Новы год - доўгія святы, якому неабходна аддавацца выключна цалкам і не шкадаваць сваіх ідэй. Начальнік хай лепш адорвае падарункамі ўсіх, інакш можа страціць свой твар. А як зрабіць так, каб не дапусціць таго, каб згалець? Напэўна для гэтага і вынайдзеныя конкурсы, якія прадстаўляюць шанцы кожнаму ўхапіць жаданы кавалачак смачнага пірага. Злажыць навагоднія гульні і конкурсы для корпоратіва - гэта яшчэ паўбяды. Тут важна вызначыцца і з падарункамі, і з сувенірамі. Конкурсы для корпоратіва - гэта не простыя традыцыі, а натуральныя гулянні як з застоллем, так і прыколамі, альбо жартамі, але з падарункамі. Супакоіць можа адно, што падарункі не абавязаныя быць парнымі, такімі як у Кітаі. Інакш прыйшлося б цяжка.\nКонкурсы на цягавітасць. Навагоднія гульні, прызначаныя для корпоратіва, могуць адбывацца ў актавых залах, альбо нават у працоўных кабінетах. Для самога конкурсу на цягавітасць абавязковай наяўнасцю стане сцэна. Сярод калегаў выбіраецца пэўная колькасць маладых удзельніц, якія з'явіліся на працу з высокімі абцасамі. Вядучы можа папрасіць дам адлюстраваць разнастайныя паставы на адной назе, альбо нават паскакаць. Трэба і не дакранацца падлогі ў працяг пары хвілін, і ўмела стаяць. Само час можна пралічваць воплескамі. Магчыма, што пратрымацца трэба на адной назе 15 воплескаў. Хто зможа даўжэй патрымацца, той аб'яўляецца першай з усіх. Пераможцы прысвойваецца нейкі набор касметыкі, а якія прайгралі - ўтульныя тэпцікі. Гульня можа суправаджацца вясёлымі рэплікамі, выходнымі ад вядучага.\nКонкурс на усмешлівым. Конкурсы для корпоратіва абавязаны быць з нейкай ноткай гумару. Навагодні конкурс на усмешлівым распазнае самага сур'ёзнага наяўнага супрацоўніка. Гульня вядзецца ў актавай зале. Прызначаюцца і члены журы. Канкурсанты дзеляцца на пару груп. Першая з іх будуе прывабныя тварыкі, таксама ўсяляк спрабуе разахвоціць іншую. Члены журы адзначаюць самыя вясёлыя грымасы, выяўляе аднаго з стойкіх алавяных салдацікаў. Якія перамаглі можа апынуцца той, хто застанецца сур'ёзным апошнім. Нельга як смяяцца, так і ўсміхацца. Канкурсантамі могуць быць як мужчыны, так і жанчыны. Які перамог можа атрымаць прыз у выглядзе свечкі, магніцікі. Дамам ж, акрамя самога падарунку, можна ўручыць які-небудзь кветка. Ім будзе вельмі прыемна.\nКонкурс «Найлепшы інтэр'ер». Ёсць кампаніі, якія прыдумляюць не толькі навагоднія конкурсы, прызначаныя для корпоратіва. Можна загадзя заявіць пра конкурс на самае святочнае, вясёлае і прыгожае афармленне кабінетаў супрацоўнікаў. Яны ж ўпрыгожваюць свой офіс і календарамі, і цацкамі, і гірляндамі. Якія выйгралі могуць атрымаць прыемны і смачны падарунак - да прыкладу, торт з шампанскім. Дадзеныя мерапрыемствы прыводзяць да сяброўскай абстаноўцы калектывы. Ды і ў прыбраным кабінеце падымаецца як настрой, так і прадукцыйнасць. Тым больш, гэта важна, калі да самага Новага года трэба чакаць некалькі дзён. Занятак упрыгожваннем працоўнага кабінета нават простымі жывымі кветкамі ў збанках, можа прынесці і падарунак, і карысць. Іх ацэніць кожны наведвалы кабінет.\nКонкурс на нейкую самадзейнасць. Гульня на творчую самадзейнасць - конкурс, які неабходна прыгатаваць загадзя. Ён намышляе выступ ўдзельнічаюць на сцэне. Мерапрыемства раскрые наиталантливейших супрацоўнікаў. Ды і яго можна выкарыстоўваць, як і забаўляльную праграму. Якія ўдзельнічаюць могуць выдумаць танец, расказаць вершык ўласнага сачынення, альбо адлюстраваць падабенства на вядомую асобу. Які выйграў ўзнагароджваецца значнымі прызамі, якія перадае кіраўнік кампаніі. Самі прызы могуць быць як наборам парфумерыі, так і касметыкай, альбо бытавой тэхнікай. Найталенавіты гулец можа заахвочвацца якім-небудзь грашовым прызам, хай і не зусім вялікім.\nДзіцячы конкурс. Падобны конкурс заяўляецца загадзя сярод як дзяцей, так і ўнукаў супрацоўнікаў дадзенага працоўнага месца. На святочнай віктарыне будуць заяўлены і пераможцы. Становяцца выйграе, у дадзеным выпадку ўсё-ткі дзеці, таму сувеніры павінны быць уласцівымі для іх. Да прыкладу, можна выбраць і розныя прысмакі, і цацкі, і ўпрыгажэнні. Такі дзіцячы конкурс - гэта вынік творчых вырабаў: і малюнкаў на навагоднюю тэматыку, і калажаў, і лепкі з пластылінавы асновы. З падобных вырабаў будзе ўяўляцца выстава. Мерапрыемства можа быць праведзена і сярод дзяцей, як малодшага ўзросту, так і юніёраў. Але, каб нікога не пакінуць неоцененным, трэба прадугледзець розныя прыемныя і суцяшальныя прызы. Дзеці бо могуць і знервавацца.\nМерапрыемства «ёлачныя цацка». Для самога конкурсу спатрэбіцца якая-небудзь елка, затым каляровая папера і стужкі, а таксама нажніцы. З такой паперы вытвараюцца пакуначку. У іх трэба будзе пакласці разнастайныя падарункі, альбо нешта ўніверсальнае, альбо тое, што падыходзіць як для мужчын, так і для жанчын. Магчымыя і канцылярскія прыналежнасці, і сувеніры для пераўтварэння інтэр'еру, і цацкі для дзяцей. Самі пакуначку могуць выкарыстоўвацца, як вясёлыя ёлачныя цацкі. Іх можна падвесіць за рознакаляровыя стужкі на ёлку. Мэта ж конкурсу будзе складацца ў тым, каб паспрабаваць зрэзаць існуючы, запаветны падарунак. Каб мерапрыемства было цікавым, якія ўдзельнічаюць конкурсу можна будзе завязаць вочы. Але перш, чым разглядзець падарунак, якi ўдзельнiчае задаюцца парачка падказак. Яму варта адгадаць, што там унутры размяшчаецца. Адгадвае - атрымлівае гэты падарунак, калі не - яму можна даць які-небудзь суцяшальны прыз. Усім будзе прыемна.\nКулінарны конкурс. Падобны конкурс дае шанец паспаборнічаць у майстэрстве гатавання і салат, і выпечкі, і закусак. Важным умовай мерапрыемствы можа быць жаданне, каб страва было смачным і традыцыйным для некаторай краіны. Жаданнем можа стаць і шанец выкарыстоўваць канкрэтныя кампаненты. Лепш загадзя пералічыць жаданыя варыянты прадуктаў. Члены журы будуць разглядаць як густ, так знешні выгляд, а таксама сервіроўкі, ды і арыгінальнасць рэцэпту ў адпаведнасці тэматычных умоў конкурсу. Які выйграў удзельнік, які заняў галоўнае месца, адорвалі, напрыклад, кухонным камбайнам. Для наступнага месцы можна прадугледзець параварку. Далей - сокавыціскалку. Якія выйгралі ўдзельнікі ўзнагароджваюцца афіцыйна ў актавай зале. Самі ж прыгатаваныя стравы могуць упрыгожыць навагодні стол.\nСустракайце Новы год весела, дружна, на пазітыве. Увесь год тады будзе абяцаць вам падобнае добрае прагулянка.\nЗімовы адпачынак у Яремче\nАсноўныя віды адпачынку\nКалі пачынаюцца летнія канікулы ў 2015 годзе?\nЛета, мора, сонца, Крым: агляд самых лепшых крымскіх пляжаў\nПышкі з павідлам\nЖэле з рабарбара\nЯўген Плюшчанка не паедзе на Алімпіяду-2018\nБаліць спіна пры цяжарнасці\nФугас з прованского травой\nЯблычныя маффины са штрейзелем


Генадзь Фядыніч: Хто недаацэньвае беларускі народ, той моцна памыляецца / Мой BY — Информационный портал Беларуси. Новости Беларуси\nКалі дэкрэт аб «дармаедах» ня будзе скасаваны — тады чакайце выбуху.\nХай улады рыхтуюцца да пратэстаў.\nЛідэр незалежнага беларускага прафсаюзу работнікаў Радыёэлектроннай прамысловасьці (РЭП) Генадзь Фядыніч распавеў «Радыё Свабода» пра новы варыянт дэкрэту аб дармаедах — гэта вялікая памылка ўлады, лічыць, што сацыяльнае напружаньне нарастае, і заклікае «дармаедаў» не плаціць.\nХто недаацэньвае беларускі народ, той моцна памыляецца\n— Як вам жывецца ў новым статусе — асуджанага? Нагадаю, што 9 лістапада Менскі гарадзкі суд пакінуў бязь зьменаў рашэньне суду Савецкага раёну сталіцы, які вынес вырак лідэрам незалежнага беларускага прафсаюзу работнікаў Радыёэлектроннай прамысловасьці (РЭП) — вам і Ігару Комліку — у выглядзе чатырох гадоў «хатняй хіміі». Як на вашым жыцьці адбіваецца гэты статус?\n— Мы атрымалі рашэньне гарадзкога суду. У ім столькі недарэчнасьцяў, што бярэ жах. Мы будзем гэтае рашэньне абскарджваць. Што тычыцца працы, то цяпер я не магу фармальна падпісваць нейкія паперы. Але працы ў мяне не паменела.\n— На пасадзе старшыні РЭП вас замяніла Галіна Міхнюк. Гэты крок зьвязаны выключна з рашэньнем суду? Калі не сакрэт — дэ-факта вы застаяцеся лідэрам прафсаюзу?\n— Так, гэта зьвязана выключна з прысудам. Таму рашэньнем Рады Галіна Міхнюк цяпер выконвае абавязкі старшыні прафсаюзу. Але можна сказаць, што я застаюся лідэрам прафсаюзу.\nСтаршыня прафсаюзу РЭП Генадзь Фядыніч у судзе, 30 ліпеня 2018\n— Цяпер у СМІ і сацыяльных сетках актыўна абмяркоўваецца новая рэдакцыя Дэкрэту аб дармаедах. Атрымліваецца, што пасьля сацыяльнага выбуху 2017 году, пасьля ўсёй барацьбы супраць Дэкрэту ўлада не адступіла ад свайго намеру зьбіраць грошы зь людзей, якія з той ці іншай жыцьцёвай прычыны не знаходзяцца на сталай працы?\n— Так, улады нічому не навучыў 2017 год, і цяпер сьпісы дармаедаў нават пашырыліся. Але самае галоўнае, што калі раней тыя сьпісы рыхтавалі ўлады зьверху — то цяпер гэта аддадзена на водкуп раённым уладам. Як яны іх складалі, чаму так атрымалася? Сёньня ў людзей пытаньняў больш, чым будзе адказаў ва ўлады. Хай улады рыхтуюцца.\n— Адно з тлумачэньняў суду над вамі — менавіта ў тым, што ваш прафсаюз шмат дзе ў рэгіёнах фактычна ўзначаліў пратэсты «дармаедаў» у 2017 годзе. Ці згодныя вы з такой вэрсіяй?\n— Безумоўна. 175 сутак нашы актывісты паадседжвалі і выплацілі вялікія штрафы. Калі мы зьвярнуліся да народу і папрасілі скінуцца на аплату штрафаў, то людзі за 2 тыдні сабралі больш як 4 тысячы эўра. Хто недаацэньвае беларускі народ, той моцна памыляецца. Беларусы могуць доўга запрагаць, але хутка ехаць.\nАле народ ужо стаў іншым, чым нават у 2017 годзе\n— Ці лічыце вы тады, што калі людзі пачнуць атрымліваць жыроўкі за камунальныя паслугі, калі разьбяруцца — то, магчыма, пачнуцца новыя сацыяльныя пратэсты? Ці два разы ў адну раку ўвайсьці немагчыма?\n— Пры нашай уладзе можна і чатыры разы ўваходзіць у адну раку, калі яна будзе рабіць тыя самыя памылкі. Людзі павінны вырашыць самі, але ж мы павінны ім дапамагчы. Гэта сацыяльнае пытаньне ў першую чаргу. І людзі прыйдуць па дапамогу найперш да тых, хто можа дапамагчы адкрыта і даступна, да прафсаюзаў. Бо тое, што зрабіла ўлада, — гэта вельмі вялікая памылка. І навошта гэта рабіць, калі наперадзе 2019–20 гады? Трэба спытаць ва ўлады.\n— Паспрабую адказаць за ўладу на вашае пытаньне. Яны пабачылі, што пратэсты можна заціснуць пернікам і пугай, часткова адмяніўшы дэкрэт, часткова заціснуўшы самых актыўных. І тады можна працягваць наступ на сацыяльныя правы.\n— РЭП не здушылі. Нашы актывісты зараз будуць праводзіць маніторынг у кожным раёне. Найперш у тых, дзе ў 2017 годзе адбыўся выхад людзей на вуліцы. І будуць працаваць. Ніякага «перніка» няма, улада працуе як заўжды і думае, што гэта ім сыдзе з рук. Але народ ужо стаў іншым, чым нават у 2017 годзе.\n— Вы лічыце, што сацыяльнае напружаньне павялічылася. Але ці ёсьць у вас нейкія сацыялягічныя ці іншыя доказы? Ці толькі свае ўласныя адчуваньні?\n— Я кажу толькі пра сваё самаадчуваньне. Вы паглядзіце, колькі сёньня людзі недаплочваюць за ЖКГ. Гэта вялікія грошы. А за ацяпляльны пэрыяд яшчэ большыя.\nДзе вы бачылі такую дзяржаву, дзе людзі зьехалі за мяжу, шлюць адтуль грошы, каб утрымліваць сваю сям’ю, — а за гэта ім ня «дзякуй», а павелічэньне платы за камунальныя паслугі? Ня можаце сёньня даць у краіне людзям добры заробак — дык скажыце ім дзякуй, што яны там зарабляюць і сюды прывозяць.\nПапярэдзіць уладу, што калі гэтая несправядлівасьць ня будзе скасаваная — тады чакайце выбуху\n— Дык можна сказаць, што, адчуваючы пэўную сацыяльную тэмпэратуру, варта ставіць пытаньне пра масавыя акцыі пратэсту?\n— Спачатку трэба ставіць пытаньне, каб скасавалі гэтыя дэкрэты. Мы ня ведаем, якая будзе рэакцыя ўладаў — можа, ніякая, як заўжды. Але тады ўлада бярэ на сябе вельмі цяжкі груз. І ў тых раёнах, дзе адбудуцца сацыяльныя выбухі — іхнія кіраўнікі павінны ведаць, што шлях у іх адзін. Ужо не на працу, а ў іншае месца.\n— Можа, улады лічаць, што зараз усё ўлагодзіцца, і да выбараў ёсьць час, каб зьняць праблему?\n— Як улагодзіцца, калі ў людзей у рэгіёнах няма грошай і адзінае, на што яны спадзяюцца, — выплаты з-за мяжы ад чалавека, які там працуе? Калі б быў нармальны сярэдні кляс, разьвітае прадпрымальніцтва — тады б улада спакойна сябе магла адчуваць. Але яны, здаецца, робяць усё, каб людзі яшчэ горш да ўлады ставіліся.\nМарш "недармаедаў", Берасьце, сакавік, 2017\nКалі стварылі камісіі, дык паслухайце людзей на месцах, і тады ў вас будзе зусім іншая думка, якім павінен быць дэкрэт. Ці наадварот — даслаць у цэнтар сваю думку і сказаць, што дэкрэт ня можа выконвацца такім чынам, як вы нам прадпісваеце зьверху.\n— Думаеце, улада можа пачуць людзей без радыкальных праяваў нязгоды — бязь мітынгаў, акцыяў пратэсту?\n— Тут усё ў комплексе. Калі РЭП сабраў 45 тысяч подпісаў супраць Дэкрэту нумар тры — то гэта таксама паўплывала. Але ж выхад людзей на вуліцы дапоўніў гэта. Я думаю, што рабіць трэба ўсё ўзважана, адкрыта. І каб гэта ведала ўлада. Папярэдзіць яе, што калі гэтая несправядлівасьць ня будзе скасаваная — тады чакайце выбуху.\n— Ваш прагноз? Калі дэкрэт застанецца ў той форме, якую мы маем на сёньня, калі ўлада яго ня зьменіць — ці прагназуеце вы сацыяльныя ўзрушэньні, стыхійныя альбо арганізаваныя масавыя акцыі пратэсту?\n— Сама ўлада зараз ня ведае, што рабіць з тымі людзьмі, якія ня будуць гэтыя спагнаньні плаціць. Таму я ўсім раю — не плаціць. Нічога не плаціць. У кожным канкрэтным выпадку будзем разьбірацца. Бо калі ўлада думае, што так тупа людзей прымусіць плаціць тое, што яны прыдумалі — я думаю, што зь беларусамі ў гэтым выпадку ня пройдзе.\nЯ скажу, што да Новага году мы нічога не чакаем. Зараз толькі пайшлі першыя «лісты шчасьця», шлюць нават тым людзям, якія за мяжой працуюць. Гэта будзе настолькі моташная праца ў саміх прадстаўнікоў улады на месцах... А ў лютым мы пабачым вынікі сваіх маніторынгаў — і будзем вырашаць, што з гэтым рабіць.


АД ДУШЫ – НА!\nГлавная/АД ДУШЫ – НА!\nВетэраны педагагічнай працы, захопленыя самадзейнай творчасцю, аб’ядналіся ў клуб «Ад-душы-на”. Пішам і вымаўляем гэта слова па складах, таму што яно ўвасабляе галоўную мэту: творчыя і мастацкія здольнасці настаўнікаў шчыра прапаноўваюцца кожнаму нашаму земляку!\nСёлета дзейнасць арганізацыі значна актывізавалася, дзякуючы ўдзелу райкама прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі. Старшыню Нэлі Рафаловіч і яе памочніцу Валянціну — Цяльпук успрымаем як нашых дочак, якія аддана клапоцяцца аб сваіх пажылых бацьках. Безумоўна, такое супрацоўніцтва можа служыць добрым прыкладам узаемадзеяння працаўнікоў і пенсіянераў у кожным калектыве.\nАсаблівая ўдзячнасць – рэдакцыі газеты «Лунінецкія навіны” і раённаму радыёвяшчанню. Праз сродкі масавай інфармацыі можам данесці да жыхароў нашага краю ўшанаванне юбіляраў-педагогаў, садзейнічаць павелічэнню прэстыжнасці прафесіі настаўніка, спрыяць выхаваўча-адукацыйнаму працэсу. «ЛН” усебакова асвятляюць і наш удзел у грамадска-культурным жыцці раёна.\nАб усіх станоўчых справах, дасягнутых сумеснымі намаганнямі, паведаміла на пасяджэнні Брэсцкага абкама галіновага прафсаюза і абласнога савета ветэранаў педагагічнай працы, дзе быў абагульнены вопыт нашай работы. Напярэдадні ў Лунінцы мелі гонар прымаць прадстаўнічую дэлегацыю кіраўнікоў грамадскіх арганізацый Брэста і шэрагу гарадоў вобласці. Ацэньваўся ўдзел лунінчан у рэспубліканскай акцыі «Свет нашых захапленняў”.\nНам было з кім знаёміць гасцей! Сцяпан Нефідовіч (Любанская СШ) чытаў вершы і празаічныя замалёўкі, граў на губным гармоніку. Ганарымся і іншымі цудоўнымі паэтамі, якія прадставілі: лірыку – Вольга Грыдзюшка (СШ №4), гумарыстычныя вершы – Надзея Кацуба (СШ №2 г. Лунінца). Аб унікальных відах флоры і фаўны Лунінеччыны паведаміў Іван Панасюк (СШ №2 г. Лунінца), падмацаваўшы выступленне выдатнымі фотапейзажамі. Вучаніцы СШ №4 паказалі калекцыі адзення і галаўных убораў, якія стварыла Ганна Бандарэнка. Упрыгожаннем канцэрта стала Наталля Мурко (школа мастацтваў), якая выканала старажытныя рамансы і песні беларускіх кампазітараў.\n«Свет захапленняў ветэрана” адлюстравала выстава па розных напрамках творчасці, у тым ліку кнігі аматараў літаратурнага слова. Рукадзелле было прадстаўлена вязанымі карункамі Н.І. Мурко і Ганны Сасніной (політэхнічны каледж), вышыўкамі 82-гадовай Вольгі Сокал (СШ №3 г. Лунінца), якая дагэтуль працуе іголкай і ніткай без акуляраў! Тэхнікі макрамэ і саломапляцення ўдаюцца Валянціне Дзедзінай (Цэнтр дзіцячай творчасці), вырабы з запалкаў – Мікалаю Левашкевічу (СШ №2 г. Лунінца). Прадэманстравалі і «зямельнае пытанне”: кветкаводства – вядомы гладыёлусавод Іван Тадорскі (Дзятлавіцкая СШ) здымкамі больш як 100 гатункаў і цыбулькамі, агародніцтва – аўтар гэтых радкоў насеннем шматлікіх культур.\nНеабходна засяродзіць увагу на яшчэ больш важных напрамках дзейнасці. Пастаянна праводзім акцыю «Клопат”, калі ажыццяўляем пасільную дапамогу адзінокім пенсіянерам, дзецям-інвалідам, выхаванцам сацыяльнага прытулка, падапечным аддзялення кругласутачнага знаходжання пажылых людзей. Пры неабходнасці савет ветэранаў бярэ на сябе арганізацыю пахаванняў педагогаў. Цяпер складаем спісы магіл настаўнікаў, якім патрэбна грамадская ўвага. У акцыі «Духоўнасць” педагагічны актыў аказвае падтрымку ўзвядзенню ў Лунінцы храма ў гонар іконы Божай Маці «Взыскание погибших” – дзяжурствамі, гатаваннем абедаў будаўнікам, азеляненнем, дапаможнымі работамі, удзелам у занятках нядзельнай школы.\nДушэўнае святло і цеплыня сэрцаў настаўнікаў, якія не спасылаюцца на ўзрост і не лічаць сябе па-за грамадскага жыцця, прасякае многія справы – дзеля прыгажосці роднага краю і яго людзей.\nНаталля КАЗАНКОВА, старшыня савета ветэранаў педагагічнай працы.\nКОЛА КОЛЕРАЎ ЖЫЦЦЯ\nПалескія ПАРАСТКІ невядомага КОРАНЯ…


Даследчыку нашай гісторыі прысвячаецца | Новы Час\nМінск +1℃ +0℃ +0℃ +0℃\nБрэст +1℃ +0℃ +1℃ +1℃\nВіцебск -4℃ +0℃ +0℃ +0℃\nГомель -4℃ -1℃ -1℃ +0℃\nГродна +1℃ +1℃ +2℃ +1℃\nМагілёў -4℃ -1℃ +0℃ +0℃\nДаследчыку нашай гісторыі прысвячаецца\n29 траўня Міколе Гайдуку, беларускаму літаратару, гісторыку і краязнаўцы з Беласточчыны, споўнілася б 80 гадоў. Ён сышоў у лепшы свет у 1998 годзе. Гэта ў яго я вучыўся і дагэтуль вучуся даследаваць свой край.\nМікола Гайдук. Фота з архіва Сяргея Чыгрына\nШмат гадоў яго ўжо няма сярод нас, хаця і сёння ён мог бы яшчэ хадзіць і ездзіць па ўсёй Беласточчыне і збіраць беларускія песні, паданні, казкі, запісваць геаграфічныя назвы, звычаі, абрады, пісаць творы. Давайце пагартаем беларускі тыднёвік «Ніва» (Беласток), напрыклад, за мінулыя дзесяцігоддзі, і мы ўбачым творы Міколы Гайдука амаль у кожным нумары. Ён пісаў, бо ўмеў пісаць, умеў падаць усё цікава, па-новаму арыгінальна, шчыра і аб’ектыўна – ад вершаў да падручнікаў, ад краязнаўчых матэрыялаў да гістарычных даследаванняў. Ён працаваў на Беларусь, на свой народ, які жыў з ім побач і жыў па той бок мяжы, гэта значыць у нас, у Беларусі.\nКалектыў беларускага тыднёвіка «Ніва». Мікола Гайдук стаіць пасярэдзіне\nУ беларускіх выдавецтвах у Міколы Гайдука выйшла кніг больш, чым на Беласточчыне. І ўсе яны неяк адна за адной з’явіліся ў 1990-х гадах. Спачатку ў Мінску свет пабачыла «Трызна» (1991), якую склалі гістарычныя апавяданні пісьменніка. Прадмову да кнігі напісаў тады Барыс Сачанка. Наогул, Мікола Гайдук ведаў амаль усіх беларускіх пісьменнікаў, з многімі сябраваў. Знаёміцца з імі ён пачаў яшчэ тады, калі вучыўся ў Белдзяржуніверсітэце. Там ён пасябраваў з Барысам Сачанкам, якога таксама, на жаль, даўно няма на гэтым свеце. У прадмоўцы Барыс Сачанка адзначаў, што творчасць Міколы Гайдука — «гэта даніна любові і павагі да роднага краю, жаданне хоць што-кольвечы зрабіць дзеля яго велічы і славы, далучыць да яго новых прыхільнікаў і шанавальнікаў».\nПасля «Трызны» ў Мінску выходзіць ягоны «Паратунак» — кніга гістарычных эсэ. Гэта кніга пра простых беларускіх воінаў і знакамітых князёў, пра барацьбу княстваў, пра паратунак перад крыжацкім нашэсцем. Прыгожа і ладна Мікола Гайдук апісаў у гэтым выданні вобразы Міндоўга, Давыда Гарадзенскага, Ягайлы і Вітаўта.\n«Зразумела, у цэнтры гэтага займальнага падарожжа пераважна мінулае так роднага і дарагога Міколу Гайдуку краю — Падляшша. Але ў ім, бы ў вялікай кроплі, бы ў чыстым люстры, добра бачыцца ўся беларуская гісторыя. Бо зямля, размешчаная паміж Бугам і Бобрай, дзе параскіданы старажытныя гарады і мястэчкі Драгічын, Бельск, Супрасль, дзе шуміць славутая Белавежская пушча і прывольна пасуцца лясныя волаты-зубры, была здаўна вельмі цесна звязана сваім гістарычным лёсам з усёй Беларуссю, доўгі час уваходзіла ў склад Літоўска-Беларускай дзяржавы», — так напісаў у прадмове да гэтай кнігі Вячаслаў Чамярыцкі.\nПрадмова шчырая, добрая, годная. Не пабаюся гэтых слоў. Бо Мікола Гайдук заслугоўваў добрых рэцэнзій і пахвалы, таму што ён ведаў, што піша, як піша і для каго піша свае гістарычныя вандроўкі пра далёкае мінулае Беларусі, спыняючыся на Грунвальдскай бітве 1410 года, дзе гартаваўся наш народ.\nМікола Гайдук любіў беларускі фальклор, асабліва песні, паданні, небыліцы Беласточчыны. Ён іх умела збіраў, запісваў. У Мінску ў 1996 і 1997 гадах зноў выходзяць дзве ягоныя кнігі — «Белавежскія быліцы і небыліцы» і «Песні Беласточчыны». Добра сказаў Сакрат Яновіч, што «Мікола Гайдук — этнограф, але і пісьменнік, пісьменнік, але і этнограф» (Тэрмапілы, 1998. С.127). Калі літаратар выдатны этнограф, то ён будзе добрым гісторыкам і пісьменнікам. Мікола Гайдук — адзін з іх.\nМікола Гайдук з настаўніцамі беларускай мовы ў Беластоку\nА колькі цудоўных артыкулаў беластоцкі літаратар і краязнавец прысвяціў дзеячам беларускай культуры! Амаль усе яны былі апублікаваныя ў беларускім тыднёвіку «Ніва». Гэта артыкулы пра Пятруся Броўку, Ігната Дварчаніна, Уладзіміра Дубоўку, Міхася Забэйду-Суміцкага, Янку Купалу, Леапольда Родзевіча, Максіма Танка, Генадзя Цітовіча і пра многіх іншых. Роўна паўстагоддзя назад у друку з’явіўся і яго даследчы артыкул «Адам Міцкевіч аб Беларусі і беларусах».\nБеларускаму грамадска-культурнаму таварыству ў Беластоку 15 гадоў\nМікола Гайдук быў заўсёды перакананы, што нашы людзі любяць заглядваць у сваё мінулае вачыма легендаў. У мінулае беларускай гісторыі я заўсёды заглядваю праз ягоныя гістарычныя кнігі. Ён быў і застаўся ў гісторыі нашай культуры як творца эпічнага складу. Эпічным спакоем, як напісала некалі Вольга Шынкарэнка, поўняцца і выдатныя кнігі Міколы Гайдука.\nНа конкурсе беларускай песні ў Беластоку\nУ гэтай нататцы з нагоды юбілею я прыгадаў яго, хаця згадваю і перачытваю яго кнігі і допісы вельмі часта. Вучуся ў яго. Як кажуць беларусы: век жыві — век вучыся… А ў Міколы Гайдука ёсць чаму павучыцца і сёння, і будзе праз сто гадоў.\nМікола Гайдук, Віталь Луба, Георгій Валкавыцкі\nМікола Гайдук і беларуская паэтка, журналістка з Беластоку\nМікола Гайдук і Вольга Іпатава ў Беластоку\n«Гісторыя на вакацыях»\nПесні Міколы Гайдука\nПалітвязню Ігару Салаўю зменяць рэжым зняволення на больш жорсткі\nУ 2021 закрылася на 40% больш айцішных ІП, чым у 2020\nЗ'явіўся аўтарскі сайт Паўла Севярынца\nУ Беларусі ўжо 1007 палітвязняў. Праваабаронцы прызналі палітвязнямі яшчэ 12 чалавек\nУ цэнтры Мінска на Свіслачы ратавальнікі паставілі загароды\n«Наша Нiва» цяпер — экстрэмісцкае фарміраванне\n14 сутак арышту і канфіскацыя тэлефона. Мінчука асудзілі за рэпост у Instagram\nШэндэровіч: Ваенная рыторыка валодае ўласцівасцю самаздзяйснення\n«Рукі прэч ад Беларусі!» — акцыя ва Уроцлаве\nУ Тбілісі на будынак дыпмісіі Расіі — сцяг Украіны і эмблема NАТO\nАвіякампанія «Turkish Airlines» часова адмяніла рэйсы «Мінск – Стамбул»\nЯк знайсці працу, каб зарабіць і не памерці?\nЧаго дамагаюцца ўлады, калі саджаюць за ўпадабанні і каментары?


Арганізатарам "Эўрапейскага маршу" адмаўляюць у гукаўзмацняльнай апаратуры\n11 кастрычнік 2007, 11:30\nЛюбоў Лунёва, Менск Кіраўніцтва Менскіх гарадзкіх радыёсетак паведаміла аднаму з арганізатараў "Эўрапейскага маршу" Віктару Івашкевічу, што яны ня могуць забясьпечыць гукаўзмацняльным абсталяваньнем. Яны патлумачылі, што ўся тэхніка задзейнічаная ў восеньскіх кірмашах.\nСпадар Івашкевіч заявіў "Свабодзе", што арганізатары "Эўрапейскага маршу" самі могуць забясьпечыць сябе неабходнай апаратурай. "Але ў выпадку калі яе за некалькі гадзінаў затрымаюць (як гэта было на папярэдніх акцыях), то людзям на пляцы Бангалор ня будзе чаго рабіць", – дадаў В.Івашкевіч.\nЁн не выключае, што ў такой сытуацыі ўдзельнікі акцыі "могуць пайсьці ў іншае месца, дзе лепшыя акустычныя ўмовы".\nВіктар Івашкевіч таксама паведаміў, што зьвярнуцца ў Менскія гарадзкія радыёсеткі па гукаўзмацняльнае абсталяваньне арганізатарам "Эўрапейскага маршу" параіў намесьнік старшыні Менгарвыканкаму ў справах ідэалёгіі Генадзь Курбека.


Што ж вядома пра гэтага чалавека? Які вобраз яго жыцця і стыль кіравання? Пра што кажуць факты? Што прыдумана? Куды прывядзе краіну малады палітык? Якія рэальныя перспектывы? Давайце разбірацца.\nПаходжанне і біяграфія\nКалі з'явіўся на свет Кім Чэн Ын, дакладна не вядома. Уся інфармацыя, якая тычыцца лідэра краіны, трымаецца ў строгім сакрэце. Афіцыйна абвешчана, што дата яго нараджэння - восьмы студзеня 1982 года. Іншыя крыніца паўтараюць, што Ын з'явіўся на свет некалькі пазней, даты вар'іруюцца. Такія дадзеныя прыводзяцца ў справаздачах спецслужбаў дзяржаў, асабліва цікавяцца справамі ў закрытай краіне. Гэта арганізацыі варожай Паўднёвай Карэі, ЗША. Толькі ў адным яны сыходзяцца: месцам нараджэння абвешчаны Пхеньян, сталіца краіны. У любым выпадку атрымліваецца, што адзін з самых маладых лідэраў сусветнага ўзроўню - Кім Чэн Ын. Біяграфія яго, як і іншых лідэраў Паўночнай Карэі, ня абнародуецца. Вядомыя толькі бедныя факты.\nГаварыць пра жанчыну, якая нарадзіла нашага героя, вядома яшчэ менш. З упэўненасцю можна назваць толькі яе імя - Да Ён Хі. Кажуць, што яна была балярынай. Афіцыйнага шлюбу паміж ёй і папярэднім лідэрам краіны Ірам не было. Дзяўчына распацешвалася правадыра на «вечарынках задавальнення». Гэтыя забароненыя вечара любіў Кім Чэн Ір. Пад амерыканскую (забароненую ў краіне) музыку аголеныя прыгажуні ладзілі яму цудоўныя прадстаўлення. Па чутках, так і атрымала будучага лідэра Паўночная Карэя. Кім Чэн Ын ніколі не гаворыць пра сваю маці. Ва ўсякім выпадку, інфармацыі такой у друку няма. А абмеркаваць ёсць што. Смерць Да Ён Хі, якая адбылася як мяркуецца, у 2003 годзе, выклікае мноства намоў. Афіцыйная версія настойвае, што прычынай смерці было ракавыя захворванні. Іншыя крыніцы паўтараюць, што яна таямніча загінула ў аўтамабільнай катастрофе. Абставіны справы не выдаюцца. Цікава, што ў гэты час у краіне была праведзена своеасаблівая кампанія, пазіцыянуе жанчыну як «паважаную маці». Аналітыкі палічылі падзея прыкметай прызначэння пераемніка тагачаснага правадыра. Называлі Ына і яго брата - Кім Чэн Чера.\nГэта яшчэ адзін страшны сакрэт, які не хоча раскрываць Паўночная Карэя. Кім Чэн Ын, па неправераных звестках, атрымаў адукацыю еўрапейскага ўзору. Якім чынам праходзіў працэс - таямніца. Чуткі называюць шэраг навучальных устаноў, сярод якіх часцей за ўсё гучыць Міжнародная школа ў Берне (Швейцарыя). Цікава, што кіраўніцтва дадзенай установы адмаўляе, што Кім Чэн Ын калі-небудзь пераступаў парог школы. А вось чутак пра яго жыццё ў Еўропе дастаткова. Афіцыйныя крыніцы сцвярджаюць, што падлетак атрымліваў веды дома. Яго талент і нават геніяльнасць не падвяргаюцца сумненням.\nЧасцей за яго бачылі ў шыкоўных рэстаранах горада Берна. Грамадства Ры Чола, пасла Паўночнай Карэі ў гэтай краіне, было яго ўлюбёным. Гэта, магчыма, і стала той сцежкай, якая прывяла яго да паста прэзідэнта КНДР. Ры Чол, па неправераных дадзеных, з'яўляўся таемным скарбнікам Кім Чэн Іра. Гэта значыць фігурай ўплывовай і паважанай. Яшчэ кажуць, што Кім Чэн Ын гуляў у Еўропе ў баскетбол. Чуткі гэтыя абвяргаюцца камплекцыяй нашчадка. Дадому яго вярнулі яшчэ да таго, ва ўзросце прыблізна за дваццаць гадоў. Далей крыніцы інфармацыі губляюць яго з вачэй. Калі ён і працаваў у кіруючых органах краіны, то карыстаўся псеўданімам. Фатаграфіі яго ў прэсе не з'яўляліся. Вядома, што Кім Чэн Ір выказваў юнаку перавагу перад іншымі сынамі.\nКароль ранішняй зоркі\nКазалі, што маці загадала чынам з кіраўніцтва КНДР называць свайго сына менавіта так. Пярэчыць ніхто не адважыўся. Чуткі пра смерць Кім Чэн Іра сталі з'яўляцца ў прэсе бліжэй да кону 2008 года. Потым высветлілася, што яго разбіў сур'ёзны хвароба. Гэта было трывожыць фактарам. Афіцыйна было прадастаўлена сухое інфармацыйнае паведамленне аб тым, што лідэр перанёс інсульт. Аналітыкі пачалі турбавацца. Галоўнай тэмай геапалітычных абмеркаванняў стала кандыдатура наступнага правадыра народа. Пачалі называць прэтэндэнтаў. Кім Чэн Халера, па чутках, не выклікаў асаблівай сімпатыі ў бацькі, які лічыў яго слабым. Яшчэ адзін брат - Кім Чэн Нам - зганьбіў сябе прыхільнасцю да ігральным установам. Яго Ір палічыў прыхільнікам якая разбэшчвае заходняй культуры. Як меркавалі эксперты, любімы сын мог стаць асноўным прэтэндэнтам у прэзідэнты КНДР. Кім Чэн Ын быў яшчэ занадта малады. Яму споўнілася дваццаць шэсць гадоў. Гэта было адзіным адмоўным фактам. Ва ўсім астатнім бацька лічыў яго цалкам прымальнай фігурай, асабліва адзначаючы яго інтэлектуальнасць. Дадатковым фактарам у карысць Ына лічылася рэкламная кампанія, якую яшчэ ў 2003 годзе вяла яго маці.\nУ сярэдзіне студзеня 2009 года было афіцыйна абвешчана, што аналітыкі апынуліся правы. Кім Чэн Ын быў абвешчаны афіцыйным спадчыннікам правадыра народа. Гэта стала сюрпрызам больш для эліты краіны, чым для сусветнай супольнасці. Па чутках, некаторыя сілы ўнутры Паўночнай Карэі будавалі планы узыходжання на «трон» Кім Чэн Нама. Пра гэта нават з'явіліся паведамленні ў прэсе. Правадыр вырашыў інакш. Да любімаму сыну ён прыставіў дарадцы - Гадзіна Сон Тхэка. Гэты ўплывовы палітык жалезнай рукой кіраваў краінай падчас хваробы Іра. Працэдура афіцыйнага «ўкаранення» Ына ва ўладу пачалася з выбараў у лютым 2009. Ён быў зарэгістраваны кандыдатам у члены Вярхоўнага Сходу КНДР. У сакавіку выбары адбыліся. Цікава, што ў афіцыйна апублікаваных спісах перамаглі імёнаў сыноў Іра не было. Тым не менш, Ын быў прадстаўлены пераемнікам правадыра і прызначаны на пасаду кіраўніка Службы бяспекі. Прэсе растлумачылі, што ён абіраўся пад псеўданімам.\nСардэчны прыступ абарваў праўленне правадыра народа. У 2011 годзе памёр прэзідэнт КНДР. Кім Чэн Ын адразу быў названы Вярхоўным Галоўнакамандуючым Карэі. Гэта адна з асноўных пасад гэтай дзяржавы. Прыблізна праз тыдзень яго зацвердзілі ў галоўнай пасадзе - Старшыні ЦК Працоўнай партыі. Факт нараджэння новага правадыра адбыўся. Прыблізна за год да гэтага Ын атрымаў ганаровае званне «Бліскучы Таварыш», якое так за ім і засталося. На працягу трох з паловай месяцаў пасля зацвярджэння на пасадзе новы правадыр на публіцы не з'яўляўся. Першая заява ён зрабіў на мерапрыемстве, прысвечаным стагоддзю з дня нараджэння Кім Ір Сена пятнаццатага красавіка 2012 года. Ўрачыстая прамова прагучала падчас параду ў гонар ідэйнага стваральніка дзяржавы.\nКім Чэн Ын зарэкамендаваў сябе дзёрзкім палітыкам. Часам яго бескампраміснасць выклікала шок. Перш за ўсё ён узяўся за актывізацыю дзейнасці па стварэнні ядзернай праграмы. У 2013 годзе былі праведзены трэція выпрабаванні ў гэтай галіне. Ён пайшоў на парушэнне ўсіх рэзалюцый Савета бяспекі ААН. Раней з Паўднёвай Карэяй быў заключаны дагавор аб ненападзе. Малады правадыр безапеляцыйна заявіў аб яго парыве ў аднабаковым парадку. ААН заклікала больш жорсткім санкцыі супраць КНДР. Ын не разгубіўся, а адказаў на гэта пагрозай ўжыць ядзерны патэнцыял краіны супраць ЗША. Свет можа пагрузіцца ў жах трэцяй сусветнай з ужываннем самага страшнага зброі. У гэты час прэса стракаціла загалоўкамі, які абвяшчае, што Пуцін і Кім Чэн Ын палохаюць планету. Проста вайсковыя вучэнні дзвюх дзяржаў праводзіліся адначасова (без ўзгаднення паміж лідэрамі). Тым не менш, спадзяванні на лібералізацыю палітыкі Паўночнай Карэі, якія звязваліся са зменай кіраўніцтва, паваліліся ў раптоўна. Гэтая краіна стала пастаяннай тэмай абмеркаванняў у структурах ААН. Акрамя таго, свет бударажаць касмічныя праграмы Паўночнай Карэі. Рэгулярна з'яўляюцца паведамленні пра спробы правесці запуск спадарожніка з яе тэрыторыі. Гэта прамое парушэнне рэзалюцыі Савета бяспекі ААН.\nТаямніцай пакрыта ўсё, што акружае правадыра. Так, толькі ў 2012 годзе высветлілася, што ён з'яўляецца чалавекам сямейным. Кім Чэн Ын, жонка якога не з'яўлялася на публіцы, аказваецца, ёсць бацькам дваіх дзяцей. Даты іх нараджэння дакладна не вядомыя. Маці - Лі Соль Чжу скончыла універсітэт у Пхеньяне. Вырасла ў сям'і выкладчыка і медыка. Лічыцца, што маладыя людзі пазнаёміліся на канцэрце ў 2008 годзе. Дзяўчына прымала ўдзел у імпрэзе. Тое, што пра асабістае жыццё лідэра кажуць афіцыйныя крыніцы, характэрна. Пры бацьку гэтая тэма ў прэсу не прасочвалася. Ён ажаніўся тры разы, і пра гэта ні аднаго слова не друкавалася. Ын ня валодае моцным здароўем. Яго паўната прывяла да ўзнікнення ранняй гіпертаніі, абцяжаранай дыябетам. Сярод яго захапленняў адзначаюць любоў да галівудскіх фільмаў. Спартыўныя перавагі - амерыканскі баскетбол.\nКім Чэн Ын пакараў смерцю дзядзьку\nСнежань 2013 гады адзначыўся жорсткім падзеяй. Кім Чэн Ын пакараў смерцю таго чалавека, які па волі яго бацькі апекаваў і аберагаў спадчынніка ад іншых прэтэндэнтаў на пасад. Чан Сон Тхэка па праве лічылі найуплывовай персонай краіны. Ён быў побач яшчэ з бацюшкам Ына ў часы яго заняпаду, калі здароўе Іра аслабла. Па чутках, ён практычна кіраваў КНДР. І вось ў снежні 2013 з-за заслоны прыйшло паведамленне, што Тхэк абвінавачаны ў дзяржаўнай здрадзе. Афіцыйна абвешчана, што ён стварыў ўнутры кіраўніцтва сваю фракцыю, якая вяла падрыхтоўку дзяржаўнага перавароту. Ўчынак названы «агідным злачынствам» і інтрыгай. Тхэку прад'яўлена абвінавачанне ў жаданні стварыць галіна ў кіруючай партыі, якая імкнецца да зьвяржэньня дзейснага рэжыму. Злачынец, як высветлілася, быў дзядзькам прэзідэнта. Яго, акрамя здрады, яшчэ абвінавацілі ў карупцыйных дзеяннях. Афіцыйна заяўлена, што ён прымаў наркотыкі, часта праводзіў час з жанчынамі, што сведчыла аб яго маральным раскладанні. Віну Тхэка прызнаў ваенны трыбунал. Адразу ж пасля правядзення пасяджэння злачынец быў пакараны. У прэсе з'явіліся паведамленні пра тое, што народ Паўночнай Карэі згуртаваным «фронтам» падтрымаў свайго лідэра.\nАналізуючы дзейнасць Ына, палітолагі робяць зніжку на яго малады ўзрост. Аднак усё адзначаюць з'яўленне моцнага лідэра, якога часам параўноўваюць са Сталінам. Паўночная Карэя з-за эканамічных санкцый знаходзіцца ў найскладанейшым становішчы. Шляхі выхаду намеціліся. Аналітыкі лічаць, што малады лідэр зможа выстаяць і адрадзіць краіну. Палітычная эліта, якая спадзявалася кіраваць маладым правадыром, памылілася. Краіна яшчэ далёкая ад росквіту, але ніхто не галадае, ды і свайго Ына падтрымліваюць. Кім Чэн Ір паказаў сябе мудрым чалавекам і лідэрам, выбіраючы пераемніка. Працягваючы справу бацькі - стварэнне ядзернай зброі, Ын не забывае і пра эканоміку, якая цяпер уяўляецца галоўнай праблемай. Слова «рэформа» пад яго кіраўніцтвам трывала замацавалася ў краіне. Эканоміку пачалі паступова мяняць, сталі ламаць старыя, якія замінаюць развіццю канструкцыі. Перш за ўсё рэфармаванне кранула аграрнага сектара. Дэфіцыт прадуктаў - галоўная праблема дзяржавы. Для ўмацавання вытворцы Ын практычна даў сялянам права займацца своеасаблівым прадпрымальніцтвам, якое раней было строга забаронена. Цяпер брыгада з пяці чалавек можа вырабляць сельгаспрадукты і пакідаць сабе траціну. Рэформы тычацца і іншых галін. Перспектывы для дзяржавы намечаны. Малады лідэр вядзе народ ўпэўнена і цвёрда.\nМажарытарны акруга. Выбарчая акруга. Мажарытарная выбарчая сістэма\nВеніямін Кандрацьеў, губернатар Краснадарскага краю: біяграфія, асабістае жыццё\nЕнс Столтэнберг. Шлях на вяршыню\nЦі эфектыўна практыкаванне кеглі для мужчын? Апісанне, рэкамендацыі і водгукі\nЯк зрабіць завушніцы сваімі рукамі з палімернай гліны\nКаларыйнасць сушаных фінікаў (на 100 грамаў)


Сны балгарскага мястэчка | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБалгарскае мястэчка мала чым адрозніваецца ад беларускага. З дзясятак вуліц, колькі старасвецкіх мураванак, восем крамаў, тры школы, дзве царквы і адзін клуб – ён жа бібліятэка, музей і кінатэатр. Хіба што ў балгарскім мястэчку дамы выглядаюць багацейшымі, машыны каля тых дамоў навейшыя, ды і пра гістарычную спадчыну дбаюць куды сур’ёзней.\nМястэчка Чарнаморац, што непадалёк Бургаса, мае тры тысячы насельнікаў. І жыве яно пераважна коштам адпачывальнікаў, якія прыязджаюць сюды ўлетку. У верасні, з заканчэннем курортнага сезона, Чарнаморац прыбірае турыстычны бруд, пазяхае і ўпадае ў спячку – да сезона наступнага.\nІ, напэўна, бачыць сны пра мінулае лета. Натоўпы адпачывальнікаў на набярэжнай. Куродым шашлыкоў на вуліцах. І, вядома ж, разняволены расейскі мат на кожным кроку: курортнікаў з РФ у Чарнаморцы куды больш, чым усіх астатніх. А яшчэ местачкоўцы напэўна сняць расейскага прэзідэнта, выявы якога можна сустрэць паўсюдна – ад сувенірных магніцікаў да саколак месцічаў.\nМажліва, і сны ў тых местачкоўцаў расейскай мовай – маскоўскае тэлебачанне транслюецца ў Чарнаморцы нароўні з балгарскім.\nЛукашэнка прыбыў з візітам у Таджыкістан для ўдзелу ў саміце…


На Сенненшчыне адзначуць 100-годдзе Максіма Танка — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 20 янв., 2012 331 admin\n«Кнігі валодаюць здольнасцю бяссмерця. Яны самыя даўгавечныя сляды чалавечай дзейнасці», — сцвярджаў у ХVІІ стагоддзі шатландскі пісьменнік і рэфарматар С.Смайлс.\nНаша камп’ютарна-электронная сучаснасць не змагла абвергнуць гэта сцвярджэнне. І сёння кніга жыве, яе любяць, ёю цікавяцца. Нездарма ў нашай краіне сёлетні год аб’яўлены годам кнігі. На 2012-ты прыходзіцца шмат юбілейных дат з дня нараджэння знакамітых беларускіх пісьменнікаў і паэтаў.\nУ прыватнасці, сёлета будзе адзначацца і 100-годдзе з дня нараджэння аднаго з класікаў беларускай літаратуры Максіма Танка. Да юбілею ва ўстановах цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы пройдзе шэраг мерапрыемстваў.\nСенненская ЦРБ і Багушэўская гарпасялковая бібліятэка рыхтуюць літаратурныя кампазіцыі «У спадчыну — добрае слова». На паэтычны калейдаскоп «Пра нашу Радзіму праўдзівая песня» запросіць сваіх чытачоў Обальская бібліятэка. У Пламенскай прыхільнікі творчасці паэта сабяруцца на літаратурную вечарыну «Паэзія, як хлеб надзённы». Літаратурную вандроўку “Талент і лёс” па творчасці М.Танка правядуць ва Ульянавіцкай бібліятэцы. Мерапрыемствы, прысвечаныя 100-годдзю класіка беларускай літаратуры, пройдуць і ў іншых вясковых храмах кнігі.\nНа працягу года ў бібліятэках раёна будуць працаваць кніжныя выставы, прысвечаныя М.Танку. Школьнікі змогуць карыстацца падборкамі літаратуры для вывучэння жыцця і творчасці знакамітага паэта.\n← Скарбы Раснянскага краю\nСенненский ди-джей «зажёг» Витебщину →\nПонедельник, 23 май, 2011 admin Комментарии к записи У сенненскіх бібліятэках новыя паступленні отключены


Робата на заказ могуць зрабіць у магілёўскім Беларуска-Расійскім універсітэце | Могилевский областной исполнительный комитет\nВедаеце, чым сёння забаўляюць гасцей на вяселлях? Навуковымі доследамі! Не здзіўляйцеся, у моладзі гэта цяпер вельмі модна. Нядаўна сама была сведкай аднаго такога шоу. Гасцям прапаноўвалі забіваць цвікі насычанымі вадкім азотам бананамі, каштаваць прыпраўленыя ім жа кукурузныя палачкі, разбіваць акунутыя ў хімічны раствор ружы. Надзвычай эфектнае відовішча. Але гэта ўсё дзіцячы лепет у параўнанні з тым, што можна было пабачыць падчас магілёўскага фестывалю навукі, які ўпершыню праводзіўся па прапанове магілёўскага Беларуска-Расійскага ўніверсітэта. Тры «навуковыя» дні ВНУ жыла разнастайнымі канферэнцыямі, доследамі, алімпіядамі, інтэлектуальнымі гульнямі. Інтарэс праявіла моладзь з сямі краін свету, якая прыехала памерацца сваімі ведамі. Нават ім было чым уразіцца на выставе апошніх дасягненняў светлых розумаў з Магілёва.\nАсаблівую цікавасць выклікалі транспартныя беспілотнікі, якія сёння дастаткова запатрабаваныя ў розных сферах дзейнасці. Распрацоўкай падобных апаратаў у Беларуска-Расійскім універсітэце займаецца навукова-даследчая лабараторыя «Электроніка», якой кіруе дэкан электратэхнічнага факультэта Сяргей Волатаў.\n— Наш беспілотнік — дастаткова простая мадэль, якая можа аказацца вельмі карыснай для якой-небудзь вытворчасці, дзе, напрыклад, трэба перавозіць грузы, — кажа вучоны. — Ён настолькі разумны, што можа рэагаваць на любыя перашкоды і мяняць траекторыю свайго шляху.\nРобатамі сёння нікога не здзівіш, але, каб іх аснасціць, патрэбна фантазія. І «электронікам» яе не займаць. Аспірант Уладзімір Вішнерэўскі дэманструе робата-шпіёна. «Можна назіраць за нейкім аб’ектам ці за чалавекам, — рэкламуе ён тавар. — Незаменная рэч для ўмоў, у якіх чалавеку знаходзіцца небяспечна. Унутры яго камера, інфармацыя па бесправадной сувязі перадаецца на камп’ютар, дзе візуалізуецца і апрацоўваецца. Замест камеры можна выкарыстоўваць любыя датчыкі, напрыклад, па кантролі за паветраным асяроддзем, тэмпературай ці вільготнасцю».\nСтудэнт ІІІ курса інжынерна-эканамічнага факультэта Сяргей Кабодзька з дзяцінства жыве электронікай. У 13 гадоў ён прачытаў адну разумную кніжку і стварыў праграму, якая вызначала цотныя і няцотныя лічбы, а крыху пазней пад кіраўніцтвам бацькі — яшчэ адну, для кіравання навагодняй гірляндай. Калі паступіў ва ўніверсітэт, усю праграму інфарматыкі за першы курс выканаў за… 1,5 месяца. Галавасты студэнт не толькі вучыцца, але ўжо і зарабляе грошы, працуючы інжынерам у адной з магілёўскіх фірмаў. І радуецца, што тое, аб чым ён марыў у дзяцінстве, здзейснілася.\nДругакурснік Артур Аржанаў — студэнт машынабудаўнічага факультэта. Ён таксама цікавіцца фізікай з дзяцінства і ўжо мае чатыры патэнты за сваю вынаходку. Гэта кампактная ўстаноўка, якая за кошт тлеючага разраду павышае ў некалькі разоў зносаўстойлівасць любой металічнай аснасткі. Гэты прыбор можа з поспехам падаўжаць жыццё дэталям, якія выкарыстоўваюцца пры рэзанні металу. Для прадпрыемстваў, якія займаюцца металаапрацоўкай, а іх, па некаторых звестках, у нас у краіне каля 70 працэнтаў, устаноўка неацэнная. Асабліва калі размова ідзе пра замежныя рэжучыя інструменты. Распрацоўка была ўдастоена залатога медаля ў намінацыі «Індустрыя нанасістэм» на нядаўняй выставе ў Санкт-Пецярбургу.\n— Яшчэ гады тры-чатыры таму сярод студэнтаў І-ІІ курсаў не было ахвотнікаў ісці ў навуку, а цяпер ёсць, — радуецца кіраўнік навука-даследчай лабараторыі, дзе займаецца Артур, загадчык кафедры тэхналогіі машынабудавання Уладзімір Шамянкоў. — А ўсё таму, што пры дапамозе навукі сёння можна зарабляць неблагія грошы.\nНамеснік начальніка навукова-даследчай часткі Беларуска-Расійскага ўніверсітэта Васіль Усік, які загадвае лабараторыяй валаконна-аптычнай дыягностыкі, дэманструе нейкую рухомую металічную «галінку». «Гэта валаконна-аптычны эндаскоп, — знаёміць ён з прыборам. — З яго дапамогай можна зазірнуць у любое цяжкадаступнае месца. Вынаходка запатэнтавана ў Беларусі і Расіі. Штогод мы прадаём такіх прыбораў за мяжу на некалькі дзясяткаў тысяч долараў. Галіны выкарыстання самыя разнастайныя, пачынаючы ад сэрвісу і заканчваючы дыягностыкай на складаных аб’ектах накшталт атамнай станцыі».\nТрэцякурснікі будаўнічага факультэта Леанід Немянкоў і Яўген Каптур дэманструюць імпартазамяшчальныя распрацоўкі — вадкія шпалеры, зробленыя з тэкстыльных адходаў магілёўскага прадпрыемства «Магатэкс», і дэкаратыўную тынкоўку з керамічных адходаў. На рынку пакуль прапаноўваюць замежныя аналагі, кажуць яны, але прадукцыю можна з лёгкасцю рабіць у сябе дома. Усё, што трэба для гэтага, — прылады для драблення адходаў: у першым выпадку — керамічных, у другім — тэкстыльных.\nАспірант Аляксандр Юшкевіч і наогул прапанаваў вельмі карыснае прыстасаванне для транспартных сродкаў, якое абяцае істотна павысіць узровень бяспекі на нашых дарогах. Ён запатэнтаваў мадулятар, з дапамогай якога тармазны момант ствараецца самім колам. Прыстасаванне падчас рэзкага тармажэння дазваляе пазбегнуць юза кола і перакульвання транспартнага сродку. А яшчэ надае яму ўстойлівасць, каб не віхляла і не ішло ў занос. Пакуль напрацоўка можа выкарыстоўвацца на матацыкле, але падобны аналаг можна зрабіць нават на веласіпед. Айчынны мадулятар будзе значна таннейшым, абяцае вынаходнік.\nА вось па праекце навучэнцаў Магілёўскага архітэктурна-будаўнічага каледжа ўжо будуецца храм у густанаселеным мікрараёне абласнога цэнтра — Казіміраўцы. Яны перапрацавалі мемарыял загінулым у гады Вялікай Айчыннай вайны, які пабудаваны ў раёне вёскі Палыкавічы. Будучыя архітэктары ўдзельнічаюць у сур’ёзных конкурсах, іх ідэі выкарыстоўваюцца пры будаўніцтве разнастайных аб’ектаў. На выставе можна было ўбачыць дакладныя копіі двух зруйнаваных храмаў, якія да Кастрыч-ніцкай рэвалюцыі ўпрыгожвалі Магілёў. Увасобіў іх у аб’ёме таленавіты навучэнец каледжа Ігар Рачынскі. Не выключна, што ў будучыні па яго праекце адродзяцца і самі святыні.


Сіла любові — Techkrait . "",\n05.07.2013 127 Анжелика 0 Comment\nШто і казаць, культура вясковага быту ў апошнія гады значна ўзрасла. Цяпер у кожнай вёсцы, нават невялікай, ёсць дамы, сядзібы, якіх іншы раз не ўбачыш і ў горадзе. Ёсць такія і ў Новым Раматове. Дом, дзе жывуць Віктар і Ларыса Мельнікі, выклікае захапленне сваёй дагледжанасцю і дыхтоўнасцю. Чыста, прыгожа і ля дома. Тут шмат кветак, чысціня і парадак навокал.\n— Неяк яшчэ ў школьныя гады, — расказвае Ларыса, — мне пашчасціла пабываць у Літве. Там убачыла, што такое сучасная вёска. І мне хацелася жыць менавіта ў такой вёсцы, калі не ў горадзе. Вядома, — кажа Ларыса, — наша Новае Раматова сучасным не назавеш. Мала тут выгод цывілізацыі: няма магазіна, школы, ачага культуры, нядаўна закрылі Дом сацыяльных паслуг, толькі 2 гады таму назад вёска была тэлефанізавана, не можам мы карыстацца паслугамі і інтэрнэту, хаця ў многіх маладых сем’ях ёсць камп’ютары, не працуе радыё.\nАле ёсць нешта больш важнае і каштоўнае, чым выгоды цывілізацыі. Яно, відаць, і трымае чалавека там, дзе яго карані. Гэта любоў да роднага краю, роднага куточка, роднай зямлі.\n…Віктар Мельнік – карэнны новараматовец, Ларыса – родам з Гусака. Калі пажаніліся, Ларыса мела намер паехаць жыць і працаваць у горадзе. Віктар быў супраць. Яму падабалася ў роднай вёсцы. У рэшце рэшт, засталіся ў Новым Раматове. У хуткім часе пачалі будаваць свой уласны дом: дыхтоўны, двухпавярховы. І Ларыса, і Віктар з маленства былі прывучаны да парадку, сялянскай працы. Таму, калі толькі перасяліліся ў свой асабісты дом, стараліся падтрымліваць у ім ідэальны парадак. Ды і не толькі ў доме, але і ля яго. Двор жа – працяг жылля. Таму, лічаць гаспадары, і тут павінна быць чыста і ўтульна.\nУ доме Мельнікаў і ля яго шмат кветак, розных кветкавых кампазіцый. У двары – альтанка, дзе можна прысесці на хвілінку-другую, хаця вяскоўцам асабліва няма калі сядзець. Бо ў кожнага і агарод, які трэба да толку давесці, асабліва вясной, летам і восенню, і гаспадарка немалая. Не без усяго гэтага і маладая сям’я Мельнікаў. Абавязкі не дзеляць на мужчынскія і жаночыя. Хаця, як прызналася сама Ларыса, большасць з іх, асабліва па вядзенні гаспадаркі, бярэ на сябе Віктар. Балазе, у яго ёсць яшчэ адзін добры памочнік – сын Віталь, які таксама не цураецца ніякай працы. Ён разумее, што тату з мамай трэба кожны дзень на рабоце быць (Ларыса працуе памочнікам ляснічага ў Пажэжынскім лясніцтве, Віктар – трактарыстам там жа), таму пэўную частку абавязкаў бярэ на сябе.\nВіталь стараецца не толькі дома. Не лянуецца ён і вучыцца, хаця не ўсе прадметы даюцца лёгка. Найбольш любіць беларускую мову, а яшчэ хлопцу падабаецца вазіцца з тэхнікай, таму марыць стаць машыністам.\nДарэчы, Віталь – адзіны школьнік у Раматове (сёлета закончыў 9 класаў Велікарыцкай школы), але ён нічым не абдзелены. Школьны аўтобус прыязджае за Віталем штодзённа ў вызначаны час, а калі не прыязджае, скажам, з-за тэхнічных няспраўнасцей, хлопец усё роўна стараецца дабрацца ў школу, дома не адседжваецца, хаця да яе 10 кіламетраў. Цяпер у Віталя, як і ў ва ўсіх школьнікаў, летнія канікулы. Але сядзець без справы ён не збіраецца, хоча ўладкавацца дзе-небудзь на работу, каб зарабіць свае грошы.\nЯк старасце вёскі Ларысе Мельнік часта даводзіцца вырашаць многія праблемы вяскоўцаў: і наконт якасці дарогі, і наконт газіфікацыі вёскі, і наконт такой паслугі, як інтэрнэт. Шмат да каго яна звярталася, каб высветліць прычыну, чаму ў Новым Раматове не падключаны інтэрнэт. Давялося ісці нават на прыём да намесніка міністра сувязі і інфарматызацыі, які быў у нашым горадзе не так даўно. Высветлілася, што для таго, каб у Новым Раматове працаваў інтэрнэт, сувязістам неабходна пракласці валаконна-аптычны кабель. Адзін кіламетр яго каштуе прыкладна 70 мільёнаў рублёў. А калі ўлічыць, што акрамя кабелю, неабходна яшчэ і адпаведнае абсталяванне, усяго сувязістам спатрэбіцца больш за 500 мільёнаў рублёў. Патэнцыяльных карыстальнікаў інтэрнэту ў Новым Раматове мала, таму сувязісты і лічаць немэтазгодным траціць такія вялікія грошы. Але намеснік міністра паабяцаў, што дапаможа новараматоўцам вырашыць гэтае пытанне наступным чынам: папрацуе з мабільным аператарам, каб той знайшоў тэхнічныя магчымасці па аказанні вяскоўцам такой паслугі, як інтэрнэт.\nКалі едзеш па Новым Раматове, нельга не звярнуць увагу і на дамы, дзе жывуць Любоў і Мікалай Хевукі, Ніна Ярмашук, Вера Лукша, Уладзімір Дзятковіч. Хоць на іх пакуль няма шыльда чак з надпісам “Дом узорнага санітарнага парадку”, упэўнена, што такой пашаны яны заслугоўваюць.\n…Любе і Мікалаю Хевукам цяперашні дом і сядзіба дасталіся ў спадчыну ад цёткі Мікалая, якая некалі жыла ў Новым Раматове. Са старога нязграбнага дома гаспадары зрабілі “ляльку” – ззяе чысцінёй тэрыторыя двара, тут таксама шмат кветак. Ідэальны парадак і ў доме, куды гаспадыня нас запрасіла на экскурсію. Ва ўсім адчуваюцца стараннасць і працавітасць рук гаспадара і гаспадыні, практычнасць і рацыянальнасць сапраўдных гаспадароў, іх клапатлівасць.\nДамы Веры Лукша і Ніны Ярмашук пабудаваны таксама не ўчора, але і яны прыцягваюць вока прахожага: зноў жа дагледжанасцю, акуратнасцю. А ў дварах – “уладараць” кветкі, ад якіх усё зіхаціць.\nДвор ля дома Уладзіміра Дзятковіча напамінае музей пад адкрытым небам. Здавалася, ну дзе могуць спатрэбіцца старыя рэчы хатняга ўжытку. Але Уладзімір Фёдаравіч не выкідваў іх, як некаторыя гэта часта робяць, а кожнай знайшоў месца на сядзібе. Чаго тут толькі не ўбачыш. Здаецца, разам сабраліся ўсе казачныя героі. Кожная са старых рэчаў, з густам прымененая, нясе пэўны сэнс і падказвае, што гаспадар — чалавек вельмі заўзяты, цікавы дызайнер, прыхільнік многіх добрых народных традыцый.\nКалі падводзіць вынікі экскурсіі па Новым Раматове, прыемна канстатаваць той факт, што добры парадак ля дома, кветкавыя кампазіцыі становяцца “эпідэміяй”. І цудоўна, што станоўчы прыклад пераймаюць многія, што кожны, нарэшце, пачынае разумець простую аксіёму: упрыгожыўшы свой двор, ты ўпрыгожыш цэлую вёску.\nНА ЗДЫМКАХ: адна з маладых жыхароў вёскі, стараста Ларыса МЕЛЬНІК на верандзе ўласнага дома; “Двор – працяг дома”, — лічыць нястомная працаўніца Вера ЛУКША; у двары дома Уладзіміра ДЗЯТКОВІЧА.\nОпубликовано в «ГЧ» 2.07.2013 г.\n← І швейны цэх, і банкетная зала, і магазін…\nЧалавек у міліцэйскай форме →\nБудни дорожников: в ответе за качество\n02.11.2017 Pavel Svistunovich 0\nВ ОАО «Хотиславский» работают на результат (Малоритский район)


Хто ў 2014 зможа ездзіць у Еўропу без візы? | Добрая воля\nГлавная » Блоги » Блог пользователя prygne4any » Хто ў 2014 зможа ездзіць у Еўропу без візы?\nХто ў 2014 зможа ездзіць у Еўропу без візы?\nБеларусу патрапіць у Еўрапейскі саюз не так ужо й проста. А ці надыйдзе час, калі беларусу адкрыецца заходняя мяжа?\nВосенню 2013 адбудзецца саміт Усходняга Партнёрства, дзе чакаецца падпісанне пагаднення аб спрашчэнні візавага рэжыму. Ужо вядома, што Беларусь збіраецца ўдзельнічаць у працах саміта.\nНажаль, але жыхарам сінявокай Беларусі чакаць змяненняў пакуль не прыходзіцца, ня гледзячы на тое, што на чарговым паседжанні ў Бруселі адзначылі станоўчыя моманты ў наладжванні адносінаў Беларусь-ЕС – аднаўленне дзейнасці дыпламатычнага прадстаўніцтва Нарвегіі ў Беларусі, - беларускія ўлады не спяшаюцца працаваць у гэтым накірунку.\nТрэба заўважыць, для справядлівасці, што спешка ў гэтай справе й не патрэбна. Убачыць гэта можна на прыкладзе Малдовы, дзя яшчэ ў 2010 годзе хуткімі намаганнямі былі наладжаныя дарогі да бязвізавага рэжыму: віцэ-прэм'ер Малдовы Юрась Лянкэ дэклавараў візавае набліжэнне да Еўропы ўжо 3 гады таму(03.03.2010 – Камсамольская праўда ў Малдове). Па даўнейшным яго сцверджанні безвізавы рэжым з Еўропай для грамадзян Малдавіі «з'яўляецца адной з прыярытэтных мэтаў ураду», таксама ён абяцаў зрабіць усё магчымае для таго, каб гэтая мэта была дасягнутая.\nЗараз, праз 3 гады, Малдова стаіць вельмі блізка да сваёй мэты. Усе дакуманты і працэдуры аб спрашчэнні візавага рэжыму скончаныя і краіна гатова падпісаць пагадненне аб безвізавым рэжыме.\nПрэм'ер-міністр Малдовы Філат пасляпаведамляў, што 15 сакавіка павінна была скончыць сваю працу камісія па ацэнцы рэалізацыі рэспублікай плана дзеянняў па лібералізацыі візавага рэжыму.\nТрэба зазначыць, што яшчэ ў 2010 годзе Малдова знаходзілася не ў лепшай візавай сітуацыі чым Беларусь: жыхары сонечнай Малдовы маглі выязджаць без візы толькі ў краіны СНД, Кубу, Перу, Сан-Марына і Малайзію. Аднак пастанаўленнем ураду ад 2009 года распачаліся перамовы з 25 краінамі аб узаемнай адмене візавага рэжыму.\nЗаслугоўвае звярнуць увагу на факт, што ў 2010 годзе 70% грамадзян Малдовы выступалі за далучэнне сваёй радзімы да ЕС, а на сённяшні дзень паводле «весті.мд», гэты паказчык абнізіўся да меньш 50%, у той час калі за далучэнне да Еўразійскага саюзу Беларусь- Казахстан-Расея на тэарэтычным рэферэндуме прагаласавала б 51,4% выбаршчыкаў.


Як жывуць беларусы, якія маюць праблемы з псіхікай?\nРазмова Як жывуць беларусы, якія маюць праблемы з псіхікай?\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=39416197&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\nПсіхіятрычная лякарня ці добраахвотная ізаляцыя – не адзіныя варыянты існавання для людзей з псіхічнымі разладамі, лічыць госця праграмы «Размова дня» з Усеваладам Сцебуракам, дырэктар Клубнага дому Вольга Рыбчынская.\nЗгодна з дадзенымі Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, ад 10 да 12% жыхароў Зямлі маюць праблемы з псіхікай. Можна меркаваць, што кожны дзясяты жыхар Беларусі на працягу жыцця сутыкаецца з праблемамі псіхічных разладаў. І хоць Беларусь у пытаннях дапамогі людзям з псіхалагічнымі і псіхічнымі праблемамі знаходзіцца на перыферыі еўрапейскіх практык, шмат што можна зрабіць ужо сёння, заўважыла госця праграмы «Размова дня» дырэктар Клубнага дому Вольга Рыбчынская.\n«Нельга сказаць, што павялічваецца колькасць людзей, якія хварэюць на дэпрэсію. Лекары кажуць, што наадварот – людзі сталі часцей звяртацца па дапамогу, і таму лічбы растуць. Але сапраўды ва ўсім свеце дэпрэсія робіцца праблемай, бо нясе на сабе эканамічны цяжар. У еўрапейскіх краінах на другім месцы знаходзяцца «бальнічныя» менавіта з-за дэпрэсіі», – распавяла Вольга Рыбчынская.\nГосця праграмы адзначыла, што ў Беларусі дактары рэдка звязваюць дрэннае адчуванне чалавека з дэпрэсіяй. Прычыны боляў у страўніку, сэрцы, высыпанняў на скуры шукаюць у праблемах з целам, а не з псіхікай.\nНа жаль, пакуль тэма псіхічных хвароб моцна стыгматызаваная, звязаная з негатыўнымі эмоцыямі.\n«Першае гэта страх, а другое – гэта сорам. Мы сарамацімся захворванняў. Да гэтага часу існуе меркаванне, што псіхічныя разлады – гэта віна самога чалавека, гэта нейкі няправільны характар або пакаранне за нейкія дрэнныя ўчынкі ў гэтым або мінулым жыцці», – лічыць экспертка.\nТаксама ў праграме «Размова дня»:\nЧаму дэпрэсію часта прымаюць за дрэнны характар?\nЦі можна пазбегнуць абмежаванняў, якія накладваюцца на людзей з псіхічнымі захворваннямі?\nХто і як дапамагае людзям з псіхічнымі разладамі наладзіць жыццё ў Беларусі?\nТэгі: псіхічныя хваробы


Спосабы замены акумулятараў ў шуруповерт - Блог пра інструменты\nДля ўсіх прылад акумулятарнага тыпу, у тым ліку шуруповерта, характэрны важкі недахоп - абмежаваны тэрмін службы батарэі.\nМенавіта таму перад кожным гаспадаром падобнага інструмента ў любы момант можа стаць такое пытанне, як замена акумулятараў ў шуруповерт. Але перш чым прыступаць да дзеяння, варта разабрацца ў разнастайнасці акумулятараў і іх асаблівасцях.\nТыпы акумулятарных батарэй электраінструментаў\nІснуе вялікая колькасць тэхналогій вытворчасці акумулятараў, але самымі распаўсюджанымі і папулярнымі сярод іх з'яўляюцца наступныя:\nСвінцова-кіслотныя акумулятары найбольш папулярныя для аўтамабільнай сферы вытворчасці з прычыны прастаты вырабу і невялікі кошту. Але далей, для выкарыстання ў электраінструментаў, яны сябе не моцна праявілі, паколькі маюць малую магутнасць пры буйных габарытах і вялікім вазе.\nНікель-кадміевыя акумулятары значна перасягнулі свінцова-кіслотныя элементы. Бо яны пры невялікай вазе і кампактных памерах выдаюць вялікую магутнасць. Але, вядома ж, ёсць і свае адмоўныя бакі, у прыватнасці, таксічнасць батарэі. Паколькі вытворчасць такога роду акумулятарных элементаў прыносіць шкоду навакольнага асяроддзі. Да прыкладу, у краінах Еўрапейскага саюза такі тып акумулятараў лічыцца забароненым.\nНікель-металгідрыдных элементы лічацца больш удасканаленым варыянтам ад папярэдняга тыпу акумулятараў. Бо яны цалкам бяспечныя для навакольнага свету. Але ёсць і недахоп у выглядзе высокіх паказчыкаў саморазряд па току.\nЛітый-іённыя акумулятары, хоць і валодаюць практычна ідэальнымі параметрамі, паколькі яны маюць высокую ёмістасць, невялікі памер і маленькі вага, вялікай папулярнасцю не карыстаюцца. Усё таму, што такі прагрэсіўны элемент мае высокі кошт, а таму не па кішэні кожнаму абывацелю.\nШто сабой уяўляе акумулятар шуруповерта?\nЛюбы акумулятар прадстаўлены ў выглядзе невялікай колькасці акумулятараў, іншымі словамі, слоікаў. Апошнія па большай меры маюць стандартныя габарыты. Адметнай рысай такіх батарэй лічыцца іх ёмістасць SUB-C.\nБатарэя характарызуецца наяўнасцю чатырох асноўных кантактаў:\nПраз сілавыя кантакты, якіх налічваецца дзве адзінкі, праходзяць токі ў працэсе зарада і разраду за ўсё акумулятара шуруповерта.\nУверсе заўсёды знаходзіцца кіраўнік кантакт, які бесперапынна звязаны з размыкать тэрмадатчыка і ўжываецца для прадухілення перагрэву інструмента ў працэсе зарада. паколькі ў гэты момант прылада паглынае токі вялізнага наміналу.\nАпошні, але не менш важнае кантакт называецца сэрвісным. Ён выкарыстоўваецца для выраўноўвання зарада ва ўсіх банках ў момант самага глыбокага разраду ў найбольш канструктыўна складаных акумулятарных элементах.\nЯк вылічыць нерабочы акумулятарны элемент?\nСклад акумулятарнай батарэі.\nПаколькі акумулятар прадстаўлены ў выглядзе пэўнай колькасці слоікаў, злучаных паміж сабой, праз яго цалкам працякае ток. Для знаходжання непрацоўнага акумулятарнага элемента неабходна першапачаткова цалкам зарадзіць ўсю батарэю, пакуль не будзе ясна, што зарадка скончана.\nДалей рэкамендуецца вырабіць вымярэнне напружання на кожнай асобнай банку. Вальтметр не павінен паказваць значэння ніжэй 1,2 Вольта. Калі такія паказанні маюцца, значыць, акумулятарны элемент не атрымлівае належнага харчавання або жа не зараджаецца.\nВажна! Для таго каб пераканацца ў сваіх вымярэннях, неабходна праставіць адзнаку на сумніўным элеменце і назад зрабіць зборку.\nТакім чынам, пасля некалькіх перыядаў работы прылады неабходна зноў аб'яднаць банкі і вырабіць вымярэнне напружання. Практыка паказвае, што паказаная раней банка будзе мець яшчэ менш напружанне, чым да гэтага, паколькі яна пачынае губляць сваю працаздольнасць і "тармазіць" шуруповерт.\nЭтапы працэсу замены акумулятара ў шуруповерт\nЭлектрычная схема зараднай прылады шуруповерта.\nУлічваючы той факт, што на постсавецкай прасторы найбольш часта выкарыстоўваюцца інструменты нікель-кадміевага тыпу акумулятара шуруповерта, гэты варыянт і будзе разглядацца больш падрабязна на прыкладзе шуруповерта Bosch GSR 14 4 ve-2 professional. У нашым выпадку будзе праводзіцца поўная замена элементаў асобных акумулятараў шуруповерта.\nПрыбярыце вечка і выміце акумулятарныя элементы ў зборцы.\nРаскруціце некалькі Болцікаў на верхнім корпусе чырвонага колеру.\nДля пачатку варта выканаць разборку акумулятара шуруповерта. Яна заключаецца ў наступным:\nПрыгатуйце новыя элементы акумулятараў.\nДалей неабходна нанесці волава па ўсім банкам з аднаго боку і месцы паяння старанна працерці дыстыляванай вадой.\nКаб злучыць кожны акумулятарны элемент шуруповерта, можна выкарыстоўваць раней луджанай адрэзак меднай фальгі. Пры гэтым на яго баках неабходна вырабіць П-вобразныя выразы для далейшай пайкі.\nТакім чынам, прыкладзеце фальгу з П-вобразным выразам да кантакту батарэі, на які раней нанеслі каніфоль ў вадкім выглядзе, і зрабіце пайку. Пасля некалькіх простых маніпуляцый ўсе элементы акумулятара будуць сабраны і гатовыя да замены.\nУсталюйце зборку ў родную скрыначку шуруповерта. Гатова!\nВіды аднаўлення працаздольнасці раней выкарыстаных акумулятарных элементаў\nВельмі часта ўжываюць спосаб рэанімацыі раней выкарыстаных батарэй, паколькі ў працэсе работы шуруповерта, іншымі словамі, падчас пастаянна высокіх нагрузак, некаторыя элементы губляюць герметычнасць і прыходзяць у непрыдатнасць. У гэтым выпадку неабходна вырабіць кароткае па часе ўздзеянне моцнага току на неабходны акумулятарны элемент (слоік), і, магчыма, атрымаецца аднавіць працаздольнасць батарэі.\nЯшчэ можна паспрабаваць акуратна сціснуць або некалькі дэфармаваць корпус акумулятара шуруповерта. Паколькі так можна на невялікі прамежак часу падоўжыць працу батарэі. Але ў большасці выпадкаў гэты спосаб не гарантуе працягласці працы акумулятара шуруповерта і носіць часовы характар.\nНікель-кадміевыя акумулятары характарызуюцца значнай цягавітасцю, паколькі яны могуць доўгі час не губляць зарад ці ж разраджацца, але вельмі павольна. Але ў тым выпадку калі аднавіць іх працаздольнасць не выйшла, варта вырабіць такі працэс, як замена акумулятараў ў прыладзе шуруповерта.\nКалі падчас замены слоікаў акумулятара выкарыстоўваліся адначасова старыя і новыя элементы, неабходна забяспечыць выраўноўванне іх зарада. Для гэтага трэба прыгатаваць такое зарадная прылада, што не будзе адключацца праз пэўны перыяд.\nВажна! Працэс актыўнага зарада неабходна выконваць каля дзесяці гадзін.\nПасля чаго батарэі акумулятара шуруповерта павінны астыць да тэмпературы навакольнага асяроддзя. Пры гэтым ні ў якім разе прымусова астужать банкі не рэкамендуецца. Усё павінна адбывацца натуральна, без старонняга ўмяшання.\nДалей неабходна забяспечыць максімальны ўзровень разраду акумулятара шуруповерта. Але ёсць невялікі нюанс. Варта абавязкова кантраляваць нагрэў батарэі, каб не дапусціць перагравання. Бо ўся праца будзе праведзена дарма.\nЭфект памяці акумулятараў шуруповерта\nВельмі часта ў працэсе выкарыстання шуруповерта забываюць аб правілах і рэкамендацыях да яго эксплуатацыі. Менавіта таму батарэі губляюць свой зарад у самае няздатны для таго час. У гэты момант акумулятарныя элементы імгненна ловяць эфект памяці і губляюць сваю былую працаздольнасць.\nВядома ж, існуюць такія інструменты, у якіх прадугледжаны верны алгарытм зарада. Ён мае на ўвазе абавязковую разрадку акумулятараў да паказанняў у разліку 1 вольт на кожны асобны элемент. Гэта можа адбывацца як пасля націску пэўнай кнопкі, так і ў аўтаматычным рэжыме, але здараецца так, што і гэтым не дасягаецца ліквідацыю эфекту памяці.\nХоць у большай частцы выпадкаў ліквідацыю гэтага эфекту пасля такога працэсу, як замена акумулятараў, выконваецца шляхам неаднаразовага разраду і зарада элементаў акумулятара ў шуруповерт. Пры гэтым нават неабавязкова працаваць электраінструментам - можна проста скарыстацца лямпачкай. Яна павольна, але ўдала справіцца з гэтым нескладаным заданнем і цалкам разрадзіць банкі акумулятара.\nТакім чынам, праца шуруповерта рана ці позна прывядзе да таго, што яго акумулятары стануць непрыдатнымі да працы. Пры гэтым рэкамендуецца выбіраць з некалькіх варыянтаў вырашэння праблемы. Бо пры жаданні можна цалкам замяніць акумулятарную зборку, вырабіць замену непрыдатных слоікаў ці ж паспрабаваць аднавіць тыя элементы, якія вас бянтэжаць.\nАле ў гэтым выпадку варта разумець, што поўная замена акумулятарнай батарэі шуруповерта практычна прыраўноўваецца да цаны новага электраінструмента.\nПредыдущаяЯк выканаць рамонт гідраўлічнага подкатного дамкрата сваімі\nСледующаяШто можна выкарыстоўваць замест такога інструмента


Пантыфік: малітва без мужнасці – не хрысціянская | Каталіцкі Веснік\nАсаблівасцю хрысціянскай малітвы з’яўляецца вера ў Езуса і мужнасць пераадолення цяжкасцяў, сказаў Папа 12 студзеня падчас ранішняй св. Імшы ў Ватыкане.\nСвяты Айцец спаслаўся на фрагмент Евангелля св. Марка (Мк 1,40 — 2,12), у якім гаворка ідзе пра аздараўленне двух асоб: пракажонага і спаралізаванага. Абое моляцца, каб атрымаць здароўе, робяць гэта з верай. Пракажоны, як адзначыў Францішак, смела кідае Езусу выклік, кажучы: “Калі хочаш, можаш мяне ачысціць” (Мк 1,40). Адказ Пана неадкладны: “Хачу, будзь ачышчаны!”. Такім чынам, як пацвярджае Евангелле, цуд у выпадку верніка магчымы.\n“Кожны раз, калі набліжаемся да Пана, каб прасіць аб нечым, мы павінны пачаць ад веры і зрабіць гэта з верай: “Я веру, што можаш вылечыць мяне, веру, што можаш зрабіць гэта”, і мець мужнасць, каб кінуць Богу выклік, як пракажоны з учарашняга Евангелля або спаралізаваны – з сённяшняга. Гэта малітва ў веры”, — адзначыў Папа.\nПантыфік падкрэсліў, што Евангелле прыводзіць нас да разважання над нашым спосабам малітвы. Мы не павінны маліцца, як папугаі, або чакаючы нейкай выгады, заўважыў ён, і заклікаў прасіць Бога аб дапамозе ў памнажэнні “нашай маленькай веры” перад абліччам цяжкасцяў. Святы Айцец дадаў, што ў Евангеллі мы знаходзім шмат эпізодаў, дзе паказана, наколькі людзям, якія маюць патрэбу, цяжка наблізіцца да Хрыста, і гэта з’яўляецца прыкладам для ўсіх нас. Тыя, хто нёс спаралізаванага, разабралі страху дому, дзе быў Езус, каб, зрабіўшы дзіру, спусціць насілкі, таму што навокал быў натоўп людзей і яны не маглі дабрацца да Яго. Францішак падкрэсліў, што моцная воля вылячэння можа пераадолець цяжкасці; яна заўсёды знаходзіць рашэнне.\nНабліжэнне да Бога патрабуе мужнасці, адзначыў Папа. Вельмі часта патрэбнае цярпенне і ўменне чакаць і не здавацца, гатоўнасць пастаянна рухацца наперад. Ён нагадаў прыклад св. Монікі, якая настойліва малілася за навяртанне свайго сына Аўгустына. Неабходная мужнасць, каб кінуць выклік Богу, не здавацца, нават калі адразу не атрымліваем тое, аб чым просім, паколькі, “калі малітва не натхнёная мужнасцю, яна не хрысціянская”, — лічыць Святы Айцец. Ён узгадаў Абрагама, які ва ўзросце сто гадоў атрымаў абяцанне, што стане бацькам многіх народаў, і паверыў.\n“Вера знаходзіцца на шляху: вера робіць усё магчымае, каб атрымаць ласку, аб якой прашу. Пан сказаў нам: “Прасіце, і будзе дадзена вам” (Мц 7,7). Прымем таксама гэтае слова і будзем мець надзею, але заўсёды з верай і ўдзелам. Гэта мужнасць, якую мае хрысціянская малітва”, — сказаў, завяршаючы сваю гамілію Папа.\nгамілія малітва мужнасць Папа\t2018-01-12


Найбольш распаўсюджаныя прычыны шлюбных праблем і іх вырашэнне\nПасля нараджэння дзіцяці ўзнікае крызіс\nЖанчыны і мужчыны маюць зносіны па-рознаму. Калі адзін з мужа і жонкі няправільна інтэрпрэтуе выказванні партнёра, лёгка паспрачацца. Чым больш спрэчак адбываецца, тым больш верагоднасць незадаволенасці ў шлюбе. Каб процідзейнічаць гэтаму развіццю, у шлюбе трэба забяспечыць дастаткова разнастайнасць.\nНагадваючы пра пачатак адносін, таксама можа станоўча паўплываць на шлюб і палепшыць зносіны адзін з адным. Абодва партнёра таксама павінны даць сабе досыць месца для рэалізацыі ўласных інтарэсаў. Сумесныя мерапрыемствы ўносяць разнастайнасць у паўсядзённае жыццё.\nПраблемныя сямейныя адносіны абцяжарваюць шлюб\nАдносіны з партнёрам ідуць выдатна, але ці нярэдка ў бацькоў узнікаюць праблемы? Умяшанне членаў сям'і ў адносіны ўжо выклікала шмат шлюбных праблем. Каб гэтага не адбылося, трэба шукаць кантактаў з членамі сям'і партнёра з самага пачатку адносін. Аднак абмежаванні таксама павінны быць устаноўлены. Адносіны - гэта пытанне двухбаковых, і члены сям'і таксама павінны прыняць яго.\nДзеці - выраз найвялікшага шчасця ў каханні. Аднак адносіны паміж партнёрамі часта мяняюцца пасля нараджэння дзіцяці. Дзіця патрабуе вялікай увагі і любові, што часта можа прывесці да праблем з-за стрэсу.\nЛепш за ўсё абмяркоўваць сваё жаданне нарадзіць дзяцей да таго, як вы зацяжарылі. Вы павінны ведаць, што ў партнёраў непазбежна будзе менш часу адзін для аднаго, бо абодва таксама павінны клапаціцца пра дзіця. Калі вы будзеце вырашаць любыя праблемы, якія ўзнікаюць на раннім этапе, вы часта знойдзеце загадзя прыдатныя рашэнні\nФінансавыя праблемы абцяжарваюць шлюб\nГрошы кіруюць светам. Калі ў шлюбе бракуе сродкаў, шлюбны шум практычна запраграмаваны. Таму абодва партнёра павінны разам ставіць фінансавыя мэты і планаваць сямейны бюджэт. У шлюбе, асабліва калі ёсць дзеці, неабходна дбайнае фінансавае планаванне.\nУ адрозненне ад жыцця ў адзіноце, тут павінны ўлічвацца патрэбы іншых членаў сям'і. Партнёры павінны як мага больш рана вызначыць патэнцыйныя праблемы з грашыма і супрацьстаяць ім, нават калі гэта можа прывесці да асабістай адмовы.\nНават у добрых шлюбах раз-пораз ёсць аргументы. Адкрытая камунікацыя можа вырашыць многія праблемы загадзя. У выпадку спрэчкі ўзаемная павага заўсёды павінна быць на першым плане, каб было лягчэй знайсці выйсце.\nАўтар супрацоўнікі рэдакцыіВызвалены кс 6. Сакавіка 2021 5. 2021. September XNUMX Верасень XNUMX катэгорыі Сям'я і партнёрстваПазнакі праблемы ў адносінах, партнёр, партнёр, партнёрства\nназад Папярэдні допіс: Сусветныя мовы - вывучэнне моў злучае\nбольш Наступны допіс: Сауна


Уцяпленне падмурка сваімі рукамі - Блог пра рамонт\nКлапаціцца пра ўцяпленне падмурка пачалі не так ужо даўно, і тое, пачалі гэта рабіць па неабходнасці. Зараз жа рэдка сустрэнеш, каб будуецца дом быў без ўцепленым падмурка. Як можна выканаць уцяпленне падмурка сваімі рукамі, і чым абумоўлена неабходнасць выканання такіх прац?\nСправа ў тым, што рэзкія перапады тэмператур і багатыя дажджы ўплываюць на падмурак не лепшым чынам, і з часам ён пачынае разбурацца. Выснова напрошваецца сам сабой - ўцяпляць падмурак трэба! Аднак адразу ж узнікаюць іншыя пытанні:\nЦі можа ў якасці ўцяпляльніка выступаць пясок?\nЯк ўцяпляць керамзітам?\nЯк ўцяпляць пенаполістырол?\nЯкім чынам можна ўцяпліць плітнымі падстава?\nЯк уцяпліць столбчатый падмурак?\nЯк уцяпліць палевы падмурак?\nЯкі ўцяпляльнік лепш выкарыстоўваць?\nАдкажам на ўсе пытанні па парадку.\nХоць звычайны пясок не з'яўляецца уцяпляльнікам, усё-ткі часова яго можна выкарыстоўваць для гэтых мэтаў. Такое уцяпленне абыходзіцца нядорага, і часта такім метадам ўцяпляецца падмурак лазняў яшчэ да ўзвядзення сцен. Гэты «уцяпляльнік» трэба надзейна абараніць ад траплення ў яго вільгаці.\nБольш эфектыўна выкарыстанне перлитового пяску, які можа выступаць у ролі ўцяпляльніка, і таму больш эфектыўны. Працуючы з любым з гэтых матэрыялаў, прыйдзецца мець справу з выкананнем вялікага аб'ёму работ, і мець шмат пяску, таму што вышыню засыпання трэба даводзіць да ўзроўню падлогі.\nГэты матэрыял шырока выкарыстоўваецца ў Расеі як ўцяпляльнік. На гэта паўплывалі яго добрыя цеплаізаляцыйныя якасці і невысокі кошт. Пры заліванні падмурка ва ўнутранай яго часткі змяшчаецца керамзіт, аднак у гэтай тэхналогіі ёсць свае недахопы.\nВыдатныя якасці керамзіту, як ўцяпляльніка, істотна зніжаюцца навакольным яго растворам, як вядома, бетон - сапраўдны правадыр тэмператур. Прымяняецца гэты метад для мелкозаглубленный падмурка.\nДзякуючы малой вазе такога складу, можна без боязі рабіць апалубку з шыферу.\nГэты ўцяпляльнік вырабляецца ў выглядзе лістоў, дзякуючы чаму працэс ўцяплення нашмат спрашчаецца. Аднак перад пачаткам прац трэба нанесці гідраізаляцыю падмурка ў месцах судакранання з уцяпляльнікам. Лісты прымацоўваюцца ад ніжняй часткі падмурка да ўзроўню падлогі. Таўшчыня матэрыялу можа мяняцца ў залежнасці ад тыпу, таўшчыні і глыбіні падмурка. Бо пенаполістырол руйнуецца ад сонечных прамянёў, то бачную частку ўцяплення трэба адразу ж закрыць абліцавальнымі панэлямі.\nПрацы не ўяўляюць складанасці, але іх трэба выканаць правільна. Спачатку на падмурак замацоўваецца гідраізаляцыйная мембрана, а потым на яе пры дапамозе адмысловага клею прыляпляецца пенаполістырол. Выдатак клею невялікі, так як наносіцца ён на пліту кропкава.\nДля адводу грунтавых вод ўкладваецца яшчэ адна мембрана, якая таксама служыць абаронай цеплаізаляцыйнага матэрыялу.\nУцяпленне плітнага падмурка\nРаней для гэтых мэтаў выкарыстоўваўся толькі пенапласт, але з-за малога тэрміна службы (губляюцца злучныя ўласцівасці, і пенапласт рассыпаецца на шарыкі, з якіх ён складаецца), ён практычна перастаў выкарыстоўвацца. Сёння паўсюль ужываецца экструдаванага пенаполістырол, у якога высокая шчыльнасць, а эксплуатаваць яго можна дзесяткі гадоў.\nДалей варта парадак кладкі слаёў гэтага «пірага»: сцелецца поліэтыленавая плёнка, а затым заліваецца пліта. Дзякуючы такой канструкцыі вільгаць і холад з глебы не трапляюць у памяшканне.\nНа дне выкапанага катлавана ўкладваецца геотекстиль.\nНасыпаецца пласт з пяску і друзу.\nПотым непасрэдна перад кладкай пліты ўкладваецца ўцяпляльнік.\nНа ім вырабляецца арматурная канструкцыя.\nЯк бачым, нічога складанага.\nУцяпленне столбчатые падмурка\nКалі пад праектаваным будынкам, якое будзе стаяць на пучинистых грунтах, не плануецца падвальнае памяшканне, то можна рабіць столбчатый падмурак, але яго ўцяпленне мае свае нюансы. Часцей за ўсё для гэтых мэтаў робяцца спецыяльныя забирки, якія гуляюць ролю цокаля.\nГэта невысокія сценачкі, для вырабу якіх выкарыстоўваюцца дрэва, радзей цагляны мур або камень. У іх засынаецца керамзіт, які добра абароніць слупы падмурка ад прамярзання, таму яны не пацерпяць нават пры моцным успушванне грунту.\nУцяпленне палевага падмурка\nПалева-шрубавай падмурак цалкам пагружаецца на досыць вялікую глыбіню ў зямлю, таму для яго патрабуецца толькі вонкавае ўцяпленне ростверка, які трэба ізаляваць ад траплення вільгаці, таму што пры кантакце з жалезабетонам яна прывядзе да карозіі. Можна выкарыстоўваць розныя цеплаізаляцыйныя матэрыялы.\nВыбраць добры уцяпляльнік - гэта ўжо палова справы. Сёння прапануецца «мора» уцяпляльнікаў, і кожны вытворца імкнецца пераканаць пакупніка ў тым, што яго тавар самы лепшы, але мы падыдзем да выбару правільным чынам, ацаніўшы ўцяпляльнік па яго характарыстыках. Напэўна, ніхто не стане пярэчыць, што прыдатны матэрыял не павінен:\nдэфармавацца ад душыць на яго грунту;\nУжыўшы да набыванаму матэрыялу ўсяго гэтыя два патрабаванні, вы зможаце ўцяпліць падмурак сваімі рукамі, не баючыся таго, што ўцяпленне не прынясе вынікаў.\nУ гэтым артыкуле мы асабліва адзначым толькі пенаполістырол, які сёння з'яўляецца самым запатрабаваным цеплаізаляцыйным матэрыялам. Ён шануецца за тое, што з ім зручна працаваць: яго можна роўна разрэзаць, а потым прыклеіць або прыкруціць шрубамі. У адрозненне ад пенапласту ён не крышыцца, не ўбірае ваду, а гэта значыць, што з надыходам маразоў, змёрзлая вада не разбурыць яго. Таксама ён не прапускае праз сябе паветра. Дзякуючы такім цудоўным уласцівасцям пенаполістырол праслужыць вялікі тэрмін без страты сваіх цеплаізаляцыйных якасцяў.\nСледующаяФарба для бетоннай падлогі: функцыянальнасць і асаблівасці


Галоўная старонка > 10 прыёмаў і спосабаў, якія арганізуюць узаеманавучанне ў класе. Настаўніцкія кейсы\nМаналагічная гаворка настаўніка правакуе гультайства, падчас якога вучань павінен прыняць як дадзенасць інфармацыю. У нумары часопісу «Пачатковая школа» за лістапад 2017 выйшаў артыкул «З актыўнай ацэнкай – да актыўнага ўроку» , прысвечаны практыкам узаеманавучання. Аўтарка артыкула, настаўніца пачатковых класаў ДУА «Сярэдняя школа №17 г. Барысава» Святлана Локіс прывяла кейсы паспяховага выкарыстання стратэгіі актыўнай ацэнкі і актыўных прыёмаў і метадаў навучання на ўроках. У артыкуле разгледжаны такія практыкі ўзаеманавучання, якія выклікаюць актыўнасць вучняў праз сумесную працу з іншымі:\nРабота ў парах (Відэа );\nПрыём «Кубікі» (Відэа );\nПрыём навучання ў малых групах (Відэа );\nАрганізацыя ўзаемаправеркі тэсту ў групах (Відэа );\nПрыём «Гексы»  (пра яго мы падрабязна пісалі на Nastaunik.info );\nЭлементы стратэгіі актыўнай ацэнкі ў еўрапейскіх краінах выкарыстоўваюцца паўсюль у настаўніцкай працы. У Эстоніі і Расіі яна называецца «фарміруючае ацэньванне», у Польшчы - "ацэнка, якая навучае", а ў Беларусі яна вядомая як «актыўная ацэнка». Поўны тэкст артыкула пра спосабы і прыёмы для арганізацыі займальнага і цікавага для вучняў навучальнага працэсу чытайце ў артыкуле ў часопісе «Пачатковая школа» . \nДарэчы, у гэтым жа, лістападаўскім выпуску часопісу «Пачатковая школа» выйшаў яшчэ адзін артыкул пра выкарыстанне стратэгіі актыўнай ацэнкі. Прачытаць пра пяць ключавых ідэй гэтай стратэгіі, якія фармуюць паспяховую асобу, можна ў матэрыяле дацэнта БДПУ Міхася Кудзейкі «Магчымасці актыўнай ацэнкі ў выхаванні паспяховай асобы» .\nЗыходны URL: http://www.nastaunik.info/node/15978


Людміла Нікольская — выпускніца нашай Акадэміі музыкі. У тым, што яна вучылася менавіта ў класе Таццяны Сергяенка (хаця і заканчвала ў іншага педагога — Таццяны Ялецкай), можна было пераканацца літаральна з першых гукаў: наша школа! Дый Канцэрт, які не толькі прысвечаны выканаўцы, але і адлюстроўвае яе жыццёвы і творчы шлях, аказаўся даволі “беларускім”. Там няма, як прызнаўся сам кампазітар, беларускіх цытат, але шмат інтанацыйных “спасылак” — і на аўстралійскія тэмы (у апошніх частках), і на нашы родныя, сярод якіх найбольш пазнавальнымі былі “Чаму ж мне не пець” і “Чаму не прыйшоў”.\nАле справа яшчэ і ў тым, што твор — пры ўсім сваім аўстралійскім каларыце — не адкрывае прынцыпова новых музычных даляглядаў, а працягвае традыцыі нашых шматлікіх цымбальных сачыненняў, дзе інструмент паўстае віртуозным, ударным, бліскуча “званочкавым”. Традыцыйнай была і трохчасткавая драматургія. Санатнае алегра змянілі варыяцыі, у святочным фінале з узнёсла-патрыятычнай тэмай узнікла і рэмінісцэнцыя з першай часткі. А такі сучасны прыём, як пастукванне палачкамі па драўляным корпусе, ператварыўся ў жураўліны клёкат — як гэта неаднойчы было ў нашага Уладзіміра Кур’яна.\nНа біс была сыграная віртуозная Бурлеска для цымбалаў з аркестрам — яшчэ адзін плён супрацоўніцтва выканаўцы з кампазітарам. Яны сустрэліся ў Сіднэі, Нікольская крыху пайграла Журбіну на цымбалах — і той літаральна закахаўся ў новы для яго інструмент.\nАншлагавая вечарына навяла і на роздум пра магчымасці папулярызацыі сучаснай акадэмічнай музыкі. Хто-хто, а Журбін у гэтым — майстра. Сам выступіў вядучым, стварыўшы ўтульную давяральную атмасферу, напярэдадні правёў у Акадэміі музыкі творчую сустрэчу (вядома, размова ішла і пра Цымбальны канцэрт).\nАле, можа, прычыну аншлага трэба шукаць і ў нас саміх? Да замежных зорак больш даверу? Бо я наўрад ці змагу назваць беларускага кампазітара, аўтарская вечарына якога стала б такой паспяховай. Зразумела, я кажу тут пра “касавае” вымярэнне, а не творчае.


У госці — да ўкраінскіх юннатаў | Настаўніцкая газета\n20.07.2017 - 12:04Адукацыйная прастора\nСёння, калі педагогі-эколагі думаюць, чым яшчэ зацікавіць сваіх навучэнцаў у новым навучальным годзе, я прапаную адправіцца з экскурсіяй да нашых суседзяў-украінцаў на Чарнігаўскую абласную станцыю юных натуралістаў. Магчыма, ідэі яе супрацоўнікаў і выхаванцаў спадабаюцца і вамі і вы возьміце іх на заметку.\nРазам з таварышамі па інтарэсах\nЧарнігаўская абласная станцыя юных натуралістаў — адна з найстарэйшых украінскіх устаноў экалагічнага профілю. Ёй 83 гады. Штодзень сюды спяшаюцца сотні юннатаў з усяго Чарнігава — гэта школьнікі і вучнёўская моладзь ва ўзросце ад 8 да 18 гадоў. Часта бываюць тут і дзеці з вобласці, з усёй Украіны і замежжа, у тым ліку з Беларусі.\nЗ 2004 года ўзначальвае калектыў абласной станцыі выдатнік адукацыі Украіны лаўрэат штогадовай абласной прэміі імя Софіі Русавай Людміла Анатольеўна Трыгубава. Над вырашэннем пытанняў экалагічнага і працоўнага выхавання моладзі на станцыі юннатаў працуюць 33 педагагічныя работнікі. Менавіта дзякуючы ім тут дзейнічаюць ажно 63 гурткі 23 профіляў, 4 клубы, дзіцячая аматарская народна-абрадавая студыя “Барвенак”, секцыя юных натуралістаў-тэлевядучых “Парастак”, экалагічная агітбрыгада “Дзясняначка”, у якіх паглыбляюць свае веды больш за 1500 навучэнцаў агульнаадукацыйных навучальных устаноў Чарнігава. З мэтай роўнага доступу навучэнцаў да якаснай адукацыі арганізавана работа 12 профільных гурткоў станцыі на базе сельскіх школ 5 раёнаў вобласці і горада Прылукі, 28 гурткоў працуюць на базе дзіцячых клубаў Цэнтра працы з дзецьмі і моладдзю па месцы жыхарства, 2 гурткі — на базе школы-інтэрната, 1 гурток — на базе чарнігаўскага прытулка для дзяцей.\nЯк запэўнівае метадыст установы Таццяна Іванаўна Корань, занятак па сваіх інтарэсах тут знойдзе кожнае дзіця. Самыя юныя выхаванцы знаёмяцца са светам прыроды, вучацца вырошчваць кветкі, даглядаць сад. Пазней для іх разгортваюць работу гурткі юных батанікаў, агароднікаў, фізіёлагаў раслін, кветкаводаў-аранжыроўшчыкаў, фларыстаў, эколагаў-краязнаўцаў, арнітолагаў, акварыумістаў, заолагаў, біяхімікаў, механізатараў, раслінаводаў, пчалаводаў, валеолагаў, знаўцаў лекавых раслін, аматараў зялёнай архітэктуры і інш.\nДля старшакласнікаў, якія збіраюцца выбраць прафесіі, звязаныя з экалогіяй, працуе клуб “Эрудыт”. У ім яны з дапамогай рэпетытараў паглыбляюць свае веды ў профільных дысцыплінах: хіміі, біялогіі, біяхіміі, экалогіі, арніталогіі, энтамалогіі, гідрабіялогіі (дарэчы, бясплатна). Актыўна старшакласнікі займаюцца кветкаводствам і фларыстыкай. Але самы папулярны гурток у выхаванцаў усіх узростаў — дамашняя жывёлагадоўля.\n“Вельмі папулярныя ў нас секцыі клуба “Гаспадынька”, дзе юннаты паглыбляюць свае веды па біялогіі, агародніцтве і садоўніцтве, набываюць практычныя ўменні і навыкі па доглядзе сельскагаспадарчых культур, вывучаюць агратэхніку вырошчвання агароднінных, палявых, ягадных культур, знаёмяцца з рэцэптамі гатавання традыцыйных украінскіх страў, — расказвае Таццяна Іванаўна. — Пры гэтым клубе працуе секцыя юных натуралістаў-тэлевядучых “Парастак”. У дзіцячых тэлеперадачах “Дзіўны калейдаскоп” і “З куфэрка “Дзіўнага калейдаскопа”, якія штомесяц выходзяць на чарнігаўскім тэлебачанні, мы дзелімся з гледачамі кулінарнымі сакрэтамі, расказваем, як даглядаць свойскіх жывёл — сабак, катоў, трусоў, марскіх свінак і інш. Нашы фларысты даюць практычныя рэкамендацыі па доглядзе кветак, праводзяць майстар-класы па стварэнні святочных кампазіцый. Напрыклад, вельмі запатрабаваны нашы майстар-класы па стварэнні жывых карцін для вертыкальнага азелянення. На іх замест палатна і фарбаў — грунт і кветкі. І кожны раз тэлегледачы просяць паўтарыць нашы перадачы. Карыстаюцца папулярнасцю і праграмы пра вырошчванне сельскагаспадарчых культур і гатаванне з іх традыцыйных украінскіх страў”.\nПапулярны ў дзяцей і клуб традыцыйнага ўкраінскага кветкаводства “Кветкі Украіны”. Пры ім працуе “Фонд мальвы” — участак кветкава-дэкаратыўных раслін, у якім толькі аднагадовых раслін — больш за 60 відаў. Яшчэ больш — шматгадовых раслін. Дзеці збіраюць з іх насенне, раздаюць па школах, інтэрнатах.\nПры клубе працуе і школа аранжыроўшчыкаў, у якой вучаць выкарыстоўваць усе сучасныя элементы і стылі дэкарыравання. Па выхадных у школе для ўсіх жадаючых праходзяць майстар-класы па стварэнні святочнага дэкору.\nПры біялагічным аддзеле працуе школа акварыумістыкі, куток жывой прыроды і на яго базе — кантактны міні-заапарк, дзе дзеці могуць папасвіць чарапах, пакарміць морквай трусоў, паназіраць за нутрыямі, пагутарыць з папугаямі і інш. Асабліва падабаецца дзецям даглядаць звярыных малышоў: толькі ў гэтым годзе яны выгадавалі 60 марскіх свінак, 10 хамячкоў, чатырох хвалістых папугаяў, 35 акварыумных рыб, 15 дэкаратыўных трусоў і падзяліліся імі з куткамі жывой прыроды школ.\nДзякуючы цеснаму супрацоўніцтву са школьнымі лясніцтвамі, на станцыі ствараецца парк-дэндрарый, у якім наведвальнікі змогуць паглядзець разнастайнасць хвойнікаў Украіны. Акрамя таго, біялагічны аддзел арганізоўвае для дзяцей шмат выездаў, экскурсій, экалагічных экспедыцый па вывучэнні прыроды, энтамалагічнай і арніталагічнай фаўны Украіны.\nАле самае галоўнае на станцыі — вучэбна-даследчы зямельны ўчастак у 2 гектары. На Усеўкраінскім конкурсе пачаткова-даследчых зямельных участкаў калектыў станцыі неаднаразова станавіўся пераможцам. Летась перамога таксама была за ім, таму ў наступным годзе менавіта тут будзе праходзіць Усеўкраінскі семінар загадчыкаў вучэбна-даследчых зямельных участкаў.\nТут праводзяцца вучэбныя і практычныя заняткі, арганізоўваюцца пазакласныя юннацкія і даследчыя эколага-прыродаахоўныя заняткі. Агарод з асноўнымі сельскагаспадарчымі культурамі краіны, парнікі, цяпліцы, сад лекавых культур, у якім сабрана больш за 40 відаў дзікарослых агароднінных, дэкаратыўных, ягадных, тэхнічных і іншых лекавых раслін, фруктовы сад, ягаднік, вінаграднік, пладова-ягадны гадавальнік — варыянтаў праявіць свае даследчыя здольнасці шмат.\n“Самыя значныя навуковыя падзеі ў нас адбываюцца ў селекцыйна-генетычным аддзяленні, дзе нашы старшыя выхаванцы выпрабоўваюць новыя гатункі бульбы, таматаў, агуркоў, гарбузоў, — расказвае Таццяна Іванаўна Корань. — Толькі ў гэтым годзе юннаты заклалі і правялі 62 доследы, з іх 28 — у супрацоўніцтве з вучонымі навукова-даследчых устаноў Украіны. Напрыклад, вырошчвалі аздароўлены матэрыял бульбы гатунку “жукоўскі ранні”. Навуковыя супрацоўнікі вырошчвалі бульбу ў прабірках у харчовым растворы і перадавалі нам, а нашы дзеці высаджвалі іх на доследным участку. Сапраўды, гэтая бульба не так схільна да паршы, ды і калівы былі больш здаровымі, чым іншыя. Эксперымент яшчэ працягваецца, але ўжо гэтая работа стала прызёрам украінскага конкурсу “Доследны марафон.\nЁсць вынік і ў павышэнні ўсходжасці насення за кошт прапускання яго праз кампрэсар, асабліва гэта тычыцца насення морквы. Апрабоўвалі мы і вырошчванне бульбы пад саломай. Паспяхова вядзём барацьбу са шкоднікамі. На хімічныя прэпараты ў нас табу, таму мы з дзецьмі шукалі біялагічную альтэрнатыву: настойвалі часнок, заварвалі пасынкі таматаў, палын, чыстацел і апрацоўвалі гэтымі настоямі бульбу. Высветлілі, што поўнасцю пазбавіцца ад каларадскага жука ці ад грыбковых заражэнняў не так проста, але ў гэтым кірунку палын ва ўсіх адносінах пераўзышоў біяканкурэнтаў”.\nЯшчэ адзін гонар станцыі юннатаў — пакой-музей эканомнага і беражлівага стаўлення да хлеба. Дзейнічае музей з 1994 года, і кожны год яго наведвае больш за 2000 школьнікаў Чарнігава і вобласці.\nТут дзеці даведваюцца пра тое, як чалавек, упершыню расцёршы збожжа і размяшаўшы яго з вадой, атрымаў цеста і яно, запечанае на сонцы, ператварылася ў аладку — першы хлеб на зямлі. І ў параўнанне той аладцы ў музеі прадстаўлены караваі, якія сёння пякуць у розных рэгіёнах вобласці. Усе яны адрозніваюцца адзін ад аднаго, у кожнага свой “твар”, сваё аздабленне, свая непаўторнасць.\nСа злакавымі культурамі (пшаніцай, жытам, ячменем, аўсом, просам, рысам, кукурузай) знаёміць раздзел экскурсіі “Зёлкавыя культуры — нашы карміцелькі”, у якім экскурсаводы — выхаванцы станцыі, расказваюць наведвальнікам гісторыю ўзнікнення гэтых культур, пра асваенне іх чалавекам і сельскагаспадарчае значэнне. Натуральнымі экспанатамі сталі снапы і збожжа пшаніцы, жыта, аўса, ячменю, проса, грэчкі, кукурузы, ільну, лубіну, вострых культур, якія дзеці, дарэчы, вырошчваюць самі. Дзякуючы супрацоўніцтву з аграрным універсітэтам Кіева, тут сабрана толькі пшаніцы больш за 20 гатункаў у каласках, і з кожнага з іх спечаны хлеб. Дзеці на свае вочы могуць убачыць сартавыя адметнасці ў хлябах, схаваць у далоньках самы маленькі хлеб і абысці вакол самы вялікі каравай, якому, дарэчы, далі імя Аксана.\nВажнае месца ў экспазіцыі музея займае тэма галадамору ва Украіне ў 1932—1933 гадах. Падчас экскурсій наведвальнікам расказваецца пра значэнне хлеба ў жыцці чалавека, цяжкую працу земляроба, эканомнае і беражлівае стаўленне да хлеба, пра мільёны людзей, якія загінулі падчас галадамору.\nАсаблівую ўвагу наведвальнікаў прыцягвае экспазіцыя “Да кожнага свята — сваё прысвячэнне”, у якой можна ўбачыць рытуальную выпечку да дня Святога Мікалая, Каліты, Вялікадня, Каляд, Сарака Святых, уласцівую розным рэгіёнам Чарнігаўшчыны. Прадстаўлены ў пакоі-музеі і прылады працы земляробаў мінулых гадоў.\nЁсць у музеі куток народазнаўства, у якім экспануюцца адзенне, вышыўка, гліняны посуд, прадметы побыту, абярэгі, дзідухі і інш. З побытам, звычаямі і абрадамі продкаў знаёміць этнаграфічны раздзел: экскурсаводы расказваюць легенды, звычаі, замовы, звязаныя з вырошчваннем хлеба. Куток народазнаўства дапоўніўся раздзелам “Украінская цацка”, у якім сабраны самыя распаўсюджаныя цацкі Чарнігаўшчыны: лялькі-матанкі, гліняныя, саламяныя, травяныя, драўляныя.\nПедагогу ў дапамогу\nСучасная сацыяльна-практычная творчасць патрабуе ад педагогаў актыўнасці, інфармаванасці, дасведчанасці пра стан спраў у розных рэгіёнах вобласці, прычым не толькі па эколага-натуралістычным выхаванні, але і ў сумежных сферах. Эфектыўную дапамогу аказвае настаўнікам агульнаадукацыйных школ, пазашкольных навучальных устаноў метадычная служба Чарнігаўскай абласной станцыі юных натуралістаў.\nДля павышэння педагагічнага майстэрства на базе станцыі дзейнічае школа маладога педагога. Адзін раз у квартал праводзяцца пасяджэнні. Маладыя педагогі дзеляцца вопытам работы, праводзяць пробныя адкрытыя заняткі з выкарыстаннем розных форм і метадаў работы, абмяркоўваюць і разглядаюць асноўныя пытанні арганізацыі вучэбна-выхаваўчага працэсу ў пазашкольнай установе, знаёмяцца з інтэрактыўнымі тэхналогіямі навучання. Распрацавана і выдадзена шмат інструктыўна-метадычных матэрыялаў. З мэтай укаранення нетрадыцыйных форм работы, развіцця экалагічнай адукацыі і выхавання, творчай, працавітай асобы для настаўнікаў прыродазнаўчых дысцыплін, намеснікаў дырэктараў школ па выхаваўчай рабоце, педагогаў-арганізатараў агульнаадукацыйных навучальных устаноў гарадоў і раёнаў вобласці праводзяцца абласныя семінары і кансультацыйныя дні ў раёнах і гарадах вобласці.\nПа гэтых і многіх іншых кірунках Чарнігаўская абласная станцыя юных натуралістаў супрацоўнічае з Гомельскім абласным эколага-біялагічным цэнтрам дзяцей і моладзі. Магчыма, пункты сутыкнення экалагічных інтарэсаў з калегамі знойдзеце і вы?\nФота з архіва Чарнігаўскай абласной станцыі юных натуралістаў.


Фарміраванне беларускай нацыі — реферат по истории\n152566.zip — 39.51 kb\nfarmravanne-belaruskaj-nacy_152566_1.rtf — 222.7 Kb\nФАРМІРАВАННЕ БЕЛАРУСКАЙ НАЦЫІ Олег Admin\nУ гісторыі фарміравання беларускай нацыі можна\nвылучыць два перыяды. Першы ахоплівае канец XVIII —\nпершую палову XIX ст. і з'яўляецца своеасаблівым пераходам ад феадальнай народнасці да пачатку станаўлення буржуазнай нацыі. Наступны перыяд пачынаецца з другой паловы XIX ст. і характарызуецца як час станаўлення і развіцця беларускай нацыі ў эпоху капіталізму.\nУцягванне гаспадаркі Беларусі ў рыначныя сувязі\nреферат по иностранным языкам и языкознанию на 6 стр.; рейтинг: 7.5\nСтана ленне беларускай нацыі XIX пач XX стст


Улады не наважваюцца адзначаць Дзень горада ў Мінску | Новы Час\nУ Мінгарвыканкаме не гавораць, будуць адзначаць Дзень горада мінчукі сёлета або не. «Крыху пазней, — кажа спецыяліст па пытаннях СМІ Алена Мохар. — Праграма цяпер абмяркоўваецца, але пакуль не зацвярджаецца. Давайце дачакаемся панядзелка».\nА вось у адміністрацыях раёнаў з адказамі не цягнуць.\nСвяточныя мерапрыемствы ў Дзень горада на тэрыторыі паркавых зон праводзіцца не будуць, гавораць у Фрунзенскім раёне. Чаму? «Не запланаваныя».\nУ адміністрацыі Цэнтральнага раёна расказваюць, што свята ў парку Перамогі, як летась, не будзе. Праз эпідэміялагічную сітуацыю не запланаваныя таксама ніякія канцэрты пад адкрытым небам.\n«У асноўным усе мерапрыемствы пройдуць на закрытых пляцоўках, — кажа начальнік упраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі адміністрацыі Юрый Цаба. — Тэматычныя праекты будуць прадстаўлены ў літаратурным музеі Янкі Купалы і галерэі Савіцкага, у музеі Вялікай Айчыннай вайны пройдзе выстава "Вайна вачыма франтавых мастакоў", таксама будуць арганізаваныя пляцоўкі ва ўстановах адукацыі. Найбольш яркія — у 16-й і 36-й гімназіях, для дзяцей і падлеткаў у Цэнтры пазашкольнай работы "Кантакт" пройдзе гісторыка-пазнавальная гульня».\nШто да вулічнага гандлю ў раёне Палаца спорту або гістарычнага цэнтра, па словах суразмоўцы, падрабязнасці можна будзе ўдакладніць толькі ў Мінгарвыканкаме.\nУжо вядома, што 6-ы Мінскі паўмарафон, які па традыцыі праходзіць у гэтыя ж дні, адменены. Афіцыйная прычына: правядзенне мерапрыемства можа пагражаць здароўю і бяспецы ўдзельнікаў.\nУ апошнія выходныя жніўня салігорцы павінны былі адсвяткаваць два святы: Дзень горада і Дзень шахцёра. Мерапрыемствы таксама былі адмененыя пасля забастоўкі работнікаў «Беларуськалія». Кожныя выходныя мінчукі выходзяць на шматлюдныя мірныя маршы і патрабуюць правесці новыя сумленныя выбары.\n«Эпідэміялагічная сітуацыя», якая раптам з’явілася (мы ж каранавірус перамаглі!), становіцца падставай адмяніць усе буйныя дзяржаўныя мерапрыемствы. Каб беларусы не прыходзілі на іх з бел-чырвона-белымі сцягамі?\nАрмагедон Алеся Мары


КІРАЎНІК ГОМЕЛЬСКАЙ АБЛАСНОЙ СТРУКТУРЫ АГП КАРНІЕНКА ПАКІНУЎ СВАЮ ПАСАДУ\nПрычынай заявы сталася і нядаўняя выбарчая кампанія, у якой, на думку спадара Карніенкі, Аб'яднаная грамадзянская партыя праявіла сябе не найлепш. Вось што распавёў нашаму радыё сам спадар Карніенка:\n(Карніенка: ) "Я ня бачу ўвогуле ў Беларусі, і ў нашым рэгіёне ў тым ліку, пэрспэктываў дзейнасьці Аб'яднанай грамадзянскай партыі. На вялікі жаль, мы не прадэманстравалі падчас выбарчай кампаніі, што мы — каманда. Тэндэнцыі, якія зараз захоўваюцца ў партыі, сьведчаць, што ня вельмі хутка мы такой камандай станем, а хутчэй за ўсё — ніколі".\nТрэба сказаць, што ўчора ўвечары, калі ладзілася сустрэча з актывам, Анатолю Лябедзьку (ён, дарэчы, і сёньня знаходзіцца ў рэгіёне) давялося пачуць шмат нараканьняў на свой адрас і на адрас найвышэйшага кіраўніцтва партыі. Пазыцыю спадара Карніенкі падзяляе шэраг раённых кіраўнікоў.\nМікалай Рымар, старшыня партыйнай арганізацыі Чыгуначнага раёну абласнога цэнтру, наўпрост заявіў, што ягоных спадзяваньняў партыя не апраўдала. Яна саступіла свайго кандыдата Сямёна Домаша на карысьць слабейшага.\nУ сталіцы партыя наогул раскалолася. Некаторыя кіраўнікі пайшлі працаваць у каманды розных прэтэндэнтаў, а Павал Казлоўскі, які ўначальваў сталічную арганізацыю, наогул распачаў сваю ўласную выбарчую кампанію.\nГамельчукі мяркуюць, што партыя стваралася, каб змагацца за рэальную ўладу, а ў выніку паўтарыла памылкі палітычных кампаніяў 1994-га і 1999-га гадоў — і прайграла нядаўнія прэзыдэнцкія выбары.\nЦяпер шмат хто з гомельскіх актывістаў, у тым ліку і Віктар Карніенка, зьвязвае сваю далейшую палітычную і грамадзкую дзейнасьць не з Аб'яднанай грамадзянскай партыяй, а з рухам "Рэгіянальная Беларусь" пад кіраўніцтвам Сямёна Домаша.\nШто ж да Анатоля Лябедзькі, то на 80% ён пагадзіўся з прэтэнзіямі і заўвагамі гамельчукоў. Але заўважыў, што з малымі наяўнымі рэсурсамі ня толькі сваёй партыі, але і ўсёй дэмакратычнай апазыцыі, перамагчы на выбарах было нельга. Пры любым раскладзе, а тым больш, калі ў камісіях не было дэмакратычных прадстаўнікоў, улада намалявала б 75% падтрымкі выбарцамі дзейнага кіраўніка дзяржавы.


Дзень абаронцы Айчыны: на плакатах – Ленін, Сталін і Пуцін\nКамуністы ў Маскве ўздымалі баявы дух расейскай арміі.\nУ Дзень абаронцы Айчыны камуністы выйшлі на вуліцы Масквы ўздымаць баявы дух вайскоўцаў і заадно пратэставаць супраць рэформы, якая, паводле іх, знішчыць расейскую армію. Некаторыя патрабавалі, каб адказныя за рэформу паўсталі перад судом. У выніку рэформы працы пазбавяцца каля 100 000 афіцэраў.\nУдзельнікаў мітынгу непакоіць, што расейская армія будзе не ў стане абараніць Радзіму. Шмат хто на знак пратэсту надзеў вайсковую форму.\nЛетась у лістападзе прэзідэнт Расеі Уладзімір Пуцін звольніў міністра абароны Анатоля Сердзюкова, якога западозрылі ў продажы міністэрскай маёмасці сваім людзям. Следства працягваецца. Цяпер ведамствам кіруе былы міністр надзвычайных сітуацыяў Сяргей Шайгу.\n23 лютага ў Беларусі, Расеі, Украіне і Кыргызстане афіцыйна адзначаюць Дзень абаронцы Айчыны. Свята адзначалася ў СССР спачатку як Дзень Чырвонай Арміі ды Флоту (1922–1949), пасля як Дзень Савецкай Арміі ды Ваенна-Марскога Флоту.


Гарадзенскага лекара Алеся Лобана выпісалі з інфекцыйнай лякарні | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГарадзенскага лекара Алеся Лобана выпісалі з інфекцыйнай лякарні\nГарадзенца, лекара Алеся Лобана, выпісалі з інфекцыйнай лякарні абласнога цэнтра. Два тэсты на COVID – 19 у яго далі адмоўны вынік. 24-га сакавіка яго прымусова шпіталізавалі, хаця, на яго думку, клінічных, эпідэміялагічных паказанняў па шпіталізацыі не было. А лабараторыя, якая праводзіць аналізаванне тэсту на COVID -19 знаходзіцца не ў Гародні, а ў Менску.\nКажа Алесь Лобан:\n– Яны вязуць іх у Менск, там нічога такога складанага няма. Гэта на ўзроўні абласной лякарні ці там абласной інфекцыйнай лякарні, нічога складанага гэта наладзіць. І вось гэта «Сінэво» магло б рабіць, вось такога ўзроўню лабараторыі. Гэта называецца па-расейску «полимеразная цепная реакция». І яны праводзяць гэтыя палімеразныя ланцуговыя рэакцыі і на іншыя інфекцыі – на герпес, на ВІЧ і на іншае. То бок там быццам замяніў матрыцу, а працэс у прынцыпе той жа самы.\nПа хуткасці вынікі тэсту на каронавірус у Беларусі атрымоўваецца праз 4-5 гадзінаў аналізавання. Але з улікам лагістыкі, калі пачнецца імклівы рост заражэння на COVID -19, адказ з Менску да абласнога цэнтра можа прыйсці толькі праз суткі.\nУ Лельчыцкім раёне яшчэ ў дваіх знайшлі каронавірус\nПамёр віцебскі акцёр, у якога дыягнаставалі каронавірус\nДоктара Алеся Лобана забралі ў інфекцыйны шпіталь\nЛекар Алесь Лобан заклікае да салідарных дзеянняў у прафілактыцы распаўсюду…