Nortzuk gara - Tangshan Jidong Ekipo Mekaniko eta Elektrikoak Co., Ltd.\nTangshan Jidong Ekipo Mekaniko eta Elektrikoak Co., Ltd.\nTangshan Jidong Ekipo Mekaniko eta Elektrikoak, SL ekoizpen zerbitzuetara bideratutako konpainia integrala da, Tangshan Jidong Equipment & Engineering Co., Ltd. eta Tangshan Jidong Cement Co., Ltd. enpresen elkarlana da Integrazio sistematikoaren ostalaritza plataforma da. , Jidong Garapen Taldeko barne baliabidearen kudeaketa zentralizatua eta funtzionamendu integratzailea. Konpainiak ehun urteko ekipoak fabrikatzen eta 30 urte baino gehiagoko mantentze-esperientzia du lehorreko prozesu zementuzko ekoizpen lerro berrietan.\nOinarrizko negozioak zementuzko ekipoen eta ordezko piezen hornidura, ekipoen eta ordezko piezen mantenimendua, berrikuntza eta neurri teknikoak, produkzio linearen funtzionamendua eta mantentzea, kudeaketa aholkularitza eta abar estaltzen dituzte, bezeroei irtenbide sistematiko profesionala eskaintzeko.\nCore Business ：\nHiru negozio zentro ：\n1. merkataritza elektronikoko zerbitzuen plataforma\n2. Produktu estandarizatuen lineako merkataritza\n3. Produktu profesionalen, mantentze proiektuaren eta zerbitzu teknikoen irtenbide pertsonalizatua\n4. Partekatu inbentarioak kide diren enpresen artean.\nzentroak ekipamenduak ikuskatzeko zerbitzua eskaintzen du, tokian tokiko larrialdiko akatsak murrizteko eta ekipoen funtzionamendu egonkortasuna handitzeko.\nZortzi negozioak honako hauek dira:\nTalde Tekniko Profesionala ：\n1. produkzio-linearen sistema kalibratzea\n2. bibrazioen jarraipena,\n3. jarraipen suntsitzailea,\n4. olioaren probak eta analisiak\n5. fundazioaren likidazio probak,\n6. tenperatura hautematea\n7. motorren jarraipena\n8. labe birakariaren probaketa dinamikoa eta estatikoa.\n1. ISO nazioarteko hiru ziurtatutako bibrazio analista\n2.NDT ingeniari Ⅱ graduatu\n3.32 ingeniari elektrikoak, mekanikoak, prozesuak, energia elektrikoa eta zibilak\n4. Ekipoak berriro fabrikatzeko zentroa - Ekipo mugikorrak eta aire konpresoreak aldatzeko.\n5. Mantentzea, biltegiratzea, prestakuntza.\n6. Ingeniaritza teknikoko kontsulta zentroa - Lizitazio negozioak egiteko, esportazio datu basea eta profesionalen kontsulta teknikoa eskaintzeko\n1. Kililindro bero erradiatzailea erabiltzeko proiektua\nGure konpainia merkatu ikerketetan oinarritu da eta labean birakako maskorraren bero erradiatzailearen kolektorearen diseinua osatu du neguan elektrizitatea, bainu ura berotzeko eta berotzeko. Gunearen ikerketa eta diseinua egin dezakegu bezeroek bezeroei zerbitzu modularra eta banakakoa eskaintzeko eskatzen dutenaren arabera.\nBatez ere energia sortzearen alderdian. Gure enpresak tenperatura baxuko zementuzko labe hondakinen bero energia sortzeko teknologia hartzen du. Teknologia hau zuzenean erabiltzen da labeen sarreratik eta labearen irteeratik isurtzen den tenperatura baxuko hondakin-beroa energia elektrikoa ekoizteko. Sorkuntza elektrikoan ez dago erregai kontsumorik eta kutsadurarik. Energia berdea sortzeko teknologia da, etekin ekonomiko handia duena, garbia eta berdea, gobernuaren politika garbia eta aurrezteko politika betetzen duena. Garapen espazio eta aurreikuspen handia du.\n1 water Ura hozteko unitateak flash lurrunketa teknologia erabiltzen du, hondakin beroaren erabilera handia izan dezakeena sorgailuaren onura ekonomikoa nabarmen sustatzeko.\n2 A AQC galdara mota bertikala da. Galdararen aurretik aurre-garbigailua (finkapen ganbera) hornituta dago, galdarara sartzen den hautsa murrizteko.\n3 、 PH galdara mota horizontala da, lurrun poltsikoko galdara behartutako zirkulazioa hartzen du; Abantaila bat berotze eremuko hautsen deposizioa murriztea da eta beste abantaila rapping aparatu kopurua murriztea eta sistemaren aire ihesa murriztea da.\n4 control Kontrol banatuko sistemak nazioarteko ospe handiko konpainiaren hardwarea eta sistemaren softwarea hartzen ditu. Aurreratua eta fidagarria da.\n2. Sistema logistikorako proiektu adimenduna - zenbakizko kontrola eta txartel adimendunen teknologia erabiltzen ditu ontziratutako ontzien entrega eraginkortasuna hobetzeko eta giza akatsak murrizteko.\n3. Kiln eta labeak esportatzeko sistemaren proiektua - sare neuronala, modeloen identifikazioa eta sentsore bigunaren teknologia erabiltzen du, eredu konposatuaren iragarpen kontrol algoritmoa eragiketa artifiziala ordezkatzeko, kontrol automatikoa gauzatzeko eta kalitate egonkorra, kantitate egonkorra, ikatza aurreztea, elektrizitatea aurreztea eta helburuak lortzeko. ekoizpen-ahalmena hobetzen da labe egonkorrean.\n4. Energia kudeatzeko sistemaren proiektuak, energia-euskarriaren datuak biltzen, aztertzen, kontrolatzen eta kudeatzen ditu, energia kudeatzeko sistemaren plataforma ezarriz energia aurrezteko eta isuriak murrizteko helburuak lortzeko.\n5.Makinek posizio giltzarrietan dauden pertsonak ordezkatzen dituzte, helburu orientazio gisa lantegi adimenduna hartu, robotak arrisku handiko lanpostuetan erabili. Orain 5 I + G proiektu ikertu direla baieztatu da.\n① Ordeztu eskuzko karga poltsa motako robotarekin\n②Orditu poltsa artifiziala txertatzeko paketatzaile automatikoarekin\n③ "Snowman" garbiketa-robota sareta hozteko\n④ Ordeztu eragiketa artifiziala preheater bloke garbiketa eta larruazala kolpatzeko robota erabiliz\n⑤Ordeztu biltegi artifizialeko garbiketa garbiketa robotarekin\nEkipoak eta ordezko piezak\nErrota bertikala (errota bertikala gordinik, porlanezko errota bertikala, zepa errota bertikala), labe birakaria, eraginkortasun handiko erretegi hozkailua eta arraboletarako prentsa eta abar. .\nAlemania Siemens Company-rekin eta Zhejiang Central Control Co., Ltd-rekin lankidetzan aritu zen eta konpainiak industria automatiko nagusia kontrolatzeko sistema garatu eta ekoiztu zuen, labe birakariaren diagnostiko adituaren sistema, OTS prestakuntza sistema simulatzen du eta energia aurrezteko sistema eraikitzen du.\nKonpainiak inportatutako makinen goi mailako maila hartzen du higaduraren aurkako erresistentzia, beroarekiko eta korrosioaren aurkako galdaketa ekoizteko, 2500-10000tpd-ko eskaera asetzeko prozesua lehorreko zementu ekoizpen lerro berrietarako.\nCN Gpower Gearbox Co., Ltd eta NGC taldearekin elkarlanean, konpainiak abiadura mantentze zentroa sortu zuen industria enpresentzako engranaje kaxak konpontzeko irtenbide profesionala eskaintzeko.\n"Irabazi-irabazi" da gure JIDONG kideen helburua. Bihotzez espero dugu zure lankidetza!


Liburuak | Liburutegien ahotsa | Página 2\nAza / 2015\nLIBER 2015: liburuaren ekosistemako profesionalen urteko topaketa\nAurten urriaren 9an izan nintzen Madrilen egindako LIBER azokan. Egun interesgarria izan zen benetan, argitaratzaileen stand batetik bestera ibiltzeaz gainera, “El libro y su marco normativo: presente y porvenir” liburuaren aurkezpenean ere izan bainintzen. Bertsio elektronikoan eskura daiteke,” Laboratorio de ideas sobre el libro” webgunean, eta, jakina, Creative commons 3.0 lizentzia du (by-nc-nd).\nHonako gai hauek aztertzen dira liburuan: liburuaren prezio finkoa, merkeago edo stockeko prezioan saltzea liburuak, argitalpen-kontratuen erregulazioa, jabetza intelektualaren eskubideak urratzea, aipuaren legezko muga, kudeaketa-erakundeak, liburutegiak eta jabetza intelektuala.\nTxostenaren aurkezpenean” Laboratorio de ideas sobre el libro” guneko hainbat kidek hartu zuten parte: Ana del Arcok, Violeta Arnazike, Antonio Muñoz Vicok eta Alberto Vicentek. Guztiak ere jabetza intelektualean eta argitalpen digitalean adituak.\nTxostenean liburuaren sektorearen egungo erregulazioari buruzko lan-saiotik ateratako ondorioak jasotzen dira. Saio horretan liburuaren hainbat sektoretako hamasei adituk hartu zuten parte, eta guztiak ere bere ibilbide intelektual oparoarengatik hautatu zituzten. Lan-saio hori 2014ko maiatzaren 10ean egin zen eta “focus group” moduko bat izan zen.\nZein izan ziren ondorioak?\nPrezio finkoari buruz. Bere legezko disfuntzioak gorabehera, prezio finkoa liburu-saltzaileen sare independentea ez desagertzeko eustorma moduko bat da. Liburu-dendak desagertzen ari dira eta horrek sektoreko eragile guztien arteko premiazko eztabaida eskatzen du.\nLiburuak merkeago saltzeari buruz. Liburuak merkeago saltzearen kontua kasuz kasu aztertu behar da, badira eta idazleek eta argitaratzaileek ezagutzen ez dituzten legezko aukera batzuk. Adibide bat: edizio bat merkeago saltzea bi urte igaro aurretik.\nInterneten egile-eskubideak urratzeari buruz. Errealitate bat da eta aurre egin behar zaio, bai legezko neurri eraginkorren bidez, bai ekintza-planak garatuz, institutu, unibertsitate eta eskoletan lan intelektualaren eskubideei buruzko kontzientzia sortzeko. Aldi berean, industriak hobetu egin behar du eskaintza digitala.\neBookei buruz. Industriak oraindik ere bigarren mailan uzten du eBooka, eta paperezko liburua ustiatzeko modutzat hartzen du. NUBICO formulaz eta autoedizioaren negozioaz hitz egiten da. Legeari buruzko zalantzak sortzen dira bigarren eskuko liburu digitalen salmentaren inguruan.\nArgitalpen-kontratuari buruz. Oraindik ere babes handia du sektorearen aldetik. Hala ere, legegileak beharrezko diren aldaketak sartu behar ditu negozio-modu berriak jasotzeko.\nAipuaren legezko mugari buruz. Aipua, legezko egile-eskubideen salbuespen gisa ulertuta, zabaldu eta malgutu egin behar da. Espainia da puntu honetan legeri murriztaileena duen EBeko herrialdetako bat. Helburu literarioa duten aipuek legezko estaldura izan behar dute.\nKudeaketa-erakundeei buruz. Erakunde hauek kontrol publikoa izan behar dute, eta legeak horien administratzaileen erantzukizun pertsonala erregulatu behar du.\nAzkenik, liburutegiei eta jabetza intelektualari buruz. Legeek babestu egin behar dute liburutegien funtzio soziala, eta kontuan izan behar dute irakurketaren hedapenean betetzen duten eginkizuna eskubideak eta betebeharrak ezartzen zaizkienean.\nBeharrezko liburua da, liburuei buruzko legezko gaiak sakontasunez ezagutu behar baititugu. Bosgarren kapituluan iturri bibliografikoak, legeria eta jurisprudentzia daude.\nHitzaldia entzuteaz gainera, booktubers izenez ezagutzen direnei buruzko esperientziak entzun ahal izan nituen Mataderon (Madrid) lan egiten duen Sánchez-Ruipérez Fundazioaren ordezkari baten eskutik. Booktubers esaten zaie irakurtzen dituzten liburuei buruz hitz egiten duten nerabeei. Youtube plataforma erabiliz gomendioak beste gazte batzuei egiten dizkieten gazteei, alegia. Izango al du arrakastarik formula horrek?\nMendekotasun eta mamu digitalak\nKafkak gutunari gizatasunik gabeko komunikabidea irizten bazion, zer esango luke gaur egun ditugun mamu digitalei buruz : Twitterra, Facebook-a, telefono adimentsua, posta elektronikoa, google glass betaurrekoak….\nByung- Chul, Han filosofoak, Berlingo Unibertsitateko irakaslea denak, bere “Erlekumean “ liburuan, gizarte digitalaren alde ugari aztertzen ditu. Ez da liburu erraza, kontzeptuala da : baina interesgarria liburuzainentzat, liburutegia garai digitalean kokatzeko inkontziente digitala ulertu behar baitugu.\nKafkak ez zuen gustuko gutuna komunikabide moduan, aurrez aurre gabeko erlazioa hartzen baitu oinarri gisa.\nInterneten gizarteak mamuak eta birusak sortzen ditu. Komunikazioa digitala birala da, baikorrean diogu hori. Birusak eta pandemiak ez dira gauza positiboak, informazioa askotan kontrolik gabe doa. Jarduera digitala mendetasun-sortzailea da.\nMichel Butor “Aldaketa” Liburuaren egileak, dio Europan literatura krisian dagoela. Asko argitaratzen omen da baina “ezer berririk ez” zarata baina ez¡\n“Homo digitalis” edo “Gizon digitalak ez du jarduten, tekleatu egiten du. Aro industrialaren makinen menpetzapetik garai digitalaren tresna berrien esplotaziora egin dugu jauzi.\nTresna digitalak esplotatzen gaituzten modua eraginkorra da. Oporretan gaudela ere, konektatuta jarraitzen dugu. Beraz edozein leku lantoki bihur daiteke. Aro industrialean behintzat lantegira joan behar zen. Gaur egun aldiz, ez da beharrezkoa. Tresna digitalek lantokia bera ere mugikor bihurtu dute.\nTelefono adimentsuek haiekiko harreman adiktiboa izatera eraman gaituzte.\nAbuztuaren 8ko “Noticias de Gipuzkoa” egunkariak zioen euskal herritarren %30, 4ak telefonoarekiko menpekotasuna aitortzen duela. Estatu mailako rankinean hirugarrenak omen gara.\nKomunikabideak ere hain sare sozialen zaleak direnak ohartarazten gaituzte droga teknologikoen arriskuaz. Entzun ditzagun ahots kritiko guztiak eta irakur ditzagun Byung-Chul, Han bezalako filosofoek diotena.\nOporretan behintzat berreskura dezagun isiltasuna eta honen bidez “espiritua”. Nolako zarata dakarren gure gaurko gizarte digital honek.\nByung-Chul Hanek beste gai batzuk ere sakontzen ditu . Haserrearen gizartea, informazioaren nekea, hiritarra versus kontsumitzailea, psikopolitika etabar luzea.\nUdako bidalketa labur honek, Byung-Chul Han irakurtzeko gogoa piztea du helburu.\nPublicado en Liburuak\tDeja una respuesta\nEka / 2015\nArte-ilustrazioaren berrogeita hamar urte\n“Irudigintza kaleko artea da, bizi dugun unearen isla. Ilustratzeak hezitzen, komunikatzen, informatzen, inspiratzen, limurtzen du. Gizakiak hatzez eginiko lehen marrazkiak istorio bat kontatzeko lehen urratsak dira, bakoitzaren historia islatzeko ahalegina, hain zuzen.”\nGaur egun, irudigintza digitalaren garaian egon arren, ohiko irudigileek zer eskaini handia dute zenbait arlo erabat desberdinetan: publizitatea, haur liburuak, marrazki bizidunak, komikiak, musika disken azalak, etabar.\nUhin berriaren irudigileek ( horrela deitzen baitzaio gaurko aroari), pantaila batean marrazteari erabat ohiko deritzote, ordenagailudun gela batean jaio eta bizi baitira. Dena den, munduaren argazkia egiteko era berriak asmatu nahian jarraitzen dute. Mundu mailan jarduten dute; nahi duten lekuan ezar dezakete haien bulegoa.\nInformazioz gainezka gauden garai hauetan, ilustratzaileek ikusmenaren lengoaiaren bitartez komunikatzen saiatzen dira.\nZergatik aukeratu dut Lawrence Zeegen eta Caroline Robertsen,”Irudigintzaren azkenengo berrogeita hamar urte” liburua?\nBada, Donostiako Liburutegi Nagusiko euskal haur eta gazte liburuen dokumentaziogunea Asun Balzolaren ilustrazioen gordailuzain delako, eta bera izan delako 60ko hamarkadatik gaur arteko ilustrazioaren historia biltzen duen liburu honetarako aukeratua. Asun Balzola liburuaren 156. orrialdean aurkitzen dugu, hirugarren atalean, egileek diseinuaren hamarkada deritzoten tartean.\nJatorrizko liburua, Laurence Kingek argitaratua, ingelesez dago. Gaztelerara Laura Fernándezek itzuli, eta Planeta taldeko Lunwerg argitaletxeak argitaratu du.\nLiburu honetan,” Irudigintzaren azkenengo berrogeita hamar urte” Euskadin, bakarrik Asun Balzola aukeratu dute. Bere lanetik hiru haur liburu aukeratu dituzte: “Munia and the red shoes”,” Munia and the day things went wrong” eta “Munia and the orange crocodile “. Asun Balzola Bilbon jaio zen; haur literaturaren zale sutsua izan zen.\nKoinzidentzia bada ere aurten Asun Balzola aukeratua izan dela ” Argien aldaketa, Espainiako Irudigintza 70eko hamarkadan” erakusketarako. Madrilen izango da 2015eko urriaren 6tik, 2016ko otsailera, Marrazketa eta ilustrazio ABC museoan\nNola dago egituratua liburua.?\nBost ataletan banatua: lehenengo atalak” idealismo utopikoaren” garaia jasotzen du, 1960.urtea. Lehen garai hori gizarte aldaketen garaia da. Estreinekoz irudigilea ez dago merkatal etekinei erabat loturik. Garai honetan aukeraturiko espainiar bakarretako bat aipatu behar dut: Víctor Moscosso eta bere ” Neoizko arrosa” lana.\nBigarren atalak” nahigabearen hamarkada” islatzen du. Hedonismoaren ondoren krisialdia iritsi da; optimismoa desagertzen da eta errealismo ilunean murgiltzen. Aipatzekoa da Philip Castlen afixa ” Laranja mekanikoa” filmerako egina ; halaber aipatzekoa da Raymond Briggs, haur eta helduentzako marrazkidun liburuak egiten\nlehenengotarikoa izan baitzen.\nHirugarren atalean lehenago aipaturiko “diseinuaren hamarkada “aipatzen da. Garai horretakoa nabarmentzekoa da “ Quentin Blake” haur liburuen irudigilea. “Dantzan ari den Igela” eta Roald Dahl-en zenbait liburu ilustratu zituen, besteak beste. Andrzej Klimowski ilustratzaileak Milán Kunderaren ” Laughable loves”-en irudiak egin zituen, Faber and Faber-ek argitaratua. Haur liburuen irudigilea dugu ere Nikolaus Heidelback.\nLaugarren atalari “egunsenti digitala” deritzo. Hemen, Mariscal aipatzea ezinbestekoa da; bera izan baitzen olinpiadetako maskotarik errentagarrienaren sortzailea. Sara Fanelli-ren haur liburuak ere aholkatzen dizkizuet: liburu azalen egile espezializatua, eta askenik Jeff Fisher irudigilea..\n“Azken uhina” deritzon azken atal honetan, aipatu behar ditut ere Gary Taxali, ” This is silly” haur liburuaren sortzailea , eta Marion Deuchars.\nEzinbesteko liburutzat jotzen dut irudigintza gizarte inguruaren arabera aztertzeko, eta komunikazioaren industrigintzaren barruan kokatzeko. Gozatu beraz liburu honetan azaltzen diren 372 ilustratzaileekin\nGure liburutegi sareak betidanik lagundu dio euskal irudigintzari. Nola? Hamazazpi urte daramatzagu liburuaren egunerako orri-markatzaile bat sortzeko eskatzen diogula euskal irudigile bati. Ondorengo hauek izan dira:\n2015ean Leire Salaberria\n2014an Maite Gurrutxaga\n2013an Eider Eibar\n2012an Iban Barrenetxea\n2011n Aitziber Alonso\n2010ean Iraia Okina\n2009an Juan Luis Landa\n2008an Josemari Alemán Amundarain\n2007an Belén Lucas\n2006an Iñaki Martiarena “Mattin”\n2005ean Xabier Egaña\n2004an Antton Olariaga\n2001ean Mikel Valverde\n2000ean Angel Dominguez\n1999an Asun Balzola\n1998an Elena Odriozola\n1997an Jon Zabaleta\nOrri-markatzaile bildumagile askok postaz eskatzen dizkituge orri-markagailu hauek. Beraz bidalketa haur irakurri ondoren sareko orri-markagailuak nahi badituzue posta elektronikoz eskatu.\nGarai bakoitzerako liburu bat\nAlberto Manguelek berriro ere harritu gaitu bere liburu berriarekin. Liburuei buruz jarduten du oraingoan\nere; idazle, liburuzain, irakurle…irakurketari buruz egiten du hausnarketa.\naipatzekoa da: poetika aldetik eta oraingoan argazkien originaltasunagatik ere.\nHamabi hausnarketa labur dira, izenbururik gabekoak. Testuen artean Alvaro Alejandro artistaren argazkiak tartekatzen dira.\nArgazkiek, txuri-beltzez, lotzen dute irakurketa egoera anitzekin: gizon bat txirrindaren gainean irakurtzen, beste bat euripean, liburu baten orriak komunean, liburuak zuhaitzetan, baita hizkiak ere; estatua irakurlea; sagutegiak harrapatu duen liburua; kafe hondarrak; liburu hitza hizkuntza anitzetan... Denetara 61 argazki dira.\nEgoera bakoitzerako liburu bat dago, baina Manguelek erruki dio egoera larri batean liburu egokia aurkitzen ez duenari. Admunsen gizajoak, hego poloa arakatu zuenak, ez zuen zorte onik izan. Gau izoztu haietan, gauero-gauero liburu bera irakurri behar izan zuen. Gaudens Doktorearen tratatu jasanezina: “Haren bakardade eta sofrikarioan bere Magestate Sakratuaren erretratua”\nManguelen liburuan, Oscar Wilde, Doris Lessing, Thomas Love Peacock, Dante, Madame Bovary, Truman Capote eta beste hainbat idazle agertzen zaizikigu orrialdeetan zehar Mangueli lagunduz irakurketaren plazera definitu nahian.\nDena den, ni liburuzaina naizenez liburutegieekin zerikusia duen pasarte baten bila aritu naiz. Eta bila eta bila, aurkitu ere egin dut: oso istorio polita da, Sarajevoko liburutegia, Haggadah eta liburuzain ezezagun prestu bati buruz.\n“1992ko abuztuaren 25ean, serbiar gudarosteek berariaz Sarajevoko Liburutegi Nazionala bombardatu zuten. Milioi bat liburu eta ehundaka mila eskuizkribu inguru suntsitu zituzten. Salbatu zituzten altxor gutxi batzuen artean dago hebrear eskuizkribu iluminatu bat, Sarajaveko Haggadah.\nDuela bost mende, Juduak Espainiatik bota zituztenean, ihesian atera zen irakurle batek salbatu zuen liburu hori.\nBigarren mundo gerran Haggadah Sarajevoko liburuzain musulman batek salbatu zuen. Naziek erre ez zezaten ezkutatu zuen.\n1999an, Serbiarrek Sarajevo erasotu zutenean, milaka musulman kanporatu zituzten Kosovotik, haien artean idazkera hebrereaz idatzitako izkribu bat zeraman emakumea.\nEmakumeak ez zuen hizkuntza hura ulertzen, baina Macedonian sartzean, modu txarrean hartu zuten eta berak judutar komunitateari erakutsi zien zeraman idatzi hori.\nDirudienez, orri hori erakutsi zuen unea magikoa izan zen. Paper hori eman omen zioten Haggadah salbatu zuen liburuzain musulmanari Israelgo gobernukoek esker moduan, hura salbatzeaz gain, yugoslaviar judutar askori bere etxean aterpe emateagatik ere.”\nEmakume hura gehiegikeri etnikoen biktima zen. Israelgo gobernuak babesa eman zion berari eta familia osoari. Aitak salbatu zuen baten semeak egin zion harrera. Emakumeak esan zuen ” ‘Nire aitak bihotzak eskatzen ziona egin zuen, ez zuen ezer espero horren truke“\nHaggadaharen historiari buruz berriki idatzi dute eleberri bat. Geraldin Brooksek idatzia da, hain zuzen ere, “ liburuaren zaindariak” izenekoa; erraz irakurtzen da.\nSarajevoko setioa eta Balkanetako gerra dira azken urteetako gertakaririk gogorrenetakoak. Ezin ditugu ahaztu, hori baita injustizia jasaten dutenei egin diezaiekegun kalterik handiena. Europako gainontzeko herrialdeak , askotan bezala, beranduegi iritsi ziren, egindako sarraski etnikoak ekiditeko.\nGarai edo une bakoitzerako liburu bat dago, eta Manguelek dioen moduan ” Ez dakit zein liburu izango ditudan aukeran nire azken bidaian” baina, liburuak ditugun bitartean, ez dago ahantz ez daitekeen traidorerik ezta disgusturik ere. Ez dut uste traidoreek irakurtzen dutenik. Ala, oker ote nago?\nArkitektoak eta liburuzainak : XXI. mendean ere liburutegiak eraikitzen\n2015. urteko lehenengo posta liburutegien eraikinei eskainiko diot. James W.P. Campbell arkitektoaren, “ Liburutegia: munduko ondarea” liburuak pentsarazi dit berriro liburutegien diseinuaren eta arkitektuen garrantziaz, liburutegiak eraikitzerakoan. Gaur egun, azpimarratzen da arkitektoen eta liburuzainen arteko elkarrizketa beharra, baina, ez da beti horrela gertatu.\nJames W.P. Campbellek, Will Pryce argazkilariak, Donostiako Nerea argitaletxeak eta Carlos Herrero Quirós itzultzaileak plazaratu dute formato handiko liburu eder hau. Oso argitarapen ona da, kalitatezko papera du eta 202 argazki. 69€tan dago salgai; garestia badirudi ere, ez da; bizitza osoan gozatzeko liburua baita. Moden gainetik dago. Opari egokia da kultura, argazkigintza edota irakurketa maite duen edonorentzat. Hala ere, beti liburuen garestiaz ari diren horientzat, Donostiako liburutegi sarean eskura dago.\nLiburutegien arkitekturak Campbellen interesa piztu zuen, Oxforden ikasle zen garaitik. Horren lekuko 321-324 orrialdeetan aurki daitkeen bibliografia bikaina. Baina, berak dioen bezala, “liburua falta zen“, eta berak idaztea erabaki zuen. Horretarako, dagoeneko zuen bibliografiaz gain, autoreak 82 liburutegi bisitaldi egin ditu, 21 herrialdetan.\nLiburutegien arkitekturaren historia hasieratik biltzen duen liburu hau, arkitektu batek egina da eta bere ikuspegia jasotzen da bertan. Atal bakoitzak izenburu adierazgarri bat du. Erdi Aroko liburutegiak hiru hitzetan laburbiltzen dira: klaustroak, kodizeak eta kutxak; XVI.mendea beste hauekin: armairuak, kateak eta apalategi-ikasmahaiak ; XVII.ean harresiak, kupulak eta gelaxkak; XVIII.ean aingeruak, freskoak eta ezkutuko ateak; XIX.ean burdinezko apalategiak, hormigoia eta katalogoak; eta azkenik, XX.mendean argindarra, hormigoia eta altzairua. Ez da, beraz, liburuzainen oposaketa liburua.\nEraikitzen al dira liburutegiak liburu digitalaren garaian ?\nBai, jakina. Duela urteak, batzuek liburuaren heriotza aldarrikatzen zuten, eta liburutegien itxiera (batzuk zoritxarrez itxi dira) honezkero liburu digitala baino ez genuela izango zioten… Baina, iragarpen horiek ez dira bete. Inoiz baino liburu gehiago inprimatzen dira, eta liburutegi moderno eta diseinu berritzaile dunak eraikitzen dira.\nCampbellek azkenengo atalean ,” Liburutegien etorkizuna aro digitalean”, egiten duen hautaketatik, bi aukeratu ditut beraien diseinuarengatik: Liyuango liburutegia (2012) eta Utrechtko Unibertsitatekoa (2004).\nLiyuango liburutegia Li Xiadoong arkitektoaren proiektua izan da. Beiyingen iparraldeko inguru menditsu batean dagoen Jiaojiche herrian dago. Liyuan eraikina estaltzen duen egurrari omen deritzo. Eraikina erreka baten ondoan dago, txikia da eta areto bakarra du. Ingurunearekin bat egiten du. Kanpotik ikusita ez dirudi liburutegi bat, liburuaren 315 orrialdean dago argazkia eta post honen lehenengo argazkia.\nAskotan kritikatzen ditugu arkitektoak, nik neuk: haien diseinuak ez direla funtzionalak,ez dutela behar adina hitz egiten liburuzainekin.. Baina, onartu behar dut, batzuetan gure planifikazio arauak hautsi arren, emaitza bikaina, harrigarria izan daitekeela, arkitektuaren talentoa islatzen da edertasunak eta funtzionaltasunak bat egiten dutenean.\nUtrechteko Unibertsitateko liburutegia. Liburutegia kanpotik ikusita kutxa itxurako arkitektura diseinuzko pieza bat da. Wiel Arets, liburutegiaren arkitektua, haurtzarotik izan da liburuzale. Horregatik eman dio daukan belar itxura liburutegiari. Kokaturik dagoen inguruarekin bat egiten du.\nKoloreen erabilera ere deigarria da. Lehenengo solairua dena zuria, eta beste guztia beltza, kubo formako eserleku guztiak eta informazio erakusmahia izan ezik, gorrigorriak baitira.\nArgazkiak liburuaren 296-299 orrialdetan.\nEta Euskadin, zer? Eraikin al dira liburutegiak azken hamarkadan?\nBai, noski. Bilboko Alhondiga (2010) Philippe Starck arkitektoarena; Deustu Unibertsitateko liburutegi berria (CRAI)(2009) Rafael Moneo arkitektua ospetsuarena; Juan Carlos Guerra eta IBM arkitektoak Bizkaiko Foru Aldundiko liburutegiaren eraikina handitu eta berritua; Donostiako Unibertsitateko Carlos Santamaría liburutegia (2011), Ander Marquet Ryanek diseinatua; eta Arabako Campuseko unibertsitate liburutegia, Koldo Mitxelena, Aldundiko José Luis Catón arkitektuaren lana (2010).\nAurten (2015) Tabakalera eraikina, Mediateka barne irekiko da. Arkitektoak Jon eta Naiara Montero.\nGure liburutegi sarean, Aieteko jauregian, kultur etxea eta liburutegia, Donostiako (2010) Aitzpea Lazkano eta Carlos Abadías arkitektoek eraiki zituzten, eta haien lana Arquitectua Viva argitarapenean aipatu zen. Badut jarraitzerik gure liburutegien eraikinak eta arkitektoak aipatzen, baina, horretarako liburu bat argitaratzea merezi duela uste dut.\nHasieran aipatu dudan liburuak, Liburutegia: munduko ondarea izenekoak, argi uzten du liburutegiak amets egiteko lekuak direla, hausnartzeko edota irudimena askatzeko.\nArkitekto batzuk beraien haurtzaroa dute gogoan liburutegia eraikitzerakoan. Beste batzuek gaztaroan aurkitzen dute inspirazioa, edota liburuekiko masitasunean; beste batzuk dokumentazioari eta egungo lehengaiei ematen diete garrantzia… Gizakiak irakurketari balioa ematen dion bitartean, horretarako aterpelekuak eraikitzen jarraituko du. Liburutegia deituko ote zaien edo paperezko liburuak izango dituzten,ezin jakin, baina izan, izango dira irakurtzeko leku horiek.\nBukatzeko, ez legoke txarto arreta jarriko bagenio Mafaldaren laguna Felipek dioenari:” Ez al litzateke ederra mundua liburutegiak bankuak baino garrantzitsuagoak balira.”\nPost-data. Bidalketaren bigarren argazkia. Delfteko liburutegiarena da (1997). Paretaren kolor urdina du ezaugarri\nUrr / 2014\nLiburutegiaren eguna 2014\nAurten, 2014an, urtero bezala Tabakalera, Koldo Mitxelena eta Donostiako Udal liburutegiek oso egitarau interesgarria prestatu dugu, liburutegien eguna ospatzeko. Antolatzaileetako batek egitarau interesgarria dela esateak gehiegitxo badirudi ere, iritzi horretakoa naiz, eta esan behar dut. 2010.urtean lankidetza bide bati ekin genion egun hau ospatzeko, eta gaur arte lortutakoa mugarri aipagarria dela uste dut.\nBatek baino gehiagok post-aren irudia ikustean, Jorge Carriónen “Liburudendak” liburuaren azala, nahastu egin naizela pentsatuko du. Ezta gutxiago ere! Ez dago nahasketarik aurre hausnarketarik baizik.\nLiburutegien egunean liburu saltzaileen berba entzun nahi dugu. Beraien iritziak nahi ditugu: zein harreman dute liburutegiekin?; Amazonen beldur al dira? Aukeratutako lanbide horretan damu dira? Beraien buruak saltzailetzat, merkataritzat al dituzte? Ala, Christopher Morleyk bere ” liburudenda sorgindua”n dioen bezala, adituak dira gizaki behar bakoitzari liburu egokiena aurkitzen?\nDatorren 24ko, Etorkizunari begirada bat, liburudendak eta liburutegiak mahaingurura, Andoni Arantzategi, liburu saltzaileburua, konbidatu dugu. Aspaldidanik elkarrekin antolatzen dugu nazioarteko liburuaren eguna. Bera formakuntzaz zuzenbidean lizentziatua da, eta bokazioz liburu saltzailea. Bera da Donostiako Bergara kaleko liburudendaren arduraduna. Gure hiriko liburudenden errealitatea aurkeztuko digu; kultura-kontsumoaz jardungo dugu, halaber, pirateriaz , Elkarrren marketing ildoaz…\nDonostian, bi liburudenda itxi berriak diren une honetan: Metrópolis eta Manterola, Zarautzeko Garoa Liburudenda Groseko Zabaleta kalean ireki dutela jakiteak itxaropenez betetzen gaitu. Garoak kultura egitarau aberatsa eskaintzen du: hitzaldiak, elkarrizketak, irakurketa klubak, antzerkia, kontziertoak…\nGurekin egongo da ere Imanol Agirre liburu saltzailea eta ameslaria, nahiz eta bera ere formakuntzaz zuzenbidean lizentziatua den.\nBeste apostu interesgarria da Kaxilda liburudendak egin duena Amarako Arroka kalean. Darío Malventik liburudenda- jatetxe- kafetegi horren egitasmoak azalduko dizkigu. Darío Malventi filosofoa eta antropologian doktorea kooperatiba horren kide-sortzailea da. Pentsaera kritikoaren, nekazal ekologiaren, artearen eta ezagutzaren inguruko proiektuak bultzatzen ditu. Liburudenda horretan giza mugimenduekin eta kontrakulturarekin loturiko literatura aurki daiteke. Liburua objektu bezala.\nLiburutegien ordezkari les oso bilbotar garrantzitsua izango dugu, Alhondiga mediatekako zuzendaria, Alasne Martín. Ikasketaz Historian lizentziatua da eta liburuzaina bokazioz. Alhondiga Euskadin erreferente bat da zenbait arrazoiengatik: eraikina bera, ordutegiak, literatura eta irakurketa programazioak gaindiezinak dira.\nAlasnek liburutegien zentzuaz, etorkizunaz, ekonomia eta soziologia analisiez, eta liburudendekiko harremanaz arituko zaigu.\nMahainguruan eztabaida sortzea nahiko genuke; moderatzaile gisa Itziar Zubizarreta idazleak bere trebetasuna erakutsiko digu.\nAtzo, hilaren 22an ikus-entzunezko bildumei buruz hitz egingo genuen, eta gaur 23an komikiez. Etortzera animatzen zaituztet.\n24an Aieten ilustrazio tailerra emango da; Casares Tomasenen umeentzako antzerkia; Okendon eguerdiko 12:00etan kitarra kontzertua eta arratsaldean ipuin-kontalaria; Lugaritzen arpa kontzertua eta ondoren ipuin-kontalaria eta azkenik Egian kontzertu barrokoa.\nLiburutegiaren eguna gure lana aldarrikatzeko eguna da; gure taldeak zoriontzekoa; elkarrekin topo egitekoa eta, jakina, liburuez hitz egitekoa. Frankofiloa naizenez, poztu egin nau Nobel Saria Patrick Modianokirabazteak. Nire mesanotxean ” Villa Triste”” daukat. Dylan Thomasen eskaintza honekin hasten da: Qui es tu, toi, voyeur d’ombres?”\nLiburuak aholkatzea oso esker onekoa izaten da, beti ere, liburua aholkatuaren arimara iristeko gai bada\nEka / 2014\nIrakurketa isilekoa da\nDonostian uztailean ospatzen den liburu eta diska azokaren bezperatan, udararen\nbezperatan… irakurtzeko garaian… Kaxilda liburu dendaren erakusleihoan, “Irakurketa isilekoa da” liburua aurkitu dut.\nIzenburuak jakinmina piztu dit; Rosa Chacelen, egilearen irudiak azalean liluratu nau. Sartu eta liburua erosi dut, jakiteko eta zuei kontatzeko, zertaz ari den Rosa Chacel idazle ospetsua, irakurketa isilekoa dela dioenean.\nLiburua artikulu bilduma bat da. Liburu berriak, idazle ospetsuei buruzko saiakerak: Baudelaire, Juan Gil Albert, Octavio Paz, Racine, José Donoso, Julián Marías, Ortega y Gasset…eta hitzaldiak biltzen ditu.\nIrakurketa isilekoa da eta munduko feria.\nRosa Chacelek artikulu hau 1985ean argitaratu zuen. Liburu azokak, liburuak erostea-ez erostea, zinemaren eta telebistaren abantailak idatzizko hitzaren aldean…ditu mintzagai.\nOrduko kezka horiek indarrean jarraitzen dute gaur egun, baina, mehatxua ez da zinema, esta telebista ere, tsunami digitala baizik. Irakurlegarenoi kezkatzen duguna da jendeak hain gutxi irakurtzea. Ez al da ba egia, Azorinek dioena? Hau da, “ Irakurtzea bizitzea da, eta ez dago benetako bizitzarik libururik gabe” Baina, 2014an, errealitatea bestelakoa da, ba omen dago benetako bizitzarik libururik gabe.\nRosa Chacelen ustez, liburuek balio handia dute, hobeto esanda liburuak. Jende guztiak daki liburuak zer diren. Haien garrantzia erakusten dute antolatu ohi diren azoka inportante horiek. Diru asko mugitzen da bertan, autoreak eta editoreak biltzen dira; zuek, bertaratzen zaretenak ere, denbora eta arreta eskeintzen dizkiozue liburu azokei. Beraz, ez dut horretaz hitz egingo, nik liburua bera hartuko dut hizbide, edozein liburu, liburu guztiak, liburu bakarra: une honetan esku artean duzuna”\nGure gaur egungo gizartean, irakurketa mota berriak ditugun honetan: sarean, partekatua, irakurketa klubak, aholku blogak (Lecturalia, Entrelectores, etab)… Esaldi horrek, “irarkuketa isilpekoa da”, adierazten du irakurketa ere beste zerbait dela: bakardadea, hurbiltasuna, lasaitasuna… Rosak dio “ Liburua , irakurketa isilekoa da. Liburuak berehalakoan eskaintzen digu bere edukia, eta gure buru barruan eragiten du, irudimenaren indarra piztuz. Buruan dagoen guztia zentzumenen bidez iristen zaigu. Zenbat eta jakintza handiago orduan eta irudimen handiago”\nLiburu azoken zeregina liburuak ibiltariaren eskura jartzea da. Duela mende bat ekin zitzaion antolatzeari. Kaleetan zehar, liburu zahar eta berrien standen artean paseatzen dugularik, bukinistek deitzen dizute. Jarraitzen dugu betiko eztabaidetan:zenbat irakurtzen den, zer den irakurtzea… Liburuak erosi ala mailegatu… Alferrik ari gara! Benetako irakurleek bietatik egiten dute.\nUdan sartu berriak garelarik, jarraitu Rosa Chacelen aholkua “Liburu asko erosi bai, baina erositako liburu horietatik, mesedez batzuk sakonki irakurri.. Irakur itzazue bakarrik zuentzat idatziak bailira bezala, zeren benetako idazlearen idazlumaren jomuga zuek zarete”\nBukatzeko, Donostia Kulturako webean duzu aurtengo irakurtzeko udako liburu gida, euskarri digitalean. Hitzaurrean, Félix de Azuaren hitzak jarri ditugu: Nik ez dakit zein Eleberri diren onak eta zein txarrak. Nire ustez, hori Denborak baino ez daki, hura baita esaten duena orain hau, bihar hori”\nLiburuzainek ez zaituztegu inoiz aukera batera edo bestera behartuko guk gure liburutegiak eskeintzen dizkizuegu, udan ere irekita dituzue.\nPublicado en Irakurketa-Lectura, Liburuak\tDeja una respuesta\nApi / 2014\nPapel liburuaren gorazarrea eta elektronikoan irakurtzeko eskubidea\nLiburu elektronikoan irakurtzeko eskubidea aldarrikatzen ari garen une hauetan, eskuratu berri dut literaturaren harribitxi bat: Paper liburuaren gorazarrea.\nEgilea Antonio Barnés da, unibertsitateko irakaslea eta filologoa. Internet, mintza, ezagutza, liburutegiak, liburuak… ditu hausnarketa gai bere lanean.\nEz dago kontraesanik betiko liburuaren gorazarre egitean, eta era berean irakurketa digitala aukera defendatzean.\nLiburutegiak legeak errespetatzen eskaini behar ditugu, paperezko eta elektroniko liburuak eta aldi berean erabiltzailea berrezi.\nEBLIDA eta FESABIDek, paraleloki, aldarrikatzen dute “digitalean irakurtzeko eskubidea. Bada garaia liburutegietan izateko “Jabetza intelektualaren Lege berria”. Horren bidez, liburutegiek liburu atera berriak euskarri digitalean eskeintzerik izango genuke, behingoz XXI. mendeari atea irekiz.\nEusko Jaurlaritzak eta Euskadiko argitaletxe taldeak akordio batera iritsi dira: “ Erabilpenaren araberako ordainketa lizentzia”. Era horretan liburu digitalak, maileguan uzteko aukera izango dugu, hogei mailegu denbora epe mugaturik gabe. Akordio horrek hobekuntza dakar, Estatuan egiten den Librandarenarekiko. Baina, hala ere, ez da nahikoa.\nAkordio hori liburu elektronikoak alokatzeko lizentziak eskura jartzen dizkigu; baina, Pew Research inkestaren arabera, liburutegientzako eredu ideala litzateke, behin betirako lizentziak eskuratzeko ahalmena emango ligukeena, ez alokairuan; hau da artxiboaren jabe bihurtuko ligukeena.\nDena den, ongi etorria ematen diogu Jaurlaritzak egindako akordioari, lehen pausutzat hartzen baitugu, nahiz eta argi egon, akordio horrek onura editoreari ematen diola, ez liburutegiari. Eta azken finean, ezta ere irakurleari, liburutegia baita horren eskubideen bermatzaile.\n“Ez dut liburu bakar bat erosi karrera osoan”\nAntonio Barnesi liburua idaztera bultzatu zion arrazoietako bat omen da, 4. mailako ingeniaritza ikasle batek harrotasunez esandakoa, irakasle batek ariketa liburu bat erosteko gomendatu zionean: “ Ez dut liburu bakar bat erosi karrera osoan\nDigitalean irakurtzeko eskubidea aldarrikatu behar dugu, bai; baina, era berean, zenbait “intelektualek” paper liburuarekiko erakusten duten mespretxuak kezkatu behar gaitu.\nUnibertsitateko ikasle batek ez badu sekulan liburu bat erosi, ez paperezkoa, ezta digitala ere( jakin badakigulako sarean egiten diren deskargen %85 legez kanpokoak direla Espainian), Internet Delfosen Orakulotzat hartzen duen gizarte baterantz goaz.\nJakinduria putzu amaiera gabeko sarea bailitzan, bereizten ez dutelarik Twitterren idatziriko aipamen bat eta aditu baten hausnarketa.\nGizarte digitalaren anonimatuak, Interneten horizontaltasunak, ez gaitu nahastu behar.\nJakinduriaren, ezagutzaren hierarkia errespetatu behar da.\nDigitala denaren iraupena dela eta, gogora ekarri behar dut BBC-k gastatu zituela bi milioi eta erdi libera Domesday Book-a euskarri digitalera pasatzen, eta 2002an informazio hori irakurtzeko saiakerak porrota izan zuela. Arazoa konponduko dutelakoan nago, baina, Domesday originala, paperean idatzia, berriz, bere horretan jarraitzen du: irakurgai.\n“Paper liburuaren gorazarrea” literatura alfabeto bat da; hitza, aipamen zehatza berreskuratzen ditu, ez da alferrik filologo batek idatzia… Misologoaren aurka, hitzak maite dituena altxatzen da, filologoa. Paper liburuak mespretxatzea aurrerapenaren seinale dela pentsatzen duena, ergel hutsa da. Unibertsitateak liburuen festa leku izan behar du, zinemarena, antzerkiarena…\nHorregatik, espero dut Rodrigo, lehen aipaturiko ikaslea salbuespena izatea, bestela, Graduatu eta tituludun asko izango ditugu, baina Barnesek dioen bezala: “ Geletatik pasatu dira ura harrien artean bezalaxe”\nInterneten, iparrorratz eta mapak behar ditugu eta Lege argi bat liburutegietan argitaratutako azken nobedadeak formatu elektronikoen eskubidea emateko aukera.\nPublicado en Irakurketa-Lectura, Liburuak, Teknologia\tDeja una respuesta\nLiteratur fetitxismoa, literatur bidaiak\nAurtengo azkenengo bidalketa honetan, “Liburutegitik itsasoratu” liburua aholkatu nahi dizuet. Oso liburu entretenigarria da; eta bertan, literaturarekin lotura izan dezaketen: hiri, etxe, bidaia, hotel edota kanposantu aipatzen dira. Hau da, liburu edo idazle ezagunekin lotura duten leku edo gertaerak. Adibidez, Parisera bidaiatu duen edonork daki zenbat kultur jende ospetsu dagoen\nlurperatua Père Lachaise hilerrian: Proust, Gérard de Nerval, Chopin, Sara Bernhardt, Balzac, Colette….\nLiburutegi eta liburudendak ere izaten dira santutegiak, erromese eta bidaiarien jomuga. Londresera joan garen gehienok, liburuzainak ez izan arren, sartu gara noizbait Britaniar Museoko Irakurketa Aretoan; han ikasi baitzuten hainbat pertsonaia esanguratsu: Marx, Lenin, Gandhi, Kipling… Baina, urrutira joan gabe, Bilbon bertan, Bidebarrieta Liburutegiko areto ikusgarrian eman zituzten hitzaldiak: Unamunok, Ortega Gassetek eta Gerardo Diegok, besteak beste. Donostiako Udal Liburutegian, Mandas Dukearen aretoa, donostiar batzuentzat ezezaguna, daukagu.\nZer dela eta horrelako literatur fetitxismoa? Moda bat baino ez al da?\nNik ez dut uste moda kontua denik. Bai, egia da, zenbaitetan bestseller baten inguruan sortu dira bidaia literarioak; esaterako, Suediara Henning Mankellen istorioak jarraitzeko… edo Dolores Redondoren, nobelak direla eta Baztanen ibilbide literarioa antolatu dute.\nHalere, betikoak dira bidaia literarioak, benetako irakurleek beti behar izan baitute, nolabait, gogoko izan duten liburu edo egile horren arrastoa, esentzia aurkitu, autorearen jaioterrian, edota istorioak gertatzen diren lekuetan.\nBadaude ere, jakina, interes hori ulertzen ez dutenak, are gehiago, barregarri deritzotenak. Dena den, esango nuke, gehiengoetan, zerbaitek bultzatzen gaituela gugan arrastoa utzi duten liburu horietako lekuetara bidaiatzera, egilea hobeto ezagutuko dugulakoan.\nGogoan dut, duela urte asko modan egon zen liburu bat: Kenize Mouraden “Hildako printzesaren partetik”. Estambulera bidaitu nuen garai hartan, eta ziur nago, liburua irakurri berri nuelarik, beste era batera gozatu nuela Topkapi Jauregiko bisitaldia. Zerbaiten bila ote nenbilen…?\nMoskun Chejoven museo etxea bisitatu nuen. Etxe txiki bat zen. Bertako egurrezko eskairelak eta bere idaz-mahaia, Hermitage Museoko arte lan asko baino hobeto gogoratzen ditut. Chejoven etxea ikusi ondoren, bere lana interesgarriagoa egiten zitzaidan. Bere ipuinak aholkatzen dizkizuet.\nZertarako balio behar lukete literatur bidaiek?\nBat egiten dut, guztiz, Jesús Arana Palaciosek esaten duena, “Liburutegitik itsaroratu liburuan, “: ” …Bidaia literario bat burutzean, miresten dugun autore hori sakonago ezagutu nahi dugu, ulertu nahi dugu… Jakin nahi dugu, bere jaioterri eta bizilekuek zenbaterainoko eragina izan zuten bere nortasunean eta literatura ulertzeko moduan“\nZer deritzozue jarduera literarioei buruz? Eta, idazleen agerraldiei buruz irakurketa klubetan, liburudenda eta liburutegietan?\nGero eta maizago egiten dira horrelako emanaldiak. Liburuak saltzeko egokia dirudi idazle eta irakurleen arteko harreman hori. Bidaia literarioen zalea naiz, agian egileak zenduak direlako; egungo idazleekin, aldiz, etsipen handia izan dut askotan. Idazle ona izateak ez du pertsona ona izatearekin bat zertan egin. Zenbait idazlek ez dute ondo eramaten jendaurrekoa; beste batzuk, berriz , ego neurrigabea dute, eta jasanezinak egiten zaizkit.\nGero eta gehiagotan egiten diren arren, ez dira, nire ustez, bidaiak bezain aberasgarriak. Bidaia horietan egilearen oroitzapenak, irakurle ezezagunaren esperientziarekin baitzen dira.\nOso liburu ederra da, Jesús Arana Palaciosena” gomendatzen dizuet. Bitxikeri interesgarriez josia.\nGabonetan bidaiatzeko asmoa baduzue, hartu eta begiratu.\nBukatzeko Oliver Rolinen bidaia literarioei buruzko beste liburu bat ere aholkatzen dizuet: ” Zazpi hiri : Buenos Aires, Trieste, LIsboa, Alejandría, Leningrado , Praga eta Valparaíso gogoan.” Autorea Donostiara etorri zen, hitzaldi bat ematea eta pertsona bezala ere merezi zuen.


«Kronikaren oinarrian bidaia erreal bat dago»\n08 urtarrila, 2021 Gazteak 264\nMaddi Aiestaran Iparragirre (Beasain, 2001) bertsotan aritzeagatik ezaguna izateaz gain, hainbat lan txiki ere idazten ditu. Berria egunkariaren Bidaia eta Mendi kroniken lehiaketa irabazi du Nepalera egindako fikziozko bidaia baten kronikarekin.\nNepalera egindako fikziozko bidaia bati buruzko kronika idatzi duzu. Nola bururatu zitzaizun ideia?\nOinarrian badaude bidaia erreal bateko abenturak. Nire lagun baten gurasoak Nepalen egon ziren duela urte batzuk, eta hark kontatutako anekdotek gerora istorioa idazteko balio izan didate, baina aipatu bezala fikzioa da guztia.\nZer da testuan kontatzen duzuna?\nNik eta lagun batek duela urte batzuk Nepalera egindako fikziozko bidaia kontatzen dut. Nire lagun hau duela urtebete istripu batean hil balitz bezala ari naiz idazten, eta testua berari zuzenduta dago. Biok egindako bidaia honetan izandako anekdota eta istorioak gogorarazten dizkiot.\nFikziozko bidaia da, baina gustatuko al litzaizuke benetan bidaia hori egitea?\nNoski baietz! Nepal izan edo beste edozein leku izan, guregandik hain ezberdina den toki eta kultura bat ezagutzea oso aberasgarria iruditzen zait. Ea noizbait egiazko bidaia bati buruzko kronika egiteko aukerarik dudan.\n‘Berria’ egunkariaren Bidaia eta Mendi kroniken lehiaketa irabazi duzu. Zein izan da saria? Nola sentitu zara garaipen honen aurrean?\nSuitzan Cervino mendiaren inguruan antolatutako ibilaldi bat izan da saria. Zortzi bat eguneko egonaldia izango da eta mendi gidari batekin hango bazterretan ibiltzeko aukera izango dugu. Sentipenei dagokionez, sekulako sorpresa izan da niretzat. Asko pentsatu gabe animatu nintzen parte hartzera, eta oraindik ez dut asimilatu.\nZerbait gehiago aipatu nahi duzu?\nLehiaketa honetan kronika idazteaz gain, kalitate oneko zortzi bat argazki aurkeztu behar ziren, eta halaxe egin dut. Baina argazki horiek nire lagun Uxue Arreseren gurasoek pasa dizkidate, Nepalera bidaia egin zutenek. Oso argazki onak dira, eta eskerrak eman nahiko nizkieke meritoaren zati bat beraiena ere badelako.\n« Burdingintzaren azken lekukoen aztarnak\n«Bizitzako maleta betea daukat, eta hortik hartu dut historia» »


Zer dira Ikastolak? Zerk erakartzen ditu horiek ezagutzera? | Aldizkaria\nIKASTOLA 223 > ikastolak > Zer dira Ikastolak? Zerk erakartzen ditu horiek ezagutzera?\nZer dira Ikastolak? Zerk erakartzen ditu horiek ezagutzera?\nHoriek ikustera eta formatzera etorri dira Euskal Herrira\nFlandeseko Gobernutik eta Montcau La Mola eskolatik.\nFLANDESETIK IKASTOLAK EZAGUTZERA\nProvinciaal Onderwijs Vlaanderen - Flandeseko Gobernutik bisitan etorria\nKaat Van Hoecke izan dugu bisitan ikastoletan. Ikastolen Elkarteko Phil Ball izan du bere anfitroia aste betez. Ikastolen Curriculuma ezagutzeko parada izan du, eta harrituta itzuli da Flandesera ikusi, entzun eta ezagutu duenarekin.\nNeerlandera hizkuntza germanikoa da, ingelesetik gertu dagoena. Irakaskuntzan, ordea, ingelera 12 urtera arte ez da curriculumean sartu, orain arte zuhurki jokatu dutelako euren hizkuntzarekiko. Belgikan hiru hizkuntz ofizial daude: Iparraldean, Flandesen, neerlandera; Hegoaldean, Walonien, frantsesa eta alemana.\nPhil Ballek Gant-en aditzera eman zuen Ikastolen Eleaniztasun proiektua, ingeleraren irakaskuntza goiztiarra eta CLIL. Interes handia piztu zuenez bere aurkezpenak, ondorioz etorri da Flandeseko bisita ofiziala. Ballek adierazi zuen ingeles goiztiarraren irakaskuntzak ez diola kalterik egin euskarari, alderantziz baino ez, beti ere euskara izanik ikastoletan eleaniztasunaren ardatza.\nVan Hoecke hori ezagutzera etorri da, eta lekuz leku ibili da informazioa jasotzen. Ibili da EKI English Bilboko saio batean, Lazkaoko San Benito Ikastolan DBH 2 eta 4ko gelatan. Izan da EKI 4 Gizarteko formazio saioan, Harri Beobide eta Mikel Errazkinekin. Inma Muñoak esplikatu dio Hizkuntz Proiektua zer den, Ikastolen Eleaniztasunaren zutabe. Unibertsitatean ere izan da Jasone Cenoz katedradunarekin. Ikastolen Elkarteko materiala ezagutu du: EKI, English eta Frantsesarenak ere (Diana Lindsay eta Itziar Elortzak sortutakoak). Interes handia adierazi du guzti horrekin, izan ere Flandeseko eskoletan CLIL egiten dute frantsesarekin. Eta harritu da horrekin ere: izan ere frantseseko CLIL materiala, Frantziatik kanpo, hemen baino ez baita sortu Europan.\nVan Hoecke itzuliko da, Flandesetik itzuliko dira ikastoletara, handia baita jaso duten ekarpena!\nKATALUNYAKO EKI EGISTAMOAN FORMATZERA\nTerrassan Montcau La Mola eskolatik EKI ezagutzera\nElena López eta Marta Castañe DBH 3. Mailako irakasleak izan ditugu Ikastolen Elkartean EKI egitasmoan formatzen, ospedun eskolatik iritsiak. Izan ere 2009-2010 ikasturtean hasi ziren Montcau La Mola eskolan ikastolen "Hocus and Lotus" materiala erabiltzen eta Ikastolen Elkarteko aholkularitza jasotzen, eta orduz geroztik, urterik urte, harremanak sendotu egin dira. Dagoeneko DBHra iritsi dira, EKI 3ko ingelesarekin dabiltzanez Euskal Herrira etorri dira "in situ" ezagutzera, eta bide batez Batxi 1.rako "Science Sense" plataforma digitala ikertzera, Carmen Anderson eta Phil Ballek sortutako plataforma hain zuzen ere.


"Arraun mundura itzuli nahi izan dut beti, eta lan berria aukera ederra da horretarako" - Aia - Karkara.eus\n"Arraun mundura itzuli nahi izan dut beti, eta lan berria aukera ederra da horretarako"\nAiora Larrañaga Solaberrieta 2021-06-03 07:47\nAroa Fernandez Lazkano. (ACT)\nIkus-entzunezkoen arloan hainbat proiektutan murgilduta dabil Aroa Fernandez Lazkano aiarra, eta uda sasoian arraun munduko kontuak jorratuko ditu ACT telebistan.\nZein da zure proiektu profesional berria?\nTraineru Kluben Elkarteak arraun estropadak antolatzen ditu, eta komunikazio departamenduaren barruan ACT telebista ere badu. Iaz, udan, bertan egin nituen Ikus-entzunezkoen gradu amaierako praktikak, eta aurten lanerako deitu didate. Oso gustura nago eman didaten aukerarekin.\nZehazki zer egingo duzu ACT telebistan?\nNik hasieratik ikus-entzunezkoen arloan egin dut lan. Arraunlariei eta entrenatzaileei elkarrizketak egiteaz gain, arraun munduko albistegiak egiten ditugu, baita jolasez osatutako bideotxoak, estropaden laburpenak eta spotak ere. Azken horiek, denboraldi hasieran eta Gabonetan egin ohi ditugu. Gehienbat lan informatiboa egiten dugu, baina familia txiki bat gara eta denetik egitea tokatzen zaigu.\nLaster hasiko dira arraun ligak. Noiz ekingo diozue lanari?\nApirilean eta maiatzean arraunlariei argazkiak ateratzen eta entrenatzaileekin elkarrizketak grabatzen aritu ginen arraun elkarteetan, baina ekainean ekingo diogu denboraldiari. Orain arte grabatu ditugun bideoak editatzen hasiko gara, eta uztailean arraun denboraldia hasiko da.\nUrte luzez ibili zinen arraunean. Esan daiteke zure bi pasioak uztartzeko aukera izan duzula lan berriarekin?\nBai horixe. Gazteagoa nintzenean, estropadetan ETBko berriemaileak ikusten nituen eta beti esaten nuen lan hori egin nahi nuela. Unibertsitatera joan nintzenean utzi behar izan nuen kirola, baina arraun mundura itzuli nahi izan dut beti, eta lan berria aukera ederra da horretarako.\nGauza berriak ikasteko aukera ere eskaini al dizu lanak?\nPraktikak egin nituenean sentitu nuen hiru hilabeteetan gradu ikasketetako lau urteetan baino gehiago ikasi nuela ikus-entzunezkoen arloan. Lan taldeko arduradunek asko erakutsi zidaten: ikus-entzunezkoak editatzen, jendaurrean hitz egiten eta ahotsa sartzen, besteak beste. Gainera, gure arteko giroa ere primerakoa da.\nPraktikak amaitu zenituenetik zertan jardun zara?\nNire ametsa zinema munduan lan egitea izan da beti. Pasa den ikasturtean Ikus-entzunezko Komunikazioko Gradua amaitu nuen, eta Madrileko (Espainia) Zinema Institutura etorri nintzen zinemagintza ikastera, zinema zuzendari izan nahi bainuke. Udan etxera itzuliko naiz, baina urrian berriz Madrilera bueltatuko naiz.\nZinemagintza kamera atzeko lana da. Aurrean egotea ere gogoko al duzu?\nTxikia nintzenetik egin izan dut antzerkia, eta azken urtetan, ikasten ari nintzen bitartean, kameraren aurrean ere askotan jarri naiz. Hain zuzen ere, laburmetrai bat aurkeztu berri dugu Gaztezuloko Bideo Lehiaketara eta ni naiz aktore nagusia. Bi lanak oso gustura egiten ditut, baina nahiago dut atzekoa. Ideia asko ditut, eta hainbat gidoi ere idatzi ditut dagoeneko; gustatuko litzaidake gidoi horiek aurrera ateratzea.\nZure ibilbide profesionala Euskal Herrian garatzeko aukera badagoela iruditzen al zaizu?\nEuskal Herrian mugimendu handia sortzen ari da ikus-entzunezkoen arloan, eta Madrileko irakasleek animatzen naute etxean bidea egitera. Plataforma digital handiek proiektu asko abiatu dituzte, eta bertako lan taldeekin lan egiten ari dira; hemen Madrilen baino lan gehiago dagoela esango nuke. Horrez gain, ACT telebistako lanarekin jabetu naiz arrauna jorratzen duen telebistan lan egitea ere atsegin dudala.


Adurrek baimena jaso du - Altsasu - Guaixe.eus\nAdurrek baimena jaso du\nGuaixe 2020-06-26 11:37\nAltsasu Gurasoak utaldeko kideak joan den ostiraleko kontzentrazioan.\nAste bete kartzelatik kanpo emanen du kontrol neurriekin.\nAltsasuko auziagatik 1318 egun preso egon ondoren Adurrek asteartean bere aurreneko baimena jaso zuen eta aste batez kartzelatik kanpo egonen da. Adur Soto del Real, Aranjuez, Iruñea eta Zaballa espetxeetan izan dute preso. Eta 2016ko azaroaren 14tik 2018ko garagarrilaren 7ra arte FIES edo jarraipen bereziki presoen fitxategian sartuta izan zuten. Altsasuarrendako berezia da San Joan bezperan eta eguna. Alarma-egoerak ospakizunak itxuraldatu ditu, baina Adurrek baimena jasota herrian zegoela jakiteak ospakizun “arraroa” goxatu zien altsasuarrei.\nAdurren egun kopuru bera (1321) preso daramate Jokinek eta Oihanek eta haiendako baimena noiz iritsiko zain dauden senide eta lagunak. Biei espetxe zuzendaritzak espetxetik ateratzeko baimena otsaila erdialdean eman zien. Adurri beranduxeago. Hiru eguneko baimenekin martxoan ateratzekoak ziren: Oihan 12an, Adur 13an eta Jokin hurrengo astean. Baina 11n kartzelan jakinarazi zieten COVID-19agatik ezarritako alarma egoeragatik ez zirela aterako. Araudia zehaztu zutenean baimenarekin ateraz gero, kartzelara bueltatzean prebentzio neurriengatik 15 egun bakartuta egon behar zuten. Aukera baztertu zuten. Adurrek bi baimen bateratuta atera da. Bestalde, Zaballako kartzelako zuzendaritzak, bestalde, hirurendako 3. gradua eskatu du. Hau da, astegunetan gaua kartzelan pasatzeko modua izan dezatela.\nBestalde, Aratzek, Iñakik, Jonanek eta Julenek 787 egun egin dituzte preso gaur. Aurreneko biak 3. graduan daude. Pandemia dela eta kontrol telematikoa dute eta zenbait orduz etxean egon behar dute. Bestetik, Jonanek eta Julenek baimenarekin kalera ateratzeko eskaerak eginak dituzte. Jonanek dagoeneko jaso du epailearen baimena, orain eskaera egin beharko dio kartzelari. Amaia Amilibiak azaldu duenez, “bi baimen batu nahi dituzte kalera ateratzeko”. Amilibiak jakinarazi duenez, 2. graduan preso dagoen batek urtean 36 baimen egun izan ditzake. Azkenik, Ainarari ilbeltza akaberan kendu zioten epaitegira sinatzera joateko beharra eta atzerrira bidaiatu dezake.\nAltsasu Gurasoak taldeko kide Koldo Arnanzek esan digunez, “zain gaude. Ez dugu datarik buruan, ilusiorik ez zapuzteko”. Adurren moduan bi baimen bateraturekin aterako diren edo hiru eguneko birekin ere ez dakite. Arnanzek gogorarazi duenez, “aho batez onartutako txosten baikor batekin” espetxeak Adur, Jokin eta Oihanendako 3. gradua eskatu du. “Zer ebatziko zain gaude, 40 bat egun behar zirela esan ziguten, betetzear dira. Baina ez dakigu 3. gradua emanen dieten edo bigarrenean segitu ateratzeko baimenekin”.\nAzkenik, pandemiagatik ezarritako neurriak ere arintzen ari dira eta erkidego arteko mugikortasuna baimendu denez, presoek senide eta lagunen bisitak jasoko dituzte. Hala ere, kartzelak neurri batzuk ezarri ditu. Bisitak ordu erdikoak dira, lehen 40 minutu ziren, eta soilik bi pertsona joan daitezke, lehen lau. Araudia egokitzen ari dira ere. Lehen baimenarekin ateratako presoa bueltan 14 egunez ziega batean bakartuta izaten zuten, orain modulu batean da. Aurreaz aurreko bisitarik gabe segitzen dute presoek.\nAlarma egoerak iraun bitartean senide eta lagunekin harremana mantentzeko asteko 14 telefono deiak izan dira. “Presoek bideo deiak zituztela saldu zuten telebistan. Baina kartzela guztirako bizpahiru mugikor besterik ez zeuden eta gu bi bideo dei besterik ez ditugu izan” kexatu da Arnanz. “Bideo deia egin ondoren hurrengo deirako eskaera egin behar zuten, baina…” Bideo deien baldintzekin ere kexu da Amilibia: “telefonoa gelaren punta batean zegoen eta presoak interfono bidez hitz egin behar zuten. Oihartzuna sortzen da eta hitz egiteko ez da batere modu ona. Herria edo etxea erakusteko, akaso. Teorian 15 egunean behin bide dei baterako eskubidea zuten. Orain bideo deien eta bisiten artean aukeratzeko eman diete eta bisiten alde egin dute”. Semeak ikusi gabe eman dituzte asteak luze egin zaizkie gurasoei.\nEspainiako Konstituzio Epaitegian helegiteak aurkeztuak dituzte auzipetuen abokatuek. Arnanzek esan duenez, horrekin ere “zain gaude, luzatu daiteke, eta egungo egoera honekin, gehiago”.


Telebista eta Polizia Areatzan | Bizigiro | Berria\nTelebista eta Polizia Areatzan\nBilboko Aste Nagusiak bere telebista kate propioa izan zuen, 1984an. Telebistan ETB eta TVE soilik sintoniza zitezkeen garaia zen, eta La Bien Grabada izeneko kolektibo bat izan zen horren erantzule. Ikus-entzunezko ikasle talde bat zegoen egitasmoaren atzean, baina jaietako lehen egunean soilik egon zen ikusteko aukera. Egoera alegal batean jaio zenez, Poliziak seinalea eten egin zuelako. Herritik sortutako festek gisa bereko telebista eduki zezaketelako soilik. Telebista hori itxi zuten polizien presentzia ez zen oso estimatua izan jaietako eremuan, eta, horregatik, Guardamokordo izeneko ordena publikoko talde bat ere sortu zuten konpartsek 1980ko hamarkadan. Areatzan zehar patruilatu zuten jaiek irauten zuten egunetan, baina jardun horrek eskatzen zuen lan eskergagatik desagertu zen patruila.\nTelebista zein Guardamokordo-en sorrerak garbi erakusten du Bilboko jaietako legea herritarrek euren kabuz egin nahi izan zutela. Baina horretarako zirrikituak itxi izan dira, eta konpartsen autonomia propioa ere eten izan da. Begirada laburragoa erabiliz, gogora ekar daiteke nola kendu zituzten ertzainek euskal presoen argazkiak Txori Barrote eta Kaskagorriren txosnetatik, eta nola debekatu zien udalak txosna jartzea bi urtez. Jone Artola Txori Barroteko kideari ere debekua ezarri zioten txupinera izateko, ostera epaitegiek horretarako eskubidea zuela onartu arren. Legea eta haren ordezkariak ez dira oso abegikor hartzen Areatzan; bestela, ikusi besterik ez dago Hontzak-en txosnan poliziaz jantzitako zakur erraldoiaren ondoko leloa: «Errua ez da zakurrena, euren jabeena baizik».


Goñiren omenezkoa oso indartsu hasiko da |\nGoi mailako txapelketa bat izanda, Goñi Memorialean ez dago berotzen joateko astirik eta sekulako jaialdi batek emango dio hasiera XXIX. ekitaldi honi asteazken honetan. Egunen batean profesionaletan aritu daitezkeen pilotariak bertatik bertara ikusteko aukera izaten da Zumarragako txapelketa honen erakargarrietako bat eta, alde horretatik, betet-beteko jaialdia izango dugu lehena, batez ere elite mailako binakakoan.\nPilota menua, ordea, arratsaldeko 18.30etan hasiko da Beloki pilota eskolako umeen partida batekin. Bertan arituko direnak Ledo-Leunda eta Núñez-Viacheslavovich izango dira. Ohi bezala, sarrera debalde izango da.\nTxapelketari hasiera emateko ohorea, ordea Josu Olaetxea unanuetarrak eta Oier Hormaetxe lezamarrak izango dute, promesen mailako lau eta erdikoan. Irurtzungo klubean jokatzen duen 19 urteko nafarrak sekulako jauzia eman du azken hilabeteetan, gorputza asko zaildu du eta pilota indarrez astintzen du. Urrutira joan gabe, orain aste gutxi, Belokin bertan jokatzen den Kluben arteko Nazionalean Eneko Labaka bezalako pilota handi bat gainditu zuen kaiolan bertan eta hori ez du edonork lortzen.\nParean bi urte gazteagoa den Oier Hormaetxe bizkaitarra izango du. Bizkaitarra oso bestelako pilotaria da, oso bihurria aurreko koadroetan eta moralez gainezka helduko da Zumarragara, igandean bertan Tolosako Soroa Memorialeko txapela jantzita jubenil mailan. Sudupe lagun zuela, han ere indar gehiagoko pilotarien aurka aritu behar izan zuen, Lizeaga anaien aurka hain zuzen ere, baina maila bikaina erakutsita partida bere jokora eraman ahal izan zuen. Gauzak, horrela, partida bikaina ikusteko moduan izan gaitezke.\nEta zer esan binakako partidaz. Julen Alberdi-Iker Mariezkurrena I Mata-Gakueren aurka. Izenek soilik ia dena esaten dute. Lehenengo biek iaz jokatu behar zuten elkarrekin, baina Berriozarrekoak ezin izan zuen azken unean Goñiren omenezkoan parte hartu eta pilotazaleak bi gazte hauek elkarrekin ikusteko gogoz geratu zirenez, aurten berriro ere elkarrekin jarri ditu antolakuntzak. Gauzak ondo, elkarrekin oso ondo molda daitezkeen pilotariak, izan ere, Mariezkurrena zulo handiak irekitzeko gai da bere azken distiratsuarekin eta Zizurkilekoa oso pilotari egokia izan daiteke aukera horiek baliatzeko. Duela bi urte promesen mailan Goñiren omenezkoan bertan emandako erakustaldien ondoren, pilotari maitea da oso Alberdi Zumarragan.\nKontua da, parean izango duten bikotea ere ez dela edonolakoa. Izan ere, Unai Mata iruindarra aspalditik ari da profesionaletarako jauzia emateko ateak jotzen. Pilotari oso konpleto eta serioa da Oberenakoa, berari irabaztea asko kostatzen den horietakoa eta atzean afizionatu mailako eskuinik indartsuenetakoaren jabe den Andoni Gaskue izango du. Larraintzarrekoa ere debuta egiteko daudenen artean maiz aipatzen den pilotaria da eta bere eskuina eta Mariezkurrernaren ezkerraren arteko lehia oso ikusgarria suerta daiteke.\nOHARRA: partiden jarraipena, zuzenean, Kirolzaleren Twitter eta Instagram kontuetan egin daiteke\nEtiquetas: kirolzale, memorialgoñi, pilota, pilotari, txapelketa, zumarraga\nEntrada anteriorEl memorial Goñi vuelve con el reto de satisfacer los paladares más exigentes\nSiguiente entradaEl Memorial Goñi arranca con todo


Hizkuntza batzuk besteak baino hobeak al dira? - Euskonews\nHizkuntza batzuk besteak baino hobeak al dira?\n“Hizkuntzen berdintasun komunikatiboa: mitoa ala errealitatea?”.\nAspaldi hasi nintzen liburuko ideia nagusietan pentsatzen. Hizkuntza irakaslea eta euskaltzalea naizenez, urtetan hainbat galdera egin dizkiot neure buruari hizkuntzen izaerari eta funtzionamenduari buruz. Euskal Herriak bizi duen egoera diglosiko bikoitza aztertu nahian hamaika teoria irakurri ditugu azken urteotan, egoera desorekatu hau azaltzen dutenak. Lan honek ordea, berrikuntza bat erantsi nahi die ohiko ikuspegiei eta horretarako oinarri-oinarrizko galderak egin ditut: Hizkuntza guztiek komunikatzeko gaitasun bera al dute? Modu inplizitu edo esplizituan aipatzen den hizkuntzen parekotasun komunikatiboa, errealitatea ala mitoa da? Errazagoa al da zenbait hizkuntzatan hitz egitea? Eta hau horrela bada, zergatik?\nNabaria da euskarak duen gizarte osasuna ez dela askok nahiko genukeena. Aldaketa politikoari esker, euskaldunen kopurua nabarmenki handitu da, batez ere gazteen artean. Euskal gizarteak gainera, ahalegin itzela egin du bere hizkuntza berreskuratzeko: Ikastolak, eskola publikoa, euskal prentsa, herri irrati eta telebistak, instituzioek hainbat arlotan hartutako neurriak, euskararen aldeko mugimenduak, euskaltegiak, jaialdiak, mota guztietako ikerketak, gizarteko sektore askoren konpromisoa, publikazioak, zientoka herritarren laguntza isil eta ezezaguna, eta abar. Hala ere, ezagutzaren eta erabileraren arteko aldea gero eta handiagoa da, alegia, jende askok euskaraz badaki, baina nahiago du erdaraz mintzatu. Koska hor dago eta denok ohartzen gara neurri batean edo bestean honetaz; aitzitik badirudi ez dela gaia aipatu nahi, tabu soziala balitz bezala. Esperientziak erakutsi digu ordea, arazoak ukatu edo ez ikusiarena eginda, ez direla berez konpontzen eta, hain zuzen, ideia honetatik abiatu nintzen, politikoki oso zuzenak ez diren elkarrizketa hauek egitean.\nLiburu hau idazteko lau hizkuntzalarirekin ipini nintzen harremanetan. Izenak ordena alfabetikoz emanda, hauek dira: Azkarate, Miren. Bichakjian, Bernard. Moreno Cabrera, Juan Carlos eta Rubio, Jesus. Guztiei hizkuntzalaritzari buruzko galdera berdinak egin nizkien interneten bidez. Galderak hitzaurrearen ondoren datoz.\nLau hizkuntzalarietatik bik —Azkaratek eta Moreno Cabrerak—, uste dute hizkuntza guztiek daukatela komunikatzeko gaitasun berbera, alegia, berdin komunika daitekeela esaterako, ingeles modernoan edo Australiako hizkuntza aborigen batean eta horrela egiten ez bada, ez dela, hain zuzen, hizkuntza bat bestea baino osatuagoa edo errazagoa delako, baizik eta beste zenbait arrazoirengatik, politiko, historiko, ekonomikoak, eta abar. Bestalde, beste bi hizkuntzalariek ere —Bichakjianek eta Rubiok—, uste dute munduko hizkuntza guztiek dutela komunikatzeko gaitasuna eta ez dituzte aipatu arrazoi soziolinguistikoak ukatzen. Haien iritziz ordea, hizkuntza batzuk —edota hizkuntza jakin baten ezaugarri batzuk—, beste batzuenak baino komunikatiboagoak izan daitezke eta elebidun den hiztunak beti izango du joera —alderdi afektiboak alde batera utzita—, bi hizkuntzetatik bat aukeratzeko: komunikatzeko errazen egiten zaion hura, alegia.\nLiburuan erabilitako hizkuntzari buruz ohar pare bat egin nahi ditut. Euskal liburua izan arren, ez da euskara hutsean idatzia, erdal idazleek egindako ekarpenak bere horretan utzi baitira. Horrela, J.C. Moreno Cabreraren lana ez euskaratzea erabaki nuen eta beste horrenbeste egin nuen B. Bichakjianen idatziarekin. Azken hau frantsesa izan arren, ingelesez idaztea erabaki zuen, hizkuntza horretan erosoago sentitzen baita. Aipatu beharra dut ere, J. Rubiok baliabide prepositiboak erabili dituela idatzian, eta horren arrazoiak bere lanean aurki daitezke. Esan beharrik ez dago, bestalde, M. Azkaratek euskara batuan idatzi duela lana.\nLiburuan aipatzen diren zenbait kontzeptu ezagunak dira, beste batzuk ordea, agian arrotzak. Hala eta guztiz ere, etorkizunean egoera desberdina nahiko bagenu, derrigorrez ikuspegi berriak kontuan hartu beharko genituzke, nekez espero baitaiteke bestelako emaitzarik betiko iritzi eta metodoak errepikatuz.\nHauek dira lau hizkuntzalariei egiten dizkiedan galderak:\n– Hizkuntza guztiek komunikatzeko gaitasun maila berdina al dute?\n– Ba al da hizkuntza zailagorik, hitz egitean nahiz ikastean?\n– Zein da hizkuntza ideala?\n– Aditz sisteman\n– Alderdi fonikoan\n– Hizkuntza batean aurki al ditzakegu elementuak, komunikazioa zaildu edo trabatzen dutenak?\n– Hizkuntzak aldatu egiten dira. Zein norabidetan?\n– Gramatika xinpleagorantz?\n– Hizkuntza analitikoagorantz?\n– Hiztegi eta ñabardura aberatsagoak edukitzera?\n– Zein izan beharko litzateke hizkuntzalaritzaren zeregina?\n– Zer da zuretzat lengoaia? Nola definituko zenuke?\nLa brillante generación de cineastas vascos de los noventa


Konfinamenduko bi lehiaketetako sariak banatu ditu Bertanek - - uztarria.eus\nBertan Merkatari Elkartea 2020-06-10 18:21\nKonfinamendu erabatekoaren asteak arintzeko bi lehiaketa antolatu zituen Bertan merkatari elkarteak, marrazki eta meme lehiaketa martxoan, eta galdera-erantzunen jokoa (Egunean Behin eredu hartuta) apirilean. Atzo, lehiaketa horietako irabazleek zegozkien sariak jasotzeko aukera izan zuten (argazkian).\nMarrazki lehiaketari dagokionez, Dani Martinez Iturriozentzat izan da lehen saria, Iker Lasa Fernandezentzat bigarrena, eta Laia Azkue Elorzarentzat hirugarrena. Lehiaketa horren barruan zozketa bidez beste sari bat ere eman du Bertanek, eta hori Libe Larrañagarentzat izan da; aldi berean, Facebook bidez "atsegin dut" emanez sariak aukeratzen lagundu zeniguten guztion artean eginiko zozketaren irabazlea Maider Beristain Zugasti izan da. Galdera-erantzunen jokoa, berriz, Jose Luis Azpiazuk irabazi zuen.


Idazkaritzak | LAB SINDIKATUA\nPrekaritateak hiltzen jarraitzen duela salatu dugu, eta patronalari erantzukizuna bere gain hartzeko eskatu diogu, baita erakundeei beste alde batera begiratzeari utz diezaioten exijitu ere.\nLan heriotzak patronalak ezartzen dituen baldintza eta lan egiteko moduen emaitza...\nMaderas Melchor Gomez enpresako langile bat hil da, Pipaoneko mendietan lanean zegoen bitartean. Ostiralean, 12:00etan, SEAren aurrean elkarretaratze bat egingo dugu Gasteizen, euskal gehiengo sindikalak deituta.\nIkaztegieta eta Gasteizera eraman dugu lan heriotzen salaketa, azken bi istripu hilgarrien eszenatokietara, prekaritateak hil egiten duela salatzeko eta erakundeei beste alde batera begiratzeari utz diezaiotela berriro exijitzeko.\nBeste lan heriotza baten berri izan dugu. Astelehenean, 23 urteko Amezketako langile batek istripu larria izan zuen altueratik erorita, Ikaztegietako Hertell kooperatiban, eta biharamunean hil zen.\nLaneko heriotzen aurrean, instituzioen inplikazioa eta benetako prebentzio politikak izango dituen...\nLangile bat hil da Olarizun, Gasteizen, aldamio batetik behera erorita. Hildako langile honekin, gutxienez 2 langile hil dira aurten Euskal Herrian, urte hasieratik 10 egun baino igaro ez direnean. LAB sindikatutik, gure elkartasuna adierazi nahi diegu langilearen familiari eta gertukoei eta gogoratu nahi dugu, 2021ean, gutxienez 62 langile hil zirela.\nEstatuko gobernu aurrerakoienak ez badu lan erreforma indargabetzeko eta langile klasearen nahiz herri sektoreen aldeko politikarik egiteko gaitasunik, garbi geratzen da, eredua eraldatzeko bide bakarra, baita Espainiako Estatuan ere, herrien erabakitzeko eskubidea aitortu eta praktikara eramatea dela.\nSexu-genero trantsizioa abiatzeagatik kaleratu zuten Novadecoko langile baten berronarpena eskatzeko mobilizatu...\nKaleratzearen atzean bi arrazoi daude: alde batetik, aurreko udaberritik sexu-genero trantsizioa abiatu zuela eta, bestetik, pertsona hau hauteskunde sindikaletan LABeko zerrendan joan zela.\nOdolustearekin amaitzeko neurriak exijitu ditugu Zumaian, azken lan heriotza gertatu den...\nErakundeak interpelatu ditugu odolustearekin amaitzeko neurriak har ditzaten. 62 langile hil dira aurten, gutxienez, Euskal Herrian.


Urdaibaiko kudeaketa plana. Alfonso Caño. Urdaibaietz-eko kidea\nUrdaibaiko kudeaketa plana berritu egin behar dela uste du Cañok, baina herritarren proposamenak aintzat hartuta. Uste dute erreserban ikerketak egin daitezkeela.\nUrdaibaietz herri plataformako bozeramaile dabil Alfonso Caño (Gernika-Lumo, Bizkaia, 1958). Urdaibairako kudeaketa ereduaz eman du iritzia.\nZuen helegitea tramiterako onartu du auzitegiak.\nPozik gaude. Garaipen bat da. Gezurra badirudi ere, batzuetan, herritarrok defendatu behar dugu interes publikoa administrazioaren aurrean, hark ez dituelako legeak betetzen.\nZergatik aurkeztu zenuten?\nArautegi berriak zapuztu egin duelako Urdaibai babesteko legearen jatorrizko zentzua. Legea egin zen, batetik, ekosistema bereziak eta preziatuak babesteko eta, bestetik, garapen ekonomiko eta sozial iraunkorra ahalbidetzeko. Baina atzerapausoa izan da, arautegi berriaren bidez, legeak debekatzen dituen erabilera batzuk baimendu baitira. Espekulazioari ateak zabaldu dizkio.\nBestalde, Urdaibairen tradiziozko ezaugarri ekonomikoak ?nekazaritza, abeltzaintza, arrantza eta industria? bultzatu beharrean, turismora bideratu dute dena. Hori eutsiezina da. Turismoak bere lekua izan behar du, baina ezin da masiboa izan. Biosfera erreserba izateak dakarren abantaila da esperimenta daitezkeela modu berriak lehen sektoreko jarduera ekonomikoak berriz pizteko, edo arrantza eta turismo iraunkorra bultzatzeko. Baina ez da ezer egin ildo horretan. Dekretua Jaurlaritzaren zaplaztekotzat dugu. Gainera, onartu zuen behin-behineko egoeran zegoela: kontzientzia oso garbi ez zeukaten adierazle.\nZergatik onartu zuten horrela?\nArautegi horiek hamar urtetik behin berritzea aurreikusten du legeak. Gizartea aldatuz doa, lege batzuk aldatu dira, eta horietara ere egokitu beharra zegoen. Hamahiru urte eman dituzte plan berria egiteko, eta egun batetik bestera egin dute aldaketa. Prozesua ez da laburra izan. Esan ziguten guk egindako proposamenak ikertuko zituztela; hots, ez dute ezer egingo.\nSalatu duzue plana osatzeko nahitaezko txosten batzuk ez dituztela egin.\nHorregatik onartu dute gure helegitea, besteak beste. Ebaluazio horiek egin gabe onartu dute dekretua. Ingurumen balio naturalistikoen ikerketa berezia ere ez dute egin. Izan ere, goi mailako balio naturistikoetako bat dira artadi kantauriarrak; horiek babesteko plangintza berezi bat zegoen, baina, arautegi berriaren bidez, bertan behera utzi dute, eta babesik gabe utzi dute Euskal Herriko artadirik handiena.\nUrdaibaiko plan berria hirigintza planen gainetik al dago?\nLegeak zehazten du hori. Hirigintza plangintza guztien gainetik dago legea. Arautegia pentsatuta dago hirigintza bulego batetik, baina hasieratik ez zaigu gustatu, arautzen duelako hirigintza plangintza balitz bezala. Gainera, biosferako lurretan edozer gauza egiteko modua uzten du, nola egin ere zehazten duela: landa eremu batean lantegi bat ipin daiteke, arautegiak zehaztu moduan eginez gero. Onartezina da: lantegiek egon behar dute industrialdeetan. Bestalde, planean baimentzen da etxeetan igerilekuak egin ahal izatea: Urdaibain betidanik arazoa izan dugu urarekin eta, beraz, hori ere ez da onargarria. Ate guztiak zabaldu zaizkio espekulazioari.\nDekretuak zer ondorio ekar diezazkioke Urdaibairi?\nDegradazioa zabalduko da. Bestelako dekretu bat egin beharko litzateke: politika proaktiboak behar dira garapen iraunkorraren alde. Urdaibai biosfera erreserba izendatu zutenetik, eskualdean ez da sortu lanpostu bakar bat ere horren inguruan. Adibidez, zelan berreskuratu akuiferoak? Zelan kudeatu pinudiak? Zer kudeaketa mota beharko litzateke harrobi bat modu iraunkorrean ustiatzeko? Landare inbaditzaileekin ere sekulako arazoa dago, eta klima aldaketak gure kostaldean nola eragingo duen ere ikertu beharko litzateke.\nGaldera horiei erantzun behar zaie, eta Bruselak diru laguntzak ematen ditu horretarako. Zergatik ez ikertu Urdaibai? Zer turismo iraunkor mota nahi dugun eta zelan lortu kalitatezko lanpostu duinak, eta probatu emakumeen eta gizonen arteko oreka lor daitekeela? Hitzetatik ekintzetara pasatu behar da. Biosferako gunean 50.000 pertsona bizi gara, eta ekosistema bereziak daude, industria, harrobiak... Zelan kudeatu behar da hori dena? Urdaibai laborategi bat izan liteke erakusteko bestelako gizarte eta ekonomia eredu bat posible dela. Euskal Herriko ekonomiaren %70 autoen industriaren menpe dago, zuzenean edo zeharka. Nora begira gaude?\nBeraz, uste duzue bestelako kudeaketa plan bat behar dela.\nBai, dudarik gabe. Gainera, parte hartzeko esperientzia onak egin izan dira azken hamarkadetan, nahiz eta gerora ez diren gauzatu horietatik ateratako proposamenak; blokeatu dituzte. Gu pozik bizi gara ingurune berezi honetan, baina ez dakigu zertan eragin duen Urdaibai biosfera erreserba izendatu izanak. Adibidez, Madrilen egin zen turismo azokan, Urdaibairen sustapenerako bideo bat jarri zuten, eta aisialdiko jarduerak besterik ez zen agertzen. Jarduera horietako batzuk debekatuta daude, eta, gezurra badirudi ere, bideoan atera dituzte; sentsibilitaterik ez da. Beste turismo mota bat saldu beharrean, turismo masibo eta tradizionala saltzen dute; eta bueltaka dabiltza, berriro ere, Guggenheimen sukurtsal bat egiteko ideiarekin. Nekagarria da, benetan.


Industria-diseinu - Wikipedia, entziklopedia askea.\nIndustria-diseinua produktu eta zerbitzuak sortu, eta hauen funtzioa, balioa eta itxura optimizatzen dituen zerbitzu profesionala da. Erabiltzaile/kontsumitzaile nahiz fabrikatzailearen onura izan dezake xede. Argi utzi behar da Diseinu Industriala ez dela arlo estetikoetara mugatzen, baizik eta funtzionalitatea eta fabrikazio-prozesua ere bere hartzen dituela.\nDiseinatzaile industrialek produktu eta sistema berriak garatzen dituzte datuen analisi eta horien sintesi-lanak eginez, bezero eta enpresaren baldintzez baliatuta. Sortu nahiz hobetu egin dezakete, eta talde diziplina anitzekoetan egiten dute lan, produktu edo zerbitzu batek behar dituen xehetasun guztiak zehaztu ahal izateko. Izan ere, arlo oso ezberdinak hartu behar dira kontuan, hala nola materialak, formak, ergonomia, fabrikazio-prozesuak…\nHain zuzen ere, diziplina anitzekotasuna da diseinatzaile baten arrakastaren gakoa. Diseinatzaileak ezagutzak izan behar ditu arlo humanistikoan eta teknologikoan, artistikoan eta teknikoan, soziologikoan eta marketin-munduan.\n2.1 Arts and Crafts (1851-1914)\n2.2 Art Nouveau (1880-1905)\n2.3 De Stijl (1917-1928)\n2.4 Bauhaus (1920-1930)\n2.5 Art Déco (1925-1940)\n2.6 Streamline moderne (1925-1950)\n2.7 Pop art (1960-1980)\n4 Diseinu industrialaren babesa\nDiseinu Industrialaren hasiera Industria-Iraultzan finka dezakegu, orduan hasi baitziren produktuak era industrialean fabrikatzen. Dena den, gizakiak betidanik landu du diseinua eta produktuen fabrikazioa. Izan ere, Antzinaroan ere ehizarako tresnak, arropak edota beste hainbat produktu fabrikatzen ziren, baina artisau-era batean, eta ez industrialki.\nIndustria-Iraultzaren aurretik, produktu baten diseinua eta produkzioa pertsona berean zentratzen zen, artisaua baitzen hasieratik bukaerara produktua sortzen zuena. Makinen garapenarekin batera hasten dira bereizten bi esparru horiek, produkzioa eta diseinua; lanaren mekanizazioarekin batera hain zuzen.\nLan-bereizketa honen eraginez, edozein produkzioren aurretik produktuaren xehetasun guztiak definituak egon behar dira. Produktuaren definizioaren aurretiko etapari Diseinua deritzo, eta, produktuak era industrialean produzituko badira, berriz, Diseinu Industriala. Inprenta hartu dezakegu Diseinu Industrialaren aurrekaritzat (1040. urtea). Hain zuzen ere, inprentan inprimatzen hasi aurretik xehetasun guztiak finkatuak egon behar dira.\nIndustria-produkzioaren gorakadak objektuak egiteko era aldatu zuen, urbanizazioak kontsumoa aldatu zuen, eta erdi mailako klasearen hazkundeak moda-estilo zabalago baten eskaria sortu zuen. Horrela, jendarte handiago eta heterogeneo batentzako izango den estiloa garatu zen, “estandar” kontzeptua sortuz. Azkar produzitu beharra zegoen, eta makinek, lan-banaketak eta produkzio-kateek behar berri horri erantzuna eman zioten.\nDiseinu Industrialaren inflexio-puntua 1851eko Londreseko Erakusketa Unibertsalean eman zen. Bertan, zenbait produktu industrialen aurkezpena egin zen, kalitate estetiko oso baxua zutenak. Orduan konturatu ziren produkzioaren aurretiko fase bat beharrezkoa zela, Diseinua, alegia. Honek, estetika eta teknologiaren arteko lotura ekarri zuen. Ikusten denez, lotura honen kontzientzia ez zen XIX. [mende]ra arte sortu, diseinatzaileak lotura honen beharraz konturatu ziren arte, alegia. Puntu hau iritsi arte, artisautzara bueltatzen saiatu ziren asko, arazo estetiko hauek konpontzeko helburuarekin.\nHistorian zehar hainbat diseinu-korronte egon dira, Diseinu Industrialean ere eragin dutenak. Korronte hauek garai eta testuinguru sozio-kultural ezberdinetan eman dira, eta ezaugarri ezberdinak dituzte.\nArts and Crafts (1851-1914)Aldatu\nWilliam Morris-en Arts and Crafts estiloko "Trellis" diseinua (1862).\nArts and Crafts mugimendua XIX. mendearen bukaeran sortu zen. Mende horretan Ingalaterran lehen estilo industrialaren garatu zen, victoriar estiloa deiturikoa, eta estilo horren kontrako erreakzio gisa sortu zen mugimendu hau. 1851eko Londreseko Erakusketa Unibertsala hartzen da sorkuntza datatzat. Orduan hasi ziren produktuei dimentsio estetikoa bueltatu behar zitzaiela kontzientziatzen.\nEstilo honek bere hartzen dituen ezaugarrien artean honakoak dira garrantzitsuenak:\nArte eta artisautzaren arteko bereizketaren ukapena.\nLan egiteko metodo industrialen ukapena, langilea eta egiten duen lana bereizten dituena.\nArtisauak gilda eta lantegietan batzeko proposamena, Erdi Aroko modeloaren lan kolektiboa jarraituz.\nOndo eginiko lanaren indartzea, bai artista eta baita bezeroarentzako ere egokia izango dena.\nKorronte honetako diseinatzaile nagusiak:\nArt Nouveau (1880-1905)Aldatu\nArt Nouveau (arte berria euskaraz) la Belle Époque bitartean garatu zen estilo dekoratiboa da, Europan eta Ameriketako Estatu Batuetan garatu zena. Espainian modernismo izenez ezagutzen da. Lerro okerrak eta konposizio asimetrikoak erabiltzen zituen. Erabiltzen zituen elementu ohikoenak loreak, hostoak eta emakumeen irudiak ziren. Barnealdeko diseinuan, bitxietan, beiran, zeramikan, oihaletan, eta batez ere ilustrazioan aplikatu zen. Produkzio industrialarekin lotura handia duenez, honen bi esparrutan garatu zen batez ere: arkitektura eta diseinu grafikoa.\nArt Nouveau-aren ezaugarri orokorrak:\nAurreko estiloez ia guztiz bereizten den lehenengo mugimendua da. Identitate urbano eta modernoa bilatzen du, mende berriaren hasierarekin lotuta.\nTeknika propioak erabiltzen ditu: xilografia, kartelgintza, inpresioa…\nEstetikoki irudi lau, lineal eta apaingarriak dira. Baliabide urritasunari esker, edertasun singular bat lortzen dute. Figuraziotik urruntzen dira apaingarri hutsean zentratzeko.\nArts and Crafts mugimenduarekin lotura estetiko gutxi batzuk aurki dakizkioke.\nDe Stijl (1917-1928)Aldatu\nDe Stijl (estiloa euskaraz) neoplastizismoaren printzipioak zabaltzeko helburua zuen mugimendua izan zen. Piet Mondrian eta Theo Van Doesburg margolariek sortu zuten. Hauek, korronte honen espiritua esaldi batean laburtu zuten: “biluztu dezagun natura dituen forma guztiez, eta estiloa bakarrik geratuko da”.\nFitxategi:De Stijl (Silla roja y azul disenada por Gerrit Rietveld en 1917.JPG\nGerrit Rietveld-ek 1917an diseinatutako aulkia.\nBerrikuntza estetiko baten bilaketa eta ordena harmoniko berri baten konfigurazioa, funtsezkoa ez den guztia ezabatuz eta elementala dena lehenetsiz.\nFormen sinplifikazioa oinarrizko osagaietara iritsi arte: lerroak, planoak eta kuboak.\nPlanteamendu guztiz arrazionalista.\nLerro eta lauki koloredunen egituraketa, proportzio ezberdinetan banatuak.\nKolore lau aseak (lehenak: horia, urdina eta gorria ) edo tonalak (zuria, beltza eta grisak).\nHondo argien erabilera.\nBauhaus izenez Walter Gropius-ek 1919an sortu zuen diseinu-, arkitektura- eta industria-eskola ezagutzen da. Bere ideiak mundu osora zabaldu ziren. Ordura arte, artista eta artisauek bakarka egiten zuten lan. Gropiusek artistak eta arkitektoak artisauak ere izan behar zirela sinesten zuen.\nHorretarako, honako baldintza hauek bete behar dira:\nArtistak landuko dituen materialak ezagutu behar ditu.\nModelazioa ondo ezagutu behar du.\nArtistak makinak erabiltzera bultzatzen zituen.\nObjektuen arrazionalizazioa, erabilera klase-sozial guztietara hedatzeko.\nElementu plano eta geometrikoen erabilera.\nArt Déco (1925-1940)Aldatu\nGerra artean garatu zen, 1920 eta 1939 urteen artean hain zuzen, Europan eta Ameriketako Estatu Batuetan. Laburpen bezala esan daiteke dekorazioa bilatu zuela funtzionalitatearen gainetik. Apaingarrien ugaritasuna, materialen luxua eta geometria eta landare motiboak erabiltzen ditu.\nHonakoak dira Art Déco estiloaren ezaugarri orokorrak, dekorazio eta arkitekturan aplikatu zirenak:\nKuboa, esfera eta lerro zuzenen erabilera nagusia.\nNaturan aurki daitezkeen hainbat elementu irudikatzen saiatzen dira, hala nola tximista argitsu, fluido akuatiko, hodei uhinduak, …\nFaunaren eta florako elementuen isla beraien ezaugarriei erreferentzia egiteko. Adibidez, abiadura adierazteko gazelak, galgoak edota panterak erabiltzen ziren.\nKultura azteka, maia, inka, eta abarretako motiboetan inspiratzen da.\nT. L. Pflueger\nManuel J. Raspall i Mayol\nOctavio Pérez Picó\nMiguel Zurita Quispe\nStreamline moderne (1925-1950)Aldatu\nStreamline estiloa Art Déco-aren adar bat da, aerodinamismoa zuena ardatz. 1920. hamarkadan Ameriketako Estatu Batuetan jazo zen krisi garaian sortu zen. Horretarako, arkitekturan eta diseinuan aldaketa formal bat egiten zen, sortzen ari zen mundu berrira egokituta. Ikuspuntu berri honek futurismoaren influentzia handia izan zuen, abiadura goresten zuena. Zientziaren arloan erresistentzia gutxiko gainazalak bilatzen zituen, eta ingeniaritzan asko landu zen.\nEstiloa definitzen zuten ezaugarriak:\nForma kurboak eta lerro horizontal luzeak.\nAerodinamismoaren ezaugarriak eguneroko objektuei ezarriak.\nCharles eta Ray Eames]\nPop art (1960-1980)Aldatu\nPop art mugimendua, aditu askoren iritziz, mugimendu modernoaren izaera aldatu eta eraldatu zuen mugimendua da. Espresionismo abstraktuarekin bukatzeko sortu zen, jendearentzako ulergaitza zena. Produkzio masiboko tekniketan oinarritu zen, publizitatea edota komikietan batik bat.\nDiseinu-prozesua prozesu sortzaile bezala kontsidera daitekeen arren, zenbait azterketa-prozesuk ere parte hartzen dute. Izan ere, industria-diseinatzaile askok euren sormen prozesuan hainbat metodologia erabili izan ohi dituzte. Metodologia ezberdinak egon arren, prozesu berdinak aurki ditzakegu, esaterako: erabiltzailearen analisia, marrazketa, antzeko produktuen ikerketa eta prototipoen sormena. Erabili ohi diren prozesuak diseinatzaileengatik edota diseinatzaile-taldekideengatik hobeto definituak izaten dira.\nIndustria diseinatzaileek askotan software programak, ordenagailu bidezko diseinu industriala eta 3D CAD erabiltzen dituzte kontzeptualizaziotik produktuaren ekoizpenera arte. Prototipoak ere egiten dituzte, ondoren CT industriala erabiliz, arazoak bilatu eta CAD eredua sortzeko. Fabrikazio-prozesu honetatik abiatuta, produktua hobetzeko aldaketak egin ahal izango dira.\nDiseinatzaile industrialek zehaztutako ezaugarriak produktuaren forma orokorrean txertatuak izan daitezke. Gainera, ekoizpen-prozesuaren aspektuak, materialen hautaketa, eta produktuaren promozio zein publizitatea zehaztu ahal izango dira. Produktu baten garapenean diseinatzaileen parte-hartzeak balio gehigarriak eman ditzake produktuaren erabileraren hobekuntzan, ekoizpen-kostuak murriztuz eta produktu erakargarriagoak garatzen.\nIndustri diseinua, kontzeptu, produktu eta prozesu teknikoetan zentratu daiteke. Estetika, erabilgarritasuna eta ergonomiaz gain, ingeniaritza ere bere baitan hartzen ditu Industria diseinuak. Horrez gain, produktu nahiz zerbitzuen merkaturatzeaz ere arduratu behar da diseinatzaile industriala. Hori gutxi balitz, beste zenbait faktore kontuan hartzen dituzte. Esaterako, faktore psikologikoak eta erabiltzaileen desio eta emozioak. Diseinu industrial oinarria osatzen duten balioa eta erantsitako alderdi hauek, eskola ezberdinen zein diseinatzaileen artean alda daitezke, bakoitzak garrantzitsuak ikusten dituen arloetan sakonduz.\nDiseinu industrialaren babesaAldatu\nZentzu zabalean, industria diseinuaren sortzailearen eskubideak bi modutara babestu ohi dira; egilearen eskubideak eta jabetza industriala. Herrialde bakoitzeko politikaren arabera, aurreko bi babesak elkartu daitezke ala ez. Adibidez, Espainian elkarketa onartzen den bitartean, Frantzian ez da onartzen.\nBabesa jabetza industrial gisa\nBabes zehatzagoa da, baina iraupen laburragoa du. Nazioarteko hitzarmenen arabera, merkataritzara lotutako jabetza intelektual aspektuei buruzko akordioaren (TRIPS) arabera gutxieneko iraupena 10 urtekoa dela dio. Herrialde gehienek 25 urte eskaintzen dute gehienez. Diseinu industrial bat babestuta egon ahal izateko jabetza industrial bat bezala, TRIPSek ezarritako baldintza zehatz batzuk bete behar ditu. Baldintza hauek normalean, gauza berria izatea eta besteekiko antzik ez izatea dira. Lege gehienen arabera, diseinuak ez du funtzio tekniko bat izan behar, baizik eta bere helburua estetikoa izan behar du. Funtzio tekniko bat izanez gero, patente edo erabilgarritasun-eredu bat bezala babestuko da. Beste baldintza ez hain orokorra, ikusgaitasunarena da. Hau da, diseinua aplikatzen den zatia produktuaren erabilera normalean ikustea da.\nBabesa eta Copyright\nDiseinu industrial batek egilearen eskubide bezala babestu ahal izateko, originaltasunaren baldintza beharrezkoa bete behar du. Diseinatzailearen egitekoa erabiltzailearen beharrei erantzun asetzaile bat ematea da. Babes honen iraupena diseinatzailearen bizitza osoan zehar iraun izan ohi du, nahiz eta legeen arabera urte batzuen gorabehera izan (normalean, 60-70 urtekoa).\nhttp://www.todacultura.com/movimientosartisticos.htm[Betiko hautsitako esteka] (Gaztelaniaz)\nAzken aldaketa 12 ekaina 2021(e)an, 18:49(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 12 ekaina 2021, 18:49.


Bus-VAO erreia. Zertarako balio du? | Consumer\nBus-VAO erreia. Zertarako balio du?\nMadrilek eta Bartzelonak Bus-VAO erreiak dituzte, zirkulazioa eta hiriko poluzioa murrizteko\nIrudia: Freddy The Boy\nBus-VAO erreian kopilotu-maniki bat zeraman gidariaren argazkia, duela gutxi ospetsu egin zena. Anekdota horretatik haratago, bide berezi horien helburua da trafikoa eta hiriko poluzioa murriztea, gero eta gehiago erabiltzen baita auto pribatua gaizki erabiltzeagatik. Madrilek, duela zenbait egun, Bus-VAO erreiak ditu, eta beste herrialde batzuetan, berriz, sistema zabalagoa. Artikulu honek azaltzen du zer den eta zertarako balio duen Bus-VAO erreiak edo, haren abantailak eta erronkak, adierazten du kontrol-sistemek funtzionatzen duten eta beste herrialde batzuetan haien ezarpena aztertzen den.\nBus-VAO errepidean, erabilera publikoko ibilgailuak (autobusak, autobusak eta taxiak) eta okupazio handiko ibilgailuak bakarrik ibil daitezke, hau da, hainbat bidaiari dituzten autoak. Madril eta, duela egun batzuetatik, Bartzelonak autobus-bide bana du: Espainiako hiriburuan A-6 autobian (Madril-Coruña), eta konde-hirian C-58 autobidean (Bartzelonarako sarbidea, ipar-mendebaldetik).\nHiriko joan-etorrien% 75 baino gehiago ibilgailu pribatuetan egiten dira, eta bidaiari bakarra dute Bus-VAO errei bakoitzak ezagutu beharreko berezitasunak ditu; izan ere, gaizki erabiltzen bada, isuna 200 euro baino gehiagokoa izan daiteke. Madrilekoa autoen bidez erabil daiteke, gutxienez bi lagun eta motozikletak azken tartean, 3,200 eta 7,300 kilometro-puntuetan. Bartzelonakoan, hiru bidaiari edo gehiago eraman behar dituzte automobilek. Gainera, motorrek, mugikortasun murriztua duten pertsonentzako ibilgailuek eta emisio gutxiko ibilgailu ekologikoek erabil dezakete. Azken horiek identifikazio-etiketa bat eraman behar dute, eta honako hau lortzen da:ecoviAt web-a.\nBus-VAO erreia zirkulazioa arintzeko, energia aurrezteko eta hiriko poluzioa murrizteko neurri bat da. Energia Dibertsifikatu eta Aurrezteko Institutuak (IDAE) adierazi du Espainian garraioa dela azken energia-kontsumitzailerik handiena (% 40) eta CO2 gehien emititzen duena (% 30 baino gehiago). Energia ia guztia erregai fosiletatik dator.\nPraktika ekologiko eta ekonomiko egokia garraio publikoa litzateke: bidaiari bakoitzeko 50 aldiz leku gutxiago hartzen du eta ibilgailu pribatuak baino% 70 karbono dioxido gutxiago igortzen du. Ezinezkoa denean, hurrengo aukera ahalik eta gehien aprobetxatzea litzateke. Hala ere, IDAeren arabera, egungo okupazio-indizea 1,3 bidaiari da kotxe bakoitzeko; hiri barruko joan-etorrien% 75 baino gehiago ibilgailu pribatuetan egiten dira, bidaiari bakar batekin; hirian, berriz, hiru kilometro baino gutxiago egiten dituzte, eta% 10 500 metro baino gutxiago. IDAek dio garraio modu eraginkorrena eta poluitzaileena dela.\nBus-VAO erreien abantailak eta erronkak\nBus-VAO erreiek hainbat abantaila dituzte, defendatzaileen arabera:\nEkonomikoak: erabiltzaileek dirua aurrezten dute eta lehenago iristen dira helmugara. Oso egokiak dira partekatutako autoa eta haren abantaila guztiak sustatzeko, hala nola, Juan Pérezek, Carpooling Españaren arduradunak, ibilgailua partekatzeko ekimen bat.\nIngurumena: auto pribatu gutxiago dagoenez, kutsadura, CO2 eta zarata gutxiago sortzen da. Ibilgailu “ekologikoak” erabiltzea sustatzeko ere balio dute.\nSozialak: jende berria ezagutu eta konpainiarekin bidaiatzen da, eta maitasuna aurki daiteke. Juan Pérezek adierazi du, Carpooling-eko hamar urte baino gehiagoan, autoa konpartitu ondoren elkar ezagutu zuten 16 bikoteren berri dutela (batzuek beren ezkontzaren edo seme-alabekin ateratako argazkiak bidali dizkiete).\nPsikologikoak: Jesús Escámek, hiri-mugikortasuneko teknikariak, azaldu du jendez betetako autobus batek nola aurreratzen dizun ikusteak mugikortasun-ohiturak birplanteatu ditzakeela. Gainera, gidarien estresa murrizten da.\nDesafioei dagokienez, aditu batzuek hiriko trafikoaren arazoa konpontzeko duten aukerari buruzko eszeptikoak dira.\nJordi Sala Traslacarreko gerenteak uste du Bus-VAO erreiaren inaugurazioa “ez duela ezer konpondu eta 80 milioi euro kostatu dela”. Aditu horren iritziz, hirien “zirkulazio-kolapso” hori “auto pribatuen kopurua murriztea da”, herritarrei aurrezpen – eta eraginkortasun-aukerak planifikatuta ematea, adibidez carsharing-a, car pooling-a, bizikleta, etab. eta hiriko garraio publikoa sustatzea”.\nJulián Estévezek, industria-ingeniariak eta mugikortasunean aditua, uste du autobus-errei bat beharrezkoa dela eta zirkulazioa hobetu egiten dela, baina VAO erreia “ongi geratzen da erakunde” gisa, zirkulazioa hobetzen laguntzen duen eta poluzioa murrizteko duen eragina “ez dela nabarmena”.\nJesús Escámek dio milioika biztanleko korridoreak dituzten hirien eskura soilik lan handia dela.\nGabriel Jodar mugikortasun eta garraio jasangarriaren arloko aditua da, eta bere ustez, BUsa eta VAO arteko konbinazioa positiboa izan daiteke, baldin eta hirietara ibilgailu pribatuan sartzeko aukera murrizten bada, eta kotxeetan hiru bidaiari edo gehiago sartzen badira, autobusei kalterik ez egiteko.\nBus-VAO erreien kontrol-sistemek funtzionatzen dute?\nMadrilgo Bus-VAO erreian maniki batekin “ehizatzen” duen gidariaren argazki famatuari dagokionez, Jesús Escamezek kontrol-sistemen eraginkortasunean sinesten du, baina dena bezala, ez dira hutsezinak. Aditu honek gogorarazi du, bere murrizketa dela eta, arau-hausteak errazago aurki daitezkeela. Gainera, gero eta baliabide gehiago daude: azterketa optikoko kamerak edo infragorriak, eta urrutiko kontrol-sistemak.\nJuan Pérezek gaineratu du ez dela berritasun bat, ezta Espainiako esklusibo bat ere: duela sei hilabete Estatu Batuetan peluxezko oso handia zeraman gidari bat ezagutu zen.\nBus-VAO erreiak, munduan\nGabriel Jodar jaunak adierazi du Bus-VAO erreiak arrakastaz garatzen direla Europan, “zerbitzu-maila altuko bus” gisa ezagutzen dela (BHNS Frantzian eta BHLS Erresuma Batuan), eta Ekuadorren, Kolonbian, Brasilen eta abarretan aplikatutako BRT kontzeptu amerikarraren egokitzapena dela. Julián Estévezek azaldu du Austrian eta Europako erdialdeko herrialderen batean ongien funtzionatzen duela, han autoa partekatzeko autoa partekatzen baitute.\nEstatu Batuetan, mota horretako bideak hedatuago daude, “Carpool Lanes” adibidez. Juan Pérezek azaldu duenez, bide-azpiegiturek eta hirien morfologiak ibilgailu pribatua erabiltzera behartzen dute. Hirietako sarbideak urtero handitzen eta kolapsatzen dira, eta, halako batean, Los Angelesen, bidaiari bat duten ibilgailuei VAO erreiak edo aurrez ordaintzekoa erabil ditzakete.\nJesús Escarnezek Kanadako Ontario hiriaren kasua azpimarratu du. Izan ere, 2007an 450 kilometro baino gehiago egin zituen Bus-VAO erreitik.


Gipuzkoako Futbol Federazioak eta MondragonLinguak lankidetza hitzarmena sinatu dute Futbol Egokituaren proiektua bultzatzeko - Gipuzkoako Futbol Federazioa GFF-FGF\nHasiera > Albisteak > Gipuzkoako Futbol Federazioak eta MondragonLinguak lankidetza hitzarmena sinatu dute Futbol Egokituaren proiektua bultzatzeko\nJosu Zubia, Idoia Mujika, Manu Díaz eta Oneida Zubia MondragonLinguan.\nGipuzkoako Futbol Federazioko lehendakariak, Manu Diazek, eta MondragonLinguako Formakuntza zuzendariak, Idoia Mujikak, datozen hiru urteetarako lankidetza hitzarmena sinatu zuten atzo, urtarrilaren 18an. Akordio horren helburua federazioa Gipuzkoako Kirol Egokituen Federazioarekin eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren laguntzarekin egiten ari den futbol egokituko proiektua bultzatzea da, desgaitasuna duten haur eta gazteek ere futbolaz gozatzeko aukera izan dezaten.\nIdoia Mujika eta Manu Díaz lankidetza hitzarmena sinatzen.\nMondragonLingua batu berri den proiektu hau garatzen hasi da jada, eta 2021-22 denboraldirako, proiektuaren lehen urtea, zortzi jolas eta prestakuntza topaketa antolatu dira Gipuzkoako hainbat herritan, futbol egokituko begiraleak prestatzeko jardueraz gain.\nMondragonLingua Mondragon Korporazioko enpresa da eta Arrasaten du egoitza. Hizkuntzen formakuntzan eta itzulpen zerbitzuetan dihardu eta Arrasaten, Donostian, Gasteizen, Bilbon eta Oñatin ditu ikasketa zentroak.


Irisgarritasunak eta inklusioak ardaztuko ditu Ondarearen Europako Jardunaldiak | Kultura | Naiz\n2021 API. 08 - 12:11h\nIrisgarritasunak eta inklusioak ardaztuko ditu Ondarearen Europako Jardunaldiak\n‘Guztion ondarea, denok parte! Patrimonio inclusivo y accesible’ lelopean egingo da Ondarearen Europako Jardunaldien VI. edizioa, datorren urrian Gipuzkoan. Parte hartzeko proposamenak maiatzaren 21era arte aurkez daitezke.\nOndarearen Europako Jardunaldien aurkezpena. (NAIZ)\nUrrian ospatuko dira Ondarearen Europako Jardunaldien seigarren edizioa, ‘Guztion Ondarea, Guztion parte! Patrimonio inclusivo y accesible’ lelopean. Jardunaldiok Europako Kontseiluak eta Gipuzkoako Aldundiak antolatzen dituzte elkarlanean eta, Arkaitz Millan Kultura diputatuak ostegun honetan Donostian egin den aurkezpenean azaldu duenez, helburua herritarrak ondarea zabaltzera gonbidatzea da, irisgarritasun unibertsala bermatze aldera.\nAurkezpenean Luisma Moreno Atzegiko kide eta Ezezagunok Antzerki Elkarteko antzerki zuzendariak eta Lina Ugarte Irakurketa Erraza elkarteko arduradunak ere hartu dute parte. Ugartek azaldu duenez, berak ordezkatzen duen elkarteak «irisgarritasun kognitiboa sustatzen du, Irakurketa Errazeko formatuko materialak sortuz eta egokituz». Nabarmendu duenez, formatu hori irakurtzeko eta ulertzeko zailtasun mota guztiak dituzten pertsona guztientzat da eta irakurketa partekatuko programa bat ere garatzen dute hainbat gunetan, kolektibo horiek sartzea errazteko. «Irakurketa erraza edozein herritako kultur eta ahozko ondarea ezagutarazi eta balioa emateko tresna da», jarri du azpimarra.\nMoreno zein Ugartek kultura arloan eta ondarearen hedapenean irisgarritasunak eta inklusioak duten garrantzia nabarmendu dute. «Bai Atzegik bai Ezezagunok beste egiteko modu batzuk ikusarazi nahi dituzte, adimen desgaitasuna duten pertsonek bizi dituzten beste errealitate batzuk, esaterako. Ez da kasualitatea gure antzerki taldeari Ezezagunok deitzea. Asko interesatzen zaigu Ondarearen Europako Jardunaldiek eskaintzen diguten aukera, alde batetik, adimen desgaitasuna duten pertsonak ikusarazteko eta, bestetik, bizitza kulturalean parte hartzeko aukera izan dezaten», nabarmendu du Morenok.\nPrograma osatuko duten jarduerak Gipuzkoa Kulturako webgunearen bidez aurkeztu ahal izango dira maiatzaren 21era arte, eta edozein entitatek, kolektibok, enpresak edo pertsonak aurkeztu ahal izango ditu, baldin eta ondarea ezagutarazteko jarduera bat antolatu nahi badute, «betiere kontuan hartuta baliagarri izango dela guri dagokigun herentzia hori deskubritzeko eta gozatzeko».\nProposamenak aurkezterakoan antolatzaileen lana errazteko, parte hartzeko gida bat argitaratu zen 2020an, Gipuzkoa Kulturako webgunean eskuragarri dagoena. Gainera, datorren apirilaren 15ean, osteguna, bilera telematiko bat egingo da, ekimena zehatz-mehatz azaltzeko eta ondarearen jai horrekin bat egiteko jarraibideak eta ideiak emateko. Interesdunek bilera horretarako izena eman dezakete Gipuzkoa Kulturako webgunean.\nAurreikuspenen arabera, 2021eko programan parte hartuko duten proposamenek aukera emango dute datorren udazkenetik aurrera ehun jarduera inguru eskaintzeko Gipuzkoako hainbat udalerritan, eta «horrek aukera emango dio publikoari ondarearekin lotutako baliabide asko eta asko ohiko bidetik kanpo ezagutzeko».\nPrograma 2016az geroztik gauzatzen da Gipuzkoan, eta aldi baterako erakusketak, ibilaldiak, bisitaldiak, ibilbide gidatuak eta antzeztuak, erakusketa fisikoak nahiz birtualak, eta tailerrak hartu izan ditu, besteak beste. Aurreko edizioan, osasun egoerak mugak jarri bazituen ere, programatutako jardueren %84 egin ziren, guztira 119 ekitaldi. Horietan 2.700 pertsonak hartu zuten parte, Aldundiaren arabera.