“Мірнага неба вам, маладыя!” — Горка! – крычала вяселле\n“Мірнага неба вам, маладыя!”\n— Горка! – крычала вяселле.\n—Горка! – разам з усімі скандзіравала Кацярына Аляксандраўна Сямёнава і раз-пораз змахвала няпрошаныя слёзы. Гледзячы на ўнука Дзям’яна і яго выбранніцу Сашаньку, яна ўспамінала сваё апаленае вайной юнацтва, нялёгкае сямейнае жыццё і шчыра жадала маладым мірнага неба. Бо гэта – галоўнае, без чаго немагчыма годнае чалавечае жыццё.\nЯна памятае, як жудасна раўлі варожыя самалёты, памятае выбухі і стрэлы, голад і смерць… Скончыўшы Куйбышаўскую школу малодшых авіяцыйных спецыялістаў і атрымаўшы прафесію тэлефаністкі, у кастрычніку 1942 года Кацярына пайшла на фронт. Забяспечвала сувяззю вайсковыя часці 3-га авіяцыйнага палка, ваявала ў Саранску, Прыбалтыцы, на Ладажскім возеры. Рызыкавала жыццём і, як усе дзяўчаты, марыла пра простае жаночае шчасце.\nДэмабілізаваўшыся ў верасні 1945-га, вярнулася ў роднае Забайкалле. Выйшла замуж, атрымала прафесію гандлёвага работніка, нарадзіла дачок. Муж Інакенцій Ігнатавіч быў інвалідам вайны, рана пайшоў з жыцця, таму дзяцей паднімала сама. Пакуль сіл хапала – жыла ў Чыце, а ў 1994 годзе пераехала ў Беларусь, да дачок, якія трапілі сюды воляй лёсу.\nНекалькі гадоў таму К.А. Сямёнава як ветэран Вялікай Айчыннай вайны атрымала сацыяльнае жыллё ў новым доме па вуліцы Заходняй у Шчучыне. Наш горад стаў для яе другой радзімай: цёплай і дружалюбнай. Тут жыве сям’я яе дачкі Надзеі Паўлухінай – выкладчыцы Шчучынскага ПТВ-198, тут выраслі яе ўнукі. І тут яна адчувае сябе дома.\nМудрая, разважлівая, аптымістычная, Кацярына Аляксандраўна, як ніхто іншы, цэніць спевы птушак раніцой, кожны новы світанак і белапенную кіпень мая. У свае восемдзесят шэсць яна яшчэ мае сілы ўтрымліваць ў парадку кватэру і частаваць блізкіх смачнымі стравамі. Яе галоўнае і любімае свята, канешне, - Дзень Перамогі. Уся сям’я збіраецца за святочным сталом, і ўспамінам няма канца...\n— Ну як ты, бабуля? – маладыя падышлі да Кацярыны Аляксандраўны і моцна яе абнялі.\n—Усё добра, дзеткі, усё добра…\nА вочы ў Дзям’яна – бабульчыны, падмеціла я. Вось яна, генетычная нітачка, што вядзе ў бессмяротнасць!


Узнаўляльным крыніцам — зялёны калідор | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Узнаўляльным крыніцам — зялёны калідор\nАдным з напрамкаў дзейнасці ў межах Парыжскага пагаднення з'яўляецца павышэнне ролі ўзнаўляльных крыніц энергіі: ва ўсім свеце яны павінны калі не замяніць поўнасцю, то зменшыць долю выкарыстання торфу, вугалю і іншых вычарпальных паліўных рэсурсаў. Якія змены ў гэтым накірунку плануюцца ў нашай краіне, расказалі спецыялісты.\nПа словах намесніка начальніка ўпраўлення рэгулявання ўздзеянняў на атмасфернае паветра і водныя рэсурсы Мінпрыроды Андрэя Піліпчука, для мэт Парыжскага пагаднення прынята рашэнне аб тым, каб развітыя краіны фінансавалі нізкавугляроднае развіццё: павышэнне долі ўзнаўляльных крыніц энергіі, рэалізацыю інфраструктурных праектаў, якія датычацца адыходу ад высокавугляродных відаў паліва (мазуту, торфу, вугалю).\n— Гэтыя стратэгіі краін гавораць пра тое, что сёння ва ўсім свеце зададзены зусім іншы, высокаэнергаэфектыўны і нізкавугляродны трэнд, — адзначыў Андрэй Піліпчук. — Сёння ўсе буйныя фінансавыя інстытуты ўключылі ў свой партфель кліматычны складнік як адзін з асноўных.\nСёння Міжнародная фінансавая карпарацыя працуе над стварэннем энергетычнай праграмы для краін Цэнтральнай Азіі і Еўропы, у тым ліку і для Беларусі. У яе тэхнічным заданні ўказана «разгледзець аб'ём фінансавання ў мадэрнізацыю буйных устарэлых энергетычных магутнасцяў у залежнасці ад аб'ёму ўкаранення ў краіне ўзнаўляльных крыніц энергіі».\n— Гэта здаецца дастаткова дакладным пасылам — памер сродкаў, якія могуць паступіць ад стабільных і паспяховых донараў, будзе залежаць ад развіцця ў краіне ўзнаўляльнай энергетыкі, — сказаў Андрэй Сцяпанавіч.\nЯк паведаміў начальнік аддзела навукова-тэхнічнай палітыкі і знешнеэканамічных сувязяў Дэпартамента па энергаэфектыўнасці Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь Андрэй Мінянкоў, у параўнанні з 1990 годам энергаёмістасць ВУП у нашай краіне знізілася ў 3,3 раза, а доля ўласных энергарэсурсаў у паліўна-энергетычным балансе вырасла з 8,6 да 15,7%. У сферы ўзнаўляльнай энергетыкі дзейнічае больш за 3200 кацельных на драўняным паліве, 17 біягазавых установак, больш за 50 гідрастанцый і 50 ветраэнергетычных установак, а таксама 29 фотаэлектрычных («сонечных») станцый. Сёлета паказчык выкарыстання ўзнаўляльных крыніц энергіі ў валавым спажыванні складзе 5,7%, а ў 2020 годзе ён павінен вырасці да 6%.\nНягледзячы на поспехі ў гэтай сферы, нам ёсць куды яшчэ імкнуцца, упэўнены Андрэй Піліпчук. Калі на 2014 год энергаёмістасць ВУП Беларусі склала каля 0,19 тоны ў нафтавым эквіваленце на 1000 долараў ВУП, то сярэдняя велічыня гэтага паказчыка па краінах Арганізацыі эканамічнага супрацоўніцтва і развіцця — 0,13 тоны. Адстае наша краіна і па паказчыку вугляродаёмістасці: 0,41 тоны СО2 на 1000 дол. ВУП супраць 0,20 тоны СО2 на 1000 дол. ВУП у краінах АЭСР. Гэта адставанне вядзе да страты канкурэнтаздольнасці беларускай прадукцыі на знешніх і ўнутраным рынках, — адзначыў прадстаўнік Мінпрыроды.\nЦі патрэбная «зялёная» энергія насельніцтву?\nПа словах Андрэя Мінянкова, у Аўстрыі арганізацыі і прадпрыемствы плацяць за выкарыстанне электраэнергіі менш за насельніцтва. Для буйнога бізнесу гэты тарыф складае 5-6 еўрацэнтаў за 1 кВт/гадзіну, для насельніцтва — 20—22 еўрацэнты за 1 кВт/гадзіну. Сабекошт жа выкарыстання ўзнаўляльных крыніц энергіі складае каля 8-9 еўрацэнтаў. Акрамя таго, фізічныя асобы могуць назапашваць электраэнергію ў акумулятарных устаноўках ці па невялікіх тарыфах прадаваць яе ў агульную энергасістэму.\n— У нас, на жаль, такой пабуджальнай сілы выкарыстоўваць УКЭ пакуль няма, бо ў Беларусі тарыфы для насельніцтва меншыя за тарыфы для юрыдычных асоб, — сказаў Андрэй Мінянкоў.\nАле праз некаторы час сітуацыя можа змяніцца, калі, згодна з палажэннямі Стратэгіі развіцця энергетычнага патэнцыялу Рэспублікі Беларусь, тарыфы на энергію для насельніцтва будуць даведзены да ўзроўню 100-працэнтнага пакрыцця выдаткаў.\n— Калі гэты паказчык вырасце да тых жа 8-9 цэнтаў, людзі пачнуць думаць, што ім больш выгадна: браць энергію з сеткі ці выпрацоўваць сваю з дапамогай узнаўляльных крыніц энергіі, а лішкі прадаваць. І гэта, на нашу думку, будзе галоўным стымулам для развіцця УКЭ ў прыватнай сферы, — патлумачыў Андрэй Піліпчук.


Мужыкі — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n17/07/2018 403 redakcyja 1 Комментарий\nДзяўчынкі гуляюць у лялькі, хлопчыкі – у вайнушку. Дзяўчынкі люляюць сваіх міргаючых неверагоднымі павейкамі дачушак, хлопчыкі перамагаюць ворагаў – Змея Гарыныча, пачварных монстраў, вампіраў, фашыстаў і крычаць так, што закладае вушы: мы перамаглі! перамаглі! мы, мы, мы!..\nІ потым усё жыццё вырасшыя дзяўчынкі застаюцца захавальніцамі сямейнага ачага, а ўчарашнім хлопчыкам, што сталі дарослымі, незалежна ад месца іх работы, пасады, інтарэсаў, наканавана быць абаронцамі. У мужчынскім асяроддзі той, хто не нюхаў пораху (чытай, не служыў у арміі), не тое, што з заганай, але з нейкім непатрэбным шматкроп’ем. Калега з гатоўнасцю ўдакладніла: калі была школьніцай, пачула ад ваенрука, маўляў, не сябруй з хлопцам, калі ён не насіў салдацкую форму. Сцвярджэнне надзвычай прамалінейнае, у нейкім сэнсе спрэчнае і як правіла мае нізку выключэнняў, аднак рацыянальнага зерня не пазбаўлена і выразна падкрэслівае, як многа значыць у асобе мужчыны яго армейская біяграфія.\n…Сёлета ў лютым-маі праходзіў чарговы вясенні прызыў. Як заўсёды, былі павесткі і медкамісія (дарэчы, вельмі не шкодзіла б ўсім без выключэння хлопцам-будучым салдатам усур’ёз павярнуцца тварам да правільнага ладу жыцця – гэта не толькі постаць паляпшае, мышцы накачвае, але, галоўнае, здароўя дабаўляе. А то, на жаль, па выніках медабследавання прызыўнікі даволі часта прызнаюцца абмежавана годнымі ці наогул не годнымі па стане здароўя да службы ва Узброеных Сілах). Былі і развітанне ля ваенкамата, перабор струн гітары і шчымлівыя гукі баяна, слёзы ў маміных вачах і ў вачах самай лепшай у свеце дзяўчыны, адпраўка ў войска. Потым казарма, плац, вучоба, заняткі, курс маладога байца, прысяга, вучэнні.\nУсё як заўсёды – хвалююча і звычайна, непаўторна і прывычна. Стрыжаныя «пад ноль» юнакі з усмешкай басілі ля ваенкамата словамі песні: адслужу, як трэба, і вярнуся. Прадзед ваяваў на фронце ў Вялікую Айчынную, дзед нарадзіўся пасля вайны, бацька – «сямідзясятнік» з мінулага стагоддзя таксама служылі ў войску, і вось самаму маладому з роду прыйшоў час стаць абаронцам Радзімы. Падзея для яго, для сям’і, для сяброў, для краіны. Абавязак? Так. Гонар? Безумоўна. Экзамен на вартасць? Адназначна. Затое дамоў вяртаюцца сапраўднымі мужчынамі, надзейнымі і моцнымі, з трывалымі поглядамі на жыццё і сваё месца ў ім. Таму што яны – абаронцы. Таму што яны – мужыкі. Гэтым усё сказана.\nІ як жа незразумела, абуральна, нават страшна, што, няхай і ў нешматлікім варыянце, але ёсць маладыя і прыгожыя, хто так не лічыць, хто хаваецца ад прызыву, у тым ліку недзе за межамі Беларусі. Называюць такіх пагардлівым словам – ухіленцы. Гэта як схавацца за чужой спіной, гэта як не пачуць просьбу мамы аб дапамозе, гэта як не абараніць сваіх дзяцей, якія некалі з’явяцца на свет… А яшчэ ёсць адказнасць па законе.\nПрыехаў на пабыўку салдат тэрміновай службы. За той год, што ён у арміі, змяніўся непазнавальна. Пасталеў, канешне. Разважае «за жыццё» – заслухаешся.\nА другі наш зямляк Яўгеній Жарскі сваім уласным прыкладам паказаў і даказаў: у жыцці заўсёды ёсць месца подзвігу. Менавіта радавы Жарскі з саслужыўцам Дзмітрыем Страчуком выратавалі адзін аднаго, калі пры скачку з парашутам купал аднаго з іх “пагас”.\n…Хлопчыкі становяцца мужчынамі не тады, калі дасягаюць пэўнага ўзросту, а тады, калі бяруць на сябе адказнасць дзяжурыць па міры. І на дзяжурстве гэтым кожны з іх – за сябе і за таварыша. І за сваіх самых родных, дарагіх і блізкіх, якія чакаюць салдата дома.\n← Теплая дождливая погода ожидается в Беларуси на этой неделе\nОбъявлен конкурс на соискание премии СНГ за достижения в области качества продукции и услуг 2019 года →\nЯкі “Ясь” скосіць канюшыну?\n21/06/2012 makavisha 0\nМужыкі: 1 комментарий\n26/07/2018 в 15:16\nАдным словам, мужыкі! Такімі вяртаюцца хлопцы з арміі. Падмечана трапна. Прачытала ў газеце, што будзе створана рота інфармацыйных тэхналогій.Цікава, ці будуць там служыць ляхавічане. Хацелася б даведацца.


Віктар Івашкевіч: рамантык на барыкадах - Хартия'97 :: Новости Беларуси - Белорусские новости - Новости Белоруссии - Республика Беларусь - Минск\nХартыя 13 августа 2020, четверг, 23:04\nСёння журналісту і палітыку Віктару Івашкевічу споўнілася б 60 гадоў. Ён заўчасна пакінуў гэты свет пасля цяжкай хваробы ў кастрычніку 2013 года, шмат зрабіўшы і яшчэ так шмат не паспеўшы зрабіць, піша «Новы час».\nУ 1980-х гадах Віктар Івашкевіч браў удзел у моладзевых нацыянальных рухах «Талака», «Майстроўня». У 1988 годзе стаў сябрам Беларускага народнага фронту. У 1991 годзе стаў арганізатарам страйкаў на мінскіх прадпрыемствах. Быў галоўным рэдактарам газеты «Рабочы» (1997–2002).\nВіктар Івашкевіч быў намеснікам старшыні Партыі БНФ, адказным сакратаром Управы БНФ. Да лютага 2011-га быў кіраўніком мінскай гарадской арганізацыі БНФ. Але потым абвясціў пра выхад з партыі.\n«Справа ў тым, што ў Беларусі не настаў час палітыкі – чыстай прагматыкі. Ва ўмовах, калі свабоды няма, натхняць можа толькі пэўны рамантызм. Але я думаю, што калі беларускае грамадства зробіць чарговы крок, і свабода будзе атрыманая, прыйдзе час тых беларускіх палітыкаў, якія не паэты, а тэхнолагі. Але для таго, каб спрацоўвалі іхныя тэхналогіі, якія яны вывучаюць у Штатах, Англіі ці Нямеччыне, трэба, каб перадумовы свабоды былі такія, як яны ёсць у Штатах, Англіі ці Нямеччыне», — казаў Івашкевіч.\nНе стала Віктара Івашкевіча 3 кастрычніка 2013 года пасля цяжкай і працяглай хваробы, ён так і не дачакаўся трансплантацыі пячонкі.\n10.08 В Беларуси продолжаются массовые акции протеста (Онлайн) 304,577\n11.08 Белорусы снова вышли на протест (Онлайн) 290,497\n10.08 Массовые акции протеста в Беларуси (Онлайн) 207,450\n11.08 Лукашенко сбежал из Беларуси в Турцию? 184,568\n8.08 В Минске разоблачили фальсификаторов выборов и записали их разговор 163,109\n13.08 Вставай, страна свободная! (Онлайн) 144,339


Спявай, гучы, “Славянскі перазвон!..” – Кобринский вестник\nКультура Новости Социум\n30/05/2009 577 admin Комментариев нет\nЗусім нядаўна ў рэдакцыю быў дасланы ліст ад нашага пастаяннага чытача, які ад імя аднасяльчан вёскі Верхалессе выказвае шчырыя словы падзякі кіраўніку і кожнаму удзельніку народага хора гарадскогоа дома культуры “Славянскі перазвон”. Самадзейныя артысты падрыхтавалі цікавейшую слушную канцэртную тэматычную праграму “Перамога! Адна на ўсіх!..”\nШматлікія гледачы сабраліся на гэта мерапрыемства, каб пры дапамозе чараўства і гаючых ўласцівасцяў музыкі адпачыць, на гадзінку-другую забыць аб імклівых буднях. Дарэчы, мастацкі кіраўнік хору Зоя Ястрэмская, нарадзілася і вырасла ў Верхалесскіх мясцінах, і пагэтаму спяваць для землякоў ёй было прыемна ўдвая.\nТрадыцыйна хор парадаваў гледачоў насычаным і рознапланавым зборнікам песень на беларускай, рускай, украінскай, польскай мовах. У асноўным тэматыка твораў мела патрыятычную танальнасць. Артысты праз сэрца прапускалі такія святыя ідэалы для кожнага славяніна, як праца, кахане да радзімы, сям’і, павага героям, якія захінулі у часы Вялікай Айчынай вайны. Багата было і гумару, які літаральна “запаляў” залу усмешкамі і імпэтам. Усе жыхары вёскі Верхалессе выказваюць шчырыя словы падзякі за такое цудоўнае выступленне, жадаюць хору далейшага росквіту і дабрабыту,здароўя, натхнення і міра.\nХор ГДК існуе вось ужо 45 гадоў. У вытокаў яго стварэння стаў заслужаны работнік кульуры Беларусі Ігар Чэрнік. Новы подых калектыў атрымаў пяць гадоў таму. Цяпер ягоныя “залатыя” галасы кабрынчане безпамылкова пазнаюць на сцэне – Наталлю Сталярэнка, Ніну Абразцову, Алену Зайцаву, Яўгенію Бандарук, Ніну Зубанаву, Паліну Собалеву, Таісію Пігас, Аляксандра Саўчанка, сям’ю Мікалаюкоў, Валянціна Пашковіча. Радуе тое, што склад хора папаўняецца маладымі артыстамі. Добра ўліліся ў творчую працу Аляксандр Асаёнак, Арцём Гарошка, Алег Чыж, Руслан Амелюсік, Ірына Дземасюк, Кацярына Мешкавец. Зоя Ястрэмская пільна сочыць за абнаўленнямі рэпертуару, самастойна робіць аранжыроўкі, выкарыстоўвае індывідуальны падыход у рабоце з кожным спеваком.\nА на мінулым тыдні ў жыцці народнага хора “Славянск перазвон” адбылася знакавая падзея. Генеральны консул Украіны ў г. Брэсце Іван Баранчык ва ўрачыстай абстаноўцы ўручыў калекыву прыемны падарунак – новыя канцэртныя касцюмы. Вядома, што такі сюрпрыз быў зроблены невыпадкова. Як адзначыў у інтэрвью журналістам Іван Баранчык, калектыў “Славянскі перазвон” па-свойму ўнікальны праект, у канцэпцыю якога гарманічна ўпісваецца шматмоўны рэпертуар, пры гэтым нараджаецца тая непаўторная харызма, якая аднолькава прываблівае гледачоў як у Беларусі, так і ў Украіне, Польшчы. Паспяховы ўдзел у фестывалі нацыянальных культур, які праводзіўся на Украіне і іншых падобных фэстах яркі таму доказ. Іван Баранчык выказаў упэўненасць у тым, што падарунак з’яўляецца ў тым ліку чарговым укладам у агульную скарбонку добрых зносін паміж дзвума братэрскімі дзяржавамі.\nФота аўтара і з архіва Наталлі Сталярэнкі.\n← Талент разкрываецца з дзяцінства\nЗдароўе нацыі – багацце краіны →\nКобринский ОСВОД напоминает о правилах поведения на водоёмах в зимний период


Настаў час Калядак — па дварах ходзіць моладзь, віншуе гаспадароў і спявае абрадавыя песні : Правда Гомель\nНастаў час Калядак — па дварах ходзіць моладзь, віншуе гаспадароў і спявае абрадавыя песні\n2375 0 14:08 / 12.01.2017/ Гомельская праўда\nНаперадзе Шчадроўкі — даўні звычай адзначаць вечар напярэдадні старога Новага года.\nКаляды — народнае зімовае свята дахрысціянскага паходжання. З усталяваннем хрысціянства прымеркавана да рэлігійных святаў Нараджэння Хрыстова і Вадохрышча. На Беларусі шчыльна пераплецена з народнымі звычаямі. У калядныя вечары па хатах ходзяць шчодрыкі з віншаваннямі і велічальнымі песнямі. У адрозненне ад сельскагаспадарчага новага года на Каляды “нараджалася новае сонца”, час “паварочваўся на вясну”. Само слова “каляды” мае паходжанне ад лацінскага calendae, “календы” — назва першага дня кожнага месяца (ад таго кораня пайшоў і “каляндар”), а таксама ад старажытнай назвы сонечнага дыску — Кола.\nДа Калядаў старанна рыхтаваліся. Прыбіраліся ў хаце, гатавалі смачную ежу і ўпрыгожвалі пакоі. Пад абрус на стол абавязкова клалі сена, якое пасля вячэры аддавалі каровам, што спрыяла павелічэнню надояў малака. Ад галоўнай стравы Калядаў — куцці — узялі назву тры абавязковыя святочныя вячэры. У першы дзень ладзілася “посная куцця” — на стале былі стравы з рыбы, гародніны, грыбоў, сушанай садавіны, мёду, і, канечне, тая самая ячневая каша-куцця з мёдам. Другая куцця, тоўстая, багатая, шчодрая — ладзілася праз тыдзень. Даставалі са схованак мяса ды каўбасы, вяндліну, гатавалі куццю са шкваркамі. Трэцяя куцця прыпадала на Вадохрышча.\nКалядаванне — адна з самых яркіх традыцый, што дайшла да сучаснасці. Юнакі і дзяўчаты збіраліся разам, пераапраналіся ў строі і хадзілі па хатах, спяваючы калядныя песні з пажаданнямі ўсяго лепшага, услаўляючы сілы святла і граючы на музычных інструментах. Гаспадары ж, якіх яны наведвалі, давалі ў падзяку розныя прысмакі. Часцей за ўсё гэта былі арэхі, пернікі, печыва і цукеркі. Адмовіць калядоўшчыкам у пачастунках было тое самае, што пазбавіць сябе дабрабыту на ўвесь наступны год.\nЗ поўнымі мяшкамі пачастункаў калядоўшчыкі збіраліся ў адным месцы, у вялікай хаце ці на вуліцы, дзе разам “прыгаворвалі” дары, пелі ды танчылі вакол іх, каб сваёй бадзёрасцю і ўзнятым настроем дапамагчы светлым сілам атрымаць перамогу над цёмнымі. І каб сагрэцца, канечне, бо надвор’е стаяла халоднае.\nА яшчэ на Каляды абавязкова варажылi. З першай куццёй — на ўраджай, а пасля — на жаніцьбу ды прыплод хатняй жывёлы, каго што больш цікавіла. Кідалі на дарогу чаравікі, пыталіся імёны, лілі воск у сцюдзёную ваду, а самыя смелыя хадзілі варажыць у лазню.\nЗалезь на баляску, ды дастань каўбаску\nНа свята майстравалі Калядную Зорку, маскі персанажаў: Казы, Мядзведзя, Цыгана і іншых. Вучылі калядныя прыпеўкі.\nІдучы па вуліцы, калядоўшчыкі спявалі абрадавыя песні, а калі заходзілі ў двор, гукалі: “Добры вечар таму, хто ў гэтым даму”.\nКалі нехта з гаспадароў выходзіў на ганак, пыталі: “А ці рады вы нам? Дазволіш, гаспадар, Каляду заспяваці ці так Калядзе даці?” Гаспадары запрашалі, каб госці заспявалі.\nНа нова лета радзі, Божа, жыта,\nШчодры вечар, добры вечар.\nДай табе, Божа, пане-гаспадару,\nПіва варыці, сынкоў жаніці,\nГарэлачку гнаці, дачок аддаваці,\nЗалезь на баляску, ды дастань каўбаску,\nСтань на драбінку, ды дастань саланінку,\nКошык маку да таго прысмаку.\nПасля песні калядоўшчыкі чакалі пачастункаў. Калі іх было мала, Каза пачынала скакаць, потым валіцца на падлогу: “Стамілася наша Козачка з далёкай дарогі, упала, прапала. Трэба даць ёй на кожны ражок піражок, а на хвасток — сала шматок”.\nГаспадар ішоў за пачастункам калядоўшчыкам, а яны спявалі:\nУчора з вячора, учора з вячора\nЗасвяціла зорка, засвяціла зорка.\nЗорка засвяціла, свет узвесяліла.\nСвет узвесяліўся, Хрыстос нарадзіўся.\nХрыстова Раджэнне людзям на збаўленне.\nЛюдзі, прыбягайце, Хрыста прывітайце.\nЗдаровы бывайце, нам Каляду дайце.\nЗдаровы святкуйце, дайце, не шкадуйце.\nУ канцы калядоўшчыкі жадалі гаспадарам:\nБудзь, Ваша, здаровы,\nЯк рыжык баровы.\nЖывіце ў раскошы,\nЗбожжа поўны клеці,\nПавагу ў свеце,\nКалядоўшчыкі ішлі далей,\nніводнага двара не мінаючы,\nса святам усіх вітаючы.


Прафесійны плывец прызнаецца, што ён гей - GayPress\nУ сваім эсэ Маркус Тормаер, удзельнік Летніх Алімпійскіх гульняў – 2016, паведамляе, як яго вынікі палепшыліся пасля камінг-аўта ў камандзе.\nКанадскі плывец Маркус Тормаер зрабіў камінг-аўт перад шырокай грамадскасцю ў апублікаваным ім самім артыкуле на партале “Outsports”, каб паслаць пэўны сігнал. 22-гадовы студэнт-эколаг Універсітэта Брытанскай Калумбіі ў Ванкуверы ў 2018-м годзе заваяваў бронзавы медаль на Гульнях Садружнасці ў плаванні на спіне на 100-метровай дыстанцыі разам з такім жа медалём на стометроўцы вольным стылем.\nПадчас падрыхтоўкі да Летніх Алімпійскіх гульняў – 2016 ў Рыо ён трэніраваўся разам з іншымі адзінаццаццю ўдзельнікамі каманды. Паводле Тормаера, там стварылася “сапраўдная сям’я” і “моцныя, вельмі цесныя стасункі”. Аднак ён пачуваўся вінаватым, бо спрабаваў сябе эмацыйна абараніць, у той час калі яго калегі па трэніроўцы дэманстравалі сваю “самую натуральную існасць”, сваю моц і сваю ўразлівасць.\n“Пасля кожнага кантакту з калегамі па камандзе я быў крыху засмучаны, таму што яны не ведалі майго сапраўднага “Я”, а толькі бачылі самім мною створаную шырму на самай паверхні”, — адзначае Тормаер. Ён баяўся непрызнання, напружанасці ў групе і негатыўнай рэакцыі.\nХованкі каштавалі шмат сіл\nАле наступныя месяцы таямніцы былі вельмі цяжкімі. Гульня ў хованкі ўсё больш адцягвала ад трэніровак і ўплывала на стаўленне да каманды. “У пэўныя дні я баяўся ісці ў басейн, бо непакоіўся, што раскрыецца мая сэксуальная арыентацыя. Я з’яўляўся пазней і раней сыходзіў з сумесных мерапрыемстваў і трэніровак”. Часам я нават запытваўся ў сябе, навошта я ўвогуле плаваю. Кожны дзень падаваўся пагрозаю, а не шансам”.\n“Гэтакая ментальнасць не была здаровай і ў звязцы з неабходнасцю кваліфікавацца на алімпійскія гульні падавалася ўжо невыноснай”, — кажа спартсмен. У рэшце рэшт у адзін звычайны дзень у душавым пакоі яго прарвала. Ён вырашыў “больш не ісці шляхам выгарання, а ўзяць кантроль над сваім лёсам ва ўласныя рукі і зрабіць камінг-аўт”.\nЁн спадзяваўся пазбегнуць сцэн і знайшоў нагоду для ненавязлівага камінг-аўта, калі пайшла размова пра стасункі. “Я нібыта між іншым сказаў, што я яшчэ ніколі не дамаўляўся на сустрэчу з ніводным мужчынам і маю нейкі страх перад гэтым. Што я, верагодна, мог бы атрымаць нервовы зрыў і зруйнаваць стасункі”, — кажа Тормаер.\n“Там мае сябры сказалі мне, без нейкіх там ацэнак ці знакаў запалоханасці, што я, верагодна, свабодна пачуваўся б на такім спатканні, калі б я проста адчуваў сябе спакойна. Ведаць, што ў мяне такія проста высакародныя сябры па камандзе, якія мяне так падтрымліваюць незалежна ад маёй сэксуальнай арыентацыі, было для мяне адным з самых лепшых адчуванняў на свеце”.\nПасля гэтага ў яго з’явілася адчуванне, што з яго плеч зваліўся велізарны цяжар. “Я ішоў у басейн з узнятай галавою і ўсміхаўся”. Цяпер ён нарэшце мог цалкам сканцэнтравацца на трэніроўцы. “Мае трэніроўкі палепшыліся, я стаў мацнейшы і мая тэхніка стала больш адточанай”, у той час як і стасункі з калегамі па камандзе сталі больш моцнымі. Разам з яшчэ шасцю з іх ён кваліфікаваўся на гульні, на якіх ён у фінале заняў сёмае месца ў заплыве вольным стылем.\nПотым на спаборніцтвах паследавалі першыя медалі, цяпер ён задумваецца пра кваліфікацыю на Летнія Алімпійскія гульні ў Токіа. У інстаграме ён ужо падае сябе як гей і ангажуецца ў OneTeam у складзе Team Canada — гэта каманда, якая прыцягвае ў спорт ЛГБТІ+-людзей, — “таму што я магу падзяліцца сваім досведам і сваёй гісторыяй і паслаць знак, што быць геям – гэта ў парадку. Жыццё нашмат лепшае, калі ты сябе ўспрымаеш такім, які ты ёсць”.\nМетки:геи, геи в спорте, Гей, каминг-аут спорт, Мировые новости, мужчины


1. Арына Сабаленка страціла адну пазіцыю ў абноўленым рэйтынгу Жаночай тэніснай асацыяцыі. Перад стартам на Аustrаlіаn Ореn яна была 12-й, а цяпер займае 13-е месца. Экс-першая ракетка планеты Вікторыя Азаранка знаходзіцца на 53-й пазіцыі, Аляксандра Сасновіч займае 113-е месца, Вольга Гаварцова на 187-м радку. Нагадаем, на гэтым тыдні беларускія тэнісісткі ў складзе нацыянальнай зборнай правядуць стартавы матч Кубка Федэрацыі ў гасцях у каманды Нідэрландаў.\nРэйтынг WTА ўзначальвае аўстралійка Эшлі Барці, на другой пазіцыі румынка Сімона Халеп, замыкае першую тройку чэшская тэнісістка Караліна Плішкава.\nУ мужчын на першую пазіцыю вярнуўся трыумфатар Аustrаlіаn Ореn серб Новак Джокавіч, другім ідзе іспанец Рафаэль Надаль, трэцяе месца ў швейцарца Роджэра Федэрэра. Найлепшы з беларусаў, Ягор Герасімаў, знаходзіцца на 90-м радку рэйтынгу, Ілля Івашка займае 152-е месца.\n2. Беларускія лёгкаатлеты выступілі адразу на некалькіх еўрапейскіх турнірах. Два сярэбраныя медалі яны заваявалі на міжнародным турніры Mееtіng d'аthlеtіsmе Mоndеvіllе, які прайшоў у французскім Мондэвіле. Віталь Парахонька ў вырашальным забегу на 60 м з бар'ерамі фінішаваў другім з вынікам 7,79 сек., а Крысціна Ціманоўская ў забегу на 60 м стала сярэбраным прызёрам спаборніцтваў, пераадолеўшы дыстанцыю за 7,23 сек. У прэс-службе Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі адзначылі, што дадзены час для Крысціны — найлепшы, які калі-небудзь паказвала беларуска на замежных спаборніцтвах. Таксама гэты вынік з'яўляецца найлепшым сярод еўрапейскіх спартсменак у гэтым зімовым сезоне.\nТым часам бар'ерыстка Аліна Талай заняла другое месца на міжнародным турніры па лёгкай атлетыцы Mееtіng dе Раrіs. У фінальным забегу яна пераадолела 60 м з бар'ерамі за 7,97 сек. Беларуска паказала найлепшы вынік сярод еўрапейскіх спартсменак у гэтым зімовым сезоне.\nСкакуха ў даўжыню Анастасія Мірончык-Іванова выйграла міжнародны турнір VІАСTІV RасеАrts, які прайшоў у нямецкім Бохуме. Анастасія паказала ў сваёй найлепшай спробе вынік у 6,71 м.\n3. Зборная Беларусі па міні-футболе пацярпела тры паражэнні ў элітным раўндзе кваліфікацыі чэмпіянату свету ў партугальскім Павоа-дэ-Варзім. У матчы 3-га тура групы А беларусы саступілі камандзе Фінляндыі з лікам 2:4, а да гэтага прайгралі партугальцам (1:2) і італьянцам (3:5). Такім чынам, беларуская каманда заняла апошняе месца і не трапіла ў фінальную стадыю чэмпіянату свету.\nПераможцы чатырох груп элітнага раўнда атрымліваюць прамыя пуцёўкі ў фінальную стадыю ЧС-2020, а каманды, якія занялі другія месцы, правядуць у красавіку стыкавыя паядынкі яшчэ за два пропускі.\nФінальная частка сусветнага першынства з удзелам 24 найлепшых каманд планеты пройдзе з 12 верасня па 4 кастрычніка ў Літве.\n4. У мінскім футбольным манежы стартаваў першы турнір памяці вядомага беларускага футбаліста Валянціна Белькевіча. У ім выступаюць восем юнацкіх камандаў (U-16), усе матчы турніру пройдуць у футбольных манежах Мінска, Брэста, Гродна і Гомеля. Завяршыцца розыгрыш 21 сакавіка.\nНагадаем, Валянцін Бялькевіч з'яўляецца адным з самых яркіх гульцоў у суверэннай гісторыі беларускага футбола. У сваёй прафесійнай кар'еры ён гуляў за роднае мінскае «Дынама» (у складзе якога стаў пяціразовым чэмпіёнам Беларусі) і кіеўскага «Дынама» (дзе заваяваў восем тытулаў чэмпіёна Украіны і гуляў у паўфінале Лігі чэмпіёнаў). У складзе нацыянальнай зборнай Беларусі правёў 56 матчаў, забіўшы 10 мячоў.\nЗагаловак у газеце: За рысай дзясяткі\n27795 Разам за Беларусь!


Прыдарожныя кафэ, паркінгі і запраўкі ў Faaborg Truckfly by Michelin\nУсе спецыялісты ў Faaborg\nЗнаходзьце ўсе аб'екты прыдарожнай інфраструктуры ў Faaborg, у рэгіёне Faaborg Midtfyn. Truckfly збірае звесткі пра лепшыя рэстараны і паркінгі горада Faaborg, якія абслугоўваюць кіроўцаў падчас іх паездкі праз Faaborg Midtfyn. Вы таксама знойдзеце ўсе запраўкі ў Faaborg, мыйні, транспартныя кампаніі, а таксама кропкі дастаўкі.\nНезалежна ад таго, шукаеце вы, дзе падсілкавацца, заправіць поўны бык ці адпачыць, праграма для кіроўцаў Truckfly будзе вашым спадарожнікам у Faaborg і дапаможа вам знайсці лепшыя прадпрыемствы!\nШукаеце, дзе адпачыць ці прыпаркаваць ваш грузавік у Faaborg? Truckfly мае звесткі пра ўсе паркінгі для велікагрузных аўтамабіляў у Faaborg у рэгіёне Faaborg Midtfyn, што дазваляе палегчыць працу кіроўцаў. На картках разных паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў вы знойдзеце ўсе звесткі, неабходныя, каб туды патрапіць: час працы, адрас, нумар тэлефона і адрас электроннай пошты.\nПаглядзіце адзнакі і каментарыі, што пакінулі карыстальнікі Truckfly, якія раней наведвалі 5 паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў у Faaborg.\nParking Faaborg, Dk-Faaborg Odensevej\nParking Faaborg, Dk-Faaborg Reventlowsvej\nParking Faaborg, Dk-Faaborg Svendborgvej\nВам трэба заправіць поўны бак у Faaborg у рэгіёне Faaborg Midtfyn? Truckfly.com мае звесткі пра 1 паліўных станцый, прыстасаваных для абслугоўвання велікагрузных аўтамабіляў і кіроўцаў у Faaborg, а таксама звесткі, дзякуючы якім вы даведаецеся, як туды патрапіць: адрас, нумар тэлефона, адрас электроннай пошты і час працы.\nБез цяжкасцей знаходзьце лепшыя паліўныя станцыя кампаній Total, Eni, BP, Shell і іншых кампаній у Faaborg, глядзіце адзнакі і каментарыі, пакінутыя членамі супольнасці Truckfly, і атрымлівайце асалоду ад спакойнай паездкі.\nStatoil 1-2-3 Fåborg


Малу́ша (да 944 — 1000) — ключніца кіеўскай княгіні Вольгі і канкубіна яе сына, кіеўскага князя Святаслава Ігаравіча.\n«Дабрыня Мікіціч» (1895, Андрэй Рабушкін, ілюстрацыя да кнігі «Рускія былінныя волаты»)\nне раней за 940 і не пазней за 944\nПаводле летапісаў, дачка Малка Любячаніна і сястра Дабрыні. Ключніца кіеўскай княгіні Вольгі. У 960 годзе, з прычыны сувязі Малушы са Святаславам, княгіня Вольга саслала яе ў Будуціна (месца пэўна не лакалізавана), дзе нарадзіўся Уладзімір Святаславіч. Скандынаўскія сагі апісваюць маці Уладзіміра як прарочыцу, якая жыла 100 гадоў і яе перыядычна прывозілі да двара, каб прадказваць будучыню.\nЛетапісы не кажуць пра паходжанне Малка, таму ёсць розныя гіпотэзы пра гэта. Археолаг Дзмітрый Празароўскі думаў, што Малк тоесны драўлянскаму князю Малу, які атрымаў мянушку Любячанін ад горада Любеча, куды, напэўна, быў сасланы пасля разгрому драўлян княгіняй Вольгай. Аляксей Шахматаў лічыў яе дачкой Мсцішы Свенельдавіча, сына ваяводы Свенельда, яе скандынаўскім імем Мальфрыда, а імя бацькі змененым на Малка Любячаніна праз палітычныя прычыны. Іншы расійскі гісторык Дзмітрый Ілавайскі думаў, што імя Мальфрыда было анямечаным варыянтам Малушы. Украінскі гісторык Міхаіл Грушэўскі крытыкаваў абедзве версіі.\nЦяпер лічыцца, што Малуша была дачкой драўлянскага князя Мала.\nПамерлую ў 1000 годзе Мальфрыду адны даследчыкі лічаць маці Уладзіміра, т.б. Малушай, другія — адной з жонак, трэція — простай сваячкай, бо памерла яна ў адзін год з Рагнедай і гэта згадана летапісам, т.б. статус абедзвюх прыкладна роўны.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Малуша&oldid=4129594"\nАпошнія змены 26 мая 2022 а 13:58\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:58, 26 мая 2022.


Пашкоджаная калашына даражэй. Хлопца ўзялі пад варту, дома засталіся дзіця і | Новы Час\n18 верасня, на трэці дзень судовага разгляду ў Маладзечанскім судзе крымінальнай справы па ч. 2 арт. 363 Крымінальнага кодэкса (супраціў супрацоўніку органаў унутраных спраў, спалучаным з ужываннем гвалту) была змененая мера стрымання аднаму з абвінавачаных — Паўлу Пяскову — з хатняга арышту на заключэнне пад варту, паведамляе "Вясна".\nТакое рашэнне было ініцыяванае начальнікам Маладзечанскага РАУС праз дзяржабвінаваўцу па прычыне таго, што нібыта Пяскоў збіраецца з'ехаць за межы тэрыторыі Беларусі. Паўла Пяскова затрымалі прама ў зале суда.\nДзяржаўны абвінаваўца Габруковіч пасля допыту ў судзе ўсіх сведак па гэтай справе раптоўна зачытаў ліст начальніка Маладзечанскага РАУС Вадзім Прыгара, што маецца аператыўная інфармацыя аб тым, што Павел Пяскоў збіраецца з'ехаць за межы тэрыторыі Рэспублікі Беларусь. Суддзя Вікторыя Паляшчук прыняла рашэнне змяніць меру стрымання з хатняга арышту на заключэнне пад варту. За 10 хвілін да абвяшчэння рашэння суда пад будынак суда прыехаў аўтазак. Супрацоўнікі міліцыі затрымалі Паўла Пяскова прама ў зале суда. Верагодна, Паўла змесцяць у ізалятар часовага ўтрымання Маладзечанскага РАУС.\nЗатрыманне Паўла Пяскова ў зале суда\nЯк перадае з залы суда праваабаронца "Вясны" Аляксей Лойка, у Паўла Пяскова на ўтрыманні знаходзіцца дзіця 6 гадоў, таксама ён ажыццяўляе дагляд за бабуляй з інваліднасцю першай групы.\nНагадаем, 16 верасня суд Маладзечанскага раёна пачаў разгляд крымінальнай справы ў дачыненні да Паўла Пяскова і Уладзіслава Еўсцягнеева, удзельнікаў акцыі салідарнасці 19 чэрвеня, на якой маладзечанцы адбілі ў сілавікоў затрыманага. Кадры патасоўкі каля міліцэйскага мікрааўтобуса выклікалі вялікі рэзананс, бо адным з відэа бачна, што ў нейкі момант у руках аднаго з АМАПаўцаў апынуўся пісталет.


Сёння ў перадачы пачуеце: у Менску адзначылі дзесяцігоддзе інтэрнэт-бібліятэкі «Камунікат»; у Лідзе адкрыўся літаратурны музей; а таксама рэцэнзію на зборнік паэзіі Наталлі Кучмель «Імгненні». // Інтэрнэт-бібліятэка Камунікат.орг, якая робіцца высілкамі беларусаў Беласточыны адзначыла сваё 10-годдзе імпрэзай у Менску. Святкаванне адбылося ў галерэі “У кароткае” пры поўнай залі, гасцей чакалі не толькі выступы музыкаў і літаратараў, але ... More »\nСёння ў перадачы пачуеце: выйшаў новы, 5-6, нумар інтэрнэт-часопіса перакладной літаратуры «ПрайдзіСвет»; у Лідзе прэзетавалі дзве новы якнігі мясцовых аўтараў; а таксама рэзензію на зборнік прозы Вінцэся Мудрова «Жанчыны ля басейну». // У сеціве з'явіўся новы, 5-6, нумар інтэрнэт-часопіса перакладной літаратуры «ПрайдзіСвет». Нумар мае назву «Выкраданне Еўропы», у ім на прыкладах твораў сусветнай класікі і сучасных пісьменнікаў разгляд... More »\nСёння ў перадачы пачуеце: Валянцін Акудовіч правёў майстар-клас на літаратурным аб'яднанні «Вобла»; выйшаў друг нумар літаратурнага часопіса «Верасень»; а таксама рэцэнзію на зборнік вершаў Юрася Пацюпы «Ноч». // 20 верасня ў менскай галерэі «Падземка» адбылося чарговае паседжанне літаратурнага аб'яданне «Вобла», якое працуе пры выдавецтве «Галіяфы». Незвычайнасць гэтага паседжання палягала ў тым, што майстар-клас для маладых літаратара... More »\nСёння ў перадачы пачуеце: раман Курта Вонегута «Бойня №5» прэзентавалі ў Мінску; выйшаў новы нумар часопіса «Дзеяслоў»; а таксама рэцэнзію на зборнік паэзіі Леаніда Галубовіча «Таемнасць агню». // Героі рамана Курта Вонегута “Бойня №5” загаварылі па-беларуску. У Мінску прайшла прэзентацыя беларускага выдання твора славутага амерыканскага пісьменніка, на якой пабываў Сяргей Будкін. Перакладчык Вонегута – Павал Касцюкевіч распачаў імпрэзу... More »\nСёння ў перадачы пачуеце: у Менску адкрылася кнігарня выдавецтва «Галіяфы»; выйшла чарговая кніга прозы беларускага празаіка з Падляшша Міхася Андрасюка; а таксама рэцэнзію на кнігу Франца Сіўко «Удог». // У Менску ў верасні адкрылася яшчэ адна кнігарня – у сталічнай галерэі «Падземка». У Дзень ведаў прыватнае менскае выдавецтва «Галіяфы» наладзілі яе прэзентацыю. Дырэктар выдавецтва Зміцер Вішнёў паведаміў, што самы шырокі асартымент в... More »\nСёння ў перадачы пачуеце: выдавецтва «Галіяфы» выдае кнігу зняволенага Міхася Башуры; у верасні пачынаецца новы сезон у паэтычнага тэатра АРТ-С; а таксама рэцэнзію на кнігу Ігара Сідарука «Квадратная варона». // Сябры актывіства грамадскай кампаніі «Гавары праўду» Міхася Башуры, які па-ранейшаму ўтрымліваецца ў Жодзінскім следчым ізалятары, вырашылі падрымаць зняволенага паэта і выдаць яго кнігу. Зборнік будзе называцца «Думкі – гэта не... More »\nУ перадачы пачуеце: выдаветва «Мастацкая літаратура» у сітуацыі выжавання; Пятро Васючэнка і Лявон Баршчэўскі працуюць над слоўнікамі; а таксама рэцэнзію на кнігу Юрыя Гуменюка «Рытуал». More »\nУ перадачы пачуеце: п'есу Сяргея Кавалёва паставілі ў Славакіі; Віталь Воранаў удзельнічаў у стварэнні коміксаў да юбілея Грунвальда; а таксама рэцэнзію на кнігу Алены Бравы «Каменданцкі час для ластавак». More »\nУ перадачы пачуеце: у Зэльве адбыліся ўрычыстасці да 100-годдзя Ларысы Геніюш; Уладзімір Арлоў з сябрамі збіраецца ў вандроўку на выспу; а таксама рэцэнзію на кнігу «Паэты-цары» Лявона Вашко. More »\nУ перадачы пачуеце: выйшаў самы поўны збор твораў Ларысы Геніюш; у Менску адбыўся пленэр Язэпа Драздовіча; а таксама рэцэнзію на кнігі Галіны Булыкі «Сінтэз». More »\nFirst Previous                                                                                Next Last


Мір праз турызм: узор для Германіі пасля 25 гадоў аб'яднання\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » навіны » Мір праз турызм: узор для Германіі пасля 25 гадоў аб'яднання\nКастрычнік 3, 2015\nУ турыстаў, наведвальнікаў і мясцовых жыхароў Германіі дзень інтэнсіўнага свята надыходзіць сёння, у суботу, 3 кастрычніка.\nКалі б я хацеў пабываць дзе-небудзь у гэтыя выхадныя, гэта была б Германія. Гэта словы многіх немцаў, якія жывуць і працуюць за мяжой. Германія стала гасціннай краінай імігрантаў і надзея для многіх.\nАдкрытасць, памяркоўнасць і мір праз турызм - гэта ўзор для Германіі. У гэтыя дні краіну наведваюць турысты з усяго свету, і немцы застаюцца адным з найбуйнейшых рынкаў з'езду.\nУжо 25 гадоў, як Германская Дэмакратычная Рэспубліка далучылася да Федэратыўнай Рэспублікі Германія. Гэты дзень адзначае нядаўнюю гісторыю ў сённяшняй ганарлівай Германіі.\nТое, што адбылося 25 гадоў таму ў Берліне, прымушае кожнага немца ва ўсім свеце ганарыцца.\nНа сёння запланаваны ўрачыстасці па ўсёй краіне. Франкфурт займае цэнтральнае месца ў грамадскіх мерапрыемствах гэтага года, а Дзень нямецкага адзінства таксама адзначаецца па ўсім свеце.\nУ гэтым годзе Германія адзначае 25-годдзе ўз'яднання Германіі публічным святкаваннем у Франкфурце. Канцлер Ангела Меркель і прэзідэнт Ёахім Гаўк сярод тых, хто павінен прысутнічаць.\nПачынаючы з 1990 года, горад быў абраны публічным выразам Дня германскага адзінства, які адзначаецца 3 кастрычніка.\nПрэзідэнт Бундэсбанка Енс Вайдман адкрыў прэзентацыю аб валютным саюзе і адзначыў: "Выстава таксама нагадвае нам, што Франкфурт быў адпраўной кропкай для велізарнага кроку на шляху да адзінства Германіі". Выстава з'яўляецца часткай "FRANKFURTinsights - 1,000 цудаў Франкфурта". У горадзе, дзе пражывае Еўрапейскі цэнтральны банк, у выхадныя праводзіцца шэраг мерапрыемстваў.\nВа ўсім свеце адбыліся мерапрыемствы і вечарыны, прысвечаныя Дню. У Саудаўскай Аравіі каралеўская сям'я выказала сваю добразычлівасць праз Twitter:\nУ Пакістане пасол Германіі Іна Лепель спыталі пра ўрокі для Паўднёвай Азіі з нямецкага вопыту: «Рэгіянальнае супрацоўніцтва і інтэграцыя - гэта не гульня з нулявой сумай, а гульня, якую можа атрымаць кожны. У Еўропе мы пачыналі павольна, а потым прыйшлі добрыя вынікі », - сказала яна газеце Express Tribune. Пакістанскі нацыянальны паэт Алама Ікбал, які атрымаў адукацыю ў Германіі, быў "першым звяном паміж нашымі дзвюма краінамі, ён вучыўся ў Гейдэльбергу і атрымаў ступень доктара навук у Мюнхене", дадаў пасол.\nІншыя ўрачыстасці набываюць больш культурную тэму - напрыклад, у Стрэтфардзе, Манчэстэр, Вялікабрытанія:\nКрок да аб'яднання паміж Усходняй і Заходняй Германіяй пачаўся аднойчы ноччу лістапада 1989 г., калі грамадзянам Германіі (ГДР) было сказана, што яны могуць ехаць у Заходні Берлін без афіцыйных праязных. Праз некалькі дзён канцлер Заходняй Германіі Гельмут Коль абвясціў свой план у дзесяць пунктаў "Пераадоленне падзелу Германіі і Еўропы".\nВыбары ў ГДР у сакавіку 1990 г. прывялі да ўлады ўсходненямецкую партыю Хрысціянска-дэмакратычнага саюза (ХДС) Коля, і дзве дзяржавы пачалі абмяркоўваць эканамічны і валютны саюз. З нагоды знешняй палітыкі і палітыкі бяспекі праводзіліся кансультацыі з ЗША, Савецкім Саюзам, Вялікабрытаніяй і Францыяй.\nДа ліпеня германская марка замяніла Остмарк, быў дасягнуты эканамічны саюз і быў складзены другі дагавор - аб уз'яднанні Германіі. У жніўні 1990 г. была ўзгоднена дата 3 кастрычніка для афіцыйнага ўз'яднання Германіі, сталіцай якой быў Берлін.\nШто далей у свеце. Паўночная Карэя далучаецца да Поўдня?\nСпіс месцаў, якія зноў адкрываюцца ў Бангкоку з-за ...\nГатэль Mohonk Mountain House у Нью-Ёрку: прэзідэнцкі ...\nFour Seasons Hotels and Resorts павялічвае найм у 2021 годзе\nSelo Group надае мясцовым супольнасцям новыя ...\nЧэхія вітае амерыканскіх падарожнікаў\nЭфіёп лідзіруе ў Афрыцы па пасажырскіх і грузавых перавозках ...\nЯк нарвежская авіякампанія Widerøe вытрымлівае велізарны COVID-19 ...\nЗ аднаўленнем турызму для Афрыкі, Саудаўская Аравія ...\nІндыйскі турызм удзячны ўраду за дапамогу ...\nRoyal Caribbean Group назвала новага кіраўніка экалагічнай ...\nКраіны, якія не ўваходзяць у ЕС, далучаюцца да рашэння ЕС забараніць беларускія ...\nГлабальная ўстойлівасць да турызму і кіраванне крызісамі ...


Гомель: пакажы дзёньнік — і едзь бясплатна\n14 сьнежань 2010, 21:36\nКаля 46 тысяч гомельскіх школьнікаў ад сёньня могуць езьдзіць бясплатна ў гарадзкіх тралейбусах і аўтобусах. Пропуск — школьны дзёньнік. Калі яго няма — даведка са школы. Можна і наадварот.\nУ аддзеле адукацыі гарвыканкаму паведамілі, што даслалі ў агульнаадукацыйныя ўстановы гораду тэлефанаграмы з патрабаваньнем выдаваць дзятве даведкі, што яны навучаюцца ў той ці іншай школе альбо гімназіі.\nВуснае распараджэньне наконт бясплатнага праезду ў першы дзень датэрміновага галасаваньня зрабіў старшыня гарвыканкаму Віктар Піліпец.\nУ аддзеле транспарту і камунікацый гарвыканкаму тлумачаць журналістам, што адпаведнае рашэньне будзе тады, калі зьявіцца ўказ прэзыдэнта, якога нібыта чакаюць у бліжэйшыя дні.\nУ Менску бясплатны праезд школьнікам быў дазволены 7 сьнежня — на другі дзень Усебеларускага народнага сходу.\nУ сваю чаргу гомельскі праваабаронца, бацька траіх непаўналетніх сыноў Леанід Судаленка зьвярнуўся 9 сьнежня з прапановай да дырэктараў прадпрыемства «Гарэлектратранспарт», аўтобусных паркаў № 1 і № 6 тэрмінова забясьпечыць бясплатны праезд усіх школьнікаў Гомелю.\nПраваабаронца згледзеў дыскрымінацыю гомельскіх школьнікаў па прыкмеце месца пражываньня, паколькі да сёньняшняга дня дзеці ў Гомелі ў поўным аб’ёме плацілі ў аўтобусах і тралейбусах за праезд у школу й назад.\nСпадар Судаленка лічыць, што дазволу на бясплатны праезд дзяцей ня столькі паспрыялі ягоныя лісты ў транспартныя арганізацыі, колькі спробы задобрыць бацькоў школьнікаў перад прэзыдэнцкімі выбарамі.


Catholic.by - Гамілія на ІІ Нядзелю пасля Нараджэння Пана (5 студзеня)\nГамілія на ІІ Нядзелю пасля Нараджэння Пана (5 студзеня)\nДарагія браты і сёстры! Жыццё веруючага хрысціяніна – гэта своеасаблівая гісторыя супрацоўніцтва слабога, грэшнага чалавека з Божай мудрасцю. Зрэшты, аб гэтым сёння выдатна распавядае літургія слова.\nКожны з нас, прыходзячы на гэты свет, атрымоўвае ад Бога шматлікія дары. Дары, таленты, заданні… Некаторыя з іх можна заўважыць амаль адразу, некаторыя бачныя крыху пазней, а яшчэ іншыя мы заўважым толькі тады, калі іх развіваем, у пакоры і цярплівасці. Тады гэтыя таленты з цягам часу памнажаюцца, даюць плён. Самае важнае - гэта не паддацца ляноце, якая нішчыць Божыя дары.\nСамым асноўным, базавым дарам з’яўляецца само жыццё. Жыццё нам дадзена Богам, каб мы яго пражылі адзін раз і пры гэтым каб адчулі нашу чалавечую годнасць, умелі выйсці насустрач з дапамогаю нашым бліжнім. Адным словам, каб мы свайго жыцця не змарнавалі. І дзеля гэтага ў нашым жыцці патрэбны яшчэ адзін дар, які мы атрымоўваем, вучымся і развіваем яго ў сабе. І гэта дар мудрасці.\nПамятаеце ў Старым Запавеце Саламона, сына Давіда, які не прасіў ні грошай, ні славы, але прасіў Божай мудрасці. Дзякуючы якой ён заслужыў павагу як самы знакаміты тагачасны чалавек і манарх Усходу. Значыць, мудрасць не толькі робіць чалавека славутым, але перадусім гарманічна ўкладае яго жыццё.\nДзякуючы мудрасці веруючы чалавек здольны разважліва крочыць па дарозе свайго жыцця, бо дар мудрасці адкрывае нас на Бога і іншага чалавека. Дазваляе выйсці па-за межы свайго “я”. Мудрасць – гэта ўменне дзяліцца сабою, сваёй асобаю. Вось паглядзіце, у мудрасці Бог дзеліцца з намі сабою.\nВельмі прыгожа аб дары мудрасці сёння апавядае першае чытанне: “Пахвала мудрасці — у ёй самой,і праслаўлена будзе яна сярод свайго народа…”\nКалі ўважліва прыгледзецца да гэтага чытання, то ў апісанні мудрасці можам заўважыць адну рэч: што яна, у гэтым пачутым сёння намі фрагменце, малюецца як асоба, ёй прыпісваюцца асабовыя рысы: “На сходзе Найвышэйшага яна адкрые вусны свае… спрадвеку, з самага пачатку Ён стварыў мяне, і ніколі я не перастану існаваць”. І г.д.\nТут мы можам правесці паралель паміж першым чытаннем і Евангеллем, якое кажа пра Слова, што прыйшло на свет, каб яго збавіць. Гэтае Слова атаясамляецца з мудрасцю, і не памылюся, калі скажу: “На пачатку была Мудрасць,і Мудрасць была ў Бога, і Богам было Мудрасць”.\nТакім чынам, першае чытанне з кнігі Мудрасці Сіраха абвяшчае нам праўду пра Езуса Хрыста, які прыходзіць у свет да сваіх. Слова сталася целам і пасялілася між намі, каб мы маглі ўбачыць славу Ягоную. Бо дзякуючы Слову, якое нарадзілася, як піша св. апостал Павел, Айцец славы даў вам духа мудрасці і прасвятліў вочы сэрца вашага.\nУмілаваныя! Бог здольны заўважыць прыгажосць і дабро кожнага чалавека, нават тады, калі мы самі гэта заўважыць не здольны. Бо менавіта ў чалавеку Бог пакінуў свой вобраз і падабенства, таму кожны чалавек мае годнасць, якую асаблівым чынам падкрэсліў Езус Хрыстус, Божы Сын. Ён прыняў нашу чалавечую натуру і стаўся падобным да нас ва ўсім, апроч граху. Як кажа апостал Павел у другім чытанні: праз Езуса Хрыста мы сталі ўсыноўленымі Божымі дзецьмі, якіх благаслаўляе Бог Айцец, бо выбраў нас праз Езуса яшчэ перад стварэннем свету. Мы маем у сабе гэтую Божую прыгажосць, знішчыць якую можа толькі грэх. І бывае так, што мы забываем пра гэта, або сваёй годнасці належным чынам не ўсведамляем ці застаемся абыякавымі і сляпымі, не можам яе ўбачыць.\nМудрасць – гэта той дар, які нам дазваляе ўбачыць не толькі нейкі фрагмент нас саміх або нашага жыцця, але дзякуючы ёй мы можам бачыць сябе і бліжніх цалкам, у святле праўды, якую адкрывае Езус Хрыстус, даўца мудрасці. Усе мы без выключэння пакліканы да святасці, да таго, каб быць “беззаганнымі” перад Божым абліччам. Дар мудрасці, прыняты намі, адкрывае нас на святло праўды, у якім мы можам убачыць “надзею нашага паклікання”. Паклікання жыццёвага, якое цесна злучана з нашай вераю ў Божае Слова, ў Езуса Хрыста, які ёсць Божай Мудрасцю і Моцай.\nДарагія! Сам Бог перамагае нашу боязь перад уласнай цемрай і безнадзейнасцю. Езус сёння кажа нам, што паколькі ніякая цемра Яго не агарнула, то і нас, веруючых у Яго, не агарне, бо з паўнаты Ягонай мы ўсе прынялі ласку называцца і быць Божымі дзецьмі. Амэн.


МПЗ: Самы вялікі падаходны падатак за 2019 год для фізасобы склаў Br10,6 млн | zviazda.by\nМПЗ: Самы вялікі падаходны падатак за 2019 год для фізасобы склаў Br10,6 млн\nСамы вялікі прад’яўлены падаходны падатак у Беларусі за 2019 год для фізасобы склаў Br10,6 млн, паведаміла намеснік міністра па падатках і зборах Святлана Шаўчэнка, піша БЕЛТА.\n«У бягучым годзе падалі падатковыя дэкларацыі па падаходным падатку больш за 31 тыс. грамадзян. Да выплаты ім прад’яўлена звыш Br76 млн. Найбольшая сума падатку, прад’яўленая грамадзяніну, — Br10,6 млн. Як правіла, такія сумы атрымліваюць у якасці даходаў ад дывідэндаў», — паведаміла Святлана Шаўчэнка.\nНамеснік міністра нагадала, што ў бягучым годзе ў адпаведнасці з указам нумар 143 «Аб падтрымцы эканомікі» тэрмін прадастаўлення дэкларацый быў прадоўжаны да 30 красавіка (першапачаткова тэрмін быў да 31 сакавіка). З-за не вельмі стабільнай эпідэміялагічнай абстаноўкі была такая сітуацыя, калі шэраг грамадзян знаходзіліся за мяжой, ім трэба было прадаставіць дэкларацыю, а ўкласціся ў тэрмін яны не маглі«, — растлумачыла намеснік міністра. Больш за 2 тыс. грамадзян прадставілі дэкларацыі з 31 сакавіка да 30 красавіка ў добраахвотным парадку і былі вызвалены ад адказнасці за несвоечасовасць іх прадастаўлення.\nПаводле слоў Святланы Шаўчэнка, падатковая служба прыняла ўсе меры, каб паведаміць плацельшчыкам аб неабходнасці прадастаўлення дэкларацыі. Яна звярнула ўвагу на тое, што грамадзяне папярэдне могуць запоўніць электронную дэкларацыю. «Грамадзянін можа зайсці ў свой асабісты кабінет на сайце падатковай службы і азнаёміцца з тымі даходамі, інфармацыю аб якіх мае падатковы орган, — растлумачыла намеснік міністра. — Калі грамадзянін згодны з гэтай інфармацыяй, дэкларацыя ў электронным выглядзе паступае ў падатковы орган. У сваю чаргу падатковы орган адпраўляе паведамленне на выплату падатку, і грамадзянін у асабістым кабінеце можа выканаць свае абавязацельствы і выплаціць падатак».\nГэтую аплату прымае нават аператар паштовай сувязi\nВіцебскія народныя абраннікі у два разы панізілі памер адзінага падатку\nЗмяненні ў падаходным падатку\nЯк выяўляюць незарэгістраваных жывёл\n7547 У Гродне жыхары кватэр адмовіліся падчас капітальнага рамонту здымаць аздабленне з балконаў. На іх падалі ў суд\n4509 Ён быў прарок, ён быў рамантык. У чым прыцягальнасць асобы Уладзiмiра Караткевiча\n3196 «Лепшы цюнінг для машын — правільны пратэктар шын»\n3161 Iмплантацыя зубоў: цi ёсць падставы для страху i сумненняў?\n2450 Зімовы асартымент. Колькі каштуюць «вітаміны» на «Лебядзіным»\n2408 «Мы схiляемся да таго, што, мабыць, не трэба выбiраць дэпутатаў сельскiх Саветаў»


Чаромха — гмінная ўлада для людзей\nРазмова з войтам Чаромхаўскай гміны Юрыем Шыкулам.\n— Яшчэ ніколі ў час непасрэдных самаўрадавых выбараў не здарылася ў Гайнаўскім павеце, каб прайграў правячы войт або бурмістр. У мінулагодніх змаганнях прайгралі былы войт Вашай гміны Міхал Врублеўскі і бурмістр Кляшчэляў Аляксандр Сяліцкі. Ваша перамога на выбарах была заўважальная, бо Вы набралі прыблізна каля 200 галасоў (10%) больш, чым Ваш контркандыдат. Як думаеце, што ў галоўным вырашыла аб Вашай мінулагодняй перамозе?\n— Жыхары нашай гміны чакалі змены стылю праўлення, больш адкрытых кантактаў войта і гмінных чыноўнікаў з людзьмі. Выбарцы разлічвалі, што новы войт увядзе змены ў гэтым плане. Я — жыхар Чаромхі і штодзень бачу праблемы і патрабаванні нашых людзей, а папярэдні войт, які кіраваў гмінай з 1988 года, прыязджаў на працу з Гайнаўкі і не меў непасрэднага кантакту з людзьмі пасля працы ў гміннай установе. 22 гады працы войта Врублеўскага маглі таксама выклікаць патрэбу ўвядзення змен. Думаю, што таксама большасць жыхароў станоўча ўспрыняла маю доўгатэрміновую выбарчую праграму.\n— Кіруеце гмінай ужо звыш двух месяцаў і мелі нагоду пазнаёміцца з працай чыноўнікаў. Што хочаце памяняць у дзейнасці Вашай установы?\n— Кадравай рэвалюцыі рабіць не буду. Калі б я пачаў вызваляць працаўнікоў, давёў бы толькі да большага беспрацоўя ў гміне. Я прыглядаюся рабоце гмінных чыноўнікаў і разважаю выслаць некаторых на (...)


Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі | mediakritika.by\nЯк зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі\n02.09.2012 Точка зрения\n“Макей падтрымаў іранскую ядзерную праграму” — стрэліў загалоўкам сайт радыё “Свабода”. Загаловак трохі правакатыўны, але, як падаецца, у межах этыкі. Бо беларускі прадстаўнік сапраўды галасаваў за выніковую дэкларацыю саміту Руху недалучэння ў Тэгеране, у якой гаворыцца аб праве Ірана развіваць атамную энергетыку.\nТакім чынам, за кошт крэатыўнага загалоўка банальная інфа пра нецікавае ў прынцыпе мерапрыемства зайграла. Моцны загаловак і ў газеце вялікая рэч, ну а ўжо ў Сеціве — увогуле як бікфордаў шнур. Чырк! — успышка чытацкага інтарэсу — і публікацыя выбухае інфармацыйнай бомбай. А з вялым, шэрым загалоўкам і добры тэкст можа застацца рэччу ў сабе.\nБалансуе на этычнай мяжы, аднак, бадай, таксама не перасягае яе (дарэчы, а як вы мяркуеце?) загаловак “Хартыі”:\nЯрмошына канчаткова адмовіла Мілінкевічу\nУвогуле ж што да загалоўкаў у Байнеце, то муляюць вока дзве крайнасці. Або дубовасць і канцыляршчына, або свавольства за мяжой фолу. Вось вам прыклад з Euramost.org:\nВиктор Корнеенко: Подобные случаи показывает соответствие решений ЦИК и закону, и здравому смыслу\nЯкія выпадкі? Адпавядаюць рашэнні ЦВК здароваму сэнсу ці зусім наадварот? Суцэльны рэбус, прычым непісьменны. І прэтэнзіі тут не да Карняенкі, а да таго, хто прыдумваў загаловак. Гэта той выпадак, калі на форумах пытаюцца: ты хоць сам зразумеў, што напісаў?\nА вось партал UDF.by імкнецца крэатывіць. Аднак хранічна пакутуе на стварэнне псеўдасенсацый за кошт інтрыгоўных загалоўкаў без геаграфіі. Каб падумалі, што нейкая надзвычайшчына здарылася ў Беларусі, хаця насамрэч гэта адбылося ў чорта на рагах. Напрыклад: Затонуло прогулочное судно: судьба 37 человек не известна\nУ некага пэўна ж ёкне сэрца: а раптам гаворка ідзе пра катастрофу на Свіслачы ў раёне парка Горкага?\nАле вось вам расшыфроўка: “Шпацырнае судна, што ішло з вострава Пхукет на астравы Пхі-Пхі ў Таіландзе з 37 турыстамі, двума гідамі і двума членамі экіпажа на борце, перакулілася на высокай хвалі і патанула, усіх пасажыраў і членаў экіпажа пашэнціла ўратаваць, паведамляе ў панядзелак інтэрнэт-версія англамоўнай газеты Phuket News”.\nЯк бачым, загаловак двойчы некарэктны. Па-першае, не згадваецца месца здарэння, а па-другое, лёс пасажыраў на момант публікацыі ўжо вядомы: дзякуй богу, усе жывыя.\nДарэчы, гэты тэкст — перадрук з РІА “Навіны”. Вядомае расійскае агенцтва геаграфіяй ды лёсам пасажыраў у загалоўку не спекулявала, але таксама дало маху: Прогулочное судно с 37 туристами на борту затонуло у острова Пхукет\nФраза пабудавана так, нібыта турысты пайшлі на дно разам з пасудзінай! Але гэта ўжо праблемы расійскага агенцтва, мы ж вернемся да хібаў Байнэту.\nКаб не падумалі, што я дарэмна прысцябаўся да ўвогуле цікавага і дынамічнага рэсурсу UDF.by, вось вам яшчэ прыклады загалоўкаў-псеўдасенсацый за кошт абразання геаграфіі:\nБывший футболист возглавил избирательный список оппозиции (Гаворка пра Грузію і былога спартоўца Каху Каладзе.)\nУ героя Олимпиады похитили медаль (Тое здарылася ў Расіі з расійскім жа баскетбалістам.)\nВ прокуратуру поступило заявление на министра финансов (Пракуратура ў Берне прыняла заяву на міністра фінансаў зямлі Паўночны Рэйн — Вестфалія.)\nВа ўсіх гэтых выпадках стваральнікі рэсурсу парушылі элементарныя прафесійныя каноны. Расійскі эксперт Аляксандр Амзін у сваіх знакамітых “140 правілах інтэрнэт-журналіста” (якія цалкам слушныя для ўсіх пісак!) зазначае:\n- “Не інтрыгуйце, удакладняйце. Загаловак “Прэзідэнт загінуў” не мае права на жыццё ў расійскім выданні, калі гаворка ідзе пра прэзідэнта Зімбабве”\n- “Увогуле не прыносьце карэктнасць загалоўка ў ахвяру хвосткасці”.\nАле ж так хочацца адхвастаць нялюбы рэжым! І вось чытаем на “Хартыі”:\nВыбачайце, а дзе істэрыка? Праўду кажучы, здымак да тэксту прысабачаны сапраўды эмацыйны, але ён — з іншай оперы (гэта асобная праблема: ілюстрацыі “не адтуль”; пра яе спадзяюся неяк напісаць асобна).\nТак, у спічы перад журналістамі 1 верасня Аляксандр Лукашэнка згадаў аб спробах часткі апазіцыі зладзіць байкот парламенцкіх выбараў. Аднак афіцыйны кіраўнік зусім не нерваваўся, а наадварот, усім выглядам паказваў, што мышыная валтузня яго не цікавіць.\nЗгодна з Інтэрфаксам, Лукашэнка зазначыў: “Мне сёння не да гэтай апазіцыі, не да вялікай уцягнутасці ў перадвыбарчую кампанію (…) Ёсць людзі, якія гэтым займаюцца, і яны, як я бачу, гэтым паспяхова займаюцца. У мяне ёсць болей важныя пытанні, якія мусяць быць вырашаны. І калі яны будуць вырашаны, то тады апазіцыя будзе такой, якая яна ёсць”.\nЧытай: застанецца такой жа маргінальнай, ні на што не здольнай уплываць. Адчуваецца, што танальнасць хутчэй паблажліва-грэблівая, чым істэрычная. У чым лёгка канчаткова пераканацца, прагледзеўшы, напрыклад, сюжэт СТВ (там на Лукашэнку, дарэчы, гальштук слівавага колеру, а не чорны ў крапінкі, як на “Хартыі”).\nТак, можна абурацца самаўпэўненасцю кіроўнай вярхоўкі, у якой усё схоплена; можна даводзіць, што менавіта яна і маргіналізавала апазіцыю; можна казаць, што прыніжэнне апанентаў — гэта каронны піяраўскі прыём рэжыму і г.д. Але гэта быў бы ўжо іншы тэкст. Дзеля гэтага трэба ўключыць мазгі, патраціць час і стварыць нешта арыгінальнае. “Хартыя” ж палічыла за лепшае пры перадруку з Інтэрфакса проста выкінуць тую цытату, якую я прывёў вышэй.\nВось такая антырэжымная псеўдажурналістыка, калі прафесійныя нормы ставяцца ў ігнор. Тое ж можна сказаць і пра загаловак на “Белорусском партизане”: Лукашенко снова соберет в Минске российских халявщиков\nГаворка ідзе пра традыцыйны прэс-тур журналістаў суседняй краіны ў Беларусь, які мае адбыцца неўзабаве. Але ці заслужылі яго будучыя ўдзельнікі апрыёры абразлівы ярлык?\nПа-першае, яны едуць у камандзіроўку, выконваць свае прафесійныя абавязкі. Па-другое, не ўсе потым пішуць панегірыкі; знаходзяцца і такія, што не купляюцца на пацёмкінскія вёскі, робяць пастфактум не дужа прыемныя для беларускіх уладаў матэрыялы. Па-трэцяе, на такія мерапрыемствы выдаткуюцца грошы з бюджэту саюзнай дзяржавы.\nКалегі, ну чаму злётаць у Брусель за кошт Еўразвязу — гэта прагрэсіўна і маральна, а завітаць у Беларусь за кошт іншай інтэграцыйнай структуры — гэта апрыёры непрыгожы ўчынак, пагоня за дурніцай?\nБудзьма профі, наклейваць на лоб брудныя ярлыкі багата ахвотнікаў і без нас!\nP.S. Этыка — тонкая рэч. І анёлаў тут няма. Той самы мэтр інтэрнэт-журналістыкі Амзін у сваіх правілах мімаходам “хавае” прэзідэнта Зімбабве — відавочна дзеля прыгожага слоўца. Афрыканскі штрых выкарыстоўваецца як сімвал нечага далёкага, занядбанага, мала цікавага айчыннаму чытачу.\nАле ж рэч у тым, што ў Зімбабвэ, якая атрымала незалежнасць у 1980 годзе, на момант напісання гэтых радкоў ніводны дзейны прэзідэнт не паміраў. І другі па ліку, Робэрт Мугабэ, які кіруе даўжэй, чым Лукашэнка Беларуссю, з канца 1987 года, на ўсе чуткі пра сваю невылечную хваробу рэагуе ў духу: не дачакаецеся!\nМожна не любіць Мугабэ, але ж прафесійная этыка — яна і ў Афрыцы этыка.\nВыберите оценкуGive Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі 1/5Give Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі 2/5Give Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі 3/5Give Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі 4/5Give Як зрабіць сенсацыю з Пхі-Пхі 5/5


«Чапляюць уладу за што папала»: Лукашэнка паабяцаў пакараць аўтараў фэйкаў пра недаплаты медыкам\n25 траўня падчас нарады па актуальных сацыяльна-эканамічных і палітычных пытаннях кіраўнік Беларусі адрэагаваў на публікацыі ў Telegram-каналах, якія паведамілі, што медыкі не атрымалі абяцаную даплату за працу з пацыентамі хворымі на COVID-19.\n«Я заўважыў, што ў гэтак званых фэйкавых каналах, Telegram-каналах ды іншых, яны апошнім часам чапляюць уладу за што папала. Раздзьмуць могуць там скандал з нявыплатай у нейкай канкрэтнай арганізацыі – дактарам, настаўнікам і гэтак далей. Я ўчора Наталлю Іванаўну [Наталля Качанава, Старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу] папрасіў, каб яна абтэлефанавала ўсіх губернатараў і проста па-людску папярэдзіла іх: калі ёсць нейкая праблема, яе трэба вырашыць на месцы», – сказаў Лукашэнка.\nПаводле кіраўніка Беларусі, галоўная мэта Telegram-каналаў, які паведамляюць пра праблемы ў сістэме аховы здароўя – «злавіць хайп».\n«Для іх гэтыя дактары не галоўнае. Галоўнае – хайпануць. Яны на гэтым хочуць злавіць нейкі хайп. Гэта не наш шлях. Але трэба пацярпець. Мы з імі разбярэмся. Я ўчора вам казаў: прыйдзе час, мы ўсіх паставім на месца», – мяркуе Аляксандр Лукашэнка.\nТаксама Аляксандр Лукашэнка пракаментаваў пратэст бабруйскіх медыкаў, якія звярнуліся ў Адміністрацыю прэзідэнта з патрабаваннем растлумачыць, колькі грошай ім мае выплаціць дзяржава за працу з «ковіднымі» пацыентамі.\n«Ну што там гэтая бабруйская хуткая дапамога… Калі яны сапраўды працуюць і звязаныя з гэтымі эпідэмічнымі працэсамі, то трэба падтрымаць людзей. Гэта капейкі для краіны», – заявіў кіраўнік Беларусі.\nРаней міністр аховы здароўя Беларусі Уладзімір Каранік паабяцаў разгледзець скаргі медыкаў, якія мяркуюць, што ім недаплачваюць за працу ў гэтак званых «чырвоных зонах» – установах аховы здароўя, дзе лечаць хворых на COVID-19.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка каронавірус медыкі Наталля Качанава Уладзімір Каранік фэйкі


Пераказ У неаплатным даўгу на беларускай мове | Кароткі змест\nЗ тых часоў, як я пазнаў жыццё, я люблю сваю маці – простую беларускую жанчыну. Яна ўмела ўбачыць у чалавеку сумленнасць, адкрытую душу. Гэтая непісьменная жанчына жыла вялікім духоўным жыццём.\nУ кожнага з нас усе запаветныя ўспаміны звязаны з маці. Гэта яна яшчэ ў маленетве адкрыла нам прыгажосць народнай паэзіі, вялікасць бяссмертнай калыханкі. Толькі для таго, хто спазнаў глыбіню матчынай песні, адкрылася потым невычэрпная скарбніца людской душы.\nСваіх дзяцей ты вучыла любіць працу мазольных рук, шанаваць хлеб твой. Бывала, убачыўшы на зямлі кавалачак хлеба, ты падымала яго, падносіла да сваіх вуснаў. Ты цалавала дар, здабыты крывёю, потам. Ты вучыла нас шанаваць працу.\nЗмалку да сталых год я адчуваў тваю шчырасць, тваю любоў. Але ўвесь час мне рупіла думка: толькі б не астацца ў даўгу перад табою, перад сваім сумленнем.\nМой шлях асвятляе тваё сэрца, якое палае любоўю да народа.


Артур Клінаў напісаў раман пра “блядкі, пляшкі, смурод” і не толькі | naviny.by\nРаман “Шклатара” — шчыры і праўдзівы аповед пра бурапеннае жыццё самага, бадай, багемнага месца творчага Мінску...\nАся ПАПЛАЎСКАЯ, фота аўтара / 09.01.2014 / 13:39 / Культура\nПісьменнік, мастак і выдавец Артур Клінаў напісаў раман “Шклатара” — шчыры і праўдзівы аповед пра бурапеннае жыццё самага, бадай, багемнага месца творчага Мінску — галерэю “Ў”. Як прызнаўся сам аўтар, гэта рэалістычны твор, выхаплены з жыцця.\nНягледзячы на тое, што аўтар напачатку аповеда прадбачліва пазначыў стандартнае “усе героі і падзеі прыдуманыя, а супадзенні выпадковыя”, многія сталыя наведнікі галерэі сябе пазнаюць, некаторыя, мабыць, пакрыўдзяцца на пісьменніка.\nПра гэта і іншае Артур Клінаў распавёў перад аўтограф-сесіяй, што абдылася вечарам 8 студзеня — правільна! — на месцы падзей рамана, у галерэі “Ў”.\n“Не толькі блядкі, пляшкі, смурод”\nНапачатку далі слова рэдактарцы кнігі Ірыне Герасімовіч. Пакуль яна чытала ўрывак з рамана і апавядала, Артур Клінаў сціпла стаяў побач, апусціўшы галаву, час ад часу хістаў ёй і паціскаў плячыма, пагаджаючыся ці, наадварот, унутрана спрачаючыся з прамоўцай.\nРэдактарка павіншавала прысутных з тым, што ў Мінску ёсць людзі, “якія далюбліваюць галерэі”, і з тым, што ў галерэі “Ў” не толькі “блядкі, пляшкі, смурод і гэтак далей, але і цудоўныя кнігі. І сёння мы маем магчымасць бліжэй пазнаёміцца з кнігай, што выйшла тут нядаўна”.\nНайбольш каштоўным, паводле Ірыны Герасімовіч, з’яўляецца тое, што раман Клінава яскрава і дакладна перадае атмасферу гэтага месца: “У гэтым памяшканні былой шклатары, акрамя блядак, пляшак і ўсяго пералічанага, ёсць яшчэ атмасфера. І яна атрымала сваё ўвасабленне — цяпер не толькі ў градусах, але і на паперы. Калі б у галерэі не было гэтай атмасферы, не было б і раману “Шклатара”, які вельмі адэкватна і чулліва яе адлюстроўвае”.\nРэдактар зрабіла акцэнт на тым, што “Шклатара” апавядае не толькі пра галерэю, не толькі пра “угарню”, як называе аўтар кнігарню “Логвінаў”, але і “пра аднаго асобнага чалавека, які шчыра дзеліцца сваім досведам. Тут вядзецца гаворка пра каханне, сэкс, страх, нянавісць — пра ўсё тое, што не можа не чапляць кожнага з нас. Таму, на мой погляд, гэта кніга мае больш шырокае кола чытачоў, чым тыя, хто часта бывае тут”.\nКалі Ірына скончыла віншаваць прысутных і аўтара з выхадам “вельмі асабістага для яго раману”, яна прапанавала паламаць традыцыю і зрабіць аўтограф-сесію наадварот: чытачы мелі магчымасць падпісаць кнігу для аўтара. Праўда, жадаючых пакінуць свой след у “Шклатары” знайшлося няшмат: усяго тры чалавекі…\n“Я хацеў напісаць раман пра Беларусь”\nАртур Клінаў паабяцаў вялікую прэзентацыю рамана і крыху распавёў пра ўласнае бачанне твора.\n“Я хацеў напісаць раман пра Беларусь, — прызнаецца аўтар. — Пісаў так, каб ён быў праўдзівым, рэальным: з рэальнымі месцамі, людзьмі, падзеямі, у рэальным часе”.\nПісьменнік падкрэсліў, што не хацеў бы, каб яго кнігу ўспрымалі як аповед пра чырвона-зялёную ці бел-чырвона-белую Беларусь, бо ўсе мы жывем у адной краіне: “Нас усіх аб’ядноўваюць рэчы і пачуцці, агульныя для нашай краіны, усе мы плывем на адным караблі пад назовам “Беларусь”.\n“Атрымаўся раман ці не, меркаваць чытачам”, — справядліва скончыў сваю кароткую прамову Клінаў і пачаў падпісваць кнігі будучым чытачам.\nПасля таго, як кнігі былі падпісаныя, а кампліменты і віншаванні прынятыя, Артур Клінаў адказаў на пытанні Naviny.by.\n— Спадар Артур, што для вас асабіста значыць галерэя “Ў”?\n— Для мяне гэта знак таго, што Мінск нарэшце стаў горадам. Да таго, як гэтае месца з’явілася, у нас не было галерэй. Гэта нейкая анамалія: у двухмільённым мегаполісе ніводнай галерэі! А ведаеце, чаму? Таму што галерэі з’яўляюцца ў тых гарадах, дзе жывуць гараджане, а не вясковае насельніцтва, бо на вёсцы яны не патрэбныя, там іншы космас. Адразу, як з’явілася галерэя “Ў”, пачаўся актыўны працэс: гэтае месца абуджала, выяўляла тое, што доўга назапашвалася ў творчым асяродку. Гэта галерэя знакавая для мяне.\n— Ці мае галоўны герой раману рысы Артура Клінава?\n— Калі я скажу, што не, не мае, усё наадварот, гэта будзе няпраўдай, але і не атаясамліваю яго з сабой цалкам. Няхай чытач вырашае, наколькі галоўны герой спісаны з аўтара…\n— Калі выйшаў ваш перадапошні раман “Шалом”, вы гучна заяўлялі, што ён стане бестсэлерам, зладзілі цэлую рэкламную кампанію. Ці ёсць у вас спадзеў, што і “Шклатара” стане бестсэлерам?\n— Што тычыцца “Шалома”, то вы разумееце, што гэтая кампанія была PR-ходам. Мы зладзілі буфанаду, гульню, бо і герой рамана Андрэйка — персанаж гратэскны, батлейкавы. Але я мяркую, што “Шалом” стаў бестсэлерам у нейкім сэнсе. Ён быў перакладзены на замежныя мовы, выдадзены за мяжой… Але бестсэлер — гэта тое, што прадаецца, а ўсе мы ведаем, што літаратурай наш аўтар рэдка калі можа зарабіць. Ніхто з пісьменікаў даўно са сваёй творчасці не жыве. Не толькі ў Беларусі, але паўсюль так. Толькі ідыёт спадзяецца, што ён сваім творам можа нешта зарабіць. Тыя, хто сёння жыве з літаратуры — гэта, хутчэй, выключэнні.\n“Шклатара” мае больш шырокую аўдыторыю, чым “Шалом”. Бо ў тым рамане ў тэкст убудаваная пэўная гульнявая канцэпцыя. Гэта цалкам постмадэрнісцкая рэч. А “Шклатара” — твор чыстага рэалізму, у ім няма ніякіх канцэпцый, ён пра само жыццё, непрыдуманы, таму я спадзяюся, ён будзе шмат каму цікавы.\nАртур Клінаў — мастак, пісьменнік, выдавец, галоўны рэдактар часопіса pARTisan. З 2009 года працуе ў кіно (мастак фільмаў «Масакра» і Hard Reboot, рэж. А. Кудзіненка). У 2011 годзе прадстаўляў Беларусь на 54-й міжнароднай Біенале ў Венецыі. Аўтар кніг «Малая падарожная кніжка па Горадзе Сонца» (перакладзеная на нямецкую, польскую, шведскую, расейскую і венгерскую мовы), «Шалом. Ваенны раман» (перакладзеная на расейскую мову).\nТэги: белорусская литература кнігарня Ў Галерея Ў Персона: Артур Клинов Ирина Герасимович Город: Минск\nНефтяной удар России: чем он аукнется Беларуси 5218\nОтбыть ритуал. На когда Лукашенко назначит «выборы себя»? 6917\nЗеленский не против. Украина подсела на белорусскую электроэнергию 12444\nСлабая национальная идентичность — стратегическая ошибка Лукашенко 6365\nСтроят дачи и воруют бычков. Как начальники используют белорусов? 5038\nКарбалевич: власти поняли, что онлайн не конвертируется в офлайн 4678\nБеларусь рискует стать страной нищих стариков 4581\nВладимир Мацкевич. СВЕЖИЙ ВЕТЕР. О чем врут президент и оппозиция 3125\n«Ждем чуда». Родственники осужденных за коррупцию хотят дойти до Лукашенко 1625


Пікет Ціханоўскай у Гомелі сабраў рэкордную колькасць людзей\n08:52 27.07.2020 (абноўлена 08:45 27.07.2020)\nСабралася, паводле ацэнак арганізатараў і медыя, да дзесяці тысяч чалавек: некаторым прыйшлося размясціцца за межамі выдзеленай пляцоўкі.\nМІНСК, 27 ліп - Sputnik. Мітынг у падтрымку кандыдата ў прэзідэнты Беларусі Святланы Ціханоўскай напярэдадні прайшоў у Гомелі, на пікеце сабралася рэкордная колькасць людзей.\nСвятлана Ціханоўская працягвае тур па гарадах краіны: у нядзелю, 26 ліпеня, разам з Веранікай Цапкала і Марыяй Калеснікавай яна пабывала ў шэрагу гарадоў Гомельшчыны.\nУвечары прайшоў выступ непасрэдна ў абласным цэнтры - Гомелі. У чаканні кандыдата і яе каманды для жыхароў горада на пляцоўцы выступіў гурт Akute.\nМяркуючы па шматлікіх стрымах з месца падзей, на пікет выйшлі тысячы чалавек: выдзеленая пляцоўка паблізу Цэнтра інклюзіўнай культуры была запоўненая наведвальнікамі, некаторым нават давялося размясціцца на бліжэйшых вуліцах.\nНагадаем, напярэдадні перадвыбарчы пікет Ціханоўскай сабраў стадыён у Бабруйску: поле было запоўнена практычна цалкам.\nСёння сустрэчу з выбаршчыкамі ў мінскім парку Дружбы народаў правёў Андрэй Дзмітрыеў. Сяргей Чарэчань і Ганна Канапацкая вулічных мерапрыемстваў не праводзяць - першы адмовіўся ад іх "на карысць" Ціханоўскай, а Канапацкая заявіла аб пагрозах.\nДавераныя асобы Аляксандра Лукашэнкі ў гэтыя дні актыўна праводзяць сустрэчы з выбаршчыкамі ў памяшканнях і працоўных калектывах.\nГомель, Святлана Ціханоўская


Кіраўніцтва па куплі кампостараў. Садоўніцтва на\nДапаможнік па куплі кампостараў\nЭнкарні Аркойя | | Садовыя аксэсуары\nКалі ў вас шмат раслін, фінансавыя выдаткі на кампост і пасадку глебы могуць быць значнымі. Калі вы не лічыце, што маеце кампосцер і зрабіць свой уласны. Вы калі -небудзь разглядалі гэта?\nДалей мы пагаворым аб тым, што такое кампосцер, для чаго ён патрэбны, як ён працуе і якія з іх лепшыя на рынку. Не прапусціце!\nКетэр - Кампазітар ...\nDeuba Composter ...\nКампостар 600 л эка...\nДэнер - кампазітар ...\nCompo Composter 2 кг ...\n1 Топ 1. Лепшы кампосцер\n2 Выбар кампостара\n2.1 Экалагічна чысты кампоставы пакет DriSubt, самаробны, мяшок з кампостам, кухонныя адходы, садовае смеццевае вядро\n2.2 5 -літровы кантэйнерны кантэйнер з пластыкавым укладышам і вугляроднымі фільтрамі белага / чорнага колераў\n2.3 Skaza Bokashi Organko (16 л) Перапрацаваны пластыкавы садовы і кухонны кампост\n2.4 VOUNOT Composter Garden 300L, арганічны кампост, чорны\n2.5 WormBag - Вермікампостэр\n3 Дапаможнік па куплі кампостараў\n4 Што такое кампост і для чаго ён патрэбны?\n5 Якія існуюць тыпы?\n6 Як ён выкарыстоўваецца?\n7 Дзе купіць?\nТоп 1. Лепшы кампосцер\nМяшок Gendisc для ...\nГэта вельмі гнуткі і ўстойлівы мяшок для кампосту.\nУ ім ёсць вентыляцыйныя адтуліны.\nНепагадзь надвор'е можа адбіцца на прадукце.\nМаланкі лёгка ламаюцца.\nЁн мае вялікі памер, які, калі яго не выкарыстоўваць, прыводзіць да таго, што сумка губляе форму.\nЭкалагічна чысты кампоставы пакет DriSubt, самаробны, мяшок з кампостам, кухонныя адходы, садовае смеццевае вядро\nСумка DriSubt ...\nВыраблены з поліэтылену і з павагай ставіцца да навакольнага асяроддзя Мяшок з кампостам 35х60 см ёмістасцю 60 літраў.\n5 -літровы кантэйнерны кантэйнер з пластыкавым укладышам і вугляроднымі фільтрамі белага / чорнага колераў\nКампостнае вядро 5 ...\nКалі вам патрэбен толькі невялікі кампосцер, усяго 5 літраў, гэта ідэальна. Вы можаце паставіць яго на кухню, каб пакласці рэшткі ежы, і яго можна нават мыць у посудамыйнай машыне.\nSkaza Bokashi Organko (16 л) Перапрацаваны пластыкавы садовы і кухонны кампост\nSkaza перавышае ...\nЗ ёмістасцю ўсяго 16 літраў і памерам 38x27x32 см, гэта a ідэальны хатні кампостэр для кухні і для тых, хто не мае вялікай патрэбы ў кампосце для раслін.\nVOUNOT Composter Garden 300L, арганічны кампост, чорны\nDe квадратнай формы з поліпрапілена (пластык), гэты кампостар вельмі ўстойлівы да непагадзі. Ён мае ёмістасць 300 літраў і памер 58x58x80cm.\nWormBag - Вермікампостэр\nWormBag - ...\nГэта кампост мяшочнага тыпу, дзе адходы выкідваюцца зверху, а знізу атрымліваецца кампост. Мае а Ёмістасць 150 літра і памер 66х66х81см.\nВы хочаце купіць кампосцер, але не ведаеце, на што варта звярнуць увагу? Не хвалюйцеся, мы даем вам ключы, якія вы павінны прагледзець перад пакупкай. У прыватнасці, яны будуць:\nНа рынку вы зможаце знайсці мноства тыпаў кампосцераў розных памераў. Які вам патрэбен? Потым гэта будзе залежаць ад раслін, якія ў вас ёсць, і ад месца. Майце на ўвазе, што вы збіраецеся мець матэрыял для пасадкі або ўгнаенні, але калі ў вас амаль няма раслін, гэта не прынясе вам ніякай карысці.\nКампастэрам можа быць звычайна зроблены з пластыка або дрэва. Аднак таксама лёгка знайсці перапрацаваны пластык, які з'яўляецца больш устойлівым.\nЯшчэ адзін важны аспект - гэта тыпы кампосцераў (аб якіх мы пагаворым крыху пазней).\nУ цэлым, Яны будуць грунтавацца на тым, як вы іх выкарыстоўваеце, а таксама на месцы і матэрыяле з чаго яны зроблены.\nШто тычыцца кошту, як гэта бывае з многімі іншымі прадуктамі, гэты будзе адрознівацца ў асноўным матэрыялам і памерам. Больш трывалыя матэрыялы будуць даражэй, як і дарагія памеры.\nАб чым можна казаць? Ну і кошты Яны вагаюцца ад 10 да 200 еўра ці нават больш у выпадку прафесіяналаў.\nШто такое кампост і для чаго ён патрэбны?\nКампасцер можна вызначыць як склад або кантэйнерная канструкцыя, у якой ажыццяўляецца тэхніка кампоставання. Гэта значыць, што арганічныя адходы ператвараюцца ў кампост, які будзе выкарыстоўвацца для пасадкі або падкормкі раслін.\nГэты прадукт звычайна мае форму скрыні, у якой захоўваюцца прыдатныя кампостныя матэрыялы і даюць ім «паспець» да таго часу, каб нарэшце атрымаць узбагачаную кампостную глебу для раслін.\nДобры кампосцер - гэта той, які можна пакінуць на вуліцы і вытрымаць непагадзь. Але вы, магчыма, не ведаеце, што існуе некалькі тыпаў не толькі ў залежнасці ад таго, як вы хочаце яго выкарыстоўваць, але і ад месцазнаходжання.\nЗыходзячы з гэтага, класіфікацыя пакідае нас два кампосцеры:\nUrbano, таксама вядомы як вермікампостар. У асноўным ён выкарыстоўваецца для перапрацоўкі і можа захоўвацца ў памяшканні або на балконе, у ўнутраным дворыку, на тэрасе ... Вядома, яго заўсёды трэба ставіць у цень.\nУнутраны, ідэальна падыходзіць для саду або фруктовага саду, таму што ён усталяваны на зямлі і ў яго можна пакласці матэрыялы (незалежна ад таго, ці ёсць у яго падстава).\nУ адпаведнасці з месцазнаходжаннем вы хочаце даць яго, вы выявіце:\nАдкрытыя кампосцеры, якія размяшчаюцца на зямлі.\nКампастаты ў калодзежах.\nЯк ён выкарыстоўваецца?\nКампасцер - гэта своеасаблівая скрынка, у якой мы збіраемся захоўваць некаторыя матэрыялы. Але перш чым гэта зрабіць, важна, каб аснова гэтага - пласт пілавіння таму што менавіта ён дапаможа прадухіліць вылучэнне непрыемных пахаў, а таксама пазбегнуць насякомых або не мець занадта вялікай вільготнасці. Іншы спосаб - выкарыстоўваць гной.\nЗатым кладзецца другі пласт з арганічнымі рэшткамі ежы, такімі як кава, пакуначкі гарбаты, расліны і кветкі, яечная шкарлупіна, садавіна і гародніна, шкарлупіна арэхаў, газеты, кардон ...\nКалі вы бачыце, што ўсё вельмі сухое, можаце дадаць трохі вады.\nДалей можна дадаць пласты пілавіння і арганічнай ежы, а таксама скошаную траву, рэшткі ўраджаю, сухое лісце, салому ... Важна, каб яе трохі размяшалі і чаргаваць мокрыя з сухімі рэчамі.\nАдным з ключоў да выкарыстання кампосцера з'яўляецца тое, што ён праветрываецца, гэта значыць, што матэрыялы ўнутры не гніюць, калі яны раскладаюцца. Майце на ўвазе, што да 2-3 месяцаў у вас не будзе кампосту (а ён будзе свежым), і толькі праз 5-6 вы атрымаеце паспелы кампост, ідэальны для пасадкі або падкормкі.\nА вы зразумелі, што вам трэба кампосцер? Тады вы павінны атрымаць адзін. Каб у вас быў выбар, мы абярэм некалькі крамы, дзе можна знайсці мадэлі гэтага тавару.\nМабыць, Amazon - крама, дзе вы зможаце знайсці найбольшую разнастайнасць, хоць гэты прадукт значна больш абмежаваны, чым іншыя.\nУ Bauhaus у іх ёсць больш мадэляў на выбар, розных памераў і часта дызайну, так што вы можаце выбраць тую, якая лепш за ўсё падыходзіць для вашага дома.\nУ Ikea ёсць некаторыя мадэлі, але яна больш абмежаваная, чым у іншых крамах. Нягледзячы на гэта, даступныя мадэлі-самыя прадаваныя і выкарыстоўваюцца.\nУ часовых прапановах Lidl вы знойдзеце кампосцер. Але, будучы часовымі прапановамі, ён не заўсёды ёсць у крамах. Цяпер, магчыма, вы знойдзеце яго ў Інтэрнэце і адправяць дадому.\nПоўны шлях да артыкула: Садоўніцтва на » садоўніцтва » Садовыя аксэсуары » Дапаможнік па куплі кампостараў\nСыход за фікусам


Рыгор Кастусёў: Непраўдзівыя „ветэраны” выклікаюць абурэнне | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Нам не сорамна перад ветэранамі,” – сказаў падчас шэсця „Беларусь памятае” ў Менску Аляксандр Лукашэнка. Кіраўнік дзяржавы прыняў удзел у афіцыйных мерапрыемствах, прымеркаваных да 71-й гадавіны перамогі над фашызмам. Але ці насамрэч пампезныя дзяржаўныя мерапрыемствы патрэбныя ветэранам Другой сусветнай вайны, – каментуе намеснік старшыні Партыі БНФ Рыгор Кастусёў:\n– Я часта сустракаюся з такімі людзьмі, іх засталося вельмі-вельмі мала. Але час ад часу атрымліваецца пабачыцца з тымі, хто прайшоў вайну. Хтосьці ваяваў ўсю вайну, хтосьці толькі некалькі месяцаў. Гэтыя сапраўдныя ветэраны, як я заўважаў, яны не вельмі афішуюць свой удзел у вайне. Яны вельмі асцярожна адзначаюць гэтыя дні і імкнуцца не ўдзельнічаць у пампезных святочных мерапрыемствах.\nСамае страшнае і балючае для нашага грамадства – што да свята перамогі „прымазваюцца” тыя людзі, якія ў вайне ніякім чынам не ўдзельнічалі, – кажа Рыгор Кастусёў:\n– Ёсць людзі, якія выраслі ў пасляваенны час, „прымазваюцца” да гэтага свята, імкнуцца паказаць сябе пераможцамі, імкнуцца паказаць сябе ўдзельнікамі вайны, імкнуцца паказаць сябе ветэранамі вайны. Менавіта вось гэта для мяне з’яўляецца вялікай абразай як для чалавека, у якога ў сям’і сярод блізкіх і родных у час вайны было шмат стратаў.\nСёння ўвечары на пляцоўцы перад Вечным агнём у Менску адбудзецца святочны канцэрт Прэзідэнцкага аркестра Рэспублікі Беларусь з удзелам беларускіх выканаўцаў і запрошаных артыстаў. А 22-й адбудзецца святочны салют з трыццаці залпаў. Салютамі таксама адзначаць Дзень Перамогі ў абласных цэнтрах краіны.


Яе жыццёвае крэда\n18.02.2012 30.11.-0001 admin2122Комментарии on Яе жыццёвае крэда\nНаталлю Уладзіміраўну Нікіценку ў нашым раёне ведаюць многія: і па роду былой працы, і па шматлікіх канцэртах удзельнікаў мастацкай самадзейнасці, і па актыўнай жыццёвай пазіцыі. Лёс гэтай жанчыны цесна пераплецены з Брагіншчынай. Працоўную дзейнасць пачала ў машынна-лічыльнай станцыі, затым яе запрасілі ў авіяметэаралагічную. Адначасова вывучалася ў Гомельскім кааператыўным тэхнікуме. У сакавіку 1985-га па прапанове райкама партыі яе прызначылі дырэктарам раённага Дома культуры. У 1986 годзе, пасля трагічных падзей на Чарнобыльскай АЭС, Наталлю Уладзіміраўну папрасілі вярнуцца на метэастанцыю. Патрэбен быў кваліфікаваны і сумленны спецыяліст, а лепшай кандыдатуры, не знайсці.\nРабота патрабавала вялікай адказнасці, даводзілася збіраць і перадаваць даныя па ўзроўні забруджанасці паветра і зямлі. Звесткі, сабраныя Наталляй Уладзіміраўнай і яе калегамі аб сітуацыі ў раёне, патрэбны былі ўсім службам, на іх спасылаліся, іх бралі пад увагу падчас прыняцця адказных рашэнняў. Па словах кіраўніцтва гідраметэацэнтра рэспублікі, Брагінская метэастанцыя была ў той час форд-постам на паўднёвым усходзе краіны. Нагрузка на супрацоўнікаў павялічылася ў сотні разоў, праз кожную гадзіну неабходна было перадаваць інфармацыю ў Маскву, Мінск, Кіеў, іншыя гарады… Былі ўстаноўлены новыя прыборы, у якіх кожную раніцу мяняліся фільтры і дастаўляліся ў Мінск, а адтуль – у Обнінск.\nТрэба аддаць належнае Наталлі Уладзіміраўне, даныя ніколі не скажаліся. Калі вымушала сітуацыя, станавілася за трыбуну, каб расказаць, як жывуць у самым забруджаным раёне людзі, у чым маюць патрэбу, адстаяць іх правы і інтарэсы. На заслужаны адпачынак пайшла ў 2009-м з пасады начальніка метэастанцыі. Ветэран працы.\nВыбіралася дэпутатам абласнога Савета дэпутатаў, членам прэзідыума Беларускага экалагічнага саюза, упаўнаважаным у сферы кааперацыі.\nНа свет Наталля Уладзіміраўна з’явілася ў Мазыры. Тады гэта была Палеская вобласць, і бацькі, ураджэнцы Брагіна, працавалі на адказных пасадах у аблвыканкаме, абкаме партыі (Мазыр быў абласным цэнтрам). У сям’і выхоўвалася трое дзяцей, якія добра вучыліся. Неўзабаве сям’я пераехала ў Брагін, дзе прайшло дзяцінства і юнацтва Наталлі.\nНі ў год аварыі на ЧАЭС, ні пасля нікуды не ад’язджала, наадварот, займалася грамадскай дзейнасцю. Удзельнічала ў з’ездзе Беларускага экалагічнага саюза, дзякуючы яе неабыякавасці і рашучасці ўдалося накіраваць за мяжу на аздараўленне (у Японію, Югаславію, Англію, Германію і Польшчу) 4,5 тысячы дзяцей з Брагінскага раёна. З’яўлялася прадстаўніком рэспубліканскага фонду “Дзецям Чарнобыля” на міжнародным кангрэсе, які праходзіў у Мінску з удзелам вучоных ЗША, Японіі, Канады, Аўстрыі, Англіі, Францыі і іншых дзяржаў. Ёй было даручана выступіць з дакладам аб становішчы ў забруджаным раёне. З указкай у руках намалявала рэальную сітуацыю. Пасыпаліся пытанні, на якія давала вычарпальныя адказы.\n“Ад мяне залежала няшмат, – расказвае пра тыя падзеі Наталля Уладзіміраўна, – добра, што знайшліся аднадумцы, з якімі мы рабілі агульную справу: клапаціліся пра дзяцей, іх харчаванне, адпачынак, адпраўлялі на аздараўленне ў далёкае замежжа, размяркоўвалі гуманітарную дапамогу. Заўсёды імкнулася быць карыснай людзям. Зручней было гэта рабіць, калі знаходзілася на адказнай пасадзе, але і раней, і зараз маё жыццёвае крэда – дапамагаць тым, хто побач. А ў якой гэта робіцца форме, думаю, не так і важна. Не магу прайсці міма несправядлівасці, пакінуць без увагі пакрыўджаных і хворых. Сваё меркаванне выказваю смела і магу яго адстаяць”.\nПа меры магчымасці, выкарыстоўваючы свае дэпутацкія паўнамоцтвы ў 90-х гадах, была побач з людзьмі. Не парывае сувязь з брагінчанамі і зараз. Ці мала ў жыцці пытанняў? У вырашэнні людскіх праблем ёй дапамагаюць зараз аўтарытэт і павага. Яны візітная картка Наталлі Уладзіміраўны, па якой жанчыну сустракаюць у раённых арганізацыях.\nЯшчэ можна смела сцвярджаць, што і раней, і зараз мастацкая самадзейнасць Брагіншчыны трымаецца на такіх вось аматарах. Наталля Уладзіміраўна – актыўная ўдзельніца вакальнай жаночай групы “Бліскавіца” Брагінскага РДК, салістка. Самастойна падбірае рэпертуар, з’яўляецца ініцыятарам многіх культурна-масавых спраў. Прапанавала пашыць новыя сцэнічныя касцюмы, нават сама з’ездзіла ў Гомель за тканінай.\nУзгадвае, як у 1971-м агітбрыгада РДК, у складзе якой яна была, заняла першае месца на абласным конкурсе сярод аналагічных фарміраванняў сельскіх раёнаў, затым сваё першынство пацвердзіла і ў Мінску, дзе выступала на сцэне Палаца культуры камвольнага камбіната. Запомнілася выступленне і ў самым Чарнобылі: спачатку – перад жыхарамі прыгожага гарадка, а на наступны дзень – перад будаўнікамі атамнай станцыі. Брагінскіх спевакоў не адпускалі са сцэны, гучна апладзіравалі, а пасля канцэрта дзякавалі за талент, самабытнасць і непаўторнасць выканання.\nПастаянна наведвае аматарскае аб’яднанне “Залаты ўзрост”, дзе “падкідвае”новыя ідэі, абазначае тэму наступных сустрэч.\nЗ асаблівай пашанай захоўвае Наталля Уладзіміраўна багаты радавод сваёй сям’і. У яе доме часта збіраюцца не толькі сыны і ўнукі, але і сваякі, знаёмыя. Хвіліны радасных сустрэч таленавітых і шчырых людзей нагадваюць фестываль. “Мы збіраемся не толькі для таго, каб пасязець разам за сталом, але і падзяліцца навінамі, успамінамі аб мінулым, паўдзельнічаць у гульнях і конкурсах, паспяваць, – расказвае жанчына”. Зараз яна жыве ў доме адна, але не ў адзіноце. Па даўняй завядзёнцы да яе звяртаюцца за дапамогай і парадай, бо ведаюць: Наталля Уладзіміраўна ніколі не адмовіць. Душа яе адкрыта для дабрыні і спагады.\nПРАЦЯГВАЮЧЫ СЯМЕЙНЫЯ ТРАДЫЦЫІ…


Даследаванне выявіла, што каранавірус трапіў у Нью-Ёрк у асноўным з Еўропы, а не з Кітая - BGR - тэлерэле\nДаследаванне паказвае, што каранавірус трапіў у Нью-Ёрк у асноўным з Еўропы, а не з Кітая - BGR\nBy TELES рэле On Красавік 10, 2020\nНовае генетычнае даследаванне паказала, што ўспышка каранавірусу COVID-19 у Нью-Ёрку, па ўсёй бачнасці, адбываецца ў асноўным ад заражаных падарожнікаў з Еўропы, а не з Кітая.\nДаследчыкі ў Нью-Ёрку пачалі высвятляць гэта ў сакавіку, прыблізна ў гэты ж час адміністрацыя Трампа ўвяла забарону на выезд з Еўропы ў пачатку гэтага месяца.\nНью-Ёрк стаў эпіцэнтрам віруса ў Злучаных Штатах, з выпадкаў больш чым у любой іншай краіне свету.\nКаб даведацца больш, наведайце хатнюю старонку BGR.\nУ апошнія дні штат Нью-Ёрк збянтэжыў важны этап заражэння вірусам коронавируса, цяпер у яго ёсць больш пацверджаных выпадкаў віруса COVID-19 Чым у любой іншай краіне вакол свету. Але незалежна ад таго, што жыхары Нью-Ёрка маглі думаць, што ведалі да гэтага часу, новае генетычнае даследаванне выяўляе па меншай меры адзін важны факт пра вірус, які можа здзівіць: ўспышка Нью-Ёрка прыпісваецца ў асноўным заражаным падарожнікам. з Еўропы, а не з Кітая.\nГэта адбываецца ад навукоўцаў і даследчыкаў геному з NYU Langone Health. Па словах дырэктара Цэнтра тэхналогій геному медыцынскага цэнтра Адрыяны Хегі, большасць з 75 аналізаваных узораў пацыентаў з дыягназам "вірус" былі паходжаннем з Еўропы. І, у прыватнасці, гэта было вынікам заражаных падарожнікаў, якія прыбылі ў Нью-Ёрк з Вялікабрытаніі, а таксама Францыі, Аўстрыі і Нідэрландаў, сярод некалькіх іншых краін.\nУ сакавіку Цэнтр геному перайшоў ад сваёй ранейшай працы, аналізуючы асновы такіх захворванняў, як рак, да аналізу COVID-19 і практычна выключыўшы ўсё астатняе. У адпаведнасці з Bloomberg, адным з першых выпрабаванняў, на які звярнулася каманда Хегі, быў штам віруса, узяты ў жыхара Лонг-Айленда, які нікуды не ездзіў, каб забраць яго. Іх версія віруса адпавядае штаму, знойдзенаму ў Англіі, і таму адміністрацыя Трампа наклаў забарону на выезд з Еўропы пачатку сакавіка.\nКолькасць выпадкаў захворвання ў штаце Нью-Ёрк у чацвер працягваў выбухаць да новага максімуму ў 159 937, што перавышае агульны для Іспаніі і нават Італіі (143 000).\nЗразумела, тое, што штам віруса ў асноўным паступаў ад заражаных еўрапейскіх падарожнікаў, не азначае, што па ўсім рэгіёне не было ланцужкоў перадачы, якія б мелі зносіны з іншымі часткамі свету. . Гаварыце Bloomberg напрыклад, іншыя былі знойдзены ў Азіі, а таксама на заходнім узбярэжжы ЗША.\nШто тычыцца балансу віруса ў Злучаных Штатах у цэлым да выхадных, апошнія дадзеныя з Універсітэт Джонса Хопкінса паказваюць больш за 467 000 пацверджаных выпадкаў у ЗША і амаль 17 000 смерцяў.\nКрыніца выявы: Adela Loconte / Shutterstock\nЭндзі - рэпарцёр у Мемфісе, які таксама ўдзельнічае ў такіх гандлёвых кропках, як Fast Company і The Guardian. Калі ён не піша пра тэхналогіі, яго можна захінуць у завіхаючыся перад расце віннай калекцыяй вінаў, а таксама карміць яго вавіянства і шаленства ў розных тэлешоў, якія вам напэўна не падабаюцца.\nВакцына супраць каранавірусу можа быць гатовая гэтай восенню ...\nПершыя вынікі прэпарата ад каранавірусу - гэта ...\nЯк захаваць аўтамабіль здаровым, заблакаваны ...\nTELES рэле 40756 паведамленняў каментары 0\nНіякая вакцына не будзе праверана ў Афрыцы\nЦяпер вы можаце праверыць і адправіць файлы Instagram DM у вэб-браўзэр\nПаводле паведамлення, вакцына супраць каранавірусу можа быць гатовая гэтай восенню ...\nПершыя вынікі прэпарата ад коронавируса шматспадзеўныя, але ...\nЯк захаваць здароўе аўтамабіля падчас блакавання каранавірусу ...\nКурэнне пустазелля павялічвае рызыку падчас каранавіруснага крызісу ...


«У студзені плануем наведаць Лёшу ў калоніі…» - Народная Воля\n«У студзені плануем наведаць Лёшу ў калоніі…»\nТаццяна Пархімовіч, жонка шматразовага чэмпіёна свету па тайскім боксе Аляксея Кудзіна, распавяла «Народнай Волі» пра тое, як яе муж абжываецца ў Шклоўскай калоніі.\nНагадаем: славуты спартсмен быў затрыманы пасля акцыі пратэсту ў Маладзечне 10 жніўня мінулага года. 21 жніўня яго адпусцілі на волю, але распачалі крымінальную справу і абралі меру стрымання ў выглядзе хатняга арышту.\nАляксея Кудзіна асудзілі на 2 гады і 6 месяцаў калоніі агульнага рэжыму, і не так даўно ён быў этапіраваны з ізалятара ў Жодзіне ў Шклоўскую калонію…\n– Ужо прыкладна месяц, як Аляксей знаходзіцца ў калоніі, – распавядае Таццяна. – Напісаў заяву, каб дазволілі спатканне з сям’ёй у студзені, таму чакаем адказу. Плануем яго наведаць праз месяц.\nА 30 лістапада, калі мужа перавялі з каранціну ў атрад, ён першы раз патэлефанаваў мне. Затым 2 снежня…\nУвогуле, дазволена пяць тэлефанаванняў на месяц, размаўляем мы па відэасувязі прыкладна па 10 хвілін. Папярэдне на вайбер мне паведамляюць, у які дзень будзе званок ад мужа.\n– Як Аляксей адаптаваўся на новым месцы?\n– Лёша сказаў: «Тут усё нармальна». І ўвогуле я пастаянна падтрымліваю кантакт з тымі, чые блізкія і знаёмыя адбываюць пакаранне ў гэтай калоніі. І, наколькі зразумела, у Шклове адна з лепшых калоній у Беларусі, калі сыходзіць з умоў утрымання.\nДзякуй Богу, Аляксей не хварэе, а пакуль ён сядзеў у Жодзіне, я паспела перадаць яму вітаміны.\n– Якім чынам ён падтрымлівае форму ў калоніі? Ці ёсць для гэтага ўмовы?\n– Калі ў ізалятары знаходзіў для гэтага месца і час, то, думаю, у калоніі наогул не павінна ўзнікаць праблем. Тым больш, як мне паведамілі, там маецца даволі нядрэнная спартыўная зала, ёсць нават мяхі для баксіравання. Лёша працягвае трэніравацца. Папрасіў, каб мы прывезлі яму пэўныя рэчы.\nДля Лёшы гэта – амаль як у казку патрапіў. Сумны гумар, безумоўна, але такая рэальнасць. Першы Новы год будзе адзначаць у калоніі.\n– Магчыма, Аляксею прапаноўвалі напісаць прашэнне аб памілаванні? Ці, можа быць, ён ужо напісаў?\n– Не ведаю, ці прапаноўвалі, але дакладна – не пісаў.\n– У вас пяцёра дзяцей. Таксама падтрымліваюць сувязь з татам?\n– А як інакш?! Дзеці пастаянна пішуць тату лісты, я ўвесь час дасылаю па два-тры фотаздымкі. Хаця не ведаю, ці дазволілі яму забраць з ізалятара тыя фота, што дасылала, бо чула, што ў калонію можна ўзяць толькі адзін фотаздымак.\nАле, спадзяюся, калі дазволяць спатканне, у студзені дзеці ўбачацца з татам. Я ўжо адправіла іх дакументы, каб ім таксама дазволілі спатканне.\n– Нехта дапамагае даглядаць сямейства?\n– Бабулі і дзядулі дапамагаюць, але ў асноўным спраўляемся сваімі сіламі. Зараз яшчэ розныя хваробы ў самым разгары, але, на шчасце, пакуль не хварэем. Наша сям’я ўвогуле прытрымліваецца здаровага ладу жыцця. Здаровае харчаванне, пастаяннае праветрыванне памяшкання, шмат чыстай вады… Магчыма, гэта і дапамагае нашаму маленькаму хатняму дзіцячаму садку.


Камбайны – у майстэрні, сеялкі – у поле — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n21.08.2018 21.08.2018 postawy3595Комментариев нет\nФото Сергея Плешакова\nЖніво ў раёне практычна завершана. Падвесці яго вынікі карэспандэнт «Пастаўскага краю» Анна Анішкевіч папрасіла намесніка начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Марыю КЛІМЁНАК.\n— Сабраць той ураджай, пад які закладваліся фізічныя, матэрыяльныя і фінансавыя сродкі, не ўдалося, — гаварыла Марыя Юзэфаўна. — Як вядома, планы хлебаробаў перакрэсліла надвор’е: мінулай восенню з-за моцных дажджоў не змаглі пасеяць у поўным аб’ёме азімыя, вясной зерне яравых лягло ў глебу ў лепшыя тэрміны, ды потым так засушыла, што ўсходы былі нераўнамернымі, пасевам не хапіла вільгаці пры фарміраванні коласа, многія літаральна павыгаралі. У выніку частку яравых прыйшлося спісаць.\n— Затое надвор’е спрыяла ўборцы.\n— Сапраўды, з-за дажджоў практычна не прастойвалі. Добры тэмп утрымлівала большасць гаспадарак. Зрываў і крытычных момантаў не было, нягледзячы на гарачыню, пажаранебяспечных сітуацый не дапусцілі. 11372 гектары ўбралі за тры тыдні. Па тэмпах уборкі раён на другім месцы ў вобласці (наперад прапусцілі толькі глыбачан). Найбольшыя аб’ёмы былі ў ААТ «Камайскі-агра» (2655 га), «Навасёлкі-Лучай» (1926), «Хацілы-агра» (1310), сельгаспрадпрыемствах «Ляхаўшчына-агра» (1078), «Дунілавічы-агра» (992).\n— І якім атрымаўся агульны каравай?\n— Па раёне намалочана крыху больш за 39 тысяч тон збожжа (апярэджваем 14 раёнаў вобласці). Недабор да мінулагодняга складае 8 тысяч. З плюсам спрацавалі толькі камайцы: намалацілі 6780 тон, прыбаўка да мінулагодняга — 2110. Найбольш збожжа засыпалі ў засекі навасёлкаўцы — 6797 тон, але гэта амаль на 2,4 тысячы тон менш, чым летась. Крыху больш за 6 тысяч маюць хацілаўцы, а недабор — толькі каля 500 тон.\n— У гэтай гаспадарцы самая высокая ўраджайнасць.\n— Так. У ААТ «Хацілы-агра» ў сярэднім з гектара выйшла па 45,7 цэнтнера з гектара. 35,3 — у ААТ «Навасёлкі-Лучай», 25,9 — ААТ «Камайскі-агра». У той жа час толькі па 14,3 цэнтнера з гектара далі землі райаграсэрвісу, 14,6 — ААТ «Янавіца-агра». Сярэдняя ўраджайнасць па раёне — 27,2 цэнтнера. Гэта на 2 цэнтнеры вышэй за сярэднеабласную.\n— Той, хто рупіўся, трапіў у лік тысячнікаў.\n— Каб намалаціць або перавезці тысячу тон, адной руплівасці мала. Патрэбны добры ўраджай, нагрузка на экіпаж. Таму і лагічна, што першыя тысячнікі з’явіліся ў ААТ «Камайскі-агра». У камбайнера Андрэя Сакалова новы камбайн. Магутны, з 11-метровай жняяркай. У ліку тысячнікаў вадзіцелі гэтай гаспадаркі Вацлаў Яцэвіч, Павел Кеўліч і Мустаф Радкевіч, а таксама вадзіцелі ААТ «Навасёлкі-Лучай» Аляксандр Болт і Аляксандр Альхімёнак.\n— Хапіла спраў і аператарам зернесушыльных комплексаў…\n— На пачатку жніва зерне было павышанай вільготнасці, і яго трэба было давесці да патрэбнай кандыцыі. Палягчэла, калі ўсталяваліся сонечныя дні. У якіх гаспадарках лепшы ўраджай, там і нагрузка на аператараў была адпаведнай. Больш за 2,5 тысячы тон збожжа перапрацавалі звенні ў складзе Сяргея Ермаковіча, Руслана Скавародкі, Валерыя Макарэвіча, Аляксея Ягорава, 2 тысячы — Яўгенія Рамановіча, Пятра Ясінскага, Аляксея Зямчонка, Вячаслава Болтача з ААТ «Навасёлкі-Лучай». Амаль столькі ж на рахунку Дзмітрыя Целяка і Сяргея Рыбакова з ААТ «Хацілы-агра». У ліку лепшых і аператары сельгаспрадпрыемства «Дунілавічы-агра» Аляксандр Казловіч, Яўгеній Генюш, Славамір і Аляксандр Малец.\n— Наперадзе — восень, калі работ восем.\n— Побач са жнівом церабілі лён, цяпер вядзецца яго абарочванне, успушванне і прасаванне. Працягваецца нарыхтоўка кармоў: прасуецца і звозіцца з палёў салома, закладваецца сянаж з другога ўкосу траў, а яны выраслі густыя, асабліва канюшына. Пасля дажджоў у рост пайшла кукуруза, да ўборкі якой неўзабаве прыступім. У гэтыя дні сеецца азімы рапс, актыўна вядзецца падрыхтоўка да сяўбы азімых. Яны па раёне зоймуць больш за 13 тысяч гектараў. Карацей, робіцца ўсё для таго, каб закласці надзейную аснову ўраджаю-2019.\nЗа жаркой порой жатвы наступает еще один ответственный для аграриев период — сев озимых


Безумоўна, адной за самых абмяркоўваемых тэмаў тыдня стаў «замах» на Лукашэнку, які, нібыта, арганізоўвалі літаратуразнаўца-пушкініст Аляксандр Фядута, амерыканскі юрыст беларускага паходжання Юрась Зянковіч і адмыслоўца ў сферы ЖКГ і старшыня Партыі БНФ Рыгор Кастусёў. Добрая кампанія для дзяржаўнага перавароту, праўда?\nЗянковічу, Фядуце, Кастусёву і яшчэ аднаму затрыманаму па справе аб «спробе дзяржаўнага перавароту» выстаўлена абвінавачванне ў змове з мэтай захопу ўлады неканстытуцыйным шляхам.\nПалітык звярнулася да беларусаў у сваім тэлеграм-канале.\nПра гэта паведамляе ў тэлеграме «Наша Ніва».\nПрызначаная амбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр можа быць часова акрэдытаваная ў Вільні. Пра гэта заявіў сёння намеснік міністра замежных спраў Літвы Мантас Адаменас.\nМіністэрства аховы здароўя Беларусі паведаміла пра 1318 новых выпадкаў COVID-19 за суткі. Усяго ж з пачатку пандэміі ўжо пацверджана 347 316 падобных дыягназаў.\nДвое палітвязняў скончылі адбываць арышты і выйшлі на волю, паведамляе «Вясна».


Выкладчык унівэрсытэту: «Каваленка — пакутнік і герой»\n05 красавік 2012, 12:25\nГэтак учынак палітвязьня ацэньвае выкладчык Віцебскага ўнівэрсытэту Сяргей Міхайлаў, які быў перакладчыкам на працэсе Каваленкі.\n«Гэта адназначна, чалавек адстойвае свае ідэалы, якія падтрымлівае і значная частка насельніцтва. Але ў такой форме адстойваць свае правы можа ня кожны. Я, можа, і не лічу, што кожны так павінен адстойваць, але для мяне гэта гераічны ўчынак. Тое самае, як было на вайне: ня кожны павінен ісьці на таран, закрываць дзот сваім целам. Гэта выбар лепшых людзей Айчыны. Таму для мяне гэта адназначна гераічны ўчынак, нейкая спроба разбудзіць масу, адстаяць сьвятыя нацыянальныя сымбалі».\nТое, што ўлады пачалі прымусова ў псыхіятрычным аддзяленьні выводзіць Сяргея Каваленку з галадоўкі, Сяргей Міхайлаў параўнаў з аналягічнымі паводзінамі савецкага рэжыму:\n«Калі немагчыма зламіць дух чалавека, немагчыма засудзіць — значыць, робяць вар’ятам, быццам ён робіць нешта несур’ёзнае. Магчыма, напачатку яны не ўспрымалі гэта сур’ёзна, думалі, што ўсё пройдзе, але калі выявілася, што ён ідзе да канца, быў пэрыяд, што яны ў прынцыпе ня ведалі, што рабіць. А каб ён не ўспрымаўся як пакутнік за нацыянальныя ідэалы, была зробленая спроба паказаць ягоныя нібыта неадэкватныя паводзіны, таму і зьмясьцілі яго ў гэтае аддзяленьне».\nСпадар Міхайлаў кажа, што стаўленьне да Сяргея Каваленкі ў Віцебску неадназначнае. На беларускай катэдры ўнівэрсытэту, дзе працуе Сяргей Міхайлаў, добра разумеюць сытуацыю, кажа ён, на іншых катэдрах шмат хто ня ведае, іншыя ставяцца абыякава:\n«Пытаюцца, а дзеля чаго ён галадае, а навошта ён сам сябе даводзіць да такой сытуацыі. Тады неяк тлумачыш, што справа ня ў ежы, а ў тым, што ён адстойвае свае правы. Тады некаторыя разумеюць, некаторыя ня хочуць разумець. Але салідарнасьці з Каваленкам у Віцебску сапраўды не хапае».\nСябра КХП-БНФ Сяргей Каваленка быў асуджаны на 2 гады і месяц за парушэньне ўмоваў адбыцьця «хатняй хіміі», якую атрымаў за вывешваньне бел-чырвона-белага сьцяга на навагодняй ёлцы ў Віцебску. Пратэстуючы супроць перасьледу, вязень абвясьціў галадоўку, якую зь перапынкам у 20 дзён трымае зь сярэдзіны сьнежня.


Максім Знак шосты дзень трымае галадоўку ў СІЗА | Новы Час\nАдвакат, член прэзідыума Каардынацыйнай рады Максім Знак ужо шэсць дзён працягвае галадоўку пратэсту ў СІЗА. Пра гэта паведаміў штаб Віктара Бабарыкі.\nМаксім Знак. Фота: штаб Бабарыкі\n«Галадоўка — гэта адзін са спосабаў выказаць сваю нязгоду з незаконным абвінавачваннем і заключэннем пад варту. Максім упэўнены: права і закон павінны выконвацца, ён цвёрды ў сваёй думцы, што ён не здзяйсняў нічога супрацьпраўнага, ён кіраваўся ва ўсёй сваёй дзейнасці Канстытуцыяй і законамі Рэспублікі Беларусь.\nМы паважаем рашэнне Максіма Знака. Гэта рашэнне моцнага, упэўненага ў сваёй невінаватасці чалавека, для якога слова «права», «закон», «мараль» — жыццёвыя прынцыпы. Мы заклікаем вызваліць Максіма і будзем казаць пра яго кожны дзень!» — заявілі ў штабе.\nМаксім Знак знаходзіцца ў СІЗА №1 на вул. Валадарскага як абвінавачаны па крымінальнай справе аб закліках да захопу ўлады. Як распавядаў ягоны адвакат Дзмітрый Лаеўскі, прад'яўленае яму абвінавачванне абсалютна не канкрэтызавана, у ім не названыя канкрэтныя выказванні Знака, невядома, у чым следства ўгледзела склад злачынства, таму абарона не мае магчымасці і абвергнуць абвінавачанне.\nУ штабе заклікаюць пісаць Знаку лісты падтрымкі.\n«Цяпер наша падтрымка — гэта голас Максіма Знака. Гэта голас закона. Толькі ўсе разам мы зможам вярнуць Беларусь у прававыя рамкі», — лічаць паплечнікі затрыманых.\nМаксім Знак быў затрыманы 9 верасня. 18 верасня яму прад'явілі абвінавачанне па крымінальнай справе ў сувязі з дзейнасцю Каардынацыйнай рады — па ім жа абвінавачваюцца Марыя Калеснікава і адвакат Ілля Салей. 18 верасня суд адмовіўся задаволіць скаргу на заключэнне Знака пад варту, нягледзячы на тое, што многія яго калегі-адвакаты былі гатовыя паручыцца за яго. У той жа дзень Максім Знак пачаў галадоўку пратэсту.\nЗнак, Калеснікава і Салей прызнаныя палітвязнямі.