Биржа информации. Гродно. В.Шалкевіч: «У нас іншае, цікавае творчае жыццё»\nЗ гэтай нагоды з iм гутарыць карэспандэнт «БИ».\n– Вiктар, «БИ» шчыра радуецца за цябе, вiншуе з узнагародай. Спадзяёмся, што i нашы чытачы далучаюцца да вiншаванняў. А цяпер раскажы, калi ласка, як табе гэта ўдалося.\n– Шчыра кажучы – не ведаю. Я i аб фондзе гэтым практычна нiколi не чуў. Папросту, як зазвычай, штогод туды дасылаюцца рэкамендацыi на людзей, якiх можна ўзнагародзiць за падобныя дасягненнi, а там самi выбiраюць каго i за што адзначаць. Я толькi атрымаў афiцыйны лiст з фундацыi, у якiм мне i было паведамлена аб узнагародзе.\nУ мiнулым годзе ў мяне было шмат канцэртаў у Польшчы. I потым, кожны з гэтых канцэртаў, спадзяюся, нейкiм чынам змяняе ў вачах польскага гледача i слухача погляды на Беларусь. Як бы не было дзiўна, але сучасны паляк вельмi мала ведае пра нашу краiну. Вось вам свежы прыклад. Еду ў таксоўцы па Варшаве, як звычайна размаўляю з кiроўцам, ён уражаны тым, што я добра гавару па-польску. Ён таксама ў адказ хоча зрабiць мне нешта прыемнае i пытаецца: – «А сталiца вашай дзяржавы – Брэст?». Вось я i стараюся рабiць так, каб такiх пытанняў беларусам у Польшчы не задавалi.\n– А хто з вядомых людзей раней атрымлiваў узнагароды ад гэтага фонда?\n– Напрыклад, такiя вядомыя пiсьменнiкi, як Ежы Анджэеўскi, Яцэк Бахрыцкi, мая любiмая акторка Мая Камароўская, Ганна Скаржанка.\n– Вiктар, я ведаю, што ты выдатна ведаеш не толькi беларускую культуру, але i польскую. Разумею, што трацiў на яе пазнанне i захапленне шмат часу, высiлкаў. Ты выдатна валодаеш польскай мовай, зусiм не так, як гавораць людзi на Гродзеншчыне побач з касцёлам. Я быў на тваiх канцэртах i бачыў, як палякi рэагуюць на тваю творчасць. Што ты адчуў, можа зразумеў, калi атрымаў гэтую паперу з фонда?\n– Мне было вельмi прыемна. За 22 гады працы ў сваёй краiне я нiколi афiцыйна нiчога падобнага не атрымлiваў. Я зразумеў, калi мяне адзначылi людзi далёка за мяжой, гэта значыць, што мая праца вартая. Гэта здорава.\n– Польская i беларуская культуры ў гiсторыi заўсёды iшлi побач, яны былi блiзкiмi, зразумелымi адна адной i нават дапаўнялi адна другую. На твой погляд, апошнiм часам, як выглядае iх блiзкасць цяпер? Як мне здаецца, людзi, лёсы нашых краiн, на жаль, аддаляюцца?\n– Сапраўды, мы ўжо даўно жывём у розных дзяржавах, хоць i з агульнай мяжой. У нас засталiся сэнтыменты, але гэта, як ты заўважыў, хутчэй гiстарычная i генетычная цiкаўнасць. У гiсторыi гэта было. Нягледзячы нават на тое, што афiцыйная гiсторыя заўсёды трактавала палякаў як прыгнятальнiкаў. Але памяць людская – рэч мацнейшая. Нашы культуры перапляталiся, жылi, развiвалiся. Хто можа падзялiць сёння Мiцкевiча, цi мог зрабiць гэта раней? А гэта якраз i ёсць сапраўдная культура, выкрышталiзаваная на агульным нашым мiнулым.\nНа сваiх канцэртах у Польшчы я заўсёды заўважаю, як цiкава палякам наша культура, яны быццам нечага дадаюць сабе, нешта страчанае i забытае. Але мушу канстатаваць, што яны сапраўды вельмi мала ведаюць пра Беларусь.\n– I ўсё ж, Вiктар, калi таксiст называе сталiцай Беларусi – Брэст, то гэта яшчэ аб нечым сведчыць...\n– Заўваж, на якiм узроўнi адбываюцца культурныя кантакты памiж Беларуссю i Польшчай. Гэта звычайная штучнасць, ды i адбываецца гэта толькi зрэдку. Сучасная беларуская культура практычна не прэзентуецца. Я, дарэчы, у такiм выпадку заўсёды пытаюся – а цi ёсць нам сёння што прэзентаваць?\n– Польская культура таксама сцiпла прэзентуецца, i толькi, як правiла, на ўзроўнi iнтэлектуалаў. Якой табе бачыцца перспектыва адносiн гэтых двух культур?\n– Канешне, польская культура прэзентуецца больш. Апошнi прыклад: цудоўны фестываль «Польская восень». Але, сапраўды, гэта больш на ўзроўнi iнтэлектуалаў. Мне, наогул, бачыцца перспектыва больш нефармальнага зблiжэння гэтых двух культур. Дзяржава, чыноўнiкi, палiтыка – гэта адно. Але ёсць яшчэ i людзi, якiя падтрымлiваюць памiж сабой стасункi, якiя, пазнаёмiўшыся i пасябраваўшы, зразумелi, што хочуць быць сябрамi назаўсёды. I гэтага нiхто не здольны адабраць у iх.\n– Я таксама ўпэўнены, што, нягледзячы нi на якiх палiтыкаў, нашы культуры здолеюць нейкiм чынам не забыцца адна на адну. А мне хочацца вярнуцца да тваёй творчасцi. Раскажы аб сваiх навiнках, знаходках, увогуле, як жывецца i працуецца?\n– Пiшу песнi, выступаю з канцэртамi, хутка выйдуць мае кампакты. Адным словам – працую.\n– I ўсё ж падрабязней.\n– Былi цудоўныя канцэрты ў Варшаве, Гданьску, Празе. Выйшаў кампакт з раннiмi песнямi, якi называецца «Добрай ранiцы». Спадзяюся, што хутка будзе прэзентацыя, i ваша газета ўсiм аб гэтым паведамiць. Хутка, спадзяюся напрыканцы года, выйдзе альбом, якi будзе называцца «За сто крокаў ад Вострай брамы, альбо Геаграфiя Вялiкага княства Лiтоўскага i ваколiцаў». У наступным годзе павiнна пабачыць свет опера, якая будзе называцца «Галiлейская гiсторыя». Усё гэта з’явiцца на кампактах.\n– Цiкава, што гэта за опера? Калi можна, хоць некалькi словаў...\n– Гэта опера пра тое, як у адным малым Галiлейскiм калгасе нарадзiўся збаўца свету. Магу сказаць, што гэта плануецца прымеркаваць да калядаў.\n– Значыцца, песнi пiшуцца?\n– Пiшуцца, пiшуцца.\n– Ад песень ты, вiдаць, яшчэ не стамiўся. А ад жыцця?\n– Як табе сказаць.., няма калi.\n– Так шмат хочацца зрабiць?\n– У мяне ёсць i новы праэкт. Разам з рэжысёрам Кшыштафам Ковнасам i прафесарам Сарбонны Людвiгам Стомам мы запланавалi зрабiць серыю фiльмаў, якая будзе называцца «Гiсторыя з забытай Еўропы». Гэта будуць фiльмы, якiя распавядуць аб жыццi звычайных людзей у Беларусi, Украiне i Расii. Мы рыхтуемся да гэтага i спадзяёмся, што будзе цiкава. Рэалiзоўвацца яны будуць на студыi «AXFILM» у Варшаве.\n– Вiця, а табе не здаецца, што ў Гродне апошнiм часам, нават у культурным сэнсе, стала неяк нецiкава жыць. Як быццам нешта знiкла з нашага горада?\n– Мне, наогул, здаецца, што нешта знiкла з усёй Беларусi. Урад жыве сваiм жыццём, тэлебачанне – сваiм, радыё – таксама сваiм. А людзi – у iх таксама сваё жыццё. I нiдзе нiчога агульнага. Я даўно заўважыў, калi збiраемся з калегамi ў Варшаве, дык размовы аб нечым цiкавым, творчым. А у нас людзi сядуць i пачынаюць спрачацца, якая гарэлка лепшая – мiнская цi брэсцкая. Я кажу аб iнтэлектуальных людзях. Нешта не так у нашым жыццi. Гэта ўжо вiдавочна.\n– Тым не менш, я заўважыў адну цiкавую рэч. Нягледзячы на тое, што творчае жыццё цiкавей за мяжой, але песнi ты пiшаш чамусьцi, чэрпаючы матэрыял з Бацькаўшчыны. Магчыма, гэта не так?\n– Дзiўная рэч, але колькi цудоўных людзей выйшлi з нашай зямлi, раз’ехалiся па свету i дасягнулi вядомасцi абавязкова за мяжой. Чаму так? Чаму немагчыма гэтага дасягнуць у нас? А што будзе далей.\nА што тычыцца таго, што чэрпаеш з Бацькаўшчыны. Магчыма, гэта i так. Але, як мне здаецца, калi чалавек таленавiты, то ён у нейкiм сэнсе незалежны нi ад якай краiны. Проста нашай краiне чамусцi не патрэбныя таленавiтыя людзi.\n– Сумна, канешне. I апошняе пытанне. У нашай дзiўнай краiне ў чацвер свята – Дзень кастрычнiцкай рэвалюцыi. Гэта нават больш, чым дзiўна. Тым не менш, як ты з iм сустрэнешся?\n– Ды нiяк. Гэта абсалютна не свята. i я быў вельмi рады, калi яго адмянiлi. Ведаеш, я ўзгадваю, як мацi мне некалi распавядала пра канец 1939 года, калi Саветы прыйшлi да нас першы раз i пачалi вывозiць усiх падрад пад маркай палякаў, багатых... Iх з сем’ямi вывозiлi з нажытых хатаў недзе ў Сiбiр... Якое гэта свята?\nА ў чым сэнс стаяння Ленiна на ўсiх плошчах нашых гарадоў? Ужо даўно паказана i даказана – кiм быў гэты самы Ленiн... Але калi людзi так хочуць, то хай жывуць. А ў нас iншае, цiкавае i творчае жыццё.\n– Што ж, жадаю поспехаў.\nГутарыў Мiхаiл КАРНЕВIЧ


Як здабыць упэўненасць у сабе: ТОП-5 спосабаў\nВы хочаце здабыць упэўненасць у сабе? Так, гэта выдатная якасць, якое дазваляе пазітыўна, але рэалістычна ацэньваць сябе ў любой сітуацыі. Як правіла, яно не даецца чалавеку ад нараджэння, а выхоўваецца ў сабе скрупулёзным працай. Праўда, варта адзначыць, што ўпэўненасць у сабе не ўзнікне цудоўным чынам за адну ноч. Аднаго жадання для гэтага мала, прыйдзецца папрацаваць. Ваша мэта - зразумець, што вы добры чалавек, годны павагі і любові.\nЯк здабыць упэўненасць у сабе за 12 крокаў\nПрызнайце, што вы не ўпэўненыя ў сабе. Разбярыцеся з прычынамі гэтай з'явы: што прымушае вас адчуваць сябе няўтульна, саромецца, выклікае сорам? Гэта можа быць дзіцячая псіхалагічная траўма ад неасцярожнага выказванні бацькоў ці кпінаў сяброў. Як бы там ні было, усвядоміць гэта, пільна і справядліва разгледзьце свой ўяўны недахоп, які прымушае вас адчуваць сябе горш за іншых, зразумейце яго няздольнасць і ... забудзьцеся пра яго!\nАбмяркуйце гэтую сітуацыю з блізкімі або сябрамі. Калі вы можаце змяніць свае недахопы - займіцеся гэтым неадкладна (купіце абанемент у спартзалу, запішыцеся на танцы, на кансультацыю да стыліста або касметолага, на курсы замежнай мовы і т. Д.). Калі ж не - прыміце іх як дадзенасць, якая падкрэслівае вашу індывідуальнасць.\nПрабачце сябе. Памятаеце: ніхто не дасканалы. Бываюць моманты, калі нават моцныя і паспяховыя людзі адчуваюць сябе няўпэўнена, аднак усё гэта толькі часовыя эмоцыі. Ставіцеся да сваіх промахах з усмешкай.\nСтварыце спіс сваіх вартасцяў - бо ў кожнага з нас ёсць моцныя бакі. Вызначыце свае таленты і старайцеся выказаць праз іх свой унутраны свет. Няўпэўненасць у сабе - гэта навязанае сабе ж стан ахвяры. Перастаньце адчуваць сябе ахвярай! Не бяда, калі спіс вашых здольнасцяў аказаўся больш чым сціплым - падумайце пра тое, чым бы вы хацелі займацца, і адважна бярыцеся за справу, нават калі ўнутраны голас у паніцы лямантуе, што ў вас нічога не выйдзе. Выйдзе, яшчэ як!\nУзгадайце словы філосафа: багаты не той, хто шмат мае, а той, хто мала жадае. Гэта не значыць, што вы не павінны імкнуцца да лепшага, наадварот, амбітнасць - ваш плюс. Аднак пры гэтым будзьце ўдзячныя лёсу за тое, што вы маеце. Калі ў наступны раз вас нагоніць прыступ жалю да сябе, успомніце пра бяздомных жывёл, галадоўнікаў дзецях, невылечна хворых людзях, дзецях-сіротах. Ім сапраўды дрэнна, а вы - проста шчасліўчык!\nБудзьце пазітыўным заўсёды. Нават у дрэнным настроі вы павінны старацца выпраменьваць аптымізм. Не шкадуйце сябе самі і не дазваляйце іншым рабіць гэтага.\nНе бойцеся прымаць кампліменты. Калі вам кажуць, што вы выдатна выглядаеце, не варта, закочваючы вочы, выдаваць тыраду аб мяшках пад вачыма (якія, дарэчы, акрамя вас, ніхто і не бачыць) і іншым. Дастаткова толькі ўсміхнуцца і сказаць «Дзякуй!».\nЗаўсёды усміхайцеся свайму адлюстраванню ў люстэрку, ня вышукваюць у ім недахопы, а адзначайце годнасці.\nПагуляйце ў упэўненага ў сабе чалавека. Уявіце, што вы гуляеце з сябрамі ў фанты і вам выпала заданне правесці дзень (ці гадзіну) у вобразе абсалютна ўпэўненага ў сабе чалавека. Вось ўбачыце, вечарам вам ужо не захочацца расставацца з гэтай выявай.\nБудзьце прынцыповыя заўсёды і ва ўсім. Гэта выкліча павагу ў навакольных.\nПа меры магчымасці дапамагайце навакольным вас людзям: займіцеся дабрачыннасцю, дапамажыце бабульцы з цяжкай торбай, трухлявым дзіцяці, бяздомнаму шчанюку. Дапамагаючы іншым, мы становімся лепш, а, акрамя таго, вы будзеце ведаць, што патрэбныя людзям і ўносіце станоўчыя эмоцыі ў іх жыццё.\nПазбягайце перфекцыянізм - ён можа перашкаджаць вам у дасягненні вашых мэтаў.\nЯк здабыць упэўненасць у сабе хутка\nПсіхолагі рэкамендуюць для гэтага заняцца спортам ці запісацца ў танцавальную студыю. Справа ў тым, што спорт спрыяе сінтэзу гармонаў шчасця - эндорфінов, развівае каардынацыю рухаў, грацыёзнасць, станоўча ўплывае на фігуру. У комплексе гэта спрыяе павышэнню самаацэнкі.\nЯк здабыць упэўненасць у сабе з дапамогай псіхалагічных трэнінгаў\nЦяпер існуе маса трэнінгаў для ўсіх выпадкаў жыцця. Нас жа цікавяць трэнінгі асобаснага росту або нават банальны пікап - яны вучаць эфектыўна ўзаемадзейнічаць з навакольнымі, прымаць сябе такім, які ёсць, і пазітыўна глядзець на свет.\nЯк здабыць упэўненасць у сабе, гуляючы\nПапулярныя зараз ролевыя і псіхалагічныя гульні таксама з'яўляюцца цудоўным трэнажорам для такіх мэтаў. Ідэальным, мабыць, будзе спантанны тэатр: ён вучыць праяўляць свае эмоцыі, самовыражаться, паводзіць сябе ў розных, часам зусім непрадказальных жыццёвых сітуацыях. Нават вядомая гульня «Мафія» вучыць, як здабыць упэўненасць у сабе, паколькі ў яе рамках чалавек прымярае на сябе новыя ролі і вучыцца быць натуральным.\nЯк здабыць упэўненасць у сабе: шокавая тэрапія\nКалі вы - досыць сарамлівы чалавек, спецыяльна стварайце для сябе стрэсавыя сітуацыі, вымушаюць вас пастаянна знаходзіцца ў цэнтры ўвагі, ўзаемадзейнічаць з незнаёмымі людзьмі. Неўзабаве гэтая сітуацыя стане для вас звыклай.\nУпэўненасць у сабе - гэта не сукупнасць нейкіх навыкаў, а стан душы, якое ёсць у кожным з нас - трэба толькі адкрыць яго ў сабе.\nДрэнны настрой: ліквідаваць з дапамогай адкрыццяў нейрафізіялогіі\nПаспяховы чалавек. Асноўныя псіхалагічныя якасці\nФормы зносін: розныя, але ўзаемазвязаныя\nШто такое арыентацыя бі: віды сэксуальнай арыентацыі\nАдолела прокрастинация? Лячэнне існуе!\nКрасновишерск, Пермскі край: славутасці, іх фота і гісторыя\nJane Slalom Pro: лепшы выбар для малыша\nШто даюць "лайкі" на "Ютубе", як іх ставіць і навошта\nВельмі рэдкія віды жывёл. Самы рэдкі від жывёл\nДзякуй дзеду за перамогу: аплікацыі да Дня Перамогі\nДорыс Робертс - легенда амерыканскага кіно і тэатра


У віцебску асноўнай увагай карысталіся творы Л. Талстога, Ф. Дастаеўскага. Віцебск канца ХІХ ст быў горадам мастакоў\nУ Віцебску асноўнай увагай карысталіся творы Л. Талстога, Ф. Дастаеўскага. Віцебск канца ХІХ ст. быў горадам мастакоў.\nУ 1899 г. тут адкрылася першая выстава, а ў літаратуру прыйшоў шэраг новых аўтараў, большасць з якіх не стала знакамітымі літаратарамі.\nДадзенага аўтара называюць «рыцарам сумлення». Нарадзіўся ў фальварку Свіраны Віленскай губерні ў шляхецкай сям’і.\nПродкі яго былі асіміляваныя татары. Вучыўся ў Віленскай гімназіі, мовы даваліся цяжэй за дакладныя навукі. У 1861 г. адпраўляецца ў Пецярбург вучыцца на фізмат.\nКіраўніцтва пачало выдаваць студэнтам залікоўкі (матрыкулы), па якіх экзамены здаваліся ў пэўны час, што значна абмяжоўвала свабоду студэнтаў. Ф. Багушэвіч не ўзяў матрыкулу і аўтаматычна выбыў.\nНастаўнічаў на Лідчыне (Гродзенская вобласць).\nБраты Багушэвічы прынялі ўдзел у паўстанні К. Каліноўскага, вымушаны былі хавацца ад уладаў.\nУ 1864 г. пакінуў Беларусь і ўладкаваўся ў г. Нежыне.\nУ 1865 г. паступіў у Нежынскі юрыдычны ліцэй (вучыўся там да 1868 г.).\nЧаста мяняў месца службы, працаваў на Украіне.\nДругая палова 1890-х гг. – час развіцця ўкраінскай літаратуры, таму мяркуюць, што і Ф. Багушэвіч пісаў вершы на ўкраінскай мове.\nТам жа ў 1874 г. ажаніўся.\nУ 1884 г. пераехаў ў Вільню, працаваў адвакатам пры Віленскім акруговым судзе, пісаў вершы.\nМарыў пра стварэнне беларускай граматыкі, беларускага слоўніка.\nЗ’яўляецца аўтарам зборнікаў: «Дудка беларуская» (выдадзены ў 1891 г.) і «Смык беларускі» (выдадзены ў 1894 г.).\nЛітаратурную дзейнасць на беларускіх землях Ф. Багушэвіч пачаў з публіцыстычных твораў.\nЗ 1885 па 1891 гг. друкаваўся ў польскім часопісе «Край» пад псеўданімамі і крыптаграмамі (А.Д., В.Н. «бэ аш», Дэмас, Гушыч).\nПублікаваўся ў раздзелах, якія расказвалі пра правінцыяльнае жыццё, судовыя справы.\nУ публікацыях звяртаў увагу на крызіс сельскай гаспадаркі таго часу, на эміграцыю беларускага сялянства, на банкроцтва памешчыкаў, пісаў пра ўзрастанне ролі банкаў і ліхвяроў.\nДопісы вызначаліся іранічным стылем. Пісаў пра навіны культурнага жыцця, неабходнасць развіцця беларускай культуры.\nПубліцыстычныя артыкулы вызначаюцца ўдалым выкарыстаннем сатырычных фарбаў (можна сказаць, што Ф. Багушэвіч – паслядоўнік М. Гогаля).\nУзорам публіцыстыкі з’яўляюцца прадмовы да паэтычных зборнікаў «Дудка беларуская» і «Смык беларускі».\nВыйшаў у Кракаве ў 1891 г. лацінкай, але на беларускай мове пад псеўданімам «Мацей Бурачок». Выбар псеўданіма сведчыў пра дэмакратычнасць аўтара.\nПісьменнік звяртаецца да зямлі-маткі, хоча пагаварыць пра мову, звяртае ўвагу на грамадзянскасць беларускай мовы.\nЗаклікае беларусаў развіваць культуру на беларускай мове. У прадмове да зборніка ідэалізуе беларусаў у агітацыйных мэтах.\nЗборнік адкрываўся праграмным вершам «Мая дудка», які і вызначаў запеў, настрой і тэматыку ўсіх твораў. У вершы аўтар расказвае пра прызначэнне і ролю мастацтва, паказвае неабходнасць сувязі паміж жыццём і паэзіяй, жыццём і літаратурай.\nЗборнік па сваім складзе і характары апавядальны (эпічны). Асноўная ўвага надаецца апісанню здарэнняў, а не чалавечых пачуццяў.\nУдалым кампазіцыйным прыёмам можна назваць тое, што аўтар уводзіць вобраз апавядальніка Мацея Бурачка. Вуснамі селяніна расказвае пра сялянскае жыццё.\nУвогуле зборнік уключае сямнаццаць вершаў, адну байку, адну паэму, якую часта называюць вершаваным апавяданнем – «Кепска будзе».\nУ тэматычным плане вершы можна падзяліць на некалькі груп:\nпраўдашукальніцкія вершы («Мая хата», напісаны ў форме прыытання);\nЧаста аўтар называе зборнік дзённікам Мацея Бурачка, таму што амаль у кожным вершы прысутнічае апавядальнік Мацей, які расказвае пра нейкія здарэнні са свайго жыцця.\nвершы, якія ўслаўляюць чалавека працы («Дурны мужык, як варона»);\nвершы апавядальніцкага характару пра выпадкі з жыцця («Здарэнне», «Дзе чорт не можа, там бабу пашле», «Хцівец», «Скарб на святога Яна»);\nВерш «З кірмашу» можна аднесці да любоўнай лірыкі, таму ён стаіць асобна ў шэрагу твораў аўтара.\nПаэма «Кепска будзе» паказвае вобраз галоўнага героя Аліндаркі, які цэніць свабоду.\nАўтар даводзіць думку пра тое, што кепска будзе чалавеку да той пары, пакуль ён церпіць здзекі з сябе. Паэму называюць яшчэ вершаванай аповесцю.\nУ зборніку Ф.К. Багушэвіч размясціў вершы не па тэмах дзеля цэнзуры: смешнае мяжуецца з сур’ёзным.\nЗборнік выдадзены ў Познані ў 1894 г. на беларускай мове лацінкай пад псеўданімам «Сымон Рэўка з-пад Барысава» (пачаткова «Шымон Рэўка з-пад Барысава»).\nЗборнік меў прадмову, у якой Ф. Багушэвіч працягвае размову пра перспектыву развіцця «мужыцкай» мовы, адносіны да фальклору.\nІмкнецца разважаць з чытачом, як пісаць: арыентавацца на народную песню ці адкідаць яе.\nЗборнік адкрываецца праграмным вершам «Смык».\nУ вершы паэт услаўляе мастацтва і заяўляе, што мастацтву і музыцы падуладна ўсё. Зборнік уключае паэтычны цыкл «Песні», у які ўвайшло дзесяць песень, розных паводле тэматыкі, якія стылізаваны пад фальклор.\nПершая песня «Удава» – у форме плачу, у ёй выказваецца спачуванне гаротнаму лёсу жанчыны.\nДругая песня – «Гора» выкарыстоўвае сюжэт народнай казкі.\nТрэцяя песня – пра гора – не мае назвы, пабудавана на алегарычнай сітуацыі.\nЧацвёртая і пятая песні – «Сватаны» (жаніх) і «Сватаная» (нявеста) выкарыстоўваюць прыём іроніі.\nШостая песня паказана ў форме дыялогу.\nСёмая – зварот да пана ў форме іроніі.\nВосьмая песня зроблена ў жанры калыханкі.\nДзявятая і дзясятая песні па форме блізкія да народных прыпевак і па змесце нагадваюць гімн гультая.\nАдрозніваецца песня «Хмаркі», у якой маецца разважанне пра месца чалавека на зямлі (верш элегічнага характару, роздум пра лёс інтэлігенцыі).\nУ зборнік увайшлі і песні, у якіх апісваецца паразітызм паноў і нягоды сялянскага жыцця.\nІранічна гучаў верш «Скацінная апека», які асуджае ілжывасць і крывадушнасць сучаснай аўтару маралі.\nСацыяльнае гучанне мела байка «Свіння і жалуды» (філасофскі падтэкст у тым, што панства адбірае ў сялянства карані і не дае магчымасці існаваць).\nФіласофскае гучанне мае і верш «Ахвяра»; у вершы «Не цурайся» праводзіцца ідэя асветніцтва, характэрная для ХVІІІ – ХІХ стст.\nПатрыятызмам прасякнуты верш «Свая зямля».\nБагушэвіч набліжае паэзію да лірычнай плыні (верш «Балада»).\nАўтар з’яўляецца адным з пачынальнікаў беларускай прозы.\nЯго проза не цалкам захавалася.\nКалі пачаў пісаць прозай – невядома.\nБыў намер выдаць зборнік «Беларускія расказы», але ён не ажыццявіўся.\nДа нас дайшлі асобныя апавяданні.\nУ 1892 г. у Кракаве выйшла апавяданне «Тралялёначка», надрукаванае на беларускай мове лацінкай.\nАпавяданне ўздымала праблему капіталізацыі вёскі, такім чынам, у ХІХ ст. ужо набывае моц літаратура пра паказ жыцця народа.\n«Сведка» – пра мужыка, якога запрасілі сведкам на суд; «Палясоўшчык» (падзагаловак «Апавяданне старога лесніка») выкарыстоўвае сітуацыю народнага анекдота; «Дзядзіна» – народнае апавяданне, у аснове ляжыць прыём прамой іроніі і горкага гумару.\nТакім чынам, Ф. Багушэвіч – першы беларускі нацыянальны паэт, пра што ён сам заявіў свядома назвамі твораў.\nЁн адзін з пачынальнікаў беларускай прозы, аўтар вострасацыяльных вершаў, садзейнічаў развіццю лірычнага пачатку беларускай паэзіі.\nЛітаратура дадзенага перыяду абумоўлена гістарычнымі абставінамі. Мяжа стагоддзяў – пераломны час, на які паўплывала рэформа 1860-х гг. і 1880-я гг.\nКаб рэабілітавацца, царскі ўрад распачаў вайну з Японіяй, але прайграў яе.\nНезадаволенасць урадам перарасла ў першую рускую рэвалюцыю 1905 – 1907 гг.\nКаб супакоіць народны рух, урад Мікалая ІІ у 1904 г. дазволіў друкаваць кнігі на мясцовых гаворках.\nУ гісторыі беларускай літаратуры пачатку ХХ ст. вызначаецца 2 асноўныя этапы:\nІ этап (1900 – 1905 гг.) – дзейнасць Беларускай рэвалюцыйнай грамады.\nУ гэты час існуе газета «Северо-Западный край» (1902 – 1905).\nУ грамадстве пануе ідэя радыкальнага змянення існуючых парадкаў.\nГазета была літаратурным і грамадска-палітычным выданнем, у цэнтры ўвагі якога знаходзілася тагачаснае жыццё царскай Расіі.\nПобач з творамі рускай класікі газета друкавала творы замежных аўтараў, славянскіх аўтараў.\nТут жа ў 1905 г. надрукаваны першы верш Я. Купалы «Мужык».\nПасля закрыцця ў тым жа годзе газеты цэнтр друку перамешчаны ў Вільню.\nІІ этап (1906 – 1910 гг.) – цэнтрам літаратурна-грамадскага руху стала Вільня. З’явілася шэраг выдавецтваў.\nУ 1906 г. у Пецярбургу існуе таварыства «Загляне сонца і ў наша аконца», якое праіснавала да 1914 г.\nУ 1908 г. існуе ў Вільні таварыства «Наша хата», якое перайменавана ў 1913 г. у «Беларускае выдавецкае таварыства».\nУ 1907 – 1914 гг. у Вільні існуе выдавецтва «Наша ніва», на Віцебшчыне – выдавецтва «Палачане».\nГазету «Наша ніва» лічылі лабараторыяй пісьменніцкага вопыту, бо яна давала шлях у літаратуру многім аўтарам пачатку ХХ ст. (так званы «нашаніўскі перыяд» літаратуры).\nВыдавецтва існавала за кошт вучоных-славістаў.\nНа старонках газеты друкаваліся літаратурна-крытычныя работы, творы беларускіх аўтараў, вялася гаворка пра лёс беларускай літаратуры.\nУ 1916 г. у Вільні выходзіла газета «Гоман» лацінкай на беларускай мове; мела мастацка-публіцыстычны характар і нацыянальна-вызваленчую праблематыку.\nУ гэтым жа годзе газету «Дзянніца» спрабуе выдаць Ц. Гартны ў Пецярбургу. Дадзеныя газеты ва ўмовах вайны доўга існаваць не маглі, хаця і не залежалі ад улад і ўрада.\nУ ХІХ ст. аўтары пісалі на некалькіх мовах і звярталіся да перакладных твораў іншаземных аўтараў. У ХХ ст. пісьменнікі перакладаюць творы рускіх, польскіх і заходне-еўрапейскіх аўтараў.\nНа маладую беларускую літаратуру звяртаюць увагу і іншыя аўтары: беларускіх пісьменнікаў пачынаюць перакладаць на іншыя славянскія мовы.\nУ пачатку ХХ ст. беларуская літаратура развіваецца паскорана.\nУ гэты час ні адзін літаратурны метад не стаў дамінуючым у творчасці беларускіх аўтараў.\nТакім чынам, літаратурны працэс у пачатку ХХ ст. вызначаўся з’яўленнем арыгінальных пісьменнікаў; развіццём беларускай перыёдыкі і выдавецкай справы; функцыянаваннем беларускай літаратуры ў гравітацыйным полі сусветнага літаратурнага працэсу;\nпашырэннем перакладчыцкай дзейнасці;\nразвіццём крытыкі і ўзнікненнем новых літаратурных жанраў (верш, камедыя, апавяданне, паэма, сацыяльна-бытавая беларуская аповесць; робяцца спробы стварэння рамана, першых драматычных твораў).


07 сьнежань 2012, 19:11\nСупраць арганізатара «Славянскага маршу» Дзьмітрыя Дзенісенкі распачалі адміністрацыйны працэс. Чакаецца суд. Пра гэта паведаміў «Свабодзе» сам спадар Дзенісенка па выхадзе зь Ленінскага аддзелу міліцыі.\nПаводле Дзенісенкі, адміністрацыйны працэс супраць яго ўсчалі 3 сьнежня пасьля рапарту маёра Цецюрукова.\nДзенісенка: «Прычынай адміністрацыйнага перасьледу мне назвалі тое, што на мерапрыемстве прысутнічалі людзі, якія хавалі свае твары пад маскамі, што забаронена законам „Аб масавых мерапрыемствах“. Перада мной у міліцыю выклікалі яшчэ трох удзельнікаў мерапрыемства. Двум зь іх пагражаюць штрафы, адзін праходзіць сьведкам па справе. Мне заявілі, што я бачыў людзей, якія хавалі свае твары за маскамі, але я іх не паінфармаваў, што гэта забаронена. Суд, як мне сказалі, вызначыць маю віну. Мяне імкнуцца пакараць, каб я на працягу году ня змог праводзіць масавых мерапрыемстваў. Такім чынам блякаваць маю актыўнасьць. Я ж абяцаў, што арганізую яшчэ адзін „Славянскі марш“».\n«Славянскі марш» быў дазволены Магілёўскім гарвыканкамам. Адбыўся ён удалечыні ад людных вуліц Магілёва — на стадыёне па вуліцы Чалюскінцаў. Гэта месца, адведзенае ўладай для масавых мерапрыемстваў.\nДазвол на марш прыхільнікаў славянскага адзінства быў нэгатыўна ўспрыняты ў апазыцыйным асяродзьдзі Магілёва. Актывісты наракалі, што на іхнія мерапрыемствы гарвыканкам дазволу не дае, нават калі іх зьбіраюцца праводзіць у адведзеным для гэтага месцы.\nСябра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Грамада» Ігар Барысаў зьвярнуўся ў пракуратуру, КДБ, гарвыканкам і Адміністрацыю прэзыдэнта з патрабаваньнем прыцягнуць да адказнасьці намесьніка старшыні гарвыканкаму Мікалая Міхаленю, які, паводле партыйца, дазволіў «акцыю прарасейскіх правых радыкалаў, якія прапагандуюць шавіністычную ідэю панславянізму і манархізму». Ігар Барысаў зьвінаваціў чыноўніка ў неабачлівасьці.


15:23 29.07.2019 (абноўлена 13:50 29.07.2019)\nМясцовым чыноўнікам трэба будзе не толькі арганізаваць правядзенне выбараў на годным узроўні, але і ставіцца да людзей па-чалавечы ў рэгіёнах, згодна з даручэннем кіраўніка дзяржавы.\nМІНСК, 29 ліп - Sputnik. У Беларусі трэба забяспечыць своечасовую выплату заробкаў і іх рост, заявіў прэзідэнт пры ўзгадненні прызначэнняў кіраўніцтва мясцовых органаў.\n"Паглядзіце на выплату заработнай платы. Паспрабуйце зрабіць усё, каб гэтая заработная плата была калі не годнай (усюды гэта не зробіш), то ніштаватай, каб людзі разумелі, што сёння ў іх такая зарплата, заўтра пры пэўных умовах яна павінна быць вышэй. Абавязкова гэты прырост павінен быць", - цытуе кіраўніка дзяржавы БелТА.\nПаводле яго слоў, гэта не звязана з выбарамі, таму што беларусы не ўспрымаюць, калі гэта прывязваецца да палітычных кампаніяў.\nУ цяперашні час у краіне патроху растуць зарплаты, пенсіі і іншыя выплаты, і насельніцтва гэта адчувае. Пры гэтым, на думку Аляксандра Лукашэнкі, зарплаты - гэта святое, і на гэта павінны звярнуць увагу кіраўнікі: "Але не дзеля таго, што ў нас выбары. Людзі вельмі дрэнна ўспрымаюць, калі гэта робіш з нейкай палітычнай нагоды. Гэтага рабіць нельга".\n"Гэта асноўная крыніца даходу нашага насельніцтва, яе трэба выплачваць своечасова і забяспечваць рост", - даручыў ён і нагадаў, што ў краіне ў хуткім часе двойчы пройдуць выбары.\n"Партыйных органаў у нас няма, КПСС няма, гэта значыць асобна палітыкай займацца няма каму. Усе засяроджана ў вашых руках на месцы", - звярнуўся Лукашэнка да чыноўнікаў.\nПасля чаго кіраўнік дзяржавы пераканаўча папрасіў арганізаваць правядзенне выбарчых кампаній годна. Праўда, цяпер у рэгіёнах, дзе прызначаныя новыя кіраўнікі, усё стабільна.\n"Людзі нас разумеюць, падтрымліваюць цяперашнюю ўладу. Не без крытыкі, хапае крытыкі. Гэта добра і правільна. Таму трэба размаўляць з людзьмі, ні ў якім разе не павінна быць ніякага ціску. Стаўцеся па-чалавечы да людзей", - даў даручэнне прэзідэнт.\nНа заканчэнне ён нагадаў усім, што выбары - гэта своеасаблівы экзамен, які патрабуе падрыхтоўкі. Таму трэба навесці парадак на месцах.


Hamilton College, Los Angeles, Злучаныя Штаты Амерыкі\nБеверлі-Хілз Міжнародная школа &nbsp Hamilton College, міжнародны Беверлі-Хілз школы з'яўляецца самай выдатнай міжнароднай школы, якая абслугоўвае студэнтаў па ўсім свеце. &nbsp Школа прызначаны для пераўтварэння студэнты, якія кажуць мала або наогул не англійская, каб гаварыць на мове свабодна, правільна, эфектыўна і старанна. &nbsp Мэта ўсіх інструктараў і персаналу з'яўляецца навучанне граматыцы, лексіцы, ліст, маўленне, аўдзіраванне і г.д. Гэта Elite школа англійскай мовы з дзіўнай здольнасці, размешчаны ў прыгожым і прэстыжным Беверлі-Хілз, штат Каліфорнія. &nbsp Для тых, хто ніколі не быў у Беверлі-Хілз, вопыт жыцця і вучобы ў лепшым выглядзе ў самых бяспечных і раскошных гарадоў Лос-Анджэлес! Далей у Лос-Анджэлесе, Галівуд, Санта-Моніка, Westwood, і г.д. &nbsp Увесь персанал школы падзяляе паралельныя філасофіі.Гэта ў першую чаргу забяспечыць усіх навучэнцаў на ўсіх узроўнях, высокі ўзровень адукацыі, стварыць вясёлую атмасферу і клапатлівыя для ўсіх студэнтаў, а галоўнае стварыць ўспаміны, якія застануцца на ўсё жыццё. &nbsp Студэнты кідаюць выклік, каб творчыя рашэнні, вывучыць мову хутка, але эфектыўна, для таго, каб мець магчымасць прымяняць ангельскую мову ў рэальным жыцці. &nbsp Студэнты карыстаюцца многія туры / экскурсіі на ўсім працягу ЗША, а іх знаходжанне. Даведайцеся больш пра нашых ёга, пілатэс, Дайвінг, Universal Studious, Дыснэйлэнд туры, і многае іншае. &nbsp Наша школа прапануе 3 ўзроўню ангельскай мовы: ESL - Basic ESL - Пашыраны TOEFL (IBT) Кожная праграма прызначана для павышэння вашага ангельскай мовы, на працягу старанна падрыхтаваныя навучальныя праграмы. Большасць студэнтаў вучацца HC Беверлі-Хілз Міжнароднай школы на год, каб атрымаць канчатковую амерыканскі вопыт. &nbsp Студэнты маюць шмат задавальнення ў нашым пасля школьных праграм. У нас ёсць шырокі спектр экскурсій, тураў і падзей, кожны з якіх забяспечвае добрая нагода для студэнта сетак, сустрэць новых сяброў і практыкаваць свой ангельскую мову. &nbsp Мы даем бяспечныя і камфортныя варыянты жылля для нашых студэнтаў, якія змясціць усіх студэнтаў у поўным аб'ёме. Вывучэнне англійскай мовы, выпрабоўваючы амерыканскай культуры, у прыгожых Беверлі-Хілз, штат Каліфорнія.\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 1 - 12 месяца September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Los Angeles\nУ асноўных узроўняў, класы граматыкі засяродзіцца на асноўных граматычных структур, з акцэнтам на выкарыстанне граматычных структур у паўсядзённым дзейнасці. У прамежкавых узроўнях, асноўныя навыкі граматыкі ўзмоцнены, а студэнты вучацца больш складаныя граматычныя канструкцыі, з дапамогай розных мерапрыемстваў і шырокую практыку. [+]\nПанядзелак - пятніца (за выключэннем святаў) 9 am-1pm 20 гадзін / тыдзень 1-12 месяца праграма\nВыберыце нашу школу за якасць! Мы спадзяемся ўбачыць вас у 2013!... [-]\nНа фундаментальным узроўні, класы граматыкі каардынацыйны цэнтр знаходзіцца на асноўных граматычных структур, з упорам на выкарыстанне належных граматычных структур у грамадстве. [+]\nНа прамежкавага ўзроўню, інструктар дасягнуць больш правільны спосаб гаварыць і пісаць у карпаратыўнай асяроддзі для таго, каб дасягнуць вышэйшай формы поспеху. Для таго, каб зрабіць гэта, розныя мерапрыемствы, лідэрства, і належнага кіраўніцтва будзе адыгрываць важную ролю на студэнта.... [-]\nПачатак заняткаў: кожны панядзелак [-]\nанглійская для бізнесу\nНаш англійская для бізнес-класа з'яўляецца клас прызначаны для тых, хто хоча асвоіць англійская мова не толькі з вялікай пункту гледжання, але і для іх працы, бізнесу і г.д. У гэтым класе вы даведаецеся ўсё, што ад маўлення, чытання, правільнае вымаўленне, зніжэнне акцэнту, кажучы растлумачыць, бізнес напісання лексікі і асацыяцый, інтанацыю і многае іншае. [+]\nНаш англійская для бізнес - класа з'яўляецца клас прызначаны для тых , хто хоча асвоіць англійская мова не толькі з вялікай пункту гледжання, але і для іх працы, бізнесу і г.д. У гэтым класе вы даведаецеся ўсё, што ад маўлення, чытання, правільнае вымаўленне, зніжэнне акцэнту, кажучы растлумачыць, бізнес напісання лексікі і асацыяцый, інтанацыю і многае іншае.... [-]\nкамп'ютэрызаванай сістэмы кіравання офісе\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 10 месяца September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Los Angeles\nСтудэнты будуць вывучаць кіраванне офісным кампутарам з дапамогай кампутара і розных праграм, развіцця лідэрскіх навыкаў, а таксама кіравання персаналам. Наша мэта для кожнага студэнта для развіцця лідэрскіх навыкаў, а выкарыстанне праграмы. [+]\nКамп'ютэрызаванай Офіс кіравання\nСтудэнты будуць вывучаць кіраванне офісным кампутарам з дапамогай кампутара і розных праграм, развіцця лідэрскіх навыкаў, а таксама кіравання персаналам. Наша мэта для кожнага студэнта для развіцця лідэрскіх навыкаў, а выкарыстанне праграмы.\nEmployment Outlook: адміністрацыйны, каардынатар, менеджэр па маркетынгу, кіраўнік, генеральны Office, маркетынгу, аддзел кадраў, і многае іншае. ... [-]\nLink to and share "Hamilton College, Los Angeles, Злучаныя Штаты Амерыкі"


Пароль: Целеш | Arche.by\nГэтую кнігу складана будзе знайсці ў кнігарні. Адразу ж пасля выхаду яна стала бібліяграфічнай рэдкасцю. Прычына таму — не толькі абмежаваны наклад. Выданне прызначана для ўнутранага сямейнага выкарыстання членаў роду Целешаў. Але пагартаць яе ці проста пазнаёміцца з агульнай канцэпцыяй і структурай, думаю, будзе карысна кожнаму, хто цікавіцца гісторыяй сваёй сям’і, хоча скласці ўласны радавод. Менавіта такі своеасаблівы майстар-клас і прапануе чытачу мастак, краязнаўца Вячка Целеш у выданні “Адсюль наш род, тут мой прычал” (Мінск: Кнігазбор, 2013). Падчас свайго нядаўняга візіту на радзіму Вячаслаў Міхайлавіч завітаў да нас у рэдакцыю і распавёў пра адметнасці стварэння кнігі, яе своеасаблівыя рысы і ў цэлым адзначыў тэндэнцыю зацікаўленасці ўласным радаводам не толькі ў Беларусі, але і ў Латвіі.\nКалекцыяніраванне мела і выдавецкі плён: выйшлі альбомы “Мінск на старых паштоўках”, “Рыга на старых паштоўках”, а кніга “Гарады Беларусі на старых паштоўках” ужо вытрымала аж тры перавыданні, цяпер рыхтуецца чацвёртае. Адметна таксама, што альбомы — гэта выданні, падрыхтаваныя на навуковай даследчай аснове. Кожнае лета я ездзіў па гарадах, ішоў у мясцовы музей, глядзеў іх паштоўкі, паказваў свае, шукаў мясціны, адлюстраваныя на старых выявах, параўноўваў з сучаснай рэчаіснасцю. Таму, лічу, што гэтыя кнігі — знаходка для краязнаўцаў. Паступова ўвёў “моду” на падобныя праекты: ужо пабачылі свет альбомы паштовак з выявамі Масквы, Санкт-Пецярбурга, іншых гарадоў.\n— Калі справа з калекцыяніраваннем была нібыта завершана, я пачаў цікавіцца звесткамі пра вытокі свайго роду. Больш за тое, у мяне заўсёды пыталіся, ці маю продкаў-мастакоў. Я казаў: “Не”, — бо не ведаў… Але потым, калі мой дзядзька прыязджаў з Канады ў 1980-х, яму задаў гэтае пытанне. Высветлілася, што яго дзед — то бок мой прадзед, які быў дзякам у царкве, высякаў з вапняка прыгожыя крыжы, надмагіллі. Адзін з такіх крыжоў я бачыў у дзяцінстве. Напэўна, ад сваяка мне і перадаўся талент.\nПрацаваў у архівах Гародні, Вільнюса… Хадзіў па хатах, запісваў гісторыі сем’яў усіх Целешаў-нашых сучаснікаў. Паступова “збіраўся” ланцужок. У гэтай працы мне вельмі дапамагла мая сястра Вера. Працэс вельмі складаны: патрэбна не толькі шмат працаваць у архівах, але пісаць, тэлефанаваць у розныя месцы, занатоўваць успаміны. З вёскі Краснае Сяло (цяпер г. п. Краснасельскі), што на Ваўкавышчыне, Целешы разляцеліся паўсюль: прадстаўнікі нашага роду жывуць у Таронта, Хабараўску, на Украіне, у Польшчы, натуральна, і ў Беларусі, у нашым родным Краснасельскім.\n— Кніга “Адсюль наш род, тут мой прычал” — не для публічнасці. Гэта прыватнае жыццё кожнага Целеша, па сутнасці, фамільная кніга. Я арыентаваўся, каб усе, пра каго пісаў, атрымалі гэтае выданне, прачыталі, перадалі сваім дзецям і такім чынам захавалі памяць пра нашых продкаў. Мы павінны памятаць бацькоў, дзядоў, прадзедаў, прыходзіць на могілкі, распавядаць пра сваіх продкаў дзецям і ўнукам. Каб ведалі, адкуль іх карані, любілі сваю малую радзіму. Я жыву ў Латвіі ўжо больш як 50 гадоў, гэта ўжо другая радзіма, але ўсё ж мае карані, мая любоў — на беларускай зямлі.\nЯ напісаў пра сялян. Мае прапрадзеды былі прыгоннымі сялянамі, а вёска належала графу Патоцкаму. Мае продкі жылі ў курных хатах… Сам жа радавод я прасачыў аж да 1795 года. У нас не было свайго сямейнага герба. Але я распрацаваў экслібрыс — як герб. У цэнтры — целеш, кавалак адпілаванага ліпавага бервяна, бо каля хаты амаль у кожнага Целеша раслі ліпы. На выяве адна ліпка расцвіла, тут жа з’явілася і пчолка: з аднаго боку, мае продкі былі працавітыя, але ёсць і больш прыземленае тлумачэнне — яны аж з ХІХ ст. заўсёды мелі вуллі.


Гульня Халка. Разбіваць дашчэнту Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня Халка. Разбіваць дашчэнту\nГуляць у гульню Халка. Разбіваць дашчэнту онлайн:\nАпісанне гульні Халка. Разбіваць дашчэнту\nБаявыя верталёты, танкі і Хамер атакуюць вас з усіх бакоў. Хамер страляе толькі туды, дзе ў апошні раз вы былі заўважаныя. Як толькі заўважыце прыезд Хамьмера, то адразу ж унікайце ад яго альбо заскакваць на яго і наносіце свой сакрушальны ўдар. Танк будзе страляць ўсяго адзін раз, але затое аднаго стрэлу дастаткова для знішчэння героя.. Гуляць у гульню Халка. Разбіваць дашчэнту онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Халка. Разбіваць дашчэнту\nГульня Халка. Разбіваць дашчэнту дададзеная: 27.09.2013\nУ гульню гулялі: 1603 раз\nРэйтынг гульні: 4 з 5 (21 адзнак)\nГульні, падобныя на гульню Халка. Разбіваць дашчэнту\nСпампаваць гульню Халка. Разбіваць дашчэнту\nУставіць гульню Халка. Разбіваць дашчэнту на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Халка. Разбіваць дашчэнту на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Халка. Разбіваць дашчэнту, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Халка. Разбіваць дашчэнту, таксама гуляюць у гульні:


13 сьнежань 2004, 22:24\nПалкоўнік Юры Падабед з жалем успрыняў рашэньне Эўразьвязу. Асноўнай прычынай ён назваў спыненьне кантактаў зь сілавікамі Польшчы і Літвы.\n(Падабед: ) “Яны прыяжджалі сюды. У часе апошняга візыту яны выказвалі пажаданьне нават абменьвацца супрацоўнікамі – на тыдзень-два прыедуць ад іх чалавек 10, а потым нашы паедуць туды стажыравацца. Гэта пазытыўныя крокі. Нашы былі на міжнародных спаборніцтвах “Антыкрымінал” у Санкт-Пецярбургу, потым мы былі на лёгкаатлетычным кросе, які праводзіцца ў Эўропе, і занялі там першае месца. Але мы й надалей будзем абменьвацца.\nЗразумейце, ёсьць людзі, якія выконваюць замову, і ёсьць людзі, якія выконваюць загад. Мая задача – выконваць загады”.\nЮры Падабед не ўтойваў сваіх эмоцыяў.\n(Падабед: ) “Шчыра, па-мужчынску, па-чалавечы – асадак на душы ёсьць. Я разумею, што прапанова сыходзіць ад Лябедзькі. Чаму ж ён так пакрыўдзіўся!? З апазыцыянэрамі я заўсёды сябе паводжу даволі карэктна. Паўтаруся, што мушу выконваць загады. Я – афіцэр. Я пяць гадоў жыў і вучыўся ў Нямеччыне. Пяць гадоў служыў у Польшчы. Адзін год служыў у войску ў Літве. Траціну сьвядомага жыцьця я правёў за мяжой. А наконт Лябедзькі, то заўважце, што заўсёды ён уцякае, калі ёсьць пагроза разгону дэманстрацыі, і да канца на акцыі не прысутнічае. Статкевіч павёў сябе прыстойна. Ня стаў уцякаць, “як пацан”. Па-мужчынску… Падышлі, прадставіліся, папрасілі сесьці ў машыну – і ніякіх праблемаў.”\nСказаў Радыё Свабода кіраўнік менскага АМОНу палкоўнік Юры Падабед.\nАнатоль Лябедзька пракамэнтаваў падзею наступным чынам:\n(Лябедзька:) “Падабед не тая фігура, за якой апазыцыі трэба арганізоўваць паляваньне. Я шчыра скажу, што ў мяне няма ніякай злосьці, ні жаданьня камусьці помсьціць. Кожны атрымае тое, што заслугоўвае. А што тычыцца нюансаў, то 120 кг Падабеда, яны як раз у тых тлумачэньнях, якія ён даваў сьледчаму. Вось там 120 кг хлусьні. Паводле вэрсіі Падабеда і ягоных падначаленых атрымліваецца, што я ўзначаліў шэсьце на Адміністрацыю, што мяне дзесяткі разоў папярэджвалі, і амонаўцы толькі клапаціліся, каб я сам сябе не пабіў. Ну, пра што тут казаць.”


Рамонт Чырвонага касцёла ў цэнтры Менска зойме некалькі гадоў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРамонт касцёла Святых Сымона і Алены (Чырвоны касцёл) на плошчы Незалежнасці ў Менску, які пачаўся ў кастрычніку, зойме некалькі гадоў, паведаміў 15 снежня на перадкаляднай прэс-канферэнцыі ў Менску мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\n„Гэты рамонт вельмі патрэбны і выкліканы часам, бо будынак знасіўся, — адзначыў каталіцкі іерарх. — Будынку ўжо больш за 100 гадоў, ён фактычна не рамантаваўся. У савецкія часы яго перабудавалі пад Дом кіно, там было некалькі паверхаў. Потым вернікі, як маглі, зрабілі рамонт. Але пасля гэтага рамонту ўжо прайшло 25 гадоў — цэлае пакаленне вырасла”.\n„Рамонт зойме некалькі гадоў, але рамантаваць трэба, нельга было пакідаць будынак у тым стане, у якім ён знаходзіўся. Там жа і ў склеп вада працякала, была вялікая небяспека падмывання падмурка. Тым больш побач метро, ёсць вібрацыя”, — адзначыў арцыбіскуп Кандрусевіч.\nЁн падкрэсліў, што гаворка ідзе менавіта пра рамонт, а не пра рэканструкцыю. Гэта значыць, што неарыгінальная прыбудова, збудаваная ў савецкія часы, застанецца. Не знікнуць таксама падвальныя памяшканні, якія з’явіліся ў касцёле ўжо ў найноўшы перыяд гісторыі Беларусі. „Яны нам патрэбныя, бо да нас прыходзіць на катэхізацыю прыкладна 400 дзяцей. Дзе іх яшчэ вучыць? Ніякага іншага будынка няма”, — растлумачыў святар.\n„Рамонт вядзе „Мінская спадчына”. Нельга сказаць, што яны робяць усё, што ім хочацца, мы з імі ў пастаянным кантакце. Часам спрачаемся, мы шмат разоў выказвалі сваю думку. Гэта царкоўны будынак, яго трэба захаваць, ён не павінен ператварыцца ў клуб”, — падкрэсліў каталіцкі іерарх.\nПачаўся працэс беатыфікацыі Эдварда Вайніловіча


— Буду жыць, колькі мне паложана,— казаў ён. I вось дзед Лявон застаўся тут. Гэта быў мужык\nгадоў семдзесят, высокі, лысы, сухі, з маленькай сівой бародкай, троху згорблены, але яшчэ моцны, жылісты і вытрывалы. Адзін з слаўнага роду такароўскіх старадрэвін, якога праца ад зары да зары на полі выгадала і загартавала яго сілы як бы на векі вечныя. Ён ледзь не шэсць дванаццацігоднікаў тут выжыў.\nБыў ён пасля разбурэння Такароўшчыны ў суседняй вёсцы ў аднаго гаспадара, які прыняў яго ў сваю хату з шчырым сэрцам і шанаваў, як роднага бацьку. А Лявон, не любіўшы есці дармовы хлеб і жыць злажыўшы рукі, працаваў у гаспадара лепей яшчэ за маладога і быў як скарб у хаце. Праз год пры Лявоне гаспадарка ў таго чалавека значна паправілася.\nАдно толькі было з ім у хаце прыкра: ён з кожным месяцам рабіўся ўсё болей і болей маўклівым і суровым. Здавалася, што ён на ўсіх злуецца. Моўчкі выходзіў на работу, без гутаркі працаваў, ціха еў, без малітвы клаўся спаць. Ніколі нельга было ад яго пачуць слова аб сваіх,.якія выехалі ў далёкі свет, ці аб Такароўшчыне, што ляжала перад яго вачамі. А калі хто пры ім пачынаў гаварыць аб Такароўшчыне, дык ён адразу выходзіў з хаты. Пры ім ужо стараліся аб гэтым не ўспамінаць. Так прайшоў цэлы год.\nI дзіва — Лявон за гэты год пакрапчэў, спіна выпрасталася, вочы блішчэлі. Ён нібы памаладзеў. Невядомая сіла крапіла яго, маладзіла. Людзі ажно пужацца пачалі Лявона, называлі яго ціха «чараўпіком».\nУ аднаго гаспадара воўк каня зарэзаў на начлезе — вінавацілі Лявона. Град поле пабіў — вінавацілі Лявона. У суседа раптам сын, малады і здаровы дзяцюк, занядулсаў і высах, як трэска.\n— Цэлы год туга ела мяне,— тлумачыў ён сялянам.— Я хацеў усімі сіламі забыць аб сваёй гаспадарцы, аб Такароўшчыне. Нейкая злосць трымала мой язык у жалезных шчэмках, і я не мог слова казаць добрым людзям. Я ведаю, усе мяне пужацца пачалі, але гэта ўжо мінула. Крэпак быў бацька мой, да ста гадоў жыў, вечны ўспамін яго душы. I я вось чую, што і мае сілы пачалі цяпер крэпнуць. А то, бывала, кожныя дванаццаць гадоў такі страх, што пан не падпіша надалей кантракта, гнуў маю спіну ў тры пагібелі. Кантракт быў цяжкай хваробай усіх нашых такароўцаў. Цяпер гэтая хвароба мінула.


tranzit go power каляска - Karman Tranzit Go электрычныя інвалідныя каляскі\nСілавая інвалідная каляска Tranzit-Go-складаная і на вялікія адлегласці\nНе падманвайце сябе канкурэнцыяй. Нашы 20 ″ Эрганамічнае сядзенне па контуры шырэй стандартных 18 -цалевых крэслаў, якія прапануюць іншыя. Як звышмоцная мадэль, гэта прэміум -мадэль. Гэта наша другое пакаленне TRANZIT GO, і не прапусціце ўсе новыя абнаўленні і паляпшэнні, якія мы ўнеслі ў абнаўленне гэтага пакалення. Мы прапануем вам абодва міжгароднія паездкі з максімальным камфортам. Складаны варыянт дазваляе лёгка скласці магутнасць інваліднай каляскі у вашым аўтамабілі або палёт. Дызайн Tranzit Go быў натхнёны адсутнасцю лёгкіх складаных інвалідных калясак, даступных на рынку. Яго складанасць і невялікі памер дазваляюць лёгка перавозіцца ў вашым аўтамабілі, што дазваляе пазбегнуць неабходнасці спецыяльнай цяжкі ў параўнанні з традыцыйным скутэрам. Стандартныя 2 батарэі разам з усталяванымі авіяперавозкамі дазваляюць стаць сапраўдным прыяцелем. Вазьміце яго літаральна куды заўгодна. Гэта сапраўдны аўтамабіль для асабістага транспарту са стылем! Выпіце свой любімы напой, пакуль вы зашпільваецеся ў сваім Tranzit Go і робіце гэта не толькі са стылем, але і з камфортам! Гэта той, які сапраўды можа правесці вас па горадзе літаральна, пакуль вас заўважаць. Купляйце толькі ў кампаніі, якая падтрымлівае вядучыя галіновыя стандарты і кампаненты OEM. Купляйце Karman з мабільнасцю на ўсё жыццё!\nХочаце, каб ён быў дастаўлены хутка і прама з нашага склада? Няма праблем. Вы можаце змяніць і выбраць шырокі выбар з ніжняга выпадальнага меню. Вы таксама можаце выклікаць яго, калі хочаце атрымаць заказ на que. Мы можам хутка адправіць са склада ў той жа дзень усе заказы, зробленыя да 3 гадзін па стандартным часе па ціхаакіянскім часе. Для нас вельмі важна даць нашым кліентам найлепшы вопыт і набыць вопыт. Атрымаць сваю ідэальную інвалідную каляску для сябе ці каханага чалавека - у самым версе нашага спісу прыярытэтаў. *Для хуткай аплаты карабля нашы стандартныя базавыя мадэлі будуць пастаўляцца на шырыні сядзення 20 ″. Вы таксама можаце наладзіць у выпадальным меню ніжэй.\nні адзін срэбра чорны\nПашырае прабег ад 15 міль на адной зарадцы да 30 міль на адной зарадцы.\nні адзін Другасная батарэя (падвойная зарадка) (+516.00 $)\nTranzit Go - Электрычная колькасць\nSKU: PW-F500 катэгорыі: Барыятрычныя інвалідныя каляскі, Матарызаваныя інвалідныя каляскі, Сілавыя інвалідныя каляскі, Ролікі, Ролікі і хадункі Ключавыя словы: складны інвалідны вазок, складаны электрычны вазок, лёгкая інвалідная каляска, інвалідны вазок для падарожжаў, інваліднай крэсла, інвалідныя крэслы\n,en Транзіт Go з'яўляецца рэвалюцыйным складаным Сілавая інвалідная каляска прызначаны для паляпшэння жыцця карыстальнікаў ва ўсім свеце. Адзін з самых лёгкіх складаных магутнасць інвалідныя крэслы, усяго 56 фунтаў, гэта інваліднай крэсла распрацаваны з улікам транспарту. Гэта займае ўсяго некалькі секунд, каб скласці кампактны 14 ” інваліднай крэсла спрыяе незалежнасці, мабільнасць і камфорт. Створаны як для вонкавай, так і для ўнутранай навігацыі, выдатны радыус павароту прымушае турбавацца аб вузкіх памяшканнях турботай аб мінулым! Гэты крэсла прыйдзе да вас у цалкам сабраным выглядзе і з 12.5 -цалевымі суцэльнымі плоскімі шынамі.\nВажыць усяго 56 фунтаў (без батарэі)\nСкладаная і лёгкая рама\nМяккае сядзенне і мяккая спінка\nСумка для захоўвання пад сядзеннем\nМяккі падлакотнік, які адкідваецца\nПярэдні ролік з цвёрдага паліурэтана 8 ″ x 1.5 ″\nЗадні ролік з цвёрдага паліурэтана 12.5 ″ x 2 ″\nПамеры ў складзеным выглядзе 25 х 14 х 32 цалі\nЛітый -іённы акумулятар (у камплекце 2 шт.)\nЗдымны джойсцік і трымальнік для кубкаў (усталяваны злева або справа)\nВага без батарэй усяго 56 фунтаў (62 фунты з абедзвюма батарэямі)\nРадыус павароту 35 ″\nМаксімальная вышыня перашкод 1.20 цалі.\nМаксімальны нахіл градыенту 8 градусаў\nМаксімальная хуткасць: 4 міль у гадзіну\nДыяпазон язды: 15 міль\nРэкамендуецца і макс Вага ёмістасці: 330-400 фунтаў\nМасавая ёмістасць 330-400 фунтаў.\nПярэднія ролікі 8 "х 1.5"\nзадняе кола 12.5 "х 2"\nАкумулятар 24V/6AH Li-Ion (2-я батарэя па жаданні)\nмакс Хуткасць 4 міль / ч\nПерыяд зарадкі 6-8 гадзін\nДалёкасць руху 15-30 міль (Дадатковыя батарэі даступныя)\nРадыус павароту 35 "\nАгульная даўжыня 37 цаляў\nгабарытная шырыня 25 цаляў\nАгульная вышыня 41 цаляў\nСкладзеная агульная шырыня 14 цаляў\nШырыня сядзення 20 цаляў\nГлыбіня сядзення 16 цаляў\nЗадняя вышыня 14 цаляў\nАд падлогі да вышыні сядзення 20 цаляў\nТранзіт-Го Сілавая інвалідная каляска UPC#\n29 × 17 × 34 ў