Soinuaren hotsa - HitzGaurregungo\nGAUR EGUNGO ERRONKAK. ETORKIZUNARI BEGIRA\nIker Goenaga, Anjel Valdés, Ixiar Oreja, Joseba Tapia, Xabi Nabarro\nInpernuko Poza Jardunaldiak, 2003-10-03\nXabi Nabarro: Orainaz hitz egiteko atzera begiratu behar da, zeren azken 15-20 urteek asko baldintzatu dute gaur egungo egoera. Hau dena “boom” batetik sortu zen, 86-88ko txapelketek eragin zuten egoera. Igotzen den guztia jaisten den moduan, trikitixaren urak apal daude momentu honetan baina geldirik ez daude. Nik baita ere garrantzi handia ematen diot garai hartan zegoen Gipuzkoa eta Bizkaiaren arteko borrokari; zenbait trikitilari gipuzkoar eta bizkaitarren arteko giro oso beroa zegoen. 88ko txapelketaren finalean 8.000-9.000 pertsona egon ziren Belodromoan, ordurarte trikitixa herri giroan eta giro euskaldunetan zegoen, hiritartu gabe. Gauza harrigarria izan zen. “boom” horrek zenbait eragin izan zituen, soinu joleak sortu ziren barra-barra, gazte guztiek hau edo hori bezalakoak izan nahi zuten. Honek halako korronte handi bat sortu zuen, soinu eskola ugari sortu ziren eta txapelketa ugari, gazte txapelketak eta herriko jaietako txapelketak. Trikitixa taldeen sorrerak izan ziren garai hartan, nahiz eta lehenago ere baziren jazbanarekin edo saxofoiarekin jotzen zuten taldeak, orduan sortu ziren taldeak baxuarekin, bateriarekin eta beren errepertorio propioa egiten zuten. Horren aurretik bertsioak eta errepertorio tradizionala egiten zen. Talde hauek ordurarteko herrietako jaietako berbena taldeei lekua kendu zieten, neurri handi batean, eta trikitixa talde hauek hortxe aurkitu zuten bidea handitzeko eta hazteko. Diskografia ere ugaritu zen bolada hartan, Elkarlanean diskoetxeak beste zigilu bat zabaldu zuen trikitixaz soilik arduratuko zena.\nPixka bat marraztu nahi izan dut nola izan diren 15 urte hauek. Gero beherakada izan da, 91ko txapelketa izan zen azkena. Esan dugun bezala, gora igotzen dena jaitsi egiten da, zergatik jaitsi zen? Zergatik sortu da “impasse” hori? Joseba?\nJoseba Tapia: Nik ez dut hain gaizki ere ikusten. Trikitixaz hitz egiten dugunean beti aipatzen dugu Belodromoa betetzeko gai izan ginen txapelketa mitiko hura, trikitixa aurretik gauza garrantzitsu bezala ezagutu genuen, funtzio sozial handi bat zeukan, baserri giroan bizi zen, gerra osteko Francoren garaian bai tradizio, dantza eta hizkuntza bera mundu itxi batean gorde izan zen. Guk mundu hori kaletik ezagutu genuen. Txapelketa horiek markak hautsi zituzten eta gero beherakada aipatzen denean ez dut uste holako beherakadarik izan duenik, ez bada euskal gizarte osoak izan duenaren parekoa. Maila horretatik lotuak ikusten ditut gizartea eta trikitixaren egoera. Beherakada mahaian gauden guztiok ez dugu sumatzen, irakaskuntza ez dabil hain gaizki, erromeriak esaten dugu ez daudela hainbeste baina oraindik ere baserri giroan trikitixa asko jotzen da. Eszenatoki handietako emanaldi horiek jaitsi egin dira pixka bat...\nAnjel Valdés: Nik pentsatzen dut beherakada nabarmen bat dagoela baina ezin zaio egokitu bakar-bakarrik trikitixa munduari. Krisi ekonomiko batean gaude, beherakadan dago musikaren salmenta, salmentarekin batera datoz kontzertuak, CDak, musikaren inguruan saltzen diren produktuak orokorrean, eta azken bi urteetan musikaren salmenta proportzio ikaragarritan jaitsi dela ikusten da munduan. Gure lurraldea txikia da, errekurtso ekonomiko txikiak ditu, hemengo enpresak estruktura aldetik txikiak dira eta gehiago kostako zaie garai berrietara egokitzen. Trikitixan bezala beste terreno askotan krisialdi handi bat sortzen ari da, batez ere aisialdirako diren kontsumoko produktu horietan; musika, liburu eta batez ere kultur produktuetan. Badago balore galera bat, ez trikitixarekiko baizik eta orokorrean sumatzen da Euskal Herrian gertatzen ari den balore aldaketa eta sokaren kontra egote hori. Ezin da ahaztu herri musika dela herri identitate bat, bandera bat eta trikitixak baduela balore hori. Horren barruan kokatu behar da; ezin da esan dena oso ondo dagoela eta trikitixa gaizki; trikitixak guzti horren barruan bere partea dauka.\nIker Goenaga: Nik azken urteetan, 90eko hamarkadako “boom” horren beherakada bat sumatu daitekeela baina “boom” diferenteak egon direla aipatuko nuke. 60ko hamarkadaren bukaeran Laja eta Martinekin “boom” bat egon zen, fenomeno oso inportante bat. Momentu hartan trikitixa ikuskizun bihurtzen hasi zen kantuen konposizioagatik eta jotzeko moduagatik. 80ko hamarkadan Joseba Tapia eta Kepa Junkerarekin guzti hori areagotu egin zen eta 90eko hamarkadaren erdialdera Maixa eta Ixiar, Gozategi eta beste hainbatekin beste aldaketa bat eman zen. Hala ere, aldaketa bakoitza desberdina izan da momentua desberdina izan delako, eta Anjelek aipatzen zuen fenomeno hori ondo aztertu beharko litzateke. Zer fenomeno izan den, zer jenderi eragin dion, zer jendek erosi duen hori eta zer jendek utzi dion produktu hori kontsumitzeari. Aipatu dituen arrazoiak egokiak direla uste dut, gizartearen aldaketa bat dagoelako. Baina inportantea da hamarkada desberdin horietan egon diren aldaketa desberdinak ikustea, gaur egun non gauden eta zer egin genezakeen erabakitzeko. Agian 70eko eta 80ko hamarkadetako aldaketak ez dira behar adina kontutan eduki talde edo belaunaldi berriak etorri direnean.\nIxiar Oreja: Hasteko, beherakadaz hizketan ari gara baina egia da beste musikekin alderatzen badugu trikitixak Euskal Herrian azken urteetan izugarrizko gorakada eduki duela. Ez da beste musikarik izan horrelako indarrik eduki duenik azken urte hauetan, lehenago izan ziren “Rock Radical Vasco” eta apartekoak. Euskal musikan dena parekatuko bagenu, pop musika, rock musika, trikitixa, dena gutxi gora behera antzera dago. Nik esango nuke kultura orokorrean gaizki dagoela ekonomikoki beherakada bat ematen ari delako, tristezia bat dagoelako, gazte asko gaude leporaino.\nA. Valdés: Oso bitxia da orain aipatu duzun datu bat, Iker. Hamarkadak aipatu dituzu eta hamarkada horiek belaunaldi aldaketekin batera datoz. Jende gazte multzo bat dator berriro ere merkatura, hamar urte dituztenetik musika kontsumitzen hasten dira, bereizten, aukeratzen eta belaunaldi aldaketarekin batera gazte multzo bat sartzen da eta beste gazte multzo bat ateratzen da. Guzti hori ikusita, argi dago 70eko hamarkadan ohitura batzuk zeudela, gizartea modu batean antolatuta zegoela, balore batzuk zeudela. 80ko hamarkadan beste batzuk, 90ean beste batzuk eta XXI. mendearen hasieran beste batzuk sortzen ari direla eta egokitu egin behar dela. Trikitixak uraren moduan bere ihesbidea bilatzen du, belaunaldi aldaketa guztietan egin duen bezala. Nik uste momentu honetan bilatzen ari dela. Faktore asko daude, une honetan merkatua finkoagoa da, azkarrago sortzen eta kontsumitzen dira produktuak eta horrek ez dio denborarik ematen ez produktuari, ez taldeari, ez ingurukoari karrera bat pausatzeko. Epe laburra inportanteagoa da orain 20 urte baino, eta estres bat sartzen du trikitixaren munduan. Irtenbidea bilatu behar du baina ez du denbora askorik, dena efimeroagoa delako. Nik ez daukat egokituko den dudarik, beti egin izan duelako.\nI. Oreja: Nik uste dut beste musikekin alderatzen badugu trikitixak arrisku gutxiago duela, besterik ez bada herri txikietan mantenduko delako. Hirian galtzea errazagoa da. Herri txikietan trikitixa, txistua eta gure-gureak ditugunak, edo guretu ditugunak nahiz garai batean ez izan, hor indarrean mantentzen dira.\nX. Nabarro: Baina horrek badu arrisku bat: ezin gaitezke folklorismo mota batean erori?\nA. Valdés: Ez. Nik uste dut hori naturalki datorrela. Trikitixak beste musika estiloek bezala bi osagai ditu gutxienez; bat iraunkorra, betidanik dagoena eta betirako geldituko dena, eta zaharrek, gazteek, denek badakite horri eutsi behar diotela, identitateari eutsi behar diotela. Hori herri musikan oso inportantea da, herri musikak identitateari eusten ez badio galduta dago, ez dauka norabiderik. Beste osagai bat modaren araberakoa da, efimeroagoa. Moda hori aldatzen doan bitartean bestea mantendu egiten da. Azpiko sustrai hori beti existituko da eta pentsatzen dut geneetan ere badagoela. Trikitixa talde berrien agerpenak eta salmentak jaitsi direnean besteak berriro agertu dira. Beti egon da osagai etniko hori, bandera izate hori.\nI. Oreja: Aparte soinua berez erraza da nahasten beste instrumentuekin. Horregatik mestizaia onartzen duen instrumentua da, beste batzuekin gogor gelditzen den bezala erraz bustitzen da.\nX. Nabarro: Errealitate bat da “diskjokey”-a trikitixari plazak kentzen ari zaiola.\nI. Oreja: Hori moda bat da. Edozein musika jartzen dizute eta agian ez zaitu dantzara animatzen. Ni trikitixak dantzara bultzatzen nau. Zuk esaten dituzun horiek entzuten ditudanean, gusta dakizkidake, baina ez dantzarako, entzuteko bai aldiz.\nI. Goenaga: Soinu txikiaren funtzio soziala aldatu da. Garai batean bere funtzio bakarra jendea dantzan jartzea zen, gaur egun soinuarekin bide desberdinak ireki daitezke eta jendeak plazetan dantzan egiten ez badu ez dut uste soinu txikiaren erruz denik, gizartea aldatzearen ondorioz baizik. Hemendik aurrera jendeak ikusi beharko du soinu txikiarekin dantzarako musikaz gain beste zenbait gauza egin daitezkeela. Hori faltan botatzen dut: hemen dagoen maila, birtuosismoa eta teknika ikusita, jende gehienak erromeriara bideratzen du bere lana.\nA. Valdés: Nik ere ez dut inolaz ere gaizki ikusten trikitixa musika elektronikoarekin nahastea. Hori lengoaia bat da, “rock and roll” edo “world music” deitzen den hori bezala. Belaunaldi bakoitzak badu espresatzeko modu desberdin bat eta gustu desberdinak daude. Gero, musikak badu lengoaia bat, lengoaia klasikoa modu batekoa da, poparen lengoaia beste modu batekoa eta herri musikarena beste bat. Trikitixak bere esparrua hor dauka, herri musika bezala egokitzeak esan nahi du mantendu behar duela iraunkortasunean bere herri identitate hori baina, derrigorrez esango nuke, momentu horretan belaunaldi gaztean erabakitzen den lengoaiarekin nahastu behar du. Inportanteena beti ere, fondoan gelditzen dena, kantua da. Kantua ona baldin bada, lengoaia guztietan izango da ona.\nX. Nabarro: Oraingo gazteek badute erreferentziarik?\nI. Goenaga: Nik pentsatzen dut baietz. Irakasle bezala saiatzen naiz garai bateko errepertorioaren zati bat erakusten baina ikasleak etortzen zaizkit Alaitz eta Maider ikusi dutelako, orduan, orain 80 urteko kalejira zahar bat erakustea hasiera batean ez da erraza. Ikasi behar du, errepertorio zaharra landu behar du iritsi arte berak ikasi nahi dituen kantu horiek ikastera. Beti saiatzen naiz base hori edo garai bateko tradizio horren zati bat erakusten.\nX. Nabarro: Zuen ustez, gauza berriak egiten dituen jenderik badago?\nI. Goenaga: Uste dut bakoitzak sentitu behar duela zein den bere aukera edo non sentitzen den erosoago. Azken urteetan niregana ikastera datozenen motibazioa nahiko ahula da. Gaur egun motibazio fuerte hori falta da instrumentuarekin lotura handi bat lortzeko eta hori garatuaz bide propio bat sortzeko. Hori edozein arte motatan behar da eta ikusten dut ikasleentzat berdin dela urtebetean trikitixa jo, hurrengoan pianoa, hurrengoan igeriketa eta hurrengoan antzerkia. Urtetik urtera ikasle kopurua nahiz berdintsu mantendu, gorabehera oso handia da: 20 ikaslek utzi dute eta 23 hasi dira; hurrengo urtean 30ek utzi dute eta 29 hasi dira. Horrek eragin zuzena du gero bide berriak lortzeko.\nA. Valdés: Aipatu duzue aspaldian harritzekoa den ezer ez dagoela eta horren harira nik uste dut badagoela oihal bat nolabait azken urteetan sortu diren diskoen kalitatea estali duena. Belaunaldi bakoitzak bere lengoaia dauka, bere modua eta beti daude aitzindari batzuk harridura sortzen dutenak. Orain 10 urte berriak ziren sonidoak, oso berriak gainera, bateria, baxu, gitarra, trikitixa, oso modernoak, estandarizatu egin dira. Nahiz eta orain kantuak oso onak izan, estandarizazio horrek ez du erraztu barruko kalitatea ikustea. Horregatik oso inportantea da trikitixarentzat egokitzea lengoaia berri horietan, batez ere diferentzia eta sorpresa sorrarazteko. Kreazioak badaude, kantuak badaude, baina beharbada puntu bateraino kreazio krisi bat ere badago.\nJ. Tapia: Nik profesional bezala tranparen sentsazioa daukat. Komertzioak, gizarte globalizatuak egin digun tranpa, horren izen nagusia mestizaia da. Gu trikitixa jotzen hasi ginenean baserri giroan bakarrik estimatzen zen. Gogoratzen dut 17 urte nituenean Donostian dantza talde batekin kalejira bat egin izana, nik jendearen mesprezua sentitu nuen. Hara, hemen dira baserritarrak, hemen dator simaur usaina, horrela ikusten gintuzten kapitalean. Orain ezinezkoa da horrelakorik pentsatzea, gure euskalduntasunaren ikur bilakatu garelako. Gure belaunaldia, Miren, Kepa Junkera, Zabaleta, gehienok ez ginen baserri girokoak, kalekumeak ginen. Bagenituen beste influentzia batzuk. Gure koadrilakoei ez zitzaien trikitixa gustatzen, zaharren kontu bat zen. Egoera horretan bizi izan genuen transizioa: Trikitixak egin behar du ireki, zabaldu, modernizatu, mestizatu, esaten ziguten alde batetik. Guk aurreiritzi handirik ez genuenez, mestizatzen saiatu ginen. Bestalde, baserri giroak, gizarte itxi hark esaten zigun hori ez egiteko, hori txarra zela, hori ez zela trikitixa, hori rock zela. Baina modernizatzeak zer esan nahi zuen oker esplikatu ziguten, nonbait, mestizaiak multinazionalaren ildoa jarraitzea esan nahi zuelako. Gu itsu-itsuan rock bihurtu ginen. Batek bateria sartu bazuen besteak ere bai; batek musika poperoa egin bazuen besteak ere bai. Gure belaunaldia eta ondorengoa komertzioaren ezkerrera edo eskuinera joan gara. Eta orain babesik gabe utzi gaitu komertzioak, gero eta diru egarri handiago dauka, eta orain ikasi dugu mestizaiaren esanahia: diru pilaketa.\nA. Valdés: Arrisku hori da, mestizaia horretan beste aldera joatea eta herri sena galtzea. Horrek ez du esan nahi denok baserriak erosi behar ditugunik... Zure herrian eta herri txikietan trikitixak jarraitu behar du azalarazten sentimendu onak, dantzarako eta alaitasunerako. Hori da bere bidea.\nJ. Tapia: Disko mundua asko aldatu da. Gu hasi ginenean hiru urte irauten ziguten diskoek eta orain urtero argitaratu behar duzu modako kantua, irrati guztietan jarriko dutena, eta hilabete irauten badu asko da.\nI. Goenaga: Garai hartan bi urtez behin trikitixa disko bat ateratzen zen eta gaur egun urtean lau edo bost.\nX. Nabarro: Zenbat disko saldu du gehien trikitixa talde batek Elkar-en?\nA. Valdés: 35 bat mila ale. Horrelako gauzak noizean behin izaten dira, horrek ez du esan nahi talde horrek disko guztietan hori saltzen duenik. Taldearen arabera ere bada. Gaur egun ez dira horrelako zifrak ikusten, asko saltzea 8-10 mila ale saltzea da.\nX. Nabarro: Eta ikasleak? Zenbat ikasle eduki dezake media irakasle batek?\nI. Goenaga: Nik zenbat dauzkadan dakit. 95 pandero eta trikitixa artean.\nX. Nabarro: Partikularrak edo musika eskolatan gehiago?\nI. Goenaga: Nik uste musika eskola guztietan sartzen ari dela.\nX. Nabarro: Zuek erromerietan zenbiltzatenean zenbat plaza egin izan duzue gehien urte batean?\nI. Oreja: Gehien ez dakit baina gutxien 80 saio urtean, 11 urtetan; gehien ehun eta piko. Gure garaian pixka bat aldendu ginen trikitixatik eta gure borondatez izan zen; eta, orduan eta gehiago aldendu, uste dut orduan eta gutxiago saltzen genuela gainera. Gure diskorik arrakastatsuena, Uhinez uhin, bai hemen eta bai kanpoan gehien saldu zen diskoa izan zen.\nJ. Tapia: Disko bat egiteko garaian oso desberdina da zein diskoetxetan egiten den. Ni behin Donostiako talde batekin Madrileko multinazional batera grabatzera joan nintzen, erdaraz kantatzen zuten. Haiek esan zidaten multinazionalak grabazioan bakarrik 16 milioi pagatuko zituela, eta propagandan beste hainbeste aurreikusten zuten. Gure ikasleek egingo dituzte kantu onak baina, komertzioak horrela funtzionatzen badu, ez badute inongo babesik, ez badu inork dirua jartzen beraien alde edo ez badute komunikabideetan egunero beraien musika jartzen edo ez badute telebistek egunero beraien bideo-klipa jartzen, esan dezakegu kondenatuta daudela frakasora.\nX. Nabarro: Euskal Herrian disko bat grabatzea gutxi gorabehera, gastu guztiak jota, hiru bat milioian egin daiteke, Anjel?\nA. Valdés: Segun zein disko baina, media bat jota, bai.\nI. Goenaga: Ez dakit zenbateraino irakasle batek taldeak sortu, taldeen manager lana egin edo diskoetxera joan behar duen. Nire lana soinua irakastea da; diskoetxearen problematika hori ez da irakasleen lana, egia da lagundu behar diela ahal duen guztian.\nA. Valdés: Nik uste dut arlo hori talentuaren munduari dagokiola. Talentua duenak aurrera egiten du.\nJ. Tapia: Txapelketa askotan gertatzen dena, bikote bat atera da eta izugarri ondo jo du eta laugarren jarri dute eta ez dakite zergatik; zergatik laugarren? Edo talde gazte batek badu baxua, bateria, gitarra, trikitixa, eta izugarri politak diren kantu berriak egin dituzte eta ezin dute aurrera egin. Talentuari bakarrik egotzi behar zaio hori?\nA. Valdés: Talentuarekin batera beste faktore batzuk biltzea inportantea da, momentu onean egokitzea. Talentua da behar-beharrezkoa, inportanteena. Talenturik ez badago talde horrek oso karrera laburra dauka, efimeroa, jaio eta bukatu. Talentua izateak ez du esan nahi bizitza guztian horretan irautea, baizik eta bilatuko duela bere bidea. Talentua ez da erakusten, norberak barruan daukana da; bidean mezenas bat topatzen baduzu, diskoetxe bat edo bultzatuko zaituen jende bat... Komunikabideak zure alde egongo dira, beste garai batzuetan komunikabideetan gure musikaren presentzia handiagoa zen, momentu honetan gutxitzen ari da, nabarmena da. Nik konfiantza daukat, musika onak beti dauka bidea.\nX. Nabarro: Talentuaz ari zarete baina inportanteagoa da mezenasen kontu hori. Talenturik gabeko jende pila bat oso goian dago.\nA. Valdés: Mezenasik ez dago munduan, gaur egungo musikaren edo artearen munduan.\nJ. Tapia: Agian “Operación triunfo” izan liteke gaur egungo mezenas modernoa.\nA. Valdés: Hori marketing operazio bat da. Gaur truke komertzial bat dago, zuk hau ematen didazu eta dauden espektatiben arabera zuk ehuneko bat jasotzen duzu, kalkulu horiek oso inportanteak dira.\nX. Nabarro: Adibidez, Euskadi Gazteak talde berrien lehiaketa antolatzen duenean esaten du: “Aurkeztu zaitez dirua eta ospea lortu nahi baduzu”.\nA. Valdés: Hori publizitateak jartzen duen tranpa da. Eros ezazu garbigailu hau eta zoriontsu izango zara. Krisian dago mundu hori baina oraindik musikariak daude, trikitilariak, kantautoreak, folk taldeak, rock taldeak, diskoetxeak, dendak, gero eta gutxiago baina, guzti hori hor mantentzen da. Behar bada musika orokorrean hitz eginda oso inportantea delako. Zertarako? Esplikatzen zaila da, beharbada ezertarako ez baina laguntzen du bizitzen. Horregatik trikitixa, musikaren parte bat hartzen duen heinean, inportantea da. Inkontzienteki badakigu hori inportantea dela eta trikitixak ere badaki inportantea dela berak jarraitzea.\nX. Nabarro: Ez al du industriak geroz eta kontsumo azkarragoa bultzatzen?\nA. Valdés: Bai, kontsumoaren ohiturak asko aldatzen ari dira, gu konturatu baino lehenago aldatzen dira. Gaur egungo gazte jendeak ez du kontsumitzen musika guk gure garaian kontsumitzen genuen moduan. Teknologiak aldatu du hori, erraztasun hori eskaintzen duelako kantu bat hemendik hartzen dute, beste bat handik, eta CD berri bat egiten dute.\nX. Nabarro: Motibazioa duen gazte bat, gainera talentua daukana eta gainera diskoetxe bat eta ingurukoen laguntza baldin badauka ere, merkatua zaila da. Orain arte trikitixa beti izan da Euskal Herriko merkatu murritz honetan saldu den gauza bat. Akaso kanpora begira jarri beharko ginateke. Esportatu egin behar al da trikitixa?\nI. Oreja: Hori landu eta barrukoa ere landu baina beldurtu gabe. Taldeak jotzen ari dira eta ikasle mordo bat dago eta ez dago halako beldurra eduki beharrik. Berez artea bere arlo guztietan gaizki dago baina ez dago trikitixa bereziki gaizki, alor bat gehiago da eta landu eta zaindu behar dugu baina beldurtu gabe. Mentalitate positibo batekin ziur aski gauzak hobeto egingo ditugu.\nA. Valdés: Esportatzea dudarik gabe oso gauza inportantea da baina trikitixak ezin du ahaztu bere merkatu naturala hau dela eta hemen sortu behar dela. Horrez gain oportunitate bat sortzen bada disko batekin edo bira batekin kanpora ateratzekoa, hori borobiltzera dator.\nI. Goenaga: Soinu txikiak kanpora ateratzeko aukerak izan ditzake baina ez dut uste Ingalaterran pop edo rock zirkuitu batean ibili daitekeenik. Ikusi behar da zure tamainan edo urrunago zein zirkuitu motatan sartu daitekeen eta horrek eragina dauka zuzenki zuk hemen soinu txikiarekin egiten duzun musikarekin. Oso zaila da, segun zein motatako produktua den, zenbait lekutan sartzeko. Esportatzearenak ere baditu kodigo batzuk: segun zein lekutan, zirkuitu mota batzuetan mugitzea edukiko duzu, beste batzuetan ez...\nX. Nabarro: Hemengo jende asko Kepa Junkeraren diskoak erosten hasi da kanpoan arrakasta izan duenean eta multinazional batek esan dionean: “Diskoa erosi behar duzue kanpoan arrakasta izan duelako”. Horregatik esaten nuen nik ea kanpora atera behar garen trikitixarekin gero etxean saltzeko.\nA. Valdés: Bai, hori gertatzen da normalean.\nJ. Tapia: Begira zer errealitate gordina. Radio Nazionalak esan behar digu zer euskal produktu erosi behar dugun.\nX. Nabarro: Trikitixaren mundua oso desantolatuta dago. Irakasle bakoitzak bere metodoa dauka; hau antolatu egin behar da edo horrela ondo dago? Uniformizatu behar da, metodo bat hartu?\nI. Goenaga: Irakaskuntza sortzeak berak ekarri du uniformizatze bat. Bizkaiko jotzeko modua galduta dago erabat, herrialde desberdinetan Gipuzkoako jotzeko modu gutxi gorabeherako bat jotzen da. Horri metodoa bera ere uniformizatzen badiogu, oraindik gehiago. Nik adibidez hiru metodo erabiltzen ditut; solfeo bidez, zenbakiekin, eta garai batean bezala aurrez aurre. Gauza bakoitzak baditu bere abantailak, bere desberdintasunak. Metodoaren arabera belarria gehiago lantzen duzu, beste batekin erritmoa gehiago. Nik pertsonalki ez nuke estandarizatuko, uste dut aberasgarria dela.\nX. Nabarro: Txapelketak lagundu zuen, garai batean, ezta?\nA. Valdés: Ez txapelketa helburu delako, trikitixak errekuperatu behar du protagonismo handi bat, garai luze batean eduki duena komunikabideetan. Komunikabideetan dago gakoa, ez euskal komunikabideetan bakarrik baizik eta kanpoko komunikabideetan, kanpoan zabaltzeak ekartzen dituelako etekin handiak. Hainbat eta gehiago agertu komunikabideetan, garrantzi gehiago emango dio, ez bakarrik euskal jendeak, kanpoko jendeak ere bai. Hori ez da egun batetik bestera antolatzen, baina bai estrategia baten barruan kokatu beharko litzateke garapen guzti hori. Txapelketak bideratu egiten du, motibatu egiten du, klima bat sortzen du bi, hiru edo lau urtetik behin. Belaunaldi berri bat datorrenean esperantza dute. Ezinezkoa litzateke planteatzea txapelketa bat lehengo moduan: fandango, arin-arin, porrusalda....\nJ. Tapia: Alaitz eta Maiderrek ez zuten txapelketan parte hartu eta kristoren arrakasta eduki zuten gero!\nA. Valdés: Beti dago jendea talentua duena eta dagoenean bere lekua egiten du.


Bidaiak - Konpartitu | Música sin etiquetas\nKonpartitu bidaia-agentzia ere bada, musika-helmugetan espezializatua.\nKonpartitun Europako musika jaialdi eta auditoriumetako opera denboraldiak eta kontzertuak aztertu genituen, gure patuak kontu handiz aukeratzeko eta, horrela, musika klasikoaren munduko interpreterik onenak entzuteko. Hortik abiatuta, musikaz, arteaz, emozio ahaztezinez beteriko melomanoetarako bidaia plana egiten dugu, baina batez ere lagunen bidaiak sortzen ditugu.\nOperen sarrerak eta kontzertuak beti onenak dira. Halaber, aste batzuk lehenago, Konpartituk entzungo diren saioei buruzko hiru musika-saio eskainiko ditu, Mariano Jimenezek eta Patricia Sojok emandakoak. Orobat, Patricia Sojo gure taldeekin bidaiatuko du beti.\nGainera, Konpartituk gau bateko edo biko joan-etorriak antolatzen ditu Espainia eta Frantziako musika-helmuga desberdinetara, hotel edo etxe enblematikoetan ostatu hartzen dugun. Horietako batzuetan musikari ospetsuak ditugu lagun, gure laguntzaileentzat soilik diren kontzertu pribatuak eskaintzen dituztenak.\nHorregatik, guztiagatik harrapa dezakegu gure bidaia guztiek “sold out” kartela jarri dutela iragarri egun edo ordu gutxira.\nGure bidaia guztietan\nEuropako jaialdi eta kontzertu-denboraldi onenen helmuga\nGehienez 20 pertsonako taldeak\nEserleku onenen hautaketa\nBidaiak baino lehen prestatzeko saioak\nHurrengo bidaiak eta joan-etorriak\nAurreko bidaiak eta joan-etorriak\nBach, Court Compositeur (Viaje a Leipzig)\nDel 17 al 24 de junio de 2019\nLondres “Holy Trinity: Bach, Rattle, Sellars y la Pasión según San Juan”\nOviedo “Destination: Daniil Trifonov”\nMunich “Konpartitu ama a Strauss. Strauss ama a Munich”\nCovarrubias “Notas de Noruega”\nBiarritz Festival de piano


Laguntza eztabaida:Wikitestu tutoriala - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLaguntza eztabaida:Wikitestu tutoriala\n(«Laguntza eztabaida:Tutoriala» orritik birbideratua)\nTutoriala ez ote? Kabri, (erantzunak hemen) 15:37, 15 Ekaina 2006 (UTC)\nEz dakit. Zuek esango duzue, nik ez bainuen ezagutzen euskaraz honetarako hitz egokirik.—Barrie 10:44, 18 Ekaina 2006 (UTC)\nBai baina Tutorial erdarakada hutsa da... behintzat -a amaieran erantsi euskarara gehiago amoldatzeko ;) Kabri, (erantzunak hemen) 10:52, 18 Ekaina 2006 (UTC)\nIzatekotan, latinkada hutsa izango da, ingelesez ere erabiltzen baita. Baina bai; nik ere badakit ez dela hitzik egokiena. A eranstearena ez dakit konponbidea ote den. Baliteke euskarazko hitz baten itxura gehiago izatea baina orain arteko erabilera ikusirik, arauen aurka joango litzateke (Wikipedia:Bozketak/Orrialde izenen amaierako a artikulua) , nik uste. Beste aukera bat mintegi litzateke. Hau ere ez da egokiena beste zentzu batean erabiltzen baita. Ez dakit, ez dakit...—Barrie 11:51, 18 Ekaina 2006 (UTC)\nNire iritzia ematearren, Tutoriala izan beharko litzatekeela uste dut ere. Keta ?! 14:20, 18 Ekaina 2006 (UTC)\nBerriz esango dut Tutoriala hitzak ez nauela konbentzitzen. Tutorial berbak atzerriko hizkuntza bateko elea ematen du, baina a hori jarri gabe utzi behar da arauak errespetatzeko. Dudarekin jarraitzen badugu, bozketa bat ireki beharko da.—Barrie (erantzunak hemen) 09:36, 24 Ekaina 2006 (UTC)\nBeste hizkuntza batzuetan ikusi dudanaren arabera (nahiz eta tutorial hitz arraroa erabiltzen den), praktikan, ongi etorria emateko sarreratxu bat baino ez da. Sarrera bezalako izenen bat ez litzateke izango egokiagoa? --Pello, bota 10:19, 24 Ekaina 2006 (UTC)\nEdota "Aurrenengo pausoak" edo "hasierako pausoak" izena ere... Kabri, (erantzunak hemen) 14:59, 31 Uztaila 2006 (UTC)\nOrriaren azken aldaketa: 13 apirila 2018, 12:48.


Marieneak prest du aurtengo programazioa - Deia\n"Neskato, neska gazte eta adineko emakumeekin lan egiteko" apustua egingo dute ikasturte berrian ere\ni. ugarte / basauri 17.09.2021 | 10:58\nMarienea Basauriko Emakumeen Etxearen datorren hiletarako programazio berria prest dago. Marieneak jarduera eta proposamen zabal eta askotarikoa dakar 2021-2022 ikasturterako; ikastaroak, tailerrak, erakusketak eta abar. Ikasturte berrirako, "orain arte bezalaxe, neskatoekin eta neska gazteekin lanean jarraitzearen alde" egin dute, eta, gainera, jarraipena eman diete "talde autonomoei eta iaz abiarazitako prozesuei, adibidez, adineko emakumeekin sarea eta kontzientzia eratzekoa", azaldu dute antolakuntzatik.\nBesteak beste, "9-14 urte bitarteko neskatoentzako boxeo ikastaroa egongo da; eta 9-11 urtekoentzako Hilekoa? Zer da hori? eskainiko da, non naturaltasunez eta egiatasunez hitz egingo duten hilekoari buruz eta gorputzak, bizitzaren aldi batzuetan (pubertaroan, esaterako) bizi dituen aldaketa handiei buruz", diote. Habitar la ola tailerrean, berriz, pandemiaren eragin emozionalei buruz ariko dira. Eta kalean ere presentzia gehiago izaten saiatuko dira, Ibilketa nordikoa tailerraren bitartez.\nIkastaro eta tailer ugari izango dira, kiroletatik literaturara, sendabelarrei buruzko beste bat, eta beste asko. Bestalde, 2022an hamar urte egingo ditu Marieneak, eta ospatu egingo dute (osasun-egoerak eta murrizketek ahalbidetzen duten neurrian). Jardueretan parte hartzeko, izena eman behar da aurretiaz, bai presentzialki (Marienean bertan), bai telefonoz, bai mezu elektronikoa bidalita, bai webgunean. Basaurin erroldatutako emakumeek lehentasuna izango dute.\nLanbiden izena emanda dauden emakume langabetuek, DSBEa jasotzen dutenek eta 18-24 urte bitarteko ikasleek % 50eko beherapena izango dute; eta, 18 urtetik beherakoentzat, matrikula doan izango da. Era berean, Basaurin erroldatutakoek haurtzaindegi-zerbitzua jasotzeko aukera izango dute, aurretiaz eskatuz gero. Matrikula egiteko edo informazio gehiagorako, 946 124 100 telefonoan, marienea@basauril.eus helbide elektronikoan edo Marienean bertan (Kareaga Goikoa 54) egin daiteke. Baita @MarieneaBasauri Facebook eta Instagram-en eta berdintasuna.basauri.eus webgunean.


18 uztaila, 2018 Garai batean 536\nJosetxo Zufiaurreren eta Ander Yurritaren Beasaingo Paperak bildumako ‘Astigarreta’ liburutik hartua. 1965eko erromeria.\nUztailaren 22an, festa eguna izango da hirugarren urtez, Astigarretako San Gregorio ermitan. Hainbat hamarkadatan galduta egon ondoren, astigarretarrek San Gregorioko erromeria berreskuratu dute. Josetxo Zufiaurreren eta Ander Yurritaren Astigarreta izeneko liburuak jasotzen duenez, «orain hamarkada gutxi batzuk arte, Mendekoste bigarren egunean meza eman ohi zen San Gregorio baselizan, abere eta soroak babesteko eskea eginez; ondoren, sona handiko erromeria egiten zen».\nAstigarretako Antonio Etxaniz auzo alkateak ondo baino hobeto daki zerk ekarri zuen erromeriaren desagertzea: «Hango baserrietako gazteak lantokietan hasi ginen lanean eta erromeria astelehenetan izaten zenez, lantokietan dabilen jendeak ez zeukan festara joaterik eta poliki-poliki galdu egin zen. Gurasoak ere zahartu egin ziren….». Jendetsua izaten zen erromeria, Etxanizek gogoan duenez: «Ezkio, Itsaso, Matximenta, Nuarbe, Itsasondo, Beizama, Legorreta… izugarrizko jendetza etortzen zen, izugarrizko erromeria egiten zen».\nDuela lau bat urte ermitako teilatua berritu zuten, eta duela hiru urte, barrualdea. «Aitor Aldasoro alkateak esan zidan berriro ere hasteko festa bat egiten. Aurten hirugarren urtez egingo dugu. Oso festa polita egiten da». 12:00etako mezarekin hasiko da festa.\n« Basoko fruituak gorritu dira\n«Bai egunez eta baita gauez ere txosna gunea ondo pasatzeko leku anitza da» »


Sagardoak orain Jatorri Izendapena du\n2017-08-16 | Irati Sarasua Arabaolaza\n“Euskal Sagardoa” zigilua duten botilak kaleratu berri dituzte. Zigilu horrek bermatzen du botila horretako sagardoa bertako sagarrarekin egina dagoela eta kalitatea. 36 sagardotegik dute Jatorri Izendapen hori, guztira 1.320.000 litro sagardok. Oraingoz, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako sagardotegiak dira guztiak, etorkizun batean Nafarroakoak ere sartzea posible den arren. Deitura honen helburu nagusiak sagardoa balioztatzea, bertako sagarra indartzea eta sektorea batzea dira.\n“Euskal Sagardoa” hitzak idatzita eta sagar gorri bat margotuta dituzten lehen botilak Euskal Herriko dendetako apaletan agertzearekin batera desagertzen hasiko dira “Eusko Labela” idatzita dutenak. Ekainaren 5ean izan zen Jatorri Izendapena duen sagardoaren aurkezpena eta egun batzuk lehenago hasi zuten merkaturatzea.\nGaur egun, urte on bat denean, bertako sagarrarekin eginiko sagardoa %50-%60 izaten da. Iaz %30 soilik. 15 urteren buruan sagarrarentzako hektareak zabalduta sagardo guztia bertako sagarrarekin eginikoa izango dela aurreikusten dute\nBertako sagardoaren aldeko hautua garrantzitsua izan da azken urteotan, horixe nabarmendu du Unai Agirre Goiak, sagardoak Europako zigilua lortzeko lantaldearen koordinatzaileak: “Jarraipena da hau, Labela sortu zenean argi genuen helburua Jatorri Deitura ateratzea zela. Eusko Labela abiapuntua zen”. Euskal Herrian badira Jatorri Deitura duten produktuak jada, beraz, Arabar Errioxako, Nafarroako eta Irulegiko ardoak, Txakoliñak eta Idiazabal, edo Ossau-Iratyko gaztak osatzen duten taldeari bertako sagardoa batu zaie. Zigiluak sektoreari indarra emango diola pentsatzen dute, eta beharrezkoa dela ere bai.\nJatorri deitura honek bi oinarri bermatuko ditu: botila horretako sagardoa bertako sagarrekin egina izatea eta kalitate bermea edukitzea. “Sektorearen zati handi batek duela urte batzuk ikusi zuen bertako sagarrarekin eginiko sagardoa kontsumitzaileari nolabait bereizita emateko beharra, eta, bestetik, bertako sagarraren aldeko lana egitea ere beharrezkoa iruditzen zitzaigun”. Aurtengo sagardoaren produkzioaren %12 izango da bertako sagarrarekin Jatorri Deiturarako eginikoa, eta guztira 1.320.000 litro inguruk izango dute “Euskal Sagardoa” izena idatzita.\nSagardo horiek guztiek analisiak eta panel organoleptikoa pasa beharko dituzte. HAZI Fundazioak ziurtatuko du prozesu osoa, sagastitik hasi eta botilara arte. Fundazio berak ziurtatuko du etorkizunean Gorenak marka ere. Horiek biak izango dira hemendik aurrera kalitatea ziurtatuko duten bi zigiluak: Euskal Sagardoa eta Gorenak. Euskal Sagardoa %100 bertako sagarrarekin eginikoa izango da eta Gorenak bertan egina baina han-hemengo sagarrak erabiliz.\nOraingoz, 2016ko uztarekin sagardoa eginiko 36 sagardotegik osatuko dute izendapena; guztiak Araba (2 sagardotegi), Bizkaia (5 sagardotegi) eta Gipuzkoakoak (29 sagardotegi) dira. Oraingoz, hiru herrialde horiek daude izendapenaren barnean. Hala ere, Nafarroako sagardotegiek ere azaldu dute parte hartzeko interesa eta Ipar Euskal Herrikoek ere gogoa izango balute beso zabalik hartuko lituzketela nabarmendu dute. Argi izan dute hasieratik Euskal Herria osatzen duten herrialdeak sartzeko asmoa eta nahia.\nFruitel Elkarteko presidente Antxon Mendiak ere gogotsu hartu du prozesua. Sagargile honi iruditzen zaio Jatorri Deiturak sagardoa baloratzeko eta sagardo motak bereizteko balio lezakeela: “Azken hitza kontsumitzailearena da. Kontsumitzaile askok ez dituzte sagardoak bereizten, guztiak berdinak direla uste dute, baina ez da horrela. Bereizten jakin behar da, eta horretan lagundu lezake Euskal Sagardoak”.\nSagardo botilak babes beharrean\nMendiak eta Agirrek ideia bera nabarmendu dute: eroslearen laguntza behar dute, sagardoa botilan ez dagoelako baloratuta; horixe da gaur egun sektoreak duen arazo nagusia. Sagardotegien indarra uka ezina da, baina produktuak berak balio gutxi du merkatuan. “Kontsumitzen da, merkatuan saltzen da, baina bai prezioan baita jendeak sagardoarekiko duen ikuspegian arazo bat dugu. Produktuari ematen zaion tratua ikustea besterik ez dago, balioztatu egin behar da, bai edo bai”, ziurtatu du Agirrek.\nAntxon Mendia, Fruitel Elkarteko presidentea: “Prezioa igo beharko litzateke. Ezin da guztia hobekuntza izan eta prezioa duela 10 urtekoa mantendu”\nIdeia horretatik bertatik dator Jatorri Izendapen hau. Sagardoari balioa emateko modu oso interesgarria iruditu zaie, kontsumitzaileari lehen aipatutako bi ezaugarriak bermatuko dizkiolako zigiluak: bertako sagarrarekin eginikoa izatea eta kalitate handia edukitzea. “Horixe du funtzio nagusia, bertako sagardoari bere lekua ematea”. Horrez gain, sektorea batzea ere badu helburu. Sagardotegi asko eta elkarte ezberdinak daude, eta denen artean azken urteetan ez da erabateko harremanik egon Agirreren hitzetan, eta sektorean hori lortu behar dutela dio, guztiek norabide berean jotzea da epe motz edo ertainera begira duten xedea.\nProiektu honetan lehengaiari berebiziko garrantzia eman diote, iruditzen zaielako sagargilearen lekua indartu beharra dagoela. “Produktua ez badago balioztatuta, sagardoa egiteko sagarra oraindik gutxiago. Botilatik dirurik lortzen ez denez, sagarra oso gutxi ordaindu daiteke”, nabarmendu du Agirrek.\n115 sagar mota, Euskal Herrian\nSagardoa egiteko bereziki 15-25 sagar mota erabiltzen badira ere, momentu honetan 115 dituzte bereizita, guztiak bertakoak. “Euskal Herrian sagar asko nahasteko ohitura dago”, dio Agirrek. Inguru bakoitzak bere sagar motak ditu, herrialde bakoitzak bere barietateak izaten ditu, eta inguruaren arabera ere ezberdinak izaten dira. “Gure ustez hemen dugun altxor bat da sagarra, urteetan landutakoa. Egun izendatuta bertako 115 baditugu ere, kalkulatzen dugu askoz ere gehiago badaudela”.\nUnai Agirre, Europako zigilua lortzeko lantaldeko kidea: “Altxor bat da sagarra, urteetan landutakoa. Egun izendatuta bertako 115 baditugu ere, kalkulatzen dugu askoz ere gehiago badaudela”\nBertako sagarra asko aldatu dela goraipatu dute, geroz eta kalitate hobea duela. Lehengaiaren zainketa asko aldatu da eta horrek kalitatea handitzea ere eragin du; geroz eta alternantzia txikiagoa du sagarrak, besteak beste. “Leku ezin hobea dugu sagarra egiteko, kalitate izugarria du hemengo sagarrak, milaka urtean hobetu da, sagardorako hobetutako barietateak dira”, dio Agirrek. Askotan produktibitatean lehiatu nahi izaten dugula dio, eta Euskal Herria ez dela hektareako kilo asko produzitzeko lekua, baina kalitatea bada bertako ezaugarria, eta hori bada lehia-esparru. “Egoerari buelta eman behar diogu. Bretainia edo Normandiako kopurutan produzitu nahi badugu kosta egingo da, baina gure lurrek kalitate izugarria ematen dute, eta gure lana horra bideratu behar dugu”.\nGaur egun, urte on bat denean, bertako sagarrarekin eginiko sagardoa %50-%60 izaten da. Iaz %30 soilik. 15 urteren buruan sagarrarentzako hektareak zabalduta sagardo guztia bertako sagarrarekin eginikoa izango dela aurreikusten dute.\nGeroz eta gehiago dira bertako sagarra lantzearen alde egiten dutenak, azken urteetan bide batetik edo bestetik bertakoaren aldeko diskurtso eta ideiak asko indartu direla nabarmendu dute. Batetik, eskerrak eman dizkiote Eusko Jaurlaritza eta foru aldundiei, bertakoa lantzeko eginiko apustuagatik, eta bestetik, azken urteetan sagargileek eginiko esfortzua baloratu dute. “Baserritar askok sagardorako sagarra osagarri gisa erabiltzen du, ez dira hortik bizi”, nabarmendu du Fruitel Elkarteko presidente Mendiak. Sektorea egiten ari den ahalegina kontsumitzailearengana iristea garrantzitsua iruditzen zaie biei. Kontsumitzaileak honetaz konturatu behar duela uste dute, sektorea kontzientziatzen ari dela, lehen urratsa hori dela, baina kontsumitzailearengana iristea ezinbestekoa dela. “Sagardoa bertako produktu bat da, eta kontsumitzaileak hori baloratzea nahiko genuke”, dio Agirrek.\nHorixe da proiektu honen helburu nagusietako bat, sagardoa balioztatzea eta kate guztia osatzen dutenek irabaztea: bai baserritarrek eta sagar produktoreek, eta bai sagardotegiek eta elaboratzaileek. “Prezioa igo beharko litzateke. Ezin da guztia hobekuntza izan eta prezioa duela 10 urtekoa mantendu”, nabarmendu du Fruitel Elkarteko presidenteak. Ideia berari heldu dio Agirrek ere.\nJatorri Izendapen honen barnean erabakitzeko ahalmena sektoreak berak izango du. Sagargileena izango da mahaian erabakitzeko gaitasunaren %50 eta beste erdia sagardogileena. Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako foru aldundiek eta Eusko Jaurlaritzak ere izango dute parte-hartzea Kontseilu Arautzailean, baina botorik ez. Botoa eta azken hitza sektorea osatzen dutenena izango da.


Andaluziak ekoizpen-sistema berriak proposatu ditu elikagaien lehiakortasuna handitzeko | Consumer\nAndaluziak ekoizpen-sistema berriak proposatu ditu elikagaien lehiakortasuna handitzeko\nAndaluziak ekoizpen-sistema berriak hartu behar ditu produktuetan lehiakortasun handiagoa lortzeko. Hori agerian utzi du Paulino Platak, Andaluziako Nekazaritza eta Arrantza sailburuak, eta etengabeko berrikuntzaren alde egin du: produktuetan, saltokietan, aurkezpen moduetan, industriaren eraginkortasunean eta merkataritza-antolamenduan.\nZilar-produktuen balio erantsia indartu behar dela uste du Zilarrak, batez ere, zenbait sektore garrantzitsu (oliba-olioa eta fruta eta barazkiena), biak ere esportazio-jarduera handia dutenak. Hori lortzeko, Andaluziako sailburuak uste du elkarte-egitura sendoak sortu behar direla ekoizpena kontzentratzeko eta merkaturatzea hobetzeko.\nHalaber, industriaren eta produktuen diseinuak kalitate-sistema berrietara eta osasun- eta ingurumen-arauetara egokitzeko beharra azpimarratzen du. Horrek guztiak elikagaien segurtasuna bermatu behar die kontsumitzaileei, eta administrazioek lehentasuna eta betebeharra izan behar dute, dio Platak.\nAndaluziako Juntako Nekazaritza titularrak gogorarazi du elikagaien kalitatearen kontzeptua zuzenean lotuta dagoela produktuen kalitatearekin, eta horrek faktore garrantzitsua bihurtzen duela ekoizpenei balioa eransteko eta merkatuetan bereizteko.\nBatzordeak berriki onartutako neurrietako bat “Kalitate Ziurtatua” marka berria sortzea izan da. Marka horrek Andaluziako nekazaritzako elikagaien produktuak identifikatzen ditu, erakunde ziurtatzaile batzuek bermatzen dituzten kalitate-baldintzak betetzen dituztenak.\nandaluzia elikagaiak lehiakortasun


Kalea Mercadonara iritsi da - Mercadona\nKalea Mercadonara iritsi da\n2016ko azaroaren 21a\nKalea edo aza kizkurra zapore handiko barazkia, moldakorra eta elikadura-propietate handikoa da.\nMercadonako kalea jatorri nazionaleko barazkia da, Murtzia eta Kanarietako soroetan lantzen dena.\nKalea, aza kizkurra bezala ere ezagutzen dena, Mercadonaren linealetara gehitu dugu. Barazki honen elikadura-propietateak gozatu nahi dituen orok, gure katearen edozein dendatako fruta eta barazkien atalean erosi dezake 200 gramoko poltsa formatuan, moztuta eta garbituta, kontsumitzeko prest.\nGure organismoari eskaintzen dizkion onura ugariei esker, pertsona askoren dietan lekua hartzen ari da kalea. Onura nabarmenetako bat bere kaltzio bolumena da. Burdin askoko elikagaia ere bada. Horregatik, dieta barazkijale eta beganoetan sartzeko elikagai ezin hobea da, edo besterik gabe egunerokotasunean euren burua zaindu nahi dutenentzako ere bai.\nHala, kalea bitamina iturri da. C bitaminak ezaugarri antioxidatzaileak ditu eta immunitate sistemaren funtzionamendu egokia laguntzen du. Bestalde, A bitamina edukiak mukosak, azala eta ikusmena baldintza normaletan mantentzen laguntzen du. K bitamina ere badu kaleak, odolaren ohiko koagulaziorako eta hezurren ohiko baldintzen mantenurako lagungarri dena. Gainera, zuntza ematen dio organismoari, eta 100 gramoko 49 kaloria besterik ez dituen elikagaia da.\nGuzti honegatik, dieta anitz eta orekatu baten eta bizimodu osasuntsu baten parte izan behar du.\nMercadonako kalea jatorri nazionaleko barazkia da, Murtzia eta Kanarietako soroetan lantzen baitute, eta Verdifresh eta Mesturados Canarios bitarteko hornitzaileek prozesatzen dute.\nKalearen antzekoak diren brokoliak, azaloreak eta azak baino zapore handiagoa dute kale hostoek, eta era askotara prestatu daiteke horregatik, bere zaporea ahalik eta gehien aprobetxatuz. Ezin hobea da gordinik entsaladetan erabiltzeko eta zukuen prestaketarako. Era berean, labean prestatu daiteke, edo jakietan erabili.\nZapore leunago bat nahi dutenentzat, nahikoa da garbitu eta hostoei masaje bat ematearekin.\nBatez beste, katilu bat eta erdiko neurria kontsumitzea gomendatzen da astean birritan.\nMercadonaren Kale errezetak\nKale hostoak bakarrik jan daitezke, entsaladetan, egosita, jaki batzuetan, labean, kaiena edo oliba olio ukituarekin, deshidratatuta, irabiaki berdeetan, sandwich edo wrapetan... Hemen dituzue iradokizun batzuk:\nMercadonaren eta bitarteko hornitzaileen produktu berri berritzaileen arrakasta ratioa %82koa da, sektoreko %28aren aldean\nEspainia guztiko Elikagaien Bankuei zuzendutako Bilketa Handian parte hartzen du Mercadonak


Ordiziako ahozko ondarea ikusgai - Ahotsak.eus\nOrdiziako Udalak eta Badihardugu Euskara Elkarteak elkarlanean, Ordiziako ahozko ondarea jaso, antolatu eta hedatzeko proiektua aurrera eramaten ari dira. Aurten sinatutako hitzarmenaren haritik, herriko ahozko ondarea bildu eta sailkatu dute Interneten, Ahotsak.com webgune honetan bertan.\nXX. mende hasieran jaio zirenen kontaketak jaso dira proiektuan: euren ahotik kontatutako Ordiziako historia bera. Euren bizipenak dira bisitariak webgune honetan aurkituko dituenak: lanbideak, ohiturak, sinismenak, harremanak... Baita, horrekin batera, herriko ondare linguistikoa ere.\nLan hau gauzatzeko bi eratako materiala erabili dute. Batetik, "Ordiziako euskara" libururako orain dela 3-4 urte egindako grabazioak berreskuratu eta landu dira. Bestetik, beste 21 grabazio berri ere bildu dira. Guztira, 36 ordiziarren bizipenak zintzilikatu dira Ahotsak plataformaren webgunean: 536 pasarte desberdin, orotara. Ahots grabazioak soilik ez, bideo grabazioak ere topatu daitezke bertan.\nAurkezpenean Belen Maiza Ordiziako Udaleko euskara zinegotzia izan zen, eta berarekin batera, lanean aritu diren Aintzane Agirrebeña eta Aitziber Otegi.


Jon Kruzelaegi, udaltzainburua: “Pozik handiena norbaiti lagundu diotela ikustean hartzen dut” - etakitto.eus\nJon Kruzelaegi, udaltzainburua: “Pozik handiena norbaiti lagundu diotela ikustean hartzen dut”\nUdaltzainburu karguan 30 urte baino gehiago eman zituen Jose Miguel Calle 2014an jubilatu zenez geroztik, ordura arte udaltzaina izandako Jon Kruzelaegik erreleboa hartu eta, harrezgero, bera da Eibarko udaltzainburua. Oporrak gainean ditugula eta, horren aitzakiarekin elkarrizketa egin diogu, udarako zer gomendatzen digun ez ezik, Udaltzaingoaren martxa nolakoa den bere ahotik entzuteko.\n– Uztaila amaitzear dago, nolako uda izatea aurreikusten duzu?\nBadira urte batzuk abuztuan geroz eta jende gehiago geratzen dela Eibarren. Gaur egun ez da lehengo moduan, jende guztiak ez ditu oporrak batera hartzen eta, beraz, herria ez da hutsik geratzen lehen gertatzen zen bezala. Hala ere, egia da beste erritmo batean ibiltzen dela, orohar lasaiago dabil jende guztia. Zabaltzen duten tabernetan terrazan jarrita lasai egoteko tokia egoten da, automobila aparkatzeko burukomin gutxiago, jende eta trafiko gutxiago, estresa ere txikiagoa, denda eta taberna gutxiago zabalik egon arren ez da jenderik pilatzen… Aurten ez dago aparteko lanik egiteko asmorik, baina orain dela urte batzuk, herrian obra “traumatikoren” bat egin behar zenean, beti lagatzen zen abuzturako. Arrazoi nagusia ez zen izaten trafikoa ahalik eta gutxien eragoztea, baizik eta bestela, urtean zehar onartuko ez genituzkeen gauza asko abuztuan kejatzen ibili barik onartu egiten ditugula.\n– Oporretan joan behar direnentzat aholkurik badaukazu?\nBeti esaten ditugunak gogoratzea baino ez: etxetik kanpora egongo ez direla jende guztiari kontatzen ez ibiltzeko, ahal dela etxean balio handiko gauzarik edo dirurik ez lagatzeko, pertsianak erabat itxita ez lagatzeko, ahal dela norbaiti esan buzoia husten joateko, familiako edo konfidantzazko norbaiti giltzak eta kontakturako zenbakiren bat lagatzeko… Nahi izanez gero, guk artxibo batean gordetzen ditugu gurera jotzen duten herritarren datuak, edozein arazo izanez gero lehenbailehen kontaktuan ipintzea errezteko.\n– Zenbat udaltzain zaudete beharrean?\nEibarko udalean beharrean 43 bat udaltzain gaude gaur egun, urteko 365 egunetan 24 orduz jarduten dugu, herritarren zerbitzura.\n– Azken aldi honetan aurpegi berri asko ikusten dira udaltzainen artean, plantilla asko berritu da?\nEgia da azken urteotan udaltzain berriak hasi direla beharrean, horietako asko, gainera, ez dira Eibarkoak, kanpotik etorritako jendea hartu da beharrerako eta, horietako batzuk, euren etxetik gertuago lanerako tokia aurkitu dutenean, hara joan dira. Udaltzaingoa asko gaztetu da, gu ere bagoaz urteetan aurrera eta, aukera izanez gero, gutariko batzuk laster jubilatuko gara eta, beraz, Udaltzaingoa are gazteagoa izango da.\n– Zure aurretik, Jose Miguel Calle izan zen Eibarko udaltzainburua luzaroan. Zuk bere tokia hartu zenuenetik asko aldatu da zure lana?\nLana aldatu baino gehiago, karguan nagoenetik beste modu batean ikusten ditut gauza asko. Calle udaltzainburua zenean ondo moldatzen ginen elkarrekin, normalean ez genuen arazorik izaten, baina egia da ez nuela beti ulertzen zergatik jokatzen zuen modu batean eta ez beste batean, edo zergatik egiten zuen gauzaren bat… orduan, horrelakoen aurrean ez nuen beti berarekin bat egiten, baina gaur egun, nagoen tokitik begiratzen hasiz gero, oso argi ikusten ditut horrelako gauzak. Udaltzainburua naizenetik batez ere ikuspegia aldatu zaidala esango nuke. Eta, horrekin batera, sarritan faltan izaten duzu Calle edo besteren bat gainetik ez egotea, azken batean erabaki asko norberak hartu behar izaten ditu eta horrek ardura handia dakar sarritan.\n– Herritarrek asko joten dute zuengana? Errez etortzen dira bulegora edo deitzen dizuete?\nBai, jende askok jotzen du guregana eta, gainera, etenbarik. Jendeak edozein zalantza argitzeko deitzen digu, arazo txikiren bat izanez gero berehala ipintzen dira gurekin kontaktuan… herritarrek gertu sentitzen gaituzte eta hori pozgarria da beti. Sarritan, gure lanarekin zuzenean loturarik ez dituzten arazoengatik ere deitzen digu jendeak, baina ahal dugun neurrian, nora deitu behar duten esaten ahalegintzen gara, edo nora jo dezaketen gomendatu. Isunak ipintzen ditugula eta, jendeak bakarrik gure lanaren alde errepresibo hori begiratzen du sarritan, baina hori gure lanaren zati bat baino ez da, eta ez garrantzitsuena, gainera. Beharrean gauden bitartean, batez ere herritarrei laguntzen ibiltzen gara. Gainera, hori da lanak duen alderik politena, niretzat behintzat. Pozik handiena norbaiti lagundu diotela ikustean hartzen dut.\n#eibarkoudala #udaltzaingo #udaltzain\n« Minbiziaren Aurkako Elkartea AECC Proyde-Proega »


kritiken hemeroteka » Estilo-ariketa\n« Zein da basamortuago? | Zu ere katu »\nIkusezin / Paul Auster (Oskar Arana) / Alberdania, 2009\nEstilo-ariketa Ander Arana / Diario de Noticias, 2010-05-26\nKarlos del Olmok Gizona ilunpean eleberriari buruz egin zuen kritikan ondo zioenez, Austerren zaletu eta kritikari asko itxaropentsu bezain pozik egoten dira haren idazlan berri bat iragartzen duten bakoitzean, baina, halako batzuen iritziz idazlea (ezen ez zinegilea) apur bat maldan behera hasita dago. Ikusezin honetan, ordea, bere mamu guztiak dantzan jarrita, brooklyndarrak joerari buelta eman dio eta bere eleberririk borobilenetako bat eskaini digu. Igartzen zaio egileari helduaro bete-betean dagoela eta, hamahiru eleberri idatziagatik, oraindik ere gai dela ia urtero labetik ale bat ateratzeko eta bere jarraitzaileak gogobetetzeko.\n“Beldurrak bultzatzen gaitu arriskuak hartzera eta gure muga ohikoez harantzago joatera, eta zaila da oinarri seguruekin ari dela uste duen idazleak baliozko gauzarik sortzea”, diotso eleberriaren pasarte batean Freeman (Auster?) maisuak laguntza eske joan zaion Walker gaixoari. Emaitza ikusita, merezi izan dio, bai, arriskuak hartzeak, hartara lortu baitu idazle postmodernoaren gidaliburu izan daitekeen aramu sare hau ehotzea. Kontatzen duen istorioak hasiera-hasieratik harrapatzen zaitu: literatur ikasle batek bikote frantziar bat ezagutu du festa batean, eta New Yorketik Parisa eramango gaituen thriller erotiko bat biziko dute hortik aurrera. Nire ustez, baina, horrek baino indar handiagoa du eta horren gainetik dago irakurlea aramu sarean harrapatzeko Austerrek darabilen teknika.\nLiburuak lau zati ditu, eta zati bakoitzak narratzaile bat du. Lehendabizikoan, Adam Walker gazteak lehenengo pertsonan kontatzen du nola ezagutu zituen Rudolf eta Margot, eta, heriotza bat tarteko, nola bukatu zen, ustez, haien artekoa. Bigarrenean, ikuspuntua aldatu egiten da, Austerren iritziz bigarren pertsona baita “beldurrik handiena ematen duena, istorioari buelta ematen laguntzen duelako. Walkerri bere buruarengandik urruntzeko balio dio, eta irakurleari, berriz, narratzailearen larruan jartzeko”. Bestela ezinezkoa izango zen bigarren zati horretako intzestua modu hain natural eta sinesgarrian kontatzea. Hirugarren zatian, berriz, Freemanek berridatzi egin behar ditu Walkerrek hil aurretik bidali zizkion oharrak. Eta laugarrenean, azkenik, protagonistarekin gaztetan maitemindutako neska baten egunerokoari esker jakingo dugu eleberri honetan dena dela mozorro, izen bakoitzaren atzean beste bat dagoela ikusezin, eta guztiaren atzean, ikusezin bera ere, Auster magoa dagoela. Zer da, bada, egia eta zer gezurra Adam Walkerren kontakizunean? Dena da egia, edo dena gezurra, baldin eta bere arreba Gwyni sinesten badiogu.\nAusterren emazte Siri Husvedt idazleak adierazi zuenez, liburua irakurri zuenean pentsatu zuen haien arteko harremanari buruzkoa zela bertan kontatzen dena, “hain baita estua eta sendoa urteotan eraiki dugun lokarri emozional, intelektual eta fisikoa”. Eta ez da burugabekeria hori pentsatzea; izan ere, Adam Walker protagonistaren antzera, Austerrek ere Columbiako Unibertsitatean ikasi zuen 1967an, Austerrek ere berebiziko ahalegina egin zuen hainbeste maite zituen olerkari frantziarrak itzultzen, Austerri ere hil zitzaion hurko bat umetan, Auster ere bizi izan zen Parisko hotel zikin batean…\nWoody Allenek eta Philip Rothek bezala urtero-urtero lan bat argitaratu beharrak (Ikusezin argitaratu denerako bukatua du hurrengo eleberria, Sunset Park) gainbehera ikusezin batera zeramala konturatu orduko eman dio buelta Austerrek egoerari, Oskar Aranaren itzulpenari esker euskal irakurleak ondo asko frogatu ahalko duenez. Honekin lau eleberri itzuli dizkio aramaioarrak euskarara, Brooklyngo erokeriak (2006) eleberritik hasita gaur arteko guztiak hain zuzen ere, Austerren euskal ahotsa bihurtzeraino; hortaz, Austerrek urtean eleberri bat idazteko ohiturari eusten badio, Oskarrek ez du, ez, aspertzeko betarik izango.


Bilaketa berria Mota: Bat-bateko bertsoaldia Urtea: 1962 Bertsolaria: Olaizola, Manuel "Uztapide Urtea: 1962\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Amaika alper aundik / jaten du ogiya Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Urumea-ibayak / kaka-usaya dakar Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka oinak-emanda Jarritako gaia: Oinak: Zurea / Nerea / Berea / Gurea Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka oinak-emanda Jarritako gaia: Oinak: Jator / Legor / Gogor / Zigor Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nLana: Bakarka gaia-emanda Jarritako gaia: Or aurrean daukazute bixigu eder bat, bixigu fresko-fresko bat. Oraintxe bertan arranparrillan errea, eta baita olioarekin, ozpiñarekin eta barazuriarekin maneatutako salsa beroa. Or dago ori ere. Bertso bat bakoitzak. Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko handia (hg) / Lau puntuko handia (ip) Lana: Bakarka gaia-emanda Jarritako gaia: Zure amagiarreba orain egun batzuek dirala il zan. Ta bizi zala, oso gaizki konpondu ziñan berarekin. Bart lotan oyean zaudela, agertu zaizu esanaz purgatorioan arkitzen dala ta mesedez beraren alde meza bat ateratzeko. Iru bertso. Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Erdi tontuak lana / egin dezatela Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Ederki apalduta / etxeratu naiz bart Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Baztarretan egon da / makiña bat elur Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka lehen puntua-emanda Jarritako gaia: Puntua: Zezena lotutzen da / sudur-mintzetatik Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka oinak-emanda Jarritako gaia: Oinak: Eguna / Illuna / Lurruna / Atuna Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\nNeurria: Zortziko txikia (hg) / Lau puntuko txikia (ip) Lana: Bakarka oinak-emanda Jarritako gaia: Oinak: Otza / Gorotza / Kokotza / Biotza Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa\n1962-12-30 Donostia Txapelketa [Bertsoa] / Fernando Aire "Xalbador", Iñaki Eizmendi "Basarri", Joxe Miel Iztueta "Lazkao Txiki", Manuel Olaizola "Uztapide"\nNeurria: Zortziko handia (hg) / Lau puntuko handia (ip) Lana: Launaka gaia-emanda Jarritako gaia: Gai nagusia -gero esango det zeatzago nola dan- Testamentua da. Egun batzuk dirala baserritar bat il zan eta baserri on eta eder baten jabea zan gañera. Bi seme utzi ditu munduan. Ta momentu ontan eskribauak irakurtzen die seme biei aren testamentua. Eskribaua testamentua irakurtzen ari dala, gelaren erdian agertzen da aita zana, noski zerutik, bueltatu da, beste mundutik itzuli da. Aitak testamentuan uzten dio seme zarrenari baserri osoa, bere ganadu ta gauza guziekin, soro ta guzi. Gazteari berriz, gaizki portatu zala gurasoekin, gañera len ere naikoa jaso zuela etxetikan, eta ez dio ezertxo ere uzten. Xalbador izango da eskribaua. Uztapide izango da semerik zarrena. Lazkao-Txiki izango da seme gaztea. Eta Basarri aita zana, gelaren erdian zerutik agertua. Xalbador asten da eskribauaren izenean. Kokapena: XDZ - Xenpelar Dokumentazio Zentroa


Dozena erdi ariketa udarako (3): Txikitik handira - Zientzia Kaiera\nHona hemen gure hirugarren ariketa: Txikitik handira.\n3) Bederatzi zenbaki txikitik handira daude idatzita. Erdikoa bederatzi zenbakien batezbestekoa da. Bost handienen batezbestekoa 80 da eta bost txikienena 50. Zenbat da zenbaki guztien batura?\nArgitalpen-data: 2015/08/10 · Atala: Dozena erdi ariketa eta datu interesgarri\nZenbaki danen batura 650 da.\nHori da behintzat kalkulatu dodana. Ea emaitza zuzena dan 😉\n11 abuztua, 2015\nEskerrik asko Marije ariketa egin eta emaitza emateagatik. Erantzuna gordeta dugu!\nZenbakien baturak 540 ematen dit neri.\nMila esker Josi baturak ematen dizuna partekatzeagatik. Emandako erantzuna bilduta!\n23 abuztua, 2015\nErdiko zenbakia (bostgarren gaia) bederatzi zenbakien batezbestekoarekin bat datorrenez, bost handienen eta bost txikienen batezbestekoen arteko batura erdia izango da:\n(80+50)/2 = 65\nZenbaki guztien batura = 9·65 = 585\nOporretan ere buruari eragin!!\n31 abuztua, 2015\nErantzuna gordeta Joselu! Eskerrik asko zure emaitza gurekin partekatzeagatik. Laster arte!


Glaziareak. Parke nazionala izotzezko monumentua - ZientziaEus\nGlaziareak. Parke nazionala izotzezko monumentua\n1989/06/01 Aizpuru, Maria Luisa - Elhuyar Fundazioa Iturria: Elhuyar aldizkaria\nBere edertasunagatik, glaziareek duten interesagatik eta desagertzear dagoen bertako faunagatik, UNESCOk 1981. urtean Munduko Ondarearen Monumentu izendatu zuen.\nPerito Moreno ren frontea Magallaes penintsulatik ikusita.\nPatagonia argentinarraren muinean, Santa Cruz probintzian, munduko erreserba natural ikusgarrienetakoa aurkitzen da: Glaziareak Parke Nazionala. 600.000 hektarea dituen lurralde hau sumendi, hegi, konifero-baso eta glaziarez osatua dago.\nLurralde honetan Andesak mendikatea elur iraunkorrezko geruza batez estalita dago. Izotz-zelai bezala ezagutzen da eta iparraldetik hegoaldera 350 km-tan hedatzen den 14.300 km 2 ko azalerako forma luxezka du. Izotz-zelai honetatik 47 glaziare jaisten dira eta hauetako 13 Atlantiar itsasoari dagozkio: Marconi, Viedma, Mayano, Upsala, Agassiz, Bolado, Onelli, Peineta, Spegazzini, Mayo, Ameghino, Perito Moreno eta Frias.\nParke Nazionaleko glaziarerik ezagunena eta ikusgarriena Argentino lakuaren hegoaldeko beso gainean hedatzen den Perito Moreno izenekoa da. Glaziare honek 35 km-ko luzera, 4 km-ko zabalera eta lakuko ur-mailarekiko 60 m-ko altuera ditu.\nBere izena argentinar bidaiari eta ikertzaile ospetsu izan zen Francisco P. Moreno-tik datorkio; bera izan bait zen Argentino lakua aurkituz lurralde hau 1876. urtean lehenengo aldiz zeharkatu zuena.\nPerito Moreno glaziarea Magallaes penintsularen aurrez aurre kokatzen da, Tempanos ubideak banantzen dituelarik. Era berean Magallaes penintsula Perito Morenoren oineraino iristen diren Argentino lakuaren ipar- eta hego- ( Brazo Rico ) besoez inguraturik dago. Glaziarearen burua Andes mendikatetik 195 km 2 ko harana zeharkatuz jaisten da izotzezko mantu bat bailitzan.\nGlaziareak bere etengabeko aurrerakadari jarraituz, 1947. urtean lehenengo aldiz Brazo Rico besoaren drenaia naturala moztu eta Tempanos ubidea zeharkatuz Magallaes penintsulako lurretaraino iritsi zen. Fenomeno horren ondorioz Brazo Rico besoaren ur-maila asko igo zen, haranak eta eraikuntzak sortuberria zen lakuan urperatuz.\nIzotzezko barradera natural hori apurtzeko lehergailuak erabiliz saio asko egin ziren, baina ez zen ezer lortu. Azkenik Brazo Rico ko uren presioak sortu zituen filtrazioei esker ebaki zen barradera.\nPerito Moreno glaziarea.\nNaturak eskaintzen duen ikuskizun aparteko hau gaur egun hiru urtetik behin (gutxi gorabehera) errepikatzen da. Hori gertatzen denean lakuko ur-maila zona horretan 19 metro igotzen da.\nGlaziarearen haustura ahaztu ezinezko ikuskizuna gertatzen da. Santa Cruz probintziako Gobernuak Perito Moreno ren haustura iragartzen duenean mundu guztiko bisitariak hurbiltzen dira Parke Nazionalera, 70-75 ordu irauten duen fenomeno natural ikusgarri honen lekuko izateko Tempanos ubidearen aurrean kokatuz. Bazter guztietako jendea hurbiltzen da naturak urteetan metatutako energia potentziala energia zinetiko nola bihurtzen den ikustera.\nHausturaren ondoren lakuko urak baretu egiten dira eta poliki poliki beren onera itzultzen dira.\nMaiz esan da Perito Moreno glaziarea dela aurrera egiten duen munduko glaziare bakarra. Hori ez da egia, zeren antzeko kasuak gertatzen bait dira Alaska, Groenlandia edo Himalaya n, baina hauetara baino askoz ere errazagoa da Perito Moreno ra hurbiltzea, eta beraz, ezagunagoa da. Perito Moreno oso gertutik ikus daiteke, eta are gehiago, bere haustura gertutik jarraitu inongo arriskurik gabe.\nZenbait ikerketen ondoren Perito Moreno glaziarea urtean 100 m aurreratzen dela jakin da. 1900. urtean glaziarearen frontea Magallaes penintsulatik km batera aurkitzen bazen, 1908. urtean distantzia 300 m-koa zen, 1914ean 100 m-koa eta 1917. urtean kostaraino iritsi zen lehen izotz-dikea osatuz.\nLurraren klima epelagoa denez, gaur gaurkoz glaziare gehienak ( Perito Moreno eta beste batzuk salbu) atzerakada nabaria jasaten ari dira eta desagertzeko arriskuan daude. Geratzen diren glaziareak elur-prezipitazioei esker irauten dute. Elur-prezipitazio hauek beren pisua medio airea egotzi eta izotz bihurtzen dira. Hala ere prezipitazioak ez dira izotz-masa handiak eraberritzeko adinakoak gertatzen eta beraz atzeraka doaz.\nGlaziarearen izotza uretara jausten.\nGlaziarea, argi eta soinuzko ikuskizun izugarria gertatzen da. Egunean zehar jasaten dituen kolore-aldaketak (urdin, berde, gorrixka) eta zenbait metrotako altueratik uretara erortzen diren blokeek sortzen duten zarata entzutea ikusgarria da.\nUrte guztian zehar, glaziarea etengabe mugitzen ari denez eta malkar irregularraren gainean sostengatzen denez, lur-eremua moldatzen doan heinean izotza pitzatu eta bere frontetik izotz-masa handiak askatzen dira lakuko uretara jausiz.\nGlaziareak Parke Nazionaleko ikuskizunik erakargarriena glaziareak dira. Izotz-masa edo izotz-ibai hauek, Patagoniako izotz kontinentala osatzen dute. Honen azalera gutxi gorabehera 22.000 km 2 koa da. Beraz hego hemisferioko ( Antarktida salbu) glaziare-zonalde handiena da; Zeelanda Berri ko Austral irletako ( Orcadas, Georgias, etab.etako) glaziare-zonaldea baino dexentez handiagoa.\nTxile eta Argentina n ikus daitezkeen glaziare hauek, Kuaternario garaian sortu ziren orain dela milioika urte. Garai hartan izotzak ia Patagonia osoko lurra estaltzen zuen. Izotzak gero atzera egin zuen eta itsasoak edo urtzaroko urak glaziare-haranak inbaditu zituen laku sakon eta estuak sortuz. Orduan sortutako lakurik aipagarrienak San Martin, Viedma eta Argentino lakuak lirateke.\nGlaziaraldien arrazoiak oso ongi ezagutzen ez baditugu ere, klima, atmosfera, Lur-orbita eta Lurraren biraketa-ardatzaren aldaketen ondorioz gertatzen direla pentsatzen da. Periodo hau gizakiaren sorkuntzarako oso garrantzitsua izan zen. Garai horretan agertu zen Lurrean prehominidoa eta honengandik datorrela uste da Homo Sapiens-a.\nGlaziareak ur solidozko ibaiak dira. Masa higikor bihurtzen dira eta azpiko aldapa eta izotzaren bolumena nolakoak direnaren arabera arinago edo polikiago higitzen dira. Jakina denez, goiko arro edo elurtegietan urte guztian pilatzen den elurraren ondorioz osatzen dira. Ibaiek bezala glaziareek ere arro bat izaten dute. Honek ura goi-zonetatik jaso eta jaistean bideratu egiten du. Zona menditsuetan arruntena haran sinple edo alpino deritzona da, baina konposatua ere izan daiteke. Azken hau bi glaziare sinplez osatua egoten da; bakoitza bere arroarekin alegia.\nPerito Moreno beste ikuspuntu batetik.\nGlaziareak Parke Nazionaleko beste ikuskizun harrigarria, Santa Cruz probintziako lakuak dira. Argentino lakua, 1550 km 2 koa, Patagoniako lakurik handiena bezala kontsideratua dago eta munduko lakurik ederrenetakoa da. Pleistozenoko glaziaraldiko lakurik australena da. Viedma lakuak 100.000 hektarea estaltzen ditu eta laku honetara Viedma eta Moyano glaziareak jaisten dira.\nParkea zaindu eta babestuz hiru gailur aurkitzen dira: Mayo 3.380 m altukoa, Murallon 3.000 m-koa eta Fritz-Roy 3.375 m-koa.\nIa etengabe erortzen den euriaren ondorioz, laku inguruetan bereziki haran ia guztiz berdeak aurki daitezke. Landaredia oso ugaria eta oparoa da. Nekosta, araukaria, gingondo, iratze eta goroldioak apaintzen dute laku inguruetako paisaia.\nParkeko fauna ere oso ugaria eta aberatsa da. Laku eta aintziretara uda australean hegazti asko hurbiltzen da: ahateak, murgilak, antzarak, lepo belztun beltxargak, flamenkoak, basoiloak etab. Espezie hauetaz gainera hegaldi dotoreko kondor hegazti paregabea dago. Espezie honen Ameriketako erreserba handiena lurralde honetan aurkitzen da.\nBasoetan gainera, karnabak, birigarroak, okilak, igarabak, axeriak, guanakoak eta oreinak ugari dira.\nParke Nazionaleko paisaia ikusgarria da; glaziareen edertasunak, lakuetako ur gardenek, elur iraunkorrez estalitako mendiek, basoek, landarediak eta bertara biltzen den faunak ahaztu ezinezko ikuskizuna eskaintzen bait dute.\nGlaziarea ezin gelditu


Bengalen argitan | EDE Fundazioa - Fundación EDE\nEsku hartzeko zerbitzuen eta programen taldea EDE Suspergintzako emakumeen arloa\nCOVID19ak eragindako osasun-pandemiaren hasiera ofizialaren urteurreneko biharamunarekin amaitu dugu martxoa. COVID19ak aurretik inoiz izan gabeko itxialdia ekarri zigun eta askatasun-printzipioei dagokienez, gizateria osoaren bizitzak gelditu zituen. Era berean, emakumeek bizi duten desberdintasun-egoerari publizitate-arreta eta arreta politiko-sozial handiena eman ohi zaion hilabetea amaitu dugu…\nIa ezinezkoa da egungo feminismoaz hitz egitea aro pandemikoarekin lotu gabe, ezinezkoa da beste aldera begiratu eta mundu mailako egoera honek emakumeei (hala izate hutsagatik) nola eragin dien kontuan ez izatea.\nFeminismoa kriminalizatzeko modu hau, emakumeen mugimenduek birusa zabaltzen lagundu zutela bultzatuz, ez da sistema soziopolitiko patriarkalaren beste estrategia bat besterik, nartzisismo hauskorretik mugimendu feminista hautsi nahi duena… baina beste behin ere, erresilientzia feminista dute aurrean.\nOrain, inoiz baino gehiago gara feministak, orain inoiz baino gehiago sinetsi behar dugu oinarrizkoa denak duen ahalmenean, pandemiak ostera ere erdigunean jarri duen horretan: bizitza komunitarioa, hurbiltasuneko harremanak, bizitza tokiko sarean… Sormenaren ahalmena, egunerokotasuneko berdintasunaren ahalmena.\nEta azkenik, emakume haiek, ikusezinak direnak, balkoira hurbildu eta beren parekoak “distantziarekin taldekatuta” (osasun-neurriak mantentze aldera) ikus ditzakete eta ez daudela bakarrik sentitu. Pandemiak argi erakutsi digu ahots ozenez esaten: “Bizilagunak. Lagunak, lankideak, adinekoak, gazteak, emakumeak guztiak, gertu gaude!”, mugimendua mugatzean, askatasuna mugatzean… Zerbait positiborik baldin badago, gure inguruko emakumeei begiratu ahal izatea da, eta mugatu gaituen eta eremu pribatuei berriz ekitera derrigortu gaituen pandemiaren sinergiak aprobetxatuz, leihoak guztiz zabaltzea, argi berritua sar dadin.\nOrain da atez ateko feminismoaren garaia, hurbiltasunekoa.\nIzan ere, ez dugu hiri handi batera edo eskualdeko herri batera joan beharrik emakumeek eskatzen ditugun eskubideak bistaratzeko, arrakasta auzoko jardueran, herrikoan… oinarritzen da, baita militarismoan ere ohiko eremuetan, gure arbasoek, gerrak jasan zituzten, jazarriak izan ziren… iraganeko gure emakumeek egin zuten moduan; haiek astintzen zituzten eremu pribatuak, familiartekoak, hezkuntza arlokoak, sozialak txikizkako topaketatik; haiek izan ziren pikotxa eta pala hartuta lurra goldatu zutenak, burdina garbitzen zutenak, itsasadarretik ontziak arrastatzen zituztenak… batere balioetsi eta ordaindu gabeko lana. Emakumeak iraganeko egoerara eraman nahi dituen gizarte honen oinarriak erre ahal izateko txingarra izan ziren.\nImajinatzen al dituzu besteak zaindu behar zituztelako etxetik kanpo ikasi edo lan egin ezin izan zuten emakume horiek? Harrigarria da emakumearen hezkuntzarako eta lan-merkaturako sarbide-eskubidea lortuagatik, oraindik ere, XXI. Mendean, UKO EGIN behar izatea. Gure eskubideari uko egin; izan ere, benetako lan-kontziliaziorako ez da egiturazko neurririk kontuan hartzen. Pandemia-egoerari eta etxeetako lanaren banaketari begiratu besterik ez dago. Bat-batean gertatu zen krisiak sektore feminizatuei eragin die zuzenean, egoera irregularrean dauden langileei, zaintza-lanengatik lan-merkatua uzten duten langileei… Emakunde, 2020ko uztaila txostenak genero-ikuspegiarekin pandemiaren inpaktuaren azterketan aurkezten duen moduan.\nHori dela eta, ezinbestekoa da tokikoa dena ahalduntzea, ohiko guneak berriz nabarmentzea, emakume gidariek, poliziek, garbitzaileek, ingeniariek, kirolariek, irakasleek, banketxeetako langileek, kazetariek, amek, amonek, izebek, alabek…. egiten duten moduan “feministatzea”, hurrengo belaunaldietarako eredu diren emakumek horiek, feminismoa gizarteko zirrikitu guztietatik iragaz dadila… ez dago sustraietatik, zure etxean, auzoan, herrian… hastea baino barru-barrukoagorik\nErresistentzia feminista berrietarantz goaz, komunitarioa denetik orokorrerantz, emakume bakoitza bere atarian, bere auzoan emakumeen eskubideak aldarrikatzen eta desberdintasunei uko egiten: Prekarietatea, sexu- eta ugalketa-esplotazioa, soldata bidegabekeriak, kontziliazio-neurrien gabezia, abusuen, erasoen eta indarkerien inpaktua, eta genero-arketipoen, publizitate-industriaren eta indarkeria matxista guztien kontra borroka egitea.\nEgun, egunez egun estereotipoen eta genero-rolen kontra borroka egiten duten, nesken eta emakumeen belaunaldi berriak ahalduntzen dituzten emakumeak bistaratzea, neskei eta mutilei berdintasunean eta gogoetan oinarritutako agertokiak eskainiz, maskulinitate berrientzako argizuloak izanik.\nEgunerokoa aurrera ateratzeko egindako borrokan gure arbasoak ohoratu… Hezi gintuzten eta berdintasunerako bidea zabaldu ziguten emakumeek ohoratu… Bengalak pizten jarraituko dugu, bakoitza bere leihotik eta emakume guztiok hartutako lekuetatik, minutu oro, lanaldi bakoitzean, egun bakoitzean… Eta horrela, egunero su morea piztuko da LARRIALDI FEMINISTAN gaudela ez ahazteko!\nEskerrik asko Martha Coston-i, 1858an larrialdiko bengalak asmatzeagatik, pentsatzen zuen emakumeok behar izan genitzakeela…


Troka Abentura Basea - Troka Abentura\nTroka Abenturaren basea Gorlizeko hondartzaren parean dago kokatuta, Euskal Kostaldeko inguru ikusgarri batean. Basea Bilbotik 27 km-ra kokatuta dago eta Metro Bilbao eta Bizkaibusen bitartez oso ondo konektatuta dago Bilbo eta gainerako herriekin. Gorlizeko badiaren kokapen estrategikoak, ur eta lur aktibitateak egiteko leku ezin aproposagoa izatea egiten du.\nHarrera eta turismo informazio gunea, aldagelak, bainugelak, botikina, materiale gordailua eta 3000m2 ko landa ditugu.\nBaita ere, basearen kanpoaldean, parking publiko handia daukagu kotxez datozenentzako.\nBai basean bertan zein inguruan, mota askotako aktibitateak egin ditzakegu. Modu erraz eta bizkor batean Gorlizeko badiara, Plentziako errekara, Gorlizeko pinudira eta inguru itsas-labarretara heldu gaitezke, beraz, aktibitateak egiteko aukerak ia mugagabeak dira.\nTroka Abenturaren konpromezuetako bat, aktibitateak gustoko duzuen lekura eramatea da, beraz aktibitateak gure basean edo beste edozein lekutan egin ditzakegu.


Bost urteko zigorra beteta, kontrolpeko neurriekin atera da kartzelatik David Pla euskal preso politikoa\nDavid Pla euskal preso politikoa gaur goizean atera da Osnyko espetxetik (Frantzia), bost urteko zigorra beteta. Hala ere, kontrolpean egongo da datozen urteetan, Espainiako estatuko epaitegiek 2011an eskatutako euroaginduaren inguruko erabakia hartu arte.\n“Mehatxu terroristak” egotzita aske geratu dira atzo Iruñean atxilotutako 3 lagunak\nCiudadanos alderdiak Iruñean ireki berri duen egoitzan amnistiaren aldeko margoketak agertu ziren. Margoketa horiekin lotuta, hiru pertsona atxiotu zituzten atzo Iruñean. Epailearen aurretik igaro ondoren aske utzi zituzten hiruak ere, karguekin. “Mehatxu terroristak” egitea leporatzen diete.\nEuskal preso politikoen eskubideen aldeko jardunagatik, hainbat lagun epaituko ditu Espainiako Auzitegi Nazionak irailaren 16an\n11/2013 sumarioaren baitako epaiketa izango da, Herrira, Jaiki Adi, Etxerat taldeko kideak eta zenbait abokatu eta bitartekariren jardunaren aurkakoa,“ETAren espetxe frontea” egitea leporatuta. Guztira 47 lagun izango dira epaituak, eta Fiskaltzak 601 urterainoko kartzela zigor eskaerak egin ditu, 11 eta 20 urte artekoak norbanakoentzat. Epaiketak gutxienez hiru hilabete iraungo dituela aurreikusten da.\nEz dutela biktima gisa aitortu salatu dute Cabacasen omenaldian\nBilbon ekitaldia egin zuten larunbatean, Iñigo Cabacasen erailketaren zazpigarren urteurrenean. “Poliziaren gehiegikerien biktimei” buruzko legearen erreforma onartu berri dute Eusko Legebiltzarrean, baina lege horrek ez du Cabacas biktima gisa onartzen. Bestalde, senideek helegitea aurkeztu dute Cabacas auziko epaiaren aurka: auzipetutako sei ertzainetatik bakarra zigortzea ebatzi zuen Bizkaiko Lurralde Auzitegiak, eta ez du espetxe zigorrik bete beharko.\nBi eguneko guardiak, lau egunetik behin. Horixe zen Bilboko Portuko langilea heriotzeraino eraman duen lan-kontratua. Langileek urtean 624 ordu gehiago egin zitzaten, eraildako behargina soldatapean zeukan Remolcadores Ibaizabal enpresak muturreko baldintza horietan ezarri zuen lan-sistema. Egun, Alejandro Aznarren enpresak akordioak ditu Espainiako Defentsa Ministerioaekin ur azpiko ekintzetarako.


IK4-Cidetecek industria farmazeutikorako nanopartikulak ekoizteko instalazio bat izango du - Red de Parques de Euskadi\nIK4-Cidetecek industria farmazeutikorako nanopartikulak ekoizteko instalazio bat izango du\nEuropar Batasunak IK4-Cidetecek zentro teknologiko gipuzkoarra aukeratu du, industria farmazeutikorako nanopartikulak ekoitzi eta gizakiengan frogatzeko Europa osoko lehen instalazioa jartzeko.\nNanopilot deritzon proiektu honek 6,5 milioi euroko finantzaketa izango du. Diru horren erdia zentro gipuzkoarrak hartuko du, eta gainontzekoa, IK4-Cideteceko laborategietan nanosendagaiak zistitisa, begi lehorra eta HIESa bezalako patologietan probatuko dituzten enpresetara bideratuko da.\nInstalazio honen bitartez, Europar Batasunak sendagai berriak laborategietatik pazienteengana helarazteko prozesua azkartu nahi du. Sendagai horiek gizakiengan eta eskala txikian probatzeko laborategirik ezak moteldu egin du prozesu hori.\nEsperimentazio zientifikoaren fasetik test klinikoetara igarotzea da sendagai berriak ekoitzi eta balioztatzeak dituen arazo nagusietako bat. “Laborategietan ikerketa asko egiten dira, baita animaliekiko saiakuntzak ere, baina nanoteknologietan espezializatutako fabrikazio-instalazioak behar dira sendagaiak eskala txikian ekoitzi eta pertsonekin saiakuntza klinikoak egin ahal izateko”, adierazi du Nanopilot-en arduradun Iraida Loinaz doktoreak.\nProiektuak lau urteko iraupena izango du, eta bi urte eta erdi barru abiatuko da, zentro gipuzkoarrak Donostian, Miramongo Teknologia Parkean dituen laborategietako hirutan beharrezko azpiegitura instalatzen amaitzen denean. Une horretatik aurrera, hiru konpainiak ekoitzitako beste horrenbeste sendagairen saiakuntzak hasiko dira, gizakiekiko eraginkortasuna frogatzeko asmoz.


Landa eremuko eskolak zaharkituak: Erronkariko eskolan sabai zati bat erori da | LAB SINDIKATUA\nZerbitzu Publikoak Irakaskuntza Landa eremuko eskolak zaharkituak: Erronkariko eskolan sabai zati bat erori da\nErronkariko eskola publikoan sabai zati bat erori da, ondorioz bertako ikasle eta irakasleak ebakuatu behar izan dituzte segurtasun arrazoiengatik. Ez da ezbehar pertsonalik egon gertakaria patio orduan izan delako. Ez da lehenengo aldia Nafarroako Landa Eremuko Eskola batean ikasleen mahai gaineetara sabai zati bat erori edota azpiegitura zaharkituekin loturiko beste hainbat istripu ematen dela, nahiz eta, zorionez, orain artekoan ez den kalte pertsonalik izan.\nJakin badakigu aurreko gobernuen utzikeriari erantzuten diola Landa Eremuko Eskolek bizi duten egoera. Gauzak horrela, aldaketaren Gobernuari, zein, eta modu zuzenean, Hezkuntza Departamentuari, zera eskatzen diogu:


EUSKALGINTZA | elinberri | Page 31\n2016. urriak 19\nENERITZ ZABALETA TXAPELDÜN ETA PÜBLIKOA IRUS!\nJente andana hüllantu da igan neskenegünean Muskildiko Posonpes gelan, Xilaba txapelketako kanporaketen behatzeko. Nahiz eta pübliko osoa ez den horrekin ados hala nola ürrentü den kanporaketa hau : 1. Eneritz Zabaleta 359 püntürekin 2. Xumai Murua 339,5…\n2016. urriak 18\nIKASLE GAZTEEK, ADINEKORENTAKO GAÜZA ANTOLATZEN\nAste hontan aste urdina da, hots adinekoren astea. Xiberoan egun bat düe antolatzen, eta egun da igaraiten, larps edo Berrogaineko Bixta Eder kolegioan. Iturria: www.xiberokobotza.org\n2016. urriak 17\nHARREN KONTRE PRODUKTÜ KIMIKORIK EZ!\nÜda hontako idortearen ondotik eta negü eskazaren gatik ; bazterrak gorri dira eta bereziki sohoak edo pentzeak. Ondorioz harrak baliatzen dira demendren belar pusa-en jateko. Daktila izena duan belarrari dira lotzen bereziki. Maiatzetik urrieta arte…\nARRASATEN XIBEROTARRENTAKO BESTA!\nDagun urrietaren 15an Xiberoa egüna ospatuko da Arrasaten ! Badira urteak harremanak badirela ekonomia eta kültür mailan eta horren markatzeko egünaldi berezia antolatürik da helbürüa delarik ahal bezain beste xiberotar joan ditian. Gipuzkoako hiri hau…\n2016. urriak 14\nNOLA ZEN MAULE LEHEN? EGÜN BAKAR BAT HORREN IKUSTEKO!\nMauleko historioa argazki xaharretan erakutsiko da dagün neskenegünean, Mediatekan antolatürik den egünaldi berezian, Marlène Da Costa-k bildü dütüan argazkiak. “Abra K Dabra”-k bildü kolekzioneetarik abiatzez, mente batez Maulek ezagütü dütüan kanbiamenak ikusten ahalko dira bena züek…\n2016. urriak 13\n“Kirola bai eta bai, bena ez nola nahi” lema honekin kanpaina bat abiatzen da , ikastetxe eta kirol taldeetan ! Iturria: www.xiberokobotza.org\n2016. urriak 12\nBi urteko dendari ikasketak egin ondoan, Sophie Oihenart Mitikiltarrak, “La Cabane” haur eta nerabeentako magasi bat zabaltü dü Maulen. Iturria: www.xiberokobotza.org\n2016. urriak 11\nTxingudiko bertso eskola\nTxingudiko bertso eskola martxan jarri dute. Informazio gehiagorako: irunabar@gmail.com – http://irunabar.wordpress.com/\nPIRRIPITAREN EGÜNA, HITZ ORDÜ BAT BENO HABORO\nPirripita erabilpenaren azkartzea eta ibilbide berezien aküllatzea helbürüarekin agertü dira Bizi-ko kideak igan neskenegünean petarreko hainbat herrietan. Iturria: www.xiberokobotza.org\n2016. urriak 10\nZer bilakatüko dira 55 urtez goitiko laborarien etxalteak? Galto honen üngürüko emaitzak emanik izan dira iragan neskenegünean Irabarnen ,Departamentüko laborantxa kanberak, SAFER eta Xiberoko herri alkargoak antolatü jüntan. 150 bat jente bildü dira, bena kasüaz…\nHendaia Euskaraz (25)\nNafarroako Ikastolen Elkartea (2)\nZaldiko Maldiko (3)


Euskal Herria Bildu - Etxegarateko bidesariaren inguruko datuak faltsuak direla ziurtatu du Gipuzkoako Foru Aldundiak\nEtxegarateko bidesariaren inguruko datuak faltsuak direla ziurtatu du Gipuzkoako Foru Aldundiak\nEusko Alderdi Jeltzalea Etxegaraten kamioientzat ordainlekua jartzeko proposamena bultzatzen aritu da azken aldi luzean, eta hori defendatzeko hainbat datu eman ditu, hain zuzen ere, Irun-Etxegarate zeharkatzen duten kamioi atzerritarren kopurua 10.000 dela, hauek doan zeharkatzen dutela Gipuzkoa eta Etxegarateko ordainsaria jarriz gero 53 miloi jasoko liratekeela atzerritar hauei kobratuz. Legealdian 212 milioi galduko genituela esan zaigu, eta erantzuteko garaia dela uste dugu. Gipuzkoako Foru Aldundiak ordea analisi serioa egin du, besteak beste, jaso diren azken aforo edo zirkulazio datuak kontuan hartuta. Joseba Altube bide Azpiegituretako zuzendariak ondoko irakurketa egin du datuekin.\nIbilgailuak sailkatzeko orduan, matrikulak erabiltzen dira, eta ondorioz, estatuen arabera baino ez dira kalkulatu. Ondorioz, ez dakigu zehatz zenbat diren gipuzkoarrak edota euskal herritarrak. Nolabaiteko banaketa egiteko, gipuzkoarrak, hego Euskal Herrikoak eta Espainiako estatukoak hartu ditugu batetik eta gainerakoak bestetik. Izendatze aldera "atzerritar" izena jarri diegu gainerakoei.\nDatu hauen hausnarketa egin ondoren, argi eta garbi esan nahi dugu EAJk ematen dituen datuek edo hipotesiek ez dutela inolako sostengurik eta errealitateak bestelako datuak ematen dizkigula. Hona hemen, puntuz puntu.\n1- Gipuzkoa egunero 10.000 kamioiek zeharkatzen dutela faltsua da\nGipuzkoako Foru Aldundiak dituen 2011ko datuen arabera, Etxegarateko mendatetik 7.451 ibilgailu astun igaro ziren egunero. Beraz, etengabe aipatu izan diren 10.000 horiek baino asko gutxiago, %25 gutxiago dira.\nHorietatik zenbatek zeharkatzen dute Gipuzkoa? Orain artean ez da inoiz egin datu hori zorroztasunez jakiteko azterketarik, baina datu garrantzitsua da bide-ardatz honetarako tarifa-politika bat definitu ahal izateko. Horregatik, GFAko Mugikortasuneko eta Bide Azpiegituretako Departamentuak abian du analisi-proiektu bat, ibilgailu astunek Gipuzkoan egiten dituzten ibilbideak zehatz jakiteko. Hala ere guztiz zeharkatzen duten ibilgailuen kopurua 5.000 baino gutxiagokoa dela baieztatu dezakegu.\n2- N-Iean dabiltzan kamioilari gehienak atzerritarrak direla faltsua da\nBehobia edo Pausuko zubia igarotzen duten ibilgailu astunen % 43,39 atzerriko kamioiak dira: 2011. urtean, hain zuzen ere, 3.977 kamioi egunean. N-I errepidean, Irura parean, ordea, 1.850 kamioi atzerritar igarotzen dira, % 19,62. Horrek erakusten du muga igarotzen duten kamioi atzerritarren parte bat bakarrik, gehienez 1.850 iristen direla Etxegaratera. Beraz Gipuzkoa osorik zeharkatzen duten atzerritarren kopurua 1.850 baino txikiagoa da.\n3- Ez da egia atzerritarrek ez dutela ezer ordaintzen Gipuzkoa zeharkatzerakoan\nBehobia edo Pausuko zubitik 9.165 kamioi igarotzen dira egunero, eta Irungo eta Bentetako ordainlekuetan 10,6 milioi euro uzten dituzte. Kamioi horietatik 3.977 atzerritarrak dira, %43, eta beraz, ez da egia Gipuzkoatik ordaindu gabe pasatzen direla, eta gainera, horiei AP-8 edo AP-1etik jarraitzen dutenak gehitu behar zaizkie.\n4- Etxegaraten ordainlekuak jarrita ez lirateke urtero 53 milioi lortuko, baizik eta 6 miloi\nOrdainleku bat Etxegaraten jarrita 13 km-ko ibilbidea kobratu ahal izango litzateke Beasain-Etxegarate ibilbidea kontuan hartuta. Aldiz, Idiazabalerainoko ibilbidea bakarrik kontuan hartuta, 8 km izango lirateke.\nKilometro bakoitzeko AP-1 eta AP-8 autobideen batez bestekoa aplikatuta, hipotesirik onenean, emaitza hau litzateke: Astunen taula irudian ikus daitezke datuak\n5- AP-1era 5.000 kamioi desbideratuko direla dioen hipotesia guztiz faltsua da\nEAJk Etxegarateko ordainlekua jarri ondoren, 5.000 kamioilarik (guztiak atzerritarrak beraien arabera) AP-1erako bidea hartuko luketen hipotesia egin du.\nMomentuz dakiguna zeharkatzen duten atzerritarren kopurua inoiz ezingo litzatekeela 1.850 baino gehiagokoa izan, eta Gipuzkoa zeharkatzen duten garraiolari guztien kopurua, gipuzkoarrak barne, ez dela 5.000 ibilgailura iristen. Kontuan eduki behar da N-I jatorri edo helmuga duten garraiolari gehienak ibilbide horren gatibu direla eta ezingo luketela bere ibilbidea inola ere aldatu.\n6- Etxegaraten ordainlekua jarrita ez da bideragarria Irun-Etxegarate ibilbidea kobratzea\nLehen aukera, N-1 osoan kontrol eta kobratzeko sistemak jartzea litzateke. Aukera hau teknikoki bideragarria ote den ikusteke dago, eta ekonomikoki ez litzateke bideragarria, egin beharreko inbertsio eta gestio gastua ikaragarria bailitzateke, kontuan hartuta N-1 errepidean 27 sarrera-irteera daudela eta horiek guztiak kontrolatu beharko liratekeela.\nBigarren aukera, EAJren alternatiban, ibilgailu batek Irun zeharkatuko balu Lapurdi aldera, eta aurrez Etxegaraten detektatua izango balitz, N-Ieko ibilbide osoa ordainduko luke. Aitzitik, Etxegarate zeharkatuz N-Ieko beste edozein sarrera-irteera helmuga bezala izango balu, askoz tarifa leunago bat ordainduko luke. Hau da, distantzia minimoa, Beasaineraino, bakarrik ordainduko luke. Hau legezkoa al da?\nEuropako 2011/76/EB zuzentarau edo direktibak hauxe dio 7-1 artikuluan:\n"Sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 9, apartado 1 bis, los Estados miembros podrán mantener o introducir peajes y/o tasas de usuarios en la red transeuropea de carreteras o en determinados tramos de dicha red, y en cualesquiera otros tramos adicionales de su red de autopistas que no formen parte de la red transeuropea de carreteras en las condiciones fijadas en los apartados 2, 3, 4 y 5 del presente artículo y en los artículos 7 bis a 7 duodecies. Esto se entenderá sin perjuicio del derecho de los Estados miembros, de conformidad con el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea, a aplicar peajes y/o tasas de usuarios en otras carreteras, siempre y cuando la imposición de peajes y/o tasas de usuarios en dichas carreteras no suponga discriminación alguna contra el tráfico internacional y no dé lugar a distorsiones de la competencia entre operadores".\nZuzentarau horrek berak, 7-3 artikuluan hauxe dio:\n"Los peajes y las tasas de usuarios no supondrán discriminación alguna, directa o indirecta, por razón de la nacionalidad del transportista, del Estado miembro o del tercer país de establecimiento del transportista o de matriculación del vehículo, o del origen o destino de la operación de transporte".\nBeraz, N-I osoa egingo luketen garraiolariei tarifa osoa kobratu eta bidean geratzen direnei tarifa askoz leunagoa ezartzea, Europako 2011/76/EB direktibaren kontrakoa izango litzateke: Europar Batzordeak ez luke onartuko.\nLarraitz Ugarte Mugikortasun eta Bide Azpiegituretako diputatuak ondoko irakurketa egin du gaiari buruz\nArgi geratu da EAJren proposamenak demagogia duela oinarri, demagogikoa delako esatea asko bilduko zela, 53 milioi bilduko direla, gainera, soilik garraiolarien kontu egingo dela, eta gainera soilik atzerritarrek ordainduko dutela. Gezur hutsa da, datu faltsuak dira. Ez lirateke 53 milioi jasoko eta ez litzateke kanpoko garraiolarien bidez etorriko, baizik eta bilketa bertako garraiolarien bidez etorriko litzateke. Izan ere, N-I eko garraioa gatibu da, hau da, garraiolari askok N-I dute sorburu eta helburu, eta beraz gehiengo absolutua ez da nazioarteko garraiolari trafikoa, bertako garraiolariak baizik; horiek lirateke benetan kaltetuak. Garraiolariak oso egoera gogorra pairatzen ari dira, enpresa asko itxi dituzte, eta ez dugu uste horrelako neurri partzialak hartzeko garaia denik. Horrek ez lituzke finantziazio beharrak bermatuko, kalte etxekoei bakarrik egingo geniekeelako. Proposamenak orokorrak izan behar dute, ez dute demagogikoak izan behar, proposamen ausartak egin behar ditugu, globalak, eta akordioak bilatu behar ditugu guztien artean, benetan bertoko garraiolariei kalte gehiago ez egiteko, eta Gipuzkoak dituen beharrak asetzeko.\nGaldera bat ere egin dio EAJri. Zergatik ezkutatzen duen Etxegarateko ordainlekua ez zela soilik garraiolarientzat. Aurreko Aldundiak egindako eraikuntza proiektuan ibilgailu partikularrentzat ere bazegoen aukera hori. Aldundiaren ustez, erantzuna argi dago: jendeak ordainlekua hor dagoela onartzea nahi zuten, eta behin hori onartzean, eta garraiolariek ordaintzen zutela onartzean, ibilgailuentzako jarri martxan. EAJk prozesu psikologiko kolektibo bat egin nahi zuen, lehenengo garraiolarientzat eta gero ibilgailuentzat jarrita, baina esatea eskertuko genioke. Bestela, 53 milioiak ez dira inondik ateratzen. Hala ere, soilik 13 milioi jasoko lirateke adituen txostenek diotenez, apustu hori ere ekonomikoki ez da interesgarria. Uste dugu gipuzkoarrek jakin behar dutela Etxegarateko ordainlekuak nor kaltetzen duen.\n* www.gipuzkoaberria.net webgunetik ateratako infomazioa.


Enkarterriko Berbalagunek kultur txangoa antolatu dute martxoaren 18an // Enkarterriko Berbalagun organiza una excursión cultural el 18 de marzo - Zallainfo\nHome / Bizkaia / Encartaciones / Enkarterri / Enkarterriko Berbalagun / euskera / Zalla / Zalla Info / Zallainfo / Enkarterriko Berbalagunek kultur txangoa antolatu dute martxoaren 18an // Enkarterriko Berbalagun organiza una excursión cultural el 18 de marzo\nEnkarterriko Berbalagunek kultur txangoa antolatu dute martxoaren 18an // Enkarterriko Berbalagun organiza una excursión cultural el 18 de marzo\n2/20/2017 Bizkaia, Encartaciones, Enkarterri, Enkarterriko Berbalagun, euskera, Zalla, Zalla Info, Zallainfo\nPasa den urtean bezala, martxoarekin batera, kultur txangoa egiteko unea ailegatu zaigu berbalagunoi. Aurten, martxoaren 18an egingo dugu eta Gipuzkoako Goierrira abiatuko gara Igartubeiti baserri museoa bisitatzera eta Zeraingo Otatza sagardotegian bazkari ederraz gozatzera. Hementxe duzue plana:\n9:00 - Balmasedako bus geltokian.\n9:15 - Zallako udaletxe ondoko bus geltokian.\n9:30 - Gueñesko bus geltokian.\n9:45 - Sodupeko bus geltokian.\n11:00 - Igartubeiti baserriari bisita.\n14:30 - Otatza sagardotegian.\n19:00 - Buelta etxera.\nPrezioa: 35 €. Umeek 10 €\nIzena emateko: enkarterri@aek.eus, 671 070 044 (Whatsapp) edo AEK eta Udal euskaltegietan\nTxartela eskuratzeko azken eguna martxoaren 2a izango da.


Ikerlari txiletarrez eta estatubatuarrez osatutako talde batek 2010eko otsailaren 27an Txilen izandako tsunamiaren eragina aztertu du, eta lortutako emaitzak harrigarriak izan dira euren ustetan.\n8,8 graduko lurrikarak sortu zuen tsunamiak Txileko itsasertzeko eremu zabalak jo eta animalia zein landare asko hil zituen. Tsunamiaren ondorioz itsas hondoan zeuden hainbat eremu azaleratu ziren, eta hondartza batzuk desagertu eta beste batzuk azaldu ziren.\nPaisaiaren aldaketa horiekin batera aldaketa dinamikoak ere gertatu dira. Adibidez, leku zehatzetan aspaldi desagertuta zeuden landare batzuk hazi egin dira, eta azkar gainera, bi urte baino ez baitira igaro tsunamia gertatu zenetik. Gauza bera gertatu da arrain txikiekin.\nIkerlarien arabera, oso kontuan hartu beharrekoak dira tsunamiek gure itsasertzetan sortzen dituzten ustekabekoak


Aitor Albizua arrigorriagarrak EiTBko 'Nos Echamos a la Calle' programa aurkeztuko du | Geuria\nArrigorriagako Aitor Albizua kazetariak (Arrigorriaga, 1992) ‘Nos Echamos a la Calle’ programa aurkeztuko du ikasturte berriari hasiera emanez.\nAitor Albizua // EiTB\nArrigorriagako Aitor Albizua kazetariak (Arrigorriaga, 1992) EiTBko ‘Nos Echamos a la Calle’ programa aurkeztuko du ikasturte berriari hasiera emanez. Castinga egin eta gainditu ostean, arrigorriagarrak proba batzuk egin ditu kamera aurrean eta Madrilen 11 urtez bizi ostean Donostiako Miramonera joango da proiektu berri honi ekitera: “Oso proiektu berezia izango da niretzat, urte asko pasa ditudalako Madrilen eta Arrigorriagatik gertuago egongo naiz iraila erditik aurrera”, azaldu du kazetariak.\n“Betidanik irratian egin dut lan eta kamera aurrean jarri eta bizpa hiru orduko programa bat aurkeztea sekulako erronka da niretzat”. Albizuak azaldu du bera zein lantaldea urduri daudela, eta proiektu berri honek ilusio handia egiten diela.\nHerria, zuzeneko protagonista\nSaioaren emisioa irailaren 13an hasiko da 17:30etatik aurrera eta betidaniko magazinen formatutik ihes egingo duela aurreratu du Aitorrek: “Programa berezia izango da, Euskal Herritarrek ahotsa izango dutelako bertan: herritarren istorioak eta iritziak ikusi eta entzungo ditugu; ez da gaurkotasunaren inguruko programa hutsa izango, betiko pertsonen terturliarik egongo ez delako. Egotekotan biztanle anonimoei egindako elkarrizketak lirateke”.\nAstean zehar Euskal Herrian gertatzen diren istorioak kontatuko dituzte bertan, saio bakoitza lurraldeko herri batean hasiz. Ekologismoa edo aldaketa klimatikoa bertan landuko diren gaiak izango dira, besteak beste. “Plato kanpoan denbora gehiago emango dugu barruan baino eta ikusleak ez dira elkarrizketaren kanpo sentituko; elkarrizketatu anonimoak ‘tertulia’ horren protagonistak izango dira, genero eta adin ezberdinetakoak”.\nAitor Albizua // Utzitakoa\nFormatu aldaketa honek irratiarekin zerikusirik ez duela azaldu dio Aitorrek Geuriari: “Bakeroekin, kamiseta batekin eta zapatilla batzuekin heltzen nintzen irratira egunero. Bakoitzak bere gidoi propioa idazten du irratian eta horrez gainera produkzio lanak egiten ditu kazetariak: gonbidatuei taxia eskatu, musika deskargatu… zuzenekoetan gidoia, teknikaria eta produktorea daude irratian, lantalde txikia izan ohi da normalean”.\nCastingeko eta kamera aurreko probak egin ostean, Aitor telebistak duen lan talde handiaz ohartu zen: “Makilladoreak, ileapaindegikoak, argiztapeneko eta soinu-teknikariak, kamerak, regidorea, produktorea… kazetari lana askoz zehatzagoa da, kamerari begira eta gidoia jarraituz zein inprobisatuz irribarreak botaz”, aitortu du kazetariak. “Irratian baino elementu askoz gehiago daude kontrolatzeko telebistan”.\nIrratian eta orain telebistan, Albizuak kazetarientzat formatu aldaketa hori “gomendagarria dela” aitortu du, horrek azken batean kurrikuluma zabaltzen duelako: “Kazetaritzaren errealitatea benetan kaxkarra da: era honetako proiektuetan lan egiteko aukera oso gutxi daude, eta bat agertzen denean, shockean geratzen bagara ere horri heldu behar diogu. Prekarizazio handiko sektorea dugu informazioarena”.\nDonostiako Miramonen lan egiten hasiko den arren, kazetariak ez du irratia behin betirako utzi; barikuetan Cadena Sereko ‘Hoy Por Hoy’ saioko atal txiki batean behar egiten jarraituko du.\nSailkatuta: Aitor Albizua, Eitb, Kazetaria, Portada\nEITBko Teknopolis eta Norteko Ferrokarrila saioetan, GEURIAren ‘Etxerreko putzua’ aztergai\nEuskara ikasteko matrikulazioa epea zabaldu dute Galdakaoko euskaltegiek


ALAI ARGITALETXEA - GANBARA\n[ Itzuli ] • [ Ikusi pdf ]\nGomendatutako adina: DBHko 2. zikloa eta batxilergoa\nAZA HAMASEI URTEKO NERABEA DA, eta sekula ez du asmorik izan Russell Pickett aberats okituaren ihesaldi misteriotsua argitzeko. Alabaina, ehun mila dolarreko saria dago jokoan, eta Daisy, Azaren lagun min ausarta, irrikaz dago ikertzen hasteko. Elkarrekin bat eginik, gaindituko dituzte Davis (Russell Picketen semea) eta beraien arteko distantzia txikia eta ezberdintasun handiak.\nAza saiatzen da. Alaba ona izan nahi du, lagun ona, ikasle ona, eta baita detektibe ona ere; baina, aldi berean, amaigabeki estutuz doan kiribil batean bizi da, bere pentsamenduek eratutako kiribilean, hain zuzen.\nLuze eta irrikaz egon gara zain John Green, Izarrak errudunen egile saritua eta arrakastatsua noiz itzuliko, eta Aza gaztearen istorio honekin itzuli da. Argitasun erabatekoaz eta ausartaz idatzitako lan bikaina da hau, ardatz dituena maitasuna, erresilientzia eta adiskidetasunaren indarra.\n“Bihotz-erdiragarria eta argigarria” The New York Times\n“Klasiko moderno berri bat.» ” The Guardian\n“Istorio indartsua gazteentzat (eta helduentzat) antsietateaz, maitasunaz eta laguntasunaz.»” The Los Angeles Times\nAlai Argitaletxea, SL\nKatalina Eleizegi 7\nAri naiz bilduma\nIpuintxo bat gauero bilduma\n© 2016 All right reserved by ALAI ARGITALETXEA SL


Iville - Wikipedia, entziklopedia askea.\nJean-Paul LEGENDRE (2014-2020)\n49° 10′ 38″ N, 0° 55′ 27″ E / 49.1772°N,0.9242°E / 49.1772; 0.9242Koordenatuak: 49° 10′ 38″ N, 0° 55′ 27″ E / 49.1772°N,0.9242°E / 49.1772; 0.9242\nCesseville, Crestot, Crosville-la-Vieille, Épégard, Hectomare eta Marbeuf\nIville Frantziako udalerria da, Eure departamenduan dagoena, Normandia Garaia eskualdean. 2013an 509 biztanle zituen.\n2007an Iville udalerrian erroldatutako biztanleak 459 ziren. Familiak 154 ziren, horien artean 28 pertsona bakarrekoak ziren (16 bakarrik bizi ziren gizonak eta 12 bakarrik bizi ziren emakumeak), 51 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 71 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 176 etxebizitza zeuden, 165 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 1 bigarren erresidentzia bat zen eta 10 hutsik zeuden. 173 etxeak ziren eta 3 apartamentuak ziren. 165 etxebizitza nagusietatik 127 bere jabearen bizilekua ziren, 32 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 9 etxek bi gela zituzten, 12 etxek hiru zituzten, 35 etxek lau zituzten eta 109 etxek bost zituzten. 132 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 67 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 88 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nIville udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 310 ziren, horien artean 222 aktiboak ziren eta 88 inaktiboak ziren. 222 pertsona aktiboetatik 201 lanean zeuden (114 gizon eta 87 emakume) eta 21 langabezian zeuden (10 gizon eta 11 emakume). 88 pertsona inaktiboetatik 35 erretiraturik zeuden, 22 ikasten zeuden eta 31 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Iville udalerrian 170 unitate fiskal zeuden, 473 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 18.403 euro zen. \n2007an zeuden 12 komertzioetatik, 2 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 4 eraikuntza enpresak ziren, 2 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 2 zerbitzu enpresak ziren eta 1 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresa zen.\n2000. urtean Iville udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 480 hektarea erabiltzen.\nBNF: 152535904 (data)


Free chat Encantado. Ausazko arrotz doan txateatu berehala Encantado tik.\nFree chat Encantado\nOngi etorri Chatroulette EncantadoEdozein lekutan, munduko pertsona aleatory bat konektatzeko. Chatroulette Encantado dezakezu honako aukeren artean aukeratu:- Guztiak pertsona mota Encantado doan Txata. Zehaztu behar du, eta 'Ezarpenak' joan.- The 'bideo' moduan webcam Txateatu.- The 'mikro' moduan mikrofono Txateatu.- Txata ez mikro eta 'testua' moduan bideo gabe anonimoki.- Spy beste anonimoki onartzen bada hizketaldiak.- Ez baduzu nahi spied beharreko aldatu 'ezarpenak' atalean.Sakatu 'F2' hasteko, edo egin klik 'start'.\nEncantado hirien zerrenda: