Gernika « Ahaztuen Oroimena 1936\nErrigoitiko talaiatik, Gernikako bonbardaketa basatiaren lekukotza.\nPosted on 24 abril, 2022 Actualizado enn 25 abril, 2022\nMargari Barainka, testigantza jasotzeko unean (2022ko apirila)\n1922.urteko urtarrilean jaioa, ehun urte bete berri ditu Errigoitiko Margarita Barainkak. Ispasterkoa zen Fermin bere aita, eta Errigoitiko Madalenbeko baserriko Luzia Etxebarriakin ezkondu eta bertan bizi izan ziren, Margari izan zen familia honen lehen ondorengoa.\nErrigoitiko udaletxearen etxabean zegoen nesken eskolan gerra aurretik ikasi bazuen, beti gazteleraz aritu behar zen irakasle euskaldunik izan ez zuelako. Sarri joaten zen Gernikara, astelehen gehienetan bai behintzat. Baita aldiro Bilbora ere, ama Bilboko jatetxe baten sukaldari aritua zenez, trenak eskaintzen zieten aukeraz baliatuz txangoak egiten zituzten Bizkaiko hiriburura.\nErrigoitiko udaletxea. Argazkia: Indalecio Ojanguren. Gurre GIpuzkoa. AGG-GAO_OA01863\n15 urte zituen Margarik Gernika suntsitu zutenean. 1937ko apirilaren 26an Gernikako aire erasoa izan aurretik Margarik ez zuen gerraren gordintasunik nozitu. Baina astelehen horretako goizean, matxino faxisten alde borrokatu zuten hegazkin alemaniarrek Gerrikaitz eta Arbazegi (Munitibar, gaur egun) erasotu eta suntsitu zuten goiz horretan, etxetik ikusi zituen hegazkinak Oiz aldetik etorriaz Errigoiti parera arte heltzen zirela, itzulia hartzera.\nIkusitakoarekin bere ama mesfidati zen, Gernika bonbardatuko zutelakoan ziren, beldur ziren. Gernikako azokara bera bakarrik jaistea erabaki zuen amak, han, parean suertatu zitzaion arratsaldeko laurak inguruan hasi zen erasoa. Hiru orduz estolda estu batean babestuta, gauez lortu zuen amak etxera itzultzea.\n1937ko apirilaren 26ko Gernikaren aurkako bonbardaketaren ondorengo argazkia\nTartean etxekoak estu eta larri, eta larriago hurrengo egunetan frentea eta borrokak Errigoitira iritsi zirenean, etxetik alde beharrean, izkutatuta, tirokatuta, etxaldea trintxeraz josia, …\nMargariren bere nahia izan da gerrateko pasarteak kontatzea, berea izan da testigantza eskaintzeko iniziatiba. Ikusitakoa, entzundakoa eta bizitakoa kontatu digu, bere memoria irekiaz Margarik bere lekukotza eskaini digu.\nMemoriak ez gaituelako iraganean ainguratzen, oroitze kolektiboak etorkizun hobeago batera bideratzen gaituelako, eredugarria zara. Eskerrik asko Margari.\nEsta entrada fue publicada en Orokorra y etiquetada como Erritoiti, Gernika.\nMunitibar, aire erasoaren (1937-04-26) 85. urteurrenean omenaldia\nEsta entrada fue publicada en Munitibar y etiquetada como aire erasoa, Gernika, Munitibar.\nEmanaldia: Gernika batzordearen ibilbideari buruzko dokumentala\nPosted on 26 enero, 2022 Actualizado enn 31 enero, 2022\nEsta entrada fue publicada en Etxebarria, Orokorra y etiquetada como Gernika, Gernika Batzordea.\nMemoria eta literatura elkarrizketak: Ahaztuen Oroimena 1936 elkartea Gernikan\nPosted on 1 julio, 2020 Actualizado enn 21 julio, 2020\nEsta entrada fue publicada en Orokorra y etiquetada como Gernika, Ipes, Lauaxeta.\n1937ko apirilaren 25etik 27ra: Bonbardaketak eta frontearen haustura\nPosted on 25 abril, 2020 Actualizado enn 25 abril, 2020\n1937ko apirilaren azken egunetan, matxinatuen ofentsibak egun erabakigarriak markatu zituen, eta ordutik, gure memorian zein egutegietan azpimarratuak ditugu. Aurreko asteetan hasitako ofentsibarekin jarraituz (eta hilabeteetan fronte egonkortuan bezala), ezin izan zuten matxinatuak Bizkaian sartzea ekidin miliiziano eta gudariek. Egun hauen ezaugarria lurrez eta airez modu bateratuan jardun ondorengo herritarren aurkako eraso bortitza izan daiteke. Ezin esan ia urte betean bizitzen ari zirena, Lea-Artibaiko herritarrentzat ere gozoa zenik, baina 1937ko apirilaren azken egunetan, batez ere faxisten aire baliabideen nagusitasunak txikizio eta kalte material zein pertsonal ugari eragin zituen.\nBideo honetan, lau testigantza bildu ditugu, lau begirada hiru egun biltzeko. Memoria kolektiboa osatzen duten norbanakoaren bizipen eta begiradatik, bizitako hartatik, gaur egunean sentitzen duten moduan. 1937ko apirilaren 25 arratsaldean, Ziortza-Bolibarren, Luzar baserri inguruetako bonbardaketaren pasartea kontatzen du Nikasio Arriolak, eta biharamunean, apirilaren 26an, Munitibarren aurkako goizeko aire erasoa Rufina Abaituak. Egun hartako arratsaldekoa, Gernikako erasoa ezagunagoa da, baina Inma Bilbaoren kontakizunaren xehetasunak, esanguratsuak dira, gertaera haiek bizi eta 80 urtera jasotako testigantzan. Azkenik, Josefa Espillak, Beide baserrian (Etxebarria), gudarien erretirara eta gudarien ebakuazioa bizi izan zituen gauean. Biharamuenan, 27 goizean, sartuko zen faxisten zutabe bat, Urkaregi-Kalamuatik, Etxebarrira, handik Markina-Xemein sartzeko.\nEsta entrada fue publicada en Bolibar, Etxebarria, Hildakoak-zaurituak, Markina, Testigantzak y etiquetada como 1937, etxebarria, Gernika, gerra zibila, Markina, Munitibar, Ziortza-Bolibar.\nInmakulada Bilbaoren Gernika\nPablo eta Juliana, Morgako (Bizkaia) Zabale eta Ubille baserrikoak ziren Inmakulada Bilbao Olean gurasoak. Hala ere, Gernikara joan ziren familia osatzera, bertan kokatu eta sei seme-alaba izan ondoren etorkizun oparoa izango zutelakoan zeuden.\n1937ko apirilaren 26ko Gernikaren aurkako bonbardaketa eta anabasak hankaz gora jarri zituen familia honen proiektu eta itxaropenak. Etorkizuna bideratuta izatetik esku hutsik izaterako urratsak, lau ordu iraun zituen; maltzurkeria zital baten ondorioa izan zen.\nBat-batean etxerik gabe, jabegorik gabe, babesik gabe, izututa, baliabiderik gabe eta deserrira bultzatuak, erroak hautsita, nora ezean ziren.\nGerraren lehen lerrotik ihesi Muxikan (Bizkaia) hartu zuten babes. Handik, ahal izan zuten bezala Julianaren osaba baten Morgako Erroteta baserrira jo zuten. Bertan baina, gerrak, Bizkargiko borrokaldiak bizi eta pairatzera eraman zituzten.\nBatetik, Bizkargin izandako borroken ondorioz bertako urak kutsatu eta Inmakuladaren bi ahizpak tifusaz gaixotu ziren. Bestetik berriz, borrokak bukatu eta egunetara, 1937ko maiatzaren 28an Bizkargin zentinela bezala ziarduen faxisten soldadu batek, Luciano Olea Mandaluniz (Julianaren aita), 71 urteko gizona, tiro batez hil zuen etxetik orturako bidean.\nFamiliak ez zuen aurrera egiteko aukerarik Morgan, ondorioz, Deriorako bidea hartu zuten. Pablok, Derio eta Zamudion kokatuta zegoen “Esperanza y Cia” arma lantegian lan egiteko aukera izan zuen. Bizitokirik ez zutenez Enpresako burua zen Castor Uriarteren koinatu baten (abadea) etxean egon ziren apopilo.\nJatorriz Markinan sortu zuten “Esperanza y Cia” arma fabrika eta gerra kontuak medio urte batzuk Txorierrin egin ondoren, lantegia berriro Markinara itzuli zenean Inmakuladaren familiak ere Markina-Xemeinerako bidea hartu zuen, bertan bizimodua eginez.\nBaina Inmakuladak ezin ditu ahaztu bere sustraiak, ezin du ahaztu erroak zauritu zizkion bonbardaketan bizitakoa eta sarri gogoratzen bada ere, ezin omen du horretaz berbarik egin azaldatu gabe. Era berean, memoriak duen garrantzia sentimenduekin uztartuz hitz egiten du bere testigantzan; Inmakuladak pena baitu, bonbadaketan bizitakoaren ondoren bere memorian gordeta duena galtzen hasi baita; berarentzat ezinbestekoa baita memoria, ondorengoei gertatutakoa transmitutu ahal izateko.\nArtikulu honetan bere testigantzaren zati txiki bat agertzen dugu, Inmakuladak bizi izandakoa agerian uzten duen pasarte gordina.\nEsta entrada fue publicada en Orokorra y etiquetada como 1937, Gernika, memoria, testigantzak.\nPosted on 15 julio, 2016 Actualizado enn 17 julio, 2016\nInmakulada Bilbao eta Felix Pagegi\nDominga Txurruka Muniozguren\nPoliki poliki aurrera doa memoriaren funtsa. Joan berri direnen hutsunearen tristuraz (Juana Etxaniz 1923 Barinaga- 2016 Markina-Xemein, eta Juanita Barruetabeña Etxebarria 1925-2016)… baina beste batzuen testigantzak jasotzeko aukera izanaren pozaz. Egun hauetan eta inurri lanari esker Josefa eta Juli Baskaran ahizpen eta Agustin Unamunzagaren testigantzak jasotzeko aukera izan dugu, Dominga Txurrukarena, Inmakulada Bilbao edo Felix Pagegirena, Jose Uberuagarena bezela.\nEskertu nahi diegu, haien senide zein beraien arduran dauden langileei erakutsitako esku zabaltasun eta laguntasuna.\nAgustin Unamunzaga Unamunzaga\nJosefa eta Julia Baskaran Balentziaga\nTestigantzak altxorrak dira; gertatutakoa ulertzeko ezezik, golpe militarraren ondoriozko biktima eta herritarrek bizi izandako giza eskubideen urraketei zor zaien egia, erreparazioa eta justiziarako eskubidea bermatzeko ezinbesteko errelatuak. Haien memoria gure historia delako, oso garrantzitsua da esku artean duguna balioetsi eta testigantza, argazki, zein gainontzeko dokumentu jasotzea.\nEsta entrada fue publicada en Frankismoa, Orokorra, Testigantzak y etiquetada como ahaztuen oroimena, etxebarria, Gernika, gerra zibila, Markina-Xemein, memoria, mola generala hegazkinak gerra zibila ahaztuen orimena, Munitibar, testigantzak.


Nola transferitu aplikazioak Android txartelean SD txartelera | Androidea\nNola transferitu aplikazioak Android txartelean SD txartelera\nAndroid terminal modernoenak biltegiratzeko lekua asko handitu da azken urteotan, duela 16 urte 3 GB-tik 64 edo 128 GB-ra pasatu da. Biltegiratzeko leku kopuru handi horietan, zabaldutako biltegiratze espazioa gehitu behar dugu hori SD txartelaz baliatuz gehitu ahal izateko.\nAndroid gailu guztiek aplikazio guztiak barne memorian gordetzen dituzte. Gauza bera gertatzen da egiten ditugun argazki eta bideoekin. Denborarekin, gailua laguntza eske hasten da "Gailuaren biltegian ez dago nahikoa leku" bezalako mezuen bidez. Hori gertatzen denean, irtenbide onena da transferitu aplikazioak SD txartelera.\nGailuek argazki eta bideoez gain instalatzen ditugun aplikazio guztiak natiboki gordetzeko arrazoia da biltegiratzea askoz azkarragoa da SD txartel askotan aurki dezakeguna baino.\nBiltegiratze azkarragoa izanik, aplikazioak tkorrika egiteko denbora gutxiago erre eta argazkiak eta bideoak SD txartelean baino askoz azkarrago gordetzen dira.\n1 Mugitu aplikazioak SDra Android 6 edo berriagoetan\n2 Mugitu aplikazioak SDra Android 5 edo berriagoetan\n3 Gailuko biltegiratzea ez betetzeko aholkuak\n3.2 Diskoak okupatutako espazioa\n3.3 Ezabatu jada erabiltzen ez ditugun aplikazioak\n3.4 Gorde argazkiak eta bideoak SDn\nMugitu aplikazioak SDra Android 6 edo berriagoetan\nAndroid 6.0 Marshmallow kaleratzean, Google-k erabiltzaileei aukera ematen dien eginbide berria aurkeztu du mugitu instalatutako aplikazioak barne memorian gailuetatik SD memoria txarteletara.\nHau da Android-ek azken urteotan egin duen ezaugarri onenetako bat, batez ere 16 GB-ko espazioa azkar falta zen egun horietan. argazkiak eta bideoak SD txartel batera eramatera behartu gaitu edo kopiatu ordenagailura espazioa askatzeko.\nFuntzionalitate hau Google Photos abian jarri zenetik hilabete batzuetara iritsi zen, argazkiak eta bideoak hodeian erabat doan gordetzeko plataforma. gure argazki album osoaren kopia bat izateko aukera eman zigun.\nHala ere, 2020an, Google-k Google Argazkien bidez doako biltegiratzea eskaintzeari utzi zion, beraz, aukera bikain hau jada ez zegoen erabilgarri. erabiltzailea segurtasun kopia bat berriro egitera behartuz argazki edo bideo guztien ordenagailuan edo SD txartelean.\nZure terminalak Android 6.0-tik aurrera kudeatzen badu, jarraian jarraitu beharreko urratsak erakusten dizkizuet eskuratu aplikazioak SDra Android telefono batean.\nLehenengo eta behin, aplikazioek hartzen duten espazioa aztertu gure terminalean instalatu dugula benetan gure gailuan leku asko hartzen duten guztiak SD txartelera eramateko.\nInstalatutako aplikazioek betetzen duten lekua egiaztatzeko, jo Ezarpenak - Aplikazioak.\nAtal honen barruan, aplikazio guztiak bistaratzen dira gure gailuan hartzen duten espazioa.\nNahi ditugun aplikazioak argi ditugunean joan SD txartelera, egin klik kasuan kasuko aplikazioan Ezarpenak - Aplikazioak atalean.\nOndoren, egin klik Biltegiratzean. Biltegiratze barruan egin klik gainean Joan SDra.\nMugitu SDra botoia grisez agertzen bada eta sakatzen uzten ez badigu, esan nahi dugu ezin dugula aplikazioa SDra eraman.\nHori gertatzen da adibidez WhatsApp-ekin, gailuaren barne memoriatik soilik erabil dezakegun aplikazioarekin.\nMugitu aplikazioak SDra Android 5 edo berriagoetan\nGure terminalak urte batzuk baditu eta Android 5.0 edo aurreko bertsio batek kudeatzen badu, funtzio hau ez dago erabilgarri beraz, Link2SD edo App2SD bezalako beste aplikazio batzuk deskargatzera behartuko gaituzte.\nAplikazio horien arazoa hori da terminalak errotuta egon behar du, bestela, ezin izango ditugu Play Store-n eskuragarri dauden aplikazioak erabili instalatutako aplikazioak SD txartelera eramateko.\ngaratzailea: Bulent Akpinar\nApp2SD: bat-bateko tresna [ROOT]\nBi aplikazioak ingelesez bakarrik dauden arren, oso erraz erabiltzen dira, beraz, oinarrizko ezagutzak izan arren, egin dezakezu eraman aplikazioak SD txartelera erraz.\nTerminal zaharrenak erraz errotzen dira, beraz, ez duzu arazorik izango zure gailua errotzen laguntzeko tutoriala linean aurkitzeko.\nGailuko biltegiratzea ez betetzeko aholkuak\nAndroid mezua topatzea saihestu nahi baduzu, bertan jakinarazten digu ez dugula behar adina biltegiratze espazio eta ahal dugun denbora baliotsua galtzen bideo edo argazki bat hondatu une jakin batean egin nahi dugu. Egin dezakegun onena aldizka gure terminalaren berrikuspena da, zehazki honako atal hauek.\nWhatsApp telefono txarrena da biltegiratze espazioari dagokionez. WhatsApp aldizka erabiltzen baduzu eta argazki eta bideo ugari jasotzen badituzu, jasotako multimedia eduki guztiak gorde ez ditzan aplikazioa konfiguratuta izan ezean gure telefonoa espaziorik gabe uzteaz arduratuko da.\nHori gerta ez dadin, WhatsApp konfigurazio aukeretara sartu eta baimenak aldatu behar ditugu, gure gailuan gorde nahi dugun edukia soilik gorde dezan, hau da, eskuz gordetzen dugun edukia.\nDiskoak okupatutako espazioa\nGailuen biltegiratze espazioa zabaldu den neurrian, handitu egin da bideoen bereizmena eta kalitatea gailuaren kamerarekin egin dezakegu. 10 irudi grabatzen genituen espazio berean, orain bakarra gorde dezakegu.\nHorri bideoa 4K kalitatean grabatzen dugula gehitzen badiogu, itzali eta goazen. Garbi dago gailuak kalitate altuagoa eskaintzen digula bideoak grabatu edo argazkiak ateratzerakoan aprobetxatu behar dugula, biltegiratze espazioa azkar betetzen bada ere.\nArazo honen irtenbidea da aldizka eraman argazkiak eta bideoak SD txartelera. Horrela, ez dugu sekula kezkatu beharko unerik desegokienean lekua ez izateagatik.\nEzabatu jada erabiltzen ez ditugun aplikazioak\nBeste edozein sistema eragileren moduan, aplikazioak instalatzea probatzeko aitzakia bakarrarekin, balio duen gauza bakarra, gure jakinmina asetzeaz gain, hau da: bete gure gailua zaborrez.\nZabor honek, denborarekin gure gailuaren errendimenduan eragina du, beraz, ahal den neurrian, aldez aurretik ezagutzen ditugun aplikazioak instalatzeko mania kendu behar dugu. ez dugu erabiliko.\nAspaldian erabili ez ditugun aplikazioak kudeatzeko aplikazio onenetariko bat eraman argazkiak eta bideoak SD txartelera es Google-ren Files, fitxategiak kudeatzeko Android-en eskuragarri dauden aplikazio osatuenetako bat.\nGorde argazkiak eta bideoak SDn\nGure gailuaren biltegiratze espazioaz kezkatu nahi ez badugu, aplikazioa konfigura dezakegu ateratzen ditugun argazki eta bideo guztiak, memoria txartelean gordetzen dira zuzenean.\nAurrezteko prozesuak betirako iraun ez dezan, idazteko abiadura handia izan behar da SD txartel guztiak ez dira berdinak. SD txartelak honako klase hauetan sailkatuta daude, beraz, hori erosterakoan kontuan hartu behar dugu:\n2. maila: 2. klaseak 2 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigu. Batez ere argazkietarako pentsatua.\n4. klasea: 4. klaseak 2 MB / s-ko irakurketa idazteko eta irakurtzeko aukera eskaintzen digu. Batez ere argazkietarako pentsatua.\n6. klasea V6: 6. klaseak 6 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigu. Batez ere argazkietarako pentsatua.\n10. klasea V10: 10. klaseak 10 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigu. Ideal 4K eta Full HD grabatzeko.\nV30: SD V30 txartelek 30 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigute. Ideal 4K eta Full HD grabatzeko.\nV60: SD V60 txartelek 30 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigute. Ezin hobea 4K-n grabatzeko.\nV90: SD V90 txartelek 90 MB / s-ko irakurketa, idazketa eta irakurketa eskaintzen dizkigute. 8K eta 4K grabatzeko aproposa.\nNola ikus ditzakegu SD txartelen klaseak irakurtzeko eta idazteko abiadurarekin lotzen dira, beraz, oso erraza da erosterakoan antzematea.\nOhi bada bideoak 4K kalitatean grabatzen ditugu, onena klaseko 10 EDO V30 txartelak erabiltzea da, irakurtzeko eta idazteko ahalmen handiena eskaintzen digutelako.\nBarne biltegiratze sistemak eskaintzen duen abiadura bera eskaintzen ez digun arren, ez dugu inolako arazorik izango 4K bideo luzeak gordetzean\nBideoak 1080 kalitatean grabatzen badituguKlase 10 edo v30 SD txartela ere beharko dugu. Idazteko eta irakurtzeko abiadura zenbat eta handiagoa izan, orduan eta biltegiratze ahalmen handiagoa eskaintzen digu eta, beraz, txartelen prezioa handiagoa da.\nMemoria txartela erosterakoan kontuan hartu behar dugun beste alderdi bat fabrikatzailea da. Amazonen gutxi ezagutzen diren Asiako fabrikatzaile ugari aurki ditzakegu ez dute inolako konfiantzarik sortzen.\nSanDisk biltegiratze txartelen munduko fabrikatzaile zaharrenetakoa da. Azken urteotan, Samsung Abiadura handiko biltegiratze bila dabiltzanentzako alternatiba interesgarria bihurtu da.\nEmaitza eta kalitate onak eskaintzen dizkiguten beste marka batzuk ere badira Lexar eta Kingston. Gainerako fabrikatzaileengandik ahaztu dezakegu SD txarteletan gordetzen dugun edukia galdu nahi ez badugu.\nArtikuluaren bide osoa: Androidea » Android aplikazioak » Nola transferitu aplikazioak Android txartelean SD txartelera\nZein dira zure Instagram kontua egiaztatzeko eskakizunak


Abuztua hilabete hila da, hustua. Irratiak hiri eta herri (ia) guztietako festetan gertatutako eraso sexistak oihukatzen dizkigu, eta badirudi berri hauek ere dagoeneko ez direla hain mingarriak eguerdiko hamabietan pertsiana igo eta eguzkipean tostadak mermeladarekin gosaltzen ari zarenean.\nAbuztua parentesi bat da, hutsarte bat. Abuztua bikotekidearekin (eta seme-alabekin, eta txakurrarekin) oporretara joateko garaia da. Eta oporretara joateko bikotekiderik ez badaukazu bakarrik sentitu arren publikoki inori ezer ez aitortzekoa.\nAbuztuan pozik egotea dagokizu, edo zoriontsu zarela antzeztea. Abuztuan beharrezkoa da bizipenak kolekzionatzea, umetan kromoak bezalatsu, iraila hasieran zurekin oporretara joan beharrean bikotekidearekin joatea nahiago izan duten lagunekin elkartzean zer kontatua izan dezazun. Itzuleran garrantzitsua da egin duzun bidaia izan dadila beste inork egin duena baino urrutiago, exotikoago, bota duzun parranda izan dadila beste inork egin duena baino luzeago, eroago, zure ohekideen zerrenda beste inorena baino beteago, anitzago…\nIraila hasi da eta –ago atzizkiaren erabilera debekatzea aldarrikatzen dut. Itxi da parentesia. Animo.


Itsaslabar zurien zergatia - Zientzia Kaiera\nFilm eta telesail askotan ikusi ditugu protagonistak Mantxako Kanala zeharkatzen, Doverreko itsaslabar zuriak begi-bistan daudela. Itxura bukolikoa duen irudi ingeles tipiko bat. Baina, galdetu diozu inoiz zeure buruari zergatik diren zuriak labarrak?\n1. irudia: Doverreko itsaslabar zuriak. (Argazkia: Martina Bäcker – domeinu publikoko irudia. Iturria: pixabay.com).\nGaldera horren erantzuna materialen jatorrian bilatu behar dugu. Doverreko itsasertzean eta Ingalaterrako hego-ekialdeko beste eskualde batzuetan azaleratzen diren arrokak, esaterako, Sussexeko kostaldean, kokolitoforido izeneko mikroorganismoen oskolen hondarrek osatzen dituzte.\nKokolitoforidoak itsas uretan bizi dira eta fitoplanktonaren parte diren alga zelulabakarrak dira. Ezaugarri nagusia da kaltzio karbonatoz (CaCO3) osatutako oskol batek estaltzen dituela, eta disko txiki formako plaka batzuez osatuta daudela. Xafla horiek bata bestearekin muntatzen joaten dira, organismoaren zelula babesten duen bilgarri esferiko antzeko bat sortu arte. Kokolitoforidoa hiltzen denean, oskoleko plakak banandu egiten dira, eta, azkenean, itsas hondoan metatzen dira. Itsas ingurune sakonetan bizitzeko gai direnez, ohikoa da hondo horretan buztin karbonatatu puru bat metatzea, ia erabat kokolitoforidoen oskolen zatiak pilatzetik eratorritakoa.\nDenbora geologikoak aurrera egin ahala eta kokolitoforidoen oskoleko plaken metaketak sortutako lokatza lurperatzen joaten da eta, azkenean, arroka sedimentario bat eratzen da. Kontuan izanik kaltzio karbonatoak kolore zurixka duela, eratutako arrokak ere kolore zuri deigarria izango du. Beraz, azaleratu ondoren, arroka horiek inguruko paisaian nabarmenduko dira, hain zuritasun esanguratsu horri esker. Horri esker, toki batzuetan amu turistikoa bihurtu dira, Ingalaterrako hego-ekialdeko itsasertzean gertatu den bezala.\n2. irudia: kokolitoforido baten argazkia, ekorketako mikroskopio elektroniko batez egina. Eskala-barrak 0,001 mm adierazten du. (Argazkia: Ina Benner. Iturria: EUMETSAT)\nIngelesez, arroka horri chalk esaten zaio. Baina hemen kreta deitzen diogu. Kreta latinetik dator, eta klariona deritzogu itzulpenaren ondorioz. Horrekin, historian zehar harri honi eman zaion ohiko erabilera antzeman dezakegu. Izan ere, arroka hori, ia osorik kaltzio karbonatoz osatuta dagoenez, ez da oso gogorra, hau da, erraz hausten eta birrintzen da, hala, hauts fin zuri bat lortzen da. Horregatik, antzina, arroka horren zati txikiak kolore ilunagoko gainazaletan irudiak eta zenbakiak margotzeko erabiltzen ziren. Halaber, jostunek arropa jantziaren gainean neurriak hartzeko edo irakasleek arbel baten gainean idazteko erabili izan dute. Gaur egun beste osagai batzuk erabiltzen diren arren euskarri-material horiek egiteko, klariona deitzen zaio ere ideia bikain hori sortu zen jatorrizko arrokaren oroigarri gisa. Seguru asko, ehunka urteko arbelak gordeta dituzten museo askotan, oraindik kokolitoforido fosilen oskoletik datozen plaka karbonatatu txikiak aurki daitezkeela.\nBaina arroka horren beste berezitasun bat dugu oraindik, periodo geologiko bati izena ematen diola, Kretazeoari. Kretazeoa duela 145 eta 66 milioi urte bitartekoa da, eta XIX. mendearen hasieran Jean d’Omalius d’Halloy geologo belgikarrak definitu zuen. Geologo horrek Kretazeo deitu zion, Paris inguruan azaleratzen zen kreta arrokaren ugaritasunagatik. Jakina, Doverreko itsaslabar zuriak duela 100 milioi urte inguru eratu ziren, 300 edo 400 metroko sakonerako ur bero eta kristalezko itsaso baten hondoan, kokolitoforidoen oskolak metatzearen ondorioz. Eta arroka horren gogortasun eskasa dela eta, gaur egun material horiek nahiko azkar higatzen ari dira, itsaslabarraren olatuek oldar jotzen dutelako.\nHorren adibide garbia da gure ondare geologikoa, kasu honetan kolore berezi eta deigarriko arroka bat, eskualde baten eta gizarte oso baten ikur bihur daitekeela. Segur aski, Doverreko itsaslabarren ondoan filmatutako pelikula edo serie bat ikusten dugun hurrengo aldian, milioika urteko historia zoragarri baten protagonistak imajinatuko ditugu, itsas hondoan pausatu ziren kokolitoforido ñimiñoak.\nArgitalpen-data: 2022/01/12 · Atala: Dibulgazioa, Kolaborazioak


Hiru milioi helduk eta milioi erdi haurrek baino gehiagok asma dute Espainian | Consumer\nHiru milioi helduk eta milioi erdi haurrek baino gehiagok asma dute Espainian\nGaixotasun honen intzidentziak gora egiten jarraitzen du, eta gaur egun 250.000 pertsona hiltzen dira urtean gaixotasun horren ondorioz\narabera: Igandea, 2009ko apirilaren 05a\nKalkuluen arabera, asmak hiru milioi helduk eta milioi erdi haur baino gehiagok jasaten dute Espainian 14 urte bete arte, eta horrek haurtzaroko patologia kroniko nagusia bihurtzen du. Horrek erakusten du osasun-arazo larria dela, eta gero eta eragin handiagoa duela, batez ere haurren adin-tarte batzuetan.\nHala, asma duten helduen %80k haurrak zirenetik dute gaixotasuna, eta patologia hori duten adingabeen %60k bost urte baino lehenagotik dute. Halaber, bi urtetik beherako haur askori ere eragiten die asmak. Arnas bideen patologia kroniko horrek helduen populazioaren %5 eta %8 artean eragiten du, eta haur eta nerabeen %8 eta %12 artean. Espainian, sintoma asmatikoen prebalentziak bere horretan iraun du azken urteetan 13 eta 14 urte bitarteko adin-tartean, eta nabarmen hazi da sei eta zazpi urteko adin-taldean. Helduen artean, prebalentzia inguruko herrialdeena baino txikiagoa da.\nHala ere, gaixotasunak, oro har, gero eta eragin handiagoa du gure herrialdean, eta, gaur egun, urtero 250.000 pertsona hiltzen dira asmaren ondorioz, Julio Zarco Oinarrizko Osasun Laguntzako Medikuen Espainiako Elkarteko lehendakariaren arabera. Asma ez dago ongi diagnostikatu edo tratatu, eta horren adierazgarri da asmatikoen %52 diagnostikatu gabe dagoela eta %26k ez duela tratamendu egokirik, adituak aitortu duenez.\nGaixotasun horrek pazienteengan duen eragina nabarmena da, egiaztatu baita haien %68k adierazi duela azken hilabetean sintoma asmatikoak izan dituela; %38k, gaueko sintomak izan dituela; %25ek, hitzartu gabeko bisita medikoak egin dituela; %10ek larrialdietara joan dela, eta %7 ospitaleetan ingresatu dutela.\nGainera, zuzeneko kostuak (osasun-laguntza, botikak, etab.) Zarcok nabarmendu zuenez, asmak eragiten dituen zeharkako gaixotasunak (lan- eta eskola-absentismoa, ezintasunak, erretiro aurreratuak eta garaiz aurreko heriotzak) hazi egiten dira, eta osasun-aurrekontuaren %1 eta %2 bitartean, tuberkulosiari eta hiesari aurre egiteko elkarrekin egindako inbertsioa baino ehuneko handiagoa da. Kopuru zehatzetan, gure herrialdeko asmaren urteko kostua 1.672 milioi eurokoa da, eta paziente baten kostu osoa 1.950 eurokoa da urtean.\nAste honetan, gaixotasun hori ondo kontrolatzeko eta pazienteen bizi-kalitatea hobetzeko asmoz, Asmaren Erabileraren Espainiako Gida (GEMA) (2009) aurkeztu da. Dokumentu horretan, bederatzi elkarte zientifikok parte hartu dute zenbait espezialitatetako ordezkariekin, hala nola pneumologia, alergologia, pediatria, otorrinolaringologia eta lehen mailako arreta) eta Pazienteen Espainiako Foroarekin.\nasma haurrak incidencia-eu millones de adultos-eu urteak


Harriak Txina bota eta botatzeko kotoizko bola esterila % 100 kotoi hutsa. Kotoizko bola xurgatzaileak kalitate handiko fabrika eta hornitzaileekin |Zhongxing\nBota eta botatzeko kotoizko bola esterila % 100 kotoi hutsa. Kotoizko bola xurgatzaileak kalitate handiko fabrikarekin\nSHAOHU@ Kotoi bola % 100 kotoi hutsa esterilizatzeko alkohola kotoi bola zuria mediku xurgatzailea kotoi bola. Leuna eta erosoa, astiro-astiro zaindu azala. Inolako fluoresz = zentimo eta agente zuritzailerik gabe, segurua eta osasuntsua, kaltegabea eta ez da larruazala narritatzea. Indartsua uraren xurgapena, hidrofilo handia. Cpmply USP/BP estandarrekin.\nGure hautsik gabeko tailerra higienikoa eta antzua da. Langileek uniforme estandarra janzten dute, eskuak garbitu eta garbiketa makina egunero. Ekipamendu aurreratuenak erabiliz eta baldintza zorrotzenekin. QC lerroko 3 urrats ditugu, lehengaien QC, lineako QC, akabera produktuaren QC-k sarrerako materialak ikuskatu eta produktuaren kalitatea kontrolatu urratsez urrats kontsumitzaileei kalitate goreneko produktuak eskaintzeko.\n1.Product izena: Kalitate handiko kotoia\n2.Materiala: %100 kotoi hutsa\n3.Tamaina: 0,5 g, 0,6 g, 1 g, 2 g eta neurri pertsonalizatua\n4.Bezeroaren kolorea, pisua\n5.Soft eta sendoa, astiro-astiro zaindu azala\n6.Uraren xurgapen sendoa, hidrofilo handia\nKotoi bola medikoa\n100 kotoi bola xurgatzaile\nKotoi bola xurgatzaileek ezaugarri hauek dituzte:\n1.Kotoizko bola xurgatzailea YY/T 0330 arauarekin bat datorren kotoi xurgatzaile medikoz egina dago, ur xurgapen handia duena.\n2.Kotoia leuna da eta ez du usain berezirik eta ez du estimulaziorik\n3.Produktua antzua da\nGaza-babesa, kotoizko erroilua, kotoizko bola, aurpegiko maskara, ohe medikoko maindirea, txano medikoa, etab.\n%100 kotoi xurgatzaile hutsa\n0,1 g, 0,2 g, 0,3 g, 0,5 g, 1 g, 2 g, 3 g, beste tamaina / pieza\nAntzua edo ez antzua\nZuria edo kolorekoa\nCE eta ISO 13485\nAntzua: 5 pcs edo 10 pcs/poltsa, paperezko poltsa edo polietilen poltsa batekin\nEz-antzua: 100pcs ~ 1000pcs / polietilen poltsa edo zure eskaera gisa\nOspitalea, klinika, lehen laguntzak, beste zaurien apainketa edo zaintza\nAurrekoa: Bota eta botatzeko ohe medikoko maindireak Ebakuntza eta bata kirurgikoak\nHurrengoa: Bota eta botatzeko kotoia, biodegardable ekologikoa banbu-makilarekin\nBamboo Stick kotoia\nMediku Gaza Benda\nMedikuntza Iodophor Desinfektatzailea\nMaskararen lana, 3 geruza botatzeko maskara Fda-rekin, Ffp1 botatzeko maskara, Aurpegia bezalako maskara, Bota eta botatzeko Erdi Maskara Arnasgailua, 3 estaldura botatzeko aurpegiko maskara,


Zahartze osasuntsua zainduz. Erresuma Batuko adineko pertsonen immunizazio-tasak hobetzeko irtenbide potentzialak (ILC, 2020) - Arreta Soziosanitarioa Euskadin - Euskadi.eus\nZahartze osasuntsua zainduz. Erresuma Batuko adineko pertsonen immunizazio-tasak hobetzeko irtenbide potentzialak (ILC, 2020)\nZahartze osasuna zainduz. Irtenbide potentzialak Erresuma Batuko adineko pertsonen immunizazio-tasak hobetzeko (Safeguarding healthy ageing - Potential solutions to improve immunisation coverage rates among older adults in the UK, ILC: 2020)\nInternational Longevity Centre (ILC) erakundeak argitaratu duen ikerketa batek aztertzen du Erresuma Batuko adineko pertsonen txertaketa-estalduraren tasak nola hobetu, kontuan hartuta immunizazioa funtsezko elementua dela zahartze osasuntsurako.\nTxosten honek immunizazioaren rola aztertzen du zahartze osasungarriko estrategia guztietan, eta, horrekin batera, ariketa erregularra, askotariko dieta eta, jakina, tabako-kontsumoa ezabatzea. Egileek diotenez, txertoa jartzea adin guztietako pertsonentzat da egokia, ez bakarrik haurrentzat, Osasun Publikoko tresna ezinbestekoa baita, txertoa izanez gero, aurreikus daitezkeen gaixotasunetatik babesteko.\nTestuinguru horretan, txertoa emanez prebenitu daitezkeen gaixotasunak arrisku handia dira adinekoen osasun-egoerarako eta ongizate orokorrerako, eta arrisku hori, neurri batean, honako hauek eragiten dute: azpian afekzio kronikoak izatea, immunitate-sisteman adinagatik eta zahartze-prozesuagatik izandako aldaketak (immunoeneszentzia) eta txertaketa-zikloak osatzeko borondate falta.\nTxosten horrek Erresuma Batuko 65 urtetik gorako pertsonen artean egiteko hainbat esku-hartze proposatzen ditu, sarbidea hobetu eta txertaketa- eta immunizazio-tasak handitzeko, horrek bai osasunean bai arlo sozioekonomikoan dituen onurengatik. Gainera, zenbait oztopo aipatzen dira adin-talde hori txertatzeko garrantziari buruzko kontzientziazio-estrategian: arriskurik ez sentitzea ahultasun eta immunitate ezaren kontzientziaren falta dutelako; txertoen historia pertsonalari dagokionez segurtasun falta; txertoa hartzeko zailtasunak; edo osasun-arloko profesional baten gomendio falta. Zailtasun horiek dira, besteak beste, txertoaren aurkako erresistentzia azaltzeko arrazoietako batzuk, gaixotasunen ondorioz hain kalteberak diren pertsonen artean.\nTxostenean berrikusitako esku-hartzeak lau multzo handitan antolatzen dira, eta, bai Erresuma Batuan eta bai planetako beste leku batzuetan, adinekoen irisgarritasunean eta txertaketan eragin nabarmena dutela erakutsi dute:\nOsasun-arloko profesionalak. Hemen sartzen dira medikuen, erizaintzako profesionalen eta farmazialarien esku-hartzeak, paziente bakoitzarentzat egokiak diren txertoei buruzko informazioa eta laguntza ematera bideratutakoak. Azken batean, kontua da osasun-arloko profesionalaren figurak gizartean preskriptore gisa duen eragina aprobetxatzea, historia elektronikoko hainbat baliabideren laguntzarekin (egiteke dauden txertaketei buruzko alertak eta gogoraraztekoak; erabaki klinikoak hartzen laguntzeko sistemak, etab.).\nIrisgarritasuna: herritar guztiek txertoak eskuratzeko aukera hobetzeko ekimenak dira, besteak beste: osasun-zentroen ordutegitik kanpoko txertaketa-puntuak edo farmazialariek farmazietan egindako txertaketak, adibidez.\nKomunikazioak: hainbat azterlan biltzen ditu, txertaketa-tasak hobetzen laguntzen duten mezu-mota desberdinen eraginari buruzkoak: posta, posta elektronikoa, SMS, telefono-deiak…\nTeknologia: teknologia berriak nola egokitu diren erakusten duten adibideak biltzen ditu, herritar guztiei txertoen berri ematen laguntzeko (sarbidea, administrazioa, zikloa, etab.), txertoak gogorarazteko app-ak erabiliz, medikuaren eta pazientearen artean partekatutako mediku-erregistro telematikoak erabiliz, etab.\nNabarmendu behar da txostenean arreta berezia ematen zaiela egoitza-zentroei, adinekoen sarbidea eta txertaketa areagotzeko neurriak jar daitezkeen ingurunea baita, txertaketa-zirkuitu bat definituz eta bertakoen baimen informatua lortuz.\nHalaber, dokumentuak bi gomendio-lerro nagusi ditu, sistema eta biztanleekiko komunikazioa optimizatzeko:\nSistema optimizatzea, bizi-ibilbidea ikuspegia erabiliz; txertoen estaldura-tasei buruzko datu estandarizatuak eskuratzeko aukera hobetuz; osasun-arloko profesional batekin erreferentziazko harremana lehenetsita; adinekoentzako beste baheketa-programa batzuetako irakaspenak ikasita (adibidez, koloneko minbizia); eta, azkenik, txertoen finantzazioaren inguruko konfrontazio politiko-instituzionala saihestuta.\nHerritarrekiko komunikazioa optimizatzea, hau da, pertsonek immunizazioaren bilaketan duten erantzukizuna eta proaktibitatea nabarmentzea; txertoak eskuratzeko orduan arrisku-taldeak lehenestea, 19 eta 65 urte bitarteko populazioaren diskriminazio positiboa eginez, horiek joera baitute bere burua ez ikusteko arrisku-populazio gisa eta osasun-profesionalen gomendio gutxiago jasotzen dituzte, autokudeaketan oinarrituta; arreta bizi-mugarrietan jartzea, txertatzeko beste arrazoi bat izan daitezkeelako (adibidez, afekzio kroniko baten debut/diagnostikoarekin); mezu generiko, sinple eta egokiak helaraztea, konfiantza eta lasaitasuna sortzeko, txertoa eskainiz, ez arrisku-biztanleria izateagatik baizik eta gaixotasunari aurrea hartzeko bidea delako; eta, azkenik, pazienteen elkarteen laguntza baliatzea, 65 urtetik gorako biztanleen immunizazioaren garrantziaz kontzientziatzeko.\nInternational Longevity Centre Think tank britainiar bat da, longebitateari buruzko ikerketa-zentroen sare batean integratua. Erreferentea da bizitza-luzatzearen, zahartzearen eta aldaketa demografikoaren inpaktuaren azterketan, eta fenomeno demografiko horiek planteatzen dituzten erronkei erantzuteko irtenbideak aztertzen dituzte.\nInformazio gehiago nahi izanez gero, kontsulta ezazu 'Zahartze-osasuntsua zainduz. Irtenbide potentzialak Erresuma Batuko adineko pertsonen immunizazio-tasak hobetzeko' (Safeguarding healthy ageing - POTENTIAL solutions to improve immunisation coverage rates among older adults in the UK, ILC: 2020 )


Hautuez eta garenaz - - Anboto.org\nHautuez eta garenaz\nGarazi Mugarza 2017-04-28 08:30\nEman dit zer pentsatua duela gutxi irakurri dudan Kattalin Minerren lehen eleberriak, Nola heldu naiz ni honaino [Elkar, 2017]. Ohartu gabe, eguneroko hautu txikien bidez sortu dugu orain eta hemen garena eta honaino heldu gara, balentriaz edo gabe, baina jaso eta utzi dugun guztiarekin eta errazegi hartutako milaka erabaki zenbatezinekin.\nEz da behar kontsolamendu merkerik, badakigu erabakitzeak ezin saihestuzko galerak dakartzala eskutik eta gai gara balantzaren teoria azaltzeko: hausnartu behar genukeela hautu bakoitzarekin zer galtzen eta irabazten dugun, eta gero, zama horrekin bizitzen ikasi. Zilegitasun dosi bereko hiru jokabide humano bereiztuko nituzke nik. Batetik, abilezia izugarria izatea iheserako; bestetik, etengabe lehengora itzultzeko premia gordina sentitzea; eta azkena eta beharbada idealena, aldiz, bigarren aukera bat izanda, bizi izandako huraxe hautatzea beste behin. Ez omen da posible aukera guztiak eta bat bera ere nahi ez izatearen kontzientzia egoista horrekin ganorazko ezertara iristea, inondik ere. Bale, eta nork bere burua segurtasun-eremuetan mantendu eta baldintza minimoetan irauteak ahalbidetu lezake zoriontasuna? Batek jakin. Leire Bilbaoren poema batek hala dio; plazer guztiek egiten dute min.\nErich Fromm psikoanalistaren arabera, gizakiok libre jaiotzen gara baina askatasun horrek sekulako beldurra ematen digu. Hamaika aukera desberdin eskura izanda, jarraitzen dugu pentsatzen mundua ordubetez gelditzeko gai bagina egingo genukeen guztian.


Debagoieneko kirolari onenek sariak jaso dituzte - Debagoiena - Goiena.eus\nDebagoieneko kirolari onenek sariak jaso dituzte\nMirari Altube 2008-12-21 17:00\nDebagoieneko Kirol Sariak banatu zituzten zapatu arratsaldean Aretxabaletako Arkupe kultura etxean. Lehenengoz antolatu dute halako ekimena eta sei Udalek egin dute bat: Leintz Gatzaga, Eskoriatza, Aretxabaleta, Aramaio, Oñati eta Elgeta. Kolaboratzaile lanetan ibili dira Arteman Komunikazio Enpresa eta Goiena, eta babeslea izan da La Caixa.\nEkitaldia Itxaro Zubillaga eta Xabi Urtzelai kazetariek aurkeztu eta bideratu zuten, eta Aukeran dantza taldeak borobildu zuen. Hamalau sari banatu zituzten guztira; horietatik zortzik 2008an kirolariek egindako lana saritzea zuten helburu eta gainerako seiak antolatzaile ziren udalek banatu zituzten.\nGizonezko onena, Zuhaitz Ezpeleta\nGizonezko kirolari onenaren saria Zuhaitz Ezpeleta atleta arrasatearrak eskuratu zuen. Espainiako Mendiko Kopa irabazi du aurten, eta pozik azaldu zen sariarekin: "Gaizki erakutsita zaituztedala uste dut; urte borobila izan dut eta goia jo dudalakoan nago". Lesioek eta lanak utziz gero aurrera jarraitzeko gogoa azaldu zuen, eta Itxaro Zubillagak erronka galanta bota zion datorren urterako: Europako Mendiko Kopa.\nEmakumezko onena, Maider Unda\nEmakumezko kirolari onenaren saria, ostera, Maider Unda borrokalariarendako izan zen. Beijingo Joko Olinpikoetan izan den aramaioarrak pozgarria dela sariak jasotzea adierazi zien elkartutakoei –aurreko astean herritarrengandik jaso zuen– eta urte askoan lanean ibili ondoren oraintxe dabilela sariak jaso eta jaso gaineratu zuen.\nKirol talde onena, MU-Ointxe!\nDebagoieneko kirol talde onenaren saria Arrasateko MU-Ointxe! saskibaloi taldearendako izan zen. 2007-2008 denboraldi bikaina egin zuten arrasatearrek eta EVA ligara igotzeko sailkatu ziren. Ezin izan zuen inork saria jasotzera joan, ekitaldia ospatu bitartean jokatzen zutelako partidua.\nKirol teknikaria, Jon Odriozola\nKirol teknikari onenaren saria Oñatiko Jon Odriozolak eskuratu zuen, oraintsu arte Euskaltel-Euskadi txirrindulari taldeko kirol zuzendari izan denak. Iban Velasco txirrindulari arrasatearraren eskutik jaso zuen, gainera, saria, Euskaltel-Euskadin lankide izan duenaren eskutik, hain zuzen. Ezusteko handia hartu zuela saritua izan behar zela jakiterakoan adierazi zuen, eta benetan pozgarria dela etxekoek emandakoa delako: "Momentu zailak bizitzen nabil, eta egindako lanaren errekonozimendua momentu honetan iristea benetan pozgarria da". Aurrera begira dituen planen gainean galdetu zioten kazetariek: "Kirol talde bat zuzentzea da nire ametsa, beti esan izan dut eta neure ideiekin kontsekuentea naizelako hartu dut azken erabakia. Lanerako gogoa badut eta etxe inguruan bada hobe", erantzun zuen Odriozolak.\nIbilbidearen saria, Alberto Iñurrategik\nKirol ibilbidearen saria herriko seme batek jaso zuen, Alberto Iñurrategi mendizaleak. Rafa Etxabe lagunak eman zion saria. Zubillaga kazetariak datorren urtera begira zein asmo dituen galdetu zion, baina ez zuen ezer aurreratu gura izan: "Zerbait izango da, urtero-urtero zerbait egiteko dinamika hartu dugu eta ez nuke gura kale egiterik. Hala ere, kontuak ondo lotuta izan arte, ez zait gustatzen kanpai jotzen hastea".\nKirol babeslea, ULMA\nKirol babesleak ere oso garrantzitsuak direla gogorarazi zuten DKS Sarien aurkezleek, horiek barik ezingo luketelako aurrera egin talde askok eta beste horrenbeste kirol ekitaldik. Hala, Oñatiko ULMA enpresak jaso zuen kirol babesle fidelaren saria. Txirrindularitza taldea dauka ULMAk, eta Kirolgi Fundazioaren babeslea ere bada, beste batzuen artean. Xabier Mugerza ULMA taldeko presidenteak jaso zuen saria, eta gogorarazi zuen kooperatibak dituen konpromisoen artean dagoela kirolarekin bat egitea. Krisi ekonomikoak eraginik izango duen ematen diren laguntzetan galdetu zioten: "Krisiak errekurtso ekonomikoak murrizten ditu eta horrek eragina izango du, baina kooperatibak dituen printzipioak mantentzea da gure asmoa", erantzun zuen Mugerzak.\nKirolari anonimoa, Maria Jose Gil\nKirolari anonimoak ere saritu gura izan dituzte Udalek, eta Maria Jose Gil Arrasateko atleta beteranoak jaso zuen.\nHerritarren saria Txufiri\nZortzigarren saria herritarrek emandakoa zen. Hautagaiak bost ziren: Zuhaitz Ezpeleta, Maider Unda, Fernando Zufiria, Reyes Azkoitia eta Joseba Iñurrategi. 300 bat boto jaso dituzte Internet bidez eta La Caixako bulegoetako kutxetan, eta aukeratua Fernando Zufiria Txufi arrasatearra izan zen. Atletismo taldeko entrenatzailea da bera, eta Lore Mar eta Maddi Garro ikasleen eskutik jaso zuen saria. 40 urte daramatzala entrenatzaile lanetan eta beste norbaitek txanda hartzeko ordua dela bota zuen saria eskuan. Pozik azaldu zen Arrasaten daukaten atletismo taldearekin eta pertika-jauzia egiten dutenak bikain dabiltzala gaineratu zuen. Lore Mar hain zuzen, Espainiako txapeldun ordea da.\nUdalek ere saritu zituzten kirolaren alde lanean dabiltzan hainbat herritar. Hona herri bakoitzak sarituak: Leintz Gatzagak, Jose Inazio Beloki; Eskoriatzak, Joseba Iñurrategi; Aretxabaletak, Manolo Zubillaga; Aramaiok, Maider Unda; Oñatik, Mari Sol Ramos; eta Elgetak, Oskarbi Elkartea.


Egindakoari begiratu, egindakoa balioan jarri eta ikasitakoa identifikatzea tokatzen zaigu Euskaraldia bukatu den honetan. Eta intentzioz egin dezakegu, arretaz, mimoz, gozatuz eta partekatuz.\nMemoria eraiki behar dugu, konpartitua eta pertsonala. Filosofia eskolastikoaren arabera, zerbait gauzatzeko edo eragiteko arimaren gaitasunetako bat da memoria. Memoria batzuk bat-batekoak dira, joan-etorrikoak; besteak, ikasitakoak, abileziak, nabigatzen laguntzen diguten horiek. Eta nabigatzen lagunduko diguten horiek jasotzen saiatu beharko genuke egunotan.\nEuskaraldian praktikatutakoa denboran eusteko, egonkortzeko, errepikatu egin behar dugu, 12. egun honetatik aurrera ere eutsi egin behar diogu. Esperientziak aldatuko digu emozioa, baita galdera egokiak egiteak ere. Beste modu batera esanda, enfokatuko dugun hori handitu egin dezakegu, eta jarrerak, ekintzak eta sinesmenak aldatu ahal izango ditugu. Nolako hiztuna naiz? Nolakoa izan naiteke? Nolakoa izan nahi dut? Nola egingo dut? Egiten dudan zerk lagunduko dit? Zer aldatu dut euskara gehiago erabiltzeko? Nola egin dut? Zein da eraikitzen hasi naizen estilo propioa?\nMemoriaren nolakotasuna aldatu egiten da gogoratzen dugunean edo gogoratutakoaz hausnartzen dugunean; gure historia, tarteka, eraiki egiten dugu. Hortaz, memorian landatu nahi ditugun haziei, handitzen ikusi nahi ditugunei, egin behar diegu lekua. Zein historia eraiki nahi dugu hamaika egun hauetan ikasitakoaz? Zer gogoratu nahi dugu? Zer gure taldean, zer nire baitan?\nEuskaraldiak pentsamoldea, emozioa eta egiteko modu berriak praktikatzeko aukera eskaini digu; inertziak eta aurreiritziak apurtu eta baliogarriak zaizkigun portaerak eraikitzeko aukera eman. Buztina lantzen den bezala moldatu dugu gure portaera; buztina bezala, beraz, gogortasuna barrutik eta kanpotik har dezan, mantendu egin behar dugu, labetik pasa eta sendotzen dela sentitu.\nJarri arreta memorian gorde eta handitu nahi dugun mezuan, izan presente ikasi eta garatutako moduak eta izan konstante berezko ezaugarriak izatera irits daitezen.\nZalantza iristen denean euskarara etortzen lagundu esan baino, saia gaitezen nola egiten dugun gogoratzen.


Surfaren historian aztarna utzi duten bost momentu esanguratsu | Kirolak | GARA\nSurfaren historian aztarna utzi duten bost momentu esanguratsu\nHawaiiko olatu handietan hartu eta zabaldutako lehen irudia; arraun eginaz inoiz hartu den olatu handienetakoa; beste surflarien isekei kasurik egin gabe hiru lemako taulak erabiltzen hasi zen surflaria; eta surf egiteko moduan paradigma aldaketa bat gertatu zen unea.\nSurfaren historian eragin gehien izan duten bost gertakari hautatzea ez da batere erraza, ezartzen diren irizpideen arabera emaitza oso desberdina izango baita. Beraz, hemen aipatzen diren bost adibideak ez dira garrantzitsuenak, baina inor gutxik jarriko du zalantzan eragin handiko gertakariak izan direla.\nBost gertakari hauek hautatzeko ez dut irizpide zehatzik hartu; soilik interesgarriak izan daitezkeen bost adibide dira. Gainera, kasu bakoitzean sakondu ahal izateko lekurik ez dago hemen, baina interesa duenak bere kabuz ikertzera bultzatzeko balio dezakete.\nThomas “Skip” Tsuzuki argazkilari ezagunak, Buzzy Trent, Woody Brown eta Gorge Downing surflariak Makahan (Hawaii) olatu handi bat jaisten agertzen ziren irudia hartu zuen 1953ko azaroaren 27an, eta irudi hark hurrengo belaunaldi eta olatu handietako surflariengan sekulako eragina izan omen zuen; izan ere, ordura arte surfa olatu txikietan bakarrik egin zitekeela pentsatzen zen.\nUrte batzuk lehenago, hasi zen surfa indar hartzen AEBetan, 40ko hamarkadan, baina oraindik ez zuen ikusleriaren onarpena, ez zen kirol moduan ikusten, jolas gisa baizik. 50eko hamarkadan, ostera, ideia berriak agertzen hasi ziren, proiektu berriak, urautsi berrien bila bidaiatzen hasi ziren surflariak eta Hawaiiko Oahu uhartean zenbait surflari batu ziren sasoi hartan ezarrita zeuden mugak gainditzeko. Aipatu argazkiak mugak gainditu nahian zebiltzan surflarien balentria erakutsi eta testuinguru hura laburbiltzen zuen.\nSurfak eta surflariek errespeturik merezi ez zuten unean, beren bizia arriskuan jartzen zuten surflarien argazki hura aldizkari eta egunkarietako azaletan agertu izanak surfarekiko zegoen ikuspegi negatiboa aldarazi zuen. Aurrerantzean, surfa ez zen gehiago «haurrentzako jolas bat» izango.\nHortik lau urtera, 1957an, Waimean (Oahu uharteko urautsi arriskutsu bat) surf egiten hasi ziren surflari gazteak eta olatu handietako argazkiak gero eta ohikoagoak bilakatu ziren egunkarietan.\n1969ko abenduaren 4an, Greg Noll estatubatuarrak inoiz arraun eginaz surflari batek hartu duen olatu handiena hartu omen zuen. Egun hartan Hawaiiko Oahu uharteko iparraldean sekulako txikizioak egin zituen itsasoak eta zenbait kasutan biztanleak ere ebakuatu behar izan zituzten.\nEgun hartan itsasoak eragin zituen kalteen irudiak badira, baina ez, Greg Nollek hartutako olatuarenak; beraz, posible da azken urteetan beste surflariren batek olatu haren tamaina gainditu izana. Halere, istorio mitiko honek egunerokotasuna izaten jarraitzen du eta garai hartako baldintzak kontuan hartuta inork ez dio meriturik kenduko inoiz izan den olatu handietako surflari esanguratsuenetakoari.\nHorrela kontatzen zuen pasadizoa Greg Nollek berak: «Uhartearen iparraldean dagoen Yokohamako badiatik olatu munstroak zetozen. Batzuetan hain perfektuak ziren, ezen Malibu edo Rinconeko olatu txikiak baitziruditen; alde bakarra olatu haiek 30 oin edo gehiago zituztela zen eta gandorrek 30 yarda edo gehiago jaurtitzen zituzten bortizki. Beste batzuetan 200 yardako zabalera zuten sekzioak lehertzen ziren; beldurgarria zen. Sekzio bat jaso zen nire aurrean eta kontatzen hasi nintzen, mila eta bat, mila eta bi, mila eta hiru, eta boom! Olatuaren behealdean nintzen. Nahiz eta kostatik oso urrun egon, olatuaren leherketak harri txikiak aterarazi zituen hondotik eta nire taularen gainaldean erortzen ziren, ez nuen sekula halakorik ikusi».\nSurfaren industria sasoian zegoen 80ko hamarkada hasieran; material berriak, markak, txapelketak, eta abar. Taulen formari dagokionez ere proba asko egiten ari ziren, baina surflarien komunitateak aldaketak onartzeko zerbait zinez bereizgarria behar zuen, zeren urte gutxitan eman ziren itzelezko aldaketen ostean, ez zirudien epe motzera ezer hoberik egin zitekeenik.\nSimon Anderson surflari eta taulagile australiarra gutxietsi egin zuten. Burlak eta isekak jaso zituen 1980. urtean hiru lemako taula asmatu zuenean. Urte batez aritu zen bere asmakizunak egiaz funtzionatzen zuela frogatu nahian, baina inor gutxik egin zion kasu. Berarekin errespetuz jokatu zutenek ere bere asmakizunak gehienez metro bateko olatuetan surf egiteko balio zuela esaten zuten.\nAitzitik, 1981. urtean itsaski handiak izan ziren munduko txapelketetan, eta modan zeuden bi lemako taulekin olatuaren magalari eusteko zailtasunak zituzten beste surflarien ondoan, Andersonek bere taula hobea zela frogatu ahal izan zuen, baina horretarako bi txapelketa esanguratsu irabazi behar izan zituen.\nLehenik Bell’s Beacheko txapelketan; ia bost metroko olatuak izan ziren, inoiz txapelketa bat egiteko izandako handienak, eta berak irabazi zuen. Jarraian, taula berarekin itsasoratu zen Hawaiin, Pipelineko txapelketan eta han ere txapela irabazi zuen. Ordutik surf taula gehienek hiru lema dituzte.\nLotsatia, oldarkorra, sortzailea eta berritzailea, Tom Curren izan zen, dudarik gabe, 80ko eta 90eko hamarkadetako surflari esanguratsuena. Ezin zuen fama jasan eta, hala, bat-batean desagertu eta ermitau gisa bizi zela zabaldu zuten surf aldizkariek. Alabaina, berriz ere ezustean agertu eta munduko txapelketa garrantzitsuren bat irabazi edo zeresana emango zuen zerbait egiten zuen.\nBitxikeria moduan, bada oso ezaguna den pasadizo bat. 1993. urtean Frantzian egiten ari ziren munduko txapelketa batean agertu zen, denda batean erosi zuen bigarren eskuko taula batekin, eta munduko rankingean momentu horretan zortzigarren postuan zen Matt Hoy kaleratu zuen.\nTom Currenek txapelketa hartan erabilitako taula bi lemako taula zahar bat zen, 70eko hamarkadakoa, eta horren ostean berriz ere modan jarri ziren mota horretako taulak.\n1990. urtean puntu gorenean zen Curren, baina lehiaketaz nazkatuta zegoela aitortzen zuen. Ez zuen gehiago lehiatu nahi, baina urte bat gehiago iraun zuen; horrela, urte hartan munduko itzulia egin, irabazi eta desagertu egin zen.\nUrte hartan, ordea, gauza esanguratsu bat gertatu zen Lacanauko (Frantzia) txapelketan; izan ere, Kelly Slater gaztearekin izan zuen txanda paradigma-aldaketa baten adibide garbia izan zen.\nSlaterrek ariketa berriak egin zituen, airekoak eta 360 graduko itzuliak, baina epaileak oraindik ez zeuden halako surfa puntuatzeko prestatuak; beraz, Currenek pasatu zuen txanda hura. Egun txanda hura errepikatuko balitz, zalantzarik gabe, Slaterrek irabaziko luke. Epaileek ez bezala, Currenek bazekien txanda hura egiaz nork pasatu behar zuen.\nBere lehen munduko titulua 1992. urtean irabazi zuen Kelly Slaterrek. Hogei urte zituen orduan, eta hurrengo urteetan jaun eta jabe izan zen lehen mailako itzulian. Hiru hamarkada darama Floridako surflariak lehen mailan lehiatzen eta dagoeneko 11 bider izan da munduko txapelduna.\nEdonola ere, lortu dituen titulu guztiak alde batera utzita (kontaezinak dira), surfari egin dion ekarpen handiena surf egiteko modua izan da. “Eskola berria” (New School) deitu zuten belaunaldi baten ordezkari gisa egin zen famatu, surf egiteko modu berri bat ezarri zuen, eta egun oraindik ez da aldatu surf egiteko molde hor\nLotsatia, oldarkorra, sortzailea eta berritzailea, Tom Curren desagertu eta ermitau gisa bizi zela zabaldu zuten surf aldizkariek. Alabaina, berriz ere ezustean agertu eta munduko txapelketa garrantzitsuren bat irabazi edo zeresana emango zuen zerbait egiten zuen.\nLortu dituen titulu guztiak alde batera utzita (kontaezinak dira), Kelly Slaterrek surfari egin dion ekarpen handiena surf egiteko modua izan da. «Eskola berria» (New School) deitu zuten belaunaldi baten ordezkari gisa egin zen famatu.


Herri Urrats - Wikipedia, entziklopedia askea.\n1Herri urratsen hasiera\nHerri Urrats jaialdiko ekitaldi bat. 2011.\nLapurdi Lapurdi, Euskal Herria\nMaiatzaren lehenbiziko erdialdean\nHerri Urrats, Seaskak urtero antolatzen duen euskal irakaskuntzaren aldeko festa da, maiatzaren lehen hamabostaldian ospatzen dutena Senpereko aintziraren inguruan, Lapurdin.\nBildutako dirua Iparraldeko ikastolak laguntzeko bideratzen dute.\n1970eko hamarkadaren bukaeran eta 1980koaren hasieran sortu ziren ikastolen aldeko lehen festak. 1977an ospatu ziren lehen aldiz Kilometroak, 1978an Ibilaldia, 1981ean Nafarroa Oinez eta Araba Euskaraz eta 1984an ospatu zen lehen Herri Urrats jaialdia. Besteak ez bezala, Herri Urrats toki berean ospatzen da urtero.\n1984an izan zen lehendabiziko edizioa. 2020 eta 2021 urteetan ez zen antolatu, Covid-19 pandemia zela eta, nahiz eta 2021ean jaialdi ttipi bat ospatu. 2022an 39. edizioa ospatu da.\nBeste jaialdi eta ekimen askotan bezala, Herri Urrats jaialdirako kantuak sortu dituzte hainbat musikarik urteetan zehar. Besteak beste, Skunk, Oskorri, ETS, Xutik, Willis Drummond, Berri Txarrak, Hemendik At, Xiberoots, 2Zio eta Zetak taldeek egin dituzte abestiak.\nHerri urratsen hasiera[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nSeaskako aita-amak hasi ziren esaten zerbait behar zela egin. Pierre Iturria aita gaztea toki bat korritzeko eskatu zuen, eta dirua biltzeko ikastolen alde. Senpereko alkate Germain Espondari galdetuta baietz erantzun zien, herriko elkarte bat zela, eta ez zela problemarik. Iturria ibiltzen zen Hegoaldean, eta atera zuen ideia hori, zapataren irudia ere diseinatu zuen, eta hortik partitu zen.\n1984ko lehen ediziotik arrakasta izan zuen ikastolen aldeko festak. Ez zuten uste lehen urtean jendea izanen zela. 200 edo izanen zirela espero zuen, baina lehenbiziko urtean Hegoaldetik joan zen 5.000 jende.! Eta ondoko urtean berean baziren 10.000, gero doblatuz segitu zuen. 60.000raino ere heldu izan dira. Burasoek ikusi zuten behar zela organizatu, urtetik urtera, familia gazteak heldu zirelarik emendatzen joan zen. 2022an 1.500 pertsona aritzen dira antolakuntzan, autoak aparkatzen laguntzeko eta dena. Hasi zirelarik 50 ziren.\n1990 aldean baziren 200 autobusez goiti bide bazterretan. Garai horretan Hego Euskal Herriko jendea etortzen zen gehienbat, eta mugan arazoak izaten ziren urtero. Muga pasatzerakoan Hendaian Hegoaldeko poliziek atxikitzen zituen autobusen barnean Hegoaldetik hona etortzen ziren jendeak. Hiru oren pasatu zituzten batzuek autobusean.\nLehenbiziko urteetan gutxi ziren Senpereko herrikoak jaian. Gero abiatu zen, eta 2010eko hamarkadan helduko jendea eta ingurukoa bazen gehiago Hegoaldekoak baino.\nPresentzia politikoaren aldetik azken urteetan beste harremanetan heldu direnak badira, prefeturakoak, diputatuak... goizean etortzen dira biltzarretara. Aldiz lehen ez zenituen ikusiko horiek guztiak han. Zugarramurdiko eta Urdazubiko alkateak etortzen ziren, ur zikinak eta zakarrontziak biltzeko erakundean Sen zireperekoarekin batera ibiltzen zirelako edo, beti izaten ziren harremanetan. Inguruko auzapezak ere etortzen ziren, Sara, Azkaine, Ezpeleta, Donibane Lohizuneko kontseilukoak... Ez ziren heldu lehenbiziko bizpahiru urteetan, baina gero bai.\n↑ «Gaiak: Ikastolen Aldeko Jaien Historia - Euskonews» www.euskonews.eus (Noiz kontsultatua: 2022-05-05).\n↑ «Herri Urrats bueltan izango da 2022an azkenean» Argia (Noiz kontsultatua: 2022-05-05).\n↑ a b c d Eraso, Idoia. (2022-05-07). ««Lehen urtean 200 pertsona espero ziren Herri Urratsen, 5.000 etorri ziren!»» GARA (Baigorri Argitaletxea) (Noiz kontsultatua: 2022-05-07).\nHerri urrats Webgune ofiziala\nMultimedia: Herri Urrats\nOrriaren azken aldaketa: 7 maiatza 2022, 22:50.


Euskaraldiaren aurkezpena Beran\nHemen zaude:Hasiera»Albisteak»Euskaraldiaren aurkezpena Beran\nBortzirietako Euskara Mankomunitatea 2018-07-03 0 Iruzkin\nEkainaren 29an aurkeztu zen Beran Euskaraldia ekimena, Illekuetako parkean. Musika protagonista izan zen ekitaldi labur eta arinean: Ekhiñe Zapirainek, Eneritz Zapirainek eta Lizar Elexpuruk Euskaraldirako sortutako kanta aurkeztu zuten eta Sara Telletxea Bortzirietako Hamaikakoko kideak ere kantatu zuen. Euskaraldia zer den ezagutzeko balio izan zuen ekitaldiak, eta norberak nola parte har dezakeen ere erakutsi zuen.\nGisa honetako ekimenik ez da inoiz egin Euskal Herri osoan, aldi berean. Hamaika egunez 16 urtetik goitiko herritarrak Ahobizi eta Belarriprest bihurtuko dira. Ahobizi ulertzen duten guztiei euskaraz hitz egiten dieten lagunak dira (baita ezezagunei lehen solasa, gutienez, euskaraz egiten dietenak ere). Belarriprest, berriz, gutienez euskara ulertzen duten kideak dira, gainontzekoei euskaraz aritzeko gonbidapena luzatzen dietenak.\nAzaroaren 23tik abenduaren 3ra eginen da Euskaraldia Euskal Herri osoan, Beran eta Bortzirietan prestaketa-lanetan ari dira martxoaz geroztik, ekimenak ahalik eta zabalkunderik handiena izan dezan, herritar ahalik eta gehien inplikatzeko. Euskal Herriko gainerako tokietan bezala, euskalgintza eta erakunde publikoak elkarrekin ari dira Euskaraldia antolatzen, eta batzordean herritar euskaltzaleak, euskara sustatzeko erakundeetako ordezkariak, eta Berako Udalekoak eta Bortzirietako Euskara Mankomunitatekoak elkarlanean ari dira.\nEkainaren 23an aurkeztu zen ekimena Lesakan, eta ekainaren 29an Beran. Udako tartearen ondotik, ekimenaren aurkezpen orokorra irailean eginen da, eta hortik aitzinera parte hartzeko izen ematea zabalduko da. Adi, beraz, irailetik aitzinera!


Garbitokia eta Kristino — Eibar.ORG | Eibarko peoria\nHemen zaude: Hasiera / Blogak / Markos Zapiain / Garbitokia eta Kristino\nGarbitokia eta Kristino\nMarkos Zapiain 2008/02/22 12:27\nEz dago maila berean jartzerik zientziaren, filosofiaren, literaturaren eta erlijioaren hizkerak eta hizkera horien nahiak eta helburuak eta egiarekin duten harremana. Zientzia dagoena azaltzen ahalegintzen da, ahal bezain xehero, eta bere hutsak zuzentzeko gertu dago beti. Filosofiak berriz kontzeptuak sortzen ditu eta sistema bakoitzak ondo datorkion egiaren ideia asmatzen du. Literaturak aldez aurretik onartzen du irudimenak sortua dela.\nAldiz, kristautasunak dogmatikoki oparitzen dio bere buruari beste edozein jarrerarena baino ahalmen bikainagoa berezko errealitaterik sakonenarekin bat egiteko. Kristautasunak ei du egia bakarra ezagutzeko gaitasunik behinena. Uste du besteen gainetik dagoela. Harrokeria horrek ez dio ikusten uzten kristautasuna giza irudimenak asmatu duela. Gizakiak sortu du Jainkoa, ez alderantziz. Kristautasunaren funts filosofikoa hain da ahula eta arbitrarioa, luzaro hil behar izan baitu zalantzan jartzen zuen edonor, eta, bere agintea indartu eta zabaltzekotan, bat egin du agintaririk ankerrenekin, hasieran Konstantino eta berriki Franco kolpista kriminalarekin. San Pauloz geroztik onartu baitu agintari oro Jainkoak aldeztua dela, eta horrenbestez men egin beharrekoa. Espainiako Elizak orain dio ez zaiola botorik eman behar terroristekin negoziatzen duenari, baina Pio XII Aita Sainduak zuzenean negoziatu zuen poitikoki naziekin, naziak indartsu zetozelarik. Elizaren oportunismoak ez du mugarik, baina biziko bada beste erremediorik ez du, hain baita eskasa haren oinarri ideologikoa.\nEsaterako, Aita Saindua hutsezina ei da. Orain arte, bataiatu baino lehen hiltzen ziren haurrak linbo izeneko egoitza batera zihoazen. Zintzoen arimen egoitza da, berrerospenaren aurretik. Benediktok orain linboa ezabatu du. Non gelditzen da orduan aurreko Aita Sainduen hutsezintasuna?\nBestalde, fedea oinarritzeko kristauek erabiltzen dituzten frogak harrigarriak dira. Esaterako, Richard Dawkinsek “El espejismo de Dios” liburuan gogoratzen duenez (milesker Luistxo), ba omen da garbitoki edo purgatorio izeneko eremu bat. Bertara doaz hil ostean infernuratzen ez diren arimak, zerura baino lehen. Garbitokia egoitza mingarria da, bekatuen erruz pilaturiko zor guztia ordaindu arte egon behar duzu bertan.\nArras da gogaikarria hortaz garbitokialdiaren luzatzea, eta behiala Elizari dirua emanez gero garbitokialdia labur zenezakeen. Diru gehiago Elizari, arinagoa garbitokialdia. Elizak ziurtagiri bat ematen zizun, indulgentzia, erositako egun kopurua zehaztuz. 1903an jadanik ezin zen indulgentziarik diruz erosi, baina Aita Sainduak, Pio X.enak, hierarkiako maila bakoitzak dakarren garbitokialdiaren laburtzea zehaztu zuen: kardinalak, 200 egun; artzapezpikuak, 100; azpezpikuak, 50 baino ez. Eta otoitzak ere labur lezake.\nZein da disparate honen guztiaren froga? Entziklopedia Katolikoaren arabera, hauxe: baldin hildakoa zuzenean joango balitz zerura edo infernura, orduan haren alde otoitz egiteak ez luke zentzurik. Garbitokiak existitu behar du, bestela gure otoitzak alferrikakoak lirateke (Richard Dawkins, “El espejismo de Dios”, Espasa, 381-384 orr.); gisakoa duzu garbitokiaren inguruko Benediktoren eldarnioa ("Dios y el mundo", Mondadori, 121-123 orr.).\nBistan da frogatu beharrekoa frogatutzat jotzen dela frogabidea bera hasi aurretik. Hori dela-eta, fideismoak dirudi fede-jarrerarik zentzuzkoena: onartzen dut azterketa kritiko baten aurrean kristautasuna guztiz hauskorra eta makala dela, baina hala ere sinesten dut. Horra fedearen arriskuetako bat: arrazoimena makurtzeko ohitura dakar, eta kritika belaunikaraztekoa. Garbitokia, Hirutasun Saindua edota gorputzen berpiztea sinesten hasi eta aise hel zintezke edozein burugabekeria onartzera, are Espainiakoa Zuzenbide Estatu bat dela.\nHorregatik emango du ziurrenik Aita Sainduak hain maiz burutik seko jota dagoelako inpresioa. Ez bakarrik Ratisbonan mundo osoko musulmanak beste barik iraintzeagatik; halaber giza irudimenak sorturiko infernuaz, garbitokiaz, aingeru jagoleaz eta Jainkoaz inongo zalantzarik gabeko existentzia enpirikoa balute bezala mintzo baita, txundigarria egiten den etxekotasunaz gainera (“Dios y el mundo”, passim.).\nZentzu horretan, Benedikto Bermeoko eroetxean itxita duten Kristinoren kide arteza da, imajinaziozko lagunekin txikiteoan ibili eta eztabaidatzen baitu. Agian ez da eskatu behar Benedikto lehenbailehen Bermeoko eroetxera ekar dezaten, baina bai ordea Kristinori Aita Saindu izateko aukera eskain diezaioten. Ez luke onartuko, nahiago du Tala Vaticanoa baino, saindu gehiago dabil hemen. Vaticanoko kupulen sinesmenak sinpatikoak lirateke beren botere itzela errugabeak umildu eta lotsarazteko erabiliko ez balute.


Eider Rodriguez Martin > Hemeroteca\n2008-02-25 Haragiaren komunikazioa | Jon Kortazar\nKomunikazio sistemak ugariak dira. Liburu batean berriki irakurri dut badirela bi behintzat oso garbi agertzen direnak. Lehena zuzena litzateke, eta bere komunikazio ardatz gisa kontrakoen oposaketa erabiliko luke; guztiz logikoa da, eta estrukturalismoak askotan erabili duen oposaketan oinarritzen da; guztia garbia da, eta honen edo bestearen artean aukeratzera bultzatzen du. Bigarrena espirala da, kiribildua da komunikazioa, ez hain garbia, itzuli-mintzuli heltzen zaigu, ez da zuzena, zerbait jarri behar du irakurleak.\nBigarren sistema honi erantzuten dio Eider Rodriguezek (Errenteria, 1977) idatzi duen Haragia liburuak. Hamabi ipuinetan, pertsonaien sentimen munduan barna jira egitea proposatzen du idazleak. Liburua irakurtzen nuen artean, Kirmen Uribe etorri zait burura, zeren, azken batean, haragia komunikazio bidea baita; materia materiarik eza bihurturik dago liburuan. Eta pertsonaiek esaten ez dutena gorputzaren, haragiaren bidez adierazten dute.\nZenbat ahotsik gabeko komunikazio ote dagoen liburu honetan? Zenbat esan nahi isilik emanak? Zenbat esan gabe ere oso ongi ulertzen direnak? Zerbait egin, ordea, eta dena azaltzen da, Hirugarren oparia deituriko ipuinena bezala: alabak bola txinarrak oparitzen dizkio amari, eta honek gizonezkoen mikromundu txikian duen ezinegon guztia agerian geratzen da.\nHaragia, azken batean muga da. Izanaren eta esanaren artekoa, identitatearen eta kanpoko munduaren artekoa. Horregatik, pertsonaia hauek mugan bizi dira. Haragia deituriko ipuinaren protagonistak ez du egindako ekintza nagusia gogoan itsatsita eramango.\nErtzaren, mugaren indarra garbian uzteko Eider Rodriguezek isiltasunari nagusitasuna eman dio. Bere idazkera elipsiaren idazkera da. Pertsonaiek izena besterik ez dute, baina estiloan kenduaren kenduaz geratzen den sentsazioak biluztasunaren zirrara ekartzen du. Irakurleak gauza bera egin beharko du, eta bera aldetik jarri, ipuinen mingostasun tragikoa ulertzeko (Erle begiak, T'est trés belle, Nahiago nuke gezurrik ez esan).\nHaragia. Eider Rodriguez. Susa. Zarautz, 2007. 155 orr.


Begietara begiratuz geroz | Begietara begiratuz geroz – iparraldekohitza\n• Bi pasatzaile atxilotu dituzte, Baionak aginduta\n• Migratzaileak Gipuzkoa eta Lapurdi arteko mugan [ARGAZKI GALERIA]\nFrantziara joan nahi dut, Frantziak bainau kolonizatu». Hor migratzaileen korapiloetako bat, Fatima Diallo iheslariak azaldua. 25 urte ditu. Gineatik dator, Konakry hiriburutik. Lau hilabete dira ihes egin zuela.\nDuela pare bat aste iritsi zen Baionara, beste hainbat bezala. Azken hilabeteetan, 80-100 iheslari dira igarotzen Baionatik egunero, han baitute autobus geltoki nagusia. Paris, Naoned, Tolosa, Lyon, Bordele, Brusela… Macron autobusen helmugak dira horiek oro. Horrela erraten diete autobus berezi horiei, Emmanuel Macron Frantziako Ekonomia ministro zelarik bozkarazi legearen ondorioz ezarri baitzituzten. Autobusen merkatua liberalizatu zuen, eta, ordutik, autobus konpainia andana batek ematen du merke bidaiatzeko parada. Pariserako txartela 20-50 euroan eros daiteke. Orain arte, Euskaldunen plazan egoten ziren autobus horiek oro. Herenegundik, Lesseps kaian dute geltokia, Baionako tren geltokitik gertu, Aturri ibaiari begira, gaztetxearen auzo berean. Hurbil dago migratzaileentzako egonleku berria, Pausa izenekoa.\nIgarobidean diren iheslariek, izan ere, Euskaldunen plaza zuten autobusaren zain egoteko lekua. Kanpoa. Gau eta egun. Gosea eta hotza. Bidaia segitu nahian, autobusaren zain. Batzuetan, autobus txartelaren zain, senideek-edo noiz bidaliko Internet bidez; besteetan, dirurik gehiago ez zutela. Gehienetan, ez zekiten non ziren ere.\nHerenegundik, Pausa aterpean dute, beraz, atsedena. Atherbea elkarteak koordinatzen du lekua, eta zazpi langile enplegatzekoak ditu. Baina bada elkarte eta laguntzaile andana bat sarea sendotzen ari dena. Diakite elkartea dago guztiaren oinarrian: hark abiatu zuen Euskaldunen plazako elkartasun lana.\nLeku berriaren aurrekontua Baionako Herriko Etxeak du hartua bere gain. Euskal Elkargoak laguntzekoa du, eta negoziatzekoa dute Pirinio Atlantikoetako Departamenduak ere esku hartzea. Oraingoz, sei hilabeterako ditu ireki ateak.\nBazkaria herriko etxeak ordaintzen du; arratsekoa elkarteen esku da. Jantziak ere bai. Laguntza guziak ongi etorriak dira. Orain arte bezala, ororen buru.\nGau bat edo bi gehienez pasatzen ahalko dituzte iheslariek: jatekoa, lo egitekoa, jantziak eta gomendio juridikoak dituzte aterpean. Autobus txartela erosten ere laguntzen ahal diete: ez diruz, baizik eta erraztuz Interneteko bidea, loturak eginez autobus gidariekin.\nMigratzaile batzuk, autobusa hartzen. Euskaldunen plazako geltokia Lesseps kaira eraman dute. / Bob Edme.\nLaguntzaileen sarea ezinbestekoa izango da aurrerantzean ere, Jean-Daniel Elixiri Atherbeako zuzendariak ohartarazi duenez. Argi du sareek dutela segurtatuko ekinbidearen sendotasuna. Laguntzaileen sareak du laguntzen «begiradak aldatzen». Azaldu du hori ikusia dutela jada Baionan eta Baigorrin (Nafarroa Beherea), iheslarientzat antolatu behin-behineko harrera zentroekin. Atherbea zen koordinatzaile Baigorrin ere. Orain, badago alde bat: Baionakoa ez da behin-behineko harreragune bat iheslari kopuru finko batentzat. Hemen ez da leku mugaturik; denbora da mugatua.\nOraindik ez da dena pikoan, baina egunez egun gauzak argituz doaz. Eguneroko esperientziarekin ikasten ari dira, eta badute jadanik bidea eginik. Badu bost bat hilabete kopuru handietan igarotzen ari direla iheslariak. Kontua da luzaz ez zirela ageri: kukutzen ziren, Poliziak ez harrapatzeko gisan. Autobusa iristean ikus zitezkeen sasietatik ateratzen azken puntan. Ikusi nahi ez zituenarentzat, erraza zen.\nBaina begiratzen dakienarentzat, zaila ez ikusi egitea. Hori izan zuen abiapuntua Diakite elkarteak. Herritar bakan batzuen ekimenez abiatu zen guztia. Laster, ehun bat bildu dira. Facebookeko mezu bat izan zen hasiera, biziki zehatza: estalkiak, jatekoa, jantzi beroak; gizon, emazte eta ñiñientzat. Trumilka iristen hasi ziren jantziak. Lokalak beharrezkoak ziren metatzeko, eta lau lokalen gakoak lortu zituzten ziztu bizian. Bi kamioi ere laster. Jatekoa, aski eta sobera, eguerdiro eta gauero. Medikuak eta erizainak ere prest. Erizainen ordenak dei egin zien Ipar Euskal Herriko erizain guztiei, aldizkatze bat antolatzeko.\nEta halako batean, Euskaldunen plazan hasieran eta Pausan orain, gorpuzten dira geopolitika orokor guztiak eta horri begira eman daitezkeen erantzunak, eztabaidak. Halako batean, Fati, Mustafa, Tierno, Mariama, Amanita, Mohammed, Balio eta Diakite bilakatu dira Baionatik igarotzen ari diren iheslariak. Hortik dator Diakite elkartearen izena: lagundu duten lehen iheslaria da Diakite. Teoriak urtzen dira segituan. Iheslariekin mintzatzen hasiz geroz, laster ohartu daiteke zaurien heinaz. Traumen amildegia. Joseba Sarrionandiaren poema hura oihartzun: «Nekez uzten du bere sorterria/sustraiak han dituenak./Nekez uzten du bere lurra zuhaitzak/ez bada abaildu eta oholetan/ Ez du niniak begia uzten/ez bada erroi edo arrubioen mokoetan» (Izuen gordelekuetan barrena).\nItxura guztien arabera, horrek partez esplika dezake instituzioak ere hasi izana inplikatzen azken aste honetan. Jean-Rene Etxegarai Baionako auzapeza eta Euskal Elkargoko presidentea plazara joaten hasi zen duela hamar bat egun, eta, orduz geroztik, aldatu du diskurtsoa. Bada bulta bat eskatzen zitzaiola inplikatzea. Gutunak idatziak izan zitzaizkion, elkarretaratzeak antolatuak. Baina erantzunik ez. Lehenago zergatik ez den mugitu galdetzean, erantzun du «espero» zuela estatua inplikatzea. «Baina ikustean ez zela deus heldu alde horretatik, orduan iruditu zait hiriari zela sostengu humanitarioa ekartzea. Hor dira, ahul dira, eta erantzun humanitario bat eman behar zaie. Hiriari doakion erantzuna».\nJean-Rene Etxegarai Baionako auzapeza, migratzaileekin ari diren boluntarioekin. / Bob Edme.\nAldaketa hori izan dela baieztatu du Atherbeako zuzendariak: «Horrelako egoeretan dauden pertsonekin hitz egiten hasteak berak eragiten du aldaketa. Ni horren lekukoa izan naiz. Auzapeza hunki dute, usu gertatzen den bezala migratzaileari, terrorista potentzialari, atzerritarrari bisaiak jartzen dizkiogularik. Izenak jartzen hasten garelarik. Trukatzen hasten garelarik».\nOraino gogoan du ostegun gau berezi hura Fatima Diallok. Duela pare bat aste izan zen. Baionako autobus geltokira iritsi berria zen, eta pentsatu zuen kaleko jantzitako poliziak zirela laguntza eskaintzera joandako gazte haiek. Gauaren erdia zen. Taxiz iritsi berria Irundik, beste bidaiakide batzuekin. Ezetz, ez zirela poliziak ihardetsi zion beste iheslari batek: jantzi, eta estalki beroak eman zizkiotela. «Laguntza eskaini ziguten, baina gehitu zuten ez ginela onartzera behartuak. Horrek lasaitu ninduen», gogoratu du Diallok. Lasaitu zuen laguntza juridikoa izango zutela entzuteak.\nLaguntzaileek aholkatu zieten poliziak atxilotuz gero abokatu baten eskatzeko, eta mediku bat ere galdegin zezaketela. Polizien galderei ez erantzuteko, eta, zerbait izenpetzera behartua izanez geroz, asile idazteko. Isilik egoteko eskubidea zutela, eskubideak zituztela. Hor izan zuen segurtamena Diallok. Ez ziren poliziak. Hori da iheslariei laguntza ematera joan direnen lehentasunetako bat: laguntza juridikoa ematea, eskubideak badituztela jabetu daitezen. Funtsezkoa da, eta eraginkorra ere bai: atxiloketa bat baino gehiago saihesten lagundu dute, nahiz eta ez duen beti funtzionatu.\nDena egina baita ez daitezen existi, ez paperetan, ez pertsona gisa. Eskubiderik gabekoak balira bezala. Autobus konpainiekin, adibidez, gertatu dira gehiegikeria bat baino gehiago. Erraterako, nortasun agiriak eskatu dizkiete: zenbait gidarik, autobus txartelaz gain, nortasun agiriak erakusteko exijitzen zieten. Alta, eskaera hori ez da legezkoa, baina jakin behar; batek baino gehiagok jaitsi behar izan du autobusetik. Orain, iduriz, ez da halakorik gertatzen, baina ez da behin betiko segurtamenik.\nEurolines autobusetako gidariekin, adibidez, ez da konpondu arazoa. Batek baino gehiagok ezin izan dira autobusera igan, nahiz eta txartela erosia izan. Elkarteko kideek gogoan dute nola behin autobus gidari batek ateak ireki zituen, hatzarekin zuri bat seinalatu zuen, eta igaiten ahal zela erran zion; aldiz, ondoan zuen beltza ezin zela igan. Gau batez elkarteko kideak asaldatu ziren, autobusa geldiarazi zuten, eta lortu txartela zuten guztiak igotzea. Baina beste gau batean, ez: kide batzuei eraso egin zien gidariak. Salaketa jarri dute.\nIzan dira autobus txartelen trafikatzaileak ere. Autobus txartelak bereziki Interneten bidez dira erosten ahal. Afera da Interneten erosteko kreditu txartela behar dela. Trafikatzaile batzuek iheslariei aukera ematen diete sosez pagatzeko; erosten diete txartela Interneten, baina bitartekari lana garesti ordainaraziz. Emazteen kasuan, txartela merkeago egiten diete sexu harreman behartu baten bidez ordainduz geroz.\nOro har, emazte eta ume andana bat lagundu dute Diakite elkarteko kideek. Gehienak taxiz iristen dira gauaren erdian. Egunero bospasei azken aste honetan. Pausaleku berria ukan aitzin, herritarren etxeetan lo egitea proposatzen zieten iheslariei. Denentzat lekurik ez eta, gizonak kanpoan utzi behar izaten zituzten askotan. Hautuak egitera behartuak ziren. «Kanpoan lo egitea dramatikoa da gizonentzat; emazteentzat, dramatikoa izateaz gain, lanjerosa da», dio Diakiteren sortzaileetako batek, Kloe Etxamendik. Horri buruz ukan dituzte eztabaidak elkartean.\nIzan dituzte arazoak. Proxenetismoagatik kondenatutako gizon bat bildu zitzaien plazara gauez, laguntzaile bat balitz bezala. Laster ohartu ziren elkarteko kideak, eta alde egitera behartu zuten. Etxamendi ez zen hainbeste harritu horrelako jendeak itzulika ikustean. Entzuna zuen horrelakoak gertatu zirela duela hogei urte Parisko La Chapelle elizan iheslariek sortu protesta mugimenduan. «Erasotzaileen logika segituz geroz, egokiak dira horrelako lekuak. Ez dute arriskurik hartzen. Igarobidean diren pertsona horiek babesik gabe dira: Nor ohartuko da desagertzen badira? Nor arranguratuko da?».\nArrazoi bat gehiago, elkartasun sarea sendotzeaz batera, erantzukizunaz jabetzeko. «Denek, inkontzienteki ere, huts egin dezakegu. Beharrezkoa da enpatia etengabe galdekatzea», ohartarazi du Etxamendik. Horrelakoentzat ere balio izan du eta balio du Baionako esperientziak.\nDatu berezi bat bada, hala ere. Lagundu dituzten gehienek, ondotik, mezu bat bidaltzen diete, ongi iritsi direla errateko. Berriro ere eskerrak emateko. Gehienetan gizonen mezuak dira horiek. Emazteen kasuan, ordea, biziki mezu gutxi; harremanetan jartzen saiatu, eta biziki mezu iheskor eta lausoak jasotzen dituzte.\nFatima Diallok Paris zuen helmuga. Bazuen kontaktu bat Parisen, eta autobus txartela ere bai. Ez zen Baionan gelditzekoa. Baina, halako batean, kontaktuak ez zion gehiago erantzun. Parisera joateko arrazoik ez zuen gehiago ikusi, eta Baionan gelditzea erabaki zuen. Gau hartan ezagututakoengana jo zuen. Kloe Etxamendik konfiantza erakutsi zion, eta erran zion hemen geldi nahi zuela. Etxamendik baietz, justuki Noka-Noka elkartea hor zegoela, emazte iheslarien eskariei erantzuteko xedez sortua. Eratu berria, oraindik antolatzekoa, baina segituan aurkitu zioten babesa. Noka-Nokako kide egin da Diallo. Eta iheslarien laguntzen hasi da.


Skapa Jaiak bertan behera geratu dira | El Diario Vasco\nZarautzSkapa Jaiak bertan behera geratu dira\nSkapa Jaiak bertan behera geratu dira\nEgitaraua abian. Haurren lasterketak erakusten du, partaideen aurpegietan, giro aparta zegoela, baita gaueko kriteriumean ere, baina hor amaitu ziren festak. / ARGAZKIAK AMAXKAR\nLehenengo eguneko egitaraua ondo bete zen gaueko kontzertua heldu arte eta han sortu zen gatazka\nJUAN MARI ZUBIAURREZARAUTZ. Sábado, 12 agosto 2017, 13:47\n«Abuztuaren 10eko gaua izan zen kito esatea erabaki genuen unea», hitz hauek atzo Santa Klara, Azken Portu eta Aritzbataldeko jaietako komisioak erabili zituen festak bertan behera geratzen zirela adierazteko kaleratu zuten komunikatuan.\n«Azken lau urteetan Zarauzko Udalak bertako bizilagunen erosotasuna aitzakiatzat hartuta gero eta muga gehiago jarri dizkigu. Hasieran lokalik ez ematea eta plazaren aldaketa izan ziren eta jarraian, urtetik urterako musikaren bolumenaren murrizketa», dio.\n«Bart gauean gertatutakoa hauxe da: 92 dB-ko muga ipini zen musikaren bolumenarentzat. Iazko bolumenaren herena da hori. Muga horrekin soinu froga egiten hasi ziren musika taldeak eta salto egiten zuen limitagailuak», gehitu du jaietako komisioak.\n«Musika taldeek eta teknikoek beraiek, musikaren munduan lan egiten duten profesionalek, aitortu ziguten baldintza horietan kontzertu bat ematea ezinezkoa dela, eta ez dutela Estatu mailan inon halako mugarik eduki», esan du komisioak gertatutakoaren inguruan. Gaur, 11:30ean Plaza Gorrian abiatuko dute protesta zaratatsua.\nZarauzko jarduneko alkateak, Jesus Aranak, prentsaurreko batean azaldu zuen Udalaren ikuspuntua. Egoera hau guztia nondik datorren zehaztu ondoren, gau horretan gertatutakoa aztertu zuen eta bere ahaleginak azpimarratu egoerari irtenbide bat emateko, «ni bertan egon bai nintzen».\n«Teknikarien lana aztertu ondoren hasierako 92 dezibeliotatik 95era igotzeko proposamena luzatu nien, Salberdingo aparkalekuan izan zuten berdina baina ez zuten onartu. Azkenik limitagailua gehiengoan jarri (120) eta erregistroa egitea proposatu nien baina nire harridurarako ezezkoa jaso nuen berriro.\nGarbi nuen ez genuela erregistradorea kenduko. Hori egitea dagokigulako eta aurrerantzean limitagailuak ez dira jarriko, erregistradorea bai, eta antolatzaileen erantzukizuna izango da gero salaketa bat egon eta mugak gainditzen badira».\nUdalak «pena handia hartzen du erabaki honen aurrean eta komisioarekin elkarlanean jarraitzeko asmoa» azaldu du. Azkenik azpimarratu zuen kontzertuen soinu mailak baimentzerakoan «ordutegiarekin lotura zuzena dagoela».\nConcierto del grupo Musbika esta noche en la iglesia parroquial Masivo respaldo a las fiestas de Azken Portu


Bretainiako irribarrea - Diario de Noticias de Navarra\neneko eizagirre 28.02.2022 | 16:44\nArgazkietan, Malestroit herriko etxeak, Morbihango golkoa eta Locronan herri ezaguna. Eneko Eizagirre\nArgazkietan, Malestroit herriko etxeak, Morbihango golkoa eta Locronan herri ezaguna.\nIrribarretsu agertzen naizen txikitako argazki baten atzean dagoena topatu dut Bretainian barrena bizikletan bidaiatzen. Oroitzapen zaharrak eta bizipen berriak nahasten dira lurralde berde hau zeharkatzerakoan\nNaoned hiriaren kanpoaldeko lorategidun etxe polit batean eragin diot lehen pedal bira alportxa parea daramatzan bizikletari. Ostatua eman didaten Lucie eta haren senarrari irribarre zabala eskaini eta azken unean jaso ditudan jarraibideak ozen esan ditut eurak entzun ditzaten "premierrond-point à droite, puis à gauche". Erpurua erakutsiz baiezkoa eman eta "allez Indurain, allez!" oihuaz agurtu naute.\nZirrara berezia eragiten didate bizikletarekin eginiko bidaia baten lehen kilometroek. Antsietate fase batetik igarotzen naiz lehen orduan, eta pedalei birrindu arte eragiten diet. Bidaian murgildua nagoela sentitu nahi dut, bidea egiten ari naizela, mutur aurrean dudan mapan irteera puntutik apurtxo bat mugitu naizela bederen.\nLehen bidegurutzeak eta zalantzak, balaztei eta aldagailuari lehen mugimenduak, hiriko trafikoaren baretzea, ur trago bat eta fiuuuuu, martxan nago jada. Hasi da bidaia.\nHamar bat eguneko bidaiatxo bat besterik egingo ez badut ere, burmuina aske sentitu eta are bidai luzeagoa egiten hasten da, batez ere Eurovelo-ko bide-seinalearekin topo egitean Loira ibaiaren bokalean.\nEuropa luze zabalean zehar hedaturiko bizikleta ibilbide luze hauek, batzuetan agintarien asmo hutsalak besterik ez badira ere, hurrengo balizko bidaia baterako hamaika ideia pizten ditu txirrindu zaleon buruan.\nUne honetan nagoen puntuan bertan hasten den EV4 ibilbidea jarraituz gero, 3.653 kilometro egin ostean Itsaso Beltzari begira dagoen Konstantza hiri errumaniarrera iritsiko ginateke. Ez da ez, erronka makala.\nBretainiara paisaia idilikoak ezagutzeko asmoz banoa ere, Frantzian nonahi dauden iraganeko errealitate krudelaren aztarnekin egin dut topo lehenik eta behin, bigarren mundu gerraren hondarrekin. Saint-Nazairen ezinbestean begirada zimurtu egiten zaio bati itsaspeko ontzien basea izan zen hormigoizko zaplazteko erraldoiaren aurrean.\nKilometro batzuk aurrerago gauzak aldatuz doaz eta Guerande-rekin egin dut topo, Erdi Aroko harresiak osorik mantentzen dituen hiria. Harresiak ez ezik, bere inguruan dauden gatzaga zaharrak ere atentzioa ematen dute.\nGerora ikusi dut Frantziako edozein gourmet produktutan agertzen dela Guerandeko gatza famatua, izan patata frijitu, ahate pate edo aurpegirako kremetan. Guerandeko gatzik ez badu, orduan Ezpeletako piperra izango du. Bat edo beste, ziur baietz.\nTxori hankaluze batzuen zaratek esnatu naute kanpin dendako lozorro goxotik. Itsaso txiki bat dut begien aurrean, bretoieraz hori esan nahi baitute Ar Mor Bihan hitzek, Morbihango golkoa bezala ezaguna dena. Bere itsasertz sigi-sagatsuaz gozatu bai baina itzuli osoa saihestearren, txalupa batean urgaineko bidezidorra hartzea pentsatu dut.\nBizikleta hala nola ontziratu eta ustez lasaia izango zen Port Navalo-Locmariaquer ibilbide motza gozatzeko asmoarekin, argazki kamera eskuan, itsasontzi txikiaren brankara joan naiz. Lema tinko eusten duen kapitainak, -bizarduna, ainguradun txapelduna, liburu batetik ateratakoa dirudiena-, ezetz egin dit buruaz. Martxan jarri eta gutxira begiradaz "orain ulertzen duzu, ezta?", esan dit.\nMareek Morbihango golkoko sarrera estuan korronte izugarriak sortzen dituzte, Europako bizkorrenetarikoak kapitainaren esanetan, eta gure urgaineko oskola alde batera eta bestera astintzen du golkoko ur ilunak. Nik larri bizikleta estuki eusten dudan bitartean, kapitaina txistuka doa, hamaika itsaso zakarretan zaildutakoa izaki.\nIritsi bezain laster konturatu naiz, hauxe da lekua! Badira irudi batzuk, ziurrenik gurasoen etxeko argazki bilduma zahar horietan ikusiak, buruan iltzatuta geratzen direnak. Horietako batean ni agertzen naiz, mukizu irribarretsu bat, hamaika harri tenteren alboan besoa altxatua, harriok zeinen altuak diren adierazi nahian bezala.\nCarnac da leku hau eta mutur aurrean dauzkadan milaka menhir hauek historiaurreko munduko monumentu zabalena osatzen dute. Obelixen antzeko makina bat lagun aritu ziren lanean hau dena osatzeko. Hori da hori sasoia!\nBretainiako haizeak, ezusteko maldak eta saihestu ezinezko zaparradek txirrindulariaren aldartea apaldu badezakete ere, etengabe han-hemenka agertzen diren ipuin batetatik ateratako herrixkek aurrera jarraitzeko gogoa bizirik mantentzen dute.\nLocronan da kondairetako herri ezagunenetako bat. Harri grisez, arbel beltzez eta goroldio berdezko bazterrez osaturiko herri txiki honetan izaki misteriotsu, sorgin eta druidak une batetik bestera agertuko direla sentitzen duzu.\nPenn-ar-Bed-era iritsi naizenez -munduaren amaiera bretoien ahotan-, itzultzea beste aukerarik ez daukat. Bidaiaren hasierako puntura itzultzeko, Brest eta Naoned itsas portuen arteko lur barneko bidezidorra jarraitu dut, duela mende batzuk eraikitako bi hirien arteko ubidea. Berdearen tonu guztiak zeharkatuz, historiaz beteriko bazter eder hauetaz agurtzen naiz txikitako argazkian bezalako irribarre batekin ahoan.


Batzordeburua: RUIZ LARREA, MARIA BEGOÑA\nBokala: ALONSO VARONA, ANA ISABEL\nBokala: ASUMENDI MALLEA, AINTZANE\nMedikuntza eta Erizaintza Fakultateak bertako ikasgelak eta ikerketa aretoak eskaintzen ditu doktorego programari loturiko jarduerak (ikastaroak, hitzaldiak, mintegiak, laborategiko lanak) egin daitezen, doktoregoko heziketa jarduerak behar bezala egitea bermatuko luketen material eta zerbitzuak bertan direla. UPV/EHUren zerbitzu nagusiak (SGIker), Medikuntza eta Erizaintza Fakultatean eta Zientzia eta Teknologia Fakultatean kokatutakoak, gertu dira, eskaria egin ostean, egin beharrekoak egiteko. Fisiologia eta Zelulen Biologia eta Histologia sailek irakurketa aretoak eta gela informatizatuak ditu (arbel digitala, proiekzio kanoia, ordenagailua), doktorego programako ikasleentzako laborategi ezberdinei loturik.\nDoktoregaiek, UPV/EHUko ikasle ofizialak izaki, unibertsitatearen biblioteka guztiak erabil ditzakete (Leioako biblioteka nagusia - http://www.ehu.es/eu/web/biblioteka -, Gurutzeta, Basurtu eta Txagorritxuko ospitaleetako irakasguneetako bibliotekak eta programako sailetakoak). Halaber, UPV/EHU OpenCourseWare proiektuan ari da, Interneten mundu osoko unibertsitateen material didaktikoak argitaratzen eta dohainik erabiltzeko aukera eskaintzen duena. Informazio zientifikoa erabiltzeko aukera bermatuta dago, baten batzuk aipatzearren, SCIFINDER edo ISI Web of Knowledge motako datu baseak erabiliz. Gainera, bibliotekako zerbitzuei esker aipua erabiltzeko RefWorks, EndNote edo Reference Manager bezalako tresnak jartzen dira ikasleen esku, Ikerkuntzaren arloko errektoreordetzak bekadun bakoitzaren esku jartzen duen ordenagailu pertsonalaren bidez baliatu ahal dituztenak.


Berriaren proiektua: Askoren artean\nDuela 25 urte Egunkaria bera bezala, euskal hiztunen komunitateak sortutako proiektua da BERRIA, Egunkaria indarrez itxi eta lau hilabetera; Euskal Herriak behar zuen eta gaur egun oraindik ere behar duen egunkari nazionala. Izan ere, ez dezagun ahatz, gizartean betetzen duen funtzio soziala da BERRIAren egiteko nagusia: euskara hedatzeko eta normalizatzeko tresna modernoa, euskal kulturaren sustatzailea, iruditeria propioa sortzeko eta gizarteratzeko bidea, herri gogoaren bilgunea, komunitatearen kohesionatzailea, iritzi aniztasunaren erakusleihoa, talde eta identitate guztien ahotsa…\nHamahiru urteotan BERRIAk iraun baldin badu, BERRIA Komunitatearen babesagatik izan da batik bat, BERRIAlagunengatik. Milaka eta milaka lagunek emandako babesari eta laguntzari esker ez balitz, zail luke euskarazko egunkari batek honaino iristea, eduki eta produktu mailan ez ezik hizkuntzaren estandarizazioan eta normalizazioan ere egin duen ibilbidea egitea.\nHedabideak aldatzen ari dira, hori jakina da. Kontsumo ohiturak ari dira aldatzen, oro har. Eta halako paradigma aldaketa baten barruan, berritzea ezinbestekoa da, teknologikoki ez ezik beste hainbat arlotan ere garatuz joatea ezinbestekoa da egunkari batentzat, edozein hedabiderentzat. Eta berritzeko eta garatzeko, komunitatea ezinbesteko dugu; ezinbesteko, urtero bere ekarpena egiten duen BERRIAlaguna. BERRIAlagunak, BERRIAlagun harpidedunak, BERRIAlagun iragarleak. Ekarpen ekonomikotik harantzago, gure alboan etengabe hor dagoen BERRIAlagun hori. Horregatik, ezinbestekotasun horretaz jakitun garelako erabaki dugu orain webgune honekin beste jauzi bat ematea, BERRIA Komunitatearentzat ingurune digital oso bat sortuta; BERRIAlagunari orain arte baino gehiago emango dion ingurune digitala, komunitatea ehuntzen eta trinkotzen lagunduko duen ingurune digitala; azken batean, BERRIAlaguna ahalduntzen lagunduko duen ingurune digitala, BERRIAlagunarentzat egokitutako abantaila, zozketa eta funtzionaltasun esklusiboekin.\nKrisia pairatu dugu, egoera zailak pasatu ditugu, eta pasatzen ari gara oraindik ere, egoera ekonomikoa eta merkatu egoera ez direlako batere aldekoak prentsarentzat, eta, gainera, erakunde publikoei ez diegulako ikusten benetako apustu estrategiko eta sendorik gure sektorea eta, oro har, kultura industriaren ehuna indartzeko, sustatzeko, egonkortzeko. Zorionez, baina, gero eta gehiago gara, gero eta BERRIAlagun gehiago, gero eta lagun gehiago proiektu honen alde zerbait emateko prest gaudenak.\nGeure buruari egunerokoa opa genion askoren artean sortu genuen BERRIA, eta, orain, askoren artean garatzen segitzea da asmoa, berrituz joatea, sendotuz. Eskerrak, BERRIAlagun guztiei, orain arte emandako guztiagatik; denon ekarpenak ezinbestekoak izan dira orain arteko ibilian. Ea aurrerantzean lagun gehiago erakartzeko gai garen, bide luze eta emankorra dugu-eta oraindik aurretik.


Taxi, Tuk Tuki. River Taxi eta Sangteo Thailandian ~ Journey-Assist + ibaiko taxi, itsasontziak\nHasiera » Mundu osoan / Eskualdeetan » Asia » Thailandia » Garraioa. errentan. » Taxi. Knock knock. Sangteo. Ibaiko taxi (itsasontziak). mototaksi\nTaxi, kolpe eta kolpea Thailandian\nTailandiako taxiek gehienbat hiriaren barruan bidaiatzen dute, baina nahi baduzu, herrialde osora bidaiatu dezakezu edo, adibidez, hiriko aireportura joan.\nBerez taxi bat, noski, autobusak edo trenak baino garestiagoa da, BAINA konpainiatik bidaiatzen baduzu eta ordainketa ordainketa guztien arabera banatzeko, bidaia oso ekonomikoki justifika daiteke :).\nÑabarduretako bat, aldez aurretik taxi gidariarekin prezioa adostu behar duzu (ez ahaztu negoziazioa, hau da Asia 🙂), eta errepidea luzea izango ez dela aurreikusten bada, abantaila da metroz hornitutako taxi bat erabiltzea.\nTaxi Metro deritzo. Taxi baten zuzentzaileetan eta batzuetan autoa alboan idatzita dagoen izenaren arabera identifikatu daitezke. Haien ezaugarri bereizgarria kontagailu baten presentzia besterik ez da. Gogoan izan taxi gidariek nahiago dutela kontagailua ez erabili, beraz tarifa nahiko bat nahi baduzu, aldez aurretik kontagailua erabiltzea adostu beharko zenuke. Nahiz eta neurgailua erabili, ibilbide apaindu eta luzeagoa egiteko prest egon :). Hala ere, mundu osoan bezala.\n2. Taxi pribatua\nTailandian enpresa pribatu asko daude. Zenbait hiri edo eskualde mugatuta dauden intrakitateak daude, transferentziak daude, eta badira herrialde osoan sukurtsal asko dituztenak. Oro har, denak telefonoz ez ezik, Internet bidez eta berehalako mezulariak erabiliz ere eska daitezke (Viber, WhatsApp). Ildo horretan, Thailandiak ez du planeta osoa atzean uzten. Eta oso erosoa da!\nTailandiako taxi merkatu pribatuan eta munduko amerikarren kasuan ere presente dago Ubera eta Singapur Grab Taxi, isuri handiak diren tokiko taxi zerbitzuekin alderatuta. Haiekin bidaiatzea (batez ere hiriartean) ehuneko 25 merkeago joan daiteke. Baina guztiak banaka, noski. Bide batez, herrialde osoan Grab Taxi с 2018g zerbitzua erosten du Ubera. Beraz, Thialandako Uber ezin da gehiago harrapatu.\nZerbitzua Grab Taxi, Asiako hego-ekialdeko herrialdeetan modu aktiboan erabiltzen da, beraz, harekin harremanetan jartzen ez baduzu gomendatzen dugu, gutxienez, kontuan izatea. Erabilera errazteko, aplikazioak daude Grab Taxi egiteko IOS и Android.\nGainera Grab Taxi presente merkatuan eta Grab autoa. Kontuan izan behar da lehenengoak bigarrenaren prezioaren erdia direla, baina batez ere etxeko garraiorako diseinatuta daudela; bigarrenak, berriz, herrialde osora mugitzeko diseinatuta daude eta bereziki urruneko izkinetan, eta enpresen tamaina eta zorro desberdinetarako auto mota ezberdinak dituzte eskura.\nMoto Taxi Tailandian\nMotosai dira, gidariarekin bizikleta besterik ez da. Lizentziaduna izan daiteke (gidaria konpainia laranja edo urdina duen txalekoa), edo motorrak gidatutako denbora librean parte hartzen duten merkatari pribatuak izan daitezke. Abantailen artean, motoen taxiak dira taxi mota merkeena eta, gainera, aproposa da Tailandiako hiri handietako zirkulazio nahasketetan. Beraz, distantzia laburra gidatu behar baduzu, kontuan hartu motozikleta taxi bat.\nBidaiaren gutxieneko kostua (gehienez 2 km) 25 baht inguru da (80 zentimo inguru). Gainera, kilometro bakoitzeko 3-4 bah (10 zentimo) kargatzen dira.\nTuk Tuk Thailandian\nTuristen artean bidaiatzeko modu ezaguna da. (exotikoak, azken finean). Tokiko zerbitzuak ez dira normalean erabiltzen.\nKostatu ohi dira kontagailuan taxi bat baino apur bat txikiagoa, baina taxi bat baino garestiagoa. Mota desberdinak daude eta bidaiari kopuru desberdinak, argazkian ikusiko duzuen bezala.\nJakina, ez da kontagailuekin hitz egiten. Segurtasuna ere zalantzazkoa da, nahiz eta Thailandiako pertsonen trebetasunak omendu behar diren. Trafiko istripuak oso bakanak dira, trafiko dentsitate handia izanik.\nEta, jakina, ez ahaztu tarifa aldez aurretik negoziatu eta koordinatzea!\nIbaia Taxi (Chao Phraya ibaia)\nChao Phraya ibaian eta aldameneko ubideetan, itsasontzi txikiak daude. Haien tarifa 5 eta 15 baht bitartekoa da.\nIbaian dauden kaiolen mapa\nItsasontzi bakoitzaren brankan bandera bat ezartzen da, ibilbide zehatzak zehazten duen koloreak\nIbai-taxi (itsasontzia) bandera horia du\nBandera urdina - itsasontzi turistikoa;\nlaranja, horia, berdea - itsasontzi arruntek ez dute geldialdi guztietan gelditzen;\nitsasontzirik gabeko itsasontziak - merkeena, ibilbidean dauden orro guztietan gelditu\nIbai-taxi baten ordutegia. ordutegi\nItsasontziak banderarik gabe: 06:45 - 07:30 eta 16:00 - 16:30 astegunetan bakarrik. 9/11/13 baht kostua.\nBandera laranja: 06:00 - 19:00 egunero. 14 baht kostatzen da\nBandera berdea: 06.10 - 08.10 eta 16:05 - 18:05 astegunetan soilik. 13/20/32 kostua\nBandera horia: 06:15 - 08:20 eta 16:00 - 20:00 astegunetan soilik. Kostua - 20 baht\nBatez besteko balorazioa 5 / 5. Balorazio kopurua: 8