Стрэлы “Белай Вежы”\nУ Брэсце завяршыўся ХХІV Міжнародны тэатральны фестываль “Белая Вежа”. Ён працягваўся больш за тыдзень, складаўся з 28-мі спектакляў 13-ці краін свету, паказаных на пяці пляцоўках. А таксама ўключаў штодзённыя аналітычныя абмеркаванні ўбачанага з запрошанай інтэрнацыянальнай камандай тэатральных крытыкаў, удзельнікамі і журналістамі. Такі фармат, прыняты на многіх прэстыжных форумах, дазволіў у атмасферы абсалютнай празрыстасці вылучыць лепшыя тэатральныя работы, сярод якіх аказаўся і прэм’ерны спектакль “Сотнікаў” Брэсцкага тэатра лялек.\nВарта толькі зірнуць на спіс канкурсантаў ІІ Мінскага міжнароднага фестывалю цыркавога мастацтва, як становіцца відавочным: барацьба за Гран-пры разгараецца не на жарт. Як зазначаюць выбітныя прадстаўнікі замежных цыркаў і арганізатары адпаведных форумаў са шматгадовай гісторыяй, беларуская сталіца сабрала надзвычай моцную праграму, што складаецца практычна з адных зорак сусветнага манежа.\nТы святкуй, мая сталіца!\nНапярэдадні святкавання Дня горада пра запланаваныя мерапрыемствы ў сталіцы распавёў намеснік начальніка ўпраўлення культуры Мінгарвыканкама Аляксандр ШАСТАКОЎ:\nДыялог Сінявокай і Паднябеснай\n13 верасня ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў адбылося трэцяе сумеснае пасяджэнне Камісіі па культурным супрацоўніцтве Беларуска-Кітайскага Міжурадавага камітэта па супрацоўніцтве. Мерапрыемства праходзіла з удзелам міністра культуры Беларусі Юрыя Бондара.\nСустрэць традыцыі ў сучаснасці\n12 і 13 верасня ў Цэнтры даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі прайшла X штогадовая навукова-практычная канферэнцыя “Традыцыі і сучасны стан культуры і мастацтваў”.\n14 — 15 верасня Нацыянальны гісторыка-культурны музей-запаведнік “Нясвіж” і MuzzicDom запрашаюць на кірмашовае свята. Прыкладна такія адбываліся ў 20 — 30-я гады мінулага стагоддзя. Гранд-кірмаш адбудзецца ў цэнтральным двары палацавага ансамбля.\nЭстафета оперных гісторый\nТрадыцыйная кітайская опера ва ўсёй яе прыгажосці паўстала для нашых гледачоў на сцэне Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра Беларусі. Яшчэ да афіцыйнага пачатку сезона, які адкрываецца заўтра прэм’ерай “Князя Ігара”, тут двойчы былі паказаны “Ваяўніцы сям’і Ян” Кітайскага дзяржаўнага тэатра Пекінскай оперы. Суседства гэтых твораў розных культур надало ўсяму сезону калі не “ваяўнічасці”, дык веры ў свае сілы і духоўную перамогу над складанымі абставінамі.\nБоская мудрасць кніжных вытокаў\n5 верасня ў Прэзідэнцкай бібліятэцы Беларусі пачала працаваць выстава “Духоўных кніг боская мудрасць: да вытокаў беларускай кнігі”. І пасля свята беларускага пісьменства ў Слоніме (эстафета перададзена Бялынічам) працягваюцца мерапрыемствы, прысвечаныя нашаму кнігадрукаванню.\nЗ 30 жніўня ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі працуе выстава ўнікальных фотаздымкаў, кніг, гравюр і малюнкаў з прыватнай калекцыі Пятра Краўчанкі — колішняга міністра замежных спраў Беларусі і аднаго з буйных калекцыянераў. Рарытэты набыты на аўкцыёнах Расіі, Германіі, Францыі, Польшчы.


Журналістцы, якая пакутуе сур'ёзнымі хваробамі, зноў прадоўжаны тэрмін утрымання пад | Новы Час\nФігурантцы «справы «Прэс-клуба» Ксеніі Луцкінай працягнулі тэрмін утрымання пад вартай яшчэ на два месяцы, да 23 чэрвеня, паведаміў БелаПАН адвакат Дзмітрый Лепрэтар.\nПаводле яго слоў, стан здароўя падабароннай няважны. «Яе абязбольваюць штодня. Медыцынская дапамога ёй аказваецца такая ж, як і раней», — сказаў Лепрэтар.\nРаней адвакат звяртаў увагу следства на тое, што стан здароўя яго падабароннай выклікае трывогу. «Адна справа купіраваць боль, іншая — нешта рабіць з яе крыніцай. Безумоўна, неабходна кваліфікаваная медыцынская дапамога, якую яна атрымлівала на волі. На пачатак гэтага года ў яе былі запланаваны медыцынскія абследаванні, якія немагчымыя ва ўмовах ўтрымання пад вартай», — адзначаў Лепрэтар.\nНа яго думку, медыцынскай дапамогі, якая аказваецца яго падабароннай ва ўмовах СІЗА, недастаткова. Усе гэтыя абставіны адвакат яшчэ ў лютым агучваў у хадайніцтве аб змене Луцкінай меры стрымання з заключэння пад варту на падпіску аб нявыездзе і належных паводзінах.\n«У Ксеніі Алегаўны дастаткова сур'ёзныя захворванні, і прамаруджванне можа пагражаць сур'ёзнымі наступствамі для яе здароўя», — заяўляў Лепрэтар.\nКсенія Луцкіна — член асноўнага складу Каардынацый Рады па ўрэгуляванні палітычнага крызісу ў краіне, былая супрацоўніца Белтэлерадыёкампаніі, звязаная з праектам «альтэрнатыўнага тэлебачання» на YouTube, стаўленне да якога мела Акадэмія «Прэс-клуба». Луцкіна была затрыманая 22 снежня 2020 года. У той дзень ператрусы прайшлі ў офісе «Прэс-клуба» і дома ў некаторых супрацоўнікаў.\nАкрамя Луцкінай былі затрыманыя заснавальніца «Прэс-клуба» Юлія Слуцкая, дырэктар Сяргей Альшэўскі і праграмны дырэктар Ала Шарко, праграмны дырэктар Акадэміі «Прэс-клуба» Сяргей Якупаў, аператар Пётр Слуцкі (сын Юліі Слуцкай).\n31 снежня Слуцкай, Альшэўскаму, Слуцкаму і Луцкінай былі прад'яўленыя абвінавачванні, Якупава, у якога расійскае грамадзянства, дэпартавалі ў Расію без прад'яўлення абвінавачвання. Слуцкую абвінавачваюць ва ўхіленні ад выплаты падаткаў у асабліва буйным памеры, Шарко, Альшэўскага, Луцкіну, Слуцкага — у саўдзеле. У пачатку студзеня сваякі арыштаваных пералічылі на рахунак Следчага камітэта амаль 110 тыс. рублёў як «забеспячэнне кампенсацыі магчымай шкоды».


21 лістапад 2016, 15:05\nТая падзея мела зрабіцца эпахальнаю для нашае мовы, але засталася толькі яскравым момантам гісторыі.\nАкурат 90 гадоў таму, цягам тыдня з 14 па 21 лістапада 1926 г., Інстытут беларускае культуры — зь якога фармальна пайшла Акадэмія навук — сабраў у Менску Акадэмічную канфэрэнцыю па рэформе беларускага правапісу і азбукі.\nХаця беларускі народ ужо быў разарваны між бальшавіцкай і польскай дзяржавамі, але беларуская мова імкліва разьвівалася па абодва бакі мяжы — на хвалі надзеяў 1918-га. Тады яшчэ ніхто не навязваў адміністрацыйных рашэньняў згары нашай літаратурнай мове. Яе граматыка і правапіс, укладзеныя Браніславам Тарашкевічам і выдадзеныя ў Вільні ў тым самым 1918-м, былі прынятыя ўсёй беларускамоўнай грамадой і прайшлі вэрыфікацыю практыкай.\nАле мяжы дасканаласьці няма: трэба было асвойваць новыя шматлікія пазычаньні; выяўляліся лякальныя правапісныя праблемы; не была завершаная дыскусія наконт выбару альфабэту. Трэ было дамаўляцца ў шырокім коле навукоўцаў, творцаў, пэдагогаў — нармальнае памкненьне.\nСядзяць зьлева направа: Я. Купала, А. Круталевіч, Я. Лёсік, С. Некрашэвіч, У. Чаржынскі, В. Шэмпель, М. Байкоў. Стаяць зьлева направа: 1, 2 — ?, 3 — Ч. Родзевіч, 4 — Я. Колас, 5 — Цьвірка, 6 — Я. Дыла (са словаў М. Улашчыка). Менск, 1922 г. http://vk.com/belarusianwikipedia\nНа дзіва, бальшавіцкая ўлада БССР пагадзілася ня толькі на канфэрэнцыю, але і на яе міжнародны статус ды апалітычны характар. У канфэрэнцыйнай зале нават чырвоны сьцяг спачатку не павесілі — са згоды ўладаў.\nАсноўныя дыскусіі адбываліся ў клюбе імя К. Маркса, былой залі дваранскіх сходаў, адным з прэстыжных будынкаў гораду. Там у 1917 годзе працаваў Усебеларускі кангрэс. Цяпер на гэтым месцы станцыя мэтро „Купалаўская“.\nКлюб імя К. Маркса. Менск, 1920-я гады. Іл. tut.by\nА праз дарогу — Беларускі дзяржаўны тэатар (яшчэ адны муры Ўсебеларускага кангрэсу), і мовазнаўцы пасьля вечаровага паседжаньня не маглі не маглі не зьвяртаць увагі на беларускія пастаноўкі. Прыклад — „На Купальле“ Міхася Чарота, музыка Ўладзімера Тэраўскага, паводле жанру musical, які ствараў моду на беларускія песьні — і народныя, і аўтарскія. Славутая „Купалінка“ менавіта адтуль.\nЗь фільму „Батлейка“. 1971 г.\n„Купалінку“ пазьней доўга пазначалі народнаю песьняю, бо абодвух аўтараў адпаведна ў 1937 і 1938-м расстраляў НКВД. Але тады, у 1926-м, тутэйшыя і асабліва прыежджыя беларусы ды госьці пачыналі спадзявацца, што, нягледзячы на паноўны бальшавізм, і папраўдзе ў БССР магчыма збудаваць беларускі дом.\nЧаму ж камуністычная ўлада пайшла на беспрэцэдэнтны дазвол? Паслухайма афіцыйнага віншаваньня.\nМинск. Инбелкульт. Из Москвы.\n...приветствую Первую Белорусскую Академическую Конференцию, призванную подвести прочный фундамент для белорусского литературного языка, что послужит более тесному об’единению всех белоруссов, находящихся пока за пределами СССР.\nГучыць на добры лад бяскрыўдна. І сапраўды, з Коўна, Рыгі, Прагі дабраліся адпаведна Вацлаў Ластоўскі, Кастусь Езавітаў, Уладзімер Жылка. Польскі ўрад ня даў згоды на выезд у Менск віленскіх беларускіх навукоўцаў, таму ані Антон Луцкевіч, ані сам Браніслаў Тарашкевіч у працы форуму ня ўдзельнічалі (Ян Станкевіч, маючы магчымасць паехаць, застаўся „дзеля салідарнасьці пратэсту“), але прыслалі віншаваньні.\nУ Канфэрэнцыі бралі ўдзел практычна ўсе знаныя беларускія лінгвісты зь Менску — Сьцяпан Некрашэвіч, браты Язэп і Антон Лёсікі, Пятро Бузук, Язэп Воўк-Левановіч, Мікола Байкоў, Леў Цьвяткоў, пісьменьнікі — Купала, Колас, Максім Гарэцкі, Уладзімер Дубоўка, Зьміцер Жылуновіч (Цішка Гартны), Язэп Пушча, літаратуразнаўцы Іван Замоцін, Міхась Пятуховіч, Уладзіслаў Чаржынскі (Дзяржынскі), нямала пэдагогаў.\nАсабіста зьявіліся знакаміты этымоляг русіст Макс Фасмэр з Бэрлінскага ўнівэрсытэту, зь Літвы — рэктар унівэрсытэту Мікалас Біржышка. З Латвіі былі выбітны паэт Яніс Райніс і мовазнаўца Эрнэстс Блесэ (Латвійскі ўнівэрсытэт). Прывітаньні і рэкамэндацыі прыслалі Ян Бадуэн дэ Куртэнэ, Адальф Чэрны, Іларыён Сьвянціцкі, Алена Курыла, акад. Барыс Ляпуноў, іншыя вядомыя славісты. Паўнавартасны міжнародны фармат навуковага форуму, галоўная тэма якога — беларуская мова. Нагадаю, што ўсяго за восем гадоў да таго беларусы яшчэ ня мелі свае навачаснае дзяржаўнасьці.\nРадыкал Язэп Лёсік\nНавукоўцы скарысталі „вакно магчымасьцяў“. Дыскусія сягнула тэматыкай значна шырэй за графічныя і правапісныя праблемы. Фактычна адбылося стратэгічнае плянаваньне найбольш патрэбных дасьледаваньняў дыялектнай, старабеларускай і новай літаратурнай мовы, укладаньня слоўнікаў.\nА ўласна правапісную і графічную дыскусіі да Канфэрэнцыі справакаваў (у добрым сэнсе слова) Язэп Лёсік. Ягоныя прапановы зрэфармаваць Тарашкевічаў правапіс, аднак, былі суб’ектыўныя ды непасьлядоўныя: адны напісаньні наблізіць да жывога вымаўленьня (напрыклад, пашырыць „аканьне“ на чужаземныя словы), а іншыя, наадварот, зрабіць больш умоўнымі (усюды не пад націскам мяняць е на я; пісаць прыназоўнік у нязьменна; не пазначаць асыміляцыйную мяккасьць). Лёсік зыходзіў зь перакананьня, што ўмоўныя напісаньні не зашкодзяць правільнаму вымаўленьню. Як паказала далейшая гісторыя, ён памыляўся. Бо ня мог сабе нават уявіць сытуацыі, калі многім маладым беларусам няма дзе пачуць жывой мовы.\nПрацы Акадэмічнае канфэрэнцыі 1926 г.\nКанцэптуальна крытыкаваў радыкальныя Лёсікавы прапановы Сьцяпан Некрашэвіч, які высока цаніў дасягнутае адзінства беларускае літаратурнае мовы. Іншыя беларускія ўдзельнікі таксама адхілілі бальшыню артаграфічных навацыяў. Прынялі (дэмакратычным чынам) некалькі правапісных рашэньняў з рознай ступеньню абгрунтаванасьці: скасаваць сапраўды складанае Тарашкевічава правіла яканьня ў другім складзе перад націскам (замест нячуваны, але небагаты пісаць нечуваны і небагаты); пашырыць аканьне ў чужаземных словах (замест поэзія пісаць паэзія); не пазначаць яканьня ў пісаных асобна не, без.\nСкасаваньню мяккіх знакаў у словах сьвет ці зьвер, якое быў прапанаваў Я. Лёсік, рашуча запярэчылі пэдагогі-практыкі. Яны пераконвалі, што зьнікненьне мяккага знака абцяжарыць навучанне грамаце. Янка Бялькевіч, дырэктар Амсьціслаўскага пэдагагічнага тэхнікуму і лексыкограф:\n…гукі зь, ць, сь больш мякка азначаюцца ў псыхіцы дзяцей, чым іншыя гукі. Гэта паказвае, што мяккі знак выкінуць нельга. Дзеці ніколі ня робяць гэтай памылкі — яны ніколі не прапушчаюць мяккага знаку пасьля літар з, ц, с.\nПравапісныя дыскусіі ды прапановы канфэрэнцыі, іхны лёс — тэма, вартая такой самай аб’ёмнай кнігі, як і зборнік канфэрэнцыйных матэрыялаў. (Мне даводзілася зьвяртацца да тэмы ў пачатку новага Адраджэньня 1990-х і на палосах Свабоды, дзе ішла гаворка пра пазначэньне асыміляцыйнай мяккасьці.) Можна канстатаваць, што Тарашкевічавы падыходы да правапісу ў 1926 годзе засталіся ў асноўным непарушныя.\nА вось у кірылічным альфабэце Канфэрэнцыя ўхваліла-такі эпахальныя зьмены.\nІзноў жа прапановы ўзбуральніка спакою Язэпа Лёсіка — замяніць „чыста расейскую“ літару Ээ на сваю старую Єє, а літару Ыы памяняць на „прыгажэйшую“ Ии — не былі падтрыманыя.\nАле лацінскі ёт Jj для пазначэньня адпаведнага зычнага гуку ў пачатку і ў канцы складу (jаблык, краjі, моj) і скасаваньне „недарэчнасьці“ (Я. Лёсік) у выглядзе літары Йй нарада прыняла (не спалохаўшыся Вацлава Ластоўскага, які казаў, што гэтым парушаецца „аднацэльнасьць кампазыцыі кірылаўскіх літар“ і што „пахаджэньне ёта ёсьць фалічнае“). Пры гэтым ётаваныя літары Ее, Ёё, Юю, Яя ў становішчы пасьля зычных пакінулі.\nЛацінскі ёт ухвалілі, але поўнага пераходу на лацінку бальшыня (не пераважная!) не падтрымала. Вернасьць кірыліцы абгрунтоўвалі тым, што беларусы моцна спрычыніліся да яе ўдасканаленьня (як Ільля Капіевіч, у якога расейскі цар Пётар пераняў ідэю рэформы азбукі).\nАдбылася гарачая і выніковая дыскусія не пра замену, а пра ўвядзеньне ў альфабэт новых літараў — замест дыграфаў. Беларускія зычныя гукі [дзь] і [дж] (так званыя афрыкаты) цяпер некаторыя вымаўляюць няправільна, у два гукі, асабліва [дж]: замест джала і джынсы кажуць д-жала, д-жынсы. Бо пішуцца ў дзьве літары. (Падобна казаў на Канфэрэнцыі ўжо згаданы пэдагог і мовазнаўца Янка Бялькевіч.) Язэп Лёсік прапанаваў гукі [дзь] і [дж] абазначаць адпаведна літарамі д̌ і ӂ з птушачкай-гачком уверсе.\nПрынцыповых пярэчаньняў сама задума ўвесьці асобныя літары для афрыкатаў ня выклікала: ідэальны альфабэт — той, у якім аднаму гуку адпавядае адна літара. Сьцяпан Некрашэвіч прыпомніў, што гаворка пра дзьве новыя літары ідзе з 1920 году. Але канкрэтныя прапановы Лёсікавы зноў жа крытыкавалі.\nПрафэсар Маскоўскага ўнівэрсытэту Павел Растаргуеў, дарэчы, родам з заходняй Браншчыны, запярэчыў прапановам Лёсіка: „...Беларуская афрыката дз зьяўляецца даволі яркім гукам, які розьніцца ад д, і на пісьме гэтыя дзьве літары павінны быць больш выразна адмежаваны...“. Растаргуеў прапанаваў для гукаў [дзь] і [дж] узяць літары ђ і ћ з сэрбскага альфабэту, якія, на думку навукоўца, „формай сваёй не парушалі агульнага стылю беларускай азбукі“.\nДыскутанты, напр., Сьцяпан Некрашэвіч, заўважалі, што літары гэтыя ў сэрбскай азначаюць крыху або і зусім іншыя гукі. Сапраўды, калі беларускі [дзь] даволі блізкі фанэтычна да сэрбскага мяккага гуку [ђ] (вельмі мяккі [дзь] або [джь]), то цьвёрды беларускі [дж] дакладна не адпавядае сэрбскай літары ћ (вельмі мяккі гук [ць] або [чь]). У сэрбскім альфабэце вукавіцы для [дж] ёсьць літара џ, але П. Растаргуеў палічыў быў яе нязручнай для пісаньня.\nНе абышлося без таго, пра што палякі кажуць „radosna twórczość“. Янка Бялькевіч і пісьменьнік Міхайла Грамыка прапанавалі завілаватыя лігатуры. На канфэрэнцыі цыркулявала нямала такіх „камбінатаў“ — спалучаных напісаньняў.\nБольш традыцыйна падыходзілі да справы іншыя ўдзельнікі. Павел Растаргуеў, перабіраючы варыянты прыдатных графэмаў, называў і літару s (sело — дзэло) пачатнай кірыліцы як варыянт, але непрымальны. Аднак некаторыя, напр., настаўнік зь Віцебску С. Катовіч, падтрымалі гэтую ідэю. Паэт і перакладнік Юрка Гаўрук выступіў за z (для [дзь], як у італьянскай) і j (для [дж], як у ангельскай).\nНекаторыя праекты, якія падаваліся ў Інбелкульт і/або рапаноўваліся на Акадэмічнай канфэрэнцыі: рэдактар Дзяржзнаку Мікола Былінскі — лігатуры; Язэп Лёсік — транскрыпцыйныя значкі; Язэп Лёсік — літары д, ж з „гачкамі“; Павел Растаргуеў — сэрбскія літары; Уладзіслаў Дзяржынскі (Чаржынскі), а таксама С. Катовіч — кірылічная літара sело; Янка Бялькевіч — лігатуры. Табліца з артыкула У. Дубоўкі „Проэкт літар для згукаў «дз» і «дж», Узвышша. 1928, № 4(10).\nНа маю думку, найменш прымальная з гледзішча графэмікі (ёсьць такая галіна мовазнаўства) лігатурная вязь. Ня надта ўласьцівыя кірыліцы дыякрытычныя знакі. І, вядома, непажадана браць зь іншых альфабэтаў літары, цалкам мяняючы іх гукавое значэньне. Галоўнае іншае — мовазнаўцы вырашылі ўдасканальваць альфабэт уласным, беларускім шляхам, не азіраючыся ні на якога „старэйшага брата“.\nГрафічная падкамісія Канфэрэнцыі нязначнаю бальшынёю галасоў ухваліла прапанову Растаргуева (сэрбскія літары).\nПастанова Графічнай падкамісіі Акадэмічнае канфэрэнцыі 1926 г.\nВырашылі таксама прыбраць зь беларускай азбукі літару й (і нескладовае) і абазначаць адпаведны гук на пачатку і ў канцы складу лацінскай літарай j (ёт). (Адпаведна зьнікала патрэба ў апострафе: абjава.) Як паведамілі, за ўвядзеньне j выказаліся таксама Б. Тарашкевіч, А. Луцкевіч, Ігнат Дварчанін і Я. Станкевіч, якія не змаглі прыехаць.\nПапраўдзе рашэньні тыя ня мелі імгненных наступстваў. У Агульнай рэзалюцыі Канфэрэнцыі быў пункт:\n3) прыняць да ведама і дасьледаваньня ў далейшай працы Аддзелу Мовы і Літаратуры Інбелкульту даклады і ўсе прынятыя пастановы Правапіснай, Азбучнай і Літаратурнай Камісій Конфэрэнцыі, а таксама заявы як груп членаў Конфэрэнцыі, так і паасобныя погляды яе членаў, і неразгледжаныя за бракам часу правапісныя пытаньні...\nНаагул графічная рэформа, г. зн. зьмена складу альфабэту (або пагатоў пераход на іншы альфабэт), — вельмі адказная рэч, яна закранае ўвесь будынак мовы і часта зьвязаная з культурна-цывілізацыйным выбарам. Замена ці ўвод нават адной літары ў межах прыблізна 32-літарнага альфабэту — гэта ня ўвод нейкага слова ў вакабуляр з соцень тысяч, гэта не замена правапіснай артаграмы. Гэта рэвалюцыя. Вось чаму графічныя рэформы павінны рыхтавацца і шырока абмяркоўвацца. Дый графіка, бадай, не была асноўнаю тэмаю Канфэрэнцыі. А распавёў я пра тыя спрэчкі, каб чытач адчуў, наколькі жывая і натуральная была атмасфэра тварэньня беларушчыны (і, на жаль, часам бестурботна-ідэалістычная). Канфэрэнцыя ўзварушыла інтэлектуальную і асьветніцкую грамаду Беларусі, правапісныя і наагул моўныя праблемы апынуліся ў цэнтры пазытыўнай грамадзкай увагі.\nАдбіваўся сярпом і молатам\nЛінгвістычна адораны паэт Уладзімер Дубоўка ўклаў канцэпцыю мілагучнасьці беларускае мовы, рысы якой пачаў паказваць на пісьме (напр., да ‘сноўнай ідэі — сьцяжэньне галосных на сутыку словаў). А прапановы Графічнай камісіі так паўплывалі на Дубоўку, што пасьля канфэрэнцыі ён ня толькі стварыў літары адмысловага дызайну для [дзь] і [дж], але і правёў праз агульны сход згуртаваньня „Ўзвышша“ іх выкарыстаньне ў аднайменным часопісе ў 1929 годзе.\nПраекты літараў для ДЗЬ і ДЖ. У. Дубоўка, 1928 г.\nПаказальна, як Дубоўка абгрунтоўваў свае літары. Асноўнай у ягоным тлумачальным артыкуле (Узвышша, 1928, № 4) была модная тады ідэя „міжнароднага ўнівэрсальнага ’льфабэту “, якая дазваляла казаць пра „інтэрнацыяналізм“. Дубоўка супакойваў ідэалягічных наглядчыкаў: „...Проэкт літар для дз зьяўляецца адначасна і сымболем нашае еднасьці з народамі Саюзу ССР, з братнімі па Саюзу ССР армянскім і грузінскім народамі“. А што да літары для [дж], то ім была „...запрапанавана з невялічкімі перайначаньнямі літара, ужываная для гэтага ў ангельскім і італьлянскім альфабэтах“.\nІ — самая галоўная „адмазка“. Перайначаньні —\n„...пахінуць ножку G у сярэдзіну. Гэта не мяняе існасьці, дае тую-ж самую літару, якая нагадвае паводле формы злучэньне сярпа і молата. Будзем спадзявацца, што калі працоўныя ўсяго сьвету будуць выпрацоўваць унівэрсальны альфабэт, дык гэта літара атрымае ў ім пачэснае месца“.\nДубоўка яўна спадзяваўся, што серп з молатам дапамогуць цэнзарам не заўважыць гэткі пасаж:\nГутаркі пра „кірыліцу“, орыентацыю на „братушек-славян“ трэба адкідаць. Беларусы дарасьлі да таго, каб паглядзець сваімі вачыма на тое, што робіцца на сьвеце наогул.\nАле заўважылі, і ацанілі, і вельмі хутка.\nЧацьвер, пятніца, канцатыдзень\nУ сваім дакладзе на Акадэмічнай канфэрэнцыі Язэп Лёсік казаў:\nНастане час, і наша азбука... рэфармуецца ў тым кірунку, што ў ёй кожная літара будзе мець адно гукавае значэньне. Разумеецца, ідэальнае азбукі няма і быць ня можа, але добрую азбуку зрабіць можна, і гэта будзе зроблена калі не цяпер, то ў чацьвер...\nАле ён памыляўся: наступіў зусім іншы „чацьвер“.\nДля адчуваньня сапраўднай атмасфэры таго часу нагадаю пра іншыя падзеі. Найважнейшым захадам бальшавікоў супраць беларускага несавецкага палітычнага цэнтру была спэцапэрацыя „развал Рады БНР“ падчас яе Бэрлінскай канфэрэнцыі (кастрычнік 1925 г.), якую зьдзяйсьняў агент Масквы А. Ульянаў. Тады сапраўды частка сяброў кіраўніцтва БНР паверыла ў БССР і склала паўнамоцтвы.\nАкадэмічная канфэрэнцыя 1926 году з гледзішча ўлады, відавочна, была яшчэ адным інструмэнтам разбурэньня незалежных беларускіх інтэлектуальных асяродкаў.\nПад уражаньнем Канфэрэнцыі прыняў рашэньне застацца ў БССР выбітны паэт Уладзімер Жылка. Пастанавіў пераехаць у Менск Вацлаў Ластоўскі (на гэта паўплывала і новая, неспрыяльная сытуацыя ў Літве).\nІм абодвум ужо ў 1930-м суджана было трапіць у лапы НКВД. Праз тры гады Жылка загінуў на Ўрале. Ластоўскі расстраляны ў 1938-м. С. Некрашэвіч, Я. Лёсік, У. Дубоўка, М. Байкоў, Я. Бялькевіч, Ул. Чаржынскі, наагул бальшыня беларускіх удзельнікаў Канферэнцыі 1926 г. былі рэпрэсаваныя ўжо ў 1930-м.\nПлякат да 1-й пяцігодкі\nТак, менавіта ў 1930-м ВКП(б) яўна спыніла кароткае фліртаваньне з паняволенымі народамі. Пачалася калектывізацыя, так званае „абвастрэньне клясавай барацьбы“ і ў першую чаргу барацьба з „нацыяналізмам“ нярускіх народаў.\nТым, хто не зразумеў, таварыш Сталін растлумачыў на XVI з’ездзе ВКП(б):\nНадо дать национальным культурам развиться и развернуться, выявив все свои потенции, чтобы создать условия для слияния их в одну общую культуру с одним общим языком.\nІнакш кажучы, скарыстацца натхненьнем новага пакаленьня нацыянальнай інтэлігенцыі для пабудовы новае дзяржаўнае сыстэмы, адначасова выявіць усіх нацыянальна небясьпечных і сыстэмна іх зьнішчыць, каб асадзіць назад — мацаваць расейскую імпэрыю пад савецкай маскай. „Вакно магчымасьцяў“ абярнулася пасткаю. Часовая беларусізацыя ў варунках палітычнай несвабоды прадказальна скончылася, і ўлада пачала выкошваць усіх, хто ў яе паверыў.\n„...адкрытай дэманстрацыяй нацыянал-дэмакратычных контррэвалюцыйных сіл — як тых, што знаходзіліся ў БССР, так і тых, якія ў тыя часы былі па-за межамі Савецкай Беларусі і прыехалі на канфэрэнцыю з эміграцыі — Ластоўскі, Езавітаў, Жылка, Галавінскі і іншыя“\n(„«Навука» на службе нацдэмаўскай контррэволюцыі“. Т. 1, ч. 2. Менск, 1931).\nНіводная з графічных прапановаў канфэрэнцыі ў савецкай Беларусі не была ажыцьцёўленая (у Вільні ў сваіх выданьнях Янка Станкевіч ужываў нейкі час j). А пазьнейшая рэформа правапісу беларускай літаратурнай мовы 1933 году ў БССР пайшла зусім у іншым кірунку. Гісторыкі мовазнаўства, у прыватнасьці Сяргей Запрудзкі, апісалі правапісную дыскусію і яе наступствы (якія ў 1930-я гады праявіліся вельмі спэцыфічна).\nВось такі аказаўся той тыдзень мяккай беларусізацыі. Дакладней, канцатыдзень (так часам наша паўночнаамэрыканская дыяспара перакладала слова weekend).


ВЫПУСКАЙЦЕ АРЫШТАВАНЫХ! - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Mar 25, 2018, 6:48 PM by Адміністратар Навін [ updated Mar 25, 2018, 6:49 PM ]\nПаважаныя спадарыні і спадары. Сёньня мы адзначаем 100 гадоў аб'яўленьня незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. Аднак мы мусім памятаць, што нацыянальнай свабоды і дэмакратыі на Беларусі няма. Уладу захапіў прамаскоўскі рэжым. Для часткі прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасьці ўлады дазволілі адзначыць сьвята 24 і 25-га Сакавіка мітынгам-канцэртам, грамадзкімі і мастацкімі выступамі.


Сучасныя лесвічныя канструкцыі\nМаючы як класічныя, так і сучасныя лесвіцы ў камплекце, у нас ёсць лесвіцы для любога прымянення. прыносячы цяпло і характар у любы дом, вы абавязкова знойдзеце што -небудзь у нашым шырокім асартыменце.\nУ асартыменце лесвіц ACE, якія прадаюцца, прадстаўлены драўляныя і металічныя лесвіцы, што дазваляе лёгка адпавядаць стылю дызайну вашага памяшкання.\nНевялікая плошча рамы з вінтавымі лесвіцамі дазваляе лёгка ўпісацца ў любы дызайн. Вінтавыя лесвіцы дазваляюць зэканоміць каштоўныя квадратныя метры, таму што займаюць значна меншую плошчу, чым звычайныя лесвіцы. Дзякуючы дзёрзкім формам і разнастайнай канфігурацыі, яны таксама могуць стаць знакавымі аб'ектамі ў праектах.\nПадвойны стрынгер - гэта плаваючая лесвічная канструкцыя, якая размяшчае два стрынгеры пад прыступкамі і з краёў лесвіцы для плывучага выгляду. Лесвіца з падвойнымі стрынгамі можа выкарыстоўвацца ў жылых або камерцыйных памяшканнях, а таксама ў праектах інтэр'еру і экстэр'ера. Двухступенчатая лесвіца канструкцыйна больш устойлівая, чым лесвіца з адной ніткай.


Ужо даўно прайшлі тыя часы, калі нашы бацькі пілі толькі «Жыгулёўскае» піва. На сённяшні дзень у продажы можна сустрэць велізарную колькасць розных гатункаў гэтага напою. Якія ж віды піва папулярныя ў свеце сёння? Каб адказаць на гэтае пытанне, спачатку варта трохі разабрацца ў працэсе вытворчасці дадзенага напою. Сусла для піва кожная кампанія рыхтуе па сваіх традыцыйных рэцэптах. Пасля апрацоўкі так званага затору, прыгатаванага з высушанага соладу, з яго здабываюць празрыстую, салодкую вадкасць, якую называюць Сусла. Яна перапампоўваецца ў велізарныя катлы і апрацоўваецца разам з шышкамі хмеля. Захмяленне сусло зліваюць у ахаладжальнік, а пасля - у брадзільны чан. Там піўныя дрожджы пераўтвораць саладовы цукар у вуглякіслы газ і спірт. Лішак які выдаткоўваецца ў працэсе закісання газу захоўваецца ў спецыяльных рэзервуарах. Потым яго дадаюць да гатовага піва. Напой падвяргаюць асвятленню і паспяванню. Піва можа спець некалькі тыдняў і нават месяцаў. У гэты перыяд яно зноў падвяргаецца закісанню. Гатовы прадукт можа падвяргацца карбанізацыі (надае пенность), асвятленню (выдаляюцца прымешкі), стэрылізацыі.\nАдным з найбольш папулярных напояў гэтага роду з'яўляецца нізкакаларыйнае светлае піва. Каларыйнасць яго складае каля 100 ккал / 350 мл. У краінах Еўропы вельмі папулярныя такія віды піва, як портэр, эль і стаут. Портэр першапачаткова рыхтаваўся, як сумесь старога элю, моцнага і свежага (не паспелага) піва. Гэты напой стаў такім папулярным, што півавары пачалі варыць асаблівую піва, якое мае характэрны смак портэру. Эль з'яўляецца найбольш запатрабаваным выглядам у Вялікабрытаніі. Першапачаткова гэта назва меў саладовы напой, для араматызацыі якога выкарыстоўвалі рэзкія травы (чабор, размарын). Цяпер гэта найменне прысвоена ўсім залаціста-карычневым цёмным гатункам верхавога браджэння з вялікім утрыманнем спірту. Стаут - захмяленне піва, атрыманае пры Верхавая закісанні, з вельмі цёмным колерам, высокай глейкасцю і выяўленым водарам моцна прапражанага соладу. Існуюць 2 выгляду Стаута: салодкі (з карамельных соладам і невялікім дадаткам хмеля) і горкі (з вялікай колькасцю хмеля). У ЗША 90% гэтага напою ўяўляе лагерны піва. Пасля першаснага закісання яно захоўваецца з даданнем бадзяга сусла пры паніжаных тэмпературах. Гэты напой мае выразна выяўлены хмельны водар. Усе вытворцы піва выпускаюць розныя віды і гатункі гэтага напою, якія маюць свае характэрныя асаблівасці. У некаторых краінах свету вараць неячменный напой з розных злакавых культур (кукурузы, проса, пшаніцы, сорга, рысу).\nПіва "Гінэс" - папулярны ірландскі напой\nУсе віды піва маюць нейкія свае характэрныя асаблівасці. Так Guinness даўно ўжо з'яўляецца самым вядомым напоем Ірландыі. Заснавальнік гэтага брэнда Артур Гінэс варыў звычайны эль ў невялікай вёсачцы. Перабраўшыся ў Дублін, ён адкрыў сваю бровар, дзе ў 1799 г. упершыню зварыў цёмнае піва з пышнай, крэмавай пенай. Справу свайго продка працягвалі некалькі пакаленняў гэтай сям'і. На сённяшні дзень кампанія Guinness з'яўляецца найпапулярным брэндам. Усе віды піва гэтай фірмы заўсёды карыстаюцца павышаным попытам у аматараў пеннага напою.\nВарым кампот з персікаў\nЖиросжигающий кактэйль: як смачна развітацца з лішнімі кілаграмамі\nМаркоўна-яблычны сок на зіму і спосабы яго прыгатавання\nЯк ставіць смайлы ў "Твітэры": інструкцыя\nСептымія Бассиан Каракалле. Тэрмы імператара Каракаллы: фота, гісторыя, рэканструкцыя, як дабрацца?


Уладзімір Някляеў: Суд выканаў даручэнне Лукашэнкі\nУладзімір Някляеў лічыць, што віна Дзмітрыя Канавалава і Уладзіслава Кавалёва ў здзяйсненні тэрактаў не была пераканаўча даказаная ў судзе.\n“Больш за тое, па-сутнасці, суд выканаў даручэнне Лукашэнкі, які за два тыдні да таго, падпісваючы ў Маскве дакументы аб здачы Беларусі азіяцкім “таварышам”, сказаў, адказваючы на пытанне расейскага журналіста, што гэта менавіта яму давядзецца вырашаць – караць ці мілаваць. Ужо тады адбыўся суд”, – зазначыў Уладзімір Някляеў у інтэрв’ю тэлеканалу “Белсат”.\n“Тое, што адбывалася ў судзе, спрэчкі паміж пракурорам і адвакатам… Перавагі на баку абвінавачання не было, – гаворыць Уладзімір Някляеў. – Перш за ўсё кажуць пра тое, што няма ідэнтыфікацыі паміж тым чалавекам, што зафіксаваны камераю ў метро, і тым чалавекам, які сядзіць на лаве падсудных. Зыходзячы нават з гэтага, нельга ўжыць самую суровую захаду пакарання для гэтых людзей”.\nВярхоўны суд Беларусі прысудзіў Дзмітрыя Канавалава і Уладзіслава Кавалёва да смяротнай кары без канфіскацыі маёмасці. Вырак абвесціў 30 лістапада суддзя Аляксандр Федарцоў.\nКанавалава прызналі вінаватым у злосным і асабліва злосным хуліганстве, наўмысным знішчэнні маёмасці, незаконным набыцці, захоўванні, перавозцы выбуховых рэчываў і выбуховых прыладаў, тэрарызме, спалучаным з забойствам людзей. Па сукупнасці злачынстваў Канавалава прысудзілі да найвышэйшай меры пакарання – расстрэлу – без канфіскацыі маёмасці.\nКавалёва прызналі вінаватым у злосным і асабліва злосным хуліганстве, наўмысным знішчэнні маёмасці, незаконным набыцці, захоўванні, перавозцы выбуховых рэчываў і выбуховых прыладаў, неданясенні аб рыхтаванні асабліва цяжкага злачынства, аб ўчыненні асабліва цяжкага злачынства і асобе, якая яго ўчыніла, аб месцы яго знаходжання, а таксама ў дапамаганні тэрарызму. Па сукупнасці злачынстваў Кавалёва асудзілі на смяротную кару.


18 кастрычнік 2017, 13:52\nНа магіле Аляксандра Коржыча\nУ некаторых інтэрнэт-суполках актыўна абмяркоўваецца пытаньне, чаму менавіта цяпер гібель вайскоўца выклікала такое абурэньне. Бо сьмяротныя выпадкі здараюцца ў беларускім войску рэгулярна, але дасюль гэта людзей ня вельмі хвалявала.\nДзьве прычыны гэтай зьявы навідавоку. Найперш, роля інтэрнэту як крыніцы інфармацыі значна ўзрасла апошнім часам. Ім рэгулярна карыстаюцца каля 70% беларусаў, прычым, што ня менш важна, прыкладна палова зь іх зарэгістраваныя ў сацыяльных сетках. А роля тэлебачаньня, а значыць, і дзяржаўных тэлеканалаў, зьмяншаецца. Гэта значыць, з дапамогай сацыяльных сетак зьявіліся тыя самыя гарызантальныя сувязі, якіх у беларускім грамадзтве так бракавала.\nБо насельніцтва Беларусі дасюль інтэграванае ў соцыюм з дапамогай дзяржаўнай вэртыкалі, якая дзейнічае паводле прынцыпаў падпарадкаваньня грамадзян уладным інстытутам. Працоўныя калектывы, дзе існуюць пэўныя гарызантальныя сувязі, жорстка падпарадкаваныя ўладам, яны выконваюць у Беларусі палітычную функцыю, а менавіта функцыю кантролю за дабранадзейнасьцю і ляяльнасьцю работнікаў з дапамогай кантрактнай сыстэмы. (Гэта, дарэчы, яшчэ адна з прычын, чаму Лукашэнка ўпарта працівіцца прыватызацыі дзяржаўнай уласнасьці). Абдзяржаўленыя масавыя грамадзкія арганізацыі кшталту ФПБ, БРСМ — гэта працяг той жа вэртыкалі.\nГрамадзянскай супольнасьці ў заходнім разуменьні ў Беларусь дасюль няма. Улады робяць усё, каб перашкодзіць шырокаму, незалежнаму ад дзяржавы ўзаемадзеяньню людзей адно з адным.\nА гарызантальныя сувязі паміж беларусамі вельмі слабыя. Яны амаль не выходзілі за межы сям’і, сваякоў і невялікага кола сяброў. Грамадзянскай супольнасьці ў заходнім разуменьні ў Беларусь дасюль няма. (Тое, што «трэці сэктар» назвалі грамадзянскай супольнасьцю — гэта вялікая нацяжка). Улады робяць усё, каб перашкодзіць шырокаму, незалежнаму ад дзяржавы ўзаемадзеяньню людзей адно з адным. Адсюль вядомая выснова пра слабую салідарнасьць у беларускім грамадзтве.\nІ яшчэ адна выснова з такой мадэлі. Павага, нават пэўнае пакланеньне і піетэт беларусаў да дзяржавы (параўнайце з украінцамі) часткова мае і рацыянальнае тлумачэньне. Спрацоўвае інстынкт самазахаваньня. Бо пры слабасьці ці нават адсутнасьці гарызантальных сувязяў трэба трымацца за вэртыкальную інтэграцыю, якая аб’ядноўвае насельніцтва ў грамадзтва, дзяржаву, нацыю, бо калі і яна дасьць трэшчыну, то беларускі соцыюм можа ўвогуле рассыпацца.\nДык вось цяпер з дапамогай віртуальных сацыяльных сетак ствараюцца гарызантальныя сувязі, аднаўляецца салідарнасьць, пачынае фармавацца грамадзянская супольнасьць. Зразумела, віртуальная грамадзянская супольнасьць моцна адрозьніваецца ад рэальнай. Яе актыўнасьць большай часткай абмяжоўваецца шчыраваньнем у «Фэйсбуку», «Аднакаласьніках» і на іншых інтэрнэт-плятформах. Але ў беларускіх умовах і гэта — пэўны рух наперад.\nЭканамічны крызіс, падзеньне ўзроўню жыцьця значна зьнізіў давер грамадзтва да дзяржаўнага кіраўніцтва. Людзей пачало чапляць усё, што робіць улада.\nДругая прычына таго, чаму менавіта цяпер гібель вайскоўца выклікала такое абурэньне, палягае ў тым, што ступень раздражненьня ўладамі ў Беларусі значна ўзрасла. Эканамічны крызіс, падзеньне ўзроўню жыцьця значна зьнізіў давер грамадзтва да дзяржаўнага кіраўніцтва. Гэта было добра відаць падчас вясновых акцый недармаедаў. Таму людзей пачало чапляць усё, што робіць улада. Віталь Цыганкоў сфармуляваў гэты тэзіс у «Фэйсбуку» вельмі афарыстычна: «„Сярэдняя тэмпэратура па бальніцы“ яўна паднялася. Цяпер у самых розных месцах зрывае кляпаны — там, дзе раней, здавалася б, было ўсё спакойна».\nЯшчэ адно цікавае назіраньне. Гэтая трагічная гісторыя сьмерці вайскоўца Аляксандра Коржыча зьяўляецца выдатнай ілюстрацыяй, як працуе сыстэма правасудзьдзя ў Беларусі. Як толькі зьявіліся першыя паведамленьні пра гэтую драму ў Печах, улады спачатку, як звычайна, паспрабавалі спусьціць справу на тармазах. Сьледзтва асноўнай вэрсіяй таго, што адбылося, назвала суіцыд, адмовілася заводзіць крымінальную справу. А прэс-сакратар Мінабароны Ўладзімер Макараў назваў сумневы родных і сяброў Коржыча ў дачыненьні гэтай вэрсіі «чуткамі і здагадкамі». Хоць якое можа быць самагубства, калі цела салдата знайшлі павешаным са зьвязанымі нагамі і нацягнутай на галаву майкай?\nАле як толькі Лукашэнка запатрабаваў жорстка разабрацца, то раптам усё радыкальна памянялася. Сьледчы камітэт празь сем дзён пасьля сьмерці Коржыча раптам пачаў крымінальную справу, насуперак ранейшай афіцыйнай вэрсіі пра самагубства, ягоная прэсавая служба стала вельмі адкрытая, увесь час паведамляе пра новыя затрыманьні падазраваных у злачынстве вайскоўцаў.\nІ Міністэрства абароны раптам зрабілася відушчым і прызнала, што інфармацыя пра «дзедаўшчыну» — гэта ня «чуткі і здагадкі». Загадам міністра абароны за непрыняцьце вычарпальных захадаў у падтрыманьні статутнага парадку адхіленыя ад пасадаў сем службовых асобаў, у тым ліку камандзір вайсковай часткі, дзе праходзіў службу загінулы вайсковец, а пяць службовых асобаў звольненыя з шэрагаў Узброеных Сіл.\nЗначыць, гэта не правасудзьдзе па закону, а правасудзьдзе па загаду.


Польшча і Літва працягнулі рашэнне аб закрыцці межаў, а усіх з працоўнай візай чакае каранцін\nУлады Польшчы прынялі рашэнне падоўжыць да 13 красавіка распараджэнне аб закрыцці межаў рэспублікі для процідзеяння распаўсюджванню каранавіруса новага тыпу. Пра гэта заявіў на брыфінгу 25 сакавіка міністр унутраных спраў і адміністрацыі Марыюш Каміньскі, піша nn.by. У Літве да 13 красавіка захоўваецца каранцін.\nЯк ён нагадаў, межы краіны былі закрытыя з 15 сакавіка на 10 дзён. «Гэта рашэнне прадоўжана яшчэ на 20 дзён. Да 13 красавіка межы нашай краіны застаюцца закрытымі», — сказаў міністр.\nАкрамя гэтага, па словах Каміньскага, тыя, хто працуе ў суседніх з Польшчай краінах і штодня перасякае мяжу, з пятніцы павінны будуць адправіцца ў каранцін пасля прыезду ў рэспубліку. Раней гэтай катэгорыі грамадзян дазвалялася ездзіць на працу ў нармальным рэжыме.\nУ Польшчы зафіксавана 957 выпадкаў каранавіруса.\nУрад Літвы ў гэты ж дзень пастанавіў падоўжыць ўсеагульны каранцін з-за распаўсюду каранавіруса да 13 красавіка ўключна, піша Delfi.lt.\n«Каранцін падоўжаны да 24 гадзін 13 красавіка», — пацвердзіў BNS канцлер урада Альгірдас Станчайціс. Раней урад пастанавіла, што каранцін ўводзіцца да 30 сакавіка.\nНа час каранціну абмежаваны выезд з краіны і ўезд у яе, забароненыя масавыя мерапрыемствы, зачыненыя кафэ, многія крамы, розныя паслугі. Таксама не працуюць адукацыйныя ўстановы, жыхарам рэкамендавана працаваць з дому.\nПольскую і літоўскую мяжу часова можна перасекчы пешшу: працуе некалькі пунктаў\nЗачынена на ўезд беларуская мяжа з Польшчай, Літвой, Украінай і Латвіяй. Самалёты лётаюць\n« Апублікавалі агляд найважнейшых падзей і ідэй мінулага года


АТРЫМАЛА ПАПЯРЭДЖАНЬНЕ АБ'ЯДНАНАЯ ГРАМАДЗЯНСКАЯ ПАРТЫЯ\nМіністэрства юстыцыі Беларусі распаўсюдзіла адмысловую заяву аб публікацыі Анатоля Лябедзькі пад назвай "Дзе грошы?" ў суботнім нумары "Народнай волі". У гэтым артыкуле Анатоль Лябедзька абвінавачвае Аляксандра Лукашэнку ў бескантрольным выкарыстаньні дзяржаўных сродкаў і ставіць перад пракуратурай і грамадзкасьцю пытаньні — адкуль Аляксандар Лукашэнка ўзяў грошы на набыцьцё больш за сотню "мэрседэсаў" для вэртыкалі і дзе грошы ад продажу беларускай зброі.\nАд пракуратуры адказ не прыйшоў, затое апэратыўна адрэагавала Міністэрства юстыцыі, паводле якога гэты артыкул носіць "ганебны характар у адносінах да Аляксандра Лукашэнкі, падрывае аўтарытэт дзяржаўнай улады, закранае гонар і годнасьць кіраўніка дзяржавы, зьмяшчае грубыя паклёпніцкія выдумкі, якія мяжуюць са зьнявагай". Пасьля гэткіх характарыстык зьместу артыкула Мінюст чамусці пераходзіць з асобы аўтара публікацыі на партыю, якую ён узначальвае, ды заўляе, што менавіта АГП дапусьціла парушэньне Канстытуцыі, законаў аб прэзыдэнце і аб палітычных партыях. На падставе гэтага Міністэрства юстыцыі вынесла АГП пісьмовае папярэджаньне.\nГэта незаконна — лічаць у АГП, у партыі 5 тысяч сябраў , і калі выказванні кожнага будуць мець такія наступствы для партыі, то неўзабаве яе могуць закрыць. Для гэтага дастаткова два такія папярэджанні. Магчыма, гэта робіцца адмыслова перад выбарымі ў мясцовыя саветы і Нацыянальны сход. Гаворыць Анатоль Лябедзька:\n(Лябедзька: ) “З пункту гледжаньня юрыспрудэнцыі тое, што зрабіла міністэрства юстыцыі, — гэта абсурд у квадраце. Я разумею, што Беларусь неправавая дзяржава, што тут можна рабіць усё што заўгодна, але ж трэба выбіраць хаця б нейкую больш-менш прыстойную формулу, хаця б ствараць уражаньне, што тут ёсьць структуры, такія, як мінюст, што ёсьць законы і законнасьць... Зь цягам часу на гэта ўжо ніхто не зьвяртае ўвагі: ставіцца палітычнае заданьне, і міністэрства юстыцыі бярэ пад брыль і выконвае.\nАнатоль Лябедзька зазначае, што гэтае папярэджаньне будзе абскарджанае ў судовым парадку як незаконнае. Ён тлумачыць такую неадэкватную рэакцыю на свой артыкул вастрынёю пастаўленых пытаньняў, вельмі складаных для беларускіх уладаў.\n(Лябедзька: ) “Што я прапанаваў у сваім артыкуле? Я зрабіў прапанову пракуратуры, каб яна выконвала тое, што загадвае законам, каб яна рэагавала на заявы асобаў, што гавораць пра дзясяткі мільёнаў даляраў, якія яны растрачваюць на “мэрсэдэсы”, на пабудову лядовых палацаў, і не называюць крыніц, адкуль гэтыя грошы. Магчыма, гэта наркабароны з Лацінскай Амэрыкі перадалі Аляксандру Рыгоравічу. Ці, магчыма, афганскія маджахеды за транзыт. Я ня ведаю гэта. І грамадзкасьць ня ведае, і нават тыя людзі, якія называюць сябе дэпутатамі нацыянальнага сходу, ня ведаюць.\nЯ прапанаваў пракуратуры, каб яна занялася гэтым. І другая прапанова: Аляксандар Рыгоравіч! Давайце правядзем адкрытую публічную дыскусію на Беларускім тэлебачаньні і пагаворым пра ценевы бюджэт. Гэта велізарная праблема. Калі не існуе парлямэнцкага і грамадзкага кантролю над рэсурсамі — гэта нацыянальная катастрофа”.\nАнатоль Лябедзька паведаміў, што АГП неаднаразова накіроўвала запыты ў пракуратуру наконт сродкаў ад продажу зброі, але ў адказ атрымлівала адпіскі, што гэта не ўваходзіць у яе кампэтэнцыю. А па адным з артыкулаў Анатоля Лябедзькі ў "Народнай Волі" пра гандаль беларускай зброяй была ўвогуле узбуджаная крымінальная справа.


29 сьнежань 2016, 13:00\nЗгодна з прэзыдэнцкім указам, да канца траўня 2017 году сельскагаспадарчыя вытворчыя каапэратывы будуць пераўтвораныя ў гаспадарчыя таварыствы ці камунальныя ўнітарныя прадпрыемствы. Папраўкі ўнесеныя ў ранейшы ўказ ад 2014 году «Аб рэарганізацыі калгасаў (сельскагаспадарчых вытворчых каапэратываў)».\nШто ў рэальнасьці зьменіць дакумэнт, які мае на ўвазе не прыватызацыю ці пашырэньне долі фэрмэрскіх гаспадарак, а чарговы падзел дзяржаўнай долі ў структуры былых калгасаў ды саўгасаў?\nСытуацыю камэнтуе доктар сельскагаспадарчых навук, шматгадовы дырэктар Інстытуту земляробства і сэлекцыі Нацыянальнай акадэміі навук Міхаіл Кадыраў:\nТрэба ствараць сыстэму і шукаць вынік у матывацыі працы, у стымуляваньні чалавека, у нармальных эканамічных мэтадах.\n«Толькі адпрацаваўшы столькі часу ў аграрнай галіне, нарэшце зразумеў: шукаць цудадзейныя рэцэпты ўратаваньня сельскай гаспадаркі ў расьлінаводзтве, у земляробстве, у насеньняводзтве, у сэлекцыі — бессэнсоўна. Трэба ствараць сыстэму і шукаць вынік у матывацыі працы, у стымуляваньні чалавека, у нармальных эканамічных мэтадах. Каб працаўнік быў калі ня ўласьнікам усяго, што ёсьць у гаспадарцы, але хоць бы ўласьнікам выніку сваёй працы, каб за гэта было атрымана заслужанае ўзнагароджаньне.\nПакуль жа наш чалавек адчужаны ад вынікаў працы; вынікі ягоных высілкаў належаць дзяржаве ў асобах раённых кіраўнікоў, абласных і г.д. Распачалі нібыта акцыянаваньне, дык кантрольны пакет акцыяў мусіць належаць райвыканкаму — зноў жа дзяржаве. Таму па сутнасьці нічога не мяняецца: якімі б шыльдамі чарговы раз не прыкрываліся, застаецца савецкая сыстэма ў закансэрваваным выглядзе».\nРэарганізаваць калектыўныя гаспадаркі мусілі яшчэ да канца гэтага году. Паводле згаданага прэзыдэнцкага ўказу № 349 ад 17 ліпеня 2014-га, арганізацыйна-прававая форма юрыдычнай асобы павінна была вызначацца рашэньнем агульнага сходу калгасьнікаў, долі ў статутным фондзе (акцыі) гаспадарчага таварыства плянавалася разьмяркоўваць паміж фізычнымі асобамі — удзельнікамі калгасу, якія выкажуць пісьмовую згоду выступіць заснавальнікамі таварыства і адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзiнкай — раёнам, на тэрыторыі якога разьмешчаны калгас.\nПаводле стану на сакавік 2014 году, рэарганізавацца мусілі 347 калгасаў на тэрыторыі Беларусі. Аднак да прызначанага тэрміну рэалізаваць задуму не ўдалося і яе аднесьлі яшчэ на паўгода.\nЧаму дзяржава па-ранейшаму не давярае прыватніку, адмаўляючы стаўку на фэрмэрскія гаспадаркі? Уладзімер Матусевіч зь вёскі Мацкі на Меншчыне — адзін зь першых беларускіх фэрмэраў, спэцыялізуецца на гародніне. Дачыненьні зь дзяржавай характарызуе наступным чынам:\n«У свой час у нашай мясцовасьці фэрмэраў было ня так і мала — і ў адной суседняй вёсцы, і ў другой. Праўда, потым гэтак жа дружна спынялі дзейнасьць, бо даводзілася ня столькі працаваць, колькі супрацьстаяць рознага кшталту кантралёрам. Але чвэрць стагодзьдзя таму, гледзячы на мяне, многія выяўлялі цікавасьць да фэрмэрства, бо на пачатку 1990-х у рэгіёне я быў першым, хто заняўся сваёй справай на зямлі.\nВа ўзбуйненай гаспадарцы неўзабаве таксама ўзьніклі праблемы, цяпер ужо яе трэба нейкім чынам рэфармаваць. Калгасная сыстэма ўсюды зайшла ў тупік.\nКалектыўная гаспадарка тут была непэрспэктыўная, фактычна развалілася — даўно няма таго саўгасу, дзе я пачынаў. Тады частку зямлі далучылі да іншага калгасу, крыху раздалі фэрмэрам, нешта атрымаў пад сваё падвор’е жаночы манастыр. Але ва ўзбуйненай гаспадарцы неўзабаве таксама ўзьніклі праблемы, цяпер ужо яе трэба нейкім чынам рэфармаваць. Таму калгасная сыстэма ўсюды зайшла ў тупік. А я, як бачыце, застаўся, нават пры такой ручной працы. А яны — пры ўсіх сваіх машынах, пры трактарах — нічога выцягнуць ня могуць. Вось і мяркуйце, дзе эфэктыўнасьць большая — у прыватніка ці ў дзяржаўніка».\nУ адпаведнасьці з прэзыдэнцкім у, пры пэўных умовах 100% акцыяў створанага таварыства могуць належаць раёну, на тэрыторыі якога разьмешчаны калгас. Гаворка пра выпадкі, калі на момант рэарганізацыі кошт чыстых актываў меншы за кошт непадзельнага фонду або калгас мае ня выкананыя ў тэрмін абавязаньні па плацяжах у бюджэты — рэспубліканскі, мясцовыя — ці дзяржаўныя пазабюджэтныя фонды.


Бунт супраць камунальнікаў пад Маладзечнам - Беларуская Праўда\nБунт супраць камунальнікаў пад Маладзечнам\nЗвычайна ваяваць з камунальнікамі рызыкуюць адзінкі, нават калі незадаволены ўвесь дом. У Турэц-Баяры, што пад Маладзечна, бунтуе ўвесь пасёлак.\nПадвал, скрыншот з відэа\nДамам да капітальнага рамонту яшчэ далёка, а падтрымліваць іх у належным стане камунальныя службы нават не імкнуцца. Толькі ў двух дамах ацяпляюцца пад’езды. У астатніх узімку гуляе вецер, і жыхары абдзіраюць ледзяшы са сценаў. Цвілыя сцены ў кватэрах – гэта ўжо норма. У адказ на скаргі людзі чуюць, што рэч у шклопакетах, якія жыхары няправільна ўсталявалі ды эксплуатуюць, паведамляе Белсат.\nЗ папераў вынікае, што каналізацыйная сістэма ў нармальным стане. А ў пашкоджаннях вінавацяць жыхароў – маўляў, яны ёю няправільна карыстаюцца. Сутарэнні часта падтоплівае, вада пачала разбураць сцены.\nЖыхары пасёлка літаральна разрывалі нашу здымачную групу на часткі. Бо на кожным кроку ім было што паказаць. Дарогі кепскія, залеўная сістэма не працуе. Ямы, што не маглі закласці больш за год, засыпалі, толькі калі даведаліся, што прыедзе тэлебачанне. Людзі абураныя, што камунальныя паслугі ім даводзіцца аплочваць у поўным аб’ёме, а для іх нічога не робяць.\nЮрысты раяць развязваць камунальныя спрэчкі толькі ў парадку, прапісаным у законе «Аб абароне спажыўцоў жыллёва-камунальных паслугаў». У кожнай праблеме асобна пісаць заяву. Мае прыехаць выканаўца і скласці прэтэнзійны акт. А калі ён лічыць, што ўсё добра, спажывец можа папрасіць арганізаваць незалежную экспертызу. Выканкам арганізуе камісію, у склад якой уваходзяць як прадстаўнікі ўлады, гэтак і незалежныя акрэдытаваныя эксперты. Цягам пяці дзён яны мусяць усе спраўдзіць і даць заключэнне. Іхная паслуга платная. Калі нехта з вынікамі будзе не згодны, пастанову камісіі можна абскардзіць у судзе.\nТрэба быць гатовымі да судовых выдаткаў. Праўда, іх можна раскінуць на ўсіх жыхароў дому. А калі суд падтрымае вас, то ўсе траты пяройдуць на бок камунальнікаў.


Публікацыі па тэме «лес» | Новы Час\nМінск +16℃ +19℃ +19℃ +15℃\nВіцебск +13℃ +23℃ +19℃ +14℃\nГомель +16℃ +20℃ +20℃ +19℃\nГродна +13℃ +19℃ +20℃ +18℃\nМагілёў +15℃ +20℃ +17℃ +14℃\nУ 77 раёнах Беларусі ўведзены абмежаванні на наведванне лясоў\nУ Беларусі абмежаванні на наведванне лясоў уведзеныя ў 77 раёнах Беларусі, пры гэтым забарона дзейнічае ў 12 з іх. Гэта вынікае з інтэрактыўнай карты, размешчанай на сайце Міністэрства лясной гаспадаркі.\nУ Беларусі знятая забарона на наведванне лясоў\nНа ўсёй тэрыторыі Беларусі знята забарона на наведванне лясоў. Гэта вынікае з інтэрактыўнай карты, размешчанай на сайце Міністэрства лясной гаспадаркі.\nБеларусь распрадае свой лес? У Кітай адправяць піламатэрыялы на рэкордныя 8,8 млн USD\nНа Беларускай універсальнай таварнай біржы (БУТБ) прайшлі найбуйнейшыя спецыяльныя экспартныя таргі — на рынак Кітая рэалізаваныя больш за 30 тысяч кубаметраў піламатэрыялаў іглічных парод на агульную суму 8,8 млн USD, піша realt.by.\nВідавочцы падзяліліся фотаздымкамі, на якіх відаць, што засталося пасля высякання\n«Беллеспаперапрам» пахваліўся ростам тэмпаў распродажу беларускага лесу\nПрадпрыемствы «Беллеспаперапраму» павялічылі экспарт прадукцыі ў першым квартале амаль на 20% да аналагічнага перыяду мінулага года. Пра гэта паведамілі ў канцэрне.\nВайсковы палігон «Брэсцкі»: безгаспадарнасць і «дарога ва Украіну»? (фотафакт)\nНа палігоне пад Брэстам пад «вайнушку» адвялі новыя квадратныя кіламетры бору. Абазначылі таблічкамі тыпу «Стой, страляюць!». А вось Маларыцкі лясгас абыйшоўся з пагарэлымі ўгоддзямі па-гаспадарску. Ды ці на карысць, калі будзем ваяваць з Украінай?\nЗабароны і абмежаванні на наведванне лясоў уведзены ў 33 раёнах Беларусі, паведамляе www.zviazda.by.\nАбмежаванні на наведванне лясоў уведзены ў 14 раёнах Мінскай вобласці, уключаючы сталічны рэгіён, паведамілі ў міністэрстве лясной гаспадаркі.\nУ Беларусі знялі забарону на наведванне лясоў\nУ Беларусі знялі ўсе забароны на наведванне лясоў у сувязі са стабілізацыяй пажаранебяспечнай абстаноўкі, паведамляецца на сайце Міністэрства лясной гаспадаркі.\nЗабароны на наведванне лясоў уведзены ў 32 раёнах Беларусі\nЗа апошнія дні з-за засухі, ветранага надвор’я ў лясных масівах рэзка павысіўся клас пажаранебяспекі. Штодня рэгіструюцца дзясяткі пажараў у экасістэмах.\nУ 15 рэгіёнах абмежавалі наведванне лясоў\nЗа суткі ў краіне адбылося больш за 50 лясных пажараў.\n«Тыдзень леса»: у Беларусі плануецца высадзіць 18 мільёнаў дрэў\nРэспубліканская добраахвотная акцыя «Тыдзень леса» праходзіць з 28 сакавіка па 4 красавіка. Пра гэта карэспандэнту агенцтва «Мінск-Навіны» паведамілі ў прэс-службе Мінлясгаса.\n21 сакавіка адзначаецца Міжнародны дзень лясоў\nЖыхары Бараўлян, якія доўга бароняць мясцовы лес ад вырубкі, звярнуліся ў гэты дзень да беларусаў.\nКаб не было, як у Котаўцы. Жыхары і актывісты Мядзеля абараняюць зялёную зону ад знішчэння\nНекалькі год мясцовыя жыхары жылога раёна на ўскрайку Мядзеля, вядуць барацьбу за зялёную зону ў межах Нацпарка «Нарачанскі», якую выдзелілі пад участкі для індывідуальнай забудовы.\nЛесу шмат, але чаму драўніны не хапае?\nПрыватныя дрэваапрацоўшчыкі скардзяцца на дэфіцыт сыравіны. І гэта пры тым, што высечка лесу па краіне павялічваецца, а апошнім часам на фоне барацьбы з караедам увогуле стала рэкорднай.\nУ Бараўлянах працягваюць нішчыць дрэвы, нягледзячы на пратэсты мясцовых жыхароў\nГэтым разам жыхары пасёлка Вопытны сталі сведкамі вырубкі дрэваў уздоўж вуліцы Падлесная.\nБабуля з Брэста спаліла 400 гектараў лесу. Вайскоўцы беспакарана пераўзыйшлі жанчыну\nЦягам цёплага сезону бабця-дачніца ўчыніла пажар у Маларыцкім раёне. У Брэсцкім, стараннямі вайскоўцаў аднайменнага палігону, «ляснулася», скарыстаўшы вакабуляр сайту Брэсцкага лясгаса, ад тысячы да двух гектараў. Няйначай таму Маларыцкі і Брэсцкі раёны першымі на Берасцейшчыне ўвялі напачатку сухога і гарачага верасня забарону наведвання лесу.\n«Мы выходзім мірна, але калі сюды прыедзе тэхніка, будзем стаяць да апошняга» (фота)\nУ Бараўлянах мясцовыя жыхары зладзілі арт-фестываль у абарону лесу, які ўлады хочуць ссекчы.\nМінлясгас — Севярынцу: высякаем і будзем высякаць!\nСустаршыня БХД Павел Севярынец атрымаў ад Першага намесніка міністра лясной гаспадаркі Беларусі Шатраўкі В.Г. адказ на петыцыю з патрабаваннем спыніць суцэльныя высечкі лесу, вываз круглай драўніны за мяжу, вынішчэнне дуброваў і будаўніцтва лясных дарог у заказніках, падпісаную больш чым 500 грамадзянамі.


Зімовая фотасесія на вуліцы - Фотасесія 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Фотасесія 2017 ⇒ Зімовая фотасесія на вуліцы\nЗ надыходам зімы многія ўпадаюць у роспач і дэпрэсію. На самай справе зіма - гэта лепшы час для таго, каб як след адпачыць, і гэта адпачынак трэба абавязкова зафіксаваць на фотаздымках.\nКалі няма магчымасці выехаць куды-то за горад, можна проста зладзіць зімовую фотасесію на вуліцы. А мы прапануем вам некалькі ідэй, ажыццявіўшы якія, вы падніміце сабе настрой.\nІдэі зімовай фотасесіі на вуліцы\nЗіма - лепшы час успомніць дзяцінства і зноў акунуцца ў яго з галавой. Запрасіце сяброў схадзіць на вулічны каток, пагуляйце ў снежкі, зляпіць снегавіка і катайцеся на санках, пакачацца ў снегу і, рухаючы рукамі і нагамі, зрабіце анёлаў. Праз некалькі дзён вы зноў можаце сабрацца з сябрамі ў каго дома, і за гарбатай разам паглядзець фатаграфіі.\nЗімовыя фотасесіі дзяўчат на вуліцы добрыя тым, што дзякуючы зімовага антуражу на кадрах захоўваюцца жывыя сапраўдныя і шчырыя эмоцыі. Таму апраніцеся ў прыгожую і яркую вопратку. Гэта могуць быць незвычайныя гетры, яркая шапка з помпоном, малінавыя пальчаткі і белы швэдар з яркімі ўзорамі, арыгінальны шалік з навагоднім арнаментам. Вазьміце з сабой вялікую елкавую цацку або плюшавага мішку, попозируйте у дрэва або сфатаграфуйце на лаўцы. Пакладзеце на далонь снег і дуньте яго ў бок фатографа. Хай гэта будуць жывыя і запамінальныя кадры, напоўненыя шчырасцю і радасцю.\nТаксама можна задаволіць незвычайную фотасесію на вуліцы, надзеўшы лёгкі і прыгожы ўбор. Напрыклад, гэта можа быць доўгая шифоновая яркую сукенку або жаночы касцюм Санты, а менавіта кароткае чырвоная сукенка з пышнай спадніцай, чырвоную шапку з белым помпоном і доўгія пальчаткі.\nДарэчы кажучы, для фотасесіі на вуліцы ўзімку не забудзьцеся адрэпеціраваць арыгінальныя паставы, дзякуючы якім у вас выйдуць добрыя фатаграфіі, так і вы будзеце адчуваць сябе перад аб’ектывам больш упэўнена.\nЗімовая сцюжа змянілася плюсавай тэмпературай Відэа.


15 красавік 2010, 22:19\nАлена Танкачова (зьлева).\nАлена Танкачова, старшыня «Фонду разьвіцьця прававых тэхналёгій», паведаміла «Свабодзе», што сёньня ўначы невядомыя разьбілі шкло ў яе аўтамабілі. З салёну скралі яе асабістыя рэчы.\nСьледчыя паведамілі, што рабаўнікі былі ў пальчатках. Паводле крадзяжу распачата крымінальная справа.\nПраваабаронца Алена Танкачова паведаміла «Свабодзе»: «Даволі высокая верагоднасьць таго, што сапраўднай мэтай невядомых быў ня столькі крадзеж, колькі ператрус аўтамабіля. Я не выключаю, што гэтыя дзеяньні зроблены з мэтай ціску на мяне як на праваабаронцу.\nАпошнім часам я была ініцыятаркай перамоўнага працэсу з прадстаўнікамі сілавых структур напярэдадні правядзеньня масавых акцый, а таксама сябрам групы экспэртаў, якая дала негатыўную ацэнку пэрспэктываў будаўніцтва АЭС. Іншыя сябры групы таксама адчуваюць ціск».


Лукашэнка на праблемным заводзе ў Светлагорску пацікавіўся, ці не смярдзіць тут\nЛукашэнка на праблемным заводзе ў Светлагорску пацікавіўся, ці не смярдзіць тут 2\nАляксандра Лукашэнку запэўнілі ў адсутнасці экалагічных прэтэнзій да працы новай вытворчасці сульфатнай беленай цэлюлозы на базе Светлагорскага ЦКК, перадае БЕЛТА.\nУ час наведвання прадпрыемства кіраўнік дзяржавы пацікавіўся, ці вырашаны ўсе экалагічныя пытанні пры стварэнні новай вытворчасці. «Ці не смярдзіць?» — спытаў ён.\nСтаршыня канцэрна «Беллеспаперапрам» Юрый Назараў запэўніў, што праблем няма. «Інакш мы б не падпісалі акт уводу (прадпрыемства)», — сказаў кіраўнік канцэрна.\nУ выніку Лукашэнка ажыццявіў сімвалічны пуск абсталявання лініі па вытворчасці сульфатнай беленай цэлюлозы.\nНагадаем, што Светлагорскі ЦКК не раз згадваўся ў сувязі то з праблемамі кітайскага падрадчыка, то з грандыёзнымі стратамі, то з пратэстамі мясцовых супраць будаўніцтва з-за непрыемнага паху ў акрузе.\nЦі смярдзіць, ці не смярдзіць -\nУсё адно - прывыклы.\nЎ калгасе ён сваім даўно\nТаму яму не прыкра.\nПраблемы ёсць, праблем няма:\nУсё ж похне нездарма\nнямае там пагрозы.\nКаб пазнаць смярдзіць тут , ці не- трэба пасяліцца тут самому з пазазаконам народжаным - і ты браток паразумееш- смярдзць тут, альбо не смярдзіць!


Двукроп’е ў складаных бяззлучнікавых сказах | Складаны сказ без складанасці\nСкладаны сказ без складанасці\nСкладаныя бяззлучнікавыя сказы\nСкладаныя сказы з рознымі відамі сувязі\nПерадача чужой мовы\nВыніковы кантрольны тэст па тэме «Складаныя сказы»\nІнструкцыя для карыстальнікаў\nДвукроп’е ў складаных бяззлучнікавых сказах\nДвукроп’е ў складаных бяззлучнікавых сказах ставіцца:\n[1 частка ]: [ 2 частка ]\nПрыклады і тлумачэнні\n2-я частка ўказвае на прычыну бо\nтаму што Пакарацелі дні: позна світае, рана змяркаецца (У сказе ставіцца двукроп’е, бо 2-я частка ўказвае на прычыну таго, пра што гаворыцца ў 1-й; паміж часткамі можна ўставіць злучнік бо (таму што). Параўнаем: Пакарацелі дні, бо (таму што) позна світае, рана змяркаецца).\nКаця пачырванела: яна хлусіць не ўмела. Ісці па дарозе было цяжка: яна яшчэ з раніцы была замецена снегам. Луг скасілі, але згрэблі не ўсюды: перашкодзілі дажджы.\n2-я частка раскрывае змест 1-й а іменна\nяк Я ведаў: экзамены ў гэтым годзе здаваць будзе цяжка (У сказе ставіцца двукроп’е, бо 2-я частка раскрывае змест 1-й; паміж часткамі можна ўставіць словы што іменна, злучнік што. Параўнаем: Я ведаў, што экзамены ў гэтым годзе здаваць будзе цяжка).\nУ народзе кажуць: хлеб – усяму галава. Праз вокны відаць: на ўсходзе разгараецца раніца. Дзятлы заняты звычайнай работай: яны шукаюць у кары на абед чарвякоў. Я па ўсіх прыкметах бачу: будзе добры ўраджай.\n2-я частка дапаўняе, удакладняе, канкрэтызуе змест 1-й і ўбычыў (бачу), што..\nі адчуў (адчуваю), што..\nі пачуў (чую), што…\nі зразумеў (разумею), што.. Азірнуўся дзядзька Марцін: нікога не відаць (У сказе ставіцца двукроп’е, бо 2-я частка дапаўняе 1-ю; паміж часткамі можна ўставіць словы і бачыць, што. Параўнаем: Азірнуўся дзядзька Марцін і бачыць, што нікога не відаць).\nЯ азірнуўся: сябры не адставалі, ішлі за мной. Толькі цяпер сцяміў Вадзік: кручок зачапіўся за лодку. Азірнуўся па баках, аж бачу: у садку паміж кустоў агрэсту, парэчкі і маліны мільгае нешта белае.\n1-я частка з’яўляецца абагульняльнай да наступных\n[ ]: [ ], [ ], [ ]. Усё навокал было знаёмае і звычайнае: даверліва шапацелі грушы, дрымотна чарнелі на могілках купы вербаў і акацый, шарэў ледзь відна ў цемры туман на балоце (У сказе ставіцца двукроп’е, бо 1-я частка абагульняе наступныя).\nВуліца жыве вячэрнімі шолахамі і гукамі: скрыпнуў калодзежны журавель, на другім канцы вёскі пралескаталі калёсы, недзе брэша сабака. Усё навокал было па-ранейшаму: глуха шумеў лес, нізка над зямлёй плылі хмары.\nУ 2-й частцы ёсць прамое пытанне\n[ ]: [ ? ]? Ты скажы мне, цьма глухая: доўга будзеш ты ляжаць? (У сказе ставіцца двукроп’е, бо 2-я частка змяшчае прамое пытанне).\nМаці вельмі хвалявалася: куды падзелася дачка? Моцна спіць дзіцятка: што ж яно зараз сніць? Цяжка было старым расставацца з дачкою: калі ўжо сустрэнуцца, калі яна прыедзе зноў?\nНадзейны спосаб падрыхтавацца да ЦТ і засвоіць адну з самых складаных тэм «Сінтаксіс і пунктуацыя складанага сказа». Далучайся да НАС!\nАўтары праекта: Буй Святлана Андрэеўна і Мішчанка Руслан Мікалаевіч, ДУА "Слонімскі раённы ліцей" © 2017\nWP-Templates.ru, поддержка SearchTimes.ru


даляр ЗША у BYN\nUSD у BYN - даляр ЗША у Новы беларускі рубель канвэртар валют\nНашы даляр ЗША да Новы беларускі рубель канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 26.01.2022. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр ЗША. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Новы беларускі рубель валюту па змаўчанні. Націсніце на Новы беларускі рубель або даляр ЗША, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 26.01.2022 11:37\nдаляр ЗША курс у Новы беларускі рубель = 2,62\nВы выбралі зыходную валюту USD і мэтавую валюту Новы беларускі рубель з сумай 1 USD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nдаляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Новы беларускі рубель валюта ў Беларусь. Сімвал USD з'яўляецца $. Сімвал BYN з'яўляецца Br. Абменны курс для даляр ЗША быў актуалізаваны Januar 26, 2022. Абменны курс валюты для Новы беларускі рубель быў актуалізаваны Januar 26, 2022. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент BYN мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс даляр ЗША у Новы беларускі рубель = 2,62.


07 жнівень 2019, 12:35\nІлюстрацыйнае фота. Шэнгенская віза ў пашпарце\nЗьвяртаючыся да яе, Уладзімер Андрэйчанка сказаў, што спадарыня Віктарын мусіць выканаць дзьве рэчы, заплянаваныя на сёлетнюю восень:\n«Па-першае, вы абяцалі падпісаньне дамовы аб спрашчэньні візавага рэжыму (адзін з параграфаў дамовы прадугледжвае зьмяншэньне кошту шэнгенскай візы для беларусаў зь цяперашніх 60 эўра да 35). Па-другое, мы чакаем візыту ў Менск „міністра замежных спраў Эўразьвязу“ Фэдэрыкі Магэрыні».\n«Зараз вы заканчваеце сваю працу ў Беларусі, пасьля чаго пераедзеце на гэткую ж самую пасаду ў Армэніі. У кастрычніку я буду ў Ерэване на мерапрыемствах АДКБ. Так што вы ад мяне там не схаваецеся» — пажартаваў Андрэйчанка.\nНа гэта дыпляматка адказала, што Эўразьвяз заўжды трымае сваё слова.\n«Я расчышчала свой працоўны стол і зьвярнула ўвагу на дакумэнты аб супрацы Эўразьвязу і Беларусі, падпісаныя ў 2014 і 2015 гадах. Дык вось, абсалютна ўсе свае абавязаньні Брусэль выканаў», — падкрэсьліла Андрэа Віктарын.\nБрусэль чакае ад Беларусі адмены сьмяротнага пакараньня\nКіраўніца прадстаўніцтва Эўрапейскага зьвязу ў Беларусі ў сваю чаргу агучыла і пажаданьні Брусэля.\n«Эўрапейцаў хвалююць такія праблемы ў Беларусі, як правы чалавека, дэмакратычныя свабоды, сьмяротнае пакараньне. Мы зацікаўленыя, каб Беларусь стала свабоднай, пасьпяховай, дэмакратычнай краінай. Мы з задавальненьнем бачым, што ў Менску расьце зацікаўленасьць праграмай „Усходняе партнэрства“. Асабліва чакаем зрухаў у працэсе адмены сьмяротнага пакараньня», — заявіла Андрэа Віктарын.\nНа гэта Ўладзімер Андрэйчанка адрэагаваў так:\n«Мы адкрытыя да размовы аб адмене сьмяротнага пакараньня ў Беларусі. Мы над гэтым працуем. Эўрапарлямэнтары павінны разумець, што мы адкрытыя да разьвіцьця стасункаў, абмеркаваньня розных тэмаў, у тым ліку адмены сьмяротнага пакараньня. Цяпер рыхтуем супольна з сакратарыятам Рады Эўропы вялікі сэмінар, які пройдзе ў Менску 27 жніўня. Але нас ня трэба падціскаць, прысьпешваць. Патрэбен час, і мы выйдзем на пэўныя рашэньні ў гэтай праблеме».


Бераставіцкі раён - Краязнаўчы партал Гродзенскай вобласці\nІнфармацыйны рэсурс, у якім змешчана інфармацыя аб найважнейшых страчаных помніках Бераставіцкага краю, якія падвергліся знішчэнню ў розныя гады і па розных прычынах. Гэта храмы, сядзібы, грамадзянскія будынкі– знішчаныя цалкам, або амаль разбураныя, а таксама зусім страчаныя па прычыне ветхасці. За кожнай сядзібай – багатая гісторыя: адны перасталі выкарыстоўвацца адразу пасля рэвалюцыі, другія былі пакінуты назаўжды пасля Вялікай Айчыннай вайны, а калісьці ў іх кіпела жыццё заможных спадароў. Большасць сядзіб, якія перажылі савецкі час, зараз ператвораны ў руіны. Генеруецца БД аддзелам абслугоўвання і інфармацыі ДУК “Бераставіцкая раённая бібліятэка імя В. М. Кавалеўскага”.\nІнфармацыйны рэсурс, у якім змешчана інфармацыя пра гісторыю пабудовы і сучасным становішча праваслаўных, каталіцкіх храмаў Бераставіччыны, якія захаваліся да нашых дзён, якія амаль усе занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Беларусі.


Галоўная Еўрапейскія гісторыі Майкл Обафемі Гісторыя дзяцінства плюс невыказаныя факты біяграфіі\nБіяграфія нашага Майкла Обафемі падрабязна распавядае пра яго гісторыю дзяцінства, сямейнае жыццё, бацькоў, любоўнае жыццё (сяброўка і жонка), лад жыцця, сеткаватасць і асабістае жыццё. У двух словах, мы прадстаўляем вам поўную карціну ягонай гісторыі жыцця, пачынаючы з ранніх гадоў і пачынаючы, калі ён стаў знакамітым.\nТак, усім вядома, што адно з іх нагадвае прозвішча Майкла Обафемі Обафеми Марцінс- той нігерыйскі форвард вядомы гром. Аднак не шмат хто прачытаў біяграфію Майкла Обафемі, якая шмат у чым паказвае пра яго. Зараз, без лішніх клопатаў, пачнем.\nГісторыя дзяцінства Майкла Обафемі:\nДля пачаткоўцаў біяграфіі яго празвалі "слюдой". Майкл Олувадуроцімі Обафеміс нарадзіўся 6 ліпеня 2000 года ў сталіцы Дубліна, Ірландыя. Ірландскі футбаліст нарадзіўся ад сваёй маці, спадарыні Балахока Арэдэйн і малавядомага бацькі.\nПаходжанне сям'і Майкла Обафемі:\nПершае і галоўнае, нападнік - добранадзейны грамадзянін Ірландыі. Аднак вынікі даследаванняў, праведзеных для вызначэння паходжання сям'і Майкла Обафемі, сведчаць аб тым, што ён прадстаўнік ёрубскай этнічнай прыналежнасці.\nГэты этнас пераважае на большай частцы заходняй Нігерыі. Па прыкмеце, бацькі Майкла Обафемі - афрыканцы і нігерыйскія карані. Сам футбаліст з'яўляецца ірландцам, а па жылах цячэ нігерыйская кроў.\nМайкл Обафемі, якія растуць гады:\nЦі ведалі вы, што футбольны геній быў яшчэ зусім маленькім, калі яго бацька і маці пераехалі ў Англію? Менавіта ў краіне 4-гадовы Обафемі пачаў гуляць у футбол са сваім старэйшым братам Афалабі Обафемі.\n"Мы рэгулярна гулялі ў футбол каля майго дома на бетоне. Наша практыка ўключае ў сябе ўдары мячыкамі па плоце суседа, пакуль мы не будзем размаўляць ",\nадзначае нападаючы яго ранніх пачынанняў у футболе.\nГісторыя сям'і Майкла Обафемі:\nПраўда, ён не паходзіў з сям'і, якая складалася з багатых, але сярэдняга класа. У той час як у Англіі бацькі Майкла Обафемі пражывалі ў Чынгфардзе. Раён з'яўляецца прыгарадным раёнам на паўночным усходзе Лондана. Тата і мама Майкла Обафемі пераканаліся, што пра яго добра паклапаціліся. Такім чынам, ён вырас шчаслівы, як і большасць дзяцей у паўночна-ўсходнім Лондане.\nЯк пачаўся кар'ерны футбол для Майкла Абабамі:\nКалі настаў час, лёс футбольнага энтузіяста пачаў клікаць. Тады бацькі Майкла Обафемі палічылі неабходным даць сваёй страсці прадуктыўны кірунак. Такім чынам, яны ўбачылі яго залічэнне на трэніроўкі ў дзіцячы клуб - Раян ФК у Чынгфардзе.\nРаннія гады Майкла Обафемі з Чэлсі, Арсеналам і Уотфардам:\nРазвіццё юнака ў Чынгфардзе было хуткім, таму ён працягваў праводзіць іншыя перыяды кар'еры ў розных футбольных акадэміях. У акадэміі ўваходзяць "Чэлсі", "Арсенал" і "Уотфард".\nГісторыя дзяцінства Майкла Обафемі - Ён нарабіў кар'еру ў шэрагу футбольных акадэмій. 📷: Twimg.\nНа піку юнацкай кар'еры Обафемі ў "Уотфардзе", футбаліст, як вядома, 11 разоў адшукаў сетку ў 14 разоў за адзін матч. Пасля гэтага ён быў вызвалены клубам у маладым узросце XNUMX гадоў.\nМайкл Обафемі Біяграфія - шлях да славы:\nПасля выхаду з Уотфарда футбольнага вундэркінда ён выцягнуў год з вялікай гульні, каб задумацца над тым, ці сапраўды ён хацеў футбол у якасці кар'еры ці не. Ён таксама думаў пра шэраг шляхоў кар'еры, па якіх ён мог бы прайсці, калі б футбол не ішоў добра. Бацькі Майкла Обафемі былі такімі ж кахаючымі, каб суцешыць яго ў той час яго жыцця.\nПрыняўшы рашэнне, 15-гадовы сядзеў са сваёй мамай, каб падзяліцца з ёй сваімі планамі на будучыню. Мама Обафемі аказала яму поўную падтрымку, заклікаючы аддаць 100% сваіх намаганняў на спорт. Дзякуючы парадам бацькоў, ірландскі футбаліст вярнуўся да свайго старога хобі.\nМайкл Обафемі LifeStory - Паўстанне на славу:\nНедаўна футбольны вундэркінг далучыўся да Leyton Orient ў 2015 годзе на год. Пазней ён падпісаўся ў Саўтгэмптане ў 2016 годзе. У студзені 2018 года дэбютаваў за святых падчас розыгрышу 1–1 з Тотэнхэмам Хотспурам.\nЗ дэбютам Обафемі стаў другім самым маладым гульцом, які выступіў у Саўтгэмптане пасля прэм'ер-лігі. люк Шоу (17 гадоў і 116 дзён). Праз месяцы ў снежні 2018 года Обафемі стаў найменшым бамбардзірам Саўтгэмптана ў Прэм'ер-лізе пасля таго, як забіў Хаддэрсфілд свой першы гол за святых.\nЗ тых часоў ён стварыў імя забівання вялікіх клубаў - самы апошні быў асцерагае надзеі Мэн Юнайтэд выйсці на трэцюю пазіцыю лігі пасля аднаўлення пандэміі футбола 2019/2020 COVID-19. Гэта толькі пытанне часу, перш чым ён стане звычайным, і тады мы бачым вялікія клубы, якія выпрошваюць свой подпіс. Астатняе, як кажуць, - гэта гісторыя.\nМайкл Обафемі- Сяброўка, жонка, нежанаты, жанаты, дзеці?\nФутбольныя таленты з цягам часу становяцца вялікімі ў захаванні сваёй любоўнай жыцця. У такім выпадку цяжка сказаць, хто такая дзяўчына Майкла Обафемі, ці ж у яго сапраўды жонка.\nГулец, якога яшчэ трэба сустрэць з якой-небудзь лэдзі, якую можна назваць сваёй дзяўчынай ці жонкай, вельмі імкнецца стаць лепшым, што можа быць у футболе. Нягледзячы на гэта, мы можам прайсці нядоўга, перш чым мы ўбачым яго фота з прыгожай дамай.\nСямейнае жыццё Майкла Обафемі:\nНаяўнасць хатняй гаспадаркі, несумненна, стала самай вялікай рухаючай сілай матывацыі ў жыцці ірландскага футбаліста. Тут мы прадстаўляем вам факты пра бацькоў і братоў і сясцёр Майкла Обафемі. Мы таксама акрэслім факты пра свой радавод. Зараз давайце пачнем.\nПра бацькоў Майкла Обафемі:\nПа-першае, але не менш важна, пра бацьку Міхала Обафемі вядома не шмат. Аднак мы ведаем, што ягоная мама Балахока Арэдэйн - адна з яго самых вялікіх прыхільнікаў. Яна заўсёды была побач з нападнікам і прысутнічала, каб назіраць за яго старэйшым дэбютам за зборную Ірландыі, калі яму было ўсяго 18 гадоў.\nБольш за тое? Балахока Арэдэін абавязвае прыходзіць на кожную гульню сына, незалежна ад таго, знаходзіцца ён на лаўцы.\nАб родных братоў Майкла Обафемі:\nАфалабі Обафемі - брат нападніка. Яны выраслі ў футбол разам і былі абодва ў моладзевых званнях Leyton Orient, перш чым іх кар'ера пайшла ў іншы бок. Кар'ера Афалабі менш слаўная. У асноўным ён гуляў у ніжэйшых лігах перад пасадкай у Wingate & Finchley, у Прэм'ер-дывізіёне Isthmian League. Вось Афалабі Обафемі.\nЗнаёмцеся з братам Майкла Обафемі Афалабі. 📷: Журнал\nПра сваякоў Майкла Обафемі:\nУ непасрэднай сям'і нападніка дадзеныя пра яго радавод можна прасачыць у Нігерыі, а не ў Ірландыі. Асабліва гэта звязана з дзядулямі і дзядулямі па бацьку. Акрамя таго, дзядзькі, цёткі, стрыечныя браты, пляменнікі Обафемі, пляменнікі і пляменніцы.\nДавайце пяройдзем да жыцця "слюды" па-за трэніроўкамі і катаваннямі абаронцаў. Ці ведаеце вы, што існуе кансенсус, калі сяброў, сваякоў і таварышаў па камандзе просяць апісаць яго персону?\nЯны сведчаць аб тым, што Обафемі - гэта чалавек, які крэатыўны, пругкі, эмацыянальны, эмацыянальны і славалюбівы, як чалавек, у якога знак задыяку - Рак. Ён любіць плаваць, падарожнічаць, глядзець фільмы, праводзіць якасны час з сям'ёй і сябрамі сярод іншых інтарэсаў і захапленняў.\nЗнаёмства з тым, як багацце футбаліста і як ён марнуе свае грошы з поля, напэўна дапаможа вам атрымаць лепшае ўяўленне пра яго.\nЧыстая варта Майкла Обафемі:\nПадчас напісання біяграфіі (2020) Ці ведаеце вы, што гадавая зарплата - гэта 600,000 525,000 еўра (1.7 XNUMX фунтаў)? Такім чынам, чыстая сума Майкла Обафемі складае XNUMX мільёна еўра. Зараз давайце раскажам, як нападнік зарабляе і марнуе свае грошы.\nНе існуе ракетнай навукі, як Обафемі назапасіў багацце, бо футбол, як мы ведаем, з'яўляецца папулярным відам спорту. На самай справе, грошай, якія ён атрымлівае ад індасаменту, дастаткова для падтрымання сваіх экзатычных аўтамабіляў і для падтрымання працы дарагога дома.\nФакты Майкла Обафемі:\nНашы надпісы на «слюдзе» (яго псеўданім) былі б недасканалымі, калі мы не выканаем патрабаванняў дадзенай рубрыкі. Такім чынам, мы прадстаўляем вам некалькі фактаў пра нападніка, каб дапамагчы вам атрымаць поўнае ўяўленне пра яго.\nObafemi мае вельмі дрэнны агульны рэйтынг FIFA 2020 у 67 балаў. Такі рэйтынг не кажа пра яго статус нападніка. Фанаты, безумоўна, не задаволены развіццём і заклікаюць да яго абнаўлення.\nТолькі нешматлікім асобам вядома пра тое, што год нараджэння Обафемі - 2000 год для значных тэхналагічных падзей. Самае вялікае ў свеце кола агляду або агляднае кола (Лонданскае вока) было адкрыта ў 2000 годзе. У тым жа годзе, калі выбухі Dot Com Bubble і тысячы DotComs разбурыліся.\nФакт № 3 - Рэлігія:\nОбафемі - гэта Крышталь. На самай справе, наведванне яго старонкі ў Instagram пераканае вас, што ён веруючы, асабліва калі вы праглядаеце відэа з зборніка навыкаў нападніка. Загаловак відэа - папулярны біблейскі верш, які абвяшчае: "Я магу ўсё рабіць праз таго, хто дае мне сілы".\nПоўнае імя Майкл Олувадуроцімі Обафемі\nДата нараджэння 6 ліпеня 2000 года\nМесца нараджэння Дублін, Ірландыя\nБацькі Спадарыня Балахока Арэдэйн (маці)\nБраты і сёстры Афалабі Обафемі (брат).\nХобі Плаванне, падарожжы, прагляд фільмаў, а таксама якаснае час з сям'ёй і сябрамі\nвышыня 5 футаў, 7 цаляў\nУласны капітал 1.7 мільёна еўра\nЗарплата 600,000 XNUMX еўра ў год\nДзякуй за прачытанне гэтага праніклівага надпісу з біяграфіі Майкла Обафемі. Мы не сумняваемся, што яго гісторыя жыцця дала вам урокі пра неабходнасць даць усё, што вы захапляеце. Ці траплялі вы падчас недакладнасці нейкага недакладнага або несправядлівага прысуду? Калі так, калі ласка, не саромейцеся звязацца з намі альбо пакіньце паведамленне ў поле каментарыяў.


08 травень 2016, 16:58\nФатаздымкі ўзычаныя фондам «Ізаляцыя. Плятформа культурных ініцыятываў»\nВыставу беларускага сучаснага мастацтва ZBOR, якая праходзіла ў Кіеве, часопіс #viennacontemporary Magazine назваў адной з найлепшых ва Ўсходняй Эўропе.\nДакумэнтальныя фатаграфіі, відэапрацы, інсталяцыі, навуковыя нарысы, арыгінальныя творы мастакоў. Больш як 200 экспанатаў. 25 гадоў жыцьця і разьвіцьця беларускага мастацтва.\nАрганізавалі выставу куратары Андрэй Дурэйка зь Нямеччыны і Максім Тымінько з Галяндыі. Іх ведаюць як актыўных прамоўтэраў беларускага мастацтва ў замежжы.\nІніцыятарам жа выступіў фонд «Ізаляцыя. Плятформа культурных ініцыятываў». Слова яго каардынатарцы Тацяне Філеўскай:\n• У беларускім ZBORʼы прадстаўлена толькі сорак мастакоў, але іхныя працы даюць ключавыя аспэкты для разуменьня таго, як разьвівалася беларускае мастацтва апошнія некалькі дзесяцігодзьдзяў.\n• Ва Ўкраіне няма такога аналягу, каб зьбіралі такі адзіны, кансалідаваны архіў, у які ўваходзілі б працы мастакоў усіх кірункаў. У нас есьць спробы архіваваць бягучы працэс, але гэтая праца вядзецца разьяднана і вельмі субʼектыўна.\n• Па выніках дыскусій зразумела, што беларускае мастацтва рухаецца ў бок абароны агульначалавечых каштоўнасьцяў, да дэмакратычнага палілёгу, а не маналёгу, маючы крытычны погляд на саміх сябе і на сваё жыцьцё.\n• Мне падаецца, што сучаснае беларускае мастацтва — пра свабоды, пра мноства поглядаў і магчымасьці іх выказаць.\n• Дарэчы, на адкрыцьцё выставы прыехалі ня толькі тыя мастакі, працы якіх выстаўляліся, — і гэтая салідарнасьць нас проста ашаламіла!\n• Выставу наведалі каля 1,5 тысячы чалавек, амаль усе былі ў поўным захапленьні. Некаторыя вярталіся па некалькі разоў і не сыходзілі гадзінамі — казалі, што выстава вельмі насычаная і за адзін раз яе проста немагчыма поўнасьцю праглядзець. Адных толькі відэапрацаў было на 2,5 гадзіны!\n• Не абышлося без кур’ёзаў. Вельмі папулярным экспанатам была кніга «Азбука абсурду». Яе хтосьці скраў у першы ж дзень. Таму мы былі вымушаныя другі асобнік пачапіць на мэталічны ланцужок.\n• Тая частка грамадзтва і мастакоў, зь якімі мы маем зносіны, імкнецца да іншага разьвіцьця Беларусі і, можа, нават крыху зайздросьціць магчымасьцям, якія ёсьць ва Ўкраіне, нягледзячы на ўсе цяжкасьці.\n• Калі гаварыць пра колькасьць інстытуцый, пляцовак, мастакоў, грантавыя магчымасьці і фундацыі, якія існуюць ва Ўкраіне ў галіне сучаснага мастацтва, — гэта пакуль, на жаль, недасягальна для Беларусі.\nWorld Press Photo ў Менску: 66 імгненьняў жыцьця


09 верасень 2016, 11:29\nПамятаю, як на восьмага верасьня 1992 году адбылося шэсьце з паходнямі Беларускага згуртаваньня вайскоўцаў. Сотні патрыётаў-вайскоўцаў рушылі па галоўным праспэкце сталіцы. Відовішча было рэзананснае. Пэрформанс удалы. Беларускаму народу яскрава нагадалі пра ягоныя ж перамогі.\nСёлетняя гадавіна Дня вайсковай славы пачалася таксама з пэрформансаў, нават раней за дату.\n6 верасьня каля Веткі актывісты «Маладога фронту» перанялі сьцяг БЗВ. Яны зладзілі іншы, але ня менш рэзанансны пэрформанс. Чальцы МФ і клюбу «Ваяр» у лесе каля расейскае мяжы капалі акопы.\n«Мы вырашылі правесьці акцыю, якой прадэманструем, што межы Беларусі трэба бараніць найперш з усходу», – зазначыў лідэр МФ Зьміцер Дашкевіч.\nЗдаецца, найбольш уразіліся такому пэрформансу веткаўскія мясцовыя ўлады, якія таксама рыхтуюцца стаць удзельнікамі агульнадзяржаўнага пэрформансу пад назовам – выбары.\nНадоечы заехаў я па справах на сталічны бульвар Шаўчэнкі. Па вуліцы езьдзіць аўтобус-мэгафон і заклікае на выбары. Навязьліва так заклікае, і міжволі сьледам узьнікае тэлевізійная карцінка датэрміновага галасаваньня студэнтаў, дзе пахмурыя студыёзусы шыхтуюцца ў пакорныя чэргі да выбарчых кабінак пад наглядам ахоўнікаў-міліцыянтаў.\nНу чым не пэрформанс?\nНаперадзе ўяўляюцца такія ж шэрагі пэнсіянэраў у дзень галасаваньня.\nХоцькі-няхоцькі ўзьнікае асацыяцыя з акупацыйнай уладай часоў Другой сусьветнай.\nУ супрацьвагу – іншая тэлевізійная карцінка – трансьляцыі футбольнага матчу з Барысаў-Арэны, дзе пад «Белымі Крыламі», зь нядаўняга часу сымбалем беларускай нацыянальнай футбольнай каманды – буйства энэргіі, нацыянальных колераў, «Пагоняў» і духавітых крычалак у часе адборачнага матчу Беларусь – Францыя. Менавіта з таго самага стадыёну, дзе год таму актывіста МФ Зьмітра Хведарука зацягнулі ў пастарунак за шалік з «Пагоняй» «інтэлектуалы» з АМОНу.\nЯкая фантастычная зьмена дэкарацыяў!\nНа гэтым верасьнёўскія пэрформансы не спыняюцца.\nНа адкрыцьці Паралімпійскіх гульняў у Рыё беларуская дэлегацыя разам зь дзяржаўным сьцягам падымае расейкі трыкалёр. Тым самым падводзячы беларускіх паралімпійцаў пад магчымыя санкцыі з боку Міжнароднага алімпійскага камітэту.\nЛукашэнка заяўляе, што гэта годны ўчынак.\nУвечары апазыцыяй плянуецца мітынг каля Опэры з нагоды гадавіны Аршанскае перамогі князя Канстанціна Іванавіча Астроскага ў 1514 годзе. Дзея, якая выпала з палітычнага кантэксту краіны гадоў зь пятнаццаць-дваццаць таму.\nУсе гэтыя вясёлыя пазлы складаюцца ў такую ж вясёлую карціну й сьведчаць пра адно – наступае новая хваля спаборніцтва ідэяў і формаў іхнага ўвасабленьня.\nАле варта зазначыць вельмі красамоўнае, можна сказаць, знакавае візуальнае параўнаньне энэргіі згаданых пэрформансаў.\nЗ аднаго боку зацятае рыцьцё акопаў на расейскай мяжы й неўтаймоўная тарсіда на барысаўскім стадыёне, зь іншага – шэрагі палонных студэнтаў-пэнсіянэраў і расейскі сьцяг інвалідаў-паралімпійцаў.\nКарцінка тлумачыць усё.


Як весела падаць | cabredo.org\nЯк весела падаць\nСезон восені, дзе выпадаюць рознакаляровыя лісце, з'яўляецца любімым для многіх людзей. У гэтым сезоне ёсць шмат цікавых рэчаў, такіх як прагулкі на прыродзе, выраб рамёстваў і шмат іншага. Гэты cabredo.org падкажа, як зрабіць максімальную карысць з гэтага прыгожага сезона.\nАтрымлівайце асалоду ад прыроды\nАдпраўляйцеся ў паход . Гэты занятак дазваляе вам атрымліваць асалоду ад цудаў восені. Пешыя прагулкі - гэта займальная справа, асабліва калі скончыце з сям'ёй і сябрамі. Каб атрымаць максімальную карысць ад паходу, гэта дапаможа прытрымлівацца наступных парад і рэкамендацый:\nПераканайцеся ў цёплым адзенні.\nПрынясіце ежу і ваду, калі паход будзе доўгім.\nНе забудзьцеся ўзяць прытулак для хуткай дапамогі, каб у вас было месца, дзе вы згубіцеся.\nЗ сабой мець палатку, ліхтарык і спальны мяшок.\nУ выпадку няшчасных выпадкаў мець аптэчку.\nВыбірайце паходны маршрут у залежнасці ад вашага досведу. Не выбірайце сляды, якія занадта цяжка для вас.\nВыберыце ўчастак з вялікай колькасцю дрэў і выдатным выглядам, каб атрымаць найлепшы вопыт. Вы можаце ўзяць з сабой фотаапарат, каб зрабіць некалькі здымкаў.\nПагуляйце ў парк. Калі вас зараз не цікавіць працяглы паход, лепшым выбарам можа стаць кароткая прагулка па больш лёгкіх паркавых сцежках. Многія паркі прапануюць пешаходныя сцежкі і забавы. Гэта выдатны час, каб назіраць за зменай сезонаў і атрымліваць асалоду ад лісця.\nПаспрабуйце трапіць у парк з азёрамі, бо гэта паляпшае агульны візуальны вопыт.\nІдзіце ў той час, калі вы не занятыя, каб вы маглі пабыць там даўжэй.\nЗнайдзіце час, каб палюбавацца прыродай і адпачыць.\nСкачыце ў кучу лісця. Гэта адзіны час года, калі вы атрымаеце гэта зрабіць! Гэта можа пакінуць беспарадак, але гэта варта таго задавальнення.\nІдзіце на збор яблыкаў . Збор яблыкаў - вельмі расслабляльнае мерапрыемства. Ёсць шмат розных месцаў, дзе можна самастойна сабраць яблыкі. Пераканайцеся, што вы трапіце туды, калі ён адкрыецца, каб вам не давялося мець справу з яблыкамі, якія ўжо збіраюць!\nЗнайдзіце час, калі вы збіраеце яблыкі, каб атрымаць асалоду ад свежага і свежага паветра.\nЗбірайце яблыкі, у якіх няма ўкусаў памылак і не ўпалі на зямлю.\nУ некаторых месцах прадаюць яблыкі па мяшку. Калі гэта так, паспрабуйце напоўніць сумку столькі яблыкаў, колькі вы можаце.\nКалі вы скончыце збор яблыкаў, пакладзеце іх у кошык для захоўвання.\nНе забудзьцеся памыць яблыкі, калі яны гатовыя ёсць.\nВыкраіце гарбуз на Хэлоўін . Гэта штогадовая традыцыя для многіх сем'яў. Вы можаце выразаць гарбуз, выканаўшы наступныя дзеянні:\nЗ дапамогай нажа выражыце з гарбузы патрэбныя вам формы.\nЗрабіце адтуліну ў верхняй частцы гарбуза, як вечка.\nВычэрпвайце мякаць і насенне з адтуліны, якую вы зрабілі.\nЦяпер у вас ёсць разьба з гарбуза, якой можна карыстацца, калі захочаце! Вы можаце запаліць у ёй свечку для дадатковай прыгажосці.\nЗрабіце яблычны воцат . Гэта выдатны спосаб атрымаць асалоду ад густамі восені. Каб зрабіць яблычны воцат, выканайце наступныя дзеянні:\nВазьміце некалькі яблыкаў і парэжце іх невялікімі кавалачкамі.\nПакладзеце некаторыя часткі ў слоік.\nНапоўніце банку вадой і зачыніце вечкам.\nЗмешваем сумесь кожны дзень.\nЧакаць прыйдзецца каля месяца. Калі яно будзе гатова, працадзіце яблыкі з воцату, і яно павінна быць даўкі.\nЗрабі касцюм на Дзень усіх Святых ! Гэта адзін з самых вясёлых часоў восені. Некаторыя ідэі для касцюма ёсць, a пірат , паўліна, а аднарог , садавіна ці дрэва.\nЗрабіце лісце з паперы і павесьце іх па хаце. Паспрабуйце зрабіць іх максімальна рознакаляровымі. Некаторыя колеры, звычайна звязаныя з восенню, ўключаюць адценні чырвонага, аранжавага і жоўтага.\nВы можаце павесіць іх на мяккіх плямах, якім патрэбен нейкі колер.\nКалі вы хочаце, вы можаце дадаць дадатковыя ўпрыгажэнні да лісця, напрыклад, цытаты, малюнкі ці малюнкі.\nЗрабіце адбіткі лісця . Гэта выдатны спосаб захапіць вытанчанасць падзення.\nВазьміце некалькі прыгожых лісця, якія ўпалі з дрэў. Пераканайцеся, што яны не высыхаюць і не трэскаюцца, і што яны яшчэ свежыя.\nПакладзеце фарбу па вашаму выбару на лісці. Калі вы хочаце захапіць колеры восені, падумайце пра тое, каб адпавядаць колеру фарбы колеру ліста.\nНацісніце аркуш на ўсё, што вам трэба для прыгожага дызайну лісця.\nВы нават можаце зрабіць калаж з ліста з дапамогай гэтага метаду!\nЕжа, каб атрымліваць асалоду ад\nХрусце на некалькі свежых яблыкаў. Самае задавальненне збіраць уласныя яблыкі, але купленыя ў краме яблыкі таксама працуюць, калі вы не можаце патрапіць у яблыневы сад. Спачатку памыйце іх, а потым на іх набярыце!\nВы можаце выкарыстоўваць яблыкі для запякання. Напрыклад, вы можаце зрабіць яблычны пірог, карамельныя яблыкі або яблычныя кексы.\nЁсць мякаць гарбуза і мяса! Калі ў вас ёсць гарбузовыя семечкі, смажыць іх каб зрабіць іх больш хрумсткімі.\nВы можаце паспрабаваць спарваць гарбуз з гарбузовай спецыяй, гарбузовымі булачкамі, гарбузовым пірагом, рознымі напоямі (напрыклад, гарбузовымі прыправамі-латэ) і яблыкамі.\nВыбіраючы гарбуз для запякання або падрыхтоўкі ежы, звярніце ўвагу на "піражныя гарбузы" ці "цукровыя гарбузы", паколькі яны больш салодкія і духмяныя, чым буйныя віды.\nПаспрабуйце розныя прадукты харчавання! У той час як яблыкі і гарбузы звычайна атрымліваюць больш увагі падчас падзення, ёсць шмат іншых выдатных водараў, звязаных з гэтым выдатным сезонам. Некаторыя ідэі ўключаюць:\nКабачкі, падобныя на гарбуз, гарбуз\nКляновы сіроп. Пасыпайце гэта на дэсерты для салодкага дотыку!\nТурцыя. Ешце гэта падчас Дня падзякі.\nЯкія добрыя касцюмы на Дзень усіх Святых?\nНекаторыя добрыя касцюмы Хэлоўіна ўключаюць аднарогаў, піратаў і ведзьмаў (класіка). Будзьце творчыя! Зрабіце сваё і будзьце дурнымі і прыгоднымі, калі хочаце унікальны касцюм!\nНягледзячы на тое, што вам весела, вы ўсё роўна павінны падрыхтавацца да зімы прыблізна ў пачатку лістапада. Не дазваляйце першы снег стаць сюрпрызам! Атрымаеце снежныя шыны незадоўга да таго, як прыйдзе першы снег. Дастаньце зімовую экіпіроўку і купіце новыя рэчы, каб замяніць шасцярні, якія дрэнна падыходзяць або ў дрэнным стане. Праверце прагноз надвор'я, каб даведацца, калі прыйдзе першы снег.\nНе губляйцеся на сцежках.\nЯк адзначаць Дзень БастылііЯк адзначаць Дзень боксаЯк адзначаць Дзень святога Дня святогаЯк адзначаць Міжнародны дзень міруЯк адзначаць Дзень каралёў (El Día de los Reyes)Як апранацца на ОктоберфестЯк правесці свой першы дзень восені


29 ліпень 2014, 18:52\nАналіз ваеннай сытуацыі на ўсходзе Ўкраіны прапануюць журналісты брытанскай The Financial Times Сэм Джонс і Гай Чэйзан.\nКрушэньне самалёту MH-17 прыцягнула ўвагу да складанасьці і агнявой моцы баявога арсэналу ўкраінскіх ваеўнікоў, але зацямніла больш маштабную зьяву — тое, што набліжаецца ваенная параза прарасейскіх сэпаратыстаў.\nУкраінская армія ў выніку наступу, які працягваецца месяц, адціснула сілы ваеўнікоў да галоўных гарадоў Данецкай і Луганскай абласьцей, і вось-вось наступіць пераломны момант.\nУ той час як у рамках першага этапу кампаніі былі вернутыя пераважна вясковыя тэрыторыі, самая цяжкая праца пакінутая на потым. Галоўная задача другога этапу — адрэзаць паўстанцаў ад магутных патокаў усё больш складанай зброі, якую пастаўляе Расея.\nВыкарыстоўваючы тры асобныя брыгады, дысьлякаваныя на поўдзень ад Данецку, Кіеў заняў ключавыя КПП, такія як Далжанскі, якія былі асноўнымі пунктамі транзіту ваеннага абсталяваньня і зброі з Расеі. Зараз Кіеў кантралюе ўсе тэрыторыі ўздоўж мяжы аж да Краснапартызанску.\nЗадачай украінцаў было ўсталяваць 5-кілямэтровую буфэрную зону ўздоўж мяжы, але цяпер ім неабходная 30-кілямэтровая зона, калі яны хочуць выйсьці за межы радыюсу дзеяньня расейскіх ракетных абстрэлаў\nАднак утрыманьне такой тэрыторыі стала дарагой і складанай справай, паколькі Расея пачала ўжываць ракетную артылерыю для абстрэлу ўкраінскіх пазыцый уздоўж мяжы са сваёй тэрыторыі. Пра гэта ў нядзелю паведамілі прадстаўнікі амэрыканскай выведкі.\n«Задачай украінцаў было ўсталяваць 5-кілямэтровую буфэрную зону ўздоўж мяжы, але цяпер ім неабходная 30-кілямэтровая зона, калі яны хочуць выйсьці за межы радыюсу дзеяньня расейскіх ракетных абстрэлаў, — лічыць Ігар Суцягін, расейскі ваенны экспэрт з Каралеўскага аб’яднанага інстытуту абаронных дасьледаваньняў у Лёндане. — Калі вы хочаце гэта зрабіць, то вам давядзецца змагацца ў гарадах, а гэта вельмі складана».\n«Украінскім ваенным было нескладана змагацца ў стэпу. Там у іх была перавага, — адзначае Суцягін. — Але, як толькі яны апынуцца ў гарадах, гэта будзе жудасна».\n«Прарыў наступіць толькі тады, калі Расея спыніць пастаўкі зброі, грошай і людзей ваеўнікам, а я мяркую, што гэтага не адбудзецца ў бліжэйшай будучыні», — сьцьвярджае Аляксей Мельнік з кіеўскага Цэнтру Разумкова. Паказальна тое, што на мінулым тыдні ўкраінскія заканадаўцы ўхвалілі трэцюю хвалю агульнанацыянальнай мабілізацыі, кажа Мельнік. «У Кіева досыць вайскоўцаў, каб стабілізаваць сытуацыю на ўсходзе, але не для таго, каб дасягнуць прарыву, не кажучы ўжо пра перамогу», — лічыць ён.


Кiнуць выклiк лёсу. Чым жыве паралiмпiйскi спорт у Беларусi | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Кiнуць выклiк лёсу. Чым жыве паралiмпiйскi спорт у Беларусi\nПра спартсменаў з абмежаванымi магчымасцямi гавораць не так часта, як хацелася б. А мiж тым у iх ёсць чаму павучыцца — мужнасцi, сiле духу i ўменню дасягаць сваiх мэт.\nПандэмiя каранавiруса i яе наступствы ўнеслi карэктывы не толькi ў алiмпiйскi, але i ў паралiмпiйскi рух. XVI Паралiмпiйскiя летнiя гульнi пройдуць у Токiа з 24 жнiўня да 5 верасня 2021 года. Як беларусы рыхтуюцца да галоўных стартаў i як развiваецца паралiмпiйскi рух, расказаў генеральны сакратар Паралiмпiйскага нацыянальнага камiтэта Рэспублiкi Беларусь Мiкалай Шудзейка.\nПеранос паралiмпiяды на год Мiкалай Мiкалаевiч лiчыць разумным рашэннем. «Вучэбна-трэнiровачны працэс не спыняўся. Асаблiвай панiкi нi ў кога не было, хiба што лёгкае пачуцце прыкрасцi. Але работу нiхто не спыняў. Трэнеры хутка адкарэктавалi графiк, адаптавалi яго пад сiтуацыю. Усе спартсмены спакойна ўспрынялi новыя ўмовы. Жыццё на гэтым не заканчваецца».\nПаралiмпiйцы аказаліся ў выгадным становiшчы. У некаторых вiдах спорту адбываецца змена пакаленняў. Квалiфiкацыйны перыяд на паралiмпiяду яшчэ не скончаны, i ў моладзi ёсць час выступiць на турнiрах, набраць рэйтынгавыя балы i адабрацца на гульнi. Верагодна, налета беларуская паралiмпiйская каманда папоўнiцца моцнымi спартсменамi.\nПакуль паралiмпiйцы заваявалi 10 лiцэнзiй у Токiа, адна з iх у лёгкай атлетыцы. Дзевяць лiцэнзiй зарабiлi плыўцы: сем мужчынскiх i дзве жаночыя. У планах — атрымаць пуцёўкi на паралiмпiйскiя спаборнiцтвы па дзюдо, фехтаваннi, веславаннi на байдарках i каноэ, акадэмiчным веславаннi. У 2021 годзе ў праграму Паралiмпiйскiх гульняў дададуцца бадмiнтон i тхэквандо. У Брэсце сфармiравалася добрая школа тхэквандо, i ў беларусаў ёсць усе шанцы раздзялiць паралiмпiйскi дэбют гэтага вiду спорту.\nВялiкiя надзеi кiраўнiцтва Паралiмпiйскага камiтэта ўскладае на лiцэнзii ў тэнiсе на iнвалiдных калясках: «Каляндар дазваляе выступаць на спаборнiцтвах i набiраць балы для лiцэнзii. Калi не атрымаецца зарабiць лiцэнзiю, то wild card (асаблiвае запрашэнне на спаборнiцтва для спартсмена, якi не прайшоў квалiфiкацыю. — «Зв.») у нас дакладна павiнна быць».\nСярод безыменных лiцэнзiй у плаваннi ёсць i iмянное запрашэнне. Арганiзатары паралiмпiяды запрашаюць Аляксея Талая паспаборнiчаць за тытул паралiмпiйскага чэмпiёна. Аляксей — спартсмен без рук i ног, якi стаў зоркай мiжнародных спаборнiцтваў. «Лёша выступае ў цяжкiм класе, дзе мала спартсменаў. I каб спаборнiцтвы адбылiся, патрэбна пэўная колькасць удзельнiкаў. Вось арганiзатары яго персанальна i запрашаюць. Я ўпэўнены, што характар змагара i жыццёвы стрыжань дапамогуць яму падрыхтавацца i годна выступiць на паралiмпiядзе», — адзначыў Мiкалай Шудзейка.\nНа Паралiмпiйскiх гульнях у Лондане, а потым у Рыа сапраўдны фурор здзейснiў сцiплы беларускi хлопец Iгар Бокiй. У 2012 годзе ён заваяваў пяць залатых медалёў, у 2016 — шэсць залатых i адзiн бронзавы. У Токiа ў 11-разовы паралiмпiйскi чэмпiён па плаваннi можа калi не пераўзысцi, то паўтарыць свой поспех. «Iгар — унiкум. Спецыялiсты адзначаюць, што ён валодае асаблiвай плывучасцю. Бог даў яму вялiкi талент, а Iгар любiць ды ўмее працаваць, каб пастаянна ўдасканальваць свае навыкi. Мы шчыра верым, што ў Токiа ён зноў заваюе россып узнагарод», — кажа генеральны сакратар Паралiмпiйскага камiтэта.\nУсяго ў спiсах нацыянальных i зборных камандаў Беларусi 88 топавых спартсменаў-паралiмпiйцаў. Дзякуючы новым методыкам падрыхтоўкi, развiццю фармакалогii i медыцыны ўзровень спартыўнага майстэрства ў свеце значна ўзрос, адпаведна, вырасла i канкурэнцыя. Але беларусы не адстаюць. «Нам вельмi дапамагаюць Мiнiстэрства спорту i турызму, спартыўныя федэрацыi. Асобны дзякуй рэгiянальным адмiнiстрацыям, якiя падтрымлiваюць сваiх землякоў паралiмпiйцаў».\nШмат залежыць i ад трэнераў, якiя працуюць са спартсменамi. Мiкалай Шудзейка кажа, што сакрэт поспеху паралiмпiйскага руху ў Беларусi — у сiмбiёзе ўзросту, вопыту i маладосцi: «Настасся Шляпцова — малады трэнер па тэнiсе на — iнвалiдных калясках. Сама ў мiнулым спартсменка, але, вiдаць, вырашыла, што другой Вiкторыяй Азаранка ёй не стаць, i пераключылася на трэнерскую работу. У яе асаблiвы дар прыцягваць да сябе людзей. I яна гарыць сваёй справай. Генадзь Вiшнякоў, трэнер Iгара Бокiя, — скарбнiца ведаў. Ён захапiўся падрыхтоўкай рэзерву, актыўна працуе з моладдзю. Сабраў каманду маладых таленавiтых спецыялiстаў. У кожнага з iх ёсць свая група спартсменаў, i мы ўжо назiраем канкурэнцыю. А здаровая канкурэнцыя ў спорце матывуе i рухае наперад».\nМастацтва трэнера, якi працуе з людзьмi з асаблiвасцямi здароўя, заключаецца i ў тым, каб фiзiчныя нагрузкi не прыносiлi шкоду арганiзму. У штаце нацыянальнай паралiмпiйскай каманды — 10 заслужаных трэнераў Рэспублiкi Беларусь. Спартсмены кожны сезон праходзяць дэталёвае медыцынскае абследаванне, з iмi пастаянна працуе ўрач. Гэта дапамагае павышэнню спартыўнага майстэрства i паляпшэнню вынiкаў.\nСпорт як лад жыцця\nМiкалай Шудзейка лiчыць, што спорт неабходны iнвалiдам: «Гэта цудоўны спосаб самарэалiзацыi. Чалавек мае магчымасць убачыць свет, завесцi новых сяброў, атрымаць прызнанне. Ён разумее, што грамадства па заслугах ацэньвае яго працу. Чалавек адчувае сябе патрэбным».\nДля развiцця спорту неабходны рэзерв. Суразмоўнік называе гэтае пытанне балючай тэмай. Але работа ў такiм кiрунку вядзецца. Добры трэнд у сацыяльнай палiтыцы — школы iнклюзiўнай адукацыi. У Мiнску пяць такiх школ, дзе вучацца дзецi з iнвалiднасцю. «У сталiчнай школе № 12 мы стварылi музей паралiмпiйскай славы, рэгулярна праводзiм там мерапрыемствы, — расказвае Мiкалай Мiкалаевiч. — Нацыянальны паралiмпiйскi камiтэт падтрымлiвае цесныя сувязi са спецыялiзаванымi школамi для дзяцей з парушэннямi слыху i зроку. Такiя школы ёсць у Маладзечне, Шклове, Васiлевiчах, Жабiнцы і Гродне — у кожнай вобласцi, акрамя Вiцебскай. У маладзечанскай школе асноўны спорт — лёгкая атлетыка. Там працуе галоўны трэнер нацыянальнай каманды Iгар Фартуноў. З розных гарадоў туды прыехалi лёгкаатлеты. Выдатная група атрымалася, дзеткi растуць i развiваюцца на вачах. Праўда, часам вялiкая праблема — пераканаць бацькоў «адарваць» крывiначку ад дому i адпусцiць у iншы горад».\nЧаста спартсмены, сутыкнуўшыся з пагаршэннем здароўя, не хочуць развiтвацца са спортам i пераходзяць у разрад паралiмпiйцаў. Дарэчы, у такой сiтуацыi ў 14 гадоў аказаўся Iгар Бокiй. Нацыянальны паралiмпiйскi камiтэт рады дапамагчы ўсiм, калi ў спартсмена няма агульных медыцынскiх супрацьпаказанняў. Але i гатовых спартсменаў трэба падрыхтаваць да новых правiлаў. Па словах Мiкалая Мiкалаевiча, работы шмат, але яно таго варта.\nТое, што важна\nРазвiццё паралiмпiйскага спорту робiць вiдавочнай важную праблему — стварэнне безбар'ернага асяроддзя. «Гэта адно з самых актуальных пытанняў у нашай рабоце. Выязджаючы на спаборнiцтвы, атрымлiваем дзяржаўную задачу — прывезцi як мага больш iнфармацыi пра безбар'ернае асяроддзе ў iншых краiнах. Уважлiва за гэтым назiраем, прывозiм фота, буклеты, усяляк пераймаем вопыт. I пацiху ў нас усё змяняецца. Элементарны прыклад — практычна ўсюды ёсць жоўтая рыфлёная плiтка для невідушчых людзей. Новыя станцыi метро маюць лiфты i пад'ёмныя прылады. Сучасныя спартыўныя аб'екты на 100 % адаптаваныя пад патрэбы iнвалiдаў. Калi рэканструявалi стадыён «Дынама», усё безбар'ернае асяроддзе ўзгаднялi з намi. Стадыён у гэтым плане вельмi добры. Басейн i лёгкаатлетычны манеж БДУФК — выдатны прыклад, мы там часта спаборнiцтвы праводзiм. Вяслярны канал у Брэсце — узор па стварэннi безбар'ернага асяроддзя. На шчасце, наша грамадства разумее, што ёсць людзi з асаблiвымi патрэбамi, якiм трэба стварыць умовы».\nПаралiмпiйцы — унiкальныя людзi. Гэта тлумачыцца не толькi тым, як яны спраўляюцца з нягодамi, але i тым, як доўга яны гэта робяць. Тамара Сiвакова, пяцiразовая паралiмпiйская чэмпiёнка па лёгкай атлетыцы, якая дагэтуль выступае, 16 жнiўня адзначыць свой 55-гадовы юбiлей. Лыжнiку i бiятланiсту Дзмiтрыю Лобану 39 гадоў, лёгкаатлету Юрыю Бучкову — 49. Найстарэйшая з членаў нацыянальнай каманды па лёгкай атлетыцы — 36-гадовая Ганна Канюк. Нядаўна скончыла кар'еру 52-гадовая лыжнiца i бiятланiстка Ядвiга Скорабагатая. «Гэтыя людзi салiднага ўзросту застаюцца канкурэнтаздольнымi. Усё залежыць ад чалавека. Калi ён настроены сур'ёзна i робiць усё для дасягнення мэты, ён доўга будзе наверсе. У нас ёсць усе ўмовы для развiцця, i мы падтрымлiваем кожнага свайго спартсмена», — адзначае Мiкалай Шудзейка.\nНа шляху да новых дасягненняў\nПра тое, што Нацыянальны паралiмпiйскi камiтэт рады кожнаму спартсмену, сведчыць i вялiкая колькасць ахвотных змянiць спартыўнае грамадзянства на беларускае. Да беларускiх паралiмпiйцаў далучылася расiйская дзюдаiстка Алена Багданава з татальнай слепатой. На Паралiмпiйскiх гульнях у яе вагавай катэгорыi, 57 кiлаграмаў, павiнна быць дзве цалкам сляпыя ўдзельнiцы. У сусветным рэйтынгу Алена займае другi радок. Гэта гарантуе ёй пуцёўку ў Токiа. Ёсць i адваротныя прыклады. Беларусы Раман Макараў, Сяргей Пунько, Аляксандр Давiдовiч выступаюць пад расiйскiм сцягам. Браты Дзмiтрый i Раман Салеi з'ехалi ў Азербайджан, праўда, паралiмпiйскi чэмпiён па плаваннi Дзмiтрый Салей вярнуўся на радзiму i зноў выступае за Беларусь.\nПакуль Паралiмпiйскiя гульнi знаходзяцца ў ценю галоўнай падзеi свету — Алiмпiйскiх гульняў. Узнiкае пытанне аб справядлiвасцi. Але Мiкалай Шудзейка настроены аптымiстычна: «Мы бачым, як змянiлася стаўленне грамадства да iнвалiдаў. I ў гэтым ёсць заслуга нашых спартсменаў. Спадзяюся, на будучых Паралiмпiйскiх гульнях наша каманда зноў гэта дакажа».\nФота дадзена Нацыянальным паралiмпiйскiм камiтэтам\n9544 Мінск 1941. Як гэта было\n5405 Дзень, які нам варта адзначаць. Што значыць для беларусаў дата 17 верасня і чаму пра гэта трэба памятаць і ведаць\n5290 Выбіраем аптымальную пару года для пахудзення. Спойлер: і гэта не лета!\n4869 Лісты медсястры з Афганістана\n3266 Дэпутаты прынялі ў першым чытанні змены ў законы аб ахове суверэнітэту і канстытуцыйнага строю\n3255 Нашы фінансы павінны прыносіць даход. Які? Вось у чым пытанне\n3114 Як арганізаваць правільны догляд за валасамі гарачай парой\n2757 Асцярожна — лета! Што нельга рабіць падчас спякоты?\n2708 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n2589 Пісьменніца Алена Папова: Ёсць слаі жыцця, нашмат больш глыбокія, чым любое ўяўленне