Галоўная » Навіны беларускага замежжа » Цярністы шлях Міколы Равенскага\nНа пачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя, у кароткі светлы час беларускага Адраджэння, мы раптам даведаліся, што за межамі Беларусі існуе амаль невядомы нам пласт нацыянальнай культуры.\nШтодня ў перадачы Беларускай службы Радыё Свабода гучыць мелодыя песні “Люблю наш край, старонку гэту”. Словы яе яшчэ ў 1913 годзе напісала Канстанцыя Буйло, а музыка доўгі час лічылася народнай.\nПрыкладна ў 1980 г. у “Бібліятэчцы газеты “Голас Радзімы”” выйшла мая невялікая кніжка “Люблю” – пра жыццё і творчасць гэтай паэткі. Вельмі падрабязна пісала я пра песню “Люблю наш край”, якую ведаюць і спяваюць, бадай, у кожнай беларускай вёсцы, і якая ў пэўным сэнсе з’яўляецца візітнай карткай Беларусі.\nПаколькі выданні “Голасу Радзімы” ішлі ў асноўным за мяжу, то не дзіўна, што рэцэнзія на “Люблю” з’явілася ў Амерыцы. Праца ацэньвалася станоўча, але крытыкавалі за тое, што песня “Люблю наш край” называлася народнай, у той час як і ў музыкі ёсць аўтар – беларускі кампазітар Мікола Равенскі, які па апошняй вайне стаўся палітычным эмігрантам.\nУ 1922 годзе ў Мінску Беларускім кааперацыйна-выдавецкім таварыствам “Адраджэнне”, гаварылася ў рэцэнзіі, быў выдадзеы зборнік песняў Равенскага, дзе пад № 25 змешчана “Люблю наш край” на словы Буйло.\nАдшукаць зборнік Равенскага ў тагачаснай Ленінскай бібліятэцы не ўдалося. У каталогу ён значыўся, а самой кніжкі не было.\nПабачыўшы перадачу пра Міколу Равенскага па тэлебачанні мне пазваніў Васіль Вітка, і праз некалькі дзён я трымала ў руках той самы “Зборнік песень з нотамі”. Як сказаў пісьменнік, зборнік з першых пасляваенных гадоў ляжаў у яго паміж кніг і архіўных папак.\nВітка ставіўся да Равенскага ставіўся з вялікай пашанай. Засмучаўся, што яго прозвішча дарэмна шукаць у нашай агульнай энцыклапедыі, у пяцітомным даведніку “Літаратура і мастацтва”, але спадзяваўся, што “Беларусь яшчэ спазнае вялікі талент кампазітара і будзе ганарыцца ім перад светам”.\nМікола Равенскі нарадзіўся ў 1886 годзе ў вёсцы Капланцы Ігуменскага павета. Пра дзяцінства і юнацтва звестак амаль няма. Можна толькі здагадвацца, што народную музыку шанаваў з маленства, любіў слухаць, збіраў, запісваў і апрацоўваў народныя песні.\nНаколькі высока ставіў Равенскі народную песню, відаць з яго неапублікаванай і невядомай на Бацькаўшчыне працы “Характэрныя асаблівасці беларускай народнай песні”: “Надзвычайныя здольнасці беларускага народа наогул, а ў прыватнасці да спеваў і музыкі настолькі вялікія ды багатыя, што ўсё сваё жыццё ён праводзіць у абсалютнай неразлучнасці з песняй, якую можна смела ставіць на адно з першых месцаў у сусветнай народна-творчай літаратуры”.\nПерад першай сусветнай вайной Равенскі вучыўся на рэгенцкіх курсах у Маскве і Пецярбургу, а пасля заканчэння іх працаваў у Навагрудку. Быў настаўнікам спеваў і хормайстрам.\nХутка здольнага “сялянскага сына” пасылаюць ад рэспублікі ў Маскву. Равенскі закончыў спачатку музычны тэхнікум імя Стасава, а потым Маскоўскую кансерваторыю. Сем гадоў (1923-1930) у Маскве лічыў найбольш спакойнымі ў жыцці, успамінаў іх як ледзь не залатую пару для сваёй творчасці. У гэты час ён адыходзіць ад хормайстарскай дзейнасці і захапляецца кампазіцыяй.\nМікола Равенскі лічыў для сябе вялікім шчасцем знаёмства і сяброўства з паэтам Уладзімірам Дубоўкам, чалавекам надзвычай таленавітым і эрудзіраваным. Ідэйны, інтэлектуальны, творчы ўплыў Дубоўкі на Равенскага вызначальны не толькі для маскоўскіх гадоў. Па словах кампазітара, Дубоўка сфарміраваў яго як творчую асобу. Яго ўплыў кіраваўся на тое, каб зрабіць з Равенскага “музыку-кампазітара, піянера таго беларускага “ўзвышша”, якое пабачаць вякі і народы ў музыцы, ініцыятарам і карыфеем якога ў літаратуры быў Дубоўка”.\nНа словы паэта Равенскім напісаны рамансы і песні, у прыватнасці, на хрэстаматыйны верш “О, Беларусь, мая шыпшына”. Апагея іх супрацоўніцтва дасягае ў пару, калі кампазітар бярэцца за стварэнне оперы “Браніслава” на лібрэта Дубоўкі паводле яго аднаймённай паэмы.\nМногае расказана пра той час – гады сталінскіх рэпрэсій, -- але страшна падумаць колькі выдатных твораў мастацтва, літаратуры, музыкі не дайшло да народа і проста не магло быць створана, бо іх творцы навечна згінулі за калючым дротам ГУЛАГаў.\nКалі пачалася вайна, Мікола Равенскі з’ехаў у Чэрвень. Там ён працаваў псаломшчыкам у мясцовай царкве, стаў рэгентам царкоўнага хору. Ён ведаў і любіў царкоўную музыку, ім самім напісана многа твораў, якія гучалі і гучаць у храмах. Равенскі быў чалавекам веруючым, вера дапамагала яму выстойваць у найцяжэйшых жыццёвых варунках.\nТрагічна абарвалася ў час вайны жыццё старэйшай дачкі Равенскага ад першага шлюбу – Лёлі. Яна была сувязной і блізкім сябрам Ісая Казінца, які стварыў у час акупацыі Мінска падпольную групу. Казінец і Лёля на явачнай кватэры трапілі ў кіпцюры гестапа. Казінца павесілі ў скверы каля тэатра імя Янкі Купалы, Лёлю расстралялі ў двары мінскай турмы.\nУ 1944 годзе Мікола Равенскі выехаў за мяжу. Жонка ехаць з ім адмовілася, маленькіх дачок ён таксама вымушаны быў пакінуць у Мінску і ніколі больш з імі не сустрэўся...\nАпынуўшыся ў Германіі, Равенскі перамяніў некалькі лагераў для перамешчаных асобаў, працаваў рабочым на лесапільным заводзе, але не зрокся музыкі. Менавіта ў гэты час быў напісаны кампазітарам найбольш сёння вядомы яго твор – “Магутны Божа”. Як і калі гэта падзея адбывалася, на старонках эмігранцкай газеты “Беларус” успамінала Зора Кіпель. У нямецкім гарадку Остэргофэн знаходзіўся адзін з лагероў. Бацькі Кіпель жылі ў адной кватэры з Равенскім і часта чулі, як ён сачыняе і “пілікае на сваёй неразлучнай скрыпачцы”.\nАднойчы маці Зоры сказала: “Нешта ж надта прыгожае піша сп. Равенскі”. Гэта “нешта прыгожае” вылілася ў нешта магутнае – гімн-малітву “Магутны Божа”.\nУвосень 1947 года гімн “Магутны Божа” быў выдадзены ў Парыжы. Упершыню прагучаў у Остэргофэне на беларускай каталіцкай службе ў нямецкім касцёле, калі прысутныя беларусы, як католікі, так і праваслаўныя, у дружным хоры ўзнеслі свае малітвы.\nУ Рэгенсбургу Равенскі стварыў хор, што праз два месяцы заваёўваў першыя месцы на міжнародных конкурсах. З групы беларускіх дзяўчат за кароткі час пад кіраўніцтвам вопытнага настаўніка вырас беларускі жаночы ансамбль, які “сваёй народнасцю захапляў слухачоў незалежна ад іх стану ці нацыянальнасці.\nАпошнія тры гады – з 1950 да 1953 – Мікола Равенскі жыў у Бельгіі, у горадзе Лювене, куды быў запрошаны грамадой беларускіх студэнтаў, якія здабывалі вышэйшую адукацыю ў Лювенскім універсітэце. Тут ён кіраваў студэнцкім харавым ансамблем, і калектыў гэты выступаў не толькі ў гарадах Бельгіі, але і за мяжой. Нават у Парыжы канцэрты беларускай песні праходзілі з трыўмфам.\nБеларускі студэнцкі хор з Лювена пад кіраўніцтвам Міколы Равенскага стаў пачынальнікам беларускага грамафоннага запісу на Захадзе. Напачатку 50-х гадоў хор запісаў некалькі кружэлак з беларускімі народнымі і рэлігійнымі песнямі, якія былі прыхільна сустрэтыя слухачамі ў Еўропе і Злучаных Штатах.\nШто тычыцца асабістага жыцця кампазітара, то і пра апошнія гады даводзіцца пісаць, што былі яны нялёгкімі. Мікола Якаўлевіч захварэў на рак, любімай музыкай мог займацца толькі ў часы, калі хвароба ненадоўга адпускала. Сям’і не меў, блізкімі людзьмі былі студэнты, з якімі склаліся самыя цёплыя, самыя прыязныя дачыненні.\nПамёр Мікола Равенскі у 1953 годзе. Пахаваны ў Лювене.\nДзіяна Чаркасава, Салідарнасць


Русалка пасялілася ў трактары «Беларус» | Новы Час\nЗ уступным словам паэт Андрэй Хадановіч зачытаў вершы з кнігі Дзмітрыя Строцава «Шаг» і ўласнай «Школа травы». «Паэзія, якая існуе недзе высока над Зямлёй і па-над сацыяльнымі праблемамі», — такой бачыць Хадановіч творчасць свайго сябра, а мінулыя кнігі «Шаг» і «Газета» — «новае слова рускамоўнай беларускай паэзіі; як паварот да таго, пра што трэба казаць, бо інакш сорамна пра гэта маўчаць». Узгадваюцца такія падзеі, як выбух у мінскім метро, украінскі Майдан.\nСярод паэтаў Строцаў выдзяляецца адмысловай распеўна-рэчытaтыўнай манерай чытання сваіх вершаў, якую ён называе «паэтычнымі танцамі», і устойлівым паважлівым стаўленнем да кожнага гуку і сэнсу сваіх тэкстаў.\nЗ таго моманту, як першы верш быў напісаны «на спрэчку» падчас школьнага ўрока радыёэлектронікі, мінула прыблізна 40 гадоў. «З'явілася смага "доўгага паэтычнага дыхання", якая ўзгараецца ўва мне і захоплівае мяне час ад часу і па сённяшні дзень», — так апісвае аўтар пачатак свайго творчага жыцця. Завершаных паэм, акрамя двух «мега-палотнаў», за ўвесь час было напісана каля дзясятка. Але ёсць яшчэ некалькі вершаў, якія пачыналіся як паэмы, але так і не разгарнуліся ў прасторы, засталіся паэмамі «патэнцыяльнымі» і, тым не менш, перажываюцца аўтарам як «вялікія рэчы».\nНекаторы час таму ўзнікла жаданне ўсе творы, напісаныя за гэтыя гады, прачытаць у адным канцэрце, што і было здейснена ў мінулым годзе. Высветлілася, што яны вельмі добра сябе адчуваюць у цесным шэрагу, дзіўна ўзаемадзейнічаюць і трымаюць увагу аўдыторыі на працягу паўтары-дзвюх гадзін. З гэтай нагоды аўтар збірае свае «вялікія вершы і маленькія паэмы» пад адной вокладкай і з такой жа «доўгай» назвай. Зборнік выйшаў у канцы жніўня ў серыі «Мінская школа» ў рамках праекта «Новыя мяхі». Як лічыць паэт, Мінск — лагічнае завяршэнне першай серыі прэзентацый «Вялікіх вершаў і маленькіх паэм», папярэднімі гарадамі сталіся Новасібірск, Масква, Кіеў, Харкаў і Бабруйск.\n«Я всё же буду говорить стихами»\n(урывак з верша, з якога пачынаецца зборнік)\nя всё же буду говорить стихами\nа нестихами говорить не стану\nмне скучно — не стихами не стихами\nмне любо потому что рифмовать\n«Скажем, в орла попадает стрела»\nПаколькі мінская прэзентацыя праходзіла ў «доме з русалкамі» ў так званым Трактаразаводскім пасёлку, аўтар зрабіў акцэнт на другой главе паэмы «Гневапеі» — «Каханне Бяздомнае». Манарх Вера сустракае сваю каханую, якую ён часам называе русалкай, і для сямейнага жыцця маладыя вандроўнікі выбіраюць стары трактар «Беларус», знойдзены імі на балоце. Аўтару падаецца такое збліжэнне вобразаў сімвалічным.\nА посреди — поляна-сказка,\n«Отец и сын» будзе выдадзены ў асобнай кнізе, якую аўтар называе «кніга аднаго верша».\nи с вами молода страна\nеё легко узнаешь сердцем\nкогда возьмёт разбег зелёный\nрассыпалась в холмы\nГэты верш — апошні ў прэзентаванай кнізе.\nВечар скончыўся выкананнем «бонусных нумароў», сярод якіх быў танец «Душа мілай Францыі».\nУ цяперашні, як яго назвае аўтар, «незвычайна шчаслівы для мяне час», Дзмітрый Строцаў працуе над шасцю кнігамі на шасці мовах.\nКнігу «Вялікія вершы і малыя паэмы» можна набыць у кнігарні Логвінаў.\nЗдымкі: Рыгор Бутылін


Палуян: сумленна рабіць сваю справу на карысць Беларусі — мая ідэя | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Палуян: сумленна рабіць сваю справу на карысць Беларусі — мая ідэя\nПалуян: сумленна рабіць сваю справу на карысць Беларусі — мая ідэя\n07/10/2021 - 12:42\n“Ніхто акрамя цябе” — гэтыя словы мусяць рухаць намі сёння, кажа ў праграме “Ідэя Х” Аляксей Палуян.\n7 кастрычніка ў эфіры Еўрарадыё — рэжысёр Аляксей Палуян.\nПасля падзей 2020 года, пасля тых рэпрэсій, якія абрынуў беларускі рэжым на грамадства, перад беларускім народам паўстала пытанне: “Што далей?”. І яшчэ адно, можа, нават больш важнае пытанне: “Як далей?”. На гэтыя два пытанні мы мусім знайсці адказы. Дакладней, кожны з нас павінен адказаць на іх самому сабе і пачаць жыць у адпаведнасці з гэтымі адказамі. Што стане прыкладам для іншых, перакананы Аляксей Палуян.\nПра тое, дзе нам шукаць гэтыя адказы, ці здольныя мы жыць паводле слоў “Ніхто акрамя мяне” і якое месца ва ўсім гэтым займае любоў да Беларусі, мы і разважаем у праграме “Ідэя Х” з Аляксеем Палуянам.\nПратэст у Нікусе / zakon.kz


Сяргея Каваленку этапавалі ў Віцебск\n07 травень 2012, 17:52\n7 траўня актывіста КХП БНФ Сяргея Каваленку этапавалі зь Менскага сьледчага ізалятара ў Віцебскі сьледчы ізалятар.\nПра гэта намесьніку старшыні КХП БНФ Юрасю Беленькаму, які рэгулярна апякуецца вязьнем, паведаміў дзяжурны менскага ізалятара.\nПаводле Лідзіі Каваленкі, якая бачылася з сынам на мінулым тыдні, ён выглядае яшчэ вельмі схуднелым. «Лекары кажуць, што ад спыненьня галадоўкі Сяргей набраў 10 кіляграмаў вагі, але ён па-ранейшаму вельмі слабы. Зь яго працягваюць зьдзек, зараз дамагаюцца ад яго, каб напісаў прашэньне аб памілаваньні, хоць ён не вінаваты».\nНа пачатку сакавіка Сяргея Каваленку, які тады знаходзіўся на «Валадарцы», ужо этапавалі ў Віцебск і зьмясьцілі ў псыхіятрычную лякарню пры калёніі «Віцьба-3». На той этап спатрэбілася менш за дзень, адзначылі сваякі Сяргея Каваленкі.\nСяргей Каваленка асуджаны на 2 гады і месяц зьняволеньня за парушэньне парадку адбыцьця хатняй «хіміі», якую ён атрымаў за вывешваньне бел-чырвона-белага сьцяга на навагодняй ёлцы ў Віцебску ў 2010 годзе. Беларускія праваабаронцы прызналі Сяргея Каваленку палітвязьнем.


Лепельщину посетили мотоциклисты из Польши | Лепель. Лепельский край. Районная газета\nЛепельщину посетили мотоциклисты из Польши\n16.08.2019 232 Лепельскi край Комментариев нет\nСтэрэатыпнае ўспрыняцце матацыкліста паступова мяняецца. У 1980-я –1990-я гады тыповы лепельскі матацыкліст ездзіў на “Мінску” або “Усходзе”, яго марай была чэхаславацкая “Ява”. Рукі былі пастаянна ў мазуце, а радыус паездак рэдка выходзіў за межы раёна. Зараз жа не з’яўляецца праблемай набыць больш якасную імпартную тэхніку, і паездкі такім чынам сталі больш дальнімі. Сучасныя лепельскія матацыклісты неаднаразова расказвалі пра свае паездкі на мора, у краіны далёкага і блізкага замежжа. Нярэдкімі сталі і візіты замежных матацыклістаў да нас. Так, нядаўна па тэрыторыі Лепельшчыны рухалася вялікая група з Польшчы.\nНа пляцоўцы каля касцёла святога Казіміра ў роўны шэраг выстраіліся больш за 30 матацыклаў. Мужчыны і жанчыны зайшлі ў храм, дзе разам прачыталі словы малітвы. Ксёндз Уладзімір, сам, дарэчы, бывалы матацыкліст, коратка распавёў гасцям пра Лепель і яго адметныя мясціны. Польскія мотатурысты сваёй суполкай рэгулярна робяць падобныя ваяжы, адкрываючы для сябе новыя гарады і краіны, заводзяць новых сяброў.\nРаспавядае Марэк Мароз:\n— Я з невялікага гарадка з-пад Варшавы. Да Лепеля ад яго праехаў 1400 кіламетраў. Ехаць было не вельмі цяжка — матацыкл добры, надзейны, дарогі роўныя і ў Польшчы, і ў Беларусі. Праўда, надвор’е крыху падвяло, дажджы. Аднак маем адпаведную скураную вопратку.\nПагутарыўшы яшчэ крыху, польскія матацыклісты разам з лепельскімі сябрамі рушылі ў далейшы шлях. Кавалькаду магутных матацыклаў праводзілі падлеткі. У іх вачах бачыліся мары хутчэй вырасці і асвоіць падобную тэхніку, каб таксама адкрываць для сябе новыя гарады і краіны, заводзіць новых сяброў.\n← Комбайнеры ОАО «Черейщина» работают в экстремальных условиях\nВ центре внимания — защита прав трудящихся →


ПАСЛАННЕ ДА РАЖДЖАСТВА ХРЫСТОВАГА ПАТРЫЯРХА МАСКОЎСКАГА І ЎСЯЕ РУСІ КІРЫЛА | Гродненская епархия Белорусской Православной Церкви\nЗа мінулыя стагоддзі многае было сказана святымі айцамі пра тайну Богаўцялеснення. І сёння мы, як і яны раней, услухоўваемся ў словы царкоўных малітваў і песнапенняў, з благагавеннем слухаем Свяшчэннае Пісанне, якое апавядае пра гэтую слаўную падзею, і не перастаём захапляцца гэтым дзівосным цудам.\nРазважаючы пра Ражджаство Хрыстова, прападобны Сімяон Новы Багаслоў піша наступнае: «Бог, прыйшоўшы ў свет, злучыў прыроду Божую з прыродай чалавечай, каб чалавек стаў богам, і ў гэтага чалавека, які стаў богам па благадаці, таямніча ўсялілася Прасвятая Троіца» (Слова 10-е). А прападобны Яфрэм Сірын кажа пра Богаўцялесненне так: «Сёння Бажаство паклала на Сябе пячаць чалавецтва, каб і чалавецтва аздобілася пячацццю Бажаства» (Песнапенні на Ражджаство Хрыстова).\nСлухаючы гэтыя мудрыя словы, спытаем самі ў сябе: якім чынам можам мы аздобіцца гэтай Божай пячаццю? Як нам дасягнуць богападабенства, да якога закліканы людзі ад стварэння сусвету? Як нам жыць для таго, каб вобраз Хрыста выявіўся ў нас (Гал. 4, 19)? Адказ просты: будзем выконваць запаведзі Спасіцеля. Разам з апосталам Паўлам звяртаюся да ўсіх вас, дарагія мае: «насіце цяжары адзін аднаго, і гэтак выканаеце закон Хрыстоў» (Гал. 6, 2). Любоўю ўсё пакрывайце — і здабудзеце душэўны мір і спакой. Велікадушна да ўсіх стаўцеся — і ў сэрцах вашых запануе радасць, якой «ніхто не адыме ў вас» (Ін. 16, 22). «Цярпеннем вашым здабудзьце душы вашы» (Лк. 21, 19) — і атрымаеце жыццё вечнае.\nЯк важна, каб мы, хрысціяне, не толькі заклікалі іншых трымацца высокіх маральных ідэалаў, але і самі імкнуліся гэтыя ідэалы ўвасабляць у сваім паўсядзённым жыцці, і ў першую чаргу — праз служэнне бліжнім. І тады міласцю Божай будзем мець у сабе ісцінныя плады духу: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, добрасць,міласэрнасць, веру, лагоднасць, устрыманасць (Гал. 5, 22-23).\n«Будзем уважлівымі адно да аднаго, заахвочваючы да любові і добрых спраў» (Яўр. 10, 24). Пераадольваючы канфлікты і падзелы, мы нясём свету самую пераканаўчую пропаведзь пра Народжанага Спасіцеля і справамі сведчым пра надзвычайную прыгажосць і духоўную моц праваслаўнай веры.\nМы ўступілі ў 2017 год. Роўна сто гадоў аддзяляе нас ад падзей, якія радыкальна змянілі жыццё Расіі — вялікай шматнацыянальнай краіны, і ўцягнулі яе ў вар’яцтва грамадзянскай вайны, калі дзеці паўсталі супраць бацькоў і брат пайшоў на брата. Тыя далейшыя страты і беды, праз якія прайшоў наш народ, былі ў многім прадвызначаны разбурэннем тысячагадовай дзяржаўнасці і барацьбой з рэлігійнай верай людзей, што спарадзіла глыбокі раскол у грамадстве.\nМы з трымценнем і благагавеннем згадваем подзвіг навамучанікаў і вызнаўцаў Царквы Рускай, малітвамі якіх, верым, не пакінуў Гасподзь народ наш і дараваў яму сілы на здзяйсненне вялікіх працоўных і ратных подзвігаў, якія прывялі да перамогі ў самай страшнай вайне з усіх войнаў, да аднаўлення краіны, да поспехаў, якія выклікаюць захапленне.\nМы дзякуем Госпаду за яўлены ўсяму свету цуд — уваскрашэнне веры і набожнасці ў народзе нашым, за аднаўленне разбураных святынь, за новыя храмы і манастыры, само будаўніцтва якіх — бачны знак глыбокіх перамен, якія адбыліся ў сэрцах людзей.\nУ апошнія дзесяцігоддзі ў нашым жыцці было і застаецца цяпер нямала цяжкасцей і выпрабаванняў. Але ўсе яны часовыя, а таму і не страшныя. Вопыт мінулага стагоддзя многаму навучыў і ад многага павінен засцерагчы.\nБудзем бязбоязна ісці сцяжынаю спасення, таму што з намі Бог. Будзем умацоўвацца ў веры, таму што з намі Бог. Будзем сцвярджацца ў надзеі, таму што з намі Бог. Будзем узрастаць у любові і тварыць дабро, таму што з намі Бог.\nУсе свае спадзяванні ўскладзём на Госпада, таму што Ён —«цвярдыня вечная» (Іс. 26, 4) і, паводле сведчання апостала Пятра,«няма ні ў кім іншым спасення» (Дзеян. 4, 11). Святло Хрыстова няхай азарае заўсёды наш зямны шлях, і няхай гэты шлях прывядзе нас у Царства Нябеснае, якое прызначана Госпадам для тых, хто любіць Яго.\nДухоўна радуючыся сёння разам з усімі вамі, якія жывяце ў розных краінах, гарадах і вёсках, але складаеце Адзіную Царкву Хрыстову, я хацеў бы малітоўна пажадаць кожнаму з вас здароўя душэўнага і цялеснага, міру ў вашых сем’ях, поспехаў у працы. І няхай дасць Народжаны ў Віфлееме Гасподзь і Спасіцель кожнаму з нас магчымасць з новай сілай і ўсім сэрцам адчуць Яго прысутнасць у нашым жыцці.\nРажджаство Хрыстова 2016/2017 года


Галоўная ➠ Цікавае ➠ Листовой полипропилен\nЕсли вас интересует листовой полипропилен, стоит заглянуть на этот сайт aquatec.in.ua вы найдете листовой полипропилен отличного качества и по доступной цене.\nТэмай нашага артыкула стане менавіта апошні варыянт мантажу - зварка лістоў поліпрапілена. Прычым на гэтай старонцы вы зможаце азнаёміцца ??не толькі з этапамі тэхналагічнага працэсу. Гэтая інфармацыя будзе дапоўненая апісаннем камплекта абсталявання, неабходнага для «сшыўкі» ліставога палімера.\nПоліпрапіленавы ліст: агляд матэрыялу для нарыхтовак\nЛіставай поліпрапілен вырабляецца з гранул, шляхам экструзіі (выдушвання) расплаўленай масы палімера скрозь калібровачнае адтуліну (шчыліну). З дапамогай падобнай тэхналогіі можна атрымаць ліставай «пракат» любой шырыні або даўжыні.\nАднак у продаж ліставай палімер паступае ў выглядзе мерных адрэзкаў шырынёй да 1,5 метраў і даўжынёй да 4 метраў. Паверхню ліста можа быць матавай або глянцавай. У апошнім выпадку ліст пакрываюць асаблівай плёнкай.\nЯк і любы іншы выраб з поліпрапілена, ліставай матэрыял з'яўляецца добрым дыэлектрыкам, валодае зайздроснай гідрафобныя і дастатковай устойлівасцю да ізаляцыі і высокай хімічнай устойлівасцю.\nТаму поліпрапіленавыя лісты выкарыстоўваюць у якасці аздобнага матэрыялу або ў ролі матэрыялу канструкцыйнага. У апошнім выпадку стыкоўку лістоў або ліставых нарыхтовак забяспечвае зварка поліпрапіленавая - адмысловая тэхналогія фарміравання высокатрывалых і герметычных злучэнняў неразъемного тыпу. Прычым у працэсе зваркі можна задзейнічаць, як тэрмамеханічнай, так і толькі тэрмічныя тэхналогіі.\nЗварачнае абсталяванне і присадочные матэрыялы\nДля злучэння поліпрапіленавых лістоў выкарыстоўваюць тры зварачныя тэхналогіі:\nПолифузионный мантаж - аналаг кантактнай зваркі.\nМантаж з дапамогай экструдара.\nМантаж з дапамогай будаўнічага фена (паветранага пісталета).\nІ кожны варыянт рэалізацыі тэхпрацэсу мяркуе выкарыстанне адмысловага камплекта абсталявання.\nТак, полифузионный мантаж рэалізуецца з дапамогай адмысловага апарата, награваецца і здушваць тарцы нарыхтовак. Прычым тэмпература зваркі ў дадзеным выпадку не перавышае 270 градусаў, а зжываюцца высілак не перавышае некалькіх кілаграм на квадратны сантыметр. Аднак з дапамогай полифузионного станка можна атрымаць і кантавое, і кутняе спалучэнне, якое гарантуе высокую трываласць і герметычнасць.\nЭкструдар працуе па схеме зварачнага полуавтомата. Гэта значыць, у разагрэтую зону зваркі падаецца присадочная дрот, якая плавіцца пры той жа тэмпературы ў 270 градусаў Цэльсія. Пасля астывання разагрэтых беражкоў і расплаўленай дроту утворыцца шво, які злучае нарыхтоўкі.\nУ апошнім выпадку апарат для зваркі поліпрапілена, па сутнасці, адсутнічае. Яго замяняюць будаўнічым фенам. З дапамогай гэтай прылады можна прагрэць да 270 градусаў і дрот, і стыкуемые беражкі. Гэта значыць, «паветраны пісталет» выкарыстоўваецца па схеме «газавай» зваркі, гуляючы ролю гарэлкі.\nПрисадочные матэрыялы выкарыстоўваюцца толькі ў пары з экструдар або будаўнічым фенам. У дадзеным выпадку ролю асадкі гуляе поліпрапіленавая дрот дыяметрам ад 1 да 6 міліметраў. Прычым дрот можа быць і круглай і трохкутнай (у перасеку).\nЗварка поліпрапілена ліставога: як гэта робіцца\nСам працэс зваркі экструдар поліпрапіленавых лістоў выглядае наступным чынам:\nУ самым пачатку трэба падрыхтаваць інструмент, присадочный матэрыял і памяшканне. Інструмент падключаецца да разеткі бытавой электрасеткі, присадочная дрот ўстаўляецца ў держак экструдара, а памяшканне чысціцца ад будаўнічай пылу.\nДалей варта заняцца падрыхтоўкай стыкуемых беражкоў. Для гэтага лісты укладваюць на зварачны стол або любую іншую роўную паверхню, а іх абзы зачышчаюцца дробназярністай наждачнай паперай. Бо шурпатая паверхня валодае лепшымі адгезійнымі ўласцівасцямі, чым абсалютна гладкі ліст.\nПасля падрыхтоўкі беражкоў можна заняцца зварвання, папярэдне прагрэў галоўку экструдара. Сам працэс падобны на тэхналогію зварвання плаўках электродам. Гэта значыць, зваршчык перамяшчае галоўку экструдара ўздоўж шва, запаўняючы стык расплаўленым присадочным матэрыялам. Падача дроту ў зварачных ванну рэгулюецца аўтаматычна або ўручную.\nПраз 5-7 хвілін, ад моманту ўвядзення расплаўленай дроту ў шво, звараныя лісты можна выкарыстоўваць па прызначэнні.\nАстраномы навучаць Варонежцау правільна назіраць сонечнае зацьменне


На пляц Незалежнасьці выйшлі пацярпелыя ўкладчыкі, што даверылі грошы банку "БелБалтыя". Прастаяўшы крыху менш за гадзіну, пікетоўцы разыйшліся. Нягледзячы на тое, што пікет быў несанкцыяваны, міліцыя ў акцыю ня ўмешвалася.\nУвесь мінулы тыдень менскі офіс банку "БелБалтыя" асаджалі пікетоўцы, якія дзеля абяцаных высокіх дывідэндаў даверылі банку свае грошы. Цягам апошніх двух месяцаў банк ня ў стане выплочваць ня толькі адсоткі, але і ўнесеныя сумы. Адметна, што сярод кліентаў "БелБалтыі" шмат заможных асобаў, і замарожаныя сумы дастаткова значныя.\nАле дзе шукаць грошы, якія зьніклі — ня ведае практычна ніхто. Перш за ўсё гэта тычыцца вызначэньня "БелБалтыі" як суб'екта гаспадараньня. Як аказалася, супольнае беларуска-латвійскае прадпрыемства зьмяніла свой статус.\n"Латвійская "Балтыя" абанкруцілася 5 або 6 год таму, і на нашым рынку яе больш няма. Тое, што ў беларускага банку "БелБалтыя" зараз нейкія праблемы, не залежыць ад латвійскае "Балтыі" ніяк. Я ў некаторых газэтах бачыў абвінавачаньні ў бок латвійскага капіталу — маўляў, супольнае прадпрыемства, акцыі ў латышоў і г.д. Але гэта было раней. Ужо працяглы час, як "Балтыя" абанкруцілася ў Латвіі, і гэтыя суб'екты ня маюць ніякае сувязі", — лічыць эканамічны дарадца латвійскай амбасады ў Беларусі спадар Ліўчанс.\nА вось ва ўправе інфармацыі Нацыянальнага банку дагэтуль упэўненыя, што "БелБалтыя" — гэта супольны беларуска-латвійскі банк, які з-за шэрагу абставінаў пакуль ня мае магчымасьці своечасова выплочваць унёскі.\nАднак, як стала вядома з банкаўскіх колаў, цяперашняя сытуацыя вакол "БелБалтыі" — напаўкрымінальная. Нягледзячы на тое, што апошні год банк быў пазбаўлены ліцэнзіі на шэраг асноўных апэрацыяў з валютаю, вялася шырокая рэклямная кампанія на прыцягненьне кліентаў. Сярод цяперашніх банкаўскіх акцыянэраў 30% складаюць фізычныя асобы, астатняя частка прыходзіцца на афшорныя кампаніі, зарэгістраваныя за мяжою. А гэта значыць, пошук гаспадароў вельмі праблематычны. Няма ніякіх зьвестак і пра тое, дзе зараз знаходзіцца кіраўніцтва банка.\nСамі ўкладчыкі, бальшыня зь якіх дамагаецца вяртаньня грошай не празь пікеты, а праз напрацаваныя сувязі, маюць свае вэрсіі таго, што адбылося. Адзін з тых, каго я сустрэў у офісе "БелБалтыі" на Прывакзальным пляцы, сказаў, што правёў уласнае расьсьледваньне й даведаўся, што большасьць банкаўскіх актываў у свой час была пераведзеная за мяжу. Але спадзяваньні на хуткую аддачу не спраўдзіліся. Перавод сродкаў назад немагчымы. Таму ў выніку кліенты аказаліся ня толькі без дывідэндаў, але й без сродкаў наогул.\nСёньня стала вядома, што Нацыянальны банк Беларусі пачаў рыхтаваць дакумэнты на ўзбуджэньне справы ў банкруцтве банку "БелБалтыя".


29 сьнежань 2008, 12:58\nПраект шыльды да 90-годдзя БНР на сьцяне Магілёўскага краязнаўчага музэю\nМагілёўскі гарвыканкам адмовіў моладзевым актывістам у іх просьбе ўсталяваць на будынку мясцовага краязнаўчага музэю інфармацыйную шыльду ў гонар Беларускай Народнай Рэспублікі.\nПаводле магілёўскіх гісторыкаў 12 ліпеня 1918 году ў гэтым будынку прадстаўнікі грамадзкасьці прызналі ў горадзе ўладу БНР. Ініцыятыву актывістаў сваімі подпісамі падтрымалі болей за шэсьцьсот магілёўцаў. Подпісы актывісты зьбіралі ад 12 кастрычніка на гарадзкіх вуліцах.\nЯк паведаміла “Радыё Свабодзе”, старшыня ініцыятыўнай групы Тацяна Буланава гарвыканкам матываваў адмову тым, што нібыта супрацоўнікі музэю супраць ўсталяваньня шыльды. Акрамя таго адсутнічае дакумэнтальнае пацьверджаньне факту прызнаньня магілёўскай грамадзкасьцю ўлады Беларускай Народнай Рэспублікі ў горадзе.\nАдказ з гарвыканкаму падпісаў намесьнік яго старшыні Фёдар Міхеенка.\n“Я лічу, што насамрэч прычыны тут у іншым. Уладу палохае ўсё, што зьвязана зь Беларускай Народнай Рэспублікай. Сумна, што гарадзкая выканаўчая ўлада ня лічаць факт прызнаньня магілёўцамі ўлады БНР у горадзе значнай гістарычнай падзеяй. Нам нічога не застаецца, як дакумэнтальна пацьвердзіць, што ён меў месца ў гісторыі нашага гораду”, зазначае Тацяна Буланава.\nФакт сходу прадстаўнікоў грамадзкасьці Магілёва й прызнаньне імі ўлады БНР у гістарычнай літаратуры знайшоў мясцовы гісторык Ігар Пушкін. Паводле яго сход адбыўся 12 ліпеня 1918 году зь ініцыятывы Магілёўскага нацыянальнага камітэту, якім кіраваў Міхаіл Кахановіч. У сходзе удзельнічала каля чатырохсот магілёўцаў. Яны, як сьцьвярджае гісторык, бальшынёй галасоў і прызналі ў Магілёве ўладу БНР.


ГАРАДСКАЯ БIБЛIЯТЭКА № 1 выдала зборнік вершаў вучаніцы 8 класа СШ № 3 Кацярыны Якаўлевай «Адлюстраванне». Дзяўчынка прысвячае творы сваім бацькам, роднаму гораду, школе, аднагодкам. На днях у бібліятэцы адбылася прэзентацыя кнігі.\nСЕЛЬГАСПРАДПРЫЕМСТВЫ актыўна вядуць уборку рапсу. Ужо ўбралі 61% пры сярэдняй ураджайнасці 21,1 цэнтнера з гектара. Прыступілі да ўборкі зерневых і зернебабовых: з 41 га атрымана 109 тон. Убралі 57% плошчаў семяннікоў шматгадовых траў, сярэдняя ўраджайнасць — 4,2 ц/га. Сена нарыхтавалі 77% да задання, сенажу — 96%, сіласу — 1%. Лушчэнне пожні пасля ўборкі рапсу склала 21%. У лік дзяржзаказу ўжо пастаўлена 63% масласямян рапсу.\nШКОЛЬНЫ БАЗАР у горадзе пачне сваю работу з 1 жніўня. Па традыцыі некаторыя віды тавараў выставяць каля магазіна «Дзіцячыя тавары». Больш шырокі асартымент будзе прадстаўлены на гарадскім рынку па выхадных днях увесь месяц. Там, як запэўніваюць у ААТ «Гандаль», вучням можна будзе цалкам апрануцца, абуцца і пакласці ў ранец усе неабходныя канцылярскія тавары.\nКАНСЕРВАВЫ ЗАВОД актыўна вядзе нарыхтоўку агуркоў. Ужо закрылі 20 тысяч трохлітровых слоікаў. На днях прадпрыемства прыступае да кансервавання працёртых чорных парэчак.\nДЗIЦЯЧЫ ЛАГЕР ПРАЦЫ I АДПАЧЫНКУ “КРЫНIЦА” з дзённым знаходжаннем (в. Вяззе) распачне сваю дзейнасць у жніўні. Плануецца, што каля трыццаці школьнікаў будуць шчыраваць на базе лесагадавальніка Каранскага лясніцтва.\nКАБ НЕ САПСАВАЦЬ АДПУСКНЫ НАСТРОЙ, варта загадзя паклапаціцца пра білеты на цягнік, асабліва, калі адпраўляецеся адпачываць на мора ці ў іншыя гарады альбо краіны. Забраніраваць месцы альбо адразу купіць праязны дакумент зараз можна на сайце www.poezd.rw.by, выкарыстаўшы для гэтага банкаўскія карткі.\n51-Ю СМАГР наведала інспекцыйная група Iтальянскай Рэспублікі пад кіраўніцтвам падпалкоўніка Піамбарола. Візіт адбыўся згодна з палажэннямі дамовы аб звычайных узброеных сілах у Еўропе і перспектывах ўмацавання еўрапейскай бяспекі. Мэта інспекцыі — праверка суадносін наяўнасці абмежаванага ДАЗУСЕ ўзбраення і воінскай тэхнікі іх заяўленай колькасці.\nПА IНФАРМАЦЫI ЦЭНТРАЛIЗАВАНАЙ КЛУБНАЙ СIСТЭМЫ, за студзень-чэрвень у раёне праведзена 539 канцэртаў і спектакляў, 154 выстаўкі народнай творчасці і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і 134 тэатралізаваныя прадстаўленні абрадаў і свят.\nПредыдущая статьяУ райвыканкаме\nСледующая статьяНа Асіповіччыне пачаліся выпрабаванні 12-корпуснага плуга


Алег Касіна - расійскі рознапланавы акцёр, родам з Магнітагорска. Вядомы па фільмах «ДМБ», «Кармэн» і інш., І серыялам «Простыя ісціны», «Карпаў. Сезон трэці »,« Браты па абмене »,« І ўсё-такі я люблю »,« Ліквідацыя ». Адыграў у 64 праектах розных жанраў. Яго рост 173 см. Па знаку задыяку Рыбы. На дадзены час працуе ў Маскоўскім тэатры сатыры. Гуляе таксама ролі ў пастаноўках Маскоўскага драматычнага тэатра «Чалавек».\nАкцёр з'явіўся на свет 8 сакавіка 1970 гады ў горадзе Магнітагорску (РСФСР, Чэлябінская вобласць). Праз два гады пасля яго нараджэння сям'я перабралася ў Малдову, дзе пасялілася ў горадзе Бельцы. У 18-гадовым узросце быў прызваны ў войска, на вайсковай службе прабыў два гады.\nУ 1997 годзе атрымаў тэатральную адукацыю, паспяхова скончыўшы ВТУ ім. Б.Щукина. Навучаўся на курсе М.А. Панцялеева. Адразу ж пасля гэтага уладкаваўся ў тэатр "Сатырыкон". Удзельнічаў у пастаноўках тэатра «Вучоная малпа». У канцы 2005 года пачаў працаваць у Маскоўскім тэатры сатыры, дзе служыць і па гэты дзень.\nАлег Касіна прыйшоў у кінематограф ў 1998 годзе, зняўшыся ў фільме Сяргея Урсуляка «Сачыненне да дня перамогі», у якім галоўныя ролі згулялі мэтры айчыннай кінематаграфіі Міхаіл Ульянаў, Алег Яфрэмаў, Вячаслаў Ціханаў.\nГэта камедыйная драма пра франтавых таварышаў, якія не бачыліся чвэрць стагоддзя. Лёсы іх склаліся па-рознаму, і сёння адзін з іх лічыць сваім абавязкам адстойваць камуністычныя ідэі удзелам у мітынгах, другі паспяхова ўзначальвае багаты "Фонд ветэранаў», трэці з сяброў, які страціў калісьці зрок, жыве за мяжой і прыехаў ненадоўга, каб сустрэць парад Перамогі. У кожнага з іх свае погляды на жыццё, але як толькі здараецца няшчасце з адным з іх, астатнія тут жа прыходзяць на дапамогу, забыўшыся пра рознагалоссі і спрэчкі.\nРолі ў вядомых праектах\nУ 2000 году акцёр Алег Касіна выканаў ролю афіцыянта у камедыйным фільме пра будні салдат расійскай арміі «ДМБ». Гэта гісторыя з трыма героямі, якія вырашылі аддаць свой грамадзянскі абавязак радзіме па розных прычынах. Заўзяты гулец Куля хоча ў арміі схавацца ад бандытаў, якім ён завінаваціўся, рабацяга Бомба з'явіўся на прызыўным пункце пасля таго як спаліў завод, а інтэлігентнага выгляду студэнт Штык апынуўся закладнікам сваёй сэксуальнай актыўнасці: ён асудзіў сябе на вайсковую службу, пераспаўшы з жонкай прафесара.\nУ тым жа годзе акцёр падаў сябе публіцы ў вобразе рэцыдывіста у крымінальным дэтэктыўным серыяле «Марш Турэцкага» з Аляксандрам Домогаровым. Галоўны герой гэтай гісторыі - следчы па асабліва важных справах Генеральнай Пракуратуры РФ Турэцкі - элегантны, прыгожы, карыстаецца поспехам у жанчын. Але не за гэтыя якасці шануюць яго навакольныя, ім куды важней, што гэты чалавек, які валодае ўсімі талентамі і навыкамі шпіка, лёгка знаходзіць тых, хто пераступіў закон і ніколі не паддаецца ціску, якое робіцца на яго падкупленага начальнікамі па службе, карумпаванымі дэпутатамі і лідэрамі розных бандыцкіх фармаваньняў.\nУ 2003 году акцёр згуляў у драме Аляксандра Хван «Кармэн» капітана турэмнай аховы. Гэта гісторыя пра каханне заключанай і сумленнага служыцеля закона. Гэтыя двое ў парыве любоўнай страсці вельмі часта аказваюцца на краі прорвы, парушаючы звыклы парадак рэчаў без аглядкі на тых, хто спрабуе іх дзеянні падвергнуць асуджэнню і стварыць перашкоды на іх шляху да свабоды і шчасця.\nУ 2015 году акцёр выканаў ролю Сярожы ў фільме «Пансіянат« Казка », Або Цуды ўключаны». Па сюжэце гэтай камедыі галоўны герой пасля шлюбаразводнага працэсу пазбаўляецца практычна ўсяго. У яго застаецца толькі пансіянат «Казка», размешчаны за гарадской мяжой. Перад Новым годам герой вознамеривается яго прадаць, каб вырашыць свае фінансавыя праблемы, аднак прыезд гасцей, сярод якіх аказваецца дзяўчына Іра, мяняе яго планы цудоўным чынам.\nУ сетцы ёсць блог, які вядзе акцёр Алег Касіна. Асабістае жыццё ў яго артыкулах не закранаецца ім. У асноўным, у сваіх нарысах ён разважае на тэму тэатра, кіно і прызначэння акцёра. Ён піша, што:\nПастаянна знаходзіцца ў працэсе пошуку.\nХоча паспрабаваць зрабіць свет лепш, змяніўшы, у першую чаргу, у лепшы бок сябе, а затым, праз свае ролі, і гледачоў.\nНіводная ролю не праходзіць бясследна, таму што вобраз персанажа пранізвае цябе наскрозь.\nУ ім застаюцца рысы персанажаў, якіх ён гуляе, і пазней праяўляюцца ў жыцці сапраўднай.\nВельмі часта глядач, які сядзіць у зале, глухі да таго, што адбываецца на сцэне, і акцёру трэба перадужаць (перабіць) гэты настрой, каб яго завесці і завабіць.\nАлег Касіна, фільмаграфія якога размешчана на гэтай старонцы, у адной сваім артыкуле выказваецца пра тое, што людзі вельмі часта носяць маскі, хоць назваць гэта крывадушнасцю нельга, таму што так адбываецца незаўважна для іх жа саміх.\nФільмаграфія з 2010 па 2016 год:\n«З прывітаннем, Козаностра».\n«Нязначныя падрабязнасці выпадковага эпізоду».\n«Браты па абмене».\n«Неверагодныя прыгоды Аліны».\n«Лепшы горад Зямлі».\n«Алібі на дваіх».\n«Адмена ўсіх абмежаванняў».\n«Чалавек, які выратаваў свет».\n«Карпаў. Сезон трэці ».\n«Пансіянат« Казка », або Цуды ўключаны».\n«Мужыкі і бабы».\nВось такі ён, Алег Касіна.\nСерыял "Лэдзі Бомж". Акцёры і ролі\nАктрыса Эмілія Кларк: фільмаграфія, асабістае жыццё\nВалянціна Цялегіна: біяграфія, асабістае жыццё, сям'я, фота\nАлергія: лячэнне ў дзяцей, а таксама прычыны з'яўлення паталогіі\nСпухла ніжняя губа ў кошкі: прычыны і лячэнне\nЯкімі бываюць крэатыўныя стрыжкі на доўгія валасы\nБітва пры Балатоне: "Вясновае абуджэнне"\nДекантеры для віна - посуд для абуджэння чароўнага напою\nЯк пасмажыць каштан, выкарыстоўваючы патэльню, духоўку або мікрахвалёўку\nСмартфон Etuline Enso S5084B Black: водгукі пакупнікоў


Часта задаюць пытанні - Hongwugas газу Трубаправоды сістэмы\nСістэма Hongwugas ™\nМесца Hongwugas ™\nШто такое CSST?\nГафрыраваныя трубкі з нержавеючай сталі (CSST) уяўляюць сабой гнуткая, трубы з нержавеючай сталі выкарыстоўваецца для падачы прыроднага газу і пропана ў жылых, камерцыйных і прамысловых збудаваннях.\nЯкія перавагі гнуткага газаправода?\nАкрамя забеспячэння большай трываласці, CSST з'яўляецца гнуткім, што дазваляе яму быць віліся вакол мур і праз перашкода , з фітынгамі , неабходных толькі на канцах кожнага прагону. Памяншэнне колькасці фітынгаў з'яўляецца карысным , паколькі кожны дадатковы сумесныя патрэбы , якія будуць устаноўлены і правераны на наяўнасць уцечак. Сістэма газаправодаў CSST мае менш злучэнняў, і , такім чынам , менш патэнцыйныя шляху уцечкі .\nЦі з'яўляецца CSST бяспечна выкарыстоўваць у маім доме?\nЯк і ўсе зацверджаныя газавыя сістэмы трубаправодаў, CSST бяспечная пры правільнай ўстаноўцы. CSST павінен быць усталяваны кваліфікаваным прафесійным і ў адпаведнасці з дызайнам вытворцы і ўстаноўка (D & I) Guide, у тым ліку злучэнні і зазямлення сістэмы.\nШто такое склейванне і зазямленне?\nСклейванне: Падключэнне металічных сістэм для стварэння электрычнай бесперапыннасці і праводнасці.\nЗазямленне: Падключэнне да зямлі або да які праводзіць целе, якая распасціраецца на зямлю злучэння.\nТэлефон: +86 (0) 574 63928152\nЭлектронная пошта: info@hongwugas.com\nНацыянальная асацыяцыя ГПС маршалаў (Nasfm) запускае Nationwide жоўтага CSST бяспеку кампанія NASFM пляскае ў ладкі Сенат ЗША за прыняцце рашэння шляху садзейнічання адукацыі намаганні па павышэнню бяспекі ў больш за 6 млн ...\n© HONGWUGAS Copyright - 2010-2017: Усе правы абаронены. - Сіла Globalso.com


Найден снимок 1930-ых годов с фигурой Матери Божьей над озером в Миорах » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЗнойдзены здымак 1930-ых гадоў з фігурай Маці Божай над возерам у Міёрах\nПр 3 100\nНядаўна ўстаноўлены і асвечаны помнік Маці Божай з Дзіцяткам Езусам на Набярэжнай. Аднак вядома, што больш паўстагоддзя назад паблізу гэтага месца ўзвышалася постаць Дзевы Марыі. Не губляла надзеі пабачыць фота скульптурнай кампазіцыі, што калісьці ўпрыгожвала Міёрскае возера. Дзівіў той факт, што ў старэйшых людзей горада не маглі знайсці здымка не толькі я, але і іншыя зацікаўленыя асобы. Гісторыя ж не можа знікнуць бясследна…\nРазмясцілі на сайце артыкул пра адкрыццё новага помніка, у ім указалі нумар (49084), каб адгукнуліся, у каго захаваўся здымак старога манумента. Шанц аказаўся паспяховым. Ураджэнка Міёраў, зараз жыхарка сталіцы Святлана Чаславаўна Краснова праз тыдзень патэлефанавала ў рэдакцыю. Аказваецца, гістарычнае фота размешчана на яе старонцы ў сацгрупе Одноклассники.ru. Здымак 1936 ці 1939-га года — дата блякла захавалася на адваротным баку. На фота дзядуля Святланы Іосіф Кукуць (злева) са сваім сябрам. Іосіф Кукуць — жыхар вёскі Плейкі, католік. Прыгожы статны мужчына быў бацькам траіх сыноў, і, на жаль, памёр маладым яшчэ да пачатку Другой Сусветнай вайны. Трагічна склаўся і лёс дваіх яго сыноў: аднаго сагналі ў Германію, другі загінуў у час вайны. У жывых застаўся толькі Часлаў, тата Святланы.\nНа здымку мужчыны стаяць на брукаванцы, драўляная агароджа хутчэй за ўсё аддзяляе раку Мерыцу. На другім плане ўзвышаецца Маці Божая Беззаганная, за воднай гладдзю бачны паўвостраў. З апісання месца нашым зямляком з Ізраіля Рыгорам Макутоніным, які прыгадваў кампазіцыю з дзяцінства перад устаноўкай новага манумента на сваёй старонцы ў сацсетцы Facebook.com: “ля скульптуры на слупах устаноўлены спецыяльныя чашы для кветак”. На жаль, уся гэта прыгажосць была знішчана ў канцы 50-ых ХХ стагоддзя. Скульптуру з белага мармуру зруйнавалі і скінулі ў возера. Вадалазы ў 70-ых нічога не знайшлі, бо вельмі ілістае дно. Застаецца спадзявацца, што гэта не апошняя спроба адшукаць абломкі. Магчыма наступная спроба будзе больш паспяховай.\nПакуль не знойдзена гісторыя “нараджэння” помніка. Існуе толькі меркаванне, што была ўстаноўлена Маці Божая Беззаганная па ініцыятыве Юзафа Бародзіча, які ўзводзіў цагляны касцёл на месцы драўлянага ў Міёрах у пачатку 1900-ых.\nКалі хто мае якія звесткі, каму штосьці расказвала старэйшае пакаленне, ці ёсць таксама здымак скульптуры іншых гадоў ці іншага ракурсу, просім патэлефанаваць на нумар 4-90-84 ці даслаць на электронную пошту ovishnevskaja@gmail.com. Толькі агульнымі сіламі можам адрадзіць белыя плямы ў гісторыі нашай малой радзімы—прыгожага горада Міёры!\nФатограф рэдакцыі Казімір Блажэвіч высветліў прыблізнае месца, з якога рабіўся адшуканы здымак, і зняў сучасную панараму.\nРэдакцыя шчыра дзякуе Святлане Красновай за дасланае фота.\nФота з архіва Святланы Красновай (Кукуць),\nрэстаўрацыя здымка Казіміра БЛАЖЭВІЧА.\n» Рассказывает и показывает "Витебск" о Миорах


Вайскойцы не спыняюцца ў пошуках прычынаў для крымінальнага пераследу Франака Вячоркі\nhttp://spring96.org/be/news/29154 2009 2009-07-22T21:42:00+0300 2009-07-22T21:42:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/franak_armia_300.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗа апошні час афіцэры вайсковай часткі як мінімум шэсць разоў паграджалі Франаку Вячорку ўзбуджэннем той ці іншай крымінальнай справы. Прычыны для гэтага называліся розныя – нібыта знойдзены ў ягоных рэчах мабільны тэлефон, непадпарадкаванне загаду, сімуляцыя абсалютна рэальнай хваробы, вядзенне інтэрнэт-дзённіка. Чарговай зачэпкай стала беларускамоўнасць шэрагоўца Вячоркі. Вінцук Вячорка заяўляе, што яго сына падвяргаюць свядомаму маральна-псіхалагічнаму тэрору, ствараючы невыносную атмасферу для чалавека, які ў прынцыпе нармальна нясе службу.\n- Вайсковы псіхолаг часткі, ён жа штатны дазнавальнік, старэйшы лейтэнант Дзяніс Казак пачаў патрабаваць ад Франака дубляваць каманды і адказваць на іх па-расейску. То бок замест “зважай” казаць выключна “смирно”. Пры гэтым і ён, і прапаршчык Піскун, і ншыя прапаршчыкі пачалі ўжываць у дачыненні да нашай мовы розныя абразлівыя азначэнні: “говори нормально”, “говори на нормальном языке”. Зразумела, гэта абраза нацыянальнай годнасці і прамое парушэнне канстытуцыйных правоў майго сына і любога беларускамоўнага чалавека. Любы пачываўся б абражаным у такой сітуацыі.\n- Інакш як апартэідам я гэта назваць не магу. Гэта ёсць прыніжэнне, дэманстрацыя таго, што ён ёсць адзін беларускамоўны, падкрэсліванне яго непаўнавартаснасці. Такія рэчы, на маю думку, павінны проста карацца. Я дзіўлюся беларускаму міністэрству абароны, якое ў беларускім войску дапускае такое цкаванне беларускамоўных людзей і беларускай мовы, - абураецца Вінцук Вячорка.\n- Размахваючы пакецікамі кавы, афіцэры пыталіся ў прысутных, падрыхтаваных загадзя, сяржантаў, ці п’е Франак каву, каб павысіць ціск. Сяржанты пацвердзілі, што так, п’е і сімулюе, - распавёў В.Вячорка. - Гэта тыя сяржанты, якія павінны былі ісці на дэмабалізацыю і якіх папярэдзілі, што яны павінны сказаць пра Франака штосьці, каб атрымаць добрую характарыстыку на кантракт альбо, скажам, у Бабруйскі АМАП. Адразу зазначу, што сама па сабе кава не можа быць сродкам сімуляцыі ціску. Але на людзей, якія маюць спазмы сасудаў, яна добратворна дзейнічае, здымаючы галаўны боль. Менавіта таму яе і п’е Франак. Да таго ж, ні лекарам, ні вайсковым статутам каву піць не забаронена.\n- Я бачу ў гэтым канкрэтны загад, чыёсьці канкрэтнае распараджэнне, мэта якога – дэмаралізаваць чалавека, а, ведаючы пра яго хваробы (бо гіпертонікі схільныя да стрэсаў), яшчэ і пагоршыць стан яго здароўя, - адзначыў сп. Вячорка.\n22.07.2009 Тэгі: войска, перасьлед, дыскрымінацыя, апазіцыя


ЗША глыбока занепакоеныя прысудам Хадзіджы Ісмаілавай\n01 верасень 2015, 23:06\nНамесьнік прэс-сакратара Дзярждэпартамэнту ЗША Марк Тонэр.\nСвабода СМІ зьяўляецца неад’емнай часткай дэмакратычных прынцыпаў, і яе парушэньне ідзе насуперак інтарэсам Азэрбайджану, заявіў прадстаўнік Дзярждэпартамэнту.\nЗлучаныя Штаты глыбока занепакоеныя сёньняшнім рашэньнем суду ў Баку вынесьці прысуд вядомай журналістцы Хадзіджы Ісмаілавай і асудзіць яе на сем з паловай гадоў пазбаўленьня волі. Пра гэта заявіў намесьнік прэс-сакратара Дзярждэпартамэнту ЗША Марк Тонэр.\n«Мы таксама занепакоеныя паведамленьнямі аб парушэньнях падчас расьсьледаваньня і судовага разбору, у тым ліку і відавочных выключэньнях паказаньняў сьведак і іншых ключавых доказаў», — гаворыцца ў заяве прадстаўніка амэрыканскага дыпляматычнага ведамства.\nПаводле словаў Тонэра, гэты выпадак зьяўляецца яшчэ адным прыкладам пашырэньня абмежаваньняў у дачыненьні да правоў чалавека ў Азэрбайджане, у тым ліку прыкладам згортваньня свабоды прэсы.\nУ заяве Дзярждэпартамэнту ўтрымліваецца заклік да азэрбайджанскага ўраду вызваліць Хадзіджу Ісмаілаву, а таксама прытрымлівацца сваіх міжнародных абавязаньняў у галіне правоў чалавека і асноўных свабод усіх грамадзян.


Акцэнт — на павышэнне прэстыжу рабочых прафесій\nВяршыня айсберга: хто дапаможа ахвярам дамашняга гвалту?\nТрадыцыі, інавацыі, багаты вопыт\n15.04.2021 09:00 Актуальна, Прафесійна-тэхнічная адукацыя\nУ Мінскім дзяржаўным аўтамеханічным каледжы імя акадэміка М.С.Высоцкага, які з’яўляецца філіялам РІПА, адбылося выязное пашыранае пасяджэнне Прэзідыума Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь пад кіраўніцтвам Старшыні Савета Рэспублікі Н.І.Качанавай. Удзельнікі пасяджэння засяродзілі ўвагу на тэме “Развіццё сістэмы прафесійнай адукацыі і павышэнне прэстыжу рабочых прафесій у кантэксце праекта Кодэкса аб адукацыі”.\nЗараз парламентарыі працуюць з Кодэксам аб адукацыі — законапраект быў прыняты ў першым чытанні на вясновай сесіі. Да работы над ім ужо падключыліся і сенатары.\n— Для таго каб паглядзець, якая ў рэальнасці складваецца сітуацыя ў прафесійна-тэхнічнай адукацыі краіны, яшчэ раз зрабіць акцэнт на неабходнасці павышэння прэстыжу рабочых прафесій, мы праводзім выязное пасяджэнне Прэзідыума Савета Рэспублікі ў гэтым каледжы, — адзначыла Наталля Качанава.\nСтаршыня Савета Рэспублікі падкрэсліла, што пытанні, звязаныя з развіццём сістэмы прафесійнай адукацыі, надзвычай важныя і актуальныя, бо яны ўплываюць на тое, ці будзе эканоміка краіны своечасова забяспечана неабходнымі кадрамі.\n— Мы павінны дакладна разумець, якая будзе існаваць патрэба ў кадрах у найбліжэйшай, сярэднетэрміновай і доўгатэрміновай перспектыве. Мы павінны пралічваць усё гэта, каб наша эканоміка забяспечвалася тымі кадрамі, якія патрэбны ў тых ці іншых галінах, — заявіла Наталля Качанава.\nСярод важных напрамкаў работы, якія патрабуюць асаблівай увагі, Н.І.Качанава адзначыла прафарыентацыю і дзейнасць па павышэнні прэстыжу рабочых прафесій. Трэба імкнуцца да таго, каб моладзь усвядомлена ішла вучыцца ва ўстановы прафесійна-тэхнічнай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі, а потым замацоўвалася на працоўных месцах, каб кожны ганарыўся сваёй работай. У справу ўмацавання прэстыжу рабочых прафесій павінны актыўна ўключыцца сродкі масавай інфармацыі.\nЯшчэ адзін важны напрамак работы для развіцця сістэмы прафесійнай адукацыі — гэта ўзмацненне ўзаемадзеяння сістэмы адукацыі і прадпрыемстваў — заказчыкаў кадраў. Дарэчы, Мінскі аўтамеханічны каледж — цудоўны прыклад таго, як цеснае ўзаемадзеянне дае плён. У каледжы дзейнічае цэнтр вытворчых тэхналогій MAZ — Weichai, дзе рыхтуюць спецыялістаў для прадпрыемства, якое працуе ў Кітайска-Беларускім індустрыяльным парку “Вялікі камень” і выпускае дызельныя рухавікі экалагічнага класа Еўра-5 і Еўра-6. Як толькі пачалося будаўніцтва доследна-вытворчага прадпрыемства, адразу быў распрацаваны і праект стварэння новага вучэбнага цэнтра ў аўтамеханічным каледжы. Пакуль вялося будаўніцтва, каледж ужо рыхтаваў спецыялістаў, каб да моманту запуску вытворчасці прадпрыемства было забяспечана кадрамі.\nВажнасць супрацоўніцтва для рэальнага сектара эканомікі падкрэслілі ў сваіх выступленнях на пасяджэнні кіраўнікі найбуйнейшых прадпрыемстваў краіны — генеральны дырэктар ААТ “МАЗ” Валерый Іванковіч і генеральны дырэктар ААТ “Амкадор” Аляксандр Яфімаў.\nАб стане і запланаваных зменах у сістэме прафесійнай адукацыі Беларусі прысутным паведаміў міністр адукацыі І.В.Карпенка. Ён адзначыў, што нацыянальная сістэма прафесійнай адукацыі зараз уяўляе сабой шырокую сетку сучасных адукацыйных комплексаў, дзе створаны спрыяльныя ўмовы для якаснай падрыхтоўкі кадраў, якія валодаюць прафесійнымі і асобаснымі кампетэнцыямі, адпавядаюць сучасным патрабаванням рынку працы. Аднак пытанне забяспечанасці кваліфікаванымі рабочымі прадпрыемстваў краіны застаецца па-ранейшаму актуальным. Міністр падкрэсліў, што толькі навучэнцы каледжаў не закрыюць бягучых патрэб у рабочых і спецыялістах. З установы адукацыі яны выпусцяцца толькі праз некаторы час: год, два, тры, чатыры. Таму трэба звяртаць увагу на работу з дарослым насельніцтвам, шукаць шляхі перанавучання і ўдасканалення кваліфікацый гэтай катэгорыі грамадзян праз варыятыўныя адукацыйныя праграмы.\nІ.В.Карпенка расказаў, што ўстановы адукацыі праводзяць сістэмную прафарыентацыйную работу сярод школьнікаў, але разам з тым гэтая работа патрабуе новых падыходаў.\n— Мы бачым, што трэба аб’ядноўваць намаганні ўсіх зацікаўленых. Прадстаўнікі прадпрыемстваў і арганізацый самі павінны ўзаемадзейнічаць з будучым абітурыентам, агучваць перспектывы развіцця свайго сектара эканомікі ў цэлым, а таксама канкрэтных арганізацый, паказваць перавагі прафесійнага выбару будучым работнікам, сацыяльныя гарантыі, — адзначыў міністр. — З нашага боку для павышэння цікавасці да рабочых прафесій з 2018 года для ўсіх базавых 10, 11 класаў уведзены вучэбны прадмет “Працоўнае навучанне”, у рамках якога арганізавана прафесійная падрыхтоўка школьнікаў больш чым па 100 прафесіях. Летась больш за 20 тысяч школьнікаў пасля здачы кваліфікацыйнага экзамену атрымалі адпаведныя дакументы аб навучанні. Зараз працуем над метадычным забеспячэннем прафесійнай падрыхтоўкі школьнікаў, абсталяваннем матэрыяльна-тэхнічнай базы, працягваем работу па абнаўленні пераліку даступных прафесій, павышэнні кваліфікацыі педагагічных работнікаў, прыцягненні арганізацый да ўдзелу ў гэтым працэсе.\nПадчас пасяджэння былі разгледжаны змяненні ў новай рэдакцыі Кодэкса аб адукацыі на ўзроўні прафесійна-тэхнічнай, сярэдняй спецыяльнай адукацыі, пытанні ўдасканалення структуры падрыхтоўкі кадраў рабочых спецыяльнасцей, развіцця рэсурсных цэнтраў, сеткавага ўзаемадзеяння, прафарыентацыйны работы.\nУдзельнікі пасяджэння адзначылі, што ў цэлым сістэма прафесійнай адукацыі ў краіне працуе стабільна і актыўна развіваецца. Беларускі вопыт падрыхтоўкі кадраў вывучаецца і ўкараняецца не толькі краінамі блізкага замежжа, але і такімі дзяржавамі, як Кітай, Індыя, Нігерыя, Пакістан і інш. Аднак, абапіраючыся на назапашаны станоўчы вопыт, трэба шукаць таксама прынцыпова новыя падыходы і механізмы для развіцця сістэмы прафесійнай адукацыі.\nФота БелТА і аўтара.\nІгар Васільевіч Карпенкаміністр адукацыіМінскі дзяржаўны аўтамеханічны каледж імя акадэміка М.С.ВысоцкагаНаталля Качанава


Працаваць не менш за 100 гадоў прадказваюць беларускай атамнай станцыі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Працаваць не менш за 100 гадоў прадказваюць беларускай атамнай станцыі\nТакі тэрмін прадказваюць беларускай атамнай станцыі па выніках трэцяй добраахвотнай місіі ІНІР МАГАТЭ, якая апошнія два тыдні (з 24 лютага да 4 сакавіка) працавала ў Беларусі. АЭС знаходзіцца на заключнай стадыі перад пускам. У сакавіку завершыцца «гарачая» абкатка першага рэактара — працэс, які мадэлюе работу энергаблока пры загружаных імітатарах цеплавыдзяляльных зборак замест сапраўдных. Пасля адбудзецца тэхналагічны рэгламент па рэвізіі ўсяго абсталявання, якое прайшло абкатку, і пачнецца фізічны пуск, паведаміў намеснік міністра энергетыкі Міхаіл МІХАДЗЮК.\n— Супрацоўніцтва Беларусі з МАГАТЭ ў галіне развіцця ядзерна-энергетычнай праграмы пачалося з 2007 года. Тады ж наша краіна атрымала дакумент Mіlestones «Вехі», дзе апісаны 19 кірункаў па стварэнні інфраструктуры для паспяховага развіцця ядзернай энергетыкі, — расказаў намеснік міністра. — У МАГАТЭ сабраны комплекс сусветных ведаў у галіне ядзернай энергетыкі, і гэта для нас важна. Веды — тое, чаго ніколі шмат не бывае.\nРабота па стварэнні інфраструктуры АЭС ацэньваецца ў цэлым станоўча. Ніякіх тэхнічных прэтэнзій да станцыі ў МАГАТЭ няма.\nНіводзін пастаўшчык не пабудуе небяспечную атамную станцыю, асабліва з улікам усіх «постфакусімскіх» мерапрыемстваў. Пакаленне «тры плюс» бяспечнае само па сабе, аднак патрабуе пэўнай падтрымкі інфраструктуры, высокай культуры бяспекі, і такія ўмовы ў краіне ёсць, падкрэсліў намеснік кіраўніка МАГАТЭ Міхаіл ЧУДАКОЎ:\n— Беларусь даўно валодае адпаведнымі навуковымі рэсурсамі і кадрамі, таму пэўная інфраструктура тут існавала задоўга да пачатку будаўніцтва АЭС і цяпер працягвае развівацца і ўдасканальвацца. Персанал станцыі зможа эксплуатаваць станцыю надзейна і бяспечна ўвесь праектны тэрмін — 60 гадоў і звыш таго, цэлае стагоддзе.\nАдной з асабліва станоўчых практык эксперты місій лічаць стварэнне ў 2016 годзе ўласнага вучэбна-трэніровачнага цэнтра, чым могуць пахваліцца далёка не ўсе краіны з ядзернай энергетыкай, а таксама стварэнне інстытута падрыхтоўкі маладых спецыялістаў.\nДа запуску рэактара праверак Міжнароднага агенцтва ў краіне больш не будзе. Аднак Беларусь ужо пагадзілася на праверку, якая датычыцца фізічнай абароненасці станцыі. Гэтае мерапрыемства ўключаць у план МАГАТЭ на наступны год.\n— Падчас далейшай работы станцыі і вываду яе з эксплуатацыі праверкі працягнуцца, бо мы валодаем цэлым шэрагам механізмаў для дапамогі станцыям, якія будуюцца і працуюць, — дадаў прадстаўнік МАГАТЭ.


Абследаванне якасці жыцця ў еўрапейскіх гарадах: кароткі змест трывог і надзей грамадзян у гарадскіх цэнтрах - EU Reporter\nЕўрапейская камісія сёння (8 кастрычніка) апублікавала вынікі штогадовага 3-апытання Еўрабарометра на ўспрыманне якасці жыцця ў еўрапейскіх гарадах. Апытанне было праведзена ў 79 гарадах ўсіх дзяржаў-членаў, а таксама Ісландыі, Нарвегіі, Швейцарыі і Турцыі. 41,000 гарадскія жыхары ацанілі сваё задавальненне ў сувязі з рознымі аспектамі гарадскога жыцця, у прыватнасці дзяржаўных паслуг.\nЯк і ў 2009, аховы здароўя, занятасці, адукацыі і прафесійнай падрыхтоўкі з'яўляюцца пытанні, большасць людзей хочуць, каб іх горада, каб мець справу з перш за ўсё.\nДаследаванне паказвае, грамадзяне ў большасці еўрапейскіх гарадоў адчуваюць сябе знайсці працу цяжка. Толькі ў дзевяці гарадах было большасць грамадзян кажуць, што гэта было лёгка знайсці працу. У параўнанні з 2009, гэтая праца неабароненасць значна ўзрасла, хоць у некаторых гарадах прагноз стаў больш пазітыўным.\nУ гарадах 50, па меншай меры, адзін чалавек у двух не згаджаецца, што гэта лёгка знайсці добрае жыллё па разумнай цане.\nАпытанне таксама рэгіструе нізкае задавальненне школ і навучальных устаноў у многіх сталіцах.\nНа больш пазітыўнай ноце апытанне лічыць, што ва ўсім, акрамя 5 з абследаваных гарадоў, большасць рэспандэнтаў згодныя з сцвярджэннем, што прысутнасць іншаземцаў добра для горада і што замежнікі добра інтэграваныя.\nІснуюць значныя адрозненні паміж гарадамі пра тое, як людзі ацэньваюць якасць грамадскага транспарту, медыцынскіх паслуг, або іх асабістай фінансавай сітуацыі.\nВысокае задавальненне грамадскімі плошчамі, зялёнымі зонамі, чысцінёй і пачуццём бяспекі, здаецца, цесна звязана з агульным задавальненнем, якое адчуваюць людзі ў сваім горадзе. Адказваючы на пытанне, ці "задаволены" яны тым, што жывуць у сваіх гарадах, большасць - па меншай меры 80% у 71 горадзе - адказалі.\nДаследаванне таксама паказвае, што больш людзей, чым у папярэдніх апытаннях думаюць, што іх горада з'яўляюцца актыўнымі, калі гаворка ідзе пра змяненне клімату баявых дзеянняў. Гэта асабліва мае месца ў сталічных гарадах.\nАпытанне афіцыйна пачнецца сёння ў рамках "ДНЕЎ АДКРЫТЫХ дзён 2013" у Бруселі - чатырохдзённага мерапрыемства, прысвечанага будучай рэгіянальнай і гарадской палітыцы ЕС.\nНапярэдадні мерапрыемства камісар па рэгіянальнай палітыцы Ёханес Хан сказаў: "Гэта апытанне дае карысную інфармацыю пра тое, як еўрапейцы ставяцца да гарадоў, у якіх яны жывуць. Гэта нагадвае нам пра шматлікія элементы, якія спрыяюць адчуванню дабрабыту і Я спадзяюся, што вынікі будуць натхняць і накіроўваць палітыкаў, горадабудаўнікоў і грамадзянскую супольнасць да вырашэння гарадскіх праблем у больш цэласнай і комплекснай форме, як мы зараз заахвочваем у наступны перыяд рэгіянальнай і гарадской палітыкі для 2014-2020 ".\nРэгіянальны ЕС і гарадская палітыка дадуць лепшую падтрымку гарадах 2014-2020. У цяперашні час амаль 40% Еўрапейскі фонд рэгіянальнага развіцця ўкладаецца ў гарадах. У залежнасці ад прыярытэтаў дзяржаў-членаў, гэта, як чакаецца, расці. Акрамя гэтага, у наступны перыяд краіны ЕС павінны заахвочваць інвестыцыі, якія спалучаюць у сабе розныя віды дзеянняў па рашэнні канкрэтнай эканамічнай, экалагічнай, клімату і сацыяльных праблем у гарадскіх раёнах. Прынамсі, 5% павінны быць адмененыя дзяржавамі-членаў для гэтага тыпу комплекснага падыходу.\nПаколькі 1973 Камісія сочыць за эвалюцыяй грамадскай думкі ў краінах-сябрах па шырокаму колу тэм. Для гэтага абследавання, 41 000 людзі былі апытаныя ў гарадах 79. Праз шэраг пытанняў, грамадзяне папрасілі выказаць сваё меркаванне па розных аспектах гарадскога жыцця. Як яны ацэньваюць якасць паслуг, такія як грамадскі транспарт, ахова здароўя, адукацыя, культурныя і спартыўныя збудаванні? Ці лічаць яны іншаземец ў якасці актыву для свайго горада? Як яны ўспрымаюць наяўнасць працы ці даступнае жыллё ў сваіх гарадах? Задаволеныя людзі з месцам іх пражывання, жыццё, якую яны вядуць, або фінансавае становішча іх сям'і?\nПадобныя тэмы:2014-2020Еўрапейскі фонд рэгіянальнага развіццяДні адчыненых дзвярэй 2013Ўспрыманне якасці жыцця ў еўрапейскіх гарадахРэгіянальная і гарадская палітыказдымак


Жыхар Быхава краў пасведчанні інвалідаў, каб бясплатна ездзіць на цягніках\nМіліцыянты выкрылі «інваліда», які хацеў бясплатна праехаць на дызелі па скрадзеным пасведчанні.\nСкрадальніка чужых дакументаў злавілі ў цягніку Магілёў – Жлобін, паведамляе прэс-служба МУС. Падчас праверкі праязных дакументаў у рэвізора ўзніклі падазрэнні наконт пасведчання інваліда аднаго з пасажыраў. Фотаздымак адпавядаў знешнасці ўладальніка, але пячатка выклікала пытанні.\nНарад транспартнай міліцыі затрымаў мужчыну для разбіральніцтва. Экспертыза выявіла, што дакумент падроблены.\n«Падазраваны – 43-гадовы жыхар Быхава, раней неаднаразова асуджаны. Ехаў дадому з Магілёва. У абласным цэнтры ён наведаў псіханеўралагічны дыспансер, дзе ў аднаго з пацыентаў скраў пасведчанне інваліда, уклеіўшы туды свой фотаздымак і нейкі час карыстаўся бясплатным праездам», – распавёў намеснік начальніка ўпраўлення арганізацыі грамадскай бяспекі на абʼектах транспарту МУС Генадзь Ворса.\nЧытайце таксама >>> Інваліды-вазочнікі – як вязні ў сваіх кватэрах. Сюжэт на «Белсаце» дапамог, але гэта толькі пачатак\nПадчас затрымаў у зламысніка знайшлі пры сабе яшчэ адно пасведчанне інваліда – таксама скрадзенае. Яго жыхар Быхава скраў у знаёмага з Магілёва, у кватэры якога напярэдадні яны зладзілі застолле.\n«Інвалід» змешчаны ў ІЧС. Супраць яго распачалі крымінальныя справы паводле арт. 378 «Крадзеж асабістых дакументаў» і арт. 380 «Падробка, выраб, выкарыстанне альбо збыт падробленых дакументаў, штампаў, пячатак, бланкаў». Парушальніку пагражае да двух гадоў пазбаўлення волі.\nТэгі: крымінал, правы інвалідаў


Алкагалізм 3 стадыя\nГлавная / Алко / Алкагалізм 3 стадыя\nСімптомы і асаблівасці трэцяй стадыі алкагольнай залежнасці\nТрэцяя стадыя алкагалізму — гэта самая цяжкая форма праявы гэтай хваробы. Як ні дзіўна, часцяком толькі на гэтай стадыі сваякі хворага і ён сам ўсведамляюць, што гэта не звычка, а сур’ёзная паталогія.\nАлкагольная залежнасць дасягае свайго піка, і замест сродкі для атрымання задавальнення спіртное становіцца рэсурсам для захавання стабільнага самаадчування. Хоць бы адзін дзень без ўжывання алкаголю прычыняе хвораму значныя фізічныя пакуты.\nСпецыфіка і прыкметы трэцяй стадыі алкагалізму\nДля трэцяй стадыі характэрна наяўнасць усіх прыкмет папярэдніх двух стадый, але гэтыя прыкметы прыкметна ўзмоцнены. Адрозніць трэцюю стадыю ад другой нескладана, прыкметы наступныя:\nГіпертрафаванае прыхільнасць да спіртнога. Яно ўжо заключаецца не столькі ў цязе да выпіўкі, колькі ў пагаршэнні самаадчування хворага пры яе адсутнасці.\nВельмі хуткае наступ стану ап’янення. Для гэтага становіцца дастаткова невялікіх доз, аднак агульная колькасць алкаголю, выпітага за суткі, застаецца ранейшым, ці нават павялічваецца, так як кратнасць прыёму спіртнога значна ўзрастае. Хворы можа нават ўставаць з ложка некалькі разоў за ноч, каб пахмяліцца.\nПахмельны сіндром надыходзіць заўсёды. Узнікае нават пры невялікай колькасці выпітага і прыёме слабаалкагольных напояў, што прыводзіць да ўжывання новых доз спіртнога. Хворы імкнецца падтрымліваць пастаяннае утрыманне спірту ў сваім арганізме.\nЗніжэнне градуса ўжытных спіртных напояў. Паколькі ў хворага на трэцяй стадыі ўжо маюцца паталагічныя змены ў працы ўнутраных органаў, галоўным чынам печані і галаўнога мозгу, пераноснасць моцных спіртных напояў зніжаецца, і хворы пераходзіць на напоі з нізкім утрыманнем спірту.\nПрацяглыя правалы ў памяці. Яны характэрныя толькі для трэцяй стадыі алкагалізму. Сур’ёзныя змены ў працы галаўнога мозгу, якія ўзнікаюць з-за алкагольнага паразы яго клетак, прыводзяць да таго, што хворы цалкам забывае не нейкія асобныя моманты або падзеі, а даволі працяглыя перыяды, калі ён знаходзіўся ў стане ап’янення, нават калі ужыў невялікую дозу спіртнога.\nНазіраецца два тыпу паводзін. У адных хворых яно агрэсіўныя, а ў іншых -пассивное. Людзі з агрэсіўнымі паводзінамі, ужыўшы чарговую дозу спіртнога, пачынаюць раздражняцца па дробязях, прыдзірацца па дробязях, беспадстаўна выказваць незадаволенасць у адрас навакольных людзей. Такіх хворых часта мучыць бессань, змагацца з якой яны могуць толькі з дапамогай алкаголю. Супрацьлеглы эфект носіць назву алкагольнага аглушэння. Хворы млявы, затарможаны, а пры павелічэнні ўжытнай дозы алкаголю можа ўпасці ў забыццё аж да страты прытомнасці. Гэта — следства таксічнага ўздзеяння спірту на нервовую сістэму і патрабуе тэрміновага медычнага ўмяшання для зняцця алкагольнай інтаксікацыі.\nЯк працякае трэцяя стадыя алкагалізму\nЧалавек, які пакутуе на алкагалізм на трэцяй стадыі, губляе цікавасць да ўсяго таго, што адбываецца вакол, калі гэта не дае яму магчымасці зноў выпіць. Цалкам абясцэньваюцца адносіны з блізкімі людзьмі, хворы здольны прадаваць каштоўныя рэчы з дому, прычым не толькі свае ўласныя.\nНазіраецца некаторая перыядычнасць ва ўжыванні алкаголю: запоі змяняюцца перыядамі без выпіўкі. Гэта тлумачыцца тым, што ў нейкі момант арганізм перанасычаць спіртам, і перастае прымаць новыя дозы. Аднак гэта доўжыцца нядоўга, і ў хворага пачынаецца новы запой.\nПадчас запою у алкаголіка практычна знікае апетыт і паступова развіваецца знясіленне. Адначасова адбываецца дэградацыя асобы — такі чалавек не ў стане працаваць, выконваць якія-небудзь абавязкі, стрымліваць абяцанні. Прагрэсуе асацыяльныя паводзіны, якое складаецца ў распіванні спіртных напояў у адзіноце, са выпадковымі знаёмымі, а таксама ў самых недарэчных сітуацыях.\nВанітавыя рэакцыя на алкаголь таксама характэрная для трэцяй стадыі захворвання, так як з-за стала падтрымліваюць сіламі самога хворага інтаксікацыі, у арганізме ўключаецца абарона ад таксінаў. Аднак гэта ўжо не ратуе ад далейшага разбурэння ўнутраных органаў.\nПахмельны (абстынентны) сіндром моцна выяўлены, адбываюцца сур’ёзныя парушэнні ў нервовай сістэме (аж да эпілептычнага прыпадку) і псіхіцы хворага.\nЗмены ў арганізме хворага на трэцяй стадыі алкагалізму\nРазбурэнне ўнутраных органаў і засмучэнне іх функцый на гэтай стадыі дасягае такога ўзроўню, што нясе пагрозу жыцця пацыента. Нават калі хвораму атрымоўваецца выгаіцца ад алкагалізму, то наступствы для здароўя часта ўжо незваротныя. Пашкоджання падвяргаюцца практычна ўсе органы і сістэмы:\nНервовая сістэма. Адбываецца перайначванне і перараджэнне клетак галаўнога мозгу. З-за сталага недахопу кіслароду, выкліканай парушэннем кровазвароту, нервовыя клеткі, вельмі адчувальныя да кіслароднага галадання і таксічнага паразы, гінуць або перастаюць выконваць свае функцыі, што прыводзіць да эпілептычнага прыпадку, галюцынацыям, правалаў у памяці, і іншым неўралагічным праявам. Таксама нярэдка развіваецца ацёк мозгу, што яшчэ больш пагаршае цяжар балючых праяваў.\nДыхальная сістэма. Хранічнае запаленне лёгкіх даволі часта выяўляецца ў хворых на трэцяй стадыі алкагалізму, так як з-за разладжанасць працы галаўнога мозгу адбываюцца збоі ў здзяйсненні актаў удыху і выдыху. Магчымы нават поўны параліч дыхальнага цэнтра, што непазбежна прыводзіць да смяротнага зыходу.\nСардэчна-сасудзістая сістэма. Пастаянна прысутнічае ў крыві алкаголь змяняе реологіческіх ўласцівасці крыві, што прыводзіць да яе згушчэнню і разрыву дробных капіляраў. У сардэчнай цягліцы такія працэсы выклікаюць гіпертрафію міякарда, таму сэрца такіх хворых працуе «на знос».\nПечань. Гэта орган, у якім адбываецца ачыстка крыві ад усіх таксічных рэчываў. Дайшоўшы да трэцяй стадыі алкагалізму, хворы настолькі «саджае» сваю печань, што яна ўжо амаль не абясшкоджвае алкаголь, у выніку чаго паразу астатніх органаў толькі ўзмацняецца. Змена тканіны печані да такой ступені, што яна незваротна спыняе выконваць сваю функцыю, называецца цырозам печані.\nНыркі. Гэты орган таксама ўдзельнічае ў вывядзенні з арганізма таксічных рэчываў. Пры працяглым ўжыванні алкаголю ныркі працуюць у фарсіраваным рэжыме, што на трэцяй стадыі хваробы часта прыводзіць да нырачнай недастатковасці, гэта значыць далейшай няздольнасці нырак выконваць сваю вылучальную функцыю, з прычыны чаго таксіны затрымліваюцца ў арганізме. Вылечыць стан нырачнай недастатковасці вельмі складана, а ў большасці выпадкаў яно ўжо незваротна.\nСтраўнік. Слізістая абалонка страўніка, пастаянна атрымліваючы раздражненне ад непасрэднага ўздзеяння алкаголю ў спалучэнні з недастатковым паступленнем харчавання, запаляецца, і ў хворага развіваецца хранічны гастрыт. Рэгулярныя болі ў эпігастрыі — вельмі частая з’ява на трэцяй стадыі алкагалізму.\nРэпрадуктыўная сістэма. Парушэнне кровазвароту ў капілярах прыводзіць да стану эректільной дысфункцыі ў мужчын аж да поўнай імпатэнцыі. Якасць насення таксама значна пагаршаецца. У абодвух падлог магчыма з’яўленне палавых клетак з хромосомных анамаліямі. У жанчын таксама адбываецца парушэнне працы яечнікаў і развіваецца бясплоддзе.\nРазвіццё абстынентнага сіндрому ня трэцяй стадыі алкагалізму\nБо на гэтай стадыі алкаголь неабходны хвораму для папраўкі самаадчування, то пахмельны сіндром ў такіх хворых працякае асабліва цяжка. Калі няма магчымасці спажыць алкаголь, у хворага развіваецца характэрная сімптаматыка:\nСкура і слізістыя абалонкі становяцца бледнымі, а канечнасці могуць нават набыць сінюшным адценне.\nХворы пакрываецца халодным потам\nВочы западаюць, рысы асобы завастраецца\nМагчымыя курчы і іншыя нервовыя з’явы, якія прыводзяць да страты кіравання уласным целам.\nПерарывісты сон, начныя кашмары.\nЗбоі ў працы сардэчна-сасудзістай сістэмы.\nТэрапія алкагольнай залежнасці на трэцяй стадыі і прагноз захворвання\nАлкагалізм — гэта не згубная звычка, а захворванне, якое патрабуе лячэння. Зразумела, чым раней хворы звернецца да спецыяліста, тым больш шанцаў на поўнае выздараўленне з мінімальнымі наступствамі.\nТрэцяя стадыя алкагалізму, як самая запушчаная, з цяжкасцю паддаецца лячэнню і рэдка абыходзіцца без наступстваў для арганізма.\nСама па сабе алкагольная залежнасць, запушчаная да трэцяй стадыі, можа прывесці хворага да смяротнага зыходу. Але гэта не значыць, што хворы безнадёжен. Надзея на поўнае выздараўленне ўсё ж ёсць, і нават некаторыя парушэнні ў рабоце органаў пасля могуць быць ліквідаваны.\nАсноўнае патрабаванне пры любым спосабе лячэння алкагалізму — стопрацэнтны адмова ад спіртнога. Але, на жаль, на апошняй стадыі хворы цалкам губляе волю, таму без дапамогі спецыялістаў тут ужо не абысціся.\nСучасныя спосабы ўключаюць у сябе:\nСпыненне запою і медыкаментознае зняцце абстынентнага сіндрому. Гэта — першая неадкладная дапамога, якая купіруе толькі сімптомы захворвання.\nДыягностыка хваробы. Лабараторныя аналізы паказваюць, якое лячэнне варта падабраць канкрэтнаму хвораму.\nВыпрацоўка агіды да алкаголю. Для гэтага прыём невялікіх доз спірту або ўдыханне яго пар камбінуюць з увядзеннем у арганізм прэпаратаў, якія выклікаюць ваніты.\nПавышэнне адчувальнасці арганізма да спіртнога пры дапамозе сенсибилизирующих прэпаратаў.\nАгульнае аздараўленне. Падбіраецца індывідуальна для кожнага выпадку.\nАднаўленне парушанай псіхікі пры дапамозе рэабілітацыі і псіхотерапевтіческіх сеансаў.\nЧалавек, які пакутуе трэцяй стадыяй алкагалізму, ужо не здольны выбрацца з гэтага стану без дапамогі блізкіх людзей.\nТыя, каму не абыякавы лёс такога алкаголіка, і хто па нейкіх прычынах не змог прыйсці на дапамогу на больш ранніх стадыях, павінны разумець: цяпер ці ніколі. Бо жыццё чалавека, які пакутуе ад алкагольнай залежнасці, у любы момант можа перапыніцца.\nСімптомы і асаблівасці трэцяй стадыі алкагольнай залежнасці: Адзін каментар\nЯ з горада Тальяці. Мне 23 года. Кінуў піць на трацін стадыі алкоглизма. Да таго часу моцна дэградаваў. Не дзе не працаваў стаў выглядаць як алкаголік. З’явілася шмат хвароб. Вёў ня сацыяльны усімі выказваюся незадавальненне лад жыцця. Сям’ю так і не завёў. Стаў поўным імпатэнтам. Член вельмі дрэнна варта толькі з дапамогай Віягры. Дзяўчыны на да мной смяюцца і кажучы што не каму не патрэбны той у каго не варта. Зараз потехоньку наладжваюцца свой побыт і апра жыцця. На жаль са здарова шмат у чым адбыліся не зварачальныя изминения. Сям’ю завесці будзе вельмі цяжка так як імпатэнцыя амаль не зварачальная. Потехоньку надеюсь всё прийдёт да парадку і з’явяцца новыя інтарэсы і імкненні да таварыстваў. Чым раней кінеце піць тым хутчэй вернецеся да людзей\nАлкаголь у зша самагон\nАлкаголь шкоду ўплыў\nАлкагалізм фота спампаваць\nГанушкіна бальніца алкагалізм\nАлкоголизм это не ваша вина это ваша беда\nАлкаголь паўднёвае бутово\nАлкагалізм лячэнне па фота\nАўдыёкніжка алкагалізм торэнт


«Мы не елі на касцях, косці ляжаць нашмат далей» — «праваабаронца» Алена Красоўская-Каспяровіч прыехала паесці ў Курапаты\n«Мы не елі на касцях, косці ляжаць нашмат далей» — «праваабаронца» Алена Красоўская-Каспяровіч прыехала паесці ў Курапаты 91\n28 ліпеня актывісты, якія дзяжураць пад варотамі рэстарана «Паедзем паядзім» у Курапатах, сутыкнуліся там з Аленай Красоўскай-Каспяровіч. Жанчына, якая сама сябе называе праваабаронцай, прыехала паесці. Скончылася ўсё сваркай з актывістамі і разборкамі з праваахоўнікамі. Міліцыю выклікала сама Красоўская.\nАлена Красоўская ў Курапатах. Фота з фэйсбука Максіма Вінярскага\n«Нам не далі праехаць на тэрыторыю рэстарана, абражалі нас, паводзілі сябе як не вельмі адэкватныя людзі», — распавяла «Нашай Ніве» Красоўская.\nАктывісты, дарэчы, раней абвінавацілі яе ў тым жа: абразах і крыках.\n«Мы прыехалі паесці. Сітуацыя з Курапатамі вельмі абурае, бо ніхто не мае права перашкаджаць мне рабіць тое, што я хачу ў межах закона. Актывісты, якія стаяць у Курапатах, займаюцца менавіта гэтым, —\nрасказала Красоўская. — Я лічу так: максімум, што могуць рабіць актывісты — раздаваць улёткі і тлумачыць людзям, куды яны прыехалі і што гэта за месца.\nУ кожнага свая праўда. Але пабудаваны рэстаран ніхто не будзе аддаваць актывістам на падставе таго, што ім так хочацца. Паводзяць сабе актывісты неадэкватна. Я падтрымліваю пазіцыю, што ў Курапатах трэба стварыць мемарыял і адчапіцца ад рэстарана. Чаму бізнэс мусіць пакутаваць ад таго, што хтосьці вырашыў, што ў тым месцы нельга есці?\nЯ не разумею. Мы не елі на касцях. Косці ляжаць нашмат далей. Абсалютна ніякіх праблемаў.\nЯ магу прыняць любыя прэтэнзіі. Але тое, як паводзяць сябе актывісты, — непрымальна. Яны кусаюць людзей, кідаюцца пад колы, абражаюць, складаюць нейкія спісы, якія збіраюцца падаваць невядома куды, кажуць, у амбасады… Гэта норма? Я лічу, гэта выклікае такі негатыў у дачыненні да Курапатаў і гэтай сітуацыі, што горш для Курапатаў ніхто нічога і не рабіў».\nКрасоўская дадала, што пасля відэа, якое апублікавалі актывісты, да яе пачалі падыходзіць людзі на вуліцах.\n«Учора на паркоўцы падышла сям’я, кажуць, што паглядзелі відэа: маўляў, хочуць з’ездзіць у рэстаран, але баяцца. Пыталіся, як там сітуацыя ў Курапатах. Кажуць: вы малайчына, што з’ездзілі, а мы баімся, бо там тыя, неадэкватныя…» — расказала Красоўская.\nСёння Красоўская нібыта ўзначальвае праваабарончую арганізацыю «Рэгіён-119».\nПа яе словах, яна дырэктар, а ў «Рэгіёне» працуе 32 чалавекі.\nАле цікава, што звярнуцца ў «Рэгіён-119» па дапамогу нерэальна. Сайт у арганізацыі адсутнічае, суполкі ў сацсетках — мёртвыя, тэлефонаў у адкрытым доступе няма.\nСама Алена Красоўская тлумачыць так: «Сайт нам забілі. Не ведаю хто, была DDOS-атака. Мы яго аднаўляем, але гэта не ў прыярытэце для нас. Нас знаходзяць людзі, якім гэта трэба. Залішняя рэклама пагражае павелічэннем аб’ёмаў працы, якім мы можам не даць рады».\nКрасоўская адзначалася сваімі нечаканымі выказваннямі. Яна пераконвала, што ў Беларусі няма палітвязняў, што трэба больш жорстка караць па «наркатычных» артыкулах. Таксама Красоўская казала, што падтрымлівае смяротнае пакаранне.\nВядомасць яна атрымала пасля таго, як узначаліла праваабарончую арганізацыю «Платформа Інавэйшн», заснавальнік якой, Андрэй Бандарэнка, трапіў за краты.\nо! Теперь это место будет пиарить "политиков"? Может бы лучше в детский дом бы игрушек отвезла, зараза!\n30.07.2018 / 15:02\nНет, "правозащитница" тоже, но защищает лукашенку и его режим! Ничего личного - Просто Бизнес такой...\n30.07.2018 / 15:03\nАгентура соседней страны приехала "покушать". Взяла бы уже наган, что-ли, с собой да показала своё истинное лицо.


Цукровы дыябет і самакантроль. Як правільна весці дзённікЦукровы дыябет і самакантроль. Як правільна весці дзённік\nСлушна — Здароўе — Хваробы ад А да Я — Вымярэнне глюкозы і вядзенне дзённіка. Навошта патрэбны самакантроль\nЧаму патрэбны самакантроль пацыентам з цукровым дыябетам? У чым яго эфектыўнасць? Што мае на ўвазе самакантроль? Ці сапраўды ён неабходны альбо дастаткова толькі прытрымлівацца прызначанай урачом тэрапіі? Па тлумачэнні журналіст інфармацыйнага партала Здаровыя людзі звярнулася да нашага пастаяннага эксперта – прафесара кафедры эндакрыналогіі Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта, старшыні БГМА «Эндакрыналогія і метабалізм» Алы Шапялькевіч.\nНовыя падыходы ў лячэнні цукровага дыябету\nЛячэнне цукровага дыябету, згодна з сучасным падыходам, разглядаецца перш за ўсё як кіраванне захворваннем. Базавым прынцыпам з'яўляецца навучанне пацыентаў навыкам саманавучання і самакантролю. Толькі той пацыент, які залучаны ў сістэму кіравання сваёй хваробай, можа прымаць найбольш эфектыўныя рашэнні, якія тычацца найлепшага вядзення свайго дыябету, упэўненая Ала Шапялькевіч. Дарэчы, пра важнасць самакантролю ішла размова і падчас міжнароднай відэаканферэнцыі «2020: адкрыцці і выклікі ў эндакрыналогіі».\nЦукровы дыябет – захворванне, лячэннем якога кіруе сам пацыент. Менавіта ён, а не ўрач, штодня прымае рашэнні ў дачыненні да асноўных метадаў лячэння дыябету (выбар рэжыму і саставу харчавання, фізічнай актыўнасці, рэгулярны прыём прэпаратаў, кантролю глікеміі і іншых метабалічных параметраў). У той жа час эфектыўная дыябеталагічная дапамога грунтуецца на ўзаемадзеянні «пацыент-урач», у якім апошні з'яўляецца настаўнікам і/альбо кансультантам для пацыента, адкрытым для абмеркавання любых пытанняў і распрацоўкі аптымальнай стратэгіі лячэння, рэалізаваць якую ў штодзённым жыцці зможа толькі сам пацыент.\nНемагчыма падабраць адзін раз і на ўсё жыццё схему прыёму прэпаратаў, якія зніжаюць цукар, альбо дозы інсуліну. Усё гэта даводзіцца ўвесь час карэктаваць, бо жыццё поўнае непрадбачаных сітуацый і фактараў, якія так ці інакш уплываюць на ўзровень глікеміі. А кантроль глюкозы, падтрыманне яе на аптымальным узроўні мае вялікае значэнне ў прафілактыцы ўскладненняў цукровага дыябету, у тым ліку цяжкіх. Менавіта таму важны самакантроль.\nНезапланаваныя фізічныя нагрузкі, стрэсавыя сітуацыі, хібнасці ў харчаванні, інфекцыйныя і іншыя захворванні. Усё гэта ўплывае на ўзровень глюкозы ў крыві. Разам з тым, вымярэнне гэтага паказчыка ад выпадку да выпадку не можа ў поўнай меры адлюстраваць поўную карціну зменаў, якія адбываюцца і ад якіх залежыць самаадчуванне і стан здароўя чалавека з цукровым дыябетам. Толькі сістэмныя і рэгулярныя вымярэнні могуць дапамагчы эфектыўна кіраваць захворваннем.\nДык што ж такое самакантроль?\nСамакантроль – гэта комплекс штодзённых мерапрыемстваў, які ўключае ў сябе:\nвымярэнне ўзроўню глюкозы ў крыві;\nразлік энергетычнай каштоўнасці рацыёну, у тым ліку ўтрыманне ў ім бялкоў, тлушчаў і вугляводаў;\nразмеркаванне лёгказасваяльных вугляводаў (у грамах, хлебных адзінках);\nкантроль масы цела (індэкс масы цела не павінен перавышаць 25 кг/м2);\nвымярэнне артэрыяльнага ціску;\nведанне фактараў рызыкі і сімптомаў, а таксама прафілактыкі вострых ускладненняў цукровага дыябету (гіпаглікемія і гіперглікемія);\nвядзенне дзённіка самакантролю.\nГлікемія – вельмі варыябельны паказчык. Яе значэнні могуць мяняцца кожныя пяць хвілін, і, на жаль, чалавек адчувае толькі выяўленыя ваганні глікеміі, часцей – гіпаглікемічныя рэакцыі. У той жа час, па меры павелічэння працягласці дыябету, магчыма і поўнае нераспазнаванне гіпаглікеміі. Таму верным памочнікам самакантролю для пацыента з цукровым дыябетам з'яўляецца глюкометр!\nВымярэнне ўзроўню глюкозы ў крыві\nВызначэнне ўзроўню глюкозы ў крыві дазваляе папярэдзіць такія цяжкія станы, як гіпаглікемія (зніжэнне ўзроўню глюкозы), якая можа працякаць бессімптомна, і гіперглікемія (павелічэнне ўтрымання глюкозы ў крыві).\nЯк часта неабходна вызначаць узровень глюкозы ў крыві:\nпры інсулінатэрапіі інсулінам кароткага і падоўжанага дзеяння – 3-4 і больш разоў у суткі;\nпры ЦД 2-га тыпу, на фоне прымянення камбінаванага лячэння інсулінам і лекавымі сродкамі ў таблетках, якія зніжаюць цукар, – мінімум 2 разы на дзень (у тым ліку вызначэнне глікеміі нашча і праз 2 гадзіны пасля ежы);\nпры ЦД 2-га тыпу, на фоне прыёму лекавых сродкаў у таблетках, якія зніжаюць цукар, – 3-4 разы на тыдзень (з выкарыстаннем «лесвічнага метаду»: чаргаванне вызначэння глікеміі нашча, праз 2 гадзіны пасля ежы, перад сном у розныя дні тыдня);\nна фоне сур'ёзных змяненняў у харчаванні, фізічнай актыўнасці, далучэнні вострых захворванняў, моцных стрэсаў, пасля купіравання гіпаглікеміі магчымае павелічэнне колькасці вызначэнняў глікеміі да 8-10 разоў у суткі.\nЯк правіла, у хатніх умовах для вызначэння ўзроўню цукру ў крыві выкарыстоўваецца глюкометр. Яго паказанні пажадана час ад часу параўноўваць з вынікамі, атрыманымі ў медыцынскіх лабараторыях. Аптымальная розніца – да 10%.\nНюансы выкарыстання глюкометра\nПерад праколам пальца дастаткова вымыць рукі цёплай вадой. А вось апрацоўваць спіртам альбо іншымі растворамі не варта, бо гэта можа адбіцца на выніку. Пракол выконваецца на бакавой паверхні канцавой фалангі пальца (тут праходзяць крывяносныя сасуды). У падушачках шмат нервовых валокнаў, і такія праколы больш хваравітыя і даюць меншую колькасць крыві.\nТаксама для ацэнкі стану глікемічнага кантролю ўжываецца вызначэнне глікіраванага гемаглабіну (адлюстроўвае сярэдні ўзровень глюкозы ў крыві на працягу апошніх 3 месяцаў). Такі аналіз трэба выконваць як мінімум двойчы на год.\nМэтавыя ўзроўні глікеміі нашча (плазма) – 4,4-7,2 ммоль/л, постпрандыяльныя (праз 2 гадзіны) – менш за 10 ммоль/л.\nПры двухразовым выяўленні гіперглікеміі больш за 13 ммоль/л неабходна вызначэнне кетонавых целаў у крыві ці мачы.\nУ сталых людзей мэтавы дыяпазон глікеміі нашча – 5-10 ммоль/л, перад сном – 6,1-11 ммоль/л.\nВызначэнне ўзроўню ацэтону (кетонавых целаў) у мачы дапамагае своечасова вызначыць дэкампенсацыю цукровага дыябету з развіццём кетаацыдозу (назапашванне кетонавых целаў) і, адпаведна, прадухіліць цяжкае вострае ўскладненне –дыябетычную кому.\nВымярэнне артэрыяльнага ціску не меней за 2 разы на дзень трэба праводзіць для пацыентаў пры спалучэнні цукровага дыябету з артэрыяльнай гіпертэнзіяй.\nТаксама важна абмеркаваць з доктарам і ведаць свае паказчыкі ліпіднага спектру (ліпапратэідаў нізкай шчыльнасці і трыгліцерыдаў).\nЧаста цукровы дыябет, асабліва 2-га тыпу, спалучаецца з іншымі парушэннямі. Гэта так званы метабалічны сіндром – квартэт метабалічных парушэнняў (павышэнне масы цела, асабліва вісцаральнай, цукру, артэрыяльнага ціску, ліпідаў, каагуляцыі). Таму толькі комплекснае лячэнне і самакантроль усіх складнікаў гэтага каварнага сіндрому спрыяе паляпшэнню стану чалавека і жыццёвага прагнозу.\nВядзенне дзённіка самакантролю\nДзённік самакантролю можа адрознівацца ў залежнасці ад лячэння (лекавыя сродкі ў таблетках альбо інсулінатэрапія). У той жа час асноўныя раздзелы дзённіка павінны ўключаць: колькасць вугляводаў (у хлебных адзінках – пры інсулінатэрапіі) альбо спіс прадуктаў на кожны прыём ежы, час і вынікі вымярэння глюкозы, паказчыкі масы цела, звесткі пра фізічную актыўнасць, дадзеныя пра ўзровень артэрыяльнага ціску, самаадчуванне. Акрамя гэтага, у дзённік можна занесці вынікі даследавання ліпіднага абмену.\nСамакантроль дае магчымасць улічыць шматлікія нюансы ладу жыцця канкрэтнага чалавека, дазваляе скласці своеасаблівую базу дадзеных глікемічнага профілю і іншых паказчыкаў на працягу доўгага перыяду часу, а таксама своечасова скарэктаваць лячэнне, і, адпаведна, папярэдзіць развіццё ўскладненняў захворвання. На падставе самакантролю метабалічных параметраў фарміруецца зваротная сувязь, аб'ектыўная рэакцыя на праведзеныя метады лячэння, разуменне яго эфектыўнасці альбо неабходнасці карэкцыі. Менавіта самакантроль дазваляе ўрачу і пацыенту лепей зразумець індывідуальныя асаблівасці цячэння цукровага дыябету і распрацаваць аптымальную стратэгію яго кіравання.


12 верасень 2012, 18:07\nУ Беларусі ствараецца грамадзка-палітычны выдавецкі дом, які пачне працаваць з 2013 году. Пра гэта падчас паездкі ў Пружаны паведаміў міністар інфармацыі Алег Праляскоўскі.\nУ гэты холдынг увойдуць 5 асноўных дзяржаўных газэт: «Советская Белоруссия», «Народная газета», «Рэспублiка», «Беларуская ніва» і «Знамя юности». Што тычыцца назвы грамадзка-палітычнага выдавецкага дома і газэты, якая будзе яго прадстаўляць, то, па словах міністра, вырашана, што гэта ня будзе «Советская Белоруссия». Цяпер пытаньне назвы прапрацоўваецца.\nРэарганізацыя не пацягне за сабой скарачэньня творчых кадраў. Па сутнасьці, гэта будзе адна вялікая галоўная газэта краіны, перадае БелТА.\n«У нас сёньня дастаткова шмат галоўных газэт. У той жа час Беларусь — краіна невялікая, і ў нас ня так шмат навін і падзей, таму рэспубліканскія газэты шмат у чым дублююць адна адну, пішуць пра адно і тое ж. Пры стварэньні адзінага выдавецкага дома зьявіцца магчымасьць манэўру рэдакцыйнай палітыкі. І самае галоўнае: у краіне зьявіцца адзіны дзяржаўны друкаваны орган — сур’ёзны, вялікі, аўтарытэтны», — сказаў Алег Праляскоўскі.\nУжо ўтвораны выдавецкі дом «Звязда» культуралягічнай накіраванасьці. Адпаведны загад падпісаны 11 верасьня. У гэты выдавецкі дом увайшлі рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова «ЛіМ», газэта «Літаратура і мастацтва», часопісы «Полымя», «Маладосць», «Нёман» і «Вожык».\nТаксама Праляскоўскі адзначыў, што дзяржава і ў далейшым будзе падтрымліваць дзяржаўныя СМІ.\n«Дзяржава павінна падтрымліваць свае друкаваныя сродкі масавай інфармацыі. Гэта грошы за тое, што журналісты друкуюць, даносяць да чытача афіцыйную інфармацыю пра важныя падзеі, якія адбываюцца ў краіне».\n«Стварэньне газэтнага холдынгу стане змаганьнем за кіроўныя пасады»


Якія пагрозы нясе зніжэнне валютнага прыбытку? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n“Зараз асноўныя спадзяванні беларускіх уладаў – на знешнія крэдыты”, – мяркуе эканаміст Леў Марголін.\nВелічыня валютнага прыбытку ў бягучым годзе знізілася да мінімальнага з 2011 года ўзроўню, паведамілі naviny.by.\nТолькі за студзень-люты валютны прыбытак Беларусі знізіўся ў параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года на 1,65 млрд. даляраў, альбо на чвэрць. Якія пагрозы існуюць для беларускай эканомікі пры такім зніжэнні?\nЛеў Марголін: Пагрозы вельмі вялікія, бо ў Беларусі шмат крэдытаў у замежнай валюце – і дзяржаўных, і тых, што гарантаваныя дзяржавай. Іх трэба абслугоўваць і вяртаць, а для ўсяго гэтага неабходна валюта, атрымоўваць якую ёсць некалькі спосабаў: экспарт, інвестыцыі альбо крэдыт. Асаблівых інвестыцый пакуль не назіраецца, таму вялікія спадзяванні ўскладаліся на экспарт. У тым ліку на тое, што Расея ў гэтым годзе ўпершыню адмовілася забіраць экспартную мыту на нафтапрадукты, якія Беларусь экспартуе з расейскай нафты. Але здарылася тое, што кошты на нафту абрынуліся, і гэтая спадзяванка не здзейснілася. І, калі раней Беларусь разлічвала прыкладна на 3 мільярды прыбытку, то па факту можа атрымацца амаль у 2 разы менш. Акрамя таго, валютныя паступленні знізіліся з-за змяншэння экспарту ў Расею. Расейскі рынак скараціўся, на ім стала больш жорсткая канкурэнцыя.\nРР: Дзе зараз шукаць кампенсацыю стратаў у валюце?\nЛеў Марголін: Часовы выхад – недзе пазычыць грошы, як гэта было ў 2009 годзе, калі адбыўся сусветны крызіс. Тады перацярпелі, узялі знешнія пазыкі, і сітуацыя палепшылася. Але зараз такой магчымасці няма. Расея не вельмі спяшаецца з крэдытам, хоць, калі паўстане пытанне аб дэфолце, думаю, грошы дадуць. Мы бачым, што ўрад выступіў з прапановай наконт рэфармавання эканомікі (і гэта неблагая прапанова), але ведаем і тое, што такія намеры ўрада нярэдка разбіваюцца аб непахіснасць вярхоўнай улады. Што будзе зараз? Сказаць цяжка. Хоць не так і складана стварыць умовы для інвестараў, тым больш, што геапалітычная сітуацыя ў некаторым выглядзе нам спрыяе. Тая ж Украіна зараз не самая прывабная ў плане інвестыцый. Але ці здолеем мы скарыстацца сітуацыяй?\nРР: Некаторыя аналітыкі мяркуюць, што Міжнародны валютны фонд можа прадаставіць крэдыт Беларусі. Ёсць такі шанц?\nЛеў Марголін: Найперш трэба сказаць, што МВФ дае праграмнае фінансаванне. Гэта значыць, што павінна быць прынята нейкая праграма, і яе трэба будзе выконваць. А грошы даюцца паступова, часткамі. Таму як можна казаць пра новы крэдыт, калі яшчэ некаторыя ўмовы па старому крэдыту МВФ не выкананы? Фонд патрабуе рэфармавання эканомікі, таму ўсё ізноў-такі будзе ўпірацца ў жаданне ўладаў пайсці на рэформы. Ды і не зможа МВФ хутка даць грошы – на гэта трэба час.


У БДУ наводзяцца новыя парадкі | Новы Час\nКадр з фільма "Сцілягі"\nНе буду ручацца за стан іншых факультэтаў, магу толькі сказаць пра свой Інстытут журналістыкі. Яму я аддаў 4 гады і летась паспяхова яго скончыў. Да сёння я абараняў сваю альма-матэр. Журфак мяне не навучыў, як правільна пісаць, затое і не казаў, за каго трэба галасаваць. Але галоўная перавага майго таго журфака – адсутнасць рэальнай ідэалогіі і сістэмы. Нават, наадварот, людзі і тая атмасфера вакол зрабілі мяне свабодным. Шэраг добрых выкладчыкаў, прадметаў і студэнтаў сапраўды давалі адчуванне свабоды.\nЗа ўвесь час навучання я не сустрэў ні разу праблемы з цэнзурай і нейкімі сур’ёзныя абмежаваннямі. Я заўсёды праходзіў практыку ў незалежных выданнях, выязджаў на міжнародныя канферэнцыі і трэнінгі ў час заняткаў, на апошніх курсаў праз працу прапускаў шмат семінараў і лекцыі. Нават у дыпломнай рабоце мне без ніякіх нараканняў дазволілі аналізаваць сегмент недзяржаўных медыя і гісторыю прэсы нацыянальна-дэмакратычнага руху. Усё, канешне, не было ідэальна, але быў глыток свабоды, значна большы, чым у школе.\nЦяпер я не ўпэўнены, што такое застанецца. Новы рэктар амаль адразу ўзяўся «наводзіць парадкі» ў Інстытуце журналістыкі. Верагодна, сапраўды праз «усёдазволенасць» і занадта «нефармальнае» навучанне. Ужо праз паўгады знялі з пасады дэкана Дубовіка і ў гэты ж месяц рэарганізавалі Інстытут журналістыкі ў факультэт, што фактычна азначае поўнае падпарадкаванне рэктару Каралю без ніякіх свабод і ўхіленняў.\nХоць ужо не навучаюся, але падтрымліваю сувязі са студэнтамі журфака. Па іх словах, сёлета амаль нікога не пусцілі на практыку ў буйныя незалежныя выданні. Калі і далей перашкоды працягнуцца, то ўвесну такое можа паўтарыцца ўжо з размеркаваннем.\nКамянём спатыкнення стаў увод платных адпрацовак за большасць практычных заняткаў. Слаба веру, што гэта робіцца дзеля грошай альбо нейкай матывацыі для студэнтаў. На маю думку, асноўная прычына – усталяванне моцнага кантролю над студэнцтвам і максімальнае пазбаўленне моладзі свабоды дзеяння ды выбару. Гэта не толькі памяншэнне «вольнадумцтва» ў студэнтаў, але і заганянне ў пэўныя рамкі ўзроўня сярэдняй школы. Што далей: увядзенне формы, абавязковага харчавання ў сталоўцы і суботнікаў? Бо да такога абсурду ўсё і ідзе.\nМеханізм запушчаны. Цяпер не будзе таго, што раньш было, застанецца толькі надпіс БДУ. \nН-да. Начал за здравие, а закончил за упокой. Слухай сюды, бел-чырвона-белы: канчоўка тваіх опусаў заўжды павінна быць станоўчай. Заўжды. Ад гэтага моманту да таго калі па клаве не зможаш клацаць.\nНаступнае. Не лезь у палітыку альма-матар - ты ўсё роўна нічога ў ёй не рубіш. Заўжды твой БДУ павінен заставацца для цябе ВНУ Намба Ўан.\nІ трэццяе, самае галоўнае: НЕЗАЛЕЖНЫХ СМІ не існуе і ніколі не існавала. А калі ты апынуўся тут у НЧ, то гэта азначае, што дрэнна вучыўся, дрэнны спец. Бо тут ўся твая "адсутнасць рэальнай ідэалогіі і сістэмы", якія быццам бы "зрабілі цябе свабодным" (ад каго ці чаго? ты легальны беларускі мультымільярдэр?) ёсць пісаніна маладога несмышленыша.\n"Усё адно нічога не змяніць,пакуль не абрынецца ўся сістэма. "\nЯкая сістэма? Ты ўжо ў сістэмах разбіраешся? А якая сістэма лепей: тая што не абрынулася ці тая якая абрынецца? Ўкраіна да снежня 2013 ці Ўкраіна сёння? Расейская імперыя да 1917 ці РБ пасля 1991, 1994, 2018? Ты рубіш у сістэмах? Тады НЧ твой СМІ.\n"Не буду ручацца за стан іншых факультэтаў, магу толькі сказаць пра свой Інстытут журналістыкі". Каб ацэньваць (не)эфектыўнасць рэктара і параўноўваць яго з папярэднім, акурат і трэба аналізаваць стан розных факультэтаў, а не аднаго... IMHO, папярэдні рэктар таксама ліберальнасцю не вылучаўся: чаго вартае прызначэнне Г-на дэканам філасофскага ф-та.\nШто да зніжэння статусу інстытута журналістыкі - каб іншых праблем не было... Яшчэ 2 гады таму гучала думка, што гэты інстытут/журфак увогуле варта зачыніць як перажытак савецкага часу: http://belisrael.info/?p=8364


Мужчыны могуць многае — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nУ зале гарадскога цэнтра культуры быў поўны аншлаг. Бурнымі авацыямі і дружнымі апладысментамі гледачы рэагавалі на дзею, што адбывалася на сцэне. Там сапраўды праходзіла зацятае змаганне, у якім прымалі ўдзел шэсць каманд з сярэдніх школ райцэнтра № 1, 2, 3, 4, гарадской гімназіі і ДПТВ-182. І кожная з іх марыла аб перамозе, аб чым і засведчыў першы конкурс “Візітоўка” сярод старшакласнікаў. Падчас яго рабяты не толькі прадстаўлялі свае каманды і навучальныя ўстановы, але і выказвалі свае адносіны да службы ў арміі, здаровага ладу жыцця, патрыятычнага выхавання. Падчас выступленняў віталіся не толькі тэматычная адпаведнасць, але выдумка і імправізацыя, якіх было нямала ў паказаных камандамі нумарах. Юнакі спявалі песні, выразна чыталі вершы, жартавалі. У цэлым атрымалася даволі прыстойна, аб чым і засведчылі адзнакі журы. Яны ў каманд пасля першага выступлення былі практычна аднолькавымі.\nПадчас другога конкурса хлопцы дэманстравалі свае навыкі па страявой падрыхтоўцы. Маршыравалі па сцэне страявым шагам, перастройваліся ў калоны па два і тры, рабілі павароты направа і налева, кругом. Скажам, што выкладчыкі школ пастараліся навучыць такой нялёгкай салдацкай навуцы рабят. Таму большасць каманд выканала гэтыя практыкаванні даволі вынікова.\nАвацыямі сустрэлі гледачы і абвешчаныя вынікі па стральбе, саперніцтва ў якой адбылося напярэдадні асноўнага мерапрыемства.\nБадай, самым прыгожым і элегантным у саперніцтве стаў конкурс капітанаў, якія танчылі са сваімі партнёршамі вальс. Ад кожнага такога выступлення гледачы атрымлівалі сапраўдную асалоду.\nХуткім па часе быў конкурс па набіванню патронамі аўтаматнага магазіна. Некалькі дзясяткаў секунд патрабавалася прадстаўнікам каманд, каб выканаць гэтае армейскае практыкаванне. У напружанні ўсіх трымала спартыўная камбінаваная эстафета. Тут хлопцы спаборнічалі ў падняцці гіры, скоках на скакалцы, скачках у даўжыню з месца. Паказаныя вынікі сведчылі, што юнакі маюць нядрэнную фізічную падрыхтоўку.\nЗакончылася саперніцтва творчым музычным конкурсам. Тут ўдзельнікі таксама паказалі, на што яны здольныя. Не толькі парадавалі гледачоў добрымі спевамі, але і ўсіх павесялілі жартоўнымі імпрэзамі пра армію. Тым самым заслужылі высокія адзнакі членаў журы. Работы апошнім, як адзначалася, хапіла. Толькі дзякуючы дадатковаму конкурсу ўдалося размеркаваць месцы паміж камандамі. Так, па выніках мерапрыемства яго пераможцам стала каманда з сярэдняй школы №4 райцэнтра. Другое месца — у каманды гарадской гімназіі. А трэцімі сталі па дадатковым паказчыку юнакі з СШ №2 горада. Чацвёртае месца прысуджана камандзе СШ №3, пятае – камандзе ДПТВ-182, і шостае – рабятам з СШ №1 райцэнтра.\nКанечне, гэтае спаборніцтва, як і іншыя, некаму прынесла радасць, а некаму і расчараванне. Але, як падкрэсліў начальнік аддзялення прызыву Жыткавіцкага райваенкамата, старшыня журы Алег Брэеў, радуе, што конкурс стаў папулярным у асяроддзі моладзі, што выступленні каманд становяцца з кожным разам усё больш дасканалымі. Варта сказаць, што ўрачыстасць мерапрыемству надалі і мастацкія нумары, якія падрыхтавалі для хлопцаў дзяўчаты. Таму свята для мужчын атрымалася. А юнакі даказалі, што яны могуць многае.\n← МАСЛЕНИЦА ДРУЖНАЯ, МАСЛЕНИЦА ЗДОРОВАЯ, МАСЛЕНИЦА СЕМЕЙНАЯ\nРазбитая машина за «разбитое» сердце →\nНа сенакосных угоддзях


Бітва на Ворскле — Гісторыя Беларусі\nГалоўная » Вайсковая справа » Бітва на Ворскле\nДачыненні з Польшчай. У канцы XIV ст. адначасова абвастрыліся адносіны паміж кіруючымі коламі Літвы і Польшчы. Само Салінскае пагадненне, якое мела характар сепаратнай дамоўленасці і само імкненне літоўскіх феадалаў да ліквідацыі палітычнай залежнасці ад Польшчы абумовілі негатыўнае стаўленне кракаўскага двара да новых планаў Вітаўта. Таму ў 1399 г. Кракаў аказаў яму толькі мінімальную дапамогу, у асноўным дыпламатычную. Такім чынам, супярэчнасці паміж дзяржавамі, што існавалі і раней, прывялі да сярэдзіны 1399 г. да фактычнага распаду кааліцыі.\nКанец XIV стагоддзя выдаўся сумным і для Уладзіслава-Ягайлы: у тое ж лета (17 ліпеня) 1399 г. пасля няўдалых родаў памерла яго маладая жонка каралева Ядвіга – “Каралева Янка”, як яе любоўна звалі ў Польшчы і якая карысталася вялікім аўтарытэтам. Выдатна адукаваная і выхаваная, яна прымала актыўны ўдзел у дзяржаўных справах, мела адметны ўплыў на мужа. Па яе ініцыятыве быў адноўлены універсітэт у Кракаве, заснаваны некалі Казімірам Вялікім.\nДачыненні з Ардой. Увесну 1399 г. Цімур-Кутлук накіраваў да Вітаўта паслоў з патрабаваннем выдаць Тахтамыша, але атрымаў адказ, што паскорыла развязку літоўска-ардынскага канфлікту1.\nПадрыхтоўку да выправы на Цімур-Кутлука Вітаўт імкнуўся выкарыстаць і для ўмацавання свайго іміджу хрысціянскага манарха, усяляк прапагандуючы гэтую акцыго ў рэчышчы барацьбы заходняга свету з “нявернымі”. I яго намаганні атрымалі з Еўропе пэўны рэзананс. Стараннямі Вітаўта запланаваны паход набываў характар міжнароднай падзеі — да яго войска далучыліся атрады тэўтонскіх рыцараў (100 “коп’яў”), малдаван, валахаў і нават палякаў (400 “коп’яў”). Палякі з’явіліся ў войску Вітаўта, нягледзячы на негатыўнае стаўленне да выправы каралевы Ядвігі. Апошняя небеспадстаўна асцерагалася, што ў выпадку ўдачы Вітаўт занадта ўмацуе свае пазіцыі, каб надалей прыслухоўвацца да голасу з Кракава. Папа рымскі Баніфацый IX таксама падтрымаў план выправы на Арду і нават надаў яму статус крыжовага паходу. Аднак на практыцы дапамога замежных “гасцей” мела хутчэй ідэалагічнае, чым рэальнае ваеннае значэнне.\n18 мая велізарная армія Вітаўта выступіла з Кіева супраць асноўных сіл Арды. Большую частку гэтага войска складала феадальнае апалчэння падуладных яму ўсходне-славянскіх земляў пад камандай Андрэя Альгердавіча Полацкага, Дзмітрыя Альгердавіча Бранскага, Івана Барысавіча Кіеўскага, Глеба Святаслававіча Смаленскага, Льва Карыятавіча, Міхаіла і Дзмітрыя Данілавіч Астрожскіх, Падольскага князя Спытка з Мельштына і многіх іншых прадстаўнікоў шляхты Вялікага княства Літоўскага. Да яе далучыліся атрады татараў (“двор”) Тахтамыша, каля 100 крыжакоў, а таксама 400 воінаў з Польшчы. Рускі летапісец адзначаў, што сілы Вітаўта была “велика зело”, толькі адных князёў з ім было каля 50. Усяго ў войску налічвалася каля 20 тыс. чалавек, мелася таксама артылерыя2.\n6 жніўня войска Вітаўта дасягнула ракі Ворсклы, дзе сустрэла палкі Цімур-Кутлука. Нягледзячы на колькасную перавагу татар, Цімур-Кутлук не рызыкнуў пайсці на сутыкненне з грозным праціўнікам, уступіў з ім у перагаворы, згаджаўся на вялікія саступкі, у тым ліку на выплату вялікаму князю даніны, і нават называў Вітаўта сваім бацькам. Аднак замест таго каб скарыстаць момант, вялікі князь, упэўнены ў сваім ваенным шчасці, прад’яўляў хану ўсё новыя і новыя патрабаванні. Тым часам са свежымі татарскімі сіламі падышоў стары і вопытны Тамерланаў военачальнік і паплечнік Едыгей. Гэта рэзка змяніла тон перагавораў. Заставалася яшчэ магчымасць ганаровага адыходу, аднак пыхлівае рыцарства палічыла гэта за ганьбу.\nМесца бітвы на Ворскле і напрамкі ваенных паходаў\nНапачатку ход бітвы, што адбылася 12 жніўня, развіваўся спрыяльна для войска Вітаўта. Калі верыць рускім летапісам, гэтаму садзейнічала выкарыстанне літвінамі і іх саюзнікамі агняпальнай зброі і арбалетаў. Але ў далейшым, па сведчанні тых жа летапісаў, татары “принде с великою силою и обиде Внтовта кругом, н подстреляше под ним кони…”, што ўрэшце і абумовіла зыход бітвы. У выніку разгрому загінулі асноўныя сілы Вітаўта разам са шматлікімі прадстаўнікамі палітычнай эліты дзяржавы, сярод якіх было 20 князёў. Сам вялікі князь разам з Тахтамышам ледзь здолелі ўратавацца з нешматлікай дружынай.\nПераследуючы рэшткі арміі Вітаўта войскі Едыгея і Цімур-Кутлука аблажылі Кіеў, узялі з яго вялікі “окуп” і, па словах наўгародскага летапісу, “и наместники свои посадиша” у ім. Услед за гэтым пагрому падвергнулася амаль уся Паўднёва-Заходняя Русь, уключаючы Валынь. Спустошыўшы яе землі і дамогшыся аднаўлення даніны з некаторых з іх, у прыватнасці з Падолля, ардынцы неўзабаве вярнуліся ў паўднёвыя стэпы. У разлік кіраўнікоў Арды не ўваходзіла празмернае аслабленне Вялікага княства Літоўскага, якое выкарыстоўвалася імі ў якасці палітычнай процівагі Маскоўскаму вялікаму княству, і таму ўжо восенню 1399 г. Едыгей стаў дамагацца паслаблення Масквы.\nБітва на Ворскле (мастак: М. Горелик, 1993 г.)\nПрамым наступствам зруйнавальнага разгрому арміі Вітаўта на берагах Ворсклы было надзвычайнае ўскладненне міжнароднага і ўнутрыпалітычнага становішча Вялікага княства Літоўскага на мяжы XIV і XV стст. Ваенна-палітычны патэнцыял Паўднёва-Заходняй Русі апынуўся істотна падарваным. Большасць яе земляў засталося без дзейсных сродкаў абароны ад новага нашэсця ардынцаў.\nАднак і татарам перамога каштавала шмат. Сам Цімур атрымаў у бітве сур’ёзныя раны і хутка памёр. Па іншых звестках, прычынай смерці хана стала яго празмернае п’янства. Аднак гэта не азначала страты Едыгеем ягонага дамінуючага становішча ў Ардзе. Ханскі стол заняў яшчэ больш паслухмяны ягонай волі Шадыбек, які намінальна правіў да 1408 г.\nПакрысе Вялікім князем Літоўскім быў адноўлены ягоны ўплыў у Прычарнамор’і. Адносіны Вялікага Княства з Залатой Ардой пасля 1399 г. не перарываліся; ужо ў 1400 г. да Вітаўта прыязджала пасольства татарскага хана. Аднак няўдача ў рэалізацыі планаў па ўзвядзенні на ханства свайго стаўленіка не толькі папсавала палітычны прэстыж наваяўленага змагара з “нявернымі”, але і азначала адсоўванне на няпэўны тэрмін яго грандыёзных планаў па ўсталяванні абсалютнай гегемоніі ва ўсходнееўрапейскім рэгіёне. Урэшце Вітаўт быў вымушаны пайсці на ўмацаванне саюзу з Ягайлам.