Hamar hatz ttipi eta hamar behatz ttipi. Mem Fox. Ilustrazioak: Helen Oxenbury.Itzulpena: Eva Linazasoro. Pamiela-Kalandraka, 2018.40 orrialde. Haurrentzat.\nFox ez da hain ezaguna gure artean; Oxenbury, aldiz, nahiko ezaguna da nahiz eta euskaraz 2013an argitaratutako Hartza ehizatzera goaz izan bere lanik ezagunena. Hala ere, bata nahiz bestea erreferenteak dira nazioarteko haur literaturan, eta orain beren obraz gozatzeko parada dugu.\nHamar hatz ttipi eta hamar behatz ttipi irakurle berriei edo oraindik irakurtzen ez dakitenei ere erakusteko moduko lan goxoa dugu. Liburuak egitura errepikakorra du: “Behin batean bazen haurtxo bat hemendik urrun sortu zena. Eta beste haurtxo bat hurrengo egunean bertan sortu zena. Eta haurtxo horiek biek, gertatu ohi den moduan, hamar hatz ttipi zituzten eskuetan eta hamar behatz ttipi oinetan…”; irudietan bi haur, bata beltzarana, bestea ile gorriduna, ikus ditzakegu; ezberdinak baina era berean antzekoak. Eta joko hori errepikatzen da beste hiru aldiz, arraza ezberdinetako haurrak azalduz, eta gehituz. Bi haur berri aurkezten diren bakoitzean lehengoak ere ageri direlako hau koadrila handia, ezberdinak baina aldi berean berdinak (denek dituzte hamar hatz txiki eta beste hamar behatz txiki).\nIrudiak, azalekoan ikus daiteken moduan, argiak dira, islatu nahi dutenak argi eta garbi erakusten dituztenak; eta kasu bakan batzuetan izan ezik, atzealdea zuria dutenak, ikuslearen arreta ez dadin desbideratu. Egia da eskimala edo basamortuko haurrak islatzean iglu bat edo jaima bat ere agertzen direla… agian ezberdintasun horretan haurren berdintasun ideia are gehiago indartzeko.\nHorixe da liburu honen ideia nagusia. Liburu honen indarra aldiz, ideia horretan eta egileek lortu duten goxotasunean dago… haur protagonisten irribarreetan eta amaieran argi eta garbi erakusten zaigun goxotasunean.


Ez ditu tresna asko erabiltzen:\nMatxeta: matxete edo ganibet txikia, hainbat tamainetakoa.\nMazak: zurez erabat egindako mazoak, ganibet txikiak kolpatzeko.\nMetrua: metroa edo flexoa.\nBere lanerako gaztainondo-andui zuzenak aukeratu eta ilbeheran mozten ditu beti (ez hasieran ez amaieran, beheraldia hastean), urtarrilean eta otsailean ahal izanez gero. 6 eta 7 urte inguruko anduiak dira. 1 ½ hektareako mendi batetik 5.000 kilo egur inguru ateratzen ditu, eta makila bakoitzak 4 eta 5 kilo bitartean pisatzen duenez, mila makila lortzen ditu gutxi gorabehera.\nMakilak moztu eta hilabetez lan egin daiteke horiekin. Lan luzeagotarako “putzuratu” egin behar dira, hau da, putzu batean sartu, artisauaren tailerretik gertu beti. Makilak hor egongo dira saskigileak behar dituen arte. Hasieran, pisua (harriak) jarri behar zaie gainean, ez azaleratzeko, eta behin ura hartuz gero, ez dute flotatzen. Artisauak zura “egonkortu” esaten dio ekintza horri.\nZura, bi urtez egon daiteke horrela putzuan, baina mozten den urte berean erabiltzea gomendatzen dute.\nPutzua erreka baten ondoan egon ohi da, eta urtean behin, kargatzean, zura sartzean, ura aldatzen da.\nMakilak behar ditugunean, uretatik atera eta ordu betez labean sartuko ditugu su bizian ura gal dezaten, baina ez guztiz, pixka bat bustita egon behar baitute landu ahal izateko. Labea ogia egiteko erabiltzen denaren antzekoa da —batzuetan, labe berdina erabiltzen zuten bi gauzetarako—, eta artisauaren langelan dago.\nBere lanetik ateratzen ditu labea berotzeko behar diren ezpal eta txirbilak. Makila batzuk labean dauden bitartean, beste batzuk aho ondoan jartzen ditu zutik, bertikalki, labean sartu aurretik jada hezetasuna galtzen joan daitezen.\nIñakik bi labealdi egiten ditu astean, eta 15 eta 20 makila bitartean prestatzen ditu bakoitzean.\nZura malguago izateko “egosten” da, eta horrek lana errazten du.\nJarraian, tirak ateratzen ditu, hau da, anduia, makila, tira lauetan itxuraldatzen. Ganibet txikiarekin eta matxetearekin tirak irekitzen ditu, eta bere esku eta hankekin ateratzen.\nBankuan jarri eta “aziak” (ganibet txikia edo saskigilearen marrusketa) deiturikoaren laguntzarekin, eskuz leuntzen ditu zintak, azala guztiz homogeneoa geratu arte. Lehenbizi, pisu gehien jasango duen oinarria korapilatuko du, eta beraz, horko tirak lodiagoak eta handiagoak izango dira, eta ondoren, aldeetakoak egingo ditu. Bukatzeko, saskiari indargarri bat jarriko dio inguru osoan.\nBatzuetan, segidak egiten ditu denbora aurrezteko, hau da, egun batean saskien oinarriak besterik ez ditu egiten; beste egun batean atalak burutzen ditu, eta abar. Horrelakoetan, hurrengo egunean lanean jarraitu behar duenean, landuko dituen atalak bustiko ditu aldez aurretik, lantzeko behar bezain malgu egon daitezen.\nSaskiaren eskulekua ere adarrarekin egiten da, eta muturrak punta metaliko pare batekin eusten dira.


Kantaridina - Wikipedia, entziklopedia askea.\nCAS zenbakia 56-25-7 N\nChemSpider 2297293 Y\nUNII IGL471WQ8P Y\nKEGG C16778 N\nChEMBL CHEMBL48449 N\nFormula molekularra C10H12O4\nMasa molarra 196.20 g/mol\nDentsitatea 1.41 g/cm³\nEB sailkapena T+\nLD50 0.03–0.5 mg/kg (gizaki)\nKantaridina errauli izeneko zomorrotik ateratzen den gai erresumingarri pozoitsua da.\nAlbaitaritzan erabiltzen zen batez ere, azalaren gorrituak eta erreak sendatzeko. Irentsiz gero, nazka eta goralarria eragin dezake, gernu-hodien handitzea, eta kalteak gernu-maskurian, giltzurrunetan, hesteetan eta abar. Afrodisiako gisa ere erabili izan da, baina oso arriskutsua da.\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Kantaridina\nOrriaren azken aldaketa: 24 otsaila 2019, 21:29.


Bigarren mailako merkatua – Gizapedia\nBigarren mailako merkatua, bigarren merkatua edo merkatu sekundarioa, behin jaulkita finantza aktiboak negoziatu eta elkartrukatzen diren merkatua da. Nolabait esateko, bigarren mailako merkatua finantza aktiboen bigarren (eta hirugarren, ...) eskuko merkatua da. Merkatu horietan aktiboek kotizazio bat jasotzen dute, aktiboaren tituluaren nominalarekin bat ez datorrena orokorrean. Bigarren mailako merkatuaren adibide garbiena burtsa da.\nBeste hizkuntzetan: gaztelaniaz, mercado secundario.


Artikulu hau zientzialariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Agerre». Louis-Jacques-Mandé Daguerre, Louis Dagurre bezala ezagunagoa (Cormeilles-en-Parisis, 1787ko azaroaren 18a – Bry-sur-Marne, 1851eko ekainaren 10a) fisikari, kimikari, margolari eta antzoki-dekoratzailea izan zen. Argazkigintza modernoari egindako ekarpen garrantzitsuengatik da ezaguna. Besteak beste bere lorpenen artean daude dagerrotipoa asmatzea, eta lehendabiziko aldiz gizakia argazki batean ateratzea. Daguerre euskal jatorrikoa zela esan ohi da, Agerre abizenekoa.\nArtikulu hau zientzialariari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Agerre». Louis-Jacques-Mandé Daguerre, Louis Dagurre bezala ezagunagoa (Cormeilles-en-Parisis, 1787ko azaroaren 18a – Bry-sur-Marne, 1851eko ekainaren 10a) fisikari, kimikari, margolari eta antzoki-dekoratzailea izan zen. Argazkigintza modernoari egindako ekarpen garrantzitsuengatik da ezaguna. Besteak beste bere lorpenen artean daude dagerrotipoa asmatzea, eta lehendabiziko aldiz gizakia argazki batean ateratzea. Daguerre euskal jatorrikoa zela esan ohi da, Agerre abizenekoa. (eu)\nLouis Daguerre (eu)


Uda Jolaserako izen ematea, astelehenetik – abotsanitz.eus\n28 martxoa, 2020 Albisteak / Euskara / gizartea\nAstelehenean, hilak 30, irekiko dute Uda Jolas programarako aurretiazko izen-ematea, eta apirilaren 4ra arte izango da apuntatzeko aukera. Dakizuenez, 5 eta 11 urte bitarteko haurrei (2009 eta 2015 artean jaiotakoak) zuzendutako programa da. Uztailaren 1etik 30era egingo da, Bordarin.\nIzena emateko edota informazio gehiago jasotzeko, sakatu hemen. Osasun krisia indarrean den bitartean BAZ bulegoa itxita egongo denez, izen ematea nahitaez Internetez egin behar da. Horregatik, zailtasunik bazenu, jarri gurekin harremanetan (posta elektronikoz edo 688 687 058 telefonora deituta), eta lagunduko dizugu.\nAbotsanitzek Donostiako AEG goi-eskolan eginiko babes-pantailak banatu ditu


Titulua lortzeko lehia buruan duela berrartuko du liga Lauburuk - Lauburuke\nIbarra bere zaleen aurrean jarriko da berriro larunbatean. Egutegiak hala aginduta eta bigarren itzuli honetan izan diren atsedenaldiak kontuan hartuta, abenduaz geroztik bi norgehiagoka bakarrik jolastu dituzte moreak etxean. Zaleek babestuta, Alfredo Hualderenak titulua lortzeko lehiara itzuliko dira.\nEz da batere erraza izango ordea. Patatas Gomez – AD Sala 2012 taldeak ezusteko batzuk eman dizkie kategoria honetan puntakoak diren hainbat taldeei. Alzirara eta Tafallara egindako bisitetan lortutako berdinketa bana dute meritu moduan, beraz, ibartarrek ez lukete fidatu behar Zaragozakoek sailkapenean duten postuagatik. Miguel Escosak entrenatutako taldea hamabigarren postuan kokatua dago, baina jaitsierako postuetan dauden taldeen aurrean puntuen alde handiarekin. Kategoriara igo berria den taldea bada ere, aragoiarrek aurrez aurre lehiatu dute jokatutako norgehiagoka guztietan, larunbatean beraz, kontzentrazio handiarekin jokatu beharko da puntuak etxean geratu ahal izateko.\nLauburun hainbat jokalarien lesioek kezka handia sortzen dute. Alziran kontrako norgehiagoka bereziki gogorra izan zen, jokalari batzuek kolpeak jaso zituzten eta ondorioz, 10 egun hauetan gelditu behar izan dute. Honela, Andoni Carlosena, Aitzol, Javi Saldise edo Garmen berak jardunaldi garrantzitsu honetan Alfredo Hualderen aginduetara egoteko osatzen jarraitu beharko dute.\nIbarrako entrenatzaileak larunbateko norgehiagokaz hauxe esan zigun: “Aurrerapauso bat ematea tokatzen zaigu norgehiagoka honetan. Alziran izandako labainkadak ez du liga hau lortzeko dugun borroka gaitasunarekin amaitu, gertatu zen egoera ulertzen dugulako. Pazientzia izan beharko dugu, partiduetara lotzen den taldea da eta multzoan dauden puntako taldeen kontra ongi lehiatzen dakiena, hainbat aldietan erakutsi duen moduan. Zaleei poza ematea eta onena aurrean dugunaren ilusioa ereitea espero dugu”.\nOhiko moduan klubeko Twitter bidez jarraitu ahal izango da.\nEz ahaztu: LARUNBATA, MARTXOAREN 9an, 18:30ean\nOharra: Norgehiagokaren atsedenaldian Danon Txokoa jatetxeak eskainita bazkide guztien artean bi lagunentzako afaria zozkatuko da.


Alokairurako 350 etxebizitza sozialen eraikuntza bultzatzen zuen Plan honek maximo historikoetan topatzen diren prezio hauei frenu bat suposatuko luke\nGaur egun Iruñeak etxebizitzen alokairuaren prezioetan marka historikoak ezartzen dituela dioten datuen aurrean, EH Bilduko udal taldeak adierazpen bat aurkeztu du errealitate horri aurre egiteko Udalari neurri eraginkorrak exijitzeko. Zehazki, alkateari exijitu dio bete ditzala Osoko Bilkurak etxebizitza sozialen arloan hartutako akordioak, besteak beste, 350 etxebizitza sozial sustatzen zituztenak. EH Bilduk azaldu duenez, “duela ia bi urte, 2020ko martxoan, hartu zen akordio bati buruz ari gara. Akordioa bete izan balitz, prezioak gutxienez mantenduko lirateke, eta zaurgarritasun-egoeran dauden gazteek edo familiek eskaintza zabalago bat izango lukete”.\nDeklarazioak azaltzen duenez, sektoreko erreferentziazko atariak emandako datuen arabera, Iruñeko alokairuaren prezioa maximo historikora iritsi zen abenduan: 9,9 euro metro karratuko. Talde abertzalearen ustez, “datu hori oso kezkagarria da, gutxien dutenen gaitasunak mugatzen dituelako eta emantzipatzeko aukerak oztopatzen dituelako”. Horren aurrean, gogora ekarri du duela ia bi urte Udalbatza honetako Osoko Bilkurak, oposizioaren gehiengoz, neurri zehatz batzuk onartu zituela etxebizitza sozialak bultzatzeko, Nafar Gobernuarekin egindako akordio batetik abiatuta. Gaur egun, alkateak erreklamazio hori geldirik dauka oraindik. Besteak beste, akordio horrek alokairu sozialeko 350 etxebizitza sustatzen zituen udal-jabetzako zazpi orubetan, eskaintza handitzen eta prezioak mantentzen lagunduko luketenak. - Nahiz eta akordio hura 2020ko ekainean berretsi zen Hirigintzan, gobernu-taldeak ez du ezer egin martxan jartzeko, eta, horrela, okerren pasatzen ari direnak ezin dutena ordaintzera edo etxebizitzarik gabe geratzera kondenatu ditu.\nMayaren gelditasuna hain nabarmena izan da, ezen Etxebizitza sailburuak berak ere leporatu baitzion Udal honi oztopo-bide luzea jartzea "Iruñean alokairuko etxebizitza publikoak bultzatzeko, eta hori, EH Bilduren ustez," Oso larria "da. Horren aurrean, asteazkenean Hirigintzan eztabaidatuko den adierazpenak Enrique Mayaren eta haren gobernu-taldearen gizarte-etxebizitzaren inguruko paralisi kezkagarria eta arduragabekeria salatuko du, eta konpromezu argi eta sendoa eskatuko du Osoko Bilkuran eta Hirigintza Batzordean onartutako akordioak egia bihur daitezen.


Eztiaren balio energetikoa\nEztia oso energetikoa da, 325 kaloria ematen ditu 100 gramoko. Agian, propaganda eskasa izan daiteke produktu bat oso energetikoa esatea. Jende asko baitabil janari hipokalorikoen atzetik. Eztiak dituen kaloriak aipatzean askok jakin nahi izaten du azukre zuriarena, hona bada, 400 kcal/100g. Eztiak baino zertxobait gehixeago.\nPertsona sanoan kirol-saioetarako aparta da, gorputzaren errendimendua handitzen baitu, errekuperazioa errazten eta esfortzu berak behin eta berriz egiten laguntzen. Neke fisiko eta psikikoa uxatzen du eta gaixotasunen etorrera urruntzen.\nElikagai-karentzien kasuetan elikagaien asimilazioa errazten du, dela aminoazido, dela bitaminen kasuan. Pertsona gaixoaren kasuan, beste eragile terapeutikoekin batera, aholkatzen da hartzea kasu hauetan: astenia, anorexia, ahuldade eta mehardade kasuetan. Malnutrizio-egoera batzutan ere aholkatzen da.


Emaztegaia etxean aurkeztu zuenean, erdaraz hasi zitzaizkion gurasoak eta senideak. Ikusgarria izan zen. Haiek ahal zuten gaztelaniarik txatxuena eginez eta Lorea Gernika euskara klasikoan erantzuten lasai —gero jakin zuen Inazio Ansolak euskara eder hura lapurtera zela, lapurtera arrunta, Elgoibarko euskara leunaren antzeko bat—, bostekoa luzatuz eta tinko emanez, bera aitzinatuz musu ematera... Nafarra zenetz galdetu zion Inazioren aitak, «Nafarra al zara?», semeak adar karlistaren batean txertatu behar ote zuen kezkaturik. Harrotzekoa zen, eta harro zegoen Inazio. Arreba batek, gaiztoz, pianoaren estalkia zabaldu eta aulkitxoa eskaini zion Lorea Gernikari. «Ez dakit pianoa jotzen, fabrikako umea naiz!» aitortu zuen kopeta goratuz. Neska hark zer edo zer zekarren, eztitasunetik garratzera zekien izate berezia. Elkarri behatu zioten Inazioren senideek maltzur, garaile, epaikari, baina etxeko jauna ere halakoa zen, ezkutatu egin nahi zuten lohitasuna zeukan aitak. «Ni torneruen pintxe hasi nintzen!», ikastea, saiatzea eta izerditzea omen ziren bere arrakastaren oinarriak. Ama azaldu zen orduan, eta pasatzeko jangelara, zer egiten zuten han zutik, hura ere euskaraz, neska onartzen zuelako seinale hartu zuen Inaziok. Mahaian, xokolata zerbitzatu zien neskameak. Atzamar txikerra nabarmendu gabe hartu zuen kikara Lorea Gernikak. Dastatu zuelarik, «Maite duzu xokolata?» galdetu zion bere amaginarreba izan behar zuenari. «Bai, bai, asko!», emakumearen erantzuna, urduri, duda eginez huraxe ote zen erantzun egokiena. «Joanen gira elgarrekilan Baionarat, munduko xokolatik onena hartuko dugu Cazenave baitan!». Berbatu ezinik geratu ziren bere koinatagaiak —hartuko dugu hark «hartuko dugu guk biok» esan nahi zuen garbi, gerra deklarazioa zen—, eta Inaziok, tinkamendua lasaitzearren eta aitak estimatuko zuelakoan, Fundiciones Ansolaren etorkizunerako garrantzitxoa eduki zezakeen datua eman zuen «Loreak primeran egiten du frantsesez!» argituz. Hurrengo egunean, lantegira zihoazela «Ez haut ikusten, Inazio, ez haut ikusten. Enbria duk hire neska hori!» esan zion txatarrero hasi eta Perkins motorren blokeak egitera iritsia zen Federiko Ansolak bere maiorazkoari.\nEzkondu zirenetik urte erdira gabe, pijaman sartua hasi zen oheratzen gauero Inazio Ansola, Lorea Gernikaren aurreneko senarra. Bainugelan aldatzen zen. Erantzitako arropa besoan zekarrela azaltzen zen logelako atean, ohemahaiko argi apalen argira. Iriartek, Doneztebeko ebanista ospetsuak gaztainondo zurez eginiko valetean kokatzen zuen arropa Inaziok tolesturak zainduz, emazteak, mantapean izarrak bezain biluzik eta urrun, begia aldiko liburuan zeukala.\n— Bihotz ondoan beti! —halako batez, atzamarra paparreko brodatuan.\nL eta G letrak pijametan, hari urdinez. Mariaren Alaben estandarteetan ageri zen anagrama oroitarazi zion brodatuak, onik ez.\n— Lastima, Inazio! Pianoan bezala dakit nik brodatzen.\nSaiatu zen pijamaren zirrituak erotikotasun bihurtzen, baina Elgoibarko ansolatarren premuak brastako bitan kentzen zituen jaka-prakak jolasean hasten ziren orduko.\nBerari lekurik egiteke aita zuzendaritza bileraren batean hilen zela igarri zuenetik, gentleman bat izatera eman zituen Inazio Ansolak ekinik gogorrenak. Kontzeptu bat zeukan orain bere buruaz, eta ez zen laketzekoa. Frantsesa ikasten hasi zen Donostiako akademia batean. Kantu klaseak ere hartu zituen, emaztearekin duoak egin ahal izateko. Citroen DS berdea hiriburuetarako utzi eta emazteari kendutako bizikletan ikusi genuen traje, krabata eta kapelu. Ez zuen erretzen, baina Elgoibarko atelierrek ekoizten zituzten torlojurik zehatzenak baino produktu guztizkoagoak egin zitzaizkion pipak. Beti zeukan Dunhillen bat edo Savinelliren bat bulegoko fakturen gainean, etxean beirazko atedun altzarietan antolatu bildumatik ekarriak.\n— Baserriko amamak lez!\nKe gozo baten erdian, Ashton erosi berria ezpainetan Lorea, Lorea Gernika, bere emaztea, Inazio Ansolaren señora, pipa pipatzen.\n— Baina zelan...? Nork eman dizu baimena...!\nInazio Ansolak eskua luzatu zuen pipa kentzearren, baina emazteak atzamar batetik oratu zion. Bi urte eta erdi iraun zuen pultsuka saio hark. Enbria zen bere neska hura.


Zein da Olentzeroren jatorria? | Olentzeroren jatorria\nOlentzero, Gabonetan opariak egiten dituen ikazkina\nGure txikiak dagoeneko hasi dira Olentzerori opariak eskatzen, baina, Olentzero ezagutzen al dugu? Ba al dakigu zein den bere jatorria?\nOlentzero. Argazkia: EITB\nGabonetako euskal tradizioko pertsonaia da Olentzero, eta inork ez daki zehazki nondik datorren. Tradizio eta legenda gehienak bezala, ahoz aho eta belaunaldiz belaunaldi iritsi dira gure belarrietara Olentzerori buruzko legendak, eta berari buruz ez da ia ezer idatzi XX. mendera arte. Resurrecion Maria Azkue eta Aita Donostia adituek Olentzerori buruz idatzi duten arren, ezin dugu Olentzeroren jatorria zehaztasunez definitu.\nOlentzerok ikatza egiten du basoan eta negua iristean mendietatik herrietara jaisten da. Gizon indartsua eta jale amorratua da.\nOlentzeroren tradizioa, batez ere, Gabonetan abesten diren kantuen bidez transmititu da. Horietako batzuetan burlazko itxuratzat hartzen dute Olentzero, eta beste batzuetan, ohoragarritzat. Horren erakusle da Olentzeroren kantu tradizionala; izan ere, bertsio batean ''entendimentu gabea'' bezala deskribatzen da, eta bestean, ''entendimentuz jantzia''.\nOlentzerori buruzko legendak\nEuskal Herrian pertsonaia honi buruzko legenda ugari daude.\nOlentzero ikatz gizon bakarti bat zela dioen legenda bat dago Lesakan (Nafarroa). Behin, herriko umezurztegiko umeak salbatu zituen, eraikinean sute bat izan zenean.\nBestalde, Gipuzkoako Goierri zonaldean, Olentzero paganoa zela dio legenda batek (kristau garaia baino lehenagoko izaki mitologikoak). Dirudienez, egun horietan paganoek Ekialdeko izarra ikusi zuten. Zaharrenari eta jakintsuenari horri buruz galdetzean, honek zera esan zuen: ''gure garaia amaitu da, Kixmi (paganoek Kristori eman zioten izena) iritsi da''. Pagano guztiek euren burua bota zuten itsaslabar batetik, denak Olentzerok izan ezik. Diotenez, herrira joan zen hiritarrei berria emateko. Harrezkeroztik, hori da bere zeregina urtero: Gabonak iritsi direla jakinaraztea.\nBere izenari lotuta dagoen beste teoria bat ere badago, Olentzero edo Olentzaro. Aditu batzuk bere izena ''Oles-aro''-tik datorrela diote (grazia garaia). Neguko solstizioari euskaldunek horrela deitzen ziotela uste da, eta ondoren, kristautasunak izen hori hartu zuen Gabonak ospatzeko.\nOlentzeroren jatorria bat edo bestea izan, XX. mendean Bizar Zuriren eta Hiru Erregeen elementuak gehitu izan zaizkio, horrela, Eguberri egunean Euskal Herrian opariak banatzen dituen pertsonaia bihurtuz. Ilusioz beteak, etxeko txikienak Olentzerori gutunak idazten dizkiote, nahi dituzten opariak eskatuz. Olentzerok, bere astoaren eta Mari Domingiren laguntzaz, Euskal Herriko etxeetan opariak banatzen ditu abenduaren 25ean.\nEuskal Herriko herri batzuetan Olentzeroren desfilea ospatzen dute Eguberri egunaren bezperan. Aipatzeko beste ohitura bat ere badugu Euskal Herrian: Eguberri egunean Olentzeroren panpin batekin Gabon kantak abestuz diru eske ibiltzea.


Eskakizun gutxiegi Philips-en iSite eta IntelliSpace PACSeko autentifikazioan | BCSC - Zibersegurtasun Euskal Zentroa\nEskakizun gutxiegi Philips-en iSite eta IntelliSpace PACSeko autentifikazioan\nArgitalpen data: 2018/11/09\niSite PACS, bertsio guztiak.\nIntelliSpace PACS, bertsio guztiak.\nErabiltzaile batek Philips-en ekipoetako pasahitzei dagokien ahultasun baten berri eman du, izan ere, eskakizunak ez dira behar luketen bezain sendoak. Jakinarazpen horren ondoren Philipsek NCCIC informatu du. Ahultasun hori arrakastaz baliatuz gero, kaltetutako gailua dagoen sare lokalera sarbidea lukeen erasotzaile batek sistemako osagaiak arriskuan jar litzake.\nPhilipsek bere bezeroei gomendatu die IntelliSpace PACS produktuaren instalazioak ingurune kontrolatu batean egitea, ustiatzearen arriskuak murriztearren NCCICek emandako gomendioak jarraituz (VPNaren erabilpena, sareak euren artean isolatzeko suebakiak, kaltetutako gailuek Internetera sarbidea izan dezaten saihestea, eta abar).\nHorrez gain, Philipsek bere bezeroei antibirus konponbide automatizatu bat eskaini die, kudeatutako zerbitzuak dituzten ingurune guztietan mehatxuak iraunkorki monitorizatzen eta zuzentzen dituena. Bestalde, Philipsek partxeen hileroko programa bat ere badauka, programa horretan parte hartu nahi duten IntelliSpace PACSen erabiltzaile guztiei eskaintzen zaiena.\nPhilips iSite 3.6 plataforma bere bizitza erabilgarriaren amaieran aurkitzen da (End of Life, EoL) eta bere zerbitzuaren amaieran (End of Service, EoS).\nAhultasunaren behin-behineko arintze modura, Philipsek ondokoa gomendatzen die erabiltzaileei:\nSoilik baimendutako langileak konektatu ahal izatea ahultasunak kaltetutako produktuak dauden inguruneetara.\nAplikazioaren interfazeari dagokionez eskuragarri dauden argibideak berrikustea eta zibersegurtasunaren praktika onen gidak jarraitzea.\nInformazio gehiagorako, Philipsek ondoko kontaktuak eskaini ditu:\nAhultasunari buruzko laguntza eta zerbitzu teknikoa\nPhilips ekipoetako zibersegurtasunari buruzko galderak\nHirugarrenen softwarean lehenetsitako kredentzialak eta autentifikazio mekanismoen falta baliatuz, sare lokalera sarbidea lukeen erasotzaile batek kaltetutako produktua dagoen sistemako osagaiak arriskuan jar litzake. Ahultasun hori arrakastaz baliatuz gero, arriskuan jarritako sistemako osagaien konfidentzialtasunean, integritatean eta eskuragarritasunean zuzenki eragingo litzateke.\nEtiketak: Pribatutasuna, Ahultasuna


Hemen zaude: Zerbitzuak eta izapideak > Enplegu publikoa > Deialdien informazioa\nJustizia Administrazioan, aldi baterako zerbitzuak emateko pertsonal-hautespena lan-poltsen bitartez egiten da. Lan-poltsa horiek Bulego Judizial eta Fiskaleko Zuzendaritzaren mendeko Giza Baliabideen Zerbitzuak kudeatzen ditu.\nLan-poltsen sorrera erregulatzen duen araua azterketa-prozesuan dago eta aurki argitaratuko da lanpostuak hornitzeko prozesuaren erregulazio berria.\nJustizia.net-en kontsulta dezakezu 2007az geroztik indarrean dagoen lan poltsari buruzko dokumentazioa eta baita aurreko urteetako historikoa ere.\nJustizia Administrazioko lanpostu bat lortzeko honako bide hauetako bat hartu behar da:\nHautaketa-prozesu bat gainditzea, esaterako:\nLan poltsa irekitzen denean, bertan izena ematea.\nKarrerako funtzionarioen ezaugarri nagusia da Administrazio Zuzenbideko arauek zuzentzen duten lan-erregulazio propioa dutela. Administrazioko langileak dira eta izaera iraunkorreko eginkizunak dituzte. Funtzionarioak bi kidegotan banatzen dira: Kidego Orokorrak, batetik, administrazio-lanak egiten dituztenak, eta Kidego Bereziak, bestetik, jakineko karrera edo lanbide bati dagozkion funtzioak betetzen dituztenak. Pertsonal-mota hori hautatzeko, oro har, oposizio-sistema edo oposizio-lehiaketa erabiltzen da eta, noizbehinka, baita lehiaketa ere.\nGaur egun, bitarteko langileak hautatzeko, oposizioren bateko probaren bat gainditu arren, prozesu osoa gainditu ez duten edo, oposizioa gaindituta ere, plaza lortu ez duten hautagaiekin sortzen diren lan poltsak erabiltzen dira.\nKonfiantzazko edo aholkularitzako lanak egiteko askatasunez izendatutako langile ez-iraunkorrak dira. Lanpostu horiek Administrazio Zuzenbideak arautzen ditu eta funtzio horiek betetzea ezin da hartu funtzionario-lanpostu bat lortzeko edo barne-sustapenerako meritu gisa. Aldi baterako langileak hautatzeko lan poltsak erabiltzen dira.\nLan Zuzenbideko arauei atxikita dauden eta Administrazioarekin lan-kontratua duten langileak dira. Oro har, lanpostu ez-iraunkorrak, izaera instrumentalekoak, eta lanbideekin zerikusia dutenak edo ezagutza teknikoak behar dituztenak betetzen dituzte. Lan-kontratuko langileak hautatzeko oposizio-lehiaketaren sistema erabiltzen da gehienetan.\nNoiz deitzen dira Lan Eskaintza Publikoak?\nAutonomia-erkidegoek Justizia Ministerioari jakinarazi behar dizkiete langile-premiak eta hura arduratuko da urtero Lan Eskaintza Publiko bakarra egiteaz. LEP Herri Administrazioen Ministerioaren aurrean aurkeztu behar da ondoren eta gero Gobernura eraman. Behin Gobernuak LEP onartzen duenean, Justizia Ministerioak hautaketa-prozesuen deialdia egingo du.\nZein dira LEP bateko faseak?\nLan Eskaintza Publikoaren onarpena.\nLan eta Justizia Sailak urtero deitzen ditu lekualdatze-lehiaketak Kidego jakin batzuetako funtzionarioen artean, Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Administrazioan hutsik dauden plazak betetzeko helburuarekin.\nOrgano horietan lanpostu batzuk libre egoten dira eta Lan eta Justizia Sailak uste du zerbitzuaren premiei aurre egin ahal izateko betetzea komeni dela.\nUrgentziagatik edo premiagatik, Lana eta Justizia Sailak bitarteko funtzionarioak izenda ditzake Justizia Administrazioaren zerbitzurako. Karrerako funtzionarioek ezin duten bitartean edo haiek izendatzeko arrazoiek irauten duten bitartean beteko dituzte euren funtzioak bitarteko funtzionarioek.


Donostian, 2014ko uztailaren 16an. NanoGUNE eta UPV/EHUko Ikerbasque ikertzaile den Rainer Hillenbrandi eman diote 2014ko Ludwig-Genzel saria, "eremu hurbileko espektroskopia infragorriko diseinuagatik eta garapenagatik, eta metodo espektroskopiko berri horrek natura-zientzietako zenbait alorretan duen”.\nHautaketa-batzordeko buruak, Dressel katedradunak, eman zion saria Rainer Hillenbrandi, LEES 2014 konferentzian (Loirako harana, Frantzia), eremu hurbileko mikroskopia optikoaren alorrean eginiko aurrerapen aitzindariengatik. Alemaniako Augsburg hirian egin zituen unibertsitate-ikasketak Hillenbrandek, eta herrialde bereko Martinsried hiriko Max-Planck Biokimika Institutuan, berriz, doktore-tesia. Eremu hurbileko ekorketa-mikroskopio optiko berri bat garatu zuten Hillendrandek eta haren kideek, hura doktoretza egiten ari zela, irudi optikoak bereizmen espazial nanometrikoarekin jasotzeko. "Eremu hurbileko ekorketa-mikroskopia optikoa (s-SNOM)" deitu zuten teknologia berritzaile hura. Aurrerapen handia izan zen mikroskopio hori eremu horretarako, eta mundu osoko talde asko bultzatu zituen horretan jardutera. Alemaniako institutu hartan jarraitu zuen lanean Hillenbrandek, eta bere ikerketa-talde propioa sortu zuen. 2007an, garapen berriak medio, Neaspec enpresa sortu zuten, lehenbizikoa s- SNOM sistema komertzialak eskaintzen.\n2008an, nanoGUNEko proiektuarekin bat egin zuen Hillenbrandek Nanooptika taldeko arduradun eta Ikerbasque ikertzaile gisa. Ondoren, hainbat alorretan aplikatu izan du bere teknika abangoardiako ikerketa egiteko; besteak beste, egoera solidoko oinarrizko fisikan, materialen zientzian, bizitza-zientzian eta nanofotonikan. Aurrerapen nagusien artean, aipatzekoak ditu Fourierren transformatuaren bidezko espektroskopia infragorria (nano-FTIR), non bereizmen espaziala (espektroskopia konbentzionalekoarekin alderatuta) 100 aldiz handiagoa den. Gaur egun, nanomaterialen identifikazio kimikorako, proteinak ikertzeko eta grafenoan oinarritutako nanofotonika garatzeko aplikatzen ditu Hillenbrandek teknika horiek. Sariaren epai-mahaiaren iritziz, gainazalak irudikatzeko teknika iraultzaile horri esker erregimen ikusgarritik mikrouhin-erregimenera arteko neurketa espektralak egin daitezke, orain arte sekula ikusi gabeko bereizmen espazialarekin egin ere. Hillenbranden lanak “izugarri ongi uztartzen ditu ingeniaritzaren trebetasunak eta zenbait alorrekin lotutako arazo zientifikoen ikuspegi sakona, oinarrizko arazoei aurre eginez eta gerora garapen industriala izango duten hainbat aplikazio jorratuz”.\nMateria kondentsatuaren espektroskopiaren alorrari aparteko ekarpenak egin dizkieten zientzialari gazteen artean hautatzen da Ludwig-Genzel sariketako irabazlea. Ludwig Genzelen lanean, infragorri urrunaren espektro-tarteari buruzkoa izan da ekarpen nagusia. Diploma eta 4.000 euro jasotzen ditu saridunak. Bruker Óptica (Ettlingen) da sariketaren babeslea. Bi urtez behin eman ohi da saria, International Conference on Low Energy Electrodynamics in Solids (LEES) konferentzian. Aurtengoan, hauek izan dira hautaketa-batzordeko kideak: Martin Dressel, lehendakaria (Stuttgarteko Unibertsitatea, Alemania); Leonardo Degiorgi (EHT Zürich, Suitza), Jan Petzelt (Zientzia Akademia, Praga, Txekiar Errepublika), Karl Renk (Regensburgeko Unibertsitatea, Alemania) eta Hartmut Roskos(Frankfurteko Unibertsitatea, Alemania).\nRead more about 2014 Ludwig-Genzel saria Rainer Hillenbrandi


Hasieratik. Zinema feministaren historiak II: 'Nación' (Margarita Ledo) - Kulturklik\nHasieratik. Zinema feministaren historiak II: "Nación" (Margarita Ledo)\nVitoria-Gasteiz 2021(e)ko Ekainak 5\nZinema ziklo honen bigarren edizioaren helburua emakume zinemagileak eta haien filmak ezagutaraztea da.\nErrealitate horiek zinema kanonikoaren historiatik kanpo geratu dira, eta ezinbestekoa iruditzen zaigu hori aldarrikatzea. Lehen edizioan ibilbide kronologiko bat proposatu bagenuen, oraingoan ibilbidea beste era batekoa da: filmen arteko harreman bat eraiki dugu zinemaren beraren bidez.\nChantal Akerman, Josefina Molina, Margarita Ledo, Diana do Teixeiro, Helke Sander, Nina Menkes eta Claire Simon zuzendarien filmak ikusteko aukera izango dugu. Hilean behin, egile horietako bakoitzaren zinemagintzan murgilduko gara.\nIbilbide posible bat, pixkanaka-pixkanaka zinemari buruzko gure historia berridazten jarraitzeko.\nSaio guztiak Emanaldi aretoan\nAurkezpena, 18:00etan. Proiekzioa, 18:30ean\nTarifa: 2 € / Ziklo osorako (zazpi saio) bonua: 10 €\nMuseoaren Adiskideen tarifa: € 1 / Bonua: 5 €\nToki mugatua. Erreserbak: 945 20 90 20\nEkainaren 5ean, larunbata\nNación, Margarita Ledo. Espainia, 2020, 90 min, JB galegoa, azpitituluak ES\nAsko hitz egin da langileen borrokari buruz, baina zineman gutxitan agertu da borroka horrek emakumeentzat duen brezitasuna: lanean hasteak ekarri zuen mundura irekitzea, industria-sektorearentzat ere nahasia izan zen garai baten erdian. A Pontesako zeramika fabrikako emakume kementsu eta karismatikoen bidez (Cadizko eta Sevillako zigarrogileen ahizpak), Margarita Ledok amaitu gabeko borroka baten kontakizun hunkigarri, borrokalari eta poetikoa eraikitzen du. «Film honetan kontatzen da zenbat denbora behar izan dugun emakumeok eskubideak izateko, ez botoa emateko bakarrik, baita soldatapeko lana lortzeko eta independente izateko ere. Laburbilduz, zenbat kostatu zitzaigun Nazioa izatea».\nData 2021(e)ko Ekainak 5


EAEko industria-jarduerak % 7,5eko jaitsiera izan zuen 2012ko maiatzean\nHomeGaiakIndustria produkzioaren indizea (IPI)Prentsa Oharrak EAEko industria-jarduerak...\nEUSKAL AEKO INDUSTRIA PRODUKZIOAREN INDIZEA (IPI) 2012ko maiatza\n2012ko apirilarekin, hots, aurreko hilabetearekin alderatuz, EAEko industria-produkzioak % 1,7ko igoera izan zuen\nEustatek landutako datuen arabera , EAEk 2012ko maiatzean industria-produkzioak % 7,5eko jaitsiera izan zuen 2011ko maiatzarekin alderatuz, lan-egutegiko termino homogeneotan, Eustatek landutako datuen arabera. 2012ko apirilarekin, hots, aurreko hilabetearekin alderatuz, EAEko industria-produkzioak % 1,7ko igoera izan zuen, betiere urtaro-efektuak zuzendu eta gero.\nSektoreka, eta industria-sektore handien sailkapenetik abiatuta, 2012ko maiatzeko indizearen bilakaerak jaitsierak izan ditu industria-sektore handi guztietan 2011ko maiatzarekin alderatuz. Energiak % 13,5eko jaitsiera izan du, Bitarteko Ondasunak % 9,5 jaitsi dira, Ekipo Ondasunak % 2,3 murriztu dira, eta Kontsumo Ondasunek, guztira, % 5,9ko beherakada izan dute, Kontsumo Iraunkorreko Ondasunek nahiz Kontsumo Ez-iraunkorreko Ondasunek izandako jaitsiera dela-eta, zehazki, % 8,0ko eta % 5,3ko jaitsierak, hurrenez hurren.\n2012ko maiatzean, hiletik hilerako aldaketa desberdina izan da industria-talde handietarako. Energiak % 2,1eko jaitsiera izan du, Bitarteko Ondasunek, berriz, % 0,5eko jaitsiera izan dute, baina Ekipo Ondasunak % 3,6 igo dira, eta Kontsumo Ondasunek % 1,2ko igoera izan dute guztira, Kontsumo Iraunkorreko Ondasunek % 5,7ko hazkundea izan dutelako eta Kontsumo Ez-iraunkorreko Ondasunak % 0,1 igo direlako.\n2011ko maiatzarekin alderatuz 2012ko maiatzean hazkundeak izan dituen sektore garrantzitsu bakarra Garraio-materialena da, % 1,0ko areagotzearekin.\nAlderantziz, Kautxuaren eta Plastikoaren sektoreak urtetik urterako % 20,9ko jaitsiera izan du, Energia Elektrikoaren, gasaren eta lurrunaren sektoreak, berriz, % 10,8ko murrizketa izan du, eta Egurraren, paperaren eta arte grafikoen sektorea, aldiz, % 9,4 jaitsi da.\nLurralde historikoei dagokienez, Industria Produkzioko Indizean maiatzeko urtetik urterako bilakaera negatiboa izan da hiru lurraldeetan: Araban % 8,4ko beherakada izan du, Bizkaian, berriz, % 7,6 murriztu da, eta Gipuzkoan, ostera, % 6,9 jaitsi da. Hiletik hilerako hazkunde-tasa negatiboa izan da Araban, % 2,7ko jaitsiera izan baitu bertan, baina Gipuzkoan % 3,9 hazi da, eta Bizkaian % 1,9 igo da 2012ko apirilarekin alderatuta.


Reggio Emilia: sormenerako testuinguruak | Hazitegi\nReggio Emilia: sormenerako testuinguruak\nHik Hasik antolatuta, urriaren 11tik 13ra aukera izan genuen Reggio Emiliako haur eskolen planteamendua bertatik bertara ezagutzeko. Gauza asko daude nabarmentzeko eta horrek luze eramango gaituenez bat ekarriko dugu erdira, hain zuzen sormenari dagokiona.\nReggio Emiliako eskoletan, umeei sormenerako testuinguruak eskaintzen zaizkie, nola ordea? Badira hainbat giltzarri horretarako. Adibidez, proiektuak izendatzen dituzten proposamenetan, inoiz ez dute aurretik helmugarik zehazten. Horrek esan nahi du beti ere umearen “atzetik” doazela, eurak zerbait deskubritu ahala, beste zerbait deskubritzeko aukera ematen dietela esperimentazioaren bidez. Umearen “atzetik” joateak esan nahi du lehenik umea entzuten dutela, adi daudela zein interes azaltzen duten, elkarrizketaren bidez beraien nahiak ezagutzen dituztela.\nEsperimentazioak hori dauka, ez dagoela lortu beharreko emaitzarik, norberaren mundu imajinarioa desplegatu, zabaldu daiteke; egiten den guztiak balio du, ezer ez dago ondo ezta txarto ere. Ez dago jarraitu behar den eredurik, materialek beraiek eta beraien arteko elkarrizketek aukera mugagabeak eskaintzen baitituzte. Hartara umeek egindakoak denak dira diferenteak nahiz eta eskura dituzten materialak berdinak izan. Tailerren kasuan ere berdin gertatzen da, norberaren nahien errespetutik, esperimentazioa oinarri, aurkikuntzak anitzak dira eta beste ume eta hezitzaileekin partekatuak.\nSormen prozesu horrek eramaten du umea bere barne mundua kanporatzera, loturak lortuz mundua berak interpretatzen duen modua eta materialek ematen dioten aukeren artean. Horrela konturatzen da heldua umea bizitzen ari den modu anitzez; horrela konturatzen da umeak “ehun hizkuntza” eta bat, gehituko genioke, dituela. Horrela ikus dezakegu ume bakoitzaren mundua zein den.\nKanporatze edo proiekzio prozesu hori beste umeekin batera egiten denez, ume bakoitzak aukera du bere mundua beste umeek agertzen dutenarekin aberasteko. Denen artean mundu imajinarioa aberasteko eta norberaren istorioak besteenekin elikatuz mundu berriak sortzeko, norberarena ehun aldiz gehiago hedatzeko. Haur hezkuntzak zerbait izan beharko balu, aukerak etengabe biderkatzeko aldia izan beharko luke, sormenak berak ez baitu mugarik eta helduok hori zor diegu umeei, sormenerako ahalik eta aukera gehien ematea. Sormenak burua askatzea dakar, aukera infinitu horietan murgiltzea eta sortze prozesuan plazera sentitzea, beteta sentitzea. Hori da Maslow-ren autoerrealizaziorako bidea, irakasleok eta pertsonok orokorrean jarraitu beharko genukeen bidea ongizaterako.\nTags hik hasimaslowproiektuakreggio emiliasormena


Itsas giroko kontakizunetara itzuli da Patxi Iturregi | El Diario Vasco\nLibrosItsas giroko kontakizunetara itzuli da Patxi Iturregi\nPatxi Iturregi, Donostiako Elkar dendan.\nAtze-oihal gisa Bilboko itsasadarra eta Lehen Mundu Gerra dituzten hamabi ipuin bildu ditu 'Ur biren artean' liburuan\nNEREA AZURMENDI Viernes, 15 febrero 2019, 18:26\nErretiroa hartu duen arte, jaioterriko euskaltegiko irakasle izan da Patxi Iturregi (Laudio, 1952). Nautika ikasitakoa da, baina, eta merkantzia-ontzietan ibilitakoa. Lehorrean jaio eta bizitako itsas gizona, aurreneko liburua berrogei urteak ondo beteta zituela argitaratu zuena.\nItsas giroan ekarri zuen aurreneko ipuin liburu hura 1996an, askok gogoan duten 'Haize kontra'. Harrezkeroztik argitaratu dituen bi liburuetako ipuinek beste mundu batzuetara eraman dituzte irakurleak, baina hamabi ipuin biltzen dituen 'Ur biren artean' (Elkar) lanarekin itsas girora itzuli da Iturregi. Aurreneko hari segida eman dio, eta itsasoren inguroko trilogia baten bigarren urratsa izan daitekeela ere aurreratu du, ostegun honetan Donostian egin duen aurkezpenean.\nErrealistak eta egiantzekotasun handikoak dira ipuinak baina, benetako gertakarietan oinarritutako bi izan ezik, erabat asmatuak dira, fantasia oso ondo dokumentatuak. «Dokumentazio-lan handia egin behar izan dut liburua idatzi aurretik, nahiz eta informazio horretatik guztitik kopuru txiki bat baino ez agertu istorioetan, baina idazleak, ume txikiak bezala, segurtasuna behar du bere lehenengo pausoak ematean», adierazi du kazetarien aurrean.\nKasu honetan, aurreneko pausoa izan liburua irekitzen duen ipuina izan zen, 'Erri Bero (gertakari historiko baten gaineko aldaera)'. 'Erri Bero' ontzia existitu zen, alegia, Bilbon matrikulatutako goleta bat zen. Egiteko bitxia esleitu zioten: alemanek armagintzarako ezinbestekoa zuten wolframioa garraiatzea, Kanariar uharteetan zain izango zuten itsaspeko bati egiteko entrega. «Komiki baterako edo pelikula baterako» egokia iruditu zitzaion istorio horren arrimura sortu zen proiektua, eta ipuinak idatzi ahala ikusi zuen «liburua bazetorrela».\nAurreneko horren haritik etorri diren gainerako hamaika ipuinek marrazten dute «duela mende bateko bilbotar gizartearen erradiografia edo erretratu xumea, herritarren nahiak, ametsak, gatazkak eta sentimenduak azaleratuz, baina beti fikzioaren aldetik», literatura baitu helburu, irakurlea «hunkitzea, dibertitzea, pentsaraztea eta parte hartzera gonbidatzea».\nKontakizun ia denak fikziozkoak izan arren, sinesgarritasun nahiak eta dokumentazio-lan joriak Espainia ofizialki neutralean kokatutako Lehen Mundu Gerrako Bilbo nolakoa zen ulertzen ederki laguntzen dute. Germanofiloen eta aliatuen aldekoen artean polarizatutako hiri kosmopolita, espioiez eta negozio argi eta ez horren argiek erakarritako denetariko jendez betea... Gerraren kontura sekulako fortunak egin zituztenek eta baldintza izugarri gogorretan bizi ziren langile txiroek partekatzen zuten hiria, «liburua inguratzen duen marko historiko argi-iluna eta kontrastez beterikoa».


Pitxerrak eta mahaierdikoak - IKEA\nLoreontziak eta pitxer apaingarriak Mahaierdikoak\nEman bultzada bat zure etxeari\nEkarri natura etxera udaberri giroa lortzeko. Jarri lore moztuak gure beirazko loreontzi berri ederretan eta presta itzazu aldaxkak bizi berria hazteko. Koka itzazu leihoaren ondoan eta ikusi nola loratzen diren.\nIkusi loreontzi guztiak\n58 produktu emaitza\nPÅDRAGLoreontzia / pitxerra17 cm\nBERÄKNALoreontzia / pitxerra15 cm\nKONSTFULLLoreontzia / pitxerra10 cm\nANLEDNINGLoreontzia, 2 pieza\nVILJESTARKLoreontzia / pitxerra17 cm\nFALLENHETLoreontzia / pitxerra21 cm\nVILJESTARKLoreontzia / pitxerra8 cm\nCYLINDERLoreontzia/kaikua, 3 pieza\nSANNOLIKLoreontzia / pitxerra17 cm\nFINLEMMADLoreontzia / pitxerra24 cm\nOutletPrezio baliozkoa 29.04.22 - 31.08.22\nGRADVISLoreontzia / pitxerra15 cm\nGRADVISLoreontzia / pitxerra21 cm\nNÖJAKTIGPlater apaingarria43 cm\nSTILRENLoreontzia / pitxerra22 cm\nTIDVATTENLoreontzia / pitxerra30 cm\nSTOCKHOLMKatilu h42 cm\nBERÄKNAKatilu handi apaingarria26 cm\nVASENLoreontzia / pitxerra20 cm\nCYLINDERLoreontzia, 3 pieza\nSOCKERÄRTLoreontzia / pitxerra16 cm\nHONUNGSBÄRPlater apaingarria24 cm\nPrezio baliozkoa 29.04.22 - 31.08.22\nFRAMPRESSALoreontzia / pitxerra40 cm\nErakusten 24 58-(e)tatik\nBizia ematen duten pitxerrak, loreontziak eta kaikuak\nZure erdiko mahaietarako edo leihoari bizia emateko pitxer edo loreontzien bila bazabiltza, IKEA taldean behar dituzun diseinu guztiak dauzkagu. Gure proposamenetako askok binaka funtzionatzen dute edota ederragoak dira kaiku batekin batera. Ausartu koloreak eta materialak nahasten edota eman erabateko protagonismoa beira gardenezko modeloekin. Zenbait loreontzi-modelok barruko landareetarako funtzionatzen dute, adibidez banburako, edota gure VATTENRALL uretako landareetarako. Zatoz IKEA taldeara zeureen bila!\nSormenez beteriko ideiak pitxerrekin konbinatuz\nPitxer, loreontzi eta kaikuekin dekoratzeko ideiak falta bazaizkizu, zorionekoa zu, loreontzi-modelo ezberdinak kandela eta kandela-euskarriekin nahastu baititzakezu mahai edo komoda baten gainean. Ederki geratzen dira koloreak, materialak eta formak mailakatzen badituzu. Loreontziak gehiago gustatzen bazaizkizu, lore ugariz eta kandelaz beteriko giroa Japoniako gereziondo baten lore-begidun adar bakar batek sortzen duen giroa bezain atsegina izan daiteke. Ur-gaineko kandelek joko handia ematen dute kaiku-konbinazioak egiterako orduan.


«Txapelak ere gozatu dezan buru ahaltsu horretan» | Eguneko gaiak | GARA Euskal Herriko egunkaria\nEGUNEKO GAIAK | BTN17 FINALA\nAmagoia MUJIKA|BARAKALDO Eguneratua:\nGoizeko lehen ariketatik, Unai Agirrerekin jositako zortziko handitik, sumatu zitzaion Maialen Lujanbiori grina berezi bat, bertso bakoitzarekin harramazka egiteko intentzio bat. Horregatik, buruz burukoa gerturatu ahala, kiniela guztiek seguru samar hor kokatzen zuten hernaniarra.\nBigarrenarekin izen dantza handiagoa zegoen, batek baino gehiagok agertu baitzuen burua gora. Sentsazio horiek ez ziren oso okerrak. Mendiluze 1.138 punturekin pasatu zen buruz burukora eta atzetik zituen Colina (1.137,5) eta Arzallus (1.136).\nAzkenean, Maialen Lujanbiok eta Aitor Mendiluzek egin zuten pausoa aurrera, arnasa sakon hartu eta azken txanpari ekiteko; buruz burukoa, egun osokoaren ginda. Estua izan zen Maialenen eta Aitorren arteko besarkada buruz burukoan elkarrekin arituko zirela jakindakoan. Estua, hamar-hamaika urte dituztenetik elkarrekin dabiltzalako Hernaniko bertso eskolan. Estua, jokatu dituzten txapelketa guztietan elkarrekin entrenatu direlako. Estua, elkarren ondoan hazi direlako, oholtzan eta oholtzapean.\nBuruz burukoan ofizioka aritu ziren lehendabizi, bizi-bizi. Zortziko handian, bakearen artisauen azalean aritu ziren, joan den asteburuko Parisko hitzorduari begira. Dotore josi zuten elkarrekin ariketa, ideia bat bestearen atzetik, plazaren gozamenerako.\nEta zortziko txikian, jolaserako ederki baliatu zuten, ondorengo gaiarekin: «Aitor 6 urteko umearen lagun imajinarioa da Maialen. Gaur esan dio Aitorrek Maialeni dagoeneko ez duela bere beharrik».\nMaialenen lehena, «Adin hontara heldu ta hau da pikea/ kostatu zait nor nintzen ere jakitea/ uste al dezu zurea dela agintea/ orain kostako zaizu ni desegitea». Eta Mendiluzek, erantzun. «Baina ez da alperrik pasatzen denbora/ ia etzaitut behar ta etzaude gustora/ sortu zinen begiak itxita gerora/ ta berriz zabaltzea aski izango da». «...aizu helduaroa da denik ta tristeena/ gero re beharko dezu zuk irudimena», jarraitu zuen Maialenek. Eta, Aitorrek, «...enaiz bakarra izango zure jardunean/ zenbagarrena nintzen curriculumean». Ofizioa bikaina, nor edo nor eta, hala ere, elkarrekin.\nKartzelakoan, lehendabizi bederatzi puntukoa osatu behar izan zuten «izerdia» hitzaren bueltan. Hauxe, Mendiluzerena: «Izerdia, ze izerdi askoren galdera/ lehenengo begiratu besape aldera/ ni konturatu gabe umeldu ote da/ horko batzuenak bai dexente gainera/ baina hemen norbera/ ta ze egoera/ kezka da sobera/ ta izerditzen gera/ baino denonak ez du balio bera».\nEta Lujanbiorena, hitz beraren bueltan: «Izerdiak lehenago fama ona zekarren/ pixka bat moteldu da urtetan barren/ lehen lana ta izerdia zen balore aurren/ gaur egunera arte lagunak elkarren/ izerdia zer den/ zail da esaten zeren/ jai eta astelehen/ hartuta atseden/ besterenetik asko bizi da hemen».\nBuruz buruko kartzelakoan honako gaia egokitu zitzaien: Bada ordu erdi auto bera atzetik duzula. Oso bide desberdinak aukeratu zituzten. Mendiluzek, zortziko handiko bakearen artisauen gaira bueltatuz, horrela bota zion hirugarrena atzetik segika zuen Poliziari: «Zenbat iritzi ta zenbat froga/ ta zenbat gezur, batzuk ahora/ baina aldatzen hasteko unea ere ez al da izango ba/ hara noa behera gora/ zer zatoz nere ondora/ ez galdu zure denbora/ edo bai galdu zu hor ikusiz barre egingo det gustora/ ni ez baldin banaiz mugitzen dena beste norbait izango da».\nMaialenek, berriz, prostituta baten ahotik kantatu zuen; «Miribillako rotondan errekarriz errekarri/ bezelaxe egin ditut mila buelta errukarri/ geratzen dira kotxeak ta gu begira elkarri/ beraiek etorri esan ta guk dirua ekarri/ nahi bezelako bezero atseginik ez da sarri/ ta askotan gisan orain autoan estu ta larri/ ertzain auto bat atzetik eta sirenak aldarri/ baietz bera libre utzi ta neri isuna jarri», bigarrena. Oso goitik jositako lana izan zen. Orokorrean, eguneko bakarkako guztietan oso klima berezia sortu zuen Maialen Lujanbiok BECeko plaza berezian. Hain plaza handia bere baitara uzkurtzen sumatu genuen hernaniarraren harramazkez.\nAzkenean, Maialen Lujanbio txapeldun 1.756 punturekin eta Aitor Mendiluze, bigarren, 1.680,5 punturekin. Buruz burukora iristerako Lujanbiok 59 puntuko aldea zeraman eta buruz burukoan Mendiluzek baino 16,5 puntu gehiago batu zituen.\nTxapela, Sebastian Lizasok\nSebastian Lizasok jantzi zion txapela txapeldunari eta bien arteko besarkada ere esanguratsua izan zen. Auskalo zenbat plaza egin dituzten eta egiten dituzten elkarrekin. «Lizasotarren zubi izaten ahalegindu naiz benetan/ bi ertzekoak gogoan ditut momentu eder honetan/ bertsolaritza eta magia gauz bera diren unetan/ Maialen zu zinaden gaurkoan onena bai onenetan/ txapelarekin goza ezazu ondorengo urteetan/ txapelak ere gozatu dezan buru ahaltsu horretan», bota zuen Sebastianek oso azkar eta hunkituta.\nEta Maialen Lujanbiok bere bigarrena jantzi zuen buru ahaltsu horretan, inguratzen duen mundua hain modu periskopikoan ikusten duen begi parearen gainean, gai bakoitzari puntarik puntena topatzeko zorroztasuna duen begitarte horri itzala eginez. Hauxe, bere azken agurra: «Herri hau herri egin al dugu, ze eman du bizikidetzak/ zenbat eman du euskalduntzeak ez behar beste guretzat/ berrogei urte ta garaia da egurasteko ametsak/ akaso hortan bertsolaritza ona da adibidetzat/ beti ez du goitik behera egiten transmisioaren trentzak/ guk beti gora ikasi dugu ta zabaldu muga ertzak/ lehengoekin ta gaurkoengandik txapel hau gerokoentzat».\nBigarrena, Aitor Mendiluze, bertsotan majo egin ondoren, plazara askotan iritsi eta gero. «...bihar goizean esnatu eta aparra pasa denean/ berriz sinisten segi dezagun eguneroko lanean», bota zuen agurra, lanerako eta bertsotarako daukan grinaren seinale.\nHirugarrena, Sustrai Colina. Atzoko finalean goitik behera aritu zena, plaza behin eta berriz kulunkatu zuena. Pena handia buruz burukora ez pasatu izana, baina hor birentzat baino ez da izaten tokia. «...Euskal herria gelditu ez dadin euskal erdian/ bila ditzagun arnas ta ardatzak periferian».\nLaugarrena, Amets Arzallus. Atzo zerotik ehunera iritsi beharra zeukan, txapelketako lehen saioa eta azkena baitzuen finalekoa. Ez da erraza motorra horretara jartzea eta arratsaldean sekulako goraldia egin bazuen ere, ezin iritsi muturrera, gutxigatik. «...nik euskaratik sakondu nahiko nuke subirautzan/ ta Luhusok erakutsi zuen txikien iraultzan/ denek parte hartu behar dugu bakearen artisautzan».\nBosgarrena, Igor Elortza. Bere azken txapelketa dela iragarri zuen eta plazak sekulako pena hartu zuen. Galera handia da. «...munduan leku bat nahi badira ugari/ ta nik bertsolari/ beti eskertuko diet gauei ta egunari/ euskaldun bizitzea euskaldun kantari».\nSeigarrenak ere agur txapelketari, Aitor Sarriegik. Zalantzarik gabe aurtengo txapelketari kolore oso propioa eman diona. «...aurkituko ahalko nauzue maite ditudan gauzetan/ eta horien artean Euskal Herriko plazetan».\nZazpigarrena, Beñat Gaztelumendi. Printza propioak utzi zituen, nahiz eta ez zuen erabat atera barruan duen bertsolaria. «...gaurko eguna astinaldi bat izan dadila denontzat/ herri hau beste era batera eraiki nahi dugunontzat».\nEta, zortzigarrena, Unai Agirre, finalista berria. Bere-beretik josi zuen finala, segur aski bere buruari jarritako helburuak beteta eta plaza ondo gozatuta. «...bertso eskolan behin esan nuen azken txapelketa zana/ baina aintzakotzat ez da hartu behar bero haundian esana/ beraz entzule beste bat arte ta arindu deigun zama/ zure kulpa da garbi neukana zalantzan jarri izana». Agirrek, beraz, aldrebes. Utzi behar zuenak, segi.\nPuntuak puntu, BEC sekulako olatua izan zen atzo egun osoan, bertsolari guztiak aupatu zituen eta ale bakoitzarekin gozatu zuen. Puntuazio guztiak onenaren pare ospatzen dira plaza berezi horretan, 14.600 esku eta hanka pareren burrunbaz. Paregabea.\n2 puntu >\nEsanguratsua da datua. Buruz burukora iritsi aurretik, bi punturen tarte estuan hiru bertsolari zeuden: Amets Arzallus 1.136 punturekin; Sustrai Colina, 1.137,5 punturekin eta Aitor Mendiluze, 1.138 punturekin.


Itziar Laka: “Hizkuntza gure buruetan egiten den sorkuntza da” - Zientzia Kaiera\nItziar Laka: “Hizkuntza gure buruetan egiten den sorkuntza da”\nKomunikatzeko darabilgun tresna da hizkuntza, hitz egitean seinale gisa transmititu eta hartzen dena. Hizkuntza entzun eta ulertu egiten da. Informazio akustikoa litzateke hizkuntzaren garraiatzaile ahoz ahoko komunikazioan. Seinaleak ez du zertan oso konplexua izan, informazio asko kenduta ere uler baitaiteke. Esterako, informazio tonalarekin bakarrik (tonuarekin bakarrik) asma daiteke zer den transmititu nahi dena.\nHizkuntza ulertzeko, seinale akustikoaz gain, pista asko erabiltzen direlako da horrela. Itziar Lakak azaltzen duen moduan: “Hizkuntzaren seinaleak oso informazio gutxi garraiatzen du. Hizkuntza gure buruetan egiten den sorkuntza bat da”. Izan ere, seinale akustikoa oso probrea da eta errealitatetik bestelako zantzuak hartu behar dira esanahia osatzeko. Hala, bista ere erabiltzen da hizkuntza hartzeko. McGurk efektuak erakusten duenez, hizkuntza begietatik ere sartzen da.\nMcGurk efektua azaltzen duen bideoa (ingelesez).\nHitzez dago osatua hizkuntza, pertsona bakoitzak 70.000 hitz inguru ezagutzen dituelarik. Jaio baino lehen hasten eskuratzen da hitza, Amaren sabelean: Amaren ahotsaren hitzak. Ama hizkuntza, beraz, amaren hizkuntza da.\nHaurtzarotik helduarorako tartean amaren lehengo hitz horietaz gain, beste 70.000 hitz inguru ikasten ditugu. Matematikoki, egun bakoitzeko 8-10 hitz. Ez da horrela gertatzen, baina. Bi urterekin hitzak ikasteko gaitasunak gorakada izugarria du eta “hiztegiaren eztanda” izenarekin ezagutzen den fenomenoa gertatzen da, non hitzen gehiengoa ikasten den. Helduek ez dira gai horrelako ikasketa prozesua aurrera eramateko.\nHitza zer da, baina\nIbon Sarasolaren hiztegiak ematen duen definizioaren arabera “Hizkuntza batean berezko esanahia duen hots edo hots-multzo bakoitza” da hitza. Itziar Lakak, gainera, elefante hitzak eta inurri hitzak ezberdintzen ditu, non elefante hitzak hitz handiak diren (emakume, ikusi) eta inurri hitzak hitz txikiak diren (eta, du).\nHitzekin sintagmak sortzen dira, elefante hitzak eta inurri hitzak uztartzen. Hizkuntzaren arabera elefante hitzen eta inurri hitzen hurrenkera aldatzen da, hala, euskarak elefante-inurri-elefante-inurri moduko egitura du. Gaztelerak, adibidez, kontrako ordena du: inurri-elefante-inurri elefante.\nMunduko hizkuntza guztiek dute honako egitura. Gutxi gorabehera hizkuntzen erdiek dute inurri-elefante-inurri-elefante egitura, kontrako egitura dutenak gutxi batzuk gehiago badira ere. Hitzen baturari esker zentzua duten perpausak osatzen dira eta, esan bezala, pertsona bakoitzak 70.000 hitz inguru baino ezagutzen ez baditu ere, sor daitezkeen perpaus kopurua infinitua da.\nItziar Lakak 2016ko ekainaren 23an Azkuna Zentroan eskainitako “Hitzaz” hitzaldian dago oinarrituta artikulua. Hitzaldi osoa:\nItziar Laka 'Hitzaz'\nEgileaz: Ziortza Guezuraga kazetaria eta UPV/EHUko Kultura Zientifikoko Katedraren kolaboratzailea da.\nArgitalpen-data: 2017/03/23 · Atala: Dibulgazioa\nHizkuntza egunero erabiltzen dugun arren, asko dira berari buruz ez dakizkigun gauzak. Itziar Laka UPV/EHUko Hizkuntzalaritzako katedradunarekin izan gara hizkuntzarako […]\nHitz ñimiñoen kasu harrigarria\nItziar Laka Irakurtzen jarraitu aurretik, esan itzazu zazpi bat hitz ozenki. Zein izan dira zazpi hitz horiek? Postura egingo nuke […]\nMaria Jesus Aranzabe: “Hizkuntza-teknologiak ezinbesteko tresna dira euskara bultzatu nahi baldin badugu” #Zientzialari (118)\nHizkuntza baten erabilera bultzatzeaz gain, hizkuntza horrek mundu digitalean duen presentzia ere zaindu beharreko arloa da. Zentzu horretan, euskara Europako […]\nMarie Pourquié, neuropsikohizkuntzalaria: "Arlo desberdinetako jendea behar da, eta beste hizkuntzetan egin dena euskaraz ere egitea" – Zientzia Kaiera\n3 maiatza, 2019\n[…] gogoz segitzen bainuen”. Beraz, arlo horretako jendearekin harremanetan jarri zen, adibidez, Itziar Laka Mugarza, UPV/EHUkoa eta Beñat Oihartzabal Bidegorri, Baionakoa, zeinak eginak zituen ikasteta horiek […]


Euskadiko txapeldun ere bai – Zumaiako Telmo Deun Arraun Elkartea\nPosted by\t 2015(e)ko ekainak 1 Leave a comment on Euskadiko txapeldun ere bai\nZumaiako emakumezko seniorrek beste garaipen bat bildu zuten atzo goizean, Mutrikun: Euskadiko Trainerilla Txapelketa. 11 segundo atera zizkioten Oriori, 15 San Juani eta 19 Hibaikari. Ontzi txikietan txapelketa guztiak irabazi dituzte, eta bakarra geratzen zaie denboraldia erabat biribiltzeko: Espainiako Trainerilla Txapelketa. Asteburuan jokatuko dute Santanderren (Espainia).\nTraineruetan, Zumaia Ak sekulako emaitza ona lortu zuen larunbatean Ondarroako Antiguako Ama estropadan. Denboraldi ofiziala hasteko aste gutxi batzuk falta dira, eta test ona izan zen zumaiarrentzat. Kaikuk irabazi zuen, 24 segundora geratu zen Zumaia A, 28ra Ondarroa, 30era Getaria eta 32ra Deusto. Ondarroa, Getaria eta Deustu KAE 1 Ligako aurkariak izango dira Zumaiarentzat. Ekainaren 20an eta 21ean jokatuko dituzte KAE 1 Ligako lehen bi estropadak, Zarautzen.\nEstropada berean, Ondarroan, Zumaia B azkena izan zen.\nBeteranoek Orion izan zuten estropada igandean, ABE Ligako bigarrena, eta laugarren egin zuten. Arkote izan zen azkarrena, Zierbenak egin zuen bigarren, Pontejosek hirugarren eta zumaiarrek laugarren.\nBateletan, Gipuzkoako Udaberri Sariko bigarren jardunaldia izan zuten harrobiko arraunlariek larunbatean Errenterian. Zumaia hirugarren izan zen kadete emakumezkoetan, eta mutiletan, infantilak bigarren sartu ziren, eta kadeteak seigarren.\nPosted by 2015(e)ko ekainak 1 Posted inSailkatugabeak


«Delitu terrorista al da bakea negoziatzea? Ez du zentzurik» | Politika | Berria\n2020ko abenduak 16 10:31\nParisko hotel batean izan zen juntadizoa Josu Urrutikoetxea (Ugao, Bizkaia, 1950) ETAren ordezkari ohiarekin: herenegun, arratsaldez. Jarioa dauka hizketan, pasioz mintzatzen da, informazioa eman du, eta gogoetak egin ditu. Hiru orduko solasaldia izan zen.\nIazko maiatzaren 16an atxilotu zintuzten. Frantziako Alpeetan zinen.\nNiretzat magikoak diren gune haietan. Betidanik maite izan dut mendia. Han aurkitu nuen elkartasunari esker, ez nuen inolako arazorik izan hango bizitzan integratzeko. Zortea nuen: goizean jaiki eta ikusten nuen lehen gauza Mont Blanc mendatea zen.\nEgun hartan operatzera al zindoazen?\nBai. Egun batzuk lehenago mediku batengana joan nintzen, osasun arazo bat nuelako. Hark agindu zidan azterketa batzuk egiteko, eta horiek egitera joan nintzen atxilotu baino bi egun lehenago. Berehala esan zidan arazo larri bat zela eta ospitalera joan beharra zegoela. Larrialdietara joan nintzen eta nahikoa azkar hartu ninduten. Handik bi egunera itzuli nintzen. Goizeko zazpiak ziren, eta ordu laurden batera ebakuntzaren prestaketak egiteko hitzordua nuen. Ate aurrean atxilotu ninduten.\nProtokolo jihadista dela-eta erietxeek bertara doazen pazienteen izena eman behar dute.\nNik beste izen bat eman nuen. Erabiltzen nuen izena Bruno Marti zen. Horren izeneko paperik ez nuen aldean, eta [ospitalean galdetu zidaten] ea zergatik ez. Betikoa [erantzun nien]: larrialdietara joan nintzela, eta larrialdietara doan batek batzuetan guztia ahazten duela.\nNola pasatu zen atxiloketaren momentua?\nEz zen ezer bortitza izan.\nFrantziako poliziak soilik al zeuden?\nBai. Dozena erdi bat, ez gehiago.\nGuardia Zibilak esaten du bera ere han zegoela, emakume guardia zibil bat joan zela zugana.\nHori txorakeria bat da. Ni [erietxera] eraman ninduen tipoa, Gerard, goi mendietako gida bat da. Mendiko etxalde batean nengoen ni garai haietan. Erietxera Gerardekin joan nintzen, autoan; utzi ninduen, atera zen autotik, ni gero, eta bat-batean irten ziren poliziak txokoetatik, baina ez lasterka, poliki-poliki baizik. Polizia zela. «Lasai, lasai», zioen batek; «Josu», esan zidan, gainera.\nBazekiten, hortaz, zu zinela.\nBai. Agian, ikustean ohartu ziren.\nHarrituko nintzateke aurretik izatea. Norbaiten datuak, pistaren bat edo zerbait dutenean, Frantziako Poliziak —eta Espainiakoak— orain arte erabilitako sistema zera izan da: aurretik argazkiak ateratzen dira, tokiak ateratzen dira... Beti egiten dute montajea. Garai horretan, ordea, ezer ez zen niri buruz.\nPolizia operazio bat izan al zen?\nBai, baina momentukoa.\nAurretik ere zu atxilotzen saiatu ziren: 2011n, 2013an...\nNorbait atxilotzerakoan beti agertu izan dira argazkiak, lehenago edo beranduago…\n…eta zure argazkiak atera ziren 2013an.\nBadakit nondik atera zituzten, konturatu nintzelako. Egun batzuk lehenago banekien han zebiltzala. Berehala konturatu nintzen.\nEta, ihes zuk. Bi urte lehenago ere, Mont Blanc inguruan, ospa egin zenuen beste batekin. Bada istorio bat: abisu dei bat jaso zenutela Kenyatik.\nOndo dakite hori zirku bat dela. Dei horrek beste istorio bat dauka, eta ondoren jakin nuen, kasualitatez: kontrabandoan zebilen nire lagun bati deitu omen zioten, esanez «hitzordu hau uzten dugu». Hortik dator muntaiaren haria. Zirku bat. 2004an ere izan nuen atxilotze saio bat, Ipar Euskal Herrian. 1987an ere bai, Senperen.\nArgazkietan eta bideoan Josu Urrutikoetxea, joan den astelehenean, Parisen, BERRIAren elkarrizketan. BERRIA\nNabari da Madrilek ETAren ibilbidearen ikurtzat hartzen zaituela.\nHori da haiek egiten dutena nitaz. 1971n ihes egin nien lehen aldiz, Sollube inguratu zutenean. Agian, istorioa hortik dator. Botere mediatikoa dela medio, gure borroka haiek muntatzen dituzten istorioekin beteta dator. «Burua atxilotu dugu». Handik bi hilabetera, gauza bera. Iduri du historian zehar murgildu beharko ginatekeela bisigodoen garaira, Domuit Vascones idazten zutenean. Horren kopia bat da. Horrela segitzen dute.\nEspainiak bere esku nahi zaitu, eta bi euroagindu eta bi estradizio eskatu zizkion Parisi iaz. Zer aurreikusten duzu?\nEgia esateko, etorkizun beltza. Espainiako Estatuak nirekiko izan duen jarrera beste askorekin izandako bera da. Bina estradizio eta euroagindu eskaera daude, zera gehiago ez dituztelako asmatu edo muntatu. 1996tik 2000ra espetxean egon nintzenean, ni inplikatzen saiatu ziren Zaragozakoagatik  eta. Kontua da ez zegoela ezer. Zenbait aldiz pasatu ote nintzen [Baltasar] Garzon epailearen aurretik… Baina ez aipatutako kasu horregatik bakarrik; urte haietan hogei edo ez dakit zenbat kasu ireki zituzten nire aurka.\nGuardia Zibilak esaten du ETAren zuzendaritzako kide zinela garai hartan, eta, beraz, zure oniritzia ere jaso zuela Zaragozako kuartelaren kontrako erasoak.\nArgudio horrekin, zergatik ez ninduten auzipetu 1996tik 2000ra artean? Haien esku nintzen, espetxean. Horrek esan nahi du beste zerbait dagoela. Aldi hartan [Juan Manuel Soares] Ganboarekin izan nuen aurrez aurreko bat Auzitegi Nazionalean; Garzonek galdetu zion ea nolatan zeukan nire inplikazioaren berri, eta erantzun zuen jakin ez zekiela zuzenean, baina giroan aipatzen zela. Inolako frogarik ez zuen eman.\nZu garai haietan ETAren nazioarteko taldean al zenbiltzan?\nAlain Ortegak, Frantziako Informazio Zerbitzuetako operazioburuak, dio Argala komandoak egin zuela Zaragozakoa, eta ETAren buru militarrak baino ez zuela talde haren berri.\n[ETA] Erakundean betidanik, eta hori segurtasun neurri bat zen, ahalik eta jende gutxienak jakin du nortzuk ziren komandokoak, zer egiten zuten eta non zeuden.\n1987ko abenduko atentatu hartan 11 lagun hil zituen ETAk; haietatik bost, haurrak ziren. Zer eragiten dizu horrek? Orain desberdin ikusten al da?\n1980ko hamarkadan ETAk jauzi bat eman zuen: bonba-autoak. Albo kalteak ere eragiteko, arrisku handiagoa...\nHalaxe da. Horrelako tresneria erabiltzerakoan arriskuak ere bikoizten edo hirukoizten dira. Kontrola zaila da.\nZeu hiltzen saiatu ziren, 1975ean, atentatu bat eginda.\nHori baino lehenago jarri zituzten lehergailuak iheslariak mugitzen ziren lekuetan, etxe batzuen aurrean… GAL baino askoz lehenago ja, gu geu arduratzen ginen iheslarien segurtasunaz. Nire hori 1975eko ekainaren 5ean gertatu zen, Miarritzeko auzo batean. Lagun batek utzi zidan kotxea. [Seme] Egoitzek urtebete zeukan eta [alaba] Irati jaio berria zen, eta medikuarengana joan behar ginen. Etxean preso bati eskutitz bat idazten ari nintzaion bitartean auto hura lehertu egin zen.\nZaragozako auzia zela eta, 2002an berriro sasira jo zenuen.\nMuntaia guztia 2001ean egin zuten: Auzitegi Gorenera eraman zuten gaia, eta inplikatu egin ninduten. Gustura ikusiko nuke urte hartan zenbat orri idatzi ziren. Gasteizko parlamentuan ere bizi behar izan nituen momentuak, batzuetan ez zidatelako hitz egiten uzten. Kristoren zurrunbiloa zegoen, eta ez nuen inolako bermerik. Erabaki nuen ez aurkeztea Gorenean, eta berriro sasian sartzea.\nSasira joanda, zer helburu zenuen?\nZalantzak nituen Lizarra-Garazikoaz [1998-1999]: «Zer hostia gertatu da hemen?». Kontua zen horri nola buelta ematen genion. Zortea izan nuen, aurkitu nituen erakundeko militanteak eta erakundearen inguruan mugitzen ziren beste batzuk perspektiba horretan mugitzen zirelako: nola egin bide bat hori negoziazio batean buka zedin. Erakundeak urratsak egin zituen, eta paraleloki —ni gero enteratu nintzen— Arnaldok [Otegi] bazuen nolabaiteko harremanena Jesus Egigurenekin urteetan. Tantak, nahiz eta harri gainean erori, zuloa egiten du.\nZer gertatu zen Lizarra-Garazin?\nLizarra-Garazikoa ez nuen zuzenean bizi; garai horiek kartzelan egin nituen. Egia esateko, ez nuen ulertu zergatik apurtu zen; agian, ez nuelako batere segitu aurretik. Baina, niretzat, kristoren urratsa zen [akordioa]: bagoaz herri fronte baten bila, lortzen dugu... Gero badirudi EAJk ez duela betetzen eta apurtzen dugu… Baina EAJ badakigu nolakoa den betidanik. Beti pentsatu izan dut, diplomaziaren munduan, norbaitekin esertzen bazara eta norbait hori estatu bat edo EAJ bezalako indar politiko bat bada, jakin behar duzula zerbait izenpetu eta hurrengo egunean pareko horrek ez duela izenpetutakoa beteko. Herria prestatu behar duzu horretarako. Herriari esan behar diozu: hau gertatuko da, eta lekukoa zuek hartu behar duzue. Hori da egin ez zena Lizarra-Garazin, ezta 2005ean ere.\n2005-2006ko prozesura iristeko eta orduan, zer lan egin zenuen?\nLehen lana etxean egin beharrekoa da. Gerry Adamsek dio etxeko arazoak kanpokoak baino handiagoak zirela. 2005ean arazo horiekin topo egin nuen, 2005eko logika hori ez baitzen 2002, 2003 edo 2004koa. Atzerapauso izugarria da estatuarekiko konfrontazioan. Lana, zentzu askotan da; batetik, Txillarren [Elgoibar] zeramaten ibilbidea, eta, gure aldetik, berdin. Gure esatean, ez naiz erakundeaz bakarrik ari; hori baino zabalagoaz: gizarte zibilaz.\nProzesu haren aurretik Henri Dunant Suitzako zentroarekin harremanetan jarri zen ETA.\nNik gogoan dut kide batek aipatu zidala Henri Dunanteko [HD] bat ezker abertzalearekin Bizkaian harremanetan jarri zela, esanez prest legokeela lan bat errazteko. Betidanik nolabaiteko distantzia hartu nuen horrelako erakundeekiko, beti mugitzen direlako estatu batzuen interes jakin batzuen arabera. Hortik eta horretarako bizi dira. Poliki-poliki harremanak izan genituen horiekin, hitz egin genuen argi eta garbi, erakutsi ziguten zer zen, nola sortu zen, zer jende zegoen, non ibili diren, nortzuekin, nola… Gauzak zehazten joan ziren 2004ko giroan. Testuinguru horretan gertatu ziren Madrilgo [martxoko] atentatuak eta hauteskundeak. Madrilen gertatu ziren atentatuek erakusten dute zer den terrorismoa, edo estatuek egin dutena: inora begiratu gabeko sarraskiak.\nMugitzeko askatasun bat izan zen prozesu hartan. Esaten da bazenituztela telefono batzuk…\n2005eko ekainean heldu ginen Genevara; Henri Dunantekoek eraman gintuzten Frantziako Estatutik Suitzara. Suitzako Gobernua federala da, eta horretaz arduratzen dena Justizia Ministerioa da. Henri Dunant zentroak harremanak zituen gobernuan zeuden arduradun batzuekin. Haiek bazekiten zertan ari ziren HDkoak, nahiz eta gobernuak ofizialki jakin ez. Gobernuko jende batek bazekien gu zertara gindoazen eta gu HDren menpe geundela. Egun batzuk beranduago, zentrokoek esan zuten hitzordua genuela hurrengo astean, Jesus Egigurenekin. Esan nion ezagutzen nuela parlamentutik. Genevako laku ondoko hotel batean elkartu ginen lehenengo aldiz.\nPresident Wilson hotelean.\nBeste batzuetan ere bai gero. Genevatik kanpo ere, leku askotan: mendian… Lehen bilkura izan zen gauza sinpleak baina elkarrizketa guztietan eman beharreko lehen pausoak zehazteko: nola eraman behar genituen hasierako elkarrizketak. Horren aurretik bazen oinarrizko gauza bat: nola bermatzen zen gure segurtasuna? Horretarako, zentrokoek esaten ziguten Suitzan ez zegoela arazorik, baina guk genioen Frantziako Estatura joan nahi bagenuen ezin genuela; Egigurenek [Espainiako orduko Barne ministro Alfredo Perez] Rubalcabari hots egin ziezaiokeela, baina guk ezin genuela deirik egin. Berme batzuk behar genituen, eta Egigurenek eskatuko zion Rubalcabari, hark Espainiako zerbitzuei, haiek Frantziakoei, eta hurrengo bilkuran eman zizkiguten bi telefono zenbaki.\nVictor Garcia Hidalgo Espainiako Poliziaren zuzendari nagusiarena eta Christian Lambertena, Nicolas Sarkozyren konfiantzako kidearena, ezta?\nHala da. Baina zeinenak ziren ez genekien orduan. Hori jakin zen Ion Iurrebaso 2006an atxilotu zutenean, martxoan: poliziak begiratzen hasi ziren, eta ohartu ziren telefono horiek bi haienak zirela. Frantziako Poliziarekin arazorik izanez gero eman zizkiguten, bati deitzeko; eta Espainiakoarekin izanez gero arazoak, besteari hots egiteko.\nZer moduz ibili zineten berme horiekin?\nNeuk ez nituen erabili behar izan telefono horiek. Gu mugitzen gintuen jendea HDkoa zen. Nolabaiteko babesa zegoen, Suitzak, Frantziak eta Espainiak bazekitelako.\n2005eko ekainaren 21ean izan zen ETA-Madril lehen bilera, Genevan. Zer eratara hartu zenuen parte zuk?\nETA erakundeak hautatutako ordezkari baten gisara, Espainiako Gobernuaren ordezkariarekin hitz egiteko.\nEta gero erabakiak ETAren zuzendaritzak hartzen zituen.\nBai, noski. Helburu orokor bat zegoen, eta horren barnean mugitu behar ziren adostutako adierazpenak.\nZu ETAko zuzendaritzako kidea al zinen?\nFrantziako Poliziaren txosten konfidentzial batek ez zaitu etakide ere jotzen; ordezkari.\nHala dio, argi eta garbi.\nPasa den urrian Frantziako hedabide batzuei emandako elkarrizketetan esan zenuen harreman asko egin zenituztela Euskal Herriko eragileekin ere.\nEragile ezberdinekin. Kanpoko jendearekin ere bai. Elkartu ginen lehenengo pertsona Norvegiako enbaxadorea izan zen; Genevan bizi zen eta bere etxera gonbidatu gintuen aperitifa hartzera. Bagenekien Norvegia prozesuaren atzean zegoela. Aste batzuk geroago, Norvegiak berak eskatu zuen akordioa, formalitateak, Norvegian egiteko.\nZer zenuen buruan?\nDena nola izan behar zen muntatua nuen buruan. Gogoratzen dut lehen bilkura egin genuen hotelean orri handi batzuk zeudela, eta Jesusi esan niola —gazteleraz, zentroko pertsona bat zegoelako dena hartzeaz arduratzen zena, gero gordetzeko—: «Azalduko ditiat gure iritziak zeintzuk diren». Azaldu nion orri horietako batean, eta Jesus harrituta geratu zen: «Kristoren lana egin duzue, ondo iruditzen zaidak pauso horiek ematea». Zehaztapen batzuk egin zituen, baina orokorrean hori hartu genuen oinarritzat. Hor nonbait egongo da gordeta orrialde hura ere. Halaxe hasi ginen, urratsez urrats, eta ia bukatzear zegoela, nahikoa definituta zela, Norvegiara eraman gintuzten. Guk ez genekien nora gindoazen; bai Norvegiara gindoazela, baina ez justu nora. Han aireportuan atzeko atetik atera ginen, paperik erakutsi gabe, eta dozena bat polizia kotxe zeuden bertan; hotel batera eraman gintuzten.\nHartu-eman ona al zegoen Madrilen eta ETAren ordezkaritzen artean?\nGure taldearen helburua zen gatazkaren ondorioak lantzea, konpontzea, horrek esan nahi zuenarekin. Presoak, biktimak, armategiak, iheslariak…; oso mundu konplexua da. Horra heltzeko, adostasun batera heldu behar zen: zein izango zen erakundeak egin behar zuen adierazpena eta zein [Espainiako Gobernuko presidente Jose Luis Rodriguez] Zapaterok egin behar zuena. Hori dena eztabaidatu behar zen: nork egin behar zuen lehenago, zer terminotan, nola, noiz egin behar zuen Zapaterok, zein testuingurutan… Dena, puntuz puntu. Eta eztabaidatu zen.\nAurreneko bilera saila 2005eko uztailaren 14an bukatu zen. Pozik atera al zinen?\nSinisten nuen, ikusten nuen aukera zegoela. Baina sinismen hori hara joan aurretik hankaz gora bota zidan erakundeko zuzendaritzako batek esan zidan zerbaitekin, ohartu nintzelako hark zuen pentsamoldea negoziaketari buruz eta nirea punta batean eta bestean zeudela. Konturatu nintzen erakundean zerbait gertatu zela.\nNoiz izan zen bilera hori?\nEkainean Genevara joateko kotxea hartu genuen bezperan; zuzendaritzarekin. Kontua da nik lehenengo faseko eztabaida horietan parte hartu nuela, hain zuzen barneratuta neukalako negoziazioari buruzko ikuspegi bat: erakundeko zuzendaritzan barneratuta zegoen ibilbide bat. Zer gertatzen da? Tarte horretan, erabaki horiek hartu zituzten erakundeko militanteak erori zirela, poliki-poliki. Gero jakin dugu erakundeko zuzendaritza kontrolatuta zegoela goitik behera. Kontua ez zen bakarrik prozesu bat ekiditea, baizik eta erakundearen barruan inplosio bat probokatzea. Poliziaren helburua hori zen.\nETAn beste ildo bateko jendeak hartu al zuen zuzendaritza?\nBai, ikusi zenez. Konturatu nintzen zerbait gertatu zela, ez nekien zer, baina zerbait, eta esaten nuen: «Oker nabil; hor komunikazioa eten egin da». Pentsatzen nuen Damoclesen ezpata nuela.\nIkusten al zenuen Espainiako Gobernua akordio baterako borondatearekin?\nHura hankaz gora joan bazen, ez zen bakarrik Madrilen jarrerarengatik. Ez baduzu negoziaketa batean sartzeko gogorik eta ez baduzu sinesten, orduan zer egingo duzu? Eta pentsatzen baduzu oraindik borroka mota horrekin aurrean daukazun etsaia menperatuko duzula, gaizki zabiltza.\n2005eko abendu hasieran Osloko aurrekordioa lortu zenuten. Gustura geratu al zinen?\nNoski baietz. Pentsatzen dut zuzendaritzak ez zuela sinesten guk [ordezkariok] zerbait lortuko genuenik. Hori izan zen lehenengo ezustea. Ni paperarekin heldu nintzenean, «hostias, hau lortu da?», esan zuten.\nBaina 2006ko otsailean ETAk aldaketa batzuk egin zizkion Osloko akordioari. Garrantzitsuak?\nEgon ziren zehaztapen batzuk.\nEz al zeunden baikor orduan?\nEz, baina neure artean nioen ea buelta ematen genion giroari.\nMartxo bukaeran su-etena eman zuen ETAk.\nDinamika batean sartuta zegoelako.\nZapaterok 2006ko ekaineko adierazpenean esan zuen errespetatuko zuela euskal herritarrek erabakitakoa. Hori adostu al zenuten Oslon?\nBai. Erakundearen su-eten agiria ere bai. Besteaz, egia da erabaki zen adierazpena ez zela izan hitzez hitz Zapaterok egin zuena. Guk adostu genuena argia zen. Sinpleki, helburua hau zen: esatea Espainiako Estatuak onartuko zuela euskal herritarrek demokratikoki bere geroari buruz erabakiko dutena. Eta hori zen lehen fasea. Bigarrena hasiko zen gero: eragileen artekoa eta teknikoa, ondorioena.\nEuskal eragileekin hitz egiten zenutenean, zer sumatzen zenuen?\nHorren esperoan zeudela. Ezker abertzalekoak ere bai, urrats batzuk egin zirelako. Bi mahaiko eskema plantetatzen zen, eta bakoitzak bere garapena edukiko zuen.\nBatasunaren Anoetako proposamena hor kokatu behar da (2004-11-14).\nGarrantzia izan zuen, baina ez bakarrik Euskal Herrian. Nazioarteko eragileek ere oso garbi ikusten zuten. Ikusten zuten hori egingarriagoa zela.\nZapateroren adierazpenaz ETAk balorazio bat egin zuen eta Batasunak beste bat, baikorragoa.\nEzker abertzale osoan 1995ean eman al zen eskema horretarako lehen pausoa, ETAk Alternatiba Demokratikoa aterata?\nOrduan hasi zen erakundea bide hori marrazten. Hala ere, KASen garaian hango arduradunei esaten nien gaztainak sutatik herriak atera behar zituela, eta helburu politikoak lortzea ez zela borroka armatuaren esker izango, baizik eta herriaren lanari eta presioari esker. Baina mentalitate aldaketa hori gerora hasi zen ematen. Dena dela, nik esango nuke oraindik orain hori lortzeke dagoela, baina distantziatik esaten ari naiz, ez nagoelako Euskal Herrian orain.\nETAk errei teknikoan parte hartu behar baldin bazuen, zergatik negoziatu zuen Zapateroren adierazpena?\nAdierazpena giltza baitzen bi mahai horiek abian jartzeko, bi prozesuak irekitzeko. Elkarrizketen lehen fasea hori dena zehaztea zen. Bigarren fasea jarri zen mahai gainean, gauza zehatzez hitz egiteko.\nZure azken bilerak, 2006ko irailean?\nNi Oslotik udan atera nintzen.\nEspainiaren ordezkarietako Jose Manuel Gomez Benitezek 2017an BERRIAn zioen bere lehen bilerak 2006ko irailaren 26, 27 eta 28koak izan zirela, eta zuk orduan utzi zenuela, zure azkenak izan zirela.\nHala izango da. Gauza batzuk ahaztuta ditut, nahita edo.\nGuardia Zibilak dio zure azken bilera abenduaren 15ean izan zela.\nEz, ziur ezetz.\nZeure kabuz utzi al zenuen mahaia?\nMadrilen ordezkariei jakinarazi al zenien?\nNik haiei ez nien ezer esan.\nNori esan zenion?\nHenri Dunantekoei. Esan nien arazo pertsonalak nituela. Ez zuten sinistuko, baina…\nBilera sail hartara batu al zen lehenengo aldiz Xabier Lopez Peña ETAren ordezkaritzara?\nMahaian ere, aldaketaren seinale?\nBai. Ez zuen prozesuan [hartan] sinisten.\n2006ko irailean bertan hasi ziren Batasuna, PSE-EE eta EAJ Loiolan [Azpeitia] hizketan, hilaren 20an. Bilera horien berri izan al zenuen?\nEz. Dena moztu nuen.\nLehenago, abuztuaren erdian, ETAk agiri batean zioen Madrilen «erasoek» segitzen bazuten, «erantzun» egingo zuela. Atentatua egin zuen abenduan, Madrilen, T4an. Bi hildako, zibilak.\nNik pentsatzen nuen su-etena apurtuko zela, baina ez ekintza bat eginda su-etenean. Izan ere, erakunde bat su-etenean badago, ekintza bat egiteak ez du ez bururik ez hankarik. Euskal Herrian izugarrizko garrantzia eman izan zaio erakundearen hitzari. T4koarekin zerbait apurtu zen euskal herritarren barruan, eta jendeak ez zuen ulertu.\nKonponbide integralerako azkeneko trena izan al zen 2005-2006koa?\nMomentuan ezin zen esan hori. Urteak pasatu eta gero, esan daiteke.\nZergatik ez zuen izan segidarik?\nEstatuak jarritako trapura zezen bat bezala sartu zen erakundea, eta hori da ekidin behar duzuna negoziaketa batean. Zuk negoziaketa batean sinisten baduzu, jakin behar duzu estatuak jukutriak mila egingo dituela. Zuk, herrira heltzeko, ezker abertzaleko koadro eta oinarriak landu behar dituzu, jabetu daitezen nola jokatuko duen estatuak; eta, bestetik, helarazi erakundea bukatzera zihoala eta oinarriak borrokatu behar zirela. Hori ez bada hedatzen, desilusioa sortzen da, ez dagoelako goitik beherako komunikaziorik.\nEzker abertzaleak ez zeukan erraza orduan, legez kanporatzeagatik.\nZaildu egiten zuen lan hori egitea, baina beste gauza batzuk egin ziren bezala, hori ere egin zezaketen. Une hartan lehentasuna ezker abertzalearen biziraupena zen, baina horrekin zerikusia zeukan egoera horrek ere.\nZu Aljerko elkarrizketa prozesua (1989) prestatzen ibili zinen, ezta?\nAljeriara joan al zinen horretara?\nETAren nazioarteko taldeko kide modura?\nHura izan zen ETAren eta Madrilen arteko lehen elkarrizketa mahai ofiziala.\nIzugarrizko urratsa zen hori, ez erakundearentzat, baizik eta Euskal Herriak zeraman borrokarentzat. Aljeriak Euskal Herriaren ordezkarietako bezala hartu zuen ETA, eta parean, estatu baten ordezkaritza zegoen: Espainiarena.\nProzesu hark ere porrot egin zuen.\nKAS Alternatibarekin joan zen erakundea: Hego Euskal Herriak bere etorkizuna erabaki, lauko autonomia… Gutxieneko taktiko bat zen. Baina impasse batean sartu zen prozesua. Madrilek termometro bat jarri nahi izan zuen, noraino iritsi nahi genuen ikusteko.\nETAk, 1989ko martxoan, besteak beste zeu izendatu zintuen elkarrizketa mahaira batzeko.\nFrantzian kartzelan nengoela jakin nuen hori. Gogoratzen naiz Julen Madariaga ere gurekin espetxean zegoela, eta esan zidan laster aterako nindutela ni. ETAk elkarrizketa mahaian nahi ninduela enteratu zelako zioen hori Madariagak, baina nik jakin ez... 1999an ere gertatu zitzaidan antzekoa: Alcala-Meco [Espainia] kartzelan nengoen, eta egunkarian irakurri nuen berria, besteak beste ni izendatu nindutela mahaiaren bigarren bilerarako…\nAljerkoaz ari garela, zein zen 2005-2006ko prozesuarekiko aldea?\nAljerren mahaian dena eztabaidatu nahi zen. 2005ekoan erakundea ez zen aurkeztu, Aljerren bezala, herriaren ordezkari modura, eta etorkizuna gure herriko ordezkari politikoen eskuetan utzi nahi zen.\nZer egin zenuen 2007tik aurrera?\nNeure bizitza. Pirinioetako herri batean, Frantzian: Durban-sur-Arizen. Integratuta nengoen. Ia egunero goizean goiz kirola egitera joaten nintzen, gero gosaldu, ondoren auzoko baserritarrei lagundu, mendira egurra egitera joan, baratzan aritu... Baserriko lana! Ondo konpontzen nintzen haiekin.\nZer zekiten zutaz?\nHan zu zinen...\nDaniel Martin. Espainiar jatorriko bat, Frantzian bizi izandakoa eta Parisen ikasketak egindakoa.\nEz al zenuen harremanik ezker abertzalearekin eta.\nEz. Ez nintzen sartzen Interneten ere. Harreman bakarra familiarekin nuen, oso noizbehinkakoa.\nPolizia sumatzen al zenuen?\n2007ko maiatzean elkarrizketak hautsi ondoren, ezker abertzaleak estrategia aldatzeko bideari modu azkarragoan heldu zion.\nOndotik jakin nuen hori, bisita jasotzean USB batean urte osoko informazioa pasatzen zidatelako: egunkarietako artikuluak, ezker abertzaleko txostenak… Besterik gabe nekien horren berri.\nEgin beharrekoa al zen aldaketa?\nEskatu al zizuten ekarpenik?\nEz. Eskatu izan balidate ere, ez nuen egingo.\n2011-2013an Oslon izan zinen, ETAren jarduera armatuaren bukaeraren ondoren, haren ordezkaritza taldean.\nHasieran ez nuen batere gogorik.\nNolatan joan zinen, beraz?\nNazioarteko gobernuz kanpoko erakundeek eskatzen zuten [ni Oslon egotea], nolabaiteko berme bat zelako beraientzat. Bustita zeuden gobernuek ere esan zuten ibilbidea zuen norbait nahi zutela. Horregatik konbentzitu ninduten. Hasieratik nire kezka zen han topatuko nituen erakundeko ordezkariek txipa aldatua zuten edo oraindik eskema militarista batean segitzen zuten. Orduan esan zidaten 2009ko bihurgunea [estrategia aldaketa] ematen ibili ziren militanteak zirela, eta abar. Ados.\nETAk 2011ko urriaren 20an jakinarazi zuen betiko bukatu zuela jarduera armatua. Zuri noiz eskatu zizuten Oslora joateko?\nBizpahiru hilabete lehenago. Esan zidaten Madrilekin harremanak zeudela, Henri Dunanten bidez, gatazkaren ondorioetarako bide orri bat lantzen ari zirela, eta Aieteko konferentzia egongo zela… Ikusi nuen forma bat hartzen ari zela.\nNola joan zinen Oslora?\nAriegeko [Frantzia] herrixka batean hitzordu bat jarri zidaten. Henri Dunanteko kide bat etorri zitzaidan bila, eta [Norvegiaren] auto diplomatiko batean sartu ginen; Pariseraino. Han [Norvegiako] enbaxadan sartu gintuzten, lo egin genuen, eta hurrego egunean auto bera hartu eta 22-23 orduz joan ginen, eta David [Pla] eta Iratxe [Sorzabal] zeuden hotel batera heldu. Ezagutzen nuen hotel hori, akordioa lortu genuen hotela baitzen; Oslotik ordu eta pikura dago, herrixka batean.\nMadril ez zen azaldu Osloko mahaira.\nKeinurik ere ez azaltzeko?\n2012 bukaeran Vatikanoko kargu handi bat bilkura batera agertu zitzaigun, esanez [Jorge] Fernandez Diaz Espainiako Barne ministroak deitu ziola eta haren partez galdera bat ekartzera joan zela Oslora. Galdera zen ea prest geunden gu hitz egiteko. Guk baietz, nola ez, urtebete generamala Espainiaren zain. Jaso zuen gure erantzuna, eta esan zigun helaraziko ziola Madrili. Geroztik ez zen inolako erantzunik iritsi. Ez dakit zer gertatuko zen. PPren gobernuan dena kontrolatzen zuena [Jorge] Moragas zen, eta, agian, iritsiko zitzaion Barne ministroa zerbaiten ari zela eta moztu egingo zuen saioa. Baina ez dakit.\n2012ko martxoan ziren Espainiako Gorteetarako hauteskundeak, baina Zapaterok udan 2011ko azarora aurreratu zituen.\nUrte erdi batek jokoa emango zukeen. Nik uste dut Osloko mahaia aurrera aterako zela.\nPPk gehiengo osoa lortu zuen, gainera.\nBai, baina aztertu behar da [Mariano] Rajoy presidentearen izaera ere. Ez da erabaki asko hartzekoa izan. Garai hartan, 2012ko abenduan, Rajoy Norvegiara azaldu zen Europako Batasunari emandako Nobel saria zela medio, eta egon zen Norvegiako Gobernukoekin, baina gure kontuaz hitz bakar bat ere ez zien esan.\nZer giro zegoen Osloko mahaiaren bueltan?\nInork ez zuen ulertzen espainolen jarrera. Esaten zuten mila gatazkatan ibiliak zirela eurak eta horrelako jarrerarik ez zutela ezagutu.\nNazioarteko komunitateak ez al zuen Espainia presionatzeko nahikoa indar ala borondate izan?\nNazioarteko kontu guztiak interes batzuen arabera mugitzen dira; gehienetan, interes ekonomikoak izaten dira tartean, Yemen, Siria, Irak edota Kolonbiako gatazka izan tartean. Sekula ez da ezer doan ematen. Eta Euskal Herria zer da mundu globalizatu honetan?\n2011ko urritik 2013 hasierara zuen taldea modu iraunkorrean egon al zen Norvegian?\nHantxe egon ginen, bai, Oslon eta.\nNoiz arte justu?\nNi, 2013ko otsailera arte. Beste bi kideak pixka bat lehenago atera ziren, ez dakit justu noiz.\nZer modutara atera zineten?\nKanporatuak izan ginela esan izan dute, hala saldu izan dute batzuek. Norvegiatik pasaporte diplomatikoarekin hegazkinez atera nintzen ni, eta neuk eskatutako tokira eraman ninduten. Modu bitxia kanporatua izateko, ezta?\nNora joan zinen, Frantziara?\nDurban-sur-Arizera berriro. Gau batez heldu nintzen. Elurra ari zuen. Jendea zain nuen, mahai baten bueltan, afaltzeko. Esan nien Parisen egon nintzela urtebete pasan, ikasketa batzuk egiten. Haiek ez zuten hedabiderik kontsumitzen, eta ez nuen arriskurik.\nEta berriro, baserritar lanean?\nParisek datorren urtean berriro epaituko zaitu 2005-2006ko eta 2011-2013ko prozesuengatik.\nEpaiketa baterako ETAren talde aparatuko burutzat jotzen nau, eta esaten du jende batekin elkartzen nintzela bake negoziazioak prestatzeko. Horrek zer esan nahi du? Bakea negoziatzea delitu terrorista al da? Ez du zentzurik akusazioak. Gainera, froga batzuk aldatzen ari dira, zehaztasunik eman gabe eta.\nMadrilen esanetara al dago Paris?\nIpar Euskal Herrian egin dute lan bat Parisengan eragiteko asmoz.\nLan handia izan da, baina ez da armagabetze prozesuan bakarrik egin. Iparraldea txikia da, 300.000 biztanle baino ez ditu, baina gatazkaren arloan munduko edozein gatazkentzat adibide bat izan daiteke. Segitu behar da eguneroko lanean, eta segitu behar da Parisen ateak jotzen, sareak osatzen... Etengabeko lana da. Espainiako Estatuan egiteke duguna da.\n2018ko maiatzaren 3a: ETAren desegitearen eguna. Zergatik irakurri zenuen adierazpena?\nEskatu egin zidatelako. Inguruan begiratzen dudanean, ikusten dut zoritxarrez aspaldiko kide asko ez daudela: hil egin zituztelako edo bestela hil zirelako. Haiek nik baino ibilbide sakonagoa eta zabalagoa zeukaten. Baiezkoa eman nuen, itxi behar zen bezala itxiko zela pentsatzen nuelako. Horretarako baliogarria izan bazen nik parte hartzea, ongietorria.\nBa al zenekien beste norbaitek ere irakurriko zuela adierazpena?\nBai. Eta aukera batzuk zeudela.\nAskoz lehenago eskatu al zizuten leitzeko?\nEgia al da zeu agertu zinen bideo bat grabatu zenuela?\nEz dakit zer formatu hartu zuen, baina uste dut nazioarteko komunitateko batzuek ikusi zutela. Kanpora begira, grabazioko ahotsa baino ez zen gelditu.\nZer sentsazio izan zenuen adierazpena irakurtzean? ETAren ibilbidearen bukaera zen…\nGure herriaren eskubidearen aldeko borroka honetan une garrantzitsu bat izan zen hura. Baina ez zen ezeren bukaera bat. Gauzak egiteko daudela ikusi zen, eta denoi dagokigula egitea. Horren subjektua herria da.\n«Denoi dagokigu etorkizuna eraikitzea, bizi izan duguna berriro errepikatu ez dadin»\nBiktimak, euskal presoak, elkarbizitza... Agenda politikoan dauden gaiak dira, ETAk jarduera armatua bukatu zuenetik ia hamar urtera ere. Indarkeria egoerarik berriro ez izatearen alde mintzatu da Josu Urrutikoetxea.\nETAk, bere desegitea baino pixka bat lehenago, eragindako minaz adierazpen bat atera zuen: 2018ko apirilaren 8an. «Barkamena» eskatu zien «gatazkan parte hartze zuzenik ez zuten» biktimei. Ez zen ondo hartu euskal gizartean.\nBereizketa bat egin zuen erakundeak, batzuek ardura zuzenak izan zituztelako egoera orokorrean, zapalkuntza egoera horretan, eta hori esan zuen agiri hartan. Kontua ez da hainbeste barkamena eskatzea edo ez; kontua ez da atzera begiratzea eta hor bizitzea, baizik eta ikasgaiak ateratzea, eta berriro gerta ez dadin denon artean bitartekoak jartzea. Konpontzen ez den zerbaitek ondorioak ekar ditzake, nonahi. Gutxiengo batek gorrotoan eta mendekuan oinarritzen du bere jarrera. Ez dut uste horrela ezer eraiki daitekeenik. Hala ere, gutxiengo horri zor zaion errespetutik, denon artean eraiki behar dugu gure geroa. Etorkizun horren alde, neu sekula ez naiz oinarritu gorrotoan eta mendekuan.\nEzker abertzaleari ETAren jarduerarekiko azterketa kritikoa egiteko eskatzen diote.\nHitzekin jokatzen ari gara. Gure etorkizuna egunero eraiki behar dugu, jarrera baikorrarekin, eta hori denoi dagokigu, bizi izan duguna berriro errepikatu ez dadin. Hitz bat esatea magikoa al da? Eta bihar dena konponduta egongo al da? Kontua da txipa, logika, denon arteko eraikuntzan jartzea.\nOraindik 225 bat euskal preso daude. Paris eta Madril konponbiderako mugitzen ari al dira?\nPresoen kolektiboak [EPPK] urratsa egin zuen, estatuen legedia betetzera zihoala esanez, baina zer gertatzen da? Besteak ez direla ari legedia betetzen, salbu kasu batzuetan. Noraino ausartuko dira, ez ezer berezia egiteko baizik eta legedia betetzeko?\nBestelako pausoak eman beharko al lituzkete gobernuek?\nEuren legedia bete dezatela haiek, lehenik eta behin. Praktikan tokia badago Euskal Herriko kartzeletan. Ajuriaeneko paktuan  badago idatzita baina argitaratu gabeko zerbait: [ETA] erakundeak borroka armatua geldituz gero, presoak kaleratu beharko liratekeela! Kaleratu! Zer nolako atzerapausoa eman den…\nNola behartu litezke estatuak euskal presoen auzia konponbidean jartzera?\nBetiko botika mahai gaineratuko nuke: eguneroko lana, arlo guztietan, bakoitzak berean.\n«Praktika bat da» nazioa eraikitzea\nNola ikusten duzu Euskal Herria?\nDistantziatik. Lehengo eta behin, ikusi behar dugu ez dela oasi bat. Eta, zoritxarrez, osasun egoera honek neoliberalismoak bultzatzen duen indibidualizazioa erraztu egiten du, eta sistemak hori baliatzen du, oraindik neurri sakonagoak hartzeko.\nBurujabetza prozesu baterako prestatuta al dago Euskal Herria?\nBaldintzak badaude, arlo desberdinetan. Izugarrizko potentzial bat da.\nEta independentziarako, euskal errepublikarako biderik ikusten hurrengo urteetarako?\nEuskal errepublika, zergatik ez? Baldintza denak ditugu. Belaunaldi berriek zentzu horretan borrokatzeko gogoa dutela ikusten dut. Beste mende batean gaude, beste tresna batzuk dituzte, guk ezagutu ez ditugunak, baina beste etsai batzuk ere bai, neoliberalismoak eta mundu globalizatuak ekartzen dituztenak, baina konfiantza emanez eta lan eginez egunero-egunero-egunero, guk ditugun tresnekin atzeraezina da egoera.\nJosu Urrutikoetxearen elkarrizketaren inguruabarrak (2020-12-15)\nElkarrizketaren bilduma (bost hizkuntzetara itzulpenak, bideoak...)\nEnekoitz Esnaolaren 'Lerro batzuk' bloga: 'Josu Urrutikoetxearen elkarrizketaren inguruabarrak'\nJosu Urrutikoetxearen auziaz testu bilduma


2020/11/02 Osasuna komunikazioa Iragarki eta oharrak Covid-19\nKoronabirusari aurre egiteko neurri zehatzen inguruko, OHIKO GALDE ERANTZUNAK\nEusko Jaurlaritzak azaroaren 2an eguneratu du, 2020ko urriaren 26an indarrean sartutako aginduen inguruko argipenerako OHIKO GALDE ERANTZUNen agiria. Hemen dituzue hitzez hitz, Jaurlaritzak plazaraturiko galderak eta erantzunak.\n2020/10/19 Zaldibiako Udala Alkatetza komunikazioa Covid-19\nHerriko egoera dela eta, Alkatearen mezua\n"Egoera kezkatzeko modukoa da eta koronabirusa herrian gehiago zabaldu ez dadin neurriak hartu behar ditugu. Gure artean zaintzeko garaia da". Hala dio alkatearen mezuak. Jarraian bideoa eta testua.\n2020/07/20 Iragarki eta oharrak Osasuna komunikazioa Covid-19\nHerriko jostun eta bolondresei deia\nPasa den astean ezarri zen maskararen derrigorrezko erabilera eta sortu den beharrari erantzuteko JOSTUN BOLONDRESEN SAREA osatu nahi du Udalak. Josten jakin eta laguntzeko prest daudenek Udaletxera deitu behar dute. Jarraitu irakurtzen.\n2020/06/21 Alkatetza Iragarki eta oharrak Covid-19\nAlarma egoera amaituta, hemen da “normaltasun berria”\nGaurtik aurrera Hego Euskal Herria “normaltasun berria” izendatu dutenaren baitan dago. Pasa den ostiralean EHAA argitaratutako erabakiak zehazten du nolakoa izango den normaltasun berri hori. Jarraian duzue informazio osoa.\n2020/06/08 Zerbitzuak komunikazioa Covid-19\nGaurtik aurrera 3. fasea dago indarrean Hego Euskal Herrian\nFaseen kudeaketa Autonomia Erkidegoen gain dago hemendik aurrera eta atzo argitaratu zen EAEko Agintaritzaren Aldizkarian Eusko Jaurlaritzak gaurtik aurrera egin dituen egokitzapenak, betiere aurreko dekretuetan ezarritako neurriek indarrean jarraitzen dutela aintzat hartuz.\n2020/06/06 Zerbitzuak Zaldibiako Udala Covid-19\nJarri zure hazia - bonoak agortuta\nCovid-19ak herritarren ekonomiari eta herriko jarduerei eragindako kalteak arindu eta tokiko zerbitzuak sustatu asmoz egindako ekimenak arrakasta izugarria izan du. Izan ere, bigarren egunerako saldu dira 1800 bonoak. Bejondeizuela!\n2020/06/02 Zaldibiako Udala komunikazioa Covid-19\nZaldibia herri bizia, jarri zure hazia!\nZaldibiako lehengai ekoizle, komertzio, ostalari edo eta edonolako zerbitzu emaile diren autonomo nahiz enpresen jarduera ekonomikoa sustatzeko ekimena jarri du abian Zaldibiako Udalak. Ostiraletik eskuragarri izango dira 30 eurotako erosketa bonoak, 20 euroko prezioan.\n2020/05/31 Zaldibiako Udala komunikazioa Covid-19\nZukati ta danokati, 2 metro eta eskuk garbi! lelo bat izatetik, eguneroko joko-arau izatea lortu behar dugu. Bide hori egiten laguntzeko zaldibitarren testigantzak jasotzen jarraituko dugu. Zukati ta danokati!\n2020/05/24 Zaldibiako Udala komunikazioa\nCovid-19a zaldibitarron ahotik: Amaia Irastorza eta Nahikari Lopez


Odon Elorza: "Gutxienez 10.000 herritarrei eskua emango diet, Gipuzkoarekiko konpromiso moduan" - Debagoiena - Goiena.eus\nOdon Elorza: "Gutxienez 10.000 herritarrei eskua emango diet, Gipuzkoarekiko konpromiso moduan"\nEneko Azurmendi 2016-06-10 13:37\nGoizean, alderdiko hainbat kide izan dira Arrasateko azoka txikian egindako ekitaldian, besteak beste, Odon Elorza, Eneko Andueza, Oscar Garcia eta Iñaki Arriola.\nAlderdi sozialistak abiatu du Ekainaren 26an egitekoak diren hauteskunde orokorretarako kanpaina. Goizean, alderdiko hainbat kide izan dira Arrasateko azoka txikian egindako ekitaldian. Odon Elorza kongresurako PSE-EEren hautagaiak nabarmendu du herritarren benetako beharrak asebeteko dituen gobernu bat nahi dutela Madrilen. "Gertukoa izango den gobernu bat lortzea ezinbestekoa da, Euskal Herriareko jendartearekin ondo ulertzen dena eta hauen beharrekin konprometitzen dena. Adibidez, Arcelor Mitaleko arazoa bezalakoei garaiz aurre egiteko eta orain gertatu dena ez gertatzeko", azaldu du.\nAurten, berritasun modura, ez dute ohikoa den larrosa banaketa egin, Elorzaren esanetan, aurrekontu arazoak direla eta. Bestalde, herritarrekiko konpromisoa daukala ereazpimarratu du kongresurako hautagaiak. "Nire helburua da 10.000 herritarrei gutxienez eskua ematea, konpromisoa erakusten duen ekintza moduan. Badakigu eskua emateak zer esan nahi duen, herritarrekiko konfiantza jestu bat da, fideltasun kontratu bat", nabarmendu du.\nOscar Garcia senaturako PSE-EEren hautagaiak, bere aldetik, sozialistek baietzaren aldeko apostua egingo dutela adierazi du eta herritarrenganako hurbiltasuna erakutsiko dutela. "PPk egin dituen politika guztiak gizartearen kontra doaz. Guk justu kontrakoa planteatzen dugu. Gure asmoa da jendearekin egotea, jendea entzutea eta jendeak eskatzen diguna Madrilera eramatea", adierazi du.


< Elkarrizketak eta interrogatorioak | Gepettoren tailerrean >\nLagun finlandiar bat\n“Porno vs Afrodita”\nKonpainia: Benetan Be. Egilea: Patricia Urrutia. Zuzendaritza: Pablo Ibarluzea, Elena Olivieri, Patricia Urrutia. Musika: Asier Ituarte. Eszenografia: Amaia Garate Olano. Argiak: Arantxa Heredia. Jantziak: Marodi Sorkuntzak. Antzezleak: Patricia Urrutia, Juanjo Otero, Jon Zumelaga. Lekua: Basauriko Social antzokia. Eguna: Urtarrilak 29.\nEgun finlandiar bat nahi zuen Atxagaren olerki hartako maitaleak —Gariren abesti ederrean ezagutu genuen—, egun finlandiar luze-luze bat amodioaz hitz egiteko. Kasu honetan, ordea, lagun finlandiar batez ari gara, bera delako, agian, elementurik disruptiboena Benetan Be konpainiaren Porno vs Afrodita honetan. Egia esan, lagun finlandiar honek ere hitz egingo du bere maitearekin, baina nerabeen modura, hau da, berba gutxirekin eta ekintza traketsekin, pornoak gidatutako eskema sinpleen menpe.\nEta bitartean —edo lehenago, edo geroago, batek daki—, bukatzen ari zaien munduan daude gaztetxo horien guraso edo tutoreak, eurak ere bizitzaren amaraunean ia preso. Haiek ere izan ziren gazteak, sexu-praktikante eta rock-zale amorratuak, eta droga batzuekin ere esperimentatu zuten inoiz, batzuek besteek baino gehiago. Gaurko emanaldian beren despedidako kontzertuaren entseguan harrapatu ditugu, bateria, gitarra, baxu eta anplifikadoreen artean, baina seme-alabekin duten ardura han-hemenka gurutzatuko da azken emanaldi horren prestakizunetan.\nBenetan Be konpainia kementsuak ZU-bi delako ekimenari esker hasi zuen bere ibilbidea; Patricia Urrutia du arima, eta bere lehendabiziko lana Inondik inora deitu zen. Orduko hartan ikuspegi heldutik ekin zioten haur-antzerkiari, eta oraingo honetan esan daiteke helduentzako emanaldia dela, baina aldi berean, oso gomendagarria Bigarren Hezkuntzako ikasleek era endemikoan duten des-heziketa sexual eta afektiboari aurre egiten hasteko.\nHala ere, inork ez dezala pentsa produktu didaktiko onbera horietako baten aurrean gaudela: ez. Eta horregatik gustatuko zaie gehiago helduen pedagogiari alergia dioten gazte ikasleei, onberatasun mota hori nekez jasaten dugunoi gustatu zaigun bezainbeste. Eta gero, Patricia Urrutiak bere ekimen agorrezinaz eta mundu-ikuskera aurrerakoi eta baikorraz josi duen artista sare zabala hartu behar dugu kontuan: Pablo Ibarluzea eta Elena Olivieri zuzendaritzan, Asier Ituarte musikan, Amaia Garate Olano eszenografian, Juanjo Otero eta Jon Zumelaga harekin batera taula gainean…\nBide horretatik, esan beharrik ez dago gauzak ez direla ez era linealean ez lengoaia eszeniko bakarrean gertatu. Taula gainean antzezle-musikariak egon dira, zelan ez, baina emanaldian zehar plano kontrajarri askoren eragina izan da: oraingo gazteak eta garai batekoak, zuzeneko musika eta antzezpen biziak, irudi birtualak eta hezur-haragizkoak… Bizitza bezain konplexuak diren pertsonaia samur horiekin enpatizatu dugu, eta beren idoloekin ere bai, ezinbestean. Euren artean bereziki umoretsuak izan dira gaurko balizko John Lennon baten eta Berri Txarrak taldeko liderraren irudikapenak, eta azken horren pertsonifikaziotik dator antzezlanaren azpi-izenburua: I love #gorkaurbizu. Bihotz formako emotikonoa eta guzti, jakina.


"2015ean gure editorial digitala idazle amateurrari zuzenduko diogu , bere zailtasunak gainditzen eta bere lanak ikusarazten laguntzeko" - SPRI - Up Euskadi\n"2015ean gure editorial digitala idazle amateurrari zuzenduko diogu , bere zailtasunak gainditzen eta bere lanak ikusarazten laguntzeko"\nGabriel Portell, 42links… (audioa gaztelaniaz)\nEnpresa sortu berri hau edizio digitalean aritzen da eta beren literatur-lana zabaldu nahi duten idazle berriei eta irakurleei zuzendurik dago. Proiektua 2015ean abiaraziko da eta bere\nestrategia idazle amateurrari zuzenduko dio, egia bihurtu ahal izateko idazle berrien ametsa. Editorial digital honek eskaintzen dituen zerbitzuek bere baitan hartzen dituzte edizioa, azalak, zuzenketa-lana eta sustapen-laguntza, horretarako erabiltzen dituelarik sare sozialak eta idazlearen lanean interesaturik egon litezkeen plataformak. Funtsean, edizio tradizionalaren eta bere sustapen digitalaren kudeaketa integral bat da. Instituzioek, SPRIk eta Cedemik finantzatzen dute batez ere bere proiektua.