Якасць ніжняга бялізны ўплывае на стан здароўя жанчын\nГалоўная ➠ Прывесці ➠ Якасць ніжняга бялізны ўплывае на стан здароўя жанчын\nАпублікавана 10.06.2015 14:51\nМногія дзяўчаты нядбайна ставяцца да ўласнага здароўя. У цяперашні час рознаму роду захворванняў падвяргаюцца не толькі сталыя жанчыны, але і маладыя прадстаўніцы слабага полу.\nУ ходзе ажыццяўлення шматлікіх даследаванняў медыкам удалося высветліць, што ніжняе бялізну можа аказваць уплыў на самаадчуванне дзяўчат. Гінеколагі сцвярджаюць, што якасць бялізны гуляе важную ролю ў стане жаночага здароўя. На сайце belleforme.com.ua прадстаўлены шырокі асартымент якаснага ніжняга бялізны, пашытага з бяспечных для арганізма матэрыялаў. Па словах даследнікаў, да выбару бялізны трэба падыходзіць не толькі з пункту гледжання прыгажосці, але і медыцыны.\nДзякуючы правядзенню комплексных эксперыментаў навуковыя работнікі даказалі, што жаночае бялізну з сінтэтыкі можа стаць прычынай ўзнікнення запаленчых працэсаў у палавых органах. Адзенне такога роду з'яўляецца выдатнай асяроддзем, у якой жывуць і размножваюцца мікробы. Трусікі з сінтэтыкі раздражняюць скурны полаг хімічным і механічным шляхам, з прычыны чаго ў дзяўчат з'яўляюцца гінекалагічныя захворванні. Якаснае ніжняе бялізну павінна быць выраблена з натуральных тканін або микрофибры.\nПа словах навукоўцаў, у якасным ніжнім бялізну дапушчальнае ўтрыманне сінтэтыкі не перавышае 10%. Дзякуючы таму, што натуральная тканіна добра прапускае паветра і не ўступае ў рэакцыю з вылучэннямі, у палавых органах не адбываецца негатыўных змяненняў. Падчас рэалізацыі досведаў медыкі ўсталявалі, што на здароўе прадстаўніц слабага полу ўплывае фасон бялізны. Гінеколагі не рэкамендуюць насіць стрынгі больш двух гадзін у дзень. Такі выгляд трусікаў выклікае з'яўленне траўмаў і запаленняў ў інтымных месцах. Акрамя таго, тонкая палоска стрынгаў спрыяе трапленню ў похву вялікай колькасці патагенных мікраарганізмаў.\nЯкасць матэрыялу, які выкарыстоўваецца пры пашыве бюстгальтара, таксама аказвае ўплыў на стан здароўя дзяўчыны. Вузкія каркасы ў вобласці падпах і спіны могуць выклікаць болевыя адчуванні ў жанчын. Павялічваецца верагоднасць ўзнікнення болі ў спінным, плечавым і шыйным аддзелах хрыбетніка. У выпадку працяглага нашэння нязручнага бюстгальтара ў дзяўчат парушаецца кровазварот, з'яўляецца раздражняльнасць. Спецыялісты рэкамендуюць купляць толькі тое ніжняе бялізну, якое пашыта з бавоўны. Выкарыстанне сінтэтычных тканін можа прывесці да з'яўлення праблем са здароўем.\nБагатыя людзі маюць больш высокі ўзровень тэстастэрону\nХімічнае рэчыва, якое змяшчаецца ў пластыкавай ўпакоўцы, можа прывесці да заўчасным родаў\nКліматычная тэхніка дапаможа прадухіліць шматлікія захворванні\nДыетолагі распрацавалі эфектыўную дыету для поўных дзяцей


Catholic.by - Срэбны юбілей святарства адзначыў першы расійскі ксёндз, пасвячаны арцыбіскупам Кандрусевічам\n29.03.2022 14:34 Фота: Вольга Дубягіна / Catholic.by\n25 гадоў таму арцыпастыр, які ў той час узначальваў Апостальскую адміністратуру для католікаў Еўрапейскай часткі Расіі, удзяліў яму прэзбітэрскае пасвячэнне. Яно адбывалася ў маскоўскай катэдры Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі, якая тады знаходзілася ў працэсе аднаўлення пасля многіх гадоў неадпаведнага выкарыстання забранай у вернікаў святыні.\nЦяпер, калі катэдра ў Маскве зноў ззяе хараством сапраўднага Божага дома, арцыбіскуп Кандрусевіч узначаліў у ёй цэлебрацыю святой Імшы з нагоды срэбнага юбілею святарства ксяндза Вадзіма Шайкевіча.\nУ Эўхарыстыі, якая адбывалася 23 сакавіка, бралі ўдзелт шматлікія святары, кансэкраваныя асобы і вернікі. Напачатку заслужаны іерарх нагадаў прысутным асноўныя факты біяграфіі першага пасвячанага ім расійскага святара.\nКсёндз Вадзім Шайкевіч нарадзіўся ў сям’і маскоўскіх інтэлігентаў. Ён скончыў філалагічны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці класічныя мовы: лацінская і грэчаская. Святарскую фармацыю праходзіў у Вроцлаўскай духоўнай семінарыі.\nЯк прэзбітэр працаваў канцлерам Маскоўскай курыі, вучыўся ў Папскім Грыгарыянскім універсытэце, потым нёс святарскае служэнне ў парафіях у Калінінградзе, Іванаве і Санкт-Пецярбургу, цяпер з’яўляецца пробашчам парафіі святога Станіслава ў горадзе на Няве.\nПаліглот, валодае расійскай, беларускай, польскай, італьянскай, ангглійскай, іспанскай, французскай, лацінскай, грэчаскай. Арцыбіскуп прыгадаў, што падчас пасвячэння ксёндз Вадзім прамовіў да сваіх універсітэцкіх аднакурснікаў на грэчаскай мове.\nУ гаміліі арцыпастыр падкрэсліў значэнне святара ў справе збаўлення чалавека праз абвяшчэнне Божага слова, цэлебрацыю сакрамэнтаў і кіраванне давераным яму Божым народам. Заслужаны іерарх нагадаў словы Папы Бэнэдыкта XVI аб тым, што без святара Касцёл не можа рэалізаваць сябе ва ўсёй паўнаце.\nАсаблівую ўвагу арцыбіскуп звярнуў на ролю святара ў адражэнні веры ў Расіі пасля трох пакаленняў ганенняў.\n«Там, дзе з’яўляўся святар, парафіяльная супольнасць адраджалася, умацоўвалася і станавілася дынамічнай, нягледзячы на тое, што ваяўнічы атэізм пакінуў пасля сябе духоўную пустыню», — падкрэсліў заслужаны іерарх.\nЁн пажадаў святару-юбіляру смела рэалізоўваць сваё пакліканне ў наш складаны час, калі Бога выпіхваюць на перыферыю жыцця, каб вярнуць Яму належнае месца.\n«Ад гэтага будзе залежаць наша будучыня і вырашэнне надзённых праблем, што немагчыма без грунтоўнага маральнага фундамента», — дадаў арцыбіскуп Кандрусевіч.\nПасля Імшы вернікі павіншавалі ксяндза Вадзіма і пажадалі яму Божага благаслаўлення ў далейшым святарскім служэнні.\nНа наступны дзень, увечары 24 сакавіка, урачыстая святая Імша з нагоды срэбнага юбілею святарства адбылася ў санкт-пецярбуржскай парафіі святога Станіслава, дзе ксёндз Вадзім Шайкевіч з’яўляецца пробашчам.\nАрцыбіскуп Кандрусевіч узначаліў цэлебрацыю. У прамоўленым Божым слове ён падкрэсліў значэнне святарства ў Божым плане збаўлення.\n«Распачаты ў Касцёле сінадальны працэс заклікае да больш актыўнага ўдзелу свецкіх у яго жыцці.\nАднак ніхто не заменіць святара, бо толькі ён можа цэлебраваць сакрамэнты як бачныя знакі нябачнай Божай ласкі, якая патрэбна для збаўлення», — адзначыў арцыпастыр.\nУ вігілію ўрачыстасці Звеставання арцыбіскуп Кандрусевіч пажадаў юбіляру, які заслужана лічыцца адным з найбольш папулярных прапаведнікаў, і надалей «з моцаю абвяшчаць Божае слова, быць „анёлам“, які звястуе людзям XXI стагоддзя заўсёды жывое і актуальнае Божае слова, здольнае перамяніць лёсы чалавека і свету і дапамагчы вырашаць надзённыя праблемы».\nАбноўлена 29.03.2022 14:47


Архіў святкавання Дня памяці Ларысы Геніюш | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАрхіў святкавання Дня памяці беларускай паэткі Ларысы Геніюш з’явіцца ў інтэрнэт прасторы. Сябры Гарадзенскай філіі Фонду імя Льва Сапегі ініцыявалі збор відэа- і фотаматэрыялаў традыцыйнага штогадовага фэсту памяці ў Зэльве. Некаторых былых удзельнікаў святкавання ўжо няма з намі, таму архіў нагадае і пра іх таксама. Кажа Уладзімір Хільмановіч, старшыня гарадзенскай філіі асветніцкага грамадскага аб’яднання „Фонд імя Льва Сапегі”:\n– Ужо 10 гадоў няма сярод нас Зміцера Кісяля, які быў адным з першых адраджэнцаў, і іншых актывістаў з Гарадзеншчыны, якія рэгулярна прыязджалі, такіх як Віктар Дзясяцік са Свіслачы. Яны ўжо адышлі ў лепшы свет. Таму гэта даніна не толькі Ларысе Геніюш, але і ўсім беларускім адраджэнцам з Гарадзеншчыны, якія заўсёды бралі ўдзел у адраджэнні памяці пра Ларысу Геніюш, у адраджэнні нашай нацыянальнай сведамасці.\nФэст Памяці Ларысы і Янкі Геніюшаў у Зэльве праходзіць традыцыйна ў жніўні і прымеркаваны да дня нараджэння паэткі. Карыстальнікі збору ўбачаць дваццаць гадоў найноўшай гісторыі ў матэрыялах святкавання дня народзінаў Ларысы Геніюш. Архіў будзе стала папаўняцца новымі матэрыяламі. Ужо цяпер ён налічвае сотні фатаздымкаў, змяшчае відэа. Матэрыялы плануецца размяшчаць на старонках „Гарадзенскай вясны” і „Вытокаў”. Збор архіву стаў магчымым, дзякуючы таксама Асамблеі няўрадавых арганізацый Беларусі.\nфота з Дня памяці гэтага году\nСёння – дзень памяці пра Ларысу Геніюш


БНФ з-за запазычанасці можа страціць офіс у Магілёве. Тады партыі пагражае ліквідацыя | Правы чалавека ў Магілеве\nБНФ з-за запазычанасці можа страціць офіс у Магілёве. Тады партыі пагражае ліквідацыя\nНа дадзены момант запазычанасць за арэнду памяшкання і камунальныя паслугі складае каля 2 тысяч рублёў, распавёў старшыня магілёўскай гарадской арганізацыі БНФ Мікалай Фясько.\n7 сакавіка. Магілёў. Ігар Лазоўскі\nОфіс партыі БНФ у Магілёве дзейнічае з 2013 года. Усе гэтыя гады партыйцы аплочвалі яго існаванне сваімі высілкамі. Аднак у апошнія 10 месяцаў справы пайшлі зусім дрэнна.\nАдзін з сябраў партыі БНФ расказаў msrping.online, што запазычанасць за арэнду і камуналку складае амаль 2000 рублёў. Старшыня гарадской арганізацыі БНФ Мікола Фесько гэта пацвярджае:\n– Так, прыкладна так, можа крыху менш. Пакуль мы дамовіліся з уладальнікам памяшкання, каб ён крыху пачакаў, пакуль мы знойдзем грошы. Ён нам паставіў умову, што мы знаходзім частку сродкаў і ён дазваляе офісу функцыяваць далей. Гэтую ўмову мы выканалі. Зараз трэба актывізавацца і шукаць грошы. Пакуль нас церпяць, але доўга гэта працягвацца не можа. Ёсць усяго толькі адзін-два месяцы на выпраўленне сітуацыі.\nПаводле Статута партыі, кожны БНФ-авец павінен штомесяц плаціць унёскі. Аднак па факце гэтага не ажыццяўлялася на працягу некалькіх гадоў. Каб выправіць становішча, рэгіянальнае кіраўніцтва партыі папрасіла кожнага з мясцовых сябраў БНФ ахвяраваць па 5 рублёў у месяц.\nКалі ж запазычанасць пагасіць не атрымаецца, у магілёўскіх народафронтаўцаў офіс адбяруць. У сваю чаргу, гэта можа пагражаць ліквідацыяй усёй партыі БНФ.\n– Пэўная колькасць структур БНФ павінна быць зарэгістравана ў абласных цэнтрах Беларусі. Тады партыя лічыцца афіцыйна зарэгістраванай. Калі мы страцім у Магілёве, то будзе дрэнна. Магчыма, устане пытанне пра ліквідацыю партыі БНФ, – распавяёў спадар Фясько.\nНягледзячы на складанае становішча, палітык глядзіць у будучыню з аптымізмам:\n– Мы заўсёды знаходзілі нейкае выйсце. Спадзяюся, што і ў гэты раз мы што-небудзь прыдумаем.\nДаведацца, як можна дапамагчы магілёўскім БНФ-аўцам, можна на іх старонцы ў Facebook.\nЗбіраем пытанні да трэцяга эпізоду падкаста «Дарагая рэдакцыя»!\nTagged: Tagged: БНФ/Николай Фесько\nPrevious post: У Магілёве вызначыліся, як будуць святкаваць Дзень Волі 25 сакавіка\nNext post: 7 неверагодных магіляўчанак, якія натхняюць


Граблі, якія чакаюць свайго часу | Arche.by\nЕС спрабуе выкарыстаць Лукашэнку. На гэтыя граблі ўжо шмат хто наступіў, але па еўрасаюзаўскіх ілбах яны яшчэ не гулялі.\nУ ГРЫБАЎСКАЙТЭ НА ЯЗЫКУ ТОЕ, ШТО Ў БРУСЕЛЯ НАЎМЕ\nЗаява Далі Грыбаўскайтэ, зробленая на закрытай сустрэчы з амбасадарамі краін ЕС і распаўсюджаная агенцтвам Reuters, дагэтуль не абвергнута, а таму можа лічыцца сапраўднай. Сэнс прамовы прэзідэнта Літвы палягаў у тым, што Аляксандр Лукашэнка з’яўляецца гарантам палітычнай і эканамічнай стабільнасці, а таксама суверэнітэту Беларусі. Таму Грыбаўскайтэ лічыць, што Захаду выгадна, каб на будучых выбарах перамог той, каго зусім нядаўна называлі (а дзе-нідзе і працягваюць называць) “апошнім дыктатарам Еўропы”.\nГэта можна было б палічыць асабістым меркаваннем прэзідэнта Літвы. Але выглядае так, што ў Грыбаўскайтэ на языку тое, што ў Бруселя наўме. Незвычайна мяккая пазіцыя Еўропы ў адносінах да беларускіх улад на гэта намякае даволі празрыста.\nТлумачэнне тут можа быць простае: паколькі ў Лукашэнкі сапсаваліся адносіны з Крамлём, кіраўніка Беларусі можна выкарыстаць у вялікай палітычнай гульні, каб абмежаваць уплыў Расіі на постсавецкай прасторы. Гэтая думка выглядае цалкам лагічна, калі не ведаць найноўшай гісторыі нашай краіны.\nМаніпуляваць Лукашэнкам спадзяваліся яшчэ некаторыя ягоныя саюзнікі на выбарах 1994 года. Тады два маладыя бліскучыя юрысты Дзмітрый Булахаў і Віктар Ганчар вырашылі, што папулярны старшыня антыкарупцыйнай камісіі здолее паваліць тагачасны наменклатурны клан прэм’ер-міністра Вячаслава Кебіча. У гэтым яны, сапраўды, мелі рацыю. Пралічыліся Булахаў і Ганчар у іншым: яны думалі, што пасля будуць кіраваць Лукашэнкам. Аднак атрымалася зусім інакш.\nГанчар, дарэчы, вельмі хутка зразумеў сваю памылку і адышоў ад Лукашэнкі. Больш за тое, ён паспрабаваў выправіць становішча. І заплаціў за гэта жыццём…\nА колькі было маскоўскіх дзеячаў рознага калібру, якія самаўпэўнена чакалі, што Лукашэнка зробіць усё паводле іх сцэнара! Аднак вынік атрымаўся несуцяшальны: мала таго, што кіраўнік Беларусі шмат гадоў “даіў” Расію, дык у пэўны момант ён ледзь не захапіў “капялюш Манамаха”. І сёння ўсе спробы атрымаць ад Лукашэнкі тое, што ён абяцаў (у палітыцы, эканоміцы і г.д.), дарэмныя. Менавіта таму і сапсаваліся адносіны паміж мінскім і маскоўскімі кіраўнікамі: апошнія стаміліся ад таго, што іх рэгулярна “кідаюць”.\nУРОКІ І НЕВУКІ\nІ вось цяпер знайшліся чарговыя жадаючыя выкарыстаць Лукашэнку. Няма сумневу ў тым, якая доля іх чакае.\nДзякуй Богу, што не ўсе на Захадзе цешаць сябе салодкімі ілюзіямі. Да прыкладу, выканаўчы дырэктар праваабарончай арганізацыі Freedom House Дэвід Крэймер кажа: “Ствараецца ўражанне, што ЕС робіць стаўку на Лукашэнку, разлічваючы з ягонай дапамогай захаваць незалежнасць Беларусі ад Расіі”. Аднак, на думку эксперта, гэта заганная практыка. Крэймер лічыць, што Лукашэнка па-майстэрску выкарыстоўвае Захад супраць Расіі.\nМіж тым, менавіта Лукашэнка быў і застаецца галоўнай пагрозай для беларускага суверэнітэту. Пра гэта піша старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла ў сваім адкрытым лісце да Далі Грыбаўскайтэ.\n“У студзені 1991 года, калі Гарбачоў вырашыў увесці ў Літве “надзвычайнае становішча”, каб знішчыць незалежнасць Літвы, маскоўскія войскі атакавалі тэлецэнтр у Вільні, загінулі мірныя людзі. Гэтыя дзеянні Крэмль тлумачыў у тым ліку і неабходнасцю “захаваць стабільнасць” у савецкай імперыі”, — нагадвае Івонка Сурвіла. Цяпер вельмі падобныя размовы пра “захаванне стабільнасці ў Беларусі” можна пачуць з вуснаў прэзідэнта Літвы.\nНа жаль, гэты ўрок гісторыі Даля Грыбаўскайтэ не вывучыла. Яе нага ўжо занесена над граблямі, якія чакаюць свайго часу.


У ноч на 31 мая трое нашых паплечнікаў былі затрыманыя непадалёк ад паркоўкі ў паўночнай частцы Варшавы. Менты сцвярджаюць што знайшлі ў іх выбуховае прыстасаванне. Усіх трох даставілі ў пастарунак, аднаго пры гэтым збілі. Анархісты адмовіліся супрацоўнічаць з паліцыяй і адмаўлялі ўсе абвінавачанні ў свой адрас – а іх абвінавачваюць у «тэрарызме» — спробе закласці бомбу пад паліцэйскі пастарунак – хаця ўсе мы выдатна ведаем што тэрарызм гэта тое, чым са дня ў дзень займаецца дзяржава і ейныя псы.\nСалідарнасць з паплечнікамі ўжо выразіла анархісцкая супольнасць і тры варшаўскіх сквоты (Przychodnia, Syrena, Radykalne Ogrody Działkowe). Ім была прадстаўленая юрыдычная дапамога.\nАнархісцкая супольнасць Варшавы звяртае ўвагу на тое, што рэакцыя медыя на гэтае здарэнне адлюстроўвае спробу легітымізаваць новы антытэрарыстычны акт, які зараз знаходзіцца на абмеркаванні ў органах улады. Таксама яны дадалі – каля двух тыдняў таму маладзён, якога завуць Ігар быў збіты да смерці ў пастарунку Вроцлаву – і закон стаў на бок забойцаў.\n26 мая паведамлялася што ў г. Амьен каля вакзалу пратэстоўцы падпалілі пакрышкі ў падтрымку ўсеагульнага страйку супраць працоўнай рэформы.\nРаней па ўсёй Францыі былі заблакаваныя нафтаперапрацоўчыя заводы, што прывяло да дэфіцыту паліва ў краіне.\n24 мая ў Бельгіі па ініцыятыве прафсаюзаў пачалася серыя акцый супраць палітыкі жорсткай эканоміі правацэнтрысцкага ўраду. Каля 60 000 чалавек прайшло па вуліцах Брусэлю, пратэстуючы супраць планаў ураду адмяніць 38-гадзінны працоўны тыдзень і «аптымізаваць» бюджэтныя траты.\nДэманстрацыя паралізавала працу грамадскага транспарту. Каля Паўднёвага вакзалу да калоны далучылася каля сотні анархістаў. Яны кідалі камяні і іншыя прадметы ў паліцыянтаў, якія ў адказ ужылі вадамёты і слезацечны газ. Некалькі чалавек затрымана. Раненні атрымаў начальнік падраздзялення па барацьбе з беспарадкамі і адзін з ягоных падначаленых.\n23 мая ў Барселоне, Каталонія, былі выселеныя жыхары аўтаномнага цэнтру Banc Expropriate. 24 мая яны пачалі пратэст, ізноў акупавалі будынак, пасля чаго іх паспрабавала разагнаць паліцыя – адбыліся вулічныя сутыкненні.\n24 мая паведамлялася аб знішчэнні анархістамі больш чым 20 камер відэаназірання ў горадзе Міціліні. Як паведамляюць паплечнікі, «мы вырашылі агучыць нашую акцыю зараз, пасля таго як знішчылі больш за 20 камер у ключавых кропках гораду з канчатковай мэтай узнавіць заклік да барацьбы супраць сацыяльнага кантролю, ад якога пакутвае горад з-за існавання камер, ментоў, кайданкоў і іншых механізмаў рэпрэсій і кантроля».\n23 мая на дарозе паміж Ванам і Хакары быў падарваны яшчэ адзін турэцкі вайсковы аўтамабіль. Колькасць забітых і раненых невядомая.\nУ Оремары (рэгіён паўночнага ўсходу Турцыі) 24 мая ажыццеўлён акт інфраструктурнага сабатажу – байцы HPG спынілі будоўлю дарогі, атакаваўшы будаўнічую тэхніку.\n25 мая паведамлялася, што HPG (узброенае крыло ППК – Працоўнай партыі Курдыстану) выпусціла заяву аб партызанскіх атаках у Ване і Шырнаку: 24 мая ў гэтай мясцовасці партызаны заблакавалі дарогу і спалілі 6 аўтамабіляў, якія належалі турэцкай дзяржаве. У той жа час на іншай дарозе быў падарваны армейскі аўтамабіль, які перавозіў вайскоўцаў. У выніку гэтых акцый забіта 2 сяржанты і 6 салдатаў турэцкай арміі.\n26 мая – шэсць супрацоўнікаў Турэцкіх карных структур былі забітыя і дванаццаць – параненыя падчас атак Атрадаў абароны Курдыстану ў раёне Нусайбіна і Мід`ята на паўночным усходзе Курдыстану.\nУ Нусайбіне курдскія партызаны падарвалі турэцкіх вайскоўцаў з дапамогай самаробнай бомбы. Таксама атакі былі праведзеныя ў раёне Оваджык правінцыі Дасрым.\n30 мая паведамлялася што Атрады супраціву Шынгалу ( YBŞ) сарвалі ўжо трэцюю атаку агрэсараў на вёску Медінабан і ўступілі ў цяжкі бой з ІДІЛ. Згодна з заявай камандавання атрады YBŞ акружылі групу ІДІЛаўцаў каля 200 чалавек. Каля 17 з іх былі забітыя. Таксама знішчаныя два вайсковых аўтамабіля ісламістаў, захопленая вялікая колькасць зброі.\n26 мая працоўныя IT-кампаніі Workers at True Technical Experts LLC, штат Мэрылэнд, пачалі страйк, патрабуючы спыніць кражу заробкаў і нападкі а таксама прызнаць іхні прафсаюз – IWW (Industrial Workers of the World – Індустрыяльныя працоўныя свету). Працоўныя падпісалі спіс патрабаванняў. Сябры прафсаюзу IWW гэтай кампаніі ўжо страйкавалі двойчы за апошнія два месяцы з-за невыплаты заробкаў. Абодва разы яны перамагліі. Але старшыня кампаніі – Герлак, адмовіўся прызнаваць прафсаюз. Зараз ён выказвае пагрозы звальнення на адрас працоўных-сяброў IWW і нават пагражае закрыць свой бізнес у помсту за прафсаюзную актыўнасць.\n27 мая чылійскія студэнты ўварваліся ў прэзідэнцкі палац, выражаючы свой пратэст супраць палітыкі прэзідэнта Мішэль Бачэлет.\nСтудэнты патрабуюць цалкам бясплатнай адукацыі, якую абяцала Бачэлет у сваёй элекцыйнай кампаніі, і ад якой, цалкам чакана, адмовілася пасля перамогі.\nРаніцай 23 мая мексіканскія анархісты з дапамогай бензіну і факелаў падпалілі адззяленне банку Банамекс і ягоны банкамат. «Нельга адмовіць — паўсюль. Мы бачым, што банкі і тыя, хто адказныя за іхняе існаванне, гэта прамыя вытворцы беднасці і сацыяльнай няроўнасці. Банкі – гэта палацы, куды прыходзіць «бог» грошай, дзе нараджаецца галеча, дзе гэты «бог» стаіць над любой формай жыцця. Нашы напады працягнуцца – супраць усіх інстытуцый улады і іх інструментаў, але хочам падкрэсліць, што фізічная бяспека нашых ворагаў і іхніх дапаможнікаў нічога не значыць для нас у вайне, ў якую мы ўцягнутыя. Мы без ваганняў будзем атакаваць турэмшчыкаў, паліцэйскіх, салдатаў, суддзяў, банкіраў, маніпулятараў СМІ, палітыканаў і іншых, як толькі ў на з“явіцца такая магчымасць.\nНе, тэрарызм Дзяржавы не спыніць нас. Мы адкажам на рэпрэсіі і мілітарызацыю дзяржавы сілай. Наш шлях – атака: прыступныя ахоўнікі парадку адчуюць, як распаўсюджваецца полымя.\nГэтую акцыю мы прысвячаем усім паплечнікам, якія загінулі ў барацьбе і зняволеным сацыяльнай вайны. У памяць Маурыцыя Маралеса, Себасцьяна Оверслуйі і іншых сяброў, што трапілі ў кіпцюр ы дзяржавы. За Бернанда Барсенаса, Тамару Соль, Моніку Кабальеро і Францыска Салара, у баявой салідарнасці са Змовай вогненных ячэек.\nНяхай жыве Анархія» — напісана ў камюніке паўстанцаў.\nПредыдущая статья Карательные учреждения ужесточают режим содержания\nСледующая статья Парк «Котовка»: вырубка приостановлена


Два цягнікі на Басовішча і адзін на Сяброўскую бяседу | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБудуць два вечаровыя цягнікі на Басовішча і адзін на Сяброўскую Бяседу ў Гарадку.\nМаршалкоўская ўправа Падляшскага ваяводства мае грошы на адкрыццё летняга чыгуначнага злучэння з Беластока ў Валілы Станцыю.\nКошт адкрыцця летняй лініі Беласток-Валілы ў суботу і нядзелю — 94 тысячы злотых. Палову гэтай сумы абяцае Маршалкоўская ўправа, другую частку павінны забяспечыць супольна гміны Міхалова, Гарадок, Супрасль, Заблудаў і горад Беласток. Пакуль рашэнні ў гэтай справе прынялі толькі гміна Гарадок і Міхалова.\nНа ўчарашняй сесіі рады горада Беластока радны Томаш Мадрас склаў запыты да прэзідэнта Тадэвуша Трускаляскага ў справе фінансавання цягніка. Паводле яго слоў у бюджэце на 2017 год запісаная квота памеру 12-15 тысяч злотых на дафінансаванне цягніка.\n— У гарадскі бюджэце Рада пакінула мэтавы запас. І таму, дзякуючы нашаму рашэнню, ужо забяспечаныя фінансавыя сродкі на гэтае спалучэнне. І калі прэзідэнт не зробіць нічога то выйдзе, што ён як бы змарнаваў гэтыя грошы. Таму я разлічваю, што ён нешта зробіць.\nЧыгуначнае злучэнне на трасе Беласток – Станцыя-Валілы узнавілі ў ліпені мінулага года дзякуючы намаганням мясцовага дзеяча Аднрэя Каспяровіча.\nУ мінулым годзе кожную суботу і нядзелю хадзіла адна пара цягнікоў. Цяпер улады ваяводства рыхтуюць дзве пары. Дадатковыя цягнікі паедуць таксама 14 і 15 ліпеня на Басовішча і 29 ліпеня на Саброўскую Бяседу.\nУ 2015 годзе адрамантуюць дарогу з Міхалова ў Юшковы Груд\nУ Бельску-Падляшскім праходзяць Дні габрэйскай культуры


Гатэль Прымор'е Deluxe Туапсэ апісанне, цэны Мультитур 2022\n/ Гатэль Прымор'е Deluxe Туапсэ апісанне, цэны Мультитур\nАрбіта Ольгинка, Туапсэ афіцыйныя цэны на 2021 год. Travel NEWS LTD.\nГасцініцы і гатэлі ў Ольгинке з басейнам\nДа паслуг адпачывальнікаў: Wi-Fi на тэрыторыі гатэля, аўтастаянка, настольныя гульні, дзіцячая і дарослая анімацыя, більярд, конкурсы і вячэрнія шоу-праграмы, СПА-паслугі (масаж, манікюр, цырульнік, альфа-капсула), экскурсійнае бюро , сувеніры, трансфер.\nПляж: галечный з уласнай выдзеленай абсталяванай зонай, размешчаны ў 500 м ад гатэля. На пляжы: шэзлонгі, парасоны, распранальні, кафэ-бар, водныя забавы (прагулкі на катэры, гідрацыкла, водныя лыжы, бананобоут, парашут, заняткі дайвінгам).\nПансіянат «Святлана», які належыць курортным комплексе "Гама", трасе незвычайным ландшафтам, якія спалучаюць у сабе маляўнічыя схілы, каўказскі лес і, разам з тым, арганізаванай інфраструктурай адпачынку, якая дазваляе камфортна і весела адпачыць як з сям'ёй , так і ў кампаніі сяброў ці дружным працоўным калектыве.\nНа тэрыторыі пансіяната маецца рэстаран «Аліва», адкрыты плавальны басейн, дзіцячая гульнявая пляцоўка, більярдная зала, сауна-джакузі, трэнажорная зала, автопаркинг.\nУ 250 метрах ад жылых катэджаў размешчаны уласны абсталяваны дробна-галечный пляж. Адкрыты басейн падорыць свежасць і прахалоду ў летнюю спёку.\nдзіцячая пляцоўка; <\nзона для падрыхтоўкі барбекю; <\nспартыўныя пляцоўкі; <\nУ курортным пасёлку заўсёды шмат турыстаў, для якіх тут пабудавана шмат разнастайнага жылля. Частка адпачывальнікаў аддае перавагу спыніцца ў гасцініцах Ольгинки з басейнам. Звычайна ў такіх установах павышаны ўзровень камфорту і выдатны сэрвіс. Персанал робіць усё магчымае, каб адпачынак гасцей быў камфортным. У нумарах ёсць усё неабходнае для камфорту, на тэрыторыях маюцца:\nУ Ольгинке гасцініцы з басейнам можна сустрэць у любой частцы пасёлка. Вы можаце спыніцца ў цэнтры курортнай зоны на вуліцы Прыморскай і прылеглых да яе вулачках. Пражыванне ў цэнтральнай частцы зручна тым, што побач знаходзяцца ўсе патрэбныя турыстам ўстановы і да мора ісці нядоўга, максімум - 10 хвілін. Можна пасяліцца на беразе мора ў завулках арэхавага ці Сонечным, Школьным мікрараёне і т. Д. Калі вам па кішэні недарагое жыллё, то можна пражываць у на ўскраінах курортнага пасёлка.\nКалі вы запланавалі паездку ў ціхі курортны пасёлак, то загадзя патурбуйцеся аб месцы пражывання. Вы можаце скарыстацца нашымі прапановамі, і цалкам бясплатна, без удзелу пасярэднікаў, аформіць бронь. Для гэтага трэба запоўніць заяўку онлайн або патэлефанаваць непасрэдна адміністратару гасцініцы па ўказаным нумары тэлефона. На нашым сайце размешчаны апісанне нумароў і паслуг персаналу, фота, актуальныя цэны, інтэрактыўная карта з усімі ўстановамі, каб дапамагчы вам з выбарам жылля.


На роўных правах\n06.11.2021 10:10 Актуальна, Апошнія запісы\nМіністр адукацыі Ігар Карпенка з рабочым візітам наведаў Гродзенскую вобласць. Ён пабываў у сярэдняй школе № 2 імя М.П.Масонава Свіслачы і сустрэўся з педагагічным актывам Свіслацкага раёна.\nІгар Васільевіч пацікавіўся, як школьнікі праводзяць вольны час на канікулах, пагутарыў з дзецьмі, якія адпачываюць у аздараўленчым лагеры “Брыганціна” з дзённым знаходжаннем, і падарыў школьнікам спартыўны інвентар і кнігі.\nСярэдняя школа № 2 імя М.П.Масонава Свіслачы працуе з 1982 года. Тут вучацца 673 вучні ў 33 класах. Для ўсіх навучэнцаў заняткі праходзяць у першую змену. Арганізаваны падвоз з 13 населеных пунктаў для 76 навучэнцаў двума школьнымі аўтобусамі і для 22 дзяцей — рэйсавым аўтобусам. У школе працуюць 4 групы прадоўжанага дня для 108 чалавек.\nЯк расказала дырэктар Наталля Баўфалік, установа адукацыі з’яўляецца рэсурсным цэнтрам па інтэграваным навучанні і выхаванні. 14 дзяцей вучацца па праграмах спецыяльнай адукацыі, укамплектаваны 4 класы інтэграванага навучання і выхавання.\nАтрымала развіццё профільная адукацыя. На трэцяй ступені вучацца 133 школьнікі. Сфарміраваны аграрны клас і аграрная група, педагагічны клас і педагагічная група, ваенна-патрыятычная група. У двух класах навучэнцы атрымліваюць асновы прафесій швачкі і вадзіцеля колавых трактароў катэгорыі “А”. Выпускнікі аграрных і педагагічных класаў у асноўным паступаюць па спецыяльнасці. У школе адкрыты музей хлеба, дзе прадстаўлены 320 экспанатаў.\nАктуальныя пытанні развіцця сістэмы адукацыі краіны абмяркоўваліся на сустрэчы з педагогамі Свіслацкага раёна.\nІгар Карпенка спыніўся на змяненнях, унесеных у Кодэкс аб адукацыі, увядзенні цэнтралізаванага школьнага экзамену, пытаннях выхавання дзяцей і моладзі. Фармат круглага стала дазволіў кожнаму жадаючаму выказаць свае думкі і прапановы, задаць пытанне.\nУ сустрэчы прынялі ўдзел старшыня Свіслацкага райвыканкама Аляксандр Вярсоцкі і начальнік галоўнага ўпраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама Руслан Абрамчык.\nМіністр адукацыі паведаміў, што паставіў перад сабой мэту аб’ехаць усе раёны краіны і ўжо ў большасці пабываў. Падчас такіх сустрэч кіраўнік ведамства раіцца з педагогамі, прафесіяналамі, якія працуюць у мясцовых установах адукацыі. Гэта добрая магчымасць абмеркаваць пытанні, якія хвалююць педагогаў у раённых цэнтрах і невялікіх вёсках.\n— Такія сустрэчы — гэта ўжо не толькі пляцоўка для абмеркавання новага Кодэкса аб адукацыі, правіл прыёму ва ўстановы адукацыі, прытым я гатовы адказаць на ўсе пытанні. Важна данесці да вас тое, што з прыняццем новай рэдакцыі кодэкса, Канцэпцыі развіцця сістэмы адукацыі да 2030 года нам трэба будзе сур’ёзна папрацаваць па ўсіх напрамках: і па змесце адукацыі на ўсіх узроўнях, і па павышэнні яе якасці, і па пытаннях, звязаных з нарматыўным забеспячэннем. Невыпадкова на педсавеце прагучала прапанова аб’явіць наступны год Годам адукацыі, гэтая ідэя цяпер абмяркоўваецца, — адзначыў міністр адукацыі.\nІгар Карпенка закрануў таксама пытанні мадэрнізацыі сістэмы адукацыі, стварэння адзінага рэспубліканскага інфармацыйна-адукацыйнага асяроддзя. І гэта не толькі закупка новага абсталявання, а за апошнія гады ўстановы адукацыі адчулі значную падтрымку. Створаны адзіны адукацыйны партал, аснову якога склалі сучасныя напрацоўкі, вопыт лепшых педагогаў краіны.\nПа словах міністра, сістэма адукацыі не толькі забяспечвае дзяцінства ў нашай краіне, але і выконвае сацыяльную функцыю. Школа выхоўвае дзіця, фарміруе ў яго патрэбу да самаадукацыі, самаразвіцця, закладвае асновы таго, што трэба пастаянна ўдасканальваць свае веды, вучыцца прымяняць іх на практыцы. Наогул сістэма адукацыі — даволі тонкая сфера. Яна пранізвае ўсе віды жыццядзейнасці чалавека. І ад яе функцыянавання залежыць, як будзе працаваць эканоміка, сацыяльная і грамадскія сферы, як будуць развівацца міжасобасныя адносіны. Усё гэта моцна ўзаемазвязана.\n— Выхаванне — аснова адукацыйнага працэсу, — падкрэсліў Ігар Карпенка. — Нельга забывацца пра выхаваўчую ролю ўрока, адзнакі, асабісты прыклад настаўніка, вопыт старэйшых пакаленняў.\nМіністр адукацыі адказаў на пытанні педагогаў Свіслаччыны.\nГродзенская вобласцьІгар Васільевіч Карпенкаміністр адукацыіСвіслачсярэдняя школа № 2


У Маскве суд упершыню адабраў кватэру за незаконную перапланіроўку\n06.12.2013 / 15:09\nУ Маскве суд упершыню адабраў кватэру за незаконную перапланіроўку 1\nНагацінскі раённы суд Масквы вынес рашэнне аб пазбаўленні правоў уласнасці на кватэру яе ўладальнікаў, якія зрабілі незаконную перапланіроўку. У Расіі такое рашэнне прынята судом ўпершыню. Пра гэта гаворыцца ў паведамленнях на сайце Масжылінспекцыі.\nУ 2010 годзе ўласнікі кватэры ў доме на вуліцы Бірулёўскай знеслі апорную сцяну паміж пакоямі. Масжылінспекцыя пасля праверкі кватэры выдала ім прадпісанне аб прывядзенні памяшкання ў першапачатковы стан. Па дадзеных інспектараў, такая перапланіроўка магла выклікаць абрушэнне і стварыла пагрозу жыццю і здароўю жыхароў дома. Праверыць выкананне прадпісання інспектары не маглі на працягу трох гадоў — уладальнікі ігнаравалі гэтыя спробы. У траўні 2013 Масжылінспекцыя звярнулася ў суд.\nПа рашэнні суда кватэра будзе прададзеная з публічных таргоў. З сумы, атрыманай ад продажу, будуць вылічаныя выдаткі на выкананне судовага рашэння, астатнія сродкі будуць перададзеныя былым уласнікам кватэры. Прывесці кватэру ў ранейшы стан павінен будзе яе новы ўладальнік.\nПазбаўленне правоў уласнасці на жыллё праз суд у падобных выпадках прадугледжана артыкулам 5 Закона горада Масквы «Аб парадку перабудовы памяшканняў у жылых дамах на тэрыторыі горада Масквы».\nІснуе пералік магчымых змяненняў, якія не дапускаюцца ў кватэрах жылых дамоў. У яго, у прыватнасці, уваходзяць перапланіроўка ў дамах, прызнаных аварыйнымі, павелічэнне нагрузкі на апорныя канструкцыі, парушэнне патрабаванняў будаўнічых, санітарна-гігіенічных, эксплуатацыйных нормаў і правілаў пажарнай бяспекі для шматкватэрных дамоў, а таксама парушэнне трываласці і ўстойлівасці апорных канструкцый будынка, пры якім можа адбыцца іх разбурэнне.\nДзяржаўны забудоўшчык гатовы ўзводзіць катэджы «Наша Ніва» па ўсёй Беларусі ФОТЫ 57\nСамы дарагі катэдж Мінска здаецца па $13 тысяч за месяц ФОТА 17\nКАРТУЗ / Адказаць\n06.12.2013 / 19:10\nА пазбаўленыя кватэры -хто яны?Відаць зусім простыя масквічы, ці не масквічы ўвогуле


The 14 Xbox One і PS4 гульні вы сапраўды павінны валодаць зараз - Навіны Правіла\nThe 14 Xbox One і PS4 гульні вы сапраўды павінны валодаць зараз\nГэты артыкул пад назвай “The 14 Xbox One і PS4 гульні вы сапраўды павінны валодаць зараз” была напісана Keith Сцюарт, для theguardian.com на пятніцу 3 красавіка 2015 12.05 Універсальны Глабальныя ЧАС\nВідэа гульні, як і любая іншая форма забавы, з'яўляюцца суб'ектыўным вопытам. У той час як ваш лепшы сябар можа обожаю складаныя кінематаграфічныя блокбастараў, якія патрабуюць вельмі мала ў шляху фактычнае ўзаемадзеянне з карыстальнікам, Вы можаце аддаць перавагу хардкор японскіх дэбашыраў, якія патрабуюць 100 гадзін ўзгодненых намаганняў толькі каб прайсці першы міні-боса.\nТым не менш, 18 месяцаў пасля запуску PlayStation 4 і Xbox One, мы цяпер маем сціплае невялікая колькасць "павінен купіць" назвы - гульні вам сапраўды трэба, каб убачыць, нават калі вы не думаеце, што яны свой выгляд рэчы.\nТакім чынам, у пачатку гэтага доўгага ўік-энду, тут 14 бягучага пакалення рэлізы, якія з'яўляюцца даволі істотным. Ці важна-иш. Ты можаш, вядома, катэгарычна не згодныя ў раздзеле каментароў.\nДобра, таму апошняя гульня ад душы генія Дэмана Хидетака Міядзакі сапраўды цёмна і на самай справе, сапраўды патрабуюць. Гэта агрэсіўная баявая фантастыка ўстанавіць на зямлі, які актыўна пагарджае вас, і запоўненыя з монстрамі, якія на самай справе не адчуваю, як адмова. Але гэта таксама захапляльная частка гульнявога дызайну, залітай ў атмасферы і цалкам ўтрыманне араць свой курс Ludic. вы трэба мець меркаванне пра яго.\nDragon Узрост: інквізіцыя (PS4, Xbox One)\nбой, разведка, рамантыка, інтрыга, сапраўды велізарныя пачвары - Узрост дракона: Інквізіцыя іх усіх. Апошняя фантазія эпас ад BioWare з'яўляецца вялізным сведчаннем рамёствы гэтага распрацоўніка; яна струменіць дэталь і падступнасьці, яна мае вялікую гісторыю і цікавыя персанажы, і гэта мае глыбокі выраўноўвання і налады сістэмы, дадаючы механічную падыманне да эстэтычнага вітрыне. 200 гадзін вы ўсё яшчэ будзеце знаходзіць новыя рэчы, каб зрабіць.\nDragon Age: інквізіцыя агляд\nЁсць аргументы для экіпажа, аналагічна адкрытым ваджэння эпас ад Ubisoft, але калі ў вас ёсць Xbox One і вы хочаце прыгожы гоначны вопыт з пышнымі мадэлямі аўтамабіляў і мілі і мілі сакавітых пейзажаў, вам трэба Forza Horizon 2. Працяг гульні "Дзіцячыя пляцоўкі сапраўды упіваецца ў бягучым пакалення апаратных сродкаў, купаць яго старанна падабраныя стравы міжземнаморскай асяроддзя ў патоках сонечнага святла, прамяні зіхацяць ад кузаўных работ і дарожных пакрыццяў, як вы едзеце. Як быць у вашай ўласнай версіі Top Gear без неабходнасці мірыцца з Кларксон і яго паслугачоў.\nForza Horizon 2 агляд\nпаглядзець, сумленна, нават калі вы адкідаеце неаслабную чалавеканянавісьніцтве з галоўных сюжэтных місій, нават калі вы пагарджаеце тры псіхапатычныя сімвалаў свінцу, выбуховых свой шлях праз серыю крывавых крадзяжамі, вам трэба выпрабаваць гэтую гульню - ці дакладней у гэтую гульню навакольнае асяроддзе. У GTA V, Вы можаце гуляць у тэніс, выйсці падводнае плаванне, лётаць на верталёце праз горны хрыбет, пошук схаваных жартаў, вадзіць машыну над рампай ў аэрапорт, сустрэцца з сябрамі, ці ды, круіз па вуліцах у мышцы аўтамабіль расхіствалі смартфонаў абдымацца япі. Гэта велізарная праца сусвету распуснай забавы. Гэта гіпер сапраўднае свята. Гэта розум Бретт Істан Эліс прайграваецца як тэматычны парк.\nGrand Theft Auto V Агляд\nАпошні з нас: рэмастэрынг (PS4)\nНепаслухмяны гоняць сабакі, жорсткім і часам элегічна шэдэўр мае важнае значэнне на PlayStation3, вядома. Але калі вы не куплялі яго потым, гэта абсалютна неабходна, каб у вас на PS4. Гэтыя пост-апакаліптычны кашмар з лопнуў пейзажы гарадоў асушаных па сваёй прыродзе яшчэ больш цудоўны і рэзанансны па новай тэхналогіі, але вы таксама атрымліваеце ўсе дадатковыя пакеты карт і эмацыйна зараджаных гісторыю DLC, адсталага, якая цалкам можа быць адным з браў шлюб момантаў вялікі дызайн апісальнай частцы бюджэту.\nАпошні з нас (PS3) агляд\nжыццё Дзіўны (PS4, Xbox One)\nЭпізадычныя прыгоды ўвесь гнеў прама цяпер, так што вы павінны мець па крайняй меры адзін у вашай калекцыі. Мы маглі б, відавочна, пайшлі на які-небудзь з свавольных Telltale назваў (Хадзячы мярцвяк, гульня тронаў, Казкі з Borderlands), але замест гэтага, давайце рэкамендаваць гэты вёрткі падлеткаў драму Dontnod Entertainment, з яго сімпатычнай і нязграбны герой Максин Колфилд, які набывае здольнасці падарожжа ў часе і тым самым адкрывае эфект матылькі - у займальную эфект. Гэта ніхто не выйшаў з ніадкуль, але два эпізоду ў, яна захоплівае сэрца тысячамі.\nЖыццё Дзіўны міні-агляд\nМіжзем'е: цень Мордора (PS4, Xbox One)\nДы, ды, гэта яшчэ адна фантазія ролевая гульня дзеля Толкіена, але гэтая костка храбусценне скандаліст майстэрску пабудаваны, і ён можа пахваліцца адным з выдатных новых(иш) гульнявая механіка: сістэма Немязіда. Вось, ворагі памятаць цябе вечна, так што вы заўсёды натыкаючыся на старых ворагаў, якія любяць дражніць вас, калі вы страцілі ў баі. Гэта вялікая гульня, але ён пабіты на кіраваныя місій і пабочных квэстаў, так што вы заўсёды працаваць над чымсьці адчувальным. Гэта таксама даволі пацешным і самоуничижительной для прыгод Middle Earth.\nМіжзем'е: Цень Мордора агляду\nВы, напэўна, ужо ёсць на любой іншай прыладзе функцыянавання ў вашым доме, але калі вы гэтага не зробіце, вам трэба Mojang цудоўна, бясконца прыемны блок будынак гульні на кансолі. Гэта ўсё, што я скажу па гэтым пытанні.\nбацькі! Фокус менш на турбавацца аб Minecraft і больш на разуменні яго\nOri і Blind Forest (Xbox One)\nЯк дзіцяці Света (якая таксама выдатна) Ori і сьляпых лясоў уяўляе сабой прыклад таго, як высокага класа, супер падрабязныя візуальныя эфекты не павінны азначаць фотарэалізм або 3D-мадэлявання. Акрамя таго, па-сапраўднаму цікавым апісальнай платформер, спалучаючы explorable сераду з асноўнымі элементамі ролевай гульні і хупавыя, упэўненыя кіравання.\nOri і агляд Сляпы лес\nна паперы, гэта 2D платформер, з яго дзіўным характарам вядучага і дбайнага гальскага гумару, здаецца трохі лепш, чым імгненны адцягнення для рэтра фанатыкаў. Але свет легенд настолькі нашпігаваная жыцця і падрабязна, ўзроўні так выдатна спраектаваны і выкананы, ідэі настолькі ў багацці, што ён заслугоўвае месца на кожным PS4 і Xbox Адзін жорсткі дыск. Вялікі адзін, каб атрымаць ня-геймераў, якія граюць, а таксама.\nRayman Legends агляд\nКожная сям'я павінна мець па крайняй меры адзін традыцыйны стрэлак пракруткі, і фінская студыя Housemarque з'яўляецца новы майстар жанру - хоць гэты тытул, з яго закручанай, кругавая сераду, не зусім старая школа. Ўстаноўка з'яўляецца асноўным: выбух іншапланетныя караблі, выратаванне чалавечых каланістаў. Але выкананне бязлітасна гладкім і эфектыўным з інтуітыўна зразумелым кіраваннем, якія працуюць бок аб бок з выдатнымі перагортванне комба сістэм.\nпа агульным прызнанні, гіганцкі Мех шутэр респауна ў не дацягвае да шуміхі пре-рэліз, але застаецца адцягнення онлайн бластер, упакованы з прахалоднай зброі і захапляльных сустрэч. Элемент паркур працуе добра, як гэта робіць баланс паміж наземнымі войскамі і зямля стукаць робатызаваных тытанаў, і даданне кулі кармавых салдат AI азначае, што кожны атрымлівае шанец забіць нешта.\nTower кейс: Ушэсце (PS4)\nСапраўды прыемныя і даступныя мясцовыя шматкарыстальніцкія гульні вельмі рэдкія ў гэтыя дні, так што гэта задавальненне індзі з'яўляецца выдатным назад, каб мець пад рукой кожны раз, калі сябры прыходзяць і пачынаюць успамінаць аб GoldenEye або Gauntlet (мае сябры могуць быць старэй, чым у вас). Гэта адзін экран для чатырох гульцоў па стральбе з лука баявая гульня, у якой гульцы пагоні і скачок праз серыю кароткіх гатычнымі асяроддзяў стральбы адзін на аднаго і гонкі, каб захапіць бонусы. Калі вы на Xbox One, #я пульс з'яўляецца добрай альтэрнатывай.\nадважныя сэрца (PS4, Xbox One)\nХочаце галаваломкі прыгода гульня, што кожны можа гуляць разам, ці лічаць яны сябе як геймераў або няма? Гэта прыніжаная яшчэ немая камень ад Ubisoft з'яўляецца ідэальным выбарам. Натхнёная сваімі лістамі салдат падчас Першай сусветнай вайны, гэта аповяд аб чатырох персанажаў, якія апынуліся ў бядотным вір канфлікту, дапамагаючы адзін аднаму, каб выжыць. складанне, анімацыя і візуальны стыль ўсе прыгожыя. Гэта вельмі магутны вопыт.\nАдважныя сэрца міні-агляд (назіральнік)\n28376\t0 Артыкул, культура, Рысы, гульня культура, Гульні, Кіт Сцюарт, PlayStation, Playstation 4, Тэхналогій, Xbox, Xbox One\n← LG G Flex 2 агляд: Другое прышэсце бананавай тэлефоне Малюсенькія імплантаты мозгу компас дазваляюць сляпыя пацукі "бачыць’ →


Ніколі не трэба здавацца — Столин. Новости Столина и Столинского района. Навiны Палесся. Районная газета\nНіколі не трэба здавацца\n16.11.2018 6141 Редакция Навiны Палесся Комментариев нет\nГэтую прыгажуню завуць Юлія Васільеўна Струг. І яна нездарма з’явілася на старонках газеты ў нумары, прысвечаным Дню работнікаў сельскай гаспадаркі. Бо гэтае свята тычыцца яе непасрэдна, паколькі Юлія Васільеўна з’яўляецца аграномам-аграхімікам і насенняводам ААТ “Новая Прыпяць”.\nТрапіла яна сюды невыпадкова. Пасля заканчэння Альшанскай сярэдняй школы № 1 Юля паступіла ў Гродзенскі дзяржаўны аграрны ўніверсітэт. Сяброўка падвучыла: маўляў, потым з гэтай спецыяльнасцю можна дзе захочаш уладкавацца – аграном ўсюды спатрэбіцца. Дзяўчына доўга не вагалася і пасля здачы іспытаў была залічана на факультэт аграхіміі і глебазнаўства.\nПрактыку Юля праходзіла ў ААТ “Новая Прыпяць”, куды была размеркавана пасля вучобы ў красавіку 2016 года. Ад дабра дабра не шукаюць – вырашыла яна і пасля адпрацоўкі засталася тут.\n– Пасля заканчэння нам прапаноўвалі іншыя месцы работы, – расказвае Юля. – Але я не настолькі авантурыстка, каб ехаць невядома куды і там пачынаць шукаць сяброў, здымаць кватэру, якую, дарэчы, не кожная гаспадарка можа даць. Трэба звыкаць да новага калектыву і не факт, што ты ім спадабаешся. А тут я была на практыцы, усіх ведаю. Тым больш жыву з бацькамі, па якіх і так вельмі сумавала ў час вучобы. Старэйшыя дзве сястры таксама ў Альшанах уладкаваліся, маюць свае сем’і, да якіх я часта завітваю на выхадных. І сябры мае тут, моладзь не спяшаецца пакідаць аграгарадок. Ды і сама гаспадарка – адна з лепшых у раёне, таму ёсць перспектыва.\n– Прызнаюся, зусім не ўяўляю цябе сярод каністраў з ядахімікатамі ці ў збожжасховішчы!\n– Я таксама спачатку не ўяўляла, – смяеецца Юля. – Усё ж адна справа – на лекцыі хадзіць у сукенцы і ў чаравіках, а другая – па палях ездзіць. Гаспадарка вялікая, работы валам. Там трэба насенне пратравіць, там хімікаты падрыхтаваць. І ўсё ў хуткім тэмпе, часу заўсёды ў абрэз. Спачатку думала пра сябе: куды я трапіла? А ўлетку і ўвогуле даводзілася ўставаць апалове пятай гадзіны, калі ішла апрацоўка сродкамі аховы раслін. Справа ў тым, што калі спёка, нельга гэтую работу рабіць. Даводзілася і затрымлівацца да позняга вечара ў час уборкі. Я адказваю за насенне на наступны год і важна не дапусціць памылак. Таму не ведаю, што б рабіла без падтрымкі і цярпення галоўнага агранома Сяргея Уладзіміравіча Строка, які вельмі дапамог мне і паступова ўвёў у курс усіх спраў. Зараз наша супрацоўніцтва на пазітыўнай хвалі. І раз з’явілася такая магчымасць, хачу шчыра падзякаваць загадчыцы сховішча Валянціне Васільеўне Крупкевіч. Гэтая моцная жанчына працуе ў гаспадарцы ўсё сваё жыццё, таму яе вопыт быў для мяне як чароўная палачка. Яна заўсёды спакойная, не пабачыш яе ў роспачы. Менавіта яна дапамагла мне набыць неабходную ўпэўненасць, якой у мяне не хапала. Зразумела тады – ніколі не трэба здавацца.\n– Лета – гарачая пара для цябе. Ці не крыўдна працаваць, калі іншыя ідуць у водпуск?\n– Сапраўды, летам цябе ніхто нікуды не адпусціць. У тых, хто працуе ў сельскай гаспадарцы, водпускі зімой, і ў мяне ў тым ліку. Зараз ёсць час крыху адпачыць, папрацаваць з паперамі, якіх у аграхіміка (смяецца) таксама хапае. Спадзяюся, нарэшце пагляджу фільмы, да якіх ніяк ход не дойдзе. А яшчэ будзе час пачытаць, сустрэцца з сябрамі. Займаюся спортам і, калі дазваляюць абставіны, наведваю трэнажорную залу. Работа работай, а дзяўчына заўсёды павінна выглядаць прыгожа, – дадае Юлія.\n← Працуюць аддана\nААТ “Кароцічы” ў ліку лідараў па нарыхтоўцы кармоў →\nСэрца маёй зямлi\n05.08.2014 Редакция Навiны Палесся Комментариев нет\nГалоўны запавет – берагчы мір\n06.05.2017 Редакция Навiны Палесся Комментариев нет\nЗеркало души Александра Барановского Александр Иванович\n28.12.2018 Редакция Навiны Палесся Комментарии к записи Зеркало души Александра Барановского Александр Иванович отключены


Пераўтварэнне Бэліз даляр (BZD) і даляр ЗША (USD) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nBZD у USD\n1 Бэліз даляр у USD\n1 BZD у USD - Бэліз даляр у даляр ЗША канвэртар валют\nНашы Бэліз даляр да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 09.04.2021. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад Бэліз даляр. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або Бэліз даляр, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБэліз даляр у даляр ЗША канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 09.04.2021 09:01\nЯкі бягучы курс абмену для Бэліз даляр у даляр ЗША?\nБэліз даляр курс у даляр ЗША =\nКанверсія BZD у даляр ЗША\nВы выбралі зыходную валюту BZD і мэтавую валюту даляр ЗША з сумай 1 BZD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD 1 1.20449 1.39948 0.79929 0.00924 0.49621\nEUR 0.83023 1 1.16189 0.66359 0.00767 0.41197\nGBP 0.71455 0.86067 1 0.57114 0.00660 0.35457\nCAD 1.25111 1.50695 1.75090 1 0.01156 0.62082\nJPY 108.24399 130.37910 151.48554 86.51871 1 53.71217\nBZD 2.01526 2.42737 2.82032 1.61078 0.01862 1\nBZD у USD канвэртар валют\nБэліз даляр валюта ў Беліз. даляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Сімвал BZD з'яўляецца BZ$. Сімвал USD з'яўляецца $. Абменны курс для Бэліз даляр быў актуалізаваны April 21, 2021. Абменны курс валюты для даляр ЗША быў актуалізаваны April 21, 2021. Каэфіцыент BZD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс Бэліз даляр у даляр ЗША = .\nBZD у AUDBZD у BRLBZD у CNYBZD у EURBZD у JPYBZD у KRWBZD у NOKBZD у RUBBZD у UAHBZD у VND\nBZD у BTCBZD у ETHBZD у XRPBZD у LTCBZD у XEMBZD у MIOTABZD у DASH


Аб нас - Усі вядучых дакладных машын Лтд\nWuxi Lead Precision Machinery Co., Ltd. - гэта крама машын з ЧПУ, якія абслугоўваюць дэталі з дакладнасцю з ЧПУ, штампоўку металу і выраб ліставога металу ў розных галінах прамысловасці.\nМы маем больш чым 15-гадовы вопыт вытворчасці якасных дэталяў і прататыпаў для вытворцаў арыгінальнага абсталявання па ўсім свеце.\nМы з'яўляемся прыватнай кампаніяй, заснаванай у 2000 годзе.\nНапачатку ў нашай майстэрні ўсяго 2 станкі з ЧПУ, і нашы кліенты не з'яўляюцца буйнымі кампаніямі. Аднак, дзякуючы нашаму багатаму вопыту і выдатнаму якасці, наша кампанія хутка расла разам з нашымі кліентамі.\nНашы станкі з ЧПУ павялічаны да 10 камплектаў. І наш штат павялічыўся з 2 да 12.\nМы пераехалі на наш новы завод. І мы пачынаем быць пастаўшчыком запчастак OEM ваеннай кампаніі Амерыкі.\nУ нас ужо больш за 20 станкоў з ЧПУ. І мы зрабілі прататыпы тытана і шкловалакна для ваеннай кампаніі.\nЗ-за высокай якасці і своечасовай дастаўкі, наш ірландскі кліент рэкамендаваў нас стаць пастаўшчыком ступіцах колаў для Racing Cycle на Алімпійскіх гульнях 2012 у Лондане.\nМы былі пастаўшчыком дэталяў з апрацоўкай дэталяў з тыпам і шкловалакном з ЧПУ ў Амерыцы. Між тым, мы таксама пачалі супрацоўнічаць з самай вядомай кампаніяй Аўтанастройкі ў Амерыцы.\nМы пабудавалі і пераехалі на наш новы завод. У гэтым годзе штату стала больш за 50 чалавек, і мы стварылі офіс у Каліфорніі, ЗША.\nЧакайце працэсу апрацоўкі з ЧПУ, наш бізнес пашырыўся на штампоўку металу і працэс ліставога металу.\nДа гэтага часу мы ўсё яшчэ пашыраемся, наша мэта ЗРАБІЦЬ НАШ МАШЫНУ З ЧПУ, КАБ БЫЦЬ ВАШАЙ.\nМы вырабляем індывідуальныя дэталі з пяццю ключавымі паняццямі.\nНа працягу многіх гадоў мы набылі рэпутацыю кампаніі, якая займаецца цяжкімі працамі, якія ніхто іншы не хоча рабіць. Наша пастаянная мэтанакіраванасць вырабляць дэталі і кампаненты з нулявымі дэфектамі ператварыла нашу каманду ў экспертных вырашальнікаў праблем. Гэта асноўная прычына, па якой мы маглі б зрабіць свой уклад у Алімпійскія гульні.\nМы маем канкурэнтаздольныя цэны, і мы не ідзем на кампраміс па якасці. Мы праводзім сертыфікацыю на кожным этапе на адпаведнасць і на адпаведнасць спецыфікацыям. Дэталі, якія добра распрацаваны і выраблены з добрых матэрыялаў, пераўзыходзяць танна вырабленыя вырабы і ў больш доўгатэрміновай перспектыве больш эканамічна эфектыўныя. Дзякуючы ўступным трэнінгам і рэгулярным трэнінгам нашы супрацоўнікі адчуваюць якасць.\nВы атрымліваеце заказ своечасова, цалкам і па спецыфікацыі.\nФрэзераванне з ЧПУ, тачэнне з ЧПУ, штампоўка металу, працэс вырабу ліставога металу для задавальнення вашых заказаў.\n4 дасведчаныя кіраўнікі абслугоўвання кліентаў абслугоўваюць вас на працягу 24 гадзін 7 дзён. Мы імкнемся быць такімі ж даступнымі і камунікатыўнымі, як "ваша мясцовая машынная крама". Мы даступныя, калі мы вам патрэбны. Звяжыцеся з намі праз Інтэрнэт-чат, тэлефонныя званкі альбо электронную пошту.\nадрас No.7 Yuansheng Rd, Індустрыяльны парк Янцзянь, Усі, Кітай\nпаштовая скрынка info@leadmachinery.net


06.10.2018 14:36 Людзі адукацыі\n“Кожнае дзіця таленавітае па-свойму і дастойнае пахвалы. Няма такога вучня (нават таго, які слаба паспявае), якога не было б за што пахваліць. А таму вельмі важна вылучыць з патоку няўдач малюсенькі астравок поспеху — і ў дзіцяці ўзнікне вера ў свае магчымасці і прыйдзе жаданне вучыцца”, — з такімі перакананнямі кожную раніцу вось ужо 25 гадоў настаўніца пачатковых класаў сярэдняй школы № 1 Смалявіч Наталля Максімовіч спяшаецца ў родную ўстанову. Індывідуальныя педагагічныя прынцыпы і любоў да дзяцей, працавітасць і майстэрства дапамагаюць педагогу дасягаць поспехаў. Летась Наталля Віктараўна стала пераможцай раённага этапу конкурсу прафесійнага майстэрства “Настаўнік года — 2017” і заняла 3-е месца на яго абласным этапе.\n— Чаму я стала настаўніцай? — разважае Наталля Віктараўна. — Адказваючы на гэтае пытанне, успамінаю школьныя гады. Мабыць, кожны з нас, выбіраючы свой далейшы шлях, прафесію, арыентуецца на тых людзей, якія побач, якія паўплывалі на наша ўспрыманне жыцця і чый вопыт і ўменні выклікалі ў нас добрую зайздрасць. Такім чалавекам для мяне стала мая першая настаўніца Ірына Канстанцінаўна Савіцкая, якая і зараз працуе ў школе. Прыгадваю яе патрабавальны, але ласкавы голас, чулыя адносіны да нас, вучняў. Невыпадкова маімі любімымі гульнямі ў дзяцінстве былі гульні “ў школу”: я ўяўляла сябе ў ролі настаўніка, заводзіла журнал, пісала спіс класа, выстаўляла адзнакі. Нягледзячы на тое, што вельмі падабалася прафесія медсястры, вырашыла, што стану настаўніцай пачатковых класаў і буду падобная на сваю першую настаўніцу.\nПрафесія нялёгкая, але педагог ні разу не пашкадавала, што выбрала менавіта яе. “Узаемаадносіны з дзецьмі — галоўнае, што цягне цябе ў школу. Вабіць іх непасрэднасць, сумленнасць, адкрытасць. Ты зараджаешся энергіяй дзяцей, многаму вучышся ў іх. Асабліва пасля канікул разумееш, што табе не хапала дапытлівых вачэй, шчырых усмешак, сумеснай радасці адкрыццяў, — заўважае настаўніца. — У гэтай рабоце многа цяжкасцей, але пераадолець іх і ўбачыць потым вынік сваёй працы — вось што прыносіць сапраўдную радасць і задавальненне”.\nСпачатку была вучоба ў Барысаўскім педагагічным каледжы, потым — у педінстытуце, практыка, першыя ўрокі ў школе, якую Наталля Віктараўна сама калісьці скончыла. Прыгадваючы той перыяд, настаўніца гаворыць, што адчувала вялікую адказнасць перад педагогамі, якія яе вучылі, і бацькамі сваіх выхаванцаў, бо Смалявічы — гарадок маленькі, дзе ўсе адно аднаго ведаюць. Хацелася не ўдарыць тварам у гразь. Цяжкасці ў маладога настаўніка ўзнікалі пры планаванні ўрока, бо тэорыя і практыка ўсё ж розныя рэчы, у недахопе 45 мінут на ўсё запланаванае, у імкненні расказаць вучням як мага больш матэрыялу, прычым пераважна самой, у падтрыманні дысцыпліны. З цягам часу прыйшло разуменне, што не кожны школьнік здольны прыняць і несці вялікі багаж ведаў, а таму важна навучыцца станавіцца ўпоравень з кожным вучнем і кожнаму прапаноўваць заданне па яго здольнасцях. Акрамя таго, на ўроку павінны больш працаваць усё ж дзеці, самастойна адшукваць новыя веды. Адносіны да работы памяняліся са з’яўленнем сваіх дзяцей. Яны сталі больш трапяткімі, бацькоўскімі.\n— Сучасныя дзеці вельмі адрозніваюцца ад тых, якіх я набірала ў пачатку сваёй педагагічнай дзейнасці. Сёння ў вучняў больш жадання атрымліваць веды, яны матываваныя і мэтанакіраваныя, не будуць проста пасіўна слухаць інфармацыю, ім самім неабходна дзейнічаць і здабываць веды, рабіць высновы, даказваць свой пункт гледжання. Разам з тым, яны змяніліся ў плане паводзін: сталі менш выхаванымі, больш шумнымі, дзесьці нават агрэсіўнымі, — заўважае Наталля Віктараўна.\nУ аснове работы настаўніцы ляжыць некалькі педагагічных прынцыпаў. Па-першае, быць з дзецьмі сумленнай і шчырай, бо яны ўсё прыкмячаюць, і любы фальш будзе заўважаны, а ён здольны расчараваць, параніць юную душу. Па-другое, у аснове выкладання павінна быць сітуацыя поспеху: калі дзіця зразумела тое, што яшчэ нядаўна яму падавалася складаным і заблытаным, яно атрымала перамогу над сабой, і гэты поспех трэба абавязкова заўважыць. Прычым трэба не параўноўваць дзяцей адно з адным, а важна паказаць школьніку яго асабістыя рост і развіццё. Па-трэцяе, педагог лічыць няпоўнымі ўрокі, на якіх адсутнічае выхаваўчы момант, калі не з’явілася магчымасці пагаварыць аб чалавечых каштоўнасцях. Настаўніца пераканана, што інтарэс — гэта ключ да ведаў, і яго неабходна падтрымліваць у дзецях. Уменне захапіць вучняў прадметамі і ёсць педагагічнае майстэрства. “Мне павінна быць цікава на сваім уроку. Калі мне нецікава, чаго ж чакаць ад дзяцей?” — усклікае педагог.\nТак, дзіця хоча і будзе вучыцца тады, калі яму цікава. Арганізаваць заняткі такім чынам, каб на іх кожны малодшы школьнік актыўна працаваў і пры гэтым навучанне не пераўтварылася ў забаўку, настаўніцы дапамагаюць актыўныя метады і прыёмы навучання. Калі вучні самі з’яўляюцца актыўнымі ўдзельнікамі працэсу атрымання ведаў, то гэтыя веды становяцца больш трывалымі. У рабоце Наталля Максімовіч выкарыстоўвае адкрытую дыскусію, мазгавы штурм, гульні, калектыўнае ўзаеманавучанне, назіранні, доследы, эксперыменты. Так, падчас дыскусіі вучні не толькі пашыраюць свае веды па тэме, але і вучацца кантраляваць асабістыя эмоцыі, паводзіны, аналізаваць атрыманую інфармацыю, выказваць сваю думку, быць цярплівымі, карэктнымі, крытычнымі. Часта выкарыстоўваюцца адкрытыя пытанні, якія прадугледжваюць не проста ўзнаўленне атрыманых ведаў, а выклікаюць спрэчку, жывое абмеркаванне. Напрыклад: “Ці карысна гуляць на вуліцы, калі дрэннае надвор’е?”, “Што было б, калі б мы перасталі мыцца?”, “Ці бываюць карыснымі мікробы?”.\nТаксама цікавасць у навучэнцаў выклікае правядзенне нестандартных урокаў: урокаў-падарожжаў, урокаў-віктарын, урокаў-сустрэч, урокаў абароны творчых заданняў, урокаў-даследаванняў, якія садзейнічаюць фарміраванню матывацыі да вучэбнай дзейнасці. Дарэчы, да праектна-даследчай дзейнасці настаўніца прыцягвае вучняў з 2—3 класа ў залежнасці ад ступені іх падрыхтаванасці, узроўню навучанасці, інтэлектуальных здольнасцей. Наталля Віктараўна кіруе школьным навуковым таварыствам “Юны даследчык”. Зараз педагог шукае новую, нязбітую тэму для сваіх выхаванцаў.\nФарміраванню навыкаў пошукавай, даследчай дзейнасці, выхаванню самастойнасці ў набыцці новых ведаў садзейнічаюць праблемныя сітуацыі. Пераадольваючы пасільныя цяжкасці, вучні авалодваюць новымі спосабамі дзеянняў, уменнямі і навыкамі. Сярод асноўных прыёмаў стварэння Н.В.Максімовіч праблемнай сітуацыі — прад’яўленне супярэчлівых фактаў (у 2 класе па тэме “Жабы”: “Жабы — земнаводныя; бабры, качкі, чарапахі таксама жывуць і на сушы, і ў вадзе, значыць, яны таксама земнаводныя”), невыканальныя заданні (у 3 класе па тэме “Гарызонт. Бакі гарызонту”: “Дзе знаходзяцца поўнач, поўдзень, захад і ўсход?”).\nПа словах настаўніцы, прымяненне актыўных метадаў навучання садзейнічае стварэнню станоўчага эмацыянальнага фону, стымулюе пазнавальную і мысліцельную актыўнасць, а таксама фарміруе ў дзяцей навыкі самастойнай дзейнасці. Зараз Наталля Віктараўна разам са сваімі выхаванцамі пачала складаць на ўроках інтэлект-карты, якія спрыяюць больш трываламу запамінанню вучэбнага матэрыялу і сістэматызацыі ведаў малодшых школьнікаў. У планах педагога — абагульніць матэрыял па гэтай тэме.\n— Калі заўтра на ўроку будзе адчувацца ўзаемная зацікаўленасць, захопленасць дзяцей прадметам, на тварах вучняў зазіхаціць усмешка, а ў вачах — радасць адкрыцця, то дзень для мяне пройдзе недарэмна. А самая вялікая ўзнагарода — калі напрыканцы заняткаў вучні скажуць “Дзякуй”, — заўважае настаўніца.\nНаталля Віктараўна — чалавек рознабаковых інтарэсаў. І хаця на любімыя заняткі катастрафічна не хапае часу, яна паспявае вышываць крыжыкам карціны, штодзень чытаць дэтэктыўную літаратуру, кулінарыць: балаваць сваю сям’ю — мужа і дарослых дачушак Таццяну і Аліну — незвычайнымі стравамі, пірагамі, тартамі. А яшчэ Наталля Віктараўна — фанат лесу: падчас летняга адпачынку, у ліпені і жніўні, яна накіроўваецца туды ў ягады, а восенню настаўніцу сустрэнеш у грыбах.\nН.В.Максімовіч актыўна займаецца самаадукацыяй. Імкненне павысіць узровень свайго прафесійнага майстэрства прывялі педагога на конкурс “Настаўнік года — 2017”. Як прызнаецца настаўніца, урокі для яе не былі самым складаным выпрабаваннем, а больш за ўсё сіл і энергіі забіралі публічныя выступленні на сцэне. “Конкурс прынёс новыя знаёмствы, пазітыўныя эмоцыі, новыя веды і вопыт. Гэта багацце, якое застанецца добрымі ўспамінамі”, — адзначае педагог.\nДзень настаўніка для Наталлі Віктараўны — цёплае і кранальнае свята, усмешкі, кветкі, падарункі, гэта магчымасць сказаць “дзякуй” усім сваім педагогам, калегам. “Некалькі гадоў назад у гэты дзень ад сваёй вучаніцы, чацвёртакласніцы, я атрымала незвычайны падарунак і прыемныя, незабыўныя эмоцыі. Дзяўчынка правяла цікавы ўрок, які падрыхтавала з дапамогай сваёй бабулі-настаўніцы. Урок так спадабаўся, што многія вучні потым з задавальненнем прымервалі на сябе ролю настаўніка на ўроках. Вось такі атрымаўся сюрпрыз з працягам, — успамінае Наталля Віктараўна. — Сваім калегам ад усяго сэрца хочу пажадаць цікавых будняў, яркіх, радасных свят, старанных вучняў і мудрых рашэнняў, выдатнага здароўя і вечнай маладосці! Каб кожны дзень званок на першы ўрок быў для вас пачаткам захапляльнага падарожжа ў краіну цікаўных вачэй, шчырых усмешак і бясконцых “чаму”. З Днём настаўніка!”\nНаталля Віктараўна МаксімовічСмалявічысярэдняя школа № 1


"> Эра кіберспорту наступіла. Ці зможа Беларусь на ім зарабіць? - Цэнтр новых ідэй\nПраз два гады ў ЗША кіберспорт будзе больш папулярны за ўсе віды спорту, за выключэннем амерыканскага футбола. Ужо цяпер у свеце кіберспорт глядзяць прынамсі раз у месяц каля 200 млн чалавек. У сферы таксама хапае буйнога бізнесу, напрыклад, Mercedes з 2017 года раздае па аўтамабілі найлепшым гульцам кожнага турніру ESL па DOTA 2.\nУ беларускіх кіберспартоўцаў “мэрсаў” пакуль няма, але ў нас ёсць сапраўды таленавітыя гульцы. Сама ж краіна, калі адчыніць дзверы для гэтай сферы, можа шмат зарабляць на кіберспартыўных турыстах і стаць больш прэстыжнай і прывабнай для моладзі − асноўнай аўдыторыі такіх спаборніцтваў.\n1. Кіберспорт – гэта не проста камп’ютарныя гульні.\nУ 2019-ым годзе памер рынку кіберспорту перакрочыць $ 1 млрд і кожны год ён расце больш чым на 20%. Калі ў сферу прыйшлі грошы, зарабляць пачалі ўсе: буйныя брэнды, кампаніі па продажы гульнявых прылад і электронікі, з’явіліся нават кіберспартыўныя СМІ.\nКіберспартоўцы – гэта не звычайныя аматары, якія бавяць час перад камп’ютарам. Яны шмат працуюць: трэніруюцца па 10-12 гадзін у дзень перад важнымі турнірамі, даюць інтэрв’ю і здымаюцца ў рэкламе. Нават на постсавецкай прасторы прафесійныя гульцы добра зарабляюць − у сярэднім каля трох тысяч еўра. Але галоўны даход − гэта турніры. Найбуйнейшы чэмпіянат па DOTA 2 – The International – у мінулым годзе меў прызавы фонд у $ 25,5 млн. Каманда-пераможца з пяці гульцоў атрымала $ 11,1 млн.\nНа кіберспорце могуць зарабіць нават гарады, дзе пра кіберспорт дзесяцігоддзе таму ніхто і не чуў. З 2013-га года ў польскім Катавіцэ праходзяць вялікія турніры па CS:GO. У 2019-ым годзе на буйны кіберспартыўны івент, які працягваўся каля дзесяці дзён, прыехалі 173 тыс. чалавек, яшчэ некалькі мільёнаў глядзелі трансляцыі ў інтэрнэце. На рэкламе горад зарабляе каля $ 27 млн, а кожны госць, які спаў не ў машыне або ў сяброў, выдаткаваў у горадзе сярэдне $ 163. Пра тое, колькі людзей шукае ў Google інфармацыю пра горад падчас турніраў, можна і не казаць.\n2. У Беларусі ёсць федэрацыя кіберспорту, 250-300 тысяч аўдыторыі і нават некаторыя дасягненні.\nАле Беларуская федэрацыя кіберспорту (БФК) − гэта проста грамадскае аб’яднанне, у офісе якога працуе 7 чалавек. Яно не атрымлівае грошай з бюджэту і ўвогуле не мае сувязяў з урадам. Па ацэнцы БФК, у Беларусі прыкладна 250 тыс. чалавек прынамсі раз у месяц “дакранаюцца” да кіберспорту. А вось хаця б раз на тыдзень − значна менш: каля 30 тысяч чалавек.\nБольшасць беларускіх турніраў маюць прызавы фонд у некалькі тысячаў долараў. Але ў 2016-ым на “Мінск-Арэне” прайшоў турнір па DOTA 2 і CS:GO ад украінскай кампаніі Starladder і кітайскай i-League з прызавым фондам у $ 500 тыс. Але гэта адзіны такі поспех.\nPavaga Gaming, адна з трох топавых беларускіх кіберкамандаў, у студзені выйграла турнір па DOTA 2 і атрымала $ 40 тысяч − гэта найлепшы вынік беларускіх кібергульцоў у апошні час. Праўда, на мінулым тыдні пяцёрка “доцераў” разышлася.\nБізнес усё часцей укладваецца ў кіберспорт. “5 элемент” спансуе турнір “Битва городов”, а “Альфа-Банк” запусціў сумесны праект з БФК − можна замовіць карту з гульнявым дызайнам і сваім нікнэймам, а банк аддасць частку грошай на прызавы фонд турніраў МЭТА. Бізнесу гэта цікава, таму што кіберспартыўныя заўзятары − адна з самых недаступных, закрытых аўдыторый.\n3. Улады не перашкаджаюць развіццю кіберспорту, але і не дапамагаюць яму.\nГалоўнае і амаль што адзінае, што ўлады могуць зрабіць для кіберспорту, − афіцыйна прызнаць яго відам спорту. Спартыўная федэрацыя зможа хутчэй і танней атрымліваць пляцоўкі для турніраў. Для чыноўнікаў кіберспорт будзе ўжо не проста чымсьці незразумелым, а гульнёй, якая мае ты ж правы, што і футбол ці, напрыклад, шахматы (па якіх мы, дарэчы, праводзім Алімпіяду). Афіцыйна прызнаны спорт зможа прэтэндаваць хоць на нейкія грошы з бюджэту − іншае пытанне, што кіберспорту гэта не так ужо і трэба. БФК ужо колькі год дамагаецца прызнання кіберспорту. Але Мінспорту чакае, пакуль кіберспорт падтрымае Нацыянальны алімпійскі камітэт, а той − пакуль падтрымае Міністэрства спорту.\nАле нельга сказаць, што дзяржава наагул ігнаруе кіберспорт. Запусціць турнір “Битва городов” атрымалася шмат у чым дзякуючы БРСМу, які дапамог дамовіцца з мясцовымі ўладамі. Будзе кіберспорт і на Еўрапейскіх гульнях, дзе пройдуць паказальныя выступленні па FIFA. Насустрач кіберспорту нечакана ідзе Мінадукацыі. Універсітэты згаджаюцца падтрымаць турніры, а БФК сумесна з міністэрствам у верасні запусціць “гурток” па кібергульнях. Мінадукацыі нават падпісала пастанову № 123, дзе кіберспорт уваходзіць у праграму дадатковай адукацыі.\nБеларусь у цэлым магла б зарабляць на кіберспорце, хоць, канешне, немагчыма сказаць колькі. Усё працуе як у звычайным спорце − на турніры прыязджаюць турысты, брэнды плацяць за рэкламу, можна браць падатак з прызавых. Але ёсць важнае адрозненне: дзяржаве не трэба будаваць арэны за мільёны долараў.\nГлеб Ляпейка· 13 Красавіка 2020\nЦі варта Беларусі баяцца змянення клімату і колькі гэта можа нам каштаваць\nГалоўнае – адаптавацца да новага надвор’я.\nЗміцер Лысюк· 7 Сакавіка 2019\nШто пайшло не так з Еўрапейскімі гульнямі\nЧым бліжэй спартовае свята, тым выразней заўважныя яго мінусы.


Красавік 1923 года. У Віцебскім мастацка-практычным інстытуце — калысцы знакамітай мастацкай школы — праходзіць рэвізія. Губернскі аддзел Рабоча-сялянскай інспекцыі правярае дзейнасць гэтай навучальнай установы пачынаючы з 1918 года. Рэвізоры вынікамі праверкі не задаволены: па іх меркаванні, інстытут не адпавядае свайму прызначэнню. Дрэннае ўражанне ў інспектараў выклікае і выстава студэнцкіх работ, большасць з якіх выканана ў авангардным стылі. У заключэнні камісіі адзначана: інстытут “мае за сабой выключна адмоўныя бакі, якія заключаюцца ў прычыненні шкоды рэспубліцы сваім існаваннем”. Не задавальняе і постаць кіраўніка навучальнай установы: ён “не атрымаў адпаведнай навуковай падрыхтоўкі для заняцця месца рэктара ў вышэйшай школе”. У прынцыпе, гэта праўда, але…\nГаворка ішла пра апошняга рэктара Віцебскага мастацка-практычнага інстытута Івана Трафімавіча Гаўрыса. Нарадзіўся ён у 1890 годзе ў вёсцы Кухчыцы, што на Міншчыне. Быў удзельнікам Першай сусветнай вайны. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі стаў працаваць справаводам Віцебскага губваенкамата. Але цяга да адукацыі ўзяла сваё.\nУ 1918 годзе Іван — чый век тады быў ужо зусім не студэнцкім — паступае на фізіка-хімічны факультэт Віцебскага настаўніцкага інстытута. А ўжо ў наступным годзе, калі ў горадзе пачала працаваць заснаваная Маркам Шагалам Народная мастацкая вучэльня, Гаўрыс ідзе вучыцца туды.\nУчорашні справавод робіцца сведкам знамянальных для сусветнай мастацкай культуры падзей. Па запрашэнні Шагала ў Віцебск адзін за адным з’язджаюцца выдатныя мастакі з Петраграда і Масквы: Мсціслаў Дабужынскі, Вера Ермалаева, Лазар Лісіцкі, Казімір Малевіч… Пасля іх з’яўлення культурнае жыццё закіпела з небывалай для невялікага правінцыйнага горада сілай. У Віцебску ствараецца першы ў савецкай краіне музей сучаснага мастацтва — на аснове калекцыі карцін, якая была накіравана з Петраграда Аддзелам выяўленчых мастацтваў Наркамасветы. Народнае мастацкае вучылішча пераўтвараецца ў Віцебскія дзяржаўныя свабодныя мастацкія майстэрні, а затым у Мастацка-практычны інстытут. У 1920 годзе па ініцыятыве Малевіча і Ермалаевай на базе гэтай навучальнай установы ствараецца аб’яднанне левых мастакоў УНОВИС — “Утвердители нового искусства”. Яго членам становіцца і Іван Гаўрыс. Неўзабаве ён уваходзіць у Творчы камітэт аб’яднання.\nАдэпт новага мастацтва\nУ майстэрнях, дзе тварылі ўновісаўцы, работа кіпела і дзень, і ноч. Планы былі грандыёзныя: яны ўключалі распрацоўку праектаў мэблі, розных інтэр’ераў, архітэктурных аб’ектаў, у тым ліку ўтылітарных будынкаў, прадметаў побыту, афармленне кніг…\nЛідар новага руху Казімір Малевіч пісаў: “Як у нашым тэхнічным жыцці: мы не можам карыстацца толькі караблямі, на якіх ездзілі сарацыны, — так і ў мастацтве мы павінны шукаць формы, якія адпавядаюць сучаснаму жыццю... Тэхнічны бок нашага часу ідзе ўсё далей наперад, а мастацтва стараюцца пасунуць далей назад. Вось чаму больш высокія, значныя і каштоўныя тыя людзі, якія ідуць за сваім часам”.\nГаўрыс актыўна ўдзельнічае ў творчай дзейнасці УНОВИСа, з’яўляецца членам студэнцкага камітэта. У чэрвені 1920 года разам з 60 сваімі аднакашнікамі ён ездзе ў Маскву на 1-ю Усерасійскую канферэнцыю навучэнцаў Дзяржаўных свабодных мастацкіх майстэрняў.\nЯк мастак, Іван Гаўрыс адразу аддае перавагу авангарду: кубізму, футурызму, супрэматызму. У інстытуце ён хутка займеў рэпутацыю аднаго з найбольш верных вучняў Малевіча і Ермалаевай.\nСа студэнтаў — у рэктары\nМенавіта апошняя заняла месца кіраўніка ўстановы пасля таго, як у 1920 годзе Шагал пакінуў Віцебск. У 1921 годзе, калі Гаўрыс яшчэ толькі вучыўся на трэцім курсе, ён, як чалавек ужо даволі сталага ўзросту, быў прызначаны Ермалаевай на пасаду яе намеснікам. А падчас камандзіровак рэктара Іван ажыццяўляе кіраўніцтва інстытутам — не спыняючы пры гэтым навучанне ў ім!\nТое, што студэнт стаў прарэктарам, тлумачыцца вельмі проста. Да таго часу з-за дрэнных умоў, у якіх тады апынулася ВНУ, Віцебск пакінулі многія з мастакоў, якія не так даўно сюды прыехалі ў надзеі перажыць тут нішчымніцу. Пазней Гаўрыс так успамінаў гэты час: “Інстытут у 1921 — 1922 гг. перажываў незвычайна цяжкія эканамічныя ўмовы. Выкладчыкі галадалі, у Малевіча з-за голаду развіліся сухоты. Былі прададзены неабходныя асабістыя рэчы. Падтрымкі і інструктавання як ад “Галоўпрафорба”, так і “Губпрафорба” і прафорганаў не было. Інстытут быў кінуты на волю лёсу”.\nУ 1922 годзе Гаўрыс заканчвае навучанне ў Віцебскім мастацка-практычным інстытуце і атрымлівае званне “майстра выяўленчых мастацтваў па жывапісе і малюнку”. Тады разам з Іванам дыпломнікамі сталі 11 чалавек — і тут жа разляцеліся па свеце. Большасць услед за Малевічам з’ехала ў Петраград. У Віцебску з выпускнікоў застаўся адзін Гаўрыс — што сведчыць пра яго адданасць інстытуту.\nАжыццявіўшы выпуск навучэнцаў, з’язджае і Ермалаева. Праз адсутнасць іншых кандыдатур у жніўні 1922 года на пасаду рэктара інстытута прызначаецца яе былы намеснік. Так Гаўрыс становіцца кіраўніком той навучальнай установы, якую ён толькі што скончыў. Выпадак, пагадзіцеся, унікальны!\nАле кіраваць яму давялося нядоўга. Ужо ўвесну 1923-га рэвізія губернскага аддзела Рабоча-сялянскай інспекцыі вынесла свой жорсткі прысуд. У выніку Гаўрыс быў змешчаны са сваёй пасады, а выконваць абавязкі рэктара стаў нехта П.А. Тарасаў — фігура зусім выпадковая. Трохі пазней інстытут будзе пазбаўлены статусу вышэйшай навучальнай установы і пераў-\nтворыцца ў мастацкі тэхнікум. Яго кіраўніком прызначаецца паборнік акадэмічнай традыцыі Міхаіл Керзін, які прыехаў у Віцебск з Веліжа, са Смаленшчыны. Яго вучнямі стане цэлая плеяда мэтраў айчыннай скульптуры. Але гэта ўжо — зусім іншая гісторыя.\nПасля разгрому Віцебскага мастацка-практычнага інстытута Іван Гаўрыс выкладае ў розных навучальных установах Віцебска. Адначасова ён займаецца мастацкай творчасцю, актыўна ўдзельнічае ў беларускім адраджэнні, імкнецца на этнаграфічнай глебе стварыць сучаснае нацыянальнае мастацтва. Яго творы паказваюцца на дзвюх Усебеларускіх мастацкіх выставах і Усебеларускай выставе карцін, графікі, скульптуры, архітэктуры.\nАле ў 1937 годзе мастак быў арыштаваны па сфабрыкаванай справе “Польскай арганізацыі вайсковай” і 4 лістапада таго ж года растраляны недалёка ад Віцебска, ва ўрочышчы Хайсы.\nУ красавіку 2018 года, на Радаўніцу, вялікая група прадстаўнікоў беларускай грамадскасці зрабіла ўборку ва ўрочышчы Хайсы, і ў месцы масавых растрэлаў, якія рабіліся тут ў перыяд 1937 — 1938 гадоў, былі ўстаноўлены таблічкі ў памяць 108 прадстаўнікоў інтэлігенцыі, што былі пакараны смерцю ў той дзень, 4 лістапада 1937 года. З’явілася і таблічка, прысвечаная мастаку Гаўрысу Івану Трафімавічу.


Васкрасенскі сабор у Брэсце, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nСабор з'яўляецца адным з самых наведвальных у Брэсце, а таксама небеспадстаўна лічыцца візітнай карткай Прыбужжа. Паспрабуем разабрацца, чым жа так прывабны для турыстаў гэты культавы будынак.\nВаскрасенскі сабор быў узведзены ўсяго дваццаць гадоў таму, у 1995-1998 гадах. Яго пабудова была прымеркаваная да пяцідзесяцігоддзя Вялікай перамогі. Сродкі на будаўніцтва збіраліся, можна сказаць, усім мірам: грашовыя сродкі ахвяравалі прыхаджане, вялікія сумы былі выдзелены самім Прэзідэнтам рэспублікі Беларусь Аляксандрам Лукашэнкам. Не застаўся ў баку і адміністрацыйны апарат – падтрымку аказалі таксама Брэсцкі аблвыканкам і гарвыканкам. Храм быў спраектаваны інстытутам «Брэстсельбудпраект» і пабудаваны дзякуючы намаганням настаяцеля, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, протаіерэя А. С. Парфенюк. Індывідуальны прадпрымальнік І. Ціханюк з усмешкай успамінае, што будаўніцтва храма было пачата, калі ён быў зусім маленькім. Тады пробашч Яўген яшчэ ці то ў жарт, ці то ўсур'ёз прапанаваў вернікам скінуцца па вялікай суме, каб будынак сабора ўсё ж быў дабудаваны. Жартаўлівай было яго прапанову ці не, аднак храм усё ж быў узведзены і ў 1995 годзе яго асвячэнне правёў сам патрыярх Маскоўскі і Ўсяе Русі Аляксей Другі.\nВаскрасенскі сабор цяпер\nЦяпер Васкрасенскі сабор прызнаны самым вялікім храмам горада, не толькі праваслаўным, але і наогул з усіх хрысціянскіх культавых збудаванняў, якія існуюць на тэрыторыі Брэста. Вы толькі ўявіце сабе маштаб пабудовы: адначасова храм можа размясціць у сваіх сценах пяць тысяч вернікаў!\nКаменны сабор пабудаваны ў неарусскім стылі ў Брэсцкім мікрараёне Усход і ўяўляе сабой капітальны будынак з пяццю купаламі. Іх колькасць невыпадкова: кожны з купалаў сімвалізуе Ісуса Хрыста і чатырох яго апосталаў-евангелістаў. У найвышэйшай кропцы храм дасягае 41 метра. Сабор падзелены на два храма: ніжні, або Казанскі, размясціўся на плошчы ў 550 квадратных метраў, верхні, Васкрасенскі, займае плошчу больш за 700 квадратных метраў. У 2001 годзе храм абзавёўся ўласным звонам, які важыць чатырыста кілаграм і размешчаны ў званіцы на вышыні 47,5 метраў.\nАсобнага згадвання заслугоўваюць купалы храма. Першапачаткова яны мелі несамавіты шэры колер. Аднак прыхаджане і жыхары горада лічылі, што для галоўнага гарадскога сабора падобны колер з'яўляецца несалідным. У выніку была праведзена рэканструкцыя, і цяпер вернікаў, а таксама гасцей горада радуе велічнае ззянне залатых купалоў.\nХрам утварае адзіны комплекс з пабудаванай непадалёк званіцай-брамай. Збудаванне, якое дзівіць сваім веліччам, з'яўляецца своеасаблівымі ўсходнімі варотамі Брэста.\nМінск – Хатынь – Музей народнай архітэктуры – сядзіба Ганка – Наваградак – Ліда – Дудуткі – Брэст – Камянец – Белавежская пушча - Мінск


У Нью-Брансўіку (ЗША) на 95-м годзе пайшла з жыцьця Марыя Ханяўка — удзельніца-арганізатарка грамадзкіх застольных бяседаў ды іншых імпрэзаў, ладжаных у Новым Сьвеце беларускай дыяспарай. Сьветлай памяці Марыя і яе муж інжынэр Часлаў выгадавалі дачку Рагнеду ў беларускім духу. Бацька прынцыпова не гаварыў да дачкі-школьніцы па-амэрыканску, казаўшы: «Вучыся па-беларуску!»\nМарыя Ханяўка была жанчынай прыгожай, разумнай, энэргічнай, добрай — добрай маткай і жонкай. Доўгімі гадамі яна даглядала дома свайго цяжкахворага мужа. Часлаў Ханяўка прыходзіўся стрыечным братам былому старшыню Рады БНР Вінцэнту Жук-Грышкевічу. Абодва яны былі з Будслава.\nЦела Марыі Ханяўкі спачывае побач зь яе мужам на беларускім могільніку Жыровіцкае Божае Маці ў Іст-Брансўіку, ЗША. Вечная Ёй памяць, а душы Яе вечны супакой.\nАд імя беларускага грамадзтва Канады выказваю глыбокія спачуваньні сям’і памерлае Марыі — Рагнедзе й Доналду Ўітні, унуку Данілку, праўнукам ды Эдварду Шулячкоўскаму.


Сівіцкі: Масква нібыта падтрымлівае Лукашэнку, але з Захадам рыхтуе кантраляваны транзыт улады - Заўтра тваёй краіны\nВіталь Цыганкоў, Радыё Свабода, фота: Сяргея Гапона, gazetaby.com\nСівіцкі: Масква нібыта падтрымлівае Лукашэнку, але з Захадам рыхтуе кантраляваны транзыт улады\nКіраўнік беларускага Цэнтру стратэгічных і замежнапалітычных дасьледаваньняў Арсень Сівіцкі – Свабодзе: неўзабаве мы будзем назіраць новую фазу беларуска-расейскай канфрантацыі, а хуткі сацыяльна-эканамічны крызіс можа вельмі сур’ёзна зьмяніць кантэкст пратэстаў.\n— Выглядае так, што сёньня аб пазыцыі Расеі ў беларускім палітычным крызісе існуе дзьве думкі. Адны аналітыкі лічаць, што Ўладзімір Пуцін без усялякіх агаворак падтрымлівае Аляксандар Лукашэку і ня хоча дапусціць, каб той страціў уладу ў Беларусі ў выніку народных пратэстаў. Маўляў, як аўтарытарны кіраўнік ён ня можа дапусьціць, каб у суседняй краіне зрынулі іншага аўтарытарнага кіраўніка.\nДругая думка грунтуецца на тым, што Крэмль сумесна з эўрапейцамі будзе працаваць над урэгуляваньнем беларускага крызісу і імкнуцца тут адыгрываць як мага большую ролю. У выніку гэтага ўрэгуляваньня Аляксандар Лукашэнка пакіне ўладу. Да каторай вэрсіі вы схіляецеся, як бачыце мэты Крамля ў беларускім крызісе?\n— Я, безумоўна, трымаюся другой пазыцыі. Стаўленьне Крамля да беларускага канфлікту даволі парадаксальнае. З аднаго боку, Масква на рытарычным узроўні падтрымлівае Аляксандра Лукашэнку.\nАле, зь іншага боку, і Пуцін і іншыя прадстаўнікі расейскай палітычнай эліты падкрэсьліваюць, што ў Беларусі зараз адбываецца сур’ёзны палітычны крызіс, які патрабуе арганізацыі агульнанацыянальнага дыялёгу і рэформы Канстытуцыі.\nРазам з той актыўнасьцю, якую выяўляюць расейскія дыпляматы на заходнім кірунку (маю на ўвазе кансультацыі з Бэрлінам, Парыжам і нават Вашынгтонам у беларускім пытаньні) — усё гэты прадугледжвае арганізацыю транзыту ўлады ад Лукашэнкі да пэўных палітычных сілаў, якія адпавядаюць інтарэсам Крамля.\nМожна з упэўненасьцю сказаць, што Лукашэнка ўспрымаецца Крамлём як бар’ер на шляху прасоўваньня расейскіх нацыянальных інтарэсаў у Беларусі. У 2015 годзе ён не разьмясьціў расейскую вайсковую базу, у канцы 2019 году адмовіўся ад паглыбленьня інтэграцыі.\nТаму Крэмль зацікаўлены ў тым, каб арганізаваць кантраляваны транзыт улады ад Лукашэнкі да новай апазыцыі, якая даволі міралюбна ставіцца да Расеі.\n— Але гэты, як вы кажаце, «кантраляваны транзыт улады» Крэмль хацеў бы ажыцьцявіць сам ці ў каапэрацыі з заходнімі краінамі? І ці рэалістычна гэта на фоне ня самых лепшых адносінаў Масквы з Парыжам і Бэрлінам, асабліва пасьля атручэньня Навальнага?\n— Мне здаецца, што для Крамля вельмі важна ўцягнуць у гэты перамоўны працэс заходнія краіны — Францыю і Нямеччыну. Як гэта было ў свой час з данбаскім крызісам. Тым самым будзе ўскосна прызнана, што Беларусь ёсьць элемэнтам сфэры ўплыву Расеі.\nЯ б хацеў нагадаць, што, нягледзячы на пэўную геапалітычную канфрантацыю паміж Масквой і Захадам, ёсьць досьвед Малдовы, дзе ў 2019 годзе Масква сумесна з Брусэлем і Вашынгтонам стварыла так званую «антыалігархічную кааліцыю» і прымусіла пакінуць палітыку і нават краіну шэрага кардынала малдоўскай палітыкі алігарха Ўладзіміра Плахатнюка.\nЗ ранейшых прыкладаў можна ўзгадаць «нармандзкі фармат» перамоваў аб Украіне, бо ўсе тыя дакумэнты, якія леглі ў аснову менскіх пагадненьняў аб Данбасе, распрацоўваў Крэмль. Фактычна Захад быў вымушаны прыняць дарожную мапу вырашэньня ўкраінскага крызісу на ўмовах Крамля.\nМне падаецца, што Крэмль зараз трымаецца той самай стратэгіі наконт Беларусі, ідзецца пра прыцягненьне заходніх краінаў у вырашэньне беларускага крызісу.\n— Як кажуць у анэкдоце, «засталося ўгаварыць Ротшыльда». У гэтым выпадку засталося далучыць да гэтага сцэнару Аляксандра Лукашэнку. Але ён усяляк дэманструе, што не зьбіраецца пакідаць уладу нават на нейкіх пачэсных умовах агульнага расейска-заходняга сцэнару.\n— Так, сапраўды, Лукашэнка дэманструе сваімі апошнімі дзеяньнямі, што ён не прымае гэты расейска-заходні сцэнар. Калі ён і пойдзе на нейкія саступкі, напрыклад, у арганізацыі агульнанацыянальнага дыялёгу, то ён, відавочна, зробіць так, каб гэтыя працэсы адбываліся на ўмовах самога Лукашэнкі.\nПакуль ён кантралюе сытуацыю ў Беларусі, навязаць яму нейкія сцэнары звонку, нават з Расеі, будзе вельмі цяжка.\nТаму я не выключаю, што пэрыяд «паляпшэньня» беларуска-расейскіх адносінаў вельмі можа хутка скончыцца і мы пяройдзем у фазу новай канфрантацыі паміж Менскам і Масквой, такой, якую мы назіралі падчас прэзыдэнцкай кампаніі.\nГэта будзе зьвязана з тым, што Крэмль будзе ціснуць на Лукашэнку, каб дамагчыся ад яго выкананьня пляну кантраляванага транзыту ўлады, які, найхутчэй, ужо падрыхтаваны Крамлём. Ён абмяркоўваўся падчас візыту Лукашэнкі ў Сочы. І выглядае так, што сакрэтная інаўгурацыя Лукашэнкі была ягоным адказам на прапановы, якія вылучыў Пуцін у Сочы\n— Вашыя цытаты — «Лукашэнка ўспрымаецца Крамлём як бар’ер на шляху прасоўваньня нацыянальных інтарэсаў Расеі», «Мы пяройдзем у фазу новай канфрантацыі паміж Менскам і Масквой, такой, якую мы назіралі падчас прэзыдэнцкай кампаніі».\nАле пакуль у рэальнасьці мы назіраем троху іншае — Лукашэнка два месяцы актыўна прагінаецца пад Маскву, сустракаецца з расейскімі губэрнатарамі, праводзіць сумесныя вайсковыя вучэньні, разбурае адносіны з Захадам, закрывае межы, выганяе эўрапейскіх дыпляматаў.\nА Крэмль сваімі афіцыйнымі заявамі і рыторыкай усяляк падтрымлівае Лукашэнку, не прызнае Каардынацыйную раду і Сьвятлану Ціханоўскую, асуджае дзеяньні Захаду дзеля салідарнасьці зь беларускім народам. Хіба гэтая рэальная карціна супадае з тымі вашымі сьцьвярджэньнямі, якія я працытаваў?\n— Так, сапраўды, калі глядзець толькі на публічныя заявы, то можа скласьціся ўражаньне, што Масква падтрымлівае Лукашэнку, а ён спрабуе паказаць сябе самым прарасейскім палітыкам.\nАле ён гэта робіць, бо разумее, што Расея паралельна вядзе іншую гульную, і гэта было відавочна Лукашэнку яшчэ перад пачаткам выбарчай кампаніі. Усе асноўныя альтэрнатыўныя кандыдаты — Цапкала, Бабарыка, Ціханоўскі — успрымаліся Лукашэнкам як палітычныя праекты Крамля.\nЛукашэнка вывеў усіх іх з палітычнага працэсу і паставіў Крэмль перад фактам, што справы трэба весьці толькі зь ім. Але мы ведаем, што Крэмль успрымае Лукашэнку хутчэй як праблему зараз. Бо Лукашэнка ня пойдзе на тыя саступкі, якіх ад яго дамагаюцца ў Маскве.\nПерш за ўсё гэта тычыцца паглыбленьня вайскова-палітычнай інтэграцыі. І гаворка вядзецца на пра сумесныя вучэньні, якія праводзяцца пад кіраўніцтвам начальніка генэральнага штабу Ўзброеных сілаў Беларусі, а пра разьмяшчэньне вайсковых базаў, паглыбленьне вайсковай інтэграцыі, падпарадкаваньне беларускіх сілавых структураў Маскве.\nАдзінае, што мы бачым, — гэта рыторыку, якую Лукашэнка выкарыстоўваў усе 26 гадоў на адрас Расеі. Але ў Маскве на яе ўжо ніхто не купляецца. Крэмль абмежаваў фінансавую падтрымку Лукашэнкі, даўшы толькі грошы на рэфінансаваньне свайго ж доўгу. Гэта не выглядае як безумоўная падтрымка Лукашэнкі.\nІ яшчэ варта дадаць, што Крэмль ня вельмі хвалюецца наконт зьмены ўлады праз «каляровыя рэвалюцыі». Дастаткова ўзгадаць кіргіскі і армянскі прыклады, калі стратэгічныя інтарэсы Расеі ад таго ніяк не пацярпелі.\nНаадварот, калі ў Кіргістане быў зрынуты Бакіеў, то новы ўрад вывеў з тэрыторыі краіны амэрыканскую базу і стварыў умовы для пашырэньня вайсковай прысутнасьці Расеі, лідэр армянскай рэвалюцыі Нікол Пашынян зрабіў свой першы візыт у Маскву і заявіў там пра паглыбленьне інтэграцыі.\nТаму гэта міт, нібыта Расея палохаецца «каляровых рэвалюцыяў». Наадварот, пэўныя рэвалюцыі прыводзяць да таго, што ўмовы для расейскіх стратэгічных інтарэсаў у гэтых краінах паляпшаюцца.\n— Мы ў гэтай размове гаворым пераважна пра замежнапалітычных гульцоў у беларускім канфлікце і забываем пра галоўнага гульца — гэта беларускі народ. Як беларускія пратэсты могуць разьвівацца далей, ці могуць яны ўвайсьці ў нямірную фазу, як такі магчымы паварот можа паўплываць на дзеяньні Расеі і Захаду?\n— Мне падаецца, што на пратэставую дынаміку ўнутры краіны сур’ёзна можа паўплываць надыход эканамічнага крызісу, які мы востра адчуем ужо ў канцы гэтага году. І гэта будзе асноўным выклікам для беларускіх уладаў, бо крызіс можа прывесьці да пашырэньня сацыяльнай базы пратэсту. Бо тыя страйкі, якія мы назіралі адразу пасьля прэзыдэнцкіх выбараў і якія тады, у жніўні, спыніліся, могуць разгарэцца зноў.\nМне падаецца, што пакуль няма такога моцнага эканамічнага крызісу, — пратэсты будуць захоўваць мірны характар.\nСацыяльна-эканамічны крызіс можа вельмі сур’ёзна зьмяніць кантэкст пратэстаў і радыкалізаваць ягоных удзельнікаў. Відавочна, што Расея не зьбіраецца выратоўваць Лукашэнку ад гэтага крызісу. Таму канец году будзе такім пераломным момантам, які пакажа, ці выйдуць пратэсты на новы ўзровень, ці далучацца да іх новыя групы насельніцтва.\nІ Расея будзе паводзіцца стасоўна Лукашэнкі ўжо больш жорстка. Крэмль не зацікаўлены, каб беларускі крызіс працягваўся надта доўга. І калі яны прыйдуць да высновы, што галоўная прычына крызісу — гэта Лукашэнка і праблемы ягонай унутранай легітымнасьці, то сцэнар зьмены рэжыму становіцца ўсё больш імаверным.\n«Отношение такое: мы вам давали работать, а вы нам «нож в спину» и на протесты»\nСивицкий: «Сценарий военной интервенции, возможно, остается единственным, который может помочь России сохранить свое влияние над Беларусью»


Улад III Цэпеш — Вікіпедыя\nУлад III Цэпеш\nкастрычнік 1448 — снежань 1448\n22 жніўня 1456 — 1462\nлістапад 1476 — снежань 1476\nБасараб III Стары\nСігішаара, Трансільванія, Каралеўства Венгрыя\nБухарэст, Княства Валахія\nМанастыр Снагаў, магч. Комана\nВасіліка (малдаўскі князёўна)\n2) Ілона Сіладзьі\nсыны: Міхаіл, Улад, Міхня\nправаслаўе, румынская царква\nУлад III Цэпеш на Вікісховішчы\nУлад III Цэпеш, Дракула (1431 — 1476) гаспадар Валахіі ў 1448, 1456—1462 і 1476. Паслужыў прататыпам для рамана Брэма Стокера «Дракула».\nУлад III нарадзіўся ад шлюбу Улада ІІ Дракула і трансільванскай князёўны, у венгерскім мястэчку Сігішаара. У 1436 Улад ІІ Дракул становіцца гаспадаром Валахіі, і па палітычным прычынам аддае сваіх дзяцей, Улада ІІІ і Рада, у заклад турэцкаму султану Мехмеду ІІ. Пасля смерці Улада ІІ, Мехмед ІІ пасадзіў на валахскі сталец яго сына, маладога Улада, разлічваючы на яго лаяльнасць. У 1448 Улад Цепеш першы раз становіцца гаспадаром Валахіі. Венгры ў адказ на гэта выслалі войска на Валахію. Улад збягае да свайго дзядзькі Богдана ІІ ў Малдавію. Адкуль у 1456 з дапамогай валашскіх баяр і венграў вяртае свой сталец. За другі час праўлення Улад праславіўся як жорсткі і бязлітасны ўладар, ён адмовіўся плаціць даніну Турцыі і ў наступным даў адпор турэцкай арміі, па загадзе Улада было забіта каля 100 тыс. чалавек. У 1462 пад націскам баяр, вымушаны збегчы ў Венгрыю. У 1476 зноў становіцца гаспадаром і ў тым жа годзе забіты баярамі.\nПрозвішча «Це́пеш» у перакладзе з румынскай мовы азначае «коласадзіцель», гэтую мянушку ён атрымаў за спосаб якім караў сваіх ворагаў і падначаленых. Мянушку «Дракула» («сын дракона») ён атрымаў ад свайго бацькі, які браў членства ў рыцарскім ордэне Драконаў.\n↑ 1,0 1,1 1,2 Радавод роду Басарабаў\n↑ Магіла Дракулы\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Улад III Цэпеш\nВялікая каталанская · Вялікая расійская · Britannica (онлайн) · Britannica (онлайн) · Brockhaus · Notable Names Database · Treccani\nBIBSYS: 90364448 · BNC: a10526420 · BNE: XX1166945 · BNF: 11948734v · GND: 118627333 · ISNI: 0000 0000 7999 2137 · LCCN: n88633447 · NDL: 00621613 · NKC: jn20000701911 · NLA: 49784324 · NLR: 000238118 · NLP: A10119528 · NTA: 141386487 · NUKAT: n2003064052 · РДБ: 000019336 · LIBRIS: 399052 · SUDOC: 027448266 · VIAF: 62341705 · WorldCat VIAF: 62341705\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Улад_III_Цэпеш&oldid=3939596"\nНарадзіліся ў Сігішаары\nПамерлі ў 1476 годзе\nРумынскія серыйныя забойцы\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:44, 11 кастрычніка 2021.


Бязвізавы ўезд у Беларусь для грамадзян Літвы і Латвіі\nУ Беларусь без візы праз Нацыянальны аэрапорт Мінск\nУ сталіцы назвалі лепшыя падраздзяленні органаў пагранслужбы па выніках мінулага года\n25 лютага ў Мінску адбылося ўшанаванне пераможцаў намінацыі «Лепшае падраздзяленне органаў пагранічнай службы» па выніках 2019 года. Яго адкрыў першы намеснік Старшыні Дзяржпагранкамітэта генерал-маёр Ігар Буткевіч.\nУ мінулым годзе за высокія паказчыкі ў аператыўна-службовай дзейнасці 439 вайскоўца адзначаны дзяржаўнымі ўзнагародамі. Як адзначыў Ігар Буткевіч, у бягучым годзе пагранічнаму ведамству трэба будзе рэалізаваць вялікі комплекс задач па ўдасканаленні сваёй дзейнасці.\nПершае месца сярод тэрытарыяльных органаў пагранічнай службы заняла Гродзенская пагранічная група. Лепшая пагранічная камендатура – «Гудагай» Смаргонскай пагранічная групы. Гродзенская пагранзастава «Брузгі» таксама стала лідэрам у сваёй намінацыі, а сярод рэзервовых пагранічных застаў на першым месцы падраздзяленне Смаргонскай пагранічнай групы. Першым сярод пагранічных пастоў прызнана падраздзяленне Пінскага пагранатрада – «Трушэва». Званне лепшага аддзела (аддзялення) пагранкантролю прысвоена «Мінску-2» сталічнага атрада пагранічнага кантролю.\nКіраўнікі падраздзяленняў атрымалі заслужаныя ўзнагароды ў 37-мі намінацыях за якаснае, правільнае і адказнае выкананне задач іх воінскімі калектывамі, прафесійны падыход і высокія паказчыкі ў службовай дзейнасці на працягу ўсяго года.\n«Становішча на дзяржаўнай граніцы ніколі не дазволіць пагранічнікам расслабіцца. Такая ўжо абраная намі прафесія. Дзякуй за службу ўсім воінскім калектывам, а ў асаблівасці тым, якія сёння ўдастоены ўзнагарод!» – адзначыў у завяршэнні ўшанавання пераможцаў першы намеснік Старшыні Дзяржпагранкамітэта.


Расціслаў Бендзярук — Уладзiмiр Караткевiч\nУладзiмiр Караткевiч » Успаміны » Расціслаў Бендзярук\n…толькі б вечнае шчасце каханай старонцы маёй\nМая першая сустрэча з Уладзімірам Караткевічам адбылася ў маі 1964 года.\nУ «Летапісе жыцця і творчасці», што змешчаны ў Зборы твораў У. Караткевіча, пазначана: да 24 мая група мінскіх пісьменнікаў, у ліку іх і Уладзімір Сямёнавіч, выступіла на традыцыйным свяце «Брэсцкая вясна». Дату, аднак, можна ўстанавіць больш дакладна — 22 мая 1964 года. Гэта быў неблагі час для паэтаў і паэзіі, бо лёгка можна было сабраць аўдыторыю, і госці з Мінска — парамі — выступалі на некалькіх пляцоўках. Мне ў той дзень удалося пабываць на двух выступленнях, займець аўтографы Р. Барадуліна, У. Караткевіча, М. Лужаніна і С. Грахоўскага.\nРыгор Барадулін і Уладзімір Караткевіч выступалі на цэнтральнай пляцоўцы ў парку культуры і адпачынку. Першым чытаў свае вершы Барадулін. Аўдыторыя добра прымала яго, дружна пляскала ў далоні, прасіла: «Яшчэ!» Нарэшце Рыгор Іванавіч сказаў:\n— Побач нецярпліва чакае сваёй чаргі Уладзімір Караткевіч. Я прачытаю яшчэ адзін верш і дам яму слова, каб так не касавурыў на мяне вочы…\nАле чытаў і, як кажуць, збіўся.\n— Забыўся, — выйшаў з такога становішча Р. Барадулін. — Дык я ўзамен прачытаю яшчэ два.\nПрачытаў хораша, заслужыўшы апладысменты, і перадаў слова У. Караткевічу.\nУладзімір Сямёнавіч быў у світэры (здаецца, у ім ён сфатаграфаваны ў кнізе «Пра час і пра сябе»), малады, прыгожы. Якія вершы чытаў, не засталося ў памяці, але рабіў ён гэта з душою, узнёсла, так што адна жанчына ўсклікнула:\n— Хораша. Вось гэта паэт!..\nЗакончыў. Многія падышлі да пісьменнікаў узяць аўтографы. Я меў кнігу кароткіх біяграфій «Пісьменнікі Савецкай Беларусі», выдадзеную ў 1959 годзе. У. Караткевіч на фатаграфіі быў вельмі маладзенькі і худы. Фота, мусіць, не падабалася Уладзіміру Сямёнавічу, і ён побач напісаў: «Дарагому Расціславу Бензеруку на памяць гэты дрэнны партрэт. На шчасце, дружа. У. Караткевіч. 22 мая 64. Брэст».\nУ Брэсцкім педінстытуце праводзілася чытацкая канферэнцыя па творчасці У. Караткевіча. Калі я зайшоў у інстытут, у калідоры былі ўжо Алесь Каско, Мікола Пракаповіч, Іван Арабейка, Мікалай Цялічка і некаторыя іншыя берасцейскія літаратары, а таксама жонка Караткевіча — Валянціна Браніславаўна. Усе чакалі У. Калесніка і У. Караткевіча, якія павінны былі з’явіцца з хвіліны на хвіліну.\nРэктар інстытута Г. Андраюк запрасіў да сябе ў кабінет. Не паспелі мы перакінуцца некалькімі словамі, як зайшлі У. Калеснік і У. Караткевіч. Твар Уладзіміра Сямёнавіча быў хваравіты, шэры. Аказалася, прыехаў у Брэст з тэмпературай, дый дактары не ведалі, як збіць яе.\nВа ўступным слове У. Калеснік хораша паказаў ролю і месца У. Караткевіча ў беларускай літаратуры, а таксама павіншаваў яго з юбілеем: нядаўна Уладзіміру Сямёнавічу споўнілася 50 гадоў і яго ўзнагародзілі ордэнам Дружбы народаў.\nЗатым выступалі студэнты. Яны ахарактарызавалі паэзію Караткевіча, ягоныя раманы і аповесці «Нельга забыць», «Чазенія», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Каласы пад сярпом тваім», «Дзікае паляванне караля Стаха» і «Чорны замак Альшанскі».\nМяне здзівіў той факт, што студэнтам удалося прачытаць раман «Нельга забыць», які друкаваўся ў «Полымі»… яшчэ ў 1962 годзе. Як вядома, набор рамана будзе раскіданы і асобнай кнігай «Нельга забыць» выйдзе толькі ў восемдзесят трэцім1. Значыць, У. Калеснік «падштурхнуў» юнакоў і дзяўчат да чытання гэтага рамана, як колісь нас.\nЧас, адведзены на пытанні, быў перабраны, бо моладзь не хацела адпускаць пісьменніка. Адзін са студэнтаў зачытаў радкі з рамана «Чорны замак Альшанскі», дзе У. Караткевіч пісаў пра сябе, што ён ні тое ні сёе, чэша правай рукой левае вуха цераз галаву.\n— Хіба можна так пісаць пра сябе? — паставіў пытанне студэнт рубам.\n— Пра іншых нельга, а пра сябе — можна, — адказаў У. Караткевіч і пад вясёлую ўсмешку залы паказаў, як ён чэша вуха.\nМусіць, заахвочаны такім адказам, студэнт задаў яшчэ больш недарэчнае пытанне:\n— Адзін з хлопцаў мне сказаў, што У. Караткевіч пісаў раман «Чорны замак Альшанскі» левай нагою і седзячы на канапе. Ці так?\nМногім стала няёмка. На хлопца зашыкалі з усіх бакоў, а У. Караткевіч толькі ўсміхнуўся, як бы пакідаючы адказ на больш позні час.\nЗадаваліся іншыя пытанні:\n— Ці не Валянціне Браніславаўне прысвечаны раман «Чорны замак Альшанскі»? Там жа напісана: «В. К.»\n— Ёй. Сілком прымусіла дапісаць раман праз дзесяць гадоў.\n— Што вас звязвае з Брэстам?\n— Многае, вельмі многае, але галоўнае — тут знайшоў сябра на ўсё жыццё, — і паказаў вачамі на жонку.\n— Ці цяжка пісалася аповесць «Дзікае паляванне караля Стаха»?\n— Ой, як цяжка! — звёў усё на жарт. — Тут гаварылі, што я «Чорны замак Альшанскі» пісаў левай нагою і седзячы на канапе. Дык аповесць я зусім пісаў на гарышчы, седзячы на розным бадыллі. Хіба ж не цяжка?!\n— Ці задаволены экранізацыяй аповесці «Дзікае паляванне караля Стаха»?\n— Вельмі незадаволены. Напісаў я сцэнарый, а потым камісія запатрабавала перарабіць некаторыя месцы. Перарабіў, дык тыя ж вучоныя мужы новыя прыдзіркі прыдумалі — і зноў перарабляй. У рэшце рэшт я аддаў сцэнарый рэжысёру: як хочаш, так і дамаўляйся з камісіяй, а я не хачу. Дамовіліся, а затым я ніяк не мог злавіць здымачную групу. Як знарок, хаваліся. А калі паказалі фільм, за вушы хапіўся: Божа, што яны нарабілі! Мяне пачалі супакойваць: па іншых творах яшчэ горш здымалі. Ёсць задумка зрабіць чатырохсерыйны тэлевізійны фільм «Чорны замак Альшанскі». Я не дам, каб і яго гэтак пакрэмзалі.\n— Калі будзе закончаны раман «Каласы пад сярпом тваім»?\n— Раман пішу. Частка «Зброя» будзе надрукавана ў «Маладосці» ўжо ў 1981 годзе. Сюжэт вострадраматычны. Галоўны герой Алесь Загорскі едзе ў Вільню2 купляць зброю для паўстанцаў Кастуся Каліноўскага.\nГ. Андраюк уручыў У. Караткевічу Памятны адрас інстытута. Падпісваючы кнігі чытачам, Уладзімір Сямёнавіч пачынаў словамі «Мілы», «Мілая», захоўваючы да канца вечара атмасферу блізкасці…\nЯ збіраю матэрыял для радавода Ласёў — Наўцэвічаў — Цыбуляў, карані якога вядуць аж у дні прыгону. Заехаў 5.VІІ.2000 г. на хутар Антанін Жабінкаўскага раёна, сустрэў аднаго з нашчадкаў роду.\nЛеў Арцем’евіч Цыбуля закончыў геолага-разведвальны факультэт Львоўскага політэхнічнага інстытута. Схадзіў уздоўж і ўпоперак пустыню Каракумы, Урал і Прыўралле, быў за Палярным кругам. Шмат гадоў працаваў у Акадэміі навук БССР.\nРаспавядаючы пра свой род, нечакана расказаў адзін выпадак:\n— Калі я працаваў у акадэміі, сустракаўся з беларускімі вучонымі, пісьменнікамі, музыкантамі. Былі і сустрэчы з Уладзімірам Караткевічам. Аднойчы я расказаў яму пра свой род. З пакалення ў пакаленне ў нас жыла прага да ведаў: яшчэ да Кастрычніцкай рэвалюцыі некаторыя Ласі і Наўцэвічы займелі вышэйшую адукацыю. Мая маці Фаня (Фёкла) Данілаўна Цыбуля (Наўцэвіч) вучылася ў Пецярбургу ў пансіёне шляхетных дзяўчат. Яна шмат ведала і расказвала пра сваіх продкаў.\n— Гэта ж цудоўна! — зацікаўлена ўсклікнуў Уладзімір Сямёнавіч. — Цераз лёс аднаго роду можна паказаць лёс Беларусі. Я павінен сустрэцца з Фаняй Данілаўнай.\nУ той час ёй было пад восемдзесят, але памяць мела яшчэ добрую. Я запрасіў Уладзіміра Сямёнавіча прыехаць да маці, пагаварыць. Ён абяцаў у хуткім часе быць у Брэсце, а адтуль дабрацца і на наш хутар. Ды, мусіць, іншыя задумы, іншыя творы адцягвалі ягоную ўвагу. А неўзабаве Фані Данілаўны не стала.\nЦікава было гаварыць з У. Караткевічам. Ён умеў слухаць, умеў выпытаць у суразмоўцы самае істотнае і ўвабраць у сябе. Зараз я бачу: ён увесь быў знітаваны з Беларуссю, жыў дзеля Беларусі…\nГаворачы так, Леў Арцем’евіч меў рацыю. Уладзімір Караткевіч сваімі творамі, сваім разуменнем Бацькаўшчыны займеў права сказаць:\nХай канец, хай атлантаў\nцяжар на маю несагнутую выю,\nТолькі б вечнае шчасце\nкаханай старонцы маёй.\n1. Апублікавана — «Літаратура і мастацтва», 2000, 21 лістапада.


ААТ «Ружаны-Агра»: Прадпрыемства людзей і для людзей — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nААТ «Ружаны-Агра»: Прадпрыемства людзей і для людзей\nКаля дзясятка гадоў таму адно з буйных сельскагаспадарчых прадпрыемстваў Ружаншчыны перажыло глабальныя структурныя і вытворчыя змяненні, што паклала аснову тых магчымасцей, якімі сёння валодае ААТ «Ружаны-Агра». Гэтая гаспадарка па сваіх плошчах зараз лічыцца самым буйным прадпрыемствам аграпрамысловага комплексу не толькі раёна, але нават рэспублікі. Узначальвае акцыянернае таварыства дырэктар А.М.Бурдук, з якім мы і сустрэліся напярэдадні прафесійнага свята беларускіх аграрыяў.\n— Перад тым, як падводзіць вынікі бягучага года, хачу адзначыць вельмі мудрыя ўкараненні, якія былі зроблены ў нашай гаспадарцы з падачы кіраўніцтва раёна і нават рэспублікі, таго ж П.П.Пракаповіча, а таксама маімі папярэднікамі,— зазначае Андрэй Міхайлавіч.— Многае закладвалася ў якасці эксперыменту, а сёння мы атрымліваем дастаткова ўнушальны вынік ад зробленага яшчэ пяць-сем гадоў таму.\nНапрыклад, цяпер мы бачым правільнасць падыходу да ўзбуйнення аб’ектаў жывёлагадоўлі і малочнай галіны: сямю вялікімі комплексамі значна прасцей кіраваць, чым дзясяткамі дробнатаварных МТФ.\nПа-другое, закладзена трывалая база вырашэння пытанняў аплаты працы з адначасовым прадастаўленнем істотных сацыяльных гарантый, дзякуючы чаму сёння мы не адчуваем кадравы голад, забяспечваючы работай звыш 600 чалавек персаналу.\n— У чым заключаюцца такія ўкараненні?\n— Створаны адпаведныя ўмовы працы, пачынаючы з дробязей і заканчваючы забеспячэннем вытворчым абсталяваннем усіх аб’ектаў і магутнай тэхнікай. Не хачу сказаць, што на сёння ўсе праблемы мы вырашылі і ўсё кіруецца з дапамогай «пульта з кнопкамі».\nПакуль нас не задавальняе ступень механізацыі працы, але ўзровень ручной працы не ўдаецца давесці да ідэальнага. Аднак у нас створаны такія ўмовы, калі людзі могуць уносіць свае рацыяналізатарскія прапановы і нават удзельнічаць у эксперыментальных праграмах рэспубліканскага ўзроўню. Словам, ёсць магчымасць развівацца самім і рухацца да новых вяршынь. Гэта прыцягвае да нас моладзь, цяпер сярэдні ўзрост персаналу не дасягае 40 гадоў, што дае нам права называць «Ружаны-Агра» самай маладой арганізацыяй раёна. Аднак у гэтага «медаля» ёсць адваротны бок: для вырашэння шэрагу пытанняў маладым спецыялістам не хапае вопыту і кваліфікацыі.\nЗахоўваецца яшчэ і чарга на жыллё, хаця яна не стаіць, як раней на месцы, а пастаянна змяншаецца. Штогод гаспадарка будуе не менш пяці до-мікаў, якія выдзяляюцца ў першую чаргу сямейным спецыялістам.\n— Андрэй Міхайлавіч, якія паказчыкі сёлетняга сезона можна лічыць асновай для перспектыўнага развіцця акцыянернага таварыства?\n— З пачатку бягучага года ААТ «Ружаны-Агра» рэалізавала дзяржаве малака гатункам «экстра» 30 тысяч тон або звыш 87% ад агульнага аб’ёму, пастаўлена больш за 50 тысяч цэнтнераў мяса. Аб’ём вытворчасці валавай сельгаспрадукцыі збожжавых і зернебабовых культур у супастаўных цэнах склаў каля пяці з паловай мільёнаў дэнамінаваных рублёў або плюс 14% да ўзроўню мінулага года.\nДарэчы, варта адзначыць, што ў нас выкарыс-тоўваецца сістэма аплаты працы, пры якой кожны работнік ужо ў наступным месяцы бачыць матэрыяльны вынік сваіх намаганняў і належнага выканання абавязкаў. Зразумела, што ў такіх умовах рост дабрабыту арганізацыі напрамую ўплывае на рост аплаты працы занятага персаналу. І не толькі на бліжэйшы перыяд, а з захаваннем той жа станоўчай перспектывы на будучыню.\nЗ гэтай нагоды хачу выказаць вялікую задаволенасць працай кожнага структурнага падраздзялення, кожнага работніка, якія ўносяць свой уклад у агульную скарбонку.\nПредыдущая записьВнимание! Стартовал профессиональный конкурс «Познай Беларусь»\nСледующая записьСвінагадоўчы комплекс ААТ «Ружаны-Агра»: Прывагі дабрабыту