Культура - Харавое веча: “зборная” краіны\nСеляшчук пад адкрытым небам\nСёлета сталічная плошча Якуба Коласа зноў займее мастацкі складнік. На стэндах пад адкрытым небам з'явяцца работы знакамітага беларускага жывапісца Міколы Селешчука. А ўжо сёння ў Цэнтры сучасных мастацтваў, што выступае арганізатарам праекта, вызначыліся з некаторымі творамі слыннага майстра, што дакладна патрапяць у арт-прастору.\nКод да Вінчы\nВысокія паказчыкі па наведвальнасці паказвае выстаўка "Вынаходніцтвы да Вінчы" ў Нацыянальным мастацкім музеі. Цікава, а ці вельмі складаным было б увасобіць чарцяжы вынаходніцтваў нашых Казіміра Семяновіча і Язэпа Драздовіча? Далібог, праект атрымаўся б не горшы за міжнародны, што прадстаўлены ў Мінску!\n12 сакавіка ў Пасольстве Украіны ў Беларусі адбылася ўрачыстая імпрэза, прысвечаная 201-й гадавіне з дня нараджэння Тараса Шаўчэнкі. У ёй бралі ўдзел прадстаўнікі ўкраінскіх культурных суполак Беларусі, мастакі, журналісты. Да гэтай імпрэзы ў памяшканні Пасольства была наладжана мастацкая выстаўка пад назвай “Праз Беларусь праходзіў шлях Паэта”. Яе ўдзельнікі — беларускія мастакі Марына Эльяшэвіч, Алесь Фаменка, Уладзімір Сытчанка, Яўген Шунейка. Яны засяродзілі ўвагу на адным з эпізодаў жыцця Кабзара — ягоным падарожжы праз Беларусь у 1829 годзе.\nЦі “пакаціць” піяр свайго сваімі?\nУ маім імправізаваным хатнім архіве, дзе згрувашчана недадуманае і недаробленае, ёсць папка з парай спісаных аркушаў. Яна называецца “Апосталы”. Умоўная назва перспектыўнага, як падавалася гадоў пяць таму, праекта сацыяльнай рэкламы, які мы прыдумалі разам з колішнім фатографам “К” Юрыем Івановым. Караценька распавяду пра сутнасць задуманага. Знаёмая, што працуе ў Маскве, згадала неяк: сталіца Расіі хоць і перанасычана вулічнай камерцыйнай рэкламай, але і на недахоп сацыяльнай не можа паскардзіцца. Бачыла яна, да прыкладу, шматлікія плакаты з выявамі вядучых тэатральных артыстаў з іхнімі ж патрыятычнымі выказваннямі. Скажам, Алег Табакоў прызнаваўся мінакам у шчырай любові да сцэнічнага мастацтва. Падумалася, а чаму мы, беларусы, не прапагандуем гэткім жа чынам сваё і сваіх?\nПаболей бы добрых навін!\nВось і вясна надышла. А з ёю — плойма добрых навін. Спачатку — пра галоўную. У Маладзечне распачалі ўзвядзенне новага даху Цэнтральнай раённай бібліятэкі імя Максіма Багдановіча. Да “юбілею” аварыі, якая здарылася ў леташнім маі, управіцца не паспеюць. Але самае важнае, што працэс урэшце пайшоў. І гэта абнадзейвае…\nЗ нагоды Дня Канстытуцыі\n15 сакавіка 1994 года Парламент нашай краіны прыняў Канстытуцыю незалежнай Беларусі. Важнасць гэтай гістарычнай падзеі заключаецца ў тым, што ўпершыню на ўзроўні Асноўнага Закона, які з’яўляецца вышэйшым прававым актам дзяржавы, была замацавана воля беларускага народа на пабудову дэмакратычнай прававой сацыяльнай дзяржавы.\nХаравое веча: “зборная” краіны\nПрыцягненне грамадскай увагі да харавога мастацтва — вельмі важная справа. Харавыя спевы здаўна сталі неад’емнай часткай нашай культурнай спадчыны, усе добра разумеюць іх сувязі з патрыятычным выхаваннем, фарміраваннем нацыянальнай самасвядомасці. Але не сакрэт, што апошнім часам мы спяваем усё меней, пачынаючы са школы.\nЗ чаго пачынаецца спадчына?\nПапулярызацыя нашай культурнай спадчыны павінна стаць адным з асноўных кірункаў дзейнасці кожнага музыканта. Той ці іншы беларускі твор ёсць у рэпертуары кожнага выхаванца — былога ці цяперашняга — музычных навучальных устаноў краіны. Але ж ці ўсе музыканты імкнуцца выконваць іх потым, пасля завяршэння вучобы?\nНавошта клуб-церам, калі ёсць ДК?\nПленэр у закінутай вёсцы, лекцыі з нагоды традыцыйнай беларускай культуры, гурткі па вывучэнні гісторыі абласнога цэнтра ці музей дзяцінства… Пра ўсе гэтыя і іншыя культурныя праекты сёння можна даведацца ў Інтэрнэце з нагоды правядзення конкурсу сацыяльных ініцыятыў startidea.by. Але наколькі яны будуць запатрабаваныя спонсарамі ці мецэнатамі — пытанне, мабыць, галоўнае.\nПрацэс набыцця голасу\nОкві Энвезар — куратар 56-га Венецыянскага біенале на мінулым тыдні ладзіў сустрэчу-кансультацыю з куратарамі нацыянальных павільёнаў Еўропы. На ёй і на прэс-канферэцыі, прысвечанай будучай галоўнай экспазіцыі “Усе лёсы свету” (“All the World’s Futures”), пабываў куратар праекта “Архіў сведкі вайны”, што будзе прадстаўляць Беларусь на сёлетнім форуме, Аляксей Шынкарэнка. Эксклюзіўна для “К” ён падзяліўся сваімі ўражаннямі ад візіту ў Венецыю.\nКолькі доўжыцца “часова”?\nСёння — пра культуру Талачына і Талачынскага раёна. А тут шмат усяго: і добрага досведу, які ў іншых раёнах не пашкодзіла б узяць на заметку, і пэўных пралікаў, ад якіх, нам падаецца, пазбаўляцца трэба рашуча. Карацей, аддзел ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі мясцовага райвыканкама не надта адрозніваецца ў сваёй стратэгіі ад іншых, што дзейнічаюць у раёнах, якія размешчаны ля не асабліва ажыўленых трас і магістраляў.\nГрант на рамонт і інтэрактыў\nПраект адным праектам не абмяжоўваецца — гэта “прапісная” ісціна, вядомая сёння многім работнікам культуры Беларусі. Асабліва тым, якія, як кажуць, на праектнай дзейнасці ўжо “сабаку з’елі”. Таму цяпер у іхніх раёнах ад задумкі да рэалізацыі чарговай ідэі праходзіць не так ужо і шмат часу. Згадаю хаця б Рагачоўскі ў Гомельскай вобласці або Кобрынскі ў Брэсцкай, пра якія “К” піша рэгулярна… Натуральна, для таго, каб падобная дзейнасць прыносіла плён, варта спачатку наладзіць кантакты з партнёрамі ці спонсарамі, замежнымі ды айчыннымі арганізацыямі, якія маюць магчымасць прадастаўляць гранты ў культурнай сферы. Гэтак і зрабілі выкладчыкі Дзіцячай мастацкай школы горада Глыбокае, што ў Віцебскай вобласці.\nЗ 5 сакавіка у галерэі “Тытанік” Вільнюскай мастацкай акадэміі — выставачны праект Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў “Пасланні”, які стаў найбуйнейшай на сёння прэзентацыяй сучаснага беларускага мастацтва ў Літве. У экспазіцыі — графіка і фотаграфіка, інсталяцыі, жывапіс. На адкрыцці прысутнічала дэлегацыя БДАМ на чале з рэктарам Міхаілам Баразной.\nМінулае на мове цяжкага року\nРэжысёр Карла КАРАПЕЦЯН жыве ў Лос-Анджэлесе, але здымае свае фільмы па ўсім свеце. У Мінск яна прыехала, каб прадставіць сваю самую найвядомую карціну, “Screamers”, што можна перакласці як “Тыя, якія крычаць”. Гэты фільм у Мінску адкрываў кінапраграму, падрыхтаваную ерэванскім кінафестывалем “Залаты абрыкос” да гадавіны пачатку генацыду армянскага народа ў Асманскай імперыі. Карэспандэнт “К” пагутарыў з Карлай Карапецян пра тое, як ствараўся яе фільм і чаму праз восем гадоў пасля прэм’еры яго працягваюць глядзець у розных краінах свету.\nПра тых, хто сталі чужымі\nП’еса сучаснага расійскага драматурга Пятра Гладзіліна “Афінскія вечары”, напісаная на пачатку 1990-х, дастаткова вядомая айчыннаму гледачу. Праблемы выхавання, сямейных каштоўнасцей, паразумення і духоўнай пераемнасці розных пакаленняў, прызначэння чалавека, асабліва творцы, сапраўднай і ўяўнай інтэлігентнасці, узнятыя ў драме, прыцягваюць стваральнікаў, хвалююць гледачоў.\nАксана Еўдакіменка, выхаванка мастацка-графічнага факультэта Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Пятра Машэрава, больш за дзесяць гадоў выстаўляецца на рэспубліканскіх, міжнародных выстаўках, з’яўляецца ўдзельніцай 18 міжнародных жывапісных пленэраў у Беларусі, Расіі, Егіпце, Турцыі, Ліване, Украіне.\n“Улётная” філасофія для маленькіх\nАбменныя гастролі — што можа быць лепей? У той час, як Магілёўскі абласны тэатр лялек прывёз на гастролі ў сталіцу “Самы маленькі самалёт на свеце” і “Выкраданне скарбаў”, Беларускі дзяржаўны тэатр лялек паехаў таксама з двума дзіцячымі спектаклямі — “Пэпі Доўгая панчоха” і “Майдадыр” у горад на Дняпры. Але асаблівасць прыезду магіляўчан яшчэ і ў тым, што адна з іх пастановак — нядаўняя прэм’ера.\nМастацтва для рэлаксу\nУ сталічнай карціннай галерэі “Вільнюс” праходзіла выстаўка, якую можна лічыць справаздачай за сем гадоў работы ўстановы. Называлася яна “Сустрэча”, а ўдзел у ёй бралі тыя мастакі, якія ў 2007 — 2014 гадах ладзілі ў згаданай галерэі персанальныя выстаўкі. Гэта Мікалай Ісаёнак, Віталь Чарнабрысаў, Алег Стасевіч, Барыс Бондараў, Сяргей Пыжыкаў, Уладзімір Сытчанка, Уладзіслаў Пятрунчык, Юрый Яскевіч ды іншыя.\n“А што здымаць, калі не пра Беларусь?”\nБеларускі рэжысёр-дакументаліст, сябра Еўрапейскай кінаакадэміі Віктар Аслюк адкрывае свой курс па рэжысуры дакументальнага кіно. Пакуль — у адной з прыватных кінашкол. І з гэтай нагоды творца, фільмы якога атрымліваюць узнагароды на прэстыжных кінафорумах, зладзіў адкрыты майстар-клас. Аглядальнік “К” патрапіў на яго шчыры расповед. І досвед рэжысёра падаўся карысным не толькі для кінематаграфістаў, але і для іншых творчых прафесій.\nЗамест поясу — галаграма?\nБеларусь — радзіма слуцкіх паясоў. Але краіна наша не можа пахваліцца іх багатай калекцыяй. Таму кожная дэманстрацыя ў Беларусі паясоў з замежных збораў становіцца для нас надзвычайнай падзеяй культурнага жыцця. Зараз у Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі дэманструюцца шэсць паясоў з Нацыянальнага музея ў Варшаве. Наш карэспандэнт пагутарыў з захавальнікам калекцыі тканін галоўнага музея Польшчы.\nХіба ж змесціш свет у куфэрку?\nНагодай завітаць на Случчыну паслужыла канкрэтная падзея: адзін з зацікаўленых случчакоў, імя якога раскрыецца ў наступных нумарах “К”, скрупулёзна сабраў матэрыял для важкага інфармацыйнага альбома па ручніках тэрыторыі колішняга Слуцкага павета. Праца — каласальная: за тры гады адсочвання “ткацкай фалькларыстыкі” выяўлена больш за дзвесце непадобных адзін да аднаго экзэмпляраў, якія толькі пацвердзілі адоранасць і вынаходлівасць мясцовых жыхароў.\nПра што мне піша неба\nПрацягваем знаёміць чытачоў з фрагментамі кнігі фалькларыста, лідара этна-трыа “Троіца” Івана Кірчука “Гарыць свечка ля алтара”, выдадзенай летась. Першыя публікацыі з серыі — у №№ 3, 5, 7, 9 за 2015 год...\nУ рэдакцыю патэлефанаваў метадыст Ганцавіцкага РМЦ Мікалай Ленкавец і прапанаваў напісаць пра лёс работніка культуры Паўла Рыгоравіча Зуйкевіча... Мікалай — даўні сябра “К”, таленавіты сцэнарыст, аўтар шматлікіх крэатыўных праектаў. Таму да ягонай прапановы прыслухаліся з увагай. Аказалася, што ў Ганцавічах і ў вёсцы Лактышы ёсць вуліцы, якія носяць імя Зуйкевіча, а ў Лактышах, да таго ж, пры сельскім клубе дзейнічае музей, прысвечаны памяці Паўла Рыгоравіча. Мікалай Ленкавец зазначыў таксама, што да 70-годдзя Вялікай Перамогі ён напісаў сцэнарый інфармацыйна-пазнаваўчай праграмы пра Зуйкевіча, які загінуў у 23 гады. Вось з гэтага сцэнарыя і можна ўзяць фактуру пра гераічнага хлопца, кавалера найвышэйшай узнагароды Чэхаславакіі — Ваеннага Крыжа І ступені. Так мы і зрабілі. Якім жа быў першы загадчык хаты-чытальні ў Лактышах Павел Рыгоравіч Зуйкевіч?\nЗапілім вініл ды запоўнім вакуум\nУ юнацтве ўзяў у старэйшага сябра кружэлку югаслаўскага ансамбля “АВС” з неймавернымі па прыгажосці і лёгкасці, як мне тады падавалася, інструменталкамі. Калі вяртаў, абурэнню таварыша не было мяжы: “Да ты мне ўвесь вініл запіліў!” І мой грэх быў неаспрэчным, бо карыстаўся не дарагой вяртушкай, а звычайнай тады лямпавай радыёлай. Так што гэта я “забіў” плыту… Мой сябра зарабляў за савецкім часам фарцой, а афіцыйна і для душы быў ды-джэем. Праўда, тады гэта называлася “вядучы танцавальных вечароў”. І па сёння карыстаемся з ім слэнгам, агульным для фарцоўшчыкаў і меламанаў. А мае абдзеленыя савецкасцю сыны не жадаюць бачыць розніцу паміж “лонгплэем” і “альбомам”. У кожнага — сваё юнацтва.\nА калі — Год культуры...\nНа выніковай калегіі Міністэрства культуры краіны агучана ідэя абвяшчэння 2016-га Годам культуры. Мы вырашылі ўнесці ў скарбонку прапаноў да гэтай ініцыятывы і свае развагі, якія друкуем цягам некалькіх нумароў. Запрашаем падзяліцца меркаваннямі і чытачоў!\nАдметна, што палітыка дзяржаўных інстытутаў у сферы культуры апошнім часам развіваецца паралельна, а ў некаторых праявах наогул супадае з грамадскімі памкненнямі і шматлікімі беларускаарыентаванымі ініцыятывамі, якія набылі вялікую папулярнасць за мінулы год. Чаму склалася такая тэндэнцыя і якое яе значэнне?\n“Я — Іван Стасевіч: Старыя Дарогі — Берлін”\nІ — пайшлі франтавыя будні. Сын палка Ваня Стасевіч, які добра ўмеў абыходзіцца з аўтаматам і кулямётам, удзельнічаў у фарсіраванні Віслы і ў Берлінскай аперацыі, прымаў удзел у рамонце дарог, мастоў, перапраў ля Варшавы і Берліна, маляваў плакаты і транспаранты, рабіў надпісы на дарожных указальніках, па якіх арыентаваліся нашы пехацінцы, танкісты, артылерысты, што з баямі прарываліся на захад.\n№ 11 (1189) 14.03.2015 - 20.03.2015 г\nМіхась ДРЫНЕЎСКІ, народны артыст Беларусі, мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор Нацыянальнага акадэмічнага народнага хору імя Генадзя Цітовіча, старшыня Беларускага саюза музычных дзеячаў\nМузыканты, занепакоеныя сучасным станам спеўных традыцый, неаднойчы ўзнімалі гэту тэму. Адбыліся дзве калегіі Міністэрства культуры Беларусі: летась у кастрычніку, пасля чаго было прынята важнае дзяржаўнае рашэнне па вяртанні эстэтычнага выхавання ў сярэднія школы, і зараз у сакавіку. На апошняй калегіі было вызначана, што 2 ліпеня, да Дня Незалежнасці Беларусі, у сталіцы пройдзе маштабная акцыя — харавое веча “Малітва за Беларусь”. Па нашых падліках, павінны сабрацца разам прыблізна паўтары-дзве тысячы выканаўцаў з усёй рэспублікі.\nПадобныя традыцыі даўно існуюць у краінах Прыбалтыкі. Там штогод праходзіць “Спеўнае поле”, дзе разам з запрошанымі калектывамі спяваюць усе прысутныя. Як марыў пра такое ж беларускае “поле” патрыярх нашага харавога мастацтва, народны артыст СССР Віктар Роўда! Пасля яго смерці штосьці падобнае, толькі ў меншых маштабах, ладзілася і ў нас. Ініцыятарам такіх акцый з запрашэннем калектываў з іншых рэгіёнаў выступала дацэнт Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі Тамара Слабодчыкава. Яе падтрымаў Мінгарвыканкам. Усе акцыі былі тэматычнымі: “Шмат год табе, мой родны Мінск”, “У імя жыцця і Зямлі” і, да юбілеяў Рыгора Шырмы ды нашых народных паэтаў-песняроў: “Гучаць у песні шырмавай і Колас і Купала”. Выступленні хораў праходзілі спачатку на прыступках Акадэміі навук Беларусі, дзе Тамара Гаўрылаўна ўзначальвае аматарскі харавы калектыў, а потым двойчы ля Нацыянальнай бібліятэкі. Вакол адразу збіралася публіка. Хтосьці далучаўся да спеваў, хтосьці запытваў, куды можна аддаць навучацца дзяцей. Абыякавых не было!\nАле такая маштабная акцыя, як запланавана цяпер, будзе ладзіцца ўпершыню. “Малітва за Беларусь” адбудзецца ля храма Усіх Святых, працягнецца паўтары гадзіны. Там будзе і духоўная музыка, і свецкая, і дзіцячы блок не абмінем. Вядома, прагучаць і патрыятычныя кампазіцыі. А завершым, верагодна, знакамітай песняй Уладзіміра Алоўнікава “Радзіма мая дарагая”.\nНа калегіі Міністэрства культуры было вырашана, што ўдзел павінны ўзяць калектывы з усіх абласцей, каб спявала папраўдзе ўся рэспубліка. Была таксама прапанова здымаць харавыя выступленні і трансляваць іх на вялізныя экраны, усталяваныя не толькі ў сталіцы, але і ў абласных цэнтрах, іншых гарадах. Ды ажыццявіць апошняе пакуль вельмі складана: патрэбна больш дасканалая тэхніка. У будучым, магчыма, і здзейсніцца такая задума, каб у рэжыме онлайн да харавых спеваў далучыліся жыхары па ўсёй краіне, сабраныя не дома ля тэлевізараў, а дзесьці на плошчы, на хвалі ўсеагульнага нацыянальнага ўздыму.\nСкладанасці, вядома, ёсць, і немалыя. Усё ж падобныя мерапрыемствы трэба планаваць нашмат раней, бо зараз у калектываў ужо і гастролі распісаны, у тым ліку замежныя, і летнія адпачынкі. Шмат калектываў аматарскіх, і вымушаць іх удзельнікаў адмаўляцца ад сваіх сямейных, да прыкладу, паездак, ды яшчэ разам з дзецьмі, няёмка, а часам і ўвогуле немагчыма. Шмат і дзіцячых хораў. А ў школьнікаў летам канікулы: сабраць усіх таксама будзе не так проста. Таму на будучыню, калі такое “Харавое веча” стане, хочацца спадзявацца, традыцыяй, будзе добра вызначыцца з часам яго правядзення, замацаваць пэўны дзень, каб усе маглі складаць свае планы з улікам гэтага свята. І рыхтавацца! Вы ж разумееце, што калі мы хочам, каб былі не толькі асобныя выступленні, але і спевы “харавой зборнай” усёй Беларусі, дык трэба загадзя вызначыцца з рэпертуарам, раздаць яго па калектывах, зрабіць аранжыроўкі, прыдатныя для кожнага. Усё гэта патрабуе часу, немалых намаганняў. Але яно таго варта! Беларусь спеўная — гэта, лічыце, краіна будучыні.\nПан не без заган\nЯк не страціць 200 гадоў\nПа хатняе заданне — у музей\nНе вядзі свой плуг па костках\nЧым насыціць пашчу сцэны?\nСталенне праз любоў да краіны\nДзякуй, хлопцы! Дзякуй, паэты!\nХто каго перафарсіць\nВетка — ужо не мая


13.04.2015 12:00 Суботняя планёрка\nУ сістэме адукацыі Ельскага раёна Гомельскай вобласці, ва ўсіх яе ўстановах працуюць творчыя, неабыякавыя людзі. Каманда аднадумцаў — так можна сказаць пра большасць яе педагагічных калектываў. А дзе ёсць згуртаванасць і ўзаемаразуменне, там заўсёды і жаданы вынік. Па выніках абласнога конкурсу на лепшую арганізацыю работы аддзелаў адукацыі райвыканкамаў у 2013/2014 навучальным годзе раённы аддзел заняў 1 месца сярод тых раёнаў Гомельскай вобласці, у якіх вучыцца і выхоўваецца не больш за 4 тысячы навучэнцаў. Нашы пытанні сёння адрасаваны начальніку аддзела адукацыі, спорту і турызму Ельскага райвыканкама Віктару Пятровічу АМЕЛЬЧУКУ.\n— Віктар Пятровіч, раскажыце падрабязней, якія самыя значныя дасягненні сістэмы адукацыі Ельскага раёна ў апошнія гады? Спыніцеся, у прыватнасці, на рабоце з адоранымі вучнямі і на дасягненнях педагогаў.\n— Работа з адоранымі вучнямі ў раёне мае сістэмны характар. Аб гэтым сведчаць лічбы: за апошнія 5 гадоў нашы педагогі падрыхтавалі 59 пераможцаў трэцяга і 9 пераможцаў заключнага этапу рэспубліканскай алімпіяды, а таксама 30 пераможцаў трэцяга этапу абласной алімпіяды па вучэбных прадметах сярод навучэнцаў 4—9 класаў. Толькі ў 2014 годзе па выніках абласной алімпіяды, а таксама трэцяга і заключнага этапаў рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах навучэнцы 4—9 класаў атрымалі 18 дыпломаў. У 2013/2014 навучальным годзе школьнікі Ельшчыны 22 разы займалі прызавыя месцы ў абласных і рэспубліканскіх творчых конкурсах.\nСпартыўныя дасягненні нашых вучняў таксама штогод адзначаюцца высокімі ўзнагародамі на абласным і рэспубліканскім узроўні. Знакавым для раёна быў 2012/2013 навучальны год: нашы юныя спартсмены занялі на абласной спартакіядзе ў агульнакамандным заліку першае месца, а ў 2013/2014 — трэцяе. З IX Рэспубліканскіх спаборніцтваў сярод дзяцей і падлеткаў па біятлоне, лыжных гонках і стральбе з пнеўматычнай зброі “Снежны снайпер” на прызы прэзідэнцкага клуба нашы навучэнцы, якія былі ў складзе каманды Гомельскай вобласці, прывезлі 9 медалёў. У бягучым навучальным годзе Ельская дапаможная школа-інтэрнат атрымала дыплом II ступені на заключным этапе Рэспубліканскага конкурсу “Лепшая ўстанова спецыяльнай адукацыі” ў намінацыі “Дапаможная школа-інтэрнат”.\nНеаднаразова навучэнцы і педагогі раёна адзначаліся прэміямі спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў, а таксама прэміямі абласнога выканаўчага камітэта.\nУ 2014 годзе 64 педагогі ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі ўдзельнічалі ў міжнародных, рэспубліканскіх, абласных навукова-практычных канферэнцыях, конкурсах педагагічных ідэй і майстэрства, конкурсах метадычных распрацовак. 19 педагогаў па выніках удзелу ў гэтых мерапрыемствах былі ўзнагароджаны дыпломамі розных ступеней, сертыфікатамі лаўрэатаў, адзначаны пахвальнымі водзывамі, лістамі падзякі і каштоўнымі падарункамі.\n— Магчыма, менавіта дзякуючы выкарыстанню сучасных тэхналогій і методык навучання педагогі і іх вучні становяцца пераможцамі розных конкурсаў…\n— Жаданага выніку пры навучанні дзяцей дапамагаюць дасягнуць інфармацыйныя і мультымедыйныя тэхналогіі. Настаўнікі актыўна выкарыстоўваюць камп’ютарныя прэзентацыі, відэа- і аўдыяфрагменты, інтэрактыўную дошку, сетку інтэрнэт, гатовыя праграмныя прадукты. З мэтай развіцця пазнавальнай цікавасці і актыўнасці школьнікаў на ўроках педагогі першай ступені навучання ўкараняюць адукацыйную мадэль “Крок за крокам”, ТРВЗ-тэхналогію, мадэль школьна-сямейнага выхавання “Арыенцір”. Найбольш распаўсюджаныя ў адукацыйным працэсе тэхналогіі даследчай і праектнай дзейнасці, развіцця крытычнага мыслення, асобасна арыентаванага навучання, гульнявыя тэхналогіі, тэхналогія педагагічных майстэрань. Педагагічны калектыў Зашырскай сярэдняй школы Ельскага раёна з’яўляецца ўдзельнікам рэспубліканскай інавацыйнай пляцоўкі па тэме “Укараненне мадэлі рэалізацыі міжведамасных сувязей у навучанне дысцыплінам гуманітарнага цыкла”.\nУкараняюцца таксама новыя формы арганізацыі дашкольнай адукацыі, якія больш мэтазгодныя і эканамічныя, мабільныя з пункту погляду працягласці знаходжання дзяцей у дзіцячых установах, больш сучасныя і прагрэсіўныя па змесце дашкольнага выхавання і навучання. Так, у 2014 годзе функцыянавала 10 груп кароткачасовага знаходжання: 4 з іх — адаптацыйныя, на платнай аснове, 3 мацярынскія школы і 3 групы — сезонныя і гульнявыя пляцоўкі. Гэтыя 10 груп наведвалі 86 дзяцей (64 з іх — на платнай аснове).\nАсабліва запатрабаваны ў бацькоў выхаванцаў устаноў дашкольнай адукацыі паслугі адаптацыйных груп і школ будучага першакласніка.\n— Хацелася б спыніцца на праблемах, з якімі ўстановам адукацыі даводзіцца сутыкацца ў апошні час. Што вас сёння хвалюе?\n— Хвалюе перш за ўсё дэмаграфічная сітуацыя. Кіраўнікі многіх устаноў адукацыі інфармуюць супрацоўнікаў раённага аддзела аб малой колькасці навучэнцаў у школах. Гэтае пытанне іх клапоціць нават больш, чым матэрыяльная база ўстановы. У 2012/2013 навучальным годзе колькасць навучэнцаў ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі Ельшчыны складала 2083 чалавекі, у 2013/2014 — 2008, а ў бягучым 2014/2015 навучальным годзе школы наведваюць толькі 1983 вучні. Ва ўстановах дашкольнай адукацыі раёна колькасць выхаванцаў крыху павялічылася. У 2012 годзе яна складала 664, у 2015 годзе — 672 дзіцяці.\nЗ 2012 па 2014 год рэарганізавана 2 установы і закрыта 5 неперспектыўных устаноў адукацыі. У ліку закрытых — адна сярэдняя школа, адна базавая школа, адзін вучэбна-педагагічны комплекс “яслі-сад — сярэдняя школа”, адзін яслі-сад і адзін міжшкольны вучэбна-вытворчы камбінат працоўнага навучання і прафесійнай арыентацыі. Прычым 4 установы закрыты ў 2014 годзе. Для 6 выхаванцаў і 39 навучэнцаў гэтых устаноў мы арганізавалі падвоз у іншыя ўстановы адукацыі раёна. Усе работнікі, якія выказалі жаданне працягнуць дзейнасць у адукацыйнай сістэме, таксама былі працаўладкаваны ў іншых раённых установах адукацыі. Да верасня 2015 года плануецца рэарганізацыя адной сярэдняй школы ў базавую. Спадзяюся, гэты працэс пройдзе лёгка як для вучняў, так і для педагогаў установы. У далейшым аптымізацыя закране ў асноўным класы ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі горада. Мэта пераўтварэнняў — прывядзенне іх напаўняльнасці ў адпаведнасць з патрабаваннямі дзеючага заканадаўства.\nІснуюць і іншыя праблемы. Яны ў зніжэнні прэстыжнасці прафесіі педагога. Узровень падрыхтоўкі выпускнікоў УВА іншы раз бывае невысокім, да таго ж маладыя спецыялісты, адпрацаваўшы пэўны тэрмін, пакідаюць раён, не замацоўваюцца ў нашых установах адукацыі.\n— Гомельская вобласць знаходзіцца на асаблівым рахунку з-за аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Наколькі вы гэта адчуваеце?\n— Усе ўстановы адукацыі Ельскага раёна размешчаны ў зоне радыеактыўнага забруджвання: 8 з іх — на тэрыторыі са шчыльнасцю забруджвання 5—15 Кі/км2 (у зоне з правам на адсяленне), усе астатнія — на тэрыторыі са шчыльнасцю забруджвання 1—5 Кі/км2 (у зоне з перыядычным радыяцыйным кантролем). У залежнасці ад месца знаходжання ўстановы, ад напаўняльнасці груп прадоўжанага дня навучэнцы забяспечваюцца аднаразовым (956 дзяцей), двухразовым (912 дзяцей) і трохразовым (115 дзяцей) бясплатным харчаваннем. Для бацькоў выхаванцаў дашкольных устаноў, у адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь № 307 ад 29 лютага 2006 года, плата за харчаванне дзяцей зніжана на 50%. Акрамя гэтага, усе навучэнцы маюць права адзін раз у год скарыстацца льготай на бясплатнае аздараўленне (на санаторна-курортнае лячэнне). Праезд да месца аздараўлення і назад таксама за кошт дзяржавы.\nШтогод з рэспубліканскага бюджэту выдзяляюцца сродкі на набыццё халадзільнага і тэхналагічнага абсталявання для харчаблокаў адукацыйных устаноў, размешчаных у зоне з правам на адсяленне. У 2013 годзе было выдаткавана на гэтыя мэты 17 млн беларускіх рублёў, у 2014 годзе — 17 млн 175 тысяч беларускіх рублёў.\nВіктар Пятровіч АМЕЛЬЧУКГомельская вобласцьЕльскначальнік аддзела адукацыірайвыканкам


Апублікавана 28.10.2016 15:41\nУ цяперашні час многімі сучаснымі дызайнерамі ўжываецца ляпны дэкор з гіпсу. Гэты від дэкарыравання памяшканняў стаў так папулярным, што ляпніна, калоны ўжо пачалі сустракацца не толькі ў традыцыйных стылях дызайну інтэр'ераў, ды і ў больш сучасных, напрыклад, нават у стылі hi-tech, які спачатку такіх частак наогул не меркаваў.\nДэкор з гіпсу можа быць выраблены сваімі рукамі, калі ў вас хопіць сіл, цярпення альбо жадання ўменне тут таксама спатрэбіцца, але дапамог і кіраўніцтваў па стварэння ляпнога дэкору столькі, што нават лянівы здолее іх адшукаць. Але ўсё-ж мы б не рэкамендавалі рабіць ляпны дэкор з гіпсу сваімі рукамі, асабліва, калі ў вас няма асаблівых прыладаў, матэрыялаў і дастатковага досведу.\nНашмат больш выгадна, ну і зручней набыць ляпны дэкор з гіпсу ў краме. А калі ўжо ёсць такое неадольнае жаданне зрабіць што-то сваім рукамі, то зможаце заняцца дэкарыравання і мантажом ляпніны. Гэта будзе не так праблематычна, ну і часу шмат не зойме.\nУ заключэнне хацелася б нагадаць, што якім бы ні быў ваш інтэр'ер у яго заўсёды можна дадаць пры жаданні нейкі элегантны элемент ляпнога дэкору. Да прыкладу, гэта могуць быць калоны, балясы, молдынгі, арнаменты, кесоны, картушы, пано, пілястры і многія іншыя віды ляпнога дэкору з гіпсу. Іх так велізарнае багацце, што нават неспрактыкаваны ў распрацоўцы дызайну кватэры чалавек здолее падабраць што-то сапраўды вартае і падыходнае асабіста для яго інтэр'еру дома.


Новыя даследаванні выявілі, што электрычная стымуляцыя нейронаў можа эфектыўна лячыць псіхічныя разлады.\nЧалавечы мозг — орган, у якім назіраецца электрычная актыўнасць. Усё, што адбываецца ў мозгу, — вынік хуткай перадачы мілівольтаў ад аднаго нейрона да іншага ў адпаведнасці з пэўным узорам. Гэта наводзіць навукоўцаў на думкі, што калі расшыфраваць гэтыя ўзоры, то іх пасля можна навучыцца настройваць з дапамогай электрычных імпульсаў так, каб лячыць псіхічныя захворванні — ад хваробы Альцгеймера да шызафрэніі. Да таго ж, гэта магло б дапамагчы палепшыць іншыя якасці, напрыклад, інтэлект або псіхалагічную ўстойлівасць, піша The New York Times.\nВядома, што будова мозгу настолькі складаная і цяжкадаступная, што нашмат прасцей гэта ўявіць, чым рэалізаваць. Аднак два даследаванні, вынікі якіх былі апублікаваныя ў студзені ў часопісе Nature Medicine, прадэманстравалі, што электрычная стымуляцыя мозгу можа з неймавернай хуткасцю пазбавіць чалавека сімптомаў дэпрэсіі і абсэсіўна-кампульсіўных разладаў.\nАдсочванне мазгавой актыўнасці ўдзельнікаў даследавання дазваляла навукоўцам індывідуальна вызначаць электрычную стымуляцыю і тым самым змяняць настрой і звычкі ўдзельнікаў больш эфектыўна, чым з дапамогай тэрапіі і лекаў. Больш за тое, вынікі паказалі, што пэўныя сімптомы, якімі класіфікуецца адзін і той жа псіхічны разлад, уключаюць у сябе электрычныя працэсы, унікальныя для кожнага чалавека.\nУ першым даследаванні каманда з Каліфарнійскага ўніверсітэта хірургічным шляхам імплантавала электроды ў мозг жанчыны, што хварэла на дэпрэсію ў зацяжной форме, з якой не маглі справіцца традыцыйныя метады лячэння. На працягу 10 дзён даследчыкі падавалі электрычныя імпульсы праз электроды ў розныя ўчасткі мозгу з рознай частатой. Пацыентка, у сваю чаргу, павінна была запісваць свой настрой, узровень трывогі і энергіі.\nДаследчыкі таксама фіксавалі, які тып мазгавой актыўнасці супадаў з перыядамі дрэннага настрою і адсутнасці энергіі. Мэта была ў тым, каб улічваць гэтыя рэакцыі падчас метаду, вядомага як глыбокая стымуляцыя мозгу. Гэты метад аднаўляе страчаныя функцыі нейронаў шляхам электрычных імпульсаў. На сённяшні дзень гэты метад паспяхова прымяняўся пры лячэнні хваробы Паркінсана. Цяпер жа даследчыкі выявілі яго патэнцыял у лячэнні дэпрэсіі.\nАднак дэпрэсія праяўляецца ў розных людзей па-рознаму. Менавіта таму даследчыкі лічаць, што індывідуальны падыход можа зрабіць лячэнне больш эфектыўным. Таму на аснове мазгавой актыўнасці жанчыны, навукоўцы запраграмавалі электроды на выяўленне яе дэпрэсіўнага стану і стымуляцыю ў адказ на гэты стан. Гэта падобна да таго, як кардыястымулятар уздзейнічае на сэрца. Такое эксперыментальнае лячэнне займае доўгі час, але пацыентка можа займацца сваімі штодзённымі справамі.\nГлыбокая стымуляцыя мозгу з’яўляецца інвазіўным метадам, таму выкарыстоўваць яе трэба толькі ў складаных выпадках. Аднак у другім даследаванні навукоўцы паспрабавалі неінвазіўны спосаб — транскраніяльная стымуляцыя пераменным токам. Пры гэтым метадзе электрычныя імпульсы дастаўляюцца ў мозг праз электроды, размешчаныя на скуры галавы.\nМэта даследавання была ў тым, каб выявіць, як гэты метад уплывае на абсэсіўна-кампульсіўныя паводзіны. Папярэднія вывучэнні паказалі, што арбітальная лобная кара адыгрывае сваю ролю ва ўзмацненні такіх паводзін, калі чалавек атрымлівае нейкую ўзнагароду. Даследчыкі прымацавалі электроды да 64 валанцёраў і запісалі частату ў герцах, з якой іх арбітальная лобная кара спрацоўвала, калі ўдзельнікі даведваліся пра грашовы выйгрыш у гульні.\nЧастата ўдзельнікаў вар’іравалася нязначна. З улікам гэтай частаты, удзельнікі штодня падвяргаліся электрычнай стымуляцыі на працягу 30 хвілін 5 дзён запар. У выніку колькасць прыкмет абсэсіўна-кампульсіўных паводзін знізілася на 30%. Навукоўцы мяркуюць, што электрычныя імпульсы дапамаглі арбітальнай лобнай кары захоўваць свой звычайны рытм, нягледзячы на знешнія стымулы.\nВынікі даследаванняў пацвердзілі, што электрычная стымуляцыя мозгу патрабуе не толькі пэўнага ўчастка, але і правільнага рытму, з якім павінны падавацца электрычныя імпульсы. Навукоўцы перакананыя, што такім чынам можна выправіць многія псіхічныя разлады, на якія не дзейнічаюць лекі.


“Павуцінне сацыяльных сетак” Пад такой назвай прайшло пасяджэнне дыялогавай пляцоўкі ў Лужкаўскай СШ — Шарковщина. Новости Шарковщины. Клiч Радзiмы. Клич Радзимы\n“Павуцінне сацыяльных сетак” Пад такой назвай прайшло пасяджэнне дыялогавай пляцоўкі ў Лужкаўскай СШ\nМолодежь Общество Патрыятычнае выхаванне\nТэма выбрана невыпадкова, бо ў цяперашні час маладое пакаленне, дарослыя і нават сталыя людзі карыстаюцца інтэрнэтам, маюць уласныя старонкі на разнастайных сайтах.\nНа пасяджэнні дыялогавай пляцоўкі ў якасці экспертаў прысутнічалі старшыня раённага Савета дэпутатаў Уладзімір Шпец, начальнік аддзела па адукацыі райвыканкама Кацярына Міхнёнак, настаўнікі Лужкаўскай СШ Вольга Гамановіч, Таццяна Эйтміновіч і Аляксандр Арэхаў. Мадэратарам мерапрыемства з’яўлялася намеснік дырэктара навучальнай установы па выхаваўчай рабоце Алена Арэхава.\n— Сацыяльныя сеткі актыўна ўвайшлі ў наша жыццё і сталі неад’емнай яго часткай, — сказала Алена Генрыхаўна. — На сённяшні дзень яны забіраюць усё больш вольнага часу і асабістай прасторы людзей, асабліва падлеткаў. У гэтым віртуальным свеце кожны знаходзіць для сябе штосьці патрэбнае і непатрэбнае, карыснае і нецікавае.\nУ сувязі з гэтым узнікае асобная праблема — бяспека. Любая сацыяльная сетка — гэта база, у якую кожны ўносіць свае персанальныя дадзеныя. Пры гэтым шматлікія карыстальнікі размяшчаюць поўную інфармацыю пра сябе. Зламыснікі могуць выкарыстаць такія дадзеныя ў сваіх мэтах. Таму рабіць гэта не рэкамендуецца.\nНемалаважным фактарам частага знаходжання ў сацсетках з’яўляецца псіхалагічны бок. Інтэрнэт уздзейнічае на псіхіку чалавека вельмі моцна, выклікаючы тым самым залежнасць. Пра гэта расказала псіхолаг школы Вольга Гамановіч.\nПрадоўжыла сваю калегу сацыяльны педагог Таццяна Эйтміновіч. У прыватнасці, Таццяна Ананьеўна папрасіла вучняў, якія прысутнічалі на мерапрыемстве, быць больш асцярожнымі пры знаходжанні ў інтэрнэт-сайтах, не ўступаць у віртуальныя кантакты з незнаёмымі людзьмі, больш выкарыстоўваць сацыяльныя сеткі для таго, каб знайсці для сябе карысную інфармацыю, якая спатрэбіцца для вучобы, у паўсядзённым жыцці.\nНа працягу некалькіх год у Лужкаўскай СШ працуе асабісты сайт навучальнай установы. Пра яго падрабязна расказаў прысутным настаўнік інфарматыкі Аляксандр Арэхаў. Кожны інтэрнэт-карыстальнік можа трапіць на сайт, дзе размяшчаецца падрабязная інфармацыя аб мінулым і сённяшнім дні школы, аб вучэбным працэсе, аб паўсядзённым жыцці педагагічнага калектыву, вучняў.\nУ час гутаркі вучні задавалі пытанні экспертам дыялогавай пляцоўкі, атрымлівалі кампетэнтныя адказы на іх, разам прыходзілі да агульных высноў па ўзнятых праблемах.\n— Часцей праводзьце свой час на свежым паветры, знайдзіце для сябе цікавы занятак, які будзе прыносіць вам карысць і задавальненне. Хочацца спадзявацца, што пасля нашага мерапрыемства вы будзеце глядзець на віртуальны свет больш рэальна. І зробіце яго бяспечным для сябе, — сказала ў канцы гутаркі Алена Генрыхаўна.\nСвяточная літургія з удзелам епіскапа Полацкага і Глыбоцкага Ігнація\nВрач общей практики Наталья Михайлова — специалист универсальный\nОтчетный концерт образцового театра песни «Маленькая фея»


Шматдзетнага бацьку асудзілі да 1,5 гадоў калоніі строгага рэжыму за абразу Лукашэнкі - Віцебская вясна\n24 лістапада суд Маладзечна і Маладзечанскага раёна вынес асудзіў 34-гадовага Андрэя Юркова да 1,5 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі строгага рэжыму за абразу Лукашэнкі паводле арт.368 Крымінальнага кодэкса. Ён знаходзіўся пад вартай з 8 лістапада 2021 года.\nАндрэй Юркоў – грамадзянін Беларусі, але нарадзіўся ў расейскім Магнітагорску. Мае траіх дзяцей.\nСправу разгледзеў суддзя Дзяніс Барэйка. Бок абвінавачання падтрымала памочніца пракурора Маладзечанскага раёна Юлія Жук. Паводле версіі абвінавачання, 8 красавіка 2021 года Юркоў у нецвярозым стане ненарматыўна выказаўся ў бок Лукашэнкі ў Маладзечанскім РАУС.\nЮркоў цалкам прызнаў віну. Ён патлумачыў, што на працягу дня піў віно, быў моцна п'яны, вырашыў перайсці праз плыню машын у непаложаным месцы на вул. Вялікі Гасцінец, дзе яго спынілі ДАІ. Потым у аддзеле міліцыі “выказваўся нецэнзурна ў адрас таго, хто вышэй за Бога”. Ён не памятае канкрэтна, што сказаў, як і прычыну, чаму гэта зрабіў. У мітынгах і чатах ніколі не ўдзельнічаў, таму прасіў, каб яго памілавалі.\nСведка – міліцыянер Варанкоў, які затрымліваў Юркова, распавёў, што абвінавачаны сам бег да іх, калі перабягаў дарогу, і прасіў яго затрымаць. Калі яго прывезлі ў аддзел, ён выказваўся і ў адрас Лукашанкі, і ў адрас супрацоўнікаў. Яго спрабавалі супакоіць, але ўсё было безвынікова. Варанкоў на паперцы напісаў выразы, якія абвінавачаны казаў у аддзеле. Другі сведка – міліцыянт Тамашкевіч – адсутнічаў пры абразах Лукашэнкі, але сказаў, што калі калега яму ўсё даклаў, яны разам глядзелі камеры назірання. Яшчэ адна сведка – пенсіянерка Талай – распавяла, што бачыла, як Юркоў бег за патрульнай машынай па вул. Міру і прасіў затрымаць яго. Яна таксама напісала на паперцы, як выказваўся абвінавачаны. Аднак яна заўважыла, што хаця ён і лаяўся, гэта не было адрасавана ў адрас каго-небудзь, хаця падчас папярэдняга следства паказвала, што лаянка была менавіта ў бок Лукашэнкі.\nПракурорка запрасіла 1,5 гады пазбаўлення волі ў калоніі строгага рэжыму: менавіта такое пакаранне вынес суддзя.\nКрыніца: Шматдзетнага бацьку асудзілі да 1,5 гадоў калоніі строгага рэжыму за абразу Лукашэнкі


У Хоцімску пратэставалі супраць расейскіх базаў (Фота)\nУ цэнтры Хоцімску (Магілёўшчына) адбыўся санкцыянаваны ўладамі пікет супраць размяшчэння ў Беларусі расейскіх вайсковых базаў.\nАкцыю заявіў лідар Хоцімскай раённай арганізацыі Партыі БНФ Валерый Каранкевіч. Пікет праходзіў каля раённага цэнтру культуры і доўжыўся прыкладна гадзіну. Удзельнікі акцыі трымалі бел-чырвона-белы сцяг, сцягі Партыі БНФ і грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду!», а таксама некалькі плакатаў.\n«Хтосьці раздаваў інфармацыйныя матэрыялы, хтосьці стаяў у пікеце. Таму ў агульнай складанасці людзей было больш за заяўленую колькасць (да сямі чалавек), але на пікеце мы стараліся не парушаць дазволеныя нарматывы», – паведаміў намеснік старшыні Партыі БНФ Рыгор Кастусёў.\nПаводле яго, акцыя «прайшла без эксцэсаў, міліцыя сачыла за падзеямі, у дварах стаяў аўтазак, але прэтэнзій не прад’яўлялі, дазволілі правесці пікет у адведзены час, нават не перашкаджалі раздачы матэрыялаў». «Усё, што мы хацелі, – зрабілі», – рэзюмаваў палітык.


Нашыя дзеткі : Прагляд тэмы - Развод\nПераход да іншай старонкі: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 наступная »\nДададзена: 18.10.06 15:15 Загаловак паведамлення: Развод\nЯк перажыць развод? Як сказаць пра гэта сваякам і сябрам, патлумачыць малому? Чаму сем'і распадаюцца? Як будуваць адносіны пасьля шлюбу?\nДададзена: 18.10.06 15:20 Загаловак паведамлення:\nМая каляжанка разводзіцца. Мы ў шоку. Муж, аказваецца, закахаўся ў іншую, таксама замужнюю, жанчыну. А ў іх дачка сямігадовая. Добрая такая сям'я была. Ён кажа, што працягвае любіць яе, але другую пакахаў мацней і цяпер ня можа жыць безь яе. Сяброўка плача цэлымі днямі, зь ёй плача дачка.\nКалі вам даводзілася прайсьці праз расстаньне - падзяліцеся, будзьце ласкавы!\nДададзена: 18.10.06 16:24 Загаловак паведамлення:\nЯк кажуць французы, c'esr la vie. Нічога не паробіш. бываюць і разводы, бывае й так, што людзі наноў сходзяцца. Бывае так, што хтосьці за кагосьці змагаецца й вяртае.\nДададзена: 18.10.06 22:23 Загаловак паведамлення:\nНайлепшы спосаб перажыць развод, самой закахацца. А вось што рабіць дзецям? Для дзяцей бацькі заўсёды самыя лепшыя...\nДададзена: 18.10.06 23:25 Загаловак паведамлення:\nЯ думаю, галоўнае не станавіцца ў позу "кінутай", не шукаць вінаватых. Як ёсць, так ёсць. Час пакажа, у чым былі сапраўдныя прычыны. Гэта проста нагода рпадыкальна змяніцца.\nДададзена: 19.10.06 0:33 Загаловак паведамлення:\nСтолькі пытаньняў. Па кожнаму з іх напісана дахалеры артыкулаў, навуковых працаў ды кнігаў.\nЯ два разы разводзілася. Кожны раз па рознаму ўсё было. Дзеці рэагавалі па рознаму, я рэагавала па рознаму, сваякі толькі аднолькава. Мае казалі "Блін!" а ягоныя "Забіць (далей шмат непрыгожых і нават матных словаў, але ўсе пра мяне)".\nЯ з задавальненьнем, толькі падкажыце чым?\nЗараз пабралася трэці раз і пачынаю думаць, што я ня ёсьць такая непрыгожая, як лічу...\nДададзена: 19.10.06 14:00 Загаловак паведамлення:\njulker, на маю думку, ну вельмі моцны чалавек, таму яе парады ня ўсім падыйдуць..\nДададзена: 29.10.06 11:29 Загаловак паведамлення:\nА чаму? Хутчэй, наадварот.\nДададзена: 30.10.06 16:57 Загаловак паведамлення:\nА чаму? Хутчэй, наадварот\nШто наадварот: julker слабая, парады падыдуць, юлькер не чалавек, падыдуць усім зусім не парады?..\nДададзена: 30.10.06 19:35 Загаловак паведамлення:\njulker слабая, парады падыдуць, юлькер не чалавек, падыдуць усім зусім не парады?..\nДададзена: 31.10.06 0:55 Загаловак паведамлення:\nA ja z "jagrycca" pierakjmajusia!..\nДададзена: 8.11.07 19:05 Загаловак паведамлення:\nПрыгоды Вольгі і Міраславы Класкоўскіх: http://www.ucpb.org/?lang=rus&open=16091\nГэта пра наступствы разводу, калі ёсьць дзеткі.\nТак што сьпяшайцеся разабрацца адно ў адным, пакуль няма нашчадкаў.\nДададзена: 9.11.07 13:47 Загаловак паведамлення:\nLaVita, і я ў жаху ад гэтай сытуацыі. Вольга цудоўны й вельмі прыемны чалавек. У сытуацыі зь мірай, думаю, там шмат усяго перамяшалася. Аднак відавочна, што зь дзецьмі так нельга.\nДададзена: 9.11.07 13:48 Загаловак паведамлення:\nЗ мамамі гэтых дзяцей таксама.\nДададзена: 9.11.07 15:51 Загаловак паведамлення:\nя асабіста ня ведаю Вольгу, і дрэнна, можа быць, разьбіраюся ў сытуацыі, але з татамі таксама так нельга.\nСтаронка 1 з 8.\nБеларускія школы 155 Kryscina 190004 21.03.18 21:33\n[ Апытанка ] Мацярынства/бацькоўства - як мы на гэта наважыліся? 31 Kryscina 47329 6.04.12 14:42\n[ Апытанка ] Чаму вучаць у школе 11 гадоў? На колькі гэта патрэбна? 0 AntonUno 8076 16.03.09 1:36\n15 траўня - усе за морквай!магчыма, гэта самы надзейны актыў 7 Mann Kurt 19663 26.05.08 23:06\n[ Апытанка ] аўтарытэты ў тэме "Пра гэта" 61 Kryscina 77327 12.12.06 1:17


Пад пільным вокам сьпецслужбаў апынуліся на Брэстчыне актывісты апазіцыі.\nhttp://spring96.org/be/news/3709 2006 2006-03-02T10:00:00+0200 2006-03-02T10:00:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nТак, у лютым з нагоды "пошуку зброі і баепрыпасаў" міліцыянэры правялі ператрус у памяшканні аднаго з кіраўнікоў рэгіянальнага штаба Аляксандра Мілінкевіча ў вобласці.\n23 лютага пры выезде з Івацэвічаў супрацоўнік ДАІ У.Міхайленка затрымаў аўтамабіль Юрася Губарэвіча, кіраўніка абласнога штаба і даверанай асобы А.Мілінкевіча. Падставай дзеля яго затрымання была "праверка дакумантаў на машыну". У салоне ляжалі агітацыйныя ўлёткі кандыдата ў прэзідэнты. Пасля праверкі Ю.Губарэвіча даставілі ў Івацэвіцкі РАЎС, дзе адбыўся дагляд машыны. Старшы аперупаўнаважаны крымінальнага вышуку В.Высоцкі высвятляў паходжанне друкаванай прадукцыі, маўляў, выраблена за сродкі і ў месцы, не прадугледжаным заканадаўствам. Яму былі прадстаўлены плацёжныя дакуманты і накладныя на агітацыйныя матэрыялы.\nТолькі пасля таго пытанне была вычэрпана - і Юрась Губарэвіч змог пакінуць райцэнтр. Ён лічыць, што яго затрыманне і дагляд не былі выпадковымі і супрацоўнікі міліцыі дзейнічалі па загаду. Гэта сведчыць пра тое, што сілавыя структуры адсочваюць деянні актывістаў апазыцыі і максымальна перашкаджаць ім.\nУ Пінску міліцыя затрымала дзеля "агляда рэчаў" Андрея Сухаверхага - кіраўніка гарадскога штаба А.Мілінкевіча. Але нічога супрацьпраўнага не знайшла - і намеснік начальніка гарадзела прінес свае прабачэнне за затрыманне. У Баранавічах ст. лейтенант міліцыі Вячаслаў Кандратчык затрымаў Валерыя Шыла, які агітаваў за Мілінкевіча, і меў на руках некалькі асобнікаў "Народнай Волі".\nУ Брэсце міліціянеры прыйшлі на офіс Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада), дзе зараз знаходзіцца абласны выбарчы штаб Аляксандра Казуліна. Яны тлумачылі гэта тым, што на Брэстчыне праходіць акцыя па дабраахвотнай здачы незарэгістраванай зброі і баезапасаў. “Візіцёры” прапанавалі сацыял-дэмакратам падпісаць адпаведныя паперы наконт таго, што яны паведамлены і папярэджаны. Але тыя адмовіліся зрабіць гэта, маўляў, зброя - не профіль сацыял-дэмакратаў. Неўдала скончыўся і нечаканы "азнаямленчы" візіт трох міліцейскіх афіцераў у офіс абласной арганізацыі Аб’яднанай Грамадзянскай партыі: там адмовіліся ад такога несанкцыяніраванага "знаёмства".\n"ПАНЯТЫЯ, ВЫДАЛІЦЬ ПРАВААБАРОНЦУ!"\nЖорсткі удар наносіць дзеючая ўлада па "трэцяму сектару", недзяржаўным грамадскім аб’яднанням, якія вылучаюць незалежных назіральнікаў, каб садзейнічаюць свабодным і чэсным выбарам. У прыватнасці, па незарэгістраванай грамацкай ініцыятыве "Партнэрства".\n… Раніцай пастукалі у кватэру грамадзянкі Інны Апанасенкі, якая раней удзельнічала ў якасці незалежнага назіральніка на Украіне і Арменіі і збіралася весці назіранне на выбарах прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Вайшоў участковы і людзі ў цывільным. Высвятлілася, што гэта супрацоўнікі КДБ. Яны папрасілі дакуманты дзеля праверкі пашпартнага рэжыму. Пасля чаго прад’явілі ордэр на ператрус, які быў падпісаны 16 лютага 2006 г. першым намеснікам пракурора г. Мінска Н.Старавойтавым, па крымінальнай справе № 05011110396 - па факце злачынства прадугледжанага ч.1 арт. 367 КК РБ: "Паклёп на Пpэзідэнта". З наяўных дакумантаў вынікала, што дадзеную крымінальную справу вядзе следчы па асоба важных справах г. Мінска малодшы дарадца юстыцыі Д.Шкарбута.\nПератрус на кватэры доўжыўся палову дня - з 8.00 да 14.00.\nЯго праводзілі следчы, аперупаўнаважаны, спецыяліст-кампутаршчык, было із’ята некалькі нумароў газэты "Партнэрства" за 2004 і 2005 гады і асабістыя нататкі. Падчас ператрусу праводзіўся відэазапіс.\nНа другой кватэры, па вул Інтэрнацыянальнай, падчас ператрусу таксама праводзіўся нахабны відэазапіс. "Аперацыю" праводзілі два аперупаўнаважаных на чале з п/п-кам юстыцыі Д.Кротавым з упраўлення Камітэта Дзяржаўнай Бяспекі (УКДБ) па Брэсцкай вобласці. Былі із’ятыя наступныя дакуманты: анкета назіральніка па парлямантскім выбарам у Арменіі; бланк заявы ў грамадзянскую ініцыятыву; палажэнне аб сяброўстве ў грамадзянскай ініцыятыве "Партнэрства"…\nПрыбыўшага на просьбу Інны Апанасенкі праваабаронцу Уладзіміра Вялічкіна, нягледзячы на пратэст апошняга знялі на відэакамару. Пасля чаго Кротаў загадаў панятым (жаўнерам тэрміновай службы, якіх супрацоўнікі КДБ прывезлі з сабой белай "Газельлю" рэг. № 4211 ААН, на здымку), выдаліць праваабаронцу з кватэры, маўляў, "на якой падставе вы знаходзіцеся там, дзе не прапісаныя і не пражываеце". Такім чынам супрацоўнікі КДБ парушылі права, гарантаванае грамадзянке Апанасенка артыкулам 62 Канстытуцыі Беларусі, дзе замацавана, што "кожны мае права на юрыдычную дапамогу дзеля ажыццяўлення правоў і свабод, у тым ліку права ў любы момант карыстацца дапамогай … сваіх прадстаўнікоў у …, …дзяржаўных органах", а таксама парушылі Крымінальна-Працэсуальны Кодэкс (КПК): "Не ў абавязках панятых выдаляць прысутных".\nПа заканчэнні ператрусу Інна Апанасенка і яе знаёмая Паліна Панасюк, якая таксама прысутнічала пры ператрусе, былі дастаўленыя ва УКДБ па Брэсцкай вобласці, дзе іх дапыталі ў якасці сведкаў. Пасля настойлівых намаганняў праваабаронца Уладзімір Вялічкін быў дапушчаны прадстаўляць інтарэсы Інны Апанасенкі. Апошняму высокапасадны супрацоўнік Дзяржбяспекі (яго імя высветліць, нажаль, не давялося) незанудліва згадалі пра “вязніцу” дзеля ўпартых. Па дарозе ў кабінет следчага У. Вялічкіну праз вакно паказалі, дзе знаходзяцца камары і невялічкі дворык для прагулак затрыманых.\nНа падставе арт. 60 КПК РБ Інна Апанасенка і Паліна Панасюк адмовіліся "сведчыць супраць сябе", і пасля 18 гадзін усе трое пакінулі будынак УКДБ.\nТады яны яшчэ не ведалі, што у той час ператрусы на кватэрах актывістаў апазіцыі адбываліся і ў іншых гарадах Берасцейшчыны і па ўсёй Беларусі. 24 лютага у Пінску сотруднікі дзяржбяспекі "вылічылi" і затрымалі актывістку "Партнерства" Іріну Чупрыс. У Століне - Алену Бойна выклікалі на допыт у КДБ, у Пружанах ператрус на офісе "Партнерства" і допыт грамадзкага актывіста Дайнэкі…\nЦЯЖКА БЫЦЬ МАЛАДЫМ\nУ сувязі з выбарамі пад "калпак" сілавых структур трапілі маладзёвыя плыні апазыцыі. Іх удзел у інфармацыйнай кампаніі прэследваецца органамі МУС і КДБ. Юных апазіцыянэраў ставяць на ўлік у інспекцыі па справах непаўнагадовых, дзе праводзяць з імі "прафілактычную работу".\nЯк распавёў нам юнак з Кобрына, Стас Кучынскі, "20 лютага я панёс некаторыя матэрыялы (налепкі-ўлёткі "Нас ашукваюць") свайму сябру. Ён паведаміў, што з ім новы знаёмы, якога клічуць Сашам і які на трэнажорнай зале адкрыта заяўляў аб сваіх палітычных поглядах. Калі мы сустрэліся Саша паводзіў сябе неабачліва, што мяне насцеражыла. Калі я перадаў пакет з улёткамі свайму сябру, з-за спіны нечакана падышоў чалавек у цывільным, які паказаў пасведчанне п/п-ка КДБ. Мой сябра уцёк. Мяне машынай адвезлі ў КДБ. Там задавалі пытаньні… Супакоілі, што паведамілі бацькам дзе я. Потым адвезлі да хаты, паспрабавалі "агледзець кватэру". У адсутнасць бацкоў я не згадзіўся, пусціў толькі ў клуню, дзе ляжалі старыя "зуброўскія" газэты. Тут прыйшоў бацька, мяне ашукалі - ніхто яму аб маім затрыманні не тэлефанаваў. Нас павезлі ў РАУС, дзе на мяне склалі пратакол за незаконны распаўсюд СМІ, а на бацьку за невыкананне бацькоўскіх абавязкаў. Нас цёгаюць да сёй пары".\nВыпадкаў шмат, падставы і мэтады пераследу моладзі сама-розныя. Цяжка быць маладым!\nЯк бачна неўзброеным вокам, намаганні дзеючай улады знішчыць "трэці сектар" марныя, нягледзячы на пераслед і запалохванне сябраў грамадзкіх аб’яднанняў і сумленных людзей, якія могуць і жадаюць удзельнічаць у назіранні за выбарамі. Некаторыя лічаць, што “дэ юрэ” яны знішчаны, але насамрэч, "дэ факта", яны жывуць і змагаюцца.\nУмовы як ніколі цяжкія. Рэжым Лукашэнкі настолькі баіцца проігрышу, што не грэбуе ніякімі сродкамі каб пасеяць страх сярод насельніцтва напярэдадні выбараў, нейтралізаваць, перашкодзіць апазіцыйным плыням ў выбарчай кампаніі.


Самыя папулярныя прозвішчы: Жук і вытворныя формы | Radawod.by\nТравень 30, 2020 АнтрапанімікаАрэал прозвішча, генеалогія, крыніцы, мяшчане, сяляне, шляхтаRADAWOD.BY\nПа дадзеных кніг гісторыка-дакументальнай хронікі серыі «Памяць» у сярэдзіне ХХ стагоддзя прозвішча Жук з утворанымі ад яго разнастайнымі прозвішчамі сустракалася паўсюдна. Не сустрэліся яны толькі ў зборах звестак па Астравецкім і Мазырскім раёнах.\nМастак Станіслаў Юллянавіч Жукоўскі (1875-1944), ураджэнец в. Ендрыхаўцы Ваўкавыскага р-на Гродзенскай вобласці\nСамым распаўсюджаным з гэтай кагорты для населеных пунктаў Цэнтральнай і Заходняй Беларусі можна лічыць прозвішча Жук. Дамінуюць Асіповіцкі раён – 26 выпадкаў (па колькасці населеных пунктаў, дзе яно сустракаецца), Лагойскі – 24 выпадкі, Мастоўскі – 16 выпадкаў, Міёрскі – 16, Вілейскі – 15. Ва Ўсходняй Беларусі найбольш папулярнае прозвішча Жукаў. Тут перавага за Буда-Кашалёўскім – 20 выпадкаў, Полацкім – 17 выпадкаў, Жлобінскім – 17 выпадкаў. Больш раўнамерна па краіне, але ў меншай колькасці раёнаў і населеных пунктаў сустракаюцца прозвішчы Жуковіч, Жукевіч, Жукоўскі. Праўда, Жукоўскі асабліва пашырана ў Бярэзінскім раёне – 27 населеных пунктаў. Не вельмі распаўсюджанае прозвішча Жукавец трымае пальму першасці па Старадарожскім раёне – 21 выпадак. Рэдкімі прадстаўляюцца такія прозвішчы як Жуклевіч (Верхнядзвінскі, Міёрскі), Жукавень (Вілейскі), Жукалаў (Пастаўскі), Жукаўскі (Глускі), Жукель (Дзятлаўскі), Жукта (Вілейскі). Сустрэліся і два выпадкі здвоенага прозвішча – Ажахоўскі-Жук (Барысаўскі), Жукоўскі-Рудакоў (Лагойскі).\nАсабліва шмат формаў прыходзіцца на Барысаўскі (Ажахоўскі-Жук, Жук, Жукаў, Жукевіч, Жуковіч, Жукоўскі), Вілейскі (Жук, Жукавень, Жукаў, Жукоўскі, Жукта), Лагойскі (Жук, Жукаў, Жуковіч, Жукоўскі, Жукоўскі-Рудакоў) раёны. Прозвішча Жукаў рэдка згадваецца на захадзе, а прозвішча Жук адпаведна на ўсходзе. Калі такое здараецца, то як правіла ў гарадах, і сведчыць пра адносна нядаўняе перасяленне носьбітаў. Выключэнне могуць складаць нашчадкі чыноўнікаў і старавераў часоў Расійскай імперыі.\nУ этнічных адносінах носьбіты прозвішчаў былі беларусы, апалячаныя беларусы, палякі і рускія. Саслоўнае прадстаўніцтва таксама даволі шырокае. Шляхецтва па Мінскай губерні выводзілі два роды Жукоў і 13 родаў Жукоўскіх. Прозвішча Жукоўскі насуперак памылковай думцы тычылася не толькі шляхты, але і сялян, мяшчан, чыноўнікаў. Да прыкладу возьмем судовыя справы Мінскага акруговага суда. Так, у 1890 годзе адзін з мяшчан Жукоўскіх, жыхар мястэчка Смалявічы, пакрыўдзіў валаснога старшыню, калі той рабіў вобыск у яго доме, шукаючы скрадзеныя ў Смалявіцкім валасным праўленні грошы. У 1887 гарадавы Жукоўскі атрымаў цялеснае пашкоджанне ад селяніна Русецкага з мястэчку Шацк. Сярод Жукоў былі не толькі сяляне і шляхта, але і мяшчане. Так, у 1890 слуцкі мешчанін Жук падазраваўся судом у намеры ўчыніць крадзеж. У 1889 бабруйскія мяшчане Жукавы абвінавачваліся ў нанясенні абраз маці.\nУ метрыках адной і той жа царкоўнай інстытуцыі могуць за адзін прамежак часу сустракацца абодва блізкіх прозвішча. Так, у метрыках Глыбоцкага касцёла аб хросце за 1900-1902 гг. згадваюцца як Жукі, так і Жукоўскія; у метрыках Гарбачэва-Абітоцкай парафі аб хросце за 1839-1864 гг. пазначаныя як Жукі, так і Жуковічы. Усё гэта можа сведчыць як проста пра супадзенні, так і пра магчымую замену прозвішча для адной з ліній аднаго роду ў больш даўнія часы.\nФеномен, пры якім Жукі маглі стаць Жукоўскімі, бярэ пачатак у агульнай тэндэнцыі прэстыжнасці антрапонімаў на -оўскі ў XVIII стагоддзі. Кожны Жук мог праз асабістую службу ў пана, што была па азначэнні больш ганаровай за паншчыну, ці праз мяшчанскую заможнасць або ўласнае шляхецтва прадстаўляцца на хростах і вянчаннях як Жуковіч ці Жукоўскі і такім чынам увекавечвацца ў метрычных кнігах.\nЭтымалогія паходжання прозвішча Жук даволі празрыстая. Па-першае, прозвішча апелюе да невысокага росту і чорнага колеру валасоў; па-другое, так маглі называць спрытнага і жвавага чалавека. Жукоўскі, акрамя версіі паходжання з прозвішча Жук, можна таксама звязваць з населеным пунктам Жукі ці Жукава. Адназначна звязана з падобнай геаграфічнай назвай прозвішча Жукавец, якое аднак ніяк не прэтэндуе на шляхецкае паходжанне сваіх носьбітаў. Прозвішча Жукаў нездарма найбольш пашырана на ўсходзе. Яго карані трэба бачыць у матэрыялах перапісу 1897 года, калі за афіцыйна бесфамільнымі сялянамі Віцебскай і Магілёўскай губерняў ўрэшце замацоўваліся прозвішчы і насілі яны часта ўсходні выгляд.\nПрозвішчы Жук і Жукоўскі даволі праслаўленыя. Адразу мне прыгадваецца вуліца ў гонар Сяргея Паўлавіча Жукоўскага ў аграгарадку Шчомысліца Мінскага раёна, які добра ведаю. Гэта рэдкі выпадак, калі вуліцу назвалі ў гонар звычайнага воіна-земляка, які да вайны быў дырэктарам у мясцовай школе, і загінуў на фронце ў 1942 без значных узнагарод. Прозвішча Жук насіў селянін Сцяпан з вёскі Шавёлкі Верхнядзвінскага раёна. Ён, як верагодны сведак вайны 1812 года, ўдзельнічаў ва ўрачыстых святкаваннях стогоддзя Барадзінскай бітвы ў 1912.\nПадрыхтаваў Вадзім Урублеўскі\n← Прадстаўленасць метрычных кніг за 1866-1917 гг. (у Нацыянальным архіўным фондзе РБ)\tКазацкія прозвішчы Беларусі →


ЦІ ПАТАНЬНЕЕ ПОЛЬСКАЯ ВІЗА ДЛЯ БЕЛАРУСАЎ?\nПрэсавы сакратар галоўнага камэнданта Службы аховы межаў Польшчы палкоўнік Яраслаў Жуковіч паведаміў Радыё Свабода, што ў параўнаньні зь верасьнем – апошнім месяцам перад увядзеньнем візаў, у кастрычніку Польшчу наведалі прыкладна на палову меней грамядзянаў Беларусі.\nЛістападаўскіх дадзеных пакуль няма, але, паводле папярэдніх падлікаў, яны павінны выглядаць больш аптымістычна.\nУ сваю чаргу колькасьць палякаў, што наведваюць Беларусь, скарацілася на 30%.\nМіж тым у Польшчы ад зьмяншэньня колькасьці беларускіх турыстаў церпяць перадусім бізнэсоўцы з памежных рэгіёнаў, чыя гаспадарчая дзейнасьць у некаторых выпадках цалкам ськіраваная на спажыўцоў з Усходу.\nГаворыць старшыня Зьвязу гандляроў, вытворцаў і працаўнікоў сфэры паслугаў у Беластоку Аляксандра Аніська.\n(Аніська: ) “Увядзеньне візаў паўплывала на прыбыткі нашых прадпрымальнікаў вельмі нэгатыўна. Асабліва тых, хто гандлюее на кірмашах. Прычым праблемы маюць ня толькі прадпрымальнікі, якія гандлююць танным аддзеньнем ці харчамі, але і, прыкладам, ювэлірныя крамы. Гандлёвыя абароты значна зьнізіліся”.\n(Карэспандэнт: ) “Ці можна казаць, што апошнім часам сытуацыя паволі выпраўляецца?”\n(Аніська: ) “Некаторыя прызнакі паляпшэньня сытуацыі ёсьць, але да таго ўзроўню, што быў да ўвядзеньня візаў яшчэ вельмі далёка”.\nУ Міністэрстве замежных справаў Польшчы паведамілі, што факт павольнага аднаўленьня давізавай колькасьці беларускіх турыстаў, што наведваюць суседнюю краіну ня варта драматызаваць. Гаворыць намесьнік дырэктара дэпартаманту інфармацыі польскага МЗС Яраслаў Дрозд.\n(Дрозд: ) “Да 17 лістапада мы выдалі беларусам больш за 60 тысячаў візаў. Зьвярну ўвагу, што гэта перавышае колькасьць перасячэньняў польскай мяжы грамадзянамі Беларусі, значыць некаторыя беларусы яшчэ не скарысталіся з ўжо зробленых візаў. Нашыя консульствы працуюць на ўсю моц і візу атрымаць можа практычна кожны. Таму мы ня лічым, што памежны рух чакае нейкая катастрофа, і мы не занепакоеныя сытуацыяй на мяжы”.\nКолькасьць беларусаў, што прыяжджаюць у Польшу, напэўна магла б павялічыцца, калі б візы былі больш танныя. Напряэдадні міністар замежных справаў Польшчы Влодзімеж Цімашэвіч заявіў, што ягоная краіна гатовая зьменшыць кошты польскіх візаў для беларусаў удвая, але калі беларусі бок зробіць тое самае.\nВось як пракамэнтаваў прапанову польскага міністра для Радыё Свабода амбасадар Беларусі ў Польшчы Павал Латушка.\n(Латушка: ) “Афіцыйна ніякіх прапановаў да нас не паступала, таму гаварыць няма пра што. Мы яшчэ раней, у часе абмеркаваньня ўмоваў дзеючай дамовы аб візавым рэжыме, прапаноўвалі ўвесьці 50% зьніжкі на кошт візаў для жыхароў памежных раёнаў, але польскі бок тройчы нам адмовіў. Калі Варшава гатовая вярнуцца да абмеркаваньня гэтай прапановы магчымасьці – мы чакаем афіцыйных прапановаў.”\nТымчасам Яраслаў Дрозд зь міністэрства замежных справаў Польшчы паведаміў нашаму радыё, што польскі бок ня будзе першым афіцыйна прапаноўваць Беларусі зьніжэньне цаны візаў, бо яны ўжо рабілі гэта яшчэ ў часе перамоваў у справе падпісаньня пагадненьня аб увядзеньні візавага рэжыму.\nАд заўтра праз памежны пераход Кузьніца Беластоцкая на польска-беларускай мяжы нарэшце змогуць праяжджаць і грузавікі. Раней перасякаць мяжу там маглі толькі кіроўцы легкавых аўтамабіляў. Пасьля рэканструкцыі, якая скончылася напярэдадні, пераход у Кузьніцы Беластоцкай стане найвялікшым і найбольш сучасным памежным пераходам на ўсёй усходняй мяжы Польшчы з прапускной здольнасьцю – 8 тысячаў легкавых аўтамабіляў і 1,5 тысячы грузавікоў у суткі.


Адкрылася выстава мастака Мікалая Дубровы | Новы Час\nЯк адзначыў першы намеснік старшыні БСМ Рыгор Сітніца, Мікалай Дуброва — асоба вельмі каларытная і прыкметная сярод беларускіх жывапісцаў і графікаў. “Ён ведае сваю мэту, вельмі дакладны і настойлівы ў выкананні пастаўленых задач. І гэта дае значны плён як у творчасці, так і ў педагагічнай працы. Шчырасць і сумленнасць у жыцці і мастацтве прынеслі яму глыбокую павагу на Бацькаўшчыне і ў шырокім свеце. Прадстаўляючы сваіх вучняў на шматлікіх замежных выставах і конкурсах, мастак тым самым годна прэзентуе нашу краіну, пра што сведчаць больш за паўсотні дыпломаў і медалёў прэстыжных форумаў дзіцячай творчасці.\nТворам аўтара ўласцівы асноўныя якасці беларускай школы пейзажу. Цудоўныя каларыстычныя рашенні і прафесійнае валоданне кампазіцыяй дазваляюць Мікалаю Дуброве ствараць дакладныя “партрэты“ роднай зямлі. Мастак шмат часу аддае назіранню за прыродай, што разам з яго ўважлівасцю дае добры вынік”, — сказаў Сітніца.\nСам мастак так фармулюе сваё творчае крэда: “Я імкнуся стварыць на палатне спакойна-велічны, наводзячы на імгненныя адчуванні вечнага выдатны вобраз роднай Палескай зямлі і яе чалавека. Светаадчуванне маё, блізкае да сузіральнасці, напоўненае працай душы, не стамляецца бачыць прыгожае ў звычайным”.\nМікалай Дуброва нарадзіўся ў 1952 годзе ў вёсцы Бярозаўка Мазырскага раёна, скончыў Пензенскае мастацкае вучылішча імя Канстанціна Савіцкага і Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Працуе ў графіцы і станковым жывапісу, выстаўляецца з 1978 года, сябра Беларускага саюза мастакоў (БСМ) з 1988 года. Творы Дубровы знаходзяцца ў фондах БСМ, Нацыянальным мастацкім музеі і Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва (Мінск), мастацкіх музеях і галерэях Беларусі, Расіі і Украіны.


Замежныя СМІ пра Беларусь: 20 - 27 траўня | Новы Час\nЗамежныя СМІ пра Беларусь: 20 - 27 траўня\nЦі рэальна дастукацца да афіцыйнага Мінска? Дастаткова паглядзець на афіцыйны сайт прэзідэнта РБ і азнаёміцца з галоўнымі прынцыпамі дзяржаўнай палітыкі. У тэксце неаднаразова можна сустрэць слова «пераемнасць» у розных галінах, але ні разу не згаданы «дэмакратыя» і «апазіцыя». Беларуская ўлада глухая, яна не імкнецца ў Еўропу, ёй туды не трэба. Аляксандр Лукашэнка стварыў сваю мадэль краіны, унікальную і непаўторную, мадэль-мару. Любыя перамовы — гэта загадзя зразумелы «глуханямы фармат».\nЦі рэальна дастукацца да афіцыйнага Мінска? Дастаткова паглядзець на афіцыйны сайт прэзідэнта РБ і азнаёміцца з галоўнымі прынцыпамі дзяржаўнай палітыкі. У тэксце неаднаразова можна сустрэць слова «пераемнасць» у розных галінах, але ні разу не згаданы «дэмакратыя» і «апазіцыя». Беларуская ўлада глухая, яна не імкнецца ў Еўропу, ёй туды не трэба. Аляксандр Лукашэнка стварыў сваю мадэль краіны, унікальную і непаўторную, мадэль-мару. Любыя перамовы — гэта загадзя зразумелы «глуханямы фармат». Тут пануюць свая эканоміка, статыстыка, стандарты, паняцці пра якасць жыцця. Сёння за кратамі апынулася еўрапейская Беларусь, а на волі — штучна створаны свет.\n«Дзеркало Тиджня» (Украіна)\nРэйтынгі фінансавай сітуацыі Грэцыі і Беларусі ацэньваюцца міжнароднымі інстытутамі аднолькава. Розніца палягае ў тым, што Грэцыя можа разлічваць на дапамогу Еўрасаюза, а Мінск, які пераследуе палітычных супернікаў і нахабна маніпулюе вынікамі выбараў, спаліў усе масты ў адносінах з Еўропай і Захадам. Беларусь на краю бездані, дастаткова невялікага штуршку.\nТым часам аналітыкі выказваюць сумневы ў тым, што нават жаданыя крэдыты дапамогуць выратаваць беларускую эканоміку. Уліванне дадатковых сродкаў не вырашыць яе фундаментальныя праблемы: тут не абысціся без кардынальных структурных рэформаў і змен у палітычнай сістэме.\nСённяшняя дэвальвацыя ўжо слабага рубля выглядае недарэчна: хутчэй за ўсё, беларускія ўлады імкнуцца паказаць патэнцыйным крэдыторам, у прыватнасці ЕўрАзЭС, што прымаюць меры для нармалізацыі сітуацыі ў дзяржаве, каб атрымаць крэдыты. Без гэтых сродкаў сітуацыя ў Беларусі будзе станавіцца ўсё больш крытычнай. На сённяшні дзень Мінску лагічна было б займаць пазіцыю двоечніка, які выпраўляе свае памылкі, каб атрымаць хоць нейкія запазычанні.\nЭфект ад уведзеных абмежаванняў на імпарт можа быць, але часовы. Эканоміка невялікая, усё пад кантролем, абысці абмежаванне будзе складана. Але ў доўгатэрміновай перспектыве гэта няправільны ход, абмежаванні рэдка спрацоўваюць.


Што пераважыць у шлюбе: інтымнасьць ці публічнасьць?\n26 люты 2007, 09:27\nРадыё Свабода Сёлета беларускія ЗАГСы змогуць жаніць некалькіх маладых пар адначасова, – заявіў нядаўна міністар юстыцыі Віктар Галаванаў. Гэта будзе рабіцца дзеля “максымальнага задавальненьня грамадзянаў на рэгістрацыю шлюбаў” у пэрыяды, калі ёсьць вялікі наплыў ахвочых пажаніцца. Карэспандэнтка Свабоды высьвятляла, як да такой ініцыятывы ставяцца беларускія жаніхі й нявесты, і ці ёсьць практычны сэнс у тым, каб адразу дзьве пары казалі ў ЗАГСе “так”.\nСупрацоўніца Дому шлюбаў: “Вы бераце шлюб і ствараеце сям’ю. Такім чынам добраахвотна прымаеце на сябе ўсе абавязкі, якія ўскладае нашая дзяржава на сужэнцаў. Добра ўсьведамляеце вялікую адказнасьць адзін перад адным, роднымі, грамадзтвам і законам”.\nЯ прыйшла ў менскі Дом шлюбаў у суботу, прыкладна апоўдні – дзень выходны, час для росьпісу папулярны. Аднак ніякай мітусьні, ніякага натоўпу людзей у калідорах палацу я не пабачыла. Прыкладна кожныя дваццаць хвілінаў прыбывае новая вясельная пара са сваякамі ды сябрамі. Маладых расьпісваюць, віншуюць ды адпраўляюць сьвяткаваць далей. Шалёнага наплыву наведнікаў няма.\nАндронава: “Што значыць наплыву няма? Вам трэба, каб чарга стаяла? Тое, што няма наплыву, гэта азначае найперш добрую працу ўстановы. Пары прызначаныя на пэўны час, паводле графіка. Вось яны і едуць паводле графіка”.\nЯ гутару ў калідоры з галоўным спэцыялістам менскага Дому шлюбаў Ядзьвігай Андронавай. На суботу 24 лютага было заплянавана 18 рэгістрацыяў. Гэта ня вельмі шмат, бо цяпер зіма й пост, тлумачыць спадарыня Андронава. Але нават летам, калі беларусы жэняцца ўвогуле часьцей, ніякіх праблемаў няма – расьпісаць пасьпяваюць усіх ахвочых. Ці ёсьць практычная неабходнасьць рэгістраваць два шлюбы адначасова?\nАндронава: “Я лічу, што ў гэтым неабходнасьці няма – рэгістраваць дзьве пары разам. Гэта ўсё ж асабістая справа грамадзянаў і асабістае сямейнае сьвята. Калі людзей будзе вельмі шмат, мы знойдзем магчымасьць рэгістраваць іх іначай, але такім чынам, каб усё ж кожнай пары было індывідуальнае сьвята, індывідуальная падзея”.\nМіж тым з залі для ўрачыстых цырымоніяў выйшла чарговая пара, даволі юная – фарбаваны ў брунатны колер хлопец з колцамі ў вушах і дзяўчына з пірсынгам на вуснах і з валасамі, заплеценымі ў мноства косак. Віншую маладых ды пытаюся, як бы яны адрэагавалі, калі б выпала расьпісвацца разам зь іншай парай?\nЖаніх: “Я да гэтага адмоўна стаўлюся, бо я лічу, што гэта рэч даволі інтымная. Павінна прысутнічаць толькі адна пара”.\nНявеста: “Я б не хацела так. Адзін раз на жыцьцё, вельмі ўрачыста – і з чужымі людзьмі. Ня вельмі хацелася б”.\nГутару з гасьцямі на вясельлі.\nДзяўчына: “Калі б я выходзіла замуж – а я яшчэ ня замужам, – я б на гэта не пагадзілася. Ня ведаю. Мне падаецца, гэта справа асабістая, нешта патаемнае. Я б хацела, каб гэты было нешта нашае”.\nБацька жаніха: “Мне, як бацьку, не хацелася б. Я мяркую, што жаніху й нявесьце таксама. Стварэньне сям’і – справа інтымная”.\nЖанчына: “Калі родныя, напрыклад, сёстры ці браты разам – гэта было б файна. Але чужыя людзі… Не. Гэта чыста сямейнае сьвята”.\nІншая пара выглядала больш дарослай і кансэрватыўнай. Аднак і гэтыя жаніх зь нявестай супраць экспэрымэнтаў са шлюбнымі цырымоніямі.\nЖаніх: “Я быў бы супраць. Гэта хвалюючы момант, і ўсё павінна быць індывідуальным, я лічу, для кожнай пары. Калі ўвага расьсейваецца, то гэта, мне падаецца, кепска паўплывае на атмасфэру. Ня будзе гэтага стаўленьня, шчырасьці, калі ўсё толькі для цябе робіцца. Таму я лічу, што лепей, калі пары расьпісваюцца паасобку”.\nІ тут да размовы далучыўся апэратар, які здымаў вясельле на відэа:\nАпэратар: “Я вам магу прывесьці яскравы прыклад. Для таго, каб паглядзець, як гэта выглядае, можна прыйсьці ў вялікую царкву ў часе вянчаньня, калі там тры пары. Што там адбываецца, якая там каша й вэрхал. Гэта вельмі неэстэтычна”.


Мінскія "Цмокi" ўпэўнена абыгралі "Сальнок" у матчы Кубка ФІБА - 01.02.2018, Sputnik Беларусь\nМінскія "Цмокi" ўпэўнена абыгралі "Сальнок" у матчы Кубка ФІБА\nБеларускія "драконы" пасля вікторыі захоўваюць шанцы на выхад у 1/8 фіналу Кубка ФІБА-Еўропа. 01.02.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , спорт, "цмокі-мінск"\n09:57 01.02.2018 (абноўлена: 09:58 01.02.2018)\n© Sputnik / Александр Вильф / Перайсці ў фотабанкМяч у сетцы\nБеларускія "драконы" пасля вікторыі захоўваюць шанцы на выхад у 1/8 фіналу Кубка ФІБА-Еўропа.\nМІНСК, 1 лют — Sputnik. Сталічны баскетбольны клуб атрымаў другую запар перамогу ў другім групавым этапе розыгрышу Кубка ФІБА-Еўропа.\n"Цмокi" прымалі ў Мінску баскетбалістаў вугорскага "Сальнока" і ўпэўнена перамаглі з лікам 86:61. Раней падапечныя Алескандра Круцікава святкавалі вікторыю ў выязным паядынку супраць дацкага клуба "Бакен Беарз" (96:75). Да пераможнай серыі "драконы" пацярпелі тры паражэнні: прайгралі датчанам — 85:86, у гасцях "Сальноку" — 45:79, чарнагорскаму "Марнару" — 76:83.\nАпошні матч "Цмокi" правядуць на сваёй пляцоўцы 7 лютага супраць "Марнару".\nПасля фінішу другога групавога этапу ў плэй-оф выйдуць па дзве лепшыя каманды з чатырох квартэтаў. Матчы 1/8 фіналу турніру пройдуць 7 і 14 сакавіка, чвэрцьфіналы запланаваны на 21 і 28 сакавіка.\nУладальнік Кубка ФІБА-Еўропа стане вядомы пасля таго, як адбудуцца два вырашальныя паядынкі 25 красавіка і 2 мая.


У Маскве гарэў дзіцячы гандлёвы цэнтар, прынамсі адзін чалавек загінуў\n04 красавік 2018, 13:12 абноўлена 04 красавік 2018, 14:20\nДнём 4 красавіка пачаўся пажар у гандлёвым цэнтры «Персей для детей» на ўсходзе Масквы.\nПаводле РИА Новости, супрацоўнік гандлёвага цэнтру загінуў у машыне хуткай дапамогі. Супрацоўнік МНС заявіў «Коммерсанту», што загінулы «пераблытаў шляхі да выхаду», пабег у бок агню, надыхаўся дыму і ня змог выбрацца. Таксама пацярпелі тры пажарныя. З гандлёвага цэнтру ўратавалі 20 чалавек, эвакуяваліся яшчэ некалькі соцень.\nСьледчыя распачалі крымінальную справу аб прычыненьні сьмерці па неасьцярожнасьці, вінаватым можа пагражаць да трох год турмы.\nПажар згасілі прыблізна праз паўтары гадзіны пасьля пачатку. Здарэньню надалі «падвышаны» ранг складанасьці, ратаўнікі трымалі гатовымі два вэрталёты для тушэньня. Як піша ТАСС, пажар адбываўся толькі на апошнім паверсе, дзе быў склад цацак (паводле тэлеканалу «Масква-24», таксама там быў дзіцячы клюб).\nЯк сьцьвярджае МНС, пажарная праверка праводзілася ў цэнтры «Персей для детей» год таму ў сакавіку, тады парушэньняў, што маглі адбіцца на цяперашнім пажары, ня выявілі. Пажарныя сыстэмы спрацавалі «ў штатным рэжыме».\nТаксама сёньня людзей эвакуявалі праз задымленьне ў гандлёвым цэнтры ў расейскім Саратаве, днём раней — у гандлёвым цэнтры ў Разані. У абодвух здарэньнях пра пацярпелых не паведамлялася.\nУ Расеі ішлі масавыя праверкі пажарнай бясьпекі ў месцах масавага знаходжаньня людзей пасьля пажару ў Кемераве, дзе загінулі ня менш за 64 чалавекі, сярод якіх было шмат дзяцей. Уладзімір Пуцін назваў прычынай пажару «злачынную нядбайнасьць і разгільдзяйства».\nМасавыя праверкі таксама праходзілі ў Беларусі (больш як на 75% правераных абʼектаў выявілі парушэньні), дзе быў абвешчаны фактычны дзень нацыянальнай жалобы з нагоды расейскай трагедыі.\n«Не хачу вінаваціць сябе». Усе затрыманыя па справе пажару ў Кемераве адмаўляюць сваю віну\nЧыноўнік МНС аб трагедыі ў Кемераве: закрытыя запасныя выхады, няспраўная сыстэма супрацьпажарнай абароны\n«Не хачу вінаваціць сябе». Усе затрыманыя па справе пажару ў Кемераве адмаўляюць сваю віну. ВІДЭА\nУ Кемераве «шахцёры» зьбілі і адправілі назад у Маскву папулярнага расейскага відэаблогера\nЧым вядомы былы кемераўскі губэрнатар Тулееў, які мае два ордэны ад Лукашэнкі


15:05, 25 красавік 2021\nУ Лагойску ўначы абрабавалі касьцёл\nУначы з суботы на нядзелю ў Лагойску абрабавалі касьцёл Сьвятога Казіміра. Злодзеі разьбілі акно ў храме і забралі ахвяраваньні.\n15:40, 22 красавік 2021\n«Дастаткова не выкарыстоўваць яго для выражэньня палітычных поглядаў».\n11:12, 21 красавік 2021\n09:01, 16 красавік 2021\nБылога кіраўніка БПЦ перавялі на новае месца — з поўдня Расеі ў Маскву\nМітрапаліт Павел стаў Патрыяршым намесьнікам Маскоўскай мітраполіі, правялебным Круціцкім і Каломенскім. Такое рашэньне прыняў Сынод Расейскай праваслаўнай царквы.\n20:24, 14 красавік 2021\nУ Менску прайшло 80-е пленарнае пасяджэньне Канфэрэнцыі каталіцкіх біскупаў у Беларусі (ККББ), прымеркаванае да 30-годзьдзя адраджэньня структураў Каталіцкага касьцёла ў краіне.\n12:14, 14 красавік 2021\n19:30, 13 красавік 2021\nШэсьць год беларусы ўдзень і ўночы моляцца за сваю краіну.\n10:37, 13 красавік 2021\nПастар царквы заявіў, што чыноўнікі «вешаюць» на царкву падатак на зямлю, які царква не павінна плаціць.\n17:16, 10 красавік 2021\nКіраўнік БПЦ зьвярнуўся да вернікаў з нагоды малітвы за мір і адзінства\nМітрапаліт Менскі і Заслаўскі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі Веньямін заклікаў вернікаў «не руйнаваць душу варожасьцю», паколькі падзел «ня можа прынесьці добрых пладоў».\n18:09, 08 красавік 2021\nКіраўнік Каталіцкай царквы Беларусі просіць аднавіць трансьляцыю імшы па радыё, якую спынілі пасьля выбараў\nУ нядзелю 11 красавіка сьвятая імша ў 8.15 з архікатэдральнага касьцёла Найсьвяцейшага Імя Марыі ў Менску можа вярнуцца ў эфір беларускага радыё.\n17:01, 04 красавік 2021\nПапа Францішак павіншаваў зь Вялікаднем і заклікаў забясьпечыць людзей вакцынамі\nПапа Рымскі Францішак другі год запар адслужыў сьвяточную велікодную імшу пры адсутнасьці вялікай колькасьці вернікаў з прычыны каранавірусных абмежаваньняў.\n11:16, 04 красавік 2021\nБіскуп Велікаселец на Вялікдзень: «І ў наш час ёсьць тыя, хто дзеля дабра іншых рызыкуе грамадзкім становішчам і нават жыцьцём»\nТаксама Апостальскі адміністратар Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі ў велікодным пасланьні каталіцкім вернікам працытаваў Ларысу Геніюш і заклікаў ісьці за Хрыстом.


Іван Грамовіч. Сарваныя ўрокі\nГэта было там, дзе я нарадзіўся. У вёсцы. Вёска наша стаяла між двух гасцінцаў. Гэтыя гасцінцы праходзілі па ўзгорках, а ў міжгор’і, дзе прасціраліся лугі, балоты, алешнікі, працякала Пціч. Рэчка, як і гасцінцы, кіравалася на поўдзень. Каб цераз яе быў мост, то вуліца нашага сяла, забудаванага на невысокім гарбатым узгорку, была б пераездам, злучала б гэтыя дзве бойкія дарогі. Але мост цераз Пціч быў уверх, кіламетры за чатыры, у Крупінах. У Крупінах знаходзіўся сельсавет, стаялі млын, крухмальня. Ля млына па мосце і пераязджалі з гасцінца на гасцінец.\nУсе гэтыя каардынаты патрэбны для гісторыі, якую я намерыўся расказаць.\nМы жылі, як бачыце, у глухім кутку: на захадзе цячэ рэчка, з поўдня падступае лес, на поўнач — балота і тарфянікі. І толькі з усходу прасёлкавай, каляіністай дарогай можна было выбрацца на гасцінцавы шлях. Цераз наша сяло не магло быць вялікага руху транспарту.\nУ ціхі летні дзень стаіш, бывала, на бугры і чуеш, як за ракою па слуцкім гасцінцы ляскочуць падмазаныя калёсы. Іх не відно, але чуваць, як едуць абозы са Слуцка ў Мінск. Або з Мінска ў Слуцк, у Шацк.\nА з кніжак я ўжо ведаў пра такія навінкі транспарту, як аўтамабілі, аўтобусы, самалёты. Аб іх чуткі хадзілі, як цяпер аб караблях на падводных крылах, аб спадарожніках у космасе.\nАле вось здарыўся цуд і на нашай вясковай глухой вуліцы.\nЗдарылася гэта ў верасні. Я хадзіў тады ў пачатковую школу. Настаўніцай у нас працавала Яўгенія Пятроўна.\nЯўгенія Пятроўна была строгая. Калі мы не ведалі ўрокаў, яна карала, ставіла ў кут, пакідала без абеду. Наша настаўніца хацела, каб малыя добра навучыліся чытаць і пісаць, авалодалі асновамі навук. Я ў Яўгеніі Пятроўны лічыўся неблагім вучнем. І яна верыла ў маю добрасумленнасць. Толькі аднойчы гэты неблагі сарваў некалькі ўрокаў.\nПаслухайце, як гэта было.\nСядзім мы ў школе. Слухаем Яўгенію Пятроўну, а праз адчыненае акно даносіцца нейкае гудзенне. Такога гудзення ў сяле яшчэ не чутно было. Малатарня не малатарня, млын не млын. Слухаем урок і не слухаем.\nРаптам на вуліцу пад вокны школы выскаквае нешта зялёнае, са скрынкай, на чатырох колах. Я здагадаўся, хоць ніколі яшчэ не бачыў такога. Аўтамабіль!\nМашына прамчалася каля школы, пакінуўшы за сабой пыл і сіні дымок.\n— Спакойна, дзеці! Не глядзіце ў акно! — сказала настаўніца.\nАле дзе там спакойна ўседзіш?! З-за вугла хаты Сцёпачкі Казла выскачыла другая машына. Такая ж зялёная, са скрынкай ззаду, і прыпынілася ля школы.\n— Дзеці, усім сядзець на месцы! — строга загадала Яўгенія Пятроўна.— У нас урок!\nШто мяне збіла з панталыку, самі разумееце: жаданне паглядзець на нябачаны цуд. Яно было мацнейшым за ўсё.\nПагроза Яўгеніі Пятроўны не стрымала. Я падхапіўся з месца, ускочыў на парту, потым на падаконнік расчыненага акна і — на вуліцу. З крыкам і лямантам усе рынуліся за мною. Хто, як я, праз акно, хто — праз дзверы.\n— Куды вы? — крычала настаўніца.— Сядзець на месцы!\nАле палова вучняў ужо выбегла са школы. Мы выскачылі паглядзець. Што гэта такое?.. Я ўбачыў за рулём чырвонаармейца, а побач з ім — камандзіра. На шапках зоркі... (У тую восень нашы войскі праводзілі вучэнні—«манёўры», як казалі старэйшыя.)\nЧырвоная Армія! Гэта яшчэ больш захапіла мяне. Калі камандзір зачыніў дзверцы і машына памчалася далей, я ўжо не вярнуўся ў школу. Я кінуўся за ёю, з прыемнасцю ўдыхаючы і пыл і дым. Вельмі хацелася дагнаць. Абавязкова дагнаць! Меншыя адсталі. Але таксама беглі. Разам з намі, брэшучы, імчаліся ашалелыя сабакі... З хат выбягалі старэйшыя. Дзяды і бабулі павыходзілі да варот.\nКаля рэчкі, у якую адразу з бугра спускалася вуліца, аўтамабіль спыніўся. Тут ужо сабраўся натоўп ля першай машыны. Камандзір яе размаўляў з Міколам Станіжэўскім. Падбегшы да іх, пачуў, як дзядзька Мікола казаў:\n— У ампярылісцічаскую вайну тут быў мост... От, як кусты ідуць да поля, была грэбля... Але вясной у паводку яго знесла...\n— Як жа дабрацца да Возера? — пазіраючы на карту, пытаўся камандзір.\n— Толькі аб’ездам,— паказаў рукой на Крупіны дзядзька Мікола.— Абратна, назад... От так!.. А там мост. Цераз мост... Так і так!..\nКамандзір падзякаваў. Паглядзеў на нас. Усміхнуўся. Акрамя пажылых вяскоўцаў, што пакідалі працу і прыбеглі да рэчкі, дзяцей было сама больш.\n— Хочаце пакатацца? — запытаўся камандзір.— Сядайце ў кузаў!\nВось гэта было звыш усяго! Праехаць на аўтамабілі! Ніколі не ездзіўшы?.. Не, у мяне не хапала волі адмовіцца! Няхай сабе Яўгенія Пятроўна пакідае без абеду цэлы тыдзень! Няхай сабе немаведама што!..\nЯ ўскарабкаўся на машыну, як кот. Сябры не адставалі...\n— Не стойце ў кузаве, сядайце! — загадаў камандзір.— Дрэвы на вуліцы вам галовы пазносяць!\nМы — на калені! Загад камандзіра — усё! Я ашчарэпіў рукамі скрынку, а хто трымаўся адзін за аднаго.\nМы ўсе, відаць, аднолькава перажывалі той момант. Калі машыны нырнулі пад ліпы і клёны, я адчуў, што заняло дыханне. Ад ветру. Ад таго, што невядомы цуд, які жыў толькі ў марах, магутна грыміць пад табою, імчыць па вясковай вуліцы. Казка — не казка, сон — не сон! Усё наяву. Родныя клёны шумлівымі галінамі з пажоўклым, залатым лісцем замахваліся над маёй галавой. Ліпы на вуліцы набліжаліся і кідаліся на мяне. А я і вокам не міргаў. І не прыгінаўся, калі яны імкліва праляталі міма мяне... Мне хацелася яшчэ шпарчэй імчацца наперад. І здавалася, што я не на зямлі, а ў паветры, што імчуся не па вуліцы, не па прасёлкавай дарозе, а ў будучыню. Захацелася даведацца, як кіраваць такой машынай, як яна зроблена, каб сесці і вось так імчацца... Па ўзгорках. Па нізінах. Праз палеткі. Праз лясы...\nТолькі за Крупінамі спыніліся машыны. Камандзір сказаў:\n— Цяпер злазьце! — І засмяяўся:—Прыгожа?.. Запомніце гэта падарожжа?\nНу, вядома! Успаміны аб падарожжы застануцца на ўсё жыццё. І не толькі прыемнасцю, якую мы мелі ўсю дарогу. Мы ж акалелі наверсе, у кузаве. Злезлі і не маглі вымавіць слова. Неапранутыя, без шапак, мы як выбеглі са школы, так і пусціліся ў гэта зачараванае падарожжа... Калені ва ўсіх былі пазбіваны да крыві. Мы толькі цяпер агледзеліся. Па калдобінах, па ямах прасёлкавай дарогі машыну падкідала, і нас у кузаве шпурляла з боку на бок. Мы качаліся, як гарбузы. І толькі цяпер гэта адчулі.\nАле перш за ўсё мы падумалі пра адказнасць перад настаўніцай. Што скажа пра наш учынак Яўгенія Пятроўна? Яна ж сварылася: «У нас урок. Сядзець на месцы!» А я першы выскачыў праз акно...\nДзве дзяўчынкі, якія трапілі ў нашу кампанію, ледзь паспявалі ісці. Яны плакалі. Гэта яшчэ больш падкрэслівала наш хлапечы гонар, і мы толькі шморгалі насамі.\nНа машынах камандзіры правезлі кіламетраў пяць. Пяць кіламетраў да сяла пакуль дайшлі, заняткі у школе скончыліся.\nНастаўніцу спаткалі на ганку. Усіх, хто заходзіў у памяшканне, яна ставіла гуськом у кут. Адзін за адным станавіліся мы, цяжка сапучы пасля бегатні.\nКалі апошні з нас, самавольшчыкаў, увайшоў у клас і зачыніў за сабою дзверы, разгневаная Яўгенія Пятроўна пачала:\n— Дык як жа цяпер будзе? Чаму вы сарвалі заняткі?\nІншага, апроч строгага пакарання, чакаць не маглі. Я гэта ведаў. Што адкажаш? Вінаваты, але маўчы. Не выкажаш тое перажытае, якое яшчэ гэтак нядаўна было з табою...\n— Хто першы ўскочыў на парту?.. Хто парушыў мой загад сядзець на месцы?..\nНе, адмоўчвацца нельга.\n— А-а, дык гэта ты першы выбег на вуліцу? — з гневам накінулася на мяне Яўгенія Пятроўна.— Ты падаў прыклад меншым? Ты самы прыкладны?! Не паслухаў мяне і пакінуў заняткі... Каму ж я тут дзень пры дні гавару?! Каго я навучаю?! Дзеля чаго?! Адказвай, чаму ты гэта зрабіў?..\n— Чаму ты сарваў урокі? — паўтарыла настаўніца.\n— Я не хацеў зрываць урокі,— адказаў я.\n— А ты? — звярнулася Яўгенія Пятроўна да Сцяпана.\n— Мы не хацелі зрываць урокі,— адказаў Сцяпан.\n— Бач ты, якія яны?! А што ж вы хацелі? Паглядзець на машыну?..\n— Паглядзець на машыну... і... і...— я заікаўся,— паглядзець, як яна ходзіць...\n— І... і што з таго? І для чаго табе гэта?..\nЯ выказаў сваё жаданне проста:\n— Каб ведаць, як яе вадзіць...\n— Бач ты яго?! — неяк з усмешкай вымавіла Яўгенія Пятроўна.— Ён захацеў вадзіцелем стаць?! І ты захацеў? — звярнулася яна да Сцяпана.\n— І ты? — звярнулася яна да Паўла.\nСуровы голас Яўгеніі Пятроўны памякчэў. Мы, вядома, не чакалі ад яе літасці. Вінаватыя — пакарай!.. Але раптоўную перамену ў настроі настаўніцы мы не маглі не заўважыць. Можа, яна збянтэжылася, што мы нібыта згаварыліся? А мы ж не згаварваліся. Самыя большыя, Сцяпан, Павел і я... Настаўніца схадзіла ў свой пакойчык, дзе жыла, тут, пры школе, вярнулася і загадала:\n— Усе марш дадому! Заўтра не пазніцеся на заняткі!.. А ты!.. Ты і ты,— паказала на мяне, Сцяпана і Паўла,— застаньцеся!\n«Вінаваты — няхай карае!» — думаў я. Але Яўгенія Пятроўна, не гневаючыся, спакойна пачала распытваць нас, як мы ехалі на машынах. І мы па аднаму расказалі ёй усё. Што нас усхвалявала, як захацелася сесці за руль машыны і пакіраваць, як тыя камандзір і чырвонаармеец. Яўгенія Пятроўна выслухала і сказала:\n— Пра гэта напішыце кантрольную работу. Напішыце, каб назаўсёды запомнілі тое, што абяцаеце... Так і назва будзе... Кім я хачу быць,— сказала настаўніца.— А цяпер і вы дадому марш, свавольнікі!.. Каб гэта было апошні раз!\nНастаўніца нам паверыла. І даравала. Мы пісалі, кім хочам быць. І мы яе не падманулі. Павел у Вялікую Айчынную вайну быў камандзірам танка, а Сцяпан — лётчыкам...


Жан Кальвін — Вікіпедыя\nЖан Кальвін (фр.: Jean Calvin; 10 ліпеня 1509 — 27 мая 1564) — дзеяч Рэфармацыі, заснавальнік кальвінізму — кірунку пратэстанцтва.\nфр.: Jean Calvin\nбагаслоў, святар, дзеяч Рэфармацыі, Пастар, адвакат, пісьменнік\n10 ліпеня 1509 ці 1509\n27 мая 1564 ці 1564\nБыў французам, нарадзіўся ў Наён у Пікардыі. Вучыўся ў Арлеане і ва ўніверсітэце ў Парыжы. У Парыжы малады Кальвін сутыкнуўся з навучаннем Марціна Лютэра. Выйшаў з каталіцтва, пакінуў Францыю і пасяліўся як выгнаннік у Базэлі. Тут пачаў фармуляваць сваю ўласную тэалогію. У 1536 годзе скончыў трактат «Institutio christianae religionis» (лац. «Навука хрысціянскай рэлігіі»), пазней зрабіў яго пераклад на французскую мову, які ў будучыні станецца адным з класічных тэкстаў маладой французскай мовы.\nУ 1537 годзе разам з Д. Фарэлям заклікаў жыхароў Жэневы прысягнуць на вернасць пратэстанцкаму вызнанню веры. Гараджане аднесліся да гэтага адмоўна. Калвін вымушаны быў выехаць у Страсбург, дзе Марцін Буцэр, мясцовы кіраўнік рэфармацыі, заахвоціў яго да далейшай дзейнасці. У 1539 годзе Кальвін пачынае публікаваць каментары да некаторых кніг Бібліі.\nУ верасні 1541 года Яна Кальвіна зноў запрашаюць да Жэневы. Тут, карыстаючы з падтрымкі грамадскай улады, ён засноўвае свой уласны Касцёл. Вернікі ў ім самі выбіраюць сваіх пастыраў, рэлігійны культ мае просты характар і скіраваны выключна да Бога. Кальвін становіцца фактычным кіраўніком Жэневы. Пад яго ўплывам у горадзе былі адменены ўсе святы, забаронена гульня ў карты, танцы, адведванне тэатру, нашэнне шыкоўных вопратак і інш. Людзей, што не вялі жыццё згоднае з дактрынай кальвінізму і тых, хто яе актыўна асуджаў, выдавалі грамадскім уладам. Ад 1541 да 1546 года ў Жэневе было выдадзена 56 смяротных прысудаў і 78 загадаў на выгнанне. У 1553 годзе Мігель Сервет, актыўны крытык поглядаў Кальвіна, быў арыштаваны ў Жэневе і жывым спалены.\nУ 1549 годзе Кальвін і Г. Булінгер, спадкаемца Ульрыха Цвінглі, падпісалі Consensus Tigurinus, які прычыніўся да з’яднання швейцарскіх рэфармаваных Касцёлаў.\nУ 1559 годзе Кальвін засноўвае Жэнеўскую акадэмію да якой прыбываюць вучыцца студэнты з розных краін Еўропы.\nУ Швейцарыі ў тыя гады заставаліся моцнымі пазіцыі цвінгліянства, што абмяжоўвала распаўсюджванне кальвінізму. У іншых краінах (Нідэрланды, Францыя) колькасць прыхільнікаў Жана Кальвіна пачынае моцна ўзрастаць.\nНа погляды Жана Кальвіна вялікі ўплыў аказала лютэранства. Паводле Кальвіна ўсе чалавечыя веды пра Бога паходзяць выключна з Бібліі. Можна пазнаць Бога толькі калі Ён дасць сябе пазнаць чалавеку. Прабачэнне заганаў і збаўленне чалавека магчыма толькі праз пасрэдніцтва Божае ласкі. Яшчэ да нараджэння чалавеку прызначана, незалежна ад яго будучага жыцця, трапіць пасля смерці ў Рай або ў Пекла. Кальвін лічыў, што Касцёл не можа абмяжоўвацца дзяржаўнай уладай.\n«Навука хрысціянскай рэлігіі» 1536 год — зборны твор, які змяшчае перажытае Жанам Кальвінам на ўласным досведзе. У ім выказаў тэорыю прэдыстынацыі (прадвызначэнне Богам чалавечага лёсу). Паводле яго, таямніца прадвызначэння вынікае з усёмагутнасці Бога. У «Навуцы хрысціянскай рэлігіі» выказаны грамадскі характар кальвінісцкай пабожнасці.\n↑ 1,0 1,1 1,2 Cohen S. G. John Calvin (1509-1564) French churchman and religious reformer // Allergy proceedings : the official journal of regional and state allergy societies. — Providence: OceanSide, 1995. — Vol. 16, Iss. 5. — P. 276–278. — ISSN 1046-9354 Праверана 18 лютага 2019.\n↑ 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 4 мая 2021.\n↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Кальвин Жан // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 25 лютага 2017.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Жан_Кальвін&oldid=3934696"\nАпошнія змены 6 кастрычніка 2021 а 18:28\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:28, 6 кастрычніка 2021.


Со спецназа — на кормозаготовку. Молодого механизатора Андрея Мальца всегда притягивала работа на земле — Новости в Поставах\n09.06.2020 postawy437Комментариев нет\nАндрэй Малец 21 мая вярнуўся дадому з тэрміновай службы. Паўтара года прайшлі ў в/ч 3214 ва Уруччы — брыгадзе спецыяльнага назначэння ўнутраных войск МУС Рэспублікі Беларусь. І пакуль што яму часам здаецца, што раніцой прагучыць каманда «пад’ём!» і трэба будзе бегчы на зарадку, выконваць іншыя загады камандзіраў.\n— Уцягвацца ў армейскія будні такіх элітных войск было крыху непрывычна, — успамінаў. — Спецназ, у параўнанні з іншымі падраздзяленнямі, пастаянна знаходзіцца ў больш высокай ступені гатоўнасці. Таму і патрабаванні да ваеннаслужачых значна вышэйшыя. Асабліва што датычыць фізічнай падрыхтоўкі. Я цяжкасцей не баюся. Вырас у вёсцы, да працы прывучаны з дзяцінства, таму і служылася без праблем. Прапаноўвалі застацца на службу па кантракце, мяне ж цягнула на хацілаўскую зямлю, у бацькоўскі дом у Волахах. Адпачыў толькі 10 дзён і з 1 чэрвеня прыступіў да работы.\nМеханізатар ААТ «Хацілы-агра» Андрэй Малец каля новага трактара\nТэхніку Андрэй любіў з дзяцінства, прасіўся да бацькі ў кабіну трактара, уважліва сачыў за яго работай, а той ахвотна раскрываў сакрэты кіравання і рамонту. Пасля заканчэння школы хлопец адразу вызначыўся з будучай прафесіяй і паступіў у Пастаўскі дзяржаўны каледж.\n— Старанне, любоў да тэхнікі Андрэя кіраўніцтва прыкмеціла яшчэ падчас яго вытворчай практыкі, — расказваў галоўны інжынер ААТ «Хацілы-агра» Валерый Курто. — Абрадаваліся, калі ён прыйшоў уладкоўвацца на работу пасля службы. Каб заахвоціць хлопца, прапанавалі яму новы «Беларус-1221». Упэўнены, што давер апраўдае. У гэтыя дні перавозіць зялёную масу з поля ў сянажную траншэю.\nААТ «Хацілы-агра» на мінулагодніх дажынках атрымала ў падарунак «Беларус-82». Яго замацавалі за Уладзімірам Івановым. Да трактара купілі новыя касілку, граблі. Механізатар рупіцца на нарыхтоўцы кармоў.\nСёлета гаспадарка набыла чатыры новыя «Беларусы-1221». Іх даверылі вопытным механізатарам Івану Чашуну, Андрэю Калінскаму, Андрэю Валку і маладому Андрэю Мальцу.\n— Любоў да зямлі, вясковага ўкладу жыцця — гэта ў нас сямейнае, — гаварыў Андрэй. — Бацька ў гэтыя дні ў начную змену на «Кіраўцы» трамбуе зялёную масу, мама шчыруе ў жывёлагадоўлі. У Хацілах жыве бабуля, якая таксама ў свой час працавала на ферме. У гаспадарцы створаны ўсе ўмовы для плённай працы. Буду і я старацца.


Зазірнуўшы на гісторыю, мы бачым: DAAD аб'ядноўвае людзей і навуку. Арганізацыя, заснаваная ў 1925 году ў Гейдэльберзе па ініцыятыве аднаго студэнта, цяпер з'яўляецца адной з самых значных арганізацый па падтрымцы міжнароднага абмену студэнтаў і навукоўцаў.\nЗ дня свайго заснавання DAAD аказала падтрымку больш двум мільёнам як нямецкіх, так і замежных навукоўцаў. Арганізацыя ўяўляе сабою звяз нямецкіх вну і студэнцкіх аб'яднанняў. Яе дзейнасць не абмяжоўваецца выдачай стыпендый: DAAD падтрымлівае працэс інтэрнацыяналізацыі нямецкіх вну, спрыяе распаўсюду германістыкі і нямецкай мовы за мяжой, аказвае падтрымку краінам у стадыі развіцця пры сварэнні высакаякасных навучальных устаноў і кансультуе кіраўнічыя органы ў вобласці палітыкі адукацыі, навукі і стымулявання сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны.\nЦэнтральнае прадстаўніцтва DAAD размяшчаецца ў Боне, апроч гэтага маецца бюро ў Берліне, часткай якога таксама з'яўляецца вядомая Берлінская праграма для мастакоў. Сетка Прадстаўніцтв і Інфармацыйных цэнтраў (IC) больш за 60 краінах падтрымлівае сувязь з асноўнымі краінамі-партнёрамі на ўсіх кантынентах і кансультуе на месцах.\nАсновай дзейнасці DAAD з'яўляецца ўсёабдымныя і дыферэнцыяваныя веды пра структуры міжвузаўскага супрацоўніцтва і навуковыя сістэмы па ўсім свеце. Пры гэтым DAAD можа абапірацца на прафесійны досвед сваіх супрацоўнікаў і сетку філіялаў па ўсім свеце, на досвед Інфармацыйных цэнтраў і лектараў. Гэтыя веды ўвесь час абнаўляюцца і падаюцца для стратэгічных рашэнняў. На аснове гэтых ведаў DAAD можа выконваць сваю функцыю як ініцыятара інтэрнацыяналізацыі навукі.


04 сакавік 2011, 00:47\nКаардынатар «Эўрапейскай Беларусі» Зьміцер Бандарэнка быў дапытаны ў прысутнасьці адваката. Мікіта Ліхавід закончыў азнаямленьне са справай. Лідэраў «Маладога фронту» Зьмітра Дашкевіча і Эдуарда Лобава перавезьлі на Валадарку.\n3 сакавіка сьледчы дапытаў Зьмітра Банадарэнку. Допыт адбываўся ў прысутнасьці адваката Мар’яны Сямешкі. Гэта быў першы допыт Бандарэнкі з канца сьнежня, калі актывісту штабу Андрэя Саньнікава выставілі абвінавачаньне ва ўдзеле ў масавых беспарадках.\nПадрабязнасьці пра допыт адвакат не паведаміла, спаслаўшыся на таямніцу сьледзтва. Пра Зьмітра Бандарэнку адвакат сказала, што схуднеў, але «захаваў бадзёры настрой», паведаміла «Свабодзе» жонка вязьня Вольга.\nЯшчэ да трох вязьняў «амэрыканкі», якіх абвінавачваюць паводле справы 19 сьнежня, не выклікалі адвакатаў для правядзеньня у іх прысутнасьці допытаў. Гэта Мікола Статкевіч, Сяргей Марцалеў і Аляксандр Класкоўскі. Пры гэтым, паводле зьвестак сваякоў вязьняў, размовы са сьледчымі ў іх могуць адбывацца.\nВязень «Валадаркі» Мікіта Ліхавід скончыў азнаямленьне са справай, паведаміла маці абвінавачанага ва ўдзеле ў масавых беспарадках Алена Ліхавід. 4 сакавіка Алена плянуе сустрэцца з сынам ў турме:\nЗаўтра я ўбачу свайго сына.\n«Сёньня мне патэлефанавала адвакат і сказала, што сьледчы дазволіў мне спатканьне з сынам. Гэта адзначае, што Мікіта закончыў азнаямленьне са справай. Заўтра зраніцы сьледчы сказаў мне прыехаць за дазволам на спатканьне. Заўтра я ўбачу свайго сына».\nАлена Ліхавід — адна з тых, хто выходзіў на акцыі салідарнасьці і абароны вязьняў 19 сьнежня да КДБ. Падчас адной з такіх акцый жанчыну ледзь не затрымалі супрацоўнікі спэцслужбаў — дапамагло заступніцтва журналістаў.\nЯк пацьвердзілі сёньня на «Валадарцы», туды 2 сакавіка перавялі з Жодзінскага сьледчага ізалятара лідэраў «Маладога фронту» Зьмітра Дашкевіча і Эдуарда Лобава. Намесьніца кіраўніка «Маладога фронту» Наста Палажанка кажа, што хутка будзе прызначаны суд над Дашкевічам і Лобавым. Пакуль вядома дакладна толькі тое, што іх будуць судзіць у Маскоўскім судзе Менску.\nМаладафронтаўцаў затрымалі 17 сьнежня, за два дні да прэзыдэнцкіх выбараў, і абвінавацілі ў зьбіцьці двух выпадковых мінакоў. «У ходзе разьбіральніцтва было ўстаноўлена, што Дашкевіч з двума прыяцелямі… з хуліганскіх памкненьняў беспадстаўна і наўмысна кулакамі і мэталічным цьвікадзёрам зьбілі двух грамадзян», — гаворыцца ў заяве міліцыі Менску.\nКрымінальны кодэкс прадугледжвае за такія дзеяньні зьняволеньне на тэрмін ад 3 да 8 гадоў.\nМаці Эдуарда Лобава Марына Лобава, са спасылкай на ліст ад сына з Жодінскага ізалятару, паведаміла, што да сына другі раз прыяжджалі для размовы супрацоўнікі контрвыведкі КДБ. Якое гэтае ведамства мае дачыненьне да справы аб хуліганстве, зьдзіўляецца Марына.\n«Ліст нядаўна даслаў. Зноў яго дапытвалі з контравыведкі, на гэты раз падпалкоўнік прыяжджаў. Адно гэта даказвае, што затрымалі яго не за хуліганства, а за палітыку».\n«Малады Фронт» і праваабаронцы заяўляюць пра палітычную падаплёку крымінальнай справы супроць Зьмітра Дашкевіча і Эдуарда Лобава.\nСправу Дашкевіча і Лобава разгледзіць Маскоўскі суд


Канвертаваць Грузінскіх лары (GEL) і Аманскіх рыял (OMR) : Калькулятар абменнага курсу\nГрузінскіх лары (GEL) і Аманскі рыял (OMR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Грузінскіх лары і Аманскі рыял пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Грузінскіх лары. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Аманскі рыял валюты па змаўчанні. Націсніце на Аманскіх рыял або Грузінскіх лары канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГрузінскіх лары гэта валюта, у Грузія (GE, GEO). Аманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Грузінскіх лары дзеліцца на 100 tetri. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Абменнага курсу грузінскіх лары Апошняе абнаўленне 22 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 19 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. GEL каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Тарты, рулеты, пірожныя\nПечыва, прысмакі мучныя, кексы\nСухары паніровачныя, квас і іншая прадукцыя\nСлуцкі хлебазавод-гэта прадпрыемства у стадыі развіцця з больш чым паўвекавой гісторыяй. Граматнае спалучэнне сучасных тэхналогій і шматвяковых традыцый з творчым падыходам і добрасумленным стаўленнем да любімай справы – вось у чым сакрэт калектыву.\nПрадукцыя, якая выпускаецца на прадпрыемстве, пад агульным брэндам «Слуцкi каравай», шырока вядомая не толькі ў сваім рэгіёне, але і ў многіх раёнах Міншчыны. Наш свежы хлеб заўсёды прыносіць у дом асаблівую атмасферу ўтульнасьці і дабрабыту — за гэта, а яшчэ за незвычайны густ і выбіраюць яго пакупнікі. Сёння асартымент прадукцыі хлебазавода ўключае каля 50 найменняў хлебабулачных вырабаў і столькі ж кандытарскіх (пернікі, аўсянае пячэнне, прысмакі мучныя, пернікі, тарты, у тым ліку заказныя тарты, рулеты, пірожныя і бісквітныя рулеты). Мы разгледзім любыя прапановы ад прадстаўнікоў аптовых, дробнааптовых фірмаў і рознічнага гандлю па далейшай сумеснай дзейнасці. Таксама, мы гатовыя абмеркаваць умовы аптовага продажу нашых кандытарскіх вырабаў оптам для дылераў і рэгіянальных прадстаўнікоў. Мы ўпэўненыя, што ў нас вы знойдзеце надзейнага і прафесійнага партнёра! Арыгінальны дызайн і традыцыі хатняй выпечкі з найбольш папулярнымі густамі выгадна адрозніваюць кандытарскія вырабы кампаніі "Слуцкi каравай" ад іншых вытворцаў.\nШырокі асартымент выпускаемай прадукцыі, індывідуальны падыход да працы з кожным кліентам, гнуткая сістэма цэнаўтварэння і скідак, прадастаўленне узораў прадукцыі, прыстойнасць і своечасовасць выканання дагаворных абавязацельстваў — асноўныя нашы прынцыпы ў падпарадкаванні партнёрскіх адносін. Дзякуем усім, хто з намі супрацоўнічае, і запрашаем да стабільнага і ўзаемавыгаднага супрацоўніцтву.\nЗ павагай, дырэктар ААТ " Слуцкі хлебазавод»\n© 2020 Слуцкі хлебазавод\nРаспрацоўка сайта – ArtisMedia\nПрыёмная тэл./факс:: (8-01795) 5-60-27


Як выбраць дзіцячую калыску, каб не памыліцца?\nНу вось і прыйшоў час, калі ў вашым доме з'явіцца яшчэ адзін член сям'і. Маленькі такі. Але колькі ж клопатаў і прыемных клопатаў ён даставіць! А пакуль ён яшчэ не прыехаў у свой дом, трэба старанна прадумаць і прыкупіць ўсё, што можа спатрэбіцца ў найбліжэйшай будучыні і маме, і малому. У першую чаргу, вядома, варта абсталяваць дзіцячую пакой ці месца, дзе малы будзе жыць. І ложачак зручная патрэбна, і пеленальным столік, і ванначка для купанняў маленькага чалавека, і шафа, напоўнены паўзункамі, капялюшыкамі, распашонкамі і пялёнкамі. А яшчэ абавязкова спатрэбіцца калыска. Без яе - ну, зусім ніяк. І як абраць дзіцячую калыску, варта пацікавіцца загадзя. Ды і саму куплю пакідаць на апошні момант - неразумна. Бо можна, паддаўшыся спакусам і прыпаднятаму апошнімі падзеямі настрою, набыць зусім непрыдатную і нязручную калыску.\nСказаць адназначна, як абраць дзіцячую калыску, складана. Бо, выбіраючы, звычайна кіруюцца пакупнікі рознымі крытэрамі і аддаюць перавагу пэўным характарыстыках. Таму можна толькі параіць, на што звярнуць увагі, выбіраючы канкрэтную мадэль.\nУсё роўна, цікавяць Ці калыскі з вялікімі коламі або з маленькімі, ружовага, блакітнага ці зялёнага колеру, трансформер або прагулачны тып, у першую чаргу, варта аддаваць перавагу той, якая зручная будзе адначасова і маме, і дзіцяці.\nАдразу неабходна вызначыць для сябе, якую менавіта калыску неабходна купіць. Выбар велізарны, і разгубіцца - прасцей простага. Умоўна ўсе калыскі можна падзяліць на тры разнавіднасці: трансформеры, калыскі, прызначаныя для прагулак і тыя, што ў першую чаргу разлічаны для нованароджаных.\nАднак, незалежна ад таго, якую калыску вам неабходна купіць для свайго дзіцяці, варта ведаць некалькі паказчыкаў, на якія варта звярнуць увагу, перш чым адказваць на пытанне, як выбраць дзіцячую калыску. Вытворцаў, якія робяць калыскі для немаўлят, існуе велізарнае мноства (для прыкладу можна назваць польскія брэнды Tako, Roan, іспанскую марку Jane, нямецкія Hauck і ABC-Design, а таксама масу іншых).\nПершае, на што варта звярнуць увагу, - колькі важыць калыска. Гэты паказчык вельмі важны. Гуляць з дзіцем часцей будзе мама. Значыць, менавіта ёй давядзецца не толькі кіраваць дзіцячым транспартам, але і выносіць-занасіць калыску дадому. Добра, калі жанчына жыве на першым паверсе або ў прыватным доме. А калі месца жыхарства - шматпавярхоўка з непрацуючым ліфтам, напрыклад? Да таго ж першыя некалькі месяцаў пасля родаў жанчыне проціпаказана падымаць цяжкасці. Калі яна нядбала паставіцца да гэтай радзе лекараў, то наступствы могуць быць для яе незваротныя, шкоду здароўю будзе нанесены адназначна. Ды і з узростам вага дзіцяці будзе павялічвацца, а значыць, і калыску будзе падымаць у выпадку патрэбы цяжэй.\nДругі паказчык, які падказвае, як абраць дзіцячую калыску, тычыцца кіравання. Лёгкасць кіравання - галоўны крытэр. Усе колы павінны паварочвацца без праблем. Варта звярнуць увагу, паказана Ці ў характарыстыцы калыскі наяўнасць амартызацыі.\nНаступны крытэрый - колы. Нешматлікія матулі, выбіраючы калыску, звяртаюць на іх увагу. І дарэмна. Напрыклад, прагулачныя калыскі з вялікімі коламі і металічнымі пруткамі служаць даўжэй і рэдка маюць патрэбу ў рамонце або замене дэталяў. Варта адзначыць, што гумовыя колы бываюць таксама рознай якасці. Таму, разважаючы, як абраць дзіцячую калыску, варта пакратаць і памацаць гуму на колах. Яна павінна быць трывалай, не вельмі тонкай і якаснай.\nНе лішнім будзе звярнуць увагу на наяўнасць у калысцы тармазной сістэмы або фіксатара. Фіксатар, на самай справе, гуляе вельмі важную ролю. Ён фіксуе колы і не дазваляе калысцы прыйсці ў рух самастойна. Фіксатар і тормаз адказваюць за бяспеку дзіцяці.\nНу і, вядома, кажучы пра тое, як абраць дзіцячую калыску, варта замовіць слова пра ручцы. Яна павінна быць зручнай і выкананай не з слізгальнага матэрыялу. Вельмі зручна, калі ручка перакідны. Гэта дазволіць маме везці калыску ў розным становішчы. Асабліва гэта зручна ў легкадумнае надвор'е. Матуля зможа зберагчы дзіця ад подыху ветру, толькі перакінуўшы ручку. Таксама ручка павінна быць рэгуляванай, каб мама магла падбудаваць яе пад свой рост.\nЯк выбраць дзіцячую калыску і на што звярнуць увагу датычна характарыстык і паказчыкаў - разабраліся. Адзінае, што яшчэ хочацца сказаць, - не забудзьцеся пра знешні выгляд калыскі. Бо ад яе колеру, прыгожага выгляду, экалагічнасці, трываласці і непромокаемости матэрыялу будуць залежаць настрой мамы і камфорт дзіцяці падчас прагулак.\n"Нутрилон Антирефлюкс": склад, спосаб выкарыстання і водгукі пакупнікоў\nУ маляняці рэжуцца зубкі\nСпінінг Black Hole Hyper: апісанне, водгукі\nВСД па змяшаным тыпу\nПрычына Вялізнай Папулярнасці Віртуальных гульнявых аўтаматаў\nХто яны, продкі людзей? Асноўныя этапы эвалюцыі чалавека\nЧым замяніць цыгарэты? Выйсце ёсць.\nЯкі добры клей для абутку, каб заляпіць дома? Які самы лепшы клей для рамонту абутку?