Наша «Сямейная газета» — у ліку пераможцаў рэспубліканскага конкурсу | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Медыя » Наша «Сямейная газета» — у ліку пераможцаў рэспубліканскага конкурсу\nНаша «Сямейная газета» — у ліку пераможцаў рэспубліканскага конкурсу\n11-ы раз Беларускі саюз жанчын сумесна з Міністэрствам інфармацыі падвёў вынікі рэспубліканскага творчага конкурсу «Моцная сям'я — моцная дзяржава». Адным з яго пераможцаў стаў Выдавецкі дом «Звязда» — за тэматычны дадатак «Сямейная газета».\nНе толькі вы, нашы паважаныя чытачы, уважліва чытаеце, дасылаеце свае лісты з падзякамі, пытаннямі і прапановамі нашай «Сямейнай газеце». Чарговы раз яе ацанілі прафесіяналы: наша выданне перамагло ў намінацыі «Найлепшыя матэрыялы ў друкаваных рэспубліканскіх СМІ». Усяго на конкурс было прадстаўлена 110 работ і ўдзельнічала больш за сем дзясяткаў сродкаў масавай інфармацыі, у тым ліку рэспубліканскія і рэгіянальныя газеты і часопісы, тэле- і радыёкампаніі.\n— Сёлета былі прадстаўлены вельмі цікавыя работы, прычым не проста на тэму сям'і і адносін, здаровага ладу жыцця. З'явіліся новыя цікавыя падыходы да асвятлення гэтых тэм, — адзначыла намеснік старшыні ГА «Беларускі саюз жанчын», ганаровы прафесар факультэта журналістыкі БДУ Лілія АНАНІЧ. — Шмат было публікацый пра шматдзетных маці, калі гэтыя жанчыны адбыліся не толькі ў сям'і, але і як прафесіяналы.\nЗа актыўны ўдзел у асвятленні конкурснай тэматыкі граматай Беларускага саюза жанчын узнагароджана і вядучы фотакарэспандэнт «Звязды», наша прыгажуня і працаўнічка Ганна Занкавіч.\n— Гэта вельмі дастойныя работы, і газета ажывае з такімі фотаздымкамі, — засяродзіла ўвагу Лілія Ананіч падчас уручэння дыплома.\nУзнагароджванне пераможцаў конкурсу прайшло ў межах круглага стала, прысвечанага пытанням паляпшэння здароўя жанчын і ўмацавання прэстыжу інстытуту сям'і, які адбыўся пад эгідай Беларускага саюза жанчын у межах Тыдня маці. Акрамя членаў гэтай грамадскай арганізацыі, у ім узялі ўдзел прадстаўнікі Міністэрства аховы здароўя, Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, Міністэрства інфармацыі, сталічнага і рэгіянальных цэнтраў сацыяльнага абслугоўвання, аб'яднанняў шматдзетных бацькоў і іншыя.\nЗагаловак у газеце: Мы стараліся і перамаглі!\n14696 Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета\n4335 «Прадам утульную кватэру, а куплю яшчэ лепшую». А пра падаткі вы не забыліся?\n3112 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n2198 Чаму знікае вада з кранаў\n2162 Хітрасці, якія прымушаюць нас купляць больш, чым мы планавалі\nЯк пазбегнуць пражывання побач з джаланоснымі насякомымі і што рабіць, калі вас усё ж укусілі?


09:52 08.01.2021 (абноўлена 12:56 08.01.2021)\nНа фоне беспарадкаў у сталіцы ЗША шэраг дзяржчыноўнікаў, уключаючы міністра адукацыі і прадстаўнікоў сілавых структур, падалі ў адстаўку.\nДзеючы прэзідэнт ЗША Дональд Трамп заклікаў у пятніцу амерыканскі народ да прымірэння і паведаміў, што засяродзіцца на перадачу ўлады дэмакрату Джо Байдэну, які перамог на выбарах кіраўніка дзяржавы.\n"Кангрэс сертыфікаваў вынікі, і новая адміністрацыя прыйдзе да ўлады 20 студзеня. Я зараз засяроджуся на гладкай бездакорнай перадачы ўлады. Сапраўдны момант часу патрабуе лячэння і прымірэння", - заявіў Трамп ў сваім звароце, апублікаваным у Twitter.\nЁн удакладніў, што яго штаб выкарыстаў усе магчымыя юрыдычныя працэдуры для аспрэчвання вынікаў выбараў - так, па словах Трампа, ён "змагаўся за абарону амерыканскай дэмакратыі".\n"Я працягваю цвёрда верыць у тое, што мы павінны рэфармаваць нашы законы аб выбарах", - падкрэсліў прэзідэнт.\nАсудзіў гвалт у Капітоліі\nУ сваім звароце Трамп асудзіў тое, што адбывалася ў Капітоліі, і абвінаваціў удзельнікаў беспарадкаў у тым, што яны "не прадстаўляюць нашу краіну".\n"Як усё амерыканцы, я разгневаны гвалтам, беззаконнасцю і учыненым кашмарам", - заявіў прэзідэнт, адзначыўшы, што неадкладна загадаў прыцягнуць Нацгвардыю і федэральную паліцыю для забеспячэння бяспекі.\nСпікер палаты прадстаўнікоў ЗША Нэнсі Пэласі і лідэр дэмакратаў у сенаце Чак Шумер заявілі, што прапанавалі віцэ-прэзідэнту Майку Пенсу зняць прэзідэнта Дональда Трампа з пасады з-за магчымай няздольнасці выконваць прэзідэнцкія абавязкі.\n"Сёння раніцай мы патэлефанавалі віцэ-прэзідэнту Пенсу, каб заклікаць яго скарыстацца 25-й папраўкай (да Канстытуцыі ЗША), якая дазволіла б віцэ-прэзідэнту і большасці членаў кабінета зняць прэзідэнта за падбухторванне да бунту і з-за небяспекі, якую ён прадстаўляе" , - гаворыцца ў сумеснай заяве.\nАдказу ад Пенса дэмакраты так і не атрымалі, аднак, паводле інфармацыі New York Times са спасылкай на ўласныя крыніцы, віцэ-прэзідэнт супраць прымянення 25-й папраўкі да Канстытуцыі, якая прадугледжвае, што прэзідэнта можна зняць па прычыне недзеяздольнасці.\nНа фоне пратэстаў шэраг амерыканскіх дзяржчыноўнікаў падаў у адстаўку. Сярод іх - міністр адукацыі ЗША Бэтсі ДэВос, кіраўнік мінтранса краіны Элейн Чао.\nПрашэнне аб адстаўцы таксама падалі чатыры высокапастаўленых чыноўніка савета нацыянальнай бяспекі. 16 студзеня пакіне свой пост па ўласным жаданні і шэф паліцыі Капітолія Стывен Сунд.\nУ мінулую сераду прыхільнікі прэзідэнта Дональда Трампа пасля мітынгу, дзе ён заклікаў ісці да кангрэсу і аспрэчыць выбары, уварваліся ў Капітолій. Падчас беспарадкаў ад агнястрэльнага ранення загінула жанчына, яшчэ тры чалавекі памерлі ад прычын, не звязаных з гвалтам. Капітолію нанесены матэрыяльны ўрон. Беспарадкі на некалькі гадзін затрымалі зацвярджэнне ў кангрэсе перамогі Джо Байдэна на выбарах. Лідэры дэмакратаў у кангрэсе на фоне беспарадкаў заклікалі неадкладна зняць Трампа з пасады.\nНягледзячы на паражэнне: Трамп паабяцаў перамагчы на выбарах у васьмі штатах\nКангрэс ЗША, Дональд Трамп


Wizz Air плануе два рэйсы з Мінска. Або з Гродна ці Віцебска | Новы Час\n– Было выдатна, калі «Белавія» пачала лётаць двойчы, а потым і тройчы на тыдзень. Цяпер гутарка ідзе пра пяць рэйсаў на тыдзень у Будапешт. Wizz Air, які кіруецца венграмі, вельмі блізкі да дамоўленасцей яшчэ аб двух рэйсах Будапешт-Мінск, або Гродна ці Віцебск. Разам гэта будзе ўжо сем рэйсаў, якія, вядома, вельмі зблізяць нашы краіны, – сказаў Петэр Сійярта.\nТаксама краіны плануюць пастаўкі харчавання, абмен вопытам пры ўзвядзенні аб’ектаў ядзернай энергетыкі. Флагманскім жа праектам называюць пастаўку ў Венгрыю двухпавярховых цягнікоў беларускай вытворчасці. 11 – ужо курсуюць па венгерскім дарогах. А ў бліжэйшай перспектыве да іх дадасца яшчэ 40.


Узброены мяцеж у Таджыкістане: забіты 33 вайскоўцы, верныя прэзідэнту Рахмону — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n20 июня 2021, воскресенье19:57\nУзброены мяцеж у Таджыкістане: забіты 33 вайскоўцы, верныя прэзідэнту Рахмону\n5 сентября 2015, 8:10\nУ ходзе нападаў ў Душанбэ загінулі 33 супрацоўнікі МУС і Мінабароны Таджыкістана, а таксама 9 вайскоўцаў з групоўкі мяцежнага намесніка міністра абароны, паведамілі ў пятніцу інфармацыйныя агенцтвы. Нападамі кіраваў былы намеснік міністра абароны Абдухалім Назарзада. Ён належаў да таджыцкай апазіцыі, што ваявала за ўладу ў 1990-я, а пасля, паводле пагаднення пра мір, атрымала 30% пасадаў […]\nУ ходзе нападаў ў Душанбэ загінулі 33 супрацоўнікі МУС і Мінабароны Таджыкістана, а таксама 9 вайскоўцаў з групоўкі мяцежнага намесніка міністра абароны, паведамілі ў пятніцу інфармацыйныя агенцтвы.\nНападамі кіраваў былы намеснік міністра абароны Абдухалім Назарзада. Ён належаў да таджыцкай апазіцыі, што ваявала за ўладу ў 1990-я, а пасля, паводле пагаднення пра мір, атрымала 30% пасадаў у дзяржапараце.\nНа мінулым тыдні прэзідэнт Рахмон забараніў Партыю ісламскага адраджэння, што выйшла з узброенай апазіцыі 90-х і звольніў Назарзаду.\nЯк паведамляецца, Назарзада і 135 верных яму байцоў дэсантна-штурмавой брыгады Міністэрства абароны знаходзяцца за 45 кіламетрах на ўсход ад Душанбэ ў цясніне Раміт.\nТаджыкістан уваходзіць у Арганізацыю дамовы аб калектыўнай бяспецы разам з Беларуссю.\nГрамадзянская вайна 90-х ішла між ісламістамі і посткамуністамі. На чале апошніх стаяў прэзідэнт Рахмон. Пасля падпісання дамовы аб прымірэнні Рахмон паступова падмяў пад сябе ўсе структуры ўлады ў краіне.\nНа сітуацыю ў краіне моцна ўплывае вайна ў Афганістане, дзе жыве шмат таджыкаў, і падзенне эканомікі Расіі, у выніку якога шмат гастарбайтараў вымушаны былі вярнуцца дамоў беспрацоўнымі.


03 люты 2020, 09:15\nІна мае тры вышэйшыя адукацыі: дэфэктоляг-лягапэд, бакаляўр эканамічнай кібэрнэтыкі і бізнэс-права, магістар паліталёгіі. Доўгі час Кулей ведалі найбольш як грамадзкую дзяячку, паплечніцу і жонку экс-кандыдата ў прэзыдэнты Аляксандра Мілінкевіча. Але летась яна вярнулася ў Берасьце, каб дапамагаць старой маці. Цяпер зноў працуе лягапэдам.\n«Дзіця кажа „дзякуй“, а бацькі саромеюцца і гавораць: „Гэта бабуля навучыла“»\n«У мяне нарадзілася маленькая ўнучка, і мне вельмі цікава, чым жывуць і як разьвіваюцца маленькія дзеці, — тлумачыць яна. — Той, хто працаваў зь дзецьмі, ведае, што гэта вельмі ўдзячная справа. Калі ты бачыш, як дзіця робіць маленькую перамогу над сабой, над сваімі магчымасьцямі, — гэта вялікая асалода. Гэта сонечнае цяпло. Проста сілкуесься гэтай цудоўнай энэргіяй, якая акурат дае магчымасьць працаваць. І хочацца нешта зрабіць для іх».\nІна Кулей з унучкай\nА для беларускамоўных дзяцей трэба зрабіць шмат. Няма беларускіх падручнікаў і мэтадычак, дзіцячых садкоў і школ. Нават камісію зь лягапэдаў беларускамоўнаму дзіцяці знайсьці амаль немагчыма.\n«Уся лягапэдыя, дэфэкталёгія ў Беларусі фактычна на расейскай мове. Усе падручнікі, усе мэтадычныя матэрыялы, усе камісіі працуюць на расейскамоўным матэрыяле, — кажа Іна. — І калі дзіця прыводзяць да спэцыяліста на праверку перад дзіцячым садком, а яно не разумее слова „карандаш“, а разумее слова „аловак“ і ня можа адказаць на пытаньне, то бывае, што яму акурат ставяць дыягназ — затрымка псыхічнага альбо моўнага разьвіцьця. А гэтае дзіця абсалютна нармальна інтэлектуальна разьвітае».\nІна сама сутыкалася з такімі выпадкамі. Да яе зьвярталіся, каб згарманізаваць беларускі слоўнік дзіцяці з расейскім. Большасьць такіх дзяцей былі зь Менску. Разважаць пра рэгіёны ёй пакуль не выпадае, у Берасьце Іна вярнулася зусім нядаўна. Але заўважае адно: у буйных гарадах беларускую мову паважаюць, у малых яе саромеюцца.\n«У Берасьці сярод маіх кліентаў ёсьць тыя, хто прыяжджае з малых раённых цэнтраў Берасьцейскай вобласьці, — кажа Іна. — Калі я чую, што дзіця паміж расейскімі словамі ставіць „дзякуй“ ці яшчэ штосьці, то бацькі найчасьцей саромеюцца і кажуць: „Гэта бабуля навучыла“. Ёсьць такая непатрэбная сарамлівасьць. Тая, якая была ў савецкія часы, калі казалі, што гэта вясковая мова і на ёй размаўляць непрыемна».\n«Інтэрнэт напоўнены расейскамоўнымі прапановамі, але Беларусь па сваёй унутранай сямейнай культуры іншая»\nСама Іна паўсюль вучылася на расейскай мове. Але ў сям’і размаўлялі па-беларуску. Маці — выкладчыца беларускай мовы і літаратуры. А бацька — сьледчы ў Ляхавічах — у 1990-я нават праводзіў у міліцыі і пракуратуры заняткі па беларускай мове.\nГалоўная яе прафэсійная парада маладым бацькам — увечары вашыя вусны павінны балець ад размоваў. Бацькі павінны ўвесь час размаўляць з малым дзіцем, апісваць любыя прадметы. Менавіта так дзіця навучыцца правільна гаварыць.\n«На жаль, бывае так, што сёньня дзіця бавіць час альбо з пляншэтам, альбо гледзячы мульцік, альбо з пустышкай, — кажа Іна. — І потым, калі спаўняецца маленькаму тры гады, бацькі прыходзяць на кансультацыю і кажуць: „Дзіця ня хоча гаварыць“. А дзіця проста ня ўмее».\nМесяц таму Іна завяла блог у Instagram «Лягапэд па-беларуску». Падпісчыкаў пакуль няшмат, але сумневаў у яе няма — беларускамоўныя лягапэды патрэбныя. Далей Іна хоча працаваць над мэтадычнымі і дыдактычнымі матэрыяламі.\n«Вядома, гэта ня мне ацэньваць, але я думаю, што мне ўдалося нямала зрабіць у грамадзкім жыцьці, — кажа Іна. — А лягапэдыя — гэта не вяртаньне ў тую ж самую раку. Цяпер вельмі шмат рознай інфармацыі, і трэба шмат чытаць і вывучаць, каб разумець маладое, маленькае пакаленьне. Гэта цікава, таму што гэта выклік. Трэба карыстацца тэхнічнымі сродкамі, якімі карыстаецца моладзь. І мне гэта страшэнна падабаецца!»\n«Інтэрнэт цяпер больш напоўнены менавіта расейскамоўнымі прапановамі, але Беларусь па сваёй унутранай сямейнай культуры, культуры асяродзьдзя, узаемаадносінах паміж людзьмі іншая, — кажа Іна. — Ёсьць павага да матчынай мовы, радасьць ад таго, што дзіця працягвае пэўную лінію продкаў, захоўвае карані. Нават у спэцыяльных мэтадычных прапановах, практыкаваньнях і лягарытмічных вершыках варта ўлічваць гэта».\nІна раіць займацца па беларускіх матэрыялах — напрыклад, кнізе Вольгі Кузьміч і Наталкі Харытанюк, вершах Канстанціна Севярынца, Андрэя Хадановіча. «Проста гэты матэрыял абсалютна не выкарыстоўваецца», — кажа яна.\nІна Кулей з сынам Ігарам\nАле пры гэтым Іна — абсалютная аптымістка.\n«Цяпер у нас ёсьць самая вялікая каштоўнасьць — наша незалежная краіна, — кажа Іна Кулей. — І калі мы будзем дбаць пра яе існаваньне, думаць пра яе захаваньне, то на гэтай тэрыторыі ўсё заквітнее і вырасьце. І мова, і гістарычныя веды, і дзеці ў нас тут знойдуць сябе і ня будуць шукаць сябе па сьвеце. На сёньняшні момант гэта падаецца вельмі праблематычным. Але нават за нашую гісторыю мы ведаем: тыя рэчы, якія здаваліся непахіснымі, бывае, абрынаюцца ў адзін дзень».\nАляксандар Мілінкевіч зарэгістраваў у Польшчы «Вольны беларускі ўнівэрсытэт»


Прыедзем на фестываль ці выступім на фестывалі спонсарам\nПрыедзем да вас на мерапрыемства\nУ вас будзе фестываль ці дзіцячае свята? Творчае згуртаванне “А-чатыры” з радасцю гатова прапанаваць вам дапамогу ў арганізацыі дзіцячых і дарослых гульнятэк, стаць удзельнікам вашага фестывалю са сваёй гульнявой пляцоўкай, а таксама быць яго партнёрам або спонсарам.\nПрыедзем на фестываль\nМы з вялікім задавальненнем наведаем ваша мерапрыемства – фестываль, кірмаш, тэматычнае свята – і арганізуем вялікую гульнявую зону з настольнымі гульнямі. Мы гатовы прэзентаваць вам не толькі гульні ўласнай вытворчасці, але і самыя папулярныя гульні іншых выдавецтваў. Акрамя таго, мы можам разнастаіць ваш фестываль гіганцкімі версіямі настольных гульняў.\nМы таксама можам стаць спонсарам вашага мерапрыемства альбо прымем удзел у розыгрышах, дзе ў якасці прызоў прапануем настольныя гульні свайго аўтарства, а таксама падарункавыя сертыфікаты на набыццё настольных гульняў.\nЁсць час - глянь фота, спяшаешся - адразу тэлефануй!\nБольш фотаздымкаў можаце знайсці ў навінах.\nФестываль настольных гульняў “Ігракуб”\nЗапрашаем на наш фестываль «Ігракуб»\nЗапрашаем на Ігракуб


Svaboda.org: У Менску абмеркавалі легалізацыю марыхуаны\nНа восеньскай сэсіі парлямэнту плянуецца ўнесьці ўдакладненьні ў артыкул Крымінальнага кодэксу, які прадугледжвае адказнасьць за наркотыкі. У Менску ў адкрытай прасторы «Комната 3/0/2» у выходныя сабраліся грамадзкія актывісты руху Legalize Belarus і прадстаўнікі руху «Маці 328», каб пагутарыць пра неабходнасьць зьменаў у заканадаўстве і мажлівасьць дэкрыміналізацыі і легалізацыі марыхуаны ў Беларусі.\nАбмеркаваньне пачалося з выступаў, якія тлумачылі, што нельга адназначна адмоўна ставіцца да канабісу, разглядаючы яго толькі з аднаго боку — як наркотык.\nВядома, што марыхуана выкарыстоўваецца ў прамысловасьці і, у некаторых краінах, у мэдычных мэтах. Яна дапамагае пры глаўкоме, астме, розных псыхалягічных захворваньнях, а таксама, як сьцьвярджаюць навукоўцы, замінае размнажэньню ракавых клетак. У Ізраілі афіцыйна дазволена выкарыстаньне канабісу ў медычных мэтах. Зусім нядаўна да такога ж рашэньня прыйшла і Польшча. А ў Чэхіі на вас не завядуць крымінальную справу, калі пры сабе вы будзеце мець да 10 грамаў марыхуаны для асабістага карыстаньня. «Пра краіны, дзе да марыхуаны ставяцца больш ляяльна, чым у Беларусі, можна расказваць доўга. Важна, каб людзі зразумелі, што „траўка“ — гэта не суцэльнае зло і шкода», — падкрэсьлівалі прамоўцы.\n— Самае несправядлівае, што ў Беларусі вас могуць пасадзіць за захоўваньне невялікай колькасьці марыхуаны, — кажа актывіст руху Legalize Belarus і выпускнік юрфаку Стас Шашок. — То бок няма ніякага разьмежаваньня па грамах. Нават за 0,1 грам вас закрыюць. Гэта па-першае. Ну, а па-другое, у нас няма і разьмежаваньня па цяжкасьці наркотыку. Ці гэта марыхуана, ці гераін альбо яшчэ што — для нашага заканадаўства ўсё адно. Гэта трэба зьмяняць, дамагацца дэкрыміналізацыі. Усім, канешне, зразумела, што наўрад ці найбліжэйшым часам Беларусь чакае легалізацыя, але ўвогуле замоўчваць гэтую тэму і не гаварыць пра яе нельга, бо літаральна ў гэты час каля 12 тысяч чалавек знаходзяцца за кратамі па артыкуле 328. А гэта складае амаль траціну ад усіх пакараных у Беларусі.\nРух «Маці 328» быў створаны некалькімі жанчынамі, дзеці якіх асуджаныя па артыкуле 328. Яны ходзяць на спатканьні са сваімі дзецьмі ў турму і не перастаюць змагацца за іх.\nСьвятлана Дабравольская зь Менску, 16-гадовага сына якой асудзілі на 8 гадоў, расказала, што «Маці 328» зьвярталіся ў Адміністрацыю прэзыдэнта і атрымалі станоўчы адказ.\n— Нам далі згоду на тое, каб да нашых дзяцей, асуджаных па артыкуле 328, ужывалася амністыя і ўмоўна-датэрміновае вызваленьне. У лістападзе пройдзе парлямэнцкая сэсія, падчас якой будзе абмяркоўвацца новы законапраект па артыкуле 328. У ім будзе падзел па грамах і па тэрмінах. Мы вельмі спадзяемся на гэта, — падзялілася жанчына.\nНатальля Ляўхіна, адзіны сын якой таксама пакараны, кажа, што такіх бацькоў, чыіх дзяцей асудзілі па чацьвёртай частцы артыкулу 328, шмат.\n— Я ўжо чатыры гады хаджу на спатканьні да сына ў турму. Нас такіх шмат, і ўсе мы чакаем падтрымкі, а нас сустракаюць паўсюль са злосьцю і нянавісьцю. Сябры і родныя адварочваюцца, бо мы бацькі злачынцаў. Ёсьць нават маці, у якіх дзецям далі па дзесяць, па чатырнаццаць гадоў. Адкуль такія жорсткія тэрміны? Што будзе з гэтымі хлопцамі, калі яны выйдуць на волю? Яны ж будуць цалкам дэзарыентаваныя ў жыцьці.\nДзьве гадзіны прайшлі ў дыскусіях і абмеркаваньнях неабходнасьці і верагоднасьці легалізацыі ў Беларусі. Напрыканцы сустрэчы адзін з арганізатараў Пятро Маркелаў запэўніў аўдыторыю, што падобныя канфэрэнцыі і сустрэчы будуць праводзіцца і надалей. На іх плянуецца запрашаць розных спэцыялістаў, у тым ліку і дактароў.\nПаводле дадзеных Інстытуту сацыялёгіі АН Беларусі, за легалізацыю лёгкіх наркотыкаў выказваецца ў Беларусі 3.7% апытанай моладзі ва ўзросьце ад 14 да 35 гадоў. Міністэрства ўнутраных справаў Беларусі лічыць, што «легалізацыя марыхуаны ня будзе спрыяць аздараўленьню дэмаграфічнай сытуацыі, нэгатыўна адаб’ецца на здароўі моладзі і можа пацягнуць за сабой павелічэньне колькасьці нарказалежных у краіне».


Як намаляваць Фиксики алоўкам і парадаваць дзіцяці любімымі персанажамі\nВельмі часта дзіця бачыць у дарослым чалавека, які ўмее ўсё на свеце. І ў большасці выпадкаў з яго вуснаў можна пачуць такую просьбу: «Намалюй мне…». Далей варта імя персанажа якога-небудзь вельмі папулярнага мультыплікацыйнага фільма.\nНязручна, ды і зусім не хочацца адмаўляць любімаму дзіцяці, але як паступіць у тым выпадку, калі лёс і гены не ўзнагародзілі вас здольнасцямі да малявання? Гэтая артыкул дапаможа тым, хто хоча адлюстраваць на паперы персанажаў папулярных мультфільмаў, але не ведае, як намаляваць.\nФиксики – героі папулярнага мультфільма – паслужаць добрай трэніроўкай у маляванні і прыемным баўленнем часу ў рэдкія гадзіны вольнага часу. А калі маляня марыць атрымаць у падарунак выявы менавіта гэтых герояў, яго радасці не будзе межаў.\nУпершыню на тэлевізійны экран мультыплікацыйны фільм «Фиксики» трапіў у сярэдзіне снежня 2010 года ў рамках перадачы «Спакойнай ночы, малышы». Сцэнарам для яго паслужыла аповесць дзіцячага пісьменніка Эдуарда Успенскага «Гарантыйныя чалавечкі».\nЭдуард Успенскі падарыў дзецям некалькіх пакаленняў такіх любімых усімі герояў, як кракадзіл Гена і яго сябар Чабурашка - невядомы навуцы звер, не па гадах сур'ёзны хлопчык дзядзька Фёдар, які з'ехаў ад бацькоў у вёску Прастаквашына і пасяліўся там са сваімі сябрамі – катом Матроскіным і сабакам Шарыкам, і многіх іншых. Павевы часу патрабавалі з'яўлення новых герояў, і такім чынам з'явіліся Фиксики. Ідэйным натхняльнікам гэтага мультфільма стаў заслужаны дзеяч мастацтваў Расіі – мультыплікатар, мастак, рэжысёр і прадзюсар Аляксандр Татарскі. Яго імя паказана ў канцы кожнай серыі.\nХто такія Фиксики?\nУ цэнтры апавядання – смешныя чалавечкі, якіх называюць Фиксиками. Яны жывуць у розных тэхнічных прыладах, а сваёй галоўнай задачай бачаць падтрыманне прыбораў у спраўным стане і іх рамонт у выпадку няспраўнасцяў. Дружная сям'я фиксиков складаецца з пяці чалавек: кіраўнік сямейства – Папус, яго жонка – Мася, іх дзеці – дзяўчынка Сімка і хлопчык Нулік, а таксама дзядуля Дедус. Акрамя таго, героямі мультфільма сталі аднакласнікі Сімкі Верта, Шпуля, Ігрэк і Фаер, хлопчык Дзімдзімыч васьмі гадоў разам са сваёй сабакам Кусачкой, у доме якога жывуць гэтыя пацешныя чалавечкі, жучок (па некаторых дадзеных, павучок) па імя Жучка і бацькі ДимДимыча.\nНаступныя інструкцыі раскажуць аб тым, як намаляваць Фиксиков паэтапна, і дапамогуць нават тым, хто ніколі ў жыцці не сябраваў з маляваннем.\nДля таго каб у выніку выканання гэтай маленькай інструкцыі атрымалася дзяўчынка-фиксик Сімка, ідзём дадзеным ніжэй апісанні і арыентуемся па малюнку.\nПры выкананні ўсіх правіл пытанне аб тым, як намаляваць фиксиков (Сімку ў дадзеным выпадку), не будзе такім складаным.\nТрэба намаляваць акружнасці, як на першым малюнку.\nДамаляваць контуры, па якім можна даведацца персанажа, каб атрымалася карцінка, як пад лічбай «2».\nПрамаляваць дэталі прычоскі, намаляваныя на малюнку 3.\nНамаляваць твар і сцерці гумкай непатрэбныя элементы для атрымання малюнка пад нумарам 4.\nПрамаляваць усе астатнія дэталі - цела, ручкі, ножкі, каб атрымалася карцінка, як пад нумарам 5.\nСцерці ўсе лішняе, прыцьміць патрэбныя дэталі, калі малюеце простым алоўкам, ці ж размаляваць каляровымі. Малюнак 6 – гэта канчатковы вынік працы.\nАле што, калі вашаму дзіцяці падабаецца якой-то іншы персанаж, а вы не ведаеце, як намаляваць? Фиксики, такія, як, напрыклад, Нулік, ані не складаней у выкананні, чым Сімка, алгарытм малявання якой разбіраўся вышэй.\nСпрабуем маляваць Нулікі\nДля стварэння гэтага малюнка трэба прытрымлівацца правілах, названым ніжэй:\nНамаляваць фігуру, намаляваную на малюнку 1.\nНадаць форму галаве персанажа і намаляваць прычоску, каб атрымалася малюнак пад нумарам 2.\nНамаляваць твар. У выніку павінен атрымацца малюнак 3.\nНадаць форму тулава і намаляваць Фиксику рукі так, як на малюнку 4.\nДамаляваць цела і чаравікі Нулікі, як паказана на малюнку пад нумарам 5.\nПрыбраць усё лішняе, прыцьміць патрэбныя элементы або размаляваць. На малюнку 6 - малюнак таго, што павінна атрымацца ў выніку.\nЦяпер вы ведаеце, як намаляваць Фиксика Нулікі, і пераканаліся, што гэта не такая складаная задача, як здаецца на першы погляд. Такі просты малюнак пад сілу нават самым неспрактыкаваным мастакам. Спатрэбіцца толькі наяўнасць алоўка, паперы і гумкі.\nПаэтапная інструкцыя па маляванні Паходню\nНаступная інструкцыя заклікана дапамагчы адлюстраваць на паперы Паходню – сябра і аднакласніка Сімкі. Некалькі простых пунктаў і суправаджальны малюнак дапамогуць, калі вы не ведаеце, з чаго пачаць і як намаляваць. Фиксики, Фаер у тым ліку, гэта не самыя складаныя ў выкананні чалавечкі, у выпадку, калі вы разбярэцеся з апісаннем, прыведзеных ніжэй, і ўсімі этапамі працы, захаваныя на фатаграфіі.\nУ верхняй яе часткі прамаляваць контур валасоў персанажа і яго акуляры. Павінна атрымацца так, як у другім пункце.\nНамаляваць твар іпрычоску, як на малюнку пад нумарам 3.\nНамаляваць контуры цела. Арыентуемся на малюнак пад нумарам 4.\nдэталёва Прамаляваць ногі і рукі Фиксика, каб атрымалася малюнак пад нумарам 5.\nСцерці гумкай ўсё лішняе і прапрацаваць з дапамогай зацямнення патрэбныя ўчасткі. На малюнку 6 паказаны гатовы вынік працы.\nТым, хто не сябруе з алоўкам і не ведае, як намаляваць Фиксиков, Паходню па гэтаму апісанню будзе адлюстраваць вельмі проста.\nпа-За залежнасці ад таго, каго вы хочаце адлюстраваць на паперы, важная пастаянная практыка для дасягнення лепшых вынікаў. Можна і не капіяваць кожны малюнак з тых, апісання якіх прыведзены вышэй. Для сапраўднага мастака важна ўлавіць ідэю, зрабіць яе сваёй, палепшыць да максімуму і перадаць гледачу. Акрамя гэтага, трэба як мага бліжэй пазнаёміцца з тым прадметам, малюнак якога хочацца перадаць на паперы, запомніць яго візуальна ва ўсіх дэталях.\nЎсё яшчэ не ведаеце, як намаляваць? Фиксики гэта, разгледжаныя вышэй, або якія-то іншыя мультыплікацыйныя героі і аб'екты, прытрымліванне да вышэй прыведзеных радам зробіць працэс не банальным капіяваннем таго, што хто-то стварыў да вас, а сапраўдным творчасцю, якое, без сумневу, падорыць нямала прыемных хвілін як вам, так і вашаму маляню.\nФантастычны трылер-драма «Пакінутыя» зняты па цэлым цыкле кніг Ціма ЛаХэйя і Джэры Б. Джэнкінс, якія першымі пасля закрытага паказу назвалі яго лепшым з фільмаў пра Ушэсця. З гэтым аўтарытэтным сцвярджэннем дастаткова ...


У межах Калядных чытанняў адбываюцца секцыі па новай педагогіцы | Krynica.info\nУ межах Калядных чытанняў адбываюцца секцыі па новай педагогіцы\nУ межах VII Беларускіх Калядных чытанняў 27 лістапада прайшла секцыя «Досвед рэалізацыі дыстанцыйных форм павышэння кваліфікацыі педагогаў нядзельных школ».\nЯе адкрыў кіраўнік Сінадальнага аддзела рэлігійнай адукацыі і катэхізацыі БПЦ іерэй Стэфан Варапай. Ён пазнаёміў з гісторыяй равіцця сістэмы павышэння кваліфікацыі падагогаў нядельных школ Беларукага Экзархата, азначыўшы, што самая лепшая форма навучання педагогаў — дыстанцыйная. Акром таго, ён паказаў, дзе можна пазнаёміцца з выніковымі праектамі выпускнікоў.\nУдзельнікі дзяліліся досведам дыстанцыйнага выкладання ў нядзельных школах, стварэння сайта для выхаванцаў, прыцягвання бацькоў да працэса навучання, паведамляе сайт БПЦ.\nНапярэдадні пад кіраўніцтвам іерэя Стэфана Варапая прайшла секцыя «Выкарыстанне інтэлектальных гульняў у нядзельнай школе». У цэнтры ўвагі быў досвед штогадоага міжнароднага турніра па інтэлектуальных гульнях «Фавор». Арганізатары апавядалі пра пошукі шляхоў правядзення турніра онлайн.\nУзгадалі і пра інтэлектуальны турнір «Шчыт Веры», які некалі праводзіўся на тэрыторыі Беларускага Экзархата для студэнтаў.\nЯшчэ адной тэмай стаў пошук магчымасці дыстанцыйнага навучання педагогаў правядзенню квэстаў.\n30.11.2021 Беларусь| Тэгі: Калядныя чытанні\nПрадстаўнік БПЦ узяў удзел у прэс-канферэнцыі па падлеткавай злачыннасці\nМитрополит Вениамин заложил капсулу в будущий храм в Борисове и наградил строителей


Сяргей Верашчагін у ШІЗА\nНам паступае інфармацыя аб беспрэцэдэнтным ціску на палітвязня Сяргея Верашчагіна.\nСяргей ужо доўгі час пазбаўлены абсалютна ўсяго: лістоў, спатканняў з маці, перадач, бандэроляў. За што ў адносінах да яго ўжываюць такія жорсткія дысцыплінарныя меры, мы не ведаем. Зразумела адно – рэжым працягвае ламаць і забіваць беларусаў.\nПасля таго, як на волю патрапіў ліст Сяргея Верашчагіна, дзе ён падрабязна апісаў рэальнае становішча рэчаў, за ім усталявалі татальны кантроль. Не, гэта не жоўтая бірачка на робе. Сяргей пастаянна знаходзіцца пад наглядам спецыяльна навучаных людзей. Калі Сяргей не сядзіць у ШІЗА – ён увесь час пад наглядам відэакамер у сваёй адзіночцы і пад татальным наглядам супрацоўнікаў.\nПа нашых дадзеных стан здароўя Сяргея Верашчагіна па-ранейшаму жахлівы. Мінімальнае абследванне, якое яму правялі, нічога істотна не змяніла. Сяргей слепне. А вось на думку супрацоўнікаў калоніі, ён “проста выдумляе сабе хваробы і тое, што ў яго практычна не рухаецца правая частка цела”.\nПадзеі 2020-2021 гадоў паказалі ўсю мярзотнасць рэжыму лукашэнкі. Таксама яны паказалі ўсю мярзотнасць тых, хто служыць гэтаму злачыннаму рэжыму. У будучыні іх дзейнасць будзе па вартасці ацэненая правасуддзем. Нагадваем, што катаванні і бесчалавечныя зносіны не маюць тэрміну даўнасці. Адказаць прыйдзецца.


У будучыню – з надзеяй — Хойники. Хойнiцкiя навiны. Новости Хойник. Районная газета\n02.04.2021 10.04.2021 Хойнiцкiя Навiны79Комментарии on У будучыню – з надзеяй\nДля судкаўчан спявалі Эдуард Ханок, «Купалінка» і выканаўца з Турцыі Рамір\nНашы юныя таленты на адной сцэне з вядомымі беларускімі артыстамі! Здавалася б, для пачынаючых хойніцкіх «зорачак» гэта мара. На днях яна стала рэальнасцю. І ўсё дзякуючы XXXV Міжнароднай сацыяльна-творчай праграме «У будучыню – з надзеяй».\nМэта маштабнага форуму – выяўленне адораных дзяцей, якія пражываюць на тэрыторыях, пацярпелых ад Чарнобыльскай катастрофы. Госці са сталіцы штогод прыязжаюць у наш раён, каб правесці майстар-клас для пачынаючых артыстаў, а таксама кастынг для ўдзелу ў фінальным этапе праекта.\nДзіцячая школа мастацтваў. І вось на сцэне яны – юныя таленты Хойнікшчыны. Іх пяцёра – Кірыл Голаў, Ірына Назаранка, Ягор Дземскі, Юлія Навакоўская і Паліна Лобан. Розныя галасы і рэпертуар, а падабенства ў адным – талент. Выступленні юных хайнічан уразілі членаў журы, таму яны ўсе прайшлі адбор і выступяць у верасні на сталічнай сцэне.\nАле і гэта не ўсе сюрпрызы, якія падрыхтавалі для нашых жыхароў удзельнікі творчай праграмы. Яшчэ яны далі цудоўны канцэрт у аграгарадку Судкова. У мясцовым Цэнтры культуры і вольнага часу быў аншлаг, з радасным настроем сустракалі судкаўчане гасцей.\nПерад імі выступіў Народны артыст Рэспублікі Беларусь Эдуард Ханок. Шчырыя зносіны з кампазітарам і выкананыя ім песні выклікалі сапраўдны фурор. Звонкія апладысменты і шчаслівыя ўсмешкі гледачоў былі таму пацвярджэннем. Публіка доўга апладзіравала і заслужанаму калектыву Рэспублікі Беларусь «Купалінка». Каларытныя артысты ўразілі: вакал, жывое інструментальнае суправаджэнне і харэаграфія былі на вышыні!\nНязменны ўдзельнік праекта, лаўрэат міжнародных конкурсаў і фестываляў Дзмітрый Шуканаў, літаральна з першых нот запаліў публіку. А нумар саліста-інструменталіста Белдзяржфілармоніі Андрэя Дзергая судкаўчане глядзелі з захапленнем і заміраннем сэрца. Яркі і эпатажны: менавіта такім запомніўся гледачам уладальнік прыгожага голасу Рамір – выканаўца родам з Турцыі.\nКанцэрт прайшоў на адным дыханні. У яго завяршэнні душэўныя, добрыя словы прагучалі ў адрас жыхароў нашага раёна ад каардынатара праекта Кацярыны Копелевай.\n«Чарнобыльскі шлях» – менавіта так раней называўся гэты праект. У апошнія пяць год ён некалькі змяніў звыклы фармат і назву – «У будучыню – з надзеяй». Але задачы форуму ранейшыя і яны вельмі карысныя.\nТысячы таленавітых дзяцей адзначаны за час існавання праграмы. Для многіх менавіта гэта мерапрыемства стала стартавай пляцоўкай у творчай кар’еры. Хто ведае: магчыма, і ў хойніцкай «пяцёрцы» атрымаецца падняцца на зорны алімп…


Славутыя землякі. Фізіёлаг з Крываносаў\nГлавная→Новости→Общество→История→Славутыя землякі. Фізіёлаг з Крываносаў\nСлавутыя землякі. Фізіёлаг з Крываносаў\n09:02 / 28.02.2011\nІніцыятарам гэтага матэрыялу стала жыхарка вёскі Завідзіненты Яніна Іванаўна Вайнілка, якая патэлефанавала да нас у рэдакцыю і папрасіла на старонках газеты расказаць пра прафесара Ягелонскага ўніверсітэта Напалеона Цыбульскага, які нарадзіўся на Астравеччыне, у вёсцы Крываносы.\nДзякуем за падказку, Яніна Іванаўна!\nМяркуючы па інфармацыі, якую выдае “на-гара” ўсёвед-інтэрнэт, Напалеон-Нікадзім Цыбульскі нарадзіўся 14 верасня 1854 года ў вёсцы Крываносы, якая ў той час ляжала “…на зямлі Віленскай”. У сям’і зямельнага магната Юзафа Напалеона герба Праўдзіч і Марцыяны з Гутаровічаў.\nСпачатку закончыў гімназію ў Мінску, потым у 1875 годзе паступіў у Ваенна-медыцынскую акадэмію ў Пецярбургу. У гэты ж самы час адразу на трэці курс запісваецца сюды пасля заканчэння Прыродазнаўчага інстытута Іван Паўлаў. Кантакт паміж Цыбульскім і Паўлавым узнік адразу, тым больш цесны, што абодва працавалі ў гэты час над праблемай кровазвароту.\nУ 1877 годзе, яшчэ студэнтам, Цыбульскі становіцца асістэнтам акадэміі. Зноў жа, студэнтам ён атрымлівае медаль Першага класа за конкурсную працу “Аб уплыве палажэння цела на бакавы ціск, пульс і дыханне ў жывёлы”. Дыплом лекара атрымаў у 1880 годзе – прычым дыплом з адзнакай (па-нашаму – “чыр-воны”). Але да 1885 года працягваў працаваць прасектарам кафедры фізіялогіі пад кіраўніцтвам прафесара Івана Тарханава.\nШырокае прызнанне і славу прынесла Цыбульскаму вынаходніцтва ім новага апарата для вымярэння хуткасці крыві ў сасудах – фотагематахометра. Па сутнасці, малады вучоны зрабіў рэвалюцыю ў даследа-ваннях руху крыві. Слава гэтага навуковага адкрыцця і вельмі добрыя водгукі аб ім мэтраў расійскай фізіялогіі Тарханава і Сечанава паспрыялі таму, што Напалеона Цыбульскага, як вельмі таленавітага вучона-га, нястомнага працаўніка, праўдалюбца і фізіёлага з вялікай будучыняй, запрасілі ўзначаліць кафедру фізіялогіі, гісталогіі і эмбрыялогіі Ягелонскага ўніверсітэта ў Кракаве. Гэтую прапанову ён атрымаў у 1885 годзе напярэдадні абароны доктарскай дысертацыі на тэму: “Даследаванні над хуткасцю руху крыві з дапа-могай фотагематахометра”. Пасля абароны дысертацыі Цыбульскі пераязджае ў Кракаў і ўзначальвае прапа-наваную кафедру, кіраваць якой ён будзе да самай сваёй смерці.\nДаследаванні Цыбульскага былі настолькі значнымі, што па кансультацыю да яго ў свой час звярталіся Паўлаў, Ненцкі (будучы лаўрэат Нобелеўскай прэміі), Залескі і іншыя “зоркі” сусветнай фізіялогіі.\nУ 1887– 88 і 1895 – 96 гадах наш зямляк выконваў абавязкі дэкана лекарскага факультэта, у 1904 – 05 – рэктара, 1905 – 09 – прарэктара Ягелонскага ўніверсітэта.\nЦыбульскі быў арганізатарам Кракаўскай фізіялагічнай школы. У 1887 годзе ён стаў членам-карэспандэнтам, а з 31 – дзеючым членам Акадэміі навук Польшчы.\nЦыбульскі – піянер польскай электраэнцэфалаграфіі і эндакрыналогіі. У 1895 годзе разам з Уладзіславам Шымановічам адкрыў гарманальную дзейнасць наднырачнікаў і выявіў адрэналін, даказаўшы, што гэты гармон самым непасрэдным чынам уплывае на вышыню крывянога ціску. Даклад на гэтую тэму ён зрабіў на пасяджэнні Акадэміі навук у Кракаве 4 лютага 1895 года.\nЦыбульскі адным з першых у свеце ў 1890 годзе атрымаў запіс электраграфіі кары галаўнога мозгу.\nНавуковы тандэм у складзе Напалеона Цыбульскага і Адольфа Бецка першым у свеце правёў даследаванні электраэнцэфалаграфічных хваляў. Цыбульскі адным з першых зарэгістраваў і апісаў хуткасць лінейнага крывацёку ў шыйнай і сцегнавой артэрыях. Стаў ініцыятарам правядзення ў Польшчы даследаванняў гіпнозу.\nНеўзабаве пасля пераезду ў Кракаў прафесар Цыбульскі пачаў дабівацца новага будынка для размяшчэння кафедры фізіялогіі. У 1892 годзе пачалося, а ў 1895 завяршылася будаўніцтва гмаху Collegium Medicum – на вуліцы Гжэгорацкай, 16, у якім кафедра фізіялогіі Ягелонскага ўніверсітэта размяшчаецца і сёння.\nУ Цыбульскага было шмат вучняў і паслядоўнікаў, самым знакамітым з якіх стаў будучы нобелеўскі лаўрэат Адольф Бецк (1863 – 1942гг.), які пачаў асісціраваць прафесару яшчэ студэнтам. Разам з Цыбульскім Бецк апрацаваў падручнік па фізіялогіі, які быў надрукаваны ў 1915 годзе. Сярод больш чым 100 публікацый Цыбульскага ёсць і кніга пад назвай “Аб гіпнатызме з пункту гледжання фізіялагічнага становішча”, асноўныя палажэнні якой прыводзяць да высновы, што менавіта яму належыць ідэя “ўплыву падсвядомасці” – і значыць, Цыбульскі ў гэтым накірунку апярэдзіў знакамітага Фрэйда.\nАпроч медыцыны, Цыбульскі жыва цікавіўся грамадскім жыццём і напісаў на гэтую тэму нямала манаграфій і артыкулаў. Ён быў рашучым прыхільнікам дапушчэння жанчын да навучання ў вышэйшых медыцынскіх установах. Разам з Ода Буйвідам у 1891 годзе Цыбульскі арганізаваў у Кракаве першую жано-чую гімназію.\nПамёр Напалеон Цыбульскі 26 красавіка 1919 года ў сваім кабінеце ў Інстытуце фізіялогіі – ад інсульту.\nПасмяротна быў узнагароджаны Камандорскім Крыжам Orderu Polonia Restituta.\nПадрыхтавала і пераклала з польскай мовы Ганна ЧАКУР.\nПачытаць і пагуляць запрашалі гасцей свята работнікі бібліятэкі і культуры


12.01.2022 / 21:50\nУ выпадку з казахамі Масква не наважыцца сцвярджаць, што яны «таксама рускія». Расія будзе дзейнічаць інакш. Гісторык, доктар філасофіі і выкладчык шатландскага Універсітэта Сэнт-Эндруса Томаш Камузэля звяртае ўвагу на важныя акалічнасці «братняй дапамогі» краін АДКБ і задаецца пытаннем, ці чакае гэтую вялікую цэнтральнаазіяцкую краіну расійская будучыня.\nПрэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін і прэзідэнт Казахстана Касым-Жамарт Такаеў. Фота: ТАСС.\nСірыя, Ганконг, Беларусь, а цяпер Казахстан. За апошняе дзесяцігоддзе інтэрнацыянал аўтакратаў удасканаліў методыкі фальсіфікацыі выбараў і падаўлення іншадумства, піша Камузэля. Аднак мала хто з назіральнікаў заўважае, што падкладка новага «крамлёўскага пакета» — этналінгвістычны нацыяналізм, ідэалогія «русского мира».\nКрэмль навязвае постсавецкім дзяржавам кірыліцу і рускую мову з мэтай стварэння расейскай сферы ўплыву. І Масква хоча, каб гэтая неаімперская сфера ахоплівала ўсю тэрыторыю былога СССР ці нават Расійскай Імперыі. Агрэсіўнае выкарыстанне Масквой моўнай палітыкі — неад’емная частка стратэгіі гібрыднай вайны, якая памяншае патрэбу разгортвання войскаў і прамой анексіі.\nУ Казахстане з 1 студзеня 2022 года знялі абмежаванне цэнаў на звадкаваны газ. Цана адразу ж вырасла на 100%, што моцна ўдарыла па збяднелым насельніцтве краіны сярод зімы. У выніку 5 студзеня ў галоўных гарадах успыхнулі пратэсты, якія хутка перараслі ў гвалт.\nУ адказ на просьбу прэзідэнта Казахстана аб дапамозе ўжо на наступны дзень Арганізацыя Дамовы аб калектыўнай бяспецы пад кіраўніцтвам Расіі накіравала ў краіну «стабілізацыйныя» вайсковыя сілы. Тады ж прэзідэнт Казахстана пагутарыў з беларускім дыктатарам пра досвед апошняга па падаўленні масавых пратэстаў у 2020 годзе, якія ўспыхнулі праз фальсіфікацыю выбараў.\nПра гэта ўсё добра вядома, але на што міжнародныя назіральнікі збольшага не звяртаюць увагі, адзначае Камузэля, дык гэта на спіс з чатырох патрабаванняў да Казахстана, які выставіла ў твітары блізкая да ўлады прапагандыстка Маргарыта Сіманьян.\nПерш за ўсё, паводле Сіманьян, Казахстан павінен прызнаць анексію Крыма Расіяй у 2014 годзе. А вось тры далейшыя патрабаванні адносяцца выключна да моўнай палітыкі. Казахстан павінен аднавіць кірыліцу ў якасці афіцыйнага алфавіту казахскай мовы. Руская мова павінна стаць другой дзяржаўнай мовай Казахстана, як і ў Беларусі з Кыргызстанам. І апошняе, але зусім не другараднае: Казахстан павінен «пакінуць у спакоі рускамоўныя школы», што азначае спыненне ўрокаў казахскай мовы ў такіх школах і любых планаў зрабіць гэтыя школы двухмоўнымі.\nВыкладчык шатландскага ўніверсітэта паясняе сваім чытачам, хто такая гэтая Сіманьян: яна ўзначальвае Russia Today, галоўны прапагандысцкі рупар Крамля. Яе выказванні не проста прыватнае меркаванне, яны задаюць тон таму, якім павінен быць погляд расійскай грамадскай думкі на тое ці іншае пытанне, як таго патрабуе прэзідэнт Расіі.\nДоктар Камузэля заўважае, што пасля вайны Расіі з Грузіяй у 2008 годзе і асабліва пасля анексіі Крыма ў 2014-м ні ў кога не заставалася аніякіх сумневаў у адраджэнні расійскага імперыялізму. Але на Захадзе мала заўважаюць спалучэнне гэтага імперыялізму з этналінгвістычным нацыяналізмам, больш характэрным для Цэнтральнай Еўропы.\nПасля распаду Савецкага Саюза ў складзе Расійскай Федэрацыі захаваліся аўтаномныя рэспублікі, якія маюць каля 30-ці дзяржаўных моў, адрозных ад рускай. Адна з самых незалежных этнічна нерасійскіх аўтаномных рэспублік у Расіі — Татарстан. У 1999 годзе ў гэтай рэспублікі было прынята рашэнне аб замене ў татарскай мове кірыліцы на лацінку. Гэты акт уступіў у сілу ў 2001 годзе, а запланаваная замена алфавіту мусіла быць завершана да 2011 года. Але Крэмль забараніў гэта рабіць. Больш таго, у 2002 годзе расійская Дума абвясціла кірыліцу адзіным магчымым афіцыйным алфавітам для ўсіх моў народаў Расіі.\nТак Крамлём закладаюцца асновы неаімперскай палітыкі «рускага свету», няўхільнай русіфікацыі. Афіцыйна Расійская Федэрацыя застаецца шматмоўнай, але на практыцы руская мова — адзіная мова грамадскага жыцця, адміністрацыі, СМІ і адукацыі, піша доктар Камузэля. Этнічным нярускім, якія з’яўляюцца грамадзянамі Расіі, неабходна валодаць рускай мовай, у той час як этнічныя рускія не выказваюць ахвоты вывучаць мясцовыя мовы, нават калі яны стала пражываюць у нейкай этнічна нярускай аўтаномнай рэспубліцы.\nУ ідэале, з пункту гледжання Крамля, як мяркуе Камузэля, уся постсавецкая прастора павінна заставацца кірылічнай, выкарыстоўваць «рускі алфавіт». Пасля анексіі Крыма кірыліца была адразу навязаная крымскім татарам (Украіна па-ранейшаму падтрымлівае выкарыстанне лацінскіх літар для гэтай мовы.) Таксама і ў сепаратысцкім Прыднястроўі, якое знаходзіцца пад вайсковым кантролем Расіі, кірыліца выкарыстоўваецца для малдаўскай мовы, хоць у самой Малдове з 1989 года выкарыстоўваецца лацінка.\n«Наступны крок — патрабаванне захавання або аднаўлення рускай мовы як дзяржаўнай у постсавецкіх дзяржавах, — сцвярджае доктар Камузэля, які займаецца навуковымі даследаваннямі ў галіне нацыянальнай і моўнай палітыкі. — Калі дзяржава, пра якую ідзе гаворка, адмаўляецца і настойвае на палітыцы этналінгвістычнага аднамоўя ў сваёй нацыянальнай мове, Масква ідзе на пагрозы».\nТомаш Камузэля мяркуе, што аўтакратычная Беларусь — ідэал «рускага свету». У 1995 годзе рускую мову тут зрабілі адной з дзвюх дзяржаўных моў, фактычна выключыўшы беларускую мову з грамадскага жыцця.\nКрэмль моцна ціснуў на Украіну, каб яна пайшла па беларускім шляху, у тым ліку каб яна замяняла ўкраінскую мову рускай. Рэвалюцыя Годнасці 2014 года спыніла гэтую антыўкраінскую палітыку, да вялікага засмучэння Масквы. Сярод іншага гэтая няўдача паслужыла яшчэ адным «апраўданнем» расійскай анексіі Крыма і пачатку расійскай вайны ва ўсходняй Украіне, якая доўжыцца дагэтуль.\n«Відавочна, што гэтая вайна не за мову і пісьмо, — адзначае Камузэля. — Мэта — усталяванне рэальнага кантролю над палітыкай і эканомікай Украіны».\nРуская мова і кірыліца — знак вернасці, сімвал расійскага панавання, бачная простым вокам пашана аўтакрату на крамлёўскім троне. Але ў эпоху інтэрнэту і сацыяльных сетак гэтая мова і алфавіт таксама ствараюць шырокую магістраль для расійскай прапаганды ў постсавецкіх краінах.\nРасійская будучыня Казахстана? Ці беларуская?..\nРашэнне аб тым, як Казахстан павінен называцца на казахскай мове — Qazaqstan або Қазақстан, — не з’яўляецца пустым пытаннем. Цяперашняя інтэрвенцыя Расеі ў Казахстан («даруйце, братэрская дапамога АДКБ», — іранізуе Камузэля), напэўна, акажацца паспяховай. Аўтакратыя пераможа. Прэзідэнт Казахстана, хутчэй за ўсё, застанецца на пасадзе.\nПаводле планаў, казахская мова павінна быць пераведзена на лацінскі алфавіт да 2025 года.\nІ тады трэба пільна сачыць за прасторай моўнай палітыкі. Ці збіраецца прэзідэнт Казахстана выконваць патрабаванні Сіманьян? А чаму б яму і не выканаць?.. Гэта невялікая цана, якую трэба заплаціць за тое, каб атрымаць ладную частку багаццяў краіны.\nКалі спраўдзіцца прагноз пра падпарадкаванне Казахстана Крамлю, то будуць і звычайныя неаімперскія наступствы. За заслонай казахскай мовы на аснове кірыліцы і хуткага пашырэння выкарыстання рускай мовы ў грамадскім жыцці і адукацыі краіны Масква атрымае кантроль над 3% сусветных запасаў нафты і 12% сусветных радовішчаў урану, якія знаходзяцца ў Казахстане. Акрамя таго, цяпер на Казахстан прыпадае амаль палова сусветнай вытворчасці ўрану.\n«Аўтакраты ўсяго свету, яднайцеся! — саркастычна заклікае доктар Камузэля. — Дыктатарскі лідар Кітая з энтузіязмам падтрымлівае жорсткую рэакцыю прэзідэнта Казахстана на пратэсты і яго беспардоннае выкарыстанне агнястрэльнай зброі. У той час як Захад не хоча дзяліць з Расіяй цэнтральную і ўсходнюю часткі Еўропы на сферы ўплыву, Пекін не бачыць праблем у такім геапалітычным «перадзеле» Цэнтральнай Азіі. Такім чынам, Казахстан належыць Расеі, але Масква павінна падтрымліваць генацыд уйгураў у Сіньцзяне, які Кітай выдае за «змаганне з тэрарызмам», — піша Камузэля.\nКалі Расія дасягне геастратэгічнага поспеху ў Казахстане, заслона маўчання таксама абавязкова апусціцца і на тэму савецкага генацыду ў пачатку 1930-х. «Тая трагедыя, выкліканая калектывізацыяй сельскай гаспадаркі, знішчыла амаль палову ўсіх этнічных казахаў, — піша Камузэля. — Для параўнання, у сучаснай Украіне, якая вырвалася з-пад неаімперскага кантролю Крамля, гэтакі ж савецкі генацыд Галадамору стаў нарожным каменем ідэнтычнасці постсавецкай краіны. Тым не менш Расія, як правапераемніца Савецкага Саюза, вырашыла адмаўляць факт якога-кольвек генацыду. Крэмль сцвярджае, што ўкраінцы і рускія з’яўляюцца адзінай нацыяй, гістарычна аб’яднанай, у тым ліку адзінай для абодвух народаў рускай мовай».\nУ выпадку з казахамі Масква, вядома, не наважыцца сцвярджаць, што яны «таксама рускія». Тым не менш, наданне рускай мове і расійскай культуры асаблівага статусу будзе прывязваць постсавецкія краіны да Расіі, папярэджвае Томаш Камузэля.\nЗмясціў Назарбаева і стаў сапраўдным лідарам Казахстана. Што эксперты па Сярэдняй Азіі кажуць аб пратэстах у Казахстан\n«Салдаты, якія ўдзельнічалі ў разгоне, размаўлялі па-руску». Як расстралялі Плошчу ў Алматы\n«Стары, сыходзь!» Расказваем пра культ асобы Назарбаева, супраць якога паўсталі казахі\nЛебядок: Беларусь усё больш штурхаюць у рэгіянальную варонку эскалацыі са стандартным выхадам ‒ праз вайну


Вочна-завочна Курсы падвышэння кваліфікацыі Францыя, Ile-de-France 2018\nВочна-завочна Курсы падвышэння кваліфікацыі Францыя, Ile-de-France\nВочна-завочна Курсы Францыя, Ile-de-France. Знайсці ўсю інфармацыю аб школе і звязацца з прыёмнай камісіяй 3 клікі!\nУсе (152) курс (71) Certificate (1) Summer course (3) Diploma (7) Certificate (1) Diploma (7)\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна 5 - 10 дні Open Enrollment Францыя Paris\nВа ўніверсітэце September 2018 Францыя Cergy-Pontoise\nінтэнсіўнае поўнае апусканне курс для кіраўнікоў - Спа, Бельгія\nВа ўніверсітэце September 2018 Францыя Paris Avignon\nЖыць мова, як вы даведаецеся, расслабіцца, віно і абедаць у мэтавым мове, які вы хочаце развівацца. [+]\nЖыць мова, як вы даведаецеся, расслабіцца, віно і абедаць у мэтавым мове, які вы хочаце развівацца. З 70 гадзін часу кантакту з настаўнікамі носьбітам мовы, У тым ліку ўсіх страў і перапынкаў, вы будзеце акружаны мовы з ранняга раніцы да позняга вечара. ... [-]\nLink to and share "Вочна-завочна Курсы падвышэння кваліфікацыі Францыя, Ile-de-France 2018"


«Багун» Мудрова прэзэнтуюць у Менску\n23 студзень 2014, 20:36\nНовую кнігу празаіка, шматгадовага аўтара Радыё Свабода Вінцэся Мудрова «Багун» прэзэнтуюць 24 студзеня ў Менску. Імпрэза адбудзецца а 19-й у кнігарні «логвінаЎ».\nТворы Вінцэся Мудрова не выдаваліся асобнай кнігай сем гадоў, хоць даволі рэгулярна зьяўляліся на старонках незалежных літаратурных выданьняў. І калі ў каардынатара Таварыства вольных літаратараў Алеся Аркуша зьявілася магчымасьць аднавіць сваю кніжную сэрыю «Полацкае ляда», то пачаць ён вырашыў менавіта з прозы Мудрова, якога лічыць адным з самых цікавых аўтараў сучаснай беларускай літаратуры.\n«Гэтага аўтара можна пазнаць літаральна па некалькіх сказах. Ён мае і свой адметны стыль, і адметную аўтарскую мову, і ўласную тэму. Вельмі цікавы аўтар, але зусім не публічны чалавек. Ён ня ўдзельнічае ні ў якіх сустрэчах, прэзэнтацыях і ўвогуле не зьяўляецца на публіцы, таму яшчэ і з гэтай прычыны мы вырашылі вярнуць увагу чытача да яго».\nПад вокладкай «Багуна» сабраныя чатырнаццаць апавяданьняў, напісаных у апошнія гады. Віртуозны стыль, займальны сюжэт, дасьціпны гумар, які вельмі часта пераходзіць у памфлетны сарказм, трымае ўвагу чытача ад першай да 277 старонкі кнігі. Аўтар апавядае пра часы і падзеі, сьведкам якіх быў сам. Яму верыш, што менавіта так было і з гэтымі людзьмі, і з тым ладам. Савецкім. Але ён надзвычай пераканаўчы і ў апавяданьнях пра падзеі, якія ня мог бачыць на ўласныя вочы. Прыкладам, прыход саветаў у Заходнюю Беларусь. Характары герояў, лёгіка іхных паводзінаў настолькі праўдзівыя, што мастацкія тэксты ўспрымаюцца як дакумэнтальныя старонкі.\nВінцэсь Мудроў нарадзіўся ў Полацку ў 1953 годзе ў сям’і вайскоўца. Скончыў Наваполацкі політэхнічны інстытут. Працаваў інжынэрам у Беларусі і ў Сыбіры, карэспандэнтам Радыё Свабода. Сябра Беларускага ПЭН-цэнтру, Саюзу беларускіх пісьменьнікаў і Таварыства Вольных Літаратараў. Аўтар кніг прозы «Жанчыны ля басэйна» (1992), «Гісторыя аднаго злачынства» (1993), «Зімовыя сны» (1999), «Ператвораныя ў попел» (2005), «Альбом Сямейны» (2007). У 1971–1974 гадах выдаваў у Наваполацку падпольны рукапісны літаратурны альманах «Блакітны ліхтар». У 1990-х рэдагаваў літаратурны альманах «Ксэракс Беларускі». Жыве ў Наваполацку.\nКніга Вінцэся Мудрова “Альбом сямейны” — на сайце\nАнкета Свабоды: Вінцэсь Мудроў\nЯк мы рабілі самвыдат\nВінцэсю Мудрову — 60


Несапраўдныя подпісы, сабраныя па Гродненскай вобласці за Віктара Цярэшчанку, перададуць у ЦВК\nhttp://spring96.org/be/news/79671 2015 2015-09-01T18:18:20+0300 2015-09-01T18:18:20+0300 2015-09-02T09:14:47+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/padlik-kamisii.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння адбылося паседжанне Гродненскай абласной выбарчай камісіі, на якой 11 491 подпісаў за Віктара Цярэшчанку былі прызнаныя несапраўднымі.\nЯк адзначае назіральнік ад БХК Раман Юргель, на паседжанні былі зацверджаныя пратаколы тэрытарыяльных выбарчых камісій па праверцы даставернасці подпісаў выбаршчыкаў у падпісных лістах: 17 раённых камісій па Гродненскай вобласці і 2 камісіі з Гродна.\nСтаршыня выбарчай камісіі Кастрычніцкага раёна Гродна Уладзімір Хлябіч і старшыня Ленінскай раённай выбарчай камісіі Сяргей Сямашка далажылі на паседжанні пра тое, што была праведзеная праверка даставернасці подпісаў і подпісы за Віктара Цярэшчанку былі прызнаныя несапраўднымі. Пры праверцы праз аддзел па грамадзянству і міграцыі ў Гродна адзначалася, што ў падпісных лістах прозвішчы людзей не супадалі з адрасамі, подпісы не супадалі з прозвішчамі людзей. Усе пратаколы будуць перададзеныя ў Цэнтральную выбарчую камісію, дзе на працягу пяці дзён ЦВК прыме рашэнне па подпісам, у тым ліку і за В. Цярэшчанку, сабраным па горадзе Гродна.\nТаксама на паседжанні прагучала тое, што збіралі подпісы за В. Цярэшчанку ўсяго некалькі чалавек, якія нібыта назбіралі гэтыя больш за 11 тысяч подпісаў.\n“Акрамя таго, на працягу двух дзён журналісты з дзяржаўных тэлеканалаў "рваліся" на абласное паседжанне, хацелі ўзяць інтэрв’ю да яго пачатку ў старшыні абласной камісіі Валерыя Саўко, але ён, згодна з заканадаўствам, не меў права нічога казаць. І старшыня адзначаў, што пасля паседжання гатовы такое інтэрв’ю даць. Але вельмі дзіўна было, што журналісты з дзяржаўных тэлекампаній не прыйшлі на гэтае паседжанне, не ўзялі ніякіх інтэрв’ю пасля. Відаць, ім была дадзеная каманда не падымаць гэтае пытанне”, - мяркуе Р. Юргель.\nУ выніку паседжання па Гродзенскай вобласці былі зацверджаныя:\nза Сяргея Гайдуковіча – 7 260 подпісаў;\nза Таццяну Караткевіч – 5 706 подпісаў;\nза Аляксандра Лукашэнку – 222 652 подпісы\nі 11 491 подпісаў за Віктара Цярэшчанку былі прызнаныя несапраўднымі.\nВыбракоўка па вобласці па астатнім кандыдатам склала невялікі адсотак.


«Дагонім і перагонім»\nУ Беларусі ёсць магчымасць за год-паўтара вярнуцца да ранейшых заробкаў і перавысіць іх. Пра гэта заявіў Аляксандр Лукашэнка 6 лютага, прымаючы з дакладам старшыню праўлення Нацыянальнага банку Надзею Ермакову.\nЯк паведамляе прэс-служба прэзідэнта, кіраўнік дзяржавы паінфармаваны пра стан на валютным рынку, сітуацыю з крэдытаваннем эканомікі, у тым ліку будаўніцтва жытла, іншых дзяржаўных праграмаў. “Мушу сказаць, што пакуль нядрэнна працуеце з банкірамі і ўрадам у плане выканання тых праграмаў, якія мы акрэслівалі, каб стабілізаваць сітуацыю”, – адзначыў Лукашэнка.\n“Пры нармальным функцыянаванні эканомікі ды нармальнай працы працоўных калектываў мы за год-паўтара не проста вернемся на ранейшыя пазіцыі ў заработнай плаце людзей, але мы можам іх перавысіць, – сказаў кіраўнік дзяржавы. – У нас ёсць магчымасць зарабіць нармальныя грошы, каб людзі адчулі паляпшэнне жыцця, і гэта ўжо адбываецца. І я думаю, што калі мы нармальна выйдзем з гэтай няпростай зімы – я маю на ўвазе, каб не давялося перасяваць пасеваў з-за маразоў і гэтак далей, – то мы знойдзем гэтыя грошы”.\n“Але мы ні ў якім выпадку не мусім друкаваць грошай, гэта абсалютна выключана”, – падкрэсліў Лукашэнка.\nЁн адзначыў, што цяпер сітуацыя ў эканоміцы краіны стабільная. “Мы ў гэты час, наколькі я інфармаваны, не выдаткоўвалі золатавалютных рэзерваў – наадварот, яны ў нас прыраслі, і ў нас ёсць магчымасць іх павялічыць. Другое пытанне сёння паўстае: каб нам лішнія грошы не трымаць усё-такі ў рэзервах – яны мусяць працаваць у эканоміцы. Але, тым не менш, колькі трэба, столькі мае быць дзеля таго, каб у нас катаклізмаў у перспектыве не было”, – сказаў кіраўнік дзяржавы.\nШто да сітуацыі на валютным рынку, то за апошнія тры месяцы курс беларускага рубля заставаўся стабільны, назіраліся толькі нязначныя яго ваганні. У канцы студзеня – на пачатку лютага адзначаецца яго ўмацаванне, што звязана з павелічэннем продажу валюты на рынку. Паводле Надзеі Ермаковай, абавязковы продаж валюты вырас прыкладна на $ 42 млн.


ЗША і Еўразвяз рыхтуюцца ўвесці новыя санкцыі супраць уладаў Беларусі\nЗлучаныя Штаты Амерыкі ды Еўрапейскі Звяз папярэдне дамовіліся пра новыя санкцыі ў дачыненні да дзейных уладаў Беларусі.\nЗША не прызнаюць Саюзную дзяржаву\nПалата прадстаўнікоў кангрэса ЗША ўхваліла законапраект «Аб суверэнітэце, правах чалавека і дэмакратыі ў Беларусі». Дакумент прадставіў кангрэсмен Крыс Сміт, які быў адным з аўтараў актаў аб дэмакратыі ў Беларусі 2004, 2006 і 2011 гадоў.\nЗаконапраектам пашыраюцца «паўнамоцтвы прэзідэнта ЗША да ўвядзення новых санкцыяў» у сувязі з выбарамі 2020 года Беларусі. Ён зможа «ўвесці візавыя санкцыі супраць любога замежніка, які з’яўляецца членам Цэнтральнай выбарчай камісіі Беларусі ці які ўдзельнічаў у маніпуляцыях на выбарах, або ў дачыненні да ўрадавай асобы, адказнай за пераслед незалежных СМІ, або прадстаўніка Саюзнай дзяржавы, або расейскага грамадзяніна, які прымаў значны ўдзел у пераследзе СМІ, парушэнні правоў чалавека датычна палітычных рэпрэсіяў у Беларусі».\nАкрамя таго, абноўлены «Акт аб дэмакратыі ў Беларусі»:\nпрызнае Каардынацыйную раду законным інстытутам для ўдзелу ў дыялогу аб мірнай перадачы ўлады і не прызнае Аляксандра Лукашэнкі «законна абраным лідарам Беларусі»;\nзаклікае вызваліць усіх палітвязняў без усялякіх папярэдніх умоў;\nпадтрымлівае імкненне народа Беларусі ў свабодзе веравызнання;\nзаяўляе, што ЗША не прызнаюць уключэння Беларусі ў Саюзную дзяржаву з Расеяй;\nпатрабуе ад ЗША стратэгіі па прасоўванні вяшчання, свабоды інтэрнэту і доступу да інфармацыі;\nаказвае падтрымку беларускім медыям і прадстаўнікам IT-сектара.\nІніцыятыва павінна атрымаць адабрэнне сенату, пасля чаго паступіць на подпіс прэзідэнту ЗША.\nЕЗ рыхтуецца ўвесці эканамічныя санкцыі\nА міністры замежных справаў 27 краін Еўразвязу дамовіліся падрыхтаваць новы пакет санкцый супраць уладаў і ўстаноў Беларусі, заявіў кіраўнік дыпламатыі ЕЗ Жазэп Барэль на прэс-канферэнцыі па выніках анлайн-сустрэчы кіраўнікоў МЗС краін супольнасці.\n«Сёння мы дамовіліся пачаць падрыхтоўку новага раунда санкцыяў у адказ на гвалт уладаў і з мэтай падтрымкі беларускага народа. Гэтыя санкцыі будуць уведзеныя не толькі супраць фізічных асоб, але і супраць [дзяржаўных] структур, кампаніяў і прадпрымальнікаў», – сказаў ён, піша ТАСС.\nПаводле яго, ЕЗ больш не вылучыць ніводнага еўра ўраду Лукашэнкі, усе сродкі для Беларусі пойдуць грамадзянскай супольнасці.\nЛюдзі застаюцца непадалёк ад плошчы Якуба Коласа. Фота: Агата Квяткоўска / «Белсат»\nЯк паведамляе Reuters са спасылкай на двух еўрапейскіх дыпламатаў, новыя\nабмежавальныя меры падрыхтуюць на працягу наступных некалькіх тыдняў. Яны закрануць у тым ліку структуры, якія, паводле крыніц, фінансуюць Лукашэнку. Пра якія менавіта кампаніях ідзе гаворка, не ўдакладняецца.\nРаней Еўразвяз увёў санкцыі ў дачыненні да Лукашэнкі і 54-х высокапастаўленых чыноўнікаў, прадстаўнікоў сілавых ведамстваў і ЦВК. Абмежаванні ўключаюць забарону на ўезд у Еўразвяз і замарозку наяўных у межах юрысдыкцыі актываў.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка выбары-2020 Еўразвяз Жазэп Барэль ЗША Крыс Сміт пратэсты


У Светлагорску праваабаронца працягвае судзіцца з райвыканкамам\nhttp://spring96.org/be/news/91236 2018 2018-10-31T18:21:55+0300 2018-10-31T18:21:55+0300 2018-10-31T18:40:31+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/masliukova-sud-4.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ Светлагорскім раённым суддзе 31 кастрычніка працягваўся разгляд скаргі праваабаронцы Алены Маслюковай супраць райвыканкама. Папярэдняя паседжанне адбылося 16 кастрычніка.\nПрычына скаргі – забарона правядзення ў горадзе шостага кастрычніка мірнай акцыі супраць працы завода беленай цэлюлозы. Райвыканкам не дазволіў у той дзень (а менавіта ў прамежак часу з 16.00 да 18.00) правесці мітынг на стадыёне “Папернік”, бо быццам бы на той час было запланавана правядзенне моладзевага першынства па футболе. Шостага кастрычніка Алена Маслюкова вырашыла праверыць, ці не схлусіў райвыканкам, і прыйшла ў адпаведны час на стадыён – у 16.00 ён быў пусты.\nСкаргу праваабаронцы разглядае суддзя Людзміла Сядзько, якая летам вяла падобны працэс па адмове ў правядзенні пікета ў падтрымку Ігара Комліка і Генадзя Фядыніча (тады скарга Маслюковай не была задаволена). На паседжанні яна распачала допыт сведкаў з боку райвыканкама, якія мусяць паказаць, што футбольныя спаборніцтвы на стадыёне “Папернік” шостага кастрычніка ўсё ж мелі месца.\nТак, быў дапытаны сведка Засінец Ю.М. – трэнер са спартовай школы, якой належыць стадыён. Паводле яго слоў, у суботу шостага кастрычніка на “Паперніку” было дзве гульні: у 12.00 і у 14.00. На першай ён прысутнічаў, а на другой – не, таму і не можа сказаць, ці скончылася спартовае мерапрыемства да 16.00.\nТак як словы Засянца ніяк не змаглі падмацаваць пазіцыю раёвыканкама адносна адмовы ў правядзенні мітынгу, суддзя вырашыла выклікаць новых сведкаў. Да таго ж Людзміла Сянько знайшла пэўныя недакладнасці з тэрмінамі пераносу футбольнага першынства з нядзелі сёмага кастрычніка на суботу шостага. Бо, як высветлілася падчас судовага паседжання, першапачаткова футбольныя гульні мусілі прайсці на дзень пазней, аднак у Гомелі вырашылі змяніць дату іх правядзення.\nКаб прадстаўнікі спартовай школы разабраліся з недакладнасцямі і для выкліку новых сведкаў, суддзя вырашыла зрабіць перапынак да 8 лістапада.\n31.10.2018 Тэгі: суды, скаргі


12 студзень 2006, 09:28\n12 студзеня Мулявін мог бы адзначыць свой юбілей – 65-ы год нараджэньня. Аднак да гэтай даты музыка не дажыў роўна тры гады: 27 студзеня 2003 году ён памёр у Маскве, у аддзяленьні нэйрахірургіі шпіталю імя Бурдэнкі, куды ўвосень 2002 году быў перавезены для працягу лекаваньня.\nНагадаем, што ў траўні 2002 году лідэр “Песьняроў” трапіў у аўтакатастрофу па дарозе зь лецішча ў Менск, моцна пашкодзіўшы хрыбет. У той жа дзень ён быў праапэраваны ў Інстытуце траўматалёгіі і артапэдыі вядомым нэйрахірургам Іосіфам Варановічам. Аднак неўзабаве стала вядома, што Мулявін спаралізаваны. У сьнежні 2002-га сьпеваку стала лепей, аднак паляпшэньне было часовае – ад дня нараджэньня, 12 студзеня 2003 году ён ужо не пакідае аддзяленьне рэанімацыі. Раніцай 26 студзеня заснавальнік “Песьняроў” памёр...\nПасьля сьмерці артыста былыя паплечнікі пачалі барацьбу за песьняроўскі брэнд, у выніку чаго калектыў рэгулярна скаланаўся ад скандалаў, узаемных абвінавачаньняў музыкаў у недобрасумленнасьці і пры гэтым раз-пораз развальваўся. Цяпер існуе пяць ансамбляў, якія з рознымі варыяцыямі “Песьняроў” у назве гастралююць па Беларусі і асобных краінах СНД.\nСёньня ўвечары ў Беларускай дзяржаўнай філярмоніі адбудзецца канцэрт, прысьвечаны памяці Ўладзімера Мулявіна.


Акт аб дэмакратыі ў Беларусі накіраваны на подпіс Трампу | Новы Час\nАўтарам законапраекта з’яўляецца кангрэсмен Крыс Сміт, член Камітэта па замежных справах Палаты прадстаўнікоў, нагадвае «Голас Амерыкі».\n«Прыняўшы гэты законапраект, Кангрэс прызнае тое, з чым змагаецца, адважны народ Беларусі вядзе барацьбу з 9 жніўня. Нядаўнія выбары былі відавочна фальсіфікаванымі і не выклікаюць даверу ў міжнароднай супольнасці ні ў каго, акрамя самога Лукашэнкі, і, магчыма, Расіі», — заявіў кангрэсмен Сміт.\nДвухпартыйны законапраект быў уключаны ў незвязаную з ім бюджэтную ініцыятыву і вынесены на разгляд Кангрэса на гэтым тыдні.\n«Гэты двухпартыйны законапраект аднаўляе санкцыі ў дачыненні да беларускіх чыноўнікаў, якія перашкаджалі пераходу краіны да дэмакратыі» — адзначыў амерыканскі кангрэсмен.\n«Ён аказвае гэтак неабходную падтрымку беларускім СМІ і важнаму ІТ-сектару краіны. Беларускі народ змагаецца за захаванне незалежнасці і суверэнітэту сваёй краіны, нягледзячы на пагрозу, якая выплывала ад прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна», — дадаў ён.\nСтаўшы законам, дакумент дазволіць, сярод іншага, заявіць, што ЗША не прызнаюць вынікі фальсіфікаваных прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі 9 жніўня 2020 года, а таксама не дазволіць прызнаць Лукашэнку законна абраным лідарам Беларусі.\nЗаконапраект таксама заклікае да правядзення новых прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі, якія адпавядаюць стандартам АБСЕ, і да неадкладнага вызвалення ўсіх палітычных зняволеных у Беларусі.\nАкрамя ўсяго іншага, уключэнне Беларусі ў так званую «Саюзную дзяржаву» не будзе прызнана ЗША.


«Браслаўскія зарніцы»: свята, якое аб'ядноўвае |\nУ Браславе ў пяцьдзясят чацвёрты раз пасля мінулагодняга перапынку адбылося міжнароднае свята традыцыйнай культуры «Браслаўскія зарніцы». Яно сабрала ўдзельнікаў з усёй Беларусі – і не толькі, прадэманстравала, як удала можна спалучаць традыцыі і сучасныя тэхналогіі, і ў чарговы раз нагадала: для творчасці межаў не існуе.\nУ фестывальныя дні канцэртнай пляцоўкай стаў літаральна ўвесь горад, а адчуць асалоду ад выступленняў лепшых народных калектываў краіны мог кожны. Само ж свята паказала, што яно здольна развівацца, захоўваць лепшае і прагна накапліваць новае, быць цікавым і карысным, закрэсліваць межы паміж эпохамі, жанрамі і рэгіёнамі.\nГалоўныя дзействы па традыцыі разгарнуліся ў цэнтры Браслава і ў лесапарку «Леснічоўка». Святочнаму шэсцю папярэднічала тэатралізаваная пастаноўка на гістарычную тэму, падчас якой «старажытныя» браслаўчане наканавалі нашчадкам берагчы і развіваць родны край, а князь Брас, ад якога згодна з легендай і пайшоў Браслаў, перадаў старшыні райвыканкама Аляксандру Баданіну пячатку, што сімвалізуе адказнасць за рэгіён і яго жыхароў.\nШэсце – абавязковы атрыбут свята.\nАкрамя шматлікіх творчых калектываў, на фестываль завіталі і ганаровыя госці: старшыня Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Цярэнц’еў, начальнік упраўлення народнай творчасці Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь Ірына Карповіч, начальнік упраўлення культуры Віцебскага аблвыканкама Пётр Падгурскі, яго намеснік Галіна Баркевіч, кіраўніцтва Браслаўскага раёна.\nУрачыстым сігналам да старта свята стала ўзняцце яго сцяга. Права даверылі прадстаўнікам маладога пакалення браслаўчан, якія на сваім творчым шляху ўжо дабіліся значных поспехаў. А песня «Браслаўскі край» у выкананні тысячнага хору запусціла маштабны культурны марафон працягласцю ў два дні.\nСімвалічная перадача маладому пакаленню адказнасці за рэгіён.\nУ сваім прывітальным слове Уладзімір Цярэнц’еў нагадаў, што «Браслаўскія зарніцы» – найстарэйшы ў Беларусі фестываль народнай творчасці, які ўжо стаў своеасаблівым брэндам не толькі раёна, але і ўсёй вобласці. Ірына Карповіч на гэтым фоне заўважыла, што ў браслаўчан выдатны творчы густ, а Аляксандр Баданін падзякаваў удзельнікам і гасцям свята за ўвагу да мерапрыемства і заклікаў прыязджаць на гасцінную браслаўскую зямлю зноў і зноў.\nДарэчы, нягледзячы на шэраг бягучых складанасцей, «Зарніцы» захавалі міжнародны статус. Калі калектывы з розных куткоў Беларусі выступалі, што называецца, у жывую, шматлікія партнёры з замежжа дэманстравалі сваю творчасць анлайн – даслалі браслаўчанам відэазвароты і творчыя нумары ў відэафармаце. Такім чынам паступілі дзясяткі калектываў з сямі краін – Літвы, Латвіі, Эстоніі, Польшчы, Украіны, Расіі і нават Сенегала, што ў далёкай Афрыцы.\nЗамежныя калектывы выступалі ў анлайн-фармаце.\nСловам, «Браслаўскія зарніцы-2021» у чарговы раз пацвердзілі добра вядомы пастулат: творчасць аб’ядноўвае. І ў Год народнага адзінства гэта набывае асаблівы сэнс, калі зразумелая ўсім мова песні і танца нясе толькі дабрыню, узаемаразуменне і ўсмешкі. ■\nПобочные эффекты от вакцинации против COVID-19 назвали незначительными


Чорная Мадонна Мантсэрат з Дзіцяткам Езусам\nСтатуя Маці Божай Мантсэрат выканана ў адпаведнасці са старажытным канонам, які называецца «трон мудрасці»: Панна Марыя сядзіць на нізкім троне і трымае на каленях Дзіця. Абедзве фігуры ўкаранаваныя. У правай руцэ Марыя трымае сферу, якая сімвалізуе валадарства над усім стварэннем; левая рука адпачывае на плячы Дзіцяці, якое з’яўляецца крыніцай Яе ўлады. Езус правай рукой благаслаўляе свет, а ў левай трымае хваёвую шышку, знак ўрадлівасці. На мове сярэднявечнага сімвалізму такая поза азначае, што Марыя — гэта трон Мудрасці, крыніца мудрасці ў свеце, бо Яна — улонне, з якога прыйшоў на свет Пан Бог.


На заводе «Легмаш» в Орше установили новое оборудование — Новости Орши\n14.02.2011 1028 orshanka Комментариев нет Завод "Легмаш"\nЦікава сёння пабываць на ААТ «Завод «Легмаш», параўнаць, як было раней і як стала пасля Указа Прэзідэнта аб уключэнні прадпрыемства ў склад ВА “Беларускі металургічны завод”.\nПершае, што кідаецца ў вочы, – добраўпарадкаванасць, якая пачынаецца ўжо з прахадной і пануе на ўсёй завадской тэрыторыі. У цэхах таксама бачны перамены. Гэта не толькі прыведзены ў парадак парк старога абсталявання, але і ўстаноўленыя новыя сучасныя станкі і агрэгаты. Усюды бачна гаспадарчая рука флагмана нацыянальнай эканомікі – БМЗ, які стаў надзейнай апорай для пераадольвання крызісных тэндэнцый і паспяховага сацыяльна-эканамічнага развіцця аршанскага прадпрыемства. Так, у 2010 годзе тэмп росту экспартных паставак у параўнанні з 2009 годам узрос амаль у 6 разоў. У 2010 годзе аб’ём прадукцыі ў супараўнальных цэнах перавысіў Br24 млрд. Рэнтабельнасць рэалізаванай прадукцыі склала 4,6%.\nПачатак сёлетняга года для работнікаў ААТ “Завод “Легмаш” будзе таксама памятны. У канцы студзеня тут у святочнай абстаноўцы былі адкрыты пасля мадэрнізацыі чатыры адноўленыя вытворчыя ўчасткі. На адкрыццё прыязджаў генеральны дырэктар вытворчага аб’яднання “Беларускі металургічны завод” Анатоль Савянок.\nУ гэты знамянальны дзень на заводзе быў запушчаны вялізны лістазгібальны прэс з лікавым праграмным кіраваннем CNC ROP-3500 турэцкай вытворчасці.\n– Такога агрэгата, – расказвае вядучы тэхнолаг механазборачнага цэха Алена Цімошчанка, – няма нават на самім БМЗ. Ён апрацоўвае ліставы метал таўшчынёй да 20 мм і дліной да 3 м, можа гнуць метал пад вуглом ад 30 і болей градусаў.\nАлена Феліксаўна Цімошчанка прыйшла на працу на завод “Легмаш” пасля заканчэння Магілёўскага машынабудаўнічага інстытута. Адзін з напрамкаў яе дзейнасці – разработка тэхналагічных аперацый на металаапрацоўчых станках механічнага цэха, у тым ліку ўведзеных у студзені гэтага года ў эксплуатацыю новых чатырох гарызантальных такарных станкоў з лікавым праграмным кіраваннем з прывадным 12-пазіцыйным інструментам “Fanuc” мадэлі VTU RNII -26/11-С V, якія былі прывезены ў Оршу з далёкага Тайваня.\nПершым, хто пачаў шчыраваць над новым абсталяваннем, стаў наладчык такарных станкоў Валерый Шокель, які прадэманстраваў адну з вытачаных на такарным станку дэталей, дарэчы, ужо не патрабуючай шліфоўкі.\nПрыўзняты настрой і ў работнікаў новага ўчастка нанясення палімернага пакрыцця – начальніка ўчастка Ірыны Кароўкінай, маляроў Вольгі Андрэевай і Руслана Шарстнёва, якія ў гэтыя дні асвойваюць работу новага абсталявання, прызначанага для афарбоўкі тарных катушак для намоткі дроту, металлакорда.\n– Гэта айчыннае абсталяванне Гомельскага РУП “Металапалімер” складаецца з пяці вялізных камер, – расказвае І. Кароўкіна. – Яны лічацца экалагічна чыстымі, бо ўсе аперацыі выконваюцца з дапамогай парашковага пакрыцця без прымянення растваральнікаў і іншых хімічных злучэнняў. Новыя камеры працуюць па безадыходнай вытворчасці, бо лішак фарбавальнага парашка збіраецца ў спецыяльныя цыклоны і выкарыстоўваецца пры паўторнай афарбоўцы.\nІрына Кароўкіна, Вольга Андрэева і Руслан Шарстнёў\nНовы швейны ўчастак размясціўся ў будынку заводакіравання. На ім абсталяваны невялікі канвеер машын, якія засталіся заводу ў спадчыну ад папярэднікаў – вытворцаў швейнага абсталявання роднага прадпрыемства. Тут прадстаўлены амаль усе мадэлі швейных машын, у тым ліку аверлокі, пецельны, гузікавы, заклёпачны і іншыя паўаўтаматы.\n– Усяго на ўчастку 15 працоўных месцаў, – расказвае майстар участка Ларыса Разанава. – Зараз заняты 7 чалавек. Таму запрашаем непрацаўладкаваных швачак да сябе. На ўчастку створаны добрыя ўмовы для працы: светла, чыста, утульна. Галоўнае – мы заўсёды забяспечаны аб’ёмамі работ. Наш галоўны заказчык – Беларускі металургічны завод, для патрэб якога мы шыем спецвопратку. Нормы выпрацоўкі – прымальныя, заробкі – дастатковыя.Адкрыццё новых участкаў у аднаўлёных вытворчых памяшканнях – гэта завяршэнне першага этапу рэалізацыі інвестыцыйнага бізнес-плана па развіцці завода “Легмаш”. Увесь жа праект разлічаны на перыяд да 2015 года. Ён прадугледжвае комплекс мерапрыемстваў па засваенні новых відаў прадукцыі, у тым ліку імпартазамяшчальных.\n← Крупная компания оказала спонсорскую помощь Андреевскому детскому дому\nОршанский станкозавод «Красный борец» наградили премией за качество →


Урок біялогіі ў 11 класе на тэму " Чалавечыя расы. Эвалюцыя чалавека на сучасным этапе"\nСпампаваць 85.27 Kb.\nДата канвертавання 11.06.2016\nПамер 85.27 Kb.\nАддзел адукацыі, спорту і турызму Воранаўскага райвыканкама\nДУА “НПК Бастунскія яслі-сад – сярэдняя школа”\nУрок біялогіі ў 11 класе на тэму\n“Чалавечыя расы. Эвалюцыя чалавека на сучасным этапе”\nПадрыхтавала: настаўніца хіміі і біялогіі\nЧалавечыя расы. Эвалюцыя чалавека на сучасным этапе\nЭпіграф “…народы,распри позабыв,\nв великую семью соединятся…”\nфарміраваць ў вучняў паняцце аб адзінстве і біялагічнай раўназначнасці чалавечых рас; характарызаваць асаблівасці эвалюцыі чалавека на сучасным этапе.\n-дапоўніць і абагульніць веды вучняў аб расах чалавека;\nрастлумачыць сувязь утварэння рас з міграцыяй насельніцтва;\nдоказаць, што ўсе расы па разумовым і сацыяльным магчымасцям\nзнаходзяцца на адным узроўні;\n- ахарактарызаваць асаблівасці эвалюцыі чалавека на сучасным этапе;\n- развіваць вучэбна-даследчыя, інфармацыйныя і камунікатыўныя\nўменні і навыкі вучняў у працэсе групавой работы з рознымі\nсадзейнічаць выхаванню талерантныя адносіны да прадстаўнікоў\nМабілізуючы пачатак урока.\nУступнае слова настаўніка: мы працягваем вывучаць раздзел “Паходжанне і эвалюцыя чалавека”. На папярэднім уроку мы прадуктыўна працавалі над раскрыццём ролі біялагічных і сацыяльных фактараў у эвалюцыі чалавека. Давайце праверым, як вы засвоілі гэты матэрыял.\nII.Выкананне тэставых заданняў. Праверка і самаацэнка\nПытанне класу: “Якія фактары антрапагенезу адносяцца да сацыяльных? На якім этапе эвалюцыі чалавека ім стала належыць вядучая роля?”\nВучні ўспамінаюць строчкі з верша Вадзіма Шэфнера “Гады і мігі” і робяць вывад, што менавіта выраб прылад працы з’яўляецца дасканалай мяжой паміж малпападобнымі продкамі і чалавекам.\nIII. Вывучэнне новага матэрыялу\nПастаноўка праблемнага пытання: “Да якой катэгорыі адносяцца расы: від ці папуляцыя?”\nВучні ўспамінаюць дзе рассяляліся старажытнейшыя, старажытныя, а за імі і першыя сучасныя людзі.\nЛюдзі жылі ў самых разнастайных геаграфічных вобласцях планеты. Умовы пражывання былі рознымі. Працяглае ўздзеянне фактараў навакольнага асяродзя ў месцах пастаяннага пражывання прыводзіла да паступовага замацавання комплексу прыкмет, характэрных для гэтых груп людзей.\n“Як мы можам назваць гэты працэс?” (адаптацыя)\nЛюдзі набылі прыкметы, якія замацаваліся генетычна і перадаюцца ў спадчыну.\nУ цяперашні час вылучаюць тры вялікія чалавечыя расы, якія ў сваю чаргу падраздзяляюцца на малыя расы (іх каля трыццаці).\nIV. Самастойная работа вучняў па вывучэнню расавых асаблівасцей чалавека\nВучні, выкарыстоўваючы матэрыял падручніка, інтэрнет-рэсурсы, мадэлі бюстаў прадстаўнікоў розных рас, запаўняюць табліцу (дадатак 2), характарызуючы марфалагічныя асаблівасці I група – еўрапеоіднай расы, II група – мангалоіднай расы, III група – негроіднай расы.\nV. Характарыстыка марфалагічных асаблівасцей прадстаўнікоў розных рас\nВыкарыстоўваючы прэзентацыю “Чалавечыя расы”, вучні характарызуюць марфалагічныя асаблівасці прадстаўнікоў розных рас і тлумачаць з чым звязаны такія асаблівасці.\nVI. Правядзенне фізкультхвілінкі\nVII. Рашэнне праблемы - да якой катэгорыі адносяцца чалавечыя расы: від ці папуляцыя?\nРасы – розныя віды рода Чалавек (адрозніваюцца па марфалагічных прыкметах, займаюць розныя тэрыторыі (арэал), гавораць на розных мовах).\nРасы – гэта папуляцыі віда Чалавек разумны (маюць сходную будову ўнутраных органаў і сістэм органаў, могуць гаварыць на розных мовах, маюць 46 храмасом, аднолькавыя групы крыві. Але самае галоўнае – яны могуць уступаць у шлюб з прадстаўнікамі іншых рас і даваць, пры гэтым, пладавітае патомства).\nVIII. Змешаныя расы – прэзентацыя\nIX. Расізм і яго недапушчальнасць у сучасным грамадстве\nІснуе некалькі разнавіднасцей расізма, кароткія паведамленні аб якіх падрыхтавалі вучні: фашызм, “Ку-клукс-клан”, скінхеды, неафашысты, неанацысты (прэзентацыя).\nX. Асаблівасці эвалюцыі чалавека на сучасным этапе\nГалоўную ролю на цяперашнім этапе адыгрываюць сацыяльныя фактары, аднак захавалася роля і некаторых біялагічных фактараў (вучні называюць іх: барацьба за існаванне з неспрыяльнымі ўмовамі, мутацыі, дрэйф генаў і інш.).\nСфарміраваны 50 тысяч гадоў таму від Чалавек разумны да цяперашняга часу практычна не змяніўся знешне. Вучні вырашаюць якога адбору гэта вынік. Аднак 50 тысяч гадоў для эвалюцыі чалавека срок вельмі малы (2% ад часу існавання чалавечага роду).\nXI. Замацаванне матэрыялу\nВучні выконваюць тэставыя заданні (дадатак 3).\nXII. Падвядзенне вынікаў. Выстаўленне адзнак.\n-Мне стала зразумела….\nXIV. Дамашняе заданне: вывучыць матэрыял падручніка (с 168-172).\nЖадаючыя могуць падрыхтаваць паведамленні аб абрадах і\nтрадыцыях людзей розных нацыянальнасцей.\nАдкажыце на заданні тэста. Адказы запішыце ў табліцу пад нумарам задання.\n1.Вертыкальнае становішча тулава ў продкаў сучаснага чалавека садзейнічала:\nа) лепшаму абзору мясцовасці;\nб) больш хуткаму перамяшчэнню;\nв) арганізацыі групавога палявання;\nг) павелічэнню аб’ёма галаўнога мозгу\n2.Да сацыяльных фактараў антрапагенезу адносяцца:\nа) працоўная дзейснасць;\nб) рухальная актыўнасць;\nв) мова і мысленне;\nг) выміранне найменьш прыстасаваных\nS-падобная форма пазваночніка абумоўлена:\nа) здольнасцю да маўлення ;\nг) грамадскім ладам жыцця\nСумесны спосаб жыцця старажытнага чалавека садзейнічаў:\nа) развіццю зносін;\nб) развіццю шкілета;\nв) развіццю маўлення;\nг) фарміраванню кісці рукі\nРазнастайная рухальная актыўнасць верхняй канечнасці садзейнічала:\nа) развіццю мозга;\nб) фарміраванню ўменняў працоўнай дзейнасці;\nг) станаўленню грамадскіх адносін\nПрамахаджэнне прывяло да:\nа) фарміравання сводчатай ступні;\nб) узнікненню выгінаў пазваночніка;\nг) павелічэнню мазгавога аддзела чэрапа\nПрацоўная дзейнасць чалавека:\nа) павялічыла яго залежнасць ад умоў навакольнага асяродзя;\nб) паменьшыла яго залежнасць ад умоў навакольнага асяродзя;\nв) паменьшыла ўздзеянне натуральнага адбору;\nг) павялічыла ўздзеянне натуральнага адбору\nГрамадскі лад жыцця жыцця забяспечыў:\nа) больш надзейную ахову ад ворагаў;\nб) нараджэнне большай колькасці дзяцей;\nв) імкненне да зносін;\nг) узмацненне барацьбы за існаванне\nЗдольнасць краманьёнцаў да членараздзельнага маўлення звязаны з:\nа) адсутнасцю надброўных валікаў;\nб) высокім ростам людзей;\nв) прысутнасцю падбародачнага выступа;\nг) вялікім аб’ёмам мазгавой долі чэрапа\nПрылады працы чалавека на розных этапах эвалюцыі чалавека:\nа) былі аднолькавымі;\nб) адрозніваліся матэрыялам;\nв) характарызаваліся рознай ступенню складанасці;\nг) заўсёды ўпрыгожваліся разьбой\nУстанавіце адпаведнасць. Адказ запішыце ў выглядзе лічбаў і літар\nа) прамыя ці хвалістыя валасы\nб) арэал распаўсюджання - Азія, Амерыка\nв) тонкія губы\nг) выступаючыя скулы\nд) тоўстыя губы\nе) выражаны валасяны покрыў твару\nж) арэал распаўсюджання – Афрыка, Аўстралія\nз) вузкі выступаючы нос\nі) цёмны колер вачэй\nк) вузкі разрэз вачэй\nл) арэал распаўсюджання – Еўропа, Паўночная\nАмерыка; частка Індыі\nм) пляскаты твар\nн) слабы валасяны покрыў твару\nо) наяўнасць эпікантуса\nп) пляскаты нос


Данбас у ценю імперыі хлусні | Новы Час\nДанбас у ценю імперыі хлусні\nСёлетняя карціна «Данбас» Сяргея Лазніцы, якую вельмі баяцца паказваць у Беларусі, — гэта дакладны аналіз гібрыднай вайны, дзе зброяй з’яўляецца тэлекамера, а хлусня — падставовым правілам. Але ці толькі пра Данбас ідзе гутарка?\nПачалося ўсё з тэлевізара.\nГрымёры малявалі кабетам пісягі пад вачыма, падабраны быў ужо рэквізіт, мітусілася здымачная група: стары мусіў выглядаць згаладалым, старая — зляканай.\nЯны беглі зладжаным камандным гуртам, чакалі апошніх выбухаў і, як заўжды, па камандзе, уголас спавядаліся на тэлекамеру. Простыя людзі-акцёры гралі простых людзей Данбасу, якія пакутуюць ад «бандэраўскай хунты» — і дзеляцца гэтымі пакутамі з расійскаю тэлевізіяй — на тле свежаакрываўленых трупаў.\nКарціна Сяргея Лазніцы «Данбас» пачынаецца са сцэны фальшывых навінаў, што разыгрываюцца і ставяцца адмыслова на тэлекамеру. Азызлая кабета гучна дакарае сваіх сяброў з масоўкі за ляноту і непрафесіяналізм.\nМы ўсе бачылі такія навіны: круглатварая крыклівая цётка ў адным расійскім рэпартажы паспела пабыць кіеўлянкай, у другім — адэсіткай, а ў трэцім — аплакала забітага баевіка Матаролу. А дзесьці ў суседнім кадры тулілася сведка пяцігадовага хлопчыка, «укрыжаванага кіеўскай хунтай», якую ў гэтым выпуску панізілі да ролі забінтаванай кантужанай. Меліся і гаваркія казакі, якія змагаюцца «з Амерыкай і фашызмам» ды й узасос цалуюць абразы.\nЗа аснову свайго ігравога трагіфарса Сяргей Лазніца ўзяў дакументальныя кадры данбаскіх падзей, шырока прадстаўленыя ў інтэрнэце. Сярод крыніц-дакументаў былі і шумныя вяселлі, і дагляды людзей на прапускных пунктах, і пакаранне ўкраінскага добраахвотніка, прывязанага да ганебнага слупа ў акупаваным мястэчку.\nРэжысёр-дакументаліст паставіў гэтыя сцэны, запрасіўшы паўтарыць іх акцёраў і жыхароў Крывога Рога, што на неакупаванай тэрыторыі Украіны (некаторыя ўкраінцы граць сепаратыстаў катэгарычна адмовіліся). У фільме, складзеным з кароткіх эпізодаў-падзей, няма аднаго героя, а гісторыя разгортваецца праз другасных персанажаў, якія ў наступнай сцэне становяцца галоўнымі, каб потым увогуле знікнуць. Падобную структуру меў сюрэалістычны «Прывід свабоды» Луіса Бунюэля — і Лазніца свядома арыентаваўся на гэтую стужку. Але данбаскі сюрэалістычны гратэск намалявала само жыццё.\nІгравое кіно паўтарае дакумент, але і дакумент-крыніца, у сваю чаргу нядбала капіруе ігравыя стужкі і старыя клішэ. Так мажная ўзброеная кабета, якая даглядае пасажыраў-«дэзерціраў» (была ў навінах — і ёсць у кіно) — гэта копія колішняй «Камісаркі», сыгранай Нонай Мардзюковай, а начальнік паліцыі «Наваросіі» вядзе сябе з бізнесменам, як савецкі ўпаўнаважаны са спекулянткаю (увасобленай Фаінай Ранеўскай).\nКарыкатурны казак пазычыў мянушку «Чапай» (у арыгінале — «Бабай») з аднайменнага савецкага фільму, а ягоныя «калегі» з нагайкамі нагадваюць злыя постаці з гісторыка-рэвалюцыйных карцін. Толькі гэтыя постаці-карыкатуры чамусьці вырашылі дакладна ўвасобіць муштроўна-катавальніцкія практыкі часоў Мікалая І (Леў Талстой у падтэксце, салодкія царкоўныя званы па-за кадрам). Зрэшты, нейкая антыфашысцкая царкоўная арганізацыя, увогуле, ладзіць тур святых мошчаў Чурылы Плёнкавіча, які ў сваім фальклорным жыцці быў эратычным героем.\nФарс дасягае піку ў сцэне вяселля Анжэлы Купердзягінай і Івана Яешніцы, спісанага з данбаскае цырымоніі шлюбу «апалчэнкі Лялькі і апалчэнца БМВ». І гэта ўжо Гогаль з ягоным нястрыманым гратэскам.\nУ фарсе мана падмяняе і топча праўду — і выдаецца за рэальнасць, а знявечанае жыццё хаваецца ў падзямеллі. Мірныя месцічы ўцяклі ад выбухаў і вайны ў склеп, дзе цвіль, бруд, цемра і волкасць. Дачка, якая наблізілася да верхаводаў «народнай рэспублікі», прыехала да сваёй старэнькай матулі — і аніяк не можа дагрукацца да яе. Старая абірае застацца ў склепе, чым выбрацца на сцэну падробленага жыцця. Але й гэта падробленае жыццё — бясконцымі выпускамі фальшывых навінаў само спускаецца ў склеп і навісае над месцічамі.\nТэлевізійныя экраны і камеры тэлефонаў узмацняюць і правакуюць зло. Спачатку маладыя людзі проста фатаграфуюцца з вязнем, прывязаным да ганебнага слупа, але потым, распаленыя запісанымі кадрамі, пачынаюць яго збіваць, прыцягваюць іншых — і вось ужо натоўп лінчуе састарэлага чалавека. «Скажы толькі адно: хто табе заплаціў?» — крычаць раз’юшаныя кабеты і чарназубыя мужчыны, танклявыя дзяўчыны і хлопцы-гопнікі.\nУ свеце фальшывых навінаў няма сумлення, і няма праўды, а за ўсім відочным заўжды хаваецца злы лялькавод. Калі нямецкі журналіст трапляе на Данбас, то ўсё ніяк не можа дазнацца: «А хто тут кіраўнік?» Сапраўдныя ваенныя кіраўнікі, скіраваныя суседняй дзяржавай, адмаўляюцца прызнавацца — і з рогатам паказваюць на абсурдна-фальшывых аперэткавых персанажаў, якія ахвотна крыўляюцца на камеру. Хлусня дэманстратыўна адмаўляецца ад адказнасці і замест сябе падстаўляе іншых.\nГэта гібрыдная вайна імперыі хлусні.\nКалісьці раней вайна была канвенцыйная: гэта былі бітвы каралеўскіх, рыцарскіх войскаў, а дзесьці ў тле цярпелі ад вайны мірныя жыхары.\nВайна ХХ стагоддзя павысіла статус мірнага жыхара: бітвы адбываліся з апорай на масы насельніцтва, па якіх ужо маглі наносіцца ўдары, каб прымусіць варожае войска капітуляваць.\nУ вайне партызанскай абодва бакі ўжо змагаліся за насельніцтва: акупанты страшылі яго ці перацягвалі на свой бок, а партызаны — абапіраліся на падтрымку.\nНарэшце, у гібрыднай вайне войскі — толькі тло для сапраўднай вайны супраць мірных жыхароў. Вайна вядзецца супраць іх, іхнім коштам і, часам, іхнімі сіламі. Зброя — толькі дадатак да тэлекамеры, усё робіцца з тэлекамерай, пад тэлекамеру — і для яе, а палі бітвы — людская свядомасць.\nІмперыя хлусні гібрыднай вайной трымаецца і будуе сваю піраміду хлусні.\nНа самым доле — тыя, хто хлусні вераць. Яны ўпускаюць хлусню ў сваё сэрца і ў свае думкі, яны прыслухоўваюцца да яе, цешацца маной — і выплёўваюць ману ў выкрыках, спрабуючы заглушыць голас уласнага сэрца. Яны абураюцца, лінчуюць, рагочуць. Яны — ахвяры, і яны — ужо каты.\nНа другім узроўні — тыя, хто падыгрываюць хлусні. Яны хлусяць свядома, атрымліваючы за гэта кавалак хлеба і дробныя грашы, гэта шараговыя журналісты хлуслівых тэлеканалаў ды й нанятыя акцёры масоўкі (з якіх пачынаўся і якімі завершыўся фільм).\nНарэшце, на самым версе піраміды хлусні — тыя, хто ёй кіруюць. Яны арганізуюць усё. Але заканамерна, што хлусня, у рэшце рэшт, забівае ўсіх сваіх носьбітаў. Яна забівае і месціча, які з пенаю ў роце хлусню адстойваў, і сваіх акцёраў, якія ўжо не спатрэбяцца, нарэшце, хлусня падрывае саміх арганізатараў піраміды, бо тыя зашмат ведаюць.\nНа прэм’еры ў Крывым Рогу Лазніца папярэдзіў: калі нехта звязаўся з д’яблам, той можа яго скарыстаць — у тым ліку ў якасці трупа для наступнага сюжэта навін.\nІ гэта падставовае правіла імперыі хлусні, у ценю якой апынуўся Данбас.\nЗрэшты, хіба Данбас толькі?\n«Непаразуменне» з затрыманнем Міколы Балабана. На каго палявала беларуская міліцыя?


Альба (паркавы комплекс) — Вікіпедыя\nАльба (паркавы комплекс)\n(Пасля перасылкі з Альба, паркавы комплекс)\nАльба — паркавы комплекс на паўднёвай ускраіне горада Нясвіжа. Асваенне Альбы як загараднай рэзідэнцыі Радзівілы пачалі ў канцы XVI ст. Згодна з «Альбомам Бернардоні», у XVI ст. ў Альбе быў пабудаваны дом Радзівіла, ваяводы троцкага. Гэта быў сціплы драўляны, прамавугольны ў плане будынак, відаць, двухпавярховы або з мансардным дахам.\nМаленькі летні палац будаваўся па праекце архітэктара Казіміра Ждановіча[Крыніца?].\n«Эрмітаж» Сіроткі быў пабудаваны ў дзве лініі і ўключаў гардэробную, сталовую, кухню, капліцу з фаянсавымі алтарамі, статуямі святых з слановай косці. На адным франтоне была драўляная статуя Св. Мікалая, на другім — Св. Крыштофа. Інтэр'еры былі цёмных колераў, упрыгожаны мармуровымі камінамі, над якімі былі эмблемы: крыж, чаша, чэрап і г.д. Да сярэдзіны XIX ст. «Эрмітаж» быў практычна страчаны.\nПаводле інвентара 1636 г., фальварак уключаў таксама жылы дом з пакоямі, якія абаграваліся кафлянымі зялёнымі печкамі і камінамі, флігель-кухню, бровар, пякарню, сырнік. Шматлікія гаспадарчыя будынкі ўтваралі вялікі гаспадарчы двор. Альба мела рысы рэнесансных сядзіб. Несумненна, стваралася пад уплывам ідэй італьянскага Рэнесансу[Крыніца?].\nЗначныя страты сядзібе нанеслі ваенныя падзеі сярэдзіны XVII ст. З 1758 г. у Альбе фарміруецца вялікі паркавы ансамбль. У парку ўжо былі галандская ферма, новы аднапавярховы палац, фазанарый, псарня, тры звярынцы, абнесеныя высокай драўлянай агароджай, вадаёмы. У сярэдзіне XVIII ст. былі пабудаваны «Эрмітаж» (цагляны будынак на месцы старога драўлянага) і двухпавярховы мураваны палац. Ансамбль уключаў некалькі «італьянскіх» паркаў у стылі французскага класіцызму.\nГаландская ферма знаходзілася пры ўездзе ў Альбу, злева ад цэнтральнай ліпавай алеі. На ферме стаяў двухпавярховы дом. На верхнім паверсе, зробленым з «прускага муру», размяшчаліся апартаменты князя з пяці пакояў і вялікай залы, сцены якіх упрыгожвалі палатняныя шпалеры[Крыніца?].\nНедалёка ад фермы сярод ляснога масіву быў уладкаваны своеасаблівы звярынец, кампазіцыйным цэнтрам якога была альтанка — купальная ратонда, ад якой радыяльна разыходзіліся восем алей. Замыкаліся яны філярамі (слупамі) са скульптурнымі выявамі звяроў. Кіраваў работамі архітэктар Ян Хіль[Крыніца?].\nАсноўным матывам кампазіцыі парку была сістэма прамянёвых алей з відамі на люстры вялікіх вадаёмаў. Алеі разыходзіліся як промні сонца.\nУ 1778 г. прыдворны архітэктар Караля Станіслава Радзівіла Лявон Лутніцкі з удзелам італьянскіх дойлідаў Карлы Спампані і Маўрыцыа Педэці, а таксама Лявона Аутніцкага, пачаў грандыёзныя работы па рэканструкцыі Альбы[Крыніца?], а ў 1784 г. новая Альба ўжо прымала караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Была створана водная сістэма з васьмі каналаў і круглага вострава на месцы былога звярынца, ідылічная вёска з 180 хатак, накрытых саломай (правобразам служылі «вёскі» французскай каралевы Марыі Антуанеты ў Рамбуе і Версалі), сфарміраваны паркі.\nВёска была абкружа пейзажна-рэгулярным паркам з геаметрычнай сеткай алей, стрыжаных шпалер, раскрытых ландшафтаў. Парк налічваў шэраг альтанак-мілавідаў, аранжарэю, цяпліцу і нават персіярню — фабрыку па вытворчасці персідскіх паясоў. На аснове ракі Ушы была сфарміравана складаная сістэма сажалак і і каналаў з белакаменнымі набярэжнымі, шлюзамі, плацінамі, млынамі. Уздоўж каналаў было пабудавана 180 аднатыпных драўляных, крытых саломай «хатак» — імітацыя сялянскіх сядзіб з усім наборам надворных пабудоў. Кожная «хатка» з'яўлялася гасцініцай, два з чатырох пакояў прызначаліся для гасцей. На падвор'і знаходзіліся вазоўня-карэтная, стайня, хлеў, цялятнік, лазня, альтанка. Усе «гаспадаркі» былі абнесены драўляным плотам з брамай, дэкарыраванай выявай звера ці птушкі. Насупраць кожнай сядзібы ставілася галубятня на слупе і вальер для экзатычных птушак, з тылу сядзібы размяшчаліся агароды. Вялізны дом у цэнтры ансамбля займаў сам Пане Каханку. 3 гармат, якія размяшчаліся на яго двары, салютавалі ў дні святкаванняў. Сярод забудовы вёскі насупраць дома войта ўзносіўся драўляны Троіцкі касцёл-пахавальня з медным дахам і трыма пазалочанымі купаламі. Цэнтрам кампазіцыі стала драўляная трох'ярусная альтанка (архітэктар Л. Лутніцкі) на круглым востраве, якая нагадвала храм Святой Сафіі ў Стамбуле, хоць была пабудавана ў эклектычных формах. Да гэтага збудавання сыходзіліся ў выглядзе промняў і вуліцы вёскі[Крыніца?].\nПа вадаёмах і каналах парку манеўрыравала своеасаблівая партатыўная флатылія, якую абслугоўвалі курсанты мясцовай мараходнай школы. 3 іх удзелам праводзіліся імправізаваныя ваенныя баталіі і марскія баі, якія суправаджаліся эфектнымі выбухамі.\nУ Альбе размяшчаліся таксама аранжарэі, пчальнік, чатыры двухпавярховыя млыны з бруса на галоўным канале, шпіталь з аптэкай. Быў значна пашыраны звярынец. У ставах разводзілася розная рыба, плавалі лебедзі.\nУ вайну 1812 г. асноўныя пабудовы былі разбураны. У 1846 г. Альба была здадзена іншаземным уладальнікам у шасцігадовую арэнду. Англійскі парк здзічэў. У 1860-я гг. насаджэнні былі ў значнай ступені павысяканы. Новы пад'ём пачаўся пасля 1875 г., калі Антоні Вільгельм Радзівіл, муж Марыі Дароты дэ Кастэлян, стаў на чале Нясвіжскай ардынацыі. Марыя Дарота выступіла ініцыятарам адраджэння Нясвіжскага замка, стварыла побач з ім паркавы комплекс, сабрала ў замку значную бібліятэку. Работы працягваліся пасля Першай сусветнай вайны. Былі добраўпарадкаваны парк на тэрыторыі 80 га, звярынец, ставы, фазанарый, гаспадарчыя пабудовы.\nУ наш час на тэрыторыі Альбы захавалася адна з найбольш арыгінальных у Беларусі водных сістэм. Добра выяўлена цэнтральная алея, фрагменты іншых алей, дарог. Часткова захаваліся новы і стары пейзажныя паркі.\nАб’ект Дзяржаўнага спіса гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь, шыфр 611Г000467\nАльба (паркавы комплекс) на сайце Radzima.org\nАльба (паркавы комплекс) на сайце Глобус Беларусі (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Альба_(паркавы_комплекс)&oldid=3646659"\nАпошнія змены 7 чэрвеня 2020 а 23:06\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:06, 7 чэрвеня 2020.


Ганна Чакур. Заўважынкі\n30.06.2006 / 01:56\nГанна Чакур. Заўважынкі 1\nЧым больш думаю, тым менш магу зразумець, што такое памяць. Чаму на скрыжалях мазгавых завілінаў вечнымі адбіткамі запісваюцца нязначныя эпізоды?\nУ бярозы – толькі пяшчотныя эпітэты: беластвольная, стройная, гладкаскурая… А ў лацінскай яе назьве – корань ад слова «біць». Яе такія кволыя на выгляд галінкі насамрэч моцныя, хлёсткія – з дапамогай ветру яны лупцуюць суседнія дрэвы, не даюць ім расьці ў свой бок. Прыгледзьцеся: дрэвы, што суседнічаюць зь бярозкай, заўсёды аднабокія.\nЧасам бярозістымі бываюць і людзі…\n…Раззлаваўшыся за нешта на старэйшую сястру, шпурляю ў яе яйкам, якое, адскочыўшы, разьбіваецца. Плачу – шкада яечка…\n…У аднаклясьніка Аліка хранічны рыніт – зялёныя «бутэлькі» пад носам на марозе падмярзаюць. Ён вучыць мяне катацца на каньках…\nПамятаю гэта ў колерах і гуках. Нават у пахах. А важныя падзеі, якія, здавалася б, павінны назаўсёды застацца ў мазгу зыркім імпульсам, насамрэч расплываюцца. Як спаткала сваё 18-годзьдзе – ня помню. Калі і ад каго ўпершыню пачула «кахаю» – ня помню. На шчацэ ў мяне сьлед ад даўняй драпіны, пра якую я нічога ня памятаю…\nХто ці што маёй (тваёй, ягонай…) галаве дае загад: гэта запомніць да дробязяў, да адценьняў; гэта – празь пень-калоду; а на гэта – забыцца, сьцерці, адмовіцца, раз і назаўсёды?\nІ яшчэ. Што такое народная памяць? Як нараджаецца, паводле якіх законаў жыве яна? Чаму імёнам дойлідаў, якія стварылі адно зь сямі цудаў сьвету – храм Артэміды ў Эфэсе, – у народнай памяці месца не знайшлося, а імя Герастрата, яго зьнішчальніка, жыве стагодзьдзе за стагодзьдзем?\nШмат гадоў існуюць побач у цесным суседзтве два жытлы: чалавечае і бусьлінае. Чалавечае закінута – зарасло хмызьняком, страціла шыбы, шашаль пусьціў па ім жоўтыя пісягі парахна. А бусьлінае – запатрабаванае: кожны год зь яго вылятаюць у вялікі сьвет новыя птушкі.\nВербная нядзеля. Імша для дзяцей.\n– Хорашанька складаем да Пана Бога ручкі, – зьвяртаецца да юнай паствы крыху саладжавы сьвятар. – І ўсе дружненька чытаем «Ойча наш».\nБелабрысае хлапчанё старанна складае ручкі, дэклямуе малітву са сьвятым – хоць абраз зь яго пішы – выразам твару. А дупа «сьвятошы» ў гэты самы час рытмічна прысядае – так ён стараецца напалохаць суседа, які ззаду за ім паклаў на лаўку сваю прыгожую вербачку.\nБог ёсьць адзін. Але ў трох асобах: Бог Айцец, Бог Сын, Бог Дух Сьвяты. Гэта аксіёма, прышчэпленая з маленства. Але ж і кожны з нас, людзей, таксама трыадзіны: душа, цела і розум. Можа, мы – таксама багі?\nЛюблю прыдумляць новыя словы. Як Глёбус. Які людзей на вуліцы разьдзяляе на мінакоў, сустрэчнікаў і спадарожнікаў. І гэта нармальна. Мова Вялікага Княства Літоўскага на працягу некалькіх стагодзьдзяў была забароненая. І зьбераглася ў вёсцы, сярод простага люду (арыстакратыя ва ўсе часы была самай перамётнай). Таму наша мова і «простая» – на вёсцы ёй карысталіся толькі ў абмежаваным выглядзе. Не разьвівалі.\nДля таго, каб жыла, трэба разьвіваць. Прыдумляць. Багаціць. А хто ня ўмее прыдумляць – няхай на ёй хаця б размаўляе.\nPIOTR KARWECKI / Адказаць\n21.01.2007 / 03:06\nI WANT TO CONTACT WITH GANNA MY E-MAIL pekar1o2.pl


Міліцэйскае зьбіцьцё абскардзілі ў МУС і пракуратуры\nhttp://spring96.org/be/news/27269 2009 2009-02-17T16:30:27+0200 2009-02-17T16:30:27+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/4f0efe9c-c748-4f08-9d25-d258b3c40e2f_w203_s.jpg\nАктывісты Маладога фронту абскардзілі ў МУС і ў пракуратуры неабгрунтаванае ўжываньне сілы менскім спэцназам пры разгоне акцыі 14 лютага.\nУ мінулую суботу ў Менску міліцыя жорстка разагнала традыцыйную акцыю на дзень сьвятога Валянціна. У шэсьці на Ўсясьветны дзень закаханых узялі ўдзел каля сотні маладых людзей. Мерапрыемства не было дазволена ўладамі. У выніку гвалтоўных дзеяньняў спэцназу трое ўдзельнікаў шэсьця зьвярнуліся па мэдычную дапамогу ў шпіталь.\nАналягічна дзейнічаў менскі спэцназ і 16 лютага, калі каля сотні чалавек на Кастрычніцкай плошчы адзначалі Дзень салідарнасьці з палітвязьнямі Мікалаем Аўтуховічам, Юрыем Лявонавым, Уладзімерам Асіпенкам і Арцёмам Дубскім. Пасьля разгону гэтай акцыі па мэдычную дапамогу зьвярнуліся пяць чалавек. Некаторыя зь іх усё яшчэ лечацца. У абодвух выпадках затрыманьняў не было.\nЛідэр Маладога фронту Зьміцер Дашкевіч, а таксама актывісты гэтай незарэгістраванай арганізацыі Мікола Дземідзенка, Павал Кур’яновіч і Вадзім Ханяўка падалі скаргі міністру ўнутраных спраў Уладзімеру Навумаву і генэральнаму пракурору Георгію Васілевічу на неадэкватнае ўжываньне сілы менскай міліцыяй 14 лютага пры разгоне акцыі апазыцыі на дзень сьвятога Валянціна.\nДа скаргі дадаюцца сьведчаньні Паўла Кур’яновіча, які пасьля міліцэйскага зьбіцьця трапіў у шпіталь. Зьміцер Дашкевіч мяркуе, што МУС і Генпракуратура пры жаданьні могуць пачаць разгляд правамернасьці дзеяньняў менскага спэцназу. На думку спадара Дашкевіча, А.Лукашэнка сілавымі разгонамі акцый 14 і 16 лютага хоча давесьці, што ён трымае ўсё пад кантролем: "Усё гэта робіцца дзеля таго, каб, па-першае, прадэманстраваць, хто гаспадар, а па-другое, каб перасьцерагчы дэмакратычныя сілы ад занадта моцнага ўдзелу ў акцыі 25 сакавіка”.\nПасьля разгону акцыі на Дзень салідарнасьці 16 лютага ў Менску да лекараў зьвярнуліся Артур Фінькевіч, Зьміцер Бародка і яшчэ прынамсі тры актывісты апазыцыі. Цяпер Фінькевіч лечыць пабітую міліцыянтамі нагу, Бародка — галаву. 16 лютага апошні атрымаў ад спэцназаўца ўдар ботам у скронь. У менскім шпіталі нумар 2 яму апрацавалі рану. Цяпер спадар Бародка мяркуе зьвярнуцца ў недзяржаўны мэдычны цэнтар: “Самае галоўнае — гэта даведацца, ці няма страсеньня мозгу, ці ўсё ў парадку. Вы разумееце, гэта скронь... Зараз у мяне ўвесь твар апух і адно вока амаль што зацякло...”\nПісаць скаргі на дзеяньні спэцназу Зьміцер Бародка лічыць бессэнсоўным. Гэтаксама як Артур Фінькевіч і Анатоль Лябедзька. У лідэра АГП пасьля разгону акцыі 16 лютага на целе засталіся гематомы. Спадар Лябедзька лічыць дзеяньні менскага спэцназу 16 лютага незаконнымі нават паводле беларускіх прававых нормаў. Ён нагадвае, што ёсьць два рашэньні Вярхоўнага суду, якія не адносяць стаяньне людзей з партрэтамі зьніклых ці палітвязьняў да несанкцыянаваных масавых акцыяў. Даючы ж палітычную ацэнку гэтым дзеяньням улады, спадар Лябедзька зазначыў: “Безумоўна, улада адчувае сябе некамфортна. Яна баіцца, што разьмякчэньне ці стварэньне ўражаньня, што яна ўжо не такая маналітная, прывядзе да нейкіх некантраляваных працэсаў”.\nВа ўпраўленьні ўнутраных спраў Менскага гарвыканкаму нейкіх ацэнак разгонам акцыяў 14 і 16 лютага пакуль не даюць, паведаміў кіраўнік аддзяленьня інфармацыі і грамадзкіх сувязяў ГУУС Аляксандар Ластоўскі: “Калі скаргі пададзеныя,— будзе напэўна прынятае нейкае рашэньне, будзе праводзіцца разбор у адпаведнасьці з законам... Як гаворыцца, праўда адна, але ў яе розныя вочы”.\nБеларускія праваабаронцы, абураныя дзеяньнямі менскай міліцыі 14 і 16 лютага, распаўсюдзілі заяву, у якой заклікаюць улады выконваць міжнародныя абавязаньні і спыніць грубае выкарыстаньне сілы пры разгоне мірных дэманстрацый.\nУ заяве, сярод іншага, адзначаецца:\n“Нягледзячы на тое, што абедзьве дэманстрацыі насілі выключна мірны характар, удзельнікі былі атакаваныя прадстаўнікамі спэцпадразьдзяленьняў МУС. Супраць мірных дэманстрантаў была ўжытая грубая фізычная сіла і спэцыяльныя сродкі. У выніку дзясяткі грамадзянаў былі зьбітыя. Факт таго, што ніхто з удзельнікаў акцыяў ня быў затрыманы, сьведчыць пра тое, што зьбіцьцё было загадзя заплянаванай акцыяй запалохваньня і дэманстрацыі сілы з боку беларускіх уладаў. Ужываньне фізычнай сілы супрацоўнікамі МУС насіла дэманстратыўны і відавочна празьмерны характар”.\n17.02.2009 Тэгі: скаргі, перасьлед\nБабруйск: экс-кандыдата ў дэпутаты нарэшце асудзілі (дапоўнена)


Шацікава Крыстына, Хто ёсць кім - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2011-08-26\nПазнаёмцеся з людзьмі, якія спрычыніліся да эканамічнага, сацыяльнага, спартовага і культурнага развіцця Беларусі ды свету. Даведайся пра іхні лёс, дакраніцеся да гісторыі. Героі ды антыгероі. Улюбёнцы публікі ды тыя, каго вы ненавідзіце. Пра іх гавораць, спрачаюцца і памятаюць.\nВідэа: Хто ёсць кім