актыватар клёва Fish XXL для приманивания рыбы феромонамі\nObzoroff - міжнародны медыцынскі часопіс\nпрынада Fish XXL актыватар клёва з феромонамі - аттрактант для рыбалкі\nАгляд унікальнага аттрактанты для прынады ўсіх відаў рыбы Fish XXL, Выкарыстоўваючы якую рыбалка заўсёды будзе ўдалай і прынясе задавальненне ад багатага ўлову. Яе выкарыстоўваюць прафесійныя рыбакі і аматары ва ўсёй Еўропе, а значыць гэтая Прыручэнне працуе эфектыўна, інакш бы не ажыццяўляліся продажу па ўсіх краінах СНД і Еўрасаюза. І так, навошта патрэбен актыватар клёва?\nКалі пасля рыбалкі вам няма чым пахваліцца, напрыклад, ўлову няма зусім ці ён гэтак малы, што і казаць няма пра што, то вы можаце ва ўсім вінаваціць надвор'е, месца рыбалкі, аснастку або падкормку. А між тым апошняе з пералічанага менш за ўсё вінавата ў вашай няўдачы, так як стандартная падкормка спыняе дзейнічаць пры дасягненні тэмпературы мінус 10 і ніжэй градусаў, так як рыба ў гэтых умовах перастае ўлоўліваць пах.\nТаксама вы можаце нарвацца на ашуканцаў, якія прапануюць рыбалоўныя гармоны тыпу Fish Hungry, якія, па іх запэўненні, здольныя прывабіць любую рыбу, нават празмерна сытую. Многія рыбаловы паверылі гэтай казцы і апынуліся ў пройгрышы. Ня паўтарайце гэтага дзеяння, заставайцеся пільнымі.\nЗараз кранем сучасных гандлёвых сетак. Ён прапануюць гіганцкі выбар усяго, што неабходна для рыбалкі. Аттрактанты і дипы ў дадзеным выпадку не з'яўляюцца выключэннем. Наколькі вам неабходна такое разнастайнасць? Вы павінны ведаць, што рыба здавольваецца ў асноўным чатырма пахамі, таму не варта чакаць з яе боку гурманствам.\nШто такое актыватар клева аттрактант Fish XXL\nШто трэба разумець пад аттрактантом Fish XXL\nНа якую рыбу разлічана прынада Фіш XXL\nЗ чаго складаецца прынада Fish XXL\nпрадаецца Ці Fish XXL у крамах, як купіць\nЯк адрозніць падробку Fish XXL\nІнструкцыя як карыстацца аттрактантом\nВажныя звесткі аб прікорм і прыкормлівання\nШто ўваходзіць з склад прыкорму\nУсім рыбаловам, ды і не толькі ім, вядома, што для добрага клева, рыба патрабуе прыкормкі і эфектыўнай прынады. Калі рыбе спадабаецца прынада, то яна трапіцца на кручок, а калі яе задаволіць Прыручэнне, то ўлоў значна ўзрасце. Менавіта гэта і забяспечвае аттрактант актыватар клева - стымуляванне рыбы, выклікаючы ў яе інстынкт паляўнічага.\nАсаблівай эфектыўнасцю дадзены сродак адрозніваецца ў тых выпадках, калі мэтай рыбалкі з'яўляюцца буйныя пароды рыб. актыватары клева Fish XXL ўтрымліваюць у сваім складзе кампаненты, якія гарантуюць ахоп вялікіх тэрыторый у плане забеспячэння паклёўкі. Рыба становіцца настолькі актыўная, што гатова паглынаць любую ежу па-за залежнасці ад ступені сваёй сытасці.\nГэта сродак з'яўляецца актыватарам клева, арыентаваным на рыбалку ў любую пару года. Візуальна ўяўляе сабой густую масу ў флаконе аб'ёмам 30 мілілітраў. Забяспечвае высокі ўзровень камфорту на рыбалцы, калі атрымоўваецца лавіць хутчэй і больш як у плане агульнага памеру ўлову, так і асобных асобнікаў рыб. Пры гэтым усё роўна, які від рыбы Вы збіраецеся лавіць.\nЗ дапамогай Fish XXL можна ператварыць самую манатонную рыбалку ў найцікавейшы занятак. Разгляданая сродак стымулюе клёв рыбы, якая аддае перавагу заставацца там, дзе ёй добра, гэта значыць на прыкормленым участку.\nУ распрацоўцы аттрактанты Fish XXL прымалі ўдзел не толькі навукоўцы мужы, але і звычайныя рыбаловы, што тлумачыць поспех гэтага актыватара клева. У выніку сумесных намаганняў атрымалася атрымаць араматычны мікс, які адрозніваецца высокай выніковасцю прымянення. Выдаткаванае на стварэнне сродкі час склаў 3 года. На працягу гэтага перыяду вялася карпатлівая праца: мяняліся прапорцыі і камбінаваныя пахі. Выдаткаваныя высілкі апраўдалі сябе, так як быў распрацаваны унікальны водар, прывабны для любога віду рыбы.\nАсцярожную. спрэй Fish XXL, Які мае карычняваты адценне, арыентаваны на ўжыванне ў чыстай і халоднай вадзе. Цёмная па колеры Прыручэнне прыцягвае напуганной рыбу, да якой можна аднесці, напрыклад, краснопёрку.\nДрапежную. Густая маса актыватара Fish XXL добра ўтрымліваецца на асадцы, захоўваючы ўстойлівасць да ўздзеяння вады. Пах прынады распаўсюджваецца на вялікай адлегласці, прыцягваючы буйных прадстаўнікоў рыб.\nМірную. На так званых дзікіх вадаёмах у рыбы няма вопыту ў адносінах да той ці іншай штучна створанай прынадзе. Яе спакушае пах актыватара, і яна з вялікім задавальненнем заглынае прынаду.\nАтрактант выклікае моцнае раздражненне рэцэптараў рыб, звязаных з нюхам. кампаненты Fish XXL якія ўваходзяць у склад, раствараючыся ў вадзе, уздзейнічаюць на нервовыя канчаткі, калі трапляюць на слізістую, што прыводзіць да стымуляцыі адпаведнай мазгавой актыўнасці.\nРыба адчувае пах і плыве на яго. Склад дадзенага актыватара Фіш XXL выключае наяўнасць хімічных кампанентаў, таму злоўленая рыба зусім бясшкодная:\nгіганцкі часнык - спрашчае працэс лоўлі шчупака і ляшча;\nканаплянае масла - выклікае пачуццё голаду ў густеры і рачной рыбы ў выглядзе сопы;\nкаффир-лайм - павялічвае шанцы пры лоўлі карпа, ліня і плоткі;\nбялок кальмара - не пакіне абыякавымі акунёў, невялікіх самоў, выразубаў і Ратанаў.\nКалі вы хочаце купіць сапраўдны актыватар Fish XXL, То варта звяртацца выключна на інтэрнэт-рэсурс вытворцы. Наяўнасць у рознічных пунктах продажу можа канстатаваць толькі тое, што Вам будзе прапанавана падробленае сродак, тыпу Fish Hungry і яму падобных. З дапамогай звароту да вытворцаў вы забяспечыце куплю якаснага і дзейснага аттрактанты без якіх-небудзь пераплат і рызыкі для свайго кашалька.\nПадчас правядзення распродажы Вы можаце замовіць актыватар Fish XXL са скідкай да 50% ад яго кошту. Не выпусціце гэтую магчымасць, каб заўсёды быць з уловам. Для гэтага спатрэбіцца толькі ўнесці патрабаваную інфармацыю ў форму на сайце.\nПраз кароткі час з вамі на сувязь выйдзе аператар, што неабходна ў мэтах удакладнення дэталяў дастаўкі па замове. У залежнасці ад рэгіёна, дастаўка ажыццяўляецца ад 2 да 8 дзён. Аплачваць загадзя нічога не трэба.\nКупіць Fish XXL са зніжкай можна ў краінах Еўрапейскага Саюза. На тэрыторыі кожнай краіны дзейнічае дастаўка ад афіцыйнага дыстрыбутара, спасылкі на сайты для афармлення замовы пазначаны ў выглядзе спісу:\nсапраўдны актыватар Fish XXL быў выпрабаваны на розных вадаёмах. Кампактны памер актыватара забяспечвае зручнасць яго пераноскі. Прынада адрозніваецца універсальнасцю, то ёсць падыходзіць для лоўлі любой рыбы. Для яе выкарыстання неабавязкова здымаць рукавіцы.\nКалі вы купілі Fish XXL, А рыба ігнаруе прынаду, то, магчыма, была набыта падробка. Не варта давяраць невядомым прадаўцам. Прэпарат прадаецца толькі на партале вытворцы ТАА авеню, горад Масква, дзе прысутнічае дэталёвая інфармацыя па ім.\nКаб выявіць падробку, у першую чаргу патрабуецца вывучыць знешні выгляд упакоўкі. Яна павінна быць выканана якасна і адрознівацца наяўнасцю нанесенай інфармацыі ў выглядзе даты выпуску, лагатыпа, рэгістрацыйнага знака і тэрміну прыдатнасці. Падробкі здольныя прывесці да алергічных рэакцый і не могуць служыць гарантыяй таго, што вам будзе забяспечана паспяховая поклевка. Выключыце верагоднасць набыцця актыватара клёва Фіш XXL ў ашуканцаў.\nДля нанясення актыватара можна выкарыстоўваць любую прынаду, напрыклад, той жа хлеб. Лоўля мірнай рыбы будзе паспяховай пры апырскванні прынады парадку 3 раз. Калі ваша мэта - асцярожная рыба, то колькасць апрацоўкі прынады варта павялічыць да 8 раз. Злавіўшы 2-3 рыбы, пажадана паўтарыць згаданую працэдуру. Наступ клева адбываецца праз некалькі хвілін з таго моманту, як вы скарыстаецеся прынадай Fish XXL.\nУ кожнага рыбака свой падыход да прыкормлівання. Хтосьці корміць шмат, высыпаючы ў ваду каля 5 кілаграм прыкормкі за дзённую сесію. Пры шматдзённай рыбалцы конт у рыбакоў часам ідзе на дзясяткі кілаграм. Хтосьці не корміць зусім. Да якой групы далучыцца?\nВось два ключавых пытання, якія трэба задаць сабе перад падрыхтоўкай да прыкорм:\nНаколькі працяглая рыбалка;\nНаколькі менавіта ў дадзеным месцы рыба прывыкла знаходзіць сабе ежу.\nНаогул, карміць рыбу ў працэсе лоўлі карысна ў любым выпадку. Але ў якіх аб'ёмах? Ці ёсць небяспека перакармілі рыбу, адбіць ёй апетыт? Пра гэта мы і пагаворым далей.\nЦі можна перакармілі рыбу? Як паказвае практыка рыбалоўных спаборніцтваў, перакармілі рыбу яшчэ ні ў каго не атрымалася. Менавіта спартоўцы заўсёды выкарыстоўваюць велізарная колькасць прикормочной сумесі разам з Fish XXL, Пакідаючы ў гэтым пытанні рыбаловаў-аматараў далёка ззаду. Каб разабрацца, чаму гэта так, трэба разумець мэта прыкормлівання і задачы прикормочных сумесяў і праграм.\nНавошта наогул трэба прыкормліванне? Мэтаў у прыкормлівання дзве:\nпрыцягненне рыбы ў пэўную кропку лоўлі;\nўтрыманне рыбы ў месцы лоўлі на працягу ўсёй сесіі.\nПры гэтым на рыбу дзейнічаюць пазітыўныя і негатыўныя фактары:\nКлючавой пазітыўны - кармавой рэфлекс, якi прымушае рыбу карміцца і шукаць сам корм.\nКлючавой негатыўны - фактар страху ці турботы, які ўзнікае з-за якія знаходзяцца побач суродзічаў, абсталяванняў, асобін іншых парод рыб.\nЯк працуе прыкормліванне з Fish XXL? Сэнс працэсу - стварэнне месцы кармавога цягі рыбы і ўмоў, у якіх рыба пачынае сама прыплываць у патрэбную рыбаку кропку. Нават калі рыбу спудзіць, яна адыдзе недалёка і неўзабаве вернецца - груба кажучы, выпрацуецца «звычка».\nКлючавы момант прыкормлівання - стварыць умовы для прыцягнення рыбы, а не накарміць яе. Таму і можна сыпаць сумесі кілаграмамі - яны прыцягваюць, але не насычаюць рыбу. Большую іх частку складаюць звычайна гліна і пясок.\nПрыцягвае рыбу фракцыя дробнага мліва тых інгрэдыентаў, якія яна лічыць сваім кормам ў спалучэнні з актыватарам Fish XXL. Часцей за ўсё гэта драблёнае збожжа, рэзаны чарвяк, лічынкі насякомых (матыль і опарыш), дробныя водныя ракападобныя. Аб'ём такіх інгрэдыентаў мінімальны, часта да іх дадаюць ўзмацняльнікі паху і густу (аттрактанты і ДИПы). Астатняе кладзецца «для аб'ёму» і з улікам таго, што прыкорм павінен максімальна хутка вызваляць стрававальны тракт рыбы.\nВажны аспект - тое, што выкарыстоўваецца рыбачкай ў якасці прынад, павінна добра пераклікаецца з кармавымі дабаўкамі, ужытыя ім у сумесі. Такі падыход называецца кармавой праграмай.\nРэкамендуем да прагляду артыкул аб Dry Blooder аттрактант прынада для рыбы Сухая кроў прызначанага ў асноўным для лоўлі драпежнай рыбы.\nСацыяльныя сеткі аўтара: facebook Pinterest Twitter YouTube


На крок наперадзе - АбітурыентАбітурыент\nЗрэшты, без асабістага візіту ў прыёмную камісію ўніверсітэта пакуль не абысціся. У вызначаныя тэрміны абітурыентам трэба будзе прынесці сюды свае атэстаты, сертыфікаты ЦТ, медыцынскія даведкі і іншыя неабходныя дакументы, а таксама паставіць асабістыя подпісы на заявах. Аднак несумненны плюс электроннай заявы ў тым, што гэты важны для абітурыента дакумент, дзе ўказваецца пералік пажаданых спецыяльнасцей, будзе запаўняцца загадзя, без чэргаў і мітусні. Гэта дазволіць абітурыентам пазбегнуць магчымых памылак і зрабіць больш свядомы выбар. Акрамя таго, наяўнасць электронных заяў істотна паскорыць работу прыёмнай камісіі.\nЭлектронны кабінет абітурыента\nТрэба адзначыць, што аўтаматызаваная сістэма падачы заяў і залічэння абітурыентаў у БДУІР паўнацэнна дзейнічае ўжо трэці год. У 2011 годзе яна была апрабавана пры залічэнні абітурыентаў на платную форму навучання. Праз год выкарыстоўвалася ўжо на ўсіх формах, і абітурыенты маглі ўказаць да пяці спецыяльнасцей у парадку прыярытэту. У мінулым годзе пералік спецыяльнасцей быў пашыраны да сямі. Сёлета абітурыентам дазваляецца ўказаць любую колькасць спецыяльнасцей з тых, што ёсць ва ўніверсітэце (а гэта 34 спецыяльнасці тэхніка-тэхналагічнага профілю і 2 — эканамічнага).\nПрарэктар БДУІР па вучэбнай рабоце і інфарматызацыі Барыс Віктаравіч Нікульшын дэманструе раздрукаваны бланк заявы, якую абітурыент павінен падаць у прыёмную камісію. Калі хтосьці сапраўды вырашыць указаць два ці тры дзясяткі спецыяльнасцей, то запоўніць такую заяву з першага разу будзе не так проста. Таму і з’явілася ідэя даць абітурыентам магчымасць загадзя запоўніць заявы і даслаць іх ва ўніверсітэт у электронным выглядзе.\n“Вядома, абітурыент можа прыйсці ў прыёмную камісію, узяць тут бланк заявы і запоўніць яго, як гэта было раней, — гаворыць Барыс Віктаравіч. — Але ж мы разумеем, што калі абітурыент будзе ўказваць вялікі пералік спецыяльнасцей, то вельмі лёгка, расстаўляючы прыярытэты, прапусціць нейкую спецыяльнасць, збіцца, нарабіць памылак… Гэта б значна замаруджвала працэс, а потым яшчэ і нашым аператарам трэба было б усе пералікі ўводзіць у базу. Мы прадумалі гэтую сітуацыю і вырашылі прапанаваць абітурыентам загадзя запоўніць на нашым сайце электронныя бланкі заяў. У іх будзе даволі шмат часу, каб паразважаць і расставіць усе выбраныя спецыяльнасці ў парадку прыярытэту. Вельмі важна, што спецыяльнасці, якія абітурыент будзе ўносіць у свой уласны спіс, аўтаматычна будуць знікаць з агульнага пераліку, а гэта значыць, што паўторы немагчымы. Атрыманы спіс абітурыент можа шматразова пераправерыць, абмеркаваць яго з бацькамі, скарэкціраваць і адправіць нам ужо канчатковы варыянт”.\nПрыёмная камісія дашле абітурыенту паведамленне, што яго заява прынята, пасля чаго будзе створана PDF-версія заявы, якая адправіцца ў электронны кабінет абітурыента. Маладому чалавеку застанецца толькі ў вызначаныя тэрміны прыёму дакументаў прыйсці ў прыёмную камісію, і калі ён нічога не перадумаў, то яму раздрукуюць яго заяву для подпісу. Калі ж абітурыент захоча ўнесці ў заяву нейкія карэктывы, гэта можна зрабіць, у любым выпадку работа прыёмнай камісіі будзе спрошчана.\nТакім чынам, аператары будуць працаваць пераважна з тымі, хто не скарыстаўся магчымасцямі электроннага кабінета і не запоўніў заяву загадзя. Для самых прасунутых абітурыентаў падача дакументаў зойме літаральна некалькі хвілін.\nКалі пачне працаваць электронны кабінет абітурыента? Б.В.Нікульшын гаворыць, што мэтазгодна запаўняць заявы пасля таго, як стануць вядомы вынікі цэнтралізаванага тэсціравання. Таму кабінет паўнацэнна пачне працаваць у другой палове чэрвеня.\nШто да аўтаматызаванай сістэмы падачы заяў і залічэння абітурыентаў, то сёння БДУІР гатовы выкарыстоўваць яе ў карпаратыўным рэжыме — гэта калі некалькі ўніверсітэтаў аб’ядноўваюцца і праводзяць агульную прыёмную кампанію. Пры гэтым частку спецыяльнасцей універсітэты могуць пакінуць для ўнутранага конкурсу, а частку — для карпаратыўнага. І абітурыенты, прыходзячы ў адзін з універсітэтаў карпарацыі, могуць выбіраць як спецыяльнасці гэтага ўніверсітэта, так і спецыяльнасці, якія ёсць у агульным доступе.\n“Я думаю, што праз год-два мы ўжо зможам ажыццяўляць такі прыём, — гаворыць Барыс Віктаравіч, — але для гэтага трэба вызначыць, хто ў такой сітуацыі павінен праводзіць залічэнне. Акрамя таго, вельмі важна, каб універсітэты, якія будуць дзейнічаць у карпарацыі, прайшлі апрабацыю нашай сістэмы, папрацавалі аўтаномна. На сённяшні дзень аўтаматызаваная сістэма падачы заяў і залічэння абітурыентаў выкары-стоўваецца ў Міжнародным дзяржаўным экалагічным універсітэце імя А.Д.Сахарава і на двух факультэтах (фізічным і матэматычным) Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка. Мы спадзяёмся, што сёлета да нашай сістэмы падключыцца Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт. Ёсць цікавасць і з боку рэгіянальных універсітэтаў. Хаця трэба сказаць, што сістэма ўкараняецца не так хутка, як мы разлічвалі”.\n(2+2)+2 — формула мабільнасці\nДарэчы, выбар, які робяць абітурыенты пры паступленні ў БДУІР, не з’яўляецца канчатковым і незваротным. З 2013 года ўніверсітэт перайшоў на новую схему навучання — (2+2)+2 (чатыры гады на першай ступені і два гады — у магістратуры).\nБ.В.Нікульшын патлумачыў, чаму на першай ступені менавіта 2+2: “Справа ў тым, што мы стварылі ўніверсальныя вучэбныя планы для ўсіх спецыяльнасцей, і ў першыя два гады навучання яны вельмі блізкія. Гэта зроблена для таго, каб студэнты пасля першага ці другога курса пры жаданні маглі перайсці на іншыя спецыяльнасці ці нават на іншыя факультэты. Пераход магчымы нават з эканамічнага профілю ў тэхніка-тэхналагічны (і наадварот). І ў нас ужо ёсць такія выпадкі. Напрыклад, згодна з правіламі прыёму, пераможцы алімпіяд па матэматыцы паступаюць да нас без экзаменаў толькі на эканамічны профіль, а пры паступленні на тэхніка-тэхналагічны профіль (нават на ІТ-спецыяльнасці) ім трэба здаваць ЦТ. Выкарыстоўваючы схему (2+2)+2, пераможцы матэматычных алімпіяд, якія хочуць вучыцца ў БДУІР на ІТ-спецыяльнасцях, спачатку паступаюць на інжынерна-эканамічны факультэт, а потым пераходзяць на “сваю” спецыяльнасць”.\nУсё гэта магчыма дзякуючы таму, што ва ўніверсітэце добра развіты дыстанцыйныя формы навучання, і ў рамках дыстанцыйных адукацыйных тэхналогій студэнты могуць прайсці сертыфікацыю па асобных дысцыплінах. Гэта значыць, што любы студэнт любой формы навучання можа звярнуцца ў дэканат факультэта бесперапыннага і дыстанцыйнага навучання, выбраць пэўную дысцыпліну вучэбнага плана і вывучыць яе самастойна. Для гэтага яму будуць прадастаўлены неабходныя электронныя вучэбныя матэрыялы, а таксама цьютар, які дапаможа асвоіць курс. Пасля паспяховай атэстацыі такі студэнт можа прынесці ў дэканат свайго факультэта адпаведны сертыфікат, і яго адзнака будзе залічана.\n“Калі студэнт вырашыў перайсці на іншую спецыяльнасць, ён параўноўвае вучэбныя планы, вызначае, якія дысцыпліны яму трэба прайсці, атэстоўваецца па іх і, такім чынам, ажыццяўляе задуманае, — расказвае Барыс Віктаравіч. — Прычым пераход магчымы не толькі на платныя, але і на бюджэтныя месцы, якія, на жаль, часта вызваляюцца. Па-першае, універсітэт вядомы высокай патрабавальнасцю да студэнтаў, а таму адлічэнняў даволі многа. А па-другое, значная колькасць студэнтаў пачынае будаваць кар’еру і пераходзіць з дзённай формы навучання на дыстанцыйную і завочную, вызваляючы бюджэтныя месцы”.\nШто да дыстанцыйнай формы навучання, то яна дазваляе студэнтам фарсіраваць сваю адукацыю. Яны бяруць дысцыпліны наступнага года, вывучаюць іх і пераскокваюць праз курс. Б.В.Нікульшын расказвае, што ў БДУІР ёсць завочнікі і дыстанцыёншчыкі, якія заканчваюць універсітэт за 4 гады. Вядома, гэта прасунутыя студэнты, матываваныя на тое, каб хутчэй атрымаць дыплом, яны ўмеюць лічыць час і грошы і не могуць дапусціць іх марнавання.\nСёння на дыстанцыйнай форме ў БДУІР навучанне вядзецца па дзесяці спецыяльнасцях інфармацыйнага і эканамічнага профілю. Прычым гэтая форма дазваляе істотна пашыраць рынак адукацыйных паслуг. Напрыклад, у БДУІР вучацца жыхары ЗША — пакуль толькі па спе-цыяльнасці “Мабільныя сістэмы, якія праграмуюцца”, але ўжо ўлетку будзе праведзены набор і на другую спецыяльнасць — “Інфармацыйныя сістэмы і тэхналогіі (у бізнес-менаджменце)”. Адметна, што цікавасць да яе праяўляюць і беларусы, якія гатовы вучыцца на англійскай мове па той жа схеме, што і амерыканскія студэнты.\n“Там практыкуецца змешаная форма: дыстанцыйная з боку БДУІР і дзённая — на базе амерыканскага ўніверсітэта-партнёра, — тлумачыць Барыс Віктаравіч. — Таму калі мы набяром групу беларусаў па згаданай спецыяльнасці, то яны таксама частку дысцыплін будуць праходзіць дыстанцыйна, а частку — дзённа. Гэта цалкам стасуецца з ідэалогіяй дыстанцыйнай формы навучання: маштаб і глыбіню выкарыстання дыстанцыйна-інфармацыйных тэхналогій вызначае сам універсітэт”.\nАкадэмія CISCO — для ўсіх студэнтаў БДУІР\nВельмі важнай падзеяй, якая чакаецца ў БДУІР у новым навучальным годзе, стане стварэнне чарговага кластара Акадэміі CISCO. Мэтай праекта з’яўляецца інтэграцыя адукацыйнай праграмы CISCO ў вучэбны працэс універсітэта для прывядзення яго ў адпаведнасць з міжнароднымі стандартамі выкладання ІКТ-дысцыплін.\nПраграма ўключае ў сябе спецыяльную адукацыйную мадэль, якая спалучае традыцыйны працэс навучання пад кіраўніцтвам выкладчыка і дыстанцыйнае засваенне матэрыялу з дапамогай найноўшых электронных тэхналогій, насычаны вучэбны план для заняткаў у класе і электроннага навучання, вучэбна-метадычны комплекс па кожным прадмеце, анлайн-экзамены. Перавагай такога навучання з’яўляецца скіраванасць на атрыманне значных практычных навыкаў, якія напрацоўваюцца ў працэсе выканання лабараторных заданняў на рэальным абсталяванні.\nКампанія CISCO стварыла для студэнтаў БДУІР высокатэхналагічныя лабараторыі, аснасціўшы іх сучасным сеткавым абсталяваннем — ІР-тэлефонамі, маршрутызатарамі, камутатарамі і сродкамі для сумеснай работы.\nНа сённяшні дзень у акадэміі CISCO бясплатна займаецца каля 600 студэнтаў з трох факультэтаў БДУІР: факультэта камп’ютарных сістэм і сетак, факультэта тэлекамунікацый і факультэта камп’ютарнага праектавання. Паралельна ажыццяўляецца падрыхтоўка выкладчыкаў гэтых факультэтаў для атрымання імі прэстыжнага статусу “інструктар акадэміі CISCO”.\nУ найбліжэйшых планах — адкрыццё акадэмій CISCO на ўсіх факультэтах БДУІР, што дазволіць з новага года залічыць у іх усіх першакурснікаў. Пасля заканчэння курсаў студэнты змогуць атрымаць прафесійныя сертыфікаты CISCO, прызнаныя ва ўсім свеце.\nабітурыент Б.В.Нікульшын прыёмная камісія ЦТ Электронны кабінет абітурыента\nЗ тегами: абітурыент Б.В.Нікульшын прыёмная камісія ЦТ Электронны кабінет абітурыента\nПапярэдняя: Філолаг-паліглот — не павеў моды, а патрабаванне часу\nНаступная: Спецыяльнасць для неабыякавых людзей


Wikileaks: большасць студэнтаў БарДУ не вярнуліся з летняй працы з ЗША\nЯк сцвярджае Wikileaks, 67% баранавіцкіх студэнтаў, якія паехалі на летнюю працу ў ЗША, парушылі амерыканскі закон і засталіся ў штатах пасля сканчэння візы. У БарДУ абвяргаюць: iх студэнты нiколі не былі на практыцы ў ЗША.\nЯк піша generation.by, аб гэтым сведчаць дадзеныя дэпешы амерыканскай амбасады ў Маскве, якія ў вольны доступ выклаў на мінулым тыдні партал Wikileaks.\nТак, згодна з апублікаванымі дадзенымі, у 2008 годзе 15% студэнтаў не пакінулі ЗША пасля завяршэння праграмы. Гэтыя лічбы адпавядаюць працэнту студэнтаў, што не вярнуліся ў 2007 годзе.\nПа дадзеных generation.by, часцей за ўсё бягуць з радзімы менавіта студэнты правінцыйных універсітэтаў. Гэтак, 67% студэнтаў Баранавіцкага ўніверсітэту, паехаўшых на летнюю працу ў ЗША ў 2008 годзе, парушылі амерыканскі закон і засталіся ў штатах пасля сканчэння візы.\nА вось навучэнцы прэстыжных БДУ і МДЛУ вяртаюцца з большай ахвотай. Такую сітуацыю амерыканскія дыпламаты тлумачаць тым, быццам сталічныя студэнты бачаць лепшыя эканамічныя перспектывы, чым іх правінцыйныя калегі.\nУ Баранавіцкім дзяржуніверсітэце гэту інфармацыю адвяргаюць.\nМіж тым, па словах прарэктара па навуковай працы УА “БарДУ” Алы Нікішовай, за ўсю гісторыю існавання ўстановы\nстудэнты ўніверсітэта ніколі не выязджалі ў ЗША. “Кожны год нашы студэнты атрымліваюць гранты на практыку ў Германii, адпраўляюцца на летнюю практыку на Украіну. У ЗША нашы студэнты ніколі не выязжалі па лініі універсітэта”, - сказала прарэктар.


Голос друга — Біблія князя Радзівіла\nМікалай разівіл Чорны на працягу 12 год быў лідэрам Рэфармацыі. Гэта быў залаты век Беларусі. З чаго гэта пачалось?\nГолос друга — Апошнее\nЖыццё чалавека можна параўнаць з жыццём дрэва «пасаджанае аднойчы расце». Ўспамінаем пра дрэва — думаем пра сэрца twr.fm · Голос


Пачынаючы бізнес цукеркі кампаніі\nЯ часта атрымліваю лісты ад захопленых хатніх кандытараў цікава, як яны могуць ператварыць сваю цікавасць і талент у кар'еры. На жаль, гэта займае больш, чым запал пачаць свой ўласныя цукеркі ці шакалад бізнэс; як і любы прадпрымальніцкай намаганняў, гэта патрабуе велізарных выдаткаў часу, высілкаў і грошай. Для таго, каб атрымаць адчуванне таго, што ўдзельнічае такое велізарнае прадпрыемства, я адправіўся на пошукі паспяховага candymaker, якія маглі б праліць святло на працэс.\nМастацтва Поллард, заснавальнік і прэзідэнт Амано Chocolate, быў досыць ласкавы, каб адказаць на некаторыя пытанні аб сваім вопыце, пачынаючы невялікі гурманаў шакаладны бізнэс з нуля. Чытайце далей, каб даведацца, як ён пачаў рабіць шакалад (дома!), Яго самым вялікія праблемы, якія кнігі і класы ён рэкамендуе, і якія парады ён мае для вас, хатняга кандытара.\nКіраўніцтва Candy: Давайце пачнем з вас. Сайт кажа , што ваш прафесійны вопыт быў у навуках. Што выклікала цікавасць у шакаладзе? Як вы ідзяце з асабістага цікавасці ў шакаладзе да прыняцця рашэння , каб зрабіць гэта поўны працоўны дзень кар'еры?\nМастацтва Поллард: Я вырас у Лос - Аламосе, Нью - Мексіка, дзе пражывае Нацыянальнай лабараторыі ў Лос - Аламосе. Гэта незвычайна расці там , не атрымаўшы салідны вопыт работы ў галіне навукі. Гэта прыгожы горад , акружаны Пондерос хвояй , і я лічу , гэта цудоўнае месца , каб расці. Я пайшоў у сярэднюю школу ў раёне Сіэтла. Сіэтл само па сабе ежа Мека, і выдатная свежая рыба і прадукцыі знайшлі на вуліцы рынку Пайк вялікі ўплыў мае пазнейшыя кулінарныя прыгоды. Калі я скончыў каледж, я пачаў невялікую кампанію праграмнага забеспячэння. Мы праектуючы і пісаць пошукавыя сістэмы, або быць больш канкрэтнымі, фактычнай тэхналогію пошуку. Іншыя кампаніі ліцэнзія і выкарыстоўваць нашу тэхналогію для сваіх сайтаў або прадуктаў. (Хутчэй за ўсё , што асноўны працэнт вашых чытачоў ёсць на іх хаце і на працы кампутараў , частка коды я распрацаваў.)\nУ той час я яшчэ вучыўся ў каледжы, я думаў , што гэта было б цікава , каб зрабіць свой уласны шакалад . Я згадаў пра гэта сябар, якога я працаваў у аддзеле фізікі. У той час я не ведаў, што быў уцягнуты, толькі тое, што гэта не было звычайна робіцца. Ён сказаў мне, што я не мог зрабіць гэта, і што гэта было ў асноўным немагчыма без сотняў тысяч ці мільёнаў даляраў у абсталяванне.\nГэта прыцягнула маю ўвагу, хоць, у той час, я не пераследваў яго вельмі далёка. Неўзабаве пасля гэтага, я быў у Hawai'i на мой мядовы месяц, і мая жонка, і я знайшоў выйсце для бельгійскай кандытарскай кампаніі. Цукеркі былі выдатныя. Яны былі ў цэлым спектры кветак, і апрануцца ў прыгожай шкляной вітрыне, яны выглядалі як бліскучыя каштоўныя камяні. У той час яны былі, верагодна, самым прыгожая карамеллю я калі-небудзь бачыў. Калі я спытаў лэдзі ў прылаўку, колькі яны каштуюць, яна адказала $ 2,00. Я быў уражаны. $ 2,00 за маленькі кавалачак «цукеркі»! Я быў бедны, у той час, нядаўна скончыў, і маё праграмнае забеспячэнне кампаніі ўсё яшчэ накульгваючы. І $ 2,00 варта нават больш, чым цяпер. Тым не менш , я паўстаў за $ 4,00 для бон-боны для маёй жонкі і мяне. Адразу ж пасля дэгустацыі, мы абодва глядзелі адзін на адзін, і ведалі, што гэта было нешта асаблівае. Я быў завербаваны. На жаль, кампанія, дзе я ўпершыню выявіў сваю любоў да шакаладу больш не прадстаўлена ў Злучаных Штатах. Тым не менш, я заўсёды буду памятаць, што першы момант, калі я выявіў, што Bon-Bon можа быць не толькі цукеркай, але твор мастацтва.\nЯк мая кампанія праграмнага забеспячэння вырасла, я пачаў эксперыментаваць са стварэннем свайго ўласнага шакаладам перапрацоўшчыка як спосаб пазбегнуць кадавання, калі мне трэба, каб ачысціць сваю галаву.\nЯ эксперыментаваў з рознымі канструкцыямі, каб убачыць, як кожная канструкцыя змяніла густ і тэкстуру канчатковага шакаладу. У рэшце рэшт, пасля доўгіх ітэрацыі, я прыдумаў дызайн, які я думаў, працаваў вельмі добра. Іншыя, па-відаць таксама так думаў, таму што гэта не было задоўга да таго, мае сябры і сям'я патрабавалі майго шакаладу. Гэта не было задоўга да таго, я рэгулярна кадавання ў адным пакоі, слухаючы шакалад рафинируемого пыхценне далёка ў іншым пакоі.\nПраз некаторы час мая кампанія праграмнага забеспячэння высадзіўся буйны кантракт, і мой бізнес-партнёр, і я вырашыў, што мы хацелі зрабіць нешта незвычайнае з неспадзяванай. Ён выказаў здагадку, што мы робім шакалад, так як я ўжо раблю неверагодны шакалад у машыне я пабудаваў. Першапачаткова, я быў вельмі вагаюцца, так як у той час у мяне быў дастаткова вопыту, каб ведаць, які велізарную працу гэта было і што там былі вельмі важкія прычыны, чаму людзі не робяць шакалад з нуля ў малым маштабе.\nТым не менш, пасля доўгіх дыскусій з маім дзелавым партнёрам, маіх сяброў, сям'і і мясцовых кулінараў, я ў рэшце рэшт ўгаварыў, і мы паехалі.\nCandy Guide: Як вы навучыліся рабіць шакалад? Вы бераце класы , вучаніцу з кім - небудзь, даследаванні па сваім меркаванні, або зрабіць некаторую камбінацыю вышэй?\nМастацтва Поллард: Большасць з таго, што я даведаўся, я даведаўся , шляхам спроб і памылак , у той час як я будавала і тэставанне майго шакаладны перапрацоўшчыка. Я паляваў столькі інфармацыі , колькі я мог праз маю мясцовую бібліятэку універсітэта і набыў шмат рэдкіх і цяжка знайсці кнігі. Гэта дапамагло мне па шляху. Існуе вялікая розніца, хоць, паміж вырабам шакаладу на прамысловым узроўні для прамысловых мэтаў , для таго , каб зрабіць цукерку пяцьдзесят цэнтаў па самай нізкай магчымай цане і дзе я хацеў пайсці. Мая мэта складалася ў тым, каб вырабіць бар , які факусавацца выключна на густ. Тут я быў самастойна.\nПасля таго, як я мой працэс прыбіты, я пайшоў у Еўропу і вывучаў шакалад, у кандытарскай школе. Зноў жа, акцэнт быў зроблены на прамысловай вытворчасці, і таму мне прыйшлося падбіраць тое, што я мог ад класаў і пракладваць свой уласны след. Я зрабіў шмат добрых сяброў, у той час як я быў там, некаторыя з якіх я да гэтага часу падтрымліваю сувязь з.\nЯ таксама правёў час, падарожнічаючы па Еўропе, наведваючы як шакаладныя крамы і шакаладныя фабрыкі. Я знайшоў, што гэта вельмі карысна, з майго пункту гледжання. Адна з рэчаў, мае класы і мае даследаванні ніколі не вучылі мяне былі лепшымі спосабамі барацьбы з мноствам дробных праблем, якія ўзнікаюць пры вырабе шакаладу ў вялікіх маштабах. Ёсць заўсёды рэчы, якія вы ніколі не разумелі, пакуль вы не правы ў гушчы яго, і тады ён часам занадта позна. Гэта веданне было, я лічу, больш каштоўным, чым калі я пайшоў у школу, так як ён быў практычным і неверагодна карысным.\nКіраўніцтва Candy: Калі я чую «шакаладную фабрыку,» Я атрымліваю бачанне Вілі Вонка. Можаце Ці вы апісаць вашу ўстаноўку на заводзе? Колькі працоўных ў вас ёсць? Дзе вы атрымаеце вашу тэхніку?\nМастацтва Поллард: Наша фабрыка даволі малая. Прама цяпер, наш завод знаходзіцца ўсяго каля 2000 квадратных футаў і ўсё адзін пакой. Мы нядаўна ўзялі над іншым блокам у нашым будынку і працуюць над атрыманнем яго афарбаваны і гатовыя , каб мы маглі выйсці на яго , а таксама. Калі мы пачыналі, у нас было досыць месцы , каб зрабіць шакалад і не болей. Тым ня менш, цяпер, калі мы і працуе, мы выявілі , што мы маглі б рэальна выкарыстоўваць больш месца , чым тое , што мы першапачаткова планавалі.\nУздоўж сцен, мы вешаем вялікія адбіткі плакатнага памеру какава кветкі, струкі какава, а таксама розныя месцы з маіх падарожжаў у Цэнтральнай Амерыцы і ў іншых месцах. Гэта дапамагае прынесці некаторы колер да нашай фабрыцы і ажывіць рэчы. Я раблю амаль усе нашы фатаграфіі, так што ёсць вялікае пачуццё задавальнення ў тым, каб такія прыгожыя адбіткі на сценах, і ведаючы, што яны не былі набытыя, але маё ўласнае тварэнне.\nНаш працэс пачынаецца з загрузкі какава-бабоў на сартавальны стол. Стол мае лябёдку над ім, што дазваляе нам падняць мяшкі ў паветра, каб мы маглі спустошыць іх прасцей. Усе нашы какава-бабоў ў гэты момант Адсартавана ўручную, каб пераканацца, што пакеты, якія мы атрымліваем ад фермы не маюць камяні, палкі і сельскагаспадарчыя прылады ў іх, якія могуць пашкодзіць нашы машыны або атрымаць у канчатковы шакалад. Мы знаходзім разнастайныя цікавыя рэчы схаваныя ў мяшках фасолі.\nПасля таго, як бабы сартуюцца, мы выкарыстоўваем тачку, каб узяць іх на наш ростер. Мы імпартавалі наш ростер з Партугаліі. Нягледзячы на тое, выраблены ў 1962 годзе, то больш ранні праект. На самай справе, гравюра з шакаладу кнігі быў апублікаваны ў 1912 годзе паказвае амаль аднолькавую жароўню. Ён мае цыліндрычную форму, пяць футаў вакол і каля васьмі футаў. Вялікая дзверы адкрываецца на пярэдняй панэлі, заскочыў праз процівагу. Ўнутры вялікая сфера каля чатырох футаў у дыяметры, у якія мы загружаем і Смажаніны нашы бабы какава. Калі кругавая вечка знятая, я не магу не думаць, што гэта падобна на Зорку Смерці з фільма Зорных войнаў. Калі мы падсмажыць бабы какава, усе нашы суседзі чую водар. Наш раён пахне як вялікая печ поўны дамавікоў. Нашы суседзі распавядаюць сваім наведвальнікам пра тое, што выдатная вобласць, у якой яны атрымліваюць працу.\nНаша наступная машына, наша рыдлёўка машына. Ён размешчаны ў непасрэднай блізкасці ад жароўні. Рыдлёўка машына здрабнее бабы, каб дапамагчы аддзяліць кудзелістую шалупіну ад мяса боба. Рыдлёўка машын затым класіфікуе біты фасолі (так званы «вусы») па памеры, а затым выкарыстоўваюць вакуумную сістэму, каб аддзяліць шалупіну святла ад больш цяжкіх наканечнікаў. Калі крупка выходзіць з веялкі, яны трапляюць у кадкі і гатовыя быць у шакалад.\nМы выкарыстоўваем melangeur (францускае слова , якое азначае проста «змешваць») , каб размалоць нашу крупку ў шакаладны раствор. Для неазнаёмленых, гэта не напой з алкаголем, але проста здробненыя какава-бабы-эквівалент выпечкі шакаладу. Мы дадаем цукар тут, а таксама ваніль. Я асабіста крыніца нашай ванілі гэтак жа, як я крыніца нашых бабоў какава. Пасля таго, як здробненыя бабы дасягнулі патрэбнай кансістэнцыі, мы загружаем шакалад у пяць галёнаў вёдры і загрузіць яго ў нашу наступную машыну, ролікавай млына.\nВалковым млын з'яўляецца вялікай машынай, у якой шэраг ролікаў каціцца адзін супраць аднаго, быўшы ссунутым разам з вялікай колькасцю сілы. Мы выкарыстоўваем ролікавую млын для драбнення інгрэдыентаў шакаладу, пакуль яны не ідэальна гладкія. Многія людзі знаходзяць гэта цікавым, што калі шакалад выходзіць з ролікавых здрабняльнікаў, гэта не вадкасць, але дзіўныя паводзіны, як драўняныя пілавінне.\nКалі ўсе шакалад прабегла ролікавыя драбнення, мы загружаем яго ў наш конш. Па сутнасці конш гэта машына, якая награвае шакалад і падагравае яго ці іншым чынам рухаецца вакол на працягу доўгага перыяду часу. Гэты працэс дазваляе некалькі эфірных алеяў і кіслот для выпарэння і паляпшае густ і тэкстуру шакаладу. Шэраг іншых аспектаў конширование таксама дапамагае палепшыць густ і тэкстуру. Конширование з'яўляецца важным этапам, гэта вельмі важна для развіцця густу. Я праводжу шмат часу на заводзе, як мы конширование; часам, як вядома, спаць там проста так, што я магу быць упэўнены, што для рэгулявання хуткасці і тэмпературы конш, як гэта масажуе шакалад, так што канчатковы шакалад, як блізка да ідэальнага, як гэта можа быць.\nГэта не ўсе рамантыкі, аднак. Калі мы знаходзімся ў поўным аб'ёме вытворчасці, наша фабрыка становіцца вельмі горача. Гэта добра зімой, але на працягу летніх месяцаў, гэта можа быць дастаткова вопыту. Па меры выканання конш, кіслаты (такія як воцатная кіслата) выпараюцца, а таксама, як гэта робяць іншыя лятучыя рэчывы. У залежнасці ад тыпу фасолі, гэта можа зрабіць вашыя вочы вадой, і патрабуецца час, каб прывыкнуць. І, нарэшце, з усёй тэхнікай, наша фабрыка можа быць вельмі гучна, так што нашэнне сродкаў абароны органаў слыху з'яўляецца абавязковым. Гэта, у рэшце рэшт, вельмі цяжка і цяжкая праца. У той жа час, як класічныя мастакі ўжо даўно працавалі ў душных умовах, каб быць у стане стварыць фарфор, шкла, і бронзавыя скульптуры. Шакалад не з'яўляецца, я лічу, не выключэннем гэтай вялікай традыцыі.\nУ нас ёсць тры рабочых. Двое з нас робяць шакалад, а трэці, якога мы толькі што прынеслі на, прадае яго. Я асабіста кантраляваць кожную партыю шакаладу і сфармуляваць рэцэпты, якія мы выкарыстоўваем.\nШто тычыцца дзе мы атрымалі нашы машыны, большасць усё гэта з Еўропы. У Еўропе традыцыя вырабу шакаладу, што Злучаныя Штаты не маюць. У Злучаных Штатах, некалькі ключавых гульцоў для многіх дамінавалі шакалад робяць шмат, шмат гадоў. Па гэтай прычыне, вельмі цяжка атрымаць абсталяванне ў Злучаных Штатах для вырабу шакаладу, хоць абсталяванне для вырабу кандытарскіх вырабаў, адносна лёгка знайсці.\nCandy Guide: Як доўга гэта зойме , каб перайсці ад вырабу шакаладу дома адкрыцця завода?\nМастацтва Поллард: Ну, я зрабіў шакалад ў працягу шэрагу гадоў у доме для маіх сяброў і сям'і , перш чым я калі - небудзь нават пачаў разгляд вырабу шакаладу прафесійна. Пасля таго, як мы вырашылі пачаць прадаваць шакалад у вялікіх маштабах, яна стала зусім іншай сітуацыяй. Шакалад нафтаперапрацоўчы , што я так старанна выбудаваны быў занадта малы. Акрамя таго, наша мэта складалася ў тым , каб зрабіць некаторыя з самых неверагодных шакаладу ў свеце, і шакалад нафтаперапрацоўчага я пабудаваў проста не так шмат кантролю , як я хацеў. З - за гэтага, мы павінны былі глядзець у Еўропу , каб знайсці абсталяванне неабходнае. Большая частка абсталявання , якое мы хацелі было цяжка знайсці нават у Еўропе, і мой пошук спатрэбілася час.\nЯ выдаткаваў даволі шмат часу, шукаючы машыну, якая будзе працаваць не толькі для вырабу шакаладу, але таксама стварыць адмысловы профіль водару, які я шукаў. Я б вылятаць, каб агледзець яго, а часам нават паспрабаваць яго. Пасля таго, як мы знайшлі прыдатныя машыны, праца толькі пачынаецца. Адтуль, нам прыйшлося імпартаваць машыны, адрэстаўраваць яго, перафарбаваць яго, падключыць электрычныя элементы кіравання, і атрымаць усё гэта і працуе.\nМы таксама павінны былі знайсці падыходнае будынак. Гэта заняло шмат працы сам па сабе, бо не кожнаму будынку падыходзіць, але як толькі мы знайшлі будынак мы лічым «амаль ідэальнымі», мы павінны былі рэканструяваць і перафарбаваць яго, каб атрымаць яго гатовым. Увогуле, гэта зроблена для многіх і многіх работ і шмат бяссонных начэй. Гэта была звычайная для працы поўны працоўны дзень на заводзе, а затым вярнуцца дадому і правесці час са сваёй сям'ёй. Калі мае дзеці былі ў ложку, мой бізнес-партнёр Кларк, і я хацеў бы сустрэцца зноў на заводзе на працягу яшчэ некалькіх гадзін працы.\nТак што ў цэлым, у нас пайшло каля трох гадоў, каб адсачыць абсталяванне нам неабходна, пераабсталяваць машыны і рэканструююць наша прастора. Я сумняваюся, што мы маглі б зрабіць гэта ў самыя кароткія тэрміны, таму што большая частка часу затрымкі былі па-за нашага кантролю (напрыклад, неабходнасці мадэрнізаваць абсталяванне, якое павінна было быць у добрым працоўным стане, калі мы купілі яе).\nCandy Guide: Там было шмат размоваў і крытыкі аб тым , як цукеркі прамысловасці дамінуюць некалькі велізарных кампаній, і невялікія сямейныя аперацыі будуць выкупленыя ці выціскаецца з паліц. Я мяркую , што ў якасці шакаладнага вытворцы ПУСК, гэта павінна быць праблемай. Як падыходзіць да пытання аб атрыманні прызнання і размеркавання?\nМастацтва Поллард: Шчыра кажучы, вялікая частка крытыкі з'яўляецца законным. Цукеркі прамысловасць, асабліва ў апошні час, адзначана паглынання. Цяпер, амаль кожныя пазнавальныя цукеркі вырабляюцца менш паўтузіна кампаній. Некалькі якія змагаюцца кампаніі застаюцца незалежнымі, такія як JustBorn (Майк і Айк, Hot Tamales і да т.п.), але буйныя кампаніі вельмі мала , і далёка адзін ад аднаго. Проста паглядзіце на адваротным баку ўпакоўкі ў наступны раз , калі вы купляеце цукерку. Вы будзеце здзіўлены тым , хто на самой справе робіць гэта. Два з нашых канкурэнтаў былі набытыя не так даўно, і я думаю , што набыцця , такія як яны будуць працягвацца ў працягу некаторага часу ў будучыні, далейшай кансалідацыі галіны.\nТым не менш, ёсць яшчэ велізарная колькасць месцы ў індустрыі кандытарскіх вырабаў. Мы ўсе знаёмыя з мясцовым шакаладным крамай, дзе вырабляюцца ўручную апускаюць шакалад. Амаль у кожным горадзе ёсць крама, як гэта, і ў многіх гарадах ёсць нямала. Гэта дзе буйныя прамысловыя гіганты не могуць канкураваць. Яны не могуць даць клопат і ўвага, што мясцовы магазін можа даць. Акрамя таго, вельмі добрая якасць труфелі і BON-боны проста не могуць быць размеркаваны па прамысловых цукерачных гігантаў з-за дадатковай працоўнай сілы, неабходнай для вытворчасці і скарачэнні тэрміну прыдатнасці прадукту.\nГэта адкрывае дзверы ў невялікі кандытар. Наколькі нам вядома, наша мэта складаецца ў тым, каб проста зрабіць самы лепшы шакалад. Гэта супраць маёй асабістай філасофіі, каб вырасціць кампанію проста нешта прадаць. Мой фон у галіне праграмнага забеспячэння дазволіў мне назіраць шмат набыткаў. Я выявіў, што незалежна ад таго, якіх абяцанняў зробленыя, якая набывае кампаніяй, калі кампанія набываецца, карпаратыўная культура зменіцца, часта знішчаючы тое, што калісьці зрабілі кампанію вялікі. Ключавыя гульцы будуць звольненыя, папрасілі сысці, або на другі план, і вынік перагортваецца жыцця; і ў рэшце рэшт, якасць будзе закранута. Я лічу, што гэта несправядліва ў адносінах да супрацоўнікаў, якія пабудавалі кампанію, і несправядліва ў адносінах да спажыўца, які пабудаваў адносіны з ім. Apple, кампутар меў аналагічныя праблемы: кампанія пайшла на працягу многіх гадоў, як абавязаных ўладальнікі акцый і іх попыту на кароткатэрміновыя выгады. Пасля таго, як Стыў Джобс, адзін з самых арыгінальных летуценнікаў, якія пачалі Apple, вярнуўся, усе віды выдатных рэчаў, якія пачалі адбывацца (Гульнявыя аўтаматы проста быць адным з іх), і магія вяртаецца.\nПра тое, як мы атрымліваем слова, адказ змяшчаецца ў адным слове: "якасць". Калі мы падзялілі наш шакалад з іншымі, яны былі ўражаны выдатным якасцю, мы змаглі дасягнуць, асабліва ў такі кароткі перыяд часу. Вы знойдзеце людзей, якія ніколі не любілі цёмны шакалад перад любіць наш шакалад, а не толькі заказваць яго ў нас, але і распавядаць сваім сябрам. Я лічу, што калі вы можаце дасягнуць высокага ўзроўню якасці, грамадскасць будзе рэагаваць, асабліва калі ў вас ёсць моцная запал да таго, што вы робіце, як мы робім.\nГрамадскасць была затопленая на працягу многіх гадоў з пасрэднымі прадуктамі, і ў гэтай галіне, маленькі кандытар не можа канкураваць. Буйныя кампаніі ў гэтай галіне зашытыя і, верагодна, заўсёды будзе. Тым не менш, я лічу, што ёсць месца на высокім канцы і ў нішавых рынкаў спецыяльнасці, дзе буйныя прамысловыя кампаніі не могуць канкураваць. Ёсць занадта шмат розных ніш для любой кампаніі, каб выканаць. Акрамя таго, яны вымяраюць поспех у тысячах тон, у той час як маленькі кандытар можа лёгка вымераць поспех у лічбах значна менш.\nМаленькі кандытар таксама ў становішчы гатоўнасці да інавацый. Гэтак жа, як і ў кандытарскай прамысловасці, вы бачыце гэта ў індустрыі праграмнага забеспячэння, дзе гэта невялікія софтверныя кампаніі, якія пастаянна новаўвядзенні і рухаюць індустрыю наперад. Вядома, копія Microsoft іх (ці іх купляюць), але нямногія адзінокія ваўкі там, якія штурхаюць канверт. І гэтак жа, як Microsoft хацелі б, яна да гэтага часу не ліквідаваны невялікія крамы праграмавання. Я лічу, што гэтая аналогія мае месца для кандытарскай прамысловасці.\nБольш падрабязна пытанні інтэрв'ю:\nШто было вашай самай вялікай праблемай пачаць свой уласны шакалад бізнэс?\nЦі ёсць у вас якія-небудзь рэкамендацыі для патэнцыйных прадпрымальнікаў цукеркі?\nШто на гарызонце Амано шакалад?\nТрадыцыйны англійская Ірыска Рэцэпт\nЯк зрабіць безэ Грыбы\nЗрабіць Класічны Свята Ром Balls\nРэзкі Арахіс Крохкае\nSnackers батончыкі, цукеркі\nШакалад Candymaking абсталяванне\nКласічны Tafelspitz - Нацыянальны Страва Аўстрыі\nЧэшскія Vanilla паўмесяцы (Vanilkove Rohlicky) Рэцэпт\nСмажаныя бульбяныя Dippers Рэцэпт\nСмажаны Пармезан Часнок Хлеб\nPanforte: Старажытнае Каляды Салодкага з Сіены\nСамаробныя кукурузныя Аладкі хлебных Tortillas\nVegan Цытрынавы Вінегрэт салаты Рэцэпт\nСлавацкая Bobalki З квашеной Рэцэпт Уолта Г ў\nСыроватка і выкарыстоўвае для гэтага сыру пабочны прадукт


Catholic.by - Гісторыя Касцёла. Масавыя каталіцкія арганізацыі свецкіх: «Каталіцкае дзеянне»\n14.08.2018 17:18 Кацярына Кімленка / Catholic.by\nАбодва дакументы датычацца мэтаў, сфераў і формаў апостальства свецкіх. Удзел свецкіх вернікаў у місіі Касцёла разглядаецца ў іх як «асаблівы і абсалютна неабходны», бо «пастаянны рост насельніцтва, навукова-тэхнічны прагрэс і больш цесныя сувязі паміж людзьмі не толькі значна пашырылі сферы апостальства свецкіх, даступныя пераважна толькі для іх, але і ўзнялі новыя праблемы, якія патрабуюць ад свецкіх пільнага клопату i стараннасці».\nНеабходнасць прыняцця рашэнняў па пытанні пра ролю свецкіх у Касцёле на Другім Ватыканскім Саборы была выклікана тым, што ўжо з другой паловы XIX стагоддзя сталі ўзнікаць спачатку асобныя групы, а потым нацыянальныя масавыя арганізацыі свецкіх, якія прынята называць «Каталіцкім дзеяннем».\nПершым такім аб'яднаннем было Італьянскае каталіцкае дзеянне, якое ўзыходзіла да брэве Dum Filii Belial Пія IX 1868 г., дзе благаслаўлялася дзейнасць Таварыства італьянскай каталіцкай моладзі.\nСам тэрмін «Каталіцкае дзеянне» быў упершыню ўжыты Піем Х у энцыкліцы Il Fermo proposito (11 чэрвеня 1905 г.) у сувязі са стварэннем апалітычнай арганізацыі, правобразу сённяшняга «Каталіцкага дзеяння». Пры гэтым арганізацыйная структура «Каталіцкага дзеяння» была створана дзякуючы Пію XI, які таксама падкрэсліваў апалітычнасць арганізацыі і яе знаходжанне па-за партыйнай сістэмай.\n«Каталіцкае дзеянне» было адказам на секулярызацыю і выцясненне хрысціянскіх каштоўнасцяў з жыцця грамадства і разгарнула дзейнасць у сферы маралі, літургіі, адукацыі і дабрачыннасці. Адбывалася гэта пад кіраўніцтвам або пры супрацоўніцтве з духавенствам.\nНацыянальныя арганізацыі «Каталіцкага дзеяння» былі створаны і карысталіся падтрымкай як у краінах, дзе каталіцтва гістарычна адыгрывала выключна важную ролю (Італія, Іспанія, Аўстрыя, Германія, а таксама краіны Лацінскай Амерыкі), так і ў ЗША, Аўстраліі і інш. Як правіла, у межах «Каталіцкага дзеяння» існавалі як агульныя брацтвы свецкіх (напрыклад, створаны ў Ірландыі Легіён Марыі), так і спецыялізаваныя арганізацыі для студэнтаў, працоўнай моладзі, жанчын, медыкаў, юрыстаў, сямейных пар. У межах «Каталіцкага дзеяння» адбылося фарміраванне Каталіцкай Асацыяцыі для камунікацыі.\nПапа Пій XI даручыў Дзяржаўнаму сакратару П'етро Гаспары рэструктураваць арганізацыі свецкіх і стварыць адзіны цэнтральны орган Італьянскага каталіцкага дзеяння. Арганізацыі «Каталіцкага дзеяння» сталі замацоўвацца за дыяцэзіямі, а біскупы абіралі іх лідараў. Масавыя арганізацыі свецкіх не маглі мець прафесійныя і прафсаюзныя групы, бо яны ставілі рэлігійныя мэты і вучылі духоўнасці. «Каталіцкае дзеянне» ў іншых краінах у большасці выпадкаў пераймала італьянскі прыклад.\nПій XI быў вымушаны абараняць моладзевыя арганізацыі Італьянскага каталіцкага дзеяння ва ўмовах існавання фашысцкага рэжыму.\nГэта было звязана з тым, што масавыя каталіцкія арганізацыі былі незалежнай сілай і альтэрнатывай фашысцкім. Рэжым Мусаліні працягваў наступаць на арганізацыі Итальянскага каталіцкага дзеяння, і ў 1931 г. дзейнасць моладзевай арганізацыі на некаторы час спынілася. Папа выступіў з пратэстам і крытыкай рэжыму ў энцыкліцы Non abbiamo bisogno.\nПасля падзення рэжыму дучэ ў 1943 г. «Каталіцкае дзеянне» ў Італіі стала больш свабодным у сваёй дзейнасці і нават у першыя пасляваенныя гады набыло палітычны ўплыў. Аднак пасля Другога Ватыканскага Сабору з яго духам абнаўлення арганізацыя зрабіла «рэлігійны выбар», прыняўшы рашэнне не быць звязанай з дзейнасцю якойсьці палітычнай партыі і заняцца вырашэнне сацыяльных праблем. Так, «Каталіцкае дзеянне» вярнулася да ўласных пачаткаў і мэты далучэння да веры. У сувязі з гэтымі абставінамі ў 1969 г. быў распрацаваны новы статут «Каталіцкага дзеяння». Асацыяцыі сталі дзяліцца на моладзевыя і асацыяцыі дарослых замест ранейшага дзялення на моладзевыя мужчынскія, моладзевыя жаночыя і асобныя мужчынскія і жаночыя.\nТакім чынам, існаванне такой масавай каталіцкай арганізацыі, як «Каталіцкае дзеянне», паказвае высокую актыўнасць свецкіх вернікаў у грамадстве яшчэ ў перыяд да пачатку Другога Ватыканскага Сабору, але менавіта Сабор падкрэсліў іх важнасць для Касцёла.


Пяць крывавых дзён грузінска-расейскай вайны\n08 жнівень 2017, 15:20\nМэмарыял грузінскім вайскоўцам, якія загінулі ў ходзе канфлікту\nУгодкі расейска-грузінскага ваеннага канфлікту 2008 году ў Грузіі традыцыйна пачынаюць адзначаць 7, а не 8 жніўня.\nЗгодна з грузінскай афіцыйнай вэрсіяй тых трагічных падзей, узброены канфлікт пачаўся ня 8-га, а ў ноч на 7 жніўня: не з абстрэлу грузінскай артылерыяй гораду Цхінвалі, а маштабнага абстрэлу артылерыяй асэтынскіх узброеных фармаваньняў грузінскага сяла Аўневі, дзе цяжкія раненьні атрымалі два грузінскія міратворцы з складу грузінскага кантынгенту трохбаковых (расейска-асэтынска-грузінскіх) міратворчых сіл, уведзеных у зону канфлікту летам 1992 году.\nУ дакладзе камісіі Эўразьвязу (так званым «дакладзе Хайдзі Тальявіні») гаворыцца, што «кульмінацыяй» доўгага пэрыяду правакацый і росту напружанасьці стаў артылерыйскі абстрэл Цхінвалі ў ноч на 8 жніўня. У тым ліку з установак «Град».\nГрузінскі бок ніколі не адмаўляў відавочнае — устаноўкі «Град» ужываліся. А Расея на афіцыйным узроўні дагэтуль адмаўляе, што менавіта расейскае войска 12 жніўня абстраляла горад Горы (недалёка ад Цхінвалі) ракетай SS-26 «Іскандэр» з касэтнай баявой часткай. Ракета разарвалася ў цэнтры Горы, зусім побач ад знакамітага помніка Іосіфу Сталіну, які цяпер ужо зьнесены ўладамі.\nЯміна, пакінутая расейскім снарадам на цэнтральнай плошчы Горы\nУ выніку абстрэлу цэнтральнай плошчы Горы, загінулі дзясяткі мірных жыхароў, у тым ліку галяндзкі тэлеапэратар. Абломкі ракеты «Іскандэр» да гэтага часу захоўваюцца ў МУС Грузіі. Як і ўсе матэрыялы, якія даказваюць выкарыстаньне касэтных боепрыпасаў.\nЗь іншага боку грузінская армія таксама выкарыстоўвала «касэтнае ўзбраеньне», але міністэрства абароны Грузіі сьцьвярджае, што касэтныя снарады ўжываліся толькі дальнабойнай артылерыяй для бамбаваньня аўтадарогі ад Рокскага тунэлю да Цхінвалі, па якой з 8 жніўня рухаліся калёны расейскай вайсковай тэхнікі.\nАдкрыцьці былога галоўнакамандуючага\nЭкс-прэзыдэнт Грузіі Міхэіл Саакашвілі да гэтага часу спрабуе растлумачыць грамадзкасьці, чаму ў ноч на 8 жніўня ён аддаў арміі загад аб маштабным наступе для «аднаўленьня канстытуцыйнага парадку» ў Паўднёвай Асэтыі. Апошняе яго інтэрвію на гэты конт было нядаўна паказана ў эфіры тэлекампаніі «Руставі-2».\nУ гэтым інтэрвію Міхэіл Саакашвілі сказаў (прычым ўпершыню) шмат цікавага аб сваіх матывах у тыя дні. Былы прэзыдэнт нагадаў, што ўвечары 6 жніўня ўжо зьбіраўся ляцець у Пэкін для ўдзелу ў цырымоніі адкрыцьця Алімпійскіх гульняў, але яму паведамілі, што паўднёваасэтынскія ўзброеныя фармаваньні пачалі маштабны абстрэл грузінскіх сёлаў Паўднёвай Асэтыі. У тым ліку сяла Аўневі і найбуйнейшага ў рэгіёне сяла Тамарашэні з так званага «грузінскага анкляву», які прылягае да Цхінвалі з поўначы.\nПаводле Саакашвілі, прэзыдэнт Паўднёвай Асэтыі Эдуард Какойты да таго часу адкрыта заявіў аб рашучасьці «ачысьціць Ліяхвскую цясьніну».\nАбараніць Тамарашэні і Ліяхвскую цясьніну, якая прымыкае да Цхінвалі з поўначы, з вайсковага пункту гледжаньня можна было толькі маштабнай атакай з поўдня на сам Цхінвалі. Ва ўсякім выпадку, менавіта так свае дзеяньні тлумачыць экс-прэзыдэнт. Але значна цікавейшая і больш характэрная іншая фраза Міхэіла Саакашвілі.\nМіэіл Саакашвілі ў зоне канфлікту з Абхазіяй, 30 кастрычніка 2007\nУ згаданым інтэрвію ён так змадэляваў верагодны ход падзей: грузінская армія бязьдзейнічае; асэтынскія і паўночнакаўкаскія добраахвотніцкія фармаваньні атакуюць грузінскія сёлы Ліяхвскай цясьніны з боку Цхінвалі і з поўначы, з боку Джавы; грузінскія ўцекачы масава пакідаюць дамы і прыбываюць у Тбілісі; у сталіцы пачынаюцца хваляваньні — апазыцыя абвінавачвае прэзыдэнта ў няздольнасьці і бязвольлі абараніць грузінскае насельніцтва Паўднёвай Асэтыі; скарыстаўшыся масавымі беспарадкамі ў сталіцы і разгубленасьцю арміі, у Тбілісі урываюцца асэтынскія і паўночнакаўкаскія фармаваньні; пры гэтым Захад «паціскае плячыма», паколькі вайна набывае характар грузіна-асэтынскага, а не расейска-грузінскага канфлікту, гэта значыць, не канфлікту паміж «вялікай Расеяй і незалежнай Грузіяй», а паміж грузінскай дзяржавай і асэтынскай нацыянальнай меншасьцю.\n«У гэтым выпадку стаўленьне Захаду да канфлікту было б зусім іншым», — заявіў Міхэіл Саакашвілі. Ён даў зразумець, што менавіта загад аб бамбаваньні Цхінвалі і маштабная атака на Паўднёвую Асэтыю прымусілі Расею і расейскае войска выйсьці з камфортнага становішча назіральніка за грузіна-асэтынскім канфліктам і актыўна ўключыцца ў баявыя дзеяньні. «Як наступства, Захад актыўна ўмяшаўся, мы выратавалі Тбілісі, а таксама нашу дзяржаўнасьць», — падкрэсьліў Міхэіл Саакашвілі.\nРаней, у іншым сваім выступе, кажучы пра прычыны і магчымыя наступствы «пяцідзённай вайны», былы прэзыдэнт вымавіў дзіўную фразу: «У тыя дні была небясьпека, што над Тбілісі мог залунаць асэтынскі сьцяг, а Захад паціснуў бы плячыма і сказаў, каб мы разьбіраліся з асэтынамі, а не з Расеяй, якая тут нібыта ні пры чым».\nФакты і інтэрпрэтацыі\nУ трагічнай статыстыцы «пяцідзённай вайны» ёсьць адна дзіўная на першы погляд асаблівасьць: у першыя гады пасьля канфлікту было дакладна ўстаноўлена, што з 8 па 12 жніўня з расейскага боку загінулі 67 вайскоўцаў. У тым ліку расейскія міратворцы.\nАкрамя таго, скрупулёзна падлічана, што ў пэрыяд з 8 па 12 жніўня загінулі 170 грузінскіх вайскоўцаў (у тым ліку грузінскіх міратворцаў), 14 супрацоўнікаў МУС Грузіі і 224 мірных жыхароў — грузінаў. Колькасьць параненых мірных жыхароў і вайскоўцаў складае 2 232 чалавекі.\nГэтак жа дакладна вядома, колькі асэтынскіх мірных жыхароў загінула з 8 па 12 жніўня: сьледчы камітэт пры пракуратуры РФ праз год апублікаваў афіцыйныя зьвесткі: за пяць дзён канфлікту загінулі 162 мірных жыхараў Паўднёвай Асэтыі.\nА няяснасьць у тым, што да гэтага часу не вядома, колькі за той самы пэрыяд (гэта значыць, з 8-га па 12 жніўня 2008 году) загінула вайскоўцаў паўднёваасэтынскай арміі. Афіцыйна такога войска не існавала, але яно праводзіла вайсковыя парады ў Цхінвалі і мела на ўзбраеньні цяжкую артылерыю, якой і былі абстраляныя сяло Аўневі, Тамарашэні і іншыя.\nАдразу пасьля пачатку баявых дзеяньняў, паўднёваасэтынская армія ў інтарэсах інфармацыйнай вайны была перайменаваная ў «апалчэньне». Але зноў узьнікае пытаньне: няўжо сярод паўднёваасэтынскага апалчэньня ніхто не загінуў з 8 па 12 жніўня 2008 году? Чаму ёсьць дакладныя зьвесткі аб колькасьці загіблых мірных жыхароў Паўднёвай Асэтыі, але няма ніякіх дакладных зьвестак аб колькасьці загінулых сярод байцоў асэтынскага апалчэньня?\nМногія грузінскія экспэрты робяць выснову, што практычна ўсе з 162 «мірных жыхараў» Паўднёвай Асэтыі, згаданых у выніковым дакладзе кіраўніка сьледчага камітэту расейскай генпракуратуры Аляксандра Бастрыкіна, якраз і былі байцамі апалчэньня, але афіцыйна мелі статус «мірнага жыхара».\nВайсковы марш уздоўж Паўднёвай Асэтыі\nУ дні дзявятых ўгодкаў канфлікту ў Грузіі адбываюцца самыя маштабныя за ўсю гісторыю краіны вайсковыя манэўры дзяржаў-удзельніц NATO, у тым ліку ЗША, Нямеччыны, Турэччыны, Вялікабрытаніі і Славеніі. Акрамя таго, у вучэньнях удзельнічаюць падразьдзяленьні арміі самой Грузіі, а таксама Ўкраіны і Армэніі. Усяго 2 800 вайскоўцаў і сотні адзінак вайсковай тэхнікі — амэрыканскія танкі «Абрамс», бронетранспартэры і баявыя машыны пяхоты нямецкай і нідэрляндзкай вытворчасьці.\nВелізарная калёна бранятэхнікі і асабістага складу 1-га жніўня накіравалася з порту Поці праз усю Грузію на былую расейскую вайсковую базу Вазіяні, недалёка ад Тбілісі. Значная частка маршруту вайсковай калёны праходзіла ўздоўж мяжы з Паўднёвай Асэтыяй. На некаторых участках, гэтая мяжа знаходзіцца ўсяго 400 мэтраў ад аўтамагістралі Поці-Тбілісі.\nВучэньні NATO 2017 году ў рэгіёне Поці\nПалітоляг Георгій Нодзія робіць выснову, што з 2008 года, асабліва на фоне падзей у Крыме і на Данбасе, ўспрыманьне дзеяньняў Расеі з боку захаду кардынальна зьмянілася:\n«2008 год усё-ткі шмат зьмяніў у міжнародных адносінах. Гэта быў першы выпадак пасьля Другой сусьветнай вайны, калі адна эўрапейская дзяржава гвалтоўна зьмяніла межы іншай, суседняй дзяржавы. Затым анялагічная інтэрвэнцыя адбылася ва Ўкраіне. Па сутнасьці адбываецца супрацьстаяньне Расеі і Захаду. У 2008 годзе гэта не было ясна шмат каму. Тады некаторыя спрабавалі усё растлумачыць суб’ектыўнымі прычынамі — асабістым стаўленьнем паміж Саакашвілі і Пуціным. Але цяпер ужо ўсім ясна: менавіта ў 2008 годзе адкрылася новая разьдзел адносін паміж Расеяй і Захадам».\nЦалкам матэрыял карэспандэтна Свабоды Георгія Кабаладзе чытаць тут.\nКаталіцкі сьвятар адказаў, ці можа хрысьціянін уступаць у БРСМ\n«Не разумелі, што пагражае расстрэл?» Жыхара Рэчыцкага раёну судзяць за забойства 34-гадовай даўнасьці


Валянціна ВЯРГЕЙ, Алег ІОЎ,\n[Беларуская мінуўшчына. Гісторыка-публіцыстычны ілюстраваны часопіс. 1997, № 3 (25). С. 2--6].\n“... Пінск належыць да старажытнейшых паселішчаў славянскіх. Пра яго згадваецца Нестарам у першы раз пад годам 1097: але несумненна, што Пінск, разам з Туравам, з якім лёсы яго цесна звязаны, не толькі існаваў, але быў цэнтральным пунктам прасторнай вотчыны. Па словах летапісу, Пінск у 1097 годзе належаў Святаполку Кіеўскаму...”\n“Пабачыш, зойме гарады твае Тураў і Пінск і другія, тады ўспомніш мяне”.\nУладзімірскі князь Давыд Ігаравіч –\nвялікаму князю кіеўскаму\nСвятаполку Ізяславічу. 1097 год.\n“Аповесць мшулых гадоў”.\n“И рече Святополк, яко: поведал ми Давид Игоревич, яко Василко брат ти убил Ярополка, и тебе хощет убити и заяти твою волость, Туров и Пинск и Берестье”.\n1097 год. “Першапачатковы летапіс”.\nУспамін пра Пінск упершыню з’яўляецца на старонках “Першапачатковага леталісу” пад 1097 годам. У кантэксце тагачасных палітычных падзей ён узгадваецца летапісам яшчэ некалькі разоў – пад 1099, 1132, 1147, 1154 гг. і г.д.\nПрактычна гэтымі вельмі скупымі згадкамі і вычэрпваецца ўся інфармацыя аб старажытным Пінску. Да сярэдзіны XII ст. горад знаходзіўся ў складзе Тураўскага княства, потым з’яўляўся цэнтрам удзелынага Пінскага княства. Некалькі разоў у летапісах згадваюцца пінскія князі: у 1183 г. -- Яраслаў Юр’евіч, у 1180г. -- Яраполк Юр’евіч, у 1204 г. -- Уладзімір, у 1228 г. -- Расціслаў, у 1129 г. -- Уладзімір, у 1262 г. -- Фёдар і Юрый Уладзіміравічы. 3 пачатку XIV ст. Пінскае княства ўваходзіць у склад Вялікага княства Літоўскага.\nТрадыцынна першае ўпамінанне горада на старонках летапіса лічыцца пачаткам яго гісторыі. Аднак археалагічнае вывучэнне старажытных гарадоў не аднойчы ўжо давала падставы для ўдакладнення пісьмовых крыніц. Даследуючы працэсы горадаўтварэння ва Усходняй Еўропе, навукоўцы сутыкнуліся са з’явай, якая атрымала назву “перанос гарадоў”. На землях усходніх славян і іх суседзяў існавалі рознага роду дагарадскія цэнтры або протагарады, якія ўжо акумулявалі пэўныя адміністрацыйныя, вайсковыя, гандлёвыя і рамесныя функцыі. I вельмі часта гораду, які ўзнік і развіваўся ў сярэднявеччы, спадарожнічае яго двайнік, які зарадзіўся ва ўмовах крушэння родавага ладу. Найболыц вядомымі парамі такога кшталту з’яўляюцца Рурыкава гарадзішча і Ноўгарад, Гнёздава і Смаленск, Цімерава і Яраслаўль. На Беларусі суіснаванне протагарадскога цэнтра і сярэднявечнага горада прасочваецца ў звязцы гарадзішча на Менцы і Менска, заснаванага пры ўпадзенні Нямігі ў Свіслач, Старога Барысава і Барысава. Адбываецца таксама перанос цэнтра горада і ў Полацку -- з гарадзішча на Палаце ў Верхні замак. Можна выказаць меркаванне, што падобная лінія развіцідя была характэрнай і для Турава, якому папярэднічала гарадзішча Хільчыцы.\nФіксуючы разрыў у пераемнасці развіцця насельнікаў гарадскога тыпу пры пераходзе ад дадзяржаўнай пары да эпохі дзяржаўнасці, гэты факт даследчыкі тлумачаць барацьбой новага феадальнага ладу з адыходзячай рода-племянной арганізацыяй грамадства. У працэсе істотных зменаў, што адбываліся ў гэты перыяд, побач са старым племянным цэнтрам узнікаў новы, да якога пераходзілі ўсе функцыі, што выконваў яго папярэднік у пэўнай акрузе.\nУ дванаццаці кіламетрах на паўночны ўсход ад Пінска, у в. Гарадзішча, размешчаны археалагічны комплекс, які складаецца з гарадзішча і селішча. Гарадзішча знаходзіцца на высокім мысападобным выступе возера Гарадзішчанскае, якое злучаецца з р. Ясельда. Яно невялікае па памерах, яго\n[с. 2 ↑]\nпляцоўка займае плошчу 22 на 27 метраў. 3 усходу да яго прымыкае селішча плошчай звыш чатырох гектараў. У 1928 г. помнік адкрыў Р. Гарашкевіч, пасля Другой сусветнай вайны яго абследавалі Ю. Кухарэнка, В. Караткевіч, Л. Побаль. I толькі раскопкі паселішча, якія пачаліся ў 1983 г. пад кіраўніцтвам аўтараў артыкула, дазволілі вызначыць этапы яго існавання і сацыяльна-эканамічнае аблічча.\nУпершыню гэтая мясціна была асвоена чалавекам у эпоху фінальнага палеаліту (каля VIII тысячагодцзя да н.э.). Пазней, змяняючы адзін аднаго, тут жылі насельнікі эпохі бронзы, мілаградскай і зарубінецкан культур жалезнага веку. У VIII ст. н.э. сюды прыходзяць славяне і будуюць сваё паселішча, якое становіцца, магчыма, племянным цэнтрам.\nНа працягу ІХ ст. паселішча паступова разрастаецца, а ў X ст., дзякуючы бурнаму развіццю гандлю і рамяства, набывае рысы, якія яскрава адрозніваюць яго ад астатніх сельскіх паселішчаў акругі. Менавіта рэчы апошняга перыяду яго існавання (X -- пачатак XI ст.) складаюць асноўную масу археалагічных знаходак. Многія з іх выраблены за тысячы кіламетраў ад Палесся. Рознакаляровыя шматчастковыя пранізкі, хутчэй за ўсё, па-ходзяць з Міжземнамор’я, а бурштынавыя вырабы -- з Прыбалтыкі. Некалькі шкляных пацерак трапілі сюды з Візантыі і Егіпта.\nНетыповымі для шэраговых сельскіх паселішчаў з’яўляюцца знаходкі касцяных аднабаковых састаўных грэбеняў, якія ўпрыгожаны разным геаметрычным арнаментам, бранябойнага наканечніка стралы, бронзавага наканечніка пояса дружынніка, скандынаўскага жалезнага відэлыда ў выглядзе трызубца з загнутымі пад прамым вуглом зубцамі і чаранком. Падобныя відэльцы, інкруставаныя каляровымі металамі, добра вядомыя ў пахавальных помніках Швецыі. Упершыню на тэрыторыі Беларусі выяўлены фрагмент жалезнага стрэмя, упрыгожаны медным дротам. Падобныя рэчы знойдзены ў славянскіх і хазарскіх паселішчах у басейне Дона, помніках Мурамскага Паволжа, Старой Ладазе і інш.\nАкрамя гандлю, жыхары Пінска Гарадзішчанскага займаліся рамяством. На селішчы знойдаены металургічныя тыглі, льячкі, цэлы універсальны тыгель-льячка. Відаць, мясцовыя майстры зрабілі выяўленыя пры раскопках бронзавыя і дробныя пласцінкавыя бранзалеты і розных формаў пярсцёнкі. Усе яны арнаментаваны ў адзіным стылі -- праштампаванымі лініямі трохвугольнікаў. Такая традыцыйнасць дэкору можа быць растлумачана тым, што іх зрабілі ў адной майстэрні. Сярод ювелірных вырабаў немясцовага паходжання трзба вылучыць дзве трапецыяпадобныя бронзавыя падвескі, якія ўваходзілі ў склад упрыгажэнняў жаночага касцюма. Падобныя падвескі часта знаходзяць у курганах крывічоў на поўначы Беларусі і Смаленшчыне.\nВышэй апісаныя рэчы яскрава сведчаць, што паселішча ў в. Гарадзішча на Ясельдзе з’яўлялася ў IX -- на пачатку XI ст. значным гандлёвым, рамесніцкім і палітычным цэнтрам Палесся. У археалагічнай літаратуры падобныя цэнтры атрымалі назву “адкрытых гандлёва-рамесніцкіх паселішчаў”, ці “протагарадоў”.\nРэканструяваць гістарычную тапаграфію і забудову Гарадзішчанскага паселішча вельмі складана ў сувязі са значнымі пашкоджаннямі культурнага пласта, што адбыліся ў выніку наступнага засялення яго тэрыторыі, пачынаючы з XV ст. Але ўсё ж на падставе матэрыялаў раскопак можна выказаць пэўныя меркаванні. Умацаваная частка паселішча размяшчалася на мысе, над возерам. 3 панапольнага боку гарадзішча было абаронена пясчаным валам. Па грэбню вала і па астатняй частцы перыметра пляцоўкі праходзіла драўляная сцяна, збудаваная з вертыкальных стаякоў і замацаваных у іх гарызантальных бярвенняў. Рэшткі жылых пабудоў на гарадзішчы не прасочваюцца. Магчыма, тут было капішча, якое адыгрывала ролю рэлігійнага цэнтра для ўсёй акругі. Паміж гарадзішчам і селішчам быў выкапаны роў глыбінёй каля трох метраў.\nНа селішчы даследавалася плошча памерам 800 квадратных метраў, на якой выяўлены тры наземныя зрубныя пабудовы другой паловы X ст., што складаліся з аднаго памяшкання. Ацяпляліся яны печамі, складзенымі на драўлянай аснове з дробных камянёў і гліны. Пад печамі знаходзіліся ямы. Пабудовы мелі памеры прыкладна 5 на 6 метраў.\nВельмі характэрнай рысай славянскіх протагарадоў (ці інакш старшых гарадоў ІХ--ХІ стст.) з’яўляецца іх прыналежнасць да міжнароднага гандлю. Якія ж гандлёвыя шляхі абслугоўвала Гарадзішчанскае паселішча? Па-першае, вядомую дняпроўска-бугска-вісленскую гандлёвую магістраль. У ІХ--ХІІІ стст. яна праходзіла па Прыпяці і Піне, у месцы зліцця якіх фіксуецца Пінск ХІ ст., далей па сушы – да р.Мухаўца, правага прытока Заходняга Буга. У старажытнасці (а менавіта ў ІХ--ХІ стст.) рэчышча Піны падзялялася на два рукавы. Першы з іх -- той, што і зараз упадае ў Прыпяць; другі, абмінаючы Прыпяць, паварочваў на паўночны ўсход і каля паселішча Гарадзішча ўпадаў у Ясельду. Ён і зараз існуе ў выглядзе невялікай каналізаванай рачулкі, а яшчэ ў XVII ст. быў паўнаводным і, верагодна, з’яўляўся асноўным вадасцёкам Піны. Пінскі староста\n[с. 3 ↑]\nСтаніслаў Хвальчэўскі, апісваючы паміж 1552 -- 1555 гг. в. Гарадзішча, называе яе “сяло Гарадзішча за ракой Піна”. Як відаць і з іншых дакументаў XVI ст., в. Гарадзішча ў першую чаргу асацыявалася з Пінай, а Ясельда ў гэтым кантэксце ўзгадваецца толькі аднойчы.\nДняпроўска-бугска-вісленская гандлёвая магістраль мела вялікае значэнне для развіцця гандлёвых і культурных сувязяў з Польшчай і Заходняй Еўропай. У ХІ--ХІ стст. гандлёвыя караваны з Дняпра рухаліся па Прыпяці і яе прытоку Ясельдзе да Гарадзішчанскага паселішча. Потым па Піне і волакам па сушы -- да р. Валока (левы прыток Мухаўца, зараз не існуе). Адтуль, праз Мухавец і Заходні Буг -- у Віслу. Акрамя таго, выкарыстоўваліся і два іншыя варыянты шляху: з Прыпяці да вярхоўяў Ясельды, далей волакам у р. Нараў -- правы прыток Заходняга Буга; цераз вярхоўі Прыпяці волакам -- працягласць каля дзесяці кіламетраў -- да Заходняга Буга.\nВыключна выгаднае становішча Гарадзішчанскае паселішча займала і на другім міжнародным водным шляху. 3 вярхоўяў Ясельды волакам можна было трапіць у басейн Нёмана (цераз р. Рось). Гэты шлях быў найбольш кароткім паміж землямі Кіеўскага Падняпроўя і скандынаўскім востравам Готланд. Яго існаванне ўскосна пацвярджаецца старажытнай назвай Ваўкавыска на Росі (па летапісах “Волковыеск” -- Волакавыск? Высокі Волак?)\n3 мэтаю эканоміі сіл і часу, хутчэй за ўсё, выкарыстоўваліся два варыянты дняпроўска-нёманскага шляху: з Балтыкі ў Кіеў праз Нёман - Рось - Ясельду - Прыпяць - Дняпро; з Кіева да Балтыкі праз Дняпро - Прыпяць - Шчару - Нёман. У апошнім варыянце абміналася сустрэчнае цячэнне на вялікім адрэзку шляху па Ясельдзе.\nНедзе ў пачатку XI ст. жыццё на паселішчы ў в. Гарадзішча заціхае. У вусці Піны, каля ўпадзення яе другога рукава ў Прыпяць, будуецца горад Пінск -- сапраўдны сярэднявечны горад дзяржаўнага перыяду, нашчадак старэйшага горада, які існаваў у в. Гарадзішча.\nПеранос Пінска на новае месца адбыўся, магчыма, у сярэдзіне XI ст. Матэрыялаў больш ранняга часу на месцы сярэднявечнага Пінска не выяўлена. Археалагічнае вывучэнне летапіснага Пінска пачалося ў 1955 г. У розны час тут працавалі экспедыцыі Пінскага краязнаўчага музея і Інстытута гісторыі Акадэміі навук Беларусі пад кіраўніцтвам Т. Раўдзінай, В. Міралюбава, Я. Бібікава, П. Лысенкі.\nПінск ХІ--ХІІІ ст. размяшчаўся на левым, узвышаным беразе Піны. Яго планіровачным цэнтрам быў добра ўмацаваны дзядзінец. Ён знаходзіўся у межах сучаснай вуліцы Чайкоўскага і колішняй рыначнай плошчы, меў авальную ў плане форму, яго плошча дасягала звыш 1,5 гектара. 3 усіх бакоў, акрамя прырэчнага, дзядзінец быў абнесены магутным земляным валам і глыбокім ровам. 3 захаду, поўначы і ўсходу яго абкружаў вакольны горад, таксама ўмацаваны валам і ровам. Межы вакольнага горада на захадзе і поўначы дасягалі сучаснай вуліцы Горкага, ана ўсходзе праходзілі па ўсходняй частцы плошчы імя Леніна. Каб валы не абсыпаліся, на іх трасе змясцілі драўляныя клеці памерам 1,5 на 1,5 або 2 на 2метры. Гэты моцны каркас засыпалі зямлёй і дадаткова ўмацоўвалі глінай. Па грэбеню вала была ўзведзена драўляная сцяна. Прасочаны ўезд на дзядзінец, абаронены вежаю. Ад сценаў дзядзінца да вала вакольнага горада ў радыяльным напрамку разыходзіліся вуліцы. Яны перасякаліся паўкальцавымі вуліцамі, што ішлі паралельна знешнім умацаванням і былі замошчаны тонкімі папярочнымі бярвеннямі, пакладзенымі на падоўжаныя лагі. Паабапал вуліц месціліся сядзібы гараджан, якія складаліся з дамоў і надворных гаспадарчых пабудоў. Хаты былі невялікія, плошчаю да шаснаццаці квадратных метраў і мелі звычайна адзін пакой. Дашчаную падлогу клалі на дзве-тры лагі, а за падмуркі часта выкарыстоўвалі ніжнія вянцы папярэдніх пабудоў. Ацяпляліся жылыя пабудовы глінабітнымі печамі. Двор абгароджваўся парканам і часткова вымошчваўся насцілам з тонкага бярвення альбо дошак. Заўважана стабільнасць планіроўкі і забудовы горада на працягу стагоддзяў. Вулічныя маставыя, дваровыя комплексы і пабудовы звычайна размяшчаліся на адным і тым жа месцы на ўзроўнях шасці-дзевяці будаўнічых гарызонтаў.\nРэшткі аднаго са старажытных пахаванняў Пінска ХІ--ХІІІ стст. знойдзены на ўсходняй ускраіне горада, у прадмесці Лешч. У ХІХ ст. там зафіксавалі два курганы. Адзін з іх у 1871 г. раскапаў дырэктар мясцовых вучылішчаў С. Куклінскі, які, на жаль, не апублікаваў матэрыялы сваіх прац. Аднак захаваліся звесткі, што ён знайшоў у\n[с. 4 ↑]\nнасыпе саманідскі дырхем Нуха, сына Насра, чаканены ў Самаркандзе ў 952--953 гт. Другі курган у 1952 г. вывучаў вядомы даследчык палескіх старажытнасцяў Ю. Кухарэнка. Гэта быў вялізны насып у форме ўсечанага конуса, дыяметр якога дасягаў 35 метраў, а вышыня -- 7,5 метра. У гістарычнай літаратуры курган вядомы пад назвай Міндоўгава магіла, а сярод пінчукоў існавала паданне, што тут пахаваны князь Войшалк. У 1955 г. пахавальны помнік знішчылі будаўнікі і выкарысталі пясок з яго для ўпарадкавання стадыёна.\nПа апытаннях землякопаў і назіраннях супрацоўніка Пінскага музея Б. Міралюбава, удалося рэканструяваць некаторыя рысы пахавальнага абраду. Перапаленыя косткі нябожчыка абнеслі нейкім драўляным збудаваннем і зверху ўзвялі насып да трох метраў вышынёй. Потым расклалі памінальнае вогнішча, ад якога захавалася праслойка попелу і вуголля. Курган падсыпалі яшчэ двойчы і зноў рабілі памінальнае вогнішча. У насыпе кургана знайшлі таксама косткі жывёл і птушак, жалезны цвік, пласцінку ад ахоўнага панцыра, абломкі невызначальных жалезных рэчаў. Падобныя пінскім курганам пахавальныя помнікі на тэрыторыі Усходняй Еўропы сустракаюцца вельмі рэдка. Іх датуюць канцом IX -- XI ст. Мяркуюць, што такім чынам хавалі вярхушку дружыннай знаці або княэёў.\nКультурны пласт горада, які дасягае месцамі пяці метраў, запоўнены рамесніцкімі вырабамі, слядамі розных вытворчасцяў, косткамі жывёл і рыб. I хаця майстэрні не выяўлены, характар знаходак паказвае на разнастайную вытворчую дзейнасць пінчукоў. Галоўная роля належала металургіі і металаапрацоўцы. Гэтыя галіны гаспадаркі пастаўлялі інструменты і прылады працы як для самога горада, так і для сельскай акругі, забяспечвалі зброяй вайсковыя фарміраванні. Але рэшткі металургічных горнаў у гарадскіх напластаваннях не выяўлены. I гэта не дзіўна. Падобная сітуацыя назіраецца і ў іншых старажытнабеларускіх гарадах. Пры даволі шчыльнай драўлянай забудове горада было б вельмі рызыкоўна ў яго межах займацца пажаранебяспечнай справай. Адсутнасць уласнай металургічнай базы пры наладжанай кавальскай справе дапускае меркаванне, што гарады атрымоўвалі жалеза, у асноўным, з сельскай акругі.\nУ культурным пласце Пінска выяўлена даволі мала рэчаў з каляровых металаў. Але побач з імі знойдзены тыглі і льячкі са слядамі расплаўленага металу, ювелірныя інструменты (пінцэты, дробныя прабойнікі), што сведчыць на карысць мясцовага характару ювелірнага рамяства, якое абапіралася на прывазную сыравіну. Майстры-ювеліры ведалі такія прыёмы апрацоўкі каляровых металаў, як ліццё ў форме, чаканка, пайка, палуда, тарыраванне. Яны выраблялі бранзалеты, фібулы-засцёжкі, кольцы, нацельныя крыжыкі і інш.\nУ кожнай сядзібе выкарыстоўваўся гліняны посуд, зроблены мясцовымі ганчарамі. Яго рабілі ў асноўным на ручным ганчарным коле, пераход да якога сведчыць аб станаўленні адпаведнай галіны рамеснай вытворчасці. У керамічным наборы значна пераважаюць гаршкі, якія часта ўпрыгожаны ў верхняй частцы тулава кругавым рыфленнем, хваляй. Неардынарнай знаходкай з’яўляюцца паліваныя керамічныя пліткі, выяўленыя ў пластах канца ХІ -- пачатку XII ст. Яны выраблены з белай гліны і пакрыты палівай зялёнага, жоўтага, карычневага і крэмавага колеру. Падобныя пліткі звычайна выкарыстоўвалі пры пабудове цэркваў. Але на даследаванай археолагамі тэрыторыі старажытнага Пінска не ўдалося прасачыць сляды манументальнага дойлідства. Магчыма, існаваў намер узвесці храм, для чаго ўжо нарыхтаваны былі ў вялікай колькасці пліткі, але па нейкіх прычынах яго будаўніцтва не здзейснілася.\nКастарэзны промысел фіксуецца знаходкамі як гатовых вырабаў (утулкі, накладкі, грэбені, вастрыі, гузікі), так і нарыхтоўкамі, паўфабрыкатамі. Некаторыя вырабы ўпрыгожаны геаметрычным арнаментам. Сыравінаю для касцяных рэчаў служылі рогі аленя і лася. Добра прасочваюцца гарбарнае і шавецкае рамяство па зна-\n[с. 5 ↑]\nходках рэшткаў скур, пасыпаных вапнай для выдалення з іх поўсці, абрэзкаў скур пасля іх раскрою на нарыхтоўкі для абутку. Апроч мяккага скуранога абутку, знойдзены кашалькі, футаралы, похвы для кінжалаў і нажоў. Умелі пінчукі апрацоўваць камень, у тым ліку і бурштын. I, безумоўна, у горадзе жылі майстры, якія працавалі з дрэвам. Цесляры-будаўнікі ўзводзілі драўляныя канструкцыі абарончых збудаванняў, дамы і гаспадарчыя пабудовы, агароджы і вулічныя насцілы. Высокае майстэрства і спецыялізацыя патрэбны былі пры вырабе лодак, бочак, цэбраў, дзежак, точанага посуду. У паўсядзённым жыцці нельга было абысціся без драўляных рыдлёвак, верацён, дэержакоў, пробак, вёслаў і інш.\nЖыхары Пінска займаліся таксама сельскай гаспадаркай і пераапрацоўкай прадуктаў земляробства. У культурным пласце неаднойчы знаходзілі зерне проса, жыта, ільну, канаплі, косткі хатняй жывёлы -- кароў, коз, авечак, свіпей, коней. Каб папоўніць харчовы рацыён, палявалі на зубра, тура, лася, аленя, кабана, касулю і інш., лавілі рыбу ў рэках і азёрах.\nВажную ролю ў жыцці пінчукоў адыгрываў гандаль. Яго развіццю садзейнічала размяшчэнне горада на перакрыжаванні важных шляхоў зносін і наяўнасць ссльскам акругі, якая адчувала патрэбу ў вырабах пінскіх рамеснікаў. У замежным гандлі на працягу ХІ--ХІІІ стст. пераважаў паўднёвы напрамак. Найбольш масавым прадметам імпарту былі шкляныя бранзалеты. Выяўлена каля тысячы фрагментаў гэтых упрыгажэнняў чорнага, карычневага, фіялетавага, сіняга, зялёнага, жоўтага і іншых колераў. Выраблялі іх у майстэрнях Кіева. 3 Валыні ў Пінск траплялі шыферныя (сланцавыя) праселкі. Стабільныя гандлёвыя сувязі з Візантыяй пацвярджаюцца знаходкамі фрагментаў чырвонагліняных амфар, якія служылі посудам для віна і алею.\n3 паўднёвых краёў (Каўказ, Крым, Ліван) і Кіева траплялі да жыхароў Пінска шкляныя пацеркі, пярсцёнкі, аконнае круглае шкло, шкляны сталовы посуд. Прывазны характар маюць таксама асобныя ювелірныя вырабы і, несумненна, каляровыя металы.\nУ пачатку XIX ст. у горадзе знойдзены унікальны скарб, які складаўся са златнікоў Уладзіміра Святаславіча (980--1015 гт.), візантыйскіх намісмаў Васіля II (976--1025 гт.), Канстанціна VIII (1025--1028 гт.), Рамана IV (1068-1071 гт.), Нікіфара Ватаніята (1078-1081 гг.) і, магчыма, іншых імператараў. Трапіў ён у зямлю, хутчэй за ўсё, у трэцяй чвэрці XI ст.\nНайбольш цяжка ўявіць духоўны свет людзей сярэднявечча. Безумоўна, у фарміраванні светапогляду першаснае значэнне належала рэлігіі. Насельніцтва Пінска Гарадзішчанскага было паганскім, бо ніякіх рэчаў, звязаных з хрысціянствам, там не знойдзена. Ёсць звесткі, што ў пачатку XI ст. у Тураве была заснавана хрысціянская епархія, якая і стала асноўным правадніком новай рэлігіі ў межах усяго Тураўскага княства. Аднак працэс гэты быў павольны, і перажыткі паганства, як сведчаць археалагічныя матэрыялы, існавалі яшчэ вельмі доўгі час.\nАб распаўсюджанні хрысціянства ў Пінску сведчаць знаходкі нацельных крыжыкаў, часткі бронзавага абразка-складзеня з выявай Багародзіцы, каменнага шліфаванага абразка з выявай Спаса Эмануіла, якія датуюцца канцом ХІ--ХІІІ ст. Пашырэнню хрысціянства сярод жыхарства Пінска спадарожнічала стараславянская пісьмовая культура. Археалагічным сведчаннем пісьменства пінчукоу з’яўляецца знаходка пісала, якое мела выгляд стрыжня з вастрыём на адным канцы і лапатачкай на процілеглым. Вастрыём пісалі на бяросце або навошчанай дошчачцы, а лапатачкай сціралі напісанае. Сярод знаходак гэтага кшталту -- прасліца і фрагмент амфары з надпісамі кірыліцай.\nУ канцы XV ст. аднаўляеццн жыццё на пакінутым паселішчы ў в. Гарадзішча, а ў XVIII ст., па замове і на фундацыю троцкага кашталяна Караля Копгца, тут узводзяцца будынкі кляштара і касцёла бенедыктынцаў. Царкоўную дзейнасць у ім распачынаюць манахі, запрошаныя з італьянскага горада Монтэ-Касіна. Праз нейкі час кляштар набывае вялікія зямельныя ўла-данні - вёскі Белая, Купяцічы, Цялковічы, Сошна, Вулька. У 1843 г. урад Расіі канфіскаваў маёмасць кляштара, а ў 1865 г. закрыў касцёл і кляштар бенедыктынцаў. Будынкі комплекса прыйшлі ў заняпад, сяляне часткова расцягнулі іх на цэглу. У 1914 г. касцёл перадалі католікам, і яго будынак аднавілі пад наглядам архітэктара Казіміра Пшыбылоўскага. У 1944 г. касцёл быў узарваны немцамі пры іх адступленні.\nА на маленькім гарадзішчы, што размяшчалася на мысавым уступе берага над Гарадзішчанскім возерам, у XVIII ст. пабудавалі каплічку і ўсталявалі могілкі. У 1925 г. Р. Гарашкевіч яшчэ застаў на іх некалькі надмагільмых помнікаў, на якіх можна было разабраць прозвішчы вядомых у Пінску людзей: Іосіф Галембеўскі, Тэрэза Асмалоўская з роду Ордаў, Ян Бутрымовіч, Анэля Галаўкова з роду Бутрымовічаў...\n[с. 6 ↑]\nВёска Гарадзішча ў 1930 -я гады. (с. 3).\nАрхеалагічныя знаходкі з Гарадзішча: 1 -- скандынаўскі відэлец; 2, 3 --падвескі; 4, 5 -- фрагменты бранзалетаў; 6 -- грэбень; 7—9 – пярсцёнкі. (с. 4).\nАбразок з выявай Спаса Эмануіла з Пінска. ХІІст. (с. 5).\nЗлатнік князя Уладзіміра Святаславіча з пінскага скарба 1804г. (с. 5).


16 кастрычнiка 2019, ср 23:29\nАндрэй Шарэнда: Хітрыкі «губернатара» Ліса могуць выклікаць новыя пратэсты ў Берасці 9\n14:59\t12.06.2019 — Палітыка\nСёння актывісты «свінцовай вахты» ў Берасці, якія патрабуюць закрыцця акумулятарнага завода, сустрэліся са старшынём Берасцейскага аблвыканкама Анатолем Лісам. Прадстаўнік Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу ў Берасці, актывіст грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэй Шарэнда пракаментаваў сайту Charter97.org сустрэчу з чыноўнікам:\n- Улады выслухалі актывістаў і паабяцалі цягам тыдня або двух правесці праверку экалагічных парушэнняў на заводзе АКБ і, калі яны пацвердзяцца, не адкрываць прадпрыемства.\nПа рэакцыі знаёмых берасцейцаў я магу сказаць: людзі асабліва не вераць абяцанням «губернатара» Ліса. Хутчэй за ўсё - гэта чарговыя спробы пацягнуць час і знізіць напал пратэстных настрояў у горадзе.\nПадстаў давяраць старшыні аблвыканкама няма. Праблема АКБ паўстала ўжо паўтара гады таму - і толькі цяпер, пасля бесперапынных штотыднёвых акцый і выцеку ў СМІ скандальнай інфармацыі аб заводзе - ён зрабіў ласку паразмаўляць з людзьмі. Нагадаю, што за адстаўку гэтага чыноўніка зусім нядаўна падпісаліся тысячы жыхароў горада.\nЛіс робіць выгляд, што «пачуў» пратэстуючых берасцейцаў, а пры гэтым прадаўжаюцца рэпрэсіі супраць актывістаў. Даслоўна ўчора быў вынесены чарговы прысуд Сяргею Пятрухіну, аднаму з найбольш вядомых змагароў з заводам.\nВерыць уладзе нельга - і людзі гэта ведаюць. Таму ўсе настроеныя на прадаўжэнне акцый супраць завода АКБ. Кругласутачная вахта каля завода таксама будзе прадаўжацца.\nКалі Ліс гэтым разам зноў падмане народ - гэта стане каталізатарам пратэстаў. Хітрыкі «губернатара» могуць прывесці да таго, што акцыі будуць прадаўжацца з новай сілай. Шкоднасць гэтага завода ўжо даведзеная: у ёй перакананыя не сотні актывістаў, а дзясяткі тысяч жыхароў горада. Таму са сваімі пустымі абяцаннямі ўлады ідуць на вельмі рызыкоўны для іх крок.\nКалі пасля публічнага абяцання закрыць завод праз 1-2 тыдні, улада дасць «задні ход», магчыма, што на пратэсты выйдуць ужо не сотні, а тысячы чалавек - у тым ліку і з той мясцовасці каля АКБ, дзе ад свінцу ўжо гіне расліннасць.\nНапісаць каментар (9)