Samsung Galaxy Tab A (2016) — недарагі планшэт без недахопаў*\nХатняя старонка > Samsung Galaxy Tab A (2016) — недарагі планшэт без недахопаў*\nУ гэтым матэрыяле супрацоўнікі інтэрнэт-крамы FK.BY падзеляцца ўражаннямі аб удалым планшэце ад карэйскага вытворцы — Samsung Galaxy Tab A (2016). Калі вы шукалі надзейны ўніверсальны планшэт з 10-цалёвым дысплэем па разумнай цане, звярніце ўвагу на гэтую мадэль.\n"Фабрыка камп'ютараў" — гэта не толькі планшэты, але і сістэмнікі на 5 балаў , уражальны каталог ноўтбукаў і цэны дастаўкі ў Мінску , а таксама шырокі выбар камплектуючых і аксесуараў для камп'ютарнай тэхнікі.\nGalaxy Tab A (2016) атрымаў якасны дысплэй з дыяганаллю 10,1 цалі і з'яўляецца пераемнікам планшэта Galaxy Tab A (2015), які абсталёўваўся 9,7-цалёвым экранам. Абноўленая мадэль атрымала больш прадукцыйны працэсар і ўспышку задняй камеры.\nGalaxy Tab A (2016) выкананы ў тыповым для Samsung дызайне, і ў дадзеным выпадку гэта хутчэй перавага, чым недахоп.\nПапярэднія прылады сярэднебюджэтнай серыі A прапаноўвалі карыстальніку экраны з суадносінамі бакоў 4:3, што зручней для чытання, але ў гэтай версіі кампанія вырашыла вярнуцца да першапачатковага варыянта 16:10, які выкарыстоўвала ў першых пакаленнях планшэтаў Galaxy Tab. Дзякуючы гэтаму, а таксама вузкай рамцы вакол дысплэя, планшэт стаў больш кампактным пры ранейшай дыяганалі экрана. Акрамя таго, такі экран лепш падыходзіць для прагляду відэа, паколькі зверху і знізу не застаюцца чорныя палосы незадзейнічаных абласцей матрыцы.\nКорпус зроблены з якаснага пластыку. Панэлі шчыльна падагнаныя і не паскрыпваюць пры сцісканні або скручванні.\nЗадняе вечка выканана з прыемнага навобмацак пластыку, на якім не застаюцца адбіткі пальцаў. У верхняй частцы размешчана камера, справа ад яе — святлодыёдная ўспышка, пад камерай — акуратны лагатып вытворцы. Дзякуючы пакатым краям тыльнай панэлі прылада добра кладзецца ў далонь, але пры гэтым не выслізгвае (дзякуй матаваму пакрыццю).\nПярэдняя частка закрыта мінеральным шклом, устойлівым да з'яўлення драпін. Пад экранам (калі трымаць планшэт у партрэтнай арыентацыі) размешчаны звычайныя для прылад Samsung клавішы кіравання: "Назад", "Дадому" і кнопка выкліку меню шматзадачнасці.\nНад экранам знаходзіцца яшчэ адзін лагатып вытворцы, вочка франтальнай камеры і датчык асветленасці.\nЛевы тарэц пусты. Справа размешчаныя слоты для sіm-картаў (у версіі з сотавым модулем), для картаў памяці mіcroSD, клавіша-рэгулятар гучнасці і кнопка ўключэння.\nНа ніжнім тарцы размешчана пара гучных стэрэа-дынамікаў, абароненых металічнымі рашоткамі.\nНа верхні тарэц вынесены раз'ём для навушнікаў 3,5 mіnі jack, раз'ём mіcro-USB для падзарадкі або падключэння навушнікаў і мікрафон.\nЭкранны модуль — асноўная мадэрнізацыя гэтай мадэлі ў параўнанні з Galaxy Tab (2015). Замест маральна састарэлага 9,7-цалёвага HD-экрана папярэдніка з раздзяленнем 1024х768 кропак Galaxy Tab (2016) атрымаў якасны 10,1-цалёвы дысплэй з раздзяленнем 1920х1200 кропак (224 ppі). Дзякуючы гэтаму выява выглядае выразнай, уключаючы дробныя шрыфты. Безумоўна, пры прамым параўнанні з флагманскімі рашэннямі ад Samsung, Apple або іншых вытворцаў, якія абсталяваны 2К-дысплэямі, экран Galaxy Tab (2016) крыху прайграе. Але ў штодзённым выкарыстанні ён забяспечвае камфортны вопыт узаемадзеяння з прыладай.\nЭкран зроблены на базе PLS-матрыцы (аналаг ІPS ад Samsung), што забяспечвае шырокія вуглы агляду, натуральную колераперадачу і нядрэнны запас яркасці.\nДадатковая перавага экрана — захаванне яркасці і чытэльнасці карцінкі нават на адкрытым паветры ў сонечны дзень.\nSamsung Galaxy Tab A (2016) абсталяваны працэсарам Exynos 7870 з 8 вылічальнымі ядрамі і рабочай частатой 1,6 ГГц. За апрацоўку відэа адказвае відэапаскаральнік Malі-T830 MP2. Аб'ём аператыўнай памяці — 2 ГБ, убудаванай — 16 ГБ (яе аб'ём можна пашырыць картамі памяці аб'ёмам да 200 ГБ).\nУ цэлым хуткадзейнасць прылады пакідае прыемныя ўражанні, а яе прадукцыйнасці дастаткова для большасці задач, уключаючы запуск сучасных гульняў.\nАсноўная камера абсталявана 8-мегапіксельным фотамодулем. Пры гэтым упершыню планшэт ад Samsung забяспечаны ўспышкай. Кіруючая праграма — тая самая, што і на іншых планшэтах і смартфонах вытворцы. Яна ўваходзіць у склад фірменнай абалонкі і прапануе карыстальніку мноства опцый, уключаючы розныя рэжымы здымання, настройкі экспазіцыі, фільтры, што накладваюцца ў рэальным часе, і многае іншае.\nЯкасць фатаграфій ва ўмовах добрага асвятлення — на ўзроўні флагманскіх смартфонаў трох-чатырохгадовай даўніны. Гэта значыць нядрэнна для планшэта. У пакаёвым асвятленні рэзкасць трохі падае і з'яўляюцца шумы, аднак пры неабходнасці ўсё яшчэ можна зняць удалы кадр або алічбаваць дакумент.\nПадтрымліваецца здыманне відэа ў FullHD-якасці.\nФрантальная 2-мегапіксельная камера адчувальна прайграе асноўнай у рэзкасці, але таксама добра перадае натуральныя колеры і цалкам падыходзіць для сваіх задач — зносін у відэачатах або здымання сэлфі, калі пад рукой не аказалася смартфона.\nЧас аўтаномнай работы\nПрылада атрымала ўбудаваны акумулятар аб'ёмам 7 300 мАг. У звязцы з аптымальным раздзяленнем дысплэя і энергаэфектыўнай начынкай гэта забяспечыла ўражальную аўтаномнасць — да 13 гадзін без падзарадкі ў змяшаным рэжыме выкарыстання. Гэта адзін з найлепшых паказчыкаў на рынку без зніжкі на сярэдні цэнавы сегмент.\nСа скрынкі прылада працуе пад кіраваннем Androіd 6.0, на якую ўстаноўлена фірменная праграмная абалонка ад Samsung. Яна добра знаёмая тым, хто меў справу з любым планшэтам або смартфонам карэйскага вытворцы. Інтэрфейс прадуманы і зручны ў выкарыстанні. Прынцыпы ўзаемадзеяння з інтэрфейсам нашмат бліжэйшыя да арыгінальнага Androіd, чым гэта было з прыладамі Samsung яшчэ пару гадоў назад.\nУсталяваных праграм не надта шмат, і ўсе іх не хочацца выдаліць адразу пасля ўключэння. Ёсць стандартныя падборкі сэрвісаў ад Google і фірменнага ПЗ ад Samsung, акрамя таго, на прыладзе ўсталяваная мабільная версія пакета Mіcrosoft Offіce, які дазволіць ствараць, рэдагаваць і захоўваць дакументы або прэзентацыі. Таксама ёсць спецыяльны дзіцячы рэжым.\nSamsung Galaxy Tab A (2016) — гэта збалансаваная ўніверсальная прылада, якая пазбаўлена відавочных недахопаў. Да адназначных пераваг мадэлі можна аднесці доўгі час аўтаномнай работы, стыльны, але пазнавальны дызайн, вузкія рамкі вакол дысплэя, наяўнасць версіі з сотавым модулем і магчымасць пашырэння ўбудаванай памяці карткамі mіcroSD.\nРазам з тым у прылады нядрэнныя для дадзенай цэнавай катэгорыі экран і гук, таму сярод даступных 10-цалёвых мадэляў у яго практычна няма канкурэнтаў.\nКупляйце планшэт Самсунг у Мінску на FK.BY.  Да вашых паслуг гарантыя 12 месяцаў, бясплатная дастаўка (магчымая дастаўка ў іншыя гарады Рэспублікі Беларусь), наяўны або безнаяўны разлік і магчымасць набыцця ў крэдыт.


Як будуць развівацца гуманітарныя стасункі Беларусі і Узбекістана? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як будуць развівацца гуманітарныя стасункі Беларусі і Узбекістана?\nЯк будуць развівацца гуманітарныя стасункі Беларусі і Узбекістана?\nУ Міністэрстве інфармацыі адбылася сустрэча кіраўніка ведамства Аляксандра Карлюкевіча з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Узбекістана Насірджанам Юсупавым і саветнікам узбекскага пасольства Даніярам Абідавым. Размова ішла пра развіццё беларуска-ўзбекскіх адносін у гуманітарнай сферы.\nСёлета спаўняецца 25 гадоў усталявання дыпламатычных адносін паміж Беларуссю і Узбекістанам. У нашых краін — ранейшых ускраін Расійскай імперыі, а потым савецкіх рэспублік — доўгія гістарычныя, культурныя зносіны. Беларусы здаўна ехалі ва Узбекістан, асвойвалі новыя тэрыторыі. Узбекі баранілі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у гады Вялікай Айчыннай вайны. З іх шэрагаў — Герой Савецкага Саюза старшы сяржант Салі Адашаў, які фарсіраваў легендарную раку Бася на Шклоўшчыне, Герой Савецкага Саюза камандзір аддзялення Халак Амінаў, які вызваляў пасёлак Камарын на Гомельшчыне, Герой Савецкага Саюза Турсун Ахмедаў, які нішчыў фашыстаў каля Талачына, Хатыні, Радашковіч... Ташкент, іншыя гарады і паселішчы Узбекістана сталі прытулкам для беларусаў у час вайны. У эвакуацыі ў сталіцы Узбекістана знаходзіліся народны паэт Беларусі Якуб Колас, беларуская дзіцячая паэтэса Эдзі Агняцвет, беларускія вучоныя... Беларусы дапамагалі ташкентцам ва ўзнаўленні горада пасля страшнага землетрасення.\nНа сустрэчы ў Мінінфарме ішла размова пра развіццё розных культуралагічных, медыйных пляцовак, якія б спрыялі веданню гісторыі і сучаснасці ў нашых краінах, пра Беларусь — ва Узбекістане, у Беларусі — пра Узбекістан. Спадар Насірджан Юсупаў заўважыў, што перш-наперш варта было б арганізаваць прэс-тур беларускіх журналістаў ва Узбекістан. «Наша эканамічнае супрацоўніцтва сёння вымяраецца некалькімі дзясяткамі мільёнаў долараў, — зазначыў Насірджан Сабіравіч, — але, зразумела, патэнцыял Узбекістана дазваляе нам ісці далей. Як і народнагаспадарчы патэнцыял Беларусі. Пра гэта пры нашай сустрэчы гаварыў і Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, які высока ацэньвае магчымасці Беларусі і Узбекістана ў далейшым развіцці эканамічных адносін. Журналісты павінны першымі ўбачыць перспектывы. А мы створым усе магчымыя ўмовы для іх працы ў час прэс-туру».\nУ сваю чаргу міністр інфармацыі Беларусі выказаў упэўненасць, што да правядзення міжнароднага круглага стала беларускіх і замежных пісьменнікаў сёлетнім вераснем далучацца ўзбекскія літаратары. А яшчэ праз некалькі месяцаў сапраўдным кніжным святам у Мінску стане чарговая выстаўка-кірмаш. У час яе пройдзе міжнародны сімпозіум літаратараў «Пісьменнік і час». «Да гэтай падзеі мы змаглі б падрыхтаваць спецыяльны выпуск перакладаў беларускай прозы і паэзіі на ўзбекскую мову ў часопісе «Сусветная літаратура», які выдаецца ў Ташкенце, — дадаў саветнік узбекскага пасольства Даніяр Абідаў. — Мы былі б удзячны за падтрымку Міністэрства інфармацыі ў арганізацыі навукова-практычнай канферэнцыі па разглядзе гістарычнай рэтраспектывы і сучаснага стану беларуска-ўзбекскіх адносін у розных галінах».\nЗагаловак у газеце: У традыцыях пабрацімства\n633 Чым падкарміць расаду таматаў, каб яна стала тоўсценькай\n340 З'явіцца пасада персанальнага асістэнта для людзей з інваліднасцю\n302 У чым небяспека дзiцячай траўмы ад здрады бацькоў\n288 Ці будуць канкурэнтаздольнымі леташнія сертыфікаты ЦТ?


Сінія трубы майго дзяцінства\nУ мяне традыцыя — кожнае лета з'ездзіць у родную вёску, каб убачыць, як яна — іншай парой напалову пустая — з наступленнем цяпла пачынае ажываць, як вяртаюцца, з'язджаюцца ў апусцелыя бацькоўскія хаты «гарадскія» дзеці ды ўнукі, як вуліцы запаўняюцца смехам і звонкімі галасамі. Ну чаму б і не, калі там — воля, сонца, свежае паветра, лес, рэчка, ягады-грыбы...\nА ў дарослых паралельна клопат — пошукі малака: не сабе, дык хоць малечу хочацца папесціць — пачаставаць сапраўдным сырадоем... Што з гадамі, на жаль, усё цяжэй, бо кароў у вёсцы — раз-два і ўсё. Гэта некалі на кожнай вуліцы па статку было — аж да сарака рагуль... Усе вяскоўцы трымалі, бо, па-першае, іначай з сем'ямі, можа, і не пракарміліся б (заробкі ў калгасе вядомыя), а па-другое, які ж ты гаспадар, калі ў цябе гаспадаркі няма?\nХоць з ёй і клопату... Асабліва — з пашай. У нас усе асноўныя выганы займаў калгасны статак. Коней таксама нямала было. Так што прыватных каровак ганялі пасвіць альбо ў лес (пад страхам згубіць нейкую з рагуль з усімі адсюль наступствамі), альбо на былыя кар'еры мясцовай цагельні, дзе амаль нічога не расло, апроч падбелу.\nІ зімой з каровамі было не прасцей: сена з заліўных лугоў ішло на калгасныя фермы ды канюшню. А вяскоўцы, бедныя, рэзалі сечку (ці не ў кожным гумне па сячкарні стаяла), для яе загадзя насушвалі ржышча, лянішча, пустазелле...\nДык вось падчас праўлення Хрушчова цераз дарогу ад нас быў вялікі клін калгаснай кукурузы, і мы з малодшай сястрычкай хадзілі туды — ну як бацькі на работу. Рвалі выключна траву: толькі яе і ніколі ніводнага кукурузнага лісточка альбо катаха, бо за гэта — мы ведалі — тату могуць не проста аштрафаваць, а нават пасадзіць...\nУ той дзень толькі-толькі выйшлі на дарогу, каб занесці пустазелле дахаты і там растрэсці, як ззаду пачуўся трэск матацыкла: на сваім «каўроўцы» нас дагнаў брыгадзір, спыніўся, з крыкам вырваў мяшок, вытрас з яго траву і стаў таптаць у пясок.\nМы з сястрычкай стаялі і плакалі, бо і тут нам страху было (дзядзька як звер), і дома, здавалася, будзе не меней: брыгадзір жа спытаў, чыіх мы, і сказаў, што зараз паедзе разбірацца з бацькамі...\nВось толькі матацыкл яго чамусьці не заводзіўся. «Можа, сапсаваўся? — з надзеяй падумаў я. — Трубы вунь — сінія-сінія...» (Пазней дазнаўся, што гэта — ад пастаяннага перагрэву рухавіка, а ўжо ён (пастаянны перагрэў) — ад таго, што брыгадзір увесь час быў, што называецца, пад градусам — баяўся зваліцца, таму ездзіў памалу — на нізкіх перадачах...)\nА тут ён нават з месца крануцца не мог. Матацыклу трэба было астыць, а чакаць, як выглядала, брыгадзір не хацеў. Ці не мог. «Ідзіце! Я вас даганю», — крыкнуў нам і пачаў «студзіць» рухавік, абліваючы яго з уласнага «краніка». Смуроду нарабіў — на ўсё кукурузнае поле! Матору таксама, відаць, хапіла. І не разваліўся ён, мусіць, толькі таму, што палівалі яго не халоднай, а ўсё ж такі цёплай вадкасцю...\nЯк бы там ні было, але ўрэшце матацыкл завёўся, і дадому да нас брыгадзір даехаў.\nТата быў на дварэ, сустрэў яго і неяк жа задобрыў. А калі той, парадкам выпіўшы, з'ехаў, — на мяне з сястрычкай сварыцца не стаў, а, наадварот, пашкадаваў, пагладзіў па галовах.\n...Такая вось гісторыя з дзяцінства — не надта вясёлая. Але ж не-не ды ўспомніцца. Некаму — крылатыя арэлі, а мне дык сінія трубы.\nМікалай Камароўскі, г. Орша\n...Гэту гісторыю трэба пачаць з таго, што ў двор завезлі дровы.\nГаспадар выйшаў з хаты, агледзеў іх. Каб не заміналі, падкінуў да плоту асобныя круглякі, а вось далей справа ў яго не пайшла, бо на дварэ — восень, дні кароткія: чалавеку то часу бракуе, то вецер замоцны, то дождж які-ніякі.\nА зімой дык і яшчэ горш...\nФакт, што хіба на прадвесні гаспадар за сякеру ўзяўся: калоў урыўкамі, хвілін па 20—30, але ж кучу пакрысе змяншаў. Мала ў ёй засталося... «Вербніца хутка, — тонка намякала цешча. — Трэба было б двор прыбраць». Жонка таксама то з просьбамі, то з загадамі. («Ну не наймаць жа некага?! Будзь чалавекам! Дасячы...»)\n«Вам абы каманды раздаваць», — агрызаўся гаспадар, бо зрабіць (на ўсё прычына!) ну нічога не мог: то на рабоце моцна стаміўся, то спіна баліць, то ў яго субота рабочая, то ў нядзелю хлопцы на рыбалку паклікалі: вярнуўся позна, пад мухай...\nКарацей, у адзін з панядзелкаў толькі вочы прадраў — жонка зноў з пагрозамі: «Ну калі ты і сёння дровы не спарадкуеш...» — «Толькі не гэта, — перабіў яе муж. — Сёння — ну далібог не змагу! Футбол па тэлевізары. Наша «Дынама» гуляе». — «У колькі?» — «Пачатак — у 18.50».\n«З гэтым трэба нешта рабіць, — падумала жанчына. — Але што?»\n...З работы яна прыехала трохі раней за мужа і тут жа, напрасткі — да электралічыльніка: стала на табурэт, пакруціла пробку ўлева.\nПачула, што з'явіўся гаспадар, што адразу пайшоў да тэлевізара. Уключыў... Той маўчыць. Нават экран не свеціцца. А ён жа — што ні рабіў: і антэну пакратаў, і вілку разоў колькі дастаў-уставіў, і на кнопкі ўсе патыцкаў — глуха. Праверыў святло — няма.\nСхапіў цыгарэты, выйшаў на ганак, сеў пакурыць, пакуль жонка за стол не паклікала. А паеў — і зноўку з хаты.\n— Ты што — увесь вечар будзеш курыць? — спытала гаспадыня. — Ці, можа, раз футбол не глядзіш — трохі дроўцаў пасек бы?.. Лік па радыё потым пачуеш. А пра гульню хлопцы на рабоце раскажуць. Яно ж так?\nМуж хоць-нехаць згадзіўся — пайшоў па сякеру. Жонка вокны мыць узялася... Але і пахвалявалася, бо «дрывасек» яе ў хату аж тройчы хадзіў: пстрыкаў выключальнікам, чакаў святла. «Хоць бы не здагадаўся», — думала гаспадыня і...\nМожа, яе «малітвамі», але гаспадар дровы дасек, нават трэскі падгроб! А тут і святло «ўключылася». Жонка вячэру на стол, цешча чарачку наліла, дачка малая да бацькі на калені ўзлезла...\nДобры атрымаўся вечар — цёплы, сямейны, акурат як у добрых людзей!\nУ многіх дамах, дзе сужэнцы чуюць адзін аднаго, гэта за правіла, у многіх, на жаль, ледзь не за свята, якое (ці вам казаць?) можна «выкрычаць» ці «выплакаць». Альбо — як у гэтай сям'і — не падманам узяць, а маленькай жаночай хітрасцю.\nДва ў адным… Ці нават тры «Налятайма! Патаннела!»\nПагалоска пра гэта, можна сказаць, нечуванае (бо з чаго б?..) мігам абляцела наша мястэчка: людзі пакіравалі ў краму. А ўслед за імі — і мы, бо вясна, а з ёй — адпаведныя клопаты, бо сын з нявесткай прыедуць — трэба і прыняць як след, і з сабой што даць. Яны ж працуюць дзень пры дні, па крамах нячаста ходзяць — на распродаж наўрад ці нарвуцца... Бач — колькі надпісаў тут, што «два прадаецца ў адным», то-бок плаціш за адну бляшанку з гарошкам (селядцамі, кавай, кукурузай і г. д.), а ўзяць можаш дзве!\nМы бяром ледзь не ўсё, што так прадаецца, і сабе, і «свайму цыганёнку» (любімаму сынку), прычым не толькі з прадуктаў: на паліцах з напоямі — каньяк «два ў адным»... Ну як не купіць?.. І вада на распродажы. Яе, праўда, мы ніколі не бралі, але ж тут аказія...\nСумкі, карацей, ледзь прывалаклі: удалы атрымаўся шопінг, рады сустракаць гасцей...\nА тым часам вось і яны — чамусьці з вялікай сумкай? Сын уручае мне кветкі, нявестка, бачым, выгружае на стол... бляшанку зялёнага гарошку, кукурузы, кавы і г. д., гаворыць, што трапіла на зніжкі ды падумала: «Ну чаму б не ўзяць і сабе, і нам?»\nГаспадар мой, бачу, рвецца перапыніць яе — сказаць, што мы таксама былі на распродажы і ўзялі ўсяго для іх... Я ледзь паспяваю да вуснаў палец прыкласці: маўчы, маўляў...\nДзякуй богу, зразумеў: пахваліў нявестку за клопат, запрасіў за стол.\n...Пасля таго як госці паехалі, мы падлічылі, што ў нас усяго па тры. За выключэннем хіба каньяку: адну бутэлечку адкрылі за сталом, другую сыну з сабой аддалі. Да яго таксама госці хутка прыедуць.\nЗ. М., Глыбоцкі раён\nЯк пераканаліся нашы чытачы, «Слоўнік эпітэтаў беларускай мовы» не хлусіць: гісторыі бываюць абсурдныя, амурныя, анекдатычныя, банальныя, абуральныя, дзівосныя, ідыёцкія, камічныя, кранальныя, павучальныя, скандальныя, трагікамічныя... А ўжо колькі праўдзівых — за час існавання рубрыкі...\nДля тых, хто забыўся, нагадаем, што ў апошнія гады яна стала конкурсам на найлепшую. Вынікі яго падводзяцца ў пачатку года. Журы — і вялікае чытацкае, і малое рэдакцыйнае — працуе. Пішыце. Калі ласка, з нумарам тэлефона для аператыўнай зваротнай сувязі.


Дасылайце адрасы і прыватныя ахвяраваньні\n16.12.2005 / 11:35\n1)\tПросім усіх чытачоў «Нашай Нівы» як найхутчэй даслаць у Рэдакцыю свае адрасы і тэлефоны. 2)\tПросім усіх чытачоў да 30 сьнежня пералічыць на рахунак газэты прыватнае ахвяраваньне з разьліку 6 000 рублёў на месяц. Гэтага будзе досыць для выхаду і дастаўкі газэты. У блянку банкаўскага паведамленьня ці паштовага пераказу, калі ласка, дакладна і разборліва пазначайце Ваш паштовы адрас. Не памыліцеся ў адрасе, калі ласка. Тыя, хто перакажа 18 000 рублёў за раз, забясьпечаць выхад газэты на тры месяцы. Хто ж мае магчымасьць пераказаць 36 000 рублёў адразу, забясьпечаць публікацыю «НН» адразу на паўгоду. Улічыце, што пры перасылцы грошай паштовым пераказам пошта зьбірае дадаткова 3%, а пры пераводзе грошай празь «Беларусбанк» не бяруць. У «НН» у 2006 годзе Вы знойдзеце ўсе навіны беларускага жыцьця, аб’ектыўную інфармацыю і вострыя камэнтары да актуальных падзеяў, а таксама абвесткі, фэльетоны, літаратуру... Чакаюцца скандалы, сэнсацыі і вострыя сюжэты. Дык ахвяруйце!\n1)\tПросім усіх чытачоў «Нашай Нівы» як найхутчэй даслаць у Рэдакцыю свае адрасы і тэлефоны.\n2)\tПросім усіх чытачоў да 30 сьнежня пералічыць на рахунак газэты прыватнае ахвяраваньне з разьліку 6 000 рублёў на месяц. Гэтага будзе досыць для выхаду і дастаўкі газэты. У блянку банкаўскага паведамленьня ці паштовага пераказу, калі ласка, дакладна і разборліва пазначайце Ваш паштовы адрас. Не памыліцеся ў адрасе, калі ласка. Тыя, хто перакажа 18 000 рублёў за раз, забясьпечаць выхад газэты на тры месяцы. Хто ж мае магчымасьць пераказаць 36 000 рублёў адразу, забясьпечаць публікацыю «НН» адразу на паўгоду.\nУлічыце, што пры перасылцы грошай паштовым пераказам пошта зьбірае дадаткова 3%, а пры пераводзе грошай празь «Беларусбанк» не бяруць.\nУ «НН» у 2006 годзе Вы знойдзеце ўсе навіны беларускага жыцьця, аб’ектыўную інфармацыю і вострыя камэнтары да актуальных падзеяў, а таксама абвесткі, фэльетоны, літаратуру... Чакаюцца скандалы, сэнсацыі і вострыя сюжэты. Дык ахвяруйце!


Пюрэ з бульбы і морквы для дзіцяці да года\nРыбныя фрыкадэлькі для дзіцяці ў малочным соусе\nЦі можна вылечыць аўтызм у дзіцяці\nПравільнае адлучэнне дзіцяці ад грудзей\nВыхаванне гіперактыўнасць дзіцяці\nАдчуванні дзіцяці падчас цяжарнасці\nПравільная хада ў дзіцяці\nЯк выхаваць у дзіцяці аптымізм\nЯк навучыць дзіцяці чытаць\n7 ідэй чым заняць дзіця на дачы\nАптэчка для дзіцяці на моры\nГалоўная ➠ Жаночае ➠ Кісла-салодкае спякотнае з чарнаслівам\nАпублікавана 27.01.2015 19:31\nПры выбары зубной шчоткі для дзіцяці, памятаеце, што яна павінна быць мяккай, каб не нашкодзіць эмалі.\nЗроблена павінна быць шчотка з штучных спецыяльных матэрыялаў, так як натуральная шчацінне не такая даўгавечная, а прысутны ўнутры кожнай натуральнай шчацінкі канал не што іншае, як выдатны прытулак для мікраарганізмаў. Цяпер і дарослым людзям не раяць чысціць зубы шчоткамі з натуральнай шчаціння. Зубную шчотку трэба мяняць кожныя тры месяцы, а ў электрычнай шчоткі вырабляюць замену верціцца галоўкі. Электрычныя шчоткі неабходна выкарыстаць з максімальнай асцярожнасцю, не прыціскаць іх вельмі моцна да зубоў і на адным месцы не трымаць занадта доўга, для таго каб зноў жа не пашкодзіць зубную эмаль дзіцячых зубок.\nДля малых лепшая мадэль самай першай зубной шчоткі - гэта шчотка-масажор зробленая з сілікону. Часам такую шчотку называюць напалечником. Гэта празрысты каўпачок з сілікону, на канцы якога знаходзіцца шмат кароткіх валасінак альбо грудкоў. Асаблівасць такой шчоткі ў тым, што яе неабходна апранаць на палец дарослага чалавека, які і ажыццяўляе чыстку зубоў малых. З дапамогай падобнай зубной шчоткі можна далікатна здымаць налет з малочных зубоў, а таксама добра масажаваць дзесны з дапамогай варсінак, папярэдне намачыўшы яе ў кіпячонай вадзе. Пасля чысткі зубную шчотку неабходна вымыць з мылам і як варта прапаласкаць пад праточнай вадой. Захоўваюць такую шчотку-напалечник ў адкрытым асобным шкляначцы, для таго каб канец з варсінкі знаходзіўся ўверсе і так сказаць «дыхаў». У адрозненне ад класічнай зубной шчоткі пальчиковую можна мяняць па меры яе зносу.\nДля хлопчыкаў і дзяўчынак старэй вырабляючы шчоткі-цацкі ў выглядзе якога-небудзь вядомага персанажа. Ведайце, што падобныя шчоткі могуць быць ў выкарыстанні не зусім зручнымі, таму не варта гнацца за модай.\nКарэнні, гародніна і зеляніна


Арганізацыя земляных работ прадугледжвае розныя мерапрыемствы. Да іх, у прыватнасці, варта адносіць выманне і распрацоўку грунту, яго прыём, вываз і ўтылізацыю. Выкананне земляных работ ўключае ў сябе капанні траншэй, дарожных выманняў, каналаў, збудаванне дамбаў, насыпаў, плацін. Да іх таксама адносяць прылада і планаванне участкаў, палёў, пляцовак, збудаванне закрытых праходаў у грунце па тыпу шахт, тунэляў, ходняў для розных падземных збудаванняў.\nПравядзенне земляных работ лічыцца адным з асноўных элементаў гідратэхнічнага, жыллёва-грамадзянскага, транспартнага, прамысловага будаўніцтва. Ажыццяўляюцца яны з мэтай стварэння грунтовых збудаванняў, прылады падстаў для будынкаў, планіроўкі тэрыторыі для забудовы. Яшчэ адным прызначэннем земляных работ з'яўляецца ўхіленне грунтавай масы для наступнага выкрыцця і распрацоўкі радовішчаў выкапняў.\nЛюбое будаўніцтва пачынаецца з падрыхтоўкі тэрыторыі - будаўнічай пляцоўкі. Правядзенне земляных работ з'яўляецца вызначальным фактарам паспяховага будаўніцтва ў цэлым. Спектр якія праводзяцца падрыхтоўчых мерапрыемстваў, як ужо было сказана, досыць шырокі. Іх удзельная вага вялікі і дасягае парадку пятнаццаці працэнтаў па кошту і каля дваццаці працэнтаў па працаёмкасці.\nАд якасці і аператыўнасці земляных работ будзе залежаць і тэмп будаўніцтва. Да пытаннях захавання тэрмінаў работ і дакладнасці іх выканання на дадзеным этапе неабходна падыходзіць з максімальнай адказнасцю. Толькі ў гэтым выпадку вынік будаўніцтва апраўдае і выдаткаваныя сродкі, і чаканні.\nПравядзенне земляных работ ўключае неад'емны этап - вываз грунту. Своечасовае ўстараненне грунту з пляцоўкі з'яўляецца вельмі важным момантам. Без аператыўнай ачысткі будаўнічай тэрыторыі нельга абыйсціся на пачатковых стадыях будаўнічых работ. Дзякуючы своечасоваму вывазу грунту забяспечваецца аптымальны тэмп будаўніцтва, зніжаюцца выдаткі на аплату працы.\nЗмяненне вышыні насыпаў аказвае непасрэдны ўплыў на правядзенне земляных работ. Акрамя таго, памяншэнне альбо павелічэнне працягласці і працаёмкасці падрыхтоўчага этапу залежыць і ад шэрагу іншых фактараў. Так, напрыклад, грунтава-гідралагічная асяроддзе ўплывае на канструкцыю грунтавога палатна. Ад гэтага, у сваю чаргу, будзе залежаць выбар тых ці іншых тэхналогій пры ажыццяўленні земляных работ. Немалаважнае значэнне мае і сезон правядзення мерапрыемстваў па падрыхтоўцы будаўнічай пляцоўкі. Так, найбольш прыдатнымі перыядамі для вывазу грунту лічацца гадовы і восеньскі перыяды. У гэты час зямля не змерзлая і мае аптымальны ўзровень вільготнасці.\nВыбар метаду распрацоўкі залежыць ад глыбіні залажэння падмурка і асаблівасцяў канструкцыі. Пад істужачныя і малозаглубленные столбчатые падставы распрацоўка можа ажыццяўляцца ўручную. Механізаваны метад ужываецца для падрыхтоўкі грунта пад падставы з цокальным паверхам і заглыбленыя падмуркі. Выканання дадатковых работ можна пазбегнуць пры выразным выкананні тэхналагічных правілаў і прадпісанняў.\nМеханізаваны метад мяркуе выкарыстанне спецыяльнай тэхнікі. Машыны і агрэгаты дазваляюць значна скараціць працаёмкасць і тэрмін правядзення земляных работ. Напрыклад, пры капанне катлаванаў і пагрузцы на самазвалы грунту выкарыстоўваюцца экскаватары. Пры будынку дарог або штучных вадаёмаў выкарыстоўваюцца бульдозеры, здольныя выраўноўваць грунт, фарміраваць адхоны насыпаў.\nУ адпаведнасці з абраным метадам, а таксама выкарыстоўванай тэхнікай, усталёўваецца кошт земляных работ. Вялікае значэнне мае і час года, на працягу якога ажыццяўляюцца падрыхтоўчыя мерапрыемствы.\nЭфектыўныя сродкі для выграбныя ям. Бактэрыі для выграбныя ям\nЗаглушка для труб. віды заглушак\nЦяпліца з профілю сваімі рукамі. Цяпліца з профілю для гіпсакардону сваімі рукамі\nЯкія адрозніваюць палукашка для правадоў?\nНастойка сардэчніка. Інструкцыя па ўжыванні\nЗакусочный салата: рэцэпты на любы густ\nСанаторый "Бярозавы гай": адпачынак, афіцыйны сайт, цэны і водгукі\nЎваходныя металічныя дзверы «Бульдорс»: водгукі пакупнікоў\nПрыйсці ці прыйсці: як правільна пішацца гэтае слова?\nКованые агароджы - надзейнасць і непаўторны стыль\nНезвычайныя жывёлы: комодского варан


Гульня Кара ў цемры. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Кара ў цемры анлайн\nКара ў цемры\nАпісанне гульні: Рычард зусім не памятае дзе знаходзіўся ў мінулую ноч. Ён праспаў цэлыя суткі, а калі ачуўся, то заўважыў вакол сябе дзіўную абстаноўку. Замест звыклых прадметаў з яго кватэры, ён бачыў відавочна чужую кватэру. Рычард хвалюецца, а каб пазбавіцца ад хвалявання, вам варта знайсці выхад. Знаходзіце розныя прадметы, шукайце ключы, і тады вам магчыма атрымаецца знайсці адзіны шлях да выхаду.\nДзе нумар адзін? Спальня мары Пошук частак: Карусель Дзень усіх Святых: Фіксацыя формы Ўцёкі Гарри- Бары Нема: Пошук малявак Жаданне прынцэсы Доктар плюшавага: Схаваная зоркі Геркулес - скрытыя плямы Франкенштэйн: Уцёкі Скорострел 2 На ветры Дзень усіх Святых: Уцёкі з дому з прывідамі Ўцёкі з дому на ўзбярэжжы Яны хаваюцца ў пячоры\nРычард зусім не памятае дзе знаходзіўся ў мінулую ноч. Ён праспаў цэлыя суткі, а калі ачуўся, то заўважыў вакол сябе дзіўную абстаноўку.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Кара ў цемры ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Кара ў цемры бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Кара ў цемры і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Спектакль "Палёт. Бильчирская гісторыя" Дзяржаўнага Бурацкай Акадэмічнага Тэатра Драмы им.Х. Намсараева - MOSKONEWS.com\nад moskonews 16.05.2020 880\n16 мая ў 19.00 у праграме «Вялікія гастролі-онлайн» спектакль «Палёт. Бильчирская гісторыя »Дзяржаўнага Бурацкай Акадэмічнага Тэатра Драмы им.Х. Намсараева (г. Улан-Удэ, Рэспубліка Бурація).\nСпектакль увайшоў у лонг-ліст фестываля «Залатая маска» -2017 г.\nГісторыя, расказаная ў спектаклі, пераклікаецца з аповесцю Валянціна Распуціна «Развітанне з мацёрых». Успаміны жыхароў старога Бильчира, які пайшоў пад ваду пры будаўніцтве Брацкай ГЭС, ляглі ў аснову напоўненай сімвалізмам пастаноўкі. Гэта спектакль-пасланне, стварэння якога летам 2016 года папярэднічала творчая экспедыцыя ў Асінскі раён Іркуцкай вобласці. Перш, чым прадставіць на сцэне гэтыя хронікі страчанай зямлі, акцёры павінны былі прахарчавацца гісторыямі відавочцаў, якія па крупінках аднаўлялі ў памяці падзеі тых дзён. І станавілася ясна, што пакуль жывая памяць бильчирцев, іх радзіма ўсё яшчэ жыве, падымаецца ў неба.\nВада, якой пакрыта сцэна, нібы з'яўляецца асобным персанажам. Скрозь яе бачная ўся глыбіня ціхай трагедыі, якая здарылася ў 1961 годзе.\nШто захоўвае ў сабе Братэрскае мора? Радзіму пералётных птушак, лугі, страчаныя пчоламі, магілы продкаў і карані тых, хто растаўся з радзімай назаўжды.\nАўтар ідэі - Саян Жамбалов\nРэжысёр - Сойжин Жамбалова\nМастак - Вольга Богатищева\nХарэограф - Марыя Сиукаева\nМузычнае афармленне - Сойжин Жамбалова\nПераклад на бурацкая мова - Булгита Урбаева-Халматова\nКампазітар - Батзориг Батбаатр\nУ спектаклі задзейнічаны:\nСаяна Цыдыпова, народная артыстка Рэспублікі Бурація\nБалот Динганорбоев, народны артыст Рэспублікі Бурація\nЖажан Динганорбоева, заслужаная артыстка Рэспублікі Бурація\nСолбон Ендонов, Лосолма Пратасава, Вольга Ломбоева-Ранжилова, Булат Самбилов, Чимит Дондоков, Люда Тугутова, Дашинима Доржы, Ада Ошорова, Зорикто Цыбендоржиев, Алдар Базараў, Дугар Жалсанов.\nСпецпрыз «За акцёрскі ансамбль» і прэмія моладзевага журы «За лепшае мастацкае ўвасабленне дакументальнага матэрыялу» на V Міжрэгіянальным тэатральным фестывалі «Нова-Сібірскі транзіт» (г.Новосибирск, 2018 г.)\nПрэм'ера адбылася 29 кастрычніка 2016 г.\nПрацягласць спектакля 1 гадзіна 36 мін. 12+\nСпектакль ідзе на Бурацкая мове з рускімі субтытрамі\nФатограф: Агафонава Алена\nГалоўная Ёлка ВДНХ: прэм'ера дзіцячага спектакля, квіткі на каток, шоурум расійскіх дызайнераў\n17 лістапада Imperialis Orchestra выканае саўндтрэк з культавых фільмаў «Брат» і «Брат-2»


Пераўтварэнне руская рубель (RUB) і Новазеландскі долар (NZD) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\n5000 руская рубель у NZD\n5000 RUB у NZD - руская рубель у Новазеландскі долар канвэртар валют\nНашы руская рубель да Новазеландскі долар канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 08.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад руская рубель. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Новазеландскі долар валюту па змаўчанні. Націсніце на Новазеландскі долар або руская рубель, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nруская рубель у Новазеландскі долар канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 08.07.2020 23:31\n106,79400 NZD ($)\n1 RUB = 0,021359 NZD\n46,819110 RUB = 1 NZD\nЯкі бягучы курс абмену для руская рубель у Новазеландскі долар?\nруская рубель курс у Новазеландскі долар = 0,02\nКанверсія RUB у Новазеландскі долар\nВы выбралі зыходную валюту RUB і мэтавую валюту Новазеландскі долар з сумай 5000 RUB. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nRUB у NZD канвэртар валют\nруская рубель валюта ў Расія. Новазеландскі долар валюта ў Новая Зеландыя. Сімвал RUB з'яўляецца ₽. Сімвал NZD з'яўляецца $. Абменны курс для руская рубель быў актуалізаваны Juli 09, 2020. Абменны курс валюты для Новазеландскі долар быў актуалізаваны Juli 09, 2020. Каэфіцыент RUB мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент NZD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс руская рубель у Новазеландскі долар = 0,02.\n₽ 250 $ 5.34\n₽ 500 $ 10.68\n₽ 1000 $ 21.36\n$ 1 ₽ 46.82\n$ 5 ₽ 234.10\n$ 10 ₽ 468.19\n$ 50 ₽ 2,340.96\n$ 100 ₽ 4,681.91\n$ 250 ₽ 11,704.78\n$ 500 ₽ 23,409.55\n$ 1000 ₽ 46,819.11\nRUB у AUDRUB у BRLRUB у CHFRUB у CNYRUB у GBPRUB у HKDRUB у IDRRUB у INRRUB у JPYRUB у MXN


1 17 Августа 2012 г. в 23:13, показов: 2959 : Политика, власть, оппозиция\nКуды знікаюць грошы за паслугі жыллёва-камунальнай гаспадаркі, высвятлялі ў горадзе над Бугам.\n- Па сходзе ніякага акту ці іншай паперы не будзе, ніхто нідзе не паставіць подпіс. І як гэта ўсё пойдзе – незразумела. Дзяўчына штосьці напісала, але ці будзе гэта выканана – яна паабяцала лаўку, сметнікі паставіць - я не бачу канца, гэта проста жах. Капітальны рамонт нам нават і не свеціць, наколькі я разумею. Мы ўжо самі былі сабралі грошы і зрабілі маленькі рамонт, а ім нават рахунку не прадстаўлялі.\nПрадстаўнікі ЖЭСа каментаваць нашаму радыё сітуацыю адмовіліся. У сваю чаргу актывіст кампаніі “Гавары Праўду!” Ігар Маслоўскі падкрэсліў, што згодна беларускага заканадаўства, жыхары не абавязаныя праводзіць рамонтныя працы ў сваім доме: гэта ўваходзіць у абавязкі структур ЖКГ. Грамадскі дзеяч не выключае, што адразу пасля атрымання адказу па комплексу праблем дома ад мясцовых уладаў будзе накіравана скарга ў суд.


Тры ключы да вырашэння маштабнай праблемы маркетынгу | Martech Zone\nЧацвер, кастрычнік 25, 2018 Чацвер, кастрычнік 25, 2018 Джасцін Грэй\nЗанадта часта тэхналогіі становяцца ўвасабленнем поспеху. Я таксама ў гэтым вінаваты. Тэхналогію лёгка купіць і, такім чынам, адчуваецца як імгненнае абнаўленне! Першае дзесяцігоддзе 2000-х было амаль уваходным, таму мы імкнуліся да аўтаматызацыі маркетынгу з распасцёртымі абдымкамі, у пыле заказаў на пастаўку і дакладных кіраўніцтвах - мы пачалі працаваць з нашай новай платформай. Калі справа дайшла да стратэгіі, мы наляпілі на нас шторы, таму што стратэгія здавалася павольнай; гэта не было сэксуальна.\nМаркетынг збіраўся заняць месца за сталом даходаў любымі неабходнымі спосабамі - гэта быў баявы кліч. Але калі гады прабіраліся і меры па рэнтабельнасці інвестыцый, якія былі абяцаныя, проста так і не прыйшлі, гэтыя крыкі ператварыліся ў сапраўдныя слёзы. Мартэх лёгка плакаць, калі паглядзець на прыбытак, які ён прыносіць - менш за адзін працэнт з усіх маркетынгавых кліентаў, якія зараз ператвараюцца ў кліентаў Гэта ашаламляльная няўдача. І калі мы не разбярэмся з першапрычынай гэтага сімптому, прафесія маркетолага можа быць знішчана амаль раней, чым яна пачалася.\nВельмі важна, каб мы атакавалі гэтую праблему па першапрычыне, бо добра фінансаваныя пастаўшчыкі тэхналогій схільныя перакласці віну на тое, што дазваляе набыць больш праграмнага забеспячэння, напрыклад, змены ў паводзінах пакупніка. Адзінае сапраўднае змяненне, якое павінна адбыцца, - гэта падыход маркетынгу. Для таго, каб атрымаць поспех у маркетынгу і сапраўды атрымаць поспех у бізнэсе, вам трэба раўнамерна і наўмысна падумаць пра тры кампаненты, якія кіруюць гэтым поспехам: пра вашу стратэгію, тэхналогіі і тактыку. І ўсе яны павінны быць выраўнаваны па ўсіх напрамках.\nТакім чынам, як гэта выглядае? Рады, што вы спыталі. Вось мая думка.\nСтратэгія: Першае даміно\nНезалежна ад назвы вашай пасады, вы павінны разумець агульную стратэгію вашай арганізацыі. Калі казаць прасцей, то якія канчатковыя мэты бізнесу? Маркетолагі, прадаўцы, людзі, якія займаюцца абслугоўваннем кліентаў ... усе ў вашай камандзе павінны ведаць адказ на гэтае крытычнае пытанне. Гэта павінна быць першае, што ўсе ведаюць, разумеюць і клапоцяцца пра яго. Калі гэта дакладна не вызначана, спытайцеся: чаго мы спрабуем дасягнуць? Якія нашы ключавыя рычагі росту? Лагічна, што наступны крок уключае разуменне таго, што вы можаце рабіць штодня, каб дапамагчы дасягнуць гэтай стратэгіі росту. Карацей кажучы, будзьце зменай, якую вы хочаце бачыць у бізнэсе.\nГэта служыць двум мэтам:\nКаб вы марнавалі свой час, працуючы над важнымі справамі.\nКаб перастаць рабіць усё, чаго няма. Гэта гучыць проста, але вы былі б здзіўлены колькасцю шуму, які існуе ў большасці прадпрыемстваў з-за прынцыповай раз'яднанасці паміж стратэгіяй і тактыкай. Як толькі вы пачнеце працаваць з месца стратэгіі, вы ўбачыце рэзкія зрухі. Замест таго, каб маркетынг захапляўся аднаразовай дзейнасцю, напрыклад, правядзеннем мерапрыемства, а потым бегам з ім, не маючы на ўвазе дакладнай мэты ... вы зробіце паўзу. Вы спытаеце: Што мы хочам зрабіць? Каго мы хочам прыцягнуць? Чаму гэта мерапрыемства замест чарговай ініцыятывы?\nМы часта чуем пра прадпрыемствы B2B, якія праводзяць стратэгію пажыццёвай каштоўнасці кліентаў, у рамках якой яны імкнуцца павялічыць прыбытак і прыхільнасць існуючых кліентаў замест набыцця новых. Нітка тканіны ўсёй іх арганізацыі павінна ў цэлым уплываць на негатыўны адток. Калі вы ўсталюеце сваю стратэгію, а потым усталюеце адпаведную дарожную карту з самага пачатку, вы пачнеце выбіваць нават самыя высокія мэты вельмі хутка, чым у адваротным выпадку.\nПрацэс: як робіцца каўбаса\nПасля стратэгіі ідзе выкананне, і арыенцір для выканання - гэта прадуманы працэс. Калі ваша стратэгія тычыцца пажыццёвага значэння кліента, як у прыкладзе, які я выкарыстаў вышэй, вы можаце сканцэнтравацца на моцным, паўтаральным уключэнні кліента і працэсе распрацоўкі ўліковага запісу. Вы разбярэцеся з тым, як прадаваць сваім існуючым кліентам на ўсіх розных этапах сталасці, і раскажыце, як вы зможаце кіраваць імі падчас падарожжа, якое вы для іх думаеце.\nНапрыклад, пасля таго, як хтосьці купіць вашыя рашэнні - што далей? Вось тут вы высвятляеце, як выглядае кожная прыступка вашага падарожжа. Дапусцім, кліент набывае прадукт X, а наступны крок - навучанне таму, як дасягнуць поспеху. Пасля гэтага можа прыйсці навучанне кліента, навошта ім можа спатрэбіцца прадукт Y, і падрыхтоўка яго да пакупкі і ўкаранення. Калі вы намеціце выразны працэс і выбудуеце вакол сябе сваю каманду, і гэта будзе абумоўлена вашай агульнай стратэгіяй, ваш кліент лепш зразумее вашу каштоўнасць. Для гэтага патрэбны намер і цвёрдая прыхільнасць трымаць сваю стратэгію на першым плане.\nІ нарэшце - ваш тэхналагічны стэк (я ведаю, вы спадзяваліся, што мы дойдзем да гэтай часткі). Па-першае, звярніце ўвагу, што ваша тэхналогія займае трэцяе месца ў гэтым шэрагу. Гэта ўсё яшчэ частка каманды мары, але гэта не стартавы гулец. Па-другое, прызнайце гэта за ролю, якую яна павінна згуляць - а які падтрымлівае ролі. Джыл Роўлі, галоўны дырэктар па росце ў Marketo, знакаміта думаў, што:\nДурань з інструментам - усё роўна дурань.\nЯ зрабіў бы яшчэ адзін крок і сцвярджаў, што рэальнасць яшчэ больш жудасная, бо гэты чалавек цяпер ёсць небяспечны дурань.\nДрэнны працэс, адключаны ад стратэгіі, - гэта верны рэцэпт збою, калі вы дадаеце маштаб і аўтаматызацыю тэхналогій. Вы атрымаеце далейшы шлях, хутчэй - і вы пашкодзіце сваю марку. Ваша вымярэнне, наколькі паспяховая ваша стратэгія і метадалогіі, павінна быць узмоцнена вашым тэхналагічным стэкам. Вашы сістэмы павінны захапіць вашы дадзеныя, каб вы маглі іх прааналізаваць, а потым прыняць разумныя рашэнні, ці заставацца на курсе, які вы праходзіце, ці правільна.\nДля таго, каб зрабіць гэтую працу, маркетынгу неабходна дакладнае агляд іншых платформаў дадзеных кліентаў. Кожнаму аддзелу недастаткова проста выкарыстоўваць сваю тэхналогію; ён таксама павінен быць пабудаваны такім чынам, каб дадзеныя маглі перадавацца і перадаваць паміж аддзеламі значным чынам. Калі вы ствараеце архітэктуру для таго, каб узмацніць стратэгічнае кірунак і метадалогіі, вы павялічыце яе мэту. Гэта можа быць не гэтак кідка, як зрабіць тэхналогію зоркай, але гэта дапаможа вам зрабіць больш эфектыўна і на самой справе атрымаць вынік.\nМногія арганізацыі ненаўмысна канцэнтруюцца на адным з гэтых трох кампанентаў і дазваляюць двум іншым знікнуць. Ці, што яшчэ горш, яны спрабуюць справіцца з усімі трыма, але ў сілас. Калі мае месца любы сцэнар, ваша каманда не настроена на поспех. Замест гэтага вы можаце павялічыць свой даход, паставіўшы стратэгію на першае месца, а затым працэс і тэхналогіі - у такім парадку і ў выглядзе трох частак адной і той жа, выраўнаванай каманды. Гэта самае прыемнае месца, і дзе вы сапраўды знойдзеце поспех, які фармуецца - і паскараецца.\nКлючавыя словы: Джыл Роўлімаркетынгавае выкананнемаркетынгавы працэсМаркетынгавая стратэгіямаркетынгавыя тэхналогіімаркетмартэхмартэхскі стэктэхналогія\nДжасцін Грэй - серыйны прадпрымальнік, генеральны дырэктар і заснавальнік кампаніі LeadMD, найбуйнейшае ў свеце агенцтва па аперацыях з даходамі, якое рэалізавала больш за палову карыстацкай базы Marketo. Джасцін зрабіў кар'еру, ствараючы паспяховыя кампаніі і маштабуючы іх, з паспяховым выхадам больш за 200 мм + за апошняе дзесяцігоддзе. Апошняе пачынанне Джасціна пачалося ў 2016 годзе, калі ён быў адным з заснавальнікаў Шэсць цаглін, Інтэрнэт-навучальны стартап, распрацаваны для барацьбы з адлівам супрацоўнікаў і кліентаў праз адукацыю на аснове вопыту. За апошнія 10 гадоў Джасцін стаў моцным голасам для прадпрымальніцтва, маркетынгу і культуры. Як прызнаны прамоўца, Джасцін быў апублікаваны больш за 350 разоў у галіновых выданнях і вядзе ўласную рубрыку "Племянныя веды" ў Inc., а таксама піша для Entrepreneur, Tech Crunch і іншых. Джасцін і яго жонка Джэніфер сустрэліся па маркетынгу і праз тры гады сустрэлі свайго сына Грэйсана ў свеце ў красавіку 2017 года.


Сяргей Чыгрын: Графаманам быць не хачу, бо іх і так хапае | baj.by\n11.03.2016 Крыніца: Мікола КАНАНОВІЧ для baj.by\nЖурналіст, літаратуразнаўца са Слоніма Сяргей Чыгрын сёння загадвае літаратурнай часткай Слонімскага драмтэатра, выступае з артыкуламі ў рэспубліканскім выданні “Новы час”, беластоцкай “Ніве”, у электронных СМІ, друкуецца ў літаратурных і краязнаўчых выданнях. Акрамя гэтага, штогод выдае па некалькі кніг літаратурна-краязнаўчай тэматыкі, альбо творчую спадчыну беларускіх пісьменнікаў ХХ стагоддзя. Прапануем вашай увазе гутарку з Сяргеем Чыгрынам пра час, пра нас у ім, пра творчасць і пра тое, навошта ўсё гэта патрэбна.\n— Сяргей, яшчэ ў дзяцінстве ты пачынаў пісаць як паэт, карэспандэнт раёнкі. Цяпер поле тваёй дзейнасці надзвычай шырокае. Дык хто ты: паэт, пісьменнік, журналіст, гісторык-краязнаўца?\n— З паэзіі я пачынаў. Але сёння паэтычны перыяд скончыўся. Графаманам я быць не хачу, бо іх і так хапае ў кожным раёне. Хаця ўвага да паэтычных творцаў у нас сёння не такая пільная і шаноўная. Ды і паэтычных зборнічкаў у кнігарні на рэалізацыю гандляры бяруць толькі па 3-5 асобнікаў. Сумна ад усяго гэтага.\nЯ, калі жыў прафесар, доктар філалагічных навук Алег Лойка, неяк у яго спытаўся: чыя паэзія ў Еўропе наймацнейшая? Алег Антонавіч адразу адказаў: польская, а на другім месцы — беларуская. Магчыма так. Чэслаў Мілаш і Віслава Шымборска — лаўрэаты Нобелеўскіх прэмій. І мой любімы Тадэвуш Ружэвіч, якога некалі міністр культуры Польшчы Багдан Здраеўскі назваў “гігантам літаратуры, набелістам без Нобеля”. Гэта ж велічыні сусветнага маштабу! І сотні іншых польскіх паэтаў. Гігантаў паэзіі мела і мае Беларусь: Янка Купала, Якуб Колас, Максім Танк, Аркадзь Куляшоў, Рыгор Барадулін, Анатоль Сыс, Ларыса Геніюш, Ніл Гілевіч, Анатоль Вярцінскі, Алесь Разанаў, Уладзімір Някляеў, Міхась Скобла… Таму куды мне да іх!? Я іх вершы лепш спакойна пачытаю, падумаю, атрымаю пэўную асалоду і задавальненне.\nПраўда, на днях быў выпадак у адной школе ў Слоніме. Падыходзіць да мяне сямікласнік і кажа: я так люблю вашы вершы. “А якія любіш?” — пытаюся. І ён некалькі маіх вершаў імгненна расказаў на памяць. Прыемна стала. Але вершы пішу рэдка.\nЯ люблю капацца ў старых выданнях, архівах, дакументах, музеях, тэчках, люблю знаходзіць тое, чаго раней не ведалі, напрыклад, пра лёсы людзей, падзеі, гістарычныя факты. Таму мяне найперш, калі можна так сказаць, неабходна аднесці да краязнаўча-гістарычных пісьменнікаў і, вядома ж, да літаратуразнаўцаў. Што датычыць журналістыкі, то гэта была мая другая мара з маленства. Першая — стаць тэатральным крытыкам, другая — журналістам. І ў прынцыпе, мары мае збыліся. Найперш — другая, якая ўсё ж не дае мне сёння памерці з голаду. Гэта вельмі складана: займацца гісторыка-краязнаўча-літаратурнымі пошукамі і журналістыкай. Гэта адно аднаму шкодзіць. Але стараюся неяк выкручвацца і… пакуль сілы ёсць — працаваць.\n— У адным з тваіх вершаў ёсць такія радкі: “Роднасць наша самая блізка — Слонім і паланэз Агінскага…” Скажы, з чаго для цябе пачынаеццца Радзіма?\n— З вёскі Хадзявічы Слонімскага раёна, дзе я нарадзіўся. З дзедавай хаты. Хата мая — адна са старэйшых у вёсцы. Яна была пабудаваная ў 1907 годзе. Яе мінулі ўсе пажары і войны. У 2007 годзе я склікаў невялікую грамаду творчай беларускай інтэлігенцыі, і мы ўсе разам адзначылі 100-гадовы юбілей хаты. Не толькі маёй вясковай хаты, дзе я нарадзіўся, жыў, скуль пайшоў у школу і ў вялікі свет, а нашай беларускай Хаты. І хоць я жыву ў горадзе, але часта бываю ў сваёй хаце. Дзякаваць Богу, яшчэ са мной жыве маці, ёй сёлета вясной спаўняецца 85 гадоў. 70 з іх яна пражыла ў вёсцы ў гэтай хаце. Таму і яна хоча туды, дзе і яе маленькая радзіма. Відаць, Бацькаўшчына і пачынаецца з тых мясцін, дзе нарадзіўся.\n— Якім эпітэтам ты б характарызаваў наш час для Беларусі? Што, на тваю думку, сёння неабходна, каб вярнуць Беларусь у агульнаеўрапейскі кантэкст? Ці ў нас, сапраўды, нейкі свой асобы і асобны шлях развіцця?\n— Найперш, у нас адсутнічае нацыянальная ідэя. А яна абавязкова павінна быць. Без нацыянальнай ідэі мы будзем і надалей кожны паасобку тут выжываць, менавіта яна павінна згуртаваць народ. Лічу, што такой нацыянальнай ідэяй можа быць наша мова. Яна нас аб’яднае, выратуе і верне ў агульнаеўрапейскі кантэкст. Наша мова вельмі магутная і непераможная. Давайце вернемся ў мінулае. “Мужыцкая праўда” выйшла па-беларуску і падняла народ на паўстанне супраць Расійскай імперыі. У былой Заходняй Беларусі ў 1920-1930-х гадах пілсудчыкі катавалі ў турмах беларускіх хлопцаў і дзяўчат за тое, што яны патрабавалі беларускія школы, за тое, што яны адкрывалі народныя дамы, дзе паказвалі беларускія тэатральныя пастаноўкі, чыталі вершы беларускіх паэтаў, спявалі родныя песні, выдавалі лістоўкі па-беларуску.\nУ полымі сталінскіх рэпрэсій найперш знішчаліся самыя таленавітыя асобы Беларусі, якія думалі па-беларуску, якія былі вядомымі і паважанымі людзьмі ў сваіх рэгіёнах. Ад іх пазбаўляліся як найхутчэй, найбольш даставалася літаратарам і мастакам, настаўнікам і дактарам, гісторыкам і палітыкам, журналістам і святарам. І знішчаліся ў першую чаргу свядомыя беларусы. Потым знішчаць мову нашага народа працягвала кампартыя Савецкага Саюза і яе кіраўніцтва. Гэтае знішчэнне працягваецца і сёння, калі наша краіна стала самастойнай і незалежнай дзяржавай. І нават больш нагла гэта робіцца, чым рабіла тая кампартыя. Тады хоць раёнкі і іншыя газеты выдаваліся на роднай мове, цяпер у Беларусі на роднай мове засталіся лічаныя газеты: “Наша слова”, “Краязнаўчая газета”, “Культура”, “Новы час” і “Наша Ніва”. Усе астатнія выходзяць так, як быццам нас частуюць адной стравай: у бульбяное пюрэ налілі супу і дабавалі кампоту. Ешце “на здароўе”! І нам сёння, як пісаў некалі паэт Анатоль Іверс, “даказваць прыходзіцца толкам, што ты не вярблюд — беларус”. Але наша мова па-ранейшаму працягвае змагацца з усімі манкуртамі і ворагамі. І нават не змагацца, а адстойваць сябе і народ, які ёй родны. Таму нам цяжка. Каб не згінуць, трэба быць разам.\n— Чаго сёння, на тваю думку, найбольш не хапае творчаму чалавеку ў Беларусі наогул і ў нашым Слоніме ў прыватнасці?\n— Сёння правінцыі не існуе, бо ёсць інтэрнет. Можна сядзець у вёсцы ці на нейкім хутары і пісаць выдатныя творы і рабіць літаратурныя адкрыцці. Бо Мінск такая ж правінцыя як і Слонім, Крычаў, Чашнікі. Толькі там больш машын і людзей. А творчаму чалавеку, спасылаючыся на Гарацыя, неабходны талент, адукацыя і праца. Хаця некалі Іван Чыгрынаў казаў Алесю Пісьмянкову, што не гэта галоўнае для літаратара, а галоўнае — добрая жонка, раніцай — кабінет, а вечарам — буфет. Гэта, вядома, жарт. А калі сур’ёзна, то творчаму чалавеку сёння ў Беларусі не хапае людской павагі, найперш з боку кіраўніцтва краіны, абласных і раённых вертыкальшчыкаў. Ды, відаць, ад іх мы пакуль павагі не дачакаемся, бо большасць з іх — выпадковыя, неадукаваныя, хамаватыя людзі. Яны далёкія ад гісторыі, літаратуры, геаграфіі, палітыкі асобы. Іх выпадкова прызначылі на пасады — яны і сядзяць абы дзень, адседжваюць спадніцы і штаны, бо думаць не могуць, а, тым больш, вырашаць нейкія пытанні ў маштабах раёна ці вобласці, я не кажу пра дзяржаву ў цэлым. Сядзяць і чакаюць… люстрацыі. А каму пашанцуе, дык да пенсіі так і дасядзяць. І такое адседжванне чыноўнікаў — творчым людзям не на карысць, дзе б яны не жылі. І, вядома ж, творцам трэба дапамагаць, бо творчасцю займацца цяжка. Але сёння дапамога ў першую чаргу аказваецца невядомым графаманам, якія нічога не зрабілі на ніве культуры і літаратуры і нічога вартага ад іх не дачакацца.\n— Чым для цябе ёсць культура? Вось у межах нашай дзяржавы мы жывём цяпер у Год культуры. Ці станем ад гэтага мы больш культурнымі?\n— Які год культуры? Культура — гэта не расійская прымітыўная папса на сцэнах райцэнтраў, абласных і сталічных устаноў культуры. Культура — гэта не шыльдачкі з тэкстам “2016 год — Год культуры”. Культура — гэта не канцэрты мастацкай самадзейнасці ў глыбінцы з тэкстамі песень савецкага перыяду, накшталт “Мой адрас — Савецкі Саюз...”. Культура — гэта не славянскія базары і фестывалі нейкіх культур, ці тэлеперадычы, скапіраваныя з расейскіх тэлеканалаў… Культура — гэта, кажучы навуковай мовай, спосаб жыццядзейнасці чалавека па пераўтварэнні свету і самога сябе. Адным так званым годам культуры культуру, якая адлюстроўвае, выяўляе і аб’ектывізуе ідэйную сутнасць адпаведнага гістарычнага этапу народа, не зробіш. Таму, мне здаецца, год культуры — гэта год нанясення чарговага “бомбавага ўдару” па знішчэнні нашай нацыянальнай культуры. Якая культура можа быць, калі беларускім літаратарам, бардам, музыкам, мастакам, гісторыкам і краязнаўцам не даюць выступаць, забараняюць канцэрты, падзялілі іх “на чужых і сваіх”, калі ў райцэнтрах адсутнічаюць кніжныя крамы, калі штогод у кожным раёне закрываюцца па 2-3 бібліятэкі… Культура нейкім адным годам не вызначаецца.\n— Як лічыш, калі ў беларускай культуры беларускага (і найперш мовы) будзе столькі, што беларускую маскультуру, якая шырокай ракой льецца з экранаў айчыннага ТБ, больш ці менш культурныя людзі перастануць атаясамліваць з савецка-расійскай папсой?\n— Хочацца спадзявацца, што хутка. Я ў гэта веру. Праўда, я беларускія тэлеканалы не гляджу і, наогул, тэлебачанне гляджу рэдка, бо ў нас, што бачыць глядач з расійскай Калугі, тое бачыць і глядач з Пінска і Міёраў. А на БТ — такі прымітыў, што нават, калі я чую іх перадачы, то адразу ведаю, які канал ідзе. Што датычыць папсы наогул, то яна была і будзе. Іншая справа, што ў нас павінна быць свая родная папса, пад якую мы павінна танчыць і якую павінны спяваць на гулянках і сустрэчах. Людзі нашы часам спяваюць яшчэ песні, якія сталі народнымі, — “Касіў Ясь канюшыну”, “Ручнікі”, “А я лягу-прылягу”, “Польку беларускую” і некаторыя іншыя. І папсовыя падобныя песні павінны гучаць. Нашы песні, а не чужыя.\n— “Плача альтанка на завулку Паўночным” — так ты назваў свой артыкул пра баранавіцкага паэта Яна Збажыну. Вельмі, па-мойму, пераканаўча. Толькі адна альтанка і плача штодзень на асірацелай сядзібе адзінокага пры жыцці паэта… Ні жонкі, ні сябра. І каму сёння, скажы, патрэбна літаратурная спадчына паэта Яна Збажыны?\n— Творчых людзей з лёсам Яна Збажыны (Івана Савіцкага, 1964-2011) у Беларусі шмат. Не толькі літаратараў, але і мастакоў, журналістаў, кампазітараў, артыстаў. Яны рана пакінулі гэты свет. Пакінулі па розных прычынах. Так было і ў мінулых стагоддзях. Але іх творчая спадчына патрэбна нам, беларусам. Менавіта нам, а не чужынцам. Таму ўсё трэба збіраць, захоўваць, выдаваць. І для нас, і для будучых пакаленняў. Не можа час манкуртства быць бясконцым. Мы жывем на сваёй зямлі, таму сваё павінны збіраць, вывучаць і захоўваць. А таксама выдаваць асобнымі выданнямі, распавядаць пра гэтых людзей, ушаноўваць іх памяць мемарыяльнымі шыльдамі і помнікамі, навуковымі канферэнцыямі і сустрэчамі. Так ушаноўваюць сваіх таленавітых людзей ва ўсіх цывілізаваных краінах свету. Бо мы — не горшыя. І, як пісаў Ян Збажына, самая найвялікшая загана мастацтва ў тым, што разам з творамі жывуць і імёны іх аўтараў.\n— Што са зробленага табой лічыш самым вартым, і на што яшчэ спадзяешся ў гэтым жыцці?\n— Спадзяюся на самога сябе, на родных людзей і на блізкіх сяброў. А што вартае ці не вартае — не мне вырашаць. Хай вырашаюць людзі. А, магчыма, яшчэ вырашыць час: лепшае застанецца, слабейшае выкінецца. І баяцца гэтага не трэба. Таму кайся, не кайся, выпусціў слоўка — не вернеш. Галоўным пакуль з’яўляецца тое, што жыву і што працуецца. А ў сваёй хаце — і качарга маці.\nСяргей Мікалаевіч ЧЫГРЫН (нар. 24 верасня 1958, в. Хадзявічы, Слонімскі раён) — беларускі паэт, літаратуразнавец, гісторык, краязнавец, перакладчык, журналіст. Скончыў тэатральнае аддзяленне Магілёўскага культасветвучылішча і філалагічны факультэт БДУ. Працуе загадчыкам літаратурнай часткі Слонімскага беларускага драматычнага тэатра. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў, Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў і ГА «Беларуская асацыяцыя журналістаў». Жыве ў Слоніме. Дэбютаваў вершам «Свеціць сонейка» у часопісе «Бярозка» (1975). Аўтар зборнікаў паэзіі «Шчырая Шчара» (1993), «Горад без цябе» (1999), «Лірыка» (2007), «Камень Міндоўга» (2009), кніг «Янка Купала і Слонімшчына» (1993), «Родам са Слонімшчыны» (2003), «Пакліканыя на родны парог» (2005), «Чамяры і чамяроўцы» (2006), «У пошуках слонімскіх скарбаў» (2007), «Беларуская Беласточчына» (2008), «Тэатр у Слоніме» (2008), «З беластоцкай зямлі» (2008), «Мастак Антон Карніцкі» (2009), «Жыў роднай песняй» (2010), «Па слядах Купалы і Коласа» (2012), «Такі іх лёс» (2012) і многія іншыя.


Лукашэнку запрасілі ў Швейцарыю на чэмпіянат свету па хакеі-2020\nКіраўнік МЗС краіны Іньяцыа Касіс запрасіў беларускага лідара на сусветнае хакейнае першынство, намечанае на май. 13.02.2020, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, палітыка, беларусь, аляксандр лукашэнка, швейцарыя\n© Photo : пресс-служба президента РБЛукашэнку запрасілі ў Швейцарыю на чэмпіянат свету па хакеі-2020\nКіраўнік МЗС краіны Іньяцыа Касіс запрасіў беларускага лідара на сусветнае хакейнае першынство, намечанае на май.\nМІНСК, 13 лют - Sputnik. Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнку запрасілі ў Швейцарыю, кіраўнік МЗС гэтай краіны Іньяцыа Касіс знаходзіцца з візітам у Мінску ў чацвер.\nІньяцыа Касіс запрасіў беларускага лідара ў Швейцарыю, наведаць чэмпіянат свету па хакеі, які пройдзе ў краіне 8-19 мая.\n"У Швейцарыі пройдзе чэмпіянат свету па хакеі. Я хацеў бы запрасіць вас наведаць адзін з матчаў дадзенага чэмпіянату. Гэта быў бы першы, такі неафіцыйны, але вельмі важны крок", - сказаў Касіс.\nЛукашэнка падзякаваў кіраўніку ведамства за запрашэнне, відэа дыялогу апублікавана ў Telegram-канале "Пул Першага".\n"Калі так здарыцца, мы Петэру Шпулеур (уладальнік кампаніі "Штадлер Рэйл Груп", якая ажыццяўляе інвестыцыі ў Беларусі) даручым арганізацыю гэтага візіту", - адказаў кіраўнік дзяржавы.\nНа ЧС у Швейцарыі выступіць зборная Беларусі. Падапечныя Міхаіла Захарава патрапілі ў групу А разам з Канадай, Чэхіяй, Германіяй, Славакіяй, Даніяй і Вялікабрытаніяй. Першы матч беларусы правядуць 9 мая супраць чэшскай зборнай.


І словам, і душой. Са святам, медыкі! — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nІ словам, і душой. Са святам, медыкі!\n19/06/2015 72 redakcyja 0 Comment\nЯк многа медыкаў харошых… Так і хочацца перафразаваць радок з вядомай песні, асабліва напярэдадні трэцяй нядзелі чэрвеня. Рэдакцыйны тэлефон «кіпіць» ад званкоў з просьбай падзякаваць самаму лепшаму ў свеце ўрачу, самай класнай медсястры, самаму дакладнаму лабаранту. І гучаць прозвішчы. Канешне ж, зноў удзячныя пацыенты называюць загадчыцу тэрапеўтычнага аддзялення Аксану Вечар – яе прозвішча з нагоды гучыць найчасцей. Называюць урачоў-дыягностаў Таццяну і Аляксандра Літвіненкаў, эндакрынолага Вольгу Барташэвіч, оталарынголага Васілія Гарбачова, хірурга Сяргея Сяржантава, загадчыцу фізіятэрапеўтычнага аддзялення Наталлю Гарбачову, акуліста Таццяну Усцюшкову, загадчыцу інфекцыйнага аддзялення Аліну Курловіч, урача дзённага стацыянара Кацярыну Куляшову, тэрапеўтаў Ніну Таранда, Васілія Рамашку.\nШматразова паўтараюць адрас аддзялення інтэнсіўнай тэрапіі і рэанімацыі і абавязкова ўзгадваюць урачоў Валерыя Саланенку і Ігара Васілевіча, медсястрычак. З асаблівай пяшчотай гавораць удзячныя бацькі пра педыятраў, у тым ліку пра Алену Саланенка, Іну Драздовіч, Марыну Вармахоўскую, Генадзія Сокала.\nПа кроплі крыві раскажуць пра здароўе загадчыца лабараторыі Галіна Сушко, яе намеснік Таццяна Свінабурка і высокакласныя лабаранткі. А колькі заслужаных кампліментаў адрасуюць медыцынскім сястрычкам літаральна з усіх аддзяленняў райбальніцы, калектыву хуткай медыцынскай дапамогі. І пра стаматолагаў напярэдадні свята ўспамінаюць: умеюць сцішыць зубны боль Ала Праневіч, Галіна Варановіч, Алена Ракала, Таццяна Пастушак і робяць усмешкі пацыентаў белазубымі Аляксандр Шэйко, Барыс Жукаў і іх калегі.\nШаноўныя медработнікі! Сціплыя радкі ўдзячнасці ў ваш адрас у раёнку нашы землякі дасылаюць пастаянна. З іх можна скласці цэлую аповесць і, мяркуем, з працягам. Таму што ў наступных нумарах абавязкова з’явяцца пад рубрыкай «Ад шчырага сэрца», як і належыць, сардэчныя словы: «Дзякуем медработнікам за вернутае здароўе».\n← Доктар Бяляеў і яго хірургія\nТэма тыдня: Ідэалагічная работа ў кантэксце сучаснасці →


Сцяпан Святлоў: Лукашэнка – гэта савок ва ўсім - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\n6 чэрвеня 2020, сб 11:49\nСцяпан Святлоў: Лукашэнка – гэта савок ва ўсім 34\n9:45\t8.11.2019 — Палітыка\nКраіну трэба выцягваць з гэтага балота.\nСамы папулярны блогер Беларусі Сцяпан Святлоў (NEXTA) даў вялікае інтэрв'ю «Белсату». Ягоны фільм «Лукашэнка. Крымінальныя матэрыялы» набраў больш за 1,5 мільёнаў праглядаў на youtube.com і блізу 600 тысячаў у іншых сацсетках.\nПасля гэтага блогер прапанаваў сёння 8 лістапада а 18-й абмеркаваць фільм у Менску на плошчы Свабоды.\nУ дзяцінстве мне бацька апавядаў, што на самай справе адбываецца ў Беларусі. Потым я пачаў самастойна шукаць інфармацыю, чытаў незалежныя сайты і зразумеў – нешта не так. Мне было тады 13. Гэта моцна паўплывала. Я хадзіў на палітычныя акцыі. Апошняя была ў лютым 2017 года. Тады ў Менску людзі выйшлі на «Марш абураных беларусаў» супраць дэкрэта аб дармаедстве. Прыйшоў туды з сябрамі. Убачыў шмат маладых і зразумеў, што будучыня не страчаная.\nГурт NEXTA з'явіўся ў ліцэі [Беларускі гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа – фактычна падпольная ўстанова адукацыі, дзе ўсе прадметы вывучаюцца на беларускай мове. – Belsat.eu]. Мы гралі каверы на ліцэйскіх канцэртах.\nПершую тысячу старых беларускіх рублёў мы зарабілі, граючы ў падземным пераходзе. Я граў на трубе, а сябар – на гітары. Потым з'явіўся яшчэ адзін гітарыст. Вось так і з'явіўся наш гурт. Але мы зрабілі толькі тры трэкі.\nЯ сам прыдумаў канцэпцыю песні «Выбару няма» [кавер на песню «Выйсця няма» гурта Сплін. – Belsat.eu], якая выйшла напярэдадні прэзідэнцкіх выбараў. Слухаў тады Сплін і падумаў, што ў Беларусі ў сутнасці тое самае – за 20 гадоў нічога не змянілася, і накідаў тэкст. А фінальную версію нам дапамог зрабіць адзін вядомы паэт. Ён прасіў не называць ягонага імя.\nУвогуле розную музыку люблю і лайкаю ўсё запар. Падабаецца Скрабін, Three Days Grace, Oxxxymiron. Я, дарэчы, прапаноўваў хлопцам з гурта зноў сабрацца, але нешта не атрымліваецца. Хоць усе, хто граў у NEXTA, цяпер жывуць у Польшчы.\nУся сям'я мяне падтрымлівае\nМама спачатку з насцярожанасцю ставілася да майго ўлогерства, а потым змірылася. У прынцыпе, у маёй сям'і ўсе мяне падтрымліваюць і падзяляюць мае погляды. Не з усім згаджаюцца, але чытаюць, раяць.\nУ 2015 годзе выбары былі безальтэрнатыўнымі. Я думаў, што байкот – гэта адзіны слушны шлях. Я спадзяюся, што мае падпісчыкі, якія прыйдуць на акцыю 8 лістапада ў Менску, дапамогуць разабрацца, што рабіць цяпер і якія дзеянні распачаць перад выбарамі 2020 года. Невядома, што будзе праз год, якія будуць кандыдаты і ці будуць вулічныя пратэсты.\nГэты падзел на правых і левых злёгку састарэў. Я стараюся ўзважана падыходзіць да ўсяго. Усё роўна, гэта легалізацыя марыхуаны ці нешта яшчэ. Трэба проста паглядзець на развітыя краіны, якія гэта ўжо ўкаранілі, ацаніць усе мінусы і плюсы. Але галоўнае, каб гэта не была пастанова аднаго чалавека. Успомніце забарону на продаж алкаголю ў Беларусі, якую Лукашэнка ўзяў і прыбраў сваёй валасатай рукой.\nЛукашэнка – гэта...\nУдзел маладых людзей у цяперашняй парламенцкай кампаніі лепш, чым лайдацтва і сядзенне на канапе. Любы рух прыносіць карысць. Калі ты сядзіш – дакладна нічога не зменіцца. Трэба размаўляць з людзьмі, прасоўваць свае ідэі, не баяцца і спрабаваць нешта змяніць.\nКраіну трэба выцягваць з гэтага балота. Мы ўжо не на дне. Мы пад ім. Палова краіны хоча з'ехаць, а другая не бачыць перспектываў.\nБеларуская апазіцыя – яна розная. Улада 25 гадоў рабіла ўсё, каб яна не аб'ядноўвалася. Таму цяпер яе лёгка паліваць брудам і таўраваць. Безумоўна, ёсць апазіцыянеры, што прайшлі турмы, ставілі жыццё пад небяспеку і бралі на сябе адказнасць за тысячы людзей.\nМалайцы, што яны нешта робяць. Дрэнна, што раз'яднаныя. Але назваць чалавека з апазіцыі, якога бачу ў прэзідэнцкім крэсле, я не магу.\nКалі давядзецца выбраць паміж «Белсатам» і блогерствам\nЯ люблю «Белсат», але калі трэба будзе выбіраць, то я выберу блогерства. Блог – гэта свабода. «Белсат» – гэта заробак.\nУ Беларусі на 1000 праглядаў на YouTube можна зарабіць $ 0,3\nНа 1 млн праглядаў я зарабляю $ 300.\nУ нармальных краінах за 1.000 праглядаў даюць $ 1. Такі вось рынак рэкламы. Беларускі бізнэс баіцца даваць рэкламу ў маім Telegram'е. У асноўным рэкламадаўцы самі на мяне выходзяць, але яны з Расеі. Часам гэта нейкія паблікі. Часам кампаніі. Я заўсёды іх правяраю на наяўнасць пракрамлёўскага дыскурсу. Рэклама ў мяне каштуе ад $ 300 да $ 1000.\nЦяпер я раблю ў сябе дома студыю. Збіраю каманду і планую запусціць эфіры на YouTube. Ёсць шмат ідэй. А ў будучыні хачу адкрыць прадакшн або школу блогераў.\nЯ тут з шавурмой, а яны хочуць сэлфі\nУ Варшаве быў выпадак, калі я набыў сабе шавурму і тут падыходзяць хлопцы і просяць зрабіць з імі сэлфі. Не люблю, калі мяне пазнаюць на вуліцы.\nУ асноўным я глядзеў расейскіх блогераў і стараўся стварыць нешта сваё. Увогуле, мой галоўны настаўнік – YouTube. З беларускімі блогерамі сябрую. Праўда, Улад Бумага [беларускі блогер. – Belsat.eu] мне ніколі не пісаў. Анатоль Шарый [украінскі блогер. – Belsat.eu] – цікавы кейс, але я яго асуджаю.\nНа мяне падпісаныя людзі, якія думаюць. Калі яны з нечым не згодныя, то абавязкова гэта адкаментуюць. Дарэчы, у апошні час стала больш хейтараў. Падобна на тое, што было створанае нешта накшталт фабрыкі троляў. Яны лайкаюць адзін аднаго і падымаюць рэйтынг. Нармальныя людзі іх лёгка вылічаюць.\nІнтэрв'ю запісаў Юра Высоцкі\nНапісаць каментар (34)


Гэта выява паказвае, як выглядае Xiaomi Mi MIX, калі ён падае на зямлю | Навіны гаджэта\nВось так выглядае Xiaomi Mi MIX пасля падзення на зямлю\nМагчыма, Samsung зноў прайграе яго і ўбачыць Galaxy S8 без рамкі а-ля Xiaomi Mi MIX. Вы не будзеце гуляць у яго так шмат, таму што ён сапраўды пачаў гэтую тэндэнцыю смартфонаў без апраўлення са сваім "краем", але менавіта кітайскі вытворца надаў гэтаму фармату свой мі MIX.\nПаколькі гэтыя чуткі лунаюць вакол магчымасці Galaxy S8 без апраўлення, магчыма, Samsung павінна паглядзець, што адбываецца з гэтым тэлефонам Xiaomi. калі ён пасля ўцёкаў падае на зямлю з рукі карыстальніка. Тэлефон кітайскага вытворцы з вялізным экранам 6,4 ″ і суадносінамі гучнасці экрана 91,3 працэнта.\nЗ гэтымі функцыямі на экране Mi MIX здаецца, не пабудаваны каб вытрымаць заўчаснае падзенне на зямлю пасля ўцёкаў з рук карыстальніка. Доказам злачынства з'яўляецца фатаграфія, зробленая тэлефонам, калі ён упаў з рук пакупніка ў краме Xiaomi ў Ханчжоу.\nГравітацыя зрабіла сваю справу, і ў рэжыме "троля" яна паказала праблемы, якія ўзнікаюць у гэтага тэрмінала пры добрым удары аб зямлю. Экран не толькі разбіты, але і керамічны корпус таксама пашкоджаны. Вядома, трэба падкрэсліць, што гэты тэлефон мае 6,4-цалевы экран не прапануе абарону ад шкла Corning Gorilla Glass як гэта адбываецца з астатнімі тэрміналамі.\nТое, што адбываецца, гэта тое, што гэты тэлефон ёсць ледзь не забойства наклаў на яго крышку што хавае ўласную прыгажосць, якой валодае і якая лопнула такім чынам, што пакінуў усе гэтыя зачараваныя яны ўзялі аднаго ў рукі.\nXiaomi Mi MIX будзе мець ваш першы флэш-продаж у бліжэйшую пятніцу, таму мы разгледзім, як тыя 10.000 XNUMX адзінак, якія вырабляюцца ў месяц, прадаюцца за дзесятыя долі секунд.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » агульны » Вось так выглядае Xiaomi Mi MIX пасля падзення на зямлю\nФеліпе Гансалес Маркес сказаў\nКармэн Кармэн Кармэн Мне прыйдзецца напіцца\nАдказ Феліпе Гансалесу Маркесу\nNintendo можа спыніць стварэнне Wii U ў гэтую пятніцу\nLenovo Phab2 Pro, першы ў свеце смартфон з Project Tango


Аляксандар Лукашэнка правёў нараду ў пытаньнях вышэйшае адукацыі.\nУ прамове Лукашэнкі было некалькі паказальных момантаў, якія тычацца школьных мэдалёў, а таксама недзяржаўнае вышэйшае адукацыі.\nВядома, што Аляксандар Лукашэнка імкнецца асабіста ўдзельнічаць у справах, якія ў іншых краінах вырашаюцца без удзелу кіраўнікоў дзяржавы. У 95-м годзе сытуацыя, калі прэзыдэнт асабіста абвяшчаў тэмы сачыненьняў, падавалася анэкдатычнаю. А сёньня ўжо нікога не зьдзіўляе, што абітурыент мусіць адказваць ня толькі перад прыёмнай камісіяй ВНУ, але й перад гэтак званаю прэзыдэнцкаю камісіяй, прадстаўнікамі БПСМ ды іншымі кантралёрамі.\nЛетась нейкія кантралёры палічылі, што мэдалісты не павінны карыстацца палёгкамі на прыёмных іспытах. Гэтым меркаваньнем кантралёры падзяліліся з Лукашэнкам. Празь некалькі месяцаў была падрыхтаваная пастанова, якая скасоўвала палёгкі для мэдалістаў.\nТакі дакумэнт сярод пэдагогаў захапленьня ня выклікаў. Увесну пад час аднае з нарадаў супраць гэтага выступілі нават рэктары ВНУ. Калі скасаваць палёгкі, у вучняў ня будзе аніякіх стымулаў атрымаць мэдаль.\nАднак Аляксандар Лукашэнка зноў жорстка выказаўся пра мэдалістаў. Паводле меркаваньня Лукашэнкі, сёньня атрымаць мэдаль празьмерна проста. Ен нават зрабіў заяву ў тым сэнсе, што пад час іспытаў будзе высьвятляцца, ці справядліва быў атрыманы мэдаль. Калі кантралёрам не спадабаецца абітурыент, кіраўніцтву школы нават давядзецца адказваць за тое, што ён атрымаў мэдаль. І наўрад ці многія школьнікі захочуць імкнуцца да мэдаля, калі за яго ня будзе аніякіх палёгкаў у паступленьні ў ВНУ.\nДругое істотнае выказваньне Лукашэнкі тычылася недзяржаўнае адукацыі. У прыватнасьці, ён заявіў, што недзяржаўныя ВНУ ў хуткім часе будуць правераныя на ўзровень выкладаньня і наяўнасьць мэтадычнае базы.\nНекалькі гадоў таму дзяржава ўжо змагалася супраць недзяржаўнае адукацыі. Пасьля гэтага засталося менш за дзесяць недзяржаўных ВНУ, якія былі правераныя неаднаразова, прайшлі атэстацыю і маюць права выдаваць дыплём дзяржаўнага ўзору.\nАле пасьля таго, як дзяржаўным ВНУ дазволілі браць грошы за адукацыю, чыноўнікі зразумелі, што вялікія грошы не трапляюць у дзяржаўную кішэню. Міністар адукацыі Васіль Стражаў некалькі месяцаў таму казаў, што Беларусь павінна адмовіцца ад недзяржаўнае адукацыі. Праўда, цяпер ён пра гэта ня ўзгадвае, паколькі сёньня беларуская сыстэма вышэйшае адукацыі сутыкнулася з наступствамі дэмаграфічнага буму пачатку 80-х гадоў. Дзяржаўныя ВНУ ня маюць дастаткова месцаў на тое, каб прыняць усіх, хто жадае атрымаць вышэйшую адукацыю.


Складзі свой маршрут падчас «Фэста экскурсаводаў-2017»! - TRAVELING.BY\nСкладзі свой маршрут падчас «Фэста экскурсаводаў-2017»!\nНаведвальнікаў, як заўжды, чакае шэраг цікавых і арыгінальных экскурсій па Мінску. Адметна, што правядзенне “Фэста экскурсаводаў-2017” супадзе з 950-годдзем першага ўпамінання пра горад Мінск. Чым не нагода для вандровак па любімым горадзе? – мяркуюць арганізатары “Фэста эксаурсаводаў”.\nУ рэгіёнах пройдуць, традыцыйныя міні-фэсты: ў Гродна, Полацку, Віцебску; цікавыя экскурсы па іншых абласных і раённых цэнтрах, і нават па асобных вёсках. Экскурсіі разнастайныя: па храмах, спартыўных аб’ектах, для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, роварныя, дзіцячыя, прысвечаныя юбілеям класікаў беларускай літаратуры (135-годдзе Янкі Купалы і Якуба Коласа), на замежных мовах і мноства іншых.\nПлануецца, што ў межах “Фэста экскурсаводаў - 2017” таксама пройдуць бясплатныя экскурсіі па беларускіх мясцінах Вільні, Масквы і ўпершыню – Кракава.\nАрганізатарамі “Фэста экскурсаводаў-2017” з’яўляюцца Беларускі камітэт Міжнароднай рады па помніках і мясцінах (ІКАМОС), Беларускае грамадскае аб’яднанне экскурсаводаў і гідаў-перакладчыкаў, ДУ “Нацыянальнае агенцтва па турызме”, Грамадскае аб'яднанне “Беларускi фонд культуры”.\nАргкамітэт Фэста запрашае экскурсаводаў, гісторыкаў-краязнаўцаў далучыцца да мерапрыемства. Для ўдзелу неабходна падаць заяўку. Каб атрымаць падрабязную інфармацыю, скантактоўвайцеся з арганізатарамі праз электронную пошту: festguides@gmail.com альбо па тэлефонах:\n“Фэст экскурсаводаў” – ініцыятыва беларускіх краязнаўцаў-энтузіястаў, якая нарадзілася ў асяродку студэнцкіх арганізацый Мінска. Праводзіцца штогод з 2009 года. З кожным годам “Фэст экскурсаводаў” папаўняецца цікавымі маршрутамі, адметнымі спецыялістамі і наведвальнікамі. Падчас Фэста праводзіліся тэатралізаваныя экскурсіі, экскурсіі ў электрычках, на пазадарожніках, па прамысловых прадпрыемствах і шэраг іншых. Летась было арганізавана больш за 100 экскурсій па Мінску, і больш за 80 - у рэгіёнах, якія наведала звыш чатырох тысяч чалавек.\nУдзел у “Фэсце экскурсаводаў” бясплатны, але арганізатары адкрытыя для супрацоўніцтва з зацікаўленымі фірмамі, прадпрыемствамі, індывідуальнымі прадпрымальнікамі.


Ваўкалак — Вікіпедыя\nГэты артыкул трэба вікі-аформіць.\nАдсутнічаюць або замала спасылак на іншыя артыкулы, хаця менавіта яны з'яўляюцца адной з пераваг Вікіпедыі.\nВаўкалак, ваўкалака — чалавек, ператвораны ў ваўка, пярэварацень.\n1 Ваўкалак ва ўяўленні беларусаў\n3 Ваўкалак у беларускай літаратуры\nВаўкалак ва ўяўленні беларусаўПравіць\nПаводле ўяўленняў беларусаў ператварэнне можа адбыцца як па ўласнай волі з пэўнымі эгаістычнымі мэтамі чалавека-чараўніка, так і па яго чарах, скіраваных на аднаго чалавека або групу людзей. Чалавек можа трапіць выпадкова на закляцце, нават уласнае, і стаць ваўкалакам. Ператварэнне па ўласнай волі адбываецца шляхам перакульвання праз уторкнутыя вастрыём уверх у зямлю нажы (іх колькасць у розных паданнях падаецца ад аднаго да дванаццаці — 1, 5, 7, 12). Гэтай жа мэце можа паслужыць асінавы пень, які, ссекшы дрэва, не перахрысцілі. Калі скарыстоўваліся 5 нажоў, то на зямлі іх размяшчалі так, каб яны ўтварылі як бы абрыс ваўка: дзве нагі пярэднія, дзве заднія і адзін хвост. Перакульваючыся паступова праз гэтыя нажы, чалавек з кожным разам набываў рысы звера. Вярнуць чалавечы выгляд можна было толькі адкуліўшыся назад праз тыя ж нажы. Калі парадак прадметаў будзе парушаны ці будуць кімсьці забраныя самі прадметы, то адчараванне становіцца немагчымым. Таму лічылася, што працэдура пераварочвання ў ваўкалакаў павінна адбывацца ў глухім месцы без сведкаў.\nІснавала перакананне, што моцны чараўнік можа ператварыць у ваўкалакаў цэлае вяселле, калі ў ім сабрана 12 асоб. Тады чараўнік перакіне праз іх гарошыну, узятую са струка з 12 зернямі, прамовіць таемнае закляцце, і людзі пабягуць ваўкамі. Ператварыць вяселле ў ваўкалакаў чараўнік можа і з дапамогай заклятай ніткі, працягнутай праз дарогу, хамута ды інш. Выпадкам можна трапіць на заклятае месца. Так, чалавек, пачаўшы будаваць хлеў, секануў тры разы па парозе і прамовіў (закляў): «Хто пераступіць гэтае месца, той скінецца ваўком на ўсё жыццё!», маючы на ўвазе злодзея, рабаўніка. Аднак, забыўшыся, сам ступіў на тое месца і стаў ваўкалакам, прытым на ўсё жыццё.\nПаводзіны ваўкалака вельмі адрозніваюцца ад паводзінаў звычайных ваўкоў: яны жаласна выюць, нібы плачуць ці стогнуць, выюць на ўсход сонца ці ў напрамку сваіх вёсак — гэта іх малітва, яны робяць сабе ўзгалоўі, раніцай мыюцца, водзячы мордамі па роснай траве, вясной капаюцца ў раллі — нібы аруць. Ваўкалакі трымаюцца бліжэй да жытла людзей, не баяцца іх, калі тыя маюць пры сабе толькі палкі, і могуць цярпець іх удары. Не ядуць звычайную ежу ваўкоў — сырое мяса, падлу, нячыстых жывёл, нават галадаючы, а падбіраюць рэшткі людской ежы, косткі, выкінутыя кавалкі скураной вупражы і інш. Ваўкалак можа загінуць ад кулі паляўнічага, тады на ім могуць выявіцца рэшткі вопраткі, крыжык, пярсцёнак ці іншыя знакі яго чалавечай прыроды. Ваўкалакі захоўваюць здольнасць думаць і перажываць па-людску, яны пакутуюць. Калі мінаецца тэрмін чараў, Ваўкалак становіцца чалавекам.\nЛічылася, што ваўкалаку можна дапамагчы хутчэй стаць зноў чалавекам. Дзеля гэтага трэба кінуць на яго пояс, накрыць абрусам, на якім асвячалі велікодную ежу, кінуць на яго сваю скінутую і разадраную адным узмахам кашулю, парваць ільняную нітку, пад якой ваўкалак прабег, і інш. Калі ўдзельнікі вяселля сталі ваўкалакамі, то ім трэба зайграць на скрыпцы вясельныя песні, пры гэтым угаворваць: «Ці ня досыць вам хадзіць, людзей смяшыць, сабак дражніць? Ідзіце лепей дамоў!» Як толькі музыка зайграе песню, што ігралі ў момант іх зачаравання, ваўкалакі радасна крычаць і становяцца людзьмі.\nДзеці, народжаныя ў ваўкалацтве, таксама ваўкалакі аж да ператварэння ў людзей іх бацькоў. Але нават ахрышчаныя, яны маюць адмоўныя рысы, акрамя выпадкаў, калі іх ахрысціў святар, які сам пабываў у ваўкалаках.\nСтаўленне да ваўкалакаў у народзе было дваістым, аднак пераважае ўсё ж спачуванне, літасць, жаданне дапамагчы вярнуць ранейшы выгляд.\nУяўленні пра ваўкалака шырока распаўсюджаныя ў славянскіх народаў, дзе яны маюць блізкія па гучанні назвы і надзяляюцца падобнымі рысамі. Ваўкалакі стаяць у адным шэрагу з іншымі пярэваратнямі, але паданні пра іх распрацаваныя лепей. Паводле беларускіх народных уяўленняў чалавек можа перакінуцца ў птушку, паўзуна, нават малую казурку ды кожную жывёліну — лісу, мядзведзя, тхара, ласку, у свойскую жывёлу і розныя неадушаўлёныя прадметы, што часта бачым у казках, баладах ды іншых творах.\nМіф пра ваўкалака мае пад сабой розны грунт — найперш старажытную, гэта значыць культавую, сацыяльную традыцыю, успамін пра існаванне архаічных сацыяльных групаў «ваўкоў», а таксама жывыя штодзённыя назіранні за жыццём ваўкоў, з якімі нашым продкам давялося жыць у непасрэднай блізкасці, улічваючы прыродна-экалагічныя асаблівасці нашага рассялення ў лясной зоне. У выніку склаліся пэўныя ўяўленні, правілы паводзінаў, замацаваныя ў сакральных тэкстах і рэальных прыкметах.\nСур’ёзнае стаўленне да ваўка як да годнага суперніка пераадольвалася ў казках, дзе яму адведзеная зніжаная роля. Юраўскія звычаі і абрады сведчаць пра існаванне агульнапрызнаных правілаў добрасуседства ці суіснавання чалавека і ваўка ў адной прасторы («Воўк каля гнязда не бярэ», «Якую скацінку воўк намеціў, тая яму і дастанецца» ды інш.). Існуе шмат успамінаў пра сустрэчы з ваўкамі, калі чалавек і воўк мірна разыходзяцца.\nСпачувальнае стаўленне да ваўкалакаў, якія, паводле народных пераказаў, больш пакутавалі, чым прыносілі шкоду, магло быць падказана назіраннем за састарэлымі ваўкамі, што не маглі ўжо здабываць ежу паляваннем і таму цягнуліся да жытла ў пошуках спажытку.\nПаданняў пра людзей, што нараджаюцца са здольнасцю ператварэння ў ваўка і такімі застаюцца да смерці, у нас не зафіксавана.\nВаўкалак у беларускай літаратурыПравіць\n"Як змеркне, як ноч дзень зваюе // І зораў паявіцца знак, // Па нівах, па сёлах шнуруе // Туды і сюды ваўкалак. // У поўнач на пні і на сталі // Знімае, ўздзявае свой від; // Не кеміць ні крыўды, ні жалю, // Ні наспаў магільных, ні пліт… " (23)\nВасілевіч У. А. Ваўкалак // Міфы Бацькаўшчыны: Літаратурна-мастацкае выданьне. — Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 1994. — 108 с. — ISBN 5-85700-162-5.\nВаўкалак, ваўкалака (Ганцавіцкі краязнаўча-інфармацыйны партал)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ваўкалак&oldid=3796956"\nАпошнія змены 22 лютага 2021 а 11:07\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:07, 22 лютага 2021.


Детская новогодняя программа островчан признана лучшей в области\nГлавная→Новости→Новости→Детская новогодняя программа островчан признана лучшей в области\nДетская новогодняя программа островчан признана лучшей в области\n14:01 / 12.12.2020\nЧарговую перамогу святкавалі педагогі Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі – іх відэапраграма прызнана лепшай у абласным аглядзе-конкурсе Дзедаў Марозаў і Снягурачак «Ёлка-фэст 2020».\n– Падзяліцца ідэямі правядзення свята арганізатары прапанавалі яшчэ ў кастрычніку, – гаворыць намеснік дырэктара цэнтра творчасці Вольга Сцефановіч. – А паколькі да Новага года мы заўсёды рыхтуемся загадзя, то заставалася толькі адзняць ролік.\nАстраўчане прапанавалі распрацоўку з гаворачай назвай «Бяспечны Новы год», дзе Дзед Мароз зменіць шубу на касцюм выратавальніка, дзеці разам са Снягуркай успомняць правілы бяспекі і разгадаюць каварныя хітрыкі злой чараўніцы Падпальшчыцы.\nТакое незвычайнае рашэнне прыдумалі педагогі-арганізатары цэнтра творчасці Дзіяна Юцкевіч і Святлана Лета і інспектар раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях Аляксандр Сачак. І ў намінацыі «Лепшая навагодняя сюжэтна-гульнявая праграма» занялі 1 месца.\nЦяпер відэазапіс праграмы ўдзельнічае ў рэспубліканскім этапе конкусу.


Жанчыны Падляшша ўшанавалі блаславёную Мар’яну Бярнацкую | Каталіцкі Веснік\nГрэка-каталіцкую мучаніцу блаславёную Мар’яну Бярнацкую, якая прыняла мучаніцкую смерць ад рук нацыстаў на фартах у Навумавічах пад Горадняй у 1943 годзе, узгадалі ў малітве ў Санктуарыі Блаславёных Падляскіх Мучанікаў у Пратуліне.\nНа працягу чатырох гадоў у траўні ў Пратуліне, недалёка ад неа-унійнай парафіі ў Кастамлотах над Бугам, адбываецца пілігрымка жанчын, якую арганізуе душпастырства жанчын Сядлецкай рыма-каталіцкай дыяцэзіі. Штогод яна збірае ад 2 да 3 тысяч жанчын. Сёлета, 26 траўня, у пілігрымцы ўдзельнічала больш за тры тысячы жанчын. Яны прыязджаюць індывідуальна, арганізаванымі групамі, на матацыклах або роварнымі пілігрымкамі, часта ў ёй удзельнічаюць цэлыя сем’і.\nАкрамя рыма-каталіцкіх верніцаў, прыязджаюць таксама і верніцы, звязаныя з неа-унійнай парафіяй Кастамлоты альбо проста нашчадкі падляскіх уніятаў. Таму зразумела, што пілігрымы ўшанавалі уніятку – “мужную Свякроў” блаславёную Мар’яну Бярнацкую.\nЗ каштоўным сведчаннем выступіла праўнучка бл. Мар’яны Бярнацкай – Гражына Серафін. Яна распавядала пра Заступніцу свякровак, узор маці і свякрові. “Яна аддала сваё жыццё за выратаванне цяжарнай нявесткі. Праз яе заступніцтва жанчыны моляцца з просьбай пра ласку мацярынства”, – сказала прамоўца.\nПадчас сустрэчы пілігрымаў быў час на малітву, на размову пра місію хрысціянскіх жанчын у сучасным свеце, на сустрэчу з блаславёнай Свякроўю. Духоўны, малітоўны ўспамін грэка-каталіцкай блаславёнай добра служыў асэнсаванню мужнасці ўніяцкіх сем’яў Падляшша ў даўняй і бліжэйшай гісторыі.\nГарадзенскія грэка-католікі ўшаноўваюць памяць блаславёнай Мар’яны два разы на год – у Надзелю Ўсіх Беларускіх Святых (2-я нядзеля пасля Зыходу Святога Духа) і ў дзень яе нараджэння для неба – 13 ліпеня.\nМар’яна Бярнацкая нарадзілася ў 1888 г. у Ліпску. Бог, Яго закон і любоў да сям’і былі для Мар’яны каштоўнасцямі, важнейшымі за ўласнае жыццё. Падчас карнай акцыі гестапа яна ахвяравала сябе замест сваёй цяжарнай нявесткі. Стоячы на каленях каля ног эсэсаўца, прасіла: “Як яна пойдзе? Яна ж на апошніх тыднях цяжарнасці. Я пайду замест яе”. Нявестка вярнулася дамоў. Мар’яну расстралялі 13 ліпеня 1943 года ў Навумавічах каля Гародні. Чакаючы пакарання, яна мела толькі адну просьбу — каб ёй далі ружанец.\nЛіпск належаў да ўніяцкага Аўгустоўскага дэканата, які ахопліваў таксама паўночную частку сённяшняга Гарадзенскага раёна і ўваходзіў у склад Холмскай уніяцкай епархіі. Епархія праіснавала да 1875 года, і гэта адзіны рэгіён сённяшняй Беларусі, у якім уніяцкія парафіі не былі знішчаныя пасля г. зв. Полацкага “сабору” 1839 года.\nгрэка-католікі Мар'яна Бярнацкая Польшча\t2019-05-27


Кітай Фабрыка і вытворцы машыны для экструзіі пластыкавай шчоткі | Чжуя\nМашына для экструзіі пластыкавых нітак вядомая як машына для вырабу пластыкавых ніткаў для розных відаў шчоткі як для прамысловага, так і для грамадзянскага выкарыстання. Эксплуатацыя машыннай лініі простая і высокая аўтаматычная, гэта вітаецца на сусветным рынку.\nМы таксама называем гэтую машыну для вырабу нітак з пластыкавай шчоткі, як экструдар для валакна шчоткі, машыну для шчаціння шкла, вытворчую лінію шчоткі і г.д. шчотка для мыцця адзення, шчотка для польскай шчоткі, шчотка Toliet і г.д. Мы можам выкарыстоўваць перапрацаванае сыравіну для атрымання высакаякаснай ніткі пры падтрымцы нашай тэхналогіі, таму наша машынная лінія шырока вітаецца кліентамі ва ўсім свеце.\nУ адпаведнасці з патрабаваннямі розных кліентаў, мы пастаўляем індывідуальныя вытворчыя лініі з пластыкавай шчоткі, як паказана ніжэй.\n>> Мадэльныя параметры\nМадэль ZYLS-75 ZYLS-80 ZYLS-90\nШруба L / D 30: 1 30: 1 30: 1\nМадэль рэдуктара 200 200 200\nАсноўны рухавік 18.5kw 22 / 30kw 30/37 кВт\nМагчымасць (кг / г) 80-100кгс 100-120кгг 120-140кгс\nЦвіль дыя. 200 200 200\nНітка Дыя. 0,18-2,5мм 0,18-2,5мм 0,18-2,5мм\nАгульны спіс канфігурацый машыннай лініі\nПамірае галава + спіннерэц\nСістэма каліброўкі вады з вадой\nРазрыў на агрэгат\nРэзервуар з гарачай вадой\nМашына для нанясення алею\n1. Індывідуальная канфігурацыя машыннай лініі на аснове патрабаванняў кліента.\n2. Эканамічны дызайн машыны для розных кліентаў вобласці.\n3. Пашыраная тэхналагічная падтрымка высокай якасці забеспячэння шчоткі.\n4. Перапрацаванае сыравіну будзе выкарыстоўвацца для зніжэння сабекошту прадукцыі.\n5. Адзіны прыпынак, каб вы былі ўпэўненыя.\n6. Поўнае сэрвіснае абслугоўванне своечасова вырашыць любыя пытанні\nШчотка для мыцця падлогі, шчотка для посуду, шчотка для мыцця адзення, шчотка для мыцця аўтамабіляў, шчотка для чысткі садавіны і агародніны, шчотка для мыцця абутку, шчотка для бутэлек з малаком, шчотка для чысткі коміна, шчотка для паліроўкі, туалетная шчотка, шчотка для ўборкі снегу і г.д.\n>> Пластыкавая шчотка для экструзіі ніткі\nПапярэдняя: Машына экструзіі пластыкавай вяроўкі\nДалей: Машына экструзіі пластыкавай мятлы\nПытанне: Ці з'яўляецца ваша кампанія вытворцам або гандлёвай кампаніяй?\nA: Мы з'яўляемся вытворцам.\nQ: Ці можам мы адправіць узор для налады лініі машыны?\nA: Так, мы будзем распрацоўваць і пастаўляць індывідуальныя машыны ў адпаведнасці з вашымі ўзорамі.\nПытанне: Ці можам мы наведаць вашу фабрыку, каб убачыць працуючыя вытворчыя лініі?\nA: Так, мы можам арганізаваць вас, каб убачыць, што наша лінія вытворчасці, каб лепш зразумець нашу машынную лінію.\nПытанне: Калі ў нас узніклі праблемы з запушчанай машыннай лініяй, як мы яе вырашылі?\nA: У нас ёсць усёабдымная палітыка пасляпродажнага абслугоўвання, якая дапаможа вам вырашыць праблему своечасова.


Віталь Каратыш: Пра сям’ю, палітыку і армію | Медиа-Полесье\n24.11 3 / 4 C\n25.11 1 / 7 C\n26.11 1 / 5 C\n27.11 0 / 2 C\nВіталь Каратыш: Пра сям’ю, палітыку і армію\n25 мая 2016 | 11:41\nДэмакратычнага лідара Віталя Каратыша прызвалі на ваенныя зборы, няглядзячы на тое, што нядаўна ў яго сям’і нарадзілася дачушка. На адтэрміноўку ваенкамат не пагадзіўся.\nВіталь распавёў чытачам Медиа-Полесья пра сям’ю, палітыку і армію.\nЧас ляціць імкліва. Незаўважна праляцеў год, як я ажаніўся. І вось нядаўна ў мяне нарадзілася дачушка. Мы яе вельмі чакалі, слухалі розныя парады і чыталі разумныя кніжкі пра немаўлят. Але практыка - лепшая школа. Цяпер я ведаю, чаму маладыя бацькі мала спяць, што такое колікі, як карміць дзіцёнка і як мяняць падгузнікі.\nДзеці дадаюць адказнасці нават у большай ступені, чым дае ўзрост чалавека. З’яўляецца адказнасць не толькі за сваё жыццё, але і за сваіх блізкіх.\nЦяпер я разумею, чаму існуе абмежаванне ва ўзросце на важныя палітычныя пасады. Напрыклад, прэзідэнтам у Беларусі можна стаць толькі пасля 35 гадоў. Разумею, чаму людзі больш давяраюць сямейнаму чалавеку. Такі чалавек больш спакойны, адказны, разважлівы.\nМаладой сям’і нялёгка. Адной жанчыне дык зусім цяжка справіцца.\nХутка выбары ў Парламент. Мая жонка ўсё выдатна разумее і падтрымлівае мяне ў палітычнай дзейнасці. Мы разам прайшлі і зборы подпісаў, і назіранні, і пагрозы…\nПасля родаў мы шчыра паразмаўлялі, ўсё абмеркавалі, і я вырашыў не прыймаць удзел у сёлетняй кампаніі. Палітыка пачакае, а маленькая дачушка - не.\nМагчыма, нехта скажа што патрэбна змагацца, ісці на выбары, працаваць з людзьмі, бо краіна ў небяспецы. Магчыма, гэта так.\nЯ ніколі не здраджу сваім поглядам і абавязкова стану дэпутатам. Гэта я аднойчы паабяцаў сваім выбаршчыкам. Але ў дадзеным выпадку я абіраю сям’ю. Лічу гэта адказным учынкам.\nАле калі ты не займаешся палітыкай, гэта не значыць, што палітыка не займаецца табой.\nНе прайшло і два месяцы ад нараджэння дачушкі, як мне прыйшла павестка з’віцца ў ваенкамат. Ну, свой доўг Радзіме я даўно аддаў, адслужыў і хавацца не збіраюся. Па тэлефоне сказалі, што з’явіцца трэба для «ўдакладнення дадзеных».\nУсё ясна, ніякіх праблем. На ўсялякі выпадак узяў даведку аб нараджэнні дачкі, ваеннік ды іншыя дакументы і пайшоў у ваенкамат.\nАказалася, не ўсё так проста…\nУ ваенкамаце мяне ветліва сустрэлі, хутка знайшлі дакументы. Аказваецца, мяне збіраюцца прызваць на ваенныя зборы на месяц. Прыпадае гэтае шчасце на чэрвень - акурат пачатак кампаніі, вылучэнне ў камісіі, ініцыятыўныя групы і г.д. Тут я пачаў разумець, што ўсё гэта не проста так.\nАказваецца, пра маю дачушку ваенкамат у курсе, але гэта - не перашкода для ваенных збораў. Мне тут жа ўручылі павестку з’явіцца ў ваенкамат праз дзень. Я паспрабаваў па-чалавечы патлумачыць, што я не супраць збораў, з задавальненнем адбуду іншым разам. Дайце ж хаця б пару месяцаў, каб дачка падрасла, жонцы адной будзе цяжка. Зноў адказалі што «па закону паложана».\nНу, я ўжо не ў першы раз сутыкаюся з такімі рэчамі. На слова не веру, палез шукаць - дзе ж гэта такі закон, па якім чалавека з маленькім дзіцёнкам у армію забіраюць. Аказваецца, такі закон ёсць, але і тут не ўсё так проста. Закон аб вайсковай службе прадугледжвае права на адтэрміноўку ад прызыва ў армію. Згодна артыкулу 32, бацька не прызываецца, пакуль дзіцяці не споўніцца 3 гады. Але прызыў на вайсковыя зборы апісаны ў артыкуле 71, там напісана права на адтэрміноўку маюць "...военнообязанные – при наличии у них оснований для предоставления отсрочки от призыва в период мобилизации по семейному положению", а таксама па іншых сямейных альбо сацыяльных прычынах па рашэнню камісара.\nНу, каб камісару было лягчэй, я напісаў пісьмовае хадатайніцтва, дзе папрасіў прызваць мяне іншым разам на наступныя зборы.\nЯ да апошняга верыў, што гэта проста супадзенне, што гэта не звязана з палітыкай.\nКамісар на наступны дзень даў пісьмовы адказ. Калі я зноў прыйшоў у ваенкамат, мяне выклікалі без чаргі разам з Леанідам Дубаносавым. Мы ўжо некалькі год з ім не бачыліся - а тут зноў такое супадзенне. Аказваецца, Леанід збіраецца балатавацца, таму яго таксама выклікаюць.\nЦяпер я перакананы, што гэта авантура нейкай структуры зверху. Наш гарадок вельмі маленькі і цяжка нешта трымаць у сакрэце. Людзі, якія мяне падтрымліваюць, распавялі адкуль «растуць рогі» ў гэтага прызыву, распавялі нават пра тое, хто будзе балатавацца ад улады і хто будзе замест яго працаваць.\nВаенны камісар нашага ваенкамата Уладзімір Жук даў мне пісьмовы адказ, што маленькая дачка не з’яўляецца перашкодай удзелу ў ваенных зборах. Яшчэ весела ўсміхаўся, маўляў, жонка сама справіцца. Магчыма, ён думае што па законе зрабіў усё правільна. Але я не для таго хацеў атрымаць пісьмовы адказ.\n31 мая ў 6.30 раніцы мне патрэбна з'явіцца ў сельсавет для адпраўкі ў вайсковую частку 67878. За мной нават асобна машыну прышлюць.\nМяне чакае 46-ы арсенал ракет і боепрыпасаў.\nА дома чакае жонка з дачушкай.\nЯ рамантык. Усё яшчэ веру, што недзе ў кіраўніцтве знойдуцца адэкватныя людзі, каторыя зразумеюць глупства гэтай авантуры з прызывам. Адправіць мяне на зборы насуперак закона, здаровага сэнсу і маёй волі - гэта зусім не значыць пазбавіць Лунінецкі раён палітычай актыўнасці.\nЯ адслужыў тэрміновую службу, нават балатаваўся ў Парламент - а гэтыя няшчасныя зборы - простая дробязь. Я б і сам схадзіў іншым разам. Але вельмі крыўдна, калі цябе тычуць носам, заганяюць як статак у загон і прымушаюць рабіць дурное. Не раю так рабіць не са мной, ні з кім іншым. Мы ўсе людзі і невядома, як яно павернецца…\nУ любым разе, лета абяцае быць гарачым )))\nДзякуй за тое, што чытаеце мяне!\nАб пераменах чытайце ТУТ.\nНовогодние экскурсии и туры из Лунинца. Окунитесь в сказку!\n24 ноября 2017 | 14:00 Общество\nВ Пинске образована городская избирательная комиссия, представителей оппозиции в ней нет\n24 ноября 2017 | 12:47 Общество\nСвоеволие с веслом обернулось для минчанина исправительными работами\n24 ноября 2017 | 12:20 Происшествия


Літоўцы выбралі нацыянальную страву. Перамог... халаднік\nЛітоўцы выбралі нацыянальную страву. Перамог… халаднік\nХаладнік, або халодны суп з буракоў, перамог у апытанні на любімую і найбольш рэкамендаваную страву сярод літоўцаў, якія жывуць у краіне і за мяжою. За суп прагаласавала 8,5 тысячы асобаў. Агулам у апытанні ўзялі ўдзел 10 тысяч асобаў.\nТакі вынік не здзівіў арганізатараў конкурсу Народнае агенцтва прамоцыі турызму «Падарожнічай па Літве».\n«Штогод улетку назіраем у Літве сапраўдны ружовы павадак халадніку», – распавядае Індрэ Юргайтэ, прадстаўніца турагенцтва.\nФота: Зміцер Дзема / wikipedia.org\nМэтаю апытання, якое праводзілася цягам трох тыдняў, было вылучэнне 15 страваў, якія будуць прэзентаваныя турыстам як кулінарная візітоўка Літвы. З абраных страваў будзе створана меню, якое запрапануюць турыстам у спецыяльных азначаных рэстаранах, барах і кавярнях.\nУ галасаванні, вынікі якога былі аб’яўленыя на гэтым тыдні, стравы падзеленыя на пяць катэгорыяў: супы, закускі, галоўныя стравы, дэсерты і напоі.\nУ катэгорыі супоў найбольшую колькасць галасоў атрымаў халаднік. Наступныя – суп з квашанай капусты і грыбны суп. Сярод закусак першае месца здабыў запечаны з сырам хлеб – літоўская «разынка», далей жмудскі каштын – страва са смятаны, часныку і масла з прыправамі, а таксама селядзец з бульбаю.\nСамыя папулярныя галоўныя стравы – гэта цэпеліны, бульбяная бабка і галубцы. Сярод дэсертаў пануе банкуха, сырны пірог з яблыкамі і лянівец. Сярод напояў – квас, піва і медавуха.\n«Мы стварылі народнае меню і маем адмыслова акрэсленыя рэстараны, каб турысты, якія да нас прыязджаюць, не мусілі разважаць, што пакаштаваць і дзе знайсці гэтыя стравы», – падсумоўвае Юргайтэ.\nЧасткова агульную кулінарную спадчыну з літоўцамі маюць і беларусы. Пра кухню Вялікага княства Літоўскага распавядала «Белсату» шэф-кухарка і даследніца гісторыі ежы Алена Мікульчык.\nПЯ / КТ Belsat.eu паводле агенцыі PAP\nТэгі: кухня соревнование турыстыка


Калонка рэдактара. Кружаць вятры — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n16.12.2020 16.12.2020 administrator183\nВетра потерь, обид, разлук и зла.\nИм нет числа, им нет числа…\nТак спявала Мэры Попінс у вядомай усімі намі кінастужцы. І сапраўды, у нашым жыцці ўсё кружаць і кружаць вятры, то кароткія з парывамі, то шквалістыя і моцныя, а бывае і ўраганы. Бывае, непагода прыносіць шмат клопату чалавеку.\nА што ў жыцці? А ўсё тое самае: і шторм, і бура, і ўраган, толькі ніхто не папярэджвае, і самае незразумелае, што гэта робяць людзі адзін аднаму!\nДумаю, што кожны з нас перажываў і крыўду, і боль, і расчараванне ад знаёмых, сяброў і нават блізкіх людзей. І можна зразумець, калі людзі проста не зразумелі адзін аднаго, але ўсё ж такі змаглі сесці за стол перамоваў, высветліць свае праблемы і прынесці свае прабачэнні. І зусім іншае, калі спадцішка пачынаюць рабіць тое, што ні адзін чалавек, які сябе паважае, рабіць не будзе.\nЯ вельмі люблю гутарыць з людзьмі “восеньскага” ўзросту. Усе яны гавораць аб адным: што жыццё раней было цяжкім, але людзі былі больш шчырымі, добрымі, адкрытымі, дапамагалі адзін аднаму.\nУ наш час, на мой погляд, мы нешта губляем ці ўжо згубілі. Бывае, людзі нават не ведаюць, хто з імі жыве на адной пляцоўцы або ў саседнім доме. Хочацца зразумець, чаму? Чаго не хапае чалавеку?\nПаміж людзьмі ідзе нейкае спаборніцтва: у каго кватэра лепшая, у каго работа, у каго дзеці ў прэстыжных вузах вучацца. І нічога ў гэтым быццам кепскага няма: кожны з нас хоча жыць лепш, калі б не адно але…\nА “але” гэтае заключаецца ў тым, што, каб быць паспяховым, часам людзі прымяняюць не зусім дарэчныя сродкі. Адны лічаць, што ўсе няшчасці ў іх здараюцца з-за нейкага чалавека, які быццам перайшоў ім дарогу, іншыя лічаць, што ўсе беды ад таго, што яны нарадзіліся на свет няўдачнікамі… Прыкладаў будзе шмат, але галоўнае: у ход ідуць зайздрасць, самалюбства, незадаволенасць, інтыгранства – вось такія “кружаць вятры”. Толькі кружаць яны ў галовах, сэрцах і душах людзей. І вочы людскія глядзяць і бачаць усё шыварат-навыварат, быццам асколкі разбітага люстэрка папалі ім у вочы.\nВядома ж, лягчэй сказаць, што нехта вінаваты, чым прызнаць сваю гультаяватасць, адсутнасць сілы волі, жаданне зрабіць нешта важкае. І тады пачынаюцца скаргі, канфлікты, недаразуменні. Даходзіць да таго, што нават у афіцыйных інстанцыях разбіраюцца. А некалі казалі, што не трэба “выносіць смецце з хаты”.\nЧалавек усё можа перанесці і справіцца з цяжкасцямі. Усё залежыць ад яго ўстойлівасці, мудрасці, жыццёвага вопыту і маралі.\nШкада аднаго, што тыя, хто ніяк не можа супакоіцца, не разумеюць, што “вятры, якія кружаць у іх галовах”, не нясуць добрых перамен, а толькі буры і ўраганы ў іх душы.\nА тады ці будуць там жыць шчасце, дабро? Думаю, не.\nА што застаецца рабіць тым людзям, на якіх накіраваны гэтыя вятры?\nА нічога! Жыць, як і жылі, працаваць,клапаціцца аб сваёй сям’і, рабіць дабро і спадзявацца, што, можа, некалі прыйдзе паразуменне і да тых, у каго яшчэ засталіся ў вачах тыя асколкі разбітага люстэрка.\nІ тады вецер перамен зменіцца мінуламу ўзамен, ён прыйдзе, добры і ласкавы, вецер перамен.


Пачатак апазыцыйнае акцыі пад назваю "Разьвітаньне з першым прэзыдэнтам", прысьвечанай заканчэньню пяцігадовага тэрміну паўнамоцтваў Аляксандра Лукашэнкі, быў пакладзены ўжо сёньня. Беларускія паэты й журналісты Славамір Адамовіч і Зьміцер Бартосік зарганізавалі а шостай гадзіне ўвечары літаратурныя чытаньні ў менскім сквэры Янкі Купалы.\nАдметнасьць гэтае, на першы погляд не зусім палітычнае акцыі, у тым, што зьмест тэкстаў  песьняў Бартосіка й вершаў з новага зборніка Адамовіча "Плавільшчыкі расы"  былі выразна антыпрэзыдэнцкімі. Відаць, падазраючы нешта няладнае, менскія ўлады не далі яе арганізатарам дазволу на правядзеньне.\nТым ня менш у прызначаны час каля помніка песьняру сабралася некалькі дзесяткаў прыхільнікаў творчасьці абодвух нашаніўскіх паэтаў, а таксама каля двух дзесяткаў міліцэйскіх палкоўнікаў ды падпалкоўнікаў і асобаў характэрнага аблічча ў цывільным. Адзін з гэтых "высокіх" міліцэйскіх афіцэраў адразу ж папярэдзіў Адамовіча і кампанію, што гарадзкія ўлады не дазволілі сёньня чытаць тут вершы, таму, маўляў, давайце разыходзьцеся й не спрачайцеся...\nТым ня менш паэты сталі каля купалаўскага пастамэнту й заявілі, што аніякага дазволу на тое, каб пачытаць вершы публіцы ў сквэры пад помнікам клясыку  не патрэбныя. Таму паэтычныя чытаньні не адбудуцца толькі ў тым выпадку, калі іх заарыштуюць.\nМіліцыянты, аднак, затрымліваць літаратараў перад аб'ектывамі й мікрафонамі журналістаў не адважыліся. І арганізатары імпрэзы на працягу паўгадзіны мелі магчымасьць пацешыць нешматлікую публіку сваімі творамі.\nАхоўнікі парадку, праўда, спачатку спрабавалі перашкодзіць правядзеньню акцыі заклікамі празь мегафон не парушаць грамадзкі парадак і разыйсьціся, але ўрэшце міліцыянты заблыталіся ў акрэсьленьні характару мерапрыемства, назваўшы яго пачаргова мітынгам, сходам і канцэртам. І больш асаблівай актыўнасьці не выяўлялі. Толькі стрыжаныя хлопцы ў цывільным уважліва фільмавалі ўсё тое, што адбывалася каля помніка Янку Купалу на відэа.\nПа заканчэньні акцыі Славамір Адамовіч падпісаў усім, хто жадае, асобнікі свайго новага зборніка, пасьля чаго пачаў высьвятляць адносіны з міліцэйскім начальствам.\nНа дзіва, але міліцыянты былі нейкімі надзвычай пасыўнымі. Яны прызналі, што анічога асабліва крамольнага ў несанкцыянаванай акцыі Адамовіча й Бартосіка няма. І дамовіліся са Славамірам, што за правядзеньне літаратурнае вечарыны нікога затрымліваць ня будуць. І падобна на тое, што словы свае міліцыянты стрымалі. Прынамсі, Адамовіч зь сябрамі спакойна пакінуў мейсца правядзеньня акцыі, і на момант выхаду гэтага матэрыялу ў эфір аніякіх зьвестак аб арышце паэта не было.\nНекаторыя назіральнікі лічаць, што ахоўнікі парадку таксама пачынаюць разумець, што Аляксандар Лукашэнка з заўтрашняга дню зьяўляецца нелігітымным кіраўніком дзяржавы. І таму ня хочуць без асаблівае патрэбы затрымліваць апазыцыянэраў, каб не падстаўляць сябе пад абвінавачваньні ў няпраўных дзеяньнях. Тым больш, што Аляксандар Лукашэнка фактычна падставіў супрацоўнікаў МУС, пакінуўшы адказным за сытуацыю ў Менску міністра нутраных справаў гэнэрала Юрыя Сівакова, а сам зьехаў на "славянскі базар" у Віцебск.