07 лістапад 2018, 10:48\nПершы пакет абмежаваньняў быў уведзены ў канцы жніўня 2018 году як рэакцыя ЗША на атручваньне ў Вялікай Брытаніі былога палкоўніка ГРУ Сяргея Скрыпаля і ягонай дачкі Юліі нэрвова-паралітычным рэчывам «Навічок». Тады Кангрэс ЗША даў Расеі тры месяцы для тлумачэньняў у сувязі з атручваньнем у Солсбэры і прадстаўленьня гарантый, што падобнае не паўторыцца.\nПрадстаўнік Дзярждэпартамэнту ЗША Дэвід Тэсьлер удакладніў у інтэрвію ВВС, што цяпер ніякія дадатковыя абмежаваньні не ўводзяцца, але пачынаецца прапрацоўка наступных крокаў. Пра тое, якімі будуць гэтыя крокі, Дзярждэпартамэнт паведаміць пазьней. Але ўжо вядома, што другі пакет санкцыяў прадугледждвае жорсткія абмежаваньні. Сярод іх — забарона амэрыканскім банкам даваць крэдыты ўраду Расеі, калі гаворка не ідзе аб куплі харчаваньня.\nДругім пакетам таксама прадугледжана магчымасьць замарожваньня дыпляматычных адносінаў паміж ЗША і ўрадам Расеі. Могуць быць забароненыя авіяперавозкі, якія ажыцьцяўляюць кампаніі, што знаходзяцца пад кантролем расейскага ўраду (у тым ліку расейскі «Аэрафлот»).\nЗлучаныя Штаты і іх саюзьнікі абвінавачваюць расейскі ўрад у дачыненьні да нападу на Скрыпаля. Масква рашуча адмаўляе дачыненьне да атручваньня. Гэта ўзмацняе напружаньне ва ўжо і да таго няпростых стасунках паміж Расеяй і Захадам.\nЗША і Эўразьвяз ужо ўвялі дадатковыя санкцыі ў дачыненьні да Масквы, выслаўшы, у прыватнасьці, значную колькасьць расейскіх дыпляматаў. Расея зьвярнулася да люстраным мераў у дачыненьні да краінаў, якія далучыліся да гэтай кампаніі.


«Самалёт абшукаў чалавек у масцы»: Што вядома пра рэйс, з якога знялі пасажыраў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 24 лютага 2020, панядзелак, 7:20\n«Самалёт абшукаў чалавек у масцы»: Што вядома пра рэйс, з якога знялі пасажыраў\nЗ борта «Белавія», які ляцеў па маршруце Менск – Мюнхен, знялі ад 6 да 8 чалавек.\nСамалёт па маршруце Менск – Мюнхен 24 студзеня развярнулі на падлёце да Уроцлава і пасадзілі ў Гародні. З борта лайнера знялі як мінімум шэсць чалавек. Партал tut.by сабраў інфармацыю, якая вядомая пра гэты інцыдэнт на дадзены момант.\nФОТА АДНАГО З ПАСАЖЫРАЎ\nДык колькі чалавек знялі з самалёта?\nЯк паведамляюць пасажыры гэтага рэйса, з борта знялі ад 6 да 8 чалавек. «Зайшоў мужчына ў форме і сказаў: «Я цяпер назаву некаторыя прозвішчы, вы возьмеце свае рэчы і пройдзеце з намі». Назваў 6 чалавек, але фактычна гэта 2 сям'і», – апавёў адзін з пасажыраў. Паводле ягоных словаў, папрасілі выйсці дзве пары, усе яны былі прыкладна аднолькавага ўзросту – блізу 50 гадоў. Пры гэтым адна з параў ляцела разам з дзвюма дзяўчаткамі, якім «на выгляд ад 12 да 16 гадоў». Іх таксама вывелі з самалёта, паведамляюць пасажыры. «Гэтых людзей вывелі. Вайскоўцы (так пасажыры называюць тых, хто быў у форме. – Заўвага. Рэд.) адкрылі некалькі багажных паліцаў каля тых месцаў, дзе сядзелі гэтыя людзі, і пыталіся, чый гэта багаж, не глядзелі, што ўнутры», – апавёў пасажыр.\nПаводле ягоных словаў, праз некаторы час назвалі яшчэ два прозвішчы, гэтых пасажыраў таксама папрасілі пакінуць борт. «Прайшло яшчэ хвілінаў 20, як прыйшоў чалавек з закрытым тварам (адзін з паднятых на борт прыкрыў твар шалікам. – Заўвага. Рэд.). Сказалі ўсім са сваімі рэчамі выйсці, нічога не пакідаць. Мы выйшлі ў аўтобус, але ён нікуды не паехаў, проста зачынілі дзверы, мы стаялі. У гэты час было відаць, як па самалёце хадзіў той самы чалавек у масцы і абшукваў яго. Ён вярнуўся і спытаў, хто сядзеў на месцы 6А. Адгукнуўся замежнік. Яму аддалі тэлефон, які ён забыўся ў крэсле», – успамінае адзін з пасажыраў.\nЯк паведамляецца, прозвішчы тых, каму трэба было выйсці з салона, абвяшчалі праз гучную сувязь. Сярод іх апынуліся два цёзкі былых чальцоў «савета рэспублікі», кіраўнікоў буйных прадпрыемстваў.\nПры гэтым адзін з пасажыраў заўважыў, што тыя, каго знялі з рэйса, да вылету знаходзіліся разам, гутарылі. «Яны культурна адпачывалі. Ім было весела, трохі шумна, але ўсё ў рамках прыстойнасці», – апавёў пасажыр.\nШто кажуць праваахоўнікі\nПасажыры паведамляюць, што на борт падымаліся ад 8 да 10 чалавек. На іх меркаванні, гэта маглі быць прадстаўнікі МУС, КДБ і памежкамітэта. Але ні ў адной з пералічаных установаў нам не змаглі аператыўна пракаментаваць сітуацыю: ні пацвердзіць прысутнасць ці адсутнасць іх прадстаўнікоў на борце, ні назваць лік знятых з рэйса пасажыраў.\nНе змаглі даць аператыўны каментар таксама прадстаўнікі «Белавія» і гарадзенскага аэрапорта. Дарэчы, да авіякампаніі ў пасажыраў гэтага рэйса ёсць нямала пытанняў.\nЯкія пытанні пасажыраў да «Белавія»\nЧаму не кармілі? Пасажыры адзначаюць, што іх не кармілі падчас палёту. Пры гэтым трэба браць да ўвагі, што вылет рэйса, мяркуючы з сэрвісу адсочвання маршрутаў і руху лайнераў flightaware, затрымаўся прыкладна на 3 гадзіны. Потым было вяртанне ў Гародню, і ў Мюнхен самалёт прыляцеў толькі ў 21.01 паводле менскага часу (19.01 паводле нямецкага). Гэта значыць палёт доўжыўся блізу 5,5 гадзіны, а з улікам затрымкі ў Менску – блізу 8,5 гадзіны. Звычайна палёт з Менска ў Мюнхен складае блізу 2 гадзінаў. Пасажыры задаюцца пытаннем, чаму іх не пакармілі.\nЧаму загадзя не абвесцілі пра вяртанне ў Беларусь? «Праз 1,5 гадзіны пасля вылету з Менска самалёт развярнуўся. Мы праз GPS зразумелі, што мы над Уроцлавам і павярнулі назад у бок Менска. Ніхто з бортправаднікоў не абвесціў гэтую інфармацыю. Проста ціхенька павярнулі назад, – апавёў адзін з пасажыраў. – Я таксама не хацеў падымаць паніку сярод людзей, нічога не сказаў. За 15 хвілінаў да прызямлення пілот абвесціў, што праз тэхнічную няспраўнасць мы вымушаныя зрабіць пасадку ў Гародні: тэхнікі пераканаюцца, што ўсё ок, нас заправяць, і мы паляцім. Чаму не ва Уроцлаве, калі сапраўды тэхнепаладкі, незразумела».\nТак знятыя пасажыры далей не паляцелі?\nНе, рэйс прадоўжыў рух без іх. «Пасля запраўкі і ператрусу самалёта нас пусцілі ў салон. Пілот абвесціў, што «непаладкі» выпраўленыя, мы паляцім у Мюнхен, але ўжо без знятых людзей», – кажа адзін і пасажыраў.\nПаводле непацверджанай інфармацыі, з рэйса B2 899 былі знятыя Пётр Руднік, які са снежня 2008 года да снежня 2014 года займаў пасаду старшыні Магілёўскага абласнога выканальнага камітэта, а таксама Міхаіл Крыштаповіч, які ўваходзіў у «савет pэспублікі».\n20.02 Беларусы масава забіраюць валюту з банкаў 53,493\n21.02 Белорус ушел с работы пораньше и теперь должен $2 миллиона 51,750\n20.02 Беларусь прадае «Гомсельмаш», «Гарызонт» і яшчэ 11 прадпрыемстваў 47,008\n18.02 Экс-старшыня «Амкадора»: Сітуацыя на дзяржпрадпрыемствах – «тушыце святло» 43,833\n19.02 Цена «бесплатных» пакетов и просроченные продукты: раскрыты секреты белорусских супермаркетов 41,554


Працэдура CLaCs у Мiнску\nІснуе мноства методык для лячэння варыкозных венаў, але пасля шмат якіх з іх застаюцца гематомы, пігментавыя плямы, новыя судзінныя сеткі. Некаторыя змененыя вены можа знайсці і выдаліць толькі прагрэсіўная працэдура CLaCs (КЛаКс). Лазерная крыятэрапія і крыясклератэрапія лекуюць і цэнтральныя вены, і адгалінаванні, што адыходзяць ад іх.\nГэта адзін з сучасных метадаў эстэтычнай флебалогіі. Комплексна ўжываюцца розныя методыкі:\nПашыраную капілярную сетку «прастрэльвае» лазерны прамень, у выніку чаго яна пашкоджваецца тэрмальна і спазмуецца. Пасля гэтага ў апрацаваныя лазерам венкі ўводзіцца склеразант і капіляр канчаткова перапыняецца. Уся працэдура адбываецца пад халодным струмянём паветра, скіраваным на тую вобласць скуры, дзе нам трэба выдаліць пашыраныя капіляры.\nДасягаецца максімальны касметычны эфэкт.\nНяма патрэбы насіць кампрэсійны трыкатаж.\nНяма абмежаванняў на фізічныя нагрузкі пасля працэдуры.\nНе застаецца гематомаў і пігментавых плямаў.\nПасля першай працэдуры знікае да 80 % капіляраў. Метад дазваляе прыбраць нават тыя капіляры, з якімі не дало рады лазернае лекаванне або склератэрапія. Да таго ж у параўнанні з імі CLaCs болей бяспечны і не выклікае бочных эфектаў.\n6 тыдняў пасля КЛаКс:\nЯк адбываецца працэдура CLaCs?\nНа кансультацыі з флеболагам пацыент можа задаць пытанні пра метад CLaCs, даведацца пра асаблівасці працэдуры і зразумець, на якія вынікі можна спадзявацца. Лекар робіць агляд з дапамогай УГД, вызначае характар пашкоджання і прызначае лекаванне.\nПадчас усёй працэдуры цягнецца ўздзеянне крыяхоладу на судзінную сетку. Адбываецца спазм судзінаў, гэта дазваляе мінімізаваць узнікненне слядоў пасля працэдуры. Таксама нізкая тэмпература дае болепатольны эфект, што ёсць вялікай перавагай.\nНа хворую вену дадаткова ўздзейнічаюць лазерам, што таксама дазваляе дасягнуць спазму судзіны.\nДалей у апрацаваную вену ўводзіцца склеразант, які размяркоўваецца ўздоўж патрэбнай вены.\nПрацэдура ў сярэднім цягнецца 40 хвілін. Далей пацыент самастойна пакідае медыцынскі цэнтр. Ён адразу ж можа вярнуцца да звыклых спраў, не абмяжоўваць сябе ў актыўным ладзе жыцця і нагрузках.


С ними встречается каждый пациент в Докшицком районе — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n16.06.2014 158 Главный редактор Комментариев нет\nПрафесія фельчара-лабаранта, які бярэ кроў на аналіз, праводзіць аналіз біялагічных вадкасцей і прадуктаў жыццядзейнасці чалавека, непрыкметная для пацыентаў. А між іншым, без вынікаў працы гэтых людзей, без дакладных лабараторных аналізаў немагчыма пэўная і канчатковая пастаноўка дыягназу, ад якога залежыць правільнасць назначанага ўрачом лячэння. Таму вельмі важна, каб у клініка-дыягнастычнай лабараторыі працавалі высакакласныя спецыялісты, адказныя, добрасумленныя работнікі.\nПа сцвярджэнні яе загадчыцы Тамары Шышла, усе падначаленыя ёй супрацоўнікі адпавядаюць гэтым якасцям.\n– Заўважце, любы ўрач, перш, чым паставіць дыягназ і назначыць лячэнне пацыенту, знаёміцца з вынікамі клінічных аналізаў, – зазначае Тамара Віктараўна, – а гэта значыць, што кожны чалавек, які прыходзіць на прыём, трапляе ў бальніцу, праходзіць “праз рукі” лабарантаў. Нагрузка на дзяўчат вельмі вялікая, заўсёды перавышае норму. У нашай службе недахоп кадраў, таму тыя, што ёсць, працуюць, бывае, за дваіх. І пры гэтым не скардзяцца, цярпліва выслухоўваць нараканні пацыентаў на чаргу, якая час ад часу ствараецца. Разумеюць, што хворы чалавек заўсёды неспакойны, а прызначэнне іх прафесіі – аблягчэнне яго пакут.\nФельчар-лабарант Таццяна Юковіч ужо чвэрць стагоддзя ў сваёй прафесіі. Закончыла ў свой час Рыжскае медвучылішча, у якое паступіла па прызванні. Працавала ў Віцебскай, Мінскай абласных клінічных бальніцах. Выйшла замуж і вярнулася на малую радзіму. Аднаго з самых адказных работнікаў\nДокшыцкая ЦРБ атрымала ў 1992 годзе. З таго часу кожную сваю змену гэта сімпатычная, прыемная жанчына ажыццяўляе лабараторныя аналізы, афармляе іх вынікі. Рабочая змена пачынаецца вельмі рана. У 5.30 лабарант ужо наведвае бальнічныя палаты, каб зрабіць забор крыві да таго, пакуль хворы паснедае. Да 8.00 павінны быць гатовы вынікі аналізаў пацыентаў рэаніматалагічнага аддзялення. Ён жа робіць аналізы пацыентам, якія кругласутачна паступаюць у прыёмны пакой аддзялення “хуткай” дапамогі.\nАле ўсе шматлікія абавязкі не ў цяжкасць, калі работа любімая, лічыць Таццяна Аляксандраўна. Такой яна, мяркуючы па- ўсяму, праз пару год будзе і для яе дачкі. Вольга вучыцца на лячэбным факультэце Віцебскага медуніверсітэта. Маці спачатку крыху адгаворвала ад падобнага выбару, бо яна ведала і адмоўны бок самай гуманнай у свеце прафесіі, але, калі ўбачыла, з якой мэтанакіраванасцю з 7-га класа дзяўчынка рыхтавала сябе да таго, каб стаць медыкам, зразумела, што гэта ўсур’ёз і надоўга. Зараз яна дачкой ганарыцца і радуецца за яе, бо любіць сваю прафесію – гэта можна палічыць за шчасце.\nУчора ў Таццяны Аляксандраўны Юковіч быў адметны дзень. На ўрачыстасці з нагоды прафесійнага свята працоўны шлях Т.А. Юковіч даўжынёй у 25 год быў адзначаны вышэйшай узнагародай раёна – Ганаровай граматай раённага выканаўчага камітэта.\nНА ЗДЫМКУ: фельчар-лабарант Т.А. Юковіч.\n← Выпускники в Докшицком районе прошлись по улицам города + много фото\nКак заросшие дворы угрожают кошелькам в Докшицком районе →\n04.12.2017 Natali Комментариев нет


StumbleUpon працягвае падаваць мой блог | Martech Zone\nStumbleUpon працягвае падаваць мой блог\nАўторак, Лістапад 18, 2008 Аўторак, Кастрычнік 4, 2011 Douglas Karr\nСёння вечарам я аналізаваў некаторыя сайты, якія спасылаліся на мой блог, і я не мог не бачыць статыстыкі, якая вылучаецца больш за любую іншую - StumbleUpon прыцягвае шмат трафіку на мой сайт! У Інтэрнэце шмат сайтаў, якія робяць закладкі, але ў StumbleUpon ёсць адно стратэгічнае перавага, якога не мае ніводзін з астатніх - яны прадастаўляюць спасылкі адносна цікава.\nПры загрузцы Панэль інструментаў StumbleUpon (які вы абсалютна павінны), вы спатыкнуцца на сайтах і дайце ім вялікі палец уверх ці непадалёк. Калі вы ствараеце гісторыю, сайты, якія StumbleUpon адпраўляе вам на наступны, супадаюць у залежнасці ад вашай верагоднасці, каб даць ім вялікі палец. Гэта выдатны працэс, які вельмі разумны.\nМагчыма, больш важным, чым колькасць наведвальнікаў, якія мне дасылае StumbleUpon, з'яўляецца той факт, што гэта рэферальны сайт з вельмі і вельмі нізкім узроўнем адмоваў! Прыблізна палова людзей, адпраўленых на мой сайт, пераходзяць на іншы пост альбо старонку на сайце. Гэта вельмі нізкі ўзровень адмоваў, ніжэйшы за любы іншы спасылаецца сайт.\nУ адрозненне ад Slashdot, Digg, і іншыя асноўныя механізмы закладкі, StumbleUpon сапраўды мае "Midas touch", забяспечваючы ваш блог або вэб-сайт трафікам, які знойдзе ваш змест адпаведныя на аснове профілю, які яны распрацавалі на аснове сімпатый і антыпатый вашага наведвальніка.\nВялікі дзякуй аднаму з вядучых рэфералаў на мой сайт, бітбокс. Яны дадалі больш трафіку ад дадання мяне ў свой блог, чым я мог бы заслужыць за дапамогу. Калі вы пачатковец ці дасведчаны графік, абавязкова зазірніце на сайт Bittbox і падпішыцеся на іх канал. Гэта дзіўны сайт з падрабязнымі падручнікамі і масай загрузак.\nЗвярніце ўвагу і на гэта Twitter падкрадае рэфералы! Калі вы яшчэ не стварылі Twitterfeed і не дадалі механізм аўтапостынгу для таго, каб ваш блог быў размешчаны ў Twitter, вы павінны зрабіць гэта сёння!\nВаша 3-хвіліннае відэа можа выйграць 50 ″ HDTV\nЯ - дзірка?\nЛістапада 19, 2008 ў 9: 45 А.М.\nУ дадатак да размяшчэння ўласных старонак у гэтых крыніцах, знайдзіце час, каб спатыкнуцца альбо пра Twitter пра сябра. Не пытаючыся, яны часта вяртаюць ім карысць, і так значна больш даверу, калі хто-небудзь яшчэ кажа пра вас, рэтвіты, спатыканні ці Diggs.\nЛістапада 1, 2010 ў 9: 26 А.М.\nЯ заўсёды сумняваўся ў намеры і значэнні сацыяльных закладак. Хоць я бачыў павелічэнне наведвальнасці нашага блога са StumbleUpon, я здзіўлены тым, што людзі карыстаюцца паслугай.\nЛістапада 1, 2010 ў 9: 31 А.М.\nЯ не згодны з @chuckgose. Я думаю, што некаторыя людзі проста натуральна імкнуцца да розных інструментаў. На тым канцы гэтых сайтаў галодны натоўп. Калі размяшчэнне закладкі тут і там можа прыцягнуць адпаведны трафік, то чаму б і не?\nЛістапада 1, 2010 ў 10: 58 А.М.\nАдна з праблем з выкарыстаннем натрапіць, хаця спадзявацца на хіты - гэта тое, колькі з іх на самой справе ўзаемадзейнічаюць з вашым сайтам? Я заўважыў, што некалькі маіх сайтаў выскокваюць з нейкімі неверагодна вялікімі лічбамі, трапляюцца ўтрая, штосьці яшчэ накіроўвае трафік, але колькасць каментарыяў застаецца ранейшай. Сярэдні час працы на сайце таксама не змяніўся. Я ведаю, што трафік - гэта трафік, але ў той жа час, як гэта выгадна, калі людзі трапляюць на сайт і сыходзяць праз кароткі прамежак часу і на самой справе не пераходзяць на іншыя старонкі ...\nУ мяне ёсць толькі думкі, мне было б цікава пачуць, што вы думаеце пра гэта 🙂


Ходцы і хадчане! — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 25 март, 2011 176 admin\nСёння ў аграгарадку “Ходцы” пражываюць каля 600 чалавек.\n— ДП «Саўгас імя Машэрава».\n— Ходцаўская дзяржаўная агульнаадукацыйная сярэдняя дзіцячы сад-школа.\n— Ходцаўскі СДК;\n— бібліятэка ў Ходцах.\n— стацыянарныя магазіны Сенненскага райспажыўтаварыства — 8.\n— Ходцаўскі КПП.\nМедыцына і сацыяльная сфера:\n— Ходцаўская ўчастковая амбулаторыя;\n— дом часовага знаходжання пры ТЦСАН.\n— паштовае аддзяленне ў Ходцах.\nАкрамя гэтага, у Ходцах працуе аддзяленне Цэнтра банкаўскіх паслуг №218 г.Сянно філіяла №200 абласнога аддзялення ААТ «ААБ Беларусбанк».\nКожная адміністрацыйная тэрыторыя, як правіла, мае свае адметнасці. Сёння Ходцы абкружае 5 азёр. А гэта шырокія магчымасці для арганізацыі сельскага турызму, адпачынку для гараджан.\nЯшчэ адна асаблівасць — у аграгарадку 10 прыёмных сямей. Менавіта таму пры Ходцаўскім сельскім Доме культуры працуе клуб прыёмных сямей. У адміністрацыйным будынку Ходцаўскага сельвыканкама плануецца размясціць экспазіцыі ў музейных пакоях. Па словах старшыні мясцовай улады Вольгі Шчарбаковай, ухіл будзе зроблены на этнаграфію. Ужо зараз у калекцыі музейных пакояў ёсць старадаўнія побытавыя рэчы, якія вырабляліся мясцовымі майстрамі. Зборам і накапленнем экспанатаў для будучых музейных пакояў займаюцца школьныя калектывы, работнікі мясцовых устаноў культуры, самі работнікі сельвыканкама.\nНа прыём да доктара Волк\nСамыя лепшыя водгукі пра Галіну Пятроўну Волк, галоўнага ўрача Ходцаўскай участковай амбулаторыі, чуць даводзілася не раз. А вось сустрэцца з ёй не ўдавалася, хоць захады для гэтага прадпрымаліся — заспець сельскага ўрача ў амбулаторыі нялёгка. Праца складаецца пераважна з выездаў па месцы жыхарства людзей.\n— Інакш не атрымліваецца. Большасць нашых пацыентаў — людзі сталага ўзросту. Так што за дзень прыходзіцца наведваць ці прымаць у амбулаторыі не адзін дзясятак хворых, — расказвае Галіна Пятроўна.\nУ Ходцах доктар Волк з’явілася ў 90-я гады ХХ стагоддзя. Сюды жанчына прыехала з Вільнюса, дзе працавала пасля заканчэння Віцебскага медінстытута. Пасля сацыяльных узрушэнняў, што адбываліся тады ў Прыбалтыцы, смерці мужа, не рашылася застацца на чужыне. Вярнулася на родную Сенненшчыну, працавала ўрачом участковай бальніцы.\nСёння ўчастковая амбулаторыя — гэта аддзяленне дзённага стацыянара на 5 ложкаў, якім пераважна карыстаюцца жыхары Ходцаў, стацыянар на даму, працэдурны, зубаўрачэбны, фізіякабінеты, кабінет здаровага дзіцяці. Ёсць асобныя памяшканні, дзе робяцца прышчэпкі, для акушэра, лабараторыі.\nНе так даўно Ходцаўская амбулаторыя атрымала новыя кардыёграф, аўтамабіль. Для работы ўрача, дзейнасці амбулаторыі гэтыя набыткі — добрая падмога. Зона абслугоўвання амбулаторыі досыць вялікая: 36 населеных пунктаў, 1178 дарослых і 186 дзяцей.\nДоктара Волк любяць і паважаюць не толькі пацыенты. У калектыве амбулаторыі яе цэняць таксама — за прафесіяналізм, добразычлівыя адносіны, спагаду. А галоўнае, Галіна Пятроўна сама не шкадуе, што некалі пакінула вялікі горад. Тут, на радзіме, знайшлося месца і дзецям, што куды больш важна для яе.\nЛазовых спраў майстар\nУ Ходцаўскай сярэдняй школе-садзе Сяргей Грунтоў працуе сацыяльным педагогам. А яшчэ ён кіруе гуртком лозапляцення. У яго, як правіла, запісваюцца хлапчукі.\n— У пачатку навучальнага года жаданне наведваць гурток выказваюць многія. Пазней частка перастае наведваць заняткі, бо лозапляценне патрабуе адданасці. Будзеш працаваць пастаянна — будзе павышацца тэхніка, вырабы будуць станавіцца больш дасканалымі, — тлумачыць Сяргей Генадзьевіч.\nЗахапленне лозапляценнем да майго субяседніка прыйшло адносна нядаўна. Вывучае ён рамяство пераважна па кніжках, замацоўваючы веды на практыцы. Пазней свае навыкі імкнецца перадаць гурткоўцам.\nА вось раней, скажам, у пачатку ХХ стагоддзя, у Ходцах і навакольных вёсках лозапляценне было досыць пашырана, што пацвярджаюць этнаграфічныя знаходкі. Мясцовыя майстры з лазы выраблялі пераважна вырабы практычнага прызначэння. Самымі распаўсюджанымі прадметамі былі, зразумела, кошыкі, кашы-бочкі, кашы на сані, дзіцячыя калыскі. Сярод рэдкіх знаходак — дарожны чамадан. На думку Сяргея Генадзьевіча, такія саквы наўрад ці выкарыстоўвалі, каб пераносіць нейкія рэчы. А вось скласці скарб у лазовы чамадан, уладкаваць яго на воз ці ў брычку — гэта, напэўна, рабілася.\nУ залежнасці ад прызначэння вырабу выбіраўся матэрыял. У свеце маецца каля 100 відаў лазы. Многія з іх прысутнічаюць у ваколіцах Ходцаў. Аб распаўсюджанасці гэтага віду флоры сведчыць назва адной з бліжэйшых вёсак — Лазова.\nАкрамя лазы, якую можна выкарыстоўваць абкарыўшы дзеля большай эластычнасці і даўгавечнасці, на занятках у гуртку выкарыстоўваецца карэнне елкі, вырабляюцца не толькі традыцыйныя рэчы практычнага прызначэння. Арыгінальна выглядаюць настольная лямпа з лазы, дэкаратыўныя вырабы, у аснове якіх — народныя традыцыі, прыёмы лозапляцення.\n— Галоўная задача кіраўніка гуртка — навучыць дзяцей першапачатковым навыкам лозапляцення, прабудзіць цікавасць да традыцыйнага рамяства. Ці стане яно справай жыцця, залежыць ад чалавека, жыццёвых абставін, — разважае Сяргей Грунтоў. А яшчэ ён не хавае, што заняткі ў гуртку дапамагаюць знаходзіць узаемаразуменне з так званымі цяжкімі падлеткамі, з якімі сацыяльны педагог працуе, якіх імкнецца захапіць лозапляценнем у першую чаргу.\nНа здымку: Сяргей Генадзьевіч Грунтоў, сацыяльны педагог Ходцаўскай сада-школы, кіраўнік гуртка лозапляцення.\nВышыўка – як сродак самавыражэння\nДзеля чаго прыходзіць у гэты свет чалавек? Толькі адзінкі з нас свядома цікавяцца адказам на гэтае пытанне. На ўзроўні падсвядомасці — усе.\nСям’ю Ляванскіх у Ходцах ведаюць як шматдзетную. Яшчэ адна адметнасць — захапленне вышыўкай. Пачынальніцай у сям’і гэтага віду народнай творчасці з’яўляецца Зоя Станіславаўна. Сёння вышыўка стала неад’емнай часткай жыцця для яе дачкі, нявесткі і, нават, унукаў. Яны ўдзельнікі і дыпламанты шматлікіх выставак, якія праходзілі ў Сянно, Віцебску, Мінску, з’яўляюцца членамі клуба «Натхненне», што дзейнічае пры сенненскім Доме рамёстваў.\n— У гады майго дзяцінства вышывалі ўсе, — тлумачыць Зоя Станіславаўна, — бо ў школе гэтаму вучылі. Праўда, тады не хапала нітак, палатна. Сёння ёсць усё. А вышыўкай займаюцца адзінкі. Яна стала экзотыкай.\nУ дарослым жыцці школьнае захапленне перарасло ў душэўную патрэбу. Як толькі выдавалася вольная часіна, Зоя Станіславаўна брала ў рукі іголку. Пазней, калі сям’я стала расці, жанчына асвоіла тэхніку вязання, зімой ставіла кросны і ткала. Асабліва навыкі новых рамёстваў дапамагалі ў 90-я гады мінулага стагоддзя, калі не хапала грошай, калі паліцы магазінаў былі паўпустымі. Усёй сям’ёй вязалі шкарпэткі, світэры, сукенкі. Але нават у тую нялёгкую пару вышыўка займала асаблівае месца ў жыцці сям’і, была аддушынай ад бытавых праблем. Сюжэты, кампазіцыі для работ найчасцей бяруцца з часопісаў, іншы раз нейкія дэталі перарабляюцца. Звычайна ў аснове вышыўкі ляжаць пейзаж, выява чалавека, жывёлы ці нейкай птушкі. Іншы раз з-пад іголкі з’яўляецца біблейскі сюжэт.\nЯкі далейшы лёс работ? Многія захоўваюцца дома, упрыгожваюць жыллё майстрых, часта прэзентуюцца сябрам, знаёмым у якасці падарункаў.\n— Ідзеш у госці — трэба нешта гаспадарам на памяць аб сустрэчы падараваць. Несці магазінныя рэчы не выпадае, а вось падараваць работу, выкананую ўласнымі рукамі, заўжды больш прыемна, у тым ліку і атрымаць гаспадарам, — лічыць мая суразмоўца Зоя Станіславаўна Ляванская, і яна мае рацыю.\nНа здымку: Зоя Станіславаўна Ляванская з дачкой Таццянай.\n← Сенненские библиотеки организовали для читателей «Уроки здоровья»\nСенненскі хлебзавод прадставіў навінкі →


Каму ў Мінску пералічаць аплату за ацяпленне? - 26.05.2021, Sputnik Беларусь\nУ "Мінскай гарадской жыллёвай гаспадарцы" распавялі каму і чаму пералічаць суму за ацяпленне і як не плаціць за "халодную" гарачую ваду. 26.05.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК 25 тра - Sputnik. Аплату за ацяпленне ў чэрвені пералічаць жыхарам дамоў, якія не абсталяваны групавымі прыборамі ўліку, распавяла Sputnik начальнік аддзела энергетыкі ГА "Мінская гарадская жыллёвая гаспадарка" Алена Папова.Абноўленыя дадзеныя прыйдуць ўжо ў наступным месяцы. Гаворка ідзе пра старыя малапавярховыя (у тым ліку васьмікватэрныя) дамы, дзе няма тэхнічнай магчымасці ўсталяваць лічыльнікі."На працягу ацяпляльнага перыяду ў дачыненні да такіх будынкаў штомесяц выстаўляецца сярэдні нарматыў. Паралельна падлічваецца фактычны расход вады на падставе дадзеных па ўліковых хатах у залежнасці ад тэмпературы вонкавага паветра. Калі ацяпленне адключаюць, розніцу пералічваюць", - патлумачыла Алена Папова.Суразмоўніца падкрэсліла, што яшчэ ні разу пераразлік не мяняў суму ў бок павелічэння. Усталяваны такі сярэдні нарматыў, каб пасля ацяпляльнага сезона не было дабораў, гэта заўсёды вяртанне. Але выніковы паказчык залежыць ад таго, наколькі халоднай была зіма.У Мінску 486 жылых дамоў, пад якімі нельга размясціць цеплавузел і прыборы ўліку. Большасць - у Завадскім, Маскоўскім, Партызанскім і Цэнтральным раёнах. Большасць гэтых аб'ектаў плануюць знесці і замясціць сучаснай забудовай.У іншым аддзеле ГА "Мінская гарадская жыллёвая гаспадарка" агенцтву Sputnik нагадалі пра неабходнасць перакрываць лічыльнік ці не чапаць вентыль гарачай вады пасля адключэння. У адваротным выпадку па выніках месяца за гэтую ваду давядзецца плаціць як за гарачую.\nнавіны , у беларусі, грамадства, галоўнае, мінск, ацяпленне, жыллёва-камунальная гаспадарка, вада\n© PixabayКот ляжыць на батарэі, архіўнае фота


«Я быў б рады жыць у СССР і мець чырвоны пашпарт»\n«Я б быў рады жыць у СССР і мець чырвоны пашпарт»\nСавецкага Саюзу няма, але чырвоны чалавек застаўся – піша беларуская набэлянтка Святлана Алексіевіч у апошнім сваім рамане “Час сэканд-хэнд”, а таксама паўтарае гэта на спатканнях і ў інтэрв’ю.\nАмаль чвэрць стагоддзя таму з мапы знікла савецкая імперыя. Але беларускае гэтак і не стала дзяржаўным. А ўлада гэтак і не навучылася любіць нацыянальнае.\n24 гады без СССР. 8 снежня 1991 года ў Белавежскай пушчы Станіслаў Шушкевіч, Барыс Ельцын і Леанід Краўчук падпісалі пагадненні аб роспуску Савецкага саюзу і стварэнне Садружнасці Незалежных Дзяржаваў.\n«Саюз разваліўся б і так. Больш за тое, ён ужо да гэтага часу разваліўся, на наступны дзень пасля жнівеньскага путчу ГКЧП. Але мы знайшлі выйсце, і не адразу гэта ўсвядомілі, зрабіць не крывавы, не ваяўнічы раздзел былога Савецкага саюзу» – распавядае Станіслаў Шушкевіч, першы кіраўнік незалежнай Беларусі.\nУ хуткім часе пасля развалу Савецкай імперыі паўстала і незалежная Беларусь. Наступіла эпоха яе адраджэння: нацыянальныя сімвалы – бел-чырвона-белы сцяг і герб «Пагоня», – беларуская мова стала адзінаю дзяржаўнай. Але пасля першых прэзідэнцкіх выбараў 1994 года і перамогі на іх Аляксандра Лукашэнкі краіна паступова літаральна вярнулася ў СССР – дзяржаўнай моваю стала і расейская, беларусізацыя змянілася русіфікацыяй, а на месца нацыянальных сімвалаў прыйшлі крыху змененыя бээсэсэраўскія.\n«Трэба нагадваць пра беларускую культуру, беларускую гісторыю, трэба вывучаць і мець розны падыход. Гэта проста недасягальна, бо нягледзячы на 20 гадоў панавання гэтага чалавека ён мае мястэчковую адукацыю і такія ж мястэчковыя інтарэсы – галоўнае, каб сядзець на кіроўным месцы» – дадае Станіслаў Шушкевіч.\nРэпрэсіі супраць іншадумства, свавольствы сілавікоў, пустыя паліцы ў крамах і чэргі – саветы прынеслі беларусам нямала горкага. Нягледзячы на гэта, шмат хто дагэтуль успамінае тыя часы з настальгіяй.\nГэтак званы «чырвоны чалавек», то бок чалавек савецкі, займае важнае месца ў творчасці і першай беларускай нобэлеўскай лаўрэаткі Святланы Алексіевіч. Акурат напярэдадні пісьменніца правяла ў Стакгольме сваю нобэлеўскую лекцыю, у якой гучала савецкая тэма: беларусы правялі СССР з праклёнамі і слязьмі, але так і не навучыліся жыць па-іншаму.\n«Вырасла новае пакаленне, у якога іншая карціна свету. Але нямала маладых людзей чытаюць Маркса і Леніна. У расейскіх гарадах зноў адчыняюць музеі Сталіна, ставяць яму помнікі. Чырвонай імперыі няма, але чырвоны чалавек застаўся, працягваецца» – мяркуе Святлана Алексіевіч, Нобэлеўская лаўрэатка.\nА савецкасць застаецца ў галовах шмат каго, у тым ліку кіраўнікоў цэлых дзяржаваў.\nТэгі: БССР, камунізм, Нобелеўская прэмія, Нобелеўскі тыдзень, СССР


December 1st, 2015 - Рогачевская шляхта — LiveJournal\nЛетам у рэдакцыю часопіса нечакана звярнулася пляменніца пісьменніка Алена Сінькевіч. Яна прапанавала для публікацыі дзённік Уладзіміра Караткевіча, датаваны 1965-1966 гадамі, які захоўваецца ў хатнім архіве пісьменніка. Алена Сінькевіч вырашыла самастойна падрыхтаваць яго да друку і напісаць каментарыі.\nСпраўджваецца з арыгіналам вёрстка дзённіка У. Караткевіча. Злева направа: Анатоль Івашчанка, Барыс Пятровіч, Алена Сінькевіч\nЯк ведаюць караткевічазнаўцы, паўнавартаснага шматгадовага дзённіка, у адрозненне ад Максіма Танка ці Вячаслава Адамчыка, Уладзімір Сямёнавіч не вёў. У часе перабудовы былі адшуканыя і апублікаваныя паасобныя нататнікавыя запісы пісьменніка, якія да схілу пісьменніцкага веку рабіліся ўсё больш і больш сістэматычна. Аднак запісаў перыяду 1960-х гадоў, так лічылася раней, амаль не захавалася. І гэта пры тым, што найважнейшыя і найаб’ёмнейшыя свае творы Караткевіч напісаў менавіта ў маладосці: раманы «Каласы пад сярпом тваім», «Хрыстос прызямліўся ў Гародні», «Леаніды не вернуцца да зямлі». Не кажучы пра шматлікія аповесці і апавяданні, вершы.\nВа Уладзіміра Караткевіча быў вельмі чытэльны почырк...\nДзённік уяўляе сабой бухгалтарскі гросбух вялікага фармату, старонкі якога з абодвух бакоў запоўненыя круглым, вельмі чытэльным почыркам Караткевіча. Як і ў шматлікіх іншых рукапісах аўтара “Каласоў…”, нямала месца тут адведзена аўтарскім малюнкам. Яшчэ большую цікавасць выклікаюць яны таму, што ў час напісання дзённіка Караткевіч працаваў над раманам “Хрыстос прызямліўся ў Гародні” і аповесцю “Чазенія”. Перарабляючы ў каторы ўжо раз сцэнар для кінастужкі, празаік урэшце вырашае для сябе, што не аддасць на глум сваю ідэю, цэнзуруючы пачатковую ідэю паводле чыноўніцкіх вымогаў ад Дзяржкіно. Фактычна на старонках дзённіка Караткевіч пастанаўляе пісаць раман так, як ён хоча, не азіраючыся на кіношнікаў.\n...і нешараговы мастацкі талент.\nЯшчэ адна важная частка дзённіка – падарожжа ва Уладзівасток разам з Рыгорам Барадуліным і Генадзем Кляўко. Як кажа легенда, аднойчы паэты жартам патэлефанавалі знаёмаму генералу з просьбай закінуць іх як мага далей у камандзіроўку і пасля забыліся пра той званок. Аднак у Саюз пісьменнікаў БССР прыйшоў афіцыйны ліст, і троіца хоць-няхоцькі паехала набірацца ўражанняў на ціхаакіянскае ўзбярэжжа савецкай імперыі. Беларусы могуць быць насамрэч удзячныя таму невядомаму генералу, бо дзякуючы падарожжу з’явілася “Чазенія” – адзін з самых пранікнёных твораў пра каханне ў беларускай літаратуры. Караткевіч фактычна пачынае пісаць “Чазенію” ў дзённіку, запісваючы для памяці пейзажы прыродных запаведнікаў, але імя галоўнай гераіні аповесці ў побытавы аповед так і не трапляе.\nПартрэт Каліноўскага ў кабінеце Караткевіча вядомы па фотаздымках і ўспамінах...\nПершая старонка публікацыі ў "Дзеяслове" № 78\nДзённік часта запаўняўся Караткевічам постфактум, фактычна – гэта самастойны літаратурны твор, дзе ёсць месца развагам пра беларускае асяроддзе, пытанням пісьменніцкай тэхнікі, праблемам планетарнага маштабу. Аднак нямала старонак аб’ёмнага сшытку прысвечана і побытавым апісанням: жыццю і працы пісьменніка ў рагачоўскай хаце, расповедам пра паходы ў рэдакцыі літаратурных часопісаў, сустрэчам з пісьменнікамі і чыноўнікамі. У тэксце хапае досыць спрэчных і асабістых момантаў, і менавіта таму Алена Сінькевіч як абаронца аўтарскіх правоў пісьменніка вырашыла самастойна падрыхтаваць дзённік Караткевіча да друку. Для каментавання тэксту, паведамляе яна, давялося ці мала праседзець у бібліятэцы беларускай Акадэміі Навук, дзе цяпер у асноўным захоўваецца рукапісная спадчына Караткевіча, у тым ліку аб’ёмнае ліставанне. Гэткім чынам удалося вызначыць шматлікія рэаліі і персаналіі, ведаць якія Алена Сінькевіч не магла і па ўзросце, і таму, што пераехала ў Беларусь толькі ў 1971 годзе.\nАднак цікавым з'яўляецца і адварот -- з каліграфіяй Зянона Пазняка: "Уладзімеру Караткевічу. Няхай Тваё жыццё будзе вартым Ягонай смерці.\nЗ.П. 26.ХІ.65. Мінск"\nНавуковым рэдактарам тэксту з’яўляецца караткевічазнаўца Пятро Жаўняровіч. Відавочна, што дзённік будзе ўлічвацца пры складанні апошніх тамоў збору твораў Уладзіміра Караткевіча ў 25 тамах, выданне якога цяпер ажыцяўляецца.\nИсточник - http://lit-bel.org/by/news/6273.html


Мы ганарымся такой велічы беларусам — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\nМы ганарымся такой велічы беларусам\n25.11.2011 14 Админ Комментариев нет\nБывае, калі пры гутарцы пра кнігі яе аматары, што маюць свае ўласныя бібліятэкі, пытаюць у мяне, якія кнігі са сваёй уласнай бібліятэкі, што налічвае некалькі тысяч экзэмпляраў, у тым ліку з рэдкімі дарэвалюцыйнымі выданнямі, я лічу асабліва цікавымі і каштоўнымі, то заўсёды адной з першых называю кнігу Максіма Багдановіча “Выбраныя творы”. І называю невыпадкова. Бо яна была першай кнігай, якую набыў пасля Вялікай Айчыннай вайны, будучы вучнем сярэдняй школы. У маёй бібліятэцы гэтая кніга ідзе пад нумарам першым.\nХачу сказаць, што збіраць кнігі пачаў яшчэ ў трыццатых гадах мінулага стагоддзя. Але іх было мала, бо жылі ў нялёгкія часы. Быў у мяне і Максім Багдановіч. Але ўсе кнігі былі знішчаны ў гады вайны разам з роднай хатай і ўсёй маёмасцю. Нават месца, дзе стаяла хата, цяжка было адшукаць — так усё знішчылі. Але маю любоў да кнігі нішто не магло знішчыць. Трэба сказаць, што ў першыя пасляваенныя гады кніг у продажы не было. У першую чаргу ўзнаўлялі гаспадарку, уводзілі ў строй фабрыкі і заводы, бо ўсё было разбурана, спалена. Але ўрад нашай рэспублікі рабіў усё, каб краіна вярнулася да звыклага жыцця, у тым ліку і да выдання кніг, праўда ў першую чаргу падручнікаў, якіх так не ставала.\nУ ліку першых была выдадзена Дзяржаўным выдавецтвам БССР кніга “Выбраныя творы” Максіма Багдановіча ў 1946 годзе, а падпісаны да друку ў лістападзе 1945 г., калі сціхлі залпы гармат на палях Вялікай Айчыннай вайны. Мне, вучню дзевятага класа сярэдняй школы, было вельмі прыемна, што стаў уладальнікам кніжкі паэта, якога палюбіў яшчэ ў даваенныя гады. На мой столік у нямецкім бункеры, дзе жыла наша сям’я пасля вайны некалькі гадоў, легла першая кніга. І яна не пакідала мяне потым усе гады маёй вучобы, працы і жыцця.\nСамай першай крыніцай майго знаёмства з творамі вялікага беларускага паэта ў даваенныя часы былі школьныя падручнікі розных класаў. Ужо ў той час мяне вельмі прыцягнулі незвычайныя вершы, якія ўрэзаліся ў памяць на ўсё жыццё, бо так напісаць мог толькі таленавіты паэт, які глыбока адчувае прыроду і выдатна ведае родную мову.\nВось такія радкі:\nСінявокая ноч прахадзіла…\nУ бубны дахаў вецер б’е,\nГрыміць па ім, звініць, пяе…\nА верш “Слуцкія ткачыхі” я ведаў на памяць да таго, як нам у школе задалі на дом яго вывучыць.\nНа працягу многіх гадоў не прамінаў ніводнай кнігі, аўтарам якой быў Максім Багдановіч.\nЗразумела, што ў маёй асабістай бібліятэцы ёсць і адзіны прыжыццёвы зборнік вершаў Максіма Багдановіча “Вянок”, што выйшаў у Вільні ў 1913 г. (факсімільнае перавыданне, кніжка выбраных вершаў). Вельмі прыемна ўзяць у рукі такое выданне, якое рыхтаваў сам аўтар, кнігу, у якой М. Багдановіч напісаў у цяжкі для яго з-за хваробы час (1917 год) наступныя радкі:\nЛісток паперы з гэтымі радкамі быў знойдзены каля ложка паэта пасля яго смерці.\nЁсць у мяне і факсімільнае выданне газеты “Наша ніва”, у адным з нумароў якой (№ 24) у 1907 г. быў надрукаваны першы твор Максіма Багдановіча “Музыка”. Яго аўтару тады было 16 гадоў.\nДля мяне стала правілам абавязкова пабываць у тых мясцінах, у якіх жыў і працаваў той ці іншы цікавячы мяне чалавек. Тое ж было і з Максімам Багдановічам. А такіх мясцін нямала, і не толькі ў Беларусі, бо акалічнасці складваліся так, што яго бацьку прыходзілася неаднаразова мяняць месца працы, працаваць не толькі ў Беларусі, але і ў розных месцах Расіі. Цікава, што нават родную мову, сваю беларускую, Максім Багдановіч вывучаў далёка ад дома, але вывучыў яе так дасканала, што стаў выдатным беларускім паэтам, крытыкам, перакладчыкам на родную мову і г. д. Наведаў я Яраслаўль і Ніжні Ноўгарад, дзе жыў і вучыўся Максім Багдановіч.\nАсабліва многа падзей яго жыцця звязана з Яраслаўлем. Нямала часу аддаў Максім знаёмству з Яраслаўскім крамлём, што раскінуўся ўздоўж волжскага берага. Дарэчы, у сутарэнні аднаго з манастыроў крамля быў знойдзены рукапісны спіс “Слова аб палку Ігаравым”.\nНаведаў я і магілу Максіма Багдановіча ў Ялце. Там, у цяньку высокіх кіпарысаў, знайшоў ён вечны спакой. На помніку напісаны радкі з яго “Санета” пра жыццёвыя сілы зярнят, што многа вякоў чакалі свайго часу, а потым прынеслі свой плён роднаму народу.\nПра Максіма Багдановіча можна многа пісаць і гаварыць, бо гэта быў незвычайна таленавіты юнак, які так мала пражыў і так многа стварыў.\nЁн перакладаў з самых розных моў, у тым ліку з французскай, нямецкай, іспанскай, перакладаў з Гарацыя, Авідзія, многа пісаў на роднай мове, развіваў беларускую літаратуру і культуру. Такой велічы беларусам мы можам толькі ганарыцца.\n← Новые гигиенические требования по содержанию территорий\nУважают Конституцию и традиции белорусов →\n04.01.2017 Админ Комментариев нет\nПрайшоў раённы конкурс сярод маладых спецыялістаў\n04.11.2014 Людмила Николайчук Комментариев нет


10.10.2018 / 12:11\nАляксандр Лукашэнка разлічвае, што час працы Міхаіла Бабіча на пасадзе пасла Расіі ў Беларусі стане перыядам росквіту двухбаковых адносін. Пра гэта ён заявіў сёння на сустрэчы з расійскім дыпламатам, піша БелТА\nКіраўнік дзяржавы ў самым пачатку сустрэчы адзначыў, што звычайна ў гэтым выпадку кажуць нешта важнае ці пратакольнае. «Але, напэўна, было б смешна, калі б я абмежаваўся нейкай пратакольнай заявай або выказваннем», — сказаў кіраўнік краіны.\nАляксандр Лукашэнка нагадаў, што да прызначэння Міхаіла Бабіча на пасаду пасла былі розныя развагі на гэты конт, публікацыі ў СМІ.\n«Напэўна, рэагуючы на тое, што сказана і напісана. Сказаць, што там няма праўды нейкай долі, будзе несумленна. Калі сказаць, што там ёсць праўда, таксама будзе несумленна. Кожная група людзей, якія цікавяцца беларуска-расійскімі адносінамі, спрабавала праецыраваць праз асобу пасла … Тым больш вы ведаеце, што вельмі доўга працаваў ранейшы пасол, тэма не была актуалізавана ў Беларусі. А тут прызначэнне новага пасла. І ў сілу нашых адносін з Расійскай Федэрацыяй праз асобу вашу спрабавала (тая ці іншая група людзей) нешта выказаць», — заўважыў кіраўнік дзяржавы.\n«Скажу шчыра, што больш было негатыву. Дык вось самае галоўнае, што я хацеў сказаць публічна: не дачакаюцца! І, шчыра скажу, я хацеў бы, каб ваш перыяд працы ў пасольстве нашай брацкай Расіі ў Беларусі быў самым актыўным, эфектыўным і прарыўным.\nКалі вы на гэта настроены, а ў мяне менавіта такое ўражанне, што вы настроены менавіта на такую працу, лічыце, што ў нас так і атрымаецца. Гэта будзе перыяд самага яркага росквіту нашых адносін з Расійскай Федэрацыяй», - падкрэсліў беларускі кіраўнік.\nПаводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, яго ўпэўненасць у гэтым вынікае з размовы з Уладзімірам Пуціным.\n«Я гэта не хаваю — мы абмяркоўвалі, прытым неаднаразова вашу кандыдатуру. Прэзідэнт вельмі шмат мне расказваў. І мы вельмі цвёрда дамовіліся, што, надзяляючы пасла Расіі дадатковымі паўнамоцтвамі (а яны вельмі маштабныя, у беларуска-расійскіх адносінах, перш за ўсё ў сферы эканомікі, чаго раней не бывала), прэзідэнт Расіі звяртае ўвагу ўсіх, што Беларусь — гэта найважнейшая сёння краіна, з якой Расія будзе выбудоўваць адносіны», — сказаў кіраўнік дзяржавы.


Пуцін падаў у ЦВК дакументы для вылучэння на выбары прэзідэнта ў 2018 годзе\nУ свеце 27.12.2017 | 19:26\n27 снежня, Масква /БЕЛТА - ТАСС/. Цэнтрвыбаркам Расіі пачаў працэдуру прыёму ў прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна дакументаў, неабходных для вылучэння на выбары кіраўніка дзяржавы ў 2018 годзе.\nПакет дакументаў ва Уладзіміра Пуціна прынялі супрацоўнікі рабочай групы ЦВК па прыёме дакументаў на чале з членам камісіі Аляксандрам Клюкіным.\nЦяперашні кіраўнік расійскай дзяржавы мае намер удзельнічаць у выбарах як самавылучэнец.\nНапярэдадні сход выбаршчыкаў прыняў рашэнне аб падтрымцы самавылучэння Уладзіміра Пуціна на выбарах кіраўніка дзяржавы.-0-


27-06-2015, 15:24 [ Навіны » На Віцебшчыне ] • Госконтроль информирует |\nПраз пасрэдніцкія структуры ішоў таксама закуп асноўных сродкаў, сокаў, зёлак, камплектуючых, бутэлек, пробак і іншага. Нярэдка ўсё гэта не раз перапрадавалася па ланцужку, павялічваючы кошт тавару. Напрыклад, цана ўпаковачнай машыны ў выніку такіх дзеянняў вырасла з 280 млн. рублёў да 1,7 мільярда.\nНа прадпрыемстве не вёўся пошук і выбар пастаўшчыкоў. Завод свядома рабіў няпоўную аплату акцызаў, прадастаўляў несапраўдныя звесткі ў падатковых дэкларацыях. Пры тым кіраўніцтва не крыўдзіла сябе і галоўных спецыялістаў ў выплаце прэмій.\nПа выніках праверкі вінзаводу за 2013-2014 год і сёлетні студзень даналічана 25,2 млрд. рублёў акцызаў. Разглядаецца пытанне аб прыцягненні да адміністрацыйнай адказнасці вінаватых у недахопах асоб, у тым ліку дырэктара і іншых кіруючых работнікаў. Праваахоўчым органам належыць даць прававую ацэнку іх дзейнасці.\nЗанятасць пад увагай\nКамітэт дзяржкантролю правёў маніторынг забеспячэння гарантаванага Канстытуцыяй права на працу органамі па працы, занятасці і сацыяльнай абароны і дзясяткамі арганізацый і прадпрыемстваў розных форм уласнасці і галін. Выяўлены шматлікія факты непаведамлення ў вызначаны тэрмін адпаведным органам аб наяўнасці свабодных рабочых месц, асабліва ў спартыўных і медыцынскіх установах. Такія ж парушэнні адзначаны ў сельгасарганізацыях, дзе патрабаваліся трактарысты, аператары машыннага даення, ветурачы, загадчыкі ферм, бухгалтары. На прамысловых прадпрыемствах пасля звальнення работнікаў рабочыя месцы нярэдка выключаліся са штатнага раскладу, а пра стварэнне новых у службу занятасці не паведамлялі. Гандлёвыя філіялы сталічных юрыдычных асоб не давалі звесткі аб вакансіях у мясцовыя цэнтры занятасці.\nПа выніках праверак наймальнікам-парушальнікам накіраваны рэкамендацыі аб выпраўленні недахопаў. У мэтах карэкціроўкі заканадаўства ўнесены прапановы па скарачэнні тэрміну паведамлення органам па працы аб наяўнасці вакансій, магчымасці выкарыстоўваць для гэтага электронныя сродкі; аб абавязку структурных падраздзяленняў накіроўваць такія паведамленні ў органы па працы па месцы іх знаходжання.\nРаботник без зарплаты — руководитель со штрафом


Беларускі Партызан : Які лёс чакае "дармаедаў"?\nЯкі лёс чакае "дармаедаў"?\nКіраўнік прафсаюза РЭП Генадзь Фядыніч распавядае, ці змогуць “дармаеды”, які ўжо заплацілі падатак, вярнуць свае грошы.\nНагадаем, што дзеянне Дэкрэта аб “дармаедах” прыпынена, падатак больш не бяруць і нават абяцаюць вярнуць грошы тым, хто ўжо заплаціў у гэтым годзе.\nГенадзь Фядыніч: Зараз у гісторыі з гэтым сумнавядомым дэкрэтам склалася такая сітуацыя, што вінаватымі аказаліся самі чыноўнікі, якія выконвалі загад, што ім быў дадзены зверху. Але, на маё меркаванне, поўнасцю дакумент ніхто адмяняць у будучым не збіраецца. Праўда, як і ў выпадку са шматлікімі указамі і дэкрэтамі, працаваць ён таксама не будзе. Гэта такое свайго роду мёртванароджанае дзіця.\nРР: Як вярнуць грошы тым, хто ўжо заплаціў падатак за “дармаедства”?\nГенадзь Фядыніч: Я ведаю некалькі выпадкаў, калі людзі звярталіся ў падтакавую інспекцыю з заявай аб вяртанні грошай, але пакуль ніхто нічога не вярнуў. І нават невядома, якім чынам гэта зробяць. Пра вяртанне грошай заяўлена, але не прапісана заканадаўча.\nРР: На ваш погляд, калі б не было сацыяльных пратэстаў, ці пайшлі б улады на прыпыненне дзеяння дэкрэта?\nГенадзь Фядыніч: Ні ў якім разе! І гэтая сітуацыя яшчэ раз паказала, што свае правы трэба абараняць тут і зараз. Па сваёй волі улада нічога для народа рабіць не збіраецца. Заробкі ў людзей па-ранейшаму зусім на нізкім узроўні, а патрабуюць, каб народ працаваў за капейкі. Што гэта за праца, калі заробак часам не дацягвае да мінімальнага бюджэта? Вось над чым трэба працаваць уладзе. Калі вы ўжо хочаце нешта патрабаваць з людзей, то найперш ім варта нешта і прапанаваць.\nДата стварэння навіны 18.05.2017


Калі б Трамп хацеў працягнуць руку Маскве, то рабіў бы гэта не ў Варшаве, — польскі экспэрт\n05 ліпень 2017, 16:11\nСёньня а 22 гадзіне ў Варшаве прызямліцца Air Force One з амэрыканскім прэзыдэнтам на борце. 5 і 6 ліпеня Дональд Трамп будзе знаходзіцца ў Польшчы на запрашэньне прэзыдэнта Анджэя Дуды.\nАпрача двухбаковых сустрэчаў з кіраўніцтвам Польшчы, прэзыдэнт ЗША прыме ўдзел у саміце «Ініцыятывы трох мораў». Сярод галоўных тэмаў перамоваў — прысутнасьць амэрыканскіх войскаў ва Ўсходняй Эўропе, бясьпека, энэргетыка і дачыненьні з Расеяй.\nПра мэты і магчымыя наступствы візыту Дональда Трампа для Ўсходняй Эўропы ў інтэрвію Дзьмітрыю Гурневічу распавядае польскі палітоляг, сябра праграмнай рады кіроўнай польскай партыі «Права і Справядлівасьць», і чалец Нацыянальнай рады разьвіцьця пры прэзыдэнце Польшчы, прафэсар Пшэмыслаў Жураўскі вэль Граеўскі.\nПшэмыслаў Жураўскі вэль Граеўскі.\n— Дональда Трампа шмат хто абвінавачвае ў ізаляцыянізьме. Яго папракаюць у крытыцы NATO і адмове ад эўраатлянтычнага падыходу ў амэрыканскай замежнай палітыцы. Якая тады мэтага ягонага прыезду ў Варшаву?\nЗША шукаюць новыя ўзмоцненыя кропкі апоры ў Эўропе. Гэта адпавядае інтарэсам краін Цэнтральна-Ўсходняй Эўропы.\n— Вы пералічылі тэзісы, якія агучваліся ў рамках прапагандысцкай барацьбы падчас выбарчай кампаніі. Але рэальная сытуацыя гэтага не пацьвярджае. Ёсьць вельмі выразныя рашэньні, як, напрыклад, павелічэньне выдаткаў на ўзбраеньне эўрапейскіх саюзьнікаў у рамках NATO. Гэта стала магчымым дзякуючы прэсіі Трампа. Будзьма шчырымі, гэта робіцца не дзеля супрацьстаяньня «Ісламскай дзяржаве». Гэта выразны крок у адказ на расейскую агрэсію ва Ўкраіне.\n— Але павелічэньне выдаткаў — гэта крок эўрапейскіх саюзьнікаў, а не ЗША. Эўропа сама плоціць за сваю бясьпеку.\n— Ёсьць рашэньне наконт пераносу амэрыканскага дывізійнага камандаваньня зь Нямеччыны ў Познань. Ёсьць рашэньне наконт высылкі ў Эўропу чарговай танкавай брыгады ЗША. Усё гэта ня толькі робіць тэзіс пра аслабленьне NATO непраўдзівым, а наадварот, сьведчыць пра ўмацаваньне альянсу. Галоўны саюзьнік Амэрыкі — Вялікабрытанія — выходзіць са складу ЭЗ. Ёсьць пэўная прахалода ў адносінах з Турцыяй. Таму ЗША шукаюць новыя ўзмоцненыя кропкі апоры ў Эўропе. Дональд Трапм працягнуў тэрмін знаходжаньня амэрыканскіх войскаў у Эўропе. Гэта адпавядае інтарэсам краін Цэнтральна-Ўсходняй Эўропы.\n— Апанэнты амэрыканскага прэзыдэнта кажуць, што Трамп ляціць у Польшчу з канкрэтным бізнэс-плянам. І што яго мэта не падрымаць наш рэгіён, а заахвоціць краіны Ўсходняй Эўропы купляць амэрыканскі газ.\nРасея ўплывае на Эўропу праз газ, карупцыю, спэцслужбы. Таму прыход сюды амэрыканскай сыравіны мінімалізуе расейскі ўплыў.\n— Але гэтае вымярэньне амэрыканскай эканамічнай экспансіі нам выгаднае. Амэрыка хоча пераламаць расейскую дамінацыю на эўрапейскі рынку энэргарэсурсаў. Сымбалем гэтага стала пастаўка першага звадкаванага газу з ЗША ў польскі тэрмінал у Сьвінавуйсьці і польская воля пазбыцца расейскай дамінацыі дзякуючы амэрыканскай сыравіне.\n— Ці выгадна гэта эўрапейскім краінам? І Расея, і шмат хто ў Эўропе, пераконваюць, што расейская сыравіна ў дадзены момант самая танная крыніца энэргіі для Эўропы.\n— Пытаньне — для каго? Для Польшчы расейская сыравіна нядаўна была самая дарагая. Цяпер, пэўна, для Ўкраіны. У кантрактах «Газпрому», напрыклад, з Польшчай, гэтая цана засакрэчаная. Але не сакрэт, што палякі атрымалі вельмі жорсткія ўмовы. Усе мы таксама ведаем, што Расея выкарыстоўвае свой газ для палітычнай барацьбы, як інструмэнт шатажу. Расея ўплывае на Эўропу праз газ, карупцыю, спэцслужбы. Таму прыход сюды амэрыканскай сыравіны мінімалізуе расейскі ўплыў.\nПляц Красіньскіх у Варшаве. Месца выступу Дональда Трампа\n— Дональд Трамп прыме ўдзел у саміце «Ініцыятывы трох мораў». Які інтарэс Амэрыкі да гэтай ініцыятывы, і ці зможа рэгіён выйграць ад падтрымкі ЗША?\n— Амэрыка ўзмацнняе Ўсходнюю Эўропу, як супрацьвагу Расеі. Гэта і пэўны сыгнал старым дзяржавам ЭЗ. Эманюэль Макрон заявіў нядаўна, што краіны Цэнтральна-Ўсходняй Эўропы крадуць месцы працы ў французаў. Існуе верагоднасьць, што ў Эўропе могуць узьнікнуць дзьве плыні: старыя чальцы і новыя, якія далучыліся да ЭЗ пасьля 2004 году. Францыя, напрыклад, ставіць пад сумнеў прынцыпы, якія стаялі ля вытокаў Эўразьвязу: свабодны абмен рабочых і паслуг. Краінам нашага рэгіёну гэта нявыгадна, таму ідзе пэўны адказ і з нашага боку. Трохмор’е — гэта канструкцыя краін, якія маюць супольныя інтарэсы. Ідэальная для гэтых краінаў супраца са Скандынавіяй, якая таксама адчувае пагрозу з боку Расеі, і спадзяецца на амэрыканскую падтрымку.\n— Пагрозу з боку Расеі адчуваюць і Беларусь з Украінай. Магчыма варта да ініцыятывы Трохмор’я запрасіць і гэтыя краіны?\nУ інтарэсе Польшчы ўцягваць і Беларусь, і Ўкраіну ў эўрапейскія працэсы.\n— Пакуль што ўся гэтая канструкцыя ў стане пабудовы. Міжнародная палітыка дынамічная і ніколі невядома, што будзе неўзабаве. Вядома, што ідэя Трохмор’я мае свае карані ў тым ліку і ў міжваеннай канцэпцыі Міжмор’я, якая прадугледжвала саюз краінаў паміж Расеяй і Нямеччынай. Імпульсам цяпершняга аб’яднаньня стала расейская агрэсія ва Ўкраіне. У яе ўваходзяць краіны Эўразьвязу і NATO. Беларусь і Ўкраіна па-за гэтымі арганізацыямі. Але ў інтарэсе Польшчы ўцягваць і Беларусь, і Ўкраіну ў эўрапейскія працэсы. Украіну ўжо цяпер можна запрашаць у транспартныя праекты Трохмор’я.\nСытуацыя ў Беларусі вельмі складаная і ўзровень адносінаў на нізкім узроўні. Але гэта не канец гісторыі, усё можа зьмяніцца. Ёсць ініцыятыва трансэўрапейскай аўтастрады Via Carpathia уздоўж мяжы Беларусі і Ўкраіны, ад Кляйпэды да Салёнікаў. Чаму б не дабудаваць транспартныя каналы да гэтай аўтастрады зь Беларусі? Калі б была палітычная воля беларускага боку, то не было б ніякіх перашкодаў да гэтага. Гэта дазволіць ажывіць транспамежны рух.\nВыбар Варшавы — гэта пазыцыя амэрыканскай дзяржавы адносна нашага рэгіёну.\n— Які сыгнал Трамп адправіць Маскве падчас гэтага візыту? Маскве будзе працягнутая рука, ці ўсё амэрыканскі прэзыдэнт пацьвердзіць, што ЗША захоўваюць свае ўплывы ва Ўсходняй Эўропе?\n— Калі б Трамп хацеў працягнуць руку Маскве, то не Варшава была б абраная месцам для такой дэклярацыі. Гэта сымбалічны выбар. Расейская прапаганда і прыхільнікі антыамэрыканізму ў Эўропе часта паказваюць ЗША, як нейкую царскую Расею, дзе ўсё вырашае адзін чалавек. ЗША — гэта складаная палітычная сытэма і таму выбар Варшавы — гэта пазыцыя амэрыканскай дзяржавы адносна нашага рэгіёну. Гэта выразная палітычныя лінія. І рэспубліканцы, і дэмакраты ў ЗША, успрымаюць Расею, як краіну, якая кідае выклік Амэрыцы і стварае шэраг праблемаў для амэрыканскай палітыкі.\nЖурналіст Свабоды, публіцыст, блогер, краязнаўца.\nНевядомыя пашкодзілі дзяржаўны помнік у Курапатах. ФОТА\nСястра мужчыны, які нібыта ўчыніў суіцыд у міліцэйскай машыне: «Яны вінаватыя, прыкрываюць сябе»


Лаўрэатам паэтычнай прэміі імя Наталлі Арсенневай стаў Алесь Разанаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛаўрэатам паэтычнай прэміі імя Наталлі Арсенневай стаў Алесь Разанаў (абноўлена)\nПаэт Алесь Разанаў атрымаў прэмію імя Наталлі Арсенневай за кнігу вершаў „Перавыбранае”. Цырымонія адбылася 20 верасня ў Менску, у 115-ты дзень народзінаў паэткі. У шорт-лісце было 9 прозвішчаў. І амаль усе паэты выступілі са сваімі вершамі. Таму ўручэнне прэміі ператварылася ў вялікі паэтычны вечар.\nПа словах Алеся Разанава, творцы не спаборнічаюць паміж сабою – яны асягаюць. Асягаюць вышыню, асягаюць далечыню.\n– Гэтае асягненне – галоўны набытак кожнага творцы і паэзіі ў цэлым. Паэзія ідзе сваёй дарогай, сваім шляхам. У кожнага творцы свой адметны шлях. Я рады, што ў беларускай айчыннай паэзіі на сцэну трапляюць новыя імёны.\nПрэмія імя Наталлі Арсенневай заснаваная ў 2017 годзе Саюзам беларускіх пісьменнікаў, Беларускім ПЭН-цэнтрам і Згуртаваннем беларусаў свету „Бацькаўшчына” пры спрыянні Фонда культуры і адукацыі Орса-Рамана і Харытатыўнага фонда Згуртавання беларусаў Вялікабрытаніі.\nУ мінулым годзе яе першым лаўрэатам стаў паэт Уладзімір Някляеў за кнігу „Толькі вершы”.\nЛаўрэатам паэтычнай — 2018 стаў Алесь Разанаў з кнігай „Перавыбранае” („Выдавецтва Змітра Коласа”, Менск). Пераможца быў абвешчаны 20 верасня на цырымоніі ў менскай кавярні „Грай”.\nАнтон Францішак Брыль ( „Цмачанка”. Выдавецтва „Янушкевіч”, Менск);\nВальжына Морт ( „Эпідэмія ружаў”. Выдавецтва „Логвінаў”, Вільня);\nВалянціна Аксак ( „Завінены рай”. Выдавецтва „Галіяфы”, Менск);\nВольга Гапеева ( „Граматыка снегу”. Выдавецтва „Галіяфы”, Менск);\nІгар Кулікоў ( „Валадар загадак”. Выдавецтва „Медысонт”, Менск);\nІна Снарская ( „Вогнепаклонніца”. Выдавецтва „Кнігазбор”, Менск);\nМіхаіл Рубін ( „пераклад з Іншага”. „Выдавецкі рашэння” па ліцэнзіі Ridero);\nУсевалад Сцебурака ( „Сны дарог”. Выдавецтва „Медысонт”, Менск).\nПрэмія заснавана ў 2017 годзе ў гонар беларускай паэтэсы Наталлі Арсенневай (1903—1997). Яна ўручаецца за лепшую паэтычную кнігу на беларускай мове, выдадзеную ў папярэднім годзе. Арганізатары прэміі — Беларускі ПЭН-цэнтр, Саюз беларускіх пісьменнікаў і „Згуртаванне беларусаў свету „Бацькаўшчына”. Узнагарода ўручаецца пры падтрымцы Фонду культуры і адукацыі Орса-Рамана і Харытатыўнага фонду” Згуртавання беларусаў Вялікай Брытаніі „.\nПершым лаўрэатам прэміі імя Арсенневай стаў Уладзімір Някляеў за зборнік „Толькі вершы”.\nУ пачатку цырымоніі прысутныя ўшанавалі памяць заснавальніка інфармацыйнай кампаніі БелаПАН Алеся Ліпая, які раптоўна памёр 23 жніўня ў Менску на 53-м годзе жыцця. Яго кніга „Абдымкі” сёлета намінавалася на прэмію. На мерапрыемстве прагучалі вершы Алеся Ліпая.\nУ лясным урочышчы “Замак” гучала беларускае слова


У кожнага рысяняці ёсць свой домік-будка, жэрдкі, лесвічкі, пянькі, а для іх утрымання з афіцэрскага сходу часткі вылучаюць грашовыя сродкі. 19.07.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, цiкавосткi, грамадства, беларусь, міністэрства ўнутраных спраў рэспублікі беларусь\n© Photo : пресс-служба МВД БеларусиДвухмесячнае рысяня ў вайсковай часці 3214\nУ кожнага рысяняці ёсць свой домік-будка, жэрдкі, лесвічкі, пянькі, а для іх утрымання з афіцэрскага сходу часткі вылучаюць грашовыя сродкі.\nМІНСК, 19 ліп — Sputnik. У міліцэйскага спецназа з'явілася другое рысяня, яно жыве ў прасторным вальеры ўжо амаль два тыдні, паведамілі ў прэс-службе Міністэрства ўнутраных спраў у чацвер.\nЯшчэ адзін "жывы сімвал" спецназа — рысяня — з'явіўся ў вайсковай часці 3214 амаль два тыдні таму. Двухмесяцовая самачка стала суседкай Феніксу, які пасяліўся тут у мінулым годзе.\nЗараз рысь праходзіць перыяд вакцынацыі: за ёй пастаянна назіраюць як ветэрынары, так і самі спецназаўцы. У бліжэйшы час яна будзе зарэгістраваная афіцыйна — абзавядзецца пашпартам і мянушкай.\n© Photo : пресс-служба МВД БеларусиЦяпер з Феніксам жыве двухмесяцовая самачка\nЦяпер з Феніксам жыве двухмесяцовая самачка\nДля гадаванца рэканструявалі прасторны вальер. "У кожнага рысяняці ёсць свой домік-будка, жэрдкі, лесвічкі, пянькі. Для ўтрымання гадаванцаў з афіцэрскага сходу часткі вылучаюцца грашовыя сродкі", — паведамілі ў прэс-службе.\nНабылі яе афіцэры і прапаршчыкі злучэння за ўласныя сродкі ў адным з расійскіх жывёласаўгасаў. Дарэчы, вайскоўцы ўжо маюць вопыт утрымання і догляду за рэдкай жывёлай — першы гадаванец з'явіўся ў брыгадзе ў 2000 годзе.\nНа думку прадстаўнікоў ведамства, рысь валодае якасцямі, якія ўласцівыя байцам спецназа — хуткасцю, спрытам, а таксама годнымі фізічнымі магчымасцямі, менавіта таму яна стала сімвалам падраздзялення.


“Аляксандр Лукашэнка ўкусіў маскоўскі бот”\n24 лістапад 2005, 18:27\nВіталь Цыганкоў, Прага Расейскія СМІ шмат пішуць пра ўчорашнюю прэсавую канфэрэнцыю Аляксандра Лукашэнкі. Адны зьвяртаюць увагу найперш на заяву беларускага лідэра пра тое, што ў гэтак званай саюзнай дзяржавы Беларусі і Расеі ня будзе пасады прэзыдэнта, іншыя з захапленьнем малююць вобраз Беларусі як квітнеючай і беспраблемнай краіны.\n“Аляксандр Лукашэнка ўкусіў маскоўскі бот”, – піша “Коммерсантъ”, цытуючы словы беларускага прэзыдэнта пра тое, што Беларусь ня мае намеру ствараць саюзную дзяржаву з Расеяй “на шкоду свайму сувэрэнітэту. Мы на такую дзяржаву ніколі не пойдзем, калі асновапаложныя рэчы будуць кінутыя пад бот”, – сказаў Лукашэнка і дадаў “Расейскі бот ня здолее расьціснуць нашую сацыяльную палітыку”.\n“Прэзыдэнта ў саюзнай дзяржавы ня будзе” – выносіць у загаловак “Независимая газета”.\n“Параза цяперашняй улады ў Беларусі будзе такім ударам па Расеі, ад якога яна ня хутка ачуняе” – гэтыя словы Лукашэнкі падкрэсьліваюць “Известия”.\nВыданьне “Газета” адзначае, што для расейскіх журналістаў, якіх “Газета” называе “прэс-турыстамі”, была падрыхтаваная спэцыяльная праграма – на працягу трох дзён у суправаджэньні высокіх чыноўнікаў іх вазілі на экскурсіі па лепшых калгасах і прадпрыемствах, яны нават наведалі рэзыдэнцыю беларускага Дзеда Мароза.\nНя дзіва, што вынікам такой культурнай праграмы становяцца матэрыялы накшталт таго, што зьявіўся ў газэце “Труд”. “Зь першага і да апошняга дня ў Беларусі мы не пераставалі зьдзіўляцца адной дастаткова дзіўнай акалічнасьці, – піша журналіст выданьня. – Паўсюль – на афіцыйных шыльдах і рэклямных плякатах, у СМІ і ў побытавых зносінах – пераважала расейская мова. Можна без перабольшваньня канстатаваць, што скажам, Магілёў альбо Бабруйск чыста зьнешне успрымаюцца больш расейскім гарадамі, чым нават сама Масква, якую запаланіла англамоўная рэкляма”. Хтосьці з журналістаў нават эмацыянальна заўважыў: “Але ж беларусы, бадай, большыя расейцы, чым многія з нас” – – захапляецца журналіст газэты “Труд” у артыкуле “Маё адкрыцьцё Беларусі”.\nЖурналіст апісвае перадавыя прадпрыемствы з замежнымі тэхналёгіямі, калгасы з кампутарнай дойкай кароў. "З 232 калгасаў Магілёўшчыны за час рэформаў не збанкрутаваў ніводзін", – гаворыць расейскім гасьцям дырэктар перадавой гаспадаркі. Тут застаецца хіба нагадаць, што паводле афіцыйнай беларускай статыстыкі, колькасьць стратных калгасаў у Беларусі перавысіла палову ўсіх гаспадарак. Але пра гэта расейскім журналістам, якія прыехалі ў Беларусь, ведаць, напэўна, ня хочацца.


Нарадзіўся 25 красавіка 1994(1994-04-25) (25 гадоў)\n2018 — Смалявічы 25 (4)\nАрцём Фядзянін (нар. 25 красавіка 1994, Гомель) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Смалявічы».\nУ сезоне 2015 выступаў пераважна за дубль «Гомеля», за асноўную каманду правёў усяго 4 матчы. У сакавіку 2016 года папоўніў склад «Гомельчыгунтранса», аднак у красавіку пакінуў клуб, так і не згуляўшы ніводнага матчу. Трапіў у заяўку гомельскага ДБК у Другой лізе, але каманда знялася з чэмпіянату. У маі 2016 года далучыўся да светлагорскага «Хіміка».\nУ красавіку 2017 года стаў іграком «Асіповічаў». З 11 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сезоне, але не здолеў выратаваць яе ад вылету ў Другую лігу. У студзені 2018 года папоўніў склад дэбютанта беларускай Вышэйшай лігі — клуб «Смалявічы». У «Смалявічах» замацаваўся ў аснове, спачатку часцей выхадзіў на замену, пазней стаў звычайна з’яўляцца ў стартавым складзе.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Арцём_Аляксандравіч_Фядзянін&oldid=3258555"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:17, 11 снежня 2018.


БелаПАН. Супрацоўнікі Дзяржкамітэта судовых экспертыз высвятляюць акалічнасці сутыкнення юнібуса з пагрузчыкам на тэрыторыі "ЭкаТэхнаПарку"\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2017/12/16/934429_934430/\nДата раздрукоўкі: 28.11.2020 22:48\n16.12.2017 15:55 Грамадства, Эканоміка\nСупрацоўнікі Дзяржкамітэта судовых экспертыз высвятляюць акалічнасці сутыкнення юнібуса з пагрузчыкам на тэрыторыі "ЭкаТэхнаПарку"\nМінск, 16 снежня. Супрацоўнікі ўпраўлення Дзяржкамітэта судовых экспертыз па Мінскай вобласці сумесна з супрацоўнікамі ЗАТ "Струнныя тэхналогіі" высвятляюць акалічнасці сутыкнення юнібуса з пагрузчыкам на тэрыторыі "ЭкаТэхнаПарку" пад Мар'інай Горкай.\nЯк паведамілі БелаПАН у аддзеле інфармацыі ЗАТ "Струнныя тэхналогіі", няшчасны выпадак адбыўся на тэрыторыі "ЭкаТэхнаПарку" днём 15 снежня, у светлы час сутак. У працэсе правядзення хадавых выпрабаванняў рухомага саставу SkyWay на маршрут руху юнібуса (доследны ўзор 14-мясцовага транспартнага сродку для гарадскіх пасажырскіх перавозак) выехаў экскаватар-пагрузчык. Адбылося сутыкненне. У выніку інцыдэнту пацярпелі тры чалавекі. Кіроўца пагрузчыка ў цяжкім стане дастаўлены ў бальніцу.\nАб тым, што здарылася, неадкладна былі апавешчаны прадстаўнікі праваахоўных органаў, на месца выкліканая брыгада хуткай дапамогі.\nУ "Струнных тэхналогіях" адзначаюць, што на прадпрыемстве распрацаваная і ўкаранёная інструкцыя па выкананні патрабаванняў бяспекі пры правядзенні выпрабаванняў вырабаў рухомага саставу. Усе супрацоўнікі праходзяць інструктаж па тэхніцы бяспекі пры прыёме на працу і пры выкананні ўсіх пастаўленых кіраўніцтвам задач, у адпаведнасці з іх спецыфікай.\nПрадметам выпрабавання юнібуса выступалі падвеска і плаўнасць ходу транспартнага сродку. Паводле папярэдніх дадзеных, прычыны няшчаснага выпадку насілі знешні характар і не былі звязаны з уласцівасцямі транспартных сістэм, якія выпрабоўваліся, адзначылі на прадпрыемстве.\nПаводле апошняй інфармацыі, стан кіроўцы стабілізаваўся, ён прыйшоў у прытомнасць. Кіраўніцтва кампаніі падтрымлівае кантакт з сям'ёй пацярпелага.\nЗАТ "Струнныя тэхналогіі" — інжынірынгавая кампанія, якая займаецца праектаваннем, будаўніцтвам і сертыфікацыяй высакахуткасных (да 500 км/г), гарадскіх і грузавых транспартных сістэм SkyWay.\nСубота, 28 Лістапад 2020, 22:48


Прэзыдэнцкія выбары ў ЗША й Беларусь\n05 лістапад 2004, 16:28\nВалер Карбалевіч, Менск (эфір 4 лістапада). Новая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: кіраўнік аналітычнай службы кампаніі БелаПАН Аляксандар Класкоўскі й палітоляг Алесь Лагвінец.\n(Валер Карбалевіч: ) “Выбары прэзыдэнта Злучаных Штатаў Амэрыкі, найбольш уплывовай краіны ў сьвеце, — гэта падзея, якая мае значны ўплыў на сытуацыю ў сьвеце, разьвіцьцё міжнародных падзеяў. Беларусь не выключэньне. І улады, і апазыцыя, і шырокая грамадзкасьць уважліва сачылі за ходам перадвыбарчай барацьбы, ладзілі прагнозы наконт уплыву перамогі таго альбо іншага кандыдата на беларуска-амэрыканскія дачыненьні.\nБеларускія дзяржаўныя СМІ ў сваёй антыамэрыканскай прапагандзе вастрыё крытыкі скіроўвалі супраць прэзыдэнта Буша. Тут выкарыстоўваўся мэтад савецкай прапаганды, нібыта амэрыканскі народ ня згодны з палітыкай сваіх уладаў, а Вашынгтон, насуперак волі народу, выконваючы волю нафтавых карпарацыяў, разьвязаў вайну ў Іраку. Пры гэтым паказваліся антываенныя дэманстрацыі, якія ўлады разганяюць.\nНапярэдадні рэфэрэндуму і па тэлевізіі, і ў кінатэатрах быў паказаны знакаміты фільм рэжысэра Мура “Фарэнгайт 9/11”, у якім акарыкатураны вобраз Буша. У незалежных СМІ нават зьявілася вэрсія, што беларускія ўлады сьвядома робяць стаўку на Кэры. Ці сапраўды дачыненьні зь Беларусьсю шмат залежаць ад таго, якая адміністрацыя знаходзіцца ў Белым доме? Ці зьмянілася б замежная палітыка ЗША адносна Беларусі, калі б перамог Кэры?”\n(Аляксандар Класкоўскі: ) “Я думаю, што ў беларускага кіраўніцтва не было ніякіх ілюзіяў, што, нібыта, калі пераможа Кэры, то амэрыканская палітыка ў дачыненьні да Беларусі будзе болей лагоднай. А апошнімі тыднямі мы бачылі звычайную прапагандысцкую гульню. Бо насамрэч, і беларускі лідэр гэта добра адчувае: і з Бушам, і з Кэры ў яго, так бы мовіць, розныя групы крыві. І калі ўжо гэтую мэтафару працягваць, то ў абодвух амэрыканскіх прэтэндэнтаў на пасаду прэзыдэнта (цяпер ужо адзін зь іх перамог) у крыві дэмакратыя.\nДнямі вельмі проста і выразна на гэты конт выказаўся амэрыканскі амбасадар у Беларусі Джорж Крол. Ён сказаў, што і Буш і Кэры пацьвердзілі сваю падтрымку дэмакратыі ў Беларусі. І яшчэ адзін красамоўны штрых. Менавіта Кэры быў адным з спонсараў “Акту аб дэмакратыі ў Беларусі”. Таму, зразумела, у выпадку сваёй перамогі ён рэалізоўваў бы палажэньні гэтага закону.\nШто да беларускай прапаганды, то яна, я лічу, неразваротлівая, дастаткова інэртная. А ў дадзеным выпадку яна наўпрост б’е па дзейнай мішэні, так бы мовіць. Калі б перамог Кэры, то ён стаў бы гэтакай самай мішэньню і яго бы бэсьцілі зь ня меншым імпэтам”.\n(Алесь Лагвінец: ) “Цяжка шукаць штосьці звышрацыянальнае ў дзейнасьці беларускіх уладаў. Па звычцы крытыкаваліся ЗША. Я згадваю 1986 год, калі Рэйган змагаўся за пасаду прэзыдэнта з Дукакісам. Тады савецкая прапаганда ўспрыняла як паразу СССР і ўсяго прагрэсіўнага чалавецтва выбраньне ў другі раз Рэйгана. Цяпер тая ж сытуацыя. Гэта такі інстынктыўны, падставовы антыамэрыканізм, які ў крыві ў нашых уладаў. Ён і адлюстроўваўся адпаведным чынам у дзяржаўных СМІ.\nХаця я лічу, што перамога Кэры магла быць больш спрыяльнай для Беларусі. Таму што дэмакраты больш увагі надаюць праблеме абароны правоў чалавека ва ўсім сьвеце. Але ня варта супрацьстаўляць гэтых двух палітыкаў. Амэрыканскія лідэры, найперш, адстойваюць свой нацыянальны інтэрэс на ўсясьветнай арэне. А нацыянальны інтарэс ЗША — гэта падтрымка дэмакратыі ва ўсім сьвеце”.\n(Карбалевіч: ) “Апошнім часам, калі выбарчая кампанія ў ЗША блізілася да фінішу, беларускія СМІ вельмі акцэнтуюць увагу на заганах амэрыканскай дэмакратыі. Нібыта і сыстэма выбараў архаічная, і падлік галасоў не адпрацаваны, і выбарчае заканадаўства ў кожным штаце сваё, і замежным назіральнікам чыняць перашкоды. Напрыклад, беларускіх назіральнікаў зусім не пусьцілі. І ўвогуле, гледзячы па выніках галасаваньня, ЗША — расколатая нацыя. Ня тое што ў Беларусі, дзе на рэфэрэндуме, нібыта, адзначаная аднадушная падтрымка прэзыдэнта. Які сэнс гэтых прапагандысцкіх выпадаў?”\n(Класкоўскі: ) “Тут мы бачым такую клясычную мэтоду, калі шукаюць трэску ў чужым воку. Дарэчы, менавіта так была пабудаваная савецкая прапаганда. Згадаем тыя перадачы на савецкім тэлебачаньні, калі ў рэпартажах з Захаду паказвалі нейкія памыйкі, валацугаў. Увогуле, беларуская прапаганда зрабіла нават, мабыць, крок назад у параўнаньні з савецкай прапагандай. Таму што тады ўсё ж імкнуліся падвесьці нейкі ідэалягічны падмурак. А тут усё зьведзена да ўзроўню сваркі на кухні, паводле прынцыпу “самі дурні”.\nІ што тычыцца выбарчай сыстэмы ў ЗША. Сапраўды, яе мэханізм можа падацца ў нейкіх частках архаічным, састарэлым. Пэўна, нешта будзе мяняцца. Але галоўнае тое, што яна ўжо 200 гадоў працуе і, ва ўсякім разе, яна не дапускае да ўлады маргіналаў, танных папулістаў, выпадковых людзей. І потым, афіцыйныя вынікі выбараў і дадзеныя незалежных сацыялягічных апытаньняў не разыходзяцца ў разы, як бывае ў Беларусі. Таму дай Бог каб некалі ў нашай краіне была такая “антыдэмакратычная” выбарчая сыстэма”.\n(Лагвінец: ) “Гэта тлумачыцца найперш імкненьнем нашых уладаў паказаць, што ў дачыненьні да Беларусі выкарыстоўваюцца падвойныя стандарты. Вось, маўляў, у ЗША хапае сваіх праблемаў, а яны яшчэ лезуць з сваімі каштоўнасьцямі й прынцыпамі да нас у Беларусь. У нас, нібыта, самае дэмакратычнае заканадаўства ў сьвеце і гэта прызнаецца экспэртамі.\nБезумоўна, частка нашага насельніцтва можа ўспрымаць гэтую прапаганду. Няма зусім дасканалай выбарчай сыстэмы, кожную можна ўдасканальваць бязьмежна. Варта сказаць, што калі параўнаць беларускую выбарчую сыстэму і амэрыканскую, то там не паўстае ніякіх сумневаў адносна афіцыйных вынікаў. Безумоўна, можа быць пералік галасоў. Дарэчы, калі ў ЗША адзін з кандыдатаў папрасіў зрабіць пералік галасоў, яго зрабілі. А ці быў дзесьці зроблены пералік галасоў у Беларусі пасьля выбараў і рэфэрэндуму 17 кастрычніка, хоць шмат кандыдатаў патрабавалі гэта зрабіць? А ў ЗША прайгралы прэтэндэнт Кэры адразу прызнаў сваю паразу”.\n(Карбалевіч: ) “Курс амэрыканскай палітыкі адносна Беларусі вызначаны “Актам аб дэмакратыі ў Беларусі”. Важна адзначыць, што ён быў праведзены праз усе прадугледжаныя законам інстанцыі вельмі хутка, за два тыдні. Пасьля прыняцьця гэтага дакумэнта быў абнародаваны даклад ЦРУ, у якім значнае месца адводзіцца продажу Беларусьсю зброі Іраку ў абыход рашэньняў Рады бясьпекі ААН. Паводле “Акту аб дэмакратыі ў Беларусі”, праз кароткі час адміністрацыя ЗША павінна прадставіць Кангрэсу інфармацыю аб банкаўскіх рахунках Лукашэнкі й ягонага атачэньня. У зьвязку з гэтым, які ваш прагноз адносна разьвіцьця беларуска-амэрыканскіх дачыненьняў?”\n(Класкоўскі: ) “Хачу падкрэсьліць тыя варункі, у якіх прымаўся “Акт аб дэмаратыі ў Беларусі”. Буш яго падпісаў у момант, калі ў яго было ўсялякіх клопатаў вышэй галавы: перадвыбарчая барацьба, Ірак і іншае. Таму гэта ў пэўнай ступені дэманстрацыйны жэст. Гэта значыць, што палітыка, якая закладзеная ў гэты акт, будзе рэалізоўвацца вельмі жорстка, энэргічна. Эўропа, падаецца, таксама амаль дасьпела да таго, каб далучыцца да такога курсу адносна Беларусі. Таму што існуе поўнае расчараваньне ў эфэктыўнасьці так званай “пакрокавай стратэгіі”.\nЦяпер усплыла тэма незаконнага гандлю зброяй. І калі ўсялякія візавыя забароны ня надта могуць закрануць беларускае найвышэйшае кіраўніцтва, яно да іх прызвычаілася, то тут могуць быць балюча закранутыя камэрцыйныя інтарэсы ў гандлі зброяй.\nАпошнія падзеі, напрыклад, візыт Лукашэнкі ў Кіеў, сьведчаць, што беларускі лідэр апынуўся амаль у вакуўме нават у межах СНД, болей таго, нават у межах славянскага трохкутніка. Сукупнасьць усіх гэтых чыньнікаў падводзіць да высновы, што цяпер для афіцыйнага Менску сытуацыя складваецца болей цяжкая, напружаная, якая пакідае менш прасторы для манэўру, чым гэта было пасьля выбараў 2001 году. І цяпер заклікам “Давайце пачнем стасункі з чыстага ліста” ўжо ніхто не паверыць”.\n(Лагвінец: ) “Ня думаю, што ў хуткай будучыні адкрыюцца якіясьці банкаўскія рахункі за мяжой з шматмільённымі лічбамі нашых вышэйшых дзяржаўных службоўцаў. “Акт аб дэмакратыі ў Беларусі” — гэта яскравая і відавочная пазыцыя ЗША. Ён мае, найперш, сымбалічнае значэньне. Вельмі важна, каб і Эўропа пільна ставілася да беларускай праблематыкі. Але ня варта перабольшваць значэньня такіх сымбалічных крокаў. Вельмі цяжка зрабіць дыфэрэнцыяцыю, ізаляваць рэжым, а не народ. Лёс Беларусі, найперш, вырашаецца ў Беларусі. І ад таго, як будуць разьвівацца падзеі ў нас у Беларусі, будуць залежыць наступныя крокі дапамогі дэмакратыі ў Беларусі, якія будуць рабіць ЗША, Эўропа і, спадзяюся, Расея”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам, прэзыдэнцкія выбары ў ЗША, перавыбары прэзыдэнтам Джорджа Буша наўрад ці паўплываюць на замежную палітыку Злучаных Штатаў увогуле і на беларуска-амэрыканскія дачыненьні ў прыватнасьці. ЗША будуць кіравацца “Актам аб дэмакратыі ў Беларусі”. Афіцыйны Менск таксама не зьбіраецца мяняць сваёй палітыкі. Таму, можна меркаваць, што беларуска-амэрыканскія дачыненьні застануцца напружанымі з тэндэнцыяй да абвастрэньня”.


Бабуля Марыя. Гісторыя аднаго жыцця\n11.08.2013 / 20:35\nБабуля Марыя. Гісторыя аднаго жыцця 29\nБаба Маруся з унучкай і праўнукамі.\nІ гаворыць Ёй анёл:\n«Не бойся, Марыя,\nбо знайшла Ты\nласку ў Бога»\nПаклалі яе ў светлы пясок побач з мужам, маім дзедам-франтавіком, пад дубамі на высокім правым беразе Дняпра. Дняпро тут шырокі, ціхі, калі доўга глядзіш, здаецца, што крыж на могілках разам з вёскай адплывае кудысьці на Поўнач.\nУ нашай сям’і бабуля Марыя (або, як усе называлі, баба Маруся) была апошняй з галоднага ваеннага пакалення. Нарадзілася ў часы беларусізацыі, у 1926-м, пад Рагачовам.\nДзіцём ледзь ацалела ў галадаморы. У вайну з вяскоўцамі з роднай Крушынаўкі сышла ў лес. У партызаны? Не, проста ў лес, было страшна і кругом забівалі. Пра партызанаў гаварыла цішком, гледзячы кудысьці міма: «Розныя былі, унучак… Хтосьці мо й ваяваў, а каторыя хадзілі ў людзей апошняе забіралі». Не было чаго есці. Варылі і лебяду, і крапіву. Недаяданне, голад, прага пад’есці дасыта — мы ўжо і забыліся, як яно жарэ чалавека знутры.\nПасля вайны ў цельніку, знятым з забітага немца, і двух гумавых ботах рознага колеру, Марыя прыехала ў вучэльню ў Жыровічы. На ўсю стыпендыю купляла хлеба ды булачак, каб везці галодным сваякам — не заставалася грошай нават на квіток дахаты, ехала на падножцы вагона.\nПотым уладкавалася на пошту і мусіла перавозіць вялікую торбу з лістамі лодкаю цераз Дняпро — масты стаялі ўзарваныя.\nГэта тады бабуля злавіла рукамі аграмаднага шчупака: увесну на залітым Дняпром лузе ў адной з пратокаў паўзло-перакочвалася паласатае «бервяно». Бабуля кінула торбу на сухое, упала пластом на пачвару, абняла яе і загаласіла на увесь свет: «А людцы! А родненькія! Ратуйце!..»\nВыцягвала, смажыла ды ела таго шчупака ўся вёска.\nІ аднойчы пасля танцаў, з кавалерам, што няўклюдна пераступаў пратэзам, яны выцягнулі лодку на дняпроўскі пясок і зайшлі ў тую хату на крутым правым беразе, сярод ігрушаў, яблыняў ды вішняў, хату, у якой замест падлогі быў ток, хату, поўную пакінутых маёй памерлай ад тыфу прабабкай Таццянай дзетак.\n— Пашкадавала я тады… не столькі яго, колькі малечу сіроцкую, — казала потым бабуля Марыя і ціха, стрымана ўсміхалася. Высокі, прыгожы дзед Павел ужо тады, 26-гадовы, быў без адной нагі, адцятай на фронце мінамётным выбухам па калена. І хай як заўгодна збыткуюць з кахання-шкадобы — я за, і заўжды буду за, бо сам унук шкадобы.\nПотым, калі ў дзеда спаралізавала палову цела са здаровай нагой і ён мусіў перасоўвацца ў калясцы, адзінай здаровай рукой упарта сек дровы, прыбіраў на двары, лушчыў «квасолю» ды кукурузу — бабуля любоўна пасмейвалася й ціхенька ківала суседкам — бач, з адной рукой застаўся, а гаспадар. Кажу вам, гэта было каханне, хай сабе за семдзесят, але сапраўднае, перад якім хочацца проста заплюшчыць вочы.\nБабуля Марыя дала мне жыццё двойчы. Першы раз — калі нарадзіла сына Кастуся, майго бацьку, што даглядаў і дзеда, і яе апошнія гады. Другі — калі ўратавала мяне, гадавалага, ад смерці.\n«Дактары ад цябе ўжо адмовіліся, — расказвалі бацькі, — Сказалі: куды, такая дызентэрыя, не жылец...» Прывезлі ў вёску — развітацца з бабуляю ды закапаць. «Ты быў маленечкі, сіненькі-сіненькі, і не еў анічоганькі, толькі енчыў, — згадвала бабуля. — Адпаіла цябе конскім шчаўем ды малачком». І бабуля Марыя ледзь заўважна пасмейваецца: перамагла-такі яе, злую смерць.\nКалі агаломшаныя тата з матуляю прыехалі з аршанскага Пагоста, дзе тады жылі і працавалі, і радасна кінуліся мяне абдымаць, я з крыкам «Мама!» схаваўся на руках бабулі.\nЖывыя, нават гарэзлівыя чорныя вочы, шчокі здаровага румянку, срэбная сівізна, каржакаватая постаць, і ўсё цела нахіленае наперад як супрацьвага ношы за плячыма.\nНевысокая, ёмістая, зараджаная, яна паспявала ўправіцца ў хляве, і на гародзе, і на рэчцы з бялізнай, і на далёкіх п а й к а х з сенам для каровы, і збегаць у лес па чарніцы ды баравікі.\nІ гэта ёй, працаўніцы, каторая цягнула, лічы, дзве сям’і, сталінская дзяржава не выдавала пашпарта, каб замацаваць савецкі прыгон, ажно да часоў застою.\nНеяк спрачаліся з бабуляй, на якой мове яна размаўляе. «Ай, можа й па-руску», — зухавата адбівалася яна. Некалькі дзён занатоўваў яе самыя ўжывальныя словы. Дзве траціны аказаліся чыста беларускія, 30% — трасянкі (расейскія словы з тэлевізара, прагавораныя з беларускай фанетыкай), астатняе — тутэйшыя дыялектныя.\n«Мама, калі Вы прагаласуеце за Лукашэнку — Вашага ўнука Пашку пасадзяць», — яшчэ ў 2001 даводзіў ёй тата. Так бабуля Марыя стала выбаршчыцай дэмакратаў.\nЦяпер, па яе смерці, адчуваеш пранізліва й востра: летнія месяцы, калі бацькі адпраўлялі нас у вёску, былі проста святам жыцця.\nУнорыца. Вёска, выцягнутая ў дубах ды бярозах уздоўж высокага правага дняпроўскага берага. На дзень нараджэння бабулі Марыі, пад Вялікдзень, — быццам нявеста, у аблоках квітнеючых садоў, уся ў россыпах белых пялёсткаў… Каменка, малады лясок побач, поўны чырвонагаловых падасінавікаў і ўлюбёных бабуліных крэпкіх зялёных сыравежак… Рака. Неаглядная плынь вады, далёкі пошум маторак. Хата на беразе, з гарода прыступкі спускаюцца ў самы Дняпро, там калінавы зараснік і раптоўны выбух язміну…\nБабуліна Унорыца з яе гародам, кароўкаю, свежыной, сырадоем, рыбаю, ягадамі ды яблыкамі заўжды была раздоллем ядомага, раем сакавітае смакаты.\nБабуля, што недаядала ў сваю найлепшую пяшчотную пару, заўжды выстаўляла на стол усё, што было ў хаце — ад вяндліны ды кілбасаў, заліўное рыбы і вантрабянак да пірагоў, тваражкоў, ягадаў з цукрам і смятанкаю. Прападала ў бульбе ды ў лесе, здавала яблыкі, рабіла закаткі, размяркоўвала і ўраджай, і пенсію, і заробкі на кірмашы з грыбоў-ягадаў паміж сынамі і ўнукамі, нягледзячы на іх пярэчанні, каб, крый Божа, ніхто не застаўся галодны.\nКолькі гадоў таму ў бабулі адабралі апошняга кабанчыка. Забаранілі сыны — бо васьмідзесяцігадовая, з анямелымі рукамі, яна ўсё надрывалася, цягала вываркі ў хлеў. Было шмат угавораў, крыку і слёзаў… Сышліся на курах.\nАпошні месяц бабуля, каторая цэлае жыццё карміла ўсіх блізкіх, піла толькі ваду. Сцюдзёную-сцюдзёную. Нават ад булёнчыка ці кампоціка ёй рабілася млосна.\nА вакол усё аж буяла, спела, налівалася сокам, смажылася да духмяніла…\nІ тады простая беларуская сялянка з біблейскім імем Марыя, падобная то на сястру Марфы, то на Марыю Магдаліну, то на Матулю Госпада, маці трох сыноў, бабуля сямёх унукаў і прабабка сямёх праўнукаў, стомлена легла ў светлы, амаль празрысты дняпроўскі пясочак. І паплыў над ракою крыж.\nІ паляцела душа, лёгкая-лёгкая, зрабіўшы развітальнае кола па-над плоднай, у яблыках белага наліву, кроплях парэчак, з пахам цёплага хлеба Унорыцай, над грыбной Каменкай, лугам, дзе пасвілі кароў, царквой у суседняй Азершчыне, туды, дзе нарэшце няма ані голаду, ані клопату, ані смерці — куды паклікаў Марыю Бог.


15.03.2019 / 11:08 62\nМіністэрства замежных спраў пракаментавала інтэрв'ю пасла Расіі ў Беларусі Міхаіла Бабіча, дадзенае ria.ru.\n«Шчыра кажучы, не заўсёды хапае часу на тое, каб чытаць усе інтэрв'ю Міхаіла Бабіча. Пагатоў усе яны падобныя і ментарская лінія развагі не надта мяняецца», — гаворыцца ў адказе начальніка ўпраўлення інфармацыі і лічбавай дыпламатыі МЗС Анатоля Глаза.\n«Таму, не ўчытваючыся, магу дакладна сказаць, што адносіны паміж нашымі краінамі і народамі значна больш глыбокія і ўсёабдымныя, чым штучны, падтасаваны набор лічбаў, за якія рэгулярна хапаецца расійскі дыпламат. Але гэта яго права вызначаць для сябе планку, якая ператварае яго ў рахункавода альбо бухгалтара, які падае надзеі», — адзначае МЗС.\n«Хацелася б парэкамендаваць больш часу прысвяціць таму, каб паглыбіцца ў спецыфіку краіны знаходжання, пазнаёміцца з яе гісторыяй і праявіць крыху павагі.\nЧасам такі стыль работы дае значна большы вынік, чым апрабаванне на сабе зусім нехарактэрнай для сур'ёзнай расійскай дыпламатычнай школы ролі адэпта «публічнай дыпламатыі».\n«На мой погляд, за кароткі час працы ў Беларусі ён проста не зразумеў розніцы паміж федэральнай акругай і незалежнай дзяржавай. Думаю, у найбліжэйшы час нашым партнёрам будуць дадзены дэталёвыя адказы на заявы спадара пасла», — гаворыцца ў адказе Анатоля Глаза.\nБабіч пракаментаваў заяву беларускага МЗС\nкеша, брысь, троллятина!\n15.03.2019 / 21:10\nУжо пісаў, арыентацыя на тэхналагічна адсталую і дэградуючую Расею для Беларусі у выніку будзе татальная галеча! Калі вар'яты у Крамлі пачнуць вайну з Захадам, дык Беларусь будзе знішчана! Яно нам нада? Гнаць трэба прадстаўніка краіны вароў і нішчэбродаў!\n16.03.2019 / 18:12\nЁпрст,а самое страшное - это дикая восточная "культура" , основанная на быдлизме, культе силы. хамстве и унижении рядом стоящего....


Тэхнічнае/Пераключэньне сэрвэру (2020) - Meta\nТэхнічнае/Пераключэньне сэрвэру (2020)\nПрачытаць гэтае паведамленьне іншай мовай • Please help translate to your language\nФундацыя Вікімэдыя тэсьціць пераключэньне між першасным і другасным цэнтрамі зьвестак. Гэта забясьпечыць даступнасьць Вікіпэдыі і іншых праектаў Вікімэдыі ў онлайне нават у выпадку катастрофы. Каб пераканацца, што ўсё працавацьме, аддзелу тэхналёгіяў Вікімэдыі патрэбныя плянавыя выпрабаваньні. Яны мусяць паказаць, ці магчыма надзейнае пераключэньне з аднаго цэнтру зьвестак на іншы. Да выпрабаваньняў мусяць быць гатовыя розныя каманды, каб у выпадку непрадбачаных праблемаў апэратыўна іх выпраўляць.\nЯны пераключаць увесь трафік назад на першасны цэнтар зьвестак у аўторак, 27 кастрычніка 2020 року.\nНа жаль, праз пэўныя абмежаваньні ў MediaWiki, пры пераключэньні ўсе рэдагаваньні мусяць спыніцца. Перапрашаем за нязручнасьці і прыкладаем усе намаганьні да іхняй мінімізацыі ў будучыні.\nЦягам кароткага пэрыяду вы зможаце толькі чытаць, але не рэдагаваць усе вікі.\nУ аўторак, 27 кастрычніка, рэдагаваньне будзе недаступнае максымум на гадзіну. Выпрабаваньне пачнецца а 14:00 UTC (14:00 WET, 15:00 CET, 10:00 EDT, 19:30 IST, 07:00 PDT, 23:00 JST, а ў Новай Зэляндыі 03:00 NZDT у сераду 28 кастрычніка).\nПры спробе рэдагаваньняў у гэты час вы пабачыце паведамленьне пра памылку. Мы спадзяемся, што рэдагаваньні ў гэтыя хвіліны ня будуць страчаныя, аднак гарантаваць гэтага ня можам. Калі вы бачыце паведамленьне пра памылку, пачакайце, калі ласка, пакуль усё не адновіцца. Пасьля гэтага вы зможаце захаваць сваё рэдагаваньне. Аднак на ўсялякі выпадак мы раім вам сьпярша стварыць копію вашых зьмяненьняў.\nФонавыя задачы запаволяцца, а некаторыя могуць спыніцца. Чырвоныя спасылкі могуць абнаўляцца ня так хутка, як звычайна. Калі вы створыце артыкул, на які ўжо недзе існуе спасылка, спасылка застанецца чырвонаю даўжэй, чым звычайна. Некаторыя доўгатрывалыя сцэнары мусяць быць спыненыя.\nНа тыдні, які ўключае 26 кастрычніка 2020, код будзе замарожаны. Нязначныя зьмяненьні коду ня будуць прымацца.\nПры неабходнасьці гэтыя пляны могуць быць адкладзеныя. З раскладам можна азнаёміцца на wikitech.wikimedia.org. Любыя зьмяненьні будуць прадстаўленыя ў раскладзе. Пра гэта будуць дадатковыя паведамленьні. За 30 хвілінаў да пачатку апэрацыі ва ўсіх віках зьявіцца абвестка пра гэта. Калі ласка, падзялецеся гэтай інфармацыяй з вашай супольнасьцю.\nRetrieved from "https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=Tech/Server_switch_2020/be-tarask&oldid=20563192"


Назва Сёньня ў Беларусі ўступіла ў дзеяньне новая рэдакцыя закона "Аб турызьме". Паводле намесьніка міністра спорту І турызму Чэслаў Шульгі, "закон сыходзіць з таго\nСёньня ў Беларусі ўступіла ў дзеяньне новая рэдакцыя закона "Аб турызьме". Паводле намесьніка міністра спорту і турызму Чэслаў Шульгі, "закон сыходзіць з таго, што турызм і турыстычная індустрыя ўяўляюць сабою не асобную галіну эканомікі, а найскладанейшы міжгаліновы комплекс, што патрабуе новага падыходу да яго дзяржаўнага рэгуляваньня, з улікам узаемадзеяньня многіх сфэра сацыяльна-эканамічнай, культурнай, экалягічнай дзейнасьці". У адпаведнасьці зь Нацыянальнай праграмай разьвіцьця турызму да 2010 году ў Беларусі будзе створана больш за 200 новых аб’ектаў турыстычнай інфраструктуры. Чакаецца, што ў гэты час Беларусь наведаюць болей 400 тысяч чалавек. З працягам тэмы Алена Струвэ.\nЯк лічыць намесьнік міністра спорту і турызму Беларусі Чэслаў Шульга, колькасьць замежных турыстаў, якія наведваюць Беларусь з кожным годам будзе расьці. У інтэрвію Белта спадар Шульга паведаміў, што апошнім часам Беларусь усё часьцей наведваюць прадстаўнікі буйныя турапэратараў краінаў Эўразьвязу і СНД. Яны даюць станоўчую ацэнку гарналыжнаму курорту Сілічы, музэю ў Дудтках, іншым турыстычным аб’ектам. У гэтак званых інфатурах, якія арганізуе кампанія Белінтурыст з задавальненьнем удзельнічаюць многія заходнія журналісты. Паводле афіцыйных падлікаў у параўнаньні з 2005 колькасьць замежных турыстаў узрасла разы ў тры і летась складала да 300 тысячаў чалавек.\nТым часам, прадстаўнік турыстычнай індустрыі Беларусі Іван Кобзік, лічыць што значная доля замежных турыстаў, якія надведваюць Беларусь, гэта расейцы. Тыя людзі, якія аддаюць перавагу беларускаму санаторна-курортнаму лячэньню.\n“Наколькі я ведаю, у беларускіх турфірмаў нават у гэтым зьвязку ўзьнікаюць праблемы з-за расьсяленьня беларускіх турыстаў, бо большасьць і месцаў загадзя браніруюцца расейцамі”\nШто да колькасьці замежных турыстаў зь іншых краін, то яна, на думку Кобзіка, складае дзесьці 50 тысячаў на год.\n“Я думаю, мы не зусім гатовыя да гэтак мовіць масавага прыезду замежнікаў у краіну. У першую чаргу, з-за рэпутацыі нашай краіны. Ня надта станоўчай, а хутчэй наадварот. Вось магу такі прыклад прывесьці. Летась мы ладзілі фэстываль турыстычных кінафільмаў і тэлепраграмаў і запрасілі творчую групу грузінскага тэлебачаньня. Яны сказалі нам: хлопцы, да вышто? Нашыя калегі сядзелі ў вашым пастарунку ў часе прэзыдэнцкіх выбараў. Чаго мы да вас папрэмся. Такое стаўленьне да Беларусі існуе і ў шматлікіх іншых краінах. На жаль, прыяжджаюць да нас або на паляваньне, або дзеля паляваньня на жанчын ці проста экстрымалы. Едуць жа людзі ў Банглядэш, і у Іран, і ў Ірак. Ну і ў Беларусь таксама".\nБэрлінскі прадпрымальнік Утц Фёрдэройтэр на працягу 15 год ладзіць з партнэрамі ў Менску дабрачынныя праекты. Ён спыняўся ў розных менскіх гатэлях, жадаў бы зрабіць адпаведны тур па Беларусі, аднак лічыць, што турыстычная інфраструктура ў краіне ня разьвітая. Як кажа прадпрымальнік, дзеля таго, каб адпачываць у Беларусі, немцу трэба папярэдне добра адпачыць дома.\n“Сапраўды, трэба папярэдне добра адпачыць. Возьмем ваш турыстычны гатэль Беларусь. Ён абсалютна не адпавядае патрабаваньням турыстычнага сэрвісу. Няма неабходных холаў, дзе б можна было сустрэцца са знаёмымі, пасядзець, паразмаўляць. Акрамя таго тое, што нам прапануюць, зусім ня танна. Атэль падобнага клясу каштаваў бы у нас таньней. Што да харчаваньня ў рэстарацыях, то яно ў Менску стала дарагім. У сябе ў Баварыі мы плацім за падобную ежу прынамсі ня болей. Галоўнае, чаго не хапае і што патрэбна турыстам – месца знаходжаньне гатэлю. Гэта мусіць ня проста быць добры будынак. Ён мусіць знаходзіцца дзесьці у гандлёвым цэнтры, побач з рознымі крамамі і шапікамі. Акрамя таго, у гатэлях вельмі шумна. Чамусьці ў рэстарацыі ўвесь час павінен працаваць на поўную магутнасьць тэлевізар, хаця яго ніхто не глядзіць".\nУтц Фёрдэрротэр лічыць, што для Беларусі трэба было б пачаць з арганізацыі турыстычнага маршруту па краіне, які б цягнуўся тыдзень. Дзень у Віцебску, дзень Берасьці і Белавескай Пушчы, Нясьвіжы, Міры, на Нарачы, у Менску. На такой маршрут знайшлося б шмат прыхільнікаў зь Нямеччыны, калі пры гатэлях быў арганізаваны пракат добрых ровараў, а у лясных і паркавых зонах былі пракладзеныя адмысловыя сьцежкі для першых і велавандровак. Не перашкаджала, каб кожны гатэль прапаноўваў бы турыстам мапу гораду і раёну, дзе знаходзіцца месца адпачынку, карацей, больш бы клапаціўся пра сваіх наведальніках.\nАдрозна ад немцаў, які сярод замежнікаў, найбольш часта наведваюць Беларусь, турысты зь Ісьляндыі ёсьць экзотамі для беларускіх шыротаў.\nМуж і жонка Эрык і Эліза Бэкі з Рэйк’явіку вырашылі летась арганізаваць для сябе маршрут па заходніх рэспубліках былога СССР, а таксама вандроўку ў Маскву і Пецярбург. У Менску сям’я прабыла два дні. Уражаньняў шмат.\n“Я магу узгадаць самыя розныя дэталі. Наш гатэль быў такім тыповым савецкім будынкам, меў тры зоркі і знаходзіўся ў цэнтры Менску. Нумары прыбіраліся ня надта добра, вада з крану пастаянна цякла. Рэстарацыі сваімі памерамі нагадвалі велізарныя танцавальныя залі, аднак наведвальнікаў было мала. Мэню па сваіх памерах нагадвала Біблію. У наяўнасьці ж было адсоткаў пяць ад усіх страваў. Самыя ж цікавае пачыналася уначы. У наш нумар пастаянна званілі нейкія жанчыны і прапаноўвалі майму мужу свае інтымныя паслугі. Увогуле, цікава было ў Беларусі”\nУ моцныя спякоту І мароз рэжым работы можа быць зменены\nАдначасова з гэтым парламентарыі ўхвалялі нормы, якія закліканы абараніць сацыяльныя правы працаўнікоў у арганізацыях любой формы...


Чаму вынік выбараў не будзе адрознівацца ад папярэдніх?\n26.09.2015 / 10:19\nЧаму вынік выбараў не будзе адрознівацца ад папярэдніх? 47\nЛічыць галасы будуць тыя самыя людзі.\nГаласаванне ў 2012 годзе. Фота Сяргея Гудзіліна.\nПадчас прэзідэнцкіх выбараў мільянер Павел Тапузідзіс будзе асабіста лічыць галасы на ўчастку ў школе №199 на вуліцы Пімена Панчанкі.\nПрабягаюся вачыма па складзе камісіі, і зрок выхоплівае нязвыклае для Беларусі прозвішча «Папандопула». Стоп. Такое самае прозвішча я бачыў, гартаючы склад выбарчых камісіі на папярэдніх выбарах.\nТак і ёсць. І тады, і цяпер на ўчастку ў школе №199 працуе Таццяна Папандопула ад дабрачыннага Беларускага фонду міру.\nБольш за тое, усе (!) 13 чалавек, якія лічылі галасы на парламенцкіх выбарах 2012 года і мясцовых выбарах 2014 года, цяпер будуць лічыць галасы на прэзідэнцкіх. Ніводнага новага імя! Надзвычай арганізаваная група.\nУ параўнанні з парламенцкімі выбарамі якія-ніякія змены ў спісе ёсць, але датычыцца яны толькі працэсу вылучэння. Некаторыя члены камісіі цяпер запісаныя ад іншых арганізацый.\nАндрэй Барбарчык тады вылучаўся ў якасці прадстаўніка БРСМ. Цяпер ён будзе лічыць галасы ад Беларускай аграрнай партыі.\nВольгу Раманаву ў 2012 вылучала ў камісію бухгалтэрыя «Кароны» (гіпермаркета, які належыць Тапузідзісу). Пасля яна стала запісвацца ад Беларускай асацыяцыі шматдзетных бацькоў.\nЯшчэ адзін стабільны «лічыльнік» — Аляксандр Скубакоў. Раней яму даводзілася збіраць подпісы грамадзян, каб трапіць у камісію. Цяпер ён вылучэнец ад раённага аддзялення Беларускага грамадскага аб’яднання ветэранаў.\nАстатнія сябры камісіі размеркаваныя па грамадскіх арганізацыях і партыях, якія адкрыта падтрымліваюць уладу.\nПрадстаўленыя тры пралукашэнкаўскія партыі: Рэспубліканская партыя працы і справядлівасці, Беларуская сацыяльна-спартыўная партыя і Камуністычныя партыя Беларусі.\nІ яшчэ пяць грамадскіх арганізацый: «Белая Русь», Беларускі саюз жанчын, Беларускі фонд міру, Беларускае таварыства «Чырвоны Крыж» і Беларускі саюз афіцэраў.\nЗгадаем пайменна тых, хто будзе лічыць галасы жыхароў Сухарава. Гэта Аляксандр Казанцаў, Вольга Кісялёва, Вікторыя Лапшова, Таццяна Папандопула, Пятро Саўчанка, Сяргей Таранюк, Фёдар Чарняк, Валянціна Шарамет, Іван Шор.\nЯк раней праводзіўся імі і іх калегамі падлік галасоў?\n«Працэс значна пагоршыўся падчас падліку галасоў, — гаворыцца ў заключэнні АБСЕ па назіранні за парламенцкімі выбарамі 2012 года. — Назіральнікі, якім не была прадастаўлена належная магчымасць назіраць за падлікам, ацанілі працэс адмоўна ў значнай колькасці ўчасткаў, дзе праводзілася назіранне».\nУ Лідзіі Ярмошынай запыталіся, чаму ў выбарчыя камісіі не бяруць прадстаўнікоў апазіцыі. Старшыня Цэнтрвыбаркама патлумачыла гэта… канфліктнасцю нязгодных з дзеючай уладай.\n«У нас ідзе адбор, то бок з усіх прадстаўленых выбіраюцца найбольш прыдатныя кандыдаты. Гэтак жа, як кіраўнік прадпрыемства выбірае сабе работнікаў на прадпрыемства на конкурснай аснове. Гэта людзі, якія добра вядомыя ў грамадстве са станоўчага боку, менавіта на такіх людзей абапіраюцца і ў працоўных калектывах, і ў грамадскай працы. Апазіцыі неабходна прыцягваць прыстойных, законапаслухмяных грамадзян, якія маюць добрую працоўную біяграфію, добрыя грамадскія сувязі, і тады ўсё будзе ў парадку», — заявіла Ярмошына.\nНа парламенцкіх выбарах 2012 года карэспандэнт «Нашай Нівы» назіраў за падлікам галасоў на ўчастку ў сярэдняй школе №7 Мінска. Гэты ўчастак увайшоў у акругу, дзе апазіцыя ладзіла паказальны байкот.\nФота падчас падліку галасоў. Ведамасці выбарцаў амаль пустыя, а яўка нібыта склала 58%.\nДастаковай яўкі тады не было, але гэта не перашкодзіла камісіі заявіць, што прагаласавала 58% выбарцаў.\nЗ 13 членаў камісіі, якія працавалі тады, 11 чалавек будуць лічыць галасы і сёлета. Якую лічбу яўкі агучаць яны?\nНа всех "альтернативных" кандидатов будет дано чуть менее 5 процентов. Лидер среди них - Гайдукевич. Цифры УЖЕ есть, УЖЕ доведены.\nВарта НН пачаць друкаваць аповяды назіральнікаў на мінулых выбарах пра розныя махлярствы і правакацыі на выбарчых участках. Ё пра што ўзгадаць.\nRom / Адказаць\nДа какая в принципе разница, будут считать или не будут. Все равно ЦИК в лице Ермошиной дает результаты! И она даст нужные им результаты, вне зависимости сколько там насчитали.


Антонія духавенству, манахам, набожным міранам\nдухавенству, манахам, набожным міранам\nУзлюбленыя ў Госпадзе пачэсныя прасвітары і дыяканы,\nСардэчна віншую вас з Ражджаством Госпада Бога і Спаса нашага Іісуса Хрыста. Здзейснілася неспасціжнае, адбылося непадуладнае розуму:\nСвятое Пісанне і Святое Паданне ў адзін голас сведчаць, што прычынай Богаўцялеснення стала бясконцая любоў Тварца да Яго стварэння. Так узлюбіў Бог свет, што Сына Свайго Адзінароднага даў, каб кожны, хто веруе ў Яго, не загінуў, але меў жыццё вечнае (Ін. 3: 16), — сказана ў Евангеллі ад Іаана. «Любоў робіць мяне богам, а Цябе, Божа, чалавекам!» — так на аснове традыцыі святых айцоў тлумачыць слова Спасіцеля свяціцель Нікалай Сербскі.\nГрэхападзенне пазбавіла сэнсу жыццё чалавека і існаванне чалавецтва. Гасподзь Іісус Хрыстос нарадзіўся, каб вярнуць сэнс нашаму быццю, каб нагадаць нам пра самае галоўнае: над зямлёй ёсць Неба, над чалавекам ёсць Бог, над хаосам нашых маленькіх адносных праўд ёсць Ісціна.\n«Ты стварыў нас для Сябе, і не будзе спакойным сэрца чалавечае, пакуль не супакоіцца ў Табе», — звяртаецца да Бога блажэнны Аўгустын. Сапраўды, толькі разгубленасць, непакой і смутак будуць удзелам тых, хто абмяжоўвае сваё жыццё патрэбамі цела і пошукам матэрыяльных даброт. Цела чалавека імкнецца да зямлі, і ўсё, што ствараюць нашы рукі, рана ці позна пойдзе ў зямлю. Але душа, нібы полымя свечкі, нястрымна рвецца да Неба, і ўсе добрыя плады нашых душ — малітвы, добрыя думкі, словы любові, справы міласэрнасці — стануць нашым вечным багаццем у Нябесным Царстве.\nРажджаство Хрыстова, якое азарыла няствораным святлом поле сусветнай гісторыі, паказала, што ўсе каштоўнасці свету гэтага без Бога роўныя нулю. Свабода без Бога — гэта злачынная ўсёдазволенасць, гэта фальшывая свабода цара Ірада, раба ўласных страхаў і падазрэнняў, які ў шаленстве сваім загадаў аддаць мячу чатырнаццаць тысяч нявінных немаўлят, каб за кошт іх пагібелі здабыць упэўненасць у сабе. Дабрабыт без Бога — гэта фальшывы дабрабыт жыхароў Віфлеема, якія адмовіліся даць у зімовую ноч прытулак Святой Сям’і і тым самым выгналі са сваіх дамоў Само Жыццё. Веды без Бога — гэта фальшывыя веды вешчуноў, якія спасціглі ўсе хітраспляценні паганскіх навук, але аднойчы, убачыўшы ўзыход новай зоркі, палічылі сваю мудрасць за нішто і рушылі ў далёкія землі, каб укленчыць перад народжаным ад Дзевы Дзіцяткам — Прамудрасцю Божай у плоці.\n«Я б звар’яцеў ад несправядлівасці гэтага свету, калі б не ведаў, што апошняе слова застанецца за Богам», — кажа прападобны Паісій Святагорац. У гэтым уся сутнасць Ражджаства Хрыстовага: Бог прыйшоў на зямлю, каб атрымаць перамогу над злом, якое, нібы павуцінне, аблытала паўшы свет. З гэтага часу і назаўжды няхай ніхто не адчайваецца ў барацьбе з нягодамі зямнога падарожжа, — бо з намі Бог!\nЗ намі Бог! Ён падае нам Свае Цела і Кроў у Таінстве Еўхарыстыі, далучыцца да якога могуць усе верныя дзеці Маці-Царквы.\nЗ намі Бог! Ён глядзіць на нас вачыма тых, хто нас любіць, і тых, каго любім мы. Ён грукае ў дзверы нашых сэрцаў, прыняўшы вобраз бліжняга, які шукае нашай падтрымкі, цяпла і спагады.\nЗ намі Бог! Ён ведае і разумее нас лепш, чым мы самі ведаем сябе. Ён чуе нашы малітвы, лечыць нашы немачы, здзяйсняе нашы надзеі. Ён — Падацель шчодрасцей, Які сказаў: Прасіце, і дадзена будзе вам; шукайце, і знойдзеце (Мф. 7: 7).\nВіншую з першым прастольным святам прыходскую абшчыну кафедральнага сабора Ражджаства Хрыстовага ў горадзе Салігорску, міласцю Божай асвячонага 26 лістапада 2017 года. Шаноўныя айцы, браты і сёстры, разам мы збудавалі велічны саборны храм, — возьмемся ж за ўзвядзенне храмаў нашых душ, каб быць сапраўды соллю Салігорскай зямлі!\nУзношу асаблівыя малітвы за нашую епархіяльную сям’ю: за святароў і дыяканаў, за царкоўных працаўнікоў, за ўсе — ад наймалодшых да найсталейшых — пакаленні прыхаджан. Дзякую мужчынам за адказнасць і моц духу, жанчынам — за наследаванне Прасвятой Багародзіцы ў цярпенні і ахвярнасці, людзям старэйшага ўзросту — за стаянне ў веры, дзецям — за чысціню і непасрэднасць, моладзі — за энергію, шчырасць, гатоўнасць зрабіць усё, каб грамадства праабразілася ў Хрысце. Дзякую пастырам, якія кожны дзень, без выходных, нясуць подзвіг служэння Богу і бліжнім. Адважней, дарагія, і няхай беражэ вас Гасподзь!\nЗноў і зноў віншуючы ўсіх вас з Ражджаством Хрыстовым, жадаю нам сабрацца ў гэтыя святыя дні ля Віфлеемскіх ясляў і стаць бліжэй да Бога, а зна́чыць — бліжэй адзін да аднаго.\nСа святам! Добрага вам здароўя, міру і радасці ў Госпадзе ў новым 2018 годзе!\nСлуцк — Салігорск


Міліцыянтаў цікавяць пляны апазыцыі\n28 жнівень 2006, 09:44\nМіхал Стэльмак, Менск У рэгіёнах праваахоўчымі органамі ўсталяваны пільны кантроль за дзеяньнямі дэмакратычных актывістаў. Праваабаронцы лічаць яго незаконным.\nУ Вілейцы апазыцыянэры рыхтуюць пратэст на дзеяньні міліцыянтаў, якія затрымалі моладзевага актывіста Юрася Палонскага. Вось якія падрабязнасьці паведаміў мясцовы праваабаронца Уладзімер Малярчук:\n(Малярчук: ) “24 жніўня ў 21.30 мне патэлефанаваў Палонскі Юрась, якога везьлі ў машыне ў міліцыю. Я накіраваўся з аддзел міліцыі, дзе ў калідоры сустрэў двух сяржантаў, якія затрымлівалі гэтага юнака. Прычына – сядзеў адзін малады чалавек на лаўцы і гэта выклікала чамусьці падазрэньне”.\nПатлумачыць затрыманьне актывіста я папрасіў дзяжурнага Вілейскага РАУС спадара Маркевіча:\n(Маркевіч: ) “Дзяжурыў не я. У кнізе дастаўленых яго няма. Можа проста ўчастковы яго дастаўляў… Па крайняй меры ў нас ён не дастаўляўся, не зьмяшчаўся ў ізалятар”.\nЯк паведаміў Уладзімер Малярчук, ён спрабаваў дамагчыся ад міліцыянтаў паважлівага стаўленьня да заканадаўства:\n(Малярчук: ) “Як па законе належыць. “Калі вы яго даставілі, вы абавязаны скласьці пратакол. У чым вы яго абвінавачваеце?. Ён жа ні ў чым не вінаваты”. Казаць на гэта не было чаго, тады адзін капітан кажа: “У сувязі з пагрозай тэракту, у яго магло быць выбуховае рэчыва”. Словы такія былі прамоўлены: “Вы належыце да апазыцыі?”\nВысьвятленьнем апазыцыйных плянаў займалася і клецкая міліцыя. Паводле тутэйшага актывіста дэмакратычнага руху Сяргея Панамарова, ён быў дапытаны такім чынам:\n(Панамароў: ) “Мяне запрасілі ў пашпартны стол. Я прыйшоў у пашпартны стол. Мяне сустракае каля ўваходу намесьнік начальніка міліцыі і выканаўца абавязкаў начальніка міліцыі. Завялі мяне на другі паверх замест пашпартнага стала і пачалі размову. Якім чынам я падаў заяўку на мітынг? Якія мае пляны? Якія пляны апазыцыі?”.\nПраваабаронца Уладзімер Лабковіч лічыць дзеяньні міліцыянтаў у Клецку і Вілейцы незаконнымі:\n(Лабковіч: ) “Калі мы зыходзім з закону аб міліцыі, то гэты закон прадугледжвае, што такі дагляд рэчаў ці дастаўленьне ў аддзел міліцыі магчымы толькі асобы, якая зьдзяйсьняе правапарушэньне ці ёсьць падазрэньне, што яна зьдзяйсьняе нейкае іншае злачынства. А вось умовы камэнданцкага часу, калі чалавека спыняюць, даглядаюць рэчы, гэта, на маю думку, неправавыя дзеяньні супрацоўнікаў міліцыі. Тое, што тычыцца допытаў, калі чалавек сутыкаецца з супрацоўнікам міліцыі, напрыклад, у пашпартным стале, яны адназначна носяць незаконны характар”.