Берасцейскіх актывістаў пакаралі суткамі і штрафамі - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПраваабаронцы Уладзімір Вялічкін і Раман Кісляк знойдзены ў берасцейскім ізалятары часовага ўтрымання.\nПры гэтым першы ўжо атрымаў штраф у памеры 50-ці базавых велічыняў, а потым зноў быў адпраўлены за краты, а другі яшчэ не меў судовага пасяджэння.\nВынікі судовых пасяджэнняў наступныя:\n– Казак Віталь быў прызнаны вінаватым у парушэнні Закона пра масавыя мерапрыемствы 23.34. 30-ць базавых велічыць, аднак затрымалі адразу. і завезлі ў ІЧУ. Уладзімір Мароз патрабаваў адваката, аднак яго забралі ў ІЧУ і не далі магчымасці знайсці адваката. Было паўторнае пасяджэнне, прызнаны вінаватым – 30-ць базавых велічынь.\nСуд над грамадскім дзеячам Валерыем Фамінскім быў перанесены на 18 траўня, ён быў завезены ў ізалятар часовага ўтрымання. У будынку суда ў яго пагоршыўся стан здароўя, але хуткую не выклікалі.\nСуд Ленінскага раёна Берасця 12 траўня аштрафаваў на 50 базавых велічынь (1.350 рублёў) праваабаронцу Уладзіміра Вялічкіна на падставе ч. 3 арт. 23.34 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях (парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў паўторна на працягу года).\nЯк паведаміла БелаПАН жонка праваабаронцы Маргарыта Вялічкіна, яе мужа асудзілі за ўдзел 10 траўня ў акцыі праціўнікаў будаўніцтва акумулятарнага завода ў Берасці.\n„Мала таго што майго мужа неправамерна аштрафавалі, хоць ён як праваабаронца толькі назіраў за гэтай акцыяй. Гэтае бязмежжа працягнулася і пасля суда: Уладзіміра зноў затрымалі супрацоўнікі міліцыі і павезлі ў ізалятар часовага ўтрымання”, — заявіла Вялічкіна.\n11 траўня яна накіравала скаргу ў Берасцейскую абласную пракуратуру на ўтойванне супрацоўнікамі міліцыі інфармацыі пра месцазнаходжанне мужа. Вялічкіна беспаспяхова шукала мужа з другой паловы 10 мая пасля таго, як яго тэлефон стаў недаступны. Яна тэлефанавала ў Ленінскі, Маскоўскі, Берасцейскі РАУС, ізалятар часовага ўтрымання Ленінскага райаддзела міліцыі Берасця і СІЗА. Там жанчыне адказвалі, што Уладзіміра Вялічкіна ў іх няма. Раніцай 11 траўня Вялічкіна патэлефанавала на нумар 102 і зрабіла вусную заяву аб знікненні мужа. Пасля гэтага жанчыне патэлефанавалі з міліцыі і паведамілі, што яе муж быў затрыманы супрацоўнікамі Ленінскага РАУС і па дакументах ён змешчаны ў ІЧУ Кобрынскага РАУС. У ІЧУ ёй заявілі, што яе мужа там няма.\n10 траўня ў Берасці быў затрыманы яшчэ адзін берасцейскі праваабаронца Раман Кісляк, які таксама назіраў за гэтай акцыяй. Яго месцазнаходжанне гэтак жа было невядомае. 11 траўня маці праваабаронцы Роза Кісляк тэлефанавала ў Ленінскі РАУС і ў ІЧУ Ленінскага райаддзела міліцыі. Ёй адказвалі, што Рамана там няма. У гэты ж дзень маці Кісляка накіравала заяву ў абласную пракуратуру аб гвалтоўным знікненні сына. 12 траўня ёй паведамілі, што яе сын знаходзіцца ў ІЧУ Ленінскага РАУС.\nЯк стала вядома БелаПАН ад праціўнікаў акумулятарнага завода, 12 траўня суд Ленінскага раёна перанёс разгляд справы Кісляка (на падставе ч. 1 арт. 23.34 КоАП).\nУ Берасці „знайшоўся” праваабаронца Уладзімір Вялічкін. Яго прывезлі ў зал гарадскога суда. Таксама стала сядома пра затрыманне ў будынку суда Валерыя Фамінскага і Юрыя Калько, — распавяла адная з тых, хто адсочвае судовыя працэсы, спадарыня Вераніка:\n– Уладзімір Вялічкін знаходзіцца ў суде. Прыйшоў адвакат, і суддзя даў час на азнаямленне са справай да 15.30. Па Раману Кісляку да гэтага часу нічога невядома.\nУдзельнікі пратэстаў супраць акумулятарнага завода заклікаюць сёння, 12 траўня, прыходзіць на суды як мага большую колькасць людзей, паколькі ўсё можа скончыцца чарговымі масавымі затрыманнямі.\nДакладнае месца знаходжання берасцейскіх праваабаронцаў Уладзіміра Вялічкіна і Рамана Кісляка да гэтага моманту застаецца невядомым.\nЗгодна афіцыйнай версіі сілавікоў, першы знаходзіцца за кратамі ў Кобрынскім ізалятары часова ўтрымання, а дзе другі – невядома, – распавяла жонка Уладзіміра – Маргарыта Вялічкіна:\n– Так як па заяве, дзве ў мяне прынялі вусна, тое, што чалавек знік. Яны адкрываюць справу і пачынаюць шукаць. А другі раз ён мне тэлефануе і кажа: я яго знайшоў, яго затрымаў Ленінскі РАУС і адправіў у Кобрынскі ІЧУ. Я тэлефаную ў гэты Кобрынскі ІЧУ, яны кажуць – у нас няма. І пачынаецца пятрушка.\nПакуль вядома, што маці Рамана Кісляка – Роза Кісляк падала заяву ў пракуратуру аб гвалтоўным знікненні сына. Зварот у электроннай форме таксама склала Маргарыта Вялічкіна, паколькі зварот у вуснай форме не даў свайго плёну.\nМіліцыя збіла мужчыну на вачах цяжарнай жонкі і дзіцяці\nМіліцыя Берасцейшчыны не прызнаецца, дзе падзеўся праваабаронца Вялічкін\nУ дачыненні да палітзняволеных ужываюцца катаванні і псіхалагічны ціск\nБерасцейскія праваабаронцы назвалі колькасць асуджаных за абразу і паклёп


Максім Багдановіч - Музыка — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Максім Багдановіч → Максім Багдановіч - Музыка\nМаксім Багдановіч - Музыка\nЖыў на свеце музыка. Многа хадзіў ён па зямлі ды ўсё граў на скрыпцы. I плакала ў яго руках скрыпка, і такая была ў яго гранні нуда, што аж за сэрца хапала...\nА бывала яшчэ й так, што музыка быццам вырастаў у вачах людзей, і тады граў моцна, гучна: гудзяць струны, звоніць рымка, бас, як гром, гудзіць і грозна будзіць ад сну і завець ён народ. I людзі падымалі апушчаныя галовы, і гневам вялікім блішчалі іх вочы.\nТады бляднелі і трасліся, як у ліхаманцы, і хаваліся ад страху, як тыя гадзюкі, усе крыўдзіцелі народа. Многа іх хацела купіць у музыкі скрыпку яго, але ён не прадаў яе нікому.\nI хадзіў ён далей між бедным людам і граннем сваім будзіў ад цяжкага сну. Але прыйшоў час, і музыкі не стала: злыя і сільныя людзі кінулі яго ў турму, і там скончылася жыццё яго... I тыя, што загубілі музыку, узялі яго скрыпку і пачалі самі граць на ёй народу.\nТолькі іхняе гранне нічога людзям не сказала. "Добра граеце, – гаварылі ім, – ды ўсё не тое". I ніхто не мог растлумачыць, чаму ад грання музыкі так моцна білася сэрца беднякоў. Ніхто не ведаў, што музыка ўсю душу сваю клаў у ігру. Душа яго знала ўсё тое гора, што бачыў ён па людзях; гэта гора грала на скрыпцы, гэта яно вадзіла смыкам па струнах; і ніводзін сыты не мог так граць, як грала народнае гора.\nПрайшло шмат гадоў з таго часу. Скрыпка разбілася. Але памяць аб музыку не згінула з ім разам. I з-паміж таго народа, катораму ён калісь граў, выйдуць дзясяткі новых музыкаў і граннем сваім будуць будзіць людзей к свету, к праўдзе, брацтву і свабодзе...\n1. Максім Багдановіч захапляўся беларускай вуснай народнай творчасцю. І сваё апавяданне "Музыка" ён відавочна напісаў пад уплывам народнай казкі "Музыка-чарадзей". Тэма гэтых твораў падобная, творы яднаюць тое, што галоўныя героі – смелыя, справядлівыя, чулыя і спагадлівыя, заўсёды гатовы прыйсці на дапамогу. Яны ўздзейнічаюць сваім граннем на людскія сэрцы: будзяць народ ад сну, клічуць змагацца за сваё шчасце.\nСваёй, музыкай героі выражаюць пачуцці і думкі ўсяго народа. Так што можна сцвярджаць, што апавяданне напісана пад уплывам фальклорнага твора і адпавядае духу народнай творчасці. Але Багдановіч пераапрацоўвае і пераасэнсоўвае твор, у ім праяўляюцца аўтарскія адносіны да сваіх герояў, перагледжаны і фінал казкі.\n2. Таленавіты музыка ведаў, што такое цяжкая доля людская, гаротнае жыццё бедных людзей і быў здольны перадаць гэта адчуванне праз гранне настолькі пераканаўча і ярка, што людзям здавалася "гэта гора грала на скрыпцы, гэта яно вадзіла смыкам па струнах". У аснове гэтага выразу ляжыць прыём увасабленне (асноўваецца на прыпадабненні прадметаў, з’яў прыроды паводзінам чалавека, перанясенні на гэтыя з’явы чалавечых уласцівасцей).\nМетафара – гэта перанясенне ўласцівасцей адной з’явы на другую, чым-небудзь да яе падобную.\nУвасабленне – мастацкі прыём, разнавіднасць метафары, прыпадабненне з’яў прыроды да паводзін чалавека.\nПераказы → Зрабі гучней!


ISO 14001: 2015 Новы стандарт афіцыйна выпушчаны - Схемы ShenZhen ЗМЗ Ltd\nчас: 2011-05-14 колькасць праглядаў:\nISO 14001, першы шырока прыняты міжнародны стандарт свет \_ 's для сістэм экалагічнага менеджменту, дапамагла больш чым 300,000 арганізацыі па ўсім свеце палепшыць экалагічныя паказчыкі. Зараз, стандарт падвергнуўся першы буйны перагляд з моманту яго афіцыйнага выпуску ў 1996. Новы стандарт быў афіцыйна выпушчаны ўчора (Верасень 15).\nНовыя стандарты гарантуюць, што яны па-ранейшаму, каб дапамагчы арганізацыям палепшыць бізнес-працэсы, скараціць выдаткі, і вырашаць будучыя экалагічныя праблемы. Экалагічныя эксперты з больш чым 70 краіны прынялі ўдзел у пераглядзе, і перагледжаныя стандарты ўключаюць шэраг абнаўленняў, прызначаны, каб дапамагчы арганізацыям справіцца з змяненнем умоў вядзення бізнесу – ад змены клімату да кіравання ланцужкамі паставак.\nISO 14001 забяспечвае аснову для арганізацый па зніжэнні ўздзеяння на н�ISOакольнае асяроддзе, адходы, і энергіі ў той час як бізнес расце. ISO 14001 можа таксама дапамагчы кампаніям стаць больш інавацыйнымі, паляпшэнне сістэмы кіравання працэсамі, адпавядаць нарматыўным патрабаванням, і павысіць аўтарытэт кампаніі ў вачах інвестараў, кліентаў і грамадскасці. у канчатковым рахунку, гэты новы стандарт дапаможа кампаніям заставацца ў сінхранізацыі са зменамі ў галіне аховы навакольнага асяроддзя і забеспячэння іх заўсёды на пярэднім краі.\nзмены ISO 14001:2015 ўключаць:\n1. Новая структура высокага ўзроўню (HLS) прымае ўмовы агульнага кіравання, вызначэння, назвы, і тэксты для ўсіх сістэм кіравання для палягчэння інтэграцыі пры ўкараненні некалькіх сістэм кіравання.\n2. Для вышэйшага кіраўніцтва, гэта новая магчымасць для далейшага забеспячэння таго, каб кіраванне навакольнага асяроддзя інтэграваны ў асноўныя бізнес-працэсы і задачы.\n3. Пераарыентацыя на рызыкі, з якімі сутыкаюцца арганізацыі (напрыклад,, ваганні цэн на сыравіну) і магчымасці, прапанаваныя гэтымі рызыкамі (вышэй, эфектыўнасць выкарыстання рэсурсаў)\n4. Новае мысленне аб арганізацыйнай асяроддзі, каб дапамагчы ім зразумець іх асяроддзя і іх ўздзеянне на навакольнае асяроддзе, а таксама ўплыў экалагічных праблем (такія як змяненне клімату) на самай справе.\nISO 14001:2015 стандартнае змена часовай шкалы\n1. ліпеня 2014\nISO 14001:2015 рэліз дыс\n2. снежні 2014\nISO Міжнародная арганізацыя па стандартызацыі афіцыйна прызнаны прайсці ISO 14001:2015 дыс версія, новы стандарт ўступіў у стадыю FDIS\n3. Красавік 2015\nISO 14001:2015 абнавіць ключавое пасяджэнне было праведзена ў Вялікабрытаніі і Тэхнічным камітэтам ISO / TC 207 / WG 5, які адказвае за перагляд ISO 14001, заявіў, што яны зрабілі значны крок на шляху да вызвалення ISO 14001:2015 на гэтай сустрэчы.\n4. можа 2015\nISO 14001:2015 FDIS версія прагаласавалі\n5. Верасень 2015\nISO 14001:2015 быў афіцыйна выпушчаны ў верасні 15.\nпапярэднія Міжнародныя стандарты для патрабаванняў прокладочных


Святы Арханёл Міхал — Апякун Касцёла на Беларусі | Krynica.info\n29 верасня ў Каталіцкім Касцёле адзначаецца свята святых Арханёлаў Міхала, Габрыэля і Рафала. Пра культ святога арханёла Міхала на нашых землях апавядае гісторык Алесь Белы.\nСвятога Міхала Арханёла называюць «князем войска нябеснага». Паводле габрэйскай традыцыі, Мікаэль — адзін з чатырох галоўных анёлаў разам з Габрыэлем, Урыэлем і Рафаэлем, якія стаяць перад пасадам Найвышэйшага і ахоўваюць чатыры бакі свету. Гэтую традыцыю пераняло не толькі хрысціянства, але і іслам. Падчас бунту анёлаў на чале з Люцыферам Мікаэль застаўся верным Богу і ўзначаліў анёлаў, якія нанеслі паражэнне бунтаўнікам і аднавілі Боскі парадак на небе. «Мі ка эль» (на іўрыце מיכאל) літаральна азначае «Хто як Бог?» у значэнні «ніхто не роўны Богу» — рытарычнае пытанне, якое Міхал паставіў рубам перад анёламі, якія вагаліся, каго падтрымаць.\nУ кантэксце Старога Запавету Міхал — старэйшы пасланец Усемагутнага і абаронца народа Ізраэля. У хрысціянстве на месцы Ізраэля разумеецца ўся супольнасць вернікаў — Касцёл.\nУ яўным выглядзе ў Старым Запавеце імя Міхала згадваецца толькі ў кнізе прарока Даніэля, але хрысціянская традыцыя мае яго на ўвазе і ў вобразе анёла, які ўстае на шляху Балаама, калі той збіраецца праклясці Ізраэль (гл. Ліч 22, 22), і ён жа з’яўляецца Езусу Навіну як Правадыр войскаў Панскіх (гл. Нав 5, 12–15).\nРоля Міхала ў бітве Дабра і Зла атрымала далейшае развіццё ў сярэднявечнай хрысціянскай эсхаталогіі. Рэлігійная традыцыя стала прыпісваць Міхаілу не толькі перамогу над сатаной, але і ролю суддзі на Страшным судзе, на які ён закліча душы трубным голасам. Таму яго сталі выяўляць не толькі з мячом, але і з шалямі, на якіх ён узважвае добрыя і благія ўчынкі кожнага чалавека. Сярод эпітэтаў Арханёла — Князь анёлаў, Анёл справядлівасці, Стражнік Раю, Абаронца Касцёла Хрыстовага, Князь душаў, Давераны Божы.\nПомнік святому Арханёлу Міхалу ў Мінску. Фота: tury.ru\nСвята ў гонар святога Міхала Арханёла ў каталіцкім календары было ўсталявана ў сярэдзіне V стагоддзя Папам Львом Вялікім у гадавіну асвячэння першай заходняй базылікі, прысвечанай яму ў прадмесці Рыма, і першапачаткова адзначалася 30 верасня. Папа Гелазій I у 493 годзе перанёс свята на 29 верасня. Да XVІІI стагоддзя яно было адной з найвялікшых гадавых урачыстасцяў. Яе англійская назва Michaelmas мае тую ж структуру, што і Christmas — Божае Нараджэнне, што сведчыць пра яе колішнюю важнасць. «Паніжэнне» рангу святкавання ў гонар святога Міхала можна аднесці на рахунак большага скептыцызма і рацыяналізма, аслаблення народнага хрысціянскага пачуцця, у тым ліку культу анёлаў, у эпоху Асветніцтва, у якую быў легалізаваны атэізм.\nНайбольш славуты санктуарый святога Міхала Арханёла знаходзіцца ў італьянскай правінцыі Апулія, на высокай гары на Гарганскім паўвостраве, які часам называюць «шпорай» італьянскага «бота». Санктуарый лічыцца так званай «Нябеснай базылікай», заснаванай самім Арханёлам. З 490 года на гэтай гары шмат разоў на працягу двух стагоддзяў ён аб’яўляўся розным людзям, і гэта заўжды суправаджалася цудоўнымі аздараўленнямі і вернымі прароцтвамі.\nПабудаваная ў гэтым месцы святыня Monte Sant’Angelo («гара святога Анёла») стала з цягам часу месцам масавага пакланення святому Міхалу, вядомым па ўсім каталіцкім свеце.\nЦікава, што ўсе 7 найбольш славутых месцаў яго культу, нанесеныя на сучасную карту, знаходзяцца на адной прамой лініі, якую называюць «Меч святога Міхала».\nЯна пачынаецца ў Ірландыі, праходзіць праз Корнуал, Францыю (славутую Мон-сэн-Мішэль), італьянскія П’емонт і Апулію, грэчаскі востраў Сімі і сканчваецца ў Сірыі. Лічыцца, што гэта след ад удару мяча, якім Арханёл Міхал адправіў (і адправіць ізноў) сатану ў пекла. Нават з улікам таго, што прамой гэтая лінія выглядае ў пэўнай картаграфічнай праекцыі, такое размяшчэнне святыняў выглядае сапраўды як цуд.\n«Меч святога Міхала»\nКопія цудадзейнай фігуры Св. Міхала з Гаргана з ініцыятывы ксяндза каноніка Ігара Лашука ў 2019–2020 гадах пілігрымавала па ўсёй Беларусі, перад тым як заняць сваё месца ў адбудаваным ім касцёле святога Міхала ў Багданаве, на радзіме вядомага мастака Фердынанда Рушчыца. Гэта было вельмі маштабнай і сімвалічна значнай падзеяй у жыцці нашага Касцёла, паколькі святы Арханёл Міхал з’яўляецца нябесным Апекуном Мінска-Магілёўскай правінцыі Касцёла, або, інакш кажучы, усяго Касцёла на Беларусі.\nСвяты Міхал таксама адзін з нябесных апекуноў Германіі і Аўстрыі, Англіі, Іспаніі, Венгрыі, дзясяткаў, а можа і соцень, гарадоў свету. Ён лічыцца заступнікам жаўнераў, паліцыянтаў і прадстаўнікоў некаторых іншых прафесій.\nУ Каталіцкай традыцыі Вялікага Княства Літоўскага Арханёл Міхал з даўніх часоў лічыўся Апекуном Русі.\nНа пачатку XVI стагоддзя гэтую Русь пачалі называць «Белай», ахопліваючы гэтай назвай і сучасную Усходнюю Беларусь (нярэдка і Цэнтральную), і значную частку Украіны ўключна з Кіевам у той час, як рэгіён Панямоння, населены балтамоўнымі літоўцамі або іх славянізаванымі нашчадкамі, Руссю да канца ХІХ стагоддзя не лічыўся, і адназначна адносіўся да Літвы. Невыпадкова Святы Міхал выяўлены на гербе і Кіева як гістарычнай сталіцы ўсёй Русі, і Навагрудка як сядзібы праваслаўнага, а потым — грэка-каталіцкага Мітрапаліта ВКЛ, сталіцы першага з рускіх ваяводстваў ВКЛ, і ўвогуле сімвалічнага цэнтра русінскай ідэнтычнасці: сёння мы сказалі б «беларускай». Нездарма на пячатцы Нацыянальнага ўраду ў паўстанні 1863–1864 гадоў, як і на цэшках, спражках і г.д., змяшчалася паўстанцкая эмблема з Арлом, Пагоняй і святым Міхалам як герб гістарычнай Русі.\nКаталіцкі Касцёл на Беларусі атрымаў сваім Апекуном святога Міхала менавіта як працяг гэтай даўняй традыцыі.\nСвяты Міхал як патрон Русі — трэцяга суб’екта Рэчы Паспалітай, унізе паўстанцкай эмблемы.\nАле цікава, што касцёлы, пасвячаныя ў гонар святога Міхала, у сучаснай Беларусі знаходзяцца або знаходзіліся пераважна ў гістарычнай Літве: Смаргонь, Ашмяны, Белагруда, Міхалішкі (Астравецкі раён), Івянец і Багданава (Валожынскі раён), Няцеч (Лідскі раён), Скрундзі (Дзятлаўскі раён), Варапаева (Пастаўскі раён). Яшчэ некалькі такіх касцёлаў — у былым руска-літоўскім памежжы, але ў межах пачатковага арэалу Віленскай арцыдыяцэзіі, якая ў палітычнай традыцыі ВКЛ таксама больш звязвалася з Літвой: Навагрудак, Нясвіж, Лужкі, Гнезна (Ваўкавыскі раён), Луконіца (Зэльвенскі раён), Поразава.\nУласна на Русі, дзе да пачатку XVII стагоддзя касцёлаў амаль не будавалася і дзе яны пачалі з’яўляцца толькі пасля пачатку рашучага распаўсюду каталіцтва на Усход з ініцыятывы карала Жыгімонта III Вазы, толькі некалькі касцёлаў было пасвячана пад такім тытулам: у прыватнасці, у Мазыры, Мсціславе, Цімкавічах (Капыльскі раён), Вялікім Сяле (Пружанскі раён).\nХоць, здавалася б, на Русі, цалкам прысвечанай святому Міхалу, іх павінна быць найбольш. Але магчыма, логіка ў гэтым была зусім іншай. Паколькі тут ужо існавала вельмі шмат праваслаўных цэркваў з такім жа тытулам, некаторыя з іх вельмі старыя і славутыя, большасць якіх на працягу XVII стагоддзя перайшлі ў унію, дык пасвячэння рыма-каталіцкіх касцёлаў у гонар святога Міхала на гістарычнай Русі акурат пазбягалі, шануючы даўнюю ўсходнюю традыцыю і не жадаючы ствараць ёй непатрэбнай канкурэнцыі.\nУ Мінску — хутчэй «літвінскім», чым «русінскім» горадзе, — таксама да 1833 года існаваў касцёл святога Міхаіла Арханёла пры кляштары бэнэдыктынаў на рагу Койданаўскай (Рэвалюцыйнай) і Фэліцыянаўскай (Камсамольскай) вуліц. Але разам з кляштарам ён стаў ахвярай царскіх рэпрэсій пасля паўстання 1830–1831 гадоў. Усяго ж на абшарах былой Рэчы Паспалітай было больш за 300 касцёлаў у гонар святога Арханёла Міхала.\nВельмі кранальная традыцыя шанавання святога Міхала існуе ў ваколіцах Нясвіжа на Міхальскай гары, на якой да 1773 года стаяў езуіцкі кляштар з касцёлам святога Міхала.\nПасля скасавання ордэна езуітаў святыня была зачынена, а з цягам часу зніклі і яе руіны, але мясцовыя католікі дагэтуль шануюць яе і моляцца тут Арханёлу як нябеснаму Заступніку пры самых важных нагодах.\nГод таму, напрыклад, тут адбылася святая Імша за нашу Айчыну і аб хутчэйшым вяртанні Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча на Радзіму.\nАлесь Белы / Catholic.by\n29.09.2021 Цікава ведаць| Тэгі: Алесь Белы, арханёл, Габрыэль, Міхал, Рафал\nРэлігія ў ЗША на 22 картах (інфаграфіка)


Шокавая тэрапія | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Шокавая тэрапія\nУ Літве працягваецца шакавальны рост цэн. У параўнанні з сакавіком у красавіку кошык самых танных тавараў падаражэў на 7,1 працэнта, паведаміў аналітычны партал RuBaltіc.ru. А ў суадносінах з красавіком мінулага года цэны за адпаведны мінімальны набор узраслі амаль на чвэрць. Мацней за ўсё ў Літве падаражэлі сланечнікавы алей, бульба, смятана, памідоры, аўсяныя шматкі. Калі Літва ў красавіку, паводле інфармацыі Eurostat, вызначылася самай імклівай гадавой інфляцыяй у ЕС (15,7 працэнта), многія ў краіне спадзяваліся, што рост цэн дасягнуў піка. Але пасля адбыўся не спад, а чарговае падаражэнне. У красавіку інфляцыя дасягнула 16,6 працэнта, сведчыць папярэдні падлік Статыстычнага ўпраўлення Літвы. Такімі антырэкордамі краіна адзначыла сваё паўналецце ў якасці члена Еўрасаюза. Відавочна, што дагнаць па ўзроўні развіцця дзяржавы заходняй і паўночнай Еўропы ёй так і не ўдалося. Як вынік — змяншэнне дабрабыту людзей і масавая эміграцыя. Чаму літоўскія ўлады ладзяць «эксперыменты» над уласным насельніцтвам?\nЦуду не здарылася\nЛітва адзначыла паўналецце ў складзе ЕС сумнымі вынікамі. Краіна стала афіцыйным членам Еўрасаюза 1 мая 2004-га. Мясцовыя палітыкі радаваліся, паколькі здарылася тое, пра што яны марылі доўгія гады, — заяўка на ўступленне ў ЕС была пададзена яшчэ 8 снежня 1995-га. За некалькі гадоў да ўступлення Літвы ў ЕС шматлікія балтыйскія і міжнародныя эксперты абяцалі самыя аптымістычныя перспектывы для мясцовых жыхароў пад крылом у Бруселя. Рост эканомікі, валавога ўнутранага прадукту, усеагульны росквіт і еўрапейскі ўзровень жыцця — гэта толькі малая частка «прынадаў». «Цуду не здарылася, і еўрапейскі росквіт за 18 гадоў у Літву так і не прыйшоў. Гэтая краіна застаецца адной з самых найбяднейшых у Еўрасаюзе і замыкае амаль усе спісы эканамічнага або сацыяльнага развіцця», — адзначыў Baltnews.\nДатацыі Еўрасаюза, безумоўна, дазваляюць падтрымліваць эканоміку Літвы, аднак ва ўсяго ёсць адваротны бок. Еўрапейская інтэграцыя абярнулася згортваннем цэлых галін эканомікі краіны, прычым грошы, якія выдзяляюцца з фондаў ЕС, дазваляюць толькі часткова кампенсаваць страты. Менавіта ўступленне Літвы ў Еўрасаюз завяршыла працэс дэіндустрыялізацыі Прыбалтыкі. Брусель прымусіў закрыць Ігналінскую АЭС, якая на момант пабудовы лічылася самай буйной у рэгіёне. Пасля гэтага Літва, а заадно і суседнія рэспублікі, сталі энергадэфіцытнымі.\nЛітва вымушана імпартаваць электрычнасць, прычым ва ўмовах паслядоўнага разрыву эканамічных сувязей з Расіяй і Беларуссю купляць яе ў краінах ЕС, з-за чаго тарыфы ўсё вышэйшыя. Сёлета ў сакавіку кошт электраэнергіі ў гэтай краіне склаў 170,16 еўра за МВт/гадзіну, што на 62 працэнты вышэй, чым у лютым. Еўрапейскія квоты на рыбалоўства і абмежаванне рыбалоўчай здабычы ў Балтыйскім моры прывялі да таго, што рыбалоўны флот у краінах Балтыі практычна распілаваны на металалом. Большасць заводаў і фабрык у Літве, якія выжылі пасля так званых рыначных рэформ 1990-х, закрыліся пасля 2004 года, бо не маглі канкурыраваць з танным еўрапейскім імпартам.\nЗавод па вытворчасці кінескопаў Ekranas пачаў працэдуру банкруцтва ў 2006-м. Цэхі зраўнялі з зямлёй, а тысячы чалавек засталіся без працоўных месцаў. Тэкстыльная фабрыка «Алітус», якая некалі была вядучым прадпрыемствам лёгкай прамысловасці краіны, таксама перастала існаваць. Фармальна працягнуў работу электратэхнічны завод «Эльфа», але істотна зменшыў аб'ёмы і быў прададзены замежнікам. Сёння ён знаходзіцца пад кіраваннем нямецкай сеткі Hannіng.\nПрацэс дэіндустрыялізацыі працягваецца і дагэтуль, але ўжо не з ініцыятывы ўлад. Прадпрыемствы закрываюцца па самых розных падставах. Напрыклад, сёлета месяц таму спыніў работу насамрэч стратэгічны літоўскі завод Lіfosa (уваходзіць у групу «Еўрахім») па вытворчасці фосфарных угнаенняў. Гэтым разам прычынай сталі антырасійскія санкцыі, якія ўвёў Еўрасаюз.\nНікому не патрэбныя\nПраблемы і з транзітам, хоць гэтая галіна калісьці прыносіла значныя адлічэнні ў бюджэт краіны і па праве лічылася адной з ключавых. Выгаднае геаграфічнае становішча магло б зрабіць з Літвы «транзітнага гіганта». Відавочна, што датацыі ЕС не змаглі кампенсаваць разрыў сувязяў з найбліжэйшымі суседзямі. Нават порт у Клайпедзе — самы ўніверсальны, глыбакаводны і незамярзальны на ўсходнім узбярэжжы Балтыйскага мора — неўзабаве можа апынуцца нікому не патрэбным. Так, пачынаючы з 2010 года гэтая марская гавань выйшла на стабільны грузаабарот звыш 30 млн тон, а з 2016-га — больш за 40 млн т. Аднак развіццё транзітнай інфраструктуры ва Усць-Лузе (Ленінградская вобласць) і курс літоўскіх улад, з-за якога рвуцца адносіны нават з выгаднымі партнёрамі, калі яны належаць да «непажаданых» краін, зрабілі сваю справу.\nПа выніках мінулага года грузаабарот порта ў Клайпедзе знізіўся на 5 працэнтаў. Але гэта толькі пачатак. За першы квартал грузаабарот зменшыўся на 14 працэнтаў. Больш за ўсё пацярпела перавозка сыпкіх грузаў — у параўнанні з красавіком мінулага года аб'ёмы зменшыліся на 73 працэнты. Асноўны мінус утварыўся з-за спынення транзіту калійных угнаенняў і нафтапрадуктаў з Беларусі. Пакутуюць і людзі. Адзін з самых буйных у свеце тэрміналаў для перавалкі мінеральных угнаенняў звольніў амаль усіх супрацоўнікаў. Эксперты прагназуюць пагаршэнне сітуацыі. Як паведаміў тэлеканат АНТ, у найбліжэйшы час Клайпеда пазбавіцца яшчэ дзвюх катэгорый грузаў — металапрадукцыі і драўніны.\nЗгодна з прагнозамі прэзідэнта асацыяцыі стывідорных кампаній Літвы Вайдотаса Шылейкі, сёлета грузаабарот павінен зменшыцца на трэць з-за скасавання кантракта «Літоўскай чыгункі» з «Беларуськаліем». На справе заняпад можа быць у некалькі разоў мацнейшы, бо зараз санкцыі ўведзены не толькі супраць беларускіх кампаній, але і супраць расійскіх. Гэта таксама вынік уваходжання балтыйскай рэспублікі ў ЕС, бо не падтрымаць агульнаеўрапейскія санкцыі Літва не можа.\nУ выніку ў балтыйскай краіне на дадзены момант функцыянуюць у асноўным карлікавыя прадпрыемствы, а буйныя заводы і парты працягваюць прыходзіць у заняпад, адзначыў Baltnews. Не трэба ашуквацца і ростам ВУП, які можна занесці ў дасягненне краіны за 18 гадоў членства ў ЕС. Так, узровень унутранага валавога прадукту вырас, але дзярждоўг Літвы ў працэнтных суадносінах да ВУП павысіўся з 18,7 працэнта ў 2004 годзе да 43 працэнтаў летась. Эканамічна праект еўрапейскай інтэграцыі праваліўся. Балтыйская рэспубліка ператварылася ў залежную краіну, якая жыве выключна за кошт датацый з фондаў ЕС.\nПоспехаў у сацыяльнай сферы пасля ўступлення ў Еўрасаюз Літва таксама не дабілася. У 2004 годзе насельніцтва краіны складала 3,37 мільёна чалавек, а летась скарацілася да 2,79 млн. Толькі за апошнія 10 гадоў Літва страціла 7,9 працэнта сваіх жыхароў. Так, летась нараджальнасць скарацілася на 10 працэнтаў, а смяротнасць вырасла амаль на чвэрць. Але, нягледзячы на такія жахлівыя паказчыкі, асноўную небяспеку для Літвы ўяўляе не натуральнае выміранне, а міграцыя.\nНават у пачатку 2000-х з краіны з'язджала ў сярэднім па 30 тысяч чалавек у год. У сярэдзіне дзесяцігоддзя — якраз пасля ўступлення ў ЕС — гэты паток крыху замарудзіўся, аднак пасля крызісу 2008-га пачалася ўжо не проста міграцыя, а «масавая эвакуацыя», заўважыў Baltnews. У 2011 годзе з Літвы з'ехалі 54 тысячы чалавек, у 2012-м — 41 тысяч, у 2013-м — 39 тысяч. Прычым эмігрыруюць людзі працаздольнага ўзросту. Згодна са звесткамі Цэнтра міграцыйнай інфармацыі Літвы, 70 працэнтаў эмігрантаў — грамадзяне ад 15 да 44 гадоў. Гэтае эканамічна актыўнае насельніцтва адпраўляецца ўздымаць эканоміку, але не балтыйскай рэспублікі, а іншых краін Еўрасаюза.\nУ плане пакупніцкай здольнасці еўра ў Літве і блізка не стаіць з тым узроўнем, які быў, калі ў балтыйскай дзяржаве была ўведзена адзіная валюта ЕС. У 2015 годзе ў трэцім па велічыні горадзе Літвы — Клайпедзе — білет на аўтобус каштаваў 60 цэнтаў, зараз жа — 1 еўра. Цяперашняя інфляцыя шакавала многіх жыхароў. «Цэны касмічныя, зверскія, вар'яцкія. Ты проста заходзіш у прадуктовую краму, глядзіш вакол і разумееш, што адчуваеш проста боль і цяжар у грудзях»», — падзялілася з парталам BNN 80-гадовая пенсіянерка з Клайпеды Вера Алеюніенэ.\nВільнюская асацыяцыя прамысловасці і бізнесу аб'ядноўвае звыш 350 прадпрыемстваў сталічнай акругі. Старшыня асацыяцыі Сігтас Бесагірскас у гутарцы з BNN адзначыў, што ў рэкордна высокай інфляцыі ў Літве вінаватыя не толькі геапалітыка і «энергетычныя войны». На яго думку, разарваныя сувязі Літвы з Кітаем сцерлі заўважную частку ВУП, павысіўшы і цэны. Літоўскі эксперт у сферы прадпрымальніцтва Эдыкас Ягелавічус падкрэсліў у эфіры тэлеканала СТВ: ёсць прагнозы, што можа пачацца голад. «Можа быць недахоп прадуктаў і ўсё такое. Бачу, што сярод прадпрымальнікаў поўная стагнацыя. Будаўнічыя фірмы згортваюць усе праекты, думаюць, як скончыць старыя, не пачынаюць новых», — адзначыў ён.\nНе дзіўна, што жыхары суседняй краіны імкнуцца трапіць у Беларусь, каб на свае вочы пабачыць зусім іншую сістэму каардынат, якая разгорнута ў бок чалавека. Так, дэлегацыя з Літвы прыехала ў Дзень Перамогі ў Мінск. Сярод гасцей — блогеры і прадстаўнікі СМІ. Разам з беларусамі яны прынялі ўдзел у шэсці пакаленняў. Дэлегацыя наведала некалькі гістарычных мясцін, у тым ліку і Беларускі дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Намеснік кіраўніка «Форуму добрасуседства» Казімірас Юрайціс выказаў задавальненне тым, што вялікая колькасць беларусаў зацікаўлена ў захаванні сваёй гістарычнай памяці. «Ёсць надзея, што, калі пройдзе вар'яцтва, якое зараз адбываецца ў Еўропе, у нас будзе адкуль чэрпаць гэтую памяць. Пакуль Беларусь будзе жыць, гісторыя нікуды не падзенецца», — заўважыў Казімірас Юрайціс.


Чатыры прагнозы ад уладаў ня спраўдзіліся. Пяты: 14 жніўня «забудзем гэты жахлівы сон» - Салiдарнасць\nПадчас нядзельнай нарады Аляксандар Лукашэнка выказаў думку, што «нам трэба напружана вытрымаць да пачатку лета» ў барацьбе з пандэміяй каранавірусу. Ды прагнозы ўладаў і чыноўнікаў наконт эпідэміі некалькі разоў ня спраўджваліся, а толькі абнаўляліся, піша Свабода.\n9 красавіка міністар аховы здароўя Ўладзімер Каранік казаў, на пік захворваньня каранавірусам Беларусь выйдзе ў канцы красавіка ці ў пачатку траўня. Але на пачатку траўня колькасьць «актыўных выпадкаў» хваробы працягвае расьці — новыя выяўленыя выпадкі штодзень перавышаюць колькасьць выпісаных і памерлых.\n14 красавіка намесьніца міністра аховы здароўя Алены Богдан на падставе лічбаў за тры дні прыйшла да высновы, што распаўсюд вірусу не паскараецца: фіксавалі 340-360 новых выпадкаў на дзень. Яна казала, што такая сытуацыя працягнецца яшчэ «каля двух-трох тыдняў». Ужо за наступны дзень выявілі 447 новых выпадкаў, цяпер за дзень фіксуюць удвая больш.\n19 красавіка галоўны дзяржаўны санітарны доктар Беларусі Натальля Жукава казала, што «ёсьць перадумовы думаць, што захваральнасьць павінна зьніжацца ў наступныя тры-чатыры тыдні». Праз два тыдні пасьля той заявы колькасьць выяўленых выпадкаў на дзень вагаецца на ўзроўні 817–973 на дзень, не дэманструючы тэндэнцыі да зьніжэньня. Але карэлюе з колькасьцю зробленых тэстаў: у апошнія 10 дзён 9–13% тэстаў на COVID-19 даюць станоўчы вынік, адсотак не мяняецца істотна — чым больш робяць тэстаў, тым большая абсалютная колькасьць новых выпадкаў.\nСредний балл 3.4(14)


Бакалаўр дзелавога адміністравання (BBA) з'яўляецца паспяховасць студэнта дэманстрацыі 'ы завяршэнне розных бізнес-курсаў. На працягу чатырох гадоў вучобы студэнт бярэ класы дачыненні бізнесу, у тым ліку тыя, якія тычацца пэўнай канцэнтрацыі. Размешчаны паміж Андамі і ракі Амазонкі ў Паўднёвай Амерыцы, Балівія мае дзіўна надзейную сістэму вышэйшай адукацыі, якая ўключае адзін з найстарэйшых універсітэтаў у Заходнім паўшар'і. У апошнія гады ўрад прыняў заканадаўства, каб палепшыць і стандартаваць якасць навучання ў універсітэтах.Горад з'яўляецца домам для некаторых з самых значных універсітэтаў у Балівіі. Вышэйшыя навучальныя ўстановы можна знайсці ў розных цэнтрах, такіх як Універсітэта Сан-Андрэс і Універсітэта Лаёлы.Універсітэты для бакалаўраў Балівія. Знайсці ўсю інфармацыю аб школах прапануюць бакалаўраў%%%% COUNTRY_ARTICLE Балівія тут.


Створаная камісія, якая мусіць разабрацца ў канфлікце паміж Міністэрствам аховы здароўя ды Інстытутам радыяцыйнае мэдыцыны "Белрад".\nКіраўнік інстытуту "Белрад" Васіль Несьцярэнка зьвяртаўся ва ўрад, каб знайсьці дапамогу ў канфлікце зь міністэрствам. Паводле рашэньня Савету міністраў і было скліканае паседжаньне на нэйтральнай тэрыторыі – у будынку прэзыдыюму Акадэміі навук. На яго былі запрошаныя прадстаўнікі міністэрстваў аховы здароўя і надзвычайных сытуацыяў, дзяржаўнага камітэту ў пытаньні Чарнобылю, Акадэміі навук і "Белраду".\nПаседжаньне адбывалася ня больш за 10 хвілінаў, і палову гэтага часу віцэ-прэзыдэнт Акадэміі Валатоўскі скарыстаў на тое, каб у залі не было прадстаўнікоў грамадзкіх арганізацыяў ды іншых "лішніх асобаў". З залі папрасілі выйсьці нават прадстаўніка навуковае рады "Белраду" Малько. Пасьля гэтага была прызначаная камісія, у якую ўвайшлі па аднаму прадстаўніку "Белраду", міністэрства аховы здароўя, міністэрства надзвычайных сытуацыяў, дзяржкамчарнобылю ды іншых ведамстваў.\nВынікі працы камісіі будуць перададзеныя ня толькі ва ўрад, але і ў Раду Бясьпекі.\nПра сутнасьць канфлікту паміж Міністэрствам аховы здароўя і інстытутам "Белрад" "Радыё Свабода" ўжо паведамляла. Незалежныя адмыслоўцы Белраду лічаць, што афіцыйная мэдыцына дае недакладныя зьвесткі пра назапашваньне радыенуклідаў у беларусаў, а таксама дазваляе ўжываць празьмерна забруджаныя харчовыя прадукты. Інстытут "Белрад" карыстаецца лічыльнікамі выпраменьваньня чалавека, якія давзваляюць праводзіць наўпроставыя вымярэньні, у той час як спэцыялісты міністэрства аховы здароўя прытрымліваюцца ўскосных мэтодыкаў.\nСёлета міністэрства палічыла, што лепей будзе, калі ніхто ня зможа абвергнуць ягоныя дадзеныя. Міністар аховы здароўя лічыць, што "Белрад" мусіць атрымаць ліцэнзію міністэрства на выкарыстаньне лічыльнікаў як на мэдычную дзейнасьць. Прадстаўнікі інстытуту сьцьвярджаюць, што гэта непатрэбна, бо міжнародная камісія, якая працавала ў Менску на запрашэньне міністэрства надзвычайных сытуацыяў, пацьвердзіла, што гэта не мэдычныя, а фізычныя дасьледваньні.\nДарэчы, паводле словаў прэзыдэнта Сацыяльна-экалягічнага саюзу "Чарнобыль" Васіля Якавенкі, інстытут "Белрад" у апошнія гады праводзіў унікальныя дасьледваньні.\nГаворыць Васіль Якавенка:\n(Якавенка: ) "Мне вядомая гэтая праблема і вядомы накат на нашага выдатнага навукоўца Васіля Несьцярэнку з выпадку таго, што ён займаецца дасьледваньнямі назапашваньня радыёнуклідаў. На працягу 6-7 гадоў Несьцярэнка ў сваім Інстытуце займаўся вымярэньнем радыяцыі па розных кропках Беларусі – у яго там каля дзвюх сотняў іх было. І гэтая інфармацыя разыходзілася з афіцыйнай інфармацыяй аб накапленьні радыяцыі ў прадуктах харчаваньня".\nГэта быў Васіль Якавенка.\nСтвораная сёньня камісія адразу пачала сваю працу за зачыненымі дзьвярыма.


НОВЫ ПРАЕКТ КАМПАНІІ “БЕЛАПАН” — ІНТЭРНЭТ-ВЫДАНЬНЕ “БЕЛАРУСКІЯ НАВІНЫ”; САЙТ ГАЗЭТЫ “НАВІНКІ”\nУдзельнікі: рэдактар Аляксандар Класкоўскі, рэдактар Павал Канавальчык.\nСёньня ў беларускім Інтэрнэце ўжо шмат чаго ёсьць. Многія нішы запоўненыя, у некаторых сфэрах разгарнулася сур’ёзная канкурэнтная барацьба. Тым ня менш, у байнэце дасюль няма, бадай, самага галоўнага — сапраўднага навінавага сайту, які б абнаўляўся штохвілінна і даваў поўную карціну падзеяў у Беларусі.\nІ вось зьявіўся праект, які прэтэндуе заняць гэтую нішу. Гэта “Белоруcские новости” — Інтэрнэт-газэта кампаніі “БелаПАН”. Мы гутарым з рэдактарам праекту Аляксандрам Класкоўскім.\n(Класкоўскі: ) “Мы — кампанія прыватная, што для Беларусі пакуль, мякка кажучы, нетыпова. Натуральна, ніхто нам ніякіх датацыяў не дае, і мы, каб выжываць, павінныя глядзець у заўтрашні дзень, трохі апярэджваць час. Сёньня ў краіне пакуль ня так шмат кампутараў, але я думаю, што прыйдзе іншы час — нармальная эканоміка, болей свабоды слова. Тады наш рэсурс разгорнецца напоўніцу. Але ўжо сёньня трэба працаваць на заўтрашні дзень”.\n(Цыганкоў: ) “Калі ў Беларусі зьявіцца больш карыстальнікаў Інтэрнэту, то вы думаеце, што ваш сайт нават можа стаць рэнтабэльным, акупляльным?”\n(Класкоўскі: ) “Натуральна, мы разьлічваем на рэкляму. У нас нават тэхналягічна прадугледжаныя так званыя “вушкі” — такія элемэнты ў канструкцыі сайту, дзе будуць зьяўляцца рэклямныя блёкі.\nАле ўсё ж ня толькі і ня столькі нейкія мэркантыльныя меркаваньні рухаюць намі — думаю, наша задача ўсё ж шырэйшая. “БелаПАН”, напрыклад, традыцыйна падтрымлівае мясцовую прэсу, ня маючы на гэтым нейкіх матэрыяльных набыткаў. Мы разьлічваем, што нашыя камэнтары, якія мы імкнемся рабіць аргумэнтаванымі, узважанымі, даваць розныя пункты гледжаньня, — будуць запатрабаваныя мясцовай прэсай. Бо там вялікі дэфіцыт аналітычных матэрыялаў”.\n(Цыганкоў: ) “Ваш сайт толькі пачынае працу, і пакуль на ім пераважаюць матэрыялы іншых СМІ. Якая тут мяркуецца прапорцыя, наколькі сайт будзе запаўняцца ўласнымі навінамі, наколькі будзе прадстаўляць усе падзеі зь Беларусі?”\n(Класкоўскі: ) “Натуральна, наш курс на тое, каб было як мага болей арыгінальнай эксклюзіўнай нашай інфармацыі. Сёньня мы толькі пачынаем нашую працу — думаю, да восені мы раскруцімся. Прыемна, што ўжо сёньня нас ведаюць. Мы маем 150–200 наведнікаў штодня. Мяркую, пэрспэктыва ў нас някепская”.\n(Цыганкоў: ) “Чым будуць адрозьнівацца “Белоруcские новости” ад сайту “БелаПАНу”? Ці ня будуць яны дубляваць адно аднаго? Ці прадуманая стратэгія ўваходжаньня на інфармацыйны Інтэрнэт-рынак?”\n(Класкоўскі: ) “Наадварот — думаю, тут такі натуральны сымбіёз. “БелаПАН” — гэта найперш інфармацыйнае агенцтва, гэта хуткія навіны, напісаныя сухім стылем — такія законы жанру. Мы ж, адштурхоўваючыся ад іх, робім камэнтары, нейкія высновы — карацей, дапаўняем “БелаПАН”, маючы магчымасьць даваць апэратыўную аналітыку.\nМожа ўзьнікнуць пытаньне, чаму ў “Белорусских новостях” пераважаюць навіны на расейскай мове. Яно сапраўды так, хоць ужо сёньня, паглядзеўшы на сайт, вы ўбачыце беларускую мову, у тым ліку і “тарашкевіцу”. Я думаю, гэта толькі пачатак, і надалей мы будзем імкнуцца з улікам сёньняшняй складанай і нават драматычнай моўнай сытуацыі ў краіне, мы будзем усе намаганьні прыкладаць, каб зьмяніць моўны балянс на карысьць беларускай мовы.\nРазам з тым, пэрспэктыва ня ў тым, каб рабіць нейкі вінэгрэт, а каб былі проста паралельныя варыянты сайту на расейскай, беларускай і ангельскай мовах — гэта ідэал. Думаю, у пэрспэктыве ў нас будуць тры аналягічныя варыянты на трох мовах”.\nУ беларускім Інтэрнэце паболела гумару. 16 ліпеня зьявіўся — ці, дакладней сказаць, аднавіўся — сайт газэты “Навінкі”. “Аднавіўся” — бо Інтэрнэт-вэрсіі газэты сустракаліся і раней. У 1999 годзе незалежна ад рэдакцыі чытачы зрабілі сецевую вэрсію выданьня, якая, урэшце, доўга не пратрымалася. Пасьля гэтага было яшчэ некалькі спробаў, але толькі цяпер рэдакцыя ўсур’ёз занялася сайтам. Дзеля чаго? Ці толькі таму, каб “мець свой сайт” ці для рэальнага пашырэньня аўдыторыі? Пра гэта мы гаворым з рэдактарам “Навінак” Паўлам Канавальчыкам.\n(Канавальчык: ) “Сэнс сайту хутчэй ня ў тым, каб скапіяваць Інтэрнэт-вэрсію папяровай газэты. Наадварот, я хачу расчараваць чытачоў, якія жадаюць чытаць нас у Інтэрнэце — хутчэй за ўсё, газэта ня будзе дублявацца ў Інтэрнэце. Мы хочам больш пільна падысьці да коміксаў — напрыклад, на нашым сайце зьявіцца мультыплікацыя, прысьвечаная нашым коміксам”.\n(Цыганкоў: ) “Сапраўды, ад “Навінак” заўсёды чакаеш трошкі большага, чым проста тэкстаў. У гэтым сэнсе сайт чым-небудзь можа зьдзівіць? Можа, вы жадаеце стаць своеасаблівым гумарыстычным цэнтрам у белнэце? Ці сайт будзе такой “рэччу ў сабе” самадастатковай?”\n(Канавальчык: ) “Ні ў якім разе мы ня хочам быць “рэччу ў сабе”. Мы заўсёды імкнемся да адкрытасьці, супрацоўніцтва з усімі іншымі ініцыятывамі такога кшталту. Спадзяюся, што www.navinki.net пераўтворацца ў партал рознай (ня толькі сатырычнай) нестандартнай сецевай журналістыкі.\nБезумоўна, наш сайт — гэта найперш экспэрымэнт. Мы хочам знайсьці нейкі новы мэтад падачы матэрыялу да карыстальнікаў Інтэрнэту. Паўтаруся, наш Інтэрнэт-праект ня будзе дубляваць газэту, і ягоны сэнс — дапаўняць папяровыя “Навінкі” і ніякім чынам ад яе не залежаць. Гэта будзе больш шырокі праект у адрозьненьне ад іншых газэтных сайтаў, дзе проста выстаўляюцца тэксты, якія друкуюцца ў папяровай газэце”.\n(Цыганкоў: ) “Сайт — гэта пэўныя выдаткі. Ці разьлічваеце вы зрабіць яго калі-небудзь рэнтабэльным?”\n(Канавальчык: ) “Безумоўна, мы глядзім на гэты праект цалкам з пункту гледжаньня “адбіцьця” тых грошай, якія мы ўкладаем у яго. Мы стваралі гэты сайт, мяркуючы пашырыць Інтэрнэт-журналістыку. Мы зьбіраемся ўводзіць флэш-мультыплікацыю, якая пакуль не існуе ў беларускім Інтэрнэце. Увогуле, сайт мы бачым як рэклямны праект для падтрымкі традыцыйнага папяровага выданьня”.\n(Цыганкоў: ) “Вы сказалі пра флэш-мультыплікацыю. Ці азначае гэта, што на вашым сайце можна будзе паглядзець пэўныя мультфільмы?”\n(Канавальчык: ) “Безумоўна. Мы будзем імкнуцца да нейкіх экспэрымэнтаў у сфэры мультыплікацыі. Мы хочам зрабіць нашыя коміксы, якія статычныя ў папяровым выданьні, “мульцяшнымі” і жывымі ва ўспрыманьні карыстальніка Сеціва”.


Дабрабыт беларусаў дасягнуў новай ззяючай вяршыні, да якой ніколі не зможа дацягнуцца «варожы ГасДэп» і «загніваючая Гейропа». Гарант выразіў жэстачайшае абурэнне з нагоды сітуацыі па тарыфах «ЖКГ» і пастанавіў Дзяржкантролю публічна пасадзіць дзясятак-другі камунальнікаў.\nЗаходнія лідары, абураныя парушэннем правоў чалавека, загадалі агентам «Крумкача» ўчамярыцца ў судовыя органы з мэтай зрыву паказальнага працэсу.Эканаміст Леў Марголін тлумачыць, што стаіць за паляваннем на шкоднікаў-камунальнікаў.\nТэгі: гумар Даша Зялінская ЖКГ мультфільмы падаражэнне ЖКГ тарыфы ЖКГ эксперт\nЦі выратуе духоўныя «скрэпы» прыжыццёвая кананізацыя Наталлі Паклонскай?\nКлізма выратуе беларускую дэмакратыю\nНармальныя беларусы – пад пагрозаю знішчэння «гарантоідамі»\nАперацыя «шаленства бацькі». Нязгодных паставяць у кут\nХто будзе працаваць, калі ўсіх пасадзяць?\nСаладуха стаў старшынём журы для абрання новага гімну Беларусі\nШто лепш: не дажыць да пенсіі ці памерці на ёй ад голаду?


Наркаманія: што гэта такое і наколькі небяспечна захворванне\nХто знаходзіцца пад пагрозай хваробы?\nКуды звярнуцца ў выпадку праблемы?\nУ апошні час наркаманія стала тэмай, якая цікавіць кожнага другога. Справа ў тым, што калі вы не хворыя залежнасцю, то пад пагрозай можа апынуцца, што ваш блізкі чалавек ці сваяк. Вывучыце аб наркаманіі тэкст, з якога вы даведаецеся, хто з'яўляецца самай панадлівай ахвярай для наркотыку, якія першасныя прыкметы хваробы і куды варта звяртацца, калі ў вашага блізкага выявіліся прыкметы «хваробы стагоддзя».\nНаркаманія – гэта захворванне, якое ўзнікае ў ходзе моцнай залежнасці ад хімічных прэпаратаў. Сёння гэта чума нашага грамадства, ад якой трэба пазбаўляцца агульнымі намаганнямі.\nДа жаль, патэнцыйнай ахвярай залежнасці з'яўляецца кожны чалавек, што называецца, і стары, і млад. Чым больш няшчасны чалавек, чым больш у яго праблем, тым больш ён хоча ад іх збегчы. Гаворка не ідзе аб уцёках у іншы горад, але няма нічога больш уводящего ад рэальнасці, чым наркотыкі. Акрамя таго, наркотыкі з'яўляюцца модным атрыбутам жыцця, які ўжывае не такім як усе. Таму, дзеці і падлеткі хутчэй іншай аўдыторыі падсаджваюцца на залежнасць, і цяжэй за ўсё ад яе пазбаўляюцца.\nПатэнцыйная ахвяра наркаманіі – ЛЮБЫ чалавек\nМаладыя людзі ад дваццаці да дваццаці пяці гадоў – мэта нумар два. Гэтая катэгорыя людзей можа зацікавіцца наркотыкамі не па прычыне наяўных праблем, а па той прычыне, што гэтыя рэчывы з'яўляюцца моднымі і нібыта вядуць да пашырэння свядомасці.\nНа сённяшні дзень у трэндзе пазнанне сябе, пошук межаў уласнага «я», самоизучение і самоисследование. Чалавек можа прыйсці да гэтага альбо з дапамогай медытацыі і духоўных практык, альбо ж ужываючы рэчывы для «пашырэння свядомасці». На самай справе наркотыкі не ўплываюць на пошук сябе ніякім чынам, проста мяняюць хуткасць працякання біяхімічных рэакцый, і прымушаюць чалавека перажываць неверагодныя адчуванні.\nЧым старэй чалавек, тым менш ён вядзецца на моду, але тым больш у яго можа быць сацыяльных праблем. Гэта можа быць беспрацоўе, сваркі ў сям'і ці з начальнікам на працы, непаслушэнства дзяцей, безграшоўе. Наркотык дае шанец вырвацца з гэтага заганнага круга і збегчы, хай нават і на час.\nЁсць некалькі прыкмет таго, што чалавек падсеў на наркотыкі. Паглядзіце на свайго блізкага ўважліва і калі вы заўважыце наступныя асаблівасці ў паводзінах або ў знешнасці, то трэба пачынаць біць трывогу:\nТвар. Пасля прыёму прэпарата мяняюцца зрэнкі – яны могуць быць наканаваны або страшна павялічанымі, і не рэагаваць на святло. Скура станавіцца мярцвяна-белай або чырвонай, так як пасля наркотыку ў арганізме адбываюцца змены, якія ўплываюць на кровазварот.\nРуху. Чалавек, які ўжывае наркотыкі, вядзе сябе вельмі нервова. Ён можа актыўна і рэзка жэстыкуляваць, тузацца, губляць каардынацыю. Калі ж дзеянне наркотыку ўжо скончылася, той чалавек, наадварот, вядзе сябе расслаблена, пасіўна, не праяўляе ніякай цікавасці ні да чаго.\nПаводзіны. Чалавек, які выкарыстоўваў тое ці іншае рэчыва, вядзе сябе зусім незвычайна. Ён можа выліцца істэрычным смехам, які тут жа пяройдзе ў плач. Наркаманы падобныя хамелеонам у сваім паводзінах, так як іх настрой змяняецца проста штохвілінна. Але гаворка ідзе толькі аб першых гадзінах пасля ўжывання рэчывы, у астатні жа час чалавек пасіўны і апатичен. Яшчэ адна ўнікальная рыса наркамана гэта страх перад кантралюючымі органамі.\nНаяўнасць «рэчдокаў». Наркаман не будзе афішаваць свайго новага хваравітага захаплення, але калі правесці рэвізію сярод яго рэчаў, то можна выявіць таблеткі, сухую траву, парашок у пакеціку, самакруткі. Акрамя таго з доказамі злачынства чалавека залежнага выдаюць шпрыцы, джгуты для ін'екцый, дзіўнага выгляду курыльныя трубкі, лыжкі счарнелыя ад сажы.\nНаркаманія – вызначэнне гэтаму слову даюць многія, але не ўсе разумеюць, што такая хвароба патрабуе своечасовага лячэння. Залежны чалавек ніколі не будзе сам хацець пазбавіцца ад свайго стану эйфарыі. У выніку наркаманія заканчваецца перадазіроўкай або суіцыдам.\nКалі вас хвалюе тэма наркаманія, тэкст гэты абавязковы да прачытання! Калі вы ўбачылі ў свайго блізкага ці роднага чалавека вышэйпералічаныя прыкметы, то неадкладна вядзіце чалавека да нарколага!\nБіце трывогу адразу ж, як толькі заўважыце прыкметы палохалыя\nВядома, перад гэтым варта пагаварыць непасрэдна аб сваіх падазронах. Бывалі выпадкі, калі бацькі «дыягнаставалі» наркаманію ў сваіх дзяцей, а потым аказвалася, што іх падазрэнні былі ілжывымі. Але калі вы не памыліліся, і ў чалавека сапраўды праблемы, то спытаеце, як доўга доўжыцца яго захапленне, навошта ён гэта робіць і не хоча пакінуць наркотыкі?\nКалі ваш блізкі чалавек прызнае, што ўжо проста не можа спыніцца ў прыёме прэпаратаў, то дапамагчы вам зможа толькі спецыяліст. Таксама магчымы варыянт, калі залежны адмаўляецца ад вашай дапамогі і кажа, што не кідае наркотыкі толькі таму, што не хоча гэтага. Гэта падман.\nНа самай справе нават на ранніх стадыях нарказалежнасці ўжо цяжка вызваліцца ад хваробы і ад цягі да прэпаратаў. Магчыма, вы не зможаце данесці гэта наркаману, але ўрач нарколаг здолее.\nШто такое наркаманія? Гэтае пытанне задаюць кожнаму дзіцяці на ўроках АБЖ. Толькі ў дзяцінстве гэта слова здаецца бяскрыўдным і нейкім далёкім. Але ўсмешкі праходзяць, калі ў жыцці прыходзіцца рэальна бачыць наркамана!\nПаглядзіце гэты фільм, і ў вас не ўзнікне сумневаў у тым, што ад залежнасці трэба ратаваць хворага неадкладна. Відэа “Раман з какаінам»\nСлова “наркаманія” не павінна быць пустым гукам для кожнага з людзей. Хай сёння гэтая праблема вас не тычыцца, але памятайце, што вы і вашы блізкія заўсёды пад прыцэлам. Вы павінны валодаць асноўнай інфармацыяй на тэму таго, як выявіць наркаманію і што рабіць у выпадку выяўлення небяспекі.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Наркаманія”:\n← Плакаты супраць наркаманіі\nДзе можна вылечыцца ад наркаманіі →\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Наркаманія” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


Стыпендыі Wargaming атрымаюць 16 студэнтаў БДУ. Урачыстая цырымонія ўручэння адбудзецца 4 кастрычніка ва ўніверсітэце (вул. Бабруйская, 5а). Пачатак у 12.00. Мерапрыемства пройдзе ў фармаце дыялогу студэнтаў з прадстаўнікамі навуковай супольнасці ВНУ і IT-галіны. З вітальным словам да канкурсантаў звернуцца першы прарэктар БДУ Алег Івашкевіч, генеральны дырэктар холдынгу Wargaming.net Віктар Кіслы і кіраўніцтва Міністэрства адукацыі Беларусі.\nСертыфікаты на грашовую прэмію атрымаюць студэнты 2-4 курсаў фізічнага, хімічнага факультэтаў, а таксама прыкладной матэматыкі і інфарматыкі, радыёфізікі і камп'ютарных тэхналогій. Уладальнікі стыпендый былі вызначаны па выніках паспяховасці і навукова-даследчай дзейнасці.\nГранты мяркуецца выкарыстоўваць на правядзенне навуковых даследаванняў, набыццё прыбораў, лабараторных расходных матэрыялаў, навукова-тэхнічнай літаратуры па праблематыцы праекта, рэдакцыйна-выдавецкія паслугі і інш.\nНагадаем, конкурс на атрыманне стыпендыі ад вядучага распрацоўшчыка камп'ютарных гульняў у БДУ праводзіцца ў другі раз. Ініцыятыва накіравана на падтрымку адораных студэнтаў з мэтай стварэння кластара моладзевых ідэй і праектаў рознай навуковай тэматыкі.\nАкрэдытацыя журналістаў па тэл.: (+375) 17 2095343, (+375) 17 2095410 (прэс-служба БДУ).


ГарСвятло: Энергаэфектыўная мадэрнізацыя вулічнага асвятлення ў горадзе Полацку\nДні Энергіі - 2016 у Полацку\nДні Энергіі - 2016 у Полацку: светлавая інсталяцыя "Cветласферы" ў гарадскім скверы\nТэрміны: 01.08.2015 – 22.03.2020\nБюджэт: 1 630 521 €, унёсак ЕС – 1 304 417 € (90%)\nПолацкі раённы выканаўчы камітэт (галоўны партнёр у праекце)\nМясцовы фонд спрыяння развіццю міжнароднага дыялогу і супрацоўніцтва “Інтрэакцыя”\nКамунальнае ўнітарнае прадпрыемства “Жыллёва-камунальная гаспадарка г. Полацка” (афіляваны партнёр)\nГеаграфія: Полацк, Віцебская вобласць\nПравесці энергаэфектыўную мадэрнізацыю вонкавага асвятлення ў Полацку. Яна стане ўзорам для падобных змен і ў іншых гарадах Беларусі. На 28 цэнтральных і магістральных вуліцах Полацка з'явяцца новыя святлодыёдныя свяцільні, у тым ліку якія працуюць на энергіі сонца ці ветру, апоры вулічнага асвятлення, на гістарычных будынках і вуліцах Полацка з'явіцца новая дэкаратыўная падсветка. Новыя свяцільні будуць падлучаныя да агульнагарадской аўтаматызаванай сістэмы кіравання вонкавым асвятленнем. Мадэрнізацыя асвятлення дапаможа знізіць выдатак энергіі на 265 мегават-гадзіну і паменшыць выкіды СО2 амаль на 120 тон у год.\nУ 2015-2016 гадах некалькі тысяч палачан прынялі ўдзел у апытанні, падчас якога ацанілі якасць вулічнага асвятлення і падсветкі гарадскіх будынкаў, а таксама расказалі, як ставяцца да тэмы энергаэфектыўнасці і якім чынам эканомяць энергію ў паўсядзённым жыцці.\nУ жніўні 2018 года праводзілі паўторнае апытанне, якое паказала, што жыхары Полацка сталі больш эканоміць электраэнергію і задумвацца пра навакольнае асяроддзе. Пасля завяршэння ўсіх мантажных работ будзе яшчэ адно апытанне, каб высветліць, наколькі жыхары Полацка задаволены новым асвятленнем.\nУ студзені 2016 года група спецыялістаў з Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта завяршыла энергетычны аўдыт 40 галоўных вуліц і праспектаў горада. Паводле высноў аўдыту, правільнае прымяненне энергаэфектыўных тэхналогій дазволіць скараціць спажыванне электраэнергіі на вывучаных 40 вуліцах прыкладна на 60%.\nТаксама красавіку 2016 года ў Полацку прайшоў студэнцкі архітэктурны форум «Арх.Про.Свет». 40 студэнтаў з усёй Беларусі пры падтрымцы 19 вядомых дызайнераў і архітэктараў падрыхтавалі крэатыўныя рашэнні для асвятлення полацкіх вуліц і раёнаў. Па выніку архітэктурнага форуму ў мясцовых уладаў з'явілася канцэпцыя, якую можна браць у аснову для рэалізацыі наступных праектаў па асвятленні.\nЗ красавіка 2019-га па люты 2020 года вяліся мантажныя работы па ўстаноўцы новага набытага абсталявання для мадэрнізацыі вулічнага асвятленння. У выніку на 28 вуліцах Полацка з'явіцца 1904 новых святлодыёдных свяцілень, 12 аўтаномных свяцілень на сонечных батарэях, 310 новых апор асвятлення, больш за 30 км саманясучых ізаляваных правадоў і каля 20 км кабеляў рознага прызначэння, 34 шафы аўтаматычнага кіравання асвятленнем, а таксама 26 гарадскіх аб'ектаў з новым дэкаратыўным асвятленнем (будынкі, помнікі, мост праз Заходнюю Дзвіну, пад'ём да Сафійскага сабору, бульвар уздоўж праспекта Францыска Скарыны). У канцы праекта пачаўся аўдыт новага вулічнага асвятлення, што дазволіць нам убачыць, ці працуе ўстаноўленае абсталяванне належным чынам.\nУ 2018 году быў праведзены агульнанацыянальны конкурс ідэй, а таксама хакатон для студэнтаў, каб сабраць канцэпцыі для светлавых інсталяцый, якія могуць з'явіцца ў грамадскіх месцах у горадзе. Некаторыя з ідэй ўвасобіліся ў жыццё ў верасні 2018 у межах Фестываля святла ў Полацку – трохдзённага свята гарадскога светлавога мастацтва з акцэнтам на энергаэфектыўнасць, першага мерапрыемства такога рода ў Беларусі. Фестываль наведалі больш за 30000 гасцей.\nФестываль святла ў Полацку – гэта новы фармат правядзення Дзён энергіі – штогадовай агульнагарадской серыі мерапрыемстваў, якія прасоўваюць энергаэфектыўны лад жыцця і пераход да чыстай энергіі. Дні энергіі праходзяць у Полацку кожны год у межах Еўрапейскага тыдня устойлівай энергетыкі.\nДні энергіі ў Полацку: 2016, 2017, 2018, 2019\nФестываль святла ў Полацку 2018: англійская, руская\nВынікі апытання 2019: англійская, руская


Ка’ д’Ора — Вікіпедыя\nКа' д'Ора, або палацца Санта-Сафія (італ.: Ca' d'Oro) — палац у Венецыі, на Гранд-канале ў раёне Канарэджа. Другая назва палаца - "Залаты дом", бо пры першапачатковым аздабленні было выкарыстана сусальнае золата. Таксама пры аздабленні выкарыстоўваўся вермільён і ультрамарын. Палац лічыцца ўзорам венецыянскай готыкі.\nітал.: Ca' d'Oro\n45°26′27,59″ пн. ш. 12°20′00,95″ у. д.HGЯO\nКа’ д’Ора на Вікісховішчы\nБудынак у гатычным стылі быў пабудаваны ў XV стагоддзі, паміж 1425 і 1440 гадамі, па праекце архітэктараў Джавані Бона і яго сына Барталамеа Бона па замове патрыцыя Марына Кантарыні. Раней на гэтым месцы стаяў палац у візантыйскім стылі palazzo Zeno, атрыманы Марына Кантарыні з пасагам жонкі - Sora Zeno. Стары палац быў знесены, аднак яго фрагменты былі захаваны ў фасадзе Ка' д'Ора.\nПалац змяніў мноства ўладальнікаў і неаднаразова перабудоўваўся. У 1894 палац быў набыты баронам Джорджыа Франкеці. Барон правёў рэканструкцыю будынка па захаваных чарцяжах і карцінам вярнуўшы яму па меры магчымасцяў гістарычнае аблічча. Акрамя таго ён заснаваў багатую калекцыю жывапісу. Пасля яго смерці будынак разам са зборам жывапісу перайшоў ва ўласнасць дзяржавы.\nЛічыцца самым элегантным з палацаў, пабудаваных у венецыянскім стылі.\nЗ 1927 года і па сённяшні дзень у палацы размяшчаецца галерэя Франкеці.\nСпіс палацаў Венецыі\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ка’ д’Ора\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Ка’_д’Ора&oldid=3486910"\nАпошнія змены 7 лістапада 2019 а 01:17\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:17, 7 лістапада 2019.


17/08/2017 Сельская праўда З гісторыі краю 0\nСвяткаванне 200-х угодкаў Жабінкі засведчыла: нашы землякі вельмі цікавяцца мінулым. Дастаткова было паназіраць за тымі, хто падыходзіў да дзіцячай бібліятэкі, дзе дэманстраваліся фотаздымкі ранейшых часоў. Людзі разглядалі і спрабавалі пазнаць мясціны, адлюстраваныя на старых картках, дзівіліся таму, як было раней і як цяпер усё сталася. Рэтра заўсёды ў трэндзе і модзе! Таму тэма сённяшняга “Радаводу” – Жабінка ды яе ваколіцы 100-110 гадоў таму.\nХвілінку – пра час\nУ ЗГАДАНЫЯ ГАДЫ жабінкаўцы жылі адначасова нібыта ў розных вымярэннях.\nТыя, хто працаваў на чыгунцы, карысталіся санктпецярбургскім часам. Гэта рабілася чыста па тэхнічных прычынах: расклад руху цягнікоў па станцыі Жабінка-Аляксандраўская, як і паўсюдна ў дзяржаве, складаўся згодна з часам, прынятым у тагачаснай сталіцы Расійскай імперыі. Тым больш, што нават кіраўніцтва Маскоўска-Брэсцкай і Жабінска-Пінскай чыгунак месцілася ў горадзе на Няве.\nАстатняе насельніцтва мястэчка Жабінка, найперш сяляне і рамеснікі, непасрэдна не звязаныя з чыгункай, часцей арыентаваліся на мясцовы, берасцейскі час. Хада гадзіннікаў у Брэсце, Піцеры ды іншых мясцінах імперыі адрознівалася, прычым даволі істотна. Так, калі ў сталіцы наступаў поўдзень, у Варшаве (якая таксама знаходзілася ў складзе Расіі) было толькі 11 гадзін і 22 хвіліны, у Брэст-Літоўску, адпаведна, – 11.33, а ў Маскве –\n12 гадзін 29 хвілін.\nАднак большасць насельнікаў тэрыторыі сучаснага Жабінкаўскага раёна ўвогуле амаль не зважала на час, што вымяраўся механічнымі хранометрамі. Бо жыла, як ад дзядоў спрадвеку павялося, “па сонейку”. Яно спраўна будзіла зранку, запрашаючы на працу, а ўвечары клікала земляроба да адпачынку лепей за самыя мудрагелістыя ходзікі і куранты.\nЯкія прозвішчы былі найбольш распаўсюджаныя?\nУдакладнім адразу: размова пойдзе толькі пра пасёлак Жабінка (а мімаходзь нагадаем: побач існавалі яшчэ аднайменныя станцыя, сяліба, хутар ды карчма).\nЗгодна са “Спісам асобаў, што пасяліліся ў пасёлку Жабінка на асабістай, надзельнай і купленай зямлі”, складзеным у сакавіку 1898 года кобрынскім паліцэйскім спраўнікам Францам Рынейскім, самымі распаўсюджанымі прозвішчамі сярод жабінкаўцаў былі Кірылюк, Грыцук і Дзмітрук (кожнае насілі па тры сям’і). Акрамя таго, у Жабінцы пражывалі носьбіты прозвішчаў Варабей, Воўк, Пелех, Новік, Глебік, Клімук, Саўчук, Хвалько, Лысюк, Максімук ды іншыя.\nНе трэба забывацца, што ў пасёлку жылі і 15 жыдоўскіх сем’яў. Сярод іх найбольшай “папулярнасцю” карысталася прозвішча Ладыцкія, якое насілі тры сям’і.\nУ 1907 годзе становішча крыху змянілася. На гэты час самымі распаўсюджанымі ў пасёлку Жабінка сталі Якубукі, Кірылюкі і Кавальчукі. Побач з імі жылі Вайцюкі, Якімукі, Самайлюкі, Васілеўскія ды іншыя, чые спадчыннікі па праву могуць называць сябе атожылкамі самых першых жабінкаўцаў, якія пабудаваліся паблізу чыгункі.\nПА-САПРАЎДНАМУ ЗНАЧНАЙ была Булькоўская вінакурня, што належала памешчыцы Эбе Энгельгарт. За год прадпрыемства прынесла ўладальніцы звыш 11 тысяч рублёў прыбытку. Для параўнання: астатнія 70 невялічкіх заводаў, якія існавалі на Жабінкаўшчыне, давалі сваім гаспадарам мізерны прыбытак – каля 13 рублёў штогод. Усяго на заводах працаваў 81 рабочы.\nЗ пачаткам Першай сусветнай вайны абанкруціліся 14 вытворчасцяў. Аднак на тых прадпрыемствах, што здолелі выжыць, назіралася шпаркае развіццё. У першую чаргу гэта тычылася Булькоўскай вінакурні Ганецкіх, спіртзавода ў Ацячызне Бельскіх, цагельні ў Сычове Выганоўскіх і Жабінкаўскай лесапільні, якая знаходзілася ў валоданні Галубчыка. Але самы неверагодны ўздым назіраўся на крухмальным заводзе Карла Пржыборы ў Вялікіх Сяхновічах, дзе працавалі дзевяць наёмных рабочых. 3 прыбыткам у 16 тысяч рублёў штогод Сяхновіцкі крухмальны завод упэўнена выйшаў на першае месца сярод прадпрыемстваў Жабінкаўшчыны.\nНепасрэдна пры пасёлку Жабінка першыя прамысловыя прадпрыемствы ўзніклі ў 90-я гады XIX стагоддзя. У 1899-м працавалі мукамольныя заводы Пелеха і Цаля, што прыносіла прыбытак 35 рублёў штогод. У гэты перыяд у пасёлку пачалі ўжо паспяхова дзейнічаць мукамольні Уладзіслава Непакойчыцкага і Лейбы Грудзінскага.\n14 студзеня 1903 года губернскае начальства дазволіла селяніну Севасцьяну Аўсяніку пабудаваць паравы млын на станцыі Жабінка. Да 1908 года побач узнікла згаданая ўжо лесапільня Галубчыка. У 1914 годзе на ёй працавалі шэсць рабочых, прыбытак складаў 1700 рублёў. Існавала таксама суконная майстэрня. Агульны прыбытак ад жабінкаўскіх мукамольных заводаў Глебіка і Царкаўніцкага да пачатку Першай сусветнай вайны складаў 105 рублёў.\nГэтак адбывалася паступовае развіццё краю, якое, як бывала ў гісторыі ўжо не раз, улетку\n1914-га перарвала ваенная ліхалецце.\nПра кірмашы ў Жабінцы\nШТОГОД У КАСТРЫЧНІКУ ў райцэнтры праводзяцца Пакроўскія кірмашы. Гэтай традыцыі ўжо амаль 110 гадоў.\nЯшчэ напрыканцы ХІХ стагоддзя (дзеля збыту коней, кароў, вырабаў сельскай гаспадаркі і задавальнення попыту жыхароў пасёлка ды бліжэйшых вёсак) кожная нядзеля лічылася базарным днём. Аднак гэта не задавальняла жабінкаўцаў, якія вясной 1908 года хадайнічалі перад кіраўніцтвам губерні пра адкрыццё ў мястэчку ў кожны 15 дзень месяца кірмашоў, сапраўдным “вянцом” сярод якіх павінен быў стаць Пакроўскі.\nПытанне было разгледжана, і ў кастрычніку 1908 года тройчы на старонках “Гродзенскіх губернскіх ведамасцяў” з’явілася абвестка наступнага зместу: “Журнальнай пастановай Гродзенскага губернскага праўлення, што адбылася 6 кастрычніка, дазволена адкрыць у пасёлку Жабінка Кобрынскага павета кірмашы”.\nНа іх патрэбы ўласнік маёнтка Мышчыцы Фларыян Непакойчыцкі згадзіўся адвесці два ўчасткі паблізу чыгункі. Пакуль адзін з іх засяваўся збожжам, другім карысталіся для правядзення кірмашоў. Каб захаваць севазварот, праз два гады надзелы мяняліся. Гэтыя ўчасткі адзін ад другога аддзялялі Янава-Хведкавіцкая і Камянец-Літоўская шашэйных дарогі (сёння – вуліцы Шашэйная і Кірава) ды памешчыцкая зямля (на якой зараз стаіць помнік савецкім воінам і партызанам, загінулым у Вялікую Айчынную вайну).\nТэрыторыя, выдзеленая ў Жабінцы пад гандаль, некалькі разоў мянялася. Так, пад час польскага ўладарання ў 20-я – 30-я гады ХХ стагоддзя вялікія базары ладзіліся на месцы сённяшняга райвыканкама, дзе тады была галоўная местачковая плошча. А сёння месца традыцыйных восеньскіх Пакроўскіх кірмашоў – плошча каля гарадскога Дома культуры. Менавіта яна стала цэнтрам правядзення абласнога фестывалю-кірмашу “Дажынкі”, што праходзіў у Жабінцы 13–14 кастрычніка 2007 года.\n“Куплю карову. Тэрмінова”\nАБ’ЯВЫ ПАДОБНАГА ЗМЕСТУ і зараз не рэдкасць на старонках “Сельскай праўды”. Попыт на рагуляў сто год таму быў яшчэ большы. Каб набыць рагаты “малаказавод”, патрабавалася спачатку купіць газету. Раёнкі, вядома, яшчэ не існавала, таму звярталіся да прэсы павятовай ці нават губернскай.\nАднак, зразумела, усе рублёвыя выкладкі, пра якія вялася гаворка вышэй, нічога не гавораць сучаснаму чытачу, які наўрад ці арыентуецца ў грашовай палітыцы тых часоў. Між тым, цэны на скаціну, якая лічылася вялікім багаццем, рэгулярна публікаваліся ў тагачасных статыстычных зборніках. Кошты свойскай жывёлы істотна вагаліся ў залежнасці ад сезона. Так, у 1914 годзе дойную карову лепей было купляць восенню, калі яна каштавала ўсяго 53 рублі, бо вясной давялося б выкласці ўжо 85 цалковых. Выязны конь увосень каштаваў 143 рублі, а вясной і летам –\n184-186. А вось пра набыццё рабочага каня лепш было паклапаціцца ўзімку, калі цана падала да 68 рублёў, бо ў час пасеву і жніва каняга-працаўнік каштаваў ужо амаль у два разы даражэй.\nТакім чынам, каб прыдбаць карову, патрабавалася сэканоміць дзве сярэднія зарплаты, а на каня – чатыры з паловаю.\nКуды жабінкаўцы хадзілі па кефір?\nПРА КАРЫСЦЬ гэтага кісламалочнага напою ведаюць многія, але ніхто нават не падумае сёння папрасіць пакецік кефіру ў… правізара ці фармацэўта. Гэта, бадай, будзе расцэнена як жарт або дзівацтва. А вось сто гадоў назад усё было інакш.\nЛекавыя якасці кефіру заснаваны на бактэрыцыднасці малочнакіслых мікраарганізмаў і вынікаў іх жыццядзейнасці ў адносінах да ўзбуджальнікаў некаторых страўнікава-кішэчных захворванняў і страшэннай да сярэдзіны мінулага веку хваробы – сухотаў. Таму тагачасныя ўрачы ахвотна прапагандавалі кефір і выпісвалі хворым рэцэпты на гэты лекавы напой. Дарэчы, тагачасныя аптэкарскія квіткі і па форме, і па змесце былі мала падобныя на сённяшнія.\nДа нашых дзён захаваўся адзін такі рэцэпт, выпісаны 22 лютага 1912 года лекарам Шарашэўскім. Хвораму, каб вярнуць здароўе, прадпісвалася прымаць па 25 кропель нейкіх лекаў. Квіток належаў Жабінскай аптэцы Яна Балбашэўскага. На ім на дзвюх мовах (рускай і польскай) паведамлялася, што гэтая ўстанова гандлюе “мінеральнымі і газавымі водамі, кефірам”, маюцца ў наяўнасці таксама “спецыфічныя сродкі і перавязачны матэрыял”.\n110 гадоў банкаўскай справе\nСУПРАЦОЎНІКІ БАНКАЎСКАЙ СФЕРЫ ў Жабінцы сёлета могуць на поўнай падставе святкаваць свае 110-я ўгодкі.\nПершы банк, адкрыты ў мястэчку, называўся Жабінскім пазыка-ашчадным таварыствам. Дазвол на яго дзейнасць быў атрыманы пасля афіцыйнага паведамлення ў “Гродзенскіх губернскіх ведамасцях” ад 16(29) лістапада 1907 года. Фактычна таварыства распачало сваю практычную дзейнасць з пачатку наступнага года.\nПерад гэтым у Жабінку спецыяльна наведаліся, каб растлумачыць правілы дзейнасці падобных крэдытных устаноў, інспектар Уладзімір Фёдараў і памешчык Банькоўскі, прычым апошні зрабіў гэта, як было запісана ў пратаколе пасяджэння, “даволі паспяхова на беларускай мове”. На пасяджэнні прысутнічалі 47 асобаў. Першым старшынёй праўлення быў абраны ўласнік Ацячызны Эдвард Бельскі, пазней старшынствавалі Фларыян Непакойчыцкі з Мышчыцаў і Уладзіслаў Вяроўкін-Шалюта з Сакаў.\nХоць кіравалі ўстановай дваране, але сярод тых, хто быў зацікаўлены ў дзейнасці гэтага першага таварысцкага банка, пераважалі сяляне, а таксама прадпрымальнікі і прамыслоўцы. Выключэнне было зроблена толькі прадстаўнікам яўрэйскай суполкі, якія ў склад таварыства са сваімі капіталамі не дапускаліся.\nНа здымках: жабінкаўцы каля фотастэнда з рэтраздымкамі ў дзень 200-годдзя роднага горада; Жабінка дажыначная: 2007 года.\nСтаронку падрыхтаваў Анатоль БЕНЗЯРУК.


Мікіта Міхайлавіч Нікалаевіч — Вікіпедыя\nМікіта Міхайлавіч Нікалаевіч\n(Пасля перасылкі з Мікіта Нікалаевіч)\nПоўнае імя Мікіта Міхайлавіч Нікалаевіч\nНарадзіўся 11 верасня 1997(1997-09-11) (22 гады)\nСалігорск, Салігорскі раён, Мінская вобласць, Беларусь\nВага 69,5 кг\n2014 — 2018 Мінск 32 (2)\n2019 — Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна)\n2013 Беларусь (да 17) 2 (0)\n2017 Беларусь (да 21) 1 (0)\nтолькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 22 студзеня 2019.\nафіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 18 лютага 2018.\nМікіта Нікалаевіч (нар. 11 верасня 1997, Салігорск) — беларускі футбаліст, паўабаронца жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ».\nВыхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2014 года пачаў выступаць за дубль і хутка замацаваўся ў яго складзе. Увосень 2015 года гуляў за «Мінск» у Юнацкай лізе УЕФА. У сезоне 2016 стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды, але тады так і не дэбютаваў у афіцыйных матчах.\n19 сакавіка 2017 года дэбютаваў у асноўнай камандзе «Мінска» ў матчы чвэрцьфіналу Кубка Беларусі супраць БАТЭ (1:2), выйшаўшы на замену на 84-й хвіліне. У Вышэйшай лізе дэбютаваў 15 чэрвеня 2017 года ў гасцявым матчы супраць гродзенскага «Нёмана» (1:3), выйшаўшы на замену ў другім тайме. Да канца сезону 2017 згуляў яшчэ ў 6 матчах, пераважна выходзячы на замену.\nУ студзені 2018 года падоўжыў кантракт з «Мінскам». Сезон 2018 пачынаў у дублі, неўзабаве стаў выхадзіць на замену ў асноўнай камандзе, а з ліпеня пачаў трывала з’яўляцца ў стартавым складзе.\nУ студзені 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск» і неўзабаве стаў іграком жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ», падпісаўшы трохгадовы кантракт.\nУ кастрычніку 2013 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі (да 17) прымаў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.\n10 лістапада 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы ў стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Літвы (0:0).\n2014 дубль Мінск 16 2\n2015 дубль Мінск 18 4\n2016 дубль Мінск 28 5\n2017 Д1 Мінск 7 0\n2018 Д1 Мінск 25 2\n↑ Nikita Nikolaevich // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Футбол. Никита Николаевич продлил контракт с "Минском"\n↑ Лукашевич и Николаевич покинули "Минск"\n↑ Два игрока пополнили состав "Торпедо-БелАЗ"\n1 Бушма (б) • 3 Усцінаў • 5 Вяткін • 6 Прамудраў • 7 Габоўда • 8 Габрыел Рамус • 9 Астахаў • 10 Хачатуран (к) • 13 Нікалаевіч • 16 Алісейка • 17 Марэшы • 18 Шчэрба • 19 Леановіч • 20 Ліпэ Велозу • 21 Бардачоў • 25 Паўлюкавец • 55 Капленка • 30 Сямук (б) • 77 Афанасьеў • 81 Сцяпанаў • 88 Яшын • 90 Анцілеўскі • 92 Казлоў (б) • 99 Журневіч • Кухарчык • Сіліч (б) • Трэнер: Юрый Пунтус\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мікіта_Міхайлавіч_Нікалаевіч&oldid=3306862"\nНарадзіліся ў Салігорску\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:44, 22 студзеня 2019.


Статистика браков в Витебской области » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nСтатыстыка шлюбаў у Віцебскай вобласці\nАдзін з асноўных індыкатараў, якія характарызуюць інстытут сям’і – паказчык шлюбнасці. Летась у Віцебскай вобласці заключылі 7 171 саюз. З іх ліку 4 757 мужчын і 4 507 жанчын зарэгістравалі шлюб упершыню.\nСямейныя саюзы ў асноўным заключаліся паміж грамадзянамі нашай краіны. Удзельная вага такіх шлюбаў, дзе муж і жонка – нашы суайчыннікі, склала 93,1 %.\nЗ кожным годам маладыя людзі адкладваюць рашэнне стварыць сям’ю на пазнейшы перыяд. У 2019-м сярэдні ўзрост уступлення ў першы шлюб склаў 28,4 года ў мужчын, у жанчын – 26,2 (2015 – 27,6 і 25,5 адпаведна). Разам з тым жэняцца і старэйшыя людзі. Летась 367 чалавек, якія ўзялі шлюб, былі ва ўзросце 60 гадоў і больш.\nПра павышэнне прэстыжу сям’і і ўмацаванне шлюбна-сямейных адносін сведчыць павелічэнне колькасці нараджэння дзяцей у жанчын у зарэгістраваным шлюбе (2019 год – 85,1 %, 2015 – 83,6 %). Усяго летась у вобласці з’явілася на свет 9 457 немаўлятак, з іх звыш 60 % – другія, трэція і наступныя ў бацькоў. Сярэдні ўзрост парадзіхі склаў 29,5 года, у горадзе – 30, на вёсцы – 28 гадоў.\n» В ноябре на Миорщине зарегистрировали 15 детей\n» Мальчиков больше\n» Август богатый на детей и браки


Кітай Воданепранікальнасць і даўгавечнасць фабрыкі і пастаўшчыкоў сінтэтычнай паперы з ПП | Шавей\nВоданепранікальнасць і трываласць сінтэтычнай паперы з ПП\nДрук: паверхня вырабу тонкая і гладкая, а фактура элегантная. Эфектыўнасць друку на сінтэтычнай паперы вельмі тонкая і рэзкая, што не параўнальна са звычайнай папяровай прадукцыяй. Ён можа быць выкарыстаны для плакатаў, рэкламы, каталогаў і іншай прадукцыі з высокімі патрабаваннямі да якасці.\nЭфектыўнасць друку: сінтэтычная папера, яе тэхналагічнасць вельмі добрая, з пункту гледжання друку, незалежна ад таго, што фарба, сушка, адгезія вельмі добрыя. Можна выкарыстоўваць агульныя чарніла. Акрамя літаграфіі, ён таксама можа выкарыстоўвацца ў рэльефнай, глыбокай і трафарэтнай друку.\nДобрыя паказчыкі пісьма: дзякуючы спецыяльна распрацаваным мікрапорам на паверхні запіс роўны, а фактура роўная, што можа замяніць папяровыя сшыткі, кнігі і перыядычныя выданні для агульнага пісьма.\nТрывалае воданепранікальнае ўласцівасць: сінтэтычная папера з ПП мае поўнае воданепранікальнае ўласцівасць, што дазваляе пазбегнуць эксплуатацыі агульных папяровых вырабаў, якія патрабуюць перапрацоўкі ахоўнай плёнкі; Гэты прадукт не толькі воданепранікальны і вільгацятрывалы, але таксама мае туманную паверхню і яркую паверхню папяровай плёнкі. Ён можа быць выкарыстаны ў вокладцы кнігі, вонкавым плакаце, рэкламе, воданепранікальнай этыкетцы, кветкавай бірцы, паштоўцы і гэтак далей. Ён прыгожы, трывалы і дазваляе зэканоміць кошт фільма.\nВырабы вільгацятрывалыя, устойлівыя да паваротаў, не лёгка дэфармавацца, нялёгка жоўкнуць і гэтак далей. Для прадуктаў, якія неабходна доўга захоўваць, такіх як кнігі, плакаты і даведнікі і каталогі, якія трэба часта чытаць, напрыклад, каталогі адзення, каталогі мэблі, замовы і дыванкі, іх можна доўга выкарыстоўваць час і эканамічныя.\nСнежная (люстраная) медная сінтэтычная папера (BCP / BCA)\nВыкарыстанне: карта, вокладка кнігі, каталог, каляндар, штомесячны каляндар, этыкетка, сумачка, друк рэкламы і г.д.\nТаўшчыня: 0,1 мм, 0,12 мм, 0,15 мм\nКарткавая сінтэтычная папера (BCC)\nВыкарыстанне: вентылятар, падстаўка для дошкі, кілімок для ежы, вокладка альбома, вокладка кнігі, парашок для гадзіннікаў VIP-карта, навучальныя матэрыялы для дзяцей, шыльды, скрынка для ўпакоўкі, вешалка для павевак, paipaipai\nТаўшчыня: 0,3 мм, 0,4 мм, 0,5 мм


Як зрабіць дэтэктар хлусні з Arduino | Бясплатнае абсталяванне\nПрацягваючы прапановы па стварэнні ўласных праектаў, на гэты раз я хачу паказаць вам, як стварыць цікавы дэтэктар хлусні З якой можна пакінуць усіх гасцей з адкрытым ротам дзякуючы яго добрай эксплуатацыі. Як гаворыцца ў загалоўку гэтага паста, на гэты раз мы будзем выкарыстоўваць простую плату Arduino, якая будзе служыць кантролерам для ўсяго праекта.\nУ гэтым праекце, акрамя таго, як даведацца, як гэтыя тыпы дэтэктараў працуюць паглыблена, яшчэ нешта цікавае дапаможа нам даведацца як працуе наш арганізм і якія розныя адказы ён можа даць у залежнасці ад сітуацыі, у якой вы апынуліся, альбо, ад іншага, ад эмоцый, якія вы пакутуеце, у залежнасці ад пытання, якое яны могуць вам задаць.\n1 Як працуе дэтэктар хлусні\n1.1 Спіс частак, якія нам спатрэбяцца для стварэння нашага дэтэктара хлусні\n1.1.1 Неабходныя электронныя кампаненты\n1.1.2 Неабходныя матэрыялы\n1.1.3 Патрэбны інструмент\n1.2 Мы пачалі фармаваць наш дэтэктар хлусні, падлучыўшы ўвесь праект\n1.3 Цяпер самы час распрацаваць і ўсталяваць усё праграмнае забеспячэнне на наш дэтэктар хлусні\n1.4 Мы робім кліпы, якія будуць хадзіць на пальцах абследуемага\n1.5 Вытворчасць скрынкі для захоўвання ўсяго нашага абсталявання\nЯк працуе дэтэктар хлусні\nПерш чым пачаць ствараць дэтэктар хлусні, магчыма, лепш зразумець, як ён працуе. Дзякуючы гэтаму, вам напэўна будзе нашмат прасцей зразумець, чаму абсталяванне падключана пэўным чынам, і асабліва таму, як зыходны код, які прымушае ўсё працаваць правільна, запраграмаваны менавіта так. Тады з'явіцца тая частка наладкі, якую вы напэўна захочаце паспрабаваць адаптаваць і наладзіць праект у адпаведнасці з усімі вашымі патрэбамі.\nІдэя, на якой заснаваны гэты праект, заключаецца ў прадастаўленні сродкаў для дасягнення вымераць адрозненні ў настроі кожнага чалавека. Адна з асаблівасцей дэтэктараў хлусні, на якіх яны грунтаваліся спачатку, заключаецца ў тым, што скура змяняе праводнасць у залежнасці ад многіх станаў як можа быць настрой, які мы маем у пэўны час.\nГэтая розніца ў праводнасці нашай скуры называецца электрадэрмальнай актыўнасцю. (У Інтэрнэце шмат інфармацыі пра гэта). Дзякуючы гэтаму ўласцівасці скуры мы паспрабуем пры дапамозе графікі з дапамогай Arduino і пэўнага праграмнага забеспячэння ўбачыць усе гэтыя змены, якія адбываюцца ў праводнасці скуры, у залежнасці ад нашага настрою.\nКаб пачаць працаваць са сваім своеасаблівым дэтэктарам хлусні, як мы звычайна бачым у розных тэстах, мы маглі б пачаць з таго, каб сесці на любы прадмет перад сваім абсталяваннем, падключыць датчыкі і адказаць на простыя пытанні, напрыклад "як гэта называецца?"ці"дзе ты жывеш?'. Гэтыя пытанні Яны будуць служыць асновай для ведання душэўнага стану таго, каго мы хочам спытаць. Пазней мы можам задаць розныя пытанні, каб выявіць, хлусяць яны ці не, таму што могуць нервавацца, што прывядзе да змены ў зыходным узроўні.\nСпіс частак, якія нам спатрэбяцца для стварэння нашага дэтэктара хлусні\nДля рэалізацыі ўсяго гэтага праекта нам прыйдзецца выкарыстоўваць мікракантролер для выяўлення адрозненняў і адпраўкі дадзеных на кампутар. У сваю чаргу, каб наш кампутар атрымліваў дадзеныя з гэтага мікракантролера, ён павінен быць абсталяваны паслядоўным чыпам сувязі што прыводзіць нас да высновы, што, напрыклад, Arduino Mini або Adafruit у іх больш танных версіях не працуе. Гэты момант вельмі важны для рэалізацыі гэтага праекта, таму, калі замест Arduino Nano, якім мы будзем карыстацца, у нас дома ёсць іншы тып мікракантролера, мы можам выкарыстоўваць яго, пакуль у яго ёсць убудаваны мікрасхема паслядоўнай сувязі.\nНеабходныя электронныя кампаненты\n10 кОм супраціў\nМы пачалі фармаваць наш дэтэктар хлусні, падлучыўшы ўвесь праект\nЯк бачыце на малюнку, размешчаным ледзь вышэй гэтых радкоў, падключыць увесь праект значна прасцей, чым вы можаце сабе ўявіць паколькі ў асноўным вам трэба выканаць толькі шэсць простых крокаў:\nПадключыце кабель, будзьце шчодры яго даўжынёй, да аналагавага штыфта Arduino\nПадключыце рэзістар да зямлі і да провада, які мы раней падключылі да аналагавага штыфта Arduino\nПадключыце даволі доўгі провад да 5-вольтавага штыфта Arduino\nПадключыце анод (доўгі канец святлодыёда) зялёнага святлодыёда да штыфта 2 і катод (кароткі канец) да зямлі\nЗлучыце анод апельсінавага святлодыёда з кантактам 3 і катод з зямлёй\nПадключыце анод чырвонага святлодыёда да штыфта 4 і катод да зямлі.\nГэта ўся праводка, якую вам трэба будзе падключыць. У прынцыпе, дастаткова мець яго такім і размешчаным на нейкай паверхні, каб нічога не рухалася. Мы можам ахапіць усё гэта пазней і даць яму значна больш прывабны выгляд.\nЦяпер самы час распрацаваць і ўсталяваць усё праграмнае забеспячэнне на наш дэтэктар хлусні\nПерш чым нават пачаць нешта распрацоўваць, мы павінны зразумець, што і для праграмавання, і для кампіляцыі ўсяго праекта мы будзем выкарыстоўваць апошнюю версію Arduino IDE. Мы будзем выкарыстоўваць гэтую версію, паколькі ў апошніх выпусках быў убудаваны манітор, які дазваляе вельмі візуальна бачыць дадзеныя, атрыманыя дзякуючы графіку, у рэжыме рэальнага часу замест выкарыстання паслядоўнага манітора, дзе гэтая інфармацыя з'яўлялася ў фармаце тэкст.\nКаб запусціць гэты манітор, нам проста трэба адкрыць IDE Arduino, перайсці ў меню інструментаў, і ён павінен знаходзіцца адразу пад серыйным маніторам. Пасля таго, як мы ўсё гэта сканфігуруем, вам застаецца толькі загрузіць файл, які я пакідаю вам пад гэтымі радкамі, адкрыць яго і загрузіць скампіляваны на сваю дошку.\nМы робім кліпы, якія будуць хадзіць на пальцах абследуемага\nПасля таго, як мы практычна завяршым праект, прыйшоў час зрабіць яшчэ адзін крок і стварыць кліпы, якія будуць адказваць за выяўленне праводнасці, якую прадстаўляе наша скура у пэўны час.\nЯк вы можаце бачыць на малюнках, якія раскіданы па ўсім гэтым самым допісе, ідэя праходзіць прыляпіце палоску алюмініевай фальгі да ніжняй частцы ліпучкі. Гэта трэба зрабіць у двух кавалачках ліпучкі, якія мы збіраемся выкарыстоўваць.\nЯк толькі мы падрыхтуем палоскі, і, як вы бачыце на малюнку, размешчаным ледзь вышэй гэтых радкоў, надышоў час падключыце да алюмініевай фальзе кабель, які мы падключылі да аналагавага штыфта Arduino. Мы павінны зрабіць гэты крок сапраўды гэтак жа, з іншым кавалкам ліпучкі і кабелем, які мы падключылі да вываду току Arduino, да высновы 5 вольт. Пераканайцеся, што сувязі трывалыя і не разрываюцца, трохі перамясціўшы ліпучкі.\nВытворчасць скрынкі для захоўвання ўсяго нашага абсталявання\nУ гэтым выпадку мы зробім стаўку зрабіць своеасаблівую скрынку для захоўвання ўсіх кампанентаў нашага дэтэктара хлусні вельмі элементарным, але даволі эфектыўным спосабам. Ідэя складаецца ў тым, каб стварыць невялікі адсек для захоўвання кольцаў на ліпучках. Гэта, у сваю чаргу, павінна ўтрымліваць тры невялікія адтуліны, каб можна было бачыць святлодыёды.\nЯк вы напэўна ўяўляеце, матэрыялам, які мы будзем выкарыстоўваць для вырабу такога віду, з'яўляецца кардон, які ўваходзіць у спіс неабходных матэрыялаў. З кардона, які ў нас ёсць, мы выражам два прастакутнікі 15 х 3 сантыметры, прастакутнік 15 х 5 сантыметраў, тры прастакутнікі 4 х 3 сантыметры, прастакутнік 9 х 5 сантыметраў і прастакутнік 6 х 5 сантыметраў.\nПасля таго, як усе прастакутнікі будуць выразаныя, мы возьмем 15 х 5 см, які будзе служыць асновай. Два прамавугольніка 15 х 3 і два 5 х 3 будуць прылепленыя да бакоў асновы. Цяпер прыйшоў час прыляпіць трэці прастакутнік 5 х 3 да асновы на адлегласці 6 сантыметраў збоку.\nУ гэты момант у вас павінен атрымацца прастакутнік, які падзелены на дзве бакі, адзін даўжынёй 6 сантыметраў, а другі даўжынёй 9 сантыметраў.. На баку даўжынёй 6 сантыметраў мы збіраемся размясціць электроніку, а з іншага боку - там, дзе будуць размяшчацца падушачкі пальцаў.\nНа дадзены момант нам застаецца толькі выразаць 3 адтуліны памерам са святлодыёды ў прастакутніку 6 х 5 см, прыляпіўшы іх побач з 6 см. Засталося б прыляпіць клейкай стужкай кароткую бок прамавугольніка памерам 9 х 5 см з самай аддаленай ад 9 см бакі. Гэты апошні крок паслужыць своеасаблівай вечкам, якая будзе рухацца ўверх і ўніз для захоўвання і выяўлення падушачак пальцаў..\nПасля таго, як мы ўсталявалі ўсе кампаненты ўнутры скрынкі, калі ўсё пайшло добра, перад намі павінен быць невялікі дэтэктар хлусні. Як вы, напэўна, думаеце, хаця яго эксплуатацыя вельмі простая, праўда, з таго часу яна не вельмі дакладная большасць прафесійных дэтэктараў хлусні маюць вялікую колькасць датчыкаў, напрыклад, танометр сардэчнага рытму, каб значна больш дакладна вызначыць, хлусіць чалавек ці не.\nПоўны шлях да артыкула: Бясплатнае абсталяванне » Arduino » Як зрабіць дэтэктар хлусні з Arduino


Раней Косава было эўрапейскім гарадком | РегионBY.org\n29 октября 2008 Галіна Баравая 2 комментария\nВікторыя Савосьціна – карэнная касаўчанка. Ёй хутка споўніцца 80. Жанчына нарадзілася ў тым даваенным Косаве, якое часта прыгадвае:\n– Тады ў нас было больш за сто крамаў. Усё ў сьвятле. Усюды людзі. А зараз – пуста. На маёй вуліцы ўжо дзесяць пустых хат. Партызаны як напалі на Косава, больш крыўды зрабілі, чым немцы, калі наступалі. Столькі папалілі: і дом Касьцюшкі, і палац Пуслоўскіх. Гэта страшнейшы балаган. Пад маркай партызан было многа людзей, якія рабавалі.\nСа словаў Вікторыі Савосьцінай, да 1939 году ў палацы Пуслоўскіх было польскае староства. Працавала таксама школа пчалярства. Пазьней будынак пераняла чырвонаармейская частка.\nА чым кіраваліся партызаны, каб падпаліць палац Пуслоўскіх?\n– Ёсьць народ беларускі, сапраўды разумны і добры, – адзначае спадарыня Вікторыя, – а ёсьць дурні. Дурні палілі ды яшчэ пасьля хваліліся. А мы плакалі. Бо палілі снапамі. Ставілі на вокны. Два тыдні палыхала.\nПасьля партызанскага барбарства будынак пуставаў амаль 65 гадоў. За гэты час ля сьценаў узвіўся малады лес, дрэвы засланілі палац. Нутро будынка апынулася зьнявечаным – тут сотні разломаў, драпінаў і надпісаў кшталту «Здесь был Коля». У двары зьбіраліся кампаніі для выпіўкі.\nКолішні гарачы прыхільнік партыі БНФ Леанід Несьцярчук, які цяпер працуе ва ўпраўленьні культуры Берасьцейскага аблвыканкаму, наведваў архівы ў Польшчы, выяжджаў у ЗША, шукаў інжынэрную дакумэнтацыю і фотаздымкі.\nАле толькі сёлета на першую рэстаўрацыю выдаткаваныя грошы. Будаўнікі асвоілі ўжо амаль 700 мільёнаў беларускіх рублёў з агульнай сумы 840 мільёнаў.\nПерадусім сродкі выкарыстаныя на заліўку бэтонам даху, каб не праліваліся ўнутро ападкі. Усьлед тынкуюцца сьцены. Пакоі абасабляюцца ў былых памерах. Усталяваная лесьвіца на другі паверх.\nПраз гадоў дзесяць, як плянуецца, Косаўскаму палацу цалкам вернуць ранейшае зьнешняе аблічча. У ім будуць гатэльныя нумары, рэстарацыя і нават саўна. Калі ж паспрыяе сытуацыя, то дасюль дабрыдзе турыстычная плынь замежнікаў. Таксама мажліва, што Косава ізноў стане сапраўдным горадам, з крамамі і кавярнямі. Але для гэтага, як мяркуе карэнная касаўчанка Вікторыя Савосьціна, краіна мусіць стаць эўрапейскай.\nБрест знакомится со своими раритетами\nумераны аптыміст пишет:\nВось гэтыя каментары машынай рассыланыя — яны мяне робяць аптымістам. Мала іх. нават машыны папэнкалі ўжо ў падвалах вашых\nА тэкст добры, як і амаль усё, што піша Галя.Трэба будзе паставіць яе ПОТЫМ на пасаду міністра інфармацыі.\n# 12 февраля 2009 at 1:01\nтолькі вось эўрапейскі гарадок гэта перадаецца адным словам мястэчка\n# 12 февраля 2009 at 1:03\nEntries (RSS) | Comments (RSS) 70 / 0,872


В музее состоялась встреча с исследователями истории и культуры татар Беларуси — Новости в Поставах\nВ музее состоялась встреча с исследователями истории и культуры татар Беларуси\n28.05.2021 28.05.2021 postawy153Комментариев нет\nРасказвалі зразумела пра незразумелае\nАрабская вязь, якую вы бачыце на здымку, толькі на першы погляд ніяк не датычыць беларускай гісторыі. Насамрэч па такіх дакументах можна даведацца, якой была жывая гаворка нашых продкаў у XVII—XVIIІ стагоддзях. Гэту тэму на старонках «ПК» ужо раскрывала кандыдат філасофскіх навук Ірына Сынкова (у нумары за 15.05.2021 выйшаў яе артыкул «Захавальнікі Беларушчыны»). Яшчэ больш падрабязна пра кітабы (кнігі, напісаныя на беларускай мове арабскім пісьмом) і іншую рукапісную спадчыну беларускіх татар яна разам з калегамі-навукоўцамі расказала падчас мерапрыемства ў Пастаўскім раённым краязнаўчым музеі.\nЯно адбылося 20 мая. Перад зацікаўленымі гэтай вузкай тэмай пастаўчанамі выступілі дырэктар Інстытута мовазнаўства Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Ігар Капылоў і вядучы навуковы супрацоўнік гэтай установы, кандыдат філалагічных навук Міхаіл Тарэлка.\nПадчас мерапрыемства ў раённым краязнаўчым музеі\n— На Пастаўшчыну я прыехаў не ў госці, а дадому, — адзначыў у пачатку свайго выступлення Ігар Капылоў. — Я нарадзіўся ў вёсцы Пятрагі, вучыўся ў юнькаўскай школе, пасля — у пастаўскай. Сваю малую радзіму люблю ўсім сэрцам і нярэдка тут бываю. Радасна, што з гэтым краем мяне аб’ядноўвае не толькі асабістае, але і працоўнае. У інстытута, які я ўзначальваю, наладжана плённае супрацоўніцтва з Пастаўскім райвыканкамам. Зусім нядаўна — з 12 па 16 красавіка — тут, у раёне, працавала дыялекталагічная экспедыцыя супрацоўнікаў нашага інстытута. У многім дзякуючы падтрымцы мясцовай улады я і мае калегі сабралі на Пастаўшчыне вялікую колькасць самабытнага матэрыялу.\nНекалькі слоў Ігар Лявонавіч сказаў і пра ўстанову, якую ўзначальвае. Яна сістэмна вывучае нацыянальную мову, папулярызуе яе, праводзіць фундаментальныя і прыкладныя навуковыя даследаванні. Сёння супрацоўнікі інстытута вядуць вялікую работу па стварэнні першага ва ўсходніх славян гістарычнага слоўніка беларускай мовы на больш чым 75 тысяч слоў, 15-томнага тлумачальнага слоўніка на 250 тысяч слоў. Ствараецца і зводны слоўнік усіх беларускіх народных гаворак.\nТак выглядаюць рукапісныя помнікі беларускіх татар\nДалей увага была скіравана выключна на пісьменнасць і культуру беларускіх татар. Пра іх слухачам расказаў адзін з вядучых спецыялістаў у гэтай галіне Міхаіл Тарэлка. У пастаўскі музей ён прыехаў не ўпершыню. Некалькі гадоў таму перадаў установе экспанаты з уласнай калекцыі. Дзякуючы гэтаму тут з’явілася невялікая экспазіцыя, прысвечаная татарам Пастаўшчыны.\nПрыемна здзівіў навуковец і на гэты раз, падарыўшы раённаму краязнаўчаму музею амаль два дзясяткі дакументаў. Сярод іх — хамаілы (невялікія татарскія малітоўнікі), выпіскі з іх, нюска (картачка), і іншыя. А літаральна на наступны дзень «татарская» экспазіцыя папоўнілася яшчэ 18 рэчамі — іх прынёс пастаўчанін Марат Гембіцкі, які прысутнічаў на мерапрыемстве ў якасці слухача. Мужчына перадаў музею аркушы з хамаіла, аркуш з друкаванага (казанскага) выдання Карана, нюскі і іншае, што засталося яму ў спадчыну ад бабулі.\n— Гэта сустрэча з навукоўцамі мела вельмі вялікую карысць, — рэзюмавала дырэктар раённага краязнаўчага музея Таццяна Гарошка. — Яна паказала, што ў Паставах ёсць прыхільнікі тэмы беларускіх татар, больш за тое — іх нашчадкі. Так, гэтых людзей не так многа. Аднак для кожнага з іх сустрэча з навукоўцамі такога высокага ўзроўню — сапраўдная падзея, магчымасць атрымаць адказы на вузкія пытанні, наладзіць новыя сувязі. Таму такія мерапрыемствы будзем праводзіць і надалей. Бо і мы, работнікі музея, істотна пашыраем веды. Часам гэта вельмі важна — перастаць варыцца ў сваім саку і выйсці за межы прывычнай работы.\nАтрыманыя падарункі не тое што прыемныя, яны бясцэнныя. Абавязкова пакажам іх шырокаму колу гледачоў ужо падчас сёлетняга фестывалю «Звіняць цымбалы і гармонік». У музеі ёсць нямала дакументаў, што засталіся ад яўрэяў, палякаў, беларусаў, прадстаўнікоў іншых нацыянальнасцей. Усе яны заўжды мірна жылі на тэрыторыі нашай краіны. Вось яно, сапраўднае народнае адзінства, пра якое так шмат гаворыцца ў гэтым годзе.\nСупрацоўніцтва з мінскімі навукоўцамі абавязкова працягнецца. Ігар Капылоў плануе запрасіць у наш раён вучоных-археолагаў, якія разам з вучнямі мясцовых школ правядуць тут раскопкі.\n— На Пастаўшчыне гісторыяй дыхае кожны куток, — перакананы Ігар Лявонавіч. — Патэнцыял у развіцця турызму вялікі. Чаму б, напрыклад, не арганізаваць тут турыстычны маршрут, звязаны з татарамі? Ужо ёсць нямала дакументаў у музеі, ёсць татарскія могілкі ў Якавішках. З гэтай тэмай таксама цесна звязана Камайшчына. Там мясцовыя жанчыны дагэтуль могуць прыгатаваць стравы татарскай кухні. Адным словам, інфармацыі шмат. Цяпер галоўнае — жаданне ўсё гэта актывізаваць.\nСегодня — Международный день музеев. Интервью о современных буднях хранителей истории\nПолным ходом идет подготовка к фестивалю «Звіняць цымбалы і гармонік»\nС днём рождения, «Скифы»! Ретро-коллектив, который пытается сохранить музыкально-культурное наследие\nTagged 2021-й — Год народного единства культура общество\nФоторепортаж: Фестиваль «Звіняць цымбалы і гармонік» в Поставах. День второй\nВ библиотеке прошла вечеринка «Родительский дом, его порог нам стал началом всех дорог»\nМастер по народному костюму Поставского Дома ремесел Кристина Бресская — творческая личность