Тэлевізар - Зянон Пазьняк — Старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі — БНФ\nНаш сьвет кардынальна перамяніўся за апошнія 40 гадоў. Нельга сказаць, каб зьявіліся іншыя грамадзкія і духоўныя каштоўнасьці, але ўзьнікла шмат чаго новага. Зьмяніліся магчымасьці чалавека і вельмі рэзка. Кардынальныя перамены зьвязаныя, перш за ўсё, з інфармацыяй і камунікацыяй. Перамены настолькі радыкальныя, што яны паўплывалі на ўсё грамадзтва, на традыцыі дачыненьняў паміж людзьмі, паставілі пад сумненьне адстояныя паняцьці.\nУ 50-х гадах шырока зьявілася тэлебачаньне. Праз кароткі час яно пранікла ў кожны дом. Суседзі абмежавалі непасрэдныя кантакты, перасталі хадзіць адзін да аднаго на размовы, бо кожны меў ілюзію субяседніка (тэлевізар) у сваім памяшканьні.\nНіколі яшчэ людзі не валодалі такім масавым і эфэктыўным сродкам ўзьдзеяньня на сьвядомасьць, розум і пачуцьці чалавека. Інфармацыя ў сістэме ТБ, сьведама ці нясьведама, была падпарадкаваная якраз прынцыпу ўзьдзеяньня, незалежна ад таго, у чыіх руках знаходзілася надайная функцыя.\nУплыў на падсьведамасьць ёсьць галоўная адметнасьць тэлебачаньня, чаго ня мае ў такой ступені ні радыё, ні друк, ні нават кіно, пра якое У.Ленін (які, па яго ўласным прызнаньні, нічога не разумеў у мастацтве) казаў, што для іх (для бальшавікоў) «з усіх мастацтваў галоўным зьяўляецца кіно».\nУ Савецкім Саюзе ўзьдзеяньне тэлебачаньня абмяжоўвалася ў асноўным ідэалягічнай сфэрай і прасеянай інфармацыяй. Гэта было даволі нуднае тэлебачаньне, і савецкі чалавек глядзеў у ім у асноўным «апошнія паведамленьні», кінафільмы, спартыўныя ды забаўляльныя перадачы. Тым часам, дзякуючы якраз пасьлядоўнаму дзяржаўна-партыйнаму кантролю, на экраны не пранікала брыдота, паказ гвалту, збачэнстваў, крывавых жорсткасьцяў, распусты і паскудства творчасьці разбэшчаных людзей. (Зрэшты, у СССР не існавала індустрыі такога «мастацтва»). Савецкае тэлебачаньне мела значна меншы разбуральны ўплыў на маральнасьць асобы, чым цяперашняе тэлебачаньне ў Расеі, і асабліва на Захадзе – у Эўропе і ЗША.\nУзрастаньне разбуральнага ўзьдзеяньня тэлебачаньня ў сьвеце спалучана з агульным маральным крызісам дэмакратыі, які пачаўся, на маю думку, з сярэдзіны 90-х гадоў мінулага стагоддзя і зьвязаны з паўсюдным прыходам да ўлады левых сілаў у заходніх краінах (дэмакратаў, сацыял-дэмакратаў, сацыялістаў, камуністаў, зялёных і т.п.). Палітычна рэглямантаваны дэмакратычны прынцып свабоды асобы быў пераведзены імі ў «права чалавека» на ўсё, што не пярэчыць закону. А паколькі законам вельмі цяжка (і фактычна, немагчыма) рэглямантаваць мараль (бо маральныя дачыненьні вышэй за закон), то «права на ўсё» стала правам на грэх.\nСпробы амэрыканскіх дэмакратаў рэглямантаваць гэтую падмену (свабоды правам на грэх) у галіне заканадаўства прывялі да кур’ёзаў, да пачварных вынікаў, што супярэчаць лёгіцы і здароваму сэнсу, прыніжаюць годнасьць чалавека, разбураюць сям’ю, разьядноўваюць людзей.\nНа працягу вельмі кароткага часу на паверхню грамадзтва выплыла такая чалавечая гразь, пра існаваньне якой раней не магло нават прысьніцца ў кашмарным сьне. Распаўсюджаньне яе адбываецца агрэсіўна і хутка, запаланяецца адна грамадзкая галіна за другой. Асноўная барацьба йдзе за ўладу, заканадаўства і сродкі масавай інфармацыі. У значнай ступені ў антымаральным балоце патоплена мастацтва і найбольш – так званая «мас-культура».\nНешта падобнае назіралася ў XV-XVI стагоддзях у Эўропе ў пару так званага «рэнесансу» (гэта значыць, адраджэньня паганскіх традыцыяў, свабоды людзей ад рэлігійных дачыненьняў – своеасаблівых «правоў чалавека» ў дахрысьціянскім разуменьні). Тады вельмі нізка апусьцілася мараль. Дзеці ня ведалі сваіх бацькоў, а манастыры ператварыліся ў прыстанішчы блуду і садомскай распусты. У гэты ж час ішла адкрытая разгерметызацыя ведзізму і таемных ведаў (Д. Бруна). Прапаведвалася шалёная нянавісьць да Бога і чалавека (Т. Кампанэла). Эўропа літаральна захлыналася нашэсьцем цёмных сілаў, чараўнікоў, «калдуноў», магаў, хірамантаў, астролягаў, прадказальнікаў, гадальнікаў, чарнакніжнікаў і т.п. «экстрасэнсаў» (у цяперашняй тэрміналёгіі). Усё гэта раптам павылазіла з усіх шчылінаў на паверхню жыцьця.\nАле тады, вобразна кажучы, другога ўпадку Рыму не адбылося. Хрысьціянская грамадзтва знайшло ў сабе сілы знутры, стварыўшы і сьвятую інквізіцыю (Дамініканцы), і моцную апалягетыку, і узяўшы ў свае рукі выхаваньне эліты (Езуіты). Стабілізацыі дасягнулі праз сто гадоў.\nЗа ўсю 2000-гадовую гісторыю эўрапейскай цывілізацыі гэта было самае небясьпечнае і самае крытычнае яе выпрабаваньне. Тут справа ішла не за ўладу, і нават не за рэлігійную дактрыну, як магло здавацца на першы погляд. Вырашаўся лёс чалавечай індывідуальнасьці. Як трактаваць чалавека, як да яго адносіцца, якая яго роля на Зямлі і ў Сусьвеце. Гэта была барацьба з антычным (паганскім) рэгрэсам у межах Хрысьціянства.\nНовая індывідуальнасьць (індывідуальнасьць душы, якую заклаў Хрыстос) зь яе крытэрыямі ўнутранага сьвету асобы і вечнага існаваньня ўступіла ў канфлліікт з старой індывідуальнасьцю – індывідуальнасьцю цела і прыроднага права на задавальненьне яго вымог.\nМенавіта тады вырашалася будучыня эўрапейскай цывілізацыі, бо сэнс Хрысьціянства мог рэалізавацца толькі ў новым чалавеку. Без стварэньня гэтага новага чалавека Хрысьціянства засталося б рэлігійнай дактрынай, ня больш.\nАнтыхрысьціянскія сілы зноў ідэалягічна і палітычна арганізаваліся ў Эўропе толькі праз 200 гадоў (масоны; пазьней – сацыялістычныя партыі). Але змаганьне за асобу было імі прайграна яшчэ ў XVI стагоддзі. Цяпер барацьба вялася ў сфэры ідэалёгіі і палітыкі за ўладу і сьвецкую дзяржаву, сацыяльную свабоду і права на бязбожжа.\nНе праз асобу, а цераз новую дзяржаву і ўладу ў ёй, меркаваўся зварот да «свабоднага», «натуральнага» чалавека, які павінен быў ськінуць з сябе рэлігійныя і духоўныя абмежаваньні ды сацыяльныя путы і будаваць свой «новы сьвет», на асновах прадэкляраванай масонамі «свабоды, роўнасьці і братэрства».\nБарацьба, як звычайна ў такіх сітуацыях, выштурхнула на паверхню крайнія сілы, якія зыходзілі з агрэсіўнага бязбожжа і дыктавалі ўмовы паводзінаў ня толькі Эўропе, але ўсяму сьвету на працягу амаль што ўсяго ХХ-га стагоддзя.\nТатальны ўціск і зьдзек над людзьмі вядзе да абмежаванасьці і духоўнага зьбядненьня асобы, да дэградацыі магчымасьцяў чалавека, але маральная дэградацыя і разбэшчаньне грамадзтва ў такіх выпадках, як правіла, затарможаныя самым таталітарным рэжымам (які забараняе ўсё). Асоба ў варунках несвабоды і рэпрэсіяў «сьціскаецца», прыстасоўваецца і мізэрнее. Гэта яе сродак абароны, устаноўка на выжываньне. Такая свабода, аднак, у глыбіні душы захоўвае, як правіла, сваю маральную аснову.\nРазвагі па ходу размовы. Галеча і беднасьць ламаюць людзей. Але звычайны чалавек часта не вытрымлівае выпрабаваньня багацьцем. Яно часам робіцца горам для яго душы. Такой жа бядой можа стаць для яго і сацыяльная свабода, калі ён не гатовы да яе. Свабода патрабуе высокай якасьці духу. У хрысьціянскім разуменьні свабода – гэта магчымасьць тварыць дабро. Гэта адначасна – маральная катэгорыя, якая характарызуе ўзровень асобы (свабода ад заганаў, ад страсьцяў, ад нізкіх і прымітыўных вымог). Ня кожны нявольнік, атрымаўшы сацыяльную свабоду, робіцца вольнай асобай. Але карыстацца сацыяльнай свабодай можа кожны. У гэтай супярэчнасьці закладзены вірус маральнага крызісу дэмакратыі.\nЛіквідацыя камуністычнага таталітарызму ў Эўропе паспрыяла рэальнаму яе палявеньню. (Бо зьнікла таталітарная пагроза ад СССР.) Левыя з энтузіязмам узяліся за ажыцьцяўленьне ідэі аб’яднанай Эўропы. У канцы гэтай ідэі ўжо праглядваецца новая карпаратыўная імпэрыя «таталітарнай дэмакратыі», дзе «правы чалавека» (і мы ўжо бачым гэтага «чалавека») будуць першасныя, па параўнаньні з суверэнітэтам краіны.\nАднак не палітычныя дактрыны, і нават не эканамічныя праблемы, вызначаюць цяпер сутнасьць напружаньня ў дэмакратычным сьвеце. На паверхню выходзіць той самы суб’ект, што і ў XVI стагоддзі – чалавек разбэшчаны. Гэтак жа, як і 500 гадоў таму, ён усьведамляе сваю разбэшчанасьць як свабоду. Свабоду ўсяго: ад Бога, ад рэлігіі, ад маралі, ад сям’і, ад абавязкаў, ад грамадзтва, і нават ад сваіх справаў (за якія ня хоча адказваць). Ён лічыць, што безадказнасьць – гэта яго «права чалавека», і змагаецца за гэтае права ў плыні ўсіх левых сілаў.\nРазбэшчаны чалавек у ХХІ стагоддзі, гэтак жа, як і ў XVI стагоддзі, змагаецца не за сваю нішу, а за сваё разуменьне сьвету. Канфлікт, які нарастае (ад якога, аднак, некаторыя людзі адмахіваюцца і робяць выгляд, быццам яго няма), мае якраз цывілізацыйны характар і ў пэрспэктыве (у выпадку, калі б перамог разбэшчаны чалавек), азначае крах, канец эўрапейскай цывілізацыі. (Хаця першай можа ўпасьці Амэрыка. І эканоміка тут не дапаможа.)\nДарэчы, менавіта такую цывілізацыйную калізію ўпадку маралі і страты ўсялякіх маральных крытэрыяў перажылі старажытныя Грэцыя і Рым, што і прывяло да ўсеагульнага крызісу і зьнікненьня антычнага сьвету.\nАльтэрнатыва Хрысьціянству як свабода ўсяго – ужо перажытая далёка ў мінулым. Зварот да яе – гэта рэгрэс, шлях уніз, да таго, над чым некалі ўзвысіўся чалавек.\nЦяпер вернемся ў пачатак, адкуль пачаліся нашыя развагі. Хтосьці зь цяперашніх дасьледчыкаў сказаў, што калі б у Гітлера было сучаснае тэлебачаньне, то невядома, як бы ўсё сталася. Тут ёсьць разуменьне асаблівага ўзьдзеяньня тэлебачаньня на чалавека.\nФактам зьяўляецца тое, што да пачатку ХХІ стагоддзя чалавек разбэшчаны ўжо грунтоўна ўсталяваўся і часткова загаспадарыў тэлебачаньне ў Эўропе і Амэрыцы. Пад выглядам свабоды і розных існуючых і неіснуючых правоў адбываецца агрэсіўны наступ нізасьці і бессаромнасьці, і адначасна здача пазыцыяў прыстойнасьці асобай маральнай і чалавекам разумным. Калі працэсы стануць разьвівацца гэтак і далей, то ў бліжэйшыя 10-15 гадоў хрысьціянскі сьвет будзе мець тэлебачаньне-клааку чалавечай мярзоты, збочанасьці і нізкіх паняцьцяў.\nДрэнь выстаўляецца напаказ. Дрэнь і загана, гвалт і блуд сталі цяпер бізнэсам. Дрэнь прадаецца і купляецца, прыносіць прыбыткі і грошы. Таму змагацца з маральнай дэградацыяй няпроста і малавынікова толькі ў адной краіне. Праблема даўно перакрочыла нацыянальныя межы і патрабуе міжнародных захадаў. Для гэтага ў грамадзтве павінны быць іншыя каштоўнасьці, акрамя грошай.\nШто сталася і што можа стацца з тэлебачаньнем у бліжэйшы час, добра ілюструе прыклад Галівуда. Сорак гадоў таму Галівуд быў зусім іншым. Хто памятае старыя галівудзкія фільмы, можа ў гэтым пераканацца. На экране тады існаваў чалавек прыстойны. У 80-х, і асабліва ў 90-х гадах, «фабрыка сноў» ператварылася ў канвэер зла. На экране фактычна няма болей вобразаў жыцьця (ня кажучы ўжо пра адлюстраваньне жыцьця нармальнага). Тут цяпер зусім іншыя людзі. Гэта штучныя вобразы, што прышлі з кіна-коміксаў і з рэклямных кліпаў. Забойствы, кроў, блуд, бойкі, пошласьць і распуста – усё гэта запоўніла экран Галівуда, пранікла на тэлебачаньне, ва ўсе куткі сьвету.\nЭкспансія паказу распусты, забойстваў і брыдоты зьяўляецца складовай часткай працэсу глябалізацыі, якая йдзе па двух накірунках: фінансава-эканамічным і культурным. Цэнтрам фінансава-эканамічнага інтарэсу зьяўляецца «Ўол-Стрыт» (Фінансавы Цэнтар амэрыканскага бізнэсу). Цэнтрам культурнай (ці, дакладней, антыкультурнай) агрэсіі ад нядаўняга часу стаў Галівуд.\nЗахад моцны сваёй фінансавай сістэмай. За Ўол-Стрытам стаіць рэальная сіла і рэальныя каштоўнасьці. Тым часам сучасная мастацкая культура Захаду мізэрная па сваім узроўні. Яна перажывае працэс упадку і дэградацыі. Тут даўно ўжо няма ні вялікіх духоўных ідэяў, ні станоўчых эстэтычных ідэалаў. Яе месца заступіла мас-культура, ці дакладней, – бізнэс-культура.\nФінансы і высокі тэхнічны ўзровень, дамінуючае валоданьне глябальнымі сродкамі перадачы інфармацыі (тэлебачаньне, інтэрнэт, касьмічныя спадарожнікі) забясьпечвае экспансію бізнэс-культуры і адпаведна – разбурэньне духоўнай мастацкай культуры чалавецтва.\nІснуе сусьветная праблема і пагроза зьнішчэньня духоўных традыцыяў нацыянальнай гісторыі. Ісламскі сьвет рэагуе на гэты мас-культурны імпэрыялізм дзікімі, варварскімі мэтадамі барацьбы. Заходні сьвет трымаецца за свабоду слова і робіць выгляд, што праблемы няма.\nАле яна ёсьць і перакрочыла ўжо межы магчымага. Лічбавае тэлебачаньне, якое разьвіваецца ў накірунку злучэньня з інтэрнэтам, адкрые яшчэ большыя магчымасьці для індустрыі брыдоты, запабягаць якой будзе надзвычай цяжка, ды й па ўсім відаць, ніхто не гатовы гэта рабіць.\nСтаноўчы ўплыў цяперашняга тэлебачаньня на разьвіцьцё асобы (прынамсі на Захадзе, і асабліва ў ЗША) здаецца мне надзвычай малым. Тым часам разбуральныя вынікі яго ўзьдзеяньня – навідавоку.\nАсабліва відаць гэта на дзецях і моладзі. Тое, што адбываецца ў апошнія 3-4 гады ў школах Амэрыкі, – гэта поўны абсурд, які нагадвае пра пэрспэктыву канчатковага краху сацыяльнага грамадзтва ў гэтай краіне.\nУ кожнай амэрыканскай школе пастаянна знаходзіцца паліцыя. У клясы на лекцыі і зь лекцыяў усіх дзяцей прапускаюць праз кантрольныя дэтэктары (як у аэрапорце), выварочваюць кішэні і ранцы, адбіраюць нажы, пісталеты, балёнчыкі з газам, і нават гранаты. І тым ня менш, у школах Амэрыкі амаль кожны дзень грымяць стрэлы. Шасьцігадовыя дзеці і 16-гадовыя падлеткі страляюць па вучнях і па настаўніках за дрэнныя адзнакі, ці за заўвагі аб непаслушэнстве, ці проста так, з цікавасьці, наглядзейшыся галівудзкай эрзац-прадукцыі ў тэлевізары.\nУжо дзясяткі забітых дзяцей (не кажам пра раненых). Дзіця не адрозьнівае таго, што бачыць па тэлебачаньні, ад рэальнага жыцьця. Яно яшчэ ня здольнае ацаніць і прадбачыць вынікі сваіх дзеяньняў, а ў рукі яму ўжо ўклалі пісталет. Гэта зрабіў тэлевізар. Дзецям усё гэта здаецца забаўкай, як на экране.\nЦяпер амэрыканскія школьнікі страляюць у школах, але праз нейкі час выстралы загучаць у сям’і. І, дарэчы, ужо гучаць.\nПрычыны розныя. І тое, што ў Амэрыцы манія асабістай зброі, і што яна ўсім даступная. І тое, што ў ЗША цяпер інтэнсіўна разбураецца сям’я, і тое, што многія амэрыканцы ўжо перасталі разумець дзіцячую псіхалёгію, бо большасьць жыве для сябе, для свайго задавальненьня і сваіх інтарэсаў, а не для сваіх дзяцей (як прынята ў нас). Прычынаў шмат. Але галоўная і агульная прычына – тэлевізар, тое, што дзеці ў ім бачаць. Дзіцячая псіхіка ўжо ня вытрымала.\nКалі ж зьяўляюцца энтузіясты, каб абмежаваць паказ забойстваў і паскудства, то ў іх нічога не атрымліваецца. Галоўны аргумант супраць іх – свабода слова. Маўляў, чалавек свабодны і павінен мець права і магчымасьць выбару.\nАле дзеці і падлеткі ня ўмеюць рабіць асэнсаваны выбар. Больш таго, клясычная норма права гаворыць аб тым, што ніхто не павінен нікога змушаць рабіць выбар. Бандыт, які кажа чалавеку рабіць выбар кшталту «кашалёк або жыцьцё» ёсьць проста бандыт, а не прыхільнік свабоды выбару.\nДля шмат якіх людзей цяжка выбраць цяпер нават паміж тэлепраграмамі (асабліва ў вечаровы час. Тэндэнцыя так званай «свабоды выбару» рухаецца да таго, што нармальнаму чалавеку застанецца толькі адзін «выбар»: альбо ўключаць, альбо не ўключаць. Так рэалізуецца права на свабоду выбару інфармацыі па прынцыпу: «альбо кашалёк, альбо жыцьцё».\nУ пазнаваўчым сэнсе сітуацыя са свабодай слова ня ёсьць тупіковая. Яна патрабуе пэўнага аналізу і прыняцьця пэўных рашэньняў, зыходзячы з той нормы (амаль аксіёмы), што свабода без берагоў ёсьць несвабода. Бо ня могуць асобныя людзі быць свабоднымі ад грамадзтва і адзін ад аднаго. Крыміналітэт як паразітычная агрэсіўная форма свабоды ад грамадзтва прыводзіць да яшчэ большай несвободы чалавека ў крымінальнай супольнасьці.\nІмкненьне да неабмежаванай свабоды ёсьць у аснове сваёй крымінальнае, эгаістычнае і прымітыўнае жаданьне несвабоднага чалавека, які хацеў бы збавіцца ад абавязкаў перад людзьмі, культурай і прыродай.\nГрамадзтва валодае сістэмай абмежавальных мэханізмаў, каб свабода не ператварылася ў несвабоду, але яно не заўсёды здольнае іх ужываць, бо стрымліваньне зла залежыць ад шматлікіх фактараў, дзе найбольшай супрацьдзеючай сілай зьяўляецца інтэрас бізнэсу і прага нажывы.\nПрактыка паказвае, што права грошай тут нават ня ставіцца пад сумніў. Ніякая страляніна ў школах, ніякія забойствы і ніякая маральная шкода людзям ня спыняць нажыву, нават калі кананада загучыць па ўсім сьвеце, бо сам бізнэс на чалавечых заганах, нізкіх інстынктах і комплексах ёсьць узаконеным дзеяньнем зла.\nМожна ўявіць, як далей будзе разьвівацца легалізацыя разбэшчанага чалавека і якую ролю адыграе ў гэтым тэлебачаньне. Верагодны варыянт: усё будзе ісьці, як і цяпер, – зьяжджаць па нахіленай плоскасьці да цывілізацыйнага распаду эўрапэйскай культуры.\nМагчыма, аднак, што ў грамадзтве адбудуцца перамены, да ўлады прыйдуць адказныя людзі ды разумныя сілы, і праблема пачне вырашацца на міжнародным узроўні. Будуць уведзеныя пасьлядоўныя заканадаўчыя абмежаваньні на зло, наладжаны кантроль грамадзтва і перагледжана лібэральная формула свабоды (у тым ліку і свабоды слова), якая ня можа быць абсалютнай, ня можа быць адасобленай ад маралі, ад павагі да чалавечай асобы, ад шанаваньня сьвятога і чалавечага. Свабода ня можа быць зброяй рэгрэсу і разбурэньня, хто б ёй ні карыстаўся.\nСвабода – гэта вялікая Боская каштоўнасьць. Але ёсьць бязбожнае разуменьне свабоды (якім пераважна імкнецца жыць цяперашні сьвет), калі чалавек хоча быць свабодным ад Бога і ад усяго. Бальшавікі таксама змагаліся за свабоду. У іх было сваё разуменьне свабоды. Што атрымалася з бальшавіцкай «свабоды», мы ведаем.\nМяркую, што ў вольнай справядлівай Беларусі будзе нацыянальнае тэлебачаньне высокага ўзроўню. Яно, напэўна, таксама сутыкнецца з агрэсіяй распусты і з тэлевізійнай бізнэс-культурай. Але мы, беларусы, мусім быць падрыхтаванымі да гэтага, каб не дапусьціць ўкараненьня чужароднага.\nБеларуская ўлада, якая будзе гэта разумець, павінна памятаць адно: заканадаўчыя і арганізацыйныя захады супраць распаўсюджаньня тэле-бізнэсу на разбэшчанасьці мусяць прымацца адразу, без прамаруджаньня, цьвёрда і пасьлядоўна.\nКалі ў гэтай справе час будзе страчаны і на Беларусі ўмацуецца індустрыя дрэні, тады гэта станецца, як з мафіяй – вечная барацьба, якая змарнуе грамадзкія сілы.\nАднак веданьне праблемы – гэта ўжо палова справы. Ёсьць надзея, што беларусы ня стопчуць свой гонар і захаваюць высокі ўзровень людзей.


Куды пайсці ў навагоднія канікулы - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nКуды пайсці ў навагоднія канікулы\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Куды пайсці ў навагоднія канікулы\nКалі вам не ўдалося з'ехаць з горада, то гэта не значыць, што прыйдзецца бавіць час ля тэлевізара. Аматарам пабываць на свежым паветры, пагутарыць з людзьмі, пранікнуцца атмасферай свята і атрымаць незабыўныя ўражанні, можна адпраўляцца ў цэнтр горада, дзе традыцыйна праходзяць масавыя народныя гулянні. Карагоды, выступленні калектываў, зімовыя кірмашы - гэта тыя мерапрыемствы, якія можна наведаць падчас навагодніх вакацый. У любым горадзе на цэнтральнай плошчы усталёўваецца галоўная ёлка - адпраўляйцеся прама туды. Насычаная канцэртная праграма, віктарыны і гульні будуць цікавыя не толькі дзецям, але і дарослым людзям, для якіх навагодні свята - гэта выдатны шанец пабыць дзіцем і шчыра парадавацца.\nМузеі, выставы і карцінныя галерэі адкрываюць свае дзверы для наведвальнікаў на працягу ўсіх навагодніх вакацый. Схадзіце туды, дзе вы даўно хацелі пабываць, але ніяк не маглі выбрацца - планетарый, гістарычны музей, дэльфінарый, заапарк, тэатр і г.д. Акрамя стандартных праграм і экскурсій, якія падаюцца ў звычайныя дні, кіраўніцтва музеяў і бібліятэк арганізоўвае спецыялізаваныя паказы і туры. Аматарам кіно ўжо сапраўды не прыйдзецца ламаць галаву над тым, як правесці святочныя дні - кінатэатры запускаюць займальную праграму паказаў, сярод якіх ёсць і навінкі і старыя, даўно ўпадабаныя ўсім кінастужкі.\nЛядовы каток - цудоўнае месца для адпачынку падчас зімовых канікул. Усё роўна, размешчаны ён пад адкрытым небам або ў памяшканні - збярыце кампанію сяброў і адпраўляйцеся за свежымі ўражаннямі. У месцах з суровым кліматам ёсць добрая традыцыя - пабудова гарадка з ледзяных скульптур. Вы можаце прыняць удзел у мерапрыемстве або проста наведаць мястэчка ў якасці гледача - пакатацца з ледзяных горак, абследаваць снежныя крэпасці, паўдзельнічаць у конкурсах.\nВячэрняя праграма яшчэ больш насычана - забаўляльныя клубы, дыскатэкі, рэстараны і бары прапаноўваюць абавязковую калядную праграму. Гэта могуць быць тэматычныя вечарыны, карнавалы, выступы знакамітых артыстаў і музыкантаў - выдатная нагода прадэманстраваць свае новыя ўборы, патанчыць і атрымаць масу станоўчых эмоцый.\nПапярэдні Тэкст Як пісьменна звольніцца\nНаступная Артыкул Пагутарым аб гутарцы\n5 тыпаў віртуальных мужчын\nШто можна зрабіць са старых джынсаў\nСакрэты, як прыбраць піўны жывот\nСюррэалізм і дэкарацыі ў рэкламнай кампаніі Kenzo\nСкумбрыя марынаваная ў хатніх умовах\nСустрэча з першым каханнем: што змянілася?\nАфармленне кухоннага акна: разнастайнасць варыяцый


Як вызначыць, што вы ў кантралюючым стаўленні - TELES рэле\nГАЛОЎНАЯ » Сэкс і адносіны «Як вызначыць, што вы ў адносінах кантролю\nЯк вызначыць, што вы ў адносінах кантролю\nТэдзі Oben 10 сакавіка 2019\nЗнаходзячыся ў кантралюючых адносінах могуць адчуваць сябе як велізарны вага цісне на вас. Адчуванне, як быццам вы заціснуты і-няма куды звярнуцца можа быць жудасна, асабліва калі вы пачалі сумнявацца, ці быў ваш партнёр атрымаў камбінацыю раганосца мае на вас ці не. Мэта ёсць надзея. Мы сабралі гэтую артыкул, як даведацца, калі вы быць белым кантролем, і як зламаць форму.\nДамінуючыя адносіны кантролю\nГэты элемент можа SCCM Хутчэй Відавочныя, мэта кіравання чалавек будзе адчуваць неабходнасць праяўляць сваё панаванне над вамі. Вы павінны Увайсці, якія прызнаюць неабходнасць свайго партнёра, каб рэгламентуе адносіны вынікаюць з цалкам магчыма Водгукаў іншай вобласці ў іх жыцці, дзе яны страцілі кантроль. Паглядзіце на вашага партнёра. Ці з'яўляюцца яны ўвесь час шукаюць працу або жыццяздольнымі ў фінансавым Змагаючыся? Ці даюць яны занадта лёгка? Часам яны могуць быць эмацыйна недаступны? Ці з'яўляюцца яны хутка прысвоіць віну на іншых за іх недахопы? Па прымушаць вас, яны Аднавіўшы трохі сілы ў іх жыцці.\nАпорныя крыўды і хранічная крытыка\nКантралюючыя людзі любяць трымаць крыўду, асабліва на рэчы, якія SCCM трывіяльным на паверхні. Яны могуць aussi крыўдзяцца, што вы кажаце вельмі лёгка; Нават з просьбай аб дапамозе «эм Можа быць вытлумачана як напад. Таму што хто-то схільны да кіравання паводзінамі, верагодна, засвоіў шмат гневу, горычы і крыўды, што накіроўваецца на вас іх спосаб даць яго (і шкодзіць вам у гэтым працэсе). Гэта можа выяўляцца як пастаянная aussi крытыка. Нястомна быць белым Told вы не дастаткова добра ці дэфіцытнымі У той ці іншай форме, у канчатковым рахунку разбурае вашу самаацэнку да такой ступені, што Вы пачынаеце сумнявацца ў сабе.\nНе падлягае ад сяброў і сям'і\nЦі мае ваш партнёр Бесперапынна каб вы адчувалі сябе дрэнна аб выдатках часу з каханым і блізкімі? Вы адчуваеце, што вы быць белым вымушаныя выбіраць Entre яго / яе і іх? Гэта адна з найбольш распаўсюджаных азначаюць кантрольнага адносіны, але часта гэта самае простае выпусціць з выгляду. Гэта праўда, што калі вы ўладкаваліся ў новых адносінах у "перыяд мядовага месяца,» сустрэчы з сябрамі і сям'ёй на рэгулярнай можа маментальна прыняць задняе сядзенне. Мэту не быць падманутым, думаючы, што раман трымае вас ад людзей, якіх вы Бліжэй. Адкідаючы сеткавай носьбіт ўяўляе сабой метад падручнік кантралюючае твар атрымае вас, калі ласка, выкарыстоўваць, дзе яны хочуць вас.\nДакучлівыя маніторынгі агляд іншага сігнальнага знака кантрольнага адносіны. Гэта тое, што aussi гэта можа быць даволі трывожным. Адчуўшы, што кожны ваш крок адсочваецца быць белым Ваш партнёр павінен ўсталяваць трывогу неадкладна вызывная час. Незалежна ад таго, ці з'яўляецца ваш партнёр выбірае для больш схаванага падыходу золата цвёрда ўпэўнены, што Вы павінны сказаць ім, усё, гэта цалкам Патэлефануй за тое, што вы долженствования Терпеть. Праверка праз тэлефон, зарэгістраваліся на вашыя сацыяльныя рахункі СМІ, і траленне праз вашу электронную пошту ўсе Сфарміраваць сачэньне. Не купляйце ў яе, калі яны кажуць вам, што яны былі ашуканы, перш чым золата, ёсць праблемы з даверам, гэта проста галава для «эм працягваць ахоўваць вас.\nПачуццё віны з'яўляецца магутным інструментам, калі справа даходзіць да маніпулявання кагосьці, і гэта далёка ад пункту гледжання Рэдка ў адносінах кантролю. Адчувае ўкол віны Калі вы зрабілі нешта не так гэта нармальна, так як імкнуцца выправіць гэта (і прабачце, калі вы на прыёмным адпусціце!). Гэтая мэта не так, як пачуццё віны функцыі для маніпулятара. Кантрольным чалавек зробіць іх партнёр адчуваць сябе вінаватым за ўсё, што яны Do. Рана ці позна гэта прывядзе да пазіцыі, дзе партнёр «абвінавачвае» пазбегне, які выклікае пачуцця віны Абставіны любы кошты. Якая рушыла эмацыйная інерцыя THUS пабудавала пазіцыю кантралюючага чалавека дамінавання.\nЗроблена адчуваць сябе, як вы правапарушальнік\nКантрольны партнёр будзе прафесіяналам, калі справа даходзіць да усклаўшы віну на вас. Паглядзіце назад і паглядзець, калі вы можаце вызначыць тэндэнцыі ў зыходзе аргументаў Вы мая, былі. Вы стала застаўлены адчуваць віны? Падвойныя стандарты кантролю долі адносін; Адно правіла для эм аглядаў і іншы для вас звычайнай справай. Калі вы больш не канфрантацыйны дыспазіцыі, Можа вы заўважылі, што партнёр, выкарыстоўваючы канфлікт, каб прынізіць вас. Кантралюючыя людзі, як правіла, як правіла, лагічныя і эндэмічны Рознагалоссі будуць выкарыстоўваць чып прэч на вашу рашучасці.\nпадлогу: ён можа павялічыць рызыку інсульту


На фестывалі дзейнічае ўзроставае абмежаванне – 18+. Калі ў адміністрацыі ўзнікнуць сумневы, арганізатар_кі маюць рацыю спытаць у вас пашпарт. Пры яго адсутнасці – адмовіць у наведванні мерапрыемства.\nНа тэрыторыі фестывалю працуе ахова.\nНа тэрыторыю фестывалю забаронена праносіць спіртныя напоі. На асобных мерапрыемствах будзе дзейнічаць бар.\nНа фестываль забаронена прыходзіць у стане алкагольнага ці наркатычнага ап’янення.\nТэрыторыя фестывалю – прастора, вольная ад любых форм і праяваў дыскрымінацыі, таму просім удзельні_ц сачыць за гендарнай адчувальнасцю сваіх высказванняў.\nНа фестывалі будзе праводзіцца фота- і відэаздымка. Калі вы не жадаеце быць на здымках, на інфацэнтры можаце ўзяць белую стужку, якая стане сігналам для фатографа_к аб тым, што вы не згодныя фатаграфавацца.\nЭка-фрэндлі зона: на фестывалі арганізаваны раздзельны збор смецця.\nНа працягу фэста для вас будзе працаваць інфацэнтр, дзе зможаце даведацца аб нашай дзейнасці, праграме фестывалю, партнёрах і г.д.\nТаксама калі ў вас з’явяцца тэрміновыя пытанні да арганізатара_к, спатрэбіцца медыцынская дапамога ці вы станеце сведкам ЧС, калі ласка, адразу звяртайцеся да валанцёра_к ці каардынатара інфацэнтра.\nНажаль, прастора з’яўляецца бар’ернай зонай і находзіцца на трэцім паверсе будовы. Калі вы чалавек з інваліднасцю і жадаеце прыняць удзел у мерапрыемствах фэста ці проста наведаць выставу, калі ласка, патэлефануйте валанцёр_кам інфацэнтра (+375293246510). Мы абавязкова дапаможам вам.\nКалі ласка, памятайце, што ў прасторы даволі холадна! Цёпла апранайцеся ці бярыце з сабою плед.


Валер Шчукін: Яны іх паставілі ў ідыёцкае становішча\n04.08.2006 / 21:07\nНа абвяшчэньне прысуду актывістам «Партнэрства» не пусьцілі журналістаў. Ледзь не адзіны, хто змог прарвацца – вядомы праваабаронца і карэспандэнт «Народнай Волі» Валер Шчукін.\nНа абвяшчэньне прысуду актывістам «Партнэрства» не пусьцілі журналістаў. Ледзь не адзіны, хто змог прарвацца – вядомы праваабаронца і карэспандэнт «Народнай Волі» Валер Шчукін. Сыходзячы з залі суду, ён павіншаваў Эніру Браніцкую і Цімоха Дранчука зь іхнімі будучымі днямі народзінаў. Цімоху спаўняецца 25 гадоў наступным пасьля прысуду днём – 5 жніўня. Эніру чакае 25-гадовы юбілей 31-га.\nНа думку Шчукіна, галоўнай падзеяй у дзень абвяшчэньня прысуду стала «тое, што бацька Цімох Дранчук нарэшце змог пабачыць свайго сына»: жонку Дранчука Вольгу разам з 4-месячным сынам міліцыянты прапусьцілі ў суд. Па словах Шчукіна, усе падсудныя вельмі добра трымаліся.\n– Яны іх паставілі ўсіх у ідыёцкі стан. Тыя, каму далі паўгода, 21-га жніўня выйдуць. Пры адной умове: калі яны не напішуць касацыйную скаргу. Калі яны яе напішуць, то яны будуць сядзець, пакуль скаргу будуць разглядаць касацыйныя інстанцыі, потым паўторны разгляд і г.д. А не напісалі касацыйную скаргу – значыць, пагадзіліся з прысудам, прызналі сваю віну. У Дранчука і Астрэйкі, калі яны не напішуць касацыю, праз 10 дзён прысуд уступіць у законную сілу, і іх павязуць па этапу ў калёніі. Аднаму засталося сядзець паўгода, другому – паўтара года\nАрыштны дом цяпер ёсьць ужо і ў Менску. Гэта новазбудаваны будынак на Акрэсьціна. Але я там не сядзеў, таму распавесьці нічога не магу...


У Мастоўскім музеі гукаюць вясну\n«Гуканне вясны» — адзін з самых жыццярадасных і аптымістычных абрадаў, якія дасталіся нам ад далёкіх продкаў.\nКлічуць доўгачаканую вясну звычайна ў канцы сакавіка-пачатку красавіка. Часцей за ўсё гэтае народнае свята супадае з Дабравешчаннем, калі на Беларусь прылятаюць буслы. Гэтая птушка з’яўляецца галоўным «героем» абраду.\nСвята “Саракі” ў народным календары жыхароў Панямоння адзначаецца 22 сакавіка. Па праваслаўным календары гэта Дзень святых сарака мучанікаў Севасційскіх, якія пакутавалі ў Севайсційскім возеры і на другі дзень былі закатаваны за непахісную адданасць хрысціянскаму вучэнню. У абрадавых дзеяннях і народных павер’ях, звязаных з гэтым святам, абыгрывалася лічба 40. На Саракі чакалі прылёту 40 выраяў і для іх сустрэчы выпякалі з цеста фігуркі птушачак. Гушкаліся на арэлях. Згодна павер’ям, сарока пачынала віць сабе гняздо і прыносіла для гэтага 40 пруцікаў. Нібыта з выраю прылятала сорак жаваранкаў.\nШтогод першага красавіка адзначаецца яшчэ адно свята, якое датычыцца птушак і іх абароны, – Міжнародны дзень птушак.\nПагукаць вясну разам з супрацоўнікамі Мастоўскага дзяржаўнага музея “Лес і чалавек”, даведацца аб птушыным царстве Мастоўскага раёна і навучыцца вызначаць іх па голасе мог кожны жадаючы на анімацыйнай праграме “Гуканне вясны. Саракі”, якая ладзілася ў рамках гуманітарнага праекта «Эко-стрим «Отдых с пользой».\nПадрыхтавала Наталля Пуцілоўская, дырэктар музея


19 ліпень 2013, 00:01\n«Я спаліў свой родны горад,\nМілы горад, сумны горад,\nя пакінуў гэтак мала —\nтолькі бар аўтавакзалу», —\nблюзьнерыў у дзевяностых адзін менскі рок-гурт. У 64 годзе ў Рыме не было аўтавакзалу, ні пагатоў бару пры ім — але людзі, якім хацелася спаліць Вечнае Места, ужо існавалі. Што цікава, яны таксама любілі музыку: напэўна, ёсьць нейкая сувязь паміж музыкай і пажарнай справай — нездарма некалі кожная пажарная частка мела ўласны аркестар...\nТак ці інакш, у ноч з 18 на 19 ліпеня 64 году імпэратар Нэрон, апрануты, як зорка беларускай эстрады, стаяў на невысокім узгорку на ўскраіне гораду, нэрвова перабіраў струны ліры і, назіраючы за тым, як палае Рым, напяваў тагачасны грэцкі гіт, «Іліў пэрсіс»:\n«...Места тваё стаяцьме штодня ўва ўсе часы...»\nАгонь узьнік у гандлёвым квартале недалёка ад Circus Maximus, там, дзе раней кралі сабінянак, а цяпер рабуюць турыстаў. Ён хутка пашырыўся на суседнія кварталы — у выніку згарэла амаль трэць гарадзкіх будынкаў. Пажар доўжыўся амаль тыдзень — і толькі потым пачалося дазнаньне. Хто, чаму, як, за грошы якіх фондаў. Спачатку, як водзіцца спакон вякоў у прыстойных людзей, хацелі абвінаваціць яўрэяў, але такіх не знайшлі. Наступнымі ў сьпісе стаялі апазыцыя і сэксуальныя мяншыні, але першую імпэратар неабачліва вынішчыў, а сэксуальныя мяншыні пры ім былі хутчэй бальшынямі. Нічога ня скажаш, цяжкая задача стаяла перад рымскімі ўладамі. Аднак вораг знайшоўся пад самым бокам — хрысьціяне. Іх забівалі без суду і сьледзтва, падвешвалі на крыжах, кідалі зьвярам, а трупамі асьвятлялі вуліцы, бо агню, як высьветлілася, рымлянам за сем дзён не хапіла.\nЯшчэ калі пажар еў поедам рымскія дамы, пайшлі чуткі, што падпаліць места загадаў сам імпэратар, які любіў прыгожае, а што, о багі, можа быць прыгажэйшым за агонь! Праўда, далейшыя дзеяньні Нэрона нібыта абвяргалі гэтыя плёткі — ён склаў ледзьве ня першыя ў гісторыі Рыму правілы пажарнай бясьпекі, даў дыхту архітэктарам, арганізаваў дружыны МЧС і не адмовіў у прытулку тым, хто застаўся бяз даху над галавой. Аднак тут, здаецца, няма ніякай асаблівай супярэчнасьці. У мастацтва свая лёгіка — можна падпаліць горад, а затым самааддана ратаваць яго, а потым шукаць вінаватых і караць іх па ўсёй строгасьці, і быць шчырым у кожным з гэтых памкненьняў, і верыць, і ўзрушвацца, і захапляцца.


Працягваецца Масленічны тыдзень, а гэта значыць, што ў суботу і нядзелю жыхары і госці Гомельскага раёна змогуць пабываць на святах, арганізаваных работнікамі культуры.\nНагадваем, што раённае свята Масленіцы пройдзе 9 сакавіка ў Цярэшкавічах, пачатак — у 12 гадзін.\nНіжэй прыведзены пералік населеных пунктаў, дзе адбудуцца масленічныя забавы.\n9 сакавіка масленічныя гулянні і тэатралізацыі адбудуцца ў аграгарадках Мічурынская і Пакалюбічы, вёсках Бярозкі, Пясочная Буда, Рудня Марымонава, Маркавічы і Цярэнічы.\n10 сакавіка блінны масленічны разгуляй змогуць наведаць жыхары аграгарадкоў Міхалькі, Урыцкае, Новая Гута, Бабовічы, Яроміна і Краснае, пасёлкаў Зябраўка і Бальшавік, вёскі Шарпілаўка.\nУсіх, хто прыйдзе на масленічныя гулянні, чакаюць тэатралізаваныя прадстаўленні, канцэрты, атракцыёны, конкурсы, віктарыны, выставы дэкаратыўна-прыкладной творчасці, спартыўныя спаборніцтвы і, канешне, спальванне чучала. У Бярозках, да таго ж, запланавана катанне вярхом на конях. Будуць таксама працаваць гандлёвыя рады.


«Мой любы край, маё Заронава»: Як Людміла Нікіціна прэзентавала сваю кнігу | Новости Витебска и Витебской области\nшто гераіня імпрэзы атрымала ў падарунак і хто прыйшоў павіншаваць стваральніцу брэнда Віцебскага рэгіёна\nНапэўна, адна з самых незвычайных імпрэз адбылася ўчора ў Віцебскай абласной бібліятэцы імя У.І. Леніна. І справа не ў тым, што на яе прыйшло шмат людзей, і нават не ў тым, што амаль кожны прынёс з сабой кветкі. Цікава тое, што падчас віншавання з выхадам кнігі «Мой любы край, маё Заронава» гераіні вечара падарылі заплечнік 60-х гадоў, старыя вагі і іншыя рэчы савецкай эпохі.\nЗдагадаліся, пра каго ідзе размова і каму маглі прыйсціся даспадобы такія прэзенты? Так, гэта Людміла Канстанцінаўна Нікіціна, загадчык народнага музея гісторыі Заронаўскага краю. А незвычайныя падарункі – новыя экспанаты для музея.\nПоўная зала была на імпрэзе Людмілы Нікіцінай. Фота Сашы Май\nПадчас імпрэзы. Фота Сашы Май\nПершай слова ўзяла Людміла Нікіціна, якая заўважыла, што нездарма прэзентацыя праходзіць у Міжнародны дзень сяброў. Вось і ў чытальнай зале сабраліся толькі сябры, якія цікавяцца краязнаўствам, гісторыяй Віцебскага рэгіёна і з пашанай ставяцца да нашай мінуўшчыны.\nУвазе прысутных была прадстаўлена міні-выстава матэрыялаў пра Заронава. Фото Сашы Май\nПадчас прэзентацыі прысутныя паглядзелі дакументальную кінастужку пра Заронава, пабывалі на віртуальнай экскурсіі, што ў вершаванай форме правялі «маленькія экскурсаводы» – вучні Суйкаўскай школы і атрымалі асалоду ад цудоўных спеваў дзесяцікласніцы Аляксандры Гвоздзевай.\n«Маленькія экскурсаводы» заронаўскага музея. Фота Сашы Май\nСпявае Аляксандра Гвоздзева. Фота Сашы Май\nПавіншаваць Людмілу Канстанцінаўну з выхадам кнігі прыйшлі многія: ініцыятар стварэння музея, ганаровы грамадзянін Заронаўскага сельскага савета Валерый Бермант, вучаніца Людмілы Нікіцінай, загадчыца заронаўскага дзіцячага садка Зоя Пека, старшыня Віцебскага абласнога аддзялення «Беларускі фонд міра» Таццяна Туманава, старшыня прафсаюза адукацыі Віцебскага раёна Сяргей Анікееў, паэт, сябра Саюза беларускіх пісьменікаў Міхась Мірановіч і многія іншыя.\nЛюдмілу Нікіціну віншуе Таццяна Туманава. Фота Сашы Май\nМіранізмы чытае Міхась Мірановіч. Фота Сашы Май\nУсе яны адзначалі, якую вялізную працу праводзіць Людміла Канстанцінаўна. Дзякуючы яе намаганням заронаўскі музей стаў брэндам Віцебскага рэгіёна, які з задавальненнем наведваюць не толькі віцябляне, але і госці з ўсёй рэспублікі, а таксама з бліжняга і дальняга замежжа.\nУ гэты дзень Людміле Канстанцінаўне ўручалі не толькі кветкі, але і ўзнагароды. Фота Сашы Май\nМногія прыязджаюць у Заронава не толькі, каб пазнаёміцца з больш чым 20 тысячамі экспанатаў музея, але і каб наведаць воінскі мемарыял, што знаходзіцца ў вёсцы. Людміла Канстанцінаўна з сынам кожны год усталёўваюць усё новыя імёны тых, хто пахаваны ў агульнай магіле.\nСваю настаўніцу віншуе Зоя Пека. Фота Сашы Май\nВыступае Сяргей Анікееў. Фота Сашы Май\nНаш заронаўскі музей быццам рымскі калізей, наведвае яго народ без адпачынку кожны год», – жартавала Людміла Нікіціна.\nПрычым многія не проста прыязджаюць на экскурсію, але і прывозяць экспанаты для музея.\nЗаплечнік папоўніў экспазіцыю музея. Фота Сашы Май\nТак адбылося і ў гэты вечар. Заплечнік 60-х гадоў, які, дарэчы, пабываў нават на Эльбрусе, прэзентавала сябра музея Ніна Сулецкая, а старыя вагі – Вадзім Кузьмін. Цікава, што сам ён нарадзіўся не ў Заронава, але тут пражывалі яго бабуля, дзядуля і бацька. І сам Вадзім прыкіпеў да Заронаўскага краю ўсёй душой, клапоціцца ён і аб музеі – перадаў ужо больш за 2 тысячы экспанатаў.\nНе толькі вагі, але і цудоўныя словы падарыў Людміле Нікіцінай Вадзім Кузьмін. Фота Сашы Май\nЗразумела, што падчас імпрэзы ўсім не хапіла часу павіншаваць Людмілу Канстанцінаўну, таму многія падыходзілі да яе ўжо пасля заканчэння вечара, уручалі кветкі і прасілі падпісаць кнігу.\nНайлепшыя пажаданні ад Уладзіміра Папковіча. Фота Сашы Май\nСама ж Людміла Нікіціна дзякавала ўсім прысутным за тое, што прыйшлі, а таксама ўспамінала добрым словам Алега Маладзечкіна, які стаў выдаўцом кнігі, і ўсіх тых, хто дапамагаў ёй рыхтаваць выданне і папаўняць экспазіцыю музея.


Памёр французскі рок-спявак Джоні Халідэй\n06.12.2017 / 07:31\nПамёр французскі рок-спявак Джоні Халідэй 4\nBruno Fahy / Zuma / Global Look Press\nУ сераду 6 снежня на 75-м годзе жыцця памёр французскі рок-спявак, кампазітар і акцёр Джоні Халідэй. Пра гэта паведамляе выданне Le Huffington Post са спасылкай на жонку музыканта Летыцыю.\n«Джоні Халідэй сышоў. Я не веру ў гэта, але ўсё ж гэта так: яго больш няма. Ён пакінуў нас сёння, і ўсё сваё жыццё ён пражыў з мужнасцю і годнасцю », - паведаміла Летыцыя Халідэй. Яна не ўдакладніла прычыну смерці мужа. У апошнія гады рок-спявак змагаўся з ракавым захворваннем.\nДжоні Халідэй (Жан-Філіп Леа-Смет, Халідэй (пра французску Алідэ псеўданім бацькі, які Джоні/Жан узяў сабе) пачаў выступаць у 1955 годзе. За сваю кар'еру ён правёў больш за 400 турнэ, а да 2005 годзе прадаў каля 80 млн дыскаў. 18 альбомаў рок-спевака сталі плацінавымі. Усяго ён напісаў больш за 1 тыс. песень. У 1997 годзе прэзідэнт Францыі Жак Шырак уручыў спеваку ордэн Ганаровага легіёна. У 2009 годзе Халідэй адправіўся ў развітальнае турнэ пад назвай «Tour 66». Толькі на трох канцэртах гэтага турнэ прысутнічалі каля 240 тыс. гледачоў.\nМае спачуванні родным. Пры гэтым быў неблагім акцёрам, раю паглядзець "Месть (2009)"\n06.12.2017 / 09:35\nканцер лєґєняу (лїогкіх).... па dw гналі.... R.I.P.


У рэгіёне насякомымі пашкоджаны сотні гектараў лесу\nКалі своечасова не адрэагаваць, сцвярджаюць спецыялісты, за сезон усяго адна сям’я караедаў зможа засяліць каля 200 дрэў. Спецыяльныя брыгады лесарубаў зараз працуюць на тэрыторыі практычна ўсіх лясгасаў рэгіёна. Драўніну, атрыманую пасля высечкі, адразу адпраўляюць на перапрацоўку.\nМаштабы экалагічнай праблемы ў рэпартажы Юрыя Карняловіча.\nІнжынер-лесапатолаг Ганна Барысік барацьбу з ляснымі шкоднікамі вядзе не першы год. За гэты час дасканала вывучыла ўсе прывычкі насякомых. Самымі небяспечнымі для дрэў лічацца жукі-караеды.\nЗасяляюцца яны звычайна на верхавінах і могуць прывесці да поўнага знішчэння драўніны\nТаму пры першых прыкметах паражэння, а гэта высыханне асобных галінак і змяненне колеру ігліцы, спецыялісты адразу б’юць трывогу.\nПазбавіцца лясных шкоднікаў можна толькі радыкальнымі метадамі. Прымяненне хімікатаў не прыносіць станоўчых вынікаў. Таму ўсе заселеныя караедам дрэвы высякаюцца. І зрабіць гэта неабходна як мага хутчэй, пакуль жукі не распаўсюдзіліся на новыя тэрыторыі. У Слонімскім лясгасе такіх ачагоў некалькі, і лесарубы тут працуюць з ранку да вечара.\nЛесаруб Сяргей Шальпякоў па тэмпах высечкі хворага лесу лідзіруе ў лясгасе. І тут, прызнаецца, важна не толькі быць фізічна падрыхтаваным, кожнае дрэва неабходна пакласці ў пэўным напрамку, каб затым вывезці без перашкод. Таму перш чым працаваць пілой, неабходна правесці матэматычныя вылічэнні.\nПазбавіцца лясных шкоднікаў можна толькі радыкальнымі метадамі\nЛеснікам прыходзіцца спяшацца з санітарнай высечкай дрэў. Усе работы неабходна завяршыць да пачатку мая, калі па-сапраўднаму цёплае надвор’е дазволіць караеду размнажацца ў геаметрычнай прагрэсіі.\nДарэчы, пры своечасовай нарыхтоўцы дзейнасць караеда не адлюстроўваецца на тэхнічных якасцях драўніны. Пасля спілоўкі яна накіроўваецца на перапрацоўку.\nМесцы ж санітарных высечак ужо сёлета будуць засеяны новымі саджанцамі.\nУ "Галоўным эфіры" - міністр спорту і турызму Сяргей Кавальчук\nНатарыяты Беларусі і Кітая падпісалі пагадненне аб супрацоўніцтве


Па мястам Тадэвуша Касцюшкі - Экскурсіі Мінск Беларусь\nЭкскурсія Па мястам Тадэвуша Касцюшкі\nМаршрут: Брэст → Мал. Сяхновiчы → Чыжоўшчына → Косава → Брэст\nПрацягласць: 315 км\nМабыць, самы вядомы беларус у свеце, нацыянальны герой ЗША і Польшчы, ганаровы грамадзянін Францыі. Яго імя носіць адзін з акругоў штата Індзіана, самая высокая гара ў Аўстраліі, выспы на Алясцы, горад у штаце Місісіпі, вуліцы ў польскіх і беларускіх гарадах, у свеце ўсталявана больш 200 помнікаў і напісана мноства публікацый і кніг. У чым жа заслуга Тадэвуша Касцюшка? У вандраванні на радзіму Касцюшкі, пры наведванні яго сядзібы ў Мерачоўixsне і храмаў у Коссава вас чакае мноства адкрыццяў і дзіўных фактаў. Прыемным дадаткам стане і экскурсія ў палац Пуслоўскіх.\nКошт экскурсіі Па мястам Тадэвуша Касцюшкі для індывідуальных і карпаратыўных груп\nКошт за групу 16'711 ₽ 23'111 ₽ 39'584 ₽ 41'211 ₽ Замовіць\nКошт за 1 чалавека ў групе ад 2'387 ₽ ад 1'216 ₽ ад 761 ₽ ад 606 ₽\nмузей Т. Касцюшкі Мерашчоўшчына 90 ₽ / 60 ₽\nКосаўскі дварэц 150 ₽ / 90 ₽\nПраграма экскурсіі- Па мястам Тадэвуша Касцюшкі\nПераезд у Мал. Сяхновiчы (41 км)\nУ вёсцы Малыя Сяхновічы калісьці знаходзіўся радавы маёнтак Кастюшак. Сёння на яго месцы можна ўбачыць толькі ліпавую алею. У 1930 годзе ў Малых Сяхновічах быў усталяваны помнік-бюст Тадэвуша Касцюшкі. Пазней у будынку мясцовай школы быў адкрыты яго музей.\nПераезд у Чыжоўшчына (21 км)\nЦарква Св. Уладзіміра i мемарыяльная капліца ў Чыжэўшчыне (вонкавы агляд)\nНекалькі стагоддзяў назад на месцы Чыжоўщыны знаходзілася мястэчка Крупчыцы. Менавіта тут у канцы XVIII стагоддзя адбылася найбуйная і вельмі вядомая бітва паміж атрадам рускіх салдатаў і паўстанцамі пад кіраўніцтвам Тадэвуша Касцюшка. Мноства ахвяр прынесла бітва за незалежнасць Рэчы Паспалітай. Праз 100 гадоў, у памяць пра бітву, на гэтым месцы быў адкрыты храм, якому далі імя ў гонар Святога Ўладзіміра. А праз 10 гадоў з'явілася і мемарыяльная капліца ў памяць пра загінулых.\nПераезд у Косава (130 км)\nПа жаданню групы магчыма арганізацыя абеда ў Косава або на сельскай сядзябе. У летні перыяд магчым пікнік на свежым паветры.\nКосаўская царква Св. Антонія (вонкавы агляд)\nУ другой палове XIX стагоддзя, пасля паўстання Кастуся Каліноўскага, на тэрыторыі Беларусі масава ўзводзіліся цэрквы, якія атрымалі назву «мураўеўки». Аднайменныя праваслаўныя храмы будаваліся па загадзе генерал-губернатара Мураўёва. Адзін з такіх помнікаў архітэктуры захаваўся і ў Коссава. Тут ён адлюстроўвае рэтраспектыўна-рускі стыль.\nТраецкі касцёл в Косава (вонкавы агляд)\nХалодным лютым 1746 гады, у яшчэ драўляным касцёле вёскі Коссава, хрысцілі хлопчыка Тадэвуша. І бацькі не падазравалі яшчэ, што сын іх стане сусветна вядомым вайскоўцам, рэвалюцыянерам і палітычным дзеячам. А праз стагоддзе на гэтым месцы з'явіўся яркі прадстаўнік стылю неаготыкі - Траецкі касцёл, які дзейнічае дагэтуль і выдатным абліччам прыцягвае госцяў і жыхароў Коссава.\nМузей - сядзіба Касцюшкі Мерычэўшчына\nУрочышча Мерычэўшчынв - гэта малая радзіма чалавека, які стаў героем двух кантынентаў. Экспазіцыя музея, размешчаная на фоне маляўнічай прыроды, знаёміць з жыццём і дасягненнямі знакамітага літвіна Андрэя Тадэвуша Бонавентуры Касцюшка. Тут і адлюстраванне побыту, і копіі яго імянной зброі, і косы - зброя сялян-касіньераў, якія ваявалі пад пачаткам Тадэвуша Касцюшка, і прадметы ўжытку дробнай беларускай шляхты.\nПалац Пуслоускiх у Косава\nКосаўскі палац Пуслоўскіх - адзін з самых прыгожых помнікаў архітэктуры ў Беларусі, якія захаваліся да нашых дзён. Пабудаваны ў першай палове XIX стагоддзя палац налічвае больш за 100 пакояў і 12 вежаў, кожная з якіх сімвалізуе месяц у годзе. Так званы Косаўскі замак у часы свайго росквіту быў пастаянным аб'ектам абмеркавання, дзякуючы сваім дзівоцтвам. Згодна з аповедамі мясцовых жыхароў, у адным з пакояў была шкляная падлога, пад якой размешчаны акварыум з рыбкамі, а па начах па палацу бясшумна блукаў і ахоўваў маёмасць гаспадароў сапраўдны леў.\nПераезд у Брэст (150 км)\nКарта маршруту экскурсіі Па мястам Тадэвуша Касцюшкі


Вакцыну ад малярыі выпрабуюць на афрыканцах | Scizoid\n« Паліткарэктнасць супраць генетыкі?\nНаркоз павінен пачынацца з зарадкі »\nВакцыну ад малярыі выпрабуюць на афрыканцах\nУ афрыканскай краіне Малі пачынаюцца выпрабаванні вакцыны ад малярыі. Як паведамілі ў Нацыянальным інстытуце алергічных і інфекцыйных захворванняў ЗША, спецыялісты якога працуюць у цесным кантакце з афрыканскімі лекарамі, упершыню падобныя працы праводзяцца на тэрыторыі краіны, у якой малярыя з'яўляецца эндэмічных, гэта значыць уласцівым дадзенай мясцовасці, захворваннем.\nАдчуваем вакцына FMP-1 была распрацавана ў лабараторыях Армейскага даследчага інстытута Ўолтара Рыда (ЗША) сумесна з кампаніяй GSK Biologicals. Яе бяспека і імунагеннасць была ўжо прадэманстравана ў I і IIa фазах клінічных выпрабаванняў, якія праходзілі на тэрыторыі ЗША і Кеніі. Дадзенае даследаванне ставіцца да фазе I і накіравана толькі на вывучэнне бяспекі прэпарата.\nУ выпрабаваннях противомалярийной вакцыны прымуць удзел 40 чалавек ва ўзросце ад 18 да 55 гадоў. Палова атрымае эксперыментальную вакцыну FMP-1, а другая палова — ліцэнзаваную (гэта значыць досыць бяспечную) вакцыну ад шаленства для параўнання. Кожнаму будзе зроблена па тры ін'екцыі на працягу двух месяцаў, а вынікі ў плане бяспекі і рэакцыі імунітэту будуць рэгістравацца на працягу года.\nЯк лічаць кіраўнікі працы, правядзенне клінічных выпрабаванняў вакцыны менавіта ў краінах Афрыкі, неабходна, так як там насельніцтва ў найбольшай ступені пакутуе ад малярыі. Штогод інфіцыруюцца малярыйнай плазмодием ў свеце 300-500 мільёнаў чалавек, больш за мільён, галоўным чынам, дзяцей, памірае ад інфекцыі, прычым больш за 90 працэнтаў смерцяў ад малярыі прыпадае на афрыканскія краіны.


ЛЕПШЫЯ АЛЬБОМЫ ХРЫСЦІЯНСКАГА РОКУ - ХРЫСЦІЯНСТВА - 2022\nЛепшыя альбомы хрысціянскага року\nХрысціянскі рок, выкарыстоўваючы электрычныя гітары, гарачы вакал і барабанныя камплекты, збіваючы рытмы забойцаў, - гэта спосаб падзяліцца Пасланнем Надзеі з людзьмі ў храмах, якія хочуць больш, чым традыцыйныя гімны, і тым, хто знаходзіцца па-за царквой, якія не ведаюць Ісуса.\nКалі вы не пачатковец у жанры ", гэта спіс неабходных альбомаў, якія дапамогуць пачаць любую калекцыю.\nSwitchfoot 'Прыгожае падзенне' (2003)\nЧацвёрты студыйны альбом Switchfoot быў першым у іх каталогу, які выйшаў на асноўны рынак і на хрысціянскі рынак. Ён атрымаў высокую ацэнку, правёў месяцы ў хіт-парадах, выйграў пяць Dove Awards і атрымаў шматплатыну, таму што не прытрымліваўся адзінага фармату і меў сумленныя і змястоўныя тэксты песень.\nСертыфікавана RIAA Gold - 16 снежня 2003 года\nСертыфікавана RIAA Platinum - 05 мая 2004 года\nСертыфікаваны падвойны плаціна RIAA - 09 снежня 2004 года\nАсноўныя песні з The Beautiful Ledown :\n"Даданне да шуму"\n"Адважвайцеся рухацца" - Сертыфікавана RIAA Gold як сінгл 28 красавіка 2005 года\nТрэці дзень 'Дзе б ты ні быў' (2005)\nМы бачылі больш мяккую і далікатную частку трэцяга дня, дзе б вы ні былі, і гэта не дзіўна, што Dove Awards Pop Contemporary Song of the Year у 2006 годзе прыйшоў з альбома. Поп-падтэксты не адрываюць ад глыбіні і рок-густу гэтага інтэнсіўна-асабістага выпуску.\nАсноўныя песні, дзе б вы ні знаходзіліся :\n"Каханне лечыць тваё сэрца"\nNEEDTOBREATHE 'Цяпло' (2007)\nАд меладычных баладаў да танцаў рокераў, The Heat напаўняецца агнём, які падпарадкоўваецца маладому ўзросту калектыву. Песні, якія прымушаюць вас сядзець, заўважаць, а потым сапраўды слухаць тэксты песень, заўсёды пераможцы ў маёй кнізе, і гэты дыск поўны іх.\nАсноўныя песні з спёкі :\nАмаль 'Страх ўнутры нашых костак' (2013)\nКожны з песень на страху ўнутры нашых костак знаходзіць Аарона Гілзпі і астатнюю частку экіпажа "Амаль", які расце і мяняецца, і мы, слухачы, можам сядзець і атрымліваць асалоду ад паездкі без неабходнасці рабіць працу.\nАсноўныя песні ад страху ўнутры нашых костак :\nKrystal Meyers 'Krystal Meyers' (2005)\nНекаторыя называюць яе "Крысціян Аўрыл Лавінь", і дэбютны альбом Крышталя Мейерса апраўдваецца да мянушкі. Яе гітарныя здольнасці адпавядаюць яе магутнаму голасу і лірычнаму майстэрству, што робіць гэты выдатны альбом для прыхільнікаў рока.\nАсноўныя песні Krystal Meyers :\n"Спявай для мяне"\n"Падзенне на кавалкі"\nBarlowGirl 'Barlowgirl' (2004)\nАдзін з маіх "гуртоў для прагляду" 2004 года, BarlowGirl як гурт і як альбом - гэта глыток свежага паветра. Ні адна з песень не ідзе там, дзе вы чакаеце іх музычна, а тэксты песень выходзяць далёка за межы паверхні. Музычнае творчасць і вакал - гэта самая высокая якасць, а пастаноўка - гэта проста ... не перакрыта, але і "проста не дастаткова".\nАсноўныя песні ад BarlowGirl :\n"Самі па сабе"\nDecemberadio 'Задаволены' (2008)\nРок-альбом The Dove 2009 года, безумоўна, адпавядае сваёй назве з дванаццаццю песнямі, накіраванымі на выхад слухачоў, ну ... задаволена! Дзівосныя гітары, магутны вакал і мноства удараў, нягледзячы на тое, гурт пазбаўляе шкарпэткі, альбо серэнадуе вас з баладай, DecembeRadio робіць гэта з вялікай колькасцю стылю.\nАсноўныя песні задаволена :\nSkillet 'Каматозны' (2006)\nАльбом, які даў нам песню года The Dove Rock of the Year у 2008 г., несумненна, быў лепшым у каталогу Skillet. Цяжкая і гарачая, хоць і застаецца пышнай і лірычна мяккай, гэтае вызваленне абудзіць нават самых спячых вернікаў.\nАсноўныя песні з Comatose :\n"У пошуках анёлаў"\n"Упадзенне ў чорнае"\nЧырвоны 'Нявіннасць і інстынкт' (2009)\nInnocence & Instinct настолькі добра, што ён выйграў Dove Rock Album of the Year у 2010 годзе і стаў моцным прадаўжэннем дэбютнага альбома.\nАсноўныя песні ад нявіннасці і інстынкту :\n"Ніколі не быць адным"\nDecembeRadio 'DecembeRadio' (2006)\nАльбом года The Dove Rock за 2007 год паспяхова змяшаў класічны рок, стары школьны метал, паўднёвы рок, блюз і адценне эстрады, каб зрабіць DecembeRadio "The Band" 2006 года. Іх аднайменным дэбюту нічога не хапае і прапануе крыху для усе.\nАсноўныя песні ад DecembeRadio :\n"Менш за ўсё"\n"Жыві і дыхай"\nBarlowGirl 'Як мы можам маўчаць' (2007)\nHow Can We Be Silent прымае слухача ў музычнае падарожжа з нязменнай тэмай веры. Кожная песня нагадвае, што вашыя перакананні і ваш Збаўца варта стаяць за і нават змагацца.\nАсноўныя песні пра тое, як можна маўчаць :\n"Яшчэ адзін раўнд"\nТрэці дзень «Прапановы II: усё, што я павінен даць» (2003)\nТрэці дзень мог выканаць "Мэры мала ягня" і зрабіць гэта цудоўна, таму не варта здзіўляцца, што яны могуць выконваць песні і не губляць самабытнасці. Можа быць, гэта захапленне, якое з'яўляецца часткай кожнай песні трэцяга дня, і прымушае яе працаваць так добра. Убачыўшы іх, як яны выступаюць у прамым эфіры, я ведаю, што гэта не студыйныя эфекты, якія прымушаюць іх музыку даходзіць да самай сутнасці слухачоў ... гэта радасць таго, што яны робяць.\nАсноўныя песні з прапаноў II: усё, што я павінен даць :\n"Нішто не параўнаецца"\nТрэці дзень 'Адкрыццё' (2008)\nМы бачылі мяккую і больш мяккую бок трэцяга дня, дзе б вы ні знаходзіліся, але не чакайце паўтарэння з Адкрыцьцём . Паўднёвы рок-гук вярнуўся з захапленнем, які немагчыма перамагчы, і так, яны зрабілі некалькі балад, якія дакрануцца да глыбіні душы. Не дзіўна, што гэты каштоўны камень выйграў Dove Awards Pop Contemporary Album of the Year 2009 года.\nАсноўныя песні з Адкрыцця :\n"Гэта хто я"\n"Бягу да цябе"\n"Прыняць усе гэта"\nSuperchick 'Rock What You Got' (2008)\nНіхто не займаецца "grrl power" і "рок-а-тронікам", як Superchick і Rock What You Got. Гэта прыносіць імклівы і бясстрашны характар. Ідэальна спалучаючы рок-гітары з электронным цыклам і дзёрзкім вакалам, Superchick сапраўды рок усё, што ў іх ёсць! Гэта не было вялікім сюрпрызам, калі альбом атрымаў стужку GRAMMY за найлепшы альбом Gospel Rock Or Rap 2009\nАсноўныя песні ад Rock What You Got :\n"Рок, што ты зразумеў"\nАўдыё-адрэналін "Да майго сэрца пячоры" (2005)\nСырыя і неапрацаваныя - гэта добры спосаб апісаць гэты альбом. Вакал гітарыста Тайлера Буркума шаўкавісты і гладкі, калі спалучаць іх з пікантным гукам Марка Сцюарта, вы атрымліваеце гук, у адрозненне ад любога іншага на рынку. Найлепшы рок-евангельскі альбом GRAMMY 2006 будзе доўгі час пераможцам.\nАсноўныя песні " Да майго сэрца пячоры" :\n"Ваша каханне ўзняла мяне ўсё вышэй і вышэй"\nРэлігійныя Думкі : Лепшыя альбомы хрысціянскага року © 2019. All Rights Reserved.


За 4 месяцы ў самагоншчыка канфіскавалі 2500 літраў брагі\nЗа чатыры месяцы ў самагоншчыка з Гомельшчыны канфіскавалі амаль 2500 літраў брагі.\nХатні міні-завод па вытворчасці самагону стварыў у сваім падвор’і 40-гадовы непрацуючы петрыкаўчанін. Калі сюды наведаліся работнікі міліцыі, маштабы вырабу градуснага зелля здзівілі нават бывалых людзей у пагонах. 1120 літраў брагі, 161 літр гатовага да ўжывання самагону, 540 літраў віна ўласнага прыгатавання — унушальныя запасы прадпрымальнага гара-джаніна былі канфіскаваны і знішчаны. Такі ж лёс напаткаў і два самагонныя апараты, з дапамогай якіх выраблялася саматужная гарэлка.\nАле, паводле слоў намесніка начальніка ўпраўлення аховы правапарадку і прафілактыкі ўпраўлення унутраных спраў Гомельскага аблвыканкама Сяргея Шапецькі, фенаменальнасць сітуацыі нават не ў размаху алкагольнага бізнесу, а ў тым, што райцэнтраўскі «бізнесмен» не так даўно ўжо трапляў у поле зроку праваахоўнікаў за аналагічныя правапарушэнні.\nЯк бачна, адпаведных вывадаў пасля гэтага для сябе не зрабіў, праз час зноў наступіў на тыя ж пахмельныя «граблі». За паўторныя факты самагонаварэння на працягу года алкагольных спраў майстру цяпер пагражае адміністрацыйная адказнасць у вы-глядзе штрафу да 30 базавых велічынь.


Шклоўскі раён: “Дажынкі 2017” - Магілёўскі Рэгіён\nШклоўскі раён: “Дажынкі 2017”\n10 месяцаў таму\tНавіны Шклова, Палітыка і грамадства\nУ Шклоўскім раёны вызначыліся з месцам правядзення “Дажынак 2017”. Ім стала цэнтральная сядзіба СК “Газавік-Сіпакова” аграгарадок Дабрэйка. Трэба сказаць, што выбар не выпадковы…\nНасамрэч вёсцы ў апошнія гады, а ёй у 2014 годзе споўнілася 400 гадоў, у сацыяльным плане вельмі пашанцавала: у Дабрэйку яшчэ ў мінулым стагоддзі падведзены прыродны газ, пракладзены асфальт, працаваў дзіцячы садок.\nПераход з вёскі ў аграгарадок адзначыўся будаўніцтвам новай крамы, Дома творчасці, коплекснага прыёмнага пункту, ФАПа, пошты. Ды і новы адміністратыўны будынак сельгаспрадпрыемства пасуе да твару вёскі. Дарэчы, часткова памяналі агароджу па вуліцах і на вёску прыемна стала глядзець. Прыемна, што мясцовыя жыхары менш сталі злоўжываць алкаголем.\nЗ вытворчасцю таксама, мабыць, усё добра\nКалісьці, таксама ў мінулым стагоддзі, па Шклоўскім раёне прайшась мода на ўкрупненне сельскагаспадарчых прадпрыемстваў. Гавораць, што нейкая асоба вырашыла правесці эксперымент у рэспубліцы па аб’яднанню калгасаў, што павінна было павысіць вытворчасць прадукцыі, а за лік “эфекту маштаба” знізіць яе сабекошт. Такім чынам, была абаронена кандыдацкая па эканоміцы, але з вытворчасцю стала атрымлівацца не вельмі – аб’яднаныя гаспадаркі “Перамога” (Дабрэйка) і “Зара” (Вадва) разам сталі вырабляць прадукцыі менш, чым раней кожная гаспадарка паасобку. З 1995 па 2005 гады была зруйнавана вытворчасць на тэрыторыі вёсак былых калгасаў, дзе пражывала болей за 1000 жыхароў. Але ж пабудавалі ў Дабрэйцы сучасны малочна-таварны комплекс, куды на працу ўладкаваліся адзінкі з былых жывёлаводаў.\nЛюдзі пачалі разбягацца ў пошуках працы. Такім чынам амаль загубілі вёскі Царковішча, Вадву, Каменныя Лавы, Міхайлова, Цвыркава і рад іншых. Ішлі гады, мяняліся кіраўнікі, толькі сітуацыя склалася да новай гаспадаркі “Вадвянскае” патавая – ні росту паказчыкаў, ні грошай у касе. Тады было вырашана двукалгассе аб’яднаць з трэцяй гаспадаркай – былым калгасам “Чырвоны Кастрычнік”, які таксама ляжаў “на лапатках”. Можа і збанкрутавалася б і гэта аб’яднанне, але яно было перададзена пад кіраўніцтва Магілёўскага аблгазу. Вось тут справы і пайшлі. Зараз СК “Газавік-Сіпакова” займае другое месца ў раёне па вытворчасці, за што ўзнагароджана пераходным вымпелам па выніках працы ў 2016 годзе. У апошні час пабудаваны мехмайстэрня, зернесушылка, складскія памяшканні. Заробак у працаўнікоў адзін з лепшых у вобласці, таму і дысцыпліна, і выпрацоўка добрыя.\nАле ж людзі памятуюць нядаўнія часы, калі недаставала працоўных рук, але і гаспадаркі былі прыбытковыя. Зараз у Дабрэйцы 20 “дармаедаў, якія павінны выплаціць на утрыманне чыноўнікаў па 360 рублёў. Але дзе іх зарабіць пры такіх адносінах да людскіх праблемаў з боку мясцовых улад. Вось і ганяюцца чыноўнікі за небаракамі-дармаедамі замест стварэння новых працоўных месцаў.\nЁсць і праблемы…\nЦяжка з Дабрэйкі людзям дабірацца да Шклова і Магілёва, хаця на праходзячых аўтобусах напісана, что рэйсы праз Дабрэйку. Свой адбітак накладвае і неабходнасць дзеткам дабірацца ў школу ў суседнюю вёску Каменныя Лавы за 5 кіламетраў на аўтобусе. Амбулаторыя знаходзіцца ў Латве, сельскі савет – у тых жа Каменных Лавах. Наракаюць мясцовыя жыхары і на адсутнасць павільёна на аўтобусным прыпынку ў бок Шклова. Некаторыя скардзяцца, што іх абавязалі за свой кошт плаціць за вываз смецця, якое яны ніколі на вуліцу не выносяць. Нараканні і на якасць утрымання могілак, хаця ў многіх выпадках насельніцтва магло быць болей ахайным. Але пад’езд да могілак колькі дзесяцігоддзяў з’яўляецца праблемай для ўлад і жыхароў вёскі. Ды і месцы для збору смецця на могілках маглі быць болей цывілізаванымі.\nМабыць, замак, як у Галкіна, пабудуюць\nПа нашых законах, калі пачынаецца будаўніцтва, патрэбна вешать для асабліва цікаўных пашпарт аб’екта. Дык вось, як толькі мясцовыя жыхары пабачылі экскаватар, які здымаў урадлівы слой глебы на ўзгорку побач з іхнімі агародамі, адразу вырашылі: тут будзе замак вялікай вертыкальнай “шышкі”. А чаму б не, міністр аховы здароўся будуе ж дачу ў Дабрэйцы? Не даў адказу і механізатар, які шчыраваў на “аб’екце”. Моцна ж уразіла мясцовых, што ўрадлівы пласт глебы, які здзіраў экскаватар, вывозіцца на сметнік. Можа і праўда магнат нейкі блазнуе, бо для дзеравенскага жыхара ўрадлівасць глебы на “сотках” у многіх выпадках выратоўвает ад галоднай смерці. Ва ўсе часы.\nМогилевчане – за хорошие дороги!\nЧиновница из Климовичского райисполкома стала новым идеологом Могилёвской области\nУ першага пяціпавярховага дома...\nКГК озаботился достоверностью создания...\nВынесен приговор бывшему заместителю...\nНачальник управления ГАИ проведёт...


Плитка у входной двери: варианты укладки, парады, фота\nГалоўная / падлогу / падлогавыя пакрыцця / плітка / Выкарыстанне пліткі ў ўваходных дзвярэй\nВыкарыстанне пліткі ў ўваходных дзвярэй\nПеравагі і недахопы пліткі ў калідоры\nПадбор дызайну пліткі\nВарыянты афармлення прымыканняў\nБясспрэчным фактам стане тое, што найбольш эксплуатаваным памяшканнем з'яўляецца менавіта пярэдні пакой. Яе эксплуатацыя адбываецца штодня, прычым з найбольшай інтэнсіўнасцю. ўздзеянне бруду, пылу і вільгаці, рознага віду абутку, якая руйнуе паверхню, і яшчэ маса разнастайнага ўздзеяння. Менавіта таму падбор падлогавага пакрыцця для гэтага памяшкання павінен праводзіцца максімальна старанна, улічваючы ўсе нюансы. Адзначым, што само пакрыццё павінна быць не толькі трывалым і даўгавечным, але і прыгожым, такім можа стаць плітка ў ўваходных дзвярэй. І адразу варта сказаць, што гэта адзін з найлепшых варыянтаў, і далей мы разгледзім, чаму гэта менавіта так.\nДля пачатку варта адпаведна разгледзець усе перавагі і недахопы такога тыпу пакрыцця, пачнем, мабыць, з добрых якасцяў матэрыялу:\nУ першую чаргу плітка перад дзвярыма дапаможа стварыць максімальна практычнае і ўстойлівае пакрыццё, можна нават сказаць найбольш устойлівае з усіх магчымых (не браў у ўлік аздабленне каменем ці мармурам да прыкладу).\nматэрыял валодае масай разнавіднасцяў, Акрамя таго, дзякуючы свайму ўнікальнаму пакрыццю дазваляе стварыць унікальнае інтэр'ерны рашэнне. Палёт фантазіі ў яго стварэнні становіцца практычна бязмежным.\nСярод найбольш папулярных матэрыялаў для падлогавага пакрыцця плітка каля ўваходных дзвярэй зможа выстаяць перад уздзеяннем агрэсіўнай асяроддзя нашмат лепш, а акрамя таго праслужыць даўжэй.\nПры ўладкаванні падлогі з пліткі магчыма акцэнтаванне ўвагі на асобных зонах, а акрамя таго утойванне некаторых недахопаў памяшкання(нізкая столь, маленькая квадратура і т. в.).\nАфармленне дзвярэй пліткай стане максімальна даўгавечным пакрыццём, якое можа праслужыць не адзін дзясятак гадоў, нават пры найбольш агрэсіўным уздзеянні і выглядзе эксплуатацыі.\nСам матэрыял трывалы і износоустойчив, таму пакрыццё лёгка вытрымае механічнае ўздзеянне, і пры гэтым доўгія гады не страціць свой прывабны знешні выгляд.\nПлітка каля дзвярэй у сенцах звычайна моцна забруджваецца, і сярод яе пераваг у гэтым выпадку варта адзначыць лёгкасць у сыходзе, абарона ад уздзеяння бытавой хіміі, што немалаважна.\nЗа кошт магчымасці імітацыі пакрыцця з іншых матэрыялаў, плітку можна падабраць у выглядзе мармуру або драўніны, тым самым надаць нейкай статычнасці і элегантнасці пакрыццю.\nПакрыццё можна камбінаваць з розных матэрыялаў, акрамя таго і саму плітку можна выкладваць розных адценняў і малюнкаў, каб разнастаіць памяшканне.\nВыкарыстоўваць пры выбары розныя памеры пліткі.\nЦяпер варта адзначыць і недахопы такога роду пакрыцця:\nпершым, што варта сказаць, гэта прымяненне пліткі ў вялікіх памяшканнях. У прыватнасці, выкарыстанне пліткавага пакрыцця ў досыць буйных пярэдніх пакояў можа ператварыць іх у занадта афіцыйнае памяшканне, больш якое нагадвае хол або вестыбюль якога-небудзь дзяржаўнай установы. Таму тут неабходна камбінаваць плітку з іншымі матэрыяламі, ці ж прадметамі дэкору.\nТаксама не варта забываць аб тым, што плітка матэрыял слізкі. Таму важным фактарам становіцца каэфіцыент слізгацення. Для пярэдняга пакоя трэба падбіраць пакрыццё з мінімальным значэннем, паколькі ў адваротным выпадку існуе вялікая рызыка паслізнуцца і зваліцца. Акрамя таго, падбіраць плітку неабходна з матавым пакрыццём, у асаблівасці, калі ў хаце ёсць дзеці, пажылыя і жывёлы.\nНе варта выбіраць фактурную плітку, паколькі ў такім выпадку ў разорах будуць запасіцца бруд і пыл, што, адпаведна прывядзе да страты прывабнасці пакрыцця. Калі мэтай варта пакласці плітку каля дзвярэй, то падбіраць варта цёмныя колеру, у той час як асноўнае прастору пярэднім пакоі выканаць у светлых танах.\nСярод недахопаў асабліва дадаць няма чаго. І варта сказаць, што пры правільным падыходзе іх можна цалкам выключыць. А шэраг пераваг у гэты час практычна бясспрэчна і без роздумаў прыводзіць да высновы, што плітка з'яўляецца лепшым выбарам.\nЗ перавагамі і недахопамі матэрыялу разабраліся, цяпер важным пытаннем становіцца магчымасць камбінаваць плітку каля ўваходных дзвярэй у пярэднім пакоі з іншымі матэрыяламі. Як ужо гаварылася раней, зрабіць гэта можна, у некаторых выпадках нават трэба, калі гаворка ідзе пра вялікую пярэднім пакоі.\nУдачная комбинация может послужить неким зонированием пространства. Напрыклад, добрым рашэннем стане плітка каля ўваходных дзвярэй у пярэднім пакоі, пры аздабленні астатняй плошчы іншым матэрыялам. Такім чынам, непасрэдна кераміка будзе знаходзіцца ў зоне падвышанай агрэсіўнага ўздзеяння (пры гэтым каля дзвярэй можна не ўкладваць кілімок для ног), і ў той жа час яна стане сігналам таго, што далей у абутку ісці нельга.\nтаксама, У некаторых выпадках варта дадатковае занаванне памяшкання. Напрыклад, у аднапакаёвай кватэры ці студыі, можна, такім чынам, ненадакучліва паказаць агульную зону кватэры, і вылучыць месца для так званай пярэднім пакоі, якая ў той жа час з'яўляецца часткай асноўнага памяшкання.\nЯшчэ адным варыянтам камбінаванне становіцца выкананне нестандартнай мура з пліткі рознай формы і апраўленне малюнка паркетнай дошкай, а асабліва добра такі варыянт глядзіцца ў камбінацыі з пліткай з натуральнага каменя, што надае элегантнасці памяшканню. Акрамя таго, можна паўтарыць малюнак столі такім чынам (у выпадках, калі выкананы падвесны або нацяжны столь з наяўнасцю выгібаў).\nтаксама, плітку каля дзвярэй у сенцах можна выкласці ў выглядзе подыўма, што дапаможа ў занаванні, а акрамя таго больш ярка выдзеліць грань паміж матэрыяламі. але адзначым, што ўзвышша не варта рабіць больш некалькіх сантыметраў, у адваротным выпадку з'яўляецца вялікая рызыка падзення і траўмаў.\nІ не менш важным фактарам становіцца выбар дызайну. Вельмі неабходна каб плітка перад уваходнай дзвярамі не толькі адпавядала дызайне або жа дапаўняла яго, але акрамя таго і адпавядала ўсім нормам і правілам афармлення. Калі, вядома, вы жадаеце каб ваша пярэдні пакой мела прывабны выгляд, а не наадварот адштурхоўвала наведвальнікаў.\nДля пачатку разгледзім шэраг саветаў, якія варта ўлічваць пры выбары пліткі:\nУ выпадку афармлення вузкай і доўгай пярэднім пакоі варта звярнуць увагу на выкарыстанне каляровай пліткі, ці ж светлай. Выкарыстанне ў дадзеным выпадку цёмных элементаў зробіць памяшканне цёмным і няўтульным.\nДля маленькіх памяшканняў светлыя тоны дапамогуць некалькі пашырыць прастору, візуальна павялічыць пакой, што згуляе на руку.\nУ выпадку афармлення вялікі пярэднім пакоі варта падбіраць плітку розных тонаў, фактурнага рашэння, а акрамя таго і формы. Гэта дапаможа разнастаіць знешні выгляд, у той жа час паставіць некаторыя акцэнты ў пакоі і схаваць недахопы. Плітка ў ўваходных дзвярэй на фота ніжэй наглядна дэманструе такі варыянт, у прыватнасці выкарыстанне малюнка і уставак з мазаікі.\nКалі хочаце стварыць своеасаблівы узор з пліткі, то варта прытрымлівацца стылістыкі шпалер, столі і мэблі, а акрамя таго і прытрымлівацца агульнага стылю. Таксама важным фактарам стане спалучэнне пліткі і дзвярэй.\nКажучы непасрэдна аб тым, у якім стылі афармляць падлогу, варта заўважыць, што пры строгім класічным афармленні пакоя, добра падыдзе пакрыццё якое імітуе мармур, у выпадку з усходнім стылем, добрым варыянтам стане метлахская плітка, у іншых жа выпадках добрым рашэннем будзе выкарыстанне яркай пліткі, ці ж светлых тонаў.\nЦяпер прапануем вам паглядзець, як можа выглядаць пярэдні пакой, у якой пакладзена плітка вакол ўваходных дзвярэй. Далей будуць прадстаўлены фатаграфіі з варыянтамі афармлення, і магчыма, якой-небудзь з іх спадабаецца менавіта вам, і зможа ўпрыгожыць ваша жыллё:\nТакім чынам вы маглі зразумець, што кладка пліткі вакол дзвярэй адзін з лепшых варыянтаў надаць памяшканню даволі прывабны знешні выгляд, а акрамя таго атрымліваць асалоду ад ім у далейшым доўгія гады. Акрамя таго, само пакрыццё з'яўляецца практычна універсальным, як можна зразумець з яго пераваг. І напрыканцы, акрамя прагледжаных варыянтаў на фота, прапануем ўбачыць некалькі тэматычных відэаролікаў, на якіх плітка каля дзвярэй у сенцах паўнавартасна раскрывае сваю прыгажосць.


Археолагі знайшлі ў Ільі старажытную мануфактуру |\nАрхеолагі знайшлі ў Ільі старажытную мануфактуру\n4 августа 2017 Рубрика Новости, Общество, Сергей Гончар/343\nЧым тлумачыцца няспынная цікавасць археолагаў да Ільі? Такое пытанне могуць задаць як самі ільянцы, так і некаторыя віляйчане, якія кожны год бачаць у ваколіцах мястэчка людзей, што нешта капаюць, ператрасаюць і замалёўваюць. Каб даведацца адказ на гэта пытанне, мы пагутарылі з Палінай Курловіч-Бяляўскай, навуковым супрацоўнікам Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, выкладчыкам кафедры археалогіі і спецыяльных гістарычных дысцыплін гістарычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.\n– Паліна Сяргееўна, вы ўжо які год запар прыязджаеце на Вілейшчыну ў якасці кіраўніка археалагічнай экспедыцыі. Якія аб’екты вы даследуеце і што цікавага пра знаходкі можаце распавесці нашым чытачам?\n– Так, сапраўды, у гэтым годзе прайшлі ўжо трэція па ліку археалагічныя раскопкі ў Ільі на тэрыторыі былой гуты (шкларобчай мануфактуры) другой паловы 18 – пачатку 19 стагоддзяў, што адбываліся з 4 па 24 ліпеня. Нягледзячы на складаныя ўмовы працы і не заўсёды добрае надвор’е, вынікі даследаванняў атрымаліся вельмі цікавыя. Археалагічныя помнікі, да якіх належыць і Ільянская гута, неабходна даследаваць шырокай плошчай, каб была зразумелая структура ўсіх аб’ектаў, з вялікай колькасці якіх і складаецца мануфактура. У 2017 годзе раскопкі праводзіліся на тэрыторыі ў 180 квадратных метраў,і мы змаглі канчаткова вызначыць будову помніка. Наогул, знаходкі 2017 года надзвычай цікавыя. Была таксама канчаткова вызначана каляровая гама ільянскага шкла. Натуральны колер яго быў зялёны, а для надання празрыстасці і фарбавання дадаваліся разнастайныя дамешкі. Асабліва прыгожа выглядаюць сінія, блакітныя і ружова-фіялетавыя кілішкі і бутэлькі з прамакутным тулавам – штофы. Сценка аднаго кілішка аздоблена гравіроўкай, што сведчыць пра высокі мастацкі ўзровень мясцовых майстроў. А ў адным месцы выяўлены амаль цэлы празрысты бясколерны збан.\nЗнойдзена была таксама вялізная колькасць керамікі. Некалькі пасудзін захаваліся амаль цалкам. Упершыню ў Ільі выяўлены і фрагменты з арнаментам. Некаторыя керамічныя вырабы датуюцца раней, чым тут існавала шкларобчая вытворчасць – 16 стагоддзем.\nСярод цікавых знаходак з металу неабходна адзначыць цэлыя шчыпцы, якія маглі выкарыстоўвацца падчас фармоўкі вырабаў, серыю рыбалоўных кручкоў, выраб, які нагадвае наканечнік стралы, жалезны нож, маленькі медны пярсцёнак і інш. Даціроўка дзейнасці мануфактуры пацвярджаецца дробнымі манетамі Рэчы Паспалітай і Расійскай Імперыі, адчаканенымі ў другой палове 17 – сярэдзіне 18 стагоддзяў.\n– А можаце распавесці, што прадстаўляла сабой Ільянская гута? І чым са старажытнай гутай звязаны быў, знакаміты кожнаму віляйчаніну “Шклозавод Залессе”?\n– Размяшчалася Ільянская гута на паўднёвым ускрайку мястэчка Ілья, што мае назву «Старая Гута» (цяпер вуліца Багатырова). Гэта назва – памяць пра даўнюю шкларобную гуту, пра мясцовую вытворчасць шкла. Ільянская гута была заснавана графамі Салагубамі і належала да ліку магнацкіх прадпрыемстваў, на якіх працавалі прыгонныя сяляне. Галоўнай прадукцыяй Ільянскай гуты быў сталовы і аптэчны посуд. Другое па колькасці месца займалі пітныя шклянкі і келіхі з вертыкальнай рабрыстасцю. Выраблялі ў гуце і аконнае шкло, якое было хоць і зеленаватае, але даволі тонкае. Пасля далучэння беларускіх зямель да Расійскай імперыі, маёнткі Салагубаў былі канфіскаваны, а Ільянская гута была перададзена графу Салтыкову. Выкарыстоўваючы вялікі расійскі рынак, мануфактура значна разгарнула сваю вытворчасць. Напрыклад, у 1800 годзе тут было выраблена 11 тысяч графінаў, квартаў, больш за 3 тысячы кілішкаў, 2 тысячы шклянак і тры скрыні ліставога шкла. З часам, калі спустошваліся навакольныя лясы, гута пераносілася ў іншыя месцы. Так, у 1815 годзе Ільянскую гуту размясцілі ў пушчы каля вёскі Стражы (цяпер вёска Новая Гута). У другой палове 19 стагоддзя яе перанеслі ў маёнтак Залессе (зараз пасёлак Партызанскі), дзе яна размяшчалася яшчэ і ў савецкі час.\nПа выніках сёлетніх раскопак стала вядома, што цэнтр гуты (ад нямецкага “нutte” – “плавіць”) уяўляла сабой складзеная з гліны печ. Паабапал яе змяшчаліся адмысловыя, выкладзеныя з цэглы і камянёў камеры для плаўкі шкла і састывання гатовых вырабаў. Рабочая прастора (падлога) прадпрыемства была выкладзена глінай, якая дадаткова была ўмацаваная цэглай. Разбор часткі падлогі паказаў, што такая магутнасць яе канструкцыі была выклікана вытворчай неабходнасцю. Першапачаткова падлога была танейшая і меншая па плошчы. Высокая пажаранебяспечнасць шкларобства прывяла да пажару, пасля якога гутнікі ўжо ўзвялі больш трывалую канструкцыю. А ў слоі пажарышча былі знойдзены тры шклянкі, змешчаныя адна ў адной, якія, верагодна, выратаваць не паспелі.\nІльянская гута змяшчалася на беразе невялікага (шырынёй каля 5 метраў) вадаёма. Тут нават вадзілася рыба, аб чым сведчаць шматлікія знаходкі рыбалоўных жалезных кручкоў. Частка печы, якая знаходзілася бліжэй за ўсё да вады, была дадаткова ўмацавана каркаснай драўлянай канструкцыяй і вялікімі камянямі. Смецце скідвалася ў ваду. У профілях раскопу добра бачна, як над смеццем паспявала адкласціся раслінная праслойка. У адным месцы выразна прасочваюцца сляды рамонту, які, магчыма, стаў наступствам пажару.\n– А чаму менавіта такая цікавасць да Ільянскай гуты? Калі не памыляюся, раскопкі ў Ільі ўжо праводзіліся ў 1980-я гады Міхасём Чарняўскім.\n– Неабходна адзначыць, што даследаванні Ільянскай гуты – першыя на тэрыторыі Беларусі мэтанакіраваныя раскопкі буйных вытворчых комплексаў – магнацкіх мануфактур. Большасць атрыманай інфармацыі з’яўляецца абсалютна новай для навукі. Яна дазвяляе асвятліць шматлікія “белыя плямы” сацыяльна-эканамічнай гісторыі Беларусі.\nСапраўды, першыя археалагічныя даследаванні дадзенай тэрыторыі праводзіліся ў 1982 годзе Міхасём Чарнаўскім, які за 20 метраў на захад ад сучаснай вуліцы Багатырова, на шырокай і роўнай лугавіне, вызначыў невялікі авальны ўзгорак вышынёй да 1,5 метраў і памерамі 35х50 метраў. На тым пагорку, які раней штогадова разворваўся пад агароды, на паверхні бульбянішча была выяўлена вялікая колькасць плаўленага шкла і шклістай масы, дробныя фрагменты шклянога посуду і аконнага шкла, а таксама абломкі глінянага начыння. На паўднёвым схіле ўзгорка была выяўлена таксама і бітая цэгла. Пры раскопках было знойдзена і шмат зліткаў шкляной масы.\n– Хто прымаў удзел у раскопках гэтага года, і як падобныя работы наогул арганізоўваюцца?\n– Першыя два сезоны археалагічных даследаванняў у Ільі праводзіліся пры дапамозе валанцёраў, якія добраахвотна і самааддана працавалі на карысць беларускай археалогіі. У 2017 годзе ажыццявіць археалагічныя раскопкі дапамог гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, які накіраваў сюды групу студэнтаў 1 курса для праходжання практыкі. Студэнты надзвычай якасна і з вялікім энтузіязмам працавалі тры тыдні на раскопе, а таксама пераадольвалі ўсе складанасці пражывання ў намётавым лагеры. А для валанцёраў раскопкі ў Ільі сталі ўжо добрай традыцыяй. У выніку ўсе ўдзельнікі экспедыцыі вярнуліся ў Мінск з вялікай колькасцю новых, дагэтуль невядомых гістарычных фактаў, а таксама вельмі цёплымі і прыемнымі ўспамінамі.\nБезумоўна, вельмі складана правесці археалагічныя раскопкі і арганізаваць побыт для ўдзельнікаў экспедыцыі без дапамогі мясцовых жыхароў. Традыцыйна даследаванні праводзіліся пры падтрымцы мясцовых уладаў. Вялікую дапамогу здзейсніла Ільянскае лясніцтва, на тэрыторыі якога змяшчаўся намётавы лагер – база экспедыцыі. Вельмі ўдзячныя ўсе ўдзельнікі раскопак сям’і Філіповічаў, А.Г. Кульгаваму і ўсім неабыякавым жыхарам Ільі.\nФота і матэрыял прадстаўлены


Сужэнскія сустрэчы - Пагаворым пра нас\n29 красавіка ў Санктуарыі Маці Божай Фацімскай адбылася сустрэча аніматараў Баранавіцкага Цэнтра на\nтэму: "Пагаворым пра нас", дзе былі прапанаваны для разважання наступныя пытанні:\nЧым для мяне з'яўляюцца Сужэнскія сустрэчы? Чаму я стаў аніматарам? У чым бачу плюсы і мінусы працы нашага Цэнтра? Як я бачу сваё (наша) месца ў дзейнасці абшчыны Баранавіцкага Цэнтра? У якіх формах працы я хацеў (ла) бы ўдзельнічаць. Хачу я далей быць аніматарам Сужэнскіх сустрэч?\nУ сустрэчы ўдзельнічалі аніматары: а. Конрад Патыка, Аляксандр і Святлана Квяткоўскія, Валерый і Наталля Мазуркевіч, Дзмітрый і Вiкторыя Кіслыя, Уладзімір і Юлія Шылко і Таццяна Антонава.\nУ дзяленнях аніматары адзначылі:\n- Сужэнскія сустрэчы для мяне - гэта суполка аднадумцаў. Абшчына, дзе падмуркам з'яўляецца вера ў Бога, дзе я адчуваю сябе камфортна і бяспечна. І ў той жа час - гэта праца, якую робім на хвалу Госпада і на карысць іншага чалавека.\n- Сужэнскія сустрэчы з'яўляюцца часткай майго жыцця. Для мяне ўдзел у руху гэта магчымасць несці людзям добрую вестку і дарыць любоў, увагу і час (якога зараз усім не хапае).\n- Мы сталі аніматарамі зусім нічога не чакаючы, але атрымалі вельмі шмат! Бачым, што гэта трэба не толькі нам, але і іншым людзям! Гэта дапамагае нам пераадольваць жыццёвыя цяжкасці і крызісы ў сямейным жыцці, але таксама дае сведчанне іншым людзям.\n- Сужэнскія сустрэчы даюць мне магчымасць духоўна развівацца, ўзрастаць ў веры. Гэта таксама наша сумеснае з жонкай служэнне. Мы, як аніматары-сужонкі, можам мець агульную справу, рухацца да агульнай мэты ... тут нашы інтарэсы і імкненні максімальна перасякаюцца.\n- Я зрабіла для сябе адкрыццё, што мы, аніматары, разам не таму, што мы адзін аднаго выбралі, але таму, што мы абраныя Госпадам. Абраныя і пакліканыя ў суполку Сужэнскіх сустрэч. І я вызначаю гэтую суполку як сваё месца служэння ў Касцёле. Скажу шчыра, не самае простае і лёгкае служэнне (прынамсі для мяне), якое патрабуе вялікіх выдаткаў душэўных, фізічных сіл, а таксама часу.


Як паведамляе тэлеграм-канал «Афіша», пракатчыкам прыйшоў ліст з Міністэрства культуры з інфармацыяй пра адмену паказаў эратычнай драмы Пола Верховена «Спакуса».\nСтужка Пола Верховена павінна была выйсці яшчэ ў кастрычніку. Але яе прэм'еру перанеслі на нявызначаны тэрмін, крыху пазней фільм забаранілі да паказу ў Расіі. У Беларусі ж яшчэ ўчора кінастужка была ў раскладзе кінатэатраў.\nІ ўсё ж, відаць, было прынята канчатковае рашэнне фільм мінскім гледачам не паказваць.\nСтужка расказвае пра жыццё ў жаночым манастыры ў Італіі эпохі Адраджэння, у цэнтры сюжэту — палкае каханне манашкі Бенедэты Карліні да адной з паслушніц і канфлікт, унутраны і знешні, народжаны гэтымі абставінамі.\nФільм скандальнага рэжысёра ўдзельнічаў у сёлетнім Канскім кінафестывалі, праўда, ніводнага прыза не атрымаў.


Кітай спыніў імпарт з Літвы сыру, збожжа і драўніны\n20 жніўня 2021, 16:30\n20 жніўня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Літоўскія экспарцёры заявілі, што Кітай адмовіўся ад паставак з Літвы шэрага прадукцыі, паведамляе Delfi.\n"У Літву не толькі не будуць ездзіць паязды з Кітая - мясцовыя экспарцёры скардзяцца, што Кітай адмовіўся і ад літоўскай прадукцыі. Буйныя гандляры драўнінай маюць намер пакінуць Літву. Малочнаперапрацоўчы камбінат Vilkyskiu pienine паведамляе аб спыненні экспарту. Нават літоўскае збожжа больш не купляюць у Кітаі", - адзначае Delfi.\nУ мінулым годзе Кітай займаў 13-е месца сярод найбуйнейшых партнёраў Літвы. Відаць, цяпер кітайскі рынак для Літвы цалкам закрываецца. Прычына - жаданне Вільнюса адкрыць прадстаўніцтва Тайваня.\nДырэктар кампаніі Medvita Арунас Залецкіс сказаў, што 99 працэнтаў тавараў яго прадпрыемства прадавала ў Кітай. Цяпер продажы спыніліся. "Кітайцы нідзе не хочуць бачыць літоўскія кампаніі", - заявіў Арунас Залецкіс. Бізнесмен дадаў, што яму, хутчэй за ўсё, давядзецца перавезці сваю кампанію з Літвы ў іншую краіну.\nДырэктар Vilkyskiu pienine Гінтарас Берташус таксама не скрывае расчаравання - урад Літвы раней заклікаў прадпрымальнікаў завязваць гандлёвыя адносіны з Кітаем, а цяпер наадварот. "Наш экспарт спыняецца, гэта факт", - сказаў Гінтарас Берташус.\nВідавочнае пагаршэнне адносін з Кітаем назіраюць скупшчыкі і экспарцёры збожжа. "Кітайскія партнёры карыстаюцца любой прычынай для скасавання адносін", - прызнаў прэзідэнт Літоўскай асацыяцыі перапрацоўшчыкаў і экспарцёраў збожжавых, кіраўнік Agrokoncerno grudai Кароліс Шымас.\nНа гэтым тыдні таксама стала вядома, што ў Літву не будуць прыходзіць паязды з Кітая, а значыць, літоўскім лагістычным кампаніям давядзецца наладжваць імпарт праз Польшчу.\n20 ліпеня МЗС Літвы паведаміла, што летам Тайвань мае намер адкрыць прадстаўніцтва ў гэтай балтыйскай краіне. Інфармацыю пацвердзіла кіраўнік тайваньскай адміністрацыі Цай Інвэнь. У адказ 10 жніўня МЗС КНР аб'явіла аб адкліканні свайго пасольства ў Вільнюсе.-0-


Дзень Волі – 2021 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ МУС заявілі, што «анансаваныя дэструктыўнымі телеграм–каналамі маштабныя пратэсты не адбыліся». Адначасова з гэтым у ведамстве паведамілі, што «за парушэнне заканадаўства аб масавых мерапрыемствах па ўсёй краіне затрымана больш за 200 чалавек».\nУ Менску затрыманы карэспандэнт расейскай газеты „КоммерсантЪ” Кірыл Крывашэеў, які асвятляў акцыі пратэсту з нагоды Дня Волі, паведамляе выданне.\nАкрамя таго, затрыманы фотакарэспандэнт газеты „Известия” (РФ) Павел Волкаў. Абодва дастаўлены ва УУС Кастрычніцкага раёна.\nЗатрыманых расейскіх журналістаў адпусцілі на свабоду, паведамляе Беларуская асацыяцыя журналістаў.\nУвечары — найпрыгажэйшая частка свята: неба над сталіцай расквецілі рознакаляровыя феерверкі.\nРух транспарту перакрыты таксама з Нямігі на Купалы. Праезд з вуліцы Леніна на праспект Незалежнасці таксама закрыты, ДАІ прапускае толькі таніраванае мікрааўтобусы. Каля ГУМа стаяць аўтазакі, а каля Купалаўскага тэатра, акрамя аўтазакаў і бусаў, прыпаркаваны яшчэ і вадамёт.\nУ раёне Акадэміі навук ДАІ перакрыла рух аўтатранспарту па праспекце Незалежнасці. Уздоўж праспекта выстраілася чарга з аўтамабіляў — кіроўцы масава сігналяць.\nКаля дзвюх гадзін таму прэс-служба ГУУС Мінгарвыканкама паведаміла аб затрыманні двух кіроўцаў за „неабгрунтаваную падачу гукавога сігналу”. „Сёння супрацоўнікі ДАІ ГУУС Мінгарвыканкама на праспекце Незалежнасці затрымалі двух аўтааматараў, якія падчас руху падавалі гукавыя сігналы, парушаючы ўстаноўленыя правілы, — гаворыцца ў паведамленні. — Кіроўцы і транспартныя сродкі дастаўлены ў тэрытарыяльныя органы ўнутраных спраў для разбору. На гэты момант іх дзеянням даецца прававая ацэнка”.\nДзяржаўтаінспекцыя заклікала кіроўцаў „да разважлівасці” і нагадала, што „аўтамабіль — гэта перш за ўсё сродак перамяшчэння і крыніца павышанай небяспекі, а не спосаб выказвання грамадзянскай пазіцыі”.\nПа стане на 18.00 у Менску затрыманы 21 чалавек, паведамляе праваабарончы тэлеграм-канал „Спісы затрыманых”, паведамляе belapan.by.\nУ цэнтры горада па-ранейшаму шмат сілавікоў у форме і цывільным, а таксама міліцэйскай і ваеннай спецтэхнікі. Адбываюцца кропкавыя затрыманні мінакоў. Такім чынам улады перашкаджаюць збору грамадзян з нагоды Дня Волі, чарговай гадавіны абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі (БНР).\nНягледзячы на гэта, з паведамленняў, фота і відэа, размешчаных у сацсетках, вынікае, што ў розных раёнах горада прайшлі лакальныя шэсці пад бел-чырвона-белымі сцягамі. Невялікія групы людзей сабраліся да гэтага часу на Кастрычніцкай плошчы.\nЛюдзі са сцягамі ў раёне метро „Малінаўка”.\nНа Кастрычніцкую плошчу выйшла Ніна Багінская са сцягам.\nЖыхары двух раёнаў Менска лакальным маршам адзначаюць 25 Сакавіка.\nУ цэнтры Менска ў другой палове дня назіраецца канцэнтрацыя спецтэхнікі і сілавікоў.\nАўтамабілі з калючым дротам едуць у бок Менска:\nЛя Дома афіцэраў, недалёка ад Адміністрацыі прэзідэнта, за Палацам спорту, Оперным тэатрам, на вуліцы Акадэмічнай і Мясьнікова шмат аўтазакаў і міліцыянтаў, а таксама іх службовых аўтамабіляў, перадаюць сведкі. Tut.by паведамляе, што ўваход у метро з боку праспекта Незалежнасці на станцыю метро «Плошча Леніна» закрыты. На прыпынку стаяць сілавікі і ўсіх разварарочваюць.\nАўтазакі на пл. Якуба Коласа і ля Дома Ураду, фота: svaboda.org\nВайскоўцы каля плошчы Дзяржаўнага сцяга, фота: svaboda.org\nУздоўж МКАД курсуе вайсковы верталёт з камерамі і цеплавізарамі.\nСтудэнцкі актывіст судзіцца з педуніверсітэтам\nУлады не дазволілі правесці Дзень Волі ля опернага тэатра