12.05.2006 / 19:57\nЧас патрабуе новага спосабу ўзаемадзеяньня між журналістамі і палітыкамі, нават калі яны дзейнічаюць у падпольных умовах. Піша Віталь Тарас.\nХто каго напалохаў?\nКажуць, што вялікае лепш відаць з адлегласьці. Тое, што маштаб сакавіцкіх падзеяў у Менску выходзіць далёка па-за рамкі звычайнай кампаніі пратэсту, было адразу відавочна. Нічога падобнага да Плошчы паводле дзёрзкасьці і крэатыўнасьці не ўдавалася зарганізаваць цягам папярэдніх дзесяці гадоў. Але чым больш часу аддзяляе нас ад тых падзеяў, тым больш размытымі выглядаюць іх контуры, тым больш цьмянымі падаюцца наступствы Плошчы. Існуе рэальная пагроза таго, што гэтыя падзеі ператворацца ў чарговы міт ці нават анэкдот. Дакумэнтальныя кнігі, якія, без усялякага сумневу, будуць напісаныя пра намёты на Кастрычніцкай плошчы, становішча ня зьменяць. Улічваючы цяперашнія наклады кніг, іхнымі чытачамі стануць, у лепшым разе, тыя ж самыя людзі, што прыходзілі на Плошчу.\nНіякага парадоксу тут няма. Грамадзтва ў цэлым як бы не заўважыла Плошчы і тых, хто на ёй быў. І справа ня толькі ва ўладзе, якая ў прынцыпе ня хоча бачыць апазыцыю ва ўпор. (Словы кіраўніка беларускай дзяржавы падчас сустрэчы з расейскім прэзыдэнтам у Санкт-Пецярбургу аб тым, што і «дзьве тысячы для нас важныя», яшчэ больш выразна падкрэсьлілі нежаданьне ўлады лічыцца з апазыцыяй).\nБольшасьць абываталяў не заўважыла Плошчы не таму, што БТ выставіла насельнікаў намётавага мястэчка хуліганамі і наркаманамі, а таму, што паўсядзённай сьвядомасьці ўласьціва ня бачыць таго, што выходзіць па-за рамкі звыклага. Прэзыдэнцкія выбары нічога, у прынцыпе, не зьмянілі ў звычайным паўсядзённым раскладзе жыцьця мільёнаў беларускіх грамадзянаў. Таму ім няма справы да таго, былі фальшаваньні падчас гэтых выбараў ці не было. Апазыцыя, паколькі ў яе не было шанцаў на перамогу, і яна сама адразу заявіла аб гэтым (!), ня здолела нават па-сапраўднаму напалохаць абываталя магчымасьцю пераменаў. І гэта пры тым, што дзяржаўная прапаганда са свайго боку актыўна палохала яго дохлымі пацукамі ды тэрарызмам.\nВыбары канстатавалі вядомы факт: у Беларусі няма грамадзянскай супольнасьці. Грамадзтва застаецца ў большасьці сваёй атамізаванае. Кожная ягоная «ячэйка» занятая сваімі вузка практычнымі праблемамі – лецішчам, домам, машынай, да якіх палітыка мае вельмі ўскоснае дачыненьне. У сьвядомасьці пераважнай большасьці – аніякага. А інакш пагроза (няхай сабе выдуманая) захопу ўлады апазыцыяй павінна была б вывесьці на вуліцы адразу пасьля выбараў мільёны людзей – бараніць усенародна абранага прэзыдэнта. Нічога такога ў Беларусі нават уявіць немагчыма. Пікеты бээрэсэмаўцаў і пэнсіянэраў супраць апазыцыі здольныя выклікаць толькі ўсьмешку.\nДабрачыннасьць з разьлікам\nУважаецца, што ўсяму віной – недахоп інфармацыі. Вось каб удалося ахапіць усю Беларусь незалежным радыё-, а яшчэ лепш – тэлевяшчаньнем, закідаць яе насельніцтва апазыцыйнай прэсай, і электарат адразу павярнуўся б на бок апазыцыі. Такія разважаньні – замкі на пяску. Цяжка сказаць, колькі яшчэ павінна прайсьці выбарчых кампаніяў у Беларусі, каб апазыцыі нарэшце стала зразумела: ніхто ўкладаць грошы ў сапраўды эфэктыўнае замежнае вяшчаньне на Беларусь ня стане. Самы яскравы прыклад гэтаму – сытуацыя з радыё «Свабода». Навошта ствараць новыя, слабыя радыёстанцыі замест таго, каб даць грошы на мадэрнізацыю той, што цяпер ёсьць у Празе, пабудаваць магутныя перадатчыкі ўздоўж межаў Беларусі? Замест гэтага ідзе паступовая ліквідацыя радыё «Свабода». Пакуль яшчэ яна не пагражае Беларускай службе. Але калі яна далей будзе вяшчаць выключна на кароткіх і сярэдніх хвалях, дык пытаньне спакваля вырашыцца самахоць – церазь некалькі год проста не застанецца слухачоў. Усе пяройдуць на FM-прымачы ці будуць карыстацца яшчэ больш сучаснай апаратурай.\nПры ўсёй рыторыцы амэрыканскай адміністрацыі, таксама як і кіраўніцтва Эўразьвязу, наконт падтрымкі барацьбы за дэмакратыю ў Беларусі ні амэрыканскі кангрэс, ні якая-небудзь іншая структура на Захадзе не разглядае гэтую высакародную справу як прыярытэтную. Заходнія палітыкі прымаюць рашэньні пад ціскам грамадзкай думкі ў сябе ўдома. А яна фармуецца з дапамогай СМІ. Беларуская апазыцыя, ня маючы свабоднай айчыннай прэсы і моцнай інфармацыйнай падтрымкі на Захадзе, вымушаная зьвяртацца да заходніх палітыкаў беспасярэдне, праз асабістыя кантакты. Яе лідэры надаюць гэтай справе зашмат часу і энэргіі, а эфэкт часьцяком застаецца вельмі абмежаваны. Дастаткова ўзгадаць хоць бы славуты сьпіс неўязных беларускіх чыноўнікаў, прыняты Эўразьвязам.\nЗастаюцца, зразумела, шматлікія праваабарончыя арганізацыі і фонды на Захадзе. Але ж яны самі ня маюць дастаткова сродкаў і вымушаныя альбо карыстацца падтрымкай дзяржаўных структураў, альбо зьвяртацца па дапамогу да рознага кшталту спонсараў. А тыя рэдка займаюцца чыста дабрачыннай дзейнасьцю. У большасьці выпадкаў у дабрачынных праектах прысутнічае камэрцыйны разьлік. Асабліва калі ў ролі пасярэднікаў у дапамозе разьвіцьцю дэмакратыі выступаюць грамадзкія арганізацыі з краінаў былога СССР. Было б недарэчна думаць, што карупцыя ды інтрыганства, якія маюць глыбокія карані на ўсёй постсавецкай прасторы, чамусьці абышлі бокам няўрадавыя, у тым ліку дэмакратычныя арганізацыі ў новых незалежных краінах.\nАле ж і ў тым разе, калі б удалося ачысьціць усе НДА ад арганізацыйнай нямогласьці ды фінансавых злоўжываньняў і былі створаныя ідэальныя ўмовы для свабоднага распаўсюду інфармацыі з-за межаў Беларусі, унутры краіны сытуацыя наўрад ці зьмянілася б карэнным чынам.\nТэрыторыя, свабодная ад цэнзуры\nТут варта адзначыць, што ў Беларусі ўжо цяпер існуе даволі вялікая тэрыторыя, свабодная ад цэнзуры. Гэта Інтэрнэт. За апошні час у Сеціве ўзьнікла вялікая колькасьць інтэрнэт-рэсурсаў, якія прэзэнтуюць беларускія моладзевыя грамадзянскія ініцыятывы, рухі, іншыя нефармальныя арганізацыі. Мабыць, у гэтым і ёсьць галоўны эфэкт тае рэальнае дапамогі, якая прыйшла, урэшце, у Беларусь з Захаду.\nУ Інтэрнэце можна цяпер заўсёды знайсьці сьвежую інфармацыю. І ня толькі аб затрыманьнях, судох, штрафах, закрыцьці газэт ды іншых злоўжываньнях улады ці акцыях пратэсту – гэткага кшталту інфармацыі хапала і раней. Можна даведацца аб рэакцыі найбольш актыўнай часткі грамадзтва на актуальныя падзеі, абмяняцца думкамі і нават спрычыніцца да некаторых зь іх. Напрыклад, у тых разох, калі размова ідзе пра арганізацыю якога-небудзь палітычнага флэш-мобу.\nІ вось тут выяўляецца, што галоўная праблема не ў інфармацыі як такой. Крыніцаў палітычных ці праваабарончых навінаў становіцца ўсё болей, атрымліваць яе становіцца ўсё лягчэй для даволі значнай часткі грамадзтва. Не стае менавіта асэнсаваньня і абагульненьня інфармацыі, аналітычнага погляду на падзеі – у тым ліку апошнія.\nГэта тлумачыцца, зноў жа, асаблівасьцямі беларускага грамадзтва ў ягоным цяперашнім стане. Яно застаецца закрытым на ўсіх узроўнях – ад самага верху да падмуркаў. Мы ня ведаем, што адбываецца ва ўладных структурах, кім і як прымаюцца рашэньні, што за імі стаіць. Ня толькі асобныя факты, але агулам стратэгія цяперашніх уладаў застаецца абсалютна непразрыстай – і ў дачыненьні да будучых цэнаў на газ, і ў дачыненьні да канцэпцыі саюзнай дзяржавы Беларусі й Расеі, і ва ўсіх іншых дачыненьнях. Як і за савецкім часам, мы застаёмся дзяржавай чутак. Замежныя назіральнікі вымушаныя кіравацца здагадкамі альбо рабіць спэкуляцыі на тэмы палітыкі – кшталту, чаму гэта прэзыдэнта зноў няма на экранах тэлебачаньня вось ужо пятыя суткі?\nІ гэта датычыць ня толькі ўладаў. Абсалютна тое самае можна сказаць і пра апазыцыйныя партыі або іншыя структуры. Трэба прызнаць, што Мілінкевіч і Казулін сталі ці ня першымі беларускімі палітыкамі, якія паводзілі сябе падчас выбарчай кампаніі адэкватна ў дачыненьні да прэсы. Не хаваліся, як Домаш і Ганчарык, ад журналістаў, не пазьбягалі інтэрвію, а памочнікі палітычных лідэраў спрыялі гэтым кантактам. Але скончылася выбарчая кампанія, і ўсё пайшло па-ранейшаму.\nНапрыклад, лёс руху «За Свабоду» – загадка. Стаўленьне лідэраў аб’яднанай апазыцыі да гэтага руху і да Мілінкевіча асабіста – загадка. Стратэгія апазыцыі на бліжэйшыя месяцы – абсалютная загадка.\nРашэньне руху «Зубр» аб самаліквідацыі і яго прычыны – таксама загадка. Зразумела, не пра ўсё трэба ведаць уладам. Ясна і тое, што палову працы дурням не паказваюць. Але трэба знайсьці нейкі спосаб узаемадзеяньня паміж журналістамі і палітыкамі, нават калі яны дзейнічаюць у падпольных умовах. Бо інакш усё застанецца, як і раней: палітыкі будуць самі па сабе, журналісты – самі па сабе, грамадзтва – само па сабе.\nПры гэтым вялікую долю адказнасьці павінна ўзяць на сябе прэса. Таптацца па апазыцыі – якая яна слабая ды безыніцыятыўная (як гэта робіць, скажам, «Белгазета») – ня проста неканструктыўна, але ж проста нудна для чытача.\nСытуацыя сёньня вымагае не ацэнак – ахвотных прыгваздаваць апазыцыю да ганебнага слупа сёньня хапае ва ўсіх лягерах. Яна вымагае перадусім ведаў.\nНе канстатацыі ўсім даўно вядомых ісьцінаў наконт перавагі свабоды над несвабодай і неабходнасьці адзінства апазыцыі, не тэарэтычных кабінэтных разважаньняў – а што было б, калі б нос Івана Іванавіча прыставіць да галавы Аляксандра Віктаравіча, – а рэальнага веданьня таго, што адбываецца і чаму.\nНайвялікшым расчараваньнем будзе, калі мы даведаемся, што пад покрывам таямніцы насамрэч пакуль не адбываецца нічога. Што размовы застаюцца размовамі і што Плошча засталася ўсяго толькі легендаю, прыемным успамінам.\nАле самае горкае веданьне ўсё-ткі лепш, чым няведаньне.\n6 траўня Віталю Тарасу споўнілася 50 гадоў. Далучаемся да віншаваньняў.


Будзьма беларусамі! » У памяць пра Генадзя Бураўкіна магілёўцы праспявалі «Калыханку»\n25.08.2017 | У краіне Літаратура\nВечар памяці беларускага паэта Генадзя Бураўкіна прайшоў у Магілёве 24 жніўня. Напярэдадні дня нараджэння паэта ў кіназале Палаца культуры вобласці (былы ДК «Хімвалакно») сабраліся яго сябры і знаёмыя, а таксама людзі, неабыякавыя да творчасці таленавітага беларуса. У гэтым годзе Генадзю Мікалаевічу споўніўся б 81 год.\n«Калі народ не зразумее, што такое мова, то хай рыхтуецца да таго, што спярша яго будуць абсмейваць, потым — што будуць пагарджаць, а пасля ён проста знікне», — пісаў Генадзь Бураўкін. Гэтыя яго словы, знаёмыя кожнаму са школы, сталі своеасаблівым сімвалам сустрэчы. Магілёўцы дзяліліся ўспамінамі пра паэта, распавядалі забаўныя гісторыі з яго жыцця — і ўсё на беларускай мове. Прагучалі і вершы Генадзя Мікалаевіча: у кожнага госця была магчымасць расказаць са сцэны свой любімы верш Бураўкіна.\nНягледзячы на тое, што паэта з намі больш няма, госці сустрэчы ўсё роўна змаглі ўбачыць яго: на экране кіназалы круціліся відэаролікі з Бураўкіным. Паэт чытаў свае вершы, разважаў пра важнае на сустрэчах ТБМ, размаўляў з сябрамі. Кожны на ўваходзе атрымаў лісток з вершамі паэта, і калі ў зале загучала музыка, усе прысутныя (зусім крыху падглядаючы ў тэкст) заспявалі. Прагучала і бураўкiнская «Калыханка».\n— Мы выраслі на яго «Калыханцы», сваім дзецям я таксама яе спяваю вечарамі, — падзяліўся з намі магілёўскі бард Аляксандр. — Гэта тое наша роднае і сапраўднае, што назаўсёды будзе з намі, як усмешка маці або моцныя надзейныя рукі бацькі. Вось ужо сапраўды, як кажуць, «калышучы дзяцей, ён абуджаў дарослых».\n— А ці ведаеце вы, якi верш Пысіна прымусіў Бураўкіна плакаць? Не? А я ведаю! — пахваліўся адзiн з гасцей і тут жа сеў на месца. Але публіка проста так не адпусціла яго — давялося выйсці на сцэну і прачытаць гэты самы верш.\nЗ залы людзі выходзілі з ўсмешкамі на тварах. Складана ў поўнай меры ацаніць тое, што зрабіў Генадзь Бураўкін для Беларусі і беларусаў, але захаваць яго слова ў сваіх сэрцах, каб хоць неяк аддзячыць паэту, у стане кожны.\nФота: Іна Мельнікава


Прагулкі ног Прамысловыя швейныя машыны\nВы тут: дадому -> прадукцыя -> Прагулкі ног Швейныя машыны -> Прагулкі ног Прамысловыя швейныя машыны\nЗаснаваная ў Taiwan, Chuang Wang Machinery Co., LTD з'яўляецца адным з вытворца, пастаўшчык, каб забяспечыць Прагулкі ног Прамысловыя швейныя машыны. Мы абслугоўвае кліентаў з шчырасцю, прафесійныя, і адказнасці. Задаволенасць кліентаў з'яўляецца нашай канчатковай мэтай. Для задавальнення патрэбаў кліентаў і рынку, мы пастаянна ўдасканальваем сябе абслугоўваць нашых кліентаў. У нас заўсёды можна атрымаць самую высокую задавальненне ад кліентаў з пункту гледжання своечасовую дастаўку, якасць прадукцыі, паслуг. Такім чынам, мы ніколі не будзем спыняцца паляпшэння. Мы ўпэўненыя, што мы заўсёды будзем забяспечыць лепшае якасць прадукцыі і сэрвісу для нашых кліентаў. Сардэчна запрашаем для наведвання на нашым сайце!\nОдноигольная чаўночнага сцежка са свабодным рукавом Планшэтны Прамысловая машына\nПрагулкі ног прамысловыя швейныя машыны - Ідэальна для шыцця скураных, палатно і абівальных тканін.\nШыць Star CW-267-1A з'яўляецца адным з самых папулярных аднамесных іголка ступае лапкі швейных машын у прамысловасці, Heavy Duty, адзіночнай іголкай, падзенне паток, іголкі-канал, чаргуючы Лапкі швейная машына. Для шыцця лёгкіх у цяжкіх матэрыялаў, такіх як скура, вініл, абіўкі, сінтэтыкі, палатно і розных пакрыццём і ламініраваных вырабаў.\nПрызначаны для сшывання такія прадукты, як аўто, лодкі і абіўкі мэблі, тэнтаў, чахлоў, ветразяў, намётаў, кемпінг трэйлер пакрывае, навесы, парасоны, топы, сумкі, валізкі, жаночыя сумкі, travelware аксэсуары, спартыўны і турысцкае рыштунак, адзення, верхняй адзення , парусінавыя туфлі, alippers, артапедычныя appilances і прылады, і г.д.\nВысокая хуткасць, вялікая каклюшкамі - адхіленні грузу Гарызантальная вось - бабіны могуць быць зменены без зняцця аб'екта шыцця.\n● Макс сцежка: 2.5 SPI (10 мм)\n● Максімальная хуткасць: 2400 SPM\n● Ногі прасвет: 9/16 "(14 мм)\n● Іголка Бар Інсульт: 1-5 / 16 "(33 мм)\n● Зваротны рычаг для зваротнай радком\n● Цэнтралізаванае рука змазкі.\n● Счапленне бяспекі з кнопкай паўторнага ўдзелу.\n● Усе зубчастым прывадам механізму кручок.\n● Вялікая гарызантальная вось кручок.\n● Завод пабудаваны трывалы прэсаваны ліццё\n● Поўны набор-Up з працоўным сталом, стаяць і счапленне або серварухавік (110 Вольт або 220Вольт)


Будзьма беларусамі! » Мінус 49 тысяч тон СО² у атмасферы — сонечны парк А1 адсвяткаваў сваё 5-годдзе\nМінус 49 тысяч тон СО² у атмасферы — сонечны парк А1 адсвяткаваў сваё 5-годдзе\n5 гадоў таму кампанія А1 адкрыла сонечны парк у Брагінскім раёне. За гэты час на электрастанцыі было выпрацавана 129 360 452 кВт*г абсалютна чыстай электраэнергіі. Дзякуючы гэтаму колькасць патэнцыйных выкідаў вуглякіслага газу ў атмасферу зменшылася на 49 тысяч тон. У адпаведнасці з прынцыпамі ESG дасягненне карбоновой нейтральнасці — адна з галоўных мэтаў, зафіксаваных у экалагічнай палітыцы кампаніі А1.\nУ 2016 годзе кампанія А1 адкрыла сваю ўласную сонечную электрастанцыю плошчай 41 га і намінальнай магутнасцю 18,48 МВт, што з’яўлялася рэкордам таго часу для геліяўстановак на тэрыторыі Беларусі. Было пракладзена больш за 730 км кабеляў, а таксама пабудавана высакавольтная лінія электраперадачы працягласцю 4,5 км з 22 апорамі і трансфарматарам, якая злучае сонечную электрастанцыю з падстанцыяй «Брагін».\nНа працягу 5 гадоў абсталяваннем сонечнага парку, размешчаным на тэрыторыі памерам у 60 футбольных палёў, было выпрацавана 129 360 452 кВт•г абсалютна чыстай электраэнергіі. 85 000 сонечных батарэй працуюць штодня і цэлы год нават у самае пахмурнае надвор’е.\nДзякуючы пяцігадовай працы парка ўдалося пазбегнуць выкідаў 49 тысяч тон вуглякіслага газу ў атмасферу. Такі ўнёсак электрастанцыі ў дасягненне карбоновой нейтральнасці — адна з галоўных мэтаў, зафіксаваных у экалагічнай палітыцы кампаніі А1. Для параўнання, адзін самалёт Embraer 175 пры пералёце па маршруце Мінск-Вена выдзяляе ў паветра 11,1 тон СО² . Для таго, каб згенераваць аптымізаваную сонечным паркам А1 вуглекіслату, спатрэбілася б здзейсніць 4 414 палётаў!\n«Наша задача як сацыяльна адказнага бізнесу — не проста кіравацца прынцыпамі ESG ў сваёй дзейнасці, але і дэманстраваць грамадству тэхналагічныя і адначасова экалагічныя рашэнні для развіцця ўстойлівасці ў паўсядзённым жыцці. Сваёй пяцігадовай працай сонечны парк А1 наглядна пацвярджае, што выбар на карысць "зялёных" тэхналогій апраўданы як з пункту гледжання клопату аб прыродзе, так і з пункту гледжання бізнесу», — адзначыў начальнік упраўлення грамадскіх сувязяў і ESG Мікалай Брэдзелеў.\nДля кантролю за працэсам вытворчасці «чыстай» энергіі таксама прымяняюцца экалагічна бяспечныя рашэнні. Беспілотны верталёт у сетцы 5G SA правёў ацэнку стану батарэй, дрон-верталёт aOrion вёў збор інфрачырвонай выявы сонечных панэляў для апрацоўкі і аналізу іх стану паралельна з прамой відэатрансляцыяй у HD-раздзяленні.\nА1 у сваёй дзейнасці паслядоўна развівае адказны падыход да праблем экалогіі і клопату пра будучыню. Важным крокам у гэтым кірунку стала зацвярджэнне ў канцы 2020 года экалагічнай палітыкі на 2021-2025 гг. У гэтым дакуменце зафіксаваныя асноўныя прынцыпы і абавязацельствы ў галіне аховы навакольнага асяроддзя і забеспячэння экалагічнай бяспекі. Ідэі ўстойлівага развіцця кампанія А1 падтрымлівае і ў іншых сферах сваёй дзейнасці, у тым ліку ў сацыяльных і інклюзіўных праектах.\nЗгодна з дадзенымі распрацаванага ICAO анлайн-калькулятара выкідаў СО², у разліку на 64 пасажыраў эканом-класу і 12 — бізнес-класу.


Гэта быў знак ад Бога, што Касцёл паўстае з кален!\nГэта былі 80-я гады, калі парафіяне Радашковіч маліліся ў будынку завода, а на закінутым касцёле ў Альковічах раслі бярозы…\nПра Будслаўскі фэст у вернікаў наогул назаўсёды засталося моцнае ўражанне! На Св. Імшы сабралася каля чатырох тысяч людзей і ўсяго чатыры святары (сярод іх былі пробашч Крывічэй і Будслава кс. Францішак Грынкевіч і кс. Эдмунд Даўгіловіч). Двое святароў заўсёды спавядалі ў касцёле, але ў свецкім аддзенні, у гальштуках, бо ўсё ў той час было небяспечна. Даведаўшыся пра тое, што ў Будславе сабралася столькі народа, з загадам зачыніць вароты і выгнаць людзей са святыні працаваць на полі прыехаў першы сакратар раённага камітэту. Загад быў выкананы, і ў зачыненым касцёле засталіся толькі святары, якія цэлебравалі Св. Імшу. Людзі ж знаходзіліся звонку, але духоўна лучыліся са сваімі пастырамі і ў часе ахвяравання праз шчыліны пад дзвярыма прасоўвалі свае грошы, якія прагнулі ахвяраваць на хвалу Богу і на патрэбы касцёлу.\nІ ў такія часы дзяржава выдавала грошы на будынак Вілейкага касцёла, бо, напэўна не мела намер вяртаць святыню вернікам, але хацела ладзіць вялікія святы, розныя выставы і канцэрты ў прыгожай зале Дома мастацтваў, у які быў пераўтвораны наш касцёл.\nУ гэты ж час памірае пробашч в. Касцяневічы кс. Станіслаў Жук і кс. прэлат Станіслаў Кучынскі (які з’яўляўся Генеральным Вікарыем усходняй часткі Віленскай архідыяцэзіі, да якой прыналежыла Вілейка) прызначае на яго месца кс. Эдмунда Даўгіловіча. Ужо тады да Касцяневіч заўсёды прыязджала групка з 20-25 чалавек з Вілейкі, якія прасілі памаліцца ў інтэнцыі, каб вярнуць касцёл. І ўсе з вялікай верай маліліся ў гэтай інтэнцыі, людзі пісалі лісты ажно ў Маскву, але, па незразумелых прычынах, на жаль, да Масквы гэтыя лісты не даходзілі.\nА кс. Эдмунд, які быў прызначаны Вілейскім дзеканам, як сведчаць парафіяне, клапаціўся і пра паству Вілейкі. Ён прыязджаў спавядаць, наведваў хворых, асвячаў дамы і г.д. Кожны раз, калі кс.Эдмунд, які на той час меў прыкладна 15 парафій, праязджаў каля Вілейскага касцёла, ён думаў: “Можа калі-небудзь Бог дазволіць мне або іншаму святару маліцца і ў гэтай велічнай і прыгожай святыні”.\nАднаго разу кс. Эдмунд нават вырашыў паглядзець Вілейскую святыню знутры. Пад выглядам свецкага чалавека ён прайшоў у святыню і пачуў голас: “Молодой человек, возмите билетик”. Тады на сэрцы святара ажно стала холадна, бо святар уваходзіць у касцёл і купляе квіток нібы ў тэатр…\nТакія былі часы… Дні цягнуліся ў малітвах, надзеях, спадзяваннях і нястомным змаганні. І вось гэты дзень прыйшоў! Калі першы сакратар раённага камітэту Іван Міхайлавіч Карачэня дазволіў вярнуць касцёл вернікам, кс. Эдмунд абвясціў пра гэта людзям, каб разам, як адна супольнасць, увайсці ў СВАЮ святыню. У вызначаны дзень прыйшло шмат людзей, якія на чале з кс. Эдмундам увайшлі ў вернуты Божы дом. На наступны дзень тут ужо цэлебравалася Эўхарыстыя, а праз тры месяцы ў Вілейку з’ехалася 16 святароў на чале з кс. бп. Тадэвушам Кандрусевічам, які са слязьмі на вачах рэкансэкраваў святыню.\nГэта быў сапраўды велічны і значны дзень. Як адзначыў кс. прэлат Эдмунд Даўгіловіч, гэты дзень быў знакам, што Касцёл паўстае з кален!\nНа падставе ўспамінаў кс. прэлата Эдмунда Даўгіловіча, пробашча парафіі св. Юзафа ў Маладзечне, першага паслясавецкага пробашча парафіі Узвышэння Святога Крыжа ў Вілейцы…


Ці насамрэч вядомы лёс усіх зьніклых “інтэрнацыяналістаў”?\n09 жнівень 2006, 16:28\nІгар Карней, Менск У апошнія дні зноў паўстала тэма савецкага ўдзелу ў аўганскай вайне 1979-1989 гадоў. Споўнілася 10 гадоў ад моманту ўсталяваньня ў Траецкім прадмесьці Менску помніка-капліцы беларускім салдатам і афіцэрам, загіблым у Аўганістане.\nУ рамках прымеркаваных да гэтага мерапрыемстваў Беларускі Саюз вэтэранаў вайны ў Аўганістане абвясьціў, што мае інфармацыю пра ўсіх нараджэнцаў Беларусі, якія лічыліся зьніклымі бяз вестак у часе ваенных дзеяньняў. Між тым, я пераканаўся: некаторыя беларускія сем’і дагэтуль нічога ня ведаюць пра сваіх сыноў.\nСтаршы лейтэнант Генадзь Кулажанка ў 1981 годзе быў накіраваны ў аўганскі Герат у рангу дарадчыка ў справах моладзі. Ад таго часу бацькі пра сына нічога ня ведаюць – ні дзё ён пахаваны, ні пры якіх абставінах загінуў. Таму бацька зьніклага афіцэра Ўладзімер Кулажанка ставіць пад сумнеў заявы кіраўніцтва Беларускага Саюзу вэтэранаў вайны ў Аўганістане.\n(Кулажанка: ) “Дакладных зьвестак няма і зараз. Гэта ня праўда, што ўсё вядома. А калі і вядома, то ні мне, ні маці нічога не паведамлялася. Ніякіх пахаваньняў не было, і яго цела сюды дастаўленае не было. І невядома, дзе ён увогуле пахаваны. Вядома толькі, што ўсё адбылося 28 ліпеня 1981 году”.\n(Карэспандэнт: ) “І як вам паведамілі – што проста зьнік бяз вестак?”\n(Кулажанка: ) “Так, што загінуў геройскі, выконваючы службовыя абавязкі. Прыехалі адразу да мяне ў хату з ЦК камсамолу, зрабілі ўкол, каб не памёр ад стрэсу, паведамілі гэтую горкую навіну. І ўсё, паехалі, на гэтым канец”.\nПры тым, што кіраўнік Беларускага Саюзу вэтэранаў Уладзімер Тоесьцеў заявіў, што мае інфармацыю пра ўсіх зьніклых, насамрэч у афіцыйных справаздачах узгадваецца толькі адзін былы салдат, які нібыта дагэтуль жыве ў Аўганістане.\nУсяго ў баявых дзеяньнях на той вайне бралі ўдзел больш за 32 тысячы нараджэнцаў Беларусі. Зь іх 711 загінулі, 40 памерлі ад раненьняў і захворваньняў, 870 вярнуліся інвалідамі. Пасьля вываду з Аўганістану памерлі яшчэ 10 тысяч чалавек.\nМаёр дэсантных войскаў Андрэй Івонін камандзіраваўся на вайну тройчы. І кожны раз рабіў адну выснову: бальшыня маладых салдатаў ні фізычна, ні маральна не была падрыхтаваная да ўдзелу ў ваенных апэрацыях.\n(Івонін: ) “Абсалютна не падрыхтаваныя былі некаторыя з тых, хто ўваходзіў у Аўганістан. І ўжо бліжэй да вясны ў апэрацыях, калі Міраненка, Чэпік сталі Героямі Савецкага Саюзу пасьмяротна – гэта для дывізіі была, пэўна (нават не напэўна, а дакладна) першая сур’ёзная зубатычына, сур’ёзная апэрацыя, у якой загінулі людзі”.\nЗрэшты, слабым суцяшэньнем для бацькоў была і праўда пра тое, пры якіх абставінах іх дзеці загінулі. Ніна Навічонак кажа, што сына забралі у Аўганістан, калі ніхто ў гэта ўжо ня верыў.\n(Навічонак: ) “Я ў лістах яму пісала: баюся, каб цябе ў Аўганістан не забралі. Ён адказвае: мама, не хвалюйся, засталося паўгода даслужваць, ніхто нікуды нас не павязе. А іх раз-два сабралі і адвезьлі. Усё, і ніхто не запытваў. Я кажу, хоць бы там яны дакумэнты паглядзелі, з кім ён жыве і як ён жыве. Дый у асноўным у адзінокіх матак і пазабіралі дзяцей. Палова Чыжоўскіх могілак пра гэта сьведчыць”.\nРасейскі праваабаронца Сяргей Кавалёў лічыць, што насамрэч дакладна нават невядома, колькі савецкіх салдатаў і афіцэраў зьнікла на тэрыторыі Аўганістану. Затое ў савецкага кіраўніцтва пасьля той вайны зьявіўся іншы “багаж ведаў”.\n(Кавалёў: ) “Зноў жа – чаму яшчэ навучыліся ў Аўганістане? Жорсткаму марадэрству і бандытызму, зьнішчэньню людзей проста паводле нацыянальнай прыкметы, без суда і сьледзтва. Паводле, так сказаць, “апэратыўнай неабходнасьці”, якая "ўзбрэндзіла" ў галаву любому вайсковаму начальніку. Вось, уласна кажучы, што адбывалася”.


Што прывезці з Непала?\nНепал - адна з самых яскравых і неардынарных краін Азіі. Гэта краіна кантрастаў і унікальных асаблівасцяў, якія можна разгледзець толькі пры блізкім знаёмстве з жыццём Непала. Калі шпацыруеш па вуліцах Катманду і іншых гарадоў, воляй-няволяй задумваешся пра набыццё падарункаў і сувеніраў. На гэта ўплывае навакольнае атмасфера незлічонага колькасці гандляроў, крам, рынкаў і лавачак.\nСувеніры з Непала\nУ Непале вельмі развіта рукадзелле і разнастайныя рамёствы. Тут можна сустрэць такія прадметы, якіх нідзе, акрамя Непала, не знойдзеш. Ручная работа заўсёды цэніцца, бо гэта не проста карпатлівая праца, а ўклад душы. Такім чынам, што ж можна прывезці з Непала:\nЧай. Ён не падобны ні на адзін, які вам даводзілася спрабаваць раней. Гэта найярчэйша сумесь густаў і водараў. Непальская чай лепш піць ўвечары, бо, каб зразумець яго густ, трэба трохі расслабіцца і атрымаць асалоду ад каштоўным пітвом. Між іншым, гэта задавальненне недарагое, а галоўнае, што чай можна купіць у Непале ўсюды: як у любым рэстаране, так і на вуліцы каля крамніка. Паспрабуйце кветкава-фруктовым водар і неперасягнены густ!\nЧайнікі. А каб заварваць чай, не забудзьцеся купіць чайнік. Іх выбар тут проста велізарны. Кожны чайнік робіцца ўручную і апраўляецца камянямі, жалезам, эмаллю. Таксама можна набыць шкляныя чайнікі, праз сценкі якіх можна ўбачыць усё чараўніцтва раскрыцця сушаных лісткоў. Гэта выдатны выбар сувеніра з Непала.\nПашмина. Зусім незнаёмае для многіх турыстаў слова, а бо гэта тонкая, мяккая і цёплая тканіна ў нас мае назву кашмір. Здабываецца яна з найтонкага пуху кашміровыя гімалайскіх коз. У пашмину ня дадаецца ніякіх іншых відаў воўны. Гэта 100% -ный натуральны падарунак, які можна прывесці з Непала ў выглядзе шаліка, шалі, накідкі, рукавічак або насок.\nЎпрыгажэнні. Большасць турыстаў, вырашаючы, што прывезці з Непала ў падарунак, спыняюць выбар на вырабах з золата і срэбра. Многія нават едуць туды адмыслова за імі, а цудоўная якасць і прымальныя цэны гарантаваныя. Вам прадставіцца велізарны выбар кольцаў, бранзалетаў, кулонаў як з каштоўнымі камянямі, так і з простымі шкельцамі. Калі вы жадаеце што-то асаблівае, то можна зрабіць індывідуальны заказ. Пры жаданні вы можаце нават далучыцца да працэсу стварэння і стварэння унікальнага ўпрыгажэнні.\nУсё для інтэр'еру. На нэпальскіх рынках і ў крамах можна купіць шмат аксесуараў, якія дазволяць вам разнастаіць інтэр'ер дома, кватэры ці дачы:\nрознага выгляду статуэткі і фігуркі, зробленыя з дрэва або металу;\nкарціны Танка або, як іх яшчэ называюць, паубха - гэта рытуальная жывапіс, выкананая на бавоўне ці шоўку і распісаная натуральнымі фарбамі;\nфаянсавай і керамічны посуд можа стаць асаблівым зачараваннем вашай кухні;\nдзвярныя ручкі ў выглядзе кветак лотаса, жывёл або працягнутай рукі - іх можна прывезці толькі з Непала;\nякая спявае чаша - гэта выдатны падарунак для аматара ёгі і не толькі. Пад яе гукі можна выдатна расслабляцца і медытаваць. Гук надзвычайны;\nабярэгі і талісманы, руны і амулеты абароняць ад «благога вока» не толькі ваш дом, але і вас саміх, калі верыць у іх сілу.\nЦяпер вы ведаеце, што не толькі Гімалаі славіцца Непал. А Катманду і зусім можна назваць сталіцай сувеніраў і нядорага шопінгу, Эйфарычная пакупак і незабыўных уражанняў. Не забудзьцеся толькі галоўнае правіла турыста - гандлявацца і яшчэ раз гандлявацца.\nЭкскурсіі ў Паўднёвай Карэі\nШто паглядзець у Сінгапуры за 2 дні?\nКурорты Камбоджы на моры\nЭкскурсіі ў Малайзіі\nКарэя - бяспека\nЭкскурсіі ў Лаосе\nВаніты ў сабакі\nПравілы хрышчэння дзіцяці ў праваслаўнай царквы\nКарысныя ўласцівасці маннай кашы\nМеталічныя альтанкі - практычны ўтульнасць на вашым участку\nЗімовы жаночы касцюм - куртка і штаны\nШпалеры на столь\nЯкая абутак падыдзе для воднага паходу?\nФоспренил для котак\nДраўляныя арэлі для дачы\nЯк прарасціць зрэзаную ружу?\nЛісце сенны для пахудання


Трампа Трампам выбіваюць | Новы Час\nТрампа Трампам выбіваюць\nПрэзідэнцкая кампанія 2020 года за акіянам набірае ход і становіцца падобнай на латарэю, пераможцам якой можа стаць Марыяна Уільямсан.\nПакуль можна смела даваць толькі адзін прагноз: калі Уільямсан сапраўды ў наступным годзе выйдзе ў фінал прэзідэнцкай гонкі, наш рэгіён будзе, хутчэй, сімпатызаваць ёй, а не Трампу. Яе бацькі — нашчадкі габрэйскіх перасяленцаў з еўрапейскай часткі Расійскай імперыі, цалкам магчыма — з Беларусі. Вядома, што напярэдадні эміграцыі ў Злучаныя Штаты прозвішча яе дзеда было Вішнеўскі.\nШто тычыцца непасрэдна амерыканцаў, то жанчына папулярная праз сваю незвычайную прафесію. Шмат каго вабіць перспектыва, калі галоўную пасаду ў краіне будзе займаць гуру. Да таго ж, перш, чым падацца ў прэзідэнты, Уільямсан зрабіла сабе кар’еру ў якасці пісьменніцы і тэрапеўта, што падчас спірытуальных сеансаў дапамагае «знайсці сябе». І трэба прызнаць, у гэтай сферы яна дасягнула значнага поспеху. Чатыры яе кнігі сталі бестселерамі, а сама Уільямсан лічыцца адной з самых паспяховых бізнес-ледзі краіны.\nНякепская кар’ера для дзяўчынкі з Х’юстану, якая, скончыўшы школу ў родным горадзе, навучалася тэатральнаму мастацтву і філасофіі ў каледжы. Пасля Марыяна Уільямсан адправілася ў Нью-Ёрк рабіць кар’еру спявачкі. У 1977 годзе яна пачала весці свой псіхалагічны трэнінг «Курс Цудаў», які называе заснаваным «на ўсеагульных духоўных тэматыках», «праграмай саманавучання і самапазнання». З часам на яго аснове яна пачала пісаць кнігі. Пра сямейнае жыццё Уільямсан вядома мала. Хіба толькі тое, што яна мае дачку.\nАдначасова Уільямсан наблізілася да дэмакратаў, што не дзіўна, улічваючы яе біяграфію. Яшчэ ва ўзросце 10 гадоў яна пратэставала супраць вайны ў В’етнаме. На пачатку 1980-х, калі краіну ахапіла істэрыка наконт СНІДу, яна на сваіх сустрэчах заклікала дапамагаць ахвярам эпідэміі, што ў выніку наблізіла яе да арганізацый, афіляваных з дэмакратамі. З часам яны таксама стала сябрам Дэмпартыі, займаючы там дастаткова радыкальныя пазіцыі.\nМарыяна Уільямсан. Фота GETTY IMAGES\nПрафесія гуру — не адзіная фішка кандыдаткі на галоўную пасаду ЗША. Уільямсан часам называюць «левай версіяй Трампа». Маюцца на ўвазе асаблівасці светапогляду Уільямсан. Яе заявы настолькі ідэалістычныя, што падчас знаёмства з імі на думку адразу прыходзіць персанаж славутага твору «Ідыёт» Дастаеўскага. Дарэчы, Марыяна і сама пагаджаецца, што, напэўна, шмат людзей трымаюць яе за вар’ятку.\nНапрыклад, Уільямсан упэўненая, што ў Злучаных Штатах можа быць бясплатная адукацыя, праблемы крыміналу можна вырашыць яшчэ ў школах за кошт працы педагогаў і псіхолагаў з прадстаўнікамі групаў рызыкі, банкіры павінны адказваць перад укладчыкамі, усім жадаючым можна даваць амерыканскія пашпарты, замест Мінабароны варта стварыць Міністэрства міру, прызнаць суверэнітэт індзейцаў і гэтак далей. Прычым прамаўляе яна гэтак жа пераканаўча, як Трамп, калі абяцае, што Мексіка будзе плаціць за трафік нелегальных мігрантаў у Злучаныя Штаты.\nСамае цікавае, што яе фантазіі вельмі падабаюцца шматлікім дэмакратам, — гэта, дарэчы, адзначыў Google. Пасля другога тура дэбатаў у кандыдаты ад дэмакратаў амерыканцы часцей за ўсё «гуглілі» прозвішча Уільямсан. На думку часткі дэмакратаў, Трамп — гэта феномен, перамагчы якога не здольны звычайны палітык з традыцыйным інструментарам. Зрынуць Трампа, маўляў, мае шанец асоба не менш фенаменальная — напрыклад, такая, як Уільямсан. Не трэба таксама забывацца, што прэтэндэнтка на кандыдацтва з’яўляецца асабістым гуру шматлікіх прадстаўнікоў багемы, якія маюць уплыў на кіраўніцтва партыі.\nБольш таго, за «кандыдатку з Месяца» (так часам жартоўна называе прэса Уільямсан) гатовыя галасаваць і шмат электарату рэспубліканцаў. Сакрэт у тым, што стыль прамоваў кандыдаткі нагадвае стыль пратэстанцкіх святароў. Раней пратэстанты сімпатызавалі рэспубліканцам, аднак антыгуманістычныя выхадкі Трампа адносна тых жа дзяцей мігрантаў прымусілі вернікаў сумнявацца ў сваім выбары. Уільямсан з яе інфантыльнымі, аднак шчырымі заклікамі, у чымсьці нагадвае біблейскіх прапаведнікаў.\nУ прынцыпе,дэфіцыту фрыкаў на амерыканскіх выбарах ніколі не было. Можна ўзгадаць таго ж панка Джэла Біяфру, які балатаваўся ў прэзідэнты ў 2002-м, абяцаючы ў выпадку перамогі прымусіць усіх прадпрымальнікаў насіць касцюмы клоунаў. А паліцэйскіх — увесь час балатавацца ў дэпутаты, каб яны не перашкаджалі людзям жыць. Натуральна, гэта ўспрымалася грамадствам як творчая правакацыя. Аднак стаўленне да блазнаў цалкам змянілася пасля трыумфу Трампа ў 2016 годзе. Таму ў выпадку з Уільямсан можна чакаць любых паваротаў сюжэту.\nДарэчы, яе феномен гуру-кандыдата, напэўна, ужо прымусіў напружыцца Крэмль. Нягледзячы на сваё «рускае» паходжанне, Уільямсан выступае жорсткім крытыкам Пуціна — аж да таго, што параўнала ўмяшанне ў выбары ў ЗША ў 2016 годзе з атакай японцаў на Пёрл-Харбар у 1941-м.


«Озўалд. Менская містэрыя» – гэта новы фільм «Белсату», які быў зроблены сусветна вядомым беларускім кінадакументалістам Віктарам Аслюком.\nПерад прэмʼераю фільму мы паразмаўлялі з Віктарам.\n«Містэрыя – гэта таямніца. Усё, звязанае з Озўалдам, застаецца таямніцаю дасюль.\nІ ў фільме Озўалд хутчэй не гістарычны персанаж, а вобраз, міфалагічная постаць.\nЯ намерана абмяжоўваў сябе сціплымі кінематаграфічнымі сродкамі ды намагаўся зрабіць з маленькага пакойчыку містычнае месца.\nАктуальнасць, ці, іншымі словамі, злабадзённасць, – спрэчная катэгорыя. Мастацтва – актуальнае ці не?\nУ асобе Лі Гарві Озўалда нашая ўласная беларуская гісторыя пераплятаецца з сусветнаю гісторыяй. Час у Менску быў вельмі важны для Озўалда, шмат у чым сфармаваў яго.\nЯ выкарыстоўваю апошні шанец зняць сведкаў той гістарычнай драмы, асабліва блізкага сябра Озўалда, успаміны якога ўваскрашаюць не толькі Озўалда, але і тую далёкую ўжо эпоху – савецкі Менск 60-х.\nПра Озўалда напісалі мільёны старонак, знялі сотні тэлевізійных праграмаў – яго гісторыя нязменна інтрыгуе, бо так і няма пэўнага адказу, ці ён сапраўды забіў Кенэдзі. Гэта не было маёй задачай, адказваць на гэтае бессэнсоўнае пытанне. Я арыентаваўся толькі на менскае мінулае маленькага чалавека, які трапіў у гісторыю».\n22 лістапада 1963 года ў Дэласе забілі амерыканскага прэзідэнта Джона Кенэдзі. Праз дзень у дэласкім пастарунку быў застрэлены падазраваны ў забойстве прэзідэнта, 24-гадовы Лі Гарві Озўалд, які прабыў нейкі час у СССР, у Менску. Маладзён, які паспрабаваў пачаць новае жыццё за жалезнаю заслонаю.\nРэжысёр выпраўляецца ў тую самую кватэру ў цэнтры Менску, дзе адбываліся прыватныя размовы паміж беларускім студэнтам Эрнстам Цітаўцом і амерыканскім «турыстам» Лі Гарві Озўалдам. У атмасферы татальнага праслухоўвання з боку савецкіх спецслужбаў маладзёны ўздымалі розныя жыццёвыя тэмы.\nСавецкі перыяд жыцця Лі Гарві Озўалда – ува ўспамінах Эрнста Цітаўца, аўтара кнігі пра савецкі эпізод з жыцця Озўалда, і дзённікавых запісах самога Озўалда.\nУ нядзелю, а 20:10, – прэм’ера дакументальнага фільму вядомага кінадакументаліста Віктара Аслюка «Озўалд. Менская містэрыя». Таксама фільм можна будзе паглядзець онлайн на нашай старонцы.


Алімпіяда набірае абароты | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Алімпіяда набірае абароты\nЦікавасць да Алімпійскіх гульняў у Токіа павышаецца з кожным днём. Расказваем самыя цікавыя на сёння навіны.\nСтральба з лука. Ганна Марусава, Карына Дзёмінская і Карына Казлоўская занялі чацвёртае месца ў камандных спаборніцтвах па стральбе з лука. Мацнейшыя за беларусак аказаліся толькі прадстаўніцы Рэспублікі Карэі, Расіі і Германіі. Трэнер дзяўчат Кацярына Цімафеева адзначыла, што вынікам задаволена. «Улічваючы, што наша зборная па стральбе з лука раней ніколі не выступала на Алімпіядзе ў камандным турніры, яе чацвёртае месца можна расцаніць як поспех. Так, хацелася б бачыць менавіта беларускіх дзяўчат на п'едэстале, каб у іх гонар іграў гімн, падымаўся наш сцяг. Але сёння немкі паказалі, што яны мацнейшыя. Задаволеная ўсімі сваімі спартсменкамі. Кожная з іх унесла пасільны ўклад у гэты вынік», — прыводзіць словы Кацярыны Цімафеевай прэс-служба Нацыянальнага алімпійскага камітэта.\nПлаванне. У Токіа прайшлі фінальныя заплывы з удзелам беларускіх спартсменаў. Ілья Шымановіч на дыстанцыі 100 метраў брасам заняў восьмае месца. У вырашальным заплыве ён паказаў вынік 59,36 секунды. Для мужчынскага плавання ў Беларусі гэта найлепшы вынік на Гульнях за апошнія 20 гадоў. Настасся Шкурдай на дыстанцыі 100 метраў батэрфляем таксама стала восьмая ў фінале. Яе вынік — 57,05 секунды. Беларускія плыўцы працягнуць свае алімпійскія выступленні на іншых дыстанцыях.\nТэніс. Беларус Ягор Герасімаў (79-ы нумар сусветнага рэйтынгу) скончыў сваё алімпійскае выступленне ў матчы другога раўнда мужчынскага адзіночнага разраду. У дзвюх партыях ён уступіў італьянскаму тэнісісту Фабія Фан'іні (31-ы нумар) — 4:6, 6:7. Сустрэча працягвалася 1 гадзіну 45 хвілін. Арына Сабаленка прайграла Доне Векіч 6:4, 6:3, 7:6.\nРасклад на 27 ліпеня. У аўторак працягнуць свае выступленні прадстаўнікі акадэмічнага веславання, стральбы з лука, тэніса, бокса, паруснага спорту. Марыя Мартынава і Юрый Шчэрбацэвіч выступяць у змешанай камандзе па стральбе. На розных дыстанцыях працягнуць выступаць і плыўцы — Ілья Шымановіч (200 м брас, заплывы), Настасся Шкурдай (100 м на спіне, фінал), Мікіта Цмыг (100 м на спіне, фінал), Аліна Змушка (100 м брас, фінал). Пазнаёмяцца з алімпійскім басейнам і беларускія плаўцы Арцём Мачэкін і Яўген Цуркін, якія пачнуць выступленне на 100 метрах вольным стылем. Арцём Мачэкін — выдатны прыклад таго, што таленавіты чалавек таленавіты ва ўсім. Падчас сваёй спартыўнай кар'еры ён не толькі паспеў выйграць шэраг спаборніцтваў і ўстанавіць новыя рэкорды, але і скончыць універсітэт у Швейцарыі па спецыяльнасці «Банкі і фінансы». За яго плячамі — работа ў Швейцарыі, Злучаных Штатах Амерыкі, супрацоўніцтва са знакамітымі трэнерамі. Яўген Цуркін — «майстар кароткай вады» ў Токіа выступае на трэціх у сваёй кар'еры Алімпійскіх гульнях.\nНе адной алімпіядай\nНягледзячы на тое, што ўвесь сусветны спорт сёння сканцэнтраваны ў Токіа, за японскімі межамі таксама адбываюцца цікавыя спартыўныя падзеі.\nБеларусы ў НХЛ\nДрафт НХЛ. Нацыянальная хакейная ліга правяла традыцыйнае мерапрыемства — драфт НХЛ. Яго сутнасць заключаеццца ў перадачы правоў на маладых хакеістаў, якія адпавядаюць пэўным патрабаванням, прафесійным клубам Лігі. Сёлета былі выбраны тры беларускія гульцы: форвард Даніла Клімовіч, галкіпер Аляксей Коласаў і абаронца Дзмітрый Кузьмін.\nІ за гэты вынік я хачу падзякаваць не толькі самім хлопцам, але і трэнерам, якія працавалі з імі ў мінулыя гады, кіраўнікам школ, якія стараліся забяспечыць іх усім неабходным, у тым ліку міжнароднай спаборніцкай практыкай, Мінспорту, БФСТ «Дынама», НАК Беларусі і прэзідэнцкаму спартыўнаму клубу, якія вылучаюць стыпендыі для маладых таленавітых атлетаў, прыватным спонсарам і мецэнатам, якія ўкладваць у развіццё хакея ў нашай краіне, і, вядома, кіраўніку дзяржавы за ўвагу, што аказваецца спорту, і прынятыя меры дзяржаўнай падтрымкі, накіраваныя на ўдасканаленне сістэмы падрыхтоўкі зусім юных і развіццё маладых спартсменаў», — пракаментаваў падзею старшыня Федэрацыі хакея Беларусі Дзмітрый Баскаў.\nНацыянальная мужчынская зборная па баскетболе U-20 — сярэбраны прызёр Еўрапейскага Кубка Выкліку. У фінальным матчы турніру беларусы перамаглі прадстаўнікоў Швейцарыі — 74:65. Найлепшымі гульцамі сустрэчы ў беларускай камандзе сталі Аляксей Навойчык, Данііл Барысевіч, Канстанцін Паско і Раман Гесць.\nЗагаловак у газеце: Няўдачы ў плаванні і сенсацыя ў стральбе з лука — Алімпіяда набірае абароты


10 парадаў па стварэнні эфектных часопісаў\nby Grace Fussell Jun 15, 2020\nRead Time:16 minsLanguages: Englishбеларуская моваDeutschEspañolBahasa IndonesiaPусский\nАд дызайну уражлівых вокладак да вёрсткі старонак, якія не пакінуць нікога абыякавым, - мы падзелімся 10 цудоўнымі парадамі аб тым, як удыхнуць жыццё ў дызайн вашага часопіса.\nСтвараеце Ці вы модную біблію, часопіс для прыхільнікаў фітнесу або для гурманаў, вы знойдзіце тут нешта для харчавання сваіх ідэй, а таксама карысныя тэхнічныя парады, дзякуючы якім макет вашага часопіса будзе выглядаць суперпрофессионально.\nШукайце гатовы стыльны макет часопіса? Загрузіце шырокі шэраг шаблонаў, даступных на Envato Market.\n1. Будзьце смялей, калі справа тычыцца дызайну вокладкі\nНяма сэнсу ў тым, каб марнаваць час, спрабуючы палепшыць ўнутраныя старонкі часопіса, калі выпадковыя наведвальнікі не адкрываюць выпуск для прагляду. Для продажу часопіса чытачам жыццёва важная вокладка, якая прываблівае ўвагу і заклікала мяне паглыбіцца ў чытанне выдання.\nРазам з гэтым, прывабная вокладка не павiнна выглядаць нахабна. Колеру вясёлкавага спектру і перагружаны макет будуць глядзецца састарэлымі і таннымі, але гарманічныя, магутныя загалоўкі і падзагалоўкі разам з простымі графічнымі выносками прыцягнуць увагу больш тонкім спосабам.\nПаспрабуйце прытрымлівацца правіла ABC: вазьміце адзін (A) загаловак (назва часопіса), адзін магутны (B) падзагаловак (вылучыўшы адзін артыкул, на якой будзе засяроджана ўвага) і некалькі больш дробных (C) падзагалоўкаў. Амаль усе часопісы выкарыстоўваюць гэтае правіла для таго, каб макет быў збалансаваным.\nАб'яднаеце гэтыя загалоўкі з простай, але моцнай фатаграфіяй і пустымі ўчасткамі (якія вы не нагрузіць ні тэкстам, ні малюнкамі), - і ў вас атрымаецца прыемны на выгляд і выразны ў графічным плане макет.\nЧэрпайце натхненне з гэтай вокладкі часопіса пра фітнес і выбірайце чорна-белыя фатаграфіі, калі хочаце стварыць упэўнены, збалансаваны і стыльны выгляд.\nШаблон вокладкі часопіса пра фітнес\nВыберыце шрыфт у верхнім рэгістры асляпляльнага белага колеру і зрабіце яго прыкметным, каб тэкст вылучаўся на фоне поўнакаляровага фатаграфіі, як у гэтым стыльным макеце спартыўнага часопіса.\nШаблон спартыўнага часопіса\nКалі вы дазваляеце фатаграфіях ўзаемадзейнічаць са шрыфтам, вокладка выглядае больш трохмернай, з'яўляецца ўражанне, што фатаграфія выскоквае на вас. Адрэжце аб'ект на фатаграфіі ад фону і выкарыстоўвайце іх папластова так, каб аб'ект часткова быў перад і часткова за тэкстам. Паглядзіце гэты ўрок аб тым, як стварыць вокладку часопіса ў Adobe InDesign і Photoshop з выкарыстаннем падобнага эфекту:\nСтварыце вокладку моднага часопіса ў Adobe InDesign\n2. Адзін яркі акцэнт прагучыць гучней за ўсё!\nАдны з самых уражлівых дызайнаў часопісаў вельмі сціплыя ў выкарыстанні колеру, даказваючы тым самым, што адзін просты яркі акцэнт можа ўразіць больш, чым вясёлкавая палітра колераў.\nСпалучэнне аднаго актыўнага колеру з чорна-белай фатаграфіяй і манахромным тэкстам цудоўна глядзіцца на мужчынскіх часопісах і тэхналагічных выданнях. Яркі шрыфт, банэры і падзельнікі надаюць макетах спартыўны, мужчынскі адценне. Гэтага вельмі лёгка дамагчыся, і гэта выдатны спосаб аб'яднаць дызайн усяго часопіса (гл. ніжэй параду 9 пра прасоўванне тэматычнага стылю ў дызайне).\nПаспрабуйце ў якасці аптымістычнага каляровага адцення кіслотна-жоўты ці гарачы аранжавы, якія будуць пышна глядзецца на выданнях аб экстрэмальным спорце і на часопісах аб падарожжах. Або чаму б крыху не астудзіць дызайн нябесна-блакітным адценнем, як на вокладцы гэтага стыльнага часопіса?\nШаблон часопіса з яркім каляровым акцэнтам\nЯрка-чырвоны таксама выглядае вельмі заўважна і дадае старамоднай чорна-белай фатаграфіі сучасны штрых.\nКлюч да такога стылю - выбраць адзін энергічны колер і выкарыстоўваць яго абмежавана. Не выкарыстоўвайце яго ўсюды, хопіць рысак у некалькіх месцах.\n3. Выдаткуйце час на ўдасканаленне старонкі з утрыманнем\nЯк толькі чытач адкрывае часопіс, ён бачыць старонку зместу. Яна павінна быць практычная і павінна дазваляць чытачу лёгка знаходзіць раздзелы і артыкулы, але гэта таксама ідэальнае месца для таго, каб папрактыкавацца ў творчым стылі.\nКалі ваш часопіс вельмі аб'ёмны, не абмяжоўваецца адной старонкай ўтрымання, пашырце яе да поўнага Дзвюхстаронкавы развароту. Так вам хопіць месца на буйны загаловак «Змест» (паспрабуйце эфектны брусковы шрыфт з засечкамі) і вялікую колькасць малюнкаў, якія заклікаюць гартаць далей.\nУ якасці структуры макета для развароту з утрыманнем лепш выкарыстоўваць сетку, але ні ў якім разе не рабіце макет абмежаваным і сумным. Паглядзіце на незвычайную сетку з фотаздымкамі, выкарыстаную для развароту з утрыманнем у гэтым спартыўным часопісе: сумесь буйных і дробных малюнкаў выглядае займальна і ня хаатычна, а паказальнікі на кіслотна-жоўтых стужках дадаюць кожнаму малюнку кантэкст. Стыльныя, буйныя і выразныя чорна-белыя нумары старонак прыкметныя і дапамагаюць у пошуках па старонках часопіса.\nМакет спартыўнага часопіса\nАбо чаму б не выкарыстоўваць для развароту з утрыманнем больш простую сетку з калонкамі, як у гэтым актуальным макеце часопіса?\nМакет часопіса па дызайне\nАбмяжуйце колькасць артыкулаў у кожным шэрагу або калонцы, каб паміж імі заставалася больш вольнага месца з белым колерам.\nСтвараючы дызайн часопіса, акцентуйце сваю энергію на тым, каб палепшыць структуру і стыль старонкі ўтрымання. Гэта тое, па чым чытач будзе судзіць аб астатніх старонках выдання, і вам трэба вырабіць на яго добрае ўражанне! Можна нават выкарыстоўваць колеру і стылі шрыфта развароту з утрыманнем як аснову для стварэння паслядоўнага стылю усяго часопіса.\nУлічыце, што часопісныя старонкі ўтрымання вельмі адрозніваюцца ад зместа ў кнігах або справаздачах. Часопісная старонка ўтрымання павінна быць напоўнена займальнымі малюнкамі і цікавым шрыфтам, каб чытач захацеў пагрузіцца ў астатняе змесціва часопіса.\n4. Ілюстрацыі робяць часопісы унікальнымі\nПраглядзіце любыя часопісы на паліцы і вы заўважыце, што большасць з іх выкарыстоўваюць на вокладцы фатаграфіі. Тым не менш, ілюстрацыя на вокладцы можа выглядаць ўнікальна і вельмі стыльна, гэта выдатны выбар для выданняў пра тэхніку, мастацтве і дызайне. Модная плоская графіка, якую лёгка стварыць, зробіць дызайн вашага часопіса асабліва актуальным.\nПасябраваць з Adobe Illustrator, CorelDRAW ці Inkscape, каб стварыць вектарную графіку, якую вы з лёгкасцю перанясе ў макет у InDesign.\nВектарныя выявы - гэта выдатны спосаб выказаць больш абстрактныя або фантастычныя канцэпцыі, так што гэта ідэальны выбар для часопісаў, якія будуць вылучацца на фоне выданняў пра модзе ці стылі жыцця. Паглядзіце на вокладку гэтага часопіса па дызайне: абстрактная графіка прыкоўвае погляд, яна абавязкова будзе прыкметная ў моры іншых вокладак з фотаздымкамі.\nІлюстрацыі і ў вектары, і намаляваныя ад рукі надаюць каштоўнасць спецыяльным або калекцыйным выданням.\nВыкарыстанне ілюстрацый замест фотаздымкаў дапамагае таксама зрабіць дызайн часопіса паслядоўным, выбудоўваючы такім чынам знешні выгляд брэнда вашага выдання. Гэта выдатны выбар для часопісаў, якім патрэбен стыль моцнага брэнда: напрыклад, ён падыдзе часопісам авіякампаній або рознічнага гандлю для іх самапрэзентацыі.\n5. Дайце флэшмобу макетах для друку лічбавы выгляд з дапамогай інфаграфікі\nТакія выданні, як «National Geographic» і «Esquire», з задавальненнем выкарыстоўваюць інфаграфіку для ілюстравання артыкулаў і надання ім больш цікавага і актуальнага тэхналагічнага выгляду. Многія часопісы зараз адыходзяць ад традыцыйных макетаў, запоўненых тэкстам, чэрпаючы натхненне з сайтаў у Інтэрнэце і электронных кніг і ствараючы больш інтэрактыўныя і займальныя макеты для друку.\nПаглядзіце на гэты класны разварот з інфаграфікай з макета спартыўнага часопіса.\nМакет спартовага часопіса\nАртыкул падзелена на пункты, і кожны нумар прывязаны да шасцікутнай абразку і адпаведнаму файлу. Такі дызайн, калі артыкул размешчаны ўздоўж восі развароту, больш падобны да плакату і выглядае займальна.\nНават калі вы афармляеце артыкул з вялікай колькасцю тэксту, паспрабуйце дадаць выноски і цытаты ў формах і межах ў стылі інфаграфікі. Выкарыстоўвайце стрэлкі і падзельнікі, каб накіроўваць паток артыкула і даўжэй утрымліваць увагу чытача. Для дэманстрацыі статыстыкі і геаграфічнага месцазнаходжання добрыя карты і кругавыя дыяграмы. Інфаграфіка асабліва добра глядзіцца ў часопісах пра спорт, актуальныя праблемы і фінансы.\nСтвараць інфаграфіку не павінна быць складана: гэты ўрок пакажа вам, як намаляваць простую інфаграфіку з нуля ў Adobe InDesign, уключаючы карты і дыяграмы:\nСтварыце вельмі просты шаблон Інфаграфіка ў Adobe InDesign\n6. Рабіце модныя часопісы мінімалістычны\nКалі вы ствараеце дызайн часопіса пра моду ці стыль жыцця, паспрабуйце зрабіць яго як мага больш актуальным і натхняльным. Мінімалістычны дызайн - гэта цудоўны пусты палатно для модных фатаграфій і паказаў адзення; да таго ж, гранічна просты і стыльны дызайн друкаваных выданняў цяпер у трэндзе.\nЗасяродзьце ўсю ўвагу на фотаздымках, дазваляючы ім займаць як мінімум дзве траціны кожнай старонкі, і дадайце пусты белы фон і багаты чорны шрыфт, як на гэтым стыльным макеце моднага часопіса.\nМінімалістычны макет часопіса пра моду\nЛюбой цаной пазбягайце лішніх дэталяў, каб дызайн не выглядаў танна, і не рабеце шрыфт занадта крыклівым.\nПаэксперыментуйце з выявамі, размяшчаючы іх не па цэнтры, каб надаць макету лёгкі мастацкі штрых.\nШукайце фатаграфіі пэўнай каляровай тэмы або стылю і аб'яднаеце іх на адной старонцы, як на прыкладзе макета ніжэй. Гэта зробіць ваш макет стыльным і прыемным на выгляд.\n7. Шрыфты з засечкамі выглядаюць панадліва; шрыфты без засечак выглядаюць класна\nШрыфты гуляюць важную ролю ў пазіцыянаванні часопіса на рынку, надаючы яму адмысловы настрой і індывідуальнасць. Стылі шрыфта могуць напрамую асацыявацца з вядомымі часопісамі: ўспомніце «Vogue» і Didot, «National Geographic» і Stone Sans.\nДоўгі час мы звязвалі стылі шрыфта з канкрэтнымі часопіснымі жанрамі, і вы можаце выкарыстоўваць гэта ў сваю карысць, ствараючы свой уласны часопіс.\nСкажам, напрыклад, што вы ствараеце часопіс пра моду. Калі вы хочаце, каб ён выглядаў больш дарагім, раскошным і жаданым, выкарыстоўвайце элегантны стыль з засечкамі, такі як Didot або Bodoni, яны дададуць абаяння ў стылі «Vogue».\nМакет часопіса пра моду\nКалі вы хочаце, каб часопіс выглядаў класна, молада і модна, паспрабуйце чысты, хипповый шрыфт без засечак, напрыклад, MOAM91.\nДля выданняў аб спорце і тэхніцы вазьміце салідны і эфектны шрыфт, напрыклад, Sovereign, або вінтажны New Yorker Type, асабліва калі вы ствараеце часопіс пра сучаснае жыццё і праблемах (падыходная замена шрыфта з «The New Yorker»).\nФатаграфіі і колер могуць мяняцца ад выпуску да выпуску, але шрыфт застанецца сталым, таму выдаткуйце час, каб падумаць, як павінен выглядаць ваш часопіс, і знайдзіце прыдатны для гэтага шрыфт.\n8. Засяродзьце ўсю ўвагу на прыгожых фотаздымках\nКалі вам пашанцавала і ў вас ёсць некалькі ўзрушаючых фатаграфій для часопіса, акцентуйце на іх усё ўвагу. Большасць людзей купляе часопісы з-за фотаздымкаў у іх, а тэкст ужо гуляе другарадную і дапаможную ролю.\nУ часопісах пра моду і пра прыроду, такіх як гэты шаблон выдання пра прыроду, макеты часта ствараюцца вакол адной прыгожай фатаграфіі.\nМакет часопіса пра прыроду\nНе бойцеся моцна павялічваць малюнка: фатаграфія на ўсю старонку або цэлы разварот можа выглядаць цудоўна.\nВам не трэба абмяжоўваць сябе квадратнымі або прастакутнымі рамкамі, паспрабуйце размясціць фатаграфіі ў выглядзе круга або іншых незвычайных формаў, або з дапамогай Photoshop адрэжце выявы ад фону, каб іх можна было змясціць у любое месца стыльнага макета.\nТаксама падумайце пра тое, як вы збіраецеся друкаваць свой часопіс і як друк паўплывае на якасць фатаграфій. Большасць часопісаў друкуюцца на глянцавай паперы. Глянцавая папера падчас друку не ўбірае фарбу так, як гэта робіць матавая, колер застаецца на паверхні і выглядае больш яркім і жывым. Калі ў вашым часопісе будзе поўна фотаздымкаў, лепш друкаваць яго на глянцавай паперы. Звычайна яна ледзь даражэй, чым матавая, але можна выбраць глянцавую паперу танчэйшы, якая будзе танней, але фатаграфіі на ёй будуць выглядаць прыгожа.\nПераканайцеся, што ваш часопіс гатовы да друку, прачытаўшы гэта кіраўніцтва па предпечатной падрыхтоўцы:\nКіраўніцтва для пачаткоўцаў па падрыхтоўцы і адпраўкі на друк\n9. Стварыце стыль і прытрымвайцеся яго!\nДобра зроблены часопіс будзе паслядоўным ў дызайне, ад вокладкі да вокладцы. Тэматычны дызайн - адметная рыса прадуманага і прафесійна зробленага часопіса.\nЧэрпайце натхненне з гэтага макета часопіса з выразнай тэмай: у ім некалькі ключавых элементаў вокладкі паўтараюцца і далей на ўнутраных старонках.\nТэматычны макет часопіса\nКолеравая схема заходу прадстаўлена ў выглядзе пераходу ад памяранцавага да ружовага, чорна-белыя фатаграфіі ўнутры шасцікутнікаў, паслядоўны стыль шрыфта.\nВыкарыстоўвайце гэты спіс для праверкі, каб пераканацца, што ўсе гэтыя элементы паслядоўна паўтараюцца ў дызайне ўсяго часопіса:\nПалітра колераў (абярыце ад аднаго да трох колераў CMYK і паслядоўна іх выкарыстоўвайце)\nШрыфт (паслядоўна выкарыстоўвайце шрыфты, іх таўшчыню і памер)\nФігуры і графіка (выкарыстоўвайце аднолькавыя фігуры, формы малюнкаў і графічныя элементы ва ўсім часопісе)\nСтыль нумарацыі старонак і калантытула (змясціце іх на шаблоны старонак, каб дызайн быў паслядоўным)\n10. Думайце разваротамі, а не старонкамі\nЧасам лёгка забыцца, што вы ствараеце дызайн часопіса для наступнага друку і што ён будзе складацца з шэрагу дзвюхстаронкавых разваротаў. І чытач будзе ўспрымаць часопіс не па старонках, а па разваротах.\nВы можаце зрабіць ўражанне ад чытання вашага часопіса больш поўным, калі будзеце паўтараць у галаве гэтую мантру: «Трэба думаць разваротамі, а не старонкамі».\nПросты макет часопіса\nКалі вы ствараеце часопіс у Adobe InDesign, гэта не праблема, можна наладзіць прагляд на Facing Pages (File> Document Setup), і макет будзе прадстаўлены ў выглядзе Дзвюхстаронкавы развароту (макет будзе выглядаць дакладна так жа, як яго ўбачыць чытач у сучаснасці часопісе).\nНе бойцеся пераносіць змесціва праз цэнтральную частку развароту. Большасць часопісаў маюць ідэальны пераплёт, калі старонкі прылепленыя адзін да аднаго ў цэнтры. У адрозненне ад іншых відаў злучэння, гэта азначае, што змесціва з унутранага боку старонкі (бліжэйшы да цэнтру край), хутчэй за ўсё, будзе моцна ўцягнута ў пераплёт. Было б неразумна размяшчаць блізка да ўнутранага краю дробнае змесціва, напрыклад, подпісы да малюнкаў або тэкст артыкула, але праз ўнутраныя краю развароту можна спакойна размясціць больш буйное змесціва, напрыклад, загалоўкі ці малюнкі.\nУ гэтым простым макеце часопіса выкарыстаная тэхніка стварэння прыгожых разваротаў з загалоўкамі і фотаздымкамі на дзве старонкі.\n10 саветаў па стварэнні эфектных часопісаў\nУ гэтым артыкуле мы разгледзелі дзесяць карысных саветаў па стварэнні часопісаў, якія зробяць велізарнае ўражанне!\nПадчас распрацоўкі праекта па дызайне часопіса праглядзіце гэтыя асноўныя парады, каб ваш часопіс атрымаўся ачмуральны:\nНе баіцеся, калі справа тычыцца дызайну вокладкі: выкарыстоўвайце яркія, прыкметныя шрыфты і фатаграфіі, каб завалодаць увагай звычайных чытачоў і прадаць ім часопіс.\nВыкарыстоўвайце адзін яркі акцэнт: гэта стыльны і ненадакучлівы спосаб прыцягнуць увагу, ён пышна падыходзіць выданням аб спорце і тэхніцы.\nВыдаткуйце час на ўдасканаленне старонкі са зместам: надасце старонцы са зместам ўсю сваю ўвагу, таму што гэта дзверы да астатняй часткі часопіса.\nЗрабіце сваё выданне унікальным з дапамогай ілюстрацый на заказ: ілюстрацыі і ў вектары і намаляваныя ад рукі вылучаюцца ў моры часопісаў з фотаздымкамі.\nНадайце макетах для друку лічбавы выгляд з дапамогай інфаграфікі: просты і дзейсны спосаб разбіць старонкі, загружаныя тэкстам.\nДля часопісаў пра моду і стыль жыцця выбірайце мінімалістычны стыль макета: простыя стылі дапамагаюць выгадна прадставіць модныя тэмы.\nАбярыце неабходны шрыфт: правільны шрыфт падорыць вашаму часопісу асаблівую індывідуальнасць.\nЗасяродзьце ўсю ўвагу на фотаздымках: прыгожыя фатаграфіі павінны займаць як мінімум дзве траціны часопіса. Каб максімальна выкарыстоўваць цудоўныя здымкі, друкуйце іх на глянцавай паперы.\nСтварыце стыль і прытрымвайцеся яго: паслядоўна выкарыстоўвайце такія элементы, як колер, форму і шрыфт, каб ваш часопіс выглядаў вельмі прафесійна.\nДумайце разваротамі, а не старонкамі: стварайце дызайн часопіса па разваротах і дазваляйце змесціву праходзіць праз цэнтр развароту, каб дызайн атрымаўся больш уражлівым.\nЖадаю вам поспехаў у стварэнні ўласных часопісаў... атрымлівайце асалоду ад гэтага! Калі вы шукаеце макет, на аснове якога зможаце пабудаваць свой часопіс, праглядзіце вялізны шэраг макетаў на Envato Market.


Актрысе тэатра Наталлі Лемишци прысвоена ганаровае званне - «Народная артыстка Украіны»\nПасведчанне «Народная артыстка Украіны» акторцы Цярнопальскага акадэмічнага абласнога драматычнага тэатра ім. Т. Шаўчэнка Наталлі Лемишци ўручыў выконваючы абавязкі кіраўніка Тэрнопальскай аблдзяржадміністрацыі Іван Крысак 27 сакавіка. У гэты дзень усе тэатральныя дымяча адзначаюць прафесійнае свята. Сваім гледачам акцёры Цярнопальскага драматычнага тэатра падрыхтавалі падарунак - 27 сакавіка адбылася прэм'ера музычнай камедыі па аднайменнай аперэце И.Штрауса «Лятучая мыш» ад рэжысёра-пастаноўшчыка Вячаслава Жылі. «Дзякуй гледачам за тое, што вы шануеце мастацтва і нашу працу, - адзначыў рэжысёр драматычнагатэатра Алег Мосийчук. - Тэатр з'яўляецца своеасаблівым люстраным адлюстраваннем жыцця ў грамадстве. Гэта мастацтва валодае здольнасцю аб'ядноўваць гледачоў. У цяперашні час для нас гэта, як ніколі, актуальна ». Пасля прагляду спектакля артыстаў тэатра ўзнагародзілі ганаровымі граматамі ад Тэрнопальскай абласной дзяржаўнай адміністрацыі. Наталлі Лемишци выдалі пасведчанні «Народна артыстка Украіны ». Гэта званне прысвоена Указам Прэзідэнта Украіны за значны асабісты ўклад у развіццё нацыянальнай культуры і мастацтва, важкія творчыя і прафесійныя дасягненні, шматгадовую добрасумленную працу і высокі прафесіяналізм. «Мы адзначаем свята майстроў тэатральнага мастацтва. А таксама тых гледачоў, якіх аб'ядноўвае любоў да прыгожага,- Адзначыў Іван Крысак. - У гэтым годзе гэты дзень з'яўляецца для жыхароў Тернопольщины, бо спаўняецца 100-годдзе з часу стварэння «Тэрнопальская тэатральныя вечары» - першага тэатра ў Цярнопалі. Гэтыя традыцыі мастацтва працягваюцца да гэтага часу. На сцэне нашага тэатра з поспехам праходзяць прадстаўлення класічнага рэпертуару, смела эксперыментуе моладзь, тваериться змястоўны самабытны сучасны тэатр. Мы гэта назіралі на працягу прагляду спектакля «Лятучая мыш», калі на 02:00 акунуліся ў свет прыгожага. Дзякуй работнікам тэатра, падарылі гледачам палову свайго шчасця ў ваш святочны дзень. Вітаю ўсіх, хто далучаецца да гэтага высокага мастацтва і жадаю здароўя, натхнення, новых тэатральныхэксперыментаў і самае галоўнае - любові і вызначэння гледачоў! » Даведка: Наталля Лемешка нарадзілася 25 лютага 1962 г. у с. Наконечный Яварыўскага раёна Львоўскай вобласці. Ўкраінская спявачка (колоратурное сапрана). Народная артыстка Украіны (2015). Скончыла музычнае вучылішча ў г .. Дрогобыч Львоўскай вобласці і Кіеўскую кансерваторыю. З 1989года - артыстка Цярнопальскага акадэмічнага абласнога драматычнага тэатра ім. Т. Шаўчэнка. У 2002 годзе, за асабістыя заслугі перад Украінскім дзяржавай ўдастоена звання - «Заслужаная артыстка Украіны». Выконвае партыі: - Аксана («Запарожац за Дунаем» Сямёна Гулака-Арцёмаўск), - Розалінда («Кажан) Іагана Штраўса), - Ксенія («гуцулкіКсенія »Яраслава Штраўса). Яе рэпертуар складаюць шэдэўры сусветнай і айчыннай вакальнай музыкі, а менавіта: - Арыі з опер Джузэпэ Вердзі, Гаестано Даніцэці, Джакама Пучыні, Міхаіла Глінкі, Мікалая Рымскага-Корсакава; - Рамансы Мікалая Лысенка, Марка Кропивницкого, Кірылы Стеценко, Анатоля Кос-Анатольского, Франца Шуберта і іншых; - Украінраз- народныя песні. Пра гэта паведамілі ў Цярнопальскай абласной адміністрацыі\n← У Чарнігаўскай вобласці на... На Винничине ў Пясчанскай... →


Ці спыняць кулі пратэстоўцаў\n11 жнівень 2020, 02:55\nУ чым падабенства і ў чым адрозьненьні Плошчы-2010 і сёлетніх пасьлявыбарчых пратэстаў? Якія мэты пратэстоўцаў? Хто кіруе пратэстамі? Абмяркоўваюць Юры Дракахруст і Сяргей Навумчык\nНягледзячы на шумавыя гранаты і гумавыя кулі 9 жніўня, 10 жніўня людзей на вуліцы выйшла ня менш.\nПратэсты ахапілі ня толькі сталіцу, але і рэгіёны.\nАМАП выяўляе нематываваную жорсткасьць, а пратэстоўцы — адчайную сьмеласьць.\nШтаб Ціханоўскай публічна не выступае арганізатарам пратэстаў, яны адбываюцца стыхійна.\nДракахруст: Ужо другі дзень супраць маніфэстантаў ужываюць ледзь ня ўвесь спэктар спэцсродкаў, і сьветлашумавыя гранаты, і гумавыя кулі. Але ці спыняць кулі пратэсты? І што адбываецца цяпер пасьля таго, як былі абвешчаныя папярэднія, але афіцыйныя вынікі галасаваньне — Лукашэнка крыху больш за 80%, Ціханоўская больш за 10%, амаль 11%. І вось на гэтым фоне другі дзень, нягледзячы на вельмі жорсткія рэпрэсіі, людзі ізноў выйшлі.\nНавумчык: Мы бачым, што пратэсты не спыняюцца, а нарастаюць, ачагі ўзьнікаюць ці ў адным, ці ў другім, ці ў трэцім месцы. Мы бачым, што міліцыя (пад ёй я разумею і АМАП, і спэцназ, і ўнутраныя войскі, гэта ўсё ў сыстэме МУС), дзейнічае надзвычай жорстка і часта — нематывавана, калі ў кроў зьбіваюць нават тых, хто не ўдзельнічае ў пратэстах, проста ідзе па вуліцы. Страшнае відэа цяпер зьнята ў Баранавічах, калі трое АМАПаўцаў цягнуць хлопца і з разгону б’юць яго тварам аб аўтазак.\nНаконт 3 тысяч затрыманых на раніцу 10 жніўня. Упершыню МУС дае такія вялікія лічбы (звычайна яны заніжаюць), і нават ёсьць сумневы, ці сапраўды гэта так, ці ня хоча ўлада застрашыць людзей.\nДругая асаблівасьць — пратэсты не каардынуюцца палітычнымі лідэрамі (я маю на ўвазе і штаб Ціханоўскай), яны стыхійныя. Ціханоўская не заклікала людзей выходзіць на вуліцы і сама не пайшла. Людзі выходзяць самі.\nТрэцяя асаблівасьць — адчайная сьмеласьць пратэстоўцаў, калі аўтааматары тараняць тэхніку, аўтобусы блякуюць праезд для праезду спэцтэхнікі.Людзі адбіваюць затрыманых АМАПам. Пры гэтым людзі ўсьведамляюць, што не праблема іх ідэнтыфікаваць, знайсьці, пакараць — але ідуць на гэта сьвядома.\nДракахруст: Так, публічна і Ціханоўская, і Калесьнікава не заклікалі да нейкіх дзеяньняў. Але пэўныя пляны агучваюць тэлеграм-каналы. І ў гэтым сэнсе сытуацыя мне нагадвае сытуацыю 2011 года, акцыю «маўклівых воплескаў», якія каардынаваліся праз паблікі ў сацсетках. Тэлеграм-каналы маюць падпішчыкаў, яны выступаюць зь нейкай прапановай, і людзі прыслухоўваюцца. З другога боку, у мяне няма адчуваньня, што гэта падобна на вайсковую апэрацыю, дзе кожны ведае свой манэўр.\nБылы пасол Украіны ў Беларусі не выключае, што «у разгонах бяруць удзел і расейскія вайскоўцы»\nНавумчык: Магчыма і так, але ж другія суткі Інтэрнэт у Беларусі фактычна не працуе. І потым, кіроўцу аўтобуса ніхто не загадвае праз тэлеграм канал, што вось цяпер заблякуйце перакрыжаваньне. І тысячы аўтамабілістаў блякуюць праспэкты самі. Гэта покліч, ініцыятыва саміх людзей.\nІ шумавыя гранаты, і стрэляніна людзей не напужала — людзі выходзяць, і на момант нашай гутаркі іх усё болей. І што асабліва ўнікальна, пасьля красавіка і жніўня 1991-га, калі правінцыя маўчала, — сёньня ў некаторых райцэнтрах (падкрэсьліваю, не абласных цэнтрах, а райцэнтрах) — да чатырох сотняў людзей выходзіць.\nЦі выстаіць дыктатура Лукашэнкі\nДракахруст: Так, і гэта ўжо адрозьненьне ад 2010 году. Бо тады пратэст быў лякалізаваны. Ён быў лякалізаваны ў сталіцы, фактычна на адной плошчы. Зараз «плошчаў» шмат.Зараз і пэўнай мэты няма. Цікава, што Лукашэнка сказаў, што ў маніфэстантаў нібыта была ідэя ўзяць штурмам Палац незалежнасьці. Навошта, калі ён пусты?\nНавумчык: Мала таго, пляну няма ня толькі тапанімічнага (напрыклад, ісьці да Дому ўраду ці да нечага іншага) — яго няма і палітычнага, калі казаць пра штаб Ціханоўскай. Кшталту, што, напрыклад, вось Ціханоўская павінна быць абвешчана абраным прэзыдэнтам, і яе прыхільнікі мусяць рабіць тое і тое. Ці, паколькі выбары былі сфальсыфікаваныя, людзі мусяць ісьці да будынку ЦВК і патрабаваць пераліку бюлетэняў. Нічога гэтага не было. Яснага палітычнага пляну няма. Але людзі выходзяць, бо іх падманулі.\nДракахруст: Можна правесьці аналёгію, што калі Бабарыка ня быў зарэгістраваны, дык ідэя ягонага штабу была — давайце будзем пісаць скаргі ў ЦВК. Наколькі гэта было эфэктыўна, мы памятаем (ня надта), але гэта хоць нейкае супольнае дзеяньне. І гэта людзей мабілізоўвала на нешта. Цяпер штаб не выступае нават зь ідэямі такога кшталту.\nНавумчык: Зараз абсалютна непрадказальная сытуацыя, якая ўжо не залежыць ад лідэраў, скажам гэтак, апазыцыі (а кандыдатку ў прэзыдэнты, якая апануе дзейнай уладзе, можна так назваць) не залежыць і ад улады. Яна залежыць ад людзей. І ў мяне за дзесяцігодзьдзі ўпершыню такое адчуваньне, што на нашых вачах зараз робіцца гісторыя. Мы ня ведаем, у які бок у выніку разгорнецца сытуацыя, але тое, што гісторыя робіцца менавіта вось цяпер — у мяне сумненьняў няма.\nДзяржаўны сакратар ЗША Майкл Пампэо: выбары ў Беларусі не былі свабоднымі і справядлівымі


Эксперт: Калі паўмільёна беларусаў не могуць знайсці працу, трэба думаць, як іх | Новы Час\nЭксперт: Калі паўмільёна беларусаў не могуць знайсці працу, трэба думаць, як іх падтрымаць\nЧаму чыноўнікі не выканалі загад Лукашэнкі?\nУлады так і не здолелі справіцца з масавым беспрацоўем. Кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта Наталля Качанава на днях заявіла, што ў краіне каля 500 тысяч чалавек не працуюць.\nСуровыя рэаліі перамаглі слоўную пагрозу\nМіж тым, вырашыць гэтую праблему Аляксандр Лукашэнка даручаў чыноўнікам яшчэ вясной гэтага года.\n— Да 1 мая ўсе павінны быць працаўладкаваны. У якое б я месца і раён ні прыехаў, мой памочнік выедзе туды загадзя і запросіць публічна беспрацоўных людзей да мяне на сустрэчу. І крый Божа пасля 1 мая такія людзі будуць, — гразіўся кіраўнік дзяржавы 9 сакавіка на нарадзе аб актуальных пытаннях развіцця краіны.\nАднак, на самой справе, праблема не вырашана да цяперашняга часу. Чаму?\nЭксперт Беларускага эканамічнага цэнтра BEROC Кацярына Барнукова лічыць, што дырэктыўныя загады «давайце ўсіх працаўладкуем» не працуюць. Асабліва ў сітуацыі, калі эканоміка аднаўляецца пасля крызісу.\n— Шмат у чым праблема беспрацоўя ў Беларусі складаецца ў тым, што не адпавядаюць прапанова і попыт. Беспрацоўныя сканцэнтраваныя ў малых гарадах, у сельскай мясцовасці і ў пэўных прафесіях, якія не карыстаюцца попытам, — падкрэслівае аналітык.\nДоктар эканамічных навук, прафесар Барыс Жаліба нагадвае, што Міністэрства працы і сацыяльнай абароны адчыталася ў траўні аб працаўладкаванні ўсіх жадаючых. Але беспрацоўных у краіне, на яго думку, больш, чым паўмільёна.\n— Многія шукаюць працу за межамі Беларусі. Паколькі дакладных дадзеных няма, прыводзяцца звесткі пра тое, што ад 500 да 800 тысяч чалавек і больш працуюць у Расіі. Усё больш беларусаў выязджаюць у Польшчу і Прыбалтыку: там вышэйшы заробак, — кажа эканаміст.\nНа яго думку, справаздача Мінпрацы адлюстроўвае бюракратычны падыход. Ён адзначае, што афіцыйны ўзровень беспрацоўя ў Беларусі (у межах адсотка) не адлюстроўвае рэалій. У службу занятасці звяртаюцца людзі, якія вычарпалі магчымасць знайсці працу па знаёмстве ці самастойна. Беларусы не ідуць на біржу, таму што дапамога па беспрацоўі — мізэрная. Рэкамендацыі МВФ падняць яе хаця б да ўзроўню мінімальнай зарплаты не выконваюцца.\n— Той, хто звярнуўся ў службу занятасці, павінен адпрацаваць на грамадскіх працах, інакш не атрымае дапамогі. Таму большасць людзей шукаюць працу па іншых каналах, — кажа Барыс Жаліба.\nЯк забяспечыць беларусаў працай на Радзіме? Эксперты прапануюць найбольш эфектыўныя спосабы.\nРазняволіць дзелавую ініцыятыву\nБарыс Жаліба адзначае, што неабходна больш актыўна прыцягваць замежны капітал, прамыя інвестыцыі.\nЭксперт таксама заклікае ствараць прадпрыемствы, асабліва на перыферыі, дзе няма працы. Для гэтага, паводле яго слоў, дзяржаве варта падтрымаць сярэдні і дробны бізнес, перш за ўсё, на месцах.\n— Сёння на многіх буйных дзяржпрадпрыемствах вызваляецца рабочая сіла. Паглынуць яе, як паказвае вопыт перадавых краін, хутчэй за ўсё можа малы і сярэдні бізнэс, — адзначае эканаміст.\nКацярына Барнукова мяркуе, што дэкрэт №7 «Аб развіцці прадпрымальніцтва», які днямі падпісаў Аляксандр Лукашэнка, спросціць жыццё малым прадпрыемствам. Яна не выключае, што прыватнікі змогуць наймаць большую колькасць людзей.\nЭксперт Беларускага эканамічнага цэнтра BEROC прапануе таксама запусціць вялікі інфраструктурны праект у горадзе, дзе ёсць праблемы з занятасцю.\n— Напрыклад, дзяржава плануе пабудаваць завод па перапрацоўцы адкідаў. Мэтазгодна узвесці яго ў месцах, дзе ёсць лішак рабочай сілы, — адзначае Кацярына Борнукова.\nДапамагчы беспрацоўным з перанавучаннем і пераездам\nНаогул, на думку Кацярыны Барнуковай, ва ўладаў ёсць шырокая прастора для актыўных мер на рынку працы.\nЭксперт прапануе дапамагаць пакінутым без працы беларусам з перанавучаннем.\nАкрамя таго па яе словах, эфектыўнай мерай можа стаць праграма па падтрымцы міграцыі ўнутры краіны.\n— Калі ў Століне, як адзначала Наталля Качанава, няма працы, то кватэру там не прадасі. Дзяржава магла б умяшацца і падтрымаць сем'і, якія хочуць пераехаць. Напрыклад, узяць на сябе абавязацельства паступова выкупляць кватэры па завышанай цане, — кажа Кацярына Барнукова.\nЯна таксама прапануе развіваць транспартную сетку, каб людзям было зручней дабірацца да месца працы. Па словах эксперта, вельмі часта транспарт часткова вырашае праблемы занятасці ў малых гарадах.\nКацярына Барнукова кажа, што гэта доўгатэрміновыя меры, якія не дадуць імгненных вынікаў, але іх трэба рэалізоўваць.\n— Ведаю, што сёння з малых гарадоў у Мінскім раёне ездзяць у Мінск на працу. Гэта стала магчымым дзякуючы таму, што ёсць электрычкі, — падкрэслівае эксперт Беларускага эканамічнага цэнтра BEROC.\nВажным крокам, які варта зрабіць уладам, можа стаць павышэнне дапамогі па беспрацоўі.\n— Калі амаль паўмільёна беларусаў не могуць знайсці працу, трэба думаць пра тое, як мы іх можам падтрымаць, — адзначае Кацярына Барнукова.\nБольш за 1000 рэзюмэ на вакансію, што прапаноўвала спаць і нічога не рабіць


Хваля затрыманняў перад Днём Волі: Някляеў, Сіўчык, Вінярскі...\n21 сакавіка, напярэдадні Дня Волі, у Мінску пачаліся затрыманні палітычных актывістаў.\nЯк паведамляе ПЦ "Вясна", 21 сакавіка быў затрыманы палітык Уладзімір Някляеў. Зараз ён знаходзіцца ў Ленінскім РУУС Мінска. Верагодна, яго забралі адбываць 10-суткавы арышт, які ён атрымаў яшчэ ў лістападзе мінулага года і дагэтуль не адбыў. Тады яго пакаралі нібыта за заклікі да ўдзелу ў масавым мерапрыемстве “Марш абураных беларусаў 2.0”.\nПра лёс Някляева спрабаваў даведацца ў РУУС яго адвакат. Але там адказалі, што ў іх палітыка няма. Пазней яго жонка паведаміла "БелаПАН", што ён знаходзіцца ў Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў на вуліцы Акрэсціна.\n«Я перадала яму перадачу. Ён там, а колькі дзён яму прыйдзецца адседзець і за што, я не ведаю. Заўтра пастараемся, каб туды трапіў адвакат», - сказала Вольга Някляева.\nПраваабаронцы даведаліся пра затрыманне актывіста Максіма Вінярскага. Яго затрымалі на вуліцы, калі той гуляў з сабакам. Ён дастаўлены ў РУУС Першамайскага раёна. У гэты ж дзень ён быў дастаўлены ў суд Першамайскага раёна, дзе яго асудзілі на 10 сутак за тое, што 13 сакавіка ён зладзіў акцыю салідарнасці з заблакаваным рэсурсам "Хартыя'97", развесіўшы ля парка Чалюскінцаў расцяжку з надпісам "Свабоду Хартыі'97".\nКаля свайго дома затрыманы Вячаслаў Сіўчык, яго адвезлі ў РУУС Цэнтральнага раёна. Пазней стала вядома, што яго таксама адвезлі ў ЦІП на Акрэсціна. Магчыма, што ён адбывае 5-суткавы арышт, накладзены на яго пастановай суду Партызанскага раёна Мінска за ўдзел у акцыі на Дзень вайсковай славы 8 верасня.\nПа папярэдняй інфармацыі, супрацоўнікі праваахоўных органаў шукаюць палітыка Мікалая Статкевіча. Ён на дадзены момант пазбягае выходзіць з дому.\nДругие материалы в этой категории: « Праздничное шествие будет все равно... Чакаем вас 25-га ля Опернага ў доме АГП на вуліцы БНР! »


Спецпрадстаўнік прэзідэнта Расіі па сувязях з міжнароднымі арганізацыямі, былы віцэ-прэм'ер і экс-кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта Анатоль Чубайс у інтэрв'ю журналісту Віктару Лашаку патлумачыў прычыны сваёй «нянавісці да савецкай улады», піша РБК.\nАнатоль Чубайс нарадзіўся ў 1955 годзе ў Барысаве ў сям'і вайскоўца, але хутка сям'я пераехала ва Украіну. Фота ТАСС\nПозняя савецкая ўлада — гэта 18 гадоў «брэжнеўскага застою», якія змяніла «гонка на катафалках», заявіў Чубайс.\n«Раніцай уключаеш радыё і чуеш радасны голас: «Добры дзень, дзеці! Піянерская зорка». <…> Але вось гэта мярзотная хлусня з першага да апошняга слова. 100% таго, што ты бачыш, чуеш, разумееш, чытаеш, з'яўляецца хлуснёй. І ўсе выдатна разумеюць, што гэта хлусня. Яно так заведзена», — сказаў ён.\nПа словах Чубайса, такая хлусня была ва ўсіх сферах жыцця СССР — у навінах, сходах працоўных або першамайскіх дэманстрацыях — і чым далей, тым прыводзіла да большай «агіды».\n«Вось так прынята хлусіць, усім трэба хлусіць, і ў гэтай хлусні, калі ласка, жыві», — заявіў ён.


Хроніка пераследу ў Беларусі за 16-17 снежня\nhttps://spring96.org/be/news/106130 2021 2021-12-17T20:38:02+0300 2021-12-17T20:38:02+0300 2021-12-17T20:54:42+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kahanchyk.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nРэпрэсіі супраць беларусаў за іх актыўную грамадзянскую пазіцыю і незадаволенасць дзеяннямі ўлады не спыняюцца і 16-17 снежня: іх па-ранейшаму затрымліваюць, праводзяць ператрусы і ўжываюць іншыя формы ціску на грамадзян. Тэлеграм-чаты і каналы прызнаюць экстрэмісцкімі матэрыяламі і фарміраваннямі. Праваабарончы цэнтр «Вясна» сабраў апошнія факты палітычнага пераследу ў Беларусі.\nСупраць блогера Андрэя Павука распачалі крымінальную справу\n«У адным з відэаролікаў на хостынгу YouTube падазраваны, які знаходзіцца на тэрыторыі Літвы, публічна абразіў работніка пракуратуры горада Мінска. Супрацьпраўныя дзеянні кваліфікаваны па арт. 369 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь», — паведаміла пракуратура 16 снежня.\nПератрусы 16 снежня\n16 снежня ў заснавальніка «Кінашколы» Андрэя Палупанава прайшоў ператрус. Пра гэта паведамілі яго суседзі.\nУ Мастах на працы затрымалі Галіну Цярэнцьеву — выкладчыцу сальфеджыа і музычнай літаратуры мясцовай Дзіцячай школы мастацтваў Затрыманне адбылося раніцай. Па словах самой Галіны, яе затрымалі за «фота ў фэйсбуку».\nТаксама "Медыязоне" стала вядома ад кіраўніцы прэс-службы «Сходу» Ганны Краўчанка, што КДБ праводзіць ператрусы ў дэлегатаў платформы «Сход». Вядома пра вобшукі ў пяці дэлегатаў, яшчэ трое не выходзяць на сувязь, а яшчэ ад двух пачалі прыходзіць паведамленні аб намерах выйсці з арганізацыі, бо яна стала «вельмі таксічнай і бескарыснай для грамадства».\n«Аднаго [дэлегата] ужо адпусцілі пад падпіску аб невыдаванні і з рашэннем выйсці з «Сходу», – распавяла Ганна Краўчанка.\nВядома, што сярод тых, у каго адбыўся ператрус, — Наталля Абрашына-Жадаева.\nНагадаем, учора ўлады прызналі платформу «Сход» «экстрэмісцкім фармаваннем».\nБрат загінулага палітвязня Вітольда Ашурка быў вымушаны з'ехаць з Беларусі праз пагрозу пераследу\nНагадаем, на днях стала вядома, што пракуратура распачала крымінальную справу за скандаванне «Ганьба» пасля абвяшчэння прысуду Вітольду Ашурку. Падазраваным пагражае да 6 гадоў калоніі.\n«Тут нават не ідзе размова аб нашай сям'і і тых, хто быў на судзе. Гаворка — пра ўсю грамадзянскую супольнасць. Гэта чарговы віток рэпрэсій. Маме, вядома, цяжка. Яна не супакоілася і не супакоіцца пасля смерці Вітольда. Мой выезд не планаваўся, яна даведалася пра яго ў апошні момант — сказала: "Едзь, сынок, застанешся хаця б ты"», — распавёў Андрэй Ашурак\nГаспадару бел-чырвона-белай хаты пагражаюць крымінальнай справай, калі ён не перафарбуе яе\nПраз пэўны час яго асудзілі за гэта як за правядзенне несанкцыянаванага пікету, а цяпер пагражаюць крымінальнай справай як за нібыта злоснае хуліганства.\n— Мяне выклікалі, калі я сядзеў, да следчага. Следчы паказаў мне стос папер, сказаў, што рыхтуецца супраць мяне крымінальная справа за злоснае хулігантсва, калі я не перафарбую сваю хату. Я сказаў, што ледзь толькі вы распачнеце крымінальную справу або адміністратыўную, я ў той самы дзень і ў тую самую гадзіну пішу заяву на сухую галадоўку.\n17.12.2021 Тэгі: крымінальны перасьлед, грамадства, перасьлед, затрыманьні


Актывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Актывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва\nАктывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва\nЗа гэта Валадар Цурпанаў змагаўся амаль пяць гадоў.\nАктывіст Валадар Цурпанаў дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва. За гэта ён змагаўся амаль пяць гадоў. Пандусы з’явяцца каля будынкаў судоў Кастрычніцкага і Ленінскага раёнаў горада.\n“Гісторыя майго змагання за з’яўленне пандусаў каля нашых судоў пачалася ў 2012 годзе, — распавядае сам Валадар Цурпанаў. — Тады старшынёй гарвыканкама быў Станіслаў Барадаўка, якому я накіраваў ліст з дакорам, што суд не мае такой прылады. Я атрымаў адказ, што на 2013 год у план будзе ўключанае дадзенае пытанне, бо праграма па стварэнні безбар’ернага асяродку ў горадзе была разлічаная на 2011-2015 гады”.\nГрамадскі актывіст адзначае, што, на жаль, на наступны год нічога не змянілася, нягледзячы на тое, што праграма па з’яўленні пандусаў была абласной. Гэта падштурхнула Цурпанава накіраваць звароты да старшыняў раённых судоў, што ў іх установах дагэтуль няма пандусаў. Лісты яны пераслалі ў абласны суд, які ў сваю чаргу перанакіраваў зварот у Міністэрства юстыцыі.\n“З таго часу я кожны год прыходзіў і пакідаў запісы ў кнізе скаргаў і прапаноў судоў і паралельна накіроўваў зварот старшыні Магілёўскага абласнога суда, — працягвае Валадар Цупранаў. — Кожны раз атрымліваў адказы, што будзем гэтым займацца і пытанне перад кімсьці пастаўленае, але, на жаль, нічога не мянялася. І толькі ў 2014 годзе мне адказалі, што пандусы з’явяцца тады, калі пачнецца капітальны рамонт будынкаў судоў. Цяпер ідзе рамонт у судах і будуюцца пандусы. Магчыма, такім чынам мне давалі проста адпіскі, аднак самі ведалі, што пандусы будуць толькі тады, калі будзе рамонт будынкаў”.\nЦурпанаў дадае, што гэта не адзінае яго дасягненне, якое мела вынік пасля сістэматычных заяў і скаргаў у розныя дзяржаўныя інстанцыі. Напрыклад, тэрыторыя дома, у якім ён жыве, упарадкаваная камунальнымі службамі, а ў цэнтры горада на плошчы Славы камунальнікі нарэшце памылі ліхтары, якія дагэтуль былі амаль чорнага колеру ад бруду.


БелаПАН. Сёння беларуская група NaviBand выступіць у фінале "Еўрабачання-2017" пад нумарам 3\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2017/05/13/902733_123456/\nДата раздрукоўкі: 14.07.2020 09:19\n13.05.2017 12:05 Палітыка, Культура\nСёння беларуская група NaviBand выступіць у фінале "Еўрабачання-2017" пад нумарам 3\nМінск, 13 мая. Сёння беларуская група NaviBand выступіць у фінале міжнароднага конкурсу песні "Еўрабачання-2017" у Кіеве пад нумарам 3.\nДуэт у складзе Ксеніі Жук і Арцёма Лук'яненкі выйшаў у фінал "Еўрабачання" па выніках выступлення 11 мая ў другім паўфінале з беларускамоўнай кампазіцыяй "Гісторыя майго жыцця".\nСёлета букмекеры ставяць на перамогу Італіі, Балгарыі або Партугаліі. Шанцы беларусаў ўвайсці ў першую пяцёрку, паводле іх прагнозаў, невялікія.\nНапрыклад, букмекерская кантора "Марафон" прымае стаўкі на Беларусь з каэфіцыентам 31,00. Такі ж устаноўлены для Германіі. Самы высокі каэфіцыент у Іспаніі (101,00). У Аўстрыі, Нарвегіі і Кіпра — 41,00. У той жа час у лідара рэйтынгу — Італіі — 1,03 каэфіцыент (чым вышэйшы каэфіцыент стаўкі на таго ці іншага ўдзельніка, тым меншая верагоднасць яго перамогі). Каэфіцыент шанцаў патрапіць у дзесятку для NaviBand — 7,4.\nЯшчэ адна букмекерская кантора — WilliamHill — таксама прымае стаўкі на дзясятку лепшых. Беларусь тут дзеліць каэфіцыент 6,00 з Аўстрыяй і Ізраілем. Найбольш высокія каэфіцыенты ў Кіпра (9.00), Германіі (11,00) і Іспанія (34,00).\nУ канторы PariMatch на тое, што Беларусь трапіць у пяцёрку, устаноўлены каэфіцыент 41,0. На месцы ў дзясятцы — 7,50.\nУсяго ў фінале выступяць выканаўцы з 26 краін. Пераможцамі першага паўфіналу, які прайшоў 9 мая, сталі Аўстралія, Азербайджан, Арменія, Бельгія, Грэцыя, Кіпр, Малдова, Польшча, Партугалія і Швецыя. Па выніках другога паўфіналу (11 мая) у фінал конкурсу прайшлі Аўстрыя, Беларусь, Балгарыя, Венгрыя, Данія, Ізраіль, Нідэрланды, Нарвегія, Румынія і Харватыя.\nПа-за адбораў сёння на сцэну выйдуць заснавальнікі конкурсу — Вялікабрытанія, Германія, Іспанія, Італія і Францыя, а таксама леташні пераможца "Еўрабачання" Украіна.\nБеларусь удзельнічае ў "Еўрабачанні" з 2004 года. У фінале яе прадстаўнікі выходзілі ў 2007 годзе (Дзмітрый Калдун), 2010-м (гурт "3+2"), 2013-м (Алёна Ланская) і 2014-м (Тэа). Лепшым стаў вынік Калдуна (6-е месца).\nАўторак, 14 Ліпень 2020, 09:19


11.01.2022 / 11:05\nАмерыканскія хірургі правялі першую ў свеце эксперыментальную аперацыю, падчас якой перасадзілі пацыенту генетычна мадыфікаванае сэрца свінні. Дактары кажуць, што гэта адзіны шанец Дэвіда Бенета на выжыванне — без перасадкі яго чакала б немінучая смерць.\nПа словах хірургаў, аперацыю, якая доўжылася сем гадзін, зрабілі Бенету тры дні таму, і цяпер яго стан застаецца добрым, піша Бі-бі-сі.\n«Для мяне выбар быў паміж смерцю і гэтай перасадкай, — сказаў 57-гадовы Бенет напярэдадні аперацыі. — Я разумею, што далейшы мой лёс зусім невядомы, але для мяне гэта апошні шанец».\nСпецыялісты з Медыцынскага цэнтра ўніверсітэта Мэрыленда атрымалі ад уладаў спецыяльны дазвол на аперацыю. Яны патлумачылі, што без яе пацыент памрэ.\nЦі ўвянчаецца перасадка поспехам, да гэтага часу канчаткова незразумела.\nДля хірургаў аперацыя стала вынікам шматгадовых даследаванняў. Яны спадзяюцца, што іх поспех дапаможа выратаванню жыццяў многіх людзей па ўсім свеце. У сваёй заяве Універсітэт Мэрыленда цытуе хірурга Бартлі Грыфіта, па словах якога аперацыя закліканая «наблізіць рашэнне крызісу з недахопам донарскіх органаў».\nПа даных сайта OrganDonor.gov толькі ў ЗША перасадкі донарскіх органаў чакаюць каля 100 тысяч людзей, і 17 пацыентаў у дзень паміраюць з-за іх недахопу.


Алесь Грыневіч, Верхнядзьвінск\nКалі пагледзець на мапу Беларусі, то Верхнядзьвінскі раён будзе "вяршыняй" – рог на самай поўначы краіны, на мяжы з Латвіяй і Расеяй. Раённы цэнтар, Верхнядзьвінск, месьціцца там, дзе зьліваюцца дзьве ракі: Заходняя Дзьвіна і Дрыса. Па меншай меры пяць з паловай стагоддзяў горад так і называўся – Дрыса. Але за савецкім часам некаму з прышлых начальнікаў гэтая назва падалася недастаткова мілагучнай. Гаворыць мясцовы краявед Антон Бубала.\n(Бубала: ) "Наш горад здавён быў "Дрыса”, бывала часам "Дрыза". І ніхто ніколі ня думаў, што гэта непрыгожа. Але у 1959 годзе – можа тады Емяльянаў быў сакратаром райкаму, былі нават вуліцу амаль галоўную назваўшы ягоным імем, калі ён памёр – і яшчэ адзін, мусіць, з інструктараў-блізкіх сяброў сядзелі і пад чарку вырашылі, што "название это неблагозвучное". Тады, калі адсюль ішла ініцыятыва, даволі хутка гэта рабілася – напісалі адпаведную паперку, прынялі рашэньне, "Хто за? Усе за!" І горад наш атрымаў такую доўгую гучную назву, якую па-беларуску ніхто ня ведае правільна як пісаць – "ВерхнЯдзьвінск," "ВерхнЕдзьвінск". А лісты йшлі спачатку – "Северодвинск", "Верхнеднепровск" – пошта блукала доўга-доўга".\n(Карэспандэнт: ) "А скуль Вы ведаеце гэтую гісторыю наконт перайменаваньня, што сядзелі ўдваіх, выпівалі і гэтак далей?"\n(Бубала: ) "Раз людзі так расказваюць – усе вам такую вэрсію скажуць – значыць гэта праўда. Так адкуль маглі быць такія ініцыятывы? Не народ жа прапаноўваў. Народ бы ніколі не дадумаўся да такіх "разумных" рэчаў".\nГорад вельмі прыгожы, ўладкаваны і чысьцюткі. На галоўнай вуліцы радком стаяць праваслаўная царква, каталіцкі касьцёл і малельны дом баптыстаў. Праз кожныя некалькі дзясяткаў мэтраў – навенькія сьметніцы. Сьмецьця не сустрэнеш і на іншых вуліцах – мясцовы выканкам замацаваў за ўсімі прадпрыемствамі і арганізацыямі тэрыторыі, якія тыя мусяць падтрымліваць у чысьціні. На некаторых будынках дагэтуль вісяць каляровыя лямпачкі, што засталіся са сьвяткаваньня Новага году. А вось асьвятленьня на вуліцах Верхнядзьвінску ўвечары амаль няма, як і гарачай вады ў дамох – рэжым эканоміі. У адным з трох раёнаў гораду, Гейжынаве, з вадой яшчэ большыя праблемы, бо жалеза ў ёй шматкроць больш за норму.\nПершыя ўзгадкі пра Дрысу датуюцца 1386 годам. Праз паўтара стагодзьдзя ў горадзе была заснаваная адна зь першых у Беларусі мытняў. Захавалася адпаведная ўхвала Віленскага Вальнага сойму 1547 году. Гаворыць інспэктар Верхнядзьвінскай мытні Алена Валаховіч.\n(Валаховіч: ) "Сойм прыняў рашэньне заснаваць на граніцах дзяржавы чатыры лясныя каморы – у Коўне, Берасьці, у Жамойцкай зямлі і ў Дрысе пад Полацкам. Каморы павінныя былі кантраляваць вываз усіх лясных тавараў зь Вялікага Княства Літоўскага".\nВерхнядзьвінская мытня адраджалася двойчы – першы раз ў 1918 годзе, кантралюючы спачатку савецка-нямецкую дэмаркацыйную паласу, а потым савецкую мяжу з Латвіяй. Другі раз – пасьля набыцьця Беларусьсю незалежнасьці. Тады шмат людзей з раёну атрымалі працу ў мытных ці памежных структурах. Гаворыць старшыня Верхнядзьвінскага райвыканкаму Іосіф Палачанін.\n(Палачанін: ) "Калі фармаваліся памежныя структуры, у нас вельмі шмат забралі спэцыялістаў, бо гэта было выгадна – ня трэба было жытло дадатковае будаваць, нейкія вырашаць сацыяльныя праблемы".\nУ крамах Верхнядзьвінску можна пабачыць "канфіскат" – кантрабандныя гадзіньнікі, дываны, тэлевізары ці касмэтыку, затрыманыя памежнікамі ды мытнікамі. Праўда, у раёне застаецца меншая частка "канфіскату" – большая йдзе ў Віцебск.\nАпошнім часам ходзяць чуткі, што Верхнядзьвінскую мытню хутка зачыняць, і адміністрацыя застанецца толькі ў Полацку. Намесьнік начальніка мытні Дзьмітры Цяліцын сказаў, што сёньня празь Верхнядзьвінск праходзіць значна менш тавараў, чым у мінулыя гады. Раней расейцы імпартавалі больш тавараў з Рыскага порту, і гэты транзыт найбольш загружаў Верхнядзьвінскую мытню. Цяпер Расея пераарыентавалася на ўласныя парты.\nЗакрыцьцё мытні можа пакінуць бяз працы больш за 80 чалавек. Знайсьці працоўнае месца ў Верхнядзьвінску цяжка, бо на многіх прадпрыемствах – скарачэньні. Гаворыць Валянціна Мінчук, якая працуе на заводзе сталярных вырабаў.\n(Мінчук: ) "Наш завод пераехаў сюды ў 1990 годзе з горада Нароўлі – гэта Гомельская вобласьць, перасяленцы з Чарнобыльскай зоны. Тады ў нас на заводзе працавала дзесьці 200 чалавек, ну тады яшчэ нічога так завод быў – работаў так нармальна. Ну а зараз на заводзе працуе ў нас дзесьці 80 чалавек. Сказалі, што застанецца дзесьці толькі 40 чалавек на заводзе".\n(Карэспандэнт: ) "А ў тых людзей, якіх скарацілі, ёсьць магчымасьць знайсьці тут новую працу?"\n(Мінчук: ) "Не. Я ведаю людзей, якіх у нас скарацілі, – зараз сядзяць дома й ня могуць знайсьці ніякай работы".\nУ Верхнядзьвінску сёлета ўсё ж зьявілася дваццаць новых працоўных месцаў. На мясцовым хлебазаводзе адчынілі цэх, дзе вырабляюць таннае пладова-ягаднае віно. Раней такое віно завозілі зь іншых раёнаў, але на нядаўняй нарадзе ў райвыканкаме гандлярам настойліва параілі купляць толькі верхнядзьвінскі гатунак – "Паляўнічае". У народзе яго клічуць "адным рогам у зямлю”, бо на этыкетцы намаляваны аднарогі алень з нахіленай галавой.\nМясцовыя жыхары кажуць, што першая партыя "Паляўнічай" выдалася няўдалая. Нібыта яе трымалі у бочках, што былі толькі пафарбаваныя ацэтонавай фарбай, і таму ад напою пасьля балеў страўнік.\nЗ кожным годам у малодшыя клясы школаў Верхнядзьвінскага раёну прыходзіць усё менш вучняў. Таму хутка мусяць закрыцца некалькі базавых школаў у маленькіх вёсках. Да таго ж, Віцебская вобласьць першай пераходзіць на пяцідзённы навучальны тыдзень, і гэта скарачае час на выкладаньне большасьці прадметаў. На сходзе ў Верхнядзьвінскай школе №2 з музычным ухілам мне давялося назіраць, як дырэктар пераконваў настаўнікаў, што гэта не прывядзе да звальненьняў у наступным навучальным годзе. Вось што кажа настаўнік музыкі з гэтай школы Сяргей Казачонак.\n(Казачонак: ) "Я, напрыклад, зараз работаю яшчэ на трох работах, ежджу па раёне, па базавых школах, там яшчэ падпрацоўваю. Ня ведаю, што там будзе далей, пакуль што ня ведаю".\nАдна ахвяра новай навучальнай праграмы ўжо вядомая – з наступнага году зачыніцца Верхнядзьвінскі навучальна-вытворчы камбінат, дзе старшаклясьнікі раёну атрымлівалі працоўныя спэцыяльнасьці. Сёньня на камбінаце працуюць чатыры чалавекі. Выкладчыца-швяя Галіна Шваб кажа, што цяпер езьдзіць на курсы ў Менск, каб атрымаць новую спэцыяльнасьць псыхоляга.\n(Шваб: ) "Цяпер я і дзецям сваім і вучням даводжу, што час такі, што трэба шмат чаго ўмець".\nСпадарыня Шваб у свой час была прыватнай прадпрымальніцай – сама вязала адзеньне. Тады яна была ў дэкрэтным адпачынку і мела падатковыя льготы, але ўсё роўна прыкладна кожная пятая зробленая рэч сыходзіла на падаткі. Цяпер жа пэрспэктывы дзеля такога бізнэсу яшчэ горшыя, бо людзям у раёне затрымліваюць заробкі, і яны ня маюць грошай, каб набыць адзеньне ручной вязкі.\n(Шваб: ) "Шмат чаго магу – рукамі магу, і галава, здаецца, працуе, але вось аднавіць вязаньне, людзей сабраць, усё гэта аднавіць – у мяне ня будзе куды гэта збыць".\nПэнсіі ў раёне таксама выплачваюцца з затрымкай. Вось што гавораць на вуліцах Верхнядзьвінску.\n(Спадар: ) "Я вось трынаццатага пэнсію атрымоўваю, а далі мне толькі трыццатага, інваліду. А прытым я крэдыт яшчэ ўзяў на пакупку лядоўні. І вось за пратэрміноўку – я мусіў дваццатага крэдыт заплаціць – зь мяне ўзялі дванаццаць тысяч, працэнтаў".\nСпадарыня, якая пачула гэтыя словы, заявіла, што ведае, куды пайшлі пэнсійныя грошы. Аб гэтым яна нібыта прачытала ў прамове Аляксандра Лукашэнкі ў расейскай газэце "Аргументы и факты".\n(Спадарыня: ) "На прадпрымальнікаў!"\n(Карэспандэнт: ) "На якіх?"\n(Спадарыня: ) "Ну, каторыя спэкулююць, на гэтых. А нам на два тыднёчкі ўзад".\nЛюдзі сталага веку збольшага вінавацяць у цяжкай эканамічнай сытуацыі ў раёне мясцовую ўладу. Старшыня Верхнядзьвінскага райвыканкаму Іосіф Палачанін кажа, што раён трымаецца ня горш за іншыя. Спадар Палачанін лічыць асноўнай эканамічнай праблемай тое, што беларускія тавары згубілі канкурэнтаздольнасьць на рынку Расеі.\n(Палачанін: ) "Я ўжо даўно казаў, што расейскі рынак, ён для нас, для Беларусі, вельмі вялікая карысьць, але можа, у некаторай ступені, і шкода. Бо ён нас моцна заспакойваў. Мы думалі, што ён будзе бясконца глытаць нашу прадукцыю па дастойных цэнах. Але цяпер, і мы адчуваем гэта на сабе, асабліва прадукцыя сельскай гаспадаркі вельмі моцна ўпала ў цане".\nСпадар Палачанін кажа, што адна з прычынаў цяперашніх праблемаў – падвышэньне заробкаў, якое не было абгрунтаванае адпаведнай прадукцыйнасьцю працы. Тое ж самае кажуць экспэрты міжнародных фінансавых арганізацыяў, але падвышэньне заробкаў было галоўным козырам у леташняй выбарчай кампаніі Аляксандра Лукашэнкі. Я папрасіў старшыню райвыканкаму пракамэнтаваць гэта.\n(Палачанін: ) "Я яшчэ раз паўтараю, што я за заробленую заработную плату. Я сівы ўжо чалавек, можна сказаць, і я праехаў па Эўропе, паглядзеў, параўноўваў, недзе нечаму вучыўся, недзе нешта прыкмячаў, і я лічу, што няма такой эканамічнай мадэлі, дзе можна выплачваць незаробленыя заробкі і рабіць гэта доўга. Мы не Арабскія Эміраты, мы ня маем нафтавых сьвідравінаў у кожным двары, дзе можна здаць у арэнду, нічога не рабіць і жыць вельмі добра".\nЛюдзі, якіх прынята называць апазыцыяй, гуртуюцца ў Верхнядзьвінску вакол рэсурсавага цэнтру недзяржаўных арганізацый "Рубон". У "Рубоне" зьбіраюцца прадстаўнікі такіх розных арганізацый, як Таварыства беларускай мовы, клюб здаровага ладу жыцьця "Белыя вароны" ці Асацыяцыя дапамогі дзецям-інвалідам. Нават старшыня райвыканкаму прызнае, што гэтыя людзі рэальна працуюць і дапамагаюць у вырашэньні праблемаў раёну.\nЛетась людзі з "Рубону" удзельнічалі ў прэзыдэнцкіх выбарах – у ініцыятыўных групах апазыцыйных кандыдатаў і як назіральнікі. Цяпер многія зь верхнядзьвінскіх "іншадумцаў" ужо рыхтуюцца да мясцовых выбараў наступнага году. Гаворыць Валянціна Кудлацкая, кіраўніца цэнтру "Рубон" і сябра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Народная грамада).\n(Кудлацкая: ) "Мы ўжо й робім пэўныя прыкідкі па акругах, дзе ёсьць пэўны шанец. Вось, мяркуючы па тым, як адбываліся выбары 1999 году і 1995, шанец ёсьць".\nПры гэтым людзі з "Рубону" ня маюць ілюзіяў што да дэмакратычнасьці выбараў ці паўнамоцтваў мясцовых саветаў. Пакуль што яны спрабуюць паспрыяць адукацыі цяперашніх дэпутатаў. Кажа спадарыня Кудлацкая.\n(Кудлацкая: ) "Нашыя дэпутаты вучацца зараз у Літве, удзельнічаюць у сэмінарах па мясцовым самакіраваньні, якія праводзіць Фонд Сапегі. Карацей, праца гэтая вядзецца, але толькі тады, калі будуць уласныя сродкі, калі гэтая прадстаўнічая ўлада будзе мець заканадаўча вызначаныя межы сваёй дзейнасьці, толькі тады можна будзе пра нешта гаварыць. Таму што зараз яны нахлебнікі ў выканаўчай ўлады".\nКалі я зьяжджаў зь Верхнядзьвінску, на дыктафоне былі ня толькі інтэрвію але й запісы з рэпэтыцыі ансамбля "Ярыца" зь мясцовага дому культуры. Адна зь песьняў нібыта з гэтых мясьцінаў – кіраўніца "Ярыцы" Майя Рубель кажа, што словы ёй перадала ёйная бабуля, а яна, ў сваю чаргу, калі небудзь навучыць сваіх дзетак і ўнукаў.


Разблакуйце iPhone ад IMEI па лепшай цане\nКалі вы шукаеце, як разблакаваць iPhone з дапамогай IMEI з усімі гарантыямі і па самай выгаднай цане, то рабіце гэта з упэўненасцю Actualidad iPhone і LiberaiPhoneIMEI. Для гэтага вам проста трэба выбраць краіну, аператара вашага iPhone і ўвесці IMEI. Калі вы не ведаеце свайго аператара або калі ваш iPhone паведамляецца аб крадзяжы, у вас таксама ёсць служба, якая дазваляе яго выявіць.\n1 Як даведацца IMEI iPhone, каб разблакаваць яго?\n2 Як разблакаваць iPhone з дапамогай IMEI?\nЯк даведацца IMEI iPhone, каб разблакаваць яго?\nЁсць шмат метадаў, якія нам гэта дазволяць даведацца IMEI нашага iPhone, пачынаючы з агульнай, даступнай на любым мабільным тэлефоне. Найлепшы спосабы даведацца гэты код Яны наступныя:\nЗ лічбавай клавіятуры: мы дасягнем гэтага, адкрыўшы прыкладанне "Тэлефон", дакрануўшыся да клавіятуры і увёўшы код * # 06 #. Нумар з'явіцца на экране. Каб выйсці, мы націскаем ОК.\nЗ налад iPhone: мы можам убачыць наш IMEI, увайшоўшы ў "Налады" / "Агульныя" / "Інфармацыя" і прасунуўшыся ўніз, дзе мы можам прачытаць IMEI.\nГледзячы на корпус iPhone: гэта можа быць самы просты метад, пакуль мы знаходзімся побач. IPhone IMEI знаходзіцца на налепцы ззаду і пазначаны як нумар IMEI / MEID.\nЯк разблакаваць iPhone з дапамогай IMEI?\nРазблакіруйце iPhone з дапамогай IMEАд паслугі, якую прапануюць Actualidad iPhone і LiberaiPhoneIMEI, прасцей не можа быць. Працэс будзе наступным:\nМы выбіраем краіну паміж Іспаніяй, ЗША ці Мексікай, націскаючы на ўкладкі над табліцай, якая прапануе паслугу.\nПасля выбару краіны нам трэба будзе выбраць аператара паходжання нашага iPhone. Калі наш iPhone ад іншага аператара альбо краіны, мы націснім "ІНШЫЯ АПЕРАТАРЫ", і мы зможам убачыць значна больш шырокі спіс краін і аператараў. Варта адзначыць, што ў выпадку з Іспаніяй вы можаце вызваліць iPhone ад асноўных аператараўтакія як Vodafone, Orange ці Movistar сярод іншых.\nДалей мы ўводзім IMEI iPhone, які мы хочам выпусціць, у поле пад тэкстам "Увядзіце тут свой IMEI".\nМы таксама павінны змясціць кантактны адрас электроннай пошты ў поле пад тэкстам «Увядзіце свой адрас электроннай пошты тут». Ліст будзе выкарыстоўвацца выключна і выключна, каб паведаміць нам, што iPhone ужо разблакаваны.\nМы націскаем жоўтую кнопку, каб аплаціць паслугу. Мы можам выбраць для аплаты крэдытнай картай альбо PayPal.\nПасля аплаты мы можам чакаць, пакуль не атрымаем ліст з пацверджаннем, у якім нам скажуць, што iPhone выпушчаны і можа выкарыстоўвацца з любым аператарам.\nЯк вы бачыце, працэс разблакаваць iPhone ў Інтэрнэце Гэта не можа быць прасцей. Калі вы хочаце ведаць аператара тэрмінала, перш чым вызваліць яго, тут мы растлумачым як даведацца, якая кампанія з'яўляецца iPhone.