Мікалай Акімавіч Пісканоўскі — Вікіпедыя\nМікалай Акімавіч Пісканоўскі (13 мая 1887 ― 10 красавіка 1935) ― протаіерэй, свяшчэннамучанік, святы РПЦЗ.\nНарадзіўся ў Кобрынскім павеце ў в. Збірагі (сучасны Брэсцкі раён) у сям’і пратаірэя Акіма Пісканоўскага і яго жонкі Марыі Кадлубоўскай. У 1901 годзе скончыў семінарыю, пасля чаго служыў псаломшчыкам у стрыгаўскай Сімяонаўскай царкве нездалёк Кобрына. Пазней пабраўся шлюбам з Клаўдзіяй Катовіч — дачкой святара з Страдзічаў.\nПерад Першай Сусветнай вайной быў прызначаны дыяканам у Свята-Мікалаеўскі гарнізонны сабор. З пачаткам вайны сабор становіцца шпітальным храмам. У сувязі з наступам германа-аўстрыйскіх войскаў, гарнізонны шпіталь храма пераводзяць у Адэсу. Туды ж пераязджае і сям’я Пісканоўскіх. Эвакуіруецца таксама і дыяцэзія, куды ўваходзіць шпітальны храм, а кафедра пераносіцца ў Маскву. У той час яе ўзначальваў ўладыка Ціхан (Бялявін). Да яго, каб атрымаць святарскае пасвячэнне, Мікалай быў выкліканы з Адэсы. Пасвячэнне праходзіла ў храме Хрыста Збавіцеля.\nУ 1918 году шпіталь у Адэсе быў ліквідаваны. Мікалай стаў святаром ва ўкраіскім сяле Паўлыш. Тут жа 12 лістапада 1918 года ў нарадзіўся сын Мікалай.\nУ пачатку 20-х бандытамі быў забіты святар з сяла Іванаўка і Мікалай заняў яго месца. Пасля трапіў ў храм горада Варонежа. Там жа ў 1928 годзе яго і арыштавалі чэкісты, абправіўшы ў Салавецкі лагер. У тым месцы лёс пазнаёміў яго з Дзімтрыем Ліхачовым, які пазней згадваў Мікалая ў сваіх успамінах. У маі 1931 года тэрмін яго зняволення скончыўся, але яшчэ 5 месяцаў Мікалай заставаўся ў канцлагеры на прымусовых працах. 12 кастрычніка 1931 года ён быў адпраўлены этапам на лесапавал недалёка ад Архангельска. Пазней, у сувязі з слабым здароўем яму дазволілі пераехаць непасрэдна ў Архангельск. Але хутка пачалася новая хваля рэпрэсій. У верасні 1934 чэкісты зноў дабраліся і да Мікалая. 10 красавіка 1935 года ен памёр ад пнеўманіі.\nПахаваны ў Архангельску. Захаваць магілу дапамог Дзімтрый Ліхачоў.\nРускай Зарубежнай Праваслаўнай Царквой на саборы 14 лістапада 1981 года Мікалай Пісканоўскі быў прылічаны да ліку святых.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мікалай_Акімавіч_Пісканоўскі&oldid=3792308"\nАпошнія змены 13 лютага 2021 а 23:07\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:07, 13 лютага 2021.


Спампаваць макеты налепак | Карміць грудзьмі ўсюды - натуральнае права!\nПа нашаму вопыту, налепкі, якія вы запампуеце, лепш за ўсё друкаваць фарматам 10х10 сантыметраў, альбо 15х15 сантыметраў. Налепкі меншага фармату дрэнна адрозныя на дзвярах, а большага — ужо занадта аб'ёмныя. Пажадана ў раздрукаваным налепкі таксама абрэзаць куты, каб белыя куты былі паўкруглымі.\nСярэдні кошт друку 1 налепкі — усяго каля 0,15$.\nСпампаваць (фармат tiff, каля 5 мб):\nМакет на рускай мове\nМакет на беларускай мове\nМакет на ўкраінскай мове\nПытанні па налепкам\nЯ б хацеў дадаць свае кантактныя дадзеныя на налепку, можна?\nДы, вядома. Дадавайце свае кантактныя дадзеныя унізе налепкі — гэта выдатны спосаб ствараць лакальныя групы падтрымкі, прасоўваць свае інфармацыйныя паслугі, заяўляць аб сабе!\nЯ б хацеў, каб перамясціць тэкст налепкі, можна?\nНекаторыя карыстальнікі прапануюць: «Перамесціце ўвесь тэкст зверху на белае поле, так, каб літары не залазілі на сіні фон«. Мы не зрабілі гэтага свядома, і для гэтага ёсць свае прычыны.\nНалепка закліканая хутка стварыць эмацыйнае стаўленне ў выпадковага мінака або наведвальніка якога-небудзь установы. Чытанне аднаго слова нашмат больш «эканамічна» і прасцей для чалавека. Таму першае слова і павінна быць кароткім, які выказвае эмацыйную складнік, якія нясуць галоўную ідэю і дамінуючым у гэтай налепцы.\n«Грудное гадаванне» у налепцы ўжо моцна падкрэслена візуальным чынам (якая корміць жанчына), таму дадаткова акцэнтаваць увагу на гэтым не трэба. Пры зняцці жа ўсёй фразы на белы фон ссоўваецца і сэнсавай акцэнт, даўжэе фраза, патрабуецца больш часу для яе ўсведамлення.\nЯ хачу перавесці налепку на іншую мову — як гэта зрабіць?\nПроста дашліце нам свой пераклад або пакіньце паведамленне ў каментарах! Мы з радасцю зробім для ўсіх такі варыянт налепкі! Будзем вельмі радыя перакладам на украінскі, казахскі і іншыя мовы постсавецкага рэгіёну!\nМаўленчыя ролікі ў дапамогу ўдзельнікам кампаніі\nкотка на кургане :\n23/03/2011 у 5:44 пп\nПара абнавіць каляндар на 2011 год!\n28/10/2010 у 2:12 дп\nпа ўкраінску будзе «доброзичливі годуючим мамам» 🙂\n28/10/2010 у 8:53 пп\nдзякуй! дадалі макет на ўкраінскім.\nСпампаваць каляндар на 2010 год "Прыязныя якія кормяць мамам!" | Карміць грудзьмі ўсюды - натуральнае права!


Адкрыццё Рэспубліканскага злёту юных ратавальнікаў-пажарных у «Зубраняці» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адкрыццё Рэспубліканскага злёту юных ратавальнікаў-пажарных у «Зубраняці»\nАдкрыццё Рэспубліканскага злёту юных ратавальнікаў-пажарных у «Зубраняці»\n14 верасня на базе Нацыянальнага дзіцячага адукацыйна-аздараўленчага цэнтра "Зубраня" стартаваў злёт юных выратавальнікаў-пажарных. У адкрыцці ўзяў удзел міністр па надзвычайных сітуацыях Уладзімір Вашчанка.\nСёлета змена праходзіць з 11 верасня па 1 кастрычніка. У мерапрыемстве бяруць удзел прыкладна 200 юнакоў і дзяўчат з усіх куткоў Беларусі - усе яны сябры Беларускай маладзёжнай грамадскай арганізацыі выратавальнікаў-пажарных.\nНа працягу трох тыдняў удзельнікі пройдуць праз самыя разнастайныя выпрабаванні за права стаць найлепшымі: «Конкурс вясёлых і знаходлівых", "Выратаванне на водах», «Аказанне першай дапамогі», "Фатаграфія", «Знаўцы АБЖ», «Зводныя палявыя вучэнні» і інш. Каманды ўжо паспелі выявіць наймацнейшага ў «хіце бяспекі», які традыцыйна не ўваходзіць у конкурсную праграму. Сёння конкурсная праграма стартавала аглядам страявой падрыхтоўкі ўдзельнікаў. Першае месца падзялілі Ліцэй МНС і каманда Мінскай вобласці. Другімі сталі прадстаўнікі Гомеля і Магілёва, а тройку замкнуў Мінск.\nКаму «Свежы вецер» прынясе «Хрустальнага зубра»?\nУ «Зубраняці» пачалася змена для юных журналістаў «Прэс-перспектыва»\nУ «Зубраняці» завяршаецца змена «Заўсёды гатовы!» для лідараў БРПА\nЗмена для юных педагогаў пройдзе ў дзіцячым цэнтры «Зубраня»


квіткі поспехі (тэматычны парк)\nТэматычны парк Квіткі фартуны слотаў – Мабільная сувязь і Інтэрнэт Бонус!\nквіткі поспехі (тэматычны парк) онлайн слот, выпушчаны ў чэрвені 2016, гэта маляўнічы слот, які прыносіць ўвесь тэматычны парк на экране. Вы атрымаеце магчымасці прымаць усе паездкі тэматычнага парку і атрымліваць асалоду ад трапятаннем, выйграючы рэальныя грошы. Гэта будзе эпічная сустрэча, таму што гэты інтэрнэт і мабільны гульнявой аўтамат дасць вам бонусныя функцыі сыпкія гуляць з. Вы не зможаце вырашыць тое, што ездзіць вы павінны выбраць, таму што кожная паездка і кожная гульня будзе ўзнагароджваць некаторыя прывабным прызавыя месцы.\nВы бачылі нашы Youtube гульнявыя аўтаматы і казіно аднаго відэа – яны тут!\nNet Entertainment з'яўляецца вядомым анлайн-відэа гульня развіваецца кампанія, якая ўводзіць некалькі онлайн мабільныя слоты кожны год. Гэтая кампанія вырабляе мабільныя онлайн-слоты заснаваныя на розныя тэмы, як фантастыка, спартыўны, і некаторыя слоты могуць быць заснаваныя на вядомых асоб. Гэта першы раз, калі NetEnt ўводзіць квіткі поспехі (тэматычны парк) онлайн слот, якая заснавана на маляўнічай тэматычны парк.\nКвіткі фартуны слотаў (тэматычны парк) онлайн слот ўяўляе сабой 5-ці барабанны онлайн слот з 50 выйгрышныя лініі. Гульцы змогуць круціць барабаны толькі 25p, і яны маглі б павялічыць памер стаўкі да £ 250. Джэкпот тут £ 2,000, а максімальны выйгрыш можа быць нашмат больш, чым джэкпот. гэта онлайн слот мае максімальныя сімвалы, якія маюць дачыненне да тэмы і Rollercoaster будзе дзікім сімвалам нароўні з роскідам Залаты білет.\nквіткі поспехі (тэматычны парк) онлайн слот дасць вам вялікая колькасць бонусаў. Пасадка трох ці больш нетры падчас асноўнай гульні будзе шчаслівым для вас, таму што нетры можа з'явіцца як складзеныя нетры і сума выйгрышу будзе велізарным пасля яго. Некаторыя мяккія цацкі будуць прадстаўляць суму, якую вы выйгралі і гэтая сума будзе дададзеная да вашага ўліковага запісу.\nФункцыя колы білет найбольш ўражлівай асаблівасцю гэтага онлайн слот. Вы можаце круціць кола квіткоў пры пасадцы 3 або больш рассейвае. Паспрабуйце, каб выйграць максімальную колькасць квіткоў, таму што гэтыя квіткі будуць даць вам ўваход у тэматычны парк. Вы зможаце гуляць у гульні, як Duck Shoot гульня, гульня Skee Баль, Кувалда гульні і многія іншыя гульні, выкарыстоўваючы квіткі.\nNetEnt Gaming прадставіла новы жанр анлайнавых мабільных слотаў шляхам распрацоўкі квіткі поспехі (тэматычны парк) онлайн слот. Некалькі функцый бонус у спалучэнні з маляўнічай графікай ператварыць яго ў Лепшы онлайн слот з 2016.


Брытанскі блогер стаў ворагам Расеі з-за барацьбы з яе хлуснёй & ndash; Newsweek\nУ Расеі хочуць, каб нямецкія кампаніі нагадвалі аб сваім нацысцкім мінулым – Newsweek\nДжо Хіл-Гиббинс - Брытанскі рэжысёр распавёў, як прымушае гледача ўдзельнічаць у пастаноўках\nЗакупкі Мінабароны - У Украіну прыбылі 55 брытанскіх браневікоў Saxon\nНавіны Данецка - Блогер зняў 'фільм' аб рэаліях жыцця ў 'ДНР' пустыя вуліцы і закрытыя крамы\nПуцін разглядае ядзерную зброю як інструмент прымусу & ndash; Newsweek\nРасія ператварае рок-фестывалі ў прапаганду арміі & ndash; Newsweek\nКіраўнік праваслаўнай царквы Грэцыі заклікаў пакінуць краіну ў еўразоне & ndash; Newsweek\nФінляндыя непакоіцца з-за сваіх салдат-расейцаў з падвойным грамадзянствам – Newsweek\nГалоўная ➠ Навіны ➠ Брытанскі блогер стаў ворагам Расеі з-за барацьбы з яе хлуснёй & ndash; Newsweek\nАпублікавана 16.06.2015 19:16\nБлогер Хигинс ведае імёны расійскіх салдат, якія збілі MH17 Папіваючы піва прама з банкі і закусваючы бульбай фры ў гасцінічным нумары ў Брусэлі, Эліёт Хигинс не падобны на чалавека, які нейкім чынам уцягнуты ва ўзброеныя канфлікты.\nЁн сутулы ангелец з дзіцячым тварам.\nАле за апошнія тры гады 36-гадовы брытанскі блогер і фанат кампутарных гульняў правёў сотні гадзін у інтэрнэце, высвятляючы праўду пра войны, якія адбываюцца далёка ад яго дома. У прыватнасці, седзячы на канапе, ён шукаў пацвярджэння прымянення хімічнай зброі ў Сірыі і ўварванне войскаў Расіі ў Украіну.\nПра гэта сёння піша Newsweek. Блогер дзякуючы сацыяльным сеткам і відэа на YouTube складваў разам усе дадзеныя, як галаваломку. А яшчэ восем яго валанцёраў пранікалі ва ўсе шчыліны ў розных частках свету, каб даведацца праўду. Група называе сябе Bellingcat. Разведчыкі-самавукі адсочваюць месца здымкі відэа з Facebook, на якім бачна, як страляюць зенітна-ракетныя комплексы. Яны параўноўваюць здымкамі з Instagram і карты з Google Earth, каб адсачыць рух цяжкага ўзбраення на Усходзе Украіны.\nЗаходняя разведка адзначыла дасягнення Хигинса. Уласна, ён і прыбыў у Брусель для таго, каб падзяліцца сваімі працамі з НАТА. Але выведвальнае хобі нажило для брытанца ворагаў. У 2013 годзе ён выкарыстаў відэа з YouTube, каб выявіць ўжыванне хімічнай зброі урадам Башара Асада. Праз год пасля таго "Ісламская дзяржава" атакавала яго сайт пасля таго, як ён вызначыў месца, дзе тэрарысты адрэзалі галаву Джэймсу Фолі.\nА цяпер ён стаў яшчэ і ворагам для Расіі. Армія расійскіх ботаў "троліць" яго ў сацыяльных сетках. А расейскія СМІ, якія кантралюе Крэмль, часта яго асуджаюць і спрабуюць паказаць у дрэнным святле.\n"Падобна на тое, мы прымушаем расійскія СМІ ірваць валасы, калі ўлічыць, якую ўвагу яны нам надаюць", - кажа блогер.\nНелюбоў Крамля да Хигинсу і яго камандзе Bellingcat пачалася пасля таго, як ён развянчаў хлусня Расіі аб тым, што малайзійскі "Боінг 777" над Данбасам збілі ваенныя Украіны.\n"Расея так шмат хлусіць, што развенчвае ёсць што. Калі б яны гэтага не рабілі, мне мабыць хутка надакучыла б", - сказаў брытанец.\nПаводле яго слоў, Крэмль пачаў хлусіць мінулага лета, калі заявіў, што нібыта ўкраінскі Су-25 збіў малайзійскі авіялайнер. Пра гэта заявілі ў міністэрстве абароны, затым з'явіліся нібыта дадзеныя расійскіх радараў, а расійскія інжынеры заявілі, што самалёт быў збіты ракетай класа "паветра-паветра". Пазней знайшоўся самаабвешчаны іспанскі дыспетчар, які нібыта ў Кіеве кантраляваў палёты і пацвердзіў, што ўкраінскі баявой самалёт збіў рэйс MH17. Крыху пазней Расія прадставіла нават спадарожнікавыя здымкі, на якіх ўкраінскі знішчальнік ляціць услед за "Боінгам".\nІ ўсе гэтыя так званыя "доказы" хутка былі абвергнутыя. У пасольстве Іспаніі абверглі прысутнасць іспанскага дыспетчара ў Кіеве. Эксперты, разгледзеўшы здымкі з радараў, даказалі, што там адзін самалёт, які разляцеўся на часткі. А Су-25, як аказалася, не здольны нават стрэліць у пасажырскі самалёт на такой вышыні. У Bellingcat даследавалі здымкі і патлумачылі, што гэта калаж, груба зроблены з фатаграфій з інтэрнэту. А лагатып Malaysian Airlines на самалёце быў нават няправільна намаляваны.\nНавіны Кіева - У кіеўскім метро цяпер можна расплаціцца банкаўскай карткай\nКурс даляра - НБУ у чэрвені купіў на міжбанку 240 млн. даляраў\nПуцін і Меркель Аланд - Пуцін у размове з Меркель і Аландам абвінаваціў сілы АТА ў абстрэлы мірных жыхароў


Майстэрскія маніпуляцыі ў інтэрнэце… Што замест «Пагоні»?.. «Як я памылялася»… Што новага пішуць фэйсбучныя эсэісты?\n10.10.2019 / 11:23\nМайстэрскія маніпуляцыі ў інтэрнэце… Што замест «Пагоні»?.. «Як я памылялася»… Што новага пішуць фэйсбучныя эсэісты? 5\nГарачую дыскусію выклікаў пост філосафа Валерыя Булгакава, які задаўся пытаннем, ці можа быць у Беларусі з'явіцца нейкі трэці герб, які б прынялі і прыхільнікі нацыянальнай «Пагоні», і дзяржаўнага герба? У каментах гучалі як прапановы, так і праклёны.\nНайбольш лайкаў сабрала меркаванне Рашэда Чоўдхуры з Манрэаля: «Іншы не патрэбны. Трэба вяртаць Пагоню. Любы іншы варыянт ня будзе мець пад сабою гісторыі, а герб без гісторыі, гэта чарговая капуста. Нават капуста мае хоць нейкую гісторыю (працяг БССР), і гэтая гісторыя хоць нейкі элемэнт у грамадзтве прадстаўляе. Таму поўнасьцю новы герб быў бы нават горшым за капусту».\nА таксама беларуса з Масквы Алеся Чайчыца: «Пагоня» — сімвал БНР і апошніх ста гадоў беларускай нацыянальна-вызвольнай барацьбы. Яе сімволіка даўно зашмат шырэйшая за літвінскасць».\nЭлектрык — і папулярны блогер — Павел Батуеў падзяліўся ўспамінам з часоў маладосці:\n«Недзе напрыканцы лістапада ў 2000 годзе паехалі мы з сябрам у Берасце. Даехалі з Салігорска на дызелі да Баранавіч, а там набылі квіток на «кругасветку» (быў такі цягнік, што йшоў з Менска да Берасця праз Ляхавічы, Ганцавічы, Пінск, Янаў). Трасемся ў супольным вагоне (такія эрганамічныя экалавы з дрэва) і тут дзяўчынка, год 16-17, што ехала з бухім бацькам, пачынае трэсці мужыка і амаль крычаць «бацька, уставай, Пінск», і так разоў дзесяць. Мужык толькі мычыць. Падняліся з сябрам, абуліся, і максімальна карэктна вынесьлі чэла на перон. Дзяўчынка вельмі дзякавала і мы (ну прынамсі я) з адчуваньнем плюсіка ў карме вярнуліся да спробаў заснуць. Хвілін праз 40, а можа праз гадзіну, гляджу ў акно, ах ты ж…, — Пінск. Іду шукаць правадніка і тлумачэнні, спазняемся, кажа, болей чым на гадзіну.\nІ вось мінула амаль 19 год, а я часам узгадваю той выпадак і думаю, як там дала рады тая дзяўчынка ў чужой мясцовасці з бухім бацькам у зімовую ноч», — піша Батуеў.\n«Дзяўчынка, пэўна, вас таксама ўспамінае», — зрэагаваў тэлевядоўца Віктар Шукеловіч.\n«Я не мела рацыі. Я дужа памылялася, — прызнаецца журналістка, а цяпер маладая мама Марыя Грыц. — Наракала на бацькоў, чые дзеці ў транспарце, кавярні ці енчаць, плачуць, дурацца ці проста крычаць. З пагардай глядзела на бацькоў, якія заліпаюць у тэлефон замест таго, каб камунікаваць са сваімі малымі.\nЗлавалася на бацькоў, якія крычаць на сваіх дачок і сыноў, некуды іх валакуць», — піша яна і апавядае пра свае новыя дасведчанні.\n«Дзеці робяць нас дабрэйшымі — самая праўдзівая праўда на свеце. Яны прыўкрасныя», — піша Марыя Грыц.\n»Раней (да з'яўлення Агаткі і Ягоркі) лічыла, што ўсе дзіцячыя капрызы — толькі пралік бацькоў, — працягвае яе думку Юлія Чаргінец. — Дрэнна выхавалі, увогуле не ўмеюць размаўляць з дзіцём. І што? Нядаўна мае залатыя ляжалі на зямлі і вішчалі на ўвесь Мінск, калі я сказала, што не магу высушыць лужыны. Звычайна яны іх так любяць, а тут «мама, каб праз хвіліну ўсе было сухое». І такіх гісторый сотня. Дыхаю глыбей».\n«Жывучы ў Інтэрнэце, я даўно зразумеў галоўную асаблівасць сучаснага лічбавага інфармацыйнага поля. У 90 % выпадкаў майстэрскія маніпулятары насаджаюць тут для абмеркавання праблемы, якіх няма, для таго, каб не абмяркоўваць і не вырашаць праблемы, якія ёсць.\nІ хай далей свет абмяркоўвае «скрадзенае дзяцінства» шчаснай шведскай дзяўчынкі са шчаснай краіны і абыходзіць увагай тое, што рэальна пагражае гэтаму свету. Паверце, тыя, хто мыліць людзям вочы фэйкавымі пагрозамі, ад голаду і холаду не памруць. Памруць тыя, у каго, акрамя фэйсбуку і клавіш, больш за душой нічога няма. Нават крытычнага мыслення», — піша выдавец «Моцных навін» з Гомеля Пятро Кузняцоў.\n«Увесь гэты шум з экалогіяй мае мала супольнага», — гэты камент Юрыя Варонежцава самы залайканы.\n«Чалавек можа пражыць без неабходнага, але не можа без лішняга». Я знала аднаго, каторы падымаў сябе раніцой, толькі каб зірнуць на дуб за акном, — піша пісьменніца Святлана Курс.\n— Нішто іншае не ў стане было сцягнуць яго з ложка — ні праца, ні жонка, ні галодныя дзеці, ні пазыкі па камуналцы. А другая трымалася толькі дзеля жоўтых цёплых шкарпэтак за калена. «Цэлы дзень, — кажа, — думаю, як вярнуся з працы, прывалакуся з гэтай мітусні і холаду, кіну торбы, а мае гольфікі з этажэркі звісаюць, як сонейка. І ўжо не так усё й кепска».\n«У маім раёне пакаленні мяняюцца — заможныя хіпстары засяляюцца на месца памерлых бабулек, — дадае яна ў каментах. — І выносяць з кватэр усё на сметнік. Чалавек да смерці чапляецца за маленькія рэчы, дарагія толькі яму — сувеніры, абажуры, граматы дзяцей з пачатковай школы. І ўсё гэта ляжыць і мокне пад дажджом».\nА гэтае мілае фота змясціў Валеры Есіпёнак з крамаў «Модны кут». «Дзеду сёння — 85!»\n10.10.2019 / 13:38\nнешта не зразумела, пры чым гiсторыя пра перон у Пiнску да Пагонi?\n10.10.2019 / 14:22\nДобрую справу робіце, аглядаючы меркаванні ў ФБ. Можна зрабіць агрэгацыю найбольш цікавых публікацый, а таксама дадаць іншыя сацыяльныя сеткі.\n// «Пагоня» — сімвал БНР і апошніх ста гадоў беларускай нацыянальна-вызвольнай барацьбы. Яе сімволіка даўно зашмат шырэйшая за літвінскасць».// ..........................................Шут гороховый! Літоўскай "Пагоні" - сем стагоддзяў, а яе карані яшчэ глыбей, і пад яе сьцягам літвіны і русіны стварылі магутную сярэднявечную дзяржаву ВКЛ, а разам з палякамі здабылі найвялікшую ў гісторыі Ўсходняй Еўропы перамогу пад Грунвальдам. А што стварылі і здабылі белоруссы-беларусы пад сьцягам "сваёй" зашматшырэйшай "Пагоні", скрадзенай у літвінаў (пра этнічнае паходжаньне якіх "зашматшырэйшыя" белоруссы нічога не ведаюць і ведаць не хочуць)?


Марына Булатоўская пакараная штрафам за падтрымку пратэстоўцаў малітвай - Віцебская вясна\nМарына Булатоўская заявіла, што не лічыць сябе вінаватай і не згодная з тым, што дапусціла парушэнне закону аб масавых мерапрыемствах. Марына прыгадала, што кіраўнік вобласці на сустрэчы з грамадскасцю заявіў, што не супраць мірных шэсцяў у Віцебску. Палічыла, што слова Мікалая Шарстнёва дастаткова, каб не мець праблем з законам.\nУ той дзень Марына, як верніца грэка-каталіцкай царквы, прыйшла падтрымаць малітвай тых грамадзянаў, якія выйшлі на мірны пратэст.\n«Я чула, што тых людзей, якія выходзяць, б'юць. Спалохалася, што пасля інаўгурацыі людзі выйдуць. Мае сябры таксама пацярпелі. І я пайшла, каб падтрымаць іх малітвай, каб паглядзець, ці будзе там нешта страшнае. Я, праўда, нядоўгі час там змагла быць, але «Ружанец да Божай міласэрнасці» прачытаць паспела», – патлумачыла Марына Булатоўская.\nУ руках пратэстоўцаў «сцяг колеру цела і крыві Хрыста» Марына бачыла, а з усіх лозунгаў, якія выгуквалі грамадзяне, запомніла толькі адзін: «Жыве, Беларусь!»\nНа прадэманстраваным на судзе відэа Булатоўская сябе не пазнала, але гэта не перашкодзіла суду прызнаць жанчыну, якая знаходзіцца ў дэкрэтным адпачынку, удзельніцай несанкцыянаванага масавага мерапрыемства. Паводле ч.1, арт. 23.34 суддзя Алена Цыганкова аштрафавала Марыну Булатоўскую на 4 базавыя велічыні (108 рублёў).\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Чым скончылася абмеркаваньне праекту будаўніцтва Сафійскага сабору ў Віцебску?\tКсяндза Вячаслава Барка ўтрымліваюць у віцебскім СІЗА »


“Данка” дорыць цяпло | Настаўніцкая газета\n12.01.2017 23.02.2017 - 12:55Нашы дзеці\nУ Гомельскім дзяржаўным прафесійна-тэхнічным каледжы бытавога абслугоўвання з 2009 года існуе валанцёрскі атрад “Данка”. Валанцёрская дзейнасць атрада накіравана на падтрымку добраахвотных ініцыятыў, аказанне дапамогі сацыяльна неабароненым катэгорыям насельніцтва, дзецям-сіротам, дзецям-інвалідам, пажылым і адзінокім людзям, ветэранам Вялікай Айчыннай вайны. Атрад узаемадзейнічае з грамадскімі дабрачыннымі арганізацыямі. Стала добрай традыцыяй у пераднавагоднія святы не толькі дарыць станоўчыя эмоцыі і радасць.\nТак, напярэдадні навагодняй мітусні ў рамках акцыі “Чараўніцтва на Каляды” валанцёры адправіліся ў навагодняе падарожжа і наведалі дзяцей-сірот з Улукаўскай школы-інтэрната. Валанцёры ўдзялілі ўвагу дзецям, павіншавалі з Новым годам і аказалі бясплатныя цырульніцкія паслугі.\nНаступнай станцыяй падарожжа стала Бальніца сястрынскага догляду (пасёлак Бальшавік). У бальніцы валанцёры павіншавалі адзінокіх і пажылых людзей і бясплатна падстрыглі.\nА завяршальным прыпынкам у навагоднім падарожжы з’яўляюцца: канцэртная і гульнявая праграма для пажылых людзей у ТЦСАН Чыгуначнага раёна і дабрачынныя стрыжкі ў ТЦСАН Цэнтральнага раёна Гомеля.\nНезалежна ад узросту, мы ўсе верым у цуды, якія адбываюцца ў навагодні час. Менавіта таму валанцёрскі атрад “Данка” дорыць усім прыемныя імгненні і веру ў гэтыя цуды.\nГомельскага дзяржаўнага прафесійна-тэхнічнага каледжа бытавога абслугоўвання.


Варочная панель Hansa BHI68301 BHI68301 от amd.by - купить по выгодной цене с доставкой\nBHI68301 Индукционная варочная поверхность HANSA BHI68301 черный БЫТОВАЯ ТЕХНИКА\nОтзывы покупателей о Hansa BHI68301:\n2019-09-15: kapris1Источник: onliner.by\nКалі хочаце суадносіны кошт-якасць, купляйце Hansa!\nвыбіралі зыходзячы з суадносін кошт-якасць.У выніку спыніліся на панелі Hansa і не пашкадавалі! Вада пачынае каляхаваць ўжо праз 3-4 хвіліны (гэта калі яе шмат у каструльцы). Парадавала наяўнасць тэмпературнай шкалы з дзяленнем у 1 (ад 1 да 9). Пішуць, што такія панелі маюць шумны вентылятар, але магу сказаць, што працуе ён не грамчэй за ноут. Яшчэ хачу адзначыць лаканічны і строгі дызайн.


Канвертаваць BitShares (BTS) і ICONs (ICX) : Калькулятар абменнага курсу\nBitShare (BTS) і ICON (ICX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта BitShare і ICON пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад BitShare. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць ICON валюты па змаўчанні. Націсніце на ICONs або BitShares канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe BitShare гэта валюта, у ні ў адной краіне. The ICON гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BTS можа быць запісаная BTS. Сімвал ICX можа быць запісаная ICX. Абменнага курсу the BitShare Апошняе абнаўленне 18 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the ICON Апошняе абнаўленне 18 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. BTS каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. ICX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


26 красавік 2007, 23:05\nРадыё Свабода У Менску дэмакратычныя сілы правялі традыцыйны “Чарнобыльскі шлях”. Нягледзячы на ачапленьні ў цэнтры гораду, да шэсьця далучыліся тысячы чалавек. Пасьля жалобнага мітынгу некалькі дзясяткаў удзельнікаў былі затрыманыя.\nАрганізатары хацелі правесьці шэсьце ад плошчы Якуба Коласа да будынку Нацыянальнай бібліятэкі, аднак гарадзкія ўлады дазволілі збор ля Акадэміі навук і далейшае шэсьце па вуліцы Сурганава да Чарнобыльскай капліцы на вуліцы Карастаянавай – там была ўшанаваная памяць ахвяраў катастрофы.\nПаводле арганізатараў “Чарнобыльскага шляху”, у акцыі ўзялі удзел каля 10 тысяч чалавек. Назіральнікі адзначаюць, што сярод удзельнікаў пераважалі маладыя людзі.\nПасьля мітынгу байцы спэцназу міліцыі ачапілі натоўп людзей ля “Макдональдзу” на вуліцы Багдановіча і пачалі брутальна іх зьбіваць і кідаць у аўтобусы. Некалькі дзясяткаў маладых людзей былі затрыманыя і завезеныя ў Цэнтральны РУУС. Там на іх не складалі пратаколы, а толькі бралі адбіткі пальцаў, фатаграфавалі і перапісвалі прозьвішчы.


12 лістапад 2012, 17:13\nАдам Глёбус — беларускі пісьменьнік і мастак, выдавец. Аўтар кніг паэзіі «Парк» (1988) і Скрыжаваньне" (1993), прозы «Дамавікамэрон» (1994), «Толькі не гавары маёй маме» (1995), «Койданава» (1997), «Новы дамавікамэрон» (1998) і іншых. Жыве ў Менску.\nЯн Максімюк: Пачну з пытаньня, якое нязьменна прыходзіць мне на думку, калі я заглядваю ў ваш ЖЖ, каб прачытаць нейкую занатоўку з цыклю «дом», «школа» або «сУчасьнікі»: адкуль у Адама Глёбуса такая памяць дэталяў і падзеяў 20-, 30- ці нават 40-гадовай даўнасьці? Ён што, вёў нейкі дзёньнік або запіскі для памяці ў дзяцінстве і маладосьці, зь якіх цяпер карыстае? Можна запытацца яшчэ і так: наколькі вашы занатоўкі ў ЖЖ, якія зьнешне выглядаюць як прыгаданыя ўспаміны, уяўляюць сабою люстэрка вашай памяці, а наколькі літаратурную фікцыю?\nАдам Глёбус: Я не падзяляю тое, што пішу, на фікцыю і рэальнасьць. Звычайна я свае фантазіі пазначаю зьверху цэтлікам «фантазія» або «казка». Калі ідзе «занатоўка», то гэта блізка да рэальнасьці. У мяне ёсьць проста практыка трэніроўкі памяці. Я лічу, што памяць для пісьменьніка — гэта наогул адна з самых важных рэчаў, адзін з самых важных інструмэнтаў. Я навучыўся памятаць сваё жыцьцё, калі працаваў рэстаўратарам. Можна сказаць, я — рэстаўратар памяці. Адна з сапраўды важных рэчаў, якая належыць усяму чалавецтву — гэта дамоўленасьць наконт часу. Таму я лічу, напрыклад, што дата ў творах мастацтва — нешта значна большае і вартаснае за сам твор. Дата напісаньня твору — тое, што лучыць нас з чалавецтвам. Таму я пазначаю ў напісаным, дзе прайшло 40 гадоў, а дзе 30. Я — частка гэтага часу, і для мяне пазначэньне часу вельмі важна як творчы мэтад.\nМаксімюк: А вы калі-небудзь спрабавалі весьці дзёньнік, які потым можна было б скарыстаць для пісьменьніцкай працы?\nГлёбус: Так, вядома. Я зь дзяцінства вёў нейкія нататкі, рабіў нейкія замалёўкі і эскізы. Калі я хадзіў яшчэ ў дзіцячую студыю, да Сяргея Пятровіча Каткова, у нас заўсёды быў нататнік для запісаў і папка для малюнкаў.\nМаксімюк: Вы пішаце пра людзей, якія сустракаліся вам у жыцьці, даволі рэзкімі мазкамі і даволі часта выстаўляеце іх у непрыглядным сьвятле, часам падаючы іхныя сапраўдныя імёны і прозьвішчы, а калі не, дык робячы празрыстыя намёкі, паводле якіх партрэтаваны вамі чалавек лёгка ідэнтыфікуецца яго знаёмымі. У чым тут справа? Гэта спроба зьвесьці рахункі зь людзьмі, якія вам не даспадобы? Прызнаньне паразы пісьменьніцкага ўяўленьня ў сутыкненьні зь беларускай рэчаіснасьцю, якая не паддаецца «перапрацоўцы ў фікцыю»? Ці, можа, гэта канец Адама Глёбуса як аўтара «Скрыжаваньня» і «Дамавікамэрону»?\nГлёбус: Каб пачаць нейкі новы праект, дык трэба скончыць папярэдні або хоць бы прыпыніць яго. Каб пачаць праект «сУчасьнікі», мне трэба было прыпыніць праект пад назвай «Дамавікамэрон» ці тое ж самае «Скрыжаваньне». Таму я ня бачу тут нейкай паразы. Наадварот, гэта ўваскрашэньне. У кожным новым праекце я хутчэй уваскрасаю і раблюся адпаведным часу. Калі гаворка вядзецца пра праект партрэтаў маіх «сУчасьнікаў», дык гэта хутчэй праект інтэрнэтны, чытачы якога карыстаюцца пашукавікамі, гуглам, яндэксам, ягу... Чалавек прыходзіць туды і першае, што ён робіць — ён набірае сваё прозьвішча і думае, што адтуль ён выскачыць у выглядзе анёла... Ды не, ён павінен адтуль выскачыць такім як ёсьць... Я лічу, што гадзіна павінна ведаць, што яна гадзіна; дурань павінен ведаць, што ён дурань... Я не лічу, што гэта параза. Я проста выкарыстоўваю сучасную тэхніку і сучасную рэчаіснасьць у сваіх новых творчых пошуках.\nМаксімюк: Вам здаралася, калі чалавек, пра якога вы напісалі, крыўдзіўся на вас або казаў вам, што так нельга? Ці, можа, усё сыходзіла вам з рук, у тым сэнсе, што калі пра мяне напісаў Глёбус, дык ня важна — як, а важна, што ён наогул пра мяне ўзгадаў?\nГлёбус: Было па-рознаму. Але, ведаеце, я да гэтага рыхтаваўся. Гэта пачалося ня сёньня. Калі я напісаў адно са сваіх першых апавяданьняў, пра Койданава («Койданаўскія апавяданьні» гэта адзін з самых дарагіх мне праектаў), то мой блізкі сваяк разам са сваёй сям’ёй напісаў на мяне данос у ЦК партыі. Таму я быў падрыхтаваны да такой неадэкватнай рэакцыі. Разьлічыць гэтую неадэкватную рэакцыю амаль што немагчыма. Але я ведаю, што такія мае папярэднікі і мае вялікія настаўнікі, як сусьветна вядомыя Дантэ і Джэймс Джойс, таксама пацярпелі за тое, што пісалі праўду пра людзей. І я згодны, што трэба ахвяраваць сваім часам, сваім здароўем, сваімі здольнасьцямі дзеля таго, каб гэты сьвет быў крышку лепшы, каб дурань ведаў, што ён дурань.\nЧАМУ ЦЯПЕР ІНШЫЯ РАМАНЫ?\nМаксімюк: Выглядае на тое, што час вялікіх памерам раманаў і «шырокамаштабнай» прозы ў беларускай літаратуры мінуўся. У кожным разе я ня бачу, каб беларускія пісьменьнікі замахваліся на нешта такое, прыкладам, як тэтралёгія вашага бацькі, Вячаслава Адамчыка, якую запачаткаваў раман «Чужая бацькаўшчына» ў 1978 годзе. Як вы думаеце, чаму няма «вялікай прозы» сёньня ў Беларусі?\nГлёбус: Няма, таму што не павінна быць. Я скажу ад адваротнага. Яе няма ня толькі ў нас, але і ў іншых літаратурах. Кожны час вымагае іншых літаратурных формаў. Але сказаць, што ў нас няма раманнай формы — гэтак будзе не зусім дакладна.\nДзякуй, што згадалі тут майго бацьку. Яго вопыт быў для мяне заўсёды вялікім прыкладам. Я лічу, што ён рэалізаваўся як пісьменьнік у большай ступені якраз як апавядальнік, чым раманіст. Першы раман, «Чужая бацькаўшчына», быў эталённы, а потым, на мой погляд, шлях быў не зусім правільны, калі ён пачаў пісаць працяг гэтага раману. Ну, гэта такое маё стаўленьне да бацькавай спадчыны. Можа, яно памылковае.\nУсе мае аднагодкі напісалі той ці іншы раман. Тое, што новыя постмадэрнісцкія раманы не ўспрымаюцца шмат кім як уласна вялікія эпічныя творы, я лічу, зьвязана з успрыманьнем людзей, якія засталіся ў 19-м ці 20-м стагодзьдзі. Новы сучасны раман — значна меншы памерам, і ён іншы, ён інтэрнэтны... І Федарэнка напісаў раман, і Наварыч, і Сьцяпан з Клімковічам таксама, і я напісаў раман «Дом» — такі сямейны партрэт пяці пакаленьняў, дзе падзеі разгортваюцца на працягу ледзь не 100 гадоў. І Бабкоў напісаў раман... Але на сёньняшні дзень — раман ужо іншы, чым раней.\nМаксімюк: А скажыце, чаму наклады беларускамоўных аўтараў у Беларусі такія мізэрныя? Таму што літаратура благая? Вось гэтыя раманы, якія вы згадалі — яны проста слабыя? Таму што людзі ўжо развучыліся чытаць па-беларуску? Або таму што ўлада такая, якая ёсьць?\nГлёбус: Я пачну з накладаў. Кніжка — гэта такі бізнэс, які падае. Наклады памяншаюцца ва ўсім сьвеце. Закрываюцца кнігарні, таму што зьмяніўся чытач. Чытач ня ходзіць у кнігарні, таму і наклады маленькія. Чытач чытае ў інтэрнэце, блогі, постынгі, мэсыджы, эсэмэскі... Адпаведна і пісьменьнікі ідуць у інтэрнэт і ў сацыяльныя сеткі...\nМаксімюк: Гэта ўсё так. Але ў эўрапейскіх краінах з доўгай літаратурнай традыцыяй папяровая кніжка ўсё ж не памірае. Там выдавецтвы далей выдаюць кніжкі, і добрыя пісьменьнікі з гэтага жывуць. У Беларусі цяжка сабе ўявіць, каб пісьменьнік выжыў з накладу 300, 500 ці нават 1000 асобнікаў. Пра гэта я хачу вас запытацца крыху пазьней, а цяпер запытаю вось пра што: Як бы вы кваліфікавалі беларускую літаратуру, калі глядзець на яе вокам чытача, які чытае расейскую літаратуру і эўрапейскія літаратуры? Беларуская літаратура — бліжэй да эўрапейскіх літаратураў ці да расейскай?\nГлёбус: Яна самакаштоўная. Гэта пытаньне, пра якое мы спрачаліся яшчэ ў маладосьці — маўляў, якім шляхам ісьці эстонскай літаратуры або літоўскай літаратуры. Кожная літаратура добрая таму, што яна самакаштоўная. Большасьць яе твораў наогул нельга адэкватна перакласьці на іншыя мовы. На мой погляд, літаратура трымаецца вось на такой парадаксальнай рэчы, што ў ёй шмат твораў, якія цяжка перакладаюцца на іншыя мовы, якія жывуць і прыносяць радасьць у асноўным на мове арыгіналу.\nПРА «ЗАЛАТУЮ ЛІТАРУ» І ІНШЫХ\nМаксімюк: Вы ня толькі актыўны аўтар беларускага літаратурнага працэсу, але і яго чытач і судзьдзя. Вы даяце штогод сваю прыватную літаратурную прэмію — «Залатую літару». Акрамя вашай, ёсьць шмат іншых літаратурных прэмій у Беларусі. Некалі ў савецкі час дзяржаўная літаратурная прэмія была для пісьменьніка вельмі важнай ня толькі таму, што недзяржаўных не існавала, але і таму, што яна несла з сабою значную грашовую частку. Чым літаратурная прэмія важная цяпер? Усяго толькі прэстыжам? Чым ствараецца прэстыж прэміі, калі за ёй не стаіць ні доўгая традыцыя, ні адпаведная сума ў абменнай валюце?\nГлёбус: Я адкажу за сваю прэмію, за «Залатую літару». Я чытаю кніжкі, якія вылучаю на сваю прэмію. А наогул большасьць астатніх прэмій даюць людзі, якія кніжак не чытаюць. Адны людзі даюць грошы, іншыя быццам бы кансультуюць, робіцца гэта ўсё шахер-махер, не вядома хто вінаваты, што гэтаму далі, а таму не далі, ёсьць нейкія камітэты, быццам бы яны сур’ёзныя, а раптам высьвятляецца, што яны зусім несур’ёзныя. Таму я вырашыў сам чытаць кніжкі, сам даваць прэмію і сам за ўсё адказваць... Прэстыж маёй прэміі ў тым, што я гэтыя кніжкі прачытваю. Я неаднойчы даказваў, што ўсе астатнія прэміі ў Беларусі даюць людзі, якія кніжак не чытаюць. Нават вылучаліся на прэмію кніжкі, якія яшчэ не пасьпелі выйсьці. Таму што прэміі даваліся ня ўласна твору, а чалавеку за нейкія зусім іншыя заслугі, палітычныя заслугі або нейкую ляяльнасьць, а ня ўласна за тэкст... За нейкае сваяцтва.\nМаксімюк: Ці вам не хацелася ўвайсьці ў журы нейкай літаратурнай прэміі, якая мае больш-менш салідную традыцыю?\nАдам Глёбус. Аўтапартрэт\nГлёбус: Я ўжо ўваходзіў, і маю ў гэтым свой вопыт. Ён цалкам геніяльны... Мяне ўвялі ў журы дзяржаўнай беларускай літаратурнай прэміі. І я, седзячы за сталом, раптам убачыў, як людзі самі сябе пачалі вылучаць на гэтую прэмію. Я кажу: хлопцы, дзяўчаты, што вы вылучаеце самі сябе, давайце вылучым Алеся Разанава. Усе сказалі: дык яму ж не дадуць. А я сказаў: давайце вылучым, а ці дадуць, ці не — гэта ня наша справа. Мы вылучым ад Саюзу пісьменьнікаў, а потым паглядзім. І тады Алесю Разанаву далі гэтую дзяржаўную прэмію. Праўда, пасьля таго, як Разанаву далі, мяне выкінулі з той камісіі. І потым яшчэ Някляеў мне сказаў: ну што ты не разумееш, што ўсе прыйшлі вылучаць самых сябе? Гэта мяне заела, і гэта адна з прычынаў, чаму я вырашыў зрабіць сваю прэмію.\nМаксімюк: А пасьля гэтага ў вас быў нейкі досьвед зь незалежнымі літаратурнымі прэміямі? Калі б вас запрасілі ў журы прэміі імя Гедройца, ці вы пагадзіліся б туды пайсьці?\nГлёбус: Я б падумаў. Але спачатку хай запросяць. Мяне тры разы запрашалі ў ПЭН-цэнтар, я тры разы пісаў заяву, а як даходзіла да таго, каб узяць, то мяне ня бралі. Хай спачатку запросяць, а потым я падумаю.\nРАМАН ТРЭБА ПІСАЦЬ ПАСЬЛЯ ПРАЦЫ\nМаксімюк: Можаце падказаць, як сучаснаму пісьменьніку ў Беларусі утрымацца на плыву? Хадзіць пяць дзён на працу ў нейкую дзяржаўную кантору або прыватную фірму, а вершы і прозу пісаць падчас выходных? І ў сувязі з гэтым: чаму, па-вашаму, у Беларусі няма літаратурных стыпэндый, якія добрыя багатыя дзядзькі давалі б таленавітым маладым пісьменьнікам, каб яны хоць на год маглі забыцца пра зарплату ў нейкай канторы і напісаць кніжку вершаў або прозы, не адчуваючы матэрыяльнай нястачы?\nГлёбус: Вось апошні ляўрэат Нобэлеўскай прэміі, кітаец, напісаў раман за 42 дні. Каб так штогод — дык я лічу, што гэта было б занадта. А такія стыпэндыі ёсьць, каб жа іх не было... Ведаеце, ёсьць запрашэньні ў Готлянд... Нашых ужо столькі туды зьезьдзіла. Мяне таксама туды запрашалі, але я высьветліў, што там няма жанчын, а з жонкай туды немагчыма, дык я вырашыў, што так не змагу і не паехаў туды... Стыпэндыі ёсьць, але каму іх даюць і на што... І дзяржаўныя стыпэндыі ёсьць, аказваецца, і людзі атрымліваюць іх, але нічога не напісалі. Я вось не лічу, што гэта стымулятар творчасьці. Тут трэба спадзявацца на сябе, на свае сілы, і самому плянаваць сваё жыцьцё. Калі табе трэба напісаць раман, як некалі казаў Іван Якаўлевіч Навуменка, дык і ў адпачынку напішаш. Пісьменьнік павінен хадзіць на працу. І таму ўсе беларускія пісьменьнікі хадзілі на працу або рабілі халтуру. Ну, замаўляюць табе кніжку пра Мсьціслаў, ты сядаеш, як Караткевіч, і пішаш...\nЧАРАПАШКІ НІНДЗЯ І РЭД БАТЛЕР\nМаксімюк: Калі так, дык чым вы зарабляеце на жыцьцё літаратара? Усё выдавецкай дзейнасьцю, пра якую ў 1990-х, у часы вашага «Дамавікамэрону», хадзілі па Менску легенды? Маўляў, Глёбус прадукуе папулярнае чытво на расейскамоўны рынак цэлымі фурамі. Вы не пахваліліся б, колькі таго напрадукавалі?\nГлёбус: Ну, напрадукаваў я таго крыху, і ёсьць чым пахваліцца. Недзе 5 тысяч найменьняў... І сярод маіх аўтараў, якіх я надрукаваў, ёсьць Кант, Батай, Лямэтры, Шапэнгаўэр, Басё, Гогаль і шмат іншага, чым можна ганарыцца. Гэта было не зусім адназначна чытво. Я рабіў усё, што было запатрабавана на рынку, ня толькі чытво, але і вельмі сур’ёзныя кніжкі.\nМаксімюк: А скажыце нам крыху пра несур’ёзныя кніжкі, якія вы выдавалі. Што гэта было?\nГлёбус: Я заўсёды арыентаваўся на рэйтынгі і на папулярныя кніжкі. Калі ў свой час былі папулярныя мультсэрыялы «Чарапашкі Ніндзя», то я рабіў «Чарапашкі Ніндзя»... Ну і, канечне, былі шэдэўральныя праекты: восем працягаў «Прамінулага зь ветрам»...\nМаксімюк: І гэта ўсё раскуплялі?\nГлёбус: Працяг пад назвай «Рэд Батлер» раскупілі накладам 4 мільёны. Гэта быў самы вялікі наш наклад. Астатнія раскуплялі меншымі накладамі. Потым мы пісалі працягі тэлесэрыялаў. Пісалі таксама вялікую сэрыю «Бэстсэлеры Галівуду», дзе кожны фільм меў сваю кніжную вэрсію. Гэтыя вэрсіі не абавязкова супадалі зь фільмам, і яны наогул не супадалі, гэта былі такія імправізацыі на тэму. Але гэта ў свой час было запатрабавана.\nМаксімюк: А што цяпер папулярнае на расейскім кніжным рынку?\nГлёбус: На расейскім кніжным рынку, каб працаваць, трэба ўвесь час рабіць адкрыцьці. Калі мы адкрылі, напрыклад, «новы расейскі дэтэктыў» як жанр, то і дагэтуль шмат што ў гэтым жанры запатрабавана, і мы гэта робім. Ну і свае брэнды мы робім — напрыклад, пад прозьвішчам «Андрэй Варонін» выйшлі 300 раманаў. І было зьнята пяць сэрыялаў. Так што нешта робіцца...\nПЕРАПІСКА З ДЖААН РОЎЛІНГ\nМаксімюк: Калі вы пісалі працягі ўсіх тых заходніх сэрыялаў і баевікоў, у вас не ўзьнікалі праблемы з аўтарскімі правамі? Вас не спрабавалі спыніць?\nГлёбус: Так, праблемы заўсёды ёсьць. Калі ўзьнікае вялікі наклад, тады ўзьнікаюць праблемы. Але асноўнае пытаньне — у розьніцы заканадаўства, амэрыканскага і эўрапейскага. Мы не парушалі ніякага эўрапейскага заканадаўства. У Амэрыцы ёсьць права на вобраз — гэта такі тэрмін, які нават для мяне слаба зразумелы. Што значыць права на вобраз? Хто мае права на вобраз Ісуса Хрыста? Або хто мае права на вобраз Шэрлака Холмса? Дык яго ж усе здымаюць, і амэрыканцы ў тым ліку.\nМаксімюк: Ці калі-небудзь хто-небудзь хацеў падаваць на вас у суд?\nГлёбус: Не. Нават Джаан Роўлінг, якая напісала сваю татальную кнігу пра Гары Потэра, не хацела нас судзіць за тое, што мы пісалі пра Ларына Пятра, такую імправізацыю пра расейскую школу, вельмі падобную на тую, якую апісала яна ў сваіх кніжках. Я атрымаў ад яе ліст, дзе яна пісала, што яна лічаць, што мы так не павінны рабіць, што гэта непажадана. А я лічу, што калі чытачу гэта патрэбна, дык чаму б не рабіць. Карацей, такія лісты былі, але судоў не было.\nМаксімюк: А колькі кніжак пра Ларына Пятра вы выдалі?\nПРА ВЫПІВАНЬНЕ СА СЬВЯТЛАНАЙ АЛЕКСІЕВІЧ\nМаксімюк: Цяпер давайце вернемся ў Беларусь да зусім сур’ёзнай літаратуры. Што вы думаеце пра расейскамоўную літаратуру аўтараў зь Беларусі? Кніжкі, якія выдае, напрыклад, Сьвятлана Алексіевіч, Канстанцін Міхееў і Зьміцер Строцаў — гэта беларуская літаратура ці расейская? Які, па-вашаму, павінен быць крытэр беларускай нацыянальнай літаратуры — выключна моўны, ці існуюць і іншыя чыньнікі, якія могуць мадыфікаваць гэтую кваліфікацыю?\nГлёбус: Гэтая літаратура — ні Богу сьвечка, ні чорту качарга. Справа ў тым, што гэта не маё меркаваньне. Гэта меркаваньне расейскіх сучасных літаратуразнаўцаў і крытыкаў. Яны зрабілі клясыфікацыю стану сучаснай расейскай літаратуры. І вось гэтыя аўтары, якіх вы тут згадалі, у іх клясыфікаваныя як «русская литература близкого зарубежья». Яны тактоўна намякнулі, што гэтыя аўтары знаходзяцца ня толькі па-за межамі расейскай дзяржавы, але і крыху па-за межамі расейскай літаратуры. Чаму гэтае пытаньне цяпер такое актуальнае ў Беларусі? Расейская літаратура вельмі масквацэнтрычная — або ты ў Маскве, або ты па-за межамі расейскай літаратуры. Да гэтага па-рознаму можна ставіцца. Я, напрыклад, да Строцава стаўлюся вельмі нармальна. Я быў рэдактарам яго першай кніжкі. Ён рускі праваслаўны паэт, ён увесь час туды езьдзіць, ён спрабуе жыць на дзьве краіны... Што тычыцца Алексіевіч, дык яна, мусіць, ужо і не «літаратура блізкага замежжа», яна проста замежная літаратура для сучаснай Расеі. Алексіевіч не жыве ні праблемамі Беларусі, ні праблемамі Расеі, яна жыве, скажам так, праблемамі Савецкага Саюзу і праблемамі савецкага чалавека. Яна руская савецкая пісьменьніца. Вось так я стаўлюся да гэтых людзей. Беларуская літаратура — гэта адназначна літаратура на беларускай мове.\nМаксімюк: Я бачу праблему ня ў тым, як ставяцца да гэтых пісьменьнікаў людзі з Масквы, а ў тым, як ставіцца да іх нам, беларусам. Гартаючы швэдзкія газэты напярэдадні прысуджэньня сёлетняй Нобэлеўскай літаратурнай прэміі, я натрапіў на прапанову адной швэдзкай прафэсаркі, каб даць гэтую прэмію Сьвятлане Алексіевіч зь Беларусі. Вось для Захаду тыя, якія пішуць па-расейску ў Беларусі, успрымаюцца як беларусы...\nГлёбус: Гэта не зусім так. Я з вамі нязгодны. Некалі далі прэмію польскаму пісьменьніку Генрыку Сянкевічу з Расеі. Але гэта ж ня значыць, што Сянкевіч — расейскі пісьменьнік...\nМаксімюк: Зразумела. Але тады сытуацыя была ўсё ж іншая: у 1905 годзе не было незалежнай польскай дзяржавы. А зараз мы маем незалежную беларускую дзяржаву і аўтараў, грамадзянаў Рэспублікі Беларусь, якія пішуць па-беларуску і па-расейску. Калі пісьменьнік зь Менску, які піша па-расейску, атрымае такую прэмію, дык ён яе атрымае для Беларусі, а не для Расеі, як я лічу. Што вы зрабілі б у выпадку, калі б Нобэлеўскую прэмію атрымала Алексіевіч — вы казалі б, што гэтая прэмія для Расеі?\nГлёбус: Хай спачатку атрымае. Давайце пажадаем ёй атрымаць яе. Няхай Масква і расейская літаратура парадуюцца за яе, і няхай клясыфікатары пабачаць, што яны нечага не дагледзелі...\nМаксімюк: А ці будзе радавацца Адам Глёбус і беларуская літаратура, калі «нобэля» дадуць Сьвятлане Алексіевіч?\nГлёбус: Канечне, буду. Як ня радавацца, што «нобэля» атрымаў чалавек, зь якім я піў гарэлку, і то ня раз? Але гэта ня будзе мець ніякага дачыненьня да беларускай літаратуры.\nМаксімюк: Ясна. Будзем набліжацца да заканчэньня нашай гутаркі. Вы ня толькі літаратар, але і мастак-жывапісец, у вас выразна адметны стыль жывапісу і партрэту, які ня зблытаеш зь нікім іншым. Як вам шанцуе, як мастаку? У вас ёсьць замовы, вы прадаяце свае карціны?\nГлёбус: Я прадаю карціны, я прадаю малюнкі, і я вельмі рады таму, што я зьдзейсьніўся як мастак. Я доўгі час, 20 гадоў, не займаўся жывапісам. Але потым я зноў вярнуўся да жывапісу на палатне, і я вельмі радуюся гэтаму. Мабыць, я зьдзейсьніўся як мастак у большай ступені, чым як літаратар. Але гэта мяне ні на каліва не расстройвае.\nРАМАН НА ЗАМОВУ\nМаксімюк: А калі, па-вашаму, наступіць такі час, калі нехта ў вас або ў Ігара Бабкова замовіць напісаць беларускую кніжку, а вы гэта напішаце, і ўсе заробяць — і аўтар, і выдавец? Будзе такі час?\nГлёбус: Канечне, будзе. Напрыклад Радыё Свабода магло б замовіць у мяне кніжку. Вось жа і Сяргей Дубавец, і Альгерд Бахарэвіч рэалізоўвалі свае кніжныя праекты на Свабодзе. Шкада, што не замаўляюць раман. Вось Белсат таксама мог бы замовіць раман, каб потым зрабіць кіно паводле яго...\nМаксімюк: У гэтым маім пытаньні быў крыху іншы падтэкст. Калі Свабода або Белсат замовяць у вас раман — на гэта пойдуць грошы амэрыканскага або польскага падаткаплатніка. Я хутчэй пытаю ў вас пра тое, ці магчымы такі час, што беларускія раманы будуць фінансавацца з грошай беларускага падаткаплатніка?\nГлёбус: Думаю, што так.\nПРА ЭЎРОПУ З МАСКОВІЯЙ\nМаксімюк: Цяпер ужо сапраўды апошняе пытаньне. Паколькі гэтая размова ідзе пад рубрыкай «Café Europa», дык скажыце нам, як вы бачыце Эўропу і што яна для вас значыць. Вы адчуваеце сябе эўрапейцам?\nГлёбус: Я — адназначна эўрапеец. Я ўсё жыцьцё ахвярую на тое, каб жыць у аб’яднанай Эўропе. Я лічу, што Беларусь — гэта частка эўрапейскай цывілізацыі, якая на сёньняшні дзень пануе ва ўсім сьвеце. Для мяне адназначна, што мы павінны быць у Эўропе і што Эўропа павінна быць пашырана, за кошт Расеі ў тым ліку. Хай гэта будзе ня ўся Расея ў яе сёньняшнім выглядзе, а толькі Масковія, але мы адназначна павінны быць у Эўропе.\nПаэт-песеньнік Адам Глёбус


Праспэкт Вітаўта замест Дзяржынскага\n13 ліпень 2010, 16:04\nНа круглым стале, прысьвечаным ролі Грунвальдзкай перамогі ў гісторыі Беларусі і іншых эўрапейскіх краін, прадстаўнікі аргкамітэту па сьвяткаваньні Грунвальду агучылі свае ініцыятывы.\nСьвятар Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы айцец Леанід Акаловіч прапанаваў перайменаваць праспэкт Дзяржынскага ў праспэкт Вітаўта, а плошчу Мясьнікова альбо Юбілейную плошчу перайменаваць у плошчу Грунвальдзкай перамогі. Айцец Акаловіч таксама распавёў пра ініцыятыву правесьці конкурс праектаў помнікаў у гонар перамогі пад Грунвальдам у Менску, Віцебску, Горадні, Мсьціславе.\nМастак Мікола Купава адзначыў, што на сёньняшні дзень трыццаць харугваў, пад якімі выступілі беларускія ваяры на Грунвальдзкім полі, ужо дасьледаваныя і адноўленыя. Яны павінны стаць нашай гісторыка-культурнай каштоўнасьцю, якую трэба папулярызаваць праз творы мастацтва і літаратуры. Была прапанова зьвярнуцца да міністра культуры зь пісьмовай просьбай аб наданьні рэканструяваным харугвам статусу гісторыка-культурнай каштоўнасьці.\nГісторык Сяргей Тарасаў згадаў, зь якім размахам у БССР адзначаўся юбілей Кулікоўскай бітвы. Тады, па словах гісторыка, гэтую тэму не абышло ніводнае беларускае пэрыядычнае выданьне. Аднак да Грунвальдзкай бітвы, якая мае вялікае значэньне ў гісторыі нашай краіны і ўсёй Эўропы, належнай увагі з боку дзяржавы няма. Сяргей Тарасаў кажа: "Перамога пад Грунвальдам зрабіла істотны станоўчы ўплыў на разьвіцьцё нашай дзяржаўнасьці. Параўнаць па сваёй значнасьці Грунвальд можна хіба што зь бітвай пад Воршай. Нам трэба папулярызаваць славутыя старонкі беларускай гісторыі, іх ня так многа. На жаль, гэта пакуль не зьяўляецца дзяржаўнай палітыкай", — адзначыў з жалем прамоўца.\nНамесьнік старшыні аргкамітэту Мікола Купава зазначыў, што круглы стол — падрыхтоўчы этап да сур'ёзнай навуковай канфэрэнцыі, прысьвечанай Грунвальдзкай бітве. Канфэрэнцыя заплянаваная на кастрычнік.


Зміцер Крэмянецкі хоча спагнаць праз суд маральную кампенсацыю за зневажаючыя ўмовы ўтрымання ў Ельскім ІЧУ\nhttps://spring96.org/be/news/71405 2014 2014-06-03T12:22:29+0300 2014-06-03T12:22:29+0300 2014-06-03T12:54:41+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kremjanecki.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння, 3 чэрвеня, у судзе Цэнтральнага раёна Гомеля адбудзецца папярэдняе паседжанне па грамадзянскаму зыску актывіста «Маладога фронту» Зміцера Крэмянецкага да УУС Гомельскага аблвыканкаму і Міністэрства фінансаў РБ. Нагадаем, яшчэ 22 лютага на ўкраінскай мяжы былі затрыманы Мікалай Дземіденка і Зміцер Крэмянецкі. 24 лютага суд Ельскага раёну пакараў іх арыштам на 10 сутак, прызнаўшы вінаватыміў дробным хуліганстве.\nЗміцер Крэмянецкі падаў іск у суд аб матэрыяльнай кампенсацыі маральнай шкоды, атрыманай у Ельскім ІЧУ.\nУ заяве ў суд маладафронтавец пералічыў шэраг парушэнняў заканадаўства пры адбыцці арышту ў ІЧУ. Так, пасля яго затрымання не былі апавешчаныя аб гэтым блізкія сваякі насуперак патрабаванню ст.8.2 ПВКаАП РБ. Арыштаваныя ўтрымліваліся ў ізалятары з парушэннем устаноўленых правіл. «У прыватнасці, у памяшканні не была забяспечана норма плошчы на аднаго чалавека, я не быў забяспечаны індывідуальным спальным месцам, не было магчымасці прыняць душ, два дні я ўтрымліваўся ў адной камеры з асобай, якую падазраюць у здзяйсненні злачынства», - пералічыў парушэнні ў заяве Зміцер Крэмянецкі.\nУ камеры, дзе ён адбываў пакаранне, адсутнічала натуральная вентыляцыя, санвузел знаходзіўся ў непасрэднай блізкасці ад месца сну і прыёму ежы. Харчаванне было недастатковым, ежу выдавалі толькі адзін раз у дзень.\nТакім чынам, аўтар зыску адчуваў маральныя пакуты ад недахопу свежага паветра, сорам і агіду ў сувязі з тым, што не мог належным чынам падтрымліваць асабістую гігіену, прыём ежы ў непасрэднай блізкасці ад санвузла месца прыніжаў яго гонар і годнасць. Выклікала пакуты і пачуццё голаду, а страх і няўпэўненасць – ад знаходжання побач чалавека, падазраванага ў крымінальным злачынстве.\nМаладафронтавец патрабуе праз суд кампенсацыю маральнай шкоды ў памеры 10 мільёнаў рублёў.\n«Такія ўмовы адбыцця адміністрацыйнага спагнання безумоўна з'яўляюцца актам забароненага жорсткага, бесчалавечнага, зневажаючага абыходжання», - падкрэслівае ў зыску малады чалавек.\n03.06.2014 Тэгі: суды, умовы ўтрыманьня, пенітэнцыярная сістэма


Сардзінія (Італія): апісанне, размяшчэнне на карце Італіі, адпачынак і водгукі турыстаў - Карысная інфармацыя для ўсіх\nСардзінія (Італія): апісанне, размяшчэнне на карце Італіі, адпачынак і водгукі турыстаў\nУ самым сэрцы Міжземнага мора размясцілася цудоўная Сардзінія. Італія размяшчае шматлікімі прыгожымі курортнымі месцамі, але гэты востраў асаблівы. Сардзінія ізаляваная ад усяго свету. Гэты зацішны куток, у якім пануе першародная чысціня, з кожным годам прыцягвае ўсё больш і больш гасцей. Атмасфера выспы зусім не падобная на італьянскі каларыт, яна асаблівая. Сардзінія - гэта чароўныя пейзажы, багатая культура і гісторыя, мора забаў, цудоўнае месца для рэлаксацыі.\nСардзінія (Італія) размясцілася ў самым цэнтры Міжземнага мора, паміж Корсікай і Сіцыліяй. Контуры выспы нагадваюць вялізную сандалі, таму яго назва сугучная з старажытнагрэцкім словам «сандалиотис». Па сваіх памерах Сардзінія займае другое месца пасля Сіцыліі. Размешчаная яна за ўсё ў 12 км ад Корсікі (Францыя), на захад ад мацерыковай Італіі. Ад Аппеннинского паўвострава да Сардзініі адлегласць 200 км.\nШтогод каля 50 мільёнаў турыстаў з усіх куткоў свету гасцінна сустракае Італія. Востраў Сардзінія прыцягвае падарожнікаў субтрапічным кліматам. Адпачываць тут можна з траўня і да сярэдзіны лістапада, у гэты перыяд захоўваюцца цудоўныя ўмовы для купання. Увесну тэмпература трымаецца ў дыяпазоне + 17-25 ° С, у пачатку лета - + 20-26 ° С, у ліпені слупок тэрмометра падымаецца да + 30 ° С. Жнівень лічыцца самым гарачым месяцам, на востраве тэмпература падымаецца да + 34 ° С. У верасні і кастрычніку на Сардзініі да + 25 ° С.\nТрохі з гісторыі выспы\nСардзінія (Італія) можа пахваліцца не толькі беласнежнымі пляжамі, празрыстым Ізумрудным морам, чароўнымі краявідамі, але і старажытнай гісторыяй. На гэтай зямлі засталіся сляды старажытных цывілізацый, якія жылі тут яшчэ 17 тысяч гадоў таму. Пасля іх да гэтага часу захаваліся нураги - канструкцыі з велізарных камянёў. У гэты перыяд еўрапейцы яшчэ жылі ў пячорах і апраналіся ў шкуры, а майстры выспы былі выдатнымі інжынерамі, рабілі складаныя матэматычныя разлікі.\nНавукоўцам так і не ўдалося разгадаць таямніцу нураг, хто і як іх пабудаваў. Востраў з'яўляецца скрыжаваннем старажытных цывілізацый, стагоддзямі тут назапашваліся вопыт і веды розных народаў.\nСардзінія жыве сваім жыццём, ахаваць ад усяго свету. Тут да гэтага часу пануе патрыярхальны ўклад, жыхары шануюць традыцыі, ганарацца сваёй культурай. Кожная вёска можа пахваліцца сваім нацыянальным касцюмам. Але не варта думаць, што гэта самы закінуты і старамодны кавалак зямлі, які толькі можа прапанаваць Італія. Востраў Сардзінія размяшчае фешэнэбельнымі гатэлямі з развітой інфраструктурай, высокім сэрвісам. Тут ёсць модныя буцікі, запальныя дыскатэкі, дарагія рэстараны, забаўляльныя праграмы. Сумаваць на востраве не будзе ніхто.\nАматарам супакаенню, спакойнага адпачынку рэкамендуецца адпраўляцца ў паўднёвую частку выспы. Тут вельмі добрыя доўгія пляжы з залатым і белым дробным пяском, бірузовае празрыстае мора. На поўдзень у асноўным едуць сямейныя пары з дзецьмі, пажылыя людзі, а таксама закаханыя парачкі, якія шукаюць адзіноты. Сардзінія прапануе раскошныя 5-зоркавыя гатэлі з выдатным сэрвісам, забаўляльнымі праграмамі. Тут можна эканомна і з камфортам адпачыць у прыватных апартаментах, атрымаць асалоду ад выдатнымі краявідамі, паглядзець на мясцовыя славутасці.\nНайбольшай папулярнасцю ў турыстаў карыстаюцца Кальяры, Санта-Маргарыта-ды-Пула, Вилласимус, Кіа, Коста-Рэй і Теулада. Кальяры падыдзе для аматараў даўніны, тых, хто захапляецца гісторыяй, археалогіяй. Востраў у Італіі Сардзінія можа пахваліцца многімі славутасцямі. У адміністрацыйным цэнтры Кальяры ёсць сярэднявечныя вежы і замак, вузкія вулачкі, старадаўнія руіны, карфагенскага ўмацавання, археалагічны музей, рымскі амфітэатр, велізарная колькасць палацаў і цэркваў. А яшчэ на гэтым курорце можна ўбачыць на пляжы ружовых фламінга.\nСанта-Маргарыта-ды-Пула славіцца пяшчанымі пляжамі, хваёвымі і пальмавымі гаямі, чыстым Ізумрудным морам. Гэты курорт падыходзіць для аматараў актыўнага адпачынку, таму што прадастаўляе ўсе ўмовы для заняткі гольфам, тэнісам, конным і водным спортам. Кіа, Коста-Рэй, Вилласимус, Теулада падыходзяць для дайверов, тут можна паглядзець на патанулыя караблі, пазнаёміцца з падводным светам.\nПаўночная частка выспы\nСардзінія на карце Італіі займае прыстойнае месца, гэта другі па памеры востраў Міжземнага мора, таму тут так шмат курортных месцаў. На поўначы захаваўся патрыярхальны ўклад жыцця, але разам з тым тут вельмі шмат забаўляльных цэнтраў, развітая турыстычная інфраструктура. У гэтай частцы вострава вельмі прыгожая прырода, падарожнікаў прыцягвае горны ландшафт, Аквамарынавы празрыстае мора, чыстыя пляжы з белым дробным пяском. На поўначы Сардзініі сканцэнтраваны самыя прыгожыя і багатыя курортныя мястэчкі.\nВылью Роса падыходзіць для аматараў рыбалкі. Гарадок знаходзіцца недалёка ад рыбалавецкай вёсачкі антычных часоў. Будынка тут пабудаваныя з чырвонага граніту. У вылью Роса можна ўзяць напракат лодкі і цэлымі днямі знікаць на рыбалцы. Санта-Тэрэза-Галлура размешчана недалёка ад Корсікі. Тут вельмі прыгожа, уяўленне дзівяць блакітнае мора, скалы, якія нагадваюць сілуэты жывёл. Курорт прапануе шмат тураў і экскурсій, тут можна браць напракат яхты, наведаць школу дайвінга.\nМясцовасць ад Кастельсардо да Стинтино ўсеяная гротамі, пячорамі, беласнежнымі пляжамі, скалістымі ўцёсамі, утульнымі бухтамі. Гэта неверагодна рамантычныя месцы, якія прывабліваюць найбольшая колькасць турыстаў. Тут маюцца як цікавыя гістарычныя і культурныя славутасці, так і забаўляльныя праграмы, развітая інфраструктура.\nЎзбярэжжа Коста Смеральда\n«Ізумрудны бераг» - гэта райскі куток, які можа прапанаваць адпачывальнікам востраў Сардзінія. Італія (фота гэтых месцаў прымушае закахацца ў курорт з першага погляду) усё робіць для таго, каб госці адчувалі сябе камфортна, добра адпачылі, набраліся сіл і новых уражанняў. Ўзбярэжжа Коста Смеральда прыцягвае раскошай, бездакорным сэрвісам, выдатнай забаўляльнай праграмай. Менавіта сюды на адпачынак прыязджаюць палітыкі, алігархі, зоркі эстрады, кіно і спорту. Дыскатэкі, начныя клубы, беласнежныя яхты, дарагія буцікі не дазволяць засумаваць, а першародная прырода паспрыяе рэлаксацыі і адхіленні ад усіх праблем.\nУсім жадаючым прапануе Сардзінія (Італія) адпачынак на самых элітных курортах Еўропы. Напрыклад, Порта Чарвяк падыходзіць для нязмушаных сустрэч з бізнес-партнёрамі. У гэтым курортным цэнтры можна на кактэйль-вечарынках у расслабляльнай абстаноўцы вырашыць усе важныя справы. Беласнежныя пляжы, празрыстае мора, велізарная колькасць буцікаў, рэстаранаў і крамаў не дазволяць сумаваць. Порта ратонда - гэта самы фешэнэбельны і дарагі курорт ўзбярэжжа. Гэта выдатнае мястэчка для дайверов, а таксама аматараў гатэляў класа «люкс». У Байя-Сардзініі вельмі шмат забавак, тут развітая турыстычная зона, шмат рэстаранаў і кафэ, ёсць аквапарк.\nЧым заняцца на востраве?\nСардзінія (Італія) водгукі ад падарожнікаў атрымлівае толькі станоўчыя. Ды і як інакш, бо востраў з'яўляецца ці ледзь не раем на зямлі. Захапляльныя дух пейзажы, чыстае блакітнае мора, беласнежныя пляжы з дробным шаўкавістым пяском, развітая інфраструктура, высокі ўзровень сэрвісу - усё гэта спрыяе таму, што людзі, якія прыехалі сюды аднойчы, вяртаюцца зноў і зноў. Сардзінія прапануе масу забавак на любы густ. Актыўным людзям будуць цікавыя водны і конны спорт, гульня ў тэніс, гольф. Тут ёсць школы падводнага плавання, здаюцца напракат яхты і лодкі. На востраве працуюць аквапаркі, дыскатэкі, начныя клубы, прапануецца вялікая колькасць экскурсій. Для аматараў шопінгу адкрыты модныя буцікі, сувенірныя крамы, супермаркеты. Рэстараны і кафэ прапануюць велізарную колькасць страў. Сумаваць на востраве сапраўды ніхто не будзе.\nСмажанае на адкрытым агні мяса з прыправамі, хлеб, паста, морапрадукты, сыр, прысмакі, віна - гэта асноўныя стравы, якімі славіцца востраў. Сардзінія (Італія) на працягу многіх стагоддзяў вырабляла сыры, тут іх шмат відаў. Галоўную ролю на кухні аддаецца смажанага на агні мяса, звычайна яно запякаецца цалкам на ражне з даданнем лаўровага ліста і мірта. Абавязкова варта паездзіць па рэгіёнах выспы і паспрабаваць хлеб, практычна ў кожнай вёсцы знойдзецца свой рэцэпт гэтага прадукта.\nУ Сардзініі вельмі любяць прысмакі, звычайна іх робяць з мукі, мёду, яек і міндаля. Рэстараны песцяць наведвальнікаў раскошнымі стравамі з морапрадуктаў, таксама італьянцы любяць пасту, запраўленую вустрыцамі або марскімі вожыкамі. Падчас адпачынку на востраве абавязкова варта паспрабаваць мясцовыя віна - яны чароўныя.\nЧароўны востраў Сардзінія\nІталія (фота славутасцяў не дазволяць ўсумніцца ў яе прыгажосці) з'яўляецца сапраўдным раем для турыстаў. Гэтая гасцінная краіна штогод прымае вялікую колькасць падарожнікаў. Сардзінія - гэта адзін з самых выдатных астравоў Міжземнамор'я. Выдатныя ўмовы для адпачынку, цудоўная прырода, велізарны выбар забаўляльных праграм, цікавыя славутасці робяць востраў адным з лепшых курортных месцаў Італіі.\nГатэль Costa Caribe Coral 4 * (Дамініканы): фота, апісанне, рэйтынг і водгукі турыстаў\nБаза "Эльдарада". Адпачынак, фота і водгукі турыстаў\nАдпачынак у госцевым доме "Асоль" (Геленджык): апісанне, водгукі турыстаў


Адметныя культурна-асветніцкія ініцыятывы ўстаноў адукацыі Полацка набываюць рэзананс ва ўсіх рэгіёнах краіны і за яе межамі. Гэта засведчыў шосты рэспубліканскі дзіцяча-юнацкі форум «Скарынаўскія дні – 2019», што сабраў на радзіме славутага першадрукара каля 400 удзельнікаў з 60 гарадоў Беларусі, Латвіі, Германіі.\n– У праекта вялікая будучыня, таму што ён цікавы і патрэбны моладзі, – адзначыла метадыст Віцебскага абласнога інстытута развіцця адукацыі Рыма Бабашка. – Каб не стаць манкуртамі, не страціць гістарычных каранёў, мы павінны зберагаць памяць, шанаваць духоўныя каштоўнасці, і палачане сваімі справамі падаюць прыклад такой працы. Свята, што аб’ядноўвае нашчадкаў Скарыны, увесь час пашырае кола сяброў, удасканальваецца, знаходзіць новыя формы папулярызацыі багатай спадчыны нашага народа.\nСімвалічна, што ініцыятыва рэалізуецца ў Полацку, дзе закладваліся падмуркі беларускай гісторыі, культуры, асветы. Жыхары горада, як падкрэсліла намеснік дырэктара Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі Кацярына Кузьменка, не толькі паказваюць прыклад шанавання мінулага, але і маюць чым падзяліцца з іншымі: гасціннасцю, прыязнасцю, працавітасцю, прафесіяналізмам педагогаў і творчымі здабыткамі моладзі, а таксама мудрасцю кіраўніцтва, якое шмат гадоў падтрымлівае гэты важны для ўсёй краіны праект.\nПраграма форуму дазволіла школьнікам праявіць свае таленты ў самых розных накірунках. На “Скарынаўскай алімпіядзе” яны дэманстравалі веды па гісторыі, майстэрства дыспутаў і мастацкае чытанне вершаў. Інтэлектуальны турнір “Скарынаўскія гульні” стаў праверкай на эрудыцыю, кемлівасць, хуткасць мыслення. Конкурс відэаролікаў “Спадчына праз стагоддзі” раскрыў творчы патэнцыял праз выкарыстанне сучасных інфармацыйна-камп’ютарных тэхналогій. А краязнаўчы квэст КОД “7 ключоў” выпрабаваў на спрыт і пошукава-даследчыцкія навыкі.\nАкрамя таго, маладыя лідары змаглі прайсці трэнінг па навучанні асновам парламентарызму, пазнаёміцца з рэтраспектыўнай мадэллю гісторыі адукацыі Полаччыны і абмеркаваць актуальныя пытанні сваёй дзейнасці за круглым сталом. Вечар сустрэчы сяброў “У саюзе” дазволіў школьнікам завесці новыя знаёмствы і выдатна адпачыць, у той час як кіраўнікі каманд наладзілі прадуктыўны “Дыялог у фармаце 3С: супрацоўніцтва, садружнасць, сатворчасць”.\nСёлета ўпершыню да “Скарынаўскіх дзён” далучыліся замежныя госці. Вучні гімназіі з нямецкага Флензбурга паспрабавалі свае сілы ў чытанні патрыятычных вершаў беларускіх аўтараў. А школьнікі з Латвіі і Літвы не толькі паўдзельнічалі ў інтэлектуальных спаборніцтвах, але і прэзентавалі ў Полацку арыгінальныя творчыя праекты – спектакль па матывах твора А. Пушкіна “Залаты пеўнік”, канцэртныя праграмы самабытных фальклорных і харэаграфічных калектываў.\nЗначна пашырылі ўдзел у форуме рэгіёны Віцебшчыны. Вучаніца СШ №21 Оршы Марына Плышэўская з гонарам павезла дадому спецыяльны прыз Полацкага гарвыканкама – планшэт – як абсалютная пераможца, якая набрала найбольшую колькасць балаў у конкурсе рытараў.\n– Я не настройвала сябе на перамогу, а хацела пазнаёміцца з культурай старажытнага горада, атрымаць задавальненне ад удзелу ў конкурсах, цікавых сустрэч з новымі сябрамі. Можа, таму ўсё так удала і склалася – гэтыя дні ў Полацку падарылі сапраўды неверагодныя эмоцыі, – прызналася дзяўчына.\nУ лік пераможцаў конкурсных выпрабаванняў увайшлі таксама іншыя прадстаўнікі нашай вобласці – з Глыбокага, Шуміліна, Пастаў, Наваполацка, Віцебска. Але найбольшую колькасць узнагарод цалкам абгрунтавана атрымалі гаспадары свята.\n“Скарынаўскія дні ў Полацку” праводзяцца па ініцыятыве маладзёжнага парламента пры падтрымцы Міністэрства адукацыі Беларусі і Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі.\nТэги: Витебская область,\tновости полоцка,\tПолоцк,\tновости витебской области,\tдети,\tмолодёжь


Каму спатрэбілася «аб’яднаць» Партыю БНФ і БХД? | Белорусский Партизан Беларускі Партызан: Новости политики Беларуси: факты, события, люди\nКаму спатрэбілася «аб’яднаць» Партыю БНФ і БХД?\nНамеснік старшыні Партыі БНФ Аляскей Янукевіч распавядае пра тое, хто сёння ўкідвае ў інфармацыйную прастору фэйкі пра іх арганізацыю.\nУ тэлеграм-канале «Папаратар», які блізкі да сілавых структур, паведамілі, што «прынятае рашэнне пра ўваходжанне БНФ у БХД».\nАляксей Янукевіч: Відавочна, што ногі ў гэтых фэйкаў растуць з уладных структур. Не ведаю, ці гэта спецслужбы пастараліся, ці то з адміністрацыі прэзідэнта ідзе загад. Але зразумела іншае – напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў улады, нягледзячы на тое, што ў нас і так ёсць пэўныя праблемы з-за сітуацыі з каронавірусам, хочуць яшчэ больш заблытаць апазіцыю і дыскрэдытаваць дэмакратычныя сілы і асобныя апазіцыйныя партыі. Нас хочуць дэзарганізаваць і дэзарыентаваць. Таму і ўкідваюцца такі фэйкі.\n- Як вы адрэагавалі на гэта?


02 красавік 2014, 14:47\nМіжнародная канфэдэрацыя прафсаюзаў (МКП) патрабуе ад адміністрацыі Бабруйскага заводу трактарных дэталяў і агрэгатаў спыніць перасьлед працаўнікоў, сяброў Свабоднага прафсаюзу Беларускага.\nПра гэта гаворыцца ў лісьце, адрасаваным кіраўніку прадпрыемства Аляксандру Аграновічу. Яму напісала Генэральны сакратар міжнароднай прафсаюзнай арганізацыі Шаран Бароў.\nШаран Бароў вінаваціць адміністрацыю завода ў парушэньні Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь і Канвэнцыі Міжнароднай арганізацыі працы, якія, як заяўляе прафсаюзная функцыянэрка, гарантуюць права працоўных на ўступленьне ў свабодны прафсаюз.\n«Адміністрацыя прадпрыемства, – адзначае Шаран Бароў, – працягвае небясьпечную палітыку расправы над іншадумцамі і зьнішчэньня прафсаюзнага плюралізму».\n«Дасьведчанае кіраўніцтва, – цьвердзіць Бароў, – нягледзячы на абяцаньні прадстаўнікам Міжнароднай канфэдэрацыі прафсаюзаў, ня здолела цывілізаваным чынам адрэагаваць на агучаныя праблемы працаўнікоў, што прывяло да адчайных формаў пратэсту».\nШаран Бароў патрабуе неадкладна спыніць рэпрэсіі супраць працоўных заводу, якія зьяўляюцца сябрамі Свабоднага прафсаюзу Беларускага.\nЛіст зь Міжнароднай арганізацыі прафсаюзаў стаў рэакцыяй на галадоўку пратэсту. Яе праводзілі дванаццаць працаўнікоў бабруйскага заводу супраць (як яны заяўлялі) дыскрымінацыі з боку адміністрацыі за сваю прыналежнасьць да Свабоднага прафсаюзу Беларускага. Акцыя пратэсту трывала тры дні.\nДаведацца пра рэакцыю адміністрацыі прадпрыемства на ліст зь Міжнароднай канфэдэрацыі прафсаюзаў не ўдалося. Калі працаўнікі трымалі галадоўку, кіраўніцтва сьцьвярджала, што нічога падобнага на заводзе не адбываецца. Няма згадкі пра галадоўку і на афіцыйным сайце прадпрыемства.\nПаводле старшыні завадзкой суполкі Свабоднага прафсаюзу Беларускага Міхаіла Кавалькова, які ўдзельнічаў у галадоўцы, адміністрацыя прадпрыемства на акцыю пратэсту і на ліст зь Міжнароднай канфэдэрацыі працы не адрэагавала.\n«Калі мы абвяшчалі галадоўку, нашай мэтай было данесьці да беларускага і міжнароднага грамадзтва інфармацыю аб тым беззаконьні, якое творыцца ў дачыненьні да сяброў Свабоднага прафсаюзу на Бабруйскім заводзе трактарных дэталяў і агрэгатаў. Наша мэта дасягнутая. Нас пачулі. Далей усё залежыць ад кіраўніцтва заводу. Я спадзяюся, што кіраўніцтва заводу, калі яму не напляваць на імідж прадпрыемства, пераможа сваю ўпартасьць, якая трымаецца не на тым, што прафсаюз кепскі, а на тым што кіраўніку прадпрыемства не падабаецца кіраўнік прафсаюзнай суполкі, і пойдзе на наладжваньне сацыяльнага партнэрства», – заяўляе Міхаіл Кавалькоў.\nПрацаўнікі прадпрыемства, якія галадалі каля станкоў, таксама кажуць, што ніякай рэакцыі пасьля таго, як скончылася акцыя пратэсту, з боку адміністрацыі не было.\n«У наш бок нават не глядзяць, – зазначае адна з галадоўніц. – Я думаю, што адміністрацыя ўжо і баіцца рабіць крокі насустрач нам. Можа, ім і сорамна, але падзецца ім няма куды. Яны ня зьвернуць увагі на ліст зь Міжнароднай канфэдэрацыі працы».\nПрацаўніца прадпрыемства цьвердзіць:\n«Яны паставілі мэту зьнішчыць нас. У свой час у суполцы было 400 сяброў. Потым іх колькасьць зьменшылася да 200. Але зьнішчыць да канца не атрымалася. Вырашылі, відаць, нас зьнішчыць, пачаўшы з галавы. Кавалькова больш не пускаюць на завод. Нават ігнаруюць пастанову суду».\nУдзельнікі акцыі пратэсту патрабавалі ад адміністрацыі спыніць перасьлед працаўнікоў за прыналежнасьць да Свабоднага прафсаюзу Беларускага, пачаць перамовы з суполкай у справе выпрацоўкі і заключэньня працоўнай дамовы, а таксама скасаваць дыскрымінацыйныя пункты калектыўнай дамовы. Сярод патрабаваньняў значылася і выкананьне пастановы суду аб допуску старшыні суполкі Кавалькова на тэрыторыю прадпрыемства. Таксама галадоўнікі патрабавалі выдзеліць пад сядзібу суполкі памяшканьне на тэрыторыі заводу.


Кукуруза сьвежая, крадзеная: 3 тысячы за кіях\n11 жнівень 2014, 18:04\nМіністэрства ўнутраных спраў папярэдзіла грамадзянаў, што за крадзеж з палеткаў нават аднаго кіяха кукурузы можна атрымаць штраф паўтара мільёна рублёў. Чаму з палёў як кралі пры савецкай уладзе, гэтак і працягваюць красьці?\nМенск, Камароўскі калгасны рынак. У мінулую нядзелю вакол рынку дзясяткі гандляроў прапаноўвалі кукурузу з самаробных латкоў, якімі служылі пустыя скрыні ад гародніны. Гэтыя «латкі» сёньня валяюцца ў кустах, чакаючы, калі ў аўторак гандаль на Камароўцы адновіцца. А вось і сьляды ўчорашняга ўдачнага гандлю — сьметніца перапоўнена кукурузным шалупіньнем. Як кажуць прыбіральнікі рынку, кукурузны сэзон пачаўся з кошту 3 тысяч рублёў за кіях. Летась прадавалі за 2 тысячы. І фактычна ўся кукуруза — крадзеная: на прыватных участках гэту культуру амаль не вырошчваюць. Ці ня тут адказ на пытаньне «Чаму працягваюць красьці?» Але чаму дазваляюць?\nЗваню ў СПК «Вішнеўка» пад Менскам, на палях якога сёлета ўрадзілася добрая кукуруза. Крадуць? «Так, крадуць», — пацьвердзіла спэцыялістка, але асаблівай заклапочанасьці ня выказала.\nВедаеце, я, прыкладам, адмысловец па жывёлагадоўлі. Мяне хвалююць каровы і хвасты, а больш нічога мяне не хвалюе. Таму, прабачце, гэта не да мяне. Да пабачэньня\n«Ведаеце, я, прыкладам, адмысловец па жывёлагадоўлі. Мяне хвалююць каровы і хвасты, а больш нічога мяне не хвалюе. Таму, прабачце, гэта не да мяне. Да пабачэньня»\nУ прэсавай службе Менскай абласной міліцыі пацьвердзілі, што змаганьне з крадзяжом з палеткаў ідзе, але статыстыкі не прывялі, спаслаўшыся на «дробнасьць» парушэньняў:\n«Кукуруза кукурузай. У нас такой статыстыкі ня будзе, бо гэта дробны крадзеж. Нават калі 10 кілё скралі. Невялікія будуць аб’ёмы. Адміністрацыйная адказнасьць. А зь вялікімі аб’ёмамі крадзяжу, як было летась і ўжо сёлета, зерне крадуць».\nМіж тым МУС адмыслова нагадаў грамадзянам, што за гэтае «дробнае» адміністрацыйнае парушэньне можна атрымаць 1,5 мільёна рублёў штрафу. Праблема, уласьцівая яшчэ Савецкаму Саюзу, дзе масавы крадзеж ураджаю з палёў лічыўся нацыянальнай традыцыяй, якая аб’ядноўвала розныя пакаленьні, засталася і ў сучаснай Беларусі. Чаму? Выкладчык ЭГУ Анатоль Гуляеў згадаў свой досьвед удзелу ў міліцэйскіх рэйдах па калгасных палях\n«Мне даводзілася ўдзельнічаць у такіх рэйдах. Поле калгаснай капусты. Чалавек ехаў, спыніўся, пабег у поле і насек тых качаноў. У яго пытаюцца: навошта ты гэта зрабіў? — „Дык гэта ж калгаснае, калгас не абяднее...“ З фэрмэрскіх палеткаў ня цягнуць, бо там жа фэрмэры сьцерагуць сваё. А з калгасных можна, бо „ўсё вакол калгаснае, усё вакол маё“. Гэтая псыхалёгія жывая яшчэ з тых часоў, і, мяркую, яшчэ доўга будзе жыць. Ва ўсякім разе, пакуль будуць калгасы».\nЗ фэрмэрскіх палеткаў ня цягнуць, бо там жа фэрмэры сьцерагуць сваё. А з калгасных можна, бо „ўсё вакол калгаснае, усё вакол маё“\nАдну з прычын крадзяжу той жа кукурузы з палёў на продаж грамадзянам падказваюць форумы ў інтэрнэце. Аказваецца, у беларускіх крамах пакупнікам зусім не прапаноўваюць кукурузу ў кіяхах, набыць яе можна толькі з рук на вуліцы. СПК і вялікія гаспадаркі вырошчваюць кукурузу ў асноўным на сілас, каб стварыць вялікі запас кармоў і пракарміць статак, інакш ня выканаеш спушчаны зьверху вялікі плян. Але чаму кукурузу ў кіяхах не прадаюць фэрмэры? Рэдактар газэты «Барысаўскія навіны» Анатоль Букас кажа, што з прычыны бюракратычных рагатак ім гэта таксама нявыгадна:\n«Проста так выйсьці на вуліцу і прадаваць кукурузу нельга. Каб фэрмэру займацца выязным гандлем, яму таксама патрэбны дазвол аддзелу гандлю райвыканкаму. Усё гэта вельмі забюракратызавана».\nЯк сьведчыць міліцэйская статыстыка, тую ж кукурузу з палёў крадуць ня толькі торбамі, але і аўтамабілямі. У Жыткавіцкім раёне на выезьдзе з кукурузнага поля міліцыя затрымала мікрааўтобус, набіты кукурузнымі кіяхамі. Добраахвотнікі на замову сабралі ўраджай, які зьбіраліся прадаваць расейскім турыстам у Берасьці. Калі гналіся за зламысьнікамі, пачалася страляніна, адзін са злодзеяў быў паранены. Два гады таму ў Ельскім раёне амаль сабралі ўраджай з усяго кукурузнага поля, як былы старшыня, які ехаў побач, засумняваўся і пазваніў свайму дзейнаму калегу. Аказалася, крадзеж кукурузы замовіў жыхар Азэрбайджану, наняўшы дзеля гэтага цэлую брыгаду беларускіх бамжоў.


Навіны - Наведванне кліента\nСёння наша каманда цёпла сустрэла Яна, генеральнага дырэктара бельгійскай транснацыянальнай кампаніі, і яго каманду, уключаючы інжынераў па дызайне прадукцыі, менеджэраў па закупках і інжынераў праектаў на нашай фабрыцы. З улікам прафесійных і строгіх патрабаванняў яны разгледзелі нашу майстэрню з ЧПУ, майстэрні EDM, цэх павольнай рэзкі дроту, шліфавальны цэх, пакой якасці і майстэрню па зборцы. У гэты візіт мы атрымалі ад іх вялікі камплімент і высокае прызнанне. А таксама Ян і яго каманда далі каштоўныя прапановы нашай краме інструментаў.\nНа сустрэчы Ян і нашы інжынеры-канструктары абмеркавалі сваю прадукцыю. Іх асноўны бізнес - гэта пластыкавыя дэталі для бытавой тэхнікі і медыцынскай прамысловасці, і яны карыстаюцца вялікім попытам на ліццё, ліццё пад ціскам і фармаванне 2К - гэта менавіта тое, у чым мы добра спраўляемся. Мы паказалі аналагічныя ўзоры пластыкавых дэталяў і абмеркавалі з імі тэхнічныя цяжкасці пры апрацоўцы гэтых відаў формы, а таксама дэталі, на якія трэба звярнуць увагу. Яны былі ўражаны і прызнаны прафесійнымі ведамі і багатым вопытам нашых інжынераў, тым часам мы лепш зразумелі патрэбы кліента і патрабаванні да вырабу пластмасавай формы і вырабу дэталяў.\nБезумоўна, наш велізарны досвед у галіне вырабу прэс-формаў і вытворчасці бытавой тэхнікі і вытворчасці пластыка павялічыў нашую ўпэўненасць у далейшым супрацоўніцтве. Нарэшце, яны спыталі нас, ці ёсць у нас крама без пылу, і яны хочуць, каб іх прадукцыя выраблялася на нашым заводзе. Мы ўжо планавалі абсталяваць безпыльную майстэрню ў 2021 годзе.\nYF цвіль з'яўляецца лідэрам у вытворчасці прэцызійных формаў для ліцця пад ціскам, і больш за 10 гадоў забяспечвае пластыкавыя формы для ліцця пад ціскам і паслугі для ліцця пад ціскам для замежных рынкаў. Мы прапануем надзейныя і крэатыўныя рашэнні для аснасткі. Устаўце ліццё і дасведчаны ў вырабе пластмасавай формы для аўтамабільнай, медыцынскай, бытавой тэхнікі і прамысловай прамысловасці.\nЗвяжыцеся з намі, каб даведацца больш пра эфектыўнасць эканоміі зараз.\nВытворцы цвілі, Пластыкавая ўстаўка, Прататыпы вытворцаў прэс-формаў, Нестандартная цвіль, Ліццё пад ціскам з металічнымі ўстаўкамі, Цвіль фабрыка,


Мега-папулярнасць кліпа гурта «Ленінград» на песню «Экспанат» падштурхнула Сяргея Шнурава і яго калектыў на стварэнне новых шэдэўраў. Музыкант, спрабуючы паўтарыць поспех відэакліпа пра Лабуць, вырашыў зноў даверыцца рэжысёру Ганне Пармас.\nУ якасці новага видеохита была абраная кампазіцыя, адна назва якой ужо прымушае замерці ў трапяткім чаканні - «Сіські».\nНовы кліп стаў нейкім працягам «экспанаты» бо адной з гераінь сюжэту стала Юлія Топольницкая, якая заваявала гледачоў сваімі ліхтугамі з незабыўным лабутенами. У новым кліпе гурта «Ленінград» Топольницкая ўжо не занепакоеная пытаннем падбору ўбору на спатканне. Больш за тое, у яе жыцці ўсё наладзілася - фанатка лабутенов ўжо рыхтуецца стаць мамай. Цяпер дзяўчына перажывае за лёс сваёй сяброўкі, якую прырода не ўзнагародзіла вялікім бюстам.\nУ кліпе «Сіські» паказалі Уладзіміра Пуціна\nВарта аддаць належнае фантазіі Ганны Пармас, якая з новай песні «Ленінграда» зрабіла чарговы шэдэўр. За няпоўныя суткі апошнія навіны абляцелі айчынныя СМІ і кліп ужо набраў больш за 1,4 мільёнаў праглядаў! У цэнтры сюжэту гісторыя закамплексаваныя «плоскогрудой» дзяўчыны, якая заспела свайго каханага ў ложку з саперніцай, якая мае шыкоўную грудзі.\nРэжысёр кліпа крэатыўна падышла да стварэння новай музычнай меладрамы, здолеўшы гарманічна уплесці ў яго і слёзы, і вечарынкі, і новае каханне, і «таемную вячэру», і нават ... Уладзіміра Пуціна. Што з усяго гэтага выйшла, прапануем нашым падпісчыкам прама зараз і ўбачыць:\nЧым хворая Хілары Клінтан? Доживёт Ці кандыдат у прэзідэнты да выбараў?\nСтариший сын Андрэя Канчалоўскага распавёў пра здароўе сястры Машы\nЛаўроў: у планах на 2018-ы звергнуць японскага імператара


У Новы год - з новымі ідэямі і праектамі | zviazda.by\nРодная прырода » Галоўнае » У Новы год - з новымі ідэямі і праектамі\nУ Новы год - з новымі ідэямі і праектамі\nБеларускі народ казаў – “калі ў студзені дажджы – дабра не жджы”. Даволі песімістычны прагноз надвор’я на ўвесь год сёння лёгка тлумачыцца сіноптыкамі. Так, змены клімату закранулі ўсе куткі планеты, але мы яшчэ пазмагаемся за паніжэнне тэмпературы, за памяншэнне брудных выкідаў, за экалагічны лад жыцця! З такім бадзёрым настроем мы пачынаем новы 2018 год. І наперадзе нас чакае шмат цікавай і карыснай інфармацыі.\nСёння ўсё больш людзей выбірае ў якасці месца жыхарства горад. Але разам з выгадамі цывілізацыі гараджане атрымліваюць і важкія мінусы: забруджанае навакольнае асяроддзе, больш шкодных выкідаў, горшы стан расліннасці. Якія праблемы сёння актуальныя для гарадскіх тэрыторый Беларусі, і як навука дапамагае паляпшаць экалагічную сітуацыю ў буйных населеных пунктах краіны? Аб гэтым чытайце ў матэрыяле “На экалагічных арэлях” Веранікі Коласавай.\nУ нашым часопісе з’явілася шмат новых рубрык. Адна з іх – "Экалогія і закон", у якой спецыялісты Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя тлумачаць прававыя навацыі, што адносяцца да кампетэнцыі ведамства. У першым нумары мы публікуем інфармацыю аб тым, як змяніліся нормы дзеючых правілаў у святле патрабаванняў, устаноўленых Дэкрэтам №7 "Аб развіцці прадпрымальніцтва". Калі ў вас, паважаныя чытачы, узнікнуць пытанні аб практыцы прымянення прыродаахоўнага заканадаўства, вы можаце накіраваць іх (з паметкай "Пытанне-адказ") на наш электронны адрас pryroda@zviazda.by. Адказы спецыялістаў Мінпрыроды будуць апублікаваныя на старонках "Роднай прыроды".\nШырока вядома, што Беларусь – краіна, багатая на лес, а адзін з самых страшных ворагаў лесу – агонь. Ён не толькі знішчае дрэвы, але і парушае экалагічны баланс, прадстаўляе небяспеку для жыхароў населеных пунктаў, размешчаных паблізу лясных масіваў, наносіць шкоду прамысловасці і сельскай гаспадарцы. Аб тым, хто і як у нашай краіне змагаецца з ляснымі пажарамі, вы можаце азнаёміцца ў артыкуле “Чырвонаму пеўню”не месца ў лесе” Ксеніі Вярбіцкай.\nЗ пластыкам мы сустракаемся ў паўсядзённым жыцці штодня. Тлумачыць, што гэта за матэрыял і якую шкоду ён наносіць, ужо не абавязкова, насельніцтва праінфармавана ўздоўж і ўпоперак. А ці ведаеце вы, што такое мікрапластык? І чаму ён так моцна хвалюе эколагаў? Магчыма, вы здзівіцеся, даведаўшыся, што мікрапластык вы даўно ўжываеце ў розных варыяцыях – ад касметыкі да акіянскай рыбы. Аб гэтых загадкавых часціцах раскажа Кацярына Цітова (“Скраб на талерцы”).\nІ, зразумела, мы не можам абысці тэму энергаэфектыўнасці ў нашым часопісе. У публікацыі “Экалагічнае святло” (аўтар – Вольга Пралюк) мы кажам пра тое, што сучаснае асвятленне можа і павінна быць энергаэфектыўным. Максімальна аптымізаваць працэс “стварэння” святла і выкарыстоўваць пры гэтым аднаўляльныя крыніцы энергіі – верагодна, мара кожнага эколага. Сёння мадэрнізацыя сістэм асвятлення актыўна развіваецца ва ўсім свеце. Наша краіна не засталася ў баку ад гэтага працэсу, таму ў вулічным асвятленні, нараўне з традыцыйнымі ртутнымі і новымі натрыевымі лямпамі, усё часцей выкарыстоўваюцца святлодыёды, якія выдатна зарэкамендавалі сябе ўнутры памяшканняў. Святлодыёдныя свяцільні валодаюць высокай эканамічнасцю энергаспажывання, з’яўляюцца экалагічна чыстымі і не патрабуюць спецыяльных умоў абслугоўвання і ўтылізацыі. Па словах вытворцаў, тэрмін іх службы значна перавышае існуючыя аналагі (у некаторых мадэляў – каля 80 тыс. гадзін, ці 20-25 гадоў эксплуатацыі!). Тым не менш, узнікаюць пытанні па ўкараненні энергаэфектыўных тэхналогій ужо на ранніх этапах – пачынаючы з афармлення дакументацыі.\nМатэрыял “Дыханне гарадоў” зноў вяртае нас да тэмы забруджвання паветра. Як жа за мінулы год змянілася экалагічнае становішча ў Беларусі, а менавіта, якасць паветра? Якія меры прымалі эколагі і вучоныя? На гэтыя і многія іншыя пытанні адказвае Багдана Казярук, начальнік інфармацыйна-аналітычнага аддзела маніторынгу атмасфернага паветра Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролю радыяцыйнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя.\nМногіх хвалюе пытанне, чаму так мала сонца ў нашай краіне, асабліва зімой? На гэтае і многія іншыя пытанні адказвае наша пастаянная рубрыка “Метэаклуб” (“Сонечны цыкл дня”, Ірына ЧАРАПОВІЧ, начальнік сектара забеспячэння дыстанцыйных метэаралагічных назіранняў аддзела навукова-метадычнага забеспячэння гідраметэаралагічных назіранняў Белгідрамета). У гэтай жа рубрыцы вы даведаецеся, чаму так спазнілася зіма. Снежань быў цёплым, Калядныя святы і Новы год сустракалі з нязвыклым для гэтага часу надвор'ем. Што гэта? Глабальнае пацяпленне або нейкі ўплыў цыклону "Элеанор"? Ні тое, ні другое, сцвярджае начальнік аддзела кароткатэрміновых прагнозаў надвор'я, неспрыяльных і небяспечных з’яў Белгідрамета Аляксандр Бяганскі…\nНашыя чытачы добра ведаюць, што дзякуючы намаганням грамадскіх арганізацый, мы больш пільна сталі сачыць за птушкамі і штогод для Беларусі абіраюць птушку года. Каго ж абралі галоўнай пярнатай красуняй у 2018 годзе? (рубрыка “Птушыны свет”).\nЯшчэ адна рубрыка “Прыродны здабытак” раскажа пра Зімовы сад у Гомелі. Зялёны гонар нашай краіны зафіксавала Аксана Яноўская.\nНястомная вандроўніца Таня Гендэль не перастае здзіўляць не толькі чытачоў “Роднай прыроды”, але і яе супрацоўнікаў! Яна забралася ў Гімалаі на вышыню больш за 3 тыс. метраў, каб знайсці яка! Так, шматлікія аматары, якія прыехалі ў Непал, мараць убачыць незвычайную высакагорную жывёлу, але наша Таццяна зрабіла гэта як прафесіянал (“Горны сваяк зубра”).\nДля юных натуралістаў у вольныя гадзіны не пашкодзіць праглядзець мультфільм. Але трэба глядзець правільныя “карціны”, экалагічныя, пра прыроду, упэўнена Машай Зялёная (“Глядзім "зялёныя" мульцікі”). З падборкай такіх карысных маляваных твораў пазнаёміць наша “зялёная” супрацоўніца.\nЯ ўсё больш пагаджаюся з думкай, што рубрыкі, якія мы адрасуем дзецям, цікавыя і для дарослых. Напрыклад, ці ведаеце вы, што бананы – гэта … ягады? Наш таленавіты батанік Генадзь Аўласенка гаворыць, што з батанічнага пункту гледжання, плод банана – менавіта ягада. Ды толькі вельмі ўжо яна дзіўная – соку з яе не выціснеш, а насенне наогул адсутнічае... Цікава? А як жа!\nЯшчэ адной навінкай 2018 з’яўляюцца экакоміксы ад мастака Аляксандра Каршакевіча. Спадзяёмся, чытачы ацэняць высока маляваныя гісторыі, бо нам самім вельмі падабаецца.\nАле новыя рубрыкі і новыя аўтары – гэта яшчэ не ўсё! Вас чакае шмат сюрпрызаў (а таксама прызоў) у гэтым годзе!\nШто змянілася ў Беларусі 1 студзеня\nЧытайце ў лістападаўскім нумары часопіса «Родная прырода»\n33105 Разам за Беларусь!\n3495 Аўдыяпраект «Звязды» «Ад першай асобы»\n3402 Краіна для жыцця. Краіна для нашых дзяцей\n2460 Беларусь для людзей. Я зраблю!\n1903 «Гаварыць праўду. Цаніць людзей. Змяняць уладу»\n1754 Чаму перад вачамi мiльгаюць «мушкi»? Тлумачыць урач-афтальмолаг\n1737 Эволюция власти\n1419 Сярэднямесячная заработная плата ў Беларусі ў I паўгоддзі\n1038 Рэжысёрка Улада Сянькова: Беларускае кіно можа лёгка ўвайсці ў моду\n1007 Мастак Сяргей Бандарэнка больш за пяць гадоў будуе на прысядзiбным участку дакладную копiю Крэўскага замка


Грэгуар Мэртэнс — Вікіпедыя\nГрэгуар Мэртэнс (Grégoire Maertens, 1 студзеня 1924, Бельгія) — Заходне-Фламандскі эсперантыст. Быў членам кіроўнага камітэта (Estraro) Сусветнай асацыяцыі эсперантыстаў UEA (Universala Esperanto-Asocio ці World Esperanto Association) з 1977 да 1992 года. З 1980 да 1986 года ён быў прэзідэнтам UEA і яго ганаровым членам з 1993 года.\nГрэгуар Мэртенс нарадзіўся ў Бругэ, дзе і стаў актыўным удзельнікам мясцовага эсперанта-руху 1940-х гадоў, стаў членам БЭФ (Belga Esperanto-Federacio ці бельгійская федэрацыя эсперанта).\nМэртенс стаў вывучаць эсперанта ў 16 гадоў у 1940 годзе ў клубе «Свет і справядлівасць» свайго роднага горада Бруге ў Бельгіі. Клуб у гады Другой Сусветнай вайны працаваў у падземным памяшканні. Пасля вайны ён, па даручэнні фламандскіх і бельгійскіх эсперанта арганізацый, выконваў розныя адміністрацыйныя заданні. З 1960 па 2004 год ён быў членам камітэта, а з 1977 па 1992 членам савета Сусветнай эсперанта-асацыяцыі UEA. Яго праца ў UEA працягвалася з 1980 па 1986 год, калі ён узначальваў Асацыяцыю ў якасці прэзідэнта, быўшы абраны на два тэрміны. Мэртенс доўгі час таксама з'яўляецца прэзідэнтам установы «Ходлер 68». Апроч таго, ён прымаў актыўны ўдзел у Еўрапейскім Саюзе эсперанта і Еўрапейскім цэнтры эсперанта ў Брусэлі.\nПрацаваў Мэртенс выкладнікам у AIS (Akademio Internacia de la Sciencoj ці Міжнароднай Акадэміі навук у Сан-Марына), дзе ён быў таксама скарбнікам з 1992 да 1995 год.\nУ 1993 годзе Мэртенс стаў ганаровым членам Асацыяцыі, а ў 2013 годзе абраны ганаровым прэзідэнтам установы Ходлер '68.\nEl la historio de la Esperanto-movado. Represo el la revuo iSPEGULOi, autuno 2008, pp. 134—158.\n↑ Esperanto lacks wide support\n↑ Esperanto en Antverpeno 1907—2007, p.96\n↑ Eventoj n-ro 0036, 2/auxgusto — '93, retposxta versio, see paragraph La nuna situacio (The current situation)\n↑ reference to Maertens, Grégoire. 2006. Архівавана 1 студзеня 2014.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Грэгуар_Мэртэнс&oldid=4011659"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:34, 15 студзеня 2022.


καὶ προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καὶ Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν αὐτὸν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς\nὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς ὀψίας γενομένης λέγετε εὐδία πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός\nκαὶ πρωΐ σήμερον χειμών πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε\nγενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἀπῆλθεν\nκαὶ ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ εἰς τὸ πέραν ἐπελάθοντο ἄρτους λαβεῖν\nὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς ὁρᾶτε καὶ προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων\nοἱ δὲ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες ὅτι ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν\nγνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τί διαλογίζεσθε ἐν ἑαυτοῖς ὀλιγόπιστοι ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε\nοὔπω νοεῖτε οὐδὲ μνημονεύετε τοὺς πέντε ἄρτους τῶν πεντακισχιλίων καὶ πόσους κοφίνους ἐλάβετε\nοὐδὲ τοὺς ἑπτὰ ἄρτους τῶν τετρακισχιλίων καὶ πόσας σπυρίδας ἐλάβετε\nπῶς οὐ νοεῖτε ὅτι οὐ περὶ ἄρτων εἶπον ὑμῖν προσέχετε δὲ ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων\nτότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν ἄρτων ἀλλὰ ἀπὸ τῆς διδαχῆς τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων\nἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου\nοἱ δὲ εἶπαν οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν ἄλλοι δὲ Ἠλίαν ἕτεροι δὲ Ἰερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν\nλέγει αὐτοῖς ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι\nἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Пέτρος εἶπεν σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος\nἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ μακάριος εἶ Σίμων βαριωνᾶ ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέν σοι ἀλλ᾿ ὁ πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς\nκἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σὺ εἶ Пέτρος καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν ἐκκλησίαν καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς\nδώσω σοι τὰς κλεῖδας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ ὃ ἐὰν δήσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ὃ ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς\nτότε διεστείλατο τοῖς μαθηταῖς ἵνα μηδενὶ εἴπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός\nἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ ἀποκτανθῆναι καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι\nκαὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Пέτρος ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ λέγων ἵλεώς σοι κύριε οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο\nὁ δὲ στραφεὶς εἶπεν τῷ Пέτρῳ ὕπαγε ὀπίσω μου Σατανᾶ σκάνδαλον εἶ ἐμοῦ ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων\nτότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι\nὃς γὰρ ἐὰν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν\nτί γὰρ ὠφεληθήσεται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ\nμέλλει γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ καὶ τότε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ\nἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινες τῶν ὧδε ἑστώτων οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσιν τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ\nІ прыступíлі фарысеі і садукеі, і, спакуша́ючы, прасілі Яго паказаць ім знаме́нне з неба.\nА Ён сказаў ім у адказ: вечарам вы кажаце: будзе паго́да, бо неба агнíстае;\nі раніцай: сёння няго́да, бо неба агнíста-хмарнае. Крываду́шнікі! аблíчча неба вы ўме́еце адро́зніваць, а знаме́нняў часу не можаце распазнава́ць?\nРод ліхí і пралюбадзе́йны знаме́ння шукае, ды знаме́нне не будзе да́дзена яму, акрамя знаме́ння Іоны прарока. І, пакінуўшы іх, Ён адышоў.\nІ, перапра́віўшыся на другі бок, вучні Яго забы́ліся ўзяць хлябо́ў.\nІісус сказаў ім: глядзіце і сцеражы́цеся заква́скі фарысейскай і садукейскай.\nЯны ж разважа́лі самі сабе, ка́жучы: гэта значыць, што хлябо́ў мы не ўзялí.\nВедаючы гэта, Іісус сказаў ім: чаму разважа́еце самі сабе, малаве́рныя, што вы хлябо́ў не ўзялí?\nНяўжо яшчэ не разуме́еце і не па́мятаеце пра пяць хлябо́ў для пяці тысяч, і колькі кашоў вы набра́лі?\nНі пра сем хлябо́ў для чатырох тысяч, і колькі кошыкаў вы набра́лі?\nЯк вы не разумееце, што не пра хлябы́ Я казаў вам: “сцеражы́цеся заква́скі фарысейскай і садукейскай”?\nТады яны зразумелі, што Ён сказаў асцерага́цца не заква́скі хлебнай, а вучэння фарысейскага і садукейскага.\nПрыйшоўшы ў межы Кесары́і Філіпавай, Іісус пытаўся ў вучняў Сваіх, ка́жучы: за каго людзі прыма́юць Мяне, Сына Чалавечага?\nЯны сказалі: адны за Іаана Хрысцíцеля, а другія за Ілію́, а іншыя за Іерамíю або за аднаго з прарокаў.\nЁн кажа ім: а вы за каго прыма́еце Мяне?\nІ Сíман Пётр сказаў у адказ: Ты — Хрыстос, Сын Бога Жывога.\nІ ў адказ Іісус сказаў яму: блажэ́нны ты, Сíмане, сы́не Іонаў, бо не плоць і кроў адкрылі табе гэта, а Айцец Мой, Які на нябёсах.\nІ Я кажу табе: ты Пётр, і на гэтай скале́ Я збуду́ю Царкву Маю, і вароты пяке́льныя не адо́леюць яе.\nІ дам табе ключы́ Царства Нябеснага: і што́ звя́жаш на зямлі, тое будзе звя́зана на нябёсах; і што́ развя́жаш на зямлі, тое будзе развя́зана на нябёсах.\nТады Іісус загадаў вучням Сваім, каб нікому не казалі, што Ён ёсць Іісус Хрыстос.\nЗ таго часу Іісус пачаў адкрыва́ць ву́чням Сваім, што Яму нале́жыць ісці ў Іерусалім і шмат адпаку́таваць ад старэйшын і першасвятароў і кніжнікаў, і быць забíтым, і на трэці дзень уваскрэ́снуць.\nІ, адвёўшы Яго, Пётр пачаў пярэ́чыць Яму, ка́жучы: Бог міласцівы да Цябе, Госпадзі! няхай не будзе гэтага з Табою!\nА Ён, абярнуўшыся, сказаў Пятру: адыдзí ад Мяне, сатана! ты Мне спаку́са, бо думаеш не пра тое, што Божае, а пра тое, што чалавечае.\nТады Іісус сказаў вучням Сваім: калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэ́цца ад сябе і возьме крыж свой і ідзе ўслед за Мною.\nБо хто хоча душу́ сваю ўратаваць, той загу́біць яе; а хто загу́біць душу́ сваю дзе́ля Мяне, той знойдзе яе.\nБо якая карысць чалавеку, калі ён увесь свет здабу́дзе, а душы́ сваёй пашкодзіць? альбо які вы́куп дасць чалавек за душу́ сваю?\nБо пры́йдзе Сын Чалавечы ў славе Айца Свайго з Ангеламі Сваімі, і тады адда́сць кожнаму паводле спраў яго.\nПраўду кажу вам: ёсць сярод тых, што стаяць тут, некаторыя, якія не зазна́юць смерці, пакуль не ўбачаць Сына Чалавечага, як Ён прыхо́дзіць ў Царстве Сваім.


Прымушаюць браць крэдыт і пагражаюць "крыміналкай": новы выкрут кібермахляроў - 23.11.2021, Sputnik Беларусь\nТолькі ў Мінскай вобласці з карт-рахункаў знікла больш за мільён рублёў. Сітуацыю пракаменціравалі ва УУС Мінаблвыканкама. 23.11.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 23 ліс – Sputnik. Напярэдадні каляднага распродажу у Беларусі актывізаваліся так званыя кіберзлачынцы. Як не трапіцца на вудачку ашуканцаў і не пазбавіцца сваіх зберажэнняў, расказаў выконваючы абавязкі начальніка ўпраўлення па супрацьдзеянні кіберзлачыннасці крымінальнай міліцыі УУС Мінаблвыканкама Мікалай Кавалёў.Від злачыннасці з амерыканскімі караняміЯк адзначыў Кавалёў, кіберзлачынства - адносна малады від махлярства, звязаны з IT-тэхналогіямі. Упершыню ён з'явіўся ў ЗША у 1990-х гадах з пачаткам імклівага развіцця сеткі Інтэрнет. Самай нашумелай стала справа Левіна. Выхадзец з СССР стварыў транснацыянальную групоўку і выкраў з буйнога амерыканскага банка 10 мільёнаў долараў."Вішынг" на торце ашуканцаўВішынг - так спецыялісты называюць від кіберзлачынстваў, калі махляры здымаюць грошы з рахунку, выманьваючы рознымі спосабамі рэквізіты банкаўскай карты. Для Беларусі гэты від махлярства не новы. Але злачынцы прыдумляюць усё больш мудрагелістыя і шматхадовыя схемы.Новы выкрут махляроўПрычынай усплёску крадзяжоў грошай з банкаўскіх карт стаў новы выкрут ашуканцаў. Як правіла, чалавеку тэлефануе незнаёмец, які прадстаўляецца супрацоўнікам службы бяспекі банка."Кажа, што яны праводзяць расследаванне па выяўленні так званых кратоў у сістэме банка. Прапануюць прыняць удзел у аператыўнай гульні, па выяўленні злачыннай групы. Камусьці гэта цікава, чалавек згаджаецца. Камусьці пагражаюць адказнасцю за тое, што калі яны будуць перашкаджаць правядзенню следчых дзеянняў, аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў розных, то гэта прывядзе да адказнасці", - растлумачыў Кавалёў.Далей злачынцы спрабуюць атрымаць доступ да сістэмы дыстанцыйнага банкаўскага абслугоўвання. Патрабуюць паролі. Атрымліваюць доступ да рахункаў. Часцяком прымушаюць устанавіць на свой мабільны тэлефон дадатак выдаленага доступу. Асаблівасць новай схемы ў тым, што махляры не спяшаюцца здымаць размешчаныя на рахунку грошы."Яны ідуць далей. У рамках гэтай аператыўнай гульні прапануюць пайсці ў банк і ўзяць крэдыт. Нібыта супрацоўнік, які будзе выдаваць крэдыт, з'яўляецца ўдзельнікам злачыннай схемы. Чалавек афармляе на сябе крэдыт. Сумы не маленькія - да 10 тысяч рублёў. Грошы залічваюцца на рахунак, да якога злачынцы ўжо маюць доступ. Затым адбываецца вывад сродкаў", - сказаў спікер і дадаў, што такіх выпадкаў тысячы.Паводле яго слоў, за 10 месяцаў 2021 года толькі па Мінскай вобласці ўрон ад кіберзлачынстваў склаў звыш аднаго мільёна рублёў (каля 401,7 тыс долараў - Sputnik).У "прыцэле" - паспяховыя прадпрыемствыЯк ні парадаксальна, махляры абнуляюць рахункі не толькі даверлівых пенсіянераў, але і паспяховых прадпрыемстваў, якія маюць цэлы штат у сістэме бяспекі."Што датычыцца кіберзлачынстваў адносна юрыдычных асоб. Адной з распаўсюджаных схем з'яўляецца адпраўленне контрагентам праз падробленыя паштовыя адрасы плацежных даручэнняў, у якіх прапісаны падстаўныя банкаўскія рахункі", - сказаў спікер.Ашуканцы могуць тыднямі ці нават месяцамі весці назіранне за нейкай фірмай, вызначаючы круг яе партнёраў, запускаюць шкодныя праграмы, каб атрымаць несанкцыянаваны доступ да карпаратыўнай інфармацыі і перапіскі. У выніку здымаюць з рахункаў буйныя сумы.Паводле слоў спікера, кіберзлачынствы з'яўляюцца транснацыянальнымі і трансгранічнымі."Існуе маса сродкаў і рэсурсаў ананімізацыі ў сетцы інтэрнэт, што ўскладняе работу па ўстанаўленні асоб, якія ўчынілі злачынствы. Эфектыўнасць устанаўлення падазроных асоб па Мінскай вобласці ў бягучым годзе складае 13%. Але калі мы выберам адтуль колькасць цяжкіх злачынстваў, па якіх урон перавышае 250 базавых. велічынь, іх раскрыццё складае 40%", - адзначыў Кавалёў.Паводле яго слоў, устаноўлена звыш 250 чалавек, якія прызнаны падазронымі па крымінальных справах, узбуджаных у 2021 годзе на тэрыторыі Мінскай вобласці. За гэтае злачынства прадугледжана пакаранне аж да 12 гадоў пазбаўлення волі.Таксама на Sputnik:\nкібербяспека, кіберзлачыннасць, мінская вобласць, махлярства, плацёжная карта, адказнасць, рахунак\n© Sputnik / Григорий Сысоев / Перайсці ў фотабанкБанкаўскія карты\nТолькі ў Мінскай вобласці з карт-рахункаў знікла больш за мільён рублёў. Сітуацыю пракаменціравалі ва УУС Мінаблвыканкама.\nМІНСК, 23 ліс – Sputnik. Напярэдадні каляднага распродажу у Беларусі актывізаваліся так званыя кіберзлачынцы. Як не трапіцца на вудачку ашуканцаў і не пазбавіцца сваіх зберажэнняў, расказаў выконваючы абавязкі начальніка ўпраўлення па супрацьдзеянні кіберзлачыннасці крымінальнай міліцыі УУС Мінаблвыканкама Мікалай Кавалёў.\nВід злачыннасці з амерыканскімі каранямі\nЯк адзначыў Кавалёў, кіберзлачынства - адносна малады від махлярства, звязаны з IT-тэхналогіямі. Упершыню ён з'явіўся ў ЗША у 1990-х гадах з пачаткам імклівага развіцця сеткі Інтэрнет. Самай нашумелай стала справа Левіна. Выхадзец з СССР стварыў транснацыянальную групоўку і выкраў з буйнога амерыканскага банка 10 мільёнаў долараў.\n"Перыяд імклівага росту кіберзлачынстваў у Беларусі адзначаецца з 2016 года. Штогод прырост такіх злачынстваў павялічваўся ў 2-2,5 раза", - сказаў спікер.\n"Вішынг" на торце ашуканцаў\nВішынг - так спецыялісты называюць від кіберзлачынстваў, калі махляры здымаюць грошы з рахунку, выманьваючы рознымі спосабамі рэквізіты банкаўскай карты. Для Беларусі гэты від махлярства не новы. Але злачынцы прыдумляюць усё больш мудрагелістыя і шматхадовыя схемы.\n"У бягучым годзе на тэрыторыі Мінскай вобласці ўчынена каля 1800 кіберзлачынстваў. З іх 90 працэнтаў - гэта крадзяжы шляхам мадыфікацыі камп'ютарнай інфармацыі. Гэта значыць ашуканская схема вішынг", - прывёў лічбы Кавалёў.\nНовы выкрут махляроў\nПрычынай усплёску крадзяжоў грошай з банкаўскіх карт стаў новы выкрут ашуканцаў. Як правіла, чалавеку тэлефануе незнаёмец, які прадстаўляецца супрацоўнікам службы бяспекі банка.\n"Кажа, што яны праводзяць расследаванне па выяўленні так званых кратоў у сістэме банка. Прапануюць прыняць удзел у аператыўнай гульні, па выяўленні злачыннай групы. Камусьці гэта цікава, чалавек згаджаецца. Камусьці пагражаюць адказнасцю за тое, што калі яны будуць перашкаджаць правядзенню следчых дзеянняў, аператыўна-вышуковых мерапрыемстваў розных, то гэта прывядзе да адказнасці", - растлумачыў Кавалёў.\nДалей злачынцы спрабуюць атрымаць доступ да сістэмы дыстанцыйнага банкаўскага абслугоўвання. Патрабуюць паролі. Атрымліваюць доступ да рахункаў. Часцяком прымушаюць устанавіць на свой мабільны тэлефон дадатак выдаленага доступу. Асаблівасць новай схемы ў тым, што махляры не спяшаюцца здымаць размешчаныя на рахунку грошы.\n"Яны ідуць далей. У рамках гэтай аператыўнай гульні прапануюць пайсці ў банк і ўзяць крэдыт. Нібыта супрацоўнік, які будзе выдаваць крэдыт, з'яўляецца ўдзельнікам злачыннай схемы. Чалавек афармляе на сябе крэдыт. Сумы не маленькія - да 10 тысяч рублёў. Грошы залічваюцца на рахунак, да якога злачынцы ўжо маюць доступ. Затым адбываецца вывад сродкаў", - сказаў спікер і дадаў, што такіх выпадкаў тысячы.\nПаводле яго слоў, за 10 месяцаў 2021 года толькі па Мінскай вобласці ўрон ад кіберзлачынстваў склаў звыш аднаго мільёна рублёў (каля 401,7 тыс долараў - Sputnik).\nУ "прыцэле" - паспяховыя прадпрыемствы\nЯк ні парадаксальна, махляры абнуляюць рахункі не толькі даверлівых пенсіянераў, але і паспяховых прадпрыемстваў, якія маюць цэлы штат у сістэме бяспекі.\n"Што датычыцца кіберзлачынстваў адносна юрыдычных асоб. Адной з распаўсюджаных схем з'яўляецца адпраўленне контрагентам праз падробленыя паштовыя адрасы плацежных даручэнняў, у якіх прапісаны падстаўныя банкаўскія рахункі", - сказаў спікер.\nАшуканцы могуць тыднямі ці нават месяцамі весці назіранне за нейкай фірмай, вызначаючы круг яе партнёраў, запускаюць шкодныя праграмы, каб атрымаць несанкцыянаваны доступ да карпаратыўнай інфармацыі і перапіскі. У выніку здымаюць з рахункаў буйныя сумы.\nТакія эпізоды не адзінкавыя. "Гэта дзесяткі прадпрыемстваў і арганізацый, у тым ліку такія ключавыя, якія ў той ці іншай ступені ўплываюць на эканамічны стан нашай дзяржавы. Размова ідзе аб сотнях тысяч долараў", - сказаў Кавалёў.\nПаводле слоў спікера, кіберзлачынствы з'яўляюцца транснацыянальнымі і трансгранічнымі.\n"Існуе маса сродкаў і рэсурсаў ананімізацыі ў сетцы інтэрнэт, што ўскладняе работу па ўстанаўленні асоб, якія ўчынілі злачынствы. Эфектыўнасць устанаўлення падазроных асоб па Мінскай вобласці ў бягучым годзе складае 13%. Але калі мы выберам адтуль колькасць цяжкіх злачынстваў, па якіх урон перавышае 250 базавых. велічынь, іх раскрыццё складае 40%", - адзначыў Кавалёў.\nПаводле яго слоў, устаноўлена звыш 250 чалавек, якія прызнаны падазронымі па крымінальных справах, узбуджаных у 2021 годзе на тэрыторыі Мінскай вобласці. За гэтае злачынства прадугледжана пакаранне аж да 12 гадоў пазбаўлення волі.