Законы аліменты ў Японіі. Японія Форум - Усе юрысты Японіі онлайн. Найбуйнейшы прававы партал юпонских адвакатаў.\nЗаконы аліменты ў Японіі. Японія Форум\nЁн не абараняе замежных бацькоў\nЯпонія спасылка: падарожжа, мову і вучэбны дапаможнік па ўсім японскаму, з расце раздзеле Падарожжа, абмеркаванне форуму, раздзел аб японскай мове, Японія, фотагалерэя, поўны каталог пачалася ў 1999 годзе\nХто-небудзь наведвае і або якія пражываюць у Японіі, абавязаны плаціць аліменты, калі яны вам цяжарная дзяўчына, у яе іх дзіцем(дзецьмі), але яны (мужчыны) не хочуць мець нічога агульнага ні з дзяўчынкай або дзеці.\nЦі можна ігнараваць іх і не патрапіць у якія-небудзь непрыемнасці. З 1999 ФО сітуацыя, здаецца, змянілася. Акрамя таго, я не юрыст, таму я нічога прыдумаць проста з-за перадача ведаў з японскім заканадаўствам. 'Па думку Эдзі-Callagain, частка цяжкасці заключаецца ў тым, што Японія не мае міжнароднага пагаднення з ЗША па такіх пытаннях, як змест дзіцяці або аліменты. Іншыя краіны, як, напрыклад, Германія, гонар аднолькавы закон ЗША Міждзяржаўнага падтрымкі сям'і (якая дапамагае ў прымусе 'лайдак' тат 'плаціць'. Але вы бачыце, гэта супраць жанчын любога паходжання, якія маюць дзіцяці з мужчынам, якога да гэтага часу жыве ў Японіі. Калі жанчына японскі і хоча аліменты ад замежнага аднаго з бацькоў, дапусцім, грамадзянін ЗША, усё, што ёй трэба зрабіць, гэта наняць адваката (нават адной паласы тыпу гандлёвага цэнтра), устанаўленне бацькоўства, прызначылі дату суду, і аліменты налічваюцца. Давайце вы як прыклад (нічога асабістага, але вы задалі пытанне).\nКалі вы знаходзіцеся ў ЗША, і жанчына сапраўды злуецца на вас, яна добра ў ёй абрады, каб падаць на вас у суд на аліменты.\nАдзінае перавага ў тым, што зрабіць так было б быць доўгім і дарагім працэсам.\nКалі яна вернецца пасля, гэта будзе каштаваць вам занадта нятанна. Калі вы знаходзіцеся ў Японіі, я не ўпэўнены, але яна яшчэ можа сказаць, Гуам або Гаваях, судзіцца з вамі, а вы б усё-ткі несці адказнасць за дзіця.\nВы па-ранейшаму несці адказнасць па законах ЗША, як доўга, як вы, грамадзянін, органы проста вельмі цяжка, калі вы знаходзіцеся ў Японіі. Вы, верагодна, будзе ў бяспецы, пакуль вы былі ў Японіі. Калі ласка, вярніцеся ў нас, аднак, мець ніякіх належных выплат, і просты праверкі любы працадаўца будзе ператварыць іх (праходзіць доўгі шлях да паказу любы працадаўца, як адказваць вам будзе). Пратэрмінаваныя плацяжы будуць таксама знішчыць ваш крэдытны рэйтынг. Вам дастаткова пратэрмінаваных плацяжоў і яна можа арыштаваць вас (калі вы былі ў краіне ў той час, тады Вы былі б ўзятыя пад варту на мытню, як толькі вы вярнуліся да нас). Нарэшце, як вы сфармуляваць некаторыя фразы ў тваім пасце прымушае вас выглядаць, як вы маглі б быць даволі нікчэмны.\nБудзьце асцярожныя (ва ўсіх адносінах).\n-М з 1999 ФО сітуацыя, здаецца, змянілася. Акрамя таго, я не юрыст, таму я нічога прыдумаць проста з-за перадача ведаў з японскім заканадаўствам. Па дадзеных Эдзі зноў выклікаюць, збольшага цяжкасць заключаецца ў тым, што Японія не мае міжнароднага дагавора з ЗША па такіх пытаннях, як змест дзіцяці або аліменты. Іншыя краіны, як, напрыклад, Германія, гонар аднолькавы закон ЗША Міждзяржаўнага падтрымкі сям'і, які дапамагае ў прымусе 'лайдак' тат 'плаціць'. Але вы бачыце, гэта супраць жанчын любога паходжання, якія маюць дзіцяці з мужчынам яшчэ жыве ў Японіі.\nКалі жанчына японскі і хоча аліменты ад замежнага аднаго з бацькоў, дапусцім, грамадзянін ЗША, усё яна павінен зрабіць, гэта наняць адваката (нават адзін гандлёвы цэнтр тыпу), устанаўленне бацькоўства, усталяваць даты суда, і аліменты налічваюцца.\nДавайце вы як прыклад (нічога асабістага, але вы задалі пытанне).\nАдзінае перавага ў тым, што зрабіць так было б быць доўгім і дарагім працэсам. Калі яна вернецца пасля, гэта будзе каштаваць вам занадта нятанна. Аднак, пекла не пухнаты Калі вы знаходзіцеся ў Японіі, я не ўпэўнены, але яна можа яшчэ скажаце, Гуам або Гаваі (зрабіце адпачынку з цвіка свой), падаць на вас у суд, і вы б усё-ткі несці адказнасць за дзіця. Вы па-ранейшаму несці адказнасць па законах ЗША, як доўга, як вы, грамадзянін, органы проста вельмі цяжка, калі вы знаходзіцеся ў Японіі. Вы, верагодна, будзе ў бяспецы, пакуль вы былі ў Японіі.\nКалі ласка, вярніцеся ў нас, аднак, мець ніякіх належных выплат, і просты праверкі любы працадаўца будзе ператварыць іх (праходзіць доўгі шлях да паказу любы працадаўца, наколькі адказна вы хацелі быць).\nПратэрмінаваныя плацяжы будуць таксама знішчыць ваш крэдытны рэйтынг. Вам дастаткова пратэрмінаваных плацяжоў і яна можа арыштаваць вас (калі вы былі ў краіне ў той час, тады Вы былі б ўзятыя пад варту на мытню, як толькі вы вярнуліся да нас). Нарэшце, як вы сфармуляваць некаторыя фразы ў тваім пасце прымушае вас выглядаць, як вы маглі б быць даволі нікчэмны. Будзьце асцярожныя (ва ўсіх адносінах). М добра ведаю Я чытаў вашы іншыя пасады, так што я ведаю аб сваім (па-крайняй меры) асобы. Новыя людзі не маглі Мы ўсе павінны быць адной дружнай сям'ёй тут два Г О, уражвае.\nТаму што вы ведаеце, ёсць куча жанчын, якія стаяць у чарзе толькі і чакаюць, каб быць пастукаў і сышоў.\nДамы, я думаю, мы знайшлі нашага пераможцы хлеб.\nПравілы грамадзянскага судаводства-Японія\nప్రతిపాదిత దివాలా చట్టం బూస్ట్ కోసం వ్యవస్థాపకులు దేశం


Ультрановы Samsung Galaxy A9 у Беларусі з'явіцца 16 лістапада\n11.10.2018 / 17:54\nКампанія Samsung Electronics прэзентавала смартфон Galaxy A9 з чатырма асноўнымі камерамі для тых, хто імкнецца пазнаваць свет, захоўваць яркія моманты свайго жыцця на фота і дзяліцца імі. Samsung Galaxy A9 будзе даступны ў трох стылёвых колерах з градыентам: чорны, сіні і ружовы па рэкамендаванай рознічнай цане 1349 беларускіх рублёў.\nGalaxy A9 стане выдатным памочнікам для актыўных карыстальнікаў, якія ведаюць, чаго хочуць ад жыцця, і ўпэўнена ідуць да сваіх мэтаў. З гэтым смартфонам можна ствараць фатаграфіі любой складанасці: ад непаўторнага сэлфі да ідэальных панарамных здымкаў.\n«Мы ў Samsung разумеем, наколькі важныя для сучасных карыстальнікаў інавацыі ў сферы візуальных сродкаў камунікацыі, — пракаментаваў Донг Джынг Да, прэзідэнт і кіраўнік мабільнага падраздзялення Samsung Electronics. — Абапіраючыся на свой багаты досвед у распрацоўцы смартфонаў, мы ўкараняем інавацыі ва ўсе прылады лінейкі Galaxy, каб зрабіць даступнымі самыя перадавыя тэхналагічныя дасягненні для большай колькасці карыстальнікаў. Так, на Galaxy A9 мы выкарыстоўваем вядучыя тэхналогіі для камер смартфонаў».\nУ сучасным сеткавым свеце, дзе ў аб'ектыў фотакамер карыстальнікаў рэгулярна трапляюць самыя розныя моманты з іх жыцця (ад сцэн са штодзённага жыцця да грандыёзных падзей) — смартфоны — больш, чым прылада для здзяйснення званкоў.\nЧатыры асноўныя камеры\nGalaxy A9 дазваляе лёгка рабіць дынамічныя і эфектныя фота. Чатыры аб'ектыва дапамогуць раскрыць творчы патэнцыял для стварэння унікальных здымкаў.\nАсноўная камера 24 МП забяспечвае яркія і выразныя кадры ва ўмовах нізкай асветленасці.\nАб'ектыў з двухразовым аптычным зумам дазваляе здымаць драбнюткія дэталі нават з вялікай адлегласці.\nКамера з ультрашырокім вуглом для стварэння фатаграфій бязмежных пейзажаў мае функцыянал на базе тэхналогіі штучнага інтэлекту (функцыя «Аптымізацыя малюнка») і «навучылася» вызначаць сцэну на здымку і падбіраць прыдатныя для яе налады.\nПартрэтная камера з магчымасцю ручных наладак размыцця фону (функцыя «Жывы фокус») дае поўную свабоду для самавыяўлення.\nВысокая прадукцыйнасць на працягу ўсяго дня\nНадзейная батарэя ёмістасцю 3800 мА/г дазваляе карыстальніку атрымліваць асалоду ад прадукцыйнасці смартфона ўвесь дзень. 128 ГБ убудаванай памяці прылады з магчымасцю пашырэння яшчэ на 512 ГБ з дапамогай microSD-карты дазваляе захоўваць на смартфоне ўсю неабходную інфармацыю і радзей выдаляць файлы.\nКаб зрабіць жыццё карыстальнікаў яшчэ камфортнейшым, Galaxy A9 атрымаў падтрымку Samsung Pay і Samsung Health, а таксама мноства функцый для шматзадачнасці, такіх як, напрыклад, рэжым падзеленага экрана ці двайныя месенджары.\nДзякуючы абцякальнаму эрганамічнаму корпусу з выгнутай задняй панэллю з 3D-шкла прылада зручна размяшчаецца ў руцэ. Пераліўны градыент чорнага, ружовага і сіняга колераў корпуса надае дадатковую перавагу карыстальніку смартфона ў выглядзе стылёвага аксэсуара.\nНабыць прыладу можна ў салонах фірмовай рознічнай сеткі Samsung, двух Samsung Plaza (ГЦ Galleria і ГЦ Dana Mall), а таксама салонах партнёраў з 16 лістапада 2018 года.


МАЛАДОМУ ВЕРАБ'Ю БЛАГА.\nБрат Вадзім памёр ад сухотаў у 1908 годзе. Праз год адкрыўся гэты самы працэс і ў яго. Яраслаўскі доктар Берндт супакойваў: маўляў, марная трывога. Ялцінскі доктар (як яго прозвішча?) сказаў больш пэўна: трэ-ба сур'ёзна лячыцца. Надзею на папраўку ўсё ж падаў. Ах, гэтыя дактары, так легка, як рэцэпт, выпісваюць яны надзеі.\nАле тут усё надта проста. Звычайная арыфметыка. Маці памерла ад сухотаў у 27 год. Нарадзілася ў 1869 годзе, памерла ў 1896. Ператасаваны дзве апошнія лічбы. Паводле гэтай логікі, ён памрэ ў 1919 годзе. Два гады ў запасе. Што ж, добра было б. Толькі не верыцца ў гэта. Брату Вадзіму было ўсяго 18 год. А яму хутка 27, як маці.\nі ўсё ж так хочацца верыць няхай нават у міс-тыку лічбаў. Два гады ў запасе — гэта добра.\nПра Ялту напісана ў чэхаўскай «Даме з сабачкам». Як гэта там? «I тут выразна кіда-ліся ў вочы дзве асаблівасці шыкоўнага ял-цінскага натоўпу: пажылыя дамы былі апра-нутыя, як маладыя, і было многа генералаў». Ну, генералаў, мусіць, цяпер паменшала: вайна. Хаця...\nШкада, што ён, Багдановіч, нічога не на-пісаў пра Чэхава. Нейкую там нататку пра выданне яго пісьмаў — хіба гэта можна лі-чыць? Якое самотнае жыццё, якая мужнасць і незалежнасць ва ўсім. I загадкавае, нікім не спазнанае майстэрства. «Над апавядання-мі можна плакаць і стагнаць, можна па-кутаваць супольна са сваімі героямі, але, мяркую, трэба гэта рабіць так, каб чытач не заўважыў. Чым больш аб'ектыўна, тым больш моцнае ўражанне». Нешта падобнае ёсць і ў яго, Багдановіча.\nАбдумаць спосабы, і матар'ял, і мэту,\nАле якая самаўпэўненасць, браце,— ця-гацца з Пушкіным, з самім Аляксандрам Сяргеевічам. Сказана ж: «гений и злодейство — две вещи несовместные». Ну, а калі ў адчаі чалавек, калі больш, чым бога, уваз-любіў свае рамяство (так, рамяство, гэта ж харошае слова!), а ўзнагароды няма. Калі хоча жыць у келлі, а не ў карчме? I хіба ён не лічыў Моцарта геніем? Канечне, лічыў! Не, тут было другое: абраза за прафанацыю мастацтва! Хоць несвядомую, але прафанацыю, так! I самае галоўнае—цаной геніяль-насці. Сальеры думаў, што гэтага нельга да-раваць нават Моцарту.


Афармленне кухні-сталовай у класічным стылі | Інтэр'Ерныя Штучкі\nПершая дэмантаваная перагародка паміж кухняй і сталовай крыху больш за чвэрць стагоддзя таму, атрымала гэтак рэзанансную агалоску, што легла ў аснову новага на той момант плыні па афармленні жылля ў зручныя і прасторныя кватэры-студыі. Прастор і шматфункцыянальнасць прасторы сталі асноўнымі тэндэнцыямі сучаснага ладу жыцця. Што тычыцца стыляў афармлення жылых памяшканняў, то гэта цалкам залежыць ад смакавых пераваг кватэранаймальнікаў.\nСамымі папулярнымі рашэннямі па арганізацыі жылога прасторы, сталі сумяшчэння кухні са сталовай, гасцінай, пярэдняга пакоя, лоджыяй або балконам. Але часцей за ўсё сумяшчаюць кухню са сталовай, зыходзячы з таго, што гэта самы рацыянальны і функцыянальны варыянт мэтавага выкарыстання плошчаў.\nкухня сталовая - фота\nСтвараючы дызайн кухні, сумешчанай са сталовай, мастакі-дэкаратары ўлічваюць драбнюткія дэталі, наўпрост якія адказваюць за накіраванасць стылю. Вось ужо на працягу многіх гадоў пераважае класічны стыль у афармленні памяшканняў.\nАдметная асаблівасць сучаснай класікі - гэта выкарыстанне натуральных аздобных матэрыялаў і рарытэтнай, часцей антыкварнай мэблі. Класічны стыль мае на ўвазе прымяненне дарагіх тканін, каштоўных металаў і камянёў у аздабленні. Самае галоўнае, класічным стылем дыктуецца выкарыстанне вялікіх плошчаў, паколькі ў малагабарытных памяшканнях масіўная старадаўняя мэбля і пампезныя аксэсуары выглядаюць, па меншай меры, недарэчна.\nТаму, ствараючы праект кухні сталовай у класічным стылі, афарміцелі імкнуцца як мага больш вызваліць свабодных плошчаў, каб інтэр'ер арганічна ўпісаўся ў прастору, ствараючы гармонію ў кожным элеменце дызайну.\nУ выпадку вялікай прыхільнасці да класічнага стылю з боку ўладальніка невялікі кватэры, нельга настойваць на змене смакавых прыхільнасцяў. Мы стараемся ўвасобіць яго ідэю, максімальна выкарыстоўваючы элементы класіцызму,\nкажа вядомы і вельмі запатрабаваны маскоўскі дызайнер, чые працы карыстаюцца вялікай папулярнасцю, мастак інтэр'еру Святлана Дзьякава.\nСа слоў мастака, для невялікіх памяшканняў прымальным рашэннем, набліжаемся стварэнне інтэр'еру да класіцызму, становіцца пільны падбор аддзелачных і абівальных матэрыялаў у светлых спакойных тонах, вытанчаных аксесуараў з ноткамі вытанчанасці. Вялікая ўвага надаецца мэблі, ня грувасткай, але вытанчанай, якая адказвае адпаведным класічнага кірунку патрабаванням.\nкухня сталовая ў загарадным доме - дызайн і фота\nУ працы над стварэннем класічнага інтэр'еру важна прытрымлівацца сіметрыі. Акрамя гэтага, усе элементы дэкору павінны быць вытрыманыя ў пэўным каляровым дыяпазоне.\nВажна ведаць, што для стварэння класічнага стылю найбольш прымальнымі лiчацца ўсе адценні крэмавага, пяшчотна-зялёнага, нябесна-блакітнага, мядова-жоўтага.\nАсноўны колер класікі - белы з упрыгожваннямі з пазалочаных дэталяў. Неперасягненымі ўпрыгожваннямі кухні-сталовай стануць класічныя бронзавыя гадзіннік, карціны ў абрамленні дарагіх багетаў, творы скульптуры і вытанчаныя вазы.\nДа відавочных парадоксаў адносіцца тое, што раскошны дызайн кухні са сталовай досыць стрыманы. Ні адзін элемент не павінен быць вульгарна устаўлены "напаказ". Гэта рэспектабельная вытанчанасць заможных людзей пры поўным увасабленні камфорту ў вытанчаны інтэр'ер.\nКолеравая гама інтэр'еру аддае перавагу каньячныя, шакаладныя і аліўкавы адценні. Мэблевую абіўку праводзяць у стрыманых сініх, шэрых або высакародна-зялёных колерах, не дапушчаючы крыкліва-яркіх адценняў. Таксама непрымальна для класічнага стылю прымяненне штучных і падробных матэрыялаў.\nВажна ведаць, што пры стварэнні класічнага інтэр'еру заўсёды прымяняюцца элементы кавання, ляпніны і разьбяных упрыгожванняў, бронзавых або пакрытых пазалотай.\nКласічны стыль не прымае карцін, напісаных у стылі абстракцыянізму, кубізму, альбо сюррэалізму. Нават на сучасным этапе яму ўласціва захоўваць кансерватыўна-стрыманае кірунак дызайну з перавагай завершанасці кожнага стану.\nДызайн ў класічным стылі ставіцца да самых дарагіх і затратным. Пры абмежаваным бюджэце магчыма прымяненне матэрыялаў, якія імітуюць натуральныя якасці, але падробка застаецца падробкай, як бы сумна яно не гучала.\nДэкарыравання полу вырабляецца паркетам або мармуровай пліткай. Звычайнае драўлянае пакрыццё недарэчна пры стварэнні класічнага стылю, але выгляд состаренного дрэва надасць пэўны шарм памяшканні.\nАснова столяў павінна быць белай і абсалютна роўнай. Класічнае афармленне столі - гэта сапраўдныя творы мастацтва. Пазалочаныя элементы ляпніны, роспіс, фрэскі, пілястры. Абавязковай атрыбутам класікі з'яўляецца потолочный плінтус. Выкананы з дрэва або гіпсу, ён складае адзінае цэлае з навакольным прасторай.\nСтыль класікі прымае як аднастайны варыянт дызайну сценавых пакрыццяў, так і выкарыстанне бардзюрных панэляў, молдынгі, буазеров.\nЯк правіла, аднастайную аздабленне сцен выконваюць з дарагіх матэрыялаў. Шпон, якія мыюцца шпалеры з геаметрычна правільным малюнкам, альбо сценавымі панэлямі. Афармленне вырабляецца суцэльнымі ад столі ў падлогу палотнамі. Дарэчы прымяненне дэкаратыўнай вытанчанай тынкоўкі.\nКласічнае афармленне кухні-сталовай можна правесці аблямовачнымі драўлянымі панэлямі, выкананымі з цэлага масіва дарагіх парод. У якасці бюджэтнага варыянту можна ўжыць фальш-панэлі, а найбольш дэмакратычным ходам будзе выкарыстанне буазеров.\nВажна ведаць, на чым нельга эканоміць пры стварэнні інтэр'еру кухні-сталовай у класічным стылі - на тэкстылі для афармлення аконных праёмаў, а таксама на мэблевай абіўцы.\nМэблі надаецца асобная ўвага. Класічныя мэблевыя гарнітуры выконваюцца з каштоўных парод. Для вырабу ўжываецца вішня, карэльская бяроза, чырвонае дрэва. Адметная рыса такой мэблі - гэта шырокія гнутыя падлакотнікі мяккай мэблі і выгнутыя спінкі крэслаў. Мэбля усталёўваецца на упрыгожаныя вытанчанай разьбой ножкі.\nКухня сталовая ў класічным стылі абстаўляецца мэбляй пэўнай катэгорыі:\nПамер абедзеннага стала павінен быць вялікім, а сам стол масіўным, выкананым з цёмных каштоўных парод дрэў.\nДраўляныя крэслы павінны быць выкананы ў адзіным са сталом ключы. Яны павінны мець высокія спінкі, зручнае шырокае сядзенне. Ножкі крэсла павінны быць выгнутыя.\nУ залежнасці ад дэкору навакольнага прасторы, мэблевы гарнітур у кухню-сталовую выбіраецца альбо з натуральнага дрэва, альбо белы. У любым выпадку, гэта вытанчаны, дэкараваны разьбой і пазалотай набор аднатыпнай мэблі. Дапушчальныя дзверцы са шкла. Адценні гранітных і мармуровых стальніц, павінны адпавядаць агульнай каляровай канцэпцыі мэблевага гарнітура.\nСучасная бытавая тэхніка не спалучаецца з раскошай класікі, таму лепш набываць мадэлі, якія ўбудоўваюцца.\nУ дызайн праект кухні сталовай абавязкова ўносяцца элементы асвятлення з абавязковым прысутнасцю цэнтральнага свяцільні.Класічны стыль мяркуе выкарыстанне вытанчаных з многімі рожкамі люстраў з элементамі кавання, або крыштальных люстраў-кандэлябраў. У якасці дадатковых крыніц асвятлення задзейнічаюць падлогавыя і насценныя лямпы пад абажурамі.\nКропкавае асвятленне рэдка выкарыстоўваецца дызайнерамі пры стварэнні класічнага інтэр'еру. Значна больш высакароднае глядзяцца два-тры тэматычныя свяцільні - невялікіх копій цэнтральнай люстры.\nПры стварэнні кухні-сталовай у класічным стылі вельмі скрупулёзна адбіраюцца складнікі дэкору. Іх павінна быць трохі, паколькі ўвага канцэнтруецца на велічы асноўных атрыбутаў памяшкання, а не на дэталях.\nЯк правіла, дызайн інтэр'еру кухні-сталовай упрыгожаны цяжкімі шторамі ў падлогу, гарманавальнымі з абіўкай мэблі. Шторы падвешваюцца на вінтажныя карнізы, аформленыя вытанчанымі наканечнікамі. Карнізы могуць быць драўлянымі або металічнымі. Магчыма прымяненне схаваных потолочных карнізных сістэм.\nЗначна ажыўляюць кухню сталовую, выкананую ў класічным стылі, жывыя кветкі, расстаўленыя ў вытанчаных вазах. Калі выкарыстоўваецца імітацыя жывых кветак, то яна павінна быць бездакорна якаснай.\nВітаецца наяўнасць дэкаратыўных ваз і старадаўніх парцалянавых сервізаў, якія падкрэсліваюць вытанчанасць і багацце стылю.\nУ якасці дэкаруюць элементаў выкарыстоўваюцца старадаўнія падсвечнікі і фігуркі, выкананыя з фарфору ці керамікі. Але іх набыццё лепш ажыццяўляць у антыкварных салонах.\n← Сумяшчэнне ваннай з туалетам - індывідуальны праект\nІдэя афармлення ваннай газетнымі выразкамі\nНайноўшыя цеплазберагальных шклопакеты


З клопатам аб ураджаі — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nЗ клопатам аб ураджаі\n01.08.2018 31.07.2018 Марина Маглыш-Калинина829Комментарии on З клопатам аб ураджаі\nПершымі жнівеньскімі днямі ў працаўнікоў раслінаводчай галіны шмат клопатаў. Яшчэ ў самым разгары ўборачная кампанія, а хлебаробы ўжо дбаюць пра будучы ўраджай. Неўзабаве пачнецца сяўба азімага рапсу, таму механізатары ўжо рыхтуюць плошчу пад гэтую прыбытковую тэхнічную культуру. Вядзецца ворыва і ў ААТ «Налібакі Агра». Як і ў мінулыя гады, заняты на гэтай тэхналагічнай аперацыі механізатар Сяргей Паляшчук, які працуе на магутным энерганасычаным трактары «Беларус-3022». Сяргей Барысавіч – вопытны і добрасумленны работнік, шчыруе ў таварыстве больш за дваццаць гадоў. Вясною ён вызначыўся ў раённым спаборніцтве на ворыве глебы і за шчырую працу адзначаны падзячным пісьмом райвыканкама, райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу і падарункам. Дбайны працаўнік пастаянна задзейнічаны і на нарыхтоўцы кармоў (адвозіць зялёную масу), а таксама на ўнясенні арганічных угнаенняў.\nНа палях раёна (інфармацыя па стане на 30 ліпеня)\nЗбожжавыя і зернебабовыя культуры ў сельгаспрадпрыемствах раёна ўбраны на 7949 гектарах, што складае 36,5 працэнта. Па тэмпах уборкі па-ранейшаму лідзіруюць працаўнікі ААТ «Жацерава», дзе абмалочаны 62 працэнты плошчаў.\nСярэднераённая ўраджайнасць складае 23,4 цэнтнера збожжа з гектара, а самая высокая ў ААТ «Вялікі Двор» – 46,5 цэнтнера на круг. На другім і трэцім месцах ААТ «Вішнявецкі-агра» і»Агранёманскі» з паказчыкамі 28,9 і 28,5 цэнтнера.\nНамалочана па раёне 18 574 тоны збожжа, больш за іншых у ААТ «Вішнявецкі-агра» – 2775 тон. Перавысілі двухтысячны намалот хлебаробы ААТ «Вялікі Двор».\nTagged Нумар № 56 (10 299)\nЭксклюзіў ад лепшага повара


Беларускія пісьменнікі перабраліся ў падвал - Салiдарнасць\nБеларускія пісьменнікі перабраліся ў падвал\nСаюз беларускіх пісьменнікаў пакінуў Дом літаратара. Свае апошнія рэчы пісьменнікі пад наглядам судовых выканаўцаў перанеслі ў падвал будынка.\nДля многіх літаратараў сённяшняе высяленне з дома па вул. Фрунзе, 5, што некалі будаваўся спецыяльна для пісьменніцкай арганізацыі, стала цяжкім выпрабаваннем. На вачах некаторых з іх праглядаліся слёзы.\n— Тое, што сёння робіць з намі ўлада, можна параўнаць хіба толькі з тым, што рабілі варвары ў часы Рымскай імперыі, — абураецца Вольга Іпатава. — Беларускіх пісьменнікаў — захавальнікаў нашай мовы, культуры — выганяюць на вуліцу! Але ж, нягледзячы на ўвесь трагізм сітуацыі, я веру: наша арганізацыя абавязкова сюды вернецца.\nНа пачатак высялення літаратараў з іх апошняга пакоя — так званага Танкаўскага кабінета — там яшчэ засталіся асобныя рэчы. У прыватнасці, дагэтуль стаялі партрэты класікаў літаратуры — Васіля Быкава, Максіма Багдановіча, Янкі Купалы, Якуба Коласа. Гэтыя партрэты выносілі паасобку, вядомыя пісьменнікі — Ніл Гілевіч, Сяргей Законнікаў, Віктар Казько і іншыя творцы — асабіста знеслі іх уніз. Такой вось сумнай працэсіяй класікі беларускай літаратуры перамясціліся на сваё новае месца — у падвал будынка.\n— Тое, што зараз адбываецца, для мяне вельмі сімвалічна, — адзначыў старшыня Саюза беларускіх пісьменнікаў Алесь Пашкевіч. — Сапраўды, сёння ўсіх нашых пісьменнікаў заганяюць у падвал.\nМіж тым яшчэ за гадзіну да высялення адбылося пасяджэнне рады Саюза, дзе было вырашана правесці ў кастрычніку чарговы з’езд, а таксама прыняць у склад арганізацыі новых сябраў — Віталя Тараса і Фёдара Баравога.\nУ бліжэйшы час кіраўнікі Саюза пачнуць пошукі новага месца. Аднак многія пісьменнікі ўпэўнены, што арандаваць памяшканне яны не змогуць.\n— Не для таго нас адсюль высялялі, каб потым даць магчымасць засяліцца ў іншае месца , — кажа Сяргей Законнікаў. — Што ж, у такім выпадку будзем шукаць магчымасць зарэгістраваць нашу арганізацыю за мяжой, магчыма, дзесьці на Украіне. Мы збіраемся змагацца да канца.


“Патрэбны элемэнтарны палітычны, прававы лікбез беларускага народу. Патрэбная актыўнасьць нашых інтэлектуалаў...”\n22 верасень 2004, 11:10\nRFE/RL Водгукі слухачоў – 21 верасьня. Кожны дзень з 21:00 вечара да 09:00 раніцы вы можаце затэлефанаваць на менскі нумар 229-22-71 і пакінуць свой водгук на нашым аўтаадказьніку.\n(Спадар: ) “З 1991 году ня быў у Менску. І вось на днях наведаў Менск, пабыў там некалькі дзён. Якое ўражаньне аказаў Менск на мяне! За гэтыя гады да непазнавальнасьці зьмяніўся горад! Колькі прыгожых будынкаў пабудавана ля Камароўкі й на іншых месцах! А які вакзал! І ўзгадалася мне тэлефанаваньне адной мінчанкі, якая вам тэлефанавала, што за гэтыя 10 год у Менску нічога ня зроблена. А вы гэта паведамілі ўсёй Эўропе. Да якой нізасьці трэба апусьціцца, да першабытнага чалавека, каб такую ганьбу на горад паведамляць на ўсю Эўропу. Як вам ня сорамна разам з гэтай мінчанкай так рабіць! Ганьба за такую працу!”\n(Жыхар Менску: ) “Растлумачце людзям, народу, што адбываецца з гэтай вашай Свабодай на беларускай мове. Слухаеш “Голас Амэрыкі” – усё добра, чутнасьць добрая, слухаеш нямецкую хвалю, слухаеш ВВС, Славенію, Свабоду на расейскай мове – усё чутна. Беларуская – хрыпіць, сьвішчыць, гудзіць, голас хвалепадобна, то чуваць, то не чуваць. Вось зараз Станіслаў Шушкевіч гаворыць, то зьнікае чутнасьць, то зьяўляецца. Ну што гэта такое! Дык растлумачце, ці ў вас апаратура дрэнная альбо гэтая банда глушыць. Каб народ ведаў!\nЯ ўжо неаднаразова Свабодзе тэлефанаваў наконт вельмі дрэннай якасьці прыёму: хрыпіць, гудзіць, голас то чуваць, то ён зьнікае. Але Свабоды якасьць не паляпшае! Вось і сёньня тое самае! У чым справа? Хто павінен у гэтым? Скажыце народу! Так далей працаваць нельга! Калі патрэбная лепшая апаратура, то зьвярніцеся да народа, мы скінемся! Спэцыялістаў беспрацоўных поўна – выбраць магчыма. Чакаем добрых перадачаў!”\n(Пятро Каснеры: ) “Прапаную спадару Шушкевічу і іншым, Маккейну, Фралову, пачытаць, як кіраваў Лукашэнка калгасам, а дакладней саўгасам “Гарадзец”. Генэрал савецкай арміі Фралоў сказаў, што Лукашэнка кіруе дзяржавай, як кіраваў калгасам. А як усё ж такі кіраваў Лукашэнка калгасам, дакладней саўгасам “Гарадзец”? Ці не магла б Свабода расказаць пра гэта? Ня трэба ехаць нават у Шклоўскі раён, а няхай Падбярэскі сходзіць у бібліятэку імя Пушкіна і возьме кніжку “Гарадзецкія ўрокі” выдавецтва “Ураджай”, 1990г. А Лукашук прачытае ў часопісе “Беларусь” №3 за 1991 год артыкул ляўрэата прэміі часопіса “Беларусь” за 1991 год дырэктара саўгаса “Гарадзец” народнага дэпутата БССР РБ 12-га скліканьня Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнкі “Вялікі перадзел”.\n(Банкевіч Генадзь: ) “Шаноўная рэдакцыя Радыё Свабода! Дзіўна гучыць пытаньне па Радыё Свабодзе “Ці можа прывесьці рэфэрэндум да пажыцьцёвага кіраваньня Лукашэнкі?” Няўжо яшчэ Радыё Свабода ня можа зразумець, для чаго прызначаны рэфэрэндум Лукашэнкам? Шаноўныя беларусы! Ня дай Бог рэфэрэндум пройдзе, тады нам дыктатура забясьпечана, а за ёй і згуба Беларусі, дзе будзе паўночна-заходні край. Лічу, што Лукашэнка атрымаў згоду Пуціна, а інакш – ці мог бы ён самастойна адважыцца на гэтакі амаральны для палітыка крок? Дзякую”.\n(Віталь Куплевіч: ) “Лукашэнка для Беларусі – гэта больш складаная зьява. Лукашэнка ў Беларусі застанецца датуль, пакуль будзе запатрабаваная ў частцы грамадзтва яго таталітарная ідэалёгія, грымучая сумесь савецкага, сацыялізму, рускага імпэрскага шавінізму й практыка Адольфа пры разгоне дэманстрацыі. Лукашэнка застанецца датуль, пакуль імпэрскія шавіністычныя сілы Расеі будуць яго нахабна падтрымліваць, а Эўропа, Амэрыка назіраць за гэтым з вышыні арбітра, не дапамагаючы рэальна беларускім адраджэнцам ані інфармацыяй, ані фінансава.\nУ вялікай частцы беларускага народу адсутнічаюць элемэнтарныя уяўленьні аб правах і свабодах чалавека. Адсюль патрэбны элемэнтарны палітычны, прававы, геаграфічны, гістарычны, моўны лікбез беларускага народу. Патрэбная актыўнасьць нашых інтэлектуалаў, чаго ў масавай колькасьці пакуль не назіраецца. Нельга прысьпешыць разьвіцьцё грамадзтва. Таму сёньня гэта вельмі складаная праблематыка. Усяго найлепшага. З найлепшымі пажаданьнямі”.\n(Спадар: ) “Добры дзень, Свабода! Як ні паслухаю вашую перадачу, заўсёды сапсую настрой, асабліва з гэтым бязьмежжам, якое адбываецца ў выбарчых камісіях. Як так, знайсьці ў народнай артысткі Беларусі 20 рублёў! Што ж гэта робіцца! Знайсьці нейкіх 2 мэтра лішніх плошчы! Цяпер схапіліся за сьвіней. Што ж гэта будзе! Хутка прыйдзецца ў дэклярацыю і ката ўпісваць? Бязьмежжа, сапраўднае бязьмежжа!\nСлухаў сёньня адказ Шушкевіча на пытаньне карэспандэнта Свабоды. Поўнасьцю згодны! Хеўра, самая сапраўдная хеўра! Гэтую хеўру трэба судзіць з часам строгім законам! Усіх у тайгу заслаць! Выдзяліць дзялянкі па 10 кілямэтраў, выдаць самыя тупыя пілы, паставіць на чале брыгадзірам старшыню цэнтральнай камісіі – і хай бы яны там укалвалі. Я ня ведаю, што гэта робіцца.\nІ яшчэ. Ня праўда, што там будзе 70-80 адсоткаў. Хоць бы яны на выбарах 30 адсоткаў набралі! Я схадзіў спэцыяльна на базар, каб апытаць усіх гэтых маладых прадаўцоў. Каго не запытаў – усе супраць гэтых рэфэрэндумаў. Што, кажуць, яны нам далі – нічога не далі. Так што хай там лапшу на вушы ня вешаюць, што ўсе там будуць галасаваць за іх!”\n(Спадар: ) “Даражэнькая Свабода! На вашае пытаньне тыдня, ці можа Канстытуцыйны рэфэрэндум прывесьці да пажыцьцёвага прэзыдэнцтва, даю адказ. Так! Да чаго заўгодна можа прывесьці гэты рэфэрэндум! Таму што ў краіне ўсталяваная дыктатура адной асобы – Лукашэнкі, і яго няма каму кантраляваць. Што ён пажадае, тое і зробіць. Хвароба пад назвай дыктатура, як ракавая пухліна мацнее і прагрэсіруе. Грамадзтва Беларусі не абудзілася, запалоханае і да барацьбы за новае жыцьцё, за новае шчасьце не сасьпела. Дзякуй”.\n(Алесь Колас, Мазыр: ) “Добрай раніцы, Свабода! На тваё пытаньне, якое будзе жыцьцё, калі б прэзыдэнтам быў не Аляксандар Рыгоравіч, а другі нейкі палітык, скажу цьвёрда і адназначна: горш не было б! А ці будзе лепш, не магу цьвёрда сказаць. Але мы добра разумеем, што пры цяперашняй уладзе іншага кіраўніка нам ня бачыць, і падставай для гэтага зьяўляюцца апошнія палітычныя падзеі на Беларусі: гэта і выбары ў так званы парлямэнт, і рэфэрэндум па чарговай зьмене Канстытуцыі на пажыцьцёвую ўладу Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнкі.\nЯ часта задаю сабе пытаньне: чаму дзеючы прэзыдэнт і яго атачэньне так баяцца аддаць уладу іншым асобам, як гэта робіцца ў абсалютнай большасьці цывілізаваных краінах? На мой погляд, адказ на гэтае пытаньне адназначны. Калі яны ня будуць пры ўладзе, то ім прыйдзецца адказваць за свае дзеяньні перад народам і дзяржавай. Так ці не? Гэта маё асабістае меркаваньне.\nШто датычыцца тваіх перадач, Свабода, дзякуй табе за іх! За тваё больш-менш праўдзівае адлюстраваньне падзеяў. Але чуваць цябе ў маім рэгіёне вельмі дрэнна! Як правіла, на тваю хвалю налазяць нейкія іншыя галасы, якія робяць памехі для тваёй перадачы”.


Што такое мужчынскае партманэ: гісторыя ўзнікнення аксэсуара | Мужчынская Берлога\nДагледжаны і гарманічна падабраны знешні вобраз мужчыны дапамагае яму адкрываць перад сабой любыя дзверы на шляху да дасягненню пастаўленых мэтаў. Таму стылісты рэкамендуюць уважліва камбінаваць прадметы адзення з аксэсуарамі, каб па выніку атрымаць цэласны і завершаны вобраз. Партманэ - гэта незаменны аксэсуар любога дзелавога мужчыны, але далёка не ўсім вядома напэўна, што такое партманэ.\nСамая тыповая памылка многіх мужчын заключаецца ў тым, што яны блытаюць паміж сабой такія паняцці, як кашалёк і партманэ. Некаторыя лічаць, што партманэ - гэта зусім састарэлы тэрмін, які асацыюецца з рэтра-эпохамі. Але мода на замежныя запазычаныя словы ўсё таксама ў трэндзе, таму элегантнае гучанне партманэ цэніцца сярод дызайнераў і стылістаў. Засталося толькі самім мужчынам разабрацца ў тым, партманэ, што гэта такое і для чаго выкарыстоўваецца.\nШто такое партманэ?\nПартманэ - гэта аксэсуар пераважна для мужчынскай паловы грамадства, прызначаны выключна для захоўвання фінансавых сродкаў, асабістых дакументаў, картак і візітовак ад механічнага ўздзеяння.Дзякуючы партманэ мужчына зможа заўсёды мець пад рукой усе неабходныя яму сродкі і рэчы, будзь то грошы, пластыкавыя карты, правы на аўтамабіль, іншыя дакументы. Сёння існуе асобныя віды дадзенага аксэсуара.\nДля даведкі! Разам з тэрмінам "партманэ" ў Францыі паўсталі такія ж аднакарэнныя запазычаныя сёння паняцці, як партабак, партупея і партфель.\nУ межах Расіі партманэ прынята называць кашальком, хоць розніца паміж гэтымі двума паняццямі ўсё-такі існуе. Калі гаворка ідзе пра кашальку, уяўляецца хутчэй жаночы аксэсуар прамавугольнай формы з захлопываются створкамі на замак ці зашчапку. А вось у выпадку партманэ падобны варыянт кашалька складаюць удвая ці утрая, зачыняючы "хлясцікам" з кнопкай або магнітам. І, як правіла, гэта можа быць выключна партманэ мужчынскае, жанчыны такім аксэсуарам не карыстаюцца.\nПаходжанне і значэнне слова\nКаб разумець значэнне слова партманэ, неабходна звярнуцца да перакладчыку з французскай мовы на рускую, бо менавіта ў Францыі яно зарадзілася шмат гадоў таму. Адбывацца тэрмін ад дзеяслова "porter" гэта значыць насіць што-небудзь, а таксама назоўніка "monnaie", які пазначае грошы ці валюту.Адпаведна, партманэ пасля даслоўнага перакладу азначае аксэсуар для нашэння фінансавых сродкаў, асабістых дакументаў і банкаўскіх карт.\nПрамаўляць слова партманэ згодна французскай мове неабходна з націскам на апошнюю галосную літару. У ангельскай мове таксама была варыяцыя такога тэрміна, але з іншага карэнны часткай "purse", у выніку якой атрымлівалася слова "porte-monnaie". Нейкі час такая назва мужчынскага кашалька знаходзілася ва ўжытку, але французскі варыянт паступова яго выцесніў, і англійская тэрмін не прыжыўся.\nГісторыя з'яўлення аксэсуара\nЛюбая рэч мае сваю унікальную гісторыю, і мужчынскае партманэ не стане выключэннем з правілаў. Калі разглядаць гісторыю кашалька ў межах Расіі, тут гэты аксэсуар ўпершыню з'явіўся яшчэ ў XI стагоддзі. Тады аксэсуар меў зусім іншы знешні выгляд і форму, больш нагадваючы тканкавы мяшочак, які сцягвалі ніткай, стужкай або тасьмой.\nУ тыя часы кашалёк выкарыстоўвалі не толькі для нашэння манет, там захоўвалі маленькія гіркі. Пры дапамозе гірак вымяралі вагу кашалька, калі чалавек расплачваўся ня манетай, а каштоўнымі камянямі.Калі разглядаць гісторыю кашалька па-за межамі Расіі, яго з'яўленне было зафіксавана яшчэ ў мінулых стагоддзях да нашай эры. У Еўропе падобныя кашалькі называлі інакш - омоньерами, яны былі са скуры і холщевки.\nСамы пік моды на кашалькі прыпадае на XII стагоддзе, калі крыжакі завезлі сарацынскіх кісеты, аздобленыя званочкамі і гравіроўкай. Гэтую версію партманэ прыфастрыгоўваць да пояса ўладальніка, каб прадэманстраваць наглядна яго статус і плацежаздольнасць. У Японіі доўгі час кашальком выступала чырвоная нітка, на якую нанізвалі манеты. І толькі пасля з'яўленне ў вопратцы чалавецтва кішэняў кашалькі сталі адаптаваць пад іх.\nІснуе павер'е, што самастойна купляць сабе кашалёк або партманэ лічыцца дрэннай прыметай. А вось калі кашалёк ўручылі ў падарунак блізкія людзі ці сваякі, прыкметы абяцаюць ўладальніку пастаянную і стабільную прыбытак, але ўнутры павінна прысутнічаць купюра. Фэшн-індустрыя сёння прапануе велізарную разнастайнасць відаў і тыпаў партманэ - вертыкальныя, падвойнага і патройнага складання, з разнастайных матэрыялаў і з модным арыгінальным дэкорам.Пры выбары партманэ мужчыну трэба ўлічваць свой узрост, імідж і лад, а таксама якія функцыі будзе выконваць такі аксэсуар.\n← Мужчынскія прычоскі 90х гадоў: якая пайшла пара\nМода і стыль для поўных мужчын: што трэба ўлічыць пры выбары? →


10 кастрычнік 2007, 16:00\nУ сераду 10 кастрычніка а 13-ай гадзіне паводле менскага часу на вэб-сайце Свабоды адбылася он-лайн канфэрэнцыя з Аляксандрам Мілінкевічам.\nАляксандар Мілінкевіч, былы кандыдат у прэзыдэнты Беларусі, нарадзіўся ў 1947 годзе ў Горадні. Скончыў Гарадзенскі пэдінстытут і асьпірантуру Інстытуту фізыкі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Кандыдат фізыка-матэматычных навук. Стажыраваўся ва ўнівэрсытэце Монпэлье (Францыя, 1980) і Каліфарнійскім унівэрсытэце (ЗША, 1998), прайшоў курс навучаньня у эўрапейскім цэнтры дасьледаваньня праблемаў бясьпекі ў Гарміш-Партэнкірхэне (ФРН, 2000). У 1980-1984 гадох загадваў катэдрай Сэтыфскага ўнівэрсытэту (Альжыр), быў дацэнтам Гарадзенскага ўнівэрсытэту (1978-1980, 1984-2000).\nБыў намесьнікам старшыні гарвыканкаму Горадні з 1990 па 1996. Заснавальнік і кіраўнік грамадзкай арганізацыі “Ратуша”. У 2001 годзе быў кіраўніком перадвыбарчага штабу кандыдата на прэзыдэнта Сямёна Домаша. Краязнаўца, знайшоў пахаваньне апошняга караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага, рэстаўраваў найстаражытнейшы ў Эўропе гарадзенскі вежавы гадзіньнік. Валодае ангельскай, францускай і польскай мовамі.\nІніцыятар руху “За свабоду”, якому адмоўлена ў рэгістрацыі.\nВыступаючы ў празе на прадстаўнічай сустрэчы FORUM 2000, Аляксандар Мілінкевіч зазначыў, што савецкая спадчына надалей пакідае людзей у Беларусі дэмаралізаванымі, але дух свабоды жыве, асабліва сярод моладзі. 2006 год зьмяніў сытуацыю, людзі адчулі надзею і працягваюць выходзіць на вуліцы, каб наблізіцца да Эўропы. А. Мілінкевіч сказаў, што “свабода – гэта гонар, свабода – гэта адказнасьць перад Богам”. Ён заклікаў дапамагчы свабодзе ў Беларусі – “не пераносіць да нас вашу свабоду, а дапамагчы будаваць нашу”.


Фельдшер скорой помощи Валентина Ворона из Дисны » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nФельчар хуткай дапамогі Валянціна Варона з Дзісны\nУ дзісенскага фельчара хуткай дапамогі Валянціны Варона чамаданчык з медыкаментамі заўсёды напагатоў. Там лекі ад сэрца, ціску… і ўсё, чым можна адразу зняць боль. Больш выклікаў паступае ноччу.\nПа-першае, тады не працуюць амбулаторныя ўстановы. А па-другое, у позні час сутак немачы абвастраюцца. Хуценька сабрацца і рушыць у шлях, часцей далёкі — для Валянціны Станіславаўны звычайна. Яна любіць экстрым і атрымлівае зарад, калі тэрмінова ратуе чалавека.\nГэтым займацца Валянціна марыла з дзяцінства. Ніякія прафесіі і побач не стаялі з той, якая выклікае ў крыві адрэналін. Дабрацца да пацыента і не марудзіць ні долі секунды. Жыццё ператвараецца ў імклівую калясніцу, калі толькі паспяваеш ухапіць глыток паветра. Пасля школы дзяўчына скончыла Полацкае медвучылішча. За поспехі ў вучобе другой па чарзе выбірала размеркаванне. Думала нядоўга і спынілася на Дзісне. "Дзе нарадзілася, там і спатрэблюся", — заключыла выпускніца і стала фельчарам хуткай дапамогі ў дзісенскай бальніцы сястрынскага догляду. Яе 35-гадовы стаж цяпер самы вялікі сярод каляжанак.\nУ радыусе абслугоўвання мясцовага аддзялення хуткай дапамогі дзісенская, язненская, туркоўская тэрыторыі, таму шлях да пацыента можа доўжыцца да 40 кіламетраў у адзін бок. У "баявым" арсенале — УАЗік, якім кіруе муж Валянціны. За "абаранкам" ён больш за 40 гадоў, таму ніякія віражы не страшныя.\nУсяго ў аддзяленні хуткай дапамогі чатыры фельчары. Дзяжураць суткамі, кожную змену — 4,5,8 і больш выклікаў. Званок спачатку паступае ў раённае аддзяленне, адтуль спецыялісты "падымаюць на ногі" тэрытарыяльную хуткую дапамогу. У нашым раёне, акрамя цэнтральнай, яна толькі адна. З 2012-га года ў дзісенскім аддзяленні застаўся адзін пост, бо менее народу. Тым не менш у зоне абслугоўвання 6300 чалавек, большая частка пажылых. Але не кантынгент, а ўсё-ткі яго колькасць уплывае на інтэнсіўнасць выклікаў, бо боль не выбірае. Ёсць пацыенты, якія ў "хуткую" прыходзяць самі, тут ім без чаргі памераць ціск і паставяць папярэдні дыягназ. Пэўныя "кадры" звяртаюцца на "103" ад суму.\nРабота ў фельчара не для слабанервных. За вялікую практыку Валянціна Варона паспытала многае. Тэрмінова прымала роды дома або ў машыне. Усе немаўляткі выйшлі на свет здаровенькімі. Маім пытаннем — ці баіцца крыві? — шчыра здзіўлена. Шмат выязджала на аварыі, бачыла трупы, канстатавала смерці, аказвала экстраную дапамогу. У памяці страшныя здарэнні. Аднойчы хлопчык пераблытаў блёкат з макам і моцна ім атруціўся. А іншага малога скруціла сутарга ад удару арэляў, якія трапілі ў скронь. У цяжкіх выпадках пасля экстранай фельчарскай дапамогі хворых шпіталізуюць у райцэнтр. Часам на гэта няпроста наважыцца, бо ці перанясе слабы пацыент 40 кіламетраў дарогі. Часам калдобістай.\nВалянціна Варона стараецца правільна ставіць дыягназы, а лёсавызначальных памылак, якія б паўплывалі на стан пацыента, у сваёй практыцы не памятае. Тым не менш у фельчара толькі рукі і вочы. Напрыклад, цяжка адрозніць без тэхнікі апендыцыт і язву. Дакладна пацвердзіць хваробу толькі апаратура.\n"У медыцынскай практыцы важней за ўсё вопыт",-- гледзячы на савецкі кнопачны тэлефон, рэзюмуе Валянціна Станіславаўна. Застаецца толькі здагадвацца, колькі за ўвесь час яна прыняла тэлефанаванняў, колькі праімчала кіламетраў, аказала дапамогі і выратавала жыццяў. За старанні і адданасць прафесіі яна тытулавана Жанчынай года Міёршчыны. "Прыемна і нечакана", — дзеліцца ўражаннямі дзісенка, прызванне якой — лячыць…\n» Главное — человеку помочь


Брытанскі Цёплы Halloumi, зялёная фасолю і бульбяны салата за 30 хвілін\nРаслінныя Рэцэпты Брытанскія сеткі Брытанскія Бакі Супы і Салаты Зялёныя салаты\nСалата на талерку ў рамках 30 хвілін, што мы ўсе жаданне на вечар цёплым Самэрса, на любы вечар на самай справе, як гэты рэцэпт перакладаецца ў любую пару года. Цёплы Halloumi, зялёная фасолю і бульбяны салата прыстасоўвае конт абсалютна ў любы час вы хочаце лёгкі, пажыўны і хуткі рэцэпт.\nСалёны, кіпрскі сыр з'яўляецца фаварытам у Вялікабрытаніі, а не толькі сярод эмігранта суполак; гэта на самай справе зроблена цяпер тут невялікі кампаніі ў Ёркшыры. Проста, сыр карыстаецца сваёй універсальнасцю і ў тэкстуры і па гусце і тым, як яна трымае разам пад грылем.\nГэты рэцэпт выдатна дапаўняецца выкарыстаннем свежых зялёных бабоў . Бабы не толькі на баку гульца, каб іншыя інгрэдыенты, як у гэтым рэцэпце яны могуць заняць цэнтральнае месца; яны гэтага заслугоўваюць.\n1 кубак (200 г) бульбачка (нарэзаны)\n1 кубак (200 г) зялёныя бабы (абразаецца)\n4 сталовай лыжкі аліўкавага алею\n1 сталовая лыжка чырвонага віннага воцату\n1/2 шклянкі (55г) дзiцяцi каперсы, прамытыя\n1small пучок мяты (сечаны)\n1 маленькі пучок кропу (сечаны)\n12 чорных алівы (кайф)\n1 кубак (150 г) памідоры черрі (разрэзаць напалову)\n2 сталовай лыжкі мукі (звычайная)\n7oz (200г) Halloumi сыр (нарэзаныя)\nПакладзеце нарэзаную бульбу ў вялікі рондаль, заліць халодную ваду і дадаць дробку марской солі. Давядзіце бульба да хуткага кіпення, злёгку панізіць высокую тэмпературу і кіпець на працягу 10 - 15 хвілін або пакуль бульба не падрыхтаваны, але не развальваўся. Зліце праз друшляк і трымаць у адзін бок.\nУ іншай рондалі, давядзіце рондаль з падсоленай вадой да кіпення. Дадаць абрэзаныя зялёныя бабы і хутка прыгатаваць усяго за 2 хвіліны.\nЗліць праз друшляк, і трымаць у адзін бок.\nУ місцы сярэдняга памеру змяшайце аліўкавы алей і воцат, затым дадаць каперсы, дробна нарэзаную мяту і кроп.\nДа гэтай сумесі, дадайце бульбу, бабы і нарэзаць памідоры черрі. Старанна змяшайце, каб пераканацца, што гародніна пакрытыя, заправіць соллю і перцам па гусце і трымаць у адзін бок.\nУ асяроддзі, антіпрігарная патэльню, нагрэць алей у гарачай, але не гарыць.\nЗаправіць муку з дробкай як соль і перац.\nКавалачак за кавалачкам, акунуць Halloumi ў муку на абодва бакі, асцярожна націсніце, каб выдаліць лішнюю муку. Акуратна прыгатаваць Halloumi лустачкі з абодвух бакоў да залаціста-карычневага колеру. Будзьце асцярожныя, каб не пережарить сыр, або прыгатаваць яго ў занадта гарачым алеі, як ён стане жорсткім.\nЗмесціце сыр на кухні паперу для зліву і дапамагчы хрумсткі ўверх.\nДадайце Halloumi у салату і асцярожна змяшаць, а затым падзяліць паміж 4 пласцін. Падаваць адразу ж.\nШто такое Halloumi сыр?\nсыр Halloumi шырока даступныя і прадаюцца ў большасці буйных супермаркетаў. Раслінная Эксперт сцвярджае Абут.кома: Halloumi традыцыйна атрымліваюць з авечага малака ў грэцкай выспе Кіпр, Halloumi мяккі тварог, як сыр бясплатна сычуга і бяспечна для вегетарыянцаў, якія не ядуць закваску.\nРэцэпт заснаваны на адным з брытанскага гароху і фасолі\nнатрый 755 мг\nНапоўненыя кітайскія Недакладныя дыні (Мо Qua)\nСвініна і Каўбаса Jambalaya З чарнавокі гарох\nГрэцкі ёгурт Салата Цэзар з чесночным грэнкамі\nСамаробны безмолочные Вішнёвы тварожнік Рэцэпт\nЗімовыя Рэцэпты для дзяцей\nВегетарыянскае чылі і Хлебная запеканка\nЦукар-Free Кластары Шакалад Арэх\nМармелад Рэцэпты і Саветы па падрыхтоўцы\nЯк зрабіць класічны брытанскі Калядны торт, крок за крокам\nТурэцкі Künefe: Гарачая і сырны дэсерт Паўднёва-ўсходняга


Асновы мозгу: падлеткаў змены мозгу ва ўзросце 25 | ўзнагароджанне Фонду\nГалоўная асновы мозгу падлеткі мозг\nПерыяд падлеткавага ўзросту пачынаецца прыблізна ад 10 да 12 гадоў з надыходам палавога паспявання і працягваецца прыблізна да 25 гадоў. Карысна разумець, што мозг падлетка фізіялагічна, анатамічна і структурна адрозніваецца ад мозгу дзіцяці або дарослага. Праграма для спарвання ўзрываецца ў нашу свядомасць з прыходам палавых гармонаў у перыяд палавога паспявання. Менавіта тады ўвага дзіцяці ператвараецца з лялек і гоначных аўтамабіляў у прыярытэт прыроды нумар адзін - размнажэнне. Так пачынаецца напружаная цікаўнасць падлетка да сэксу і да таго, як атрымаць яго пэўны досвед.\nНаступны Тэд ток (14 мін) па кагнітыўнай неўролаг прафесар Сара Джэйн Блэкмар назваў таямнічы выпрацовак падлеткавага мозгу, тлумачыць развіццё здаровага мозгу падлетка. Аднак яна не кажа пра сэкс, выкарыстанне парнаграфіі і яго наступствы. Добрая навіна ў тым, што гэты топ прэзентацыя (50 мін) робіць. Ён з'яўляецца прафесарам нейробиологии ў Нацыянальным інстытуце лекаў у ЗША і тлумачыць, як таксічныя стымулы, такія як алкаголь ці наркотыкі і працэсы, як гульнявыя, парнаграфія і азартныя гульні могуць сарваць мозг падлетка.\nГэта карысна Падкаст (56 хвілін) Гэры Уілсан канкрэтна расказвае пра тое, як Інтэрнэт-парнаграфія ставіць мозг падлетка. Ён таксама тлумачыць розніцу паміж мастурбацыяй і выкарыстаннем парнаграфіі.\nПадлеткавы ўзрост - гэта перыяд паскоранага навучання. Гэта калі мы хутка пачынаем шукаць новы досвед і навыкі, неабходныя для дарослага жыцця, рыхтуючыся пакінуць гняздо. Кожны мозг унікальны, створаны і сфарміраваны на аснове ўласнага досведу і навучання.\nГэта паскоранае навучанне адбываецца, як мозг інтэгруе сістэму заахвочванняў, звязваючы лімфавай галіне жыллёвага будаўніцтва нашы ўспаміны і эмоцыі мацней у префронтальной кары, вобласці, адказнай за самакантролю, крытычнага мыслення, развагі і доўгатэрміновага планавання. Гэта таксама паскарае сувязь паміж гэтымі рознымі часткамі шляхам пакрыцця найбольш часта выкарыстоўваюцца нервовымі шляхамі з тлустым белым рэчывам пад назвай міэліну.\nУ гэты перыяд інтэграцыі і рэарганізацыі мозг падлетка таксама абрэзаў нявыкарыстаныя нейроны і патэнцыйныя сувязі, пакідаючы трывалыя шляхі, выбудаваныя шматразовым вопытам і звычкай. Такім чынам, незалежна ад таго, праводзяць Ці падлеткі большую частку часу ў адзіноце ў Інтэрнэце альбо ў зносінах з іншымі маладымі людзьмі, у вучобе, вывучэнні музыкі альбо занятках спортам, да таго часу, калі яны стануць дарослымі, найбольш часта выкарыстоўваюцца шляху будуць падобныя на хуткія, супермагістралі.\nУ ранняй юнацтва, жаданне вострых адчуванняў на сваім піку. Падлетак мозг вырабляць больш допаміна і больш адчувальныя да яго, ведучы іх, каб праверыць новыя ўзнагароды і рызыка. Больш допаміна таксама дапамагае ўмацаваць і ўзмацніць гэтыя новыя шляхі.\nНапрыклад, яны маюць больш цярпімасці да акрываўлены, шакіруе, экшн, фільмы жахаў, якія будуць мець большасць дарослых працуюць, каб схаваць. Яны не могуць атрымаць іх у дастатковай колькасці. прыняцце рызыкі з'яўляецца неад'емнай часткай іх развіцця, як тэставанне межаў, аспрэчваючы ўлада, сцвярджаючы сваю ідэнтычнасць. Гэта тое, што падлеткавы ўзрост гэта ўсё аб. Яны ведаюць, што піць, прымаць наркотыкі, неабаронены сэкс і бойкі з'яўляюцца патэнцыйна небяспечнымі, але ўзнагарода вострых адчуванняў "цяпер" мацней, чым турбавацца пра наступных наступствах.\nСкладанасць для тых, хто сёння мае справу з падлеткамі, заключаецца ў тым, што мозг падлетка больш уразлівы да расстройстваў псіхічнага здароўя, уключаючы залежнасць, асабліва залежнасць ад Інтэрнэту. Наяўнасць адной залежнасці можа прывесці да пошуку іншых відаў дзейнасці і рэчываў, якія падтрымліваюць дофамін. Таму перакрыжаваныя залежнасці вельмі распаўсюджаныя - нікацін, алкаголь, наркотыкі, кафеін, Інтэрнэт-парнаграфія, гульні і азартныя гульні, напрыклад, усё напружвае сістэму і вырабляе доўгатэрміновыя негатыўныя наступствы для псіхічнага і фізічнага здароўя. Хоць развіццё залежнасці можа заняць час, сэксуальнае абумоўленне, якое прыводзіць да сэксуальных дысфункцый і сацыяльнай трывожнасці і дэпрэсіі, вельмі распаўсюджана сярод падлеткаў. Праблемнае выкарыстанне парнаграфіі разам з алкаголем, наркотыкамі і гульнямі, напрыклад, можа прывесці да шматлікіх праблем, якія ўплываюць на псіхічнае здароўе, адносіны і нават злачыннасць.\nЖыць зараз - затрымка са зніжкай\nЧаму гэта? Паколькі лобныя долі, якія дзейнічаюць як "тармазы" для рызыкоўных паводзін, яшчэ не распрацаваны, і будучыня яшчэ доўга. Гэта вядома як зніжка з затрымкай - аддаваць перавагу неадкладнаму задавальненню перад узнагародай у будучыні, нават калі пазнейшая лепш. Важныя нядаўнія даследаванні паказалі, што выкарыстанне Інтэрнэт-парнаграфіі само па сабе павялічвае затрымка дыскантавання, Гэта павінна быць рэальнай праблемай для бацькоў і настаўнікаў. вось карысны артыкул на гэтую тэму абмяркоўвалі новыя даследаванні. Поўны тэкст артыкула даступны тут. Карацей кажучы, карыстальнікі порна, якія адмовіліся ад выкарыстання порна нават на працягу ўсяго 3 тыдняў, выявілі, што яны маглі затрымаць задавальненне лепш, чым тыя, хто гэтага не рабіў. Магчымасць адкласці задавальненне - гэта ключавы жыццёвы навык, аслаблены выкарыстаннем порна, які можа прывесці да горшых вынікаў экзаменаў, зніжэння прадукцыйнасці і агульнай млявасці, якія адчуваюць многія карыстальнікі порна. Добрая навіна заключаецца ў тым, што з часам, калі карыстальнікі кідаюць порна, гэта змяняецца. Глядзіце тут прыклады ўласных паведамленняў гісторыі аднаўлення.\nКалі мы становімся дарослымі, хоць мозг працягвае вучыцца, ён не робіць гэтага ў такім хуткім тэмпе. Вось чаму тое, што мы выбіраем, каб даведацца ў нашым падлеткавым узросце так важна для нашага будучага дабрабыту. Акно магчымасцяў для глыбокага вывучэння звужае пасля гэтага асаблівага перыяду падлеткавага ўзросту.\nЗдаровы Мозг з'яўляецца Інтэграванае Brain\nЗдаровы мозг уяўляе сабой інтэграваны мозг, які можа важыць наступствы і прымаць рашэнні, заснаваныя на намеры. Яна можа ўсталяваць мэта і дасягнуць яе. Яна мае ўстойлівасць да стрэсу. Ён можа адвучыцца звычкі, якія больш не служаць аднаму. Гэта творчы і здольны вывучаць новыя навыкі і звычкі. Калі мы будзем працаваць, каб развіваць здаровы інтэграваны мозг, мы пашырым і будуем наш погляд, мы квітнець, мы заўважаем, што адбываецца вакол нас, і адчувальныя да патрэбаў іншых людзей. Мы квітнець, атрымліваць асалоду ад жыццём і дасягнуць нашага сапраўднага патэнцыялу.\n<< Сістэма ўзнагароджання


Мэр: Ніл Ушакоў\nРыґа ёсьць палітычным, эканамічным і культурным цэнтрам краіны. Стары ганзейскі горад знакаміты помнікамі архітэктуры ў добра захаваўшымся Старым месьце.\n5 Асобы, зьвязаныя з Рыгай\nУ 1158 годзе нямецкія купцы заснавалі гандлёвае паселішча ў вусьці Дзьвіны. У 1201 годзе за біскупам Альбрэхтам фон Буксгэўдэн Рыґа робіцца местам і сталіцаю Лівоніі. З 1255 году ў Рызе мяшкаў архібіскуп. У 1282 годзе Рыґа далучылася да Ганзейскага хаўрусу і ў 1330—1366 гадах належала да Ордэну мечаносцаў.\nУ 1243 годзе папскі леґат Вільгельм фон Мадэна падзяліў Прусію на чатыры біскупствы, якія потым падначаліліся Рыскаму архібіскупству.\nДа 1561 году места было пад началам архібіскупа Вільгельма Брандэнбурскага (гл. Сьпіс архібіскупаў Рыґі).\nПотым, з 1561 па 1581 гг., Рыґа была вольным местам.\nПасьля, з-за небясьпекі расейскага ўварваньня, паўночная Балтыя трапіла пад польска-літоўскі пратэктарат. У 1621—1709 гадах Рыґа была пад уладаю швэдзкіх каралёў (якія ў той самы час былі імпэратарамі Сьвятое Рымскае Імпэрыі).\nXVIII стагодзьдзе пачалося Паўночнаю вайною (1700—1721), у якой Швэцыя і Расея змагаліся за панаваньне на ўсходзе Балтыйскага мора. Пасьля паразы Швэцыі Рыґа, пашкоджаная ў цяжкіх баях, трапіла ў 1710 годзе пад уладу Расейскае Імпэрыі. З 1796 году Рыґа сталася сталіцай Астзэйскае ґубэрні ў складзе Расеі. Да канцу XIX стагодзьдзя Рыґа паступова ператварылася на адзін з найважнейшых расейскіх портаў, насельніцтва места вырасла з 1850 году да 1900 году ўдвая. Нягледзячы на прыналежнасьць да Расеі, у культуры і эканоміцы рэґіёну да самага канцу XIX стагодзьдзя панавалі астзэйскія немцы. Да 1891 году нямецкая мова была афіцыйнаю ў краю, потым афіцыйнаю сталася расейская.\nРосквіт Рыґі скончыўся з пачаткам Першае сусьветнае вайны. Горад ляжаў на самой лініі фронту, 200 000 жыхароў Рыґі былі эвакуяваныя ўглыб Расеі. Пасьля заняцьця гораду немцамі латышам атрымалася абвесьціць 18 лістапада 1918 году ўласную незалежную дзяржаву. Чырвоная армія ня здолела захапіць Латвію і была вымушаная на больш як дваццаць год зысьці з Балтыі. Рыґа робіцца сталіцаю новае дзяржавы. 18 сакавіка 1921 году тут падпісваецца польска-савецкая мірная дамова (Рыская дамова 1921 году). Наступае новы сьветлы пэрыяд у гісторыі гораду. Дзякуючы талерантнаму заканадаўству ў новай латвійскай дзяржаве мірна суіснавалі латышы, расейцы, немцы і габрэі.\nПасьля нападу на СССР у 1941 годзе нямецкія войскі занімаюць Рыґу. Падчас нямецкае акупацыі 1941—1944 гадах Рыґа была цэнтрам Райхскамісарыяту Остлянду. Ґенэральны камісар акругі Летувы таксама мяшкаў у Рызе.\nУ 1991 годзе Рыґа робіцца сталіцай адноўленае незалежнае Латвіі.\nСлавутасьці Старога места:\nЦарква Сьвятога Пётры\nСлавутасьці Новага места і ўскрайнаў:\nАтрымана з «http://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Рыга&oldid=2060252»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 15 траўня 2019 году ў 14:26.


Апублікавана 15.02.2017 10:31\nІнжынерная геалогія ўяўляе сабой навуку, якая была адкрыта яшчэ ў далёкім дзевятнаццатым стагоддзі. І з таго часу інжынерная геалогія ўжываецца насельніцтвам зямлі, пры гэтым, ўжываецца досыць інтэнсіўна.\nПадрабязней:Інжынерная геалогія. што і навошта\nАпублікавана 09.02.2017 18:04\nУ цяперашні час вытворцы і сучасны рынак прапануюць пакупнікам велізарная разнастайнасць крапежных матэрыялаў, якія ў стане зрабіць працы нашмат лягчэй, а канструкцыя яшчэ больш трывала.\nПадрабязней:Перфараваны крапеж. галоўныя вартасці і вобласці ўкаранення\nАпублікавана 08.02.2017 16:20\nУ кабінет робіцца велізарная колькасць працы, таму-то іх так і шмат усюды. Для нядрэнны працы служачых кабінета неабходна, каб ён быў бездакорным месцам для канцэнтрацыі ўвагі.\nАпублікавана 07.02.2017 19:19\nПагадзіцеся, пры будаўніцтве хаты прынцыпова думаць не толькі толькі над тым, якім выдатным і стыльным будзе ваша будынак, ды і тое, як гэта збудаванне даўжэй захаваць і забяспечыць сабе і маёмасці самую вялікую бяспеку.\nПадрабязней:Негаручыя строй матэрыялы


Новы ўраджай пачынаецца ў мехмайстэрнях. Рэпартаж з агляду мехдвароў сельгасарганізацый Петрыкаўшчыны - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nНовы ўраджай пачынаецца ў мехмайстэрнях. Рэпартаж з агляду мехдвароў сельгасарганізацый Петрыкаўшчыны\nЧетверг, 18.12.2014 13:48. Рубрика: Сяло Просмотров: 967\nЧарговы агляд мехдвароў сельгаспрадпрыемстваў раёна прайшоў на мінулым тыдні. Такое мерапрыемства арганізуецца штогод, каб праверыць добрасумленнасць механізатараў і спецыялістаў, абавязаных забяспечваць захавальнасць і функцыянальнасць тэхнікі. Да таго ж удзельнікі агляду знаёмяцца са створанымі механізатарам умовамі для правядзення рамонту. З улікам таго, што ў мерапрыемстве ўдзельнічаюць разам з прадстаўнікамі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама самі кіраўнікі гаспадарак, ёсць магчымасць не толькі падзяліцца лепшым вопытам, але і калегіяльна разгледзець недахопы, абмеркаваць іх прычыны і шляхі ўхілення.\nПадрыхтоўка да зімы пасяўной тэхнікі ў УП "Палессе-Аграінвест\nЯкімі б ні былі пагодныя ўмовы, а да пачатку снежня, часцей за ўсё, палявыя работы заканчваюцца і тэхніка павінна быць гатова да зімовай непагадзі. Першыя маразы выпрабоўваюць і мехмайстэрні на магчымасць правядзення там рамонтных работ.\nМіж тым, часу застаецца не так і многа. У лютым тэхніку чакае тэхнічны агляд, а гэта значыць, што яна павінна быць гатовай да пасяўной. І ў першую чаргу, зразумела, на лінейку гатоўнасці павінна быць пастаўлена пасяўная тэхніка.\nПадрыхтоўка камбайнаў да зімы\nў КСУП “Запаветы Ільіча”\nЗа дзень група ўдзельнікаў агляду азнаёмілася з пастаноўкай тэхнікі ў адзінаццаці гаспадарках, а таксама з аператыўнасцю кіраўнікоў і спецыялістаў у выкананні патрабаванняў. Сёлета адным з іх стала абавязковае зняцце нахільных камераў з камбайнаў для іх дыягностыкі і ачысткі. На жаль, не ва ўсіх гаспадарках палічылі гэта патрабаванне абавязковым для выканання. А ў КСУП “Чалюшчавічы” з тэхнікі ўвогуле можна было нагрэбці не адзін мех зерня. Тут, як і ў некаторых іншых гаспадарках, былі выяўлены недахопы па герметызацыі гідраўлікі ў агрэгатах і механізмах, афарбоўцы іх элементаў, паслабленні раменнай цягі. У ААТ “Агра-Пціч”, здаецца, і спрабавалі рыхтаваць тэхніку да зімоўкі, але не хапіла ці то часу, ці то жадання. Салідол пакласці на рухомыя элементы тэхнікі паспелі, а размазаць яго – не. Сістэмнасці ў захаванні тэхнікі тут таксама не назіралася. Побач з агрэгатамі ў адзін рад пастаўлены іншыя механізмы і вузлы, што, зразумела, не дасць магчымасці сістэмнага кантролю за іх станам. І калі ў іншых гаспадарках палявыя работы закончаны, то тут значная частка тэхнікі яшчэ чамусьці чакае сёлетняга выхаду ў поле.\nНе лепшым чынам выглядалі названыя гаспадаркі і ў плане арганізацыі ўмоў для рамонту тэхнікі. У цёмных неацепленых памяшканнях пры мінусавых тэмпературах, ды яшчэ пры адсутнасці асвятлення ўвогуле, як у КСУП “Грабаў” і “Чалюшчавічы”, нельга працаваць у зімовы перыяд. Таму ўзнікае сумненне, што тэхніка да пасяўной будзе падрыхтавана як след.\nКіраўнікам было неаднаразова ўказана на наданне тэрыторыям мехдвароў эстэтычнага выгляду. Адзначана, што ў апошні час гэтаму пытанню надавалася вялікая ўвага ў кожнай гаспадарцы. Асабліва адчувальныя змены былі на мехдвары КСУП “Грабаў”. Псуе знешні выгляд тэрыторыі ў ААТ “Курыцічы” запраўка з пакошаным і дзіравым дахам.\nПастаноўка тэхнікі ў ААТ “Курыцічы”\nНачальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама Сяргей Кудравец настойліва нагадаў кіраўнікам гаспадарак, што механізатары павінны быць азнаёмлены з расцэнкамі за выкананне канкрэтных работ, каб мець уласную зацікаўленасць ў іх правядзенні. Але тыя механізатары, з якімі давялося сустрэцца, гэтай інфармацыяй не валодалі.\nСпрашчае мерапрыемствы па зімовай кансервацыі агрэгатаў іх захаванне ў боксах і ангарах. Працягваецца рамонт і абсталяванне доўга пустуючых боксаў у КСУП “Запаветы Ільіча”, ААТ “Курыцічы”.\nГалоўны дзяржаўны інжынер-інспектар інспекцыі дзяржтэхнагляду райсельгасхарчу Алег Амельчанка неаднаразова звяртаў увагу прысутных на ўмовы працы механізатараў у мехмайстэрнях. Як прыклад эканамічнай і бяспечнай ацяпляльнай сістэмы дэманстравалася печ у УП “Палессе-Аграінвест”. Для ацяплення майстэрань ААТ “Навасёлкі” ўвогуле выкарыстоўваецца драўніна знесеных у вёсцы лядашчых пабудоў. Вялікае значэнне для стварэння ўмоў мае ацяпленне вокнаў і варотаў. Нямала сродкаў уклалі ў цеплазахаванне ў майстэрнях КСУП “Кашэвічы”, усталяваўшы тут новыя ПВХ-вокны, металічныя дзверы і вароты. Рамонт тэхнікі тут ідзе па плане і ў спрыяльных умовах.\nАцаніўшы сітуацыю з пастаноўкай тэхнікі на зімоўку і інтэнсіўнасцю правядзення рамонтных работ, удзельнікі агляду калегіяльна вылучылі лепшыя гаспадаркі і аўтсайдараў. У ліку першых названы КСУП “Капаткевічы”, УП “Палессе-Аграінвест” і ААТ “Агра-Слабада”. Спіс адстаючых склалі КСУП “Чалюшчавічы”, РСУП “Агра-Ляскавічы” і ААТ “Агра-Пціч”. Кіраўнікі гэтых гаспадарак адчуюць сваю пазіцыю лідарства і адставання ў грашовым эквіваленце.\nУ мінулым годзе сельгаспрадпрыемствы раёна атрымалі ў лізінг каля 40 адзінак тэхнікі. Бягучы год быў не такім ураджайным на папаўненне машынна-трактарнага парку: гаспадаркі атрымалі толькі два камбайны, некалькі кормаўборачных агрэгатаў і дыскатараў. У залежнасці ад умоў эксплуатацыі тэхніка мае розныя тэрміны эксплуатацыі. І галоўная задача рамонтных службаў – своечасовым і дасканалым абслугоўваннем забяспечыць працу агрэгатаў і механізмаў на тэрміны, прадугле-джаныя тэхнічным рэгламентам. У тым ліку і ад гэтага будзе залежаць фінансавая стабільнасць гаспадарак і ўраджай новага года.\n« Ля Успенскай царквы ў вёсцы Кашэвічы Петрыкаўскага раёна расце цуда-дуб\n22 снежня ў Петрыкаўскім раёне пачынаюцца елачныя кірмашы »\nПераможцаў назвалі, выбіраем наступных\nПятница, 25.05.2018 07:41\nСёлетняя пасяўная кампанія для аграрыяў выдалася даволі напружанай. Вясна, якая надта зацягнулася ў гэтым годзе, ...


В 90 лет размахивает косой и помнит всё до мелочей. В чём секрет долголетия жительницы деревни Щербёнки Евгении Лазаренко? — Ушачи. Газета Патриот. Ушачский район\n30.11.2020 patriot331Комментарии on В 90 лет размахивает косой и помнит всё до мелочей. В чём секрет долголетия жительницы деревни Щербёнки Евгении Лазаренко?\n“Зараз вазьму касу ды пайду зрэжу вунь той сухі быльнік, каб не мазоліў вочы”, – дзялілася пры развітанні планамі мая субяседніца. У гэтым намеры звыклага да парадку на сваёй сядзібе чалавека не было б нічога звышнатуральнага, каб не той факт, што жыхарка вёскі Шчарбёнкі Яўгенія Іосіфаўна Лазарэнка днямі мусіць адзначыць свой 90-гадовы юбілей!\nМала хто з яе аднагодкаў здольны размахваць касой, усё лета шчыраваць на градках, хадзіць у грыбы ды ягады. А ў мінулым годзе жанчына яшчэ нават секла дровы! І зусім не таму, што няма памагатых: да яе прыходзіць сацыяльны работнік ды і сын-гараджанін зараз амаль пастаянна жыве ў Шчарбёнках. Проста гераіня аповеду ўпэўнена, што менавіта фізічная актыўнасць і штодзённая праца дазваляюць ёй дагэтуль захоўваць жыццёвы тонус. А праяўляецца ён не толькі ў рухомасці: жанчына здолела захаваць слых, зрок і добрую памяць: шые, чытае кнігі, а яшчэ да драбніц можа прыгадаць усе перажытыя падзеі. Хоць вельмі многае, напэўна, хацелася б забыць…\nУ вайну яна была падлеткам. Да 41-га паспела скончыць тры класы ў школе ў Арцюшках. У іх сям’і было пяцёра дзяцей. Тата Восіп Федарэнка быў камуністам, узначальваў мясцовы калгас “Шлях Леніна”. У пачатку вайны трапіў у палон, а жонка, даведаўшыся пра гэта, запрэгла каня ды паехала ў Лепель яго вызваляць. Знайшла мужа і, пераапрануўшы ў жаночую сукенку, вывезла з лагера – такая няхітрая схема ўцёкаў тады выручыла многіх. Вярнуўшыся ў вёску, бацька далучыўся да партызан, быў паранены. Калі ў 44-м пачалася блакада, маці разам з вяскоўцамі вырашыла ісці “за жалезку”. “У бежанкі з Лепеля, што жыла ў нашай хаце, быў конь, а ў нас – калёсы. Вядома ж, узялі з сабой карову. Перайшлі за Ушачы і разам з іншымі хаваліся ў лесе, было страшна, асабліва калі наляцелі самалёты. Памятаю, як паміж выбухамі крычаў немым голасам мой трохгадовы брацік, якога, каб не згубіўся, увязалі на калёсах: “Не кідайце мяне! Вы куды?! Мяне ж тут… вошы заядуць!..” Напэўна, для малога гэта было самай вялікай меркай страху…” – успамінае Яўгенія Іосіфаўна. У лесе перад прарывам яны сустрэліся з татам, і маці не ведала, што абдымае мужа ў апошні раз. На пытанне людзей, што ім рабіць, партызаны загадалі хавацца, куды хто зможа. Федарэнкі кінуліся назад ва Ушачы, дзе немцы тым часам ужо ладзілі сартаванне: матуль з малымі адпускалі, астатніх забіралі ў палон. Жэні і яе родным пашанцавала – усе жывымі вярнуліся ў вёску, страціўшы ў паходзе толькі кароўку.\nАле тое, што не зрабілі кулі і снарады, давяршыў тыф. Восенню 44-га на яго захварэлі мама і сястра. “Нібы зараз бачу, як цётка, у якой мы тады жылі, суцяшае маю сястрычку: “Нічога, Кацечка, ты ачуняеш і валоскі адрастуць…” Не ачуняла. А літаральна на наступны дзень забрала з сабой і маму… Трох малодшых братоў адправілі ў Арэхаўна ў дзіцячы дом, а Жэня засталася жыць у цётчынай хаце. “Сумавала па браціках. Напяку, бывала, “гопікаў” з гнілой бульбы ці драны пірог і іду да іх у Арэхаўна. А дзеткі збягуцца, ручкі цягнуць – адшчыпваю кожнаму па кавалачку…”, – распавядае Яўгенія Іосіфаўна. Не выкрасліць з памяці і той дзень, калі нейкія людзі, што ехалі праз вёску, прынеслі горкую навіну: адзін з яе маленькіх братоў патануў у возеры. Знайшла Жэня ў хаце крыху белай тканіны ад ваеннага парашута ды кусок сіняй – якраз хапіла, каб пашыць кашульку ды штанішкі, так што ў апошні шлях Колечку адправіла прыбраным…\nНіколі не забудзе яна і Дзень Перамогі, які сустрэла з сумкай на плячы: дзяўчынка ўладкавалася паштальёнам – разносіла вяскоўцам лісты ды паштоўкі з фронту. І штораз у яе займала дух, калі людзі адкрывалі пісьмы – баялася, што там дрэнныя весткі. Затое як радасна было, калі вяскоўцы, прачытаўшы ліст, пачыналі абдымаць дзяўчынку, што прынесла шчаслівую навіну – іх сын жывы і хутка вернецца! Прынамсі, прыйшла такая і ў яе дом: знайшоўся тата, ад якога доўгі час не было вестак: нямецкі лагер смерці, у якім ён знаходзіўся, вызвалілі саюзнікі…\nВярнуўшыся на Ушаччыну, бацька неўзабаве стварыў новую сям’ю і забраў з дзетдома двух сваіх сыноў. Жэня ж, якая так рана стала дарослай, засталася жыць адна. Спрабавала хадзіць у школу, ды ў пятым класе скончыла вучобу, бо трэба было працаваць у калгасе, завяла і сваю гаспадарку. Шчыравала на сенакосе, пасвіла жывёлу, бралася за любую работу. У роднай вёсцы знайшла спадарожніка жыцця: Іван Лазарэнка пасля арміі ўладкаваўся ў мясцовы калгас трактарыстам. Яны выхавалі трох дзяцей, кожны з якіх знайшоў дастойную дарогу ў жыцці. Дачка Надзея жыве ў Віцебску, апошнім часам працавала на самым “салодкім” прадпрыемстве – фабрыцы “Віцьба”. Сын Мікалай служыў у сілавых структурах, зараз жа, калі выйшаў на пенсію, прыехаў да маці, перабудоўвае бацькоўскі дом, дбае і пра родную вёску: абкошвае траву, высякае стары хмызняк і штогод высаджвае дзясяткі маладых дрэўцаў, вядзе барацьбу з баршчэўнікам – сёлета, напрыклад, дапамагаў работнікам знішчаць шкодную расліну ў наваколлі.\nВельмі няпроста склаўся лёс малодшага сына Уладзіміра. У зусім маленькім узросце ён захварэў на поліяміэліт. Рэдкую ў нашых мясцінах хваробу распазналі не адразу, хлопчык застаўся інвалідам. Мама вельмі старалася паставіць яго на ногі: вазіла па бальніцах, санаторыях. У выніку сын здолеў адаптавацца ў жыцці, стварыў добрую сям’ю, разам з жонкай Тамарай выгадаваў двух цудоўных дзетак, пакуль дазваляла здароўе, працаваў у сферы бытавога абслугоўвання. Уладзімір Іванавіч з’яўляецца сябрам рэдакцыі, уздымае на старонках газеты праблемы стварэння безбар’ернага асяроддзя для людзей з абмежаванымі магчымасцямі.\nПадумалася, што мужнасць, жаданне самастойна спраўляцца са сваімі праблемамі – гэта ў яго ад мамы. Яўгенія Іосіфаўна сапраўды ўнікальная жанчына і вельмі хочацца ёй пажадаць як мага даўжэй захоўваць бадзёрасць і не скарацца гадам!\nДень животновода в КУСГП «Кубличи»\nДля сэлфи времени не было. Как ушачские энергетики боролись с последствиями стихии


11:21 14 чэрвеня 2021\n12:57 09.07.2020 Атрымаць кароткую спасылку\nЗ пераліку краін, у якіх рэгіструюцца выпадкі інфекцыі COVID-19, выключаны 12 дзяржаў, у тым ліку Туніс, Тайланд, Малайзія і Кіпр.\nМІНСК, 9 ліп - Sputnik. Міністэрства аховы здароўя перагледзела спіс краін, па вяртанні з якіх грамадзяне павінны 14 дзён правесці ў самаізаляцыі. З аглядкай на апошнюю актуальную інфармацыю з спісу выключаныя яшчэ 12 дзяржаў.\nЗ 8 ліпеня не трэба будзе знаходзіцца на каранціне па вяртанні з Алжыра, Княства Андора, В'етнама, Рэспублікі Кіпр, Кубы, Ліванскай Рэспублікі, Рэспублікі Маўрыкій, Малайзіі, Новай Зеландыі, Рэспублікі Сан-Марына, Каралеўства Тайланд, а таксама Туніскай Рэспублікі.\n"Асобы, якія прыбылі з гэтых краін, не абавязаныя знаходзіцца ў самаізаляцыі на працягу 14 каляндарных дзён з дня прыбыцця ў Рэспубліку Беларусь", - распавялі ў прэс-службе Міністэрства аховы здароўя.\nУ ведамстве таксама адзначылі, што асобы, якія прыбылі з гэтых краін напярэдадні і знаходзяцца зараз на каранціне, таксама могуць больш не выконваць рэжым самаізаляцыі.\nБеларусь не ўводзіла абмежаванняў на перасячэнне сваіх межаў у сувязі з пандэміяй COVID-19. Аднак яшчэ 25 сакавіка Саўмін прыняў пастанову №171, паводле якой асобы, якія прыбылі з краін з зарэгістраванымі выпадкамі COVID-19, павінны знаходзіцца ў самаізаляцыі 14 каляндарных дзён.\nПершапачаткова ў спісе краін, па вяртанні з якіх неабходна выконваць хатні каранцін, было 169 дзяржаў. Затым паэтапна - з улікам зменлівай сітуацыі - спіс пачалі пакрысе скарачаць. У прыватнасці, у сярэдзіне чэрвеня са спісу былі выключаныя 37 дзяржаў (пераважна еўрапейскіх), якія палепшылі сваю эпідэміялагічную сітуацыю. З суседзяў Беларусі абмежаванні пакуль захоўваюцца для прыязджаюць з Расіі і Украіны.\nТурызм і адпачынак, каронавірус


08 кастрычнік 2014, 16:23\nКолькасьць ахвяраў небясьпечнай і пакуль невылечнай ліхаманкі Эбола дасягнула амаль трох з паловай тысяч чалавек. Усясьветная арганізацыя аховы здароўя заявіла пра непазьбежнасьць распаўсюду ліхаманкі Эбола ў Эўропе. Пра гэта сьведчыць заява эўрапейскага рэгіянальнага дырэктара Ўсясьветнай арганізацыі аховы здароўя Жужаны Якаб (Zsuzsanna Jakab). Ці пагражае ліхаманка Эбола Беларусі? Што робяць у краіне, каб засьцерагчыся? Ці ёсьць чым лячыць, калі інфэкцыя ўсё ж прыйдзе і сюды?\nПаводле заявы рэгіянальнага дырэктара Ўсясьветнай арганізацыі аховы здароўя Жужаны Якаб, у дадзены момант рызыка заражэньня вірусам Эбола для эўрапейцаў мінімальная.\n«Самае галоўнае, на наш погляд, тое, што рызыка для Эўропы ўсё яшчэ нізкая, і тое, што заходняя частка Эўрапейскага рэгіёну — адна з найбольш падрыхтаваных у сьвеце для адказу на вірусныя гемарагічныя ліхаманкі, уключна зь ліхаманкай Эбола», — адзначыла яна.\nЦі ёсьць небясьпека, што ліхаманка дабярэцца да Беларусі? Асыстэнт катэдры інфэкцыйных захворваньняў Беларускай мэдычнай акадэміі пасьлядыплёмнай адукацыі, лекар-інфэкцыяніст з 40-гадовым стажам Мікалай Шаўлоў супакойвае:\nЯ спадзяюся, што яна да нас не даляціць. Але калі даляціць — сыстэма, што рабіць, як дзейнічаць — адпрацаваная\n«Баіцеся, што і да Беларусі дабярэцца? Я спадзяюся, што яна да нас не даляціць. Але калі даляціць — сыстэма, што рабіць, як дзейнічаць — адпрацаваная. Ня трэба палохацца. Няма падставаў для панікі. Я разумею, што ў страху вочы вялікія, але ня трэба перабольшваць».\nМіністэрства аховы здароўя запэўнівае, што папераджальныя захады робяцца яшчэ з сакавіка. У нацыянальным аэрапорце ўсталяваныя адмысловыя прылады вымяраць тэмпэратуру на адлегласьці, кшталту цеплавізараў. Цень чалавека з нармальнай тэмпэратурай — чорнага колеру, з павышанай — чырвонага. Усе студэнты, якія прыяжджаюць на вучобу з афрыканскага кантынэнту, праходзяць пільны мэдычны агляд. Пакуль не было ніякіх падазрэньняў на прыкметы небясьпечнага захворваньня. І хоць вакцыны ад ліхаманкі Эбола яшчэ ў сьвеце няма, а антыбіётыкі ў дадзеным выпадку не спрацоўваюць, Беларусь узброеная даступнымі лекамі ня горш за іншыя краіны, сьцьвярджае лекар-інфэкцыяніст Мікалай Шаўлоў:\n«Прыедзе да нас такі хворы — будзем лячыць, ізаляваць, рабіць, што трэба. Прынамсі, падставаў нам, лекарам-інфэкцыяністам, чагосьці баяцца я ня бачу ніякіх абсалютна.\nПершы важны момант — ізаляцыя, гэта ўсё адпрацавана. А дапамога пацыенту, які, ня дай Божа, будзе ахвярай — у прынцыпе, увесь арсэнал лекавых сродкаў, які ёсьць у сьвеце, ён даступны і ў Беларусі. Мы ў гэтым пляне ўзброеныя».\nВірус Эбола пад мікраскопам. Фота Shutterstock\nДацэнт Беларускай мэдычнай акадэміі пасьлядыплёмнай адукацыі, лекар-інфэкцыяніст Мікола Галабародзька патлумачыў, што гэта за інфэкцыя — ліхаманка Эбола:\n«Ліхаманка Эбола адносіцца да групы інфэкцыяў, якія называюцца віруснымі гемарагічнымі ліхаманкамі. Іх даволі шмат, і некаторыя даволі лёгкія. Скажам, ёсьць гемарагічная ліхаманка з ныркавым сындромам, яна сустракаецца ў Беларусі. Але частка гэтых гемарагічных ліхаманак — вельмі небясьпечныя. Яны так і называюцца — „небясьпечныя гемарагічныя ліхаманкі“.\nБеларусь у пляне вірусалёгіі, увогуле мікрабіялёгіі — даволі прасунутая краіна\nБеларусь у пляне вірусалёгіі, увогуле мікрабіялёгіі — даволі прасунутая краіна і цяпер, і раней. Яшчэ ў часы Савецкага Саюзу ў нас у лябараторыях Інстытуту мікрабіялёгіі захоўваліся якраз вірусы небясьпечных гемарагічных ліхаманак, і гэта было, бадай, адзінае месца ў Савецкім Саюзе, дзе працавалі з гэтымі вірусамі. Так што нейкі досьвед ёсьць. Адзінае — гэты досьвед ня тычыцца тэрапіі і вынікаў лячэньня».\nПершы выпадак заражэньня ліхаманкай Эбола ў Эўропе быў зафіксаваны ў Гішпаніі. Небясьпечны вірус знайшлі ў мэдсястры з брыгады, якая лячыла місіянэра Мануэля Гарсія-Віеха, які памёр ад ліхаманкі 26 верасьня. У міжнароднай арганізацыі «Лекары бязь межаў» паведамілі, што ліхаманкай у Сьера-Леонэ заразіўся іх супрацоўнік родам з Нарвэгіі. Дайшоў вірус Эбола і да Нямеччыны. На сёньняшні дзень, паводле дадзеных Усясьветнай арганізацыі аховы здароўя, колькасьць ахвяраў ліхаманкі Эбола дасягнула 3338, колькасьць інфікаваных складае 7178 чалавек.\nУ Гішпаніі мэдсястра заразілася вірусам Эболы\nБеларусь бароняць цеплавізарамі ад ліхаманкі Эбола\nЗША: новыя лекі супраць Эболы эфэктыўныя на 100%


Калі б у СССР былі блогі, ён бы ніколі не абваліўся\n16 люты 2010, 18:10\nГод таму, з 13-га на 14-ае лютага 2009-га году, на сайце "Свабоды" стартаваў унікальны для беларускіх СМІ праект "Дзень блогера". Такім чынам "Свабодзе" па праву належыць гонар быць піянэрам у справе далучэньня беларускай мэдыяпрасторы да агульнасусьветнай тэндэнцыі, што палягае ў прызнаньні блогасфэры з боку традыцыйных СМІ "законнай" інфармацыйнай сілай і супрацоўніцтве зь ёй. Для абодвух бакоў гэта было важным крокам і мела свае неаспрэчныя плюсы.\nБеларускі блогер пакуль што досыць скептычна ацэньвае сваю значнасьць, сарамяжліва прыніжае яе. Неаднойчы, працуючы над аглядамі блогасфэры, мне даводзілася сутыкацца зь непаразуменьнем і кпінамі. Напрыклад, блогер japgor выславіўся быў гэткім чынам:\n"Воля ваша, але агляд блогасфэры - нейкі гранічна бессэнсоўны занятак. Гэта ўсё роўна як пераказваць тое, хто каму ўчора ў краме што распавёў".\nСамакрытычнасьць - якасьць пахвальная. Аднак гэткая ацэнка падыходзіць не для ўсіх блогаў, многія зь якіх уяўляюць сабой крыніцу арыгінальных выказваньняў, рэдка сустраканых у будзённай офлайнавай рэчаіснасьці. Зрэшты, жывыя, нефарматаваныя галасы вуліцы цікавыя ў любым выпадку. Узяць хаця б суполку "Падслухана ў Беларусі", дзе фіксуецца няўзнак кінутае, выпадкова пачутае. Яна створаная адносна нядаўна і пакуль што ня так часта абнаўляецца, але ўжо даволі шмат можа распавесьці чытачу пра паўсядзённую сьвядомасьць і несьвядомае беларусаў. Ацаніце:\n"Сяльмаг. Па нарэзанай на прылаўку каўбасе поўзаюць мухі. Нясьвежага выгляду вітрына. З гэтай вітрыны прадавачка вымае рабрынкі і ўзважвае для мужчыны-пакупніка.\nУбачыўшы на рабрынках нейкую жыўнасьць і спужаўшыся, той крычыць: ПРУСАК!\nПрадавачка, разгледзеўшы жыўнасьць і спакойна ўсьміхаючыся: Што вы, гэта не прусак, а павучок. Павучкі добрыя навіны прыносяць.\nПрыбіральшчыца (праходзячы міма): Такі вялікі, а павучка спужаўся".\nХіба ж гэта не прыўкрасна? Ці не яскрава сьведчыць пра беларускі нацыянальны характар? Па-мойму, дык яскравей, чым этнаграфічныя даведнікі.\nЗа працытаваным вышэй выказваньнем japgor'а, апроч іншага, стаіць захаваная высокая павага да традыцыйных СМІ, якім нібыта не прыстала "апускацца" да такой несур'ёзнай зьявы, як блогасфэра. А значыць, "Свабода", прадаставіўшы ўласную пляцоўку блогерам, у пэўным сэнсе падзялілася зь імі сваім аўтарытэтам. І, мажліва, дапамагла частцы блогераў усьвядоміць, што яны ня проста так, бібікі б'юць ды семкі на лаўцы лузгаюць у працоўны поўдзень, а ствараюць важкі vox populi.\nКаб у нас журналісты мелі нейкую ўладу, пра блогераў можна было б сказаць, што яны - пятая ўлада.\nХаця чаму "можна было б"? На іхным рахунку ўжо ёсьць сякія-такія грамадзянскія перамогі. Гэта і скандал, узьняты ў 2008 годзе праз суполку minsk_by блогерам phantom4 з нагоды ўтворанага ДАІ "жывога шчыта" на трасе Менск-Мікашэвічы, і абястлушчаны кефір, які стаў пагалоскай, вернуты ў беларускія крамы, дзякуючы намаганьням блогера lipkovich (аднаго зь першых васьмі ўдзельнікаў "Дню блогера"), інвалідны вазок з электрапрывадам для блогеркі michalinka (удзельніцы заключнага "Дню блогера" у мінулым годзе), набыты за грошы, сабраныя ў блогасфэры з ініцыятывы блогеркі burbalka (удзельніца "Дню блогера" у кастрычніку 2009-га).\nЗусім нямала, як для адносна невялікай і яшчэ ня вельмі ўпэўненай у сабе блогасфэры.\nДзеля справядлівасьці варта адзначыць, што блогасфэра - гэта ўсё-ткі ня збор "неабыякавых маладзёнаў", грамадзянская актыўнасьць - усьцешная, але факультатыўная праява ейнай жыцьцядзейнасьці. Дарэчы, сярод 64 блогераў, зь якімі "Свабода" пазнаёміла сваіх чытачоў цягам мінулага года, непасрэднае або хаця б апасродкаванае дачыненьне да беларускага палітыкуму мела ўсяго 8 чалавек.\nВядомы расейскі паліттэхноляг Глеб Паўлоўскі, разважаючы пра блогасфэру, сказаў, што калі б у СССР былі блогі, ён існаваў бы і дасюль. Як былы інтэлігент-дысідэнт, Глеб Алегавіч галоўную заслугу (або віну) за развал Савецкага Саюзу ўскладае на сваё кола - мяцежную інтэлігенцыю. І лічыць, што яна, задаволіўшы свае неспатоленыя жаданьні "гарманальнай тэрапіяй" блогінгу, аддаўшыся празь яго "неўтаймаванай сацыяльнасьці", ужо ня рыпалася б.\nПаколькі ж блогасфэры тады не існавала, інтэлігенцыя нібыта змушана занялася "палітыкай" і, меджду протчым, абрынула "Імпэрыю Зла".\nШто да беларускай інтэлігенцыі, яна, паводле словаў удзельніка "Дня блогера" у сакавіку 2009-га Сяргея Харэўскага, ня будзь у яе блогасфэры, прыйшла б у роспач і адчай, і... нават ня ведаю, чым бы ўсё скончылася:\n"Часам здаецца, што ўжо прайграна ўсё. Не застаецца ў Беларусі тэмаў, у якіх бы гучала нота аптымізму. Чаго б тое ні тычылася — месца мастацтва ў беларускім грамадзтве, ролі асьветы і адукацыі, помнікаў старасьветчыны ці лёсу нашага лесу. У нас скрадаюць і нашую спадчыну, і нашую будучыню.\nКаб не было магчымасьці праз глябальнае павуціньне Інтэрнэту стасавацца з аднадумцамі й паплечнікамі ў цэлым сьвеце — як не апусьціцца да адчаю ад відовішча ўсяго, што робіцца ў нашым доме?\nАле ў такія дні сумневаў, у дні нязносных роздумаў пра наканаваньні для маёй Айчыны, — толькі, бадай, ты адзіны мне падтрымка й апірышча, магутны, праўдзівы і вольны Інтэрнэт!)))"\nЗанятак палітыкай ня ёсьць асноўным прызначэньнем блогера. Асноўнае прызначэньне homo blogens, мусібыць, ня надта адрозьніваецца ад асноўнага прызначэньня ягонага субрата homo sapiens, і яно зьяўляецца такой самай таямніцай. Якую кожны разгадвае паводле свайго ўяўленьня.\nРасейскі пісьменьнік і па сумяшчальніцтве папулярны блогер Дзьмітры Горчаў пісаў у сваім апавяданьні, якое так і называлася - "Прызначэньне":\n"Насамрэч даведацца пра сваё Прызначэньне ня надта складана: калі чалавек робіць нешта проста так, не за грошы, і ўвогуле нікому гэта на хрэн не патрэбна, гэта азначае, што вось гэта самае і ёсьць яго сапраўднае... Ад іншых заняткаў выкананьне Прызначэньня адрозьніваецца тым, што ўзнагарода за яго выкананьне ніякая на Зямлі не прадугледжана, потым будзе ўзнагарода, пасьля Сьмерці або наогул ня будзе, не галоўнае гэта. Але каб выконваць Прызначэньне, чалавеку ж трэба нешта есьць, жыць неяк. Вось і займаецца ён рознай нуднай лухтой, за якую ўзнагарода, наадварот, належыць адразу ж або, у скрайнім выпадку, у панядзелак. Але і гэта ў чалавека атрымліваецца кепска, таму што вось займаецца чалавек нуднай лухтой, займаецца і раптам адчувае, што пара выконваць Прызначэньне. У гэтым выпадку ён абавязаны неадкладна ўсё кінуць, паслаць усіх падалей, адключыць тэлефон і выконваць.\nТаму што гэта наогул адзіная прычына, па якой ён тут знаходзіцца, няма болей ніякіх іншых і ня будзе.\nА людзі барабаняць у дзьверы, разьдзіраюць тэлефон, крычаць, стукаюць на яго па стале кулаком і не даюць яму грошай. Таму што самі яны дык Прызначэньне сваё выконваюць дрэнна, абы як — сям'я ў іх, дзеці, дзялы, цешча злая, праца, часу мала. І калі яны бачаць чалавека, які выконвае Прызначэньне спраўна, іх тут жа душыць Жаба. Таму што яны добра ведаюць, што бывае з чалавекам, які ня выканаў Прызначэньне. Ну, ці здагадваюцца...".\nЗдаецца, тое акурат пасуе да блогераў. Вядома, не да ўсіх, ёсьць такія, што толькі прыкідваюцца імі. Ведучы блог гэтак жа сама, як тантрычны ёг уступае ў зносіны з жанчынай - зь нейкай трэцяй мэтай. У выпадку тантрычнага ёга гэта можа быць "пашырэньне сьвядомасьці", "абуджэньне жыцьцёвай энэргіі", "прачыстка чакраў", карацей, падступны ёг нахабна выкарыстоўвае жанчыну пад маркай добрых намераў.\nПадобным чынам фальшывы блогер можа весьці журнал толькі ад няма чаго рабіць, неахайна і безадказна плодзячы ў блогасфэры "белы шум" ды павялічваючы колькасьць інфармацыйнага сьмецьця. Або выкарыстоўваць яго ў якасьці другараднага і пабочнага (ці то дапаможнага і службовага) прыдатку да дзейнасьці, якую ўважае за асноўную. Нарэшце, крый божа, зарабляць на блогінгу грошы.\nКалі першых і другіх, як і ўсюды, даволі шмат у беларускай блогасфэры, апошнія - вельмі рэдкая зьява ў нашых краях. Бадай, не Амэрыка, дзе, кажуць, з 20 млн блогераў 1,7 млн зарабляюць на сваім блогу, а для 452 тыс уласны блог зьяўляецца асноўнай крыніцай даходу. Блогерка curiousolga, былая супрацоўніца газэты "Беларусь Сегодня", гераіня пазамінулай аблогі - адна з такіх белых варонаў у белблогасфэры, што наважылася зьмяшчаць рэклямныя матэрыялы ў сваіх допісах. Ну, зразумела, пасьля працы ў "Саўбелцы" ужо ўсё можна.\nАле гаворка не пра іх, а пра сапраўдных блогераў. Якія цалкам аддаюцца сваім блогам. Ня тое што праводзяць тут увесь свой час, проста выкладваюцца напоўніцу. "Шчодрай рукой выкідваючы сваё слова ў шырокую масу", - кажа ўдзельнік травеньскага "Дню блогера" Канстанцін Чарнец. "Каб хорам разам з астатнімі жыхарамі Жывога Журналу прасьпяваць пра сябе і пра наш час", - падхоплівае ўдзельніца апошняга "Дню блогера" у мінулым годзе dolka777.\nМенавіта гэта стракатае шмат- і рознагалосьсе, новыя рытмы, танальнасьці, абэртоны, мадуляцыі прынесьлі блогеры на "Свабоду". Узбагаціўшы яе гучаньне і зрабіўшы яго яшчэ больш свабодным.\nІ не апранайце, калі ласка, строгіх гарнітураў - каб "адпавядаць", не падганяйце сябе пад уяўны належны стандарт. Прыходзьце такімі, якімі вы ёсьць, прыслухоўваючыся да рытму ўласнага барабану, ці што там у вас гучыць.


Прымайце віншаванні — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nДзень энергетыка прыпадае на той час, калі сама прырода выпрабоўвае на трываласць энергасістэму нашай краіны.\nАле менавіта ў гэтых умовах яшчэ больш важкай і значнай для ўсіх становіцца наша праца.\nЭнергетыку нездарма называюць крывяноснай сістэмай эканомікі. Незалежна ад надвор’я, часу сутак мы нясём святло і цяпло людзям, забяспечваем стабільную дзейнасць усіх сфер жыцця краіны. Сама магчымасць існавання грамадства 21 стагоддзя напрамую залежыць ад нашай працы.\nПрацаваць у энергетыцы заўсёды лічылася прэстыжным. Быць энергетыкам – і ганарова, і адказна. Таму ў гэты дзень мне асабліва прыемна выказаць падзяку кожнаму прадстаўніку нашага калектыву за вернасць прафесіі, сумленнае і дастойнае стаўленне да справы, адказную і дзейсную працу. Словы асаблівай удзячнасці я адрасую тым, хто сустракае сваё свята на працоўным месцы. Дзякуй вам за тое, што ў экстрэмальных умовах вы заўсёды праяўляеце мужнасць, вытрымку і самаадданасць. Асаблівыя словы ўдзячнасці адрасую ветэранам энергетыкі, мудрасць, вопыт і падтрымка якіх не маюць цаны.\nКалегі, я ад усёй душы віншую вас і нашых партнёраў, спажыўцоў, усіх хто звязаны з энергетыкай, з прафесійным святам. Жадаю моцнага здароўя, росквіту, дабрабыту і паспяховай рэалізацыі ўсіх планаў і пачынанняў, бяспечнай і безаварыйнай працы!\nдырэктар філіяла “Ваўкавыскія электрычныя сеткі” РУП “Гроднаэнерга”\nЗа поспехі, дасягнутыя ў працы, высокі прафесіяналізм і адданасць справе, уклад, унесены ў развіццё энергетычнай галіны, узнагароджаны:\nГанаровай граматай ДВА “Белэнерга” – галоўны інжынер Віктар Роўба; падзякай РУП “Гроднаэнерга” – электраманцёр Юрый Хілімончык;\nГанаровай граматай Ваўкавыскіх электрычных сетак – майстар Яўген Юч;\nпадзякай Ваўкавыскіх электрычных сетак – інжынер Сяргей Чыгір, трактарыст Сяргей Шабусаў;\nГанаровай граматай пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі Ваўкавыскіх электрычных сетак – начальнік АДГ Андрэй Сапега, кантралёр Ганна Пачабыт, слесар Аляксей Касцюк, намеснік галоўнага інжынера Андрэй Гоман, электраманцёр Сяргей Стасюк.\nЗ павагай да друкаванай кнігі ў аграгарадку Хвінявічы


10 ліпень 2015, 13:02\nВуліца Солы ў Горадні\nЗа сем гадоў, як вёска Солы стала гарадзенскай вуліцай Солы, для жыхароў нічога не зьмянілася: газ па-ранейшаму завозяць у балёнах, дарогу так і не заасфальтавалі, крамы няма, каналізацыі ніякай, а па ваду трэба хадзіць да крыніцы.\nВёска Солы, цяпер вуліца Солы, — на ўскрайку Горадні ў Кастрычніцкім раёне, пралягае яна ўздоўж Нёмана ва ўсходняй частцы гораду. Тут каля 40 дамоў, амаль ва ўсіх жывуць людзі. Праблему бытавой неўладкаванасьці жыхароў вуліцы Солы паднялі актывісты БХД, якія дайшлі сюды, зьбіраючы подпісы дзеля чарговай акцыі.\nМясцовы жыхар Антон распавядае пра беды свае і суседзяў, паказвае крыніцу, да якой сам ходзіць па ваду. Адзінае, што зрабілі ўлады Горадні за сем гадоў, — падправілі гэтую крыніцу. А ў астатнім жыхары вуліцы Солы нават не адчуваюць, што жывуць у эўрапейскім горадзе.\nКрынічка, адкуль бяруць ваду жыхары Солаў\n— Дабрацца сюды — вы самі бачылі, якая дарога. Абяцалі правесьці летась ваду, але прабілі сьвідравіну і сказалі, што вада непрыдатная для піцьця, і ўсё так і кінулі. Камунікацыяў за сем год ніякіх не падвялі. Праўда, маем тэлефоны. Крамы няма, дзіцячы садок — у горадзе. А гэта ад майго дома і да бліжэйшага прыпынку — кілямэтар.\nСпадарыня Ала распавядае, як цяжка бяз водаправоду і газу: трэба ж мыць бялізну ды адзежу на ўсю сям’ю, купаць дзяцей. Ваду ў хату яна носіць з крыніцы. Спадарыня Ала ў адчаі і ня верыць, што на іхняй вуліцы можа нешта хоць калі зьмяніцца.\n— Ужо неаднойчы пісалі мы лісты да начальства, асабліва наконт дарогі. Цяпер яе хоць параўнялі, а раней даводзілася ў ботах даходзіць да гарадзкога прыпынку і пераабувацца, каб ня сорамна было ў аўтобусе ехаць.\nЖыхары вуліцы Солы\nЯшчэ адзін жыхар кажа, што начальства зь імі шмат ніколі не размаўляла, а адказы заўсёды былі кароткія.\n— Яны кажуць, што ў горадзе ёсьць яшчэ горшыя месцы, дзе жыве яшчэ больш людзей. Праўда, нам ад гэтага лягчэй не становіцца, што нехта жыве яшчэ горш, бо кожны павінен імкнуцца, каб жыць лепей.\nА вось малады спадар, які таксама жыве на вуліцы Солы, абураецца эмацыйна і не ўяўляе, як можна ў ХХІ ст. у горадзе жыць у такіх умовах. Ён кажа, што ў шмат якіх вёсках людзі жывуць лепей, чым яны ў горадзе.\n— Мой дзядуля жыве ў вёсцы Лунна Мастоўскага раёну — гэта за 40 кілямэтраў ад Горадні. І там у яго ўсе ўмовы: газ, вада ў хаце, іншыя камунікацыі, і дарогі ўсе асфальтаваныя. Дык гэта за 40 км ад Горадні. А мы жывем на гарадзенскай вуліцы і нічога гэтага ня маем..."\nАктывісты БХД Сяргей Верамеенка і Мікола Баўсюк паказваюць, што вуліца Солы зусім не нагадвае гарадзенскую вуліцу\nАктывіст БХД Мікола Баўсюк кажа, што, пабачыўшы гэта, напачатку разгубіўся: людзі, зь якімі ён размаўляў, скардзіліся на праблемы, але ў той самы час баяліся падпісваць паперы са скаргамі. Цяпер справа пайшла жывей. Людзі склалі калектыўны зварот да ўладаў з патрабаваньнямі заасфальтаваць дарогу, падвесьці газ, ваду і каналізацыю да хатаў, каб вуліцы стала насамрэч гарадзкой.\n— Я яшчэ раз прыйшоў да высновы, што ўлада павінна абірацца і быць залежнай ад людзей, і толькі тады ўсё можа быць па-іншаму. А калі ўлада не падсправаздачная людзям, а адказвае толькі перад начальствам, якое сядзіць у добрых памяшканьнях, езьдзіць па добрых вуліцах — яны ніколі для людзей нічога рабіць ня будуць.\nМікола Баўсюк, актывіст БХД