BENTOLIT купіць напой ад 990₽ у Беларусі\nНатуральны напой Bentolit для пахудання атрымаць у Беларусі\nЗамоўце Bentolit па дзеючай зніжцы 990₽ прама зараз! Каб гэта зрабіць, вам неабходна:\nЗайсці на афіцыйны сайт\nЗапоўніце Вашы дадзеныя ў форму замовы і пакіньце заяўку\nУ хуткім часе вам патэлефануе наш менеджэр і дапаможа аформіць заказ. Калі неабходна, ён адкажа на ўсе пытанні аб прадукцыі і пракансультуе з нагоды прыёму.\nАтрымаеце тавар у паштовым аддзяленні\nЗамовіць імгненны напой для пахудання з бентанітавых глінай Bentolit са зніжкай 50%. Акцыя абмежаваная.\nНапой Bentolit - лекі новага пакалення\nУ юнацтве ў многіх людзей хуткі метабалізм, і яны прывыкаюць да думкі, штоможна ёсць усё, што заўгодна, і ня таўсцець. Але з узростам абмен рэчываўнепазбежна запавольваецца, і яны сутыкаюцца з праблемай лішняга вагі. пададзеных СААЗ, ад 30 да 70% насельніцтва зямнога шара пакутуе ад атлусцення рознайступені. Імгненны напой для пахудання з бентанітавых глінай Bentolit - найноўшае сродак для пахудання, закліканадапамагчы вам у барацьбе з лішнім вагой і здабыць тую постаць, пра якую вымарылі.\nКалі вы сутыкаецеся ў паўсядзённым жыцці з такімі сімптомамі, як:\nБоль у суставах пры хадзе і фізічных нагрузках\nАцёкі ніжніх канечнасцяў\nПадвышаны потаадлучэнне, нават у халодны час года\nТо амаль напэўна ў вас ёсць лішні вага.\nАтлусценне - біч 21 стагоддзя. І гэтая эпідэмія закранула людзей усіх узростаў, больш за трыццаць дзяцей са ста да 7 гадоў маюць праблемы з залішняй вагой. З1999 году колькасьць тынэйджараў, чый вага больш за норму, вырасла ў тры разы.\nІснуе ходкае меркаванне, што прычына атлусценне - заўсёды залішняехарчаванне, і поўныя людзі - аматары шчыльнай і тоўсты ежы. Але на справе янымогуць ёсць ані не больш звычайнага чалавека, а лішні вага ў іхутвараецца з-за парушэнняў метабалічнай рэгуляцыі. Гэта прыводзіць да збою ўарганізме і назапашвання тлушчавых адкладаў. Гэтага можна лёгка пазбегнуць, калі рэгулярна прымаць Bentolit, бо ён рэгулюе метабалізм і зніжае колькасць тлушчавых адкладаў.\nШкода і небяспека лішняга вагі\nЛюдзі старой загартоўкі з галодным савецкім мінулым любяць прыгаворваць, штодобрага чалавека павінна быць шмат. Але рэальнасць такая, што залішняявага - гэта не проста касметычны дэфект, прыкметна паменшвалы вашупрывабнасць у вачах супрацьлеглага полу, а сур'ёзнае парушэнне ўарганізме. І яно можа прывесці да страшных наступстваў. вось толькінекаторыя:\nПраблемы з сардэчна-сасудзістай сістэмай, атэрасклероз, рызыка інфаркту іпадвышаны ціск. Хоць мы прывыклі думаць, што гэтыя хваробы - спадарожнікіпенсіянераў, яны сустракаюцца нават у дзяцей з атлусценнем.\nРызыка цукровага дыябету, з-за праблем у працы падстраўнікавай залозы інедастатковай выпрацоўцы інсуліну.\nДэфармацыя апорна-рухальнага апарата, ізаляцыі храстковай тканіны ўсуставах, скрыўленне хрыбетніка, астэахандроз.\nЗасмучэнні страўнікава-кішачнага гасцінца, халецыстыт, панкрэатыт, праблемы зпечанню.\nЧым раней пачаць змагацца з лішнім вагой, тым больш шанцаў пазбегнуцьнегатыўных наступстваў для здароўя. Імгненны напой для пахудання збентанітавых глінай Bentolit дапамагае пазбавіцца ад лішняга вагі, немардуючы сябе стомнымі дыетамі і галаданнем.\nПеравагі Bentolit перад іншымі сродкамі для пахудання:\nХуткі вынік, у адрозненне ад фізічных нагрузак і няякасныхпрэпаратаў.\nНе ўплывае на ўзровень глюкозы ў крыві.\nГарантуе плаўную страту вагі і замацаванне выніку, без адкату назаднават пасля заканчэння курса прыёму.\nВыводзіць з арганізма таксіны і дзындры, цяжкіх металы і солі\nПаляпшае абмен рэчываў\nСертыфікаты Еўрапейскага саюза\nBentolit вырабляецца з захаваннем усіх патрабаванняў ЕС і з'яўляецца сродкамнумар адзін на тэрыторыі краін ЕС для барацьбы з лішнім вагой. згоднаклінічных даследаваннях, 96% прымалі прэпарат пацвердзілі зніжэнневагі ад 5 да 10 кг за першы месяц прыёму. У 93% вага захаваўся нават празпаўгода пасля заканчэння курса капсул. Таксама праходзяць курс лячэнняадзначылі агульнае паляпшэнне самаадчування і паляпшэнне стрававання. длязахавання эфекту неабходна піць вялікая колькасць вады, не менш 1, 5 лу дзень і весці здаровы лад жыцця.\nЗ чаго складаецца і як працуе Bentolit?\nСклад прэпарата цалкам натуральны і ўключае розныя прыродныякампаненты, кожны з якіх накіраваны на зніжэнне масы цела.\nбентанітавых гліны (Монтмориллонит)- гаючая гліна з высокайканцэнтрацыяй мінералаў, уключаючы магній, галий, крэмній, кальцый. дзякуючысваёй здольнасці захоўваць адмоўны зарад пры кантакце з вадой, бентанітавых гліны звязваецца з таксінамі, што маюць станоўчы зарад івыводзіць іх з арганізма. Таксама яна вельмі эфектыўная выводзіць тлушч і чысціцьэпідэрміс.\nЭкстракт дзьмухаўца- выводзіць таксіны і паразітаў з арганізма, стымулюестрававанне, нармалізуе сон і павышае агульную працаздольнасць.\nЭкстракт імбіра- паляпшае кровазварот, нармалізуе ўзровень халестэрыну, зніжае ўзровень глюкозы ў крыві, павышае імунітэт.\nЭкстракт фенхеля- валодае антысептычным, ачышчальным ўласцівасцямі. паскараеабмен рэчываў, чысціць лімфатычную сістэму.\nІнавацыйная формула Bentolit змяшчае і дадатковыя кампаненты, такіяяк глюкоманнан, алей прымулы і іншыя, якія спрыяюцьпахуданню, якія паляпшаюць стану скуры.\nДзе купіць Bentolit ў краіне Беларусь\nСёння афіцыйны сайт вытворцы прадукту праводзіць акцыю. толькізараз вы можаце замовіць капсулы для пахудання па цане 990₽ (у Беларусі)\nСемён, 42 гадоў, Магілёў\nЛёгка схуднеў з дапамогай Bentolit, хоць да гэтага мне ніводная дыета не дапамагала. Уся справа ў зашлакованностью арганізма, а прэпарат вельмі добра яго чысціць.\nСофья, 30 гадоў, Магілёў\nПрымаю Bentolit кожны дзень, значна лепш стала сябе адчуваць, скінула 10 кіло, і ўсім сваім сяброўкам раю.\nBentolit - вельмі эфектыўны сродак не толькі для зніжэння вагі, але і для ачышчэння арганізма. у Беларусі гэты напой выкарыстоўваецца для лячэння праблем з страўнікава-кішачны тракт, вывядзення таксінаў і барацьбы з атлусценнем. Я часта рэкамендую Bentolit, як комплекснае сродак для павышэння тонусу і аздараўлення.\nАбкручванне для пахудання ў хатніх умовах: самыя дзейсныя рэцэпты\nЭфектыўныя спосабы абкручвання для пахудання і супраць целлюліта ў хатніх умовах. Абкручванне для жывата, сцёгнаў, ягадзіц, ног, бакоў.\nСілкаванне і дыета пасля выдалення жоўцевай бурбалкі - рэцэпты страў (меню на тыдзень)\nДыета пасля выдалення жоўцевай бурбалкі: правілы сілкавання, дазволеныя і забароненыя прадукты, прыклад меню на тыдзень з рэцэптамі страў, карысныя рэкамендацыі.\n14 студзень 2022\nНародны мочэгонны сродак для пахудання\nНароднае мочегонное сродак для пахудання - выдатны спосаб пазбавіцца ад лішняй вады ў арганізме. Даведайцеся, як абраць і прымаць прыродныя дыўрэтыкі.


Для тых, каму карціць\nДаведацца пра вынікі тэстаў можна праз sms-паведамленне\n— Мой сын у гэтым годзе здае ЦТ. Чула, што даведацца пра вынікі тэстаў можна праз sms-паведамленне, — дазванілася ў рэдакцыю магіляўчанка Наталля Максімук. — Падкажыце, як гэта зрабіць.\nУ Рэспубліканскім інстытуце кантролю ведаў нам растлумачылі, што для таго, каб атрымаць інфармацыю аб выніках тэста з дапамогай sms, неабходна адправіць sms-запыт на нумар 5050. У паведамленні пазначаецца этап тэсціравання — для ЦТ яму адпавядае лічба 4, серыя і нумар пашпарта абітурыента. Напрыклад, у чалавека з данымі пашпарта МР 0123456 запыт будзе выглядаць так: 4 МР 0123456.\nЯк толькі тэст па тым ці іншым прадмеце будзе правераны, абаненту прыйдзе паведамленне з баламі. Прычым адбываецца гэта звычайна на суткі раней, чым інфармацыя аб выніках тэсціравання з’яўляецца на сайце РІКВ.\nКаштуе такая паслуга для карыстальнікаў velcom 15 480 рублёў, МТС і Life:) — 11 880 рублёў.


Неонавыя колеру ў інтэр'еры ваннай пакоі\nГалоўная ➠ Дызайн інтэр'ера ➠ Неонавыя колеру ў інтэр'еры ваннай пакоі\nАпублікавана 13.11.2013 22:27\nУ нашы дні ў модзе яркія колеру, а менавіта яркія неонавыя колеру ружовага, блакітнага альбо салатавага кветак. Яны нярэдка ўжываюцца дызайнерамі ў дызайне сучаснай адзежка, але час ад часу сустракаюцца і ў інтэр'ерах жылых дамоў.\nВідавочна, афармляць гасціную альбо спальню ў неонавым колеры наўрад ці хто-то адважыцца, але чаму б не выпрабаваць яго выкарыстоўваць у вашай ваннай пакоі?\nНеонавыя колеру зусім падыходзяць для стварэння вясёлага вясновага альбо гадовага настроі ў інтэр'еры. Яркія колеру дапамогуць прыўнесці ў ванны пакой свежасць і чысціню, настолькі патрэбную ў падобнага роду памяшканнях. Таму, калі вы марыце аб вясёлай, супер-моднай і універсальнай ваннай пакоі, неонавыя колеру могуць стаць найлепшым асістэнтам у гэтым, яны дапамогуць вам зрабіць інтэр'ер вашай мары!\nВы зможаце выкарыстоўваць, як адзін з больш ўпадабаных неонавых кветак, да прыкладу, кідкі ружовы колер, так і выпрабаваць пайсці далей, гуляючы з рознымі каляровымі камбінацыямі, замінаючы іх разам. Зусім ня абавязкова афарбоўваць у кідкі колер ўвесь інтэр'ер ваннай, можна зрабіць адзін альбо некалькі каляровых неонавых акцэнтаў, а астатнюю частку кінуць нейтральнай, беласнежнага альбо шараватага колеру.\nНеонавая ванная пакой напраўду добрая думка, якая прыйдзецца па гусце не толькі для вас, ды і ўсім вашым гасцям, дзецям, асабліва дзецям, і імкліва стане адным з самых папулярных месцаў у доме.\nВанная пакой у стылі барока


Для зручнасці карыстальнікаў кантэнт бота МНС падзелены па катэгорыях: агонь, вада, электрычнасць, надвор'е, надвор'е, аўто і гэтак далей.\nМІНСК, 30 жні — Sputnik. МНС Беларусі запусціла спецыяльнага бота, які дасць кароткія парады, як паводзіць сябе ў той ці іншай надзвычайнай сітуацыі, паведамілі Sputnik у прэс-службе ведамства.\n"Для зручнасці карыстальнікаў кантэнт бота падзелены па катэгорыях: агонь, вада, электрычнасць, надвор'е, надвор'е, аўто і гэтак далей. Інтуітыўна зразумелы інтэрфейс дазволіць хутка знайсці патрэбную інфармацыю", — адзначылі ў МНС.\nУ панядзелак 28 жніўня ратавальнікі адкрылі свой тэматычны канал у Telegram. Зараз у ім ужо каля 400 чалавек.\nЯк працуюць чат-боты 115 у Telegram і Viber>>\nБДУ запусціў Telegram-бот для абітурыентаў>>\nУ Telegram з'явіліся стыкеры з Янкам Купалам>>\nTelegram, МНС Беларусі, Беларусь


Хатні Спосабы адбельвання зубоў | Лепшы спосаб Guide зубоў адбяліць\nХатні Спосабы адбельвання зубоў\nХарчовая сода is available in the kitchen of almost every house and helps як адбяліць зубы. Людзі выкарыстоўваюць соду як Tastemaker. Выпечкі соды таксама выкарыстоўваецца для ачысткі. Ён працуе эфектыўна, каб выдаліць з'едлівы пах з халадзільніка. Вы можаце выкарыстоўваць харчовую соду для чысткі зубоў. Харчовая сода з'яўляецца абразіўны характар, і гэтая функцыя дапаможа вам выдаліць пляма ад знешняй паверхні вашых зубоў. Для адбельвання зубоў, вазьміце лыжку соды, нешматлікія кроплі вады і вільготнай мяккай шчаціннем зубной шчоткі. Вазьміце соду на далонь і дадайце кроплі вады да яго, каб зрабіць пасту з яго. Цяпер апусціце зубную шчотку ў пасту і чысціць зубы. Вы можаце прытрымлівацца гэтага метаду столькі, колькі разоў на тыдзень.\nкатэгорыі: Хатні адбельваць зубы тэгі: Харчовая сода, як адбяліць зубы, зубы ярчэй, адбельваць зубы


Да пытаньня гома-"шлюбаў" у Амэрыцы: крыху першакрыніцаў | Arche.by\nДа пытаньня гома-”шлюбаў” у Амэрыцы: крыху першакрыніцаў\nтэкст: Юрась Зянковіч\nСуддзя Вярхоўнага Суда ЗША Антанін Скалія ўвесь час выклікае маё захапленьне. Суддзя Вярхоўнага Суда з найбольшым стажам працы, самы аўтарытэтны сярод суддзяў, ён напісаў, мабыць, больш рашэньняў Суда, чым усе астатнія суддзі разам узятыя. Ягоныя рашэньні заўсёды адрозьніваюцца бездакорнай логікай і чытаюцца на адным дыханьні. І ён ніколі не хавае, як стравус, галаву ў пясок, а наўпрост піша свае асаблівыя меркаваньні, калі ён ня згодны з рашэньнем большасьці суддзяў.\nНу вось і ў гэты раз у справе пра підар-“шлюбы” большасьць (5 суддзяў супраць 4) прыняла абсалютна палітыканскае рашэньне, якое нават чытаць сьмешна. Думаю, гэта прыклад ганьбы Вярхоўнага Суда ЗША. Адныя пасажы, што некалькі разоў паўтараюцца ў тэксьце, пра тое, што гэтага рашэньня “чакаюць сотні тысячаў” (я не жартую – менавіта так і напісана) няшчасных гомікаў, якія жорстка пакутуюць, ужо выкрывае матывацыю “дземакрацічаскай” большасьці. А далей ідзе банальная падгонка закона пад палітычную патрэбу дня – аргументацыя рашэньня па справе не вытрымлівае ніякай крытыкі.\nВа ўласьцівай яму манеры, суддзя Антанін Скалія на тэксьце гэтага рашэньня не пакінуў каменьня на каменьні. Перакладаю яго асаблівае меркаваньне ў скарачэньні, бо некаторыя месцы маюць вузка сьпецыфічны характар аналіза асаблівасьцяў амэрыканскай канстытуцыі і судовай практыкі, і таму будуць цікавымі толькі сьпецыялістам. Усіх астатніх гэтыя развагі проста ўгоняць у таску. Таму я пакінуў толькі самыя яскравыя моманты меркаваньня суддзі Скаліі. Усе выдзяленьні і закрэсьленьні ў тэксьце аўтарскія.\nПоўны тэкст рашэньня Суда і поўныя асаблівыя меркаваньні можна скачаць па гэтай спасылцы.\nЦытуецца па зборніку рашэньняў Вярхоўнага Суда ЗША. Рэквізыты справы: 570 U. S. ____ (2013)\nВЯРХОЎНЫ СУД ЗЛУЧАНЫХ ШТАТАЎ\nСправа нумар 12-307\nЗЛУЧАНЫЯ ШТАТЫ, заяўляльнік, СУПРАЦЬ ЭДЫТ ШЛАІ ЎІНДЗОР, ад яе імя як распараджальніка спадкавай масы пасьля ЗІІ КЛАРЫ СПАЙЕР, і інш.\nУ справе хадайніцтва пра перагляд рашэньня Апэльляцыйнага Суда Злучаных Штатаў для Другой Апэляцыйнай Акругі [26 чэрвеня 2013 году]\nАсаблівае меркаваньне Суддзі Скаліі, да якога далучыўся Суддзя Томас, і да якога далучыўся што да першай часткі Вярхоўны Суддзя.\nГэтая справа датычыць паўнамоцтваў улады ў шэрагу справах. Вядзецца пра паўнамоцтвы нашага народу кіраваць самім сабой, а таксама пра паўнамоцтвы гэтага Суда абвяшчаць законы. Сёньняшняе рашэньне павялічвае паўнамоцтвы апошняга і будзе мець наступствы для будучыні. У нас не было права прымаць рашэньне па гэтай справе. І нават калі б мы мелі такое права, мы ня маем права паводле Канстытуцыі адмяняць дэмакратычна прыняты закон. Памылка Суду ў абодвух гэтых момантах мае заганныя карані ў перакананасьці пра перабольшаную ролю гэтага інстытута ў Амэрыцы.\nГэты суд прагне, як звар’яцелы, сказаць усім пра свой пункт гледжаньня па юрыдычным пытаньні, якое ляжыць у сутнасьці гэтай справы. Гэтаму імкненьню стаіць на перашкодзе ўсяго толькі такая драбяза, як права народа – і ня проста народа, а “Мы, Народа” – ствараць заканадаўчыя бар’еры на шляху суддзяў, якія хочуць умяшацца ў яго, народа, жыцьцё. Народ даў у Артыкуле ІІІ Канстытуцыі суддзям правы толькі судовай галіны ўлады, г.зн. вырашаць не абстрактныя пытаньні сьветапогляду, а канкрэтныя судовыя справы і спрэчкі. У нашым выпадку ісьцец і Ўрад пагадзіліся што да вынікаў гэтай судовай цяжбы. Яны даўна пагадзіліся, што суд (ніжэйшай інстанцыі – ЮЗ) рассудзіў іх, і яны даўна пагадзіліся, што рашэньне суда іх задавальняе і мае быць выкананым. Дык чым мы з вамі тут займаемся да халеры?\nАдказ на гэтае пытаньне ляжыць у сэрцы абгрунтаваньня пытаньня юрысдыкцыі Суда што да гэтае справы, дзе адзін сказ тлумачыць сутнасьць меркаваньня большасьці (суддзяў – ЮЗ). Суд гаворыць, што мы маем права прымаць рашэньне ў гэтай справе, таму што калі б мы ня мелі такога права, тады нашая “галоўная роля ў вырашэньні канстытуцыйнасьці законаў” (як мінімум тых, якія “наносяць рэальную шкоду істцу”) была б “толькі другаснай у адносінах да правоў Прэзыдэнта” (старонка 12). Але ж пачакайце, скажа чытач – Ўіндзор даўна перамагла, і яе шкоду даўна кампэнсавалі, і Прэзыдэнт радаваўся гэтаму. Праўда, кажа большасьць, але юрыдычны перагляд павінен ісьці сваім ходам, нягледзячы на тое, што “падрывае абсалютны прынцып падзелу ўладаў, паводле якога, калі Закон прыняты Кангрэсам нібы супярэчыць Канстытуцыі, гэта безумоўнае права і абавязак судовай улады паправіць і пастанавіць, як мае гучаць закон” (цытата, унутраныя цытаты і дужкі прапушчаныя).\nГэта трызьненьне. Гэта сцьвярджэньне прымата судовай улады над абранымі народам Прадстаўнікамі ў Кангрэс і Главой выканаўчай улады. З пункту гледжаньня самаўзьвялічваньня Вярхоўнага Суда (ці хутчэй ягоных амбіцыяў караляваць), ён мае права вырашаць канстытуцыйныя пытаньні, заўсёды і ўсюды граючы “галоўную” ролю.\nГэты вобраз Суда наўрад ці б пазналі тыя, хто ствараў і фармаваў наш нацыянальны характар і ідэнтычнасьць. Ім была добра знаёмая небясьпека “галоўнай” улады, і таму яны стварылі сыстэму галінаў улады, якія будуць “добра раіцца паміж сабой што да выконваемых паўнамоцтваў”, прычым ніводная галіна ня можа “прэтэндаваць на эксклюзіўнае і вярхоўнае права ўсталёўваць межы паўнамоцтваў паміж галінамі” (The Federalist, No. 49, p. 314 (C. Rossitered. 1961) (J. Madison)). Народ прыняў такое рашэньне, каб абараніць сябе. Ён вырашыў так, каб абараніць сваё права на самакіраваньне ад пасягальніцтваў жадаючых узурпаваць уладу чыноўнікаў, як тое сёньня імкнецца зрабіць большасьць. Мэдысан мог бы сказаць, не рызыкуючы моцна памыліцца, што не можа быць ніякіх “большых унутраных каштоўнасьцяў” або “найбольш адукаваных абаронцаў свабоды”, чым урад з падзеленымі і збалансаванымі галінамі ўлады (вышэй, No. 47, at 301).\nЗ гэтае прычыны мы ня маем права прымаць ці талкаваць закон, нават калі (паводле сёньняшняга рашэньня) “Закон прыняты Кангрэсам магчыма супярэчыць Канстытуцыі” (старонка 12). Мы маем такое права толькі тады, калі такое пытаньне вынікае з сутнасьці справы, што разглядаецца, і калі бакі справы спрачаюцца што да гэтага. “Судовая ўлада” не зьяўляецца, як вырашыла большасьць, уладай, якая “кажа, што зьяўляецца законам” (гл.вышэй), надаючы Вярхоўнаму Суду “галоўную ролю ў вырашэньні пытаньняў пра канстытуцыйнасьць заканадаўства”. Большасьць мабыць ведае, што замежныя канстытуцыі надаюць такія правы сваім канстытуцыйным судам і дазваляюць ім прымаць такія рашэньні ў адрыве ад канкрэтных справа. Глядзіце, напрыклад, Асноўны Закон Федэратыўнай Рэспублікі Нямеччыны, артыкул 93. Судовая ўлада, як яна разумеецца амэрыканцамі (і іх папярэднікамі ангельцамі), мае права рассужваць толькі спрэчкі паміж урадам (цывільныя і крымінальныя) і прыватнымі асобамі, а таксама спрэчкі паміж прыватнымі асобамі і ўрадам або іншымі прыватнымі асобамі. Часам (але не заўсёды) бакі спрачаюцца што да фактаў у справе (або ня толькі што да фактаў), а часам што да таго, як павінен дзейнічаць закон – у гэтым выпадку (і толькі ў гэтым выпадку) спрэчка робіцца “ў кампэтэнцыі і абавязкам суда патлумачыць, што ёсьць законна, а што не” (старонка 12).\nІншымі словамі абвяшчэньне таго, ці адпавядаюць законы штатаў і фэдэрацыі Канстытуцыі, не зьяўляецца “асноўнай функцыя” гэтага Суда, гэта не адна зь яго функцыяў і не яго функцыя ўвогуле. Мы сцьвярджаем, што гэта функцыя ў яго зьяўляецца толькі часам – і толькі выпадкова, як дагэтуль – калі адказ на гэткае пытаньне неабходна даць, каб вырашыць бягучую спрэчку па сутнасьці. Тады і толькі тады гэта робіцца “ў кампэтэнцыі і абавязкам суда патлумачыць, што ёсьць законна, а што не”. Менавіта з гэтае прычыны ў 1793 годзе мы адкінулі патрабаваньне адміністрацыі Вашынгтона (прэзыдэнта – ЮЗ) “патлумачыць, што гаворыць закон” на тэму канкрэтнай справы пра міжнародную дамову, якая не зьяўлялася прадметам юрыдычнай спрэчкі (“Перапіска і Публічныя дакуманты Джона Джэя”, старонкі 486-489 (H.Johnston ed. 1893)). І з гэтае прычыны, як на нашую думку, некаторыя пытаньні права ўвогуле не павінныя ставіцца перад гэтым Судом, таму што няма зацікаўленых асобаў, якія заяўляюць іск. Глядзіце справы “Schlesinger v. Reservists Comm. to Stop the War”, 418 U. S. 208, 227 (1974); “United States v. Richardson”, 418 U. S. 166, 179 (1974). Як сказаў суддзя Вярхоўнага Суда Брандэ, мы ня можам “пераступіць пра канстытуцыйныя правы заканадаўчай улады, якая для нас ёсьць сяброўская і незалежная галіна” у сітуацыі, калі няма “сапраўднай спрэчкі паміж асобамі, што падлягае вырашэньню”, мы не павінныя рабіць гэтак і ня маем на гэта права (глядзі справу “Ashwander v. TVA”, 297 U. S. 288, 346 (1936) (альтэрнатыўнае абгрунтаваньне), дзе цытуецца справа “Chicago & Grand Trunk R. Co. v. Wellman”, 143 U. S. 339, 345 (1892)). Нашыя правы пачынаюцца і сканчаюцца тады, калі трэба рассудзіць бакі, якія да нас зьвярнуліся са сваёй спрэчкай (гл. справу “Lujan v. Defenders of Wildlife”, 504 U. S. 555, 560 (1992)).\nУ гэтай справе няма такой спрэчкі, якую трэба рассуджваць. Прэтэнзіі спадарыні Ўіндзор былі задаволеныя цалкам. І хвіліначку, звычайна гэта менавіта Злучаныя Штаты зьяўляюцца пацярпелым бокам, калі ім загадваюць вярнуць выплачаны падатак, а гэтая справа далёка не звычайная. Хоць Злучаныя Штаты і зьяўляюцца пацярпелым бокам, яны не заяўлялі ніякіх прэтэнзіяў і не прасілі нас іх разгледзець. Як гаварыў галоўны прадстаўнік Ураду ў працэсе ў сваім пісьмовым абгрунтаваньні, “з гэтых прычынаў рашэньне суда ніжэйшай інстанцыі павіннае быць пацьверджаным” (Пісьмовая аргументацыя Злучаных Штатаў (па сутнасьці), старонка 54 (знакі прыпынку дададзеныя)). Суд просяць не направіць нанесеную шкоду Злучаным Штатам, а замацаваць і адліць яе ў бэтоне! Паспрабуйце знайсьці іншую такую справу ў нашая бібліятэцы – вы патраціце цэлы дзень марна. Тое, што заяўляльнік “Злучаныя Штаты” просіць нас зрабіць, дакладна тое самае, чаго патрабуе адказчык Ўіндзор: не задавальняць скаргу, а пацьвердзіць правамоцнасьць ранейшага рашэньня. І тое самае было ў Апэльляцыйным Судзе: ніводзін з бакоў не прасіў зьмяніць рашэньне суда першай інстанцыі на карысьць Ўіндзор. А ў такой сітуацыі суд павінен быў не задаволіць апэльляцыю з-за адсутнасьці юрысдыкцыі што да яе. Паколькі абодва бакі пагадзіліся з рашэньнем Акружнога Федэральнага Суда для Паўднёвай акругі штата Ню-Ёрк, справа павінная была на тым і скончыцца. Усе наступныя перагляды былі неабгрунтаванымі, бакі ня імкнуліся да зьмяненьня рашэньня суда першай інстанцыі, і адзінай мэтай гэтых рухаў было надаць рашэньню суда першай інстанцыі, якое ня ёсьць прэцэдэнтным, такую моц, каб яно мела сілу прэцэдэнта спачатку ў Другой Апэльляцыйнай акрузе, а затым (у гэтым Судзе) стварыць прэцэдэнт для ўсіх Злучаных Штатаў.\nМы дагэтуль ніколі не пагаджаліся “патлумачыць, што гаворыць закон” ва ўмовах адсутнасьці спрэчкі, якую б нам прадставілі для вырашэньня. На працягу больш як двух стагоддзяў, колькі існуе гэты Суд, мы ніколі ня думалі, што ў нас ёсьць правы вырашаць спрэчку, калі бакі не спрачаюцца са сваім намінальным апанэнтам перад абліччам суда. Злучаныя Штаты пацьвердзілі менавіта гэта ў час свайго выступу перад намі (глядзі Сценаграму вуснай аргументацыі, старонкі 19-20).\nЗ прычынаў, якія я выклаў вышэй, я лічу, што гэта Суд ня мае права, таксама як ня меў права яшчэ Апэльляцыйны Суд, прымаць рашэньне па гэтай справе. Мы павінныя адмяніць рашэньне і вярнуць справу ў Апэльляцыйны Суд для Другой Апэльляцыйна Акругі, зь інструкцыяй не задавальняць апэльляцыю. У сітуацыі, калі большасьць пажадала ўсё ж разглядаць справу па сутнасьці, я аднак настойваў на тым, каб прыняць рашэньне пра адмову ў разглядзе.\nЁсьць таксама шмат заўвагаў што да таго, што большасьць вырашыла па сутнасьці справы. Найперш гэта тое, наколькі беспадстаўнае і перакручанае іх рашэньне. Напрыклад, рашэньне пачынаецца з сямістаронкавага абгрунтаваньня традыцыйных паўнамоцтваў штатаў прымаць рашэньні што да сямейных адносінаў, якое, як я перакананы, уводзіць у зман шмат каго з чытачоў, што гэта і ёсьць прынцып фэдэралізма. Але ж мы самі раней сказалі ў тым самым рашэньні, што “гэта ня істотна, ці ёсьць парушэньнем Канстытуцыі ўмяшальніцтва фэдэральных уладаў кампэтэнцыю штатаў”, і што “права штата вырашаць пытаньні сямейных адносінаў ня мае ўплыву на прынцыпы фэдэралізму” таму што “рашэньне штата надаць гэтай групе асобаў права браць шлюб надае ім годнасьць і павагу” (старонка 18). Але ж ніхто ня ставіць пад сумнеў права штатаў вызначаць, што ёсьць шлюб (з наданьнем адпаведных годнасьцяў і статусаў), і які тады сэнс было марнаваць ажно сем старонак на тое, каб патлумачыць, як даўна такое права ў штатаў існуе, і наколькі яно добра абгрунтаванае? Нават калі ў далейшым у тэксьце рашэньня адмаўляецца, што гэта мае адносіны да прынцыпаў фэдэралізма, у далейшым узгадваюцца “традыцыйна прынятыя і пацьверджаныя вызначэньні шлюбу” (гл. старонку 20). Да чаго гэта? Рашэньне гэтага не тлумачыць. На маю думку, большасьць, вырашыўшы для сябе, што фэдэральны ўрад ня мае канстытуцыйных паўнамоцтваў даваць вызначэньне паняцьцю “шлюб”, шукае лагічнага абгрунтаваньня, каб пераканаць нас, што ў іх ёсьць права забараніць фэдэральнаму ўраду забараняць аднаполыя шлюбы (наступным крокам яны забароняць тое самае штатам). Вядома, гэта толькі мая здагадка.\nЗноска: Права даваць вызначэньне шлюбу існавала яшчэ ў тыя часы, калі забарона палігаміі ставілася штату Юта перадумоваю ўваходжаньня ў Саюз (глядзі Акт ад 16 ліпеня 1894 году, разьдзел 138, §3, 28 палажэньне 108 – “Канстытуцыя [Юты]” павінная прадугледжваць “абсалютную свабоду веравызнаньня”, “але з умовай, што палігамныя або шматбаковыя шлюбы будуць назаўсёды забароненыя.”)\nТое самае можна сказаць пра спасылку ў рашэньні на “Канстытуцыйную гарантыю роўнасьці перад законам”. У канцы тэкста рашэньня мы чытаем, што таксама “роўнасьць перад законам гарантаваная тым, што Чатырнаццатая папраўка робіць права Пятай папраўкі [права на справядлівы разгляд справы] больш канкрэтным, зразумелым і гарантаваным”. Што гэта ўсё азначае? “Пятая папраўка адбірае ва Ўрада права абмяжоўваць правы людзей, апроч выпадкаў прадугледжаных законам” (старонка 25). Адзіная выснова, якую можна зрабіць з гэтага, гэта менавіта тое, што права на роўнасьць перад законам, нават калі гэтае права інкарпараванае праз права на справядлівы разгляд справы, ня можа служыць абгрунтаваньнем сёньняшняга рашэньня. Аднак частка рашэньня большасьці прысьвечаная тлумачэньню, чаму DOMA (Закон пра абарону сям’і – ЮЗ) зьяўляецца неканстытуцыйным (разьдзел IV) і пачынаецца з цытаты рашэньняў па справах “Bolling v. Sharpe”, 347 U. S. 497 (1954), “Department of Agriculture v. Moreno”, 413 U. S. 528 (1973) ды “Romer v. Evans”, 517 U. S. 620 (1996). Усе гэтыя справы датычыліся роўнасьці перад законам. І гэтыя тры справы зьяўляюцца адзіным абгрунтаваньнем, на якое Суд спасылаецца ў частцы IV у справе канстытуцыйнасьці, калі ня лічыць спасылкі на справу “Lawrence v. Texas”, 539 U. S. 558 (2003) (першая прэцэдэнтная справа, якая датычыла прызнаньня неканстытуцыйным крымінальнай адказнасьці за гомасэксуальны акт у штаце Тэхас – ЮЗ), якая ўвогуле не датычылася роўнасьці перад законам (а права на справядлівы і незалежны суд – ЮЗ). Гэтыя справы прыведзеныя дзеля абгрунтаваньня сцьвярджэньня, што Канстытуцыя абараняе “маральнасьць сэксуальнага выбара” адпаполых параў (старонка 23).\nКалі гэта і ёсьць роўнасьць перад законам, то я проста ў разгубленасьці. Рашэньне Суда не вырашае пытаньня і насамрэч нават ня ўзгадвае тое, што павіннае быць цэнтральным пытаньнем у гэтай справе: ці, паводле права на роўнасьць перад законам, закон, што абмяжоўвае шлюб да саюзу мужчыны і жанчыны, павінен быць толькі рацыянальна абгрунтаваны, ці мы павінныя ўжыць больш жорсткі стандарт? Гэта менавіта тое, вакол чаго разгарнуліся спрэчкі паміж бакамі ў судзе… (Вядзецца пра стандарт падыходу да вырашэньня пытаньня пра канстытуцыйнасьць закону: паводле больш жорсткага крытэру закон мусіць быць абсалютна неабходным для бясьпекі і функцыянаваньня грамадзтва і дзяржавы, тады калі больш мяккі крытэр патрабуе толькі доказу, што закон мае пад сабой любое рацыянальнае абгрунтаваньне неабходнасьці яго прыняцьця; у канстытуцыйным праве ЗША існуюць правілы, які стандарт трэба прымяняць пры аналізе канстытуцыйнасьці ў залежнасьці ад абставінаў справы – ЮЗ).\nРашэньне большасьці зусім не аналізуе пытаньне пра тое, які падыход павінен быць ужыты: “рацыянальнасьць” ці “абсалютная неабходнасьць”, і зусім не абгрунтоўвае свой выбар: у рашэньні гаворыцца толькі, што DOMA неканстытуцыйны, бо “ён парушае свабоду асобы абароненую Пятай папраўкай да Канстытуцыі” (старонка 25); ён парушае “асновы права на справядлівы разгляд справы” (старонка 20), і што ён наносіць “шкоду і прыніжае”, таму што адмаўляе “істотную частку свабодаў, гарантаваных Пятай папраўкай” (старонка 19). Большасьць нават ня ўзгадвае словы “незалежны разгляд справы”, відавочна таму, што адчувае кволасьць сваіх аргумантаў. Але гэта і ёсьць праўда пра іх аргументацыю – яна кволая і слабая. Рашэньне не спрабуе нават сцьвярджаць, што аднаполыя шлюбы зьяўляюцца “глыбока ўкаранёнай традыцыяй у гісторыі Народа” (гл. “Washington v. Glucksberg”, 521 U. S. 702, 720–721 (1997)), бо гэта б выглядала ўжо суцэльным абсурдам. Калі б такія шлюбы былі ўкаранёнай традыцыяй (а гэта павінна так быць, каб можна было ўжыць нашыя прэцэдэнты пра гарантыі незалежнага разгляду справы), то тады б можна было гаварыць, што тэкст DOMA пазбаўляе “гарантаваных вольнасьцяў” (гл. папярэднюю справу, старонка 721, (цытуецца справа “Palko v. Connecticut”, 302 U. S. 319, 325 (1937))).\nНекаторыя могуць сказаць, што аргументацыя ў справе крыху нацягнутая. Гэта ня так: яна ня проста нацягнутая, а выцмактаная з пальца. Большасьць сьпецыялістаў ніколі б да такога не дакаціліся. Падсумоўваючы, можна сказаць, што Суд увесь час галаслоўна сцьвярджае, што гэты закон неканстытуцыйны (паводле якога стандарта: ці то парушае роўнасьць перад законам, ці то права на незалежны разгляд, а можа проста паводле няясных прынцыпаў фэдэралізма?) проста таму, што ён “кепскі … створаны з мэтаю шкодзіць” аднаполым сямейным парам (старонка 20). Гэта тое сцьверджаньне, якое я далей прааналізую.\nНаколькі мне вядома, Канстытуцыя ніколі не забараняла ўраду праводзіць у жыцьцё традыцыйныя прынцыпы маралі і сэксуальных нормаў. Глядзіце справу “Lawrence v. Texas”, 539 U. S. 558, 599 (2003) (SCALIA, J., асаблівае меркаваньне). Я ніколі раней не спасылаўся на гэты мой пункт гледжаньня. Дастаткова сказаць, што Канстытуцыя ані патрабуе, ані забараняе нашаму грамадзтву дазваляць аднаполыя шлюбы. Больш за тое, Канстытуцыя не забараняе і не патрабуе дазваляць развод па ўзаемнай згодзе, палігамію або спажываньне алкаголя. Аднак, калі нават вывесьці за дужкі традыцыйныя маральныя нормы, якія асуджаюць аднаполыя шлюбы (або нават аднаполы сэкс), можна прыдумаць шмат абсалютна рацыянальных – да болі ў зубах рацыянальных – абгрунтаваньняў, чаму такі закон можа быць прыняты. І прызнаньне таго, што гэтыя аргуманты маюць права на існаваньне, паставіла б кропку ў гэтай справе. Але давайце прымем на секунду той пункт гледжаньня, зь якім пагадзіўся Суд, што такія аргуманты могуць прыводзіць толькі людзі зь нянавісьцю ў сэрцы і толькі з адной мэтай: каб прыняць гэты закон. І што важней, яны стараюцца пераканаць заканадаўцаў: “Гэта абсалютна ясна і адпавядае канстытуцыйнаму праву, што гэты Суд ніколі не адменіць закон толькі на падставе нібыта злых намыслаў заканадаўцаў” (справа “United States v. O’Brien”, 391 U. S. 367, 383 (1968)). Або прынамсі гэта ёсьць агульнавядомы прынцып. Калі мы прымем, што гэта было так, і што гэта дастаткова для прызнаньня закона неканстытуцыйным, то цяпер атрымоўваецца, што мы даем магчымасьць абвесьціць любы закон такім, што прыняты са злым намыслам (дзеля гэтага дастаткова, каб праціўнікі закону пераканалі ў гэтым фэдэральнага суддзю).\nБольшасьць сцьвярджае, што адзіным матывам дзеля прыняцьця гэтага закону было жаданьне прыняць “кепскі закон… накіраваны на тое, каб зашкодзіць палітычна непапулярнай групе” (старонка 20). Давайце памятаць, што гэта гаворыцца не пра заканадаўцаў нейкай там Канфэдэрацыі Паўднёвых Штатаў (бок у Грамадзянскай вайне ў ЗША, які абараняў рабства – ЮЗ), але пра нашую шанаваную заканадаўчую галіну ўлады, пра Кангрэс і Прэзыдэнтуру Злучаных Штатаў. Каб абвінавачваць іх у такім злачынстве, трэба мець вельмі сур’ёзныя доказы, і я б нават сказаў, што любое такое галаслоўнае абвінавачваньне павінна аўтаматычна даваць індульгенцыю аспрэчваемаму закону. Большасьць жа паступае дакладна супрацьлеглым чынам – яна выхоплівае з гэтай аргументацыі любыя сцьверджаньні, што падмацоўваюць яе рашэньне, і туды іх упісвае. Яны зь лёгкасьцю адкідаюць любыя аргуманты абаронцаў закону, пішуць, што “аргуманты несапраўдныя” і нават не даюць сабе працы працытаваць ці хаця б пералічыць іх (глядзі старонку 21). Я думаю, што яны так робяць таму, што немагчыма было б прадставіць абаронцаў Закону нейкімі злодзеямі, калі б давялося узгадаць іх пункт гледжаньня так, як яны яго выкладаюць.\nЯк прыклад, можна прывесьці наступны моцны аргумант прыхільнікаў Закону, які ня быў абсалютна ўзяты пад увагу: DOMA ліквідуе калізіі права, якія цяпер непазьбежна ўзьнікнуць у сітуацыі, калі ня існуе адназначнага вызначэньня паняцьця “шлюб” у фэдэральным заканадаўстве. Глядзіце, напрыклад, Baude, “Beyond DOMA: Choice of State Law in Federal Statutes”, 64 Stan. L. Rev. 1371 (2012). Уявіце сабе пару жанчынаў, якія пабраліся ў Олбані (сталіца штата Ню-Ёрк – ЮЗ), а затым пераехалі ў Алабаму, якая “не прызнае законнасьць любога шлюба паміж асобамі аднаго полу” (Ala. Code §30–1–19(e) (2011)). Калі такая пара падасьць наступную падатковую дэклярацыю, ці маюць яны права падаць яе як сумесную? Паводле якога закона трэба вызначаць іх сямейны стан для патрэбаў фэдэральных уладаў: законаў штату, дзе яны пабраліся (дзе такі шлюб прызнаецца), ці паводле законаў штату, дзе яны пражываюць (дзе іх шлюб не прызнаецца)? А калі яны ўсяго толькі прыехалі ў Алабаму ў госьці? Мы павінныя кіравацца агульным фэдэральным правам, ці ўжываць правілы вырашэньня міжштатных прававых калізіяў? Калі другое, то правілы якога штата ўжываць? А калі пытаньне ўзьнікае ў штаце, дзе пытаньні прызнаньня ці непрызнаньня пазаштатных аднаполых шлюбаў увогуле ніяк не ўрэгуляванае? Глядзіце справу “Godfrey v. Spano”, 13 N. Y. 3d 358, 920 N. E. 2d 328 (2009). DOMA даваў магчымасьць пазьбегнуць усіх гэтых супярэчнасьцяў, бо даваў адназначны адказ на пытаньне, якія шлюбы прызнаюцца для фэдэральных патрэбаў. Гэта класічны прыклад дэфінітыўнай нормы права. Больш за тое, DOMA даваў магчымасьць пазьбегнуць эфекту, калі адбываюцца непрадбачаныя зьмены абставінаў. Калі Кангрэс прымаў (напрыклад) гэтую сьпецыяльную норму пра падатковыя ільготы пры спадкаваньні паміж супругамі, гэтая ільгота існавала толькі для разнаполых шлюбаў – проста таму, што тады іншых шлюбаў не існавала ні ў водным штаце. Калі ж сталася зразумелым, што зьмены ў заканадаўствах штатаў у адзін дзень могуць парушыць гэты баланс, вызначэньне паняцьця “шлюб” паводле DOMA гарантавала, што экспэрыменты на ўзроўні штатаў ня змогуць парушыць стабільнасьць фэдэральнага заканадаўства прынамсі да таго часу, калі Кангрэс сам прыме неабходныя зьмены. Гэта не абмежаваньне, а ўсяго толькі стабілізацыя права. Кангрэс шматкроць даваў зразумець, што ён не жадае ўносіць зьмены на хуткую руку і не падумаўшы, а толькі пасьля грунтоўнага разгляду прапанаваных паправак. Узгадайце, напрыклад, як адмяняўся Закон “Не пытайся, не гавары” ў 2010-м годзе, 124 Stat. 3515.\nСуд нічога пра гэта не сказаў. Замест таго ён абвінавачвае Кангрэс, які прыняў гэты Закон, і Прэзыдэнта, які яго падпісаў, у нечым страшным, напрыклад, перавышэньне паўнамоцтваў, або ў прыняцьці законаў, якія даказана нерацыянальныя. Нават калі закон прыняты памылкова, то нават не дапускаецца думкі, што памылкі маглі быць зробленыя зь лепшых намераў. Замест гэта большасьць гаворыць, што абаронцы Закона дзейнічаюць са злачыннымі намерамі – з “намерамі” (старонка 25) “асудзіць і нашкодзіць” аднаполым парам. Гаворыцца, што матывацыя прыняцьця DOMA была, каб “прынізіць” (там жа), каб “укараніць няроўнасьць” (старонка 22), каб “закляйміць” (старонка 21), каб адмовіць людзям “у роўнай годнасьці” (там жа), каб назваць геяў “нягоднікамі” (старонка 23) і каб “абразіць” іх дзяцей (там жа).\nЯ перакананы, што такія сцьверджаньні, мякка кажучы, несапраўдныя.\nНа маю думку, аднак, пытаньне адмены гэтым Суд забароны ў штатах аднаполых шлюбаў – гэта толькі справа часу, бо гэта ясна вынікае з сёньняшняга рашэньня. Як я казаў, сапраўднае абгрунтаваньне сёньняшняга рашэньня, незалежна ад таго, чым яно прыкрываецца, у тым, што DOMA нібыта накіраваны на “прыніжэньне … жаданьне нашкодзіць” аднаполым парам (старонка 18). Наколькі лёгка, а насамрэч наколькі непазьбежна, мы прыходзім да будучай неканстытуцыйнасьці законаў штатаў, што адмаўляюць аднаполым парам брацца шлюбам, можна пабачыць з гэтых цытатаў з рашэньня (старонка 22):\n“Задачай DOMA заканадаўства штата зьяўляецца пералічыць асобаў, чые шлюбы санкцыянаваныя штатам абароненыя канстытуцыяй, глядзіце справу Lawrence, і пазбавіць іх роўных правоў. Асноўная мэта – гэта ўвесьці няроўнасьць, а не нейкія іншыя мэты накшталт эфектоўнасьці ўлады. Адказнасьць, як і правы, ёсьць у кожнага, бо яны зьвязаная з годнасьцю асобы. І DOMA законы гэтага штата накіраваныя на пазбаўленьне некаторых параў, жанатых паводле закону іх штата, што карыстаюцца канстытуцыйным правам на свабоду палавых адносінаў, але ня іншых параў, як правоў, так і абавязкаў.”\nАбо паглядзіце на гэтую цытату са старонак 22-23:\n“DOMA Закон гэтага штата кажа гэтым парам і ўсяму сьвету, што іх шлюбы адносіны ня вартыя прызнаньня на фэдэральным штатным узроўні. Увядзеньне розьніцы ў годнасьці і прызнаньні параў, чый маральны і сэксуальны выбар абаронены Канстытуцыяй, глядзіце справу Lawrence…” Або вось яшчэ цытата са старонкі 23, дзе нават ня трэба нешта зьмяняць, апроч парадку лічбаў: “І пытаньне абразьлівага стаўленьня да дзясяткаў тысячаў дзяцей цяпер узьнятае адаполымі парамі. Закон, што разглядаецца Судом, значна ўскладняе гэтым дзецям разуменьне каштоўнасьцяў і блізкасьці ў іх сем’ях, і ўскладняе адносіны зь іншымі сем’ямі ў іх мясцовай супольнасьці і штодзённым жыцьці.”\nПаводле большасьці, уся гэтая гісторыя можа быць прадстаўленая толькі ў чорна-белых колерах: або ты грэбуеш суседам, або ты разам з намі. А рэчаіснасьць выглядае больш складана. Некаторым цяжка ўявіць, што палітычныя апанэнты неабавязкова павінныя быць монстрамі, асабліва калі вядзецца пра такія справы, як гэтая, і будучыня, а не сёньняшняе рашэньне Суда, павінная будзе расставіць кропкі над “і”. На жаль. Нагадваю, што нязгода ў такіх фундаментальных справах, як шлюб, па-ранейшаму палітычна актуальная, і гэта можна назваць тэрмінам, які ўжываўся раней – судовы тэмпэрамент. Мы маглі б прыняць узважанае рашэньне і сысьці з годнасьцю, пакінуўшы бакам магчымасьць абмеркаваць, як вырашыць іх справу паміж сабой самастойна, і паважаць іх рашэньне. Мы маглі б даць магчымасьць Народу самому вырашаць свае справы.\nАле большасьць вырашыла так не рабіць. Некаторыя будуць радавацца сёньняшняму рашэньню, а некаторыя будуць расчараваныя. Гэта вынік таго, што мы вырашылі значна больш, чым павінныя былі вырашаць. Але насамрэч Суд падмануў абодва бакі, пазбавіўшы пераможцу заслужанай перамогі, а прайграўшы бок магчымасьці адступіць з годнасьцю. Мы павінныя былі ім паслужыць лепш. Я нязгодны з прынятым рашэньнем.\n(усяго 2, 1,00 з 5)\nАборт – жорсткая наіўнасць\nБіблія пра аборт\nСексуальнае выхаванне ў сям’і\nМаладзетныя сем’і – гэта сацыяльная паталогія?


Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг. (Старонка 1) - Дакументалістыка - Баравік\nБеларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг.\nБаравік » Дакументалістыка » Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг.\n1 Тэма ад Sergei_Minsk 2010-10-18 21:00:47\nТэма: Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг.\nПамер: 698 MiB\nРэжысэр: Антось Цялежнікаў\nПра фільм: Да сёньняшняга дня тэма пасьляваеннага антыкамуністычнага партызанскага руху зьяўляецца белай плямай беларускай гісторыі. Аб падзеях тых дзён нам распавядаюць толькі кароткія архіўныя зьвесткі, а нешматлікія жывыя ўдзельнікі тагачасных падзеяў да сёньняшняга дня захоўваюць маўчаньне. Аб сюжэце дакумэнтальнага фільму расказвае ягоны рэжысэр, Антось Цялежнікаў:\nА. Цялежнікаў: Фільм наш аснаваны на кнізе "Беларускі супраціў", якую напісалі гісторыкі Сяргей Ёрш і Сяржук Горбік. Кніга была створаная на падставе архіўных дакумэнтаў, мэмуараў, а таксама размоваў з апошнімі жывымі ўдзельнікамі тых падзеяў. Мы вырашылі гэтую кнігу ілюстраваць - зрабіць агульнадаступны сучасны дакумэнтальны фільм, які будзе візуальна адкрываць беларусам гэтую старонку гісторыі.\nЗадоўга да свайго выхаду на экраны стужка прыцягнула ўвагу беларускага КДБ. У канцы 2006 году на беларуска-польскай мяжы былі затрыманыя трое беларускіх студэнтаў, якія ўдзельнічалі ў здымках дакумэнтальнага фільму. Спэцслужбы канфіскавалі ў іх кампутары. Супрацоўнікі КДБ шукалі ў іх, між іншым, рабочыя матэрыялы да фільму аб беларускім антыкамуністычным супраціве.\nСтваральнікі дакумэнтальнай стужкі не выключаюць, што беларускія ўлады пастараюцца ачарніць іх твор, таму заклікаюць кожнага, хто мае такую мажлівасьць, самому паглядзець і ацаніць фільм.\nАляксей: Вельмі верагодна, што па БТ пакажуць нейкі паклёпніцкі сюжэт, у які ўключаць кадры з нашай прэзэнтацыі або фільму. Але калі ўлады так зробяць, гэта будзе сьведчыць толькі пра тое, што мы выканалі сваю справу добра, стварылі нешта вартае. Калі ж улады так ня зробяць - тым лепш.\nСтужка "Беларускі антысавецкі супраціў 1944-1957 гг." доўжыцца ўсяго 46 хвілінаў, але пададзеных ў ёй фактаў хапіла б на некалькі паўнамэтражных фільмаў. Дакумэнтальная стужка, дзякуючы добрай рэжысуры й рэалістычнай рэканструкцыі падзеяў, як сапраўдны трылер, трымае гледача ў напружаньні да астатніх сэкундаў.\nСтваральнікі карціны пастараліся асьвятліць старонку гісторыі, якую ўлада доўгія гады скрывала ад беларускага грамадзтва. Яны зрабілі гэта нават нягледзячы на небясьпеку, якая ім пагражала. Фільм варты таго, каб зь ім пазнаёмілася шырокае кола беларускіх гледачоў. Ацэнку тагачасным падзеям няхай кожны дасьць сам.\nАўдыё кодэк: MPEG Audio\nВідэа: 704х512 DivX MPEG-4 ver.5, 25 fps.\nАўдыё: MPEG-1 layer 3 Stereo 48 kHz 192 kbps\nBelaruski_rezystans-1.torrent 54.82 кБ, 122 спампоўванняў з 2010-10-18\n2 Адказ ад dzidzitop 2010-10-18 22:01:59\nПрацяг: Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг.\n1) чым ёсьць "час трываньня"?\n2) перааформі раздачу паводле шаблёну для відэа, калі ласка.\n4) спасылка на крыніцу (адкуль можна спампаваць) таксама будзе да рэчы.\n3 Адказ ад shanibor 2010-10-30 19:20:20\n4 Адказ ад dzidzitop 2010-10-31 00:00:22\nКалі заўвагі ігнаруюцца, то тэма будзе зьнішчаная. 2 тыдні на выпраўленьне.\n5 Адказ ад dzidzitop 2010-11-02 00:39:20\nГэтыя фільмы - адное і тое ж?\n6 Адказ ад Mikolal 2010-11-04 00:57:51\nНе, толькі з большым пашырэньнем. Таму мо пакіньце, бо ё прыдзірлівыя да якасьці У іншай раздачы "мабільнікавае" пашырэньне.\nЗаган апісаньня ў неадпаведнасьці эталёну - найбольш у непазначэньні памеру фільму! Але хай раздатчык прывядзе ўсё ў парадак. Нашто правілы, калі іх паўсюдна парушаць.\n7 Адказ ад sanitar2 2010-11-04 17:41:28\nвыдатны фільм, нашто праз дрэнную раздачу выдаляць?\n8 Адказ ад dzidzitop 2010-11-05 20:33:57\nВарыянты афармленьня прыймаюцца і ад прыхільнікаў захаваньня раздачы.\n9 Адказ ад sanitar2 2010-11-06 08:18:38\nяж не магу яе паправіць, калі патрэбныя скрыншоты - магу даць.\n10 Адказ ад dzidzitop 2010-11-06 16:12:16\nЗрабі просты допіс з афармленьнем, а я яго перанясу ў загаловак тэмы і тэму перанясу куды трэба.\n11 Адказ ад sanitar2 2010-11-07 02:50:05\n12 Адказ ад sanitar2 2010-11-10 21:09:52\nтут архіў са скрыншотамі\nПамер файла 698мб (732661760 байтаў)\n13 Адказ ад dzidzitop 2010-11-11 22:34:28\n14 Адказ ад sanitar2 2010-11-11 23:29:44\n15 Адказ ад volat1902 2011-09-06 12:22:43\nГлядзець онлайн "Беларускі пасляваенны антысавецкі супраціў 1944-1959 гг.":\n16 Адказ ад гадуцiшкi 2012-05-15 19:12:02\nПаважаны сiдэр, дапамажыце, калi ласка, запампаваць гэтую стужку!\nЗ 24 сакавiка пампую, але ўдалося толькi 32,8 адсоткаў...\n17 Адказ ад marpusik 2012-05-23 22:10:06\n18 Адказ ад vovahujev 2020-04-16 20:52:54\nПанство, а чи може хтось стати на роздачу? Вже кілька днів клієнт у мене "під'єднується до пірів" та все ніяк не під'єднається.\n19 Адказ ад chtosci 2020-05-29 12:34:30


З дзённіка прыродалюба: напрамак на поўдзень альбо жураўліныя экскурсіі З дзённіка прыродалюба: напрамак на поўдзень альбо жураўліныя экскурсіі\nНавіна арганізацыі ад 25 верасня 2014 года\nадукацыя журавы і журавіны палёт фестываль экскурсія\nВаланцёры АПБ дзеляцца сваімі ўражаннямі ад удзелу ў жураўліных экскурсіях і фестывалю «Журавы і журавіны». Любіш дзікую прыроду, хочаш цікава і карысна праводзіць час? — Прыходзь валанцёрам у АПБ!\nВерасень… першы месяц восені, лета скончылася і вось ужо першыя стужкі птушак пацягнуліся на поўдзень. Мне падабаецца такая пара, міжсезонне. Пара, калі адбываюцца змены ў прыродзе, яна натхняе. Асабліва натхняе якая-небудзь вандроўка і асабліва з магчымасцю паназіраць за птушкамі. Трынадцатае і чатырнаццатае верасня я правяла ў Віцебскай вобласці ў горадзе Міёры, менавіта тут адбыўся фестываль “Жураўлі і журавіны”. У тым годзе мне так спадабаўся ўдзел у гэтай падзеі, што я загадзя пазначыла ў сваім календары восеньскую паездку ў Міёры.\nПобач з гэтым горадам знаходзіцца балота Ельня, адно з найбуйнейшых верхавых балот не толькі ў Беларусі, аднак і ў Еўропе. Вось тут і спыняюцца мігруючыя жураўлі, месца для птушак прыдатнае, можна бяспечна пераначаваць, а ўдзень адправіцца сілкавацца на палі.\nУвечары трынадцатага верасня мы з вышкі рабілі ўлік жураўлей, птушкі цягнуліся на балота амаль з поўначы насустрач заходзячаму сонцу. Мне складана апісаць, як сябе адчуваеш у такі момант …“Асаблівыя пачуцці ў маім сэрцы будзяць жураўлі. Неяк у дзяцінстве мне паказаў іх клін дзядуля, з вялікай пяшчотай ён растлумачыў мне, што гэта за птушкі. Жураўлі з самотнымі крыкамі праляцелі над намі і з той пары я кожны год чакала іх з’яўлення і назаўсёды запомніла гэты момант”.\nСа мною на вышку зашчаміліся Дзяніс Малышыц, Ірына Самусенка і Андрэй Барадзін. Вось такою вяселай кампаніяй мы назіралі, лічылі птушак і праважалі заходзячае сонца. Гэтым вечарам мы налічылі 1300 птушак, а дакладней 1273. Трэба сказаць, што забрацца на пажарную вышку не так і проста. Першай перашкодай была даволі высокая агароджа з рабіцы, я так смела пераадольвала яе, што парвала сабе джынсы ды так і прахадзіла ўвесь фестываль з дзіркай. Пасля таго, як я ахвяравала свае штаны, справа пайшла прасцей і да назіральнай пляцоўкі я дабралася без праблем.\nНоч наша вясёлая кампанія з васьмі чалавек правяла ў доміку паляўнічага. Акрамя вышэй ўзгаданых у гэтай вандроўцы ўдзельнічалі Вольга і Ірына Лукшыц, Людміла Цалко і Вікторыя Церашонак.\nНа наступны дзень, з самай раніцы мы амаль тым жа саставам (за выключэннем Андрэя) адправіліся на вышку, каб паназіраць, як птушкі пакідаюць на дзень балота. Аднак мы крыху спазніліся і змаглі пабачыць толькі апошніх адлятаючых жураўлей. У гэтым годзе фестываль быў куды больш маштабны, таму што супаў з пяцісотгоддзем Міёр. На працягу фестываля (з 11 да 16 гадзін) кожную гадзіну адпраўляліся аўтобусы, для жадаючых паглядзець на жураўлей.\nЯ працавала экскурсаводам, пад час дарогі да месца стаянкі птушак распавядала людзям пра журавоў, пра балота Ельня, адказвала на ўзнікаючыя самыя розныя пытанні. Праца цікавая, усе былі ўдзячныя, задаволеныя, даведаліся шмат чаго новага. Прыемна было пабачыць знаёмыя твары – людзі ўдзельнічалі ў экскурсіях і ў тым годзе. Я сабрала і суправадзіла на месца назіранняў тры аўтобусы, пасля чаго значна падсеў голас, затое настрой быў што трэба. Увесь дзень я правяла ў полі і толькі к вечару трапіла на сам фестываль. Шмат чаго я не апісала, сюды ўвайшлі толькі мае ўражанні ад назіранняў за птушкамі і маей непасрэднай працы. Думаю, што лепш гэтыя восеньскія выходныя я не магла правесці. Дзякуй усім маім кампаньёнам!\nНастасся Кузмянкова, валанцёр АПБ\nФотаздымкі Дзяніса Малышыца\nТаксама прапануем вам паглядзець уражанні ад паездкі на фестываль нашага валанцёра Дзяніса Малышыца тут.\nДалучайцеся да нас, прыходзьце валанцёрам у АПБ!


Беларусь далучылася да Балонскага працэсу – Грамадзянская Беларусь\n14 траўня 2015 года Беларусь афіцыйна далучылася да Балонскага працэсу і Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі. Адпаведнае рашэнне было прынята ў Ерэване на Канферэнцыі міністраў адукацыі краін ЕПВА і форуме па Балонскай палітыцы.\nТакім чынам, другая спроба беларускіх уладаў далучыцца да Балонскага працэсу скончылася поспехам. Першую заяўку у красавіку 2012 года адмовіліся нават разглядаць і знялі з парадку дня. Прычынай такога рашэння Балонская рабочая група назвала невыкананне базавых прынцыпаў Балонскага працэсу: акадэмічная свабода, інстытуцыйная аўтаномія і студэнцкі ўдзел у кіраванні вышэйшай адукацыяй.\nГэтым разам лабіяваннем заяўкі займаўся новы беларускі міністр адукацыі Міхаіл Жураўкоў, які ўжо загадзя выказваў упэўненасць у задавальненні беларускай заяўкі. Пасля прыняцця ж станоўчага рашэння Жураўкоў заявіў: «Уключэнне нас у Еўрапейскую прастору вышэйшай адукацыі адлюстроўвае прызнанне сусветнай грамадскасцю беларускай сістэмы вышэйшай адукацыі і пацвярджае факт таго, што нацыянальная мадэль канкурэнтаздольная і зможа інтэгравацца ў сусветную адукацыйную прастору».\nТым не менш, зараз Беларусь прынамсі дэкларатыўна мусіць выканаць шэраг абавязкаў, якія ўскладае адмыслова складзеная для яе дарожная мапа. Канкрэтны змест мапы пакуль не вядомы грамадскасці, аднак стэнаграма канферэнцыі дазваляе сказаць, што перадусім ішла гаворка пра пытанні яшчэ трохгадовай даўніны: акадэмічныя свабоды, студэнцкае самакіраванне і г.д. Пад час дыскусіі міністры адукацыі Нарвегіі, Швецыі, Нідэрландаў і Ісландыі неаднаразова падкрэслілі неабходнасць выканання Беларуссю дадзеных ўмоваў і нават патрабавалі дадатковых пісьмовых гарантый іх выканання ад беларускага боку. Справа ў тым, што Беларусь першая краіна, якую прымаюць у Балонскі працэс “авансам”, і менавіта дарожная мапа мела быць гарантыяй будучых змен. Але ў выніку прыняццё адбылося без дадатковай фіксацыі умоў.\nТрэба аддаць належнае, “тэхнічна” Беларусь добра падрыхтавалася за апошнія гады. Гэтак, быў уведзены бакалаўрыят і магістратура. Пры міністэрстве адукацыі з’явіўся першы кансультацыйны студэнцкі савет (праўда, створаны ён быў літаральна за некалькі месяцаў да саміта ў Ерэване і паводле апытанняў Грамадскага Балонскага Камітэта большасць студэнтаў нават не пачула аб яго існаванні). Кожны універсітэт мае Савет, куды ўваходзяць студэнты (не менш за 25%). Амаль на ўсіх факультэтах у беларускіх ВНУ выкладаюць шэраг прадметаў на англійскай мове.\nАднак, Беларусь па-ранейшаму захоўвае шэраг “асаблівасцяў”, якія наўрад ці адпавядаюць еўрапейскім стандартам.\nНапрыклад, абавязковае размеркаванне. Штогод каля 19 тысяч выпускнікоў едуць па ўсіх рэгіёнах краіны адпрацоўваць 2 гады па месцы, вызначаным дзяржавай, бо вучыліся бясплатна.\nЦяжка будзе зразумець і ціск з боку ўладаў на выкладчыкаў. А менавіта так ў Гродна быў пазбаўлены працы цэлы шэраг выкладчыкаў-гісторыкаў, даследаванні якіх не спадабаліся мясцовым чыноўнікам.\nРэктары беларускіх ВНУ з 1997 года не абіраюцца, а прызначаюцца прэзідэнтам краіны. Два рэктары наогул знаходзяцца у “чорным спісе” ЕС : Міхаіл Батура з універсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі і рэктар БДУ Сяргей Абламейка. Ім забаронены ўезд у краіны ЕС, бо іх палічылі вінаватымі ў рэпрэсіях супраць студэнтаў пасля выбараў прэзідэнта 2010 года.\nІ гэта не кажучы пра дзесяткі адлічаных студэнтаў штогод у сувязі ўдзелам у акцыях пратэсту ці грамадзянскім актывізмам.\nМенавіта рэпрэсіі супраць студэнтаў і выкладчыкаў, адсутнасць належнай акадэмічнай свабоды і непакоілі ў Ерэване тую ж нарвежскую дэлегацыю. І шматлікія аналітыкі вельмі сумняюцца ў жаданні Беларусі выправіць гэтыя праблемы.\nСанкцыі супраць Беларусі: як гэта было?\n15 лютага міністры замежных справаў ЕС адмянілі большую частку санкцый супраць Беларусі. У сіле засталіся забарона на продаж зброі [...]\nКітайскія праекты ў Беларусі – ці спраўдзіліся чаканні Мінску?\nХаця знешнюю палітыку Беларусі традыцыйна прынята лічыць прарасійскай, у самой Беларусі стараюцца выкарыстоўваць слова “шматвектарнасць”. Шматвектарнасць стала кодавым [...]\nНовы палітычны прысуд у Беларусі\nГомельскі актывіст Юры Рубцоў мусіць адбыць пакаранне ў выглядзе 1,5 гадоў абмежавання волі з накіраваннем у выпраўленчую установу. Такое [...]\nШто можна фатаграфаваць у Беларусі?\nМіністэрства ўнутраных справаў Беларусі нечакана зацікавілася фатографамі-аматарамі.


8 саветаў, як напісаць дадатковую інфармацыю ў 2020 годзе 09 красавіка 2020\n8 саветаў, як напісаць дадатковую інфармацыю ў 2020 годзе\nНекалькі практычных ідэй, як вырабіць больш эфектыўны кантэнт у новым годзе.\nПадніміце руку, калі "пішыце больш" у вашым спісе навагодніх дазволаў. Падняйце руку, калі вы не ўпэўнены, ці захавалі вы яе дазвол. Ці калі вы ўпэўненыя, што ў вас няўдала. Цяпер вы можаце апусціць рукі.\nДля тых з нас, хто любіць пісаць, Новы год - гэта новая магчымасць паспрабаваць і напісаць больш. Але гэта можа быць таксама балючым напамінам пра яшчэ адзін год, растрачанага не так, як мы хацелі б мець. Але сёлета будзе інакш, праўда?\nГэта абсалютна можа быць, калі ў вас ёсць адпаведны ўзровень увагі і рашучасці. Плюс да ўсяго, вы павінны прачытаць увесь гэты артыкул. Я не раблю правілаў - я проста ведаю, што гэта адно з іх.\nКалі вы ўсхваляваныя магчымасцю правядзення 2020 года альбо адчайна шукаеце рэкамендацыі па напісанні, я пералічыў некаторыя з маіх лепшых рэкамендацый па напісанні, каб пачаць працаваць. Таму што я пішу свае мэты, каб ударыць.\n1. Зрабіце гэта звычкай\nЛепшыя навагоднія рэзалюцыі - гэта звычкі, якія трымаюцца з вамі ўвесь год і нават далей. Але добрыя звычкі выпрацоўваць значна цяжэй, чым дрэнныя. (Хаджу ў трэнажорную залу? Кідайце да лютага. Ежце торт кожны дзень? Я магу працягваць гэта да верасня.)\nАле няма ніякіх сумневаў, што пісаць звыкла гэта лепшы спосаб зрабіць гэта больш і палепшыць яго. Гэта проста для разумення, але складана выканаць. Лепшы спосаб зрабіць гэтую звычку апошняй - пачаць з малога і стварыць адтуль.\nПачніце з напісання па крайняй меры адзін-два разы на тыдзень. Пасля таго, як вы зрабілі гэта на працягу месяца, дадавайце трэці раз кожны тыдзень. Калі вы ўжо пішаце часцей за ўсё, паспрабуйце пісаць больш доўгі час. Ці якія маюць пэўныя рытуалы для вашай пісьменніцкай працэдуры.\n2. Усталюйце словы мэты\nМы ўсе хочам добра пісаць. Э, я маю на ўвазе добра. Мы ўсе хочам добра пісаць, ці не так?\nАле часам лепш пісаць лепш - проста пісаць больш. Колькасць дапамагае прывесці да якасці. Таму што вы практыкуеце пісаць і вучыцца, як не рабіць гэтага.\nГэта азначае, усталёўваючы мэты падліку слоў і рэгулярна забіваючы гэтыя мэты. Зыходзячы з вашых звычак напісання, вы можаце ставіць мэты слова на кожны месяц, альбо кожны тыдзень, альбо кожны дзень. Гэта не значыць, колькі слоў вы апублікавалі. Гэта можа азначаць, колькі слоў вы пакладзеце на паперу.\nЦі калі вы пішаце ўручную і не хочаце марнаваць увесь свой час, пералічваючы кожнае слова, у вас можа быць мэта падліку старонак. Справа ў тым, каб усталяваць мэту і сачыць за тым, як часта вы яе дасягаеце.\n3. Далучайцеся да пісьмовай групы\nУ 2019 годзе я зрабіў нешта, што змянілася, як я пішу. Я ўступіў у рэальную пісьмовую групу. У гэтым годзе я прысутнічаў толькі на трох сесіях. Але гэта ўжо дапамагло маёй частаце напісання, таму я планую працягваць наведваць сустрэчы на працягу 2020 года.\nПісанне з групай набывае нутро, таму што вы выводзіце сябе з іншымі пісьменнікамі. Страшна, па меншай меры, для інтраверта, як я. Значна прасцей проста сядзець дома і пісаць. Але менавіта таму ўваходжанне ў пісьменніцкую групу варта вашага часу.\nВалодаючы іншымі пісьменнікамі вакол вас, лягчэй пісаць, бо вы бачыце, як іншыя людзі змагаюцца з той жа барацьбой, што і вы. І ў вас ёсць людзі, якія прыцягваюць вас да адказнасці за дасягненне вашых мэтаў. Шукаеце знайсці групу? Я выкарыстаў MeetUp, каб знайсці групу побач са мной.\n4. Пішыце ў новым фармаце\nЛёгка затрымацца ў блоку пісьменніка. Мы ўсе там былі і ведаем, як гэта можа быць непрыемна. Вы можаце адкласці напісанне, але гэта, вядома, не піша больш. Можна паспрабаваць пісаць праз блок, але гэта як біць галавой аб цагляную сцяну.\nЯк наконт напісання па-іншаму? Змяненне падыходу можа стаць тым, што вам трэба, каб абыйсці блок і зноў знайсці свой імпульс.\nГэта можа азначаць напісанне ў новым жанры. Замест таго, каб пісаць фантастыку, паспрабуйце кароткі дакументальны нарыс альбо задуму - ці наадварот. Гэта таксама можа азначаць фізічна пісаць па-новаму. Калі вы звычайна ўсё ўводзіце на кампутары, чаму б не запісаць наўпрост у сшытак для змены?\n5. Больш падрабязна\nАдзін з лепшых спосабаў дамагчыся поспеху ў пісьмовай форме - выпрабаваць выдатнае пісьмо ад іншых. А гэта значыць шмат чытаць. Гэта, відавочна, адбірае некаторы час, які вы маглі б пісаць. Але гэта павінна даць вам больш эфектыўны вынік і не дае вам затрымацца.\nШто трэба чытаць? Усё і ўсё. Я асабіста чытаў амаль усё, што я магу атрымаць, і ёсць час, каб спажываць. Сюды ўваходзяць раманы, навукова-папулярныя кнігі, графічныя раманы, газеты, дзённікі і шмат іншага.\nКалі вы сур'ёзны пісьменнік, вы, верагодна, таксама заўзяты чытач. Але пераканайцеся, што вы думаеце пра гэтыя дзве рэчы ў тандэме. Як ваша чытанне можа палепшыць ваша пісьмо? Не маглі б вы прачытаць кнігу пра напісанне? Ці вы павінны прачытаць нешта падобнае на тое, што пішаце? А як з абодвума?\n6. Прыбярыце адцягванне\nМы жывем у свеце адцягнутых людзей. Хутка: паглядзіце гэта відэа. Паглядзіце, як лёгка было вас адцягнуць? (Будзьце сумленныя. Вы націснулі на спасылку?) Напісанне патрабуе часу і ўвагі - што становіцца ўсё цяжэй і цяжэй.\nТаму, калі вы ствараеце сваю звычку пісаць, не забудзьцеся знайсці час і прастору, якія не адцягваюцца. Ці як мага болей свабоднай. Прачынайцеся рана, каб пазбегнуць іншых людзей. Сядзьце ў ціхім пакоі, далёка ад шуму. І выключыць усе непатрэбныя электронныя прылады.\nГэта можа быць складаней, калі вы карыстаецеся Інтэрнэт для напісання. Напрыклад, я пішу ў асноўным у Google Docs. Гэта проста патрабуе дысцыпліны, каб не адкрыць дзесятак укладак у маім браўзэры, імкнучыся да шматзадачнасці. На шчасце, ёсць некалькі дзесяткаў мінімальных інструментаў для пісання, якія не адцягваюць увагу.\n7. Сфармулюйце свае ідэі\nВялікія пісьменнікі амаль заўсёды пішуць. Нават калі яны не знаходзяцца ў сур'ёзнай сесіі, яны запісваюць ідэі і нататкі. Я рана навучыўся мець побач ручку і паперу - ці, прынамсі, свой тэлефон з дадаткам для нататак.\nВыдатныя ідэі для вашай наступнай кнігі ці блога ўражваюць вас, калі вы менш за ўсё чакаеце гэтага. Такім чынам, вы павінны быць гатовыя захапіць яго. Вы не можаце чакаць, што ўсе вашы лепшыя ідэі зробяць вас у раздзеле напісання. Таму што вы будзеце моцна расчараваны.\nНа самай справе, вашы сеансы напісання не павінны сапраўды прапаноўваць новыя ідэі. У гэтым выпадку вы будзеце марнаваць большую частку часу на летуценні, а не пісаць. Хутчэй, ваш час пісьма варта выдаткаваць на тое, каб выкласці словы на ідэі, якія вы прыдумалі ў іншым месцы.\n8. Успомніце, чаму вы пішаце\nЯк кажа Сайман Сінек, лепшыя кіраўнікі (і пісьменнікі) натхняюць іншых, пачынаючы з таго, чаму. Іншымі словамі, высветліце асноўную прычыну таго, чаму вы робіце тое, што робіце, і размаўляйце з гэтым ясна. Гэта дакладна для бізнесу, і гэта сапраўды для пісьменства.\nЧаму вы пішаце? Гэта прасоўванне бізнесу альбо выражэнне смелых ідэй? Магчыма, вы пішаце, каб пацешыць іншых альбо захаваць сябе здаровымі. Хутчэй за ўсё, гэта нейкае спалучэнне ўсіх гэтых рэчаў і шмат іншага. Якая б ні была ваша прычына, трымайце гэта ў авангардзе розуму, калі пішаце.\nПамятаючы пра тое, чаму вы трымаеце акцэнт на тым, што самае галоўнае Што дазваляе лягчэй думаць, як напісаць больш рэчаў. І робіць усё, што вы пішаце, больш эфектыўным.\nЯкія вашы мэты напісання на гэты год?\nЯк выбраць прафесійную кампанію па распрацоўцы лагатыпаў? Колькі вы павінны плаціць за свае паслугі? Як вэб-распрацоўнік можа палепшыць свае веды? як убачыць выдаленыя наступныя запыты на instagramЯ вельмі хачу вучыцца праграмаванню, але ў мяне не хапае грошай, каб набыць праграмнае забеспячэнне. як я магу даведацца бясплатна?Як стварыць падзел радка праз старонку ў HTML? Я збіраюся стаць пазаштатным распрацоўшчыкам / дызайнерам, хто-небудзь можа падзяліцца парадамі, як знайсці кліентаў? Як распрацоўнікі выкарыстоўваюць мову праграмавання python?\nЯк размясціць статычны сайт на вядры Amazon S3Частка 2: Навучанне выкарыстанню InDesign для картак майстэрніФільмы Як трэніраваць дракона: Схаваны свет FuLL WaTch # 2019 - OnLinEЯк выкарыстоўваць гео-таргетынг для павелічэння канверсійБах і як з гэтым жыцьРаспаўсюджаныя фрылансеры і як іх заўважыцьУказанні: Планіроўка спрынту Scrum, частка II / Тэма другаяЯк асвятліць і зняць драматычны партрэт


У Таліне пакажуць спектакль пра забойцу Тарайкоўскага | Новы Час\nФота з фэйсбука Мікалая Халезіна\nСпектакль пастаўлены паводле п'есы Мікалая Халезіна.\nЯк піша reform.by, у спектаклі задзейнічаны лепшы каст, у ім граць зоркі эстонскага тэатра. З вялікім поспехам прайшоў перадпрэм'ерны паказ пастаноўкі: прэм'еру чакаюць — як публіка, так і медыя.\nУ сваёй п'есе Мікалай Халезін робіць галоўным героем не Аляксандра Тарайкоўскага, ахвяру неапраўданага гвалту, а спецназаўца, які здзейсніў фатальны стрэл. Чаму так адбылося, што афіцэр падраздзялення «Алмаз» стрэліў у бяззбройнага дэманстранта? Чаму стала магчымай сітуацыя, калі гвалт выліўся цераз край? — тыя пытанні, якія ставіць аўтар.\n— Фокус на тых, хто гэта робіць — мне здаецца, ён сёння больш важны, чым фокус на тых, хто пакутуе, — пракаментаваў сваё творчае рашэнне ў перадачы «Актуальная камера +», паказанай на канале ETV +, Мікалай Халезін. — Таму што тыя, хто пакутуе, яны жывуць у нейкай зразумелай логіцы, яны змагаюцца за свабоду. А за што змагаюцца тыя людзі — мы зараз спрабуем неяк гэта ўсвядоміць, бо гэта ж таксама беларусы, і нам жа трэба жыць з імі далей, — тлумачыць драматург.\nУ працэсе працы над п'есай Мікалай Халезін правёў неабходнае даследаванне: меў зносіны з прадстаўнікамі праваахоўных органаў, спрабаваў зразумець іх пазіцыю.\n— Яны ж першапачаткова не злыдні, але чамусьці ператвараюцца ў зладзеяў. І вось гэтая трансфармацыя, як зберагчы будучае беларускае грамадства ад такіх трансфармацый. Як дамагчыся таго, каб стала немагчыма падобнае. Вось гэта таксама пытанне, — кажа пра галоўную праблеме аўтар.


Стрэс. Як пераадолець яго разбуральнае дзеянне Стрэс. Як пераадолець яго разбуральнае дзеянне\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Перамажы стрэс — Больш станоўчых эмоцый. Эксперты пра тое, як пераадолець стрэс\nСтрэс – рэакцыя арганізма на розныя знешнія фактары. Стрэсавыя сітуацыі могуць прыводзіць як да станоўчых зменаў, так і спрыяць негатыўным наступствам. Калі чалавек пастаянна жыве ў стане стрэсу, яго арганізм актыўна губляе свае сілы і энергію, што робіцца прычынай хуткага знясілення. Прычынаў стрэсу можа быць мноства, як і рэакцый кожнага чалавека. Адзін і той жа фактар на кагосьці, можа, зусім не паўплывае альбо зробіць нязначнае ўздзеянне, у той час як іншы чалавек робіцца хворым.\nПра тое, як стрэс уплывае на чалавека, калі трэба звяртацца па дапамогу да спецыялістаў і ці паўплывала пандэмія каранавіруса на псіхічнае здароўе беларусаў, у грамадскім прэс-цэнтры Дома прэсы разважалі прадстаўнікі Гарадскога клінічнага псіхіятрычнага дыспансера г.Мінска, РНПЦ псіхічнага здароўя, БелМАПА і Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя М.Танка.\nПандэмія – стрэсавая сітуацыя\nПа словах загадчыцы псіхалагічнага аддзялення Гарадскога клінічнага псіхіятрычнага дыспансера г.Мінска, псіхолага Таццяны Ушакевіч, чалавек увесь час у той ці іншай ступені знаходзіцца ў стане стрэсу. Прычым няма розніцы, станоўчая гэта навіна ці падзея альбо адмоўная. Чалавек усё роўна адчувае ўзбуджэнне. У кожнага свае адаптыўныя механізмы, дзякуючы якім чалавек спраўляецца са стрэсам. У пэўных сітуацыях яму патрэбная дапамога кваліфікаванага спецыяліста.\nДа ўрачоў людзі звяртаюцца з рознымі праблемамі і пытаннямі: як наладзіць адносіны з блізкімі, мужам, дзецьмі, вырашыць праблему з родзічамі, што п’юць, як пазбавіцца ад адзіноты або дэпрэсіі. Свой адбітак наклала і пандэмія. Не часта (у сярэднім 2 тэлефанаванні ў суткі), але на тэлефоны даверу звяртаюцца людзі па дапамогу з-за боязі заразіцца каранавірусам ці страху памерці ў выніку гэтай інфекцыі.\nАле гэта норма ў дадзенай сітуацыі, адзначыла эксперт. Бо стрэс – гэта нармальная рэакцыя арганізма на ненармальныя абставіны. А цяпер склалася такая сітуацыя, і яна сапраўды ўплывае на людзей, падкрэсліла яна.\nПадчас ізаляцыі з-за COVID-19 многія адзначаюць, што ў іх значна пагоршыліся адносіны ў сям’і, з’явілася больш часу для стасункаў і больш канфліктаў.\nТаццяна Ушакевіч, загадчыца псіхалагічнага аддзялення Гарадскога клінічнага псіхіятрычнага дыспансера г.Мінска, псіхолаг:\n– Пандэмія – чарговая стрэсавая сітуацыя. Але яна магла быць іншай, з іншымі знешнімі ўздзеяннямі. Так, умовы мяняюцца, а людзі адаптуюцца па-рознаму. Калі мяняюцца абставіны, ёсць перыяд, калі нам здаецца, што сітуацыя пагаршаецца. Але нашы адаптыўныя механізмы дазваляюць нам прайсці праз гэтыя абставіны і працягваць жыць.\nВажна ведаць, куды рухацца далей\nДацэнт кафедры псіхатэрапіі і медыцынскай псіхалогіі БелМАПА, кандыдат медыцынскіх навук Сяргей Давідоўскі дадаў, што вельмі важна, калі чалавек разумее, у якім кірунку яму рухацца. Карысная наяўнасць інфармацыі, якая б дапамагала справіцца з сітуацыяй. А вось негатыўны фон неспрыяльна адбіваецца на адаптыўнасці да стрэсавай сітуацыі і пагаршае яе праходжанне.\nСяргей Давідоўскі, дацэнт кафедры псіхатэрапіі і медыцынскай псіхалогіі БелМАПА, кандыдат медыцынскіх навук:\n– Стрэс – гэта рэакцыя арганізма на сённяшнюю сітуацыю. У дадзеным выпадку – пандэмію. Каб чалавек мог справіцца са стрэсам, ён не павінен увесь час знаходзіцца ў напрузе, якую стварае ў тым ліку і наяўнасць негатыўнай інфармацыі. У сваю чаргу, пастаяннае напружанне можа стаць прычынай развіцця дэпрэсіі, якая зніжае імунітэт.\nСпецыяліст растлумачыў, што любая стрэсавая рэакцыя звязаная як з напружаннем, так і з наступным паслабленнем. У адказ на стрэсавую рэакцыю ўзнікае напружанне, якое можа расцэньвацца чалавекам як адчуванне дыскамфорту. На фоне гэтага з’яўляюцца трывога, неспакой, можа развіцца дэпрэсія. Каб нейкім чынам пазбавіцца ад пачуцця напружання, у чалавека ўзнікаюць розныя паводніцкія рэакцыі. Калі гэтага не адбываецца, дык стан, як правіла, пагаршаецца і прыводзіць да развіцця тых ці іншых парушэнняў.\nАпошнім часам, распавёў Сяргей Давідоўскі, вялікая ўвага надаецца не толькі доўгатэрміновым наступствам рэакцыі на стрэс, але і кароткатэрміновым. Даследуюцца пытанні, як найбольш эфектыўна і з найменшымі наступствамі для арганізма выпрацаваць рэакцыі, якія дапамагаюць спраўляцца з тымі сітуацыямі, у якіх аказваецца чалавек.\nЯк адзначыла загадчыца кафедры клінічнай і кансультатыўнай псіхалогіі БДПУ, кандыдат псіхалагічных навук, дацэнт Аксана Шульга, мацней ад стрэсу пакутуюць не тыя людзі, якія часта падвяргаюцца стрэсавым фактарам, а тыя, якія негатыўна ставяцца да іх. Калі змяніць устаноўку да стрэсу і разглядаць яго як магчымасць атрымаць або набыць новы досвед, тады і негатыўныя наступствы будуць нашмат меншымі.\nДапамога па тэлефоне\nЯк даведацца, што патрэбная дапамога спецыялістаў? Адказваючы на гэтае пытанне, спецыялісты аднадушныя ў меркаванні: калі чалавек не спраўляецца з сітуацыяй і яму патрабуецца дапамога звонку – гэта ўжо матыў.\nУ Мінску атрымаць кваліфікаваную дапамогу ці першасную кансультацыю ў кругласутачным рэжыме можна, патэлефанаваўшы на нумары:\nдля дарослых: 352-44-44;\nдля дзяцей і падлеткаў: 263-03-03;\nдля непаўналетніх, якія трапілі ў крызісную сітуацыю, таксама існуе тэлефон даверу. Яго нумар: 8 801-100-16-11.\nДумаць пра прыемнае і пазітыўнае\nНапрыканцы на просьбу журналістаў даць параду, як усё ж такі перажыць пандэмію і захаваць сваё псіхалагічнае здароўе, Сяргей Давідоўскі сказаў, што трэба захоўваць стан унутранага спакою, пазбягаць негатыўнай інфармацыі, думак і перажыванняў.\n– Важная наяўнасць пазітыўнай інфармацыі. Калі яе няма, значыць, трэба знаходзіць на сваіх унутраных рэсурсах. У кожнага з нас заўсёды ёсць пра што ўспомніць – прыемнае і пазітыўнае. Выкарыстоўвайце рэлаксацыю, медытацыі, прагулкі на свежым паветры, заняткі фізкультурай і спортам, адным словам, усё, што дапамагае сабрацца і меней думаць пра негатыў.


24 верасень 2019, 18:31\nСьцяг Беларускага саюзу юрыстаў\nГугальтрансьлейт адвучае нас ад слова „думка“. Мо беларусы і ня хочуць яе мець? Слова „думка“ выціскаецца „меркаваньнем“. Але гэта розныя зьявы! Меркаваньне — калі разважаюць, прымяраюць. А думка — цьвёрдая пазыцыя. Маем права на ўласную думку і таму кажам: выказаць думку; на маю думку; грамадзкая думка. ВІДЭАКАРАЦЕЛЬКА:\nНяправільна казаць: „абмен меркаваньнямі“, „грамадзкае меркаваньне“. Тут мае быць слова „думка“: абмен думкамі, грамадзкая думка.\nБеларускае меркаваць значыць ‘абдумваць’, ‘разьлічваць’. Меркаваньне — найперш працэс абдумваньня.\nАд таго ж кораня культавае слова памяркоўнасьць, якое азначае разважлівасьць.\nПамылка ідзе ад мэханічнага перакладу расейскага слова мнение беларускім меркаваньнем. Хоць у большасьці значэньняў і кантэкстаў расейскае слова мнение адпавядае беларускім думка і погляд.\nПрыклад. Суд у дэмакратычнай дзяржаве спачатку доўга мяркуе: узважвае, мерае, адмярае. І толькі потым выносіць прысуд. А ў несвабоднай дзяржаве суду не даюць самому памеркаваць, а „даносяць“ яму гатовую думку начальства.\nGoogle памыляецца: гэта не асноўны пераклад „мнения“\nНа вачох беларускае слова думка выціскаецца іншым — меркаваньнем. Словы ж абодва важныя: яны пра ўменьне разважаць і пра здольнасьць мець уласную думку.\nЯкіх толькі выразаў цяпер не пачуеш — і „выказаць меркаваньне“, і „абмяняцца меркаваньнямі“, і „асобнае“, і нават „грамадзкае меркаваньне“. Ці правільна так казаць?\nНашыя продкі наўрад ці зразумелі б іх. Гэта копіі (калькі) з выразаў расейскіх: высказать мнение, обмен мнениями, общественное мнение. Расейскае мнение ўсьлед за гуглем многія татальна і сьлепа перадаюць па-беларуску як меркаваньне.\n„Па-першае, я зь Пінску...“\nМяркуюць доўга, загінаючы пальцы ды ўзважваючы\nБеларускае слова меркаваць традыцыйна азначае ‘абдумваць’, ‘прыкідваць у галаве’, ‘рыхтавацца’, ‘разьлічваць’ (таксама і практычна — лічачы грошы, напрыклад), ‘камбінаваць’. Меркаваць часам тлумачаць па-расейску і як ‘соображаться со средствами’. Гэтыя значэньні — і ў беларускіх народных гаворках, і ў слоўніках (Насовіча 1870 году, братоў Гарэцкіх, культавым расейска-беларускім слоўніку Некрашэвіча ды Байкова 1928 году, слоўніку Яна Станкевіча).\nМеркаваць — адзін з шматлікіх старых германізмаў у нашай мове (поруч з цэглай, дахам, гандлем, кірмашом...). Ад новаверхненямецкага merken ‘пазначаць, разумець, запамінаць’ (таго ж кораня, што і Marke). У нас яно паступова зьвязалася сэнсамі з сваімі словамі мераць, мерка.\nА меркаваньне — гэта калі мяркуюць. Яшчэ меркаваньне, кажа нам Іван Насовіч, па-расейску азначае ‘рассчитывание, расчёт’.\nІ нашыя клясыкі ХІХ і ХХ стагодзьдзяў слова меркаваць ужывалі як ‘разважаць, прымяраць, плянаваць’. Мяркуе герой Багушэвіча ў паэме „Быў у чысцы“:\nНя каб залiўшы заўсiм ужо вочы,\nале так у меру падвыпiўшы туга;\niду i мяркую: цi то цяпер шчасьце,\nяк паноў ня стала , цi то была доля?\nI лiчу на пальцах: паншчызны дванасьце\nа гадоў да трыццаць, як настала воля ...\nВыразны прыклад у „Любе Лук’янскай“ Кузьмы Чорнага:\nЁн [Шпулькевіч] разьвітаўся са Стафанковічам і пайшоў дадому, вырашаючы ў сваёй галаве нейкія пляны і меркаваньні. Адразу ён не адважыўся ісьці да Сашкі, відаць, тут быў нейкі рызыкоўны ход. Ён усё меркаваў.\nАд кораня мерк-аваць паходзіць славутае слова памяркоўнасьць, якім любяць апісваць нацыянальны характар беларусаў. І часам — сьвядома ці несьвядома — няправільна тлумачаць яго значэньне.\nВось жа памяркоўны — не прыгнечаны, не занадта рахманы і цярплівы, не пакорлівы злу. А разважлівы. Можа хіба крыху запаволены. Памяркоўны — гэта і той, зь якім можна згаварыцца, г. зн. ‘дагавораздольны’, зусім станоўчая і карысная якасьць чалавека заходняй цывілізацыі. А яшчэ памеркавацца можа азначаць ‘падзяліцца з кімсьці’, а нават ‘паладзіць, памірыцца’:\nЕсть мнение. Русское\nСлова мнение ў расейскай мове азначае: ‘1. Взгляд на что-н., суждение о чем-н., выраженное в словах… 2. Оценка, …суждение о ценности чего-н.’ (слоўнік Ушакова). Ад ‘развагаў’ і ‘прыкідак’ — ад беларускага меркаваньня — такія значэньні даволі далёка.\nБеларускія слоўнікі клясычнае пары расейскае „мнение“ перакладаюць словамі думка, погляд (Некрашэвіч і Байкоў яшчэ даюць „зданьне“, але яно, магчыма, успрымалася як палянізм і шырока не пайшло). Дый паваенныя афіцыйныя расейска-беларускія слоўнікі найперш супастаўляюць „мнению“ таксама думку і погляд.\nЁсьць думка. Беларуская\nВось жа сфармуляваная пазыцыя з ацэнкай нечага („мнение“) і ёсьць па-беларуску думка ! (Можна сказаць і погляд, і часам пазыцыя.)\nУ мностве ўстойлівых выразаў расейскае мнение рэгулярна адпавядае беларускай думцы, часам — погляду.\nрас. МНЕНИЕ — бел. ДУМКА:\nличное мнение — асабістая (або прыватная) думка, асабісты погляд\nобщественное мнение — грамадзкая думка\nобщее мнение — агульная думка, агульны погляд\nпо моему мнению — на маю думку, як на мяне\nЗапомнілася, як сьв. п. Віктар Івашкевіч, гаворачы з іншаземнымі журналістамі па-расейску, спатыкаўся на апошнім выразе і ўрэшце казаў „на мою мысль“ ;-) — калькаваў беларускую канструкцыю.\nЧасам расейскае мнение і не вымагае эквіваленту. Выразу „иметь о себе высокое мнение“ адпавядае беларускі высока несьцiся.\nПераклад выразу лидеры мнений як „лідэры меркаваньняў“ асабліва двухсэнсоўны. Бо працэс меркаваньня-вымяркоўваньня можа адбывацца нават за бяседным сталом — а там лідэрства можа захапіць і зусім нечаканы пэрсанаж ) Правільна казаць лідэры думак.\nЛягічна паслухаць рымлян (адступленьне для цікаўных)\nБеларускае меркаваньне пачалі памылкова атаесамляць з расейскім мнением раней за зьяўленьне гугля і яго трансьлейта. Відаць, не заўважыўшы нюансаў. Паспрабую патлумачыць, як гэта адбылося.\nРасейскаму „мнению“ цяперашнія акадэмічныя слоўнікі ўсё ж супастаўляюць беларускае меркаваньне, калі „мнение“ = ‘суждение’. Аднак у расейскай мове тое „суждение“ ў сваю чаргу мае некалькі значэньняў, напр. працэс —„судить(-рядить)“. Сапраўды можна зблізіць зь меркаваць; толькі ў падобным значэньні і адпаведным кантэксьце магчыма супастаўляць расейскае мнение зь беларускім меркаваньнем.\nВажная заўвага. Ёсьць тэрмін фармальнай лёгікі, які па-расейску „суждение“, а па-лацінску iudicium — калі сьцьвярджаюць (праўдзіва ці не) штосьці аб прадметах, зьявах, іхных дачыненьнях паводле формулы „суб’ект — прэдыкат“. Уваходзіць у трыяду формаў абстрактнага мысьленьня (лац. — ням. — анг. — рас.): conceptus, iudicium, conclusio = Konzept, Urteil, Schlussfolgerung = concept, judgement, conclusion = понятие, суждение, умозаключение.\nДык вось тое iudicium / суждение няможна перакладаць „меркаваньнем“. Традыцыйна, у штодзённай мове, па-беларуску адпаведная формула выказваньня завецца менавіта „суд“: оставляю на ваше суждение = здаюся на ваш суд; Па твайму суду гэта так, а па-мойму інак (Насовіч). Дарэчы, лацінскае iudicium таксама можа азначаць і суд, дзе судзьдзя судзіць.\nАле акурат каб унікнуць у беларускай мове аманіміі з судом як інстытуцыяй, укладальнікі нашай тэрміналёгіі ў 1920-я гады прапанавалі тэрмін лёгікі суджэньне. Трыяда выглядае па-беларуску так:\nпаняцьце, суджэньне, выснова\nФэміда павінна меркаваць, а не трапятаць\nСуд (тут ужо як інстытуцыя) у дэмакратычнай дзяржаве, перш чым вынесьці ацэнку ўчынкам, спачатку мяркуе: не сьпяшаючыся ўзважвае (таму ў Фэмідзінай руцэ вагі!), мерае, адмярае. І тады ўжо мае думку.\nА ў несвабодных краінах суду не даюць самому памеркаваць, а „даносяць“ яму гатовую думку начальства праз тэлефон. Кажуць: „Ёсьць думка!“ Тэлефоннае права, ад якога Фэміда трасецца як ад ветру.


Гандлёва-эканамічнае цуд Рэспублікі Беларусь заключаецца ў тым, што гэтая краіна арганізавала на сваёй тэрыторыі вытворчасць уласных прадуктаў і выйшла з імі на міжнародны рынак. Экспартуе яна, у тым ліку, такія сур'ёзныя пазіцыі, як абсталяванне для сельскай гаспадаркі, сярод якога годнае месца займаюць минитрактора «Беларус».\nГэтыя мініяцюрныя машыны могуць выконваць усе тыя жа працы, якія бяруць на сябе вялікія трактара. З іх дапамогай можна перавозіць грузы ў прычэпе, касіць сена, культываваць і араць глебу. Минитрактор «Беларус» серыі 132Н адрозніваецца выдатнай кампактнасцю. Яго шырыня складае ўсяго 1 метр, а даўжыня - каля 2,5 метраў. Ён можа ісці па полі з хуткасцю каля 2,8 км у гадзіну пры адных працах і разганяцца да 17 км пры іншых. Вага агрэгата складае менш за 450 кг, што дазваляе адмовіцца ад лішняга ціску на глебу, а таксама лёгка перавозіць гэты механізм у аўтамабільным прычэпе.\nМинитрактор «Беларус» мае пад капотам 13 «конікаў» японскага вытворчасці (рухавік "Хонда") і пры гэтым здольны лёгка разгарнуцца на тэрыторыі 2,5 метра. Ён можа запускацца як ад ручной сістэмы, так і ад электростартера і акумулятара. Нягледзячы на сціплыя габарыты, минитрактор «Беларус» 132Н лёгка спраўляецца з прычэпам, нагружаным 700 кг, на асфальтаваных і, што немалаважна, на грунтавых дарогах. У яго ёсць прывад на пярэднія і заднія колы. Задні мост можа адключацца, пры неабходнасці, з дапамогай адмысловага рычага. Крэсла аператара знаходзіцца дастаткова блізка да зямлі, што дазваляе выконваць работы з высокай дакладнасцю за кошт добрага візуальнага кантролю.\nПалівам, якое выкарыстоўвае минитрактор «Беларус», з'яўляецца бензін А-92, заліваем у невялікай 6-літровы бак. Цана на машыну са гэтак спрыяльнымі характарыстыкамі больш чым сімпатычная – у Расіі новы трактар такога плана можна купіць па цане менш за 200 тыс. рублёў. Такія агульныя характарыстыкі мадэлі 132Н.\nАкрамя таго, на рынку прапануецца минитрактор «Беларус-321», які мае больш высокія паказчыкі па магутнасці (рухавік 33 л. с.), грузападымальнасці (750 кг у прычэпе), можа развіваць хуткасць да 25 км/гадзіну і адаптаваны для працы ў многіх кліматычных зонах, у тым ліку на пераўвільготненых глебах. Акрамя сельгаспрадпрыемстваў, машына можа спатрэбіцца ў камунальных і лясных гаспадарках. Водгукі сведчаць, што агрэгат валодае надзейнай трансмісіяй, не якая патрабуе рэгуляванняў, і механічнай блакаваннем на дыферэнцыяле задняга моста.\nТрактар абсталяваны паасобна-агрэгатнай гидронавесной сістэмай, з дапамогай якой можна кіраваць гидрофицированными, полунавесными і навяснымі прыладамі сельскагаспадарчага прызначэння. Машына мае два выгляду тармазоў, з якіх стояночные фіксуюцца з дапамогай асобнага рычажного прылады, а асноўныя з'яўляюцца дыскавымі, якія працуюць у алейнай асяроддзі, і падзеленымі для задніх і пярэдніх колаў. Гэтая мадэль мае 2,9 метра ў даўжыню, 1,28 метра ў шырыню. Як і ўзор серыі Н123, трактар мае неахаванае працоўнае месца (адкрытая кабіна), што прадугледжвае выкарыстаннем аператарам ахоўнай адзення ў дрэнную надвор'е.\nАўтамабіль ЗАЗ-970: гісторыя, фота, тэхнічныя характарыстыкі\nЗапарожскі аўтамабільны завод быў створаны ў пачатку 60-х гадоў мінулага стагоддзя. Асноўным напрамкам яго дзейнасці быў выпуск микролитражных аўтамабіляў, якія былі вельмі запатрабаваныя ў СССР. І вялікая колькасць машын ЗАЗ паст...\nАтермальная плёнка "хамелеон": апісанне і асаблівасці\nПасля прыняцця Дзярждумай закона аб забароне нанясення на пярэднія шкла аўтамабіля матэрыялаў, якія пагаршаюць агляд дарогі, на рынку з'явілася шмат варыянтаў атермальной плёнкі. Гэты тып таніроўкі мае практычна такія ж характарыс...


06 жнівень 2018, 14:57\nВуліца Піянэрская ў Гомлі. Адзін з дамоў, якія меліся зьнесьці\nПраект прадугледжваў знос прыватных сядзібаў на вуліцах Герцэна, Урыцкага, Радзішчава, Дзімітрава і Мечнікава. Жыхары кварталу выпадкова даведаліся пра грамадзкія абмеркаваньні, але пасьпелі выступіць з актыўным пратэстам.\nГрамадзкае абмеркаваньне праводзіліся з 2 па 27 ліпеня. 30 ліпеня ў адміністрацыі Навабеліцкага раёну падвялі вынікі. За знос выказаліся 10 чалавек, супраць — 263. Таксама ў адміністрацыю паступілі чатыры калектыўныя звароты з подпісамі «супраць» 363 чалавек.\nАрхіўнае фота. Жыхары Навабеліцкага раёну зьбіраюць подпісы супраць зносу дамоў. 27 ліпеня 2018 году\nЛюдзі былі супраць зносу і будаўніцтва шматпавярховага кварталу, сьцьвярджалі, што ў раёне не хапае сацыяльных аб’ектаў, пагоршыцца экалёгія, бракуе парковак, павялічыцца нагрузка на грамадзкі транспарт.\n«Адміністрацыя раёну лічыць пярэчаньні грамадзян абʼектыўнымі»\n«Адміністрацыя раёну лічыць пярэчаньні грамадзян абʼектыўнымі, просіць улічыць іх пры падвядзеньні вынікаў на архітэктурна-будаўнічым савеце аблвыканкаму», — паведаміла адміністрацыя Навабеліцкага раёну на афіцыйным сайце.\nУ адміністрацыі раёну зрабілі выснову, што рэалізацыя праекту зьяўляецца немэтазгоднай.\nАналягічна раённыя ўлады пагадзіліся зь меркаваньнем жыхароў вуліцы Піянэрскай, дзе тры прыватныя дамы таксама маглі трапіць пад знос. Супраць зносу і будаўніцтва шматпавярховых дамоў выказаліся 527 чалавек, плюс былі тры індывідуальныя і адна калектыўная скарга з агульнай колькасьцю падпісантаў 665 чалавек.\nЛюдзі былі шакаваныя магчымым зносам\nЖыхары аднаго з кварталаў Навабеліцкага раёну Гомля былі шакаваныя весткай, што іхныя 33 прыватныя дамы могуць зруйнаваць.\n«Для нас гэта ня проста кавалак зямлі, дзе мы пражываем сваё жыцьцё. Тут жылі нашы прадзеды. На гэтай зямлі мы сёмае пакаленьне», — казаў Кірыл Осіпаў, адзін з жыхароў вуліцы Мечнікава.\nНа вуліцы Мечнікава ў Гомлі\nДамы ў квартале — спрэс дагледжаныя, адрамантаваныя, некаторыя нядаўна пабудаваныя. Людзі арганізаваліся і хутка сабралі сотні подпісаў супраць зносу.\nАсноўныя нараканьні жыхароў Навабеліцы былі на неразьвітую інфраструктуру, недахоп месцаў у дзіцячых садках, школах, праблемы з транспартнай камунікацыяй.\nУ калектыўным звароце яны назвалі «калясальнай праблемай» Навабеліцкага раёну «бязглуздае жыльлёвае будаўніцтва пры поўным ігнараваньні разьвіцьця інфраструктуры». За апошнія дзесяцігодзьдзі найменшы ў горадзе мікрараён вырас з 30-35 да 75 тысяч чалавек. І пры гэтым сацыяльная інфраструктура практычна не зьмянілася.


Аб’ектаванае і суб’ектаванае аблічча нацыі\n12.01.2019 12:10 Культура\n10 студзеня ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі адбылася прэзентацыя электроннага выдання “Станаўленне беларускай дзяржаўнасці: па старонках беларускіх газет 1917—1922 гг.”.\nВыданне двайнога DVD “Станаўленне беларускай дзяржаўнасці: па старонках беларускіх газет 1917—1922 гг.” стала вынікам рэалізацыі сумеснага праекта Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі і Нацыянальнага архіва Рэспублікі Беларусь, якія валодаюць значнымі калекцыямі айчынных перыядычных выданняў гэтага перыяду.\nБеларускія газеты, якія выдаваліся ў складаны час узрушэнняў, перамен і пабудовы новага дзяржаўнага ладу, сталі сапраўдным летапісам жыцця беларускага народа, каштоўнымі першакрыніцамі і неперадузятымі сведкамі свайго часу. Як адзначыў на прэзентацыі электроннага выдання дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Раман Матульскі, у той знакавы для беларускай гісторыі перыяд газетныя матэрыялы ствараліся па прынцыпе “што бачу, тое пішу” фактычна ў адсутнасці якой-небудзь цэнзуры. Таму тагачасныя газеты — гэта, сапраўды, люстэрка тых падзей, дум, мар, жаданняў, якія былі ва ўсіх удзельнікаў гістарычнага працэсу. “А яшчэ адной важнай асаблівасцю таго часу, — заўважыў Раман Сцяпанавіч, — было тое, што тады ні дэ юрэ, ні дэ факта на тэрыторыі Беларусі не было ўстановы, якая б прэтэндавала на функцыі галоўнай дзяржаўнай бібліятэкі. Не было ўвогуле буйных бібліятэк, якія б, нягледзячы ні на што, збіралі перыёдыку. І таму нядзіўна, што газеты, якія выдаваліся яшчэ да стварэння Нацыянальнай бібліятэкі і Нацыянальнай кніжнай палаты, проста разышліся па свеце. Штосьці потым шукалі, штосьці не шукалі. Але сёння, праз сто гадоў пасля тых лёсавызначальных падзей у нашай гісторыі, мы разам з нашымі калегамі зрабілі спробу сабраць разам усе тагачасныя беларускія газеты ў адзін рэсурс. Хоць мы не можам сказаць, што гэта поўны збор, таму што мы нават не маем спіса ўсіх тых газет, якія выходзілі ў той час. Рэканструяваць гэты спіс — задача нашых гісторыкаў, бібліёграфаў, архівістаў, бібліятэкараў на будучыню”.\nУ сваю чаргу дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь старшыня парламенцкай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы Ігар Марзалюк назваў электроннае выданне “Станаўленне беларускай дзяржаўнасці: па старонках беларускіх газет 1917—1922 гг.” рэальным абліччам беларускай нацыі, дакументаваным у газетах як дакументах часу і суб’ектаваным у канкрэтных тэкстах і вобразах. “У тагачасных беларускіх палітычных дзеячаў, як і наогул у грамадства, былі розныя погляды, розныя ўстаноўкі, — адзначыў І.А.Марзалюк. — І ўсе гэтыя ўстаноўкі, а таксама ўсе фобіі, памкненні, варыянты пажаданай будучыні Беларусі, адлюстроўваліся на старонках перыёдыкі. А перыядычны друк, як вядома, гэта надзвычай спецыфічная крыніца. Гэта заўсёды пэўныя міфалагемныя рады поруч са строгай дакументацыяй, публікацыяй маніфестаў, дэкларацый і адозваў, маніпуляваннем масавай свядомасцю, стварэннем уяўных ворагаў і г.д. Але самае важнае тое, што ў выданні якраз напоўніцу і прадстаўлена гэтае разнастайнае беларускае палітычнае “эга”, беларускае палітычнае “я”. Нацыянальная бібліятэка Беларусі разам з Нацыянальным архівам Рэспублікі Беларусь, рэалізаваўшы гэты бліскучы праект, зрабілі каласальны падарунак усім, хто цікавіцца гісторыяй Беларусі, хто хоча зразумець логіку нашых продкаў, ад якіх залежаў у свой час і лёс нас усіх, сённяшніх. І яны зразумеюць, што людзі, якія ў 1917 годзе на Усебеларускім з’ездзе былі разам, а ў 1918 і 1919 гадах па волі лёсу раз’ядналіся і апынуліся ў розных лагерах, разам з тым працавалі дзеля аднаго — стварэння беларускай дзяржаўнасці. І зрабілі ўсё, што ад іх залежала, каб над Беларуссю ўзыходзіла беларускае сонца. Аднадумцы — не тыя, хто думае аднолькава, а тыя, хто думае аб адным. А яны думалі аб адным — беларускім нацыянальным доме”.\nНа двух дысках DVD “Станаўленне беларускай дзяржаўнасці: па старонках беларускіх газет 1917—1922 гг.” размешчаны электронныя копіі каля 2400 нумароў газет, якія выходзілі ў 1917—1922 гг. на тэрыторыі сучаснай Беларусі і за яе межамі, але мелі дачыненне да Беларусі (Вільня, Віцебск, Гродна, Магілёў, Мінск, Масква, Орша, Смаленск і інш.). Прадстаўлена перыёдыка пераважна на беларускай і рускай мовах, і толькі дзве газеты на польскай — Dziennik Grodzieński (“Гродзенская газета”, Гродна) і Głos robotniсzy (“Рабочы голас”, Гродна). Для даследчыкаў уся змешчаная ў выданні перыёдыка з’яўляецца багатым фактаграфічным матэрыялам, які можна выкарыстоўваць як крыніцазнаўчую базу для вывучэння гісторыі Беларусі, правядзення гісторыка-аналітычных даследаванняў розных аспектаў палітычнага, эканамічнага і сацыяльна-палітычнага культурнага жыцця краю. Электроннае выданне забяспечана зручным інтэрфейсам (на беларускай і рускай мовах), грунтоўным уводным артыкулам загадчыка аддзела гісторыі Беларусі Новага часу Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі кандыдата гістарычных навук А.У.Унучка і падрабязнай бібліяграфічнай інфармацыяй. Што немалаважна, мінімальныя сістэмныя патрабаванні (Intel Pentium II 400; 64 Mb RAM; SVGA; Windows 98) зробяць выданне даступным ва ўстановах адукацыі з розным узроўнем камп’ютарнай абсталяванасці.\nНацыянальная бібліятэка БеларусіСтанаўленне беларускай дзяржаўнасці: па старонках беларускіх газет 1917—1922 гг.электроннае выданне\nЗ Новым годам — з новым беларускім стаго...


Сваё разьвіцьцё ветразевы спорт атрымаў у тых краінах, дзе дадзеным відам спорту было зручна займацца зыходзячы з геаграфічнага становішча.\nРэгата — адзін зь відаў правядзеньня спаборніцтваў па ветразевым спорце\nСпачатку яхтынг стаў папулярны на тэрыторыі Галяндыі, а празь некаторы час і побач з ангельскімі берагамі можна было назіраць спартоўцаў, якія займаліся ветразевым спортам. Першыя згадваньні ў летапісах пра гонкі на ветразевых яхтах датуюцца 1662 годам.\nУжо праз стагодзьдзе зьявіліся першыя яхт-клюбы. Зь цягам часу яхт-клюбы распаўсюдзіліся па тэрыторыі ўсёй Эўропы.\nУ адрозьненьне ад шматлікіх іншых відаў, у ветразевым спорце ня так моцна выяўленае залежнасьць ад прыродных дадзеных. Залежнасьць ад вагі й росту ня моцная, і пры гэтым заўсёды можна абраць падыходзячы для сябе (пад рост і вагу) кляс яхт.\nВетразевы спорт — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nБеларуская фэдэрацыя ветразевага спорту(рас.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Ветразевы_спорт&oldid=2105074»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 4 студзеня 2020 году ў 16:17.


Галоўная 43. Вороновская централизованная библиотечная система\nЭкскурсія "Книжное царство - мудрое государство"\nСупрацоўнікі філіяла “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” правялі для вучняў 1-2 класаў Паляцкішскай сярэдняй школы экскурсію “Книжное царство- мудрое государство”.\nПасяджанне аматарскага аб'яднання "Непаседы"\nУ філіяле “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” прайшло чарговае пасяджанне аматарскага аб’яднання “Непаседы”. Дзеці прынялі актыўны ўдзел у фарміраванні фотакалажа “Поликлиника доктора Нехворайкина”.\nУрок бяспекі “Полянка безопасности”\nУ філіяле “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” прайшоў урок бяспекі “Полянка безопасности” з вучнямя 1- 4 класаў. Бібліятэкары расказалі дзецям аб правілах паводзін па тэхніцы пажарнай бяспекі, як трэба сябе паводзіць у экстрымальных выпадках, куды трэба звяртацца падчас небяспекі. Дзеці азнаёміліся з нагляднымі матэрыяламі па тэхніцы пажарнай бяспекі і навучыліся карыстацца вогнетушыцелям.\nКніжная выстава “Гукі роднай мовы пахнуць верасам і мятай”\nФіліял “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” арганізаваў гучныя чытанні вершаў на роднай мове, прысвечаныя Міжнароднаму Дню роднай мовы “Сэрцам роднага слова краніся”. Яно было накіравана на папулярызацыю беларускай мовы, выхаванне ў школьнікаў павагі і любові да роднага слова, цікавасці да твораў беларускіх пісьменнікаў.\nДыступ "О тех, кто садится на скамью подсудимых"\nУ філіяле “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” для падлеткаў прайшоў дыспут “О тех, кто садится на скамью подсудимых”. Бібліятэкары расказалі пра ўздзеянне на арганізм алкаголя, наркотыкаў, курыльных сумесяў.\nНабат памяти "Афганистан прошёл по нашим душам"\nНабат памяти «Афганистан прошёл по нашим душам» состоялся в филиале «Жирмунская интегрированная сельская библиотека». Своими воспоминаниями о той страшной войне поделились воины – афганцы: Генрик Казимирович Микутайтис (рядовой), председатель Вороновской районной организации общественного объединения «Белорусский союз ветеранов войны в Афганистане», Валерьян Валерьянович Суцкель (рядовой), Копоть Павел Иванович(рядовой), Тищенко Сергей Григорьевич (рядовой), Паршуто Антон Иванович(старшина), а также вдова воина- афганца Милинцевича Виктора Петровича, Анна Михайловна, жительница аг.Жирмуны.\nГістарычная гадзіна "Нашы землякі – Афганцы"\n15 февраля в Вороновской районной библиотеке прошёл исторический час «Наши земляки – Афганцы» посвященный Дню памяти воинов – интернационалистов.\nПрагляд відэароліка "Пакутнае пекла смерці"\n15 лютага Беларусь адзначыла 30-годдзе з дня вывядзення савецкіх войск з Афганістана і дзіцячая бібліятэка таксама сабрала падлеткаў для прагляду відэароліка “Пакутнае пекла смерці”.\n"Табе Беларусь у вяках красавацца"\nВ Вороновской районной библиотеке прошёл День информации, посвященный 100 —летию образования БССР: “Беларусь: 100 гадоў у летапісі гісторыі” .\nКнижны фуршэт "Виталий Бианки - лесной кудесник"\nФіліял “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” адзначыў 125- годдзе з дня нараджэння выдатнага рускага пісьменніка Віталія Біянкі. Бібліятэкары арганізавалі кніжны фуршэт “Виталий Бианки— лесной кудесник”, расказалі вучням пра жыццёвы і творчы шлях паэта.\nІнтэлектуальная гульня “Затей у нас большой запас”\n10 лютага ў ф-ле “Радунская гарпасялковая бібліятэка” праведзена інтэлектуальная гульня “Затей у нас большой запас”. Аудыторыя дзяцей была сабрана каб правесці выхадны дзень з нашымі любімымі казкамі, іх героямі.\nГадзіна літаратурнай памяці “Дзеці суровай пары ліхалецця”\n8 лютага філіял “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” адзначыў Дзень юнага героя- антыфашыста. У бібліятэцы прайшла гадзіна літаратурнай памяці “Дзеці суровай пары ліхалецця”. Вучням 4 класа з класным кіраўніком Адамчык Т.Ф. было падрыхтавана паведамленне аб юных героях- антыфашыстах у розныя гады, розных краін свету ў барацьбе супраць фашызму.\nАгляд літаратуры "Паэтычны свет Аркадзя Куляшова"\n6 лютага споўнілася 105 год з дня нараджэння беларускага паэта Аркадзя Куляшова. Філіял “Канвелішская сельская бібліятэка” ушанавала гэту дату кніжнай выставай і аглядам літаратуры “Паэтычны свет Аркадзя Куляшова”\nВыстава -прагляд "Аркадзь Куляшоў - паэт і грамадзянін"\n6 лютага споўнілася 105 гадоў з дня нараджэння Аркадзя Куляшова(1914-1978), народнага паэта Беларусі, лаўрэата Дзяржаўных прэмій СССР і БССР, класіка беларускай літаратуры.\nУ філіяле “Жырмунская інтэграваная сельская бібліятэка”адбылася выстава – прагляд “Аркадзь Куляшоў – паэт і грамадзянін”, на якую былі запрошаны вучні Жырмунскай сярэдняй школы.\nЛітаратурная гадзіна " Паэтычны свет Аракадзя Куляшова"\nЗ нагоды 105 –годдзя з нараджэння Аркадзя Куляшова ў раённай бібліятэцы прайшла літаратурная гадзіна “Паэтычны свет Аркадзя Куляшова”. Удзельнікі мерапрыемства былі вучні 10 класа Воранаўскай сярэдняй школы з класным кіраўніком\nЭкскурсію да раённай Дошкі гонару “Славутыя людзі маёй радзімы”\nСупрацоўнікі філіяла “Воранаўская дзіцячая бібліятэка” арганізавалі для вучняў пачатковых класаў экскурсію да раённай Дошкі гонару “Славутыя людзі маёй радзімы”, прысвечаную да Году малой радзімы. Бібліятэкары пазнаёмілі дзяцей з лепшымі працоўнымі калектывамі, з знакамітымі людзьмі, якія сваёй працай прыносяць карысць сваёй радзіме і з гэтай нагоды занесены на Дошку гонару.