Euskadiko Hirigintzaren Plangintzari Buruzko Eskuliburua by Udalsarea 21 - issuu\nEUSKADIKO HIRIGINTZAREN PLANGINTZARI BURUZKO ESKULIBURUA KLIMA-ALDAKETA ARINTZEKO ETA KLIMA-ALDAKETARA EGOKITZEKO www.udalsarea21.net\nargitalpena: 1.a, 2012ko urria argitaratzailea: Ihobe, Ingurumen Jarduketarako Sozietate Publikoa Urkixo Zumarkalea, 36-6.a (Bizkaia Plaza) 48011 Bilbo Tel.: 94 423 07 43 • Faxa: 94 423 59 00 info@ihobe.net • www.ihobe.net www.udalsarea21.net EDUKIA: Dokumentu hau Ihobek egin du hauekin lankidetzan: Ezquiaga Arquitectura, Sociedad y Territorio S.L. eta TECNALIA Research & Innovation- Energía y Medio Ambiente. DISEINUA ETA DIAGRAMAZIOA: Canaldirecto • www.canal-directo.com ITZULPENA: Traductores e Intérpretes S.A. LEGE GORDAILUA: BI-1870-2012\nLiburu honen edukiak, oraingo edizioan, litzentzia honetan argitaratu dira: Aitortu – Ez merkataritzarako – Lan eratorririk gabe 3.0 Unported (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/deed.eu) Txosten hau egiteko, % 100ean birziklatutako papera erabili da, klororik gabea. Erabilitako paperak egiaztagiri hauek ditu: Aingeru Urdina, Europako Iparraldeko Beltxarga eta Europako Etiketa Ekologikoa.\naurkibidea/ EUSKADIKO HIRIGINTZAREN PLANGINTZARI BURUZKO ESKULIBURUA KLIMA-ALDAKETA ARINTZEKO ETA KLIMA-ALDAKETARA EGOKITZEKO\n02/ Sarrera/ 1. Dokumentuaren irismena eta egitura 2. Klima aldaketa eta egokitze eta arintze kontzeptuak 3. Hirigintza eta lurralde plangintza\nudalerriak klima aldaketaren aurrean/ 1. Aurreikus daitezkeen eraginak 2. Zaurgarritasunaren analisia udal mailan\nplaneamendutik ekiteko aukerak/ 1. Arintzea 2. Egokitzea 3. Parte-hartze eta komunikazio politika orekatu baten beharra 4. Gainontzeko administrazio publikoekiko hitzartzeak 5. Klima aldaketara egokitzeko eta berau arintzeko politiken arteko sinergiak\nexekutiboa/ EAEko udal plangintzan klima aldaketa irizpideak ezartzean, ondoko hauek lagungarri dira: klimari eta bere garapenari buruzko jakintza geroz eta handiagoa; hirigintza eta lurralde antolamenduan legezko esparru bat izatea, zeinek, dagoeneko, neurri garrantzitsuak baititu giza aktibitateak lurraldearen gainean duen jasangarritasuna hobetzeko; eta EAEko udalek erronka berriei aurre egiteko duten gaitasuna, Tokiko Agenda 21 prozesuak ezartzean islatua, Udalsarea 21, Jasangarritasunerako Udalerrien Euskal Sarearen laguntzarekin.\nUdal plangintzatik klima aldaketara egokitzeko eta arintzeko egiten den irizpideen definizioa klimak, Euskadin, etorkizunean izango duen garapenaren ereduen analisian eta garapen horrek lurraldean izan ditzakeen eraginetan oinarritzen da, oinarrizko hiru eragin kontuan hartuz: ibaien uraldiak sortutako uholdeak, itsasoaren mailaren igoerak eragindako uholdeak eta higadura, eta hirietako bero-uhartea. Dokumentu honek klima aldaketa arintzeko eta berorretara egokitzeko neurri multzo bat proposatzen du, plangintza orokor batean ohikoa den edukien eskema baten arabera egituratuta, eta honelako plangintza baten tramitazio sekuentzia kontuan harturik. Dokumentu hau irizpide gida modura planteatu da. Beraz, ez du izaera araugilerik, ez obligaziorik ezartzen. Klima aldaketaren arazoarekiko sentiberak diren irizpideen plangintza ezartzean, berau erabiltzea erabakitzen duten udalei\nlaguntzeko asmoz egin da. Arazo horiek, literatura espezializatuan, bi atal nagusitan sailkatzen dira: arintzea (igorpen-iturriak murriztea edo isurtegietan xurgatzea) eta egokitzea (giza sistemen doikuntzak klima aldaketari aurre egiteko); gida honek bigarrenari zehaztasun handiagoz heltzen dio, lehena ahaztu gabe. Gainera, tokiko eskalatik eta oraingo une beretik ekiteari komenigarritasuna ematen diote hala plangintza-esparruaren hazkunde progresiboak â€”zeina gizarte eta ingurumen prozesuen konplexutasun eta aberastasun hazkorrarekin batera baitoaâ€”, nola klima aldaketaren aurrean neurriak hartzeko premiak. Gida EAEko esparrutik pentsatuta egin da, eta eskala horretan planteatzen ditu bere hausnarketak. Elementu batzuek udal mailako datuak edo ekintza posibleak erakusten dituzten arren, hirigintza planeamenduari dagozkionak, alegia, ez da gida honen xedea udal bakoitzarentzat diagnosi\neta proposamen banakotuak egitea, baizik eta bakoitzak, bere eskumenak betetzean, gai honetan bere politikak gauzatu ahal izatea, abiapuntuari eta egokitze ahalmenari buruz xehetasun handiagoz azaldutako analisi bati jarraituz. Dokumentua hiru atal nagusitan dago egituratuta. Lehenengoan lanaren bi gai nagusiei buruzko sarrera egiten da: klima aldaketari aurre egiteko estrategia orokorrak, hots, egokitzea eta arintzea, zaurgarritasuna, erresilientzia eta gisako kontzeptuak jorratuz; bestalde, atal horretan, planeamenduari buruzko EAEko lege sistemaren oinarriei ere heltzen zaie. Bigarren atalean, klima aldaketarekin EAEko udalek aurkituko duten egoerari nola aurre egin planteatzen da, bai autonomia erkidegoko kliman aurreikusten den garapena, bai berorren translazioa jorratuz udalerriek muturreko hiru gertaera posible hauen aurrean duten zaurgarritasun terminoetan: uholdeak, bero boladak eta itsas mailaren igoera. Bestelako eragin batzuk ere aurreikus daitezkeen arren —esaterako, bioaniztasunaren espazio banaketaren aldaketak, eta nekazaritza, abeltzaintza eta beste ekonomia jarduera batzuen garapenerako gaitasunaren ingurukoak—, hiri egituretan eragin zuzenena aurretik aipatu diren hirurak izan dezaketela ulertu da, pertsonen segurtasuna eta ongizatea zuzenki mehatxatzen dutelako, eta, daukaten konplexutasunagatik, eragin horien tratamendutik gainontzeko egoera posibleetan ezarri ahal diren\nmetodologia-ikasgaiak ondoriozta daitezkeelako; bestalde, hiru arlo horietan, espazio plangintzaren jarduera ahalmena, berez, zuzenekoa da, eta beste arlo batzuetan jarduera konplexuagoa da, bestelako plangintza arloekiko ezinbesteko erlazioak direlaeta. Analisi honetatik ondorioztatzen da uholdeek EAEko udalerrien erdiei baino gehiagori —non biztanleriaren hiru laurden baino gehiago bizi baita— eragin diezaieketela . Berouharteek udalerri kopuru askoz txikiagoari eragin diezaiokete (% 15,9), baina biztanleria dentsitate handiena dutenei, eta kaltetua izan daitekeen jendea EAEko populazio osoaren bi heren dira, ia. Laburbilduz, EAEko 45 udalerri gertaera hauetariko bi edo hiruren eraginpean egon daitezke, eta horietan EAEko biztanleriaren bi heren bizi da. Hirugarren atalean klima aldaketaren aurrean udal planeamendutik egin daitezkeen ekintzak aurkezten dira, bai egokitze estrategiak, bai arintzearekin lotutakoak jorratuz, bi arloen artean sortzen diren erlazioak eta elkar eraginak begi bistakoak baitira. Edukien azalpena udal planeamenduaren eduki-eskeman oinarrituta dago, zehazkiago, dokumentazioa antolatzen den ataletan. Horrela, proposamenak aplikatzea erraztu nahi izan da, Euskadin, Estatuan edo beste esparru geografiko batzuetan gauzatutako jardunbide egokietan oinarritu baitira, batik bat. Dokumentu honen II. eranskinean, xehetasun handiagoz kontsulta daitezke jardunbide egoki horiek . Arintzearekin lotuta, arintzearen kudeaketari dagozkion\n20 estrategia planteatu dira, guztiak ere 38 arintze ekintza posibleri lotuta daudenak. Egokitzeari dagokionez, egokitzearen kudeaketarako 8 estrategia orokorrez gainera, berouharteen aurrean egokitzeko 23 ekintza aurkezten dira; itsas mailaren igoerari buruzko 24 eta uholdeekiko zaurgarritasuna gutxitzera zuzendutako beste 24. Ekintza horien deskribapenaren aurretik, EAEko hirigintza eta lurralde plangintza sistemak klima aldaketaren arintze eta egokitzearekin dituen zehaztapenen taula bat aurkezten da. Parte-hartze eta komunikazio politika baten premiari buruzko hausnarketekin bukatzen da gida. Politika horrek honako hauek bultzatu beharko lituzke, besteak beste: udaleko parte-hartze kultura; politika publikoekiko erantzunkidetasuna eta erakundeen lidergoa, informazio eta parte-hartze emariak optimizatuz; baita gainontzeko Administrazio Publikoekiko hitzartzeak ere, ezinbestekoa baita berez hirigintzarenak diren ekintzak beste plan eta programekin koordinatzea, hala maila orokorrean, nola klima aldaketaren aurkako ekintza zehatzei dagokienez.\nAzken urteotan, hirigintza klima aldaketaren gaia txertatzen hasi da bere diziplina hausnarketan eta arau multzoetan . Klima aldaketari eta horrek hiri ingurunean izango duen eraginari buruzko ikerketek jasangarritasunaren problematikari heltzeko modu berri bat antzematen dute, orain arte kuantitatiboak baino kualitatiboagoak ziren parametro batzuk kuantifikatu eta objektibatzeko aukera emanez.\nKuantifikatzeko aukera honek â€”hirigintzarentzat oinarrizkoa, duen karga juridikoa eta administratiboa direla medio-, klima aldaketa jar dezake jasangarritasuna hobetzeko argudio nagusitzat, hirigintza sare berriak sortzerakoan eta daudenak egokitzerakoan. Nahiz eta hirigintza legeek ez duten oraindik txertatu, zehazki, klima aldaketaren aurkako borroka euren helburu eta erabakietan, Estatu mailan eta Euskadiko Autonomia Erkidegoan hartutako konpromisoak izaera loteslea dute, eta interbentzio motaren zehaztapena da, une honetan, horiek hirigintzan aplikatzeko arazo nagusia. Gida hau Eusko Jaurlaritzako Ingurumen, Lurralde Plangintza, Nekazaritza eta Arrantza Sailaren eta bere sozietate publikoa den Ihoberen ekintzetan txertatzen da, bai tokiko jasangarritasunari dagozkion gaietan â€”zeintzuk Tokiko Agenda 21en1 garapen prozesuei buruzko giden argitalpenak barne hartzen baitituzteâ€”, bai eraikitako ingurunearen esparruan,\neta Hirigintza-planeamenduak iraunkortasun-irizpidez idazteko eskuliburuaren eta etxegintzaren jasangarritasunari buruzko gidamultzo berriaren aurrekariak ditu, non hirigintza antolamenduan arau mailan ezar daitezkeen jarraibideak jasotzen baitira. Gida hau egiteko bi parte-hartze saio egin dira 2009an eta 2010ean, eta proposatutako edukiak kontrastatu ahal izan dira Euskadiko hainbat udalerritako hirigintza eta jasangarritasun teknikarien iritziekin eta tokiko plangintzetan eragina duten udalaz gaindiko erakundeetako teknikariekin. Saio horiekin ondokoak antzeman ahal izan dira: gai honekiko ardura handia; gida hau bezalako tresnak edukitzearen komenigarritasuna, gai hauetan egiten diren udal ekintzak bideratzeko; eta eskala handiagoko erreferentziaesparru juridiko baten falta sumatzen den kasuetan, ekintza horiek arrakastaz garatzeko aukera, parte hartu duten udalerrietan garatutako adibideek erakutsi dutenez.\nGogoan izan behar da, gida hau idatzi den momentuan, Euskadiko udalerrien % 90ek txertaturik dutela Tokiko Agenda 21. 7\n1. Dokumentuaren irismena eta egitura Lan hau irizpide-gida modura aurkeztu da; beraz, ez du izaera araugile edo derrigorrezkorik. Klima aldaketaren arazoarekiko sentiberak diren irizpideak plangintza ezartzean erabiltzea erabakitzen duten udalei laguntzeko asmoz egin da. Arazo horiek, literatura espezializatuan, bi atal nagusitan sailkatzen dira: arintzea (igorpen-iturriak murriztea edo isurtegietan xurgatzea) eta egokitzea (giza sistemen doikuntzak klima aldaketari aurre egiteko); gida honek bigarrenari zehaztasun handiagoz heltzen dio, lehena ahaztu gabe. Gida EAEko esparrutik pentsatuta egin da, eta eskala horretan planteatzen ditu bere hausnarketak. Elementu batzuek udal mailako datuak edo ekintza posibleak erakusten dituzten arren, hirigintza planeamenduari dagozkionak, alegia, ez da gida honen xedea udal bakoitzarentzat diagnosi eta proposamen banakotuak egitea, baizik eta bakoitzak, bere eskumenak betetzean, gai honetan bere politikak gauzatu ahal izatea, abiapuntuari eta egokitze ahalmenari buruz xehetasun handiagoz azaldutako analisi bati jarraituz. Testua, funtsean, hirigintza esparruko teknikari arduradunek erabiliko dutela pentsatuz idatzi da; horregatik, gaian ohikoak diren kontzeptuak eta planeamendu dokumentuak idazteko sekuentzia kontuan hartu dira. Hala ere, izaera didaktikoa eman nahi izan zaio publiko zabalago batentzat, eta teknikari ez direnek ulertzeko moduko atalak barne hartu ditu. Muga horiekin, lana konbentzimendu honetatik abiatuta egin da: klima aldaketarekin aurreikusi daitezkeen eraginen aurrean udal plangintza idazteko oinarrizko irizpideen\ngarapena, beharrezkoa ez ezik, udaletxeen ekintza eskalatik egingarria ere badela, irismen handiagoko legezko esparru baten eta kasu bakoitzarentzako ikerketa eta analisi zehatzak egin beharraren kaltetan izan gabe. Gizarte eta ingurumen prozesuen konplexutasun eta aberastasun hazkorrarekin batera doan plangintza esparruaren zabalkunde progresiboaren, eta klima aldaketaren fenomenoaren aurrean neurriak hartzeko premiaren ondorioz, egokia da tokian tokitik eta une honetatik ekitea. Dokumentu honek Euskal Autonomia Erkidegoan klima aldaketa kontuan hartzeak ekartzen duen hirigintza plangintzaren xedearen garapena ulertu ahal izateko erraztasunak eman nahi ditu. Horretarako, hiru bloke nagusitan egituratuta dago: 1. K  lima aldaketaren problematikaren aurrean, hirigintzak, EAEko udalerrien garapen jasangarriari lagunduko dion tresna izan ahal izateko, behar duen garapenetik abiatuta, lehen blokea ondokoen sarrera bat da: lanaren bi gai nagusiena, klima aldaketaren aurreko erantzun estrategia orokorrena eta, plangintzan, EAEko lege sistemaren oinarriena. 2. B  igarren blokean klima aldaketarekin EAEko udalek aurkituko duten egoera planteatzen da, bai autonomia erkidegoko kliman aurreikusten den garapena, bai horren translazioa, udalerriek muturreko hiru gertaera posible hauen aurrean duten zaurgarritasun terminoetan. Dokumentu honen I. eranskinean, muturreko hiru gertaera nagusien aurrean (uholdeak, bero boladak eta itsas mailaren igoera) EAEko udalerriek duten zaurgarritasuna balioesteko helburuz lan honetan erabili\ndiren adierazleak â€”esposizioa, sentiberatasuna eta klima aldaketaren aurrean erantzuteko gaitasuna neurtzekoakâ€” aurkezten dira. 3. Hirugarrenean udal plangintzatik ekiteko aukerak planteatzen dira. Lan honen xede nagusia egokitze estrategiak badira ere, ezin da arintzearen problematikarekin ezikusiarena egin, kontuan hartuz, gainera, bi esparruen artean, batzuetan, harreman nabarmena dagoela. Edukien azalpena udal planeamenduaren eduki-eskeman oinarrituta dago, zehazkiago, bere dokumentazioa antolatzen den ataletan. Horrela, proposamenak aplikatzea erraztu nahi izan da, Euskadin, Estatuan edo beste esparru geografiko batzuetan gauzatutako jardunbide egokietan, batez ere, oinarrituta. Jardunbide horiek dokumentu honen II. eranskinean ikus daitezke.\n2. Klima aldaketa eta egokitze eta arintze kontzeptuak Klima Aldaketaren Adituen Nazioarteko Taldeak egiten duen definizioaren arabera, klimaren batez besteko egoeran edo bere aldakortasunean gertatzen den estatistika-aldaketa nabarmena da klima aldaketa, denboran luze irauten duena (hamarkadetan, normalki, edo are luzeago). Klima aldaketa barne prozesu naturalen edo kanpo eraginen aldaketaren ondoriozkoa izan daiteke, edo, bestela, atmosferaren konposaketan edo lurren erabileran, besteak beste, gizakiak eragindako aldaketa iraunkorren ondoriozkoa. Atmosferaren konposaketa aldatzen duten giza jarduerei lotutakoari klima aldaketa esaten zaio, eta arrazoi naturalei lotutakoari klima aldakortasuna.\nKlima aldaketari buruzko zientzia ezagupenen aplikazio enpirikoa bi kontzeptutatik artikula daiteke hirigintza eta lurralde plangintzetara: — Klima arintzea, IPCCren2 arabera, «berotegi efektuko gasen (BEG) iturriak gutxitzeko edo isurtegiak hobetzeko gizakiaren eskuhartzea» da. Sozio-ekonomia antolakuntzaren eta produkzio eta kontsumo moduen gainean eragin zabala duen kontzeptu bat da. — Klimara egokitzea, klima aldaketara (baita klima aldakortasunera eta muturrekoetara ere) egokitzeko, kalte potentzialak leuntzeko, aukerak aprobetxatzeko edo aldaketa horren eraginei aurre egiteko sistema batek duen ahalmenari dagokio. IPCCren arabera, «natur edo giza sistemak ingurumen berri batera edo honen aldaketa batera doitzea» da. Klima aldaketara egokitzeak esan nahi\ndu benetako klima eragingarriei edo aurreikusi daitezkeenei, edo horien eraginei erantzunez natur eta giza sistemak doitzea, kalteak leunduz edo aukera onuragarriak ustiatuz. Hainbat egokitze mota bereiztu daitezke, hala nola, egokitze prebentiboa eta erantzunezkoa, pribatua eta publikoa, eta autonomoa eta planifikatua. Egokitzeaz jardutean kontzeptu berriak ere sartzen dira, esaterako, zaurgarritasuna eta erresilientzia. Oro har, klima arintzea klima aldaketaren kausez arduratzen da, eta egokitzea, aldiz, ondorioez. Hau da, zenbat eta arintze handiagoa, orduan eta txikiagoa da inpaktua, doitu behar izateko, eta arrisku txikiagoak, hortaz, berorietara egokitu behar izateko. Bestalde, zenbat eta egokituago egon, klima aldaketa horri lotutako inpaktua orduan eta txikiagoa da.\nKlima aldaketa arintzearen eta berorretara egokitzearen arteko alderatze taula\nDenbora Espazio eskala\teskala\nHelburua\tSinergiak\tGatazkak\nEtekina epe luzera. Interesgarria da urgentziaz aplikatzea.\nMaila orokorrean jasoko dira etekinak, baina tokiko inplikazioak ezin dira erraz aurreikusi.\nErregai fosilekin lotutako isurketak, beraz, energia eta garraio sektoreak, eskari handiena egiten duena hiri esparrua izan arren.\nGarapen jasangarria, klima aldaketari lotutako eraginak, epe luzera murriztearen ondorioz.\nAdibidez: BEG isurketen balantze garbia murrizteko zuhaitzak landatzeak esan nahi du, baita ere, lurzorua babestea, eta higadura eta uholde arriskua murriztea. Ondorioz, egokitzeari laguntzen dio.\nIsurketen merkataritza sistemek, isurketei prezioa jartzen dietenez, arintze estrategiei laguntzen diete, baina egokitzeari ez, neurri berean.\nKlima aldakortasunaren aurrean, etekina berehala ematen du.\nTokian tokiko etekina, funtsean.\nZeharkakoa. Barne hartzen ditu nekazaritza, turismoa, osasuna, ura, ekonomia, hiri plangintza eta naturaren babesa.\nGarapen jasangarria, hiri eta lurralde ingurunearekiko eragin kaltegarriak murriztearen ondorioz.\nAdibidez: gertakari katastrofikoen arriskua murrizteak eraikuntza kosteak gutxitzea dakar, eta, ondorioz, materialen eta ondasunen ekoizpenei lotutako BEG isurketak ere gutxitzea.\nNeurri teknologiko batzuek isurketa handiak eta energia kontsumoa, edo baliabideena, eska ditzakete.\nKlima Aldaketari buruzko Adituen Gobernu arteko Taldea. Sarrera\n2.1. Zaurgarritasuna eta erresilientzia Adierazi bezala, klima aldaketara egokitzeaz jardutean kontuan izan beharreko beste kontzeptu bat zaurgarritasuna da. Zaurgarritasuna esatean, klima aldaketaren ondorio kaltegarriei, bereziki klimaren aldakortasuna eta muturreko fenomenoak, aurre egiteko sistema batek duen suszeptibilitate edo ezintasun graduaz ari gara. Zaurgarritasuna sistema bat jasaten ari den aldaketaren izaera, tamaina eta azkartasunaren araberakoa izango da, baita aipatutako sistemaren berezko ezaugarrien araberakoa ere. — Esposizioa: hau da, sistema batek zein izaera eta gradurekin bizi duen ingurumenak, ekonomiak, gizarteak edo politikak eragindako estresa. — Sentiberatasuna: sistema bat zer gradutan aldatu den edo nolako eragina jasan duen. — Egokitzeko ahalmena: sistema batek egoera aldakorren aurrean (ingurumen aldaketak edota politikari, ekonomiari edo gizarteari dagozkionak) eboluzionatzeko eta moldatzeko duen ahalmena. Kategoria horren barruan erantzuteko gaitasunaren —berehala erantzuteko estrategiei eta epe laburrean aurre egitekoei dagokie— eta egokitzeko gaitasunaren —epe ertain eta luzeko estrategiei lotutako doitze iraunkorrei dagokie— arteko bereizketa egiten da. Kontzeptu aldaketa gertatu arren, zeren lehen zaurgarritasuna sistema baten sentiberatasun edo galeramailatzat jotzen zen, ikuspegi tradizionalek zaurgarritasunaren ikerketa ildo honi bi modutan lagundu diote: 1. Erakundeak ingurumen arriskuetara egokitzen direla erakutsiz: baliabide eta egoerak lagungarriak badira, egokitzeak perturbazioen eragina murriztu 10\ndezake gizartearen esparru marjinaletan, eta, horrela, euren egokitzea handitu eta, honen ondorioz, baita euren erresilientzia ere. 2. Ingurumen arriskuen, garapen politika-ekonomikoaren eta sistemen egokitzearen artean interdependentzia handia dagoela erakutsiz. Gainera, arlo honetan interesgarria da, halaber, erresilientzia kontzeptua gehitzea, hau da, sistemek, muturreko gertaeren eta estres eragileen aurrean, perturbazioak xurgatzeko duten ahalmena, euren funtzio eta ezaugarri nagusiak mantentzeko berregokituz. Erresilientzia lau elementu nagusitan banakatzen da: hedadura (zenbateko aldaketa jasan dezakeen), erresistentzia (aldaketa jasateko zailtasuna), ezegonkortasuna (perimetroaren mugetara dagoen distantzia) eta panarkia (sistemari eragin diezaioketen eskala desberdinetako interakzioak).\n2.2. Hiri ingurunearen gaineko inpaktu nagusiak Klima aldaketak hiri ingurunean dituen eraginak asko eta askotarikoak izan daitezke, kokalekuaren arabera. Euskadiren kasuan, eta lan honen eskala kontuan harturik, biztanleen segurtasunean, gertagarrienak direlako, duten eragin zuzena dela medio, hiru efektu aukeratu dira; bestelako eraginak aurreikusi daitezkeen arren —esaterako, bioaniztasunaren espazio banaketaren aldaketak, eta nekazaritza, abeltzaintza eta beste ekonomia jarduera batzuetarako gaitasunarenak—, hiri egituretan eragin zuzenekoena aurretik aipatu diren hirurak izan dezaketela ulertu da, pertsonen segurtasuna eta ongizatea zuzenki mehatxatzen dutelako eta, daukaten konplexutasunagatik,\neragin horien tratamendutik gainontzeko egoera posibleetan ezarri ahal diren metodologiaikasgaiak ondoriozta daitezkeelako; bestalde, hiru arlo horietan, espazio plangintzaren ekimen ahalmena, berez, zuzenekoa da, eta beste arlo batzuetan ekimena konplexuagoa da, bestelako plangintza arloekiko ezinbesteko erlazioak direlaeta. Europan azkenaldian izan diren udamin gogorrak, zeintzuk klimaren eboluzioaz egiten diren aurreikuspenen arabera gero eta gehiago izango baitira, tokiko eraginei dagokionez, hiri motaren araberakoak izan daitezke; beraz, hirietako bero-uhartearen fenomenoarekin harreman nabarmena dute. Uholde arriskua hazi egin daiteke, bai ibai-emarian eragiten duten ekaitz handien errepikatze denbora gutxitzeagatik, bai, itsasertzeko udalerrietan, itsas maila igotzeagatik, are gehiago ekaitz handien errepikatze denbora gutxituko dela aurreikusten delarik. Azken bi kasuotan bada, jada, sektore-plangintza kultura bat gai horretan, baina klima aldakortasunaren sartzeak eskatzen du hirigintza plangintzaren esparruan aplikatzeari buruzko hausnarketan sakontzea.\n2.2.1. B  ero-uharte efektuaren arriskua Hirietako bero-uhartea (Urban Heat Island, UHI) esaten zaio metropoli eremu batek ingurukoen aldean duen gehiegizko tenperaturari. Bero-uharte efektua giza jarduera handiko udalerrietan izan ohi da (15.000 biztanletik gorakoak); giza dentsitatea handitu eta aire-kalitatea okerragotu ahala larriagotu egiten da, baina, itsas ertzetik 3 km baino gutxiagora, murriztu ere bai, itsas haizeen eraginez. Fenomeno honetan, neurri eta forma irizpideak etxebizitzen dentsitatea eta industri lurzoruak ere garrantzitsuak dira, batez ere artifizial bihurtutako lurzoruak 100 ha baino gehiago\ndiren eremu zabaletan. Sortutako beroa hiri atmosferaren beheko geruzetan pilatzen da, tenperatura 8 ºC arteraino igoaz. Honek, neguan, onuragarria irudi lezake, baina udan arazotsua da, gizarte talde zaurgarrientzat, batez ere. Hiriko bero-uharteak eguneroko ziklo tipikoa du: egunez intentsitatea esponentzialki handitzen da eta gehienekora gauean iristen da (5-8 ºC neurri ertaineko Europako hiri batean); egunsentiaren ondoren gutxitu egiten da tenperatura eta gutxieneko baliora, normalki, goizeko lehen orduetan iristen da, non, batzuetan, balore negatiboak har baititzake (-1 ºC hiriaren erdigunean, hau da, landa-guneetan baino gradu bat hotzago). UHIetan hiriko energiabalantzea positiboa da, hau da, bere hurreneko atmosferan galtzen duena baino bero handiagoa sortzen du, bai landaredia eskasagatik eta eraikuntza eta zoladuretan material irazgaitzen gehiegizko erabileragatik, bai hiriko eraikuntza eta zoladuren materialek eta azpiegiturazkoek ordu gutxitan bero kopuru handia bildu eta igortzeko duten ahalmenarengatik; hiriko azaleraren hiru dimentsiotako geometriagatik (kaleen arroila-ebakidura); eta giza jarduerek igorritako beroagatik (trafikoa, berogailuak, hozkailuak, makina eta ekipoak, industria eta etxegintza produkzioa, etab.).\n2.2.2. Itsas mailaren igoeraren arriskua Berotze globala dela-eta, itsas maila urtean 2 mm igotzen ari dela kalkulatzen da. 2050erako aurreikuspenek diote prozesua azeleratu egingo dela eta itsas maila gaur egungoa baino 30 cm gorago egoteko probabilitatea dagoela. Horri lotutako simulazioak konplexuak dira, baina badirudi itsasertza atzerantz doala eta, ondorioz, itsasertzeko udalerriek eraginak jasango dituztela. Itsasertzetik hurbil dauden hiri nukleoen kasuan (3 km baino gutxiagora eta altuera izendatua 25 m baino gutxiago dutenak) arriskuan dauden eraikinak, azpiegiturak eta pertsonak daude, eta horientzat, egokitze neurri goiztiarrek, erraz onartzeko moduko eraldaketa eta inbertsioak ekarri ditzazkete, epe luzerako abantailekin.\n2.2.3. Uraldien ondoriozko uholdeen arriskua Klima aldaketaren ondorioz kalkulatzen den euri jasen intentsitate eta frekuentziaren hazkundearen eraginez, hainbat arro hidrologiko, haran, hegal, ibaiibilgua, lautada alubiala, etabek arriskua izan dezakete uraldi handiak jasateko; uraldi horiek azkar sortuak izan daitezke, emari eta abiadura handikoak, eta, gainera, lokatza,\nhartxintxar eta nekazaritza eta baso hondakin asko eraman dezakete. Eremu horiek urbanizatuak badaude, uholdeak jasan ditzaketen eremu hauetako biztanle eta azpiegiturek hainbat mailatako uraldia izateko arriskua daukate. Errealitate honek EAEko udalerrien erdiari baino gehiagori eragiten dio. Uholde hauek hainbat motatakoak izan daitezke. Erantzuteko denbora gutxi uzten duten udako ekaitz tipikoak edo batbateko uholdeak, mendiguneetan ohikoagoak, ez dira eurite handien ondorengo hiri uholdeak bezalakoak izaten, non estolderia sistema desegokiak gainkargatzen baitira, ezta itsasertzeko uholdeen antzekoak ere, azken hauetan, ibilgu oso lau eta meandroz betetakoetan, marearteko efektua gehitzen baitzaio, dikeak eta lubetak gainditzen dira, eta itsasertzeko ekaitzek eragina izaten dute. Beraz, badirudi beharrezkoa dela efektu horien aurrean, bereziki zaurgarriak diren hirietarako, hiri-ibilguen eredu hidraulikoak egitea. Bestelako jarduerak ere egin daitezke, hala nola, eraikinen zimendu, soto eta beheko solairuen soluzioetan esku hartzea, lurrazalean nahiz kanalizatutako euri-huste ibilbideetan, gehiago edo gutxiago urbanizatutako hedatze eremuetan eta ekipamendu publiko eta komunikazio azpiegituren kokalekuen aukeraketan.\n3. Hirigintza eta lurralde plangintza Hirigintza plangintza modernoa diziplina modura XIX. mendean osatzen hasi eta gaurdaino garatu da, oinarrizko hiru galderoi erantzuteko beharraren inguruan: kokaleku zehatz batean, zein erabilera dira egokiak eta, alderantziz, zeintzuk debekatu beharko lirateke? Nolako intentsitatearekin? Eta, nola eraikita? Gizartearen eta bere politika antolamendu moten eboluzioak hiru galdera hauetatik eratorritako garapen gero eta konplexuagoetara eraman du. Estatuko hirigintza tradizioan, lehen galderak lurzoruaren sailkapen teknika ezartzera eraman du, zeinek arautzen baitu landa-lurrak hiri lurzoru bilakatzeko aukera, izaera horretako erabilerak ezartzea ahalbidetzeko, edo lurzoruak hiritartzeko prozesutik babesteko betebeharra. Lehen galdera eta beste bien arteko konbinaketak lurzoruaren kalifikatzea eragin dute, erabilera berriek bete beharreko baldintzak arautuz, bai intentsitateari dagokionez (etxebizitzen edota hektareako eraiki daitekeen azaleraren intentsitatea), bai forma materialari dagokionez (etxegintzan erabili daitezkeen material eta forma irizpideak). Arautzearen oinarrizko egitura hau, 1956ko Lurzoruaren Legeak lehen aldiz sistematikoki emana, gaur egun arte egonkor mantendu da, gutxi gorabehera; aldatu dena sailkatze eta kalifikatze neurri zehatzak bideratzen dituzten motibazioak dira. Hirigintza diziplinakultura modura XIX. mendean sortu izanak eragin du, hasieratik, pilaketa saihesteko tresnen bilaketak markatuta egotea, garai hartako Europako hirietan ohikoa baitzen; era berean, hiri azpiegituren kontua lehen aldiz planteatu zen, bai ura eta energiari zein garraioari lotutakoak. Hirigintzan hasierahasieratik bada arrazionaltasun\neta eraginkortasunaren bilaketa bat, berez eskasak diren baliabide publikoen erabileran. Hasieratik, baita ere, eta Espainiaren kasuan bereziki nabarmen, lurzoruaren jabeen eskubide eta betebeharren definizioak markatu du. Hirigintzaren beste oinarria da aurreikuspen beharraren problematika, ez bakarrik dauden sare urbanoak hobetzearena, baizik eta, baita ere, hazkunde berrien estrategia oso batena. Hirigintzaren azkenaldiko bilakaerak gai handi horien inguruan biraka segitzen du, baina bere formalizazioa aldatuz joan da denboran zehar. Ingurumenaren gaineko zientziaezagutzaren eboluzioak eta industrializazioaren eta aire, ur eta lurzoruaren kutsaduratik eratorritako arazoek jatorrizko suposizio higienistak zabaldu dituzte, eta, bizimodu eta produkzio moduen bilakaerarekin batera, erabileren-kokalekuen eta berorien intentsitate zehaztapenen irizpideak aldatu dituzte. Garapen jasangarriaren ideiaren sarrerak hirigintzari buruzko hausnarketan eragin sakona izan du, baliabide urrien erabilera eraginkorraren bilaketa horren hedadura natural bat den neurrian, eta, gainera, erabakiak hartzerakoan parte-hartze publikoaren garrantzia gehitzen dio, planeamenduaren xedea denon gogoko ondasun gisa formulatzeko bide zailean. Klima aldaketaren problematikaren kontzientzia hartze berriak baliabide urriak eraginkortasunez erabili beharraren ideia indartzen du, eta ahalbidetzen du â€”bereziki arintzearen gaianâ€”, gainera, neurri unitate komun bat ezartzea izaera desberdineko kanpoko ingurumen faktoreentzat, berotegi efektuko gasen igorpen baliokideen terminoetan duten eragina medio. Horrela, jasangarritasunak badu neurri unitate unibertsal bat, zeinek tokiko baldintzei egokitutako baliokidetasun taulak ezartzea eskatzen baitu, hirigintza erregulaziora egokitu daitezkeen arau kuantitatiboen formulazioa posible eginez.\n3.1. Lege esparrua Ondoko lege esparruak arautzen du espazio plangintzarako EAEko gaur egungo sistema: â€”2  /2008 Legegintzako Errege Dekretua, Lurzoruaren Legearen Testu Bategina onesten duena (LLTB 08), zeinek Estatu mailako esparrua osatzen baitu.15. artikuluan hiri garapenaren jasangarritasunaren ebaluazioa eta jarraipena egiteko baldintzak ezartzen ditu, batik bat, Ingurumen Jasangarritasun Txostenean gauzatzen direnak, eta, ondorioen artean, sektorekako txosten hidrologikoak eta itsasertzekoak egin beharra ezartzen dute; bere eskumeneko hirigintza jardueren jarraipen txostenak izateko obligazioa ere ezartzen du. Laugarren xedapen iragankorrak hiri hazkundeen tamaina udal planeamenduaren berrikusketa egiteko obligazioarekin erlazionatzen duten irizpideak ezartzen ditu. â€” 4/1990 Legea, maiatzaren 31koa, EAEko Lurralde Antolakuntzari buruzkoa (LAL), zeinek lurralde antolamendu sistema hiru tresna oinarrizkoren inguruan definitzen baitu: Lurralde Antolamendurako Gidalerroak (LAG), Lurraldearen Plan Partzialak (LPP) eta Lurraldearen Plan Sektorialak (LPS). Lege honen garapena den otsailaren 11ko 28/1997 Dekretuak Euskal Autonomia Erkidegoko Lurraldearen Antolatzeko Gidalerroak ezartzen ditu, 4. artikuluan lurraldearen plan partzialak idazteko esparruak definituz, eta herrien bizitoki gaitasuna kuantifikatzeko eta udal plangintzak bateragarri egiteko irizpideak ezarriz. Gidalerroek lurrazaleko uren tratamenduari buruzko zehaztasunak ere ezartzen dituzte, ganadu ustiapen bati lotu gabeko familia bakarreko edo bi familiako etxebizitza isolatuari buruzkoak, eta erauzte-jarduerei buruzkoak.\nâ€” 2/2006 legea, ekainaren 30ekoa, Lurzoruari eta Hirigintzari buruzkoa (LHL), zeinek hirigintza plangintzaren EAEko sistemaren oinarriak ezartzen baititu, Hiri Antolamenduko Plan Orokorra (HAPO) erdigunean izanik. 75. artikuluan ezartzen du udal ordenantzak ondoko irizpideak barne hartzen saiatuko direla: energia eraginkortasuna, igorpen kutsatzaileen murrizketa eta arkitektura bioklimatikoa (eraikinen orientazioaren zentzuan), eremu librearen eta eraikinaren alturaren arteko erlazioa, isolamendu termikoa edo eraikinen aireztatze baldintzak. Horretarako, euren justifikazio-memorian udalerriko baldintzatzaile fisiko eta klimatikoen ikerketa bat sartuko dute.\n3.2. Planeamenduaren hierarkia LALen 8. artikuluak Lurralde Antolamendurako Gidalerroek hirigintza plangintzako irudiekin izan ditzaketen lotura moduak ezartzen ditu. Lurralde Antolakuntzarako Gidalerroek (LAG) zeharkako izaera\nloteslea dute, lurralde eta hirigintza plangintzan eskumena duten administrazio publikoei zuzentzen zaizkienean, eta plangintza horien bitartez garatu behar direnean. Adibidez, LAGren onarpenak, zentzu honetan, udal planeamenduetako bizitoki gaitasunaren eta ekonomia jarduerentzako lurzoruaren behin behineko kuantifikazioa ekarri zuen, dagozkien LPPen onarpenera arte. LALen 15. artikuluak dio Lurraldearen Plan Partzialek lotuko dituztela euren erara hirigintza planak. LALen 22. artikuluak ezartzen du Lurraldearen Plan Sektorialek hirigintza planeamenduarekin izan beharreko lotura. LHLren 52. artikuluak lurralde antolamendua hirigintza planeamenduaren gainetik ezartzen du. EAEko legeriak hirigintza antolamendu estrukturalaren eta antolamendu xehatuaren arteko bereizketa egiten du. Lehenak ondorengoak barne hartzen ditu: hiri bilakaeraren eta lurzoruaren okupazioaren estrategia; lurzoruaren sailkapena, kalifikazio orokorra, garapen planeamenduaren onarpenerako epeak eta lurzoruaren programazioa; ingurumenaren babeserako jarraibideak; sistema\norokorren sarea; lege-estandarrak beteko direla bermatzeko zehaztapenak eta espazio esparruen mugapen irizpideak. Antolamendu xehatuak antolamendu estrukturalaren zehaztapenak osatzea ahalbidetzen du, bere aplikazio esparruan. Estatuko legerietan ohikoa den bereizketa honek bi plan mota definitzeko balio du. Antolamendu estrukturalekoen barnean sartzen dira, HAPOa, plangintza orokorraren bateragarritasun plana eta sektorizatze plana. Antolamendu xehatuaren arlokoak dira, berriz, sektorizatutako lurzoru urbanizagarriaren plan partzialak eta plan bereziak. Egoera batzuetan, antolamendu estrukturaleko plangintzak xehetasunezko antolamendua ere ezar dezake (halaxe da Finkatutako Hiri-Lurzoruen Plan Orokorretan), baina alderantzizkoa ez da posible Plan Orokorrean aldaketarik egin gabe. LHLk, gehigarri modura, hiri antolamendurako beste tresna batzuk ere onartzen ditu: xehetasun azterketak, udal ordenantza osagarriak eta katalogoak. Edonola ere, antolamendu xehatuko tresnak eta bestelakoak, antolamendu estrukturaleko tresnetan ezarritakora egokitu beharko dira.\nHiri estrategia, lurralde ereduaren koherentzia kualitatiboa eta kuantitatiboa Hiriaren dimentsioa (biztanleak, lurzoruaren hektareak), sailkapena, esku-hartze esparruak mugatzea eta bere baldintza nagusiak definitzea\nHirigintza antolamendua Hiria fisikoki eraikitzeko xehetasunezko erabakiak Xehetasunezko antolamendua\nKaleen eta eraikuntzen geometriaren xehetasunezko definizioa, eta eraikuntza kalitateak\n3.3. Tramitazio prozesuak Plan Orokorraren formulazioa udalari dagokio (LHL, 90. art.), legerian ezarriz beste administrazioei beharrezko informazioa eskatzeko beharra; Arabaren kasuan, udal lurraldeko administrazio batzordeei ere eskatu behar zaie. Tramitazio prozesua barneko administrazio efektuen aurretiazko prestatze azterketak eginez has daiteke (LHL, 86. art.). Planeamenduaren aurrerapenak, lurralde eredua eratzen duten eta plana idazteko baliagarriak diren dokumentuak, derrigorrezkoak dira HAPOak egitean edo berrikustean, eta hautazkoak eraldatzean (LHL, 87. art.). Aurrerapena, planeamendu elementu modura, indartu egin da, planeamendua prestatzeko faseen eta bere ingurumen ebaluaketaren arteko sinkronizazioari esker, Planen eta Programen Ebaluazioa egiteko Europako Zuzentaraua lekualdatzearen harira. Euren edukiei dagokionez, aurrerapenek egiturazko antolamendua izango denak izan ditzakeen irizpideak definitzen dituzte, baina plan horren xehetasun mailarik izan gabe. Aurrerapena jendaurrean erakutsi behar da bi hilabeteko gutxieneko epean, iradokizunak eta alternatibak jasotzeko. Epe horretan, aurrerapena mugakide diren udalei bidaltzen zaie, eta Araban, administrazio batzordeei. Aurrerapenarekin batera ingurumen tramitearen hasierako dokumentua tramitatzen da. Udalak, hasteko, HAPOa onartzen du, eta hilabeteko jendaurreko informazio epea zabaltzen du, alegazioak jasotzeko. Epe horretan, udalerrian eragina duten administrazio publiko guztiak ere jakinaren gainean jartzen dira. Hasieran onartutako dokumentuarekin batera Ingurumen Jasangarritasun Txostena tramitatzen da. Edukiei dagokionez, hasieran onartutako dokumentuak azken dokumentuak izango dituen eduki guztiak dauzka, xehetasun maila\nberarekin, eta, ondorioz, antolamendu estrukturala eta xehatua hartzen ditu barnean. Jendaurreko informazioaren emaitza jasotzean, udalak planari behin behineko onarpena ematen dio, egin beharreko aldaketekin. Aldaketak funtsezkoak badira hasieran onartutako dokumentuarekiko, berriz ere, hasierako onarpenaren eta jendaurreko informazioaren beharrean izango da. Antolamendu orokorraren azken onarpena udalaren eskumena da (LHL, 91. art.) 7.000 biztanletik gorako udalerrietan, eta foru aldundiena gainontzeko kasuetan (aldundiak eskumen hau udalerrien esku edo horiek partaide diren udalaz gaindiko erakunde publikoen esku utz dezake). Edonola ere, onarpena EAEko Lurralde Antolamenduaren Batzordearen aurre txostena kontuan hartuta egiten da. Txosten hori loteslea da Plan Orokorra lurralde plangintzara eta estatuko, autonomia erkidegoko edo aldundietako eskumenen ondoriozko alderdi sektorialera â€”ingurumen tramitazioa barneâ€” egokitzerakoan. Bateragarritasun planen formulazio eta tramitazioa eragina jasango duen tokiko erakunde bakar batek egin dezake, horrela adostuz gero. Adostasunik ez badago foru erakundeari dagokio, herrialde bakar bati eragiten badio, eta autonomia erkidegokoari, herrialde bat baino gehiagori eraginez gero. Hasierako eta behin betiko onarpena besterik ez du behar, eta bigarrena EAEko Lurralde Antolamenduaren Batzordearen txostenara baldintzatua dago. Sektorizatu gabeko lurzoru urbanizagarria sektorizatzea, interesatuek edo udal administrazioak bultzatzen du. LHLk Plan Orokorraren tramitazio prozedura bera aurreikusten du.\nPlan Partzialen formulazioa udalei dagokie, eta beste edozein pertsona fisiko edo juridikok ere egin dezake. Udalaren lehen onarpenaren ondoren, jendaurrean erakutsi beharko da 20 egunez, alegazioak aurkezteko. Horiek aztertutakoan, udalak behin behineko onarpena emango dio, edo behin betikoa (3.000 biztanle baino gutxiago izanez gero, behin betiko onarpena Foru Aldundiari dagokio), egin beharreko aldaketak eginda. Planeamendu orokorraren kasuan bezala, Foru Aldundiek behin betiko onarpena emateko duten eskumena 3.000 biztanle baino gutxiagoko udalerrien edo udalaz gaindiko erakundeen esku utz dezakete. Plan berezien formulazioa, tramitazioa eta onarpena plan partzialetarako ezarritakoaren arabera egiten da, berezitasun batzuk izanik dokumentazioa, xedearen arabera, organismoetara igortzerakoan. Eusko Jaurlaritza edo foru administrazioen organoek formulatutako plan berezien formulazioa, tramitazioa eta onarpena, eskumena duen Eusko Jaurlaritzako edo Foru Aldundiko organoak egingo du; lehen onarpenaren ondoren, EAEko Lurralde Antolamenduaren Batzordearen eta eragina jasango duten udal eta kontzejuen txostenaren pean jarri behar izanik. Xehetasun azterketak, hasieran, udal eskumendunek onartu behar dituzte, eta 20 egunez jendaurrean erakutsi beharko dira. Udalari dagokio behin betiko onarpena. Udal hirigintza eta etxegintza ordenantzak udalak formulatzen ditu, eta udal ordenantzentzako tokiko erregimenaren araudiak dioen prozedura jarraituz tramitatu eta onartzen dira. Plan orokorraren gainontzeko dokumentazioarekin batera tramitatu eta onartzen\nbadira, tokiko erregimenaren araudiaren prozedurari atxikiak daudela ulertuko da. Katalogoek, beren tramitaziorako, udal ordenantzentzako tokiko erregimenaren araudian ezarritako prozedura jarraituko dute (ez baldin bada planeamendu orokorrarekin batera egiten). Lehenago aipatu bezala, Ingurumen Plan eta Programen Ebaluaziorako Europako Zuzentarauak lekualdatu zirenetik, hirigintza planeamendua ingurumen baldintzatzaileen parte izatera pasatzen da, hirigintzakoaren prozesu paraleloan, prozesuaren bukaerako ÂŤegiaztapenÂť kontzeptua gaindituz. Hau aukera argia da klima aldaketari buruzko alderdiak prozesuan hobeto txertatzeko.\n3.4. Udal maila Ikusi denez, udalek hirigintza planeamenduaren tresnen tramitazio guztietan parte hartzen dute, modu desberdinean, baina LPPetan definitutako lurralde plangintzak baldintzatua, lurzoruaren okupazio ereduaren oinarrizko elementuei dagokionez. Beste administrazioekin hitzartu beharrak ez du eragozten udal autonomiaren jarduerarako tarte bat egotea, eta horrek ahalbidetzen du legeriak ezarritako irizpideez gain bestelakoak sartzea, edo irizpide horiek garatzea. Beraz, posible da udal mailan klima aldaketari buruzko edukiak sartzea. Parte-hartze publikoa ere maila horretan gertatzen da, sartutako irizpide berrien azalpena eta udal garapen jasangarriago baterantz joateko adostasunen bilaketa ahalbidetuz.\nPlaneamenduaren tramitazioa prozesu luze eta konplexua da, sekuentzia bat, non erabakiak dagokien momentuan hartu behar baitira. Aurrerapena lurralde ereduari buruzko erabakiak hartzeko unea da, eta EAEko udalerrien kasuan lurralde plangintzak argi eta garbi baldintzatzen du. Lehen onarpenaren ondoren, dokumentuak, jada, behin betikoarekin kidetzeko moduko itxura du, eta, ondorioz, antolamendu xehatuaren zehaztasunei buruzko eztabaidari ekin dakioke, hala nola, hiri itxuraren xehetasuna, eraikuntza materialak edo eremu libre publikoen diseinu eta mantenurako irizpideak. Behin behineko onarpena egin ondoren, udal mailatik aldaketak egiteko gaitasuna oso txikia denez, erabaki garrantzitsuak momentu horren aurretik hartu behar dira.\nudalerriak klima aldaketaren aurrean/\n1. Au  rreikusi daitezkeen eraginak 1.1. Klima ereduak eskualdeetara egokitzea Klima eta demografia datuak, normalki, eskala handitan ematen dira. Eskualdeetara egokitzeko teknikak klimaren eragina eskala geografiko desberdinetan irudikatzeko erabiltzen dira, orokorrean (ehun km-ka), eskualdekoan (hamar km-ka) eta tokikoan (km-ka). Gaur egun, ahalegin handiak egiten ari dira datu horiek udal mailan irudikatzeko, eta egokia litzateke datuok mikroeskalan eduki ahal izatea, hots, auzo, hirigune edo landa-gune mailan, pixel tamaina txikiagoan, baita km-koan ere. Hala ere, hirigintza plangintzaren xehetasunak eskatzen dituen ondorioak ezartzeko, momentuz, interpolazio eta hurbilketa enpirikoetara jo besterik ezin da egin. Baina, horrek ez du esan nahi, bestalde, kalitate edo aplikagarritasun gutxiagokoa izango denik (Ikus 1. eta 2. irudia). Zailtasuna honetan datza: zehaztasuna mantentzea eskala gero eta txikiagoetan. Estatu mailan badira eskualdeko agertokiak sortzeko programa koordinatuak. IPCCak klima agertokia honela definitzen du: etorkizuneko klimaren irudikapen gertagarria eta, askotan, sinplifikatua, klima barne-erlazio multzo koherente batean oinarritua,\ngizakiaren ondoriozko klima aldaketaren ondorio potentzialen ikerketan esplizituki erabiltzeko eraikitzen dena, eta, askotan, eraginen simulazioak egiteko oinarritzat balio duena. Klima proiekzioak, maiz, klima agertokiak eraikitzeko lehengai izateko balio dute. Agertoki horiek informazio gehigarria behar dute, une zehatz batean behatutako klimari buruz, adibidez, eta osatuta daudenean, eta egungo klimarekin alderatuta, klima aldaketaren agertokia definitu dezakete.\n1.2. Klimaren eboluzioari buruzko aurreikuspenak Euskadin Eskualde eta herri mailan, K-Egokitzen programaren lehen etapan egindako lanek â€”ikerketa aplikatuko Etortek programa, Eusko Jaurlaritzako Industria, Berrikuntza, Merkataritza eta Turismo Sailaren SPRI elkarteak eta Ingurumen, Lurralde Plangintza, Nekazaritza eta Arrantza Sailak diruz lagunduaâ€” aztertzen dituzte klima aldaketaren inpaktu potentzialak, zaurgarritasuna eta aztertutako sektoreetan â€”hiri ingurunea eta azpiegiturak, ura, itsasertza, bioaniztasuna, landa sektoreak, itsas baliabideakâ€” egin daitezkeen egokitze neurriak.\nKlima aldaketak potentzialki gehien eragiten dion aldagaietako bat tenperatura da. Espero da XXI. mendearen azken herenean ertzeko gutxieneko tenperaturak honelaxe haziko direla: 1 eta 1,5 ºC artean kostaldean, 2 eta 2,5 ºC artean isurialde atlantikoaren gainontzekoan eta erdialdean, eta 2,5 eta 3 ºC artean erkidegoaren hegoaldean. Bestalde, ertzeko gehieneko tenperaturak honelaxe haziko direla jotzen da: 1,5 ºC kostaldean eta 3,5 ºC lurraldearen gainontzekoan, urtaroaren arabera banatuta. Kasu honetan, bero boladak gerta daitezke, eta, hirietako berouharte efektuarekin batera, EAEko hirigune handietan eragin handia izan. Hodeiak, hezetasun erlatiboa eta haizearen abiadura ere eraginpean daude, ondorengo taulan ikus daitekeen bezala (ikusi 2. taula).\n1. irudia. IPCC «SpecialReport on EmissionScenarios», edo SRES (2000ko martxoa)\n2. irudia. EUSKALMET, 2003ko tenperatura beroenak\nEAEko udalerriak klima aldaketaren aurrean\nItsas mailaren igoerari ere eragingo dio, bai poloetako izotz masa handiak urtzearen ondorioz, bai uraren zabaltzearen beraren ondorioz. Badira kostaldean azalerak izango duen galeraren balioespenak. Gainera, itsasertzeko herriek, baldintza horien ondorioz, itsasoaren beste mekanismo batzuen eraginak ere jasan ditzakete (herri portudunek bereziki). Euriak ere jasango du klima aldaketaren eragina, eta espero da urteko kopuru osoa % 15 eta 20 artean jaitsiko dela, bereziki udako hilabeteetan. Urtaroetan banatuta, aurreikuspenek diote neguan % 5 eta 20 artean haziko dela euri kopurua, eta udan % 30 eta 50 artean jaitsiko dela. Beraz, espero da euri kopuruaren aldaketak handiagoak izango direla urtaroen arabera, kopuru osoaren ehunekoa gutxitzearen arabera baino. Kasu honetan ez dago EAEko eskualde desberdinen artean alde nabarmenik.\nAurre adierazleak: urtaro eta lurraldearen araberako hodeiak, hezetasun erlatibo eta haizearen abiaduraren banaketa (K-Egokitzen proiektutik ateratako balioespenak) EAEko eskualde geografikoa Metereologia aldagaia\nHodeiak Hezetasun erlatiboa\nAtlantiarra (aldagarritasunaren %)\nErdialdea/Hegoa (aldagarritasunaren %)\n% 10 baino gehiago arte\n–% 15etik –% 20ra\nAldaketa adierazgarririk ez\n–% 20tik –% 35era\n0tik -% 5era\n–% 5tik –% 15era\n0tik % 5 baino gutxiagora (itsasertzean)\n0tik –% 10era (ez itsasertzean)\n0tik % 5 baino gehiagora (itsasertzean)\n% 10 baino gehiagora arte\n0tik % 5 baino gutxiagora\n% 5etik % 20ra\nIkuspegi honek adierazten du muturreko eurite gehiago izango direla klima aldaketaren aurrean zaurgarriak diren sistema hidrografikoetan, ibaiak laburrak eta biziak baitira, eta urtegiek ez baitaukate edukiera handirik. Ur sistemaren ezaugarri hauek kritikoak dira lehorte oso luzeen edo eurite handien eraginari aurre egiteko unean. Horregatik, uraldien ondoriozko uholdeen arriskua proiektu honetan nagusitzat jotzen da. Urteko euri banaketa desorekatu horrek, bestelako faktoreekin batera, uholdeak gertatzea erraztuko du —faktore horiek izan daitezke klimarekin loturarik ez dutenak, lurralde plangintzakoak (ibaiak eraldatzeagatik urari eusteko duten gaitasuna murriztea, okupatzeagatik meandroak eta urez bete daitezkeen lurrak galtzea, etab.) edo nekazaritzakoak (lurzorua trinkotzeagatik iragazteko ahalmena murriztea)—. Uholdeetatik eratorritako beste eragin batzuk ere erraztuko ditu, hala nola, jariatzeak, higadura, landaredi-estalkia gutxitzea, luiziak, hegalen egonkortasunik eza, akuiferoetan aldaketak, etab.\nAurreikusten denez, orain arte aipatutako ur-balantzearen bariazioek EAEko lurraldearen erabilera desberdinetan ondorio zehatz batzuk eragingo dituzte. Ondoko hauek, besteak beste: —B  asogintzari dagokionez, udan euriteak gutxitzeak udako lehorteak gainditzea zailduko du. Muturreko kasuetan, sastrakak egungo basoak ordezka litzake, eta sastrakadiek higaduraren eragina jasateko arrisku handiagoa dute.Egungo espezieen ordez, beroa hobeto jasaten duten beste batzuk haz daitezke, artea, esaterako. Espezieen lekualdatzeez gain, tenperaturaren igoerak eta lurzoruko ura gutxitzeak suteen maiztasuna, dentsitatea eta tamaina haz dezakete basoetan.\nirregulartasunak uzta zehatz batzuen emaitza gutxitzea eragin dezakete. — Klima aldaketak garraioan izango duen eragina ibaien ondoko azpiegituretan (errepideak, zubiak, trenbideak) uholdeak izateko aukera handitzearekin lotzen da. Horrekin lotuta, gainera, luiziek azpiegiturok arriskuan jar litzake, inguru aldapatsuetan edo lurzoru ezegonkorra duten guneetan, batez ere. Energia, hornidura, ur zikinen sare eta gisako azpiegiturek ere eraginak jasan ditzakete, arrazoi horien ondorioz.\n— Nekazaritzak lehorteen eragina jasan dezake Araban, eta urpetzearena Bizkaian eta Gipuzkoan, ondorioz, gehiegizko ura kudeatzeko eta lurra lantzeko zailtasunak eraginez. Gainera, tenperaturaren igoerak eta euriteen\n2. Zaurgarritasunaren analisia udal mailan 2.1. Oinarriak EAEko udalek klima aldaketaren aurrean duten zaurgarritasuna balioesteko aldagai sail bat aukeratu da, udalen esposizioaren, sentiberatasunaren eta erantzun gaitasunaren adierazleak izango direnak klima aldaketaren aurkako eragin posibleen aurrean. Aldagai hauek 5. taulan ageri dira zerrendatuta.\nAdierazle sistema guztiak, jakina denez, errealitatearen irudikapen sinplifikatua dira. Gutxi gorabeherako ideia bat egiteko, nahikoa da ezarri ohi diren informazio eta programak klimarekiko zaurgarritasunaren ikuspegitik aztertzea. Kasu honetan EAEko udalei lotutako datu publikoak erabili dira. Datuok UDALMAPen3 daude eskuragarri, jasangarritasunaren eta udal ekipamenduen aldagaiei buruzko Eusko Jaurlaritzaren datu-basean. Geure esperientzian eta eskuragarri dagoen informazioan oinarrituta, EAEko\nklima eragin nagusiekiko esposizio maila eta tipologia sail bat ezarri da. Bero-uharteen efektua eta uholdeentzat lau esposizio maila definitu dira, baina itsas mailaren igoera efektuarentzat bi besterik ez dira ezarri (esposizioarekin edo gabe). 3. taulan maila hauetako bakoitza definitzeko jarraitutako irizpideak adierazten dira. Esposizioa sentiberatasun eta egokitze gaitasun alderdiekin gurutzatuta, zaurgarritasunaren azterketara iritsi daiteke (ikusi 4. taula).\nIrizpideak eta klimarekiko esposizio motak Gaitz fisikoak Bero-irla efektua Altua\nKalterik ezin du izan\nbiz_oso >80.000 edo etx_den >100 edo (biz_oso (30.00080.000) eta etx_den (65-100) eta etx_den (65-100)\nbiz_oso (30.00080.000) edo (etx_den (65-100) eta air_kal <93)\nbiz_oso (15.00030.000) edo (etx_den (50-65) eta air_kal <93)\nuda_uho> % 10 edo etx_uho <500\nuda_uho (5-10) edo etx_uho (200-500)\nKaltetua izan Kalterik ezin dezake du izan\nuda_uho uda_uho<2 edo (2-5) etx_uho<50 edo etx_uho (50-200)\nuda_alt<6 edo uda_alt>25 its_dis<500, edo edo (uda_alt its_dis>6 km <10 eta its_dis<3 km), edo (uda_alt<25 eta its_dis<500)\nKlimarekiko zaurgarritasuna aztertzeko irizpideak elk_kop Egokitzeko gaitasuna\nKonforta men_dem Sentiberatasuna\nEgokitzeko gaitasuna, balore positiboa badu; sentiberatasuna, balore negatiboa badu\nbas_aza ber_aza etx_adi etx_kon\nEAEko udalek klima aldaketarekiko duten zaurgarritasuna balioesteko erabilitako esposizio, sentiberatasun eta egokitze gaitasun adierazleak ADIERAZLEAK\tKODEA\tATALASEAK\tUNITATEA\tESPARRUA\tADIERAZLE mota Basoaren azalera (azalera osoaren %-ak)(2005)\n% 50, gutxiago eskas jotzen da\negokitzeko gaitasuna/ sentiberatasuna\nParkeek, lorategiek eta hiriko zonalde berdeek okupatutako azalera (m²/pertsonako) 2007\n15m²/bizt., OMEk gomendatutako datua\nFamilia etxebizitza nagusien erosotasun indizea (2001)\n% 65, gutxiago eskas jotzen da\nBizitoki parkearen batez besteko antzinatasuna\nharana, bizkarra, lautada\nEtxebizitza kopurua uholdea jasan dezakeen bizigune lurzoruan (2008)\n>500, 500-200, 200-50, <50\nMuturreko gertaeretan uholdea jasan dezakeen udal lurzorua (UPPI 2007)\n2006ko biztanle kopurua\n>% 10, 10-5, 5-2, >% 2\n>80.000, 80.000-30.000, <15.000-30.000\nAire kalitate on edo onargarriarekin izandako egunen ehunekoa. 2005-2008\n% 93, egun onen ehuneko txikiagoa eskas jotzen da\nBizigunean dagoen etxebizitza kopurua (etxebizitzak/ha)(2008)\n<100, 100-65, 65-50, <50\nItsas mailarekiko altuera\n<25 m, 25-10, 10-6, <6 m\nItsasoarekiko distantzia/ Itsas brisaren sartzea\n<500 m, 500 m-3 km, 3-6, <6 km\nitsas mailaren igoera eta bero irla\nUdal elkarteen kopurua/ 1.000 biztanleko (2007)\n0, bat, gutxienez, egotea positibotzat jotzen da\n18 eta 64 urte arteko biztanle kopurua, unibertsitate ikasketak burututa (%) (2001)\n% 12, gutxiago eskas jotzen da\nUdal BPG biztanleko (2005)\n20.000 euro biztanleko\nEzindu eta 3. adinekoentzat eguneko plazen eta egoitzakoen ‰-a (2005)\nMendekotasun ekonomikoaren indizea (laguntza onuradunak) (‰) (2008)\n‰ 10, gehiago eskas jotzen da\nMendekotasun demografikoaren indizea (65 urtetik gorakoak eta 16tik beherakoak) (%) (2008)\n% 33, gehiago eskas jotzen da\n2.2. Ebaluazioa EAEko udalerrien zaurgarritasuna balioesteko UDALMAPen eskuragarri dauden datuak begiratu dira. Honek udalerrien egoeraren gutxi gorabeherako ideia bat ematen du, baina kanpotikoa; udal bakoitza baino hobeagorik ez da klima aldaketaren ondoriozko eragin posibleen aurrean duen esposizio, sentiberatasun eta egokitze gaitasun maila zehazteko xehetasunak ezagutzeko eta izateko. Gai honek EAEko 251 udalerriri eragiten badie ere, batzuei modu orokorrean eragiten die â€”ez bereziki nabarmenâ€”, eta, ondorioz, neurri eta ekintza orokorretara jo ahalko dute; beste batzuk, aldiz, muturreko hainbat klima gertaeren eraginpean egon litezke, orain ikusi den bezala. Bero-uharte efektua ondoko adierazleetatik abiatuta kalkulatu da: biztanleria osoa, etxebizitzen dentsitatea, itsasoarekiko distantzia eta airearen kalitatea; baina kokaleku orografikoa eta etxebizitzari eta industriari dagokion lurzoruaren\nazalera ere kontuan izan da. Etorkizunean izango den eraginaren ideia bat izan nahi baldin bada, finkatuta dauden azalerez gain, mota bakoitzari eskainiko zaion azalera urbanizagarria gehitu behar zaio, udal plangintzan aurreikusten denaren arabera. Gutxi gorabehera, EAEn 40 udalerri identifika daitezke UHI efektuaren eraginpean egon daitezkeenak. Itsas mailaren igoera efektura hurbilketa bat egiteko, ondoko aldagaiak hartu dira kontuan: alde batetik, udalerria zer alturatan dagoen, kokaleku orografikoa eta itsasoarekiko distantzia; bestetik, itsas jarduerekiko mendekotasuna, eta etxebizitzen, industriaren eta azpiegituren lurzoruaren azalera. Etorkizunean izango den eraginaren ideia bat izan nahi baldin bada, finkatuta dauden azalerez gain, mota bakoitzari eskainiko zaion azalera urbanizagarria gehitu behar zaio, udal plangintzan aurreikusten denaren arabera. Gutxi gorabehera, EAEn 21 udalerri identifikatu dira itsas mailaren igoeraren eraginpean egon daitezkeenak.\nUraldiek eragindako uholdeei dagokienez, uholdea jasan dezaketen udal lurren ehunekoa jasotzen duten adierazleekin egin da lan. Ehuneko hori Uholdeak Prebenitzeko Plan Integrala4 izeneko dokumentuan dago jasota, adibidez, eta hortik atera daiteke ere, UDALPLANeko5 datuen laguntzarekin, uholde eremuetan dauden etxebizitzen kopurua. Produkzio jardueren kokalekua eta etxebizitzen, industriaren eta azpiegituren lurzoruaren azalera ere kontuan hartu dira. Etorkizunean uholdeen ondorioz izango den eraginaren ideia bat izan nahi baldin bada, finkatuta dauden azalerez gain, udal plangintzan aurreikusten denaren araberako azalerak ere kontuan izan beharko dira. Gutxi gorabehera, EAEn 137 udalerri identifika daitezke uholdeen eraginpean egon daitezkeenak. Ondorengo taulan ikus daiteke uholdeak direla herri eta biztanle gehienei eragin diezaieketen gertaera (EAEko herrien % 54,6ri eta biztanleen % 80,3ri eragingo liekete). Hala ere, bero-uharteek udalerrien\nEAEn, klima aldaketarekin lotuta, aztertu diren muturreko gertaeren efektua udalerriekiko eta eragin posiblea jasango duen biztanleriarekiko UDALERRIAK\nMerezi du kontsultatzea ondoko esteka interesgarrian: http://hispagua.cedex.es/documentacion/revistas/op/26/op26_3.htm#plan\nkopuru nabarmen txikiagoari eragin diezaioketen arren (% 15,9), biztanleria dentsitate handikoak dira, eta kaltetua izan daitekeen jendea EAEko populazio osoaren bi heren dira, ia. Gainera, gertaera hauek batera izateko aukera aztertu da, eta ikusi da aztergai diren muturreko hiru gertaerek kaltetu ditzaketen zortzi udalerri besterik ez dauden arren (%Â 3,2), horietan EAEko biztanleriaren ia heren bat bizi dela. Udalerri hauek, orokorrean, kostaldean edo erriberetan kokatuta daude. Arreta berezia jarri behar zaie, baita ere, aztergai diren hiru gertaeretatik bik eragin diezaieketen 37 herriei (%Â 14,7), non EAEko biztanleriaren beste heren bat bizi baita (bi gertaerok, orokorrean, uholdeak eta berouharteak dira). Kontuan hartu diren gertaeren esposizioan oinarritutako azterketa hauetan txertatu beharko lirateke, baita ere, EAEko udalerrien ehun sozio-ekonomikoaren sentiberatasunarekin eta egokitze\ngaitasunarekin lotutako alderdiak, honelako adierazleen bitartez: elkarte kopurua, udaleko BPGa pertsonako, unibertsitate ikasketak edo bigarren hezkuntzakoak bukatuta dauzkan biztanleriaren ehunekoa, mendekotasun egoeran dauden pertsonentzat eguneko zentroetan edo egoitzetan dauden toki kopurua, mendekotasun ekonomiko edo pertsonalaren indizea eta, ezagunena, demografia mendekotasunarena, non kontuan hartzen baita hamasei urtetik beherako eta 65 urtetik gorako jendea. Gutxi gorabehera sentiberatasun handia edo egokitze gaitasun txikia duten 51 udalerri identifika daitezke. EAEko udalerrien konfortaren sentiberatasuna eta egokitze gaitasuna esposizio azterketan txerta daiteke beste adierazle batzuen bitartez, basoz estalitako udal lurzoruaren ehunekoa eta biztanleko eremu berde urbanoen azalerarena kasu, edo eraikinen adinarena eta etxebizitzen konfort indizearena. Gutxi gorabehera, sentiberatasun handia edo egokitze gaitasun txikia duten 17 udalerri identifika daitezke.\nplaneamendutik ekiteko aukerak/\nKlima aldaketaren aurrean egin daitezkeen ekintzetan barneratu aurretik, EAEko hirigintza eta lurralde planeamendu sistemak arintze eta egokitzearekin dituen zehaztapenen taula bat aurkezten da.\nEAEko hirigintza eta lurralde plangintza sistemaren arintze eta egokitze zehaztapenei buruzko taula sintetikoa EAEko hirigintza eta lurralde planeamendu sistema. Klima aldaketa arintzeko eta berorretara egokitzeko zehaztapenak Zehaztapenak\nTokiko klima aldaketak kaltetutako jarduerak (nekazaritza, arrantza)\nBEG balantzean eragiten duten jarduerak (nekazaritza, abeltzaintza, basogintza)\nHarreman sistema eta oinarrizko azpiegiturak\nArriskuak aintzat hartzea\nAzpiegitura berrietarako irizpideak\nEgoitzen kuantifikazioa udal plangintzan\nArriskuak aintzat hartzea, klima konfortaren irizpideen definizioa\nHazkundearen kuantifikaziorako eta kokalekua zehazteko irizpideak\nJarduera ekonomikoetarako lurzorua zenbatekoa den zehaztea\nHirigune eta landa-guneen kalifikazio aldaketarako operazioak\nKalifikazioa aldatu beharreko guneetan BEG balantzea murriztea [.../...]\nEAEko hirigintza eta lurralde plangintza sistemaren arintze eta egokitze zehaztapenei buruzko taula sintetikoa (jarr.) EAEko hirigintza eta lurralde planeamendu sistema. Klima aldaketa arintzeko eta berorretara egokitzeko zehaztapenak Zehaztapenak Urbanoa Lurzoruaren sailkapena\nUrbanizagarria Ez urbanizagarria\nFinkatua Finkatu gabea Sektorizatua Sektorizatu gabea Ez dagokiona\nArriskuen klima azterketa, mugaketarako baldintzatzaileak\nMugaketa Mugaketa BEGen isurtegi izan daitezkeenak aintzat hartzea\nKlima aldaketa eta lehen sektorea\nPartekatutako azpiegituren eraginkortasuna (district heating). Mugikortasun jasangarriaren eredua\nBizitoki erabilera Tokiko klimaren bilakaerara egokitzea eta erabilera konforta\nIndustriala Erabilerak arautzea\nProdukzio prozesuen sinergiak Partekatutako azpiegituren eraginkortasuna Mugikortasun jasangarriaren eredua\nPartekatutako azpiegituren eraginkortasuna Mugikortasun jasangarriaren eredua\nEdukiera mugatzea eta modu askotako garraioa bultzatzea\nAparkalekuak Lurzoruaren kalifikazioa\nTokiko klimaren bilakaera eta erabilera konforta. Leku libreak eta arriskuen kudeaketa\nLeku libreak Erabileren bateragarritasuna\nUrbanoa eta urbanizagarria\nEraikitze beharrik ez duten erabilerak Eraikitze beharra duten erabilerak Errepideak\nBaldintza Urbanizatzeko orokorrak baldintzak Hirigune historikoak\nUdal planeamendutik ekiteko aukerak\nUraren zikloa Energia\nErabilera posibleak eraikinen klima ezaugarrietara egokitzea\nEraldaketak malgutzea eraikitako eremuen birziklapena errazteko\nLur-azpiko erabilerak klima arriskuetara baldintzatzea\nEguzkitarako eta aireztatzeko irizpideak Etxegintzaren trinkotasuna\nKlima arriskuak aintzat hartzea\nBEGen isurtegi izan daitezkeenak aintzat hartzea Etxegintza energia eraginkortasunari edo beregaintasunari baldintzatzea\nAlbedoa handitzea zoladuren kolorea dela eta\nSaneamendu-sarea euriteen bilakaerara egokitzea\nUr eskaria jaistea ureztatzearen eraginkortasuna dela eta\nTokiko klimaren bilakaerara Garraio sareen eraginkortasuna, argiztapena egokitzea eta erabilera konforta Eremu publikoaren sortze berriztagarria\nItxituren definizioa klimaren bilakaerara egokitzea\nEgokitze beharrarengatik diseinua mugatzea\nBEGen isurtegi izan daitezkeenak aintzat hartzea Ingurumenaren kalitatea ziurtatzea egokitze kostuak mugatzeko\nItxura eta posizioa\nBilbe historikoei lotutako mugikortasun eredua Albedoa handitzea kolorea dela eta Bizi zikloa aintzat hartzea Xurgatutako CO2ra baldintzatzea Kontsumo apaleko bainugelako ontziak Argiztapen sistema eraginkorrak Sortze berriztagarriari buruzko irizpideak Berariazko isolamendu konponbideak Ondare inguruneetan sortzea\n1. Arintzea Adierazi bezala, gida honen funtsezko xedea klima aldaketara egokitzean zentratzen da. Hala ere, arintzearen eta egokitzearen arteko harremanaren ondorioz, gomendagarria da udal plangintzan arintze ahaleginei laguntzeko irizpideak ere planteatzea.\n1.1. Irizpide orokorrak\n1.1.1. Arintzearen kudeaketa Arintzeak bilatzen du berotegi efektuko gasen igorpenen eta gas horien inmisioen arteko balantzea hustulekuen bidez hobetzea. Igorpen eta inmisio horiek bere osotasunean izaera iraunkorra dutenez —egokitze ekintza gehienak ez bezala, zeintzuk unean uneko gertaeren aurrean erresilientzia hobetzea bilatzen baitute—, euren kudeaketa honako honetan oinarritu behar da: Instalazioak eta giza jarduerak hobetzeko ekimen iraunkorra, hortik eratortzen diren igorpenak gutxitzeko Hobekuntza horrek orekatu behar ditu, alde batetik, elementu zaharkituak elementu eraginkorragoek ordezkatzearen ondorioz aurreztu diren igorpenak, eta, bestetik, elementu berriak eraiki eta baztertutakoak birziklatzearen ondoriozko igorpenak. Sortutako igorpenen eta hustulekuen xurgapen gaitasunaren eguneroko jarraipena Badira erreferentzia aipagarriak, Udalsarea 21en Lan-Koadernoen 5. zenbakian eta bere eranskinean jasota dagoen BEGen udal inbentarioen\nkalkulurako metodologia, adibidez (Klima aldaketa. Udaleko CO2e-emisio baliokideen kalkulua). Horretarako beharrezkoa da: — Ahalik eta datu zehatzenak izatea, bai igorpen sortzaile diren instalazioen ezaugarri teknikoei buruz, bai igorpen horien bilakaerari buruz. Lehenak teknologiaren optimizazio politikak definitzerakoan lehentasunak ezartzea ahalbidetzen du, eta bigarrenak igorpen balantzeak ezartzea. —H  ustulekuen xurgapen gaitasuna zein den eta denboran nola eboluzionatzen duen zehaztasunez jakitea. Udal mailako planeamendutik klima aldaketa arintzea kudeatzearekin lotuta, ondorengo arazo hauek planteatzen dira: Udalerriaren abiatze baldintzak ezagutzeko beharra Kudeaketak jarraipena behar duen bezala, jarraipenak prozesuaren hasiera puntua ezagutu behar du. Horretarako, gomendagarria da ondoko hauei buruzko informazioa izatea:\nErreferentziazko adierazleak etengabe eguneratu ahal izateko sistema baten antolaketa, hirigintza esparruko lanak Tokiko Agenda 21ekoekin lotuz Udalerri bakoitzak, zentzu horretan, bere aukerak zehaztu beharko ditu, kontuan hartuz tokiko baldintzak eta gai horretan duen kudeaketa gaitasuna. Edonola ere, zerbitzu konpainiekin akordioak egitea gomendagarria da, eraikinetan kontsumitzen den energiaren jarraipena egiteko (eta horietan sortu eta sarera bidal daitekeen energiarena), eta eremu libre publikoen eta hornikuntza publikoen inbentarioak sortzeko eta eguneratzeko. Horrela, eraikitako parke publikoen eraginkortasuna eta berotegi efektuko gasen xurgapen gaitasuna zehazki jarraitu daiteke, udalaren kontrol zuzenaren pean. Hiri sarearen erabilera desberdinen arteko sinergien aukera, energia eta ingurumen eraginkortasunari dagokionean\n—G  aur egun udalerrian sortzen diren igorpenak, edo beste udalerrietan eragindakoak (adibidez, sortze berriztagarria ez duen argindarraren kontsumoaren bitartez). — Beharrezko datua da lurzoruaren landare-estalkiarena, bai hiriguneetatik kanpo zein barnean, hustuleku modura duten xurgapen gaitasuna ezagutzeko, esparru horretako klima baldintza zehatzak kontuan izango dituzten metodologien arabera. —E  raikuntzarako udalerrian erabiltzen diren materialen\nekoizpen eta garraiorako beharrezkoak diren igorpenen intentsitatea.\nAdibiderik argiena, zentzu horretan, Kalundborg-eko (Danimarka) industria sinbiosia modura ezagutzen dena da, non baliabide urrien erabileran jasangarritasun handiagoa lortzen baita, hainbat enpresa industrialen artean energia eta materia emariak kudeatuz. Udalerrien ezaugarrien arabera, horrelako sinbiosiak industria prozesuen artean eman daitezke, edo prozesu horien eta egoitza erabileren konbinaketan, edo bestelako erabileren artean. Baina kasu bakoitzari egokitutako azterketa egin behar da.\n1.1.2. Energia eta hiri ingurunea Hiri inguruneko energiaren gaia eskaintza eta eskariaren arteko oreka baten beharraren ikuspegitik ikus daiteke. Aurreko mendeetan, energia beharretarako egurraren menpekotasunak udal mailan balantze orekatua izatea ahalbidetzen zuen, kasu askotan. Gaur egun ohikoagoa den energia ereduan, EAEko udalerri batek bere energia kanpoko iturrietatik jasotzen du.1980ko hamarkadatik aurrera industrian baterako sorkuntza sistemak sartzeak ahalbidetzen du argindarraren ekoizpen iturriak dibertsifikatzea, argindar energiaren ekoizpen zentral handietatik harago. Energia berriztagarrietan oinarritutako sortze sistemen ezarpen progresiboak deszentralizazio handiagoa ahalbidetzen du, eta teknologia hobekuntzak aukera hauek sustatu nahi dituen esparru arautzaile batekin konbinatzeak eragiten du ekoizpen puntu kopurua nabarmen haztea. Hala ere, ondorengo egoerak bereiztu behar dira: Berokuntza zentralak eta distrituen arabera egokitzea Europako iparraldeko herrialdeetan ohiko aukera da, baina Europako hegoaldean ez da askorik ezarri, momentuz. Nahiz eta askotan ez izan, berez, iturri berriztagarrietan oinarritutako energia sistemak, arintzearen ikuspuntutik igorpen txikiko sistematzat jotzen dira, etxeetako instalazio indibidualen aldean energia eraginkortasun nabarmen handiagoa baitute. Energia termikoa ekoizteko sistemak etxebizitza mailan Sistema horretan ekoiztutako energia jariakin zirkuituen bidez banatzen eta gordetzen da eraikin barruan, eraikin batzuen eta besteen arteko transferentziarik gabe. Eraikinean\nautokontsumo eredu bat izatetik gertuen dagoen sistema da, ur beroaren ekoizpenean zentratua. Horren aldaera bat, etxegintza mailan, sorkuntza geotermikoa da, baina tokiko baldintzen mendean dago, ezarri ahal izateko. Energia elektrikoa eguzki-indarraren edo haize-indarraren bidez ekoizteko sistemak Argindarraren salneurri arautuen sistemak tokiko ekoizpena eta sareari saltzea sustatzen du, eta horrek egoera desberdina sortzen du aurrekoekiko: helduek lan eguna etxebizitzatik kanpo pasatzea ohikoa den gizarte eredu batean, etxebizitzetan sortutako energia, sare elektrikoaren konexioari esker, lantokietan erabil daiteke, non eguneroko eskaria handiagoa baita (etxetik lan egiten duten langileen proportzioaren aldi baterako hazkunde batek ez du sistema kolokan jartzen). Egunez, etxebizitzetan sortzen da premia duten hiriko guneetan kontsumitu daitekeen energia eta horrela udal energiaren balantzeari egiten zaion ekarpena handiagoa izan daiteke, etxebizitzetako sistema itxien kasuan baino. Etorkizun hurbilean, aurreikusi daitekeenez, energiaren gaiari gehi dakioke auto elektrikoen baterietan biltegiratutako energia kudeatzeko aukera Aukera horrek, etorkizunean, ondoko hau eragin dezake: garajearen erabilera eraikinen nahitaezko hornidura izango denez, energia berriztagarria argindarraren sarera isurtzeko instalazio bereziak â€”gaur egun hautazkoak, energia sortzea erabaki duten eraikinetan daudenakâ€” derrigorrezko arau orokor bilakatzea bai eraikuntza berrietarako eta bai lehengoak berriztatzeko orduan. Kontua, jada, ez da izango etxean energia sortzea, baizik eta espazio banaketa aldakor batekin iturriak kudeatzea.\n1.2. Hirigintza informazioa\n1.2.1. H  irigintza informazioa tokiko testuingurura egokitzea Gomendagarria da planeamendu orokorra egitean, hirigintza informazioa emateko fasearen barruan, klima aldaketa arintzearekin lotutako ondoko alderdi hauek barnean izatea: Egungo igorpenak eta aurreikusi daitezkeenak Metodologia arazo bat planteatzen da neurketaren xedeari buruz: igorpen eraginkorrak ala instalazioen batuketatik eratorritako igorpen gaitasun teorikoa? Bi datuak esanguratsuak dira, eta karbono aztarnaren kontzeptuarekin loturik daude. Aztarna horrek pertsona, erakunde, ekitaldi edo produktu batek, zuzenean ala zeharka, igorritako berotegi efektuko gas guztiak neurtzen ditu. â€” Garraiotik eratorritako igorpenak. Neurtzen zailak dira, baina hurbilpen bat egin daiteke, kontuan hartuz ibilgailuen kopuruari buruzko datu estatistikoak, eta mugikortasun eta trafiko intentsitate inkestak, halakorik izanez gero. â€” Jarduera ekonomikoetatik eratorritako igorpenak. Abeltzaintzatik hasi eta industria jardueretara, badira berotegi efektuko gasak igortzen dituzten ekoizpen prozesuak, eta konplexua da horiek neurtzea. Abeltzaintza erroldak udal aziendari buruzko datuak eman ditzake, baina ez da ohikoa izaten eguneratuta egotea, eta hobe da eskualdeko edo tokiko erakundeen datuak kontuan hartzea. Industriari dagokionez, badira igorpenen inbentarioak\nbaina maila jakin bat gainditzen dutenak bakarrik azaltzen dira; beraz, ohikoa izaten da zehaztasun falta. — Eraikinen erabileratik eratorritako igorpenak (haize egokitua, argiztapena). Hori neurtzeko, eraikinetako energia kontsumoari buruzko datuak hartu behar dira kontuan, energia motaren arabera (erregai fosilak, sareko argindarra, eraikinean sortutako argindarra, bestelako iturriak...). Igorpen horiek neurtzeko, zerbitzu konpainien datuak funtsezkoak dira, baina lortzeko zailagoa den beste datu bat eraikinetako instalazioen energia eraginkortasuna ezagutzea da. Horregatik, gehiago lan egiten da etxebizitza edo eraikitako azalera unitate bakoitzeko energia kontsumoaren ratioen gainean, kontuan harturik energia mota (argindarra, gasa, petrolioa...) eta igorpenen intentsitatea (kontsumitutako unitateko); energia motaren arabera, udalerri batean kontsumitzen den energiak urruti dagoen beste batean eragin ditzake igorpenak, baina hori ez da kontuan ez hartzeko arrazoia. — Ondasun materialen ekoizpenari eta garraioari dagozkien igorpenak («embebed carbon» ingelesentzat, «energie grise» frantsesentzat). Arazo horrek hirigintzaren esparrua gainditzen du, baina zehazki eragiten die eraikuntza eta hirigintza materialei, arintzeari egiten dioten ekarpenari dagokionez. Erabilerari lotutako igorpen gutxi dituen material bat desegokia izan daiteke ikuspuntu horretatik, baldin eta bere ekoizpenerako eta kokatze lekuraino garraiatzeko igorpen handiak egin behar baditu.\nBerotegi efektuko gasen hustulekuen ahalmena Hustulekuak, teknologiaren egungo egoeran6, hauexek izan daitezke: —L  andare estalkia duten lurzoru ez urbanizagarriak: kasu hauetan, landare estalki horren ezaugarriei buruzko datuak izatea beharrezkoa da. Hosto galkorreko zuhaitz batek ez du xurgapen gaitasun bera neguan eta udan; baratzean lantzen den barazki bat desberdin portatzen da negutegi barruan egon ala ez; eta baso-mozketak edo gaixotasunen ondorioz desagertzeak murrizketa handia eragin dezake udalerri baten xurgapen gaitasunean. Abiapuntu posibleak hauexek dira: • Corine Land Cover. Bere metodologiarengatik lurralde eremu handietarako egokiagoa da, baina arrazoizko abiapuntu bat eman dezake.1990, 2000 eta 2006ko edizioak eskuragarri daude. • Espainiako Basoen Mapa: kasu batzuetan zehaztasun handiagoa du mugaketei dagokienez, eta espezieen eta dentsitateen deskribapen zehatza, baina hamar urtean behineko maiztasuna du. Egungo eguneratze zikloa 2007-2017 urteei dagokiona da. • Espainiako Laborantza eta Aprobetxamenduen Mapa. Basoen maparekin parekagarria, landare elementuei dagokienez. Egungo eguneratze zikloa 20002009 urteei dagokiona da. • Espainiako lurzoru-okupazioaren informazio sistema (SIOSE), bost urtean behin eguneratzeko aurreikuspenarekin. Lehen zikloa 2009an amaitu da. • Udal inbentarioak edo basogintza erakundeak.\n— Eremu publiko libre kalifikazioa duten hiri-lurzoruak, edo eremu libre pribatu kalifikazioa dutenak. Kasu hauetan ere, eremu libre bakoitzaren baldintzen inbentario zehatzak behar dira, aurretik adierazi den bezala. Baina berezitasun bat planteatzen da, batez ere eremu libre publikoentzat: udalerriarentzat errazagoa dela bere lur propioetan eredu izango diren ekintzak egitea, lorezaintzako gastu arrunten partidak zentzu horretan bideratzearen bitartez. • Eremu libre publikoen kasuan, planeamendu dokumentuek xede horrekin kalifikatutako lurzoruak identifikatu ohi dituzte, baina ez dituzte deskribatzen hustuleku izateko potentziala identifikatzeko ezaugarriak (landare espezieak, horien dentsitatea, adina eta egoera...). • Eremu libre pribatuen kasuan, planeamenduaren informazioa are murritzagoa izan ohi da; kontserbazioa balore estetikoen arabera ezartzen zaien lorategi historikoen kasuan izan ezik, erabilera posibleen erregimenak egon baitaitezke eremu horietarako, hustuleku elementutzat hartzea eragozten dutenak. Udalerri batzuetan badira eremu libre publikoen inbentarioak, baina datuak, oro har, zatikatuak eta eguneratu gabeak egon ohi dira lan honetarako baliagarriak izateko, eremu horien kontserbazioa kudeatzeko eginak egoten baitira. — Hustulekuen izaera behin ezagututa, euren xurgapen gaitasunaren kalkulua tokiko baldintzak kontuan hartuko dituen metodologia batean oinarritu behar da.\n erotegi efektuko gasen «bahiketa geologikoari» edo mineral batzuen —Peridotita, esaterako— erabilerari buruzko ikerketak kontuan hartu gabe, B teorian interesgarriak izan arren, oraindik urrun baitago horien aplikazio orokortua.\nUdalerrian existitzen diren energia zerbitzu sareak Bi noranzkoko biko funtzionamendu bat jasateko neurtua eta gaitua, tokian energia gehiago sortzeko testuinguru aurreikusgarri batean. Gai honetan, informazioa zerbitzu konpainietatik lor daiteke, planeamendu orokorraren dokumentuak idazteko ematen dutenaren gehigarri modura. Erabilitako eraikuntza teknologiak eta materialen banaketa bideak Berorien ekoizpenari eta garraioari dagozkion igorpenen eragina balioetsi ahal izateko xedearekin. Momentuz, gaiari buruzko iturri gutxi daude, baina gero eta gehiago izango direla aurreikusten da; edonola ere, baliagarriak izango dira, soilik, ekoizpen eta garraio igorpenen kontabilitate bereiztua egitea ahalbidetzen duten iturriak (ekoizpenekoak, prozesua aldatzen ez den bitartean, konstanteak izango direla suposatzen da, eta garraioarenak, berriz, aldakorrak).\n1.3. Aurreizateen tratamendua Aurretik dauden hiri-ehunak arreta berezia eskatzen duten baldintza zehatzak dituzte. Batetik, isolamendu termikoaren estandarrak beraien exijentziak handitzen joan dira azken urteetan, eta zenbat eta eraikin zaharragoa izan, orduan eta eraginkortasun txikiagoa izan ohi du berokuntzari dagokionez (energia kontsumo eta igorpen gehien eragiten duen erabileretako bat). Gogoratzea besterik ez dugu estatu mailan ez dela exijentzia termikorik izan, harik eta, 1979an, eraikinetako baldintza termikoei buruzko CT 79 oinarrizko araua agertu zen arte; 2001eko biztanleria eta etxebizitza erroldaren datuen arabera, EAEko etxebizitzen % 80, garai hartan, 1980\nbaino lehenago eraikitako eraikinetan zegoen: hor ikusten da energia hobekuntzaren potentzialaren neurria. Hiri instalazioak eta hirigintza lana, halaber, gaur egungo baldintzekin zerikusirik ez zuten irizpideen arabera eraiki zirenez, Euskadiko hiri-ehunen zati handi bat hobetzeko modukotzat jo daiteke. Hala ere, ideia orokor hauek toki bakoitzera egokitutako egiaztapenak eskatzen dituzte. Gerra zibilaren aurretik eraikitako etxebizitza batzuetan, hormen lodierak eragiten du isolamendu termikoa arazo ez izatea. Bestetik, etxebizitzen kontserbazio egoera aldakorra da, eta jabeek inbertsioak egin ahal izan dituzte, energia ezaugarriak hobetuz. Hirigintza lanaren egoerak oro har, hobekuntzak izan ditu, hiriko instalazioak beti barne hartu ez baditu ere. Osotasunean hartuta, bizitoki guneetako aurreizateen tratamenduaren arazoa oso atomizatuta dagoen jabetzan eskuhartzeko zailtasunean datza, Europako beste esperientzietan ez bezala, non alokairu publikoko etxebizitzak egoteak kudeaketa errazten baitu. Birgaitze politiken eboluzio jarraituak, hirigune historikoetatik hasi eta bizikalitate arazo handiagoak dituzten XX. mendeko bizitoki guneetara, aukera bat dira, zentzu honetan. Kudeaketa zaila duten jardunbide horiek eta etxebizitza instalazioak hobetzeko dirulaguntza neurriak konbinatzea izan daiteke jarduteko modua. Hirigintzaren ikuspuntutik, aurreizateen tratamendua honako hauen bidez artikula daiteke: â€”B  irgaitze Integratuko Eremuak arintze irizpideak kontuan izango dituzten neurriekin mugatzea (antolamendu estrukturalaren zehaztapenak). â€” Araudietan eraikigarritasun handitze mugatuak baimenduko dituzten neurriak ezartzea, kanpoaldetik isolamendua errazteko helburuarekin, edo\nkanpoko handiagotze txikiak eginez. Isolamendu arazoak dauzkaten etxebizitza askok espazio arazoak ere izaten dituzte, eta eraikigarritasuna neurtzeko ohiko irizpideekin, arau tekniko modernoetara egokitzera behartzeak barruko isolamendua behartuko luke, arazoa handituz. Eraikigarritasunaren handitze txikiek biztanleriaren konforta handituko luketen igogailuak eta bestelako elementuak sortzea errazteko ere balio lezakete, eraiste eta berreraikitze oso baten ingurumen eraginaren beharrik gabe (antolamendu xehatuaren zehaztapenak). â€” Auzoen jasangarritasuna hobetzeko jardunbideak sustatzea, hurbileko merkataritza eta zerbitzuak izango lituzketen tokiko zentroak sortuz, zeintzuk lekualdatze motorizatuen beharra gutxitu baitezakete (antolamendu xehatuaren zehaztapenak).\n1.4. Araugintza edukiak\n1.4.1. Lurzoruaren sailkapena Lurzoruaren babesak, kontserbazioari eta berotegi efektuko gasen isurtegien ahalmena handitzeari lotuta Lurzoruari eta Hirigintzari buruzko ekainaren 30eko 2/2006 Legeak, 13. artikuluan, landa lur gisa sailkatzeko irizpidetzat ezartzen ditu hirigintza eraldaketarako desegokitasuna eta hiri garapenerako gaitasun eza. Hiri garapenerako desegokitzat jotzen dira beren landa lur izaera mantentzea beharrezkoa edo egokia egiten duten ezaugarriak dituzten lurrak, hirigintza garapen eredu jasangarriaren tokiko estrategia errespetatzeko bermea direnean. Kasu horietan klima aldaketaren arintzean txerta daiteke.\nPlaneamendu eredua adieraztean, bi arazo operatibo planteatzen dira: — Zer neurri izan behar dute udalerrian klima aldaketa arintzea helburu duten lurzoru babestuek? Beharrezkoa da lurzoru ez urbanizagarrien nekazaritza gaitasunak kontuan hartzea, denak ez baitira funtzio horretan eraginkorrak izateko modukoak. Kontuan izan behar dira, baita ere, lurzoru horietan egiten diren jarduera ekonomikoak, paisaiaren babesa eta bioaniztasuna. — Nola kudea daiteke basohustulekuen sorrera eta ustiapena? Karbono merkatuetan sartzeko beharrezkoak diren neurriak iris daitezkeen kasuetan, ondoriozta daitezkeen diru-sarrerak lagungarri izan daitezke operazioaren bideragarritasun ekonomikoa errazteko. Basoak berritzeko jarduerak, publikoak diren lurzoruetan egin daitezke; badaude, enpresei loturik, horren kudeaketa erraz dezaketen ekimenak. Hustuleku publikoak egiteko landa-lurrak erabiltzea erabakitzen bada, kontuan izan behar da, kasu horretan, hirigintza legediak desjabetzea ekarriko lukeela: gehiengoaren nahiaren kontrakoa eta gatazkatsua izan daitekeen aukera. Herrialde batzuetan, Estatu Batuetan kasu, lurzoruaren gaineko eskubideen segregazioa egiteko formula juridikoak erabili dira, basoak hustuleku modura kontserbatzea errazteko eta bestelako erabilerak saihesteko. Hazkunde berrien sailkapena Hiri-lurzoru finkatua eta ez finkatuaren mugaketa berezko egoeretara egokitu behar da, duten legezko izaera kontuan hartuz, eta, horrekin batera, hiri hazkunde berriarentzako eremuaren mugaketa, edozein erabilerarako\ndelarik ere, aurreikusten diren beharretara egokitu beharko da. Lurzorua urbanizatzeak eskatzen du bere irazgaiztasun maila handitzea eta landare estalkia gutxitzea, bai eta garraioari lotutako igorpenak handitzea ere; horregatik, benetan beharrezkoa denean bakarrik egin behar da. Euskadin, azpieskualde mailako lurralde plangintzak etorkizuneko hazkundeen tamaina eta kokalekua zehazteko oinarri garrantzitsua ematen du, baita urbanizazio erritmoa zehazteko ere. Edonola ere, gomendagarria da urbanizazio behar txikiena duten hazkundeei lehentasuna ematea, kontuan harturik ez bakarrik kaltetutako lursailen urbanizazioa bera, baita udal sistema orokorrekiko loturak ere.\n1.4.2. Lurzoruaren kalifikazioa\n— Erabilpen aniztasuna sustatzea. Ez litzateke bultzatu behar bizitoki erabilera soila bereizten duten hirigintza eredurik; aldiz, beste erabilpen batzuekin bateragarri direnak —adibidez merkataritzakoa edo beheko solairuetan zerbitzuak eskaintzekoa— sustatu behar lirateke; horrela, joan-etorri motorizatuen beharra murrizten baita.\nHiri-lurzoruari eta urbanizagarriari erabilera eta intentsitatea esleitzeko garaian, erabilera horien artean, planeamenduak kontuan izan behar ditu, oro har, elkar ekintza eta mugikortasun beharrei buruzko irizpideak, beste batzuekin batera. Lurzorua erabilera edo erabileren konbinaketa baterako kalifikatzeak hiriko leku desberdinen arteko mugikortasun patroiak eskatzen ditu; beraz, aukera guztien artean, beti izango da igorpen gutxiago eragiten dituen bat. Printzipio hau ezartzeko, gomendagarriak dira, oro har, erabilera asko izan ditzaketen eremuak, aipatutako elkar ekintza horiek lekualdatze motorizaturik nahitaez eska ez dezaten. Gogaikarriak edo arriskutsuak izan daitezkeen industria erabilerak salbuespena dira esandako arauari dagokionez, baina, horrelako erabileretan ere, langileen beharrek gomendagarri egiten dute euren zerbitzuan lagungarri izan daitezkeen erabilerak ezartzen uztea.\nBizitoki guneetan klima aldaketa arintzeko plangintzaren neurriak definitzeak ondorengo hauek eskatzen ditu: — Energetikoki eraginkorrak diren irtenbideak ahalbidetzen dituzten biztanle dentsitateak esleitzea, betiere ere osasungarria den tipologia aniztasuna kaltetu gabe. Biztanle dentsitateak erabilpen aniztasuna ere posible egiten du. Ildo horretan, euskal legediak hazkunde berrietan erabilpen aniztasuna errazten duten dentsitate maila minimoak ezartzen ditu, baina posible da dentsitate altuak izatea ere (1,3 m2/m2 lurzoru urbanizagarrian eta 2,3 m2/m2 hiri lurzoru finkatu gabean).\n— Eremu horiek dagoeneko existitzen diren, edo aurreikusita dauden, garraio publikoko azpiegituren arabera antolatu behar dira. Eguneroko joanetorrietan horrela egiteak, bai energiaren eta bai klima aldaketaren ikuspegitik, ibilgailu indibiduala baino eraginkorragoak diren sistemak erabiltzea ahalbidetzen du. — Auzo mailan, bero eta hotz azpiegitura partekatuak instalatzeko estrategiak definitzea. Horrek, eremu horien antolamenduan, etxebizitzetara hornikuntza sareen lineak eramateko guneak aurreikustea eskatzen du.\nEra berean, gainontzeko guneek garraio publikoko azpiegituretatik gertu egon behar dute, oinezko joan-etorriak ahalbidetzen dituzten distantzien barruan, hain zuzen ere. Azken finean, jarraitasuneko hazkunde sistema poli-zentrikoa da bilatzen dena. Eremu industrialak Eremu industrialak antolatzeko neurriak honako hauek izan daitezke: — Ekoizpen prozesuen sinergiak sustatzea, industria sinbiosiaren eta kideko ereduen arabera. Ildo horretan, planeamenduak prozesu horiekin lotutako garraioentzako espazioak erreserbatzeko irizpideak ezar ditzake. — Industriek partekatutako azpiegituren eraginkortasuna hobetzea. — Jarduera eremuetan langileentzako zerbitzuak eskaintzea, beraien mugikortasun eskaria murrizteko. Hirugarren sektorera bideratutako eremuak Arlo honetan hiri erabilpen batzuek sortzen dituzten garraio eskakizunen intentsitatea kontuan izan behar da, tratamendu berezia eskatzen duen azalera handietako xehekako merkataritzarena kasu. Bestalde, erabilpen mistoko auzoetan hirugarren sektorera bideratutako eraikinak eta etxebizitzak uztartzeak industria arloan gertatzen diren sinbiosiak sortzeko aukera ematen du, baina modu zabalagoan. Hornidurak Hornidura publiko eta pribatuek energia eraginkortasunean eta isurpen kopuruan hobetzeko ahalmen garrantzitsua eskaintzen duten instalazio handiak eskatu ohi dituzte. Ildo horretan, oso esanguratsuak 7\ndira parke higiezinak energia eraginkortasuneko irizpideetan oinarritutako eraikuntzako berrikuntza adibide bihurtu nahi dituzten ekimenak; izan ere, klima aldaketa arintzeko bidean hobekuntza nabaria ekartzen dute. Aparkaleku-erabilera Erabilera hau udalerriaren mugikortasun eredu orokorraren arabera hartu behar da kontuan. Aplikatu beharreko araudiak berriro aztertzea komenigarria da kasu askotan, beren artean kontraesankorrak izan baitaitezke, besteak beste, izatez automobil pribatuaren erabilera sustatzen duten aparkaleku kopuru gutxienekoak aurreikusten direnean. Hori dela-eta, hainbat hiri nahitaezko aparkaleku kopuru horiek gutxitzea aztertzen ari dira uneotan7. Hori horrela izanagatik, interesgarria da gaitasun handiko disuasio aparkalekuak jartzea ere, betiere, metaketa handienak gertatzen diren erdiguneen sarreretan garraio publikoa erabiltzea errazteko helburuarekin. Beste hiri erabilpen batzuekin integrazio sinbiotikoak egitea ere azter daiteke, instalazio handietako aireztatze mekaniko premiak kontuan izanik. Espazio libreak Espazio libreekin zer egin aztertzerakoan, kontuan izan behar da «azpiegitura berdeen» sistema gisa hartu behar direla kontuan. Hori bai, espazio libreek azpiegitura gisa duten izaera ez da arintze helburuetara edo berotegi efektuko gasak xurgatzera bakarrik bideratuko, beste oinarrizko irizpide batzuk betetzea ere bilatuko da. Edozein modutan, komenigarria da espazio publiko libreen inbentario bat izatea, aldian-aldian berrituko diren honako datuok jasoko dituena: —A  zalera; —L  andaredi mota, espezie bakoitzeko ale kopurua, adina eta tamaina;\n— Zoladura motak eta lurzoruaren irazgaiztasun proportzioa; — Urbanizazio «gogorraren» zein landarediaren mantentze egoera; — Hosto galkorreko zuhaitzen erabilpena hegoaldera begira dauden fatxadetan erregulatzaile klimatiko gisa funtziona dezaten errazteko (udan eguzkia oztopatuko dute, baina ez neguan, hostoak udazkenean eroriko baitira). Erabilpen malgutasuneko irizpide orokorrak hiri lurzoruetan zein urbanizagarrietan Erabilpen malgutasunak eta horiek eraldatzeko aukerak lurralde eredua aldatzen ez duten irizpideak izan behar dituzte kontuan. Ildo horretako arazoak saihesteko, erabilpen bateragarritasun arauek, arazoei aurre hartzea eta eremu bakoitzaren izaera mantentzea helburu duten ohiko zehaztapenez gain, emisioen helburu globalak kontuan izango dituzten zehaztapen osagarriak ere izan ditzakete, betiere, erabilpen bakoitzerako eraikitako azalerei dagozkien estandarren arabera. Eraikinen forma eta posizioari buruzko irizpide orokorrak Tokiko energia sorkuntzak eraikinak eguzki energia, energia eolikoa edo beste edozein energia mota jasotzeko moduan kokatuta egotea eskatzen du, baita zuhaitzen gas xurgatze ahalmena modu esanguratsuan ez murriztea ere. Alde batetik, neurri pasiboen bitartez energia aurrezteko modu gisa, fatxadetan eguzkiak behar bezala jotzea errazten duten neurriak ahalbidetu behar dira —betiere gehiegizko eguzki irradak saihestuz—. Bestetik, eraikin berean hainbat teknologia uztartuz emisioak murriztea lortzen baldin bada, teknologia horiek elkar ez\n aliforniako Unibertsitatean (Los Angeles) egin diren proposamen batzuetan gutxieneko aparkaleku horiek errotik ezabatzea planteatzen da, eta merkaK tuaren esku uztea aparkaleku kopurua finka dezan: http://www.spa.ucla.edu/up/LeonHoffman09/2.2%20Mike%20Manville.pdf\noztopatzea bermatu behar da, horrek beraien eraginkortasuna gutxituko bailuke.\n1.4.3. Urbanizazio baldintzak Uraren zikloa Uraren zikloarekin lotutako azpiegiturek energia kontsumo altuak eragin ditzakete sistemako hainbat jarduera direla-eta (ponpaketa, tratamendua, kudeaketa sistemak, ikuskatzeak). Horrenbestez, bi hobekuntza bide proposatzen dira: ur eskaria murriztea, bai eraikinetan eta gainontzeko erabilpenetan (parke eta lorategien ureztatzea, kale garbiketa, iturri apaingarriak) uraren erabileraren eraginkortasuna hobetuz, bai azpiegituren eraginkortasuna areagotuz. Ur galerak murriztuz hornikuntza sareen eraginkortasuna areagotzeko hobekuntza bide garrantzitsua izan ohi da. Energia Energiaren alorrean, uraren zikloarekin lotutako azpiegituren kasuan bezala, klima aldaketa arintzeko hobekuntzak ezar daitezke bai energia eskaria murriztuz —eraikin, argiteria eta espazio publikoko beste erabilpen batzuetan— bai azpiegiturak, sareak bereziki, hobetuz. Sareen eboluzioak —adibidez etxebizitzetako energia sorkuntzako azpiegituretatik sarea elikatzeko aukera orokortzea— eta automobil elektrikoa plazaratze posibleak eraginkortasuna hobetzeko aukera berriak sortzen dituzte. Bide sarea Bide sarearen tratamenduak arintze ahaleginak lagun ditzake. Alde batetik, proportzio txikian CO2 xurgatua duten\nmaterialak erabiliz edo fabrikazio, instalazio eta garraioan energia kontsumo txikiak eragiten dituzten materialak erabiliz. Bestalde, bide sarearen diseinuak berak azalera irazgaitzen erabilera muga dezake, material jasangarriagoak erabiltzea ez ezik, horiek kopuru txikiagoan erabili beharra ahalbidetuz; horren erakusle dira, adibidez, drainatze-sistema jasangarriak. Hirigune historikoentzako berariazko baldintzak Hirigune historikoetako urbanizazio baldintzak bertako bideen ezaugarrietara egokitutako mugikortasun eredu bat kontuan izanik definitu behar dira, betiere bertan bizi direnen sarrera eta aparkatze eskubideei lehentasuna emanez.\n1.4.4. Etxegintzarako baldintzak\nxurgatua kontuan izatea da. Eraikinen instalazioei dagokienez, beraien eraginkortasuna hobetzeko neurriak ezartzea posible da, batik bat ur eta energia kontsumoak murrizteko. Eraikinetan energia sortzeko irizpideak definitzea funtsezkoa da, eta bere baitan hartzen ditu integrazio arkitektonikoa eta sistemen arteko balizko interferentziak. Bestalde, eraikuntzako energia eraginkortasuneko ziurtagiriak erregistratzeko derrigortasuna aukera bikaina da eraikinen eraginkortasun klimatikoari buruzko informazioa hobetzeko; ildo horretan, erregistroak eraikinen eraginkortasunaren bilakaera ezagutzeko aukera emango du, bai eraikin berrien kasuan (teknikoki ezinezkoa dela frogatu ezean eraikin guztiek eraginkortasun maximoa izatea komeni da), bai esku hartzeak jasan dituzten eraikin zaharren kasuan. Lehendik dauden eraikinentzako politikak\nBaldintza orokorrak Eraikuntza baldintzek eragin zuzena dute eraikinen energia eraginkortasunean, eta, horrenbestez, klima aldaketaren arintzean. Kasu honetan, hirigintza antolamendua eraikuntzako baldintza teknikoekin batera bizi da, eta, etxebizitza bezalako arlo sektorialetan, gainera, baldintza horiek arau orokorrak baino zehatzagoak izan ohi dira sarri, eta askoz azkarrago berritu ohi dira. Horrenbestez, arreta berezia eman behar zaio bi araudien arteko koherentzia izateari. Albedo altuko materialak (argiak eta eguzki argia islatzen dutenak) erabiltzeak udan etxebizitzak hoztu beharra murritz dezake, kontsiderazio estetikoak ere kontuan izan behar diren arren, batik bat, ehun finkatuetan. Eraikuntzan klima aldaketa arintzeko beste modu garrantzitsu bat eraikuntza materialetan bizi zikloa eta CO2\nNeurri hauek isolamendu termikorako irtenbide espezifikoak eskatzen dituzte. Hainbat kasutan «hiri birziklapen» eragiketak planteatzea posible da eraikinen inguratzaileak aldatu eta bertan bizi diren herritarren bizi kalitatea hobetzea helburu hartuta.\n1.5. Hiri planeamendutik klima aldaketa arintzeko egin daitezkeen ekarpenen sintesia Hurrengo taulan orain artean hiri planeamendutik klima aldaketa arintzeko egin daitezkeen ekarpenei dagokienez aurkeztutakoa biltzen da. Aukera esanguratsuak antzeman ez diren arloetan, dagokion laukitxoa zuriz utzi dugu.\nHiri Planeamendutik klima aldaketa arintzeko egin daitezken ekarpen nagusien sintesia Planeamenduko eduki xehatuak Hiri Lurzorua\nlurzoruaren sailkapena (antolamendu estrukturala)\nlurzoruaren kalifikazioa (antolamendu xehatua)\nSíntesis sobre la\nKlima aldaketa arintzeko erabakiak hartzeko informazioa\nFinkatua Finkatu gabea Sektorizatua Sektorizatu gabea Ez dagokiona Egokitasun eza\nPlana indarrean den bitartean hustulekuen ahalmena kontrolatzea.\n— Etxebizitzen energia kontsumoa zein erabilitako energiak kontrolatzea, ahal den kasuetan zerbitzu konpainiek eskaintzen dituzten datuak izanik. — Tokian tokiko mugikortasuna edo enplegu eremuak kontrolatzea.\n— Tokian tokiko enpresekin hitzarmenak izenpetzea industria ekologiako prozesuak sustatzeko asmoz (adibidea: Danimarkako Kalundborg hiriko industria sinbiosia). — Tokian tokiko mugikortasuna edo enplegu guneak kontrolatzea.\n— Sektoreko enpresekin hitzarmenak egitea bilatzea ekologia industrialeko ereduak oinarri hartuta. — Tokian tokiko mugikortasuna edo enplegu guneak kontrolatzea.\n— Ekipamendu publikoen edo eskumen mailen araberako klima aldaketa arintzeko programak. — Tokian tokiko mugikortasuna edo zerbitzuak emateko eremuak kontrolatzea.\nEspazio libre bakoitzaren ezaugarriei buruzko informazio zehatz eta eguneratuan oinarritutako kudeaketa (azalera, landare mota eta ale kopurua, zoladura mota eta irazgaiztasun proportzioa, urbanizazio «gogorraren» zein landarediaren mantentze egoera...); egokiena udal mailako inbentarioetan oinarritzea litzateke, eta, hori dela-eta, gomendagarria litzateke udal guztiek inbentario eredu bera erabiltzea, lurraldekako zein EAE osoko datuak izatea ahalbidetuko bailuke horrek, udalei zuzendutako laguntza programa publikoak sustatzeko oso baliagarria litzatekeena.\nas principales posibilida\nKlima aldaketa arintzeko jarduera irizpideak Hiri lurzoru finkatu eta finkatu gabearen mugaketa zorrotza, betiere bakoitzari dagokion lege definizioan oinarritua Aurreikusitako biztanle hazkundea zein jarduera ekonomikoen areagotzea kontuan izango duen mugaketa, lurzoru gehiago okupatzea eragotziz eta mugikortasun eskaera neurrira ekarriz, bide batez garraio isurpenak mugatuz. Lurzoruok CO2 hustuleku gisa duten ahalmena kontuan izatea, egun duten landaredia zein planeamendu berria indarrean izango den denboran izan dezaketena aintzat hartuz. — Eraikinen energia eraginkortasuneko eta etxebizitza barruetako airearen kalitate baldintzak, beharrezkoa denean Eraikuntzako Kode Teknikoan jasotako baldintzak areagotuz. — Garraio mekanizatuaren mendekotasun txikiagoa duen mugikortasun eredu bat sustatzen duten erabilpen mistoetan oinarritutako ereduak bultzatzea. — Auzo mailan partekatutako hotz eta bero azpiegiturak (district heating) instalatzeko baldintzak ezartzea, etxebizitza bakoitzean jartzen diren sistemak baino energia eraginkortasun handiagoa baitute. —M  ugikortasun jasangarriko eredu bat izatea erabilpen horretara bideratutako lurzoruak kokatzeko irizpide gisa. —P  rodukzio prozesuen sinergiak sustatzea ekologia industrialeko ereduak jarraituz, betiere urriak diren baliabideak hobeto aprobetxatzea helburu hartuta (ura, energia). — J arduera ekonomiko ezberdinek partekatutako azpiegituren eraginkortasuna hobetzea. — J arduera eremuetan langileentzat zerbitzuak sortzea beraien mugikortasun eskaera murrizteko asmoz. —M  ugikortasun jasangarriko eredu bat izatea erabilpen horretara bideratutako lurzoruak kokatzeko irizpide gisa, betiere trafiko astunaren gaineko eraginak kontuan izanik. —P  artekatutako azpiegituren eraginkortasuna. —M  ugikortasun jasangarriko eredu bat izatea erabilpen horretara bideratutako lurzoruak kokatzeko irizpide gisa. Merkataritza kontzentrazio handiei arreta berezia eskaini behar zaie, ibilgailu zirkulazio handiak sortu ohi baitituzte.\n—P  artekatutako azpiegituren eraginkortasuna. —M  ugikortasun jasangarriko eredu bat izatea erabilpen horretara bideratutako lurzoruak kokatzeko irizpide gisa.\n—H  ausnarketa multimodal bat oinarri hartuta aparkaleku bakoitzaren edukiera egokitzea, betiere garraio publikoa ibilgailu pribatuaren aurrean sustatzea helburutzat izanik.\n— Espazio libreek C02 hustuleku gisa izan dezaketen ahalmena kontuan hartzea, isurpen merkatuetan sartu edo ez.\nHiri Planeamendutik klima aldaketa arintzeko egin daitezken ekarpen nagusien sintesia (jarr.)8.\nPlaneamenduko eduki xehatuak\nHiri lurzorua eta lurzoru urbanizagarria\nBaimendutako erabilerak baliatzeko aukera, betiere ingurumen kalitatea bermatzen duten irizpideak betez.\nForma eta posizioa\nHIRIGINTZA BALDINTZAK (ANTOLAMENDU ESTRUKTURALA/ XEHATUA)\nSĂntesis sobre la\nHirigune historikoak (baldintza espezifikoak soilik)\nEraikuntzarekin lotuta ez dauden erabilerak\nEraikuntzarekin lotutako erabilpenak\nBideen ezaugarriak jasotzen dituen datu base bat sortzea.\nUreztatzera bideratutako kontsumoa kontrolatzea.\nUdalerriko kontsumoa eta sorkuntza instalazioak kontrolatzea.\nErrepideak Uraren zikloa Energia\nâ€” Erabilitako eraikuntza irtenbideak eta eraikinen energia ziurtagirien emaitzak jasoko dituen datu base bat sortzea. â€” Eraikuntzako hondakinen gaineko udal ordenantzak eta jarduera horien jarraipena udalerri mailan.\nBaldintza orokorrak Etxegintza baldintzak (antolamendu estrukturala/ xehatua)\nBerritze ez historikoartistikoak (baldintza espezifikoak soilik) Berritze historikoartistikoak (baldintza espezifikoak soilik)\nKlima aldaketa arintzeko jarduera irizpideak — Eremu bakoitzaren erabilpen nagusiaren arabera, eremuotarako azaldutako irizpideak aplikatzea. — Ingurumen kalitatea sustatzea egokitze kostuak mugatzeko, zarata mailak murriztuz (eta bide batez aireztatze naturala sustatuz mekanikoaren aurrean) eta landaredia erregulatzaile termiko gisa erabiliz. Eraldaketak malgutzea jada eraikita dauden eraikinak birziklatzea errazteko eta eraikin berriak egin beharrak sortutako isurpenak murrizteko. Malgutasun horrek erabilpen berrien eta eraikinaren baldintza bioklimatikoen arteko koherentzia kontuan izan behar du, eta bateragarritasun eskema koherente batean oinarritu behar da. — Ahalik eta eraikin kopuru handienean energia modu eraginkorrean jasotzea ahalbidetuko duten eguzki eta aireztatze irizpideak indarrean jartzea, bai gailu espezifikoak erabiliz bai zuzeneko eguzki-irraden bidez, aireztatze mekanikoaren energia karga murriztea xede hartuta. — Eraikinen trinkotasuna sustatzea energia galerak saihesteko. Azken irizpide hau hiri paisaian duen eragina kontuan izanik ezarri behar da, arkitekturari nolabaiteko askatasuna eskainiz, eta, inguruan eraikinak izanez gero, forma tradizionalekin koherentzia mantentzea zainduz. C02 hustuleku gisa duten ahalmena kontuan izatea. Eraikuntza energia eraginkortasunera edo beregaintasunera egokitzeko beharrezko diren instalazioek paisaian sor ditzaketen eraginak kontuan izanik. Albedo altuko zoladurak (argiak), betiere paisaian behar bezala txertatu behar direla kontuan izanik. Ur eskaria jaistea ureztatzearen eraginkortasuna dela-eta. —G  arraio eta argiztatze sareen eraginkortasuna. —E  spazio publikoetan, iturri berriztagarriak erabiliz, energia sortzea. Hirigune historikoetara egokitutako mugikortasun eredua, beraietan bizi diren herritarren sarrera eta aparkatze eskubideei lehentasuna emanez eta aparkaleku eskaintza parte zaharrak hiriaren egituran jokatzen duen funtziora egokituz.\n— Estalkiak eta albedo altuko eraikuntza materialak (argiak) sustatzea, udan hozte sistemak erabili beharra murrizteko. — Materialen bizi zikloa, birziklatutako materialak erabiltzea eta erabilitako materialen etorkizuneko birziklatzea kontuan izatea. — Material berrien onarpena C02 xurgatuaren mende jartzea. Materialen ekoizpen, garraio zein jatorrian sortutako C02-aren ebaluazio zehatza egin behar da. Material bakoitzaren izaera kontuan izan behar da; adibidez, zuraren C02 edukia altua da, baina, aldi berean, gas honen hustuleku ere bada. — Kontsumo apaleko komun-ontziak erabiltzea, ura murrizteaz gainera, seneamendu-sarean mugitzeko beharrezko energia ere murrizten baitute. — Energiari zein argiari dagokionez eraginkorrak diren argiztatze sistemak erabiltzea. — Sorkuntza berriztagarriko irizpideak izatea kokapenari, arkitektura integrazioari, energia eskari osoaren estaldura ehunekoari eta erabilpenen gaineko zeharkako eraginei dagokienez (adibidez, instalazio eolikoek eragindako zarata). Isolamendu termikorako irtenbide espezifikoak.\nKanpotik isolatzea ezinezkoa den babestutako eraikinetan, isolamendu termikoko irtenbide espezifikoak sustatzea, eraikin historiko-artistikoen berezko ezaugarri estetikoak mantendu beharra dagoela kontuan izanik. Ondaretzat hartutako inguruneetan sorkuntza irtenbideak ezartzea, linea elektrikoa eta kable-sareak integratzeko irizpideak kontuan izanik.\n2. Egokitzea 2.1. Irizpide orokorrak Klima aldaketari dagozkion erabaki politikoak hartzeko funtsezko bi irizpideak hauek dira: «ardura printzipioa» eta «kostuak-irabaziak» analisia. Ardura printzipioa arriskuen kudeaketarako printzipio bat da, eta larria izan daitekeen arrisku baten aurrean ezartzen da, baina, baita ere, ziurgabetasun zientifiko adierazgarria dagoenean. Zenbait arrisku onartezintzat hartzea ahalbidetzen du, ez gertatzeko aukera asko dagoelako, baizik eta ondorio larriak edo atzera bueltarik gabeak izan ditzaketelako. Ingurumenari eta Garapenari buruzko Rioko Adierazpenean8 islatuta gelditu zen hori, 15. printzipioan. Honelaxe dio: Kalte larria eta itzuli ezinezkoa izateko arriskua dagoenean, erabateko ziurtasun zientifikorik eza ez da arrazoitzat erabiliko, kostuen ondorioz, ingurumenaren degradazioa saihesteko neurri eraginkorrak hartzea atzeratzeko.\nDagokion beste irizpide bat da «kostuak-irabaziak» analisia, proposatutako ekintza bat egiteko aurreikusten diren irabaziak eta kostuak neurtzen dituena. Galderak sortzen dira irabaziak eta kostuak neurtzeko moduaz, eta gizarte desberdinen artean alderatzekoaz. Irabazi eta kostuen irizpideak arreta berezia jartzen dio baliabide urrien erabilera eraginkorrari, baina ez dio ekitatearen arazoari heltzen. Etorkizunean ikusten diren ondorioak ere ez ditu egoki jorratzen. Ondorio horiek, konbentzio ekonomikoarengatik, askotan ez dira kontuan hartzen.\nEgokitzeko aukerak balioesterakoan, kontuan izan behar dira estrategiak prestatzeari eta ezartzeari lotutako hainbat gauza: —E  gokitzeko aukeren egokitasuna eta eraginkortasuna eskualdearen eta demografia-taldearen arabera aldatzen da. — Egokitzeak kostu bat dauka. — Estrategia batzuek klima aldaketak izan ditzakeen arriskuak murriztuko lituzkete. — Aldaketa horren ondorioak gauzatu egingo dira, ala ez. — Klima inpaktuen egiturazko izaerak egokitze politiken garapena zailtzen du. — Egokitze eskas batek saihestu nahi diren klima eraginak bezain kaltegarriak diren ondorioak izan ditzake. Bestalde, ezin dira egiturazko beste kontu batzuk ahaztu. Komunitate baten egokitzeko gaitasuna bere osasun egoeraren araberakoa da, eta, funtsean, ondorengoek zehazten dute: — Aberastasun ekonomikoa. — Teknologia ahalmena. — Informazioaren erabilgarritasuna eta eskuragarritasuna. — Azpiegituren kopurua eta egoera. — Erakundeen profila eta distantzia. — Ekitatea eta kohesio soziala. Egokitzean eragiten duten faktoreen konplexutasunak ondorio honetara garamatza: planeamenduaren ingurumen ebaluaketarako prozedurek oso une egokia eskaintzen dute —batez ere, arintzearen kasuan— lurralde bakoitzaren neurri zehatzen koherentzia ziurtatzeko, hirigintza plangintzaren eta bere tramitazioaren ikuspuntutik.\n2.1.1. Egokitzearen kudeaketa Kudeatzaileez eta berehalako baliabide materialez gain, beste puntu batzuk ere funtsezkoak dira, hala nola, teknologia, informazioa eta komunikazioa, azpiegiturak, erakundeak eta ekitatea. Giltzarri diren sektore eta inguruneetan teknologia eskuragarri izatea erabakigarria da (hiri logistikan, urbaliabideetan, osasun zerbitzuetan eta barne zein kanpo diseinuan). Konforta babestera zuzendutako egokitze estrategia asko teknologietan oinarrituta daude: kasu batzuetan nahikoa probatuta daude teknologia horiek; beste batzuetan berriak dira, eta hedatze prozesuan daude oraindik; beste batzuetan, klima aldaketari aurre egiteko gaitasuna hobetzeko garatzen ari dira oraindik. Adibidez, aire girotua gehiago erabiltzeak UHI efektutik babestuko luke, baina BEG-en eta bestelako atmosfera-kutsatzaileen igorpenak handitu litzake. Itsasertzeko «babes-eraikuntzek», gaizki diseinatuta daudenean, olatuekiko zaurgarritasuna handitu dezakete, sasi-segurtasun bat sorrarazten badute eta itsasertzeko beste erabilera batzuk eragiten badituzte. Informazioari eta komunikazioari dagokionez, «giza kapital» edo ezagutza handiena duten udalerriek egokitze gaitasun handiagoa dute. Trebakuntza kaxkar batek biztanleriaren zaurgarritasuna handitzen du. Ur zikinen sareek eta beste ekipamendu estrategiko batzuek lan horietan adituak eta arituak diren pertsonak behar dituzte. Horrek berdin balio du beste edonolako azpiegituren kudeaketan, kalitate-kontrolean eta mantentze lanetan trebatutako pertsonentzat ere.\nKlimarekiko zaurgarritasuna gutxitzeko berariaz diseinatutako azpiegiturek (hala nola, uholdeei eustekoak, aire girotuarenak edo eraikinak isolatzekoak) eta, oro har, osasunari eta konfortari lotutakoek (saneamendu-sare, araztegi edo hornidurako instalazioak, besteak beste) egokitze gaitasuna handitzen dute. Hala ere, muturreko klima gertaerek azpiegiturak kaltetu ditzakete (batez ere, higiezinak badira). Erakundeei dagokienez, erakundeegitura ahulenak dituzten udalerriek egokitze gaitasun txikiagoa dute, erakunde egonkorrak dituztenek baino. Sektore publikoaren eta pribatuaren arteko lankidetzak egokitze gaitasuna handitu dezake. Ekitatean zentratuz gero, egokitze gaitasuna handiagoa da baliabideen eskuragarritasuna zuzen banatuta dagoen komunitateetan. Populazio baztertuek eta baliabide gutxi dauzkatenek ez daukate egokitze baliabiderik. Kalitatezko zerbitzuekiko eskuragarritasun unibertsala funtsezkoa da zaurgarritasunei aurre hartzeko. Arintzearekin bezala, egokitzearekin ere, abiapuntuko parametroen eboluzioaren jarraipena planteatu behar da hirigintzatik eta Tokiko Agenda 21etik hurbiltzea integratuz.\n2.1.2. G  izarte ehunaren sentiberatasuna, erantzuteko gaitasuna eta konfort baldintzak Zentzu honetan, helburu nagusia pertsonen osasuna ziurtatzea da. Ez dugu ahaztu behar gizarteko pertsonak garela, eta gizabanakoaren osasuna eta taldearena estuki lotuta daudela. Gizabanakoaren erantzun gaitasuna indartzen duten programa guztiek zaurgarritasuna gutxitzen dute: elikaduraren esparrukoek, kirolarenekoek, talde\nbaten partaide izateak, ingurunea ezagutzeak, trebakuntzak, teknologian eguneratzeak, etab.\n— Inguruko eraikuntzen eta oztopoen hutsuneak, eraikinen haize iragazkortasuna eraldatzen baitute.\n2.1.3. Bero-uharte efektua\n— Topografia, hala berezkoa, nola etxegintzan eta obra zibilean egin ohi diren mozketa eta betelanen ondorioz eraldatutakoa.\nDokumentu honen hasieran aipatu dugunez, UHI efektuak arrazoi materialak dauzka, eta efektua gutxitzeko arrazoi horiek eraldatu behar dira. Oro har, honako hau izan behar da kontuan: —H  iriaren tamaina; epe motzean aldatzea zaila den arren, urtaroen arabera nola jokatzen duen eta daukan biztanleria mugikorra (lanarengatik edo turismoarengatik aldatzen delako) kontuan hartu behar dira. —H  iriko landaredi urriak eta eraikin eta zoladuretarako material irazgaitzak erabiltzeak —ez baitute hezetasuna modu ez zentralizatuan mantentzen— giro-hezetasuna gutxitzen du. —E  raikinen, hiriko zoladuren eta azpiegituren materialek duten gaitasuna eguzkitan egondako orduetan pilatutako irrada termikoa igortzeko. Zentzu honetan, albedo altuak bero pilaketa gutxitzen lagun dezake. —G  iza jardueren bero igorketa, hala nola, zirkulazioarena, berogailuena, hozkailuena, makina eta ekipoena, industria eta etxe ekoizpenena, etab. —H  iriaren azaleraren geometria: adibidez, kaleen ebakidura, baina baita etxegintzaren tipologia eta egoera ere, airearen infiltratze eta berritze maila bat zehazten baitu. —H  iriaren azaleraren zimurtasuna, bereziki eraikinen inguratzailearena eta hiriko landarediarena, hiriko haizearen ezaugarrietan eragiten baitu.\n— Gizarte ezaugarriak, bereziki bazter-auzoetan, kriminalitatea existitzen bada (egiazkoa edo ustezkoa). — Leku freskoetara iritsi-erraztasuna, bai eraikinen barruan, bai kanpoko eremu publikoetan. — Airearen kalitatea, industria edo zirkulazio handiko udalerrietan, bestelako konfort eta osasun eraginak sorraraz baititzake.\n2.1.4. Itsas mailaren igoera XX. mendearen bigarren zatian, Kantauriko kostan, itsas maila urtean 2 mm igo da, Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia eta Teknologia Fakultateko ikertzaileen arabera. Nahiz eta EAEko kosta gehienbat malkartsua izan, itsas mailatik 40 m baino gehiagoko altueraz osatua, biztanleriaren gehiengoa itsasadarren inguruan bizi da. Leku horiek topografikoki baxuago daude, eta, ondorioz, itsas mailaren pixkanakako igoeraren ondorioek gehiago eragingo diete. Zentzu honetan, itsas bazterrean aurreikusten diren ondorioek Bilbo hiriari eta Bizkaia eta Gipuzkoako itsasadarrei eragin diezaiekete. Zentzu honetan, hartu beharreko neurri bat da itsas bazterreko ekosistemak berrezartzea, itsasoaren aurrerapenaren aurrean berezko oztopoak sortzeko eta fenomeno horren ondorioak gutxitzeko.\nKlima aldaketaren Euskal Bulegoak azterketa bat egin du, Bilbo hiriak klima aldaketaren ondorioz uholde bat jasango balu nolako kostua eragingo lukeen jakiteko: lehenago izan diren beste uholde batzuen kostua baino % 6,4 handiagoa9.\n2.1.5. Uraldiek sortutako uholdeak\nBaina ez dira kostaldeko zona baxuak arriskuan dauden bakarrak: ipar-kostako hondartza bakartu edo zurrunduak punturik kritikoenetako bat dira, itsas mailaren igoeraren eta olatuen noranzko eta intentsitate aldaketaren ondoriozko kostaldearen atzerapenari dagokionez. Itsas mailaren igoeraren ondorioz (50 cm mende honen amaieran) EAEko eta Kantabriako hondartzen luzeran 22 km desagertuko dira, hau da, osotasunaren % 30. Desagerpen horrek, funtsean, zabalera eta malda txikiko hondartza bakartuei eragingo die (Ikusi 9. taula).\n—U  dalerri bakoitzaren plubiometria eta hidrologia historiala, eredu hidraulikoak izan baititzake, lehenagoko uholdeen mailak erregistratuak dituztelako, eta, kasurik onenean, neurri-sare bat eta komunikazio eta alarma plan bat ezarri, eskualde, estatu edo nazioarte mailan daudenei lotuta.\nUholdeei dagokienez, esan behar da, kontrolatu nahi izanez gero, aurrez ezagutu beharreko ezaugarri batzuk dituztela EAEko ibaiek. Oro har, honako hauek izan behar dira kontuan:\n—E  ragina nahitaez jasan dezaketen elementuen babes-alternatibak, ingeniaritza eta gizarte konponbideak barne hartu ahal izan ditzaketenak. —U  raldiaren emariaren gehienekoa kontrola dezaketen laminaziourtegiak. Uraldiaren gorena biltegiratu dezakete, eta, ahal bada, ibaiaren beheragoko tarteetan, emari onargarria ibairatu.\n— Ibilgu edo tarte delikatuenetako esku-hartze posibleak, zubiak, presa txikiak eta desbideratze lanak barne hartu ditzaketenak. — Urtegien segurtasunari eta ibilguak ixteari buruzko azterketak, baldin badaude. — Erreka, ibai, iturburu edo bestelako ur-iturririk estalita badagoen, askotan hiriko lurzoruaren azpian ezkutuan izaten baitira. — Azpiegituren ibilgu bideratuetan eta jariatzeetan (30-40 cm-ko alturako trabesak) katerik dagoen, zeintzuk ur geldiak eragiten baitituzte, eta, bide batez, arrainak bizitzea errazten baitute eta urak berez arazteko gaitasuna hobetzen baitute. — Ur gaineko usteldurek eragin ditzaketen buxaduren kontra, ur gaineko banatzaileen instalazioa, karga galera bat onargarria den lekuetan eta pilatutako materiala ateratzeko sarbidea dagoenetan. Eta beste batzuk.\nItsas mailaren igoeraren eragina EAEko hondartzetan10 Hondartza erabat konfinatuak Egun\n50 cm igoko balitz, galduko lirateke\nGipuzkoa\tBizkaia\tKantabria\nHondartza ez konfinatuak\n2.2. Hirigintza informazioa\n2.2.1. Informazioa tokiko testuingurura egokitzea Globalizazioaren garaiotan errazagoa izan daiteke urruneko lekuen eta kanpoko gertaeren gaineko informazioa edukitzea, norberari buruzkoa baino. Arintzea inolako kokalekurik gabe egin badaiteke ere, egokitze ekintzak tokikoak dira, berez. Ezinbesteko garrantzia dauka ezagutzeak uneko testuinguru historikoa, sozio demografikoa, mikroklimatikoa, aire eta ibai arroarena, geologikoa eta biofisikoa. Dinamika zabalagoak konparatzeko udalerri mailako datu erantsiak, edo goragoko mailakoak, adierazgarriak izan daitezkeen arren, egokiena auzo mailako adierazleak izatea da, edo, are hobeto, eraikin edo atari mailakoak. Plangintza dokumentuak oso erabilgarriak dira, hainbat faktoreren bidez mugarriztatzen eta ezaugarritzen baitituzte lurzoru motak, dentsitateak, eraikigarritasunak, lurzoruaren okupazio graduak, alturak, mozketak eta betelanak, ibilguen eraldaketak, eremu libreen trataerak, azpiegiturak, etab. Mapek eta hirigintza dokumentu historikoek kokalekuaren klima ezaugarriei buruzko aipamenak izan ohi dituzte, eta, etorkizuneko klima eta demografia agertokiak sortzearekin batera, tokiko testuingurua definitzeko multzorik onena osatzen dute. Dokumentu hauetariko batzuk eskuragarri ez daudenean, beharrezkoa izan daiteke sektorekako azterketak enkargatzea eta udalerrian ez dauden eta udalaz gaindiko administrazioetan edo profesionalen elkargoetan egon daitezkeen artxibategiak hustea. Kasu askotan, ahalegin hau inguruko herriekin partekatzeko aukerak eraginkortasuna eta gaiaren egiturazko ezagutza handi dezake. Dokumentu horiek\nplataforma ireki, intuitibo eta gardenetan koordinatzea biztanleak erantzukizunez jokatzeko modurik onena izan daiteke, eta hutsuneak eta akatsak topatzekoa. Bestalde, beste udalerrien esperientziak ezagutzea eta partekatzea ere garrantzitsua da, horietatik beti baitago aukera ezagutza eta tresnak eskualdatzeko. Beherago kontuan izan diren neurriak erraz egoki daitezke udalerri mota desberdinetara. Beste herrialde edo klimetako esperientziek EAEko latitudeetan espero daitezkeen baino muturreko egoerei buruzko argibideak eman ditzakete. Beraz, honako galdera hauek egin beharko dira: —D  atu historiko eta egungorik, eta klima, hirigintza eta demografia agertokirik ba ote dagoen. — Hirigintzako xehetasunen mailan informazioa erantsi gabe ote dagoen. — Uraren, airearen, lurzoruen, eta abarren sektorekako azterketarik egin ote den. — Herrien arteko ezagutza sortzeko sarerik ba ote dagoen. — Informazioa formatu digital irekian eskuragarri ote dagoen. — Muturreko beste esperientziarik ezagutzen ote den.\n2.2.2. Planeamenduaren dimentsioetara berriz hurbiltzeko beharra Udal planeamenduaren dimentsioak berriz planteatzeak arlo osoari eta egun ezarrita dagoen moduari buruz berriz ere gogoeta egitea eskatzen du. Hau da, planeamenduaren kontzeptua eta hirigintza legedia berriro pentsatzea, estatuko,\nautonomia erkidegoetako eta udalerrietako eskumenen banakapenarekin. Beste atal handi bat udal planeamenduko figurak eta beren tramitazioa eguneratzea da (faseak, dokumentazioa, eragileak...). Plan Orokorren edukietan sistema orokorrak aztertuz hasten da, hiri eredua eta ekipamenduen, eremu publikoen eta naturguneen papera barne. Ondoren hiri-lurzorua aztertzen da, bere problematikarekin, eta hirigune historikoetan, zabalguneetan, bizitoki guneetan (multzokatutako etxebizitzak,familia bakarrekoak), industriguneetan eta periferiako polo berrietan egiten diren esku-hartzeen joerekin. Gero, landa-lurzoruaren trataeraren eboluzioan sartzen da, kontuan hartuz bai landa-lurzoruan egiten diren hiri-jarduerak, bai problematika eta baserri eremuetan egiten diren esku-hartzeak. Eta, azkenik, naturguneak aztertzen dira. Zehaztapen hauek guztiek beste noranzko bat hartzen dute klima irizpideak kontuan hartuz gero. Hierarkia mailan, Lurralde Antolakuntzarako Gidalerroek (LAG) EAE osorako lurralde ereduaren formulazioa bilatzen dute; maila bat beherago, Lurralde Plan Partzialek (LPP) lurraldea xeheki garatzen dute LAGren ereduaren funtzio-eremuetan oinarrituta; eskala pauso bat gehiago txikituta Hiri Antolamenduko Plan Orokorra dago, LPPekin koherentea den udal lurralde eredu bat definitzeko helburua duena. Azpian, Plan Partzialek lurzoru urbanizagarriaren sektore baten antolamendu xehatua islatzen dute. Udalerriak edozein lurzoru motatan antolamendu xehatua osatzeko azterketa zehatzak eska ditzake, eta, horrekin batera, hirigintza antolamenduaren osagarri diren udal ordenantzak idatzi edo zabaldu, eraikuntzan, etxegintzan eta hirigintzan. Osagarri modura, udalerriek katalogoak izan ohi dituzte, babespeko ondasun natural edo artifizialen inbentarioa eta identifikazioa egiteko.\nDokumentu horiek, euren ohiko formulazioan, hirigintzaren kudeaketari —antolakuntza elementu konplexua— garrantzi handia ematen diote, eta diseinu formalaren atala, normalki, helburu kuantitatibo batzuk hiri bilbe batean integratzeko asmoetara egokitzeari lotuago egon ohi dira, klima aldaketara egokitzeko beharrezkoak diren irizpideetara hurbiltzeko asmoari baino. Hala ere, EAEko planeamendu tresnen sistema ez da eragozpena irizpide mota hau ezartzeko, zein betebehar normatiboei erantsitako baldintzatzaile bat bilakatzen baita. Badira adibideak non forma edukiei eta hiri jasangarritasunari indar handiagoa eman nahi baitiote, eta egokitze irizpide hauetara hurbiltzen baitira, nahiz zeharka izan. Sttugarteko Climate Booklet for Urban Development da horietako bat (airearen kalitateari eta hirietako bero-uharteari lotutako kontuetan oso zentratua), baita New Urbanism Iparramerikako mugimenduaren oinarrizko formulazioak ere. Perspektiba honek suposa dezake proiektu zehatzak garatzeko ardura duten talde teknikoen lan ohituretan aldaketa bat izatea, diseinu aukerak baldintzatzen diren heinean. Dokumentu honetan proposatzen den perspektibak ez du, berez, diseinu kodeetan eragiten, ezta formetan ere, baizik eta horietan modu motibatuan eragiten duten oinarrizko irizpideetan, zeintzuk zuzentzen baitira, batez ere, lekuaren, eguzkiarekiko orientazioaren, haizearen eta jariatze edo akuiferoen hautaketa arretatsua egitera; baita materialena eta egiturazko eta girotzeko sistemena ere. Neurriak, proportzioak eta bestelako proiektu-erabakiak kasu zehatzari lotu behar zaizkio, testuinguruari buruzko ahalik eta informazio onenarekin, aurreko puntuan azaldu bezala.\n2.2.3. K  lima aldaketa dela-eta udalerrian egiten diren gainontzeko ekintzekin koordinatzea, Tokiko Agenda 21en esparruan Tokiko Agenda 21en garapen esparruan, zeina EAEko udalerrien % 90etan ezarrita baitago, Klima Aldaketaren Udal Programa bat erreferentzia izan liteke epe ertain eta luzera, erresilientzia eta jasangarritasuna hobetzeko helburua duten neurrian. Tokiko Agenda 21 duten udalerriek EAEko Jasangarritasunerako Konpromisoa eta Aalborgeko Karta berretsi dituzte, Jasangarritasun Diagnosia eta osoko bilkurak hainbat urtetarako onartutako Ekintza Plan bat daukate, eta hiritarren parte-hartzerako kanal egonkorrak (udal kudeaketan partehartzea integratzeko esperientzia ereduei jarraituz). Beraz, badauzkate Klima Aldaketa Programa bat zabaltzeko oinarriak. Udalsarea 21en esparruaren barruan ekimen aitzindari zehatzak egin dira arintzean eta egokitzean. Ekimen horiek Lan-koadernoak saileko 8. zenbakian («Klima-aldaketaren aurkako tokiko estrategiak martxan jartzeko gida») eta 12. Ean («Klimaaldaketara egokitzeko Udalprogramak egiteko gidaliburua»), eta honako gaien jardunbide egokietan: mugikortasun jasangarria, bioaniztasuna mantentzea, airearen kalitate kontrola, eta lotura duten beste gai batzuk. Beste alde batetik, baina Tokiko Agenda 21en parte izanik ere bai, planak eta parte-hartze esperientziak ohiko ekimen bilakatu dira EAEn, bai udal mailan, zein eskualdean, herrielkargoetan, koadriletan, eta udalen arteko bestelako elkarteetan. Badira tailerrak, world caféak eta zeharjarduerak —teknikari, politikari eta hiritarrentzat—, sentsibilizazio eta hezkuntza ekintzak, foroak, mahaiak, webgubneak, kanpainak, aste berdeak,\nmugikortasunari buruzkoak, etab. Komunikazio kanal eta bilgune hauek guztiak klimaren esparruko neurriek behar dituzten kohesioa eta erantzukizun partekatua errazten dituzte. Udal askok lotura estuak ezartzen dituzte hirigintza eta ingurumen kudeatzaileen artean, dokumentuen status desberdina kontuan hartuz, betiere: Tokiko Agenda 21ek ez du izaera lotesle eta arauturik, hirigintza planeamenduak duen bezala. Azken hori eraldatzeak administrazioarentzat ondareerantzukizun kasuak izan ditzake. Espazioaren kudeaketak, jarduera eta ekosistemen euskarri den heinean, diziplina arteko ikuspegi hori eskatzen du jarduera koherente bat ziurtatzeko, klima aldaketari dagokionez, are garrantzitsuagoa baita. Beraz, honako galdera hauek egin beharko dira: — Tokiko Agenda 21ik ba ote den eta zer garapen maila duen. — Udal planik idatzi ote den honako hauei buruz: mugikortasun jasangarria, energia eraginkortasuna, hiritarren partehartzea, edo beste. — Ingurumen edo, zuzenki, klimari dagokion ekintza isolaturik egin ote den. — Udalerria Udalsarea 21en, ICLEIren, edo herrialde, estatu edo nazioarte mailako antzeko sareren bateko partaide ote den. — Indarrean edo garapen bidean dauden hirigintza planeamendurako tresnek klima edo ingurumen jasangarritasun irizpiderik ba ote duten. — Udaleko hirigintza eta ingurumen kudeaketak koordinatuak ote dauden.\n2.3.1. K  alteak jasateko arriskua duten lekuetan dauden sare urbanoak Klima aldaketaren eragin kaltegarriak jasan ditzaketen lekuetan lehenagotik sare urbanoak egoteak horiek egokitzearen arazoa planteatzen du. Urbanizazio berriak egiteko diren lurzoruetan ekintza askatasun handia dago, lurralde horretan azpiegitura eta eraikuntza modura dagoen kapitala mugatua izan ohi baita. Finkatuta edo okupatuta dauden hiri-lurzoruetan, ordea, kontrako egoera izan ohi da. Arrisku oso larria duten eraginak —ibai edo itsas jatorriko uholdeak kasu— jasan ditzaketen lekuetan beste lekuetan baino urgentzia handiagoz jardun behar da. Ekiteko aukerak antolamendu estrukturalaren eskalakoak dira: — Lurzorua lehen dagoen sailkapenetik atera eta eragina jasaten duten erabilerak ezabatu. Hau egin daitekeen gauzarik onena da, baina dituen kostu ekonomikoen eragozpena du. — Babeserako obrak edo lanak egin, ondasunen eta pertsonen segurtasuna bermatzeko. Kasu honetan bereziki garrantzitsua da arriskuak zeintzuk eta zein neurritakoak diren jakiteko estimazio egoki bat egitea. Kostu altua izan dezake, bai eta ebakuazio batenak baino altuagoak ere, kasu batzuetan. Eraikuntza kalitatean eta klima aldaketari egokitzeko udal estrategiak doitzean dauden sareen baldintzek, askotan, etxegintzaren gaineko eskuhartzeak behar dituzte, hirigintza antolamendu xehatutik. Maila honetan, esku-hartzearen arazoa jabetzaren zatiketa da, alokairua oso urria den kultura batean baikaude,\neta, hortaz, eraikin oso batean erabaki bakar batekin esku hartzeko aukera oso txikia da. Bestalde, berritze osoko politikak, momentuz, ondare balioa duten hirigune historikoei ezarri zaizkie, oro har, baina askoz ere gutxiago azken mendean sortutako sare urbanoei, non biztanleriaren gehiengoa bizi baita, eta testuinguru horretan berritzeko laguntzen mekanismoek esperientzia txikiagoa dute; kasu horietan, helburu zehatza arintzea edo egokitzea ez izan arren, erabilitako kudeaketa moduak interesgarriak dira.\n2.3.2. Hirigune historikoak Hirigune historikoen problematika konplexutasun bereziko kasu bakana da, lehenagoko sare urbanoek dutena. Leku hauek babestuta egon ohi dira, euren konfigurazioa eta lurraldean eta paisaian duten posizioa dela-eta. Faktore horiek denak zuzenean eragin dezakete klima aldaketaren ondoriozko eragin negatiboetan. Multzo historiko baten babesa eragiten duten irizpideak berori osatzen duten elementuen arteko harreman harmoniatsuan oinarritzen dira , eta multzo historiko baten izendapen bat dagoenean erabili ohi diren planeamendu bereziko tresnek, normalki, balio historiko artistikoak izaten dituzte kontuan. Ondorengo problematika hauek planteatzen dira: —B  ailaren hondoko kokaleku historikoen zati handi bat uholdea jasan dezaketen lekuetan dago, eta euri erregimenak aldatzeak orain arte kontuan hartutako kalte posibleak alda ditzake, dauden babes lanak hobetzeko beharra agertuz. Babes lan hauek hiri eremuen estetika alda dezakeen paisaia-eragina izango dute, eta ondare-balioen eta segurtasunaren arteko harreman justua baloratu behar da. Konplexutasuna areagotu egiten\nda, etxegintzaz eta hiri bilbeaz gain, lehenagotik zubi historikoak edo antzeko elementuak daudenean, eurien ezaugarri berriekin uren fluxuarentzako oztopo izan ahal baitira; bestalde, elementu horien sestra edo egitura-formak aldatzeak eragina izan dezake multzo historikoaren gain; beraz, kasuan kasuko azterketa beharrezkoa da. Lan hidrauliko handiek —Valentzian, bere garaian, Turia ibaiaren ibilgu berria eraiki zenean bezala— egoera konpon dezakete, baina koste ekonomikoak ezin dira erraz orokortu. — Multzo historikoen izaera, neurri handi batean, eraikinen fatxadak zehazten du, eta horien itxura leial gordetzen saiatzen da. Fatxada horiek, kasu askotan, albedo altuko materialek osa ditzakete, eta bero-uharte efektua bultzatu. Zoladurei buruz gauza bera esan daiteke, baina horiek errazago aldatu ohi dira, fatxadak baino.\n2.3.3. Indarrean dagoen planeamendua eta klima aldaketarekiko zaurgarritasunaren definizio berriak Indarrean dagoen planeamendua aurreizatea dela jo daiteke, ez baititu araubide mekanismoak bakarrik ezartzen, baizik eta lurzoruaren gainean egin daitezkeen jarduerak baldintzatzen dituzten lege-eskubide sail bat. EAEko udalerrietan egun indarrean dagoen planeamenduak afekzio gisa jasoak dauzka, dagoeneko, uholde arriskuak, baina eraginpeko eremuen kalkuluak ez ditu beti kontuan hartu klima aldaketaren aurreikuspenetik eratorritako eurite agertokiak. Ez da ohikoa izaten, inondik ere, itsas mailaren igoeratik eratorritako arriskuei buruzko edukiak izatea (ez itsas jatorriko uholdeei dagokienean, ez higaduraren ondoriozko lursailen ezegonkortasunari dagokionean), eta\nare gutxiago hirietako bero-uharteei buruzkoak. Arrisku kontzeptuaren trataera nahiko erraza da lurzoru bat hirigintza prozesura eranstea aztertzen den kasuan, LHLk lurzoru ez urbanizagarritzat sailkatzeko aukera bat ezartzen baitu, desegokitasuna dela medio, non uholde arriskua aipatzen baita, zehazki; katastrofe arrisku izaera duenez, irizpide hori bera itsas mailaren igoeratik eratorrirako arriskuei ezar dakiekeela uler daiteke, orain arte ohikoa ez izan arren. Lurzoru bat hirigintza prozesura eransteko helburua dagoen kasuetan, hiriko bero-uhartearen gaiari diseinu egoki batetik hel dakioke; horri gehituz gero hiri itxura trinko batek erabilera anitzeko egituradun hiri baten funtzionamendurakoa dituen onurak, eta garraio mekanizatuaren eskari doituago bat, ez dirudi zentzu handirik duenik bero-uhartea irizpide bat izatea lurzoru bat, desegokitasuna delaeta, ez urbanizagarritzat sailkatzeko; izatekotan, antolamendu xehatua berriz planteatzeko izango da, asko jota. Arazoa jada urbanizatuta dauden lurzoruetan dago, non zaurgarritasunaren hazkunde batera egokitzeak benetan esanguratsuak izan daitezkeen lan-kostuak ekartzen baititu. Hirigintza lanen mailan, uholde eta itsas mailaren igoera arriskuen aurkako babes berriak aurreikusteak ekarriko luke, kasu batzuetan, planeamendu dokumentuak eraldatzea. Esan den bezala, jabetza erregimenean dauden etxebizitzak gehiengoa diren bizitoki lurzoru batean, etxegintza mailan izaera horretako ekintzak adosteak zailtasun handia du; ondasun balorea duten hirigune historikoetako berritze osoko operazioetan egundaino erabili den bideak erakusten du aukera bat, jabeei laguntza emateko sistemen kudeaketaren aldetik. Baina, hurbiltze fidagarrik gabe ere, aurreikusi daiteke klima aldaketatik eratorritako arriskuek eragindako esparruen multzoan ezartzea nabarmen garestiagoa izan daitekeela EAE mailan, esparru historikoetako esku-hartzeetan baino.\n2.4. Araugintza edukiak\n2.4.1. Lurzoruaren sailkapena LHLren 10. artikuluaren arabera, lurzoruaren sailkapena da azalera zehatzen hirigintza antolamendu estrukturalak ondorengo hauen lege erregimenarekin duen lotura: urbanoa, urbanizagarria eta ez urbanizagarria. Klima aldaketak handitutako arriskuetatik eratorritako babesak Hirigintza legediak, bai EAE mailan zein Estatuan, uholdeak edo istripu larriak jasan ditzaketen lursailak hiri garapenarentzako desegokiak diren irizpidea ezartzen du argi; beraz, ezin da posibletzat jo lursail batek lurzoru urbanizagarri sailkapena jasotzea, baldin eta, klima aldaketaren ondorioz, uholde arriskua edo itsas mailaren igoerak kaltetua izatearena badu. Itsas ertzeko profil baxuko zonaldeetako itsas mailaren igoeraren kasuan (Euskadin ez dago horrelako askorik), kosten legedian ezarritako definizioa ere hartu behar da kontuan. Definizio horrek zera dio: itsaso eta lehorraren arteko jabari publikoa (ILJB) «Ekinozioan izaten den gehieneko itsasbehera biziaren eta ezagutu diren ekaitzik handienetan uhinek hartu duten mugaren arteko lerroa; eta, ekaitzek muga hori gainditzen badute, ekinozioan izaten den gehieneko itsasgora biziaren lerroa» dela; eta muga horretatik lur barrura 100 m-ko babes-zorgunea ezartzen du. LHLren 13-2b artikuluak lurzoru ez urbanizagarrien artean sartzen ditu jabari publikoaren babeserako direnak desegokiak direlako; horren ondorioz, itsas mailaren igoerak —ekaitzaldi gero eta ugariagoekin batera— aldaketak ekar ditzake lurzoruaren sailkapenean. Aurretik urbano sailkapena jaso duten lurzoru eremuen kasuetan, baldin klima aldaketak nolabaiteko\nuholde arriskua agerrarazten badu, gomendagarria da ondoko bi alternatiben kostu-etekin analisia egitea: Arriskuari aurre hartzeko lurzoru horiek ebakuatzea, ala babesak eraikitzea eta erabilera murrizketak ezartzea. Hazkunde berrien sailkapena Ikusi dugunez, indarrean dagoen legediaren irizpide orokorrei kasu eginez gero, ez dirudi lurzoruak sailka daitezkeenik hiria uholde edo itsas mailaren igoera arriskuak kaltetutako zonaldeetara hazteko (uholdeak zuzenean kaltetzeari dagokionez, zein higadurak lurzoruarengan sortutako ezegonkortasunari dagokionez). Bero-uharte efektuaren kasuan, zeinek bestelako eragina baitauka, sailkapena, hirigintza sailkapen eta kalifikazio edukiak bateratzen dituzten ondoko irizpideen mende egon beharko luke: — Eraikin berriek hiri-eremuan lehenagotik daudenekin duten elkar ekintzaren analisia, aireztatze naturalaren patroien gaineko eraginari dagokionean. Faktore honek garrantzi berezia izango du topografia dela-eta aire zirkulazioa baldintzatuta dagoen lekuetan, adibidez haran sakon eta estuetan. — Hiri lurzoruari dagokionez, oreka mantendu behar da garraio motorizatuaren gehiegizko mendekotasuna ez duen eredu baten eta bero-uharte efektua saihestea ahalbidetzen duten espazio libre landaredunak aurreikusten dituzten eraikuntzaintentsitate mailen artean. — Industri erabilerara bideratutako lurzoruen kasuan, gomendagarria da nagusi diren haizeek isurpenak bizitoki eremuetara ez bidaltzeko moduan kokatzea; horrela eginez gero, etxebizitzen aireztatze naturala lagunduko da.\n2.4.2. Lurzoruaren kalifikazioa LHLren 15. artikuluaren arabera, honakoa ulertzen da lurzoruaren kalifikaziotzat: Plangintzak erabilera orokorrak eta erabilera xehatuak esleitzea udal-mugarte osoko edo haren zati bateko zonei, zonetan banatzen baita udal-mugarte osoa edo haren zati bat. Bizitoki guneak Bizitoki eremuetako erabilpenak eta berorien erlazioak arautzean, kontuan izan behar da tenperatura altuak har ditzaketen guneetan garraio motorizatuaren eskaera handia dakarten erabilpenak mugatzea; ibilgailuek eragindako tenperatura igoerak murriztuz, hirietako bero-uharte efektua mugatuko da. Itsas mailaren igoerak eta uholdeak pairatzeko arriskua izanagatik bizitegi guneak mantentzea eta horiek babesteko herri lanak egitea erabaki den kasuetan, gomendagarria da eraikinen beheko solairuetan bizitoki erabilerak debekatzea; horrela egin edo ez, guztiz beharrezkoa da uholde kasuetarako ebakuazio plan bat ezartzea. Industria eremuak Industria eremuetan itsasoak edo ibaiek eragindako uholde arriskuek erabilpen esleipena baldintza dezakete. Arrisku horiek saihesteko babes neurriak eraikitzea beharrezkotzat jo den kasuetan, gomendagarria da kutsagarria izan daitekeen edozein erabilpen eraikinen beheko solairuetan kokatzea debekatzea; izan ere, uholdeak izanez gero, substantzia kutsagarriak hedatzeko arriskua izan daiteke horrela egin ezean. Ebakuazio plan bat izatea guztiz beharrezkoa da hemen ere.\nHirugarren sektorera bideratutako eremuak Hirugarren sektorera bideratutako eremuetan itsasoak edo ibaiek eragindako uholde arriskuek erabilpen esleipena baldintza dezakete. Arrisku horiek saihesteko babes neurriak eraikitzea beharrezkotzat jo baldin bada, gomendagarria da uholde kasuetarako ebakuazio plan bat izatea. Hornidurak Hirugarren sektorera bideratutako eremuetan itsasoak edo ibaiek eragindako uholde arriskuek erabilpen esleipena baldintza dezakete. Arrisku horiek saihesteko babes neurriak eraikitzea beharrezkoa jo den kasuetan, gomendagarria da babes neurriak izanagatik urpean gelditzeko arriskuan dauden eremuetan zerbitzu kritikoak ez ezartzea; hau da, osasun etxeak, erietxeak, suhiltzaileen egoitzak edo polizia etxeak. Hala ere, gomendagarria da gune horietatik gertu uholde kasuetan laguntza lehenbailehen emateko aukera izango duten zerbitzuak izatea, betiere arriskuz kanpo dauden lurzoruetan kokatuta izango direnak. Bestalde, bero-uharte bilakatzeko joera duten hiriguneetan, gomendagarria da ekipamenduak antolatzerakoan erabilpen ezberdinak hartuko dituzten eraikinak aurreikustea; hala, bero handia egiten duenean, babesleku klimatizatu bilaka daitezke, herritar sentiberenentzat, irekita dauden orduetan. Aparkalekuak Bero-uharte bilakatzeko joera duten hiriguneetan, gomendagarria da lurrazaleko aparkaleku guneak gutxitzea zolatutako azalera, eta, beraz, bero kontzentrazioa, mugatzeko. Itsasoak edo ibaiek sortutako uholdeak jasateko arriskuan dauden guneetan, lurpeko aparkalekuak eraikitzea ahalik eta gehien saihestu behar da. Herbeheretan gertatzen den moduan, posible da gune horiek lur gaineko jariatzeak denboraldi batez jasateko erabiltzea.\nHiriguneak bero-uharte bihurtzea eragozteko asmoz, espazio libreetako lurzoruetako landaredia eta landaredi-estalkia sustatu beharra dago zolatutako guneen kaltetan. Uholdeak jasateko arriskuan dauden eremuetan espazio libreen diseinuak arrisku hori izan behar du kontuan; diseinu aukera interesgarriak sor daitezke dikeak bezalako babes neurrien integrazioa sustatuz edo espazio libreen balizko urpetzea aurreikusiz. Hiri lurzoruen eta lurzoru urbanizagarrien erabilpen malgutasunari buruzko irizpide orokorrak Hiriguneetako bero-uharteak diren guneetan, erabilpenen transformazioa aldez aurretik dauden eraikinen prestazio termikoetara egokitu beharko da; beharrezkoa izanez gero, eraikuntza erabilpen aldaketa eman aurretik egokitu beharko da. Araudiak ezarritako erabilpen bakoitzerako aurreikusitako isolamendu eta aireztatze betebeharrak, kasu honetarako bereziki egokitu daitezkeenak, erabakiak hartzeko oinarria izan behar dira. Itsasoak edo ibaiek eragindako uholde arriskua jasaten duten eremuetan, ez litzateke erabilpen bat beste erabilpen zaurgarriago bategatik ordezkatzea baimendu beharko, ezta arrisku hori babes neurriak eraiki direlako kontrolpean dela uste den kasuetan ere; hau da, beheko solairuetan saltokiak izatea baimenduta dagoen eraikinetan, adibidez, ez litzateke etxebizitzak eraikitzea baimendu behar. Eraikinen forma eta posizioari buruzko irizpide orokorrak Bero-uharte bihurtzeko arriskua duten eremuetan, aireztatze natural egokia sustatzen duten bolumen irizpideak jarraitu behar dira.\n2.4.3. U  rbanizazio baldintzak Uraren zikloa Uholdeak jasateko arriskuan dauden eremuetan oinarrizkoa da adukzio eta banaketa azpiegiturak babestea. Gomendagarria da, era berean, dike mugikorrak sortzea errazten duten mekanismoak erabiltzea uholdeak izanez gero urpean geratutako eremuak mugatzeko, egokitutako saneamendu-sareak aztertu, dimentsionatu eta planifikatzea, zoladurak lur gaineko jariatzea murrizten duten material iragazkorrekin egitea... Dikeek babestutako eremuen kasuan, euri uren ebakuaziorako arazo espezifikoak eragiten dituzten gune artifizialki endorreikoak sor daitezkeela kontuan izan behar da. Bero-uharte efektua eta lehorte luzeko egoerak kontuan izan behar dira ura biltegiratzeko deposituen tamaina erabakitzerako orduan. Energia Bero-uharte bihurtzeko joera duten hiriguneetan, gomendagarria da azpiegiturak eskaera handieneko uneak kontuan izanik ezartzea; izan ere, aire girotua egunero erabiltzea gomendagarria ez den arren, batere jasangarria ez delako, ezinbesteko azpiegitura izan daiteke hainbat ekipamendu eta giza talde sentikorrentzat. Ildo horretan, iturri berriztagarriak erabiliz tokiko energia sorkuntza sustatzeak instalazio horien funtzionamendua eraginkorragoa izatea eragin dezake egungo sare elektrikoak gainkargatu beharra izan gabe. Itsasoak edo ibaiek eragindako uholdeak jasateko arriskuan dauden\ninguruetan sorkuntza eta hornikuntza azpiegitura kritikoak jartzea saihestea guztiz gomendagarria da; salbuespen bakarra azpiegitura horiek zuzenean urarekin lotuta izatea litzateke, zentral hidroelektrikoekin gertatzen den bezala adibidez. Hirigune historikoen kasuan, energia berriztagarria sortzen duten azpiegiturak instalatzeko, integrazio arkitektonikorako irizpideak kontuan izan behar dira. Bide sarea Bide sarearen diseinuan eta eraikuntzan hiriguneen berouharte efektuari aurre egiteko elementu eraginkorrenak albedo altuko materialak erabiltzea, irazgaiztutako bide azalera gutxitzea (bideen osagarri diren gune berdeak eta bulebarrak sustatuz) eta kaleetako zuhaitz kopurua areagotzea dira. Itsasoaren edo ibaien eraginez uholdeak jasan ditzaketen eremuen kasuan, bide sareko azpiegitura berrien diseinuak arrisku horri aurre hartzea helburu duten honako bi irizpide hauek izan behar ditu kontuan: alde batetik, lur mugimenduek dike efektua izan dezaketela izan behar da kontuan nahi ez diren eraginak saihestu edo beharrezko babes neurriak ezartzeko, eta, bestetik, ebakuazio ibilbide seguruak izan behar dira. Hirigune historikoetan kontuan izan behar da beste gune batzuetan jakintzat emandako material aldaketek edo bide konfigurazioek ondarearen balioan eragina izan dezaketela. Uholde arriskuari aurre egiteko neurriei dagokienez, hirigune\nhistorikoek arazo espezifikoak planteatzen dituztela kontuan izan behar da, uholde arrisku hori areagotu dezaketen zubi eta ibaiertzetako eraikuntzek izaera historikoa baitute sarri. Ingurune horietan azpiegitura berrien diseinuak, gune historikoaren babesa eta uholde arriskuaren prebentzioa konbinatu behar ditu.\n2.4.4. Etxegintza baldintzak Baldintza orokorrak Bero-uharte bihurtzeko joera duten guneetako eraikinek araudi espezifikoa izan beharko lukete itxituren eta urbanizazio elementuen eraikuntzari dagokionean; araudi hori etorkizunean elementu horiek bero-uhartean izango duten eraginean oinarritu beharko litzateke. Landare estalkiak sustatzeak bero-uharte efektua murriztea ahalbidetuko luke. Uholde arriskuan izateagatik babes neurriak eraikita dituzten inguruetan, erabilitako egiturazko eta itxiturazko materialak uholdeei eusteko gai izan behar dira, betiere kalteak ahalik eta txikienak izatea helburu hartuta. Azpiegiturak energia eskaera handieneko uneak kontuan izanik diseinatu beharko dira; eskaria pixkanaka-pixkanaka gutxitu egingo dela aurreikusi arren, bero boladei aurre egiteko gai izatea bermatu behar da. Itsasoak edo ibaiek eragindako uholdeak jasateko arriskua duten guneetan, eraikinen barnealdeko instalazioak konponketa kostuak ahalik eta txikienak izateko moduan egon behar dira konfiguratuta.\nDagoeneko eginda dauden bizitegi erabilerako eraikinak egokitzeko politikak Dagoeneko eginda dauden bizitegi erabilerako eraikinak egokitzeko araudia eraikinon baldintzetara egokitu behar da; horrenbestez, gomendagarria da, hirigintzako informazioan oinarrituz, araudi hori udalerrian erabilitako ohiko eraikuntza irtenbideen islatze eta isolamendu termikoko baldintzen azterketa zehatzean oinarritzea. Edozein modutan, eraikin berrien kasuan, behar-beharrezkoa da isolamendu termikoa hobea izan dadin bermatzea. Uholde arriskupean dauden eremuetan, material sendoagoak erabiltzea sustatu beharko da. Hirigune\nhistorikoetan, azkenik, aireztatze naturala sustatzen duten eta gunearen ezaugarri bereziekin bateragarriak diren irtenbide tradizionalak erabiltzeko aukera aztertu beharko da.\n2.5. Hirigintza planeamenduko egokitze neurrien sintesia Hurrengo taulan hirigintza planeamendua klima aldaketa eragozteko neurrietara egokitzeko orain arte aurkeztutakoaren sintesia jasotzen da (Ikusi 10. taula).\nKlima aldaketara egokitzeko hirigintza plangintzak egin dezakeen ekarpenaren sintesia\nPlaneamenduaren eduki xehatuak\nEgokitzeari dagozkion erabakiak hartzeko informazioa\nBero-uharte efektura egokitzeko jarduera irizpideak\nFinkatua Hiri Lurzorua Lurzoruaren sailkapena (antolamendu estrukturala)\nFinkatu gabea Sektorizatua\nKlima aldaketak eragindako arriskuen gaineko azterketen aldizkako eguneraketa.\nEz dagokiona Egokitasun eza Beharrezkoa den eremuetan ibilgailuen zirkulazioa mugatzea sortzen den bero kontzentrazioa murrizteko.\nIndustriala Hirugarren sektorekoa\nHornidurak Erabilerak arautzea\n— Klima eraginen eboluzioaren jarraipena, hartutako neurrien egokitasunari dagokionez. — Desplazamendu beharrak murriztuko dituen hiri trinkotasunaren eta bero-uhartearen eraginari aurre egiteko beharrezkoa den hiri-aireztapenaren arteko oreka.\nBero-uharte bihurtzeko joera duten eremuetan, zabalik diren orduetan herritar sentiberenentzako babesleku klimatizatuak izango diren eraikinak egitea aurreikusi behar da. Arrisku eremuetan lurrazaleko aparkalekuak murriztu behar dira zolatutako azalera gutxitzeko.\nIndustri eremuak lokalizatzea, nagusi diren haizeek, isurpenak bizitoki guneetara eraman ditzatela saihestea helburu hartuta.\n— Espazio libreak tokiko klimara egokitu behar dira eta beraien erabilera ahalik eta erosoena izatea bilatu behar da. — Espazio libreek arriskuaren kudeaketari egiten dioten ekarpenaren jarraipena.\nIrazgaitz bihurtutako espazio libreak murriztu egin behar dira, eta, aldiz, horietan landareak jartzea sustatu behar da.\nHiru lurzorua eta lurzoru urbanizagarria\nErabilpen aldaketak aldez aurretik dauden eraikinen ezaugarri termikoetara egokitu beharko dira; eraikina egokitzea beharrezkoa balitz, erabilpen aldaketa egin baino lehenago egin beharko da betiere.\nHiri aireztatze natural egokia ahalbidetuko duten bolumen irizpideak hartuko dira.\nItsas mailaren igoerara egokitzeko jarduera irizpideak\nUholde arriskura egokitzeko jarduera irizpideak\nArrisku eremuen definizioa (bai uholdeen bai higaduraren hazkundearen eraginez) eta babes zein lekualdatze neurriak sortu eta mantentzearen kostu-onuren ikerketa.\nArrisku eremuen definizioa eta babes zein lekualdatze neurriak sortu eta mantentzearen kostu-onuren ikerketa.\nUholdeak jasateko arriskua duten eremuak zein lurzoru ezegonkorrak dituztenak sailkapenetik kanpo uztea.\nUholdeak jasateko arriskua duten eremuak sailkapenetik kanpo uztea.\nUholdeak jasateko arriskua duten edo higaduraren eraginez ezegonkorrak diren lurzoruak aurrez hiri lurzoruak ez zirenen kategorian sartzea.\nUholdeak jasateko arriskua duten lurzoruak aurrez hiri lurzoruak ez zirenen kategorian sartzea.\nUholde arriskua dela-eta babes neurriak eraikitzea beharrezkotzat jotako eremuetan, gomendagarria da beheko solairuetan bizitoki erabilpena debekatzea eta ebakuazio plan bat ezartzea. Uholde arriskua dela-eta babes neurriak eraikitzea beharrezkotzat jotako eremuetan, gomendagarria da beheko solairuetan kutsagarria izan daitekeen edozein erabilpen debekatzea eta ebakuazio plan bat ezartzea. Uholde arriskua dela-eta babes neurriak eraikitzea beharrezkotzat jotako eremuetan, larrialdi egoeretan jarraitu beharreko ebakuazio prozedura aztertu beharra dago.\nArrisku eremuetan ez da azpiegitura kritikorik eraiki behar (erietxeak, suhiltzaileen egoitzak, polizia etxeak, hondakin arriskutsuak tratatzeko azpiegiturak). Arrisku eremutik kanpo dauden hurbileko guneetan ezarri beharko dira uholdeak izanez gero herritarrei laguntza lehenbailehen ematea ahalbidetuko duten zerbitzuen azpiegiturak.\nArrisku eremuetan lurpeko aparkaleku kopurua ahalik eta txikiena izatea lortu behar da.\nEspazio libreen diseinuan arriskuak kontuan izan behar dira, eta, bideragarria denean, dikeak bezalako babes elementuak diseinuan integratu behar dira.\nArrisku eremuetako eraikinetan beheko solairuetako edo lurpean dauden erabilerak zorrotz mugatu behar dira.\nArrisku eremuetan erabilpen aldaketarik gertatuz gero, ezingo da aldez aurretik zeudenak baino zaurgarriagoa den erabilpenik baimendu.\nEraikinen antolamenduak ahalik eta gehien saihestu behar du eraikinok ura husteko oztopo bilakatzea. [.../...] Udal planeamendutik ekiteko aukerak\nKlima aldaketara egokitzeko hirigintza plangintzak egin dezakeen ekarpenaren sintesia (jarr.)8.\nPlaneamenduaren eduki xehatuak Lurzoruaren kalifikazioa (Antolamendu xehatua)\nEraikuntzarekin lotuta ez dauden erabilerak Eraikuntzarekin lotutako erabilpenak\nEtxegintza baldintzak (antolamendu estrukturala/ xehatua)\nBerritze ez historikoartistikoak (baldintza espezifikoak soilik)\nBerritze historikoartistikoak (baldintza espezifikoak soilik)\n— Albedo altuko materialak erabiltzea. — Iragazgaitzak diren bideen azalera ahalik eta gehien txikitzea. — Kaleetan zuhaitzak aldatzea.\nLehorte luzeak izateko aukera kontuan izatea biltegiratze beharrak zehazteko orduan.\n— Azpiegituren neurriak erabakitzerakoan eskaera handieneko uneak kontuan izatea. — Iturri berriztagarrietan oinarritutako tokiko sorkuntza sustatzea.\nBideetako materialetan edo antolamenduan egindako aldaketek ondarearen balioan izan dezaketen eraginaren azterketa.\nSareak berritzea eskaera handieneko uneei erantzuteko.\nSorkuntza berriztagarriko azpiegiturak arkitektura aldetik txertatzea.\nErabilitako eraikuntza irtenbideen datu basea sortzea.\n— Itxitura eta hirigintza elementuen eraikuntza irizpideak definitzea eta etorkizunean bero-uharte efektuan izango duten eragina aztertzea. — Landare estalkiak sustatzea.\nEraikinetako instalazioak eskaera handieneko uneetara egokitzea.\n— Hirigintza informazioan ingurune bakoitzean erabilitako eraikuntza eta hirigintza materialen islatze baldintzen gaineko datuak sartzea. — Isolamendu termikoaren arloko ezaugarriak hobetzea.\nEnergia eraginkortasuna hobetzea.\nAireztatze naturala sustatzen duten eta estetikoki bateragarriak diren irtenbide tradizionalen erabilpena baloratzea.\nArrisku eremuetan debekatu egin behar dira erabilpen hauek. —A  zpiegitura berrien diseinua arriskuen prebentziora egokitzea. —B  etelanek duten dike eragina kontuan izatea, eta azpiegiturak paisaian integratzeko dikeek joka dezaketen papera aintzat hartzea. —D  iseinuan ebakuazio bide seguruak sartzea kontuan izatea. —A  dukzio eta banaketa instalazioak babestea. —S  aneamendu-sarea plubiometriaren eta itsas mailaren bilakaerara egokitzea.\nUholde arriskuan dauden eremuetan sorkuntza eta banaketa instalazio kritikoak ez jartzea (urarekin harreman zuzena dutenak salbu).\n—Z  ubi eta eraikuntza historikoek uraren etorrian oztopo gisa joka dezaketen papera kontuan hartzea. —A  zpiegitura berrien diseinua hiri paisaia tradizionalean txertatzea eta arriskuen prebentziora egokitzea.\nUholdeen eragina jasateko gai diren egitura eta itxitura materialak zehaztea, arrisku eremuetako kalteak gutxitzea ahalbidetzeko asmoz.\nEraikinetako barne instalazioak uraren zikloaren arabera konfiguratzea uholdeak izanez gero konponketa gastuak ahalik eta txikienak izan daitezen.\nUholdeak izanez gero, jatorrizko materialen ordez beste sendoago batzuk jartzea.\n3. Parte-hartze eta komunikazio politika orekatu baten beharra Udalek mekanismoak, erakundeak eta baliabideak izan ohi dituzte udal bizitzako prozesu eta aldagaien konplexutasunari modu bateratu eta demokratikoan erantzuteko. Udal gobernu taldeek ordena publikoaren, garraio azpiegituren, hornikuntzaren, saneamenduaren eta erroldaren kudeaketa izan ohi dute, batik bat, arduratzat. Espazio publikoa gero eta arautuago dago, natur ingurunera sarbidea gero eta kontrolatuago, ekipamenduen erabilpena gero eta antolatuago, eta, aldi berean, herritarrek beren interes kolektiboen eskaeraren eta kudeatzaile indibidualen eskaintzaren artean gero eta distantzia txikiagoa izatea eskatzen dute. Aldez aurreko prozesuetan parte hartzen duten eragileekin izandako elkarrizketen bidez, prozesu horietako partaidetzaren kalitatea azter daiteke honakoak bezalako hainbat alderdi kontuan izanik: parte-hartzaile kopurua, galderak eta kontsultak egiteko aukera izatea, sortutako informazioaren barne kudeaketa, herritarrek izandako prozesuaren pertzepzioa eta prozesuak berak izandako garrantzia. Hirigintza planeamendua klima aldaketara egokitzeko, betiere arintze politikak sustatzeko asmoz, prozesu horiek aprobetxatzea behar-beharrezkoa da; ez hori bakarrik, prozesuok hobetu eta aberasteko aukera ere izan daiteke. Kudeatzaileak proposatutako partaidetza jarduerak maiztasunez eta bitarteko egokiak erabiliz komunikatzea beharrezkotzat jo arren, ez da beti erraza izaten eragile egokiak, beharrezko hezkuntza\npublikoa edo behar adinako motibazio demokratikoa aurkitzea. Bai honako prozesuetan bai osteko gainontzekoetan ere, egokitze planak egin beharrak sortutako lehen aukera udaleko parte-hartze kultura bitarteko sendo eta erakargarrien bidez sustatzeko modua izatea da. Parte-hartze jarduerek denboran iraunarazi beharreko pedagogia demokratikoko lana eskatzen dute, ezinbestean. Neurri handi batean, parte hartuz ikasten da parte hartzen; gainera, praxi horrek, gizarte kapital handiagoa, konpromiso maila hobeak, pertsona arteko konfiantza handiagoa, eta, azken batean, politika publikoekin erantzunkidetasun handiagoa sortzen du. Partaidetza prozesu inklusiboak antolatzea nahi izanez gero, azken emaitza, prozesuaren funtzionalitatea bera, aldez aurretik hirigintza plangintzak jorratutako arlo ezberdinen gaineko gizarte eztabaida egitearen mende egon daiteke, hein handi batean. Egia da, sarri, azken erabakiak ez direla herritarrek egindako ekarpenen ondorio zuzen gisa interpretatutako, indarrean den legeriak interes orokorra interpretatzeko aukera handia ematen baitie botere publikoei, baina, aldiz, gauzak hasiera-hasieratik garbi utziz gero, herritarrek jarrera aldekoagoak izango dituzte. Jarraian hirigintzako fase ezberdinak antolatzen dituzten lanabes gisa jarduten duten hainbat lan programa eta parte hartze gida aipatuko ditugu. Lanabes horiek partaidetza mekanismoek prozesu osoaren baitan jokatzen duten papera argi dezakete, betiere kontuan izanik prozesuak berak jarriko duela herritarren parte hartzea azken erabakitik gertuago edo urrutiago bere berezko izaera eta eskalaren arabera. Edozein modutan, inoiz ez da ahaztu behar informazio zehatza ez emateak mesfidantza sortzen duela eta partaidetzaren etsairik handiena itxaropen faltsuak sortzea dela.\nParte-hartze prozesu hauen baitan aktore instituzionalak lider izatea beharrezkoa da, betiere harremanetan oinarritutako gobernuaren paradigmaren eskaerekin bat eginik eta eredu burokratikotik aldenduta. Horrenbestez, erabaki hierarkikoak hartu eta zerbitzuak ematen dituzten erakundeen eredu burokratikoa alboratuta, eragile dinamizatzaile eta bideratzaile bihurtu behar dira aktore instituzionalak, prozesuan parte hartzen duten guztien arteko harremanak bultzatuz, elkarteen zein antolatu gabeko herritarren partaidetza sustatuz, gizarte eztabaida ezarriz eta gidatuz, eragile ezberdinak ikuspegi bateratu bat eraikitzera eramanez, hirigintzako politikak ezartzeko bitartekoak bideratuz. Prozesuetan goren mailako udal ordezkariek parte hartzeak konfiantza sustatzen du, herritarrek eta gainontzeko aktoreek parte hartze organoetan egindako ekarpenek azken erabakietan benetako lekua izango dutela islatzen baitu. Hirigintza eta lurralde araudietan zehazten denez, informazio publikoko aldia, plana behin-behingoz onartzen denean hasten da. Entzunaldi eta informazio publikoko une puntualetan alegazioak aurkezteko aukera ematean oinarritutako parte-hartze berantiarreko prozesuak ez dira egokiak herritarrek beren kezkak, ezagutzak, esperientziak eta planteamenduak aurkez ditzaten. Horregatik, behar-beharrezkoa da parte-hartze goiztiarreko mekanismoak sustatzea, planak egiteko proposamenak abian jartzen diren unetik bertatik martxan izango direnak. Toki Araubidearen Oinarriak arautzen dituen Legeak, adibidez, udalen eskumena diren gaietan kontsulta bat deitzeko prozedura zein den zehazten du, eta, horrenbestez, hirigintza eragile eta erakundeen parte hartzearekin planifikatzen hasteko bideak araututa daudela\nesan daiteke. Horrek, besteak beste, klima aldaketara egokitzeko politikak hirigintzan integratzeko aukera eman dezake. Behin herritarren eta beste eragile espezifiko batzuen inplikazioa lortzeko lehen urratsa emanda, erakunde arteko partzuergoen zein partzuergo publiko/pribatuen ekarpena bilatzea oso baliagarria izan daiteke egokitze estrategia eta neurriak ezartzeko, gaitasun eta baliabide ezberdin ugari helburu bakar bat lortzeko bidean jar baititzakete. Horretarako baliagarria izan daiteke gaitasun horiek identifikatu eta jokoan dauden interesak aztertzen dituen gizarte mapa edo soziograma bat egitea. Eragileak identifikatzeko jarraitutako metodologia eta irizpideek honako arloak ere identifikatu behar dituzte: eragileak erabakiak hartzeko duen gaitasuna, hiri edo lurralde kudeaketan eragileak dituen eskumenak, eragilearen jarduera eremua, eragileak zenbat pertsona ordezkatzen dituen eta eragilearen jarduera eremuen aniztasuna. Lortutako emaitzak honako datuak jasoko dituzten fitxen bitartez eskain daitezke: — Ordezkatutako erakunde edo elkartearen izena. — Inplikatutako erakundeen sailak edo atalak. — Egungo agentearen izena eta kargua. — Erakunde mota: administrazioa, elkarte sektoriala, fundazioa, udal elkartea, mankomunitatea, eskualdea, sozietate/erakunde publikoa, erakunde erdi publikoa, erakunde pribatua. — Jarduera eremu geografikoa: estatu mailakoa, autonomikoa, probintziala, eskualde mailakoa,\nudalerrikoa, barruti mailakoa, auzo mailakoa, etxebizitza multzo batekoa. — Jarduera eremua: Orokorra, lan publikoak, garraioa, industria, hirigintza, sustapen ekonomikoak, lan arloa, merkataritza, turismoa, nekazaritza, abeltzaintza, arrantza, kultura, ingurumena, etxebizitza, gizarte gaiak, ura, energia, ikerketa, kanpo harremanak, azpiegiturak, portuak, kostaldea, ekonomia, hondakinak, geografia, eta abar. — Aztertutako erakundearen eginkizunak, jarduera eremuak edo eskuduntza eremuak. Atal honetan erakundeak proiektuan landutako gai nagusiarekin, hau da, klima aldaketarekin, duen harremana jasoko da; horrenbestez, hein batean erakundea zergatik aukeratu den justifikatuko da. Klima aldaketara egokitzeko tokian tokiko politika egokiak ezartzeko, informazio eta parte hartze emarion optimizazioa, zehazki hirigintza plangintzari dagokionez, hainbat arlo kontuan izanik artikulatu behar da: abian diren IIEB prozedurak, plan orokor, partzial edo sektorialen ingurumen azterketak, Tokiko Agenda 21ak, mankomunitate edo udalaz gaindiko erakundeetako kidetza, oinarrizko zerbitzu eta horniduren kudeaketa (ura, elektrizitatea, hondakinak...), informazio publikoko bulegoen jarduna, agentzia publiko sektorialak, hirigintzarekin lotutako marketing politikak, inbertsio estrategiko garrantzitsuak. Hirigintza klima aldaketara egokitzeko plangintzek, azken batean, denbora eta espazio esparru handiagoetan indarrean diren eta ingurumen eta gizarte arloetan eragina duten politikak egokitzea besterik ez dute egiten, betiere egungo eta etorkizuneko belaunaldiek biziegokitasun eta bizi kalitate egokiak izan ditzaten helburu hartuta.\n4. Gainontzeko administrazio publikoekiko hitzartzeak Luzaroan gure herri eta hiriak izadiaren indarrei aurre egiteko gai zirela uste ostean, gaur egun klima aldaketak guregan izan ditzakeen eraginen jakitun izaten hasi gara. Izan ere, izadia hainbat belaunaldiz aurreikusteko moduko egoera egonkorrean mantendu bada ere, gaur egun jada ez da horrela gertatzen. Hori ikusita, egun ezinbestekoa da hirigintzako berezko jarduerak tokian tokiko edo udalaz gaindiko gainontzeko kudeaketa plangintza, prozesu edo eremuekin koordinatzea. Jarraian azalduko dugu zergatik. Uneotan udalerri, udal sare, eskualde administrazio edota maila handiagoko erakunde ugari ari dira beraien arteko hitzarmenak bultzatzeko moduak aztertzen. Ihobek aurretik argitaratutako dokumentuetan landutako lan ildoa jarraituz (Herritarrek Tokiko Agenda 21ean parte hartzeko gida, Hirigintza jasangarriaren oinarriak, Hirigintza plangintzan jasangarritasun irizpideak sartzeko gida...), koordinazio lana aurrera nola eraman proposatzea da gure xedea. Klima aldaketara egokitzeko tokiko estrategiak, batik bat hirigintza planeamenduarekin zerikusia dutenak, bestelako plangintza prozesu eta bitartekoekin artikulatzea hainbat arrazoirengandik da oinarrizkoa: — Tokiko zaurgarritasuna aztertzeko zein klima aldaketara egokitzeko eta berau arintzeko, hirigintza planeamendu estrategia eta neurriak definitzeko beharrezko informazioa sortu eta kudeatzen da tokian tokiko beste prozesu edo plangintza batzuetan.\nHirigintza jarduerekin lotutako dokumentuek ingurumen, ekonomia, gizarte zein lurralde politikako auziez informazio zehatza izan dute historikoki. Klima aldaketak eragindako arriskuek beharrezko egiten dute, egun, tokiko ekintza planetatik, Tokiko Agenda 21etatik zein udalerri zehatz bakoitzean landutako basogintza, nekazaritza, hidrologia, mugikortasun edo gizarte kohesioko estrategietatik jasotako datu eta irizpideak kontuan hartzea. Aipatutako informazio iturriak kontuan ez hartzeak erreakzio handiak eragin ditzake, edo, bide batez sinergia garrantzitsuak galtzea. â€” Egokitze estrategia eta neurri eraginkorrak indarrean jartzeko, ez da nahikoa hirigintza planeamenduaren bidez gauza daitezkeen azpiegiturak edo eskuhartze fisikoak aurrera eramatea, horiek tokiko beste prozesu edo plan batzuek eragindako zerbitzuen kudeaketarekin koordinatzea ere ezinbestekoa da. Hirigintza planeamenduaren helburua jarduerak behar bezala aztertu eta antolatzea bada ere, eragileen zein abian diren prozesuen aniztasunak kudeaketa koordinatzea eskatzen du, betiere giza baliabideak eta epeak bitarteko materialak eta aurrekontuak bezain garrantzitsuak direla argi izanik. Klima aldaketaren aurkako udal borrokak udalaz gaindiko eraginak ditu.\nâ€” Herritarren eta beste eragile batzuen parte-hartzea beharrezkoa da klima aldaketara egokitu eta berau arintzeko estrategiak ezarri eta jarraitzeko, baita erakunde barneko zein erakunde arteko koordinazioa ere; ildo horretan, kontuan izan behar da betiere eraginkorragoa dela dagoeneko indarrean diren komunikazio eta parte-hartze bitartekoak baliatzea berriak sortzea baino. Aipatutako eginkizunetan borondatezko inplikazioa eman dadin, ezinbestekoa da bitartekoak ondo definituta egotea, eraginkorrak izatea, bikoiztuta ez egotea, gardenak eta biziak izatea eta beraien artean koherenteak izatea. Dagoeneko ingurumen eta gizarte kudeaketan hirigintzako kudeaketan baino komunikazio eta parte- hartze bitarteko zabalagoak martxan daudenez (helburu informatibo hutsak izan ohi dituzte hirigintzako bitartekoek), gomendagarria da horiek baliatzea hirigintzan baliagarria izan daitekeen partehartze publiko eta instituzionala bilatzeko. Bitarteko berriak sortzea edo egun existitzen diren bitartekoak blokeatzeak oztopoak sor ditzake, hirigintza prozesuaren beraren izen ona zikintzera iritsiz.\n5. K  lima aldaketara egokitzeko eta berau arintzeko politiken arteko sinergiak Aurreko orrietan bi estrategion arteko ezberdintasunak eta antzekotasunak alderatzen dituen taula bat aurkeztu da. Klima aldaketara egokitzeko eta berau arintzeko jarduerak ez dira osagarri gisa ulertu behar, baizik eta estrategia global baten barneko jarduera bateratu multzo bat bezala. Estrategia bateratu bat izatearen berehalako emaitza, baliabide ez berriztagarrien erabilpenean, eraginkortasuna areagotzeko eta kanpo eraginak murrizteko borondatea haztea da. Aldi berean, ez da ahaztu behar krisi ekonomikoa eta gastu publikoaren murrizketa nagusi diren testuinguru batean, guztiz gomendagarria dela arintze eta egokitze neurrien kostu-onura azterketa bat egitea udal baliabideen inbertsioan lehentasunak ezarri ahal izateko. Hirigintza plangintzak eskaintzen dituen aukeren artean, tresna egokiak daude bi helburuetarako. Auzo batean district heating motako energia azpiegitura bat ezartzea erabakitzen denean, eraikin zaharkitu bat ekologikoki berritzen denean edo barne-eraberritzeko plan berezi batean irizpide bioklimatikoak sartzen direnean, berotegi efektuko gasen murriztea, espazioen erosotasun baldintzak, energia eraginkortasuna edo baldintza mikroklimatiko ezberdinetara egokitzeko ahalmena bezalako aldagaiak elkarrekin lotzen ari gara.\nLyongo aglomerazioaren arintze eta egokitze proposamenak11, adibidez, Euskal Autonomia Erkidegoan orokortu eta aplika daitekeen honako sekuentzia hau planteatzen du:\nArintze eta egokitze jarduerak uztartzen dituen klima aldaketaren aurkako estrategia planifikatzea\nPlangintza ezarri behar den lurraldeko klima bilakaera aurreikuspenak ezagutzea\n— Tokiko administrazioak plangintza klimatikoa komunikatzea eta ebaluatzea, — Klima aldaketara egokitzea, — Eragile ezberdinen artean auziari nola aurre egin adostea, — Mugikortasun jasangarria sustatzea, — Energia modu jasangarriagoan erabiltzeko konpromisoa, eta — Hirigintza eta etxebizitza politika ingurumen kalitatea hobetzera zuzentzea.\nHorrela, inguruneak jasango dituen aurreikusteko moduko eraginak zehaztu daitezke. Kasu honetan: — Plubiometria  aldaketa; kopuru antzekoak mantenduko dira baina urtean zehar beste era batera banatuta. — Arrisku  naturalen kudeaketa; uholdeak jasateko arriskua areagotu egingo da. Arazoa ez dago jada ongi kanalizatu eta kudeatuta dauden ibai handietan, gutxiago kontrolatutako ibilgu txikietan baizik. — Bioaniztasun  aldaketak, bai nekazaritza guneetan bai naturguneetan. Aipatutako fenomenoari aurre egiteko, funtsezkotzat jotzen da lurraldearen landare estalkia behar bezala kudeatzea, hiriguneen kanpoaldeko eremuetan nekazaritza sustatzea eta hirietan zer zuhaitz espezie landatzea bultzatu behar den zehaztea. — Hiriguneetako  bero-uharte efektua kudeatzeko beharra, hirietan landaredia areagotuz, baina ez bakarrik eragin mugatua duten parke handietan, modu orokortuan baizik. Eraikuntzak bioklimatikoki diseinatzea lagungarria izan daiteke ildo horretan.\nKasu honetan, aglomerazioaren Tokiko Agenda 21aren baitan dago eta honako sei ardatz hauek ditu:\nHiri aglomeraziotik energia iturri fosilak erabiltzearen ondorioz eskualdean egindako isurpenen jarraipena egitea Ez da aglomerazioan erabili diren produktuen CO2 xurgapenaren jarraipena egiten, baina bai kanpoan ekoizten direnenak. Eskala ezberdinetan jardun — Aglomerazioari  dagokionez, Euskal Autonomia Erkidegoko Lurralde Plan Partzialen parekoa den hirigintza plangintzaren bitartez. Hiri sistema polizentriko bat garatzea da funtsezko ideietako bat, betiere honako hiru ardatz nagusi hauen inguruan antolatuz: garraio publikoa, nekazaritza guneak eta naturguneak, eta ibai-ibilguen sare urdina. Herritarrengandik hurbil izango diren zerbitzuak sustatzen dituen hiri eredu bat bultzatzea da xedea, horrela joan-etorri handiak egin beharra saihestuz. — Honako  baldintza hauek izango dituen «energia neurritasun» printzipio bat indarrean jartzea:\n• Garapen ekonomikoan, egungo\njarduera ekonomikoko guneak trinkotu egingo dira eta gune berriak ingurumen irizpideak jarraituz burutuko dira; • Etxebizitza arloan, egungo bizitoki erabilerako eraikinak berritzeak lehentasuna izango du eta etorkizunean eraikiko diren etxebizitzak dagoeneko garraio azpiegiturak badituzten guneetan egitea lehenetsiko da; • Mugikortasun arloan, garraio publikoko eskaintza hobetuko da, zamalanak arautuko dira, garraio ardatz handiak hirigintzan integratuko dira eta bide sareetan egun indarrean dauden abiadurak murriztearen alde egingo da. Isurpenak murrizteko konpromisoak jasotzen dituen plan bat egin da 2020. urtean izandako emaitzak aztertuko direlarik. Arazoa, hala ere, beste bat da: konpromiso horiek beteko direla bermatuko luketen politiken artikulazioa oraindik definitu gabe egotea. Helburu horrekin, hitzarmen bat adosteko asmoz hurrengo faseetan artikulatuko den prozesu bat burutzea aurreikusi da: — Lehen fasea: Klima aldaketaren auziak aglomerazioan duen eraginaren diagnostikoa adostea. — Bigarren fasea: Lyongo aglomerazioa berotegi efektuko gasen isurpenaren arloan eremu «neurriduna» izatea ahalbidetu duten agertokiak definitzea, kolektiboki eta eztabaida politikoan oinarrituta. — Hirugarren fasea: adostutako plangintza indarrean jartzea, lurraldeko eragile bakoitzak jokatu beharreko papera kuantifikatu eta definituz.\nA  daptation to climate in greater Lyon: an approach at three spatial scales, a strategy and sectoral actions. Lyongo Hirigintza Agentziak, 2009ko uztailean Marseillan bildu zen «Urban Research Symposium»era aurkeztutako komunikazioa. Udal planeamendutik ekiteko aukerak\nKlima aldaketa eta hirigintza plangintzari buruzko bibliografia espezifikoa nahiko murritza da oraindik ere, energiarekin eta arriskuen kudeaketarekin lotutako arloak lantzen dituen literatura zientifikoak garapen handia izan badu ere. Hala ere, kontuan izan behar da arlo hori askoz zabalagoa dela, jasangarritasunak hirigintza planeamenduan jokatzen duen papera aztertzen baitu, besteak beste honako lan garrantzitsu hauetan: —H  irigintza planeamenduak jasangarritasun irizpideak jarraituz egiteko gidaliburua, Ihobek EUDEL Euskadiko Udalen Elkartearekin elkarlanean argitaratua. — Ihobek 2010. urtean argitaratutako eraikuntza jasangarriko gida ezberdinak ere nabarmendu beharrekoak dira, hirigintza plangintzako edukiak zehazterako orduan lagungarriak izan daitezkeen jarraibideak jasotzen baitituzte. — Klimaren aldeko hirien Espainiako Sarearen argitalpenak. — Eraikinen jasangarritasuna ziurtatzeko sistemak, betiere hirigintzari espezifikoki lotutako alorretan, adibidez LEED for Neighbohood Development edo BREEAM Communities.\nEuskadiko Hirigintzaren Plangintzari Buruzko Eskuliburua\nKLIMA-ALDAKETA ARINTZEKO ETA KLIMA-ALDAKETARA EGOKITZEKO