70 pezeta, 4,5 libera | Iritzia | Berria\n70 pezeta, 4,5 libera\nNire garaiko musikaz galdetu didate alabek. Iritsi behar zuen une malapartatuak, eta iritsi da. Durangotik bueltan gatoz, hara elkarrekin joanda, nork bere plana antolatuta: ni, kutixi batzuk eskuratzeko aitzakiarekin, uzta oparoaren usaina dastatzera hurbildu naiz, eta beraiek gustukoa duten taldearen azken lanaren aurkezpena bizi-bizi gozatzera. Berriketak berehala eraman gaitu izkina egin nahi nuen tokira: «Zer entzuten zen zure garaian, ama?». Lehen galdera horrek ubidea ireki izan balu bezala, tupustean heldu dira segidako itaunak: Durangoko Azoka egiten ote zen garai horretan, non eta nola, oraingo jendetza elkartzen ote zen, edota non egiten ziren kontzertuak. Eta horrela jardun dugu, luze, artean Spotify-rik ez zegoela esan eta gero, gaiaz aldatzea erabaki dudan arte.\nGauza batzuk oso gaizki zahartzen dira: oroimena, adibidez, edo nor bere buruaz denboraren poderioz eraikiz joan den irudia; nire kasua da, bederen. Beren adinean zer entzuten nuen, zer irakurtzen nuen, nolako bizimodua egiten nuen azaltzea ez da berez zaila, ongi gogoratzen baititut horiek guztiak, xehetasunak gorabehera. Oso bestelakoa da, alta, oroitzapen horiek zer itxura hartzen duten bi gazte bizkorren begirada kritikoaren galbahetik pasatzen dituzunean, ispilu horretan ia dena baita barregarri. Ez da horrenbeste denbora igaro nik neuk ere galdera deseroso horiek egiten nituenetik, eta ez zait ahaztu. Gurasoen ezkontzako argazkia ikusi nuen egunean sentitu nuen auzo-lotsaz gogoratu naiz une batez.\nDurangoko Azokak ateak ireki zituen eguneko notizia Euskaldunon Egunkaria-n lehen aldiz irakurri nuenekoa kontatu diet, eta orduan gutariko askok bizi izan genuen zirrara nola edo hala azaltzen ahalegindu naiz. Etxera heldu garenean, lehen ale hori hartu dut esku artean, zer kontatzen zuen hamaikagarrenez irakurtzeko, nire «garaiko» oroitzapen gozoagoak ekartzeko. Orduan ez zitzaidan hala iruditu, baina orain letra zatarra zuela eta argazkiak ere hobeak izan zitezkeela pentsatu dut. Eta hala ere, ez naiz batere barregarri sentitu kazeta horiztatuari begira. Eskuak oraindik zikintzen ditu ale zahar honek. 70 pezeta, 4,5 libera irakur daiteke haren goialdean; gaur egungo 60 zentimora doi-doi ez da iristen, eta huskeria dirudi. Eurorik, internetik, Spotify eta antzekorik ez zegoen garaian, euskarazko prentsarik ere ez zegoen, ez egunerokorik, behintzat.\nGabeziek ohitura sortzen dute. Ez edukitzera, ez izatera ohitu egiten da bat, halabeharrez. Jaiotzez itsua denak ez du udagoieneko ilunabar gorrizta falta zaiola esango, eta lehen ale hori heldu zen arte, euskaldun gutxi ohartuko zen goizean zerbaitek huts egiten zuela.\nHenry Miller idazleak esaten zuen egunkari bat ez dela informazio-bide soila, bere buruari hitz egiten dion herri oso bat baizik. Egunkaria heldu zen arte, gaztelaniaz edo frantsesez mintzatuko zen geure herria bere buruarekin, baina ez euskaraz.\nHerri mutua izan da geurea urte askotan, eta maiz ikasi behar izan du ia hutsetik mintzaira berri hori. Herri gabetua izan gara, herri elbarri, erdi herri.\nAldea horrexek egin zuen, egunkari hark, beste garai baten inprentak egin zuen bezala. Ordutik aurrera, bada, osatuz hasi zen geure hitz egiteko modua, eta artez eta moldez, osoagoa gara geroztik. Gauza batzuk gaizki zahartzen dira, baina beste batzuk etorkizun den garai berri eta hoberako kimuak dira.\nAtera kontuak eta gaurko ispiluan jarri ordukoa. Lehen Euskaldunon Egunkaria-tik oraingo BERRIA eta BERRIAlagunera jauzi txiki bat dago, 70 pezeta edo 4,5 liberaren parekoa. Orduan bezala, geroa gugan dagoelako.


Osakidetzako zenbait langilek eskatu dute funtsezkoak ez diren jarduerak geratzeko | Gizartea | Berria\nOsakidetzako zenbait langilek eskatu dute funtsezkoak ez diren jarduerak geratzeko\nEusko Jaurlaritzari eskatu diote «erabateko konfinamendua» ezartzeko, osasun sistema «kolapsatzea» eragozteko.\nDonostiako ospitaleko langileak, astelehenean, txalo jotzen. Jon Urbe / Foku Tamaina handiagoan ikusi\nOsakidetzako langile talde batek lankideen arteko sinadura bilketa bat abiatu du Interneten, Eusko Jaurlaritzari eskatzeko «herritarren erabateko konfinamendua» bermatzeko, eta, horretarako, funtsezkoak ez diren jarduera guztiak geratzeko. Nabarmendu dute «kutsatze eta ospitaleratze kopurua ahalik eta gehien murriztu» beharra dagoela, eta «garai zailek erabaki zailak» eskatzen dituztela. Dokumentuak 1.000 langile ingururen babesa jaso du, eta galdegin dute soilik Osakidetzako lankideek sinatzea eskaera; 19:00etarako, 900 lagunek baino gehiagok sinatu dute.\nBeren jarrera defendatzeko, Espainiako, Euskal Herriko eta Herrialde Katalanetako 70 zientzialarik martxoaren 21ean aurkeztu zuten ikerketari egin diote lotura. Ikerketa horretan, azaltzen zuten osasun sistemak «kolapsoa» jasango duela; haiek egindako aurreikuspenaren arabera, gaur bertan egin behar dute gainezka hainbat erietxek.\nOsakidetzako langileek Italiak hartutako erabakiari eta Txinako Gurutze Gorriak eta komunitate zientifikoak egindako gomendioei kasu egiteko eskatu diete instituzioei. «Arazoaren oinarrira jo behar dugu, kutsatzeak eta hedapena ahalik eta gehien saihesteko. Ekonomia garrantzitsua da, baina pertsonen bizitzak gehiago», adierazi dute Interneten zabaldutako eskaeran.


Malagan estreinatu ostean, Errenterian emango dute ‘Juana la Lorca’\nEgilea Erredakzioa|2021-06-08T11:40:46+02:008 ekaina, 2021|\nEgunotan egiten ari diren Malagako Zinema Jaialdiaren 24. ekitaldian ikusi du argia Valeriano Lópezen Juana la Lorca proposamen bereziak, eta ostegunean, ekainak 10, Errenteriako Ozzinema Zineklubean izango da ikusgai Errenteriako LGTBI+ Mahaiak hilabete osorako antolatutako ekitaldien egitarauaren baitan. Komedia, musikala, performancea eta dokumental faltsua uztartzen dituen proposameneko protagonista Juan Morena transformista da.\nJuan Moreno artista transformista eta Sacromonteko ijitoak betidanik izan dio gorrotoa Federico García Lorcari, ijitoen inguruan zabaldutako ikuspegi estereotipatuagatik. Baina gau batean poeta, narratzaile eta antzerkigilearen Son de negros en Cuba poemarekin egingo du amets, eta une horretatik aurrera, García Lorcaren obrarekin identifikatuta sentituko da azaltzen zaila den modu batean. Eta horrek nortasun berri bat ekarriko dio: Juana la Lorca.\nIkus-entzunezko obra berezi eta lotsagabea osatu du Valeriano Lópezek, Lorcaren inguruko topikoak eta poetaren ondarearen gainean eraikitako industria ardatz dituen satira errukigabea. Protagonista trabestismoaren bidez hurbilduko da sortzailearengana, haren marka osatzen duten zutabeak kolokan jarriz, eta zuzendariak hipotesi surrealisten bidez eraikiko du dokumental faltsua, historia bera tragediaren eta fartsaren bidez irudikatuz.\nIgandera bitarte luzatuko den Malagako Zinema Jaialdiaren 24. edizioan estreinatu dute filma, Zonazine sailean, beste zazpi proposamenekin batera. Eta bertatik Errenteriako Ozzinema Zineklubera egingo du jauzi, osteguneko emanaldian eskainiko baitute, 19:30ean hasita. Sarrerak eskuragai daude jada Lekuona Fabrikan, emanaldia Niessen Kulturgunean egingo duten arren, eta egunean bertan ere lortu ahal izango dira gonbidapenak.\nSaioa, hain zuzen, Errenteriako LGTBI+ Mahaiak harrotasunaren hilerako antolatutako ekitaldien egitarauaren baitan kokatzen da, polizia nazional batek Vicente Vadillo Santamaría Fracis Errenteriako Apolo klubean tiroz hil zuenetik 42 urte beteko diren egunean egingo baitute emanaldia. Gertaera hark LGTBI kolektiboetako kideen eskubideen aldeko mugimenduari indarra eman zion Euskadin, Ozzinemako kideek oroitarazi dutenez.


Koloratzeko mandalak doan eta deskargatzeko prest | Sormenak linean\nMandalak koloratzeko doan eta deskargatzeko prest\nEncarni Arcoya | | inspirazio\nMandalak modan daude. Hipnotizatzen gaituen irudi bat ikusteko ez ezik, meditatzen, erlaxatzen eta gure buruarekin denbora pasatzen laguntzeko tresna gisa ere erabiltzen dira. Hori dela eta, ez da harritzekoa mandalak koloreztatzea bilatzea haietaz baliatzeko.\nBaina Zer dira mandalak? Non aurki ditzakezu mandalak koloreztatzeko? Nola funtzionatzen dituzu? Galdetzen ari bazara, hemen emango dizkizugu guztiaren gakoak.\n1 Zer dira mandalak\n2 Zergatik erabili mandalak margotzeko\n3 Mandalak koloreztatzeko: non eskuratu\n3.1 Kolorea besterik ez\n3.2 Koloreztatzen hasiera\n3.3 Kaixo haurrak\n3.4 Asteleheneko mandala\n3.5 % 100 doako mandalak\n3.6 Mandala 4 doan\n4 Koloreetarako mandalekin lan egiteko gakoak\nZer dira mandalak\nMandalak zer diren ezagutzen lagunduko dizugu. Hau, Dultson Kyilkhor izenarekin ezaguna Tibetarretan, budistek, jaindarrek eta hinduek beren eskaintzetan erabiltzen duten forma dira. Haientzat mandalak Budaren gorputzaren eta adimenaren irudikapena dira, beren errituetan botere handia eskainiz. Marrazki horretan unibertsoa jainkoei eskaini izan balitzaie bezala da.\nOso gutxik dakiten zerbait da hori mandalak zati ezberdinez osatuta daude. Adibidez, zentroak beti irudikatuko du Meru mendia. Mendi sakratua da, 1081479 kilometro baino gehiago dituena. Eta bisitatzeko mapa batean bilatu baino lehen kokapen zehatza oraindik ez dela aurkitu esango dizugu. Meru mendiak lau alde dituela esaten da, bakoitza kolore batekoa: lapislazula, errubioa, urrea eta kristala. Hori dela eta, mandalaren erdigunea atal garrantzitsuenetako bat da.\nZergatik erabili mandalak margotzeko\nMandalak koloreztatzeko haurrentzat soilik direla uste al duzu? Beno, egia da ezetz. Hauek helduei zuzenduta daude eta, sinetsi edo ez, mandala liburuak milaka saltzen dituzte.\nAdituen, psikologoen, medikuen eta abarren arabera, mandalak koloreztatzean oso eragin positiboa dago. Estresa eta garunaren aktibitatea eragiten dutela da. Beste era batera esanda, erlaxatu egiten zaitu eta adimena lasaitzen, estresa xahutzen eta zure arreta egiten duzun zerbaitetara bideratzen laguntzen du, beste guztia bistatik galduz. Lasaitu zaitez, asperraldia ezabatu, askatu, sormena askatu eta meditatu ere egin dira marrazki hauek dituzten abantailetako batzuk.\nHorretarako mandalak eta koloreak edukitzea besterik ez duzu. Eta horretan ere lagun zaitzakegu.\nMandalak koloreztatzeko: non eskuratu\nGaldera horren erantzuna liburu dendetan egon liteke, mandalen bildumarekin kaleratu diren liburuak asko baitira. Baina dohainik ere lor ditzakezu linean. Web orrialde asko daude kolore mandalak eskaini, gehienak PDF formatuan, eta doan inprimatzeko prest.\nHemen hainbat gune uzten dizkizugu, mandalak margotzeko.\nKolorea besterik ez\nMilaka mandala eta, oro har, marrazki izango dituzun webgunea da. Baina ez kezkatu, gai zehatz baten bila bazabiltza, horrela sailkatuta daudelako errazten zaituzte.\nNahi duzuna aurkitutakoan, deskargatu besterik ez duzu egin behar. PDFan emango dizute inolako arazorik gabe inprimatu ahal izateko.\nWebgune honek irudi ugari eskaintzen ditu, baina baita ere haurrentzako zein helduentzako mandalak daude. Noski, ez ditu beste web atarietan bezainbeste, baina dauzkanak zure arreta erakarri dezake asko.\nEz zaitez engainatu webgunearen izenarekin edo diseinuarekin. Bertan mandalentzako atal esklusiboa aurkituko duzu eta gaiaren eta zailtasun mailaren arabera antolatuta daude.\nAukera hau Mandalak margotzen esperientzia baduzu, gomendatzen dizugu. Eta osatzeko zerbait zaila izan daiteke margotzeko hainbeste ikusten duzunean, eta baita konplexua ere.\nSaiatu nahi baduzu, oso diseinu deigarriak aurkituko dituzu, egiten badituzu, emaitzarekin pozik geratuko zara.\n% 100 doako mandalak\nHonek ez du inolako aurkezpenik behar, zer aurkituko duzun zehazki dakizulako. Mandalaren diseinu guztiak inprimatzeko erabilgarri daude eta horietako asko kultura herrikoian inspiratuta daude. Noski, benetan mandalen esentzia koloreztatzeko nahi baduzu, ohikoetan zentratzea gomendatzen dizugu, eta beste batzuk zinematik, telebistatik eta abarretatik alde batera uztea.\nMandala 4 doan\nKasu honetan webgune zabala duzu eta bertan mandalen diseinu ugari aurkituko dituzu koloratzeko eta inprimatzeko. Eta guztia doan! Lortu duzu kategorien eta gaien arabera sailkatuta eta zure diseinuak ere sor ditzakezu.\nKoloreetarako mandalekin lan egiteko gakoak\nMandalak koloreztatzeko gomendatu dizkizugun webgune horiek bisitatzen hasi aurretik, ez dugu gaia utzi nahi kontutan hartzeko gida txiki bat eskaini gabe. Eta ez da mandalak deskargatzea, koloreak marraztea eta koloreztatzen hastea. Erabilera baliatzeko, batzuk jarraitu behar dituzu arau sinpleak:\nHori egingo duzun lehen aldia bada, forma handiko mandalak aukeratzea da onena.\nTentsioa, estresa eta abar arindu nahi badituzu. ondoren, aukeratu forma txikiko mandalak.\nZure aldartea handitzeko onenak forma zirkularrak dira.\nKoloratzeko orduan, akuarelekin, arkatzekin, errotulagailuekin, argizariekin ... egin dezakezu.\nPintatzeko bi teknika daude: barrutik kanpora (une horretan nola sentitzen garen erakusteko); edo kanpotik barrura (gure zentroa aurkitzeko).\nZure burua marrazkira bideratu behar duzu, bestela ez du funtzionatuko. Hori dela eta, aukeratu beti leku lasai eta lasai bat, non denbora pixka bat asaldatu gabe pasatzeko.\nAukeratu nahi dituzun koloreak. Hor dago trikimailua. Bukatzen duzunean, hausnartu beharko zenuke zergatik aukeratu duzun marrazki hori, kolore horiek, konbinazio hori ... Ez duzu perfektua izateko behar, amaitu besterik ez.\nHori guztia kontuan hartuta, iritsi zaizu ordua webgune horietatik edo ezagutzen dituzun beste batzuetatik pasatzeko eta mandaletako bat koloreztatzeko deskargatzeko. Hasi batekin eta saiatu, aurretik egin ez baduzu, zer sentsazio eskaintzen dizkizun ikusten. Gustatzen bazaizu, beti jarraitu dezakezu. Helburua zure buruarekin konektatzea da eta, batez ere, hobeto sentitzen lagunduko zaituen lasaitasun eta erlaxazio garaia izatea.\nArtikuluaren bide osoa: Sormena linean » General » inspirazio » Mandalak koloratzeko doan eta deskargatzeko prest\nNola egin argazki muntaia sinple bat Photoshop-en\nNola kendu orrialdeak PDF batetik doako tresna hauekin


Euskal Quidditch Liga - Wikipedia, entziklopedia askea.\nBizkaia Boggarts (3)\nMadrid Lynx (1)\n2 talde (4 edizio)\nEspainiako Quidditch Kopa\nEuskal Quidditch Liga (gaur egun Iparraldeko Liga) 2015etik aurrera Euskal Herrian jokatzen den quidditch kirolaren txapelketa nagusia da. 2016ko urriaren 12an Euskadi Quidditch Elkartea eratu zen eta bigarren ediziotik aurrera berak antolatzen du Liga.\nKirola 2005ean sortu zen Estatu Batuetako Vermont estatuko Middleburyko Unibertsitatean. 2015ean Euskal Herrian bi talde osatu ziren, Bizkaia Boggarts eta Gasteiz Gamusins, eta bien arteko liga abiatu zen. Lehenengo ekitaldiak 9 partida izan zituen 2015eko iraila eta 2016ko ekainaren artean.\nGasteizen jokatu diren partidak Salburuan izan dira eta Bizkaikoak berriz Zornotzan eta Barakaldon.\n2016-17 denboraldian Espainiako Quidditch Ligaren parte bezala eratu zen Euskal Liga. Estatu mailan bost liga osatu ziren eta irabazleek azken fasea jokatu behar zuten Espainiako Ligaren txapelduna erabakitzeko, baina azkenean bigarren fasea ez da jokatu. Euskal Ligan hiru partehartzaile izan ziren eta hiru jardunaldi izan zituen ligak, lehena Gasteizen, bigarrena Burgosen eta hirugarrena Barakaldon. Donostian Gipuzkoa Golden Dragons taldea sortu zen arren jende faltagatik ligan jokatu gabe erretiratu beharra izan zuen eta bere tokia Burgos hiriko Blue Gryffins Burgos taldeak hartu zuen. Bizkaia Boggarts izan zen berriz ere txapelduna.\n2017-18 urtean Iparraldeko Liga (Liga del Norte) izena hartu zuen eta berriz ere Gipuzkoa Golden Dragons-ek uko egin zionez hiru talde izan zituen. Sei jardunaldi jokatu ziren eta aurreko urteetan bezala bizkaitarrak izan ziren txapeldunak.\n2018-19 urtean Iparraldeko II Ligak lau parte hartzaile izan ditu; Bizkaia Boggarts, Gasteiz Gamusins, Gipuzkoa Golden Dragons eta Madrid Lynx.\n2019-20 denboraldian hiru euskal taldeek osatu zuten liga. Bi jardunaldi jokatuta zeudela Gasteiz Gamusins zegoen lidertzan baina COVID-19 pandemiaren erruz bertan behera gelditu zen txapelketa eta beraz ez zen txapeldunik izan.\nLetra lodian irabazitako txapelketak\nBizkaia Boggarts 5 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20\nGasteiz Gamusins 5 2015-16, 2016-17, 2017-18, 2018-19, 2019-20\nBlue Gryffins Burgos 2 2016-17, 2017-18\nGolden Dragons 2 2018-19, 2019-20\nMadrid Lynx 1 2018-19\n2015-16 Bizkaia Boggarts 9-0 Gasteiz Gamusins 0-9\n2016-17 Bizkaia Boggarts 6-0 Blue Gryffins Burgos 2-4 Gasteiz Gamusins 1-5\n2017-18 Bizkaia Boggarts 10-2 Gasteiz Gamusins 5-7 Blue Gryffins Burgos 3-9\n2018-19 Madrid Lynx 11-4 Gasteiz Gamusins 10-5 Bizkaia Boggarts 8-7 Golden Dragons 1-14\n2019-20 bertan behera\nEmaitza: irabazitako partidak-galdutako partidak\n↑ (Gaztelaniaz) «Euskal Liga 2019-2020» Wiki Quidditchmuggle Noiz kontsultatua: 2020-10-18.\n↑ (Gaztelaniaz) «Euskal Liga 2015-2016» Wiki Quidditchmuggle Noiz kontsultatua: 2017-06-30.\n↑ (Gaztelaniaz) «Euskal Liga 2016-2017» Wiki Quidditchmuggle Noiz kontsultatua: 2017-06-30.\n↑ (Gaztelaniaz) «Liga Norte 2017-2018» Wiki Quidditchmuggle Noiz kontsultatua: 2018-05-18.\n↑ (Gaztelaniaz) «Liga Norte 2018-2019» Wiki Quidditchmuggle Noiz kontsultatua: 2020-03-01.\n(Gaztelaniaz) Euskadi Quidditch Facebook orria\nEuskal Herriko kirola\nOrriaren azken aldaketa: 18 urria 2020, 14:31.


2018/02/12 19:30 — Burlata\nBurlatako Martingala da Burlatako inauteen izena. Hartan, Aierbeko Lukas atxilotu eta epaitu egin ohi dute. Inaute astelehenean, Aierbeko Lukasen harrapaketa egoten da. Ondoren, asteartean urkatu, eta sutan erretzen dute eta, bien bitartean, oihu-zalaparta handia eta Joasikeroen dantzak izaten dira.\n2018/02/12 08:00 — Goizueta\nMozorroak gooizeko 8:00etan irtengo dira inguruko baserrietan eskean egitera eta arratsalde iluntzean egingo dute buelta.\nGoizueta: inauteriak 2014 [Bideoa]\nMiel-otxin, Ziripot, Zaldiko, Txatxoak eta Ferratzaileak\n2018/02/12 13:00 — Lantz\nInauteriak Lantz-en; Arotzak, txatxoak, zaldikoa, ziripot, Mielotxin eta gainerako mozorroak Lantz-eko kaleetan egingo dute kalejira amaieran zortzikoa dantzatzeko.\nLantz: Inauteriak 2012 zortzikoa, zaldikoa eta beste kontu batzuk [Bideoa]\n2018/02/12 10:00 — Bera\nAstelenitan zingar-arrautze eskea egiten da goizez Beran. Koadrilek euren mozorroak jantzi eta baserriz baserri aritzen dira. Baserri guztien aurrean "Zingar-arrautze, zingar-arrautze bat ez bada bertze, bertze!"kantatzen dute eta horrela lortzen dute egun horretako sari.\nBera: Zingar-arrautze eskea 2011 [Bideoa]\n2018/02/12 08:00 — Lesaka\nLesakako Fraindarrak, inaute astelehen eta asteartean ateratzen dira Lesakako Frain auzoan puska biltzean. Musikak irauten duen bitartean dantzan aritu behar dutenekin batera musikariak, arrautzak eta dirua biltzeko ardura dutenak eta erratza astintzen dutenek osatzen dute Fraindarren taldea.\nLesaka: Fraindarrak inaute eskean 2015 zapla! [Bideoa]


AHAZTUAK 1936-1977 / OLVIDAD@S 1936-1977: DESMEMORIAK MEMORIA JAN EZ DEZAN, EGIA ESKATU DUTE FRANKISMOAREN BIKTIMENTZAT\nUrtean behin Ahaztuak 1936-1977 elkarteak egiten duen ekimena, Oroimenaren Eguna deitua, deialdi nomada da, edizio batetik bestera leku aldaketa egiten duena. Atzo, egunaren laugarren urteurrenean, deialdia Zarautzera iritsi zen. Leku berezia da honakoa, izan ere bertako hilerrian lurperatuta baitago Jon Paredes Manot Txiki zena. Aurtengo leloa begi bistatik kendu gabe, «Biktima guztiak, borrokalari guztiak», oroitzapenezko eta aldarrikapenerako ekitaldia kanposantuan hasi zen, zehazki, Txikiren hilobiaren aurrean. Bertan, gerturatu zirenek lore eskaintza egin zioten diktadura frankistan fusilatu zutenari, baita «borrokalari antifaxista eta frankismoaren biktima guztiei» ere. Legea bete dadin Egunaren bigarren ekitaldia herriko Musika Plazan kokatu zen. Bertako kioskotik, Ahaztuak- eko kide Martxelo Alvarezek justizia bilatzen duten neurriak hutsaren hurrengoa direla iritzi zion, «Memoriaren Legea» deitzen denak jada bost urte dituen arren. Testuinguru honetan, politikari eta erakundeen jarrera kritikatu zuen, beraren ustez, «egiari edukia kentzen saiatzen direlako». Bestalde, elkartearen aburuz, orain arte ukiezinak ziren gai batzuk eztabaida irekia bilakatu dira Estatu espainolean. «Hori da, hain zuzen, gure konkistarik handiena, baita gure erronkarik handiena ere», zehaztu zuen. Eta desmemoriak memoria jan ez dezan, egia zehaztea eta azaleratzea ezinbestekotzat jo zuten beste behin. «Benetan gertatu zena kolpe militarra izan zen, berekin genozidioa ekarri zuena. Ondorioz, milaka pertsona preso, beste hainbeste erbesteratu, eta beste hainbeste hildako egon ziren, beste eskasia askoren artean». Esan zuen, halaber, elkartekoak jabetzen direla «ur-lasterraren kontra» doazena, baina «ausardiaz eta duintasunez» lanean jarraituko dutela, «memoria historikoa» benetan hala izan dadin. Egoeragatik hunkituta, Antonia Manot, Txikiren amak ez zuen hitz egin nahi izan. Edo ez zuen behintzat horretarako indar nahikorik bildu. Hunkigarria bezain gogorra, bestalde, Marcelo Usabiaga frankismoaren biktimak kontatu zituenean diktadurak utzi zizkion bizipenak. Bost aldiz atxilotuta, kartzelan bost aldiz egondakoa da, eta 24 urtekoa izan zen zigorrik luzeena, 1936tik 1960ra ordaindutakoa. Fusilatzera zeramatzaten presoz betetako kamioiak begien aurretik egunero pasatzen zitzaizkion Usabiagari. «Eta hori, memoriatik ezabatzea ezinezkoa da», esan zuen.(Gara. 2012 / 04 / 02) Publicado por


KONPROMEZUAK | udapa\nIngurumenaren gaineko inpaktua saihesten duen jarduera burutzen dugu. Ingurumenaren babesa ezinbesteko baldintza da guretzat, horregatik laborantza iraunkorrean oinarritzen gara lan egiteko, ekoizpen kontrolatuaren bidez eta "nekazal jarduera egokien" sistemaren bidez. Gainera, ekoizpen Integratuaren protokoloak eta Global Gap Araua ezartzen ditugu.\nONTZIEN HONDARRAK KUDEATZEKO SISTEMA\nOntzien eta Ontzien Hondarren Legeak agintzen duen bezala, ontzien hondarren kudeaketa sistema jarraitzen dugu, bai birziklatzeko bai balio bat emateko ere. Ecoenbesek konponbide orokor eta eraginkor bat eskaintzen digu hondakinen kudeaketa horretan. Ingurumenean eragin murritzena bilatzen dugu, hori dela eta, ontzi birziklagarriak diseinatu ditugu. Gainera, sortzen ditugun hondakinak gutxitzen saiatzen gara eta horien birziklapena ahalbidetzen dugu. Azkenik, etxeko ontzien birziklapenaren kostuen finantziazioan parte hartzen dugu ere.\nURAREN BIRZIKLAPENA ETA LURRAREN BERRERABILPENA\n2008an ura berrerabiltzeko solairua ezarri genuen, eta patatak garbitzeko uraren %100a berreskuratzea lortu genuen garbiketa eta higienizazio prozesu baten bitartez. Horri esker, uraren erabilpen hobezina lortu genuen, baita kontsumoaren murrizketa nabaria ere.\nAldi berean, patatak garbitzean baztertutako lohien %100a berreskuratzen dugu lehortze eta trinkotze prozesu baten bidez. Lur hori soroetara bueltatzen da ziklo osoa itxiz.\nProduktu seguruak eta bezero nahiz kontsumitzaileak asebetetzen dituzten zerbitzuak sortzen lehenak gara, betiere ingurumenarekiko errespetua ardatz duen eredua jarraituz. Horregatik, UDAPAk KALITATEAN, INGURUMENAREN eta ELIKADURA SEGURTASUNAREN hobekuntzan oinarritzen den kudeaketa sistema dauka, kontsumo-pataten prestaketa eta ontziratzea barne hatzen duena.\nTrazabilitatea ziurtatuta dago produktua UDAPAn sartzen den momentutik. Horretarako lan prozedura zorrotzak jarraitzen dira automatizazio eta informazioa erabiltzeko sistema eraginkorren bidez. Produktuaren kalitatea ziurtatzeko, Ingurumenaren 14.001:2015 Arauaren eta BRC Arauen araberako kontrolak jarraitzen ditugu.\nPunta-puntako I+G+B sistemak ditugu teknologia adimenduna duen lantegian ezarrita –bisore optikoko saila, pisuen frogatze automatikoa…-. Horri esker patatak mimoarekin, zehaztasunarekin eta bizitasunarekin maneiatzen ditugu.\nLurra eta ura, hazien eta ongarrien hautaketa, gaitzen kontrola, aldaerak, laborantzaren modua eta uzta aztertzen ditugu. Koordinazio horri esker, soroaren trazabilitate sistema osoa gauzatu dezakegu, etengabeko hornidura eta kalitatea ziurtatuz.\nKalitate eta Kontrol eredu hobezina\nKalitatearen kontrol zehatza da gure produktuen bermea ziurtatzen duen ezaugarri bereziena.\nIbilbide luzea gauzatu dugu, etengabe hobetzen eta egiten genuena ondo jakinez, horregatik gara patatetan adituak. Arauak oso zehazki betetzen ditugu, horrela zaporearen kontrola, egonkortasuna eta berdintasuna ziurtatzen dugu denboran zehar.\nBai bezeroek bai kontsumitzaileek gure izaera osatzen dute, gure jardunaren funtsa baitira.\nGure lanaren helburua, kontsumitzaileari produktu segurua eskaintzea da. Gainera, konpromiso hori kontsumitzailearen asebetetze mailarekin eta interesaturiko atalen komunikazioarekin egiaztatzen dugu.\nUrteko 365 eguneko “just in time” zerbitzua nahiz errendimendu osoko ordutegia eskaintzen dugu, horrela bezero eta kontsumitzaileen beharrak erantzun ditzakegu edozein momentuan.\nBeheko dokumentuan UDAPA S.COOP.-aren Kalitate, Elikadura eta Ingurumen Segurtasuneko Politika duzu.


Martxan daude Ugarteko festak - Amezketa - Tolosaldeko ataria\nMartxan daude Ugarteko festak\nTolosaldeko Ataria 2019-10-05 15:21\nAmezketako Ugarte auzoan festa giroan murgilduta daude. Atzo gauean ekin zieten festei, herri afariarekin eta bertsolarien jardunarekin. Gaurkoan, besteak beste, haurren pilota partidak jokatu dira, eta puzgarriez gozatzeko aukera dute egun guztian. Arratsaldean, hainbat haur zaldian ibili dira.\nEneritz Maiz Etxarri 2019 urr 03 Amezketa


TD Toronto Jazz Jaialdiak 1987. urtean hasi zuen berehala hiru areto ofizialekin, eta Ipar Amerikako jazz jaialdietako bat bihurtu zen. Urteroko udako ekitaldiak musikaren izen handienetako batzuk erakartzen ditu eta programazio ugari eskaintzen ditu, horietako askok doakoa. Sarrerak lortzeko asmoz, jaialdia egiten duenari buruz bitxia da, edo Toronto-ko Jazzaldiari buruz jakin behar duzun guztia irakurtzeko asmoz entzuten duzu.\nAzken 30 urteotan Toronto Jazz Jaialdia hiriko indartsua izan da eta ekainaren eta uztailaren hasieran azkeneko hamar egunetan ospatzen da. (2018 jaialdia izango da ekainaren 22tik uztailaren 1era.) Bere exekuzio osoan, 3.200 free ekitaldi publiko baino gehiago aurkezten dira, 30.000 artistak baino gehiagotan parte hartu dutenak, eta 11 milioi pertsona erakarri dituzte musika etortzeko eta gozatzeko. Jazzaren musikaz gozatzen hasi zenetik, 500.000 zale baino gehiago erakartzen ditu urtero, 1.500 musikari baino gehiagok parte hartzen dute hiri osoan zehar.\nKokapenak eta lekuak\nToronto Jazz Festival-ren inguruko gauzarik onenetakoenetako bat (urte bakoitzeko etapa desberdinetara joaten diren artisten zerrenda ikusgarria izateaz gain) aukeratu beharreko hainbat lekutan daude. Aurreko urteetan ekintza asko gertatu zen Nathan Phillips plazan, Udalaren aurrean, baina 2017 urteaz geroztik, Toronto Yorkville auzoa ikuskizun zati handi bat izan zen.\nIzan ere, 100 free kontzertu baino gehiago egin ziren Yorkville-n, eta horrek berriro ere izango dira jaialdiaren free show serieak. Yorkville-k, Yonge eta Blood kaleen elkargunean kokatuta, bisitarientzako gune zentrala eta eskuragarria eskaintzen du.\nJaialdiaren antolatzaileak Yorkville-ren musika-historia omendu nahi izan zuen.\n60. eta 70. hamarkadetako musika eszena bizia sortu zeneko eremuak eta Jazz Jaialdiak berriro ere ezaguna izan zen artista ugarik (jostailuak, Joni Mitchel eta Neil Young) antzeztutako musika ekarri zuen. etxeak.\n2018ko Jazz Jaialdirako, Yorkville-ko hurrengo aretoak programazio doako erabiliko dira:\nOLG Stage on Hazelton Ave.\nOLG Stage on Yorkville Ave.\nYorkville Village - The Oval\nYorkville Village - Laneway\nEkitaldiko ekintzak hiriko toki hauetan egingo dira:\nDanforth Musika Aretoa\nDon Mills Liburutegi Publikoa\nHome Smith Bar The Old Mill Toronto-n\nKoerner Hall-en Telus Center for Performance & Learning-en\nMusikaririk gabeko eta jazzeko kondesengatik, egintza harrigarrietatik datozen eszenatokietan artistek hainbat aukera izango dituzte. Antzina, Miles Davis, Dizzy Gillespie, Ray Charles, Tony Bennett, Rosemary Clooney, Harry Connick Jr., Etta James eta Diana Krall bezalako musikari ospetsuak (besteak beste) egin dituzte.\nEkitaldiak aldatu egiten dira jaialdi guztietan, baina 2018 Toronto Jazz Jaialdian, iragarri diren izenen artean, besteak beste, Herbie Hancock, Alison Kraus, Seal, Bela Fleck eta The Flecktones, Savion Glover eta Holly Cole. Egiaztatu jaialdiaren webgunea nor den ikusteko espero duzun eguneratuta.\nHainbat modu daude jaialdiaren errendimendurako txartel bat lortzeko: doakoak ez direnak, hau da.\nCaravan Palace, Jazz Bistro eta Home Smith Bar ikuskizunetarako, Ticketpro bidez sarrerak lor ditzakezu linean edo telefonoz (1-888-655-9090). Koerner Hall ikuskizunetarako, erosketak linean edo telefonoz (416-408-0208). Sony Center-en edozein ikuskizunetarako sarrerak linean edo telefonoz (1-855-872-7660) aukera dezakezu.\nToronto Jazz Jaialdiaz gain, hiriko jazzaz gozatzeko beste era bat dago, eta hori da Hondartzak Nazioarteko Jazzaldia, 1989an hasi eta geroztik hazi egin dena.\n2018rako, jaialdia uztailaren 6tik 29ra ospatuko da eta hondartzak Nazioarteko Jazzaldirako doako sarrera doakoa izango da.\nLortu zure kreditu txostena Ontario-n\nLurraren Eguna Kanadan\nTorontoko Centerville Jolas Parkearen gida osoa\nLouisville-ko familia osoarentzako neguko jarduerak\nMexikon All Inclusive Resorts Familientzat\nMilwaukee eskia eta snowboarda\n155 Insanely Smart Travel Hacks Pinterest-ean ikusi\nDublineko Royal Canal Bidea\nColorado Road Scenic behatu behar duzu zure Road Triperako\nSan Diego - Dozena ideia bikainak San Diego vacationentzat\nLittle Rockeko enplegatzaileen enplegua\nGreziako mitologiak: Pegasus Winged Horse\n#FlashbackFriday - Retro Airline Paint Jobs Off Erakutsi dugu\nLondres, Erresuma Batua eta Paris Cherbourg trenez, autoz eta Ferryz\nThanksgiving in Orange County, CA 2016


Bidasoak maila ona eman arren, ezin izan du garaipena lortu : Bidasoko Hitza\nBidasoak maila ona eman arren, ezin izan du garaipena lortu\nKoronabirusaren ondorioz, bi aste kantxetatik kanpo pasatu ondoren, atzo lehenengo neurketa jokatu zuen, Wisla Plocken kontra. Markagailua poloniarren aldekoa izan da: 28-29\nBidasoa-Wisla Plock. Argazkia: Eduardo Agreda.\nBidasoak izugarrizko neurketa egin arren, ezin izan du Wisla Plock garaitu European Leagueko bosgarren jardunaldiko lehian. Atzo jokatu zuten partidua Artelakun 1.542 zaleren aurrean.\nNeurketa osoan zehar poloniarrak aurretik joan ziren, baina lehen 18 minutuan, sei goleko errenta atera zieten: 5-11. Atsedenaldira joan bitartean, errenta bera mantendu zuten, 11-16. Atsedenalditik bueltan, hasiera antzekoa izan zen, baina Bidasoak ez zuen oraindik azken hitza esan. Azken minutuetan neurketa estutu zuen talde irundarrak Azkuere bi gol, eta Rodriguez, Ugarte eta Salinasen gol banarekin, eta 23-28 galtzetik, berdintzera pasatu ziren, 28-28. Edozein kasutan, poloniarrek azken gola sartu ahal izan zuten azken segundoetan, eta azkenean, markagailua 28-29 geratu zen.\nAtzo jokatu zuen lehen neurketa Bidasoak bi asteren ondoren. Koronabirusarengatik hainbat jokalarik positibo eman ondoren.\nEuropean Leagueko sailkapenean, laugarren postuan dago Bidasoa, baina oraindik partida bat dauka jokatzeko, koronabirusarengatik atzeratua izan zena, Pfasi Winterthurren kontra. Hilaren 14an jokatuko dute, Suitzan, 18:45etik aurrera.


Nolakoa da Bichon Maltese txakurra | Txakurren Mundua\nNola dago Bichon Maltako txakurra\nBichon Maltako txakurra pelututako arrazarik maitatuenetakoa da, eta pelutxeak dirudite! Emateko eta emateko maitasuna duten jostailu leun bizi eta oso alaiak. Familiako animalia da, beraz, larruzko harekin, denekin gozatzeko aukera izango du bere traketsak eta bizitzeko joera, bide batez batez beste egingo duena. 12 urte.\nBeraz, izaera soziala duen txakur txiki bat eskuratzea pentsatzen ari bazara, irakurri jakiteko. nola dago Bichon Maltako txakurra.\n2 Maltako Bichon pertsonaia\nMaltako Bichon pisua artean duen txakur txikia da 1,8 eta 2,8kg, 25,5cm-ko hazkurarekin altuera duena. Ilea zuria da eta nahiko luzea. Ez du azpikorik, eta horrek askoz ere errazagoa da zaintzea; Gainera, eguneroko orrazkerak txakurrak bere arrasto bereziak alfonbren gainean uztea eragozten du 🙂.\nBere osasunari buruz hitz egiten badugu, orokorrean txakur osasuntsua da, baina, beste txakur arraza batzuek bezala, hainbat gaixotasun izan ditzakete, hala nola gernu-maskuriko harriak, artikulazio arazoak, halitosisedo ahoko edo begi arazoak.\nMaltako Bichon pertsonaia\nTxakur ederra da. Oso goxoa, maitagarria eta noble. Ia ezinezkoa da hari buruz ezer negatiborik esatea; nahiz eta, agian, oso indibidualista dela adierazi, eta hasieran ezagutzen ez dituenekin mesfidatzen da. Baina hori konpontzen da, ezezagun horiek zure lagunak edo familiakoak badira eta txakurrari tratua ematen badiote.\nGainerakoan, oso ondo moldatzen da umeekin, eta haiekin oso ondo pasatuko du.\nMaltako Bichon laztantea izatea gustatzen zaion txakurra da, baina baita paseatzera eramatea ere. Aire librean gozatuko du, loreak usaintzen eta ahal duenarekin jolasten.\nGozatu haien konpainiaz.\nArtikuluaren bide osoa: Txakurren mundua » Txakur orokorrak » Txakur arrazak » Nola dago Bichon Maltako txakurra\nNola irakatsi txakurkumeari kalean bere burua arintzen\nNola saihestu txakurkume batek hozka egitea


Istorio Laburrak: 16. Dastamena\n2018(e)ko irailaren 3(a), astelehena\nSei ginen afaltzeko gau hartan Mike Schofield-ek Londresen daukan etxean: Mike, haren emaztea eta alaba, nire emaztea eta ni, eta Richard Pratt izeneko gizona.\nRichard Pratt gourmet ospetsua zen; Epikuroak zeritzon elkarte txiki baten buru, hilero esku-orri bat banatzen zuen elikagai eta ardoen inguruan elkarteko kideen artean. Afariak antolatzen zituen luxuzko platerak eta ezohiko ardoak dastatzeko. Ez zuen erretzen, dastamena kaltetuko zuen beldurrez, eta ardo bati buruz ari zela, izaki biziduna bezala tratatzeko ohitura bitxi eta gogaikarri samarra zuen. “Ardo zuhurra”, esaten zuen, “herabeti eta iheskor samarra, baina zuhurra.” Edo, “Aldarte oneko ardoa, onbera eta alaia; zertxobait lizuna, agian, baina aldarte onekoa, halere.”\nBitan egona nintzen Mikeren etxean Richard Prattekin afaltzen, eta bi-bietan Mikek eta emazteak ahaleginak eta bi egin zituzten gourmet ospetsuari otordu berezia emateko. Horko horretan, argi eta garbi, ez zuten salbuespena eginen. Jangelan sartu bezain laster ikusi nuen mahaia oturuntza baterako prestatuta zegoela. Zutargi garaiak, arrosa horiak, zilar distiratsua nonahi, hiru ardo kopak afaltiar bakoitzarentzat, eta, batez ere, sukaldetik zetorren haragi errearen usain gozoa, ahoan listua jariotzen hastea eragin zidana.\nEsertzen ari ginela, oroitu nintzen Richard Pratten aurreko bi bisitetan Mikek erronka bana bota ziola ardo beltzaren inguruan, ea gauza zen mota eta uzta asmatzeko. Prattek erantzun zion ez zela oso zaila izan beharko, baldin eta urte onenetakoa bazen. Mikek, orduan, ardo horren kutxa bat jokatu zion, ezetz asmatu. Prattek erronka onartu eta irabazi zion bietan. Gau hartan, zalantzarik ez, berriz arituko ziren jolas txiki horretan; izan ere, Mike galtzeko prest zegoen, horrela frogatzen bazuen bere ardoa ezaguna izateko bezain ona zela, eta Prattek, bere aldetik, gozamen serioa eta neurritsua hartzen bide zuen bere jakinduria erakutsiz.\nAfaria gurinean frijitutako ijito-sardin kurruskatsuekin hasi genuen, eta laguntzeko, Moselako ardoa geneukan. Mikek berak zerbitzatu zuen, eta, bukatutakoan berriz eseri zenean, ohartu nintzen Richard Pratti beha ari zitzaiola. Botila nire aurrean utzi zuenez, etiketa irakurri ahal izan nuen: “Geierslay Ohligsberg, 1945”. Mike nire alboan makurtu zen eta xuxurlatu zidan Mosela ondoko herri txiki-txikia zela Geierslay, ia ezezaguna Alemaniatik kanpo. Kontatu zidanez, edaten ari ginen ardoa ez zen batere arrunta, eta mahastiaren uzta hain zen eskasa non atzerritarrek ia ezinezko baitzuten ezer eskuratzea. Aurreko udan Geierslayen egona zen botila bakan batzuk lortzeko, eta azkenean utzi zioten batzuk erosten.\n“Ez dut uste herrialde honetan beste inork daukanik,” esan zuen. Ohartu nintzen Richard Pratti beste so bat bota ziola. “Moselako ardoen alde hoberena zera da,” jarraitu zuen, oraingoan ozenago, “ardo ezin hobeak direla Bordele aldeko beltz baten aurretik, baina jende askok, ordea, Rhin aldeko bat ateratzen du; ez dakienak beti baleki bezala. Izan ere, Rhin aldekoek hondatzen dute beltz fin bat, bazenekien? Astakeria da Rhineko bat ateratzea beltz baten aurretik. Baina Moselako bat, a, Moselako bat ezin egokiagoa da.”\nMike Schofield adin ertaineko gizon lagunkoia zen. Burtsa artekaria zuen ogibide. Zehazki, bitartekari lanetan zebilen burtsan, eta kasta horretako beste batzuen antzera, lotsaturik zegoen, ia gorritzeraino lotsaturik, jakinda ikaragarrizko dirutza patrikaratu zuela oso gaitasun gutxirekin. Barne-barnean bazekien kontu-hartzaile bat besterik ez zela, kontu-hartzaile balakaria, txit errespetagarria eta, isil-gordean, eskrupulurik gabekoa. Eta bazekien lagunek ere bazekitela. Hortaz, kultura zabaleko gizonaren itxura eman nahi zuen, gustu fina zuela literatura eta estetika kontuetan, eta pinturak, musika, liburuak eta gainerakoak biltzen hasi zen. Horregatik Rhin eta Moselako ardoei buruzko sermoi txiki hura; bilatzen zuen kulturaren parte zen.\n“Ardo xarmangarria, ez duzue hala uste?” esan zuen. Artean Richard Pratti beha jarraitzen zuen. Jabetu nintzen begiratu azkar bat botatzen ziola ijito-sardinak hartzeko burua makurtzen zuen aldiro. Ia-ia sentitzen ahal nuen zain zegoela, Richard Prattek ardoa lehen aldiz noiz probatuko zuen eta nola begiratuko zion edalontziaren atzetik: irribarre gozoaz, edo harrituaz, edo, agian, liluratuaz; eta gero, eztabaidatzeari ekinen zioten, eta Mikek Geierslay herriarena kontatuko zion.\nBaina Richard Prattek ez zuen ardoa probatu. Solas eta solas ari zen buru-belarri Louise-rekin, Mikeren hemezortzi urteko alabarekin. Neskaren aldera erdi biratuta, irribarrez kontatzen ari zitzaion, ulertu ahal izan nuen heinean, Parisko jatetxe bateko chef baten pasadizoa. Hitz egin ahala, gero eta hurbilago makurtzen zen neskarengana, grinatsu, hura ia ukitzeraino. Eta neska gaixoa ahalik eta gehien aldenduta beste aldera, burua astintzen zuen, gizalegez baina etsitasunez, baina gizonaren esmokineko goiko botoiari begiratzen zion, ez begietara.\nArrainak jan genituen, eta neskamea itzuli zen platerak kentzera. Pratten ondora joan zenean, ikusi zuen janaria ukitu gabe zeukala, eta duda egin zuen. Pratt ohartu zen eta, eskua astinduz, atzerantz bidali zuen. Hitz-aspertua eten eta hitzetik hortzera ekin zion jateari; arrain marroi kurruskatsuak triki-traka sardexkaz sastatuz ahoratu zituen amen batean. Bukatutakoan, edalontziari heldu eta bi tragoxkatan bota zuen ardoa zintzurretik behera, eta, jarraituan, biratu zen berriz Louise Schofield-ekin solasean segitzeko.\nMikek den-dena ikusi zuen. Nik sentitzen nuen nola begiratzen zion gonbidatuari eserlekuaren gainetik, zirkinik egin gabe eta bere buruari eutsiz. Nonbait, aurpegi borobil alai hura kordokatu eta pixka bat abaildu zitzaion, baina bere buruari eutsi zion, eta ez zuen zirkinik egin eta ez zuen ezer esan.\nNeskamea berehala etorri zen bigarren platerarekin. Txahal errea zen. Mikeren aurrean paratu zuen eta horrek, altxatuta, hura zatitzeari ekin zion. Xerrak mehe-mehe moztu ondoren, plateretan jarri zituen amultsuki, neskameak bana zitzan. Denok zegokiguna geneukanean, Mike, zerratzeko labana utzi, eta aurrerantz makurtu zen, mahaiaren ertzei eskuekin helduta.\n“Orain,” esan zuen, mundu guztiarentzat hitz eginez baina Richard Pratti begira. “Orain, ardo beltza. Ardo beltza hartzera noa, zuen baimenarekin.”\n“Hartzera zoaz, Mike?” esan nuen nik. “Non dago, bada?”\n“Nire bulegoan, kortxoa kenduta. Arnasa hartzen.”\n“Zer dela-eta bulegoan?”\n“Giroko tenperatura har dezan, jakina. Hogeita lau ordu eman ditu han.”\n“Baina zergatik bulegoan?”\n“Etxeko tokirik hoberena da. Richardek lagundu zidan hautaketan, hemen egon zen azkenekoan.”\nBere izena entzutean, Pratt biratu zen.\n“Hala da, ezta?” esan zuen Mikek.\n“Bai.” erantzun zuen Prattek, burua serio astintzen zuela. “Hala da.”\n“Bulegoko artxibategi berdearen gainean,” esan zuen Mikek. “Horixe da aukeratu genuen tokia. Haizerik gabeko leku bat, tenperatura egonkorreko gela batean. Barka iezadazue orain, mesedez. Haren bila noa.”\nJolasteko beste ardo bat zeukala pentsatuta, umore ona itzuli zitzaion berriz. Lasterrean atera eta minutu bat geroago bueltatu zen, mantsoago oraingoan, leunki mugituz eta bi eskuen artean ardo saski bat ekarriz. Haren barrenean, ardo botila bat zetzan ahuspez, etiketa ageri ez egoteko. “Beno!” adierazi zuen mahaira hurbiltzen ari zela. “Zer deritzozu honi, Richard? Hemengo hau ez duzu sekula asmatuko!”\nRichard Pratt emeki biratu zen. Begirada altxatu zuen Mikenganaino, eta hortik, zumezko saski txikiaren barnean zegoen botilaraino. Bekainak goratu zituen arinki, modu zertxobait burgoian, eta, horrekin batera, beheko ezpaina aurreratu zuen, keinu handikoi eta itsusi batekin.\n“Ez duzu inoiz asmatuko,” esan zuen Mikek. “Ezta ehun urte emanda ere.”\n“Bordele aldekoa da?” galdetu zuen Richard Prattek nagusitasun airearekin.\n“Orduan suposatzen dut mahasti txiki batekoa dela.”\n“Agian bai, Richard. Baina agian ez.”\n“Baina urte on batekoa da? Urte onenetakoa?”\n“Bai, hori ziurtatu egiten dizut.”\n“Orduan ez luke oso zaila izan behar,” esan zuen Richard Prattek, hitzak arrastaka ahoskatuz, zinez asperturik balego bezala. Baina iruditu zitzaidan zerbait zegoela arrastatze eta aspertze horretan, itzal gaizto bat begi artean eta, jarreran, erabakitasun bat, nolabaiteko egonezina sortu zidana hari begira nengoela.\n“Gaurkoa zaila da oso,” esan zuen Mikek. “Ez zaitut behartuko apustu bat egitera gaurkoan.”\n“Benetan? Eta zergatik ez?” Berriz, bekainak altxatu ziren, eta begirada, hoztu eta tematu.\n“Hori ez da oso lore polita niretzat, ohartzen zara?”\n“Alajaina,” esan zuen Mikek, “apustu bat eginen dugu, hala nahi baduzu.”\n“Ez da asmatzen zaila izanen.”\n“Esan nahi duzu apustu bat egin nahi duzula?”\n“Gustu handiz,” esan zuen Richard Prattek.\n“Oso ongi, orduan. Betikoa jokatuko dugu. Ardo beraren kutxa bat.”\n“Ez duzu uste asmatuko dudanik.”\n“Bada, egiatan eta errespetu osoz, uste dut ezetz,” esan zuen Mikek. Gizabidez jokatzen saiatzen ari zen, baina Prattek ez zuen kezka handirik hartzen kontu hori erdeinatzen zuela ezkutatzeko. Eta, hala ere, hurrengo galderaren atzean interes pitin bat ageri zen.\n“Apustua handitu nahi duzu?”\n“Ez, Richard. Kutxa bat aski da.”\n“Eta berrogeita hamar kutxa balira?”\n“Horrek ez luke zentzurik.”\nMikek ez zuen zirkinik egiten mahaiburuko aulkiaren atzetik, botilari tentuz eutsiz zumezko saski barregarri hartan. Nolabaiteko zuritasun bat atera zitzaion sudurzuloen aldean, eta ahoa itxita eta zurrun zeukan.\nPrattek atzera eraman zituen sorbaldak aulkiko bizkarraren kontra; besteari so, bekainak altxatuta zeuzkan, begiak erdi itxita eta, ezpainen muturretan, irri tipi bat agertu zuen. Eta berriz ikusi nuen, edo iruditu zitzaidan berriz ikusi nuela, gizonak puntu durduzagarri bat zuela aurpegian, itzal tematia begien artean, eta begietan bertan, justu begien erdi-erdian, beltza den toki horretan, maltzurkeria puntu bat ezkutaturik.\n“Orduan ez duzu apustua handitu nahi.”\n“Bost axola niri, motel,” esan zuen Mikek. “Nahi duzun apustua onartuko dizut.”\nHiru emakumeak eta laurok bi gizonei begira geunden, txintik esan gabe. Mikeren emaztea ernegatzen hasia zen; ahoan keinu gozakaitza antzeman zitzaion eta pentsatu nuen kontua eten behar zuela. Txahal erreak gure aurrean jarraitzen zuen, plateretan, lurruna emeki zeriola.\n“Orduan, nahi dudan apustua onartuko didazu?”\n“Horixe esan dizut. Nahi duzuna, arraio. Ez dadila hori traba izan.”\n“Hamar mila libera ere?”\n“Noski, hala nahi baduzu.” Mikek konfiantza handiagoa zeukan orain. Bazekien gauza zela Prattek esaten zuen edozein diru-kopuru berdintzeko.”\n“Orduan, nik finkatzen ahal dut apustua?” galdetu zuen berriz Prattek.\n“Hala esan dut.”\nPausa bat izan zen Prattek emeki mahai ingurura begiratzen zuen bitartean, niri lehendabizi, eta gero, banan-banan, hiru emakumeei. Gogorarazi nahi zigun, itxura batean, apustuaren lekukoak ginela.\n“Mike!” esan zuen Schofield andreak. “Mike, zergatik ez duzu zentzugabekeria hau alde batera uzten afariarekin segi dezagun? Hozten ari da eta.”\n“Baina hau ez da zentzugabekeria bat,” esan zion Prattek doinu neutroan. “Apustu txiki bat egiten ari gara.”\nOhartu nintzen neskamea haren atzean zegoela, barazkien azpila eskuan, erabaki ezinda aurrera egin behar zuen ala ez.\n“Tira, bada,” esan zuen Mikek zakar samar. “Bost pito zer den. Dena dela, onartu eginen dizut.”\nPrattek baiezkoa eman zuen buruaz, eta irri txikia mugitu zitzaion ezpain muturretan berriz. Orduan, etengabe Mikeri begira, adierazi zuen emeki: “Irabazten badut, zure alabarekin ezkondu nahi dut.”\nLouise Schofieldek jauzi bat egin zuen. “Ei!” oihukatu zuen. “Ez! Horrek ez dauka graziarik! Aizu, aitatxo, ez du inolako graziarik.”\n“Ez, maitea,” esan zion amak. “Txantxetan ari dira.”\n“Ni ez nabil txantxetan,” esan zuen Richard Prattek.\n“Ergelkeria hutsa da hori,” esan zuen Mikek. Nahastuta zegoen berriz ezustearekin.\n“Esan duzu nik esana onartuko zenuela.”\n“Diruaz ari nintzen.”\n“Dirurik ez duzu aipatu.”\n“Baina hori esan nahi nuen.”\n“Pena esan ez izana. Baina, dena dela, ez da ezer gertatzen eskaintza bertan behera utzi nahi baduzu.”\n“Kontua ez da eskaintza bertan behera uztea, motel. Apustua ezinezkoa da, zuk ezin duzulako berdindu. Izan ere, alabarik ez daukazu niri emateko galduz gero. Eta izanen bazenu, ez nintzateke harekin ezkonduko.”\n“Pozten naiz hori entzuteaz, maitea,” esan zion emazteak.\n“Nahi duzuna jarriko dut apustua berdintzeko,” iragarri zion Prattek. “Etxea, adibidez. Zer iruditzen zaizu nire etxea?”\n“Zein?” esan zion Mikek, txatxetan oraingoan.\n“Zergatik ez bestea ere bai?”\n“Oso ongi, bada. Bi etxeak.”\nUne hartan zalantzan ikusi nuen Mike. Urrats bat eman zuen aurrerantz eta botilako saskia mahai gainean utzi zuen amultsuki. Gatzontzia alde batera eraman zuen, gero piper-ontzia, eta gero labana hartu zuen; une batez arretaz aztertu zuen xafla, eta berriz utzi zuen. Alaba ere ohartu zen zalantzaz.\n“Baina, aitaxo!” oihukatu zuen. “Zertaz ari zarete? Honek ez dauka zentzurik. Ni ez naiz inongo apustuaren saria.”\n“Oso ongi, maitea,” esan zion amak. “Utz ezazu alaba bakean, Mike; eser zaitez eta has gaitezen afaltzen.”\nMikek ez zion jaramonik egin. Alabari begiratu eta irribarre egin zion, irribarre motel, aitazko eta babeskoia. Baina begietan, supituki, garaipen txiki bat islatu zen. “Badakizu?” esan zion, irribarretsu. “Badakizu, Louise? Igual pixka bat pentsatu beharko genuke.”\n“Ez, aitatxo. Ez jarraitu. Entzun ere ez dut egin nahi! Pentsatzea ere!”\n“Ez, maitea, benetan. Zaude segundo bat eta entzun.”\n“Baina ez dut entzun nahi.”\n“Louise! Mesedez! Hauxe da kontua. Richardek apustu serioa egin digu. Berak nahi du egin, ez nik. Galtzen badu, alimaleko ondasunak eman beharko dizkigu. Orain, zaude minutu batean, maitea, ez nazazu eten. Gakoa da ezin duela irabazi.”\n“Berak kontrakoa uste du, antza.”\n“Egidazu kasu, ongi baitakit zertaz ari naizen. Adituek, Bordele aldeko ardo beltz bat dastatzen dutenean, ardo handia eta ospetsua baldin bada, Lafite edo Latour bat esaterako, ideia lausoa baino ez daukate mahastia izendatzeko unean. Jakina, esanen dizute zer barrutitik datorren ardoa, ea St Emilion, Pomerol, Graves edo Médoc-ekoa den. Baina barruti bakoitzean udalerri andana daude, auzo askorekin. Eta auzo bakoitzak mahasti txiki-txiki ugari ditu. Gizaki batek ezin ditu denak bereizi soilik dastamena eta usaimena erabiliz. Berdin zait kontatzea hemen daukadana mahasti txiki batekoa dela eta inguruan beste mahasti txiki asko dituela. Ez du sekula asmatuko. Ezinezkoa da.”\n“Ezin zara ziur egon,” esan zion alabak.\n“Bai. Horixe esaten ari natzaizu. Nik esatea polita ez den arren, nahikotxo dakit ardogintzaz. Eta, dena den, Jainkoarren maitea, zure aita naiz eta ez duzu pentsatuko sartuko zaitudala, zera, sartu nahi ez duzun toki batean, ezta? Diru pixka bat irabaz dezazun nahi dut.”\n“Mike!” esan zion emazteak zorrotz. “Ez jarraitu, Mike, mesedez!”\nBerriz ere ez zion jaramonik egin. “Apustu hau onartzen baduzu,” esan zion alabari, “hemendik hamar minutura bi etxe erraldoiren jabea izanen zara.”\n“Baina nik ez ditut nahi, aitatxo.”\n“Orduan sal itzazu. Sal iezazkiozu berari bertatik bertara. Hori nire kontu. Eta orduan, pentsa ezazu maitea, aberatsa izanen zara! Zuregain izanen zara bizitza osorako!”\n“Oi, aita. Ez zait gustatzen. Uste dut lelokeria bat dela.”\n“Baita nik ere” esan zuen amak. Hitz egitean, burua gora eta behera mugitzen zuen, oilo baten erara. “Ez dakit nolatan ez zaren zeure buruarekin lotsatzen, Michael, horrelako gauza bat esatea ere! Nori eta zure alabari, gainera!”\nMikek ez zion begiratu ere egin. “Esan baietz!” esan zion kementsu, neskari tinko begira. “Esan baietz, azkar! Bermatzen dizut ez duzula galduko.”\n“Baina ez zait gustatzen, aita.”\n“Tira, neska, baietz!.”\nMikek gogor estutu zuen. Alabaren gainean zegoen makurtuta, begirada gogor eta distiratsu batekin so, eta alabarentzat ez zen erraza hari eustea.\n“Eta galtzen badut?”\n“Esaten ari naiz ezin duzu galdu. Bermatu egiten dizut.”\n“Oi, aitatxo. Zer egin behar dut?”\n“Dirutza irabaziko dizut. Tira. Zer diozu, Louise? Ados zaude?”\nDuda egin zuen neskak azken aldiz. Orduan, sorbaldak pixka bat goratu zituen, etsirik, eta esan zuen: “O, tira, ongi, bada. Baina baldin eta zin egiten badidazu ez dagoela galtzerik.”\n“Oso ongi!” oihukatu zuen Mikek. “Egina dago! Apustu bat daukagu!”\nSegituan, Mikek ardoa hartu eta bere edalontzira isuri zuen lehendabizi. Gero, mahaia inguratu zuen saltoka besteenak betetzeko. Mundu guztiak Richard Pratti behatzen zion, haren aurpegiari, hark emeki edalontzia eskuineko eskuarekin hartzen zuela sudurreraino eramateko. Gizonak berrogeita hamar urte inguru zituen, eta aurpegi atseginekoa ez zen. Dena ahoa zen, nolabait, ahoa eta ezpainak, gourmet profesionalaren ezpain heze eta lodiak. Beheko ezpaina beherantz zabaltzen zen erdialdean, etengabe irekita eta kulunka, dastatzaile batenak beharko lukeen bezala, edalontziaren ertza zein janariaren ahamena onartzeko prest beti. Sarraila-zulo bat bezalakoa, pentsatu nuen hari begira; sarraila-zulo heze bat bezalakoa du ahoa.\nEmeki, edalontzia sudurreraino eraman zuen. Sudurraren punta edalontziaren barnean sartu eta ardoaren gainean mugitu zuen, leunki usnaka. Ardoa eztiki biratu zuen edalontziaren inguruan, buketa jasotzeko. Gogo osoa zeukan horretan bildua. Begiak itxita zituen, eta bazirudien gorputzaren goiko erdia –burua, lepoa eta bularra– usaintzeko makina bat zela, zoli-zolia, sudur usnatzailearen mezua jaso, iragazi eta aztertzen zuena.\nMike, ikusi nuenez, zabal-zabal zegoen eserita aulkian, axolako ez balitzaio bezala, baina mugimendu orori adi zegoen. Schofield andreak, zuzen eta zurrun eserita mahaiaz bestaldean, aurrera begiratzen zuen, aurpegia gaitzespenez tenk. Louisek, aulkia zertxobait urrunduta, albotik behatzen zion gourmeti, aitak bezala, erne.\nUsaintze prozesu horrek minutu bat iraun zuen gutxienez; gero, begiak ireki edo burua mugitu gabe, Prattek edalontzia ahoraino jaitsi eta ia edukiaren erdia hurrupatu zuen. Pausa bat egin zuen, ahoa ardoz beterik zeukala, lehenengo zaporea jasotzeko; gero, zintzurretik behera pasarazi zuen parte bat, eta ikusi nuen zintzur-sagarra ardoarekin batera mugitzen zela. Baina gehienak ahoan jarraitzen zuen. Ondoren, artean irentsi gabe, ezpain artetik aire pitin bat sarrarazi zuen, ardoaren lurrinekin nahas zedin ahoaren barnean, eta gero biriketaraino eraman. Arnasari eutsi eta sudurretik bota zuen. Azkenik, ardoa mingainaren azpian astindu eta mastekatu zuen. Mastekatu egin zuen, ogia balitz bezala.\nJardun serios eta zirraragarria izan zen. Eta adierazi behar dut ongi egin zuela.\n“Um,” esan zuen, edalontzia beheratuz eta mingain arrosa ezpainen gainean mugituz. “Um, bai. Ardotxo interesgarria da hori, adeitsua eta alaia, ia femeninoa gustu ondokoan.”\nListu gehiegi zeukan ahoan, eta, hitz egiten ari zela turen bat edo beste bota zuen mahaiaren gainera.\n“Orain, has gaitezen baztertzen,” esan zuen. “Barkatuko didazue xorrotx jokatzen badut, baina asko dago jokoan. Beste batean, agian, pixkatxo bat gehiago arriskatuko nintzateke, eta, itsuan eta azkar salto eginez, nire gustuko mahasti bat aipatu. Baina oraingo honetan, oraingo honetan tentuz ibili behar dut.” Mikeri begiratu eta irribarrea erakutsi zion, ezpain lodi eta hezeko irribarrea. Mikek ez zion irribarrea itzuli.\n“Hasteko, bada, Bordele aldeko zein barrutitik dator ardoa? Ez da zaila asmatzen. Gorputza arinegia dauka St Emilion edo Gravestik etortzeko. Médoc-ekoa da ezbairik gabe. Horren inguruan ez dago zalantzarik”.\n“Orain, Médoceko zein udalerritatik dator? Horrek ere, bazterketak eginez, ez luke oso zaila izan beharko. Margaux? Ez. Ezin da Margauxkoa izan. Ez dauka Margauxko buket bortitza. Pauillac? Ez, Pauillacekoa ere ez. Pauillaceko ardoak nortasun burgoia dauka dastatzeko unean. Eta, gainera, Pauillacekoak, nire ustez, kutsu lurtsu berezi bat du, bazter horretako lurrak mahatsari ematen diona. Ez, ez. Hau ardo adeitsua da, apala eta herabetia lehenengo dastaldian, baina bigarrenean, lotsa gorabehera, atsegintasuna nagusitzen da. Kokin samarra, agian, bigarren dastaldian, bihurria, mingainari zirika baitabilkio tanino ukitu batekin, ukitu bat besterik ez. Orduan, gustu ondokoan, zoragarria da, aringarria eta femeninoa, izaera pozgarri eta eskuzabalekoa, St Julien udalerriko ardoekin lotzen dena. Bai, zalantzarik gabe, San Juliengoa da hau.”\nAulkian atzerantz eginda, eskuak bularreraino eraman eta hatz puntak elkartu zituen arretaz. Neurriz gaineko handikeriaz ari zen orain, baina uste dut hein batean propio jokatzen zuela horrela, anfitrioiari iseka egiteko. Ohartu nintzen neu ere urduri ninduela, noiz jarraituko zain. Louise neskatxak zigarro bat pizteko imintzioa egin zuen. Baina pospoloa karraskatzen entzun orduko, Prattek harengana biratu eta bat-bateko eta benetako haserreak gartuta esan zion: “Mesedez! Ez egizu horrelakorik! Ohitura nazkagarria da mahaian erretzea!”\nNeskak begiak altxatu zituen, oraindik sutan zegoen pospoloa eskuan zeukala. Begi handiak gizonaren aurpegian finkatu ziren une batez, eta gero urrundu geldotasunez eta erdeinuz. Louisek burua makurtu eta putz batez itzali zuen pospoloa, baina hatzetan piztu gabeko zigarroari heltzen jarraitu zuen.\n“Sentitzen dut, maitea,” esan zuen Prattek, “baina ezin dut jasan inork erretzea mahaian.”\nNeskak ez zion berriz begiratu.\n“Orain, ikus dezagun, non geunden?” esan zuen Prattek. “A, bai. Ardoa Bordelekoa da, St. Julien udalerrikoa, Médoc barrutian. Honaino, ongi. Baina orain zailena dator: mahastiaren izena. Izan ere, mahasti mordoxka daude St. Julienen, eta, gure anfitrioiak lehenago aipatu duen bezala, ez dago alde handirik haietako baten edo bestearen ardoen artean. Ikusiko dugu.”\nBeste pausaldi bat egin zuen, begiak itxita. “Ardoaren 'maila' zehazten saiatuko naiz orain,” adierazi zuen. “Hori egiteko gauza banaiz, borroka erdia daukat irabazia. Ikus dezagun orain. Ardo hau, noski, ez da lehen mailako mahasti batekoa, ezta bigarrenekoa ere. Ez da ardo aparta. Beharrezko kalitatea falta zaio, zera, nola deitzen diote?, beharrezko distira, boterea. Baina hirugarren mailako bat, hirugarren mailako bat izan liteke. Eta, halere, zalantzak ditut. Badakigu urte onekoa dela, hala esan du anfitrioiak, eta horrek mesede egiten dio pixka bat. Tentuz ibili behar dut orain. Tentu handiz.”\nEdalontzia altxatu eta beste hurrupa txiki bat hartu zuen.\n“Bai,” esan zuen, ezpainak miazkatzen zituela. “Arrazoi nuen. Laugarren mailakoa da. Orain seguru nago. Laugarren mailakoa baina oso urte on batekoa, urte on-on batekoa. Eta horrexek ematen dio, hain zuzen, hirugarren mailako baten zaporea, edo, areago, bigarren mailako batena. Oso ongi! Ongi gabiltza! Hurbil-hurbil gaude! Orain, zein dira laugarren mailako mahastiak St. Julienen?”\nBeste kera bat egin zuen; edalontzia goratu eta beherantz hedatzen zen ezpain kulunkari horretara hurbildu zuen ertza. Orduan, ikusi nuenez, mingaina atera zuen, txinparta bezain azkar, arrosa eta estua; haren punta ardoan murgildu eta, berriz ere supituki, erretiratu zuen. Ikuste higuingarria izan zen. Edalontzia beheratu zuenean, begiek itxita jarraitzen zuten, eta aurpegiak kontzentratuta; ezpainak baino ez ziren mugitzen, bata bestearen gainean irristatuz, bi goma arol eta hezeren modura.\n“Hor dago, beste behin!” oihukatu zuen. “Taninoa gustu erdikoan, eta mingaina astintzen duen lehorgarri azkarra. Bai, bai, zalantzarik gabe! Badaukat orain! Beychevelle inguruko mahasti txiki horietatik dator ardoa. Orain oroitzen naiz. Beychevelle barrutia, eta ibaia, eta kai txikia; orain lohiak hartuta dago erabat eta ardo-ontziek ezin dute erabili. Beychevelle... Beychevelle bertakoa izan liteke? Ez, ez dut uste. Puntu bat falta zaio. Baina oso leku hurbil batekoa da. Châteu Talbot? Talbot bat izan liteke? Bai, baliteke. Baina, zaude segundo batean.”\nArdoa dastatu zuen berriz, eta nik, begi ertzetik, Mike Shofieldi erreparatu nion; ikusi nuen makurtuta zegoela mahaiaren gainean, gero eta aurrerago, ahoa zertxobait zabalik eta begiak tinko Richard Pratten gainean.\n“Ez. Oker nengoen. Ez da Talbot bat. Talbotekoak azkarxeago oldartzen zaizkizu hau baino; fruta azaletik hurbilago dago. 34ko bat bada, eta hala uste dut nik, orduan ezin liteke Talbot bat izan. Ongi, ongi. Utzidazue pentsatzen, mesedez. Ez da Beychevelle eta ez da Talbot, eta haatik, oso hurbila da, hain hurbila haietatik ezen nonbait erdian egon beharko bailuke mahastiak. Orain, zein izan liteke hori?”\nDuda egin zuen, besteok zain gintuen bitartean, haren aurpegiari so. Den-denak, Mikeren emaztea barne, hari begira geunden orain. Entzun nuen neskameak barazkien azpila nire atzeko edaritegian paratu zuela, amultsuki, isiltasuna ez hausteko.\n“A!” oihukatu zuen. “Badaukat! Bai, uste dut badaukadala!”\nAzken aldiz egin zion hurrupa ardoari. Gero, edalontzia artean ahotik hurbil, Mikengana biratu eta irribarrea erakutsi zion, irribarre motel eta gozoa. Eta esan zion: “Badakizu zer den hau? Château Branaire-Ducru bat.”\nMikek eserita jarraitu zuen, zirkinik egin gabe.\n“Eta urtea, 1934.”\nGuztiok Mikeri begiratu genion, saskiko botila noiz biratuko zuen esperoan, etiketa ikusi ahal izateko.\n“Behin betiko erantzuna da?” esan zuen Mikek.\n“Bai, uste dut baietz.”\n“Bada edo ez da?”\n“Esan izena beste behin.”\n“Château Branaire-Ducru. Mahasti txiki polit bat. Antzinako château maitagarri bat. Nahiko ongi ezagutzen dut. Ez dakit nola ez dudan lehenago ezagutu.”\n“Tira, aitatxo,” esan zuen neskak. “Bira ezazu botila ikus dezagun. Bi etxe horiek nahi ditut.”\n“Minutu bat,” esan zuen Mikek. “Egon minutu batez.” Geldi-geldi zegoen, txunditu itxurarekin, eta aurpegia zurbiltzen eta hanpatzen hasi zitzaion, kemenak emeki ihes egingo balio bezala.\n“Michael!” deitu zion emazteak zorrotz mahaiaz bestaldetik. “Zer gertatzen da?”\n“Ez zaitez honetan sartu, Margaret, inporta ez bazaizu.”\nRichard Prattek Mikeri begiratzen zion, irribarrea ahoan eta distira begi txikietan. Mikek ez zion inori begiratzen.\n“Aita!” oihukatu zuen alabak, hilzorian. “Aitatxo, ez duzu esan nahi asmatu duela?”\n“Lasai, maitea,” esan zuen Mikek. “Ez dago zertan kezkatu.”\nBatez ere familiatik aparte egoteko, iruditzen zait, Mikek Richard Pratten aldera biratu eta esan zion: “Gauza bat esanen dizut, Richard. Uste dut hoberena dela gu biok ondoko gelara joatea solasaldi txiki bat izan dezagun.”\n“Ez dut solasaldi txiki bat nahi,” esan zuen Prattek. “Botila horren etiketa ikusi, besterik ez dut nahi.” Bazekien irabazi zuela; irabazleen portaera burgoia zuen. Ohartu nintzen prest zegoela zakar jokatzeko eragozpenik izanez gero. “Zeren zain zaude?” esan zion Mikeri. “Segi eta bira ezazu.”\nOrduan zera gertatu zen: neskamea, neskamearen irudi tente eta txikia, uniforme zuri-beltz hartan, Richard Pratten ondoan zegoen zutik, eskuan zerbaiti eusten ziola. “Uste dut hau zurea dela, jauna,” esan zuen.\nPrattek begiratu zion eta ikusi zituen emakumeak luzatu zizkion moldura lodiko betaurrekoak; une batez, duda-mudatan ibili zen. “O, bai? Baliteke, ez dakit.”\n“Bai, jauna, zureak dira.” Neskamea emakume zaharra zen, hirurogeita hamarretik hurbilago hirurogeitik baino; etxeko mirabe leiala, urte askotan egona zen bertan. Betaurrekoak mahaian utzi zituen, Pratten ondoan.\nEskerrak eman gabe, Prattek hartu eta paparreko patrikan sartu zituen, zapi zuriaren atzean.\nBaina neskameak ez zuen alde egin. Richard Pratten ondoan jarraitu zuen, pixka bat atzerago, eta ohartu nintzen hari begira nengoela, ikusminez, zerbait ezohikoa baitzen haren maneran eta hor jarraitzeko modu hartan, txiki, mugitu gabe eta tente. Aurpegi gris zahar hark begirada izozkorra eta adoretsua zuen, ezpainak estutuak zituen eta kokots txikia irtena, eta eskuak tinko elkarri helduta zeuden kolkoan. Buru gaineko kapela xelebrea eta uniformearen aurrealdeko zuria izanik, bular zuriko txori txiki eta zimurtu bat zirudien.\n“Schofield jaunaren bulegoan utzi dituzu,” esan zuen. Ahotsa gizabidetsuegia zen propio, naturaltasunik gabekoa. “Bulegoko artxibategi berdearen gainean, hain zuzen ere jauna, bertara joan zarenean afaldu baino lehen.”\nUne batzuk pasa behar izan ziren hitz horien esanahi osoa geureganatzeko, eta ondoko isilaldian abertitu nuen Mike aulkitik altxatzen ari zela, poliki; kolorea bueltatu zitzaion aurpegira, begiak zabal-zabalik zituen, ahoa makoturik, eta orban txiki zuri arriskutsua hasi zitzaion hedatzen sudurzuloetan.\n“Kasu, Michael!” esan zion emazteak. “Eutsi zeure buruari, Michael, laztana! Eutsi zeure buruari!”.\nEgilea: istoriolaburrak ordua: 03:09\nEtiketak: 1940ko hamarkada, 3.000 hitzetik gora, Roald Dahl


Euskal zer eta nor: nortasunaren eztabaida ENAMen barruan (eta 3) - Aberriberri bloga\nLarunbata, 26 ekaina, 2010\nOlariaga eta Jimeneztarrek estrukturalismo frantsesaren ikasgaiak hartuta Euskalerriko kasura aplikatu nahiko lituzkete. Zer diote ikasgai horiek? Historia ideologia nagusi baten ispilua besterik ez dela, ez duela berezko eta benetako mamitasunik. Horrengatik diote:\n“Gaur egungo euskalduna, tradiziora edo historiara lotzen badugu, historiaren metafisika batean (batzuek egiten dutena, euskal sozialismoaren hastapenak karlismoan daudela interpretatuz eta beste hainbat absurdo) kateatu dugu. Iraganeko porrotetatik, galeretatik eta garaipen txikietatik at behar dugu gure burua. Handik urrunduz eraiki etorkizuna. Balioa kentzen al dio gure identitateari eraikia izateak, eta etengabe eraikitzen eta eraldatzen egoteak?”.\nZer da hemen “historiaren metafisika” deitzen zaiona? Historiak ematen digun jarraikortasun zentzua, nonbaitetik gatozenaren zantzu presentea. Txirritak uste zuen euskal foruak liburu batean zeudela eta mila urtetan mantendu zutela Euskalerria libre. Honek badu zentzu bat, Txirritak euskal herri xehearen kontzientzia adierazten baitzuen horrela: nahi bat, amets bat, memoria bat eta horien araberako arauak eta portatzeko modu praktikoak ere. Gure filosofoentzat hau guztia da errotik erauzi behar den “metafisika”.\nOlariaga eta Jimeneztarrek ez dute iraganik nahi bertan ezker iraultzailerik ez dagoelako. ETAk sortu du, ENAMen ikuspegiaren arabera, euskal historiaren zero urtea. Ordurarte euskaldunak atzerakoi txatxu batzuk izan baikinen eta ez dago horretatik ondorio ona ateratzerik. Kontuan izan behar dugu ere, Olariaga eta Jimeneztarrek, eta ikusiko dugunez Apaolaza berak, espainiarrek euskal historiaz egin duten karikatura gogotik onartu egin dutela.\nEtorkizunaren metafisikan eroriko dira gure filosofoek iragana ekidin nahieko saio politiko-filosofiko horretan. “Balioa kentzen al dio gure identitateari eraikia izateak” galdetzen dute. Gogoan dut Chesterton-en erantzuna beste filosofo bati. Honek zioen: “askotan pentsatu dut ea etorkizunak zer begiez ikusiko gaituen”. Chesterton-ek erantzuten zion: “etorkizunak ez du begirik”.\nZergatik da etorkizuna lehentasuna filosofo hauentzat? Etorkizuneko metafisika horrek erditutako mezu eta ilusioetaz janaritu nahi baikaituzte: biharko independentzia, biharko sozialismoa, biharko abertzale ezkertiarren batasuna, herri zapalduen elkartasuna… Etorkizuna da ENAMen kapela eta bertatik ateratzen ditu jendea liluratzeko untxi nahi haina. Unai Apaolazak, hizpide berdintsua erabiliaz, bitan banatzen du euskal nortasunaren interpretazioa:\n“Bi aukera planteatzen dira: lehenengoak identitate nazionala modu esentzialistan ulertzen du, denbora eta espaziotik at. Bigarren ikuskerak aldiz, horrelako esentzia metafisikorik ez dagoela esango luke, identitate nazionala eraiki egiten dela alegia”.\nManikeismo kutsu piskat du Apaolazak emandako banaketak. Zehaztasun haundiagoaz esplikatzen digu aurrerago:\n“Nire ustez nazionalismo guztiek babestu nahi dituzte naziotasunaren oinarritzat dituzten bereizgarriak (finean nazionalismoa hori egiteko proposa- men politikoa da). Baina gakoa, bereizgarri horiek iraganean bezala berdin-berdin kontserbatzea nahi duen proiektu nazionalista batetik (esentzialista) eta bestetik bereizgarri horiek momentuko jendarteak ulertzen dituen eta gura dituen moduan etorkizunera proiektatzen (dinamikoa, dialektikoa) dituen proiektuaren arteko bereizketa egitean dago. Zelikek, nire ustez, nazionalismo guztiak zaku berdinean sartzen ditu, esentzialistan alegia. Bere herrialdeko historiaren eraginez behar bada”.\nAurreko eta ondorengo zitetan ikusten da Apaolazak gogotsu besarkatzen duela teoriko espainiarrek, eskubitar zein ezkerrekoek, euskal abertzaletasun historikoaz egiten duten interpretazio itxuragabea. Beraiekin bat egiten du hein horretan, ENAMek bezala. Horrengatik hain farregarri gertatzen da “hiritar pedagogo” multzoaren terrorismoaren kontrako gurutzada ideologikoa: beren jopuntua ez da “ezker abertzalea”, betiko abertzaletasuna baizik, argudio hauek erabiliaz. Eta kritika horretan ENAMek espainiar intelligentsiarekin bat egiten du, Apaolazak, Olariagak, Jimenezek erakusten duten moduan.\nEz baidago (Apaolazak iritzi hontan espainiar teorikoen irainarekin bat egin arren) iraganera bueltatu nahi duen abertzaletasunik. Hori karikatura hutsa da, eztabaida ustez filosofikoan planteatzen den sinplifikazio defendaezina. Euskal abertzaletasun betikoarentzat iragana erreferentzia da bertan gure herri nortasuna islatu delako, instituzio askeak ehunka urtetan ibili zirelako eta oraingo instituzioak, aldundiak eta Eusko Jaurlaritza bera, izpiritu horren jarraitzaileak kontsideratzen direlako. Jarraikortasun historikoa, instituzio, hizkuntza zein jendeetan azaltzen dena, da Apaolazak ukatu egin nahi duena, ENAM ez baita inongo jarraikotasun historikoaren fruitua, haustura baten fruitua baizik. Oteizak ongi zioen bezala 80 amañi dauzkagu neolitikotik hona euskal gizakien katea eginez. Kate hori moztu izan balitz ez litzateke euskaldunik izango gure artean. Apaolazak kate hori ukatu du, ENAM bezalako subjektu autogeneratu batean bere fede filosofikoa jarri duelako.\nEztabaida hau ez da arrotza gertatzen ENAMen barruan. Horrelako eztabaida baten dekantazioaren eskutik sortu baitzen ETAren ideologia ofiziala. Apaolaza berak onartu egiten du hori: “Berrikuntza honen meritua (“abertzaletasun” modu berriarena, izan ere) ETA eta bere inguruan sortu zen mugimendu politiko, sozial eta kulturalena da”.\nGarai horietan, ETAren buruzagi ofizialista marxista-leninistak eztabaidan jarri ziren ETAren fundatzaile izandakoen sozialista-humanisten taldearekin, Txillardegi eta abarrekin alegia. 1966an Txillardegik artikulu sorta batean hizkuntza eta herriaren arteko identifikazio itxi bat proposatu nahi zuen abertzaletasunaren euskarri gisa: “Hitz batez: hizkuntza da herri baten arima”. Identifikazio honek suposatzen zuen herriak “arima” zuela (herriek “izpiritu” bat dutela) eta izpiritu horren isla hizkuntza nazionala dela, euskara gure kasuan. ETAkoek, Vgarren Batzarraren ondorenak praktikan jarri zituztela, idei honen kontra azaldu ziren. Euskal “eskubia” deitzen zuten horren euskal izatearen kontzepzio kulturalaren aurrean, ETAkoek zera zioten (Kemen iraila-urria 1969):\n“Su error está en concebir la cultura vasca como un sistema perfecto de respuestas culturales, que en un momento histórico determinado nos lo han aplastado y que la labor actual es la de revitalizar esa caja mágica en que está presa nuestra cultura para volver a nuestros antiguos derechos y libertades, etc. Es un error lógico en una concepción metafísica (burguesa) de la cultura que define a ésta como un “alma vasca” alcanzada ya pero inamovible, es decir, independiente totalmente del reto del medio”.\nETArentzat, orduan eta orain, “kultura” kontzeptua ezin daiteke botereen borroken eremutik kanpora ulertu. Kultura, euskal kultura bera, tresna bat da mundua eraldatzeko egitasmoaren baitan:\n“El confundir cultura con una serie de respuestas culturales ya dadas y el poner el epíteto “euzkaldun” en el ser o no de origen vasco y no en lo político (es decir en la práctica social contra el medio pero posibilitando la consolidación de la cultura popular vasca) son errores de esta concepción. No vale el detenerse en el Cromletch, en el pacto de Vergara o en las guerras carlistas: la cultura popular vasca es algo a seguir construyendo, a realizarla constantemente, a posibilitarla en la práctica de la unidad revolucionaria de los cuatro frentes. La mitificación de la cultura es en si mismo algo que está negando esa cultura”.\n“Lau fronteen batasun iraultzailea”z mintzo da testua. Izan ere, euskara fronte kulturalaren konposagaietariko bat da. Borroka sozioekonomikoa, politikoa eta militarrarekin batera doa fronte kulturala. Lautasun horren baitako “batasun iraultzailean” du baliorik gure hizkuntzak. ETAren ustez euskal kultura ez da mitifikatu behar. ETArentzat euskarak ez du Txillardegik eta beste hainbat kulturalistek ematen dioten zentzu transzendenterik; euskara zeinu bat da, herri zapaldu baten hizkuntza, eta hein horri dagokionez du balioa: lau frontetan banatutako gatazkan kultur eremuari dagokion borroka eragile gisa jokatzeko.\nErrepikatuko dut lehen artikuluaren bigarren parrafoan egin nuen galdera: nola egokitu euskal aberri arazoa ezkerreko baloreetara? Filosofoek erakutsi diote Raul Zelik solidarioari beren abertzaletasuna ez dela abertzaletasun historikoarena bezalakoa, aldiz, Zelik-ek planteatzen duen subjektu autogeneratu eta haustzailearen ildo berdinetik doala, aberria “eraiki” egiten baita, eta bestela “erreakzionarioa” baita. Hontan dakusagu bai ENAMen eta bai bere agente ideologikoetan euskal nortasunak ez duela lehentasunik: ezkerreko balore horietara egokitu behar da ezinbestez, bestela “gaiztoa” (atzerakoia) gertatzen baita. Apaolazak zera dio:\n“Identitate nazionala eraikuntzak gauzatzen du, jendarte konkretu batetan bizi diren subjektuek elementu objektibo-dinamiko jakin batzuekin elkar eragitean sortzen duten eraikina baita hau. Beraz, identitate nazionala «da» «eraiki» egiten dugulako, ez dago aurretiazko identitate nazionalik, identitatea hezur-haragizko subjektuek eraikitzen baitute. Ez dago beste aukerarik”.\nJendarte konkretu hori sendi gizarteen fruitua da, beraietan bizi izan da eta horrelakoak osatuko ditu gerora. Jendarte horrek bereizgarri batzuk dauzka eta bereizgarri horiek jasotakoak eta ikasitakoak izango dira besterik izan ezean. Ez dira beraiek eraikiak, beste batzuk, aurrekoek, eginak baizik. Hirugarren dimentsio bat falta zaio Apaolazak egiten duen elementuen konbinaketari, “elementu objektibo-dinamiko” horien artean tradizio bera baitago. Chesterton-ek tradizioari “hildakoen demokrazia” deitzen dio. Zergaitik? Bizi garenon iritziak eta ekintzak ez direlako aintzakotzat hartu behar diren bakarrak. Hildakoek badute ikasgai onik euskaldunarentzat. Eta gugan dira, gure memorian, gure antzekotasunean, gure jarraikortasunean. Hori ukatzea ETA sortu zen arte “atzerakoi” batzuk ginela pentsatzeagatik euskal nortasuna bera ukatzea da, ENAMek egiten duena bestela egiten duenaren itxurakeriaz.\n10:54 27 ekaina, 2010\nEstrukturalismo frantsesa da MLNVtik datozen filosofo eta teoriko politiko gehienen ideologia ofiziala. French Theory deitzen den hori Estatu Batuetako humanitateetako departamentuak bete ditu, Tony Judt-ek esan bezala (Reaprissals: Reflections on the Forgotten Twentieth Century, 2007).\nNolabait esateko, 70garrengo hamarkadatik ortodoxia berri bat sortu da teoria iraultzailean, Althusser eta bere taldekoek zabaldutakoa Estatu Batuetara eta humanitate hainbat departamentuetara mundua zehar. 68ko iraultzaileen ondare teorikoan oinarrituta dago, halanola Mao Zedong-ek Iraultza Kulturalean egindak ekarpenetan ere.\nGure artean baditugu frantziar teoriaren bultzatzaile piloa, beste eskolako batzuekin nahasirik badira ere. Beraiek irudikatzen dute inor baino hobeto iraultzailetasun pijoa, gauche divine delakoaren ideologia moldea.\nGure artean Markos Zapiain dugu ere, honek esaten baitu, artikuluan izendatu direnekin bateginez:\n60 hamarkadatik, “…ordudanik kontua ez da aspaldi ebatsi ziguten Euskal Herri kuttuna berreskuratzea, Euskal Herri berri bat etengabe sortzea baizik; etorkizuna izango da harrezkero denboraren norabide gailena, ez iragana; eta etsaia, dugunaren aldeko fanatikoa” (Zenbait Terrorista, 15. orr).\n12:25 27 ekaina, 2010\nOraindik gehio, Osatuz. Jimenez eta Olariagen artikulu batean esaten dute (“Ideien borroka” GARA, 10-5-9):\n“Menderatuta jarraitzeko eta errealitatean ez dagoen mundu bat eraikitzeko sortu dizkiguten ideia eta kontzeptuak Soziologiatik, Filosofiatik, Antropologiatik… borrokatu behar dira, buelta eman eta marra gorriak ezarri behar zaizkie. Egunero bonbardatzen baikaituzte kontzeptu huts bezain ekibokoekin: demokrazia, aniztasuna, biolentzia, elkarbizitza, bakea, giza eskubideak, biziaren sakratutasuna, hiritartasuna (unibertsala)…”.\nHau da ideologia frantses horren oinarria. Pentsatzea ideia eta konzeptu guztiak ideologi batek ariltzen dituela eta ez dutela ideologia horretaz aparteko errealitaterik. Noski hemen funtzionatzen du sistemaren zapalkuntza eta zapalkuntza nazionalaren arteko konfusio deliberatua. Horregatik alienazioaren idei nagusi hoiek (demokrazia, giza biziaren balioa eta abar) salatzen dituzte ideologia nagusiaren zutabeak izango balira bezala. Noski hemen dudan jartzen dena Mendebaldeko demokraziaren kontsentsua da eta borroka nazionala palanka bat besterik ez da kontsentsu hori gure herrian kolokan jartzeko.\n14:36 27 ekaina, 2010\nPara confirmar lo que aquí se dice, que el nacionalismo histórico es histórico y es el que reivindica la continuidad de la patria vasca y el patriotismo revolucionario de ETA pues detesta la historia y las justificaciones históricas, mirad lo que dice el indocumentado Javier Cercas en el suplemento de El País de hoy:\n“en la práctica poco tiene que ver el belicoso nacionalismo vasco con el felizmente pusilánima nacionalismo catalán, pero en el fondo ambos postulan la existencia de una comunidad pura y primigenia dotada de inalineables derechos históricos”.\nLo que el llama “el belicoso nacionalismo vasco” (con ETA y los suyos) no reivindica sino más bien abomina de la historia vasca y reivindica que la identidad vasca se la pueden sacar de la manga y hacerla como si el Che fuera vasco honorario.\n22:42 27 ekaina, 2010\nLan hartu duz bai imanol.\nEta hau da kriston sakontasuna duen eztabaida.\nGarai batetan Marxismo Leninismomotik eraiki izan nahi zuten gure herriaren konsientzia.\nOrain ordea amnesia kolektibo batetik eraiki nahian dabiltzate, gure batbateko nahia delarik gure erakuntza nazionala sortuko duena.\nDena den ponentzi edo gogoeta horiek egiten dituztenak niretzat infliltratu batzuk dira Espainaniaren zebitzuan, Ez dezatela uste Ezker Abertzalekoek infiltratuak ETA eta bestelakotan bakarrik daudenik, intelektualetan ere badira infiltratuak.\n12:51 28 ekaina, 2010\nYo opino como Xabier. Si yo fuera un infiltrado al servicio del estado español en su afán por difuminar y anular el hecho difrencial vasco estaría haciendo las reflexiones y los plateamientos que vosotros con pleno acierto denunciais.\nNo hay nada que rascar del pasdo según estos, solo es cuestión de unos iluminados, y solo falta que los iluminados que expresen una vooluntad sean muchos.\nAhora sólo falta que pongan la coletilla que todo infiltrado tiene en mente, si que sean muchos dentros de la mayoría exigida por al constitución española para cambiarla, pero eso no lo dicen, claro tiene que aparentar ser superabertzales radicales.\nLo de radical desde luego nada va a tener con nuestra raíz.\n19:13 28 ekaina, 2010\nXabier eta Andoni lagunak:\nGauza beretsua gertatu zen, izan ere, 60garrengo hamarkadan kulturalistak eta marxista-leninistak lehiean ibili zirenean: ideologia iraultzailearen mami ontologikoa planteatzean (non eta herrien izpiritua ukatu egiten zen, eta horrekin batera aberri nortasuna), esaten zuten infiltratu “españolista”k zirela.\nOrain, urteen perspektibaz, badakusagu kulturalistak baztertuak eta erasotuak izan zirela eta ortodoxia berri bat ezarri zela euskal ohiko pentsakera eta praktika ezeztatu egiten zuena. Hemen ageri diren autoreak errealitate hortatik sortutako agenteak besterik ez dira. Euskaraz idatzi arren eta euskararen alde azaldu arren, euskal nortasuna ukatu egiten dute, hori da egia. Hein horretan, Apaolazak “abertzaletasun berri” delako horren pentsakera adierazten du eta erabat koherentea da MLNVren eredu ideologikoarekin.\nEspañolismoa eta ETAko ondorengoen batasuna euskal nortasunari dioten gorroto eta etengabeko gerran prozesu bat adieazten du, non eta ENAMtarrek PNVren lehentasun ideologikoa puskatu nahi duten. Horretarako ez dute inongo lotsarik etsaitzat dauzkatenekin bategiteko.\nOndo diozu, bai, Xabier, horren fruitu dela amnesia historikoa (Euskal Historia gehienean ETArik ez dagoelako) eta batbatekotasunari ematen zaion indarra, independentziaren hodeiertza jarririk inuxenteak liluratzeko gailu gisa.\nENAMen españolismo teorikoa eta praktikoa ez da infiltrazio baten ondorio beren ideologi iturriena baizik. Hemen azaldutako filosofoek ortodoxia hori azaldu besterik ez dute egin.\n00:01 1 uztaila, 2010\nEskuartean dugun Imanolen artikulo honenak primeran baino hobeto adieraziak daude ENAMen estrategia iruzurtiari behar adinean kontu egiteko. Ez nau, halere, inolaz ustekabean harrapatzen, egia esan. Olariaga eta Jimenez hauei dagokienez ere, esan, banuela beraien berri; izan ere, kalera berri duten “Modernitatearen auziaz” izenburupeko liburutxo bera ere ez da filosofia karrera atera berritango ikasle jakin-usteko bezain bertigorik gabeko batena baino. Liburu delako hori irakurri berri-berri dudan honetantxe primeran etorri zait Imanolen artikulo hau liburuan bertan saldu nahi nahi dizkiguten sasi-ideiei erreparatzeko, kasu honetan modernitate-itxieraren eza hizpide dutela. Halere, nik uste, oro har, ibilitakoa ibilita, honelako ENAMeko gaizki kamuflatu hauenek bezalakoek ez gintuzkete ezustean harrapatu beharko jada, baina beno…\nModernitatea itxia, itixigabe edo erdi-itixia ote dagoen ebazteko saltsan sartu gabe ere, eta artikulo honen hariari helduta, esan, gure herrian oso ohikoa dugun betidaniko iruzurrarekin egiten dugula topo, alegia, Euskal Herriko eta, zentzu zabalean ere, Euskal auzigaiaren peko eduki guztiaren biurritu nahi izate maltzurrarekin- edoizeinetarako den ere delako eduki hau, kulturala, sinbolo-mundukoa, hizkuntzazkoa, etnografiko zein historikoa. Hor ditugu, oraingoan ere, ohi moduan, ziria sartu nahian, kalean eskaldun-lekzioak emanka, baina gero, zinetan, intelektualki eta barne-muinean, aldiz, jada usai-ustelekoa beharko genukeen betiko klase-iraultza eraman nahian.\nHasteko eta behin, hor ikusten dugu aritukulo honetan ere euren modernia naskagarria; euskal metafisika aldarrikatzea edota berataz nolabait edo besteko aldezpena egin, baina era ezin biurrituagoan ere. Nire ustetan, edozein herriren metafisikaz diahardugula, ezer baino lehen, ulertu behar dena zeraxe da: herri horrek egun agerian eta garbiki duen izaera, nortasun eta kultur bereizgarri berezkoaren azpian dauden ezin konta ahala esperientzia, bizipen, gertakari historiko…,hauek guztiauek elkarrekin era bereizi eta berezian bizi izanak, halako moldez non herri berau horrexegatik hain justu den den hori. Honainokoak, nonbait, balirudike beraien zera honekin egin lezakeela bat, alegia: “Balioa kentzen al dio gure identitateari eraikia izateak, eta etengabe eraikitzen eta eraldatzen egoteak?”. Baina beno, esan behar da halaber, ezen, beraiengadik literalki propio ateratako galdera honek ez duela inondik ere bat egiten aldezten ari diren metafisikaren aurkako euren sasi-metafisikarekin. Hau da, zer ari zaizkigu galdetzen edo? Ea zer problema-klase ote dagoen herri batek eraldatzen edota atergabe eraiki eta eraki badabil? Inongorik ere ez, kontrakorik esango lukeenik ez dago ta. Baina, jakin badakigu, ondo jakin ere, “etengabe” delako hori ahotan hartu dutela konfusio hutsez, laprast ondo eginda, edota, batek jakin, ohi dutenez, gurearen zatitxo galduren bat beren diskurtsoan tartekatzeko eta hala, gutarraren itxurak eman. Ba “etengabe” delako hori zinez benetakoa balitz gure herriaren historia eten apurrik ere gabeko joanari jarraikotzat joa izango litzateke; izan ere, etengabe aldatuz ari den herri bat lehendik ere aldatuz eta bereraikitzearen berreraikitzez letorkiguke. Eta hartaz, gaur defenditu, admititu edo soil-soilki kontenplatzen dugun delako berreraikitze hori ez litzateke bizirik dagoen herri baten espresio soila baino.\nBaina gatozen hauen kakaren muinera. Hauena bestelakoa da –Imanolek ondo asko adierazten duenez-, hauek ondo asko salatzen dute esentzialistatzat jotzen duten nazio-ikuspegia. Hor, beraien sasi-modernitatezalekeria deskribatu aurrez, esan behar da, are filosofikoki ere, esentziaren (eta hortaz, esentzialista) terminoaz egiten duten erabilpen, seguruenera, maltzurra bezain okerra da: nahasten dute esentzia mugimendu faltarekin, nahasten dute berezko bereizgarri bat izatea aragazki tinkoko herri behartu batekin. Ba beno, honen harira Zubiriren filosofía datorkit orain burura, honoko ideia hau adierazten zuelarik: Izatasuna duen oro (herri objetibagarri bat zer esanik ez) aldatuz doa, eta uneoro desberdina izanik eta izanez, lortzen du ber-bera izatea. Honoko honen sostenguan ez dago bere metafisikaren ildo inportanteenetariko bat baino, alegia: ondo jakitea bereizten, bateko, zer den denboran zeharreko apurtezineko izatasun-batasuna ematen duena (sortzetiko nota-osagaiek osatzen duten esentzia, edo sortzetiko notak nahi baldin bada- eta, besteko, aldiz, zer den izatasun horren izatea unetik unera eguneratzen duena – eratxikitako nota edo ezaugarriak bereganatze bera.\nEdozein kasutara, argi dagoena, honetara edo bestetara izan nahirik etorkizun batean, orain eta hemen garena garelako da. Eta orain honelako izate horrek nahi adina etorkizuneko nazio-proiektu zein nahikaria izan ditzake, baina, finean, garena (hor ere desiraturikoa barnebiltzen dudalarik) izan ginen zera horretik datorkigula, eta gure gerora begirako ustezko nahikari puru eta garbia delako horrek ere, iragana ere (orainaldiko borondatea bultzatuz, eta innobazioa bera ere nolabait edo beste balditzatuaz) du barne-muinean eta, egiazko eta benetazko metafisikari zor, ez dagoela inolaz zerotik bultzaturiko herri-ideiarik aguantatzerik. Mutiko hauen ideia, betiko kaka dugu…zer planteatzen digute?… Negatiboki planteaturiko Euskal Herriaren gaineko metafisika bat? Hau da, herri honen iraganak garen honetan izan duen parte gutxietsita zeharo, eta…, horren kontrast, ilustratu goi argituek antzo, beraien laborategiko zerotiko formula atera, non, ezer baino lehen, herri honen izatasuna ukaturik, iraultza ikuspuntutik herri zapaldu baten lotsa baino ez duten ikusten, eta horren guztiorren ostean, izena (Euskal Herria) eta hizkuntza (euskara) arimagabetuak baino ez lituzkete profitatuko beraien artifizio ezin artifiziosoagorako. Hori bai, artizialtasun hau guztiau aparte, ezin bazter utzi ere, zer-nolako iraganeko emaitzak izan dituzten ildo ideologiko marxista estrukturalista tankera honetako proiektuek: iragan zaharreko ura izanaz aparte, a ze bidegabeak eta gizagabeak hauen burutazioak…gurean eta gaur egun ere orindik nor entzungo dienik egotea ere!!!!…., bufff, LOTSAGARRIA\nPrevious post Lortu Arte, ¿volvemos a lo mismo?\nNext post Lehendakari Agirre (17): Por la Europa de la libertad


Salbazioaren lasaitasuna - Irurtzun - Guaixe.eus\nGuaixe 2022-05-25 10:45\nOsasuna Magna Xotakoak, ospatzen. XOTA\nOsasuna Magna Xotak Lehen mailari eutsi dio atzo, asteartea, Santa Colomarekin bina berdindu eta gero\nOsasuna Magna Xotan airea hartu dute. Lehen mailari eustea lortu du Imanol Arregiren taldeak, atzo, asteartea, Santa Colomarekin bina berdindu eta gero. Taldeak helburu nagusia lortu du, eta lasaitasunez despedituko du liga.\nOsasuna Magnak eta Santa Colomak jokatu zuten partida maldan gora hasi zen talde irurtzundarrarendako, 5. minuturako kataluniarrak aurreratu baitziren. Baina talde berdeak ongi erantzuten jakin zuen eta erasoan hasi zen berehala, Linharesek bana berdindu arte. Baina pozak gutxi iraun zuen Santa Colomak bigarrena sartu eta atsedenaldira abantailarekin joan zenean.\nBigarren zatian beste Osasuna Magna Xota bat ikusi zen kantxan. Erasokor eta dominatzaile aritu zen Imanol Arregiren taldea, partidari buelta emateko prest. Josu Mendivek bina berdindu zuen, eta Osasuna Magnaren errezitaldia hasi zen. Denetariko aukerak izan zituzten berdeek, baina ez zuten kontrako atean asmatu. Nolanahi ere, bina berdintzeak eta Valdepeñasek Zaragozari irabazi izanak Lehen mailari eusteko puntuak eman dizkio talde berdeari, jokalariek gogoz ospatu zutena.\nBarça da Lehen mailako lider sendoa (62 puntu), Cartagenaren aurretik (53 puntu). Osasuna Magna Xota hamahirugarren da (29 puntu). Ostiralean Xotak 15. postuan eta jaitsiera arriskuan dagoen Real Betis Futsal taldea hartuko du Anaitasunan, 20:30ean. Ligako azken jardunaldia ekainaren lehen asteburuan jokatuko da eta Inter Movistar izango du aurkari Osasuna Magna Xotak.\nImanol Arregi: “Lasaituaren sentsazioa dut”\nLehen mailari eusteagatik “lasaituaren sentsazioa” du Imanol Arregi entrenatzaileak. “Helburua lortu dugu, kategoriari eustea, baina horrek ez du esan nahi egin dugun denboraldiarekin kontentu nagoela. Hau da, pozik nago Lehen mailan jarraituko dugulako, baina horrek ez du kentzen egin dugun bigarren itzuliarekin pozik nagoenik. Urte gogorra izan da, lesioak direla, baina lehen itzulian ere arazo asko geneuzkan eta puntu askoz ere gehiago lortu genituen” azaldu du, beti bezain zorrotz. Aitortu duenez, “talde gaztea gara, oraindik trebatzen eta egiten ari dena, eta Lehen maila nolakoa den ikasi beharra dugu, partida bakoitzean bizitza jokatzen duzula. Bestela, bukaerara estu iristen zara eta edozer gauza gerta daiteke”.


‘Bat, bi, Manchester’, Irati Jimenezen lehen nobelea plazan - bizkaie.biz\n‘Bat, bi, Manchester’, Irati Jimenezen lehen nobelea plazan\nBizkaie! 2006-10-06 02:00 Kulturea\nOndarroako Udalak eta Elkar argitaletxeak antolatzen daben Augustin Zubikarai nobela laburren lehiaketearen bosgarren deialdian irabazi dau idazle mundakarrak Bat, bi, Manchester lanari esker.\nMalcolm X umeentzako biografiaren ostean, Irati Jimenezen lehen nobelea da eta idazleak autortu dauenez, ipuin bat baino errazago atondu dot nobelea, ipuinetan argiago euki behar dozuzalako gauzak eta nobelan, barriz, idatzi ahala egin dot aurrera, personaiakaz batera egin dot bidaia.\nBeste alde batetik, lehen esperientzia izanik, ikasteko modu bakarra, idaztea dala adierazo dau, berba bakotxagaz burrukan ibili naz.\nGaiaren eta estiloaren harian, Nahi eta ezinaren istorioa da, bi gizonen arteko maitasun istorioa; maskulinidadeak liluratzen nau, gizonezkoen arteko maitasun istorioek adierazo dau idazle mundakarrak. Erritmo bizia, esaldi eta kapitulu laburrak erabili ditu, beti be, irakurterraza izatea obsesinoa izan dalako idazlearentzat.\nXabier Mendiguren Elkar argitaletxeko editorearen eretxiz, liburuak swing-a dauka, kantuan edota irakurten hasteko konbitea luzatzen dau. Erritmo bizia darabil, sentimenduez ari da, modu ulergarrian baina ez friboloan. Hurreko istorioa da, norbera erraz identifiketako modukoa. Partikularra da baina era berean unibersala.


Rosa Cobo-rekin elkarrizketa – EHMA\nRosa Cobo Bedia. Coruñako Unibertsitateko Soziologia irakaslea eta idazle feminista.\n“Ezkerrak Stockholmeko sindrome antzeko bat du prostituzioan ari diren emakumeekin”\nRosa Cobo soziologoak, Coruñako Unibertsitateko irakasleak, joan den otsailean parte hartu zuen Ikasle Ekintza ikasle-sindikatuak eta Euskal Herriko Mugimendu Abolizionistak (EHMA) lankidetzan antolatutako Jardunaldi Abolizionistetan. Teoriko eta ekintzaile horrek, elkarrizketa honetan, gako garrantzitsuak ematen ditu, abolizionismoa zer den jakiteko eta feminismoko eta ezkerreko zenbait sektore pentsamendu-ildo horretatik zergatik baztertu diren aztertzeko.\n– Zer ibilbide historiko izan du abolizionismoak feminismoan?\n-Uste dut bidezkoa dela esatea abolizionismoa, abolizionismo deitzen ez zenean, feminismoaren jatorrian bertan zegoela. XVIII. mendean Mary Wollstonecraft-ek, adibidez, prostituzioaz hitz egiten zuen esklabotasun umiliagarri gisa. Kexa-koadernoetan prostituzioaren onartezintasuna aipatzen zen, lanbide zenik ere ez zen onartzen. Argi dago XIX. mendean mugimendu sufragista abolizionista zela.\nGarai hartan bertan, gizarte erreformatzaileen tradizioa sortu zen, eta haren ordezkari nagusia Josephine Butler izan zen. Esan liteke, purismoan, berak mugimendu abolizionista sortu zuela. Bigarren olatu feministaren ondoren, Simone de Beauvoir-ek azaltzen du prostituzioan ari den emakumearengan emakumeen esklabotasun guztiak batu eta laburbiltzen direla. Feminismo erradikala, bai 70eko hamarkadakoa bai 80ko hamarkadakoa, erabat abolizionista da. Izan ere, Kate Millet-ek berak prostituzioari buruzko liburu bat du argitaratuta, liburua ez dute gaztelaniara itzuli, baina denak, Shulamith Firestone, Kate Millet, Susan Brownmiller, Andrea Dworkin, Catharine Mackinnon, Sheila Jeffreys, Kathleen Barry, Carole Pateman – “Kontratu Sexuala” idatzi zuena – abolizionistak dira. Feminismoaren historian beti izan da prostituzioa patriarkatuaren erakunde fundazionala dela dioen ideia.\n– Nola planteatuko zenioke abolizionismotik kanpoko emakume bati prostituzioak ez duela zerikusirik emakumearen sexu-askatasunarekin, sexu-esplotazioarekin baizik?\n-Sexu-askatasuna izango litzateke zuk gustuko duzunean, sexu-askatasuna izango litzateke jokoan jartzen ari dena zure desira denean, baina sexu-esplotazioa da desira zurea ez denean, bestearena baizik; izan ere, kasu horretan dagoena zure desioaren abdikazio bat da, eta, beraz, ez gara sexu-askatasunaz ari, sexu-esplotazioaz baizik.\n– Gaur egun, mugimendu feministak oso kontuan hartzen du intersekzionalitatea emakumeen zapalketan. Adibidez, Durangoko jardunaldietan, feminismo dekoloniala izan zen mahai nagusietako bat. Zein da intersekzionalitatea prostituzioan?\n-Intersekzionalitatea edozein gizarte-mugimenduren bizitzaren parte da, mugimendu feministan ere bai. Arazoa da, agian, zer irakurketa ematen diogun intersekzionalitateari. Intersekzionalitatea menperakuntza-gurutzatze gisa definitzen badugu, emakume baten biografiako zapalketen gurutzatze gisa, orduan ezinezkoa da intersekzionalitate kontzeptua ez onartzea. Intersekzionalitate kontzeptuak zapalkuntza aztertzean lehentasuna ematen badie kultura-eremuari, arraza-eremuari eta edozein motatako zapalkuntzari patriarkatuaren zapalkuntzaren gainean jarriz, orduan ez nago ados.\n– Zeintzuk dira Espainiako estatuan prostituzioa benetan abolitzeko beharrezko neurriak?\n-Lau politika-mota egin behar direla uste dut: lehena, klubak, burdelak eta pisuak ixtea, proxenetismoari aurre egitea. Bigarrena, putazaleei isuna jartzea. Izan ere, ahultasun egoeran dauden emakumeen gorputzak eskuragarri direla dioen mezua ezin zaio eman gizarteari. Hirugarrenik, berdintasunerako politika publikoak egin behar dira, baliabide askorekin eta prostituzioan ari diren emakumeentzat oso ondo diseinatuta. Emakume horiek berehalako egoitza-baimena, bizitzeko irtenbidea, seme-alaben zaintza egokia, lanbide-kualifikazioa eta kultura-prestakuntza merezi dituzte eta, oro har, laguntza psikologiko handia, guztiak hondatuta daudelako.\nProstituzio sistematik irtetea lortu dutenak abolizionismoan sartzeak agerian utzi du eta bere lekuan jarri du funtsezko ideia bat: gu abolizionistak gara kontzentrazio-eremu horiek amaitzea eta prostituzioan aritzen diren emakumeek pairatzen duten tortura amaitzea nahi dugulako. Laugarren politika hezkidetza da, ezinbestekoa baita desberdintasuna desaktibatzeko, hau da, hezkuntza-sistema bat behar da, non tailer asko egingo baitira haurrak berdintasunean sozializatzeko, ez dadin mutiko bat prostituzioan ari den emakume batengana joateko aukeraz baliatu, eta ez dezan neska batek ere tentaziorik sentitu horretara jotzeko zaurgarritasun egoerak bultzaturik.\n– Zergatik sartu behar da abolizionismoa unibertsitateetan? Zer eginkizun izan behar du haien barruan?\n-Azkenean, eta denbora luzez eta zailtasun ugariren ondoren, abolizionismoa unibertsitatean sartu da, nire ustez, ate handitik; izan ere, prostituzioari buruz egiten ari dira ikerketa handiak, prostituzioan benetan zer gertatzen den erakusten digutenak, hau da, zein diren prostituzioan ari diren emakumeak, zein diren puteroak, nola funtzionatzen duen sexu-esplotazioaren industriak. Beraz, prostituzioa zer den jakin nahi badugu, ikuspegi abolizionistatik egindako ikerketetara jo besterik ez dago.\n-Duela gutxi aurkeztu zenuten Prostituzioari eta Pornografiari buruzko\nAzterketen Nazioarteko Sare Akademikoa. Nortzuk osatzen duzue, zeintzuk dira zuen helburuak eta zergatik sortzen da elkartzeko beharra?\n-Prostituzioari eta Pornografiari buruzko Azterlanen Nazioarteko Sare Akademikoa unibertsitate-irakasle batzuek egin genuen, eta ikusi genuen prostituzioari buruzko ikerketa kritikoa egiteak zekarrela guri proiekturik ez ematea, eta gure ikerlana unibertsitate-sistemaren ertzetan kokatzea. Halaber, guk egindako ikerketa kuantitatibo eta kualitatibo guztiak gizarteak ezagutzea oso garrantzitsua zen, eta prostituzioaren benetako alderdia ezagutaraztea, baina bagenekien ikerketa-ildo hori indartzeko ikerketen unibertsitate-trukerako sareak erabili behar genituela. Espainiako eta atzerriko hogeita hamar bat unibertsitatek osatzen dute, Torontoko bat eta Mexikoko beste bat daude, eta guztira 70 emakume irakasle inguru eta gizonezko irakasleren bat.\n-Pornografiari buruzko azken ikerketak adierazten du kontsumoa 8 urterekin hasten dela. Zer ondorio ditu errealitate horrek emakumeengan?\n– Pornografia arazo bihurtzen ari da gizonentzat eta emakumeentzat, eta bereziki nerabeentzat, pornografia sexu-hezkuntzako benetako instantzia bihurtu baita. Umeek jada ez diete galdetzen amei eta gurasoei ezer sexuari buruz, nahiz eta konfiantza izan dezaketen, erantzun guztiak pornografian aurkitzen dituztelako, eta kontua da erantzun okerrak direla. Mutil askok pornografiarekin dute lehen esperientzia sexuala, eta esperientzia ahaztezina da, besteak beste, ez dutelako inoiz beste esperientziarik izan. Hori gorputzaren oroimenean geratzen da, eta erasokorrak diren sexu-praktika horietan trebatzen dira, sexu-praktika horietan emakumeak objektuak, gauzak,\nsalgaiak baino ez baitira. Jakina, pornografia ikusten ordu asko eman ondoren, ezin du bereizi eredu hori neskekin duen harremanetik, eta hori da arazoa.\n– Joan den hilabetean, prostituziorako bi pisu aurkitu zituzten Barakaldon, emakumeak pilatuta bizi ziren bertan. Herrian prostituzio-etxe bat dago bi haur-eskolaren ondoan, erdi-erdian. Horrelako egoeretan, nola jardun dezakegu bakarka eta talde modura?\n-Nik uste dut mugimendu abolizionista gero eta handiagoa dela, politikoki artikulatu behar da eta presio handia egin behar zaio Gobernuari, erakunde autonomikoei eta udal-erakundeei. Prostibuluak -arrazoi handia du Amelia Tiganusek- kontzentrazio-eremuak dira. Itxi egin behar dira. Eredu hori ikusita, errepideetan, herrietan, mutiko eta neskatoek ikasten dute onargarria dela gizonek emakume zaurgarrien gorputza sexualki erabiltzea. Horrek, gizarte eta zibilizazio gisa, lotsatu egiten gaitu.\nEzkerra eta feminismo erregulazionistak\n– Zergatik ez da abolizionista mugimendu feministaren sektore bat eta ezkerreko zati bat?\n– Ezkerreko sektore batek antikapitalista dela esaten du, edo ezker erradikala dela. Hala ere, uste dut Stockholmeko sindrome moduko bat dutela prostituzioan dauden emakumeekin, trans emakumeekin, emakume ijitoekin, emakume migratzaileekin, emantzipazio-subjektu politikoa galdu dutelako. Duela hamarkada batzuk galdu zuten, eta piramide sozialaren behealdean bilatu nahi dute, zapalduta dauden edo bazterketa soziala jasaten duten kolektiboen artean edo, nolabait esatearren, sistemaren zabortegitzat jotzen direnen artean. Nire ustez, egiten duten azterketa oso ulergaitza da, hau da, haiekin identifikatzea, baina ez dituzte kritikatzen kolektibo horiek izatea posible egiten duten erakundeak. Feminismoari dagokionez, bada sektore bat prostituzioaren erregulazioaren gaiarekin hasi zena, Gayle Rubin eta Judith Butler bezalako teorikoen eskutik; teoriko horiek ez dira berariaz feministak, baizik eta disidentzia sexualak legitimatzeko teorikoak. Beraz, nik uste dut hori dela sektore txiki batek aurkitu duen zirrikitua. Feminismoaren lana sexu-askatasunaren kontua dela uste dute, eta ez da horrela; feminismoaren emantzipazio-proiektuak sexu-esplotazioarekin, ustiapen ekonomikoarekin, gizarte-errespeturik ezarekin, doako lanarekin eta ia mundu osoan emakumeek pairatzen duten pobreziaren feminizazioarekin zerikusia du.