Mundu mailako migrazio fluxuak\nErrefuxiatuen Harrera Taldeak antolatutako jardunaldien baitan, Xabier Aierdi soziologoak Mundu mailako migrazio fluxuak hitzaldia emango du. Saioa asteazkenean izango da, 18:30ean Alondegiko Oxford aretoan.\nMundu mailako migrazio fluxuak Oxford aretoa (Alondegia)\nAsisko Urmenetaren mintzaldi ilustratua\nHerri Eskola, Zumaia | Hitzaldia\nZumaiako Institutuan Herri curriculumetik euskal curriculumera hitzaldi zikloa abiatzera doaz. Asisko Urmenetaren mintzaldi ilustratuarekin hasiko dute zikloa. Azaroaren 13an izango da, asteazkena, 18:30ean, Sagarbideko aretoan.\nAsisko Urmenetaren mintzaldi ilustratua Herri Eskola


«Sukarra daukagunean ez da nahikoa pastilla bat hartzea hori jaisteko, infekziora jo behar da; eta jasangarritasunarekin berdin gertatzen da» - Urumea - Kronika.eus\n«Sukarra daukagunean ez da nahikoa pastilla bat hartzea hori jaisteko, infekziora jo behar da; eta jasangarritasunarekin berdin gertatzen da»\nKronika - Erredakzioa 2021-06-05 00:00\nIngurugelako zuzendaria da Josean Kijera Perez donostiarra, duela hiru urtetik.\nJasangarria utopiatzat jotzen du Josean Kijera Perezek, Ingurugelako Gipuzkoako zuzendariak: «haruntza jo nahi dugu, baina badakigu ez dugula inoiz lortuko, gizarteak berak ez duelako inoiz oreka lortzen». Edonola ere, norabide horretan egiten dute lan, Eskola Agendarekin: «haurrak esponjak bezalakoak dira, beti daude prest daukaten guztia emateko, eta gauza askorekin inplikatzeko; baina mugak jartzen dizkiegu», nabarmendu du.\nUrtetan izan da Lanbide Heziketako irakasle Josean Kijera Perez donostiarra, ingurumen kimikaren arloan; baina badira 10-11 urte, Ingurugelan ari dela lanean, ingurumen-hezkuntzako aholkulari gisa. Eta duela hiru urtetik, Ingurugelako Gipuzkoako zuzendaria da.\n«Eusko Jaurlaritzaren ingurumen-hezkuntza zerbitzua da Ingurugela, eta Hezkuntza sailaren eta Ingurumen sailaren menpe dago», azaldu du. Araban eta Bizkaian daukate bulego bana, eta Gipuzkoan bi daude: Donostian eta Legazpin. Donostiakoan egiten du lan Kijerak, eta bertan hartu gaitu, ingurumenari buruzko ikasmaterialarekin beteta daukaten liburutegi oparoan, apalategi artean.\n«Garai batean, ikasleak hona etortzen ziren materiala kontsultatzera, baina gaur egun ez da inor etortzen», kontatu du. Orain, beraiek mugitzen dira ikastetxeetara, ingurumenaren eta jasangarritasunaren arazoek bere isla izan dezaten hezkuntzaren dinamikan ere, Eskola Agendaren bitartez. Hernaniko eta Astigarragako ikastetxeetan, hain justu, Josean Kijera bera aritzen da aholkulari lanetan. Bertan lantzen dituzten gaiak, jasangarritasuna, gizartearen erantzukizuna eta beste hainbat kontu eman dizkigu aditzera, luze eta zabal.\nAsko hitz egiten da jasangarritasunaz. Baina zertaz ari gara?\nJasangarritasunaren ikuspuntuak oso anitzak dira, interes desberdinak daudelako horren inguruan. Badaude definizio teknikoak, Brundtland Informean azaltzen dena adibidez, 1987an aurrenekoz jarri zenean garapen jasangarriaren gaia mahai gainean: gizakien eskuetan dago garapena jasangarria izan dadin lortzea, ziurtatzeko egungo beharrak asetzen direla, etorkizuneko belaunaldien aukerak konprometitu gabe. Hortik aurrera zabaldu egin zen gaia, eta gaur egun edozeinek hitz egiten du jasangarritasunaz. Baina norberak edukiz betetzen duenean kontzeptu hori, bere interesak erabiltzen ditu. Ingurumen arazoak askotan konplikatuak izaten dira konpontzeko, hain zuzen ere, gizarte interesak oso desberdinak izaten direlako. Eta adostasunak lortzea ez da beti erraza izaten.\nEta zein dira ikuspuntu nagusiak?\nIraunkortasunaz egin da planteamendu bat, ulertuta ingurumena modu holistiko batez, bi ardatzetan: paisaia edo ingurumen fisikoa, batetik; eta bestetik, ingurumen soziala, non ekonomiak parte hartuko lukeen. Eta hori da ikuspuntu bat asko erabili dena. Baina orain beste definizio bat ari dira jartzen mahai gainean; ingurumenak dituela hiru ardatz: natura, gizartea eta ekonomia. Ekonomia bereizten da beste bietatik, modu independientean, bere baliabideak erabiltzeko edo ez erabiltzeko, natura edo gizartea laguntzeko.\nAurreneko planteamenduan ez da horrela. Horretan, ekonomia da gizartearen elementu bat, eta ingurumen arazo bat dagoenean, ekonomiak eman behar du bere laguntza, arazoaren parte delako. Baina ekonomia bereizi egiten duzunean, egon daiteke arazo bat naturaren eta gizartearen artean, baina, agian, ekonomiak ez dauka zerikusirik; horrela planteatzen dute. Noski, oso planteamendu desberdina da, neoliberala. Hori ez da guk Ingurugelan egiten dugun planteamendua, eta Eskola Agendan dagoena, aurrenekoa baizik: naturan arazoak sortzen dituena gizakia da, bere jardueraren bitartez. Eta izan daiteke arazorik ez sortzea, bere jarduera egokia bada, ondo diseinatuta, ondo pentsatuta, behar diren baliabide guztiak kontutan izanda, adostasuna bilatuta...\nBeraz, zer izango litzateke jasangarritasuna? Bilatzea oreka bat gizartea eta naturaren artean. Gizarteak naturan eragina duenean, ondo neurtzen denean esku hartze hori, murriztu dezake bere eragina, eta saiatu orekatzen, sortzen den desoreka hori. Baina jasangarritasuna, nolabait esanda, utopia bat da. Ingurumen-hezkuntzaren bitartez, haruntza jo nahi dugu, hori da gure norantza, baina badakigu ez dugula inoiz lortuko, gizarteak berak ez duelako inoiz oreka lortzen. Eta beraz, ezin du lortu egonkortasun bat bere paisaiarekin, beti beharko dituelako baliabideak.\n«Ingurumen arazoak konplikatuak izaten dira konpontzeko, gizarte interesak oso desberdinak izaten direlako. Eta adostasunak lortzea ez da erraza izaten»\nNora garamazki horrek?\nGarbi dago, paisaiak gure tokian jarriko gaituela, eta azkeneko hamarkada hauetan, gero eta nabariagoa da. Eta azkeneko pandemia honek, hain zuzen ere, zerikusi haundia dauka biodibertsitatearen galerarekin, leherketa demografikoarekin, eta egiten ari garen izadiaren kudeaketa kaxkarrarekin. Eta berdin Klima Aldaketaren eragina, azkenaldian gertatzen ari diren hainbat zikloi, gero eta gehiago, eta gero eta indartsuagoak. Orain energia berriztagarriekin ari gara. Baina edozer gauza da baliogarria? Klima Aldaketari dagokionez jarritako helburuak, justifikatzen ditu hartutako neurri guztiak? Nafarroan gertatu zen bezalaxe, orain Bizkaian, Gipuzkoan eta Araban mendi guztiak bete behar ditugu parke eolikoz? Ez dugu ezer ikasi? Planteamendu asko daude mahai gainean, eta guztiek dauzkate arazoak. Baina bilatu behar da konponbidea. Helburua ez da Klima Aldaketa, hori egoera baten sintoma da, ez gaixotasuna. Pentsatu gabeko jardueraren sintoma bat. Ingurumen arazoak harago doaz, gizartearen egitura da gure gaixotasuna, mundu garaikide honetan. Eta beste guztiak, dira eredu horrek sortzen dituen hainbat sintoma. Ez da nahikoa, sukarra daukazunean pastilla bat hartzea sukarra jaisteko; infekziora joan behar duzu. Hor dago akatsa une honetan. Egiten ari diren planteamendu asko, dira sintomei aurre egiteko, eta ez benetan arazoari. Bete ditzakegu gure mendi guztiak parke eolikoz, eta badakigu nora joango diren gure biodibertsitatea, basoak, baliabide hidrikoak, zelaiak, baserriak eta herri ekonomia eredua... Sintoma horietara jo beharrean, joko bagenu arazoaren mamira, planteamendu ezberdinak egingo genituzke. Baina orduan, berriro ekonomia azaltzen zaigu. Planteatu ditzakegu energia lortzeko beste sistema batzuk, deszentralizatuagoak; baina orduan, nola geratuko litzateke gure egitura ekonomikoa? Eragile ekonomiko potenteek onartuko lukete hori? Makroenpresa batzuk egongo lirateke prest haien merkatuaren kontrola galtzeko? Planteatu dezakegu, adibidez, gure teilatuetan panel fotoboltaikoak jartzea. Eta prestatzea mini-parke eolikoak, mendietan eta parke naturaletan jarri gabe. Nahiz eta energia eta etekin ekonomiko gutxiago lortu, baloratuko dut hor dagoela biodibertsitatea, paisaia, bizitzaren kalitatea... Horrelako planteamendu bat eginez gero, eragile ekonomiko nagusiek ez lukete onartuko. Oso begirada ezberdinak daude, eta oso planteamendu ezberdinak egin daitezke.\nJasangarritasuna, hezkuntzaren arloan lantzen du Ingurugelak. Zein da bere egitekoa?\nIngurugelakoak aholkulariak gara, eta joaten gara ikastetxeetara eta udaletara, ingurumen-hezkuntza programak garatzeko, elkarlanean. Orain arte, gure izarra izan da Eskola Agenda 21, baina ez bakarra. Beste gauza asko egiten dira ingurumen-hezkuntza arloan. Eta aurrera begira, dauzkagu Eskola Agenda 20-30, eta Lanbide Heziketako Agenda 20-30. Orain arte, Eskola Agenda ez zegoen prestatuta Lanbide Heziketarako, eta aspalditik ari ziren eskatzen, sortzea beraientzako agenda propio bat. Horrez gain, orain ari gara buru-belarri, landa eskolentzako eta eskola txikientzako diseinatzen lan dinamika desberdin bat: Eskola Agendaren barruan, nola eraman ingurumen-hezkuntza, erosotasunez, eskola txikietara. Izan ere, horrelako eskoletan oso irakasle gutxi izaten dira, eta baztertuta egoten dira hiriburuetatik. Baliabide fisikoak eskuratzeko ez daukate erraza, eta oztopo haundiak izaten dituzte, azpiegituraren ikuspuntutik. Ereñotzuko Txirrita eskola da horren adibide. Beraz, ari gara haientzako prestatzen lan dinamika propio bat. Hasi gara proba egiten hainbat tokitan, eta bat-batean, eskola txiki askok esan digute, beraiek ere nahi dutela proba egin. Gipuzkoan 180 eskola inguru ari dira Eskola Agenda garatzen, eta EAEn 460 inguru. Datorren ikasturterako, kalkulatzen dugu 270.000 ikasle inguruk landuko dutela Eskola Agenda, beraien familiekin.\n«Bete ditzakegu gure mendi guztiak parke eolikoz, eta badakigu nora joango diren gure biodibertsitatea, basoak, baliabide hidrikoak, zelaiak, baserriak eta herri ekonomia eredua...»\nEta nolakoa izaten da lanketa hori?\nEskola Agendek lotura izugarria daukate udalekin. Elkarrekin aritzen dira lanean ikastetxeak eta udalak, eta elkarrekin planifikatzen dute garapen iraunkorreko zein helburu landuko duten datozen ikasturteetan. Udalentzako oso interesgarria da ikastetxeetako ikasleen bitartez iristea familiengana. Mugikortasun plan bat inplementatu nahi badugu gure herrian, eta nahi badugu pertsona helduak inplikatzea horretan, ikastetxeen bitartez iritsi gaitezke herriko ia familia guztietara. Protagonista nagusiak haurrak dira, haiek gidatzen dute Eskola Agenda. Prozesu partehartzailea izaten da, oso asanblearioa; eta ikastetxearen ardura da, ikasleei laguntza ematea ez ezik, haien gurasoak ere erakartzea. Horrela ixten da zirkulua.\nProzesua eraginkorra izateko, ikasleak inplikatzea eta motibatzea izango da aurreneko pausoa. Ematen da hori?\nBai, hala gertatzen da, bai Eskola Agendan, bai Lanbide Heziketakoan. Lanean hasten direnean, lehenengo hilabetea izaten da sentsibilizazio eta motibazio fasea. Eskola komunitate osoa sentsibilizatzeko fasea da, landu nahi den arazoaren inguruan: Eskola Agendaren jaia, ikasturtean maskota izango dutena aukeratu, bideoak ikusi, gurasoak informatu eta beraiei zer eskatuko zaien azaldu... Toki askotan arrakastatsuak izaten da, bereziki irakasleek eta ikasleek asmatzen badute proposamenekin; eta beste batzuetan ez hainbeste. Eta behin eskola komunitate osoa nahiko motibatuta dagoenean, hasten dira diagnostikoa egiten. Horretan, familiek ere hartu dezakete parte, eta oso esperientzia politak izan dira, asko gainera. Diagnostiko hori egiten da eskola barnean, baina baita kanpoan ere. Horretarako, ingurumen enpresa laguntzaile bat kontratatzen du udalak, herri mailako edo auzo mailako diagnostikoa bideratzeko. Horrela, ikasleek antzematen dituzte hainbat sendotasun eta ahulezia herrian, eta familien inplikazioaren bitartez, baita etxeetan ere. Ahulezia horiek bilakatzen dira ekintza planerako helburu. Ikasleak oso kritikoak izaten dira, eta edozein gauza txiki, heldu batek agian garrantziarik emango ez diona, beraiek luparekin begiratzen dute. Ahulezia horietatik guztietatik, gomendatzen diegu hiru edo lau aukeratzea, benetan eskuragarri direnak haientzat. Bestela, lan bolumen haundia eta indar gutxi, suntsitzailea izan daiteke. Aukeratutako ahulezia horiek, bilakatzen dira helburu, eta lantzen dituzte hainbat jardueraren bitartez: irteerak, erosketak, hitzaldiak, ikastaroak, eskola baratza, hezegune bat eskola barruan, bizikletentzako aparkalekuak... Gaiaren arabera izaten da hori. Eta lanketaren ondoren, ikastetxeek konpromiso batzuk hartzen dituzte hobekuntzarako, eta udalari proposamen batzuk egin eta konpromisoak eskatzen dizkiote.\nJosean Kijera, Hernaniko ikasle talde batekin, Eskola Agendaren barruan egindako ekintza batean.\nLandutakoen artean, zein dauzkazu gogoan?\nEkimen polit askoak egon dira. Gogoan dut Beterri-Buruntzan herri jasangarria landu genuenean, lau ikastetxetako neskek planteatu zutela beldurraren mapa egitea: herriko zein tokitan ez ziren eroso sentitzen, gauez bakarrik ibiltzeko. Eta horren ondorioz, udalek erabaki zuten gune beltz horiek ondo aztertzea eta konponbideak bilatzea: argitasun gehiago jarri, kamerak, udaltzaingoa gehiago mobilizatu inguru horietan... Hondakinen inguruan lan egin dugunean, bestalde, agian udala konturatu ez eta ikasleek detektatu dute non falta ziren edukiontziak, non ez zen nahikoa maiz biltzen...\nBiodibertsitatea ere landu dugu, naturala eta baita kulturala ere. Hori Hernanin oso ondo landu genuen, adibidez; oso polita izan zen. Urte batean landu genuen biodibertsitate naturala, eta hurrengoan biodibertsitate kulturala. Energiaren gaia, klima aldaketa, mugikortasuna, ibaietako kutsadura... Elikadura jasangarria ere, bereziki erakargarria gurasoentzat, lotu dugunean osasunarekin: km 0, garaian garaikoa, nekazaritza ekologikoa... Hori zailagoa da Donostian, baina Hernanin edo Astigarragan errazago landu daitekeen gaia da, oraindik badagoelako baserri egitura.\n«Haurrak izango dira etorkizuneko pertsona kritikoak, eta gizarte sortzaile bat izatea da hurrengo pausoa; kritika egiten ez ezik, irtenbide propioak mahai gainean jartzen ere badakiena»\nIkasturte honetan, zer landu duzue Urumea bailarako eskoletan?\nAritu gara garapen jasangarrirako 15garren helburuarekin: lehorreko ekosistemetako bizitza. Hori oso zabala da, eta zentratu egin behar duzu. Adibidez, landu ditzakegu gure basoak, eta azkenaldian Gipuzkoan, eta bereziki Beterrin, pairatzen ari diren eraldaketak. Birus bat etorri zen, eta instituzio batzuek eta hainbat erakunde pribatuk, planteatu dute ordezkatzea pinua eukaliptoarekin. Horrek nola eragingo dio basoari? Horren inguruan, ikastetxeek egin dutena izan da hausnartu, eztabaidatu, eta jarduera praktiko asko. Ez nahi adina, pandemiak zaildu duelako ikastetxetik kanpora ateratzea, baina planteamendua hori izan da. Agenda ez da bakarrik natura edo gizartea. Agenda da natura eta gizartearen artean dagoen desoreka. Gizarteak sortzen du desoreka izadian, eta gero izadiak kobratu egiten digu. Esparru horretan sortzen da ingurumen-hezkuntza. Bestela, izango litzateke natur zientziak, biologia, gizarte zientziak... Baina biak elkartzen dituzunean ingurumen arazo sozial baten inguruan, hor dago lehergailua; hor sortzen dira interes desberdinak, gizarteko sektoreen artean.\nEta datorren ikasturterako, asmoa da jarraitzea 15garren helburu horrekin, baina beste ikerketa batetan zentratuta: zelaiak eta larreak. Desagertzen ari dira, gizartea okupatzen ari delako. Zementuz eta asfaltoz betetzen ari gara, baserri mundua desagertzear dago, eta gero eta zelai eta larre gutxiago dago. Baina gure basoak eta gure baliabide hidrikoak mantentzeko, ezinbestekoak dira. Bestela, haien desagerpenak eragina izango du ziur beste ekosistema naturaletan.\nHezkuntzan, nahikoa lantzen da ingurumenaren eta jasangarritasunaren gaia?\nHala balitz, ez legoke Eskola Agenda, eta Ingurugela ez litzateke beharrezkoa izango. Inguruguleak 30 urte daramazki lanean, eta Eskola Agenda tresna potente bat da, nabaritzen delako ingurumen-hezkuntza ez dagoela behar bezala islatuta gaur egungo kurrikulumetan. Horrekin betetzen da hutsune hori. Hezkuntza sistema berez asetzen ez duena, osatzen da Eskola Agendaren bitartez.\nHaurren bitartez, familiengana eta gizarte osoarengana iristea da helburua. Joera daukagu, pentsatzeko ingurumenarena ez dela guri dagokigun arazo bat?\nBai, hori gertatzen da. Gaur egungo gizarte eredua mantentzen duten eragileek garamazkite horretara. Eredu hori interesgarria da beraientzat, etekin ekonomikoak ondo bideratzeko. Saiatzen gara bizitzen erosotasun batean, eta erosotasunerako pilulak ematen dizkigute. Baina bizi gara erdi lotan. Lortzen ditugun onura pertsonalak mantentzen saiatzen gara, eta horrek eramaten gaitu indibidualismora, gero eta gehiago. Hori nabaria da. Oso termometro ona da, ikustea nola ari diren kudeatzen lurraldea eta lurzorua. Zenbat pabiloi industrial berri ari dira eraikitzen, kontutan izanda Gipuzkoako pabiloi industrialen %20-23 hutsik daudela? Zenbat landa lur birkalifikatu da, lur urbanizagarri izateko; eta horietako zenbat ari dira betetzen etxebizitza indibidualekin? Euskal Herrian zerbait falta badugu, lurra da. Euskal Herria txikia da, oso menditsua da, eta gure baliabide naturalak ikaragarriak dira; ez dakigu zein puntutaraino diren onak, eta nola ari garen artifizializatzen gure lurrak. Ari gara betetzen eta betetzen, kudeaketa exkax baten ondorioz. Lehen, lurzoru batean zortzi familia bizi baziren, orain familia bakarra bizi da. Denok izango bagenu asmo bera, zortzi aldiz lur gehiago beharko genuke. Eredu hori oso nabaria da Baiona eta Angelu inguru horretan: lurzorua artifizializatu dute, eta herrien artean ez dago mugarik. Eredu horri heldu zaio azkenaldian hegoaldean ere, eta kezkagarria da.\nHorren aurrean, nolako planteamendua egiten du Eskola Agendak, ikasleentzat?\nBilatzen dugu ulertzea, ingurumen arazoak konplexuak direla, interes desberdinak tarteko; eta ulertzea desorekak zergatik sortzen diren ere. Konplexutasun horren inguruan, nahi dugu ikasleek garatu dezaten pentsamendu sistemikoa, interes anitzak kontutan izanda. Eta hori izan daiteke bide on bat, begirada indibidualistatik sozialago batera joan, eta etorkizuneko gizarte bat eraikitzeko. Kontua ez da bakarrik haiek arakatzea interes desberdinak, eta enpatiaren bitartez besteen tokian jartzea. Hori ez da nahikoa. Ikerketa eta hausnarketaren bitartez, lortu behar dugu gizarte kritiko bat. Gazte hauek izango dira etorkizuneko pertsona kritikoak, eta horretarako, hezi behar ditugu pentsamendu sistemikoaren bitartez, gauza izan daitezen beraien erabaki propioak hartzeko. Jakin dezatela filtratzen eragile ekonomiko edo politiko potenteek diotena, eta mugak jartzen haien planteamenduari. Baina begirada kritiko hori ere ez da nahikoa. Horrek, ondoren, behar du sormena. Lortu dezakegu gizarte kritiko bat, gai dena arazo baten aurrean hausnarketa bat egin eta kritikatzeko. Baina gero zer? Gizarte sortzaile bat izatea da hurrengo pausoa. Kritika egiten ez ezik, bere irtenbide propioak mahai gainean jartzen ere badakiena.\nEskola Agendak ez du sortzen gizarte kritikoa, ezta gutxiagorik ere. Baina bide horretan lagundu dezake, gizarte kritiko hori sortzailea izan dadin. Hori da gure planteamendua.\nHaurrek bezala, gizarte osoak ere beharko luke ingurumen-hezkuntza?\nIngurumen-hezkuntza ez da haurren esparru bat. Gainera, beraiek esponjak bezalakoak dira, eta gaztetxoak bihotz haundiko pertsonak dira. Beti daude prest daukaten guztia emateko, eta gauza askorekin inplikatzeko. Oso eferbeszenteak dira, eta ideia asko ateratzen dira beraien aldetik. Eta ez bakarrik ideiak, baita ekimenak ere. Gazte asko daude prest gauza asko egiteko. Kontua da, askotan ez zaiela nahikoa bide ematen horretarako, ez zaielako eman nahi. Beharbada haien ideiak kritikoegiak dira dauden jardunbide politikoekin, eta hori ez da interesgarria. Mugak jartzen dizkiegu, eta jartzen ditugu pantailatxoaren aurrean, hor askoz ere hobeto daudelako. Eta bakoitza bere etxean baldin badago bakarrik, hobe, aukera gutxiago daukalako besteekin elkartzeko, hitz egiteko, kritikatzeko eta ideiak trukatzeko.\nHaien bitartez daukagu esperantza, badakigulako oso prest daudela. Kontua da, adinarekin, ardura familiarrak edota laboralak hartzen dituzten neurrian, eferbeszentzia hori ezerezean geratzen dela. Baina uste dugu, gure pauso guztiak betetzen baditugu, gizarte kritikoa eta sortzailea lortzeraino, geldituko zaiela zerbait motxilan, etorkizunerako.\nGarbi dago ingurumen-hezkuntza ez dela gazteen kontu bat, gizarte osoaren kontu bat baizik. Baina gutxienez, gazteen bitartez urratsak ematen baditugu, beharbada beste tranpolin batean kokatuko dira, etorkizuneko helduak izango direnak.\nEta zein izan daitezke hurrengo pausoak, jasangarritasuna den utopia horretara gerturatzeko?\nNorberak eraiki behar du bere perspektiba, hori garbi dago. Baina ez da erraza eraikitzea, bonbardeo ikaragarria daukazunean, etengabe, bideratzen zaituena kritiko ez izatera, eta are gutxiago sortzaile izatera; alderantziz, bideratzen zaituena kontsumista izatera. Politikariek beti bilatzen dituzte baliabideak tortilla horri buelta emateko, eta hori oso nabaria da ingurumen arazoetan. Hurrengo urratsetarako, beharrezkoa da beste gizarte eredu bat bilatzea, eta gizarte hori eraikitzeko, nahi eta nahi ez hasi behar dugu hezkuntzatik. Zergatik egon dira hainbeste planteamendu hezkuntzarako, eta hainbeste lege? Politikariak konturatu direlako, zerbait bada politikoa, hori hezkuntza dela. Hezkuntza ez da zerbait aseptikoa, irakasle guztiok egiten dugu politika, bakar-bakarrik gure jarrerarekin eta gure metodologiarekin. Irakasleok hezi egiten dugu gure metodologiaren bitartez, eta gure metodologia politikoa da. Eta metodologia ezberdin asko daude. Onartzen badugu irakasleon jarduera politikoa dela, errazago ulertuko dugu kolore politiko ezberdinak zergatik saiatzen diren hezkuntza sistema berriak martxan jartzen eta bideratzen, boterera iristen direnean. Irakasleon bitartez, lortuko da etorkizunean gizarte eredu bat edo beste bat.\nUne honetan, egoera kritikoan dago gizartea, ikuspegi desberdinetatik. Garai batean 40 urtetik behin gertatzen ziren krisi ekonomikoak, gero eta maizago gertatzen ari dira, eta gizarteak ez dauka nahikoa denbora batetik ateratzeko, hurrengoan sartu aurretik. Eta egoera horretan, zerbait beharrezkoa bada, da hezkuntza eta kultura. Gizarteak kultura behar du: gizartearen produktua da kultura, eta kulturak gizartea moldatzen du etengabe. Gizarteari kultura kentzen zaionean, bere identitatezko ezinbesteko elementu bat ukatzen diozu; eta pandemia garai honetan, 2008ko krisian bezala, gizarteari kultura kendu zaio. Kultura da tresna ikaragarri potentea, gizartearen pentsamendu moldea bideratzeko. Hezkuntzan, metodologiak gizarte eredua eraikitzen du, eta askotan, edukiek baino askoz gehiago; kontua ez da zer erakusten duzun, nola erakusten duzun baizik. Eta kulturarekin antzeko gertatzen da: badauka gaitasuna gizartearen pentsamoldea bideratzeko. Askotan, kontsumitzen dugun kultura da telebistan aurkitzen duguna, eta hori oso ondo dago diseinatuta, egoera baterako: eredu indibidualista indartzeko. Gizarte eredu bat ari da eraikitzen, kontsumista dena, eta kritikoa ez dena, hezkuntzaren eta kulturaren bitartez. Eta nagusiki, laguntzen dituzten ekimen kulturalak, dira bide horretan doazenak. Besteei ere uzten diete tokia, koartada gisa, politikarientzat oso itxura txarra emango lukeelako kultura alternatiboak ez elikatzeak. Baina ildo batekoa da %90a, eta bestekoa %10a. Hezkuntza eta kultura ezinbesteko elementuak dira, gizartea bizirik mantentzeko, eta gizarte sortzaile bat eraikitzeko.


2019ko Gipuzkoako Herriarteko Txapelketa, prest\n2019/04/17 | Lehiaketa\nJendaurreko zozketak utzi ditu erabakita kanporaketak; 19 herri lehiatuko dira eskuz, 16 paleta gomaz, 8 pala motzez eta larruzko paletaz, eta 4 zesta-puntaz; maiatzaren 5eko asteburuan hasiko da txapelketa, eskuko lehiarekin, eta gainontzeko espezialitateak maiatzaren 12ko jardunaldian abiatuko dira\nDena dago prest 2019ko Gipuzkoako Herriarteko Txapelketari hasiera emateko. Atzo (2019-04-16) egin genuen txapelketaren aurkezpena eta kanporaketen zozketa jendaurrean, Zubietako Araeta sagardotegian. Hainbat herritako ordezkariek eta pilotariek, erakundeetako ordezkariek eta babesleek adi jarraitu zuten ekialdia. Guztiei eskerrak emanez ekin zion aurkezpenari Andoni Lertxundi Gipuzkoako Euskal Pilota Federazioaren presidenteak. Zubietako Araeta sagardotegiak, Tolosako Bridge hizkuntza eskolak, Astorek, Gipuzkoako Foru Aldundiak eta Donostiako Udalak babestuko dute 2019ko Herriarteko Txapelketa.\nGipuzkoako Foru Aldundiko kirol zerbitzuburu Iñaki Iturriozek ere esker oneko hitzak izan zituen federazioarentzat, pilotarientzat eta klubentzat. Guztien lana goraipatu eta lanean jarraitzera animatuz, Aldundia bidelagun izango dutela azpimarratu zuen.\nGarbiñe Usarralde, Euskadiko Euskal Pilota Federazioaren izenean, ildo beretik mintzatu zen, eta "txapelketa politta atera dadila" opa zien bildutakoei.\nTolosako Bridge hizkuntza eskolako Ana Oyarzabalek, azkenik, eskerrak eman zizkion Gipuzkoako Euskal Pilota Federazioari, "hain gurea den kirola babesteko aukera emateagatik". Eta "Good luck!" esanez agurtu zituen bildutakoak.\nAurkezpen honen ondoren eta txapelketari buruzko hainbat datu eman eta gero, zozketa egin genuen, kanporaketak finkatzeko. Albiste honi erantsitako dokumentuetan ikus daitezke zozketak erabakitakoak.\n19 herrik eman du izena eskuko lehian, 16 ariko dira gomazko paletaz, 8 pala motzez eta larruzko paletaz eta 4 zesta-puntaz. Hain zuzen ere, honakoak dira:\nPALA MOTZA ETA LARRUZKO PALETA\nEskuz, iaz baino herri bat gehiago lehiatuko da aurten: Beasain, Errenteria, Zizurkil eta Zumaia ez dira izango; eta Aduna, Amasa-Villabona, Aretxabaleta, Bergara eta Zestoa dira talde berriak.\nGomazko paletaz, bigarren edizio honetan, iaz bezala, 16 herri lehiatuko dira. Baina aldaketak egon dira: aurten ez dute jokatuko Amasa-Villabonak, Debak, Zestoak eta Zumarragak; eta bai, ordea, Aiak, Irunek, Mutrikuk eta Usurbilek.\nPalako lehian, 8 herrik hartuko dute parte, iazko talde berak dira.\nEta, azkenik, zesta-puntaz 4 herri lehiatuko dira, hauek ere iazko berberak.\nEskuko lehiarekin hasiko da txapelketa, maiatzaren 5eko asteburuan. Gainontzeko espezialitateek hurrengo jardunaldian, maiatzaren 12koan, ekingo diote txapelketari.\nFinalei dagokienean, lehendabizikoa larruzko paleta eta pala motzeko lehiarena izango da, ekainaren 9ko asteburuan; Donostiako Altza auzoan jokatuko da.\nOndoren, gomazko paletako zein zesta-puntako finalen txanda izango da, biak ekainaren 23ko jardunaldian. Gomazkoaren egoitza erabakitzeko dago, eta zesta-puntakoa Zumaian izango da aurten.\nAzkenik, eskuko finala ekainaren 29an, larunbata, jokatuko da, Donostiako Atano III.a pilotalekuan.\n52. edizioa izango da aurtengoa eskuz, 29.a palaz, 22.a zesta-puntaz, eta 2.a gomazko paletaz.\nUrte hauetan guztietan Azkoitiak jantzi ditu txapel gehien eskuko txapelketan, 16, hain zuzen ere (beste 6 aldiz izan da txapeldunorde); Azpeitia da bigarren palmaresean, 7 txapelekin (3 bider azpitxapeldun); eta Donostia hirugarren, 6rekin (4tan txapeldunorde). Iazko edizioa Azpeitiak irabazi zuen, eta Ataun izan zen txapeldunorde.\nPalaz, Donostiak ditu txapel gehien, 7 (6 aldiz izan da txapeldunorde); Andoain da bigarren postuan, 6 txapelekin (5 bider azpitxapeldun); eta Errenteria eta Olaberria dira hirugarren postuan, 5na txapelekin (Errenteria hiru ediziotan txapeldunorde eta Olaberria bitan). Oiartzunek irabazi zuen iaz, eta Errenteria izan zen txapeldunorde.\nZesta-puntaz Zumaia da jaun eta jabe, 9 txapelekin (10 aldiz txapeldunorde); Mutriku du atzetik, 5 txapelekin (3 bider azpitxapeldun); eta Tolosa da hirugarren postuan, 4 txapelekin (6tan txapeldunorde). Iazko edizioa Zumaiak irabazi zuen, eta Mutriku sailkatu zen bigarren.\nGomazko paletaz, azkenik, Donostiak estrenatu zuen palmaresa iaz, lehen edizioa irabazita. Eta Azpeitia izan zen txapeldunorde.\nWebgune honetako Lehiaketa-Federatua-Herriartekoa atalean egongo da eskuragarri txapelketaren inguruko informazio guztia. Argazki galeriak txokoan, bestalde, aurkezpeneko hainbat irudi daude ikusgai.\nZorte on denoi eta txapelketa ederra izan dadila!\naurkezpena 2018-19 ESKUA.pdf\naurkezpena 2018-19 GOMA.pdf\naurkezpena 2018-19 PALA.pdf\naurkezpena 2018-19 ZESTA.pdf


Kolon eta ondesteko minbiziaren baheketa programak 33.000 lesio atzeman ditu\nDuela 12 urte Osakidetzak diagnostiko goiztiarra hobetzeko programa abiatu zuenetik detektatutako kasuen % 70,4 hasierako estadioetan zeuden. Biziraupena % 95etik gorakoa da.\nOsasun langile bat laborategian lanean. Artxiboko argazkia: EFE\nDuela 12 urte Osakidetzak kolon eta ondesteko minbizia prebenitzeko programa abiatu zuenetik, 33.550 lesio (adenoma aurreratuak eta minbizi inbaditzaileak) hauteman eta tratatu ditu. Atzemandako kasuen % 70,4 hasierako estadioetan zeuden eta horregatik tratamendua ez da hain oldarkorra izan. Biziraupena % 95etik gorakoa da epe ertain-luzera.\nEusko Jaurlaritzako Osasun Sailak gaur jakinarazi ditu datuok, Koloneko Minbiziaren aurkako Mundu Egunarekin bat eginez.\n2019. urtearen amaieran, hirugarren aldiz, xede populazio gisa identifikatutako pertsona guztiak gonbidatu zituen Osakidetzak proba egitera, hots, 50 eta 69 urte bitarteko 624.721 pertsona.\nGotzone Sagardui Eusko Jaurlaritzako Osasun sailburuak programan parte hartzeko deia egin dio jendarteari. Gaineratu duenez, Osasun Sailak parte-hartzea handiagoa izatea nahi du, bereziki gizonen artean; izan ere, horien parte-hartzea emakumeena baino txikiagoa da, nahiz eta lesioak izateko aukera gehiago dituzten.\nHalaber, Osakidetzako profesionalek egindako lana goraipatu du Sagarduik. Haren esanetan, pandemia aurreko lan erritmoa errekuperatu dute dagoeneko, eta 2020ko abuzturako eginak zeuden pandemiarengatik programa eten zenean egin gabe geratu ziren kolonoskopia guztiak.\nBaheketa programa horren helburua minbiziaren aurretiko lesioak edota hasierako estadioetan dauden minbiziak detektatzea da, biztanleen biziraupena eta bizi-itxaropena areagotzeko.\nOsakidetzak kolon eta ondesteko minbiziaren baheketa-programaren inguruko gutuna bidaltzen die, bi urtez behin, 50 eta 69 urte arteko herritarrei. Eskutitzarekin batera kit txiki bat igortzen du, gorotzaren lagin bat jasotzeko eta anbulatoriora bidaltzeko, gero laborategian ezkutuko odola dagoen ala ez azter dezaten. Positibo emanez gero, Lehen Arretako medikuak ospitalera bideratuko du gaixoa kolonoskopia egin diezaioten.


txintxarri.eus: Eztabaidarako 10 puntu atzoko Udalbatzarrean\nEztabaidarako 10 puntu atzoko Udalbatzarrean\nOhiko Udalbatzarra izan zen atzo, arratsaldeko 18:30ean. Bertan, Nuria Fernández Castrillo Sozioekonomia batzordeko zinegotziaren kargu hartzea berrirekin eman zitzaion hasiera. Hainbat mozioa aurkeztu zituzten udal taldeko alderdiek\nTxintxarri 2017/02/15 17:39\nOtsaileko ohiko Udalbatzarra izan zen atzo arratsaldeko 18:30ean.\nNuria Fernandez Castrillo zinegotzi berriaren kargu-hartzeak eman zion hasiera ohiko Udalbatzarrari. Iragan urtarrilaren 10ean, Soziekonomia batzordeko buru Beatriz Juez zinegotziak kargua utzi zuen eta honen ordez arituko da orain, Fernandez Castrillo.\nZinegotziak karguari zin eginda, Ahal Dugu Lasarte-Oriak aurkeztutako mozioari heldu zioten. Honetan, Eusko Jaurlaritzari eskatzen zion Lanbide arteko Gutxiengo Soldatei %8ko igoera aplikatzea 2017. urtean, baina aldeko 6 boto eta aurkako 10 lortuta, mozioa ez zen aurrera atera. Honen ordez, EAJ eta PSE-EE alderdiek aurkeztutako emendakina onartu zen aldeko 10 eta aurkako 6 botorekin. Honetan, bi eskakizun egiten zizkien Eusko Jaurlaritzari; lehena, Diru-Sarrerak Bermatzeko Errentari lotutako aspektu guztien diagnostiko espezifikoari prestazioen zenbatekoa kontuan izateko erreferentzia indizeari buruzko gogoeta bat gehitu diezaiola; eta bigarrenik, lan aktibaziorako programa eta baliabide berriak bultzatu ditzala.\nHonen ostean, alderdi popularrak aurkezturiko mozioa bozkatu zen. Bertan, Froilan Elesperen omenezko minutu bateko isiltasuna egiteko eskaera egiten zuen PP alderdiak, baina aldeko boto bakarrarekin, aurkako 3rekin eta 12 abstentzioarekin, ez zen aurrera eraman mozioa. PSE-EE alderdiak terrorismoaren biktima guztiekiko elkartasuna adierazi zuen, eta udalean, elkarbizitzarako osatutako mahaia ekarri zuten gogora; horretan PPko alderdiak ez du parte hartzen.\nEH Bilduk etxegabetzeak ekiditeko gizarte laguntzen aurrean finantza erakundeek duten jarrera salatzeko aurkeztutako mozioa izan zen hizketagai. Honetan, lau puntu ezberdin ekarri zituen EH Bildu alderdiak mahai gainera; lehenik Lasarte-Oriako udalak finantza erakundeen aldetik mailegua estua eta ordaindu ezinean dauden bezeroekiko dagoen jokabidea irmoki salatu zuen alderdiak. Bigarrenik, udalak, Lasarte-Orian bulegoa duten finantza erakundeekin harremanetan jarri eta beraien jarduna nolakoa den ezagutzeko konpromisoa hartzen du. Hirugarrenik, Praktika Onen Kodeak derrigortzen dituen moduan, bezeroen artean aukera honen berri zabaltzeko neurriak har ditzatela exijitzen die herrian bulegoa duten finantza erakundeei. Eta laugarrenik eta azkenik, Praktika Onen Kodeari zabalkundea emateko, informazio kanpaina bat garatzeko konpromisoa hartzen du; bide batez, Gizarte Zerbitzuetara laguntza eske hurbiltzen diren herritarrei gaiaren inguruan informazio zehatza emateko baliabideak jarriko dira. Proposamen hau aho batez babestu zuen Udal taldeak.\nMozioekin amaitzeko, asteazkenetako azoka eta bertako sektorea berrindartzeko mozioa aurkeztu zuen EAJ alderdiak. Asteazkenero, kale nagusian egiten den azokak eta larunbatetako arautuko duen ordenantza bat sortzea proposatzen zuen EAJ alderdiak. Honekin batera, aipatu azoka horientzat kokaleku berri baten proposamena egin zen.\nHilabeteko ez-ohiko azoka bertako eta eskualdeko lehen sektoreko produktuak kontsumitzen ohitzeko jarduera berriak aztertzea ere proposatzen zuen EAJ-ak eta guzti honekin batera, azokako saltzaileei, Aterpeari eta kontsumo kooperatibei guzti honen berri ematea haiek euren ekarpenak egin ditzaten. Azken mozio hau ere onartua izan zen aldeko 13 bozka eta 3 abstentziorekin.\nHonen ostean, kale garbiketa eta hiri-hondakin solidoak biltzeko kontratu luzapenaren onarpena, eta errefusa eta tamaina handiko hondakinak jasotzeko zerbitzua San Markos Mankomunitateari kudeatzeko mandatua gaiak urgentziaz sartzeko eskaera egin zen eta aho betez onartu zen horien gehitzea. Bestalde, bi proposamen horiek bozkatu zituzten jarraian, eta aldeko 10 boto eta 6 abstentziorekin, biak aurrera eraman ziren.\nBestalde, Udalbatzarreko aurreikusita zegoen 'Kaporala-agente lehena' lanpostu berriei dagokien hizkuntza-eskakizunari eta derrigortasun datari buruzko proposamena mahai gainean uztea proposatu eta onartu zen aldeko 8 bozkarekin, aurkako batekin eta 7 abstentzioarekin.\nSaioaren amaieran galdera eta erreguentzako tartea zabaldu zen eta izan ziren euren galderak zein kezkak azaltzera gerturatu ziren herritarrak.


Morbihango golkoa - Wikipedia, entziklopedia askea.\nMorbihango golkoa (bretainieraz: Ar Mor Bihan; frantsesez: le golfe du Morbihan) Bretainiako badia da, Morbihan departamentuan kokatuta.\n3 Kostaldean dauden udalerriak\nAproposagoa da golkoari bakarrik 'Morbihan' deitzea bretainierazko bere izena, Ar Mor Bihan, 'itsas txikia' esan nahi duelako. Kanpoaldean dagoen Ozeano Atlantikoa, ostera, Ar Mor Bras edo 'itsas handia' deritzo.\nKondairak dio golkoak urteak egunak dituen beste uharte dituela. Hala ere, 40 uharte baino ez omen ditu, marearen arabera. Uharte asko pribatuak dira; Île-aux-Moines edo Île-d'Arz uharte nagusiak, ostera, ez.\nKostaldean dauden udalerriak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nOharra: Letra etzanaz bretainierazko izena\nMultimedia: Golfe du Morbihan\nKoordenatuak: 47° 36′ N, 2° 48′ W / 47.600°N,2.800°W / 47.600; -2.800\nOrriaren azken aldaketa: 14 iraila 2020, 17:43.


Errezeta: Espainia herritarra - - Guaixe.eus\nErrezeta: Espainia herritarra\nZoila Berastegi Mariñelarena 2018-11-09 08:35\nSukaldaritzaren estatusak gorakada nabarmena bizi duen honetan, plater exotikoak, minimalistak eta originalak ikustera ohitzen ari gara, telebistaren pantailatik bada ere. Urrunetik ekarritako osagaiak, platera behar bezala janzteko kolore biziko saltsaren bat, kantitate txikian ongi kolokatutako haragi zatitxo bat belar batean bildua, eskuak prest eta suak bero. Nork dastatzen dituen edota dastatzen ote diren ez dakigun arren, agerikoa da aurkezpenaren garrantzia. Begietatik jaten omen baitugu. Publikoa beraz, ezinbesteko bilakatu da; ez dastatzaile gisa, bai ordea behatzaile lez. Plater baten zapore eta balio nutrizionala “irensten” (sinisten) du, ezertxo ere irentsi gabe.\nBaina ez da nire asmoa gaurko zutabea sukaldaritzari eskaintzea. Hotza gurean gustora egoten den arren, asteburu beroa izan da Burunda aldean, eta ez bereziki eguzkia atera delako. Badaude su mantsoan sukaldatzen diren errezetak, eta honako honek lapikoak duela bi urtetik ditu por-por. Pausoz-pauso: haragi freskoa, gihartsua, osasuntsua. Libre eta zoriontsu bizi den presaren haragia beti izango da goxoagoa.\nPosible bada gutxien espero duenean ehizatua. Garai batean grisa zena, orain berdea da. Kanpotik ekarritako berde koloreko belarrekin nahastu haragia. Piztu suak, iraganeko suak bezalaxe; ez dadila memoria ahanzturan erori eta zartatu dadila alboan dagoen guztia. Ezerk ez du inporta eta denak balio du. Gorri eta hori koloreko siropeak emango dio azken ikutua, aurkezpenerako.\nBaina ez dago errezetarik sekreturik gabe eta honek ere badu berea: kamarak. Errezetak ez du funtzionatzen ez bada grabatzen. “Zergatik?” galdetuko duzue: hemen sukaldatzen dena, zertxobait urrutixeago irensten delako. Hori bai… dastatu gabe.


Bartzelonan bi egunez ezinbestean ikusi beharreko hamar toki - FC Barcelona\nHomeNoticiasBartzelonan bi egunez ezinbestean ikusi beharreko hamar toki\nBartzelonan bi egunez ezinbestean ikusi beharreko hamar toki\nBartzelona munduan den hiririk erakargarrienetako bat da. Klima zoragarria du, eta askok nahi luketen gastronomia; gainera, eraikin eta paisaia ikusgarriak ditu. Gure webguneak (www.fcbarcelona.com) bi egunez Bartzelonako ezinbesteko hamar leku bisitatzera gonbidatzen zaitu.\nCasa Batlló, Barcelona / FOTO: Turisme a Barcelona\nModernismoa. Nahitaezkoa da Gaudiren eraikinak bisitatzea. Sagrada Familia, Guell parkea, Pedrera eta Batllo etxea.\nGraciako pasealekua. Gaur egungo Bartzelonan glamour handiena duen kaleetako bat. Ospe handiko dendaz eta jatetxez betea.\nBorn auzoa. Hiriko auzorik kosmopolitenetako bat. Erdi Aroko xarma eta taberna eta jatetxe modakoenak ezin hobeki konbinatzen ditu, eta Santa Maria del Mar eliza du erreferente nagusia.\nBoqueriako merkatua. Rambletatik jaitsita ―Bartzelonaren garaipenen ospakizun askoren toki―, hiriko merkaturik xarmangarriena aurkituko dugu.\nKatedralaren alderdia eta auzo gotikoa ere Bartzelonako erreferenteetako bat dira. Bisitarientzat, oso erakargarriak dira Pi plaza, Petritxol kale xarmanta, bere txokolategi eta guzti, eta Portal de l’Angel kaleko dendak.\nJatorri zaharreko plaza. Sant Jaume plaza, Bartzelona futbol taldeak antzina bere tituluak ospatzen zituen tokia, albo batean hiriko udaletxea du eta bestean Kataluniako Generalitatea. Hiria ikustera etorri gura duenak gal ez dezakeen beste plaza bat Errege plaza da, Ramblei itsatsia, hiriaren erdi-erdian. Amaitzeko, Kataluniako plaza, erdigune neuralgikoena.\nBartzeloneta. Itsasoa arnastu, arroz on bat jan edo eguzkiaz gozatu nahi izanez gero, ezinbestean auzo honexetara etorri behar.\nPedralbes monasterioa. Bartzelonako alderdirik garaiena, XIV. mendekoa.\nPortu Zaharra. Mediterraneo itsasoko brisaz gozatuko zara, amaigabeko belaontzi eta erdi tamainako ontziekin. Egokia presarik gabeko ibilaldi bat egin nahi izanez gero.\nCamp Nou. Hiriko bisitari amaiera emateko, nahitaez joan behar Bartzelona futbol taldearen zelaira. Katalunian bisitari gehien jasotzen duen museoa da, eta, zelaiari itzulia emanez gero, 1957ko eraikuntzaren zoko-mokoak ikusi ahal dira.\nGehiago jakiteko, http://www.turismedebarcelona.net/


Plantillaren gehikuntza, LEP eta ordezkagunearen aktibazioa landu ditugu EAEko Heziketa Bereziko negoziazio mahaian | LAB sindikatua Hezkuntzan eta Irakaskuntzan\nHasiera Berriak Plantillaren gehikuntza, LEP eta ordezkagunearen aktibazioa landu ditugu EAEko Heziketa Bereziko negoziazio...\nOsteguna, azaroak 11n, mahai negoziatzailea izan dugu. Bertan plantillaren gehikuntza, LEP eskaintza eta ordezkagunearen aktibazioaren gaiak jorratu ditugu.\nPlantillaren gehikuntza: 50 lanpostu gehiago sartzeko proposamena luzatu digute, estrukturaltzat hartuko liratekeenak. 2017tik 2022ra 312 lanpostu sartu dituzte zerrenda honetan. Hala ere, oraindik 200 bat gelditzen dira zerrenda estruktural hauetatik kanpo.\nLABetik ez dela nahikoa azpimarratu dugu.\nAdministrazioak ekarpenak egiteko tartea utzi duen arren ez du negoziatzeko borondaterik agertu. Beraz bide juridikoa besterik ez zaigu geratzen.\nCOS kontratuak eta bakante galduak epaitegietara: Dagoeneko sartu ditugu demandak!\nCOS kontratu guztiak lanpostu zerrendan sartu behar ditugu eta administrazioak beste bideei mugak jarri nahi dizkienez, sententzia bidez lortzen saiatuko gara. Irabaziz gero, langile hauek kalte ordainak jaso edo sententzia bidez mugagabe ez finko izaera lortuko lukete eta lanpostuak estrukturaltzat izendatuko lituzkete.\nBakante galduen kasuan, kalte ordainak eskatu ditugu epaitegietan.\nLABetik aspalditik esaten ari gara administrazioak egindako 260 plazen eskaintza ez dela nahikoa. Administrazioak ere badaki, behin behinekotasun tasa maila onargarrietara jeisteko, eskaintza hori zabaldu behar duela.\nOsteguneko mahaian 260 plazen eskaintzari beste 157 lanpostu gehituko dizkiotela esan digute. Gehikuntza honekin, eskaintza 417 lanpostuetan geldituko litzateke: 394 HLE, 10 Fisio, 6 O.T., Traskriptore bat eta 6 Z.H.I..\nLABetik igoera hau positiboki baloratzen dugun arren, ez da nahiko izango gure egoera erregulatzeko, COS bezala ateratzen diren lanpostu guztiak ez baitituzte bakante bihurtuko, ezta lehiaketara aterako. Beste behin eskatu dugu lanpostu estruktural guzti-guztiak lehiaketara eramateko; deialdi honetan ez bada, hurrengo urteetan eskaintza gehiago egitea eskatu dugu.\nHonekin batera, administrazioak, lehiaketa fase soilarekin prozesu hau aurrera ateratzea aztertzen ari dela esan digu. LABetik argi adierazi dugu, aspalditik gabiltzala LEP eskaintza honekin bueltaka eta langileek ziurtasuna behar dutela. Erabakiak hartzeko nahikoa autonomia badauka Jaurlaritzak Madrili begira egon gabe. Berriro ere azpimarratu dugu, azterketa egitekotan langileek denbora behar dutela prestatzeko eta,ondorioz, datak lehen baitlehen ezarri behar direla.\nOstegun arratsaldean Madrilen PSOEk, Unidas Podemosek, ERCk eta EAJk egindako akordioak gure kolektiboan nola eragingo duen aztertu beharko dugu.\nAurreko mahaietan ordezkapenekin dauden arazoaksalatu genituen. Ordezkagunea gurean ere martxan jartzeko konpromisua hartu zuten. Bide honek prozesuaren gardentasuna bermatzen du. Osteguneko bileran lehen bailehen martxan jartzeko asmoa dutela azaldu digute. Ordezkapenen funtzionamenduan aldaketa batzuk ekarriko ditu: tarteanzerrenda desberdinetako lanpostuen artean aukeratzeko bidea irikiko luke, baita borondatez lanposturik ez aukeratzeko aukera. Baina arrisku batzuk ere baditu: besteak beste, ezer ez aukeratuta, bortxaz lanpostu bat esleitzea.\nLABetik argi adierazi dugu ordezkaguneak onurak dituela baina orain arte genituen eskubide guztiak bermatu behar dituela. Bi dira bereziki larritzen dizkiguten egoerak:\n1. Gaur egungo ordezkaguneak ez dituela lehen egunetik ordezkapenak bermatzen. Eskolek eguerdiko 12:30ak arte dute ordezkapenak eskatzeko eta, beraz, arratsaldean sortzen diren beharrak biharamunean ez dira betetzen.\n2. 3 urteko aintzinatasunarekin irakasle zerrendetara pasatzeko aukerarik eza.Ordezkaguneak egoera bakarra jartzeko aukera dauka: lanerako prest, lanean edojustifikatu beharreko ukoa. Hezitzaile bezala lanean egonda irakasle lanpostu bat ezingo litzateke esleitu.\nAurreko sarreraAzken ordezkapenak Haurreskolak Partzuergoan azaroaren 12an\nHurrengo sarreraAzken albisteak, EAEko Hezkuntza Publikoan


Mundu guztiko bisitariak Euskerearen Etxean - bizkaie.biz\nBizkaie! 2020-08-04 11:48 Euskerea berbagai\nArgentina, Peru eta Greziatik etorri dira batzuk.\nEuskerearen Etxeko erakusketea | Ikusi handiago | Argazki originala\nCovid-19aren pandemiak osasun neurri zorrotzak hartzera behartu dauen arren, eta nazinoarteko bidaia gitxiago egiten diran arren, Bilboko Euskerearen Etxeak mundu zabaleko hainbat bisitari hartu ditu asteotan. Beraz, udea bide onetik doala esan leiteke, izan be, bertokoak ez ezik, kanpoko bisitariak be erakarri ditu.\nEuskerearen Etxeko arduradunek ohar baten azaldu dabenez, munduko herrialde asko agiri dira aurtengo udako bisitarien zerrendan. Amerikakoak dira batzuk: Argentina, Peru eta Uruguai. Europarrei jagokenez, Grezia, Suitza, Ingalaterra eta Portugalgo jentea hartu dabe, Espainiakoak eta Frantziakoak ahaztu barik.\nGogoan izan behar da Euskerearen Etxea norbanako zein taldeentzako egokituta dagoala. Alkarte, euskaltegi, udaleku, ikastetxe eta abarretako kideak sarri joaten jakez bisitan. Euskereari buruz gehiago jakin nahi daben guztientzat da aproposa, eta bisita gidatuak be eskaintzen dira.\nUda osoan egongo da zabalik Euskerearen Etxea. Sartzea doban da. Dana dala, joateko asmoa dabenek aurretik hitzordua eskatu behar dabe, info@euskararenetxea.eus helbidean edo 944 028 081 telefono zenbakian. Era horretara, eraikineko edukierea kontrolau leiteke eta osasun neurriak hartu.\nBilboko San Inazio auzoan dago Euskerearen Etxea, 2004tik, eta euskereari eskainitako interpretazino zentro bakarra da. Bertako edukiak eta instalazinoak barritu egin ditue oraintsu.


(Euskara) Urretxu Zumarragako 4. duatloi txikia – Urola Triatloi Kluba\n2017, Duatloi txikia, Duatlones, Carreras\n(Euskara) Urretxu Zumarragako 4. duatloi txikia\nPublicado por admin on 04 de abril de 2017 18 de abril de 2017\nDatorren apirilaren 29an goizeko 10:30tan Urretxu Zumarragako 4. duatloi txikia ospatuko da, Areizaga-Kalebarren plazan (Pirulo bezala ezaguna dena). Bertan, 2003-2006 tartean (biak barne) jaiotako gaztetxoek parte hartu ahal izango dute (betiere gipuzkoarrak badira).\nProbak 750 m korrika, 2 000 m bizikletan eta 450 m korrika izango ditu. Ibilbidea honakoa izango da:\nHori dela eta, bizikleta eta kaskoa ekartzea beharrezkoa izango da. Izena eman ahal izateko Urretxu, Zumarraga eta Legazpiko eskoletan banatuko diren orriak beteta ekarri beharko dira. Egunean bertan 10:00ak arte ere izena emateko aukera egongo da.\nProba hasi aurretik bizikleta plazan utzi beharko da, kaskoarekin batera, horretarako prestatuko ditugun «boxetan».\nBi irteera banatu egongo dira. Lehenik 10:30tan alebinak aterako dira (2005 eta 2006an jaiotakoak). Proba hau bukatutakoan infantilak aterako dira (2003 eta 2004an jaiotakoak).\nOroigarri bana egongo da eta sari banaketa 11:30tan izango da. Lasterketa bakoitzeko lehen hiru neskak eta mutilak podiumera igoko dira.\nUrola triatloi klubak antolatutako proba aurrera atera ahal izateko Zerki, Plazaola Iturgintza, ATA Harategia, Ayma Erremintak, Urretxuko udala, Zumarragako udala, Gipuzkoako foru aldundia eta Gipuzkoako triatloi federazioaren laguntza eskertu nahi dugu.\nEntrada anterior Fin de semana intenso\nEntrada siguiente (Euskara) Duatloi txiki arrakastatsua


Ingurumen Sailak Hezeguneen Zentro Nazionala sortuko du Valentzian. | Consumer\nIngurumen Sailak Hezeguneen Zentro Nazionala sortuko du Valentzian.\nHelburua ekosistema horiei buruzko ezagutza handitzea, zabaltzea eta zabaltzea da.\nIngurumen Ministerioak Kontseiluaren baimena jaso du “Hezeguneen Zentro Nazionala” Estatuko Fundazioa sortzeko. Fundazio horren egoitza Valentzian egongo da eta Espainiako beste hiri batzuetan ordezkaritzak izango ditu.\nZentro berri horrek, hasiera batean, 220.000 euroko zuzkidura ekonomikoa izango du 2003rako, eta Ministerioak emango ditu, Valentziako Generalitateak eta Biodiversidad Fundazioak egingo dituzten ekarpenez gain.\nProiektu honen helburua da hezeguneei buruzko ezagutza zientifikoa eta teknikoa handitzea, zabaltzea eta zabaltzea, hezeguneen erabilera jasangarria sustatzea eta ekosistema horiek kontserbatzeko administrazio publikoen, agintari akademikoen eta eragile publiko eta pribatuen arteko lankidetza sustatzea.\nHezeguneak ingurune baliotsuenetako bat dira ekologiari dagokionez, biodibertsitatea zaintzeko eta arrisku naturaletatik babesteko aukera ematen dute. Ekosistema horiek aberastasun handia ematen dute landare-baliabideetan, hala landatuetan nola basa-baliabideetan; ehiza-, arrantza- eta itsaski-baliabideak, bai ur gezatan, bai gazietan; baliabide mineralak, larreak, etab.\nhumedales-eu Nacional-eu zentro


Etxeko Gabonetako jaiek sare sozialen erabileraren gorakada ekar dezakete\nBestelako Gabonak ume eta nerabeentzat\nKomenigarria da ume eta nerabeei nola sentitzen diren libreki adieraz dezaten uztea.\n“Ez da egokia Gabonetan ezergatik ordainkatzea; Olentzero edo Errege Magoentzako opari-zerrendak beti izan den bezalakoa izan behar du”.\n“Gurasoen emozioak ere hartu behar dira kontuan; azken finean, seme-alaben ispiluak dira haiek”.\nEskolako oporraldia hasi ostean, eta inoiz ez bezalako Gabonetako jaiak iristear daudela, seme-alabek nola igaroko dituzten darabilkie buruan gurasoei. Horiek horrela, IMQ-ko psikologo Carolina Lavanderok gogorarazten du nerabeekin “agian zailtasun gehiago egon daitekeela. Murrizketak direla bide frustratuago senti daitezke, arau batzuk urratzeko gogoa eduki dezakete, kokotaraino daudelako, eta seguruenik lagunekin harremanetan egoteko sare sozialetan gogoz arituko dira”.\nProfesionalak aholkatu duenez, “jasanberak izan behar dugu haien beharrekin, ulertu behar dugu egoera hau elkarrekin harremanak izatea guztiz beharrezkoa den aroan, nerabezaroan, alegia, egokitu zaiela, eta, aldi berean, zorrotzak izan behar dugu guztion ongiarekin zerikusia duten alderdiei dagokienez. Gomendatzekoa da, hortaz, haiekin naturaltasunez mintzatzea, horiek ulertzen saiatzea, erantzukinik gabe. Une horretaz aprobetxatu beharra dago elkartasunaz eta onberatasun partekatuaz mintzatzeko. Pandemia honek guztioi berdin eragiten digu; batzuek beste batzuek baino gehiago sufritu dute, baina guztiok ukitzen gaitu”.\nIMQ-ko psikologoak adierazi du lagungarria izan daitekeela nerabeei azaltzea “gizakion ikuspegitik, heldu direnez, planteamendu interesagarria hau dela: zer egin dezaket egoera hobetzeko? Zerbait egin dezaket birusa lehenbailehen desager dadin? Erantzuna baietz da. Arauak betetzea, etxera berandu iristeko hurrengo Urtezahar-gauera itxarotea, egonarria izatea. Eta, horrela, laster partekatuko dute berriro kuadrillarekin benetan behar duten moduan. 2020. urteko bizitzak ez die erraz jarri gure nerabeei”, adierazi du.\nZenbat eta gazteago izan, orduan eta moldatzeko gaitasun handiagoa\nUme guztiek, salbuespenik gabe, moldatzeko gaitasun “itzela” dute, eta horrela erakutsi dute pandemiako hilabeteetan; “txaloetako batzuk haientzat izan beharko ziren”, adierazi du IMQ-ko psikologoak “Gabonetan gure zeregina da prozesu horretan beren ondoan egotea. Heldu gisa, gurasoen egitekoa da haiei naturaltasunez hitz egitea eta galdera guztiei erantzutea, beren adin eta gaitasunaren arabera. Komenigarria da nola sentitzen diren libreki adieraz dezaten uztea”.\nBestetik, “ez da egokia Gabonetan ezergatik ordainkatzea; Olentzero edo Errege Magoentzako opari-zerrendak beti izan den bezalakoa izan behar du. Zerbaitetan tristura konpentsatu nahi bada –guraso garanez, umeek hori sentitzeko beldurra egon daiteke–, egokiagoa izango litzateke nork bere burua berrasmatzea, bere onena emanez, pandemia-hilabete hauengatiko asperraldia izozkailuan utzita eta pazientzia handiagoa hartuta, umeei lasaitasuna, konfiantza eta, nola ez, dibertsio pixka bat transmititu ahal izateko”.\nHalaber, psikologoak teknologia berriez baliatzearen alde agertzen da, “umeek lehengusun minarekin edo aititerekin gabon-kanta abes dezaten edo amama irribarretsuarekin mahatsak jan ditzaten, pantaila baten bitartez bada ere”.\nEra berean, hau adierazi du Carolina Lavanderok: “emozioen munduan, denak balio du, ez dago emozio debekaturik (beldurra, haserrea, frustrazioa). Azaleratzen badira, bideratzen lagundu behar diegu umeei. Jakin behar dute, hala bada, gu ere batzuetan horrela sentitzen garela, hau guztia noizbait amaituko dela. Familia familia dela, oraingo honetan elkarrekin egoterik ez badugu ere. Baina, ziur aski, etorkizun hurbilean, urrutikoan baino, elkarrekin egongo gara, eta berriro elkartzea festa bat izango da. Bestalde, gurasoen emozioak ere kontuan hartu behar dira; azken finean, seme-alaben ispiluak dira haiek”.\nFamilia askok pertsona maite bat galdu dute azken hilabeteotan.“Garrantzi handia du pertsona hori nolabait gogoan izatea, familiakideek behar badute. Ez aipatzeagatik ez da bihozmina saihestuko; aitzitik, ez badugu aipatzen gehiago sentituko da haren hutsunea. Nork bere premia emozionalak ditu”.\nAdituak adierazi duenez, “komeni da nork bere izaeraren arabera hitz egiteko aukera ematea. Sinbolikoak adierazten laguntzen digu. Amama agian ez dago, baina mahai gainean piztutako kandela batek hura hurbil sentitzen lagun diezaguke, edo bere kolore gustukoena duen izar berri bat zuhaitzean jartzeak, … Behartu gabe”.\nAzken finean, amaitu du azaltzen IMQ-ko psikologoak, “pentsa dezagun guztiok, umeek nahiz helduek, sentituko dugun guztia normala dela, eta besarkada batek, irribarre batek eta turroi-puska goxo batek, etxeetan argi pixka jarrita, pandemia luze honetaz nazkatuta dauden haur eta helduak kontsolatu ditzaketela. Viktor Franklen hitzetan, «Kanpoko baldintzek dena ken diezagukete, gauza bat izan ezik: baldintza horiei nola erantzun aukeratzeko askatasuna»”.\nMusika terapia saio gehiago Gabonetan, ospitaleratuta dauden pazienteentzat\nAndoni Goikoetxeak, mito zuri-gorri biziak, Erandioko IMQ Igurco Unbe egoitzako adinekoak bisitatu ditu\nJanari oparoegi batek, eztabaida baten estresa gehitzen bazaio, bihotzekoa ekar dezake


Familien gainzorpetzea - Justizia Administrazioa Euskadin\nHemen zaude: Egoitza Judizial Elektronikoa > Familien gainzorpetzea\nNoiz eska dezaket zerbitzu hau?\nNola eska dezaket?\nLangabezian bazaude eta ezin badiezu zure hipoteka-maileguen gastuei aurre egin.\nZure semea edo alaba hipoteka ez ordaintzeagatik kaleratu behar badute eta bere abala zure ohiko etxebizitza bada.\nBankuak zure hipoteka birnegoziatzeari uko egin badio.\nHipoteka-Bitartekaritzako Zerbitzuak zure bankuarekin utzarazpena ekiditeko aukerak negoziatzen lagunduko dizu. Helburua zure ohiko etxebizitzaren galera ekiditea da; gainzorpetuta zaudelako, edo ezin diozulako hipoteka-maileguaren gastuei aurre egin , prozesu judiziala abian izan ala ez.\nOhiko etxebizitza erostearen ondorioz gainzorpetuta bazaude, betiere hipoteka-mailegua 350.000 eurotik beherakoa baldin bada. Etxebizitza EAEn baldin badago eta aurretiaz finantza-erakundearekin negoziatzen saiatu bazara.\nLehenik eta behin zerbitzuko eskaera-orria bete behar duzu eta eskatuko zaizun dokumentazio guztia bildu behar duzu. Ondoren, aurretiazko zita eskatu behar duzu dokumentazio guztia entregatzeko eta bitartekari bat izenda diezazuten.\nAraba: 945 25 02 09\nGipuzkoa: 943 01 41 96\nBizkaia:946 61 32 10\nAbuztuan hurrengo zenbakira deitu behar duzu: 945 01 90 91.\nDokumentazio guztia batu eta eskaera-orria bete ondoren, aurretiazko zita telefonoz eskatu behar duzu. Ondoren, dokumentazioa eskuan daukazula hitzordua emandako egunean eta orduan dagokizun bulegoan aurkeztu beharko zara. Jarraian bitartekari bat izendatuko zaizu, eta hau zurekin kontaktuan jarriko da batzar bat egin eta jarraitu beharreko pausuak zehazteko.\nProzedura hau doakoa da.


«Azterketaren edukiak ezagutu ahal zituzten» | Gizartea | Berria\nOsakidetzako lan eskaintza. Ikerketa\n«Azterketaren edukiak ezagutu ahal zituzten»\nEAEko fiskalburuaren ikerketa osoa eskuratu du BERRIAk: deklarazioek bistan ipintzen dituzte irregulartasunak eta Osakidetzaren jardun okerra\nSalaketa irmoak egin ditu Carmen Adan EAEko fiskal nagusiak Osakidetzako oposizioetan salatutako iruzurrari buruz. Epaitegiaren esku utziko duen txostena eskuratu du BERRIAk. Jasotako informazioaren berri eman du Adan fiskalak txostenean. Adierazi du espezialitate batzuetan ez zituztela baldintzak bete: «Epaimahaiko kideek aukera izan zuten oposiziogile batzuei mesede egiteko, eta azterketaren edukia ezagutu ahal izan zuten haiek». Osakidetzako Giza Baliabideetako arduradunen kontrol faltaz ere ohartarazi du fiskalak: azaldu du «isilpean» eduki zutela azterketa nork prestatu. «Profesional bat edo beste hautatzea ez zen egiten arbitrariotasuna saihesteko behar den kontrolez. Aukeraketan ez da irizpide objektiborik ageri». Hara zer kasu dituen susmopean:\nEspezialitate hori izan zen salaketaren abiapuntua. Arabako ospitaleko medikuek lortu zuten nota handiena, eta, hain justu, proba ospitale horretako kide batek jarri zuen. Zer dio azterketaz? «Esan du tarteka lankideei igortzen dizkien kasuak jarri zituela, hogei aldizkari gainbegiratzen dituela». Bada grabazio bat ere: probetara aurkeztekoa den mediku bat ageri da esanez galderak pasatzeko «zain» dagoela. Mediku batzuek deklaratu dute «jakina» zela jokabide hori. Fiskalaren arabera, epaimahaiko kideak «oso urduri» zeuden lehen azterketa %11k soilik gainditu zutela jakindakoan.\nFiskalak dio emaitzak «ezohikoak» direla: bostek gainditu zuten, denak Basurtuko ospitalekoak, eta proba erietxe horretako arduradun batek prestatu zuen. Salaketa epaimahaiko kide batek egin zuen proba igaro orduko. Osakidetzak ondorioztatu zuen ez zela filtraziorik izan, nahiz eta aitortu notak ez zirela «kualifikazioaren edo prestakuntzaren» araberakoak. Osakidetzari kargu hartu dio fiskalak, esanez ez dela «logikoa» proben egilea izendatu zuenak bideratzea espedientea —Xabier Balerdi zuzendariordeak—.\nJoera bera: Galdakaoko ospitaleko arduradun batek prestatu proba, eta gainditu duten gehienak lankideak. Lehen probaren ostean, bigarrena aldatzea erabaki zuten: gaiak zozketaz ez, bozketaz erabakitzea. «Diote lehen proba oso erraza zelako aldatu zutela eredua. Ez dator bat erdiek baino gehiagok gainditu ez izanarekin».\nLehen azterketa denek gainditu zuten. Proba prestatu zuenak ohartarazi zuen «arrazoi sendoak» zituela pentsatzeko epaimahaiko kide batzuek bigarren azterketa filtratuko zietela mediku jakin batzuei. Kezka horrekin bat etorri zen beste sendagile bat ere: «Dimititzea pentsatu zuen, ez zuelako horren erantzule izan nahi». Bigarren azterketan alde handiak zeuden, eta «kontentu» zeuden epaimahaiko kide batzuk.\nNotarioarenean asmatu zuten nork gaindituko zuen, eta egiaztatu dute epaimahaiko kide batzuek bilerak egin zituztela. Kide batek aitortu du «filtrazio» susmoak dituela, emaitzak «ulertezinak» direlako. Uste dute «esaldi hasierak eta azpimarrak» erabili zituztela edukiak iragartzeko. Fiskalak dio ezin duela egiaztatu.\nSalatzaileek esan dute «susmagarria» dela epaimahaiko kide baten errainak azterketa egin eta entregatu ez izana. Kalifikazioetan ez da ageri diferentzia handirik. Fiskal nagusiak kargu hartu dio Osakidetzari, ez baitio igorri epaimahaiko partaide batek iruzur susmoekin bidalitako mezua.\nBigarren azterketan diferentzia «atipikoak» daude puntuazioan: eskainitako postu kopuruaren traza du gaindituen kopuruak. Osakidetzaren jardun okerraz ohartarazi du fiskalak: azaldu du aditu bati azterketa eskatu ziola kalifikazioei buruz, baina ez zutela behin betiko noten bidez egin.\nAldeak kalifikazioan: «Zaila da azaltzen nola aurkeztuen %60k 100 puntutik 20 baino gutxiago dituzten, eta beste talde batek, oso nota onak». Osakidetzak arlo horretan egindakoaz zalantza du fiskalak: «Espedienteak dio ez dagoela filtrazioa izan dela esateko daturik. Baina bigarren azterketa praktikoa baliogabetzea erabaki zuen. Harrigarria da».\nEmaitzei dagokienez, koherentzia dago azterketa batetik bestera: lehenean nota ona daukatenek hala dute bigarrenean ere. Hala ere, bigarren proban —epaimahaiak jartzen du— aldeak daude medikuen erietxearen arabera.\nSalaketaren arabera, probara joan ziren mediku batzuek kongresu batean parte hartu zuten, eta hango gaiak sartu ziren oposizioetan. Fiskalak dio Osakidetzak ez zuela espezialitate horretako salaketa ikertu, «nahiz eta beste espezialitate batzuetan garrantzi horretako salaketarik gabe ikerketa hasi». Emaitzetan ez dago ezer arrarorik.\nFiskalak argi dio: «Egindako prozedurak bide ematen die filtrazioei». Ikerketak dio ez dagoela gorabehera handirik notetan. Lekuko baten testigantza du fiskalak, baina. Haren arabera, lehen aldiz epaimahaiko kideek ez zituzten galderak prestatzekoak, baina «suharki» jakin nahi izan zuten nork taxutuko zituen. Lekuko hori ez zen ados azaldu horrekin, epaimahaiak azterketaren edukia izatearekin. «Epaimahaiburuak [lekukoaren] parte hartzea dudan jarri zuen. Dimisioa eman zuen».\nUholdea, bozen atarian\n11 pauso legea azaltzeko\nOinarrizko hiztegi bat bizitzaren amaierakoak ulertzeko\n«Hausnarketa sakonago bat merezi zuen lege honek»\nLegea aztertzean politikariek egin dituzten hausnarketen artean nabarmendu egin da Martinezena; Geroa Baiko senataria bioetika gaietan aditua da, eta zorrotz erreparatu die legearen ahuleziei.


Eraikuntza suspertzeko panazea – Aldiri Eraikuntza suspertzeko panazea – Aldiri\nAzterketa burutsuak eta gero, Frantziako zein Espainiako gobernuak ondorio berera iritsi dira azken asteotan: krisialdiak jota dagoen eraikuntzaren sektorea suspertzeko onena da gehiago eraikitzea.\nIa bost urteko geldialdia eta gero hori da proposatu duten errezeta sakona. Eta gehiago eraikitzeko, maila handiko logika berdinarekin jarraituz, gehiago eraikitzen uztea omen da gobernuen betebeharra. Eskaintzaren igoerak berak magikoki handituko du eskaera. Eta ingurumena? Eta hainbeste aipatutako iraunkortasuna? Et, et, et… ez dira lirikarako une goxoak.\n«Datozen hiru urtetarako, lursail, etxe eta etxebizitza-eraikin guztien eraikigarritasuna % 30 igoko dugu, legebiltzarrak onartu bezain pronto», esan zuen telebistan Sarkozyk, iragan urtarrilaren 29an. Nikolas Txikik patxadaz hausnartutako neurria baino, gehiago dirudi aurreko gauean UMPren hauteskunde-kanpainako aholkulariari burututako txantxa bat, laugarren pastisa edan eta gero. Dagoeneko inor gutxi harritzen da, hala ere. Eta ez da hain arraroa, Sarkozyk berak 2010eko Parisko Nekazal Nazioarteko Erakusketan bota zuena eta gero: «Ingurumenari buruzkoak entzuteaz nekatuta nago!». Batzuek esan dute orain proposatutako neurria ez dela berria, 2009 eta 2010eko Grenelle legeetan jada antzerako eraikigarritasun-saria eskuratzeko aukera bazegoela. Lege haietan, ordea, energia-eraginkortasuneko ziurtagiria eskuratzearen truke oparitzen zen eraikigarritasun-bonusa. Nolabait esateko, eraikitzaile ekologikoenak saritzen ziren. Oraingoan, berriz, gutxieneko eskakizun hori ere ezabatuko da.\n«1988ko Kosta Legeak ez dio utzi eztabaida eta segurtasun juridikorik eza sortzeari. Hondartzen okupazioaren gaineko irizpideen aldaketek ostalaritza-sektoreko ordezkariak urduri eta kolokan utzi dituzte», esan zuen Madrilgo legebiltzarrean Miguel Arias Cañete Espainiako Ingurumen ministroak, pasa den otsailaren 1ean. Kosta Legearen aldaketa sakona iragarri da, beraz, hazkunde ekonomikoaren izenean, kosta ahala kosta. Dar-dar egiteko modukoa. Raxoik 2011ko maiatzean jada bere asmoak aitortu zituen, «txiringitoak maite ditugu!» gogoangarria ozen aldarrikatuz; mundua ulertzeko modu bat oso ondo laburbiltzen duen esaldi filosofikoa. Hilda izanagatik, Fragaren itzala luzea baita: Francoren Turismo ministro zenak «Spain is different» lelo famatua ezagutarazi zuen 1962an, atzerriko dibisak erakartzeko asmoa zuena, hondartza eta eguzkiaren truke. Cañetek garapenkeria frankistaren garai hura izango du gogoan, kostaldean barreiatuta dauden Algarrobicoak legeztatzeko atea irekiko dela iradokitzerakoan.\nAipatutako bi berriak etsigarriak dira, baina garapen iraunkorraren oximorona argitzen lagundu dute: ingurumena oztopo da garapen ekonomikorako, eta, hortaz, eraikitzen hasia ginen ingurumen-ongizatearen estatua ere eraitsi beharra dago. Lurrari, baina, ezin zaio moratoriarik eskatu ingurumen-faktura beranduago ordaintzeko.\n[Artikulu hau GAUR8n argitaratu zen 2012ko otsailaren 18an]\nSailkatugabeak eraikuntza, gaur8, krisia\nPrevious Article← Carlos Taibo: Desazkundea\nNext Article2044 →


OHARRA: ZBDAko heriotza eta biziraupeneko prestazioek ez dute kontuan hartzen zurztasun-pentsioa, familiartekoen aldeko pentsioa nahiz heriotzagatik emandako laguntza.\nNormalean, Gizarte Segurantzaren Sistema osatzen duten erregimenen edo bertan sartzeko zain dauden lan sektoreen kontura pentsio eskubiderik ez izatea eskatzen da.\nKasuen arabera bete beharreko baldintzak honakoak dira:\n1. 67-1-1 baino lehen hildako ZBDAren eragile pentsioduna:\nEragilea: 56-1-1etik aurrera hiltzea.\nEragilea hiltzerakoan 65 urte beteta izatea edo lan egiteko guztiz ezindua egotea. Hala ere, egun horretan, eskatzaileak 65 urte bete gabe, baina 50 baino gehiago baditu, pentsioa aitor diezaieten eskubidea izango du 65 urte betetzean.\nZBDAren zahartzaroko edo baliaezintasuneko pentsioa jasotzeko eskubiderik ez izatea.\nEragilea hil baino, gutxienez, 10 urte lehenago ezkonduta egotea.\n2. 66-12-31ren ondoren hildako ZBDAren kausatzaile pentsioduna:\nPentsioduna 67-1-1aren ondoren hil denean, Erregimen Orokorreko alarguntzako pentsioa izateko ezarritako baldintza berak eskatzen zaizkio eskatzaileari.\n3. ZBDAren pentsioduna ez den eragilea:\n56-1-1etik aurrera hiltzea.\nDerrigorrezko Lan Erretiroan afiliatuta egona izatea, edo 67-1-1a baino lehen ZBDAri 1.800 egun kotizatu izana egiaztatzea.\n67-1-1a baino lehenago hildako kausatzaile pentsiodunaren kasuan ezarritako baldintza berak eskatzen dira.\nEragilea pentsioduna ez denean:\nPentsioa jasotzeko eskubidea sortzen da gertaera eragilea gertatu den hurrengo egunetik, baina indarrean heriotzaren hurrengo hilabeteko lehen egunean jarrikoa da heriotzaren ondorengo urtean aurkezten bada eskaera. Gerora aurkeztuz gero, eskaeraren datatik urte batekoa izango da atzeraeragina.\nEragilea pentsioduna denean:\nAipatutako ondorio berberak, atzeraeraginerako epea dagokionean, hiru hilabetera murrizten den arren.\nPreskribiezina da eragilearen heriotzean edo bizi den bizikidearen 65 urte betetzea 67-6-22ren ondoren gertatu bada.\nGainerako kasuetan, preskripzio epea eragilearen heriotza datatik bost egunera izango da edo bizikideak 65 urte betetzen dituen unetik kontatzen hasita.\nHeriotza Akta Ziurtagiria.\nEguneratutako Familia Liburua edo dagokionean ezkontza ziurtagiria.\nHurrengo egoeraren batean badago:\nBanatutakoa edo dibortziatua bada banaketa judizial edo dibortzio ebazpena.\nAlarguntza pentsioa jasotzeko onuradun bat baino gehiago izango balira, bizikidetza aitorpena.


Amesteko leku ona - Diario de Noticias de Alava\nAmesteko leku ona\nTokikotik abiatuta etorkizuna irudikatzeko leku berri bat errealitate bihurtu da. Iragana eta etorkizuna elkarrizketan jartzeko topagunea da, kulturatik oraina eraikiz\nander zangitu orbea 15.07.2021 | 12:01\nTokikotik abiatuta etorkizuna irudikatzeko leku berri bat errealitate bihurtu da. Iragana eta etorkizuna elkarrizketan jartzeko topagunea da, kulturatik oraina eraikiz VAUMM\nArkitekturek gure mugak ezartzen dituzte, gure bizitzak mugatu edo aberastu, gure nahiak bete edo oztopatu. Gure ametsak proiektatzen edo suntsitzen edo elikatzen dituzte. Edo askoren aukerak baldintzatzen dituzte. Aukeren artean gure bizitzak hobeak egitea litzateke, bizi ditugun espazio, leku edo tokiak bizigarriak izatea. Baliteke utopikotzat hartzea hitz hauek, eta batzuetan nik ere etorkizun oso urrun batean kokatzen ditut aukera horiek, baina beste batzuetan egingarriak direla uste dut.\nUtopiak irudikatzen ditugunean aurrera egiten dugu, eszenatoki berriei eta ustez ezinezkoei kabida emanez. Gure inguruan txertatzeko aukera aurreikusiz, ariketa material hau beharretatik eratorritako etorkizuna irudikatzeko eta eraikitzeko lanabes garrantzitsua bilakatzen da. Bide honetan, Zirrriborroak eta gero (Azala) egitasmoak bidai eder eta interesagarria planteatzen dute. Zirriborroak eta gero alternatiba eta utopien etorkizuna irudika-tzen duten ipuin laburren bilduma da. Egun dauden herri esperientzia zehatzetatik abiatuz, etorkizuneko habitatak eraikitzen dituzte. Bidaia espazial eta arkitektonikoa, irudimena ardatz eta bidelagun duelarik. Eraikinak izatez etorriko denaren isla edo proiekzioa da izan behar dira, edo eszenatoki berriak ezar-tzeko bidea eman behar dute. Arkitektura batzuk ariketa hau modu xumean jorratzen dute, eta honakoa adibide izan daiteke.\nOrain dela hilabete batzuk ireki ditu ateak ia utopikoa izan zitekeen Lekuona eraikinak. Errenterian (Gipuzkoa) kokatzen den eraikinak vaumm-en sinadura darama. Estudioaren hastapena jende ezberdinaren kointzidentziaren emaitza da, eta 2002. urtean hasi zuten ibilbidea Marta Álvarez Pastor, Iñigo García Odiaga, Jon Muniategiandikoetxea Markiegi, Javier Ubillos Pernaut eta Tomás Valenciano Tamayok. Beraien hitzetan proiektuetan kontzepzio erreflexiboa garatzen dute. Hau da, eraikin eta espazio ezberdinen elaborazio arduratsuan oinarritua, diseinu garaikide eta eraikuntzaren arteko elkargunea ikertzeko asmoa dute. Hasieratik izaera eta indar bereziko lanak jorratu dituzte (kuxkuxeatu weba), lekuari ondo lotuta eta espazioak bizigarriagoak izateko helburu dutelarik. Garai hauetara aurreratu direla susma daiteke, hala ere batzuetan erdibideko proposamenak izan direlakoan nago.\nOiartzun ibaiaren alboan dagoen fabrika, egun, beste bokazio batekin dator. Lekuona eraikina kultur ekosistema antolatzeko tresna izan nahi du eta etorkizuneko beharren katalizadore. Esperimentu bat da, etorriko denaren aurrekari posible bat. Administrazio eta komunitatearen arteko zubiak eraikitzeko sortu da, etorkizuneko elkargune berriak irudikatzearen ondorioz. Fabrika berrituaren filosofia espazioak sormenerako nahieran eraiki ahal izatea da, eta horretarako baliabide material eta humanoak jarri dira.\nMemoria kolektiboan leku garrantzitsua hartzen du fabrikak, herrian presentzia eta protagonismoa izan baitu bere historian. Ogi-tailerra zena herriaren erdialdean kokatzen da, distantziara ikusgarria dena, irisgarria da eta ongi konektatuta dago. 70eko hamarkadako eraikina da, eta bere gorputz nagusiari gorputz trapezoidal bat erantsi zaio, alde batean. Erantsitako gorputza programaren bizkarrezurra izango da, komunikazio bertikaleko ibilbide eta nukleoen lotune izango baita.\nEraikin zaharra modu naturalean hazi zen bezala gauzatu da eskuhartzea. Hau da, sortzen ziren fabrikazio premietara egokitzeko eranskinak gehitu ziren eta logika horretan ulertzen da ezarri zaion gehigarria. Hala ere, elementu trinkoa da, zurruna. Zaharra eta berriaren arteko kontrastea materialtasunean ere ematen da, modu honetan esku-hartzearen garrantzia azpimarratu nahi izan dute eta egileek iragan-etorkizunaren arteko solasaldia planteatzen dute. Barrualdean, aldiz, akaberako material berdina erabili da, eraikina osotasun batean tratatu delarik.\nLekuonan, lehendik zeuden espazioen potentziala baliatu nahi izan da, eta nahi horri ekosistema kulturala osatzeko eskakizunak gehitu zaizkio. Hiru solairutan antolatu da programa kulturala, txukun. Konfigurazioari plus bat emanez erabiltzaile eta erabilerak nahastu dira, espazioetan belaunaldien arteko interakzioa uztartuz. Edukiontzi malgu handi baten modura pentsatuz, hierarkia posible guztiak hausteko asmoa du proiektuak; bai funtzio eta bai erabilera aldetik, baita ere konfigurazio eta erlazio aldetik.\nUtopia bat bezala planteatu zitezkeen erabaki eta planteamenduak orainera ekarri dira. Ikusiko da zer etorriko eta aterako den hemendik. Bien bitartean, argi dut, amesten duen herri bat ez dela inoiz hilko.\nEraldaketa faktoria baten barruan.


About: Mila eta bat gauen gauak\nMila eta bat gauen gauak (arabieraz: ليالي ألف ليلة) Najib Mahfuzen eleberri bat da, 1979an argitaratutakoa. Mila gau eta bat gehiago ipuin bilduma ospetsuaren balizko sekuela, bertan sortutako pertsonaia asko (Xerezade, Aladino...) agertzen dira.\nMila eta bat gauen gauak (arabieraz: ليالي ألف ليلة) Najib Mahfuzen eleberri bat da, 1979an argitaratutakoa. Mila gau eta bat gehiago ipuin bilduma ospetsuaren balizko sekuela, bertan sortutako pertsonaia asko (Xerezade, Aladino...) agertzen dira. (eu)\nMila eta bat gauen gauak (eu)\ndbr:Mila eta bat gauen gauak\nwikidata:Mila eta bat gauen gauak\ndbpedia-wikidata:Mila eta bat gauen gauak


Ahotsak eta itzalak by Erein argitaletxea - Issuu\nPatxi Ezkiagak egin ditu liburu honetan ageri diren R.L. Stevenson, J. Verne eta C.Dickensen testuen itzulpenak\nMaketazioa: Itxaropena © Maixa Zugasti © EREIN. Donostia 2018 ISBN: 978-84-9109-286-5 L. G.: SS - 302/2018 EREIN Argitaletxea. Tolosa Etorbidea 107 20018 Donostia T 943 218 300 F 943 218 311 e-mail: erein@erein.eus www.erein.eus Inprimatzailea: Itxaropena, S. A. Araba kalea, 45. 20800 Zarautz T 943 835 008 itxaropena@itxaropena.net\nNada me pertenece sino aquello que perdĂ. J.M. Caballero Bonald, El papel del coro\nErbestea denbora lohia da, denboraren gaixotasuna, zauritzen eta hiltzen duen oroimenaren denbora, oldarka eta zelatan dabilen ilunpearen denbora. Felipe Juaristi, Begi-ikarak\nEtxetik eskolara bidean aitarekin irten ginen goizak 1936ko udaberri-amaiera euritsu hartako beste edozein zirudien, itxura batean behintzat: anaia txikiari eskutik heldu eta ez nuen askatu, amaren esanei kasu eginez, trenera sartu arte. Herriko nagusiek ere horrelaxe gogoratuko gintuzten urte asko geroago: Antonioren semeak ginen, enparantzako platanondoen gerizpetik jolasean zebiltzan haurrei begira, beti elkarrekin egoten ginenak. Gu ez baikinen apaizetxearen ondoko eskola txikira joaten. Horrexek bereizten gintuen beste haurrak eta gu: aitak, aukeran, nahiago izan zuen gu hiriko beste eskola batera eraman. Uda hastear zegoen eta etxekoneko Martak ez zuen ezer apartekorik sumatu goizeko ohituretan, amak, gu agurtzeko altxatutako besoa jaitsi gabe, egun onak ohi bezala eman zizkionean. Gauzak, iluntzean okertu ziren. Hala ere, Martak zioenez, herriko jendeak astebete inguru behar izan zuen astelehen arratsalde hartan etxera ez ginela itzuli ohartzeko, eta, horretan, amaren izaera isilak zerikusi handiago izan omen zuen bizilagunen jakin-minak baino.\nBerrogei urte geroago, behartutako oroimenak behin eta berriro ipintzen dizkit bi haurrak itzulerako tren haren barruan. Orduan, oraindik ez nekien egunaren amaierako ilunarekin nire barruan zizelkaturiko arraildurak etengabe sakontzen hasiko zirenik. Gauean, nireak ez ziren galtza luze haien barruan oharkabean tupust egingo nuen helduen munduarekin, eta Luis, berriz, umeago bihurtuko zen. Arratsaldero, itzulerako trenera igotzen ginenean, eseri eta Luisen leihoko islari begira geratzen nintzen. Alboan aitak, burumakur, begiak magaleko liburuan galdurik izaten zituen. Ezerk ez zuen adierazten egun hura beste asko bezalakoa izango ez zenik, baina, arratsalde hartan, ezohiko zerbait gertatu zen: Luisi geldirik egoteko jertsetik tira egin nion unean bertan, parez pare neukan gizona ikusi nuen. Haren janzkera ez dut oso ondo gogoratzen, baina soinean zeraman trajeak utziko zuen, ziurrenik, nigan, irudi ilun haren arrastoa. Trenaren bat-bateko mugimenduek agerian ipintzen zuten alkandora zuriaren gainean aldaroka zebilen gorbata beltz luzea. Kapelak gerizpean gordetzen zuen begi zoliez begira neukan gizonaren aurpegia, maite ditudan filmetan bezala; kale-kantoiko farolak zelatan dagoenaren aurpegia iluntzen duen modu berean, leunÂ ki argiztaturiko euripean. Behe-lainoak izuturiko gaueko iluntasunean leiho bat zaintzen duen detektibe luze baten moduan, soa garondoan sentitzean soilik bota zuen kapela atzera, eta ketan galduriko aurpegi zuria agerian utzi.\n“Gizon hori…, aita, gizon hori…”. Hitzak eztarrian itotzen zitzaizkidan. Inguruko jendearen mugimenduek, geltokietan jaitsi edo igotzen ziren gizon emakumeek ez zuten lortu irudi zurrun hura mugitzerik. Hantxe jarrai tzen zuen zutik, begiak nigan josita. –Tunelaaaaaa! Bukatu da tunelaaaaaaa! –oihu egin zuen Luisek, eta bagoiko jendea barrez hasi zen. Aitak begi irritsuez begiratu zion betaurrekoen gainetik. Ondoren, ezpain zimurtuen gainean jarri zuen hatz luzea. Luis keinu hura errepikatzen saiatzen zen. Ezpaintxoek, ordea, ihes egiten zioten hatz txikiaren ertzetatik. Horrek amaiarazten zuen gure goiz eta arratsetako erritua. –Tunelaaaaaa! Badator tunelaaaaaaa! –Hori izaten zen jolasaren hasiera, begi beltz txikiak ilunpera ohitu zitzaiz kionean. Lehen bidaietan, ilunak beldurtu egiten bai tzuen Luis, edo argiak sortutako itzalek… Jendea lasai zihoan trenean. “Nire irudimena besterik ez da”, pentsatu nahi izan nuen, gizon hura beste edozein bidaiariren modukoa zela neure buruari sinetsaraziz. Itzal ilun haren begirada, ordea, nahita ere, ezin nuen gainetik kendu; Jim Hawkinsen ausardia gogoan, zeharka begiratu nionean, zuhaitzak laster batean igarotzen ikusi nituen haren atzeko leihoan. Ordurako, gizon hark jakingo zuen bere begirada ilunari eusteko gauza ez zen mutikoak koldarra behar zuela izan. –Arturo, begira, sua! –egin zidan deiadar Luisek. Eta nik beraren ondora egin nuen salto. Ez nuen surik begiz-\ntatu, ordea. Gizon beltza nuen begi-ninietan, eta parean zuhaitzak eduki arren, huraxe gogoan. Aita sua bazela eta ez zela, Luisekin hizketan ari zen. Nik aitak gizona ikustea nahi nuen. Begiratu egin zidan. “Ondo?” galdetzean, buruarekin baiezko urduri bat egiteko gauza besterik ez nintzen izan. Orduantxe, bat-batean, jarri zen aita serio. So egin nion; berak, serio, niri; ondoren, atzera; niri, leihora, erlojura… Ateak ireki bezain laster, geltokira salto egin genuen: Luis besoetan zeraman; ni, eskutik. Hura ez zen gure geltokia. Otu zitzaidan, agian, mutiko tristeak hartuko zituela nire kanikak, trenean eskolako poltsaren barruan geratu baitziren. Aita, ni arrastaka eramanda, korrika hasi zen jendartean. Ezin ezer ikusi, tiraka, ia airean neraman besoari jarraitzea zen nire ahalegin bakarra, jende andanaren erdian. “Korri, Arturo, korri!”. Haren esku barruan, nirea; arnasestuka, kasu egin nion. “Azkarrago!”, berak, ahots larri baina sendoz. Haatik, ezin nuen arinago; jada ez nuen hankarik… Luis negar-zotinka hastearekin batera sartu ginen taxi batean. “Bilbo kafetegira, azkar!”, agindu zion aitak. Gu haren hankapean jarri ondoren, txapela kendu zuen ziurtasunez. “Altxa gabe!” izan zen ahots irmoz guri emandako ordena. Eta hantxe joan ginen makurtuta, txintik atera gabe. Ez zebilen jolasean. Luisen begi beldurtuak aitaren hanka artetik niri begira nituen. Isil-isilik zihoan gaixoa.\n“Ar-ar-ar-tu-tu-ro!”, hots egiten zidan totelka noizean behin. Bidaiaren amaiera hurbil zegoenean, aitak jakaren bihotz aldeko barne-poltsikotik gutun-azal bat atera eta billete sorta bat jaurti zuen aurreko eserleku hutsera. Gidariak dirua gorde zuen eta, begi-bazterretik guri begirada errukitsu bat bota ondoren, deabruak balerama bezala gidatu zuen. Abiadurak eragindako balantzari eusten saiatu ginen gu. Gidatzeko modu trakets baina azkar hura izan zen aita apur bat lasaitu zuen gauza bakarra. Begitartea izutzen zion beldurrak eraman zuen aita ihes egitera; eta orduan patua zirudienak, ama etxean geratzera. Gu, jitoan, noraezean, zihoazen bi haur besterik ez ginen. –Arturo! –Luisek, belauna ukituz. –Piratak, piratak ditugu atzetik –erantzun nion barre egitera behartuz. Aitaren esku iharra sentitu nuen niri ilea nahasten, losintxa baten keinuan. Haren begi alderraiak, ordea, kanpoan zebiltzan, urrun. Lurralde euritsu honetan ere, bada basamortuko ametsezko irudipen lehorren parekorik. Gure itsasoak barru-barruraino irensten duen zeruaren kolore ilun eta sakonari begiratu nion. Une hartan, aitaren betaurrekoak ere atzeko leihoan galdu ziren. –Zeer…, Arturoo? –Luisek, jakin-minez, bioi begira–. Zu kapitaina? –Ez, ni ekaitzik ba ote datorren ziurtatuko duen marinela naiz. Zure aginduetara, kapitaina! –ihardetsi nion entzungor, jolasezko aginduari. Gorantz begiratu nahi\nnuen: etxeak, zuhaitzak, hodeiak, etxeak eta zuhaitzak. Zeru hitsa. –Hodei ilun astunak urruntzen istriborretik! –eran tzun nion, erauntsiaren beldurrez pausoa azkartuko zuen jendea ikusi ezin eta kale hutsen beldurra gainditu nahian–. Ekaitzik ez, kapitaina. Zuhaitzak besterik ez; zeru abarreztatua. Noizean behin agertuz joan ziren eraikuntzak gero eta hurbilago genuen herriren bati buruz ari zitzaizkidan: etxe bat, bi, berunezko zerua estaltzen zuten platanondoak, eta etxeak, etxeak, etxeak… –Mantsoago… –agindu zion aitak gidari mutuari–. Etxadiari beste bira bat eman ostean, kale-kantoi horretan utz dezakezu autoa. Aitaren arreta urduria nahikoa izan zen gu isilarazteko. Begiak alde guztietan zituen gidariari adi, ez nuen hitzik ere galdu nahi. –Ez digu inork jarraitu, jauna –baieztatu zion aitari autoa geratu eta guri eskua harro luzatzen zigun bitartean–. Zorte on, marinelak! –entzun nuen, bizar zuririk izan ezean, itsasgizon itxura ematen zion orbainari begiratuz. Ustekabeko aitaren bultzada artegak autotik urrundu eta Bilboko sukalderaino sartu ninduen, ziztu bizian. Jim Hawkinsentzat eta haren amarentzat “Benbow almirantea”ren ostatua bezalaxe, ezkutaleku hura aldi berean gure aterpe eta satarte bihurtuko zen.\nGeroztik, berrogei urte luze igaro badira ere, izuaren zirrara barru-barruan sentitzen dut oraindik, sugandila egonezin bat balitz bezala. Batzuetan, abiadurak oroimenean utzitako ziurtasunak gizon hark gauzak ondo egin zituela pentsarazten badit ere, besteetan, denboraren distanÂ tziak barnean iradokitzen didana zartada baten modukoa da; agian, zortea izan genuen lagun bakar aldi latz haren lehen egunetan. Arriskua sumatzen duena adi baitago gerrate usaina hurbiltzeanâ€Ś Aita gu babesteko adi-adi bizi zen. Hori da orain daukadan ziurtasun bakarra. Eta Maria? Eta ama? Sarritan, bizirauteko, erantzunik gabeko galderak alboratu egiten ditut, eta, aita behin eta berriz trenean niri begira ikusten dudanean, pentsatu nahi izaten dut beldurraren itzal beltza azkar ikusi zuela nire bihotz-begietan. Nolanahi ere, aitaren ezpainetan behin besterik ez nuen entzun kontakizun hura eta ez zuen trenean gure zelatan zihoan gizonik aipatu ere egin. Aitortu zidanez, berak orduan kezka bat besterik ez zuen: bere nagusiak esandako gizona aurkitu behar zuen geltoki ezezagunean. Gure zain egongo zena besamotza zen eta ezkerreko mahuka hutsa poltsikoan gordetzen zuen. Itxurazko ibilera herren baten aitzakia zela eta, makila bat eramango zuen eskuineko eskuan. Huraxe airean astinduz agurtu behar gintuen geltokiko ate zabaletik. Haatik, gu begiztatu orduko, laster alboratu zituen bai agur-keinua egiteko erabilitako makila bai ibilera urguna ere. Norbaitek aldez aurretik esana zion aitari gizon harekin kontuz ibilÂtzeko,\npistola eramaten zuela beti hutsa zirudien berokiko pol tsikoan, esku ezkerraren luzapena balitz bezala, eta harekin bat baino gehiago jarri zuela heriotzari begira. Zirrara hotz batek bizkarra astinduko ez balit, kontu horiek film baten oroitzapen urrunak irudituko litzaizkidake, aspaldiko zuribeltzezko gerra-film baten irudiak, besterik ez. Nire hanka-sartze batek apurtu zuen egun hartako kontakizuna. Idazle-senak ez zuen kontuan hartu aitaren izaera, eta informazio garrantzitsu hura galtzeko beldur nin tzenez, biharamunean haren hitzak grabatzeko nahia agertu nion. Proposamenaren amaierara iristerako, agure-begirada finkoa kontu haien iraganeko erreinuan galdua zen. Sarzinako gure egongelaren erdian, isiltasuna errotu zen, aingura herdoildu bat balitz bezala. Nire errua izan zen. Hurrengo arratsaldean, grabagailua profesionalen moduan mahai gainean jarri bezain laster konturatu nin tzen nire akatsaz. Lozorroan aurkitu nuen aita, eta bizpa hiru aldiz saiatu arren, ezin izan nuen esnatu. Huraxe izan zen tresna hura erabili nuen azken aldia. Haren lagun min Dionisioren ustetan, urte horretantxe hasi zitzaion gandu moduko bat buruko ideiak estal tzen. Noizbehinka, nahasi egiten zituen gure izenak ere, eta grabazioak arratsalde haietako bat ekartzen dit albora. Horrelako egunetan, barne-zentzu batek lozorroan murgiltzen zuen, heroi batek etsai gogorren aurka babestuko duen ezkutu bat izaten duen bezalaxe. Hitz nahasi haietan, ordea, gure haurtzaroa argitzeko taxuzko zerbait aurkitu\nnuen, izen bat: Leonardo, aitak lan egiten zuen banketxeko zuzendaria, ihesa prestatzen lagundu zion laguna, ondorengo nire peskizetan, maiz agertuko zen izena. Bilbo kafetegiko atea zeharkatzearekin batera, ingurua txukuntzen bainoago gure zain zirudien gizon batekin egin genuen topo. Barnean, egurrezko aulki ilunek uharteen bakardade dotorean gordetzen zuten mahaien marmolezko zuritasuna, harresiz inguratutako ametsezko labarrak balira bezala. Aitaren larritasuna nahikoa izan zen, tabernaria zirudien gizon batek, Migelek, lana bukatu gabe uzteko. Gure atzetik sukaldean sartu zen, baina, atea irekita utzi zuela ohartzean, urduri, berriro, jangelara itzuli zen. Kontraleihoak ixtean, atearen zirrikitua ezabatu eta iluntasuna gailendu zen kafetegian; irratia itzaltzean, isiltasuna. Horrelaxe utzi genuen guk ere egongela goizean, isilpean ilun, amari muxu eman eta etxetik irten ginenean. Sarritan pen tsatzen dut berari ere gure ihesaren iluntze eta gau luzeegiak eguna motz eta gaua amaiezin bihurtuko zizkiola. Migel, berriro sukaldean urduri, egonezin, sartu zenean, mantal zuri-zuria eranzten ari zen. Erdi-erdian zutik geratu eta estu besarkatu zuen aita. Nahiz eta haren emazte zirudienak Luisekin jolasteko imintzioak egin, bi gizonei begira geratu ginen guztiok. –Momentu bat –esan zion aitari gizon argalak. Tiradera batetik ateratako orri zuri batean, “Heriotzagatik itxita” idatzi zuen arkatzez. Galdezka hasi nintzen eta, aitaren erantzuna azkarra izan bazen ere, inoiz ez nuen ja-\nkin nor hil zitzaien Bilboko kafetegiko Migeli eta Joakinari. Ez dakit emakume hark jakingo ote zuen ere hildakoaren berri, tristuraz bainoago larritasunez irakurri baitzituen senarrak idatziriko hitzak. Ondoren, Luis jada bere itzal zuela, kanpoko atean eskegi zuen bezeroak urruntzeko orri hura, denon lasaitasunerako. Itzuli eta atea itxi zuen. Hantxe geratu ginen guztiok, iluntasunez inguraturik. Sukaldea kafetegiaren barneko zoko batean zegoen, barraren ondoan hasten zen korridore motzari amaiera emanez. Txikia eta zuria zen, leihatila bakarrekoa. Aitaren kezkei erantzunez, Joakinak leiho txiki haren beste aldean zegoena erakutsi zion eta neu ere gerturatu egin nintzen. Gorantz begiratu eta patio estu bat ikusi nuen, tximinia luze bat zirudiena. Urrunean, zeru zati txiki bat nuen zelatan; itsasargiaren begia balitz bezala, ilargiaren lehen izpi-inarrek oraindik argitu gabeko lainoen iluntasuna zuen. “Inork entzungo al gaitu?”, jaurti zuen aitak. –Ez, lasai... Bidaiari ekin baino lehen, mokadu bat –esan eta Joakinak jateko zerbait ipini zuen, mahai zuriaren gainean. Migelen sartu-irtenek bistan utzi zidaten kale zatian, ekaitz indartsuak ilunaurrea estalia zuen jada. Laster, ordua baino lehen, erauntsi zakarrak gau betean murgilduko gintuen. Autoko zeru-zati argiez gogoratu nintzen. “Jantzi berokiak, gaur euria egingo du eta”, esan zigun amak goizean. Gure herrian, eguraldia azkar aldatzen da, eta amak oso gogoko izaten zuen haizeari begira egotea, urrunetik, gure\netxe aurreko zuhaitz adarretara ekaitza nola ekartzen zuen ikustea. “Haizea ez, ama; hostoak dira, adarrak, zuhaitza” erantzuten genion, barrez, berak besoa luzatuz altzifre zaharra zakar kulunkatzen zuen haizea erakusten zigunean. Urte asko igaro dira eta orain, txikia, txikiegia iruditzen zaidan mutikoa afalosteko lozorroan ikusten dut sukalde zuri-zuri hartan, begiak itxi eta ondo oroitzen duen amarekin jolastu nahian. Bere begien barruan ama ikusten du, Mariari bularra ematen, aulki txikian eserita. Luisi artilezko mataza uzten dio jolasteko, eta, bitartean, berarekin “ikusi-makusian” jolasean dabil. Orain, urteko egun gehienak hoteletako geletan igarotzen ditudan garai honetan ere, lehengo egun haiek datozkit sarritan gogora. Eta amaren irudia gardentzen didate. Begiratzen diet leihotik kale ezezagunei, baina ez ditut ikusten; haur hari Bilboko sukaldean gertatzen zitzaion bezalaxe, barne-begiek amaren irudia indartzen baitidate, nahiak –eta ohiturak– lagundurik. Iluntze hartan, Joakinak hanka zuztarrak estali zizkidan, hotzak kuzkurturik bainituen. Ondoren, autoan, nirekin eramango nuen gainean ipini zidan artilezko estalkia ere; gau hotz batzuk geroago, oraindik, Bilbo kafetegiko usaina zabaltzen zuen Sarzinako Dapestegui Baithako logelan. Gure jantziek, berriz, aspaldi galdua zuten etxeko usaina. Aita beti izan zen gizon kezkati eta urduria. Etxean, amak laguntzen zion buruhausteak uxatzen; han barruan, Joakinak hartu zuen ardura hura eta lasaitzeko erregu\ntzen zion, arrazoi batzuk emanez: ez gintuzten salatuko ez tximiniatik ateratako keak ezta sukaldeko soinuek ere. Hirugarren solairuko bizilagunak kanpora joaten ikusi omen zituen, maleten zamak okerturiko autoan; eta bigarrenean, gure berri bazuen beraren lagun alargun bat bizi omen zen. Berari esker, sukalde hura gure gordeleku bihurtu zen, eta patio luzeko argi zuhaila, gure lagun. Behin eta berriz entzundako erretolikan, hitz horiek iduneko baten ale modukoak bihurtu ziren. Orain, sarritan, zalantzek eta galderek buruan gainezka egiten didatenean, pentsatzen dut agian, gure susmo berek bultzatu zituztela bizilagun haiek ihes egitera; baina zergatik ez ama eta Maria? Urteetako itzal ilun astunek estaltzen naute horrelakoetan berriro; estalki saihetsezinek. Ondorengo guztia zirimola batean nahasten da nire oroimenean: inguruan, sukaldea ilunduz joan zen, eta, ordurako, Migelen ahotsak ametsezko doinua zuen. Itxaropen isil batek hartu ninduen: guztia amets bat izan zitekeen, eta, goizean, amaren ahots leunak hautsiko zuen mahuma. Migel sumatu nuen aitarekin hitz egiten, eta nire ametsetako zurrumurrua mendiz egin beharreko bide bati buruz ari zen, muga bati buruz, zain edukiko genuen gizon bati buruz. Ondorengo gertakizunen joanak jantzi zituen ziurtasunez behinola entzun uste nituen kontuak, nekea urduritasunari gailendu eta loak hartu baino lehen aditutakoak. Gaua zen, gau itxia, eta amaren goizeko mugimenduak urrun, oso urrun ziren jada.\nAita batentzat gogorra da bi seme txikirekin erbestera alde egitea, gerra usaina sentitzean; are latzagoa, emaztea eta alaba txikia atzean u...


Zer izan ote zen BAK? >> Antolakunde >> Barne antolaketa >> Barneko antolamendua\nBAK-Gesto por la Pazi buruzko hainbat ikerketak dioten bezalatsu, egiturari dagokionez, elkarte hau makala izan da, ahula Anexos: Estudio Alberto Romero . Formalitaterik eza, lasaitasuna eta nor bere aldetik ibiltzea, teilatu beraren azpian egon da elkarbizitzen, era berean, taxuzko antolamenduarekin eta guztion kontrolarekin Anexos: M.J. Funes. La salida del silencio . Guztion kontrol hori berez pizten zen halako batean, funtsezko printzipioak edo eredua bera auzitan jartzen zenetan, hain zuen.\nIzan ere, erakunde hau tokiko taldez osatuta zegoen eta bi esparru eratzailetan aritzen ziren gehienbat: asanbleak eta koordinakunde-bilerak. Asanblea urtero egiten zen. Bertan, aurreko urtean egindako jardueren txostena aurkeztu eta etorkizunari begirako ekintzak eta betebeharrak markatzen ziren Anexos: 1997 Asamblea 2003 Asamblea XIV 2004 Asamblea XVI g 2006 Asamblea XVIIh 2007 Asamblea XVII n 2008 Asamblea XIX c 2011 Asamblea XXII f 2012 Asamblea . Asanblean bertan, Batzorde Iraunkorra osatuko luketen kideak ere aukeratzen ziren. Atal honek, 8-15 pertsonakoa, erakundearen ordezkaritza ofiziala du bere esku eta, gainera, onarturiko ekimenak antolatu eta abian jartzeko agindua du Anexos: 20010900 CP 20031007 CP Vitoria 20050900 CP 20110201 CP 20110600 CP .\nUrtean zehar, Koordinakunde-bilerak daude; inoiz edo, bi hilabetero ere deitu behar izan ditugu. Beraietan, egindako lanaz hausnartu eta garaian garaiko auzi edo proposamenak jartzen ziren mahai gainean, eztabaidagai. Bi organo erabakitzaile hauetan, tokiko taldeek bozka bana zuten.\nGainera, aldi berean, Lan Batzordeak eratzen ziren, helburu zehatzei heldu ahal izateko, esaterako:\nBakerako Hezkuntzaren Batzordea\nPreso eta Atxilotuen Batzordea\nBake Hitzak aldizkariaren Batzordea\nOro har, BAK-Gestok aldaketak egiteko erresistentzia handi samarra izan du. Agian, aldaketarik adierazkorrenetako bat 2010ean izan zen, tokiko taldez osaturiko koordinakundea izatetik pertsonen elkartea izatera igaro zenean Anexos:ESTATUTOS 1990ESTATUTOS 2011 . Izan ere, errealitate gordinera eraman nahi genuen BAK-Gesto: talde lana murritzagoa zen, taldeak –salbuespenak salbuespen-, denboraren poderioz eta gertaerak ikusita, indarra eta zeregina galduz zihoazen, eta ekintza gutxi egiten zituzten, garapen lojikoari eta itxaropenari jarraiki. ETAren terrorismoaren akaberaren atarirantz abiatzen ginen Anexos: Debate sobre el futuro de Gesto, 2006 . Polizi eta judizial presioak, irailak 11ren ondorengo indarkeriaren ospe-galtzeak eta, esan dezagun lasai, hiritarron mobilizazioek eragin dute gure herri honetan eta mende honetan ETAk behin betiko amaiera adieraz dezan nahitaez.\nAlde batetik, egitura ahul batek dakarren izaerak, eta bestetik, bere kideen jatorri anitzak eman diote elkarte honi nortasun bitxia, eta hartara, urte luze hauetan barna bizirauteko giltza izan dira, hor nonbait. Ziurrenik, Gestoren giharraren oinarria hala bere funtsezko printzipioak nola bere kideen elkarlan desinteresatua izan dira. Alabaina, auzi gatazkatsuak ere izan dira urteotan, eta konponduz edo moldatuz joan dira ahalik eta erarik adostuenean. Deigarrienak honakoak izan ziren:\nKoordinakudea utzi zuten\n1991ko martxoan, Donostia , Irungo taldeak, Ibaetakoa, Errenteria eta Eibarko taldeak Bakearen aldeko Koordinakundean integratu baino urtebete geroxeago, koordinakundea laga egin zuten. Erabakia honelako azalpena emanda hartu zuten: Funtsezko Ildoak guztiz partekatu arren, elkartea erakundeen dirulaguntzen menpeegi omen zegoen eta eguneroko jarduera zentralizatuegia eta ez hain demokratikoa.\nBakea Orain sortu zen\n1991n BAK-Gesto por la Pazera, inongo toki-taldekoa izan ez baina lan-batzorderen batean parte hartzen zuen hainbat jende hurbildu eta sartu zen. Batzorde Iarunkorrak irizpide batzuk eman zituen halako pertsona independienteen zereginak zehaztuz, eta koordinakundearen bilera batean berretsi genuen 1991ren erdialdean Anexos: Miembros independientes, 1991 . Nahiz eta hurbil zitekeen edonori lekua egiteko asmoa beti egon den gure artean, halako prebentzioa existitu da betidanik, agian independiente gisa funtzionatzearenak taldetan oinarritutako koordinakundearen desitxuratzea ekar zezakeelakoan. Urte berorren amaieran, pertsona independiente hauek, taldeko zenbait kiderekin batera, hiritar plataforma bat sortzearen proposamena izan zuten jira-biraka buruan Anexos: BAKEA ORAIN, 1992 . Egitasmo honek izan zuen non-zer eztabaida bi koordinakunde bileratan Anexos: No a Bakea Orain. Acuerdos . Gestoren Koordinakundea osatzen zuten talde gehienek ezezkoa eman zioten geroxe "Bakea Orain" izena izango zuen hiritar plataforman parte hartzeari. Hortik bi egunera, hedabideen aurrean egin zuten aurkezpen ofiziala. Noski, BAK-Gestoren pertsona ezagun batzuk joan ziren hara eta, bestetik, gizartean nahasmendu txiki bat ere egon zen Anexos: 1992 prensa presenta BO .\n1996an, Nafarroako talde batzuek, BAK-Gestotik at egon zitekeen talde autonomo bat sortzea proposatu zuten, bi arrazoi zirela medio: bata, antolamenduari dagokionez Bilborekiko menpetasuna apurtu nahi izatea; bestea –eta batez ere-, izenean Euskal Herria “abizena” eramatea. Azkenik, gehienek Koordinakundean jarraitzea deliberatu zuten, baina “Euskal Herria” izenaren deserosoarena hedabideetaraino heldu zen, eta zenbait kidek elkartea uzteraino ere bai. Anexos: 1997 prensa estructura Navarra CAMBIO_NOMBRE_EUSKAL_HERRIA_NA_ETB\nOro har, BAK-Gestok aldaketak egiteko erresistentzia handi samarra izan du. Agian, aldaketarik adierazkorrenetako bat 2010ean izan zen, tokiko taldez osaturiko koordinakundea izatetik pertsonen elkartea izatera igaro zenean . Izan ere, errealitate gordinera eraman nahi genuen BAK-Gesto: talde lana murritzagoa zen, taldeak –salbuespenak salbuespen-, denboraren poderioz eta gertaerak ikusita, indarra eta zeregina galduz zihoazen, eta ekintza gutxi egiten zituzten, garapen lojikoari eta itxaropenari jarraiki. ETA ren terrorismoaren akaberaren atarirantz abiatzen ginen. Polizi eta judizial presioak, irailak 11ren ondorengo indarkeriaren ospe-galtzeak eta, esan dezagun lasai, hiritarron mobilizazioek eragin dute gure herri honetan eta mende honetan ETAk behin betiko amaiera adieraz dezan nahitaez.


Bilboko Konpartsek Aste Nagusiaren lehen balorazioa egin dute - Uriola.eus\nBilboko Konpartsek Aste Nagusiaren lehen balorazioa egin dute\nuriola.eus 2018-08-28 09:36 Jaiak Bilbo\nHerritarren parte-hartzea goraipatu eta Bilboko Udalak hainbat ekintzetan jarritako trabak zein jai gunearen militarizazioa gaitzetsi dituzte.\nAste Nagusiak 40 urte betetzen dituen honetan, herritarren parte-hartzea "izugarria" izan dela adierazi dute konpartsek: lehiaketa gastronomikoetan orotara 617 lapiko aurkeztu dira, Hiri Krosean 1.915 korrikalarik hartu dute parte eta "5.000 lagunek konpromisoa hartu dute euskaraz urratsak emateko, Euskaraldia sustatzeko eta Aste Nagusia euskaldunagoa bihurtzeko".\nBederatzi eguneko "ospakizun gogoangarria" burutzeko Bilboko Konpartsek 545 ekitaldi antolatu dituzte, adin eta gustu guztientzako. Horien artean azpimarratu dituztenak Konpartsakidetu dinamika eta Karpatxo eta Mekanitxin pertsonaien jaiotza izan dira, "gurekin geratzeko etorri direnak".\nUdalari egindako kritikarik ez da falta izan aurten ere. Aste Nagusi bitartean konpartsakideek salatu bezala, Tomas del Hierro Segurtasuneko Zinegotziari egotzi diote "jai gunea militarizatu duten ehundaka polizia" jartzea. Horregatik, Aste Nagusiko "txarrenari" aipamen egiten dion bandera marroiaren saria Tomas del Hierrori eman zioten larunbatean.\nGainera, "Udalak debeku eta bazterkeria politikoz" kale-zinema eta 40. urteurreneko erakusketa "galbidera" eraman dituela salatu dute; bai eta "nasapuntakoa", "Ibaizabalek kolore oso arraroa baitzeukan hura egin behar zen egunean".\nBestalde, Udalak txupinera eta pregoilarien irudiak Bilbao Balioen Hiria marketin kanpainarako erabili izana arbuiatu dute konpartsek: "Balio etiko gutxi adierazten du jai ikonoak nahierara erabiltzea eta merkantilizatzea".\nEH Bilduk ere oharra igorri du Bilboko Konpartsek "jai herrikoi, parte-hartzaile eta parekideak" lortzeko egindako lana goraipatuz. Oharrean udal taldeak eraso sexisten aurkako "neurri errealak" eskatu ditu, indarkeria matxistaren aurkako politikak "urte osoan" landu behar direla gogoraraztearekin batera. Azkenik, koalizioak salatu du "Udalak azpiegitura publikoen bitartez zezenketak sustatzea diru publikoz erosten diren sarrerekin".