Рэцэпт: Салодкія булачкі на вячэру - Калядны кірмаш Шміта Рэцэпт: Салодкія булачкі | Калядны кірмаш Шміта\nРэцэпт: Салодкія булачкі на вячэру\nГалоўная навіны Рэцэпт: Салодкія булачкі на вячэру\nЗ гэтага рэцэпту атрымліваюцца цудоўныя салодкія булачкі, якія атрымліваюць цудоўны залаціста-карычневы колер. Даючы рулетам падняцца на патэльні, яны выходзяць з духоўкі, мякка зліпшыся. Яны лёгка расцягваюцца, каб атрымаць задавальненне для дзяцей і выпадковых гасцей.\nПадрыхтоўка: 20 мін Пад'ём: 1 гадзіна 15 мін Варка: 20 мін Агульная колькасць: 2 гадзіны 5 мін Дае ад 14 да 18 булачак Салодкія булачкі\n1 фунт 14 унцый (каля 4 ½ шклянкі) хлебнай мукі\n2 ¼ чайнай лыжкі дрожджаў хуткага прыгатавання\nУ вялікай місцы злучыце муку, соль і дрожджы венцам для тэсту або драўлянай лыжкай.\n2 шклянкі цёплай вады\nДадайце ваду і змяшайце венцам для тэсту альбо драўлянай лыжкай, пакуль не атрымаецца грубае цеста. Вывярніце на чыстую працоўную паверхню і мясіце да мяккасці і гладкасці каля 5 хвілін.\nВярніце цеста ў зыходную міску і дайце адпачыць 5 хвілін.\n⅔ шклянкі цукру\n3 сталовыя лыжкі пакарочвання\nУ сярэдняй місцы сметанковы цукар з укарачэннем пры дапамозе электрычнага міксера.\nЎзбіце яйкі па адным\n14 унцый (каля 2 шклянак) хлебнай мукі\nДадайце муку да яечнай сумесі і змяшайце, каб злучыцца. Сумесь будзе даволі клейкай.\nРазбярыце зарэзерваванае цеста на шэсць невялікіх кавалачкаў і дадайце ў міску з яечнай сумессю. З дапамогай драўлянай лыжкі добра змяшайце, каб злучыцца. Спачатку цеста будзе вельмі ліпкім, і з ім можа быць складана працаваць. Працягвайце памешваць і пры неабходнасці рукамі змешвайце.\nдадаткова мукі, па меры неабходнасці\nДадайце ў цеста дадатковую муку, пакуль не ўтворыцца грубы шар.\nПасля аб'яднання вывярніце на чыстую працоўную паверхню і мясіце рукамі, пакуль цеста не стане гладкім, прыблізна ад 5 да 10 хвілін.\nЗмесціце ў вялікую змазаную тлушч і шчыльна накрыйце поліэтыленавай плёнкай. Дайце падняцца, пакуль не падвоіцца, прыблізна ад 45 хвілін да 1 гадзіны.\nВышмаруйце дзве 9-цалевыя круглыя формы для пірага.\nВыміце цеста з міскі і раскачайце цеста на добра прысыпанай мукой паверхні да таўшчыні каля 1 цалі. З дапамогай чыстай паілкі або формы для печыва выражыце ад 14 да 18 кругавых рулетаў.\nЗмесціце палову выразаных выразаў у адну форму для пірага, а палову - у іншую. Няшчыльна накрыйце поліэтыленавай плёнкай і дайце падняцца, пакуль не набухне, прыблізна 15 хвілін.\nВыпякайце пры тэмпературы 400 ° F, пакуль рулеты не стануць залаціста-карычневымі, каля 20 хвілін.\nДастаньце з духоўкі і неадкладна выміце рулоны з рондаля і пастаўце на краты. Раздзеліце булачкі і дайце астыць хвілін 10 перад падачай на стол.\nЛіцэнзія на https://www.makebetterfood.com/recipes/sweet-dinner-rolls/\nапублікавана Хэдзі Шрайбер on Студзень 18, 2021


Пачаліся размовы пра беларускі Кландайк? Самы час крычаць: “Рабуюць!!!” (Д пр-п 128) - Беларусь - наша зямляБеларусь – наша зямля\n“БЕЛАРУСЬ МОЖА СТАЦЬ КЛАНДАЙКАМ ДЛЯ НЯМЕЦКАГА БІЗНЭСУ”\nУ Міністэрстве эканомікі ФРГ адбылася прэзентацыя Менска ў якасьці інвестыцыйнай пляцоўкі для нямецкіх прадпрымальнікаў. Мерапрыемства выклікала нечакана вялікую цікавасьць дзелавых колаў Нямеччыны.\n“Эканамічны дзень Менска” – так называлася рабочая канферэнцыя, на якой госьці зь беларускай сталіцы распавялі нямецкім бізнэсмэнам аб інвестыцыйных умовах у сваім горадзе і ў краіне ў цэлым.\nЯк правіла, такога роду мерапрыемствы пачынаюцца ў Берліне з некаторай затрымкай: удзельнікі дапіваюць у кулуарах ранішнюю каву, перагаворваюцца і нетаропка праходзяць у залу. У гэты раз за 10 хвілін да пачатку ўсе ўжо ціхенька сядзелі ў “дубовай залі” нямецкага Міністэрства эканомікі й зь нецярпеньнем чакалі адкрыцьця форуму.\nЗначна больш, чым чакалі арганізатары, было і нямецкіх дзелавых людзей, якія прыйшлі паслухаць гасьцей з Менска – самага прасунутага эканамічнага рэгіёну краіны. Уздоўж аздобленых цёмнымі драўлянымі панэлямі сьцен давялося расстаўляць дадатковыя крэслы.\nАншлаг тлумачыцца тым, што многія нямецкія прадпрымальнікі разглядаюць Беларусь як апошні Кландайк ва Усходняй Еўропе, да якога зь Нямеччыны – рукой падаць. Патэнцыял двухбаковых гандлёва-эканамічных стасункаў відавочна ня вычарпаны і абяцае стаць яшчэ большым.\nЯк адзначыў намесьнік дырэктара ўпраўленьня Мінэканомікі ФРГ, які курыруе і беларускі кірунак, Вольфганг Герстман (Wolfgang Gerstmann), “Беларусь мае для супрацоўніцтва зь Нямеччынай вельмі выгадныя перадумовы – асабліва ў сьферы разьвіцьця транспартнай і камунікацыйнай інфраструктуры, у галіне энергетыкі”.\nУ 2009 годзе аб’ём двухбаковага гандлю склаў вельмі сьціплыя 2,1 мільярды еўра. Гэта нават менш, чым было ў 2008. Прычына – глабальны крызіс. Але ў першым квартале бягучага году сітуацыя стала хутка папраўляцца. Крызісны ж спад (17%) у гандлі зь Нямеччынай для Беларусі быў нашмат меншым, чым з Расеяй – галоўным эканамічным партнёрам Нямеччыны.\nАптымістычна глядзіць у будучыню беларускі амбасадар у Нямеччыне Андрэй Гіро. Ён кажа нават пра якасна новы этап у двухбаковых дачыненьнях, які характарызуецца, з аднаго боку, збліжэньнем Беларусі зь Еўрапейскім зьвязам, а зь іншага – маштабнымі, па ацэнцы амбасадара, эканамічнымі пераўтварэньнямі, што адбываюцца ў Беларусі [першая іранічная заўвага. – Рэд.].\nГэта і вялікая прыватызацыйная праграма, і пераход, які ўжо адбыўся, у прыватнасьці, у будаўнічай галіне, на еўрапейскую стандартызацыю і сертыфікацыю тавараў.\nАб спрыяльным клімаце для замежных інвестараў у Беларусі падрабязна казаў на канферэнцыі першы намесьнік старшыні Менскага гарвыканкаму Аляксандр Барысенка. Усе неабходныя ўмовы, па яго словах, ужо створаны. Так, у краіне адбываецца лібералізацыя эканомікі, спрашчаецца падатковае і мытнае заканадаўства, працэдура ўзгадненьняў і атрыманьня дазволаў.\nУ мінулым годзе, у прыватнасьці, у Беларусі адмянілі 22 падатковыя плацяжы, усталявалі адзіную стаўку падаходнага падатку ў нечуваныя для Нямеччыны 12 адсоткаў. Паводле агучаных на канферэнцыі даных, краіна ўсяго за два апошнія гады перамясьцілася ў складаемым Сусьветным банкам рэйтынгу дзяржаў з найбольш спрыяльным бізнэс-кліматам з 115-га месца на 58-е. Мэта – увайсьці ў трыццатку краін з найлепшымі ўмовамі для камерцыйнай дзейнасьці.\nСапраўды вычарпальную карціну Менска як аптымальнай пляцоўкі для інвестыцыйнай дзейнасьці нямецкіх прадпрымальнікаў намаляваў першы намесьнік старшыні камітэту архітэктуры і горадабудаўніцтва Менскага гарвыканкаму Аляксей Мартынаў. Ён палічыў ня лішнім распавесьці нават пра тое, што працягласьць трамвайных шляхоў у беларускай сталіцы “складае каля 31 кіламетры, маецца 11 маршрутаў трамвая, якія абслугоўваюць 156 машын” [другая іранічная заўвага. – Рэд.].\nНямецкія бізнэсоўцы, якія ня грэбуюць і грамадскім транспартам, па вартасьці ацанілі такія зьвесткі і з павагай пераглянуліся [зноў іронія. – Рэд.]. Аднак, куды больш важнай для іх стала інфармацыя аб тым, што 6 ліпеня Беларусь усё ж такі стала ўдзельніцай Мытнага саюзу з Расіяй і Казахстанам. Менавіта гэты факт абяцае ператварыць рэспубліку ў сапраўдны Кландайк.\nУ інтэрвю Deutsche Welle кіраўнік прадстаўніцтва нямецкай эканомікі ў Беларусі Уладзімір Аўгусьцінскі патлумачыў, што Мытны саюз Расеі, Казахстана і Беларусі мае агульную колькасьць насельніцтва, а значыць, і патэнцыйных спажыўцоў, у 170 мільёнаў. Рынак жа самой Беларусі – усяго дзевяць з паловай мільёнаў.\n“Гэта той факт, які дазваляе дзеючым у краіне замежным, у прыватнасьці, нямецкім фірмам гаварыць аб пашырэньні патэнцыйнага рынку збыту”, – зазначыў Аўгусьцінскі. Прычым, гэта рынак, на які можна будзе пастаўляць тавары, вырабленыя з дапамогай высокакваліфікаванай, але па-ранейшаму адносна таннай беларускай працоўнай сілы і без выплаты мытных пошлін.\nГэтая акалічнасьць стварае дадатковыя канкурэнтныя перавагі для Беларусі ў прыцягненьні замежных інвестараў, напрыклад, у суперніцтве з Украінай. Паколькі, падкрэсліў Аўгусьцінскі, у рамках Мытнага саюзу тавары, вырабленыя ў Беларусі, могуць без дадатковых мытных працэдур і збораў прадавацца ў любой зь дзяржаў Мытнага саюзу.\nА стварыць у Беларусі, якую раней называлі зборачным цэхам Савецкага Саюзу, сумесную фірму і зарэгістраваць яе як камерцыйнае прадпрыемства з замежным удзелам, па словах Уладзіміра Аўгусьцінскага, прасьцей простага: для гэтага ў статутны фонд замежнікам трэба ўнесьці ўсяго 20 тысяч долараў.\nПры гэтым некаторыя нямецкія бізнэс-кансультанты, напрыклад, Свэн Хэнігер (Sven Henniger), лічаць, што ўжо цяпер Беларусь прывабней за Ўкраіну для замежных інвестараў – тут больш стабільныя і прадказальныя рамачныя палітычныя ўмовы, празрыстая падатковая сістэма, ніжэй ўзровень злачыннасьці і карупцыі.\nКаментар да гэтага матэрыяла ў інтэрв’ю Deutsche Welle даў дырэктар аналітычнага цэнтра “Стратэгія” Леанід Заіка (гл. фота ўверсе). Ён распавёў, якія тавары і паслугі магла б экспартаваць Беларусь у Нямеччыну і Еўразьвяз, і даў характарыстыку бізнэс-клімату краіны. На думку Леаніда Заікі, у Беларусі да гэтага часу няма класу ўласьнікаў. У інтэрвю Deutsche Welle ён заявіў, што адсутнасьць рэальных рэформаў зьяўляецца галоўнай перашкодай для прыходу на беларускі рынак інвестараў зь Нямеччыны і Еўразьвязу.\n– Deutsche Welle: Што стаіць на шляху разьвіцьця больш шчыльных эканамічных сувязяў Беларусі зь Еўразьвязам і Нямеччынай?\n– Сама структура беларускай эканомікі, дзяржаўная ўласнасьць. Яна азначае тое, што любое дзеяньне, зьвязанае са стварэньнем сумесных прадпрыемстваў альбо пакупкай прадпрыемстваў замежнымі кампаніямі ў Беларусі, практычна немагчымае. Калі б беларускія акцыянерныя кампаніі былі б прыватнымі, яны ўступалі б у пагадненьні, прадавалі б свае акцыі, і ўласьнік бы мяняўся.\nА так прыходзіць да нас нямецкі інвестар, каб інвеставаць у прадпрыемства, а яму адказваюць: напішыце заяву, будзем размаўляць ва ўрадзе, потым ў аблвыканкаме, потым у райвыканкаме. Бо хто прымае рашэнне ў краіне? Група чыноўнікаў, інтарэсы якіх не ўзгодненыя.\n– А як жа каля двух сотняў зьменаў у беларускім заканадаўстве па лібералізацыі эканомікі, пра якіх кажуць улады?\n– Беларускія ўлады – гэта марксісты, якія затрымаліся яшчэ на першым томе “Капітала”. Яны лічаць, што прыгожымі размовамі можна нешта мяняць. На практыцы павінна быць так – прыходзіць інвестар, вось зямля, яна каштуе столькі-та, калі ласка, купляйце і працуйце з захаваньнем экалагічных і сацыяльных нормаў.\nАле пакуль беларуская наменклатура сама не падзяліла гэтую ўласнасьць, яна ня хоча яе нікому аддаваць, а прэзідэнт Беларусі нікому не дазваляе гэтую ўласнасьць разьмеркаваць. Пакуль. Таму няма прыватнага капіталу і няма прыватных уласьнікаў. А чыноўнікі толькі надзімаюць шчокі і кажуць пра нейкую лібералізацыю. Так што да таго часу, пакуль з чыноўнікаў і іх дзяцей не сфармуецца клас уласьнікаў, гэта толькі размовы аб лібералізацыі.\n– Дык, можа быць, няхай бы гэты працэс чыноўніцкай прыватызацыі хутчэй пачаўся?\n– Такую версію мы часта абмяркоўваем і з расейскімі, і з казахскімі, і з украінскімі эканамістамі. Але тады, баюся, зьявіцца гэткая банда квазі-бізнэсмэнаў. Праблема ў тым, што калі чыноўнікі ўсё разьмяркуюць, яны пачнуць “даіць” бюджэт.\nЯны не захочуць канкурэнцыі, не захочуць разарацца і ўвесь час будуць выкарыстоўваць свой адміністрацыйны рэсурс для таго, каб перакласьці хібы й недарэчнасьці сваёй працы на спажыўцоў праз бюджэтныя заказы. Гэта будзе ня рынак, а эксплуатацыя спажыўца і прысваеньне грошай падаткаплатнікаў. Таму я ня думаю, што такі варыянт прыватызацыі зьяўляецца эфектыўным. Гэта будзе гібрыд Савецкага Саюзу з Лацінскай Амерыкай.\n– З чым магла б Беларусь выйсьці на нямецкі і еўрапейскі рынак? Які тавар, акрамя прадуктаў нафтаперапрацоўкі, мог бы стаць маторам экспарту?\n– Напрыклад, прадукты харчаваньня. Дарэчы, прэзідэнт Лукашэнка запаліўся гэтай думкай. Гэта можа быць таксама праграмны прадукт й інтэлектуальны прадукт Парку высокіх тэхналогій. Я рэаліст і ня думаю, што Беларусь магла б асабліва канкураваць па іншых групах тавараў. Але добрым элементам супрацоўніцтва мог бы быць трансферт працоўнай сілы, трансферт кадраў. Беларускія хімікі, матэматыкі, навукоўцы, інжынеры ў свой час рыхтаваліся добра і нядрэнна працуюць. Я ведаю прыклады, калі беларускія лекары выязджалі ў нямецкія клінікі на аперацыі.\nЯ мяркую таксама, што ў Беларусі можна было б будаваць добрыя дамы адпачынку і пансіянаты для пажылых людзей, таму што тут столькі лясоў і такое цудоўнае паветра. Я ня бачу асаблівага сэнсу ў вытворчасьці нейкіх новых беларускіх трактараў ці аўтамабіляў – еўрапейцы самі ня ведаюць, куды падзець свае аўтамабілі. А Беларусь б магла пайсьці па шляху экалагічнага разьвіцьця.\nКалі хутка і павярхоўна пазнаёміцца з гэтым матэрыялам, можа падаcца, што нічога асаблівага ў ім няма. Гэта ня так. У матэрыяле прысутнічае важнейшая інфармацыя пра папярэднія перамовы паміж цяперцамі, заходнімі прадпрымальнікамі (канкрэтна, нямецкімі) і прадстаўнікамі афіцыйнай “беларускай апазіцыі” аб будучай праватызацыі ў Беларусі. Зьвярніце ўвагу, размова адбываецца так, што, як быццам, у краіне нікога больш няма! Нават прадстаўнік “апазіцыі” (дарэчы, пра спадара Заіку мы раней лепш думалі) распавядае пра “трасьферт працоўнай сілы” (чытай, пераезд беларускіх рабочых у Заходнюю Еўропу) і пра адсутнасьць сэнсу “ў вытворчасьці нейкіх новых беларускіх трактараў ці аўтамабіляў” (чытай, пераўтварэньне Беларусі ў аграрны прыдатак Заходняй Еўропы). Але галоўнае: куды падзеліся беларусы-літвіны – адзіныя законныя гаспадары беларускай зямлі? Іх у дыскурсе (а значыць, і ва ўяўленьнях) прадстаўнікоў пералічаных груп проста няма!\nВось гэта – адсутнасьць беларускага народу – і ёсьць самае галоўнае, што прысутнічае ў вышэй пададзеным матэрыяле-прыкладзе, у якім гаворыцца пра будучую прыватызацыю.\nВідаць, аналагічна ўяўлялі сабе сітуацыю еўрапейскія каланізатары абедзьвюх Амерык. Індзейцы – карэнныя жыхары – у іх уяўленьнях у разьлік не прымаліся. Амерыкі былі “пустой зямлёй” – проста Кландайкам з рэсурсамі, якія трэба было захапіць і асвоіць. І ўсё. А індзейцы? А гэта нешта з катэгорыі непрыемнай недарэчнасьці.\nВось да якой сітуацыі мы, беларусы-літвіны, дажыліся пад “мудрым кіраўніцтвам” Лу-кі й яго цяперскай зграі, а таксама пры “актыўнай дапамозе” з боку заходніх добразычліўцаў, якія ўсе апошнія 20 гадоў так “шчыра жадалі дапамагчы нам пабудаваць дэмакратыю”.\nУ сувязі з пералічаным, узьнікае патрэба яшчэ раз нагадаць тыя прынцыпы Беларускай дактрыны, якія распрацаваныя намі й блізкімі да нас людзьмі (па ўсім відаць, больш няма каму!) і якія датычаць стратэгічных прынцыпаў будучай прыватызацыі.\nАдмыслова падкрэсьліваем, яны істотна “дапаўняюць і карэктуюць” ідэі ня толькі цяперцаў і заходнікаў, а і ўсіх гэтых вялікіх апазіцыйных “эканамістаў” – усялякіх раманчукоў-заікаў-злотнікавых – паколькі зыходзяць з аб’ектыўных інтарэсаў беларускага народу.\nПачнем з Д пр-пу 126. Ён гучыць так:\nУ цэлым мы гатовыя прыняць большасьць прапаноў “Антыкрызіснай праграмы АДС” і нават уключыць іх у эканамічную частку нашай дактрыны, але абавязкова з улікам наступных заўваг: па-першае, мы патрабуем, каб будучая праватызацыя і далейшыя рэформы ў эканоміцы Беларусі былі скіраваны найперш на аб’ектыўныя інтарэсы беларускага народу! Бо толькі ў гэтым можа быць зьмест, сэнс і мэта рэфармаваньня беларускай эканомікі; па-другое, у Праграме праігнаравана, што тыя каштоўнасьці, якія зьяўляюцца агульнанацыянальнымі, беларускімі, ня могуць быць перададзены ў прыватную ўласнасьць – лясы, вадаёмы, нетры, транспартныя і транзітныя шляхі; па-трэцяе, мы супраць прыватызацыі зямлі. Зямля для с/г мэт – гэта сродак вытворчасьці. Але гэта такі сродак, якія мае ўсе ўласьцівасьці тэрыторыі, якая ў сваю чаргу заўсёды павінна ўсьведамляцца як базавая каштоўнасьць усяго беларускага народу; чацьвёртае, у “Платформе” АДС няма ні слова пра тое, як зрабіць так, каб у Беларусі не паўтарылася алігархічная прыхватызацыя расейскага, польскага, украінскага ды іншага тыпаў. Такой прыхватызацыі ацэнка не дадзена, пра яе нават не ўзгадваецца. Што насьцярожвае…\nД пр-п 69:\nНашаму беларускаму грамадству найбольш выгадная і патрэбная менавіта нацыянальна арыентаваная эканоміка (а не эканоміка дзеля максімальнага прыбытку нейкіх незразумелых людзей-чужынцаў), бо гэта адзіная эканоміка, якая скіравана на інтарэсы ўсяго грамадства. Паколькі пасьля прыходу да ўлады дэмакратычных сілаў беларуская эканоміка яшчэ доўга будзе заставацца эканомікай даганяльнага тыпу, яна ня можа быць абсалютна адкрытай.\nД пр-п 51:\nУ эканамічных пытаньнях, як і ў многіх іншых, мы зьяўляемся прыхільнікамі канцэпцыі Залатой сярэдзіны. Г.зн., што мы сьхільныя пазьбягаць скрайнасьцяў агалцелага лібералізму, які вядзе да таго, што ўсё апынаецца ў руках фінансавай алігархіі, як правіла пазбаўленай усялякіх маральных прынцыпаў, як і скрайнасьцяў таталітарнага камунізму, які патрабуе ўсё зрабіць “агульнанародным”, а на справе – аддаць ў паўнаўладдзе бюракратыі.\nТаму, у якасьці зыходна-стратэгічнага падыходу, прапануем наступнае: па-першае, прапануем захаваць у агульнанацыянальнай уласнасьці запаведнікі, нетры, транспартныя шляхі, вайсковыя палігоны; перадаць беларусам у пажыцьцёвую арэнду (на ўмове карыстацца па прызначэньні і на строгіх правілах) зямлю для сельскагаспадарчых мэтаў, лясы, рэкі, іншыя вадаёмы з першачарговым правам арэндатара перадаваць іх бліжэйшым нашчадкам; а ўсе іншыя аб’екты, якія ня маюць выразнай тэрытарыяльнай уласьцівасьці і якія не павінны кантралявацца дзяржаўным чыноўніцтвам (фабрыкі, заводы, прадпрыемствы гандлю, жыльлё і г.д.), прапануем прыватызаваць.\nПры гэтым у руках беларусаў павінна апынуцца ня менш за 85-90% усіх капіталаў, якія будуць перададзены ў арэнду ці прыватызаваныя (гэта таксама сярэдзіна паміж скрайнасьцямі псеўда-лібералізму і шавінізму).\nУ выніку прыватызацыі павінен зьявіцца сярэдні клас, складзены з уласьнікаў і арэдатараў у колькасьці ня менш за 80-85% ад усяго насельніцва Беларусі (альтэрнатывы: прыватызацыя павінна прывесьці да зьяўленьня алігархіі й рабоў-жабакоў; ці прадпрыемствы, зямля, жыльлё і г.д. павінна застацца ў фактычнай уласнасьці бюракратыі – мы катэгарычна адкідаем). Адзін са шляхоў дасягненьня такога выніку заключаецца ў пераўтварэньні ўсіх прадпрыемстваў і гаспадарчых галінаў, прызначаных для прыватызацыі, у Закрытыя акцыянерныя таварыствы (ЗАТы), дзе 55-75% акцыяў павінны перайсьці ў рукі прадстаўнікоў працоўнага калектыву, а іншыя 25-45% акцый павінны быць перададзены выніковым кіраўнікам і ў адкрытае акцыянаваньне для прыцягненьня інвестыцый і тэхналогій з эканамічна разьвітых краінаў.\nКалі прыватызацыя адбудзецца не па трох пералічынах прынцыпах, мы выступаем за тое, каб рабіць столькі цыклаў прыватызацыя-нацыяналізацыя-прыватызацыя, пакуль ня будуць атрыманы вышэй апісаныя вынікі (заявы пра “сьвяшчэннае права ўласнасьці”, здабытае нават злачынным чынам, мы не прымаем; дабрабыт беларускага народу, яго права быць гаспадаром на ўласнай зямлі – рэч на парадак больш “сьвятая”).\nНарэшце, прыватызацыя павінна адбывацца планава, пад жорскім кантролем нацыянальнага ўраду, абсалютна адкрыта, у адпаведнасьці з простымі й зразумелымі правіламі і, абавязкова, ва ўмовах выніковага навучаньня шырокіх народных масаў, як карыстацца атрыманымі капіталамі, як іх разьвіваць… (альтэрнатыву пра бюракратычную закрытасьць дадзенага працэсу, пра хуткасьць і г.д. мы адкідаем).\nД пр-п 51а ўдакладняе:\nКалі, ня дай божа, Лукашэнка, ратуючы ўласную скуру, прадасьць нашы прадпрыемствы маскалям-імперыялістам [ці заходнікам. – Рэд.], альбо набярэцца даўгоў, пасьля нашага прыходу да ўлады даўгі Лу-кі будуць адмененыя [няхай сам іх і выплочвае. – Рэд.], а прыхватызаваныя прадпрыемсты – нацыяналізаваныя. Пазьней яны будуць зноў пераўтвораныя ў ЗАТы і наноў акцыянаваныя жыхарамі Беларусі – працаўнікамі гэтых прадпрыемстваў. І толькі 10-15% акцый будуць зноў выстаўленыя на продаж на канкурэнтных умовах на цалкам адкрытых аўкцыёнах! Пацьвярджаем: уласнасьць на тэрыторыі Беларусі [мінімум] на 85% будзе ў руках беларусаў!!!\nД пр-п 65 дадаткова тлумачыць:\nТым беларускім людзям, якія хочуць набыць капітал ці ўзяць нешта ў арэнду і ўжо цяпер могуць набытым вынікова карыстацца (ведаюць, як гэта рабіць, маюць веды і навыкі), мы будзем дапамагаць зьдзейсьніць іх жаданьні.\nТым беларусам, якія хочуць набыць капітал, але пакуль ня могуць ім вынікова карыстацца (ня ведаюць, як гэта рабіць, ня маюць адпаведных навыкаў), мы плануем даць адпаведныя веды і навыкі (праз навучаньне), а затым дапамагчы набыць і капітал.\nУ тых прадстаўнікоў беларускага народу, якія могуць вынікова распараджацца ўласнасьцю ў эканамічнай сьферы, але ня хочуць набываць капітал, мы плануем распаліць адпаведнае жаданьне і дапамагчы набыць капітал.\nУ тых беларусаў, хто ня можа і ня хоча, але патэнцыйна можа захацець і можа навучыцца, мы плануем распаліць адпаведнае жаданьне, даць адпаведныя веды і дапамагчы набыць капітал.\nІ толькі ад тых, хто ня можа і ня хоча ды ня зможа і не захоча, мы гатовыя адчапіцца. Але, на сваёй зямлі беларусы пры нашай уладзе будуць валодаць ня менш як 85-90% капіталаў.\n(канец цытаваньня нашых раней сфармуляваных прынцыпаў)\nЗ нагоды тэмы, варта яшчэ ўдакладніць некаторыя моманты, датычныя прыватызацыі.\nКаб забясьпечыць стварэньне вялікага і ўстойлівага сярэдняга класу (а не алігархіі), зьвязанасьць людзей са сродкамі й вынікамі іх вытворчай дзейнасьці (а не адчужанасьць ад іх), а таксама максімальна наблізіцца да сацыяльнай і нацыянальнай справядлівасьці й раскрыцьця людзьмі свайго вытворчага і творчага патэнцыялу, прапануецца, каб прыватызацыя ў Беларусі адбывалася па прыкладна наступнай сьхеме (гэтую сьхему прапануем разглядаць, як зыходную для далейшага абмеркаваньня і дасканаленьня).\nУявім сабе прадпрыемства на якім працуе 100-10.000 чалавек. Сёньня яно знаходзіцца ў руках посткамуністычнай бюракратыі й Лу-кі, якія ёсьць яго фактычным уласьнікам. Прадпрыемства паступова, скажам, за 3-5 гадоў, мусіць пераўтварыцца ў прыватнае пераважна Закрытае акцыянернае таварыства (ЗАТ), дзе ўся сума акцый, праз якія ацэньваецца яго вартасьць, дзеліцца на тры часткі (гл. дыяграму зьлева).\nПры гэтым прыкладна 2/3 усіх акцый павінна быць замацаванымі за працоўным калектывам, 1/6 – за кіраўніцтвам (у якое ўваходзяць дырэктар, яго намесьнік, галоўны інжынер-тэхнолаг, галоўны эканаміст, галоўны бугалтар), а яшчэ 1/6 частка акцый пакідаецца для патэнцыйных інвестараў. Адпаведна даным групам акцыі й называюцца – працоўныя, кіраўнічыя, інвестыцыйныя. Акцыі маюць значэньне ня толькі для падзелу дахода, а і для ўдзелу ў вызначэньні стратэгічнай палітыкі прадпрыемства, зь якім зьвязаны ўсе тры групы, як й іх дабрабыт.\nГаласуючы колькасьцю акцый, працоўныя разам зь кіраўнікамі абіраюць сабе інвестара, а таксама раз у два гады вырашаюць прынцыпы набора і звальненьня працоўных, умовы аплаты працы і налічэньня дывідэнтаў на акцыі. Працоўныя разам з інвестарамі, галасуючы акцыямі, абіраюць сабе кіраўнікоў.\nУсе працоўныя абавязаны быць акцыянерамі. Абсалюная колькасьць працоўных акцый вызначаецца прыкладна па такой сьхеме: суміруюцца бесперапынны працоўны стаж на даным прадпрыемстве (паказваецца ў гадах) усіх працоўных і атрыманая лічба памнажаецца на два. За год працы на прадпрыемстве кожны рабочы абавязаны набыць мінімум адну акцыю (калі не набудзе, яго звальняюць) і мае права набыць максімум тры акцыі. Тыя акцыі, якія працоўныя абавязаны набыць завуцца абавязковымі. Тыя, дадатковыя да абавязковых, якія працоўны мае пра набыць – свабоднымі.\nДля набыцьця свабодных акцый раз у квартал праводзіцца ўнутрызавадскі аўкцыён. Кошт свабодных акцый, які атрымліваецца ў сярэднім за год, становіцца асновай для вызначэньня кошту абавязковых акцый на наступны год, які прымаецца, напрыклад, у 2-3 разы меншым за свабодныя (напрыклад, калі за набыцьцё свабодных акцый рабочыя аддавалі ў сярэднім па 100.000 рублёў РБ за акцыю, значыць абавязковыя акцыі будуць каштаваць 33.330-50.000 рублёў РБ).\nКолькасьць працоўных акцый у розных людзей можа, такім чынам, быць рознай, але не надзвычай рознай (у разы, але ня ў некалькі парадкаў). Так, калі чалавек бесперапынна прапрацаваў на прадпрыемстве 5 поўных гадоў, але акцыі не хацеў набываць, у яго будзе, мусіць быць, 5 акцый (менш быць ня можа). А, калі іншы чалавек прапрацаваў поўных 10 гадоў і ўвесь час выкупляў максімальна дазволеную колькасьць акцый, у яго можа быць 30 акцый. У выніку, у час вызначэньня “стратэгічных пытаньняў” на прадпрыемстве, а таксама ў час атрыманьня дывідэнтаў долявыя магчымасьці, “вага” другога працоўнага будзе ў 6 разоў большай, чым у першага.\nКалі працоўны звальняецца (ці яго звальняюць) ці ён адыходзіць на пенсію, ён вяртае свае акцыі на прадпрыемства і яму паступова (напрацягу года-двух) вяртаюць за іх грошы, колькасьць якіх вызначаецца доляй (напрыклад, у 2/3) ад кошту свабодных акцый на закрытых аўкцыёнах на прадпрыемстве ў год звальненьня чалавека ці ў год выхаду на пенсію.\nУявім сабе, што чалавек прапрацаваў на прадпрыемстве 30 гадоў і накапіў 70 акцый (мог ад 30 да 90). У год выхаду на пенсію, сярэдні кошт адной свабоднай акцыі склаў 1.000.000 рублёў РБ. Значыць, ён атрымае 70 х 1.000.000 х 0,667 = 46.690.000 рублёў РБ.\nЗаробкі пералічаных вышэй кіраўнікоў прадпрыемства (пачынаючы з дырэктара) будуць вызначацца, зыходзячы зь сярэдняга заробку ўсіх іншых працаўнікоў на даным прадпрыемстве за папярэдні год. Пры гэтым гэты паказьнік будзе памнажацца на 2-12, у залежнасьці ад таго, на колькі вялікім зьяўляецца працоўны калектыў на даным прадпрыемстве – 100 чалавек ці 10.000.\nКіраўнікі прадпрыемства таксама выкупаюць свае кіраўнічыя акцыі на закрытых аўкцыёнах (колькасьць кіраўнічых акцый вызначаецца па тых жа прынцыпах, што і працоўных акцый, і яны таксама дзеляцца на абавязковыя і свабодныя). Адзінае абмежаваньне заключаецца ў тым, што свабодныя кіраўнічыя акцыі ня могуць каштаваць менш, чым кошт свабодных працоўных акцый, памножаны на каэфіцыент, на які памнажаецца сярэдні заробак працоўных, каб вызначыць сярэдні заробак кіраўнікоў (найперш, дырэктара).\nДалей кіраўнічыя акцыі выкарыстоўваюцца для галасаваньня па стратэгічных пытаньнях і для атрыманьня дывідэнтаў. Пасьля выхаду кіраўнікоў на пенсію ці звальненьня зь іх акцыямі адбываецца тое ж, што і з працоўнымі акцыямі.\nІнвестыцыйныя акцыі, якія разьмяркоўваюцца на адкрытых інвестыцыйных аўкцыёнах і могуць быць толькі свабоднымі, выкарыстоўваюцца для прыцягненьня вонкавых інвестыцый, якія могуць быць у выглядзе грашовых крэдытаў, больш выніковых тэхналогій, забесьпячэньня гарантыяў збыту прадукцыі. Кошт інвестыцыйных акцый вызначаецца ў індывідуальным парадку. Яны таксама выкарыстоўваюцца для галасаваньня па стратэгічных пытаньнях і для атрыманьня дывідэнтаў. Але ў інвестыцыйных акцый ёсьць адно абмежаваньне – яны выкупляюцца прадпрыемствам назад. Прычым, як толькі дывідэнты (у заранёў вызначанай валюце) у 1,5-2,5 разы (пра больш дакладную лічбу бакі – інвестары, з аднаго боку, і кіраўнікі прадпрыемства разам з працоўным калектывам, з другога – дамаўляюцца заранёў) перавысяць кошт інвестыцый, усе інвестыцыйныя акцыі павінны быць вернуты прадпрыемству назад для арганізацыі чарговага адкрытага інвестыцыйнага аўкцыёну.\nНапрыклад, прадпрыемства дамовілася зь нейкай нямецкай фірмай, што тая паставіць на завод новую тэхналагічную лінію, запусьціць яе навучыць працаваць на ёй рабочых. Кошт гэтай інвестыцыі 1.000.000 даляраў. Дамовіліся, што за гэта замежнае фірма набудзе 5% інвестыцыйных акцый прадпрыемства, агульнай колькасьцю 10.000 штук (канкрэтная колькасьць інвестыцыйных акцый будзе вызначацца на грунце агульнай колькасьці працоўных акцый і будзе складаць, як лёгка здагадацца, ¼ частку ад апошніх). Далей адбываецца выплата дывідэнтаў на інвестыцыйныя акцыі. Калі агульная колькасьць выплан складзе 2.000.000 даляраў, лічыцца, што ўсе 5% інвестыцыйных акцый выкуплена на прадпрыемства назад і могуць быць зноў выкарыстаны, як свабодныя інвестыцыйныя акцыі.\nАдзін нюанс: увесь калектыў прадпрыемства можа прыняць рашэньне выкупіць інвестыцыйныя акцыі ў паскораным рэжыме, як і ўвогуле не выдаваць іх. Другое магчыма, калі ў прадпрыемства зьявіцца вялікая колькасьць уласных фінансавых рэсурсаў.\nІ нарэшце апошняе, таксама вельмі важнае. Разьмеркаваньне прыбытку павінна адбывацца ня так, як сабе падажае кіраўніцтва прадпрыемства разам з калектывам, а па строга вызначанай урадам Беларусі сьхеме, напрыклад такой: кіраўніцтва прадпрыемства разам з персаналам атрымлівае 36% прыбытку, 14% ідзе на налогі, а 50% – на разьвіцьцё і мадэрнізацыю прадпрыемства, у т.л. і на паскоранае вяртаньне інвестыцыйных акцый.\nНяхай запрапанаваная прыкладная сьхема будучай прыватызацыі ў Беларусі будзе лічыцца нашым чарговым дактрынальным прынцыпам – Д пр-п 128.\n(нагадаем, што некаторыя цікавыя і дыскусійныя моманты па данай тэме можна дадаткова паглядзець, напрыклад, тут: https://nashaziamlia.org/2007/08/19/857/#more-857 і тут: https://nashaziamlia.org/2007/08/20/858/).\nНу, што беларусы-літвіны, адчулі розніцу?\nПеракананыя, што так.\nРабіце высновы, спадарове.\nДарэчы, а вось і яшчэ цікавыя факты па тэме.\nГэты запіс апублікаваны: Серада, 28 ліпеня, 2010 у 21:48\nКатэгорыі: 1.1. Беларусь будучая, 1.2. Беларусь пераход, 1.6. Сьвет сёньня, 2.1.1. У разьвіцьцё Бел.Нац.Ідэі, 2.3. Такая "апазіцыя", 2.5. Прыглядаемся да Захаду, 4.1.2. Эканам.пытан. і дэмакратыя, 4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\n29 ліпеня, 2010 у 12:39\nТак, сітуацыя ў беларусаў жахлівая, але не безнадзейная.\nНам доўга ўбівалі ў галаву, што Беларусь развіваючаяся краіна, а аказваецца – гэта Кландайк.\nПаводзіны імперыялістаў жахлівыя, але рэальныя. Тое, што “беларускія” ўлады – крымінальныя, таксама вядомы факт. А цяпер вы павінны зразумець, якія злачынныя паводзіны і апазыцыі.\nМяне крайне абураюць такія факты, калі збіраецца некалькі невядомых ці малавядомых асобаў і робяць заявы ад імя беларускага народу на карысць каланіяльных захопнікаў.\nУсё што цяпер адбываецца ў Беларусі – гэта перадача маёмасці беларусаў у рукі чужынцаў, а прасцей – каланіяльны захоп.\nНа працягу 16 год для беларусаў у сваёй нацыянальнай краіне былі створаны штучныя умовы, каб яны не змаглі стаць багатымі людзьмі – г.зн. канкурэнтназдольнымі бізнесоўцамі. Людзі былі пазбаўлены гэтага права. Нармалёвая праца дырэктарскага корпусу была паралізавана, а іх паводзіны, наўмысна, скіраваны на крымінальны шлях, куды яны і рынуліся, як натоўп бязглуздых авечак. Цяпер кожны з іх падвешаны як лялька на нітачках ў лялечным тэатры. Наўмысна ліквідавана судова-прававая сістэма. Цяпер ўсё, што называлася судова-прававой сістэмай пераходзіць ў рукі КДБ, г.зн. у караючыя рукі. КДБ – гэта караючы меч, гэта кат, а не нешта добразычлівае. Нечага на мяне кэдэбістам гневацца, бо я ніколі не чула, каб кэдэбісты людзей называлі людзьмі. Я чула ад іх толькі такія словы “мразь, быдла, адмарозкі” і г.д. Такім чынам, усё рабілася для таго каб аслабіць беларускі народ, не даць аб’яднацца, зрабіць яго нездольным да абароны сваіх інтарэсаў.\nУ Беларусі стварылася невялікая каста, якой дазволена багацець. Гэта зграя, якая абслугоўвае рэжым. Напрыклад, сп. Ярмошына ў адкрытую заяўляе, што яна чалавек Лукашэнкі і фальсіфікуе выбары на яго карысць. Дэпутаты, вертыкаль, КДБ, радыё-тэлебачанне, міліцыя – гэта ўсё людзі, якія стаяць на абароне інтарэсаў злачынцаў і дапамаюць прыйсці на гэтую землю чужым каланістам.\nКалі б загінуўшыя у Другой Айчыннай вайне беларусы змаглі б падняцца з магілаў, яны б разарвалі гэтую зграю на часткі. Бо за што яны ваявалі?\nАкружэнню Лукашэнкі дазволена багацець. Сваё багацце яны набываюць праз адмыванне бюджэтных сродкаў, праз розныя махінацыі. І няхай гэтыя здраднікі не робяць выгляду, што яны не разумеюць, пра што ідзе гаворка. Усе яны знаходзяцца ў змове супраць беларускага народа. Гэта дакладны факт, які бачны без усякіх акуляраў.\nУсе астатнія беларусы – гэта рабы-жабракі, уключаючы і прафесароў, і дырэктарскі корпус, і навукоўцаў. Калі вы марыце пра нейкую будучыню, то вы проста неадэкватны чалавек, хворы, недзеяздольны. Які інвестар не прыйдзе, ён марыць пра прыбытак, пра свой прыбытак, а не пра ваша здароў’е і дабрабыт.\nДа ведама, існуе план дэіндустрыялізацыі усходняй Еўропы. Не разлічвайце і на магчымасці заняць кіруючыя пасады, добрую і якасную адукацыю. Вы яшчэ не сутыкаліся з расізмам. Я не памылілася з гэтым словам. Мы – негры, толькі белыя. Удумайцеся ў прысвоены статус – развіваючаяся краіна. Гэты статус афіцыйна прысвоены на міжнародным узроўні. Гэтым сказана ўсё.\nУ цяперашні момант ў Беларусі вядзецца фінансавае разбурэнні краіны. Падрыхтоўка бюджэтнанапаўняючых прадпрыемстваў краіны да прыватызацыі чужымі інвестарамі кажа аб дыверсійнай працы супраць беларускага народу, аб ліквідацыі незалежнай краіны. Не думаю што чужы імперыяліст будзе утрымліваць такую колькасць бюджэтнікаў, медыцыну, адукацыю, пенсіянераў. Тут адбудуцца вялікія змены і, вядома, не на карысць беларусам. Людзі будуць выкінутыя проста на сметнік, медыцына і адукацыя стануць платнымі, а пенсіянеры – папрашайкамі. Не будзе і нацыянальнага бізнесу.\nКалі вам будуць казаць, што яна тут напісала “ерунду”, гэта проста прытупляюць вашу увагу, усыпляюць ваш розум. Я ў агульных рысах абмялявала вам рэальную сітуацыю.\nНармалёва будзе гучаць пытанне: А ці ёсць выйсце з гэтай сітуацыі?\nПершая, наша мэта – гэта незалежная, свабодная, высокаадукаваная, высокакультурная, шляхетная, заможная, паважаная, бяспечная, годная Беларусь.\nДругое – галоўным прыарытэтам нашай палітыкі будуць нацыянальныя інтарэсы беларускага народа.\nТрэцяе – мы ставім задачу зрабіць беларускі народ суб’ектам міжнароднай палітыкі, а не аб’ектам.\nЧацвёртае – мы лічым, што адзіным гаспадаром на беларускай зямлі павінен быць беларускі народ, пры тым увесь, а нейкая злачынная купка.\nПятае – мы ставім задачу стварыць усе ўмовы для развіцця інтэлектуальнага патэнцыяла краіны і ўмацавання здароў’я насельніцтва.\nЧаму мы ставім задачу развіцця інтэлектуальнага патэнцыяла краіны? Таму што гэта самы каштоўны патэнцыл. Амерыканскія эканамісты кажуць, што сёння яны патэнцыял краіны вымяраюць не па тым, колькі там фабрык і заводаў, не колькі там сыравінных рэсурсаў, а на колькі там добра адукаваная працоўная сіла, у тым ліку і навукоўцы.\nМы ставім задачу развіцця нацыянальнага бізнесу, а не жыццё на крэдыты і для чужых інвестараў. Нацыянальны бізнес – гэта ёсць гарант незалежнасці краіны і свабоды народа. І наадварот, крэдыты і чужы інвестар – гэта ёсць каланіяльнае ярмо. Бізнес ёсць прамы шлях для узбагачэння грамадзянаў краіны. Тут не патрэбныя ніякія пасярэднікі паміж працоўным чалавекам і яго багаццем. Любы пасярэднік (чыноўнік, крэдытор, інвестар, крымінальная крыша, звяз) толькі аддаляе працоўнага чалавека ад добрага жыцця, а не набліжае.\nАсабіста я лічу неабходным правесці не прыватызацыю, а дэнацыяналізацыю. Прычына гэтага шляху заключаецца ў тым што беларускі народ – гэта жабракі, пры тым штучна створаныя. Народу патрэбна вярнуць даўгі, павысіць матэрыяльнае становішча і даць стартавы капітал. Без гэтага палепшыць эканамічны стан краіны немагчыма. Тут няма нічога экзатычнага, у нас усё створана працай беларускага народу, з’яўляецца маёмасцю беларускага народу. Я ж прапаноўваю кожнай рэчы з гэтай маёмасці даць гаспадара. Аддаючы маёмасць беларускага народа ў чужыя рукі (інвестара) мы аддаляем магчымасці беларускага народа жыць лепш і наогул, прыбытак ад працы беларусаў будзе ўзмацняць не беларускую краіну, а каланізатараў. Такая палітыка проста шызафрэнічная.\nМы прыйшлі да высновы, што краінай павінен кіраваць высокапрафесійны урад з рэальнымі магчымасцямі ўдзелу народа ў кіраванні. Для гэтага будзе створаны мазгавы цэнтр нацыі (у маркетынгу гэта называецца венчурная група). Будзе створана такая інтэлектуальная сіла, якая здолее вырашыць пастаўленыя задачы.\nБудзе выключана казнакрадства і карупцыя. Гэтая праблема будзе вырашана рэальна, бо будзе зменена сістэма кіравання, пераразмяркаваны функцыі паміж чыноўнікамі. Будуць ліквідаваны ўсе лазейкі для адмывання бюджэтных сродкаў.\nБудзе значна скарочаны апарат чыноўнікаў. Нам проста не патрэбны такі раздуты і непрафесійны бюракратычны кіруючы апарат. Аднак людзі будуць забеспечаны працай, пры тым новая праца для іх прынясе большыя фінасавыя выгады.\nУ Беларусі штучна створаны умовы для беспрацоў’я. Гэта было патрэбна, каб народ трымаць у ярме. З аднаго боку, увелі часовыя кантракты на прадпрыемствах, а з другога – высокае беспрацоў’е. Чым гэта прадыктавана? Клопатам аб інтарэсах краіны? Хлусня. Закон Оўкэна (з падручніка па эканоміцы) кажа, што павышэнне беспрацоў’я на 1%, зніжае на 2,5% даход краіны. Гэта што, такая забота аб народзе? Не, задача прывесці яго ў стан страху.\nУ нас ужо распрацавана і яшчэ больш дэталюецца нацыянальная праграма развіцця краіны. Даная праграма – гэта рэальная праграма, накіраваная на абарону інтарэсаў народа. Натуральна, што такую праграму не падтрымаюць ні на Захадзе, ні на Усходзе. Але перамога не можа прыйсці сама па сабе. У палітыку патрэбна ўкладываць грошы, нацыянальныя інтарэсы патрэбна інвеставаць і даваць таленавітым палітыкам магчымасць ператвараць такія планы ў рэальнасць. Без гэтага не будзе нічога.\nІ яшчэ, усім нацыянальным палітыкам патрэбна знайсці хоць кроплю мазгоў, каб аб’яднацца. Ніякіх сілаў на выбары, ніякіх сілаў на байкот. Гэта не наша гульня. Мы павінны паўстаць як нацыянальная сіла – суб’ект па абароне нацыянальных інтарэсаў. Нам патрэбна правесці перамовы паміж сабой, а потым аб’яднаўчы сход. Нацыянальная ідэя – гэта самая правільная ідэя для любога народа. І няма ў свеце заможнай краіны, якая б ігнаравала гэтую ідэю. Самыя багатыя краіны – гэта ёсць самыя нацыяналістычныя краіны – Японія, Нямеччына, Данія, Ізраіль, Нарвегія і г.д.\n30 ліпеня, 2010 у 00:13\nЭканамічныя прапановы Рэд. гэта праект “народнага капіталізму”. У якіх краінах такі праект быў пасьпяховым, нават пры наяўнасці Нацыяналнага Ўраду? А ў нас пакуль урад крымінальны, а не нацыянальны.\n30 ліпеня, 2010 у 08:19\n“Народны капіталізм” – неблагі панятак. Можа вам, Сяргей, што-небудзь яшчэ пра гэта вядома?\nАкрамя таго, толькі народ, які, захаваўшы сваю мову, культуру, мае для сябе ўласнасьць і дзяржаўную ўладу, можа стаць нацыяй.\nЯкраз такі падыход кардынальна адрозьніваецца і ад дэгенерацтва “камунізма”, і ад дэгенерацтва ліберастызма. Акрамя таго, калі капнуць глыбей, толькі такі падыход зьяўляецца адзіна легітымным. Усё іншае – розныя формы злачынства супраць людзей, народаў, чалавецтва…\n31 ліпеня, 2010 у 12:39\npeople’s capitalism — “народный капитализм”\nНародный капитализм — капитализм, при котором трудящиеся являются акционерами собственных предприятий. Теоретиком народного капитализма был американский экономист Луис Келсо. Иногда рассматривается как альтернатива олигархическому капитализму.\nСреди наиболее известных и успешных примеров проведения политики «народного капитализма» — Великобритания при Маргарет Тэтчер.


Культура - І дарожны чамадан з кнігай…\nУ Палацы культуры горада Ліды прайшоў літаратурны вечар “Дзве музы сышліся…”, прымеркаваны да 125-годдзя з дня нараджэння Максіма Багдановіча і 75-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Мулявіна. Арганізатарам вечара выступіла аматарскае аб’яднанне аўтараў, кампазітараў і выканаўцаў “МузАльянс” Палаца культуры горада. Не толькі музыка панавала на мерапрыемстве, дзейнічала і кніжная выстава, дэманстраваліся тэматычныя прэзентацыі.\nТкацтва — адзін з самых папулярных заняткаў у рэгіянальных цэнтрах рамёстваў, але ці кожны майстар імкнецца захаваць аўтэнтычную тэхналогію і знешняе падабенства вырабаў яшчэ часоў нашых прабабуль? Марына Савіцкая, малодшы навуковы супрацоўнік Лідскага аддзела рамёстваў і традыцыйнай культуры, падкрэсліла, што для іх аддзела адраджэнне белага фактурнага ткацтва і перадача вопыта ад рэдкіх ужо носьбітаў — адна з найважнейшых задач.\nФестываль друку “Ад мінулага ў сёння, і ад сёння ў заўтра вядзе нас друкаванае слова” прайшоў 15 верасня ў Лідскай раённай бібліятэцы імя Янкі Купалы. Канцэпцыя фестывалю прадугледжвала ўшанаванне беларускіх першаасветнікаў, друкароў і ўсіх тых, хто ўдзельнічае ў працэсе стварэння кнігі.\nУ верасні на базе Роскай гарпасялковай бібліятэкі былі арганізаваны і праведзены майстар-класы ў рамках праекта “Мабільны ўніверсітэт”, які распрацаваў адзін з мясцовых жыхароў-энтузіястаў. Нельга не адзначыць сапраўды карысныя майстар-класы для насельніцтва, з ліку якіх “Займальная беларуская мова”, “Мова нанова для дзетак”, “Як карыстацца гугл дыскам?”, “Асновы прававых ведаў”, “Экалагічны лад жыцця і “Зялёнае спажыванне”, “Рэкрэацыйная, рэабілітацыйная і адаптыўная фізічная культура”.\nПрымежны горад Ашмяны адзначыўся наступным: вучні чацвёртых класаў сярэдняй школы № 3 завіталі ў раённую бібліятэку, дзе прынялі ўдзел у абласной акцыі “Чытаем разам”, прымеркаванай да 134-годдзя з дня нараджэння Якуба Коласа і Янкі Купалы. Праінфармавала “К” на гэты конт, а таксама даслала сцэнарый імпрэзы Ганна Мацэвіч, настаўнік пачатковых класаў СШ № 3.\nДзень бібліятэк не абмінуў і горад Масты, дзе 14 верасня ў гарадской дзіцячай бібліятэцы ў рамках раённага конкурсу “Год культуры крочыць па краіне” адбылося літаратурнае караоке “Святло паэзіі Максіма Багдановіча”, на якім прагучалі вершы класіка ў выкананні вучняў школы № 3 і гімназіі № 1. Пра тое, што мерапрыемства прайшло “на высокай паэтычнай хвалі”, сведчыць Алена Дараховіч, загадчык Мастоўскай гарадской дзіцячай бібліятэкі.\nСвята адзначае Зэльвенскі раён, дзе мястэчку Дзярэчын споўнілася 600 гадоў з першай згадкі населенага пункта ў Літоўскай метрыцы. Малады архітэктар Дзмітрый Кірэенка распрацаваў з гэтай нагоды памятны знак, які і быў адкрыты жыхарамі ў гэтыя дні. Акрамя таго, у горадзе прайшоў шэраг культурных падзей: з’езд паэтаў і празаікаў, жывапісцаў, фатографаў і народных майстроў, ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны… Паведамляе пра гэта Алена Ламека, загадчык аддзела па развіцці народнай творчасці раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці.\nНа Шчучыншчыне, у аграгарадку Васілішкі, у мінулую нядзелю гучала музыка чалавека, які паўплываў на музычныя тэндэнцыі розных краін Еўропы. На яго малой радзіме ўзгадвалі легендарную постаць праз “Свята музыкі Чэслава Нэмэна”. Алена Барэль, вядучы метадыст арганізацыйна-метадычнага аддзела раённага Цэнтра культуры і народнай творчасці зазначыла: Нэмэн заўсёды застанецца ў памяці не толькі палякаў, але і беларусаў.\nАдметна прайшоў дзень бібліятэк у Путрышкаўскім цэнтры культуры, дзе супрацоўнікі не абмежаваліся фармальнай дзеяй, а арганізавалі кніжны баль, у вобразе Спадарыні Культуры на які завітала Наталля Рамановіч, начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Гродзенскага аблвыканкама. Свята было працягнута выставай кулінарнага майстэрства “Бібліяпрысмакі”. Пра гэта піша галоўны бібліятэкар па арганізацыйна-маркетын-гавай рабоце Гродзенскага раённага культурна-інфармацыйнага цэнтра Людміла Трубчык.\nМузычны тэатр “Рада” горада Гродна, паведамляе кіраўнік калектыву Аляксандр Ігнаценка, паспяхова выступіў у бельгійскім горадзе Остандзе на фестывалі “Fest in den Dorf”. Па меркаванні арганізатараў і гледачоў, выступленне тэатра з Беларусі (адзінага ўдзельніка ад нашай краіны) стала самым яркім момантам культурнай дзеі. “Рада” прадставіла беларускі, казачы і цыганскі блокі ў межах двух гадзінных выступленняў. Гродзенцаў прывітаў асабіста Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Беларусі Аляксандр Міхневіч.\nМарына Грэцкая, бібліятэкар Гезгалаўскай сельскай бібліятэкі-цэнтра экалагічнай культуры з Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці распавяла ў сваім допісе пра жыццё і творчасць Веры Хрышчановіч, мясцовай паэтэсы: “Вера Ігнатаўна працавала загадчыкам Нагародавіцкага сельскага клуба. Мінула ўжо шмат гадоў, як не працуе ў культуры, зараз знаходзіцца на заслужаным адпачынку, але не пакідае ўлюбёнага занятку — піша вершы, байкі, жарты. У яе за гэты час “нарадзілася” шмат новых вершаў на розныя жыццёвыя тэмы. А пачала жанчына пісаць у 35-гадовым узросце, калі працавала кінамеханікам у Жукоўшчынскім сельсавеце. Даводзілася ездзіць па вёсках. Сустрэчы, назіранні, жыццёвыя моманты прасіліся на паперу, складваліся ў радкі”. Дадамо, што ў Год культуры ў Гезгалаўскай сельскай бібліятэцы адбыўся творчы вечар Веры Ігнатаўны “Праз жыццё на крылах таленту”.\nБрэсцкая вобласць гэтым разам — выключна бібліятэчная. Пружанская цэнтральная раённая бібліятэка ў другі раз стала ўдзельнікам акцыі “Бібліяноч”, прапанаваўшы публіцы цікавы інтэлектуальны адпачынак. Тэмай вечара сталі 1980-я. “Насычаная праграма мерапрыемства дазваляла кожнаму выбраць адпачынак для душы: убачыць, пачуць, паслухаць, паўдзельнічаць і нават пачаставацца духмянымі пірагамі за кнігамі класікаў і кубкам гарбаты”, — піша “К” Ніна Шабуня. У выніку 17 наведвальнікаў імпрэзы сталі чытачамі бібліятэкі, хіба не выдатны вынік?\nШчырыя віншаванні перадаем Маларыцкай цэнтральнай раённай бібліятэцы, якой споўнілася 70 гадоў. І калі гісторыя гэтай установы пачыналася з трох клубаў, дзвюх хат-чытальняў і дзвюх бібліятэчак у самім горадзе, то сёння ў сістэме працуе 20 паўнавартасных бібліятэк, у ліку якіх дзіцячая і бібліёбус. Маларыцкая цэнтральная бібліятэка налічвае сёння больш за 2,5 тысячы чытачоў, а яе фонд складае амаль 50 тысяч экзэмпляраў. Пра гэта піша Мікалай Навумчык.\nУ Бабруйску, паведамляе метадыст арганізацыйна-метадычнага аддзела Палаца мастацтваў горада Бабруйска Ірына Аўсянікава, чацвёрты год запар адбываецца гарадская акцыя “У нашай хаце рады ўсім”. Сутнасць яе — прыцягненне жыхароў да заняткаў па інтарэсах, папулярызацыя і знаёмства з установамі культуры і адукацыі. На 14 пляцоўках горада прайшлі канцэртныя праграмы мясцовых калектываў, разнастайныя выставы, майстар-класы і спартыўныя спаборніцтвы, а таксама “Бібліятэчны дэсант”, падчас якога супрацоўнікі гэтых устаноў прапанавалі дзецям лепшыя творы мастацкай літаратуры.\n"Чытаем байкі Кандрата Крапівы… Далучайся і ты!" — так называецца літаратурны марафон, праект якога рэалізоўваюць публічныя бібліятэкі Магілёва. Распавядае загадчыца аддзела бібліятэчнага маркетынгу Цэнтральнай гарадской бібліятэкі імя Карла Маркса Алена Астапава: "Праект стартаваў у Дзень роднай мовы. Сэнс марафону ў тым, каб кожнаму даць магчымасць прачытаць любімую байку. Супрацоўнікі бібліятэк запісваюць чытальніка на відэа, а матэрыялы змяшчаюць на сайце ўстановы. Навучэнцы архітэктурна-будаўнічага каледжа пайшлі далей: зрабілі інсцэніроўкі баек. Неўзабаве адкрыецца выстава іх малюнкаў да гэтых твораў. Свае выступленні даслалі вучні Уздзенскай сярэдняй школы, якая носіць імя знакамітага земляка". Літаратурны марафон працягваецца. Для тых, хто жадае даслаць самастойна знятыя матэрыялы, паведамляем адрас: metodisty@mail.ru.\nВядучы метадыст Надзея Уліновіч нагадвае, што па 9 кастрычніка ў Віцебскім абласным метадычным цэнтры народнай творчасці праходзіць выстава-продаж жаночых упрыгожванняў “З малахітавай шкатулкі”. Майстры Віцебшчыны на выставе прадставілі саламяныя капелюшы, пацеркі, вяночкі, торбы, вязаныя каўнерыкі і шалі, распісаныя хусткі...\nА тым часам у Полацку прымаюць ІІІ Адкрыты конкурс лапікавага шыцця “Полацк-Квілт-2016”. Да гэтага часу пацвердзілі свой удзел у творчым мерапрыемстве майстры з Беларусі, Расіі, Германіі, Латвіі, Літвы. Упершыню ў конкурсе прымаюць удзел людзі з абмежаванымі магчымасцямі. Прыём заявак працягнуты да 1 лістапада. Арганізатар — Полацкі раённы Цэнтр рамёстваў і нацыянальных культур.\nДа дня бібліятэк бярэзінскія спецыялісты прапанавалі нямала кніжных сюрпрызаў. У імправізаваную чытальную залу пераўтварылася зала чакання аўтавакзала. Бібліятэкары зладзілі там прома-акцыю: вялікі дарожны чамадан ўтрымліваў каля сотні нумароў беларускіх літаратурна-мастацкіх часопісаў, якія кожны пасажыр мог узяць з сабой у дарогу. Свята было працягнута акцыяй “Чытай-скверык” у гарадскім парку каля кінатэатра, якая сабрала вакол сябе моладзь і выпадковых мінакоў. Акцыя Бярэзінскай цэнтральнай раённай бібліятэкі, піша загадчык аддзела маркетынгу Тамара Круталевіч, была арыентавана на веданне беларускіх друкаваных СМІ.\n24 верасня ў культурнай сталіцы Беларусі-2016 — горадзе Маладзечна — адбудзецца V Рэгіянальны фестываль творчай моладзі “Art-House”. Арганізатарамі выступілі раённы выканаўчы камітэт і Палац культуры. Маладзёжнае мастацтва будзе прадстаўлена ў такіх жанрах як рэп, рок, брэйк-данс, бітбокс, чарлідзінг ды іншых.


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » Твор-кропка-бай\nВыстава з такой назвай распачала працу ў беластоцкай галерэі “Агарт”. Галерэя, якая выстаўляе працы менавіта беларускіх мастакоў, гэтым разам прапанавала творы пяці майстроў пэндзля з Мінска: Леаніда Хобатава, Анастасіі Хобатавай, Паўла Кастусіка, Станіслава Гурскага і Генадзя Козела.\nРаспавядае адзін з уладальнікаў галерэі Станіслаў Весялоўскі: - Гэтая галерэя ўзнікла менавіта для таго, каб прэзентаваць творцаў з Беларусі, каб дапамагчы ім выйсці ў Еўропу. Я ўяўляю гэта як “фортку”, якая адкрывае свет. Я не маю беларускіх каранёў, але мы жывем у тым самым рэгіёне, мне вельмі, напрыклад, блізкая Гародня і Гарадзеншчына. Я ўражаны гэтымі людзьмі, іх мастацтвам. Так і нарадзілася супрацоўніцтва. Мастакі, працы якіх мы прадстаўляем зараз, ужо вядомыя. Яны прадстаўляюць вельмі цікавае сучаснае мастацтва. Слова “твор” у назве выставы, і сама творчасць яднае мастакоў розных кран – кажа мастак Павел Кастусік: - Твор – гэта па-польску “утвур”. У расійскай мове, хаця і няма такога слова “твор”, але можна ў слове “творчество” таксама знайсці частку гэтага слова. Таму ў нас такая ідэя, што творчасць яднае нас, усіх славянаў, можа, нават усіх людзей. Адносна самаго жывапісу, то можна ўбачыць, што выстава робіць моцнае і цэльнае ўражанне. Мы накіраваныя на сапраўдны жывапіс, на той, які быў сапраўдны сто гадоў таму, сапраўдны цяпер, і будзе сапраўдны ў будучыні. Адкрыццё выставы беларускіх мастакоў выклікала вялікую зацікаўленасць у беластоцкіх аматараў прыгажосці. Агляданне карцін суправаджалася гукамі скрыпкі, што стварыла адмысловую атмасферу. Выстава працягне працу ў галерэі “Агарт” да 3-га красавіка.\nГалерэя Агарт знаходзіцца па вуліцы Юравецкай, 34.


Adobe Experience Design даступны для Mac | Я з Mac\nAdobe Experience Design даступны для Mac\nІсус Арджона Мантальва | | Кампутары Mac, Іншыя праграмы для Mac, Праграмы Mac\nТолькі сёння ў нас з'явілася навіна пра тое, што прыкладанне "Камета праекта" змяніла сваю назву на "Adobe Experience Design", і мы выявілі, што папярэдні прагляд цяпер даступны ўсім, хто мае ўліковы запіс Adobe. Праграмы накшталт "Adobe Experience Design" Ёсць шмат месцаў, дзе яны могуць звярнуцца да многіх частак праблемы дызайну прыкладанняў. Adobe спрабуе канкурыраваць непасрэдна з Эскіз. З "Adobe Experience Design" вы зможаце распрацаваць Працоўныя сталы, дазволіць вам выступіць змены макрасаў і прататып. Абрэвіятура Adobe Experience Design - Adobe XD. Уласна даступна толькі для OS X (MAC).\nВы можаце рабіць праекты, якія пераходзяць з аднаго прыкладання на Інтэрнэт, iPhone, iPad або дызайн нестандартнага памеруЁн таксама пастаўляецца з папярэдне загружанымі пакетамі карыстацкага інтэрфейсу, якія вы можаце выкарыстоўваць на свой выбар. Вы можаце выбраць паміж канструкцыямі для IOS, Google o Вокны. Тады мы пакідаем вам відэа, каб крыху паказаць, як гэта працуе "Adobe Experience Design".\nAdobe Experience Design, калі гэта сапраўды карысна і можа дапамагчы, гэта калі ў вас ёсць праца ці праекты вялікага пралёта. Ну, вы можаце апрацоўваць розныя працоўныя сталы, і адначасова яны могуць быць зменены адначасова. Памер і шрыфт элементаў таксама можна змяніць, згрупаваўшы іх.\nКалі ў нас ёсць больш складаныя працоўныя сталы, якімі мы дзелімся, напрыклад, з працоўнай групай альбо з чалавекам, "Adobe Experience Design" Гэта дазваляе правільны памер малюнкаў у масках. Гэта пазбавіць вас ад галаўнога болю пры змене памеру вялікіх малюнкаў, над якімі вы хочаце працаваць у макеце.\nСтварэнне такіх элементаў у інтэрфейсе, як абразкі, таксама вельмі проста з XD, і для графічных дызайнераў і распрацоўшчыкаў прыкладанняў гэта можа быць вельмі карысна. Вы можаце хутка і лёгка вырашыць, якія элементы мантажнай дошкі павінны паступаць на новыя мантажныя дошкі, і праверыць гэта ў эмулятары. Як распрацоўшчык iOS я паспрабую паспрабаваць, бо гэта можа дазволіць мне захаваць яго Creative Cloud і даць вам Уласны URL, якім вы можаце падзяліцца з іншымі.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » Праграмы Mac » Іншыя праграмы для Mac » Adobe Experience Design даступны для Mac\nУмберта Санчэс Валенсія сказаў\nГэта выглядае цікава і лёгка\nАдказ Умберта Санчэсу Валенсіі\nApple прызнае праблемы з алгарытмам App Store\nМюзікл пра Стыва Джобса і Біла Гейтса "Nerds" адменены


Рост маркетынгу і рэкламы, заснаванай на людзях | Martech Zone\nУ сваім даведніку па маркетынгу, заснаваным на людзях, Atlas прыводзіць цікавыя статыстычныя дадзеныя маркетынг і рэклама на аснове людзей. Праводзячы больш часу на мабільным тэлефоне, 25% людзей выкарыстоўваюць 3 і больш прылад у дзень, а 40% людзей пераключаюць прылады на іншыя\nШто такое маркетынг, заснаваны на людзях?\nНекаторыя прыкладанні і платформы прадастаўляюць рэкламадаўцам магчымасць загружаць спісы патэнцыяльных кліентаў альбо кліентаў, каб супаставіць карыстальнікаў паміж імі. Спісы можна загружаць і параўноўваць з карыстальнікамі бацькоўскай сістэмы па адрасе электроннай пошты. Тады рэкламадаўца можа накіраваць гэтыя спісы на пэўныя кампаніі.\nЯ трапляю непасрэдна ў гэтыя перакрыжаванні. Я выкарыстоўваю свой мабільны тэлефон, каб праглядаць электронныя лісты і сацыяльныя паведамленні, потым планшэт, каб адказваць многім, а потым пераходжу да асноўнай працы на ноўтбуку. Гэта, вядома, велізарная праблема для рэкламадаўцаў. Выкарыстоўваючы метадалогію вэб-печыва, надзвычай складана падключыць паніровачныя сухары і вызначыць вашага патэнцыйнага кліента на кожнай прыладзе, якую яны выкарыстоўваюць.\nЗгодна з нормамі OCR Нільсана:\n58% вымярэнняў на аснове печыва завышаныя\n141% заніжэнне частоты пры вымярэнні на аснове печыва\n65% дакладнасці ў дэмаграфічнай арыентацыі пры вымярэнні на аснове печыва\nПры вымярэнні на аснове печыва прапускаецца 12% пераўтварэнняў\nвось чаму маркетынг на аснове людзей знаходзіцца на ўздыме. Замест таго, каб прадаваць файлы cookie для браўзэра і спрабаваць злучыць кропкі, кампанія можа загрузіць сваіх патэнцыяльных кліентаў альбо спіс кліентаў непасрэдна на рэкламную платформу, а затым накіраваць гэтых карыстальнікаў на любую прыладу. Гэта не надзейна - многія людзі выкарыстоўваюць розныя адрасы электроннай пошты паміж сваімі сацыяльнымі платформамі і бізнес-платформамі. Але ён мае некаторыя неверагодныя перавагі перад тыповымі працэсамі таргетынгу і сегментацыі.\nСігнал і кансультаванне апыталі 358 старэйшых паўночнаамерыканскіх гандлёвых марак і пакупнікоў агенцкіх СМІ каб зразумець уплыў і будучыню адрасных СМІ ў іх арганізацыях. Мы выявілі, што рэкламадаўцы гатовыя павялічыць свае інвестыцыі ў адрасныя медыя-рашэнні, якія прывязваюць іх рэкламу да рэальных кліентаў у рэжыме рэальнага часу, даючы ім магчымасць больш дакладна і мэтазгодна арыентавацца на лічбавыя аб'явы. У рэшце рэшт, рэклама, заснаваная на людзях, з'яўляецца для іх стратэгіяй пераадолення праблем, якія існуюць у свеце.\nВынікі ўражваюць! 70% рэкламадаўцаў ацанілі вынікі сваіх таргетынгаў як добрыя альбо чаканыя, 63% рэкламадаўцаў адзначаюць палепшаныя паказчыкі клікаў, а 60% рэкламадаўцаў адчуваюць больш высокі каэфіцыент канверсіі Вось поўная інфаграфіка ад Signal:\nКлючавыя словы: экакансультацыіfacebookаўдыторыя facebookна аснове людзейрэклама на аснове людзеймаркетынг на аснове людзейсігналTwitter