Часопіс "Ave Maria" :: №1(129) 2006 ::ПАКОРЛІВА, ПРОСТА, З ЛЮБОЎЮ\n11 лютага Каталіцкі Касцёл ва ўсім свеце адзначае Дзень хворага. У гэты дзень у парафіях паўсюль адпраўляецца святая Імша за хворых, калекаў, адзінокіх, многія вернікі маюць магчымасць прыняць сакрамэнт хворых. У гэты дзень многія з нас таксама ідуць наведаць хворых. Усё гэта, вядома, добра, але не пакідае думка: а што будзе заўтра? Хіба заўтра нашым знаёмым і незнаёмым хворым ужо не патрэбна будзе наша дапамога і ўвага? Ці не падобна гэтая сітуацыя да той, калі, напрыклад, 8 сакавіка муж прынясе жонцы кветкі і нават памые за яе посуд, а назаўтра заявіцца дахаты п’яны ды ўчыніць чарговы вэрхал? Таму да Сусветнага дня хворага хочацца распавесці пра тых, хто ў гэты дзень… не зробіць нічога новага, адметнага, а проста будзе займацца тым жа, чым і ўчора, пазаўчора, кожны дзень.\nЧым будуць занятыя 11 лютага сёстры міласэрнасці святога Вінцэта дэ Поль? Тым жа, чым і заўсёды – пойдуць да сваіх хворых.\nТакое цяжкае пакліканне\nЗасноўваючы гэтую манаскую супольнасць у XVII стагоддзі, святы Вінцэнт дэ Поль думаў якраз пра дапамогу адзінокім, хворым, абяздоленым, і таму для сясцёр, а гэта быў першы чынны жаночы ордэн у гісторыі Каталіцкага Касцёла, была вызначана задача дапамогі тым, каму было найцяжэй. Цяжкая, няпростая, а часам і няўдзячная гэта служба. Не кожны здолее яе несці. Толькі моцныя. Таму ў гэтай манаскай супольнасці служаць Богу і людзям моцныя, загартаваныя, а, самае галоўнае, тыя, хто мае добрае, спагаднае сэрца, бо толькі чалавек з такім, а не іншым сэрцам здолее ўвайсці ў чужую бяду і не грэбаваць ёю, не асуджаць няздараў, якія не ўмеюць наладзіць сваё жыццё, а проста закасае рукавы ды пачне дапамагаць чалавеку выкараскацца з гора. А потым у дадатак дапаможа яшчэ паспрабаваць паглядзець на свет не вачыма няшчаснага, пакінутага Богам і людзьмі бедачыны, а вачыма чалавека, створанага па вобразу Божаму.\nШуміліна – раённы цэнтр на Віцебшчыне. Звычайны. Правінцыйны. З сумнаю пячаткаю закінутасці, мізэрнасці культурнага ды інтэлектуальнага жыцця. Словам, адзін з многіх нашых райцэнтраў усходняй Віцебшчыны. А як для мяне, то ягоную адметнасць стварае цяпер парафія Маці Божай Фацімскай, у якой і святары, і сёстры законніцы, і вернікі жывуць адрозным ад агульнага мясцовага ўкладу жыццём. У апошнім нумары часопіса за мінулы год мы гутарылі з сястрой Барбарай пра яе асабісты духоўны досвед адарацыі Найсвяцейшага Сакрамэнту ды пра тое, якое месца займае адарацыя ў жыцці парафіі.\nГлыбокае духоўнае жыццё дапамагае сёстрам несці сваю нялёгкую і вельмі няпростую службу дапамогі хворым, бедным, адзінокім не толькі ў самім Шуміліне, але і ў многіх вёсках. Некаторыя сёстры з гэтага ордэна маюць медыцынскую адукацыю. Тыя ж, хто яе не мае, набываюць неабходныя навыкі кожны дзень, адважна адчыняючы дзверы ў тыя кватэры ды старэнькія хаціны, куды мала хто заходзіць, нават тыя, каму па-суседску ці па-сваяцку гэта і выпадала б рабіць.\nУ многіх беларускіх вёсках пажылыя людзі цяпер проста гаруюць. Адзінока і страшна. Часам яны не маюць сілаў прынесці дроваў, вады, запаліць грубку ды зварыць есці. Прадбачу законнае абуранае пытанне чытачоў пра дзяцей ды ўнукаў гэтых людзей, якія, напэўна ж, недзе ёсць. Напэўна. Але сёння гаворка не пра іх. Сёння мы гаворым пра тых, хто дажывае свой век у жорсткай, сцюдзёнай адзіноце, калі кожны крок даецца з цяжкасцю, а таму і кожная ўвага да іх долі прымаецца з вялікай удзячнасцю. Як цуд.\n«Гэта сам Бог прыходзіць да нас»\nНекаторыя хворыя ўспрымаюць візіты да іх сясцёр міласэрнасці як вялікі знак Божай любові. А як інакш гэта прымаць? Жылі сабе, гаравалі, сумавалі і ўжо калі перасталі спадзявацца на цуд, ён якраз тады і здарыўся. Аказалася, што ёсць на свеце хтосьці, каму не ўсё роўна, пад’еў ты сёння альбо не, зможаш ты сёння выпаліць у хаце альбо не, ёсць у цябе патрэбныя лекі альбо не, зможаш ты сам памыцца, пераслаць сваю пасцель, прыбраць у хаце альбо так і будзеш існаваць у холадзе ды брудзе, нічога ўжо не чакаючы, ні на што не спадзеючыся.\nУ сваёй службе дапамогі хворым ды адзінокім сёстры не робяць розніцы паміж вернікамі і атэістамі, католікамі і праваслаўнымі. Яны проста ідуць да тых, каму цяжка, а потым ужо ў гутарцы, калі трохі адтае чалавечая душа ад крыўды на ўласны лёс, сёстры даведаюцца больш. І да некаторых бабуль і дзядуль з дапамогай сясцёр прыйдзе ўпершыню альбо адновіцца ласка веры, якая і стане найлепшай узнагародай сёстрам за іхнюю службу. Толькі потым вырашаецца пытанне, якому святару даверыць той чалавек споведзь – каталіцкаму альбо праваслаўнаму. І гэта яшчэ адзін аргумент таго, што Божая любоў не ведае межаў.\n«Патрэбныя былі гэтыя раны...»\nАдна бабуля, якая восем гадоў мучаецца хваробай цяжкой формы трафічнай язвы на нагах, так і сказала сёстрам:\n– Патрэбныя мне былі гэтыя раны, каб сустрэць вас. Бо інакш як бы я вас спаткала?\nВось вам і найвялікшая мудрасць, якая ў жыцці аказваецца такой простай. А мы так часта ламаем галаву, чаму Пан Бог дапускае цярпенні на свеце? Бабуля ж зразумела гэта праз свае раны.\nШто гэта за хвароба – трафічная язва, я няблага ўяўляю, бо на яе хварэў мой бацька. Не адзін раз за ноч перавязваў ён хворую нагу, не могучы трываць боль. І цяпер я з жахам думаю, а што б гэта было, калі б ён сам не мог гэтага зрабіць, як не могуць перавязваць свае раны некаторыя хворыя, якім робяць перавязкі сёстры? Можна толькі ўявіць, як чакаюць іх гэтыя хворыя!.. Па тры разы на тыдзень наведваюць іх сёстры, а яны ж жывуць у розных вёсках... Часам гэтыя вёскі аддаленыя ад райцэнтра на 20–30, а то і больш кіламетраў: Крупчына, Лакетчына, Галі, Мішкавічы, Надзежына, Забор’е... У гэтых і іншых вёсках жывуць людзі, якія з надзеяй выглядаюць у вокны і цярпліва чакаюць прыезду тых, хто так адважна і прыгожа ўвайшоў у іхняе жыццё ды ўзяў на сябе часцінку ягонага цяжару й болю.\nБог любіць іх\nГэтыя словы маглі б падацца здзекам, калі б не вера. А можа, і каб не ўспамін пра зусім нядаўняе яшчэ вялікае цярпенне аднаго чалавека на вачах усяго свету – Яна Паўла ІІ. Неяк адна хворая сказала мне, што ёй робіцца лягчэй, калі яна думае пра цярпенні Намесніка святога Пятра. А ён сваім прыкладам вучыў хворых не марнаваць сваіх цярпенняў. Пасля аднаго свайго чарговага побыту ў шпіталі ён сказаў карэспандэнтам: «Над сям’ёй навісла небяспека… Таму і Папа мусіць цярпець, каб падрыхтаваць будучыню, трэцяе тысячагоддзе сем’яў, кожнай сям’і і ўсіх сем’яў... Мне застаецца аргумент цярпення... Зразумейце, чаму Папа зноў быў у шпіталі, чаму зноў цярпеў. Зразумейце гэта, падумайце над гэтым яшчэ раз!».\nЦі не такое ж самае вымярэнне маюць цярпенні нашых адзінокіх, хворых, абяздоленых людзей, у якіх некалі былі свае сем’і, блізкія і родныя людзі, для якіх яны жылі і працавалі? А цяпер? Ці не для тых самых людзей яны церпяць?\nСястра Барбара кажа:\n– Самая галоўная наша мэта – данесці ім, што Бог іх любіць. Няма найважнейшай задачы. Вядома, уклад іх жыцця ад гэтага не зменіцца, але жыццё гэтае ўжо будзе зусім іншае: яно набудзе вялікі сэнс.\nЦі варта разлічваць на падзяку?\nНе. Як гэта ні парадаксальна, але найвялікшы сэнс хрысціянскай міласэрнасці здзяйсняецца менавіта тады, калі чалавек робіць дабро іншаму і не разлічвае на падзяку.\n– Гэта мы павінны быць удзячныя нашым хворым за тое, – кажа сястра Барбара, – што яны даюць нам магчымасць тварыць дабро. Праз іх мы служым Езусу Хрысту і тым самым зарабляем сабе шчаслівую вечнасць. Святы Вінцэнт дэ Поль вучыў, што мы павінны служыць іншым пакорліва, проста і з любоўю.


Душу ўкладвае ў вучняў — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n29.05.2018 21.08.2019 admin778Комментарии on Душу ўкладвае ў вучняў\n…Перад вачамі – карцінкі ўспамінаў. Яны розныя. Нараджэнне дзіцяці… Першы зуб, першы крок, выпускны ў дзіцячым садзе. Першы клас… Як радуецца малыш, упершыню пераступаючы парог школы! І як хвалююцца бацькі: ці будзе камфортна роднай крывінцы ў новым калектыве, ці лёгка будзе яму вучыцца? Гэтыя пытанні хвалявалі чатыры гады таму і нас, бацькоў цяпер выпускнога 4 «А» класа сярэдняй школы № 1 г. Валожына.\nФотаздымак з першай настаўніцай – Святланай Эдвардаўнай Родзевіч. З першай сумеснай усмешкі на агульнай фатаграфіі і пачалася дружба педагога і першакласнікаў. Не сакрэт, няпроста часам давалася кожнае слова, кожны склад, кожная літара. Але як радавалася яна маленькім поспехам сваіх вучняў!\nІ ўсё ж задача першага настаўніка не толькі навучыць дзяцей чытаць і пісаць, а зацікавіць іх да вучобы, з’яднаць у дружны калектыў, развіваць здольнасці кожнага вучня і бачыць у ім асобу. Святлана Эдвардаўна арганізоўвала экскурсіі ў Мінск, паездкі ў цырк. Падчас вандровак дзеці вучыліся разумець адзін аднаго. Дзякуючы яе мудрым парадам, вучні не раз станавіліся пераможцамі ў розных інтэлектуальных і творчых конкурсах, спартыўных спаборніцтвах.\nСвятлана Эдвардаўна – добры арганізатар, майстар на ўсе рукі. Да любога свята можа прадумаць і правесці незабыўнае мерапрыемства. Настаўніца ўмее знайсці падыход да кожнага дзіцяці, нават самыя няўпэўненыя ў сабе выступаюць на сцэне «на біс». А якія танцавальныя нумары яна рыхтуе з хлопцамі! Усю душу ўкладвае ў сваіх выпускнікоў.\nЗа далікатнай знешнасцю С. Э. Родзевіч хаваецца моцны характар з непахіснай верай у дабро і справядлівасць, а сэрца напоўнена вялікай любоўю да людзей. Строгі, але ў той жа час добры і справядлівы настаўнік, да якога можна звярнуцца за дапамогай і падтрымкай не толькі дзецям, але і бацькам. Заўсёды знойдзе час выслухаць, падтрымае добрым словам. Яна рэалізавала сябе ў жыцці: выдатны педагог, надзейны сябар, клапатлівая маці, добрая жонка – словам, Чалавек з вялікай літары.\nПяты клас… Новыя прадметы, новыя адкрыцці. Новыя педагогі. І ўсё ж першая настаўніца, мы ўпэўнены, назаўжды застанецца ў сэрцах нашых дзяцей. А мы жадаем Святлане Эдвардаўне моцнага здароўя, душэўнага спакою, аптымізму, а таксама дапытлівых вучняў.\nБацькі 4 «А» класа СШ № 1 г. Валожына


Беларусь дала дазвол польскаму Інстытуту нацыянальнай памяці на пошукавыя работы ля вёскі Пагост, што ў Вілейскім раёне, паведамляе Rzeczpospolita. Дасьледчыя работы пачнуцца 4 верасьня з удзелам беларускага 52-га спэцыялізаванага пошукавага батальёну і маюць завершыцца цягам верасьня.\nПлянуецца адшукаць парэшткі жаўнераў польскага Корпусу аховы памежжа (КАП), палеглых 17 верасьня 1939 году, калі савецкія войскі ўвайшлі ў Заходнюю Беларусь. Польскія дасьледчыкі кажуць, што ня маюць пэўнасьці, ці жаўнеры са стражніцы ў раёне Пагосту загінулі ў баях з савецкімі войскам, ці былі расстраляныя ў палоне.\nПольскі бок адзначае, што яшчэ год таму беларуская пракуратура не дала дазвол на правядзеньне дасьледаваньняў на сучасным памежжы — там, дзе могуць быць пахаваныя ахвяры «аўгустоўскай аблавы» пад Сувалкамі летам 1945 году, калі савецкія войскі і польская тайная паліцыя затрымала каля 600 падпольшчыкаў.\nДазвол палякам на раскопкі ў Беларусі — не ўнікальны выпадак, кажа Свабодзе гісторык Ігар Мельнікаў. Але нячасты: Мельнікаў гаворыць, што апошні раз падобныя раскопкі праводзіліся ў 2008 годзе, калі ў Кобрыне беларускі 52-і батальён разам з польскімі археолягамі праводзіў эксгумацыю жаўнераў Польскага войска, якія загінулі ў 1939 годзе ў баях зь немцамі, і ахвяраў савецкіх войскаў і падпольшчыкаў таго часу. Усе знойдзеныя жаўнеры былі перапахаваныя на могілках каля мясцовага касьцёла.\n«Але з 2008 году такіх работ не адбывалася на тэрыторыі Беларусі, — кажа Мельнікаў. — Тут хутчэй палітыка ўплывала на гэтую справу. Але цяпер прайшло шмат часу, гэта сапраўды добрая навіна для гісторыкаў і дасьледчыкаў. Ужо даўно чуў пра гэта ад супрацоўнікаў амбасады Польшчы, і яны рады. Я так думаю, дазволяць нават зрабіць дакумэнтальны фільм, ёсьць такія прапановы з боку беларускіх дакумэнталістаў.\nНасамрэч, там ідэнтыфікаванае месца пахаваньня КАПаўцаў ля стражніцы Пагосту, але такіх месцаў было досыць шмат — амаль на кожнай КАПаўскай стражніцы былі досыць крывавыя баі. Мясцовыя людзі кажуць, што забітых жаўнераў КАП, як і чырвонаармейцаў, забітых пры штурме стражніц КАП, хавалі побач з будынкамі. Цяпер месца мала хто можа паказаць, бо шмат палёў зааралі, ляндшафт зьмяніўся за 80 гадоў. Таму, калі ёсьць дакладнае месца, то напэўна трэба праводзіць эксгумацыю.\nІ што дапусьцяць адмыслоўцаў IPN, гэта вельмі добра. Гэта дазволіць прыадкрыць яшчэ адну са старонак 17 верасьня 1939 году, пра тое, што ўваход Чырвонай арміі ў Заходнюю Беларусь адбываўся ня мірна і спакойна, гэта былі баі».\nУ КАП на момант пачатку Другой усясьветнай вайны было шмат рэзэрвістаў беларускага паходжаньня, бо асноўныя лінейныя часткі былі перакінутыя зь мяжы на захад, у «этнічную Польшчу».\nМельнікаў рыхтуе выданьне кнігі-альбому «Мяжа была пад Менскам. 1921–1941 гг.» ў верасьні бягучага году, у якой абяцае апісаць службу польскага корпусу аховы памежжа і савецкай памежнай аховы, баі на «старой» мяжы. Ён кажа, што ў час падрыхтоўкі кнігі дэталёва абсьледаваў больш за 15 стражніц, працаваў з польскімі, беларускімі і расейскімі архівамі, размаўляў зь мясцовымі жыхарамі.\nАдна з папярэдніх кніг Мельнікава, «Мяжа ля Заслаўя. 1921–1941 гг.», кажа аўтар, выклікала вялікую цікавасьць у тым ліку ў Польшчы. Там былі акадэмічныя дасьледаваньні гэтай тэмы (хаця наўрад ці выезды на месцы, кажа Мельнікаў), у Беларусі падобных дасьледаваньняў было няшмат. Цяпер у менскім Гістарычным музэі адкрытая выстава пра беларускіх афіцэраў 1-га Польскага корпусу і Бабруйскую крэпасьць — гісторык кажа, што хоча зрабіць выставу таксама пра польскі корпус аховы памежжа і савецкую памежную ахову.


Хроніка парушэнняў правоў чалавека ў сферы культуры (16–31 траўня 2022 года) – Беларускi ПЭН\nПЭН » Навiны » Культурныя правы » Хроніка парушэнняў правоў чалавека ў сферы культуры (16–31 траўня 2022 года)\nХроніка парушэнняў правоў чалавека ў сферы культуры (16–31 траўня 2022 года)\nУ перыяд 16–31 траўня 2022 года адбыліся рэпрэсіі ў дачыненні да незалежнай кніжнай сферы ў Беларусі: выдаўца Андрэя Янушкевіча і супрацоўніцу выдавецтва, літаратурную аглядальніцу, блогерку Насту Карнацкую затрымалі падчас ператрусу кнігарні «Кнігаўка». Янушкевіча арыштавалі на 10 сутак, Карнацкую – на 13 за нібыта дробнае хуліганства. Андрэй Янушкевіч і Наста Карнацкая не выйшлі пасля адміністрацыйных арыштаў. Раман Альгерда Бахарэвіча «Сабакі Еўропы» ўнесены ў спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў. Працягваюцца палітычна матываваныя арышты дзеячаў культуры, звальненні за грамадзянскую пазіцыю, пераслед за антываенную пазіцыю, а таксама рэпрэсіі ў дачыненні да дзеячаў культуры, якія вымушана пакінулі Беларусь, а таксама іх родных.\nI. Рэпрэсіі ў дачыненні да незалежнай кніжнай сферы ў Беларусі\n1. 16 траўня 2022 года ў Мінску ў кнігарню «Кнігаўка», што адкрылася ў гэты дзень, прыйшлі праўладныя прапагандысты і, пад запіс размовы на відэакамеру, публічна выставілі прэтэнзіі выдаўцу Андрэю Янушкевічу ў продажы «няправільнай» літаратуры. Андрэя Янушкевіча абвінавацілі ў «адкрытай антыдзяржаўнай дзейнасці». У прапагандысцкіх медыя з’явіўся шэраг зняважлівых допісаў наконт працы крамы, аўтараў і кніг, што там прадаваліся. У другой палове таго ж дня ў кнігарні адбыўся ператрус. Падчас яго было вынята 200 кніг, 15 з якіх накіравалі на экспертызу на прадмет наяўнасці ў іх прыкмет экстрэмізму. Выдаўца Андрэя Янушкевіча і супрацоўніцу выдавецтва, літаратурную аглядальніцу, блогерку Насту Карнацкую затрымалі. Янушкевіча арыштавалі на 10 сутак, Карнацкую – на 13 за нібыта дробнае хуліганства. Андрэй Янушкевіч і Наста Карнацкая не выйшлі пасля адміністрацыйных арыштаў. На практыцы гэта можа азначаць як чарговы адміністрацыйны арышт, так і завядзенне крымінальнай справы. Сітуацыя ўскладняецца тым, што адвакаты застаюцца пад падпіскай аб нераскрыцці звестак, што ўтварае інфармацыйны вакуум і не дае магчымасці дакладна зразумець юрыдычны статус людзей у зняволенні і іх месцазнаходжанне.\n2. 17 траўня раман Альгерда Бахарэвіча «Сабакі Еўропы» ўнесены ў спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў. Пра гэта паведаміла Міністэрства інфармацыі. «Экстрэмісцкім» раман Бахарэвіча прызнаў суд Мінскага раёна.\n3. 30 траўня стала вядома, што ў Мінску з паліц кнігарні «Акадэмкніга» прыбралі кнігі выдавецтва «Янушкевіч».\nII. Крымінальныя палітычна матываваныя справы ў дачыненні да дзеячаў культуры, аўтараў і выканаўцаў\n1. 20 траўня на закрытым пасяджэнні суда Наваполацка вынесены прысуд Міхаілу Лабаню. Яго абвінавацілі ў паклёпе на прэзідэнта (ч. 1 арт. 367 Крымінальнага кодэкса), абразе Лукашэнкі (ч. 1 арт. 368 Крымінальнага кодэкса) і абразе прадстаўніка ўлады (арт. 369 Крымінальнага кодэкса). Суд прызнаў яго вінаватым і ў сукупнасці пакаранняў канчаткова асудзіў на 4 гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму і 100 базавых велічынь штрафу. Міхаіл Лабань – рамеснік, вырабляў упрыгожанні для гістарычных рэканструктараў.\n2. 21 траўня стала вядома, што блогер, музыка, кампазітар і аўтар песенных тэкстаў Андрэй Павук абвінавачваецца паводле новай крымінальнай справы. Міліцэйскія тэлеграм-каналы паведамілі, што ў дачыненні да Андрэя Павука распачата справа за абразу суддзі Чачэрскага раёна.\n1. 17 траўня ў Гомелі на працоўным месцы затрымалі Вольгу Афанасьеву – вядучую навуковую супрацоўніцу філіяла Веткаўскага музея стараабрадства і беларускіх традыцый. Вольга Афанасьева – магістарка тэалогіі, займаецца музейнай калекцыяй іканапісу, удзельнічае ў грамадскай кампаніі «Забітыя, але не забытыя» дзеля ўшанавання ахвяр рэпрэсій 1917–1950-х гадоў, выказвае антываенную пазіцыю. Адміністрацыйная справа Вольгі Афанасьевай скончылася штрафам.\n2. 22 траўня ў Новалукомлі за надпісы ў падтрымку Украіны затрымалі мастака-афарміцеля, які на цеплатрасе напісаў «Слава Украіне» і «Рускі ваенны карабель, ідзі *****», а пад Чашнікамі каля вёскі Старыя Лаўкі на вайсковай гармаце намаляваў бел-чырвона-белы і ўкраінскі сцягі.\n3. 25 траўня затрымалі Аляксандра Дземідовіча, камерцыйнага дырэктара сеткі кінатэатраў «Silver Screen». Аляксандра Дземідовіча абвінавацілі ў «непадпарадкаванні законнаму распараджэнню ці патрабаванню службовай асобы» (арт. 24.3 Кодэкса аб адмiнiстрацыйных правапарушэннях). Рашэнне суда – 15 сутак арышту.\n1. 24 траўня стала вядома, што Таццяну Мушынскую звольнілі з часопіса «Мастацтва» – ёй прапанавалі напісаць заяву аб звальненні паводле згоды бакоў. Таццяна Мушынская – літаратарка, тэатральны крытык, журналістка, лібрэтыстка, драматург, сцэнарыстка, маці палітвязня Ягора Марціновіча, галоўнага рэдактара «Нашай Нівы».\nV. Рэпрэсіі ў дачыненні да дзеячаў культуры, якія вымушана пакінулі Беларусь, а таксама іх родных\n1. 23 траўня Марыя Булавінская, гісторык, рэжысёрка дакументальных фільмаў пра культуру, абаронца драўлянай архітэктуры Гомеля паведаміла на сваёй Facebook-старонцы: «У вясковай хаце, якую мы планавалі адрэстаўраваць, адбыўся вобшук. Я набыла невялікі дом у вёсцы Гомельскага раёна ў 2019 годзе. Мы планавалі яго адрэстаўраваць сваімі сіламі: замяніць вянцы, якія згнілі, аднавіць разьбяны дэкор. Паспелі зрабіць толькі падрыхтоўчыя працы. Аб вобшуку паведамілі мясцовыя жыхары. Ён адбыўся на мінулым тыдні. Са словаў мясцовых, прыязджалі памежнікі і міліцыянты. Зараз дом апячатаны звычайным скотчам. З вокнаў бачна, што там усё раскідана. Ніякіх афіцыйных папер пра вобшук не пакінулі. На заклееных скотчам дзвярах пячатак няма. Ніякіх прыкметаў, што гэта быў афіцыйны вобшук, няма. Людзі гавораць, што з дому нешта выносілі. Што менавіта, невядома. Да матэрыяльных рэчаў стаўлюся зараз абыякава. Шкада толькі гістарычных артэфактаў. Кажуць, што ў хаце раптам пахіліліся аканіцы, раздзяўбаныя дзверы».\n2. 26 траўня адбыўся ператрус у беларускай кватэры блогера, музыкі, кампазітара і аўтара песенных тэкстаў Андрэя Павука ў пасёлку Акцябрскі Гомельскай вобласці. Відэа стану кватэры пасля ператрусу апублікавалі ў міліцэйскім тэлеграм-канале, кватэра выглядала разгромленай.\n3. 26 траўня ў вёсцы Страдзеч Брэсцкага раёна затрымалі Аляксандра і Алену Леўчукоў – бацькоў спявачкі Маргарыты Ляўчук. Пра затрыманне бацькоў Маргарыта Ляўчук даведалася ад суседкі, якую паклікалі панятой. Над бацькамі Маргарыты Ляўчук адбыўся суд. Іх судзілі за непадпарадкаванне міліцыі. Алену і Аляксандра Леўчукоў аштрафавалі на 70 базавых велічынь (2240 рублёў) кожнага. Маргарыта Ляўчук паведаміла, што супрацоўнікі міліцыі прапанавалі яе бацькам запісаць відэа з патрабаваннем, каб яна перастала займацца палітыкай.\nVI. Закрыццё культурніцкіх асяродкаў\n1. 30 траўня стала вядома, што ў Гродне закрылі галерэю «400 квадратаў». З галерэяй адмовіліся працягнуць дамову на арэнду памяшкання. Арт-галерэя «400 квадратаў» праіснавала год. У канцы красавіка ў галерэі закрылася выстава «СКУЛЬПТУРА», адкрытая 29 красавіка.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » 2020 » Травень » 11\nЗянон ПАЗЬНЯК: ПАРАД СЬМЕРЦІ ПА ДАРОЗЕ Ў НАВІНКІ\nЗаканчэньне 2-й Сусьветнай вайны абазначала для беларусаў канец ваеннага кашмарнага жыцьця. У палітычным пляне — адбылася зьмена акупацыяў. Зноў вярнуліся саветы і НКВД.\nПасьля страты незалежнасьці нашай дзяржавы ў канцы ХУІІІ ст. — Вялікага Княства Літоўскіага — наш народ перажыў некалькі акупацыяў: расейска-царскую, расейска-бальшавіцкую, польска-шавіністычную і нямецка-нацыянал-сацыялістычную. Усе яны характарызаваліся палітыкай непрыняцьця існаваньня Беларускага народа, дзеяньнямі зьнішчэньня Беларускай нацыі, людзей і культуры.\nІхтамнеты забіваюць сваіх\nЯ жыла ў Сьвярдлоўску Луганскай вобласьці. Памежжа. Я першая ўбачыла вайну. Я першая ўбачыла іхтамнетаў.\nРасейскія данскія казакі заязджалі вольна, карцінна седзячы на танках і БТРах, гыкалі і гарланілі “любо”, стралялі ў паветра, махалі чырвона-сярпастымі сьцягамі і абразамі Мікалая ІІ, Ісуса, Божай маці, выклікаючы адчуваньне псіхушкі і нерэальнасьці…


Замалёўкі з Шоу першакурснікаў - Гродненский государственный аграрный университет\nЗамалёўкі з Шоу першакурснікаў\nЗа шмат гадоў выпрацавалася звычка наведваць гэты конкурс творчасці сярод студэнтаў першых курсаў, які з’яўляецца сапраўдным святам для тых, хто прыходзіць паперажываць за сваіх. Я ж чамусьці ніколі не магу выбраць, якую каманду трэба падтрымаць маральна і апладысментамі. На факультэце ветэрынарнай медыцыны працую, але заняткаў не вяду. Мікрабіялогію выкладаю на агранамічным факультэце, інжынерна-тэхналагічным і факультэце аховы раслін. Раней маімі падапечнымі былі студэнты біятэхналагічнага факультэта і яны ў тыя часы займалі звычайна ці першае месца, ці Гран-пры.\nЗа апошнія гады сталі ўсё больш актыўна ў гэтых конкурсах заяўляць пра сябе студэнты эканамічнага і бухгалтарскага факультэтаў. Кожны факультэт спаборніцтвам надае асаблівую ўвагу і таму часам з заняткаў зрываюцца, як студэнты старэйшых курсаў, якія дапамагаюць сваім першакурснікам рыхтаваць конкурсную праграму, так і апошнія. Пропускі заняткаў вядуць да таго, што патэнцыяльна самыя актыўныя студэнты пачынаюць адставаць у вучобе. Хіба ж гэта не так ?\nАле падрыхтоўка засталася ззаду. Старшыня студэнцкага прафкаму Сяргей Чухноў ахвяраваў мне запрашэнне. У гэтым годзе нічуць не спазніўся. Падтрымаць сваіх студэнтаў прыйшлі куратары – выкладчыкі кафедры мікрабіялогіі і эпізааталогіі Анжэліка Шчэпяткова і Анастасія Кукса. Яны нават не прыселі, бо перажывалі за сваю каманду ФВМ разам са студэнтамі групы падтрымкі. Прыйшлі з загатаванымі загадзя транспарантамі.\nПадтрымаць студэнтаў бухгалтарскага факультэта прыйшла дэкан Людміла Карватоўская, загадчык кафедры Святлана Шчэрбацюк. Пасля Шоу мяне пачалі пытацца аб уражанні мінулагоднія удзельнікі Шоу з гэтага факультэта, то я нават не мог сказаць, што за імі будзе перамога. Мабыць стаміўся ад прагляду праграм усіх каманд і перажываў, што зарадка фотаапарата заканчваецца. А яны аказаліся на першым месцы. Гэта я даведаўся ад студэнтаў на наступны дзень, як і пра тое што Гран-пры атрымалі першакурснікі эканамісты. Ды і другое месца студэнтаў нашага ФВМ таксама радуе.\nЯк бы там ні было, Шоу сталася цікавай імпрэзай для ўсіх. Заўважыў, што прысутныя падтрымлівалі апладысментамі цікавыя нумары каманд сваіх канкурэнтаў. На сайце хутка з’явіцца афіцыйная інфармацыя пра Шоу. Мае ж фотаздымкі – дадатковае адлюстраванне атмасферы свята.


Беларусі патрэбна сучасная і гнуткая сістэма нацыянальнай бяспекі, якая будзе здольная хутка адаптавацца да любых змен у краіне і рэгіёне і эфектыўна супрацьстаяць новым выклікам. Сумяшчэнне прынцыпаў прызыўной і кантрактнай формы фармавання войска, аптымізацыя асабовага складу.\nУсталяванне грамадскага кантролю над сілавымі структурамі.\nБеларусь мусіць зрабіцца сапраўды нейтральнай краінай у ваенным плане, што патрабуе выхаду з вайсковага блоку АДКБ і вываду замежных вайсковых аб’ектаў з тэрыторыі краіны. Імкненне да нейтральнага статусу замацавана ў Канстытуцыі, таму пытанне аб уваходжанні ў вайсковыя блокі мусіць выносіцца на рэферэндум.\nПрывядзенне войска да стандартаў НАТА, паглыбленне супрацоўніцтва з праграмай НАТА «Партнёрства дзеля міру», дасягненне поўнай сумяшчальнасці Узброеных сіл Беларусі з адпаведнымі сіламі краін-членаў НАТА.\nПатрыятычнае выхаванне вайскоўцаў з апорай на ўласную гісторыю (Полацкае княства, Вялікае княства Літоўскае і г. п.), а не на расійскія і савецкія ўзоры.\nСтварэнне добраахвотніцкай вайсковай арганізацыі. Падтрымка скаўцкага руху як часткі сістэмы патрыятычнага выхавання і падрыхтоўкі для службы ў войску.\nНапружанне ў рэгіёне Усходняй Еўропы ўзрасло да даўно нябачанага ўзроўню. Дзве суседнія з Беларуссю краіны фактычна знаходзяцца ў стане вайны. Пры такіх умовах і агрэсіўнай палітыцы Расійскай Федэрацыі складана прадказваць далейшае развіццё падзей нават у кароткатэрміновай перспектыве. Усе ранейшыя гаранты бяспекі ў рэгіёне практычна страцілі сваю моц. Адпаведна, ад Беларусі патрабуецца хутка рэагаваць на любыя пагрозы, якія ўзнікаюць ва ўсіх сферах нацыянальнай бяспекі.\nЦяперашняя беларуская армія мае надзвычай дрэнны імідж у грамадстве, выклікаючы асацыяцыі з найгоршымі з’явамі, якія мелі месца ў савецкім войску — пазастатутнымі адносінамі (г.зв. «дзедаўшчынай»), карупцыяй.\nІдэалогія беларускіх сілавых структур, якая базуецца на савецкай спадчыне, не адпавядае патрэбам часу. Савецкія назвы беларускіх вайсковых падраздзяленняў і выкарыстанне савецкай сімволікі робяць беларускае войска часткай расійскага ў вачах замежных краінаў, у тым ліку і Расіі.\n1. Пазаблокавы статус. Выхад з АДКБ, з Саюзнай дзяржавы, скасаванне рэгіянальнай групоўкі войскаў Беларусі і Расіі, вывад замежных вайсковых аб’ектаў з тэрыторыі краіны (43 вузла сувязі ВМФ Расіі «Вілейка» (радыёстанцыя «Антэй») у Мінскай вобласці і радыёлакацыйнай станцыі «Волга» дэцыметровага дыяпазону (вузел «Баранавічы») у складзе расійскай сістэмы папярэджання аб ракетным нападзе, размешчанай каля Ганцавічаў).\n2. Усталяванне грамадскага кантролю над сілавымі структурамі.\nПрызначэнне на пасады міністраў, адказных за сілавы блок, цывільных, а не ваенных.\nНапаўненне рэальным зместам працы адпаведнай парламенцкай камісіі, каб яна займалася кантролем над сілавымі структурамі, вырашала пытанні іх рэформаў. Для кантролю дзейнасці міністэрстваў парламенцкая камісія мусіць правяраць і ўхваляць змены ці крытычныя рашэнні, якія прымаюцца дадзенымі міністэрствамі — напрыклад, закупка новых узбраенняў або ўдзел у вучэннях за мяжой краіны.\nНДА, якія займаюцца працай з ваеннаслужачымі і іх роднымі, мусяць мець непасрэдны кантакт з вышэйзгадай камісіяй і могуць быць у ёй прадстаўленыя. Яны ж адказваюць за зваротную сувязь ваенных з насельніцтвам.\n3. Прывядзенне войска да стандартаў НАТА.\nПавелічэнне вайсковага бюджэту да 2% ад ВУП (на дадзены момант Беларусь выдаткоўвае менш за 1% ад ВУП). 2% — гэта ўзровень, які ў краін-членаў НАТА лічыцца мінімальным аб’ёмам фінансавання для падтрымкі баяздольнасці войска на дастатковым узроўні.\nСупрацоўніцтва з НАТА ў плане падрыхтоўкі вайскоўцаў — партнёрства ў адукацыйным плане (навучанне беларускіх вайскоўцаў у замежных ваенных установах адукацыі).\nСупрацоўніцтва з НАТА ў галіне вайсковых тэхналогіяў з мэтай развіцця ўласнага ваенна-прамысловага комплексу.\n4. Патрыятычнае выхаванне вайскоўцаў з апорай на ўласную гісторыю, а не на расійскія і савецкія ўзоры.\nСыход ад савецкай сімволікі ва ўсіх сілавых структурах і вайсковых падраздзяленняў. Распрацоўка новай сімволікі на падставе вайсковай геральдыкі іншых перыядаў гісторыі Беларусі — Полацкага княства, ВКЛ, Рэчы Паспалітай, БНР.\nПаступовае ўвядзенне беларускай мовы ў войску для агульнага карыстання.\n5. Стварэнне нацыянальнага цэнтра інфармацыйнай і кібербяспекі, які будзе займацца ўсімі пытаннямі, звязанымі як з абаронай крытычнай інфраструктуры краіны ад кібератак, гэтак і гарантаваннем бяспекі інфармацыйнай прасторы краіны ад знешніх пагрозаў і магчымага пранікнення туды меседжаў, што ў любой форме нясуць пагрозу нацыянальнай бяспецы Беларусі (ад фэйкавых навінаў да правакацыйных інфармацыйных укідаў і правакавання расколу грамадства).\n6. Аптымізацыя асабовага складу сілавых структураў.\nРазатэстацыя часткі асабовага складу сілавых структураў. Цывільныя спецыяльнасці ў сілавых структурах мусяць займаць цывільныя спецыялісты, а не людзі ў пагонах.\nСтруктура асабовага складу сілавых структураў павінна адпавядаць актуальным задачам, а не быць непахісным маналітам.\n7. Вайсковая падрыхтоўка па-за межамі Ўзброеных сіл.\nСтварэнне Ўсебеларускай добраахвотніцкай вайсковай арганізацыі. Гэтакія ўтварэнні дазваляюць людзям, якія цікавяцца вайсковай справай, быць уцягнутымі ў дзейнасць Узброеных Сілаў краіны і падтрымліваць уласную баявую падрыхтоўку на прымальным узроўні ў сучасных умовах.\nПадтрымка скаўцкага руху, як часткі сістэмы патрыятычнага выхавання і падрыхтоўкі для службы ў войску.\n8. Знішчэнне пазастатутных адносін у войску. Пры высокай інтэнсіўнасці баявой падрыхтоўкі пазастатутныя адносіны практычна не ўзнікаюць. А стварэнне добраахвотніцкіх арганізацый і адпаведная падрыхтоўка рэзервістаў значна змяншаюць магчымасць іх узнікнення — у лакальнай супольнасці ў межах раёна практычна немагчымая «дзедаўшчына» з прычыны цесных сацыяльных сувязяў.\n9. Развіццё ўласнага ваенна-прамысловага комплексу. Ваенна-прамысловы комплекс Беларусі ў шэрагу сфераў знаходзіцца сярод сусветных лідараў (напрыклад, вытворчасць колавых шасі альбо сродкаў радыёэлектроннай барацьбы). Гэтыя пазіцыі патрэбна захаваць, а таксама развіваць уласны ВПК, што з’яўляецца адным з фактараў захавання суверэнітэту.\nЗахаванне ў дзяржаўнай уласнасці найбольш паспяховых і буйных прадпрыемстваў ВПК з мэтай недапушчэння іх мэтанакіраванага разбурэння і вывазу тэхналогій за мяжу.\nПраграма ільготаў для прыватных прадпрыемстваў ВПК, асабліва тых, чыя прадукцыя карыстаецца попытам на замежных рынках.\nДалейшае развіццё ракетнай і касмічнай праграм, стварэнне шэрагу айчынных ракетных узбраенняў для ўсіх патрэбаў.\nДзяржаўная падтрымка для навуковых даследаванняў, вынікі якіх у перспектыве могуць быць выкарыстанымі ў ваеннай прамысловасці.\nДапрацоўка Вайсковай дактрыны Беларусі з улікам сучасных выклікаў бяспекі ў рэгіёне Ўсходняй Еўропы і імкнення краіны зрабіцца сапраўды нейтральнай краінай у ваенным плане.\nРаспрацоўка канцэпцыі патрыятычнага выхавання вайскоўцаў з апорай на ўласную гісторыю, пазбаўленую наслаенняў савецкай прапаганды.\nПрынцыповае расследаванне з удзелам прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці ўсіх сігналаў пра пазастатутныя адносіны і карупцыю ва Ўзброеных сілах Беларусі.\nНейтральная Беларусь атрымае сучасную сістэма нацыянальнай бяспекі, якая будзе эфектыўна супрацьстаяць выклікам. Узброеныя сілы будуць знаходзіцца пад грамадскім кантролем і пазбавяцца ад шырокай практыкі нестатутных адносінаў і карупцыі. Беларускае войска будзе стаяць на абароне сваёй краіны, а не былой метраполіі.


Учора, 11.09.2020, адбылося пасяджэнне Асноўнага складу Каардынацыйнай Рады.\nЧытайце асноўныя тэзісы сустрэчы.\nШто з Прэзідыумам?\nПершае і галоўнае — Каардынацыйная Рада працягвае працу. Склад Прэзідыуму не змяняецца.\nПаводле змен у Рэгламенце ад 6.09.2020, у выпадку, калі ў сяброў Прэзідыума няма магчымасці прымаць рашэнні, рашэнні ў Радзе прымаюцца Асноўным складам Рады простай большасцю галасоў. Такім чынам, дзейнасць КС працягваецца, і прыняцце развязкаў магчыма. На ўчарашняй сустрэчы гэта было пацверджана! Сам склад Прэзідыума застаецца ранейшы.\nНад чым працуе КР цяпер?\nПрыярытэты працы захоўваюцца (яны выкладзеныя ў Рэзалюцыі КР):\nспыненне гвалту і прыцягненне вінаватых да адказнасці\nвызваленне палітычных вязняў\nновыя сумленныя выбары\nТаксама хуткім часам мы хочам зрабіць падтрымку і давер беларусаў да КР бачнай і просім вас максімальна падтрымліваць КР.\nАпроч таго, у складзе Рады працягваюць дзейнічаць працоўныя групы. На дадзены момант іх 6.\nСлужба падтрымкі рэгіёнаў\nСлужба падтрымкі працоўных калектываў\nПраца з грамадзянскай супольнасцю\nГрупа па расследаванні парушэнняў праў чалавека і гвалту падчас мірных дэманстрацый\nШто можна зрабіць цяпер?\nУваходзьце ў Пашыраны склад КР. Зараз вельмі прыдатны час для выразу сваёй пазіцыі! Гэта яшчэ адзін спосаб паказаць, што нас — рэальная большасць. Унутры Пашыранага складу таксама будзе магчымасць дзейнічаць у працоўных групах: вы зможаце ствараць іх самі ці падлучацца да ўжо існых груп. Далучайцеся! Робім новую Беларусь разам і ўжо цяпер.\nРаспаўсюджвайце інфармацыю пра палітвязняў. Публічнасць — прылада, якая дапаможа іх найхутчэйшаму вызваленню.\nТаксама вязням і іх блізкім вельмі патрэбная наша падтрымка: мы павінны паказаць на справе, што ніхто не забыты. Інфармацыя пра іх, іх гісторыі павінны быць чутныя з кожнага праса, іх прозвішчы павінны ведаць нават дзеці, іх твары павінны ведаць нават іншаземцы.\nЗмены — у нашых руках! Мы лепш за усіх ведаем, што адзіны “лялькавод”, які стаіць за беларусамі, — праўда і справядлівасць.\nЗастаемся на сувязі і сачыце за навінамі!


Замкавае ўзвышша — Вікіпедыя\nЗамкавае ўзвышша — умоўная назва плато, якое існавала ў Навагрудку да XIII стагоддзя, калі ровам было падзелена на асобныя ўзвышшы — Малы замак і Замкавую гару.\nНа думку гісторыкаў Таццяны Бубенка і Андрэя Мяцельскага, Замкавая гара і Малы замак Навагрудка першапачаткова ўяўлялі сабой адзінае плато квадратнай формы з бакамі прыкладна 180х180 м (каля 3,6 га). Не раней за XIII стагоддзе быў выкапаны роў, які падзяліў некалі адзінае ўзвышша на дзве часткі. Зборны план пабудоў Малога замка дазваляе сцвярджаць, што на мяжы XII-XIII стагоддзяў роў паміж Замкавай гарой і Малым замкам яшчэ не існаваў, і яны ўяўлялі адзіную пляцоўку, на якой і ўзнік дзяцінец Новагародка.\nМалы замак і Замкавая гара цяпер маюць аднолькавую вышыню, якая складае 317—316 м над узроўнем Балтыйскага мора на Малым замку і 316,5 м на Замкавай гары. Першапачаткова пляцоўка будучага Малога замка была вышэйшая за астатнія ўзгоркі. Самы высокі яе пункт (315 м) знаходзіўся ў цэнтральнай часцы. На Замкавай гары першапачаткова пляцоўка размяшчалася на вышынях 313—311 м і мела ўхіл з поўначы на поўдзень. А суседняе Барысаглебскае ўзвышша першапачаткова мела вышыню каля 310—309 м.\nДамінантнае становішча заходняга часткі Замкавага ўзвышша (Малога замка) і стала прычынай ранняга засялення гэтага ўчастку. Усходняя яе ўскраіна (Замкавая гара) заставалася незаселенай да другой паловы XI стагоддзя.\nОснование Новоугородка: гипотезы и реальность\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Замкавае_ўзвышша&oldid=1906646"\nАпошнія змены 9 лютага 2015 а 18:08\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:08, 9 лютага 2015.


Vdoc дакументаабарот прыкладанне. 5 адначасовых падлучэнняў. Для камерцыйнага выкарыстання. Add to comparison table Remove from comparison table Compare 0\nІдэнтыфікатар прадукту: vdocapp5\nVdoc дакументаабарот прыкладанне. 5 адначасовых падлучэнняў. Для камерцыйнага выкарыстання. is now in your shopping cart


Падрыхтоўка да экзамену IELTS | BLI\nПадрыхтоўка да экзамену IELTS\nПадрыхтуйцеся да сваёй будучыні\nПадрыхтоўка да іспытаўIELTS\nIELTS - гэта міжнародны стандартызаваны тэст на веданне англійскай мовы. Ён вымярае валоданне мовай людзей, якія хочуць вучыцца ці працаваць, дзе англійская мова выкарыстоўваецца як мова зносін. Ён выкарыстоўваецца ў адукацыйных, іміграцыйных і прафесійных мэтах. Курс падрыхтоўкі да IELTS прызначаны, каб дапамагчы студэнтам палепшыць валоданне мовай і дасягнуць найлепшага бала за экзамен IELTS.\nНаш курс падрыхтоўкі да IELTS забяспечыць вам знаёмства са структурай экзамену IELTS разам з пераглядам метадаў для кожнага з кампанентаў. Вы даведаецеся, чаго можна чакаць падчас экзамену IELTS і палепшыце свой бал на практыцы і аглядзе. Выкарыстоўвайце афіцыйныя праверкі матэрыялаў практыкі і атрымлівайце водгукі ад інструктара.\nНашы заняткі невялікія, што дазваляе атрымаць індывідуальны вопыт навучання. Гэты курс дапаможа вам распазнаць найбольш распаўсюджаныя крыніцы памылак і дасць вам неабходныя навыкі, каб не паўтараць іх у дзень тэсту.\nПрацягласць: мінімум 4 тыдні\nКурс прызначаны для азнаямлення студэнтаў з фарматам тэсту IELTS, праглядаючы змест, аналагічны таму, што яны ўбачаць у тэсце IELTS. Клас будзе сканцэнтраваны на тым, каб дапамагчы студэнтам удасканаліць кожнае індывідуальнае майстэрства (чытаць, пісаць, слухаць і гаварыць). Студэнты будуць практыкаваць, прымаючы імітацыйныя тэсты і вывучаючы розныя тэхнікі і стратэгіі, каб дапамагчы ім падрыхтавацца да тэсту і дасягнуць найлепшага бала.\nСтудэнты, якія праходзяць курс, павінны быць узроўню павышанага ўзроўню, эквівалентна ўзроўню BLI. Калі студэнт не адпавядае патрабаванаму ўзроўню для паступлення ў курс падрыхтоўкі да IELTS, яны павінны прайсці нашы рэгулярныя заняткі, пакуль не дасягнулі прасунутага ўзроўню.\nПлата за праграму ўключае\nBLI Montreal з'яўляецца афіцыйным месцам тэсціравання IELTS. Звярніце ўвагу, што гэтыя даты могуць змяняцца. Калі вы зацікаўлены ў правядзенні тэсту IELTS, неабходна прайсці наступныя дзеянні праз анлайн-рэгістрацыю альбо пагаварыць з прадстаўніком BLI для атрымання дадатковай інфармацыі.\nДаты выпрабаванняў да 2020 года\nДаты пачатку кожнай афіцыйнай сесіі\nМінімум 4 тыдзень\nМаксімум 12 тыдняў


Мастацтва - Анатоль Багатыроў і ягоныя вучні\nСярод першых выпускнікоў класа Багатырова быў народны артыст Беларусі, лаўрэат Дзяржаўных прэмій Генрых Вагнер, ён скончыў Беларускую кансерваторыю ў 1954 годзе.\n— Мне пашанцавала, што лёс звёў мяне з такім выдатным музыкантам, буйным майстрам. У той час ён быў вядомым аўтарам опер, сімфоній, камерных сачыненняў — велізарны творчы дыяпазон майго настаўніка ўражваў. Нясмела я пачаў займацца ў яго, бо да гэтага аддаваў перавагу эстрадзе, а ён паўставаў сур’ёзным музыкантам, таму я не ведаў, як пойдуць справы.\nАнатоль Васільевіч, які добра ведае фальклор (беларускі, рускі, украінскі), заняткі са мной пачаў з апрацовак народных песень і харавых твораў. Я думаў: навошта? Але пасля такія веды адыгралі вялікую ролю ў маёй прафесійнай адукацыі. Адчуваю: валоданне хорам і зварот да фальклору — неабходны і важны для мяне падмурак. Анатоль Васільевіч умеў знайсці кантакт з намі, маладымі і неспрактыкаванымі. Мы хацелі, каб нашы творы хутчэй загучалі па радыё, на тэлебачанні, а ён казаў: спачатку трэба атрымаць добры прафесійны грунт. Наступныя гады паказалі слушнасць такіх меркаванняў — большасць кампазітараў, якія выйшлі з класа Багатырова, занялі першыя пазіцыі ў беларускай музыцы.\nЁн не толькі выдатны кампазітар, ён і добры піяніст, на занятках шмат іграў. Гэта важна: адна справа тлумачыць на словах, а іншая — браць складаную партытуру, свабодна яе іграць, паказваючы асаблівасці розных кампазітарскіх тэхнік. Немалаважна, што ён сам пісаў музыку ў розных жанрах, ведаў тыя складанасці практычна, знутры.\nБезумоўна, на нас уплывала і яго велізарная эрудыцыя, ён выдатна ведаў літаратуру, музыку, тэатр, шмат разважаў пра змест і значэнне паэтычнага слова, драматычнага дзеяння. Потым, калі некаторым яго выхаванцам давялося пісаць музыку для тэатра, яны былі падрыхтаваныя сваім педагогам. Дарэчы, уласныя творы ён паказваў нам рэдка, часцей партытуры Чайкоўскага, Глінкі. Не было ў яго ўстаноўкі «рабі, як я». Адчувалася свабода. Разам з тым Анатоль Васільевіч заклікаў нас сур’ёзна ставіцца да заняткаў: у студэнцкія гады мне час ад часу прапаноўвалі розныя падпрацоўкі, але ён гэтага не ўхваляў, вучыў нас не разменьвацца на дробязі.\nУсе вучні Анатоля Васільевіча розныя, чым гэта патлумачыць?\n— У тым і заключаецца майстэрства педагога, што ён, як доктар, ведаў, якія лекі трэба, што лепш прапанаваць у пэўны перыяд працы. Ён адчуваў, па якой дарозе трэба весці студэнта, і заўсёды даваў свабоду ў выбары жанраў: хочаш пісаць балет, сімфонію, харавую музыку — пішы! Ён да ўсіх вучняў ставіўся ўважліва, я вучыўся ў адзін час з Эдзі Тырманд, Яўгенам Дзягцярыкам, пазней у кансерваторыю паступілі Яўген Глебаў, Юрый Семяняка. Атмасфера ў класе Багатырова склалася добразычлівая. Калі мы пасталелі, між намі ўзнікла... не, не варожасць, а здаровая канкурэнцыя. Хадзілі на канцэрты адзін аднаго, выказвалі сваё меркаванне. І Анатоль Васільевіч сачыў за нашай творчасцю, радаваўся поспехам. Так што ўспаміны пра майго выдатнага педагога самыя добрыя.\nCяргей Картэс скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю на пачатку 60-х гадоў. Пазней быў адзначаны Дзяржаўнай прэміяй і званнем народнага артыста Беларусі.\nСяргей Альбертавіч, вы сканчвалі Мінскую музычную дзесяцігодку пры кансерваторыі па класе фартэпіяна, а як апынуліся ў класе Багатырова?\n— Калі да пераезду ў Беларусь жыў у Аргенціне, то спрабаваў займацца кампазіцыяй у Якава Фішара — прадстаўніка піцерскай школы, вучня Максіміліяна Штэйнберга. Фішар у 20-я гады ХХ стагоддзя пераехаў у Аргенціну, лічыўся тамтэйшым кампазітарам, але школа ў яго была Рымскага-Корсакава. У Фішара я прайшоў курсы поліфаніі, кантрапункта, гармоніі і пісаў тады, так бы мовіць, «левую», авангардную музыку.\nКалі ў Мінску пасля заканчэння школы паступаў у кансерваторыю, дык прадставіў працы, напісаныя ў Аргенціне. Анатоль Васільевіч праслухаў, у выніку прынялі на аддзяленне фартэпіяна і кампазіцыі (факультатыўна). Два гады займаўся ў Мікалая Аладава, а потым перайшоў у клас Багатырова. Яму тады споўнілася 45, але ён быў масціты кампазітар і да мяне паставіўся вельмі цёпла. Часта бываў я ў яго дома, з цікавасцю слухаў аповеды гэтага высокакультурнага і адукаванага чалавека.\nНядаўна чытаў дзённік вядомага мастака Сальвадора Далі, якога люблю за выразнасць малюнка. Узрушыла, што творца, які эксперыментаваў з самымі крайнімі формамі ў мастацтве, да канца жыцця вучыўся малюнку ў Веласкеса, майстра ХVII стагоддзя. Ён быў для Далі кумірам і лічыў, што малюнак — аснова, школа. Чаму я пра гэта згадаў? Калі вучыўся кампазіцыі ў Аргенціне, дык мог рабіць усё, што хацеў, а вось Анатоль Васільевіч быў строгім, у нечым жорсткім і прымушаў мяне пісаць у класічных традыцыях. Тады я хацеў вырвацца з гэтых межаў, а цяпер разумею, як важна атрымаць грунтоўную школу па гармоніі, поліфаніі, азам кампазіцыі, класічнай аркестроўцы. Спачатку спасцігні гэта, потым можаш выяўляць сябе. Удзячны Багатырову за асновы класічнай адукацыі. Кожны творца павінен мець пад сабой апору, школу, каб не пачынаць з пустаты. Ён павінен ведаць, што створана да яго, а потым ужо разгортваць сваё.\nЯ гутарыў з іншымі вучнямі Багатырова — Генрыхам Вагнерам, Віктарам Войцікам. Яны якраз казалі, што ніякага дыктату з боку прафесара не адчувалася, а ў вас, выходзіць, наадварот? Значыць, ён гнутка падыходзіў да асаблівасцяў кожнага вучня — гэта, мне здаецца, якасць высокай педагогікі.\n— Згодны. Глядзіце: усе вучні Анатоля Васільевіча розныя. Не думаю, што такая творчая свабода была ў іх закладзена першапачаткова, да вучобы ў Багатырова. Менавіта ён «разгортваў» іх на разняволенасць мыслення. Кампазітарам нельга зрабіцца за пяць гадоў вучобы ў кансерваторыі, педагог мусіць закласці пачатковую базу, а далей усё залежыць ад кожнага з нас. І ён гэтую базу нам даваў.\nВядома, што Багатыроў даволі крытычна ставіўся да авангардных пошукаў у музыцы...\n— Не, я не адчуваў такога ціску. Напрыклад, у праграме навучання мелася абавязковая фантазія на беларускую тэму, а я напісаў «Паэму пра Кубу», гэта здавалася мне бліжэй па меласе, і ён яе ўспрыняў спакойна. Анатоль Васільевіч лічыў: форма можа быць рознай, але выразнай.\nУ вашай творчасці значнае месца займае опера — у тым адбіваецца ўплыў педагога?\n— Не, у кансерваторыі мы не дайшлі да оперы, але цяпер разумею, што яна — вяршыня ўсіх мастацтваў і яднае ў сабе большасць з іх. Оперы пісалі многія вучні Анатоля Васільевіча — Юрый Семяняка, Яўген Глебаў, Генрых Вагнер, я, — але і яго выхаванцы больш маладога пакалення аказаліся неабыякавыя да гэтага складанага жанру і стварылі ў ім яркія сачыненні. Гэта перш за ўсё Уладзімір Солтан з яго операй «Дзікае паляванне караля Стаха» паводле Уладзіміра Караткевіча. Яна вытрымала праверку часам, што нячаста здараецца з сучаснымі музычнымі спектаклямі.\nМагчыма, Анатоль Васільевіч падказваў вам сюжэты будучых опер?\n— Не, але зерне, пасеянае ім, дало парасткі і прарасло ў маёй далейшай творчасці. Хачу згадаць і пра велізарную эрудыцыю Багатырова, яна заўжды мяне здзіўляла. Памятаю, мы хадзілі да яго дадому, слухалі дзівосныя аповеды пра сустрэчы з унікальнымі людзьмі, ігру на фартэпіяна — усё незабыўнае. Такія ўражанні рухаюць музыканта наперад, падобныя сустрэчы дапамагалі і дапамагаюць у жыцці.\nДзіўна, але на працягу дзесяцігоддзяў Багатыроў не губляў адчування часу, знаходзіў узаемаразуменне з усё новымі пакаленнямі студэнтаў. У 1980-я з яго класа выйшлі кампазітары новай генерацыі. Сярод найбольш яркіх імёнаў ужо згаданы Уладзімір Солтан і Алег Хадоска, адзін з апошніх вучняў майстра.\nАлег, што больш за ўсё запомнілася з сустрэч з настаўнікам? Не замінала розніца ва ўзросце? Бо ён пачынаў свой шлях так даўно, а вы былі на той час зусім маладым...\n— Лічу, значная асоба, а тым больш музыкант, адрозніваецца ад большасці людзей. Вось Анатоль Васільевіч, колькі яго ведаю, пастаянна мяне чымсьці здзіўляе.\nУспамінаю першае знаёмства. Калі я скончыў музычную вучэльню ў Арле, мы з бацькам прыехалі ў Беларускую кансерваторыю і прыйшлі на кансультацыю ў клас Багатырова. Бацька цікавіцца гісторыяй, і неяк хутка яны з Анатолем Васільевічам знайшлі на гэтай глебе агульную мову. Багатыроў тады мяне ўразіў, я сядзеў, слухаў з адкрытым ротам і не разумеў, знаходжуся ў кансерваторыі ці на гістарычным факультэце ўніверсітэта — з такімі дэталямі ён згадваў пра дынастыі французскіх каралёў, іх сувязі з рускімі царамі. Мой педагог мае вельмі шырокія веды ў галіне гісторыі. І гэта было маё першае судакрананне з ім і першае здзіўленне...\nЛічу, чым больш значны музыкант, тым, як ні дзіўна, ён прасцейшы, тым лягчэй з ім кантактаваць. Літаральна з першых урокаў, калі студэнт прыходзіў да Багатырова, ён неяк адразу ўзвышаў яго да сябе, размаўляў з ім на сваім узроўні. Заўсёды звяртаўся толькі на «вы», ніколі не прыніжаў крыкам, у ягоным класе заўжды была спакойная, добразычлівая абстаноўка.\nАлег, вы новае пакаленне музыкантаў, у вас іншы слухацкі вопыт, звязаны з поп-рок-музыкай, джазам, авангарднымі плынямі, а Багатыроў — прадаўжальнік традыцый «могучей кучки»: Рымскага-Корсакава, Балакірава, — прадстаўнік больш традыцыйнага напрамку ў акадэмічнай музыцы. Як вам было ладзіць стасункі пры такой розніцы поглядаў?\n— Тут не ўзнікала складанасцей. Прытым што Анатоль Васільевіч не слухае рок і не вельмі добра ведае джаз, у яго цудоўны музычны і мастацкі густ і ён заўжды ўмее аддзяліць зерне ад пустазелля. Калі гэта таленавіта напісаная музыка з элементамі авангарду, дык Багатыроў добра да яе ставіцца. Памятаю, яму вельмі падабалася музыка грузінскага кампазітара Гіі Канчэлі.\nМяне ўражвае, што гэта чалавек, які самааддана служыць мастацтву, цяпер такое досыць рэдка сустракаецца. Ён любіць не сябе ў музыцы, а саму музыку. Калісьці даўно пачуў па радыё яго 2-ю сімфонію, мне яна спадабалася, потым доўгі час яе не чуў і, трапіўшы ў госці да Анатоля Васільевіча, спытаў, ці няма ў яго запісу гэтага сачынення. Ён адказаў, што недзе быў, пачаў шукаць, але так і не знайшоў. Затое выдатна ведаў, дзе ў яго запісы сімфоній Чайкоўскага, «Пікавай дамы», сімфоній Бетховена. А свае сімфоніі ён калі і ўключае, то рэдка. Яшчэ мяне дзівіць, як ён успрымае музыку: не сустракаў людзей, якія, слухаючы 6-ю сімфонію Чайкоўскага ці оперу «Пікавая дама», могуць плакаць. Гэта так непасрэдна! І кранае не менш, чым уласна праслухоўванне музыкі.\nЯк і многія іншыя, лічу, што Багатыроў — адзін з пачынальнікаў беларускай кампазітарскай школы, які ўзбагаціў яе не толькі ўласнай музыкай, але і сваімі яркімі рознымі вучнямі. Геніяльная музыка напісана як быццам проста, усё можна зразумець, а вось патлумачыць, як зрабіць аналагічна, немагчыма; такая і педагогіка Анатоля Васільевіча — ён у гэтай галіне, на мой погляд, геній. Не магу зразумець, як ён гэта рабіў, як выхоўваў кампазітараў, але відавочна, што атрымалася выдатна. Гэта таямніца таленту...


Гульні нарды онлайн. Гуляць бясплатна\nБясплатна гуляць онлайн ва ўсходнія гульні нарды можна ў дадзеным раздзеле сайта. Калі гуляць у нарды онлайн супраць рэальных праціўнікаў, гэтая забава будзе не менш цікавай, чым настольная гульня.\nНарды гуляць онлайн Вы зможаце ў любы свабоднае і зручны для Вас час. Галоўнае жаданне і ўменні. Хто не ўмее гуляць у нарды, хутчэй вучыцеся! Гэта вельмі інтэлектуальная, цікавая, займальная гульня. Выразнасць і матэматычна разлічаная гульня прывядзе Вас да перамогі, але паверце, з кампутарам Вам будзе нялёгка ў бітве. Гуляць у нарды онлайн бясплатна можа кожны з наведвальнікаў гэтага падзелу, нават калі Вы яшчэ не ўмееце, не хвалюйцеся, Мы верым у Вашы здольнасці, Мы ўпэўненыя што ў Вас усё атрымаецца. Калі ж Вы умелы знаўца, то гуляць онлайн нарды Вам спадабаецца, Вы будзеце задаволены сваім супернікам. Памятаеце, галоўнае не перамога, а Ваш удзел! Нарды онлайн гуляць бясплатна вельмі зручна і папулярна. Нагадваем, нарды - гульня для інтэлектуалаў. І магчымасць ёсць у кожнага праверыць свае здольнасці і сілы. Гуляць нарды онлайн зацікавіць Вас, Вашых сяброў і знаёмых, Вашых блізкіх і сваякоў. Не выпускайце магчымасць згуляць! Паваюйце і пераможаце, калі вядома ў Вас гэта атрымаецца. Пажадаем Вам поспеху і прыемнага Вам час правядзенне!


Догон па чвэрцях\nЧвэрць - своеасаблівы матч ўнутры матчу. У аснове гэтай стратэгіі ляжыць здагадку, згодна з якім фаварыту рэдка атрымоўваецца атрымаць верх у кожнай з чатырох чвэрцяў. Дзякуючы непрадказальнасці гульні ў баскетбол, цяжкаму ўваходу ў матч і проста таму факту, што чэмпіён можа расслабіцца ў заключнай чвэрці, завалодаўшы камфортным перавагай, нават запісной андердог ў сілах выйграць адну Дзесяціхвілінка.\nУ якасці прыкладу разгледзім матч сезона Еўралігі 2019/2020 паміж сербскай «Црвенай Зоркай» і расійскім ЦСКА. На думку букмекераў, нават нягледзячы на цяжкі мясцовы зала відавочным фаварытам супрацьстаяння выглядаюць армейцы - перамогу ЦСКА БК ацэньвае ў мізэрныя 1,5.\nПачынаем заключаць заклад на першую чвэрць - нас цікавіць П1 за 2,285. Калі адрэзак выйграе сербская клуб, стаўка згуляе, а значыць мы можам пераходзіць да новага падзеі ў бетвиннер. У выпадку перамогі армейцаў ў першыя 10 хвілін, мы працягваем ставіць на «Црвену Звезду» і ў астатніх чвэрцях, пакуль не згуляе стаўка ці не завершыцца гульня. Памер ставак на кожны наступны перыяд павінен быць павялічаны з тым разлікам, каб у выпадку праходу як мінімум адбіць усе страты, панесеныя за папярэднія Дзесяціхвілінка.\nРэкамендуемы каэфіцыент складае ад 2, зрэшты, безнадзейных аўтсайдэраў лепш не браць. Для стратэгіі трэба харошы банк, бо з кожнай новай няўдачай сума заклад павялічваецца. Можа здарыцца, што пры зацяжны серыі няўдач у беттора проста не хопіць сродкаў на чарговую стаўку.


Стажыроўка ў Міжнародным Камітэце Чырвонага Крыжа ў Жэневе | ОДБ Брусель\nсер, 2014-08-27 10:14\nМіжнародны Камітэт Чырвонага Крыжа запрашае спецыялістаў ў сферы міжнародных адносінаў і гуманітарных навук прыняць удзел у аплочваемай стажыроўцы на тэму становішча жанчын падчас баявых дзеянняў, а таксама маніторынгу і папярэджання сэксуальнага гвалту падчас вайны. Праца будзе праходзіць у галоўным офісе арганізацыі ў Жэневе, Швейцарыя.\nНакіраванасць стажыроўкі - гуманітарная дапамога людзям, якія апынуліся ў зонах канфлікту і баявых дзеянняў.\n- cтупень магістра па міжнародных адносінах, праву, сацыялогіі ці гендэрных даследаваннях, гісторыі, антрапалогіі або па сумежных дысцыплінах;\n- зацікаўленасць у пытаннях гендэра, гуманітарнай дапамогі і дзейнасці Чырвонага Крыжа;\n- здольнасць да сінтэзу і аналізу навуковых матэрыялаў;\n- жаданне працаваць у камандзе;\n- валоданне ангельскай і французскай мовамі.\nПажаданы прафесійны досвед у адзначаных сферах. Вітаюцца кваліфікаваныя кандыдаты-мужчыны з нееўрапейскіх краін (у тым ліку з Беларусі). Працягласць стажыроўкі - 1 год. Фінансавыя ўмовы - заробак 3000 швейцарскіх франкаў на месяц.\nАфармленне заяўкі: CV (не больш за 3 лісты) з кантактамі двух асоб, якія могуць даць рэкамендацыі; суправаджальны ліст з апісаннем прафесійнага досведу і матывацыі ўдзелу ў стажыроўцы; прыклад пісьмовай працы (не больш за 4 старонкі). Дакументы дасылаюцца ў адзіным pdf-файле на электронную скрыню ijacobs@icrc.org да 17.00 31 жніўня 2014 года з тэмай: "<прозвішча> <імя> Women and War trainee".


Аліна Джанабаева з «ВІА Гры» не верыць у вечнае каханне\n02.05.2012 / 14:58\nСалістка сэксапільнага поп-трыа «ВІА Гра» Альбіна Джанабаева -- дзяўчына не надта гаваркая.\nСпявачка нячаста абмяркоўвае з прэсай свае творчыя планы, а пра дэталі асабістага жыцця і зусім адмаўляецца казаць. І тым не менш часам са спявачкі можна сёе-тое выцягнуць.\nзараз Альбіна сустракаецца са спеваком Валерыем Меладзэ. Дзеля яе артыст растаўся са сваёй жонкай Ірынай, ад якой у яго дзве дачкі. А Джанабаева гадуе сына ад Валерыя Шотаевіча.\nТым не менш пра вясельныя планы пары няма ні слова. Але мяркуючы па заявах Альбіны, гэтая сітуацыя яе цалкам задавальняе.\n«Я не разумею, як можна адразу пакахаць чалавека, - распавяла Джанабаева. -- Для мяне чалавек павінен спачатку адкрыцца, праявіць сябе. Не ведаю, ці можна жыць з адным чалавекам заўсёды. Можа быць, праз шмат гадоў я змагу даць дакладны адказ, калі спазнаю жыццё лепей.\n«Чалавек, які кажа, што яму ніхто не патрэбны, не ад добрага жыцця гэта кажа. Ён да такой ступені ўшчэмлены, што адрэзаў гэтую частку жыцця ад сябе. Заўсёды можна знайсці сэксуальнага партнёра, але без кахання нармальнае жыццё будзе страчана. А жанчына ў такой сітуацыі наогул адчувае сябе пакрыўджанай, становіцца ваяўнічай», -- мяркуе зорка.


Нацыянальная партыя Аўстраліі — Вікіпедыя\nНацыянальная партыя Аўстраліі\nНацыянальная партыя Аўстраліі на Вікісховішчы\nНацыянальная партыя Аўстраліі (англ.: National Party of Australia) аўстралійская палітычная партыя . Першапачаткова насіла назву «Аграрная партыя» (Country Party), з 1975 - «Нацыянальная аграрная партыя» (National Country Party), а з 1982 носіць сучаснае назву.\nНевялікая партыя, з 1940-х гадоў традыцыйна блакавальная з Ліберальнай партыяй як на федэральным узроўні, так і ў большасці штатаў. У кааліцыйных ўрадах лідар Нацыянальнай партыі звычайна займае пасаду намесніка прэм'ер-міністра.\nНа выбарах 2004 кааліцыя атрымала большасць не толькі ў Палаце прадстаўнікоў, але і ў Сенаце. На ўзроўні штатаў абедзве гэтыя партыі знаходзяцца ў апазіцыі ва ўсіх штатах і тэрыторыях краіны.\nСтворана ў 1922 аб'яднаннем некалькіх фермерскіх партый асобных сельскагаспадарчых штатаў, незадаволеных эканамічнай палітыкай тагачаснага ўрада Білі Х'юза. Дамогшыся прызнання сярод выбаршчыкаў, змагла пазбавіць кіруючую нацыяналістычную партыю большасці ў парламенце і вымусіла Х'юза сысці ў адстаўку. Найбольшым уплывам карысталася ў 1950-1960-я гады, удзельнічаючы ў кіруючай кааліцыі з Ліберальнай партыяй. З памяншэннем сельскага насельніцтва яе ўплыў паступова памяншаецца.\nЛідары Нацыянальнай партыі[правіць | правіць зыходнік]\nУільям Джэймс Макуільямс 1920-21\nЭрл Пэйдж 1921-39\nАрчы Камерон 1939-40\nАртур Фадэн 1940-58\nДжон Маківен 1958-71\nДуг Энтані 1971-84\nЕн Сынклэрам 1984-89\nЧарлз Блант 1989-90\nЦім Фішэр 1990-99\nДжон Андэрсан 1999-2005\nМарк Вэйл з 2005\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Нацыянальная_партыя_Аўстраліі&oldid=1538652"\nПалітычныя партыі, заснаваныя ў 1920 годзе\nПалітычныя партыі Аўстраліі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 12:50, 9 сакавіка 2013.


На Блізкім Усходзе новая хваля гвалту: выбухнулі бомбы тэрарыстаў у Газе і Тэль-Авіве.\nУ адказ прэм'ер-міністар Ізраілю Эгуд Барак даў загад войску зноў заблякаваць Заходні бераг ракі Ярдан і сэктар Газа. Ён таксама адмовіўся накіравацца ў Эгіпет на перамовы зь лідэрам палестынскай аўтаноміі Ясірам Арафатам з мэтай абмеркаваньня амэрыканскага мірнага пляну.\nАдкладзеная на неакрэсьлены тэрмін сустрэча паміж Баракам і Арафатам, якая плянавалася ў гэты ўікэнд у Вашынгтоне. Некаторыя палітычныя камэнтатары адзначаюць, што Арафат сваёй нягнуткай пазыцыяй хоча вымусіць Барака яшчэ на некалькі саступак.\nІншыя мяркуюць, што Арафат псыхалягічна не гатовы да заканчэньня канфлікту, хаця і разумее, што ў выніку перамогі на выбарах у Ізраілі правага лідара Арыэля Шарона дамовіцца зь ім будзе значна цяжэй.\nСаміт у Шарм- аль- Шэйху паміж Арафатам і Баракам, які павінен быў адбыцца заўчора, быў адменены пасьля таго, як палестынцы накіравалі Клінтану ліст, у якім было столькі пярэчаньняў, што Вашынгтон не ўспрыняў іх сур'ёзна.\nПрэзыдэнт Клінтан пракамэнтаваў гэта наступным чынам.\n(Клінтан: ) "Яны добра мяне разумеюць. Абодва бакі добра разумеюць, што я ім прапаную. Яны добра ведаюць, што ім трэба зрабіць і чаго дастаткова менавіта цяпер".\nШто тычыцца далейшай адтэрміноўкі канчатковага пагадненьня, Клінтан падкрэсліў:\n(Клінтан: ) "Застаецца мала часу, мінулыя некалькі месяцаў прадэманстравалі, што з часам ня робіцца лягчэй, і з кожнай адтэрміноўкай робіцца толькі горш".\nІзраільскі Габінэт міністраў прыняў выразнай бальшынёй галасоў (10 да 2) прапановы Клінтана. Але як толькі стала вядома пра палестынскі ліст Клінтану, Барак адмовіўся ад удзелу ў перамовах у Эгіпце. Не згадзіўся ён і на прапанову эгіпецкага прэзыдэнта Мубарака, які запрасіў яго на перамовы ў Каір, дзе ўчора знаходзіўся Арафат.\nМіж тым ізраільская газэта "Ёдыёт ахранот" надрукавала на сваіх старонках падрабязнасьці амэрыканскага мірнага пляну. Паводле яго, Клінтан прапануе ізраільцянам вызваліць 96% тэрыторыі Заходняга берагу ракі Ярдан і ўсю тэрыторыю сектару Газа. Страты палестынскай тэрыторыі будуць кампэнсаваныя ім часткай тэрыторыі Ізраілю ў пустэльні Негеў. Прыблізна 80% яўрэйскіх пасяленцаў на Заходнім беразе ракі Ярдан будуць пераселеныя на тэрыторыі каля так званай "зялёнай лініі". Эвакуацыя гэбрайскіх пасяленцаў расьцягнецца на тры гады.\nГалоўным элемэнтам пляну Клінтана будзе ўвод на палестынскую тэрыторыю міжнароднага міратворчага вайсковага кантынгэнту, які будзе гарантам міру. Ізраіль захавае на мяжы з Ярданіяй тры станцыі раньняга папярэджаньня.\nУ найбольш спрэчнай справе Ерузаліму Клінтан прапануе ўсталяваньне ізраільскага кантролю над кварталамі, дзе цяпер жывуць гэбраі і над гэбрайскімі сьвятымі мейсцамі і перадачу пад палестынскі кантроль арабскіх раёнаў, мусульманскіх і хрысьціянскіх сьвятых месцаў, а таксама Храмавай гары, на якой знаходзіцца вядомая мячэць Аль-Акса.\nПрэзыдэнт ЗША прапануе прызнаць права палестынскіх уцекачоў на вяртаньне на бацькаўшчыну, але не ў Ізраіль, а на тэрыторыю палестынскай дзяржавы.\nУдзельнік ізраільскай дэлегацыі на нядаўніх перамовах з палестынцамі каля Вашынгтону Навум Барнеа распавёў, што прапануючы свой плян, Клінтан заявіў: "Калі я пакіну маю пасаду, усе мае ідэі адыйдуць са мной. І вам усё прыдзецца пачынаць ад пачатку."


Даследуйце Ліль, Францыя - World Tourism Portal\nДаследуйце Ліль, Францыя\nШто паглядзець. Лепшыя галоўныя славутасці ў Ліле, Францыя.\nАфіцыйныя турыстычныя сайты Ліля\nПаглядзіце відэа пра Ліль\nЛіль - горад сярэдняга памеру ў рэгіёне Паўночная Па-дэ-Кале на поўначы Францыі з вельмі вялікім студэнцкім насельніцтвам. Гэты горад мае моцнае індустрыяльнае паходжанне, але пасля некалькіх цяжкіх гадоў ён цяпер вядомы ва ўсёй Францыі сваім прыгожым цэнтрам горада і вельмі актыўнай культурнай жыццём.\nДаследуйце Ліль, пятую па велічыні мегаполіс Францыі і чацвёртую гарадскую вобласць. Ён знаходзіцца на поўначы краіны, на рацэ Дэюль, недалёка ад мяжы з Бельгіяй. Увесь мегаполіс Ліля, як на французскай, так і на бельгійскай тэрыторыі (Кордрай, Турнэ), быў ацэнены ў 2007 прыблізна каля жыхароў 1,885,000, што адносіцца да ліку самых буйных мегаполісаў Еўропы.\nБольшасць наведвальнікаў, магчыма, прыбудзе на цягніку з-за асноўнага міжнароднага чыгуначнага вузла, размешчанага там. Можна прызямліцца ў парыскім аэрапорце Шарль дэ Голь, а потым працягнуць цягніком каля гадзіны. У парыжскім аэрапорце Ryanair (Бове) наогул няма цягніка, і толькі аўтобус вяртаецца ў Парыж сябе. Кампанія Flibco таксама працуе прамым аўтобусам, які злучае цэнтральны Ліль і аэрапорт Паўднёвы Шарлеруа Брусэля за 90 хвілін.\nМіжнародны аэрапорт Ліль Лескін невялікі, але зручны для ўезду ў Ліль альбо для пераезду ў бліжэйшыя раёны праз мяжу Бельгіі. Як асноўныя, так і бюджэтныя авіякампаніі выконваюць рэгулярныя паслугі. У адрозненне ад буйных аэрапортаў, практычна няма шпацыраў, бо рэгістрацыі знаходзяцца непасрэдна ў пад'ездзе, а вароты бяспекі знаходзяцца непасрэдна за рэгістрацыямі. Аднак можна прайсціся ад вароты да самалёта, калі ён будзе прыпаркаваны на дарозе, а не на бруі. Прамы аўтобус падключаецца да цэнтральнага Ліля (спыняецца за межамі галоўнага чыгуначнага вакзала) за 20 хвілін і працуе раз у гадзіну коштам 7 Euro (зваротны білет 9 Euros). Таксі каштавала б каля 20-30 еўра.\nУ Лілі ёсць дзве аўтаматызаваныя лініі метро, якія злучаюць цэнтр горада з некалькімі прыгарадамі. У яго таксама шмат аўтобусных маршрутаў, якія ідуць па горадзе, і два трамвайныя маршруты, якія ідуць у Рубе і Туркуін, якія з'яўляюцца іншымі важнымі гарадамі рэгіёну.\nЛіль мае вельмі прыгожы цэнтр горада, выдатна падыходзіць для паездкі ў горад. Большасць славутасцяў можна сумясціць у пешай экскурсіі.\nLa Vieille Bourse (1653). Прама паміж дзвюма маляўнічымі плошчамі, плошчай Дюнерал-дэ-Голь і Плошчай-дэ-Тэрэ, былы камерцыйны абмен па-ранейшаму гуляе цэнтральную ролю ў жыцці горада. Вы можаце знайсці прадаўцы кніг і кветкавыя рынкі ва ўнутраным двары.\nНа галоўнай плошчы, плошчы Дюнерал-дэ-Голя, больш вядомай як "Гран-Плейс", ёсць мноства выдатных гістарычных дамоў, напрыклад, неафламандскі штаб-кватэра мясцовай газеты "La Voix du Nord", а таксама фантан са статуяй багіні , "La Grande Déesse" (1843).\nМястэчка Rihour, у асяроддзі рэстаранаў, размяшчае турыстычны інфармацыйны цэнтр у яго галоўнай славутасці, Palais Rihour (1453).\nРатуша варта паглядзець і яе можна спалучаць прыгожа з наведваннем Парыжскай порты (1692).\nОпера (1923) і Гандлёвая палата (1921) размяшчаюцца блізка адзін да аднаго і прапануюць цудоўныя славутасці, асабліва пры асвятленні ноччу.\nПрагуляйцеся па старым квартале горада, вядомым як Vieux Lille, і атрымлівайце асалоду ад ціхімі каменна-брукаванымі вуліцамі, разнастайнасцю стыльных дызайнерскіх крам, рэстаранамі для гурманаў, а таксама сучаснай Катэдральнай Норы-Дам-дэ-ла-Шар. Больш прыкметныя вуліцы, як Rue de la Monnaieand Rue Esquermoise, безумоўна, вартыя падарожжа.\nТрохі далей ад цэнтра горада знаходзіцца Ла-Цытадэль, цікавы ўзор абарончай ваеннай архітэктуры, пабудаваны Вабанам, вядомым французскім ваенным архітэктарам, пры праўленні Людовіка Чатырнаццатага. У гэтым жа раёне знаходзіцца заапарк (бясплатна) і выдатны парк.\nMusée des Beaux-Arts, знакаміты музей, які ахоплівае еўрапейскае мастацтва 15th - 20th стагоддзя.\nМузей натуральнай гісторыі, вялікая калекцыя чучала млекакормячых, насякомых, закамянеласцей і г.д.\nMusée de l'Hospice Comtesse, былы шпіталь, які зараз прадстаўляе мастацтва.\nMusée d'Art et d 'Industrie de Roubaix: La Piscine, музей мастацтваў 20 стагоддзя, размешчаны ў выдатным басейне "Art déco" (пачатак 20th стагоддзя).\nLAM - Музей сучаснага мастацтва Лілля, сучаснае мастацтва, аўтсайдэр, сучаснае мастацтва.\nштогадовы Калядны кірмаш (на плошчы Рыхур, насупраць турыстычнага офіса) з'яўляецца абавязковым для наведвальнікаў. З сярэдзіны лістапада да некалькіх дзён пасля Каляд правярайце дні адкрыцця і час.\nАдкрыты рынак, Марш дэ Ваземмес, працуе кожны аўторак, чацвер і нядзелю раніцай, але найбольш напружаны дзень, безумоўна, нядзеля. Прадаўцы прадаюць усё: ад свежай садавіны і гародніны, кніг і канцылярскіх прылад, чамаданаў і абутку, нават парфумерыі і бялізны! Не забудзьцеся ўзяць пакецік з свежымі клеменцінамі, яркі букет свежых зрэзаных кветак, курыцу курыцы і смажаную бульбу на абед, і шклянку піва ў адной з многіх маленькіх пабаў, якія атачаюць рынак.\nLa Braderieis - штогадовы вулічны кірмаш, які праводзіцца ў Ліль мільёнамі людзей. Тут вы знойдзеце ўсё: карціны, антыкварыят, арнаменты, мэблю. У вельмі вясёлай атмасферы жыхары вечарыны, ядуць мідыі з бульбай фры і п'юць.\nРаз у месяц у гукавой сістэме Chalice Sound Chalice адбываецца вялікае мерапрыемства рэгі\nАдпраўляйцеся стыльна выпіць у бары Эрмітаж, у раскошным гатэлі Эрмітаж Гантуа. Гэта месца адкрытае для шырокай публікі, калі вы апрануты і паводзіце сябе належным чынам, і гэта адно з самых вытанчаных месцаў для таго, каб атрымаць асалоду ад выпіць у Лілі (кошт адпаведна). У гатэлі таксама праводзяцца мастацкія выставы, на якіх вы можаце бясплатна атрымліваць асалоду ад.\nВы можаце купіць у\nПешаходныя вуліцы, якія праходзяць побач з Гранд-Плейс (rue de Béthune, rue Neuve, Rue du Sec Arembault, rue des Tanneurs і г.д.), прапануюць папулярныя крамы адзення, такія як Etam, Pimkie, Zara, H&M, Sinéquanone, а таксама невялікія пабы, рэстаранаў і двух (велізарных) кінатэатраў. Некаторыя будынкі, у якіх знаходзяцца гэтыя крамы, маюць цудоўную архітэктуру 30's-40.\nНайбуйнейшы гандлёвы цэнтр Euralilleis Lille, які прапануе папулярныя сеткі адзення, а таксама гіпермаркет Carrefour. Размешчаны паміж дзвюма чыгуначнымі вакзаламі, Галя Лілля Фландрыі і Гарэ Ліль Еўропа, і прама ў самым цэнтры горада, каля дзясяткаў гатэляў, Эўраліль лёгка дабрацца да падарожнікаў, якія прыязджаюць у горад.\nLe Furet du Nord (Place du Général de Gaulle) - самая вялікая кнігарня ў Еўропе, і, здаецца, гэта адзін з самых турыстычных "помнікаў" у горадзе. Ён мае падлогу 8 і прапануе больш за 420,000 назвы.\nУ Vieux Lille размешчаны дзясяткі высакакласных буцікаў (напрыклад, Louis Vuitton, Hermès, Hugo Boss, Kenzo) і модныя незалежныя крамы.\nАматарам ежы, безумоўна, рэкамендуецца наведаць Ліль. Ёсць сотні маленькіх кандытарскіх вырабаў, якія прадаюць вялікая разнастайнасць тартоў. У горадзе таксама ёсць шэраг шакаладных крам, такіх як Гіём Вінцэнт (12 Rue du Cure Saint Etienne), які прадае вытанчана ўпрыгожаныя шакаладныя цукеркі, якія, мяркуючы па іх гусце, павінны мець каля 90% цвёрдых какава.\nСмачныя мяккія вафлі можна падабацца ў Meert (дзівосна прыгожая выпечка) на эскермаазе Rue побач з Гранд-Плейс (месца дзю-генерал дэ Голь) (станцыя: Rihour on Line 1), а таксама ў новым месцы на Піскін (Музей мастацтва і прамысловасці) Рубе (Станцыя: Гарэ Жан Лебас на лініі 2)\nЛіль мае менш за сярэдні паказчык абвастрэнняў нападаў на еўрапейскі горад.\nПатрапіўшы ў Ліль, вы павінны наведаць Кортрэ. Гэта бельгійскі горад недалёка ад французскай мяжы, частка сталічнай вобласці Ліля, лёгка дабрацца на цягніку.


Людзі змагаюцца за чыстае паветра і сваё здароўе. І трапляюць у суд\nГарачы каментар Людзі змагаюцца за чыстае паветра і сваё здароўе. І трапляюць у суд\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=39390215&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\nІ пераносімся ў Светлагорск, дзе людзі змагаюцца за чыстае паветра і сваё здароўе. А за гэта атрымліваюць штрафы. Сёння адбыўся чарговы суд у справе незадаволенасці і пратэстаў. Алена Маслюкова, грамадская актывістка, якая была ў судзе і атрымала штраф, з намі на сувязі:\n«Ведаеце, гэтае пытанне для мяне засталося адкрытым. Мне незразумела, за што мне далі 25 базавых. Улада абвінавацілі мяне ў тым, што я з’яўлялася арганізатарам і заахвочвальнікам для ўсіх тых людзей, што пайшлі на флэшмоб 15 верасня ў Светлагорску. Яны адмаўляюцца прызнаваць, што вінаватыя менавіта ўлады, што пабудавалі гэты завод, які атручвае людзей, што не дазваляюць людзям правесці мітынг, на які мы афіцыйна падавалі заяву. Адбылася самаарганізацыя. Людзі выйшлі на плошчу, яны не парушалі ніякага заканадаўства, Канстытуцыю6 яны карысталіся сваім правам. Згодна з Канстытуцыяй, людзі маюць права мець доступ да праўдзівай экалагічнай інфармацыі…»\nТэгі: пратэст, Светлагорск, суд, экалогія


Таджыкі Беларусі — Вікіпедыя\nТаджыкі Беларусі — дыяспара таджыкаў у Рэспубліцы Беларусь, налічвае больш за 1000 чалавек. Пры падтрымцы Пасольства Рэспублікі Таджыкістан у Рэспублікі Беларусь 22 лістапада 2011 года ў Міністэрстве юстыцыі Рэспублікі Беларусь было афіцыйна зарэгістравана Міжнароднае грамадскае аб'яднанне таджыкаў «Саманіён». На 2017 год у рамках МГАТ «Саманіён» створана і функцыянуе грамадскае аб'яднанне таджыкскіх жанчын «Махфілі бануван» і таджыкскіх студэнтаў, якія навучаюцца ў Рэспубліцы Беларусь.\nДзейнасць МГАТ «Саманіён» у Рэспубліцы Беларусь пераважна арыентавана на захаванне самабытнасці таджыкскага народа, яго культуры, звычаяў і традыцый, а таксама азнаямленне беларусаў з таджыкскай мовай і культурай.\nТаджыкская дыяспара з'яўляецца ўдзельнікам розных мерапрыемстваў, якія праводзяцца Пасольствам Рэспублікі Таджыкістан у Рэспубліцы Беларусь.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Таджыкі_Беларусі&oldid=3705688"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:07, 2 кастрычніка 2020.


Semalt: Як блакаваць усплывальныя вокны ў Chrome\nКалі вы праводзіце шмат часу ў Інтэрнэце, вы, хутчэй за ўсё, сутыкнецеся з назойлівай і дзіўнай рэкламай у выглядзе ўсплываючых вокнаў, рэкламных банераў і аўтаматычных гульняў. Макс Бэл, менеджэр поспехаў кліента Semalt , тлумачыць, што ўсе гэтыя рэкламы практычна непазбежныя, але можна прыняць меры, каб ухіліцца ад іх усіх.\nЗаблакуйце ўсплываючую рэкламу ў Chrome пры дапамозе убудовы для браўзэра:\nХоць у Google Chrome можна выкарыстоўваць розныя плагіны для блакавання рэкламы, лепшы плагін - Adblock Plus. Ён працуе спакойна на фоне вашага браўзэра і не дазваляе рэкламе вас раздражняць. Калі вы выкарыстоўваеце Firefox, вы не можаце выкарыстоўваць гэты убудова. Аднак некаторыя іншыя падобныя убудовы даступныя для карыстальнікаў Firefox. Вам проста трэба загрузіць і ўсталяваць Adblock Plus і не забудзьцеся яго актываваць. Убудова будзе інтэграваны з вашым браўзэрам Chrome, каб пазбегнуць з'яўлення ўсплывальных вокнаў на працягу некалькіх дзён.\nЯк ужо згадвалася, Adblock Plus - убудова, які можна інтэграваць з вашым браўзэрам Google Chrome. Адкрыйце яго ў браўзэры Chrome і наведайце вэб-краму Chrome, а затым старонку пашырэння Adblock Plus. Тут вы ўбачыце сінюю кнопку ў правым куце з надпісам Add to Chrome. Трэба націснуць гэтую опцыю, і пашырэнне будзе загружана аўтаматычна. Пасля поўнай актывацыі вам не трэба перазапускаць вокны або вэб-браўзэр, бо Adblock Plus пачне працаваць самастойна. Гэта пашырэнне дадасць невялікі знак чырвонага колеру ў правым куце вашага браўзэра. У любы момант вы можаце націснуць на яго і паглядзець дадзеныя аб тым, якія аб'явы былі заблакаваны ў вашых браўзэрах. Вы таксама можаце разблакаваць некаторыя сайты альбо цэлыя старонкі і змяніць адрасную рэкламу ў раздзеле "Параметры".\nAdblock Plus не можа спажываць некаторыя матэрыялы, у залежнасці ад крыніц і фарматаў. Калі вы сутыкнуліся з гэтай праблемай, вам варта націснуць кнопку "Стоп" і зняць здымак "Уключыць гэты вэб-сайт", каб імгненна выключыць усе сістэмы блакавання рэкламы. Акрамя таго, вы можаце адключыць яго з блокатара аб'яў і абнавіць старонкі, якія ўтрымліваюць змест ці артыкулы, якія вы можаце праверыць і прачытаць. Калі ўсё зроблена правільна, вы працягваеце нармальна чытаць змест.\nВарта памятаць, што Adblock Plus не забяспечвае блакаванне ўсіх усплываючых аб'яў у вашым браўзэры Google Chrome, але ён захоплівае большасць з іх. Ёсць некалькі белых спісаў кампаній і брэндаў, якія плацяць за тое, каб іх рэклама не закранала рэкламадаўцы. На шчасце, кампаніі рэдка плацяць за такія ўсплываючыя рэкламы; гэта азначае, што вы можаце адключыць практычна ўсе аб'явы са сваіх сайтаў і вэб-браўзэраў.\nАльтэрнатыва: Poper Blocker Pro:\nPoper Blocker Proper з'яўляецца альтэрнатывай Adblock Plus. Гэта выдатны сродак, якое не танна. Калі вам патрэбна простая, але цудоўная праграма, якая не ўплывае на шматлікія ўсплываючыя аб'явы і арыентуецца толькі на пэўныя ўсплывальныя вокны, мы прапануем вам паспрабаваць Poper Ad Blocker. Гэта гарантуе нам хуткае апавяшчэнне аб тым, блакаваць канкрэтнае ўсплывальнае акно ці не, і дазваляе зэканоміць шмат часу. Акрамя таго, яго апавяшчэнні дазваляюць блакаваць або выдаляць усплываючыя аб'явы, якія мы не хочам бачыць у будучыні.


У Калінкавіцкі краязнаўчы музей завіталі Жэўжык, Дамавік і Зюзя\nУ пачатку мая ў Калінкавіцкім краязнаўчым музеі адкрылася незвычайная выстава персанажаў беларускага фальклору «Жэўжык, Еўнік і іншыя героі беларускіх казак, міфаў і легенд».\nПагадзіцеся, многім з нас з дзяцінства вядомыя некаторыя фальклорныя словы, аб паходжанні якіх мы ніколі і не задумваліся.\nНапрыклад, «жэўжык». Так часта называюць дзяцей-гарэз. Дарослыя, бывае, кажуць: «Супакойцеся, жэўжыкі малыя!»\nА аказваецца, Жэўжык — гэта зусім не гарэза, а сімвал беларускіх рэк.\nЗахапляючыся міфамі іншых краін і народаў, мы не ведаем сваіх паданняў, легенд роднай зямлі. А яны не менш цікавыя. Гэта цэлы пласт народнай культуры.\nЗ фальклорнымі персанажамі, у існаванне якіх шчыра верылі нашыя продкі, а некаторых нават і пабойваліся, можна пазнаёміцца, наведаўшы выставу.\nКазачных персанажаў для экспазіцыі стварыў скульптар Антон Шыпіца па ілюстрацыях Валерыя Славука для кніг «Беларускі фальклор» і «Чароўны свет».\nШчыра кажучы, паглядзець там ёсць на што. У экспазіцыі – чатырнаццаць казачных персанажаў. Пры адным позірку на некаторыя з іх ажно мурашкі па скуры бягуць.\nНапрыклад, Жэўжык — худы дзядок, невысокага росту, з барадой, доўгай шыяй, худымі рукамі і нагамі. Ён жыве на глыбіні ракі. Ноччу падымаецца на паверхню і плавае ў чоўне, трымаючы ў руках піку з дзвюма вострымі зубцамі, якой разганяе перад сабой хвалі.\nЖэўжыку падпарадкоўваюцца ўсе іншыя вадзяныя міфалагічныя істоты – Вадзянік і гаспадар беларускіх балот Лазавік, падобны на старога маленькага карліка, з адным вокам, доўгай барадой і пугай у руцэ. Жыве Лазавік ў маленькай хатцы без вокнаў. Любіць хадзіць па балоту, і ў гэты час яго адзінае вока гарыць агнём.\nЕўнік падобны на вялікі бясформенны камяк з маленькімі кароткімі нагамі. Гэтая істота з’яўляецца сімвалам працавітасці, парадку, практычнасці, гаспадарлівасці. Жыве ў еўні — пабудове, якая раней была на кожным падворку, у ёй сушылі снапы.\nЕўнік ніколі не паказваўся на вочы людзям, але часта ім дапамагаў — падтрымліваў агонь у печы, ствараў, калі трэба, скразняк, каб снапы добра сохлі. Сябраваў з Лазнікам.\nКалі ж гаспадары чым-небудзь ўгнявілі Еўніка, той мог спаліць і снапы, і саму еўню.\nСлова «злыдзень» ведае кожны з нас. Так называюць шкодных людзей, ліхадзеяў.\nЖывуць Злыдні ў хатах і на падворках. Падобныя яны на маленькіх гарбатых ці то сабак, ці то катоў. Калі гаспадары сыходзяць з хаты, Злыдні пачынаюць паскудзіць. Ім карціць зазірнуць ва ўсе гаршкі, падсыпаць у смачную кашу пяску, пабіць посуд, у самае тлустае малако наліць вады, сапсаваць цеста ў хлебнай дзяжы.\nЗлыдні могуць з’явіцца ў любой хаце, але часцей за ўсё там, дзе гаспадары вельмі прагнуць разбагацець.\nЗлыдні шкодныя і баязлівыя, таму з’яўляюцца толькі групамі. На выставе іх таксама двое.\nПрадстаўлены ў экспазіцыі і Дамавік з Дамавухай — славянскія сімвалы парадку і добрабыта. Кажуць, што знешне яны часта падобныя на гаспадароў хаты. Дамавіка яшчэ называюць Хатнікам.\nЁсць на выставе і Шатаны — сімвалы гультайства, чэрствасці і назойлівасці, а таксама Зюзя – бог зімы і холаду, які ходзіць у белай цёплай вопратцы, але босы.\nВельмі цікавы персанаж Жыцень — дух беларускіх палёў, земляробства, гаспадаркі — худы стары з ускудлачанымі валасамі. У яго тры вокі — два наперадзе, адно – на патыліцы. Ён ходзіць і глядзіць, каб ураджай паспеў і быў добра прыбраны на нівах.\nВось як цікава жылося і працавалася нашым продкам, якія мірна ўжываліся з духамі і рознымі міфічнымі істотамі.\nПазнаёміцца з усімі фальклорнымі персанажамі, прадстаўленымі на выставе можна будзе да 15 чэрвеня. Гэта ўжо паспелі зрабіць вучні некаторых школ горада.\nАсаблівасцю выставы з’яўляецца квэст-гульня з магчымасцямі віртуяльнай рэальнасці, якая карыстаецца вялікай папулярнасцю ў наведвальнікаў. З дапамогай спецыяльных акуляраў удзельнікі пераносяцца на сялянскі падворак, а да міфічных персанажаў, якія снуюць то тут, то там, здаецца, можна дакрануцца рукой.


Архів тега: гурток\n04.08.2018\tКомментарии к записи Экспедыцыя на “Крыжоўкі” отключены\nНапрыканцы мінулага тыдня, 26—27 ліпеня, удзельнікі краязнаўчага гуртка Terra incognita Пастаўскай гімназіі разам з сябрамі Таварыства беларускай мовы здзейснілі двухдзённую экспедыцыю ў паўднёвую частку Пастаўскага раёна. Мэта вандроўкі — вывучэнне прыродна-гістарычнага комплексу “Крыжоўкі” каля азёр Доўжа і Варанец, на невялікай тэрыторыі якога размяшчаецца шэраг рэдкіх і ўнікальных для Беларусі аб’ектаў. Удзельнікі экспедыцыі даехалі на аўтобусе да вёскі Чарняты, а потым ...\tПадрабязней »\n11.11.2017\tКомментарии к записи Ад урока беларускай літаратуры да “Крышталёвай Альфы” отключены\nЖыццё чалавека — няспынны рух па шляху пазнання. Але пытанні да свету — гэта перш за ўсё пытанні да сябе. Чаму так, а не інакш, што гэта такое, чаму так адбываецца, як гэта зразумець?.. Гэтыя і іншыя пытанні я пастаянна задаю сваім вучням. Разам мы шукаем адказы, вучым, даследуем, спрачаемся, даказваем, прапануем. Гэта значыць, што мы займаемся навукова-даследчай дзейнасцю. Каб ...\tПадрабязней »


Будзьма беларусамі! » Антон Мартыненка ў шоу MOVA CHALLENGE (Відэа)\n«Арт Сядзіба» праверыла вядучага Антона Мартыненку на веданне беларускай мовы. Выпрабаванне праходзіла ў спартовым фармаце. Антон бег па бегавой дарожцы і мусіў перакладаць словы на беларускую мову і наадварот. Што з гэтага атрымалася, глядзіце ў шоу MOVA CHALLENGE.\nПадтрымаць беларускамоўны кантэнт “Арт Сядзібы” можна тут.


Нашы даляр ЗША да Ганконскі даляр канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 16.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр ЗША. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Ганконскі даляр валюту па змаўчанні. Націсніце на Ганконскі даляр або даляр ЗША, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 16.07.2020 08:46\n1.938,26000 HKD (HK$)\n1 USD = 7,753040 HKD\n0,128982 USD = 1 HKD\nUSD 1 1.14055 1.25802 0.74012 0.00935 0.12898\nEUR 0.87677 1 1.10300 0.64892 0.00820 0.11309\nGBP 0.79490 0.90662 1 0.58832 0.00743 0.10253\nCAD 1.35113 1.54103 1.69975 1 0.01263 0.17427\nJPY 106.94750 121.97897 134.54242 79.15441 1 13.79443\nHKD 7.75295 8.84263 9.75339 5.73814 0.07249 1\nдаляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Ганконскі даляр валюта ў . Сімвал USD з'яўляецца $. Сімвал HKD з'яўляецца HK$. Абменны курс для даляр ЗША быў актуалізаваны Juli 16, 2020. Абменны курс валюты для Ганконскі даляр быў актуалізаваны Juli 16, 2020. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент HKD мае 5 ўважаецца лічбаў.\n$ 250 HK$ 1,938.26\n$ 500 HK$ 3,876.52\n$ 1000 HK$ 7,753.04\nUSD у BRLUSD у CHFUSD у GBPUSD у IDRUSD у INRUSD у MXNUSD у NOKUSD у NZDUSD у SGDUSD у UAH


Лукашэнка: аб дэвальвацыі ў Беларусі гавораць толькі ідыёты | Новы Час\n"Гэта для мяне наогул навіна, што нейкія ідыёты ў краіне кажуць аб дэвальвацыі нацыянальнай валюты ў імя нейкай мадэрнізацыі. Мадэрнізацыя такой цаной нам не патрэбна", — падкрэсліў ён.\nКіраўнік дзяржавы заявіў, што да выказвання ў краіне падобнай думкі ён ставіцца, як да размоў, і не больш за тое, перадае БелТА. "У нас сёння няма ніякай неабходнасці дэвальваваць нацыянальную валюту", — сказаў Лукашэнка і адзначыў, што ў выпадку ўзнікнення якіх-небудзь цяжкасцяў ён схільны да павелічэння тэрмінаў мадэрнізацыі, але не да дэвальвацыі рубля.\nУ пацверджанне сваёй пазіцыі па дадзеным пытанні беларускі лідар прывёў дадзеныя Нацыянальнага банка, згодна з якімі на валютным рынку ў краіне зараз назіраюцца станоўчыя тэндэнцыі. "У нас сёння аб'ектыўных прычын для дэвальвацыі нацыянальнай валюты няма. Навошта, пытаецца, на роўным месцы ствараць праблему, якая скалынае ўсё грамадства?" — сказаў прэзідэнт Беларусі.\nЯк перадаваў Тэлеграф, аб магчымай неабходнасці правесці дэвальвацыю дзеля выканання задач па мадэрнізацыі кажуць не толькі беларускія незалежныя эксперты. Так, аб падобнай магчымасці заявіў нядаўна на пасяджэнні Савета міністраў міністр эканомікі Беларусі Мікалай Снапкоў.


Усё навекі дарагое - Редакция газеты "Iўеўскі край"\nУсё навекі дарагое\nГод малой родины / Среда, 19 декабря 2018 10:39\t/ Прочитано: 5243\nЯкою далёкай не будзе дарога,\nЯкім бы шырокім не здаўся абсяг.\nда святога парога:\nАдсюль твой пачатак\nі тут твой працяг…\nМенавіта гэтыя радкі вяртаюць мяне ў маленства, у маю маладосць, у той прыгожы, мілы і дарагі сэрцу куточак, на маю малую радзіму.\nІ хоць жыву я ў Мінску і працую на маторным заводзе з 1978 года і палюбіла за гэты час свой завод, які стаў для мяне родным домам, і ў горад Мінск закахана, але ж заўсёды сэрцам і душою, у снах, марах і наяву я там, на сваёй малой радзіме, на Гродзеншчыне, у вёсцы Барава Іўеўскага раёна, дзе я нарадзілася, дзе прайшлі маё дзяцінства і школьныя гады.\nЯкія прыгожыя мясціны на маёй радзіме! Недалёка ад вёскі працякаюць Нёман і Бярэзіна. Не перадаць словамі прыгажосці таго месца, дзе рака Бярэзіна ўпадае ў Нёман. Гэта проста трэба пабачыць.\nНепадалёку ад вёскі пачынаецца Налібоцкая пушча, якая раскінулася на сотні кіламетраў. Вакол вёскі - таксама лес, дзе заўсёды лёгка дыхаецца, а яшчэ ён багаты грыбамі і ягадамі. Асабліва прыгожая вёска ў вясновы час, калі зацвітаюць сады, калі цвітуць бэз, чаромха. І ў наваколлі віруе водар квецення.\nШчасце якое пачуць уранку спевы салаўя! Па-асабліваму добра адчуваеш сябе там ва ўсе пары года. І ўлетку, калі пяшчотнае сонейка сагравае зямлю і днём хочацца схавацца ў цяньку. І восенню, калі ўсё замірае, не чутна спеваў птушак. Лес стаіць ціхі і пануры, і зімой, калі ўсё засыпана белым, пушыстым снегам.\nУ вёсцы знаходзіцца царква, якая пабудавана вельмі даўно, але з пачатку 60-х і да 2015 года не дзейнічала. Знайш-ліся добрыя людзі з Расіі (таксама выхадцы з нашых мясцін), якія яе паднялі з небыцця, пабудавалі амаль што нанова. І зараз там па выходных днях праходзіць Богаслужэнне, збіраецца шмат людзей. Як дазваляюць час і абставіны, я заўсёды імкнуся наведаць вёску, каб сустрэцца з матуляй, аднавяскоўцамі, каб прайсціся па тых дарожках-сцежках, дзе хадзіла ў дзяцінстве, дзе знаёмы кожны кусток, кожная травінка.\n… Не ўяўляю сваю радзіму без беларускай мовы, без народнай песні, якая перадалася мне з малаком маці. Мае бацькі - удзельнікі Бараўскага народнага хору, мама - салістка (50-70-я гады), цудоўна спявалі. На жаль, бацькі ўжо няма.\nРаней, калі яшчэ жылі ўсе разам, вялікай сям'ёй (чацвёра дзяцей), мы заўсёды спявалі, на ўсе святы, на ўсе вечарыны. А потым разляцеліся, як птушаняткі са свайго гнязда, але заўсёды, калі збіраемся разам, ні адно свята не праходзіць без песні. Гэтыя песні вяртаюць мяне ў далёкае дзяціства і навяваюць вось такія ўспаміны: ціхі летні вечар, жанчыны вяртаюцца з працы дамоў. І ў гэтую цішыню раптоўна ўрываецца песня. То вясёлая, то сумная, то жартоўная прыпеўка…І на душы такая радасць, такая асалода, такая цеплыня…\nПесня заўсёды дапамагае чалавеку. Для мяне песня - гэта тая крынічка, з якой я чэрпаю свае сілы. Калі я спявала ў сталічным калектыве "Хор рускай песні", з канцэртамі мы бывалі і ў маёй весцы. Усе людзі з вялікім зхапленнем слухалі выступленне артыстаў і выказвалі вялікую падзяку. Вяскоўцы не вельмі разбэшчаны канцэртамі ды тэатрамі.Для мяне таксама было шчасцем выступаць перад землякамі, якія ведаюць мяне дзяцінства, бачыць цеплыню іх вачэй, чуць шчырыя апладысменты. Гэта ўсё, разам узятае, і ёсць мая малая радзіма.\nРоднай вёсцы я прысвячаю свой верш:\nЖыццё так хутка пралятае,\nЯк тая знічка над зямлёй.\n- Бывай, - даўно сказала вёсцы.\nІ развіталася я з ёй.\nПрайшло ўжо нямала часу,\nПраходзяць у гораде гады.\nАле заўсёды ў сна і марах\nЯ зноў вяртаюся туды.\nІ сніцца мн мая хацнка,\nІ кусцік бэзу, дзе акно.\nІ вы, мае аднавяскоўцы,\nКаго я ведаю даўно.\nЖадаю вам зімой і ўлетку\nЗдарозўя моцнага усім.\nНяхац ва любяць вашы дўзеткі\nІ н6е старэйце вы зусім.\nІ вам. бацькі, кажуя дзякуй\nЗа ўсё, што дзецям вы далі.\nВучылі нас не толькі працы,\nАле і жыць як на зямлі.\nЗ вялікай павагай да землякоў рабоініца мінскага маторнага завода\nВ. КУДЗІ (Матылевіч).\nВоенная служба по контракту - достойный выбор патриота\nТехосмотр - не прихоть!\nМаксимум внимания маленьким пассажирам


Памерла Жанна Фрыске | Новы Час\nПамерла Жанна Фрыске\nНа 41-м годзе памерла вядомая спявачка Жанна Фрыске, паведамляе Super.ru са спасылкай на яе бацьку Уладзіміра Фрыске.\nПадрабязнасці ён не распавёў. Інтэрнэт-выданне піша, што "цяпер уся сям'я артысткі знаходзіцца ў шоку ад страшнай весткі", а "на ўсе пытанні родныя Жанны папросту вешаюць трубкі тэлефона".\n"На жаль, Жаначкі з намі больш няма", — прыводзіць "СтарХит" словы бацькі артысткі. Па дадзеных часопіса, Фрыске памерла 14 чэрвеня. Між тым журналістам ТАСС Уладзімір Фрыске паведаміў, што "гэта адбылося 15 чэрвеня ў 22:00".\n8 ліпеня спявачцы б споўніўся 41 год. "СтарХит" піша, што развітанне і пахаванне адбудзецца на днях у Маскве.\nПрыкладна тыдзень таму шоўмэн Атар Кушанашвілі распавёў "Камсамольскай праўдзе", што Фрыске стала горш. "Агульны стан падзейнічаў на зрок. Яна нічога не бачыць. Практычна аслепла. Пра гэта я ведаю ад яе таты Уладзіміра Барысавіча", — паведаміў ён.\nПа дадзеных LifeNews, стан выканаўцы пачаў рэзка пагаршацца два месяцы таму, а ў мінулую суботу лекары парэкамендавалі родным спявачкі заставацца з ёй дома. Апошнія два дні спявачка правяла без прытомнасці, паведамляе тэлеканал.\nПра тое, што ў Фрыске неаперабельная пухліна мозгу (гліабластома), шырокай грамадскасці стала вядома ў студзені 2014 года, пасля афіцыйнай заявы яе грамадзянскага мужа, тэлевядучага Дзмітрыя Шэпелева. Першы канал сумесна з Русфондам арганізаваў збор сродкаў для актрысы. Сабраць атрымалася каля 68 мільёнаў рублёў — больш, чым патрабавалася на аплату яе лячэння. Частка сродкаў Фрыске пералічыла на дапамогу дзецям, якія маюць анкалагічныя захворванні. Спявачка, у прыватнасці, праходзіла курс лячэння ў Нью-Ёрку.\n"Жанна! Так балюча, што слоў не знаходжу! Я верыла ... Я так спадзявалася ... Я так хацела, каб ты жыла, як мага даўжэй з сыночкам побач ... Спачывай з мірам! Памятаем! І заўсёды будзем .. . " — напісала ў сябе ў Instagram расійская спявачка Паліна Гагарына.\nДэкан МДУ: Надыходзіць клінічная смерць расійскай эканомікі


Літва, Нямеччына і Польшча мадэрнізуюць Нацбанк Беларусі за € 1 150 000\nАгата Лагоўска з Нацыянальнага банку Польшчы распавяла, чаму еўрапейскія нацыянальныя банкі навучаць беларускіх банкіраў і беларускіх спажыўцоў.\nНацыянальны Банк Польшчы разам з іншымі цэнтральнымі банкамі Літвы і Нямеччыны распачалі вялікі праект пад назвай «Узмацненне Нацыянальнага банку Беларусі». У чым ягоны сэнс?\nСапраўды ад студзеня Нацбанк Польшчы разам з банкамі Літвы і Нямеччыны пачаў рэалізацыю праекту па ўзмацненні пэўных галінаў дзейнасці Нацыянальнага банку Беларусі. Гэта 6 галоўных галінаў дзейснасці кожнага цэнтральнага банку – плацежная сістэма, фінансавая стабільнасць, фінансавы нагляд, ахова правоў спажыўцоў і фінансавых паслугаў, камунікацыя і менеджмент фінансавых рызыкаў. У практыцы праект будзе палягаць на тым, што нашыя супрацоўнікамі разам з калегамі з Нямеччыны і Літвы будуць дзяліцца сваім досведам з калегамі з Беларусі.\nЧаму менавіта Нацыянальны банк Польшчы прымае ўдзел у гэтым праекце?\nНацыянальны Банк Польшчы ўжо шмат гадоў супрацоўнічае з Нацбанкам Рэспублікі Беларусь, можна сказаць, што мы сябруем і беларускія калегі цэняць наш досвед. Таму мы вырашылі працягваць супрацу, але і пашырыць яе з банкамі іншых краінаў.\nЯкая ад гэтага карысць для вас?\nНацыянальны банк Польшчы – вельмі актыўны ў галіне тэхнічнай супрацы. Мы лічым, што гэта вельмі прэстыжная місія, а наш досвед варты, каб ім дзяліцца. Мы ведаем, якія патрэбы нашых калегаў з Беларусі, і вырашылі дапамагчы ім практычна. Спадзяемся, што гэта можа спрычыніцца за сістэмных зменаў. Раней Нацыянальны банк Польшчы таксама атрымоўваў падобную дапамогу ў перыяд трансфармацыі, таму мы выдатна разумеем, як гэта важна, і цяпер самыя дзелімся сваім досведам з Беларуссю.\nТакі праект – гэта напэўна досыць вялікія грошы. Колькі і хто яго фінансуе, калі не сакрэт?\nКанешне не сакрэт, бо гэта публічная інфармацыя, якую падавала Еўрапейская камісія, якая цалкам фінансуе гэты праект. Гэта 1 150 000 еўраў.\nЯк у практыцы будзе рэалізоўвацца гэты праект? Прынамсі тыя часткі, якія тычацца Нацыянальнага банку Польшчы? Сустрэчы, практыкі – што гэта будзе?\nДакладна так. Нашыя эксперты будуць прыязджаць у Менск і разам з калегамі з Нацыянальнага банку Рэспублікі Беларусь будуць сустракацца, ствараць дакументы і канцэпцыі. Так, каб як найлепей дапасаваць дапамогу да чаканняў беларускага боку. Нашыя эксперты будуць працаваць і тут, у Польшчы, праводзячы падрыхтоўку матэрыялаў. Але галоўная праца будзе выконвацца ў Менску.\nШто для беларускага боку можа быць такім канчатковым вынікам гэтай працы?\nМы разлічваем на тое, што яны скарыстаюцца нашым досведам. Узмацняць тыя галіны, якія ахоплівае праект. Усе гэтыя галіны вельмі важныя для стабільнасці фінансавай сістэмы. На маю думку, гэты праект можа прынесці карысці і звычайным людзям. Ахова правоў спажыўцоў і фінансавых паслуг ды камунікацыі спадзяюся спрычыняцца да таго, што ў Беларусі паўстануць інстытуты, якія будуць абараняць правы спажыўцоў, а таксама ўзмацніцца празрыстасць Нацыянальнага Банку.\nГэта вельмі цікава – канкрэтныя вынікі для звычайных карыстальнікаў банкаўскай сістэмы беларусаў. Паўстанне нейкіх інстытутаў, пра якія вы казалі, – гэта патрабаванне замежных партнёраў праекту ці беларускі бок казаў пра такую неабходнасць? Што гэта за інстытуты?\nНа дадзеным этапе рана казаць пра тое, ці гэта чаканні беларускага боку. Першы этап праекту – гэта атрыманне інфармацыі, якая насамрэч дапамога патрэбная. Але і польскі, і нямецкі, і літоўскі бакі будуць рэкамендаваць развязанні, якімі яны карысталіся. Напрыклад, у Польшчы ўжо некаторы час працуе прадстаўнік фінансавых правоў спажыўцоў. Мы будзем паказваць неабходнасць стварэння такіх інстытутаў, распавядаць пра наш досвед абароны правоў спажыўцоў. Аднак ці падобныя інстытуты з’явяцца на Беларусі – гэта будзе рашэнне нашых беларускіх калегаў. Нашае заданне – паказаць ім найлепшыя сусветныя практыкі, якія прыносяць канкрэтныя эфекты.\nА як бы вы ацанілі супрацу з беларускім калегамі? Якія яны ў штодзённых кантактах?\nНацыянальны банк Польшчы супрацоўнічае з рознымі цэнтральнымі банкамі. Нашая супраца з калегамі з Беларусі мае вельмі пазітыўны характар. Яны вельмі адкрытыя. Гэта першы комплексны праект дапамогі дзяржаўнаму інстытуту Рэспублікі Беларусь – і гэта таму, што НБРБ прызнаюць вельмі адкрытым праеўрапейскім інстытутам. І менавіта такія нашыя калегі: адкрытыя на новыя веды і стандарты. Нашая двухбаковая супраца была вельмі карыснай – спадзяюся, досвед гэтага праекту будзе вельмі пазітыўны.\nРазмова Сяргея Пелясы з Агатай Лагоўскай выйшла ў эфіры ў «ПраСвеце» 16 лютага\nФота вокладкі – Васіль Федосенка/Reuters\nТэгі: Агата Лагоўска, Еўразвяз, Еўрапейская камісія, Літва, мадэрнізацыя, Нацбанк, Нямеччына, Польшча, рэформы


Ester Вызначэнне па хіміі\nНавука Хімічныя законы\nЭфір ўяўляе сабой арганічнае злучэнне , у якім вадарод ў злучэнні па карбаксільныя групе заменены вуглевадароднай групай. Эфіры атрымліваюць з карбонавых кіслот і (звычайна) спірту. У той час як карбонавая кіслата мае групу -СООН, вадарод заменены вуглевадароду ў складаным эфіры. Хімічная формула складанага эфіру строіць зь RCO 2 R ', дзе R ўяўляе сабой вуглевадародныя часткі карбоновой кіслаты і R' замяняе сабой спірт.\nТэрмін «складаны эфір» быў уведзены нямецкім хімікам Леапольд Гмелін ў 1848. Цалкам верагодна , гэты тэрмін быў скарачэннем нямецкага слова Essigäther, што азначае «воцатную эфір».\nЭтилацетат (этылавы этаноата) уяўляе сабой складаны эфір. Вадароду на карбаксільныя групу воцатнай кіслаты замяняюць этильной групай.\nІншыя прыклады складаных эфіраў ўключаюць этылен, прапіў пропаноит methanoate, прапіў этаноат і метилбутаноат. Глицериды ўяўляюць сабой складаныя эфіры тлустых кіслот і гліцэрыны.\nТлушчы ў параўнанні з алеямі\nТлушчы і масла з'яўляюцца прыкладамі складаных эфіраў. Розніца паміж імі з'яўляецца кропкай плаўлення іх складаных эфіраў. Калі кропка плаўлення ніжэй пакаёвай тэмпературы, складаны эфір лічыцца алей (напрыклад, алей). З іншага боку, калі эфір з'яўляецца цвёрдым пры пакаёвай тэмпературы, яна лічыцца тлушчу (напрыклад, алей або сала).\nНайменне эфіраў можа збіваць з панталыку новым для арганічнай хіміі студэнтаў , таму што імя знаходзіцца насупраць ад парадку , у якім запісваецца формула.\nУ выпадку або этилацетата, напрыклад, этильная група указана перад імем. «Этаноат» паходзіць ад этановой кіслаты.\nУ той час як імёны IUPAC эфіраў прыходзяць ад зыходнага спірту і кіслот, многія звычайных эфіры называюць іх трывіяльнымі назвамі. Напрыклад, этаноата звычайна называюць ацэтат, methanoate з'яўляецца формиат, пропионат, называецца пропионат і бутановой называецца бутырату.\nЭфіры некалькі раствараецца ў вадзе, таму што яны могуць выступаць у якасці вадародных сувязяў акцептор з адукацыяй вадародных сувязяў. Тым не менш, яны не могуць выступаць у якасці донараў вадароднай сувязі, таму яны не самоассоциации. Эфіры больш лятучыя, чым супастаўныя памеру карбонавых кіслот, больш палярных, чым простыя эфіры, і менш падлогу рными, чым спірты. Эфіры, як правіла, маюць фруктовы водар. Яны могуць быць адрозніць адзін ад аднаго з дапамогай газавай храматаграфіі з - за іх нестабільнасці.\nПоліэфіры з'яўляюцца важным класам пластмасы , якія складаюцца з мономеров , злучаных эфіраў. складаныя эфіры з нізкім малекулярнай вагай дзейнічаюць як малекулы водару і феромоны. Глицериды з'яўляюцца ліпіды, якія ўтрымліваюцца ў раслінным алеі і жывёльны тлушч. Phosphoesters ўтвараюць аснову ДНК. Нітрат складаныя эфіры звычайна выкарыстоўваюцца ў якасці выбуховых рэчываў.\nЭтерификация і переэтерификации\nЭтерификация гэта назва, дадзенае якой-небудзь хімічнай рэакцыі, які ўтварае складаны эфір у якасці прадукту. Часам рэакцыя можа быць прызнаная фруктовым або кветкавым водарам выпушчанага рэакцыі. Прыкладам рэакцыі сінтэзу Фішэра з'яўляецца сложноэфирной этерификации, у якім карбоновую кіслату апрацоўваюць спіртам ў прысутнасці дегидратирующего рэчывы. Агульны выгляд рэакцыі:\nRCO 2 H + R'OH ⇌ RCO 2 R '+ Н 2 Аб\nРэакцыя ідзе павольна без каталізу. Выхад можа быць палепшана шляхам дадання лішку спірту, з выкарыстаннем сушыльнага агента (напрыклад, сернай кіслаты), або выдалення вады.\nПереэтерификация з'яўляецца хімічнай рэакцыяй, якая змяняе адзін складаны эфір у другой. Кіслоты і падставы каталізу рэакцыі. Агульнае раўнанне для рэакцыі:\nRCO 2 R ' , + СН 3 ЁН → RCO 2 СН 3 + R'OH\nКапілярнае Дзеянне Вызначэння і прыклады\nВызначэнне рэшткаў (хімія)\nМатэрыя Вызначэнне і прыклады\nШто такое хімічны элемент?\nХладагент Вызначэнне (хімія)\nНулявая гіпотэза Вызначэнне і прыклады\nАбсарбцыйныя спектраскапія Вызначэнне\nВалентнасць Вызначэнне па хіміі\nCSUEB GPA, SAT і ACT дадзеных\nЗ'яўляецца Там Абмежаванне часу на Як доўга я магу Пошук у мяч для гольфа?\nSecuestro Internacional дэ niños: Cómo evitarlo аб lograr restitución\n14-гадовы стрэл або Білі Айчым?\nЯк атрымаць бясплатныя квіткі на «The Dr. Phil Show»\nЯпонскі часціц: Да\nПамятныя Цытаты з Tommy Boy\nПачынаючы Матацыкл Пасля зімовага захоўвання\nВынаходнік Томас Элкінса\nКліўленд CG16 Прасы Агляд\nШто робіць чытанне кнігі Worth?\nACT вынікі для прыёму на канферэнцыі Big 12\nЧаму Вы кажаце, што «улюбляцца» Wrong па-французску\nЎзор адказу на каледж Адтэрміноўка Ліст\nФранцыск: «Слова Божае Precedes Біблію і якая пераўзыходзіць It»\nАнаконда план 1861: Стратэгія Early грамадзянскай вайны\nTop 5 Pass Маршруты для вашага футбола Playbook


СК пацвердзіў, што смяротны ўдар ваенкаму мог нанесці супрацоўнік АУС | euroradio.fm\nГалоўная / СК пацвердзіў, што смяротны ўдар ваенкаму мог нанесці супрацоўнік АУС\nСяргей Плескі на Дне прызыўніка ў ваенным камісарыяце Рэчыцкага і Лоеўскага раёнаў / rcity.by\nЗагінулы — палкоўнік Сяргей Плескі. У Асіповічах ён быў у камандзіроўцы.\nУ Следчым камітэце пацвердзілі факт гібелі 38-гадовага вайскоўца, жыхара Рэчыцы, каля рэстарана ў Асіповічах у суботу. Раней СМІ паведамлялі, што ў выніку канфлікту і бойкі ля рэстарана загінуў ваенны камісар Рэчыцкага і Лоеўскага раёнаў, палкоўнік Сяргей Плескі.\nУ Асіповічах палкоўнік быў у камандзіроўцы на вайсковых вучэннях. Пасля заканчэння вучэнняў прыйшоў з калегамі ў рэстаран.\n"У нейкі момант паміж ім і раней незнаёмым яму 25-гадовым мінчанінам, супрацоўнікам органаў унутраных спраў, які знаходзіўся не на службе, разгарэўся канфлікт, падчас якога апошні нанёс удар пацярпеламу. Мужчына памёр на месцы здарэння", — распавялі ў СК.\nМясцовыя жыхары, якія бачылі кадры з камер відэаназірання ля рэстарана, раней расказалі TUT.BY, што быццам пазналі нападніка. Яго завуць Уладзіслаў. Ён родам з Асіповічаў, і тут да гэтага часу жывуць яго сваякі. Суразмоўца партала таксама распавёў, што Уладзіслаў служыць у сілавых структурах і раней ужо ўсчынаў бойкі ў гэтай рэстарацыі.\nАсіповіцкі райаддзел СК распачаў у дачыненні да мінчаніна крымінальную справу па ч. 3 арт. 147 КК РБ (нанясенне цяжкіх цялесных пашкоджанняў, што пацягнула смерць). Вырашаецца пытанне аб прымяненні да яго меры стрымання.