В семье Денисюк со спортом дружат все – Кобринский вестник\nВ семье Денисюк со спортом дружат все\n19/04/2016 93 admin Комментариев нет\nЗахопленыя і спартыўныя\nУ сям’і Дзенісюк са спортам сябруюць усе. Тут добра ведаюць, як станоўча адбіваюцца фізічныя нагрузкі на стане здароўя чалавека, ды і задавальненне, якое прыносяць спартыўныя заняткі, цяжка пераацаніць.\nДобрыя спартыўныя навыкі дэманстравалі ў свой час і галава сямейства – Віталій Аляксандравіч, і захавальніца сямейнага ачага – Наталля Васільеўна. Яшчэ ў школьныя гады вызначыліся яны са спартыўнымі перавагамі: ён – выдатны бягун, яна – добрая валейбалістка.\nІх шлюбу ўжо 18 гадоў. Многае змянілася за гэты час. Пасталелі іх жыццёвыя погляды, змяніліся некаторыя арыенціры, але прыхільнасць да спорту засталася.\nНаталля працуе ў сярэдняй школе № 3 горада Кобрына настаўнікам пачатковых класаў. Доўгі час у сваіх выхаванцаў яна выкладала ўрокі фізічнай культуры. Карысць ад фізічных нагрузак дэманстравала на ўласным прыкладзе: стройны падцягнуты педагог з добразычлівай усмешкай на твары – што можа быць больш пераканальным. Наталля – удзельнік школьнай спартыўнай каманды, у ліку іншых адстойвае гонар установы ў разнастайных спартыўных спаборніцтвах. Працягвае фізічна ўдасканальвацца і Віталій. У свае сорак з лішкам гадоў ён выглядае зграбна і мужна.\nНе дзіўна, што ў бацькоў, якія з такой прыхільнасцю ставяцца да спорту, дзеці са спартыўнымі задаткамі. Старэйшы Антон, якому не так даўно споўнілася пятнаццаць гадоў, не ўяўляе свайго жыцця без футбола. Юнак не першы год наведвае секцыю па гэтым відзе спорту ў Кобрынскай КДЮСШАР. У складзе футбольнай каманды ўстановы бароніць гонар Кобрыншчыны на розных узроўнях. Аб паспяховым удзеле ў футбольных паядынках сведчаць медалі і граматы, якія Антон атрымаў у свой час і цяпер беражліва захоўвае ў сямейным партфоліа. Там жа знаходзяцца і ўзнагароды, якія здабылі ў спартыўных спаборніцтвах малодшыя члены сям’і – трынаццацігадовы Арцём і дзесяцігадовая Дар’я. Перавагі Арцёма – футбол і баскетбол, Даша ж пайшла па слядах бацькі і рэалізуецца як спартсменка ў лёгкай атлетыцы. Апошнім часам дзяўчынка зацікавілася турызмам.\nУ самага маленькага члена сям’і, пяцігадовага Арсенія, узнагарод пакуль няма, але ўжо зараз відавочна яго ўменне хутка бегаць. Напэўна, пройдзе час, і малы будзе дэманстраваць не горшыя спартыўныя паказчыкі, чым яго родныя.\nЦікава, што кожны з юных членаў сям’і Дзенісюк спрабаваў сябе ў розных сферах. У сямейным партфоліа, пра якое ўжо вялася гаворка, сведкі гэтых творчых пошукаў захаваліся ў выглядзе грамат і сувеніраў. Але кожны з іх, калі па той ці іншай акалічнасці аказваўся перад выбарам, рабіў яго на карысць уласнаму здароўю.\nНА ЗДЫМКУ: дружная сям’я Дзенісюк.\n← Чужих детей не бывает\nВ Кобрине был официально открыт новый мотосезон-2016 →\n09/11/2010 admin Комментариев нет\nКобринчане побывали на Сретенском православном вечере\n15/03/2019 admin Комментариев нет


Амерыканскія авіяўдары не паўплывалі на пазіцыю арганізацыі па сірыйскім ўрэгуляванні\nЗроблены чарговыя крокі для паглыблення інтэграцыі\n15.04.2017 10:11 Інфармацыйная гадзіна\nСакратарыят ААН не будзе ацэньваць правамоцнасць дзеянняў ЗША, якія нанеслі ўдары па сірыйскіх ваенных аб’ектах без адабрэння Савета Бяспекі сусветнай арганізацыі. Аб гэтым заявіў афіцыйны прадстаўнік Генеральнага сакратара ААН Стэфан Дзюжарык, перадае ТАСС.\n“Мы не будзем паглыбляцца ў пытанне аб тым, правамоцна гэта ці не”, — сказаў ён. Афіцыйны прадстаўнік не растлумачыў, чым выклікана гэтае рашэнне сакратарыята ААН, дадаў толькі, што “гэта наша пазіцыя”.\nСтэфан Дзюжарык таксама сказаў, што мяркуемая хімічная атака ў Сірыі і нанесеныя ў адказ ЗША ўдары ніяк не паўплывалі на пазіцыю ААН, якая тычыцца лёсу прэзідэнта Башара Асада і ў цэлым прынцыпаў урэгулявання канфлікту паміж Дамаскам і ўзброенай апазіцыяй.\nМіж тым дзяржсакратар ЗША Рэкс Тылерсан прыбыў у Маскву з двухдзённым візітам. Гэта яго першая паездка ў Расію ў якасці кіраўніка амерыканскага знешнепалітычнага ведамства. Першапачаткова візіт павінен быў стаць адным з захадаў па вывадзе расійска-амерыканскіх адносін з глыбокага крызісу, ініцыіраванага адміністрацыяй Барака Абамы. Аднак ракетны ўдар ЗША ў ноч на 7 красавіка па аэрадроме каля Хомса прывёў да першага абвастрэння паміж Масквой і новай камандай у Вашынгтоне.


Нямецкая супольнасьць страхаваньня ядзерных рэактараў — Вікіпэдыя\nНямецкае аб'яднаньне страхавальнікаў ядзерных рэактараў (па-нямецку: Deutsche Kernreaktor-Versicherungsgemeinschaft — DKVG) — кёльнскае аб'яднаньне, якое займаецца страхаваньнем нямецкіх прадпрыемстваў атамнай галіны. Таксама яно займаецца перастрахаваньнем.\n2 Функцыі і задачы\n3 DKVG і АЭС у Фукусіме\nПершыя таварыствы па страхаваньні прадпрыемстваў атамнай галіны ў Эўропе былі заснаваныя ў Швэцыі і Англіі ў 1955 годзе. Нямецкае аб'яднаньне страхавальнікаў ядзерных рэактараў было заснавана ў 1957 годзе. За ўсю сваю гісторыю яно толькі аднойчы выплаціла кампэнсацыю ў межах сёньняшніх 10-15 тысяч эўра.\nФункцыі і задачы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНават пры невялікай верагоднасьці страхавога выпадку ў атамнай галіны, максымальна магчымая сума шкоды вельмі вялікая. Па гэтай прычыне адна страхавая кампанія не можа несьці такую рызыку адна. Таксама магчымасьць перадаць ядзерную рызыку перастрахавальніку забароненая ў Нямеччыне на заканадаўчым узроўні. З 1998 году Закон аб атамнай энэргіі патрабуе страхаваньня максымальнай адказнасьці на ўзроўні прыкладна 2,5 млрд эўра. За шкоду, вышэй сумы гэтай сумы згодна з § 34 Закона аб атамнай энэргіі, адказвае фэдэральны ўрад. Калі сума шкоды пераўзыходзіць абумоўленую максымальную суму ў памеры 255.000.000 эўра, то плаціць DKVG. У суму страхавых выплат ўваходзяць магчымыя выдаткі на эвакуацыю насельніцтва.\nDKVG і АЭС у Фукусіме[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nАЭС Фукусіма I была застрахаваная на некалькі дзясяткаў мільёнаў эўра ў DKVG. Паводле ўмоваў дагавора страхаваньня не зьяўляецца страхавым выпадкам шкода, прычыненая ў выніку землятрусу, цунамі і вывяржэньня вулькану. Таму DKVG нічога не заплаціць ўладальніку АЭС у Фукусіме за Аварыю на АЭС Фукусіма I., \n^ Немецким страховщикам не придется платить за АЭС «Фукусима»\n^ Insurance policies which cover damage to reactors and buildings exclude the effects of earthquakes and tsunamis\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Нямецкая_супольнасьць_страхаваньня_ядзерных_рэактараў&oldid=1902230»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 23 траўня 2017 году ў 16:46.


08 студзень 2013, 19:53\nКолькасьць пэнсіянэраў у Беларусі перавысіла 2,5 млн. Ці эфэктыўная беларуская пэнсійная сыстэма? Чаму не падвышаецца пэнсійны ўзрост? Чаму ўлады ня хочуць пераходзіць на назапашвальную сыстэму?\nУдзельнікі: былы міністар працы Аляксандар Сасноў і дырэктар Дасьледчага цэнтру Інстытуту прыватызацыі і мэнэджмэнту Аляксандар Чубрык.\nЦі эфэктыўная беларуская пэнсійная сыстэма?\nВалер Карбалевіч: «Паводле інфармацыі Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, у пэнсійную сыстэму Беларусі ў 2012 годзе ўліліся больш за 134 тыс. чалавек. У краіне адзначаецца рост колькасьці пэнсіянэраў — упершыню за многія гады яна перавысіла 2,5-мільённы рубеж. Ва ўмовах скарачэньня колькасьці насельніцтва краіны ўдзельная вага пэнсіянэраў павышаецца і ўжо набліжаецца да 27%. Прычым восьмая частка новых пэнсіянэраў выйшлі на пэнсію датэрмінова. Права на датэрміновую пэнсію дадзена ня толькі ўдзельнікам ліквідацыі наступстваў катастрофы на ЧАЭС, шматдзетным маці, бацькам дзяцей-інвалідаў, але гэтым правам валодаюць і работніцы тэкстыльнай вытворчасьці, трактарысты-машыністы, пэдагогі, мэдыкі, артысты, работнікі авіяцыі і г.д. То бок у Беларусі шмат ільготнікаў. Ці праблема гэта?»\nАляксандр Сасноў: «Так, гэта вялікая праблема і для краіны, і для ўлады. Трэба было пачынаць рэформы пэнсійнай сыстэмы 20 гадоў таму. Але ўлады баяліся, бо праблема вельмі балючая».\nКарбалевіч: «Нідзе ў сьвеце палітыкі ня думаюць на 20 гадоў наперад. Яны думаюць на тэрмін да бліжэйшых выбараў».\nСасноў: «Але ж адрозьненьне Беларусі ў тым, што ў нас адзін і той жа кіраўнік ужо 18 гадоў ва ўладзе. І калі ён зьбіраўся так доўга сядзець, то павінен быў думаць на 20 гадоў наперад.\nПраблема палягае ў тым, што пэнсіянэраў усё больш, а грошай усё менш. Цяпер рабіць нейкія зьмены толькі ў пэнсійнай сыстэме ня мае сэнсу. Цяпер нешта трэба рабіць з эканомікай, каб зьявіліся грошы».\nАляксандар Чубрык: «Павелічэньне колькасьці пэнсіянэраў — вынік доўгатэрміновай дэмаграфічнай тэндэнцыі. Па выніках 2012 году Фонд сацыяльнай абароны насельніцтва, зь якога выплачваюцца пэнсіі, быў сфармаваны з прафіцытам. Але ў гэтым і ў 2014 гадах, паводле ацэнак Усясьветнага банку, у яго можа ўзьнікнуць дэфіцыт. І гэты дэфіцыт будзе толькі павялічвацца з гадамі. І каб захаваць памер пэнсій адносна сярэдняга заробку на цяперашнім узроўні, трэба шукаць грошы».\nЧаму не падвышаецца пэнсійны ўзрост?\nКарбалевіч: «Чаму ўлады не спрабуюць тут ладзіць нейкія зьмены, рэформы? Напрыклад, падвышэньне пэнсійнага ўзросту. У Беларусі ён самы нізкі, здаецца, у сьвеце. Чаго ўлады баяцца? Гэта ў Францыі павышэньне пэнсійнага ўзросту на два гады выклікала масавыя акцыі пратэсту. У Беларусі ж гэта наўрад ці магчыма?»\nСасноў: «Улады ня важацца ладзіць рэформы ў пэнсійнай сыстэме з той жа прычыны, зь якой ня хочуць рабіць рэформы ўвогуле ў эканоміцы. Напрыклад, сельскагаспадарчыя каапэратывы сёньня — гэта не гаспадарчыя суб’екты, а арганізацыі па забесьпячэньню „правільнага“ галасаваньня на выбарах. Пэнсіянэры ўжо цяпер абураюцца ўладай. А што будзе, калі падвысіць пэнсійны ўзрост?»\nКарбалевіч: «Калі мець на ўвазе цяперашнюю пэнсійную сыстэму, то ва ўладаў існуе тры варыянты вырашэньня праблемы магчымага дэфіцыту грошай. Па-першае, падвысіць пэнсійны ўзрост. Па-другое, зьменшыць памер пэнсій. Па-трэцяе, падвысіць узровень выплат у Фонд сацыяльнай абароны, то бок — фактычна падвысіць падатак».\nЧубрык: «У межах той разьмеркавальнай пэнсійнай сыстэмы, якая існуе ў Беларусі, каб яна ўстойліва працавала, трэба, каб на аднаго пэнсіянэра прыпадала трое працоўных. У нас гэтыя суадносіны — менш за 1,5 працоўнага на аднаго пэнсіянэра.\nУзровень выплат у Фонд сацыяльнай абароны ў нас адзін з самых высокіх у сьвеце. Ён складае 35% фонду заробкаў, яго плацяць разам наймальнікі і найманыя працаўнікі. Больш толькі ва Ўкраіне (36%). Далей яго падвышаць нельга.\nМагчымасьць падвышэньня пэнсійнага ўзросту абмяркоўвалася. Але ўлады асьцерагаюцца нэгатыўных палітычных наступстваў. Бо, паводле сацыялягічных апытаньняў, большасьць беларусаў ня хочуць, каб пэнсійны ўзрост падвышаўся. Шмат хто лічыць, што і цяперашні ўзрост высокі, некаторыя кажуць — «Да пэнсіі не дажыву».\nКарбалевіч: «Нідзе ў сьвеце насельніцтва не падтрымлівае падвышэньня пэнсійнага ўзросту».\nПлаціць пэнсію для дзяржавы таньней, чым падтрымліваць стратнае прадпрыемства, на якім чалавек працаваў\nЧубрык: «Справа ў тым, што гэты пэнсійны ўзрост — гэта важны элемэнт усёй сацыяльнай сыстэмы. Плаціць пэнсію для дзяржавы таньней, чым падтрымліваць стратнае прадпрыемства, на якім чалавек працаваў.\nЗь іншага боку, калі падвысіць пэнсійны ўзрост, то ўзьнікне праблема беспрацоўя сярод моладзі. А ў нас сыстэма падтрымкі беспрацоўных вельмі слабая.\nКалі зьмяншаецца пэнсія, то пэнсіянэры становяцца беднымі паводле афіцыйнага крытэру беднасьці. І ім трэба будзе плаціць адрасную сацыяльную дапамогу. То бок дзяржава будзе траціць тыя ж грошы, толькі зь іншай кішэні. Таму зьмена пэнсійнай сыстэмы вымагае зьмены ўсёй беларускай сацыяльнай мадэлі».\nПраблемы пераходу да назапашвальнай сыстэмы\nКарбалевіч: «Чаму ўлады ня хочуць пераходзіць на назапашвальную пэнсійную сыстэму?»\nСасноў: «Цяпер перамена пэнсійнай сыстэмы, пераход з разьмеркавальнай на назапашвальную, ужо нічога ня дасьць. А ў нас атрымалася часткова рынкавая эканоміка з сацыялістычнай сацыяльнай сыстэмай».\nЧубрык: «Сапраўды, рэформу трэба было рабіць у сярэдзіне 2000-х гадоў, калі эканамічная сытуацыя была лепшая, не было такога вонкавага доўгу.\nПры пераходзе да назапашвальнай сыстэмы ўзьнікне шэраг праблем. Па-першае, частка грошай у Фондзе сацыяльнай абароны будзе замарожана, то бок — яе нельга будзе выкарыстоўваць для выплаты бягучых пэнсій. Гэта прывядзе да вялікага дэфіцыту ў гэтым фондзе. Чым яго закрыць? Выдаткоўваць зь бюджэту — гэта значыць забіраць зь іншых бюджэтных артыкулаў. Можна пазычыць грошы. Ці прадаць нейкія дзяржаўныя актывы.\nПа-другое, куды інвэставаць гэтыя грошы для будучых пакаленьняў пэнсіянэраў? Гэта няпроста з улікам няпростага стану і беларускага, і ўсясьветнага фінансавага асяродзьдзя.\nПраблема балючая, таму і не вырашаецца, усяляк адкладаецца. Лёгкіх рашэньняў няма. Але няма і альтэрнатывы назапашвальнай сыстэме. Найбольш рэальным варыянтам было б стымуляваньне добраахвотнага назапашваньня пэнсій. Бо тыя стымулы, якія існавалі для гэтага мэханізму ў 1990-я гады, цяпер ліквідаваныя».


Суд аштрафаваў Юрася Беленькага за акцыю Дзяды\nhttp://spring96.org/be/news/74156 2014 2014-11-17T12:13:01+0300 2014-11-17T12:13:01+0300 2014-11-17T13:16:25+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/bielienki.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n17 лістапада ў судзе Першамайскага раёна Мінска распачаўся суд над намеснікам старшыні Кансерватыўна-хрысціянскай партыі БНФ Юрасём Беленькім. Яго абвінавачваюць у парушэнні закона аб масавых мерапрыемствах як арганізатара (ч.2 арт.23.34 КаАП).\nПаводле міліцэйскага пратаколу, Юрась Беленькі не забяспечыў ахову парадку і медыцынскае абслугоўванне падчас акцыі Дзяды, якая праходзіла 2 лістапада. Нягледзячы на тое, што 27 кастрычніка адбылося сумеснае паседжанне прадстаўнікоў ГУУС Мінгарвыканкама, пракуратуры, арганізатара мерапрыемства, у пратаколе значыцца, што ён не ўзгадніў меры па забеспячэнні аховы парадку.\nСуддзя Анастасія Папко, якая вядзе працэс, не задаволіла хадайніцтва сп. Беленькага пра выклік у суд прадстаўніка міліцыі грамадскай бяспекі ГУУС Мінгарвыканкама Грышчанкі і пракурора Смаленскага.\nПрадстаўнік Мінгарвыканкаму Юрый Уральскі ў судзе сказаў, што “істотных парушэнняў з боку арганізатараў не было”, а пра неаплату ім “не паведамілі”.\nСуддзя дапытала сведку з ГУУС Мінгарвыканкама Івана Яскевіча. Далей адбылося азнаямленне з відэа-пратаколам сумеснага паседжання 27 кастрычніка і вывучэнне пісьмовых матэрыялаў справы.\nСуддзя Анастасія Папко абвесціла рашэнне: штраф памерам у 20 базавых велічыняў (тры мільёны рублёў).\n17.11.2014 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў


Пайсці купацца і... не вярнуцца. Як пазбегнуць трагедыі на вадзе - відэа - 23.07.2021, Sputnik Беларусь\nУ пятніцу, 23 ліпеня, у мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь адбылася прэс-канферэнцыя на тэму: "Бяспечны адпачынак. Як пазбегнуць трагедыі на вадзе". 23.07.2021, Sputnik Беларусь\nПа дадзеных Белгідрамета, лета 2021 года пабіла тэмпературныя рэкорды за 120-гадовую гісторыю метэаназіранняў. Рэкі і азёры сталі самымі папулярнымі месцамі адпачынку ў спякоту для беларусаў. Аднак не абышлося без здарэнняў - толькі ў ліпені ў рэспубліцы патанулі больш як 60 чалавек.Чаму небяспечныя нават дробныя вадаёмы і як пазбегнуць трагедыі на вадзе? На гэтыя і іншыя пытанні адказвалі ўдзельнікі прэс-канферэнцыі ў мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь.Удзельнікі:\nsputnik беларусь, мультымедыйны прэс-цэнтр sputnik беларусь, вада, прэс-канферэнцыя, трагедыя, видео\nУ пятніцу, 23 ліпеня, у мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь адбылася прэс-канферэнцыя на тэму: "Бяспечны адпачынак. Як пазбегнуць трагедыі на вадзе".\nПа дадзеных Белгідрамета, лета 2021 года пабіла тэмпературныя рэкорды за 120-гадовую гісторыю метэаназіранняў. Рэкі і азёры сталі самымі папулярнымі месцамі адпачынку ў спякоту для беларусаў. Аднак не абышлося без здарэнняў - толькі ў ліпені ў рэспубліцы патанулі больш як 60 чалавек.\nЧаму небяспечныя нават дробныя вадаёмы і як пазбегнуць трагедыі на вадзе? На гэтыя і іншыя пытанні адказвалі ўдзельнікі прэс-канферэнцыі ў мультымедыйным прэс-цэнтры Sputnik Беларусь.\nстаршыня РДГА "Таварыства ратавання на водах" (ТРВОД) Анвар ІГАМБЕРДЫЕЎ;\nначальнік аддзела рэспубліканскай вадалазна-выратавальнай службы РДГА ТРВОД Дзмітрый БАРАНОЎСКІ;\nгалоўны вадалазны спецыяліст РДГА ТРВОД Аляксей КАРПЕКА;\nвядучы спецыяліст РДГА ТРВОД Ірына ШЧЭПЕТАВА;\nстаршыня Мінскай абласной арганізацыі ТРВОД Сяргей ПАТРЫКЕЕЎ;\nвядучы спецыяліст Мінскай абласной арганізацыі ТРВОД Міхаіл ФРАЛОЎ;\nвядучы спецыяліст Мінскай абласной арганізацыі ТРВОД Алена ЖАЛАБКОВІЧ;\nнамеснік начальніка ГІМС Юрый АЛЯКСЕЕНКА;\nначальнік ГІМС Мінскай вобласці Мікалай СКІПОР;\nзагадчык аддзялення камунальнай гігіены ДУ "Рэспубліканскі цэнтр гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя" Аляксандр СПУРГЯШ.


«Мы адказваем на выклікі, якія стаяць перад грамадствам» | Новы Час\nСёння Зміцер Дашкевіч ці не найбольш аўтарытэтны малады палітык, за спінай якога перамога ў Курапатах, безліч вулічных акцыяў, турэмныя засценкі. Напярэдадні Вялікадня яго і Сяргея Пальчэўскага выпусцілі з СІЗА КДБ, куды маладафронтаўцы трапілі як фігуранты «Справы патрыётаў».\nАгулам хлопцы правялі за кратамі 24 дні. Тым не менш, яны надалей застаюцца падазраванымі па арт. 293 ч. 3 («падрыхтоўка масавых беспарадкаў»). Камічна, што «масавыя беспарадкі» Дашкевіч, нібыта, рыхтаваў з 2011 года, калі знаходзіўся ў зняволенні пасля Плошчы–2010.\nМы вырашылі паразмаўляць са Змітром Дашкевічам, для якога гэта ўжо трэцяя адсідка і трэці крымінальны артыкул. Прычым паразважаць не толькі пра акалічнасці справы ды ўтрымання ў СІЗА, але і агулам: пра палітыку, жыццё, планы на будучыню.\n«Казаць нічога не буду, з пратаколам ці без»\n— Для цябе затрыманне і крымінальны артыкул былі чаканымі?\n— Я чакаў, што могуць нейтралізаваць перад 25 сакавіка, але ўявіць, што па абсалютна фэйкавай справе… Я ім на допытах казаў: «Паслухайце, я парушаю свядома толькі адзін крымінальны артыкул: 193-1 («дзейнасць ад імя незарэгістраванай арганізацыі». — аўт.), па якім мяне пасадзілі ў 2006 годзе. Хочаце садзіць — калі ласка! Навошта выдумляць ахінею?»\nКалі толькі прывезлі ў КДБ, пытаюць: «Будзеце даваць паказанні?» Я кажу, што не. Яны: «Чаго ж вы так? Пабудавалі сцяну адразу…» Я ім адказваю: «Сцяну пабудавалі вы, і я пару дзён таму ў яе ўпёрся». Пра патрыятызм распавядалі, пра Курапаты, пра грамадства, якое ацаніла наш унёсак, кажуць: «Вы ж нармальныя хлопцы!» «Ну, хіба не зусім ненармальныя, калі тут сядзім», — кажу. «Не, дык мы разбярэмся…»\n— Пра што агулам пыталіся?\n— Я пад пратакол наогул ні пра што не казаў. «Белы легіён ведаеш?» — пытаюцца. «Ведаю, — кажу, — але, мабыць, менш, чым вы». «Не, ну мы ж толькі з газет…» «Лазоўскага ведаеш?» — зноў пытаюцца. «Паслухайце, — кажу, — я пра іншых людзей наогул казаць нічога не буду, з пратаколам ці без. Я не ведаю, як вы мае словы выкарыстаеце ды перакруціце». Так і паразмаўлялі.\n«Помста за Курапаты і партрэты рэпрэсаваных»\n— Чаму маладафронтаўцаў падцягнулі пад гэтую справу?\n— Пакуль чэкісты самі не сядуць у камеры і не пачнуць даваць паказанні, мы шмат пра што можам толькі здагадвацца. Па-першае, як я лічу, гэта помста «Маладому фронту» за дзейнасць, якая даўно выйшла за межы дазволенага ў нашай дзяржаве. У размовах, як казалі хлопцы, чэкісты абражаліся і на сцягі, вывешаныя вакол іх будынку на ўгодкі развалу СССР, і на акцыю памяці з партрэтамі расстраляных напярэдадні Дзядоў ды на іншае.\nМагчыма, гэта яшчэ і помста за Курапаты. Акурат тыя шэсць чалавек, якія там усё пачалі, і былі арыштаваныя. 19-гадоваму Арцёму Леўчанку, напрыклад, даюць дакумент, згодна якому ён з 2011 года рыхтаваў «масавыя беспарадкі». Ён кажа: «А нічога, што мне тады 14 гадоў было?» А яны ў адказ: «Гэта ж проста лічбы».\nПа-другое, падключыўшы да справы маладафронтаўцаў, сілавікі надалі справе гучанне. Колькі журналістаў ці палітолагаў памяталі пра «Белы легіён», які даўно спыніў існаванне? Адзінкі. А «Малады фронт» — гэта раскручаная страшылка для ўладаў, прозвішчы, брэнд. Трэба было нагнаць жарсцяў.\n— А дзейнасць клуба «Ваяр»?\n— Не думаю. Каб гэта так непакоіла ўлады, яны б рэагавалі на гэта ад пачатку. «Ваяр» дзейнічаў адкрыта тры гады, хоць шмат хто, яшчэ на самым пачатку прапаноўваў канспірацыю. Гэта паліцэйская дзяржава, таму чым больш адкрыта ты ўсё робіш, тым менш пасля да цябе пытанняў. Стаўка на публічнасць была вельмі правільнай ад пачатку.\n— А чаму не пайшлі на рэгістрацыю?\n— Мы думалі пра гэта, але прыйшлі да высновы, што рэгістрацыя забярэ вельмі шмат сілаў: паперы, валакіта. Гэты час і магчымасці лепш скіраваць на дзейнасць. Тым больш, досвед сведчыць, што ў нас нічога падобнага не рэгіструюць. Той жа клуб «Патрыёт» у Бабруйску быў зарэгістраваны, але ўсё адно сядзяць… Не ратуе гэта.\nЯны зараз па тэлебачанні страшылкі паказваюць са страйкбольнымі аўтаматамі, а ў нас год таму на выездах і па 10 такіх у багажніку было. Пад Веткай у нас з Пальчэўскім, калі была акцыя на ўгодкі «Дня вайсковай славы» таксама прывад страйкбольны канфіскавалі. І што? Праверылі ды аддалі. У Мінску на выходных тысячы людзей гуляюць у страйкбол, дзясяткі пляцовак, камуфляж і г.д. І што, усіх садзяць?..\n— Ты меў час паразважаць пра дзейнасць… не думаеш, што нешта рабілі няправільна?\n— Магчыма, мы дапускалі нейкія памылкі, але стратэгічна рухаліся правільна. Мы вырашылі не пантавацца, рэальна ацаніць свае сілы, не казаць, маўляў, за намі дзясяткі тысячаў… Аб’ектына нашы сілы — гэта ад 6 да 30 чалавек. І гэтыя шасцёра збіраюць дзясяткі тысяч подпісаў, арганізоўваюць кампаніі, дзясяткі акцыяў, якія выклікаюць пазітыўнае меркаванне, сцягі, Курапаты… Працуем: спакойна і адэкватна.\n«Такімі пасыламі людзей наўпрост выкарыстоўваюць…»\n— Ты, здаецца, скептычна ставіўся да пратэстаў супраць Дэкрэту №3, што думаеш зараз?\n— Я скептычна стаўлюся да таго, што «кішка» прывядзе да нейкіх пераменаў. Я разглядаю гісторыю як Божае дзеянне ў лёсе народаў. Не было сістэмных зменаў у лёсе дзяржаваў толькі праз тое, што людзі галодныя. Так, лозунг: «Хлеба! Солі! Зямлі! Волі!» — таксама сацыяльны, нацыянальнае адраджэнне можа з гэтым спалучацца. Але акцэнт на тым, што мы патрабуем толькі адмены Дэкрэту №3 — няправільны.\nЯ пазітыўна стаўлюся да таго, што людзі выходзяць змагацца за свае правы. Калі чалавек упершыню выйшаў на вуліцу — гэта вялікі ўчынак, які, магчыма, паспрыяе таму, што чалавек і за іншае будзе выходзіць. Але калі казалі, што 17 лютага або 25 сакавіка будзе «пераломным днём»… Для чаго такая рыторыка? Скажыце сціпла: «Людзі, давайце выйдзем змагацца за свае правы!» Бо такое шапказакідальніцтва мае адваротны эфект: людзі ж бачаць, што не адбылося пералому.\nЯ не хацеў у гэтым удзельнічаць, бо разумеў, што з такімі пасыламі людзей наўпрост выкарыстоўваюць.\n— Пратэсты гэтай вясны — заслуга апазіцыі?\n— Нікога нікуды апазіцыя не вывела. Незалежна ад таго, ці выехаў бы Севярынец, якога я вельмі паважаю, у Оршу, ці не, усё адно выйшла б тая тысяча чалавек. Добра, што ёсць заклік у СМІ, у сацсетках, палітыкі заклікалі, але ж вывела людзей на вуліцу не апазіцыя, а ўлада — сваімі дзеяннямі.\nБыло адно пытанне: ці апазіцыя выкарыстае гэты пратэстны патэнцыял? Не выкарыстала. Калі ў Мінску 17 лютага было 3000–5000 чалавек і 2 бел-чырвона-белыя сцягі, дык узнікае пытанне да арганізатараў: чаму вы нават сцягі не маглі раздаць?\n«Каб людзі не выйшлі, заўтра ўвялі б падатак на паветра»\n— Якія вынікі сёлетняй «гарачай вясны»?\n— Канешне, пазітыўныя. Тысячы людзей па ўсёй Беларусі абсалютна нечакана — і для апазіцыі, і для рэжыму — выйшлі на вуліцы. Гэта яскравае Божае дзеянне, якое паказвае, што грамадства абуджаецца. Мне і Курапаты пра гэта засведчылі. Я памятаю абарону 2001 года, калі галоўным пытаннем была ежа: абаронцам не было чаго есці. Хоць усе газеты пра гэта пісалі! Сёлета ж у нас было ўсё, пра што б мы ні папрасілі: ежа, генератар, намёты і г.д.\nМне вельмі спадабалася, як у Курапатах сказала адна паненка: «Сёння тут фармуецца грамадзянская супольнасць Беларусі». Я на трэція суткі маліўся, каб нас «зачысцілі», бо шэсць чалавек было, а на наступны дзень — іншая рэальнасць. Сотні людзей прымусілі доларавых мільянераў, нягледзячы на пазіцыю Мінгарвыканкама, спыніць будоўлю.\nТое ж з кампаніяй салідарнасці, калі пачаліся рэпрэсіі. Дзясяткі тысяч ахвяраваных долараў, дапамога ў розных формах. Грамадства дэманструе, што можа за сябе ваяваць і падтрымліваць сваіх.\n— Грамадства пасталела?\n— Так, абсалютна. Гэта ўжо грамадзянская супольнасць, яна фармуецца тут і зараз. І колькі б Лукашэнка ні казаў, які добры ў яго дэкрэт, людзі выйшлі — і ён яго «замарозіў», фактычна адмяніў. Артыкул 193-1, за які судзілі маладафронтаўцаў, таксама фармальна не адмянялі, але нас па ім больш не судзяць. І калі ты ў твар чэкістам кажаш, што свядома яго парушаеш, яны табе нічога не могуць зрабіць.\nІ каб зараз людзі не выйшлі і не сказалі: «Мы не будзем плаціць», хто ведае, магчыма, заўтра нам бы на паветра ўвялі падатак. Нам здаецца, што гэта абсурдна, але ці не абсурдна ўводзіць падатак на беспрацоўе? Але ўлада зразумела, што ёсць людзі, якія не дазволяць лічыць сябе быдлам.\n«Галоўнае, каб улады ў Курапатах не нашкодзілі»\n— Пратэст у Курапатах скончыўся, што далей?\n— Была праблема — мы яе вырашылі. Зараз усе спрачаюцца пра ахоўную зону, мемарыял… У любым разе, гэта перамога: будоўлю спынілі, а тэма ўзнятая на найвышэйшы ўзровень. Ёсць інфармацыя, што дзяржава ўжо вырашае, як пазбавіцца ад «Бульбаш-холу», які там дагэтуль пусты стаіць.\nМяркую, што дзяржава ўжо не будзе лезці ў ахоўныя зоны. Не ведаю, які там будзе мемарыял, але галоўнае, каб улады не нашкодзілі. Не будуць лезці, кінем вокліч, людзі збяруць колькі трэба грошай на крыжы. Крыжы — гэта найлепшы мемарыял, які сімвалізуе памяць па нявінна забітых ахвярах. Было б добра, каб усе дзеянні дзяржавы там адбываліся пад кантролем грамадства.\n— Вяртаючыся да «Справы патрыётаў»: як можна дапамагчы тым, хто дагэтуль за кратамі?\n— Трэба маліцца, пісаць, дапамагаць сем’ям. Шмат што таксама залежыць ад СМІ, публічных людзей, палітыкаў, блогераў. Цалкам зразумела, што гэта надуманая фэйкавая справа. Калі б у сілавікоў была нейкая фактура, яны б яе выкарысталі.\nШто маем на дадзены момант? Джып, які прыляцеў «з космасу» і матэрыялізаваўся на нейтральнай паласе беларуска-ўкраінскай мяжы. Фэйкавая ўлётка пра «пусканне крыві 25 сакавіка», якая запускалася ў сацсетках нібыта ад імя легіянераў. Перадачы БТ пра арматуру ў лесе пад Асіповічамі… Што, у Мінску мала базаў, якія табе арматуру ў любую хвіліну дня і ночы нарэжуць? Няма фактуры. А што ёсць? Генералы, якія ўжо паклалі пагоны на гэтую справу, таму і выдумляюць страшылкі.\n— Ты не бачыш сябе палітыкам, а кім?\n— Я бачу сябе змагаром. Калі кажуць пра сур’ёзных палітыкаў — гэта смешна. Трэба аб’ектыўна ацаніць свае сілы і рухацца: спакойна, без пантоў і прэтэнзіяў на месіянства, без шапказакідальніцтва. Апошнія пару гадоў мы гэтым займаліся, і грамадства гэта ацаніла. У мяне няма самамэты ва ўладзе ці пасадах. Мы імкнёмся рабіць тое, што можам. Адказваць на тыя выклікі, якія стаяць перад грамадствам: так рабілі з «Ваяром», са сцягам, з Курапатамі.\nХто ведае, якія выклікі будуць заўтра? Пра гэта трэба думаць, на гэта рэагаваць. А ўсе хочуць адразу адказу на пытанне: «Як зрынуць рэжым Лукашэнкі?» Мы 20 гадоў шукалі адказ на гэтае пытанне, толькі гэтым займаліся, казалі, што за намі стаяць тысячы… Чамусьці, не зрынулі дагэтуль. Усё ж проста: даўным-даўно трэба было вельмі крытычна ацаніць свае сілы і працаваць.\nГодны чалавек, якому верыш.\nУзважлiвы ,сцiплы , сур\_ёзны Чалавек . Просты ,без зазнайства, думаючы .Асабiста мне яго пазiцыя вельмi блiзкая. Нейкi НОВЫ чалавек !...


Востраў Ушэсьця — Вікіпэдыя\nНайбуйнейшы горад Джоржтаўн\n• адсотак вады 219 месца ў сьвеце\nВалюта Фунт Сьвятой Гэлены\nДамэн верхняга ўзроўню .ac\nТэлефонны код +247\nВостраў Ўшэсьця (па-ангельску: Ascension Island) — частка замежнай тэрыторыі Вялікабрытаніі — Астравы Сьвятой Гэлены, Ушэсьця і Трыстан-да-Куньня. Разьмешчаны востраў Ушэсьця ў паўднёвай частцы Атлянтычнага акіяну, прыкладна на паўдарогі паміж Афрыкай і Паўднёвай Амэрыкай і прыкладна за 700 міляў на паўночны захад ад вострава Сьвятая Гэлена.\nУпершыню была адкрытая ў 1501 годзе партугальскім адміралам Жуанам да Нова на шляху ў Індыю. Востраў заставаўся без імя да 1503 году, калі іншы партугалец, Альфонса дэ Альбукерке, у дзень Ушэсьця натыкнуўся на гэты востраў. З прычыны беднасьці прыроды востраў заставаўся незаселеным да ссылкі Напалеона ў 1815 годзе, калі на ёй Вялікабрытанія разьмясьціла гарнізон колькасьцю 150 чалавек для прадухіленьня магчымых уцёкаў Напалеона. Акрамя таго, Вялікабрытанія не жадала, каб Францыя выкарыстала востраў у сваіх мэтах. Пасьля сьмерці Напалеона ў 1821 годзе мала што зьмянілася на востраве да канца XIX стагодзьдзя, пакуль не было вынайдзена радыё.\nУ 1922 годзе востраў перайшоў пад юрысдыкцыю Вострава Сьвятой Гэлены. У сапраўднасьці да 1964 году востраў Ушэсьця знаходзіўся пад кіраваньнем мэнэджара кампаніі «Кейбл Энд Вайрэлес».\nМаленькі востраў вульканічнага паходжаньня. На востраве пражывае вялікая колькасьць марскіх чарапах і марскіх ластавак.\nУ пачатку XX стагодзьдзя кампанія «Кейбл Энд Вайрэлес» пабудавала на востраве радыёрэлейную станцыю. Дадзеная станцыя забяспечвала каналы сувязі паміж Афрыкай, Паўднёвай Амэрыкай і Вялікабрытаніяй.\nУ 1942 годзе ЗША пабудавалі на востраве базу ВПС, а затым у 1957 годзе станцыю радыёэлектроннага сачэньня, а НАСА ў 1965 годзе — пускавую пляцоўку для праекту Апалён, у 1966 годзе — стартавую пляцоўку для вынасу на арбіту штучных спадарожнікаў Зямлі. У часе фолклэндзкага канфлікту востраў атрымаў дадатковы штуршок да разьвіцьця.\nКолькасьць насельніцтва — каля 1100 чалавек.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Востраў_Ушэсьця&oldid=2262253»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 7 кастрычніка 2021 году ў 14:04.


У аблвыканкаме сёння было ўсё як некалі у школе: сапраўдны настаўнік, фірмовыя бланкі і ніякіх падказак. Тэкст, які прапанавалі ўдзельнікам, быў прысвечаны 75-годдзю Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне і, дарэчы, ён быў дастаткова непростым: з-за неўважлівасці можна было лёгка зрабіць памылку, але ж адзнак тут ніхто не ставіў, таму што галоўная мэта не ў гэтым.\n– Хочацца ўспомніць словы Францішка Багушэвіча: «Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб ня ўмёрлі», – сказаў начальнік галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы і па справах моладзі Аляксандр Вярсоцкі. – Такія акцыі нам патрэбны, каб кожны сваім асабістым прыкладам мог нагадаць аб сэнсе гэтых слоў тым, хто побач, каб прыцягнуць увагу да роднай мовы. Разам з іншымі супрацоўнікамі аблвыканкама мы з вялікім задавальненнем напісалі сённяшнюю дыктоўку. Прыемна, што вельмі многія адклікнуліся на прапанову.


«Унука» з роліку «Схавай пашпарт бабулі» адлічылі з унівэрсытэту — Generation.by\n«Унука» з роліку «Схавай пашпарт бабулі» адлічылі з унівэрсытэту\nЗагад рэктара аб адлічэньні падпісаны 15 кастрычніка. Увесь гэты час студэнт ня ведаў, што ён ужо ня мае права наведваць заняткі.\nКадр з роліка „Схавай пашпарт бабулі“\nПра адлічэньне яму паведамілі толькі ўчора. Паводле афіцыйнае вэрсіі, якую пацьвердзілі ў дэканаце, прычына адлічэньня — пропускі заняткаў. У дэканаце адмовіліся камэнтаваць, колькі пропускаў маюць іншыя студэнты, ці не зьяўляецца адлічэньне Алега Ануфрыенкі палітычным і дыскрымінацыйным.\nСтудэнт навучаўся на 5-м курсе на бюджэтным аддзяленьні Белдзяржунівэрсытэту на факультэце журналістыкі. Усе сэсіі здаваў пасьпяхова, атрымліваў стыпэндыю.\n«Зьняцца ў роліку „Схавай пашпарт бабулі“ мяне папрасіў сябра, рэжысёр роліку — Яўген Шапчыц, гэта была ягоная дыплёмная праца, і я ня бачыў нічога дрэннага ў тым, каб дапамагчы яму», — кажа Алег Ануфрыенка.\nБылы студэнт мае намер найбліжэйшым часам дамагчыся ад унівэрсытэту адказу, чаму пра адлічэньне яму не паведамілі своечасова, а таксама не выключае, што абскардзіць рашэньне ў судзе.\nСам Алег працуе на Белдзяржтэлерадыёкампаніі, на тэлеканале «Лад».\n«У кіраўніцтва каналу таксама былі да мяне пытаньні, хацелі звольніць, але калектыў мяне «адстаяў», — распавядае журналіст.\nклініка,\tадлічэньні,\tстудэнты,\tпалітыка,\tвыбары,\tвідэа\n11:00, 16/12/2010 | Навіны |


19.06.2019 / 10:37\nМінулай ноччу не стала музыканта Леаніда Нарушэвіча, піша Радыё Рацыя.\nЛеанід Нарушэвіч пачаў граць напрыканцы 1980-х, быў чальцом гуртоў «Інтэр» і «Зарціпо», працаваў гукарэжысёрам на розных мінскіх радыёстанцыях.\nУ 1991-м стварыў уласны калектыў інтуітыўнай імправізацыі «Князь Мышкін», з якім выступаў да апошніх дзён. Праз гурт прайшлі дзясяткі музыкаў розных пакаленняў, засталіся дзясяткі студыйных і канцэртовых запісаў. За час існавання гурт паспеў выступіць у розных гарадох Беларусі, Польшчы, Чэхіі, Літвы ды Расіі, паўдзельнічаць у тэатральных пастаноўках, тэлеперадачах і фестывалях, запісаў шэраг саўндтрэкаў для кіно. Цягам 1990-х Леанід Нарушэвіч праводзіў уласны фэст «Сіні Перац».\nЛегенда... Будзем памятаць.\n19.06.2019 / 12:57\n19.06.2019 / 14:22\nЕще одна яркая личность и настоящий беларуский интеллигент ушел от нас.


Страціў працу, бо крытыкаваў карупцыю ў БДУ. Цяпер змагаецца за праўду ў судзе\nЗвальненне. Такі кошт за праўду заплаціў дацэнт Рахметола Байтасаў. Яшчэ ў чэрвені ён распавёў пра кар’ерную карупцыю ў вышэйшай школе, а сёння вымушаны праз суд дамагацца аднаўлення на працу.\nСправу цяпер ужо былога выкладчыка Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту сёння разглядаюць у судзе Маскоўскага раёну сталіцы. Афіцыйнае абгрунтаванне скарачэння – а ім назвалі тое, што дацэнт не вытрымаў конкурсу выкладчыкаў ВНУ, – спадар Рахметола лічыць неправамерным.\n«Мне адразу дэкан прапанаваў: давай па пагадненні бакоў. Я адмовіўся. Кажу, у мяне кантракт да красавіка 2017-га года. Пасля мне 29 чэрвеня патэлефанавалі і сказалі, што звальняюць. Першага мяне ўжо разлічылі», – распавядае Рамхметола Байтасаў.\nСапраўдная прычына звальнення, на думку дацэнта, – навуковы артыкул пра прасоўванне па кар’ернай лесвіцы сваякоў у акадэмічных колах. Апошняю кропляю для яго напісання сталася прызначэнне на пасаду загадчыка кафедры інфармацыйных тэхналогіяў Уладзіміра Ніфагіна.\n«Прызначылі чалавека, які працаваў асістэнтам кафедры артапедычнай стаматалогіі. Вы ўяўляеце, стаматолаг? І яго паставілі кіраваць эканамічнай кафедрай. Асістэнта, які па сваёй непасрэднай спецыяльнасці нічога не здолей дасягнуць», – кажа Рахметола Байтасаў.\nДамагчыся адказу, чаму некампетэнтны чалавек займае высокую пасаду, выкладчыкі спрабавалі і ў сценах БДУ, і праз скаргі ў суды, аднак плёну гэта не прынесла. Артыкул жа Рахметолы Байтасава выйшаў толькі ў расейскім часопісе. Беларускія выданні яго не друкавалі.\n«Дзякую за ўвагу да нашага часопісу, але я мушу адмовіць Вам у публікацыі гэтага артыкулу. Яго не зацвердзіць у друк і савет рэдакцыі, я ўпэўненая, і Вы мусіце разумець, чаму. Сяргей Аляксандравіч (Абламейка – заўв.) не толькі намеснік старшыні рэдсавету, але і добры сябра рэдакцыі», – так адказала дацэнту галоўная рэдактарка часопісу «Юстиция Беларуси» Вікторыя Анікеева.\nКумаўство, дысертацыі пад замову ды плагіят – праблема для айчынных універсітэтаў хаця і актуальная, але складаная для кантролю ды ўплыву, адзначае прафесар Уладзімір Дунаеў.\n«У нас, на жаль, па сутнасці акадэмічная супольнасць бяспраўная. Яна не ўплывае ні на кар’ерны рост, ні на стан этыкі ў супольнасці. Гэтае бяспраўе з’яўляецца сур’ёзнай перашкодай, каб палепшыць атмасферу», – адзначае Уладзімір Дунаеў.\nПакуль кіраўніцтва ўніверсітэтаў не зважае на праблему, змяняць сітуацыю наважваюцца адзінкі. Часам – коштам сваёй кар’еры. У жаданні дамагчыся праўды Рахметола Байтасаў настаўлены ісці да апошняга. Наступнае паседжанне адносна аднаўлення дацэнта на працу адбудзецца ўжо праз тыдзень.


Галоўная ➠ Будаўнічае абсталяванне 2 ➠ Кантавыя галоўкі. асаблівасці выбару\nЯны дазваляюць адкруціць приржавевшее альбо туга зацягнутае мацаванне. У цяперашні час зразумела велізарная колькасць іх мадыфікацый і тыпаразмераў, якія адрозніваюцца між сабой далучальных квадратам. Пойдзе гаворка пра больш малагабарытным, роўным 6,4 мм.\nНаўрад ці можна падабраць танны набор на ўсе выпадкі жыцця, бо асартымент азіяцкіх кампаній вельмі нешырокі. Таму адсутнічаюць прыстасаванні прыйдзецца атрымліваць у старонніх вытворцаў. Залішнімі не апынуцца галоўкі для нітаў з шасціграннікам. Элементы з параметрам 4,5 мм выдатна падыдуць для якія працуюць з маленькімі мацаваннямі. Падобная сітуацыя і з больш вялікімі вырабамі - як зразумела, найбольшы памер у наборы складае трынаццаць мм. Але не заўсёды магчыма абысціся без 14. галовак, а кампанія Снап-ён прапануе рэдкія інструменты на пятнаццаць і шаснаццаць мм. Яны не вельмі і неабходныя, таму што з імі вельмі цяжка зрабіць прыдатны які круціць момант на параўнальна кароткай ручцы з квадратам на ¼ цалі.\nШто тычыцца ражковых ключоў, на дадзены момант не абавязкова атрымліваць дарагія наборы знакамітых вытворцаў. Кандыдатурай служаць дастаткова высакаякасныя кітайскі эталоны, цана якіх ўтрая танней супернікаў. У стандартны набор заходзіць трещетка і кардан, таксама пара падаўжальнікаў. Ручка і галоўкі ад 5 да пятнаццаць мм у гэтым выпадку не выключэнне. У камплекты даражэй кладуць да таго ж галоўкі пад ўнутраныя шасцікантовікі і асадкі пад крыж і шпліц. Іх больш высокі кошт наўрад ці адпудзіць спажыўца, бо ўсё залежыць ад яго патрэбаў.\nНе ўсе гайкі і Болцікаў размяшчаюцца ў вобласці прамой бачнасці. У сувязі з гэтым падцягнуць іх нават жорсткім падаўжальнікам з першага разу не заўсёды выходзіць. Галоўка павінна нязначна круціцца. Гэтаму паспрыяюць падаўжальнікі са скругленымі, якія дазваляюць адхіляцца галоўцы ад вертыкальнай восі на кут, роўны восем градусам. На рынку прадстаўлены палепшаныя гнуткія падаўжальнікі. Іх недахоп заключаецца ў малым круціць момантам, роўным ўсяго 10 Н / м. Павышэнне гэтага паказчыка прывядзе да пашкоджання.\nГалоўкі пад рэдкія профілі на дадзены момант можна адшукаць у велізарнай колькасці набораў. Больш за ўсё выбару пад квадрат ¼ цалі. У параўнанні з звычайнай адвёрткай існуючы вороток здольны ўвасобіць істотна большы момант.\nДосыць шмат і варыянтаў выканання трещеток. Ёсць вырабы з паваротнай ручкай з рознымі варыяцыямі пераключэння механізму. Яго блакаванне з маленькім альбо вялікім крокам зуба прадстаўлена ў жалезным альбо дзюралевым корпусе. Распаўсюджаны інструмент - роўная трещетка з Сцяжковы механізмам рэгулявання, але вельмі добрае і выраб з кольцам. Пры выбары трещетки неабходна звяртаць увагу на даўжыню ручкі - лепш атрымліваць эталоны з магчымасцю трансфармацыі.\nТаму што ўсе механізмы і вузлы ў сучасных транспартных сродках маюць шчыльную зборку, для іх рамонту нярэдка не хапае стандартнага набору галовак. Спатрэбяцца дадатковыя падаўжальнікі з рознымі параметрамі, часта ўваходзяць у набор штатных набораў. Выбар даволі багаты і пачынаецца з 30 да 500 мм. Апошні элемент дазваляе камфортна падцягваць хамуты сістэмы вентыляцыі ў ніжняй баку маторнага аддзела.\nДля велізарных ўлоў падыдзе паваротнае звяно, завецца кардану. Спружынныя шайбы, наяўныя на некаторых мадэлях, выключаюць складванне звёнаў.\nЦудоўная навіна для аматараў шкляной мазаікі! Кампанія ТАА "СТЭДИ-СІ" адкрывае неапісальны прастор для Вашага творчасці. З мазаікай гэтай кампаніі можна зрабіць сапраўднае чараўніцтва і ў вас на хаце здацца атмасфера камфорту і самых яскравых і непараўнальных фарбаў!\nЎся патрэбная і патрэбная інфармацыя аб тым што Ричтраки створаны для велізарнай колькасці складскіх аперацый знаходзіцца на вэб-сайце епал. тварам. уа. Гэтыя сучасныя вырабы высокапрадукцыйных і з'яўляюцца брэндам складской тэхнікі.\nСпяцы кампаніі ТАА «Сэрби» праводзяць электрамантажныя працы ў кватэрах і кабінетах. Усю дадатковую інфармацыю Вы знойдзеце на вэб-сайце сербистроы. ру.


Летнія сарафаны для цяжарных - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Летнія сарафаны для цяжарных\nСарафан - гэта спрадвечна руская адзенне, якая, да таго ж, ідэальна падыходзіць жанчыне ў становішчы. Існуюць і цёплыя, і лёгкія летнія сарафаны для цяжарных. Менавіта пра апошнія ў дадзеным артыкуле мы і пагаворым, бо калі выдатная пара чакання цуду прыйшлася на самы гарачы час года, без іх ніяк не абысціся.\nЛетнія сукенкі і сарафаны для цяжарных\nВыбар гэтага прадмета гардэроба вельмі вялікі. Яны шыюцца з розных тканін, і фасоны сарафане для цяжарных таксама адрозніваюцца велізарнай разнастайнасцю. Гэта могуць быць:\nКароткія або доўгія сарафаны для цяжарных. Апошнія больш падыдуць жанчынам, якія жадаюць схаваць ацёкі на нагах або другi мае праблемы, якія ўзнікаюць у перыяд выношвання малога. Доўгія сарафаны для цяжарных можна насіць куды заўгодна: на шпацыр, пляж вечарыну. Розныя іх каляровыя рашэнні: яркія або прыглушаных кветак, аднатонныя, з кветкавымі, звярынымі або абстрактнымі прынтамі, арнаментамі, у клетку, гарох і палоску.\nЗ лёгкай, шырокай спадніцай, або абліпальныя, якія глядзяцца на жанчынах з круглымі жывоцікамі асабліва кранальна. Але вырабы з завышаным станам і расклёшаныя спадніцай будуць больш камфортнымі ў шкарпэтцы.\nНа шырокіх, вузкіх шлеі ці ўвогуле без іх. Сукенка без бретелек больш падыдзе для імпрэз і толькі жанчынам з невялікай грудзьмі. Зручней будзе сукенка на шырокіх шлеі, бо гэта забяспечыць добрую падтрымку грудзей.\nКалі ж вы яшчэ не ў дэкрэце і працуеце, вам падыдуць офісныя сарафаны для цяжарных. Яны звычайна трохі расклёшаныя, цёмных колераў, на шлейка, дастаткова строгага пашыву. Іх аб’ядноўваюць са светлымі (белымі, крэмавымі або бэжавымі) блузкамі.\nДобрыя і прыгожыя сарафаны для цяжарных упрыгожваюцца зіготкімі гузікамі, стужкамі з бантамі пад грудзьмі, вышыўкай, бісерам, стразамі, аплікацыямі, карункамі. Калі ж вы хочаце стварыць рамантычны і разам з тым ўрачысты вобраз для паходу ў рэстаран або тэатр, абярыце аднатонны сарафан ў стылі baby-doll ". Дзякуючы шырокаму крою расце жывоціка ў ім будзе камфортна.\nСамыя практычныя жанчыны набываюць такія мадэлі сарафане для цяжарных, з дапамогай рамяня або пояса можна будзе трансфармаваць пасля родаў у звычайны. Акрамя таго, можна выбраць мадэль, прызначаную для кармлення грудзьмі пазней.\nАдшываюць летнія сарафаны для цяжарных пераважна з натуральных матэрыялаў - лён, бавоўна, шоўк, якія адрозніваюцца сваёй лёгкасцю, выгодай і экалагічнасцю. Прывабным варыянтам будзе сарафан, пашыты з шыфону.\nНе менш папулярныя і вельветавыя сарафаны для цяжарных, а таксама мадэлі з дэніму, але яны больш падыходзяць для прахалоднай гадовай надвор’я, позняй вясной або ў пачатку восені.\nВельмі моднымі ў гэтым сезоне з’яўляецца вязаныя сарафаны для цяжарных, тым больш што такая вопратка майстрыхі можа зрабіць сама.\nШью сама.Выкройки летних туник, сарафан, платьев Відэа.\nНаступная Артыкул Камізэлька жаночая з капюшонам\nСукенкі ў падлогу 2015


Pravapis.org - Belarusian language - Netspeak - Belarusian Internet jargon\nNetspeak - Жывая мова нашага сеціва\nЯ ўпершыню ўбачыў сусьветнае павуціньне яшчэ ў 1993 годзе і з таго часу актыўна ўдзельнічаю ў размаітых он-ляйн форумах і чатах. Напачатку беларускага інтэрнэту як такога не існавала наагул (былі толькі адзінкі-карыстальнікі, звычайна беларусы ў замежжы). Але паступова экспансія беларушчыны дасягнула інтэрнэту: беларусы стваралі сабе паштовыя скрынкі, усталёўвалі ICQ ці Yahoo Messenger, рабілі ўласныя вэб-старонкі ці цэлыя вэб-праекты. Я пакрысе пачаў заўважаць, што жывая мова нашага сеціва шмат у чым адрозьніваецца ад паўмёртвай і штучнай мовы БТ ці іншых афіцыёзных крыніцаў. Нават ад больш жывой і "сучаснай" мовы недзяржаўных выданьняў накшталт "Нашай Нівы", часопісаў pARTisan, Farba.Net ці Arche яна таксама адрозьніваецца.\nВядома, што на расейскіх чатах мова вельмі далёкая ад пушкінскай ці тургенеўскай, але падобна і беларуская мова ў жывым он-ляйне досыць далёкая ад стандартаў літаратурнай мовы Купалы ці Багдановіча. Як актыўны ўдзельнік я пачаў разумець, што стаў сьведкам народзінаў новага дыялекту - нашага беларускага netspeak. Дадзены артыкул - напэўна першая спроба задукамэнтаваць гэтую цікавую зьяву.\nКаля 80% матэрыялу для гэтага артыкулу сабраныя ў выніку маніторынгу каналаў #mova, #belarus і #mensk на IRC (Internet Relay Chat) сэрвэры irc.dal.net цягам прыкладна трох тыдняў з 25 студзеня да 15 лютага 2002 году. Апрача гэтых каналаў IRC мае крыніцы ўлучаюць размаітыя он-ляйн чаты ("У Старога Язэпа", Нашаніўскага, былога чата "Чарнобыльскага Вожыка" ды інш.), форумы ("Вэрбальны фронт" дзеда Талаша, "кухня" Дранікаў), а таксама мае прыватныя размовы ў ICQ і Yahoo Messenger.\nЯк паказвае мой досьвед на гэтых чатах і форумах, жывым беларускім netspeak'ам звычайна карыстаюцца людзі, якія адчуваюць сябе ўпэўнена ў ведах сваёй мовы, і якія сьвядома дазваляюць сабе ўсялякія моўныя вольнасьці, а той, хто не надта добра валодае беларускай, звычайна трымае сябе ў жорсткіх рамках літаратурнай мовы і пазьбягае "ненарматыўных" словаў, бо баіцца, што ягоныя вольнасьці будуць трактаваныя слабым веданьнем беларускай.\nЯ пакуль устрымаюся ад аналізу самога фэномэну, і проста выкладу сьпіс словаў і выразаў, а таксама распавяду пра некаторыя граматычныя асаблівасьці "інтэрнэтнага маўленьня". У бальшыні выпадкаў я падаю рэальную цытату з прыкладам ужываньня (курсівам) і, дзе-нідзе, невялікі камэнтар. Таксама прашу заўважыць, што мая клясыфікацыя ўмоўная ды спрошчаная і для больш сур'ёзнага дасьледваньня патрабуе грунтоўнага перагляду. Enjoy.\nСкарачэньне словаў - гэта напэўна самы папулярны мэтад словаўтварэньня ў чатах, дзе гэта выклікана жаданьнем эканоміць час пры наборы тэксту. Усё ж большасьць людзей набіраюць тэкст павольней, чым размаўляюць і жаданьне "размаўляць" хутчэй (каб было, як у "рэале") ёсьць цалкам натуральным.\nдзяк дзякуй Пэўна, самы папулярны скарот. Параўнайце з ангельскай (thanks - thx - 10x) ці чэскай мовай (dekuju - dik)\n- я зрабіў табе рахунак на лінуксе\nмо можа Таксама вельмі папулярны скарот.\n- мо і працуе, але тут з гэтым праектам нічога не чуваць\nшчэ яшчэ - шпіён! =)\n- але ж мне шчэ очань даляко да дзядзі Шцірліца :)))\nё ёсьць У нас слова "ёсьць" у бальшыні выпадкаў можна наагул апускаць, але ў тых выпадках, калі яно ўжываецца ў інтэрнэтных размовах яно часта ператвараецца ў "ё". (Параўнайце з украінскай - "е")\n- ці ё ў цябе Матрыца на DVD?\nма няма Гэты знаёмы ўсім прыклад "дзіцячага" слэнгу таксама прыжыўся і ў он-ляйне.\n- у цябе няма сёмага Photoshopу?\n- ма :(\nшо што Гэта хутчэй прыклад "жывога маўленьня", якое перададзенае на пісьме, а не скарот, але ўсё ж скарачэньне на адну літару адбываецца.\n- я цябе трохі паляпаю стронгай\nтрэ трэба Вельмі папулярны скарот.\n- злы, бо нехта мой нік узяў\n- дык зарэгіць трэ было\nнат нават - яго ў Навінкі паклалі\n- я нат ня ведаў\nзара зараз - стронгу трымае напагатове. зара пачне ляпаць\nгэт гэта, гэты - гэт' ты пра каго?\n- пра жвіра канечне\nдо досыць! годзе! - до' ўжо пра гэта... прытаміў...\n- ок, апошні раз\nу.н. усяго найлепшага форма разьвітаньня.\n- мне трэба ісьці =(\nкл калі ласка - дай сваё мыла кл\nчк чакай, пачакай - давай я табе кіну мп3 з новым гітом\n- чк, я зара даўнлоўд раблю\nсупраца супрацоўніцтва - пагаворым аб супрацы\n- няма пра што размаўляць.\nзарэгіць, рэгіць зарэгістраваць - я новы канал зарэгіў, усіх запрашаю, дам аўтаопа\nклява клявіятура - У Краоля клява не фурычыць. Як бяз рук, блін :)\nмяно мянушка, найменьне - З такім мяном прылюдна паказвацца нельга, гыгыгы\nшахі шахматы - Куды ты зара?\n- На games.yahoo ў шахі пагуляюся трохі\nТрэба адзначыць, што словы мо, шчэ, трэ, до, нат, гэт зрэдчасу пішуцца з апострафам, які пазначае скарачэньне: мо', 'шчэ, трэ', до', на'т, гэт'.\nВельмі шырокая зьява ў беларускіх чатах - імітацыя жывой гутаркі "ў рэале", паказваючы асаблівасьці маўленьня на пісьме, ужываньне размоўных, слэнгавых выразаў.\nшо што Таксама зрэдчасу ўжываецца і "шта", але пераважна у нейкім парадыйным кантэксьце.\nтрэйці трэці - дык маем шанец пазмагацца за трэйцяе мейсца\nмейсца месца Зьяўляецца дадатковае "й" аналягічна як у папярэднім выпадку.\nлядзець глядзець - палядзі, ці ты маеш гэты плагін?\nніхвіга; хвігець ніфіга; фігець У старабеларускай мове "ф" наагул адсутнічала і ў запазычаных словах вымаўлялася як "п" альбо "хв". Цяпер беларусы навучыліся вымаўляць гук "ф", але дзеля стылістыкі ён захоўваецца ў некаторых словах.\n- На ТБМ удвая даражэйшы\n- ніхвіга сабе!\nскуль адкуль - скуль ён наогул?\n- здаеццаз Турэччыны\nдзюрка дзірка - заўтра іспыт, блін, у мяне прадчуваньне, што будзе мяне прафэсар мудохаць ва ўсе дзюркі :(\nрогліфы ерогліфы - дык там халера зразумееш - усё рогліфамі напісана\nшлюхаць слухаць Наколькі я зразумеў гэта ўжывалася наўмысна з намёкам на "гульню словаў".\n- а я зара Дэпэша шлюхаю\nзырыць глядзець Гэтае дваровае слэнгавае слова прыжылося і ў павуціньні.\n- Учора зырыў супэрскі фільм - жыцьцё Брайна\nвулка вуліца - дык калі мы на вулку выйшлі, дык яны ўжо ўцяклі.\nфурычыць працаваць, функцыянаваць - У яго клява не фурычыць, ён на яе каву праліў ггг\n- Цяпер як сабака: вочы разумныя, а напісаць ніц ня можа :-)\nінцярфейс (ці іньцярфейс) інтэрфэйс "Вымаўленьне" замежных словаў (асабліва кампутаровых тэрмінаў) у стылі a la trasianka. Напэўна ў такіх выпадках мілагучансьць нашай трасянкі асабліва ўражвае.\n- мне ў новым нэтшкапе інцярфейс зусім не спадабаўся.\nінцярнет (ці іньцярнет) інтэрнэт Такcама як у папярэднім выпадку.\n- але ж я ў інцярнет праз дайлап хаджу\nальбум альбом - увесь альбум шчэ ня слухаў\nАпрача гэтага я заўважыў некаторыя іншыя своеасаблівасьці жывой мовы сеціва:\nДзеясловы ў першай асобе множнага ліку з канчаткам -ма, -мо, напрыклад: будзьма, дамо, будуема.\n- Збудуема вэб-старонку, а потым палядзім...\nДзеясловы ў другой асобе адзіночнага ліку з канчаткам -сі, -сься, напрыклад: дасі, ясі, клапоцісься, рыхтуесься.\n- Пашто табе арабская? Ты для ЦРУ перакладаць рыхтуесься?\nЗначна больш шырокае ўжываньне клічнага склону, напрыклад: браце, беларусе, сынку, Рыдлю, Ясю.\nУжываньне дадатковага суфіксу -ака ў некаторых словах: тутака (тут), нямашака (няма), цяперака (цяпер).\nБольш шырокае ўжываньне слова "гэны" ("той"), які стварае пару: гэты - гэны.\nУ размове, не заціснутай у строгія рамкі "правільнай" мовы, часта зьяўляюцца замежныя запазычаныя словы, якія не фіксуюцца сучаснымі слоўнікамі. У маёй калекцыі такіх словаў назьбіраліся палянізмы, украінізмы, "трасянканізмы", англіцызмы ды інш.\nЗамежныя (палянізмы, а таксама ўкраінізмы)\nрок год Слова "рок" таксама можна разглядаць як украінізм.\n- у кітайцаў сяньня новы рок, пайду ў "чырвоны цмок" бо яны зьніжкі 50% абяцалі\nместа горад Гэта слова таксама мажліва разглядаць як украінізм альбо наагул можна ўважаць "места" нашым беларускім словам, бо яно досыць шырока ўжывалася ў мінулым і цяпер таксама сустракаецца досыць часта ў беларускіх тэкстах.\n- ці ты калісьці быў у Празе?\n- ну так! файнае места!\nскрыдлы крылы - зрабіла паскудзтва, а цяпер анёлам прыкідваецца, толькі скрыдлаў не хапае!\nцо што Звычайна ў нейкім парадыйным кантэксьце, калі падкрэсьліваецца "замежнасьць", чужынскасьць тэмы.\n- у спалучэньні з азотнай кіслатой гэты ангідрыд дае патрэбнае рэчыва, паняў?\nбарзьдзей хутчэй - я барзьдзей сам зраблю, чым яму даручу\nніц нічога - ну і шо ты атрымаў за гэны вэбпраект?\n- ніц! абсалютна ніх%я не далі... пракінулі =(\nніж чым - а ў мяне было ў два разы лепш, ніж у яго.\nфахоўца спэцыяліст, адмыслоўца - Фахоўца? Першы раз чую.\n- Звычайны палянізм. Мне ў вуха трохі ткнула, але сьцярпеў.\nвміць умець Дзякуючы ўкраінскай пародыі на Матрыцу ў беларускім сеціве стала папулярнай фраза "я вмію літаті" (і ейныя варыяцыі)\nё ёсьць Напэўна, таксама можна разглядаць як украінізм (бо па-ўкраінску - "е")\n- у цябе няма нокіі 8210?\n- ё. аддам нядорага...\nтылькі толькі - я ж тылькі зара прачнуўся\nАсабіста ў мяне расейскія словы, запісаныя ў беларускім маўленьні, ствараюць уражаньне гэткай прыемнай для вуха нашай натуральнай трасянкі (але калі без злоўжываньня), хаця гэта маё прыватнае меркаваньне. Вось толькі некаторыя словы, якія я заўважыў у беларускіх чатах (а насамрэч іхная колькасьць абмяжоўваецца толькі слоўнікавым багацьцем самой расейскай мовы):\nшчас зараз - ты для мяне гэта зробіш?\n- ну шчас!\nграць гуляць - дзе зьніклі, блін??\n- у більярд граліся\nзамурочкі заморочки (рас) - трэба запоўніць яшчэ тры формы\n- што за замурочкі такія?\nгэта дзела у гэтай справе - між іншым сёньня ў яе дзень народзінаў\n- дык гэта дзела трэба адмеціць :))\nочань дажа нават вельмі - табе ён спадабаўся?\n- очань дажа ;)\nнічаво нічога - прабач, калі пакрыўдзіла\n- нічаво, я зусім не пакрыўдзіўся\nнізьзя нельга, ня можна - можна мне яму пароль да твайго FTP даць?\nпязьзец пізьдзец а таксама іншыя варыяцыі.\nмагёш можаш узятае з размоўнай расейскай.\n- у яго Nokia 3210 заблякаваная. магёш яе разлочыць\nцясьціраваць тэставаць, правяраць, спраўджваць - а я зараз адзін скрыпт цясьцірую\n- але чамусьці не працуе :(\nЗамежныя (ангельскія кампутаровыя)\nТакіх ангельскіх кампутаровых тэрмінаў, якія проста шляхам трансьлітэрацыі ўваходзяць у нашу мову, напэўна, ужо некалькі тысячаў, але тут я прыводжу толькі найбольш папулярныя, якія сапраўды прыжыліся ў нашым сеціве.\nінэт, нэт (i-net) інтэрнэт, сеціва - ты праз што ў інэт ходзіш?\n- дайл-апам беспарольным.\nюзаць (to use) карысатацца, ужываць - ты зараз у асьцы?\n- дык я юзаю Трыліян, бо там усё разам\nкул (cool) файна, крута - у Менску сонца - кул!\nгакер (hacker) я думаю, калі вы хоць трохі сутыкаліся з кампутарамі, то агульнае разуменьне слова "гакер" у вас ёсьць.\n- які ж ён гакер? самы звычайны ламэр!\nламэр (lamer) чалавек, які ня ўмее карыстацца кампутарам.\n- у мяне капс-лок быў націснуты. якая ж я ламэрка!\nгэймэр (gamer) фанат кампутаровых гульняў.\n- мяне гэныя гэймэры дасталі - немагчыма вольны камуптар знайсьці у лабах з-за іх\nспам (spam) масавая інтэрнэт-рэкляма, якая дасылаецца людзям, што яе не прасілі, бяз іхнага дазволу.\n- мне на тую скрынку пачаў спам прыходзіць.\nспаміць (to spam) дасылаць масавую рэкляму-спам\n- ідзі лепш он-ляйнэр спаміць, а то да мяне прычапіўся =))\nкрак (crack) пірацкая (узламаная) вэрсія праграмы.\n- а ты для яго краку ня маеш?\nкракнуць (to crack) узлом ліцэнзійнай вэрсіі праграмы.\n- слухай, а ты яе кракнуць не магёш?\nварэз (warez) пірацкія неліцэнзаваныя праграмы.\n- дык ты на варэз сайты схадзі, пашукай\nдаўнлоўд (download) зьліў, загрузка праграмы на лякальны кампутар з сэрвэру.\n- я зараз даўнлоўд раблю, але дужа павольна ідзе :(\nаська (ICQ = I seek you) папулярная праграма для зносінаў празь сеціва.\n- нешта я цябе ў асьцы зусім ня бачу\n- на аську няма часу, працы да халеры...\nбаніць (to ban)забараніць забараніць для ўваходу на канал IRC.\n- трэба яго забаніць, дастаў ён ужо\nкікбаніць (to kickban) адной камандай выкінуць юзэра з каналу IRC і адразу ж забараніць яго.\n- за такое адразу ж кікбан\nкікаць (to kick) выкінуць юзэра з каналу IRC.\n- а ён мяне кікнуў за гэта. ты ўяўляеш?\nсайбэрпанк (cyberpunk) кібэрпанк новы жанар у літаратуры\nсмайлік (smiley) Спалучэньне ASCII-сымбаляў, якія фармуюць невялічкі псэўда-твар для дэманстрацыі нейкай эмоцыі.\n- шо гэта было??\n- гэта ў мяне такі смайлік зашыфраваны :)\nрэал (real) рэчаіснасьць, рэальнае жыцьцё\n- а ў рэале ты кім працуеш?\nкомп, компік (computer) кампутар - удома на компе мусіць быць, я пашукаю.\nспэлчэкер (spellchecker) праверальнік артаграфіі\n- трэба ж спэлчэкерам праверыць, а тож памылкі ў кожным сказе.\nнэтшкап (Netscape)састарэлы браўзэр - я для нэтшкапа аптымізацыю не рабіў, бо няма сэнсу час губляць на гэта\nсабж (subject) тэма тэма, прадмет размовы; спасылка на прадмет размовы\n- хто можа дапамагчы з сабжам?\nхоўмпага (home page) хатняя старонка Таксама, некаторыя ўжываюць слова "хамяк".\n- rydel.cjb.net - гэта мая хоўмпага, там і знойдзеш гэны артыкул\nкрэатыў (Creativity or Kreativ in German) - ці ты чытаў ягоны аповед?\n- так. вось гэта запраўды крэатыў\nканэкт (connect) злучэньне - нешта канэкт у мяне зусім паганы\n- паспрабуй празь беспарольку\nмыла (mail) пошта - табе гэта патрэбна?\n- так. кінь мне на мыла, калі ласка\nюзэр (user) карыстальнік - а ён кажа: адмінскі пароль юзэрам не дам =(\nУсе словы, што сабраныя ў гэтым разьдзеле, - прадукт трансьлітэрацыі ангельскіх кампутаровых тэрмінаў. Бальшыня гэтых словаў стала ўвайшлі ў лексыкон нашых кампутаршчыкаў. Аднак некаторыя мовазнаўцы да гэтай зьявы ставяцца вельмі адмоўна і прапануюць ствараць уласныя беларускія адпаведнікі. Час ад часу адмыслоўцы прапануюць наватворы для некаторых кампутаровых тэрмінаў. Але гэта зазвычай нейкія прыватныя ініцыятывы, у гэтай справе няма ніякай сыстэмы, няма арганізацыі, і адпаведна плёну пакуль няма. Я магу ўзгадаць літаральна пару словаў, якія сапраўды пасьпелі прыжыцца. Па-першае, гэта слова "сеціва" (якое, здаецца, упершыню ўвёў ва ўжываньне Сяргей Шупа). Таксама, словы "гартач" (browser), "гузік" (button), "тэчка" (folder). Але хацеў бы падкрэсьліць, што ніякіх стандартаў у перакладзе інтэрнэтных тэрмінаў пакуль не існуе.\nЯшчэ колькі словаў, якія я напаткаў у беларускім он-ляйне і ня змог дакладна клясыфікаваць.\nлацініць пераводзіць у лацінку - ты кірыліцай пісала?\n- так. трэба будзе гэта ўсё лацініць\nпа-наску па-нашаму - прывітаньне, агапі му!\n- а як гэта будзе па-наску?\nпячорны ламэр Напэўна, гэта скарот ад выразу "пячорны чалавек"\n- як прынтар падлучыць да ноўтбука?\n- эх, ты, пячорны!\nлюстра люстэрка-копія вэб-сайту - ці ты маеш люстра для свайго сайту?\n- пашто мне люстра?\nбайнэт беларускае сеціва Пераклад-калька з расейскай, дзе ўжываецца аналягічнае слова "рунет" (расейскае сеціва - RUssian NETwork)\n- яны напісалі, што толькі сайты байнэту бяруць для ўдзелу...\nбелнэт беларускае сеціва Альтэрнатыва папярэдняму тэрміну (байнэт).\n- У белнэт нешта зусім ціха\n- а што ж ты чакаў? калі будуць грошы, будзе і "дзьвіжэньне" ;)\nпляткарня чат - сяньня ўдвая больш пасьпеў, чым звычайна\n- вось як бывае, калі па пляткарнях не сядзець увесь час!\nшрайбаць, нашрайбаць пісаць Напэўна, запазычанае слова, але цяжка сказаць зь якой мовы, бо падобны корань ёсьць шмат у якіх індаэўрапейскіх мовах.\n- трэба чарговы выпуск шрайбаць, юзэра чакаюць\nдабранак форма разьвітаньня Разьвітаньне, калі твой суразмоўца ідзе спаць а 4-5 гадзіне раніцы.\n- усё, хутка сонца ўстане, я ў ложак..\n- дабранак! ;)\nТрэба дадаць, што ўсе пададзеныя ў гэтым артыкуле словы сустракаюцца ня толькі ў кірылічнай абэцэдзе, але і лацінкай. Гэтаму нечаканаму ааднаўленьню лацінкі мы мусім падзякваць інтэрнэту (дзе напачатку падтрымлівалася толькі лацінская абэцэда), а потым мабільнай сувязі, дакладней, сэрвісу SMS (Short Messages Service). А зараз трохі пра смайлікі...\nЭматыконы (emoticons) альбо смайлікі (smiley) - гэта спалучэньне ASCII-сымбаляў, якія фармуюць невялічкі псэўда-твар для дэманстрацыі нейкай эмоцыі. Іх ужо некалькі сотняў, і нават створаныя слоўнікі з тлумачэньнямі для кожнага. Вось самыя папулярныя і простыя смайлкі, якія сустракаюцца на беларускіх чатах:\n:) - звычайная ўсьмешка\n:)) - падвойная ўсьмешка\n%) - вар'ят(-ка), вар'яцкая ўсьмешка\n:_( - плач\n:( - незадаволены, сумны\n:(( - удвая больш незадаволены ці сумны\n=) - шчасьлівы, радасны\n=/ - злы, раззлаваны\n=( - сумны, маркотны\nггг - імітацыя рогату, сьмеху\nгыгыгы - тое самае, што і ггг (таксама магчымыя розныя варыяцыі: гагага, гігігі і г.д.)\nАнгламоўныя акронімы - сецявы жаргон\nТаксама як і смайлікаў гэтых замежных кампутаровых скаротаў ужо некалькі сотняў (магчыма нават тысячаў). Тут я прыводжу толькі тыя, што (паводле маіх нядоўгіх назіраньняў) ужываюцца і беларусамі. Вось найбольш папулярныя ангельскія скароты, якія прыжыліся ў нас:\n2u2 To You To Табе таксама\n404 I have no clue Ня ведаю. Ня маю ўяўленьня.\nafk Away From Keyboard Я зараз не за клявіятурай\nasl Age Sex Location? Узрост, пол, месцазнаходжаньня\nb4 Before Перад, раней\nb4n Bye For Now Разьвітваюся\nbbl Be Back Later (I shall be back in a while) Вярнуся пазьней (праз пэўны час)\nbrb be right back, I shall be back very soon. Зараз вярнуся (у хуткім часе)\nbtw By the Way Між іншым, дарэчы\ncu See You Пакуль, пабачымся\nfaq Frequently Asked Questions Часта задаваемыя пытаньні\nfyi For Your Information Да вашага ведаму\ng2g Got To Go Трэба ісьці\nimho In my humble opinion На маю сьціплую думку\nlol laughing out loud, lots of laughter Гучна сьмяюся, рагачу\nrotfl, rofl rolling on the floor laughing, that was very funny катаюся па падлозе ў прыступе рогату\nsup What's up? Як маесься?\nw/ With З\nw/o Without Без, бяз\nw8am Wait A Minute Пачакай адну хвілю\nzzz sleeping, bored, tired Пакзвае, што чалавек сьпіць альбо яму сумна.\nДасылайце свае парады на наступную адрэсу: Rydel N23\nОригинальные воблеры Rapala от официального диллера. Доставка в регионы


Індывідуальна, ярка, фантазійна | Партфолiа\nНетрадыцыйныя тэхнікі малявання ў пачатковай школе\nУжо 21 год я працую настаўніцай пачатковых класаў. Праводзячы ўрокі выяўленчага мастацтва, звярнула ўвагу на тое, што дзецям не хапае ўпэўненасці ў сабе, фантазіі, самастойнасці. Дзіцяці патрэбны і важны вынік, які выклікае ў яго радасць, здзіўленне, захапленне сваёй работай.\nВырашыла паспрабаваць выкарыстоўваць на ўроках выяўленчага мастацтва прыёмы нетрадыцыйнага малявання. Іх незвычайнасць у тым, што яны дазваляюць дзецям дасягнуць жаданага выніку. Нетрадыцыйнае маляванне прыцягвае сваёй прастатой і даступнасцю, раскрывае магчымасць выкарыстання добра вядомых прадметаў у якасці мастацкіх матэрыялаў. Нетрадыцыйнае маляванне адыгрывае важную ролю ў агульным псіхічным развіцці дзяцей. Бо галоўным з’яўляецца не канчатковы прадукт — малюнак, а развіццё асобы — фарміраванне ўпэўненасці ў сабе, у сваіх здольнасцях. Ідэя майго вопыту — сфарміраваць здольнасці навучэнцаў выяўляць успрыманне навакольнага свету, удасканальваць іх інтэлектуальныя і творчыя здольнасці з дапамогай нетрадыцыйных тэхнік малявання.\nПазнаёміўшыся з метадычнай літаратурай розных аўтараў, я знайшла многа цікавых ідэй і паставіла перад сабой наступныя задачы:\n1) вучыць дзяцей выкарыстоўваць у маляванні разнастайныя матэрыялы і тэхнікі;\n2) развіваць эстэтычныя адчуванні формы, колеру, рытму, кампазіцыі, творчую актыўнасць, жаданне маляваць;\n3) фарміраваць творчыя здольнасці праз выкарыстанне нетрадыцыйных тэхнік малявання.\nУ выніку праведзенай работы я прыйшла да высновы, што нестандартныя падыходы да арганізацыі ўрокаў выклікаюць у вучняў жаданне маляваць, дзеці становяцца больш раскаванымі, упэўненымі, што іх работа лепшая. У іх развіваюцца фантазія, творчае ўяўленне, мысленне, цікаўнасць і індывідуальнасць. Навучэнцы атрымліваюць магчымасць перадаць у малюнку свае пачуцці, думкі, перажыванні, эмоцыі. Дзеці ў нечаканых спалучэннях колеравых плям, ліній вучацца бачыць вобразы. Самастойна афармляюць гэтыя вобразы да пазнавальных, паглыбляюцца ў дзівосны свет творчасці.\nСтараюся даць кожнаму дзіцяці свабоду для мастацка-творчага вырашэння агульнай задачы. Вялікую ўвагу на ўроках удзяляю абмеркаванню дзіцячых работ з пункту гледжання іх зместу, выразнасці, арыгінальнасці, што спрыяе актывізацыі ўвагі. Гэта захапляючая, чароўная дзейнасць. Галоўная ўмова — самастойна думаць, а задача настаўніка — не ўмешвацца ў працэс работы, а карэкціраваць яго.\nУ сваёй рабоце выкарыстоўваю такія формы арганізацыі і правядзення ўрокаў, як гутаркі, падарожжы па казках, назіранні, фотавыставы, выставы малюнкаў, конкурсы, а таксама метады: наглядны, слоўны, практычны. Веды, якія набываюць дзеці, складаюцца ў сістэму. Школьнікі вучацца заўважаць змены, якія ўзнікаюць у выяўленчым мастацтве ад прымянення ў працэсе работы нестандартных матэрыялаў. Набыўшы вопыт малявання ў нетрадыцыйных тэхніках і такім чынам пераадолеўшы страх перад няўдачай, дзіця ў далейшым будзе атрымліваць задавальненне ад работы.\nДыдактычныя гульні, якія прымяняю на этапе знаёмства з нетрадыцыйнымі тэхнікамі малявання, — “Пафантазіруем”, “Цёпла — холадна”, “Скончы карцінку”, “Пазнай і дамалюй”.\nПачынаючы з 1 класа далучаю дзяцей да мастацтва, уводжу розныя нетрадыцыйныя тэхнікі малявання. Сярод іх многа такіх, якія даюць самыя нечаканыя, непрадказальныя вынікі мастацкай выявы. Уводзіць дзіця ў свет мастацтва трэба як мага раней. У гэтым мне дапамагаюць гульні на ўроках выяўленчага мастацтва. Любы матэрыял, трапляючы ў рукі дзіцяці, становіцца цацкай і набывае новае жыццё і сэнс. Такія заданні не толькі зніжаюць стамляльнасць, развіваюць творчыя здольнасці дзяцей, але і матывуюць іх на навучанне. Выкарыстоўваючы фактар займальнасці, далучаю дзяцей да творчага пошуку, уцягваю іх у актыўнае супрацоўніцтва, абуджаю цікавасць і пазнавальную актыўнасць.\nЧаста мы праводзім конкурсы ў класе. Выбіраем найлепшыя творчыя работы. З гэтай мэтай выставачныя работы нумаруем, потым выстаўляем урну для галасавання, і любое жадаючае дзіця можа напісаць нумар работы, якая яму спадабалася, і кінуць ва урну. Потым галасы падлічваем і тым, чые работы набралі найбольшую колькасць галасоў, прысуджаем месцы. Гэта стымулюе дзіцячую творчасць: дзецям вельмі хочацца, каб іх работа спадабалася больш, чым іншыя.\nСпынюся больш падрабязна на некаторых нетрадыцыйных тэхніках малявання, якія выкарыстоўваю на ўроках выяўленчага мастацтва.\nПераадолець негатыўныя перажыванні, зняць эмацыянальнае напружанне, трывожнасць дапамагае тэхніка манатыпіі. Манатыпія — унікальны адбітак у адзіным экзэмпляры, адбітак у люстраным адлюстраванні. Пакідаем некалькі кропель фарбы на лісце, потым згінаем ліст напалам і шчыльна сціскаем. Атрымліваем люстраны адбітак. Гэтая тэхніка малявання абуджае фантазію і ўяўленне дзіцяці.\nВялікай цікавасцю карыстаюцца ў маіх вучняў гульні з кляксамі. Яны развіваюць вакамер, каардынацыю рухаў, фантазію і ўяўленне, а таксама знімаюць напружанне ў дзяцей. Такая тэхніка, асновай якой з’яўляецца клякса, называецца кляксаграфіяй. На паперу ставім кляксу вадкімі фарбамі і спрабуем разгледзець у ёй мудрагелістыя ўзоры.\nНетрадыцыйнае маляванне, напрыклад гульня ў кляксы, захапляе дзяцей, а чым мацней дзіця захоплена, тым яно больш засяроджваецца.\nЯшчэ адной даволі цікавай тэхнікай малявання з’яўляецца ніткаграфія. Выкарыстоўваюцца простыя ніткі, гуаш розных колераў, папера для малявання. Адзін адрэзак ніткі абмакваем у фарбу і водзім па лісце паперы, потым бяром другі адрэзак, абмакваем у іншы колер і выконваем тое ж самае.\nНетрадыцыйныя выявы жывёл і прадметаў могуць атрымацца пры маляванні соллю. Папярэдне на паперы робім эскізы, змочваем ліст вадой з дапамогай пэндзля, пасыпаем соллю, чакаем, пакуль соль убярэ ваду, лішнюю соль трэба ссыпаць. Калі ўсё падсохне, элементы, якіх не хапае, трэба дамаляваць і размаляваць. Соллю добра маляваць птушак, матылькоў, медуз, васьміногаў.\nХочацца расказаць пра яшчэ адзін від малявання — гэта маляванне бульбай. Звычайны ў выкарыстанні матэрыял прымяняецца для малявання жывёл. Для гэтага з бульбы выразаем выяву прадмета, прыціскаем да падушкі з фарбай і наносім адбітак на паперу. Гэтая тэхніка дазваляе шматразова маляваць адзін і той жа прадмет, складаючы з яго адбіткаў розныя кампазіцыі.\nВельмі цікавым і простым у выкарыстанні здаўся мне прыём работы з ватнымі палачкамі. Можна пачынаць такую работу з вучнямі 1 класа. Для выканання работы бяром пучок ватных палачак, для зручнасці я звязала іх скотчам. Абмакваем у фарбу адпаведнага колеру і штурхялямі наносім узор. Прыгожыя работы атрымліваюцца пры маляванні асенняга дрэва.\nЯ пачынала з найбольш простых тэхнік і ўводзіла больш складаныя тэхнікі малявання на факультатыўных занятках “Кампазіцыя”. У сувязі з асаблівасцямі ўзросту на кожным уроку старалася выкарыстоўваць гульнявы прыём, пальчыкавыя гульні, рухавыя гульні, прэзентацыі. Заняткі арганізоўвала па прынцыпе “ад простага да складанага”.\nУ працэсе работы па маляванні ўзнікла ідэя прымянення непрыдатнага матэрыялу як выяўленчага сродку. Мы сталі выкарыстоўваць у якасці мастацкіх матэрыялаў добра знаёмыя прадметы: коркі ад пластыкавых бутэлек, лісты дрэў, кветак; штампы і пячаткі з агародніны; саломінкі, порыстыя губкі, кавалкі мятай паперы.\nДля тэхнікі “мяты малюнак” неабходна папера для малявання, каляровая васковая крэйда, пэндзаль, гуаш. На лісце паперы намаляваны прадмет, вакол прадмета васковай крэйдай зрабіць фон. Ліст неабходна замаляваць цалкам. Малюнак акуратна змяць, так, каб не падраць паперу, потым выпрастаць, замаляваць фон і карцінку гуашшу. Не чакаючы, пакуль фарба высахне, з дапамогай губкі пад праточнай вадой гуаш змыць. Фарба павінна застацца ў трэшчынах паперы.\nСкладанай тэхнікай для выканання работ з’яўляецца напырск. Замест пэндзля можна выкарыстоўваць зубную шчотку і стэк. Зубной шчоткай у левай руцэ набяром крыху фарбы, а стэкам будзем праводзіць па паверхні шчоткі хуткімі рухамі ў напрамку да сабе. Пырскі паляцяць на паперу. Пры гэтым можна мяняць напрамак. Выкарыстоўваючы трафарэты, можна выканаць выявы самых разнастайных жывёл. З гэтай тэхнікай я знаёміла навучэнцаў на факультатыўных занятках “Кампазіцыя”.\nМногія вышэйпералічаныя тэхнікі можна выкарыстоўваць разам у калажы. У цэлым важна наступнае: добра, калі дзіця не толькі знаёма з рознымі прыёмамі выяўлення, але і не забывае пра іх, а дарэчы выкарыстоўвае, выконваючы зададзеную мэту.\nВарта адзначыць, што поспех навучання нетрадыцыйным тэхнікам у многім залежыць ад таго, якія метады і прыёмы будзе выкарыстоўваць педагог, каб данесці да дзяцей пэўны змест.\nУ рамках тыдня творчасці настаўнікаў пачатковых класаў я правяла майстар-клас для калег “Нетрадыцыйныя прыёмы малявання на ўроках выяўленчага мастацтва”. Выкарыстоўваючы прэзентацыю і ўзоры выкананых мной і маімі навучэнцамі работ, я пазнаёміла калег з існуючымі тэхнікамі. Потым прапанавала ім паспрабаваць сябе ў якасці мастакоў і ўкараніць гэтыя тэхнікі ў сваіх малюнках. Калегі з задавальненнем і цікавасцю пачалі працаваць. Малявалі асенняе дрэва, выкарыстоўваючы метад штурхяля ватнымі палачкамі, адбітак штампам, выкарыстоўвалі ўтулку ад паперы, пластыкавы відэлец для малявання вожыкаў. Работы атрымаліся індывідуальныя, яркія, фантазійныя.\nНетрадыцыйнае маляванне дазваляе раскрыць творчы патэнцыял дзіцяці, пастаянна павышаць цікавасць да мастацкай дзейнасці. Кожная з тэхнік — маленькая гульня. Іх выкарыстанне дазваляе дзецям адчуваць сябе раскаванымі, смялейшымі, развівае ўяўленне, дае поўную свабоду для самавыяўлення.\nА для мяне важна, каб на кожным уроку кожны вучань адкрываў для сябе новае, фантазіраваў, не баяўся цяжкасцей, здзіўляў сваімі работамі. Ствараючы ўмовы, якія падахвочваюць дзіця да заняткаў мастацтвам, можна раскрыць яго творчыя здольнасці і талент.\nнастаўніца пачатковых класаў сярэдняй школы № 5 Жодзіна Мінскай вобласці.\nЖодзіна маляванне нетрадыцыйная тэхніка сярэдняя школа № 5\nЗ тегами: Жодзіна маляванне нетрадыцыйная тэхніка сярэдняя школа № 5\nПапярэдняя: Да вытокаў гістарычнай спадчыны\nНаступная: Чаму аўтамабіль заносіць на паваротах?


А.Казуліну шлюць віншаваньні са ўсяго сьвету\n24 сьнежань 2007, 18:32\nАляксандар Казулін сустрэўся ў калёніі з адвакатам. Былы кандыдат на прэзыдэнта выказаўся адносна амністыі.\nНекалькі гадзінаў працягвалася сустрэча Аляксандра Казуліна з адвакатам Зьмітром Гарачкам у віцебскай калёніі, дзе былога кандыдата на прэзыдэнта трымаюць ужо год і дзевяць месяцаў. Пра вынікі гэтай сустрэчы распавяла дачка палітыка Вольга Казуліна:\nПерадаў, што атрымлівае шмат віншаваньняў з Новым годам. Пішуць ня толькі зь Беларусі, але і з усяго сьвету\n“Адвакат сказаў, што ён вельмі бадзёры і актыўны, ягоны настрой спадабаўся адвакату больш, чым падчас мінулай сустрэчы болей за месяц таму. Перадаў, што атрымлівае шмат віншаваньняў з Новым годам. Пішуць ня толькі зь Беларусі, але і з усяго сьвету. На ягоную просьбу мы дашлем яму яшчэ сто паштовак з капэртамі, каб ён мог адказваць людзям на віншаваньні”.\nГэтымі днямі пачала дзейнічаць чарговая амністыя. Некалькі вязьняў вызваліліся і зь Віцебскай калёніі. Але, паводле Аляксандра Казуліна, гэтая амністыя расчаравала шмат каго са зьняволеных.\n“Тата сказаў, што ў іх калёніі ўсе вязьні былі ў шоку ад такой амністыі, бо яна аказалася вельмі абмежаваная. Ён яшчэ раз падкрэсьліў, што гэтая амністыя — зьдзек зь людзей, якія знаходзяцца ў турме”.\nПаводле Вольгі, Аляксандар Казулін вітаў увядзеньне больш жорсткіх санкцыяў супроць беларускага ўраду з боку ЗША і краінаў Эўразьвязу, у тым ліку выказаўся за папаўненьне сьпісу неўязных тымі, хто датычны да рэпрэсій супроць апазыцыі.\nТым часам Тацяна Клімава, жонка другога палітвязьня – Андрэя Клімава – атрымала ад яго ліст з каляднымі віншаваньнямі. Тацяна адзначае, што ў ранейшых лістах яе муж мала пісаў пра норавы ў Мазырскай калёніі, куды патрапіў. Але з апошніх зьвестак ужо складаецца пэўны малюнак. У прыватнасьці, вось пра што распавяла Тацяна Клімава:\nПрывітаньне, малышка. Пішу табе з месцаў, дзе няма нявестаў. Косьці кінуў на нізе...\n“Чытаю ў лісьце: “Прывітаньне, малышка. Пішу табе з месцаў, дзе няма нявестаў. Косьці кінуў на нізе...” І далей гэтак жа цэлы абзац. Я ўжо падумала, ці не пераблытала што цэнзура, можа, даслалі мне ліст нейкага рэцыдывіста... Але далей чытаю: “Танюша, гэта я. Спадзяюся, ты зразумела мой жарт?” Проста, піша, гэта ён мне прадэманстраваў, на якой мове тут усе размаўляюць. Кажа, што ён да нядаўняга часу паловы не разумеў. І пераклаў: “косьці кінуў на нізе” — гэта значыць, што атрымаў месца на ніжнім ярусе. Вось так...Калёнія вельмі цяжкая, мае вельмі складаную рэпутацыю”.\nПаводле Тацяны Клімавай, Андрэй Клімаў вельмі схуднеў і пачуваецца не найлепшым чынам. Пакутуе ад стэнакардыі. Таксама ў Андрэя Клімава заніжаны гемаглабін у крыві і яму патрэбны рэгулярны мэдычны нагляд.\nНагадаем, з красавіка Андрэй Клімаў адбывае трэцяе за час сваёй палітычнай дзейнасьці пакараньне. Гэтым разам былога дэпутата пакаралі двума гадамі зьняволеньня ў калёніі строгага рэжыму. Судзьдзі знайшлі ў артыкуле, які Андрэй Клімаў зьмясьціў у інтэрнэце, заклікі супроць дзейнай улады.


37 год жыцця – у эканамічнай службе Кіраўскага райспажыўтаварыства | Районная газета "Кіравец" — Могилевская область\nВторник, 30.06.2020 10:51. Рубрика: Торговля\nАсноўная задача эканаміста – шляхам разліку і планавання фінансавых сродкаў, кантролю за іх расходаваннем, аналізу дзейнасці прадпрыемства ці арганізацыі дабіцца іх прыбытковасці, умацаваць фінансавае становішча, а, адпаведна, і дабрабыт работнікаў.\nАмаль 37 год свайго працоўнага жыцця прысвяціла рабоце ў эканамічнай галіне начальнік планава-эканамічнага аддзела райспажыўтаварыства Наталля Сулімская. У 1983 годзе пасля заканчэння Гомельскага кааператыўнага інстытута малады спецыяліст атрымала размеркаванне ў наш раён. З таго часу ў яе працоўнай кніжцы адзіны запіс месца работы – райспажыўтаварыства.\nКіраўніцтва вельмі задаволена стараннымі адносінамі да даручанай справы Наталлі Іванаўны. Спецыяліст яна вопытны і адказны, умее аналізаваць статыстычныя дадзеныя і даваць ім правільную ацэнку, супастаўляць і рабіць правільныя вывады, бо ведае, што ад гэтага ў цэлым залежыць эканамічная стабільнасць таварыства.\n« Чысціня і прыгажосць – наша агульная справа\n30 июня – День экономиста »


Парашэнка не адпраўляў ліст Саўчанцы з просьбай спыніць галадаванне\nНадзея Саўчанка. Фота zhitomir-online.com\nПрэзідэнт Украіны Пятро Парашэнка не скіраваў ліст арыштаванай украінскай лётчыцы Надзеі Саўчанцы з просьбай спыніць сухое галадаванне.\nПра гэта «Інтэрфакс-Украіна» паведаміў прэс-сакратар прэзідэнта Украіны Святаслаў Цэголка.\n«Прэзідэнт перадаваў словы падтрымання Саўчанцы праз яе сястру Веру і маці. Ніякіх лістоў ён не скіроўваў», – заявілі ў прэс-службе кіраўніка дзяржавы.\nАдвакат Надзеі Саўчанкі Марк Фейгін таксама паведаміў, што ліст, перададзены Саўчанцы ад імя прэзідэнта Украіны, аказаўся фэйкам.\nГлядзіце яшчэ >>> Саўчанка ў судзе: Майдан у Расеі будзе! Пуцін не зможа трымаць сваю ўладу на крыві людзей!\n«Цягам сённяшняй раніцы генконсульства Украіны і я сталі абʼектам вельмі беспардоннай спецаперацыі. Каб дыскрэдытаваць Надзею ў сувязі са сканчэннем яе сухой галадоўкі, быў перададзены падроблены ліст прэзідэнта Украіны для Надзі. Я прашу прабачэння ва ўсіх, хто чытаў азначаны ліст. Мы зʼяўляемся абʼектам аператыўнай распрацоўкі і мала што гэтаму можна супрацьпаставіць», – напісаў Фейгін у «Тўітары».\nРаней сёння стала вядома, што Надзея Саўчанка спыніла сухую галадоўку, абвешчаную 4 сакавіка, і пагадзілася прымаць ваду. Паведамлялася, што рашэнне аб спыненні галадоўкі яна прыняла пасля адпаведнай просьбы Пятра Парашэнкі.\n«Мы вельмі цэнім Вашу волю і стойкасць у барацьбе, але зараз неабходнасці ў галадоўцы няма. […] Я хачу, каб Вы пачулі маю просьбу – мы не хочам пагаршэння Вашага здароўя», – гаварылася ў лісце ад імя Парашэнкі.\nНапярэдадні прэзідэнт Украіны ўпершыню афіцыйна заявіў пра гатоўнасць абмяняць украінскую лётчыцу, аднак адзначыў, што за амаль два гады ніводнай сурʼёзнай прапановы аб абмене Саўчанкі не паступала.\nПрацэс па справе Саўчанкі ідзе з верасня мінулага года. Украінскую лётчыцы Надзею Саўчанку абвінавачваюць у дапамозе пры забойстве расейскіх журналістаў ВГТРК Антона Валошына і Ігара Карнелюка і незаконным перасячэнні мяжы. Саўчанка адхіляе ўсе абвінавачванні і сцвярджае, што яе выкралі ды вывезлі ў Расею.\nАбвяшчаць прысуд Надзеі Саўчанцы суд будзе цягам двух дзён, 21 і 22 сакавіка.\nМЯ, паводле novayagazeta.ru\nТэгі: галадаванне, суды


Навiны по тэме конкурс песні\n07:39 15 мая 2021\nУ бліжэйшы час каманда Белтэлерадыёкампаніі паедзе па буйных гарадах Беларусі для правядзення кастынгаў.\nФанаты конкурса мяркуюць, што асноўнымі фаварытамі шоу з'яўляюцца прадстаўнікі Расіі, Арменіі і Сербіі.\nЛізавета Міснікава і яе мама Таццяна ў гасцях на радыё Sputnik Беларусь распавядаюць аб падрыхтоўцы да дзіцячага "Еўрабачання", шчыльным графіку рэпетыцый і інтэрв'ю, адкладзеных на час конкурсу ўроках у школе і нюансах галасавання гледачоў.\nДзіцячае "Еўрабачанне-2019" пройдзе 24 лістапада ў польскім горадзе Глівіцэ. За перамогу ў шоу будуць змагацца прадстаўнікі 19 краін свету.


Загінуў на Мцэнскім плацдарме. Як бабуля знайшла свайго бацьку\nХатняя старонка > Загінуў на Мцэнскім плацдарме. Як бабуля знайшла свайго бацьку\nДзяцінства маёй бабулі пачалося ў Сталінградзе — яшчэ да вайны яе бацькі Лідзія і Мікалай Рамановічы працавалі там на трактарным заводзе, хоць і былі родам з Уздзенскага раёна. Калі пачалася Вялікая Айчынная вайна, сям'я жыла ўжо ў Арлоўскай вобласці — маёй бабулі толькі споўнілася чатыры гады, яе сястры Тамары было дзевяць, а брату Віталю — два.\nМікалай РАМАНОВІЧ. Загінуў у 1943 годзе ў Мцэнскім раёне Арлоўскай вобласці.\nУ 1941 годзе прадзед працаваў галоўным механікам на машынна-трактарнай станцыі (МТС). З-за хуткага наступу немцаў усю тэхніку пачалі адпраўляць у эвакуацыю. Таму прадзед атрымаў бронь і разам са сваёй сям'ёй і трактарамі адправіўся на ўсход. Дайшлі яны толькі да станцыі Дворык Валоўскага раёна, што ў Тульскай вобласці. Там ім далі прытулак мясцовыя жыхары. Але прадзед Мікалай пакінуў трактары на мясцовай МТС і вярнуўся ў раённы ваенкамат ў Валова, нягледзячы на тое што ў яго была бронь.\nДарэчы, гэта было ўсё, што ведала мая бабуля пра свайго бацьку, — яны не атрымалі ні аднаго ліста з фронту, і толькі ў 80-я гады яе сястра Тамара, якая так і засталася жыць у Тульскай вобласці, знайшла яго магілу. Як высветлілася, ён загінуў 13 лютага 1943 года, а пахавалі яго ў брацкай магіле каля вёскі Калінеева Мцэнскага раёна Арлоўскай вобласці.\nНа гэтым гісторыя магла і скончыцца, але некалькі гадоў таму я наткнулася на абагульнены банк даных «Мемарыял», дзе збіраюць інфармацыю пра абаронцаў Айчыны, якія загінулі ці прапалі без вестак у час вайны і пасляваенны перыяд. Менавіта адтуль мы даведаліся, што мой прадзед Мікалай служыў у 858-м стралковым палку. Астатнюю ж інфармацыю мы знайшлі ў электронных архівах, СМІ Мцэнскага раёна і кнігах «Памяць».\nПавел ВАЎЧЭЦКІ. Прапаў без вестак у сакавіку 1944 года.\nЯк высветлілася, 858-ы стралковы полк уваходзіў у склад 283-й стралковай Гомельскай чырванасцяжнай ордэна Суворава ІІ ступені дывізіі, якую фарміравалі ў Арлоўскай ваеннай акруге каля горада Шчыгры Курскай вобласці. У верасні 1941 года склад дывізіі прыбыў на станцыю Клюкоўнікі Наўлінскага раёна Бранскай вобласці, дзе тая ўлілася ў дзеючую армію ў складзе Бранскага фронту. У верасні, калі ішлі баі з немцамі за Грамячку, гэтая дывізія страціла шмат людзей. А ў час Арлоўска-Бранскай аперацыі (з 30 верасня да 23 кастрычніка) трапіла ў акружэнне, але яго ўдалося прарваць і разграміць штаб нямецкай механізаванай дывізіі. Наогул гэтая аперацыя дазволіла савецкім войскам спыніць буйныя сілы праціўніка і сарваць іх планы абходу войскаў Заходняга фронту і Масквы з поўдня.\nПасля Арлоўска-Бранскай аперацыі да канца кастрычніка 283-я дывізія прыкрывала курскі напрамак, а потым яе перакінулі ў раён горада Яфрэмаў Тульскай вобласці, дзе дывізія ўвайшла ўжо ў склад 3-й арміі Бранскага фронту. У лістападзе там былі асабліва бязлітасныя баі — палкі дывізіі адцягнулі на сябе частку сіл праціўніка з тульскага напрамку, што дазволіла сарваць планы немцаў па захопе Тулы.\nЗ мая 1942 года і да 7 лютага 1943 года дывізія абараняла важную чыгуначную магістраль і шашу Арол—Масква на Мцэнскім плацдарме. Пры гэтым яна перыядычна вяла наступальныя дзеянні, не даючы праціўніку з боку Арла прарвацца на Тулу і Маскву. Наогул нямецкае вярхоўнае камандаванне надавала Мцэнскаму плацдарму на тульскім напрамку асабліва важнае значэнне, бо разглядала магчымасць пачаць адтуль наступ на Маскву.\nЛіст ад Паўла ВАЎЧЭЦКАГА з фронту. 11 сакавіка 1944 года.\nЗ 13 лютага пачаліся ўжо новыя баявыя дзеянні, і ў першы ж іх дзень каля вёскі Верхняе Ушчарава Мцэнскага раёна і загінуў мой прадзед Мікалай. Ужо ў ліпені гэтага ж года дывізія прадзеда брала ўдзел у Арлоўскай стратэгічнай наступальнай аперацыі «Кутузаў», якая з'яўлялася складнікам Курскай бітвы, і была ўведзена ў бітву на Арлоўскім выступе. Дарэчы, да канца ліпеня 1943 года 283-я, 342-я, 380-я, 269-я і 308-я стралковыя дывізіі цалкам вызвалілі Мцэнскі раён Арлоўскай вобласці ад немцаў. Адразу пасля гэтага на тэрыторыі раёна пачаліся размініраванне і пахаванне загінулых. Чырвонаармейцаў, якія загінулі ў баях 1942—1943 гадоў, хавалі мясцовыя жыхары. Вось і мой прадзед Мікалай быў пахаваны ў адной з самых буйных брацкіх магіл Арлоўскай вобласці, дзе цяпер спачывае 1080 воінаў. Мемарыял на тым месцы з'явіўся ў 1968 годзе, але да 70-годдзя Перамогі была праведзена яго рэканструкцыя.\nАкрамя бацькі, на вайну пайшлі і дзядзькі маёй бабулі. Адзін з братоў прабабулі Ліды Пётр Ваўчэцкі вярнуўся з вайны без нагі, а другі, Павел, прапаў без вестак у сакавіку 1944 года. Аднак яшчэ 11 сакавіка яна атрымала ад яго ліст, які і сёння захоўвае мая бабуля разам з фотаздымкамі. Двое ж братоў прадзеда Мікалая вярнуліся з вайны інвалідамі, а яго брат Іван, якога прызвалі ў 1944 годзе ва Уздзе, памёр ад ран у лютым 1945 года і быў пахаваны на тэрыторыі сучаснай Польшчы.\nПрабабуля Лідзія, якая адна выхавала траіх дзяцей, у 1946 годзе атрымала медаль «За доблесную працу ў час Вялікай Айчыннай вайны 1941—1945 гг.», а на радзіму ва Узду вярнулася толькі ў 1956 годзе.


Новая версія песні "Time" беларускага дуэта Uzari & Maimuna адаптавана для "Еўрабачання"\n31 сакавіка 2015, 17:18\n31 сакавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Новая версія песні "Time" дуэта Uzari & Maimuna, які прадставіць Беларусь на міжнародным конкурсе песні "Еўрабачанне-2015", адаптавана для гэтага шоу. Аб гэтым артысты расказалі сёння ў час анлайн-канферэнцыі на сайце Белтэлерадыёкампаніі, паведамляе БЕЛТА.\nПаводле слоў скрыпачкі Маймуны, першая версія песні, з якой артысты перамаглі ў нацыянальным адборы, вельмі складаная для конкурсу. Беларускі дуэт даволі незвычайны - голас і інструмент, да таго ж у кампазіцыі ёсць няпростыя моманты. Разам атрымлівалася нестандартная, вельмі складаная форма, таму артысты вырашылі аблегчыць песню.\nЮзары расказаў пра дэталі аранжыроўкі. Ён растлумачыў, што была зменена форма песні, яе пачатак, павялічана мелодыя прыпеву, бо матыў прыпеву вельмі прыгожы, лірычны, летуценны. Цяпер у кампазіцыі больш разгорнутае сола скрыпкі.\nДа конкурсу "Еўрабачанне" артысты ставяцца як да чарговай прыступкі ў кар'еры. Музыкантаў не бянтэжыць тое, што на шоу сёлета шмат дуэтаў. Падобнага на беларускі ўсё ж такі няма, як і песні з такім філасофскім сэнсам.\nНумар, які будзе адрознівацца ад пастаноўкі на нацыянальным адборы, для беларускіх удзельнікаў "Еўрабачання" ставіць рэжысёр Ніна Драко. Раскрываць жа дэталі нумара Юзары і Маймуна не сталі, паколькі тады знікне інтрыга.\nКасцюмы для артыстаў распрацоўвае таленавіты беларускі дызайнер Вольга Бухал, якая працавала над іміджам выканаўцаў у час фотасесіі. Вобразы для сцэны стварае стыліст Надзея Сліжэўская.\nПрома-туры беларускія артысты не плануюць, лічачы, што трэба сканцэнтравацца на падрыхтоўцы нумара, які давядзецца паказаць у першым паўфінале 19 мая на папулярным песенным шоу Еўропы.\n60-ы міжнародны конкурс песні "Еўрабачанне" пройдзе ў Вене (Аўстрыя) з 19 па 23 мая.


Народная адукацыя на Бераставіччыне ў пасляваенны час — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n13.09.2014 09.08.2019 irina21712 комментария к записи Народная адукацыя на Бераставіччыне ў пасляваенны час\nПасля вызвалення Бераставіччыны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у раёне пачалося актыўнае аднаўленне народнай гаспадаркі, у тым ліку рамонт і падрыхтоўка школ да новага навучальнага года. Дакументы сведчаць, што на пасяджэнні райвыканкама, якое прайшло 12 жніўня 1944 года, была заслухана справаздача загадчыка РайАНА А.У.Вінічэнкі аб падрыхтоўцы школ да новага навучальнага года. Адзначалася, што з 35 школ большасць не адрамантавана (не ўстаўлены шыбы ў вокны, не адрамантаваны печы, не зроблена пабелка памяшканняў). Раённаму аддзелу народнай адукацыі было дадзена заданне выправіць усе недахопы да пачатку навучальнага года.\n1955 год, 9 кл., Грыцавіцкая школа\n1946 г., кал-тыў настаунікаў Галынкаўскай сямігодкі\n1953 год, 7 кл., Грицевичская школа\n1947 г., 9 кл Берестовицкой школы\nУчителя сидят: Тымченко Т.К. – завуч\nПрокопец Василий Иванович – инспектор РОНО\nПлоткина Мария Моисеевна — директор,\nКончыц Мария Алексеевна\nФронтишева Татьяна Моисеевна\nСтоят Гахович Владимир Геннадьевич,\nЖардецкая Надежда Михайловна,\n02. 06. 1946,\nПедагоги Берестовицкой СШ:\n1-ый ряд сверху : Гахович Владимир Геннадьевич,\nБобрович (Боброва) Клариса Антоновна,\nДавыдок (Давыдова) Вера Егоровна\n2 –й ряд: Кончыц Мария Алексеевна,\nСлюнькова Александра Никитична,\n3-й ряд: Бондаревский – завуч,\nВинниченко – зав. РОО\n1945 год, 1-й выпуск Берестовицкой НСШ, 7 кл\nСидят слева направо Лесько Н.М., Плоткина Мария Моисеевна — директор,\nСтоят слева направо: Крушельницкий А., Лагода Э., Дробот А.Г., Веретенина Е.А., Заневская Ж., Железная В., Гахович Н.\nВо втором ряду слева направо: Коваленя А., Дорошкевич Б.П., Цивунчик Ф.М., Лазарович Е, Расинская Г., Баровский М, Пелеш А.\nНасельніцтва таксама дапамагала ў аднаўленні школ. У прыватнасці, у в.Падбагоннікі адбыўся сельскі сход, на якім прысутнічала 43 жыхары. Было прынята рашэнне і пра дапамогу школе: “Собрать досок и гвоздей для школы. Каждой девочке принести по 2, а мальчикам – по 3 гвоздя в школу”.\n1 верасня 1944 года ў 35 школах раёна пачаліся заняткі.\nУ некаторых вёсках Глебавіцкага і Макаравецкага сельсаветаў асобныя сем’і не пусцілі дзяцей у школу, адгаворваючыся тым, што “яшчэ не вядома, якая заўтра будзе ўласць…” Напрыклад, у Малабераставіцкай няпоўнай сярэдняй школе навучанне распачалі 175 дзяцей, а 130 дзяцей у школу не з’явіліся.\nА ўжо 26 верасня райком партыі паведамляў у абком партыі: “У Крынкаўскім (з 20 верасня 1944 года – Бераставіцкі) раёне да вайны пражывала 47550 чалавек. Фашыстамі знішчана 9680 чалавек, вывезена ў Германію 3570 чалавек… Ужо адноўлена 1 сярэдняя і 39 пачатковых школ…”\nУ першыя пасляваенныя гады ў школах не хапала не толькі мэблі, наглядных дапаможнікаў, падручнікаў, сшыткаў, але і настаўнікаў.\nВостра адчуваўся недахоп настаўнікаў і перад пачаткам 1945/46 навучальнага года: з патрэбных 220 было толькі 126 настаўнікаў, з якіх 26 не мелі адпаведнай адукацыі.\nМногія педагогі былой польскай школы не валодалі ў дастатковым аб’ёме беларускай і рускай мовамі. Таму ў школы раёна ў першыя пасляваенныя гады прыехала значная колькасць настаўнікаў з Віцебскай, Мінскай і Гомельскай абласцей, а таксама з Расіі.\nНа пачатак 1946 года ў раёне працавала толькі 9 чалавек з вышэйшай адукацыяй, у тым ліку ў сістэме народнай адукацыі: М.М.Плоткіна – дырэктар Вялікабераставіцкай СШ, М.М.Ластачкін – дырэктар Малабераставіцкай школы, М.Я.Аляшкевіч – інспектар РайАНА.\nУ 1946/47 навучальным годзе ў раёне працавалі ўжо 49 школ – адна сярэдняя, 5 сямігодак і 43 пачатковых. Навучалася ў іх 5477 вучняў. Улічваючы, што ў раёне пражывала насельніцтва розных нацыянальнасцей, былі адкрыты адна руская, 41 беларуская і 7 школ з польскай мовай навучання.\nАднак палітыка русіфікацыі мясцовага насельніцтва, якая праводзілася цэнтральнымі ўладамі, ужо ў першае пасляваеннае дзесяцігоддзе прывяла да закрыцця ўсіх польскіх і часткова беларускіх школ. Хоць у Ёдкаўскай сямігодцы, напрыклад, сярод 211 вучняў 108 былі беларусамі, 101 – палякамі і толькі два – рускімі, але тым не менш, школа была ператворана з польскай у рускую. У Вішнеўцы і Ігнатавічах наогул не было ніводнага вучня рускай нацыянальнасці, але школы таксама сталі рускімі.\nУ1950/51 навучальным годзе руская мова навучання замест беларускай загучала ў Старадварэцкай, Плябанаўскай, Лапенеўскай, Малаэйсмантаўскай, Галынкаўскай школах.\nПаколькі ў час вайны школьныя будынкі часткова былі знішчаны, заняткі праводзіліся ў непрыстасаваных арандаваных памяшканнях.\nТаму перад раённымі ўладамі стаяла задача будаўніцтва тыпавых школьных будынкаў.\nУ 1949 годзе былі распачаты работы па будаўніцтве Рымуцеўскай пачатковай школы на 80 вучнёўскіх месцаў. На 1950/51 навучальны год запланавалі стварэнне 13 пачатковых школ метадам народнай будоўлі. У тым жа годзе Рудаўлянская, Русакоўская, Жорнаўская, Бераставічанская школы былі пераведзены з арандаваных будынкаў у дзяржаўныя. Рымуцеўская і Каенеўская аб’ядналіся ў новым будынку Рымуцеўскай школы. Курчоўская школа злілася з Макараўскай сямігодкай.\nЦікавую інфарамцыю падаюць архіўныя дакументы аб выніках падрыхтоўкі да веснавых пераводных і выпускных экзаменаў у школах раёна, якія былі прааналізаваны ў красавіку 1950 года. У іх адзначана, што ў раёне працуе 1 сярэдняя школа, 10 сямігадовых школ і 37 – пачатковых, у якіх вучыцца 4 679 вучняў. 665 вучняў мелі нездавальняючыя адзнакі па многіх прадметах, 78 школьнікаў на працягу навучальнага года пакінулі школу (асабліва многа такіх па Макаравецкаму і Эйсмантаўскаму сельсаветах). Добра працавалі і рыхтавалі да экзаменаў настаўнікі Гаховіч (Старынцоўская пачатковая школа), Акуліч (Алекшыцкая пачатковая школа), Мандросава і Плоткіна (Вялікабераставіцкая сярэдняя школа).\n1 верасня 1951 года ў школах раёна за парты села больш 4800 дзяцей, якія вучыліся ў 3 сярэдніх, 11 сямігадовых і 32 пачатковых школах. У школах раёна працавала 212 настаўнікаў з вышэйшай і сярэдняй педагагічнай адукацыяй.\nЯк спадчына ад панскай Польшчы па вёсках заставалася вялікая колькасць непісьменных людзей рознага ўзросту. Таму ў першыя пасляваенныя гады перад установамі адукацыі стаяла задача па ліквідацыі непісьменнасці і малапісьменнасці. Гэта работа пачалася адразу пасля ўз’яднання Беларусі, але асноўныя намаганні прыйшліся на пачатак 1950-х гадоў.\nУ 1950/51 навучальным годзе ў раёне заставалася 1270 непісьменных і малапісьменных. Для іх былі створаны тры школы, у якіх навучалася 544 чалавекі. Для індывідуальнага навучання былі прыцягнуты настаўнікі, культармейцы, камсамольцы, лепшыя старшакласнікі. Да 1952 года ліквідацыя непісьменнасці ў раёне ў асноўным была закончана.\nУ 1951/52 навучальным годзе вялося планавае будаўніцтва школы ў Бераставіцы на 280 месцаў, сямігодак у Алекшыцах і Кватарах, пачатковых школ у Жорнаўцы і Карпаўцах.\nПа стану на 7 лістапада 1952 года ў галіне народнай асветы працавала 4 сярэднія школы, 15 сямігадовых, 30 пачатковых, вячэрняя школа рабочай моладзі, 10 вячэрніх школ сельскай моладзі.\nУ 1970-х гадах у працэсе аптымізацыі школьных устаноў у раёне і для павышэння якасці навучання пачатковыя школы былі ліквідаваны.


02.08.2016 16:11 3547 просмотров Минск Брест Барановичи Новогрудок Вилейка Горки Мстиславль Витебск\n1423 подпісы аднёс ў камісію 108 Каліноўскай выбарчай акругі першы намеснік старшыні Руху «За Свабоду» Юрась Губарэвіч.\nКаманда Лагвінца ўзяла адпачынак\nМы сабралі 1850 подпісаў, 1100 падалі, сказаў сайту Pyx.by намеснік старшыні Руху «За Свабоду» Алесь Лагвінец, які вылучаецца па 101 Сухараўскай акрузе. Па ягоных словах, яшчэ 488 подпісаў ягоная каманда сабрала за вылучэнцаў ва участковыя выбарчыя камісіі - разам 2238 подпісаў.\n«Вялікі дзякуй маёй камандзе. Алесь Лагвінец — гэта яны. Наперадзе — агітацыя. А бліжэйшыя дні мы адпачываем. Маем права!» — дадаў ён.\nЯнчурэвіч: перашкодаў з боку дзяржавы пад час збору подпісаў не было\n«Мы здалі на рэгістрацыю 1049 подпісаў, агулам сабралі 1500», — распавёў Pyx.by сябра Руху «За Свабоду» Віктар Янчурэвіч, які вылучаецца па 110 Партызанскай акрузе.\nПа ягоных словах, гэты этап кампаніі прайшоў нармальна, перашкодаў з боку ўладаў не было.\n«Складана ішоў збор подпісаў, бо зараз сезон адпачынкаў. Пад’езды — пустыя. Акрамя таго, з большага, у людзей не звязаныя выбары з нейкай надзеяй на перамены і паляпшэннем якасці жыцця», — сказаў кандыдат ад Руху «За Свабоду».\nПа ягоных словах, яны з камандай «ўсё зрабілі ў адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам, спадзяемся, улады не знойдуць падставаў для адмовы ў рэгістрацыі».\n1174 подпісы ў Вілейскай акрузе\n1174 подпісы ў Вілейскую акруговую камісію № 74 здаў кандыдат ад Руху «За Свабоду» Максім Ціханаў.\n«Вялікі дзякуй усім за падтрымку, а таксама дзякуй маёй ініцыятыўнай групе за выкананую працу!! Жыве Беларусь!» — сказаў ён.\nКазакевіч: збор подпісаў прайшоў добра, мы знайшлі шмат новых прыхільнікаў\nМы, я і мая каманда, правялі кампанію па зборы подпісаў актыўна і зладжана, асабліва актывізаваліся ў яе другой палове, сказаў Pyx.by кандыдат ад Руху па Баранавіцкай Заходняй акрузе Юры Казакевіч.\nПа ягоных словах, яны з камандай сабралі 1438, здалі 1260 подпісаў.\nЁн падкрэсліў, што збор подпісаў быў вельмі карысным для кампаніі. «Калі мы хадзілі па кватэрах, то змаглі лепей зразумець лепей настрой у грамадстве, сустрэць новых прыхільнікаў, магчыма, будучых актывістаў і проста неабыякавых людзей. Гэта адна з нашых галоўных мэтаў — заявіць пра сябе, расказаць пра свае прапановы, павялічыць колькасць прыхільнікаў», — дадаў Казакевіч.\nПа ягоных словах, яны напоўніцу змаглі выкарыстаць і хаджэнне па кватэрах, і пікеты.\n«Кампанія прайшла нармальна. Улічваючы, што шмат людзей дома няма: лета адпачынак, 60-70% добра падпісваліся, такіх ярых, якія супраць, гэта былі адзінкі. І яшчэ 10% абыякавых», — дадаў кіраўнік штаба Казакевіча, старшыня баранавіцкай суполцы Руху «За Свабоду» Уладзімір Гундар.\nПа ягоных словах, куды лепей ішоў збор подпісаў па кватэрах, а пікеты былі рэкламай.\nЮркоў: Робім тое, што можам і тое, мусім\n«1186 здалі з 1800 прыкладна сабраных», — распавёў Pyx.by сябра Рады Руху «За Свабоду» Андрэй Юркоў, які ідзе па Горацкай акрузе № 82.\nКажа, што подпісы было збіраць цяжкавата, бо людзей мала, а «поле» — добрае, апрацаванае. «Горкі разумеюць сітуацыю, у Мсціславе было цяжэй, але трэба працаваць і далей», — адзначыў Юркоў.\n«Працавалі з тымі рэсурсамі, якія былі. Далей на этапе агітацыі будзе прасцей, бо давядзецца мне ў адпачынак ісці. Робім тое, што можам і тое, што мусім. Сеем, а калі той хлеб паспее і хто будзе есці той хлеб, не ад нас залежыць», — заключыў сябра Рады Руху.\nГаўруцікаў: пікеты ў Віцебску карысці не далі\n«Мы збіралі ў Віцебску за двух кандыдатаў старшыню Віцебскага аддзялення Руху Хрыстафора Жаляпава (па Віцебскай-Горкаўскай акрузе № 17) і сябра Руху „За Свабоду“ Георгія Станкевіча (Віцебскай Чыгуначнай акрузе № 19)», — распавёў сайту Pyx.by сябра Руху «За Свабоду» Аляксей Гаўруцікаў.\nУ асноўным, па ягоных словах, яны збіралі подпісы па кватэрах і па меры магчымасці ладзілі пікеты і пікеты амаль нічога не далі. «Я сам прахадзіў тры дні з групамі зборшчыкаў па кватэрах 17 да 21.00 4 гадзіны, два дні ў будні, адзін выходны. Кожны дзень паспяваў сабраць ад 16 да 24 подпісаў з 5 пад’ездаў 9-павярховага дому», — адзначыў Гаўруцікаў.\nПа ягоных падліках, у 80% кватэраў не было жыхароў, 80% з тых, хто адчыняў дзверы негатыўна рэагавалі, а «астатніх удалося ўпэўніць».\n«Насельніцтва празамбіравана тэлебачаннем. І час для збору подпісаў быў абраны не самы лепшы — лета, то дождж, то гарачыня. Мы мелі план у 1000 подпісаў за кожнага з кандыдатаў, і мы яго выканалі, не ставілі мэту сабраць болей, гэта і складана было фізічна. Цяпер 10 дзён чакаем», — дадаў Гаўруцікаў.\nПа ягоных словах, ён сам таксама балатуецца пры падтрымцы Руху «За Свабоду», але ягоная Сеннецкая акруза № 30 вельмі складаная, бо складаецца з чатырох сельскіх раёнаў, таму ён абраў партыйнае вылучэнне.\nПятрухін: подпісы сабралі ўпяцёх\nМы здалі 1253 подпісы, сказаў сайту Pyx.by кандыдат ад Руху «За Свабоду» па Брэсцкай-Заходняй акрузе № 1, мясцовы вядомы відэаблогер Сяргей Пятрухін.\nПа ягоных словах, подпісы яны назбіралі з камандай ўпяцёх, плюс былі 3-4 чалавекі, якія прынеслі па 30-40 подпісаў. «Вельмі спадабалася. Вельмі добрая пазнавальнасць. Ставілі пікеты, хадзілі па кватэрах, у лазні падпісываліся, бо я туды хаджу шмат год, ведаюць людзі. Дамаўляўся, і яны прыходзілі з пашпартамі», — распавёў Пятрухін.\nЁн дадаў, што ўжо ёсць планы на агітацыйную кампанію, і ён гатовы іх рэалізаваць.\nЛеван: сабралі 2500 подпісаў\n2500 подпісаў сабралі, падалі роўна палову — 1250, распавёў Pyx.by кандыдат ад Руху «За Свабоду» па Навагрудскай акрузе № 57 Вадзім Леван.\n«Людзі рэагавалі добра. Усё спадабалася. Камісія — адэкватная, самі звоняць. Я званю, калі нейкія пытанні. І Рэгіён нармальны. Супернікаў аасабліва не бачыў», — кажа Леван.\nПры гэтым, яны паспелі падаць дзве скаргі на незаконную агітацыю і на забарону збору подпісаў у інтэрнаце. Але па абедзвух камісія знайшла прычыны, каб іх не задаволіць.\nЛюди: Юрий Губаревич 869 Алесь Логвинец 506 Виктор Янчуревич 61 Максим Тихонов 12 Юрий Казакевич 50 Владимир Гундарь 29 Андрей Юрков 43 Алексей Гаврутиков 43 Христофор Желяпов 117 Георгий Станкевич 12 Сергей Петрухин 27 Вадим Левон 28\nТеги: выборы 842 сбор подписей 107 выборы парламентские 161\n#206 02.08.2016 22:41 @ [ нет имени ]\nмолодцы все! Удачи ВАМ и доброго пути!