Aitzagaren 22. Artisautza azoka izango da bihar goizean | El Diario Vasco\nCosta UrolaAitzagaren 22. Artisautza azoka izango da bihar goizean\nAitzagaren 22. Artisautza azoka izango da bihar goizean\nArtisautza postu desberdinak izango dira bihar frontoian. / ARANBERRI\nUrtero bezala, Euskal Herriko leku desberdinetatik etorritako artisauak izango dira protagonista nagusiak herriko pilotalekuan\nJOSU ARANBERRI USURBIL. Martes, 31 octubre 2017, 08:17\nSantu Guztien Egunarekin batera dator aurten ere Aitzaga Kultur Elkarteak antolatutako Artisautza Azoka. Bihar azoka honen 22. edizioa izango da herriko pilotalekuan goiz osoan zehar. Ohiturari jarraituz, Santu Guztien Eguna aukeratu dute horretarako eta goizean hasi eta eguerdia bitartean eskuz landutako produktu sorta ederra ikusi eta erosteko aukera izango da. Herriko pilotalekuan jai giroa izango da nagusi, beraz.\nArtisautza lan desberdinak ikusi eta erosteko aukera izango da artisautza azokan. Urtero bezala Euskal Herriko leku desberdinetatik etorritako artisauak izango dira protagonista nagusiak mota desberdinetako produktuak izango direlarik herriko pilotalekuan. Ukenduak, bastoigintza, xestogintza, larrua, egurrezko kateak, harriak, argizariak, zeramika eta pintura, beira, bitxigintza, nekazaritzako lan tresnak, pategintza, esnekiak... denetarik egongo da ikusgai eguerdia bitartean. Guztira 30 postu jarriko dituzte bertan. Gipuzkoako herri desberdinetatik etorritako artisauak izango dira gehienak, baina Euskal Herriko beste hainbat artisauren produktuen postuak ere egongo dira goizeko azokan. Horrez gain, baserri giroko azoka ere ikusgai izango da pilotalekuan eta txorizoa eta taloa jatekoa aukera ere izango da bertan.\nAitzaga elkartearen esanetan berriz ere ixteko mehatxupean egon arren, oraindik azoka bizirik dago. «Nahiz eta lehen ere sei urtez elkartea itxi ziguten, orain ere berdina egingo diguten mehatxupean egon, azokak aurrera darrai, eta erronkari eutsiz, urtero bezala hor izango dugu denon ikusgarri. Erasoak ez du etenik eta Hego Euskal Herriko beste ehun elkarte baino gehiagorekin batera, Aitzaga Madrildik ixteko erabakiaren zain dago». Egoera erosoa ez izan arren, azokarekin jarraitzea erabaki zuten eta aurten ere produktu ugari ikusteko aukera izango da bertan. «Beraz, egun horretan erasoari aurre egin eta goizeko 11:00etatik aurrera herriko plazan izango garenez, ikusi eta erosketak eginez gozatu ezazue».\nGaur arratsaldeko 18:00etan urriko ohiko udalbatza plenoa izango da udaletxean. Bertan gai desberdinak izango dituzte mahai gainean. 2018rako zerga ordenantzen aldaketa, Plan ekonomiko finantzarioa (2017-2020), mailegu eragiketa kontratazioa, Arreta Zerbitzuak, S.L. enpresari Etxez Etxeko laguntza zerbitzu kontraturako jarritako behin betiko bermea itzultzea, Usurbilen hileta edo omenaldi zibilak egiteko ordenantza aldatzea, 2018 urterako Usurbilgo herri barruko taxien tarifa berriak onartzea eta autobusen zerbitzu publikoen murrizketaren inguruko mozioa jorratuko dituzte udal agintariek.


Itxaropen paperak | Asel Luzarraga\nAsel 2021-05-29 0 Comments\nPaper batean idatzi nuen nire itxaropenen izena,\nkartazalean gorde eta kutxa baten barruan\nEz dakit kutxa hori lurperatuta geratu zen\nbaina ahaztuta geratu ziren,\nbai idatzitako izena,\nbai kutxan sartu nituen itxaropenak.\nJakin nuen gero soto batean,\neraikin gris handi bateko soto beltz batean,\nhalako milaka kutxa zeudena,\nbakoitzean itxaropentsuaren izena\neta itxaropenak han gorde zituen urtea.\nSaguek ere bisitatzen ez duten soto aseptiko sakon batean.\nNireak, ordea, han jarraitzen du,\nahaztu nuen ganbaran\nez bainuen berriro inoiz bilatu.\nBeharbada beste non edo non gorde nuelako\nbeste itxaropen motaren bat,\nizenik gabea, agian.


Powell: «Espainia ez zegoen prest negoziatzeko; hegal bakarrarekin hegan egitea bezala zen» | Politika | Berria\nPowell: «Espainia ez zegoen prest negoziatzeko; hegal bakarrarekin hegan egitea bezala zen»\nHasi dira Aieteko Konferentziaren urteurren ekitaldiak. Hiru egunez, jardunaldiak eginen dituzte Donostian eta Baionan. Ekitaldien berri luze eta zabal ematen ari da BERRIA, paperean eta sarean, eta zuzenean ikusi ahal izango dira webgunean, euskaraz. «Aieteko espiritua berreskuratzea» da jardunaldien helburua, Foro Sozialaren esanetan. Hitzaldi bat eta mahai inguru bat izan dira gaur, Aieteko Jauregian.\n2021eko urriak 14 12:01\nIgandean, urriak 17, hamar urte beteko dira Donostiako Aieteko jauregian Euskal Herriko Gatazka Konpontzeko Nazioarteko Konferentzia egin zutenetik, eta, urteurren «borobila» baliatuta, jardunaldiak antolatu dituzte Donostian eta Baionan. Gaur, Aieteko jauregian; etzi, Kursaal jauregian; eta larunbatean, Baionako Henri Grenet auditoriumean. Foro Sozial Iraunkorrak, Conciliation Resources erakundeak, Berghof fundazioak eta Bake Bideak elkarlanean antolatu dituzte ekitaldiak, eta Euskal Herriko alderdi eta sindikatu ia guziek parte hartuko dute. «Aieteko espiritua berreskuratzea» zen jardunaldien helburuetako bat, Foro Sozialaren hitzetan; «izan ere, duela hamar urte, hain aktore ezberdinak bildu zituen, norabide berean arraunean».\nEkin diote bideari: Bakerako erronkak COVID-19aren osteko egoeran izenburuko hitzaldia hasi dute 16:00etan. «Bake prozesuetan metatutako esperientzia oparotik eta gaur egun NBEn daukan goi mailako arduratik abiatuta, osasun krisiaren eragina eta COVID-19aren osteko erronkak eta aukerak aztertuko ditu», antolatzaileen hitzetan. Zehazki, Martin Griffith NBE Nazio Batuen Erakundeko Giza Gaietarako idazkariordearen eta Larrialdi Laguntzako koordinatzailearen hitzartzeekin abiatu dute tartea.\nHitzaldiaren segidan, Bake prozesuen garapena azken hamar urteetan mahai ingurua egin dute Aieteko jauregian. Hauek aritu dira hizketan: Jonathan Powell, bitartekaritzan eta gatazken konponketan aritzen den Inter-Mediate zentroaren sortzaile eta zuzendaria, eta Tony Blair lehen ministro britainiarraren kabineteko buru ohia; Brian Currin abokatu hegoafrikarra, Concentric Alliance gatazka konponketarako erakundearen sortzaile eta zuzendaria; Teresa Witfield, ETAren amaiera landu duen nazioarteko aditua; eta Sergio Jaramillo, Caro Bakearen Europako Institutuko goi aholkularia. John Carlin kazetariak egin ditu moderatzaile zereginak. Nor beretik, sakonki aztertu dituzte Aieteko Konferentziaren aurreko eta ondoko prozesua.\nBatik bat, lorpenak eta trabak izan dituzte hizpide nazioarteko adituek. Besteak beste, Jonathan Powellek nabarmendu du Aieteko Konferentziak berebiziko garrantzia izan zuela, eta egiazkoa izan zela han gertatutakoa. «Esaten dutenek Aieteko Konferentzia soilik antzezpena izan zela, ez daude zuzen». Halaber, gogora ekarri ditu agintariek jarritako oztopoak ere: «2011n aldaketa egon zen Espainiako Gobernuan, eta ez zegoen prest negoziatzeko. Hegal batekin hegan egitea bezala zen. Prozesua luzatu egin zen. Benetako arriskua egon zen». Hain zuzen, Espainiak ezarritako trabei erreparatu die Brian Currinek ere. Esan duenez, Espainiako Gobernuak (PP) «bere esku zen guztia» egin zuen haren lana eragozteko. Halaber, eskerrak emateko hitzak ere izan ditu Currinek: «Eskertuta nago Euskal Herriari, beti ongietorria egin didalako eta babes osoa eman didalako. Bestela, lan hura utzi egingo nukeen».\nHitzaldi sorta oparoa eskainiko dute datozen egunotan. Aiete hamar urte. Irakaspenak eta erronkak izenburua eman diote. Hain justu, 2011ko konferentziak utzitako ondarea eta aitzinera begirakoak aztertuko dituzte hiru eguneko mintzaldietan. Lau erakunde antolatzaileen artean adierazpen bat onartu dute, jardunaldiei eman nahi dieten zentzua esplikatzeko. «Gure ustez, urteurren hau abagune egokia da azken hamarkadan Euskal Herriko gatazkaren eraldaketan lortutako aurrerapenak gogoratzeko eta ospatzeko —nahiz eta oraindik ere hainbat oztopo eta erronka dauden—, eta, horrekin batera, pandemiaren osteko mundu berri honetan bakearen arloan ditugun erronkak aztertzeko eta eztabaidatzeko, eta euskal prozesuaren irakaspen eta erronken inguruan hausnartzeko».\n«Goi mailako protagonistek» parte hartuko dute solasaldietan. Gaur arituko diren hizlariak ez ezik, jardunaldietan arituko dira, besteak beste, Andy Carl, Veronique Dudouet, eta Caroline Guibet Lafaye ere, guztiak ere nazioarteko gatazketan aditu eta arituak. Horien ondoan arituko dira Euskal Herriko eragile eta hautetsi andana, haien ikuspegia emateko eta ekarpenak egiteko.\nOndoko egunetarako ere egitarau zabala prestatu dute antolatzaileek. Hitzaldiak luze eta zabal jorratuko ditu BERRIAk, papereko eta Interneteko edizioen bidez.


Non erabil dezaket? - Cl@ve - Cl@ve\nSartu zure bilaketa Bilatzeko behar den testua(*) Klik bilatu\naccesskey_mod_conten Bar goiburua gorputza bereizten\nNon erabil dezaket?\nMaiz egiten diren galderak (FAQs)\nCl@ve sisteman aurreikusitako identifikazio-mekanismoak erabil ditzakezu sisteman integratutako administrazio elektronikoko zerbitzu guztietan.\nIntegratuta dauden zerbitzuek, hasierako pantailan, botoi bat izango dute Cl@ve autentifikazio-sistemarako estekarekin.\nCl@ve sistema onartu zuen ministro-kontseiluko 2014ko irailaren 19ko akordioan ezartzen da estatuko sektore publiko administratiboak sistema hau abian jarri beharko duela herritarrei zuzendutako zerbitzu eta izapide elektroniko guztietan 2015eko abenduaren 31ren aurretik, eta beraz, data hori iritsi arte trantsizio-epe bat egongo da zerbitzu guztiak pixkanaka barne hartzeko.\nHala ere, gainerako administrazio publikoak integratu ahalko dira sistema eskuragarri dagoenean, hartara administrazio elektronikoko zerbitzuak modu eraginkorrean zabalduz herritarren gehiengo handiari.\nGogora ezazu identifikazio-mekanismo horiek eskuratu eta Cl@ve sisteman erabili ahal izateko beharrezkoa dela aldez aurretik izena ematea aurreikusitako prozeduretako bat erabiliz (informazio hau xehatuago azaltzen da Erregistroa atalean).\nNola eman dezaket izena?\nNoiz iraungitzen da?\nNANaren igorpena eta erabilera\n© 2014 Cl@ve · Administrazioentzako nortasun elektronikoa · Espainiako Gobernua


Nieves Barrenetxea Sáez: "Etengabeko borroka daukat pinturarekin" | Geuria\nZeberioko emakumeak omendu ditu margolariak Maurizia Aldeiturriaga eta Leon Bilbaoren musika eta Zeberioganeko magia frontoiko horma erraldoian margotuz\nNieves Barrenetxea, Zeberioko aterpean // Geuria\nGraduondoko lanaren emaitza da Barrenetxeak (Bilbo, 1974) eta beste lau gelakidek Zubialdeko frontoiaren horman margotu duten mural erraldoia. Zeberioko haraneko kolore berdeekin margotuta eta Maurizia Aldeiturriaga, Leon Bilbao eta Zeberioganeko Andra Mari ermita elementuekin jokatuz herriko emakumeak omendu nahi izan ditu, momentura arte zuria zen horma arruntari inoiz baino bizitza handiagoa eskainiz.\nBarrenetxea, artelanaren aurrean // Geuria\nArtea hurbiletik bizi izan baduzu ere, bete-betean hasi zara orain.\nArtearen munduan murgildu baino lehen Bilboko moda denda baten eskaparatismo lanak egiten nituen. Urteek aurrera egin ahala komertzioa pikutara zihoala ikusi nuen. Horregatik arte ederrak ikasten hasi nintzen. Eskaparate lanak egin izanak ateak zabaldu zizkidan pintura-lanak egiteko. Hasierako asmoa karrera bukatzea eta umeentzako akademia bat irekitzea zen, eta bat-batean mundu mailako pandemia bat hasi zen. Garai hauetan akademia muntatzea ezinezkoa denez, pintura masterra egiten nabil momentu honetan, estatu mailako bakarra.\nDanen Bilbao estudioa sortu zenuen.\nMargotzen hasi nintzen garaian lotsa handia ematen zidan Nieves Barrenetxea bezala sinatzea eta ezizena asmatu nuen. Hasiera batean Danen Creativa izan zen, ‘Danen’ nire familia osatzen dugun hiru pertsonak izanik: nire bikotekidea eta nire alaba. Hasiera bateko Creativa hitza ordezkatu nuen, artearen munduan ‘kreatibo’ hitzak estigma duelako, zentzu negatibokoa. Horren ordez Bilbao jarri nuen, etxekoagoa. Baina lan akademikoak egiteko orduan Nieves Barrenetxea bezala sinatzen dut gaur egun, ni neu bezala.\nBitartean, Zeberioko aterpeko horman mural erraldoia margotu duzu.\nMuralaren ideia karrerako laugarren mailako proiektu bezala prestatu nuen. Itxialdia dela eta proiektua airean gelditu zuen, baina edozein momentutan martxan jartzeko aukera zeukan, dena prest utzi nuelako. Pintura masterra hasi nuen eta proiektua Karlos Idirin alkateari eta unibertsitateari berari aurkeztu nion eta murala masterreko praktika izan da. Guk lana egin dugu bertan, eta Zeberioko Udalak muralak ekarri dituen gastuei aurre egin die.\nNieves Barrenetxea // Geuria\nMihise erraldoia praktiketarako.\nLagun batek esan ohi du mural bat egiten den bakoitzean diseinua etxetik eginda ekarri ohi dela eta margolariak margotu baino ez duela egin behar. Zeberioko muralaren kasuan, nik egin behar dudan lan hori barneratu behar izan dut; ezin dut makina bat banintz bezala funtzionatu. Erretratu bat egiten den bakoitzean, pertsona bera ezagutu behar da, interpretazio soila egiteko argazkilaritza badagoelako. Pintura ezer irudikatzea baino askoz gehiago da eta etengabeko borroka dago pintura eta ni artean: beti dago gure arteko elkarrizketa bat.\nMurala batzuen artean landu duzue.\nMasterreko lankideak izan dira: Jon Amorortu, Alex Martin Kasey, Fernando Couto eta Felipe Leal. Jon 30 urteko mutila da eta master bi dauzka; Fernando beste master bi dauzkan brasildar oso azkarra da; Alex ikuspegi piktoriko imaginario zoragarria duen artista da eta Daliren estiloa gogoratzen du, xehetasun ugarirekin; Felipe izugarria da brotxarekin eta Antonio Lópezen ikaslea izandakoa da. Boston artean egin dugu mural hau, margolan soila baino koadro bat balitz landuz: pintura eta espazioarekin etengabe negoziatuz. Bakoitzak modu propioan margotzen du eta pertsona oso ezberdinak gara baina hala eta guztiz ere elkarlanean aritu gara, kontsentsuz eta fusionatuta egongo bagina bezala margotuz.\nNolakoa izan da herriaren erantzuna murala ikustean?\nFeedbacka oso aberasgarria izan da. Amama batek amantala kendu eta kalera joateko arropa jarri zuen horman egiten ari ginen hura ikusteko eta hori oso atsegina da. Esperientzia oso polita izan da, murala, koadroa eta herriaren esentzia batzen duen lana delako.\nNolakoa izan da hain mural handia margotzeak dakarren erronka?\nDiseinuaren oztopo nagusia frontoiarekin konektatzen duen ezkerraldeko atea izan dugu. Horregatik, beronen gainean Leon Bilbaoren silueta margotzea erabaki genuen, berde koloreko tonu ilunetan. Margolanaren bestaldean Maurizia Aldeiturriaga dago, eta erdialdean, goiko aldean, Zeberioganeko Andra Mari ermita, beheko aldean futbol atea dagoelako. Murala margotzen ari ginela, herritarrak hurbildu zitzaizkigun ideiak emanez: arte ederretako ikasle gazte batek bere albokaren argazkiak bidali zizkigun Leonen siluetan integratzeko eta horrek diseinua aldatzea ekarri bazuen ere, zoragarri geratu da.\nProzesu berezirik murala sortzean?\nMuralek orokorrean teknika bat dute eta pintore guztiok dugun helburu nagusia teknika hori menderatu eta estilo kreatibo propioa izatea da. Teknika horren kontrola eskuratuz, burutu nahi duzun horren kontrol teknikoa izango duzu. Muralek prozesu mekanikoak izan ohi dituzte baina Zeberioko mural honen kasuan ez da inolako teknikarik egon.\nBaina bertan ageri diren elementuak definituta zenituen.\nProiektuaren ideia martxan jarri genuenean herriko emakumeen lana goraipatuko zuen mural bat egitea proposatu genuen. Mauriziak ez du aurkezpenik behar eta amama guztiak maite ditudan era berean asko miresten dudan erreferentzia da. Amamak memoriaren parte dira eta beraiek irakatsitakoak balio berezia dauka. Baserri baten ordez Zeberioganeko Andra Mari margotzea erabaki nuen, itxialdian bertako auzotar asko hurbildu direlako eta askotan bisitatu dudan lekua delako eta.\nNolako proiektutan hartu duzu parte?\nGuztien artean, Iván Gómezen proiektu batean graduko kolaborazio-praktikak egin ditut, eta lana Bilboko Azkuna Zentroan egon da urtarrilaren hasiera arte. Iván bera unibertsitatera etorri eta bere proiektua aurkeztu zigun. Hasiera batean 15 pertsonek parte hartzeko asmoa izan genuen, baina konfinamenduaren eraginez zazpira jaitsi zen kopurua. Oso aberasgarria izan da, konfinamenduan murgilduta errutinatik irteteko eta lankideekin harremanetan egoteko aukera eman digulako.\nZein izan zen zure ekarpena Gómezen proiektuan?\nSite Specific bat egin nuen: kubo zurian existitzen ez zen 2,60 metroko pilare bat eraiki nuen. Argi arrakala bat da, eta barrualdean aldez aurretik existitzen ez zen zutabe bat ageri da.\nZeberiogane ermitaren margolana // Geuria\nMaria Rivero lagun minak Parentesiak diskoko proposamena ere egin zizun.\nBerarekin egiten dudan bigarren kolaborazioa izan da; bion arteko harremana ezin hobea izan da betidanik. Azken disko hau oso berezia da Mariarentzat eta lan asko egin genuen bion artean, nik aurretik egindako lanak arakatuz eta proiektu honen norabidea erabakiz. Parentesiaken lanerako, unibertsitaterako margotu nuen koadro bat erreferentzia bezala hartu eta moldatu genuen, geruzen bidezko artelana sortu arte, gauzak erakutsiz eta ezkutatuz nolabait eta egotea, ez egotearekin batera sortzen den jokoa erakustaraziz.\nKoronabirusak eraginik izan al du zure bizitzan eta ekoizpen lanean?\nGradu amaierako lanean harrapatu ninduen eta berau behar bezala garatzeko oztopo ugari izan nituen. Unibertsitatera joateari uzteak prozesu kreatiboaren desagerpena ekarri zidan eta blokeatu egin nintzen. Ez nintzen gai idazteko ez eta argi pentsatzeko ere. Horri guztiari etxetik irten gabe egotea gehitu behar zaio.\nEta itxialdian bertan ezin izan zenuen ezer sortu?\nItxialdia baino lehen erabat murgilduta nengoen ikus-entzunezkoen munduan, baina konfinamenduak pinturara bueltatzera behartu ninduen, eta erretratuak sortzen hasi nintzen. Baina beldurgarria izan zen, aurpegirik gabeko erretratuak zirelako, Buruzapietan oinarrituta. Momentu honetan isiltasunean murgilduta nago. Batzuetan gehiegi pentsatzen dut eta momentu honetan prozesu pertsonal batean murgilduta nago, pinturarekin etengabeko lehian. Oso pertsona urduria naiz, eta isiltasuna pintatzen hasi naiz bizitzen ari garen garai lasai honetan.\nSailkatuta: Arte Ederrak, Artea, muralismoa, nieves barrenetxea sáez, Pintura, Portada, Zeberio\nElezkano IIk eta Zabaletak lehen postua eskuratu dute eskuz binakako sailkapenean


2019ko otsailaren 22a, ostirala | Ordua Euskal Herrian 22:31:49\nJone Martinez Palacios, Patxi Azparren eta Arantza Ruiz de Larrinaga, ARGIAko egoitzan.Axier Lopez\nPatxi Azparren: Ados, eta ziur aski, eredua aldatzen joateko trantsizio luzea egin beharko dugu. Alegia, gaurko egoera errotik aldatu beharko genuke, baina ez gaude testuinguru iraultzaile batean. Hala ere, egungo sisteman aldaketa eman beharra dago, demokrazia parte-hartzaileago baterako bidea egin behar dugu. Gero eta nabariagoa da, demokrazia garatu den herrialdeetan fase historiko baten amaieran gaude. Demokrazia ordezkatzailearen eredua jendarteko gatazken konponbidean sortu zela esan liteke, nolabait. Demokrazia gerra egoera konpontzeko eredua izan zen hein batean: talde politikoetan eta hauteskundeetan parte-hartzearen bitartez. Hau da, indar korrelazioaren arabera gizartea egokitzeko. Baina, gaur egun, herritarrak oso urrun sentitzen dira politikariengandik, neurri batean politikariek politika lanbide soiltzat hartu baitute.\nGizarteak parte-hartzea eskatzen du, baina erakundeetatik partaidetza prozesuak sustatzen direnean, jendea parte-hartzeko ekimenetan inplikatzea zaila dela ematen du. Ados?\nP. Azparren: Aurreiritzi horiek badira, baita aurreiritziak ez diren iritzi sendoak ere. Hau da, batetik, parte hartzeko prozesua erakunde batetik proposatzen bada, jende askok pentsatzen du gaia aurretik erabakita dagoela, beldurrez hurbiltzen da. Jendearen aurreiritzien arabera, prozesuaren atzean trikimailuak daude, proposamena antzua dela hasieratik pentsatzen du. Bestetik, prozesuan aritzeko deia lan orduen barnean egina bada ez doa ia inor, eta hori normala da. Asteburuetan egiten bada, gehiengoak aisialdira jotzen du. Parte hartzeko mugak daude, noski. Dena den, aitortu behar da, herritarrek parte hartzeko ohitura galdu dute, edo ez dugu inoiz ere ohiturarik izan. Gizarte ekimenetan begi-bistakoa da hori.\nA. Larrinaga: Patxiren ideia batzuk partekatzen ditut, baina ez zait iruditzen jendeak parte hartzen ez duenik. Mesfidantza dagoela? Ados. “Balioko al du horrek?”, esaten du jendeak. Diktadura bukatu zenetik fase ezberdinak egon dira: ordura arte –egoera zena zela ere– jende askok parte hartu zuen herri ekimenetan, egoera soziala ere oraingoa baino txarragoa zelako. Ondoren, egungo erakundeak sortu ziren. Urte askotan egin diren prozesuak makillatuak izan direla? Ados. Hau da, prozesuak legitimatzeko erakundeek “pedagogia lana” egin behar izan dute eta herritarra erakundeen bezero bilakatu da, nolabait. Herritarrak udaletxeen bezero bihurtu dira. 30 urtetan praktika izan da, nolabait. Orduan, joera hori jendearengan errotzen bada, zerbitzuak gero eta hobeagoak daudela diote herritarrek, beraz, erakundea ona da. Demokrazia sistema hau batez ere zerbitzuetan zentratu da, ez pertsonengan. Horrek arrasto bat utzi du. Azken urteetan hainbat udaletan parte hartzeko proposamenak izan dira eta aurrera ateratzen saiatu dira. Asmoa eta nahia badaude, baina metodologia sendoagoa falta da. Askotan, gauzak ez dira ondo atera metodo eskasarengatik, prozesuak zabaltzea zaila izaten da. Gure esperientziarengatik diot [Gipuzkoako Aldundiko Parte-Hartze zuzendaria da], parte hartzeko esperientziak modu zabalean planteatu direnean –jendearen presentzia zuzenaren edota on-line bitartez– gure esperientzia ona izan da. Ez guk nahiko genukeen kopuruan edo mailan, noski. Baina ezin dugu pentsatu ere, parte-hartze prozesuetan milaka pertsonak inplikatuko direnik, prozesu horiek batez ere kualitatiboak izaten dira eta.\nP. Azparren: Zehazpen bat: lehengo nire azalpenean ez dut erakundeen proposamenaz hitz egin, herri ekimenei buruz baizik.\nErakundeetako alderdi guztien ordezkariek berdin ikusten dute parte-hartze prozesuaren ideia?\nA. Larrinaga: Erakundeetan, hasteko, esperientzia falta da. Modu parte-hartzailean politika egiteko joera badago, baina, noski, jarrera ezberdinak daude politikarien artean. Halaber, ez dago, adibidez, teknikari politiko nahikoa herritarrekin lan egiteko prestaturik, ez maila egokian behintzat. Gure lana herritarrek parte-hartzeko aukerak sortzea da, praktika horren bidez zer ikas dezakegun ikusteko, baita teoria soilean ez galtzeko ere. Praktika horietatik harreman politiko berriak sortzen ikasi behar dugu denok: herritarrek, teknikoek eta ordezkari politikoek.\nJ. Martinez: Alderdi politiko orok, PPtik ezker abertzalera bitarte, parte-hartzearen aldeko diskurtso politiko sinbolikoa badute, nire ustez. Parte-hartzearen ereduaren aldekoak dira, gradu ezberdinetan noski, bakoitzak parte-hartzeari modu bat esleitzen dio. Hauteskunde programa guztietan, “gardentasuna”, “parte-hartzea”, “instituzioaren berritzea” hitzak daude, demokrazia irekiaren aldekoak. Espainiako Estatuaren lege berriak administrazioaren berritzea ahalbidetzen du. EAEn, esaterako, legeak herritar plataformen mesederako direla suposatzen da. Beraz, gure herrian diskurtsoa barneratuta dago. Gero, bigarren dimentsio batean –dimentsio substantiboagoan– arauak egiteko konpromiso mailak handiago izan beharko luke. Hau da, ez da nahikoa hauteskunde kanpainetan “parte-hartzearen alde nago” esatea. Euskal Herrian eta Espainiako Estatuan hainbat dira parte hartzeko arauak, garatuta daude, baina dimentsio sinbololikotik praktikan aplikatzera alde handia dago. Arantzak dioenez –edo horrela interpretatu dut– jendea inplikatzen hasi da esperientzia politiko parte-hartzaileetan, baina gaizki ateratzen bada, pentsatzen du ez duela ezertarako balio. Baina, egiaz, jendeak parte hartzen du? Hori da arazoa.\nProzesu parte-hartzaileetan zerbait ez da ongi egiten, akaso? Agian, horixe da galdera.\nJ. Martinez: Egungo demokrazian guztiok parte hartzen dugu? Ez. Proiektatzen diren foroak edo prozesuak ez dira betetzen. Zergatik? Agian, prozesu politikoak “produktu bat” sortu behar duela iragartzen delako. Baina, agian ere, “produktu” horiek ez datoz herritarren interes eta nahiekin bat.\nZergatik ez datoz bat?\nP. Azparren: Bada, batetik, oraindik prozeduretan jartzen diren bitartekoak mugatuak direlako. Eta, bestetik, politikarien erabaki asko –gure bizitzan eragin handia duten erabakiak– ez daudelako guztiz gure politikarien esku ere. Estatuetako erakundeetatik datozen erabakiak dira. Horietako apur batzuk baino ez dira tokiko politikarien esku. Erabaki garrantzitsu horietako bakar batzuk baino ez dira kontuan hartzen. Egia da ere, egoera aldatzen ari dela. Herri batzuetan egin diren saiakeretan ikusi da metodologia berri horiek emaitza onak ekarri dituztela eta erakundeetan ari diren talde politiko batzuekin sor daitekeela kolaborazio lerro bat. Dena den, Euskal Herrian behintzat, batzar horietan plaza gizon eta andre gutxi ari dira, jendea ia ez da plazara ateratzen. Aldiz, ematen du, teknologia berrien bidez jendeak parte hartzen duela. Tresna horiek herritarren iritzia emateko bidea eskaintzen dute. Etorkizunean garrantzia izan dezakete, eta ez bakarrik espaloiak nolakoak izan behar duten erabakitzeko, erabaki garrantzitsuagoetan parte hartu ahal izateko ere bai.\nProzesu parte-hartzaileetan, kontsulta loteslea izan edo ez izatearen inguruan badago ezjakintasun nabaria. Zein da zuen iritzia horretaz?\nA. Larrinaga: Herri kontsultak loteslea izan beharko luke. Baina zer gertatzen da? Bada, legeak daudela. Igeldo auzoaren kasua ez da loteslea izan, lege kontu batengatik. Hala ere, prozesua praktikara eramana izan da. Ondoren, jendeak erabaki duena lege juridikoaren bidean sartu da, Donostiako Udalbatzak bide hori hartu duelako. Hau da, herri kontsultarako legea Madrilen eskumena da, Espainiako legediak erabakitzen du. Guk defizit demokratiko izugarria daukagu. Europako instituzioetako ordezkariekin biltzen garenean harritu egiten dira. Europako beste herrialdeetan lege hori deszentralizatuta dagoelako. Kontua lege hori gure eskura izatea da, bestela demokrazia parte-hartzailearen bidea mozten da. Herri galdeketaren bidezko ekimen legea EAEra ekarri beharko genuke, gutxienez. Eta are hobe gure udaletan geurezko legea ezarriko bagenu, udalek erabaki ahal izateko, eta kito. Une honetan baina, udal mailako zerbaiti buruz galdetzeko, lehenik, Madrili baimena eskatu behar diogu eta hark dena moztu dezake. Diputazioan berdin. Arau bat daukagu, egin dezakegu kontsulta baina ez erreferenduma. Horiek Madrilen esku daude. Alegia, sarritan kontsulta eta erreferenduma hitzak modu baterako zein besterako erabiltzen ditugu, askotan nahasten dira. Erreferenduma egiteko indarrean dagoen sistema elektorala erabili behar duzu. Madrilen baimena jaso behar duzu, eta baietza jasoz gero erraztasuna duzu hauteskundeetako sistema erabiltzen duzulako. Aldiz, kontsulta zure kasa antolatua bada, bermeak zuk jarri behar dituzu. Eremu txiki batean erraza da, baina, demagun, Gipuzkoan bada, egitura sendoa behar duzu, eta horrek ekimena zailtzen du. Galdeketa arin egin behar da, adibidez: hasi eta sei hilabetetan amaitu. Herrietako erakundeak ez daude prestatuta horretarako oraindik.\nJ. Martinez: Gainera, prozesua egungo sistemaren eremu oso burokratikoan garatu behar duzu, erakundeak hiperburokratizatuta daude. Burokratizatu izaera, parte-hartzea eta gardentasuna kontrakotasunean daude. Eta denak lotuta daude. Administrazioak prozesu eredu horiek onuragarriak izan daitezen hautatuak daude. Baina, horretarako kultura politiko berria sortu behar da. Teknikariak integratu behar ditugu prozesuan, jarduteko modu ohiko bat gorpuztu behar dugu. Prozedura parte-hartzaileak lotesleak izatea zaila da oraindik. Kontsultak egiteko –lotesleak izan edo ez– dispositibo parte-hartzaileak, oro har, interesgarriak izan daitezke, baldin eta helburuak garbi badaude, baldin eta boterearen banaketa emango bada, banaketa hori praktikan gauzatuko bada. Egungo demokrazia ereduaren bidez, edonola ere, bidea egina badago nolabait. Erabakitzeko eskubidearen aldeko estrategiak bideratzea onartuta daude botoaren bidez, norberak parte-hartzeko boto bat badauka, administrazioak dira horretarako tresnak. Foru Aldundietan berdintasun sustapen sailak daude. Instituzioak berak emakumeen eta gizonen arteko parte-hartzeko berdintasuna izan dadin tresnak dira. Baina, noski, ebazpenak administrazioetatik datoz, eta herri mugimenduetatik ere etorri behar dira.\nP. Azparren: Horixe da herri mugimenduek nahi duguna, aldaketa politikoa sustatzeko parte-hartze ahalik eta handiena izatea. Baina egun ditugun erakunde ofizialak menpekotasun egoeran daude neurri batean. Gure kasuan [Hego Euskal Herrian] nazio-estatu ereduaren azpian daude. Espainiako erakundeetatik emango al da aldaketarik? Ez. Bi eremuetatik landu behar da bidea: herritarrek bultzatutako taldeen bidez, batzuetan gatazkan eta kontraesanetan. Baina, zalantzarik gabe, kontsultek lotesleak izan behar dute. Adibidez, AEBetako George W. Bush presidentea hautatua izan zen botoa eman zutenen babesaren erdiarekin, beste erdiak ez baitzuen botoa eman. Bushek AEBak Golkoko Gerrara eraman zituen herritarren %18ren babesarekin. Demokrazia parte-hartzaileak hori gertatzea aldarazi behar du. Kontsultek lotesleak izan behar dute erabaki horiek aldatzeko. Nor dago erabaki horien atzean? Nork dauka erabakitzeko ahalmena? Nola jarri gaitezke erabaki horien kontra? Instituzioek eta herritarrek talka egiten dutenean, herritarrek benetako aldaketa egiteko modua izan behar dute.\nA. Larrinaga: Kasu horiek demokrazia ordezkatzailearen [demokrazia zuzena ere deitua] mugak eta adibideak dira. Borondate politikoa balego, nahiz eta loteslea ez izan, kontsultatik ateratzen dena kontuan hartu eta bete beharko genuke? Bai. Ausartak izan behar dugu. Noski, zailtasunak daude. Adibidea Itziar auzoan izan dugu orain hilabete. Jonek eta Patxik esan dutenez, erakundeen eta herri mugimenduen artean kontraesanak daude. Egia da. Baina egia da ere azken hiru urteotan elkarlanean ari garela. Udalak eta herri mugimenduak elkarrekin ari gara leku askotan. Diputazioetatik laguntzen ditugu ekimen horiek, eta ez beti kontraesanean, modu interesgarrian ere ari gara.\nHerri mugimenduetatik horrela ikusten duzue?\nP. Azparren: Beno, har ditzagun adibidetzat Europako azken hauteskundeak. Alegia, zenbat jendek bozkatzen duen eta ondoren zer gertatu ohi den. Demokrazia horren egoera ez da osasuntsua. Oraingo eredua baino indartsuagoa izateko jendeak parte hartu behar du modu serioagoz, parte-hartzea berreskuratu behar dugu. Batzuetan, politika publikoa eta herritarren erantzukizuna ez direla bateragarriak esaten da. Atez ateko hondakinen biltze sistemaren inguruan dauden liskarretan ageri da hori. Atez ateko sistemaren kontra mugitu diren sektore batzuen eskaeraren arabera, ez zuten zaborren ardura beren gain zertan hartu behar. Politika publikoa hobesten dute horretarako, baina ez ikuspegi sozial batetik, politika ikuspegi berekoi batetik ulertzen dute. Gure gizartean jarrera oso berekoiak daude. Erronka handiak ditugu, eta dugun demokrazia sistema aldatu ahal izateko jarrerak aldatu beharko genituzke denok. Autokritika handiagoa egin behar dugu denok.\nA. Larrinaga: Guk herritarren parte-hartzea helburu dugu, prozedura politikoa eraldaketarako tresna bezala hartzen dugu. Patxik esan bezala, sektore bat mobilizatu da atez ateko sistemaren kontra. Jende horrek “guk mantendu nahi dugu sistema dagoen bezala, oso erosoa delako” esan du. Horrek beste sektore batek duen ikuspegiarekin talka egiten du. Gure parte-hartzearen jarrera gizartearen jarrera hobetzen eta eraldatzen joatekoa da, ez berdin geratzeko.\nJ. Martinez: Eraldatzea hitza aipatu duzue, eta kontu egin behar dugu hitz horien nozioarekin. Hau da, parte-hartzearen ondorioak eraldatzaileak izan daitezke. Prozedura parte-hartzaileak betetzen ditugu, herri kontsultak egiten ditugu, baina jarrera eskuindar muturrekoa ere sor daiteke eredu parte-hartzailearen kontra. Ados nago eraldatzeko nozioarekin, inplikazio guztiarekin. Baina kontuz, askotan administrazioan ari direnen proposamenak beren interes politikoak legitimatzeko direla kritikatzen dugu, eta haiek hau erantzun ahal dizute: “Hau da egin nahi den prozesu parte-hartzailea, eta atera behar den produktua hori da”. Hori urte askoan gertatu da. Alegia, eraldatzearen nozioak ondo barneratu behar direla azpimarratu nahi dut, herritarrek eta administrazioek jendearen jarrera eraldatzeak dituen erpin guztiak ondo ezagutu behar dituzte.\nAdibidez, EH Bilduri kritikatu zaio herri kontsulta ez ahalbidetzea atez ateko sistema erabakitzeko.\nA. Larrinaga: Gipuzkoan prozesu parte-hartzaile pila izan da hondakinen inguruan. Gai hori da, ziur aski, gehien landu dena parte-hartze prozesuen bidez. 10.000 lagun baino gehiagok parte hartu du hainbat herritan gaia aztertzen. Gaia nola hobetu daitekeen lantzen ausartu dira. Udalen ekimenak izan dira, Foru Aldundiak ez du esku hartzerik. Guk garbi daukagu, prozesu horiek udalen esku daude. Udal batek modu batera egin du eta beste batek bestera. Gu ez gara sartu. Baina Gipuzkoan dagoen beste afera Errauskailuarena da edo zen. Alegia, arazo hau ez da orain sortu, aurreko legealditik etorri da. Errauskailuaren afera herri galdeketaren bidez bideratuko zela aipatu zen, baina ez zen egin. Aurreko Gobernuak erabaki zuen ez egitea. Halaber, hau ere esan behar da, udal hauteskundeen programa askotan Errauskailua ez egiteko asmoa idatzi zuten alderdi batzuek. Herritarrek botoa eman zutenean hori kontuan hartu zuten. Orduan, horiek denak modu nahasian heldu ziren legealdi honetara. Udal batek parte-hartzearen prozedura bultza dezake, eta bere programan argi eta garbi gauzak dauden bezala egoki direla esan bazuen, herritarrekin aurretik adostuak baziren eta idatzita baldin badaude, udalak legitimotasun osoa dauka hori gauzatzeko kontsulta egin gabe.\nJ. Martinez: Ados azken parte horrekin. Baina, kontuz, programa politikoa herritarron artean sortu behar dugu, eta alor politikoa oso astuna da. Hain zuzen ere, dominazio politikak herritarren ordezkarien artean eta alor politikoan sortu ohi dira. Parte-hartzea horietan guztietan sustatzen da, instituzioen politikaren produktua ere bada parte-hartzea, balore hori, une zehatz horretan sortzen da. Emaitza egitura politikoarekin lerrokatutako produktu politikoa da. Konplexua da: egoera politiko berria eta helduago bat sortzeko zailtasun asko daude ordezkatzaileak eta ordezkatuak direnen artean. Zergatik? Produktu edo emaitza sortzeko aurretik kapital politiko desorekatu bat badagoelako. Nik zailtasuna hor ikusten dut.\nDemokrazia parte-hartzailearen arabera demokrazia boto bat ematea baino gehiago da. Baina normalean parte hartzeko aukera gehien dutenak klase erosoak dira, ez pobreak behintzat. Denek ez dute prestaketa ez denbora bera parte hartzeko.\nP. Azparren: Ingalaterran hasi ziren lehen aldikoz politikariak –bozemaileen ordezkariak–kobratzen. Hasiera hala izan zen, modu xumean, baina jarduera politiko hori muturrera eramana izan da. Gaur egun, politikarien eta herritarren artean dagoen aldea oso handia da, leize ikaragarria dago bien artean. Orduan, herritarrei erabakitzeko aukera sendoagoa eman nahi bazaie, modu hori prozesu parte-hartzaileen bidez bermatu beharko diegu. Egia da, jende guztiak ez du prestakuntza eta denbora bera lan orduen ondoren parte-hartzeko. Hori sustatzeko gune berriak sortu behar dira. Niretzat Batzarrak eredu dira. Gure ideiak Batzarrak. Jatorrizko antolaketa liburuan daude, lagun batzuen artean egina. Egungo erakundeekin batera “auzoka” jardutea nahi dugu. Batzarra deitzen duguna, herritarrek biltzeko tokia da. Jende guztiaren parte-hartzeko tresnak eskainiko dituena. Guk erabaki prozedurak bideratzea proposatzen dugu epe jakin batean, eta urtean zehar, lauzpabost larunbata –eguna horretarako hartuz– erabakiak hartzeko. Gaiei buruzko informazioa ematen dugu denek ulertzen dugun eran, eta denek izan behar dute erraztasun bera hor egoteko. Batzar horiek antolatzea posible da. Hiri eta herri handietan oraindik ez da posible, baina “auzoka” posible da dinamika hori abiatzea.\nA. Larrinaga: Guztiz ados. Auzoko jarduera oso inportantea da. Guk aurrera eraman ditugun esperientzia horiek iraunaraztea lortu behar dugu. Asko dira jada. Parte-hartze modua sistemaren barruan txertatzen joatea da gakoa, horrek bermatuko ditu funtzionatzeko modu berriak. Gainera, ez du zeregin iragangarria edo modakoa izan behar. Gipuzkoan, herri asko eta asko txikiak dira, 50 herritik 48 oso txikiak dira. Horiek aukera asko ematen dute auzo dimentsioa dutelako. Beraz, parte-hartzearen asmoa landu daiteke. Beste 30 herri 4.000 biztanletik gorakoak dira, beste dimentsio bat dute, baina bertan ere asmoa auzoka planteatu behar da.\nGipuzkoan auzoen garrantzia berealdikoa da.\nA. Larrinaga: Gipuzkoan badago nortasuna eta gogoa nork bere herrian erabakitzeko. Horregatik, nik ere azpimarratu nahi dut auzoa gune egokia dela. Parte-hartzeari buruzko egitasmo baten inguruan baten batek esan berri dit: “Jendeak ez du inplikatu nahi, ez du parte hartu nahi”. Horiek topikoak dira. Gipuzkoako Igeldo edo Itziar auzoek kontrakoa adierazi dute. Noski, horrek instituzioen aldetik lan eta inplikazio handia eskatzen du, baina nahi badugu herritarrak herrien etorkizunaren parte izatea, bidea hori da. Orain dela gutxi, Itziarko batzar aretoa beteta ikusi dut, gaztez beteta gainera. Politikari desafekzio [edo gaitzustea] dagoela diote batzuek, baina hori topikoa da. Desafekzio politika jarduera mota bati dagokio. Lehenago Patxik esandakoaren harian “klase politikoa alde batean dago eta herritarra bestetik”, hori egia bada ere, Euskal Herrian dugun errealitatea ez da guztiz horrelakoa. Espainian baliteke horrela izatea. Gipuzkoako hainbat herri ezagutzen dut, eta politikariak ari dira herritarrekin, edo herritarrak udaletan. Noski, hainbat errealitate daude, munduan dauden joerak hemen ere badaude, baina gurean zenbait gauzetan salbuespen bagara.\nP. Azparren: Noski, dena ez da txuri edo beltza. Adibidez, erabakigune berrien indarra Katalunian ikusi da. Estatuaren muga guztien gainetik zirrikitua aurkitu dute. Kataluniarrek herri kontsulta gauzatu nahi dute independentziarako bidean. Halaber, eragileek esan dute prozedura hori erabili nahi dutela arlo guztietako erabakiak hartzeko. Niretzat batzarraren eredua hori da. Katalunian horri erantsi zaio herri batek herritarrei kontsulta batera deitzea. Jakinda ere, legez ezin dutela egin, ez dela loteslea izango. Hala ere, agerian jarri dute gatazka politikoa dagoela eta aldaketarako bidea zabaldu daitekeela. Herria mugitu da eta gizartean eragitea lortu dute. Euskal Herrian prestatu beharko genuke horrelako prozesuetan sartzeko, eta ez naiz independentziarako prozesuan sartzeaz ari. Alegia, hasteko, gizarteak ulertu behar du prozesu horiek emankorrak izan daitezkeela demokrazia honen gabeziak gainditzeko, aldaketa sozialak lortzeko.\nJ. Martinez: Patxik gune bereziak eta berriak behar direla dio, eta interesgarria egiten zait hori –berriak esatean ez dakit guneak Batzarrak diren, hauek zaharrak direlako, diot–, baina proiektuen testuingurua berria da eta gune bereziak sortu behar ditugu. Zertarako? Norbanakoek parte hartzeko. Baina nik galdera hau egingo nuke: “Nahi duenak parte hartzeko aukera bera dauka?”. Ez. Gune bereziak, orain arte sortutakoak, gizonek sortuak izan dira. Prozesuetan produktu politikoaren nozioak premisa horretan landuak izan dira, emakumeek inolako aukerarik izan gabe. Beraz, orain, errealitatea aldatzeko aukerarik izan ez dutenek, beren eztabaida propioa izateko aukera izateko, esparru bereziak behar dituzte. Oso ondo dago “bereziak” hitza, baina zehaztu behar da. Hau da, gune horietan etorkinek, emakumeek edota gazteek leku izan behar dute, areago, gazte lesbiana edo bestelako ezaugarriak dituzten pertsonak izango dira. Arau guztien aurka doazen kasuak. Eta horretarako boterearen aurkako botere publikoa sortu behar da. Ez dakit gune berriak sortu daitezkeen, egoera horretan ote gauden, baina sortutakoetan berezitasun horiei arreta berezia eskaini behar diegu. Horregatik auzoak egokiak izan daitezke, baina ez bakarrik. Eguneroko espazioak ere landu behar dira: saltokiak eta supermerkatuak, adibidez. Egunero bereziki bizi ditugun espazio horietan landu behar dugu demokrazia.\nEspazio eta modu horiek baliagarriak dira gurean? Alegia, Europako kultura demokratiko honetan?\nA. Larrinaga: Bai. Gipuzkoan eskaera batzuk sortu dira, eta horietan ildoak ezagutu eta landu ditugu, baita ikasi ere. Guk ezin diogu ezeri atea itxi. Baina, ateak ate, mugak ere baditugu. Adibidez, euskara erabiltzen dugu eta Estatuan ez dira enteratzen egiten dugunaz. Horra muga bat. Beraz, egin, entzun eta kontatu behar dugu. Zeregin horretan Diputazioko hainbat lagun Uruguaira joan ginen, baita orain gutxi Indiara ere. Beste kultura demokratiko bat daukate han. Bada, beste alderdi politikoek gogor kritikatu gaituzte Latinoamerikara eta Indiara joan garelako. “Nora zoazte?”, esan digute. “Zer ikasi nahi duzue han?”. Ezjakintasuna izugarria da gurean. Hemengo klase politikoan, hainbat sektoretan behintzat, eurozentrismoa izugarria da. Europako iparraldera bidaiatuz bakarrik ikas daitekeela uste dute. Europatik kanpo inon ez. Nagusikeria izugarria da. Herrialde horietan pila ikas dezakegu. Nik behintzat asko ikasi dut, beraz, jarrera kontua ere bada. Egia da, testuinguruak ezberdinak dira. Haien erronkak biziraupenari lotuta daude, oinarrizko zerbitzuak sortzeko, urarena, adibidez. Guk horiek gaindituta dauzkagu, baina beste asko ez. Gure zeregina da nora goazen ondo jakitea, eta horretan asko dugu ikasteko. Langabeziaren arazoa, adibidez, modu parte-hartzaileago batean landu liteke.\nJ. Martinez: Erabat ados, alegia “nozioak eta kontzeptuak bidaiarazi” behar ditugu. Kontzeptuak eta esperientziak eraman eta ekarri, horietan ageri da “menperatua eta menperatzailearen arteko harremana” delako nozioa. Gure gizartean dagoen bazterketaren esperientziak menpekotasun egoeran bizi garela agertzen du. Espainiaren eta Euskal Herriaren arteko egoera ere horixe da. Espainiaren eta Hego Amerikaren artean ageri izan dena historian. Politika betebehar oso konplexua da, kontzeptuak bidaiatzea posiblea izateaz gain, onuragarria da egun.\nA. Larrinaga: Euskal Herrian borroka anti-neoliberala eta anti-inperialaren espresioak erabiltzen ditugu. Bide horretan hainbat herrialde ari dira, euren lanketa batzuk interesgarriak izan daitezke gure bidean. Gizarte horietan beste klabeetan ari direla kontuan hartuta betiere. Horrela pentsatu behar dugu, hau da, ezin dugu esan ezin denik gure arteko esperientziak partekatuz ikasi.\nP. Azparren: Antropologiaren munduan bi alde edo aurpegi daude. Ezkerreko antropologiak autozentrismoa landu du: Europa esportatu nahia edota beharra. Europarrok omen gara giza eskubideak mundura esportatu ditugunak, baina baita sarraskia, militarismoa eta nazio eredu zapaltzailea ere. Jon Sarasuak dioenez “gu batetik zapaldutako indigenak gara eta aldi berean burges zentralak”. Gure aurpegi burges horrekin eroso gabiltza munduan, aberatsak gara, eta ez dugu beste alde hori landu, zenbaitetan interesgarriagoa dena. Hego Amerikan egiten ari diren lanketan eta ekarpenetan gure burua eta aurpegia aurkitu egiten ditugu. Mundua ez da orain mugitzen hasi, joan-etorri asko egin dira lehenago ere.\nA. Larrinaga: Euskal Herrian dugun potentzialtasuna handia da, jendea oso prestatua daukagu. Hemen ez dago analfabetorik, eta gune eta eredu bereziak sustatzen baditugu, jende prestatu horrek asko eman dezake.\nEmakumearen rolak funts handia hartu du azken urteotan politikagintzan, baita nazioarteko herrialdeetako gizarteetan ere.\nP. Azparren: Josulagunak Hego Ameriketara heldu zirenean batzarren eredua aurkitu omen zuten. Batzar haietan gatazkak konpontzeko biltzen zirenak ere emakumeak omen ziren. Besteak beste, dialekto ezberdinak erabiltzen zituztelako eta emakumeak trebeak zirelako hizkuntza kontuetan. Diotenez, sarritan liskarrak izaten ziren bortxaketak zirela eta. Gizonek egindako bortxaketak, alegia. Josulagunak izutu ziren: “Nola demontre izan daiteke emakumea horren berritsu” esaten omen zuten. “Nola ematen diote protagonismoa emakumeari asanbladetan” pentsatu zuten. Bada, sistema hura josulagunek gaitzetsi zuten. Bestalde, Europan dugun sistema gerraren ondoren heldu da, gizonak gerran egon ziren. Gero, gerran jarraituz gero elkar suntsituko zutela konturatu ziren. Hartara, areago zabaldu zen egungo sistema politikoaren zirrikitua, baina antzinako bestelako ereduak galdu dira. Emakumearen rola garrantzitsua izan den tokietan erabakiak nola hartzen ziren eta gatazkak nola konpontzen zituzten ikastea oso interesgarria da. Gure eredua baina, Europako mendebaldean sortutakoa da.\nA. Larrinaga: Gai politikoak subjektibotasunez lantzen badira, espazio horietan emakumeak eroso sentitzen dira. Nik praktikan ikusi dut hori, baina gizon batzuk deseroso daude nolabait. Alegia, espazio horietan berriz ikasi behar dute nola aritu metodologikoki. Parte-hartze prozesuak martxan jartzean aniztasunak garrantzia handia dauka. Gure gizartean gazteak eta jatorri ezberdineko pertsonak lekua hartzen ari dira, eta gehienak emakumeak dira normalean. Gizonezkoak baino gusturago ari dira dinamika berrian.\nJ. Martinez: Nik aurrera goazela esango nuke, izan ere, frankismo garaitik gatoz, eta hainbat eskubide irabazi dugu, edo idatzita daude behintzat. Lelokeria litzateke hori ukatzea. Feministek borroka egin dugu eta aurrerapausoak eman dira. Antzinako gizarte horietara jo beharko genukeela aipatu dugu. Hemengo feminismoaren ekarpenak entzun eta jaso beharko genituzke halaber. Gure belaunaldia –azken belaunaldiak oro har– gizartea demokratizatzeko nahiarekin sortu da. Antolaketa horretan, dispositiboen barne nahietan eta kudeaketa horietan, lesbianak edota emakume burgesak daude. Demokrazia parte-hartzailea aniztasun horretan lantzen ari da berez, ez da ekimen berria. Metodo berriak ere lantzen ari dira: bilera batean taldeak egituratzen dira, bi orduko bileretan hamar lagun, eta bilera bakoitzean parte-hartzaileen ideiak biltzen dira. Antolaketa horren atzean badago kezka bat, hala ere. Adibidez, feminismoak era demokratikoagoak landu nahi izan ditu azken urteetan, formak eta moduak lehenago ezarri baitziren, zentzu horretan, gizonak publikoki hitz egitean ozenago mintzo dira. Zentzu horretan, mugimendu berriari ez bazaio ikuspuntu feminista esleitzen ez da demokraziarik izango. Ordea, ongi landuz gero, demokrazia parte-hartzailea demokrazia ordezkatzailea baino sakonagoa izango da. Esaldi batean: feminismoaren baloreak kontuan hartu gabe ez da demokraziarik izango.\nP. Azparren: Ados nago Jonerekin. Historian garatu diren korronteak izugarri matxistak izan dira, erromatarren edo indoeuroparren kulturak lekuko. Horien filosofian jainkoak gizonak eta ezpatadunak izan dira. Kultura horiek izan dira nagusi gurean. Euskal kulturan ere hori zela eredua erakutsi ziguten: gizona buru eta ezpataduna. Etxetik kanpo lan egin behar izan du, nagusia izan da, kanpoan ordezkaria eta ahalmen guztia zeukana. Bestelakoa izatea nahiko genuke, baina, tamalez, eredu hori nagusi da oraindik.\nGure gizartean autokritika eskasa dagoela aipatu du Patxik lehenago. Feminismoak zenbait arlotan egindakoaz autokritika egin du. Feminismoaren ideia orokorraz ari naiz, ez demokrazia parte-hartzailearen kontzeptuari buruz.\nA. Larrinaga: Bai, mugimendu feministako talde batzuek egin dute autokritika, baina beste batzuek, gizonek, egin al dute inoiz? Hau ere orokorrean esanda.\nJ. Martinez: Feminismoaren hainbat ildo dago, horietako bat feminismo ilustratua da. Kontua ez da soilik, demokrazia parte-hartzailea edo ordezkatzailea izatea. Emakumeek beren burua gizonaren heinean ordezkatua izatea nahi dute feministek, eta emakumeek ere oro har. Oso legezkoa dena. Feminismo ilustratuaren ildoan, lehenengo eta behin, orain arte sortu den demokrazia eredu ordezkatzaileak bizi duen egoeratik ateratzeko bidea landu nahi da. Historian demokraziaren eredu ordezkatzailea hegemonikoa izan da, gorputzean txertatuta daukagu, baita esertzeko moduan ere, egoteko jarreran alegia. Esan nahi baita, sistemak berak parte-hartzeko moduan ere baldintzatu gaituela. Parte-hartzea ez da benetan unibertsala. “Parte-hartzea” hitza erabiltzen dugu guztiok, parte hartuko bagenu bezala, baina ez da horrela. Parte hartzeak generoa darama inplizituki. Egungo sexu eredua sistemak sortutakoa da. Bestalde, feminismo ilustratuak egin duen bigarren kritika –edo ekarpena–, lehen aipatu dudana da: demokrazia parte-hartzaile eredua leku publikoetan landu behar dugu. Parte-hartze ekimenak auzoetan, supermerkatuetan eta aireportuetan praktikatu behar dira. Teorialariaren ustetan demokrazia parte-hartzailea sistematik kanpo egiten da edo egin behar da.\nP. Azparren: Herri mugimenduaren esperientziaz hauxe esan dezaket: parte hartzeko teknika landu izan dugula. Asanblada handietan gizonezkoen ahotsak altxatzen eta nagusitzen ziren, orduan, guk ere Jonek aipatu metodologia hori landu dugu: talde txikia bildu eta tonua jaitsi behar zela ikusi genuen parte-hartzea orekatzeko. Baina gizonak –hainbat behintzat– beldur ziren beren parte-hartzea eta ahotsa ez ote zen bigarren mailan geldituko. Alegia, gizona historian bortxa mota hori erabiliz nagusitu izan da, ahotsaren indarraz. Orain talde txikietan nabarmen gertatzen da hori. Metodologia berria egokia da.\nDemokrazia parte-hartzailea, ezkerraren helburu berri bezala ikusten al duzue? Eskuinak ez dituen beste ezaugarriak al ditu ezkerrak zeregin horretan?\nA. Larrinaga: Parte-hartze prozesuetan ari direnei, hala teknikariei nola epaileei, hauxe galdetu izan diet konfiantzaz: “PP, PSE-EE edo EAJkoekin berdin lan egiten duzue, berdin batzuekin zein besteekin?”. “Ez, ez dugu berdin lan egiten”. Alegia, eskuinak, parte-hartze prozesuak modan daudelako ontzat jotzen ditu askotan. Parte-hartzearen aldeko diskurtsoa guztiok onartua baitago. Normalean, eskuinak prozesua martxan jarri eta bukaera zehatza izatea nahi du. Eskuin aldeko alderdiek bide orria itxia edo kontrolatua nahi dute, hasiera eta bukaera zehaztuta. Guk lantzen ditugun prozesuen bukaeran zer izango den ez dakigu, ez dugu kontrolatu nahi ere, konpromisoa hartzen dugu prozesuarekin eta ez bukaerako emaitzarekin. Demokrazia parte-hartzaileak boterea herritartzea helburu dauka edo behar du izan. Gu horretan ari gara, eta horretarako instituzioek boterea galdu behar dute, ezin dute herritarrek boterea irabazi erakundeek boterea galdu gabe. Gipuzkoako Foru Aldundiaren apustua hori da, EH Bilduk horrela nahi du jokatu. Boterea orekatu nahi dugu, desoreka nabarmena baitago. Baina, Europako ezkerra deitzen diren alderdi asko, ez dira oso ezkerrekoak. Demokrazia parte-hartzailea ez bada horrela planteatzen, prozedura ezkerrekoa izan edo ez, ez da koherentea. Bestela jokatu izan balitz, beste egoera batean ginateke.\nJ. Martinez: Ezkerraren helburua bada kapital guztiaren banatzea –kapital ekonomikoa, sinbolikoa, kulturala edota sozialaren banaketa– orduan zentzua dauka parte-hartzeak, baina –ezkerra boterean izan edo ez– boterearekiko alienazioa edo lerrokatzea ematen da, demokraziak ez du balio. Demokrazian tirabirak eta istiluak egoteak erakusten du demokraziaren eredu normatiboan egon beharko lukeen sintoniarik ez dagoela, oraindik ez dagoela sintonia nahikorik sistemaren ordezkarien eta ordezkatuen artean.\nP. Azparren: Joan den mendean bi joera nagusi izan dira Europako ezkerrean, sozialdemokrazia eta ekialdeko sozialismo erreala. Ez batak ez besteak ez dute parte-hartze eredua landu, ezta saiatu ere. Ekialdeko ereduak gainera ezaugarri totalitarioak hartu zituen, eta mendebaldeko sozialdemokrazia bizirik izan bada, ekialdeko sozialismo erreala boterean zegoelako izan da, nolabait esanda. Azkenean sozialdemokraziak kapitalismoarekin bat egin du, eta hori are gehiago ageri da ekialdeko eredua guztiz beherera erori ondoren. Nolanahi den ere, bi korronte horietaz bestera, badira ezkerreko bestelako korronteak. Horien barnean parte-hartze eredua indartzen ari da. Niretzat hori da demokraziaren eredua. Inork ekartzekotan sektore horiek ekarriko dute “sozialismoa”. Beno, ezkerra hitza “sozialismoa” adierazteko modua bada. Hau da, “ezkerra izan edo ez”, kontua boterea sozializatzea da, hortik hasi behar dugu, hortik hasten da demokrazia. Demokrazia ez da beste era batean bermatuko edo gehiago garatuko.


Workrave Mugimendu Errepikakorrek eragindako Lesioak prebenitzen eta sendatzen laguntzen duen programa da. Programak mikro-atsedenak edo atsedenak hartzeko gonbitea egiten dizu maiztasunez, bai eta zure egunero ordenagailuaren aurrean egiten duzun lanordu kopurua mugatzen lagundu ere.\nHistorian zehar Estatistika izenburupean garatu den jakintza-arloa izan da datuak bildu, aztertu, mamitu eta ustiatu egin dituena. Azkenaldian teknologiak jasan duen gararapenari esker, aztertze eta mamitze lan horien emaitzak (informazioak), konputagailuen bitartez bideratu daitezke.\nCoreblog: blog-ak egiteko tresna\nblog-ak egiteko softwarea da. Gainera, Coreblog-en jatorrizko diseinu zurruna gaindituz, CSS estilo moldagarrietara egokituta dago euskarazko azal hau. Gainerako hizkuntzetara egokitzeko moduan prestatu da. Code&Syntax-ek lokalizatua. ZOPEren gainean instalatzen da eta Localizer\nclic aplikazioan oinarrituz sortutako ariketa bilduma. Gai asko lantzeko erabilgarriak.\nWindows XP Euskarazko Interfazearen Paketea\nEuskarazko Windows XP Professional-en edo Windows XP Home Edition-en Euskarazko Interfazearen Paketeak euskarazko erabiltzaile-interfazea eskaintzen du Windows XP erabiltzaile-interfazearen zati garrantzitsuenetarako.\nmySAP.com sistema informatikoaren hainbat modulu, 4.6 C bertsioko: 1. Finantzarioa (FI/CO). 2. Oinarrizko Diruzaintza (TR). 3. Aktiboen Kudeaketa (IM). 4. Materialen Kudeaketa (MM). 5. Workflow.


Urrea diruditen brontzeak | Kirola | Berria\nIon Areitio eta Irene Caminos\nUrrea diruditen brontzeak\nFinalean nahi bezala aritu ez arren, Munduko Trial Bike Txapelketan hirugarren izan dira Areitio eta Caminos. Pozik itzuli dira etxera, eta datorren sasoia hasteko irrikaz.\nIon Areitio, larunbateko proban. BERRIA\nBadira brontzezko domina batzuk, urrearen balioa dutenak garaileentzat. Ezustean edo azken orduan lortutakoak izan ohi dira. Ion Areitio (Hondarribia, Gipuzkoa, 1992) eta Irene Caminos (Tolosa, Gipuzkoa, 1998) trial txirrindulariek Txinan jokatutako Munduko Txapelketetan lortutakoak halakoak izan dira. Lehiaketan zehar, biek podiumetik kanpo ikusten zuten beren burua. Areitiok uste baino hasiera kaskarragoa egin zuen, eta Caminosek huts bat egin zuen ibilbideko zatirik errazenean. Munduko onenen aurrean oker txikiena ere garesti ordaindu ohi da. Oreka galera txiki batek edo heldulekuaren mugimendu desegoki batek bereizten ditu garaipena eta porrota. Loria eta hondamena. Zoria alde izan zuten, eta biak domina lepoan itzuli dira etxera. Pozik mintzatu ziren Amsterdamen, etxera bueltan.\n19 urte besterik ez duela lortu du domina Caminosek. Hori aurretik duen etorkizunaren isla da. 12 urterekin hasi zen bizikleta txikiarekin saltoak egiten. Aitarekin joaten zen probak ikustera Hondarribira, eta animatu egin zen. Euskal Herrian, mutilekin lehiatzen zen hasieran, ez zegoelako aurkari neskarik. Atzerrira joaten zenean, berriz, asko izan ez arren, neskekin lehiatzen zen.\nZazpi urte geroago munduko onenetan hirugarrena da. Aurreko sasoian hasi zen nabarmentzen. Bigarren izan zen Les Menuiresen (Frantzia) jokatutako Munduko Kopako proban. Sasoi honetan, podiumera igo gabe zegoen. Munduko Kopako proba askotan laugarren postuan sailkatu da. Baina hiru onenen artean egoteko urrats hori falta zitzaion. Horrenbestez, bazekien zaila izango zela Munduko Txapelketan domina bat lortzea.\nHan egotearekin konforme zen. «Niretzat, Munduko Kopan egote hutsa lorpen handia zen», Dena den, Munduko Txapelketa erakusleihorik distiratsuena da kirol gehienetan, eta kirolari guztiek eman nahi izaten duten beren onena. Hala, denboraldi hasieratik mimoz aritu zen prestatzen Txinako hitzordua. Sasoi onean zegoen.«Finalerdietan urduri egon arren, finala baino lehen egindako beroketan oso ondo sentitu nintzen. Ez nengoen batera urduri, eta zerbait egin nezakeela pentsatu nuen». Proba ondo hasi zen: «Baina ibilbideko zatirik errazenean huts bat egin nuen, eta hor ikusi nuen oso zaila izango zela domina lortzea. Nahiz eta lehen bi sailkatuek ere huts asko egin zituzten». Ibilbideko azken hiru zatiak falta zirenean, sei finalisten artean azkena zen. Lehiatzen amaitu zuenean baieztatu zioten, zaildu egin zitzaiola domina lortzea. «Are gehiago kontuan hartuta, podiumerako borrokan zeuden beste arerioak ni baino hobeak izan zirela finalerdietan. Berdinketa egonez gero, irabazi egiten zidaten». Lehiakide guztiek lana amaitutakoan iritsi zen ezustea. «Taldekideak ni zoriontzen hasi ziren, eta hirugarren izan nintzela esaten».\nEzin zuen sinetsi. «Oker zebiltzala esaten nien». Baina UCIko ordezkari bat bertaratu zen, sakelako telefonoa eskuetan, behin betiko emaitzak zituela. Taldekideek esan bezala, brontzea berea zen. Garaipena «sekulako bultzada» izan da Caminosentzat. «Motibazio ikaragarria ematen dit datorren sasoia prestatzeko. nahiz eta badakidan hau berdintzea edo hobetzea oso zaila izango dela».\nHitz egiten duenean, nabari da bere kirola maite duela, eta maitasun hori entrenatzen dituen ume eta nerabeei helarazten saiatzen da. Disfrutatu egiten du horrekin. Berak zortea izan zuen, hasi zenean, Unai Iraola herrikidea trialean aritzen baitzen, eta hark lagundu zion. Baina horretan hasi nahi duten gaztetxoek zailtasunak izaten dituzte askotan, ez baitute topatzen nork irakatsiko dien.\nCaminosek ez bezala, Areitiok bazekien zer zen domina bat irabaztea. Munduko Txapelketa batean Txinan irabazitakoa hirugarrena du. 2013an eta aurreko sasoian ere irabazi zituen. Oraingoan ere hasiera kaskar batek baldintzatu zion jarduna. «Lehen zatian, ez nintzen nahi bezain fin aritu. 50 puntu eskuratu nahi nituen, eta 20 utzi nituen bidean». 30 punturekin, maldan gora jarri zitzaion finala eta dominengatiko borroka. «Hori ikusita, une batetik bestera presioa kendu nuen gainetik, eta aurrekoei aldea kentzen saiatu nintzen». Hala, lan eskerga eginez, eta bizikleta muturreraino kontrolatuz, gora egiten hasi zen. Azken zatira, laugarrenarekin eta bosgarrenarekin berdinduta iritsi zen. «Banekien 40 puntu egin beharko nituela domina lortzeko, eta lortu egin nuen».\nUrduritasuna eta presioa\nPena izan zen hasiera txar hori. «Hobeto aritu izan banintz lehen zati horretan, presio handiagoa egingo nien aurrekoei, eta, agian, emaitza beste bat izango zen. Baina ez dut damurik. Ez diot horri buelta gehiagorik eman nahi».\nUrduritasunari egotzi zion gertutakoa. «Finalerdietan sailkatu ginen bezala lehiatu ginen. Ni laugarren irten nintzen, eta aurkariek zer egin zuten ikusteko aukera izan nuen. Horrek, nahi gabe presio txiki bat eragiten dizu».


Zuzendaritzari laguntza ematea 2. | Laudioalde\nTitulu honen konpetentzia orokorra da: zuzendaritzari eta beste sail batzuei laguntzea entitatearen antolamenduan, ordezkaritzan eta funtzio administratibo eta dokumentaletan; entitatearen barneko eta kanpoko informazioa eta komunikazioa kudeatzea; eta ordezkaritza bidez beste zeregin batzuk egitea, beharrezkoa bada. Horretarako, ingelesa eta/edo atzerriko hizkuntza erabiliko da –beharrezkoa denean–, indarrean dagoen legeria aplikatuko da, bezeroen gogobetetasuna ziurtatuko duten kalitatea kudeatzeko protokoloei jarraituko zaie, eta lan-arriskuen prebentzioko eta ingurumen-babeseko arauen arabera jardungo da.\nTitulu hauetakoren bat izatea:\nLHko goi-mailako teknikariaren titulua\nBatxilergo Esperimentaleko edozein modalitatetako bigarren maila\nUBI edo PREU\nGoi-mailako heziketa-zikloetara sartzeko proba\n25 urtetik gorakoentzako sarbide unibertsaleko proba\nIdatzi informazio gehiago jasotzeko\nDokumentazio juridikoaren eta enpresakoaren kudeaketa100 h.\nAtzerriko bigarren hizkuntza120 h.\nEnpresa-ekitaldien antolamendua140 h.\nInformazioaren kudeaketa aurreratua120 h.\nZuzendaritzari laguntzeko proiektua50 h.\nLantokiko prestakuntza360 h.\nTeknikariaren titulua lortu ondoren, lan-munduan sartu ahal izango zara edo ikasten jarraitu.\nLan-mundura: Titulu hori lortzen duten pertsonek zuzendari edo exekutibo baten edo batzuen ondoan edo talde-lan baten ondoan (sail, proiektu, talde eta abar baten ondoan) egiten dute lan, gero eta internazionalizazio handiagoko testuinguru batean. Zeregin, batik bat, interpertsonala, antolamendukoa eta administratiboa du, eta gisa horretako profesionalak izan ditzaketen orotariko antolakundeetan egin dezake lan (estatuko enpresetan zein nazioartekoetan, elkarteetan, gobernu-agentzietan, sektore publikoko edo pribatuko entitateetan, bertakoetan zein nazioartekoetan).\nLanpostuen izena nahiko aldatzen da sektore bakoitzaren lanbide-ohituren arabera, lan motak eskatzen duen kualifikazio handiagoaren edo txikiagoaren arabera, ordezkaritza bidez egiten diren lanen garrantziaren arabera, eta ematen zaion erantzukizun-mailaren arabera. Goragoko bati edo lan-talde bati laguntzeko zeregin nagusia kontuan izanik, zuzendaritzako laguntzaileak besteren kontura egiten du lan, bakarrik edo talde baten egituraren parte gisa, modu independentean –guztiz edo zati batean–.\nDespatxu eta bulegoetako laguntzailea.\nGiza Baliabideetako sailetako laguntzailea.\nAdministrazioetako eta organismo publikoetako administrariak.\nBanku eta aseguruetako administraria.\nGiza baliabideetako administraria.\nAholkularitza juridiko edo fiskaletako edo kontabilitate- edo lan-aholkularitzetako, edo gestorietako administraria.\nKobrantzen kudeaketako teknikaria.\nBezeroenganako arretako arduraduna.\nGoi-mailako beste ikasketa batzuetara: Batxilergoan, Giza Zientzietan eta Gizarte Zientzietan sartzea.


Berlare - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLokeren, Zele, Dendermonde, Wichelen eta Laarne\n14.849 (2018ko urtarrilaren 1a)\nBerlare (nederlanderazko ahoskera: ˈbɛrlaːrə) Belgikako ipar-mendebaldeko udalerri bat da, Ekialdeko Flandria probintziakoa. Udalerriak herri hauek hartzen ditu barnean: Berlare bera, Overmere eta Uitbergen; baita ere Donk herrixka ere. Donkmeer lakua eta zenbait eskualdeko erakargarri turistiko udalerri honetan daude ere. 2013ko urtarrilaren 1ean 14.690 biztanle zituen.\nTjörven De Brul, futbolaria\nFred De Bruyne, txirrindularia\nKarel De Gucht, politikoa\nPaul Cammermans, film zuzedaria eta aktore\nPreben Van Hecke, futbolaria\nJarno Van Mingeroet, txirrindularia\nSaint Martin Berlare-n\nBareldonk Kapera Donk herrizkan.\nThe Berlareko gaztelua\nDonkmeer lakua, eskualdeko erakargarri turistikoa.


Xübükota, euskaraz handitzeko parada eskainiko duen haurzain etxea | Euskal Herria | KAZETA\n2015 ABEN. 14 - 08:25h\nAzken eguneraketa: 2015 ABEN. 14 - 08:27h\nXiberoko lehen euskarazko haurtzain etxeak ateak irekiko ditu urtarrilean. Xübükota deituko den harrera zentroak crowdfunding bat abiatu du euskararen alde egin nahi duen ibilbidea hasteko xedez.\nMarion Cazenave eta Lüxi Aguergaray, Xübükotako haurtzaindariak. ©Isabelle Miquelestorena\nNondik dator Xübükota izena? "Xubo bat (zubi bat) dugu egoitzaren ondoan eta Xiberoan 'ü'aren berezitasun polita dugunez, nahasketa bat da", azaldu du ilusio handiarekin Lüxi Aguergarayk. Ilusio hori Marion Cazenavekin partekatzen du. Biek Xübükota haurtzain etxea irekiko dute urtarrilean Maulen. Bi amekin batera sortu duten proiektuari esker euskara entzuteko eta euskaraz handitzeko parada eskainiko diete gehienez zortzi haurrei.\n"Bi amek seme-alabak ukatean ohartu ziren ez zegoela euskarazko zerbitzua eskaintzen zuten haur zaintzarik, beraz guregana etorri ziren", kontatu du Aguergarayk. Bada bi urte hausnarketa hasi zutela eta motibazio handiarekin pentsaketen bukaerara ailegatu dira. Gauza bat argi dute: euskarazko irakaskuntzaren lehentasuna.\n"Marion eta biok Xiberoan lan egiteko nahia genuen, eta batez ere euskaraz. Euskara oso guti entzuten da Xiberoan eta haurrek ez dute hizkuntza entzuteko parada", gehitu du. Urtarriletik goiti bi hilabetetik hiru urterainoko haurrek "euskara ikasteko eta euskaraz handitzeko" parada izanen dute.\nHasiera batean, CAP titulua eta esperientzia handia duten bi haurtzainak lau haurrez arduratuko dira, bi bakoitza. Bi urteren buruan haurtzain etxeak zortzi haur jasotzea espero du. Abentura honetan burasoen sostengua jasotzeaz gain, Udalbiltza eta Euskararen Erakunde Publikoaren laguntza jaso dute.\nUdalbiltzaren "Euskal Pirinioan lan eta bizi" egitasmoari esker diru laguntza bat lortu dute. Halaber, EEPk ere bere ekarpena egin du euskarazko liburu eta jokoak eskainiz. Gisa berean, Tipi Ttapa elkartea lehen hilabeteetan bi langileen soldata ordaintzeaz arduratuko da.\nProiektuaren bultzatzaileek haurtzain etxeko materiala erosteko xedez crowdfunding bat abiatu dute Karena plataformaren bidez. Orotara 3.000 euro lortu nahiko lituzkete hemendik 30 bat egunera. Jakinik orain arte 1.000 euroko diru kopurua gainditu dutela, desmartxa "positiboki" baloratu dute.\nElkartasun keinuak eskertzeko helburuarekin, opari bat eskainiko diote ekarpen ekonomiko bat eginen duen bakoitzari. Hain zuzen ere, Aurore Martin eta Joana Arbeletxek egin dituzten panpinak eta elder oihalak emanen dituzte.\nOrain arte egindako lana ez dela erraza izan aitortu du Aguergarayk; baina hala ere "oso interesgarria" izan dela gehitu du. Hala ere, urte eta erdiko lana burutu ondoren, "urte askotarako irekia izatea" espero dute. "Polita iruditzen zaigu Xiberoan horrelako desmartxa bat egitea: bi gaztek Maulen lan egin nahi izana, eta euskaraz. Euskararen aldetik urrats bat da", nabarmendu du.


Euskadi Irratia - Eitb Irratia\nIdoia Gurrutxaga. Argazkia: EiTB Media\nIdoia Gurrutxaga, Donostia Ospitaleko zuzendari medikoa: "ZIUn dauden gaixoen bi heren txertatu gabeak dira"\nIdoia Gurrutxaga, Donostia ospitaleko zuzendari medikoa: "Itxaron zerrenda kirurgikoa 74 egunera igo da"\nBeste herenak ez dute txertaketa pauta osoa jaso edo gaixotasun bat dutelako edo tratamendu bat hartzen ari direlako sistema immunitario ahula dute.\nUkraina: erraldoien jokoan harrapatuta\nErrusiako armadak ia hamarkada bat eman du Ukrainaren atarian, baina presio militarra areagotzeak inbasioaren beldurra piztu du. Anastasiya Tarashenko, ukrainar euskaldundua: "Senarra frontean egon da eta berriz ez joatea eskatu diot".\nFaktoria albistegian entzuten den kantu aukeraketa, Spotifyn.\nGerardo Lertxundi: "Trenak hobeto dabiltza gidaririk gabe"\nGerardo Lertxundi: ''Trenak hobeto dabiltza gidaririk gabe''\nMartxel Rodriguez: ''Gorputza gimnasioan baino modu harmonikoagoan lantzen da dantzarekin''\nBetiko ogitartekoa utzi, eta bokata hotz bereziago bat ekarri digu Iker Markinezek\nZenbat urterekin emango diegu telefonoa haurrei?\nArantxa Eguzkiza:''Bezeroen eta lurraren osasuna ikaragarri errespetatzen dudalako ari naiz ekologikoan''\n''Okerra harria nauzue''\nPascal Ondarts:''Le Royalty gure jatetxean aterea da Iñaki Urdangarin eta bere bikotekide berriaren argazkia''\nAdrian Fuentes: ''Ez dago gerrarako arrazoirik, ez dauka zentzurik geopolitikoki''\nNerea Garmendia: ''Gorreria dut eta audifonoekin bizitza berria entzuten hasi naiz''\nFacundo Vitoria: ''Hau benenoa bezalakoa da, tapoia kendu nuen eta zast egin zuen pozoiak''\nJoxeba Azpiazu: ''Ingalaterran eguneko esnea askoz gehiago kontsumitzen da''\nSua Enparantza: ''Antzerkian oso berria naiz. Dantza da betetzen eta lasaitzen nauena''\nHeriotzak, doluak eta zaintzak eragindako musika eta arte sorkuntzak\nTelmo Rodriguez-en ''Yjar'' ardoa, Bordeleko ardoen ''La Place'' sisteman sartu den estatuko lehen ardoa\nUrtebetetzean lanera eramateko gozo errazak prestatzen erakutsi digu Iker Markinezek: palmeratxoak eta teilak\n''Pole-Pole Olabide'', Gasteizko Olabide ikastolak gaur Kenyan zabaldu duen eskola\nXimun Fuchs: ''Antzerkia komunitateari mintzo zaio, podkastak pertsonari xuxurlatzen dio''\nM.Urdangarin: ''Itsasoan izurdeak ikusi, sentitu eta entzun ditut, baina ez da inspiraziorako aukerarik izan''\nJuana Otxoa-Errarte: ''Garai ona da etxeak berritzeko, diru laguntza handiak datoz eta egon erne''\nUgaitz Albisu: ''Sinetsi ezinda nire lehen dokumentala Filmin pataformaraino iritsi delako''\nInes Osinaga: ''Alutik ez da beti bizitza jaiotzen, eta hori inork ez du espero''\nOier Yaniz: ''Spotter-en artean kromoetan bezala aritzen gara jolasean hegazkinen argazkiekin''\nIker Villanueva: ''Faktore askok eragiten dute lepoko mina, baita psikologikoek ere''\nBrokoli, azalore eta romanesku snack-ak prestatu dizkigu Iker Markinezek\nDibina Lamberri: 'Nik ez nuke angula arrantzatzea debekatuko; motorrak galaraziko nituzke'\n''Hau ez da coworking gune bat''\nMarkel Alberdi: ''Gaizki zaudenean ondokoen 'animatu zaitez' horrek ez du laguntzen''\nIbai Osinaga: ''Nafarroatik euskaraz abestea exotikoa da batzuentzat. Agian polemikoegia da, baina...''\nKepa Dieguez: ''Herri euskaldun guztiak oso aberatsak dira euskal lexiko etnometerologikoan''\nJakes Txapartegi: ''Kirol klubek ez dute egokitutako kirolaren alde apustu egiten''\nBarazki-zopa mirepoix erara nola prestatu azaldu digu Iker Markinezek\nManolo Arozena bertsolaria omendu du Oskar Estangak bere kantu inprobisaturekin\nIgor Pasaban: ''80ko hamarkadatik Gomeran atzerriko zuhaitz espezieak moztu eta bertakoak babesten ari dira''\nIoritz Mendizabal, jockeya: 47 urte eta oraindik munduko onenen artean\nLur Epelde: ''Lurzoru zentimetro bat eratzeko mila urte behar dira, beraz, kaltetzen dugunean betirako da''\nUrtezahar gauerako, otarrain itxurako xapoa proposatu digu Iker Markinezek\nJoseba Errasti: ''Euskaldunok orrazkera ausartak eramaten ditugu''\nTrenak eta geltokiak, eskala txikian\nSandra Barkaiztegi: ''Nire bularreko orbainen atzean bizitza dago. Titi bakarrarekin ere bizi daiteke''\nEneko Gutierrez: “Karten eta magiaren bidez istorioak kontatu nahi ditut”\nJulen Baz: ''Honek pozima bakarra du: lana, lana eta lana. Orain esan dezaket merezi izan duela''\nPBO edo erditzean eragindako beso paralisiaren egunean, Danel Elezkano pilotariaren eta Izadi Urbanoren kasuak\nAkaitze Kamiruaga: ''Gaur egungo ikuspegitik sinestezina da eta oso gogorra egiten da ume haien mina''\nMikel Lizarralde:''Gauza txikietan arreta jarrita eta irribarre asko eginda lortzen da bizitzaz gozatzea''\nAutoekoizpena bizi bizirik Durangoko Azokan\nItziar Atienza: ''Bizitzaren une honetan gero eta umeago sentitzen naiz''\nPorruekin prestatutako errezeta paregabea, Iker Markinez sukaldariaren eskutik\nHuntza: ''Julieta Venegasek gurekin kolaboratzeko euskaraz kantatzea pisuzko arrazoia izan zen''\n''Ez ezazu denborarik galdu'', ''Sexua praktika ezazu'' eta batez ere ''Izan zaitez zu''\nJuanan Zabala: ''Antzinako berba batzuk askok ez dituzte ezagutzen''\nJon Ander Urresti: ''Azokaren iragarkian hitz bakarrarekin ''ni'' asko antzeztea erronka polita izan da''\nEneko Agirrezabal: ''Gozatu gutxi, baina banekien Behobia-Donostia irabaztea berezia izango zela''\nDilistak beste era batera prestatzeko proposamena egin digu Iker Markinezek\nNerea Machado: ''Itsasoan 1.300 afrikarren gorpuak aurkitu dituzte, baina hildakoak askoz gehiago dira''\nXabier Amuriza: ''Hiru eguneko gose greba egiteagatik apaiz kartzelan sartu ninduten''\n''Ez ginen kapaz tiragoma batekin txoriari eraso egiteko eta kartzelan sartu gintuzten terrorismoagatik''\nJoserra Senperenaren doinuek eta apaizen kantuek eman diote amaiera ''Apaiz Kartzela''ren aurre estreinaldiari\nJosune Muñoz: ''Telesailak nerabeekin ikustean, emakumeen aurkako indarkeria euren begietatik ikusten dugu''\nJose Luis Gurrutxagak 97 urte ditu eta igandero patinatzen du izotz gainean!\nHenry Molaisoni zor diogu jakitea gizakiok ez dugula memoria bakarra.\nHenry Gustav Molaison pazienterik ezagunenetakoa da zientzialarien artean; memoria ikertzen dutenen artean, behintzat. Guk Esti Blanco Elorrietari esker ezagutu dugu.\nAfizioa ofizio bilakatzea ona al da?\nAlde onez eta ez hain onez aritu gara hizketan lau protagonistekin.\nErre, batak bestea erre beharrean kategoriak erretzeko aldarria\nHaizea eta Oihana Arana, Aner Peritz eta Leire Vargas elkartu dira 'Erre' ikuskizuna prestatzeko\nRolan Garcesek musikari konplizeak aurkitu ditu\nHorregatik jarri dio lan berriari "Rolan Garces & Bandatze"\nLehendakarigaia, boto nahian edo maitasun premian?\nIker Galartzak eta Zuhaitz Gurrutxagak lehendakarigaiarena eta psikiatrarena egiten dute Lehendakarigai antzerki obran.\nSueder, eta hala ere, drama barik\nGarai zailenetan ere drama barik agertzeko aldarriz Xabi Larrainzar eta Ander Uribarri.\nSei urtetara Cabo Cañaveral\nSei urtetara eta Seiurterena. Zortzi kantu berriz.\nGaztetxotan desberdin sentiarazten gaituzten zera horiez da Zerak\n'Zerak' literatura puzzlea idatzi du Yolanda Arrietak, barruko zera horiek dituztenekin pentsatuta.\nGorka Urtasun: "Paxakan jokatzen dugunok apur bat militanteak ere bagara"\nIruritako pilotariak Nafarroako Paxaka txapelketa irabazi du Ugutz Zelaietarekin eta Jabi Apeztegiarekin batera.\nAmaia Irazustabarrena: "Txapelketa polita izan da, eta neska mordoa dator atzetik"\nHernanik lortu du garaipena kluben arteko Euskal Herriko txapelketan, gomazko paletan. Amaia Irazustabarrenak kontatu digu finala nolakoa izan den.\nAsier Blas: “Norbaitek gerrarako tentazioa izan badezake, hori Ameriketako Estatu Batuak da”\nSofia Gandarias: Gizakiak eragindakoarekiko kezka pintura bihurtuta\nMarcelino Bilbao: Mauthausendik bizirik irten zen euskal herritarra\nEduardo Txillida: Artea inguruarekin bat eginik\nJulian Gaiarre: Erronkariko xori erresinula\nAmurizak bigarren txapela eta Egañak lehena jantzi zuen eguna\nKepa Enbeita, Urretxindorra: Bertsolari eta mitinlari abertzalea\nJuan Mari Lekuona: Euskal sustraitik loratu zen poeta eta herri literaturan maisua\nKlementzia Richard: Bonaparteren euskalkien lehen maparako ezinbesteko bidelaguna\nPedro Arrupe: Fedea eta justizia lotu nahi izan zituen jesuiten burua\nIgnacio Zuloaga: euskal margolari figuratibo handiena\nJuana Manuela Irusta: XIX. mendean bertsotan emakume ahotsez\nJoxe Ariztimuño "Aitzol": Euskal kulturan benetako fedea izan zuen elizgizona\nAgosti Xaho: Lehen euskal erromantikoa\nGoenkale: Euskal fikzioan mugarri bat\nJesus Guridi: Euskal kantu tradizionalei erreparatu zien konpositore polifazetikoa\nJoseba Elosegi, Francoren aurrean bere buruari su eman zion gizona baino askoz gehiago\nTomas Garbizu: Organoak liluratu zuen konpositore bikaina\nJulen Kaltzada: Frankismo ilunari aurre egin zion apaiz ekintzaile eta euskaltzalea\nJose Uruñuela: Musikari eta dantza maisu, garai zailetan\nPatxi Ezkiaga: Poeta klasikoen azken katebegia\nJuan Garate, "Maltzeta": Trikitiaren pasioa zabaldu zuena plazaz plaza\nChe Guevara: Gerrilariaren mitoa hezur haragitu zuen gizona\nGabriel Aresti: Poesia, harrizko herria esnatzeko\nJuan San Martin: Lehen arartekoa izan zen euskaltzalea\nDaniela Albizu: Euskal Herriari eta euskarari atxikia bizitza osoan\nImanol Murua: Herrigintzatik zetorren politikari saiatu eta euskaltzalea\nAlfredo Landa: Espainiar zinemaren garai bat markatu zuen kalitatezko aktorea\nJose Luis Ansorena: Musikagile eta euskal musikaren ikerlari handia\nKarmelo Etxenagusia: Euskara pasio izan zuen elizgizon bizkaitarra\nGabriel Celaya: Poesia ingurua aldatzeko arma gisa\nJorge Oteiza: Euskal arima berpiztu zuen artista\nManolo Arozena, ia hiru hamarkada Nafarroako laugarren txapela jantzi zuenetik\nJose Maria Satrustegi: Euskarazko toki izenen ikerlari nekaezina\nMarc Legasse: Aberats jaio zen pentsalari eta idazle anarko-abertzalea\nXabier Lizardi: Euskal pizkundearen eragile izan zen poeta handia\nMaurice Ravel: Euskal sustraietatik konposatu zuen musikari unibertsala\nPepita Embil: Eresoinkatik Hego Amerikara, arrakasta bereganatu zuen ahotsa\nBitoriano Gandiaga: Euskal Herriari idatzi zion poeta barnerakoia\nRosa Valverde: Emetasunari erreparatu zion margolari eta arte irakaslea\nJon Lopategi: Bertsoaren errimak belaunaldi gazteengana zabaldu zituen txapelduna\nYolanda Gonzalez: Ultraeskuindarrek eten zituzten neska borrokalariaren ametsak\nAntonio Zavala: Garai bateko euskal munduaren biltzaile nekaezina\nAntonio Pildain: Kanaria handian apezpiku izan zen lezoar poliedrikoa\nKlaudio Otaegi: Luciano Bonaparte ikerlariari lotutako euskal idazlea\nDenis Clément Duhour: arteen munduan ibili zen angeluar olinpikoa\nGaur 15 urte isildu zen Lurdes Iriondo Mujikaren ahotsa\nJoxemiel Barandiaran: Euskal sustraien ikerlari handia\nAbenduaren 13 batez txapela jantzitako hiru bertsolari handi\nFelix Zubia Donostia Ospitaleko ZIU burua. Argazkia: EITB\nAzken asteko heriotza kopuru handia kontuan izanda, neurriak mantentzearen alde egin du Zubiak\nImmunitateak nola funtzionatzen du\nTxertoaren errefortzu dosiek % 80 gutxitzen dute omikronekin gaixotasun larria garatzeko aukera\n78 pertsona hil dira azken astean EAEn covidagatik eta 21 Nafarroan. Zenbakien atzean pertsonak daudela gogorarazi du Donostia Ospitaleko ZIU buruak: "Neurriak zertarako behar ditugun? Heriotza horiek izan behar ditugu buruan" hausnartu du.\nAmarauna saioko edukiak\nLehen osasun arreta\n"Erizainok ezin dugu lan karga honekin, Haserre eta antsietateak jota gaude"\nEguzki energia erabiliz hidrogeno berdea sortzea erronka, fotosintesia imitatuz\nAndoni Pombo arkitektoa\nEtxe moduluak eraikin zaharretan txertatu eta trukean irisgarritasuna ziurtaturik\nZaharrak, beti enbarazuan eta gastu: Gain zahartzearen indizea beldurgarria zaio Maialen Berasategiri\nGurasoak Ghanatik etorri eta bi semeak Athleticen izar\nPandemia garaian sagardoari balioa ematea da sagardogileen helburua\nBerbaxerka eta Wordle jokoak\nBerbaxerka eta Wordle hizkien jolasek arrakasta handia dute. Zergatik? Zein bereizgarri du bakoitzak?\nArah musika taldea\nArah taldea: "Euskadiko Orkestratik jasotako gonbidapena ez genuen espero"\nIrina, likorea, misoa, "kafea"... eta gehiago egin litezke ezkurrarekin\nLuis Arbide: "Kantxen itxiera neurri arrazista da. Etxebizitza konponbide bat behar dugu, ez hesiak jartzea"\nEuskal Herrian rantxerak entzuteko ohitura ikertuko dute\n'GYMCHESS' Entrenamendu Kognitiboaren Metodoan oinarrituta dagoen burua lantzeko aplikazio berritzailea\nMeditazioaz eta Budismoaz Guen Kelsang Trime mojarekin\nUrte berrian bikote bila zebiltzan Aitor eta Beatriz elkartu ditugu Miramongo egoitzan\nUxue Lazkano, bioinformatikaria: "Susmoak, datuekin eta ebidentzia zientifikoekin baieztatu behar dira"\nBeñat Ormaetxea, Sergio Ortiz de Zarate eta Eduardo Maroto bilbotarrek Elkar Jatetxea ireki dute\n2022 urte berri eguna\nThe Spolem Girls\n'The Spolem Girls' taldeak 60. hamarkadako abestiak berreskuratu eta moldatu ditu\n"Amagana" dokumentalak Mendi Film Festibalean euskaraz egindako pelikularik onenaren saria jaso du\nUstekabe txaranga eszenatokiak astintzen ari da Eibarko kantutegiko abestiekin egindako diska aurkeztuz\nTasio Arrizabalaga, Egiari Zor\nArrizabalaga: "Kasu hau 1962koa da, eta oraindik ez da ezer argitu"\nJoshua Garcia-Herranz: "Euskal balea erabat desagertuko da hemendik 50 urterako"\nUrteari errepaso energetikoa: goi-bilera Glasgown, argindarra urrearen pare eta trantsizio energetikoa\nHesia Urraturik. Xabier Lete\nXabier Leteren esentzia espiritula jasotzen duen oratorioa, CD, DVD eta liburuan\nGezurrak hanka motzak, egiak esku luzea\nJesus Owono: "2022 urte hasera zoragarria izaten ari da"\nJesus Owono Alavesekin Realaren aurka debutatu zuen egunean ezagutu genuen. Afrika kopa dela eta, Ekuatore Gineako heroia da.\nOinatz Bengoetxea: "Pilotari izatea pribilegioa da"\nOinatz Bengoetxea bere ibilbideaz hizketan Kepa Iribarrekin eta Julian Iparragirrerekin\nAsteazkena, urtarrillak 26\nArantxa Tapia. Argazkia: Irekia\nArantxa Tapia, "Faktoria"n\nEusko Jaurlaritzako Ekonomia Garapen, Jasangarritasun eta Ingurumen sailburua elkarrizketatuko dugu 08:30ean.\nKantu Kontari mosaikoa\nLizardiren Baratza mosaikoa\nHiruhortza: hiru idazle, hiru begirada\nAlkoholdun edariak, latan ala kristalean?\nArabako txakolin elkarteak jakinarazi duen erabakiaren haritik, eztabaidagaia JIN eta JOAN tartean: edariak ze ontzitan nahiago duzue, latan ala kristalezko botiletan?\nItzuli diren musika taldeak: itzulera hauek onak dira, ilusionatzen zaituzte, ala aldiz pasatakoa pasa da?\nDelirum Tremens, Kerobia, Amak edota La Pollaren adibideak ekarri dizkigu Aritz Agirre lankideak, aste honetako Jin eta Joan atalean.\nEguberrietan jarri ohi diren jaiotzak eraikin publikoetatik kendu behar al dira?\nLaudioko eskola publikoko klaustroak erabaki duenak eman digu aste honetan Jin eta Joan tarterako aitzakia: ikastetxean urtero jarri ohi duten jaiotza kentzea. Argudioa da kutsu erlijiosoa duen ikurra dela eta eskola laikoa izanda, ezinbestean kendu behar dela.\nZilegi al da haurrei sarrera debekatzea jatetxe edo tabernetan?\nBilboko jatetxe batek adin txikikoei sarrera debekatzeko hartu duen erabakiaren ondoren, eztabaida zabaldu da: Zer iruditzen zaizue zenbait jatetxe, tabernatan, hedatzen ari ADULTS ONLY joera?\nStreaming plataformek telesailen bidez harrapatuta gaituzte?\nPlataforma hauek geure bizimoduan, kultur-erreferentzia eta ideologian zenbaterainoko eragina duten aztertu dugu Jin eta Joan. Zertan aldatu gaituzten eta noraino garen haien menpe. Kultura, kontsumoa, negozioa, giza-harremanak eta hizketagaiak batu, konektatu eta harrapatzen duen amarauna berria.\nFurgonetero eta autokarabanen oldea jasangarria al da?\nEuskal Herrian mendizaletasunak, akanpadak eta ekolojismoak sustatutako opor ereduaren aldaketaz, Jin eta Joan: saturazioa bidaiarien profil aldaketa, furgoneten sofistikazioa eta garestitzea.\nHamabost mila euroan saldutako artelan ikustezina, iraultza ala adar jotzea?\nSalvatore Garau artistaren "Io Sono" estatua ikusezinak jarri digu 'Jin eta Joan'erako hizpidea. Arte garaikideari nola begiratu behar zaion eta nola bereiztu sorkuntza aitzindaria eta iruzurra.\nMemoria lantzeari buruz eta horretarako dauden eredu zein joera ezberdinez aritu gara Jin eta Joan, Bilboko Miguel de Unamuno institutuko ataritik zuzenean.\nKamisetarik gabe ala bainujantzian ibiltzearen debekua: elkarbizitza vs askatasuna\nMundakako udalak debekatu du herriko zenbait gunetan elastikorik gabe ibiltzea eta horrek eman digu eztabaida orokorrerako abiapuntua. Janzkera arau dezakete udalek, norbere askatasuna urratu gabe?\nCovid neurriak laxatzen hasita, badago herriko festetarako zirrikiturik?\nErriberako hainbat alkatek aldarrikatu dute zenbait festa egiteko aukera eta eskumena. Kultur ekitaldiak bezala, bigantxa eta zezen-ekitaldi "seguruak" ere bideragarriak al dira?\n"Zuk zeuk egin" kulturaren aberastasunak eta albo-kalteak\nKrisiak bultzatu ditu Youtubeko tutorialak eta konfinamenduak indartu. Ezagutza zabaldu eta gauzak konpontzeko iraganeko gaitasuna berreskuratu dute, baina baditu bere mugak eta arriskuak ere.\nPrezioak neurtzen al du balioa?\nDebalde eskaintzen diren produktu eta zerbitzuak debaluatu egiten al dira? Prezioaren eragin sikolojikoaz, dirua eta balioaren arteko orekaz, militantzia eta boluntariotzaren mugez... Jin eta Joan.\nAnimaliak hil gizakiak salbatzeko...zein izan beharko lukete ikerketaren mugak?\nProfesionaltasunez, gardentasunez eta kontrol zorrotzez jarduten dutela defendatzen dute ikerlariek. Aldiz, animalien eskubideak urratzen ari direla salatzen dute NOR bezalako talde antiespezistek.\nTwitter ezbaian: bere -tasunak eta -keriak txioerrian\nTwitterren bilakaeraz aritu gara Jin eta Joan. Eztabaida sustatu eta agenda mediatikoan eragiteko tresna zena, irain eta jazarpen gune bihurtu da? Ala gehiago dira eskaintzen dituen onurak?\nRocío Carrasco Mohedano. Hain urruti, hain gertu.\nSufritutako indarkeria matxistaren testigantzarik gordinena, ikuskizun bilakatuta. "Tele Zaborraren" formatuak edukiari zilegitasuna kentzen dio ala indartu egiten du? Zein da gure jarrera?\nZoriontsu egiten gaitu diruak? Zenbat diru behar dugu zoriontsu izateko?\nDiruaren eta zoriontasunaren arteko harremanaz aritu gara: errenta altuagoa duten pertsonak zoriontsuagoak ote diren eta zein beste faktoreri begiratu behar zaion bizipozaren balioa neurtzeko.\nMaitasunaren kaiola al da bikote harremana?\nFamilia eredua hainbeste ugaldu eta aniztu den garaian, zergatik ez dira harreman afektibo-sexualak neurri berean zabaldu? Polimaitasunean bere esperientziak kontatu dizkigute Maitenak eta Ainarak.\nMundu on-line berrian, nola babestu off gelditzen direnak?\nPandemiak azkartu duen aldaketa teknologikoaz,harrera telematikoen bertute zein ajeez eta gehiengoak babesten duen trantsizio honetan bazterrean gelditzen direnen eskubideez aritu gara Jin eta Joan.\nErakunde publikoek etxeen prezioak kontrolatzeko eskumenik eduki beharko lukete?\nLege-agindurik gabe ere herritarrek espekulazioaren kontrako konpromisoa hartu beharko lukete, herria biziberritzeko bada? Baztanen, etxetzarrak bidezko prezioan saltzeko kanpainia abiatu du udalak.\n"Txillardegik behar du bere liburutegia"\nGure memoriaren txatalak\nUrrutiko eta gertuko gatazkak\nJon Artano kazetaria.\nJon Artano kazetariak Tene Mujika Beka irabazi du\n"Anderik Ande" Amerika eta euskaldunen arteko harremanak aztertuko dituen proiektuagatik eman diote saria.\nEtxebarri Mintegia, Iñaki Mendibil erlezaina eta ''Botxo'' hiztegirako\nMakroukuilu, nekazaritza intentsibo eta sagardo denboraldi berria\nAzokara bisita eta Arabako Errioxan sortutako lurrinak\nGaizka Menarekin sendabelarrak biltzera\nEsnegintza barrutik eta antxoa biomasa\nTasio Erkiziak elikadura burujabetzari buruz egin duen saiakera aurkeztu…\nArabako Errioxako olioaz Iker Diaz de Cerio Aprorako presidentearekin\nArrantzaz eta tokiko elikaduraz, Nagore Zaldua Mendizabal\nErleak, baratza ongi sentitzeko eta feijoa\nAgour, Erronkari eta Idiazabal gaztak eta "Baserritik zuretzat" ekimena\nGaztaina; historia handiko eta etorkizun oparoko udazkeneko fuitua\nEztiura, Aiako enkantea eta Lurrama\nLanda Eremuko emakumeen ahotsa\nMutil Baratza Arangurenen eta Labean Kuartangon\nArtzaintzaz gogoeta eta Lodosako pikiloa\nNafarroako Ekoizpen ekologikoaren kontseiluak 25 urte\nEdafologia, oreinen ernaldi bitxia eta Aroztegiko ate irekiak\nEneko Goibururen gazta txapelduna eta Aretxabaletako Tomateak\nEuskal lupulua, arbendolak Nafarroan eta koaderno botanikoa\nIrunberri eta Arbaiungo arroiletako hegaztiak eta 'Gure Lurriña'\nLandare intsektujaleak eta mahats-mordoaren txortenak berrerabiltzeaz\nJakoba Errekondoren aholkuak\nAzeri buztanaren ura nola egin\nBaratzen emankortasunaz "Babesten" metodoarekin eta basa ahuntzak…\nBaso bainuak eta Euskal Herriko Hazien Sarea\nEdurne patata, ur berdea eta Ean basoa lehengoratzeko ekimenaz\nUrkiaren izerdia biltzeaz eta udako azoka ekologikoez\nBuruxka proiektua eta landare exotikoak\nMarigorringoak zorrien aurka eta ardi-ile bilketa Arratia - Nerbioin\nArtium museoko lorategia, Bonelli arrano txita eta Nafarroako zainzuriak\nPastore Lore pottokak eta luar tea Lekeition\nEsklerosi anizkoitzaren birusa eta txerri bihotza gizakientzat\n''Osasun Sistemaren lan karga handi bat txertatu gabeek eragin dute''\nFelix Zubia: ''Seigarren olatu hau azkena izan daiteke''\n''Omikron inoizko kutsakorrena, baina eragina jakiteko aste batzuk…\n2 urte koronabirusa azaldu zela\nFelix Zubia, haurren txertaketari buruz\n''Ezin dugu horrela segi. Neurriak zorroztu beharra daude''\nOmicron aldaeraz eta txertoez\n''Covidari aurre egiteko legerik ez egotea, harrigarria eta larria''\nCovid pilulez eta haurren txertaketaz Zubiaren azalpen eta galderak\nZIUetako egoera, gaixoen profila eta haurren elikadura osasuntsua\nFelix Zubia: ''Janssenen 2. dosia ez dator eraginkortasuna amaitu…\nAma zelulak bankuan gordeta eta covid txertoaren eraginkortasuna…\nBuru osasunaz eta eskoletako patioetako maskarez\nUsaimenerako errehabilitazioa covid ondoren, potasioa eta udazkeneko…\nZubia: ''Txertatu zaretenoi eta neurriak bete dituzuenoi esker lortu…\n''Txertoaren 3. dosia egoitzetatik kanpo adineko guztiei jarri aurreik…\nTxertoak zer ematen digun eta zer ez; 3. dosia nori eta malgutzea…\nOsasun Etxea (2021/09/05)\nOsasun Etxea (2021/08/29)\nOsasun Etxea (2021/08/22)\nLagunen arteko harremanak. Bullying.\nDolua eta galerak\nGazteak eta festak\nBilboko alfonbra gorria zapaldu, Donostiatik pasa eta Zuberoaraino\nUrte hasiera, atzekoa ahaztu gabe\nImanol Salegik jarritako puntuari erantzun dio Antton Aldalurrek:…\nBizkaiko finalaren atarikoak eta Gaztelumendi anaien komiki aurkezpenak\nBizkaiko azken finalaurrekoa eta bertsotara moldatutak oroitzapenak\nAlkaizak txapela jantzi zuenekoa eta Galdakaoko ale gutxi batzuk\nAnaitasunara begira, Plazida ezagutuz eta Bizkaiko txapelaren bidea…\nNafarroako azken finalaurrekoa eta Xilabako finala\nXilabaren finala ate-joka, Nafarroako eta Bizkaiko lehiak final-aurrekoetan\nZaldibiako Zapie, Xilaba final atarian, Nafarroa bidean eta Bizkaia…\nEskolarteko finala, Xilaba, Bizkaikoa eta Zapi-janztearen zertzelada…\nAurrera doazen txapelketak eta Andoni Egañaren Oñatiko pasarte…\nTxapelketen itzalpeko bidaia: Gabadi, Tafalla, Zangotza, Igorre eta…\nNera Gabirondok botatako puntuari erantzun dio Jeni Galdosek: "Uda…\nTxapelketetakoak eta hortik haratagokoak\nAseginolazak jarritako puntuari erantzun dio Gabirondok: "Ikasturte…\nTxapelketak eta transmisioa, euskalki ezberdinetan\n"Urretxuko herrian, iraila berezi" puntuari erantzun dio Iguntze…\nBidaia baten gisan; abiatzear, martxan eta amaitu berri diren ekimen…\nIkasturte hasierari begirada, bederatzikoarekin: Miren Arboniesek…\nEmozioak puri-purian Xilaba atarian eta Algortako saio mundialean.…\nUdazkeneko txapelketen aurkezpenak, Lizardi saria, arrauna...\nUda kutsuko azken saioa, Donostian, Igeldon, Mendaron... ibili gara\n''Oinak Buruan'' Eskolarteko Bertsolari Txapelketak\nArabako Binakako Bertsolari Txapelketa berritzailea\nMaratoiaren atariko saioa\nSeñora sariketa; emakumeak, oholtza, iraultza eta Pamela\nIruñeko eta Getariako Bertso Egunak\n"Zer moduz oporretan, Erratzuko herrian?" Jakin minez luzatu dio…\nLasarteko San Pedroetakoa eta Iruñeko Udako bertso eskolakoa\n"Mirentxinen beharrik, ba al da gaur egun?" puntuari erantzuna eman…\nDonostia eta Aulesti, Migrazio, San Juan su eta guzti\n"Ametsolan ba ote da, gutzat tomaterik?" puntuari erantzun dio Gorka…\nIparraldeko eskolarteko finala eta Azpeitiko Orkatz Elkartearen urteurrena\nSebastian Lizaso eta Manolo Arozena 1994an, txirrindu gainean aldapan…\nMaddalen Arzallusen kantuak\n"Zaldi Urdina" audio-fikzio serie berria entzungai dugu jada EITBPodkast plataforman\nEITBko irratiek gora egin dute 2021ean, ia milioi erdi entzule eskuratuz. ESKERRIK ASKO!\nAutohizketak Itziarren bakarrizketak, autoan irratia entzunez…\nEuskal Kantak Entzun zuzenean\nTweets by @euskadi_irratia\nFrekuentziak Irratiko frekuentziak


EUSPOT | Mondraberri Arrasateko Ataria\nAurtengo edizioa oso berezia izan da: COVID-19aren ondorioz parte-hartzaileek lan guztiak etxe barruan egin behar izan dituzte. Argazkiak, bideoak eta testua: EUSPOT. Sari banaketa ekitaldia streaming bidez Aurtengo sari banaketa ekitaldia berezia izan da, etxetik jarraitu ahal izan da ekitaldia zuzenean...\nIker - 2020-05-21 0\nSpotak nabarmendu beharko ditu moda azkarrak eragiten dituen ondorio negatiboak. Lehiaketaren helburua da ikus-entzunezko publizitate arloan euskararen erabilera hedatzea eta euskaraz lan egiteko gai izango diren profesionalen harrobi lana egitea. Parte-hartzea gorantz doan lehiaketa da, iaz Euskal Herri osotik...


Gizarteak beregana dezakeena baino arintasun handiagoaz egiten du aurrera teknologiak, eta horregatik funtsezkoa da herritarrek uler dezatela zer arrisku duen etengabe eboluzionatzen duen ingurune hiperlotuan bizitzeak, ingurune horrek oso agerian uzten baitu gure informazio pertsonala, eta ondorioz geure burua babesteko premia sortzen baita.\nEra berean, belaunaldi berriek, aro digitalean jaiotakoek, badakite nola erabili, baina ez dira jabetzen oker erabiltzearen ondoriozko arriskuez, eta horrek arrisku-egoeran jar ditzake.\nEgoera horri aurre egiteko asmoz, gizarte seguruagoa sortzen laguntzen duten hainbat ekimen jartzen ditugu abian.\nZibersegurtasuneko azken ordua\nZibersegurtasunari buruzko azken uneko informazioa\nIruzurren bat atzeman edo zibersegurtasun-intzidenteren bat jasan duzu?\nJarri gurekin harremanean eta eman iezaguzu atzeman duzun edozein intzidenteren berri.\nAurkitu zure beharretara ondoen egokitzen den zibersegurtasun-konponbidea\nEtxean edo lantokian zibersegurtasun-arazo bat konpontzeko beharrizan espezifikoak dituzu agian. Hala bada, behar duzun laguntza eskainiko dizuten euskal enpresen katalogoa dugu.\nBehar duzun zibersegurtasun-enpresa aurkitu\nSektoreko profesionalen etengabeko gaikuntzarako laguntza ematen dugu\nMehatxuek etengabe eboluzionatzen dute eta ziberkriminalak uneoro daude sistemak kolokan jartzeko moduen eta beren jarduerak egiteko bideen bila. Erronka horiei aurre egiteko funtsezkoa da sektoreko profesionalak aldiro trebatzea, eta horregatik ekarpena egiten diegu hainbat ekimeni.\nInteresa baduzu zibersegurtasunaren esparruan gaikuntza handiagoa lortzeko bideez, eskuratu aukera guztiei buruzko informazioa.\nInforma zaitez trebakuntza aukerei buruz\nGurasoa edo IGE bateko kidea baza\nZibersegurtasunaren esparruko kontzientziazio-jardunaldiak ditugu zure hezitzaile-lanean laguntzeko.\nInforma zaitez jardunaldiei buruz\nErraz ikusteko moduan erakusten dizkizugu internet eta teknologia berriak erabiltzen dituzunean seguruago egoten lagunduko dizuten aholkuak eta jarraibideak.\nZure segurtasuna pasahitzen bitartez\n2022 urterako zibersegurtasun joera berriak\nIrteera profesionalak zibersegurtasun arloan\nArgitaratutako infografia guztiak ikusi\nGaitasun digitalak hobetzeko proiektua.\nInternautaren Segurtasun Bulegoa\nZibersegurtasunaren arloko prestakuntzaren bidez eremu digitalarekiko konfiantza indartzera bideratutako ekimena.\nAdingabekoentzako Interneteko Segurtasun Zentroa.\nAurkitu zibersegurtasun enpresak eta zerbitzuak\nKatalogo bat dugu gero eta seguruagoa izaten lagunduko dizun enpresa edo zerbitzua aurkitu dezazun.\nLortu itzazu gaikuntzarik onena\nLangileen zein talentudun gazteen etengabeko trebakuntzari laguntzen diogu, unibertsitateekin eta lankide-heziketako ikastetxeekin lankidetzan garatutako ekintzen bidez.


Mancenans - Wikipedia, entziklopedia askea.\nOlivier PERRIGUEY (2014-2020)\n47° 27′ 15″ N, 6° 32′ 34″ E / 47.4542°N,6.5428°E / 47.4542; 6.5428Koordenatuak: 47° 27′ 15″ N, 6° 32′ 34″ E / 47.4542°N,6.5428°E / 47.4542; 6.5428\nAccolans, Pompierre-sur-Doubs, Rang eta Soye\nMancenans Frantziako udalerria da, Doubs departamenduan dagoena, Franche-Comté eskualdean. 2013an 333 biztanle zituen.\n2007an Mancenans udalerrian erroldatutako biztanleak 346 ziren. Familiak 140 ziren, horien artean 44 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 28 bakarrik bizi ziren emakumeak), 36 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 56 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 147 etxebizitza zeuden, 139 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 7 bigarren erresidentzia ziren eta 1 hutsik zegoen. 132 etxeak ziren eta 15 apartamentuak ziren. 139 etxebizitza nagusietatik 122 bere jabearen bizilekua ziren, 12 alokairuan okupaturik zeuden eta 5 doan lagata zeuden; 1ek gela bat zuen, 2 etxek bi zituzten, 18 etxek hiru zituzten, 31 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 121 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 51 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 69 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nMancenans udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 211 ziren, horien artean 157 aktiboak ziren eta 54 inaktiboak ziren. 157 pertsona aktiboetatik 143 lanean zeuden (81 gizon eta 62 emakume) eta 14 langabezian zeuden (6 gizon eta 8 emakume). 54 pertsona inaktiboetatik 21 erretiraturik zeuden, 20 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Mancenans udalerrian 137 unitate fiskal zeuden, 338 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.231 euro zen. \n2007an zeuden 6 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 1 eraikuntza enpresa zen, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 zerbitzu enpresa zen eta 1 administrazio publikoko enpresa zen.\n2000. urtean Mancenans udalerrian 5 nekazaritza-ustiategi zeuden.\nBNF: 152525917 (data)\nOrriaren azken aldaketa: 26 abendua 2019, 15:13.


Metropoli Polo Arindua, alternatiba ala statu quo-a? | Enbata\nAccueil / Articles / Comprendre / Focus / Metropoli Polo Arindua, alternatiba ala statu quo-a?\n« Derniers remous\nUnique mieux que multiple »\nMetropoli Polo Arindua, alternatiba ala statu quo-a?\nPar Enbata | Publié : 11/03/2016\nPMAren aldeko auzapezen agerraldia Itsasun.\nJoan den otsailaren 3an, HELEP edo Herriarteko lankidetzako erakunde publiko bakarraren sortzearen kontrako auzapez talde batek bere proiektu alternatiboa aurkeztu du: Metropoli polo arindua (MPA). Batera Plataforma jada engaiatua da Iparraldeko 158 herrien itzulia egin duen Karabana Pedagogikoa lagun jendarteari lurraldearen instituzionalizazioaren erronkaren aurkezpen lanetan. Hara Baterak MPAri buruz egin azterketaren zonbait pasarte.\nMPA proiektuari « Euskal Herri Elkargoa » izena ematea.\nBakoitza libre da nahi duen hiztegia erabiltzeko bainan instituzioaren gaiaz ari garenez komeni da hiztegi egokia erabiltzea.Izan ere MPA juridikoki sindikatu mistoa da eta beraz izendatzeko ezin da «Elkargo» hitza erabili. Termino horrek Herri elkargoak eta Hirigune elkargoak bakarrik izendatzeko balio du.\nHorregatik du hain zuen BATERA plataformak erabiltzen.\nMPA izendatzeko termino hori erabiltzeak nahasmena besterik ez du sortzen.\nAurkeztu proiektuak proposatzen du gaur egungo 10 herri arteko elkargoetatik 8 herri arteko elkargotara pasatzea.\n8 herri arteko elkargo horien mapa proposamenik ez egiteaz gain, hipotesia arrunt birtuala da, herri arteko elkargo kopurua azkarki murrizteko xedea duen lege testuaren izpirituaren kontra baitoa.\nBestalde, prefetak behin baino gehiagotan errepikatu du Elkargo bakarraren inguruan adostasunik egon ezean, Estatuak 2 edo 3 herri elkargoko proposamena eginen duela.\nAzkenik, azpimarratu behar da MPAk ez duela segurtatzen ez ipar Euskal Herriaren perimetroa, ez lurraldearen jarraipena, HELEP bakoitzak erabakiko bailuke integratzea ala ez.\n«MPA, proiektu ausarta da».\nNola posible da proiektu ausarta izatea MPA, koordinazio gunea besterik ez delarik, diru iturri propiorik gabe eta erabakiak hartuko liratekeelarik osatuko luketen HELEPek aho batez bakarrik onartuz gero?\nMPAk geruza bat gehituko lioke milahosto instituzionalari, herri elkargoen eta departamenduaren artean kokatuko bailitzateke. Sinplifikatzeko partez, antolaketa konplexuago bihurtuko luke, herritarrak gehiago nahasiz nork zer kudeatzen duen ulertzen entseatzerakoan.\nMPAren gobernantza ez da ez demokratikoa, ez gardena. HELEP bakoitzak hautatu delegatuek lukete kontseilu sindikala osatuko eta beraz herri guziak ez lirateke ordezkatuak izanen.\nBaterak dion bezala, « Ekimen berri orok galderak altxatzen ditu. Bainan proiektu bat aitzina doa baldin eta erantzunak denen artean lantzen badira. Gauza bera da ipar Euskal Herriaren instituzio egituraketari dagokionez. Zilegi da dudak ukatea. Bainan uzkurtasunak eta kezken metaketak ez gaituzte lagunduko ipar Euskal Herriarentzat proiektu ausarta eraikitzen.«\nOndoko egunetan Batera-ren iritziaren beste pasarte batzu aurkitzen ahalko dira Enbata.info-n.\n« Sortir Iparralde du statu quo politique »\nEH Elkargoari buruz bi web-orri berri\nEuskal Herri Elkargoa : hemendik aitzina zer ?