Bruselak «estatuen esku» utzi du migratzaileak hartzeko ardura :: Observatorio la Diversidad de Mugak\nBruselak «estatuen esku» utzi du migratzaileak hartzeko ardura\nAbalos Espainiako Sustapen ministroaren ustez, 'Open Arms'-en kapitainak ez dauka «botere juridikorik» migratzaileen asiloa eskatzeko. 'Ocean Viking' ontzia Italia eta Maltara gerturatzen hasi da\nBerria, Ane Hurtado Uranga, 14-08-2019\nBostehun migratzaile baino gehiago daude nazioarteko uretan, nork hartuko zain. Open Arms eta Ocean Viking erreskate ontzietan daude. «Pasatzen den egun bakoitza zailagoa da», aitortu zuen Oscar Camps Open Arms GKE gobernuz kanpoko erakundearen sortzaileak. Egunak daramatzate portu seguru batean porturatzeko baimenaren zain —bihar bi aste beteko dira Open Arms-ek lehen erreskateak egin zituenetik, baina ezezkoak besterik ez dituzte jaso—. «Lotsagarria da Europaren isiltasuna. Gizatasun eta enpatia faltak errudun bilakatzen ditu», azpimarratu zuen ontziko buruak, atzo.\n«Irtenbide bat aurkitzea estatuen esku dago», nabarmendu zuen Europako Batzordeak, atzo. Izan ere, Vanessa Mock Europako Batzordearen bozeramaileak azaldu zuenez, erakundeak ez dauka eskumenik erabakitzeko migratzaileak non porturatu behar diren. Horregatik, Europako Batasuneko estatuei «solidaritatea» eskatu die, eta migratzaileen porturatzea aurrera eramateko konponbideak proposatzeko deia egin die.\nOpen Arms-ek hiru erreskate egin ditu azken egunotan, eta Libiatik zetozen 151 migratzaile daramatza ontzian. Maltako uretan dago, Lampedusa Italiako uhartetik 29 miliara. Izan ere, indarrean jarraitzen du Italiako lehen ministrorde eta Barne ministro Matteo Salviniren debekuak. Ocean Viking ontziak 356 migratzaile daramatza. Atzo, Libiako kostaldetik aldentzeko erabakia hartu zuen, eta Italia eta Maltara gerturatzen hasi zen.\nOpen Arms-ek Maltara zortzi migratzaile ebakuatzea lortu zuen herenegun: gaixo zeuden bi emakume eta haien familiak. Atzo, bi jaioberri eta haien gurasoak ebakuatzeko eskatu zuen, bikietako batek «arnasa hartzeko zailtasunak» baitzituen. Maltak eskaera onartu zuen, eta helikopteroz eraman zituzten. GKEak, bestalde, babesa eskatu zion, herenegun, Espainiak Maltan duen enbaxadari, ontzian dauden 31 adingabeei asiloa emateko, baina Jose Luis Abalos Espainiako Gobernuko Sustapen ministroak atzo erantzun zuen ontziaren kapitainak ez daukala «botere juridikorik» erreskatatuentzako asiloa eskatzeko.\nCEAR Iheslariak Laguntzeko Espainiako Batzordearen ustez, ordea, gobernuak 31 adingabeko horiek Espainiara ekar litzake. Izan ere, Estrella Galan CEARen zuzendariak azaldu zuenez, «ontziaren kapitainak aurkeztutako asilo eskaeraren ondoren asiloari buruzko legearen 38. artikulua aplikatu daiteke».\nAbalosek atzo azaldu zuenez, Espainia herrialde «solidarioa» da, baina honako hau adierazi zuen: «Erreskateak gertuen dagoen portuan egin behar dira; beraz, Italiaren erantzukizuna da». Hala ere, argi utzi du Open Arms ontziak ez diola eskaerarik egin Espainiari bertan porturatzeko. Bestalde, gogorarazi zuen Espainiak ahalbidetu zuela Aquarius ontzia porturatzea pasa den urtean. Campsek, ordea, gobernuaren jarrera kritikatu du, eta Pedro Sanchez Espainiako jarduneko presidenteari eskatu dio «zentzuz» jokatzeko.\nValentziako Udala eta Kataluniako Generalitatea prest agertu ziren Open Arms ontzia bertan porturatzeko, pasa den astean. GKEak, ordea, baztertu egin zuen aukera hori, migratzaileek ezin ziotelako «bost eguneko bidaia bati aurre egin». Atzo, Jose Maria Gonzalez Cadizko alkateak hango portua eskaini zuen, haren ustez «migratzaileek ezin baitute gehiago itxaron».\nSalvinik Open Arms itsasontziaren kontrako jarrera irmoa erakutsi zuen, eta, azaldu zuenez, migratzaileak Madrilen erantzukizuna dira, ontzia «Espainiakoa» delako. «Gaur goizetik lanean, bostehun migratzaileren lehorreratzea ekiditeko», idatzi zuen haren sare sozialetara igotako argazki batean, atzo.\nItaliako Gobernuak GKEren aurkako zigorrak handitzeko erabakia hartu zuen, uztaila hasieran. Horrela, gogor zigortuko dituzte Italian «baimenik gabe» sartzen diren ontzien arduradunak: kartzela zigorrak eta milioi bat euroko isunak jarri ahalko dizkiete epaileek.\nUNHCR Iheslarientzako Nazio Batuen Goi Mandatariak Europako herrialdeei eskatu die Open Arms ets Ocean Viking ontziek erreskatatutako 500 bat migratzaileei lehorreratzeko baimena emateko. «Portu seguru bat eman behar diegu, eta, ondoren, erantzukizuna estatuen artean banatu behar dugu», azaldu zuen UNHCRek, atzo.\nAzken egun hauetan, Open Arms ontziari porturatzeko baimena ematearen aldeko zenbait manifestazio egin dituzte. Bartzelonan, adibidez, bostehun pertsona inguru elkartu ziren herenegun, eskatzeko Espainiako Gobernuak alde batera utz ditzala «makillaje politikak» eta «aurrerapauso bat» eman dezala. Bilbon eta Palman (Herrialde Katalanak) ere kalera atera ziren herritarrak, Italiako eta Maltako gobernuen «ezezko kriminala» salatzeko.\nAita Mari erreskate ontzia Mediterraneora itzultzekoa da hurrengo astean, baina Espainiako Gobernuaren baimena behar du horretarako. Izan ere, erreskateak egitea debekatu zion.


Ehunka lagunek Euskal Herriak askatasuna behar duela aldarrikatu zuten Elkartasun Egunean - GARA\nEhunka lagunek Euskal Herriak askatasuna behar duela aldarrikatu zuten Elkartasun Egunean\nEhunka azpeitiarrek hartu zuten parte udalerriko amnistiaren aldeko mugimenduak euskal preso politikoen eskubideen alde urtero antolatzen duen Elkartasun Egunean. Atzokoa ekimenaren zazpigarren edizioa izan zen, eta presoekiko eta, oro har, errepresaliatu politikoekiko elkartasun erakustaldi izugarria bilakatu zen Azpeitia.\nElkartasun Egunaren zazpigarren edizioaren bereizgarri nagusienetakoa, joan den apirilaz geroztik Madrilen amnistiaren aldeko mugimenduaren aurkako epaiketa abian dela izan zen; auzi horren aurkako salaketak protagonismo handia izan zuen Azpeitiko ekimenean.\nGoizeko 11.00etan hasi zen Elkartasun Krossak ireki zuen euskal preso politikoen aldeko jai eguna. Sei kilometroko ibilbidean korrika eginez hamarka lagunek hartu zuten parte, eta jarraian, herriko plaza nagusian, 12.30ean, herri-kirolak egon ziren.\nAldarrikapen jai-egunarekin jarraituz, 14.00etan ehunka lagunek hartu zuten parte Azoka plazan egin zen herri-bazkari jendetsuan.\nArratsaldeko lauretan, umeentzako zirkua egon zen ikusgai eta jarraian ikus-min handia sortu zuen sokamuturra. Hala,«Elkartasunez presoak herrira! Euskal Herriak askatasuna behar du!» lelopean, 18.30ean, ehunka lagun bildutako manifestazioa egin zen kaleetan barna.\nBatukadaren soinuekin dantzan eta, ondotik, herriko plazan egon ziren kontzertuekin, jai giroan amaitu zen Elkartasun Eguna. Bestalde, 39 lagun elkarretaratu ziren Hondarribian euskal presoen eskubideen alde, eta 110, aldiz, Etxarri-Aranatzen.\nEl barrio de Errota de Gasteiz acogió durante la jornada de ayer un campeonato de futbito en favor de los presos políticos vascos. Al finalizar, se celebró una kalejira y un acto político, y por la noche se pudo disfrutar de un concierto.


4 orduko protesta Euskal Herriko industriaren defentsan | LAB SINDIKATUA\nIndustria Metal 4 orduko protesta Euskal Herriko industriaren defentsan\n4 orduko protesta Euskal Herriko industriaren defentsan\nLABek ADEGIk Donostian duen egoitzaren aurrean 4 orduko protesta burutu du Euskal Herriko industriaren defentsan eta metalgintzako hitzarmenaren alde. Mobilizazioan metalgintzan aurkezturiko proposamenekin zein mobilizazioekin sektoreko langile guztientzat aplikagarria izango den hitzarmen duina defendatzen jarraituko duela adierazi du sindikatuak.\nDuela urtebete, pasa den maiatzaren 24an eta LABek deituta, sektoreko langile guztientzat den metaleko hitzarmenaren aldeko greba erabat arrakastatsua egin zuen Gipuzkoako metalgintzak. Greba erabatekoa izan zen eta beste sindikatuek bat egin behar izan zuten greba deialdiarekin. Orduan, sektoreko langile guztiek bat egin zuten, metaleko hitzarmenarekiko bere atxikimendua argi azalduz eta greba horrek beste herrialdeetan eta sektoreetan mobilizazio eta lanuzte gehiago ekarri zituen.\nUrtebete pasa denean, LABek CONFEBASKek eta modu berezian ADEGIk porrot egin duela adierazi du, Jonan Goñi, LABeko industria federazioko kidearen hitzetan "ez dute lortu herrialdeko hitzarmenaren aldeko aldarririk desagertarazi. Gaur, duela urtebete bat bezalaxe, sektoreko langileek herrialdeko hitzarmenarekin bat egiten jarraitzen dute. Gaurko mobilizazioa horren adierazgarria da".\nSektorea desarautzeko lan erreformak eta CONFEBASKek bultzatzen duten enpresaz enpresa mailako estrategia porrot egin du LABen ustetan eta honek "enpresa mailako negoziazioetan herrialdeko hitzarmenarekiko babesa eta lotura berrestea besterik ez duela egin" argi geratu da. Adibide gisa Goñik, astelehen honetan Gipuzkoako metaleko enpresarik handiena den CAF enpresako langileek babestu duten eta herrialdeko hitzarmenarekiko lotura jasotzen da hitzarmena jarri du.\nLABek pasa den maiatzaren 9an EAEko metaleko hitzarmena berritu daitezen proposamena bat aurkeztu zuen LHKn. Goñik "borondatea balego" proposamena "erabat gauzagarria" dela adierazi du, eta CONFEBASKek eta ADEGIri galdetu dio ea "zergatik?" jadanik beste sektoreetan eta enpresa ugaritan sinatu duena (Papergintzan, Merkataritzan, Elikagaigintzan…) ez duen metalgintzan sinatzen.\nPatronalaren jarreraren aurrean LABek proposamenekin zein mobilizazioekin, sektoreko langile guztientzat aplikagarria izango den hitzarmen duina defendatzen jarraituko duela adierazi du.\n«Gipuzkoako metalgintzako LABeko delegatuak akordio-proposamena enpresetan ezagutarazten eta partekatzen hasi dira»


ongintza | Lezoko Portua\nArtxiboa laburpen hitzeka: ongintza\nPosted on abendua 13, 2016 by lezokoportua\nSantakrutz eguna, 1889ko irailaren 14a. Urtero bezala, jende andana bildu zen Lezon; jaiak eta debozioak ekarritako jendetza, tabernak, plazak eta Santo Kristoren eliza betez. Izan ere, garai hartan, Lezoko Santo Kristoren santutegiak ospe handia zeukan inguru zabal bateko herrietan; Gipuzkoa osotik, Nafarroatik eta Lapurditik pertsona anitz hurbildu ohi ziren basilikara otoitz egitera, ezkontzera edo dohain zein laguntza eske, bereziki Santakrutzetako erromeria egunean.\nAipatutako egunean, ordea, baziren Lezon jai giroaren partaide ez ziren hiru pertsona gutxienez, herriko kartzelan giltzapean sartuta baitzeuden. Eskale ziren hirurak, eta kalean eskean ibiltzeagatik eguerdian atxilotutakoak.\nHaietako batek, arratsaldean gutun bat idatzi zion herriko alkateari bere ezbeharraren berri emateko,\nGutunaren idazleak Cipriano Pinedo zuen izena. 28 urteko arabarra zen. Eskutitzaren hasieran Ciprianok adierazten zuen tristea zela pobrea izatea, baina are gehiago ezindua ere izatea, bera bezala. Bere hitzetan, Bilboko meategietan egin zuen lan aurreko urteetan, gogo biziz, hargin eginkizunetan zehazki, baina ezbehar baten ondorioz, ezkerreko hanka galdu zuen, behin-betiko lanerako ezgauza geratuz. Eta egoera hartan “zer esperantza geratzen zitzaidan?”, kexatzen zen gizajoa bere idatzian.\nGure eskaleak alkateari galdetzen zion ea onartuko zukeen bere semeetako batek hanka bat galduz gero, jan ahal izateko limosna huts bat eskatzeagatik kartzelaratzea, lapur handiak eta kriminalak bezala.\nEskean ibiltzeagatik, preso hartu zutela idatzi zuen Ciprianok, baina gurasoen faltan beste baliabiderik ez zuenez, adierazten zuen halako atxiloketak ekidin ahal izateko geratzen zitzaion irtenbide bakarra bere burua hiltzea zela.\nAipatutako guztiagatik alkateari eskatzen zion bere egoera triste eta etsita azter zezan, aske utz zitzatela hiru koitaduak, ala hori agindu ezean, jateko eta edateko zerbait eman ziezaiela, izan ere, hiruetako bik ez zuten egun osoan ezer jan.\nEz dago jasota zenbat egun eman zituzten eskaleek herriko ziegetan. Seguruenik, gutxi batzuk, izan ere, 1851. urteko Gipuzkoako sorosle-etxeetako araudian, artean indarrean zegoena, 6. artikuluan xedatzen zuenaren arabera, kalean ibilitako eskaleak atxilotu beharko zituzten herri agintariek eta gipuzkoarrak baziren, bere barrutiko sorosle-etxera eraman behar zirela, baina kanpotarrak baziren, Cipriano kasu, errepidetik zuzenean edo herriz herri eta ziegaz ziega, Gipuzkoatik kanpora eraman behar zituela justiziak. Horrez gain, urte bereko zirkular batean Aldundiak herriko alkateak behartzen zituen xede hau gogor betearaztera, hitz horiekin zehatz-mehatz: “Los Sres. alcaldes quedan en la obligación de impedir la postulación y vagancia de los pobres en la forma y por los medios que marca el artículo 6º del Reglamento. La provincia mirará con el mayor desagrado el abandono o tibieza que se observe en el desempeño de esta importante obligación.”\nCiprianoren eta bi bere kideen kartzelatzea ez zen, antza, salbuespen garai hartan, Estatu Liberalak, Gipuzkoako Aldundia barne, muturreko pobreziaren aurrean erakutsi zuen jokabidea ikusita.\nLezoko udaletxea. Posta txartel zaharra: Lezoko udal liburutegia.\nEsan dezagun, Erdi Aroan zein Antzinako Erregimenaren garaian karitate pribatuaren ekintzetan oinarritzen zela pobreen zaintzako sarea, batez ere, kristau sinesmenek eragindako limosna eta testamentu dohaintzen bitartez sortutako benefizentzia instituzioek osatuta. Eta espero zitekeen moduan, hauetako gehienak Elizaren ardurapean. Sistema hori XVIII. mendearen bukaeran hasi zen higatzen, Ilustratuek bultzatutako sekularizazio eta erreformen ondorioz. Gero, XIX. mendeko lehenengo hamarraldietan, Estatu Liberalak bultzatutako desamortizazioek ia erabat hondatu zuten antzinako karitate-erakunde sarea. Estatuak ez zuen, ordea, bere aldetik aukera berririk sortu 40ko hamarraldira arte.\nIzan ere, 1845. urte arte Estatu Liberalak ez zuen bere ardurapean hartu pobrezia larriaren auzia, urteko urtarrilaren 8ko legea xedatu arte, alegia. Lau urte geroago argitaratutako “Ley General de Beneficencia” delakoa aurrekoa osatzeko etorriko zen. Bi arau hauen bidez eratutako ongintza eskema berriak Probintziei eta udalei eman zien gai honetarako eskumena eta oinarrizko ardura: Probintzia Aldundiak Amatasun eta Kaxako Umeentzako Etxe bat, Miserikordia-etxe eta eri pobreentzako ospitale bana eraiki eta finantzatu beharko zituen, gutxienez. Udalek, berriz, igarotze pobreak eta eriak zaintzeko ardura eta lekuko familia txiroei mediku laguntza emateko ardura zuten. Estatuak, bere aldetik, hau guztia gainbegiratzearen ardura hartu zuen bere gain.\nDena den, benefizentzia liberalak antzinako sistemaren irizpideei eutsi zien sare berria eraikitzeko: txiro talde berberak hartu zituen kontuan, hau da umeak, adinekoak, gaixoak eta ezinduak, industria guneetan hedatzen ari zen pobrezia berriaz ahaztuz. Gainera, lege berriek karitate pribatuaren dohaintzak onartu zituen instituzio publikoetako aurrekontuen urritasuna osatzeko, baita karitate-etxe pribatuen hedapena ere, elizarenak gehienak. Hori bai, benefizentzia sistema liberala Estatuaren egitura administratibo berriari egokitua eraiki beharko zen eta ongintza partikularra Estatuaren inspekzioaren menpe jarri zuten itxuraz.\nEstatuak lege berria ezarri bezain pronto, Gipuzkoako Aldundiak gogor eta bizkor ekin zion benefizentzia sarea gorpuzteari, eta, 1847 eta 1849ko Batzar Nagusiek hartutako akordioak betez, lau sorosle-etxe eraiki zituen Donostian, Tolosan, Azpeitian eta Arrasaten, Barruti Judizial bakoitzean bana. Dena den, Gipuzkoako herri batzuetan bazeuden aurretik udal ospitale edo Miserikordia-etxeak, baina lekuko pobreen eta erien zerbitzurako soilik. Herri askotan, aldiz, ez zegoen halakorik, Lezon esaterako. Barrutiko etxe berrien sorkuntzaren ondorioz, Aldundiak probintziako leku guztietara hedatu nahi zuen sarea. Hala, lehendik ospitalerik edo sorosle-etxerik ez zeukaten udalek herriko pobreak barrutiko etxera bidali ahal zituzten eta, beraz, eske ibiltzearen debekua probintziako herri guztietara hedatu zen. Nabari da Aldundiko agintarien grina zela eskale eta txiroak kaletik ateratzea, pobreen agerikotasunak eta elkartzeak sortzen zien susmo txarrak eraginda. Horrekin batera, pobreak moralizatzea zuen helburu giltzapean nahitaez sartzeak.\nAldundiaren eta Batzar Nagusietako txostenetan, zirkularretan zein arauetan, behin eta berriz lotzen zen txirotasuna alferkeriarekin, nagikeriarekin eta moral gabeziarekin. Adibidez, Hondarribiko San Gabriel ospitaleko arautegiak xedatzen zuen ospitaleko kudeatzailea zen Erakundeak, “Junta de Beneficencia” delakoak, herrian eskean ibiltzea eta alferkeria debekatzea ere oinarrizko eginkizun zituela; Gipuzkoako Sorosle-etxeko arautegian agindu zen pobreen alferkeria zein eskean ibiltzea debekatuta geratu zela probintzia osoan; Aldundiaren 1851ko urtarrilaren 27ko zirkular batean esaten zen barrutiko sorosle-etxeen eraikuntzaren ondorioz benetako pobrezia lagunduko zela eta, aldi berean, Gipuzkoatik deserriratuko zela alferkeria zein nagikeria, eskalez mozorrotuta agertzen ziren jokabideak. Tankerako adierazpenak agertzen ziren behin eta berriz tokiko benefizentzia arautegietan, ageriko pobrezia edo eskean ibiltzea beti nagikeriarekin eta alferkeriarekin lotuz.\nEstigmatizazio honetaz baliatu zen Aldundia txiroak kaleetatik ateratzeko, indarrez, beharrezkoa zenean, eta segidan sorosle-etxe batean giltzapean sartzeko. Izan ere, etxe haietan sartutako txiroak ezin ziren kalera atera, igandeetan mezetara joateko salbu; diziplina gogorra eta intimitaterik eza jasaten zuten, hau guztia koitaduak moralitatearen bidera eramateko eta, gaixorik izan ezean, derrigorrezko lana egin behar zuten barneko tailerretan. Barrutiko Sorosle-etxean, adibidez, bazeuden okindegia, eta txokolategia, horiez gain, erreria, aroztegia, iturgintza, zinka, beruna eta zapatagintza tailerrak, denak barneko pobreek landutakoak.\nBeste alde batetik, Ciprianoren eskutitzak agerian uzten zuen Estatu Liberalaren utzikeria pobrezia berriaren aurrean, industrializazioak eragindako txirotasun berriaren aurrean, alegia.\nOarsoaldeko industrializazioak, Errenterian eta Pasaiako portuan errotua garai hartan, fabriketako langileen kopurua handitzea ekarri zuen eskualde osoan, Lezon ere bai. Garapen industrialak kapitalismoaren arauak hedatzen eta indartzen lagundu zuen garaiko gizartean. Esan behar da industriak aberastasuna areagotu zuela eskualdean, baina azpimarratu behar da, era berean, gutxi batzuen onurarako izan zela, izan ere, pobreen kopurua handitu egin zen industria-garapenarekin batera. Emakume aurpegia zeukan antzinako pobrezia emakumeena bihurtu zen liberalismo garaian. Edadetuek eta umeek ere txiro multzo garrantzitsuak izaten jarraitu zuten, baina ez bakarrak. Soldata eskasaren ondorioz, langile familia gehienak biziraupenaren mugan bizi ziren, eta edozein ezbehar, txikia izanda ere, nahikoa zen txirotasun gorriaren putzura eramateko langilea eta familia osoa, aldi baterako askotan, baina batzuetan betiko. Hor dago Ciprianoaren etsenplua.\nDotrina liberalari eutsiz, Estatuak, industria askatasuna aldarrikatuta, ez zuen esku hartu lan harremanen auzian, merkatuaren eta ekonomia-lehiaren arauek arazo guztiak berez konponduko zituztelakoan. Horregatik, ez zegoen lan-kontratuei buruzko legerik eta lana ematea nahiz kaleratzea enpresaburuen esku zeuden erabat. Gaixotasun edo istripuen ondorioz edo enpresaren interesak hala eskatuta langileak kaleratzen ziren, soldatarik eta diru-sarrerarik gabe utziz. Ez zegoen Estatuak bermatutako gizarte-segurantza publikorik, ezta gaixotasun, istripu edo zahartzaro asegururik ere. Urte hauetan, preseski, hasi ziren eragile batzuk Elkar Laguntzarako Sozietateak behetik antolatzen, ezbeharren ondorioak leuntzeko baliabide gisa. Alderdi Liberalak sortu zuen lehena 1890. urtean Errenterian bere partaideentzat; hurrengo urtean Langile Katolikoen Elkarteak eratu zuen berea eta 1894. urtean La Iberica (Olibet) enpresak jarri zuen martxan beste bat bere langileentzat. Sozietate haietako bazkideek hileko kuota baten truke (Olibeten, adibidez, egun erdiko soldata ordaintzen zioten hilero aseguru-kaxari) eritasun-asegurua (gaixoak mediku-laguntza zein soldata erdia jasotzen du egunero) eta bizi asegurua zituzten.\nBestalde, industria-eremu berrietan muturreko pobrezian erortzeko arriskua nabarmenagoa zen antzinako gizartean edo garaiko landa-eremuetan baino. Industria-hirietan sendi nuklearra zen nagusi, eta hori, ezbeharrei aurre egiteko, familia tradizional zabala baino ahulagoa da. Gainera industria-langile asko etorkinak ziren, senide eta auzo-loturak urrun utzi zituztenak beraien babesa jasotzeko. Hori zen, aipatzearren, Ciprianoaren egoera eta beste askorena ere bai.\nHau esanda, aipa ditzakegu Lezon bertan garai hartan jasotako kasu batzuk, Lezoko Udalari laguntza eskatu ziotenak, hain zuzen ere. 1888ko uztailaren 12an Juan Bautista Cipriani Tortosak eskaera bat bidali zion udalari laguntza eske familia elikatu ahal izateko. Jatorriz Malagakoa zen, 32 urtekoa, ezkondua eta seme-alabak zituena. Donibane kalean bizi zen eta Antxoko tren geltokian jornalari ibilia, baina lan-istripu baten ondorioz urtarrilaren 4az geroztik oheratuta zegoen, lan egiteko ezinduta, eta soldatarik gabe. Horren ondorioz, bere hitzetan, “se halla en las últimas miserias, sin poder alimentar siquiera, por no tener recursos de ningún género, para sí, su mujer é hijos”.\nHurrengo urtean, 1889an, alegia, martxoan, José Vicente Olasagastik, Juantonea baserrian bizi zenak, laguntza eskatu zion udalari Juan Ignacio Lizarazu koinatarentzat, hura ere baserri berean bizi zena. Lanerako ezindua zegoen istripu baten ondorioz. Antxoko kaian lanean ari zela, ontzi batean hain zuzen ere, eskotilatik erori zen eta zauri anitz izan zituen, besteak beste, hanka bat hautsi zitzaion.\n1892. urtean, Manuela Ezdalak eskatu zuen laguntza. Idatzi zuenaren arabera, bere senarra Ignacio Begiristainen soldatatik bizi ziren bost senide, baina Ignacio elbarri geratu orduko familia premia larrian gertatu zen. Beste idazki baten bidez jakin dugu hiru urte geroago Ignaciok ezinduta jarraitzen zuela, baina artean Manuelak lan egin zuen Pasaiako petrolio lantegian.\n1896ko martxoren 26an José Manuel Olaizolak, alarguna, Donibane kalean bizi zenak, udalari eskatu zion bere ezbeharra leuntzeko laguntza bat. Osasun txarragatik ezin zuen lan egin, eta auzokideen laguntzari esker bizi zen.\nHurrengo urteko otsailaren 19an José Ignacio Ezkurrak azaldu zuen bere arreba Juana Antonia, alarguna, Lezokoa, aspalditik zegoela Donostiako Sorosle-etxean sartuta. Anaiak jasota zeuzkan etxean arrebaren sei seme-alabak, baina bere familia ere ugaria zenez, eskatzen zuen Lezoko Udalak eskaera bat izapide egin zezan Donostiako Sorosle-etxeak onar zitzan ilobetako bi, 6 eta 8 urteko mutilak, hain zuzen ere.\nHauek dira garai hartako udal agirietan agertzen diren eskaerak, baina baliteke hori icebergaren muturra baino ez izatea. Pentsa daiteke sendi anitz noiz edo noiz gizonaren soldatarik gabe geratuko zirela, premia larrian, baina udalari laguntza eskatu baino lehen beste aukera batzuk bilatzen ziren maiz egoera gogorretik ateratzeko. Lehen ikusi dugu Juan Ignacio Lizarazuk eta Juana Antonio Ezkurrak senideen laguntza izan zutela udalera jo baino lehen eta José Manuel Olaizolak, auzokideena. Askotan, halako laguntzei eutsiko zietela kontu ziurra da, udalera jo gabe. Besteetan, emaztea edo ume bat fabriketan lan egitera sartzea zen irteera, hor da Manuela Ezdalaren adibidea, edo dendetan zein etxeetan neskame gisa hastea. Batzuetan etxeko gelaren bat alokatzea zen diru pixka bat biltzeko bidea. Dena den, udalaren laguntza zein aipatutako beste aukera guztiak ez ziren gehienetan nahikoa pobrezia egoeratik ateratzeko, larritasuna leuntzeko baizik. Hor da aipatutako Manuela Ezdalaren kasua, fabrika batean lan egiten zuenarena. Emakumeak lanpostu bat lortuz gero, egoera arindu zezakeen, baina ez erabat konpondu, emakumeen soldata gizonaren erdia besterik ez baitzen, eta umearena dezentez txikiagoa. Errenterian, 1898. urtean, gizon peoiaren batez besteko urteko soldata 770 pezetakoa zen. Emakumeena 406 pezetakoa eta umearena 261 pezetakoa. Lau pertsonako sendiaren elikadurak gutxienez 672 pezeta eskatzen zuen urtero.\nEmaten du ere noiz behinka eskean ibiltzea aterabide bat zela batzuentzat. 1903ko Aldundiko zirkular batek esaten zuen eskaleen kopuruak gora egin zuela nabarmen Gipuzkoako herrietan, batez ere, kanpoko jendearen kopuruak. Ondorioz, Aldundiak eskatzen zien herri agintariei lagun ziezaietela mikeleteei alferkeria eta eskea Gipuzkoatik desagerrarazten. 1906ko abuztuaren 27ko beste zirkular batean, gogorarazten zaie alkateei eskean ibiltzeko baimena eman ahal zutela, baina bertakoei bakarrik. Aldundiaren iritziz, alkateek gehiegikeriatan erori ziren baimenak emateko orduan, eta zorrotzago ibiltzea eskatzen zien, bizio, alferkeria eta krimena ere karitatearekin ez nahasteko.\nAntza denez, 1906an, alkate batzuk ez ziren 1889ko Lezoko alkatea bezain zorrotzak izan.\nEskalearen eskutitza ikus daiteke Lezoko Udal Artxibategian (LUA), SIG 07/09 paper-sortan.\nUdalari laguntza eskaerak: LUA SIG 19/01ean\nGaraiko Gipuzkoako sorosle-etxeko arautegia ikus daiteke www.memoriadigitalvasca.es/handle/10357/5062.\nOngintza sareari buruz: Jose Antonio Recondo, Medicina y Beneficencia: Guipúzcoa y Tolosa, siglos XII-XX. Área Larrondo Ilundain, 2008.\nPobreen biziraupen estrategiei buruz, batez ere, emakumeenak: Lola Valverde Lamsfus, “Estrategias de supervivencia de las mujeres pobres en Guipúzcoa. Los casos de San Sebastián y Tolosa (1885-1915)”. Historia Contemporánea nº 44. 2012.\nGaraiko eskualdeko langileen egoerari buruz: Miguel Angel Barcenilla, La Pequeña Manchester. Origen y consolidación de un núcleo industrial guipuzcoano. Errenteria (1845-1905). Errenteria Gipuzkoako Foru Aldundia, 2000.\nHasiera atalean publikatua\t| biografiak,Cipriano Pinedo,eskaleak,gizartea,gutunak,historia,kartzelaldiak,ohiturak,ongintza,pobreak hitzekin laburtua | Erantzun 1


Free chat Marakak. Ausazko arrotz doan txateatu berehala Marakak tik.\nFree chat Marakak\nOngi etorri Chatroulette MarakakEdozein lekutan, munduko pertsona aleatory bat konektatzeko. Chatroulette Marakak dezakezu honako aukeren artean aukeratu:- Guztiak pertsona mota Marakak doan Txata. Zehaztu behar du, eta 'Ezarpenak' joan.- The 'bideo' moduan webcam Txateatu.- The 'mikro' moduan mikrofono Txateatu.- Txata ez mikro eta 'testua' moduan bideo gabe anonimoki.- Spy beste anonimoki onartzen bada hizketaldiak.- Ez baduzu nahi spied beharreko aldatu 'ezarpenak' atalean.Sakatu 'F2' hasteko, edo egin klik 'start'.\nMarakak hirien zerrenda:


iPad edukiak DBH 1 – Lauro Ikastola\nContenidos iPad :: ESO 1\nBloga zabalik dago eta edonor sartu daiteke. Menuak dena dago atalka antolatuta. Bestalde, Classroomen bidez partekatuko ditugu material gehigarriak. Google classroomera sartzeko ikaslearen erabiltzaile (lauro20.eus) eta pasahitza beharrezkoak dira.\nIkasturtean zehar lau zutabe nagusitan banatzen dugu materia: Aditzak, Akatsak, Irakurketa liburua eta Proiektua. Modu independientean gainditu behar dira denak ikasgaia gainditu ahal izateko. Txostenean edukiak (akatsak zein aditzak) lantzeko ariketak bilduta dituzte.\nAMAIA: Ikasle guztiei classroomeko klaseko kodea eman zitzaien. Lauroko kontua edukitzea ezinbestekoa da Classroom erabiltzeko.\nAMAIA: ebaluazioak agertzen dira, klasean lantzen diren atalekin eta atal bakoitzaren barruan behar den material guztia dago (teoria, ariketak, bideoak…). Classroomeko materiala koadernoan lantzen da.\nGotzone: Ikasleek erabiltzailea eta pasahitza dituzte. Matrikulatuta daude. Familiak sartu nahi badu, irakasleari bisitari gisa sartzeko pasahitza eskatu ahal dio.\nSitean materiala ebaluazioka antolatuta dago . Honez gain, koadernoa beharrezkoa izango da, gaiaren edukiak eta ariketak bertan landuko dira.\nShowbie + Moodle\nSHOWBIE: Ikasle guztiak jada sartuta daude. Gurasoek sarbidea nahi izanez gero, irakasleari emaila bidali eta emango dio.MOODLE: galdetegiak egiteko soilik, ikasleek usuarioa eta pasahitza dute bertara sartzeko.\nShowbien gai bakoitzeko PDFak dituzte partekatuta, horrez gain ariketa, lan eta jarduera gehigarriak egin ahala igotzen ditugu. Koadernoa beharrezkoa da bertan ariketak eta gaiaren eskemak egiteko. Gai bakoitzeko galdetegiak Moodle bidez egiten ditugu.\nLiburuaren edukiak irakasleak banatzen dituen fotokopiekin osotzen dira. Irakasleak ebaluazio bakoitzean zer emango duten esaten die ikasleei eta hauek koadernoan apuntatu behar dute.\nKurtso hasieran, ikasle guztiei Showbieko kodea eman zitzaien sartu ahal izateko. Gurasoek edukiak ikusi ahal izateko ikaslearen iPadetik egin dezakete.\nIkasturtea proiektuka edo talde lanetan antolatuta dago. Ebaluazio bakoitzean lan ezberdin bat burutuko dugu.


#52DA: trantsizio urteak | MUSIKATZEN\n← 2017: lehen herenaren kontzerturik onenak\n2017ko EPrik onenak →\n#52DA: trantsizio urteak\nAmaitu da 52. Durangoko Azoka (gogoratu, izenean Azoka eta besterik ez, liburuak eta diskoak aipatu gabe). Azken urtetako joera mantendu du aurtengokoak: jendez lepo, euria barra-barra eta eraldatze etengabea. Asko saldu dutela dirudi beti asko saltzen dutenek, ez horrenbeste besteek; arlo honek ere joera mantendu du.\nAzter ditzagun (ditzadan?) aurtengokoaren berezitasunak.\nAzoka jadanik ez dago Landakoko pabilioira mugatuta, Durango osoa hartzen du. Durangalde osoa esango dute zenbaitek baita, inguruko herrietan ere mugimendua sortzen baitu. Herriko beste zenbait areto ere betetzen dituzte egun hauek, eta eskaintza gero eta anitzagoa da: musika, hitzaldia, filmak, antzerkia…\nIritzia: bete-betean asmatu dute.\nAzokara joateak zuen arazo nagusia “eta orain zer egingo dugu?” galderari erantzutea izan da historikoki. Stand-en gunea bisitatzen ordubete pasa zezakeen bisitariak (sarri ezer gutxi ikusiz, jendetza dela-eta), eta ondoren zeregin askorik ez zuen. Tragoren bat hartu, akaso, baina tabernak beteta eta eguraldi kaxkarra tarteko, maiz ez zirudien oso irtenbide atsegina.\nEz da horrela gaur egun: egun-pasa ederra egiteko aukera eskaintzen du Azokaren programazio heterogeneoak. Bikotearekin, umeekin, lagunekin… denontzako tartea dago.\nAzoka bera: stand-en gunea\nAzokak eraldaketa jasaten duen bitartean, stand-en gunea berean dirau. Eta hori, 2017. urtean, berri txarra da.\nIritzia: hobetzeko asko. Programazioak aurrera egin badu, orain arlo honi dagokio eguneratzea.\nOnar dezagun, bisitarientzat stand-ek funtzio bakarra dute gaur egun: artisten sinadura bat edota argazki bat lortzea. Bertan eros ditzakezunak beste edozein lekutan aurkitu ditzakezu, eta lasai egon zaitezke, ez dira agortuko. Are gehiago: liburu bat liburudendan erosiz gero, idazleari ez ezik urte guztian kulturaren alde lan egiten duen norbaiti ere laguntzen diozu (tira, normalean: nahi baduzue beste egunen batean hitz egingo dugu Fnac, Corte Ingles eta halakoei buruz).\nAspaldi, azokak bazuen beste funtzio bat: gauza berriak ezagutzea, aurkitzea. Hori ia ezinezkoa da oraingo formatoan, azken urteotan ezinezkoa izan den moduan. Adibide bat jarriko dut: Musikazuzenean stand-ak Azokan aurkeztu diren 92 disko berrietatik 52 zekartzan. Mordoa! Baina stand-era gerturatu eta ezinezkoa haiek entzutea.\n-Ahotsenea dago horretarako -diote batzuk.\n-Bai, baina ezinezkoa zait 5 egun hemendik ibiltzea Ahotseneakoak entzuteko.\n-Internet-en entzun ditzakezu -erantzungo dute zenbaitek.\n-Ados, baina orduan zertarako etorri Azokara? Katalogoa etxean entzun eta kitto.\n-Behintzat diskoak ikus ditzakezu, apuntatu, eta gero etxean entzun!\n-Jendetza artean, 2 minutu stand baten aurrean ematea lortzen badut, zorionekoa ni!\nGauza bera liburuekin: ezinezkoa zait liburu bat hartu eta bizpahiru minutu berau irakurtzen ematea. Askoz erosoagoa zait liburudenda batean hau egitea, edota liburutegi batean. Durangoko liburutegiak duen irakurtzeko/entzuteko txoko ederra ikusita, Gerediagak adibide argia du gertu…\nSaltzaileak (edo artistak)\nAlde ona: asko poztu ninduen Bonberenea Ekintzak 2 stand izateak (bai, 2!). Gauza bera Musikazuzenean-ek hartu duen olatua. Gutxika bada ere, proiektu txiki eta independienteek aurrera egiten dute, nolabait Azokaren xarma hori mantenduz: beste lekuetan aurkitu ezin ditzakezun horiei ahotsa ematea.\n“Beste aldea”: taldeen artean, berrikuntza apur bat botatzen dut faltan, hau da, bakarrik Azokan lortu daitekeen zerbait. Zure disko berria saltzera mugatzeaz gain, pack modukoak eskaintzea, adibidez. Ez da erraza, egia esan. Neuk zenbait disko erosi ditut gehienbat kontzertuetan erostea ez delako oso erosoa (eta sinadurek oroitzapen moduko bat uzten dizutelako), baina stand gehienak ez ziren batere erakargarriak: zer zegoen ikusteko Gatibu, Zea Mays, Berri Txarrak edota Izaroren stand-etan? Betiko diskoak (eta ez denak!) eta kitto. Agian Azokak duen legediari buelta bat emateko ordua dugu: benetan ezin dira kamisetak saldu? Egutegiak bai baina poltsak ez?\nIritzia: kontzertuetako salmentetan gauza interesgarri gehiago aurkitzen ditut Azokan taldeen stand-etan baino.\nGauza bera (araudiari buelta bat ematea) esan dezaket hizkuntzaren harira. Belakok debekatuta du Azokan egotea araudi linguistikoa ez betetzearren, baina zenbait liburu argitaletxetan 3 (!) liburu bakarrik zeuden euskeraz! Legedi arazo bat da, kontrol kontu bat… edo beste zerbait? Zuri-beltzezkoa beharko lukeen legedi horretan itzal gehiegi ikus daitezke.\nAzokak itxaropena pizten dit niri: gazteak ikus ditzakezu diskoak erosten. Ez kanta hau edo bestea spotify-n edota youtuben entzuten, disko OSO bat erosten baizik. Gaur egungo gizartean, ez da gauza erraza halakorik lortzea! Disko osoaren kontzeptua defendatzen dugunontzat, irabazitako zerbait!\nBestalde, gero eta jende gutxiago ikusten dut disketxeen bila eta bai ordea “izenen” bila. Gor Diskoak jadanik ez du behinola izandako oihartzuna, Baga Bigak eskolako liburuen izenak dakartza gogora, Elkar zure auzoko denda dirudi. Jendeak Berri Txarrak edo Sutagar izena bilatzen du, eta zenbat eta errazago jarri, orduan eta hobeto berarentzat. Ea hurrengo urteetan zelan eboluzionatzen duen honek: stand ezezagunetan gauzak bilatzea polita izan daitekeen arren, bisitarien portzentai txiki batek bakarrik pentsatzen du horrela.\nBehinola eskaintzak eta deskontuak bilatzen zituen jendeak Azokan; gaur egun prezioak ez du gehiegi axola, antza. Berritasuna, momentukoa, selfiea (esperientzia?) bilatzen dugu, antza. Stand pare batek baino ez zituzten KD eta binilo kaxa handi horiek, non bilatu eta bilatu egin behar duzun altxorren bat aurkitzeko esperantzan. Niri harritu ninduen Neighbor-en azken diskoa eskaintzen kaxa batean baino ez nuela aurkitu, adibidez!\nIritzia: guk geuk ba al dakigu zer nahi dugun?\nAurkezpen eta berrien monopolizatzailea\nIritzia: berri gehiegi dago Azoka garaian. Sentitzen dut, baina niri ezinezkoa zait denak jarraitzea.\nAdibide gisa Ze Esatek! taldearena jarriko: disko berriarekin zetozen, bideoklip berria eta guzti, kontzertua Azoka egunetan… eta bereak eta bi kosta izan da beraien berriak entzutea. Beraien jarraitzaile sutsuek bai, eta gertuko beste pertsonek baita, baina hortik at nekez entzuten zen beraien ingurukorik. (Lehen esan bezala, errazagoa da Ze Esatek! bilatzea Baga Biga bilatzea baino; stand horretan zeuden.)\nAkaso urtean zehar, beste momenturen baten, diskoa ateratzea hobea litzateke? Ezin esan, baina egia da zenbait hilabetetan berri musikalik ez zaigula heltzen, eta Azokan berriz denak gainezka egiten digula.\nBoteprontoan, eta gehiegi pentsatu gabe, Azokan gertatu diren zenbait gauza bitxi:\nAurtengo Azokak joko moduko bat izan du: Willis Drummond-en stand-a aurkitzea. Batek baino gehiagok buelta eta buelta eman eta gero aurkitu du!\nAzkar ibili zen Gerediaga Elkartea Goazen! kontuarekin. Asteazkenean Azoka kolapsatu eta gero, sinadurak lortzeko txoko berezi bat jarri zieten. Agian etorkizunean beste idazle/talde batzuekin lor daitekeen zerbait da hau, leku eta konbentzio askotan egiten den bezala. Bonbereneako stand biak guztiz eztalita geratu ziren asteazkenean ilara medio, eta ezinezkoa zen stand honetara gerturatzea ere ez!\nGlaukoma eta Goazen bata bestearen ondoan jartzea ere, bitxia ezta?\nAzokatik kanpo jartzeko modukoa da Toti: Bizkaibusek Azoka ondoan duen txiringitoan ondo legoke liburuak sinatzen baita… Beste sarrera guztiz kolapsatu zuen honek ere. Urteroko kontua: ezin esan espero gabeko zerbait zenik!!\nEne kantak zergatik ez dago musika eremuan?\nNik ez nuen aurkitu Niña Coyote eta Chico Tornadoren ezer. Ez dakit ze espero nezakeen, diskoak baditut eta, baina tira. Arazoa: ez ziren bakarrak izan, beste zenbait talderen falta somatu nuen… Ez ziren asko izango, baina…\nHaizeak Ahotsenea eta Kabiak ixtera behartu baldin bazuen… akaso lekuz aldatzeko ordua heldu zaie? Edo egituraz? Ekimen onak izanagatik, eta lekua polit samarra izan arren, egiturak hobetzekoak baditu.\nNahikoa aurtengoz. Datorren urtean berriz bertan aurkituko dugu elkar!\nPosted on 2017/12/12, in Uncategorized. Bookmark the permalink.\tUtzi iruzkina.


Zarauzko Idazleak - Anjel Lertxundi - Peru eta Marixe, mila eta bat komerixe\nLUKI AZERI BARRABASA\nPERU ETA MARIXERENEAN\nPERU ETA MARIXE\nEZ AHUNTZ ETA EZ OILO GELDITUKO DIRA.\nGARI EREINTZA XELEBRE BATEN PASADIZIOA.\nKONTALARIAK EZ DU PARADA GALDU NAHI IRAKURLEARI\nANIMOAK EMAN GABE.\nGUZTIAK BEHARKO DITU.\nAzeria berriketan denean ari\nerreparaiok hire oiloari.\nPeru eta Marixe bizi tiren Larraben eta ziren oso senar-emazte pobreak: zeukaten ahuntz bakarraren esnea gosaltzen zuten eta zeukaten oilo bakarraren arraultza bazkaltzen. Afaltzerakoan berriz, esnearen usainarekin eta arraultzaren oroimenarekin konformatu behar izaten zuten.\nEhun urtetik gorako Luki azeri barrabasa, berriz, Peru eta Marixeren eskaratzeko leihoaren pare-pareko basoan bizi zen, errekaren inguruko kainaberadian.\nHandik begira egoten zen beti Luki azeri barrabasa Peru eta Marixeren etxe aldera eta goizero ikusten zuen Marixe ahuntza jaitzi eta bildutako esnea egostera ipiniz.\nEta goizero Marixek esaten zuen bere kabutan: "Peruri ez zaio esne irakin berria atsegin", eta esne egosi berria ateratzen zuen leihora, han epel zedin.\nBehin, esne marmita leihora atera bezain lasterren, azeritxo Luki barrabas horrek deitu zion Marixeri, auzoko gizon baten imintzio eginaz:\n—Marixe! Marixe! Azeria ari da zuen ikuiluko ahuntza jaten!\nMarixe joan zen ikuilura ahuntza ikustera arinik arin, eta azeriak, binbitartean, esnea lapurtu zuen.\nMarixe etxera bueltatu zen ahuntzari ez zitzaiola ezer gertatzen ikusita. Eta marmita hutsik topatu zuen.\n—Peru, zuk hartu al duzu esnea?\n—Ez dut nik esnearen zuria ere ikusi, Marixe.\n—Azeri barrabasa izan da! Esnerik gabe konformatu beharko dugu gaurkoagatik.\nBiharamunean Marixek pentsatu zuen bere kabutan: "Ez duk esnea hiretzat izango, Luki barrabasa!". Hala, esnea gorde, eta lixiba egosten jarri zuen. Lixiba irakiten hasi zenean, apar zuri-zuria igo zen marmitan gora: bene-benetako esnea zirudien.\nEntzun zuen berriro auzoko gizonaren ahotsa uste zuena esaten:\nMarixe, ahuntza ikusteko itxurak eginaz, joan zen ikuilura, hala azeria engainatuko zuelakoan. Baina, azeriaren ordez, Peru agertu zen leiho ondora eta pentsatu zuen:\n"Gosaldu gabe gelditu ninduan atzo. Orain, aldiz, Marixe joana duk ahuntza ikustera. Okasio polita diat bapo gosaltzeko".\nEta, zurrut! eta zurrut!, marmitako lixiba guztia irentsi zuen.\nHura tripako mina! Han ez zen Peruren triparentzat batere pozik.\nUne hartan leiho ondora inguratu berri zen azeriak, Peruren tripetako deskalabro hura ikusita, pentsatu zuen bere kabutan:\n"Ez duk erraza gizonak ulertzen: esnea hartuta halako minak izaten baldin badituzte, zergatik ez didate eman nahi ahuntzari jaizten diotena? Neri ez dit kalterik egiten!"\nBitartean Marixek, ahuntzarekin ezer ez zela gertatzen ikusi ondoren, etxera bueltan zetorrela, Peruri esan zion:\n—Baina, baina, Peru! Lixiba hartuta gosaltzen baldin baduzu, esnearekin garbitu beharko dituzu galtzak.\nEntzun eta ekin: emazteak mahai azpian gordeta zeukan esne marmita hartu eta hara sartu zituen Peruk bere galtzak, lixibak emandako beherakoarekin zikin-zikin eginda zeuzkanak. Hala, esne guztia hondatu zuen, eta galtza zaharrak erre zitzaizkion.\nMarixek, haserre, agindu zion Peruri:\n—Demontre baldarra! Errepara ezazu ikuiluko atea eta azeria ez dadila bertara sar!\nHasi zen Peru atea zaintzen. Halako batean, ahuntza irten zen ikuilutik. Peruk ikusi zuen ahuntza azeriaren kainaberadira zihoala, baina pentsatu zuen bere kabutan:\n"Azeria ez dadila sar agindu zidak Marixek. Baina ezer ez ahuntzari buruz".\nMarixeren deiadarra entzun zuen:\n—Peru! Ez al dizut esan ikuiluko ateari erreparatzeko azeria sar ez dadin!\n—Eta ez da sartu, Marixe!\nEmazteak, haserre, ahuntza hartu, ikuilura eraman eta bertan lotu zuen:\n—Zaude ate aurrean, Peru, ahuntza zaintzen ez bada ere, zeruko izarrak kontatzen gutxienez.\nHalaxe, egun hartan hasi zen Peru lehendabiziko aldiz izarrak kontatzen.\nHandik gutxira, azeriak deitu zion artasorotik:\n—Peru! Peru! Hator, ahuntz talde ederra zegok hemen.\n—Ez nauk engainatuko!\n—Ahuntz taldearena gezurra bada, betirako joango nauk hemendik. Egia bada, ikuiluko ahuntza niretzat.\nArtasorora joan eta hango artabizarrak ahuntz talde batenak zirela uste izanda, zorra kitatzera behartu zen Peru.\nAzeria atzetik zuela, Marixerengana joan eta gertatutako guztia esan zion Peruk emazteari. Marixek, orduan, atarian zegoen azeriari:\n—Luki jauna, erruki zaitez...\n—Zorrak zor izaten dira beti!... Baina ez duzue esango Lukik bihotz gogorra daukanik: biharko gosaria barkatuko dizuet... Huraxe izango duzue ahuntzari jaitziko diozuen azken esnea.\nJaitzi zuten biharamun goizean ahuntza eta Marixek hango esnea ikusi zuenean marmitan, esan zion Peruri:\n—Azken esne hau hartzen badugu, ezer gabe! Salduz gero, berriz, ahatea erosiko genuke; ahateari gibela gizenduko litzaioke; gibelarekin patea egingo genuke; patea salduta, txerria erosiko genuke; txerriaren urdaiak salduta, behia; behiaren solomoak salduta, artaldea. Hara nik nola nahikoa hazienda lortu esne marmita bakar batetik!\n—Goseak nago ni! —egin zion protesta Peruk. Baina Marixe bereari jarraitu zitzaion:\n—Eta jendeak, hainbesteko etxekoandrea naizela ikusten duenean, "Agur, Marixe!" esango dit kalean.\nGosearekin ahaztuta, Peruk ere ez zuen Maixek baino gutxiago izan nahi:\n—Neri ere bai, neri ere "Agur, Peru!" esango didate kalean —poztu zen Peru.\nEta "Agur!" esaterakoan, ohi den bezala burua makurtu zuen Peruk erreberentzia gisa. Jo zuen esne pitxarra buruarekin eta esne guztia irauli zuen zolura.\n—Agur, Peru; agur, Marixe! —esanaz aldegin zuen azeriak, ahuntz eta guzti.


Nik tri #izanezberdin udalekuak 2018: Triatloia euskaraz | ARAZI: IDEIAK BOROBILTZEN (Zarautz) Hezkuntza programak eta sentsibilizazio kanpainak, Web eta Komunikazio zerbitzua, diseinu eta seinaleztapena, museoen kudeaketa eta dinamizazioa\nAstebeteko egonaldia lagunartean kirolaz eta aisialdiaz gozatzeko euskaraz, paregabeko ingurunean. Jolasen bitartez kirol jarduera ezberdinak egingo dira, triatloia osatzen duten hiru kirolak izanik gehien landuko direnak: igeriketa, bizikleta eta korrika. Arratsaldetan, aldiz, aisialdirako unea izango da eta txangoak eta ekintzak burutuko ditugu tokian tokiko ingurunean: hondartza, igerilekuko jolasak…\nArotz-Eneako udalekuak 7 urtetik 14 urterakoei zuzenduak daude. Txurrukakoak berriz, 7 urtetik 17 urtekoei zuzenduak. 15 urtetik aurrekoek teknifikazioa eta errendimendua landuko dute, saio hauek aisialdiko jarduerekin uztartuko direlarik.\nUdalekuen helburu nagusia lagunartea sortzea eta balioen transmisio-tresna izatea da, elkartasuna eta laguntasuna, izaera aktiboa eta positiboa, ahalegina, diziplina eta norbere burua hobetzeko grina, elkarlana, konpromisoa eta gizarte inklusioa, ohitura osasungarriak, besteak beste. Dena EUSKARAZ.\nHeziketan eta udalekuen antolaketan eskarmentu handia duen lantaldeak antolatua: Nik Tri triatloi elkartea, Arazi, Fitgüne eta Kutxa Fundazioaren babesarekin aurten ere esperientzia ahaztezin bat eskaini nahi diete gazteei.\nIkusi aurreko edizioko bideoa:\nAurreko edizioko bideoa ikusi: Kirol udalekuak euskaraz: Txurruka 2017 (Nik Tri #izanezberdin)\nInformazio guztia: www.niktri.eus\nInformazio gehiago: info@niktri.eus helbidean edo 943.83 3641 / 628.643069 telefonoetan. Izen-ematea: www.niktri.eus helbidean


Juan Antxieta musika eskolako ikasleek ikasturte amaierako jaialdia egingo dute bihar - Uztarria (Azpeitia)\nJuan Antxieta musika eskolako ikasleek ikasturte amaierako jaialdia egingo dute bihar\n2019ko eka. 11a, 12:31\nBihar, asteazkena, izango da Klasikomik Juan Antxieta musika eskolako ikasleen ikasturte bukaerako jaialdia, Soreasu antzokian; 19:30ean hasiko da ekitaldia, eta 200 ikasle inguruk parte hartuko dute ekitaldian.\nIazko jaialdiko argazki bat. Ikusi haundiago | Argazki originala\nIkasturte osoan zehar ikasitakoa agertokian erakusteko aukera izango dute Juan Antxieta musika eskolako ikasleek bihar, asteazkena, ikasturte amaierako jaialdia egingo baitute Soreasu antzokian, 19:30ean hasita. Klasikomik izena jarri diote emanaldiari musika eskolako kideek, eta Mari Jose Bikendi eskolako zuzendariaren esanetan, musika klasikoari duen "seriotasuna" kendu nahi izan diote; horregatik, instrumentu klasikoez gain, "bestelako instrumentuak" ere erabiliko dituzte jaialdian.\nGuztira, musika eskolako 200 ikasle eta irakaslek parte hartuko dute jaialdian, eta San Martin egoitzako eta Goienetxe fundazioko kideak ere izango dira emanaldian. Gaur, asteartea, egingo dute jaialdiko parte hartzaileek azken entsegua.


Gutxienez, 62 dira Euskal Herrian urte hasieratik hildako langileak | LAB SINDIKATUA\nLan Osasuna Idazkaritza Prekarietatea Hiltzailea Gutxienez, 62 dira Euskal Herrian urte hasieratik hildako langileak\nLehenik eta behin, LAB sindikatutik senide, inguruko eta lankideei gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu. Babes hau hilabete honetan hildako langile guztien ingurukoei zabaltzen diegu.\nEibarrekoa bezalako istripu ez traumatikoak ere lan-istripuak dira. Ez dira kasualitatez ematen laneko orduetan, zorte txarragatik, ez da enpresariek dioten moduan “ez dutela lanarekin zerikusirik”.\nJakina da horrelako gertaerak lan zehatz batzuetan gertatzen direla, baldintza zehatz batzuen pean, lanean jasotzen diren presioak eta estresa bihotzekoak eta zirkulazio gaitzen ezinbesteko faktoreak direla eta gehienetan, oinarrizko faktore gauzatzailenak direla. Bizi eta lan baldintzek eragindakoak ere badira.\nGainera dagoeneko istripu ez traumatikoak, bihotzekoak, iktusak bilakatu dira heriotz lan istripuen lehendabiziko faktoreak.\nLan istripu guztien atzean lan-baldintzak daude. Erritmo azkarrek, presioak edo autoritarismoak gaixotasun ezberdinak sortarazten dituzte eta hainbatetan, heriotzera eramaten gaituzte.\nArgi daukagu lan istripuak, traumatiko, ez traumatiko eta joan-etorrikoak, ez direla zoriak edo kasualitateak sortutakoak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza baino.\nLABen argi dugu, bizi eta lan duinak behar ditugula, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugula. Norbanako, familia eta jendarte osoarena den lakra honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza direla, lan harremanen eta joku arauen aldaketa batetik etorriko dela aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.\nHorregatik LABek dei egiten du langile guztientzako lan-baldintza duinen aldeko borroka egitera.\nHeriotza honen aurrean protesta egiteko, ABCko enpresa-batzordeak orduerdiko lanuztea egingo du bihar, azaroaren 6an, enpresa aurrean, Eibarren. 13:45etik 14:15era izango da lanuztea eta bien bitartean, langileek kontzentrazioa egingo dute enpresa aurrean (Azitain poligonoa, 6. zkia).


Aralarri kendutako lau batzordeek badituzte arduradunak - Aretxabaleta - Goiena.eus\nAralarri kendutako lau batzordeek badituzte arduradunak\nMirari Altube 2006-05-11 14:02\nAralarrek Gobernu batzordetik alde egin ostean hiru zinegotziei batzordeen ardura kendu zien alkateak. Asteleheneko osoko bilkuran ardurak banatu zituzten, eta Xabier Sarasuari egun erdiko lan jarduna kendu zioten.\nHona batzordeek izandako aldaketak:\nKultura Saila: Galo Sanchez, Xabier Sarasuaren ordez.\nEuskara: Maitane Urrutia, Xabier Sarasuaren ordez.\nSegurtasuna eta Herri Antolamendua: Jesus Mari Herrasti, Felis Beltran de Herediaren ordez.\nIngurumena: Arritxu Oliden alkatea, Joxe Anjel Antxiaren ordez.\nMankomunitatean Sarasuaren ordezkoa Maitane Urrutia izango da; Udal euskaltegian Mikel Uribetxeberria; eta Suradesan alkatea. Sarasuari egun erdiko lan jarduna kentzeko isilpeko bozketa egitea eskatu zuten Aralarko zinegotziek. Hala, 7 boto alde, 1 kontra eta 3 nulo azaldu ziren; hiru horiek "autoritarismoari ez" zioten. Bai PPko zinegotziak, bai PSE-EEkoak ez zuten ondo ikusi ardura guztiak EAJk bereganatzea.\nEAJ-EAk azalpenak eman gura izan ditu Sarasuaren kontuaren inguruan oharra kaleratuz. Udal gobernua EAJ-EA, Aralar eta Ezker Batuaren artean osatzea erabaki zutela, taldeari aberastasuna ekarriko zuelakoan diote. Baina lan taldeko desadostasunak kanpora atera izan direla modu desegokian salatzen dute, gobernu kideen haserrea sortuz. Ekimenak positiboak izan direnenean bere lana balitz bezala zabaldu dituela Sarasuak salatzen dute eta aldrebes gertatutakoan "besteen eta bereziki alkatearen erabakien ondorio izan balira bezala kaleratu".\nAralarrek bestalde, argi utzi gura du gezurretara jo duela EAJk "beren burua zuritzeko". Gobernu batzordea aholku emaile hutsa dela gogorarazi du, eta alkateak duela boterea. Komunikabideetan beti Aralar taldea agertu izan dela argitu du eta Sarasua bozeramailea besterik ez dela. Aralarrek egindako lanak eta herritarrak jakitun egoteak eragin diela egonezina diote. Edonola ere oposiziotik lanean jarraitu eta ezkerreko aliantza baten alde egingo dutela azaldu dute.


Ospitalean nork bere buruarekin topo egitea\n2018ko abenduaren 16a, igandea | Ordua Euskal Herrian 02:45:35\nXabier Artola ::Deception island\nAne Iruñeko ospitalean dago, lagunak Himalayan istripua izan duelako. Hari begira dago, baina bere buruarekin egingo du topo, gogoetan hasi delarik. “Deus ez da amaitzen, nork bere barruan hala sentitzen duen arte” hitzekin hasten da Xabier Artolaren Deception island narrazioa; 2010eko Kutxa Donostia Hiria saria irabazi zuen eta Alberdania argitaletxeak publikatu du orain. Bigarren pertsonan idatzitako ipuin honekin lortu duen saria ez da aurrenekoa Artolaren ibilbidean. Hor daude, besteak beste, Julene Azpeitia eta Tene Mujika ipuin sariak edota Gabriel Aresti ipuin lehiaketan eman zioten accesita. Orain, bilduma bat atontzen ari da Artola.


Zauritu bat Ingemar parean, trenbideko oinezkoen pasabidean - Usurbil - Noaua.eus\nZauritu bat Ingemar parean, trenbideko oinezkoen pasabidean\nNoaua Aldizkaria 2019-12-28 12:29\nGoizeko 11:30ak pasatxoan izan da ezbeharra trenbidean, Ingemar parean dagoen oinezkoen pasabidean. Lagun bat zaurituta eraman dute ospitalera. Usurbilgo Udalak beste behin gogorarazi duenez, "puntu arriskutsuei irtenbide bat ematea ezinbestekoa eta presazkoa da".\nEzbeharren urte amaiera izaten ari gara Usurbilen. Aurreko asteburuan bi auto istripu jazo ziren, herri hau zeharkatzen duten A-8 eta N-634 errepideetan. Beste ezbehar baten berri heldu zaigu gaur trenbidetik, Ingemar pareko oinezkoen pasagunetik hain zuzen. Antza, Oriorantz zihoan goizeko 11:34ko trena Usurbila heldu den unean gertatu da. Lagun bat zauritu da Ingemar pareko oinezkoen pasagunean. Zaurituta eraman dute ospitalera. Halakoetan ohikoa den moduan, istripuak Donostia eta Zumaia arteko tren zerbitzua eten eta atzerapenak eragin ditu. Eguerdirako jada ohiko martxan zebiltzan trenak bai Donostia aldera, baita Oriorantz ere.\nUdala: "Irtenbide bat ematea ezinbestekoa eta presazkoa da"\nUsurbilgo Udalak berri eman duenez, "zauritua ospitalera eraman dute baina proben zain, arriskutik kanpo dagoela dirudi". Udaletik azpimarratzen dutenez, "tamalez, istripu honek are modu nabarmenagoan islatzen du segurtasun falta. Pasabide seguruak behar ditugu".\nHain zuzen, N-634 errepidearekin batera, Troia, Ingemar edota Txokoalde pareko trenbideko oinezkoen pasaguneak ditugu herriko beste puntu arriskutsuak, Usurbil jasangarriago eta seguruago baten alde lan egiteko 2018ko martxoan jendaurrean aurkeztu zuten "Puntu beltzik ez" herri plataformak gogorarazi izan duen moduan. Hauei guztiei, "irtenbide bat ematea ezinbestekoa eta presazkoa da", Udaletik nabarmentzen dutenez.\nUdaletik iragarri dutenez, "dagokien arduradunekin harremanetan jarraituko dugu arazoa konpon dezaten".\nLau zauritu bi istripuetan\nAsteburu gatazkatsua izan genuen aurrekoa Usurbil zeharkatzen duten bi errepide nagusietan. A-8an istripua jazo zen hilaren 21ean, 27. kilometroan, Aritzeta inguruan, Irungo noranzkoan. Eusko Jaurlaritzaren Larrialdi Zerbitzuek berri eman zutenez, bi zauritu eragin zituen istripuak, biak Donostia ospitalera eraman zituzten.\nN-634 errepideko 5,6. kilometroan gertatu zen bigarren istripua, Usurbil eta Aginaga artean, Oriorako noranzkoan, ostiraletik larunbaterako gauerdian. Bi autok elkar jo zuten eta istripuak zauritu bat eragin zuen Jaurlaritzaren Larrialdi Zerbitzuen arabera. Biharamunean Ertzaintzak baieztatu zuenez ordea, bi pertsona larriki zauritu ziren, bi autoetako gidariak hain zuzen; 72 urteko emakume bat eta 42 urteko gizonezkoa. Bi autoek elkar jo zutenean, bi zaurituak autoetan harrapatuak geratu ziren. Bertaratu ziren suhiltzaileek atera behar izan zituzten ibilgailuetatik. Aipatu moduan, biak larriki zaurituta, Donostia ospitalera eraman zituzten. Istripuaren ondorioz, Oriorako noranzkoan N-634 errepidea itxi behar izan zuten.


30/10/2014 16:21 0 comments\nEuskara herria josteko, Hamarratz\nSORTZEN elkarteak HAMARRATZ proiektua aurkeztu du. Hezkuntza elkarteak adierazi duenez, auzolanez egindako joste-lana da. Txikitasunetik handitasunera, Euskararen Herriko lau puntu kardinaletan jositako ohial zatiaz egindako panpin erraldoia izango da. Instalazio artistiko parte-hartzaile eta mugikorra. Hamaika beso eta hanka izango dituen Hamarratz panpinak, euskaraz bizi, ikasi, abestu, maitatu, amestu... nahi duen herria irudikatuko du.\nEuskararen Herria, josia. Ekimen mugikorra izaki,...\n26/10/2014 11:22 0 comments\n13/10/2014 15:35 0 comments


Balorazio prozesua - Galileo proiektua\nNork ebaluatuko du nire ideia?\nEbaluaketa egin behar duten adituek nire izena bai al dakite?\nZein alderdi baloratuko dituzte adituek?\nZenbat denbora itxaron beharko dut irabazleetako bat naizen jakiteko?\nZe alde dago lurraldeko irabazle baten, sari bereziaren irabazle baten, eta irabazle nagusiaren (GALILEO Master) artean?\nIdeia bera izendatua izan al daiteke sari bat baino gehiagorako?\nNork ebaluatuko du nire ideia?:\nLurralde bakoitzak 3tik 12ra bitarteko aditu kopuruaz osatutako epaimahai independente bat izendatu du, berariaz dagokion eskumenean aurkeztutako ideiak ebaluatzeko. ESNCko sari berezien babesleek ere aditu-taldeak izendatu dituzte, barrukoak batez ere, kasuan kasuko sari berezietara aurkeztutako ideiak ebaluatzeko.\nEbaluaketa egin behar duten adituek nire izena bai al dakite?:\nIdeien ebaluaketa prozesu anonimoa izango da, ideia bakoitzak bere identifikazio-kode propioa izango baitu. Adituek, ebaluaketa prozesuan zehar, ID hori bakarrik ikusi ahal izango dute. Hala ere, lurralde batzuek edota sarien babesleek, aparteko finalista kopuru bat, beren ideiak aurrez aurre aurkeztera gonbidatu ahal izango dute. Gonbidapena jasotzen badu, jakina, bere nortasunaren berri izango da. Une horretan, dena den, jada finalista izendatua izan behar du.\nZein alderdi baloratuko dituzte adituek?:\nKalifikazio ona jasotzeko, irizpide hauek dira: espero diren etekinak eta ideiaren berrikuntza maila, GNSS teknologiek proiektuan izan duten garrantzia, bideragarritasun teknologikoa,merkatuan izan lezakeen arrakasta, alderdi legalak eta arriskuak.\nZenbat denbora itxaron beharko dut irabazleetako bat naizen jakiteko?:.\nAdituen nazioarteko taldeak irailean egingo du azkeneko bilera. Bilera horren ondoren, lurraldeko sari bat edo sari berezi bat irabazi duzun jakinaraziko zaizu. Kontuan izan, ordea, irabazleen izenak ez direla jakinaraziko, ofizialki, urrian / azaroan sari-banaketaren zeremonia egin arte\nZe alde dago lurraldeko irabazle baten, sari bereziaren irabazle baten, eta irabazle nagusiaren (GALILEO Master) artean?:\nLurraldeetako irabazleak, lurraldeetako aditu-taldeak hautatuko ditu; eta sari bereziaren irabazleak, berriz, kasuan kasuko babesleetako aditu-taldeek. Irabazle nagusia (GALILEO Master) lurraldeetako irabazle guztien eta sari berezien irabazle guztien artetik hautatuko da. Nazioarteko ebaluaketa horretan, lurralde partehartzaile bakoitzeko aditu batek esku hartuko du.\nIdeia bera izendatua izan al daiteke sari bat baino gehiagorako?:\nBai, gehienez hiru sari irabaz daitezke. Gerta liteke parte hartu duen ideia bat, lurraldeko irabazle, sari berezi baten irabazle, eta irabazle nagusi (Galileo Master) suertatzea.\nIzena ematerakoan hala adierazten baduzu, zure ideia ez da ikusgai jarriko, ez eta publikoaren sarian parte hartuko ere. Sari baten irabazle suertatuz gero bakar-bakarrik jarriko da ikusgai, ideiaren edo proiektuaren deskripzio txiki bat.


Ezagutu isildutako historia, gure arbasoek urratutako xendra eta kaleetan barrena.\n2019ko abuztuaren 05a\n1 Enaren bidea\nMauleko espartin lantegietara joaten ziren emakumeek egindako ibilbideari jarraitzen dio proposamen honek. XIX. mende amaieran eta XX. mendearen hasieran, asko ziren Nafarroatik eta Aragoitik mendiak gurutzatuz lanera abiatzen zirenak Zuberoako hiriburura nola Biarnora, Oloroera; udazkenean zein udaberrian joaten ziren, eta “ainarak” (enarak) deitzen zieten sarritan.\nHandik ez zituzten soilik janzkera, orrazkera edo kanta berriak eramaten etxera, migrazio horrek utzitako arrastoa askoz sakonagoa zen. Nekazaritza edo artzantzara ohituriko emakumeek lan guztiz ezberdina egin behar zuten tailerrean, baldintza ez oso honetan; urte erdiz bizi ohi ziren ideia aurrerazaleagoak egosten ziren Zuberoako gune industrializatuetan.\nEta bidean bizi izandako esperientziak ere ez ziren makalak: hiru edo lau egun irauten zuen oinezko bidaian arrisku ugari izaten zituzten –berez, legez kanpokoa zen muga horrela gurutzatzea–, askotan lainoak galduta.\nErronkariko espartingileen ingurukoak zaizkigu ezagunenak; Mendiak Bizirik elkarteak urteak daramatza historia hori berreskuratzen, enarak igarotako tokiak balizatu eta informazioa paratuz. Lau eguneko ibilbide zirkularra osatu dute: Belagua-Linza, Linza-Laskun, Laskun-San Martingo Harria, San Martingo Harria-Belagua. Inguruko gailur ezagunenak igoko ditu bidaiariak (Hiru Erregeen mahaia, Petretxema, Auñamendi...) Txamantxoiako oihan zabaletan edo Larrako paisaje ikusgarrietan barrena.\nBerrikitan, eskualdearteko proiektu bat jarri dute martxan, antzerki, erakusketa eta dokumental batekin emakume horien bizimodua ezagutarazteko. Horri esker, Zaraitzu ibarrean haien izenak eta argazkiak biltzen hasi dira orain gutxi.\nNon: Nafarroa, Zuberoa eta Biarno\nIraupena: Lau eguneko oinezko ibilbide zirkularra\nLuzera: 65 km (Ibilbide leunagoa egiteko aukera, kolore zuriz)\nZailtasuna: Mendian ibiltzen ohituta dagoenari zuzendua\n2) Joakin Iturbe bidelapurraren artadian\nEuskal historiografiak gaizkile gisa irudikatu izan ditu XVIII. eta XIX. mendeko bidelapurrak, agiri ofizialetan ere ez da gauza onik haien inguruan. Manuel Antonio Madariaga Patakon famatua salbu, gainerakoak ahaztuta izan ditugu, eta ahoz aho iritsi izan zaigu haien oihartzun lausoa.\nAitzitik, gero eta froga gehiago ditugu esateko mendian ezkutuan aritzen ziren pertsona horiek ez zirela lapur hutsak, askok bazutela estimurik herritarren artean, bandolero sozialak zirela alegia. Hor dugu, esaterako, Batxi Landa Tretatxu, Bizkaiko lapurren gobernadorea. Hektor Ortegak liburu eder batean azaldu digu botereari erresistitu zitzaiolako egin zutela menpeko klaseek “heroi”, justizia nahi bat zegoelako atzean. Seguruenik, zerikusia izan zuen XVIII. mendean kapitalismoa baserriko lehengaiekin espekulatzen hasi izana.\nArno mendiaren inguruak ere bidelapurren kabi izan ziren. Txomin Beltza ikazkinaren berriak iritsi izan zaizkigu, edo Joakin Iturbe Santua elgetarrari buruzkoak. Azkeneko hau trabukoa eskuan ibili ei zen denbora batez Gipuzkoa eta Bizkaiko mugan dagoen Arnoateko lepoan, Mendaron. Handikiei dirua lapurtu eta maizterrei bueltan itzultzen ziela dio kondairak. Kortsario ere ibilia, Santua-k makina bat aldiz egin zuen ihes korrejidorearen atzaparretatik, lagun zituen herritarrei esker. 1799an harrapatu eta Donostiako Motako gazteluan hil zen giltzapean.\nIbilbide honek, bidelapurraren atzetik garamatza PR Gi-43 xendra jarraituz. Mendaroko Sahatzu baserrian abiatu, Arnoatera igo, eta berriz ere Mendarora itzultzen da. Tartean, bidelapurren ezkutaleku izan zen artadi itxia igaroko dugu, egun Gipuzkoako zabalena. Eta zeinek daki, agian haietako batekin topo egiteko zortea izango dugu.\nNon: Gipuzkoa (Mendaro)\nIraupena: Goiz pasa bat.\nLuzera: 8,3 km\nZailtasuna: Bidea marra hori-zuriz seinalatuta dago, baina sasiak janda askotan\n3) Martxoaren 3ko memorial ibiltaria\nGasteizko hiriaren izaera aldarazi zuen iragan hurbileko gertaera baten berri bertatik bertara jakiteko aukera ematen du bisita gidatu honek. 1976ko martxoaren 3ko langile sarraskiaren eszenatokiak ikusiko ditugu Zaramaga auzoan barrena.\nFrankismoaren azken urteetan mugimendu asanbleario zabala sortu zen Gasteizko lantegietan; arriskutsuegia erregimenaren erreformistentzat. Hala, 1976ko greba orokorra odolez zapaldu zuten, bost langile hil eta ehunka zaurituz. Erantzule politikoek oraindik ordaindu gabe daukate krimena.\nIbilaldi honetan bost geldialdi egingo dira eta gida baten eta audioen bidez azalpenak jasoko dituzte bisitariek orduan gertatutakoaz. Toki bakoitzean martxoaren 3ko oroimenari loturiko artelan bat dago paratuta. Manifestariak babestu ziren San Frantzisko elizara sartzeko aukera ere badago, eta collage teknikaz osaturiko proiekzio batekin poliziek irratitik emandako aginduak entzungo ditugu, hormigoizko paretak ere dardaraziko dituen hotzikara bat sentitu arte.\nMemoriala osatu daiteke Oroitour tour politikoa eginez. Gasteizen barrena, XIX. mendetik hasita gaur egun arte hiriak izandako bilakaeraren bestelako kontakizuna da, bertsio ofiziala borrokatzeko diseinatua eta ulertzeko 70eko hamarkada ernaldutako langile mugimendu indartsu horren jatorria zein den.\nNon: Araba (Gasteiz)\nIraupena: 2 ordu inguru.\nLuzera: 1,6 km\nZailtasuna: Ez du inolako zailtasunik.\nInformazioa: www.gasteizm3m.org (ezinbestekoa da bisitak egin aurretik izena ematea).\n4) GR-225: Ezkabako ihesa gogoratuz\n1938ko maiatzaren 22an Ezkaba mendiko San Kristobal gotorlekuan giltzapetutako 795 preso errepublikarrek ihes egin zuten. 1934tik kartzela-laborategi gisa erabilia, gerra zibilaren beroenean 2.500 lagun pilatu zituzten frankistek, hotza, gosea eta miseriazko baldintza penagarritan.\nIhes egindakoetatik 206 mendian hil zituzten ehizakiak balira bezala, inguruko herrietan antolatutako pertsekuzioen ondorioz; azken urteetan, epaiketa gabe hil eta lurperatutako askoren gorpuzkinak azaleratzen ari dira. Gainerako gehienak harrapatu egin zituzten eta berriz ere gotorlekuan sartu zigor oso gogorrekin –horietatik 14 Iruñean fusilatu zituzten, ihesaldiaren antolatzaileak zirelakoan–. Lau presok baino ez zuten lortu muga igarotzea.\nIhes egitea lortu zuen haietako batek ustez egin zuen bideari jarraitzen dio GR-225 ibilbideak, Urepeleraino. Lau etapatan banaturik (Ezkaba-Olabe, Olabe-Saigots, Saigots-Sorogain, Sorogain-Urepel), Jovino Fernández Leongo anarkistak sasian zela bi astez urratu zituen bidezidorretan barrena, aukera izango dugu “bizipenen arkeologia” egiteko eta hein txiki batean jakiteko zer sentitu zuen kasik hanka hutsik Ultzama eta Arga herioan igaro zituen miliziano hark.\nNafarroako Gobernuak gertaera hura gogoratzeko abian jarritako proiektuaren parte da GR-225 ibilbidea. Europako ihesaldi handiena izan zen Ezkabakoa, baina hala ere orain gutxi arte ilunantzean egon izan da. Zeharkaldian informazio panelak daude eta mendian fusilatutakoen hainbat hobi ere bisitatu daitezke, oroimen ariketa etengabea eginez.ç\nNon: Nafarroa Garaia, Nafarroa Beherea\nIraupena:Lau eguneko oinezko ibilbidea\nLuzera: 53 km\nZailtasuna: Sasoi betean dagoen ororentzat\n5) Txango bat bunkerren erraietan\n1936ko Gerran Bilbo eta inguruak tropa faxistengandik defendatzeko eraiki zuten Agirre lehendakariaren gobernuaren aginduz “Burdinazko Gerrikoa”. Muskizko Punta Luceron hasi eta Fikan amaitzen zen gotor-lerroa; gutxi gorabehera 80 kilometro zituen, lubaki, metrailadore-habi eta bunkerrez osaturik.\nIngeniaritzako obra erraldoi hori osatzeko, arkitektu eta aparejadoreez gain, 14.000 langile aritu ziren lanean –tartean adin guztietako emakumeak–; inguruko bide eta errepideak ere hobetu zituzten, komunikazio sare sendoa osatzeko. Lanak 1936ko azaroan hasi zituzten eta 1937ko ekainean frankistek erasoa jo zutenean oraindik erabat amaitu gabe zeuden.\nAskoren usterako “menperaezina” zen Burdinazko Gerrikoak, bi egun besterik ez zituen iraun zutik. Euskal imajinarioan traizio baten sinbolo gisa ageri zaigu hesiaren erorketa: Alejandro Goikoetxea ingeniariari egotzi izan diogu errua, planoak frankistei eman zizkielako. Ondoren frogatu den gisan, azpiegiturak funtsezko akatsak zituen, eta taktika militar berriei aurre egiteko desegokia zen. Hala, abiazio italiarraren eta Condor legio alemaniarraren bonbapean gudariek apenas izan zuten aukerarik.\nGerrikoaren zati handienak dinamita bidez lehertu zituzten ondoren, barruko burdina ateratzeko, baina bunkerretako aztarna ugari iritsi da guganaino erdi erorian. Eusko Jaurlaritzaren Gogora institutuak 2016tik bultzatutako lankidetza proiektu bati esker ondare hori balioesteko “Memoriaren ibilbideak” osatzen ari dira seinaletika bateratuarekin. Oraingoz, gerrikoaren zati batzuk zeharkatu daitezke Gueñesen (12 km), Ugaon (2,5 km) eta Galdakaon (6,9 km, 3,6 km eta 1,5 km-ko hiru ibilbide).\nBurdinazko Gerrikoaren osagarri moduan, beste hainbat lerro ere jaso ziren 1937an. Esaterako, Artxanda mendian badaude lubakiak eta 2 km-ko zeharkaldia egin daiteke, Bilbo azken unera arte defendatu zutenen omenez Aterpe 1936 elkarteak jarritako eskulturatik hasita. Horrez gain, Larrabetzun, Sopela eta Berango artean, eta Laudion ere badago aukerarik gerrikoari buruzko interpretazio zentroak bisitatu edo ibilbideak egiteko talde memorialisten eskutik.\nIraupena: Ibilbidearen arabera\nLuzera: 80 km (soilik zati batzuk seinalizatuta)\nZailtasuna: Ez du zailtasunik, autoz ere bisita daitezke toki zehatzak\nInformazioa: www.gogora.euskadi.eus edo www.cinturondehierro.net (Sancho de Beurko elkartea)\n[Artikulu hau ARGIAren Aktualitatearen Gakoak 2019 udako gehigarrian argitaratu da. Eskuratu nahi baduzu, sartu gure Azokara]\nKanal hauetan artxibatua: Aktualitatearen Gakoak 2019 | Oroimen historikoa | Mendiak\nAktualitatearen gakoak 2019\nG7 Biarritzen: Badatoz munduko sheriffa eta bere laguntzaileak


Etxerat: "Gure hamalau senideak berehala bizirik eta etxean izan nahi ditugu!"\nArgazkian, gaurko agerraldia Donostian.\nJone Lazkoz (Jesus Mari Mendinuetaren bikotea):\nGaur hemen bildu garen senideak preso gaixo larrien senitartekoen ordezkariak gara, eta ezin hobeto ezagutzen dugu gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten gure senideen egoera erreala zein den. Hauen artean aurkitzen da Iosu Uribetxebarria, zoritxarrez oraindik preso jarraitzen duena. Izan ere, Espainiako Espetxe Zaintzako Jose Luis Castro epaileak Iosu Uribetxebarriaren baldintzapeko askatasuna onartu zuen pasa den astean. Baina, hau ez da gauzatu oraindik.\nIosuri 2005eko apirilean neurri handiko tumore bat detektatu zion urologoak ezker aldeko giltzurrunean eta urte bereko maiatzean minbizia diagnostikatu zioten. 2005eko ekainaren 9an, ezkerreko giltzurruna kendu ziotean; ondorioz, bizi arteko kontrola eta tratamendua beharko zuela jakinarazi ziotelarik. 2006ko abenduan gaixotasun larri eta sendaezina izateagatik bere baldintzapeko askatasuna eskatu zen Madrileko Espetxeko Zaintza Epaitegi Zentralean, 2007an ukatu ziotelarik. 6 urte geroago baldintzapeko askatasuna onartu dute, baina hala ere, preso jarraitzen du, berehala aske beharko lukeen arren. Egoera krudel honetan preso jarraitzeak, gure senide eta lagunei salbuespeneko neurriak aplikatzen dizkietela baieztatzen du honek.\nEspetxeko bizi baldintzek eragin zuzena izan dute Iosuren egungo egoeran. Izan ere, espetxean mantenduz, jarraipen eta tratamendu egokia jaso gabe, kanpoan egonik baino arrisku handiagoa zuen gaitza berpizteko. Kalean 2 urtetan mota honetako gaitza berpizteko arriskuaren aukera %51koa delarik jada.\nEspainiako gobernuak Iosuren askatasunaren aurrean eta gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten beste hamahiru presoen aurrean duen jarrerak argi erakusten dute zer nolako mendeku gosea duten. Giza eskubideen defendatzaile direla aldarrikatzen duten horiek etengabe aritzen dira gure senide eta lagunei eta guri moral klaseak ematen, legea izaten dituzte hizketagai. Baina, gure senideen eskubideez eta eurei aplikatu beharreko legeei buruz ari garenean, guzti hau albo batera utzi eta publikoki adierazten dute ez zaiela gure senideen egoera inola ere axola. Horregatik, pertsona demokratiko zein moral garbikoak diren horiengana zuzentzen gara. Hainbestetan eskatu dugun eskubideen errespetua gauzatzeko garaia iritsi delako. Eta exijentzia hauek egin ditzakegula uste dugu, guk, herrialde honetako beste hainbat familiak bezala, oso ondo dakigulako zer den sufrimendua. Egunero lehen pertsonan bizi baitugu, gure senideen bizitzak eskuetatik alde egiten digun bitartean. Zer egiteko asmoa duzue guztion sufrimenduarekin amaitzeko? Noiz hasiko zarete guztion giza-eskubideak errespetatzen?\nEzin dugu ahaztu gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten beste hamahiru presok espetxean jarraitzen dutela, eta kalean egon beharko luketela. Bereziki aipagarria delarik Txus Martinen kasua. Txusek nahasmen eskizo-afektiboa du. Eta Laguntza Protokoloa ezarria du. Hala ere, abuztuaren 28an Zaballako espetxeak bat-batean protokoloa hautsi, eta Txus ordu batzuez bakarrik utzi zuen. Espetxeak, eta zehazki isolamendu edo bakartzeak, eragin zuzena du bere osasunean. Izan ere, Txus ia 8 urtez erabat bakartua egon da espetxean, eta egoera honek eragin dio egungo gaixotasuna. Honegatik, ezin du inola ere bakartua egon! Eta Laguntza protokoloa ezarria du, bere buruaz beste egiteko arrisku erreala duelako!\nIosu Uribetxebarria, Txus Martin, Gotzone Lopez de Luzuriaga, Josetxo Arizkuren, Inmakulada Berriozabal, Iñaki Etxeberria, Jesus Mª Mendinueta, Jose Angel Biguri, Jose Migel Etxeandia, Iñaki Erro, Gari Arruarte, Aitzol Gogorza, Jose Ramon Lopez de Abetxuko eta Isidro Garalde ez dira hamalu pertsonen izen soilak. Gure hamalau senide dira eta hitzak albo batera utzita, berehala gurekin batera, bizirik etxean izan nahi ditugu!


Taiga edo baso boreala\nLurburuetan edo inguruetan, eta mendi garaietan kokatzen dira natur ingurune hotzak. Inguru horietan oso jende gutxi bizi da, kokapen geografikoaren eta klimaren ondorioz, tenperaturak oso baxuak direlako eta elur ugari egiten duelako.\nLau ingurune hotz nagusi bereiz ditzakegu: lurburuak, tundra, taiga eta mendi alpinoak.\nLurburuetako iparraldeko (boreala) eta hegoaldeko (australa) inguruak oso hotzak dira. Eguzkiaren izpiek Lurreko beste edozein puntutan baino inklinazio handiagoa dutelako dira hain hotzak.\nBi lurburuek kontraste handiak dituzte. Faunan, argi eta garbi, ikusten dira kontraste horiek. Artikoan, hartz zuriak, azeri artikoak, itsas txakurrak, mortsak, narbalak (itsasoko animalia) etab. aurki ditzakegu. Antartikan, pinguino ugari eta itsas txakurren hainbat espezie daude.\nIpar hemisferioan, tundra, baso boreala eta energi iturrien (petrolioa, gasa eta ikatza) aztarnategiak daude, eta horrek gizakiari jarduera batzuk egiteko aukera ematen dio. Hego hemisferioan, Suaren Lurraldean izan ezik, ez dago ez tundrarik eta ez baso borealik eta nazioarteko hitzarmenek meategien ustiapena debekatua dute.\nTundra (finlandieraz zuhaitzik gabeko lautada esan nahi du) lurburuetako ingurunearen eta taigaren edo koniferoen basoaren arteko natur ingurunea da. Landaredia, sastrakadiek (txilarra, zumea eta urki nanoa), goroldioek, likenek eta algek osatzen dute eta ez dute 50 cm. baino gehiagoko altuera hartzen.\nOso ingurune lehorra bada ere, tundrako fauna oso aberatsa da. Animalia handienen artean idi musketaduna eta elur-oreina (Ipar Amerikan karibua) aipatu behar ditugu. Otsoak, azkonar jatunak eta azeri artikoak ere badaude.\nTundran hegazti-espezie gutxi batzuk baino ez dira modu iraunkorrean bizi, elur-hontza adibidez. Hala ere, urtero hegazti migratzaile ugari igarotzen dira handik, hala nola, hegazti zangaluze txiki batzuk eta hainbat ahate-espezie. Ugaztun txikiak ere badaude, hala nola suslikak, lursaguak eta lemingak, beste animalia askoren elikagai direnak.\nTaigak (errusieraz baso iluna eta misteriotsua) Ipar Amerikako, Siberiako eta Eskandinaviako azalera handiak hartzen ditu. Taigako klimari dagokionez, neguak oso hotzak dira eta elur asko egiten du. Udak hezeak dira. Horregatik da hain pobrea lurra. Landarediari dagokionez, landare koniferoak dira nagusi, pinuak edo izeiak adibidez. Iparraldeko mugan koniferoak eta hosto erorkorreko zuhaitzak nahastuta daude.\nFauna oso aberatsa da, koniferoen basoak janari ugari eskaintzen baitie (haziak, kimuak, azalak etab.) belarjaleei. Baso borealeko animaliarik handiena altzea da. Pisutsuena, bisonte amerikarra. Kontrolik gabeko ehizaren ondorioak jasan ondoren, espezie horiek suspertzen ari dira berriro ere.\nMendi alpinoei Alpeetako mendizerratik datorkie izena. Alpeak Europa Erdialdeko hegoaldean daude eta 1.200 km- batean kokatzen dira, Genoako golkoan hasi eta Danubio ibairaino (Frantzia, Italia, Suitza eta Austria) heltzen dira. Baina Amerikako Mendi Harritsuak, Appalacheak eta Andeak, Asiako Kaukasoa eta Himalaia, Afrikako Atlasa eta Etiopiako, Kenyako eta Ruandako mendiak eta Australiako mendikatea ere, alpinoak direla esaten da.\nMendi alpinoen banaketa geografikoaren ondorioz, mendi horietako landarediak eta faunak espezie asko biltzen ditu. Landaredia baldintza klimatikoen (tenperatura baxuak eta haize gogorrak) egokitzapenaren erakuslea da, eta landareak, baxuak, trinkoak eta ia zurtoinik gabeak dira, eta askok sustrai luzeak dituzte, lurzoruan hobeto finkatzeko, eta lur lehorretan ura lortu ahal izateko.\nFauna ere, mendiak non dauden kontuan izanda, ugaria da, eta animalia asko daude: ungulatuak, hala nola, Asiako mufloia, Tibeteko gazela, Tibeteko astoa, jaka, antilopea, basahuntz alpetarra etab.; felidoak, hala nola elurretako lehoinabarra; hegaztiak, hala nola belatxinga, arrano beltza, kondorra, txolarre alpetarra etab.


BINILO & DIGITAL MERKATURATZE DATA: 2020ko irailak 24\nA1 – Condor\nA2 – Behin Batian\nA3 – Juliana\nA4 – Ama Hil Zaigu\nB1 – Frank\nB2 – John Cazale\nB3 – Hezurgabeak\nPiano kolpe batek eta zintzarri hotsek hasiera ematen dioten disko bati buruz hitz egiteko aukera izatea opari bat da edozein kazetarirentzat. Izan ere, Amoranteri horrenbeste atsegin dugun distira dario; badakizue, hainbat kontzeptu elkarrekin itsatsi eta testu itxuroso bat idaztea errazten digun hori. Mikel Laboaren kantu baten bertsioa egiteko autotunea darabilenari buruz hitz egiteak abangoardia eta tradizioaren arteko talkaz aritzeko aukera ematen baitugu, herri-musikaz eta halakoez. Bertso zaharren grazia eta egungo joerak nahastea baino hoberik ez baitago euskaldunok liluratzeko.\nDiskorako zuzenekoetan ohikoa duen alkandora loreduna erantzi du Amorantek baina, eta luma zorroztera behartzen gaitu horrek. Lasai, elgoibartarraren betiko elementuak topatuko ditugu oraindik ere: tronpetak, sintetizadoreak eta gitarrak osatutako hezurdura mantentzen dira, baita ohikoa duen sakratuaren eta profanoaren arteko oreka ere. Arian-arian osatzen dituen soinu matrioxka horien muin hauskorra inoiz baina ageriago uzten dute abestiok, ordea. Pop disko bat da hau beste ezer baina gehiago, molde garaikideak erabiltzen dituena Amorantek bere-berea duen aurpegietako bat erakusteko.\nKlixeez harago, Iban Urizar era askean aritu da berriz, instrumentu, ahots eta gailu ezberdinak gainjarri eta estruktura bakarrak sortu eta eraisten. Egiten duena pertsona bakarreko ganbera-musika baita, finean; edo soto-musika, nahiago baduzue. Izaera bizi hori da liluratzen gaituena, emaitzak aldiro ezberdinak izanagatik. Oraingoan, inoizko biluzien datorkigu Amorante, horretarako jantzi beltz dotore bat propio sortuta. Ospatzekoa da, mugimendu etengabe horren argazki bat gordetzeko ematen dizkigun aukerak urriak baitira.\nSKU: 0f1c7 Kategoriak: BINILO, LP, MUSIKA Etiketak: Aitor Etxebarria, Amorante, Ander, Bilbao, BIRA Produkzioak, Concrete Cut Studios, Iban Urizar, La Caja De Tipos, Londres, Mala (Bilbo) Estudioa, Maria, Mariano Hurtado, Mateusz Majewski, Mikel Laboa, Oskarbi Seinek


topic_facet:"Lanbide Heziketa" topic_facet:"Landa inguruneko gorputz eta kirol ekintzen gidaritza (Heziketa zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Mendekotasun-egoeran dauden pertsonentzako arreta (Heziketa Zikloa). Erdi maila" topic_facet:"Ezintasuna dituzten pertsonentzako jarduera fisikoak (Modulua)" topic_facet:"Gizarte eta kultur zerbitzuak (Lanbide Arloa)"\nProposatutako gaia: Lanbide Heziketa Proposatutako gaia: Landa inguruneko gorputz eta kirol ekintzen gidaritza (Heziketa zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Mendekotasun-egoeran dauden pertsonentzako arreta (Heziketa Zikloa). Erdi maila Proposatutako gaia: Ezintasuna dituzten pertsonentzako jarduera fisikoak (Modulua) Proposatutako gaia: Gizarte eta kultur zerbitzuak (Lanbide Arloa)\nEzintasuna dituzten pertsonentzako jarduera fisikoak (Modulua) Gizarte eta kultur zerbitzuak (Lanbide Arloa) 1 Gorputz eta kirol ekintzak (Lanbide Arloa) 1 Gorputz eta kirol ekintzen sustapena (Heziketa Zikloa). Goi maila Lanbide Heziketa Landa inguruneko gorputz eta kirol ekintzen gidaritza (Heziketa zikloa). Erdi maila Gehiago ... Mendekotasun-egoeran dauden pertsonentzako arreta (Heziketa Zikloa). Erdi maila 1 Osasun arreta (Modulua) Guztiak ikusi ... gutxiago ...


Ahozko euskarari buruz zenbait ohar\nSaussurek zeinu linguistikoaren izaera esplikatzeko erabilitako paper orriaren adibidea semantikara eramanez gero, hizkuntzaren ulergarritasuna ere berezi ezinezko bi planoren mende dago: mezua eta hotsa. Mezua ez da deus soinuen gorputza kentzen bazaio,eta beraz mezuaren ulergarritasuna soinuen kateatze perfektoan datza, oso neurri handian behintzat. Horrela, hizkuntza batetan hots estrainuz jantzitako esaldia, sintaxia eta semantikaz zuzen josita ere, esaldi estrainua gertatuko da, inperfektoa eta ulergaitza hizkuntza horretako hiztun arruntarentzat.\nEuskararen menpekotasun diglosikoan, hizkuntza ikasteko guraso-seme-alaben kanale espontaneoa gero eta laburtzenago doa, eta zabaltzenago ordea eskola eta komunikabideen trasmisiorako bide programatua. Lehen, euskara etxetik zetorren euskaldunberriak minoria intrepidoa zirelarik; orain, eskolan ikasten da euskara, eta euskaldun berriak gehiengo dira hiri handi guztietan. Gerora, prozesu hau derrigorrezkoa izango dela dirudi. Horregatik, hizkuntzaren zabalkunde eta ikaspidea garantizatzeko ardura konkretua daukatenek, hala nola maisu-maistrek eta irrati-telebistako lokutoreek, oso gogoan eduki beharko lituzkete hizkuntzaren alderdi fonikoak, ahozkerak alegia, daukan garrantzia.\nMitxelenak ziona gogoratuz "...el respeto a la letra escrita domina hasta los lingüistas, a pesar de que una larga experiencia les ha enseñado a no sacar las letras del reducido campo que les corresponde". Izan ere, kultura kapitalistak baztertu egiten ditu idatzirik ez dauden hitzak (legea ere idatzirik dago); ahozko hizkuntza mintzatu eta aditzea eginkizun rutinario eta aseptikoa bilakatu da, bere ohizko balio magikoak soil galduz.\nEuskara ere harrapatu du izurriteak, eta gaur egun bere historia osoan ezagutu ez duen eragin kutsakorra dauka hizkuntza idatziak. Euskara batua, eredu literario eta idatzia den heinean, hizkuntzaren irakaskuntzara, hezkuntza osora eta komunikabideen idatzizko nola ahozko ihardunetara aplikatu behar izan da. Jakina, euskarak berez defentsa kaskarra dauka letra idatziaren zurrunbilo honen kontra, normalizazio ezaren ezaugarnen arteko bat, hain zuzen ere, gizarteak orobat onartzen duen mintzaera tipifikatu eta estandarizatua ez izatea baita.\nEuskara batua, sortzez eta helburuz, idaztekoa da, eta euskalkiak bernz idatziak izan badira ere, kanale espontaneoetatik iraunbidea izan duten ahozko mintzaerak. Halabaina, nork bere hesparrua betetzen duen eran, gezurrezkoa da euskara batua / euskalkiak kontrajartze hori. Batetik, hizkuntza inoiz normalizatuko balitz, euskara batua euskalki ofizial eta estandarra bihurtuko litzateke besterik gabe, gainerakoen izatea ukatu gabe noski. Eta bestetik, normalizazioak berak eskatuko lioke euskara batuari ahozko mintzaera (hots, euskalki) bihurtzeko moldaketa.\nNolanahi ere, arazo honek ez du soilik ikutzen 1968an Euskaltzaindiak erabakitako bidea. Zalantza handiegirik gabe esan liteke euskara batuaz kanpo idatzitako euskerak ere besteak adina ahaztuta dauzkala ahozko hizkeraren erreferentziak oro. Euskalkiz idazten diren gauzarik bakarrenetakoak Auspoak argitaratzen dituenak dira; harritzekoa ere ez da, bertsolaritza baita euskaldunok dugun mintzamenaren gordeleku bakarra.\nLetra inprimatuaren eraginik handiena, beraz, hizkuntzaren izaera foniko berezia bereganatu eta aldaeraztea da. Hitzak esan egin beharrean, irakurri egiten dira maiz. Idatzitakoa ahoz interpretatu ordez, letrek zabaltzen bere aginte estua. Hauxe da, zoritxarrez, euskaldun berri gehienei, ikastoletako haur guztiei eta euskaldun zahar askori ere gertatzen zaiona. Guztiok jaso ahal izaten duten hizkuntz eredua, izan ere, idatzian baitago oinarrituta (metodoak, testu liburuak, aldizkariak). Gurean ere, aitortu beharra daukagu ahozko hizkera den bezala traskribatzen den guztietan, ondorio parregarri edota akusatzaileak lortzeko egin izan dela.\nIrakasleek ere, ba dute zer esanik noski arazo honetan. Euskara ikasi nahi duen helduak, eskolako haur erdaldunak ez du hobeki ulertuko polikiegi eta zehatz-mehatz idatzita dagoen bezala errepikatzen bazaizkio esaldi guztiak, eta gainera mintzamolde oker eta desbideratuak ikasiko ditu. Azkenerako, euskaraz orain arte sekula entzun ez den hotz-kateatze era berria ari zaigu sortzen.\n"Hizkuntzaren egitura gramatikala ezin da irakatsi hitzak baliatu gabe, ez eta hauen hotsak bazterrean utziz ere" diote Saville eta Troike-k. "...ahozkerak diskurtsoaren abiada arrunta jarraitu behar du (...). Honek berdin balio du hotsak nahiz elementu prosodikoak irakasteko, azken hauek garrantzi haundikoak baitira ahozko hizkuntzaren adierazpen zuzena lortu ahal izateko" berriz Renzo Titone-k. Hizkuntza berriak jabetzeko prozesuan, elebitasunaren teoriko guztien arabera, ulermen-mintzamenak behar du lehendabiziko lekua, hizkuntza idatziaren irakasketa gerorako utziz. Entzun-esanez ikastez gero, ordea, ahozko ihardunaren ezaugarri guztiak behar dira zaindu, eta hauen artean ezaugarri gramatikalak dira hain zuzen balio inplizitoa besterik ez daukatenak.\nGaur egun, haur ikastolaratu guztiek aho batez diote "ez da etorri", "ezta etorri" ohizkoaren ordez. Idatziaren poderioz, euskaldun berriek "ikusiz gero" (sic), "ikusi (e)zkero" arruntaren lekuan. Gero eta galtzenago dira "enaiz", "enaute" eta kidekoak; gero eta normalago, berriz, "ezait", "ezarete". Maizegi entzuten da "zeresan du?", erdal -r- leun bakar hortaz. Gure gurasoen hizkerak derrigorrezkoak zeuzkan "umia", "baserriya", "emengua" ez ditugu ia entzuten jadanik. Era honetara, hitzak bakarka ahozkatzen dituzte euskaldun inperfekto guztiok, berez ahozkoari dagokion etengabeko kateatze jarraitua erabat suntsituz.\nAzentuari buruz, ba dakigu zaila dela mintzatzea maila teorikoan, baina nork bere hizkuntza propioan esamolde oker eta zuzenak intuitiboki hautatzeko duen ahalmen horrek esaten digu sarritan entzuten diren azentu batzuk ezinezkoak direla. Arlo honetan, inon baino hobeki, nabarmentzen da euskaldun berriengan mintzamena xuxen finkatuko lukeen eredu argi bat ez eskeiniak zer-nolako menpekotasuna dakarren, gaztelerazko erritmo eta periodo guzti-guztiak aplikatu beharra baitaukete besterik ezean.\nIrakasleak ohituta daude jadanik "neretxéa" entzuten, multzo bakarrean eta azentu bakarrez, gaztelerazko "micása" bezalaxe, llana eginez. Gainerakoan ere, intentsitatezko azentu bakarra entzuten da beti "és da etórri" gora-behera musikalari dagokion alderdia erabat ahaztuz "eztá etórrí". Leioan duela urte bete euskalari famatu haiek bildu zirenean, Txillardegik idatzirik zeraman bere txostenean eskabidea Euskaltzaindiari euskara batuan azentuaren idazketa erabaki zezan. Baina aurkezterakoan ahaztu edo ez ausartu.\nEsaldiaren pausa eta doinua bereziki hankazgora darabiltza edozein euskaldun berrik edota ikastoletako haurrek. "Andoni etorri al da?" eta "Andoni etorri da?" nekez desberdinduko dituzte. "Ote" duen esaldirik behar bezala esateko aztarrenik ere ez. "Alegia", "izan ere", "jakina" eta kideko beste hamaika halako behar bezala esateko gauza ez.\nEskoletan, ikastoletan eta euskaltegi modernoetan hizkuntza irakasteko metodoak moldatu eta egokitu beharra dago, ikasleak ahozko hizkeraz era automatiko eta espontaneoaz jabe daitezen. Ahozkoa menderatu ahala, idatzizkoaren trukoak ikastea erreza baita. "Hiztegia aukeratzerakoan iritzirik nagusienetako bat hizkuntzaren egiazkotasuna da. Beti galdetu behar diogu geure buruari: Hau al da haur estranjeroak erabiliko lukeen hitza?". Hauxe dio M. Finnocchiaro-k haurrei hiztegi berria irakasteaz mintzatuz. Gure ustez, beste hainbeste esan liteke aipatu ditugun ahozko hizkeraren ezaugarri hoiei buruz. Eta Txillardegirekin ados, Euskaltzaindiak euskararen Ortologia moldatuko balu, laguntza apur bat eskainiko lioke anitz ikasle-irakasleri. Euskara batua ahozko euskalkia bilakatzeko lehenengo urratsa emango bailuke.


Saint-M'Hervé - Wikipedia, entziklopedia askea.\nKantonamendu canton of Vitré-Est\nBalazé, La Chapelle-Erbrée, Erbrée, Montautour, Vitré, Bourgon eta La Croixille\n691 (%51.3) 665 (%49.4)\nSaint-M'Hervé Bretainiako udalerri bat da. Administraiboki Frantziako Ille eta Vilaine departamenduan dago Bretainia eskualdean. 2013an 1360 biztanle zituen.\n2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 1.344 ziren. Familiak 501 ziren, horien artean 106 pertsona bakarrekoak ziren (63 bakarrik bizi ziren gizonak eta 43 bakarrik bizi ziren emakumeak), 166 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 205 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 24 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 569 etxebizitza zeuden, 513 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 19 bigarren erresidentzia ziren eta 37 hutsik zeuden. 549 etxeak ziren eta 17 apartamentuak ziren. 513 etxebizitza nagusietatik 376 bere jabearen bizilekua ziren, 130 alokairuan okupaturik zeuden eta 6 doan lagata zeuden; 3 etxek gela bat zuten, 29 etxek bi zituzten, 100 etxek hiru zituzten, 121 etxek lau zituzten eta 261 etxek bost zituzten. 447 etxebizitzek parking plaza bat zuten azpialdean. 196 etxetan auto bat zegoen eta 285 bi edo gehiago zeuden\nPopulazio piramidea de Saint-M'Hervé el 2009 .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 837 ziren, horien artean 673 aktiboak ziren eta 164 inaktiboak ziren. 673 pertsona aktiboetatik 642 lanean zeuden (358 gizon eta 284 emakume) eta 33 langabezian zeuden (17 gizon eta 16 emakume). 164 pertsona inaktiboetatik 66 erretiraturik zeuden, 61 ikasten zeuden eta 37 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Saint-M'Hervé udalerrian 527 unitate fiskal zeuden, 1.400 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana 16.502€ zen.\n2007an zeuden 37 komertzioetatik, 1 erauzte enpresa zen, 2 janari enpresak ziren, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 14 eraikuntza enpresak ziren, 5 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen, 1 finantziazio enpresa zen, 4 higiezinen enpresak ziren, 2 zerbitzu enpresak ziren, 1 administrazio publikoko enpresa zen eta 2 «beste zerbitzu jarduera batzuk» multzoan sailkatutako enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 20 zerbitzu publikoetatik, 2 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 3 margolariak, 4 zurginak, 3 iturginak, 2 argiketariak, 2 ile apaindegiak, 1 jatetxe eta 1 higiezinen agentzia.\n2000. urtean Saint-M'Hervé udalerrian 69 nekazaritza-ustiategi zeuden, 2.058 hektarea erabiltzen.\nLa Chapelle-Erbrée (4,4km)\nLa Croixille (5,3km)\nRésumé statistique[Betiko hautsitako esteka] Datu estatistikoen laburpena de Saint-M'Hervé udalerrirako INSEEn.\nÉvolution et structure de la population[Betiko hautsitako esteka] Datuen estatistikak de Saint-M'Hervé udalerrirako INSEEn.\nBNF: 15257242d (data)\nOrriaren azken aldaketa: 4 urtarrila 2022, 03:32.


Hizkuntza arruntaren filosofia - hiru Presentacion - Urrutiko Lanbide Heziketako Institutua\nXX mendea: azken korronteak/\nHizkuntza arruntaren filosofia/\nRyle, Langshaw eta Strawson, datu biografikoak\n1953.urtean Ludwig Witgenstein-ek bere bigarren lana, Filosofia-ikerketak, argitaratu zuenetik, hizkuntzaren filosofiak norabide berria hartu zuen berriz. Berrikuntza Oxford Unibertsitatean sortu zen, logikaren positibistek garatutako eskema zorrotzei erantzuteko helburuarekin. Ikuspegi filosofikoaren korronterik eraginkorrena dugu eta baita hermeneutika kontinentalaren etsai nagusiena ere.\nRyle-ren hitzetan eguneroko bizitzan erabiltzen ditugun hainbat adierazpen sistematikoki nahaspilatsuak gertatzen dira, beren irabazpidezko forma dela eta. Nahaste horiek paradoxa eta antinomia itxura dute, eta gramatika-analogiak proposizio deskriptibo eta metafisiko baten artean bereizten uzten ez digunean sortzen dira.\nRyle-ri, kontzeptu bati ez dagozkion logika-itxurak ezartzean agertzen diren arazo filosikoak interesatzen zaizkio. «Hura maitasun bila etorri zen» eta «Hura hemendik ibili zen» ez dira kategoria berekoak, gramatikari begira berdintasuna agertzen duten arren.\nArazo horiei irtenbidea aurkitzeko asmoz, Ryle-k kontzeptuen geografia ezarri zuen, analisiaren bitartez esanahi-mailak bereizten saiatuz.\nMakina barruko mamua\nKategoria-akatsen neurriko arazo eta nahasteen jatorri nagusienetariko bat kartesianismoa da. Adimena eta gorputzaren arteko dualismoan oinarrituz, kartesianismoak ekintza psikikoen interpretazio ez zuzena ematen digu. Jarrera zuzentzen duen gorputzak entitate ez-materiala duela sinestean, akatsa sortzen omen da. Ryle-k ikuspegi horri «makina barruko mamuaren dogma» izena eman zion.\nHorren aurrean, Ryle-ren ustez, adimenaren ekintzak edo ekintza psikikoak egoera zehatz baten aurrean aritzeko moduak besterik ez dira.\nModu berean, norberaren ezagutza eta besteen ezagutza ezberdintzeko arrazoirik egoteari uko egiten dio. Ez dago adimenaren ekintzeetara heltzeko modu berezirik.\nOxford-eko Liburutegiaren grabatu ingelesa.\nHizkuntza Austin-en arabera\nAustin-ek hizkuntzaren erabileraren ugaritasuna aintzat hartu eta ugaritasun horren ikerketa sistematikoa egiten saiatzen da.\nHizkuntzaren oinarrizko eta ohizko erabilera baieztapen eta ezeztapenak egitea dela uste dutenen aurka egiten du. Hitzak deskribatzeko soilik balio dutenaren susmoari gezur deskriptiboa esaten dio.\nHizkuntza erreala aztertzerakoan bi adierazpen mota bereiz daitezke:\nEgiaztatze-adierazpenak ekintzaren bat adierazteko edo gauzen egoerak deskribatzeko erabiltzen dira eta egia ala gezurrezkoak izan ohi dira.\nBurutze-adierazpenak ekintza bat burutzeko erabiltzen dira: «benetan diotsut», «zin egiten dizut X egingo dudala», etab. Kasu horretan ekintza burutzea hiztunaren eta baldintza objektiboen eskuetan dago.\nBereizketa honek ekarri zizkion arazoak kontuan izanik, Austin-ek mintzamen-ekintzen sailkapena egiten du:\nLokuzio-ekintzak (zerbait esatean datzate).\nLokuziorik gabeko ekintzak (zerbait egitean burutzen ditugu).\nPerlokuzio-ekintzak (lokuziorik gabeko ekintza bat egin izanagatik burutzen ditugunak).\nHornikuntza kontzeptuala Strawson-en arabera\nHitzak eguneroko erabilera arruntean berriz erabiltzean arazo filosofikoak desagertzen direlaren susmoari uko egiten dio. Strawson-en ustez filosofoaren zeregina norberaren hizkuntzaren azpian diren oinarriak aurkitzea eta adieraztea da.\nFilosofoaren zeregina hizkuntzaren azpiegitura azaleratzea da; Strawson-ek hornikuntza kontzeptuala esaten dio zeregin horri.\nHornikuntza kontzeptuala mundua ulergarria egiten dituzten kontzeptuetan datza, eta horiei esker munduarekiko esperientzia izaten dugu.\nMetafisikaren helburua munduarekiko gure harremanetan erabiltzen dugun hornikuntza kontzeptuala da.\nMetafisikaren edukia, munduari buruz pentsatzen eta hitz egiten dugunaren muin aldaezina osatzen duten kontzeptu, kategoria eta lotura multzoan datza.\nEgitura kontzeptualari buruz hitz egin dezakegu, modu eragabean agertzen zaizkigun kontzeptuz osatutako unibertsoak orden bat duelako azken finean.\nFilosofoaren zeregina egitura hori ikertu eta azaltzean datza, munduari eta gauza bereziei buruzko deskribapenak argitzeko helburuz.\nRamón Guillén Balmes-en eskultura.


fiestas archivos - Arduratu\nHasiera » Etiketa: fiestas\n2015 Abu 18\nBilboko Konpartsak eta Etorkintza Elkargoa elkarlanean beste urte batez\nEtiketak: alcohol, Aste Nagusia, Bilboko Konpartsak, consumos, fiestas, prevención, reducción de riesgos\nBilboko Konpartsak eta Etorkintza Elkargoa, beste urte batez, elkarlanean aritu dira Bilboko Aste Nagusian alkohol kontsumoaren arriskuen prebentzioa eta murriztapena lantzeko.\n2014 Abe 19\nEtiketak: alimentación, celebraciones, educación, familia, fiestas, Navidad, niños y niñas, salud\nEzinbestean, hurrengo egunetako Gabon ospakizunak ahalik eta gehien disfrutatzeko ideiak eta aholkuak bildu ditugu aste honetan. Gabon zoriontsuak opa dizuegu denoi!\n2014 Abe 16\nGabonak ospatzeko prestatzen\nEtiketak: familia, fiestas, Navidad, regalos\nGabon ospakizunak gehien maite dugun pertsonekin bizitzeko eta disfrutatzeko unea dira. Sarritan, luzaroan ikusi ez ditugun senide eta lagunekin batzen gara. Maite ditugunekin egun lasaiak igarotzeko aukera izan beharko litzateke urteko sasoi hau, baina batzuetan, egun stresagarriak bilakatzen dira.\nHau ez gertatzeko, ospakizunak sinplifikatu eta lehentasunak argi eduki behar ditugu, diru eta denbora gehiegirik eman gabe prestakuntzetan.\n2014 Urr 31\nEtiketak: adolescentes, cannabis, ciencia, creatividad, educación, familia, fiestas, género, ocio y tiempo libre, sociedad\nAste honetan sarean aurkitu ditugun berrietako batzuekin bukatuko dugu urria…\n2014 Abu 19\nBilboko Konpartsak eta Etorkintza elkarlanean Bilboko jaietan\nEtiketak: alcohol, consumos, fiestas, prevención, reducción de riesgos, sustancias\nPrebentzio komunitarioaren esparruan lanean aritzeak ez duela zentzu larregirik komunitatearen partaidetzarik gabe uste dugu Etorkintza Elkargoan eta horregatik, aurtongo jaietan Bilboko Konpartsekin elkarlanean aritzeko sortu zitzaigun aukera aprobetxatu genuen eta egun hauetan txosnetan eskuragarri egongo den material bat garatu dugu.


Bidasoako ahotsak archivos - Página 2 de 5 - Txingudi online - Hondarribia, Irun y Hendaia desde otro punto de vista\nA&B Shows, Asier Burguete – Bidasoako Ahotsak\nA&B Shows ikuskizunaren eta entretenimenduaren alorrean lan egiten duen enpresa irundarra da. Pandemiaren garaian hasitako proiektua izan arren, kulturaren munduan tarte bat irekitzea lortu du jada. Asier Burguete irundarra da proiektuaren bultzatzaileetako bat eta A&B Showsek eskainitako ikuskizunen berri eman du.\nSarah Grandes artista Emigrazio eraikinaren Pello Bixente kaleko fatxada apainduko duen murala lantzen ari da. Udalak sustatutako Kultura Km0 programako proiektua da. Artista irundarrak espraia eta esmalte pinturak erabiliko ditu muralaren sorreran. Artistak azaldu duenez, eraikinaren ezaugarriak kontuan izanik, emakumeak, kultur aniztasuna, immigrazioa eta mugikortasuna islatzen saiatuko da.\nAmetsa Txiki Abesbatzak aurreko ikasturtea goitik behera baldintzatu duten oztopoei aurre egiteko bidea topatu du. Abeslari txikientzat ez da lan erraza izan maskara entsegu birtualekin tartekatzea, baina hala ere, ez dute etenik izan. Izan ere, ikasturte berria zalantzaz josita aurkezten bada ere, Leticia Vergara Ametsa Txiki Abesbatzako zuzendariak zailtasunak ilusioarekin gainditzeko prestutasuna adierazi du.\nErraldoiek eta buruhandiek harreman estua dute Irungo jaiekin. Irunen hiru dira erraldoiak dauzkaten elkarteak: Ondare Kultur Elkartea, Irungo Atsegiña eta Bidasoako erraldoiak. Iñigo Mangas Ondare Kultur Elkarteko lehendakariak erraldoi konpartsek bizi duten egoera azaldu du, jaietako ekintzarik gabeko urte honetan.\nTXINGUDI IKASTOLAKO KOMIKIAK – BIDASOAKO AHOTSAK\nTxingudi Ikastolako DBHko 3. mailako ikasleek komikien bitartez landu dituzte euskal arrantzaleek Ternuara egindako bidaiak. Elias Goiburu Gizarte irakasleak komikiak egiteko ideia nola sortu zen azaldu du eta komikiak egin dituzten ikasle batzuek esperientzia zer iruditu zaien kontatu dute. Erreportaje honen barnean Txingudiko ikasleek egindako komikietako bat txertatu da eta beste komikiak urte osoan zehar […]


AB: apirilak 16 & 17\n2021 apirila 18 by admin Leave a Comment\nItzuli gara! Ostiralean, oporren osteko lehen ADS taldeak izan zituzten LH5, DBH1, DBH2 eta DBH3koek. Hasieran, jolas entretenigarri bat egin eta, ondoren, gai baten inguruan hitz egiten eta hausnartzen egon ginen.\nLarunbatean, aldiz, Alai Batzara LH4 eta LH6koak etorri ziren. Eguraldi hotzari aurre egin genion jolas ezberdinetan parte hartuz. Tximeleta jolasa, animaliak imitatuz erreleboak, hitzak asmatzera… Oso ondo pasa genuen.\nDagoeneko hurrengoaren zain gaude. Datorren astean ohiko ordutegian jarraituko dugu. Aste ona izan eta zaindu!


2019 hauteskunde sindikalen emaitzak. ESKren erreibindikazio-sindikalismoa sendotu egin da - Telefónica Movistar | sindicato ESK sindikatua\n2019 maiatzak 19\n2019 hauteskunde sindikalen emaitzak. ESKren erreibindikazio-sindikalismoa sendotu egin da.\nTelefonicako hauteskunde sindikalen emaitzek baieztatu dutenez, ESK sindikatuak egiten duen sindikalismo aldarrikatzailea EAEn eta Nafarroan finkatu da.\nBehin emaitzak herrialde guztietan aztertu ondoren, baieztatzen da ESK-k erantzukizuna bere gain hartuko duela UGT-CCOO-Enpresa hirukotearen prekarizazio eta enplegu suntsiketa politikei kontrapisua egiteko.