Автор: Администратор\t15.05.2019 20:54\nДзеці – гэта не толькі наша будучыня, але і наша сучаснасць. Менавіта сення мы павінны зрабіць усё для таго, каб яны мелі магчымасць вырасці прыстасаванымі парой да жорсткага свету. Залішнія клопат і агароджа ад рэальнасці толькі шкодзяць падрастаючаму пакаленню. Хлопчыкі і дзяўчынкі павінны ведаць аб магчымых небяспеках, каб пазбегнуць іх.\nСупрацоўнікі Маладзечанскага ГРАНС у рамках першага этапа акцыі “Не пакідайце дзяцей адных!” адзінаццатага мая наведалі дзіцячы забаўляльны цэнтр “Джунглі”, тарговы цэнтр “Спутнік”.\nУсім удзельнікам мерапрыемстваў падавалі наглядна-выяўленчую прадукцыю па асновах бяспекі жыццядзейнасці. Бацькі атрымоўвалі ў падарунак аўтаномныя пажарныя абвяшчальнікі, а дзеці цікавыя навучальныя размалёўкі “Цудоўная кніга”. Спадзяёмся, што мамы і таты будуць выконваць усе парады выратавальнікаў.


Social Inclusion – the theme of the next Eurobulletin\nСацыяльная інклюзія - тэма чарговага “Еўрабюлетэня”\nУ новым нумары прадстаўлена інфармацыя аб праектах, якія рэалізуюцца ў Беларусі і спрыяюць сацыяльнай інклюзіі ўразлівых груп людзей у жыццё грамадства.\nПедыятар Павел Бурыкін распавёў аб праекце па абароне правоў дзяцей з цяжкімі формамі інваліднасці. Супрацоўнікі праекта дапамагаюць сем'ям з цяжкахворымі дзецьмі дамагацца рэалізацыі гарантаваных ім правоў.\nДырэктар Офіса па правах людзей з інваліднасцю Сяргей Драздоўскі патлумачыў, што такое праект “Павестка 50” і як мясцовыя супольнасці дапамагаюць рэалізаваць прынцыпы Канвенцыі аб правах людзей з інваліднасцю.\nКіраўнік Беларускага таварыства інвалідаў Уладзімір Патапенка распавёў пра ход рэалізацыі праекта “Валожын без бар’ераў”. Паводле яго вынікаў Валожынскі раён павінен стаць прыкладам па аказанні сацыяльна-рэкрэацыйных паслуг і развіцця турызму для людзей з інваліднасцю.\nСвятлана Ціўнель распавяла, як ініцыятыва па вырошчванні лекавых раслін на Мядзельшчыне дапамагае мясцовым жыхарам пенсійнага веку вярнуцца да актыўнага жыцця, атрымліваць дадатковы даход, адчуваць сябе запатрабаванымі. А Юлія Жукоўская патлумачыла, як арганізаваць прышкольныя ўчасткі такім чынам, каб падлеткам было цікава бавіць там час і атрымліваць новыя веды, што спрыяе іх сацыялізацыі.\nВыпуск завяршае блок навін, у тым ліку пра адкрыццё ў Бярэзінскім запаведніку Цэнтра міфалагічнага турызму.


пададзены ў НОВАЕ Разуменне\tby Марцін Vrijland\tу красавіку 1 2015\t• 9 Каментары\nСайт «За матрыца» з'яўляецца ініцыятывай Марціна Vrijland. Гэты сайт будзе прадастаўляць месца для пісьменнікаў, якія не заўсёды могуць падзяліцца сваім бачаннем, але шукае таямніцы нашай свядомасці. Таму што гэта тое, што гэта ўсё аб яго паважаць; «Свядомасць». Маючы свой уласны вэб-сайт martinvrijland.nl ён засяродзіў [...]\nУсяго праглядаў: 13.895.475


Творчасць з японскім каларытам | Белыничи. Зара над Друццю\nТакія японскія тэрміны, як арыгамі і ікебана, знаёмыя многім людзям, асабліва тым, хто ў свой вольны час стварае арыгінальныя рэчы, займаецца кветкамі. Зараз шырокую папулярнасць набірае яшчэ адзін від дэкаратыўна—ўжытковага мастацтва, радзімай якога з’яўляецца далёкая Японія. Гэта канзашы, або тэхніка вырабу кветак з рознакаляровых стужак. У шэрагу прыхільнікаў гэтага цікавага занятку знаходзіцца і бялынічанка Юлія КРАЎЦОВА.\n– Можна смела сцвярджаць, што рукадзелле – па-сапраўднаму наша сямейная справа, – усміхаецца маладая жанчына, распачынаючы гутарку. – Захавалася прыгожая бабуліна вышыўка, маці вяжа цёплыя рэчы, цётка вяжа і шые. У школьную пару я таксама рукадзельнічала, потым, праўда, закінула гэты занятак, але зараз вярнулася да яго.\nДы і становішча абавязвае – Юлія Краўцова з’яўляецца настаўнікам працоўнага навучання Цяхцінскага ВПК ДССШ, у якім, дарэчы, некалі сама вучылася. На ўроках яна не абмяжоўваецца толькі школьнай праграмай.\n– Хочацца даць вучням дадатковыя веды і ўменні, прывіць інтарэс да дэкаратыўна-ўжытковага мастацтва, – тлумачыць Юлія, – бо, акрамя эстэтычнага моманту, у час работы над вырабамі вельмі добра развіваецца дробная маторыка рук і вакамер хлопчыкаў і дзяўчынак. Таму пастаянна шукаю нейкія навінкі, многія з якіх выкарыстоўваю на занятках з дзецьмі.\nМайстрыха працуе ў розных накірунках. Яна вяжа кручком ажурныя сурвэткі, вышывае крыжыкам, робіць лялькі з мешкавіны, вазы з джутавых нітак і льняной тканіны. І неяк плаўна перайшла да асваення тэхнікі канзашы.\nУласна кажучы, гэты від рукадзелля ўзнік для аздаблення валасоў, бо часткай традыцыйнага японскага жаночага касцюма з’яўляецца вельмі складаная прычоска з мноствам грабянёў і шпілек, упрыгожаных рознакаляровымі кветкамі, зробленымі з шаўковай тканіны. У наш час рукадзельніцы робяць не толькі вытанчаныя ўпрыгожанні для прычосак. Кветкі канзашы можна ўбачыць на жаночай вопратцы і аксесуарах. Таксама становіцца модным дэкараваць святочны стол рознымі вырабамі ў гэтай тэхніцы або з яе элементамі . І нават ствараць цэлыя карціны.\n– Матэрыял для работы ў тэхніцы канзашы даволі просты: рознакаляровыя стужкі, нажніцы, свечка. І, зразумела, спрытныя ўмелыя рукі ды крэатыўныя ідэі, – усміхаецца Юлія.\nСтужкі наразаюцца на квадрацікі памерам 5х5 см, якія складаюцца па дыяганалі ў трохкутнікі. Іх супрацьлеглыя вуглы зводзяцца, і з трохкутнікаў фармуюцца невялічкія пялёсткі. Лішні край тканіны абразаецца, кончык пялёстка абпальваецца над полымем свечкі . Пасля гэтага нарыхтоўку трэба на некалькі секунд добра сціснуць пальцамі, каб абпаленыя краі склеіліся .\nІснуюць розныя варыянты складвання квадрацікаў з тканіны для атрымання розных форм пялёсткаў. Затым іх нанізваюць на нітку і робяць бутон, які наклейваюць на аснову – выразаны са стужкі кружок.\nЗасвоіўшы тэхніку канзашы, Юлія Краўцова не спыняецца. Зараз яна робіць арыгінальныя навагоднія ўпрыгожанні – шары ў стылі “артышок”, якія па структуры нагадваюць суквецці аднайменнай расліны. А матэрыялам для іх служаць таксама каляровыя стужкі і пенапласт.\n← З увагай да праблем пажылых людзей\nЗ 22 снежня ў нашым раёне стартавала рэспубліканская дабрачынная акцыя “Нашы дзеці” →


Як у Бялёва святкавалі Дзень роднай вёскі? — KAMENEC.BY инфопортал Каменецкого района\nКанцэртную праграму для гасцей падрыхтавалі артысты Дзмітровіцкага СДК (народная эстрадная студыя “Версія”, юныя вакалісткі), калектыў “Жаночы ўраган”, госці з Хадасоў і народнае аматарскае аб’яднанне ветэранаў “Белая вежа” з Каменца. Свята яшчэ раз нагадала слухачам пра тое, як важна помніць пра свае карані, цаніць і берагчы малую радзіму – той куток, адкуль зрабіў першыя крокі ў вялікае жыццё.\nСлухачы шчыра дзякавалі артыстам за кожнае выступленне, і нельга было не заўважыць той цёплай, запраўды дамашняй атмасферы, якую ўдалося стварыць, той сувязі, якая ўсталявалася паміж людзьмі!\nСа словамі падзякі і віншаваннямі звярнуўся да бялёўцаў старшыня Дзмітровіцкага сельсавета Вячаслаў Русакевіч. Па яго просьбе слухачы ўшанавалі хвілінай маўчання памяць тых сваіх аднавяскоўцаў, якія, на жаль, пайшлі з жыцця, а ў заключэнні свайго выступлення Вячаслаў Уладзіміравіч зачытаў вершаваныя радкі, прысвечаныя малой радзіме.\nДа віншаванняў далучылася ў гэты дзень і старшыня прафкама ААТ “Савушкіна пушча” Марына Семянюк (дарэчы, за дапамогу ў падрыхтоўцы да Дня вёскі калектыў Дзмітровіцкага СДК шчыра дзякуе кіраўніцтву названай гаспадаркі).\nНе абышлося ў святочны дзень і без падарункаў, а нагоды для іх былі самыя што ні на ёсць значныя! Чаго варты толькі 99-ы па ліку дзень нараджэння жыхаркі Бялёва Вольгі Феадоцьеўны Аніскевіч! Вядучыя канцэрта папрасілі перадаць ёй пажаданні моцнага здароўя і сіл, каб у наступным годзе бабуля сустрэла 100-гадовы юбілей.\nВесела ў Дзень вёскі ў Бялёве было ўсім. Дзяцей вабілі забаўкі, якія прадаваліся тут жа. Іх бацькі размясціліся хто на траўцы (чаму б не?), хто на прынесеных з дома крэслах, а сталыя жыхары вёскі занялі ганаровыя месцы, зладжаныя перад сцэнай. Міжволі кідалася ў вочы, з якой цікавасцю пазіралі на свята людзі, што праязджалі ў машынах міма магазіна. Ім, відавочна, карцела далучыцца.


„Белнафтахім” павялічыў экспарт больш як на 17% | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПрадпрыемствы „Белнафтахіма” ў студзені—верасні экспартавалі тавараў на 5,6 млрд даляраў ЗША, або на 17,1% больш, чым у студзені—верасні 2016 года, паведаміў старшыня канцэрна Ігар Ляшэнка 2 лістапада на пасяджэнні савета канцэрна.\n„У выніку мер па нарошчванні экспартных паставак на маржынальныя рынкі, кансалідацыі функцый галіновай тавараправоднай сеткі і стабілізацыі расейскага рубля большасць арганізацый хімічнай галіны забяспечылі ў справаздачным перыядзе значны рост экспартнага продажу ў вартасным выражэнні”, — цытуе кіраўніка канцэрна прэс-служба ведамства\nПаводле яго слоў, на прадпрыемствах „Полацк-Шкловалакно” рост склаў 11%, „Магілёўхімвалакно” — 10,7%, „Лакафарба” — 22,3%, „СветлагорскХімвалакно” — 9,8%, „Гродна Азот” — 7,5%.\n„Удалося нарасціць фізічныя аб’ёмы экспарту па такіх таварных пазіцыях, як вугляродныя матэрыялы (на 23,3%), фторысты алюміній (на 22,9%), комплексныя ўгнаенні (на 13,4%), капралактам (на 14,7%), шклотканіны і сеткі (на 5,5%), шкловалакно (на 38,1%)”, — адзначыў Ляшэнка.\nЯк паведаміў Ляшэнка, за студзень—верасень гэтага года арганізацыямі канцэрна выраблена прамысловай прадукцыі ў фактычных цэнах на 13,17 млрд рублёў, што на 11,6% больш, чым за адпаведны перыяд 2016 года. Прамвытворчасць у супастаўных цэнах у цэлым па канцэрне знізілася на 0,5% да ўзроўню студзеня—верасня 2016 года, што „абумоўлена графікам перапрацоўкі нафты на беларускіх НПЗ”.\nКанцэрн выканаў нарматыў па зніжэнні запасаў гатовай прадукцыі. Запасы не перавысілі 14% да сярэднямесячнага аб’ёму вытворчасці і знізіліся з пачатку года на 0,4%.\nУдзельная вага інавацыйнай прадукцыі ў агульным аб’ёме адгружанай прадукцыі склала 47%, што „значна перавышае даведзены паказчык”. Узровень выдаткаў на вытворчасць і рэалізацыю прадукцыі па арганізацыях канцэрна за студзень—верасень 2017 года знізіўся да аналагічнага перыяду 2016 года на 3,2%. Эканомія паліўна-энергетычных рэсурсаў склала 97 тыс. тон умоўнага паліва.\nАб’ём прыцягнення прамых замежных інвестыцый на чыстай аснове па відах дзейнасці, якія курыруе канцэрн, прагназуецца на ўзроўні 110 млн долараў ЗША. Доля канцэрна ў агульнай дэбіторскай запазычанасці рэспублікі знізілася да 3,8%. Арганізацыямі канцэрна выкарыстана больш за 1,014 млрд рублёў інвестыцый у асноўны капітал (на 3,8% больш).


Прымяняюцца тэхналогіі выкарыстоўваюцца, каб забяспечыць стабільную прадукцыйнасць футляра для акумулятара Power Bank высокай ёмістасці. Сферы яго прымянення дастаткова шырокія, каб ахапіць вобласць (-ы) сумак для мабільных тэлефонаў& Выпадкі.\nВыкарыстоўваючы перадавыя тэхналогіі і найноўшыя метады, Shenzhen WJM Silicone&Plastic Electronic Co., Ltd. распрацавала корпус для акумулятара Power Bank высокай ёмістасці. Ён у продажы, і мы вітаем ваш запыт. Мы ганарымся нашым персаналізаваным і эфектыўным абслугоўваннем. Дзякуючы поўнаму разуменню сістэмы кіравання кампаніяй, нашы супрацоўнікі могуць лепш выконваць свае абавязкі, што спрыяе больш высокай эфектыўнасці вытворчасці і больш прафесійным паслугам. Наша мэта - быць вядучай кампаніяй на сусветным рынку.


Чэмпіёнская хада БАТЭ | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n5 тур чэмпіянату Беларусі па футболе пацвердзіў стаўкі асноўных фаварытаў. Барысаўскі БАТЭ ў Бабруйску не без праблемаў, але адолеў мясцовую “Белшыну” – 1:0. Адзіны гол у сустрэчы на рахунку Аляксандра Карніцкага – 32-я хвіліна. БАТЭ пры тым усталяваў новы рэкорд чэмпіянатаў Беларусі – 36 матчаў запар без паразаў. Ранейшае дасягненне належала віцебскай „Дзвіне” і трымалася ажно 20 гадоў.\nСалігорскі “Шахцёр” паказаў сапраўднае месца гарадзенскаму “Нёману” – 3:0. Мячы забілі Неманья Човіч (1-я хвіліна), Сяргей Матвейчык (29-я) і Дзмітрый Камароўскі (72-я). Нягегласць гарадзенцаў падкрэсліў нерэалізаваны імі пенальці – стрэл Артура Бомбеля парыраваў брамнік Уладзімір Бушма – вядомы майстар адбіваць 11-мятровыя.\nДакладны ўдар ужо на другой хвіліне Валерыя Жукоўскага прынёс перамогу ягонаму клубу наваполацкаму “Нафтану” над берасцейскім “Дынамам” – 1:0.\nНарэше паказала сваю сапраўдную моц жодзінскае “Тарпеда”. Клуб трэнера Ігара Крывушэнкі ўпэўнена з буйным лікам на сваім полі адолеў “Гомель” – 3:0. Голавым дублем вызначыўся ведамы бамбардзір Дзмітрый Платонаў. Паміж яго галамі пенальці рэалізаваў іншы галеадор – Вячаслаў Глеб.\nНайбольшую інтрыгу мела сустрэча ў Лунінцы паміж “Гранітам” і мазырскай “Славіяй” – 3:2. Лік адкрылі гаспадары – гэта зрабіў Андрэя Шаракоў (7-я хвіліна). Аднак пасля ініцыятыву перахапілі госці – Дзяніс Лапцеў (15-я) і Алег Страхановіч (31-я) яшчэ ў першым тайме вывелі мазырцаў наперад. Зазначым, што Страхановіч забіў 100-ы мяч у залік беларускага Клубу бамбардзіраў. Пасля антракту забівалі толькі мікашэвіцкія футбалісты – Дзмітрый Ігнаценка на 72-й хвіліне і Дзмітрый Хлебасолаў на 84-й прынеслі вікторыю “Граніту”.\nСтановішча лідараў пасля 5 туру такое: 1. БАТЭ – 15 ачкоў, “Шахцёр” і “Граніт” – па 11, “Дынама” (Берасьце) і “Нафтан” – па 9. Гарадзенскі “Нёман” з 2 пунктамі займае перадапошняе 13-е месца.\nПокер Януша і параза БАТЭ на сваім полі


Мае выехаць неабавязковы персанал і члены іх сем'яў.\nУкраінскія вайскоўцы. Фота Мінабароны Украіны.\nПасольства ЗША ў Кіеве запытала ў Дзяржаўнага дэпартамента дазвол на выезд усяго неабавязковага персаналу і іх родных, паведамляе амерыканскі тэлеканал Сі-Эн-Эн са спасылкай на шматлікія крыніцы.\nПрэс-сакратар замежнапалітычнага ведамства ЗША на запыт выдання адказаў, што яму «пакуль няма пра што абвесціць». «Мы, як і заўсёды, праводзім стараннае планаванне на выпадак непрадбачаных абставін, як мы заўсёды робім у разе пагаршэння сітуацыі», — паведамілі ў прэс-службе.\nКрыніца, блізкая да ўрада Украіны, паведаміла тэлеканалу, што ЗША паінфармавала Украіну «аб магчымай эвакуацыі ад пачатку наступнага тыдня» сямей дыпламатаў, якія працуюць у Кіеве.\nКрыніца сказала, што прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі падымаў гэтую тэму ў размове з дзяржсакратаром ЗША Энтані Блінкенам падчас візіту апошняга ў Кіеў 19 студзеня. Зяленскі заявіў, што такі крок быў бы «overreaction», празмернай рэакцыяй.\nЧытайце таксама: Дзярждэп: Для Аляксандра Лукашэнкі і людзей, якія трымаюць яго ва ўладзе, надышоў «момант, калі трэба вырашаць»\nДадатковую трывогу ва Украіне і свеце выклікала інфармацыя аб правядзенні беларуска-расійскіх вучэнняў уздоўж паўночнай мяжы Украіны. Мінабароны Беларусі назвала мэтай вучэнняў ацэнку гатовасці сіл Саюзнай дзяржавы да абароны межаў.\nЖыхары Брэсцкай і Гомельскай абласцей Беларусі паведамляюць аб прысутнасці расійскіх вайскоўцаў і тэхнікі каля розных населеных пунктах. Акрамя таго, паведамляецца аб перамяшчэнні расійскай ваеннай тэхнікі па чыгунцы Масква-Мінск-Брэст. Дзясяткі фатаграфій і пастоў пра гэта з'явіліся ў сацыяльных сетках і тэлеграм-каналах. У тэлеграм-канале чыгуначнікаў прайшла інфармацыя, што з Расіі ў Беларусь прыбудзе 200 вайсковых эшалонаў з жывой сілай і тэхнікай, чаго ніколі не бывала раней.


ІНФАРМАЦЫЯСэрца святара перастала біцца пры алтары\nНа пахавальную ўрачыстасць 6 чэрвеня ў парафіяльны касцёл Пеляса прыехала шмат святароў на чале з кс. б-пам Аляксандрам Кашкевічам. Кс. Пётр сабраў усіх братоў-святароў з розных дыяцэзій і краін, вернікаў са сваёй парафіі і ваколіц пры сваёй труне. На пачатку Эўхарыстыі была адспявана Ютрань, якой кіраваў кс. Андрэй Бародзіч. Святары, падзеленыя на два хоры, адспявалі разам з вернікамі пахавальныя малітоўныя псальмы, просячы Божай Міласэрнасці і ласкі жыцця вечнага ў небе для памерлага святара.\nНа пачатку св. Імшы да вернікаў звярнуўся кс. Уладзімір Гуляй, біскупскі вікарый Лідскай акругі. Кс. Уладзімір нагадаў прысутным, што яшчэ нядаўна ў гродзенскай катэдры ўсе цешыліся з таго, што ў дыяцэзіі павялічыўся лік святароў чатырма маладымі святарамі, а сёння “мы злучаемся ў малітве за памерлага кс. Пятра, просячы, каб міласэрны Бог адарыў яго вечным жыццём”.\nАб патрэбе супольнай малітвы на пачатку св. Імшы нагадаў таксама кс. бп Аляксандр, звярнуўшыся да вернікаў па-літоўску. Да слова, гэтая Літургіі сабрала літоўцаў, беларусаў і палякаў.\nКазанне прамовіў кс. Уладзімір Гуляй. Ён зазначыў, што для вернікаў парафіі перыяд чэрвеньскага набажэнства пачынаецца асаблівым чынам, калі “перад ахвярным алтаром стаіць труна вашага душпастыра”. Кс. Уладзімір зазначыў, што такой ёсць дарога святара, які павінен заўсёды ісці за Хрыстом, а кс. Пётр уласна гэта і рабіў. “Быў яшчэ ў росквіце святарскага жыцця, напэўна меў шмат душпастырскіх планаў, разам з імі яго паклалі ў труну. Пасля ахвяры св. Імшы ксёндз будзе давераны Вашай магільнай зямлі,” – казаў казнадзей.\nАдзін з прыбылых на ўрачыстасць святароў з Літвы пасля гаміліі ўзгадаў шмат цікавых момантаў пра памерлага святара Пятра, які прайшоў ажно тры дамы для сірот, які мог вярнуцца ў сваю родную дыяцэзію ў Літве, але св.п. кс. Пётр адказаў, што там, дзе ёсць, пачуваецца як дома.\nНа заканчэнне св. Імшы прамовіў кс. дзекан Генрык Яблонскі, які падзякаваў усім тым, хто дапамагаў у арганізацыі пахавання, а таксама яшчэ раз згадаў, што ніхто не заменіць ксяндза пры алтары. Ён таксама сказаў, што св. Імша на 30 дзён будзе адпраўлена 3 ліпеня ў 11 гадзін.\nУ пахавальнай працэсіі ўсе вырушылі на парафіяльныя могілкі, бо такой была воля памерлага, каб быць пахаваным побач са сваімі вернікамі.\nOz 11,1.3-4.8c-9; Mt 10,7-15


Справа густу 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nЧаму ў 10 гадоў мы плюёмся Папін півам ці Моршчачыся памідора, але пачынаем любіць іх, калі сталеем? Ўзрост - толькі адзін з фактараў, якія ўплываюць на нашы смакавыя адчуванні.\nЧалавек нараджаецца прыкладна з 10 000 смакавымі ныркамі на мове, але з узростам іх колькасць памяншаецца. Паколькі ў дзяцей смакавых нырак больш, яны больш адчувальныя да густу цвёрдых сыроў, памідораў і салёных агуркоў. Дзецям не падабаюцца горкія і кіслыя харчовыя прадукты, і яны пачынаюць любіць іх толькі, калі сталеюць.\nСмакавыя сосочка мовы\nШто тычыцца дарослых, то ў іх здольнасць адрозніваць смакавыя адчуванні развіта ў рознай ступені. Збольшага гэта залежыць ад колькасці смакавых нырак і іх размяшчэння. Смакавыя ныркі размяшчаюцца ў маленькіх грудках на мове (смакавых сосочках, або цыбулінах), а таксама ў ротавай паражніны і ў горле. Сосочка адрозніваюць пяць асноўных густаў: салодкі, кіслы, горкі, салёны і даўкі (або смак розумамі). Што тычыцца вострых смакавых адчуванняў, то фактычна яны з'яўляецца хімічным раздражненнем або апёкам смакавых рэцэптараў, але не самастойным адчуваннем.\nАсобныя ўчасткі мовы больш адчувальныя да пэўных густам.Менавіта таму прафесійны дэгустатар віна палошчаце ім рот перш, чым праглынуць. Павольнае перажоўванне ежы таксама дазваляе ёй дакрануцца да вялікай колькасцю смакавых рэцэптараў. Салодкі смак лепш за ўсё адчуваецца кончыкам мовы. Салёны і кіслы - бакавымі бакамі мовы. Горкі смак добра адрозніваецца ў кораня мовы.\nЯшчэ адзін важны момант: смакавыя і нюхальныя адчуванні ў мозгу звязаныя. Кава не здаваўся б такім смачным, калі б мы не адчувалі яго пах. Тое, што мы называем водарам, - гэта камбінацыя паху і густу. Пах падымаецца ад стравы ці напою, і пакуль мы перажоўваць яго ці п'ём, лятучыя рэчывы трапляюць праз заднюю частку рота ў нос. Мова паведамляе нам, што марозіва халоднае і салодкае, а нюх - што яно з водарам банана.\nЗвычайна, нам падабаюцца прадукты, якія мы любілі ў дзяцінстве. Вам пастаянна не хапае солі або цукру? Хутчэй за ўсё, бацькі давалі вам шмат салёнага і салодкага, калі вы былі маленькім. Цяга да цукру і солі з'яўляецца набытай.\nСмакавыя перавагі таксама залежаць ад культурных традыцый. У нашай краіне не шмат людзей, якія ядуць насякомых, пацукоў, коней або вочы авечак.Знешні выгляд ежы таксама ўплывае на наш выбар - ці варта яе спрабаваць ці не.\nСмакавыя сосочка мовы могуць разбурацца з узростам, але часцей адбываецца пагаршэнне нюхальных адчуванняў. Калі чалавек скардзіцца, што страва стала безгустоўным, магчыма, што ў яго праблемы з нюхам. Паспрабуйце заціснуць нос, калі ясьце шакаладку, і вам будзе цяжка вызначыць, што гэта такое. Прастуда або алергія дзейнічаюць таксама: становіцца цяжка адрозніць, што ў вас у роце маліна або чарніца.\nСамыя распаўсюджаныя прычыны праблем са смакавымі адчуваннямі - гэта інфекцыі, прыём лекаў, траўмы галавы і праблемы з зубамі. Радзей, няздольнасць адрозніваць смакавыя адчуванні з'яўляецца сімптомам дыябету або захворвання нервовай сістэмы.\nГлядзіце відэа: Цырк за дротам: Лукашэнка рыхтуецца да Вайн\nШум у вушах - унутраны голас? →\nФактар рызыкі: хатнія роды


Пракурор просіць 6 месяцаў арышту для Башуры\n18 кастрычнік 2010, 16:30\n18 кастрычніка ў судзе Савецкага раёну Менску аднавіўся працэс у справе актывіста кампаніі «Гавары праўду» Міхася Башуры.\n17.40 Апошняе слова Міхася Башуры прагучыць у аўторак.\nНа вечаровым паседжаньні суду, пасьля таго як пракурор Галіна Корнева папрасіла пакараць актывіста грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду!» Міхася шасьцю месяцамі арышту, выступіла адвакат Тамара Сідарэнка. Яна адзначыла, што віна Міхася Башуры не даведзена. Наступнае судовае паседжаньне, дзе Міхась Башура выступіць з апошнім словам, заплянаванае на 15 гадзін 19 кастрычніка.\n16.50 Пракурор папрасіў для Міхаіла Башуры 6 месяцаў арышту.\n15.30 У судзе зноў абвешчаны перапынак. Прадстаўніца дзяржаўнага абвінавачваньня Галіна Корнева папрасіла гадзіну, аб падрыхтавацца да спрэчак.\nСудзьдзя Кірыл Паўлулех задаволіў просьбу.\nМіхась Башура пасьпеў кінуць рэпліку: «Паседжаньня — на паўтары хвіліны. А падрыхтоўкі — на паўтары гадзіны».\n13.30 Супрацоўніца філіялу № 524 Беларусбанку Ірына Шыцік у судзе заявіла, што ад памеру заробку, які задэкляраваў Башура, не залежала, дадуць ягонай сям’і крэдыт ці не. Яна адзначыла, што заробкаў іншых паручыцеляў хапала, каб банк выдаў крэдыт.\nЧакаецца, што пасьля перапынку пачнуцца судовыя спрэчкі.\n11.20 Башура даў паказаньні ў судзе. Ён чарговымі разам прызнаў, што зрабіў памылку, калі рабіў даведку, але падкрэсьліў, што памыліўся бяз злога намеру.\nБашура дадаў, што яшчэ да таго, як сям’я атрымала крэдыт, яны з жонкай знайшлі гэтую памылку. Па яго словах, менавіта таму яго вывелі зь ліку паручыцеляў за крэдыт.\nНа той момант, калі была заведзеная крымінальная справа, Міхась Башура ня быў паручыцелем.\nЁн кажа, што наяўнасьць даведкі, ніяк не магла паўплываць на атрыманьне крэдыту.\nУ працэсе абвешчаны кароткі перапынак.\nЧакаюць, калі ў суд зьявіцца супрацоўніца «Беларусбанку» Шыцік, якая афармляла паперы на крэдыт.\n10.25 У судзе абвешчаны перапынак\nПрадстаўнікі абвінавачваньня пакінулі ранейшы артыкул, які інкрымінавалі Башуру, — «паўторная падробка дакумэнтаў». Зроблена толькі ўдакладненьне: Башура зрабіў даведку не для сябе, а каб перадаць яе іншай асобе, сваёй жонцы.\nПраваабаронцы, якія сочаць за працэсам, кажуць, што абвінавачваньню будзе лягчэй даказаць віну Башуры.\nПраваабаронцы таксама адзначаюць, што калі Башуру прызнаюць вінаватым, яго могуць пакараць арыштам на 6 месяцаў.\nАдвакат Тамара Сідарэнка не выключае, што Башуру зьменяць артыкул абвінавачаньня. Яго могуць зьвінаваціць у службовым падлогу. Максымальнае пакараньне — 2 гады пазбаўленьня волі.\nДва дзясяткі актывістаў кампаніі «Гавары праўду» прыйшлі ў суд падтрымаць Міхася Башуру.\n15 кастрычніка пракурор Галіна Корнева папрасіла зрабіць перапынак, каб перафармуляваць абвінавачаньне. Раней Башуру вінавацілі ў паўторнай падробцы дакумэнтаў.\nПрацэс над Башурам пачаўся 11 кастрычніка ў Савецкім судзе Менску.\nАктывіст кампаніі «Гавары праўду» Міхась Башура знаходзіцца ў менскай турме на вуліцы Валадарскага з 6-га жніўня.


Трагедыя на свяце ў Ізраілі: 44 загінулых, дзясяткі параненых | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТрагедыя на свяце ў Ізраілі: 44 загінулых, дзясяткі параненых\nКаля 44 чалавек загінулі ў Ізраілі на свяце Лаг ба-Омер. Яшчэ больш за 150 чалавек атрымалі раненні. Надзвычайнае здарэнне адбылося на свяце ў раёне гары Мерон — яна размешчана каля горада Цфата на поўначы Ізраіля.\nПаведамляецца, што ўсяго на мерапрыемства з нагоды свята там сабраліся больш за 100 тысяч чалавек – галоўным чынам, ультраартадаксальныя іўдзеі. Спачатку павалілася трыбуна, а затым пачалася цісканіна.\nСвята праводзілася, нягледзячы на антывірусныя абмежаванні.\nСвята Лаг ба-Омер адзначаюць у памяць пра спыненне эпідэміі, якая забрала жыцці 24-х тысяч вучняў іудзейскага багаслова Аківы. Аківа жыў на мяжы I і II стагоддзяў нашай эры. У гэтае свята адразу пасля заходу сонца прынята разводзіць вогнішчы, скакаць і спяваць песні.


СЕКУЛЯРЫЗМ СУПРАЦЬ СЕКУЛЯРЫЗАЦЫІ: У ЧЫМ РОЗНІЦА? - АТЭІЗМ І АГНОСТІЦЫЗМ - 2022\nСекулярызм супраць секулярызацыі: у чым розніца?\nХоць секулярызм і секулярызацыя цесна звязаны, існуюць сапраўдныя адрозненні, паколькі яны не абавязкова прапануюць аднолькавы адказ на пытанне аб ролі рэлігіі ў грамадстве. Секулярызм - гэта сістэма альбо ідэалогія, заснаваная на прынцыпе, у якім павінна быць сфера ведаў, каштоўнасцей і дзеянняў, якая не залежыць ад рэлігійнай улады, але яна не абавязкова выключае рэлігію ад якой-небудзь ролі ў палітычных і сацыяльных справах. Аднак секулярызацыя - гэта працэс, які сапраўды прыводзіць да выключэння.\nУ працэсе секулярызацыі ўсе рэлігійныя структуры - эканамічныя, палітычныя і сацыяльныя - адхіляюцца ад кантролю за рэлігіяй. У мінулыя часы гэты кантроль, які ажыццяўляўся рэлігіяй, мог бы быць прамым, і царкоўныя ўлады таксама мелі паўнамоцтвы над працай гэтых устаноў - напрыклад, калі святары кіруюць адзінай у краіне школай. У іншым выпадку кантроль мог бы быць ускосным, прычым рэлігійныя прынцыпы складаюць аснову таго, як ідуць справы, напрыклад, калі рэлігія выкарыстоўваецца для вызначэння грамадзянства.\nЯк бы там ні было, альбо гэтыя ўстановы проста адбіраюцца ад рэлігійных уладаў і перадаюцца палітычным лідэрам, альбо разам з рэлігійнымі інстытутамі ствараюцца канкуруючыя альтэрнатывы. Незалежнасць гэтых інстытутаў, у сваю чаргу, дазваляе людзям самім быць больш незалежнымі ад царкоўных улад - больш яны не павінны падпарадкоўвацца рэлігійным лідэрам па-за межамі царквы ці храма.\nСекулярызацыя і аддзяленне царквы / дзяржавы\nПрактычным наступствам секулярызацыі з'яўляецца раздзяленне царквы і дзяржавы - на самай справе, яны настолькі цесна звязаны, што практычна ўзаемазамяняльныя на практыцы, і людзі часта выкарыстоўваюць словазлучэнне "аддзяленне царквы ад дзяржавы", а калі яны азначаюць секулярызацыю. Аднак паміж імі ёсць розніца, таму што секулярызацыя - гэта працэс, які адбываецца ва ўсім грамадстве, тады як аддзяленне царквы ад дзяржавы - гэта проста апісанне таго, што адбываецца ў палітычнай сферы.\nАддзяленне царквы ад дзяржавы азначае ў працэсе секулярызацыі тое, што канкрэтна палітычныя інстытуты - тыя, якія звязаны з розным узроўнем дзяржаўнага кіравання і кіравання - адхіляюцца ад прамога і ўскоснага рэлігійнага кантролю. Гэта не азначае, што рэлігійныя арганізацыі не могуць нічога сказаць пра грамадскія і палітычныя пытанні, але гэта азначае, што гэтыя погляды не могуць быць навязаныя грамадству, і яны не могуць выкарыстоўвацца ў якасці адзінай асновы дзяржаўнай палітыкі. Па сутнасці, урад павінен быць максімальна нейтральным у дачыненні да разыходжаных і несумяшчальных рэлігійных перакананняў, не перашкаджаючы і не прасоўваючы іх.\nРэлігійныя пярэчанні секулярызацыі\nХоць магчыма, каб працэс секулярызацыі праходзіў роўна і мірна, на самай справе гэта часта не бывала. Гісторыя паказала, што царкоўныя ўлады, якія валодалі часовай уладай, не ахвотна перадавалі гэтую ўладу мясцовым органам улады, асабліва калі тыя органы былі цесна звязаны з кансерватыўнымі палітычнымі сіламі. Як следства, секулярызацыя часта суправаджала палітычныя рэвалюцыі. Царква і дзяржава былі раздзелены ў Францыі пасля жорсткай рэвалюцыі; у Амерыцы падзел праходзіў больш гладка, але тым не менш толькі пасля рэвалюцыі і стварэння новага ўрада.\nЗразумела, секулярызм не заўсёды быў такім нейтральным у сваіх мэтах. Ні ў якім разе гэта не абавязкова антырэлігійны, але секулярызм часта спрыяе і заахвочвае сам працэс секулярызацыі. Чалавек становіцца менш свецкім, па меншай меры таму, што верыць у неабходнасць стварэння свецкай сферы побач з рэлігійнай сферай, але, хутчэй за ўсё, ён верыць і ў перавагу свецкай сферы, прынамсі, калі гаворка ідзе пра пэўныя сацыяльныя праблемы.\nТакім чынам, розніца паміж секулярызмам і секулярызацыяй заключаецца ў тым, што секулярызм - гэта хутчэй філасофская пазіцыя пра тое, як павінна быць, у той час як секулярызацыя - гэта намаганне рэалізаваць гэтую філасофію - нават часам з сілай. Рэлігійныя інстытуты могуць працягваць выказваць меркаванні па дзяржаўных пытаннях, але іх фактычныя паўнамоцтвы і паўнамоцтвы абмяжоўваюцца выключна прыватнай уласнасцю: людзі, якія адпавядаюць сваім паводзінам каштоўнасцям рэлігійных інстытутаў, робяць гэта добраахвотна, не падтрымліваючы і не збянтэжанне з боку дзяржавы. .\nРэлігійныя Думкі : Секулярызм супраць секулярызацыі: у чым розніца? © 2019. All Rights Reserved.


Ваш муж пераходзіць мяжу? Вось як ведаць - Кансультаванне Па Шлюбе\nГалоўная / Кансультаванне Па Шлюбе / Ваш муж пераходзіць мяжу? Вось як ведаць\nВаш муж пераходзіць мяжу? Вось як ведаць\nПрактычна ўсе людзі, з якімі я працую, гавораць са мной пра цяжкасці ў іх адносінах. Адносіны ў лепшым выпадку складаныя з уласцівымі ім цяжкасцямі. Яны патрабуюць пастаяннай увагі і працы. Многія жанчыны задаюцца пытаннем, ці проста іх муж 'бывае чалавекам' з тыповымі відамі барацьбы і звычак, ці яны 'пераступаюць мяжу', калі дзейнічаюць пэўным чынам.\nВажна вызначыць паміж імі, бо над тыповымі і звычайнымі праблемамі можна працаваць разам, перасякаючы рысу, асабліва калі гэта робіцца паслядоўна, пры ўзнікненні ярка-чырвоных сцягоў праблемы могуць быць сур'ёзнымі. У гэтых выпадках жанчыне будзе карысна прызнаць, што яе не паважаюць, абыходжанне з ёй альбо, магчыма, нават жорсткае абыходжанне. У гэтых умовах гаворка ідзе не пра сумесную працу, а пра тое, як жанчына стварае для сябе клопат і бяспеку і вызначае наступныя крокі, улічваючы, што яна знаходзіцца ў нездаровых адносінах.\nВаш партнёр 'Быць чалавекам' і мае агульныя звычкі, калі:\nмае некаторыя цяжкасці ў зносінах\nвалодае рознымі каштоўнасцямі ў адносінах да грошай і сэксу\nбачыць усё па-іншаму ад вас проста таму, што ён мужчына\nзлуецца і выказвае гэта здарова, захоўваючы ўвагу на сабе\nне знаходзіць часу для вас і вашых адносін\nадчувае сябе перагружаным працай і штодзённымі абавязкамі\nадчувае сябе пакрыўджаным альбо абураным і гаворыць пра гэта з павагай\nчас ад часу забывае тое, што вы яму кажаце, альбо часам не выконвае\nхоча правесці час у адзіноце і пайсці ў сваю 'пячору чалавека'\nНекаторыя мужчыны маюць значна больш сур'ёзныя праблемы, чым агульныя звычкі і праблемы, прыведзеныя вышэй, а потым 'пераступаюць мяжу' і паводзяць сябе крыўдна, подла, пагрозліва або абразліва. Ён таксама можа спрабаваць аказаць уладу і кантраляваць вас. Гэтыя паводзіны могуць быць падзелены на катэгорыі фізічнага, сэксуальнага, эмацыянальнага ці фінансавага.\nПрыкметы і характарыстыкі таго, што ён перайшоў рысу\n1. Фізічныя дзеянні, такія як нанясенне удараў кулакамі, шлёпкамі, нагамі, удушша, выкарыстанне зброі, выцягванне валасоў, стрымліванне, не дазваляючы адыходзіць альбо выходзіць з пакоя.\n2. Такія сэксуальныя дзеянні прымушаюць вас рабіць нешта сэксуальнае, чаго вы не хочаце, выкарыстоўваючы вас у якасці сэксуальнага аб'екта альбо дакранаючыся да вас сэксуальнымі спосабамі, калі вы не хочаце, каб да вас дакраналіся.\n3. Эмацыйныя ўчынкі, такія як:\nпрыніжаючы вас, кажучы, што вы няўдачнік, альбо вы ніколі не будзеце нічым\nкажу вам, што адчуваць (альбо чаго не адчуваць)\nкажуць вам, што вы звар'яцелі ці выдумляеце ўсё ў галаве\nвінаваціць вас у яго пачуцці гневу, яго гнеўных учынках або навязлівым паводзінах\nтрымаць вас ізаляванымі ад сям'і і сяброў, кантраляваць, каго вы бачыце, з кім размаўляеце і калі выходзіце\nвыкарыстанне запалохвання з пагрозлівымі поглядамі альбо жэстамі, стукам па сталах ці сценах альбо знішчэннем маёмасці\nвыкарыстанне пагроз, пагражаючы вашай бяспецы, пагражаючы забраць дзяцей альбо пагражаючы заявай вашай сям'і ці дзіцяці\nахоўныя паслугі наконт вашых паводзін альбо разумовага і эмацыянальнага функцыянавання\nаказанне вам бясшумнага лячэння пасля рознагалоссяў\nсыходзіць пасля таго, як вы запытаеце дапамогу або падтрымку\nдыктуючы, пра што можна (і нельга) размаўляць\nадносіцца да цябе як да слугі і паводзіць сябе так, быццам ён 'кароль замка'\nпарушэнне вашай прыватнасці шляхам праверкі галасавой пошты, тэкстаў альбо паштовай пошты\nкрытыкую вас незалежна ад таго, што вы робіце і як апранаецеся\nазартныя гульні і ўжыванне наркотыкаў, нягледзячы на абяцанне гэтага не рабіць\nякія маюць пазашлюбныя сувязі\nадмова ад пагадненняў\nзаходзіць у пакой пасля таго, як вы папрасілі пабыць у адзіноце\n3. Фінансавыя дзеянні, такія як перашкода вам працаваць, утрымліваць грошы, браць грошы, прымушаць вас прасіць грошы ці рабіць грошы за грошы, прымаць важныя фінансавыя рашэнні ці вялікія пакупкі без кансультацыі з вамі.\nТакім чынам, у людзей з усіх слаёў грамадства і любога ўзросту ў адносінах ёсць праблемы. Часта гэта тыпова і нармальна, над чым трэба працаваць разам, спадзяюся, натурай, падтрымкай, спачуваннем і любоўю. Тады ёсць дзеянні і праблемы, якія перавышаюць тое, што называюць тыповым. Гэта калі ваш мужчына перайшоў мяжу. Калі вы распазнаеце адрозненні, вы зможаце зразумець, здаровыя вы адносіны ці адносіны, якія, магчыма, вам лепш не быць, асабліва калі ваш мужчына не нясе адказнасці за свае праблемы. Калі вы апынуліся ў такой сітуацыі, звярніцеся па дапамогу да прытулку для хатняга гвалту і / або да тэрапеўта.\nкалі жыццё моцна б'е па табе


Мае новыя кнігі — „Поўня» Міхала Андрасюка і паэзія Надзеі Артымовіч\nНядаўна мой сын наведаў рэдакцыю «Нівы» і галоўны рэдактар нашай пачэснай газеты сп. Яўген Вапа падараваў яму дзве кніжкі: «Поўню» Міхала Андрасюка і «Краявід з невідочнай памылкай» Надзеі Артымовіч. Гэтыя дзве кніжкі прачытаў я за няцэлы тыдзень і хачу падзяліцца сваімі ўражаннямі, «ацэнкай» і рэфлексіямі наконт прачытаных твораў.\nХачу адразу сказаць, што чытанне і форма ды стыль гэтых кніжак даволі складаныя і нялёгкія, але даволі цікавыя і павучальныя і чамусьці вучыць — як мы павінны жыць і не тварыць ракавых памылак. Вершы Н. Артымовіч падобныя ў нечым да вершаў слыннай Шымборскай (лаўрэаткі Нобелеўскай прэміі). Тут мы заходзім у глыбіню, шырыню вышыню нашага жыццёвага маестата-вялікасці і зведваем, што значыць слова: чалавек — Божае тварэнне. У вершах Артымовіч няма ні аднаго лішняга слова і яно — слова — наш павучальны і жыццёвы запавет. І ў гэтай невялікай кніжцы на левай старонцы — пераклад кожнага верша на польскую мову, які зрабіў перакладчык Марцін Рэмбач. І яшчэ раз паўтараю: у вершах Н. Артымовіч багацце думак, наша ўскосная і родная гісторыя, родная мова і любоў да яе. І гэта свайго роду алегорыя, як твор Міхала Андрасюка.\nІ такой аповесці як «Поўня» я яшчэ дагэтуль не чытаў. Яна ў нечым падобна да твораў Фёдара Дастаеўскага, хаця ў іншым дыяпазоне, стылю, гісторыі і часе. Тут мы знаходзім колішняе прошлае і нядаўняе прошлае, і (...)


Класічны вечар ХIХ стагоддзя ладзяць у радзівілаўскім парку — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n16 апреля 2021, пятница05:40\nКласічны вечар ХIХ стагоддзя ладзяць у радзівілаўскім парку\nМузейны фэст адбудзецца ў Столінскім раённым краязнаўчым музеі ў нядзелю, 20 мая.\nЯк паведаміла Медиа-Полесью дырэктар Столінскага раённага краязнаўчага музея Святлана Вярэніч, фэст прысвечаны Міжнароднаму дню музеяў, які ва ўсім свеце адзначаюць 18 мая.\n– Сімвалічна, што на гэты раз свята праходзіць у нашай краіне у перыяд, абазначаны як Год малой радзімы, – кажа Святлана Вярэніч. – З гэтай нагоды калектыў раённага краязнаўчага музея віншуе музейшчыкаў, краязнаўцаў раёна, а таксама ўсіх тых, хто не раўнадушны да гісторыі Бацькаўшчыны, з гэтым святам. І запрашаем усіх на музейны фэст да нас.\nПраграма музейнага фэсту «Класічны вечар ХIХ стагоддзя ў радзівілаўскім парку»:\nтанцавальна-музычная праграма ў стылі 19 стагоддзя з элементамі тэатралізацыі з удзелам калектываў ГДК, Столінскай школы мастацтваў, Рэчыцкай дзіцячай музычнай школы, Дома дзіцячай творчасці. Арганізатары прапануюць гасцям свята прыходзиць у вячэрніх уборах;\nлітаратурныя чытанні па матывах твораў аўтараў «серебряного века»;\nмайстар-класы па класічных танцах і вырабу маскарадных масак, аквагрым;\nвыстава рарытэтных прадметаў з фондаў музея;\nмультымедыйная дэманстрацыя «Шляхамі нашай малой радзімы»;\nаглядная экскурсія па парку «Парк «Манькавічы» – жамчужына паркавай культуры Століншчыны»;\nфотасесія ў «партрэтнай майстэрні».\nПачатак у 18.00 гадзін. Парк «Манькавічы». Уваход свабодны.


27.05.2018 18:55 2826 просмотров\nДо 6 июня можно будет подать заявку на участие в Летней Школе Движения «За Свободу» «Место Беларуси в Европе», которая пройдет с 25 по 30 июля в Варшаве.\nУ гэтым годзе ўпершыню Рух «За Свабоду» прадстаўляе двухузроўневае навучанне. Першы этап — гэта тры рэгіяльныя школы ў Беларусі. Першая з гэтай серыі школа пройдзе ў Мінску у пачатку ліпеня, яшчэ дзве — у абласных цэнтрах на захадзе і ўсходзе Беларусі.\nНавучанне будзе падзелена на чатыры блокі: палітыка, эканоміка, гісторыя і культура. Сярод выкладчыкаў школаў у прыватнасці будуць эканаміст Сяргей Чалы, гісторык Уладзімір Арлоў, палітолаг Рыгор Астапеня, літаратарка Валярына Кустава, палітолаг Аляксандр Фядута.\nНавучанне ў Школе Руху «За Свабоду» будзе найбольш цікавае тым, хто жадае заставацца «ў трэндзе» еўрапейскіх тэндэнцыяў, арыентавацца ў тым, куды лепей рухацца Беларусі, і чаму трэба навучыцца самому, каб не губляцца сярод «новых» прафесіяў. Студэнты даведаюцца пра тое, як Беларусі і беларусам «заваяваць» Еўропу, як нашу краіну бачаць суседзі, у чым нашы плюсы, мінусы і адметнасць.\nДля ўдзелу неабходна запоўніць анкету да 6 чэрвеня ўключна, адно з пытанняў якой гучыць так: «У чым адметнасць Беларусі». На падставе гэтай інфармацыі будзе праведзены конкурсны адбор, вынікі якога будуць абвешчаныя да 10 чэрвеня.\nГэта восьмая па ліку школа, якую штогод ладзіць Рух «За Свабоду». Першая была праведзеная ў ліпені 2011 году ў Варшаве, другая — у Вільні, трэцяя — на Беласточчыне, чацвёртая і пятая — пад Трокамі, шостая — пад Мінскам, сёмая ў Беластоку.\nТеги: образование 103


А.Ярашук: “Беларусі пагражае чарговы “спэцпараграф”\n08 чэрвень 2007, 17:50\nІгар Карней, Менск Сёньня падчас сэсіі Міжнароднай арганізацыі працы ў Жэнэве разглядалі беларускае пытаньне. Раней абвяшчалася, што 8 чэрвеня прымуць рэкамэндацыі — захаваць ці скасаваць для Беларусі рэжым тарыфных прэфэрэнцый на гандаль з краінамі Эўразьвязу. Нагадаем, пры канцы мінулага году Рада Эўропы пастанавіла выключыць Беларусь з так званай Абагульненай сыстэмы прэфэрэнцый, бо ў Беларусі парушаюцца правы незалежных прафсаюзаў. Рашэньне павінна ўступіць у сілу 21 чэрвеня.\nУ Швэйцарыю выправілася прадстаўнічая ўрадавая дэлегацыя на чале зь віцэ-прэм’ерам Андрэем Кабяковым і намесьніцай кіраўніка прэзыдэнцкай адміністрацыі Натальляй Пяткевіч — яны спадзяюцца паўплываць на непажаданыя для Беларусі рэкамэндацыі Міжнароднай арганізацыі працы.\nТаксама ў Жэнэве знаходзяцца лідэры прафсаюзных стуктураў — старшыня афіцыйнай Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі Леанід Козік і кіраўнік Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў Аляксандар Ярашук.\nЯк сказаў пасьля паседжаньня Аляксандар Ярашук (а яно завяршылася за гадзіну да пачатку нашага эфіру), апраўданьні афіцыйнага беларускага боку сёньня плёну ня мелі:\n“Толькі-толькі паседжаньне завяршылася, і тут яшчэ заплянаваны шэраг пратакольных мерапрыемстваў. Але пытаньне абмеркаванае, і цяпер яно перададзенае ў Камітэт нормаў і стандартаў МАП.\nКанчатковае рашэньне будзе агучанае пазьней, але можна гаварыць упэўнена, што гэта будзе чарговы “спэцпараграф”. Гэта азначае, што адсутнічае сур’ёзны прагрэс у выкананьні рэкамэндацый МАП у ліквідацыі парушэньняў правоў прафсаюзаў.\nТо бок, так і няма прагрэсу ў выкананьні рэкамэндацый МАП, і што справа застаецца выключна сур’ёзная, і застаецца на разглядзе і пад кантролем МАП і далейшымі захадамі з боку Міжнароднага бюро працы”.\nУ “спэцыяльны параграф” запісваюць урады, якія некалькі гадоў не выконваюць асноўнай Канвэнцыі МАП “Аб свабодзе аб’яднаньняў і абароне права аб’ядноўвацца ў прафсаюзы”, якую прынялі ў 1947 годзе.\nМАП як такая не ўпаўнаважаная ўводзіць эканамічныя санкцыі супраць дзяржаваў-сябраў МАП, але іншыя міжнародныя структуры, уключна з Радай Эўразьвязу, выкарыстоўваюць высновы МАП як адну з падставаў для скасаваньня тых жа гандлёвых прэфэрэнцый.\nВарта нагадаць, што “беларускаму пытаньню” папярэднічаў скандал са зборам подпісаў супраць выключэньня Беларусі з Абагульненай сыстэмы прэфэрэнцый. Збор подпісаў ініцыяваў старшыня ФПБ Леанід Козік.\nПадчас сэсіі МАП кіраўнікі Эрапейскай і Міжнароднай канфэдэрацыі прафсаюзаў давялі Эўракамісару ў гандлі Пітэру Мандэльсону пра факты “падробак у дакумэнтах ФПБ”.\nСтаршыня Міжнароднага аб’яднаньня прафсаюзаў мэталістаў Мікалай Шатохін заявіў, што ФПБ падманам выкарыстала подпісы сябраў прафсаюзу пад патрабаваньнем не ўжываць да Беларусі эканамічных санкцыяў. За гэта Шатохін прасіў прабачэньня перад міжнародным прафсаюзным рухам.\nПерад ад’ездам у Швайцарыю старшыня ФПБ Леанід Козік заявіў Радыё Свабода, што вінавачаньні ў бок афіцыйнай прафсаюзнай структуры гучаць без усялякіх папярэджаньняў — і падаюцца як канстатацыя факту:\n“У нас ніхто і нічога не запытваў: ні арганізацыя, якую ўзначальвае спадар Ярашук, ні МАП, ні ўрад, ніхто не запытваў ФПБ ніводнага разу: ёсьць парушэньні ці не? Ніхто ніводнага разу не папрасіў нас паўдзельнічаць у сумеснай справе.\nУсё толькі з боку лаянка ідзе на адрас Фэдэрацыі; незаслужаныя, нахабныя абвінавачаньні ў чымсьці. Вось і ўсё, што адбываецца... Не, яны штосьці спрабуюць патлумачыць, але гэта ці хлусьня, ці яшчэ горш — нейкія незразумелыя пагрозы”.\nСтраты Беларусі ад скасаваньня тарыфных прэфэрэнцыяў на гандаль з краінамі Эўразьвязу ацэньваюць па-рознаму, але ўсе падкрэсьліваюць іх значнасьць.\nПаводле розных ацэнак, у выніку страты эўрапейскага рынку штогоду бюджэт Беларусі ня будзе атрымліваць ад 300 мільёнаў да паўмільярда эўра.\n А.Ярашук: “У Жэнэве скандал з фальсыфікацыямі”  МАП прыме рашэньне адносна прэфэрэнцыяў для Беларусі , 19.04.2007


У “Доме літаратара” Янка Брыль, Алесь Асташонак, Андрэй Плясанаў\n23 люты 2006, 17:58\nРадыё Свабода (эфір 18 лютага) Новая перадача сэрыі “Дом літаратара”.\nКніга і аўтар Янка Брыль: “Трэба найперш самім разьнявольвацца”\n* * * Чытаю кнігу Сяргея Пінаева пра Максімільляна Валошына з надзеяй займець, нарэшце, правільнае ўяўленьне пра яго жыцьцё і творчасьць. Прачытаў палавіну тоўстага тома, больш за трыста старонак і не шкадую, што нырнуў і ў гэтую азярыну, — многа цікавага і патрэбнага. Хоць ёсьць і нудота, асабліва ў літаратуразнаўчых лябірынтах аўтара манаграфіі.\nА яшчэ і тое, як Бэла Кун, ці нехта іншы з чырвоных камісараў, як сумняваецца аўтар кнігі, даў Валошыну вялікі сьпіс тых, каго павінны былі зусім неўзабаве расстраляць, і прапанаваў — паэту, мастаку, філёзафу — выкрасьліць па сваім меркаваньні кожнага дзясятага… Во сытуацыя!.. Самога Валошына гэты вугорац выкрасьліў раней.\n* * * Ціхан Кісялёў, і мне сымпатычны сваёй натуральнай беларускасьцю, быўшы прэм’ерам, вёў доўгую ды нудна мудрагелістую нараду рэспубліканскага актыву пра неабходнасьць карэннага павышэньня надояў малака. А закончыў яе так:\n* * * Сон пад раніцу. На нейкім пленуме, як бывала раней у Маскве, сустрэўся з армянскім паэтам Эмінам. Абодва радыя, бо вельмі ж даўно ня бачыліся. Пра што гаварылі — ня помніцца, а пасядзелі, у перапынку адышоўшыся ад разгудзелай таўкатні, даволі-такі доўга. Таленавіты, разумны, дасьціпны Геворг. Калі ж сабраліся разьвітвацца, я раптам убачыў, што стаю ў адной бялізьне, толькі пад гальштукам. І ўжо ні Эміна пры мне, ні другіх навокал нікога… А нейкія дзеўкі тым часам паскладалі ў тым холе ўсю вопратку ўдзельнікаў сходу ў вялізныя кубы, усе адной шэрай масьці…\n* * * Мой колішні пасьляваенны сацрэалізм вінаваты яшчэ і ў тым, што напісаў я мала, залішне ходзячы, як кот вакол гарачай місы, каля якое-небудзь новай задумы, — а ці тое? а ці так? — замест таго, каб проста пісаць, “что Бог на душу положит”. Як пісалі, скажам, Чэхаў, ці Шолам-Алейхем… Бо якраз чытаючы яго весела жывучыя апавяданьні яшчэ раз падумалася пра маё малапісаньне.\n* * * У аддзеле рэдкіх кніг і рукапісаў бібліятэкі Акадэміі навук мне паказалі пісьмо, маё — Караткевічу, архіў якога якраз разьбіраецца. У свой час, калі я, як адзін зь сяброў камісіі па Валодзевай спадчыне, прымаў удзел у праглядзе яго хатняга архіву і забіраў адтуль мае пісьмы яму, гэтага пісьма чамусьці ня бачыў. Цяпер яно знайшлося сярод яго папераў або ў кнігах.\n* * * Бомы-званочкі на лёгкім хамуціку, якія ў нас, на Міршчыне, называюцца ня бомы, не шарахаўкі, як у Максіма Танка над яго Нараччу, а шаламэ. Як жа іх не любіла калісьці за шолам наша быстрая Каштанка! Спачатку проста капрызіла, дарэмна трэсла галавой, а потым дадумалася несьці яе на рысях так роўненька, што званочкі змаўкалі. Бялюткі сьнег, ціхуткі бег… Тым маўчаньнем яны мне і прыгадаліся.\n* * * Весела гаваркая настаўніца па тэлефоне зь вёскі пытаецца ў старога шаноўнага земляка пра яго пажылую дачку:\n* * * Маладзенькая паэтка (прозьвішча не запомнілася), у якое бяруць ці ня першае ў жыцьці інтэрвію, з птушынай упэўненасьцю ў шчэбеце заяўляе, што цяпер, маўляў, у літаратуры найважней — рэкляма! Націскам на апошнім слове выразна прыглушваецца, проста здымаецца значэньне слова іншага — талент.\n* * * Не жывыя пачуцьці, ня ўзьлёты думкі, а нуднае прастарэканьне, натужна зарыфмаваныя пераказы даўно вядомага, кульгавыя паўторы літаратурных штампаў. Такое “паэзіі” ў нас — нудная процьма. І ў маладых, і ў пажылых, і ў сямейных ідылічных парак зь іхным хатнім вязаньнем вершаў… Пад мурлыканьне ката ці кошачкі.\n* * * Аберуч узяўшы збан ці збанок, гаспадыня спачатку абавязкова крутане яго сюды-туды ў далонях, каб малако, ужо не сырадой, зьмяшалася са сьмятанай, а тады налівае, куды трэба.\n* * * Высокая, цёмна-зялёная сьцяна маладога бярэзьніку са стромкімі пражылкамі берасьцяна-белых гонкіх ствалоў у густой лістоце. Зводдаль, зьнізу відно, як на тым фоне гарэзьліва, штуршкамі клубіцца, подыхамі іграе хваліста-празрыстай павалокай сінявата-сьветлы дым нябачнага за кустамі вогнішча.\n* * * А ці ж гэта не навагоднія падарункі — сынаў званок зь Японіі, а ўнукаў з Італіі? З сынам-фізыкам кароткая гутарка, а ад унука-асьпіранта праз хрып і трэск у тэлефоннай трубцы, толькі за трэцім званком нарэшце пачулася: “Дзя-ду-ля!..” На чым сувязь і абарвалася. Але ж мне і такога нямала.\nАлесь Асташонак: “Сьмерць шукае мяне баронячы”\nПра гэтую кнігу ў другім томе Беларускае Энцыкляпэдыі напісана, што яна выдадзеная ў 1996 годзе. Але дзесяць гадоў таму яе набор, тады яшчэ ручны, быў у выдавецтве рассыпаны. У “Мастацкай літаратуры” якраз зьмянілася начальства, і Алесь Асташонак патрапіў у даўгі сьпіс непажаданых пісьменьнікаў. Ягоныя сябры сталі жартаваць, што ён не самотны, ён карэктуру кнігі мае. Вычытаная аўтарам карэктура “П’янай кнігі, або Жоўтага колеру белага сьнегу”, згубіўшы пры гэтым першую частку назвы, выдадзеная толькі таму, што 7 верасьня 2004 году з Кіева, дзе пісьменьнік апошні час жыў, прыйшла жалобная вестка. Сваёй сьмерцю ён, як гэта ні жахліва гучыць, выкупіў у выдавецкіх чыноўнікаў права на сваю другую празаічную кнігу. Пра няпросты творчы і жыцьцёвы лёс Алеся Асташонка гаворыць ягоны блізкі сябар, былая рэдактарка часопісу “Крыніца” паэтка Галіна Булыка.\n(Валянціна Аксак: ) “Як вядома, кніжка Алеся Асташонка “П’яная кніга, або Жоўты колер белага сьнегу” павінна была выйсьці ў выдавецтве “Мастацкая літаратура” ў 1996 годзе, аднак гэты час супаў са зьменай выдавецкага кіраўніцтва, і Алесь патрапіў у лік тых аўтараў, якія сталі непажаданыя. Галіна, вы, відаць, памятаеце, як адбілася на Алесю гэтая навіна?”\n(Галіна Булыка: ) “Мне здаецца, што тое, што здарылася, якраз і сталася адной з прычынаў ягонай дэпрэсіі, дастаткова доўгай, калі ён быў далёка ад радзімы. Далёка, хутчэй, не ў фізычным пляне, таму што Ўкраіна побач, а ў мэтафізычным — ён быў адарваны ад літаратурнага працэсу, і ня толькі таму, што сам быў ня тут, а таму што настаў такі час, калі літаратарам трэба было рабіць выбар — і ня толькі палітычны, але і выбар творчага мэтаду, і ладу жыцьця. І такому чалавеку, як Алесь, мне здаецца, было больш складана, чым багата каму, пісаць вось у гэты час”.\n(Аксак: ) “Алеся многія вылучалі сярод раўналеткаў тым, што ён належаў да так званых гарадзкіх празаікаў…”\n(Булыка: ) “Я б ня стала падзяляць літаратараў на гарадзкіх і вясковых. Я наагул лічу, што вось гэтая нашая асаблівасьць беларускае крытыкі падзяляць на гарадзкіх — вясковых, больш адукаваных — менш адукаваных, стыхійных — арганізаваных, яна не зусім правільная. Тут, хутчэй, трэба па генэрацыях падзяляць. Але Алесь вылучаўся са сваёй генэрацыі, вылучаўся стыхійнасьцю, неўтаймаванасьцю ў жыцьці і ў творчасьці. А гэта — адзнакі геніяльнасьці. Каб інакш склаўся лёс, то ў яго быў той патэнцыял, які дазваляў яму разьвіцца, але, можа, не хапала вось тых 99 адсоткаў працы, якія дадаюцца да аднаго адсотку Божага дару, і які перахлёствала стыхійнасьць душы… Тут нейкая супярэчнасьць у ім, канечне, была ў гэтых момантах. Але добрая адукацыя, выдатнае веданьне замежных моваў, вялікія пласты культуры, якія былі ў яго сьвядомасьці, — гэта ўсё яго таксама вылучала з шэрагу раўналеткаў. Ён быў — як асоба ў сабе.\nУ яго было вельмі драматургічнае адчуваньне жыцьця. У прозе ў яго драматургічныя кампазыцыі, тая ж аповесьць “Шклатара” — гэта фактычна п’еса. І мне было дзіўнавата, калі выйшла не ў дзяржаўным выдавецтве кніжка сучаснай беларускай драматургіі і ў ёй не было твораў Алеся Асташонка. Мне здаецца, што там павінна была быць ягоная п’еса — “Камэдыянт”, да прыкладу, ці іншая. А цяпер нарэшце выйшла ў дзяржаўным выдавецтве празаічная кніжка, і вялікі дзякуй за гэта асабіста Віктару Шніпу, які шмат зрабіў для яе выхаду, у чым таксама парадокс нашага часу. Хто, як, чым выкупіў яе выхад?.. Ну нейкія сілы, канечне, паўплывалі… Ну і дзякаваць Богу, што мы маем гэтую кніжку хаця б цяпер, таму што Алесь вельмі чакаў яе, сваю другую кнігу”.\n(Аксак: ) “Галіна, скажыце, ці ведаеце вы, які лёс творчай спадчыны Алеся? Ці вярнуліся з Украіны на радзіму яго творы?”\n(Булыка:) “Я думаю, што збольшага яны вярнуліся. Дачка Алеся спрычынілася да таго, каб ягоныя творы былі тут. Пераклады яго і тое, што было ў архіве часопісу “Крыніца”, таксама перададзеныя тым людзям, якія складаюць цяпер больш поўны збор твораў Асташонка. І я думаю, што калі нешта страчанае, то няшмат, таму што вакол яго было многа людзей, якія хацелі, каб усё гэта захавалася. Адзінае, што па настроі душы ён сам мог, як Гогаль, штосьці спаліць, які-небудзь другі том несьмяротнага, магчыма, твору… Магло быць і такое”.\n(Аксак: ) “Скажыце, ці ёсьць у вас вершы, прысьвечаныя Алесю?”\n(Булыка:) “На жаль, такога верша ў мяне не было, ня ведаю чаму, але… Але вось цяпер я пішу вялікі дастаткова цыкль, які называецца “Кніга мёртвых”. Чым далей мы жывём, тым меней побач з намі застаецца людзей, якія адыгрывалі важную ролю ў нашым жыцьці, а новыя людзі не прыходзяць, таму што час мае такую якасьць. Вельмі патрэбныя нам сьветлыя людзі сыходзяць, і мне здаецца, што можна напісаць кнігу ім туды…”\n(Аксак: ) “Можа, што-небудзь прачытаеце?”\n(Булыка: ) “Пакуль не магу. Калі кніга будзе напісаная, я тады апублікую адразу ўсё. Але я б хацела папрасіць і слухачоў Радыё Свабода, і чытачоў Алеся Асташонка больш уважліва ставіцца да творцаў у жыцьці. Ім вельмі цяжка жывецца”.\n(Аксак: ) “Што вам найчасьцей успамінаецца пра Алеся?”\n(Булыка: ) “Аднойчы позна ўвечары раньняй вясной я пачула званок у мае дзьверы, зазірнула ў вочка, за дзьвярыма стаяў Алесь. Ён прынёс кветкі, хрызантэмы. Яны былі амаль зьмерзлыя, у такі позьні час іншыя, пэўна, было знайсьці цяжка. Гэта быў пачатак дзевяностых гадоў, і запомніліся лічбы, якія прамовіў Алесь: “Бабулька прадавала за трыццаць рублёў, але я сказаў, што для гэтай жанчыны я іх куплю за пяцьдзясят. І лічы, што яны добрыя, што яны сапраўды жывыя”. І я да гэтага часу памятаю гэтыя кветкі, і мне здаецца, што гэта таксама — твор, вось такі ўчынак”.\nНовае аблічча групы “P.L.A.N.”\nЧасам здараецца, што задума пра пэўны мастацкі твор перарастае ў самастойны праект. Менавіта так адбылося з Андрэем Плясанавым: задума выдаць альбом “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна” пераўтварылася ў самастойны праект, а сам дыск атрымаў назву “Зьніч надзеі”.\n(Зьміцер Падбярэскі: ) “Андрэй Плясанаў, лідэр групы “P.L.A.N.”, гады два выношваў ідэю выданьня зборніку “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна”. Ды з часам атрымалася так, што задума гэтая вылілася ў асобны праект. Андрэй нават адсунуў час выданьня зборніка, каб, не сьпяшаючыся, давесьці яго да таго ўзроўню, які ён сам лічыць патрэбным. Пры гэтым атрымалася, што гэты альбом у даробку Андрэя Плясанава зрабіўся першым, які пазначаны выразнай канцэптуальнасьцю. Зразумела, я ня мог не пацікавіцца, што стала асновай для падобнай ідэі”.\n(Андрэй Плясанаў: ) “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна” спачатку рыхтаваліся як асобны дыск, але потым гэта ўжо перарасло ў назву цэлага праекту. Сам дыск называецца “Зьніч надзеі”. А “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна” — гэта проста “P.L.A.N.” акустычны. Я даўно хацеў выдаць проста акустычны “P.L.A.N.”, але потым пабачыў, што вельмі шмат песень, якія яшчэ не рэалізаваныя, але яны вельмі прыгожыя, і іх можна запісваць як цэльны праект”.\n(Падбярэскі: ) “І ўсё ж, што гэта значыць — “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна?”\n(Плясанаў: ) “Гэта гурт “P.L.A.N.”, толькі ў пашыраным варыянце, бо ўжо на другім альбоме з намі працавалі і віялянчалістка Кацярына Радзько, і альтыстка Насьця Семяновіч, і пэркусіяніст Максім Кісялеўскі. Падчас запісу трэцяга альбому яны працягвалі з намі супрацоўнічаць, і ў чацьвертым альбоме яны разам з Анатолем Стэцэнкам асноўныя музыкі, якія гралі практычна ва ўсіх песьнях. Дадаткова былі запрошаны Піт Паўлаў з гурту “N.R.M.”, дуэт “Аляксандра і Канстанцін”, і такіх музыкаў было каля сямнаццаці чалавек”.\n(Падбярэскі: ) “Адкуль жа ўзялася такая назва — “Пёсэнкі самотнэго ліцьвіна”? Які сэнс — я ўсё ж хачу дабіцца — ты ў яе закладаў?”\n(Плясанаў: ) “Тут усё: гэта боль і за краіну, і за народ, і за сябе — за ўсё! Практычна, толькі пачынаецца нейкі ўздым беларускамоўнай музыкі, але шкада, што толькі на радыё, таму што тэлебачаньне як не паказвала, так і не паказвае такой музыкі. Гэта — боль за нашу краіну”.\n(Падбярэскі: ) “Што складае рэпэртуар гэтага альбому “Зьніч надзеі”? Адкуль гэтыя песьні? Я так разумею, што з рознага часу, ад розных нават народаў?”\n(Плясанаў: ) “Гэта песьні, сабраныя на працягу трыццаці гадоў. Там тры песьні народныя, прычым адну зь іх я пачуў у выкананьні “Гусьляроў”. Яны гэтую песьню сьпявалі яшчэ ў 1967—1968 гадах, і яна мне настолькі тады спадабалася, што я яе ня мог ня выкарыстаць. Дарэчы, акрамя “Гусьляроў” гэтую песьню чамусьці ніхто не заўважыў. Потым песьня “Гоман”. Уладзімер Угольнік, таксама недзе ў 1969 годзе, калі гэта была ўжо група “Пані браці”, прыйшоў да мяне і сказаў: слухай, я табе зараз песьню прайграю, вазьмі і выконвай яе, бо мы ня будзем яе сьпяваць, але песьня вельмі добрая. І найграў мне гэты “Гоман, гоман”, але ў такой рокавай манеры. Яна мне настолькі спадабалася, што калі я працаваў у філярмоніі, я прапанаваў яе Мулявіну. Мулявін паслухаў і сказаў: ну, нармальная такая песьня, але, дзякаваць Богу, ня ўзяў. Потым я прапанаваў яе “Крыві”, але яны таксама яе ня ўзялі. І Бог даў мне магчымасьць гэтую песьню зрабіць самому. Ну, і песьня “Шынкарачка”, якую мы гралі ў рокавай манеры, а тут яна гучыць у акустычнай вэрсіі”.\n(Падбярэскі: ) “Але я ведаю, што ў альбоме ёсьць яшчэ пэўныя ўспаміны з твайго юнацтва, а менавіта песьні, узятыя з рэпэртуару польскай групы “Чэрвонэ гітары”.\n(Плясанаў: ) “Дзьве песьні ўвайшлі з рэпэртуару “Чэрвоных гітараў”: гэта “Ганна-Марыя” і “Колеры восені”. Да “Чэрвоных гітараў” у мяне закаханасьць была ўсё жыцьцё, бо я іх і ведаў добра пэўны час, і вельмі многа песень іх сьпяваў. Таму я вырашыў, што яны павінны нейкім чынам гучаць на беларускай мове. Астатнія ж песьні таксама былі напісаны мной на працягу многіх гадоў, напісаны і дваццаць гадоў таму, напісаны і некалькі месяцаў таму. Напрыклад, “Русалчын вэлюм”. Гэта была ідэя Супрановіча выдаць альбом, прысьвечаны Ларысе Геніюш. На яе верш я напісаў песьню, якая ўвайшла і ў альбом Геніюш, і ў наш”.\n(Падбярэскі: ) “Наколькі мне вядома, альбом уключае і дадатковыя матэрыялы. Ёсьць і відэа, і нейкія МР3-запісы…”\n(Плясанаў: ) “Мы ўставілі кліпы тэлебачаньня СТВ, а таксама ўключылі два эфіры з Радыё Свабода і “Аўтарадыё”. Яны настолькі дапоўнілі матэрыял візуальны і наагул гісторыю маю, стварэньня гурту, што я проста ня мог гэтых матэрыялаў ня ўставіць у альбом”.\n(Падбярэскі: ) “І, нарэшце — калі ж можна чакаць гэтага альбому ў продажы?”\n(Плясанаў: ) “Ён павінен зьявіцца напярэдадні 8 сакавіка як падарунак нашым беларускім жанчынам. Практычна ён цяпер у Маскве зроблены, паліграфію вырабляе адна зь фірмаў у Менску”.\n(Падбярэскі: ) “Дык я так разумею, што замест кветак ты паднясеш беларускім жанчынам “Зьніч надзеі?”\n(Плясанаў: ) “Не, кветкі я таксама буду дарыць, але толькі сваім любімым жанчынам: маёй жонцы і дачцэ. Ну а дыск, думаю, мужчыны павінны будуць купіць, каб потым падарыць жанчынам”.


Вярхоўны суд адхіліў скаргу БХК на папярэджаньне, вынесенае Міністэрствам юстыцыі.\nhttp://spring96.org/be/news/739 2003 2003-10-08T10:00:00+0300 2003-10-08T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n6 кастрычніка судовая калегія па грамадзянскіх справах Вярхоўнага суда разгледзела скаргу Рэспубліканскага грамадзкага аб’яднаньня “Беларускі Хельсінкскі камітэт” (БХК) на пісьмовае папярэджаньне, вынесенае БХК Міністэрствам юстыцыі за выкарыстаньне бланка, штампу і пячаткі, на якіх “назва арганізацыі не адпавядае статутнай” (адсутнічае двукосьсе), і за выкарыстаньне на пячатцы разам з беларускім англійскага варыянту назвы арганізацыі.\nУ сваёй скарзе БХК указаў, што згодна з ч.1 арт. 28 Закону “Аб грамадзкіх аб’яднаньнях” пісьмовае папярэджаньне выносіцца ў выпадку зьдзяйсьненьня аб’яднаньнем дзеяньняў, якія супярэчаць патрабаваньням заканадаўства. Адсутнасьць двукосься ў назве можна аднесьці толькі да парушэньня правілаў пунктуацыі, што ніякім чынам не павінна кваліфікавацца як дзеяньні, якія парушаюць заканадаўства ці Статут.\nЗгодна з арт. 31 Закону “Аб мовах” пры неабходнасьці афіцыйная назва арганізацыі можа падавацца ў перакладзе на іншую мову.\nПячатка і штамп, якія выкарыстоўвае БХК, узгодненыя з органамі МУС, вырабленыя ў 1995 годзе згодна з дзеючымі на той момант нарматыўнаымі актамі і выкарыстоўваліся пры перарэгістрацыі аб’яднаньня ў Мінюсце ў 1999 годзе. Праводзячы штогадовыя праверкі, Мінюст не ўказаў на наяўнасьць парушэньняў у адносінах пячаткі і штампу БХК. Недапрацоўкі, указаныя ў вусных заўвагах, БХК своечасова выпраўляў.\nПа меркаваньні БХК, пісьмовае папярэджаньне вынесена Мінюстам з парушэньнем працэдуры выкарыстаньня мераў адміністратыўнай адказнасьці.\nБХК лічыць, што дзеяньні Міністэрства юстыцыі па вынясеньні абскарджваемага папярэджаньня супярэчаць патрабаваньням арт.арт. 25-28 Закону “Аб грамадзкіх аб’яднаньнях”, а таксама канстытуцыйным гарантыям свабоды аб’яднаньяў і міжнародным абавязацельствам Беларусі. Падобныя абмежаваньні парушаюць патрабаваньні арт. 22 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах, паколькі іх нельга прызнаць неабходнымі дзеля абароны інтарэсаў дзяржаўнай ці грамадзкай бясьпекі, грамадзкага парадку, аховы здароўя і маральнасьці насельніцтва альбо абароны правоў і свабодаў іншых асобаў.\nПракурор, які ўдзельнічаў у працэсе, падкрэсьліў нязначнасьць парушэньняў, дапушчаных БХК, але ўказаў, што Закон “Аб грамадзкіх аб’яднаньнях” прадставіў Мінюсту права выносіць пісьмовыя папярэджаньні за любыя парушэньні. Таксама пракурор указаў, што няякаснае выкананьне Міністэрствам юстыцыі сваіх функцый дае суду падставы дзеля вынясеньня на адрас Мінюсту прыватнага вызначэньня. Аднак судзьдзя Ала Сакалоўская пазіцыю пракурора ў гэтым не падтрымала.\nАбапіраючыся на довады Міністэрства юстыцыі, суд адхіліў скаргу БХК. Пры гэтым суд ухіліўся ад ацэнкі накладзенага на БХК спагнаньня.\nРГА “Беларускі Хельсінкскі камітэт”, як паведамляе прэс-служба БХК, зьбіраецца выкарыстаць меры па абскарджваньні рашэньня суда на нацыянальным і міжнародным узроўнях.


У ізалятары шосты дзень галадае жыхар Гомеля • Навіны • Флагшток\nУ ізалятары шосты дзень галадае жыхар Гомеля\n30.01.2021 | Навіны\nЯк паведамляе Радыё Свабода, шосты дзень трымае галадоўку ў буда-кашалёўскім ізалятары жыхар Гомеля Ігар Краўчанка. Ён пратэстуе супраць несправядлівага, на ягоную думку, затрымання і арышту на 15 содняў.\nПра галадоўку Свабодзе стала вядома ад жыхаркі Гомеля, якая таксама адбывае 15-дзённы арышт і даслала паштоўку сваім сябрам. Факт галадоўкі пацвердзіў і жыхар Буда-Кашалёва, які днямі выйшаў з-пад арышту.\nУ РАУС Буда-Кашалёва сказалі, што Ігар Краўчанка адмаўляецца ад ежы, але «гэта ягонае права».\n25 студзеня суд Савецкага раёну Гомля арыштаваў Ігара Краўчанку на 15 дзён. На суд з ахвотных ніхто ня трапіў. У канцылярыі постфактум сказалі, што яго асудзілі паводле артыкулу 23.34 КаАП — за ўдзел у несанкцыянаванай акцыі, але якой, дзе і калі — не паведамілі.\nІгара Краўчанка затрымалі на выходных у Бабруйску, дзе ён быў у сваякоў. Тады ў Бабруйску адбыліся масавыя арышты і ператрусы.


Cтудэнтаў і выкладчыкаў ЭГУ чакаюць новыя выпрабаваньні\n09 жнівень 2004, 16:21\nГаліна Абакунчык, Менск Камітэт дзяржкантролю патрабуе ад Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту вызваліць арандаваны будынак не пазьней як у аўторак, 10 жніўня. З прычыны сьціслых тэрмінаў, адведзеных на высяленьне, унівэрсытэт ня здолеў эвакуавацца да 5 жніўня і частка абсталяваньня яшчэ застаецца ў былым навучальным корпусе.\nАдначасна выкладчыцкі калектыў асьцерагаецца новых праблемаў у справе ўзгадненьня навучальных праграмаў зь дзяржаўнымі ВНУ, куды пераводзіцца бальшыня студэнтаў. Частка навучэнцаў заяўляе, што не жадае атрымоўваць вышэйшую адукацыю дзяржаўнага ўзору.\nСупрацоўнікі ўнівэрсытэту гэтымі днямі сьпехам дэмантуюць абсталяваньне і вывозяць падручнікі, каб выканаць патрабаваньне прадстаўнікоў Дзяржкантролю, якія сочаць за хадою высяленьня ЭГУ. Значна горшая сытуацыя ў справе ўніфікацыі мэтадаў і праграмаў навучаньня — паведаміла ў інтэрвію Свабодзе прарэктар Тацяна Галко.\n(Галко: ) “Цяпер мы аддаем, у прыватнасьці, у БДУ, навучальныя й рабочыя пляны, па якіх навучаліся нашыя дзеці. Першы й другі курс у нас займаўся па бакаляўраўскіх праграмах, якіх там у прынцыпе не існуе. І цяпер, канечне, распачнуцца праблемы. Я спачуваю гэтым ВНУ, куды пайшлі нашыя студэнты, бо ім давядзецца вельмі складана, у многіх апусьцяцца рукі. Але яшчэ больш спачуваю нашым дзецям, зь якімі цяпер будуць экспэрымэнтаваць у справе ўпісваньня ў новую сыстэму. Усе праблемы наперадзе”.\nУ зьвязку з гэтым некаторыя студэнты ЭГУ адмаўляюцца ад вышэйшай адукацыі дзяржаўнага ўзору і намерваюцца пакінуць далейшае навучаньне. Гаворыць лідэрка студэнцкага самакіраваньня ЭГУ Маша Несьцерава:\n(Несьцерава: ) “Я і некалькі студэнтаў адмовіліся пісаць заявы на перавод у БДУ. Я застануся працаваць, і вышэйшай адукацыі, а таксама дыплёму дзяржаўнага ўзору я не атрымаю. Але палітыка, накіраваная на ізаляцыю адукацыі Беларусі ад усяго зьнешняга сьвету, ня робіць для мяне гэты дыплём надта каштоўным. Я спадзяюся атрымаць дыплём Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту”.\nПаводле Машы Несьцеравай, студэнты ЭГУ гатовыя прыняць удзел у акцыях пратэсту, якія маюць правесьці навучэнцы Беларускага ліцэю, а таксама рыхтуюцца арганізаваць адмысловы супраціў. Гаворыць яшчэ адна актывіста студэнцкага самакіраваньня ЭГУ Аліса Сыракваша:\n(Сыракваша: ) “Мы вырашылі ладзіць пэрформансы, якія былі бы незвычайныя для гэтай краіны. Бо калі ёсьць форма супраціву, да якой прызвычаіліся ўлады, яе лёгка прыдушыць. Калі гэтая форма незвычайная, то яна больш уплывае на сьвядомасьць астатніх людзей і больш іх цікавіць, чым звычайная форма пратэсту”.\nПаводле Алісы Сыраквашы, акцыі-пэрформансы будуць распачатыя напачатку новага навучальнага году, калі студэнты вернуцца зь летніх вакацыяў. Дзеля гэтага актывісты студэнцкага згуртаваньня ЭГУ цяпер распрацоўваюць адмысловы сайт.


Гідрасеў: што гэта, з чаго складаецца і перавагі | Садоўніцтва на\nНямецкі Порціла | | Paisajismo\nАдным з самых рэвалюцыйных і сучасных метадаў, якія існуюць у галіне сельскай гаспадаркі, з'яўляецца гідрасеў. Гэта разнавіднасць травяністай тэхнікі сяўбы, якая мае пэўныя перавагі перад традыцыйнымі спосабамі ручнога або трактарнага ўнясення. Дзякуючы гэтаму тыпу тэхнікі можна палепшыць умовы, каб ураджай мог добра развівацца.\nУ гэтым артыкуле мы раскажам вам усе характарыстыкі, перавагі і прымяненне гідрасеў.\n2 Як працуе гідрасеў\n3 Ацэнка тэхнікі гідрасеву\nГэта разнавіднасць травяністай тэхнікі сяўбы, якая мае некаторыя перавагі перад ручным або трактарным ужываннем. Гаворка ідзе пра прымяненне вадкаснай сістэмы, якая прыводзіцца ў рух механічным рухам і праектуецца шлангам. Пры гідрасеме выкарыстоўваецца шланг, у якім bі ўмовы мікраклімату, каб насенне мела ідэальныя ўмовы прарастання і росту.\nАсноўная характарыстыка гідрасеў - аднароднае і хуткае размеркаванне насення па ўсёй тэрыторыі. Такім чынам, месцы пасеваў могуць быць створаны значна больш эфектыўна, каб аптымізаваць правільнае выкарыстанне зямлі. Вось як выгадна і вытворцам, бо, каб скарыстаць тэрыторыю значна больш, можна павялічыць вытворчасць на адзінку плошчы.\nГідрасеў можна ўжываць на розных участках, як з пахіламі, так і з цяжкадаступнымі, і можна ўжываць дыстанцыйна. Гэта яшчэ адна перавага прымянення трактара альбо ўручную. Размяшчаючы насенне з дапамогай трактара, мы павінны ўлічваць рэльеф мясцовасці. Ёсць вобласці апрацаваных палёў, якія Яны не падыходзяць для праходжання трактара. Тое ж самае адбываецца, калі мы раздаем насенне ўручную. Вы павінны перасоўвацца па раёнах, якія цяжэй хадзіць. Аднак метадам гідрасеву гэта можна зрабіць дыстанцыйна, бо выкарыстоўваецца шланг.\nМала таго, што спосаб сяўбы лягчэйшы, але і ўздзеянне на зямлю з-за праезду трактара альбо бесперапынныя сходкі памяншаюцца.\nЯк працуе гідрасеў\nНасенне, пасеяныя гэтай тэхнікай, - гэта спалучэнне розных травяністых відаў, якія маюць розныя характарыстыкі і прыстасаваны да вобласці прымянення. Калі ўмовы найбольш спрыяльныя, азеляненне гарантуецца ў першы тыдзень. Азеляненне - гэта не што іншае, як рост травяністых раслін, які дапамагае прадухіліць размыванне глебы. Калі пасаджаныя расліны добра ўтрымаюцца, глеба з цягам часу будзе добра стабілізавацца.\nСумесь насення, якая выкарыстоўваецца, з'яўляецца важным аспектам магчымасці камбінацыі з неагрэсіўнымі відамі. Гэтыя віды называюцца пачатковымі камбінацыямі. Гэта азначае, што яны ўяўляюць сабой спалучэнні неагрэсіўных відаў, якія маюць хуткі рост і ў выніку знікаюць. Вы таксама можаце складаць камбінацыі з бабовымі, якія служаць галоўным чынам для выпраўлення азоту і мясцовых траў або травы шырокага спектру. Кожны раз, калі гэта магчыма, насенне віду, які будзе выкарыстоўвацца для гідрасеву, павінен вызначаць батанік і спецыяльна для яго прадукцыйнасці. Гэта значыць, усе гэтыя насенне павінны быць прыдатнымі для зямлі, дзе яны будуць вырошчвацца, каб вынікі былі аптымальнымі.\nУсе элементы, якія ён выкарыстоўвае гідрасеў цалкам натуральны і абсалютна біялагічна раскладаецца. Гэтым мы дасягаем, што дзеянне пасеву насення гэтым метадам ніколі не можа паводзіць сябе як негатыўнае ўздзеянне на навакольнае асяроддзе. Мы ведаем, што выкарыстанне трактара можа не толькі пагоршыць глебу там, дзе ён працуе, але і выкідваць парніковыя газы, такія як вуглякіслы газ, пры згаранні.\nУнясенне насення гідрасевам ажыццяўляецца пры дапамозе рухавіка, які стварае аднародную сумесь, і іншага рухавіка, які стварае выступ.\nАцэнка тэхнікі гідрасеву\nМы паглядзім асноўныя вобласці, дзе гідрасеў можа быць выкарыстана для дасягнення лепшых вынікаў. Гэтыя вобласці наступныя:\nПраекты лесааднаўлення або лесааднаўлення. Месцы, якія дэградавалі і не маюць расліннага покрыва, можна лягчэй рэфармаваць, калі выкарыстоўваць гідрасеў.\nАднаўленне схілаў, здабычы, берагоў рэк, сярод іншага. Ёсць таксама часткі схілаў і берагоў рэк, якія пагаршаюцца дзеяннем чалавека. Былі штормы. Гідранасенне дапамагае заселіць гэтыя тэрыторыі, і раслінны покрыў служыць сховішчам для прадухілення эрозіі глебы.\nПраекты па добраўпарадкаванні ландшафтаў. Паляпшэнне ландшафту можа быць зроблена дзякуючы павелічэнню расліннага покрыва.\nПланаванне планавання ў гарадскіх і пазагарадскіх умовах. Гарадское асяроддзе таксама мае патрэбу ў расліннасці ў парках і садах, акрамя самога горада.\nПрафілактыка лёгкіх эразіўных працэсаў і дапаўненне да іншых мер барацьбы з эрозіяй. Як ужо згадвалася раней, раслінны покрыў дрэў дапамагае паменшыць эрозію.\nНепасрэдныя пасляагневыя працэдуры для росту расліннага покрыва, галоўнай мэтай якога з'яўляецца абарона глебы.\nДля больш-менш роўнай мясцовасці і там, дзе няма неабходнасці падтрымліваць структуру глебы, сельскагаспадарчы пасеў таксама можа стаць альтэрнатывай выкарыстанню гідрасеву. У цяжкадаступных раёнах альбо з больш далікатнай структурай глебы гідрасеў становіцца добрай сістэмай. Тэрыторыі можна высаджваць, і калі доступ будзе даступны, гэта не акажа дадатковага ўздзеяння на навакольнае асяроддзе.\nПеравагі гідрасеў абагульнены ў наступных пунктах:\nРасліннасць усталёўваецца на 20-25% хутчэй чым пры любым іншым тыпе механічнай альтэрнатывы альбо традыцыйнай ручной сяўбе.\nНасенне і кампост размяркоўваюцца раўнамерна.\nМульча забяспечвае спрыяльныя ўмовы для хуткага прарастання.\nНасялення можна дасягнуць на вялікай вышыні на цяжкадаступных схілах.\nЯк бачыце, гідрасеў - рэвалюцыйная методыка аднаўлення лясоў. Я спадзяюся, што з гэтай інфармацыяй вы зможаце даведацца больш пра гэтую тэхніку і яе характарыстыкі.\nПоўны шлях да артыкула: Садоўніцтва на » Paisajismo » Гідрасеў\nКітайская шапка (Firmiana simplex)\nХутка растуць пальмы


25 сакавік 2018, 12:19 абноўлена 25 сакавік 2018, 13:01\nЗатрыманьні на плошчы Якуба Коласа ў Менску\nЯк перадае карэспандэнт Свабоды, спачатку затрымлівалі ўсіх, хто меў пры сабе бел-чырвона-белыя сьцягі, кветкі, — «для высьвятленьня асобы». Потым пачалі затрымліваць усіх, хто знаходзіўся на плошчы.\nЗатрымліваюць Алену Талстую\n«Затрымліваюць людзей, якія мелі мужнасьць прыйсьці ў сьвята на гэтую плошчу. Яны цяпер знаходзяцца ў аўтазаказках, — паведаміла ў жывым эфіры Свабоды сустаршыня руху салідарнасьці «Разам» Алена Талстая. — Мы прыйшліі, каб пакласьці кветкі да помніка Якуба Коласу, каб быць разам у гэты дзень. Супрацоўнікі прадстаўляюцца, просяць прад’явіць пашпарт, а пасьля праводзяць у аўтазак «для высьвятленьня асобы».\nПадчас затрыманьняў прадстаўнік міліцыі настойліва папрасіў журналістаў не «перашкаджаць працаваць супрацоўнікам міліцыі».\nПаводле праваабарончага цэнту «Вясна», агулам затрымана ад 30 да 50 чалавек, у тым ліку 9 назіральнікаў «Вясны», а таксама журналісты «Белсату» Кацярына Андрэева, Сяргей Кавалёў, Ігар Ільяш, Любоў Лунёва.\nЛідэра Беларускага нацыянальнага кангрэсу Міколу Статкевіча затрымалі ў Менску 25 сакавіка, сьцьвярджае ў Telegram-канале «Тунеядцы Беларуси» сусед палітыка. Тэлефоны Міколы Статкевіча і ягонай жонкі Марыны Адамовіч не адказваюць. Паводле некаторых зьвестак на 12.00, Мікола Статкевіч знаходзіцца ў Ленінскім РУУС Менску.\nСтаткевіч быў ініцыятарам правядзеньня шэсьця 25 сакавіка ў Менску. Заяўку ягоных паплечнікаў адхілілі, шасьцёх затрымалі напярэдадні. Цяпер у Беларусі працягваюцца прэвэнтыўныя затрыманьні.\nПры гэтым канцэрт у Менску і шэраг імпрэзаў дазволеныя практычна па ўсёй Беларусі.


На VI Міжнародным кангрэсе даследчыкаў Беларусі ў Коўне назвалі аўтараў найлепшых навуковых працаў апошняга часу.\n2016.10.06 00:01\tВІДЭА\nУ Пакістане Лукашэнка абмяркоўвае кантракт аб мадэрнізацыі ўкраінскіх танкаў\nЗа апошні год, паводле Лукашэнкі, Беларусь і Пакістан абмяняліся чатырма афіцыйнымі візітамі на найвышэйшым і высокім узроўнях. І кожны з іх мог мець не зусім…\n2016.10.04 19:32\tВІДЭА\n«Google Tilt Brush» дазваляе намаляваць свой свет\n2016.10.04 19:11\tВІДЭА\nЯго называюць беларускім Герадотам. Знакаміты археограф, краязнавец, даследчык летапісаў Мікола Улашчык даводзіў адданасць Беларусі не толькі навуковымі працамі, але і ўласным няпростым лёсам. Пра гэта…\nУ менскім метро пасяліўся кажан\nКаля дзвярэй адміністрацыйнага корпуса Менскага метрапалітэна супрацоўнікі знайшлі кажана. Работнік метро ўзяў яго, сфатаграфаваў і дапамог замацавацца на прываконні будынку, інфармуе belta.by.


17 сьнежань 2019, 13:41\nБылы прэзыдэнт Пакістану Пэрвэз Мушараф\nСуд Пакістану завочна асудзіў былога прэзыдэнта краіны Пэрвэза Мушарафа на сьмяротнае пакараньне па справе аб дзяржаўнай здрадзе. Справа знаходзілася на разглядзе з 2013 году.\nБылога пакістанскага лідэра прызналі вінаватым ва ўвядзеньні ў краіне надзвычайнага становішча падчас беспарадкаў у 2007 годзе і прыпыненьні дзеяньня канстытуцыі. Сам палітык не прысутнічаў на абвяшчэньні прысуду. Ён мае права падаць апэляцыю.\nГэта першы ў гісторыі краіны выпадак, калі сьмяротны прысуд быў вынесены кіраўніку дзяржавы. Мушараф віны не прызнае і называе абвінавачаньні палітычна матываванымі.\nГенэрал Пэрвэз Мушараф прыйшоў да ўлады ў выніку вайсковага перавароту ў 1999 годзе. У 2001 годзе ён стаў прэзыдэнтам Пакістану. У 2008 — сышоў у адстаўку і жыў у Аб’яднаных Арабскіх Эміратах і Вялікабрытаніі.


Як выбіраць спонж\nЯк выбіраць ювелірныя вырабы\nВучымся выбіраць автохолодильник\nЯк правільна выбіраць матрац\nАпублікавана 04.02.2015 20:37\nНекаторыя нічога не разумеюць у касметыцы і візаж людзі, мяркуюць, што спонж - гэта звычайная губка, і ня варта мудрагеліць з выбарам, купляючы яго.\nГэта меркаванне ў корані няслушна! Твар - гэта тая частка цела, на якую суразмоўца ў першую чаргу звяртае ўвагу. Інакш кажучы, гэта візітная картка любога чалавека. І, у выпадку калі абраць спонж не высокай якасці, то колер асобы атрымаецца няроўным, і вы сябе ўвесь час будзеце адчуваць некамфортна. Выбраўшы якасны спонж, вы гарантавана пазбавіце сябе ад сапсаванага настрою і непрыемных сітуацый.\nПры куплі спонжем першапачаткова звярніце ўвагу на яго кошт. Адзін танней, другі даражэй. Варта сказаць, што танныя спонжем значна хутчэй прыходзяць у непрыдатнасць. Не варта эканоміць на такім важным аксесуараў для макіяжу!\nТаксама неабходна звяртаць увагу на вытворцы. Лепшым рашэннем будзе даверыцца «старому» вытворцу, які прысутнічае на рынку не адзін год.\nКупляючы спонж уважліва яго агледзіце. Паглядзіце, з якога ён выраблены матэрыялу, якую мае структуру. Сагніце выраб напалову і звярніце ўвагу, як хутка ён адновіць першапачатковую форму. Падобнае дзеянне вас ўратуе ад набыцця няякаснага вырабы. І яшчэ ключавы момант: заўсёды лепш набыць адразу вялікую ўпакоўку вырабаў.\nХуткі агародніннай суп\nКурыныя тэфтэлі з яблыкамі


Ад “цаглінкі” да круасанаў » Несвиж.by - Сайт города Несвижа\nНесвиж.by » Новости » Ад “цаглінкі” да круасанаў\nАд “цаглінкі” да круасанаў\nКатегория: Новости17-07-2011, 12:37\nНясвіжскі хлебазавод гэтай восенню асвоіў новы від прадукцыі – мучныя прысмакі “Хлябцы сталічныя новыя”. Наколькі запатрабаваныя хлебныя навінкі ў несвіжан, “НЧ” пацікавіўся ў кіраўніцтва прадпрыемства.\nНовыя прысмакі ўяўляюць сабой нарэзаныя здобныя хлябцы з разынкамі, запакаваныя ў поліэтыленавую плёнку. Вага хлебнага вырабу – 250 г. Як расказала тэхнолаг Нясвіжскага хлебазавода РУП “Барысаўхлебпрам” Яніна Ціхонка, хлябцы выпечаны з пясочнага цеста з пшанічнай мукі і падсушаныя як сухарыкі.\nДадзеная рэцэптура была распрацаваная ў гэтым годзе спецыялістамі “Гомельхлебпрама”, і закупленая Нясвіжскім хлебазаводам. Увядзенне новай кандытарскага вырабу было абумоўлена, па словах спецыяліста па маркетынгу Раісы Піваварчык, імкненнем пашырыць асартымент прадпрыемства, а таксама стварыць канкурэнцыю прысмакам, што выпякаюць КУП “Магазін №3” і Нясвіжскае РАЙПА.\nСёння навінка хлебазавода ўжо знайшла свайго пакупніка, ёй зацікавіліся нават сталічныя магазіны, аднак аб’ёмы гэтых прысмакаў невялікія. Справа ў тым, тлумачыць Яніна Ціхонка, што пакупнікі не аддаюць вялікай увагі гэтым хлябцам. Як расказала спецыяліст па маркетынгу прадпрыемства Раіса Піваварчык, прычына, па-першае, у высокім кошце прысмаку – каля 2,5 тысячы беларускіх рублёў. Праўда, гэта абумоўлена высокай затратнасцю на вытворчасць дадзенай прадукцыі – працяглым і дарагім тэхналагічным працэсам: цеста для хлябцоў трэба выпечы, разрэзаць на кавалачкі, а потым падсушыць нарэзаныя прысмакі. Таксама нясвіжскія пакупнікі больш прывыклі да традыцыйнага асартыменту. Па словах Раісы Піваварчык, найболш набываюцца звыклыя яшчэ з савецкіх часоў чорныя хлябы-“цаглінкі”, падавыя хлябы, батоны. Гэта тлумачыцца і звычкай, і штодзённай неабходнасцю у хлебе, і невысокай цаной на гэтую прадукцыю. З кандытарскіх вырабаў папулярныя даўно вядомыя вафельныя трубачкі з крэмам і “модныя” круасаны. “Кожны тавар мае права на існаванне, калі ў яго ёсць пакупнік. Адна справа, што сёння ў краме можна разгубіцца ад вялікага асартыменту хлебнай і кандытарскай прадукцыі”, - зазначае Раіса Піваварчык.\nСамы вялікі поспех сярод навінах прадпрыемства ў пакупнікоў атрымала ляпёшка для піцы, якая прадаецца з кастрычніка мінулага года: відаць, ахвотнікаў самім рабіць дома італьянскія прысмакі ўсё большае. Таксама ў свой час былі вельмі папулярныя хлябцы для тостаў. Зараз адным з прыярытэтных напрамкаў Нясвіжскага хлебазавода з’яўляецца здаровае харчаванне, выраб дыетычных хлябоў: хлеб “Салігорскі”, хлеб “Марскі прыбой”, хлеб “Бяздрожжавы Бярэзінскі” і інш.\nПрадпрыемсва супрацоўнічае з гандлёвымі кропкамі Нясвіжскага раёна, Клецка, Стаўбцоў, Копыля, Мінска. Для таго, каб паскорыць працэс дастаўкі смачнай прадукцыі, кіраўніцтвам хлебазавода ў гэтым годзе былі набытыя два хлебных аўтафургоны.\nЧатыры новых аўтобусы ў аўтапарку


Зямля Руперта — Вікіпедыя\nЗямля Руперта, таксама званая Зямля Прынца Руперта — тэрыторыя ў Паўночнай Амерыцы, якая займала частку гідраграфічнага басейна Гудзонава заліва і належала Кампаніі Гудзонава Заліва. Тэрыторыя была названа ў гонар Прынца Руперта, першага губернатара кампаніі.\nЗямля Руперта, калісьці кантраляваная Кампаніяй Гудзонава Заліва\nЗямля Руперта займае цэнтральную частку сучаснай Канады, а меншая частка адышла даЗлучаных Штатах Амерыкі. Тэрыторыя, якая раней складала Зямлю Руперта, уключае амаль усю Манітобу, большую частку Саскачэвана, паўднёвую Альберту, паўднёвы Нунавут, поўнач Антарыа і Квебека, а таксама часткі штатаў Мінесота і Паўночная Дакота.\nУ 1670 годзе англійскі кароль Карл II падаў кампаніі, названай Кампаніяй Гудзонава Заліва, манаполію на эксплуатацыю ўсіх рэк, якія ўпадаюць у Гудзонаў заліў, такім чынам робячы кампанію ўладальніцай гіганцкай тэрыторыі. Ёй належала каля 3,9 мільёнаў квадратных кіламетраў — больш за траціну плошчы сённяшняй Канады.\nУ 1821 годзе манрэальская Паўночна-Заходняя кампанія і Кампанія Гудзонава заліва аб'ядналіся ў адну і тэрыторыя кампаніі павялічылася.\nНезадоўга да 1870 гандлёвая манаполія была адменена, і гандаль у вобласці быў адкрыты любому прадпрымальніку. Кампанія прадала свае ўладанні дамініёну Канада, у адпаведнасці з законам аб Зямлі Руперта 1868. Землі ўвайшлі ў склад Канады пад назвай Паўночна-Заходніх тэрыторый.\nСёння назву Зямлі Руперта носяць мітраполія і дыяцэзія Англіканскай царквы ў Канадзе.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Зямля_Руперта&oldid=3491814"


1 (430) 2019\nПамятаю вашу першую выставу з Тоняй Слабодчыкавай у Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва. Потым была серыя перформансаў, Гомель, Калінінград, відэа ў Гістарычным музеі, знятае ў Польшчы. Грузія, захапленне дыназаўрамі і паралельна — лекцыі, экскурсіі. З аднаго боку, шмат падзей і ты пастаянна прысутнічаеш ў полі ўвагі. З іншага — ёсць гэты трыгер непрынятасці. Давай пагаворым пра актыўнасці ў гэтым ключы. — Адна з вялікіх праблем нашаг... Болей »\n12 (429) 2018\nСёлета Рыгору Сітніцы споўнілася 60 год. Да юбілею прымеркаваная выстава ў Нацыянальным мастацкім музеі. Рэдка, але здараецца, што людзі творчых прафесій, маючы права на юбілейную персаналію, ад такога гонару адмаўляюцца. Бо ганарыцца асабліва няма чым. Узрост нібыта паважаны, а як азірнешся —дык, як казала адна мая знаёмая, згадаць ёсць што, але дзецям няма чаго расказ... Болей »\n11 (428) 2018\nБеларусы (і як частка Рэчы Паспалітай, і ў складзе Расійскай імперыі) успрымалі Парыж культурнай сталіцай свету. Наведванне гэтага горада і знаёмства з ягонымі музеямі лічылася калі не абавязковым, то вельмі пажаданым складнікам гуманітарнай адукацыі. Усё XIX стагоддзе — эпоха актыўных творчых перамяшчэнняў. Ва Усходнюю Еўропу,у Расію едуць на заробкі жывапісцы з Францыі, ... Болей »\n10 (427) 2018\nЮбілейная ідэя для пятага «Месяца фатаграфіі ў Мінску» падалася мне дзіўнай... Па-першае, я не веру ў схільнасць да пафасу стваральнікаў яго канцэпцыі, а па-другое, праца з паняццем часу занадта складаная для выказвання — яно хоць і калектыўнае, то-бок шматслаёвае, але разлічана на масавага, актыўнага гледача. Наўрад ці настроенага на філасофскія пошукі, наўрад ці з адпаведным слоўнікам, і наогул, мы ж у візуальным полі знаходзімся... ... Болей »\n8 (425) 2018\nСёння, калі пішу гэтыя радкі, зноў перажываю тыя пачуцці… Збольшага я ведаю творчасць Гаўрылы Харытонавіча, маю ўяўленне пра варункі ягонага жыцця і стасункі з калегамі і глядацкай грамадою, але ён застаўся для мяне таямніцай — і як асоба, і як мастак. Здавалася б, само жыццё вяло таленавітага хлопца з беларускага Палесся ў бок Кіева. У любым выпадку на поўдзень. Ад Гомеля да Кіева бліжэй, чым да Мінска. Прытым што Кіеў у часы юнацтва і... Болей »\n7 (424) 2018\nВыставу адкрывае праект Таццяны Ткачовай «Сезоны Веры». Гэтая серыя партрэтаў 91-гадовай Веры Зянько — прамая фатаграфія з характэрнымі для гэтага жанру аб’ектыўнасцю і дэталізацыяй. Рэчыўным складнікам партрэтаў і іх галоўным фокусам становяцца ўборы галоўнай гераіні, яе калекцыя, якую яна збірала ўсё жыццё. Кожная з гэтых рэчаў — радок у дзённіку памяці. Мы амаль чуем голас Веры, калі яна распавядае пра сябе: «...Упершыню я ўбачыла ся... Болей »\n6 (423) 2018\nУ холе віленскай Ратушы наведвальнікаў сустракаюць слайд-боксы, так любімыя ў вулічных публічных прасторах: фатаграфіі і тут паўнавартасна працуюць як медыум, а суправаджальная інфармацыя акрэслівае асноўныя этапы мінулага стагоддзя. Гэта барацьба за незалежнасць, трагічны 1939 год, падзеі рэлігійнага жыцця, катастрофа літоўскіх яўрэяў, эканамічная блакада 1990-х, Кансты... Болей »\n5 (422) 2018\nЯ з задавальненнем стаўлю «2018» каля назвы фестывалю, бо арганізатары (Белгазпрамбанк, Газпрам трансгаз Беларусь, Палац мастацтва, Цэнтр выяўленчага і медыямастацтва «Новая культурная ініцыятыва») абяцаюць зрабіць свята штогадовым. А сёння маецца добрая нагоды паразважаць пра тое, што адбываецца, калі грошы прыходзяць у наша мастацтва. «Сенсацыя! У Мінск едуць літаграфіі Далі, кераміка Пікаса, прынты нейкай там знакамітасці і “жывыя ка... Болей »\n2 (419) 2018\nПершая Папярэдняя [3-9] Наступная Апошняя


АБАРОНЦЫ КУРАПАТАЎ ПАДСУМОЎВАЮЦЬ ВЫНІКІ ШАСЬЦІМЕСЯЧНАЙ ВАХТЫ ПАМЯЦІ\nВыгляд Курапатаў выклікае цяпер супярэчлівыя пачуцьці. З аднаго боку —засыпаныя пяском крыжы, амаль дабудаваны падземны пераход, у якім можна пабачыць разьбітыя бутэлькі й бруд. А з другога боку — каля 40 крыжоў уздоўж прасекі, якія ўсталявалі сябры Кансэрватыўна-Хрысьціянскай партыі БНФ, і пазначаныя галінкамі й камянямі месцы, дзе ў выходныя будуць пастаўленыя новыя крыжы. А таксама перагароджаная дарога, па якой міліцэйскія машыны звычайна заяжджалі ва ўрочышча. Распавядае Антось Шкурынскі.\n(Шкурынскі: ) "Сюды ўвечары 24 сакавіка прыехалі 12 "зуброўцаў" з Барысава. Праслухалі праграму Радыё Свабода а шостай гадзіне. Убачылі міліцыянтаў, сталі ў ланцуг, перагарадзілі дарогу, і як толькі міліцыянты зьехалі, адразу ўсталявалі калы, каб яны больш па ёй ня езьдзілі".\nУ намёце валанцёраў цяпер вісяць два гліняныя мэдалі — з тых, што ўручылі ўчора абаронцам Курапатаў на ўрачыстым паседжаньні з нагоды Дня Волі. Нагадаю, што мэдалямі й ганаровымі дыплёмамі былі ўзнагароджаныя Ірына Вяткіна, Павал Севярынец, Сяржук Высоцкі, Глеб Вязоўскі, Генадзь Дранковіч і Сяржук Мацкойць. Сёньня некаторыя валанцёры выказвалі прапановы падзяліць гэтыя мэдалі на шмат кавалкаў, каб сымбалічную ўзнагароду атрымалі ўсе абаронцы Курапатаў. Працягвае Сяржук Высоцкі:\n(Высоцкі: ) "Атрымалі прадстаўнікі розных арганізацыяў. Мэдаль, які перадалі, напрыклад, мне, я ўспрымаю, як узнагароду ўсёй Беларускай партыі свабоды. Гэта ўзнагарода ня толькі мне, але й астатнім 49 сябрам незарэгістраванага БПСу, якія былі найбольш задзейнічаныя ў курапацкай варце".\nУжо больш за паўгоду цягнецца вахта памяці ў Курапатах. Як адзначалі ў часе ўчорашняй цырымоніі, абарона Курапатаў — гэта першая перамога ў 21 стагодзьдзі. А вось як ставяцца да гэтага самі валанцёры. Гаворыць Васіль Парфянкоў:\n(Парфянкоў: ) "Курапаты — гэта адзінае месца ў Беларусі, дзе можна жыць пад нашым бел-чырвона-белым сьцягам, размаўляць вольна па-беларуску. Гэта й ёсьць галоўны вынік".\n(Карэспандэнтка: ) "А што далей?"\n(Парфянкоў: ) "Далей змагацца..."\nЯ гартаю курапацкую кнігу водгукаў і прапановаў і бачу ў ёй шмат запісаў, у якіх падсумоўваюцца вынікі шасьцімесячнага знаходжаньня ва ўрочышчы.\nВось адзін зь іх: "Шмат чаго адбылося за гэты час. Але ж галоўнае — мы, прадстаўнікі розных арганізацыяў, разам! І ў адрозьненьне ад "старой апазыцыі", мы ня лаемся й ня рвем адзін аднаму горла".


Гульня Джэры Dressup. Гуляць онлайн бясплатна\nДзіцячыя одевалки для дзяўчынак Дысней Том і Джэры 7 гадоў Броділкі для хлопчыкаў Выхад з пакоя Гонкі для хлопчыкаў Губка Боб Дзіцячыя гонкі Дзіцячыя одевалки для дзяўчынак Дзіцячыя размалёўкі Дысней Зімовыя Інтэлектуальныя Шукаць прадметы Знайсці прадметы\nГульня Джэры Dressup анлайн\nАпісанне гульні: Том і Джэры адпраўляюцца на сумесную прагулку. Том можа падабраць адзенне і ўпрыгажэнні самастойна, а вось мышцы будзеш дапамагаць менавіта ты. Ён павінен выглядаць ані не горш за свайго сябра, так што табе прыйдзецца паспрабаваць і выбраць толькі самыя лепшыя ўборы, упрыгожванні і абутак.\nТом і Джэры адпраўляюцца на сумесную прагулку. Том можа падабраць адзенне і ўпрыгажэнні самастойна, а вось мышцы будзеш дапамагаць менавіта ты.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Джэры Dressup ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Джэры Dressup бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Джэры Dressup і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Велааматар і мастак Валянцін Балдэнка\nВелааматар і мастак Валянцін Балдэнка, які паўсвету аб'ехаў на ровары, больш за 20 гадоў займаецца рэабілітацыяй людзей з абмежаванымі магчымасцямі.\nВалянцін Васілевіч вялікі аптыміст па натуры, ён умее заўважаць вакол сябе прыгожае, любіць людзей, унушае сімпатыю з першых некалькіх фраз. Нехта абавязкова падкрэсліць, дзівак, маўляў. Ну вось, скажам, на сустрэчу са мной ён прыехаў на ровары, у Брэсце ў той дзень было мінус 17. Гэта проста такі лад жыцця ў яго, яму іншы транспарт не патрэбны, прычым, у любое надвор'е. Можа, таму ў свае 67 ён поўны сіл, ідэй, праектаў на стадыі рэалізацыі, у яго шмат таварышаў, аднадумцаў, адным словам, работы столькі, што старэць няма часу.\nПершы клуб падарожнікаў.\nПа адукацыі і асноўнай прафесіі Валянцін мастак. Ён скончыў Краснадарскі дзяржаўны ўніверсітэт. У савецкі час выстаўляўся і ў Краснадары, і, пазней, у Беларусі. Але як большасць мастакоў, зарабляў па першым часе нагляднай агітацыяй. У Брэст з паўднёвых шырот сям'я пераехала па празаічнай прычыне — у жонкі пачалася алергія на асобныя кубанскія расліны. А тут жылі браты Валянціна, ураджэнца Бабруйска, сюды нярэдка ездзілі ў госці, вось і выбралі горад бліжэй да родных, ды і цяплей тут, чым, скажам, на поўначы краіны.\nЧарнобыльскі марафон з калясачнікамі.\nПасля гэтага сустрэчы сталі рэгулярныя, маладыя людзі ўжо прасіліся на турбазу. Яны знаёміліся там, нехта закахаўся і стварыў сям'ю, пачалі нараджацца дзеці. Так паступова ўтваралася грамадская арганізацыя «Інвалід і асяроддзе», у якой аб'ядналіся керамічная майстэрня для інвалідаў, рэабілітацыйная турбаза на Белым возеры і велаклуб.\nДля інвалідаў, якія аб'ядналіся, пачаўся новы ўзровень жыцця. Заявіў пра сябе тэатральны фестываль «Непратаптаны шлях». Людзі з абмежаванымі магчымасцямі адкрывалі ў сабе таленты, іх спектаклі карыстаюцца заслужанай сімпатыяй гледачоў. Фестываль ужо мае сваіх аматараў, на фэст з'язджаюцца аналагічныя тэатры з розных краін. Праўда, апошнім часам ён не праводзіцца з-за пандэміі. Але ж усе самадзейныя артысты вераць, што хутка эпідэмія пойдзе на спад, і яны зноў выйдуць на сцэну.\nА летась маладзёжнае грамадскае аб'яднанне «Інвалід і асяроддзе» стварыла інклюзіўны цэнтр прасоўвання здаровага спосабу жыцця ў двары па вуліцы Машэнскага. Грошы на абсталяванне выдзеліў Еўрасаюз у рамках праекта «БЕЛМЕД». Цяпер на дваровай пляцоўцы займацца на трэнажорах, гуляць у валейбол і іншыя рухавыя гульні могуць не толькі інваліды, але і ўсе ахвотныя.\nПершапраходзец міжнародных маршрутаў.\nДля Валянціна Балдэнкі работа з інвалідамі гэта ўжо неад'емная частка жыцця. Пачынаючы з 1999 года згаданая арганізацыя атрымала 15 малых грантаў пасольстваў Фінляндыі, Швецыі, правяла веламарафоны, рэалізавала экапраграмы ЗША, Германіі, Польшчы, ПРААН для веласіпедыстаў, якія ў шчэпцы з інваліднымі каляскамі займаліся рэабілітацыяй людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Адным словам, велападарожжы для інвалідаў сталі магчымыя, і магчымыя сталі адкрыцці прыгажосці роднага краю, яго сусветных славутасцяў і невялікіх мястэчак.\nЯк Алу Пугачову з 50-годдзем віншаваў.\nДля студэнтаў трэцяга ўзросту.


28 сакавік 2018, 19:39\nАфіцыйна ўлады паведамілі пра 64 ахвяры, але многія целы пакуль ня могуць апазнаць і пахаваць.\nУ сераду 28 сакавіка ў Кемераве прайшлі першыя пахаваньні загінулых у пажары ў гандлёвым цэнтры «Зімовая вішня»: пяць жалобных цырымоній і 13 трунаў. Некаторым давялося хаваць адразу па некалькі чалавек: ахвярамі пажару сталі цэлыя сем’і.\nХавалі ў першую чаргу тых, хто мае сваякоў, якія змаглі іх апазнаць.\nСаркіс Хумаран — бацька і дзед загінулых у гандлёвым цэнтры ў Кемераве Дзьмітрыя і Міхаіла Галаніных. Ён распавядае, што яго не пусьцілі ў морг і не паказалі для апазнаньня цела сына. Апазнаваць яго давялося па нешматлікіх рэчах, якія засталіся цэлыя: пярсьцёнка і крыжыка.\nМногія целы пажар абвугліў і зьнявечыў да непазнавальнасьці, апазнаць іх па фрагмэнтах адзеньня ці нейкіх прадметах аказалася немагчыма.\nУ аўторак ўлады афіцыйна абвясьцілі загінулымі ў пажары ў «Зімовай вішні» 64 чалавекі, і менавіта гэтую лічбу намесьнік міністра надзвычайных сытуацый Уладлен Аксёнаў ў сераду тройчы паўтарыў журналістам, падкрэсьліўшы, што загінулі ў Кемераве — менавіта шэсьцьдзесят чатыры чалавекі, і ніякіх іншых «зьніклых бязь вестак» няма. Ратавальнікі называюць дакладна такую ж колькасьць знойдзеных у гандлёвым цэнтры целаў і лічаць, што больш пад заваламі нікога не засталося.\nПры гэтым сьпісы людзей, якіх удалося апазнаць, абнаўляюцца кожную раніцу. І ўсё роўна многія целы са знойдзеных працягваюць заставацца неапазнанымі, а на гарачую лінію і цяпер працягваюць паступаць заяўкі пра зьніклых у нядзелю людзей.\nНа раніцу серады сьпіс «зьніклых бязь вестак», складзены МНС, перавышае афіцыйны на 20 чалавек, — прызнае кіраўнік грамадзкай арганізацыі «Твой Горад» Максім Учватаў. Аднак ён падкрэсьлівае: у ім трэба правяраць кожнае прозьвішча. І для гэтага створана працоўная група, куды ўвайшлі, у тым ліку, сваякі пацярпелых і валянцёры.\n«Цяпер там парадку 18-20 прозьвішчаў, якія дадаткова трэба праверыць, у дадатак да тых 64», — кажа Учватаў.\nУладзімер Пуцін на сустрэчы з кіраўніком Сьледчага камітэту Аляксандрам Бастрыкінам і міністрам аховы здароўя Веранікай Скварцовай.\nПрэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін заявіў у сераду, 28 сакавіка пра неабходнасьць не дапусьціць укідаў праз сацыяльныя сеткі пра пажар у гандлёвым цэнтры «Зімовая вішня» ў Кемераве. Гэтыя ўкіды, паводле слоў Пуціна, накіраваныя на распаўсюджваньне панікі, недаверу і распальваньне варожасьці.\n«Мы бачым, што, на жаль, ідуць укіды праз сацыяльныя сеткі, у тым ліку з-за мяжы, для таго, каб пасеяць і паніку, і пасеяць\nнедавер, сутыкнуць людзей паміж сабой. Вось гэтага, безумоўна, нельга дапусьціць ні пры якіх абставінах», — сказаў Пуцін на сустрэчы з кіраўніком Сьледчага камітэту Аляксандрам Бастрыкіным і міністрам аховы здароўя Веранікай Скварцовай.\nЯны даклалі Пуціну аб мерах, якія прымаюцца ў рамках расьсьледаваньня прычын пажару.\nРаней член Савету Фэдэрацыі Алена Мізуліна ў эфіры тэлеканалу «Расія 1» заявіла, што трагедыя ў Кемераве — удар у сьпіну прэзыдэнту Расеі Ўладзіміру Пуціну.


ПРАКУРАТУРА БЕЛАРУСІ АДМОВІЛА ЮЛІІ ЧЫГІР У ПРАВЕ АБАРАНЯЦЬ СВАЙГО СЫНА АЛЯКСАНДРА\nСпачатку ёй адмовіў сьледчы Салькоў, які вядзе справу сына Чыгіроў Аляксандра, потым Ленінскі раённы суд пастанавіў, што абскарджваць рашэньне сьледчага яна ня мае права. Цяпер аналягічнае рашэньне прыняла пракуратура краіны, куды Юлія Чыгір скардзілася на сьледчага. Адпаведную паперу з пракуратуры падпісаў загадчык аддзелу Васіл’еў.\nЗаяву з просьбай абараняць сына падчас сьледчых дзеяньняў Юлія Чыгір напісала яшчэ ў лютым, неўзабаве пасьля таго, як Аляксандар быў арыштаваны. Дарэчы, гэта была ягоная ініцыятыва мець ў абаронцах родную маці, што закон дазваляе. Аднак канчаткова рашэньне пра дазвол прымае сьледчы. У дадзеным выпадку замест таго, каб даць такі дазвол, сьледчы Салькоў выклікаў Юлію Чыгір на допыт. Яна мяркуе, што толькі дзеля таго, каб перавёўшы яе ў статус сьведкі, адмовіць ў праве абараняць сына. Фактычна, гэткую ж пазыцыю цяпер заняла і пракуратура, лічыць Юлія Чыгір.\nСытуацыі з адмовай жонцы экс-прэм’ера абараняць сына вывучалі назіральнікі з Кансультацыйна-нізіральнай групы АБСЭ. Яны адмыслова зьвярталіся ў Канстытуцыйны суд па тлумачэньне, ці можа грамадзянін Беларусі абскарджваць рашэньне сьледчага.\n(Юлія Чыгір: ) "Канстытуцыйны суд патлумачыў, што любыя дзеяньні сьледчага можна абскардзіць праз суд, у тым ліку адмову ў дазволе быць абаронцам. Я прыклала гэтае рашэньне КС да пазову ў суд і заявіла, што хачу абскардзіць дзеяньні сьледчага. Мне вярнулі заяву без судовага разгляду і адказалі, што дзеяньні сьледчых у судовым парадку нельга абскарджаваць. І зараз пракуратура гэта пацьвярджае. Але я буду падаваць скаргі далей і дамагацца выкананьня маіх канстытуцыйных правоў," – сказала Юлія Чыгір, якая зь лютага беспасьпяхова дамагаецца права абараняць свайго сына Аляксандра.\nДадамо, што Аляксандар Чыгір абвінавачваецца ў выкраданьні аўтамабіляў, але ў Беларусі многія лічаць, што гэтае абвінавачаньне мае на мэце кампрамэтацыю ягонага бацькі, Міхаіла Чыгіра, які разглядаецца як адзін з магчымых кандыдатаў у прэзыдэнты.


Kutools для Перспектывы 8.00 - Нататкі аб выпуску\nKutools для Outlook, 8.00 выпускаюцца з зручнымі функцыямі і выдатнымі паляпшэннямі. Вы можаце абнавіць або мець бясплатную пробную версію гэтай версіі, загрузіўшы з тут. Рада: поўная функцыя і функцыя, свабодны след у 45 дзён!\n1. подпіс звязацца\nГэтая функцыя пераўтворыць подпіс у электроннай пошце для кантакту ў Outlook. Глядзіце скрыншот:\nЗ дапамогай гэтай функцыі вы можаце хутка падлічыць колькасць выбраных паведамленняў электроннай пошты, колькасць атрыманых лістоў у гадзіну / дзень / тыдзень / месяц, і колькасць лістоў у адзін / некалькі / усе папках ў Outlook. Глядзіце скрыншот:\n3. Паказаць Колькасць прадметаў\n,en Усе тэчкі Паказваць агульная колькасць элементаў функцыя паказвае агульная колькасць элементаў у кожнай тэчцы на навігацыйнай панэлі з адным пстрычкай мышы. Усе тэчкі Паказаць Колькасць непрачытаных функцыя паказвае колькасць непрачытаных элементаў у кожнай тэчцы на навігацыйнай панэлі з адным пстрычкай мышы. Глядзіце скрыншот:\n1. Дадаць прывітанне, калі адказ\nГэта функцыя зараз падтрымлівае, каб дадаць прывітанне ў адказ лісты з імем атрымальнікаў, прозвішча, імя, цi прозвiшча, iмя. Глядзіце скрыншот:\n1. выправіць: пашыраны друку функцыя ўстаўляе Bcc поле ў няправільным месцы пры друку паведамленні электроннай пошты ў Outlook, 2013.\n2. Выправіць: Аўта панэль тэкст не можа быць зачынена пстрычкай Kutools > Хлеб У Outlook 365.\n3. Выправіць: Памылка ўзнікае пры ўключэнні як Папярэджанне, калі адказ усё варыянт і Уключыце сябе, калі адказ усё варыянт.


BUST SIZE у Гродне купіць ад 39Руб.\nBust Size у Гродне\nКрэм Bust Size для павелічэння бюста купіць у Гродне (Беларусь)\nДля ўдалай пакупкі Bust Size у Гродне, патрабуецца:\nДачакацца званка кансультанта і ўзгадніць дэталі\nКупіць Bust Size са зніжкай -50%. Тэрміны акцыі абмежаваныя.\nДзе купіць у Гродне Bust Size\nЗапоўніце палі ў форме заказу каб замовіць крэм для павелічэння бюста Bust Size у Гродне па нізкай цане. Чакайце званка кансультанта па замове Bust Size, ен патэлефануе вам на тэлефон у бліжэйшы час. Аплаціць заказ можна пасля атрымання на пошце або ад кур'ера у Гродне.\nЯк купіць крэм Bust Size у Гродне\nДля тых, хто хоча атрымаць Bust Size па зніжанай цэны у Гродне (Беларусь), у форме замовы пакажыце нумар тэлефона для сувязі і імя, менеджэр фірмы патэлефануе вам і дасць адказы на ўсе вашыя пытанні. Аплата дастаўкі пасля атрымання пасылкі ад курьера або на пошце. Дакладная цана адпраўлення пасылкі Bust Size у Гродне кур'ерам можа мяняцца ў залежнасці ад адлегласці да горада ў Беларусі, пытайце цану ў кансультанта пасля афармлення замовы крэму на сайце.\nBust Size у Мінску Bust Size у Брэсце\nСродкі для павелічэння грудзей\nШтогод тысячы жанчын звяртаюцца да аперацый па павелічэнні грудзей. Незадаволеных памерам знайсці нескладана — хіба што не ўсе вырашаюцца на хірургічнае ўмяшанне.\nАлей для павелічэння грудзей\nЯкія алею павялічваюць бюст, спіс эфектыўных. Як ўжываць эфірныя алею для росту грудзей, масаж і кампрэсы. Карысныя ўласцівасці алеяў для жаночай грудзей.\nЗамовіць у Гродне Bust Size