1993: Чаму ў Беларусі не ўвялі талер\n07 верасень 2018, 16:50\nІлюстрацыйнае фота (дызайн талераў сайту 1863x)\nЗянон Пазьняк (Ангарская выбарчая акруга N 9, г. Менск). Я хачу засяродзіць вашу ўвагу на пытаньні, пра якое дэпутаты Апазыцыі Народнага фронту нястомна нагадваюць вось ужо тры гады і невырашэньне якога зьяўляецца пастаяннай прычынай бяды ў нашай эканоміцы і ў цэлым у жыцьцёвых дачыненьнях грамадзтва. Размова ідзе пра абавязковасьць увядзеньня нацыянальнай валюты. Уводзіць яе патрэбна было ўчора, а рыхтавацца ўвесь гэты час. На жаль, час згублены, а наша дзяржава дапусьцілася да ганебнага ўльтыматуму з боку суседняй краіны. Аднак і па сёньняшні дзень ні Нацыянальны банк, ні ўрад, ні Вярхоўны Савет ня вызначылі пазыцыяў па гэтым пытаньні... Гэта ўжо відавочна, што мы маем справу з пэўнымі кіруючымі асобамі, якія сьвядома штурхаюць да пагібелі нашу краіну дзеля ўратаваньня сваіх эгаістычных інтарэсаў… Я хацеў бы зьвярнуць увагу народных дэпутатаў, якія не знаходзяцца ў палоне ілюзіяў, на абавязковасьць прыняцьця на гэтай сэсіі Пастановы Вярхоўнага Савету аб даручэньні Нацыянальнаму банку і ўраду прыступіць да ўвядзеньня беларускай нацыянальнай валюты на Беларусі. Калі і ў якім часе адбудзецца гэтая акцыя — справа асобая і канфідэнцыяльная, але прыняць такую пастанову неабходна, каб гарантаваць рэформу і адпаведную фінансава-крэдытную палітыку, запабегчы нечаканасьцям і ініцыятывам суседняй краіны. Цяпер ужо адлік часу пайшоў не на гады і нават не на месяцы.\n(Выступ у "Розным")\nГрошай заўсёды не хапае.\nУ 1993-м іх не хапала асабліва. Жонка працавала ў менскай гарадзкой газэце «Добры вечар» і атрымлівала разам з ганарарам… колькі ж рублёў? Яна ня здолела адказаць на гэтае пытаньне.\nІ ўвогуле, ніхто са знаёмых ня змог прыгадаць свой заробак у 1993 годзе ў рублях. І не таму, што прайшла чвэрць стагодзьдзя, а зусім зь іншай прычыны.\nУвесь год заробак мяняўся. Ён рос, прычым рос імкліва. Але гэта быў ня той выпадак, калі падвышэньне заробку радуе. Панавала інфляцыя, і калі ў студзені курс даляра быў 500 рублёў, дык пад навагоднюю ялінку ў сьнежні ўзьняўся да 7 000.\nТакім чынам, за год «зайчык» патаньнеў у 14 разоў. Адпаведна, ледзь не штодня павялічваліся і цэны. І хоць паралельна з ростам даляра падвышалася і зарплата, але рабілася гэта са спазьненьнем і далёка не кампэнсавала страты: так, у пачатку году намінальны налічаны сярэдні заробак быў 12 939 рублёў, а ў канцы — 162 480. За год ён узьняўся ў 12 разоў (тым часам рубель патаньнеў у 14). Але цэны расьлі яшчэ шпарчэй.\nУвогуле, паколькі заробак увесь час мяняўся, дык бессэнсоўна яго называць, лічбы нічога ня скажуць тым, хто ня жыў у той час. А хто жыў — папросіць перавесьці ў даляры.\nКалі вельмі абагульніць, у сярэднім заробак у бюджэтнай сфэры ці на дзяржаўных прадпрыемствах у 1993 годзе вагаўся ў межах 15–25 даляраў. Старшыня Вярхоўнага Савету Шушкевіч атрымліваў 80 даляраў, міністар — 50 даляраў (столькі ж атрымліваў і дэпутат на сталай працы ў парлямэнце). Мая жонка, працуючы карэспандэнтам, разам з ганарарамі, мела 35–40 даляраў, і гэта лічылася вельмі добрым заробкам.\nУ верасьні газэта «Свабода» надрукавала артыкул пра розьніцу ў пэнсіях паміж цывільнымі і вайсковымі пэнсіянэрамі, якія прыехалі на жыхарства ў Беларусь (пераказваючы размовы апошніх у сабесе, кшталту «гэтаму Шушкевічу галаву адкруціць»). Аўтар публікацыі пісаў, што народная артыстка Стэфанія Станюта ў верасьні 1993-га атрымала пэнсію 47 235 рублёў. «Няблага? Гледзячы з чым параўноўваць», — пісала газэта і тут жа прыводзіла памер пэнсіі былога савецкага афіцэра, якая, у залежнасьці ад выслугі гадоў, была ад 69 да 80 тысячаў рублёў. Звычайная пэнсія былога інжынэра ці настаўніка вагалася ў межах ад 20 да 42 тысячаў рублёў (10–20 даляраў).\nКалі выйшла газэта, афіцыйны курс даляра быў 2 тысячы; такім чынам, пэнсія ў вялікай актрысы была 23 даляры, і гэта лічылася добрай пэнсіяй. Былы савецкі вайсковец, адпаведна, меў болей, 40 даляраў — на ўзроўні зарплаты намесьніка міністра. І ў два разы вышэй, чым у настаўніка або лекара.\nКошты на сьнежань 1993 году, калі перавесьці ў даляры, былі такія, за кіляграм: хлеб — 2 цэнты, грэчка — 10 цэнтаў, макароны — 15 цэнтаў, ялавічына — 60 цэнтаў, масла — адзін даляр, каўбаса вараная — адзін даляр.\nНа гэтым фоне рэкляма фірмы «Пушэ» ў «Народнай газэце», якая прапаноўвала новыя аўтамабілі «Пэжо-405» ад 13 000 даляраў, магла ўспрымацца зьдзекам.\nІ ўсё ж менавіта ў 1993 годзе аўтамабіляў на вуліцах беларускіх гарадоў значна пабольшала — канешне, ня новых, а патрыманых, прыгнаных зь Нямеччыны. Людзі неяк круціліся, выкарыстоўвалі новыя магчымасьці, многія падпрацоўвалі.\nМая сястра, выкладчыца Віцебскага мэдыцынскага інстытуту, вязала шалікі, рукавіцы, нейкую іншую вопратку і везла яе на кірмашы ў Польшчу. За адну паездку ўдавалася зарабіць 50, а то і 100 даляраў — добрая падтрымка для сям’і з двума дзецьмі. Адно што на польскіх дарогах іх, здаралася, спынялі рэкеціры — і пад пагрозай зброі грошы даводзілася аддаваць.\nПольская паліцыя ніяк не рэагавала (рабавалі ж ня польскіх, а беларускіх грамадзянаў), і аднойчы я пайшоў да Шушкевіча. Як звычайна, Шушкевіч заявіў, што гэта — не ягонае пытаньне. Тады я расказаў пра сытуацыю з трыбуны Вярхоўнага Савету, пасьля чаго міністар унутраных спраў Уладзімер Ягораў сказаў мне, што праблема палягае ў адсутнасьці адпаведных двухбаковых дамоўленасьцяў — што мог бы зрушыць кіраўнік дзяржавы, але Шушкевіч гэтым не жадаў займацца.\nІ яшчэ пра злачыннасьць: пры Шушкевічу яе было меней, чым пры Лукашэнку\nУвогуле праблема злачыннасьці, але ўжо на тэрыторыі Беларусі, часта ўздымалася ў выступах дэпутатаў, і амаль заўсёды яны зьвязвалі яе зь бескантрольнай міграцыяй у Беларусь жыхароў былых закаўкаскіх рэспублік, якія, як казалі дэпутаты, узялі пад кантроль практычна ўсе рынкі. Канешне, было зразумела, што карані праблемы значна глыбей, яны сацыяльныя і эканамічныя, але ў размовах кіраўнікі Міністэрства ўнутраных спраў таксама ўвязвалі рост злачыннасьці зь бескантрольнай міграцыяй. На гэта я адказваў, што яшчэ ў 1991 годзе мы прапаноўвалі стварыць дзяржаўную мяжу з Расеяй.\nІ паколькі я закрануў гэтую тэму, пракамэнтую пазьнейшыя шматлікія заявы Лукашэнкі пра «ліхія дзевяностыя», якія ня толькі ён адзін увязвае найперш са злачыннасьцю.\nЗлачыннасьць была, прычым здараліся і гучныя выпадкі — менавіта ў 1993 годзе, у траўні, у цэнтры Менску было ўчыненае першае ў гісторыі Беларусі «замоўленае» забойства — быў застрэлены ўладальнік фірмы «Камінвэст» Аляксандар Лісьнічук, а ў верасьні ля свайго дома быў забіты старшыня Горадзенскага аблвыканкаму Дзьмітры Арцыменя.\nАле вось дадзеныя ў дынаміцы. У 1991 годзе было зарэгістравана 81,3 тысяча злачынстваў, у 1992 — 93,7 тысячы злачынных выпадкаў, у 1993-м — 99,8 тысяч. Гэта быў апошні «поўны год» адноснай дэмакратыі і свабоды.\nУ першым «поўным» годзе прэзыдэнцтва Лукашэнкі колькасьць зарэгістраваных злачынстваў дасягнула 131,7 тысячаў. Празь дзесяць гадоў прэзыдэнцтва, у 2004 годзе — 166 тысяч (і гэта пасьля прыняцьця новага Крымінальнага Кодэксу, у якім была зьменшана колькасьць правапарушэньняў з крымінальнай адказнасьцю), а ў 2005 годзе — 195 тысяч («Беларусь. 1991–2006. Итоги». Пад рэдакцыяй Марыны Загорскай, Вадзіма Сяховіча і Аляксандра Старыкевіча, Менск, 2008).\nМіж іншым, у 1993 годзе колькасьць жыхароў Беларусі была максымальная — 10 319 000 чалавек; адмыслоўцы зьвязваюць гэта з ростам міграцыі.\nБНФ - за ўвядзеньне нацыянальнай валюты, Шушкевіч, Кебіч і Багданкевіч - супраць\nАбавязковым элемэнтам менскага пэйзажу 1993 году былі хлопцы ля пунктаў абмену валюты, а фразай, якая гучала зь іх вуснаў — «Доллары, марочки, российские рубли!»\nУ 1993 годзе Беларусь усё яшчэ заставалася ў зоне абароту расейскага рубля, а «зайчык», уведзены ў сярэдзіне 1992 году, меў статус разьліковага білета Нацыянальнага банку і імкліва падаў у адносінах да расейскай валюты, дасягнуўшы курсу 2:1.\nЯшчэ ўвосень 1990-га на другую сэсію Вярхоўнага Савету мы вынесьлі пакет эканамічных законапраектаў, які прадугледжваў пераход да рынкавай эканомікі і пазбаўленьне вялікай залежнасьці ад іншых рэспублік СССР, найперш ад Расеі. Мы прапаноўвалі рыхтаваць увядзеньне ўласнай грашовай адзінкі (Пазьняк прапаноўваў назваць яе «талерам»).\nЗ моманту абвяшчэньня незалежнасьці ў жніўні 1991-га патрабаваньне ўвядзеньня нацыянальнай валюты было адным з асноўных, нароўні са стварэньнем уласнага войска. У красавіку 1992 году ў «Канцэпцыі эканамічнай рэформы», распрацаванай Апазыцыяй БНФ, асобны разьдзел быў прысьвечаны правядзеньню валютнай рэформы і стварэньню фінансавай сыстэмы з нацыянальнай грашовай адзінкай (Тэкст Канцэпцыі ўпершыню апублікаваны 16 красавіка 1992-га ў «Народнай газэце» і зьмешчаны ў кнізе Зянона Пазьняка «Цяжкі час», 2010, с. 356–363).\nНалічыўшы ў стэнаграмах сэсіяў Вярхоўнага Савету за 1993 год сотню патрабаваньняў увядзеньня паўнавартаснай нацыянальнай валюты, я спыніў падлік. Праціўнікамі гэтага выступалі Станіслаў Шушкевіч, Вячаслаў Кебіч і старшыня Праўленьня Нацыянальнага банку Станіслаў Багданкевіч.\nПраз шмат гадоў я быў надзвычай зьдзіўлены, прачытаўшы ў адным з інтэрвію Багданкевіча такія словы: «Існавала непрыняцьце ўвядзеньня нацыянальнай валюты з боку нашых органаў улады, парлямэнту. Гэта разглядалася некаторымі дэпутатамі як выхад з рублёвай зоны. І ніякія пераконваньні не дапамагалі дамагчыся ад іх згоды на ўвядзеньне нацыянальнай валюты» («Беларусь. 1991–2006. Итоги», с. 295).\nНібыта правільна, але неабходна ўдакладніць дэталі. У 1992–1993 гадах не старшыня праўленьня Нацбанку, а дэпутаты Апазыцыі БНФ пераконвалі парлямэнцкую большасьць у неабходнасьці ўвядзеньня нацыянальнай валюты, а Станіслаў Багданкевіч якраз даказваў, што гэтага рабіць ня варта.\nМіж іншым, яшчэ ў 1990 годзе Пазьняк прапанаваў вярнуць гістарычны назоў — талер.\nУ ліпені 1993-га расейскі ўрад абвясьціў грашовую рэформу, увёўшы замест старых новыя банкноты — не папярэдзіўшы ўрады былых савецкіх рэспублік, якія, як і Беларусь, заставаліся ў зоне расейскага рубля. Рэформа мела канфіскацыйны характар, абмен быў абмежаваны эквівалентам 100 даляраў на аднаго чалавека, і гэта абрынула курс «зайчыка». «У гэтых умовах кіраўніцтва Беларусі так і не наважылася прыняць рашэньне пра ўвядзеньне нацыянальнай валюты, хоць інтарэсы нашай дзяржавы пільна вымагаюць такога кроку», — заявіў 25 ліпеня Сойм БНФ, чарговы раз запатрабаваўшы адстаўкі старшыні Саўміну Вячаслава Кебіча і старшыні Праўленьня Нацыянальнага банку Станіслава Багданкевіча.\nУ верасьні Багданкевіч заявіў, што «зайчык» увогуле будзе зьліквідаваны — паводле двухбаковага пагадненьня паміж Менскам і Масквой, да 1 студзеня 1994 году маюць быць створаныя «перадумовы для аб’яднаньня грашовых сыстэмаў».\n"Зарабляць, нічога не вырабляючы"\nТады ж, у верасьні1993-га дэпутат Апазыцыі БНФ і член фракцыі БСДГ, супрацоўнік Кантрольнай палаты Віталь Малашка надрукаваў артыкул «Палітыка з двайным дном», з падзагалоўкам «Мафія будзе вельмі шкадаваць, калі гэты ўрад пойдзе ў адстаўку», у якім паказаў, што замаруджваньне эканамічных рэформаў і адмова ад увядзеньня нацыянальнай валюты — вынік ня толькі коснасьці мысьленьня кіраўніцтва краіны, але і карупцыйных схемаў.\nАсаблівае месца ў гэтых схемах, на думку дэпутата Малашкі, належала Нацыянальнаму банку:\n«Маючы добрыя сувязі і спрыт, можна рабіць грошы зусім нічога не вырабляючы — не купляючы і не прадаючы. Тут галоўнае ўважліва сачыць за сюрпрызамі, якія падкідвае наш Нацыянальны банк. Увесну Нацыянальны банк абвясьціў курс безнаяўнага расейскага рубля да беларускага 1:2, і паехалі наяўныя ў Расею цэлымі валізамі: давёз да Смаленску мільён, пераводзь назад празь Беларусь пад падстаўную фірму, і на тваім рахунку ўжо два мільёны, абнаявіў — вязі зноў, і будзе чатыры. Галоўнае мець наяўнымі расейскімі рублямі, а гэта ўвесну пры паралельным хаджэньні грошай было няцяжка. Навошта нешта вырабляць, сеяць, жаць?\nМець наяўныя грошы ў вялікіх памерах маглі тыя, хто меў «сваіх» людзей у банках.\n«Або згадайце летні жарт, калі курс безнаяўнага даляра быў штучна падняты да 2000 рублёў, гэта ў той час, калі на «чорным рынку» наяўны даляр каштаваў 1100–1250 руб., — працягваў дэпутат. — Парадаксальная сытуацыя: ва ўсім сьвеце наяўныя і безнаяўныя грошы каштуюць аднолькава, а ў нас можна было купіць на рынку даляры, прадаць іх банку па безнаяўным курсе, атрымаць чэк і абмяняць яго ў краме на наяўныя грошы (за пэўны хабар). А потым ізноў ісьці на рынак і купляць даляры, каб зноў здаць іх у банк… Таму, калі Нацыянальны банк у канцы жніўня падняў курс даляра да 2800 руб., а расейскі рубель зафіксаваў на ўзроўні 1:1,5, шмат што стала зразумелым. Складваецца ўражаньне, што «музыку» Нацыянальнаму банку нехта замаўляе. Але ж не спэцыяльна дзеля карысьці дробных валютчыкаў і «чаўночнікаў» нашая фінансавая сыстэма выпісвае такія піруэты, дарэчы, магчымыя толькі ва ўмовах рублёвай зоны. У краінах, якія ўвялі свае валюты (Эстонія, Латвія), такіх афёраў не назіраецца» («Свабода», №10, верасень 1993).\nТое, пра што пісаў у 1993-м дэпутат і супрацоўнік Кантрольнай палаты Віталь Малашка, праз гады пацьвердзіў бізнэсовец і выдавец Пётра Марцаў, калі распавядаў пра гутарку з кіраўніцай аднаго з банкаў:\n«— Пётра, чаму вы не бераце ў мяне крэдыт?\n— Ну як? Гэта ж працэнты трэба плаціць. Са сваімі грашыма лягчэй працаваць.\nТут яна ўпершыню дала мне зразумець, як працуе банк.\n— Вазьміце ў мяне крэдыт на мільён даляраў.\n— І куды мне яго ўкласьці? У мяне ўжо ўсё расьпісана, цяпер лішніх зьдзелак няма.\n— А вы проста вазьміце, у рублях. І канцэртуйце, перавядзіце ў валюту.\n— Больш нічога не рабіце.\nБанкірка […] растлумачыла мне, што грошы можна зарабляць проста з грошай. Канвэртуеш рублёвыя рэсурсы, а калі курс рубля падае, прадаеш траціну даляраў і закрываеш крэдыт. Усё астатняе застаецца ў цябе. […] навучыла мяне зарабляць на інфляцыі, ня робячы нічога. Натуральна, нейкімі грашыма я дзяліўся зь ёй і з […], які у той час быў старшынём банку. Тады ж нічога не было: ні страхавых кампаній, ні залогаў — можна было падаць банку любую фальшывую дамову, даць банкіру адкат памерам 10% ад сумы і, атрымаўшы крэдыт, узяць і зваліць. Мы так і рабілі» (Саша Раманава. Марцев. Logvіno lіteratūros namaі, Вільня, 2016, с. 136–137).\nЯ прыбраў прозьвішчы — словы Марцава не пацьверджаныя дакумэнтальна, але яны паказваюць слушнасьць нашых тагачасных заяў пра асабістую зацікаўленасьць банкаўскіх кіраўнікоў у тым, каб як мага даўжэй ня ўводзіць нацыянальную валюту і адцягваць стабілізацыю фінансавай сыстэмы.\nІмклівая інфляцыя трымала людзей у стане няўпэўненасьці за будучыню. Людзі ўвязвалі інфляцыю і эканамічныя цяжкасьці з дэмакратыяй і незалежнасьцю, чаму ў немалой ступені спрыяла дзяржаўная прэса; але пра гэта — у іншым месцы.


Сёньня ў Менску адбываецца «Мова Cup» — спартовае сьвята тых, хто сымпатызуе Беларушчыне\n28 верасень 2014, 07:47\n28 верасьня ў Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі ў Менску на вуліцы Каліноўскага, 111 стартуе Першы нацыянальны спартыўны фэстываль «Мова Cup». Як сьцьвярджаюць арганізатары, мерапрыемства яшчэ ня мела аналягаў у гісторыі беларускага спорту — перадусім таму, што працоўнай мовай спаборніцтваў вызначана беларуская.\nПадчас прэсавай канфэрэнцыі, прымеркаванай да нядзельнай імпрэзы, было заяўлена, што ідэя фэстывалю належыць зорным беларускім атлетам з дабрачыннага праекту «Мары збываюцца». Адна з гераінь «Мова Cup» — славутая плыўчыха, чэмпіёнка сьвету і Эўропы, алімпійская прызэрка Аляксандра Герасiменя — ня першы раз зьбірае на адной пляцоўцы прадстаўнікоў беларускага спорту i звычайных беларусаў. Але, як кажа сама Аляксандра, цяперашні праект адмысловы, таму што мае «моўны» падтэкст.\n28 верасьня тэрыторыя спартовага комплексу на сталічнай вуліцы Каліноўскага будзе аддадзена аматарам здаровага ладу жыцьця, якія возьмуць удзел у спаборніцтвах у шасьці дысцыплінах: міні-футболе, стрытболе, лёгкай атлетыцы, плаваньні, бадмінтоне і гіравым спорце. Апрача таго, можна будзе паспрабаваць свае сілы ў такіх «прыкладных» відах, як «шпуляньне» на дальнасьць мабільных тэлефонаў ці ў 30-мэтровым забегу сярод мужчынаў... зь дзяўчынай на плячах. Аляксандра Герасіменя таксама гатовая «павісець» у каго-небудзь на шыі і разьлічвае, што да фэсту людзі паставяцца не як да супэрадказных стартаў, а як да магчымасьці з дапамогай спорту стварыць беларускамоўную пляцоўку.\nРадыё Свабода ўдзельнічае ў спаборніцтвах па міні-футболу і ў кросфіце. Вось турнірная раскладка па міні-футболе:\nРадыё Свабода таксама заснавала свае ўласныя ўзнагароды для пераможцаў фэстывалю. Найбольш здольныя і самыя беларускамоўныя атрымаюць у падарунак электронную кнігу Amazon Kindle i плэер iPod Shuffle.\nПершы нацыянальны спартовы фэстываль «Мова Cup» стартуе 28 верасьня а 10-й раніцы ў менскім Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі. Ці паболее дзякуючы яму колькасьць беларускамоўных ці прынамсі тых, хто сымпатызуе беларушчыне, — стане зразумела сёньня.\nГерасіменя запрашае на Кубак мовы\nПрадусар Ганны Шаркуновай: Беларуская нацыя адчуе сябе беларускай пры дапамозе мовы


У кожным радку — шчырасць — Techkrait . "",\nУ кожным радку — шчырасць\n13.06.2011 112 Анжелика 0 Comment\n— Колькі сябе памятаю, — гаварыла Любоў Фамінічна Зубоўская, выкладчыца прафесійнага ліцэя, — столькі памятаю і чытаю раённую газету. Заўсёды, прыйшоўшы са школы, бегла хутчэй да паштовай скрынкі, каб першай пачытаць “раёнку”. Менавіта першай. Гэтая звычка ў мяне засталася і цяпер. Шмат выпісваем перыёдыкі, — гаварыла далей Любоў Фамінічна, — але першай чытаю “”.\nНаогул у нашай сям’і, сям’і бацькоў маіх раённую газету любяць найбольш. Яе выпісваем і чытаем з 1976 года. Многія нумары захоўваем як рэліквію. А нумар за 6 мая 1978 года змясцілі нават у альбом. Тады газета пісала пра майго бацьку Фаму Васільевіча Пачанчука, аднаго з лепшых вадзіцеляў райаграпрамтэхнікі.\nДы і я ў сваёй рабоце, — працягвала Любоў Фамінічна, — пры падрыхтоўцы да ўрокаў, да пазакласных мерапрыемстваў, дакладаў на канферэнцыю часта выкарыстоўваю газетныя матэрыялы. Мне падабаецца, што газета шмат піша пра людзей. Дарэчы, як ніякая іншая. А што ні чалавек, дык лёс – свой, непаўторны. Чытаю ўсе матэрыялы, многія перачытваю па некалькі разоў, як, да прыкладу, матэрыялы пад рубрыкай “Вечнае”.\nІ сапраўды, тэма шчырых чалавечых узаемаадносін, прыгажосці чалавечай душы, тэма бацькаўшчыны вечная. Таму спадзяюся, што журналісты “Голасу часу” і ў будучым будуць грэць нашы душы сваёй шчырасцю, якая адчуваецца ў кожным напісаным радку.\nНА ЗДЫМКУ: Любоў Фамінічна ЗУБОЎСКАЯ з дынастыі падпісчыкаў.\n← АБСТАЛЯВАННЕ — ВАЖНАЕ ЗВЯНО Ў ЛАНЦУЖКУ ЯКАСЦІ\nПраграма-мінімум Міхаіла →\n06.12.2012 Анжелика 0


Залог поспеху — арганізацыя працы | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n01.12.2009 198 nneditor Комментариев нет\nЗ добрымі вынікамі падыходзіць да завяршэння бягучага года Нясвіжскае ДУП «ПМК-218» УП «Мінскаблсельбуд». Так, за 10 месяцаў 2009 года рост аб»ёму выкананых уласнымі сіламі работ склаў 173,4% да ўзроўню мінулага года, сярэднямесячная заработная плата вырасла на 86,7%, а рэнтабельнасць дасягнула 13,8% супраць мінусавой у мінулым годзе. Як патлумачыў галоўны інжынер прадпрыемства С.І.Сушынскі, з канца мінулага года тут распачалі сур»ёзную работу па выхадзе з крызіснага становішча. Першачарговая ўвага была нададзена рабоце з кадрамі. Узмацнілася дысцыпліна. На месца тых, хто па розных прычынах не жадаў працаваць, прыйшлі іншыя людзі, як з вопытам работы ў будаўнічай сферы, так і без яго. Маладыя праходзілі выпрабавальны тэрмін. І толькі тыя, хто добра зарэкамендаваў сябе, працягвалі працаваць. Абнавіўся склад інжынерна-тэхнічных работнікаў. Узмацніўся кантроль за расстаноўкай людзей і рацыянальным выкарыстаннем машын і механізмаў.\nЗначнай падтрымкай для эканомікі прадпрыемства стала развіццё падсобнай вытворчасці — сталярнага цэха і цэха па вытворчасці фундаментных блокаў, арматурных каркасаў.\nПавелічэнне ўласнай вытворчасці, якая раней была даволі ня-значнай, дазволіла прыкметна скараціць транспартныя расходы ПМК і зэканоміць сродкі.\nРосту аб»ёмаў будаўніцтва садзейнічала і новая тэхніка, набытая з дапамогай інавацыйнага фонду. Сёлета атрыманы тры МАЗы, з якіх два — самазвалы, аўтабетоназмяшальнік, пагрузчык «ТО».\nСіламі ПМК-218 сёлета ўзведзена 7 дамоў у Лані, 5 — у Лявонавічах і 3 — у Затур»і, працягваюцца работы на другім пускавым комплексе МТФ «Мацылёўшчына» ў СВК «Грыцкевічы», рэканструяванні СДК у пасёлку Новагарадзейскім. Зараз ідзе падрыхтоўка да будаўніцтва 10 дамоў у Салтанаўшчыне і пачалося ўзвядзенне двух 8-кватэрных жылых дамоў па вуліцы Дастаеўскага ў Нясвіжы.\nІ, мяркуючы па ўсім, спіс аб»ектаў, якія давяраюць ПМК-218, бу-дзе толькі пашырацца.\n← Масштабный проект\nБелорусские вузы второго потока сегодня начинают прием документов от абитуриентов


Белая косць міліцыі — Techkrait . "",\n12.08.2010 332 Анжелика 0 Comment\n— Без гэтай службы міліцыя працаваць не можа, — так начальнік Маларыцкага РАУС Аляксандр Мельнік сказаў пра аддзяленне крымінальнага вышуку. – Таму оперупаўнаважанымі становяцца вопытныя супрацоўнікі міліцыі, ад якіх патрабуюцца дастаткова развіты інтэлект і аператыўная рэакцыя. Бо страты часу – гэта магчымая страта важнай інфармацыі.\nЦяпер у штаце працуюць 4 чалавекі. Узначальвае аддзяленне Юрый Лемяшэўскі. Пад яго кіраўніцтвам працуюць оперупаўнаважаныя Павел Селех, Сяргей Пішчык і Андрэй Гапонік.\nУ начальніка РАУС пацікавілася лічбамі і фактамі, якія характарызуюць работу аддзела крымінальнага вышуку. Аляксандр Дзмітрыевіч усміхнуўся:\n— Статыстыка – гэта апошняе, што цікавіць оперупаўнаважаных. Супрацоўнікі крымінальнага вышуку ганарацца раскрытымі злачынствамі, цяжкімі, замаскіраванымі.\nУ І паўгоддзі 2010 г. былі раскрыты 2 крадзяжы, што адносяцца да катэгорыі цяжкіх. Адзін з іх – крадзёж аўтамабіля “Фальксваген-Пасат” з вул. Савецкай, калі пацярпеламу была нанесена матэрыяльная страта ў вялікіх памерах. Да гэтай катэгорыі адносіцца і крадзёж трансфарматарнага масла з падстанцыі “Чарняны”. Каб раскрыць яго, патрэбавалася ўзаемадзеянне тэрытарыяльных органаў – былі задзейнічаны супрацоўнікі з Кобрына, Камянца, упраўлення ўнутраных спраў аблвыканкама. У гэтых двух выпадках матэрыяльныя страты вернуты пацярпелым. Цяпер у вытворчасці знаходзіцца справа па дарожна-транспартнаму здарэнню, што адбылося 10 ліпеня ў 2 гадзіны ночы на аўтадарозе ля в. Гусак. Ад атрыманых у час аварыі траўм пацярпелы пешаход памёр. Ён не абазначыў сябе святлоадлюстравальнымі элементамі. Вадзіцель аўтамабіля, што збіў пешахода, з месца здарэння ўцёк.\nУсяго за паўгода ў раёне было ўчынена 82 злачынствы па лініі крымінальнага вышуку. Гэта на 5 больш, чым за такі ж перыяд летась. А вось працэнт выкрывальнасці павялічыўся. У 62-х выпадках падазраваемых затрымалі. Большая частка злачынстваў – крадзяжы: 50 з 82-х, ці 69,9% ад агульнай колькасці.\nА з нядаўняга часу ў супрацоўнікаў крымінальнага вышуку з’явіліся новыя задачы – вышук дзярждаўжнікоў і аліментшчыкаў. Раней гэтым займаліся работнікі пашпартнага стала. А цяпер на гора-даўжнікоў заводзяцца крымінальныя справы. Многія даўжнікі знаходзяцца за межамі Рэспублікі Беларусь. У такіх выпадках узнікае шэраг нюансаў, каб іх знайсці. Прычына – адсутнасць міжнароднага механізма вышуку. На сённяшні дзень супрацоўнікі аддзела знайшлі трох дзярждаўжнікоў і аліментшчыка, якія знаходзяцца на тэрыторыі іншых дзяржаў.\nРаскрываючы злачынствы, оперупаўнаважаныя аддзела выкарыстоўваюць сучасныя метады. Але асноўны ключ да разгадкі злачынства – жывыя зносіны з людзьмі.\nЦі марылі цяперашнія оперупаўнаважаныя стаць “операмі”?\nАказваецца, як правіла, не. Па словах Паўла Селеха, ён сярод сваіх калег яшчэ не сустрэў нікога, хто ў дзяцінстве марыў бы стаць міліцыянерам.\nНА ЗДЫМКУ: супрацоўнікі аддзялення крымінальнага вышуку Юрый Лемяшэўскі, Сяргей Пішчык, Андрэй Гапонік і Павел Селех.\n← Сонца, вада і добры настрой\nВысакабальныя дзяўчаты →


8 верасня 2016Архіў...\nУпершыню ў Беларускім дзяржаўным універсітэце 9 верасня пройдзе студэнцкі фэст "Першакурснік FESTival" (унутраны дворык БДУ, пр. Незалежнасці, 4). Накіравана мерапрыемства на адаптацыю моладзі да ўніверсітэцкага жыцця, стварэнне аптымальных умоў для знаёмства з аднагодкамі, кіраўніцтвам факультэтаў і ВНУ. Маштабнасць падзеі падкрэсліць колькасць яго ўдзельнікаў. У гэты дзень збяруцца практычна ўсе першакурснікі БДУ. Старт фэсту будзе дадзены ў 12.30, а афіцыйнае адкрыццё адбудзецца ў 13.30.\nПраграма фэсту разнастайная і насычана мноствам гульнявых прапаноў. Яны будуць размеркаваны па тэматычных зонах з улікам інтарэсаў і пераваг першакурснікаў. Тут можна наведаць секцыі "Спорт", "Фота", "Ежа", "Квэсты", "Крэатыў", "Музыка", "Гульні", "Аквагрым" і інш. Напрыклад, студэнтам будзе прапанавана праверыць свае сілы ў бадмінтоне, скачках на батуце, настольным тэнісе, пагуляць у дартс, аэрохакей, настольны футбол, класікі, гумачкі, шахматы, даміно, твістар і інш.\nНе абыдзецца ў гэты дзень і без салодкіх неспадзевак. Усіх чакаюць пачастункі садавіной, цукеркамі, печывам. А добраахвотніцкі студэнцкі атрад "Абдымкі БДУ" правядзе дабрачынную акцыю па зборы сродкаў для падтрымкі цяжкахворых дзяцей.\nУ рамках фэсту будзе таксама арганізаваны адкрыты дыялог паміж студэнтамі і рэктарам БДУ акадэмікам Сяргеем Абламейкам. Тэма сустрэчы - "Моладзь і выбары: формула адказнасці".\nПрацягне праграму фэсту святочны канцэрт, падрыхтаваны творчымі калектывамі БДУ. У якасці адмысловага госця выступіць вядомы беларускі спявак Дзядзька Ваня.


Галоўная Для беларускіх грамадзян Дыягностыка\nБеларускія клінікі і дыягнастычныя цэнтры аснашчаны сучасным абсталяваннем, якое дазваляе спецыялістам хутка і якасна праводзіць даследаванне любой складанасці. Лекары высокай кваліфікацыі дапамогуць вызначыць, ці ёсць у вас праблемы са здароўем, і парэкамендуюць эфектыўнае лячэнне.\nКампьютарная тамаграфія (КТ)\nПасродкам КТ атрымліваюць якасны малюнак ўнутраных органаў, костак, суставаў, галаўнога мозгу. Малюнак фармуюць рэнтгенаўскія прамяні, якія праходзяць праз цела чалавека, змешчанага ў тамограф.\nмагчымасць атрымаць папластова малюнка доследнага органа;\nадчувальнасць тамографа ў 10 разоў вышэй, чым у абсталявання для рэнтгена, што паляпшае якасць атрымліваюцца малюнкаў;\nадсутнасць у пацыента непрыемных адчуванняў падчас абследавання.\nАсаблівасці метаду: Пры КТ доза апрамянення ў некалькі разоў больш, чым пры выкананні звычайнага рэнтгенаўскага здымка. Гэты метад дыягностыкі вельмі непажаданы для цяжарных.\nДзе запісацца на КТ?\n38-я гарадская паліклініка\nМінскі кансультацыйна-дыягнастычны цэнтр\nГарадская бальніца хуткай медыцынскай дапамогі\nГарадская дзіцячая інфекцыйная клінічная бальніца\n2-я гарадская клінічная бальніца\n5-я гарадская клінічная бальніца\n6-я гарадская клінічная бальніца\n10-я гарадская клінічная бальніца\nРэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр Упраўлення справамі Прэзідэнта РБ\nРэспубліканскі навукова-практычны цэнтр траўматалогіі і артапедыі\nРэспубліканскі навукова-практычны цэнтр «Маці і дзіця»\nСалігорская цэнтральная раённая бальніца\nМаладзечанская цэнтральная раённая бальніца\nСлуцкая цэнтральная раённая бальніца\nРэспубліканская клінічная бальніца медыцынскай рэабілітацыі\nБрэсцкая цэнтральная гарадская бальніца\nБрэсцкая гарадская бальніца № 1\nПінская цэнтральная паліклініка\nЛунінецкая цэнтральная раённая бальніца\nМіжраённы анкалагічны дыспансер (г. Пінск)\nВіцебскі абласны дыягнастычны цэнтр\nВіцебскі абласны дзіцячы клінічны цэнтр\nГомельская гарадская клінічная бальніца № 3\nГомельская абласная клінічная бальніца\nГомельская абласная туберкулёзная клінічная бальніца\nГомельскі абласны клінічны шпіталь інвалідаў Айчыннай вайны\nМазырская цэнтральная гарадская паліклініка\nМазырская гарадская бальніца\nРэчыцкая цэнтральная раённая бальніца\nСветлагорская цэнтральная раённая бальніца\nГарадзенская абласная клінічная бальніца\nВаўкавыская цэнтральная раённая бальніца\nЛідская цэнтральная раённая бальніца\nСмаргонская цэнтральная раённая бальніца\nМагілёўская бальніца № 1\nМагілёўская абласная клінічная бальніца\nМагілёўскі абласны лячэбна-дыягнастычны цэнтр\nБабруйская гарадская бальніца хуткай медыцынскай дапамогі ім. В.О. Марзона\nМРТ дазваляе даследаваць структуру і функцыі галаўнога і спіннога мозгу, унутраных органаў, костак, хрыбетніка, суставаў, сэрца і сасудаў. Пацыента змяшчаюць у моцнае магнітнае поле. Абсталяванне прымае электрамагнітныя сігналы, якія зыходзяць ад цела чалавека, апрацоўвае іх, прыбіраючы перашкоды, і на падставе атрыманых дадзеных выдае малюнак - томограммы.\nадсутнасць рэнтгенаўскага апрамянення падчас абследавання;\nдакладны і бязбольны метад вывучэння структуры і функцыі органаў і тканак.\nАсаблівасці метаду: У МРТ ёсць супрацьпаказанні. Гэта часу не можа праводзіцца ў выпадку наяўнасці ў пацыента кардыёстымулятара, штучных клапанаў сэрца і іншых імплантатаў, штучных суставаў і металічных клямараў, стрыжняў ці іншых канструкцый у органах і тканінах арганізма, якія актывуюцца электронным, магнітным або механічным шляхамі.\nДзе записцца на МРТ?\nМедыцынскі цэнтр МТЗ\nГарадская клінічная бальніца хуткай медыцынскай дапамогі\nГарадзенская абласная клінічная лякарня\n1134-ы ваенны клінічны медыцынскі цэнтр Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь\nМагілёўская абласная бальніца\nПазітронна-эмісійная тамаграфія (ПЭТ)\nСёння гэта асноўны і найбольш дакладны метад ранняй дыягностыкі анкалагічных захворванняў, а таксама кантролю за эфектыўнасцю іх лячэння.\nПры выкарыстанні ПЭТ інфармацыю можна атрымаць на малекулярным узроўні. Метад дазваляе ацаніць працу органаў і сістэм шляхам атрымання каляровага малюнка, якое паказвае актыўнасць хімічных працэсаў у арганізме. Вядома, што ўжо на першай стадыі фарміравання пухліны ў месцы яе лакалізацыі змяняецца хуткасць біяхімічных рэакцый. Гэта дае магчымасць выявіць ракавыя клеткі задоўга да з'яўлення структурных і функцыянальных змяненняў у органе або тканіны.\nу адным даследаванні сумешчаныя некалькі відаў дыягностыкі, што павышае дакладнасць атрыманых дадзеных;\nадсутнасць пабочных эфектаў, болевых адчуванняў і дыскамфорту;\nмагчымасць выявіць анказахворванняў на ранняй стадыі (у тым ліку, пухліны менш за 1 см);\nадзнака распаўсюджанасці пухліны;\nадначасовае даследаванне ўсіх органаў пры неабходнасці;\nсвоечасовая адмена непатрэбнага або неэфектыўнага медыкаментознага лячэння, аператыўнага ўмяшання па выніках ПЭТ.\nАсаблівасці метаду: Перад працэдурай, якая займае 30-40 хвілін, пацыент прымае радиофармпрепарат, які на працягу гадзіны распадаецца на нерадыёактыўных кампаненты. Доза атрыманай прамянёвай нагрузкі пры гэтым амаль такая ж, як і пры правядзенні кампутарнай тамаграфіі або рэнтгеналагічнага даследавання. Вынікі даследавання будуць гатовыя праз дзень пасля сканавання (у некаторых выпадках - пазней, калі для заключэння трэба больш часу).\nКаму нельга праходзіць ПЭТ?\nАдназначным супрацьпаказаннем да правядзення даследавання з'яўляецца пацверджаная або меркаваная цяжарнасць.\nАбмежаваннямі да ПЭТ таксама з'яўляюцца цукровы дыябет (абавязковая кансультацыя лекара і папярэдняя карэкцыя ўзроўню глюкозы ў крыві да сканавання) і недастатковасць функцыі нырак (дадзеныя даследавання могуць скажацца з-за затрымкі радиофармпрепарата ў арганізме).\nЯк падрыхтавацца да ПЭТ?\nДаследаванне праводзіцца строга нашча. Напярэдадні дазваляецца павячэраць кефірам, тварагом. Пры гэтым неабходна выключыць садавіна, мучныя і салодкія прадукты, газіроўку. Піць простую ваду можна без абмежаванняў. У дзень абследавання варта надзець цёплую і камфортную вопратку без металічных дэталяў і ўзяць з сабой зменны абутак.\nЯкія даследаванні рэкамендуецца прайсці да ПЭТ?\nУрачу будзе прасцей паставіць дыягназ, калі вы падасце вынікі наступных дыягнастычных даследаванняў (за апошнія 3-6 месяцаў):\nЭКГ (пры абследаванні сэрца);\nДзе запісацца на ПЭТ?\nСпецыялісты Рэспубліканскай малекулярна-генетычнай лабараторыі канцерогенеза праводзяць даследаванні малекулярна-генетычных маркераў, што дапамагае вызначыць спадчынную схільнасць да развіцця пухлін.\nДаследаванні дазваляюць усталяваць спадчынныя формы:\nрака малочнай залозы, яечнікаў;\nрака тоўстай кішкі;\nДзе яшчэ праводзяць малекулярна-генетычны аналіз?\nДадзенае даследаванне неабходна праводзіць пацыентам, якія пакутуюць ад ішэмічнай хваробы сэрца, у асаблівасці, якія перанеслі інфаркт. Працэдура дазваляе дакладна вызначыць характар паразы каранарных артэрый і выбраць аптымальную тактыку ў лячэнні - ад правядзення чрескожной балоннай ангіяпластыкі, стэнціраванне каранарных артэрый да аортакаранарнага шунтавання.\nКаранаграфія выконваюць пад мясцовай анестэзіяй. Пасля абязбольвання праводзяць пункцыю буйной магістральнай артэрыі на назе або на руцэ. У пункціраваць артэрыю усталёўваюць спецыяльную трубку - интрадьюсер, праз якую ў аорту, а затым у вусце каранарных артэрый праводзяць катетеры. Праз іх у артэрыі сэрца ўводзяць рентгеноконтрастное рэчыва. Токам крыві яно разносіцца па каранарным пасудзінах, робячы іх бачнымі для Ангіяграфія - прылады, з дапамогай якога на экран выводзіцца інфармацыя аб тым, дзе, як і наколькі здзіўлены посуд сэрца.\nбязбольнасць працэдуры (у сасудах няма болевых рэцэптараў);\nпадчас даследавання пацыент знаходзіцца ў прытомнасці і можа сам убачыць малюнак каранарных артэрый на Ангіяграфія.\nАсаблівасці метаду: каранаграфія рэдка, але ўсё ж дае ўскладненні. Пасля працэдуры ў пацыента можа парушыцца рытм сэрца, развіцца трамбоз артэрыі, таксама магчымая алергія на кантраснае рэчыва. Ўскладненні такога роду, аднак, заўсёды паддаюцца экстранай медыцынскай дапамогі.\nДзе записацца на каранаграфію?\nРэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр Упраўлення справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nРэспубліканскі навукова-практычны цэнтр «Кардыялогія»\nМамаграфія - гэта скрынінгавыя рэнтгеналагічны метад інструментальнай дыягностыкі захворванняў малочнай залозы, у тым ліку і пухліннага характару.\nМамаграфія рэкамендавана для ўсіх жанчын старэйшыя за 40 гадоў у якасці штогадовага прафілактычнага метаду абследавання. Ўвядзенне працэдуры ў практыку дазволіла на 35% знізіць смяротнасць ад рака грудзей сярод жанчын да 50 гадоў.\nДзе запісацца на мамаграфію?


Праз каронавірус суды на Гомельшчыне пачалі праводзіць у фармаце відэаканферэнцыі\nУУС Гомельскага аблвыканкаму паведамляе, што ў рэгіёне ўпершыню адміністратыўныя справы сталі разглядаць у рэжыме відэаканферэнцыі.\nЯк адзначаюць у міліцыі, яшчэ ў пачатку красавіка УУС Гомельскага аблвыканкаму і Гомельскі абласны суд абмеркавалі магчымасць дыстанцыйнага разгляду справаў аб адміністратыўных правапарушэннях у дачыненні затрыманых асобаў.\n«Выкарыстанне такога падыходу скароціць выдаткі на перавозку затрыманых з ІЧУ ў суды і назад. Акрамя гэтага, новы спосаб дазволіць мінімізаваць рызыкі распаўсюджвання інфекцыі COVID-19», – адзначаюць у УУС.\nНачальнік аддзелу наглядна-выканаўчай дзейнасці УУС Аляксей Матарас распавёў, што для арганізацыі відэаканферэнцыі выкарыстоўваецца праграмнае забеспячэнне з закрытым кодам.\nСуд у фармаце відэаканферэнцыі. Фота – gomel.mvd.gov.by\nПершыя адміністратыўная справы па артыкулах 10.5 (дробнае крадзеж) і 17.1 (дробнае хуліганства) КаАП былі разгледжаны дыстанцыйна ў ІЧУ Рэчыцкага РАУС. Суд пастанавіў падвергнуць грамадзянаў спагнанню ў выглядзе адміністратыўнага арышту тэрмінам на 1 і 2 содняў адпаведна.\nТэгі: адміністратыўная адказнасць адміністратыўны арышт адміністратыўны кодэкс Гомель Гомельская вобласць Гомельшчына міліцыя міліцыянты суд


«У іншым месцы немэтазгодна». Мазырскі райвыканкам патлумачыў чаму дазволіў камуністам масавае мерапрыемства не ў вызначаным месцы\n«У іншым месцы немэтазгодна». Мазырскі райвыканкам патлумачыў чаму дазволіў камуністам масавае мерапрыемства не ў вызначаным месцы\nПалеская Вясна 24.05.2021\n22 красавіка на цэнтральнай плошчы Мазыра адбылося масавае мерапрыемства, якое ладзілі мясцовыя камуністы. Раней Мазырскі райвыканкам на шматлікія заявы гараджан аб правядзенні ў гэтым і іншых шматлюдных месцах гораду пікетаў адказваў, што ў раёне вызначаныя сталыя месцы для правядзення масавых мерапрыемстваў – стадыёны «Спартак», на вуліцы Фрунзэ ў старым раёне прыватнай забудовы ў Мазыры, і «Палессе» ў вёсцы Козенкі.\nМасавае мерапрыемства камуністаў на цэнтральнай плошчы Мазыра 22 красавіка 2021 года. Скрын-шот відэа tkm.by\nЯшчэ ў сакавіку жыхарка Мазыра Лілія Малыга звярнулася ў Мазырскі райвыканкам з заявай аб дазволе правядзення пікетавання у цэнтры горада каля крамы «Белкніга» на супрацьлеглым ад помніка Леніну баку адпаведнай плошчы. Выканкам даслаў адмову за подпісам намесніка старшыні Фелікса Галюка, у якой спаслаўся на сваё рашэнне ад 2011 года, якім ён вызначаў месцы для правядзення масавых мерапрыемстваў у паведамляльным парадку. Малыга ж прасіла дазволу на правядзенне пікетаў паводле заяўнага прынцыпу. Такія масавыя мерапрыемствы, згодна з адпаведным законам, ладзяцца ў любым незабароненым месцы, якое пасуе заяўніку.\nСтадыён «Спартак» у Мазыры на вуліцы Фрунзэ. Фота: pressball.by\nТаксама ў сакавіку мазыранка Таццяна Драбышэўская прасіла ў выканкама дазволу на правядзенне адзіночнага пікету на пляцоўцы каля Палацу культуры нафтаперапрацоўчага заводу на бульвары Юнацтва. Але і тут выканкам адмовіў, спаслаўшыся ўсё на тое ж рашэнне 2011 года, якім нібыта на ўсе выпадкі для ўсіх масавых мерапрыемстваў у раёне вызначаныя два стадыёны.\nДрабышэўская абскардзіла адмову ў судзе. Аўтар адмовы Фелікс Галюк, відавочна, баючыся наўпроставых стасункаў з заяўніцай, на суд не з’явіўся, хоць і быў выкліканы ў якасці сведкі. Прадстаўніца выканкама – начальніца юрыдычнага аддзелу Наталля Рэберт ужо тлумачына адмову тым, што бульвар Юнацтва – гэта тэрыторыя прадпрыемства «Мазырскі райжылкамгас», якое забяспечвае жыццядзейнасць насельніцтва, а значыць бліжэй за 50 метраў да яго нельга праводзіць масавыя мерапремствы. Суддзя Дзмітрый Мазай, які разглядаў справу, хоць і не зразумеў довадаў прадстаўніцы выканкама, але ў задавальненні скаргі Драбышэўскай адмовіў.\nТым не менш 22 красавіка мясцовая суполка праўладнай Камуністычнай партыі Беларусі з дазволу выканкама зладзіла проста на цэнтральнай плошчы імя Леніна масавае мерапремства з ускладаннем кветак да помніка гэтаму самаму Леніну. Рэпартаж пра яго нават паказаў мясцовы дзяржаўны тэлеканал.\nПабачыўшы гэта, Лілія Малыга звярнулася ў райвыканкам з просьбай патлумачыць, чаму, калі ў раёне вызначаныя для правядзення масавых мерапремстваў два стадыёны, масавае мерапремства 22 красавіка прайшло не ў вызначаным месцы, а на плошчы Леніна. Усім заяўнікам на іншыя месцы адмаўляюць, бо яны нібыта заяўляюцца на не вызначаныя рашэннем 2011 года месцы.\nУсё той жа Фелікс Галюк у якасці апраўдання напісаў у адказе Ліліі Малыга, што «22 красавіка штогод адзначаецца гадавіна з дня нараджэння выбітнага рэвалюцыйнага дзеяча сусветнай гісторыі У.І. Леніна. У г. Мазыры яго імём названая цэнтральная плошча, дзе і ўсталяваны помнік У.І. Леніну. Ускладанне кветак да помніка У.І. Леніну з нагоды 151 гадавіны з дня ягоных народзінаў было ўзгоднена Мазырскім райвыканкамам у сувязі з тым, што дадзенае мерапрыемства ў іншым месцы праводзіць не мэтазгодна».\n«Гэтая сітуацыя як нельга лепш ілюструе крывадушнасць улады, якая не здольная знайсці не толькі законныя абгрунтаванні сваім дзеянням, але і хаця б збольшага лагічныя. Я некалькі разоў ад даты прыняцця рашэння выканкама ў 2011 годзе спрабаваў дамагчыся ад выканкама тлумачэнняў як гэтае рашэнне выконваць, як можна праводзіць масавыя мерапрыемствы на тэрыторыі, абнесенай кратамі. Звяртаўся у суд. Той жа Галюк, якога суд на некалькі пасяджэнняў выклікаў у якасці сведкі, ніводнага разу ў суд так і не з’явіўся і не панёс за непавагу да суду аніякай адказнасці. І цяпер у сваіх адказах іншым людзям чыноўнік спасылаецца не на прававыя нормы заканадаўства, а то на свае ж бязглуздыя рашэнні, то на нейкую мэтазгоднасць. Выкручваецца як можа. Чыноўнікі, якія прынялі гэтыя рашэнні і прыкрываюць імі сваё нежаданне забяспечваць людзям гарантаваныя ім Канстытуцыяй правы, самі баяцца глядзець людзям у вочы і адказваць на наўпроставыя пытанні» – пракаментаваў ліставанне з выканкамам кіраўнік Мазырскай філіі Праваабрончага цэнтру «Вясна» Уладзімір Целяпун.


У Свіслачы ўшанавалі памяць паўстанцаў 1863 года (ФОТА) | Волковыск.BY\nОкт31\tУ Свіслачы ўшанавалі памяць паўстанцаў 1863 года (ФОТА)\nУ горадзе Свіслач адбыўся фэст, прысвечаны памяці паўстанцаў 1863 году. На яго з’ехаліся каля сотні актывістаў з розных гарадоў Беларусі. Сёлета мерапрыемства праходзіць ужо ў 21 раз.\nУдзельнікі наведалі магілу Віктара Каліноўскага, усклалі кветкі на магілу мясцовага актывіста Віктара Дзясяціка, намаганнямі якога 20 гадоў ладзіўся фэст. Таксама група ўдзельнікаў шэсця са сцягамі выступіла перад помнікамі Кастусю Каліноўскаму і Рамуальду Траўгуту, апошняму з кіраўнікоў паўстання. Затым удзельнікі накіраваліся ў радавую сядзібу Каліноўскіх — вёску Якушоўку.\nУ Якушоўцы ля памятнага крыжа выступілі Павел Севярынец, Рыгор Кастусёў, Вячаслаў Сіўчык, Уладзімір Хільмановіч, Аляксей Янушкевіч, Аляксандр Мех. Пасля чаго пачалася нефармальная частка фэсту з удзелам бардаў.\nСамо мерапрыемства прайшло пад пільным наглядам супрацоўнікаў праваахоўных органаў. Фактычна праводзіць фэст яны не заміналі, але фіксавалі ўсё на камеры.\nПохожие записиСпециальная операция «Бесправник»Елочные базары откроются 21 декабряАртем и Дарья — самые популярные имена для новорожденных в Волковыске в 2014 годуВо вторник будет закрыт ж/д переезд по ул. Октябрьская\nВиталий:\t31.10.2015 в 21:52\tАдным з герояў паўстання 1863-1864 гг з'яўляецца і Людвіг Нарбут. У яго атрадзе, па меркаваннях некаторых гісторыкаў, змагаўся і класік беларускай літаратуры Францішак Багушэвіч. Загінуў Л.Нарбут каля вёскі Дубічы (зараз Дубічай Літвы).


Расклад - Радыё Свабода, серада 1 кастрычнік 2014\nпят 26 вер\nсуб 27 вер\nняд 28 вер\nпан 29 вер\nаўт 30 вер\nсер 01 кас\nчац 02 кас\nпят 03 кас\nсуб 04 кас\nняд 05 кас\nпан 06 кас\nПешкі ў Эўропу. Апошні раз?\nСёньня апошні дзень, калі мяжу з Эўразьвязам зь беларускага боку можна перайсьці пешкі. Чаму, што робіцца на пераходах і ці адновіцца такі парадак? А таксама: рэакцыя ў народзе і ў школе на прапанову зьверху ўвесьці дадатковую гадзіну беларускай мовы. Тэлефануйце ў жывы эфір: +375 29 6514204 (Вэлком), або ў любы час на аўтаадказьнік у Менску +375 172 663952. Адрас нашага аўтаадказьніка ў SKYPE: svabodaradio.\nКіраўнік Беларусі падчас сустрэчы з чальцамі Савету Палаты прадстаўнікоў распавёў пра актуальныя праблемы дзяржаўнай палітыкі. Чаму беларусам ня варта разьлічваць на рост заробкаў? Чым небясьпечны для Беларусі падатковы манэўр у Расеі? Чаму Аляксандр Лукашэнка раптам выступіў у абарону беларускай мовы? Гэтыя пытаньні абмяркоўваюць за круглым сталом "Экспэртызы "Свабоды” галоўны рэдактар інтэрнэт-газэты "Салідарнасьць" Аляксандр Старыкевіч і дырэктар па дасьледаваньнях Лібэральнага клюбу Яўген Прэйгерман. Вядзе перадачу Валер Карбалевіч.\nПесьні, якія гучалі на Майдане, у зоне баявых дзеяньняў на ўсходзе Ўкраіны, песьні, якія сталі сымбалямі барацьбы і знакам салідарнасьці, абмяркоўваюць мастацтвазнаўца Вячаслаў Ракіцкі і супрацоўнік украінскай Свабоды Расьціслаў Хоцін. Вядучая — Ганна Соўсь.\nМова як сувэнірчык\nУ сваёй прамове ў ААН міністар Уладзмер Макей гаварыў пра міжнародныя пазыцыі Беларусі ў кантэксьце дачыненьняў сьвету з Кубай, Іранам і Вэнэсуэлай. Дэталі – у бліц-аналізе Свабоды. Сёньня апошні дзень, калі мяжу з Эўразьвязам зь беларускага боку можна перайсьці пешкі. Чаму, што робіцца на пераходах і ці адновіцца такі парадак? А таксама: рэакцыя ў народзе і ў школе на прапанову зьверху ўвесьці дадатковую гадзіну беларускай мовы. Тэлефануйце ў жывы эфір: +375 29 6514204 (Вэлком), або ў любы час на аўтаадказьнік у Менску +375 172 663952. Адрас нашага аўтаадказьніка ў SKYPE: svabodaradio.\nЯк бэнзін прывязалі да даляра\nА заробкі да чаго? – народная рэакцыя. А таксама: ці лёгка невідушчаму асвоіць беларускую мову, звальненьне прафсаюзных актывістаў з бабруйскага заводу, пройгрыш Цянюты ў судзе. Тэлефануйце ў жывы эфір: +375 29 6514204 (Вэлком), або ў любы час на аўтаадказьнік у Менску +375 172 663952. Адрас нашага аўтаадказьніка ў SKYPE: svabodaradio.\n«Ня верыцца, што новая ўлада ва Ўкраіне — гэта надоўга...»\nНам піша Павал Сац зь вёскі Асавая Маларыцкага раёну: «Народ ва Ўкраіне ўзбуджаны, растрывожаны, разгайданы прапагандай, і пагасіць гэтае полымя хутка ўжо наўрад ці атрымаецца. Нешта ня верыцца, што новая ўлада ва Ўкраіне — гэта надоўга...» Гэты ды іншыя лісты слухачоў Свабоды ў новай перадачы «Паштовая скрынка-111» чытае і камэнтуе Валянцін Жданко.\nВіктар Марціновіч і спасьціжэньне беларушчыны\nГосьць Café Europa – Віктар Марціновіч зь Менску, пісьменьнік, чые раманы нязьменна выклікаюць вялікае зацікаўленьне сярод чытацкай публікі. Чаму Віктар Марціновіч піша на дзьвюх мовах? Як ён разумее беларушчыну ў сучаснай Беларусі? Ці задаволены ёй рэакцыяй чытачоў і крытыкаў на свае раманы?\nКаму не спадабаўся менскі плян\nМірны плян Менску па Ўкраіне не спадабаўся Захаду – заява Аляксандра Лукашэнкі ў бліц-аналізе Свабоды. Як беларускую мову чуюць і ўспрымаюць невідушчыя, размова з Кацярынай Раскошнай. Пачатак свабодаўскага музагляду «Рок па вакацыях». Вінцук Вячорка: пад Оршай ці пад Воршай? Тэлефануйце ў жывы эфір: +375 29 6514204 (Вэлком), або ў любы час на аўтаадказьнік у Менску +375 172 663952. Адрас нашага аўтаадказьніка ў SKYPE: svabodaradio.


15:26 20 верасня 2019\n17:46 22.01.2017 (абноўлена 08:47 23.01.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nУ Гродна ў рамках дзён культуры Кітая адбылося адкрыццё выставы Марыны Эльяшэвіч, якая валодае традыцыйнай кітайскай тэхнікай.\nМІНСК, 22 сту — Sputnik. Цэнтр беларускай культуры плануецца адкрыць у Пекіне ў маі. Пра гэта паведаміў надзвычайны і паўнамоцны пасол КНР у Беларусі Цуй Цымін падчас мерапрыемстваў, прысвечаных культуры Кітая ў Гродне.\n"Кітай адкрыў у мінулым годзе Цэнтр культуры ў Мінску, аналагічны беларускі цэнтр з'явіцца ў Пекіне, адкрыццё намечана на май бягучага года", — паведаміў пасол.\nЁн адзначыў, што супрацоўніцтва Беларусі і Кітая на працягу амаль 25 гадоў з моманту ўстанаўлення дыпламатычных адносін развіваецца дынамічна і ўстойліва, а найбольш выніковым яно стала ў апошнія пяць гадоў.\nПадчас адкрыцця выставы гродзенскай мастачкі Марыны Эльяшэвіч ён падкрэсліў, што працы гэтага аўтара вядомыя і ў Беларусі, і ў Кітаі.\n"Яе выставы і семінары знаёмяць людзей з традыцыйнай кітайскай тэхнікай. Такія культурныя праекты з'яўляюцца добрай платформай для спалучэння культурных традыцый падчас будаўніцтва эканамічнага пояса Шаўковага шляху", — дадаў дыпламат.


Юрый Валяваты — зацятае змаганне з алкаголем працягваецца | Masty.eu\nДададзена: Опубликовано 04.01.2019 автором admin Праглядаў: 2 173\nМастоўскі раён, адзіны ў рэспубліцы, дзе афіцыйна існуе дзень цвярозасці — апошняя нядзеля месяца. Ініцыятар гэтага — старшыня райвыканкама Юрый Валяваты.\nСёлета расклад выходных склаўся так, што апошняя нядзеля месяца прыпала на пераднавагоднія святы. Узнікла лагічная сітуацыя, што рабіць, каб не ўзбунтаваць народ, які перад святам назапашваецца шампанскім, вінамі і іншай алкагольнай прадукцыяй. Перанесці на тыдзень раней — праблемна, бо там выходныя на каталіцкія Каляды і народ таксама ў пэўнай колькасці ўжывае тую прадукцыю.\nВыйсце было знойдзена: нечаканае, арыгінальнае і смешнае. Дзень цвярозасці быў перанесены на пятніцу, 21 снежня. Аб тым рашэнні райвыканкама, мяркуючы па некаторых абставінах, не ведаў райспажыўгандаль. Яго крамы адчыняюцца ў восем гадзін раніцы, і ў той дзень алкаголь у іх напачатку прадаваўся вольна. Далей, падобна на ўсё, пайшло ў дзеянне тэлефоннае права — у крамах з`явілася абвестка аб дні цвярозасці. Ад такога рэверансу мясцовай улады, відаць, больш за іншых пацярпеў «Еўраапт». Тут напоўніцу ішоў распродаж таннага шампанскага. У гэты дзень яго купіць было немагчыма.\nШто датычыць старшыні Мастоўскага райвыканкама Юрыя Валяватага, то ён змагаецца не толькі з алкаголем, але і са шклатарай. Таму адзін яскравы прыклад. Крыху болей як два гады таму назад ён, як толькі заняў гэтую пасаду, завітаў на пілараму сельгаспрадпрыемства «Мастаўчанка» ў вёсцы Дзенькаўцы і заміж таго, каб распытаць у рабочых пра іх працу і праблемы, зрабіў вобшук у бытоўцы, сабраў пустыя пляшкі ды дэманстратыўна разбіў іх.


24 верасень 2015, 18:14\nКандыдатка на прэзыдэнта Тацяна Караткевіч сёньня ўвечары другі раз выступае на Беларускім тэлебачаньні.\nМікалай Улаховіч, які ўжо вычарпаў свой ліміт двума тэлезваротамі да выбарцаў, не задаволены ні сабою, ні тым, як ягоныя выступы камэнтуюць журналісты і аналітыкі.\nСяргей Гайдукевіч рыхтуецца да свайго другога тэлевыступу на БТ увечары 25 верасьня.\nАляксандар Лукашэнка працягвае займацца справамі, не акцэнтуючы ўвагі на тым, што ён гэткі самы прэтэндэнт на найвышэйшую пасаду, як і трое ягоных канкурэнтаў.\nТаямніцы тэлекухні Тацяны Караткевіч\nСёньня Тацяна Караткевіч з 19:30 да 20:00 выступае на тэлеканале «Беларусь 1». Адрозьненьне гэтага яе звароту ад таго, які прагучаў з экранаў роўна тыдзень таму, у тым, што сёньня кандыдатка зьбираеца больш казаць пра матывацыю — чаму патрэбныя зьмены і як іх можна зрабіць. А 17 верасьня Тацяна акцэнтавала ўвагу на сваёй праграме — адзначае кіраўнік выбарчага штабу прэтэндэнткі Андрэй Дзьмітрыеў.\nЁн пагадзіўся распавесьці Свабодзе, як Караткевіч рыхтуецца да сваіх прамоваў:\n«Ёсьць некалькі стадыяў падрыхтоўкі. Спачатку прамову трэба напісаць і зацьвердзіць. І гэта — велізарная частка ўсёй працы. Трэба вырашыць, якія праблемы ўвойдуць у выступ, пра што будзе размова, пра што павінен сказаць кандыдат, што мы ня будзем закранаць. І, зразумела, ёсьць тэмы, пра якія важна ня проста сказаць, а сказаць правільна, падабраць правільныя словы.\nПасьля гэтага наступае другі этап. Мы сядаем разам з кандыдатам (і гэта не адна, а шмат размоў) і абмяркоўваем кожную частку выступу. Гэта робіцца з удзелам экспэртаў, якія распавядаюць, тлумачаць, адказваюць на пытаньні нашага кандыдата. Робіцца гэта для таго, каб яна разумела тую сутнасьць, якая стаіць за словамі. Напрыклад, Караткевіч кажа: „Трэба праводзіць дэбюракратызацыю“. І разьбіраецца мэханізм, як гэта канкрэтна зрабіць. І тады бачна, што яна разумее, як гэта зрабіць, і каб выбарцы пабачылі яе ўпэўненасьць.\nПасьля таго як уся прамова разабраная па кавалках, пачынаецца новы этап — рэпэтыцыя. І тут ёсьць дзьве стадыі. Спачатку Тацяна прамаўляе перад намі. І мы задаём ёй пытаньні. Гэта такая ўмоўная прэсавая канфэрэнцыя ці інтэрвію, каб яна магла свабодна апэраваць тэкстам. І другая фаза — калі яна прамаўляе ўвесь тэкст і мы ўсе працуем над мімікай, жэстамі і г.д. Графік Тацяны вельмі насычаны. І таму ўсё гэта робіцца альбо рана-рана раніцай, альбо позна ўвечары».\nУлаховіч: Зь мяне стараюцца зрабіць атамана, казачка, каго заўгодна, толькі не сур’ёзнага кіраўніка\nМікалай Улаховіч сказаў сёньня Свабодзе, што не задаволены сваімі выступамі на тэлебачаньні:\n«Не задаволены ў тым пляне, што не пасьпяваеш дакладна выказаць думку, якую хочаш данесьці да людзей. Напрыклад, калі кажаш, што патрэбна агульнанацыянальная дактрына, і пачынаеш яе раскладаць, паказваць, як яна павінна гучаць — СМІ на гэта не зьвяртаюць увагі, а выхопліваюць зусім іншыя факты. Яны ідуць убок, абы толькі яе не паказаць.\nКрыўдна, бо я ведаю, як трэба зрабіць. А зь мяне стараюцца зрабіць атамана, казачка, каго заўгодна, толькі каб не пабачыць ува мне сур’ёзнага кіраўніка.\nВось гэтым я не задаволены. Трэба глядзець па справах. А то ўхапіліся за дэталь — рыбаловаў, паляўнічых. Ну і што? Іх у нас шмат. А хто пра іх, акрамя мяне, гаворыць?.. Там жа мноства праблемаў. А мне кажуць: лухта, дробязь. У жыцьці няма дробязяў. Усё жыцьцё складаецца з дробязяў».\nГайдукевіч плянуе правесьці тысячу пікетаў і сустрэч з выбарцамі\nСяргей Гайдукевіч 15 верасьня першым з прэтэндэнтаў выступіў з тэлезваротам. Ён жа стане і апошнім. І адбудзецца гэта ўвечары 25 жніўня.\nСёньня кандыдат на прэзыдэнта шмат займаўся сваім другім выступам. А таксама ўдзельнічаў у пікеце каля менскага ГУМа.\n«Ён кожны дзень удзельнічае ў нейкім пікеце. Гэта — абавязковая рэч. Плюс розныя размовы зь іншымі людзьмі. Заўтра апошні раз выступіць на тэлебачаньні і з панядзелка пачне езьдзіць па рэгіёнах, бо пакуль ён быў толькі ў Менскай вобласьці.\nМы падалі тысячу заявак — 510 на пікеты, і на сустрэчы каля 500».\nДавераную асобу Лукашэнкі строга папярэдзілі\nПікет кандыдата Аляксандра Лукашэнкі\nДзейны кіраўнік Беларусі і адзін з чатырох цяперашніх прэтэндэнтаў на гэтую пасаду Аляксандар Лукашэнка сёньня сустракаўся з амбасадарам Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў Мухамэдам аль-Гафлі з нагоды завяршэньня ягонай дыпляматычнай місіі ў Беларусі. Лукашэнка казаў, што Беларусь будзе «прыкладаць максымум намаганьняў для нарошчваньня гандлю з ААЭ».\nТым часам старшыня Цэнтравыбаркаму Лідзія Ярмошына пасьля сёньняшняга пасяджэньня камісіі паведаміла журналістам, што вынесла строгае папярэджаньне даверанай асобе кандыдата на прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі:\n«Як вы ведаеце, Генадзь Браніслававіч Давыдзька зьяўляецца вядучым „Клюбу рэдактараў“. Перадапошнюю перадачу ён правёў ужо ў рангу даверанай асобы кандыдата на прэзыдэнта Лукашэнкі. Зарэгістравалі яго даверанай асобай 10 верасьня, а запіс праграмы зроблены на наступны дзень, 11-га.\nЯ зрабіла Генадзю Браніслававічу строгае папярэджаньне. Лічыце, што гэта было асабістае папярэджаньне старшыні Цэнтральнай выбарчай камісіі. Гэта прафіляктычная мера ўзьдзеяньня. А вам патрэбна, каб я яго расстраляла?!».\nПаводле выбарчага заканадаўства «журналістам, службовым асобам сродкаў масавай інфармацыі забараняецца весьці тэле- і радыёпраграмы, удзельнічаць у асьвятленьні выбараў праз сродкі масавай інфармацыі, калі названыя асобы зьяўляюцца кандыдатамі на прэзыдэнта альбо іх даверанымі асобамі».


ПРЕССА Журналы Маладосць Снежань 2005 г.\nМаладосць - снежань 2005 г.\nЦЫМБАЛЫ – СТРУНЫ ДУШЫ БЕЛАРУСКАЙ\nГанна Станіславаўна Полесава абаяльная і вельмі сціплая жанчына. У размове з выкладчыцай пацікавілася: “Ці проста сёння працаваць з моладдзю? ”\n— Маладосць – гэта востраў, дзе адпачываеш душой, — лічыць выкладчыца і дадае. – У нас вучыцца творчая моладзь, якая знаходзіцца ў тым спрыяльным стане, што трэба толькі скіроўваць і дапамагаць ёй развівацца. І тады, калі ёсць давер паміж выкладчыкам і навучэнцамі, ты можаш перадаць сваё захапленне прафесіяй і па-сапраўднаму прывіць любоў да інструмента, да роднага краю.\nГанна Полесава ўпэўнена, што музыка дапамагае раскрыць як характарныя рысы народа, так і ўбачыць маляўнічыя беларускія краявіды, а таксама адчуць гістарычнае мінулае роднага краю. У гэтым і ёсць аснова асноў — выхаванне патрыятызму:\n— Колькі б мы ні ездзілі на міжнародныя конкурсы ў блізкае (Расія, Украіна) ці далёкае замежжа (Польшча, Германія, Францыя), усё роўна дадому цягне. Упэўнена, толькі тут ёсць умовы для развіцця таленавітай і творчай моладзі...\n— У чым прафесіяналізм педагога?\n— У тым, каб заўважыць талент і магчымасці вучня, здолець развіць іх і, безумоўна, прывіць любоў да справы, якой сам займаешся.\nГанна Станіславаўна ўпэўнена: годнасць музыканта ў бескарыслівым служэнні мастацтву. Працуе ўсё з тым жа юнацкім творчым імпэтам, не зважаючы, што пасля заканчэння вучобы дзяўчаты пакідаюць і сцены вучылішча, і ансамбль. А ім на змену прыходзяць іншыя, каб навучыцца віртуознаму майстэрству ігры на цымбалах.\nІнструмент, з якім Ганна Полесава звязала сваё жыццё, называе ласкава: «цымбалікі» і расказвае пра іх з асаблівай душэўнай цеплынёй, як пра жывую істоту. Цікава было даведацца, што якасць гучання інструмента залежыць і ад таго, якое дрэва выкарыстоўваецца пры стварэнні. Усе часткі корпуса цымбалаў вырабляюцца толькі з дрэў цвёрдых парод: дуба, бука, клёна, якія валодаюць вялікай гукаправоднасцю, а для вырабу верхняй дэкі лепшы матэрыял елка— дрэва звонкае і лёгкае. Для таго, каб гук быў яркі, прыгожы, а не закупораны, як у бочцы, у верхняй дэцы па абодва бакі сярэдняй падстаўкі выразаюцца дзве рэзанатарныя адтуліны-галоснікі. А яшчэ вялікае значэнне для тэхнікі ігры маюць і драўляныя малаткі (палачкі), яны служаць для атрымання гуку і павінны быць лёгкімі і зручнымі. Іх вырабляюць з вішні, а потым абшываюць скураю.\nСёння, аказваецца, складана знайсці якасны інструмент, а таму даводзіцца ездзіць на фабрыку музычных інструментаў у Барысаў, каб знайсці тое, што трэба. Не шкадуючы часу, сродкаў, сіл, выкладчыца сама на фабрыцы адбірае цымбалы. Але заўважае, што якасць інструмента не тая, бо няма майстроў, што былі калісьці: хто пайшоў на пенсію, а хто і наогул з жыцця.\nАле вернемся да творчай палітры калектыву. Рэпертуар ансамбля «Залатая струна» ўражвае. «Якія творы найбольш любімыя?» — спытала я ў Ганны Станіславаўны.\n— Рэпертуар самы разнастайны, таму што ў гэтым ёсць аснова поспеху. Мы іграем ад класічных твораў да рэг-тайма. Варта адзначыць, што выконваем і англійскі мадрыгал XVI стагоддзя, і джазавыя апрацоўкі, і беларускія народныя творы, нават «Жываносную крыніцу» і «Пасхальныя званы» Л. Шлег. Заканамерна, што ў праграме пераважаюць творы беларускіх кампазітараў: Жыновіча, Іванова, Кур'яна, Кузняцова, Ермачэнкава і іншых. Таму пэўна сказаць, якія творы любімыя — не магу. Усе, на мой погляд, выдатныя.


Юры Рубцоў намагаецца спагнаць з суддзі Палулеха маральную шкоду\nhttp://spring96.org/be/news/76339 2015 2015-03-23T13:14:43+0300 2015-03-23T13:14:43+0300 2015-03-23T13:14:43+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/rubcou_jury.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nРазгляд касацыйнай скаргі палітвязня з Гомеля Юрыю Рубцова на адмову суда Ленінскага раёна Менска ўзбудзіць справу аб спагнанні маральнай шкоды з суддзі Кірылы Палулеха прызначаны на 26 сакавіка. Пачатак у 15 гадзін.\n6 сакавіка суддзя Ленінскага раёна Мінска Вераніка Абрамовіч адмовіла палітзняволенаму актывісту Юрыю Рубцову ва ўзбуджэнні справы аб спагнанні маральнай шкоды з суддзі гэтага ж суда Кірыла Палулеха. Адмову ў правасуддзі раённы суддзя матывавала непадведамаснасцю гэтай справы суду.\nУ той жа дзень Рубцоў абскардзіў адмову ў судовай калегіі па грамадзянскіх справах Мінскага гарадскога суда. Юрый Рубцоў, які зараз адбывае пакаранне на так званай “хіміі” ў вёсцы Куплін Пружанскага раёна, праз суд спрабаваў спагнаць з раённнага суддзі Кірыла Палулеха 18 сярэднямесячных заробкаў маральнай шкоды.\nГрамадскі актывіст з Гомеля Юры Рубцоў асуджаны на 1,5 года "хіміі" за абразу суддзі Савецкага раённага суда Кірылы Палулеха, які пагадзіўся судзіць Рубцова напаўаголенага. З канца 2014 Юры Рубцоў адбывае пакаранне ў вёсцы Куплін Пружанскага раёна.\n23.03.2015 Тэгі: суды, палітвязьні


Пераўтварэнне інданезійская рупія (IDR) і бразільскі рэал (BRL) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nIDR у BRL\n50000 інданезійская рупія у BRL\n50000 IDR у BRL - інданезійская рупія у бразільскі рэал канвэртар валют\nНашы інданезійская рупія да бразільскі рэал канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 06.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад інданезійская рупія. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць бразільскі рэал валюту па змаўчанні. Націсніце на бразільскі рэал або інданезійская рупія, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nінданезійская рупія у бразільскі рэал канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 06.07.2020 12:47\n18,31825 BRL (R$)\n1 IDR = 0,000366 BRL\n2.729,518376 IDR = 1 BRL\nЯкі бягучы курс абмену для інданезійская рупія у бразільскі рэал?\nінданезійская рупія курс у бразільскі рэал = 0,00\nКанверсія IDR у бразільскі рэал\nВы выбралі зыходную валюту IDR і мэтавую валюту бразільскі рэал з сумай 50000 IDR. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD EUR GBP CAD JPY BRL IDR\nUSD 1 1.12450 1.24839 0.73652 0.00930 0.18822 0.00007\nEUR 0.88928 1 1.11018 0.65497 0.00827 0.16738 0.00006\nGBP 0.80103 0.90076 1 0.58997 0.00745 0.15077 0.00006\nCAD 1.35775 1.52678 1.69500 1 0.01263 0.25556 0.00009\nJPY 107.51850 120.90457 134.22548 79.18903 1 20.23719 0.00740\nBRL 5.31292 5.97438 6.63262 3.91304 0.04941 1 0.00037\nIDR 14,532.50000 16,341.79857 18,142.28948 10,703.40896 135.16278 2,735.31471 1\nIDR у BRL канвэртар валют\nінданезійская рупія валюта ў Інданезія. бразільскі рэал валюта ў Бразілія. Сімвал IDR з'яўляецца Rp. Сімвал BRL з'яўляецца R$. Абменны курс для інданезійская рупія быў актуалізаваны Juli 06, 2020. Абменны курс валюты для бразільскі рэал быў актуалізаваны Juli 06, 2020. Каэфіцыент IDR мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент BRL мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс інданезійская рупія у бразільскі рэал = 0,00.\nRp 1 R$ 0.00\nRp 5 R$ 0.00\nRp 10 R$ 0.00\nRp 50 R$ 0.02\nRp 100 R$ 0.04\nRp 250 R$ 0.09\nRp 500 R$ 0.18\nRp 1000 R$ 0.37\nR$ 1 Rp 2,729.52\nR$ 5 Rp 13,647.59\nR$ 10 Rp 27,295.18\nR$ 50 Rp 136,475.92\nR$ 100 Rp 272,951.84\nR$ 250 Rp 682,379.59\nR$ 500 Rp 1,364,759.19\nR$ 1000 Rp 2,729,518.38\nIDR у AUDIDR у CNYIDR у EURIDR у GBPIDR у JPYIDR у MXNIDR у NOKIDR у RUBIDR у USDIDR у VND


Віцебскія аператыўнікі раскрылі рэзананснае забойства жыхара Оршы, паведамілі ва УУС Віцебскага аблвыканкама.\nІнфармацыя аб знікненні 52-гадовага жыхара Оршы паступіла ў праваахоўныя органы 5 кастрычніка. Сваячка мужчыны паведаміла, што ён ездзіў на заробкі ў РФ і, вярнуўшыся, збіраўся сустрэцца з ёй, аднак так і не з'явіўся. Паколькі, з яе слоў, ён злоўжываў спіртным, яна не надала гэтаму значэння. Але пасля таго, як аршанец не даваў аб сабе ведаць некалькі дзён, жанчына ўсе ж вырашыла звярнуцца ў міліцыю.\nСупрацоўнікі крымінальнага вышуку Аршанскага РАУС апыталі сваякоў і знаёмых мужчыны, здзейснілі пакватэрны абыход па месцы жыхарства, прагледзелі запісы камер відэаназірання. Было вылучана некалькі версій знікнення, кожную з якіх старанна адпрацавалі.\nСумесна з супрацоўнікамі ўпраўлення крымінальнага вышуку УУС Віцебскага аблвыканкама аператыўнікі зрабілі выснову, што асноўная версія знікнення мае крымінальны характар, бо ў мужчыны пры сабе маглі знаходзіцца значная сума грошай і ювелірныя вырабы.\nУ выніку правядзення комплексу аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў на адных з вясковых могілак Аршанскага раёна быў знойдзены схаваны труп зніклага, а таксама выяўлены шэраг грамадзян, з якімі мужчына размаўляў пасля прыезду з Расіі, і маршрут яго перамяшчэння. Больш дэталёвая прапрацоўка інфармацыі дазволіла акрэсліць кола асоб, якія маглі быць датычныя да яго смерці.\nНа дадзены момант сумесна з УСК па Віцебскай вобласці праводзяцца неабходныя следчыя дзеянні па зборы і замацаванні доказнай базы, а таксама высвятленні ўсіх абставін — дзе, калі і якім спосабам было здзейснена злачынства.


01 верасень 2006, 18:20\nЖурналістка газэты “Белорусы и рынок” Тацяна Манёнак спэцылізуецца на пытаньнях нафтагазавага комплексу, у якіх лічыцца прызнаным экспэртам. Вось як Тацяна Манёнак пракамэнтавала выказваньні Аляксандра Лукашэнкі адносна коштаў на расейскія нафту й газ.\n(Манёнак: ) “Эканамічныя дарадцы беларускага лідэра неяк не зусім дакладна давялі да яго сёньняшнія кошты. На самой справе Расея прадае Беларусі нафту значна таньней, чым Украіне. Як меней -- на памер мыты, якая складае 216 даляраў за тону, а з 1 кастрычніка будзе падвышана да 237,5 даляраў”.\nЭкспэрт нагадала, што да траціны прыбыткаў бюджэту Беларусі ад экспарту складае экспарт нафтапрадуктаў. Між тым, Расея заяўляе пра намер увесьці пошліны й на экспарт нафты ў Беларусь.\nПаводле Тацяны Манёнак, недакладнай ёсьць і заява, быццам Нямеччына купляе расейскі газ таньней, чым прапанавана Беларусі. Паводле дадзеных экспэрта, краіны Заходняй Эўропы, у тым ліку Нямеччына, купляюць расейскі газ коштам вышэйшым за 250 даляраў за тысячу кубамэтраў. Тым часам Беларусь купляе цяпер газ за 50 даляраў. А паводле прагнозаў Міністэрства эканамічнага разьвіцьця Расеі, прапанавана Беларусі купляць газ у 1,5--2 разы даражэй.\nТацяна Манёнак зьвязала выказваньні беларускага лідэра зь перамовамі адносна коштаў на газ.\n(Манёнак: ) “Гэта больш эмацыйныя выказваньні падчас перамоў. Відаць, расейскі бок пакуль не згаджаецца на тыя ўмовы, якіх хоча Беларусь. А менавіта гэтыя кошты роўныя з коштамі для расейскіх суб’ектаў гаспадараньня”.


20 лістапад 2019, 09:18\nВыбары ў Менску, ілюстрацыйнае фота\nЦэнтральная выбарчая камісія апублікавала падрабязныя вынікі выбараў у Палату прадстаўнікоў. «Наша ніва» выявіла дзіўную анамалію ў гэтай статыстыцы.\nВыданьне параўнала ў лічбах ЦВК колькасьць выбарнікаў, якія атрымалі бюлетэні, і колькасьць выбарнікаў, якія ўзялі ўдзел у галасаваньні. На некаторых участках такая розьніца склала нуль, на некаторых адзін, але знайшліся ўчасткі з сотнямі бюлетэняў, якія, мяркуе «Наша Ніва», былі вынесеныя.\n«Часам нехта з выбарнікаў спрабуе выносіць бюлетэнь — ці то на знак пратэсту, ці то як сувэнір, — заўважае выданьне. — Такая сытуацыя разглядаецца як надзвычайная. За такімі выбарнікамі бяжыць усьлед чалец камісіі разам зь міліцыянтам. Маўляў, хочаш — сапсуй бюлетэнь, але пакінь яго на ўчастку».\nТак, толькі ў Менску розьніца склала сотні бюлетэняў на сямі акругах:\nУсходная №107 — 279,\nКаліноўская №108 — 227.\nНайбольш зьніклых бюлетэняў ЦВК налічыла ў акрузе, ад якой дэпутаткай стане «Міс Беларусь-2018» Марыя Васілевіч.\nПадобныя анамаліі назіраліся таксама ў Магілёве, там розьніца складае дзясяткі бюлетэняў.\nАкрамя таго, аказалася, што па раёнах Менску ёсьць вялікая розьніца ў зьніклых бюлетэнях:\nФрунзэнскі раён (4 акругі) — 1427,\nСавецкі раён (2 акругі) — 528,\nПершамайскі раён (2 акругі) — 303,\nЛенінскі раён (2 акругі) — 142,\nЦэнтральны раён (1 акруга) — 52,\nМаскоўскі раён (3 акругі) — 5,\nЗаводзкі раён (3 акругі) — 1,\nКастрычніцкі раён (2 акругі) — 1,\nПартызанскі раён (1 акруга) — 0.\n«Такое ўражаньне, што ў розных раёнах кіраваліся рознымі інструкцыямі, — рэзюмуе «Наша ніва». — Такія нерэальныя разыходжаньні выклікаюць чарговыя сур'ёзныя сумневы ў падліку галасоў. У любой эўрапейскай краіне нават адзін гэты факт выклікаў бы скандал, крымінальныя справы, перападлік і адмену вынікаў выбараў судовымі інстанцыямі».


Стала вядома, наколькі вырасце заробак медыкаў у Беларусі - 09.04.2019, Sputnik Беларусь\nУ рэспубліцы з 1 мая павялічыцца памер тарыфнай стаўкі першага разраду, што дазволіць падняць сярэдні заробак. 09.04.2019, Sputnik Беларусь\nграмадства, галоўнае, навіны\n© Sputnik / Николай Хижняк / Перайсці ў фотабанкСтала вядома, наколькі вырасце заробак медыкаў у Беларусі\nУ рэспубліцы з 1 мая павялічыцца памер тарыфнай стаўкі першага разраду, што дазволіць падняць сярэдні заробак.\nМІНСК, 9 кра - Sputnik. Памер заработнай платы беларускіх урачоў з 1 мая бягучага года ў сярэднім у разліку на адну пасаду павялічацца на 20-30 рублёў, гаворыцца ў матэрыяле, апублікаваным намеснікам міністра аховы здароўя Вячаславам Шылам у выданні "Медыцынскі веснік".\nУрад рэспублікі 2 красавіка прыняў пастанову, якой з 1 мая змяняецца ў бок павелічэння памер тарыфнай стаўкі першага разраду - з 35,5 рублёў да 36,4 рубля. Такім чынам, аўтаматычна вырастуць і сярэднія заробкі ў сферы аховы здароўя.\nУ сярэднім заробкі ва ўрачоў павялічацца наступным чынам:\nна 20-30 рублёў - у разліку на адну пасаду\nна 27-42 рублёў - з улікам выканання дадатковай працы\nУ сярэдніх медыцынскіх работнікаў зарплаты таксама вырастуць:\nна 10-16 рублёў у разліку на адну пасаду\nна 13-20 рублёў з улікам выканання дадатковай працы\nРаней міністр фінансаў Беларусі Максім Ермаловіч паабяцаў, што заробкі медыкаў да 2025 года будуць складаць 150% ад сярэдняй па краіне. У бягучым годзе беларускія чыноўнікі хочуць падняць зарплату бюджэтнікаў да 80% ад сярэдняй.


Добраўпарадкоўваць Гарадок перад «Дажынкамі» будуць студэнты » article » За правы чалавека\n31 March 2014 | admin |\nЦяпер у райцэнтры — будаўнічы аўрал. Тут рыхтуюцца да «Дажынак-2014», хоць фармат мерапрыемства ніхто афіцыйна ня вызначыў. Летась абвяшчалі, што Гарадок стане «сталіцай» рэспубліканскага сьвяткаваньня. Аднак сёлета 10 сакавіка стала вядома, што Аляксандар Лукашэнка памяняў фармат правядзеньня рэспубліканскага фэстывалю-кірмашу, і цяпер яго будуць праводзіць у Палацы рэспублікі.\nТак што ў Гарадку чакаюць сьвяткаваньня хаця б на абласным узроўні, бо размах пераўтварэньняў з разьлікам на вялікія бюджэтныя сродкі даводзіцца звужаць ужо на хаду, а гэта прымушае задумацца: ці здолеюць тут адбудаваць усё, што ўжо разбурылі?\nАд аўтастанцыі, прыкладам, пакінулі толькі сьцены, і цяпер яе практычна будуюць нанова. Такі самы лёс напаткаў і Дом рамёстваў — гістарычны будынак, узьведзены напрыканцы 19-га — на пачатку 20 стагодзьдзя. Распачата рэстаўрацыя цэнтральнай плошчы і мэмарыяльных могілак, дзе пахаваныя ўдзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, рамантуюцца гарадзкі дом культуры і райвыканкам, мноства жылых дамоў. А таксама дарога ў Гарадок з боку Віцебску.\nКолькі грошай будзе выдаткавана на добраўпарадкаваньне райцэнтру да «Дажынак», улады так і не сказалі. Але ўжо шырока абвешчана, што сродкі на абнаўленьне Гарадка трэба ашчаджаць. Таму на дапамогу адмыслоўцам-будаўнікам кінуць студэнцкія будатрады. А мясцовым жыхарам загадана прыводзіць свае дамы ў парадак самастойна: падчас капітальнага рамонту шматпавярховікаў людзі мусяць паставіць новыя рамы за ўласны кошт, а хто жыве ў прыватных хатах, мусяць таксама ўласнымі сіламі ўпарадкаваць панадворкі. Альбо шукаць памочнікаў ці фундатараў. Напрыклад, пэнсіянэрам мясцовыя ўлады раяць зьвяртацца на прадпрыемствы, дзе тыя рабілі раней.\n«Кватэрнае пытаньне» ў Гарадку цяпер набыло своеасаблівы зьмест: паколькі цяпер тут шмат прыежджых будаўнікоў, жытло якім наймаюць іхныя арганізацыі, то рэзка падскочылі кошты на найманыя кватэры. Мясцовыя жыхары спрабуюць падзарабіць хаця б на гэтым. А міліцыя, у сваю чаргу, занепакоеная імавернасьцю раскраданьня будматэрыялаў. Таму на апошнім паседжаньні райвыканкаму гэтую праблему разглядалі асобна. І пастанавілі зьвярнуцца непасрэдна да мясцовых жыхароў — каб тыя адразу паведамлялі ў праваахоўныя органы, калі заўважаць злодзеяў.\nЯшчэ адна мясцовая навацыя — гэта прапанова Віцебскага аблвыканкаму ня зносіць пустыя хаты ў Гарадоцкім раёне, а запрасіць туды людзей на сталае месца жыхарства. Перавагу абяцаюць аддаваць шматдзетным сем’ям ды іншым катэгорыям грамадзян, якія маюць матэрыяльныя цяжкасьці. Хаты абяцаюць раздаваць бясплатна, спадзеючыся, што новыя насельнікі пойдуць рабіць у мясцовую сельскую гаспадарку, дзе бракуе кадраў.


Буковинцу абвешчана аб падазрэнні ў забойстве свайго сваяка\nПраваахоўнікі ўстанавілі твар, пазбавіла жыцця жыхара пасёлка Красноильск. Ім аказаўся 43-гадовы сваяк пацярпелага. Цела 54-гадовага жыхара Сторожинецкого раёна знайшлі 15 сакавіка ў дапаможным памяшканні кашары ў пасёлку Красноильск. Следчыя мясцовага райаддзела міліцыі па дадзеныім факце пачалі крымінальную вытворчасць, а цела накіравалі на судова-медыцынскую экспертызу. Па заключэнні праведзенага абследавання ўстаноўлена, што прычынай смерці стала механічная асфикции (ўдушэнне). З мэтай ўстанаўлення ўсіх абставінаў здарэння праваахоўнікі правялі шэраг аператыўна-следчых мерапрыемстваў. У выніку высветлілася, што пацярпелы напярэдадні прыішоў у госці на кашары да свайго далёкага сваяка. Выпіўшы лішняга, мужчыны пачалі высвятляць адносіны. У ходзе спрэчкі госць ударыў свайго апанента, апошні, у сваю чаргу, схапіў за шыю і задушыў пацярпелага. Зламыснік спрабаваў інсцэнаваць натуральную смерць памерлага. Нібыта сваяк памёр ад сардэчнага прыступу. Дзеянні буковинца следчыя кваліфікуюцьпа прыкметах злачынства, прадугледжанага ч.1 арт. 115 (Наўмыснае забойства) Крымінальнага кодэкса Украіны. Яму пагражае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да пятнаццаці гадоў. Следства працягваецца. ССО УМВД Украіны у Чарнавіцкай вобласці\n← У Львоўскай вобласці ў... У Луцку доўгажыхарка Ганна... →


Пах з пральнай машынкі аўтамат. Як пазбавіцца? - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nПах з пральнай машынкі аўтамат. Як пазбавіцца?\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Пах з пральнай машынкі аўтамат. Як пазбавіцца?\nНе ва ліку прыемных водараў пах з пральнай машынкі аўтамат. І падвышаная заклапочанасць гаспадынь такіх машынак аб тым, як пазбавіцца ад паху ў іх, нядзіўная.\nДрэнна пахне з пральнай машынкі. У чым прычына?\nА вось крыніца паху не ў адзіным экземпляры:\nфільтр машынкі, хутчэй за ўсё, ужо засмеціўся;\nўтварылася шумавінне (дарэчы, выкарыстоўвайце рэкламуемы «Calgon», дрэнных водгукаў не было)\nў баку не суха.\nВось вам і прычыны непрыемнага паху.\nПа завяршэнні мыцця ў машынцы не павінна быць і кроплі вады. Ня будзьце халатнасць.\nА калі фільтр вашай «памочніцы» засмечваючы рознага роду смецця (варсінкі са швэдраў, парушынкі, нітачкі і інш), то кепскага паху чакаць таксама можна хутка.\nВы самі бачыце, што дрэнна пахне з пральнай машынкі не проста так.\nЯк пазбавіцца ад паху ў пральнай машынкі\nДавайце змагацца з дрэнным пахам з машынкі? Для пачатку праходзіце міма густых па кансістэнцыі ополасківателей, яны могуць трывала асядаць на здзіўленых сцірае тэхнікі, і вада іх змывае не так ужо і старанна. Грыбкі - аматары такіх месцаў.\nТурбуе пах з пральнай машынкі? Знайдзіце адмысловы сродак, змагаецца з накіпам ў машыне, і ўключыце пракруткі барабана, засыпаўшы сродак у сам барабан. Бялізна не кладзіце!\nКрама далёка? Насыпце звычайнага парашка і ўключыце «халасты» рэжым, пажадана выбраць высокую тэмпературу. І што важна - не выкарыстоўвайце рэжым «Адцісканні». Адціскаць то нічога ў гэтым выпадку. Галоўнае - неодноразовое паласкання барабана гарачай вадой. Пасля Не зачыняйце машынную дзверцы, хай барабан праветрываецца. Калі машынка не падвяргалася такой карыснай працэдурай даўно ці ні разу, зрабіце гэта лепш тройчы, і забудзецеся пра жудасным смуроду, які вылучае машынка, зараз жа.\nЯк яшчэ можна пазбавіцца ад паху ў пральнай машынкі? Не думайце, што народныя прыёмы - ня памочнікі паляпшэння водару, выходнага з пральнага аўтамата. Цытрынавая кіслата, здаецца, ёсць ва ўсіх. Дык вось, вырабіце раствор прама ў латку машынкі, які зрабілі для пральнага парашка - наліце туды кіслаты (можна воцату), а пасля напаўнення машынкі вадой, атрымаецца унікальны раствор, які пры «халастым» прагортцы «звядзе на нішто» забруджвання ў барабане і выключыць непатрэбныя водары.\nРассеяць пах з пральнай машынкі, напрыклад, можа спецыяліст, але калі ваш муж або брат, або сусед разумеюць у «вантробах» пральных механізмаў, то хутка знойдуць там назапашвання пахне смецця. Галоўнае, падайце ім раствор вады і соды.\nТак што, паважаныя чытачкі, калі вы даўно не турбуючы свае ручкі мыццём, а давяраеце гэты працэс такі мудрай тэхніцы, як пральная машынка аўтамат і пазбавіцца ад паху цяпер вы ведаеце, якім шляхам - смела захоўвайце свежы пах ўнутры вашай «памочніцы».\nРемонт стиральных машин самостоятельно Відэа.\nЯк перажыць развод з мужам? Што раяць псіхолагі?


Афрыка : Ёханэсбург | kryscina.com\nЗ нагоды дня вызвалення Нэльсана Мандэлы з турмы 11 лютага ў 1990 годзе, а таксама з нагоды ўгодак адыходу Мубарака ад улады ў Егіпце, у той жа дзень год таму я была запрошаная на моладзевую канферэнцыю медыя-актывістаў "Ад Кейптаўна да Каіра".\nПаўднёвая Афрыка сустрэла зусім еўрапейскімі ландшафтамі, вялізнай чаргой у аэрапорце на пашпартным кантролі, шэрым змрочным небам і лёгкім дожджыкам. Тэрмометр паказваў +18, і ў таксоўцы я ламанулася на сядзенне кіроўцы: ах, канешне ж, тут — правабаковы рух і ўвогуле ўсё тут па-іншаму і дагары нагамі. Напрыклад, адтуль бачны Паўднёвы Крыж\n-- ВЯЛІКІ ФОТАРЭПАРТАЖ на Еўрарадыё -- || -- + ПО-РУССКИ --\nАдзін толькі Facebook — як у нас, і рэкламуецца вельмі шырока. На кожным рэстаране ці краме — налепка: "Зафолаў нас у Твітэры!", "Лайкні нас на Фэйсбуку!". Кошты на інтэрнэт і на тэлефонную сувязь я высвятліла, ледзь паспела мінуць дзверы аэрапорта: мабільная сувязь і мабільны інтэрнэт — вельмі высокія (каля 25€ за 1 Гб трафіку), а вось кошт на нармальны інтэрнэт — не нашмат даражэй, чым у нас.\nПершы горад, які я пабачыла, — гэта самы вялікі горад Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, Ёханэсбург: амаль пяцімільённы мегаполіс, самы буйны і багаты горад Паўднёвай Афрыкі, бо раней (ды і зараз!) тут здабывалася шмат золата і алмазаў. Жоўтыя пясчаныя насыпы — гэта былыя залатыя шахты. А наогул, мясцовыя называюць горад "Джоханэсбэрг" ці "Джобэрг".\nМенавіта тут у 2010 годзе праводзіўся чэмпіянат свету па футболе, вось найбуйны стадыён горада, які быў пабудаваны спецыяльна пад гэтую падзею. Паводле меркавання абарыгенаў, падрыхтоўка да чэмпіянату была як буйная падрыхтоўка да нашых "Дажынак", толькі ў маштабе цэлай краіны. "Вядома, гэта было вельмі добра для нас... Пабудавалі новыя дарогі, парамантавалі будынкі, набудавалі стадыёнаў," — кажа кіроўца аўтобусу. — "Праўда, што рабіць зараз з гэтымі стадыёнамі — незразумела, яны пустуюць". У Ёбургу цяпер два новыя стадыёны — "Сокер Сіці" і "Эліс Парк".\nНа другі дзень пацяплела і вылезла сонца: пры канцы тамашняга лета тэмпература сягала 27-32 градусаў, паабапал дарогі — пальмы, кусты алоэ, сіняе-сіняе неба, а на лугах — трава па пояс. Афрыканскі сняданак выглядаў прыкладна так: маракуя, манга, гуава, ананас.\nУ Ёбургу апынулася небяспечней, чым можна было казаць. "У цэнтр самому і нават двойкамі-тройкамі лепей не хадзіць: у мяне няма ніводнага знаёмага, хто б з'ездзіў у Ёханэсбург і не атрымаў бы ў твар,"— кажа мне прыяцель-украінец Юрась. Сапраўды, мясцовы знаёмы сказаў, што ў горадзе арудуюць банды падлеткаў: накідваюцца, б'юць і забіраюць каштоўныя рэчы, а зачэпкай як правіла з'яўляецца дарагая камера на шыі. Гістарычная памяць свежая: апынулася, што ў Ёханэсбургу 3/4 насельніцтва — чорныя, і атракцыён "пацанчык, ты з якога раёна?" працуе для белых тут штодня, асабліва ў цэнтры горада, у раёнах Хілброў і Берэя. Як вынік, белыя тусяць з белымі, а чорныя — з чорнымі, што выглядае, па шчырасці, "стромна". Змяшаных парачак па горадзе я асабіста пабачыла адзінкі. Дарэчы, адной з найвялікшых праблем усёй ПАР і, безумоўна, Ёханэсбурга з'яўляюцца ВІЧ-захворванні: 30% насельніцтва мае СНІД, а штогод у краіне памірае з паўмільёна чалавек, прычым хварэюць у асноўным чорныя...Але калі хадзіць і ездзіць вялікай групай, горад пакідае прыемнае ўражанне: усмешлівыя твары, хмарачосы і жоўтыя палосы на дарогах, як у Амерыцы, каляровыя дамы і цягнікі.


Культура - Пра “тонкую скуру” творцы\n21 лістапада коласаўцы адзначалі 92 гады з дня нараджэння роднага тэатра. Сёлета свята атрымалася асабліва годным, бо ў гэты вечар артысты звярнуліся да творчасці таго аўтара, чыё імя па праву носіць наш творчы калектыў — народнага паэта Беларусі Якуба Коласа. І паказалі прэм’еру — спектакль “Сымон-музыка”.\nСымон — Дзмітрый Каваленка.\nКоласаўскі мае ладную традыцыю ўвасаблення твораў Песняра: пачынаючы з 1937 года, гэта ўжо сёмы зварот да яго спадчыны. Ды і да хрэстаматыйнай паэмы пра лёс народнага музыкі тэатр падступаўся ўжо і годна яе ўвасобіў — у 1976 годзе. Пастаноўку тады ажыццявіў заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі Валерый Мазынскі, і разам з выканаўцам галоўнай ролі Сяргеем Шульгой ён быў адзначаны за яе прэміяй Ленінскага камсамола Беларусі. Спектакль вылучаўся вобразна-паэтычнай метафарычнасцю, узнёсласцю, распрацаванымі пластычнымі сцэнамі, выразнай музычнай\nпартытурай Сяргея Картэса, пераканаўчымі акцёрскімі работамі Сяргея Шульгі (пазней роля Сымона пяройдзе да Міхася Краснабаева), Яўгена Шыпілы (дзед Курыла), Тадэвуша Кокштыса (Жабрак), Таццяны Мархель (Маці), Таццяны Ліхачовай (Ганна).\nСёлета паэму перанёс на сцэнічныя падмосткі колішні Сымон з той легендарнай пастаноўкі — цяперашні мастацкі кіраўнік тэатра Міхась Краснабаеў (ён і аўтар інсцэніроўкі, і рэжысёр). Штуршком да нараджэння задумы для яго стала першая рэдакцыя паэмы, створаная Якубам Коласам у 1918 годзе. Менавіта праз яе спектакль набыў не толькі моцны філасофскі змест, але і трагічную афарбоўку, якая адрознівае гэты варыянт ад больш позніх. Краснабаеў адчуў перагук настрояў пачатку ХХ стагоддзя з нашым прагматычным часам. Здаецца, рэжысёра хвалюе не толькі лёс мастака, які змагаецца за сваё права быць вольным і незалежным там, дзе правяць баль грошы, але і будучае беларусаў як нацыі. Адсюль праз увесь спектакль праходзіць трагічны вобраз Ганны (Анастасія\nРэўчанка-Лук’янава) — не толькі як каханай Сымона, але і як Бацькаўшчыны, яе мовы, культуры, духоўных каранёў, нацыянальнай самасвядомасці.\nНа пачатку дзеі сучасная моладзь, якая выраклася сваёй мовы і каранёў, віхляецца ў нейкіх шалёных танцавальных рухах. І раптам на экране з’яўляюцца аўтографы рукапісу паэмы, жывыя коласаўскія радкі. І тыя ж радкі, але занатаваныя на аркушах паперы, ужо ляцяць аднекуль зверху, запаўняючы ўсю сцэну. Адбываецца нейкае містычнае пераўтварэнне, пэўны цуд, калі Стары (народны артыст Беларусі Тадэвуш Кокштыс) выхоплівае з натоўпу постаць маладога сучаснага юнака і дае яму чытаць коласавы вершы. Яго апранаюць у беларускі строй, і ён ператвараецца ці, прынамсі, прымярае на сябе вобраз Сымона-музыкі, які атрымаў ад Бога асаблівы талент і надзвычайнае\nразуменне свету. Стары як быццам вядзе хлопца па дарозе жыцця, дае моцы ў выпрабаваннях лёсу, далучае яго да сапраўднай духоўнасці. У той жа час і іншых маладых людзей апранаюць у беларускія строі, і яны таксама праходзяць праз усю паэму, будзь то сцэны ў вёсцы, або ў карчме, або ў палацы.\nВядома ж, першая скрыпка ў спектаклі належыць выканаўцу цэнтральнай ролі — маладому артысту Дзмітрыю Каваленку. Ён стварае вобраз юнака з асабліва чулай душой і “тонкай скурай”. Наіўны зацкаваны хлопчык пераўтвараецца ў асобу, мастака, што пачынае адстойваць сваю чалавечую годнасць, разумець усю каштоўнасць Волі і неабходнасць за яе змагацца. Артыст уражвае глыбінёй перажыванняў свайго героя, што адбіваецца не толькі ў вершаваных радках, але і ў песнях-зонгах, якія арганічна ўплецены ў тканіну спектакля (кампазітар Арцём Краснабаеў), і якія ён дастаткова прафесійна выконвае.\nПатрыярх коласаўскай сцэны Тадэвуш Кокштыс выконвае ў спектаклі ажно чатыры ролі: Старога (які ў нечым нагадвае асобу “ад аўтара”), Дзеда Курылу, які перадае Сымону ў дар скрыпку, Жабрака і дзеда Данілу (які з’яўляецца паслугачом Князя). Ці так было задумана, ці так ужо атрымалася, але яны ў многім падобныя — і па той функцыі, якую выконваюць у спектаклі (духоўных настаўнікаў Сымона), і проста па-чалавечы. Насамрэч, выканаўца стварае адзін велічны, эпічны вобраз, які ўбірае ў сябе розныя рысы, уласцівыя беларусам, і найперш — мудрасць, пранікнёнасць, абачлівасць, памяркоўнасць, спагадлівасць, чалавекалюбства.\nТрэба адзначыць лаканічнасць і разам з тым метафарычна-асацыятыўную вобразнасць сцэнаграфіі, стылявое адзінства касцюмаў (мастак-пастаноўшчык Святлана Макаранка). Галоўным візуальным вобразам спектакля стала кола, якое атаясамліваецца і з дарогай, з кругамі жыцця, чалавечага лёсу, і з цяжкой знямогай сялянскай працы, з хараством княскага палаца (там яно ператвараецца ў жырандолю), і з эшафотам, дзе распінаюць Ганну. Яно ўздымае на вяршыню — і прыціскае да зямлі.\nФінал спектакля трагічны, ён не пакідае надзеі. Памірае згвалтаваная князем і яго хеўрай Ганна. І толькі ў душы Сымона засталася жыць памяць пра яе, пра каханне. Толькі гэтае светлае пачуццё дапамагае юнаку ўстаць з кален ды “нарадзіць” бессмяротныя радкі, якія на пачатку спектакля чытаў Стары і якія пакінуў яму (усім нам!) як духоўны запавет.\nНа прэм’еры глядзельная зала была перапоўнена. Спадзяемся, што так будзе і на ўсіх далейшых паказах спектакля, які так неабходны нам, беларусам. Перад паказам у фае разгарнулася экспазіцыя, прысвечаная 100-годдзю першай рэдакцыі паэмы “Сымон-музыка”, прадстаўленая Дзяржаўным літаратурна-мемарыяльным музеем Якуба Коласа. На ёй прадстаўлены розныя выданні твора, у тым ліку і ў перакладзе на рускую мову, фотаздымкі спектакляў, пастаўленых паводле яго. Дарэчы, на прэм’еры прысутнічала дырэктар музея Зінаіда Камароўская.\nФота Наталлі ЯРМОЛАВАЙ-ЛАВІЦКАЙ


01 жнівень 2017, 21:14\nМаладыя ўдзельнікі Варшаўскага паўстаньня, фота 1944 году\nНямеччына выключае перамовы з Польшчай аб кампэнсацыі за шкоду нанесеную Другой сусьветнай вайной. Пра адмоўную рэакцыю Бэрліну паведамляе газэта Rzeczpospolita пад здымкам руін Варшавы, зьнішчанай нацыстамі падчас падаўленьня паўстаньня, 73-ю гадавіну якога сёньня адзначаюць у Польшчы.\nПытаньне пра такую кампэнсацыю ўзьняў кіраўнік польскай партыі Права і Справядлівасьць Яраслаў Качыньскі на мінулым тыдні ў інтэрвію радыёстанцыі Радыё Марыя.\nКачыньскі заявіў, што польскі ўрад рыхтуецца ў пытаньні кампэнсацыяў да «гістарычнага контарнаступу» — ён удакладніў, што гаворка ідзе пра «гіганцкія сумы» і што «Нямеччына многія гады ўхіляецца ад адказнасьці за другую сусьветную вайну». Ён паабяцаў, што ўвосень парлямэнт абмяркуе праект закону, які дазволіў бы выбудаваць «эфэктыўную і ляяльную дзяржаву дыпляматыю», якая будзе займацца і пытаньнямі кампэнсацыі.\nУлады Нямеччыны, аднак, не зьбіраюцца пускацца ў перамовы з Польшчай. «З пункту погляду фінансавага, маральнага і палітычнага пытаньне закрытае», — цытуе Rzeczpospolita крыніцы зь нямецкага ўраду. Паводле Нямеччыны, Польшча ўжо некалькі разоў адмаўлялася ад прэтэнзіяў на кампэнсацыю: спачатку ў 1953 годзе, потым у 1970 — пры заключэньні дамовы аб прызнаньні Нямеччынай польскай заходняй мяжы на Одры і Нісе, а таксама пры пацьвярджэньні польскай мяжы ў часе аб’яднаньня Нямеччыны на пераломе 1989 і 1990 гадоў.\nУ Нямеччыне лічаць, што заява Качыньскага мае на мэце адцягнуць увагу выбарцаў у момант, калі ўрадавай кааліцыі ў Польшчы пагражае раскол.\n1 жніўня 1944 году ў Польшчы пачалося Варшаўскае паўстаньне. Меркавалася, што баі будуць працягвацца некалькі дзён да прыходу Чырвонай Арміі. Дзеля перамоваў са Сталіным у Маскву прыбыў прэм’ер польскага ўраду ў выгнаньні Станіслаў Мікалайчык. Але Сталін ўзамен на савецкую дапамогу варшаўскім паўстанцам прапанаваў Станіславу Мікалайчыку зьліць яго ўрад з савецкім марыянэтачным урадам — Польскім камітэтам нацыянальнага вызваленьня — створаным у занятым Чырвонай Арміяй Любліне 20 ліпеня 1944. Пасьля таго, як Мікалайчык адмовіўся падпарадкавацца ПКНВ, Сталін аддаў загад аб спыненьні наступальных дзеяньняў у раёне Варшавы. 2 кастрычніка паўстанцы капітулявалі. 17 студзеня 1945, амаль праз паўгода пасьля пачатку Варшаўскага паўстаньня, Чырвоная Армія ўвайшла ў пусты і зьнішчаны горад на левым беразе Віслы.


Канвертаваць Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Туніскіх дынараў (TND) : Калькулятар абменнага курсу\nБоснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Туніскай Дзінары (TND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка і Туніскай Дзінары пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 7 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Туніскай Дзінары валюты па змаўчанні. Націсніце на Туніскіх дынараў або Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБоснія і Герцагавіна канверсоўных марак гэта валюта, у Боснія і Герцагавіна (BA, БіГ). Туніскай Дзінары гэта валюта, у Туніс (Тэнэсі, TUN). Сімвал BAM можа быць запісаная KM. Сімвал TND можа быць запісаная TD. Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак дзеліцца на 100 fennig. Туніскай Дзінары дзеліцца на 1000 millimes. Абменнага курсу Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Туніскай Дзінары Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад MSN. BAM каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. TND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Абмен USD Дадатковыя Наяўныя на Стеллар (Люмен) — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Дадатковыя Наяўныя Даляр ЗША на Стеллар (Люмен)\nUS Dollar Advanced Cash to Stellar (Lumen) — ADVCUSD to XLM\nДадатковыя Наяўныя USD на XLM\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Дадатковыя Наяўныя Даляр ЗША на Стеллар (Люмен) па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты XLM. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Стеллар (Люмен) выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы XLM і ADVC USD атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Даляр ЗША Дадатковыя Наяўныя на Стеллар (Люмен) у пачатку табліцы.\nКанверсія ADVCUSD → XLM ажыццяўляць 12 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць ADVC USD на XLMу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць XLM і прадаць Дадатковыя Наяўныя USD\nСтеллар (Люмен) на Дадатковыя Наяўныя USD\nКурс Дадатковыя Наяўныя USD на XLM\nАбмяняць Дадатковыя Наяўныя Даляр ЗША на Стеллар (Люмен)


Галоўная ➠ Сцен ➠ З якога матэрыялу пабудаваць лазню\nУ тым выпадку, калі рашэнне аб будаўніцтве саспела, неабходна пачаць распрацоўваць план будучай пабудовы і вызначыцца, з чаго будуць сцены будучай лазні. Зыходзячы з жаданняў і магчымасцяў, будынак павінна атрымацца даўгавечным, практычным і ўтульным.\nМатэрыялы для сцен лазні\n- Дрэва. Традыцыйная руская лазня апошнія 15 стагоддзяў будавалася з дрэва. Драўніна не толькі вельмі зручная для будаўніцтва, але і дазваляе напоўніць паветра ўнутры лазні гаючым паветрам. Менавіта сасновы зруб лічыцца самым практычным і карысным. Першыя два вянка зруба спецыялісты раяць зрабіць з лісцянага бруса, каб зберагчы на доўгія гады ўсю пабудову ад глебавай вільгаці і цвілі. Будаваць сцены лазні можна як з лесу - кругляка, так і з бруса. Працаваць з брусам некалькі лягчэй, паколькі ён ужо прыдатны для будаўніцтва і выдатна злучаецца адзін з адным.\nНаяўнасць антысептыкаў і антыпірэнаў для драўніны забяспечаць даўгавечнасць пабудове і абарону ад пажараў, вільгаці і грыбковых паражэнняў.\n- Цэгла. Высокая цеплаправоднасць цэглы патрабуе выкарыстання дадатковых матэрыялаў, каб паменшыць страты цяпла праз сцяну. Узмацніць цеплаізаляцыю сцен можна з дапамогай абліцоўвання сцен знутры спецыяльна падабраным уцяпляльнікам. Ёсць іншы варыянт - пракласці ўцяпляльнік паміж двума цаглянымі радамі сцены або прадугледзець прамежкі для паветранай абароны. Гэтыя спосабы дазволяць зэканоміць на колькасці набытага цэглы. Акрамя таго, швы паміж цаглінамі ў сцяне неабходна апрацоўваць старанна і якасна.\nВарта таксама ведаць, што для будынка з цэглы спатрэбіцца ўзмоцнены падмурак, паколькі пабудаванае такім чынам будынак будзе дастаткова цяжкім.\nУ карысць выбару такога матэрыялу як цэгла для будаўніцтва лазні гуляе уласцівае яму якасць - абсалютная вогнеўстойлівасць.\n- Арболит. Складнікамі гэтага матэрыялу, які называюць яшчэ древобетоном, з'яўляюцца цэмент, драўняныя адходы і хімічныя дабаўкі. З'явілася вытворчасць арболитовых блокаў яшчэ ў сярэдзіне мінулага стагоддзя. Якасць і надзейнасць будынкаў і будынкаў з гэтага матэрыялу пацверджана часам. Матэрыял вытрымлівае перапады тэмператур без расколін і разбурэнняў. Гэта якасць з'яўляецца важнай характарыстыкай пры выбары матэрыялу для будаўніцтва сцен лазні. Вогнеўстойлівы арболит не паддаецца разбурэння ад гніласных бактэрый і грыбка.\nСцены з'яўляюцца асновай любога будынка. Ацаніўшы характарыстыкі матэрыялаў, неабходна прыняць рашэнне і пачаць будаўніцтва лазні на ўласнай сядзібе.


Родныя вобразы / В. Шніп. «Плот»\nПлот гэта ахоўнік\nЯго паставілі і ён стаіць\nІ кожны хто праходзіць міма\nСтараецца зазірнуць за плот\nБо плот спакушае\nІ чым большы плот\nТым большая спакуса\nПлот гэта драбіна\nПа якой спускаюцца ва ўласнае я\nАбмяжоўваючы сябе ў прасторы\nАле ў плоце заўсёды ёсць вароты\nЯк зварот у свет\nДзе ёсць дарога\nЯкая ўцякае ад платоў\nЗа якія хаваемся мы\nІ выходзячы з-за плота\nМы імкнемся назад\nПлот гэта ашыйнік\nНа шыі майго жыцця\n1965. Абняўшы маладзенькі каштан, сяджу на слупку плота і гляджу ў бок Русакоў. Павінны былі даўно прыйсці з працы мае бацькі, а іх усё няма і няма. І толькі, калі сабраўся злазіць з плота на зямлю, убачыў – вяртаюцца ў Лягезы вяскоўцы. Але сярод іх не было маіх бацькоў, і я запытаўся: «А дзе ж мае мама і тата?» І пачуў у адказ: «А ў цябе няма бацькоў!..» І галасіў я цэлы вечар з цёткай Аляй і дзядзькам Ванем, у якіх я гадаваўся з васьмі месяцаў і лічыў іх бацькамі. Галасіў і пытаўся: «А дзе мае мама і тата?» І даведаўся я ад іх, што ў мяне ёсць і мама, і тата і яны нярэдка прыязджалі да мяне ў Лягезы, але так атрымоўвалася, што ў час іх прыездаў мяне не было дома.\nЗаблудзілася нашая восень\nМіж бяроз златалістых і сосен\nІ мы можам сягоння з табою\nНе баяцца зімы за гарою\nІ мы можам з табою\nЗаўтра ўранні дадому вяртацца\nНад самотай дарожнай смяяцца\nЗаўтра ўранні вяртацца\nІ глядзець на лясную дарогу\nІ за ўсё ў думках дзякаваць Богу\nІ глядзець на дарогу\nПа якой мы захочам вярнуцца\nЯк на пройдзены шлях азірнуцца\nМы захочам вярнуцца\nА пакуль заблудзілася восень\n1966. Вечарэе. Я гляджу праз вакно на плот, на якім вісіць гладыш, і баюся выйсці з хаты. Бабуля Ганна сказала, што, калі адзін пайду на двор, мяне могуць украсці птушкі, якія жывуць у лесе, што непадалёк ад Лягез... На плоце гладыш, як птушка, што чакае мяне...\nДы падхоплены з вуснаў вятрамі,\nУ нябёсах, якія над намі\nЗіхацяць нежывымі слязамі...\n1974. Лезучы праз плот да суседа ў яблыкі, парваў гумавы бот. Цяпер баюся ісці дахаты. А да суседа ж не баяўся лезці...\n...І першы снег, і першае каханне\nРасталі раптам і ў нябыт сплылі.\nПра іх жа памяць снегам не растане,\nЯны былі, як мы з табой былі\nУ снежні тым, які зямлю заснежыў,\nНібы патопам белым затапіў.\nІ дрэвы, быццам спаленыя вежы,\nБылі наўкол – іх лістапад паліў.\nА мы ля дрэваў пастаяць любілі,\nЛяцела іскрамі лісцё між нас.\nІ мы лісцё чырвонае лавілі,\nНібы лавілі адшумелы час.\nІ раптам снег, і невыказны холад,\nІ лёд, нібыта ад іконаў шкло,\nІ, як абрабаваны, шэры горад,\nДзе нам з табою долі не было...\nДы ўсё было і будзе ўсё, як трэба,\nІ кактус у кватэры зацвіце.\nДы снег не паляціць назад у неба,\nЗ зямлі лісцё да дрэў не прырасце...\n1975. Вясна. З дзедам Юзем рамантуем плот. «Ты ж глядзі там, здаровыя штыкіцены не ламай!» – камандуе дзед, і я ўважліва абмацваю кожную дошчачку ў плоце. Падыходзіць сусед і кажа: «Ад свету плотам не адгародзішся!» І я ўжо ўяўляю, як я з дзедам кожны дзень адгароджваюся, а сусед наш плот кожную ноч ламае і ламае, і той настрой, з якім я ранкам браўся за працу, раптам некуды прападае. І праз некаторы час дзед злуецца: «Ідзі ты адсюль, хлапец, я і без цябе спраўлюся...» І, адышоўшыся ад плота, я, узрадаваны, бегаю пад вокнамі ў суседа і ў думках паўтараю: «А я не адгароджваюся ад вашай Светы!»\nНібы апошні снег пасля зімы,\nЧужыя, адзінокія дамы\nБялеюцца сярод счарнелых дрэў.\nІ хочацца адгэтуль уцякаць,\nНібы сябе з магілы даставаць,\nНе верачы, што ты даўно сатлеў.\nА можа, гэта ўсё пракляты сон,\nІ ўжо не першы раз мне сніцца ён\nПад небам хмарным, дзе жыццё, як снег,\nЛяціць пад ногі смерці і плыве\nУ шуме дрэў, у маладой траве\nЗа намі ўслед, як першародны грэх.\nІ я зайдуся ў белыя дамы,\nЯк нож у цела стомленай зімы,\nІ не схачу нікуды я ўцякаць,\nБо тут мой плач, бо тут мае сябры,\nСамотныя, як гэтыя муры,\nДзе нашы душы, бы ў турме, сядзяць...\n1976. Вясна. Мама на плот вывесіла прасушыцца саматканыя посцілкі. І цяпер вакол нашай хаты плот, як невысокая сцяна вакол замка. Праўда, замак і сцяну вакол яго бачу толькі я...\n...Амаль ніхто не зразумеў мяне,\nНібы святла не ўбачыў у вакне,\nДзе ёсць святло самотнае, як мы,\nЯк нашы скамянелыя дамы,\nДзе вокны пазавешаны даўно\nАд свету, у якім нас не відно,\nА толькі чуцен злосны шум і гам,\nДзе зноў пачатая дарога ў Храм\nТравою зарастае, як гарыць,\nІ нехта кажа: «Трэба Храм любіць!»,\nНібы хачу я Храм наш разбурыць\nІ збудаваць вясёлую карчму,\nДзе будуць песняй праслаўляць зіму\nІ піць за шчасце ў падняволлі жыць.\nА зоркі ў небе свецяць, як нажы,\nШто выкінуў калісьці я ў ваду\nІ ўсім сказаў: «Бяззбройны я іду».\nДы мала хто тут зразумеў мяне,\nНібы святло пабачыў у вакне,\nЯк сцежка адзінокая з зімы...\n1977. У суседа ў траве павалены плот, як рэшткі чыгункі. І я хаджу па штыкецінах, як па шпалах, пакуль не выходзіць суседка і не праганяе мяне...\nНа пагорку тым не дым – крыжы,\nУ пагорку тым мой дзед ляжыць,\nІ на сцежках свецяцца глыжы,\nІ жывым яшчэ ахвота жыць.\nНа пагорку тым трава, як дым,\nНа пагорку тым не быць чужым.\nЯ прыйшоў туды, як да вады,\nДа жывой вады, каб праз гады\nНа пагорку тут адчуць свой кут,\nШто не недзе там, а ён вось тут,\nПад крыжамі, дзе мой род ляжыць,\nДзе жывым яшчэ ахвота жыць...\nДоўгі шлях сюды. Я не святы.\nЗарастуць травой мае сляды,\nІ разветрацца, як дым, крыжы\nНа пагорку, дзе мой дзед ляжыць...\nНа пагорку тым не дым – крыжы...\n1979. «Ад свету плотам не адгародзішся!» – кажа майму бацьку сусед. «Ад свету я і не адгароджваюся», – адказвае яму мой бацька. «Няўжо ад мяне?» «Ад тваёй жонкі...» – смяецца бацька, а сусед дабаўляе: «Правільна! Я ж ад тваёй даўно адгарадзіўся!»\nНе люструецца неба ў змутнелай вадзе,\nІ ў канаве дарожнай канае вада.\nІ ніхто больш не едзе, ніхто не ідзе\nПа забытай дарозе. Буяе жуда\nСакавітай, маўклівай, як вечнасць, травой.\nА раней па дарозе імчалі вазы,\nУздымаючы грукат і пыл над сабой,\nІ ў прасторы звінелі людзей галасы.\nСёння тут гаспадарыць лагодная ціш.\nТолькі ціш, як заўсёды, – бязбожны спадман.\nДа канавы з вадой прабіраецца мыш,\nА за мышшу цікуе галодны груган.\n...Не люструецца неба ў змутнелай вадзе.\nІ канае вада – адшумела вясна.\nТут ніхто больш не едзе, ніхто не ідзе –\nТолькі вечнасць адна, толькі вечнасць адна.\n2005. «Раней снегу намятала вышэй платоў!» – гаворыць бацька. «А цяпер крапіва вырастае вышэй платоў», – дадае сусед і запрашае ў госці, стоячы cярод крапівы за плотам свайго агарода.\n...І неба, нібы лёд, растала,\nІ хлынула вада на свет,\nДзе нас спякота цалавала\nНа жоўтай, як агонь, траве,\nІ мы праз неба ў хату беглі,\nНібы на Ноеў карабель,\nІ ў змроку патанаў свет белы,\nІ больш не ратаваў сябе\nДарожны пыл, а плыў з вадою,\nІ ўжо дарога, як рака,\nСама злівалася з ракою,\nЗнікала ў хвалях асака,\nІ човен плыў, нібы тапелец,\nІ, вар’яцеючы ў дажджы,\nТрава, нібы змяя, шыпела,\nІ праразаліся глыжы\nЗ зямлі, як зубы дыназаўра.\nА мы, вярнуўшыся дамоў,\nПраз дождж глядзелі ў наша заўтра\nІ гаварылі пра любоў.\n2008. Прыехаў у вёску, каб дапамагчы бацькам пасадзіць бульбу. Мама, нягледзячы на свае семдзесят восем, яшчэ ўсё з намі, дзецьмі і ўнукамі, на полі. А бацька дома – адзін пілуе на дровы рэшткі плота, што да гэтай вясны раздзяляў нас і суседку...\nУ нашым часе я жыву,\nНібыта праз патоп плыву –\nАдзін, няведама куды,\nСярод нябёс, сярод вады,\nЯкая, як мінулы час,\nДзе мы жылі і дзе пра нас\nНіхто не помніць, бо даўно\nУсё было, нібы віно,\nШто ў час маіх радзін пілі,\nПілі, нібы ў нябыт плылі\nСярод патопу і нябёс,\nСярод усмешак, крыку, слёз –\nУ гэты час, дзе я жыву,\nНібыта праз патоп плыву...\n2009. Іду па Ракаве. За старымі платамі – старыя хаты, як і ў маіх Пугачах. Там-сям красуюцца двухпавярховыя гмахі. Вакол іх платы, як у Мінску на вуліцы Прытыцкага, дзе стаіць турма...\nНу што ж давайце ўсё пакінем наша\nІ разбрыдзёмся горда хто куды,\nІ мёртвы пыл, нібыта саван, ляжа\nНа нашы цёплыя яшчэ сляды.\nІ ўжо ці ўбачым мы з табой самотна,\nШто наша ўсё – не наша ўжо даўно,\nБо можам мы цяпер пажыць свабодна,\nПапіць з бамжамі таннае віно.\nДы пройдзе час, нібы патоп адхлыне,\nІ пасвятлее дзень, дзе мы жывём.\nІ што мы скажам родным і Айчыне,\nЗ якога гора мы бязбожна п’ём?\nІ я застаўся тут, бо ўсё тут наша,\nІ мне няма адсюль ісці куды,\nБо сыдзем мы і вечны попел ляжа\nНа нашы непражытыя гады...\n2007. Гадоў дзесяць назад на Кальварыйскіх могілках зноў пачалі хаваць. А ўжо гадоў пяць замест плота зроблена сцяна, у якую замуроўваюць попел памерлых. Ці думаў празаік Алесь Асташонак, што апошнім яго прытулкам будзе цагляная сцяна вакол Кальварыйскіх могілак?..