ТЭМА 1 СУЧАСНАЯ БЕЛАРУСКАЯ ПАЭЗІЯ: СТАН - Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь Установа адукацыі “Гомельскі...\nТЭМА 1 СУЧАСНАЯ БЕЛАРУСКАЯ ПАЭЗІЯ: СТАН,\nТЭНДЭНЦЫІ РАЗВІЦЦЯ, ПЕРСПЕКТЫВЫ\n1 Лірыка як адзін з асноўных родаў літаратуры.\n2 Паняцце лірычнага героя і тыпалогія лірычных твораў.\n3 Спецыфічныя рысы і стылістычныя тэндэнцыі сучаснай беларускай лірыкі.\n1 Лірыка як адзін з асноўных родаў літаратуры\nНярэдка знешнія з’явы, што выступаюць штуршком да напісання лірычнага твора, нязначныя, але яны, выклікаючы мноства асацыяцый, становяцца прадметам паэтычнай рэфлексіі. У гэтым сэнсе для спецыяліста-літаратара важным момантам даследавання лірычнага верша выступае вывучэнне гісторыі яго стварэння.\nПачуцці, заключаныя ў лірычным творы (замілаванасць пейзажам, гонар за радзіму, каханне і інш.), датычацца не толькі аднаго паэта, але і характэрныя, тыповыя для шырокага кола асоб. Адсюль вынікае, што побач з суб’ектыўным пачаткам лірыка нясе ў сабе аб’ектыўныя ўяўленні аб свеце.\nСлова “лірыка” часам ужываецца як сінонім тэрміна “паэзія”. Сапраўды, часцей за ўсё лірычнае перажыванне перадаецца ў вершаванай форме, аднак можа быць адлюстравана і ў прозе (жанры лірычнага эсэ, імпрэсіі, абразка і інш.). Як бачым, лірычныя вершы з’яўляюцца сферай перасячэння згаданых паняццяў.\nВажная прыкмета лірыкі – экспрэсіўнасць. Мова лірычнага твора вызначаецца павышанай эмацыянальнасцю, набліжаецца да жывой, усхваляванай мовы чалавека. Пры гэтым лірычны верш адрозніваецца ўнутраным адзінствам. Перабой розных псіхалагічных станаў у ім недапушчальны. Патрабаванне адной танальнасці, аднаго настрою вымагае лаканізму формы. Як правіла, вялікіх па памеры лірычных твораў не бывае, хаця ў практыцы сусветнага вершапісання сустракаецца жанр лірычнай паэмы: напрыклад, паэма “Яна і я” Я. Купалы, “Патрыятычная песня” П. Панчанкі, “Паэма без героя” Г. Ахматавай і інш.\nЛірычная экспрэсія ўплывае і на падбор слоў, і на сінтаксічныя канструкцыі, і на фанетыка-рытмічную пабудову тэксту. Вялікую ролю адыгрывае ў лірычнай паэзіі рытм. Ён надае твору музычнасць і з’яўляецца сам па сабе змястоўным. Найбольшае эмацыянальнае ўздзеянне на чытача аказваюць лірычныя творы, дзе асноўнай ідэі, псіхалагічнаму стану, заключанаму ў вершы, падпарадкоўваецца яго рытмічная арганізацыя. Скажам, элегічны, сумны настрой выразней перадаюць радкі, напісаныя трохскладовым метрам (дактылем, амфібрахіем, анапестам), хуткасць, дынамізм – двухскладовым (харэем, ямбам) у спалучэнні з невялікай колькасцю стоп. Парушэнне гэтага прынцыпу часта адмоўна адбіваецца на адпаведнасці, правільнасці ўспрымання чытачом зместу твора. Да прыкладу, верш Л. Дранько-Майсюка “Жыццё Сцяпана Гаўрусёва...” прысвечаны трагічнай тэматыцы, памяці пісьменніка, але напісаны бойкім чатырохтопным ямбам.\nЖыццё Сцяпана Гаўрусёва\nВадой Дняпра і родным словам\nБыло прасвечана да дна.\nЧаста лагічная ўпарадкаванасць выказванняў адыходзіць на перыферыю, саступае алагічным, хаатычным фразам. У большай ступені такая адметнасць уласціва паэзіі 20 ст., а падмурак падобнага спосабу выражэння лірычнай думкі быў закладзены сімвалістамі. У беларускай практыцы вершапісання падобныя прыёмы пачалі культывавацца адносна нядаўна і дагэтуль спарадычна, таму яны трывала звязваюцца з авангардным накірункам. У другой палове мінулага стагоддзя М. Танк, арыентуючыся на набыткі заходнееўрапейскага мастацтва слова, пачаў выкарыстоўваць элементы мадэрнісцкага стылю ў сваіх верлібрах. Магчыма, толькі ў беларускай паэзіі Беласточчыны разбурэнне традыцыйнага сінтаксісу, адсутнасць ці нерэгулярнасць рыфмы, асацыятыўная ланцуговасць успрымаюцца звыклымі, што абумоўлена геаграфічным становішчам рэгіёна і асаблівасцямі моўна-культурнай сітуацыі.\nАднак форма лірычнага твора не мае самадастатковага значэння. Сіла эмацыянальнага ўздзеяння верша вызначаецца перш за ўсё яго зместам. Менавіта ў ім спрэсаваны чалавечыя думкі і пачуцці.\nЭспрэсіўнасць спрыяе і другой неад’емнай адметнасці лірыкі – сугестыўнасці, пад чым разумеецца максімальная ўнушальнасць, заражальная сіла твора. У эпасе і драме можна прымаць або не прымаць героя і яго погляды, іранізаваць ці спачуваць яму, г.зн. успрыняцце твора адбываецца з пэўнай дыстанцыі. Цалкам жа ўспрыняць лірычны твор – гэта адчуць настрой паэта, пранікнуцца думкамі аўтара, перажыць яго пачуцці як асабістыя. У гэтым і ёсць абаяльнасць лірыкі і адначасова складанасць яе разумення.\n2 Паняцце лірычнага героя і тыпалогія лірычных твораў\nНаяўнасць лірычнага героя – адна з адметных рыс лірыкі. Тэрмін гэты ўведзены Ю. Тынянавым у артыкуле “Блок” (1921) і ўжываецца ў сучасным літаратуразнаўстве побач з сінанімічнымі найменнямі “лірычнае “я”, “лірычны суб’ект” і “лірычны персанаж”. Лірычны герой – гэта носьбіт перажывання. Часцей за ўсё яго вобраз вымалёўваецца паступова, раскрываючы асобныя рысы, не з аднаго, а з шэрагу (цыкла) вершаў або нават творчасці ў цэлым. Лірычны герой цесна звязаны са светаадчуваннем, рэфлексіяй паэта над уласным духоўна-біяграфічным вопытам. Даволі часта яго немагчыма адрозніць ад асобы эмпірычнага аўтара. Лірыка, дзе лірычны суб’ект максімальна набліжаны да асобы творцы, атрымала назву аўтапсіхалагічная. Скажам, вершы М. Багдановіча “Я бальны, бескрыдлаты паэт...”, “Цемнавокая пані, канец!..” відавочна адлюстроўваюць біяграфічныя рэаліі і перажыванні самога пісьменніка. Першы выяўляе смутак паэта, звязаны з прадчуваннем блізкай смерці, другі, прысвечаны Г. Какуевай, напісаны з нагоды яе замужжа. Аднак лірычнае перажыванне не тоеснае пачуццям паэта як біяграфічнай асобы. Аўтар можа адлюстроўваць сітуацыі, якія ў рэальным жыцці не перажываў, г. зн. звяртацца да творчай фантазіі, дапускаць мастацкі вымысел. У некаторых выпадках, асабліва ў грамадзянскай або любоўнай лірыцы, пісьменнік, свядома надзяляючы лірычнага героя тымі ці іншымі якасцямі, уплывае на ўспрыняцце ўласнага вобраза, стварае сабе жаданы імідж, бо большасць філалагічна непадрыхтаваных чытачоў схільна праецыраваць думкі і ўчынкі героя на асобу паэта. Таму нельга просталінейна атаясамліваць эмпірычнага аўтара са створаным ім вобразам. Лірычны герой – гэта вобраз, што, як і ўсе літаратурныя вобразы, з’яўляецца абагульненым, тыпізаваным.\nТакім чынам, лірычныя перажыванні могуць належаць як самому паэту, так і асобам, зусім да яго не падобным (гэта і адмоўныя героі, персанажы іншага полу, нябожчыкі, рэчы і г. д.) Лірыку, дзе перадаюцца пачуцці асобы, адрознай ад аўтара, называюць ролевай. Прыкладам ролевай лірыкі з’яўляецца верш Я. Купалы “Я – калгасніца...”, дзе пісьменнік выяўляе свае пачуцці ад імя жанчыны:\nЯ – калгасніца\nСтан чалавечай свядомасці ўвасабляецца ў лірыцы рознымі спосабамі. Верш можа ўяўляць сабой спавядальны маналог, даносіць думкі непасрэдна, прама, а можа перадаваць пачуцці ўскосна, праз адлюстраванне сітуацый, з’яў, рэчаў, якія выклікалі гэтыя перажыванні. Калі ў цэнтры такога твора – дэскрыпцыя знешняй рэальнасці, то ён належыць да апісальнай лірыкі. Даволі часта апісальным спосабам выяўлення сваіх пачуццяў паэты карыстаюцца ў пейзажных вершах, хаця праз дэскрыпцыю могуць перадавацца і перажыванні, звязаныя з каханнем, і маральна-этычныя праблемы. У іншых выпадках верш можа мець зачаткі сюжэта, г.зн. уключаць шырокі паказ з’яў і падзей, што спрычыніліся, стымулявалі ўзнікненне твора. Такая разнавіднасць лірыкі атрымала назву апавядальная. Да прыкладу, “Алеся”, “Мая жонка”, “Лён”, “Выпраўляла маці сына...” Я. Купалы з’яўляюцца тыповымі ўзорамі такога спосабу данясення галоўнай ідэі. Аднак канкрэтнасць, падзейнасць маюць тут другаснае значэнне, а галоўнае адводзіцца “вобразу-перажыванню”. Часам ускоснае выяўленне перажыванняў можа сустракацца ў вершах-кантамінацыях, дзе спалучаюцца элементы апісальнай і апавядальнай лірыкі:\nПа арэшніку звонкі смех.\nЕдзем двое ў лес зімовы.\nТолькі падае ціха снег,\nІ снег ружовы.\nСёння гэткі дзівосны дзень!\nЛес кашлаты да неба вырас.\nТолькі песня згубілася дзе?\nДзе падзеўся духмяны верас?\nЧас ад часу губляем след\nІ маўчым. Ды навошта\nКалі падае ціха снег,\nІ снег ружовы. (“Двое” Я. Янішчыц)\nАмаль у кожным лірычным творы ёсць медытатыўны пачатак, псіхалагічна напружаны роздум. У апісальнай лірыцы медытацыя заключана ў падтэксце. Па гэтай прычыне лірычны род не сумяшчаецца з нейтральным тонам выказвання, як, скажам, многія эпічныя творы.\nУ працэсе светаспасціжэння першачарговая роля належыць складаным і шматгранным стасункам паміж асобай і быццём, якія звычайна разгортваюцца ў трох асноўных напрамках: сацыяльнае жыццё індывіда, сувязь яго з колам прыватных асоб, узаемазалежнасць чалавека і прыроды. Адпаведна гэтаму ў сучасным прыгожым пісьменстве вылучаюцца тры разнавіднасці лірыкі: грамадзянская, інтымная, пейзажная. Умоўнасць такога падзелу, у аснову якога пакладзена найперш прыкмета зместу, і хісткасць межаў паміж асобнымі відамі пацвярджаецца наяўнасцю шматлікай колькасці вершаў змешанага, “камбінаванага” тыпу. Напрыклад, вершы Я. Купалы “Зіма”, “Зімовая ноч”, “Крым”, “Спадчына”, дзе праз замілаванасць пейзажам выяўляюцца патрыятычныя пачуцці, аднолькава належаць грамадзянскай і пейзажнай лірыцы.\nМногія даследчыкі вылучаюць яшчэ адзін від лірыкі – філасофскую, якая адлюстроўвае рэфлексію асобы ў імкненні спасцігнуць таямніцы светабудовы, дапамагае асэнсаваць феномены часу, вечнасці, смерці, выяўляе напружаны роздум пра прызначэнне чалавека на зямлі. Нягледзячы на тое, што “ледзьве не ў кожным лірычным творы прысутнічае медытатыўны пачатак” (В. Халізеў), не ўласцівая лірыцы дыскурсіўнасць, рацыянальнасць такіх вершаў доўгі час выклікала спрэчкі сярод літаратуразнаўцаў. Неабходна зазначыць, што эскалацыя вершаў уласна філасофскага зместу ў апошнія дзесяцігоддзі мінулага стагоддзя аформілася ў інтэлектуальна-філасофскі кірунак і ў айчынным мастацтве слова, які рэпрэзентуюць М. Танк, А. Разанаў, Н. Артымовіч, Г. Булыка, Г. Дубянецкая і інш.\n3 Спецыфічныя рысы і стылістычныя тэндэнцыі сучаснай беларускай лірыкі\nМадэрнізацыя свядомасці ў постсавецкай культурнай прасторы ў многім абумоўліваецца катэгарычным адмаўленнем мастакамі слова ідэалагічнай рыторыкі, псеўдаграмадзянскасці, дагматыкі савецкага часу. На сучасным этапе ў прыгожым пісьменстве магістральная роля належыць сцвярджэнню вечных, агульначалавечых і нацыянальных каштоўнасцей. “Афіцыйнае” вяртанне ў сферу мастацтва і жыцця паняццяў вера, Бог адбілася ў паэзіі пашырэннем рэлігійных і хрысціянска-філасофскіх матываў, якія займаюць важнае месца ў творчасці Р. Барадуліна, В. Шніпа, С. Законнікава, Г. Тварановіч, В. Аксак, Т. Бондар і інш. Акрамя біблейскіх сюжэтаў і вобразаў, паэты паслядоўна звяртаюцца да антычнай міфалогіі, а таксама выкарыстоўваюць багаты вопыт народнай міфасвядомасці, тым самым далучаючыся да першакрыніц, асноў беларускай духоўнасці. Паказальнай у гэтым сэнсе з’яўляецца творчасць Р. Барадуліна, А. Сыса, А. Мінкіна, М. Скоблы і інш. З імкненнем да захавання нацыянальнай памяці звязана і цікавасць сучасных аўтараў (Н. Гілевіча, А. Разанава, Я. Сіпакова, Л. Рублеўскай, Н. Мацяш, І. Багдановіч і інш.) да гістарычнай тэматыкі. Пры гэтым шматаспектнасць яе ўвасаблення – ад рамантызацыі далёкага мінулага да рэалістычнага паказу падзей і постацей даўніны – сведчыць пра пераасэнсаванне вобразаў нашых славутых продкаў і разбурэнне ранейшых стэрэатыпаў у асвятленні гістарычных калізій.\nПошук нацыянальнай ідэі і адраджэнне самасвядомасці беларусаў характарызуюць патрыятычна-публіцыстычную паэтычную плынь, што набыла асаблівую папулярнасць у 90-я гг. Яе рэпрэзентуюць Н. Гілевіч, Г. Бураўкін, А. Сыс, В. Куртаніч, В. Шніп, Л. Рублеўская, С. Сокалаў-Воюш і інш. Публіцыстычнасць стылю ўласціва і вершам з экалагічнымі матывамі, пашырэнне якіх дэтэрмінавана пагрозлівым дысанансам сучаснага чалавека і прыроды, парушэннем гармоніі паміж бія- і наасферай (Р. Барадулін, Ю. Свірка, А. Пісьмянкоў, А. Сыс, Э. Акулін і інш.), а таксама творам чарнобыльскай тэматыкі, з’яўленне якіх стала балючым водгукам на трагедыю нацыянальнага маштабу (М. Мятліцкі, Р. Барадулін, А. Вялюгін, С. Законнікаў, У. Някляеў і інш.).\nАтрыбутыўнай адзнакай сённяшняй лірыкі выступае адлюстраванне гарадскіх рэалій як натуральнага, а не варожага асяродку чалавечага існавання. Урбаністычная тэматыка стала неад’емнай часткай паэтычнага свету Г. Булыка, Л. Дранько-Майсюка, А. Глобуса, Л. Рублеўскай, І. Багдановіч і інш. Разам з тым традыцыйныя для беларускай традыцыі вершапісання тэмы вёскі і настальгіі па ёй, жывапісання прыроды і ўвасаблення прыгажосці родных краявідаў, жахаў і наступстваў вайны (прычым як Вялікай айчыннай, так і вайны ў Афганістане), кахання і інтымных перажыванняў асобы, якія знаходзяць сваё ўвасабленне ў лірыцы ледзьве не кожнага аўтара, займаюць трывалыя пазіцыі і ў сучаснай паэзіі.\nЯк бачым, беларуская паэзія сёння – з’ява шматаблічная і неаднародная. У сваёй кнізе “Ад даўніны да сучаснасці” У. Гніламёдаў вылучае шэсць асноўных мастацка-стылёвых плыней ў сучаснай лірыцы – лірыка-апавядальную, рамантычную, публіцыстычную, мастацка-сінкрэтычную, філасофска-аналітычную, універсальна-інтэлектуальную – і адзначае іх кантактнасць, дыфузію, узаемапранікальнасць. Тым не менш у агульным выглядзе можна сфармуляваць дамінанты развіцця беларускай лірыкі на сучасным этапе. Гэта:\n- узмацненне асобаснага пачатку, суб’ектыўна-выяўленчага фактару;\n- дэкананізацыя традыцыйных форм, эстэтычная арыгінальнасць (жанрава-эстэтычны сінкрэтызм, сінтэз паэзіі і прозы, вынаходніцтва новых фармальных адзінак), што значна ўскладняе вызначэнне жанравай прыроды твора;\n- арыентацыя на сусветныя культурныя традыцыі, і ў прыватнасці, еўрапейскі мадэрнізм і постмадэрнізм, што спрыяе актывізацыі класічных еўрапейскіх і ўсходніх форм лірыкі;\n- інтэлектуалізацыя і філасафічнасць; шырокае выкарыстанне форм мастацкай умоўнасці (прытчы, парабалы і інш.)\n- шматтэмнасць, якая часта праяўляецца ў межах аднаго верша;\n- цяга да мініяцюрных, лаканічных форм верша, адсутнасць буйных вершаваных форм (рэдкае выключэнне – раман у вершах Н. Гілевіча “Лодачкі”);\n- трагедыйна-драматычнае светаадчуванне, уласцівае “памежнаму чалавеку”;\n- полістылістычнасць (спалучэнне ў паэзіі канкрэтнага аўтара прыёмаў розных мастацкіх стылей – рэалізму, неарамантызму, імпрэсіянізму, сімвалізму, постмадэрнізму, экзістэнцыялізму і інш.).


14 сакавік 2018, 10:56\nХолдынг Alphabet, які кіруе пошукавікам Google, абвясьціў, што з чэрвеня 2018 году ўводзіць забарону на разьмяшчэньне рэклямы крыптавалют і зьвязаных зь імі паслуг і прадуктаў, напрыклад бінарных апцыёнаў, а таксама рэклямы замежных фінансавых рынкаў.\nНекалькі месяцаў таму сацыяльная сетка Facebook таксама заявіла пра аналягічную забароне на рэкляму крыптавалют, палічыўшы, што такая рэкляма «падманвае» спажыўца, паведамляе «Настоящее время».\nУ сваім блогу прадстаўнікі Alphabet тлумачаць гэта рашэньне тым, што спрабуюць стварыць рэклямную «экасыстэму», якая будзе «працаваць для ўсіх». А яна, на іх думку, не мяркуе рэклямы фінансавых прадуктаў з высокім узроўнем рызыкі, якія кампанія называе «новай пагрозай».\nПрадстаўнікі Google таксама паведамілі, што сёньня лічаць адной з асноўных сваіх задач «выдаленьне шкоднай або назойлівай рэклямы». У 2017 годзе кампанія палічыла некарэктнымі, «падманлівымі» ці шкоднымі 3,2 млрд рэклямных аб’яваў у сеціве (амаль удвая больш, чым было налічана ў 2016 годзе — 1,7 млрд аб’яваў). Такімі аб’явамі Google у прыватнасьці лічыць спасылкі, якія вядуць на сайты зь вірусамі (такіх кампанія налічыла 79 мільёнаў).\nШто тычыцца «падманлівага кантэнту», то Google ужо заблякаваў каля 7 тысяч акаўнтаў, якія займаліся, на думку кампаніі, разьмяшчэньнем такой рэклямы і блякаваў звыш 12 тысяч вэб-сайтаў, якія капіявалі і перадрукоўвалі гатовую інфармацыю, разьмешчаную іншымі карыстальнікамі.\nBloomberg лічыць, што ўведзеныя абмежаваньні ня зробяць істотнага ўплыву на рэклямныя прыбыткі пошукавіка, чые даходы за 2017 год вырасьлі на 20% у параўнаньні зь 2016 годам, да 95,4 млрд даляраў.\nБеларусам дазволяць здабываць і абменьваць крыптавалюты (у тым ліку на беларускія рублі) і ня будуць лічыць гэта за прадпрымальніцкую дзейнасьць. Кампаніям праз ПВТ (і толькі праз ПВТ) дазволяць рабіць біржы крыптавалютаў і здабываць крыптавалюты, нават ствараць уласныя. З «крыптавалютчыкаў» абяцаюць ня браць падаткаў на прыбытак, на даход зь фізычных асобаў, на дабаўленую вартасьць і падатак паводле спрошчанай схемы да 2023 году.


Вольга Такарчук (Olga Tokarczuk). Правек ды іншыя часы (Prawiek i inne czasy). урывак з рамана - па-беларуску | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nПравек ды іншыя часы (Prawiek i inne czasy)\nПравек – гэта месца, якое знаходзіцца ў цэнтры сусвету.\nПрайсці Правек хуткім крокам з поўначы на поўдзень заняло б гадзіну. Гэтаксама з усходу на захад. А калі нехта захацеў бы абысці яго наўкола, павольным крокам, уважліва і ўдумліва ўва ўсё ўглядаючыся – гэта заняло б цэлы дзень. З ранку да вечара.\nПаўночную мяжу Правеку ўтварае дарога з Ташава да Кельцаў, рухлівая і небяспечная, бо яна нараджае неспакой падарожжа. Гэтую мяжу ахоўвае анёл Рафаіл.\nНа поўдні мяжу Правеку вызначае мястэчка Яшкотлі, з касцёлам, прытулкам для састарэлых і нізкімі камянічкамі вакол гразкай плошчы. Месца гэтае – пагрозлівае, бо нараджае прагу ўладарыць і быць падуладным. З боку мястэчка Правек бароніць арханёл Гаўрыіл.\nЗ поўдня на поўнач, ад Яшкотляў да кельцкай дарогі, ідзе Гасцінец, і Правек распасціраецца ад яго на абодва бакі.\nЗаходняя мяжа Правеку – гэта надрэчныя вільготныя лугі, трохі лесу і палац. Каля палаца знаходзіцца конезавод, адзін-адзіны конь з якога каштуе столькі ж, колькі ўвесь Правек. Коні належаць памешчыку, а лугі – пробашчу. Небяспека заходняй мяжы – западанне ў пыхлівасць. Гэтую мяжу сцеражэ арханёл Міхаіл.\nНа ўсходзе Правек абмяжоўвае рака Белка, якая аддзяляе ягоныя землі ад земляў Ташава. Пасля Белка зварочвае да млына, а мяжа сама бяжыць далей, па выганах, між кустоў алешніку. Небяспека гэтай мяжы – глупства, якое паходзіць з жадання памудрагеліць. Гэтую мяжу вартуе арханёл Урыіл.\nУ цэнтры Правеку Бог насыпаў гару, на якую штогод злятаюцца хмары хрушчоў. Таму людзі назвалі гэтае ўзвышша Хрушчовай Горкай. Бо справа Бога – ствараць, а справа людзей – называць.\nЗ паўночнага захаду на поўдзень плыве рака Чорная, пад млыном яна зліваецца з Белкай. Чорная – глыбокая і цёмная. Яна цячэ праз лес і адлюстроўвае ягоны зарослы твар. Па Чорнай сплывае сухое лісце, а ў ейных бяздоннях змагаюцца за жыццё няўважлівыя жамярыцы. Чорная прарываецца праз карані дрэваў і падмывае лес. Часам на яе цёмнай паверхні закручваюцца віры, бо гэтая рака здольная быць гняўлівай і неўтаймоўнай. Штогод, позняй вясной, яна разліваецца па ксяндзовых лугах і там загарае на сонцы. Яна дазваляе жабам множыцца тысячамі. Ксёндз змагаецца з ёй усё лета, і штогод, у канцы ліпеня яна літасціва дазваляе сабе вярнуцца ў сваё ручво.\nБелка плыткая і жвавая. Яна бяжыць шырокім пясчаным рэчышчам і нічога не хавае. Яна празрыстая і чыстая, і ад ейнага жоўтага дна адбіваецца сонца. Яна нагадвае вялікую бліскучую яшчарку. Свавольна пятляючы, яна шмыгае паміж таполяў. Цяжка прадбачыць ейныя хітрыкі. У адзін год яна можа зрабіць выспу з купы алешынаў, а пасля на дзесяцігоддзі адсунецца далёка ад дрэваў. Пясчана і залаціста пабліскваючы, Белка плыве праз пералескі, паплавы і сенажаці.\nПад млыном рэкі яднаюцца. Спачатку яны плывуць побач, нерашучыя, збянтэжаныя жаданай блізкасцю, а пасля ўпадаюць адна ў адну і адна ў адной губляюцца. Рака, што выплывае з гэтага тыгля пад млыном, ужо ані Белка, ані Чорная. Але затое гэтая рака магутная і без цяжкасці круціць кола млына, што меле зерне на хлеб.\nПравек ляжыць над абедзвюма рэкамі і над трэцяй, што ствараецца з іх узаемнай пажадлівасці. Рака, што цячэ ад млына, пад якім злучаюцца Белка і Чорная, называецца Ракой і плыве далей, спакойная і дасканалая.\nЛетам чатырнаццатага году да Міхала прыскакалі два царскія жаўнеры ў светлых мундзірах. Міхал назіраў, як яны набліжаліся з боку Яшкотляў. Спёчнае паветра даносіла іхны смех. Міхал стаяў на парозе ў забеленым мукой балахоне і чакаў, хоць ведаў, чаго яны едуць.\n– Вы кто? – спыталіся яны.\n– Меня зовут Михаил Юзефович Небесный, – адказаў Міхал так, як трэба было адказваць.\n– Тогда у нас для вас сюрприз.\nЁн узяў у іх паперку і занёс жонцы. Тая цэлы дзень плакала і збірала Міхала на вайну. Яна так знясілела ад плачу, так пацяжэла, што не магла пераступіць парогу, каб поглядам правесці мужа да моста.\nКалі з бульбы абляцелі кветкі, а на іх месцы завязаліся маленькія зялёныя плады, Генавэфа ўпэўнілася, што яна цяжарная. Яна адлічыла на пальцах месяцы і далічылася да першых сенакосаў у канцы траўня. Гэта, напэўна, адбылося менавіта тады. Цяпер яна была ў роспачы, што не паспела расказаць Міхалу. Можа, жывот, што рос з кожным днём, быў нейкім знакам, што Міхал вернецца, што ён мусіць вярнуцца. Генавэфа сама кіравала млыном, так, як гэта рабіў Міхал. Яна назірала за работнікамі і выдавала распіскі сялянам, якія прывозілі збожжа. Яна прыслухоўвалася да цурчання вады, што рухала жорны, і да гуку машын. Мука асядала на яе валасах і вейках, так што, стоячы ўвечары перад люстэркам, яна бачыла ў ім старую жанчыну. Старая жанчына раздзявалася перад люстэркам і даследавала жывот. Яна клалася ў ложак і, нягледзячы на падушкі і ваўняныя шкарпэткі, не магла сагрэцца. А таму як у сон, як у ваду, заўсёды ўваходзяць нагамі, яна доўга не магла заснуць. У выніку ў яе было шмат часу на малітву. Яна пачынала з “Ойча наш”, пасля была “Багародзіца”, а на канец яна пакідала сваю ўлюбёную, сонную малітву да анёла-ахоўніка. Яна прасіла яго пра апеку над Міхалам, бо, напэўна, на вайне патрэбны больш чым адзін анёл-ахоўнік. Пасля гэтая малітва пераходзіла ў выявы вайны, якія былі простыя і невыразныя, бо Генавэфа не ведала іншага свету, акрамя Правеку, іншых войнаў, акрамя суботніх боек на кірмашы, калі п'яныя мужыкі выходзілі ад Шлёмы. Яны чаплялі адзін аднаго за крыссё каптаноў, перакульвалі на зямлю і качаліся ў гразі, запэцканыя, брудныя, няшчасныя. Таму Генавэфа ўяўляла сабе вайну як бойку сярод гразі, калюжынаў і смецця, бойку, у якой усё вырашаецца адразу, адным махам. І таму яе дзівіла, што вайна трывае так доўга.\nЧасам, калі яна ішла ў мястэчка набыць тое-сёе, то прыслухоўвалася да людскіх размоваў.\n– Цар мацнейшы за немца, – казалі людзі.\n– На Каляды вайна скончыцца.\nАле вайна не скончылася ані на гэтыя Каляды, ані на адны з чатырох наступных.\nПерад самымі святамі Генавэфа выбралася на закупы ў Яшкотлі. Праходзячы па мосце, яна пабачыла дзяўчыну, што ішла ўздоўж ракі. Дзяўчына была босая і бедна апранутая. Яе голыя ногі смела зарываліся ў снег і пакідалі глыбокія дробныя сляды. Генавэфа скаланулася і прыпынілася. Яна паглядзела зверху на дзяўчыну і знайшла ў торбачцы капейку. Дзяўчына падняла позірк і іх вочы сустрэліся. Манета ўпала ў снег. Дзяўчына ўсміхнулася, але ў гэтай усмешцы не было ані падзякі, ані сімпатыі. Паказаліся вялікія белыя зубы, бліснулі зялёныя вочы.\n– Гэта табе, – сказала Генавэфа.\nДзяўчына села на кукішкі і пальцам далікатна выцягнула са снегу манету, пасля адвярнулася і моўчкі пайшла далей.\nЯшкотлі выглядалі так, быццам у іх адабралі колеры. Усё было чорным, белым і шэрым. На плошчы купкамі стаялі мужчыны і гаманілі пра вайну. Гарады знішчаныя, а маёмасць іх жыхароў валяецца на вуліцы. Людзі ўцякаюць ад куляў. Брат шукае брата. Невядома, хто горшы – маскаль ці немец. Немцы труцяць газам, ад якога лопаюцца вочы. Перад жнівом будзе голад. Вайна – гэта першая бяда, за ёй будуць наступныя.\nГенавэфа абмінула купы конскага гною, які растапіў снег перад крамаю Шэнберта. На фанеры, прыбітай да дзвярэй, было напісана:\nШ э н б э р т і К.\nУ нашай краме толькі першаякаснае\nМыла для прання\nФарбы для бялізны\nКрухмал пшанічны і рысавы\nАлей свечкі запалкі\nПарашок для знішчэння інсектаў\nРаптам ёй зрабілася блага ад словаў “парашок для знішчэння інсектаў”. Яна падумала пра той газ, які ўжываюць немцы і ад якога лопаюцца вочы. Ці адчуваюць прусакі тое самае, калі іх пасыпаюць парашком Шэнберта? Яна колькі разоў глыбока ўздыхнула, каб не званітаваць.\n– Я вас слухаю, – спеўна прамовіла маладая жанчына на апошніх тэрмінах цяжарнасці. Яна паглядзела на жывот Генавэфы і ўсміхнулася.\nГенавэфа папрасіла газы, запалак, мыла і новую рысавую шчотку. Правяла пальцам па вострым шчацінні.\n– Трэба наводзіць парадак перад святамі. Мыць падлогу, фіранкі, вычышчаць печ.\n– У нас таксама зараз свята. Асвячэнне Храму. Вы з Правеку, так? З млына? Я вас ведаю.\n– Цяпер мы абедзве ведаем адна адну. Калі ў вас тэрмін?\n– У лютым.\n– У мяне таксама ў лютым.\nПані Шэнберт пачала раскладаць на прылаўку кавалкі шэрага мыла.\n– Вы не задумваліся пра тое, чаму мы, дурніцы, нараджаем, калі тут навокал вайна?\n– Напэўна, Бог…\n– Бог, Бог… Гэта добры бухгалтар, які сочыць за слупкамі “вінен” і “мае”. Мусіць быць баланс. Што згубіцца, тое народзіцца… А вы, напэўна, на сына такая ладная.\nГенавэфа падняла кошык.\n– Мне трэба дачка, бо муж на вайне, а хлопца без бацькі дрэнна выхоўваць.\nПані Шэнберт выйшла з-за прылаўка і праводзіла Генавэфу да дзвярэй.\n– Нам увогуле патрэбныя дочкі. Калі б усе разам пачалі нараджаць толькі дачок, на свеце быў бы мір.\nЯны абедзве рассмяяліся.\nЧас Місінага анёла\nАнёл бачыў народзіны Місі зусім інакш, чым павітуха Талюха. Анёл увогуле ўсё бачыць інакш. Анёлы спасцігаюць свет не праз фізічныя формы, якія яны ствараюць і самі ж знішчаюць, а праз значэнні і душы гэтых формаў.\nАнёл, прыcтаўлены Богам да Місі, бачыў збалелае і скурчанае цела, якое калыхалася, быццам рыззё, – гэта было цела Генавэфы, якая нараджала Місю. А Місю анёл бачыў як свежую, ясную і пустую прастору, у якой праз хвіліну з'явіцца агаломшаная, напаўпрытомная душа. Калі дзіця расплюшчыла вочы, анёл-ахоўнік падзякаваў Усявышняму. Пасля позірк анёла і позірк чалавека сустрэліся першы раз і анёл задрыжэў так, як можа задрыжэць анёл, што не мае цела.\nАнёл прыняў Місю на гэты свет за плячыма павітухі: ён ачышчаў ёй прастору для жыцця, паказваў яе іншым анёлам і Ўсявышняму, а яго бесцялесныя вусны шапталі: “Глядзіце, глядзіце, вось мая душачка”. Яго перапаўняла нязвыклая анёльская чуласць, мілоснае спачуванне – адзінае пачуццё, якое перажываюць анёлы. Бо Творца не даў ім ані інстынктаў, ані эмоцыяў, ані патрэбаў. Калі б яны атрымалі ўсё гэта, то не былі б духоўнымі істотамі. Адзіны інстынкт, які ёсць у анёлаў, гэта інстынкт спачування. Адзінае пачуццё анёлаў: бясконцае, цяжкае, як купал неба, спачуванне.\nЦяпер анёл пабачыў Талюху, якая абмывала дзіця цёплай вадой і абцірала мяккай фланэлькай. Пасля ён паглядзеў у пачырванелыя ад напругі вочы Генавэфы.\nЁн углядаўся ў падзеі, як у цякучую ваду. Яны не цікавілі яго самі сабою, не абыходзілі, бо ён ведаў, адкуль і куды яны плывуць, ведаў іхны пачатак і канец. Ён бачыў плынь падзеяў, падобных і непадобных адна да адной, блізкіх і аддаленых у часе, падзеяў, якія вынікалі адна з адной альбо былі цалкам незалежныя. Але гэта для яго таксама нічога не значыла.\nПадзеі для анёлаў – гэта нешта накшталт сну ці фільму без пачатку і без канца. Анёлы не могуць быць у іх уцягнутыя, ім падзеі ні на што не патрэбныя. Чалавек жа навучаецца ад свету, ад падзеяў, атрымлівае веды пра свет і пра самога сябе, адлюстроўваецца ў падзеях, вызначае свае межы, магчымасці, дае сабе імя. Анёл нічога не павінен чэрпаць звонку, ён усё пазнае праз сябе, ён змяшчае ў сабе ўсе веды пра свет і самога сябе – такім стварыў яго Бог.\nУ анёла няма розуму, падобнага да чалавечага. Ён не разважае, не робіць высноваў. не думае лагічна. Некаторым людзям анёл падаўся б бязглуздым. Але анёл ад пачатку носіць у сабе плод з дрэва пазнання, чыстую веду, якую можа ўзбагаціць толькі простае перажыванне. Гэта розум, пазбаўлены разважання, а разам з тым памылак і наступнай боязі, розум без перадузятасці, якая паходзіць ад хібнага спасціжэння. Але, як і ўсе іншыя рэчы, створаныя Госпадам, анёлы зменлівыя. Гэта тлумачыць, чаму анёл Місі так часта адсутнічаў менавіта тады, калі быў ёй неабходны.\nАнёл Місі, калі яго не было, адводзіў позірк ад зямнога свету і глядзеў на іншых анёлаў і іншыя светы, вышэйшыя і ніжэйшыя, нададзеныя кожнай рэчы на свеце, кожнаму зверу і расліне. Ён бачыў велізарную лесвіцу быцця ў – нязвыклую спаруду і змешчаныя ў ёй Восем Светаў, і бачыў Творцу, засяроджанага на стварэнні. Але памыляўся б той, хто падумаў бы, што анёл Місі разглядаў аблічча Госпада. Анёл бачыў больш, чым чалавек, але не ўсё.\nЗвяртаючыся думкамі да іншых светаў, анёл з цяжкасцю засяроджваў увагу на свеце Місі, які гэтаксама, як і ў іншых людзей і жывёлаў, быў цёмны і поўны пакутаў, як мутная, зарослая раскаю, сажалка.\nТая босая дзяўчына, якой Генавэфа дала капейку, звалася Калоска.\nКалоска з'явілася ў Правеку ў ліпені ці жніўні. Людзі далі ёй гэтае імя, бо яна збірала пакінутыя на пожнях каласкі і пякла іх на вогнішчы. Пасля, восенню, яна крала бульбу, а калі ў лістападзе палі пусцелі, пераседжвала халады ў карчме. Часам той-сёй прастаўляў ёй гарэлкі, часам даваў акраец хлеба з салам. Але людзі неахвотныя аддаваць штосьці за нішто, асабліва ў карчме, таму Калоска пачала прадаваць сябе. Нападпітку, разагрэтая гарэлкай, яна выходзіла з мужчынамі на двор і аддавалася ім за колца кілбасы. А таму як яна была адзіная маладая і так лёгка даступная жанчына ў наваколлі, мужыкі круціліся вакол яе, як сабакі.\nКалоска была дужая і мажная. У яе былі светлыя валасы і светлая скура, якой не здолела прыпаліць сонца. Яна заўсёды бессаромна глядзела проста ў твар. Вочы ў яе былі зялёныя, і адно з іх злёгку ўцякала ўбок. Мужчыны, якія бралі Калоску ў кустах, заўсёды адчувалі сябе ніякавата. Яны зашпільвалі штаны і вярталіся ў духату шынка з расчырванелымі тварамі. Калоска ніколі не хацела легчы, як Бог загадаў. Яна казала:\n– Чаму я мушу ляжаць пад табой? Я табе роўная.\nЯна лічыла за лепшае абаперціся на дрэва ці драўляную сцяну шынка і закідвала спадніцу сабе на плечы. Яе дупка свяцілася ў цемрадзі, як поўня.\nВось так Калоска вывучала свет.\nЁсць два віды навукі. Звонку і знутры. Першы лічыцца найлепшым ці нават адзіным. Людзі вучацца праз далёкія падарожжы, разглядванне, чытанне, універсітэты, лекцыі – вучацца дзякуючы таму, што здараецца па-за імі. Чалавек – істота неразумная і мусіць вучыцца. Ён наляпляе на сябе веды, збірае іх, як пчала, атрымлівае іх усё больш, выкарыстоўвае і перапрацоўвае. Але тое ўсярэдзіне, што “неразумнае” і патрабуе навучання, – яно не змяняецца.\nКалоска вучылася праз засвойванне звонку да сярэдзіны.\nВеда, якой чалавек хутка абрастае, нічога ў ім не змяняе, ці змяняе яго толькі вонкава, з выгляду, адно ўбранне змяняе на другое. А вось той, хто навучаецца праз забіранне ў сябе, перажывае няспынныя змены, бо ўвасабляе ў сваёй істоце тое, чаму ён вучыцца.\nТак Калоска праз убіранне ў сябе брудных, смярдзючых мужыкоў з Правеку і наваколля рабілася імі, яна бывала п'яная, гэтаксама як яны, гэтаксама як яны перапужаная вайной, гэтаксама як яны распаленая. Мала таго, убіраючы іх у сябе ў кустах за карчмой, Калоска ўбірала ў сябе іхных жонак, іхных дзяцей, іхныя драўляныя, душныя і смярдзючыя хаціны вакол Хрушчовай Горкі. У пэўнай ступені яна ўбірала ў сябе ўсю вёску, кожны вясковы боль і кожную надзею.\nТакімі былі ўніверсітэты Калоскі. А ейным дыпломам стаўся жывот, які ўсё павялічваўся.\nПра лёс Калоскі даведалася памешчыца Папельская і загадала прывесці яе ў палац. Памешчыца паглядзела на той вялікі жывот:\n– Днямі ты павінная нарадзіць. Як думаеш пракарміцца? Я навучу цябе жыць і гатаваць. Ты зможаш нават працаваць у пральні. Хто знае, можа, усё добра складзецца, і ты зможаш пакінуць дзіця пры сабе.\nАднак калі памешчыца ўбачыла вочы і бессаромны позірк дзяўчыны, які смела перасоўваўся па карцінах, мэблі і абіўцы, яна завагалася. Калі ж той позірк праслізнуў па нявінных тварах ейных сыноў і дачкі, яна змяніла тон.\n– Дапамагаць блізкім у патрэбе – гэта наш абавязак. Але блізкія мусяць жадаць дапамогі. Я займаюся акурат такой дапамогай. Я ўтрымліваю прытулак у Яшкотлях. Ты можаш аддаць туды дзіця, там чыста і вельмі міла.\nСлова “прытулак” прыцягнула ўвагу Калоскі. Яна паглядзела на памешчыцу. Пані Папельская адчула сябе больш упэўнена.\n– Я раздаю адзенне і ежу ў нішчымную пару пераджніва. Людзі не хочуць, каб ты тут была. Ты правакуеш замяшанне і разбэшчанасць нораваў. Ты сябе дрэнна паводзіш і мусіш адсюль сысці.\n– А хіба я не магу знаходзіцца, дзе хачу?\n– Гэта ўсё маё, гэта мая зямля і мае лясы.\nКалоска адкрыла ў шырокай усмешцы белыя зубы.\n– Усё тваё? Ты – бедная, дробная, худая сука…\nТвар памешчыцы Папельскай застыў.\n– Выйдзі, – спакойна сказала памешчыца.\nКалоска павярнулася і было чуваць, як яе босыя ногі пляскаюць па паркеце.\n– Ты курва, – сказала ёй Франіха, прыбірачка ў палацы, муж якой летам шалеў па Калосцы, і ўдарыла яе па твары.\nКалі Калоска, перавальваючыся, ішла па грубым жвіры пад'езнай дарогі, ёй услед з даху засвісталі цесляры. Тады яна задзёрла спадніцу і паказала ім голую дупу.\nЯна прыпынілася за паркам і хвіліну вырашала, куды ісці.\nЗ правага боку былі Яшкотлі, з левага – лес. Яе цягнуў лес. Як толькі яна апынулася сярод дрэваў, адразу ж адчула, што ўсё пахне іначай: мацней, выразней. Яна ішла ў бок пакінутага дома на Выдымачы, дзе часам начавала. Дом застаўся ад нейкага спаленага пасялення, цяпер вакол яго рос лес. Яе апухлыя ад цяжарнасці і спёкі ногі не адчувалі цвёрдых шышак. Каля ракі яна пачула, як разліўся першы, чужы ейнаму целу боль. Паволі яе пачала ахопліваць паніка. “Я памру, я зараз памру, бо няма нікога, хто б мне дапамог”, – спалохана думала яна. Яна стала на сярэдзіне Чорнай і не жадала зрабіць далей ані кроку. Халодная вада абмывала ёй ногі і падчарэўе. З вады яна заўважыла зайца, які хаваўся пад папараццю. Пазайздросціла яму. Убачыла рыбу, што пятляла паміж каранёў дрэва. Пазайздросціла ёй. Убачыла яшчарку, якая запаўзла на камень. І ёй таксама пазайздросціла. Ізноў адчула боль, гэтым разам мацнейшы, жахлівейшы. “Памру, – падумала яна, – цяпер проста памру. Пачну радзіць і ніхто мне не дапаможа”. Яна хацела легчы ў папараці над ракой, бо ёй былі неабходныя прахалода і цемрадзь, але насуперак свайму целу пайшла далей.\nРазбураны дом на Выдымачы складаўся з чатырох сценаў і кавалка даху. Унутры ляжаў друз, парослы жыгучкай. Смярдзела вільгаццю. Па сценах поўзалі сляпыя слімакі. Калоска зрывала вялікія лісты дзядоўніку і высцілала сабе логвішча. Боль вяртаўся ўсё больш нясцерпнымі хвалямі. Калі ў адзін момант ён зрабіўся такім, што немагчыма было трываць, Калоска зразумела, што мусіць учыніць нешта, каб выпхнуць яго з сябе, выкінуць на жыгучку і лісты дзядоўніку. Яна сціснула зубы і пачала тужыцца. “Боль выйдзе стуль, кудою ўвайшоў”, – падумала Калоска і села на зямлю. Узняла спадніцу. Не пабачыла нічога асаблівага: сцяна жывата і сцёгны. Цела ўсё яшчэ было сціснутае, замкнёнае. Тады Калоска паспрабавала ў сябе зазірнуць, але ёй перашкаджаў жывот. Пальцамі, што дрыжэлі ад болю, яна намацала тое месца, праз якое дзіця мусіла выйсці з яе. Кончыкамі пальцаў яна намацвала распухлы сорам, жорсткія лабковыя валасы, але ейная прамежнасць не адчувала дотыку. Калоска дакраналася да сябе, як да чагосьці чужога, быццам да рэчы.\nБоль мацнеў і засціў розум. Думкі рваліся, быццам сатлелая тканіна. Словы і паняцці распадаліся, уцягваліся ў зямлю. Набрынялае родамі цела забрала сабе ўсю ўладу. А таму як чалавечае цела жыве вобразамі, яны залілі напаўпрытомны Калосчын розум.\nКалосцы здавалася, што яна родзіць у касцёле, на халоднай падлозе, перад абразамі. Яна чула ціхамірнае гучанне арганаў. Пасля ёй здавалася, што яна і ёсць тымі арганамі і яна грае, што ў ёй мноства гукаў, і калі яна пажадае, то можа ўсе іх разам з сябе выгукнуць. Яна адчула сябе ўсёмагутнай і неадольнай. Але адразу яе ўсёмагутнасць знявечыла муха, звычайнае гудзенне вялікай фіялетавай мухі над ейным вухам. Боль ударыў Калоску з новаю сілай. “Я памру, памру”, – стагнала яна. “Я не памру, не памру”, – стагнала яна праз хвіліну. Пот злепліваў ёй павекі і раз'ядаў вочы. Яна пачала рыдаць. Падперлася рукамі і пачала адчайна тужыцца. Пасля гэтага намагання яна адчула палёгку. Нешта хлюпнула і выскачыла з яе. Цяпер Калоска была раскрытая. Яна асела на лісты дзядоўніку і пачала шукаць сярод іх дзіця, але нічога там не было, толькі цёплая вада. Тады Калоска сабрала ўсе сілы і зноў пачала тужыцца. Яна сціскала павекі і тужылася. Пераводзіла дых і тужылася. Плакала і глядзела ўгару. Паміж струхлелых дошак віднелася бясхмарнае неба. І там яна пабачыла сваё дзіця. Дзіця няўпэўнена паднялося і стала на ногі. Яно паглядзела на яе так, як ніхто яшчэ не глядзеў: з велізарнай, невымоўнай любоўю. Гэта быў хлопчык. Ён падняў з зямлі галінку і тая ператварылася ў маленькага вужаку. Калоска была шчаслівая. Яна прылягла на лісты дзядоўніку і правалілася ў нейкую цёмную студню. Вярнуліся думкі, яны спакойна, зграбна праплывалі праз яе розум. “Але ж у доме ёсць студня. І ў студні ёсць вада. Я пасялюся ў студні, бо ў ёй прахалодна і вільготна. У студнях гуляюцца дзеці. А слімакі знаходзяць зрок. Там даспявае збожжа. Мне будзе чым карміць дзіця. Дзе дзіця?”\nЯна расплюшчыла вочы і з жахам адчула, што час спыніўся. Што няма ніякага дзіцяці.\nІзноў прыйшоў боль і Калоска пачала крычаць. Яна крычала так голасна, што аж затрэсліся сцены разбуранага дома і перапалашыліся птушкі, а людзі, што граблі сена на лугах, узнялі галовы і перажагналіся. Калоска папярхнулася тым крыкам і праглынула яго. Цяпер яна крычала ўнутар, у сябе. Ейны крык быў такі магутны, што жывот варухнуўся. Калоска адчула між ног нешта новае і чужое. Яна ўзнялася на руках і паглядзела ў твар свайму дзіцяці. Ягоныя вочы былі балесна сціснутыя. Калоска патужылася яшчэ раз і дзіця нарадзілася. Трасучыся ад знясілення, яна паспрабавала ўзяць яго на рукі, але ейныя далоні не траплялі ў той вобраз, які бачылі вочы. Не зважаючы на гэта, яна ўздыхнула з палёгкай і дазволіла сабе саслізнуць кудысьці ў цемрадзь.\nКалі яна абудзілася, то пабачыла каля сябе дзіця: скурчанае і мёртвае. Яна паспрабавала даць яму грудзі. Яе грудзі былі большыя за дзіця і балесна жывыя. Над ёй кружылі мухі.\nУвесь час ад поўдня да вечара Калоска намагалася заахвоціць дзіця да смактання. Пад вечар боль вярнуўся і Калоска нарадзіла паслед. Потым ізноў заснула. Ува сне яна карміла дзіця не малаком, а вадой з Чорнай. Дзіця было зданню, якая сядае на грудзі і высмоктвае з чалавека жыццё. Яно жадала крыві. Сон Калоскі рабіўся ўсё больш неспакойны і цяжкі, але яна не магла ад яго абудзіцца. У ім з'явілася жанчына, велізарная, як дрэва. Калоска бачыла яе дакладна, кожную дэталь яе твару, фрызуры, убрання. У той жанчыны былі кучаравыя чорныя валасы, як у габрэйкі з крамы, і незвычайна выразны твар. Калосцы яна здалася прыўкраснай. І Калоска зажадала яе ўсім сваім целам, але гэта не было тое жаданне, якое яна ведала, якое ў нізе жывата, паміж ног; яно выплывала аднекуль з сярэдзіны цела, з месца над жыватом, блізкага да сэрца. Магутная жанчына нахілілася і пагладзіла яе па шчацэ. Калоска зблізу паглядзела ёй у вочы і ўбачыла ў іх нешта, пра што да гэтага часу не ведала і нават не думала, што такое існуе. “Ты мая”, – сказала вялізная жанчына, гладзячы Калоску па шыі і набрынялых грудзях. Там, дзе ейныя пальцы дакраналіся да Калоскі, яе цела рабілася шчаслівым і несмяротным. Калоска ўся, кавалачак за кавалачкам, аддавалася гэтаму дотыку. Пасля вялікая жанчына ўзяла яе на рукі і прытуліла да грудзей. Калоска патрэсканымі вуснамі знайшла смочку. Яна пахла звярынаю поўсцю, рамонкамі і рутай. Калоска піла і піла.\nУ ейным сне грымнуў гром і раптам яна ўбачыла, што ўсё яшчэ ляжыць у разбуранай хаце на лістах дзядоўніку. Вакол было шэра. Яна не ведала, ці гэта світанак, ці сутонне. Другі раз недзе вельмі блізка ўдарыў пярун і праз секунду з неба абрынулася навальніца, якая заглушыла наступныя громы. Вада лілася праз няшчыльныя дошкі даху і змывала з Калоскі кроў і пот, халадзіла распалены лоб, паіла і карміла. Калоска піла ваду проста з неба.\nКалі ўзышло сонца, яна выпаўзла з халупы і пачала капаць, выцягваючы з зямлі пераплеценыя карані. Зямля была мяккая і падатлівая, быццам хацела дапамагчы ёй у пахаванні. На няроўнае дно ямы яна паклала цела немаўляці.\nПасля яна доўга выраўноўвала зямлю на гэтай магілцы, а калі ўзняла позірк і паглядзела вакол, усё было іншым. Гэта ўжо не быў свет, які складаўся з прадметаў, рэчаў, з'яваў, якія існуюць побач. Цяпер тое, што бачыла Калоска, зрабілася адною камлыгай, адной вялікай жывёлай альбо адным вялікім чалавекам, які ўвасобіўся ў розныя постаці, каб выспяваць, паміраць і адраджацца. Усё вакол Калоскі было адным целам і яна сама была часткай гэтага вялікага цела – велізарнага і нечувана ўсёмагутнага. У кожным руху, у кожным гуку праяўлялася гэтая магутнасць, якая адно толькі воляй стварала нешта з нічога, і змяняла нешта ў нішто.\nУ Калоскі закруцілася галава і яна абаперлася рукамі на паваленую сценку. Само ўгляданне п'яніла яе, нібыта гарэлка, муціла ў галаве і абуджала недзе ў жываце смех. Быццам усё было такім, як заўсёды: за невялічкім зялёным лужком, праз які бегла пясчаная дарога, рос хваёвы лес, парослы з краю ляшчынаю. Лёгкі ветрык варушыў траву і лісце, недзе стракатаў конік і гулі мухі. І больш нічога. Але Калоска бачыла цяпер, якім чынам конік павязаны з небам і што ўтрымлівае ляшчыны пры лясной дарозе. Яна бачыла яшчэ больш. Бачыла сілу, якая пранікае паўсюль, разумела ейную дзейснасць. Бачыла абрысы іншых светаў і іншых часоў, распасцёртыя над і пад нашым. А таксама бачыла рэчы, якія нельга акрэсліць словамі.\n© Olga Tokarczuk, 2010\nТэкст цалкам можна спампаваць па спасылках ніжэй:\nПераклад з польскай – Марына Шода © 2010


Bachelor Місісіпі, MS - Bachelor праграм у Місісіпі, MS Bachelor, Місісіпі, MS 2018\nBachelor Місісіпі, MS - Bachelor праграм Bachelor Місісіпі, MS, Місісіпі, MS\nBachelor 'ов з'яўляецца ступень бакалаўра, ўскладзеных на выпускнікоў пасля завяршэння неабходных курсавых работ і крэдытаў. Бакалаўраў студэнты могуць выбіраць з шырокага спектру навуковых дысцыплін, вырашаючы, што вучыцца. Універсітэты і вышэйшыя навучальныя ўстановы ў штаце Місісіпі прапануюць шэраг праграм бакалаўрыяту аднолькава падыходзіць для апошніх выпускнікоў сярэдняй школы, а таксама якія працуюць спецыялістаў, якія вяртаюцца ў школу, каб зарабіць дадатковыя кваліфікацыі.\nЗвычайна працягласцю чатыры гады, хоць праграмы вар'іруецца ў залежнасці ад школы і дысцыплін, праграмы ступень бакалаўра ў каледжы ў штаце Місісіпі пачынаецца з асноватворных курсаў і перайсці да больш спецыялізаваныя класы і факультатывы пазней у перыяд даследаванні. З бакалаўр 'ы градусаў ва ўсім, ад бізнэсу да сацыяльных навуках і многае іншае, універсітэты ў працы Місісіпі захаваць свае навучальныя праграмы ў курсе ўсіх адпаведных змяненняў у кожнай навуковай вобласці.\nКалі вы зацікаўлены ў прыняцці першым крокам на шляху пабудовы кар'еры вашай мары са ступенню бакалаўра 'ы ад універсітэта або школы ў штаце Місісіпі, проста пракруціць ўніз і націсніце, каб даведацца больш! Вы можаце запытаць дадатковую інфармацыю з каледжаў у штаце Місісіпі за ўсё за адну хвіліну з дапамогай зручнага вэб-формы.\nУсе (26) Bachelor's Degrees (9) Bachelor of Science (11) Business Administration (6)\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Jackson\nБакалаўр кампутарных навук вучэбнай праграмы асноўная ўвага надаецца наданню трывалую аснову ў галіне кампутарных навук, а выхаванне пажыццёвую любоў да вучобе -существенным да поспеху ў гэтай пастаянна развіваецца вобласці. Курсавыя падтрымлівае навучанне ў тэорыі і практыцы, даследуючы філасофскія асновы гэтай дысцыпліны і забеспячэння практычны вопыт з тэхналагічнага вырашэння праблем. Большасць курсаў маюць кампанент лабараторыі, дапамагаючы студэнтам пабудаваць моцны набор тэхнічных навыкаў. [+]\nУ кампутарных навук маёр, вы будзеце наведваць курсы ў такія тэмы, як:\nАсновы інфарматыкі Рашэнне Праграмаванне і праблема Структуры дадзеных Мова праграмавання Сістэмны аналіз і дызайн Кіраванне базай дадзеных Распрацоўка праграмнага забеспячэння\nВучэбная праграма факусуюць на наданне трывалую аснову ў галіне кампутарных навук, а выхаванне пажыццёвую любоў да вучобе -существенным да поспеху ў гэтай пастаянна развіваецца вобласці. Курсавыя падтрымлівае навучанне ў тэорыі і практыцы, даследуючы філасофскія асновы гэтай дысцыпліны і забеспячэння практычны вопыт з тэхналагічнага вырашэння праблем. Большасць курсаў маюць кампанент лабараторыі, дапамагаючы студэнтам пабудаваць моцны набор тэхнічных навыкаў.... [-]\nбакалаўр ў міжкультурных даследаванняў\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне August 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Mississippi City Місісіпі, MS\nСтудэнты, якія асноўныя ў міжкультурных даследаванняў павінны зарабіць ступень бакалаўра мастацтваў. Асноўным ўключае ў сябе 30 семестравых гадзін курсавых работ. [+]\nМіжкультурны Даследаванні маёр\nСтудэнты, якія асноўныя ў міжкультурных даследаванняў павінны зарабіць ступень бакалаўра мастацтваў. Асноўным ўключае ў сябе 30 семестравых гадзін курсавых работ.\nСтудэнты, якія асноўныя ў міжкультурных даследаванняў, якія абавязаны прымаць непаўналетняга. Непаўнагадовы ў любым раёне ў межах галіне мастацтва, гуманітарных або навукі рэкамендуецца (г.зн. філасофія, гісторыя, англійская, зносіны, тэатр, іспанскі, матэматыка, біялогія, хімія).... [-]\nГэтая ступень дазваляе студэнту сумяшчаць другое поле даследавання, калі ён таго пажадае. Студэнты могуць выбраць, каб узяць як мінімум 36 гадзін у рэжыме праслухоўвання музыкі і 18 гадзін музыкі і 18 гадзін іншага [+]\nБакалаўр агульных даследаванняў у Музыка\nГэтая ступень дазваляе студэнту сумяшчаць другое поле даследавання, калі ён таго пажадае. Студэнты могуць выбраць, каб узяць як мінімум 36 гадзін у рэжыме праслухоўвання музыкі і 18 гадзін музыкі і 18 гадзін іншым полі. Гэтая ступень можа забяспечыць выдатны альтэрнатыўны маршрут да атэстацыі настаўнікаў.\nБакалаўр музыкі ў сучаснай Міністэрства пакланення ... [-]\nбакалаўр ў англійскай\nМэты курсаў ангельскай павінны дапамагчы студэнту навучыцца пісаць з высокім узроўнем дакладнасці, эфектыўнасці і бегласць; надаць асаблівую ўвагу метадаў даследавання, у прыватнасці, для [+]\nМэты курсаў ангельскай павінны дапамагчы студэнту навучыцца пісаць з высокім узроўнем дакладнасці, эфектыўнасці і бегласць; надаць асаблівую ўвагу метадаў даследавання, у прыватнасці, для патэнцыйных аспірантаў на англійскай мове; і дапамагчы студэнту развіваць здольнасць чытаць крытычна і ацэньвальна лепшае з ангельскіх, амерыканскіх і кантынентальны літаратуру.\nПатрабаванні асноўны навучальны план (на англійскай мове) ... [-]\nхаласцяк на іспанскай мове\nМэты курсаў ангельскай павінны дапамагчы студэнту навучыцца пісаць з высокім узроўнем дакладнасці, эфектыўнасці і бегласць; надаць асаблівую ўвагу метадаў даследавання, у прыватнасці, [+]\nМэты курсаў замежных моў у тым, каб распрацаваць веды замежнай мовы, якія дазваляюць студэнту ўдзельнічаць у вуснай і пісьмовай камунікацыі з іншымі народамі свету і забяспечыць дапаможную майстэрства ў прафесіі; развіваць ў студэнтаў лінгвістычнага сэнсу дастатковую для студэнтаў, каб мець магчымасць параўнаць родную мову з іншымі мовамі; каб даць студэнту праз паказанняў на замежнай мове фоне культуры народаў, якія выкарыстоўваюць гэтую мову; каб дазволіць студэнту чытаць навуковыя, літаратурныя і іншыя тэксты на замежнай мове.... [-]\nМісія школы адукацыі з'яўляецца распрацоўка клапатлівыя, якія адлюстроўваюць асоб, якія прымаюць рашэнні ў хрысціянскім асяроддзі. Школа адукацыі надае вялікае значэнне на Распараджэння для навучання [+]\nМісія школы адукацыі з'яўляецца распрацоўка клапатлівыя, якія адлюстроўваюць асоб, якія прымаюць рашэнні ў хрысціянскім асяроддзі. Школа адукацыі надае вялікае значэнне на Распараджэння для педагагічнага майстэрства, шануе выдатную вучэнне, і імкнемся прапаноўваць сацыяльна адказнага, тэарэтычна абгрунтаванае, і даследаванні на аснове эфектыўнага практыку. Мы імкнемся заахвочваць нашых кандыдатаў настаўнікаў, каб стаць пажыццёвае навучэнцаў; Мы даем комплексныя навучальныя праграмы; і прадастаўляць паслугі як дзяржаўных, так і прыватных школ, а таксама прафесійнай супольнасці. Школа адукацыі рыхтуе спецыялістаў, якія ўносяць істотны ўклад у адукацыйны працэс і паляпшэння жыцця студэнтаў у нашай змены, тэхналагічна складаны, і больш разнастайным грамадстве.... [-]\nСтудэнтаў спецыяльнасці псіхалогіі і нязначныя ў геранталогіі даць студэнтам магчымасць развіваць аснову для разумення тэорыі і практыкі паводніцкіх навук [+]\nСтудэнтаў спецыяльнасці псіхалогіі і непаўналетняга ў геранталогіі даць студэнтам магчымасць развіваць аснову для разумення тэорыі і практыкі паводніцкіх навук праз практычны вопыт у рамках традыцыйных класе і унікальны палявых умовах.\nНекаторыя налады практыка, у якой студэнты набываюць вопыт ўключаюць: - псіхіятрычныя бальніцы - дарослы дзіцячых садках - Лячэнне наркаманіі зала - дома састарэлых - падлеткі злачынец праграмы - групавыя дома - па догляду за дзецьмі частковай шпіталізацыі - Прыватная практыка - псіхіятрычных клінік - Прафесійная рэабілітацыя Паслугі - медыцынскія клінікі - майстэрні - ICFMRs - Жылы разумовай адсталасці Паслугі... [-]\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 4 гадоў August 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Mississippi City Місісіпі, MS + 1 more\nДэпартамент па хіміі і фізіцы прапануе ступень бакалаўра ў галіне хіміі. Хімія факусуюць на вывучэнні матэрыі і змяненняў, якія яна перажывае; як такой, ён ахоплівае шырокі спектр абласцей, уключаючы біяхіміі, медыцыне, метэаралогіі, тэхнікі, археалогіі, электронікі і псіхалогіі. Рэгулярна, нашы студэнты выбраны ў якасці лета [+]\nДэпартамент па хіміі і фізіцы прапануе ступень бакалаўра ў галіне хіміі. Хімія факусуюць на вывучэнні матэрыі і змяненняў, якія яна перажывае; як такой, ён ахоплівае шырокі спектр абласцей, уключаючы біяхіміі, медыцыне, метэаралогіі, тэхнікі, археалогіі, электронікі і псіхалогіі. Рэгулярна, нашы студэнты выбіраюць у якасці летніх стажораў на аб'ектах па ўсёй тэрыторыі Злучаных Штатаў. Апошнія студэнты працавалі Кентскага дзяржаўнага універсітэта, Універсітэта Алабамы, Універсітэт Паўднёвага Місісіпі, Універсітэт Піцбурга, і навукова-даследчага цэнтра Міністэрства сельскай гаспадаркі ЗША ў Poplarville, MS. ... [-]\nСтудэнты выбіраюць мінімум 33 гадзін у біялогіі (у тым ліку 17 гадзін верхняга ўзроўню) у дадатак да вышэйсказанага, каб завяршыць маёр. (Біялогія асноўным патрабуе мінімум 40 [+]\nСтудэнты выбіраюць мінімум 33 гадзін у біялогіі (у тым ліку 17 гадзін верхняга ўзроўню) у дадатак да вышэйсказанага, каб завяршыць маёр. (Біялогія асноўным патрабуе мінімум 40 гадзін, па меншай меры, 20 верхняга ўзроўню, з БІЯ / HRP курсаў.) Непаўнагадовы не патрабуецца. Хімія або матэматыка нязначныя настойліва рэкамендуецца для большасці кар'еры ў біялогіі. Тым не менш, студэнты могуць свабодна непаўналетняга ў любой сферы. Іншыя карысныя непаўналетніх для студэнтаў біялогіі ўключаюць псіхалогіі, бізнесу, або фізкультуру.... [-]\nLink to and share "Bachelor Місісіпі, MS - Bachelor праграм у Місісіпі, MS Bachelor, Місісіпі, MS 2018"


ДЭМАКРАТЫЯ - Зянон Пазьняк — Старшыня Кансэрватыўна-Хрысьціянскай Партыі — БНФ\nДэмакратыя – гэта форма ўлады, структуру якой фармуе ўвесь народ альбо асобная яго група шляхам выбараў альбо дэлегаваньня прадстаўнікоў.\nДэмакратычная форма ўлады спрыяе індывідуальнай рэалізацыі асобы і разьвіцьцю грамадзкай супольнасьці, прадугледжвае свабоду і вольнасьць грамадзяніна.\nДэмакратыя дала магчымасьць у некаторых краінах стварыць якаснае сацыяльнае забесьпячэньне і забясьпечаную старасьць, падтрымаць інвалідаў, адукацыю і творчасьць, яна стымулявала здаровую канкурэнцыю вытворчасьці і разьвіцьцё эфэктыўнай сельскай гаспадаркі.\nАдначасна дэмакратычная форма ўлады спрыяе павелічэньню энтрапіі, разбурэньню грамадзкага парадку, прыводзіць да страты кантролю над антыграмадзкімі, дэградуючымі працэсамі, пры крызісных абставінах вядзе да аслабленьня і разбурэньня дзяржавы (Рэч Паспалітая, Вялікае Княства Літоўскае, Ноўгарад, Грэцыя, Рым).\nДэмакратыя ёсьць форма ўлады мірнага часу. Такая якасьць дэмакратыі ўлічана ў заканадаўстве бальшыні краінаў дэмакратычнага сьвету. На пэрыяд вайны шмат якія прынцыпы дэмакратыі перастаюць дзейнічаць. Паўната безагаворачнай ўлады (і, у прынцыпе, дыктатарскай) пераходзіць да прэзыдэнта ці прэм’ер-міністра, ці іншай уладнай асобы. Прадугледжана ваеннае становішча, дыктатарскія законы ваеннага часу і г. д.\nРазуменьне такой неабходнасьці прышло не адразу нават ў Афінах (радзіме дэмакратыі). Беларусь (ВКЛ) і Польшча – найстарэйшыя дэмакратыі ў хрысьціянскім сьвеце -- дзьвесьце гадоў таму, фактычна, загінулі як дзяржавы ад сваёй неабмежаванай шляхецкай дэмакратыі. І часта было, што маскоўская арда ўжо тапталася па Вялікім Княстве, а войска ВКЛ чакала збору і паседжаньня Сойму дзяржавы, які мусіў прызначыць гэтмана польнага, гэтманаў правай і левай рукі. Я не кажу ўжо пра Liberum Veto ў Рэчы Паспалітай.\nДэмакратыя зьвязана з грамадзкімі ідэямі, з пануючай формай уласнасьці і формай грамадзкай вытворчасьці. Рынкавая эканоміка і дачыненьні найлепш рэалізуюцца ў палітычнай сістэме дэмакратыі. У сучасным сьвеце дэмакратычная форма ўлады адпавядае характару вытворчых адносін, але па сваёй анталагічнай сутнасьці – гэта шчарбатая («збочаная» па Арыстоцелю) сістэма кіраваньня, якая пры пэўных абставінах прыводзіць да ўпадку і дэзарганізацыі грамадзтва. Паводле У. Чэрчыля – гэта дрэнная форма, але лепшай не прыдумалі.\nВяршыні дэмакратыі пэрыяду капіталізма і нацыянальных дзяржаў – гэта амэрыканская дэмакратыя, заснаваная на ідэі асабістай свабоды асобы і на рынкавай эканоміцы, і эўрапейская дэмакратыя, заснаваная на ідэі народнай свабоды, роўнасьці, братэрства і на рынкавай эканоміцы.\nУ выбарчай сістэме ўсеагульнай дэмакратыі, якая не прадугледжвае абмежаваньняў і выбарчых цэнзаў, закладзена сістэмная магчымасьць маральнай дэградацыі грамадзтва і ўлады. Гэта ёсьць ахілесавая пята дэмакратыі і зьвязана яна з прынцыпамі дэмакратычнага змаганьня за ўладу ў час выбараў. Змагаючыся за галасы выбаршчыкаў, прэтэндэнты на ўладу (у залежнасьці ад асабістага ўзроўню і характару) могуць апэляваць да маргінальных і антыграмадзкіх групаў людзей, абяцаючы ім падтрымку, каб атрымаць галасы. Такім чынам у сістэме татальнай выбарнай дэмакратыі закладзены магчымасьці, якія легалізуюць дэструктыўныя, адсталыя, збочаныя, паразітныя і зусім нікчэмныя зьявы грамадзтва – адкіды разьвіцьця, уводзяць іх у сістэму ўлады, у інфармацыйныя інстытуты, якія ўплываюць на ўсё грамадзтва, у сістэму асьветы і інш., падтрымліваюць прыняцьцем дэструктыўных (часта антыграмадзкіх) законаў і палажэньняў.\nПачынаючы з 1960-х гадоў мінулага стагоддзя, і амэрыканская, і эўрапейская дэмакратыі зьмянілі ідэалёгію і ўступілі ў паласу сістэмнага і родавага крызісу як дэмакратыі левага лібэралізму альбо левалібэральныя дэмакратыі.\nЛевалібэральная дэмакратыя заснавана на касмапалітычнай ідэі прыярытэту правоў чалавека, на касмапалітычнай ідэі мультыкультурнага фармаваньня грамадзтва і на лібэральных прынцыпах эканомікі, якія прадугледжваюць прыярытэт эканомікі перад дзяржаўнай уладай.\nЛібэральная дэмакратыя ў цэлым як крызісны этап дэмакратыі, павязаная з новымі формамі інфармацыі, выклікае каласальнае павелічэньне энтрапіі за кошт стварэньня сістэмы лібэральных антыкаштоўнасьцяў, галоўнымі зь якіх ёсьць антыхрысьціянства і рэлятывізм, які сьцірае межы паміж дабром і злом, зманам і ісьцінай, дэградацыяй і разьвіцьцём, прыродай і хімерай.\nЛевалібэральная дэмакратыя сфармавалася ў выніку спалучэньня маргінальных левых ідэй з прынцыпамі дэмакратыі і рынкавай эканомікі.\nУ левалібэральнай дэмакратыі эканамічным таварам становяцца не высокія таленты асобы, а нізкія заганы, злачынствы і збачэнствы, не хараство, а брыдота. Нават дурнота шырока прадаецца і набывае свой рынак. Назіраецца люмпэнізацыя насельніцтва. У выніку адбываецца рэзкі ўпадак культуры. Незапатрабаваным робіцца мастацтва, зьнікаюць яго віды, дэградуе мараль, прымітывізуецца асоба.\nУсё гэта – складнікі глыбокага духоўнага крызісу, хуткага выхаду зь якога, практычна, не бывае, калі будзе пяройдзена мяжа невяртаньня. Становішча абцяжарана тым больш тлеючым глабальным крызісам насычэньня сусьветнага таварнага рынку, выйсьця зь якога таксама яшчэ не відаць.\nПавелічэньне энтрапіі правакуе сама рынкавая эканоміка, але пры левалібэралізме ідэалогія псэўдадэмакратыі разьвіваецца сама па сабе і ўплывае на паступовую дэзарганізацыю грамадзтва.\nУ апошнія 25 гадоў (з уваходам вытворчасьці ў электронную эру) істотным чыньнікам энтрапіі стала рэзкае павелічэньне хуткасьці перамен. Дынаміка вытворчасьці зраўнялася з пэрыядам засваеньня новых тэхналёгій і стала пераганяць спажывецкія магчымасьці. Тэндэнцыя разьвіваецца як усеагульны працэс.\nУ сфэры транспарту (лакамоцыі) рэзкае павелічэньне хуткасьці прывяло да новага (малакантралюемага) адчуваньня прасторы і часу. У сфэры інфармацыі вытворчасьць яе перадачы шматкроць перабольшыла магчымасьць успрыняцьця. У сацыяльна-культурнай сфэры (у выніку паскарэньня і сьцісканьня дэмаграфічнай дынамікі) разрыў паміж пакаленьнямі у межах адной сям’і дасягнуў крытычнай мяжы. Перадача культуры абцяжарваецца і, практычна, спыняецца нават ў дачыненьнях бацькоў і дзяцей. Траціцца адчуваньне (і разуменьне) гістарызму культуры. Усё паглынае цяпершчына, за якой чалавек ужо не пасьпявае. Такую дэмадынаміку як меру хуткасьці перамен трэба разглядаць як асобную катэгорыю працэсаў, выкліканых рынкавай эканомікай і кансумэнцкім, лібэральным спосабам спажываньня.\nДалей аб пэрспэктыве сусьветнай дэмакратыі можна казаць толькі ўмоўна\nПрактычна, працэс спаўзаньня ў дэмакратычным сьвеце магло б спыніць духоўнае нацыянальнае адраджэньне як агульнацывілізацыйнае рушэньне. На сёньняшні дзень альтэрнатывай крызісу і рэгрэсу ёсьць толькі ідэя адраджэньня Хрысьціянства. Але гэта якраз тая ідэя, якую не шануе левалібэральная дэмакратыя.\nФармальна спаўзаньне да маральнай катастрофы магла б (мяркуючы тэарэтычна) часова прытармазіць (але не ўратаваць) такая хірургічная апэрацыя лібэральнай дэмакратыі, як шырока ўвасобленая дыктатура, дыктатарская сістэма ўлады. (Гэтым карыстаўся Рым, хоць тое яго і не ўратавала.) Зразумела, што сэнс тут у тым, каб пасьля дыктатуры і санацыі пачалося новае духоўнае дэмакратычнае адраджэньне, а не карупцыйная алігархія і ня люмпэнская ахлакратыя. Прытым трэба ўсьведамляць, што дыктатура ў такіх выпадках нясе з сабой абмежаваньне свабоды, перасьлед, рэпрэсіі і сьмерць. Нармальнасьць дасягаецца часам вялікай, крывавай цаной (характэрны прыклад дыктатура Піначэта ў Чылі). Гэта варыянт для Эўропы ўмоўны і не рэальны.\nІ трэці варыянт -- катастрафічны. Гэта глабальная вайна, па маштабу -- кшталту 2-й Сусьветнай. Магчымасьць такога варыянту павялічваецца якраз тады, калі пераход мяжы невяртаньня адбудзецца, і новы сусьветны тавар ня зьявіцца. Тады ўсе працэсы будуць “працаваць” на катастрофу. І яна мусіла б стаць.\nЗразумела, што тут я выказваю толькі меркаваньні (спэкуляцыі), разглядаю варыянтнасьць. Але яна зыходзіць з відочных тэндэнцыяў структурнага разьвіцьця грамадзтва і падмацавана ўжо гістарычным вопытам людзей. Гэтага дастаткова, каб адысьці ад прпаганды і самарэклямы цяперашняга грамадзтва і паставіцца сур’ёзна да праблемаў і плыняў сучаснага сьвету. Асабліва дбаючы пра прышласьць нашай дарагой Беларусі.\n8 ліпеня 2013 г. Зянон Пазьняк


Як у Іркуцку вясну гукалі + фота\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Як у Іркуцку вясну гукалі + фота\nМоладзевы клуб "Крывiчы" пры рэгіянальнай Грамадскай арганізацыі "Іркуцкага Таварыства Беларускай Культуры імя Яна Чэрскага” 27 сакавіка правёў свята “Гуканне вясны”. Свята праходзіла ў бярозавым гаі на беразе ракі Ангара.\nМоладзевы клуб "Крывiчы" пры рэгіянальнай Грамадскай арганізацыі "Іркуцкага Таварыства Беларускай Культуры ім. Я.Д. Чэрскага” 27 сакавіка правёў свята “Гуканне вясны”. Свята праходзіла ў бярозавым гаі на беразе ракі Ангара.\nПачалося ўсё з упрыгожання паляны, дзе мусіла праходзіць святочнае дзейства. Дзяўчаты развесілі па дрэвах фігуркі птушак, і ўсё адразу стала выглядаць ярка і святочна.\nПерад пачаткам свята ўсіх строга папярэдзілі: "Калі дрэнна пагукаем - зіма вернецца! Удзельнічаць ўсім!”\nУ абрадзе па традыцыі ўдзельнічаюць толькі дзяўчыны ці маладыя жанчыны. Прычына дыскрымінацыі мужчын у тым, што ўвасабленне вясны -- Багіня прыгажосці Лада, таму яе і павінны зваць адданыя ёй маладыя і прыгожыя жанчыны.\nДзяўчаты прайшлі да ўзвышша, каб быць бліжэй да багіні, і песнямі сталі гукаць вясну. Потым яны адначасова запусцілі ў неба штучных птушак (як самалёцік), для таго каб Лада ўбачыла іх вялікую колькасць і прыйшла на зямлю.\nА яшчэ, каб у гэтым годзе быў багаты ўраджай, трэба было прынесці ахвяру зямлі, для гэтага адна з дзяўчат закапала ў зямлю горшчочак з ячнай кашай.\nПотым былі карагоды. Першы карагод – “Кола” сімвалізуе Сонца. Гэты карагод ахоўваў ад злых сіл і нягод. Другі – “Кола з падскокамі”. У гэты раз дзяўчаты пасля кожнага праспяванага радка высока падскоквалі. Чым вышэй падскочыш, тым вышэй будзе ўраджай. І трэці – “Крывы танок”. Цікавы, зігзагападобны карагод для багатага ўраджаю\nПакуль дзяўчаты танчылі, нечакана, з-за кустоў на іх напаў Пужайла з пудзілам Зімы ў руках. Вось тут і выйшлі мужчыны, якія пакуль толькі назіралі за дзействам. І прычым на дапамогу не дзяўчатам, а гэтаму самаму Пужайле. Хлопцы пахапалі дзяўчат за рукі і пачалі іх кружыць, сімвалізуючы завіруху. Затым ініцыятыва зноў перайшла да жанчын, яны спыніліся, сабраліся ў кучку і закрычалі:\nІдзі зіма, ды Кучава! Ты нам надакучыла! А ты, Пужайла, Зіму не заві! Бо Вясна едзе да нас на чырвоным кані! Забралі пудзіла і аднеслі яго да вогнішча.\nВогнішча распальвалі мужчыны з іскры, прычым так, каб жанчыны не бачылі, як яны гэта рабілі. Зіму паставілі ў вогнішча і дзяўчаты пачалі ў яго кідаць розную старую вопратку, гэта для таго, каб развітацца з усім нядобрым і старым, што было ў мінулым годзе. Потым, узяўшы свістулькі, зробленыя ў выглядзе птушак, пачалі свісцець, каб Вясна канчаткова зразумела, што ёй ужо пара прыходзіць, вунь як птушачкі спяваюць.\nНадышоў час перакусіць. Гуканне Вясны - гэта яшчэ і смажанне яек. Яйка - гэта сімвал сонца. Кожны ўдзельнік абавязкова павінен з’есці смажанае яйка, інакш вясна не прыйдзе. Прычым яны смажацца без солі ("каб жыццё салёным не было"), і жаўток не павінен расцякацца. Былі яшчэ галёпы (робяцца з цеста ў выглядзе птушачак), грэцкая каша з морквай, квашаная капуста і шашлыкі. Усё гэта пасля танцаў і гульняў, ды яшчэ і на прыродзе, аказалася вельмі смачным.\nПотым усе пайшлі гайдацца на арэлях. Пажадана, каб гайдаліся дзяўчына з хлопцам. Калі дзяўчына знаходзіцца на піку ўверсе, яна павінна хутка і гучна выкрыкнуць якое-небудзь кароткае жаданне. Жаданні былі розныя. Хтосьці хацеў у гэтым годзе замуж выйсці, хтосьці - хутчэй у адпачынак.\nПаводле Аляксея Безбародава Фота: моладзевы клуб "Крывiчы"


Дзень інфармавання з цікавым субяседнікам – NG-PRESS.BY\n23.04.2021 23.04.2021 - ШАГ\n22 красавіка на інфармацыйнай гадзіне ў рамках праекта “Школа Актыўнага Грамадзяніна” у Навагрудскай спецшколе-інтэрнаце была арганізавана сустрэча з незвычайным чалавекам. Госцем быў Міхаіл Кір’янавіч Касабукін, у мінулым педагог, а ў дзяцінстве ён быў малалетнім вязнем канцэнтрацыйнага лагера.\nМерапрыемства атрымалася змястоўным і цікавым. Міхаіл Кір’янавіч распавядаў пра сваё ваеннае дзяцінства, пра тое, якім страшным выпрабаваннем стала для яго вайна: “Мне было пяць гадоў, калі нашу сям’ю ў 1943 годзе немцы вывезлі ў канцэнтрацыйны лагер у раёне Беластока. Вызвалілі нас толькі ў 1944 годзе. Людзей трымалі ў жахлівых умовах. Баракі былі збіты з досак, кармілі адзін раз у суткі. Было вельмі жудасна і страшна…”\nДыялог паміж маладым і старэйшым пакаленнем атрымаўся. У ходзе мерапрыемства абмяркоўвалася, чаму важна храніць памяць пра Вялікую Айчынную вайну і памяць пра Вялікую Перамогу, дзеля чаго людзі гатовыя аддаць свае жыццё, што дапамагло выстаяць у жудаснай вайне, што такое гістарычная памяць і што для сучасных дзяцей значыць дата 9 мая.\nРазам прыйшлі да высновы, што нельга быць патрыётам, не маючы асабістай сувязі з вялікай і малой Радзімай, не ведаючы, як любілі, аберагалі і абаранялі яе нашы продкі, нашы бацькі і дзяды.\nВербніца далучае да традыцый


У калекцыі — памяць (сустрэча з Уладзімірам Багданавым) | Ошмянский краеведческий музей\nУ калекцыі — памяць (сустрэча з Уладзімірам Багданавым)\n08.12.2018 Добавить комментарий Написал admin\nВайна … Гэтае слова заўсёды пакідае адчуванне страху, чаканне болю і невядомасці. Нават калі прайшло цэлых 100 гадоў …\nНягледзячы на шматлікія артыкулы і кнігі, якіх становіцца ўсё больш і больш, Першая сусветная вайна працягвае заставацца для нас «чужой, незразумелай». Разам з тым ні адна вайна не пакінула ў Беларусі, у тым ліку і на Ашмяншчыне, столькі слядоў, як Першая сусветная: гэта і лініі фартыфікацыі, і жалезныя дарогі, і, вядома, ж могілкі.\nАдным з вядучых аўтараў, даследчыкаў Першай сусветнай вайны, калекцыянерам прадметаў таго перыяду з’яўляецца Уладзімір Багданаў. 5 снежня ў Ашмянскім краязнаўчым музеі імя Ф.К. Багушэвіча адбылася сустрэча даследчыка з мясцовымі краязнаўцамі, гісторыкамі, прадстаўнікамі ўлады і падрастаючым пакаленнем.\nПадчас сустрэчы Уладзімір Анатольевіч расказаў, што ўжо больш за 10 гадоў займаецца дадзенай тэматыкай. За гэты перыяд выставы з яго калекцыі праводзіліся ў буйнейшых музеях Беларусі. Не пакінуў аўтар без увагі і той факт, што самая першая яго выстава адбылася ў філіяле Нацыянальнага мастацкага музея ў Гальшанах. Таму вяртацца на Ашмяншчыну яму асабліва прыемна.\nУладзімір Багданаў падзяліўся, што самай вялікай нечаканасцю за ўвесь перыяд вывучэння тэмы Першай сусветнай вайны для яго стала вялікая колькасць матэрыялу, засяроджанага ў асноўным у Германіі. Нямала фатаграфій ёсць у калекцыі Уладзіміра Анатольевіча, прысвечаных і сучаснай Ашмяншчыне: Гальшаны, Баруны, Граўжышкі, Ашмяны … Ніхто так не фатаграфаваў Беларусь пачатку XX стагоддзя, як немцы. З пункту гледжання краязнаўства гэта вельмі вялікая спадчына. Многія немцы мелі фотаапараты, ім быў цікавы чужы край, у выніку — мноства фатаграфій.\nАсаблівую цікавасць у прысутных выклікала пытанне аб рускім манаплане, які суправаджаў бамбардзіроўшчык «Ілля Мурамец № 16». Краязнаўца са Смаргоні Уладзімір Прыхач распавёў, што даследчыкі даўно звярнулі ўвагу на той факт, што на адных фотаздымках абломкі самалёта, верагодна «Іллі Мурамца № 16», знаходзяцца ў лесе, а на іншых — на адкрытай прасторы. Нядаўна была выяўлена фатаграфія, падпісаная як «абломкі рускага манаплана»; прозвішча лётчыка, які загінуў у той жа дзень, што і гераічны экіпаж бамбардзіроўшчыка, — Якабсан.\nНесумненна, самымі яркімі і трагічнымі помнікамі Першай сусветнай вайны з’яўляюцца шматлікія могілкі. Па звестках Уладзіміра Багданава, з той вайны захавалася больш за 300 могілак: каля 90 рускіх, каля 130 нямецкіх, і 60 — змешаных. Тэма воінскіх пахаванняў асабліва блізкая госцю, паколькі ён з’яляецца членам дабрачыннага культурна-гістарычнага фонду памяці Першай сусветнай вайны «Крокі». Уладзімір Анатольевіч расказаў пра дзейнасць фонду, могілках, якія ўдалося давесці да ладу. У сваю чаргу начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Людміла Антонаўна Каханоўская пазнаёміла прысутных аб работах, праведзеных у рамках добраўпарадкавання нямецкага пахавання каля вёскі Доржы.\nНягледзячы на тое, што сустрэча доўжылася больш за паўтары гадзіны, і запрошаны госць, і мясцовыя краязнаўцы доўга не маглі разысціся, абмяркоўваючы самыя надзённыя праблемы захавання і атрыбуцыі помнікаў той вайны. Можна смела сцвярджаць: разам з іншымі помнікамі Ашмяншчыны спадчына Першай сусветнай патрабуе нашых беражлівых адносін і захавання для наступных пакаленняў.


Гэтай восенню папулярная «народная праграма» «Беларуская часінка», якая выходзіць на канале «Беларусь 1» кожны тыдзень з панядзелка да чацвярга, адкрыла новую рубрыку — «Хітры маркетынг». Аўтар і вядучая Наталля Белагрудава выступае ў ролі «таемнага пакупніка», каб дапамагчы гледачам не трапіць у маркетынгавыя пасткі і рабіць толькі патрэбныя пакупкі.\nУжо ў першым выпуску рубрыкі эксперты патлумачылі на пальцах, чаму невялікі прадуктовы кошык лепшы (з пункту гледжання эканоміі) за ўмяшчальны вазок. Надалей нам абяцаюць інфармацыйныя «прышчэпкі» ад эпідэміі акцый і зніжак, часта не адпаведных рэчаіснасці, і падрабязны расказ пра псіхалагічныя прыёмчыкі маркетолагаў. Ці ведалі вы, чаму на ўваходзе ў супермаркет звычайна прадаюць кветкі і садавіну, як матывуюць на лішнія выдаткі ўмела падабраныя гукі, фарбы і водары альбо з якой мэтай рух па гандлёвай зале спраектаваны супраць гадзіннікавай стрэлкі? Усё гэта з дапамогай прафесіяналаў раскладзе па палічках вядучая «Хітрага маркетынгу». Рубрыка выходзіць у праграме па панядзелках — менавіта ў гэты дзень «Беларуская часінка» і спецыялісты з Таварыства абароны правоў спажыўцоў і Міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю разбіраюць «спажывецкія» гісторыі гледачоў.\nПабываць на адкрыцці новага канцэртнага сезона ў Белдзяржфілармоніі, нават калі вы жывяце за сотні кіламетраў ад яе, — такую магчымасць прадставіць гледачам сацыякультурны тэлеканал «Беларусь 3». 29 верасня ў вячэрнім эфіры будзе паказана выступленне Дзяржаўнага акадэмічнага сімфанічнага аркестра Беларусі пад кіраўніцтвам галоўнага дырыжора, народнага артыста Беларусі Аляксандра Анісімава. У праграме вечара прагучаць тры маштабныя творы: Сімфонія № 41 «Юпіцер» Вольфганга Амадэя Моцарта, Сімфонія № 15 Дзмітрыя Шастаковіча і «Капітан планет» для аргана і сімфанічнага аркестра сучаснага кампазітара, арганісткі і выкладчыцы музычных дысцыплін Вольгі Падгайскай.\nЧаму варта не прапусціць гэты канцэрт? Хоць бы таму, што моцартаўскі «Юпіцер» не хто-небудзь, а вялікі рускі кампазітар Пётр Ільіч Чайкоўскі называў «адным з цудаў сімфанічнай музыкі». Дый наогул, гэта цудоўная магчымасць, не выходзячы з дому, здзейсніць музычную вандроўку ў прасторы і часе ад XVІІІ да XXІ стагоддзя.\nРэаліці-шоу ў незвычайным кірунку — сацыяльным — прапануе сваім гледачам на наступным тыдні «Беларусь 2». Праект, які носіць назву «Кліч крыві», летась ужо быў прадстаўлены на адным з расійскіх каналаў (там яго абвясцілі «псіхалагічным трэвел-дэтэктывам»), але да нашай краіны дайшоў упершыню.\nСутнасць і галоўная задача праграмы — пошук біялагічных бацькоў ужо дарослымі дзецьмі, якія хочуць расставіць кропкі над «і». У кожным выпуску два маладыя чалавекі, якія выхоўваліся ў няпоўных сем'ях ці ў дзіцячых дамах, разам з камандай праекта едуць на пошукі ў Расію, Арменію, Украіну, Абхазію, Турцыю, Ліван і нават Карэю — туды, куды вядзе іх кліч роднай крыві. «Тэлебачанне не так часта робіць штосьці карыснае для людзей, і гэты праект — адзін з тых, што могуць рэальна дапамагчы», — мяркуюць яго стваральнікі. Першыя выпускі «Клічу крыві» на «Беларусь 2» — 27 і 29 верасня.


Славутасць Музей народнай архітэктуры і побыту - Экскурсіі Мінск Беларусь\nТып: Аб'екты культуры, Драўлянае дойлідства Дата падставы: 1 стагоддзе Статус: Рэспубліканскага значэння Рэспубліка Беларусь, Мінская вобл., Мінскі раён, за в. Азярцо\nДзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту - музей пад адкрытым небам, дзе прадстаўлены тыпавая забудова і побыт беларускай вёскі канца XIX-пачатку XX стст. Музей пабіты на 6 сектараў, якія адпавядаюць гісторыка-этнаграфічным рэгіёнам рэспублікі - Паазер”е, Падняпроўе, Цэнтральны рэгіён, Усходняе і Заходняе Палесся, Панямонне.\nУсе экспанаты - дома, царква, млын, гаспадарчыя пабудовы - сапраўдныя: іх альбо прадалі, альбо падарылі музею. Яны былі разабраныя і перавезены. Ва ўсіх хатах адноўлены інтэр”ер тыповы для рэгіёну: развешаныя адзенне, прыбраныя саматканыя «дыванами» ложка.\nПаглядзець у музеі ёсць што, і спатрэбіцца не адну гадзіну, калі захочацца абыйсці ўвесь музей і пабываць ва ўсіх кропках, хоць бы пункцірна азнаёміцца з калекцыямі.\nПершы музей пад адкрытым небам быў створаны ў 1891 годзе каля шведскай сталіцы - Стакгольма ў мястэчку Скансэна. Адсюль пайшла назва музеяў такога тыпу.\nФота - Музей народнай архітэктуры і побыту\nРазмяшчэнне на карце - Музей народнай архітэктуры і побыту\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Мінская вобл., Мінскі раён, за в. Азярцо GPS Google: 53.82048′ N, 27.36394′ E


Пачаліся спаборніцтвы па валейболе — Березино. Березинский район. Березинская панорама\n19 октября 2018 1448 berezinskaya_panorama Комментариев нет\n15 кастрычніка на базе фізкультурна-аздараўленчага цэнтра “Лазурный” у рамках штогадовай спартакіяды сярод калектываў фізічнай культуры пачаліся гульні па валейболе.\nЗа званне самай лепшай каманды ў гэтым відзе спорту вырашылі сёлета пазмагацца прадстаўнікі дзесяці каманд — Бярэзінскага райвыканкама, упраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама, спартыўнай дзіцяча-юнацкай школы алімпійскага рэзерву, філіяла “Здравушка-агра”, цэнтральнай раённай бальніцы, жыллёва-камунальнай гаспадаркі, лясгаса, аддзела ўнутраных спраў, аддзела па надзвычайных сітуацыях і аматараў. Усе яны ў ходзе гульняў павінны вызначыць тройку мацнейшых.\n— У мінулым годзе пераможцай стала каманда выратавальнікаў, — робіць папярэдні прагноз дырэктар фізкультурна–аздараўленчага цэнтра “Лазурный” Васілій Аўчарэнка, — аднак цікава будзе даведацца, хто сёлета ўвойдзе ў тройку мацнейшых валейбольных каманд раёна. Частка з іх аднавіла свой склад і нават паспела нядрэнна падрыхтавацца да спаборніцтваў. Пэўны клас гульні быў паказаны ў першы дзень спаборніцтва.\nАднак, заўважу, рабіць прагнозы — няўдзячная справа. Таму лепш за ўсё з 18 гадзін сачыць за гульнямі непасрэдна ў спартыўнай зале цэнтра. Яны праходзяць у буднія дні да 31 кастрычніка.\n← Большасць — з прызамі\nПустуючым будынкам — новае жыццё →


Усё за дзень, 27 травень 2019\n17:15, 27 травень 2019\nУлады зьняпраўдзілі, што каля Лынтупаў будзе магільнік БелАЭС\nУ Пастаўскім райвыканкаме зьняпраўдзілі інфармацыю, якая зьявілася ў сацсетках, пра будаўніцтва каля Лынтупаў магільніка для радыяактыўных адкідаў з АЭС.\nБылога памочніка Гайдукевіча асудзілі на 5 гадоў калёніі\nСуд Віцебскага раёну вынес прысуд былому намесьніку старшыні Лібэральна-дэмакратычнай партыі Сяргею Ярмыкіну і ягонаму раней судзімаму аднапартыйцу Юрыю Мярзьленку, піша Tut.by.\n13:55, 27 травень 2019\nУ Менску дваіх 18-гадовых асудзілі на 8 гадоў калёніі за наркотыкі\nДваіх 18-гадовых навучэнцаў Менскага дзяржаўнага політэхнічнага каледжу (філія БНТУ) за наркотыкі асудзілі на 8 гадоў папраўчай калёніі. Іх справу разглядаў суд Фрунзэнскага раёну, паведаміла прэс-служба Вярхоўнага суду.\n13:52, 27 травень 2019\nОрганы пракуратуры Менску выявілі і запатрабавалі ліквідаваць парушэньні ў сфэры арганізацыі асобнага збору, захоўваньня і перавозкі бытавых адходаў, паведамляе прэс-служба ведамства.\n12:49, 27 травень 2019\n39 удзельнікаў з 13 краін Эўропы сабраліся ў «Красным Бары» на чэмпіянат Эўропы ў вабленьні аленяў.\n12:25, 27 травень 2019\nРаўці як алень. Спаборніцтва ў імітацыі голасу аленя. Відэа\n10:53, 27 травень 2019\nПатрыярх Кірыл: РПЦ будуе па тры храмы за дзень\nРасейская праваслаўная царква будуе ў сярэднім па тры храмы ў дзень, абвясьціў патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл 26 траўня падчас асьвячэньня новага храма Ўсіх Сьвятых у Страсбуры.\n00:01, 27 травень 2019\nУжо сёньня: 100 гадоў таму Рада БНР пераехала ў Горадню\nПадзеі 27 траўня ў беларускай і сусьветнай гісторыі.


Агульная колькасць ахвяр COVID-19 у Італіі ўзрасла да 29315 чалавек\n2020-05-06 16:02:25 cri [ Паслаць сябру ] [ Раздрукаваць ] [ шрыфт : A A A ]\nПаводле апошніх даных Дэпартамента грамадзянскай абароны Італіі, у аўторак агульная колькасць выпадкаў заражэння COVID-19 у краіне дасягнула 213013 чалавек, павялічыўшыся за суткі на 1075 выпадкаў. Ад захворвання памерлі 29315 чалавек, што на 236 больш у параўнанні з папярэднім днём.\nЗа мінулыя суткі 2352 чалавекі выздаравелі. Такім чынам, у Італіі вылечыўся ў агульнай складанасці 85231 чалавек. Да цяперашняга моманту агульная колькасць актыўных хворых на COVID-19 у краіне знізілася на 1513 выпадкі -- да 98467 чалавек.\nПрэм'ер-міністр Італіі Джузэпэ Контэ 5 мая заявіў, што ўсе краіны павінны паставіць у прыярытэт супрацоўніцтва, якое мае надзвычай важнае значэнне для барацьбы з вірусам і абароны здароўя чалавецтва. Паводле яго слоў, Рым цвёрда перакананы ў мэтазгоднасці такога ўзаемадзеяння і гатовы ўнесці свой уклад.


Мнагаводдзі і заўчасныя роды. Ўзаемасувязь, дыягностыка, тэрапія - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nМнагаводдзі і заўчасныя роды. Ўзаемасувязь, дыягностыка, тэрапія\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Мнагаводдзі і заўчасныя роды. Ўзаемасувязь, дыягностыка, тэрапія\nЗанадта хуткае павелічэнне маткі, немагчымасць прамацаць часткі плёну, апушчэнне дна маткі раней устаноўленага нармальнай цяжарнасцю тэрміну, глухое або ледзь чутнае сэрцабіцце плёну, млоснасць - усё гэта з'яўляецца першымі прыкметамі мнагаводдзі.\nЧасцяком мнагаводдзі суправаджаецца адслаенне плацэнты і крывацёкам. Гэтыя прыкметы прыводзяць да таго, што роды могуць здарыцца раней за намечаны тэрмін. Падчас саміх родаў мнагаводдзі можа прывесці да ранняга палітая вод, і з-за рэзкага памяншэння іх колькасці часткі плёну могуць проста выпасці.\nУ тым выпадку, калі выпадаюць завесы пупавіны, плод адчувае удушша, і спатрэбіцца тэрміновае Кесарава сячэнне. Гэта удушша называюць гіпаксіяй. Гіпаксія можа суправаджаць увесь працэс ўзнікнення мнагаводдзі.\nДыягнаставаць мнагаводдзі і магчымую недатляненне плёну дапамагае, перш за ўсё, УГД. Гэты від даследаванні разам з вышэйпералічанымі знешнімі прыкметамі выяўляе ступень мнагаводдзі. Менавіта ад гэтага паказчыка будзе залежаць лячэнне.\nТэрапія праводзіцца ў двух кірунках - змяншэнне колькасці околоплодных вод і збавенне плёну ад гіпаксіі. Памяншэнне околоплодных вод вырабляецца шляхам прыёму прэпаратаў (антыбіётыкаў, імунаглабуліну, мочэгонных сродкаў), а таксама прыёмам вітамінаў і захаваннем правільнага харчавання.\nАбавязкова варта прапіць прэпараты для ліквідацыі гіпаксіі плёну. Як правіла, жанчыне з дыягназам «мнагаводдзі» лекар можа параіць шпіталізацыю, адмаўляцца ад якой не варта.\nУ завяршэнні неабходна параіць усім будучым мамам, як мага стражэй адсочваць усе пастаўленыя падчас цяжарнасці дыягназы. Калі сярод іх ёсць мнагаводдзі, лепш прайсці ўвесь комплекс даследаванняў, каб папярэдзіць заўчасныя роды ці іншыя цяжкія для дзіцяці і мамы наступствы.\nПапярэдні Тэкст Мядовы масаж добры і просты\nНаступная Артыкул Японская методыка масажу асобы\nБіжутэрыя да сіняй сукенкі\nДыета Арнольда Шварцнеггера\nЯк выбраць наручныя гадзіны?\nЦеллюліт - хвароба ці норма: прычыны, прыкметы целлюліта\nМодныя стрыжкі для авальнага асобы\nЯк называюцца красоўкі на платформе?\nПа якіх камянёў робяць ўпрыгажэнні?\nШто рабіць, калі дзіця застаў вас з мужам у ложку


На сустрэчы таксама прысутнічалі прадстаўнікі буйнога бізнесу.\nКіраўнік дзяржавы таксама пакінуў запіс на беларускай мове ў Кнізе ганаровых гасцей аўстрыйскага парламента.\n"Грамадзяне прыкладна 90 дзяржаў маюць магчымасць без віз уязджаць у аўтарытарную, як вы сказалі, Беларусь. Мы абсалютна адкрытыя для ўсіх", - прывёў прыклад кіраўнік дзяржавы.\n12 Лістапад, 15:30\n12 Лістапад, 15:04\nЗ беларускага боку дакумент падпісаў міністр эканомікі Дзмітрый Крутой, з аўстрыйскага - міністр транспарту, інавацый і тэхналогій Андрэас Райхарт.\n12 Лістапад, 13:16\n11 Лістапад, 18:00\n11 Лістапад, 17:13\n11 Лістапад, 15:41\nПлануецца, што 12 лістапада ў Вене ў вузкім і пашыраным складах пройдуць перагаворы кіраўніка беларускай дзяржавы з Федэральным прэзідэнтам Аўстрыі Аляксандрам Ван дэр Беленам.


Расія бязвыплатна перадала Беларусі 10 тысяч тэстаў на каранавірус\n04.04.2020 / 22:18 34\nСёння груз з 10 тысячамі тэст-сістэм сустракаў асабіста пасол Расіі ў Беларусі. Расійская Федэрацыя перадае іх нашай краіне бязвыплатна.\nАкрамя таго, Беларусь чакае ад Расіі пастаўкі 30 тысяч аплачаных тэст-сістэм для выяўлення каранавіруса. Пра гэта заявіў сёння журналістам віцэ-прэм'ер Ігар Петрышэнка, перадае карэспандэнт БелТА.\n«У першую чаргу мы самі разгарнулі і выпускаем 700 тэставых сістэм штодзень і плануем нарошчваць. У нас ёсць уласная вытворчасць. І наша сістэма аховы здароўя ў поўнай меры забяспечана гэтымі тэст-сістэмамі, з улікам абстаноўкі. Больш за тое, мы абвясцілі тэндар, і расійская кампанія выйграла гэты тэндар на пастаўку 30 тысяч тэстаў за адпаведную плату. Мы чакаем, што дагаворныя абавязацельствы будуць выкананыя і мы атрымаем гэтыя тэсты да 17 красавіка. Прынамсі, так Міністэрства аховы здароўя і нашы адпаведныя кампаніі дамаўляліся з расійскім вытворцам», — заявіў віцэ-прэм'ер.\nТаксама стала вядома пра тое, што Расія бязвыплатна перадала Беларусі 10 тысяч тэстаў на каранавірус.\n«Што тычыцца інфармацыі пра тое, што беларускі бок звяртаўся [па дапамогу — Рэд.], такіх зваротаў не было ў адрас расійскага боку. Гэта добрая воля і элемент таго ўзаемадзеяння, якое наладжана паміж нашымі санітарнымі лекарамі, — у плане пастаўкі 10 тысяч тэстаў да нас у рэспубліку», — удакладніў Ігар Петрышэнка.\n06.04.2020 / 06:00\nтак і я бываю дурны\nTy nie "byvaješ" taki, ty josc` taki. Tamu i nia dziva, što sens tabie nia bačycca.\n06.04.2020 / 06:19\n(MINSK, Belarus) — Ukrainian firefighters labored into Sunday night trying to put out two forest blazes in the area around the Chernobyl nuclear power station, which was evacuated because of radioactive contamination after the 1986 explosion at the plant.\nНічога не бывае задарма. Гэта варта разумець кожнаму і ўсюды.


Канвертаваць Малаві Kwachas (MWK) і Сірыйскія Фунт (SYP) : Калькулятар абменнага курсу\nМалаві квач (MWK) і Сірыйскія фунты (SYP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Малаві квач і Сірыйскія фунты пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Малаві квач. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Сірыйскія фунты валюты па змаўчанні. Націсніце на Сірыйскія Фунт або Малаві Kwachas канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМалаві квач гэта валюта, у Малаві (МВт, MWI). Сірыйскія фунты гэта валюта, у Сірыя (Сірыйскай Арабскай Рэспублікі, SY, SYR). Сірыйскія фунты таксама вядомы як сірыйскія ліры, Livre, і Livres Syrien. Сімвал MWK можа быць запісаная MK. Сімвал SYP можа быць запісаная S, S, SP, і LS. Малаві квач дзеліцца на 100 tambala. Сірыйскія фунты дзеліцца на 100 piasters. Абменнага курсу Малаві квач Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Сірыйскія фунты Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад Yahoo Finance. MWK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. SYP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Як гандляры Taobao вымяраюць і вымяраюць грошы? - TopItInfo 资讯\n1. Тэставыя мадэлі 2. Taobao з дапамогай мадэляў тэсціравання аўтамабіляў з дапамогай тэставых мадэляў прасоўвання аўтамабіляў можа ствараць дакладны агульны трафік, але выкарыстанне Taobao з дапамогай мадэляў тэсціравання аўтамабіляў каштуе даражэй, выбірайце прадукты, якія будуць тэсціравацца, і дадайце 3-XNUMX ўзроўню Ключавыя словы.Майце на ўвазе, што вам не абавязкова пісаць толькі некаторыя папулярныя ключавыя словы, вы павінны выкарыстоўваць дакладна размешчаныя ключавыя словы, а затым актыўна развівацца ў адпаведнасці з Taobao Express, а затым паглядзець інфармацыю аб дадзеных прадукту, у адпаведнасці з аб'ёмам дысплея прадукцыі, аб'ёмам клікаў, аб'ёмам продажаў , каэфіцыент канверсіі і рэнтабельнасць інвестыцый і іншыя значэнні індэкса выкарыстоўваюцца для вызначэння таго, ці можа прадукт генерыраваць агульны трафік у краму.\nГеадэзія і геадэзія Taobao - гэта дзве розныя задачы, але яны могуць быць выкананы адначасова. Для некаторых прадуктаў неабходны геадэзічны і геадэзічны абследаванне. Такім чынам, як праводзяць апытанне і апытанне гандляроў Taobao? Ніжэй? Я магу расказаць усім падрабязна адзін за адным , кожны выдаткуе крыху больш часу, каб прачытаць арыгінальны тэкст.\n1. Экспрэс -тэст Taobao\nТэст праз прасоўванне цягнікоў можа стварыць дакладны агульны трафік, але прымяненне Taobao праз тэст цягнікоў каштуе даражэй. Выберыце прадукт для тэставання і дадайце некалькі ключавых слоў 2-3 ўзроўню.\nМайце на ўвазе, што вам не абавязкова пісаць толькі некаторыя папулярныя ключавыя словы, вы павінны выкарыстоўваць дакладна размешчаныя ключавыя словы, а затым актыўна развівацца ў адпаведнасці з Taobao Express, а затым паглядзець інфармацыю аб дадзеных прадукту, у адпаведнасці з аб'ёмам дысплея прадукцыі, аб'ёмам клікаў, аб'ёмам продажаў , каэфіцыент канверсіі і рэнтабельнасць інвестыцый і іншыя значэнні індэкса выкарыстоўваюцца для вызначэння таго, ці можа прадукт генерыраваць агульны трафік у краму.\nАсноўныя моманты рэальнай эксплуатацыі:\n1) Распрацуйце незалежны план: зможаце самастойна кіраваць коштам, месцам і часам прасоўвання.\n2) Асноўныя параметры плана ўстаноўкі: усталюйце дзённую квоту, усталюйце нізкі кошт на раннім этапе, паглядзіце інфармацыю дадзеных, калі колькасць праглядаў недастатковая, вы можаце дадаць яе яшчэ раз, а час прасоўвання трэба змясціць у пікавы перыяд.\n3) Прасоўванне абранага прадукту: На раннім этапе павінна быць 2-3 розныя творчыя выявы з рознымі ключавымі словамі, а затым вы можаце дадаць 10 ключавых слоў аб супадзенні уверх і ўніз. Ключавыя словы павінны быць дакладнымі, прысутнымі і трохі.\n4) Адрознівайце значэнне індэкса добрых мадэляў: колькасць націскаў на выяву аўтамабіля, збор і куплю тавару і каэфіцыент канверсіі.\n2. Стары спажывецкі тэст\nКалі крама будзе працаваць пэўны час, будуць створаны некаторыя старыя спажыўцы. Яны з'яўляюцца вернымі пакупнікамі вашай крамы. У гэты час вы можаце праверыць прадукты крамы ў адпаведнасці са старымі спажыўцамі і настойліва рэкамендаваць правераныя прадукты. да старых спажыўцоў. Праверце іх водгукі аб удзячнасці, і ў той жа час яны могуць апублікаваць фатаграфіі Jiugongge, што дазваляе спажыўцам здагадацца, які з іх з'яўляецца папулярным прадуктам гэтага сезону, а затым хутка і дакладна знайсці яго.\n3. Тэо -мадэлі Taoke\nКалі гэты прадукт ужо мае пэўны аб'ём продажаў, яго можна дадаць у бэкенд-менеджмент Taoke. Taoke зарабляе грошы, атрымліваючы камісію ад аб'ёму транзакцый. Таму пры выбары прадукту трэба быць асцярожным. Праз некаторы час прачытайце Адпаведная інфармацыя. Вы можаце даведацца, які прадукт з'яўляецца флагманскім прадуктам.\n1. Знаходжанне слова вызваліць большы націск, па меншай меры 10 слоў, чым больш слова, тым дакладней даныя і больш аб'ектыўная інфармацыя.Існуе стандарт агульнага размеркавання трафіку. Толькі калі назва мастацкага творчага артыкула змяшчае пэўнае слова, гэтае слова з'явіцца ў адлюстраванні назвы гэтага мастацкага творчага артыкула.\n2. Для розных малюнкаў або стыляў пераканайцеся, што назва артыкула мастацкай творчасці аднолькавая, а спосаб размеркавання агульнай плыні зменены з раскруткі на пракрутку.Розныя назвы артыкулаў па мастацкім мастацтве павінны быць аднолькавымі, каб інфармацыя была сапраўды аб'ектыўнай.\n3. Ліміт таргоў не павінен быць меншым за 10-15. Чым вышэй рэйтынг, тым вышэй адпаведны аб'ём клікаў.\n4. Рынак продажаў таксама вельмі канкурэнтаздольны на вялікім рынку. Калі вы хочаце, каб прадукцыя вашага магазіна вылучалася, фатаграфіі павінны падкрэсліваць кропкі продажу вашай прадукцыі. Мастацкая творчасць павінна быць разнастайнай з той жа галіны. Капіраванне нялёгкае. Зваротная інфармацыя аб дадзеных.\nКалі ўсе правяраюць грошы, я прапаную ўсім спачатку атрымаць асноўную карту Taobao, і ключавыя словы павінны быць дакладнымі. шмат сэнсу.\n"Вымярэнне", "Павінна", "Інфармацыя аб дадзеных", "Прадукт", "Малюнак", "Мастацкая творчасць", "Ключавыя словы", "Агульны паток", "Таоке", "Вымярэнне"\n分类 Планаванне аперацыі этыкетка Адлюстраванне Таобао, Як кіраваць геадэзіяй Taobao, Тэст Таобао Артыкул навігацыі\nЯк палепшыць назву Taobao\nТэст знешняй сеткі SWITCH OLED экран зносаўстойлівасці неабходна прыляпіць загартаваную плёнку\nБыло адпраўлена больш за 8000 мільёнаў носьбітаў на запясце\nКод механічнай рэвалюцыі 10 выйдзе 10 кастрычніка\niPhone13: Сутыкнуўшыся са зніжэннем коштаў на айчынныя тэлефоны, ён можа "не вытрымаць"\nБольш за 2000 чалавек у Ментугу ідуць сёння да багатага восеньскага золата