Удод - птушка года 2013 - Турлан - Минск\nУдод - птушка года 2013\nГрамадская арганізацыя «Ахова птушак Бацькаўшчыны» (АПБ) абрала птушыным сімвалам 2013 года ў Беларусі адну з нашых найбольш яскравых птушак – удода. У рамках кампаніі «Удод – птушка 2013 года» будзе арганізаваны шэраг конкурсаў і мерапрыемстваў, мэтай якіх будзе не толькі прыцягнуць увагу да праблемаў гэтага віду, але і змяніць ягоны адмоўны «імідж».\n1. Удоды – прыкметныя птушкі і ігралі вялікую культуралагічную ролю ў сваім арэале. Яны лічыліся святымі птушкамі ў Старажытным Егіпце, былі намаляваны на сценах пірамідаў і храмаў. Згадваліся ў святых пісаннях — Бібліі і Каране.\n2. У 2008 годзе ўдод быў абраны нацыянальнай птушкай Ізраіля, больш за 35% прагаласаваўшых выказаліся ў карысць гэтай птушкі, пакінуўшы далёка ззаду слаўку, шчагла, караткапалага пеўчага дразда і некаторых іншых птушак.\n3. Распаўсюджанай назвай удода ў Польшчы і заходніх рэгіёнах Беларусі была «дудэк». Ад гэтай назвы ўдода паходзіць шмат распаўсюджаных прозвішчаў, у тым ліку, магчыма, «Дудко» ў Беларусі і «Дудек» у Польшчы. Штогод у Польшчы праводзіцца злёт людзей з «удодавымі» прозвішчамі.\n4. Удод намаляваны на гербах гарадоў, манетах і марках у розных краінах свету.\n5. Беларусь насяляе не больш 20 тысяч пар удодаў. Колькасць іх скарачаецца як у Еўропе, так і ў нашай краіне.Асноўныя пагрозы – інтэнсіфікацыя сельскай гаспадаркі, узбуйненне палёў і трансфармацыя стылю сельскай забудовы.\n6. Дыета ўдода ўключае многа відаў, якія людзі лічаць шкоднікамі сельскагаспадарчых і лясных культур. З гэтай нагоды від лічыцца жаданым насельнікам палёў і лясоў і ахоўваецца законам у вялікай колькасці краін.\n7. Злавiўшы жукоў з моцным панцырам, удод б'е іх аб зямлю, камень ці іншую цвёрдую паверхню, каб пазбавіць здабычу панцыра. Таксама птушка можа есці жаб, яшчарак, і нават змей.\n8. Удоды — манагамныя птушкі.\n9. Выседжвае гняздо толькі самка, а самец забяспечвае яе кормам.\n10. Голас удода глухі, трохскладовы «упупуп», які паўтараецца кожныя дзве-тры секунды (ад 24 да 30 разоў у хвіліну). З-за сваёй песні удод на многіх мовах, у тым ліку лаціне, атрымаў аніматапічныя назвы — Hoopoo (анг.), Upupa (лат).


Лукашэнка пра закат палітычнай кар’еры: Ды не дачакаецеся | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛукашэнка пра закат палітычнай кар’еры: Ды не дачакаецеся\n„Прэзідэнт ніколі не бег і бегчы не збіраецца”, — заявіў Аляксандр Лукашэнка 30 кастрычніка на сустрэчы з цэнтральным апаратам Мiнiстэрства ўнутраных спраў. Фрагмент выступлення размешчаны ў телеграм-канале „Пул першага”.\n„Я пражыў дастаткова ў гэтым жыцці. Тут некаторыя вось я сёння паглядзеў — і вам раю таксама пачытаць — [пішуць] пра закат палітычнай кар’еры прэзідэнта, — сказаў Лукашэнка. — Ды не дачакаецеся. Гэта не значыць, што я буду пасінелымі пальцамі, як я казаў, трымацца за гэтае крэсла. Не, палітыка — гэта не толькі прэзідэнт. Мы з вамі рана ці позна сыдзем з гэтых пасад, але мы не сыдзем ад захавання таго, што мы зараз збераглі. Таму, калі вы паклічаце мяне да сябе, калі мы нібыта з вамі будзем на пенсіі, мы яшчэ паслужым гэтай дзяржаве і народу. Калі новы прэзідэнт, прыйшоўшы, пасля нас прыйдуць генералы, захочуць ад нас парады, дапамогі і падтрымкі, мы ім акажам. Вось і ўся мая палітыка”.\n„Але калі нехта думае, што я тут цяпер сабраўся і сышоў… Слухайце, былі сітуацыі, калі, можа быць, хтосьці і дрыжаў, але вось генералы сядзяць, якія пастаянна са мной сутыкаліся, бачылі, што ў мяне нават валасы не зварушыліся. Слухайце, у нас было больш складана: у нас палілі на вуліцах аўтамабілі, у нас анархісты і падонкі з усяго свету прыязджалі — гэтыя кадры ёсць, — у сярэдзіне 90-х, штурмам спрабавалі ўзяць Дом урада, разбівалі палаткі на Кастрычніцкай плошчы. Вось да гэтага часу памятаю, як гэта было. Мы гэта ўсё перажылі”, — заявіў Лукашэнка.


ВЯЛІКОДНАЕ АРХІПАСТЫРСКАЕ ПАСЛАНЬНЕ - Беларуская Аўтакефальная Праваслаўная Царква - БАПЦ - Афіцыйны сайт\nВЯЛІКОДНАЕ АРХІПАСТЫРСКАЕ ПАСЛАНЬНЕ\nposted May 4, 2013, 11:39 AM by Belarusian Church\nГоднаму сьвятарству й вернікам\nБеларускае Аўтакефальнае Праваслаўнае Царквы,\nякія жывуць на Бацькаўшчыне й на Чужыне.\n“... ідзеце, навучайце ўсе народы ...” (Мц. 28:19)\nДарагія браты й сёстры ў Хрысьце !\nСардэчна віншую вас з найбольшым сьвятам – Уваскрасеньнем Хрыстовым ! Найвялікае яно таму, што ў ім сьвяткуецца перамога над сьмерцю цялеснай і духоўнай, што ёсьць сутнасьцю хрысьціянскае веры. Таму ў народзе гэта сьвята атрымала назоў – Вялікдзень.\nХутка, па Ўваскрасеньні, вучэньне Хрыста пачало разносіцца па сьвету, бо апосталы, паводле волі Божае, прапаведвалі яго розным народам на родных ім мовах. Беларускі народ болей за тысячу гадоў таму прыняўшы хрысьціянскае вучэньне, будаваў вялічныя храмы, адзін з найпершых у сьвеце надрукаваў Біблію на роднай мове. А нашыя Беларускія Сьвятыя ёсьць ня толькі гонарам Беларускае нацыі, а й заступнікамі й хадайнікамі перад Госпадам за свой народ і за Беларускую дзяржаву.\nДзякуючы духоўным скарбам, такім як беларуская мова й культура, дадзеных Богам, і атрыманымі намі ад нашых продкаў, мы можам найлепей разумець і выяўляць хрысьціянскую веру паводле сваіх нацыянальных асаблівасьцяў і традыцыяў. Таму гэтыя нацыянальныя скарбы мы павінны захоўваць і перадаваць нашчадкам таксама, як і самое хрысьціянства, і на іхных падмурках павінны будаваць сваю нацыянальную будучыню, дзяржаўнасьць і Царкву, а не пераймаць чужое ўва ўсходніх ці заходніх суседзяў.\nЖадаю ўсяму пабожнаму Беларускаму Народу, што жыве на Бацькаўшчыне й на Чужыне, і надалей годна несьці сьцяг Хрыста, і каб беларусы штогод радасна віншавалі адзін аднаго:\nХрыстос Уваскрос ! – Сапраўды Ўваскрос !\nЗь любасьцю й малітвамі ,\n+Архіяпіскап Сьвятаслаў, Першаярарх БАПЦ\nВялікдзень, 2013 л.Б.


Кітай ZAZE Завод і вытворцы нафта-хімічных помпаў-1 | Канвіста\nЗАЗЕ Нафтахімічны тэхналагічны помпа-1\nМы, у адпаведнасці са стандартам праектавання і вытворчасці API61011th Цэнтрабежны помпа для сектараў нафты, нафтахіміі і прыроднага газу, распрацоўваем нафтахімічныя тэхналагічныя помпы серыі ZA / ZE.\nКорпус асноўнай помпы, паводле формы апоры, падзелены на дзве структуры: OH1 і OH2, а крыльчатка - з адкрытай і закрытай канструкцый.\nЗ якіх ZA належаць да OH1, закрытае рабочае кола; і ЗАТ - OH1, адкрыты;\nZE з OH2, з закрытай, а ZE0 з OH2, з адкрытай.\nУ залежнасці ад класа ціску помпа ZE таксама дзеліцца на тры катэгорыі: D, Z і G (D, як правіла, не маркіруецца) для ўмоў эксплуатацыі.\nЁн бачыць шырокае прымяненне ва ўмовах транспарціроўкі чыстых або цвёрдых, цвёрдых, цвёрдых і агрэсіўных рэчываў высокага і сярэдняга ціску для такіх галін прамысловасці, як нафтаперапрацоўка, вугальная хімічная прамысловасць, нафтахімічная прамысловасць, саляная хімічная машынабудаванне, ахова навакольнага асяроддзя, папяровая маса і выраб паперы апрасненне марской вады, ачыстка вады і металургія, у прыватнасці, больш патрабавальная перавозка рэчываў пад высокім ціскам, атрутных, лёгкаўзгаральных, выбухованебяспечных і моцна агрэсіўных рэчываў у такіх сектарах, як алефінавае абсталяванне, іённа-мембранная з'едлівая сода, вытворчасць солі, угнаенні, прылада зваротнага осмасу , апрасненне марской вады, MVR і ахова навакольнага асяроддзя і г.д., якія праяўляюць прыкметную трываласць.\nВыдатак: Q = 5 ～ 2500м3 / г Напор: Н ≤ 300м\nНапрыклад: ZEO 100-400\nZEO -------- Код серыі ZE помпа\nO Паўадчыненае рабочае кола\n100 -------- Дыяметр выхаду: 100 мм\n400 -------- Намінальны дыяметр крыльчаткі: 400 мм\n1. Калянасць і трываласць значна паляпшаюцца за кошт аптымізацыі канструкцыі валу. Гэта прыкметна павышае надзейнасць помпы, абяцаючы не больш працяглы тэрмін службы і зніжэнне эксплуатацыйных выдаткаў.\n2. Корпус падшыпніка распрацаваны ў дзве канструкцыі для астуджэння натуральным і вадзяным астуджэннем. У выпадку сярэдняй тэмпературы звыш 105 it рэкамендуецца абсталяваць сістэму вадзянога астуджэння, якая зніжае тэмпературу падшыпніка за кошт астуджэння змазачнага алею для лепшай рабочай асяроддзя;\n3. Вечка помпы абсталявана ахаладжальнай паражніной, якая зніжае тэмпературу ўшчыльняльнай паражніны машыны, астуджаючы паражніну на больш працяглы тэрмін службы.\n4. Гайка рабочага колы помпы фіксуецца ўкараненнем запатэнтаванай самастойнай шайбы. Дзякуючы шайбе, гайкі не саслабляюцца ў выпадку зваротнага кручэння помпы або вібрацыі. Гэта азначае, што помпа патрабуе менш патрабавальных умоў эксплуатацыі і ўсталёўкі.\n5. Гэтыя помпавыя серыі з вялікім патокам маюць корпусы з двайным корпусам, якія распрацаваны для добрага ўраўнаважвання радыяльнай сілы, якая ствараецца ў непраектаваных умовах эксплуатацыі. Акрамя таго, ён шукае збалансаваную восевую сілу з выкарыстаннем ўшчыльняльных кольцаў і адтулін для балансавання.\n6. Такія формы механічнага ўшчыльнення, як інтэграванае, аднаканальнае або двухканцовае, разам з дапаможнымі дапаможнымі сістэмамі герметызацыі могуць выкарыстоўвацца ў адпаведнасці з асяроддзем, якое трэба транспартаваць, каб зрабіць герметызацыю і астуджэнне надзейнай. Герметызацыя і прамыванне вырабляюцца ў адпаведнасці з API682. Ўшчыльненне вала помпы можа быць настроена ў адпаведнасці з асаблівымі патрабаваннямі карыстальнікаў.\n7. Вал забяспечаны гаечнымі ключамі, якія выключаюць слізгаценне пры працы з крыльчаткамі, для павышэння эфектыўнасці працы пры мантажы і дэмантажы.\n8. З пашыранай мембраннай муфтай помпа не патрабуе дэмантажу трубаправодаў і контуру для капітальнага рамонту і тэхнічнага абслугоўвання ўсёй машыны.\nПапярэдняя: ЗАТ Помпа цвёрдых часціц\nДалей: Цырконіевы помпа\nФільтр тыпу SRBA (SRB)\nНізкапад'ёмны падпружынны рычаг з рычаж ...\nФільтр тыпу Т\nПадпружынены поўнаканальны тып з рычажным забеспячэннем ...\n9110 Камбінаваны паветравы клапан для каналізацыі


Подпіс да партрэта | zviazda.by\nХатняя старонка » Подпіс да партрэта\nПодпіс да партрэта\nПартрэт дзяўчыны, які вы бачыце на гэтай старонцы, належыць пэндзлю Міхася Канстанцінавіча Сеўрука і паходзіць з прыватнага збору яго малавядомых ці зусім невядомых твораў. Калі ў 2008 годзе група энтузіястаў-прапагандыстаў віленскай мастацкай школы, школы Ф. Рушчыца і Л. Сляндзінскага, А. Штурмана, Ю. Клоса арганізавала ў памяшканні Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Акадэміі навук выставу заходнебеларускіх мастакоў Язэпа Драздовіча, Пётры Сергіевіча, Міхася Сеўрука, Паўла Южыка, Сяргея Вішнеўскага, Зміцера Крачкоўскага, Васіля Сідаровіча, сабраную з прыватных калекцый, аўтар партрэта, год стварэння і асоба на ім былі невядомымі, і ён не трапіў у экспазіцыю выставы. І толькі зусім нядаўна загадкавая дзяўчына набыла імя. Але пра гэта крыху ніжэй, а зараз — пра Сеўрука.\nНарадзіўся ён у Варшаве, у сям'і чыгуначнага службоўцы, беларускага шляхціца герба "Слепаворан". Жыў у Брэсце, Мінску, Маскве (падчас эвакуацыі з пачаткам 1-й сусветнай вайны), у Снове і Дзісне, Нясвіжы і, нарэшце, у Вільні. Залатыя 1930-я гады, часы маладосці і пачатку прафесійнай мастацкай працы, творчых поспехаў, радасцяў і няўдач...\nПрайшоў выдатную мастацкую школу ў Віленскім універсітэце пад кіраўніцтвам славутага Фердынанда Рушчыца, стаў выдатным майстрам жывапісу і графікі, паспяхова працаваў і ў манументальным жанры. Бліскучы рысавальшчык, універсал-гравёр (ксілаграфія, медзярыт, афорт, лінагравюра ды іншыя тэхнікі — усё было яму падуладна) жыў з таго, што давала праца ўласных рук. Не цураўся будзённай "афармілаўкі" (вывескі ды вітрыны крам), пісаў заказныя краявіды і партрэты, прадаваў уласныя эстампы. Зрабіў вокладку да кнігі Максіма Танка "На этапах", канфіскаваную паліцыяй, і да зборніка "Нашы песні" Рыгора Шырмы. Аднойчы пашанцавала — атрымаў заказ на афармленне вялікай прамысловай выставы ў Вільні.\nКалі грымнула 2-я сусветная вайна і немцы занялі Польшчу, а Масква фактычна акупавала Прыбалтыку, Сяўрук вярнуўся ва ўжо савецкі Нясвіж, да маці.\nСорак наступных гадоў амаль неадлучна пражыў у Нясвіжы, там жа нечакана (рыхтуючы персанальную выставу да 75-гадовага юбілею) памёр, там жа і пахаваны. Зараз у сціплым аднапавярховым дамку знаходзіцца музей-кватэра М. Сеўрука, дзе экспануюцца яго творы, дакументы, прадметы побыту. Асноўны ж фонд мастака — больш за 1000 адзінак — у Нясвіжскім гісторыка-краязнаўчым музеі.\nАле вернемся да партрэта. У 1936 годзе ў Вільні ўтварыўся мастацкі музей. Сяўрук, ужо даволі вядомы на той час творца, у 1937 годзе атрымаў ад музея заказ на партрэт тагачаснага бурмістра Вільні пана Каліеўскага. Працуючы над партрэтам, пазнаёміўся з дачкой бурмістра, яны пасябравалі, пасля пакахаліся, і меўся ўжо адбыцца шлюб. Нечаканы паварот у лёсе мастака. Зяць бурмістра — не абы-хто. Але бязлітасны лёс усё перакрэсліў. Дзяўчына нечакана цяжка захварэла і неўзабаве памерла.\nЧалавечае жыццё поўнае парадоксаў. Калі ў 1940 годзе з Літвы савецкай на ўсход і поўнач пайшлі закратаваныя цягнікі з хутаранамі і святарамі, былымі афіцэрамі і службоўцамі, мастакамі і пісьменнікамі, тое, што Міхась не стаў зяцем бурмістра, магчыма, выратавала яму жыццё.\nНа адным са змешчаных тут здымкаў Сяўрук у сваёй віленскай майстэрні з каханай. На сценах — яе выявы. Подпіс жа да нашага партрэта павінен быць такі: "Панна Каліеўская. Палатно, алей. 33х43 см. 1937 г."\n4139 Чаму ў старасці псуецца характар, з'яўляюцца бяссонніца і трывожнасць\n3656 Як дзейнічалі партызаны ва Усакінскім лесе на Клічаўшчыне\n3626 Гюнэш Абасава: Мне здаецца, што мы муж і жонка не сем гадоў, а нашмат болей\n3303 Дзмітрый Ходас: Воля, характар і любоў\n2705 Дапамога — ёсць! Чым займаецца гэтай зімой Беларускі Чырвоны Крыж?\n2579 «Беларусь у маіх вачах». Блогер Паліна Амяльянчык адкрывае цікавыя факты з гісторыі роднага краю\n2575 Інтэрвальнае галаданне: чаканні і рэальнасць\n2100 Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў\n2089 Народная артыстка Беларусі Ніна Шарубіна: Не скупіцеся на добрыя словы!\n2078 Алена Богдан: Любы рух павінен быць паступальным, а не разбуральным


МЮЛЕР І ЛЕЛЬЧЫЦКІ КАМБІНАТ БЫТАВОГА АБСЛУГОЎВАНЬНЯ: ХТО КАГО?\nГрамадзянін Нямеччыны з-пад Ляйпцыгу Увэ Мюлер упершыню прыехаў у Лельчыцы 10 гадоў таму з гуманітарнай дапамогаю. Пасьля яшчэ былі прыезды.\nУ палескім райцэнтры спадар Мюлер і напаткаў нявесту – цырульніцу камбінату бытавога абслугоўваньня Марыну Пержаніцу. Яны пабраліся шлюбам, і вось зусім нядаўна ў беларуска-нямецкай сям’і нарадзіўся сын – Мікіта Мюлер.\nЯк прадпрымальнік, Мюлер-бацька ня мог глядзець на раённую цырульню, у якой працавала Марына. Зрабіў за свой кошт рамонт. Пазьней наагул вырашыў выкупіць камбінат бытавога абслугоўваньня. З захаваньнем профілю, разьвіцьцём дапаможнай мэблевай вытворчасьці і аўтапаслуг. Падобны бізнэс спадар Мюлер мае ў Нямеччыне.\nАднак нечакана шэраг працаўнікоў камбінату разам з дырэктарам Стахоўскім сталі супраціўляцца выкупу стратнага прадпрыемства. Чаму? Распавядае Ўладзімер Стахоўскі.\n(Стахоўскі: ) “Супраціўляліся – не супраціўляліся. Людзі працавалі па 30 і болей гадоў. Яны вось і казалі, няхай можа наш купіць, а не замежнік. Гэта ж людзі, народ”.\nЯкую пазіцыю займае сам кіраўнік, даведацца так і не ўдалося:\n(Стахоўскі: ) “Цяпер настаў такі час, што сам сабе ня верыш. Нічога пэўнага не магу сказаць”.\nУ сваю чаргу Марына Мюлер, якая па-ранейшаму жыве ў райцэнтры, лічыць, што дырэктар камбінату Стахоўскі, ягоная жонка і галоўны бухгалтэр і настроілі калектыў супраць нямецкага інвэстара.\n(Мюлер: ) “Стахоўскія баяцца Мюлераў, таму ў нас і канфлікт”.\nУ Лельчыцах ужо двойчы арганізоўвалі аўкцыён для продажу камбінату. Аднак, апроч вагончыка, нічога іншага прадаць не ўдалося. Няма каму купляць.\n30 лістапада ўправа маёмасьці аблвыканкаму ладзіць аўкцыён трэці раз.\nПаводле словаў Марыны, ейны муж зьбіраецца прыехаць зь Нямеччыны і ўзяць удзел у аўкцыёне. Між тым дырэкцыя зараз стала за бясцэнак прадаваць маёмасьць.\nРабочыя ж, разабраўшыся, нарэшце, што сапраўды адбываецца ў камбінаце, распачалі новы тур напісаньня скаргаў. Гэтым разам – у праваахоўчыя органы з просьбаю спыніць разбазарваньне абсталяваньня і тэхнікі камбінату бытавога абслугоўваньня.


Бухгалтэрыя, фінансы - Вакансіі - Праца - Сайт аб'яваў - ADANY.RU\nЛюбая катэгорыя Транспарт Аўтамабілі Матацыклы і мотатэхніка Грузавікі і спецтэхніка Водны транспарт Запчасткі і аксэсуары Нерухомасць Кватэры Пакоя Дома, дачы, катэджы Зямельныя ўчасткі Гаражы і машынамесцы Камерцыйная нерухомасць Нерухомасць за мяжой Праца Вакансіі\tБухгалтэрыя, фінансы Рэзюмэ Прапанова паслуг IT, інтэрнэт, тэлекам Бытавыя паслугі Дзелавыя паслугі Мастацтва Прыгажосць, здароўе Кур'ерскія даручэнні Майстар на гадзіну Няні, сядзелкі Абсталяванне, вытворчасць Навучанне, курсы Ахова, бяспека Харчаванне, кейтэрынг Святы, мерапрыемствы Рэклама, паліграфія Рамонт і абслугоўванне тэхнікі Рамонт, будаўніцтва Сад, добраўпарадкаванне Транспарт, перавозкі Уборка Ўстаноўка тэхнікі Сыход за жывёламі Фота - і відэаздымка Іншае Асабістыя рэчы Адзенне, абутак, аксэсуары Дзіцячая адзенне і абутак Тавары для дзяцей і цацкі Гадзіны і ўпрыгажэнні Прыгажосць і здароўе Для дома і дачы Бытавая тэхніка Мэбля і інтэр'ер Посуд і тавары для кухні Прадукты харчавання Рамонт і будаўніцтва Расліны Бытавая электроніка Аўдыё і відэа Гульні, прыстаўкі і праграмы Настольныя кампутары Ноўтбукі Аргтэхніка і расходнікі Планшэты і электронныя кнігі Тэлефоны Тавары для кампутара Фотатэхніка Хобі і адпачынак Квіткі і падарожжа Ровары Кнігі і часопісы Калекцыяніраванне Музычныя інструменты Паляванне і рыбалка Спорт і адпачынак Жывёлы Сабакі Кошкі Птушкі Акварыум Іншыя жывёлы Тавары для жывёл Для бізнесу Гатовы бізнэс Абсталяванне для бізнесу Скидки и купоны Услуги Товары Магазины\nПомощник на первичку, Поўны дзень\nСотрудник в офис с образованием бухгалтера, Няпоўны дзень\nПамочнік на апрацоўку дакументаў, Поўны дзень\nПамочнік на апрацоўку дакументаў Абавязкі: Вядзенне першаснай дакументацыі. Рашэнне арганізацыйных пытанняў. Прыём тэлефонных званкоў. Патрабаванні: Бесканфліктнасць. Карыстальнік ПК. Выканаўчасць. Умовы: Графік 5/2 з 9:00-18:00 Аплата вышэй сярэдняга па Ульяновску Внутрифирменное навучанне Хуткая стажыроўка Магчымасць павысіць кваліфікацыю Разгледзім БЕЗ ВОПЫТУ.\nСупрацоўнік на першасную дакументацыю., Поўны дзень\nАбавязкі: Прыём і выдача дакументаў. Вядзенне часопіса уліку. Прыём ўваходзяць званкоў. Патрабаванні: Ўважлівасць. Камунікабельнасць. Адказнасць. Умовы: Працоўны дзень з 9:00-18:00 5/2 Дастойная аплата Хуткая стажыроўка. Бясплатны wi-fi Льготы і заахвочвання для супрацоўнікаў Разгледзім без вопыту работы.


Беларуская рэвалюцыя і "літвінская контррэфармацыя" | Arche.by\nБеларуская рэвалюцыя і “літвінская контррэфармацыя”\nСёлета будзе 23 гады, як мы жывем у сваёй краіне. Час, які здавалася б, дазваляе з гістарычнай вышыні зірнуць хаця б у пачатак 90-х. Але мы, нібы зачараваныя, захрасьлі ў стэрэатыпах тых часоў, упарта таўчом затхлую ваду старых дыскусій і раздораў. Чаму, напрыклад, падзеі 1990-94 гадоў дасюль называюць беларускім Адраджэньнем? Таму што гэта паэтычна? Ці таму што грамадзкімі лідарамі тады былі мастацтвазнаўцы?\nВядома, што Адраджэньнем прынята называць зварот Еўропы да антычнай культуры ў позьнім Сярэднявеччы. А якое культурнае вяртаньне было 23 год назад у нас? А то ж было класічна-ленінскае: вярхі не маглі, а нізы не хацелі, а ў выніку… – грандыёзны сацыяльна-палітычны выбух. На якім месцы там была культура? Здаецца на апошнім, якраз пасьля мовы. Дык чаму не назваць усё сваімі імем — Рэвалюцыя!!! Тыповая дэмакратычна-нацыянальная рэвалюцыя. І справа не толькі ў тэрміналогіі, справа ў сутнасьці. За 3-4 гады карэнным чынам памянялася палітычная ўлада, эканамічны ўклад і сацыяльныя перспектывы ў краінах нашай часткі сьвету. Гэта была самая вялікая рэвалюцыя другой паловы 20 стагоддзя, а для нас яшчэ і першая беларуская рэвалюцыя. Чаму дэмакратычна-нацыяльная, а не наадварот – нацыянальна-дэмакратычная? Таму што, у адрозняньне ад Прыбалтыкі ў нас нацыянальныя лозунгі і задачы былі адсунуты на другі план. А тое, што адбывалася, напрыклад ў Маскве, увогуле трэба назваць ліберальна-дэмакратычным пераваротам, бо там нацыянальная праблематыка практычна не гучала. Такім чынам, нацыянальныя асаблівасьці беларускай рэвалюцыі — слабасьць незалежніцкіх амбіцый — выявіліся ўжо на першым этапе, але потым яны мелі фатальныя наступствы і ў іншых сферах — і эканамічнай, і палітычнай. Апафеозам і, адначасова, апошнім актам беларускай рэвалюцыі былі выбары 1994 года. Ужо з наступнага году пачаўся адкат, альбо Рэстаўрацыя, між іншым, нярэдкі вынік рэвалюцыйных падзей. Наступ контррэвалюцыі, вярнаньне манархіі ці ўсталяваньне аўтарытарнай улады — гісторыя поўніцца такімі прыкладамі і мы не сталі выключэньнем. Зноў-такі, з нацыянальнымі асаблівасьцямі, калі не сказаць – парадоксамі. Наша квазі-манархія, спалучыла ў сабе сацыяльныя пражэкты камуністаў і планавую эканоміку, модны палітычна-клоунскі папулізм і вертыкальна-паліцэйскі маналіт адзінаўладдзя, былую залежнасьць ад метраполіі і перманетную “вайну” са сваімі крамлёўскімі спонсарамі. Хто пасьля гэтага скажа, што Беларусь такая ж як і ўсе, а не эксцэнтрычная бульба-трактарная, балотна-транзітная, азіяцка-цэнтральна-еўрапейская дзяржава? Але гэта палітычная лірыка — ад лішка эмоцый да нашай любімай родзіны-радзімы. Калі ж па-сутнасьці, то страхі Лукашэнкі маюць рэальныя падставы — першая беларуская рэвалюцыя не стала апошняй. Бо, якой бы “эксклюзіўнай” не была краіна, рана ці позна ёй давядзецца адказваць на тыя ж банальныя пытаньні, на якія ўжо знайшлі адказ менш эксцэнтрычныя суседзі.\nАле на гэтым беды Беларусі не канчаюцца. Ёсьць менш відавочныя праблемы, але, як “міны запаволенага дзеяньня”, яны пагражаюць яе будучыні. Спынюся толькі на самай казуістычнай з іх – на назве. Як высьветлілася, ня ўсім тутэйшым аўтахтонам падабаецца наша сёньняшняе імя – Беларусь, асабліва прыметнік – беларускі. Логіка іх такая: жылі мы пяць стагоддзяў літвінамі (па іншай версіі — ліцьвінамі), але прыйшлі паганыя маскалі і абазвалі нас бел-рускімі. Вось і ня можам мы адмыцца ад той пары. Яны ж самі хітрыя гады, засталіся безколернымі — проста рускімі, а мы ходзім як тыя “белыя вароны”. За малодшых братоў нас трымаюць, на “пабягушках”. А каб мы ведалі, хто мы насамрэч… то – “Г-ы-ы-х! Отойдзі москва, пасунься кыёў, а варшава, цыц!— Літ(ць?)віны прыйшлі! Зноў мы ад мора да мора, а Вільня — нам дарунак ад жмудзінаў!”\nГэта такая кароткая гісторыяграфія, археалогія-ідэялогія, а заводна і палітычная праграма новага руху, так бы мовіць, беларусаў літвінскага разліву. Між іншым тут не так шмат гумару, як здаецца. Ёсьць таварышы, якія ўспрыймаюць падобныя экспромты вельмі сур’ёзна. Дарэчы, каб прымірыць левае (мяккае) і правае (цьвёрдае) крыло новага руху прапаную гібрыдны варыянт – усім паплечнікам звацца літ-цьвіны. Альбо ўжыць другі стары назоў (хай даруюць мне былыя суайчыньнікі-жыды) – літвакі. Калі ж на поўным сур’ёзе, то ў бліжэйшыя 100 год прапаную пакуль заставацца беларусамі. І на тое ёсьць свае падставы. Вось напрыклад…\nЦі не задумваліся вы, чаму зачынальнікі белнацыяналізму Каліноўскі і Багушэвіч, самі з польска-моўнага культурнага арэалу, прынцыповыя апаненты маскоўскіх традыцый не пацягнуліся за Літвой, а пайшлі за Беларусьсю? Хаця самі яны былі з той усходня-крэсавай шляхты, што яшчэ звалася літвінамі. Чаму яны так лёгка “купіліся” на быццам бы маскоўскую “прынаду”? Ці не лепш было трымацца свайго літвінства да канца? Справа відаць у тым, што канец літвінству прыйшоў крыху раней, напачатку 19 ст., і яны засталі толькі яго руіны. Тое, першае літвінства было не фантомам сёньняшніх прасунутых адраджэнцаў, а супольнасьцю спаланізаванай шляхты, да таго часу пазбаўленай сваёй прававой ды эканамічнай моцы і амаль цалкам страціўшай повязь з тутэйшым русінствам. Такія дзівакі-летуценьнікі як Каліноўскі і Багушэвіч, якраз і зразумелі, што старое літвінства – даўно выпрацаваная ідэя і дэмаралізаваны, непрыдатны для будучыні матэрыял. Феадалізм сканаў, а разам з ім і шляхта ВКЛ. Таму яны паставілі на “маргінальнае”, малапрэстыжнае, але дастаткова легітымнае для нашых краёў слова – Беларусь. Між іншым, забароненае на той час царскай уладай, якая напэўна ўжо ўгледзела за ім сепаратысцкі патэнцыял і памяняла на чыста геаграфічны назоў — Паўночна-Заходні край.\nЁсьць яшчэ адзін аспект узыходжаньня на паверхню гісторыі нашага сёньняшняга імя. Калі Каліноўскі толькі інтуітыўна імкнуўся крыху аддаліцца ад Польшчы, дзе наш лёс ужо тады быў вырашаны адназначна — асіміляцыя, то Багушэвіч і яго наступнікі больш усьвядомлена ішлі на ўсход. Назва Беларусь сапраўды спачатку набліжала нас да Расеі і расейцаў (тожа-рускіх), а вось літвінства — пакідала ў безнадзеных абдымках Польшчы . Гэты момант, мусіць, найлепш адчуваюць Латышонак, Мірановіч ды іншыя беларусы “з-за кардону”, якія і сёньня бадай знаходзяцца ў “шкуры Багушэвіча”: як ні дзіўна — выжыць і сфармавацца нацыі лягчэй у вялізарнай шматэтнічнай імперыі, чым у невялікай ўнітарнай дзяржаве. У апошняй хутчэй ідуць асіміляцыйная працэсы, і гісторыя літвінства ў 18 ст. таму добры прыклад. Гэта значыць, што выбар палонафіла Багушэвіча на карысьць Беларусі быў не выпадковы, а галоўнае — стратэгічна верны. Пад Польшчай нашы нацыятворчыя працэсы не зайшлі б так далёка. Бо не ў Рэчы ж Паспалітай-2, а ў новай, савецкай імперыі атрымалася закласьці падмуркі хоць якой нацыянальна-культурнай і палітычнай аўтаноміі, акрэсьліць межы, вызначыць сталіцу. На бязрыб’е і рак — рыба. Вось такім “ракам” і стала БССР. І сёньняшняя РБ, відаць, не паўнавартасная “рыба”, бо больш поўзае (у Маскву і назад), чым вольна плавае ў сьвеце сусьветнай палітыкі. Але ж прагрэс відавочны – мы нешта можам і самі… І ўсё ж праз 150 год, зноў уваскрос прывід літвінства.\nПрычыны яго зразумелыя: найбольш нецярплівыя нацыянал-радыкалы, так бы мовіць, “супер-беларусы” расчараваныя вынікам 20-гадовага існаваньня РБ, шукаюць шляхі хутчэйшай еўрапезацыі. І самы “геніяльны” спосаб, як ім здаецца – памяняць назву. Усё геніяльнае проста, ды не ўсё простае – геніяльна. Гэта бадай дзіцячая наіўнасьць, верыць у тое, што замена аднаго слова на другое раптам разарве соцыё-культурныя і эканамічныя сувязі, якім амаль два стагоддзі. Гэтак можна дагаварыцца да таго, што назваўшысь сёньня Угандай, заўтра мы апынемся ў цэнтральнай Афрыцы. Аднак, праблема не столькі ў назве, колькі ў тэндэнцыі, якая за ёй праглядаецца. Будзем шчырыя, цывілізацыйны праект пад назвай “краіна Беларусь”, дастаткова маладая і, я б сказаў, нават рэвалюцыйная з’ява. 100 гадоў для нацыі — юнацтва. Да таго ж фармаваньне яе ідзе пакутліва, марудна і непасьлядоўна. Гэта не адраджэньне, а нараджэньне чагось новага, дасюль небывалага і да канца незразумелага. А тут яшчэ гістарычныя рэмінісцэнцыі: то будзем адраджаць шляхту (ў постіндустрыяльную эпоху!). То зноў будзем ткаць слуцкія паясы і адкрываць гуты ў Налібокскай пушчы. (І пэўна ж завалім прадукцыяй Кітай ды Амерыку!) Падобныя рэтра-фантазіі літвафілаў (я б назваў іх спробай “літвінскай контррэфармацыі”) — нічога карыснага не нясуць. Бо далёка яны ад сёньняшніх рэальных праблем ды й ад жыцьця краіны ўвогуле. І ня варта цяпер пускаць энергію на пустыя спрэчкі ці “бітвы за мінулае”. Разумныя змагаюцца за сучаснае, а больш разумныя—ужо за будучае. Ня час мяняць сёньня імёны, якія дасталіся нам ад бацькоў, лепш напаўняць іх новым, сучасным змесцам – эканамічным, культурным, палітычным. І, канечне – моўным. Бо расейска-язычный “літвін”, мне здаецца горшы за простага “трасянкавага“ беларуса, які не разрываецца паміж рэальна-маскальскім існаваньнем і віртуальна-ліцьвінскімі мроямі, а жыве натуральным, суцэльным і шчырым жыцьцём сваёй краіны. Пара і нам зводзіць у адно сваё віртуальнае і рэальнае жыцьцё, выходзіць з форумных “мардабояў” і ананімных абраз да цывілізаваных кантактаў і практычных спраў. Хоць мы (у асноўным) і беларусы, але ж крыху яшчэ і еўрапейцы. Ці мо толкькі зьбіраемся імі быць?…


Канстытуцыя Коста-Рыкі — Вікіпедыя\nКанстытуцыя Коста-Рыкі (ісп.: Constitución Politica de Costa Rica) — асноўны закон Коста-Рыкі, складаецца з 18 частак (197 артыкулаў) і 20 часовых палажэнняў. Уступіла ў сілу 7 лістапада 1949 года.\nПершая Канстытуцыя была прынятая ў 1825 годзе, калі Коста-Рыка ўваходзіла ў склад Федэрацыі Цэнтральнай Амерыкі. Пасля распаду Федэрацыі ў 1838 годзе Коста-Рыка стала незалежнай рэспублікай, а ў 1844 была прынятая новая Канстытуцыя, якая дзейнічала да 1871 года.\nНаступная Канстытуцыя, прынятая ў 1871 годзе, дзейнічала да 1943 года (выключаючы 1917—1919, калі ў краіне была ўсталяваная ваенная дыктатура). У 1943 годзе ў яе былі ўнесены папраўкі, якія прадугледжваюць сацыяльную абарону грамадзян.\nУ 1948 годзе ў краіне пачалася грамадзянская вайна. У 1949 годзе да ўлады прыйшла Устаноўчая Хунта на чале з Хасэ Фігерэсам Ферэрам. Пры ім Канстытуцыя была перагледжана і прынятая зноўку, у яе дадаліся пункты па адмене ўзброеных сіл і прадастаўленні свабоды дзейнасці замежнаму капіталу.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Канстытуцыя_Коста-Рыкі&oldid=2683521"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:49, 6 жніўня 2017.


праца і кар'ера | Карысная інфармацыя для ўсіх\nрубрыка: праца і кар'ера\nПамочнік кіраўніка: абавязкі і асабістыя якасці\nАсабісты памочнік кіраўніка - прафесія на дадзены момант дастаткова запатрабаваная. У першую чаргу гэта звязана з развіццём рынкавай эканомікі, таму што ва ўмовах жорсткай канкурэнцыі фінансавы стан любой фірмы залежыць ...\nІнжынер АСК ТП: службовыя абавязкі інжынера аўтаматызаванай сістэмы кіравання тэхналагічным працэсам\nЧым займаецца інжынер аўтаматызаванай сістэмы кіравання тэхналагічным працэсам? Пра гэта будзе расказана ў дадзеным артыкуле. Аб прафесіі Як можна сцісла ахарактарызаваць разгляданую прафесію? Інжынер АСК ТП - гэта асоба, якое ...\nапублікавана 15.09.2019 21.11.2019\nРэстаран - гэта месца, куды людзі ідуць адпачываць, дзе яны могуць расслабіцца, паспрабаваць смачную вытанчаную ежу, паслухаць добрую музыку. Але для некаторых рэстаран - гэта праца. А кіраўнік рэстаранам - ...\nВальшчык лесу - гэта прафесія, асвоіць якую здольны толькі сапраўдны мужчына. Гэтая праца патрабуе незвычайнай фізічнай сілы і добра вывастраных навыкаў. І калі з першым асаблівых цяжкасцяў у хлопцаў паўстаць ...\nКім стаць у жыцці? Як зрабіць правільны выбар?\nХто ніколі ў сваім жыцці не задавалася пытаннямі: «Кім стаць у будучыні? Якую прафесію выбраць? » Раней нам здавалася, што гэта так лёгка. Адны сцвярджалі, што будуць дызайнерамі, іншыя - медыкамі, ...\nАпаратчык химводоочистки: службовая інструкцыя, асаблівасці навучання і водгукі\nЦеплаэнергетыка заўсёды была адной з самых патрэбных і запатрабаваных рабочых сфер. Менавіта таму прафесія апаратчыка химводоочистки з'яўляецца вельмі важнай. Аб усіх тонкасцях і асаблівасцях гэтай працы будзе расказана далей. Хто ...\nПраца ў «Магніт»: водгукі і меркаванні\nНе спяшаецеся ўладкоўвацца на працу, нічога не даведаўшыся пра яе. На шчасце, цяпер нашмат прасцей гэта зрабіць, дзякуючы інтэрнэту і чалавечаму жаданні падзяліцца горам ці ж «вываліць» праўду-матку. Так, напрыклад, ...\nПрафесія кіроўца. Апісанне прафесіі, зарплата\nПрафесія кіроўца ўяўляе сабой адну з самых запатрабаваных у многіх краінах. Развіццё транспартнай інфраструктуры павышае патрабаванні да кіроўцаў, іх прафесійных якасцях. Выбар гэтай прафесіі мае на ўвазе не толькі гатоўнасць праводзіць за ...\nВахтавы метад работы (вахта). «Стаханаў»: водгукі аб працадаўцаў, які прадстаўляе працу вахтавым метадам\nЗараз, калі працу знайсці асабліва няпроста, многія спецыялісты асвойваюць альтэрнатыўныя магчымасці працаўладкавання. Мужчыны і жанчыны, якія валодаюць фізічнай сілай і цягавітасцю, усё часцей цікавяцца вакансіямі, якія прадугледжваюць вахтавы метад працы. Ўмовы, якія ...\nСпелеолаг - гэта хто? Падобнае пытанне ўзнікае ў многіх людзей, пачуўшы назву адной з самых небяспечных і карысных прафесій. Уся справа ў тым, што гэта не самая распаўсюджаная праца, сапраўдных ...\nРэкрутаванне - гэта сінонім «найму», які адбыўся з амерыканскага варыянту ангельскай мовы. Гэтае слова пазначае агульны працэс прыцягнення, адбору і зацвярджэння падыходных кандыдатаў на працоўныя месцы для пастаяннай або часовай працы ...\n«Шукаю працу фасовщицей» - такія аб'явы вельмі рэдка сустракаюцца, таму што не існуе прафесіі з такой назвай. У паслугах фасовщиц маюць патрэбу і харчовыя прадпрыемствы, і некаторыя склады, і заводы, якія выпускаюць ...\nГувернантка - гэта .... Значэнне слова «гувернантка». У чым заключаецца праца гувернанткі?\nКалі чытаеш або чуеш слова «гувернантка», то ў кожнага чалавека ўзнікаюць цалкам пэўныя асацыяцыі. Не ведаю, у каго як, але для мяне гувернантка - гэта перш за ўсё літаратурныя вобразы Мэры ...\nВаенная прафесія ў Расіі\nапублікавана 15.09.2019 02.12.2019\nДзякуючы рэформам, не так даўно праведзеным ўнутры Узброеных Сіл РФ, ролю арміі ў краіне моцна ўзрасла. Цяпер ваенная прафесія - гэта не толькі ганаровае званне і дастойная аплата, але і ...\nНайноўшыя прафесіі 21 стагоддзя. Самыя запатрабаваныя прафесіі ў 21 стагоддзі\nЧаму з'яўляюцца новыя прафесіі? Таму што асвойваюцца новыя тэрыторыі як у прамым сэнсе слова, так і ў вобразным. Людзі пачынаюць цікавіцца чымсьці зусім іншым, ствараць іншыя поля для творчасці і, ...\nПасаду выканаўчага дырэктара ўсё часцей сустракаецца ў кампаніях, якія займаюцца рознымі відамі дзейнасці. Прэтэндуючы на гэтую вакансію, варта ведаць, якія абавязкі і правы мае гэты працаўнік. Функцыі выканаўчага дырэктара шматгранныя ...\nНекаторы час таму былі ўведзеныя новыя правілы атэстацыі супрацоўнікаў дашкольных адукацыйных устаноў (ДОУ). Апрача дакументаў, якія пацвярджаюць прафесійнае адпаведнасць займанай пасадзе, неабходна таксама падрыхтаваць эсэ выхавацеля дзіцячага садка. Для партфоліо гэта ...\nШто такое механік? Кароткі агляд прафесіі\nШто такое механік? Здавалася б, цалкам сабе звычайная прафесія, нічога складанага. Але варта трохі разабрацца, і адразу становіцца ясна - не кожны здольны асвоіць яе. Бо на гэтым адмыслоўцу трымаецца ...\nКравец - гэта чалавек творчай прафесіі\nНе сакрэт, што гарнітурчык сядзіць па постаці, калі ён тлумачальна пашыты і акуратна сшыты. Многія людзі аддаюць перавагу індывідуальны пашыў адзення ў атэлье. Пры ўсёй шматстатнасці гатовых рэчаў заўсёды хочацца чагосьці ...\n98 запытаў у БД, сгенерилось за 5,108 секунд.


Бел - Гісторыя. Асноўныя этапы станаўлення і развіцця ўніверсітэта\n4 вучэбны тыдзень\nГлавная » Пра ўніверсітэт » Гісторыя\nГісторыя. Асноўныя этапы станаўлення і развіцця ўніверсітэта\n1964 год - Пастановай Савета Міністраў БССР N 78 ад 27 лютага 1964 года 15 сакавіка ў г. Мінску адкрыты Мінскі радыётэхнічны інстытут (МРТІ).\n1975 год - МРТІ быў прызнаны лепшай ВНУ ва Усесаюзным аглядзе ўкаранення дасягненняў навукі і тэхнікі ў народнай гаспадарцы.\n1976 год - інстытут стаў пераможцам Усесаюзнага грамадскага агляду выкарыстання вынаходак з уручэннем дыплома УЦСПС.\n1978 год - ВНУ прысуджана 1-е месца і Чырвоны Сцяг Міністэрства вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі СССР і ЦК прафсаюза работнікаў асветы, вышэйшай школы і навуковых устаноў за поспехі ў працы.\n1987 год - Пастановай ЦК КПСС і Савета Міністраў СССР N 326 ад 13 сакавiка 1987 года за высокія дасягненні ў галіне навуковых даследаванняў і падрыхтоўкі спецыялістаў МРТІ аднесены да ліку вядучых ВНУ СССР.\n1993 год - Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь N 786 ад 16 лістапада 1993 года Мінскі радыётэхнічны інстытут ператвораны ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі (БДУІР).\n1998 год - Загадам Міністэрства адукацыі N 365 ад 16 жніўня 1998 г. універсітэт вызначаны базавай ВНУ Рэспублікі Беларусь у галіне інфарматыкі, радыётэхнікі і электронікі.\n1998 год - Пастановай Дзяржаўнай iнспекцыi навучальных устаноў Мiнiстэрства адукацыi Рэспублiкi Беларусь i загадам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь N 472 ад 23 снежня 1998 года БДУІР атэставаны на статус вышэйшай навучальнай установы ўніверсітэцкага тыпу.\n2004 - Рашэннем Калегіі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь універсітэт прызнаны адпаведным патрабаванням, што прад’яўляюцца да статусу вядучай ВНУ ў галіне.\n2005 год - Рашэннем Савета кіраўнікоў урадаў Садружнасці Незалежных Дзяржаў БДУІР атрымаў статус базавай арганізацыі дзяржаў-удзельніц СНД па вышэйшай адукацыі ў галіне інфарматыкі і радыёэлектронікі.\n2010 год - укаранёна сістэма менеджменту якасці адукацыі. 24 снежня ўніверсітэту ўручаны сертыфікаты адпаведнасці сістэмы менеджменту якасці патрабаванням міжнароднага стандарта ISО 9001 у нацыянальнай сістэме адукацыі і ў нямецкай сістэме сертыфікацыі TGA.\n2011 год - БДУІР прайшоў акрэдытацыю ў Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі і Дзяржаўным камітэце па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь. 26 мая ВНУ ўручана пасведчанне аб акрэдытацыі на статус навуковай арганізацыі.\n2012 год - Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь N55 ад 19 студзеня 2012 года БДУІР прысуджана Прэмія Урада Рэспублікі Беларусь за дасягненні ў галіне якасці па выніках 2011 года.\n2013 год - БДУІР вызначаны пераможцам па выніках 2012 года ў намінацыі «Вышэйшая адукацыя». Указам Прэзідэнта Беларусі N281 ад 27 чэрвеня 2013 года занесены на Рэспубліканскую дошку Гонару.\n2014 год - Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь N 104 ад 28 лютага 2014 года БДУІР прысуджаны Ганаровы дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь за высокія дасягненні ў падрыхтоўцы высокакваліфікаваных спецыялістаў, навуковых работнікаў вышэйшай кваліфікацыі, сацыяльна-культурным развіцці і ў сувязі з 50-годдзем з дня заснавання.\n2014 год - Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад N 299 27 чэрвеня 2014 года БДУІР стаў пераможцам па выніках 2013 года сярод арганізацый, якія ажыццяўляюць навуковыя даследаванні і распрацоўкі, і занесены на Рэспубліканскую дошку Гонару.\n2015 год -Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад N 296 01 ліпеня 2015 года БДУІР вызначаны пераможцам па выніках 2014 года сярод арганізацый, якія ажыццяўляюць навуковыя даследаванні і распрацоўкі, і занесены на Рэспубліканскую дошку Гонару.\n2016 год - Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад N 225 15 чэрвеня 2016 года БДУІР вызначаны пераможцам па выніках 2015 года сярод арганізацый, якія ажыццяўляюць навуковыя даследаванні і распрацоўкі. Таксама занесены на Рэспубліканскую дошку Гонару.\n2016 год - БДУІР прызнаны пераможцам па выніках працы сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь за 2015 год у намінацыі «За забеспячэнне падрыхтоўкі спецыялістаў і магістрантаў на замежнай мове і павелічэнне экспарту навуковай прадукцыі».\n2017 год - БДУІР прызнаны пераможцам па выніках працы сістэмы адукацыі Рэспублікі Беларусь за 2016 год у намінацыі «Лепшы экспарцёр высокатэхналагічных і навукаёмістых тавараў».\n2017 год - БДУІР пацвердзіў званне лаўрэата Прэміі Урада Рэспублікі Беларусь за дасягненні ў галіне якасці і ўпершыню ўдастоены спецыяльнай узнагароды конкурсу на суісканне Прэміі Урада Рэспублікі Беларусь за дасягненні ў галіне якасці 2016 года ў намінацыі «Сацыяльная адказнасць». Узнагарода прысуджана ўніверсітэту за вядзенне сацыяльна адказнага бізнесу і стварэнне ўмоў, якія забяспечваюць сацыяльную абароненасць усіх зацікаўленых бакоў: персаналу, спажыўцоў, партнёраў, грамадства.\n2017 год - Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад N 222 23 чэрвеня 2017 года БДУІР вызначаны пераможцам па выніках 2016 года сярод арганізацый, якія ажыццяўляюць навуковыя даследаванні і распрацоўкі, і занесены на Рэспубліканскую дошку Гонару ў намінацыі «Навука».\n2018 год - Па выніках Рэспубліканскага конкурсу «Лепшы экспарцёр 2017 года" БДУІР прызнаны лідарам у намінацыі «Адукацыя»\n2018 год- загадам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь № 615 "Аб эксперыментальнай і інавацыйнай дзейнасці ў 2018-2019 навучальным годзе» БДУІР увайшоў у лік удзельнікаў рэалізацыі эксперыментальнага праекта «Удасканаленне дзейнасці ўстаноў вышэйшай адукацыі на аснове мадэлі «Універсітэт 3.0».


Марына Лобава: Прыйшлі халады, а турэмная вопратка сына — летняя – Свабоду палітвязьням!\n04.10.2014 Апублікавана ў Навіны\nМеней за тры месяцы засталося знаходзіцца ў івацэвіцкай калёніі палітвязьню Эдуарду Лобаву, якога асудзілі на 4 гады зьняволеньня нібыта за бойку зь мінакамі. Інцыдэнт адбыўся за дзень да прэзыдэнцкіх выбараў, 18 сьнежня 2010 году. Маладафронтавец Эдуард Лобаў, як і ягоны сябар Зьміцер Дашкевіч, які таксама быў асуджаны па гэтым эпізодзе, лічаць, што гэта была правакацыя спэцслужбаў.\nЗьміцер Дашкевіч выйшаў на волю амаль год таму, Эдуард Лобаў даседжвае свой тэрмін. Маці палітвязьня Марына Лобава непакоіцца за астатнія месяцы адседкі сына: каб не было правакацый, якія б затрымалі вызваленьне сына, і каб не прастыў у гэты халодны час.\n«Сапраўды хвалююся за яго з прычыны, што гэтак рэзка пахаладала. Ён пісаў, што кожная зіма яму ўсё цяжэй даецца. А тут жа пакуль ацяпленьня няма, і ня хутка там ў калёніі яго ўключаць. Як бы не захварэў, не прастыў. Гэтым годам яму нічога зь цёплых рэчаў не дасылала, бо хутка ж яму выходзіць. Раней дасылала цёплыя рэчы. Тое цёплае адзеньне яны на лета здаюць, і вось ня ведаю, выдалі ўжо ім гэтае ўцяпленьне ці ня выдалі. Хутчэй за ўсё, не, бо звычайна цёплае выдаецца, як і ў войску пераходзяць на зімовую форму адзеньня. Вельмі непакоюся пра гэта», адзначае маці палітвязьня ў інтэрвію “Свабодзе”.\nУ лістападзе Марына Лобава разьлічвае ўбачыць сына падчас кароткатэрміновага спатканьня і распытаць пра прычыны доўгага маўчаньня. Паводле жанчыны, ужо месяц ад сына няма лістоў і тэлефонных званкоў.


25.02.2020 / 09:22\nФота з інстаграма «Барусіі»\nІспанскі футбольны клуб «Рэал» Мадрыд мае намер набыць нарвежскага форварда германскай «Барусіі» (Дортмунд) Эрлінга Холанда.\nМадрыдскі клуб можа скарыстацца пунктам у дамове «Барусіі» з 19-гадовым футбалістам, згодна з якім яго кантракт можа быць выкуплены за € 65 млн.\nХоланд перайшоў у «Барусію» з аўстрыйскага «Зальцбурга» у студзені, падпісаўшы кантракт да лета 2024 года. Паводле звестак партала Transfermarkt, нямецкі клуб заплаціў за нарвежскага нападніка € 20 млн. За восем матчаў, праведзеных у складзе «Барусіі» ва ўсіх турнірах, Холанд забіў 12 мячоў.\nНарвежац дзеліць першае месца з форвардам мюнхенскай «Баварыі» Робертам Левандоўскім у спісе найлепшых бамбардзіраў Лігі чэмпіёнаў гэтага сезона, на рахунку абодвух футбалістаў па 10 галоў. Пры гэтым Холанд стаў першым гульцом у гісторыі Лігі чэмпіёнаў, які гуляў і забіваў за дзве розныя каманды ў адным розыгрышы турніру (за «Зальцбург» ён вызначыўся восем разоў, за «Барусію» — двойчы).\nВообще то сумма отступных начинает действовать не раньше чем через 3 года...


“Хочацца ўкленчыць і перахрысціцца”: у Мінску адкрылі выставу, прысвечаную рэпрэсаваным пісьменнікам - ЕвроБеларусь\nЧетверг 19 октября 2017 года | 21:16\n05.10.2017 | Общество | Яўгенія Бурштын, ЕўраБеларусь,\nЯнка Купала скрозь краты глядзіць наўпрост у вочы. Гэты выгляд закратаванага Песняра агаломшвае і пакрывае ўсё цела дробнымі дрыжыкамі.\nКрыху адводзіш вочы і ў крывава-чырвоным водбліску бачыш цэлую пляяду ўкрыжаваных партрэтаў расстраляных у тую самую “чорную ноч”, якія таксама глядзяць наўпрост у вочы (а здаецца – у самае сэрца). Яны дабіваюць цябе.\nГэта не кашмарны сон, а дэкарацыі выставы “Страчаныя абліччы”, прысвечанай рэпрэсаваным беларускім літаратарам, якая адкрылася ўчора ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы. І гэта, бадай, самая моцная экспазіцыя, якую бачыў Мінск (калі не ўся Беларусь) за апошнія гады. Бо яна вяртае з небыцця імёны, якія дзесяцігоддзямі намагаліся сцерці з беларускай нацыянальнай памяці. Бадай, упершыню на дзяржаўным узроўні тэма рэпрэсій загучала так магутна.\nПраект-мемарыял “Страчаныя абліччы” – вынік супрацоўніцтва Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы, Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры, Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва, Нацыянальнага гістарычнага музея Беларусі, а таксама Беларускага музея Івана Луцкевіча ў Вільні. На выставе сабраныя ўнікальныя экспанаты. Сярод артэфактаў – асабістыя рэчы рэпрэсаваных пісьменнікаў, а таксама прадметы, знойдзеныя падчас раскопак у Курапатах.\nНа адкрыццё выставы прыйшлі сын Змітрака Бядулі Яфім Плаўнік, унучка Сяргея Знаёмага Таццяна Навасельская, пляменніца Алеся Дудара Лідзія Малініна. Таксама на адкрыцці прысутнічала падчарка Браніслава Тарашкевіча і ўнучатая пляменніца рэдактара “Нашай Нівы” Аляксандра Уласава Ірына Ніжанкоўская, якая распавяла пра трагічны лёс дзядзькі.\n– У 1939 годзе, пасля ўз’яднання краіны, ён казаў, што нарэшце зможа папрацаваць на карысць Беларусі. Ён паехаў у Маладзечна і прапанаваў свой досвед рэдактарскай працы. Яму сказалі: “Калі ласка, напішыце аўтабіяграфію”. І ў выніку яна стала для яго абвінаваўчай. Яго арыштавалі.\nІрына Ніжанкоўская. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nАўтар ідэі і куратар выставы, старшы навуковы супрацоўнік Купалаўскага музея Павел Каралёў правёў для наведвальнікаў экскурсію па экспазіцыі.\n– Выстава прымеркаваная да 80-годдзя Вялікага тэрору. Тут прадстаўлены ўвесь працэс – падазрэнні, арышты, допыты, высылкі, расстрэлы, – зазначыў ён.\nЭкскурсія пачынаецца з лёсу Янкі Купалы. Хоць паэт не быў расстраляны (яго смерць усё яшчэ застаецца загадкай), але таксама зведаў рэпрэсіі. На прысвечаным Песняру стэндзе як адлюстраванне крывадушша бальшавіцкай улады разам з узнагародамі прадстаўлены пратаколы, напісаныя паэтам падчас допытаў у ДПУ. А таксама – нож, пры дапамозе якога, паводле легенды, Купала спрабаваў здзейсніць самагубства ў 1930 годзе.\nПавел Каралёў. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nДалей – вітрыны з асабістымі рэчамі пісьменнікаў. Кожны прадмет узрушвае і кранае да глыбіні душы. Ручнікі, вышытыя маці Максіма Гарэцкага і цёткай Міхася Чарота. Галінка верасу, засушаная Уладзімірам Дубоўкам, які зведаў не адну высылку і 10 год лагераў. Крыжыкі, якія вырабляў у зняволенні на Калыме Сяргей Новік-Пяюн, а таксама яго асабісты чамадан. Тканы пояс сасланага пралетарскага паэта Андрэя Александровіча. Унікальны і невядомы дагэтуль экспанат на выставу перадала пляменніца Алеся Дудара: збор твораў Янкі Купалы 1929 года з аўтографам “Алесю – Янка. 29.ІІІ.1932”. Ліст таго ж Дудара да маці з турмы “амерыканкі” з просьбай аб сустрэчы, якая так і не адбылася. Апроч таго – здымкі, паштоўкі, пратаколы, справы, абутак, гузікі, пенснэ, гільзы…\nГалінка верасу, засушаная Уладзімірам Дубоўкам. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nНа фота - адзін і той жа чалавек, Уладзімір Дубоўка пасля лагеру і да яго. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nКрыжыкі, вырабленыя Сяргеем Новікам-Пяюном на Калыме. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nДарчы надпіс Янкі Купалы Алесю Дудару. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБЕларусі".\n– Выстава ўзрушвае, перад укрыжаванымі партрэтамі хочацца проста ўкленчыць і перахрысціцца, – падзялілася ўражаннямі дырэктар Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва Ганна Запартыка. – Гэтая выстава – працяг шанавання памяці тых, хто тварыў нашу літаратуру.\nУ “чорную ноч” беларускай літаратуры з 29 на 30 кастрычніка 1937 года былі расстраляныя Алесь Дудар, Валерый Маракоў, Міхась Чарот, Ізі Харык, Платон Галавач, Міхась Зарэцкі, Янка Нёманскі, Юлій Таўбін, Анатоль Вольны, Васіль Каваль, Тодар Кляшторны, Майсей Кульбак, Юрка Лявонны і многія іншыя прадстаўнікі беларускай эліты, якіх – больш за 100…\nКурапацкія знаходкі. Фота Службы інфармацыі "ЕўраБеларусі".\nЛятучы ўніверсітэт правёў у сталічнай Галерэі "Ў" Дзень адкрытых дзвярэй, дзе будучыя слухачы маглі сустрэцца з выкладчыкамі.\nЦентр правовой трансформации (Lawtrend) представляет выпуск Электронного бюллетеня LawtrendMonitor, # 9, 2017.\n23-24 сентября под Минском прошла двухдневная рабочая встреча в рамках кампании "Повестка 50".\nГений Маркса проявился во многих областях мыследеятельности, он намного опередил свое время. Но он был и человеком своего времени, жил в своей социокультурной ситуации.


Скажы "не" падробцы: як адрозніць сапраўдны кава ад фальсіфікату?\nА вы ведаеце, што кава займае другое месца пасля нафты ў сусветным рэйтынгу самых прадаваных легальных тавараў? Штогод у свеце праводзіцца прыкладна 6,5 мільёнаў тон гэтага напою, што прыраўноўваецца да 500 мільярдаў кубкаў кавы. Лічбы проста ашаламляльныя, асабліва калі ўлічыць, што статыстыка мае справу з дадзенымі, атрыманымі ад легальных вытворцаў, і не ўлічвае абарот кантрабанднага рынку. А тым часам па самых сціплых падліках кожная 5 банка кавы ў Расіі з'яўляецца падробкай. Як засцерагчы сябе ад фальсіфікату і выбраць якасны прадукт мы раскажам у сённяшняй артыкуле, падрыхтаванай разам з вядомай маркай Melitta.\nНа густ і колер: як выбраць якасны збожжавы кавы?\nПачнем з таго, што купляць каву лепш у спецыялізаваных крамах, закупкі у якіх вырабляюцца ў правераных пастаўшчыкоў, а сам прадукт правільна захоўваецца. Да прыкладу, тэрмін прыдатнасці збожжавага кава пасля абсмажвання складае ўсяго 12-18 месяцаў і гэта пры ўмове яго захоўвання ў герметычным пакаванні. Па гэтай прычыне пераважней купляць расфасаваны прадукт, а не браць збожжа на вагу. Праўда, збожжавы каву ў ўпакоўцы нельга ацаніць візуальна пры куплі, чым часта карыстаюцца вытворцы фальсіфікату. Запомніце: калі бабы масляністыя і бліскучыя, то кава ўжо пачаў псавацца і ўжываць яго вельмі непажадана. У якаснага прадукту ўсе збожжа прыкладна аднаго памеру і афарбоўкі. Па «знешнасці» можна вызначыць і які гатунак перад вамі - Арабіка або робуста. Першая адрозніваецца больш вытанчаным густам і мяккім уздзеяннем, а другая - танней, мацней і кіслей. Збожжа Арабіка падоўжанай формы і пасля тэрмічнай апрацоўкі набываюць роўны «загар» са светлай палоскай пасярэдзіне. А бабы робусты круглыя і невялікія з нераўнамерным афарбоўкай і цёмнай паласой.\nНа заметку! Самы просты спосаб купіць якасны кавы ў зернях - выбіраць прадукцыю правераных марак. Да прыкладу, Melitta выпускае вытанчаны збожжавы каву ў зручнай ўпакоўцы з клапанам, якая надзейна абараняе бабы ад агрэсіўнага ўздзеяння знешніх фактараў.\nХатнія эксперыменты: як адрозніць сапраўдны молаты кава?\nАле больш за ўсё падробак выпадае на долю молатага і растваральнай кавы. Так, нядобрасумленныя вытворцы з мэтай павелічэння аб'ёму падмешваюць у молаты парашок староннія прымешкі: цыкорый, ячмень, арэхавую шкарлупіну, гліну. Акрамя таго, пры вырабе такога кавы часта выкарыстоўваецца таннае зыходнае сыравіну. Напрыклад, замест заяўленай на ўпакоўцы Арабіка бяруць робуста, ды яшчэ і мяздранага. А каб падобная сумесь хоць аддалена нагадвала добрую каву, дадаюць араматызатары і штучны кафеін. На шчасце, адрозніць падобны фальсіфікат можна ў хатніх умовах. Для пачатку высыпце трохі змесціва ўпакоўкі на белы ліст паперы і ўважліва прыгледзьцеся да парашку. Ён павінен быць сухім, раўнамерна афарбаваным і адной кансістэнцыі. Калі і бачыў хто невялікія ўкрапванні іншага колеру ці белыя крышталікі, то смела выкідвайце гэты «кава». Першыя сведчаць аб наяўнасці старонніх прымешак, а другія - аб даданні сінтэтычнага кафеіну. Яшчэ адзін спосаб вызначыць падробку: насыпаць 1-2 чайныя лыжкі парашка ў шклянку з халоднай вадой і пачакаць 10 хвілін. За гэты час усе прымешкі асядуць на дно ці афарбуюць ваду, а сам кавы застанецца на паверхні.\nНа заметку! Пазбегнуць падобных сюрпрызаў можна, выбраўшы молаты кава вядомай гандлёвай маркі. Да прыкладу, выдатную прадукцыю з 100% Арабіка выпускае нямецкі брэнд Melitta.\nШто тычыцца растваральнай кавы, то практычна немагчыма сустрэць падробку толькі сярод сублімаваць напояў. Сублімаваць кавы вырабляецца па тэхналогіі Freeze-dry (сушка замарожваннем), якая выдатна захоўвае не толькі смакавыя якасці, але і карысныя ўласцівасці кававых зерняў. А так як фрыз-драй вельмі дарагая тэхналогія, то фальсіфікатарам выкарыстоўваць яе проста нявыгадна. Дарэчы, дзівосны сублімаваць кавы ёсць і ў гандлёвай маркі Melitta, натуральны смак якога па вартасці ацэняць нават вытанчаныя кававыя гурманы.\nРамантычны вячэру: што і як\nЯк выбраць декантер для віна?\nЯк сябе паводзіць, калі разбіў ртутны градуснік\nАктуальныя падарункі да новага года\nЦі важна ўмець эканоміць?\nУсё пра гарманальных прэпаратах для жанчын\nРозныя віды гарбаты і іх карысныя ўласцівасці\nУ якім месяцы лепш выходзіць замуж?\nНародныя сродкі для чысткі скураных вырабаў\nУся праўда пра заўчаснае развіцці дзяцей\nДыеты для набору вагі\nБялок курынага яйкі, ўласцівасці\nБарацьба з куперозом ў хатніх умовах\nПечыва з гарбатай і рэзкімі затаўкамі\nНебяспечныя для здароўя дзіцяці цацкі\nЯк дапамагчы дзіцяці, каб хутчэй прарэзаліся зубкі\nСучасныя спосабы барацьбы з целлюлітом\nЯк даведацца пол дзіцяці па абнаўленні крыві бацькоў?\nШакаладныя сэрцайкі са сметанковым мусам\nЗавітушкі з карыцай\nСпосабы, якія дапамогуць сказаць любімаму аб цяжарнасці


Я, Леў Сапега, стараста магілёўскі, паведамляю…\nСреда, 04 января 2012 14:24\nПартал MyCity.by пачынае публікацыю ўнікальных юрыдычных дакуменаў, якія маюць дачыненне да магілёўскай гісторыі ХVII ст. Сёння да ўвагі нашых чытачоў мы прапануем заяву Льва Сапегі, магілёўскага старасты, аб непадначаленні праваслаўных жыхароў Магілёва ўніяцкаму архібіскупу Антонію Сяляве. Прыслухайцеся да сэрцабіцця гісторыі свайго горада! У полі зроку змрочныя часы магілёўскай контррэфармацыі. Кропка адліку: 22 мая 1621 года.\nЯ, Леў Сапега, паведамляю гэтым лістом пра тое, што пасля майго прыезда ў Магілёў, а менавіта ў замак яго каралеўскай мосці, ігумен царквы і кляштара Святога Спаса, вялебны айцец Гервасі Гасцілоўскі, неаднаразова паведамляў мне пра крыўды, якія церпяць манахі кляштара ад бургамістраў, райцаў, лаўнікаў і ўсіх магілёўцаў. Айцец Гервасі казаў мне пра тое, што гараджане, забыўшыся на свае абавязкі, а таксама на падданства сваё, не жадаюць падпарадкоўвацца айцу вялебнаму Антонію Сяляве, архібіскупу Полацкаму, Віцебскаму і Мсціслаўскаму — свайму пастыру, адмыслова прызначанаму ў Магілёў.\nНасуперак гэтаму магілёўцы прызнаюць ілжывага пастыра Мялеція Сматрыцкага, прасталюдзіна, не шляхціца (што пярэчыць усім тым прывілеям, якія з даўніх часоў падараваны каралём). Прызначаны Сматрыцкі не каралём, яго мосцю, а незаконна, супраць волі і намераў караля. Асмеліўся той Сматрыцкі атрымаць блаславенне ў ілжэпастыра Феафана, які сам сябе называе патрыярхам Іерусалімскім. Але патрыярх Іерусалімскі ніколі не меў і не мае зараз на каралеўскіх землях ніякай улады. Насуперак канонам і законам Святых Айцоў, той «патрыярх» прыбраў сабе ўладу ў чужой епархіі і асмеліўся незаконным чынам блаславіць гэтага Мялеція Сматрыцкага на біскупства Полацкае.\nМесцічы магілёўскія, прызнаваючы яго за пастыра, чыняць вялікую прыкрасць і ўраду, і яго каралеўскай мосці, бо толькі яго міласці каралю падаравана Богам права раздаваць бенефіцыі — як грэчаскія, так і лацінскія. А той, хто чыніць насуперак каралю — прайдзісвет, які не можа быць пастырам.\nЯшчэ казаў мне айцец Гервасій пра школу, якая спраконвеку належала да кляштара Святога Спаса і гвалтам адабраная ў яго горадам у 1618 г. На падставе нядаўняга суда вырашана школу вярнуць разам з царквамі і фундушамі пад уладу вялебнага айца Ісафата Кунцэвіча. Я, будучы ў Магілёве, уладаю старасты, нагадваў магілёўцам, бургамістрам, райцам і лаўнікам, прасіў іх не пярэчыць больш каралеўскай волі.\nLeo Sapieha, woiewoda Wileński, 22.05.1621


Прыдарожныя кафэ, паркінгі і запраўкі ў Gilău Truckfly by Michelin\nУсе спецыялісты ў Gilău\nЗнаходзьце ўсе аб'екты прыдарожнай інфраструктуры ў Gilău, у рэгіёне Comuna Gilău. Truckfly збірае звесткі пра лепшыя рэстараны і паркінгі горада Gilău, якія абслугоўваюць кіроўцаў падчас іх паездкі праз Comuna Gilău. Вы таксама знойдзеце ўсе запраўкі ў Gilău, мыйні, транспартныя кампаніі, а таксама кропкі дастаўкі.\nНезалежна ад таго, шукаеце вы, дзе падсілкавацца, заправіць поўны бык ці адпачыць, праграма для кіроўцаў Truckfly будзе вашым спадарожнікам у Gilău і дапаможа вам знайсці лепшыя прадпрыемствы!\nМоцна згаладаліся ці проста вырашылі пачаставацца смачнай ежай? Яшчэ ніколі не было так проста знайсці прыдарожны рэстаран у Gilău у рэгіёне Comuna Gilău, які адпавядае вашым патрабаванням, як кіроўцы. Truckfly.com мае звесткі пра 1 рэстаранаў, якія абслугоўваюць кіроўцаў у Gilău, а таксама ўсю неабходную кантактную інфармацыю: час працы, нумар тэлефона, цэны, наяўнасць паркінга, даступныя паслугі і адрас.\nТут вы знойдзеце ўсе прыдарожныя рэстараны, закусачныя, фуд-тракі, кропкі продажу страў, прыгатаваных у фрыцюры, і звычайныя рэстараны, якія знаходзяцца ў Gilău, дзе можна пасядзець ці купіць стравы навынас.\nШукаеце, дзе адпачыць ці прыпаркаваць ваш грузавік у Gilău? Truckfly мае звесткі пра ўсе паркінгі для велікагрузных аўтамабіляў у Gilău у рэгіёне Comuna Gilău, што дазваляе палегчыць працу кіроўцаў. На картках разных паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў вы знойдзеце ўсе звесткі, неабходныя, каб туды патрапіць: час працы, адрас, нумар тэлефона і адрас электроннай пошты.\nПаглядзіце адзнакі і каментарыі, што пакінулі карыстальнікі Truckfly, якія раней наведвалі 2 паркінгаў для велікагрузных аўтамабіляў у Gilău.\nparking okreglak w cluj napoca


У Оршы прадалі дом, дзе жыў Уладзімір Караткевіч | Новы Час\nУ Оршы прадалі дом, дзе жыў Уладзімір Караткевіч\nВыстаўлены на продаж дом ў Оршы, у якім пасля вайны жыла сям’я Уладзіміра Караткевіча, знайшоў новага гаспадара.\n«Наколькі мне вядома, дом прададзены. Я пра гэта пачула тыдні два таму, — распавядае Еўрарадыё Юлія Камарова, дырэктар «Музейнага комплексу гісторыі і культуры Аршаншчыны», да якога належыць музей Уладзіміра Караткевіча. — Хто выкупіў, я не ведаю, але ведаю, што зносіць дом дакладна ніхто не збіраецца. Мы хадзілі глядзець, пакуль там усё як было. Цяпер дом у дрэнным стане, цячэ дах, яго трэба рамантаваць. Былая ўласніца перадала некалькі рэчаў, якімі карыстаўся Караткевіч, і з’ехала ва Украіну».\nДом Караткевічаў размешчаны насупраць радзільні на вуліцы, якая носіць імя пісьменніка. Жывучы тут, Уладзімір Сямёнавіч напісаў адзін з самых вядомых сваіх твораў — «Дзікае паляванне караля Стаха». Сюды прыязджалі яго сябры, у тым ліку, Генадзь Бураўкін і Рыгор Барадулін.\nДа 2015 года ў доме жыў Юрый Барабаш, муж Раісы Валер’еўны, пляменніцы Уладзіміра\nКараткевіча. Шмат гадоў Юрый сачыў за домам. Пасля яго смерці ўласніцай стала яго дачка — Ірына, якая жыве ў Адэсе і рэдка бывае ў Оршы.\nУ канцы ліпеня 2018 года Ірына выствіла дом на продаж. Існавала небяспека, што новы ўласнік вырашыць пазбавіцца ад старога будынка і пабудаваць на яго месцы што-небудзь больш сучаснае.\nЗа будынак прасілі 15 тысяч долараў. Каб выратаваць ад разбурэння, яго збіраліся выкупіць аршанскія грамадскія актывісты. Але, наколькі вядома Еўрарадыё, зрабіць гэта не атрымалася.\nПа словах дырэктаркі, былая ўласніца запэўніла працаўнікоў музея, што новы гаспадар не будзе руйнаваць хату Караткевіча. Па інфармацыі журналістаў, дом пісьменніка набыў буйны беларускі бізнесмен, ураджэнец Оршы. Ён мае намер перадаць яго музею Уладзіміра Караткевіча.\nЭх далёка ад Мінска дом Караткевіча, дый б-ч-б змагары-патрыёты, якія ўпустую стаялі паўгода ля Курапат, а потым кінуліся КАЗАЦЬ аб дапамозе будаўнікам мемарыялу, нажаль, не знайшлі часу падрамантаваць дах дома Караткевіча і нават знайсці грошы на куплю дома ці арганізаваць збор грошаў, каб затым павесіць на ім б-ч-б сцяг і тусавацца тамака днямі і начамі як ля Курапат.\nНяўжо Сьвяты Зя не ступаў ля дома Караткевіча? 'Эх шкада, што не ступаў. А то домік быў бы б-ч-б.\nА так будзе беларускі.


Выстава літаграфій Напалеона Орды ў музеі Дом Ваньковічаў -\n27 лютага 2019 года ў музеі «Дом Ваньковічаў. Культура і мастацтва першай паловы XIX стагоддзя» пачне працу выстава літаграфій Напалеона Орды з фондаў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь. На выставе будуць размешчаны 16 графічных прац з відамі беларускіх гарадоў і мястэчак, адлюстраваных мастаком з натуры.\nНапалеон Орда (1807–1883) – вядомы дзеяч беларускай і польскай культуры XIX стагоддзя, мастак, кампазітар, піяніст. Сын шляхціца з Кобрынскага павета. Пасля паўстання 1831 года быў вымушаны эмігрыраваць у Францыю. На радзіму ён вярнуўся праз 25 гадоў.\nПасля вяртання пачаў падарожнічаць па былых землях Рэчы Паспалітай, замалёўваючы віды гарадоў, былыя замкі, касцёлы, сядзібы, мясціны, звязаныя з жыццём знакамітых асоб. Вынікам шматгадовай працы сталі каля 1000 малюнкаў і акварэляў, 260 з якіх былі апублікаваны ў 8 серыях «Альбома гістарычных відаў Польшчы, прысвечанага суайчыннікам» (1873–1883).\nСёння малюнкі Орды маюць для нас значэнне не толькі як «энцыклапедыя» страчаных архітэктурных аб’ектаў. Яны, як і ў XIX стагоддзі, да гэтай пары застаюцца «маляванай гісторыяй» былой Рэчы Паспалітай.\nВыстава будзе працаваць да 27 красавіка 2019 года.\nДаведкі па тэл.: (017) 327-88-78


Nokia 6.2 і 7.2 могуць паступіць у пачатку жніўня | Androidsis\nHMD Global плануе запусціць два прылады вельмі хутка. Дата запуску, згаданая для іх у апошнім дакладзе, кажа пра першыя дні жніўня і звязана з Nokia 6.2 і 7.2.\nПра гэты дуэт ходзяць чуткі ўжо некалькі месяцаў. Што датычыцца першага, з сакавіка яны кажуць пра яго, а другі - крыху менш; на самай справе мы амаль нічога пра гэта не ведаем. Хоць гэта было сказана Nokia 6.2 прыбудзе вясной гэтага годаЦяпер мы адмаўляем гэта новым дакладам, і тым больш, калі гэты час мінуў, і мы знаходзімся ўлетку.\nНекаторыя заўвагі сведчаць пра гэта Nokia 6.2 выйдзе на рынак з 6.18-цалевым ВК-экранам IPS з дазволам FullHD + 2,340 х 1,080 пікселяў і суадносінамі бакоў 18.7: 9.. Snapdragon 660 ад Qualcomm, з іншага боку, будзе аддаваць усю сваю магутнасць смартфону сярэдняй прадукцыйнасці. Нагадаем, што гэта той самы 14-нм чыпсэт, знойдзены ў Реое Заўвага 7 і што ён можа дасягнуць максімальнай тактавай частаты 2.2 Ггц дзякуючы чатыром з васьмі ядраў.\nАказвае Nokia 7.2\nЧакаецца таксама, што ён прыйдзе з 4/6 ГБ аператыўнай памяці і прапануе 64/128 ГБ убудаванай прасторы для захоўванняадпаведна. У дадатак да гэтага датчык на 48 Мп будзе весці задні фотаздымак, а акумулятар ёмістасцю 3,500 мАг будзе размешчаны пад задняй вечкам.\nЧакаецца, што Nokia 7.2 прыблізна такая ж, хоць, акрамя таго, што ён можа быць абсталяваны SD660, ён можа паступіць і з Snapdragon 710; мы даведаемся пазней. Экран гэтай мадэлі будзе сапраўды такім жа, з той розніцай, што ён будзе падтрымліваць HDR 10. Напэўна, там, дзе ён будзе больш за ўсё адрознівацца ад свайго малодшага брата, будзе ў дызайне.\nНа дадзены момант, мы не маем інфармацыі пра дакладны дзень запуску абодвух тэрміналаў, ні пра іх кошты. Верагодна, HMD Global выдасць дадатковую інфармацыю пра гэта да канца гэтага месяца.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » Nokia 6.2 і 7.2 могуць паступіць у пачатку жніўня\nЯк даведацца, ці бяспечныя вашы праграмы


«Я хачу быць тваёй Коні»\n09 люты 2015, 16:59\nПуцін у Туве, 2009\nУ гутарцы з карэспандэнтам свабоды прафэсар з ЗША Валеры Спэрлінг гаворыць пра мачызм і сэксізм у расейскай палітыцы.\nУяўленьне расейцаў пра Пуціна непарыўна зьвязанае з вобразам мужчыны-мача, які ўпарта фармуецца ягонымі піяршчыкамі. Такі галоўны тэзіс кнігі «Сэкс, палітыка і Пуцін: вытокі палітычнай легітымнасьці ў Расеі» прафэсара паліталёгіі унівэрсытэту імя Кларка ў ЗША Валеры Спэрлінг. Ва ўсіх шырока разрэклямаваных пуцінскіх піяр-акцыях прысутнічаў элемэнт мачызму, ад уціхамірваньня дзікіх зьвяроў да верхавых прагулак з аголеным мускулістым торсам ці заняткаў кантактнымі відамі спорту. У кожнай такой сцэне Пуцін падаваўся як моцны і рашучы лідэр, на якога можа спадзявацца народ, які здольны вырашаць самыя складаныя праблемы, а калі трэба (такі падтэкст), то і гатовы пусьціць у ход кулакі. Ну і, вядома, пуцінскі мачызм быў бы няпоўным без адпаведнага фону пастановачных піяр-малюнкаў, які запаўнялі прыгажуні, гіпэртрафавана сэксуальныя і адначасова гіпэртрафавана пакорлівыя волі мужчыны.\nРС: Ваш галоўны тэзіс аб сэксуальных вытоках легітымнасьці Пуціна, як вы на яго натрапілі?\nСтэрлінг: Першапачаткова ў мяне не было тэзісу, які я хацела б даказаць. Хутчэй было проста жаданьне разабрацца ў характары палітычных моладзевых рухаў у Расеі, як праўладных, гэтак і апазыцыйных. У ходзе дасьледаваньняў я натрапіла на знакаміты цяпер падарунак Пуціну ў яго дзень нараджэньня ад студэнтак журфаку МДУ. Памятаеце, такі каляндар са здымкамі дванаццаці прыгажуняў. Шчыра скажу: мяне адразу ўразіла неадпаведнасьць, з пункту гледжаньня сучасных заходніх нормаў, прэстыжнасьці навучальнай установы і дэманстратыўнай архаічнасьці жанчын, якія ў ёй навучаюцца.\nЦікава, дарэчы, што хоць рэакцыя палітычна актыўных маладых расейцаў на гэта выданьне залежала ад палітычнага лягеру, у якім яны знаходзіліся, ані «нашыстаў», ані «антынашыстаў», зь якімі я размаўляла, не абурыла тое, што абавязкова абурыла б іх заходніх аднагодкаў, а менавіта непрывабнае ператварэньне жанчын у рынкавы тавар.\nВалеры Спэрлінг, палітояг\n«Стварэньне Пуціну вобразу альфа-самца ёсьць не самамэта, а толькі элемэнт канструяваньня эфэктыўнага лідэра аўтарытарнага тыпу», — сказала Валеры Спэрлінг яе сяброўка ў Расеі. Гэта і быў той самы момант нараджэньня галоўнага тэзіса кнігі, прыгадвае Спэрлінг. Стары афарызм Генры Кісінджэра, што нічога не ўзбуджае жанчыну так моцна, як наяўнасьць улады ў мужчыны, у расейскай вэрсіі гучыць так: нічога не дае мужчыне больш улады над жанчынамі, чым яго здольнасьць сэксуальна скарыць іх. А мужчына, які камандуе жанчынамі, камандуе і іншымі мужчынамі.\nСпэрлінг: Мне не здаецца, што напаўаголеныя прыгажуні журфаку сьвядома гулялі на ўмацаваньне аўтарытарнага палітычнага іміджу правадыра. Такой мэты, мне здаецца, не было і ў дзяўчат з глыбока дэкальтаванымі саколкамі і вялікімі праваслаўнымі крыжамі на грудзях, якія стварылі «Армію Пуціна» годам пазьней, у 2011 годзе. Але прафэсійныя паліттэхнолягі, абкружаючы Пуціна эратызаванымі асобамі жаночага полу, з аднаго боку, і зьневажаючы пазбаўленых мачызму геяў — з другога, цалкам сьвядома праз гэтыя вобразы і праецыравалі на Пуціна німб мужнага моцнага цара, вярхоўнага правадыра, жыхара неба.\nСынтэз сэксу і палітыкі — гэта не прэрагатыва адыёзных дыктатарскіх рэжымаў Пуціна, Гітлера, Мусаліні або Мао, які ў свае 72 гады гады пераплываў Янцзы і які быццам бы меў кучу палюбоўніц. І сьціплыя аўтакраты мілітарысцкага гатунку ласыя на такі піяр: успомнім, як любіў дэманстраваць свае здольнасьці ў баявых мастацтвах чыліец Аўгуста Піначэт.\nКаб не хадзіць далёка, зьвернемся да Амэрыкі: былая кандыдатка у віцэ-прэзыдэнты ЗША Сара Пэйлін нядаўна заўважыла, што Пуцін у яе асацыюецца з бурэньнем нафтавых сьвідравін і барацьбой зь мядзьведзямі, а Абама — зь нямоднымі джынсамі, якія носяць жанчыны сярэдняга веку зь дзецьмі і якія мужныя, кампэтэнтныя кіраўнікі-рэспубліканцы ніколі б не апранулі. Італьянец Сільвіё Бэрлюсконі таксама будаваў свой палітычны імідж на донжуанстве, на пагардзе да геяў і палітыкаў левага лягеру, якіх ён атаясамліваў, адзначаючы, што і тыя, і іншыя пазбаўленыя густу ў тым, што тычыцца віна і жанчын.\nВокладка кніжкі Валеры Спэрлінг\nВарта ўзгадаць, што савецкія і нямецкія прапагандысты ў 30-я гады мінулага стагодзьдзя абменьваліся бясконцымі абразамі на сэксуальнай глебе, абвінавачваючы кіраўніцтва адзін аднаго ў аднаполым каханьні; апагеем іх слоўнага двубою стала заява Максіма Горкага: «Пазбаўце сьвет ад гомасэксуалістаў, і вы пазбавіце яго ад фашызму». Адзін з тэзісаў маёй кнігі менавіта пра гэта: калі хочаш зьняважыць свайго палітычнага праціўніка, абвінавачвайце яго ў жаноцкасьці. І не цурайцеся гамафобіі. Гэта ў той ці іншай ступені дзейнічае ва ўсіх рэжымах, але асабліва ў аўтарытарна-мілітарысцкіх, кшталту таго, што пабудаваў Пуцін.\nРС: Ну, Пуцін, напэўна, тут усё ж можа прэтэндаваць на першынства, бо Расея пры царызьме была вонкава вельмі пурытанскай.\nСпэрлінг: Я б усё ж сказала, што родапачынальнікам ідэі злучэньня сэксу з палітыкай у постсавецкі час быў ня Пуцін. Адбылося гэта, на мой погляд, яшчэ пры кіраваньні яго папярэдніка Барыса Ельцына. А палітыкам, у якім гэтая ідэя ўвасобілася, быў Уладзімер Жырыноўскі. На выбарах 1996 году Жырыноўскі вярнуўся да сэксуальнай лексыкі, абвясьціўшы кандыдатаў усіх іншых партый «палітычнымі прастытуткамі», а ЛДПР назваў «цнатлівай партыяй», да якой павінны пацягнуцца мільёны расчараваных мужчын-выбаршчыкаў. Пры Пуціне аднак сэксуалізацыя палітыкі дасягнула свайго апагею. Цалкам натуральна, што апазыцыя раскусіла спалучэньне сэксу і ўлады ў іміджы Пуціна і спрабуе яго разбурыць, выкрываючы загасаючы мачызм першай асобы. Але абвясьціць Навальнага сплавам сэксуальнасьці і лідэрства ў антыпуцінцаў не атрымліваецца. Навальны — сямейны чалавек, што дрэнна вяжацца з вобразам мача.\nМачызм Пуціна ёсьць мачызм Расеі. Але пятнаццаць гадоў таму ён глядзеўся як стыльны кілер. Зараз шчокі яго распухлі, твар выцягнуўся, і часам ён бывае падобны на алькаголіка, які выходзіць з запою, як заўважыў прафэсар Аляксандар Матыль з унівэрсытэту Rutgers. Яшчэ гадоў сем таму тры прыгожанькія сьпявачкі маглі прашчабятала: «Хачу такога, як Пуцін». Цяпер, на думку Матыля, гэтыя словы могуць паўтарыць хіба што дамы вельмі сталага ўзросту. Калі легітымнасьць Пуціна грунтуецца на мачызме, а мачызм выпетрываецца, то што адбудзецца зь легітымнасьцю?\nПрафэсар Аляксандр Матыль разьбірае канкрэтны выпадак арышту і суду над Надзеяй Саўчанкай: «Чаму Пуцін навесіў ілжывае абвінавачваньне ў забойстве двух расейскіх журналістаў на Саўчанку, а не на аднаго з больш як тысячы ўкраінскіх ваеннапалонных? Напрошваецца адказ — таму, што Саўчанка — жанчына. Мужчыны-ваеннапалонныя лёгка ўкладваюцца ў пуцінскую схему сьветабудовы, бо вайна — належны занятак для моцнага полу. Некаторыя зь іх, такія як мача Пуцін, ваююць добра і выжываюць. Іншыя робяць гэта дрэнна і гінуць. C’est la vie. Аднак жанчынам, і тым больш украінскім жанчынам, няма месца ані на поле бою, ані ва ўяўленьнях Пуціна пра вайну. Дэканструюйце савецка-расейскія культурныя стэрэатыпы ўкраінцаў і ўбачыце, што «маларосы» ў іх, як правіла, асобы з «жаночымі» прыкметамі. Іншымі словамі, украінцы «слабыя», у той час як іх старэйшыя браты рускія — «моцныя». «Для вярхоўнага расейскага сэксіста Надзея Саўчанка — выдатная пляцоўка для піяру. Вялікі Ўлад можа яе добра патаптаць, умацаваўшы адначасна сэксісцкую палітычную культуру Расеі. Звычайна такая грубая дэманстрацыя мачызму прыхоўвае глыбока затоенае пачуцьцё няўпэўненасьці перад жанчынамі. У гэтым сэнсе Пуцін нічым не адрозьніваецца ад свайго малодшага брата Януковіча, чыя патрэба ў зацьвярджэньні ў сабе мужчынскага пачатку прывяла яго да поўнай палітычнай імпатэнцыі. Ясная справа, Саўчанка павінна быць вызваленая. Але гэтак жа ясна, што гэтага не адбудзецца, пакуль ня ўлягуцца страхі Пуціна перад моцнымі украінскімі жанчынамі», — піша Аляксандар Матыль.


Марш народаўладдзя: сотні затрыманых і планы сабрацца зноў\nБеларусы 92-і дзень запар выходзяць адстойваць сваё права на свабоду. Сёння ад 12-й праходзіць традыцыйны нядзельны Марш. Гэтым разам ён атрымаў назву Марш народаўладдзя. Уключэнні з вуліцаў і апошнія навіны глядзіце ў нашым жывым эфіры.\nУ Менску ўжо ачэпленыя цэнтральныя вуліцы напярэдадні акцыі пратэсту. На Кастрычніцкай выставілі агароджу і дзяжураць так званыя касманаўты. На вуліцах заўважаныя вадамёты і браневікі.\nМенскі метрапалітэн паведамляе, што дзеля бяспекі пасажыраў на ўваход і выхад зачынены ўсе станцыі трэцяй лініі, станцыі Кастрычніцкая, Купалаўская, Плошча Перамогі, Няміга, Фрунзенская. У Менску праблемы з доступам да мабільнага інтэрнэту ад 10 гадзіны раніцы. Аператар А1 паведамляе, што праблемы звязаныя з распараджэннем упаўнаважаных дзяржаўных органаў.\nГрафік працы змянілі некаторыя гандлёвыя кропкі. ГЦ «Galleria Minsk» 8 лістапада працуе па змененым графіку – з 17 гадзін. У Instagram’е галерэі паведамляюць, што прычыны тэхнічныя.\n22:10. Паведамляецца пра акцыі салідарнасці ў Менску на Усходзе, у Курасоўшчыне, Сляпянцы ды іншых мікрараёнах.\n21:50. У спісах валанцёраў за сёння ўжо больш за 1000 затрыманых, праваабаронцы перадаюць пра больш за 700.\n21:45. Ланцугі салідарнасці таксама ўтварыліся ў Менску на Лагойскім тракце і ў Бараўлянах.\n21:30. У Серабранцы працуюць байцы ГУБАЗіКу: затрыманыя мінімум 7 чалавек.\n21:05. Паведамляецца пра акцыі салідарнасці ва Уруччы, ля «Пушкінскай», у Новай Баравой, ля велазаводу. Месцамі адбываюцца затрыманні.\n20:55. У ланцуг салідарнасці сталі жыхары менскага Міхалова. Таксама на акцыі выйшлі ў Чэрвені, Ракаве і Клічаве.\n20:45. Вечаровы ланцуг салідарнасці сабраўся ў менскім мікрараёне Лошыца. Паведамляецца пра затрыманні ў Серабранцы і на Каменнай Горцы.\n20:30. Паведамляецца пра акцыі салідарнасці ў Каменнай Горцы, на вуліцах Далгабродская і Казінца ў Менску, у пасёлку Прылукі пад Менскам, у Лагойску і Дзяржынску.\n20:00. У Сухараве, каля ГЦ «Максімус», пачалі збірацца людзі. Але прыехалі два буса з сілавікамі і пачаліся затрыманні.\n19:40. У цэнтр Менску зноў сцягваецца спецтэхніка сілавікоў. За Палацам спорту ўжо стаяць вадамёты і грузавікі з сілавікамі – агулам каля 10 машынаў.\nРаней тэлеграм-каналы распаўсюдзілі заклікі а 20-й пачынаць збірацца ў сваіх раёнах, а потым рухацца ў бок цэнтру гораду.\nУдзельнікі «Маршу народаўладдзя». 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\n19:00. Мужчыну, якога забрала хуткая на Мельнікайтэ, даставілі ў вайсковы шпіталь. Раней паведамлялася, што днём на вул. Мельнікайтэ былі чутны стрэлы, пасля чаго некалькі сілавікоў пачалі круціцца вакол нерухомага чалавека. Яго забрала хуткая. ТГ-канал медыкаў «Белыя халаты» выказваў меркаванне, што магчыма выкарыстоўвалася агнястрэльная зброя.\nУдзельнік Маршу народаўладдзя глядзіць на кардон сілавікоў. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\nЦяпер канал піша, што адпраўка пацярпелага ў вайсковы шпіталь выклікае падазрэнне: «Чаму цывільнага даставілі ў вайсковы шпіталь? Можна толькі выказаць здагадку, што сапраўдную прычыну траўмы спрабуюць схаваць».\nАМАП падчас Маршу народаўладдзя ў Менску. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\n18:45. У спісах валанцёраў больша за 640 прозвішчаў затрыманых.\nЛюдзі збягаюць ад сілавікоў падчас Маршу народаўладдзя. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\n18:15. Вызвалілі журналістаў Святаслава Зоркага і Алену Шабуню, а таксама актывістку БХД Таццяну Севярынец.\n17:55. У спісах затрыманых ад валанцёраў і праваабаронцаў ужо больш як 430 чалавек.\nМарш народаўладдзя. Менск 8 лістапада 2020 г. Фота даслалі чытачы Belsat.eu\n17:40. А на аэрадроме Ліпкі пад Менскам праходзіць мітынг у падтрымку Лукашэнкі. Людзей мала.\nМітыг у падтрымку Лукашэнкі 8 лістапада. Фота: belsat.eu\n17:25. Сёння на 20:00 прызначаны чарговы Марш народаўладдзя.\n17:10. МНС прыехала здымаць сцягі на «Уруцкім замку». Паведамляюць, што ў іх пакуль нічога не атрымліваецца.\n17:00. Паводле тг-каналу «Списки Окрестина», з Маскоўскага РАУС хуткая забрала аднаго з затрыманых. Агулам лік тых, каго затрымалі, перавысіў 400 чалавек.\nПлакаты людзей на маршы 8 лістапада ў Менску. Фота: belsat.eu\n16:55. Сёння АМАП забег у інтэрнат БДУІР за людзьмі. Чытачы паведамляюць, што ў інтэрнат АМАП пусціла вахцёрша. У выніку хлопцаў, якія спрабавалі схавацца – затрымалі.\n16:50. У Менску запрацаваў мабільны інтэрнэт.\n16:40. У Полацку пасля звычайнай экскурсіі проста так затрымалі людзей.\n16:20. На вуліцы Куйбышава непадалёку ад Камароўкі затрымалі журналіста Арцёма Ляву, а ў Віцебску затрыманая журналістка Алена Шабуня.\nУсе станцыі метро пачалі працаваць у штатным рэжыме. Нагадаем, што сёння была цалкам закрытая 3-я лінія метро, якая напярэдадні прыняла першых пасажыраў.\n16:10. Чытачы паведамляюць, што толькі што на «Пушкінскую» з боку «Планеты» падʼехаў АМАП, разагналі невялікую групу людзей.\nЗатрыманні 8 лістапада. Фота: belsat.eu\nУ спісах «Вясны» ўжо больш за 300 чалавек.\n16:05. У спісе праваабаронцаў «Вясна» сёння ёсць Вольга Хіжанкова, Міс Беларусь-2008 і былая прэс-сакратарка «Дынама Берасце».\nПлакат на акцыі 8 лістапада ў Менску. Крыніца: @belsat.eu\n16:00. Сярод затрыманых, верагодна, пляменнік Паўла Латушкі Раман. Таксама затрыманы вядоўца «Калыханкі» Аляксандр Ждановіч, больш вядомы як Маляваныч.\nСярод затрыманых у Менску сёння – зорка лёгкай атлетыкі, срэбны прызёр Алімпіяды Андрэй Краўчанка і Іван Ганін, пераможца Кубка свету па кікбоксінгу, сярэбраны прызёр чэмпіянату свету па кікбоксінгу.\nАкцыя ў Жодзіне. Фота: чытачы belsat.eu\n15:45. Каля ГЦ «Галерэя» затрыманы журналіст БелаПАН Ян Аўсяюшкін. Таксама затрыманыя фатографы Святаслаў Зоркі і Віктар Талочка.\n15:30. Валанцёрам вядомыя імёны 235 чалавек, якіх сёння затрымалі ў Менску. Спісы дапаўняюцца\n15:20. У Менску на вул. Мельнікайтэ былі чутны стрэлы. А паміж Нямігай і Раманаўскай Слабадой байцы ГУБАЗіКа спынілі аўто, груба выцягнулі з яго двух хлопцаў і пацягнулі ў свой бус. Пасля сілавікі самі ўручную адвялі машыну затрыманых на ўзбочыну.\nНа скрыжаванні Машэрава і Незалежнасці сілавікі разагналі калону, у якой была ў тым ліку Ніна Багінская. Частку людзей затрымалі, але Ніну Багінскую не чапалі.\n15:00 На Нямізе зноў намагаюцца сабрацца пратэстоўцы. Сілавікі бегаюць са зброяй. У Ніны Багінскай адабралі бел-чырвона-белы сцяг.\nНа гэтую хвіліну ўжо вядома пра 138 затрымалі.\nРазгонам каля стэлы імаверна кіраваў гэты чалавек. Марш народаўладдзя. Менск 8 лістапада 2020 г. Фота даслалі чытачы Belsat.eu\n14:50 Менск. Частка пратэстоўцаў дайшла да Пушкінскай.\n14:40 Віцебск. Затрымалі Таццяну Севярынец і журналістку Алену Шабуню. Яна з сяброўкай ішла па вуліцы Леніна. Людзі ў форме перагарадзілі ім дарогу і пасадзілі ў аўта.\nЗатрыманні ў Менску падчас Маршу народаўладдзя. 8 лістапада 2020 года. Фота Reuters / Forum\nМенск. На пр. Машэрава побач з Белай Вежай стаяць 2 аўтазакі і 8 бусаў. Сілавікі перагружаюць затрыманых пратэстоўцаў з бусаў у аўтазакі.\nСілавікі падчас «Маршу народаўладдзя» ў Менску. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\n14:20 Хапун на вуліцы Старажоўская. Сілавікі затрымалі каля 30 пратэстоўцаў. Затрыманні ля супермаркету Карона, сілавікі выводзяць людзей з крамы.\n14:10 Калона спецтэхнікі (вадамёты, аўтазакі і аўтамабілі «Рубеж») рухаецца па пр. Пераможцаў у бок пр. Незалежнасці.\nШмат бусаў і тэхнікі рушылі па пр. Машэрава ў бок Багдановіча. Таксама кардон, які быў на стэле, з’ехаў, паведамляюць чытачы.\n14:00 На вуліцы Багдановіча побач з Оперным тэатрам спынілася калона аўтазакаў і шмат бусаў з сілавікамі. Рыхтуюцца сустрэць калону пратэстоўцаў, якая рухаецца ў бок вул. Багдановіча па пр. Машэрава, перадаюць карэспандэнту «Белсату».\nУдзельнікі Маршу народаўладдзя ў Менску хаваюцца ў адной з кватэраў пасля разгону акцыі сілавікамі. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\nУ спісе затрыманых на дадзены момант больш за 60 чалавек з Менску, Гомля, Баранавічаў, Ляхавічаў.\n13:40 Сілавікі блакуюць праход людзей да скрыжавання Кальварыйскай і Цэткін. Пачаўся хапун, людзі пачалі разбягацца.\nДругая калона пратэстоўцаў (каля 3,5 тыся чалавек), якая не змагла прарвацца да стэлы, развярнулася і рушыла па пр. Машэрава ў бок вуліцы Багдановіча.\nКалона пратэстоўцаў ля Альварыі рушыць у цэнтр\nНаш журналіст перадае, што каля гатэлю Планета паўсюль ачапленне. Людзі ідуць невялікімі групамі па пр. Машэрава ў цэнтр, але іх няшмат. АМАП бегае і хапае людзей. Наш карэспандэнт паведамляе пра хлапок, але ці быў гэта выбух святлогукавой гранаты альбо стрэлы, дакладна невядома.\nСілавікі перакрылі мост праз Свіслач на пр. Машэрава\n13:30 На Фрунзенскай калона каля 1500 чалавек, яны спрабуюць прайсці к калоне. Большасць перасоўваецца невялікімі групамі. Сілавікі не даюць людзям аб’яднацца ў адну вялікую калону.\n13:20 Адна з калон на пр. Машэрава сфарміравалася. Людзі блакуюць дарогу. Грамадскі транспарт ужо не ездзіць.\nУдзельнікі «Маршу народаўладдзя» ў Менску. 8 лістапада 2020 года. Фота: АВ / Vot Tak TV / belsat.eu\nКаля стэлы сілавікі адціснулі на ўзгорак ля гатэля Планета.\nПраваабаронцы паведамляюць пра 22 затрыманых.\nВялікая калона бусаў сілавікоў на пр. Пераможцаў\n13:10 На Ціміразева паехалі вадамёты і каля дзесяці аўтазакаў. Па Кальварыйскай паехалі машыны хуткай дапамогі, унутры каторых, паводле відавочцаў, сядзяць людзі ў чорным.\n13:00 На перакрыжаванні Багдановіча і пр. Пераможцаў спыніліся 10 бусаў з сілавікамі. Выскачылі сілавікі і пачалі затрымліваць мінакоў.\nНа мосце праз Свіслач побач з Траецкім прадмесцем стаіць Ніна Багінская з бел-чырвона-белым сцягам.\nНекалькі соцень чалавек спрабуюць прайсці ад вуліцы Старажоўскай да стэлы. Ім не даюць прайсці сілавікі.\n12:40 На мосце праз Свіслач каля Палаца Спорту Ніна Багінская са сцягам і мітынгоўцы, якія спрабуюць прайсці да стжлы. Іх заблакавалі сілавікі. Пачаўся хапун.\nПеракрыты рух для машын па Леніна з боку праспекта. Таксама закрыты праезд на Нямізе ля «Макдональдса».\nКаля 100 пратэстоўцаў рухаюцца па пр. Пераможцаў у бок ГЦ Галерэі ў Менску. За імі едуць бусікі з сілавікамі.\n12:20 Людзі невялікімі групамі сустракаюцца ў дварах і каля кавярняў і ідуць у бок Ратушы і на Нямігу, перадаюць нашыя карэспандэнты. Сімволікі пакуль не заўважана.\nПа праспекце Незалежнасці курсуюць бусы з АМАПам. На Нямізе таксама стаяць спецаўты.\nНашыя журналісты бачылі, як затрымлівалі некалькі чалавек.\n11:55 У Менску на Інтэрнацыянальнай, паміж кінатэатрам Перамога і вуліцай Леніна стаяць 2 вялікіх аўтобуса з сілавікамі, у поўнай амуніцыі. Каля 100 чалавек выгружаюцца, паведамляюць нам чытачы.\nСвятлана Ціханоўская падтрымала ўсіх, хто выйдзе сёння на Марш народаўладдзя:\n«Дарагія беларусы! За час пратэстаў мы прайшлі каласальны шлях пераменаў і шматлікім ахвяравалі на гэтым шляху. Але мы супрацьстаім беззаконню і гвалту ўжо 90 дзён. Рэжым не хоча даваць нам права вырашаць, што будзе далей з нашай краінай. Але мы заслужылі гэта права, і мы будзем працягваць да самай перамогі. Таму я падтрымліваю кожнага, хто выйдзе сёння на марш. Памятаеце: вы выходзіце на вуліцу свайго горада, сваёй дзяржавы. І кожны ваш крок – гэта крок да новай свабоднай Беларусі ».\nТэгі: 8 лістапада выбары-2020 марш марш народаўладдзя


Газпром пабудаваў траціну газаправода Паўночны паток — 2\nГазпром пабудаваў траціну газаправода Паўночны паток — 2 1\nГазаправод «Паўночны паток — 2» пабудаваны на адну траціну, паведамляе РБК. Агульная працягласць пакладзеных на дно Балтыйскага мора труб газаправода цяпер складае 818 кіламетраў, паведаміла кампанія.\nДзве ніткі газаправода «Паўночны паток — 2» павінны прайсці з Расіі па дне Балтыйскага мора да Германіі. Планаваная працягласць кожнай з дзвюх нітак — 1224 кіламетры.\nСупраць будаўніцтва «Паўночнага патоку — 2» выступаюць Украіна, Польшча, ЗША. Гэтыя краіны асцерагаюцца, што будаўніцтва газаправода павялічыць энергетычны ўплыў Расіі і знізіць ролю транзіту расійскага газу праз Украіну. Адміністрацыя Дональда Трампа і ён асабіста неаднаразова заклікалі Германію і іншыя краіны Еўропы адмовіцца ад яго будаўніцтва.\nГрошы ня пахнуць, а танкі далёка


Як захацець працаваць - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Як захацець працаваць\nПраца павінна асацыявацца ў вас зусім не з выкананнем шэрагу нейкіх дзеянняў. Вы павінны дакладна ўсведамляць тое, што менавіта прынясуць вашыя намаганні. Матэрыяльны складнік, якую актыўна выкарыстоўваюць працадаўцы ў якасці матыватар, перастала граць галоўную ролю. Людзям цяжэй стала прымушаць сябе нешта рабіць. Разгледзьце ўсе перавагі, якія маюцца ў які працуе чалавека. Вы можаце дазволіць сабе набыццё новай адзення, бытавой тэхнікі, кватэры. Вы ні ад каго не залежыце і г.д. Але самае галоўнае заключаецца ў тым, што вы можаце рэалізаваць свае магчымасці пры дапамозе выканання службовых абавязкаў.\nСамую вялікую памылку, якая прыводзіць да нежаданню працаваць, людзі робяць тады, калі займаюцца пошукам найбольш прыбытковых вакансій. Вы пачынаеце імкнуцца за грашыма і аддаеце перавагу тых месцаў, якія, па сутнасці, вам як асобы абсалютна нецікавыя.\nКалі сесці і падумаць, чым бы вы хацелі заняцца, то жаданне працаваць з'явіцца ў вас з вялікай верагоднасцю. Любімая праца і імкненне да самаўдасканалення стануць выдатнымі матыватар.\nНапішыце спіс таго, чаго б вы хацелі. Гэта могуць быць і матэрыяльныя рэчы, і духоўныя. Калі спіс будзе гатовы, падумайце над тым, што з гэтага можа быць рэалізавана, калі вы пойдзеце працаваць. Жаданне ўвасобіць свае мары ў рэальнасць абавязкова возьмуць верх над лянотай.\nКалі ў вас ужо ёсць працоўнае месца, але жаданне наведваць яго штодня так і не з'явілася, паспрабуйце рэарганізаваць сваё працоўнае прастору. Псіхолагі высветлілі, што яно аказвае даволі большы ўплыў на агульны стан чалавека і на яго стаўленне да выкананай працы. Напоўніце свой стол прыемнымі дробязямі, якія будуць радаваць ваша вока.\nПраца павінна прыносіць задавальненне, калі такога вы не назіраеце, задумайцеся аб змене прафесіі.\nПапярэдні Тэкст Зарадка ад прастуды\nНаступная Артыкул Як падтрымліваць тонус


19 люты 2010, 16:12\nНагадаем, у красавіку 2008 году Парсюкевіча асудзілі на 2,5 года пазбаўленьня волі паводле абвінавачаньня ў зьбіцьці супрацоўніка менскага цэнтра ізаляцыі правапарушальнікаў Аляксандра Дулуба:\n“Ды там адно да аднаго ўсё. Прынамсі, вельмі падобныя сытуацыі. Тут усім было зразумела, што Сурган не злачынца, а пацярпелы. Я яшчэ, шчыра кажучы, зьдзіўляюся, што яму далі толькі шэсьць месяцаў арышту. Магло б быць ня меней за тры гады пазбаўленьня волі. Таму ня ведаю, у гэтым сэнсе нават пашчасьціла. Бо маглі даць нашмат больш.\nАле чарговым разам было відаць: міліцыянты перавысілі свае службовыя паўнамоцтвы. Праўда, як я ведаю, прынамсі патрульна-паставая служба досыць часта гэтым займаецца. Тут усё выйшла вонкі, таму, па-першае, такім чынам яны ў пэўным сэнсе і абараняюцца. А па-другое, лішні раз пасадзіць чалавека, які дзесьці сьцяг вывесіў, гэта ж для іх проста шчасьце. Зрэшты, з гэтага ж усё і пачыналася. А ўжо расказы пра тое, што ў нецьвярозым выглядзе быў, то гэтага не было ўвогуле. Адзінае, канечне, што ён няправільна сябе павёў у пляне таго, што не прайшоў мэдычнага агляду. Але тут цяжка штосьці спрагназаваць, асабліва калі чалавек у юрыдычным сэнсе, мякка кажучы, ня вельмі пісьменны. Таму так і атрымалася. Калі б ён прайшоў працэдуру, нашмат складаней ім было б штосьці даказваць.\nІ што гэта за пастаноўка пытаньня — укусіў за палец? Што гэта за лухта? Па-першае, што той палец рабіў у чужым роце? І як чалавек можа, лежачы на жываце, з завязанымі рукамі, у кайданках і з сагнутымі нагамі кагосьці ўкусіць? То бок, увогуле трызьненьне поўнае. Але пры гэтым у судзе ўсё прайшло. Зрэшты, прыкладна так жа, як і ў мяне было”.


15 траўня ўрад Украіны пастанавіў ужываць адмысловае мыта на ўсе тавары з Расеі. Выключэнне складаюць вугаль, кокс, бензін, звадкаваны газ і фармацэўтычная прадукцыя.\nЗгодна з рашэннем, з 1 жніўня ўвозе ва Украіну расейскіх тавараў, незалежна ад іншых відаў мытаў, уводзіцца адмысловае мыта ў працэнтах да мытнага кошту тавараў па вызначаных стаўках.\nВыплачанае мыта будзе збірацца ў адмысловы фондзе дзяржаўнага бюджэту для фінансавання імпартазамяшчэння.\n18 красавіка на пасяджэнні ўраду прэм’ер-міністр Расеі Дзмітрый Мядзведзеў заявіў аб узмацненні санкцыяў супраць Украіны. Расейскія ўлады вырашылі забараніць з 1 экспарт нафты і нафтапрадуктаў ды імпарт прадукцыі ўкраінскага машынабудавання, лёгкай прамысловасці ды металаапрацоўкі.\nТэгі: мыты, санкцыі, Украіна, Украіна-Расея, эканоміка


За першую палову ліпеня ў сталіцы выпала 120 мм ападкаў. Гэта амаль 140 % месячнай нормы. Такую інфармацыю падае Рэспубліканскі цэнтр па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\n«Па Менскай, Гарадзенскай, Берасцейскай вобласцях у шмат якіх раёнах за першую палову ліпеня ўжо выпала месячная норма ападкаў, а дзе-нідзе і больш. У рэкардсменах у нас Берасцейскі раён, дзе за 15 дзён выпала 140 мм – гэта 190% месячнай нормы. То бок за паўмесяцы ў гэтым раёне выпала амаль столькі ж ападкаў, колькі ў норме выпадае за два», – паведамілі ў Белгідрамеце карэспандэнту Белта.\nНайменш дажджоў было ў некаторых частках Гомельскай вобласці – Гомлі, Васілевічах, Брагіне.\nЦягам гэтага тыдня ў асобных раёнах Беларусі варта чакаць моцных залеваў і нават граду, паведамляюць сіноптыкі. Праз гэта абвешчаны памаранчавы ўзровень небяспекі. Тэмпература паветра складзе 21-26 градусаў.\nЛБ, belsat.eu, на падставе інфармацыі Белта\nТэгі: белгідраметцэнтр, дажджы, Менск, надвор'е


«Як чалавек, які робіць моду ў гэтай краіне, я вас заклікаю: не фарбуйце вы валасы. На дварэ 2019 год, а вы валасы фарбуеце. Зараз мода на натуральнасць», – звярнулася да прэтэндэнтак старшыня журы Таццяна Палазкова. – «Хто збіраецца трапіць у фінал, майце на ўвазе, што вам трэба вярнуць свой натуральны колер валасоў».\nПаводле журы, цяпер мода на натуральнасць\n46 дзеўчын прыйшлі на адборачны тур на конкурс прыгажосці «Міс-Магілёў-2019». Хоць арганізатары і выставілі канкрэтныя абмежаванні: ад 16 да 24 год і ад 170 см па росце, але на адбор усё роўна прыйшлі і маладзейшыя, і ніжэйшыя.\nАрганізатары выставілі абмежаванні па ўзросце і па росце\nТрошкі прыйшлося прадэфіліраваць перад журы\nПазмагацца за тытул «Міс-Магілёў» прыйшла і сябра магілёўскага маладзёвага парламенту пры савеце дэпутатаў. Дзяўчына сумленна прызналася:\n– Мой рост – 165 см, я ведаю, што не падыходжу, але ўсё роўна вырашыла паспрабаваць.\n– Малайчына! – адказвае ёй журы, але ў фінал не пускае.\nНе ўсе дзеўчыны праходзілі па росце і ўзросце\nАцэньвалі ўсё, у тым ліку і хобі дзеўчын\nСтаршыня журы Таццяна Палазкова выкладае дэфіле і ўпраўляе магілёўскім аддзяленнем Nagorny model school. Яна адразу папярэдзіла дзяўчат:\n– Я буду глядзець усё: і даўжыню валасоў, і вашую пластыку. Трошкі прыйдзецца прадэфіліраваць. І абавязкова называйце сваё хобі, каб мы разумелі, чым вы напоўнены, акрамя прыгожых ног і фігуры. Мы ўсё гэта ўлічым і будзем раіцца. Тым, хто прайшоў далей, мы патэлефануем, а каму не патэлефануем, не крыўдуйце. Для вас мы аб’явім кліч у 2020 годзе на адбор на «Міс-Беларусь».\nШмат чорных строяў\nЗа «Міс-Магілёў-2019» змагаюцца 46 дзеўчын\nБольшасць канкурсантак прыйшлі ў чорных строях. Падобнымі адна на адну іх робяць і захапленні: у асноўным замежнымі мовамі, візажам і танцамі.\nПераможцу конкурсу назавуць у траўні\nСярод шэрагу адразу выдзяляюцца некалькі дзеўчын: стыпендыятка прэзідэнта Беларусі, дзяўчына, якая мае чорны пояс па каратэ, школьніца, якая ідзе на залаты медаль, спартсменка нацыянальнай зборнай па лёгкай атлетыцы. Але ці дапамогуць гэтыя факты біяграфіі атрымаць жаданы тытул «Міс-Магілёў», мы даведаемся толькі ў траўні.\nФінал конкурсу «Міс-Магілёў 2019» адбудзецца 17 траўня. 20 канкурсантак адбяруць паводле аналізу выступаў і фотаздымкаў з адборачнага туру.\nТэгі: дэфіле, конкурс, Магілёў, Міс Беларусь, прыгажосць


Вартоўні для донки\nДонку на беразе, некаторыя рыбаловы мацуюць за ўваткнуты ў бераг невялікі калок, выразаны з прыбярэжных хмызнякоў. Даўжыня калка - прыкладна 40 гл. Верхнюю частку калка расшчапляюць нажом. Пасля закіду донки выбіраюць правес, абмотваюць калок два-тры разу лёскай, мотовильце кладуць побач з калком, ляску зашчамляюць у верхнім канцы калка і падвешваюць на яе званок ці грузік. Але выразаць кожных разоў калкі - значыць наносіць шкода прыродзе. Ды і не заўсёды на беразе ў месца лоўлі ёсць хмызнякі. Дасведчаныя рыбаловы робяць такія калкі з дрота дыяметрам чатыры-пяць мм. Даўжыня іх - прыкладна 40-50 гл. Абсталёўваюцца яны дубчыкам, спружынкай ці кавалкам шчыльнай гумы, у якім для мацавання лёскі робіцца прарэз-расшчапленне. Набор такіх калкоў-сторожковрыбаловы возяць з сабой у адным чахле з вудамі ці ў адмысловых невялікіх чахлах.\nПры глухім мацаванні адзін ці два ланцужка з гаплікамі падвязваюць да лёскі ззаду грузу, пры слізгальным грузе - наперадзе (груз ляжыць на дне, а лёска вольна праходзіць праз яго). Ланцужкі прывязваюцца да лёскі на такой адлегласці адзін ад аднаго, каб яны паміж сабой не блыталіся.\nКаб гэтага не здарылася, рэкамендуецца асноўную лёску, і кожны ланцужок злучыць кавалачкамі цвёрдай гумы. Па канчатку рыбалкі гумку можна перасунуць па лёсцы і ланцужку і закидушка вольна наматаецца на мотовильце. Замацаваныя такім чынам, ланцужкі без перашкод сыходзяць з мотовильца, не блытаюцца пры падрыхтоўцы снасці да чарговай рыбалкі.


22 травень 2018, 00:06\nУ перадачы «Размова з прэзыдэнтам» на тэлеканале «Беларусь-1» міністар унутраных справаў Ігар Шуневіч сярод іншага патлумачыў рэакцыю МУС на вывешваньне вясёлкавага сьцягу на амбасадзе Вялікай Брытаніі.\nЁн заявіў, што «не рэагаваць на падобнага кшталту падзеі мы ня маем ніякага права», бо «гэта ўнутраная справа, у тым ліку нашага міністэрства».\n«Паколькі дэманстрацыя гэтага атрыбуту (вясёлкавага сьцягу — РС), адбываецца ўадкрытую, у нашай сталіцы, яго сузіраюць і задаюць пытаньне «што гэта?» нават недасьведчаныя людзі, атрымліваючы пры гэтым адпаведны камэнтар — можна, нават залішні і г. д. Я называю гэта прапагандай таго вобразу жыцьця, які нам непрымальны. І гэта асноўны матыў, які падахвоціў нас празь некаторы час даць свой камэнтар адносна гэтага, — сказаў Ігар Шуневіч.\n«Мы вывешваем вясёлкавы сьцяг, таму што сёння адзначаецца Міжнародны дзень барацьбы з гамафобіяй, трансфобіяй і біфобіяй. Гэтым мы садзейнічаем прасоўваньню правоў ЛГБТ-супольнасьці і зьвяртаем увагу грамадзкасьці на ЛГБТ-людзей і дыскрымінацыю, зь якой яны сутыкаюцца», — заявіла Свабодзе амбасадарка Вялікай Брытаніі ў Беларусі Фіёна Гіб.\n20 траўня рэакцыю на гэта нечакана выказала Міністэрства ўнутраных спраў, апублікаваўшы на сваім афіцыйным сайце заяву «Мы за сапраўднае». У заяве аднаполыя стасункі і барацьба ЛГБТ-супольнасьці за свае правы былі названыя «падробкай».\nБеларусь апынулася на 42-м месцы з 49 краінаў Эўропы па ўзроўні гамафобіі. Гэта вынікае са штогадовай справаздачы міжнароднай арганізацыі ILGA-Europe. Сярод краінаў Эўропы горш, чым у Беларусі, сытуацыя выглядае толькі ў Малдове, Сан-Марына, Расеі, Манака, Турэччыне, Армэніі і Азэрбайджане.\n«Увы и ах». Міністар Шуневіч пракамэнтаваў зьбіцьцё Сяргея Чалага


Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Старавойтава Г.В. прыняла ўдзел у святочных мерапрыемствах малой радзімы. | Навіны | Афiцыйны сайт Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь\nДэпутат Палаты прадстаўнікоў Старавойтава Г.В. прыняла ўдзел у святочных мерапрыемствах малой радзімы.\n2018 год аб’яўлены Годам малой радзімы ў Рэспубліцы Беларусь. Горад Салігорск з’яўляецца радзімай дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Старавойтавай Г.В. 25 жніўня 2018 года, у Дзень горада, яна прыняла ўдзел у святочных мерапрыемствах малой радзімы.\nЗаснаванню горада садзейнічала распрацоўка самага вялікага ў Еўропе радовішча калійнай руды. 10 жніўня 1958 года каля вёскі Чыжэвічы прайшла закладка горада Нова-Старобінска. У 1963 годзе горад быў перайменаваны ў Салігорск. Па праву ў Салігорску святкаванне Дня горада прыходзіцца на Дзень шахцёра, бо менавіта шахцёры жывуць у гэтым гарадку. Да свята ў горадзе адкрыўся сквер Сям’і, Любові і Вернасці, а таксама ратонды са статуяй святой вялікамучаніцы Варвары, заступніцы шахцёраў. Прайшла цырымонія з нагоды заканчэння будаўніцтва паліклінікі, маляўнічае святочнае шэсце-карнавал упрыгожыла цэнтр горада. Напярэдадні ў горадзе заклалі новае прадпрыемства па вытворчасці сельскагаспадарчых угнаенняў. На цэнтральнай плошчы адбыўся гала-канцэрт з удзелам вядомых выканаўцаў. Закончыўся дзень фейерверкам, лазерным шоу і дыскатэкай.


Гутаркі ўдзельніка:Siarhei Bohdan — Вікіпэдыя\nГутаркі ўдзельніка:Siarhei Bohdan\n2 Пол Пот, Уйгурская мова\n4 Пагадненне Вайтангі й Катапаксі (вулкан)\nEugeneZelenko 15:22, 3 сьнежня 2006 (UTC)\nПол Пот, Уйгурская мова[рэдагаваць крыніцу]\nКалі ласка, калі вы перакладаеце артыкул зь іншых Вікіпэдый, то на прыкладзе артыкула пра Пол Пота, трэба перакладаць ня гэтую старонку, а вось гэтую. Тады ў вас атрымаецца вось такі артыкул, а не такі ці такі. І, калі ласка, дадавайце інтэрвікі. --Ліцьвін 14:50, 3 траўня 2008 (UTC)\nпастараюся, бо я яшчэ ня ўсё ўмею рабіць у вікі-фрамаце. дарэчы, уйгурскую я рабіў з розных тэкстаў і так, што памятаў, а не з расейскай. --Siarhei Bohdan 12:50, 3 траўня 2008 (UTC)\nЛепш пачынаць з простага, і глядзець як робяць іншыя. Усё прыйдзе з досьведам. --Ліцьвін 16:50, 3 траўня 2008 (UTC)\n...на старонцы Вы выпраўлялі, акрамя артаграфіі, ў якой я насамрэч памылілася, тарашкевіцкі правапіс на наркамаўскі, альбо я не разумею сутнасьці вашых правак? І не маглі бы Вы патлумачыць Вашу прапанову наконт "тэмаў"? З павагай, Julie 15:58, 24 траўня 2008 (UTC)\nніякай наркамаўкі. я выпраўляў назвы, якія былі проста памылкова перакладзенымі/трансьлітараваныя. і я меў на ўвазе, здаецца, (бо не магу знайсьці, дзе я пісаў тую заўвагу), што трэба, мяняючы сьпіс, не мяняць назваў адных і тых самых артыкулаў, якія мусяць быць у Вікі. Бо інакш пра адное і тое напішуцца некалькі розных артыкулаў.\nкрыху мудрагеліста сказаў. Адзін прыклад. У нас ё артыкул Аўгустын. У старым сьпісе ён быў так і запісаны Аўгустын. Я пісаў пра яго артыкул (мо і ня самы лепшы, але). і цьвёрда ведаў, што ён такі ё, гэты артыкул. Заходжу ў новы сьпіс, вай-вай! Аўгустына няма. Тады гляджу, што проста цяпер ён называецца Аўгустынам Блажэнным. Ну дык файна, але складваецца ўражаньне, што артыкула пра яго няма! Такая самая рэч і з кімсьці іншым была. Герадотам здаецца. Тое самае з Гегелем. То бок у прынцыпе трэба быць асьцярожным зь трансьлітарацыяй спалучэньняў "ге-ке-хе" ў іншаземных словах як "гэ-кэ-хэ". Ды і з трансьлітарацыяй неангельскіх імёнаў і паняткаў праз ангельскую таксама. Бо ў выніку часам узьнікаюць дзіўныя і неапраўданыя варыянты. Напрыклад, ня ведаю наколькі апраўдана пісаць Гірагіта. Я, хоць і меў японскую другой замежнай ва ўнівэрсытэце, ніколі б так не трансьлітараваў. а што там дарэчы Вам падалося наркамаўскім? --Siarhei Bohdan 19:29, 24 траўня 2008 (UTC)\nЗразумела. Ну па-першая, я насамрэч зрабіла зашмат дурных памылак кшталту "Дюрэра", мне сорамна. Я насамрэч дрэнна ведаю мову. Я працую над гэтай старонкай зараз, павольна з-за сэсіі (і, насамрэч, яна патрабуе сур'ёзнай перапрацовкі). Па-другое, калі я сустракала штосьці кшталту "Nagarjuna", я глядзела пераклад у рускай Вікі. Па-трэцяе, тыя імёны, якія ўжо былі на старонцы, я захавала, а якіх не знайшла, перакладала як змагла =) Так, пэўна і з Аўгустынам альбо Гегелем было. А наконт наркамаўцы - ну "Маркеc", але я паглядзела арыгінальнае напісаньне і пагаджуся з Вамі. Дзякуй Вам за дапамогу, я паспрабую акуратней перакладаць.\nІ мне прапанавалі не дадаваць артыкулы да існуючага сьпісу, а перакладаць цалкам. Вы згодны? Julie 08:25, 25 траўня 2008 (UTC)\nВедаеце, я асабіста дадаваў бы. Але можна вядома і нанова ўсё перакладаць. Толькі тады ізноў узьнікае праблема апісаная мной вышэй, калі той ці іншы панятак ці пэрсанаж могуць быць названыя па-рознаму. І гэта можа быць зьвязаным ня толькі з варыянтнасьцю іх у тарашкевіцы, але і з варыянтнасьцю наагул. То бок можа Тамэрлян, а можа Тымур, Аўгустын ці А.Б., Фама Аквінскі ці Тамаш Аквінскі (ну там праўда ўжо перанакіраваньне з Фамы паставілі). Таму мне падаецца, што дадаваньне магло б крыху зьменшыць верагоднасьць дубляў таго самага. Але як каму падабаецца... Мо нам патрэбны быў бы такі самаробны рэгістар асабовых імёнаў гістарычных асобаў і геаграфічных назваў, які дазволіў бы ўніфікаваць іх іменаваньне? Так бы зьнялася крыху вышэйзгаданая праблема.--Siarhei Bohdan 09:50, 25 траўня 2008 (UTC)\nПраблема варыятыўнасьці назваў у межах аднаго правапісу добра вырашаецца з дапамогай перанакіраваньняў. --Red_Winged_Duck 11:30, 26 траўня 2008 (UTC)\nПагадненне Вайтангі й Катапаксі (вулкан)[рэдагаваць крыніцу]\nЦікава, а навошта вы стварылі гэтыя артыкулы? Існуюць жа Пагадненьне Вайтангі й Катапаксі (вулькан). А на тых, што вы стварылі павінна быць або перанакіраваньне або выдаліць. --Ліцьвін 21:15, 6 чэрвеня 2008 (UTC)\nДык не заўважыў, бо глядзеў па тых, што на выдаленьне. вось і з вульканам такая самая памылка! Хацеў як лепш...--Siarhei Bohdan 21:17, 6 чэрвеня 2008 (UTC)\nКарыстайцеся пошукам, да і ў апошніх зьменах ўсё бачна. --Ліцьвін 21:22, 6 чэрвеня 2008 (UTC)\nДумаю, вы бы ўсё адразу зразумелі, калі бы была пазначана прычына выдаленьня. Артыкул Індыйскі нацыянальны кангрэс спадабаўся мне. Добра напісаны. --Ліцьвін 21:50, 6 чэрвеня 2008 (UTC)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Гутаркі_ўдзельніка:Siarhei_Bohdan&oldid=228979»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 7 чэрвеня 2008 году ў 00:50.