Гран-пры IV Каляднага конкурсу вакалістаў удастоены Саргіс Бажбеук-Мелікян з Арменіі\nКультура 21.12.2017 | 15:49\nСаргіс Бажбеук-Мелікян. Фота Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Беларусі\n21 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Гран-пры IV Мінскага міжнароднага Каляднага конкурсу вакалістаў удастоены бас Саргіс Бажбеук-Мелікян з Арменіі, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета Беларусі, які з'яўляецца арганізатарам конкурсу.\nПрымаючы заслужаную ўзнагароду, Саргіс Бажбеук-Мелікян расказаў, што даўно хацеў прыехаць у Беларусь, адкуль родам яго бабуля. Знаходжанне ў Мінску стала для яго ўдвая прыемным: артыст не толькі пазнаёміўся з беларускай зямлёй, але і стаў уладальнікам галоўнай узнагароды Каляднага конкурсу вакалістаў. Цікава, што займацца оперным вакалам Саргіс пачаў у 20 гадоў. Цяпер спеваку 27, ён ганарыцца сваёй перамогай у конкурсе і лічыць яе стымулам для далейшага развіцця. У бягучым годзе Саргіс скончыў дзяржаўную кансерваторыю ў Ерэване і стаў лаўрэатам прэміі прэзідэнта Арменіі.\nЛаўрэатам I прэміі Каляднага конкурсу вакалістаў стаў уладальнік барытону Сяргей Кайдалаў з Расіі.\nДругую прэмію падзялілі два сапрана: спявачка з Беларусі Марыя Галкіна і Ксенія Бахрытдзінава з Украіны.\nПрэмію за трэцяе месца атрымалі тэнар Аляксандр Гелах з Беларусі і барытон Канстанцін Сучкоў з Расіі.\nУ беларускай опернай спявачкі уладальніцы лірычнага сапрана Маргарыты Ляўчук - Прыз глядацкіх сімпатый і заахвочвальная прэмія.\nЗаахвочвальнай прэміяй журы ўзнагародзіла таксама спявачку з Францыі сапрана Элен Карпанцье.\nЛаўрэаты конкурсу 22 снежня прымуць удзел у грандыёзным гала-канцэрце зорак сусветнай оперы, які стане завяршальным акордам VIII Мінскага міжнароднага Каляднага опернага форуму.\nУ IV Мінскім міжнародным Калядным оперным конкурсе, які прайшоў у тры туры з 14 па 20 снежня, прынялі ўдзел 111 маладых вакалістаў з 16 краін.-0-


Фестываль без журы | zviazda.by\nХатняя старонка » Тэатр » Культура » Фестываль без журы\nФестываль без журы\nУзнагароды прысудзяць арганізатары, гледачы і журналісты\nВасямнаццатая «Белая вежа» пройдзе ў Брэсце з 7 па 14 верасня. На фэст прыедуць 23 тэатральныя калектывы. Мы ўбачым 24 спектаклі на васьмі мовах свету. Калектывы з Арменіі, Азербайджана, Беларусі, Грэцыі, Егіпта, Ізраіля, Літвы, Польшчы, Расіі, Славакіі, Украіны, Чэхіі, Швецыі, Японіі будуць працаваць на пяці сцэнічных пляцоўках: дзве залы тэатра, грамадска-культурны цэнтр, парк і плошча Леніна. Білеты былі фактычна прададзены яшчэ за два тыдні. А на самыя папулярныя тэатры квіток каштуе 200 тысяч рублёў, што для Брэста, відавочна, нямала.\nЯк расказаў на прэс-канферэнцыі галоўны арганізатар фестывалю, дырэктар Брэсцкага драматычнага тэатра Аляксандр Козак, усяго ў аргкамітэт паступіла 210 заявак ад розных тэатраў свету. Экспертны савет сфарміраваў рэпертуар, у якім выдзяляюцца тры асноўныя кірункі: міжнародная тэатральная праграма, лепшыя спектаклі беларускага тэатра, польскі тэатр на «Белай вежы».\nА вось журы ў гэтым годзе на тэатральным форуме не будзе. Паводле слоў Аляксандра Козака, так праходзяць 90% фестываляў у свеце. І ў Брэсце інстытут журы апошнім часам крыху расчараваў арганізатараў. Па-першае, члены журы могуць дамовіцца, а па-другое, вельмі часта ўсё вырашае меркаванне аднаго чалавека — старшыні журы. Але гэта не значыць, што ацэньваць спектаклі ніхто не будзе. У Брэст едзе цэлая кагорта вядомых крытыкаў. Такіх, як Людміла Грамыка, Ірына Плотнікава, Ніна Мазур\n, а таксама і найшаноўнейшая прафессар Таццяна Арлова.\nЛепшы спектакль вызначыць аргкамітэт. На яго пасяджэнне запросяць таксама спецыялістаў і журналістаў. Крытыкі вызначаць выканаўцаў лепшай мужчынскай і жаночай роляў. Акрэдытаваныя журналісты назавуць лепшы тэатральны эксперымент. Таксама прадугледжаны дыплом за выбар гледачоў. Кожны чалавек пасля спектакля зможа «аддаць» свой голас, калі пры выхадзе кіне білет у спецыяльную скрынку. Потым білеты падлічаць, выведуць працэнтныя суадносіны — бо нельга ж параўноўваць глядацкія сімпатыі да спектакляў, якія праходзілі ў малой і вялікай зале, і вылучаць спектакль, які сабраў арыфметычную большасць галасоў публікі. Такі варыянт ацэнкі арганізатары палічылі больш дэмакратычным у параўнанні з банальным журы. Што ж, пажывём-пабачым.\nЯк пабачым і тэатральныя пастаноўкі, якія хочацца верыць, не расчаруюць. Афіша абяцае нямала цікавых работ.\nНапрыклад, вельмі інтрыгуе анонс тэатра-фестывалю «Балтыйскі дом» з Санкт-Пецярбурга. Яны вязуць спектакль «Антыцелы» пра забойства студэнта-антыфашыста Цімура Качаравы. На сцэне будуць сябры-аднакурснікі і ворагі Цімура — прадстаўнікі фашысцкіх груповак. Усё гэта падзеі сённяшняга жыцця. Але яшчэ страшнейшая трагедыя маці хлопцаў, дзвюх жанчын, настаўніцы замежнай мовы і выпускніцы кансерваторыі, якія гадавалі сыноў для шчасця, а не для смерці і забойства.\nТрагедыя сучаснай рэчаіснасці прысутнічае і ў спектаклі Акадэмічнага нацыянальнага тэатра драмы з Азербайджана «Пакаянне». Карабахская вайна стала момантам ісціны для двух сяброў. Адзін з іх застаўся са сваімі перакананнямі і жыве ў беднасці, другі зарабіў грошай на гэтых ваенных дзеяннях і мае пра вайну сваё меркаванне. Гледачоў таксама чакае сустрэча з армянскім акцёрам Робертам Акапянам. Некалькі гадоў таму ён прывозіў у Брэст монаспектакль «Амок».\nА цяпер выканае ролю злодзея ў камедыі «Старадаўнейшая прафесія».\nВідаць, сябрам фестывалю ўжо можна назваць Львоўскі тэатр «Уваскрэсенне».\nЁн бываў у нас не раз. У 2007 годзе узяў Гран-пры за вулічны спектакль «Вішнёвы сад». Здараліся і слабейшыя пастаноўкі. А сёлета нам пакажуць таксама спектакль на вуліцы па п'есе Караля Вайтылы, вядомага як Папа Рымскі Ян Павел ІІ. Дзея называецца «Іоў». Яшчэ адзін вулічны спектакль сыграе тэатр з Познані. «Сальта Мартале», гаворыцца ў анатацыі, спектакль для шасці фартэп'яна і дванаццаці акцёраў. Гэта шчымлівая гісторыя пра знішчэнне культурных каштоўнасцяў падчас Другой сусветнай вайны.\nНашу краіну на фестывалі прадстаўляе, напрыклад, спектакль «Пікавая дама» Гродзенскага абласнога тэатра лялек. Гэтая пастаноўка атрымала перамогу адразу ў чатырох намінацыях ІІ Нацыянальнай тэатральнай прэміі і стала «Лепшым спектаклем года».\nПсіхалагічную драму «Аднакласнікі» вязе Магілёўскі абласны драматычны тэатр. І гэта тытулаваны спектакль. Работа тэатра-студыі кінаакцёра з Мінска «Хто смяецца апошнім» па вядомай п'есе К. Крапівы атрымала ганаровае права адкрыць «Вежу-2013».\nТэатралаў зацікавяць і грэчаскія «Сны», бо іх паставіў Альгірдас Латэнас, і «Гамлет. Кропка G», бо яе вязе «Тэатр Месяца» з Масквы, і спектакль рытму, пластыкі і танца «Палароід» з Тэль-Авіва.\n«Гамлет. Кропка G»\n11710 Даведалiся пра цэны на сала ў гiпермаркеце, на сталiчным рынку, у фермерскiм аддзеле крамы i на мiнi-рынку прыдарожнага гандлю\n6259 Каханне за грошы ў БССР у часы НЭПа


Чырвоны Бор (заказнік) — Вікіпедыя\nЧырвоны Бор (заказнік)\nландшафтны заказнік ў Расонскім і Верхнядзвінскім раёнах Беларуси\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Чырвоны Бор.\nЧырвоны Бор — ландшафтны заказнік рэспубліканскага значэння ў Расонскім і Верхнядзвінскім раёнах Віцебскай вобласці. Заснаваны ў 1997 для аховы унікальных прыродных ландшафтаў і экасістэм. Плошча заказніка складае 34 231 га.\nСасновы бор ля хутара Красны Бор\nКатэгорыя МСАП — IV (Тэрыторыя кіравання відамі ці месцапражываннямі)\nБеларусь, Расонскі і Верхнядзвінскі раёны, Віцебская вобласць\n34 231 га\nЛандшафт мае рысы апошняга Паазерскага зледзянення. Рэльеф моцна расчлянёны, шмат азёр, забалочаных нізін і западзін, вярховых балот, марэнных узгоркаў і град.\nУ расліннасці дамінуюць хвойнікі імшыстыя і верасова-бруснічныя, ельнікі і вытворныя бярэзнікі, асіннікі кісліцавыя; бязлесныя, вярховыя сфагнавыя балоты і інш. У Чырвонай кнізе 13 відаў раслін, у т.л. палушнік азёрны, лабелія Дортмана, нітэлопсіс прытуплены, бяроза карлікавая, шпажнік чарапіцавы, лінея паўночная, марошка прысадзістая і інш. Найбольш поўны комплекс дэндрафільных і водна-балотных відаў жывёл. У Чырвонай кнізе — буры мядзведзь, рысь звычайная, беркут, арлан-белахвост, скапа, курапатка белая, чорны бусел, даўгахвостая кугакаўка, касманогі сыч, сярэдні кулон, залацісты сявец, чорнаваллёвая гагара, крахаль вялікі і інш.\nАверс юбілейнай манеты «Чырвоны Бор» з выявай шпажніка чарапіцавага\nРэверс юбілейнай манеты «Чырвоны Бор» з выявай норкі еўрапейскай\nНегледзячы на вялізную плошчу, тэрыторыя заказніка амаль не мае населеных пунктаў. Сярод выключэнняў: вёскі Валясы (на поўначы), Роўнае Поле (на поўдні) і Галяшы (на ўсходе), а таксама хутар Красны Бор.\nЧырвоны Бор // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 512 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8.\nЗаказнік "Чырвоны Бор" на сайце ГА "Ахова птушак Бацькаўшчыны"\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Чырвоны_Бор_(заказнік)&oldid=3535315"\nАпошнія змены 12 студзеня 2020 а 13:59


Лёсападобныя пароды — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Лёсападобныя суглінкі)\nЛёсападобныя пароды — асадкавыя горныя пароды палевага або жоўтага колеру, якія па марфалогіі і саставу нагадваюць лёс і адносяцца да пылаватых суглінкаў і супескаў.\nАд лёсу адрозніваюцца неаднароднасцю будовы, наяўнасцю слаістасці і праслояў грубага пясчанага і галечнага матэрыялу, больш гліністым саставам, меншай порыстасцю і прасадачнасцю, уключэннем ракавін прэснаводных малюскаў і інш. Лёсападобныя пароды і лёсы аб'ядноўваюць пад назвай «лёсавыя пароды».\nМогуць быць рачнога, азёрнага, пралювіяльнага, дэлювіяльнага, элювіяльнага паходжання. Пераважаюць пылаватыя (0,05—0,005 мм) фракцыі (60—80%). Асноўныя пародаўтваральныя мінералы — кварц (70—85%), палявыя шпаты, карбанаты, слюды і інш.\nНа Беларусі лёсападобныя пароды займаюць 14% тэрыторыі. Магутнасць 0,5—12 м. Пакатахвалістая паверхня часта ўкрыта суфазійнымі лейкападобнымі западзінамі. На лёсападобных пародах сфарміраваліся ўрадлівыя дзярнова-палева-падзолістыя глебы, на якіх парушэнне правіл агратэхнікі вядзе да ўтварэння яроў. Некаторыя лёсападобныя пароды прыдатныя для вырабу цэглы, аглаперыту і інш.\nАношка Я. Лёсападобныя пароды // БЭ ў 18 т. Т. 9. Мн., 1999.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Лёсападобныя_пароды&oldid=1549676"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:34, 9 сакавіка 2013.


Паўкіламетра пад зямлёй » UDF.BY | Новости Беларуси\nМенавіта столькі давядзецца праходзіць пасажырам, каб перасесці з трэцяй лініі мінскага метро на дзве іншыя. На гэта ім спатрэбіцца ад 13 да 15 хвілін.\nСкаргі жыхароў Мінска на нязручнасць пэўных маршрутаў гарадскога транспарту і яго перапоўненасць нарэшце прывялі да таго, што сталічныя ўлады вырашылі распачаць у бліжэйшай будучыні будаўніцтва трэцяй веткі сталічнага метро. Яна будзе ісці з Зялёнага луга ў бок Аэрапорта-1 — альбо, як зараз кажуць, "Мінск-Сіці", і да вуліцы Каржанеўскага.\nЯк стала вядома Еўрарадыё, даўжыня гэтага падземнага пераходу паводле праекту будзе ажно 400 метраў. Згодна з падлікамі спецыялістаў з УП "Дырэкцыя па будаўніцтве Мінскага метрапалітэна", на тое, каб перайсці з адной лініі метро на другую, пасажырам спатрэбіцца ад 10 да 15 хвілін.\nДадзены факт выклікаў нязгоду ў будаўнікоў метро і яны накіравалі ліст намесніку старшыні Мінгарвыканкама Мікалаю Ладуцьку, у якім адзначылі, што, згодна з нарматыўнымі патрабаваннямі, перасадка павінна адбывацца цягам 3 хвілін. І папрасілі чыноўніка "даць адпаведныя указанні УП "Мінскграда" і ТАА "Мінскметрапраект", каб тыя перагледзелі прапанаваны варыянт пераходу.\nПаводле слоў галоўнага інжынера ТАА "Мінскметрапраект" Віктара Палішчука, прапанаваная праектыроўшчыкамі даўжыня пераходу і сапраўды не самы лепшы варыянт.\nВіктар Палішчук: "Праект пакуль мы не робім — не гатова заданне на праектаванне. Дадзенае канкрэтнае пытанне перахода павінна знайсці сваё адлюстраванне ў заданні на праектаванне. Калі будзе ўказана, а такое рашэнне на ўзроўні ўладаў прымаецца, што траса павінна прайсці праз плошчу Дружная — калі так пойдзе траса, то будзе такі пераход. Ну, што рабіць — так гэта патрэбна гораду! Каментаваць дзеянні альбо ўяўленні горадабудаўнічых інстытутаў я зараз не магу. Але адмаўляць той факт, што 400 метраў горш за 50 – гэта неразумна, нават непрафесіяналам".\nВіктар Палішчук: "Насамрэч прамых забаронаў няма. Ёсць уяўленні — што зручна і што нязручна для грамадзян. Мы ж метро не для сябе праектуем, а для людзей. Відавочна, па простай логіцы, што калі цягнік па першай лініі ідзе ўсяго хвілін 20, то не павінен чалавек на перасадку марнаваць столькі часу. Я са свайго пункту гледжання лічу, што такая перасадка не самая эфектыўная".\nГалоўны інжынер УП "Мінскграда" Яраслаў Ліневіч пагадзіўся з тым, што доўгі пераход стварае пэўны дыскамфорт для пасажыраў.\nЯраслаў Ліневіч: "Канечне, такі пераход стварае пэўныя нязручнасці. Трэба прайсці даволі працяглы шлях. Але прапануецца зрабіць тратуар, які рухаецца".\nЯраслаў Ліневіч: "У свой час было прапанавана адразу ўсё вырашыць, адначасова з будаўніцтвам Чыгуначнага вакзала. Калі рабілася плошча — трэба было адразу закласці канструкцыі, чарнавыя канструкцыі рабіць, і тады ўсё было б нармальна. Але, на жаль, тады, напэўна, не хапіла грошай, і ад гэтага варыянта адмовіліся. Ну, а зараз ламаць ізноў плошчу — тут пытанне ўзнікае. Давядзецца ўсю плошчу паламаць і па-новай зрабіць. Бо перасадачныя пункты абавязкова трэба будзе рабіць адкрытым чынам".\nЯраслаў Ліневіч: "Там будуецца магутны вакзал. Але і там, каб нешта рабіць, трэба было ў свой час закласці ў падмурак канструкцыі, каб можна было прайсці ніжэй".\nАтрымліваецца, рабіць перасадачны пераход даўжынёй 400 метраў вымушаюць ранейшыя недапрацоўкі праектыроўшчыкаў і сённяшняе нежаданне "ламаць" Прывакзальную плошчу. А шанец змяніць сітуацыю ёсць.\nЯраслаў Ліневіч: "Калі яны (УП "Дырэкцыя па будаўніцтве Мінскага метрапалітэна", — аўт.) фінансава дакажуць, што гэты пераход пабудаваць больш каштуе, чым паламаць плошчу, то, канечне, пойдуць на тое, каб зрабіць па-іншаму".


Сертыфікацыя Асабліва ахоўныя прыродныя тэрыторыі\nБіялагічны заказнік мясцовага значэння "Непакойчыцы" абвешчаны з неабходнасцю аднаўлення карэнных лясоў, аднаўлення і захавання біятопаў рэдкіх відаў флоры і фаўны. Пачынаючы з 2011 года ў склад зямель лясгаса ад ААТ "Жабінкаўскі", ААТ "Ракитница «і РУЭСП» Днепра-Бугскі водны шлях" былі перададзеныя зямлі адносяцца да тэрыторыі заказніка. У выніку па ўліку ляснога фонду на 01.01.2014 года плошча заказніка склала 248,5 га на тэрыторыі Кобрынскага вопытнага лясгаса.\nНа тэрыторыі біялагічнай заказніка мясцовага значэння "Непакойчыцы" забараняюцца:\nгідратэхнічныя работы ў пойменнай зоне ракі і вадаёмаў без аформленай ва ўстаноўленым парадку праектнай дакументацыі;\nнарыхтоўка дзікарослых раслін рэдкіх відаў;\nразмяшчэнне адходаў, скід забруджвальных рэчываў, неачышчаных і недастаткова вычышчаных сцёкавых вод;\nразвядзенне вогнішчаў, размяшчэнне намётавых гарадкоў, іншых месцаў адпачынку ў месцах, не прызначаных для гэтых мэтаў;\nпрылада летніх лагераў для сельскагаспадарчых жывёл;\nавіяапрацоўка ядахімікатамі сельскагаспадарчых зямель;\nусе віды паляванняў;\nрух механічных транспартных сродкаў па-за дарог, акрамя транспарту, які выконвае сельскагаспадарчыя і лесагаспадарчыя работы, органаў дзяржаўнага кантролю;\nразмяшчэнне будаўніцтва і рэканструкцыя аб'ектаў гаспадарчай і іншай дзейнасці, лесагаспадарчыя работы, распрацоўка радовішчаў агульнараспаўсюджаных карысных выкапняў на тэрыторыі заказніка ажыццяўляецца ў адпаведнасці з заканадаўствам Рэспублікі Беларусь.\nБіялагічны заказнік мясцовага значэння "Дзівін-Вялікі Лес" абвешчаны з мэтай захавання ў натуральным стане месцаў росту і пражывання рэдкіх і знікаючых відаў раслін і пражывання ахоўных жывёл у межах немелиорированной часткі масіваў і забалочаных участкаў.\nУ межах мясцовага біялагічнага заказніка "Дзівін-Вялікі Лес" забараняюцца:\nсуцэльныя рубкі галоўнага карыстання, акрамя мягколиственных насаджэнняў, якія не ўваходзяць у пералік асабліва каштоўных супольнасцяў і ў якіх правядзенне іншых высечак немэтазгодна, а таксама на ўскраінах балот старых дуплистых і адзінкавых, якія ўзвышаюцца над полагам дрэў, з мэтай захавання месцаў пражывання рэдкіх карысных жывёл;\nправядзенне работ, звязаных са змяненнем натуральнага ландшафту і існуючага гідралагічнага рэжыму, акрамя работ, звязаных з рэканструкцыяй і эксплуатацыяй дзеючых меліярацыйных сістэм і аб'ектаў;\nпашкоджанне і знішчэнне драўняна-хмызняковай расліннасці, парушэнне натуральнага глебавага покрыва, за выключэннем выпадкаў, калі гэта звязана з сельскагаспадарчай і лесагаспадарчай дзейнасцю;\nразмяшчэнне адходаў вытворчасці і спажывання;\nвыпальванне сухой расліннасці (палы), агнявая Ачыстка лесасек (акрамя знішчэння драўніны, заселенай шкоднікамі ў перыяды масавага іх размнажэння, пры правядзенні санітарных высечак), выпас жывёлы ў лесе;\nскід неачышчаных сцёкавых вод, адходаў вытворчасці і спажывання ў вадацёкі і вадаём;\nразбіўка турыстычных лагераў, развядзенне вогнішчаў, стаянка аўтамабіляў у месцах, не прызначаных для гэтых мэтаў;\nрух механізаванага транспарту па-за дарог, акрамя машын, якія выконваюць сельскагаспадарчыя, лесагаспадарчыя працы;\nавіяапрацоўка ядахімікатамі сельскагаспадарчых зямель\nпавелічэнне плошчаў ральнічае угоддзяў у межах межаў заказніка.\nРашэннем Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта 21 красавіка 2009 года за №537 быў створаны Гідралагічны заказнік "Елка" агульнай плошчай 950 га і перададзены ў аператыўнае ўпраўленне Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта пад ахову ЧСПУП "стрыж" Гарадзецкага грамадскага аб'яднання " таварыства паляўнічых і рыбаловаў». З апісання межаў у дадатак да рашэння Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта "плошча і межы гідралагічнага заказніка мясцовага значэння "Елка" 146,6 га заказніка знаходзяцца на тэрыторыі Запрудскага лясніцтва Кобрынскага лясгаса.\nГідралагічны заказнік мясцовага значэння "Елка" абвешчаны з мэтай падтрымання ўзроўню грунтавых вод, а таксама захавання прыродных месцаў пражывання відаў жывёл, раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь.\nНа тэрыторыі гідралагічнага заказніка мясцовага значэння "Елка" забараняюцца:\nсуцэльныя рубкі галоўнага карыстання;\nправядзенне работ, звязаных са змяненнем натуральнага ландшафту і існуючага гідралагічнага рэжыму;\nпашкоджанне і знішчэнне драўняна-хмызняковай расліннасці, парушэнне натуральнага глебавага покрыва, за выключэннем выпадкаў, калі гэта звязана з сельскагаспадарчай, лесагаспадарчай дзейнасцю;\nБатанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння "хвоя Веймутава" Жабінкаўская " абвешчаны з мэтай захавання векавых і рэдкіх парод дрэў.\nБатанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння "Дуб Сувораўскі" прадстаўляе гісторыка-культурную каштоўнасць, а таксама навуковую, як дрэва гранічнага класа ўзросту.\nНа тэрыторыі батанічных помнікаў прыроды рэспубліканскага значэння "хвоя Веймутава" Жабінская "і» Дуб Сувораўскі" забараняецца:\nнезаконнае знішчэнне, уключаючы рубку, або пашкоджанне дрэва, а таксама любая іншая дзейнасць, якая пагражае іх стану і захаванасці (за выключэнне санітарных мерапрыемстваў, накіраваных на паляпшэнне стану і эстэтычнага выгляду);\nправядзенне работ звязаных з парушэннем зямель, змяненнем гідралагічнага рэжыму тэрыторыі;\nраспальванне вогнішчаў, стаянка ўсіх відаў аўтатранспартных сродкаў, ўстаноўка намётаў, забруджванне і засмечаных тэрыторыі.\nМясцовы батанічны помнік прыроды "Клішча" утвораны з мэтай захавання унікальных, незаменных, каштоўных у экалагічным і навуковым дачыненні да астраўных лесокустарниковых масіваў натуральнага паходжання, у складзе флоры якіх адзначаюцца рэдкія і знікаючыя віды раслін.\nНа тэрыторыі мясцовага батанічнага помніка прыроды "Клішча" забараняецца:\nрубка, псута, змяненне відавога складу і знішчэнне расліннасці (акрамя мерапрыемстваў сыходу ў санітарных мэтах);\nўзвядзенне пабудоў, пракладка новых дарог, правядзенне работ, звязаных з парушэннем глеб, змяненнем гідралагічнага рэжыму тэрыторыі;\nпрагон і выпас жывёлы, распальванне вогнішчаў, ўстаноўка намётаў, праезд, стаянка і мыйка аўтамабіляў, матацыклаў і іншых машын, прылада масавых мерапрыемстваў па-за устаноўленых для гэтага месцаў, засмечаных тэрыторыі або нанясенне якога-небудзь іншага шкоды натуральнаму стану батанічнага помніка прыроды мясцовага значэння»Клішча";


УЖЫВУЮ Падарожжа ў БНР\n03 лістапад 2016, 14:43\nЗгодна з афіцыйнай статыстыкай, сярэдні ўзрост беларускіх мужчын — 37,3 года. Жыхары гарадоў маладзейшыя: гараджанін мае сярэдні ўзрост 36,2 года, вясковец — 40,9. Ад агульнай колькасьці 65,3% мужчын — у працаздольным узросьце, 19,1% маладзейшыя за такі ўзрост, 15,6% — старэйшыя. Працуюць 25,9% пэнсіянэраў.\nЧакаецца, што беларус дажыве ў сярэднім да 68,6 года (беларуска — да 78,9 года). Чаканая працягласьць жыцьця за 2010–2015 гады сярод мужчын павялічылася на 5,7 года (жанчын — на 3,8 года). Да 65 гадоў мужчын становіцца ў паўтара раза меней за жанчын, да 74 гадоў — удвая меней.\nСярэднестатыстычны беларус жэніцца ў 27,5 года. Жанатыя 61,7% беларускіх мужчын ва ўзросьце ад 15 гадоў, яшчэ 7,3% разьведзеныя. Калі беларускі мужчына жэніцца другім разам, робіць ён гэта ў сярэднім у 40,9 года. З 59,5 тысячы мужчын, якія ажаніліся летась, 1263 абралі ў жонкі жанчын з Расеі, 711 — з Украіны, 33 — зь Літвы, 20 — з Латвіі, 12 — з Ізраілю (зьвесткі пра полек не прыводзяцца).\nТолькі 33,1% беларускіх мужчын лічаць сваё здароўе добрым. Пры гэтым 46,6% кураць, а спортам ці фізкультурай займаюцца 26,2%. Што ня згадваецца ў аглядзе — гэта тое, што беларускі мужчына, хутчэй за ўсё, выпівае: у 2010 годзе Ўсясьветная арганізацыя здароўя назвала Беларусь абсалютным лідэрам па спажываньні алькаголю з 17,32 літра чыстага сьпірту на чалавека (узростам ад 15 гадоў) на год (на мужчыну — 27,5 л). Пазьней улады сьцьвярджалі, што ўжываньне алькаголю зьнізілася па выніках 2014 году да 15 л. На 1000 беларусаў 2 упершыню захварэлі на алькагалізм і сталі на ўлік у 2015 годзе.\nБелстат падрыхтаваў агляд да Ўсясьветнага дню мужчын, які адзначаецца з 2000 году ў першую суботу лістапада.\nУ Беларусі на 500 абвінаваўчых прысудаў — толькі 1 апраўдальны\nУ Беларусі празь непагадзь і моцны вецер пацярпелі 15 населеных пунктаў\nСтаткевіч: 24 красавіка Лукашэнка абвесьціць рэфэрэндум і агучыць пытаньні\n«Менск-Арэна», музэй, радзільня, паліклініка: якія аб’екты ўзводзілі Аляксандар і Мікалай Лукашэнкі на суботніках


Замацоўваюць тэорыю на практыцы — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n27.07.2018 postawy764Комментариев нет\nНа чале ўзвода практыкантаў Аляксей Есьман\nНа тэрыторыі 1-га радыётэхнічнага цэнтра часова размясціўся палатачны гарадок. У ім жывуць 40 студэнтаў і курсантаў 4 курса Беларускага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі, якія праходзяць у падраздзяленні вайсковую стажыроўку.\nПачалася яна 6 ліпеня і прадоўжыцца да канца месяца. За гэты час юнакі павінны дасканала засвоіць агнявую і страявую падрыхтоўку, радыёхімічную і біялагічную абарону, азы воінскай службы і ваенных спецыяльнасцей. Таксама ім неабходна вывучыць матэрыяльную частку штатнай зброі і ўзбраення, папрактыкавацца ў стральбе з аўтамата. Рэжым — адпаведна раскладу воінскай часці.\nБольшасць хлопцаў, а гэта 37 чалавек, — студэнты, якія на працягу двух гадоў наведвалі ваенную кафедру. Пасля праходжання выніковай практыкі ім прысвояць воінскае званне «лейтэнант запасу». Яшчэ трое з’яўляюцца курсантамі ваеннага факультэта. Яны праходзяць тут вайсковую стажыроўку на пасадах камандзіраў узводаў. Адзін з іх — пастаўчанін Аляксей Есьман.\n— Я з дзяцінства марыў стаць афіцэрам і планаваў паступаць у Ваенную акадэмію. Праўда, была адна загваздка — не ведаў, якую спецыяльнасць выбраць. Канчаткова вызначыцца дапамог сябар, старэйшы за мяне на чатыры гады. Ён параіў звярнуць увагу на БДУІР, дзе адначасова можна атрымаць і ваенную, і цывільную спецыяльнасць, — расказваў пра выбар прафесіі Аляксей. — Рыхтавацца да паступлення пачаў з 10 класа. Як бачыце, вынік станоўчы. Буду інжынерам па радыёлакацыі. Вучыцца цікава і ў той жа час складана, бо наша ВНУ — адна з найлепшых у краіне. Таму нездарма выкладчыкі патрабуюць ад нас грунтоўных ведаў.\nДля Аляксея гэта ўжо трэцяя стажыроўка, таму ўсе вайсковыя прамудрасці яму добра вядомыя. Першыя дзве праходзіў у Оршы і Барысаве. Упершыню толькі камандаваць асабовым складам (студэнтамі са сваёй ВНУ). Але і тут, сцвярджае, няма нічога складанага — гэтаму выдатна навучылі афіцэры ваеннага факультэта БДУІР.\nЁсць і плюсы ў стажыроўцы на малой радзіме. Так, у адны з выхадных хлопцу за праяўленую ініцыятыву далі чарговае звальненне. Падчас яго пабываў дома, убачыўся з роднымі і сябрамі, выдатна правёў вольны час.


Стройныя ногі за тыдзень - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Стройныя ногі за тыдзень\nКожная жанчына ў глыбіні душы заўсёды марыць аб прыгожых стройных нагах. Аднак маларухомы лад жыцця, сядзячая праца, непаўнавартаснае харчаванне ператвараюць гэтую мару ў невыканальнае. Не спяшаецеся адчайвацца! Ня трэба недаацэньваць ваша імкненне стаць прыгажэй. Бо атрымаць стройныя ногі за тыдзень - гэта не казка, а рэальнасць.\nДыета і трэнажоры\nДыета і практыкаванні для ног\nКалі вы, нарэшце, ўсвядомілі, што дзеля стройных ножак гатовыя на ўсё, то не спяшаецеся садзіцца на строгую дыету. Па-першае, гэта сапраўды дапаможа, а па-другое, вы можаце парушыць абмен рэчываў. Лепш прытрымвайцеся здаровага збалансаванага рацыёну.\nКлюч да стройным нагах - гэта рэгулярныя фізічныя практыкаванні, якія вы зможаце выканаць як у трэнажорнай зале, так і дома. Для пачатку неабходна вызначыцца з тым, у якіх умовах вы будзеце змагацца за стройныя ножкі, а як праграма спартзал моцна адрозніваецца ад практыкаванняў, якія можна рабіць дома.\nПачнем з трэнажораў. Ровар ідэальна падыдзе для ўмацавання цягліц ног. Спецыялісты раяць менавіта яго, бо на звычайным ровары не ва ўсіх хапае сілы волі або адпаведных дарог, для таго каб круціць педалі з патрэбнай інтэнсіўнасцю для пахудання. Трэнажор можна ўсталяваць у сябе дома, але групавыя трэніроўкі лічацца больш эфектыўнымі.\nЯшчэ адзін варыянт для працы над сабой - запісацца ў трэнажорную залу. Трэнер абавязкова падбярэ для вас комплекс практыкаванняў, які дапаможа дамагчыся складнасці ножак.\nНарэшце, існуе мноства практыкаванняў, якія нескладана выконваць, знаходзячыся дома. Рабіць іх трэба па два разы на дзень на працягу тыдня і ўжо ў пачатку другога тыдня вы ўбачыце вынік. Перад выкананнем практыкаванняў неабходна абавязкова разагрэць мышцы зрабіць расцяжку, пабегаць або паскакаць са скакалкай. Такім чынам, комплекс практыкаванняў, якія можна выконваць, знаходзячыся дома.\nПрактыкаванні для прыгожых стройных ножак\nПрактыкаванні для складнасці\nКаб зрабіць ногі зграбней, можна выконваць наступныя практыкаванні:\nЛяжце на правы бок, ўпрыцеся на сагнутую правую руку, а левую руку трымаеце на ўзроўні жывата. Ваша правая нага прамая, на падлозе, а левая сагнутая ў калене. Ступня павінна быць побач з правай нагой. Практыкаванне: павольна падніміце ўверх правую нагу. Шкарпэтку цягніце на сябе, пятую - уверх, а ступня павінна знаходзіцца паралельна падлозе. У гэтым становішчы трымаеце нагу тры секунды, затым вярніцеся ў зыходнае становішча. Практыкаванне паўтарыце 15 разоў. Тое ж самае прарабіце і для другой ногі\nЗыходнае становішча прымаеце, як і ў першым выпадку. Правая нага ляжыць на падлозе. Ваша левую нагу трэба сагнуць і пакласці калена на падлогу. Выканайце ўздымы правай нагі такія ж, як і ў першым практыкаванні. Паўтарыце 15 разоў, а затым зрабіце тое ж самае для левай нагі\nЛяжце на правы бок, ўпрыцеся на правую сагнутую руку. Трымаеце левую руку на ўзроўні жывата. Абедзве выцягнутыя ногі неабходна падняць уверх разам, зафіксаваць секунд на пяць і вярнуць у зыходнае становішча. Паўтарыць дзесяць разоў;\nПрактыкаванне лежачы на спіне Ляжце на спіну, пакладзеце рукі ўздоўж цела далонямі ўніз. Абедзве ногі падніміце ўверх перпендыкулярна да цела. Развядзіце прамыя ногі ў розныя бакі як мага далей. Ненадоўга зафіксуйце становішча, а затым вярніцеся да зыходнага становішчу. Практыкаванне зрабіце 15 разоў;\nПрыміце становішча, як у практыкаванні №4. Падніміце ногі ўверх і рабіце практыкаванне «нажніцы». Выканайце 30 разоў;\nТрэба ўстаць роўна, ногі паставіць на шырыню плячэй і выцягнуць рукі наперад. Прысядзьце на левую нагу, пры гэтым ваша правая нага павінна знаходзіцца на ўнутраным боку ступні. Знаходзячыся ў гэтым становішчы, перанясіце на правую нагу ўвесь вага, а выпрастаць левую. Паўтарыце 15 разоў;\nУстаньце, ногі пастаўце прама па шырыні плячэй. Затым трэба нагнуцца наперад і ўперціся абедзвюма рукамі ў падлогу. Ногі, слізгальным рухам, рассуньцеся як мага шырэй, пры гэтым перанясіце вагу цела на абедзве рукі. Ногі ў каленях не павінны згінацца. Паўтарыць практыкаванне трэба 7 раз;\nСядзьце на край крэсла, ногі трымаеце на адлегласці адзін ад аднаго, трымаеце спіну роўнай. Зацісніце тонкую кніжку паміж галёнкамі. Цягліцамі сцёгнаў трэба з сілай сціснуць кнігу і затрымацца ў такім становішчы на 30 секунд. Затым расслабьте мышцы і паўторыце практыкаванне. Выканайце 15 разоў.\nВыконваючы гэтыя практыкаванні рэгулярна і добрасумленна на працягу сямі дзён, вы зможаце дамагчыся стройных ног ўжо праз тыдзень. Калі ня будзеце есьці пасля трэніроўкі на працягу чатырох гадзін, то значна ўзмоцніце эфект ад практыкаванняў.\nДасягнуўшы жаданага выніку, вы можаце скараціць колькасць заняткаў да трох разоў на тыдзень. Але практыкаванні неабходна абавязкова працягваць і рабіць рэгулярна, інакш ўвесь вынік сыдзе на нішто.\nВышэй былі пералічаныя экстраныя спобличчя зрабіць ногі стройнымі. Але калі вы хочаце, каб вынік заўсёды цешыў, то неабходна пайсці далей: сачыць за харчаваннем, займацца рознымі відамі спорту, гуляць на свежым паветры і займацца практыкаваннямі. Паспрабуйце прызвычаіць сябе да гэтага, і вы зможаце назаўсёды пазбавіцца ад думак аб складнасці ног.\nУпражнения для стройных ног и бедер [Workout | Будь в форме] Відэа.\nПапярэдні Тэкст Манікюр «швэдар\nНаступная Артыкул Каляндар стрыжак на снежань 2015 - месячныя спрыяльныя дні


Міжнародная навуковая экспедыцыя занялася вывучэннем кажаноў, які жывуць у падвалах Ружанскага палаца — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nНавукоўцы актыўна вывучаюць беларускія падзямеллі, у якіх могуць зімаваць кажаны. Сёлета міжнародная навуковая экспедыцыя, у склад якой увайшлі беларускія і ўкраінскія спецыялісты, наведала палацавы комплекс у Ружанах. Яе ўдзельнікі ўжо падзяліліся вынікамі.\nКажанам патрэбна наша дапамога\nЯк вядома, кажаны — адна з самых цікавых і карысных груп млекакормячых. Іх экалагічную ролю нельга недаацэньваць: знішчаючы велізарную колькасць начных насякомых, яны з’яўляюцца іх прыродным рэгулятарам — падтрымліваюць стабільнасць шэрага экасістэм. Вострая адчувальнасць кажаноў да змяненняў навакольнага асяроддзя дазваляе разглядаць іх як экалагічны індыкатар.\nНа жаль, папуляцыя кажаноў сёння знаходзіцца пад пагрозай знікнення: колькасць гэтых млекакормячых як у Беларусі, так і ў Еўропе ў цэлым на працягу апошніх дзесяцігоддзяў імкліва меншала. Прычын гэтаму шмат, пачынаючы ад гаспадарчай дзейнасці чалавека, у выніку якой кажаны страчваюць месцы для палявання і вывядзення патомства (для іх важная наяўнасць лясных лугоў і вадаёмаў, старых дуплістых дрэваў). Не лепшым чынам на развіццё папуляцыі ўплывае выкарыстанне пестыцыдаў у сельскай гаспадарцы. Разам з тым, зімуючы ў гарадах, кажаны часта трапляюць у небяспеку, сутыкаючыся з людзьмі, у якіх у дачыненні да іх склаліся пераважна дрэнныя стэрэатыпныя адносіны.\nДайшло да таго, што сёння ўсе кажаны Еўропы знаходзяцца пад аховай закона: яны занесены ў Чырвоную кнігу Міжнароднага саюза аховы прыроды, а таксама ў дапаўненні да Бонскай і Бернскай канвенцый. З 1994 года дзейнічае асобнае Пагадненне аб ахове папуляцый кажаноў Еўропы (UNEP/EUROBATS), і Беларусь зараз вядзе падрыхтоўку па далучэнні да яго.\nХто лятае ноччу па Ружанах?\nУ Беларусі налічваецца 19 відаў кажаноў, і, нягледзячы на тое, што яны складаюць каля 25% ад усіх відаў млекакормячых, гэты атрад доўгі час быў, бадай, найменш даследаваным з усіх. Што тычыцца падзямелляў Ружанскага палаца, тут было выяўлена чатыры віды кажаноў.\nАдзін з самых распаўсюджаных кажаноў Беларусі і, адначасова, адзін з найбуйнейшых. Сустракаецца пераважна ў гарадах, дзе ўлетку фармуе мацярынскія калоніі, а ўзімку спіць у халодных сухіх сховішчах. Можа здзяйсняць невялікія міграцыі (максімум на 330 км.).\nНасяляе мяшаны і шыракалістны лес. Летнія калоніі засяляюць будынкі, дрэвы, часам шпакоўні. Зімуе ў пячорах і штучных падзямеллях. Эпізадычны мігрант — зафіксаваны пералёты да 618 км. Знаходзіцца ў рызыкоўным стане, занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі.\nПалюе звычайна над паверхняй прыродных і штучных вадаёмаў. Летам засяляе дрэвы, будынкі, масты, падвалы і г.д., у Беларусі зімуе ў штучных падзямеллях. Адлегласць паміж зімнім і летнім жытлом – прыкладна 100-150 км.\nДаволі распаўсюджаны ў Беларусі від. Палюе на ўзлесках, часта ў кронах дрэў. Улетку ён утварае калоніі ў будынках, а таксама ў дуплах дрэў і шпакоўнях. Зіму праводзіць у пячорах, шахтах, падвалах. Аседлы від, яго пералёт не больш за 90 км.\nЧаму кажаны выбіраюць падземныя сховішчы?\nХаця б таму, што рукакрылыя не здольны будаваць сабе жытло. Увогуле ў якасці «кватэр» яны выкарыстоўваюць дрэвы, расколіны ў скалах, пабудовы і падвалы (накшталт склепаў, закінутых фартыфікацый, горных выпрацовак і г.д.). І калі вы не бачыце кажаноў, гэта не азначае, што іх няма: звяркі могуць хавацца ў шчылінах у глыбокіх нішах, недаступных воку. Халаднаватыя падвалы не прамярзаюць і ствараюць аптымальныя ўмовы для зімовай спячкі кажаноў, якая дапамагае ім перажыць зімовую бяскорміцу.\nАдным словам, у падзямеллях найлепшыя ўмовы і для спячкі, і для вывядзення патомства, і для летавання, сустрэч і зносін. Невыпадкова навуковая экспедыцыя ў Ружанах пабывала напрыканцы мінулай зімы, калі рукакрылыя ўсё яшчэ знаходзіліся ў спячцы. Але дылетанту лепш не шукаць самастойнай сустрэчы з кажанамі — наведванне падвалаў, у якіх жыве шмат кажаноў, патрабуе асаблівай адказнасці. У перыяд спячкі звяркі вельмі ўразлівыя і далікатныя. Любое турбаванне можа іх разбудзіць, а гэта пагражае стратай вялікай колькасці энергіі і як вынік — гібеллю. У прыватнасці: сонных кажаноў нельга асвятляць, дакранацца да іх, доўга знаходзіцца побач, будзіць ці перамяшчаць.\nКажан у кватэры — добры госць, а не злыдзень\nДа перыяду спячкі яшчэ далёка: у кажана тэмпература цела змяняецца згодна з тэмпературай навакольнага асяроддзя, і пакуль як след не пахаладае, кажан у спячку не ўпадзе. Але мацярынскія калоніі кажаноў ужо скончылі гадаванне патомства. Дарослыя і маладыя звяркі здымаюцца з месца і пачынаюць адлятаць на поўдзень: адны віды пралятаюць каля 2000 кіламетраў, іншыя — усяго 10-20 або 100 км. Яны імкнуцца на так званы «свормінг»: самкі і самцы злятаюцца ў месцы раення, дзе ў іх адбываецца спарванне.\nПадчас міграцыі бывае, што кажаны залятаюць у кватэры. Панікаваць не трэба: кажаны адны з самых бяспечных для чалавека дзікіх звяроў. Насуперак стэрэатыпам, яны не распаўсюджваюць COVID-19. Звяркі не агрэсіўныя і не нападаюць на чалавека самі. Усё, што трэба зрабіць, калі заляцеў нечаканы госць, — гэта дачакацца заходу сонца, выключыць святло, расхінуць шторы і шырока раскрыць вокны. Кажан вылеціць сам. Ён арыентуецца ў прасторы, дзякуючы ультрагуку, і знойдзе дарогу на волю без праблем.\nБывае так, што кажан ляжыць на падлозе, і незразумела, траўмаваны ён ці не. Калі ўсё ж даводзіцца ўзяць кажана ў рукі, надзеньце шчыльныя пальчаткі (будаўнічыя або скураныя). Няма пальчатак? Акуратна накрыйце кажана скрынкай, падсуньце пад яе аркуш кардону і вынесіце жывёліну на двор. Асцярожна пасадзіце кажана на ствол дрэва ці іншую вертыкальную паверхню.\nУ 90% выпадкаў у нашай краіне ў кватэры залятаюць двухколерныя кажаны. Цікава, што раней яны адляталі ад нас на зімоўку ў Аўстрыю ды Славакію, а цяпер застаюцца зімаваць у Беларусі.\nПракансультавацца наконт дапамогі кажану можна, звязаўшыся з цэнтрам рэабілітацыі рукакрылых «Кажанаполіс»: старшыня рабочай групы АПБ па рукакрылых Аляксей Шпак — (+375-29) 213-92-57.\nФота прадстаўлена ўдзельнікамі міжнароднай навуковай экспедыцыі.\nКатегория Год малой Радзімы, Новости, Экология\nПредыдущая записьУ Дзівіне прайшлі абласныя «Дажынкі-2020»\nСледующая записьВ Пружанском районе заблудился грибник: понадобилась помощь спасателей


Галоўная ➠ Атлусценне ➠ Сардэчныя праблемы могуць развівацца з дашкольнага ўзросту\nАпублікавана 23.10.2015 15:15\nНовы эксперымент даказаў, што дзеці дашкольнага ўзросту, якія маюць залішняя вага, могуць апынуцца ў катэгорыі рызыкі па развіццю захворванняў сэрца ў будучыні.\nУ дадзеным даследаванні прымала ўдзел больш за 5700 здаровых дзяцей з узростам ад 2 да 6 гадоў. Яны рэгулярна наведвалі лекараў у Рыме на працягу 2011-2012 гадоў. Каля 600 чалавек з агульнага ліку добраахвотнікаў назіралася атлусценне.\nУ ходзе эксперыменту спецыялісты вывучалі аналіз крыві каля двухсот удзельнікаў. Пасля чаго эксперты выявілі, што практычна 40% дзяцей мелі адзін паказчык, які выходзіў за межы нормы. Да дадзенага паказчыку ставіліся: павышаны ўзровень цукру, высокае крывяны ціск, не стабільны ўзровень халестэрыну. У дзяцей з атлусценнем у большасці выпадкаў назіраецца высокі індэкс масы цела, чаго не скажаш пра іншых хлопцаў, якія не пакутуюць метабалічнымі парушэннямі.\nВядучыя навукоўцы настойліва рэкамендуюць усім медыкам старанна правяраць малых на наяўнасць у іх рознага роду адхіленняў. Эксперты лічаць, што знізіць узровень тлушчу можна дзякуючы зменаў у вобразе жыцця.\nАтлусценне адымае ў чалавека да 8 гадоў жыцця\nНавукоўцы выявілі новы спосаб лячэння колоректального рака\nДзеці з залішняй вагой часцей становяцца курцамі


ХХIX-ая Звычайная нядзеля 18 кастрычніка 2020 года\nСтворана 19 Кастрычнік 2020\n19, Панядзелак – успамін св. Паўла ад Крыжа, прэзбітэра.\n22, Чацвер – успамін св. Яна Паўла II, папы.\n23, Пятніца – успамін св. Яна Капістрана, прэзбітэра.\n24, Субота – успамін св. Антонія Марыі Клярэта, біскупа. Таксама ў гэты дзень згодна з традыцыяй салезіянскай сям’і ўспамінаем Марыю Успамогу Хрысціянаў. На прыканцы Св. Імшы а 19.00 гадзіне праз Яе заступніцтва можна будзе атрымаць Божае благаслаўленне. Запрашаем!\n19 кастрычніка ў панядзелак – разпачынаем навэнну да св. Юды Тадэвуша ў інтэнцыі хуткага вяртання на Беларусь нашага арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча. У нашай парафіі навэннай будзем маліцца на прыканцы св. Імшаў.\n19 кастрычніка а гадзіне 18.30 па вул. Серафімовіча 19, адбудзецца для дзетак і бацькоў малітоўная сустрэча на св. Ружанцы, якую ўзначаліць бп. Юрый Касабуцкі. Запрашаем і заахвочваем бацькоў і дзетак прыняць свой удзел. Сустрэча будзе адбываца на вуліцы пры сацыяльным цэнтры.\nДзяцей і моладзь просім запісвацца на заняткі па катэхізацыі на новы навучальны год. Асабліва просім на гэта звярнуць увагу бацькоў і апекуноў. У сувязі з эпідэміяй каранавірусу катэхэзы ў катэхэтычных класах адбываюцца на дыстанцыі.\nУ нашым парафіяльным кіёску прымаем спіскі памерлых на выпамінкі, за якіх будзем маліцца 2 лістапада, а таксама на парцягу ўсяго месяца лістапада на св. Ружанцы. Вельмі просім вернікаў не адкладваць гэтай справы на апошні час.\nТаксама ў нашым парафіяльным кіоску можна набыць лампадкі і літургічныя каляндары са святамі на 2021 год.\nЗапрашаем працуючую моладзь і студэнтаў на катэхэзу, якія адбываюцца па аўторках і серадах, на выбар, а гадзіне 20.15 у будынку нашага араторыя з захаваннем дыстанцыі.


Гульнявой аўтамат Jewels of the Orient (Скарбы Усходу) - гуляць бясплатна онлайн\nJewels of the Orient (Скарбы Усходу)\nУ бясплатным гульнявым аўтамаце Jewels of the Orient вас чакае сустрэча з найпрыгожымі азіяцкімі дзяўчынамі. Слот распрацаваны кампаніяй Microgaming. Знаёмцеся з карэйскай, тамільскай, кітайскай і японскай прынцэсамі і разам з імі адпраўляйцеся на пошукі скарбаў Усходу.\nГуляць бясплатна на онлайн гульнявым аўтамаце Jewels of the Orient можна на пяці барабанах і дзевяці лініях. Малюнкі размешчаны на экране ў тры рады. Акрамя саміх красунь на экране вы ўбачыце раскошныя замкі, гаршкі з золатам, скарбонкі і іншыя дарагія штучкі. Максімальны каэфіцыент – х9000. З коштам усіх гульнявых сімвалаў азнаёмцеся ў табліцы выплат.\nУ анлайн слоце Jewels of the Orient ёсць некалькі спецыяльных знакаў: дзікі ў выглядзе лагатыпа гульні і рассыпным палац самога імператара. Вайлд замяняе іншыя знакі і дапамагае складаць новыя аплатныя ланцужкі. Скаттер актывуе серыю фры спіной. Пры выпадзенні 3, 4 ці 5 малюнкаў на любых вочках барабаны Пракруціць бясплатна ад 10 да 40 разоў. Таксама гулец атрымае грашовы прыз у памеры 120 агульных ставак.\nГуляйце бясплатна онлайн ў гульнявой аўтамат Скарбы Усходу. Красуні пакажуць вам шлях да незлічоным скарбаў!\nАгляд казіно Рэд Пінгвін\nГульнявой аўтамат слот Major Millions – маёр-мільянер


Расклад праграмаўПерадачыДзе і як слухацьАўдыёархіўПадкасты Вацлаў Арэшка пра «Чарнобыльскі шлях» Клічко імправізавана сустракаецца з выбарцамі Які твар вайны ва Ўкраіне? У Данецку спакойна, але трывожна УСЕ ВІДЭАYoutube-каналСвабода бяз гальштукаўСталкеры Свабоды Гамбурскі рахунак Бахарэвіча\nЦікава: калі я пачынаў вучыцца ў менскім пэдунівэрсытэце, Натальлю Арсеньневу ўслаўлялі як незаслужана выкрэсьленага з нацыянальнай літаратуры і наноў адкрытага на радзіме паэтычнага генія — а калі мой дыплём быў ужо на адлегласьці выцягнутай рукі, яе зноў згадвалі неахвотна і з падазрэньнем. Арсеньнева, Арсеньнева... А ці ня тая гэта Арсеньнева, якая?... Тая, тая. Усяго некалькі гадоў — а які разварот на паўстагодзьдзя назад. Сонца, якое, як вядома, існуе толькі для таго, каб заглянуць некалі і ў нашае ваконца, вызірнула і схавалася, усьвядоміўшы сваё ўбоства ў параўнаньні зь міліцэйскім ліхтарыкам. Пасьпеўшы, зрэшты, на імгненьне выхапіць сёе-тое зь цемры: панурых судзьдзяў у кажухах, якія, праз адсутнасьць абвінавачанага, пратыкаюць ляльку паэта ржавымі голкамі, сьвята верачы, што гэта адгукнецца камусьці сапраўдным болем. Для мяне Арсеньнева ня геній і ня здраднік, хаця ў пэўныя прапісныя ісьціны веру і я — напрыклад, у тое, што пра паэта трэба меркаваць найперш па яго вершах, як і ў тое, што кожнага пісьменьніка, Сэлін ён ці селянін, будуць судзіць не цяпер і ня тут, а на пякельным грылі вялікіх сонцаў, дзе знойдзецца месца для ўсіх малых сэрцаў.\nНатальля Арсеньнева – студэнтка Беларускіх курсаў у Вільні. 1921 г. БДАМЛМxНатальля Арсеньнева – студэнтка Беларускіх курсаў у Вільні. 1921 г. БДАМЛМ\nУ той самы год, калі я зрабіўся нарэшце дыплямаваным баранам, Натальля Арсеньнева памерла ў Амэрыцы. А нарадзілася яна ў самым пачатку мінулага стагодзьдзя ў Баку, на беразе мора, якое ёсьць насамрэч возерам, у расейскай сям’і, якой было наканавана выгадаваць будучую беларускую нацыяналістку, чалавекам — хаця ў тым стагодзьдзі гэта быў самы пройгрышны варыянт, на зямным шарыку, які на самой справе нішто іншае, як парушынка ў божым воку. Такім чынам, усё адразу ж пайшло не туды — і добра, што не туды: з усьведамленьня таго, што ў сьвеце ўсё ня так, як яно падаецца, і пачынаецца творчасьць. Апынуўшыся ў Вільні, яна пачала пісаць вершы. Яе першая кніжка, «Пад сінім небам», гаворыць пра сябе ўжо сьпісам «тэхнічных абмылак у друку». Вось пералік словаў, якія сталі ахвярамі абмылак: жывога, жаліцца, сплятаюцца, напаёных, сатканым, сэрцы, баржджэй, вецер, насьледваньне, сінелі, хлапчукоў, з галубкай, заплялі, чарам, у вочы. Ужо з гэтага можна пры жаданьні скласьці неблагі лірычны вершык, які дасьць пэўнае ўяўленьне пра тое, што адбываецца «пад сінім небам» першай кніжкі Арсеньневай. Нягледзячы на традыцыйнасьць вобразаў, небезнадзейную, але амаль татальную, нягледзячы нават на выкарыстаньне сям-там гатовых, хаця яшчэ і ня надта зацёртых, шаблёнаў, на эпіграф з Гётэ, псэўданароднасьць і захапленьне Багдановічам, кніжка ўсё ж гаворыць сваім голасам — пакуль яшчэ зусім ціха. Гэта — пачатак, гэта — абяцаньне, што далей будзе лепш, чысьцей і цяжэй.\nСонца заходзіць... На вежах кляшторных\nУ шклах запаляюцца тысячы зорных\nУ гэтай кніжцы ёсьць два раньнія, зусім дзявочыя вершы Арсеньневай, якія так і называюцца: «У клясе». І калі адзін зь іх і сапраўды няўмелая спроба нешта сказаць — рыхтык перапісаныя радкі з гімназічнага альбому, які хаваюць у недасяжным для бацькоў месцы, то другі відавочна ўяўляе зь сябе нешта большае.\nЛьюцца, іх слухаць ня хочаца мне.\nЯ... я гляджу на праменьні, што йрвуцца\nЎ цёмную клясу і ў шыбах гараць».\nНатальля Арсеньнева. З фондаў БДАМЛМxНатальля Арсеньнева. З фондаў БДАМЛМ\nЗдаецца, вось дзе, а зусім ня ў жыце і не на полі, адбылося нараджэньне паэткі. І вось з каго — з гэтай сямнаццацігадовай дзяўчыны, якая — у вершы тонка перададзены адпаведны настрой — упершыню адчувае сваю самасьць; яе больш цікавяць блікі сьвятла на шыбах, чым гульні і лекцыі. Яна ня з тымі, хто крычыць, і ня з тымі, хто чытае, гэтая маўклівая паненка, яна толькі робіць выгляд, што слухае настаўніка, яна сама па сабе і сваё скажа потым, увечары, запісаўшы роўным нясьмелым почыркам у запаветным сшытку. Такія ціхія задуменныя троечніцы і небясьпечныя выдатніцы, якія потым раптам могуць вырасьці ў асобаў, але часьцей вырастаюць у Проста Жанчын, ёсьць у кожнай клясе кожнай школы, ва ўсім сьвеце. І літаратура ня бачыць прычын, чаму б ёй не пачынацца зь іх, калі ўсе астатнія занятыя спасьціжэньнем чужой навукі.\nТворчасьць маладой паэткі заўважыў Максім Гарэцкі, які напісаў, што «форма вершаў Арсеньневай не вызначаецца нейкай асаблівай бліскучасьцю... але яны захопліваюць шчырасьцю пачуцьця, далікатнасьцю тону і нейкай асабліваю пяшчотнасьцю...» Што да шчырасьці, яна засталася з Арсеньневай на ўсё жыцьцё, гэтая найменш мускулістая з карыятыдаў паэзіі. Але што сказаў бы Гарэцкі пра далікатнасьць і пяшчотнасьць, калі б раптам пачуў зусім іншую Арсеньневу. Такую, напрыклад, якая ў 1933-м голасам зімнай беларускай завеі просіць сабе «месца» — месца ў прасторы:\n«Сыпкім сьнегам сее, вее,\nНе лякаецца няўдачаў\nЦі нават да такой:\n«Што далі нам калі чужыя?\nДось! Напружым пастронкі жылаў,\nСамі злыбеды нашы скрышым!»\nЦі вось такой — як падаецца, таксама цалкам шчырай. Хто ведае:\n«Не запануюць ужо над намі\nНі лях, ні жыд, ні маскалі».\nГамбурскі рахунак Бахарэвіча, Натальля Арсеньнева (2-я зьлева ў верхнім шэрагу) і Францішак Кушаль (2-гі зьлева ў ніжнім шэрагу) на 25-х угодках існаваньня Віленскай Беларускай Гімназіі. 1944 г. БДАМЛМxГамбурскі рахунак Бахарэвіча, Натальля Арсеньнева (2-я зьлева ў верхнім шэрагу) і Францішак Кушаль (2-гі зьлева ў ніжнім шэрагу) на 25-х угодках існаваньня Віленскай Беларускай Гімназіі. 1944 г. БДАМЛМ\nАпошнія радкі — адзіныя, што запомніліся з выступу Арсеньневай Валянціну Тарасу, кнігу якога «На высьпе ўспамінаў» я вельмі люблю і раз-пораз перачытваю. Хлопчыкам у акупаваным немцамі Менску спадару Тарасу давялося паслухаць, як чытае Арсеньнева, яна прыехала неяк на літаратурны ранішнік у тую школу, куды хадзіў Тарас, дзе ў клясе на покуці вісеў партрэт Гітлера, упрыгожаны белым рушніком зь беларускім арнамэнтам. Тады ідэалягічна правільны хлопчык Валя яе ненавідзеў — ня мог іначай. Паэтку суправаджала ахова, камуністычнае падпольле жорстка распраўлялася з тымі, хто перайшоў на бок акупантаў, так расправілася яно ў гады акупацыі і з сынам Арсеньневай. Сама яна ў той дзень была «зь непакрытай галавой, у кароткім залаціста-жоўтым футэрку, у даўгой шэра-зялёнай спадніцы, у высокіх карычневых чаравіках са шнуроўкай». Расшпіліўшы футэрак і паклаўшы на стол муфту, яна і чытала свае вершы, у тым ліку пра маскалёў і ляхаў. Я Арсеньневу бачыў на некалькіх здымках, але чамусьці менавіта такой яна мне і ўяўляецца — у выстылай менскай школе, кніжка ў замерзлых пальцах, зь непакрытай галавой, на марозе часу, пад уладай падзей, на якія ты ну ніяк ня можаш паўплываць. Цікава, ці знайшоўся ў той дзень у клясе з галодных вучняў хаця б адзін, які глядзеў на праменьні зімовага сонца на шыбах і ня слухаў, што чытае госьця іхнага невясёлага ранішніку? Той, хто вырашыў зрабіцца беларусам, рызыкуе нарабіць памылак — але мароз загартоўвае, а праменьні ірвуцца, і цягнікі ідуць на захад.\nБылы партызан Валянцін Тарас, дарэчы, у сваёй кнізе дае прыклад стаўленьня да такіх «здраднікаў», як Арсеньнева: «літаратура... непадзельная на „чыстую“ і „нячыстую“, на „наскую“ і „нянаскую“ — усе сапраўдныя творы наскія! Творчасьць ня можа быць закрэсьленая адным творам!» Не пагадзіцца тут немагчыма. Але ж тое, што немагчыма закрэсьліць адным творам, немагчыма і прачытаць на адным дыханьні. У Арсеньневай сёньня знойдзе нешта сваё, «для душы», кожны: і млявы эстэт, і закаханая парачка, і суворая бабулька з КХП БНФ, і рамантыкі, і эмігранты, і ўсе тыя, у каго адно слова «эміграцыя» выклікае картавасьць мозгу, і літаратуразнаўца з блышыным бложыкам, і вар’ятка, якая піша паэмы для вэршы. ру, і прышчавы айчынны нацык у скураных штоніках да калена, і экзальтаваны хрысьціянін.\nНатальля Арсеньнева і Максім Танк. Вільня, 1937 г. БДАМЛМxНатальля Арсеньнева і Максім Танк. Вільня, 1937 г. БДАМЛМ\nМяркую, асабліва апошні. Зь цягам часу ў творчасьці Арсеньневай адчуваецца ўсё больш моцны рэлігійны стрыжань. Богу — а таксама і д’яблу (кажуць, пасьля аб’яднаньня Беларусяў яна як міжвольны «баец літаратурнага фронту» брала ўдзел у стварэньні калектыўнага ліста Сталіну) яна пісала і раней, але ў сваіх вершах, пачынаючы з ваеннага часу, Арсеньнева спрабуе ўсё часьцей апэляваць да найвышэйшай сілы — і сама спрабуе ўзьняцца па-над сваімі нянавісьцямі і схільнасьцямі. У вершы «Палеглым» — тэксьце цяжкім, як дым, апакаліптычным, як восень — яна піша пра забітых, тых, хто «сьніць» вечныя сны: «адзін пра Рэйн, а іншы пра Дняпро». І над тымі, і над другімі «канае пахучай сьвечкай з воску залатога асеньні дзень...». І ў вершы ніяк не артыкулявана, на чыім баку аўтар. Сказана толькі, што «за шчасьце й супакой няспынны бой ідзе». Дык на чыім? А ні на чыім — вось адказ. Бо на чыім можна быць баку, калі «яшчэ часіна — і ноч у сетку цемры згорне мяне і іх...» Адное спадзяваньне на бога. Цяпер ужо не праменьне ў шыбе кляснага вакна — праменьне ягонай... не, трэба ж зь вялікай: праменьне Ягонай хвалы прыцягвае, як нешта недасяжнае, але жыць без чаканьня гэтага — грэх. «Трупоў не ўвакрасіш санетам аб вясьне» — яна разумела гэта, здаецца, лепш за тых, хто апынуўся па іншы бок барыкадаў. У 1944-м праменьні яе гімназічнай клясы вяртаюцца «зайчыкам» на балонках, па якіх скача яе пяро ўцякачкі. Скача і выводзіць:\n«Ну й каго тут цешыць, калі ўсюдых кроў?»\nХіба тых братоў-уцекачоў, якіх бачыла на вакзале ў Бэрліне?\nАнтон Шукелойц, Натальля Арсеньнева і Яніна Каханоўская. Нью-Ёрк, Пятая Авэню, 1963 г. БДАМЛМxАнтон Шукелойц, Натальля Арсеньнева і Яніна Каханоўская. Нью-Ёрк, Пятая Авэню, 1963 г. БДАМЛМ\n...Лірычная паэзія Арсеньневай — як народны каляндар. Па ёй можна рабіць прагнозы надвор’я і вызначаць, ці ўраджайны будзе год. Сэзоны тут зьмяняюцца з такой цыклічнасьцю, што ўзьнікае адчуваньне, што за адну кніжку пражыў траціну жыцьця. Зіма, вясна, лета, восень. Восень хворая. Восені сьнежань дае «сьнежнабелы драбок асьпірыны» — так пра восень да Арсеньневай не пісалі. Аўтарка адгукаецца на найменшыя рухі прыроды, туман выйшаў на палеткі — і верш гатовы. Яе час — сутоньне, калі дзень сканчаецца, «дагарае газьніцай». Яе час — ноч. І як адрозьніваецца ад гэтай начной Арсеньевай Арсеньнева дзённая, Арсеньнева-змагарка, Арсеньнева патасная і непрымірымая.\n«...Вецер з Гудзону сёньня нейкі зусім беларускі...» У Амэрыцы яе вершы робяцца больш складанымі. «Вочы лужынаў заплюшчаны нашчыльна» — гэтак будуць пісаць праз трыццаць гадоў юныя мадзярністы, і друкаваць гэткае, і ганарыцца, не падазраючы, што ў свой «амэрыканскі пэрыяд» Натальля Арсеньнева так па-беларуску ўжо пісала, і іхны запозьнены мадзярнізм — прыпазьніўся ці не на паўстагодзьдзя. Ды што Амэрыка: яшчэ ў трыццатых, задоўга да «асфальтаўкладніцкіх» літаратурных спрэчак пра ролю гораду ў белліце, яна казала — штопраўда, са смуткам:\n«Мы топчам рытмічна і гулка\nАсфальты, нас гоніць пасьпех,\nНад намі каменьне завулкаў\nЗігзагамі значыць свой бег.\nНад намі — бэтонаў штодзённасьць\nІ шэрасьць панурая сьцен,\nНад намі нябёсаў зялёнасьць\nПарэзалі сеткі антэн».\nПроста гатовы тэкст для якога-небудзь рок-гурту, які едзе на чарговае Басовішча. Сумняваюся, праўда, што нехта з музыкаў, уключна з бубначом, ведаў, што значыць слова «кунега», так шчодра раскіданае па позьніх вершах Арсеньневай. «Зьзянь і сьцень, там — альфа, тут амега, няўцямнага пачатак і канец» — і гэта Арсеньнева, тая самая. Яе вершы можна не любіць. Але не паважаць яе за тое, што заставалася беларускай паўсюль, куды б ні занёс яе вецер часу — нельга.\nНа 50-х угодках творчасьці Н. Арсеньневай. Зьлева направа: Ларыса Курыла, Ніна Запруднік, Данчык, Натальля Арсеньнева, Алеся Кіпель, Вера Запруднік, Люда Русак. 1971 г. БДАМЛМxНа 50-х угодках творчасьці Н. Арсеньневай. Зьлева направа: Ларыса Курыла, Ніна Запруднік, Данчык, Натальля Арсеньнева, Алеся Кіпель, Вера Запруднік, Люда Русак. 1971 г. БДАМЛМ\nТак бывае. Так бывае, што чытацкая памяць захоўвае ня самае лепшае, а самае зразумелае. Для большасьці Натальля Арсеньнева перадусім застаецца аўтарам «Малітвы», патаснага верша пра штодзённыя рэчы (а чым яшчэ ёсьць малітва? Ня просьбай жа). У якасьці гімну ён, мушу прызнацца, падаецца мне ня самым лепшым варыянтам. Не таму, што занадта рэлігійны — рэлігійнасьці там ня больш, чым у гімнах іншых дзяржаваў. Не таму, што мэлёдыя цяжказапамінальная — скажуць, дык запомнім, і не такія сьпевы запаміналі. Проста гэта — размова сам-насам, з той найвышэйшай сілай, зь якой у свой час так намучаўся за ўсіх нас бёлеўскі доктар Мурке. Гэты верш — індывідуальны зварот, як кажуць бюракраты, ня надты прыдатны для калектыўнага выкананьня. Гэта верш — а значыць, размова вядзецца бязь сьведак. Сьпяваць хорам зусім не абавязкова. Дастаткова будзе, калі кожны, нават зацяты бязбожнік, схаваецца ў сваёй лазенцы і ў атачэньні стракатых шампуняў і маўклівае кафлі прамовіць, заплюшчыўшы вочы, гэтыя словы, у меру свайго атэізму. Хаця б нават і так: Дарагі Ўладар Сусьветаў. А давай ты і праўда... І праўда зробіш яе такой — хай не шчасьлівай, але прынамсі свабоднай? З астатнім мы ўжо неяк самі.\nНатальля Арсеньнева (справа) і Яніна Шабуня-Каханоўская. Нью-Ёрк, лістапад 1991 г. БДАМЛМ\nПакуль ня скончыцца паліва (Міхась Лынькоў) Зямля ў ілюмінатары (Кузьма Чорны) Дзе канчаецца прорва (Кузьма Чорны) Заўтра нас апраўдаюць (Андрэй Мрый) Абутыя на папялішчы (Міхась Чарот) Сьпірахеты шчасьця (Францішак Аляхновіч) Права на арытмію (Максім Танк) Альгерд Бахарэвіч\nГэтая дыскусія закрытая. Сартаваць камэнтарыХраналягічнаПазьнейшае наверсе Камэнтары Імя:: Ананім 27.04.2012 11:01 "камуністычнае падпольле жорстка распраўлялася з тымі, хто перайшоў на бок акупантаў, " з боку другіх акупантаў: савецкіх камуністаў. І не перашаў на бок, спадзяваўся насвабоду і вызваленьне ад савецкай акупацыі. Але памыліўся. Бо свабоду трэба самім здабываць. "У Арсеньневай сёньня знойдзе нешта сваё, «для душы», кожны: і млявы эстэт, і закаханая парачка, і суворая бабулька з КХП БНФ, і рамантыкі, і эмігранты, і ўсе тыя, у каго адно слова «эміграцыя» выклікае картавасьць мозгу, і літаратуразнаўца з блышыным бложыкам, і вар’ятка, якая піша паэмы для вэршы. ру, і прышчавы айчынны нацык у скураных штоніках да калена, і экзальтаваны хрысьціянін." -- за что Вы, пан Бахарэвіч, так людзей ня любіце?"Той, хто вырашыў зрабіцца беларусам,"- які брэд. Беларусам не вырашаюць быць, як і японцам ці фінам, ці габрэям. Ці ня ведаеце, што калі чалавек нараджаецца, нацыянальнасьць пераходзіць да яго ад бацькоў? У беларускай культуры ад бацькі. Агрэсія і няведаньне ні гісторыі, ні культуры, ні жыцця. Ня ведаю ці прапусьце мадэратар мой комент, бо не ўсхваленньі паректа РС, але хоць ён пачытае. Адказаць Імя:: zakerzonec Горад:: Grodno 27.04.2012 21:44 "...які брэд ...Ці ня ведаеце, што калi чалавек нараджаецца, нацыянальнасьць пераходзіць да яго ад бацькоў? У беларускай культуры ад бацькі." Во як! Я таксама ня ведау,што чалавек ад нараджэньня мае нацыянальнасць. I калi Iтальянцы бяруць на выхаваньне немауля з Лiбii, тое расьце у чужым асяродьдзi, размауляе на чужой мове, бо мовы сваiх бацькоу нiколi не чуе, але усё роуна застаецца Берберам цi Арабам?От то сапрауды бздура Адказаць Імя:: Сярдэчна запрашаем Горад:: у рэальнасьць 28.04.2012 14:45 Застаецца берберам ці арабам і + ахвярай мульцікультуры. Застаецца, як застаецца беларусам беларус, які жыве ў расейскай калоніі і не чуе роднай мовы, не ведае роднай культуры і гісторыі (ці Вы лічыце сябе рускім?). У Італіі хапае неўмалят у дзіцячых дамах, якіх пакінулі іхнія італьянскія бацькі. І ведаеце чаму італьянцы ці іншыя эўрапейца бяруць немаўлят з Арабіі-Афрыкі? Таму што там проста: прыехаў, заплаціў, забраў . Бізнес ту бізнес. і ніхто не кантралюе, што яны робяць потым з дзяцёнкам. А каб узяць немаўлятку сваёй краіны, сваёй крыві трэба пряняць адказнасьць перад грамадствам: паперы, мед. псіхічная (!) экспэртыза, трэба быць у традыцыйным (!) шлюбу. Адказаць Імя:: Zakerzonec Горад:: Grodno 28.04.2012 20:10 Я ведаю, чаму iтальянцы бяруць на выхаваньне дзяцей з Афрыкi, Расii, ды i з Беларусi таксама. Мiж iншым i таму, што дзiцячых дамоу у Iталii няма . Але тут размова, спадзяюся Вы зразумелi, не пра мiжнароднае усынауленьне. Вы пэуна з тых дзiвакоу, што лiчаць Пушкiна Эфiопам, Лермантава Шатландцам, а Дастаеускага беларускiм пiсьменьнiкам? Калi так, то пытаньняу болей не маю. Адказаць Імя:: Ананім 29.04.2012 11:15 "Вы пэуна з тых дзiвакоу, што лiчаць Пушкiна Эфiопам, Лермантава Шатландцам, а Дастаеускага беларускiм пiсьменьнiкам? "-- :) Цікавы аргумент, цікавы, павесялілі.Шаноўны, я ведаю, аб чым кажу. Лепшымі маімі аргументамі дзеля такіх як Вы будзе час і падзеі. А зараз хай вам габрэі патлумачаць наконт нацыянальнасьці. Яны настрадалісь, дык пытаньне нацыянальнасьці ужо праясьнілі раз і назаўсёды. Толькі Вы наўрад зразумееце, пакуль не пройдзіце шлях. На чужых памылках мала хто вучыцца. Адказаць Імя:: Ў - наша летара Горад:: таму трэба ўжываць 29.04.2012 11:28 Да, і наконт вось гэтага выказваньня яшчэ раз, бо зачапіла, і зараз зразумееце чаму : "Вы пэуна з тых дзiвакоу, што лiчаць Пушкiна Эфiопам, Лермантава Шатландцам, а Дастаеускага беларускiм пiсьменьнiкам?" Вось калі гаварым рускі (ці ўсё ж такі "расейскі" трэба гаварыць, ня ведаю:), хто ён, адкуль карані, дзе жыве, на якой мове размаўляе і г.д.? Бо з беларусамі зразумела дзякуй Богу. А вось з суседнім старэйшым братам неяк мутна, а так хочацца яснасьці. Адказаць Імя:: Ананім 29.04.2012 15:26 детские дома в Италии Orfanotrofi italiani http://www.telefonoblu.it/bambini_orfanotrofi_italiani.htm Адказаць Імя:: Кабета Горад:: Мінск 30.04.2012 16:12 Цалкам згодна з аўтарам, што малітва не прыгодная для гімну -- занадта жаласлівая. Дарагі Божа, зрабі за нас тое, на што ў нас пакуль што не стае сілы... Адказаць Імя:: Зоська Горад:: Ліда 19.05.2012 23:57 Навошта сьцьвярджаць тое, пра што добра ня ведаеце? Кажэце, "прыехаў, заплаціў, забраў"? а два гады катацца ня хочаце, как дзетак забраць зь сіроцкага дому? Менавіта так каталіся мае добрыя знаёмыя французы, каб забраць двайнюшэй зь сіроцкага прыюту ў Эфіопіі. Адказаць Імя:: Зоська Горад:: Ліда 20.05.2012 00:05 У Эўропе нацыянальнасьць вызначаецца не па паходжаньню, а па пашпарту: ёсьць французкі пашпарт - вы француз, хаця вы й чорны, як крумкач, ці жоўты, як японец, ці рускі па паходжаньню. Гэта ў Савецкім Саюзе была разьніца - можно было быць беларусам па націянальнасьці (па паходжаньню), але "савецкім" грамадзянінам па дзяржаўнай прыналежнасьці. То бок ГРАМАДЗЯНСТА і НАЦЫЯНАЛЬНАСЬЦЬ былі рознымі рэчамі. 00:01


Аляксандар Лукашэнка ляціць у Каракас\n06 сьнежань 2007, 18:24\nСёньня пачынаецца афіцыйны візыт беларускай дэлегацыі на чале з Аляксандрам Лукашэнкам у Вэнэсуэлу. Уга Чавэс ужо двойчы быў у Беларусі, а паездка беларускага лідэра адтэрміноўвалася больш як год. Гэтаксама затармазілася і справа адкрыцьця беларускай амбасады ў Каракасе.\nЛетась Аляксандар Лукашэнка і Уга Чавэс вырашылі ўтварыць стратэгічны альянс. Гэтаму паспрыяла палітычнае падабенства кіраўнікоў Беларусі і Вэнэсуэлы, якія выступаюць пасьлядоўнымі крытыкамі працэсаў глябалізацыі і ролі ЗША ў сьвеце.\nЛукашэнка суцешыць сябра, якога “кінулі” на рэфэрэндуме\nАле цяперашні візыт Лукашэнкі ў Вэнэсуэлу адбываецца на тле падзеяў, якія мусілі азмрочыць настрой Чавэса: на агульнанацыянальным рэфэрэндуме грамадзяне краіны не падтрымалі ідэю падоўжыць тэрмін ягонага кіраўніцтва. Варта нагадаць, што падчас аналягічнага плебісцыту ў Беларусі Лукашэнка атрымаў магчымасьць стаць фактычна пажыцьцёвым прэзыдэнтам. Праўда, напярэдадні Чавэс заявіў, што ня мае намеру кіравацца вынікамі народнага волевыяўленьня, паколькі людзі, пэўна, яшчэ не дасьпелі да разуменьня такой неабходнасьці. Як кажа палітоляг Вячаслаў Оргіш, у Лукашэнкі будзе магчымасьць суцешыць сябра:\n“Хай адзін аднаму, як кажуць, у камізэльку паплачуцца. Па-чалавечы гэта нават можна зразумець. Палітычна — не, а па-чалавечы можна... Безумоўна, Чавэс разьлічваў на тое, што яму ўдасца, як ягонаму беларускаму сябру, атрымаць у свае рукі Канстытуцыю і дамагчыся неабмежаваных паўнамоцтваў, прыкладна такіх, якія мае сёньня Аляксандар Лукашэнка. На жаль для Чавэса, нешта не спрацавала. Відаць, вэнэсуэльскі народ больш прынцыпова ставіцца да таго, што называецца Канстытуцыяй. І дэмакратычныя сілы краіны перашкодзілі такому бессаромнаму ўмяшаньню ў Асноўны закон”.\nПрэсавая служба Лукашэнкі акцэнтуе ўвагу на тым, што Беларусь спадзяецца перадусім рэалізаваць у Вэнэсуэле эканамічныя праекты. Ужо распачата сумесная праца ў справе здабычы нафты, і гэта асноўнае, што Беларусь разьлічвае атрымаць ад Вэнэсуэлы. У сваю чаргу, беларускія спэцыялісты дапамогуць вэнэсуэльцам будаваць аграгарадкі і заводы будаўнічых матэрыялаў. Апроч таго, мяркуецца пастаўляць у Вэнэсуэлу беларускую аўтамабільную, сельскагаспадарчую і бытавую тэхніку, а ў пэрспэктыве — наладзіць за акіянам зборачныя вытворчасьці велікагрузных аўтамабіляў МАЗ і БелАЗ. Будзе пашырана супрацоўніцтва ў галінах навукі, адукацыі, культуры, а таксама ў ваенна-тэхнічнай сфэры.\nЦяперашнія напрацоўкі запатрабуюцца і пры дэмакратыі\nЭкспэрт у энэргетычных пытаньнях Станіслаў Гусак лічыць, што да беларуска-вэнэсуэльскіх праектаў трэба ставіцца з улікам пэрспэктывы на будучыню:\n“Можна са зразумелым сарказмам ставіцца да лідэра Вэнэсуэлы, можна гэтаксама адносіцца да рэжыму, у якім мы з вамі зараз жывем. Але трэба думаць пра будучыню, пра нашых дзяцей. І рэжым, які сёньня ёсьць, зразумела, зьменіцца. І лідэр Вэнэсуэлы ня вечны, ён таксама сыдзе. А вось тыя адносіны, якія зараз закладаюцца, будуць разьвівацца. І, дай Божа, яны разьвівацца будуць нармальна, і гэта будзе прыносіць Беларусі нейкія дывідэнды ці, магчыма, зьмены ў структуры паставак паліва сюды, на тэрыторыю Беларусі”.\nПрадстаўнік аднаго з праектных інстытутаў Юрый Гаварун сёлета выяжджаў у Вэнэсуэлу. Ягоная місія — наладжваньне кантактаў з тамтэйшымі архітэктарамі і будаўнікамі, зь якімі мяркуецца рэалізаваць праект расьсяленьня вэнэсуэльскіх вяскоўцаў у беларускую вынаходку —аграгарадкі. Праўда, як кажа спэцыяліст, гэта не азначае, што калі туды паехалі беларускія спэцыялісты, то ўсё там атрымае менавіта беларускі калярыт:\n“Вэнэсуэла — досыць разьвітая краіна і ў інтэлектуальных адносінах, і ў тэхналягічных, дый у сацыяльных таксама. Там ёсьць свая інтэлігенцыя, яна ведае, чаго хоча. Таму дыялёг паміж беларускім досьведам і мясцовай элітай цалкам рэальны. Што, як я зразумеў, іх прыцягвае, дык гэта намаганьні нашай дзяржавы ў арганізацыі сыстэмы сельскага расьсяленьня. Вось асноўны матыў. Відавочна, будуць супольныя праекты з удзелам мясцовых і беларускіх урбаністаў, якія рэалізуюць беларускі досьвед, дапасоўваючы яго да мясцовай спэцыфікі. Іхныя спэцыялісты прыяжджалі сюды, натуральна, глядзелі на беларускі досьвед. Штосьці ім спадабалася, штосьці выклікала сумнеў. Былі дыскусіі, якія працягнуцца ў ходзе перамоваў. У выніку, відавочна, і аформіцца кантракт. Пакуль што яго няма, існуе толькі папярэдняя дамоўленасьць”.\nАсноўны прыбытак Вэнэсуэле прыносяць багатыя нафтавыя радовішчы: краіна займае першае месца ў рэгіёне па даказаных запасах нафты і 7 у сьвеце — па яе здабычы. 3/4 усяго нацыянальнага прыбытку дае экспарт нафты. Таксама ёсьць вялікія радовішчы газу.\nЯк у Менску камэнтуюць паразу Уга Чавэса на рэфэрэндуме?\nУга Чавэс пацярпеў паразу на рэфэрэндуме\nЦі атрымае Беларусь вэнэсуэльскі крэдыт?


У Германавічах Шаркаўшчынскага дэканату паляўнічы сезон пачалі з Імшы ў касцёле (+відэа) | Каталіцкі Веснік\nПадзея адбылася ў суботу 3 лістапада, калі Каталіцкі Касцёл адзначае ўрачыстасць святога Губерта.\nБогаслужэнне распачалося ў восем гадзін раніцы з урачыстага ўваходу ў святыню паляўнічых са сваім сцягам пад гукі паляўнічага рога. У храме сабраліся аматары палявання з Шаркаўшчыны, Глыбокага, Браслава і нават з Мінска.\nУсіх прысутных у храме прывітаў пробашч парафіі Перамянення Пана ў Германавічах кс. Ян Пугачоў. Ён таксама падзякаваў за падтрымку кс. Валерыю Орсіку з Оршы і кс. Уладзіміру Заянчкоўскаму з Лепеля, якія адмыслова прыехалі на гэту ўрачыстасць. Дарэчы, ксёндз Уладзімір з’яўляецца паляўнічым, а ксёндз Валерый збіраецца ім стаць. Ксёндз Ян папрасіў ксяндза Валерыя ўзначаліць гэту святую Імшу, а ксяндза Уладзіміра прамовіць слова да паляўнічых.\nІмша распачалася з гучання паляўнічага рога. На самым пачатку богаслужэння кс. Валерый Орсік асвяціў абраз святога Губерта, які потым будзе змешчаны ў доме паляўнічых Германавіцкай паляўнічай дачы.\nКсёндз Уладзімір прачытаў урывак з Кнігі Роду, дзе распавядаецца пра тое, як Бог ствараў гэты свет. Як вынікае з Бібліі, менавіта чалавека Бог зрабіў галоўнай асобай у створаным Ім свеце.\nПадчас чытання Бібліі ўсе звярнулі ўвагу на цікавы выпадак: калі святар чытаў урывак пра стварэнне Богам птушак і жывёлаў, у касцёл заляцела птушка.\nУ сваім слове, якое кс. Уладзімір Заянчкоўскі скіраваў найперш да паляўнічых, святар заклікаў іх берагчы прыроду і адказна да яе ставіцца. Шмат хто з недаверам ставіцца да таго, што некаторыя ксяндзы любяць паляванне і здабываюць жывёлу. Але, як сказана ў Святым Пісанні, Бог стварыў прыроду для чалавека, каб ён кіраваў ёю. Галоўнае, каб улада чалавека над прыродай ажыццяўлялася разумна.\nСвятар распавёў пра свой удзел у паляўнічых святах у Польшчы і адзначыў, што яму падабаюцца некаторыя польскія паляўнічыя тэрміны:\n— Паляўнічая вышка ў іх называецца амбонай. Вельмі прыгожа, што чалавек ідзе на амбону, і гэта гаворыць аб тым, што ён з’яўляецца настаўнікам у лесе, ён з’яўляецца адказным у лесе. Калі ён ужо залез на амбону, на гэту вышку, то павінен думаць і разважаць над тым, што ён робіць.\nКсёндз Уладзімір коратка ўзгадаў гісторыю навяртання св. Губерта, а таксама падкрэсліў важнасць сённяшняй падзеі і выказаў спадзяванне, што гэта стане добрай традыцыяй:\n— Хай ён будзе гістарычным днём, калі мы святкуем успамін святога Губерта. І каб святы Губерт намі заўсёды апекаваўся, трэба прасіць яго аб патрэбных ласках, каб не было небяспечных выпадкаў на паляванні.\nСвятар падкрэсліў, што тут не трэба выпрабоўваць святога, бо калі свядома не выконваць патрабаванняў бяспекі, то святы Губерт нас не абароніць. А напрыканцы ён пажадаў паляўнічым удалага палявання ў новым сезоне.\nПерамяненне Святых Дароў на гэтай святой Імшы адбывалася пад гучанне паляўнічага рога.\nНапрыканцы Імшы да святароў і ўсіх прысутных звярнуўся вядучы паляўнічазнаўца з Шаркаўшчыны Алег Селях. Ён выказаў падзяку ўсім святарам і ксяндзу Яну Пугачову асабіста за гэту ўрачыстасць, а Пану Богу за магчымасць здабываць звера. Таксама ён адзначыў сімвалічнасць таго, што на абразе са святым Губертам ёсць выява аленя, і 50 аленяў былі выпушчаны зараз на тэрыторыі Германавіцкай паляўнічай дачы.\n— Паляўнічым мы кажам ні пуха, ні пяра, а ўсім добрым людзям міру, здароўя і дабра сёння і заўжды, — такімі словамі закончыў свой выступ Алег Селях і ўручыў памятны падарунак ксяндзу Яну.\nЗакончылася Імша таксама гукамі паляўнічага ражка. Пасля бласлаўлення, якое паляўнічым і ўсім вернікам удзяліў ксёндз Валерый, усе выйшлі на прыступкі храма, каб зрабіць агульны здымак.\nА ўжо пасля гэтага ксёндз Уладзімір асвяціў машыны і паляўнічы рыштунак удзельнікаў Імшы. Паляўнічыя ж адправіліся на сваё першае паляванне ў гэтым асенне-зімовым сезоне.\nЗміцер Лупач, тэкст, відэа\nГерманавічы паляўнічыя святы Губерт\t2018-11-05


Выключальнікі нагрузкі (LBS) Вытворцы і пастаўшчыкі - Кітай Завод перамыкача нагрузкі (LBS)\nВыключальнік перапынення паветранай нагрузкі ў памяшканні серыі FN12-12\nВыключальнік паветранай нагрузкі FV12-12 у памяшканні HV - гэта 3-фазнае абсталяванне пераменнага току 50 Гц 12 кВ. ♦ Спосаб ўстаноўкі: усталяваны спераду, збоку, усталяваны; ♦ Механізм працы: даступны спружынны механізм, ручны і электрычны; ♦ Тып аперацыі: правая аперацыя і левая аперацыя; ♦ Ужыванне: крытая размеркавальная прылада 12 кВ. Экалагічныя ўмовы ♦ Тэмпература навакольнага асяроддзя: -25 ° C 〜 + 40 ° C; ♦ Вышыня: <1000 м (над узроўнем мора); ♦ Адносная вільготнасць паветра: сярэднясутачная <95%, месяц ...\nВыключальнік перапынення паветранай нагрузкі ў памяшканні серыі FN7-12\nFN7-12 - новы тып паветранага перамыкача высакавольтнай нагрузкі ў памяшканні. Ён падыходзіць для пераменнага току 50 Гц, намінальнага напружання 12 кВ трохфазнай сістэмы харчавання пераменнага току, як разрыўной ток нагрузкі і ток кароткага замыкання. Тып Апісанне Умовы працы ● Тэмпература навакольнага асяроддзя: -25 ° C ~ 40 ° C; ● Вышыня: <1000 м; ● Адносная вільготнасць паветра: сярэднясутачная <95%; Сярэднемесячная <90%; ● На ўчастку не павінна быць агрэсіўных газаў і пары, якія згараюць і выбухаюць; ● Няма частых моцных вібрацый. Technica ...\nВыключальнік перапынення паветранай нагрузкі ў памяшканні серыі FN5-12\nКрыты пераменнага току нагрузкі пераменнага току FN5-12 у пераменным току (далей - перамыкач нагрузкі) пераменнага току на сетку пераменнага току 12 кВ пераменнага току для разрыву току нагрузкі і замыкання току кароткага замыкання. Выключальнік нагрузкі з засцерагальнікам можа адключыць ток кароткага замыкання для абароны выключальніка. Выключальнік нагрузкі можа быць выкарыстаны з ручным механізмам кіравання тыпу CS6-1, і гэты прадукт спецыяльна выкарыстоўвае ручны механізм кіравання CS. Прымяненне выключальнік перапынення нагрузкі пераменнага току крыты пераменнага току тыпу FN5-12 (далей ...


Для вас гатуе Ігар Пашэчка!\nСАЛАТА “ФЕСТЫВАЛЬНАЯ” ад Ігара ПАШЭЧКІ, саліста калектыву “DramRockStudio”:\n– Да кулінарыі, як і да ўсяго ў жыцці, падыходжу творча. На жаль, з-за насычанага працоўнага графіка незаўжды ёсць час праявіць усе свае здольнасці і фантазію, таму перавагу аддаю стравам “на хуткую руку”. Аднойчы з музыкантамі пасля выступлення на фестывалі “X-Star” гатавалі вячэру, прыйшлося “чараваць” з таго, што было пад рукой. У выніку атрымалася вельмі смачная і арыгінальная салата, назву ёй далі “Фестывальная”. Цяпер гэта стала фірменнай стравай “DramRockStudio”. Рэцэптам ахвотна падзялюся з чытачамі “Народнай трыбуны”.\nДля прыгатавання нам спатрэбяцца: паўкачана пекінскай капусты, 200 г варанай каўбасы (“Доктарскай” ці “Малочнай”), палова стандартнага слоіка зялёнага гарошку, маянэз, соль, перац на смак.\nКапусту і каўбасу наразаем кубікамі. Дадаём гарошак. Запраўляем маянэзам і спецыямі. Перамешваем і падаём на стол. Рэкамендую дэгуставаць “Фестывальную” салату разам з сябрамі і аднадумцамі. Заўважана, што так смачней.\nДарыце вашым блізкім добры настрой і пазітыўныя эмоцыі праз смакату на стале, душэўную атмасферу за сталом і абавязкова не забывайце пра музычнае меню. Разам з музыкантамі нашага калектыву жадаем чытачам “НТ”, каб усё ў жыцці атрымлівалася, як па нотах, а для гэтага, вядома ж, неабходна падсілкоўвацца. Спрабуйце, стварайце, фантазіруйце, спявайце… Смачна есці!


Кіраўнік Еўразвяза: ЕЗ салідарны з народам Беларусі і не прызнае вынікі прэзідэнцкіх выбараў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЕўрапейскі звяз салідарны з беларускім народам і не прызнае вынікі прэзідэнцкіх выбараў, заявіў кіраўнік Еўрапейскага савета Шарль Мішэль 19 жніўня на прэс-канферэнцыі паводле вынікаў пазачарговай сустрэчы савета, на якой абмяркоўвалася сітуацыя ў Беларусі.\n„Сёння мы сустрэліся ў рэжыме відэаканферэнцыі, каб абмеркаваць сітуацыю ў Беларусі, якая ўсё больш трывожыць, і даслаць выразны сігнал: Еўрапейскі саюз салідарны з народам Беларусі, і мы не прызнаем беспакаранасці, — сказаў Мішэль. — 9 жніўня ў Беларусі прайшлі выбары. Гэтыя выбары не былі ні свабоднымі, ні справядлівымі. Яны не адпавядалі міжнародным стандартам. Мы не прызнаем вынікі, абвешчаныя беларускімі ўладамі”.\nМішэль адзначыў, што беларускі народ „заслугоўвае лепшага”. „Народ заслугоўвае дэмакратычнага права выбіраць свайго лідара і вырашаць сваю будучыню, — сказаў ён. — У выніку гэтых выбараў беларусы выйшлі на вуліцы, каб выказаць свой пратэст, быў абвешчаны страйк. Выйшлі сем’і, студэнты, рабочыя. Гвалт супраць гэтых мірных пратэстоўцаў быў шакавальным і непрымальным. Мы асуджаем гэтую жорсткасць і патрабуем правесці дбайнае і адкрытае расследаванне. Гвалт павінен быць неадкладна спынены, уключаючы любыя рэпрэсіі і насілле ў дачыненні да тых, хто спрабуе наладзіць нацыянальны дыялог”.\nКіраўнік Еўразвяза таксама падкрэсліў, што СМІ павінны мець магчымасць свабодна асвятляць падзеі, якія адбываюцца.\n„Пратэсты ў Беларусі не тычацца геапалітыкі, — сказаў Мішэль. — Гэта ў першую чаргу нацыянальны крызіс. Гэта аб праве людзей свабодна выбіраць кіраўніцтва краіны. Мы падтрымліваем права беларускага народа вырашаць свой лёс”.\nЕўразвяз, паводле яго слоў, хутка ўвядзе санкцыі да тых, хто адказны за гвалт і рэпрэсіі ў дачыненні да мірных грамадзян, а таксама за фальсіфікацыю выбараў.\n„Мы заклікаем беларускія ўлады знайсці мірны шлях выйсця з крызісу, спыніўшы гвалт і распачаўшы нацыянальны дыялог, — сказаў Мішэль. — Усе бакі павінны падтрымліваць гэты мірны шлях. Мы працягнем уважліва сачыць за сітуацыяй і гатовыя прыкласці ўсе намаганні для таго, каб гэты крызіс вырашыўся мірна”.\n„Я хацеў бы наўпрост звярнуцца да народа Беларусі: мы на вашым баку і падтрымліваем вашы правы на дэмакратыю і жаданне мірнай дэмакратычнай і шчаслівай будучыні”, — падкрэсліў кіраўнік Еўрапейскага савета.\nНа пытанне, ці будуць уведзеныя санкцыі ў дачыненні да Аляксандра Лукашэнкі, Мішэль адказаў: „Цяпер трэба, каб рашэнне аб санкцыях прайшло праз некаторыя інстанцыі ў Еўрасаюзе. Найбліжэйшым часам мы вынесем санкцыі супраць некаторай колькасці вінаватых у гвалце, і я думаю, што гэта будзе тычыцца і Аляксандра Лукашэнкі”.\nКаментуючы сваю размову з прэзідэнтам Расеі Уладзімірам Пуціным 18 жніўня, Мішэль сказаў: „Учарашнія перамовы з Пуціным далі мне магчымасць выказаць пазіцыю, што трэба пачаць нацыянальны дыялог. І я падкрэсліваю, што мы хацелі б пазбегнуць любога знешняга ўмяшання ў гэтыя справы, якое было б негатыўным. Пра гэта мы гаварылі з Пуціным, і Крэмль таксама зрабіў заяву, што Расія не мае намеру ўмешвацца ў сітуацыю ў Беларусі”.\nКолькасць галасоў: 413


Вясна прыйдзе ў Беларусь на наступным тыдні\nДа +18°С у сераду: вясна прыйдзе ў Беларусь на наступным тыдні\nАпошнія халады чакаюцца на пачатку тыдня; ужо ў сераду тэмпература ў асобных раёнах краіны падымецца да +18°С. 31.03.2018, Sputnik Беларусь\n18:00 31.03.2018 (абноўлена: 18:03 31.03.2018)\n© PixabayКрокусы ў снезе\nАпошнія халады чакаюцца на пачатку тыдня; ужо ў сераду тэмпература ў асобных раёнах краіны падымецца да +18°С.\nМІНСК, 30 сак — Sputnik. Па-вясноваму цёплае надвор'е прыйдзе ў Беларусь у сярэдзіне наступнага тыдня, распавяла Sputnik намеснік начальніка службы метэапрагнозаў Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Святлана Рыбакова.\n"Ужо ў сярэдзіне наступнага тыдня да нас прыйдзе па-вясноваму цёплае надвор'е. У выхадныя яно будзе няўстойлівым, з ападкамі: даволі цёпла, але з дажджамі", — патлумачыла метэаролаг.\nУ нядзелю, 1 красавіка, на большай частцы тэрыторыі пройдуць дажджы, днём будзе дзьмуць парывісты вецер. Тэмпература паветра ўначы складзе —2… + 9°С у розных раёнах Беларусі, а ўдзень паветра прагрэецца да +12… 15°С.\n"Напачатку тыдня, на жаль, будзе пахаладанне. Заток халоднага паветра з поўначы Еўропы панізіць тэмпературны фон, у панядзелак чакаем ападкі ў выглядзе мокрага снегу і моцны парывісты вецер. Уначы з панядзелка на аўторак нават падмарозіць: дарогі могуць быць слізкімі", — распавяла Рыбакова.\nУ панядзелак, 2 красавіка, на большай частцы тэрыторыі краіны пройдзе дождж, які будзе пераходзіць у мокры снег. Сутачная тэмпература складзе + 2… 9°С. У аўторак, 3 красавіка, уначы будзе —5… +1°С, а ўдзень + 2… 8°С (і да +12°С па паўднёвым захадзе).\nУжо ў сераду, паабяцалі ў Белгідрамеце, надвор'е будзе па-вясноваму цёплым: уначы тэмпература не апусціцца ніжэй —1°С, а ўдзень месцамі падымецца да +18°С.


Янка Брыль - Дзядок — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Янка Брыль → Янка Брыль - Дзядок\nЯнка Брыль - Дзядок\nПобач з нашым Загорам, уздоўж яго, з даліны на гару пяўся спрадвечны гасцінец. Цяпер ён ужо не пнецца, яго пакрылі асфальтам, і мноства машын снуе па ім значна цішэй, і няпыльна. А ў дні майго маленства пяўся, глеіста-гразкі, і ніякія шараваркі не маглі яму памагчы стаць прыстойнай дарогай.\nПасля трох класаў Загорскай пачатковай школы я пайшоў у чацвёрты клас Турэцкай сямігодкі. (Заўсёды спаткнешся на гэтым «Турэцкая школа», а яно ж – ад мястэчка Турэц.) Нас, такіх «гімназістаў», як падкусвалі ў вёсцы, было чацвёра, тры хлопчыкі і дзяўчынка, я наймалодшы. Ніхто нас, вядома, спецыяльна не падвозіў, пра гэта і думкі не было, ні ў нас, ні ў бацькоў, ні ў «панскай» дзяржавы. Чатыры кіламетры туды і столькі ж назад для быстрых пастушыных ног, хоць і абутых у школу, гэта было не цяжка. Хоць часамі, узыходзячы на гару, калі мы вярталіся, мне зручней было апірацца далонямі на калені, папераменна, так памагаючы нагам. Ды гэта болей жартам. А яшчэ і гара вінавата.\nГара – не гара, але і ўзгоркам яе не назавеш. Заходні канец нашай вёскі ўздымаўся высока, а калі яшчэ выйсці з яе на гасцінец, дык і адчуеш, як ты падняўся над наваколлем. Ва ўсе бакі так далёка, так хораша ўсё відно – і палі, і вёскі, і мястэчка з шасцю светла-салатавымі купаламі царквы, і лясы, меншы на поўдні, а на паўночным усходзе большы. У меншы мы, школьнікі, мінулай восенню хадзілі па бярозкі, якія саджалі абапал гасцінца, а ў большы лес, які далей на поўнач, за Нёманам, і называецца Налібокамі, пушчай, дарослыя зімой ездзілі па дровы і дзеравякі.\nЯ і сёння яшчэ ўсё люблю сяды-тады, чым далей, то ўсё больш зрэдку, апынуцца на нашай гары. Калі адзін, дык моўчкі пастаю, паазіраюся, а калі з якім-небудзь госцем, бывае і з замежным, дык і спытаюся: «Што, прыгожа?» А ў маленстве я ўмеў яшчэ радасць ад вышыні выказваць і крыкам – тонкім, пранізлівым, доўгім, – лепш за ўсіх сябрукоў і сябровак. Гэта тады, калі мы пасля заняткаў выбягалі з сумачкамі на школьны двор, адкуль таксама было далёка відно, і крычалі ад радасці, а я – наймацней, «як паравозны гудок».\nАўтобус той быў падобны на таварны вагон, з дошак, толькі значна меншы, карацейшы і цёмна-шэры, а не брудна-белы, як той, у якім мы, наша сям’я, пяць гадоў перад гэтым вярталіся з Адэсы. З абодвух бакоў у яго было па акне, а дзверы ззаду, калі пагода, дык і адчыненыя ўсярэдзіну. А ад парожка ўніз – дзве жалезныя прыступкі.\nКалі аўтобус, натужна гудучы ды крэхчучы, паволі пяўся на нашу гару, мы проста беглі за ім, не спадзеючыся, што ён нас возьме, падвязе. Вераснёвая раніца, у якую стаўся цуд, пачалася сонечна, і дзверы таго крахтуна былі адчыненыя. Усярэдзіне – людзі, паны, якіх ён вёз, а злева каля дзвярэй дзядок. У паліце, пад кепачкай, глядзеў, як мы весела трухаем, а пасля... Гэта нават і падкрэсліць хочацца: пасля ён узяў сваю кульбу за канец і дужку выставіў нам!.. Не прыпомню, хто з нас ухапіўся першы, хто другі, хто апошні. Мы ўсе паспелі, адно за адным, пакарыстацца кульбай, дзвюма прыступкамі, і вось – Бог ты наш добры! – ужо сядзім на падлозе самахода, а ён нарэшце адкрахтаўся, узабраўся на гару, лягчэй пайшоў па роўным, а потым і пакаціўся зверху ў даліну.\nНе памятаю, вядома, што гаварылі паны і пані ў аўтобусе. Але і сёння бачыцца, што той дзядок зноў апіраецца на кульбіну дужку і ўсё маўчыць, нават нібы ўсміхаецца. I нам ён, я мяркую па сабе, бачыўся таксама пасажырам, хоць слова гэтае, не ўпэўнены, што ўсе мы ведалі. Прасцей было думаць, што і ён таксама едзе, як і ўсе.\nЦуд паўтарыўся некалькі разоў. Не памятаю, ці ўзапар, ці з паўзамі на непагадзь, калі дзверы над дзвюма прыступкамі былі зачынены. У адчыненых дзядок сядзеў на тым самым месцы, таксама з далоньмі на дужцы, таксама выстаўляў сваю кульбу, а потым маўчаў і ўсміхаўся зрэдку ў сівыя вусы над сівой бародкай. I мы ўжо думалі, і гаварылі, ідучы, паміж сабой, што ён або грошы бярэ з усіх за праезд, або і самаход – ягоны.\nТак жа ёмка сядзеў, ускочыўшы пасля ўсіх, і ногі мае на прыступцы, адной рукой трымаюся за вушачок дзвярэй, другая рука свабодная, сумка вісіць на тым плячы. Гляджу сабе, як гасцінец пад намі ўцякае назад. А пасля... Пасля мая сумка з кніжкамі ды сшыткамі ціха шуснула ўніз, на дарогу!.. Я, не паспеўшы нічога іншага падумаць, сігануў за ёю. Аўтобус тым часам ужо скаціўся з гары і ветрам імчаўся па цвёрдай жвіраванай роўнядзі. А я ж ніколі не скакаў на хаду. Што грукнуўся аб цвёрдае, дык гэта, можа, і не адчуў так страшна, а жорстка перакуліцца ў калючым пыле давялося разоў некалькі.\nА ўсё ж мне бачыцца... калі не помніцца, дык чамусьці дагэтуль, праз процьму перажытага, бачыцца, што дзядок наш – смяяўся. Нават і рукі прыўзняў, адна з кульбай, другая так сабе. I смяяўся, я думаў, разам з усімі, хто бачыў маю ганьбу...\nБыло балюча і крыўдна. Я ўстаў, трохі асцепаўся, даклыгаў да сумкі, падняў, тады вярнуўся да шапкі, абабіў яе аб калена, надзеў на стрыжаную галаву і падаўся ў недалёкае мястэчка. Не плачучы.\n...Колькі разоў за два апошнія гады аўтобус той не-не ды зноў загудзе, закрэхча ў маёй старэчай дальназоркай памяці. I ва ўспаміне гэтым бачу, адчуваю – як галоўнае – не тую крыўду і злосць за сваё кулянне падбітым зайцам услед за сумкай, не той, можа, і ўяўны смех, а перш за ўсё – працягнутую дужкай кульбу, а тады маўчанне дзядка, яго таямнічую, дабрадушную ўсмешку...


Павел Сапелка: Парушана права Статкевіча на абарону | Новы Час\nІлюстрацыйнае фота з сайта statkevich.org\nПра гэта журналістам у аўторак паведаміла жонка затрыманага палітыка Марына Адамовіч. Як нагадвае БелаПАН, сувязь са Статкевічам знікла ўвечары 28 красавіка. Раней адзін з заснавальнікаў Беларускага нацыянальнага кангрэсу заклікаў сваіх прыхільнікаў ды проста грамадзянаў выйсці 1 мая на Кастрычніцкую плошчу сталіцы з сацыяльна-палітычнымі патрабаваннямі.\nДнём пазней Марына Адамовіч атрымала тэленфанаванне з Ленінскага РУУС Мінска з паведамленнем пра тое, што яе муж асуджаны судом таго ж раёну на пяць сутак адміністрацыйнага арышту і знаходзіцца ў ЦІП на Акрэсціна. Ні раней, ні пазней адваката да Статкевіча не дапусцілі, нягледзячы на ўсе высілкі абаронцы.\nЧым гэта можна патлумачыць? Насколькі дзеянні адміністрацыі ЦІП адпавядаюць дзейнаму заканадаўству? На пытанні “Новага Часу” адказаў юрыст Праваабарончага цэнтру “Вясна” Павел Сапелка.\n— Гэта парушэнне права Мікалая Статкевіча на абарону ў чыстым выглядзе. Чаму ўлады так сябе паводзяць, гэта пытанне да саміх уладаў. А так у цэлым, паводле закону, Статкевіч мае права на юрыдычную дапамогу ў любы час. Калі чалавек асуджаны на адміністрацыйны арышт, у яго ёсць усяго толькі пяць дзён на тое, каб падаць скаргу на, хутчэй за ўсё, незаконнае асуджэнне і прыцягненне да адміністрацыйнай адказнасці. І вось замест таго, каб сядзець з адвакатам і рыхтаваць скаргу, Статкевіч сядзіць без адваката.\n— Як можна патлумачыць тое, што сваякам нават не паведамілі, за што асуджаны Статкевіч?\n— Дзякуй, што ўвогуле паведамілі, што ён знаходзіцца ў ЦІП, бо, як я памятаю, у некаторых выпадках абыходзіліся нават без гэтага. Цяпер варта звяртацца са скаргаю для пачатку ў міністэрства ўнутраных справаў і паралельна ў пракуратуру, у якой адвакат можа звярнуць увагу, што правы ягонага падабароннага парушаныя.\n— З пункуту гледжання юрыста, як можна ацаніць той факт, ужо далёка не першы, што да затрыманых не пускаюць адвакатаў?\n— Вельмі яскрава гэтая праблема знайшла сваё адлюстраванне ў 2010 годзе і на пачатку 2011 года, калі не дапускалі абаронцаў да “дзекабрыстаў” – затрыманых пасля падзеяў 19 снежня 2010 года. Тады адвакатаў не дапускалі ў Следчы ізалятар КДБ. І зараз такакя праблема зноў у некаторый ступені існуе. Каб вырашаць гэтую праблему, то трэба абскарджваць выпадкі нядопуску абаронцаў да затрыманых. Калі гэтага не рабіць, то гэтая праблемы не будзе вырашана ўвогуле. І, безумоўна, грамадскае агалошванне, інфармацыя ў прэсе пра такія выпадкі – гэта адзін з магчымых складнікаў поспеху ў барацьбе з гэтай негатыўнай з’яваю.


Турызм: знаёмства з літаратурнай памяццю краіны | zviazda.by\nТурызм: знаёмства з літаратурнай памяццю краіны\nУ межах працы інфармацыйна-прапагандысцкай групы пры Адміністрацыі Прэзідэнта з лекцыяй на тэму «Культурная і прыродная спадчына Беларусі як фактар развіцця турызма» у Гомельскім дзяржаўным універсітэце імя Ф. Скарыны выступіў старшыня Саюза пісьменнікаў Беларусі, дырэктар — галоўны рэдактар Выдавецкага дома «Звязда» Алесь Карлюкевіч.\nАкрэсліўшы, што гісторыка-культурныя каштоўнасці, іх захоўванне і падтрыманне ў належным стане знаходзяцца на асаблівым кантролі дзяржавы і Прэзідэнта, спікер звярнуў увагу на тыя відавочныя рэсурсы ў развіцці турыстычна-экскурсійнай працы, якія знаходзяцца непасрэдна на Гомельшчыне. Размова ішла і пра патэнцыял краязнаўчай работы ў краіне, пра тое, што культурныя, мастацкія, літаратурныя каштоўнасці — плён працы розных адметных асоб. З Беларуссю звязаны лёсы многіх цікавых пісьменнікаў розных краін свету. Мясціны, якія пакінулі след у іх жыццяпісах, — гэта сапраўдная літаратурна-турыстычная Мекка.\nУ Гомельскім дзяржаўным універсітэце імя Ф. Скарыны працуюць дасведчаныя ў гісторыі культуры, літаратуры, літаратурных сувязяў спецыялісты. Сярод іх — літаратуразнаўцы Іван Штэйнер, Анжэла Мельнікава, Іван Афанасьеў, шмат хто яшчэ. Менавіта яны і самі шмат робяць для кансалідацыі навуковых сіл у даследванні гісторыі роднага края, і натхняюць на гэтыя варункі студэнтаў, магістрантаў, аспірантаў універсітэта. І нават — замежных навучэнцаў. Як прыклад — падрыхтоўка ў Гомелі да абароны маладым кітайскім даследчыкам дысертацыі на годнасць кандыдата філалагічных навук па жыццядзейнасці і творчасці Уладзіміра Кігн-Дзедлава, рускага пісьменніка, які жыў і працаваў на Гомельшчыне, у Рагачове.\nкультурная і прыродная спадчына\n1449 Свінец паўсюль? Як гэты цяжкі метал забрудзіў планету і хто вінаваты\n1298 Се Сяаюн аб найбуйнейшым праекце сучаснасці «Адзін пояс, адзін шлях».


Яны працуюць на сэнсарнай панэлі з Windows 10 | Я з Mac\nПаколькі Apple абнавіла лінейку MacBook Pro ў 2016 годзе, сэнсарную панэль, адну з галоўных славутасцяў, і варыянт якой значна павысіў цану на выбар мадэлі, многія карыстальнікі, якія яны яшчэ не ўбачылі сапраўдную карыснасць на той сэнсарны экран, які замяняе верхні радок традыцыйнай клавіятуры на Mac.\nЗ цягам гадоў шмат якія прыкладанні прыстасаваліся прапаноўваць прамыя цэтлікі для некаторых функцый, якія найбольш часта выкарыстоўваюцца карыстальнікамі. Але калі ў дадатак да macOS мы выкарыстоўваем Windows, і мы прызвычаіліся да сэнсарнай панэлі, мы заўсёды сутыкаліся з праблемай сумяшчальнасці. Прынамсі, дагэтуль.\nРаспрацоўшчык Sunshine Biscuit апублікаваў у сваім уліковым запісе Twitter (@imbushuo) выяву свайго MacBook з дапамогай Windows і дзе мы можам бачыць, як сэнсарная панэль паказвае нам тую ж інфармацыю, якую мы можам знайсці на панэлі задач. Хоць гэта праўда ён не прапануе нам такую ж універсальнасць, як з сумяшчальнымі праграмамі ў macOS, для чагосьці пачынаецца.\nАкрамя таго, гэтая сумяшчальнасць дазваляе выдаліць панэль задач з галоўнага экрана для таго, каб атрымаць больш месца на экране. Па словах Sunshine, праца сэнсарнай панэлі падобная на працу USB і прапануе нам розныя канфігурацыі.\nКанфігурацыя па змаўчанні прапануе нам клавіятуру USBHID з гарачымі клавішамі, а другая канфігурацыя прапануе нам лічбавік што мы можам наладзіць для адлюстравання патрэбнай ці патрэбнай інфармацыі.\nРаспрацоўшчык робіць нам неабходным праграмнае забеспячэнне для выкарыстання сэнсарнай панэлі праз ваш уліковы запіс GitHub да якога мы можам доступ непасрэдна па гэтай спасылцы. Відавочна, што за гэтым праектам не стаіць Apple, бо калі б ён гэта зрабіў, то з моманту запуску MacBook Pro ў 2016 годзе з Touch Bar ён прапанаваў бы падтрымку карыстальнікам Windows.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » яблык » навіны » Яны атрымліваюць, каб сэнсарная панэль працавала з Windows 10\nБудзьце асцярожныя з кабелямі Lightning, якія вы падключаеце да свайго Mac\nПадпіска на Ulysses для Mac зніжана ў Mac App Store на 50%


Герб Мараніцкага Патрыярхату\nДа гэтага часу па-за Ліванам і іншымі блізкаўсходнімі краінамі для вернікаў Сірыйскай Мараніцкай Царквы Антыёхіі ўжо былі створаны япархіі ў Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы, а таксама ў Аўстраліі.\nСкладаная сітуацыя хрысьціянаў на Блізкім Усходзе выклікае іх няспынную масавую эміграцыю. Паводле зьвестак у Annuario Potificio за 2011 год ва ўсім сьвеце ёсьць каля 3,27 млн. вернікаў Мараніцкай Царквы. Найбольш іх жыве ў Ліване — 1,41 млн., аднак большая частка вернікаў гэтай старажытнай і самай вялікай Усходняй Каталіцкай Царквы на Блізкім Усходзе сёньня жыве ўжо дыяспары ў Аргентыне, Бразіліі, ЗША, Мексіцы і Аўстраліі. Шмат католікаў-маранітаў і вернікаў іншых усходніх абрадаў з Лівану, Сірыі, Іраку, Ізраіля вымушаны былі эміграваць таксама і ў Заходнюю Еўропу. Неабходнасьць надаць належную душпастырскую апеку шматлікім вернікам-эмігрантам выклікала патрэбу стварэньня новай япархіі Мараніцкай Царквы з цэнтрам ў Парыжы. Паводле ацэнак, сёньня у Францыі жыве каля 52 тыс. вернікаў мараніцкага абраду.\nПершым ардынарыем мараніцкай япархіі Маці Божай Ліванскай у Парыжы, а таксама Апостальскім візітатарам у Заходняй і Паўночнай Еўропе для вернікаў гэтага абраду, Рымскі Архірэй Бенядыкт XVI менаваў 61-гадовага сьвятара Насэра Джымаеля (Nasser Gemayel). Ён нарадзіўся ў 1951 годзе, паходзіць з мясцовасьці Айн-Харуб (Aïn-Kharroubé) у Ліване. На сьвятара быў высьвячаны ў 1981 годзе. Працаваў душпастырам у розных мараніцкіх парафіях у Ліване. Перад намінацыяй на біскупа апошняе месца яго служэньня (з 2006 году) — парафія сьв. Тэклі ў Маскуа (Masqua) на захадзе Лівану.\nНаменаваны біскуп для маранітаў у Заходняй Еўропе зьяўляецца выпускніком ліванскіх універсітэтаў Сьвятога Духа ў Касьліку і сьв. Язэпа ў Бейруце. Студыяваў таксама філасофію ў Францыі ў каталіцкім універсітэце ў Ліёне, а ў 1984 годзе ён атрымаў доктарскую ступень у галіне літаратуры і гуманітарных навук у парыжскай Сарбоне.\nПэўны час займаўся выкладчыцкай дзейнасьцю ў багаслоўскіх каледжах і некалькіх універсітэтах. Насэр Джымаель быў сябрам Рады дарадцаў і Рады сьвятароў архіяпархіі Антэльяс, сябрам Цэнтральнай Камісіі Патрыяршага Сіноду Мараніцкай Царквы. Зьяўляецца аўтарам шэрагу кніг пра Мараніцкую Каталіцкую Царкву. Акрамя арабскай мовы, валодае французскай, ангельскай, італійскай, нямецкай і гішпанскай мовамі. Насэр Джымаель лічыцца добрым знаўцам сірыйскай (арамейскай) мовы, якая зьяўляецца літургічнай мовай Мараніцкай Царквы.


Detoxic Агляд прадукту\nТады я паспрабавала абмежаваць ўжыванне тоўсты ежы, але гэтага аказалася недастаткова. Мне ўсё ж такі прыйшлося звярнуцца да спецыяліста, і ён прапісаў мне detoxic. Пасля прыёму гэтага прэпарата я стала адчуваць сябе лепш. Вядома ж, цяпер я не ем фаст-фуд, але працягваю прымаць detoxic для падтрымання здароўя печані.\nЁн параіў мне падтрымліваць свой арганізм з дапамогай detoxicа. Болю сталі з’яўляцца ўсё радзей, а неўзабаве і зусім прайшлі.\nПерш чым купіць detoxic таблеткі ў бліжэйшай аптэцы, трэба абавязкова пракансультавацца з лекарам. Нячаста паспяваю нармальна паесці, але, калі ўжо дабіраюся да ежы, то наядаецца да паліцы. Аднак\nаказалася, што такі рэжым харчавання вельмі згубна ўплывае на маю печань, і з часам я стала адчуваць болі ў правым боку.\nКомплексны падыход да детоксікаціі арганізма спрыяе ліквідацыі высыпанняў рознага паходжання на скуры, вугроў, а таксама нармалізацыі агульнага самаадчування. detoxic® – гэта поўны курс ачышчэння і детоксікаціі арганізма. Выводзіць дзындры і таксіны не толькі з кішачніка (як гэта робяць сарбенты), але з усяго арганізма ў цэлым – з усіх тканін, органаў, клетак, крыві і лімфы. Капсулы detoxic – дыетычная дабаўка для падтрымання функцыі печані, жоўцевых шляхоў і жоўцевай бурбалкі.\nЦынк з’яўляецца адной з складовых частак больш за 80 ферментаў у арганізме чалавека. Валодае антіоксідантнымі ўласцівасці, а таксама ўзмацняе дзеянне іншых антыаксідантаў. Зніжае неспецыфічную пранікальнасць клетак, з’яўляецца іх пратэктарам. L-метионин незаменная амінакіслата, якая дапамагае засвойвацца тлушчам, прадухіляючы іх адкладванне ў печані і ў сценках артэрый.\nІнструкцыя да detoxic таб. №30\nБАД Vitabiotics Ltd detoxic detoxic – водгукі\nРыбафлавін (вітамін В2) неабходны для нармальнай працы печані, страўніка, спрыяе нармалізацыі гледжання, уплывае на рост і развіццё плёну, удзельнічае ў абмене рэчываў і сінтэзе гемаглабіну.\nЗвычайна ўжываецца падчас комплекснага лячэння печані, для падтрымання імуннай сістэмы і арганізма вцелом падчас выканання дыеты.\nЭкстракт дзьмухаўца змяшчае вітаміны, горычы, церпіць і стеролы, каратын, флавоноіды, дубільныя і мінеральныя рэчывы, мікраэлементы, а таксама крыху эфірнага алею, фруктозы, інулін.\nАктыўныя рэчывы, якія ўваходзяць у склад экстракта каранёў дзьмухаўца, стымулююць функцыянальную актыўнасць ЖКТ, валодаюць антыатэрасклератычнага, гепатопротекторным, мочегонным, желчегонным, антианемическим, адхарквальным, седатыўным, гіпаглікемічных дзеяннем.\n< li> Камбінацыя натуральных каротеноидов, вітамінаў з, Е і вітамінаў групы В з натуральнымі расліннымі экстрактамі артышока і дзьмухаўца ў detoxicе спрыяюць выводзінам таксінаў і мінімізуюць негатыўны ўплыў фактараў навакольнага асяроддзя.\nРаней моцна захаплялася фаст-фудом, так як з-за працы не было часу на паўнавартасныя абеды. З часам я стала ўсё часцей адчуваць болі ў печані.\nГэтая амінакіслата спрыяе страваванню, забяспечвае дезінтоксікаціонной працэсы (перш за ўсё, абясшкоджвае таксічныя металы), памяншае цягліцавую слабасць, абараняе пры хімічнай алергіі. Метионин праяўляе выяўленае антіоксідантное дзеянне, паколькі змяшчае серу, якая, у сваю чаргу, инактивирует свабодныя радыкалы. Метионин ўжываюць пры парушэннях функцыі печані. Ён таксама неабходны для сінтэзу нуклеінавых кіслот, калагена і многіх іншых бялкоў. Яго варта ўжываць жанчынам, якія прымаюць пероральные гарманальныя кантрацэптывы.\nЧасам яны станавіліся даволі моцнымі, таму я вырашыла звярнуцца\nда ўрача. Мне прапісалі detoxic, і я вельмі рада, што рушыла ўслед радзе лекара. Я больш не адчуваю боляў у печані, хоць усе таксама люблю смачна паесці.\nВодгукі аб detoxic\nЧаста нервуюся на працы, не хапае часу на паўнавартасныя прыёмы ежы на працягу дня, таму часцяком наядаецца ўвечары пасля працы. Вядома ж, гэта далёка не правільны рэжым харчавання, таму мая печань неадкладна рэагуе, і я адчуваю моцныя болі ў правым баку. Апошнім часам болю пачасціліся, і я звярнулася да ўрача.\nНіацін (вітамін В3) патрэбен для забеспячэння працэсаў біялагічнага акіслення. Спрыяе ліквідацыі раздражняльнасці, слабасці, насычае арганізм энергіяй, спрыяе добраму самаадчуванню і нармалізацыі сну. Вітамін Аблаготворно ўплывае на зрок у змярканні і на фарміраванне пачуцця колеру. Удзельнічае ў рэгуляванні абменных працэсаў у скуры, слізістых абалонках вачэй, дыхальных, стрававальных і мочэвыводзяшчіх шляхах, павышае супраціўляльнасць арганізма да інфекцый. Фосфатидилхолин- універсальны будаўнічы кампанент клеткавых мембран.\n>>>> flebo complex выкарыстанне\nDetoxic колькі гэта каштуе?


Фестываль песнi у гонар Андрэя Макарэвiча пройдзе у Браславе - Календарь событий - Туризм и Отдых\nФестываль песнi у гонар Андрэя Макарэвiча пройдзе у Браславе\nФестываль песні «Я спяваю» пройдзе ў Браслаўскім РДК 15 снежня, паведамляе газета "Витебские Вести". Мерапрыемства прысвечана 60-годдзю вядомага музыкі Андрэя Макарэвіча і праводзіцца з мэтай падтрымаць таленавітую моладзь з розных куткоў Браслаўшчыны. Кожны ўдзельнік выканае дзве кампазіцыі. Адну – з рэпертуара рок-зоркі ці гурта «Машина времени», другую – на ўласны выбар.\nВыступленні канкурсантаў ацэніць кампетэнтнае журы.