ce VELIKA IMPERIJALNA DEBATA Malik: Apologete imperije nisu samo ljudi koji žive u prošlosti\nVELIKA IMPERIJALNA DEBATA Malik: Apologete imperije nisu samo ljudi koji žive u prošlosti\nApologete kolonijalizma zastupaju stav da su zapadne sile svojim kolonijama donijele ekonomski razvoj, slobode i vladavinu prava\nBritanska imperija je odavno nestala, ali debata o njenim zaslugama nikako da se smiri. Najnoviji spor započeo je nakon što je Third World Quarterly, akademski časopis poznat po svojim radikalnim stavovima, objavio rad Brucea Gilleya, vanrednog profesora političkih nauka na Univerzitetu Portlanda u Oregonu, pod naslovom „Argument u prilog kolonijalizmu“. Od 34 člana uredničkog kolegijuma časopisa, 15 je u znak protesta dalo ostavku, dok je peticija za povlačenje rada iz časopisa imala više od 10.000 potpisa. Rad je konačno uklonjen nakon što je urednik „primio konkretne i ozbiljne prijetnje nasiljem“.\nA onda je prošlog novembra Nigel Biggar, kraljevski profesor teologije na Univerzitetu u Oxfordu, napisao članak za londonski Times kojim brani Gilleya. Biggar je Gilleyjevo „izbalansirano preispitivanje kolonijalne prošlosti“ ocijenio kao „odvažno“ i zahtijevao „da mi Britanci ublažimo naše osjećanje postimperijalne krivice.“\nBiggar je u istom članku najavio pokretanje petogodišnjeg akademskog projekta pod nazivom „Etika i imperija“ i pod pokroviteljstvom McDonald centra za teologiju, etiku i javni život Univerziteta u Oxfordu. Svrha projekta je preispitivanje široko rasprostranjenog stanovišta „u skoro svim oblicima akademskog diskursa“ da je „imperijalizam moralno pogrešan i da je imperija stoga nemoralna“, kao i da razvije „kršćansku etiku imperije“. Pedeset osam oksfordskih naučnika koji se bave „historijama imperije i kolonijalizma“ napisalo je otvoreno pismo u kome osuđuju projekat zato što „postavlja pogrešna pitanja i koristi pogrešne termine u pogrešne svrhe“. Drugo otvoreno pismo sa skoro 200 potpisa akademskih radnika iz cijelog svijeta izrazilo je „zabrinutost što Univerzitet u Oxfordu uopće ulaže sredstva u taj projekat“. Jedan drugi oksfordski historičar imperije, Alexander Morrison, osudio je oba otvorena pisma jer „ozbiljno podrivaju mogućnost za normalan akademski dijalog“ i ohrabruju „online mobing, javno sramoćenje i političku polarizaciju.“\nKao i sve slične debate, i ova ima više struja. Da li je kolonijalizam dobar ili loš, za koga i na koje načine? Kako o tim pitanjima treba raspravljati u akademskom svijetu, a kako u svijetu politike? I zašto je debata izbila na površinu baš sada?\nApologete kolonijalizma zastupaju stav da su zapadne sile svojim kolonijama donijele ekonomski razvoj, slobode i vladavinu prava. Prema Gilleyju, kolonijalizam je ukazao na „primat ljudskih života, univerzalnih vrijednosti i zajedničkih odgovornosti“ i predstavljao „civilizacijsku misiju“ koja je „dovela do poboljšanja životnih uslova za većinu naroda Trećeg svijeta“. Prema Biggaru, zapadni kolonijalizam je „uveo red“ u ostatak svijeta. Za mnoge britanske historičare, upravo je britanska imperija bila ključna u postizanju spomenutih kolonijalnih ciljeva. Kako je to Niall Ferguson opisao u svojoj knjizi Imperija / Empire (2003), „nijedan sistem vlasti u historiji svijeta nije više doprinio slobodnom kretanju robe, kapitala i radne snage od britanske imperije… i nijedan nije toliko doprinio nametanju zapadnih pravnih normi, poretka i načina uprave širom svijeta.“\nTaj argument brka ekonomski razvoj i političku liberalizaciju s kolonijalizmom. Britanska imperija je počela da se razvija početkom 17. vijeka engleskim naseljavanjem Sjeverne Amerike i Karipskih ostrva, kao i stvaranjem korporacija, poput Istočnoindijske kompanije (East India Company), koje su upravljale kolonijama i prekomorskom trgovinom. Drugim riječima, u vrijeme začetaka kolonijalizma Britanija je još bila feudalno kraljevstvo: imala je parlament, ali vrlo malo demokratije, dok je proizvodnjom dominirala manufaktura, a ne fabrike.\nJedan od odgovora mogao bi biti da su zemlje koje je Britanija kolonizirala u to vrijeme bile još zaostalije od Britanije i da im je nedostajalo društvenih i intelektualnih resursa da se transformiraju na način na koji je Britanija to uradila. Ali, stvarnost je, makar u nekim od kolonija, bila drugačija. Uzmimo za primer Indiju. Početkom 18. vijeka, udio Indije u svjetskoj ekonomiji bio je 23 posto – koliko i svih evropskih zemalja zajedno. Do vremena britanskog povlačenja iz Indije, taj udio je spao na manje od četiri posto. „Razlog za to je jednostavan“, navodi Shashi Tharoor u svojoj knjizi Sramna imperija / Inglorious Empire. „Britanija je upravljala Indijom u sopstvenu korist. Neprestani uspon Britanije tokom dva vijeka finansiran je britanskim pljačkanjem Indije“. Britanija je, tvrdi Tharoor, namerno unazadila dotadašnju industrijalizaciju Indije, ne samo fizičkim uništenjem radionica i mašina, već i primjenom tarifa koje su favorizirale britansku proizvodnju i gušile sve grane indijske industrije.\nBritanija je crpila resurse ne samo iz Indije već i iz drugih zemalja – i u svakoj je to radila na drugačiji način. Britanske kolonije na Karibima bile su u centru „trgovinskog trougla“: britanska roba korištena je za kupovinu robova iz zapadne Afrike i njihov prijevoz na Karibe; robovski rad je proizvodio bogatstvo koje se vraćalo britanskim trgovcima u Bristolu, Liverpoolu i Londonu.\nHistoričar Robin Blackburn bilježi da su oko 1770. ukupne investicije u domaću ekonomiju u Britaniji iznosile četiri miliona funti (oko 500 miliona funti ili 700 miliona dolara u današnjem novcu). Te investicije su uključivale „gradnju puteva i kanala, luka i pristaništa, novu opremu neophodnu za poljoprivrednike i proizvođače, kao i sve nove brodove prodate trgovcima tokom jedne godine“. U isto vrijeme, profit od trgovine robovima iznosio je 3,8 miliona funti. Blackburn navodi da nije sav profit bivao dalje ulagan, ali da je „profit od trgovine robovima bio dovoljno veliki da podmiri jednu četvrtinu, ako ne i jednu trećinu ukupnih britanskih potreba za ulaganjima“. Bez plantaža robova, malo je vjerovatno da bi Britanija uspjela sprovesti industrijalizaciju zemlje ili postati imperija kakva je postala.\nA šta ćemo s demokratijom i liberalizmom? Prosvjetiteljstvo je omogućilo transformaciju intelektualne i moralne kulture Evrope u 18. vijeku i položilo temelje za moderne ideje jednakosti i slobode. „Sve progresivne, racionalne i humanističke ideologije“, kako je to definisao pokojni marksistički historičar Eric Hobsbawm, „sadržane su u prosvetiteljstvu i iz njega su proizašle.“\nIako je evropsko prosvjetiteljstvo bilo ključno za razvoj progresivnih društvenih ideala, evropski kolonijalizam je većini ljudi uskratio ostvarenje tih ideala u praksi. Kolonijalizam je održavao ropstvo, gušio demokratiju i bio ukorijenjen u rasističkom pogledu na svijet. Ideale prosvetiteljstva su istinski razvili antikolonijalni pokreti; nije to učinio kolonijalizam. Od Haićanske revolucije 1791. godine, prve uspješne pobune robova u historiji, pa do pokreta za nezavisnost Indije (Quit India Movement) i borbi za oslobođenje Južnoafričke Republike, protivnici imperije su zahtijevali da se jednakost i sloboda primjene i na njih.\nKao što je to Frantz Fanon, alžirski revolucionar rođen na Martiniku, napisao u svojoj knjizi Prezreni na svijetu / The Wretched of the Earth (1961), „svi elementi rješenja velikih problema čovječanstva postojali su u različitim periodima evropske misli“. Problem je bio u tome što „Evropljani nisu u praksi sproveli zadatak koji im je bio određen“. Zato je antikolonijalnim pokretima dato da „započnu novu historiju čovjeka“.\nAli, odgovaraju branioci imperije, ta „nova historija“ koju su stvorili antikolonijalni pokreti bila je katastrofalna. Nema svrhe poricati da su u decenijama nakon sticanja nezavisnosti mnoge bivše kolonije završile u haosu ili još gore. Razloga za to ima mnogo i oni dijelom leže, kao što to Tharoor pokazuje u Sramnoj imperiji, u politikama koje su kolonijalne sile sprovodile prije nezavisnosti, kao i u ekonomskim i političkim uslovima koje su zapadne sile nametnule bivšim kolonijama nakon toga. Kao da su užasi postkolonijalnog svijeta proizveli amneziju o užasima kolonijalizma. Gilley, na primjer, komentira trenutne nemire u Demokratskoj Republici Kongu riječima „Belgijanci možda treba da se vrate.“\nBelgijski kolonijalizam je ustanovio gotovo nezamislivu vladavinu barbarstva i terora. Kralj Leopold II je krajem 19. vijeka prisvojio „Slobodnu Državu Kongo“ u sklopu evropske „trke za Afriku“. On je insistirao da su njegovi motivi bili humanitarni – navodno je želio da ukine trgovinu robovima – dok je u stvarnosti Belgija sprovela porobljavanje cijelog jednog naroda. Kongo je pretvoren u masovni radni logor u kome su za najtrivijalnije prestupe bile izricane najbrutalnije kazne. Ako seljaci ne bi dostigli predviđenu kvotu u proizvodnji kaučuka, Belgijanci su ponekad odsijecali šake i stopala njihovoj djeci. U periodu od 70-ih godina 19. i 20-ih godina 20. vijeka populacija Konga se prepolovila – procjenjuje se da je 10 miliona ljudi izgubilo živote za vrijeme Leopoldovog brutalnog režima. Bio je to, primjećuje pisac i historičar Adam Hochschild u svojoj knjizi Duh kralja Leopolda / King Leopold’s Ghost, „broj žrtava ravan holokaustu.“\nPristalice britanske imperije navode da je njena vladavina bila mnogo blaža od terora belgijskog Konga – kao da je belgijski Kongo moralno prihvatljiva mjera stvari. Čak i tu prisustvujemo pozamašnoj historijskoj amneziji. Od Tasmanije, gdje je čitav jedan narod bio praktično istrijebljen u „Crnom ratu“ 20-ih i 30-ih godina 19. vijeka zato što se usprotivio vladavini Britanaca; do Jamajke, gdje je pobuna u zalivu Morant 1865. godine dovela do nasilne odmazde britanskih trupa koja je trajala 6 sedmica i u kojoj je ubijeno više od 400 ljudi i isto toliko obješeno po kratkom postupku; do Irske i historije krvavog terora: od surovog osvajačkog rata koji je u 17. vijeku vodio Oliver Cromwell do onoga što irski historičar Thomas Bartlett zove „univerzalnim silovanjem, otimačinom i ubijanjem“ koje su britanske trupe sprovele nakon irske pobune 1798. godine, do brutalnih činova osvete tokom Irskog rata za nezavisnost 20-ih godina 20. vijeka od strane Black and Tans, paramilitarnih dobrovoljačkih grupacija pod kontrolom Britanaca; do Indije, gdje je oko 3 miliona ljudi 1942. i 1943. godine umrlo od gladi u Bengalu zbog odluke Britanije da izveze rižu na ratišta i za potrošnju u Britaniji, iz države koja je uglavnom uvozila pirinač, pa još u vrijeme velikih lokalnih nestašica – iskustvo „reda“ britanske imperije bilo je svirepo. Čak i Niall Ferguson u svom hvalospjevu britanskoj imperiji priznaje da „kad god je autoritet imperije bio dovođen u pitanje… britanski odgovor je bio nemilosrdan.“\nVjerovatno najnečuvenija trvdnja koja dolazi od apologeta glasi da britansku imperiju treba slaviti jer je pomogla ukidanje ropstva; to je „jedna od neupitnih dobrih strana kolonijalizma“, kaže Gilley. Zamislite palikuću koji zapali zgradu i pritom ubije mnoge od njenih stanara. Kad preostali stanari pokušaju pobjeći, on ih natjera da se vrate unutra. Konačno, nakon nekoliko sati, palikuća odluči da pomogne zarobljenim stanarima i ljudima koji spolja pomažu da se vatra ugasi. Da li bismo za tog palikuću rekli – „da, on jeste zapalio zgradu i tako ubio desetine ljudi, ali najvažnije je ipak to što je na kraju dosuo malo vode na vatru“? Upravo tako zvuči argument apologeta imperije.\nU Britaniji je 1807. donesen zakon kojim se zabranjuje trgovina robovima. Ali, Britanija je 300 godina predvodila tu trgovinu; bila su to 3 vijeka surovog porobljavanja, nemilosrdne brutalnosti i povremenih masovnih ubistava. Smatra se da je 12 miliona Afrikanaca transportirano iz Afrike do obje Amerike, pola od tog broja u vrijeme vrhunca atlantske trgovine robovima između 1690. i 1807. godine. U vrijeme tog vrhunca, polovina robova je bila prevezena britanskim brodovima. Historičari procjenjuju da je svaki deseti rob, a možda čak i svaki peti, umro u „srednjem prolazu“, dijelu trgovinskog trougla koji je podrazumijevao put od Afrike do Novog svijeta. Moguće je da je pola miliona Afrikanaca izgubilo živote dok su prevoženi britanskim brodovima.\n„Bitno je upamtiti“, primjećuje historičar David Olusoga u svojoj nedavno objavljenoj knjizi Crn i Britanac: zaboravljena historija / Black and British: A Forgotten Hhistory, „da se do posljednje četvrtine 18. vijeka mogao čuti tek mali broj glasova protiv robovlasništva. Anglikanska crkva se uglavnom nije izjašnjavala o tom pitanju, kao ni britanski političari“. Takva situacija je bila neizbježna, dodaje on, jer je „suviše novca, suviše života i suviše političke moći bilo uloženo u robovlasničku ekonomiju; milioni Britanaca živjeli su živote koji su bili usko povezani s ekonomijom robovlasništva i šećernom industrijom.“\nBorbu protiv ropstva nije započela britanska imperija, već sami robovi, kao i slobodoumni ljudi iz Evrope. Kada su se robovi pobunili, britanski odgovor bio je surov, i to ne samo u britanskim kolonijama. Nakon što su revolucionari porazili Francuze na Haitiju, Britanija je poslala više od 20.000 vojnika da pokušaju zauzeti Haiti i od njega naprave britansku koloniju. I njih je ponizila i porazila armija bivših robova.\nRazlozi koji su naveli Britaniju da konačno zabrani trgovinu robovima 1807. godine i dalje su tema rasprava među historičarima. Tome je doprinijelo više faktora: rastući utjecaj radničke klase i kršćanskog moralnog evanđelizma; opadanje političke moći karipskih plantažera; utvrđenje prosvjetiteljskih ideala jednakosti; izmijenjena ekonomija proizvodnje na plantažama; strateška prednost koju je Britanija dobila takvom politikom – prednost nad imperijalnim rivalima koji su i dalje bili uključeni u trgovinu robovima, poput Francuske i Španije, i u odnosu na koje je mogla da igra ulogu policajca.\nŠta god da su bili razlozi za zabranu, primjećuje historičar ropstva James Walvin, „rasprava o britanskom moralu i senzibilitetu 1807. godine zamagljuje ono što se dogodilo prije toga. A to je bilo do te mjere surovo da danas izaziva nevjericu.“\nKao što Marika Sherwood pokazuje u svojoj knjizi Nakon abolicije / After Abolition, Britanija je nastavila profitirati od trgovine robovima i poslije 1807. godine. Britanija je, piše ona, „ne samo nastavila graditi brodove koji su služili za prevoz robova, nego je finansirala trgovinu, osiguravala je, obezbjeđivala posadu za brodove, a čak je moguće i da je plovila pod zastavama drugih zemalja da bi izbjegla osudu“. Ropstvo je neometano cvjetalo. Prošle su 3 decenije prije nego što ga je Britanija 1833. ukinula zakonom o aboliciji ropstva; pa čak ni tada zakon nije bio primijenjen u svim dijelovima imperije. Ropstvo nije bilo pravno ukinuto u kolonijama poput Burme, Nigerije i Sijera Leonea sve do 20. vijeka.\nČak i tamo gdje je zakonom o aboliciji ropstva ono ukinuto, nastavljeni su ropski uslovi života. Robovlasnici su dobili izdašnu kompenzaciju zbog gubitka „imovine“. Britanske vlasti su odvojile oko 20 miliona funti (oko 16 milijardi funti, to jest 22 milijarde dolara u današnjem novcu) za kompenzaciju 46.000 robovlasnika. Sami robovi ne samo što nisu dobili nikakvu reparaciju već su, po istom tom zakonu, bili prinuđeni da svojim bivšim gospodarima pruže 45 sati besplatnog rada sedmično, u trajanju od 4-6 godina nakon navodnog oslobođenja. „Porobljeni su“, piše David Olusoga, „u suštini plaćali dio troška sopstvenog oslobađanja od ropstva.“\nTvrdnja da je britanska imperija bila dobra jer je ukinula ropstvo odslikava historijsku amneziju najgore vrste. Pa ipak, kako to kaže historičarka Katie Donington, „taj ’moralni kapital’ abolicionizma nastavlja služiti kao sredstvo za iskupljenje Britanije od njene problematične kolonijalne prošlosti.“\nArgumenti u korist moralne dobrobiti kolonijalizma su, dakle, izlizani. Međutim, mnogi akademski radnici su zabrinuti zbog zahtjeva da se Gilleyjev rad povuče iz časopisa ili poziva da Univerzitet u Oxfordu preispita odluku da podrži projekat „Etika i imperija“ Nigela Biggara. Pismo koje je potpisao veliki broj vodećih naučnika, od kojih se većina politički i intelektualno ne slaže s Gilleyjem ili Biggarom, izrazilo je zabrinutost zbog „cenzorskih stavova i kampanja usmjerenih protiv časopisa Third World Quarterly“. Potpisnici su te postupke videli kao dio šireg problema – „rastuće plime netolerancije u univerzitetskim kampusima i u akademskoj profesiji, u kojoj pojedini profesori i studenti žele ugušiti stavove s kojima se ne slažu umjesto da o njima otvoreno raspravljaju.“\nKritičari Gilleyja i Biggara negoduju i tvrde da ne traže „ograničenje slobode pisanja i govora“ već žele održati akademske „standarde“. Pitanje akademske strogosti je važno; pa ipak, tanka je linija između održavanja standarda i zahtjeva za zabranom onoga što se smatra moralno ili politički neprihvatljivim stavovima. „Naša prva reakcija na slučajeve poput ovog“, tvrdi Justin Weinberg, vanredni profesor filozofije na Univerzitetu Južne Karoline i urednik popularnog filozofskog bloga Daily Nous, „ne bi trebalo da bude ‘povući!’ već ‘opovrgnuti!’“. Ako je Gilleyjev članak pun grešaka, primjećuje Weinberg, „onda je posao stručnjaka da ukaže na te greške i pomogne nam da iz njih nešto naučimo; samo tako se mogu umanjiti šanse da se one ponove.“\nSavjet da se „opovrgne, a ne povuče“ je naročito važan jer je pitanje kolonijalizma ne samo akademsko već i pitanje šire političke kulture. Prema jednom istraživanju javnog mnijenja, oko 43 posto Britanaca misli da je britanska imperija bila „dobra“, a 44 posto misli da je britanski kolonijalizam „nešto čime treba da se ponosimo“ (u poređenju s 19 posto koji misle da je imperija bila loša i 21 posto koji misle da je kolonijalizam bio „žalosna pojava“). Druga istraživanja javnog mnijenja su pokazala još veću podršku britanskom kolonijalizmu. Podrška javnosti kolonijalizmu odraz je, makar dijelom, nedostatka sveobuhvatne i odgovarajuće debate o toj temi. U tom kontekstu, stavove koje zastupaju Gilley i Biggar je možda najbolje videti kao priliku za takvu debatu i za promjenu stavova javnog mnijenja, a ne kao priliku da se njihove tvrdnje odbace kao „bezvrijedne“ i „iskrivljene“, iako one to jesu.\nZašto je ova debata izbila na površinu baš sada? Za mnoge, očigledan odgovor leži u Brexitu. Želja da se napusti Evropska unija, insistiraju kritičari, nije ništa drugo do vid nostalgije za Britanijom i imperijom kojih više nema. Međutim, argument o „potrebi za nostalgijom“ je tema koja se ponavlja kroz cijelu postkolonijalnu historiju Britanije. „Nezaustavljiv pad… i niskost duha“ Britanije u vrijeme vladavine Margaret Thatcher, napisao je Salman Rushdie 1984. godine, naveli su mnoge da „nostalgično“ čeznu za danima imperije i doveli su do „ponovnog izbijanja imperijalističke ideologije i populariziranja izmišljenih podviga iz perioda britanske vladavine nad Indijom“, poput TV adaptacija romana Dragulj u kruni / The Jewel in the Crown Paula Scotta i Daleki paviljoni / The Far Pavilions Mary Margaret Kay. Skoro 40 godina docnije, indijski novinski website Wire, u recenziji Bengalskih sjenki / Bengal Shadows, novog dokumentarca o periodu gladi u Bengalu, slično piše o „Britaniji prekrivenoj ožiljcima od Brexita… koja sve više pokazuje znake rastuće nostalgije za svojom kolonijalnom prošlošću.“\nU raspravi svakako postoje tragovi imperijalne nostalgije koja nikada nije sasvim nestala iz nacionalne svijesti i koja s vremena na vrijeme izlazi na površinu, pogotovo u periodima poput ovog sada, u kome Britanija traži smisao sopstvenog identiteta. Međutim, to je tek jedna nit rasprave o Brexitu koja teško može dominirati debatom.\nDanašnje apologete kolonijalizma pokreću ne samo prošla slava već i trenutne potrebe. U svom članku u Timesu, Nigel Biggar se nije pozvao na imperijalnu nostalgiju nego na lekcije kojima nas je imperija naučila i koje možemo iskoristiti za današnje zapadne spoljne intervencije. „Ukoliko povjerujemo u ono što nam govore najglasniji protivnici kolonijalizma“, kaže on, „povjerovaćemo i u to da svijetu najbolje služimo kad ga potpuno ostavimo na miru“. S druge strane, „izbalansiraniji pogled na imperiju“ bi nam omogućio da „pažljivo razmotrimo kako da uspješno interveniramo spolja“ i spriječio nas da „ostavimo svijet da se sam snalazi“. Iskustvo britanske imperije nam, dakle, ne kaže da su zapadne intervencije u Iraku i Afganistanu bile načelno pogrešne, već da „uspješne intervencije zahtijevaju da se intervenira još više i još ranije.“\nSlično tome, Gilley koristi svoje tvrdnje o kolonijalizmu da se založi za „napuštanje mita o kapacitetu većine zemalja svijeta za samoupravu“. On poziva zapadne institucije, međunarodna tijela i multinacionalne korporacije da pomognu stvaranje „dobrog modela vladanja“. Drugim riječima, to je poziv za ukidanje demokratije i uspostavljanje tehnokratskih oblika vladavine.\nSpoljne intervencije i tehnokratska vladavina: to su savremene teme s kojima se liberali hrvu koliko i reakcionari. Liberali možda preziru imperijalnu nostalgiju, ali mnogi od njih iznose argumente u prilog intervenciji i vladavini koji su ukorijenjeni u imperijalističkom pogledu na svijet. Apologete imperije nisu samo ljudi koji žive u prošlosti. Naprotiv, oni pokušavaju falsificirati historiju kako bi oblikovali aktuelne debate. Zato je još važnije da se na njihove ideje i argumente odgovori javno – i jasno.


- Meni da neko ne da 15 dana da uđem u svoj kabinet, ja ne znam kako bih reagovao. Ne damo rektorku ni za šta na svetu, ako može još 15 dana da ne radi to bi bilo super - poručio je Vučić novinarima u Njujorku.\nVučić o rektorki i studentima\n- Tu su i lider Pokreta slobodnih građana Sergej Trifunović i lider Dveri Boško Obradović. To su sve studenti - rekao je Vučić.


Pročitao sam evo sve postove ili gotovo sve i nikako se ne mogu oteti utisku da smo onako baš ko ovce upali u zamku.Meritum stvari naravno jeste ono što je pomenuo cupo i još neki a to je da je u ovom trenutko bilo više nego imbecilno skršiti tolko para na spomenik!!!!Neki neće ili ne žele da vide da se nalazimo na samom dnu kada je u pitanju ekonomska situacija i po ko zna koji put nam se nekim marginalnim stvarima pokušava odvući pažnja sa suštine a ona glasi:otišli smo u tri p ičke materine!!!\nA što se tiče povelje, naravno da je imbecilno bilo reducirati sadržaj povelje jer time se svakako dalo povoda za dežurne kritičare koji ovim potezom(najiskrenije mislim da ti kritičari ovaj put imaju opravdane razloge za hraljanje)dovode tu famoznu priču o Tuzli kao multikulti ovo ono u pitanje!!!\n[Edited by yugi on 19-09-2012 at 15:08 GMT]\n19-09-2012 at 14:33 | Uključi u odgovor\nNe kaze se Dokanjci, nego Doknjani, hebem te nepismena\nKako je Primuseeeee!!\n19-09-2012 at 14:42 | Uključi u odgovor\nHelem, ja sam vanstranački čojk\ntako da se nemam kome obratiti, osim vama cijenjenim slobodnim i nezavisnim medijima\n19-09-2012 at 15:04 | Uključi u odgovor\nOko sokolovo Upravu si\n19-09-2012 at 15:08 | Uključi u odgovor\nProširenje bežičnog interneta Tuzla Wireless City\nJKP "Saobraćaj i komunikacije" obavještava građane da je od 18.09. sistem besplatnog bežičnog interneta Tuzla Wireless City proširen i na područje centralnog gradskog parka. Pristupna točka se nalazi kod spomenika Tvrtku I Kotromaniću i pokriva područje parka. U narednom periodu planira se proširenje sistema za još dvije pristupne tačke: na igralište "Telex", te još jednu pristupnu tačku na području Panonskih jezera.\n19-09-2012 at 15:10 | Uključi u odgovor\nA 'vata i kad stanesh kod biste Martina Luthera Kinga, samo se morash kibletu okrenut', kazhu dobar signal, punih pet crtica bude!\n19-09-2012 at 15:13 | Uključi u odgovor\nSve što može uraditi općina je dati općinsko zemljište u najam tvrtkama koje žele ulagati, te ih usloviti zapošljavanjem lokalnog stanovništva.\nnemože ni to,jer se zemljište više ne dodjeljuje nego se prodaje na tenderima,to prvo...a drugo je da opštinari ne imenuju nadzorne organe,već imenuju komisije za tehničke prijeme objekata....treće je da opština nemože da uslovi ni jednog investitora koga će uzeti za izvodjača radova\n19-09-2012 at 15:14 | Uključi u odgovor\npa ako te libo,u čemu je problem što je nešto "isječeno"...ok,ja bih voljela da je na spomeniku uklesana kompletna Povelja,ali nije..ispada da ti tvrdiš da je to uradjeno ne bi li se Jasmin "dodvorio" muslimanima...de ba Tuburon,ne lupetaj,svega ti\n19-09-2012 at 15:27 | Uključi u odgovor\nTo za dodvoravanje si ti rekla. Ja gti samo kažem da je fakat da bi popušio izbore da je ostavljena povelja u izvornom obliku\n19-09-2012 at 15:32 | Uključi u odgovor\nJel po mišljenje ideš na forum Škutor-Bosne?\n19-09-2012 at 15:33 | Uključi u odgovor


Poremećaji fosfo-kalcemičnog bilansa kod bolesnika na hroničnoj hemodijalizi – uticaj dužine dijaliziranja\nIvan Kostić, Jelena Kostić, Branka Mitić, Svetislav Kostić, Vidojko Đorđević i Petar Babović\nKlinika za nefrologiju i hemodijalizu, Klinički centar Niš\nHronična bubrežna insuficijencija (HBI) je progresivno, ireverzibilno oštećenje bubrežne funkcije koje dovodi do potpunog gubitka bubrežne funkcije i neophodnosti lečenja dijalizom. Koštana bolest je hronična komplikacija u sklopu HBI i predstavlja značajan problem kod bolesnika na hemodijalizi.\nCilj našeg istraživanja bio je procena uticaja dužine dijaliznog staža na biohemijske parametre mineralno-koštanog metabolizma kod bolesnika na hemodijalizi, kao i izdvajanje najvažnijih parametara za praćenje ovog poremećaja.\nIstraživanje je obuhvatilo 172 bolesnika, prosečne starosti 58.69±12.54 godina, podeljenih u grupe u odnosu na dužinu dijaliznog lečenja (I grupa - do 5 godina, II - 5-10 godina i III - preko 10 godina).\nKoncentracija serumskog fosfora je kod svih ispitivanih bolesnika bila povećana, s tim da su vrednosti rasle sa dužinom boravka na dijalizi (I: 1.77±0.58; II: 1.97±0.66; III: 1.92±0.82), ali bez statističke razlike (p>0.05). Vrednosti kalcemije značajno su rasle (I vs. II, i I vs. III, p<0.0001), kao i vrednosti proizvoda Ca x P (I vs. II, p<0.001; II vs. III, p<0.01) pre svega, na račun povišenih vrednosti kalcijuma. Vrednosti alkalne fosfataze (I: 105.12±65.60; II: 125.27±96.79, III: 172.43±163.99) značajno su više u III grupi u odnosu na ostale (p<0.05). Takođe, vrednosti PTH (I: 234.21±18.74; II: 273.09±247.98; III: 489.46±468.49) značajno su više u III u odnosu na ostale grupe (p<0.001). U grupi bolesnika sa dijalizom do 5 godina povišene su vrednosti fosfora, snižene vrednosti kalcemije i umereno povišene vrednosti AF i PTH, što najviše odgovara koštanoj bolesti sa brzim prometom. U II grupi je značajniji porast kalcemije u odnosu na fosfor, alkalnu fosfatazu i PTH.\nNajpouzdaniji marker za kliničko praćenje koštane bolesti kod bolesnika na dijalizi je parathormon, koji dobro korelira sa vrednostima alkalne fosfataze i kalicijuma. Vrednosti kalcijuma i fosfora jako variraju i nisu najpouzdaniji marker za praćenje koštane bolesti. Acta Medica Medianae 2011;50(1):32-37.\nKljučne reči: hemodijaliza, trajanje, mineralno-koštani metabolizam, PTH, kalcijum, fosfor


24sata.info - Napad u Srpcu: Policajcu iscijepao košulju\nAutor S N 12. 08. 2019. • 21:04


Za nevericu: Kristijan Golubović će imati BOKS MEČ u rijalitiju?! | Mondo Portal\n23. februar, 12:30\nZa nevericu: Kristijan Golubović će imati BOKS MEČ u rijalitiju?! 21 Podeli Podeli na facebook Podeli na twitter Podeli na viber Pošalji na mail\nTV 23.01.2020. / 17:13\nAutor mondo.rs Izvor Kurir 23.01.2020. / 17:13\nJedan od najpoznatijih srpskih kriminalaca navodno će, po izlasku iz zatvora, ukrstiti pesnice sa izvesnim "donom iz Kruševca"!\nJoš uvek se ne zna da li će to biti Zadruga ili Parovi, a Biza je rekao da to, naravno, zavisi od toga koja televizija ponudi više novca za prenos meča uživo.\n"Krajnji rok za izlazak Kristijana iz zatvora je 16. mart. Neko vreme će provesti sa porodicom, a zatim ući u ring", rekao je Biza a prenosi "Kurir".\nRanije je objavljeno da je Golubović, koji izdržava kaznu u Zabeli, "molio" za ulogu u seriji "Južni vetar", ali se Kristijan potom oglasio i rekao da ne moli nikoga ni za šta, osim "gospoda Boga".\nkristijan golubović zadruga rijaliti parovi rijaliti\n25.01.2020. / 09:51\nSto su mu kupirali usi?\n24.01.2020. / 17:18\nDa nije smesno bilo bi tuzno. Kvazi Don Kruševca koji zivi u straćari i pusi 70 motanih cigara dnevno a svoju fizičku spremu dokazuje tako sto trči po snegu go punih 15m u nekoj vuk**ebini zakazuje mma mec na kanalu koji najvise ponudi novca :O da se RRA nesto pita u ovoj drzavi ova vest bi bila u rubrici "socijala", ovako samo izgleda kao vest sa NjuzNeta...\nsamo cepaj viruse!


Uhapsene siptarski monstrumi 2001 godine likvidirali dva srpska decaka od 18 godina\nTema: Uhapsene siptarski monstrumi 2001 godine likvidirali dva srpska decaka od 18 godina\n05.05.2012., 10:32 #1\nBEOGRAD - Monstrumi!\nPetorica Albanaca uhapšena su juče zbog sumnje da su učestvovali u ratnim zločinima nad srpskim civilima! U akciji, koja je trajala od šest do devet sati, lisice su stavljene na ruke Eljhamiju Salihiju, Mustafi Limaniju, Šerifu Abdiriju, Nediru Sefediniju i Sevdaiju Emurlahiju. Osim njih petorice, uhapšena su još trojica Albanaca: dvojica zbog opiranja pretresu, dok je Bljerim Duraki iz sela Breznica priveden jer je tokom pretresa stana nađen pištolj za koji nije imao dozvolu.\n- Kao pripadnici Oslobodilačke vojske Preševa, Medveđe i Bujanovca (OVPMB), oni su osumnjičeni da su 2001. godine kidnapovali, zverski mučili i ubili dvojicu srpskih mladića od 18 i 19 godina. Oni ih su odveli u improvizovani logor kod sela Breznica, tamo im batinama bukvalno polomili kosti, a zatim ih likvidirali. Nažalost, dvojica pripadnika OVPBM, koji su bili na čelu ove grupe, još su u bekstvu, i verujemo da se kriju na teritoriji Kosova - kažu u MUP.\nOsumnjičeni za ratne zločine uhapšeni su u munjevitoj akciji pripadnika Žandarmerije u selima Veliki Trnovac i i Breznica.\n- Pošto su to gotovo stoprocentno albanska sela, hapšenje je bilo „akcija visokog rizika“, što se na kraju pokazalo kao tačno! Tek što smo zaustavili džipove ispred kuće Eljhamija Salihija zvanog Tlapča, koji je bio komandant Vojne policije OVPMB, pred nas je istrčao Ismet Ćazimi, rođeni brat komandanta OVPMB Ridvana Ćazimija, poznatijeg kao Komandant Leši! Bio je s poznanikom i prvo su počeli da psuju i viču na nas, a zatim je Ćazimi prišao jednom žandarmu i pokušao da ga udari i odgurne. Momak mu je uzvratio istom merom i oborio ga, a zatim su Ćazimi i njegov prijatelj uhapšeni - kaže sagovornik Kurira iz istrage.\nNakon hapšenja, uz pratnju 10 džipova Žandarmerije, petorica osumnjičenih za ubistvo srpskih mladića iz Vranja prebačeni su u prostorije jedinice za istraživanje ratnih zločina MUP Srbije u Beogradu.\nZverskom ubistvu dvojice srpskih mladića u Breznici prisustvovali su brojni svedoci, koji su prepoznali osumnjičene i čiji će iskazi biti jedan od dokaza u ovom postupku.\n- MUP je pre dve godine došao u posed ostataka žrtava ratnih zločina s juga Srbije, a postoje i izjave svedoka koji su preživeli mučenja u ilegalnim pritvorskim centrima i zatvorima u Velikom Trnovcu i Breznici - kažu u MUP Srbije.\nOslobodilačka vojska Bujanovca, Preševa i Medveđe počela je da funkcioniše od 26. januara 2000. godine i brojala je oko 3.000 pripadnika.\n- Do 31. maja 2001. ova grupa počinila je 720 napada, od kojih 592 na policiju, 73 na vojsku i najmanje 55 oružanih napada na civile. U tim napadima ubijeno je 18 i ranjeno 68 policajaca i vojnika, oteta su četiri policajca, od kojih su trojica ubijena, a jedan oslobođen, kao i dva pripadnika vojske, koji su u ilegalnim zatvorima mučeni a zatim uz posredstvo Kfora oslobođeni. U istom periodu ubijeno je i osam civila, a ranjeno 16, dok su 43 osobe otete - rekao je izvor Kurira.\nA Djindjic im 2002 im dao aboliciju.... I pustili su siptarske teroriste pravosnazno osudjene pred nasim sudovima....\n05.05.2012., 10:37 #2\nRe: Uhapsene siptarski monstrumi 2001 godine likvidirali dva srpska decaka od 18 godi\nУ Србији постоји регистровано удружење ветерана ОВПМБ...\n05.05.2012., 10:39 #3\nBujanovac: Protest i bojkot izbora?\nBujanovac -- Posle hapšenja Albanaca osumnjičenih za ratne zločine tokom 2001. situacija u Bujanovcu napeta. Najavljen protest Albanaca, a moguć je i bojkot izbora.\nKako B92 saznaje politički predstavnici Albanaca s juga Srbije održaće danas u 10 sati sednicu skupštine Albanaca Preševske doline na kojoj će razgovarati i o mogućnosti bojkota izbora. Potom će u podne na gradskom trgu biti održan protestni miting zbog hapšenja njihovih sunarodnika.\n"Jučerašnja akcija srpske Žandarmerije nastavak je državnog terora, koji se sprovodi nad Albancima u Bujanovcu i Preševu od 1990“, bila je prva rečenica kojom se novinarima juče u Bujanovcu obratio narodni poslanik Riza Halimi, lider Partije za demokratsko delovanje, inače najjače partije Albanaca na jugu Srbije.\nOn je rekao i da će Albanci pažljivo proučiti novonastalu situaciju, da neće dozvoliti da budu isprovocirani, tražeći ujedno od srpske vlade da se izjasni da li ona stoji iza akcije koju je organizovao srpski ministar policije Ivica Dačić.\nKO STO VIDITE SIPTARI PODRZAVAJU SVE SVOJE UBICE I MONSTRUME\nSto znaci da su i sami monstrumi i na njih treba primeniti metode Ratka Mladica.\nSve sto se desava u Skoplju desava se i kod nas.\nTadicev rezim koji pusta siptarske ubice na slobodu istovremeno Srbe drzi u zatvoru\nPoslednja poruka: 19.01.2011., 02:03\nOve godine jos dva Rusa dobitnici Nobelove nagrade iz fizike\nPoslednja poruka: 12.10.2010., 09:22


Obavještavamo članove Društva sa teritorije opštine Kotor, da mogu preuzeti sadnice masline sorti Lećino, Kalamata, Karolea, Arbekina i Žutica, po beneficiranoj cijeni od 3 € /kom (podrška O.Kotor za 2019. godinu), pod uslovom da su platili unazad dvije godišnje članarine. Prvenstvo imaju ranije prijavljeni članovi, kao i oni, koji namjeravaju zasaditi najmanje 100 sadnica.\nJedan broj sadnica, nabavljen sopstvenim sredstvima, članovi iz drugih opština mogu dobiti po cijeni koštanja od 6 €/kom. Iste se mogu preuzeti svakog radnog dana, uz obavezno poštovanje mjera zaštite od korona virusa!\nTelefon za informacije 067 201 732\nDruštvo je nabavilo 1800 sadnica masline (1300 uz podršku Opštine Kotor i 500 sopstvenim sredstvima) za potrebe svojih članova. Budući da članovi iz drugih opština, ne mogu koristiti beneficije O. Kotor, mogu izvršiti nabavku u Društvu, po cijeni koštanja i na osnovu izdate blok priznanice sa potpisom odgovornog lica i pečatom Društva, potraživati od matične opštine povraćaj dijela sredstava za investiciju, u skladu sa objavljenim pozivom opštine za subvencije u poljoprivredi, u tekućoj godini.\nPojašnjenje: zbog situacije sa korona virusom, nismo uspjeli dopremiti sadnice u predviđenom roku (proljeće 2020), a zbog rizika od isušivanja od visokih ljetnjih temperatura, dopremanje istih pomjereno je za jesen. Slijedi nabavka sadnica iz podrške za 2020.godinu.


Za 21-godišnjheg napadača zainteresovani suBajern, Barselona, Real, Mančester Siti...\nPriča o Luki Joviću zainteresovalaje i novinare visokotiražnog "Bilda" koji su došli u BiH i napravilipričus Lukinim ocem Milanom. U razgovoru za "Bild" Milan Jović se podsjetio koliko se žrtvovao za sina, čak se i zadužio da bi mu osigurao karijeru.\nKao i svaki put kada se govori o Luki Joviću ne može se zaobići vremešni karavanVW Passat Variant koji je nekad služio kao spavaonica zvijezdi Ajntrahta, a Milan Jović je pozirao kraj čuvenog "oldtajmera".\n"I danas imam Passat karavan kojim sam ga šest godina dovozio iz Batra pored Bijeljine u Beograd. To mi je uspomena. Taj automobil me nikada nije ostavio na putu... Ma, kad se samo sjetim... Spavali smo u tom Passatu. Oborim zadnje sjedište, ponesem od kuće jastuk i ćebe i Luki napravim krevet. Tako smo čekali utakmice, jer smo iz Batra morali da krenemo ranije. Sjećam se da je jedan vikend igrao dvije utakmice, prvu u subotu popodne, a drugu u nedjelju rano ujutru. Nije nam se isplatilo da se vraćamo preko Drine. Dotjerao sam automobil ispred južne tribine i tu smo proveli noć. Palio sam ga često da se mali ne bi smrzao. Prilazili su nam portiri da vide šta se dešava, čak su nas gledali i ljudi koji čeprkaju po kontejnerima... Svi su se čudili", prisjetio se prije nekoliko godina Milan Jović početaka Lukine karijere


Otvorena palata Direkcije pošta u Sarajevu - Historija.ba\nOtvorena palata Direkcije pošta u Sarajevu\nCentralni prostor šalter sale je pokriven rešetkastom željeznom konstrukcijom sa staklenim pokrovom dok pročelje objekta ima primjese historicizma.\nZgrada je izgrađena 1913. godina u periodu Austro-ugarske vladavine kao vojna pošta. Pripada secesijskoj arhitekturi koja je nastala oko 1900. godine kroz grupe mladih arhitekata i umjetnika iz Beča, i koja se distancirala od klasičnog stila i krenula novim putevima u arhitekturi i umjetnosti. Ovoj je inovativnoj grupi pripadao i projektant zgrade Josip Vancaš.\n1914. godine je izvršen atentat na Franza Ferdinanda prestolonasljednika koji je trebao da otvori novosagrađenu vojnu poštu. Iz te novoizgrađene vojne pošte je u svijet telegrafski poslana vijest o atentatu na Franz Ferdinanda.\nNa zgradi su se već 1941. godine desila manja razaranja na krovnoj konstrukciji i fasadi usljed ratnih dejstava. Ali početkom agresije na Bosnu Hercegovinu 1992. godine došlo je do totalne devastacije. U požaru je zgrada izgorjela sa kompletnom opremom, a ostali su samo zidovi. Agresor je zapaljivim projektilima uništio glavnu poštu i niz drugih objekata, koji su imali izuzetnu istorijsku, kulturnu, arhitektonsku i materijalnu vrijednost, a Sarajevo je, komunikacijski, bilo "odsječeno" od ostatka svijeta. U toku rata se pristupilo primarnoj zaštiti zgrade od daljnjih oštećenja, poslije toga se pristupilo izradi projekta sanacije, restauracije i rekonstrukcije. Zgrada je obnovljena 2001. godine.\nDogađaji na dan: 18 - Maj\nGodišnjica smrti Admire Ismić i Boška Brkića\nFormirana Prva brigada policije Stari Grad


Bolji uslovi za 16 škola u Banjaluci - Banjaluka Live - Najnovija dešavanja\nVijesti Juni 23, 2019\nU Osnovnoj školi “Sveti Ćirilo i Metodije” u Piskavici biće sanirani sanitarni čvorovi, a osim ovih radova, grad će u ovoj školi sufinansirati troškove gradnje objekta za smještaj ogrevnog drveta.\nU područnom odjeljenju OŠ “Miroslav Antić” u Borkovićima planirana je zamjena krova, za šta je obezbijeđeno nešto više od 100.000 KM.\nUčenici OŠ “Mladen Stojanović” u Bronzanom Majdanu dobiće novi krov i toalete, a u OŠ “Petar Kočić” će biti zamijenjen dio vanjske stolarije i vanjski podovi.\nOsnovci škole “Branislav Nušić” u Donjim Kolima u septembru će dočekati školsku godinu u boljim uslovima, kao i osnovci u Kuljanima, u čijoj će školi biti sanirani parketi u 13 učionica.\nSanacija toaleta planirana je u školama: “Georgi Stojkov Rakovski” (81.037 KM), “Đura Jakšić” (37.399 KM), “Milutin Bojić” – područno odjeljenje u Mišinom Hanu (24.181 KM) i “Ivan Goran Kovačić” (15.000 KM).\nZa područno odjeljenje OŠ “Stanko Rakita” u Debeljacima izdvojeno je 13.000 KM za uvođenje centralnog grijanja, za OŠ “Vuk Stefanović Karadžić” 15.000 KM za zamjenu dijela unutrašnje stolarije, a za nabavku namještaja za dograđenih osam učionica škole “Branko Radičević” planirano je 46.949 KM.\nOko 7.000 KM namijenjeno je za kotlovnicu za školu u Česmi, a po 5.000 KM za radove u školama “Milan Rakić” i “Borisav Stanković”.\n“Izabrane su prioritetne škole koje su imale neke najkritičnije stvari koje su se morale riješiti i ovo će dosta pomoći u funkcionisanju i promovisanju školstva kako bi i učenici, ali i nastavnici, imali što bolje uslove za rad”, rekao je Popržen za “Nezavisne”.\nTatjana Vilendečić, direktorica OŠ “Vuk Stefanović Karadžić”, rekla je da će ovo značiti mnogo jer je stolarija urađena još sedamdesetih godina prošlog vijeka, kada je škola i sagrađena.\n“Imamo velike holove i uvijek gubimo dosta toplote zbog stare stolarije, a ovom sanacijom ćemo i to uspješno riješiti kako bi učenicima bilo toplije tokom zime”, istakla je Vilendečićeva.\nViber stikeri ukrasili Gospodsku


Vesti online / Scena / Šoubiznis / O Džuliji Roberts bruji cela Srbija, a iza njenog osmeha krije se tužna priča\nDžulija nije krila ni da joj tinejdžerski period nije doneo mnogo više lepih uspomena.\n- Stalno sam se osećala usamljeno i bila sam veoma ružna, viša od ostale dece, i za razliku od svih, narandžasta, zbog čega su mi se smejali. Mama mi je govorila da sam ja njeno ružno pače što me je strašno nerviralo. Nisam bila sigurna u sebe i želela sam da što pre odem od kuće, osamostalim se i postanem žena. Da mogu da vratim vreme, mnogo bih više uživala u tim bezbrižnim danima - priznala je Džulija.\nŠOUBIZNIS Manijaci i drndoši među zvezdama


21. Maja 2018. @ 8:00 - 17:00\n« Akcija DDK Crvenog križa općine Trnovo\nAkcija DDK Crvenog križa općine Konjic »\nAkcija dobrovoljnog davanja krvi za studente u Studentskom domu Bjelave\nbjelave, centar, sarajevo, studentski dom\nSarajevo, + Google Map


SAN FRANCISKO – Američki preduzetnik i milijarder Ilon Mask nagovijestio je da će možda tražiti nižu cijenu za kupovinu Twittera, ocijenivši da je moguće da na toj društvenoj ima najmanje četiri puta više lažnih naloga nego što kompanija tvrdi.\n“Ne možete platiti istu cijenu za nešto što je mnogo gore nego što su tvrdili”, rekao je on u ponedjeljak uveče na konferenciji u Majamiju.\nMask, koji je u petak saopštio da je odložio ugovor o kupovini Twittera vrijedan 44 milijarde dolara dok ne dobije informacije o lažnim nalozima i neželjenoj pošti (spamovima), rekao je da sumnja da oni čine najmanje 20 odsto korisnika u odnosu na zvaničnu procjenu Twittera od pet odsto, prenosi Rojters.\nNa pitanje na konferenciji da li je izvodljiv ugovor o kupovini Twittera po drugačijoj cijeni, Mask je odgovorio:\n“Mislim da to nije isključeno. Što više pitanja postavljam, sve više raste moja zabrinutost“.\nDodao je da rukovodioci Twittera kažu kako imaju složenu metodologiju koju samo oni mogu da razumiju.\n“Ne može to biti neka duboka misterija koja je, kao, kompleksnija od ljudske duše ili nečeg sličnog”, naveo je Mask.\nTwitterove akcije su nastavile da tonu na trgovanju kasno popodne u ponedjeljak nakon Maskovih komentara.\nAkcije su pale za više od osam procenata na 37,39 dolara, što je ispod nivoa na kojem su bile dan prije nego što je Mask otkrio početkom aprila da je kupio devet odsto udjela u toj kompaniji.\nGlavni izvršni direktor Twittera Parag Agraval je ranije u ponedeljak tvitovao da su interne procene o spamovima na tom društvenom mediju tokom posljednja četiri tromjesečja bile “ispod pet odsto”, reagujući na višednevne Maskove izjave da kompanija rukuje lažnim nalozima.\nProcjenu Twittera, koja je ostala ista od 2013. godine, nije moguće reprodukovati spolja budući da je za to potrebno koristiti i javne i privatne informacije da bi se utvrdilo da li je nalog neželjena pošta, napisao je šef Twittera.\n“Pa kako oglašivači znaju šta dobijaju za svoj novac? To je fundamentalno za finansijsko zdravlje Twittera“. Tanjug\nTagovi: ilon masktwitter\n18.06.2022 | 12:47\nMask tužen za prevaru sa Dodgecionom


Asteriks i Obeliks sreću Džulijana Asanža - Hello! magazin\nRadnja se dešava u čuvenom nepokorivom selu u Galiji o čiji se otpor lome svi rimski pokušaji. Tu je psić Dogmatiks, zatim čarobnjak čiji napitak selo čini nepobedivim, trgovac ribom, koji se stalno svađa sa kovačem kad god bi se ovaj požalio na bajatu ribu i njegovo pevanje, koje je toliko nepodnošljivo da tera i svirepe neprijatelje sela.\nNo najnovija Asteriksova avantura uključuje špijunaže, tajne i izdaje – zajedno sa jednim od novih likova koji liči na zviždača Džulijana Asanža.\n– Bez obzira na to, Asteriks je „globalni fenomen“ – kaže za DW nemački prevodilac Klaus Jeken. Kako to da avanture nesavladivih Gala dopiru do ljudi s različitim kulturološkim pozadinama?\n– Tako malo znamo o Galima pa ipak svi mogu osetiti povezanost sa fiktivnim selom koje su kreirali Gošini i Uderzo – kaže Jeken.\nUprkos ovom prikazu, knjige su veoma popularne u Nemačkoj. Marko Mic koji vodi najveći portal fanova Komediks kaže:\n– Asteriks uspeva u evropskoj kulturi, a svi ovi ljudi nekada su bili u nekoj vrsti konflikta. Ova serija napada te stereotipe.\nUskoro stiže novi film Tima Bartona, Eva Grin prva zvezda (video)\nFilm o Jadranki Stojaković na “Beldoksu”


Kosovo ove sedmice postaje država sa punim suverenitetom - Klix.ba\nMeđunarodna zajednica odlučila\nKosovo ove sedmice postaje država sa punim suverenitetom\n1.7.2012. u 21:41\nPremijer Kosova Hashim Tachi i Yoshihiko Noda, premijer Japana\nKosovo će ove sedmice postati država sa punim suverenitetom, jer će međunarodna zajednica donijeti odluku da bude okončan proces nadgledanja, izjavio je u Beču ministar vanjskih poslova Austrije Michael Spindelegger, prenosi srbijanski Blic.\n"Sutrašnja odluka bit će jasan znak povjerenja u Kosovo, koje ima međunarodna zajednica", rekao je Spindelegger u intervjuu za DPA.\n"Kosovo je sada dovoljno zrelo da stane na sopstvene noge i da preuzme punu odgovornost za budućnost svih svojih građana", istakao je austrijski ministar.\nOdluku o okončanju procesa nadgledanja sutra će u Beču donijeti Međunarodna upravljačka grupa za Kosovo, u kojoj su predstavnici 23 evropske države, Turske i Sjedinjenih Američkih Država.\nU protekle četiri i po godine, otkako je Kosovo proglasilo nezavisnost, razvoj demokratskih političkih strultura nadgledao je međunarodni civilni predstavnik na Kosovu. Poslije sutrašnje odluke, Međunarodna civilna kancelarija, na čijem je čelu Pieter Feith, bit će zatvorena.\nPrema rečima Spindeleggera, međunarodna zajednica ipak će ostati prisutna na Kosovu.\n"Euleks i KFOR i dalje moraju da ostanu na Kosovu, prije svega zbog situacije na sjeveru, koja još nije do kraja riješena i vlada u Prištini veoma malo kontroliše taj dioo države", zaključio je on.\nKolumbija predsjedavajuća Vijeća sigurnosti UN-a\n01.07.2012. u 22:54\nIran prijeti Izraelu novim balističkim protivradarskim raketama\n01.07.2012. u 21:28


"BANIGO-GRAĐENJE" d.o.o. Banja Luka\n"BDB Agent" d.o.o. Prijedor\n"BEWO" d.o.o. Banja Luka\n"Babić "d.o.o. Istočno Sarajevo


Četvrtak, 30 Ožujak 2017 11:19\tPodbablje Portal\nNakon što je krajem prošlog mjeseca općina Podbablje potpisala ugovor sa Splitsko-dalmatinskom županijom u iznosu od milijun kuna za uređenje budućeg centra "Slava Raškaj" na Kamenmostu, sutra će u prostorijama Ministarstva regionalnog razvoja i fondova Europske unije načelnik dr. Mario Ujević potpisati novi ugovor za proširenje navedenog centra.\nRiječ je o 200 000 kuna koje je općina Podbablje dobila od navedenog ministarstva, a odnosi se na uređenje prostora u kojima će odgojno-obrazovni program pohađati djeca koja ne mogu pohađati nikakav oblik školskog programa.\nDodajmo, kako će Ministarstvo regionalnoga razvoja i fondova Europske unije ove godine financirati 235 projekata u iznosu od 72,7 milijuna kuna, a prije samog potpisivanja ugovora, uzvanicima će se obratiti ministrica regionalnoga razvoja i fondova Europske unije Gabrijela Žalac.\nProgram održivog razvoja lokalne zajednice nacionalna je mjera za ostvarenje regionalnoga razvoja u skladu s načelima održivog razvoja i socijalne uključenosti. Program je odgovor na razvojne prioritete lokalne i područne razine i predstavlja podršku gospodarskoj i socijalnoj revitalizaciji slabije razvijenih područja te jačanju socijalne kohezije i održivog razvoja- ističu iz Ministarstva regionalnog razvoja!\nGrađevinsko-instalaterski radovi na uređenju centra "Slava Raškaj" trebali bi biti gotovo do 1. svibnja ove godine, a obrazovni program bi prema najavama trebao krenuti početkom nove školske godine.


Sporazum između srpskog Ministarstva prosvete i Akademije u Bezansonu - La France en Serbie\nAccueil > Aktuelnosti i mediji > Prosveta, visoko školsko obrazovanje, istraživanja > Sporazum između srpskog Ministarstva prosvete i Akademije u Bezansonu\nSporazum između srpskog Ministarstva prosvete i Akademije u Bezansonu [fr]\nAmbasador Francuske, Đan Luj Falkoni je 25. novembra prisustvovao potpisivanju sporazuma o saradnji između srpskog Ministarstva prosvete i Akademije u Bezanson-u koji ima za cilj da promoviše razvoj partnerstva. između osnovnih i srednjih škola u okviru programa mobilnosti "Jedna godina u Franš-Conteu", koji je jedinstven sporazum tog tipa između Francuske i Srbije, i koji omogućava srednjoškolcima iz dvojezičnih odeljenja Srbije da godinu dana provedu u Francuskoj .\nMladen Šarčević, ministar obrazovanja, nauke i tehnološkog razvoja i Žan-Fransoa Šane, rektor Akademije u Bezansonu, ponovili su važnost razmene na nivou škola i univerziteta, što predstavlja jedan od prioriteta francusko-srpske saradnje.\nPored programa mobilnosti „Goidnu dana u Franš-Conteu“, Francuski institut u Srbiji je nedavno uspostavio novi program kratke razmene „Mesec dana u Srbiji/mesec dana u Grenoblu ili Nansiju“. Na osnovu reciprociteta, program će omogućiti srednjoškolcima da se uključe u novi obrazovni sistem u partnerskoj školi i da borave u porodici domaćina. Mladi iz Srbije putovaće u Francusku u martu, a mladi Francuzi dolaze u Srbiju u junu.


Završen proces deminiranja na području Prijedora - GradPrijedor.com - Portal grada Prijedora\nHome»Društvo»Završen proces deminiranja na području Prijedora\nZavršen proces deminiranja na području Prijedora\n25. jula 2012. 2 Mins Read\nNa području opštine Prijedor danas su završena deminiranja u selu Ališići i na lokaciji Ćopići u Mjesnoj zajednici Hambarine čime je u ovoj lokalnoj zajednici okončan proces deminiranja. Na području sela Ališići deminiran je 181 metar kvadratni, a na lokaciji Ćopići 3.329 metara kvadratnih. Stručni saradnik u Odsjeku za civilnu zaštitu Draško Đenadija rekao je da je na ovom poslu bila angažovana komercijalna deminerska firma „Demira“ iz Minhena sa sjedištem u Orašju. „Okončanjem ovih projekata službeno je završen proces deminiranja na području opštine Prijedor. To znači da, prema zvaničnim evidencijama, više ne postoje sumnjive površine koje imaju karakter minskog polja“, istakao je Đenadija.\nOn je potvrdio da je na području opštine Prijedor u proteklih deset godina deminirano ukupno 56.893 kvadratnih metara površina na više različitih lokacija. „Ostaju aktivnosti na pronalaženju i uništavanju neeksplodiranih ubojnih sredstava koje Odsjek za civilnu zaštitu kontinuirano sprovodi u saradnji sa Deminerskim timom Republičke uprave civilne zaštite“, dodao je Đenadija. Ovaj tim je, navodi Đenadija, tokom ove godine intervenisao na 51 pojedinačnoj lokaciji pri čemu je bezbjedno uništio 90 ručnih bombi, 26 tromblona, 19 zolja i projektila za ručni bacač raketa, dvije minobacačke granate, 1.300 komada municije različitog kalibra i 62 ostala sredstva. U ta sredstva spadaju različite vrste minskih upaljača, detonatorskih kapisli i sporogorećeg štapina.\nPredsjednik Savjeta Mjesne zajednice Hambarine Nazif Pađen izrazio je zadovoljstvo što je na području Ćopića konačno raščišćen teren da bi mještani mogli da uđu u posjed zemljišta. „Napokon će se moći obnoviti kuća mještanina Senada Ćelića koji na to čeka već duže vremena“, kaže Pađen. Vođa radilišta deminerskog tima Raif Memić rekao je da su radovi trajali sedam dana i da tom prilikom nisu pronađena nikakva eksplozivna sredstva. On je naglasio da su ovaj zadatak investirali američka agencija za bezbjednost ljudi „ITF“ i američka Ambasada u BiH.


Treća sednica Odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova\nOdbor za ljudska i manjinska prava održao je Treću sednicu 9. septembra, zajedno sa Odborom za evropske integracije, na kojoj su razmatrani položaj i prava LGBT osoba u Republici Srbiji.\nNa početku sednice predsednica Odbora za evropske integracije Marinika Tepić istakla je da idući u susret održavanju Parade ponosa, ali i radu na otvorenim pregovaračkim poglavljima 23 i 24, bilo je potrebno da se ova tema razmotri na odborima Narodne skupštine.\nPredsednik Odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova Meho Omerović podsetio je da su ovaj Odbor i Odbor za evropske integracije u prethodne dve godine imali više zajedničkih sednica, ali i konkretnih aktivnosti usmerenih na poboljšanje položaja i prava najosetljivijih grupacija, kao i da je danas prilika da se vidi koliko je do sada urađeno. On je podsetio da je u planu rada Odbora za naredni period sprovođenje aktivnosti koje imaju za cilj unapređenje prava najugroženijih grupa u društvu, a septembra ove godine može se reći da promene postoje, međutim one nisu dovoljne da bi se pripadnici ove zajednice osećali ravnopravno i da bi ostvarili svoja Ustavom zagarantovana prava, dodao je Omerović. Njihovi problemi su postali vidljiviji, kao i njihovo pravo na okupljanje, rekao je Omerović i izrazio nadu da će Parada ponosa proteći mirno. On je ocenio da je saradnja LGBT populacije sa Narodnom skupštinom, ali i drugim državnim organima i institucijama dobra, kao i da danas postoji i politička podrška pravima ove populacije.\nJasna Plavšić, rukovodilac Grupe za antidiskriminacionu politiku u Kancelariji za ljudska i manjinska prava predstavila je aktivnosti Kancelarije koje treba da doprinesu poboljšanju položaja LGBT osoba. Ona je ocenila da se Republika Srbija posvećeno bavila poštovanjem ljudskih prava i da možemo biti zadovoljni uspostavljanjem mehanizama za poštovanje ljudskih prava u zemlji. Ona je dodala i da je tema poštovanja prva LGBT osoba prisutna u javnosti, kao što je prisutna i diskriminacija osoba prema rodnom identitetu i seksualnoj orijentaciji. Ono što je Kancelarija uradila, a što je ocenjeno kao najvažnije, jeste uspostavljanje dva mehanizma za praćenje stanja ljudskih prava i za prevenciju diskriminacije.\nAleksandar Vasilijević, pomoćnik načelnika Uprave policije ispred Ministarstva unutrašnjih poslova predstavio je aktivnosti Policije na ostvarivanju prava svih građana. On je ocenio zadovoljavajućim nivo ostvarenosti zaštite ljudskih prava LGBT populacije, kao i da je MUP posvećen potpunom ostvarivanju prava svih građana, a da Policija pruža svim građanima potpunu zaštitu. On je ukratko predstavio aktivnosti Policije po ovom pitanju i njenu strategiju u zajednici.\nU raspravi koja je usledila članovi dva odbora složili su se da je na unapređenju položaja i prava LGBT osoba dosta urađeno u prethodnom periodu, ali da je potrebno unaprediti ostvarivanje njihovih prava u praksi. Govorilo se o eventualnom uvođenju posebnih prava za posebne grupe i efekte koje to može da ima na ostvarivanje ljudskih prava drugih grupa u društvu, o opštoj borbi protiv diskriminacije, poklanjanju pažnje ovom problemu još u obrazovnom sistemu, istopolnim brakovima, pravu na usvajanje dece, odredbama Zakona o zabrani diskriminacije, radu Poverenika za zaštitu ravnopravnosti, o implementaciji već usvojenog zakonodavnog okvira, i drugo.\nPredstavnici LGBT populacije govorili su o konkretnim problemima sa kojima se suočavaju, o diskriminaciji i nasilju, i pozvali članove odbora Narodne skupštine da se podsete da se neki ljudi pored njih svakog dana suočavaju sa obim problemima i da im to bude motiv za rad. Takođe, pozdravljen je rad ovih odbora i praksa saradnje sa organizacijama LGBT populacije, kao i rad policije, što nije slučaj sa svim institucijama sistema.\nSkupu su prisustvovali predstavnici više ministarstava, institucije Zaštitnika građana, Poverenika za zaštitu ravnopravnosti, Poverenika za informacije od javnog značaja i zaštitu podataka od ličnosti, UNDP-a, Delegacije EU u Srbiji, Inicijative mladih za ljudska prava, Asocijacije Duga, Kvirija centra, Insituta za socijalne nauke, Gej lezbijskog info centra, Gej strejt alijanse, Grupe za podršku mladim LGBT osobama „Izađi“ iz Novog Sada, Udruženja građana Egal, Da se zna, Parade ponosa, Saveza za jednaka prava LGBTI osoba Zapadnog Balkana i Turske, Beogradskog centra za bezbednosnu politiku, kao i šefica pregovaračkog tima Srbije Tanja Miščević.\nNakon rasprave o jedinoj tački dnevnog reda članovi Odbora su jednoglasno usvojili Zaključak koji možete pročitati ovde.\nSednici je predsedavao predsednik Odbora Meho Omerović, a prisustvovali su sledeći članovi i zamenici članova Odbora: Nikola Jolović, Nataša St. Jovanović, Milanka Jevtović Vukojičić, Ljibuška Lakatoš, Ivana Nikolić, Ljiljana Malušić, Olivera Ognjanović, Tatjana Macura, Olena Papuga, Marija Janjušević, Fatmir Hasani i Stefana Miladinović.\nPetak, 9. septembar 2016. | Treća sednica Odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova i Peta sednica Odbora za evropske integracije 09.09.2016.\nSaziv Treće sednice Odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova 09.09.2016.\nZapisnik Treće sednice Odbora za ljudska i manjinska prava i ravnopravnost polova 09.09.2016.


Zoranov “ključ” za Kosmet\nProšle nedelje, 11. marta, u “Ključu” Nataše Miljković otvorila se jedna skoro zaboravljena tema: odnos pokojnog srpskog premijera Đinđića prema kosovskom problemu. Naime, poznato je da je Đinđić neposredno pred tragičnu pogibiju najavio radikalan zaokret u politici o tom pitanju. Objavio je i otvaranje pitanja povratka SRJ i njene vojske (1) na Kosovo u skladu s međunarodnim propisima (Rezolucija 1244 SB UN). Njegov stav da srpska strana treba prva da otvori rešavanje ovog problema kad ona hoće, a ne kad joj to bude nametnuto, imao je veze s nastupajućom zamenom SR Jugoslavije labavom strukturom SCG. Đinđić se u najavljenom kursu nove politike prema kosovskom problemu izričito inspirisao Dejtonskim sporazumom (2). Uz aktivno zalaganje za ”dejtonski model” za Kosovo, srpski premijer je izričito rekao da Republici Srpskoj u Bosni ne može biti zabranjeno pravo na etničko samoopredeljenje. Ako bi se dozvolilo kosovskim Albancima da se u ime tog principa odvoje od Srbije, ne može se u ime „administrativno-tehničkog principa“ braniti to isto pravo Srbima (3) u BiH. Priznavanje prava na samoopredeljenje u slučaju kosovskih Albanaca Đinđić je direktno označio kao slučaj koji bi značio da “...granice u regionu moraju da budu iznova određene (4) “.\nMeđu gostima u studiju bio je i novinar Večernjih novosti Bilbija, koji je premijera intervjuisao 2003. godine. Tom prilikom Đinđić je jasno i nedvosmisleno izneo ove stavove. Ove činjenice potvrdio je i ugledni član DS-a Zoran Lutovac, a u emisiji je prikazan i film u kome Dobrica Ćosić izlaže svoja sećanja na poslednji razgovor s pokojnim premijerom. Đinđić mu je tada izložio istovetne stavove o Kosovu. U neformalnoj komunikaciji s Ćosićem pokojni premijer se veoma kritički izrazio o zapadnim silama, naročito napominjući da je razočaran odsustvom njihove podrške demokratskim snagama u Srbiji. Tom prilikom, prema Ćosićevom svedočenju, Đinđić je doslovno rekao: “Više se demokratija ne može dokazivati izdajom nacionalnih i državnih interesa. Šta misliš šta treba da radim ? ” (5)\nZlonamernike koji sumnjaju u Ćosićevo poštenje treba podsetiti da je razočaranost podrškom Zapada i sâm Đinđić više puta javno pominjao (6). Komentari prisutne Vesne Pešić iz LDP-a bili su neuverljivi eristički pokušaji da se iz jasnih Đinđićevih reči izvuče smisao koji ne postoji. Koalicija okupljena oko LDP-a smatra sebe isključivim baštinikom „Đinđićevog puta“ i jedinim pravim tumačima „lika i dela pokojnog premijera“. No, njihova politika prema Kosovu najočigledniji je dokaz koliko su s „Đinđićevog puta“ skrenuli. Rečima “on je govorio o tome, ali nije govorio nacionalističkom retorikom” trebalo je, valjda, da nas uvere u to kako je Đinđić govoreći jedno mislio, u stvari, nešto sasvim drugo od onog što je više puta ponavljao i u javnosti i u privatnim razgovorima, a da ne govorimo o tome da je pokrenuo i ozbiljnu diplomatsku inicijativu. O kritičkom stavu koji je Đinđić otvoreno ispoljavao prema kolegama s demokratskog Zapada, o “licemerju” i postojanju državnih i legalističkih interesa Pešićeva nije davala valjanog komentara.\nKad je izdata knjiga Živote Ivanovića Zoran Đinđić u mreži mafije, odmah po okončanju vanrednog stanja 2003. godine, njena promocija bila je prekinuta agresivnim ispadom jedne grupe u kojoj je vidno mesto zauzeo ugledni član DS-a i unuk Titovog generala i komandanta Golog otoka. Nekoliko dana kasnije po ulaznim vratima recenzenta knjige Nikole Miloševića ispisani su prostački grafiti. Čedomir Jovanović i njegovi istomišljenici tada su držali ključne pozicije u DS-u i vladi, pa se ovi ispadi vezuju za njemu bliske ljude. Agresivna akcija „demokratske omladine“ isprovocirana je time što je autor javno istupio s tvrdnjama o povezanosti režima DOS-a s mafijom. No, pomenuta Ivanovićeva knjiga bila je prvo medijsko sredstvo koje je posle “vanrednog stanja” 2003. javnost obavestilo i o Đinđićevoj nacionalnoj principijelnosti na Kosovu i njegovoj razočaranosti licemerjem demokratskih sila Zapada prema Srbiji. Neki čak idu dotle da tragičnu smrt premijera i okolnosti koje su do nje dovele povezuju s njegovom kosovskom politikom. Ipak, u narednom periodu javnost, opterećena skandalima DOS-ovske vlasti i nametnute jednostrane slike o Đinđiću kao „anacionalnom reformatoru“, pitanje ozbiljnosti i dubine njegovog „kosovskog opredeljenja“ potpuno je „smetnula s uma“. Činilo se da je postojao „saborni konsenzus“ onih koji su voleli i onih koji ga nisu voleli oko toga da se ne spominje ta „patriotska faza“. Njegovi sledbenici želeli su da je zabašure jer ne odgovara novostvorenom mitu o „kosmopolitskom reformatoru“, dok mu njegovi „patriotski oponenti“ to ne bi želeli priznati u zaslugu. Mnogi, nažalost, nisu verovali u iskrenost njegove kosovske politike. Po ovom pitanju slažu se Vesna Pešić i Vojislav Šešelj. Negativnom stavu prema Đinđiću u „patriotskom bloku“ najviše je doprinelo to što je Miloševića isporučio na Vidovdan i što je pri tom dao jednu nesretnu ili nespretnu izjavu. (7) Time je nepovratno narušen njegov ugled i među liberalnim Srbima kojima nije na srcu revolucionarno odbacivanje tradicija.\nIpak, godine ostrašćenosti su prošle. I sâm Đinđić je bio svestan grešaka koje je činio, kako je rekao i Dobrici Ćosiću. Njegov stav je jednostavno bio da analitičar koji nije aktivno angažovan u politici mnogo jasnije može da vidi greške drugih, a da aktivni političar mora nužno da čini greške onoliko koliko mora da donosi političke odluke. Đinđić je doneo teške i često pogrešne odluke, ali za razliku od njegovih samoproklamovanih naslednika – imao je punu kritičku svest o tome. Nije, na primer, kritikovao govor mržnje u tuđoj, “ali ne u svojoj kući”, niti se mirio s otimačinom Kosova pod pokroviteljstvom Zapada. Isto tako, poznato je da se protivio pokušajima „denacifikacije Srbije“, koju sada promovišu njegovi navodni naslednici.\n“Ključ” se završio prikazom fotografija Zorana i Ružice Đinđić na Kosovu Polju na Vidovdan 1998. godine. Potom je usledio dokumentarni film o Zoranovoj tragičnoj pogibiji, kakav nismo do sada mogli da vidimo jer u filmu nisu izneti stavovi ni opservacije o krivici, već nesporne činjenice. Reditelj je pustio da govore samo svedoci Đinđićeve tragedije, ljudi koji su i sami uz premijera bili na nišanu ili pogođeni. Očigledno se na jednom dubljem nivou potvrdila ona da je “Kosovo najskuplja srpska reč”, a da li i koliko je ona cena Zoranovog života, pokazaće budućnost. On, u svakom slučaju, nikad nije govorio o “faktičkom albanskom suverenitetu”, nego samo o suverenitetu Srbije na Kosovu, (8) i jasno je razlikovao faktičko stanje nasilja od pravnog poretka, borio se “da promeni svet”, a nije se „mirio s realnošću“ kao oni koji se predstavljaju kao njegovi naslednici. Da su domaći “reformski jezuiti“ bar jednom hteli da se suoče sa sopstvenom prošlošću i stvarnošću, što zahtevaju od cele Srbije, došli bi do zapanjujućeg otkrića – da oni zapravo nisu poznavali pokojnog premijera i da nisu njegovi „pravi naslednici“. Jer, ma koliko oni to negirali, on jeste nastradao onda kad je od političara postao državnik koji želi da odbrani Kosovo. Njihov iskonstruisani mit o Đinđiću stoga govori više o njima i nastojanju da se njegovim imenom manipuliše, nego o tome ko je u stvari bio i šta je predstavljao Zoran Đinđić. Oni mogu da nervozno reaguju i napadaju kao „kradljivce leševa“ (“Peščanik”) sve one koji se ne slažu s njihovim istorijskim falsifikatom, ali ne mogu sprečiti istinu ma koliko ona bila nezgodna ili neprijatna.\n1. The Times, 2003. Isto pominje i potpredsednik Đinđićeve vlade Miodrag Isakov u svojoj knjizi ParaDOS. Isakov je doveo u vezu Đinđićevu pogibiju s zaokretom političkog kursa prema rešenju kosovskog problema u korist Srbije.\n2. “Reagovao sam i upozorio da će Beograd – ako nam se budu otimali Kosovo i Metohija u ime etničkog prava Albanaca i principa samooopredeljenja, s ignorisanjem granica i suvereniteta SRJ i Srbije – tražiti novi Dejton.” Večernje novosti, 13. 1. 2003.\n“Novim Dejtonom nisam doveo u pitanje ničije granice, jedino od EU i UN tražim da i granice Srbije budu neprikosnovene kao što su granice BiH i Hrvatske”. Ibi d.\n3. “Da su prekodrinski Srbi ostali bez prava na samoopredeljenje, a Srbija može biti razbijena i lišena nemalog dela svoje teritorije, u ime upravo tog principa. ” Večernje novosti , 13. 1. 2003. ”...moja je namera stoga bila da zazvonim na uzbunu i da alarmiram međunarodnu zajednicu i EU: ne mogu istovremeno važiti dva međusobno isključiva principa: i administrativno-teritorijalni i etnički. Da opomenem da bi pravljenje takvog presedana samo u slučaju Srbije automatski dovelo u pitanje mnogo šta drugo i vodilo bi destabilizaciji u regionu. Kao što se vidi, nisam se pominjanjem novog Dejtona zalagao za reviziju granica, već – sasvim obrnuto – za njihovo poštovanje i odbranu.” Ibid.\n“...da se EU i UN izjasne povodom Kosmeta, da se prestane sa dvosmislenim potezima, da se i Srbiji, od koje su se tražili kooperativnost u poštovanju tuđih granica, obezbedi podrška i zaštita teritorijalnog integriteta”. Ibid.\n„Prisiljavanje jedino Srbije da se pomiri s etničkim samoopredeljenjem, odnosno separatizmom, na svoju štetu, imaće katastrofalne posledice po region (...) i tražim da se naša prava, granice i suverenitet tretiraju na isti način i da se po jednakim standardima uvažavaju i međunarodno štite – kao i suverenitet i granice BiH i Hrvatske. ” Ibid.\n„...radi albanskih etničkih prava razbijaju međunarodno priznate granice Srbije i ugrožava i sâm Dejton – u najmanju ruku je krajnje licemerno i nekorektno. ” Ibid.\n4. Der Spiegel XII/2003-I/2004.\n5. Kosovo, Dobrica Ćosić\n6. “Gde se dela ta famozna principijelnost zapadnih političara i finansijera?” (u vezi s izbegavanjem direktne finansijske pomoći stranih investitora koja je očekivana u kešu, a dobijena u formi otpusta duga) Nezavisimaja Gazeta, 2003.\n”Moram da priznam da sam šokiran farsom oko zapadne pomoći...”, Der Spiegel, 16. 7. 2001.\n“Ne mogu stalno da narodu govorim o pomoći Zapada ako od toga ovde nema ni traga, ako ništa od toga ne osećamo (...) zašto bih rizikovao da mi porodica pogine u atentatu automobilom-bombom ako se ovde i onako sve vraća na nulu?” Der Spiegel, 16. 7. 2001.\n“Nijedno od obećanja nije ostvareno. Ostvarena su sva obećanja koja su data albanskoj strani, ali nijedno od onih koja su data srpskoj strani.” The Times, 2003.\n7. “...Slobodan Milošević je pozvao narod da ostvaruje ono što je nazvao idealima nebeske Srbije. To je dovelo do 12 godina ratova, katastrofa i propadanja zemlje. Vlada Srbije obavezala se da sada sprovodi ideale zemaljske Srbije, ne toliko zbog nas i naših roditelja, već zbog naše dece.” Politika, 29. 6. 2001. Ova izjava jednog revolucionarnog realpolitičara ne može se sagledavati van veoma složenog teškog konteksta u kojem se našla Srbija posle propasti Miloševića. U Le Monde , 5. 5. 10. 2001. naveo je da je: “...balkanska politika žrtva prevelikog morala zbog tesnih veza između politike, vere i književnosti”.\n8. “...od EU, NATO i UN i tražim da se naša prava, granice i suverenitet tretiraju na isti način i da se po jednakim standardima uvažavaju i štite – kao i suverenitet i granice BiH i Hrvatske.” Večernje novosti, 13. 1. 2003. Ili: “Nije vreme za konačno rešavanje kosovskog pitanja? Kad će biti vreme? Kad na Kosovu više ne bude Srba? Kada posle zakonodavnog, sudskog i izvršnog atributa državne suverenosti koju sad imaju Albanci dobiju i ingerencije nad bezbednošću? Kada međunarodna zajednica, nakon verovatnog rata s Irakom, bude htela da pokaže da nema ništa protiv muslimana i Albancima pokloni kosovsku nezavisnost? (...) Bitno je da ne izgubimo inicijativu, čime bismo pokazali da smo nezainteresovani za Kosovo. Upravo to mnogi u međunarodnoj zajednici očekuju od nas – da se predamo”. Svedočenje Siniše Nikolića, kome je Zoran Đinđić poverio čitav plan diplomatske akcije u pogledu inicijative na rešavanju kosovskog problema, novembra 2002, posle njegovog sastanka s predstavnicima Potkomiteta za evropske integracije EU u Briselu. NIN 5. 5. 2005. U istom broju časopisa novinar Batić Bačević izneo je podatke o Đinđićevom razgovoru s Dobricom Ćosićem povodom Kosova i čitavoj njegovoj diplomatskoj inicijativi pred značajnim svetskim političarima. U Ćosićevoj knjizi o Kosovu dobar deo posvećen je njegovoj saradnji s pokojnim premijerom, a tu se nalaze i pisma koja je premijer uputio Bušu, Putinu, Bleru i Širaku, što sve govori da je on oko Kosova zaista „ozbiljno mislio i delao“.


Nakon nesreće Šabana Šaulića oglasila se njegova porodica - informativa.ba\nMagazin Nakon nesreće Šabana Šaulića oglasila se njegova porodica\nNakon nesreće Šabana Šaulića oglasila se njegova porodica\nPorodica Šabana Šaulića oglasila se nakon stravične nesreće zajedničkim saopštenjem u kojem su istakali svu bol koju u ovim trenucima osjećaju.\nŠaban Šaulić nastradao je jutros u teškoj saobraćajnoj nesreći u Njemačkoj. Nesreća se dogodila u gradu Bilefeldu, u sjeverozapadnom dijelu Njemačke, a Šaban je tamo imao nastup.\nPorodica Šabana Šaulića oglasila se nakon stravične nesreće zajedničkim saopštenjem u kojem su istakali svu bol koju u ovim trenucima osjećaju:\n– Sa velikim bolom i neizmjernom tugom obavještavamo vas da je danas prestalo da kuca veliko srce i da je utihnuo najljepši glas regiona, kada nas je napustio suprug, otac, deda, kum i prijatelj Šaban Šaulić. Ljubav kojom je nesebično darivao sve oko sebe utkao je i u svoje pjesme i naša želja je da tako ostane i upamćen, kao veliki umjetnik, neponovljivi pjevač, ali prije svega divan čovjek!\nPorodica Šaulić se zahvaljuje svima na izrazima saučešća i molimo javnost da i u ovim teškim trenucima dostojanstveno sačuvamo uspomenu na Šabana – stoji u saopštenju porodice.\nMenadžer koji je sinoć organizovao nastup Šabana Šaulića u Njemačkoj, Bogdan Markata, oglasio se i otkrio šta se zaista dogodilo u bolnici:\n– Probali su da ga povrate u život, ali nisu uspjeli. Smrt se dogodila u bolnici i umro je od srčanog udara. Srce ga je napustilo. U kontaktu sam sa njegovom familijom iz Hamburga, mi smo svi tu. Bio je kao i uvIJek raspoložen, ali nije bilo znaka da bi tako nešto moglo da se desi. Nažalost, takva je sudbina – rekao je Markata.\nOznake: #Šaban Šaulić #smrt #2019 #nesreća #stradanje #Bilefeld #Gutersloch #Gutersloh #Njemačka #autoput #srčani #udar #porodica


Banjaluka: Otkriven 51 slučaj krađe struje | Banjaluka.net\nBanjaluka: Otkriven 51 slučaj krađe struje\nNa području grada u ovoj godini otkriven je 51 slučaj krađe struje, a pojačana kontrola i otkrivanje neovlašćene potrošnje električne energije doveli su do smanjenja distributivnih gubitaka.\nPotvrdili su ovo u preduzeću “Elektrokrajina”.\n– Struju najčešće kradu prespajanjem faze na brojilu sa trofaznog na jednofazno očitavanje, ali i izmjenom tarife na mjernom aparatu. Kradljivci struje skidaju ili oštećuju plombu na brojilu, što je kažnjivo i ukazuje na neovlašćenu potrošnju struje – kazali su u “Elektrokrajini” i dodali da neodgovorni pojedinci nerijetko bez dozvole priključuju struju direktno sa stubova na štender kuće, ali i postavljaju magnete na sat, da bi usporili ili u potpunosti obustavili očitavanje.\n– “Elektrodistribucija”, koja je zadužena za područje grada, proteklih nekoliko godina pojačala je aktivnosti na kontroli i otkrivanju neovlašćene potrošnje električne energije, što je, između ostalog, dovelo do konstantnog smanjenja distributivnih gubitaka, koji su, zaključno sa krajem prošle godine, svedeni na rekordno nizak nivo od 12,8 odsto – saopštili su iz “Elektrokrajine”.\nNa području grada u toku prošle godine otkrivena su 224 slučaja krađe električne energije, što je za 68 odsto više u odnosu na 2014. godinu, kada su otkrivena 133 slučaja.\n– Po tom osnovu u prošloj godini podnijeli smo 163 krivične prijave protiv nesavjesnih potrošača – kazali su u “Elektrokrajini”.\nNeovlašćena potrošnja električne energije zakonom se tretira kao krivično djelo koje se sankcioniše novčanom kaznom ili zatvorom.\n– Ako je to krivično djelo počinio pojedinac, zakonom je predviđena minimalna novčana kazna od 1.000 KM ili kazna zatvora do jedne godine. Ukoliko je počinilac firma, zakonom je predviđena minimalna novčana kazna od 10.000 KM, a za odgovorno lice tog preduzeća najmanje 2.000 KM ili kazna zatvora do jedne godine – rekli su iz “Elektrokrajine”.\nGrađani podržavaju redovne kontrole i sankcionisanje onih koji kradu struju.\n– Treba kažnjavati one koji nelegalno koriste električnu energiju, jer nije normalno da mi plaćamo, a drugi da kradu – rekao je stanovnik Centra Miloš Poparić.\nGubici i Krađa Struje\n2012. godina 19,44 odsto\n2013. godina 15,55 odsto\n2014. godina 13,61 odsto\n2015. godina 12,77 odsto


Analiza | 20:30 Portugal - Holandija Tip: AH 1 (-1) | Kladionica | Tipodrom.com\nObjavljeno: 2019-06-09 18:30:01\nJos jedna tip od mene za danas, ovaj put sa finalnog turnira Lige nacija i duel Portugala i Holandije.\nMoj tip je pobeda Portugala sa 2 ili vise razlike, ako bude tacno 1 razlika kvota je 1.\nPortugal je domacin ovog turnira, imace prednost domaceg terena i verujem da ce ih to dodatno motivisati da osvoje ovaj trofej.\nPortugal je dobio Svajcarsku sa 3-1 u utakmici gde su sudije imale svoj mini sou ali im je slavu ukrao planetarno najbolji igrac, Kristijano Ronaldo koji je sa 3 gola srusio Svajcarsku.\nHolandije je sa druge strane eliminasala Englesku sa 3-1 nakon produzetaka iako po mom misljenju nisu zasluzili prolaz u finale. Engleska je bila dosta bolja, cak im je i WAR ponistio gol, navodno milimetarski ofsajd...\nHolandija igra dopadljiv fudbal ali im puca u ekipi na sve strane. Fali im klasicna 9tka, i to se vidi u svakom mecu. Pozadi su jaki na stoperskim mestima ali i oni imaju svojih mana, a to su napadi po boku, a Portugal je ekipa koja po utakmici ima veliki broj ubacenih lopti upravo sa boka.\nNadam se da ce vodjstvo i prvi gol Portugala otvoriti lale i da ce Ronaldo i ekipa znati da matiraju mec, i sruse rivala.\nPočetak: 09.06. 20:30h\nAktivni članovi: Brada1, pankratov, Barksdale, igorp, Hugh, kalu10, Mirko Topalovic, Voogla, buco1986, bobobalde6, stefan187, Panter, maestro86, Tabela tipstera.


Srbija na Olimpijskim igrama u Tokiju protiv Hrvatske, Crne Gore, Španije... - Vaterpolo vesti\nPočetna » Nacionalna selekcija » Srbija na Olimpijskim igrama u Tokiju protiv Hrvatske, Crne Gore, Španije…\nSrbija na Olimpijskim igrama u Tokiju protiv Hrvatske, Crne Gore, Španije…\nDanas su u Roterdamu završene kvalifikacije za Olimpijske igre i odmah zatim su određeni sastavi grupa. Srpski vaterpolisti će na Olimpijskim igrama u Tokiju igrati u grupi A, sa Crnom Gorom, Hrvatskom, Australijom, Španijom i Kazahstanom, dok su u grupi B SAD, Grčka, Japan, Italija, Mađarska i Južna Afrika.\nProlaz iz grupe obezbediće četiri selekcije, ali je bitan raspored jer prvi ide na četvrtog, a drugi na trećeg iz druge grupe. Vaterpolo turnir u Tokiju se igra od 25. jula do 8. avgusta, a titulu brani Srbija.\nRaspored takmičenja još uvek nije poznat, ali ako se pravi po Bergerovim tablicama, Srbija će u prvom kolu, 24. jula, igrati sa Španijom, zatim dva dana kasnije za Kazahstanom, a 28. jula sa Australijom. Hrvatska će biti protivnik 30. jula, a Crna Gora 1. avgusta. Četvrtfinale je na programu dva dana kasnije, polufinale petog, a finale sedmog avgusta.\nBranilac titule u ženskoj konkurenciji reprezentacija Sjedinjenih Američkih Država igraće u Grupi B sa Rusijom, Mađarskom, Kinom i Japanom, a u Grupi A će igrati selekcije Španije, Australije, Holandije, Kanade i Južnoafričke Republike.\nOznakeOlimpijske igre u Tokiju Vaterpolo reprezentacija Srbije