19 сакавіка 2006 году, адразу пасля прэзідэнцкіх выбараў, на Кастрычніцкай плошчы сабраўся шматтысячны мітынг пратэсту супраць іх фальсіфікацыі. Потым моладзь чатыры дні трымала абарону ў намётавым гарадку. Усе ўдзельнікі былі кінутыя ў турмы. Напярэдадні Новага году на Кастрычніцкай плошчы нішто не нагадвае пра вясновае процістаянне. Тым не менш, ясна, што яно застанецца галоўнай падзеяй гэтага году. А што можна сказаць пра ўсе астатні... More »\n12 снежня ўрад Расіі заявіў пра скасаванне льготнага падаткаабкладання экспарту нафты ў Беларусь. Паводле апублікаванай пастановы, з 1 студзеня 2007 году экспарт расійскай нафты ў Беларусь будзе абкладацца такім самым мытам, як і для краінаў, якія не ўваходзяць у Мытны саюз - 180 даляраў за тону. Дагэтуль Беларусь не плаціла ніякага мыта ўвогуле. У дакуменце, падпісаным Міхаілам Фрадковым, гаворыцца, што рашэнне прынятае “з мэтай абарон... More »\nБылы кандыдат у прэзідэнты Беларусі Аляксандр Казулін, які адбывае пакаранне ў калоніі “Віцьба”-3, распачаў галадоўку 20 кастрычніка. Да турмы ён важыў 105 кілаграмаў, калі пачынаў галадоўку – 91. На 47-ы дзень галадоўкі ён важыў усяго 65… Паводле словаў Ірыны Казулінай, якой дазволілі сустрэцца з мужам 4-га снежня, артэрыяльны ціск у яго ў той дзень быў 75 на 60, тэмпература цела 36,2 градуса, пульс 60. Паводле меркавання аднаго з лека... More »\n15-ты, “юбілейны”, саміт СНД у Мінску праходзіў у зусім несвяточнай атмасферы. Па-першае, тэрміны саміта, які мусіў адбыцца яшчэ месяц таму, былі перанесеныя. Рашэнне аб гэтым прынялі Пуцін з Назарбаевым без узгаднення з Лукашэнкам. Акрамя таго, міліцыі давялося разганяць акцыю пратэсту беларускай апазіцыі на Кастрычніцкай плошчы. Але не гэта стала прычынай гучнага міжнароднага скандалу. Двух журналістаў газеты “Московский комсомолец” і... More »\nFirst Previous [5188-5191] Next Last


09 лістапад 2011, 18:59\nАндрэю Саньнікаву па-ранейшаму прапаноўваюць напісаць прашэньне аб памілаваньні. Зьмітра Бандарэнку зноў паклалі на лячэньне ў мэдычную частку. Марына Адамовіч мяркуе, што зьвесткі пра шантаж Мікалая Статкевіча дакладныя. Да Зьмітра Дашкевіча ў калёнію выправіўся адвакат.\nЭкс-кандыдата на прэзыдэнта Андрэя Саньнікава трымаюць у адзіночнай камэры і колюць яму ўколы, паведаміла жонка палітыка Ірына Халіп.\n«Учора адвакат наведала Андрэя ў Бабруйскай калёніі. У яго зноў абвастрыліся праблемы са сьпінаю. Відаць, мінулым разам не далячылі. Цяпер ён зноў праходзіць курс іньекцыяў. Кажа, што лекары там дастаткова ўважлівыя і сапраўды хочуць яму дапамагчы. Што да падпісаньня прашэньня аб памілаваньні, то на Андрэя на гэтым тыдні ня ціснулі. Але працягвалі пытацца, ці не падпіша ён такое прашэньне».\nНа мінулым тыдні жонкі палітвязьняў Андрэя Саньнікава, Мікалая Статкевіча і Зьмітра Бандарэнкі правялі сумесную прэсавую канфэрэнцыю, на якой распавялі пра ціск на іх мужоў з мэтай дамагчыся ад іх прашэньняў на імя Лукашэнкі.\n«Прэсавая канфэрэнцыя мела той вынік, што ціск стаў не такі непрыхаваны, ускосны», — мяркуе Ірына Халіп.\nТым часам са Шклоўскай калёніі, дзе трымаюць Мікалая Статкевіча, праз аднаго зь вязьняў дайшлі зьвесткі, што Мікалая Статкевіча шантажавалі, дамагаючыся, каб ён напісаў прашэньне аб памілаваньні. «Яму пагражаюць непрыемнасьцямі ў жонкі і яе сына, нават што іх арыштуюць, калі не падпіша гэтай паперы», — перадала крыніца з калёніі.\nМарына Адамовіч лічыць такі шантаж цалкам магчымым. Жонка палітыка распавяла пра дзіўныя рэчы, якія пачалі адбывацца зь яе кампутарам.\nНа нашы з сынам кампутары была вельмі выразная атака з мэтай запуску ў кампутары праграмаў-шпіёнаў\n«На нашы з сынам кампутары была вельмі выразная атака з мэтай запуску ў кампутары праграмаў-шпіёнаў. Гэта было ўчора. Як гэта робіцца, я ня ведаю, магчыма, гэта было выпадкова, але ў выніку, калі быў уключаны мадэм, з майго кампутара імкліва спампоўвалася інфармацыя. Да мяне не прыйшло ані байта інфармацыі, а з майго кампутара выйшаў гігабайт інфармацыі. Гэта мяркуючы па тым, што мне намаляваў, скажам гэтак, экран».\nПаводле апошніх зьвестак, экс-кандыдат на прэзыдэнта Мікалай Статкевіч зноў працуе на лесапілцы на сваім ранейшым працоўным месцы — падносіць дошкі, бярвеньне. У верасьні стала вядома, што на гэтай працы Статкевіч пашкодзіў руку, пазьней зьявіліся дадзеныя, што ў палітыка таксама было зламанае рабро. Між тым неўзабаве пасьля траўмаў турэмныя лекары вырашылі, што ён можа працаваць.\nКаардынатара «Эўрапейскай Беларусі» Зьмітра Бандарэнку пасьля знаходжаньня ў атрадзе зноў вярнулі ў мэдычную частку. Жонка апазыцыянэра Вольга Бандарэнка мела з мужам кароткую тэлефонную размову.\n«Паклалі, праўда, толькі на два тыдні, хоць раней абяцалі ўвесь час трымаць у мэдычнай частцы. А потым перавялі ў атрад, а атрад працоўны, рэжымны. Зразумела, дзеля чаго гэта рабілася».\nУ Зьмітра Бандарэнкі вялікія праблемы з хрыбетнікам. У зьняволеньні палітвязьню зрабілі апэрацыю, пасьля якой у звычайных умовах чалавеку патрэбна некалькі месяцаў рэабілітацыі пад наглядам дактароў. Замест гэтага Бандарэнка апынуўся ў калёніі ў Магілёве, дзе ўжо другі раз трапіў у мэдычную частку.\nВольга Бандарэнка мяркуе, што спробы ўгаварыць яе мужа напісаць прашэньне аб памілаваньні працягваюцца і што, каб дамагчыся свайго, улады выкарыстоўваюць дрэнны фізычны стан Зьмітра Бандарэнкі.\nВядомы ангельскі драматург Том Стопард накіраваў Бандарэнку паштоўку са словамі падтрымкі і пажаданьнямі лепшага часу. Ці дайшла паштоўка да адрасата, невядома.\n9 лістапада адвакат наведаў у Глыбоцкай турме лідэра «Маладога фронту» Зьмітра Дашкевіча. «Падрабязнасьці будуць пазьней», — сказала «Свабодзе» Наста Палажанка, нявеста палітвязьня. Паводле яе, за мінулы тыдзень ад Зьмітра прыйшло некалькі лістоў. Ён па-ранейшаму у адзіночнай камэры, на ўмовы ня скардзіўся.


Чаму беларусы забыліся пра “Наша слова”? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВыйшаў з друку 1400 нумар газеты Таварыства Беларускай мовы “Наша слова”. Газета выдаецца штотыдзень на 8 старонках. І яна даволі цікавая, у кожным нумары ёсць што пачытаць, даведацца пра моўныя, літаратурныя, культурныя і гістарычныя навіны.\nАле адна бяда – падпісны наклад выдання на кастрычнік склаў менш 800 асобнікаў, хаця сяброў ТБМ па словах рэдактара “Нашага слова” Станіслава Судніка, налічваецца больш за 7 тысяч. Гэта значыць, калі кожны сябра ТБМ выпіша “Наша слова”, то наклад газеты будзе каля 8 тысяч асобнікаў. Добры наклад атрымаўся б. Але падпішчыкаў на кастрычнік у дзесяць разоў менш. Дык у чым справа?.. А калі б яшчэ “Наша слова” выпісалі б настаўнікі роднай мовы, пісьменнікі двух саюзаў, то наклад газеты быў бы больш за 10 тысяч асобнікаў.\nУ Беларусі ёсць такія раёны, дзе наогул не выпісваецца “Наша слова”. Гэта Чавускі, Крычаўскі, Краснапольскі, Бялыніцкі, Дрыбінскі, Касцюковіцкі, Кіраўскі, Хоцімскі, Чачэрскі, Хойніцкі, Лельчыцкі, Лоеўскі, Веткаўскі, Старадарожскі, Шумілінскі, Гарадоцкі, Столінскі, Жабінкаўскі, Драгічынскі, Ганцавіцкі, Белаазёрскі. Магілёў, які налічвае каля 400 тысяч жыхароў мае толькі 20 падпісчыкаў “Нашага слова”. У вялікім Бабруйску толькі адзін падпісчык. У Гародні толькі 26 падпісчыкаў на “Наша слова”, у Берасці – 7, у Віцебску – 18, у Гомелі – 17. А ў мільённым Менску толькі 192 падпісчыкі на беларускую газету. Ствараецца такое ўражанне, што беларусы наогул забыліся пра роднае слова, і зусім не звяртаюць увагу на газету ТБМ “Наша слова”.


З канца ХІХ ст. знікаюць курныя хаты, на змену якім прыходзяць так званыя “чыстыя”, што выклікала патрэбу ў аздабленні інтэр’ера, стымулявала пашырэнне новых відаў беларускага народнага мастацтва. Карункі з белай, чорнай ці каляровай паперы аздобілі сцены, бэлькі, вокны, мэблю, паліцы для посуду, абразоў.\nДаследчыкі адзначаюць падабенства польскіх і беларускіх выцінанак. Дарэчы, тэрмін “выцінанка” часцей ужываўся на захадзе Беларусі (як і ў Польшы і Украіне).\nПашырэнне выцінанкі ў беларускім народным побыце прыпадае на канец ХІХ – пачатак ХХ стст. і звязана са зменамі ў характары народнага жылля, з адноснай даступнасцю і таннасцю паперы, з новымі тэндэнцыямі ў народным мастацтве. З канца ХІХ ст. знікаюць курныя хаты, на змену якім прыходзяць так званыя “чыстыя”, што выклікала патрэбу ў аздабленні інтэр’ера, стымулявала пашырэнне новых відаў беларускага народнага мастацтва. Карункі з белай, чорнай ці каляровай паперы аздобілі сцены, бэлькі, вокны, мэблю, паліцы для посуду, абразоў.\nТрэба адзначыць, што на Беларусі захавалася не так шмат старажытных узораў дадзенага віду народнай творчасці. Гэта звязана з нетрываласцю матэрыяла. Калі выцінанка мела непрывабны выгляд, то яе замянялі на новую, захоўваць старыя не мела сэнсу, бо іх стваралі адносна лёгка і хутка. Таму вельмі складана прасачыць рэгіянальныя асаблівасці беларускай выцінанкі. Сёння можна казаць аб асаблівасцях выканання асобных майстроў-выцінаншчыкаў.\nСіметрычная (люстэркавая) кампазіцыя мае дамінуючую вертыкальную вось сіметрыі, ад якой справа і злева люстэркава паўтараецца выразны малюнак. Такім спосабам ствараліся старажытныя матывы ў выглядзе Дрэва жыцця і букетаў кветак. Такія выцінанкі наклейваліся на сцяну. Часам камбінацыя стваралася з рознакаляровай паперы (паліхромная). Менавіта такія выцінанкі (мона- ці паліхромныя) сёння скарыстоўваюцца як карціны-пано, афармляюцца пад шкло.\nКалі доўгі аркуш ці стужку паперы складвалі “гармонікам”, то ўзор з многімі вертыкальнымі восямі сіметрыі шматразова паўтараўся па гарызанталі. Так атрымоўваўся рапартны тып выцінанкі. Такім спосабам выразалі фіранкі на вокны, падзоры на паліцы, дэкаратыўную акаймоўку на абразы і люстэркі.\nСучасная беларуская выцінанка – вельмі адметная і самастойная мастацкая з’ява. Даследчыкі кажуць аб адраджэнні гэтага віду народнай творчасці ў апошнія два дзесяцігоддзі. Адыход ад практычных і ўтылітарных функцый, набыццё ўласнай мастацкай самакаштоўнасці, імкненне і здольнасць адлюстраваць любую тэму прывялі да іншага стаўлення да выцінанкі. Цяпер гэта аб’ект музейных калекцый, выставак народнага мастацтва; арыгінальны падарунак і сувенір.\nЗнакаміты даследчык беларускага народнага мастацтва Яўген Сахута адзначае, што ўсе вышэйадзначаныя тэндэнцыі найбольш яскрава праяўляюцца менавіта ў беларускай сучаснай выцінанцы. Разам з тым, у творчасці ўсіх сучасных майстроў-выцінаншчыкаў, нягледзячы на разнастайнасць тэм і прыёмаў, прасочваецца сувязь з традыцыяй.\nТэматыка твораў майстроў Гродзеншчыны рознабаковая – ад адлюстравання побыта, фальклора, міфалогіі, традыцыйных святаў і абрадаў, замалёвак народнага жыцця, помнікаў архітэктуры да глыбока філасофскіх сюжэтаў. Свае майстры-выцінаншчыкі ёсць у кожным рэгіёне Гродзенскай вобласці.\nВыцінанка Наталлі Пучкінай – дырэктара Свіслацкага РДР\nВыцінанка. Лідскі РЦРіТК


Я такіх жарсцяў не падзяляю. Ну называюць і называюць. Гэта ж іх мова, іх правілы, іх медыі. Немцы не патрабуюць, каб мы называлі іх краіну «Дойчланд», а літоўцы, здаецца, не фантануюць абурэннем з нагоды «Вільні» ў нашых тэкстах.\nДля мяне дык нашмат горай іншае. Калі ў нашых медыях — часцей міжволі, па інерцыі, чым свядома, — культывуюцца тэрміны, вобразы, уздымаюцца на шчыт персаналіі, даты і традыцыі, што дэ-факта звязаны з рэшткамі каланіяльнага менталітэту. Мы самі сябе малюем асколкам імперыі, па інерцыі прывязваем канатацыямі да ўсходняй суседкі.\nДавайце называць Беларусь краінай!\nПачнем з элементарнага — прагнозу надвор’я, які ахвотна і рэгулярна змяшчаецца на ўсіх рэсурсах, бо гэта людзі чытаюць.\nДык вось, лексічны шаблон, на якім грунтуюцца паведамленні сіноптыкаў, не змяніўся з часоў майго дзяцінства (а я яшчэ Хрушчова на вокладцы свежага «Огонька» памятаю). «Па рэспубліцы месцамі дажджы». Па рэспубліцы!\nМагчыма, для заходняга вуха ў слове «рэспубліка» няма ніякіх спецыфічных канатацый. Ну, проста форма дзяржаўнага кіравання, пры якой найвышэйшыя органы абіраюцца на пэўны тэрмін.\nУ мяне ж (і, як пераканаўся, не ў мяне аднаго) — устойлівая канатацыя з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай будовай Савецкага Саюза. Тады толькі сам СССР яго насельнікі маглі называць краінай ці дзяржавай. Далей — як ніжэйшыя звёны іерархіі, адміністрацыйныя адзінкі — ішлі рэспублікі, вобласці, раёны, сельсаветы. БССР дзяржавай ці краінай ніхто не называў, гэта было табу. Ды і напраўду ніякага рэальнага суверэнітэту тагачасная рэспубліка не мела, была цалкам падпарадкавана Маскве.\nДарэчы, для мяне паказальна, што Беларусь упарта называюць менавіта рэспублікай у расійскіх медыях. Тым самым нібыта ставячы на адну роўніцу з якой Башкірыяй ці Саха (Якуціяй). Пярэсціць гэтай самай «рэспублікай» і «Sputnik Беларусь». Напрыклад, паведамляецца, што «в рейтинге эффективности национальных систем здравоохранения республика обошла США и Россию...», што для ўдзелу ў Мюнхенскай канферэнцыі «в республику уже прилетел президент Армении» і да т. п.\nНу, у Sputnik’а, магчыма, гэта свядомая лінія. Але нашто нашы, айчынныя рэсурсы міжволі падгульваюць у гэтым сэнсе маскоўскім ды прамаскоўскім? Нашто доўжыць у такіх кантэкстах існаванне лексічнага стэрэатыпу, які фактычна ёсць асколкам імперскіх часоў?\nШто да прагнозу надвор’я, то, імаверна, Белгідрамету ўлом мяняць шаблон, але ж у любой рэдакцыі гэта зойме літаральна хвіліну. Давайце ўсюды паслядоўна называць Беларусь краінай!\nАд Кулібіна да Петрасяна. Сіндром правінцыі\nА цяпер прабяжымся поглядам па загалоўках ды тэкстах свецкай хронікі. Розныя персаналіі расійскага маскульту — ад Галкіна з Пугачовай да Петрасяна са Шнуром — нярэдка фігуруюць без аніякіх маркераў, што гэта замежныя артысты. Нібыта Беларусь — культурная правінцыя Расіі, частка таго самага «русского мира».\nЯк па мне, дык у прынцыпе не варта было б надаваць столькі ўвагі ператрасанню бруднай бялізны расійскай багемы. Ужо лепей давайце пра сваю. І не столькі пра скандалы, колькі пра творчыя навінкі.\nЦі вось загалоўкі з маёй калекцыі:\nБеларускі Кулібін пабудаваў уласны ветраны рухавік\nБабруйскі Кулібін распавёў, як сабраў электрычны ровар\nІ нават (тут давядзецца даць без перакладу):\nБелорусские «кулибины»: когда руки не для скуки\nГэтаксама можна сустрэць і «беларускага Мічурына», і іншыя параўнанні нейкіх нашых людзей, што дасягнулі поспехаў у той ці іншай галіне, з расійскімі нібыта прататыпамі. Чаму менавіта расійскімі?\nЗазначу, што частка фігур з той расійскай абоймы — зусім не першапраходцы, ім штучна, не грэбуючы фальсіфікацыямі, стварылі такую рэпутацыю падчас сталінскай барацьбы з «нізкапаклонствам перад Захадам». Бо звышмэтай было давесці, што ўсё больш-менш важнае ў гісторыі чалавецтва — у тым ліку і паветраны шар, і самалёт, і ровар — прыдумалі ды стварылі менавіта рускія.\nУ нас жа — рэальнае нізкапаклонства перад усходняй суседкай.\nМожна зразумець, калі расійская прэса, пішучы пра нейкага свайго вынаходніка, бярэ за ўзор дасягненні рускага механіка-самавучкі ХІХ стагоддзя Івана Кулібіна. Але чаму гэты стэрэатып малпуем мы?\nДавайце памятаць, што ў XVI–XVIII стагоддзях менавіта выхадцы з ВКЛ — асветнікі, рамеснікі ды іншыя таленавітыя майстры — падцягвалі тэхнічны, тэхналагічны, культурны, адукацыйны ўзровень даволі адсталага тады Маскоўскага княства. Скарына пачаў друкаваць кнігі нашмат раней за Фёдарава ў Маскве. Ды і той Фёдараў насамрэч быў Янам Федаровічам з нашых краёў.\nІ калі ўжо казаць пра вынаходнікаў, то нараджэнец ВКЛ Казімір Семяновіч у XVII стагоддзі меў еўрапейскую славу. Менавіта ён вынайшаў шматступеневую ракету. Як адзначае пісьменнік Уладзімір Арлоў, некаторыя вынаходкі Семяновіча і па сёння выкарыстоўваюцца ў ракетабудаванні. Так што нам ёсць кім ганарыцца і ёсць каго браць за ўзор і без стэрэатыпных расійскіх фігур.\nЦі вось яшчэ. Шэраг СМІ ў нас працягвае ўпарта накідаць Таццянін дзень як Дзень студэнта. Хоць гісторыя гэтай даты такая: 25 студзеня 1755 года, у дзень святой пакутніцы Таццяны Рымскай, імператрыца Елізавета Пятроўна падпісала ўказ пра заснаванне Маскоўскага ўніверсітэта.\n«Калі людзі не ведаюць гісторыі, то тады яны трапляюць у смешныя сітуацыі. Калі ствараўся Маскоўскі універсітэт, Беларусь не ўваходзіла ў Расійскую імперыю. Таму ніякага дачынення Таццянін дзень да Беларусі не мае ні з якога боку», — патлумачыў ў свой час на «Радыё Свабода» Алег Трусаў.\nДык ці не лепей рабіць прамоцыю Міжнароднаму дню студэнтаў 17 лістапада? Трусаў, між іншым, прапанаваў дату 30 кастрычніка — дзень стварэння Віленскага ўнівэрсітэта. Але ж і тая прапанова не ўсім спадабалася, хаця б таму, што Вільня сёння — гэта літоўскі Вільнюс.\nКарацей, давайце дыскутаваць. Але дакопвацца менавіта да родных дат. І не гнаць лухту пра тое, што ставіць навагоднія ёлкі нас прывучыў Пётр І, як гэта падаюць у многіх медыях пад Новы год. Пётр кіраваў яшчэ раней за Елізавету.\nДарэчы, калі ўжо на тое, дык і Дзед Мароз — штучны персанаж, створаны савецкімі ідэолагамі-атэістамі. Я разумею, што адным махам традыцыю не перайначыш. Але беларускія медыі маглі б часцей нагадваць, што традыцыйны навагодні вобраз нашых продкаў — святы Мікалай (і Санта-Клаус, між іншым, — гэта проста скажэнне галандскай транскрыпцыі «святога Мікалая»).\nРазвенчваць савецкі наратыў\nКалі як след разбірацца з датамі, то становіцца відавочна, што многія нават афіцыйна зацверджаныя святы ў сённяшняй Беларусі — ад Дня абаронцаў Айчыны да Дня Кастрычніцкай рэвалюцыі — прывязаны да падзей расійскай гісторыі. 7 лістапада 1917 года бальшавікі здзейснілі пераварот у Петраградзе, тагачаснай сталіцы Расіі. 23 лютага 1918 года чырвоныя атрады ўцякалі ад немцаў пад Псковам ды Нарвай (тут двайны абсурд: святкуем чужую паразу). Скажыце: якое гэта мае дачыненне да суверэннай Беларусі?\nВысокае тутэйшае начальства трымаецца за гэты фальшывы савецкі наратыў збольшага праз інерцыю ды брак свежага мыслення. Зразумела, што дзяржаўная прэса хоцькі-няхоцькі падтрымлівае той нафталін. Але недзяржаўныя беларускія медыі мусяць спакойна тлумачыць шырокай публіцы, што гэта прывязка нашага календара да савецка-імперскай міфалогіі — штучная, хібная. Прыдзе час — і беларускі каляндар зменіцца на карысць сапраўды нацыянальных дат.\nА пакуль — хаця б далоў «рэспубліку»! Там, дзе мусіць гучаць: краіна.


Культура - Карэ з часоў Рагнеды\nМне ў свой час давялося пабываць у замежжы. Але, колькі ні прыглядаўся да дзяўчат, маладзіц і кабет, нідзе, як у роднай Беларусі, няма прыгажэйшых за нашых жанчын. Адкуль вытокі такой прыгажосці, прывабнасці? Давайце зробім невялічкую вандроўку ў мінулае часоў Рагнеды і Прадславы… Якім чынам? Пры дапамозе даных археалогіі.\nУбранне вялікай княгіні ХХ -- ХІІ стст.\nЯк выглядала, скажам, жаночае адзенне ў тыя часы? З чаго яно шылася? Пераважна, канешне, з тканіны мясцовага паходжання. Пад час раскопак у Полацку, Мінску, Брэсце, Мсціславе, Слоніме, Віцебску і Слуцку трапляліся фрагменты шарсцяных тканін саржаватага і палатногаперапляценняў. Пераважная большасць з іх мае светлаватажоўты або светлашэры колер — натуральны для воўны, але сустракаюцца і кавалачкі тканін, афарбаваныя ў чорны, чырвоны, карычневы, зялёны колеры.\nТрапляліся тады і тканіны замежнай вытворчасці — з Візантыі і краін Заходняй Еўропы. Гэта былі палотны, дзе ўзор складаўся з розных кветак (разетак) і крыжыкаў, якія ўваходзілі ў сетку ромбаў, кругоў і шматкутнікаў. Сустракаюцца археолагам тканіны з лінейным узорам і малюнкамі. Кавалак адной з іх знойдзены ў 1953 г. на Мінскім замчышчы Э.Загарульскім: кавалак шаўковай тканіны візантыйскай вытворчасці, багата дэкарыраванай раслінным арнаментам, выяўлены ў напластаваннях ХІІ ст. А ў Гродне на тэрыторыі Старога замка знойдзена залататканая стужка гэтага ж часу. Сустракаюцца і кавалачкі сплеценай з тоўстых нітак тканіны, якая, верагодна, прызначалася для пашыву верхняй вопраткі ў халодную пару года…\nДаныя археалогіі дапаўняюцца выявамі мініяцюр са старажытнарускіх летапісаў. Так, паводле археалагічных звестак і пісьмовых крыніц можна паспрабаваць зрабіць рэканструкцыю жаночага адзення таго часу. Падобная спроба ёсць у кнізе Л.Дучыц “Касцюм жыхароў Беларусі Х — ХІІІ стст.”.\nГалоўнымі часткамі адзення былі льняныя кашулі і паясное адзенне — панёва. Кашулі рабіліся ніжнія і верхнія, а паводле крою былі ў асноўным тунікападобныя.Паколькі шырыня сатканай тканіны звычайна не перавышала 45 — 53 см, то даводзілася кроіць адзенне з некалькіх кавалкаў. Клінападобныя ўстаўкі пашыралі кашулю па падоле, а рамбічныя ластавіцы ўшываліся пад пахамі. Па баках нярэдка рабіліся разрэзы. Рукавы былі доўгімі, а ў святочных кашулях збіраліся на запясці бранзалетамі. Каўняры рабіліся стаячыя, вышынёй 3 — 6 см, у форме карэ або трапецыі. Сярод стаячых каўняроў часам сустракаюцца і вышытыя шоўкам. Такія каўняры збоку зашпільваліся на гузікі. Некаторыя каўняры рабіліся на падкладцы са скуры, лубу або бяросты.\nНасілі і кашулі, дзе разрэз быў пасярэдзіне грудзіны. Каўнер звязваўся тасьмой, альбо зашпільваўся гузікамі ці фібулай. Паводле даных раскопак, знойдзены гузікі трох тыпаў: кляпікі, або кастыльковыя, пляскатавыпуклыя і шарападобныя. Яны выточваліся з дрэва, косці, альбо адліваліся з металу. Каўнер, краі кашулі і рукавоў упрыгожваліся вышыўкай, металічнымі пласцінкамі або тасьмой. Таксама выкарыстоўвалі і вязаныя карункі. У касцюме знаці распаўсюджаны накладныя каўняры, расшытыя перлінамі. Кашулі шыліся доўгімі, на іх апраналі панёвуабо верхнюю сукенку.\nПанёва ў тыя часы ўяўляла з сябе нясшыты ў адно кавалак тканіны, які завязвалі вакол пояса такім чынам, каб краі разыходзіліся спераду, пакідаючы адкрытым падол кашулі. Часта панёвы рабіліся з тканін у клетку або ў палоску. З нагоды, што шырыня тагачасных тканін быланевялікай, згаданыя вырабы маглі шыцца з трох, чатырох ці шасці полак. Можна меркаваць, насілі і панёвы з дзвюх плахт, якія трымаліся з дапамогай пояса. Улетку ж, у час палявых работ, адзіным відам жаночага паяснога адзення быў завязаны ззаду фартух. Хутчэй за ўсё, тагачасныя жанчыны ведалі і сарафаны. Яны складаліся са спадніцы і кароткага станіка на шлейках, што прышпільваліся фібуламі.\nСярод багатых гараджан і знаці былі распаўсюджаны доўгія сукенкі (пра тое сведчаць мініяцюры Радзівілаўскага летапісу). Насілі сукенкі і вяскоўцы. Так, у 1876 г. беларускі археолаг Генрых Татур каля в. Сенніца, што паблізу ад Мінска, у адным з раскапаных ім курганоў знайшоў цэлую шарсцяную сукенку цёмнабарвовага колеру, пакладзеную ў нагах нябожчыцы.\nРэканструкцыя строяў гараджанкі ХІ-ХІІ стст., выкананая Л.Дучыц.\nВерхнім адзеннем як жанчын, так і мужчын таго часу былі світы. Яны рабіліся з шэрсці і зашпільваліся на гузікі — касцяныя, драўляныя ці металічныя, альбо мацаваліся фібуламі. Частка такой світы, сплеценай з тоўстых шарсцяных нітак, была знойдзена ў 1977 г. у Віцебску ў напластаваннях ХІІ — ХІІІ стст. Пісьмовыя крыніцы згадваюць аб футрах з мядзведзя, ваўка, лісіцы, бабра, вавёркі: косткі гэтых звяроў часта і ў вялікай колькасці знаходзяць пад час раскопак у культурным слоі старажытных гарадоў.\nЗаможныя людзі насілі плашчы, якія ведалі пад назвамі: корзна (княжацка-баярскі плашч), прывалока (кароткі плашч з парчы), луда (плашч з яркай, расшытай золатам парчы), мятль (плашч з вельмі дарагіх тканін), кіса (плашч князёў і баяр).\nВажная роля ў касцюме адводзілася поясу. Па павер’ях, гэты выраб засцерагаў ад хвароб і замінаў шлях нячыстай сіле. Паясы рабіліся скураныя, плеценыя з нітак, тканыя, шытыя з тканін, залататканай тасьмы. Шырыня паясоў была ад 2 да 4 см. У Віцебску ў пабудове канца ХІІІ ст. Верхняга замка знойдзены пояс шырынёй 7 — 8 см, сшыты з дзвюх частак, даўжынёю 60 см кожная. Зашпільваліся такія прадметы пры дапамозе металічных спражак. Да пояса маглі падвешвацца скураныя торбачкі, крэсіва і грэбень у скураных похвах, ножны і інш. Магчыма, што касцюм жанчын розных сацыяльных класаў быў аднолькавым па кроі, але розны па выкарыстоўванні тканін і наборы аздоб.


Турыстыка, гандаль, культура. І мала палітыкі. Госць Рацыі – маршалак Ежы Ляшчынскі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТурыстыка, гандаль, культура. І мала палітыкі. Госць Рацыі – маршалак Ежы Ляшчынскі\nТурыстыка, гандаль, культура. І мала палітыкі. Так можна акрэсліць трансгранічнае супрацоўніцтва паміж Падляшскім ваяводствам і Гарадзенскай і Берасцейскай абласцямі. Пра гэта кажа маршалак ваяводства Ежы Ляшчынскі. Галава выканаўчай улады рэгіёну быў госцем нашага ранішняга эфіру.\nРР: Прапаную пачаць з тэмы бязвізавага руху, які цяпер маем з часткай Гарадзеншчыны і Берасцейшчыны. Як ацэньваеце такі рух? Ці ёсць нейкія карысці для ваяводства?\n– Я лічу, што гэта можа самы вялікі поспех у рамках супрацоўніцтва за апошні час паміж Польшчай і Беларуссю, поспех і для нашых рэгіёнаў: Падляшскага ваяводства, Гарадзенскай і Берасцейскай абласцей. Цяпер такі рух ёсць таксама ў пункце пропуску Рудаўка – Лясная на Аўгустоўскім канале, але таксама з’явіўся ў напрамку Берасця. Гэта, безумоўна, актывізавала турыстычны рух па абодва бакі мяжы, і шмат турыстаў карыстаецца гэтай палёгкай. Нас гэта радуе, бо і мы выязджаем у Беларусь, але і да нас больш прыязджае цяпер беларусаў. І важна, што гэты бязвізавы рух надалей развіваецца.\nРР: Падляшскае ваяводства і Гарадзеншчына, Берасцейшчына – гэта суседзі. Пагаворым пра найбольш паспяховыя супольныя трансгранічныя праекты. І ці дапамагаюць у такім супрацоўніцтве трансгранічныя праграмы, такія, як напрыклад, “Польшча-Беларусь-Украіна”?\n– Нас вельмі цешыць, што ў рамках гэтай трансгранічнай праграмы мы можам рэалізаваць супольныя праекты з Беларуссю ды Украінай. Падляшскае ваяводства актыўна ўдзельнічае ў гэтай праграме, рэалізуецца некалькі дзясяткаў праектаў. Я прывяду некалькі прыкладаў такіх праектаў. Так, наш Падляшскі музей супрацоўнічае з гісторыка-археалагічным музеем у Гародні. У межах гэтага супрацоўніцтва паўстане Цэнтр па даследаванні і рэстаўрацыі помнікаў гісторыі і культуры. Ёсць праекты, якія тычацца дарожнай інфраструктуры, якія супольна рэалізуюць Гарадзеншчына з Беластоцкім паветам. Праекты ў галіне аховы здароўя, якія рэалізуе Ваяводскі шпіталь у Беластоку і Гарадзенскі абласны шпіталь. Наладжанае супрацоўніцтва таксама ў галіне бяспекі, калі супольныя праекты рэалізуюць выратавальныя службы і гэтык далей. Гэта буйныя праекты, якія каштуюць ад 1,5 да 2 мільёнаў еўра. Такія праекты – вялікая падтрымка і для нашага рэгіёну, і для беларускіх рэгіёнаў, якія таксама ахвотна карыстаюцца сродкамі з Еўрапейскага звязу.\n– Мы як самаўрад пастаянна намагаемся ў Еўрапейскай камісіі, у Еўрапейскім парламенце, каб у будучыні павялічыць фінансавы аб’ём у межах праграм трансгранічнага супрацоўніцтва. Да гэтага часу было надзвычай вялікае зацікаўленне і было вельмі шмат пададзена заявак на дафінансаванне ў межах праграмы „Польшча-Беларусь-Украіна”, таму толькі нязначную частку паданых праектаў можна было рэалізаваць і атрымаць на іх грошы. Гэта вельмі добрыя праекты, якія акрамя ўсяго іншага, яшчэ і непасрэдна збліжаюць людзей, навязваюцца новыя кантакты, з якіх пазней вынікаюць новыя праекты. Паўстаюць кантакты паміж самаўрадамі па абодва бакі мяжы, з якіх вынікаюць і новыя гаспадарчыя праекты. Я прыгадаю, што летась мы аднавілі дамову з Гарадзенскай вобласцю аб супрацоўніцтве ў розных сферах, а сёлета ўпершыню падпісалі таксама такую дамову аб супрацоўніцтве з Берасцейскай вобласцю. Дамовы тычацца і гаспадаркі, і культуры, і сацыяльнай сферы, таксама запланаваныя абмены моладзі. Я лічу, што з суседзямі трэба найперш супрацоўнічаць.\nРР: Як кантактуецца з беларускімі рэгіёнамі, і наколькі мае ўплыў на гэтыя кантакты палітычны клімат, стан палітычных стасункаў на ўзроўні кіраўнікоў дзяржаў?\n– З губернатарам Гарадзеншчыны Уладзімірам Краўцовым мы не адзін раз размаўлялі пра супрацоўніцтва. Я думаю, што палітычны клімат не ўплывае на тое, каб мы маглі нармальна супрацоўнічаць. Асабліва, калі мы кажам пра супрацоўніцтва ў сферы культуры, а звычайна з гэтага ўсё пачынаецца. Супольнай працы ёсць напраўду вельмі шмат.\nРР: Усё больш беларусаў працуе на Падляшшы. Ці гэта заўважна? І як увогуле беларусы змяняюць Падляшша? Бо шмат прыязджаюць і на закупы, і каб адпачыць… Ці гэта мае ўплыў на гаспадарку рэгіёну?\n– Так, і гэта адчуваецца. Гэта важны эканамічны складнік і для Беластоку, і для іншых прыгранічных гарадоў, гэта развівае бізнес. Мы ў Польшчы, і ў Падляшскім ваяводстве таксама, маем сітуацыю недахопу працоўных рук, а таму ахвотна карыстаемся працоўнымі з Украіны, з Беларусі, з іншых краін. Для нашай эканомікі, для падляшскіх прадпрыемстваў гэта сапраўды вельмі важна. Урад і самаўрады імкнуцца на месцах стварыць добрыя ўмовы для працаўнікоў з-за мяжы. Частка з тых, хто прыязджае, застаюцца тут ужо жыць, і мы разам будзем жыць і развіваць нашую супольнасць і нашыя дзяржавы.\nРР: Увосень пройдуць выбары ў самаўрад. Вы ўжо падрыхтаваныя да выбарчай кампаніі?\n– Так, канешне. Рыхтуемся да наступных выбараў практычна ад таго часу, як выйгралі папярэднія. Канешне, кожныя выбары – гэта праверка. Я вылучаюся ад партыі PSL. Апошнім часам мы шмат робім, асабліва, калі казаць пра дарожныя інвестыцыі ў ваколіцах Беластоку, таксама мадэрнізуецца дарога Заблудаў – Гайнаўка. Я лічу, што Падляшскае ваяводства ў апошнія гады вельмі змянілася, калі казаць пра сельскую гаспадарку, маем добрыя фірмы, якія вырабляюць сельскагаспадарчую тэхніку, якая пастаўляюцца ў розныя краіны свету. Спадзяюся, што жыхары рэгіёну гэта ацэняць і зноў прагаласуюць за нас. Я на гэта спадзяюся.\nМаршалак Ежы Ляшчынскі (злева) і праграмны дырэктар Беларускага Радыё Рацыя Ежы Ляшчынскі (справа)\nРР: Падляшскае ваяводства сапраўды змяняецца. Яшчэ больш зменіцца, пэўна, калі праз яго пройдуць дзве важныя міжнародныя трасы, гэта Via Baltica і Via Karpatia…\n– Так, я думаю, гэта вялікі шанец для ваяводстваў усходняй Польшчы. Таксама сёлета будзе завершана мадэрнізацыя трасы S8 Беласток-Варшава. Таксама звярну ўвагу на важнасць разбудовы памежных пунктаў пропуску ў Кузніцы, Семяноўцы, Баброўніках. Гандлёвае супрацоўніцтва імкліва развіваецца, прыгадаю, што знаходзімся на Шаўковым шляху. Будуюцца новыя тэрміналы, у тым ліку інтэрмадальныя. Гэта, паўтару, вялікі шанец для нашага рэгіёну. І мы, але таксама і Беларусь, скарыстаемся пры гэтым з магчымасцяў транзіту. Так што тут праглядаюцца адныя карысці для ўсіх нас.\nЦалкам гутарка – у далучаным гукавым файле:\nБеларускі атрымалі стыпендыі маршалка Падляшскага ваяводства\nБельск Падляшскі на турыстычных марках\nМенск з раніцы перайшоў на лакальныя мірныя акцыі пратэсту


Дзяўчынкі са Смаргоні перамаглі на Міжнародным фестывалі па міні-баскетболе (Фота) і іншыя навіны спорту з Мядзела, Смаргоні, Ашмянаў – RH.by\nДзяўчынкі са Смаргоні перамаглі на Міжнародным фестывалі па міні-баскетболе (Фота) і іншыя навіны спорту з Мядзела, Смаргоні, Ашмянаў\nУладзімір Амбрасевіч, Аддзел інфармацыі\nТурнір арганізаваны смаргонскай СДЮШАР пад эгідай Еўрапейскай дзіцячай баскетбольнай лігі (EYBL). Фестываль наведаў Прэзідэнт EYBL Іга Зандерс.\nУдзел у фестывалі прынялі чатыры каманды: дзве з Смаргоні, мінскі СДЮШАР-Гарызонт і маскоўскае вучылішча Алімпійскага рэзерву імя Гомельскага.\nФота Уладзіміра Амбрасевіча.\nПраграма фестывалю складалася са спаборніцтваў па фізічнай і тэхнічнай падрыхтоўцы, конкурсу штрафных кідкоў, гульні “два мячы” і турніру. У ім усе чатыры каманды згулялі адна з адной. Пераможцам турніру стала каманда Смаргонь-1. На другім месцы фінішавалі юныя баскетбалісткі мінскага СДЮШАР-Гарызонта, на трэцім – дзяўчынкі з Масквы.\nУ абодвух конкурсах перамаглі смаргонскія спартсменкі. Конкурс штрафных кідкоў выйграла Ульяна Караваева, а конкурс “два мячы” – Валерыя Лукашэвіч.\nПа выніках праграмы фестывалю ў агульным заліку першыя два месцы занялі каманды Смаргонь-1 і Смаргонь-2. Трэцяе месца дасталася мінчанам, а чацвёртае – у гасцей са сталіцы Расіі.\nНа ўрачыстым закрыцці фестывалю пераможцаў і прызёраў фестывалю ўзнагародзілі кубкамі, медалямі і граматамі. Акрамя таго арганізатары падаравалі ўсім удзельнікам памятныя сувеніры і салодкія падарункі.\nІга Зандерс уручыў ўсім удзельніцам падарункі ад лігі і адзначыў спецыяльным прызам дырэктара Смаргонскай СДЮШАР Валерыя Юрчанку за выдатную арганізацыю фестывалю.\nУладзімір Амбрасевіч, Смаргонь.\nЯшчэ адна медаль ашмянцаў\nУ мінулым нумары расказалі пра паспяховае выступленне трох юных ашмянцаў на чэмпіянаце Еўропы па класічным паўэрліфцінгу ў эстонскім Тарту.\nТна той момант заставалася на чэмпіянаце выступіць яшчэ аднаму ашмянцу – Аляксандру Вараб’ёву. Ён 10 сакавіка заняў другое месца ў адным з практыкаванняў – жыме штангі лежачы. Па суме трохбор’я быў шостым.\nАляксандр выступаў у дывізіёне “OPEN MEN” у вагавай катэгорыі да 74 кілаграмаў.\n“Смаргонь” зноў саступіла 1:2\nУ чарговым таварыскім матчы 12 сакавіка ФК “Смаргонь” дома прымаў дубль сталічнага “Дынама”. Як і ў мінулай гульні супраць “Ашмян” смаргонцы прайгралі з лікам 1:2.\nЗ-за траўмаў не прынялі ўдзел у матчы Сяргей Крот і Максім Яблонскі.\nАд першых хвілін матчу абедзве каманды пачалі дэманстраваць атакуючы футбол. Але першымі вызначыліся мінчане – на 19 хвіліне.\n– Памыліўся галкіпер “Смаргоні” Дзмітры Лапко. Ён адбіў мяч прама на Мікіту Гурэнку, які з метраў дзевяці патрапіў у вароты “Смаргоні”, – паведаміў прэс-аташэ “Смаргоні” Уладзімір Амбрасевіч. – На 38-й хвіліне нашы футбалісты аднавілі раўнавагу. Віталь Ганіч выканаў вуглавой, Раман Пікуль скочыў вышэй абаронцаў мінчан і галавой адправіў мяч у сетку варот.\n”Смаргонь” хоць і забіла гол, але прайграла 1:2. Фота Уладзіміра Амбрасевіча.\nУ пачатку другой паловы матчу госці зноў выйшлі наперад: Глеб Расадкін скарыстаўся няўзгодненасцю дзеянняў варатара і абаронцы смаргонцаў.\nПасля прапушчанага гола ў футбалістаў “Смаргоні” было некалькі момантаў для таго каб зраўняць лік у матчы, але гульцы атакуючай лініі “чырвона-чорных” іх не выкарысталі, дадаў Уладзімір Амбрасевіч.\nКамандам з рэгіёна залічылі тэхнічныя паражэнні\nУ вышэйшай лізе чэмпіянату Гродзенскай вобласці па міні-футболе “Віліі” з Смаргоні залічылі тэхнічнае паражэнне 0:5 за няяўку на матч з лідарам, “Энергіяй” з Зэльвы.\nУ “Ашмян” таксама тэхнічнае паражэнне 0:5 ад ФСК “Гродзенскі”.\nЗа тур да заканчэння чэмпіянату каманды з рэгіёна – у канцы турнірнай табліцы: “Вілія” апусцілася на пятае месца, “Ашмяны” на апошнім, шостым месцы.\nУ спісе бамбардзіраў Захар Захарэвіч з “Віліі” на чацвёртым месцы. Ён забіў 22 галы.\nУ спартакіядзе ў Мядзеле перамагла каманда Нарацкага сельсавета\nУ Мядзельскім фізкультурна-аздараўленчым цэнтры 12 сакавіка прайшла раённая спартакіяда сярод сельскіх жыхароў.\nПрынялі ў ёй удзел дзевяць камандаў. Спаборнічалі яны ў міні-футболе, дартсе, настольным тэнісе, узніманні гіры і стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі.\nУ міні-футболе перамагла каманда Нарацкага сельсавета. У спаборніцтвах па гіравым спорце перамог – Віталь Камянецкі са Свірскага сельсавета, у стральбе з пнеўматычнай вінтоўкі Уладзімір Зелянкевіч (Занарацкі), па дартсе – Уладзімір Дземяшкевіч (Крывіцкі) і Святлана Мычко (Нарацкі), па настольным тэнісе – Руслан Шафіеў (Нарацкі) і Ала Роўда (Сваткаўскі савет).\nУ агульнакамандным заліку перамаглі прадстаўнікі Нарацкага сельсавета. На другім месцы – каманда Занарацкага, на трэцім – Свірскага сельсавета.\nПра гэта паведаміў намеснік начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму Мядзельскага райвыканкама Леанід Шыдлоўскі.\nВырвалі перамогу за 40 секундаў да канца матчу\nМатчы восьмага тура чэмпіянату раёна па міні-футболе пачаліся 9 сакавіка.\nДраматычнай выдалася канцоўка гульні паміж камандамі райвыканкама і “ІП Мядзел”.\n– У другім тайме “ІП Мядзел” зраўняў лік 3:3. Заставалася 40 секундаў да канца матчу, і гулец каманды райвыканкама забівае гол. У выніку 4:3 на іх карысць, – расказаў інструктар фізкультурна-аздараўленчага цэнтра Кірыл Сенеў.\nКамандзе аддзела адукацыі, спорту і турызму залічылі тэхнічнае паражэнне 0:5 ад “Зубраня”. “Зубраня” – адзіная каманда, якая выйграла ўсе свае матчы.\n“Спадарожнік” 11 сакавіка перайграў каманду Крывіцкага спецПТВ №3 закрытага тыпу 7: 1 , ”Юніян Нарач” прайграў “Сілавіку” 3:7.\nУ апошнім туры вызначацца ўсе каманды, якія далей разыграюць медалі.\nПредыдущая статьяУ Расіі разбіўся пасажырскі самалёт, 62 чалавекі загінулі\nСледующая статьяВыстава да 80-гадовага юбілею архітэктара Леаніда Левіна адкрылася ў Мінску (Фота)


Прыбіраю без канца і краю • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nПрыбіраю без канца і краю\n28 октября 2005, 06:11\nЯ ні ног, ні рук не чую,\nТак мяцёлкаю шчырую.\nПрыбіраю, прыбіраю –\nНі канца таму, ні краю.\nТата, быццам з перапуду,\nВечна шастае па бруду.\nПотым носіцца без меры\nУ брудных ботах па кватэры.\nМама ж так гатуе есці,\nШто на кухню ўжо не ўлезці.\nКрупы розныя з падлогі\nВымятаю да знямогі.\nДзед і той, хоць хворы дужа,\nТо нарэжа, то настружа.\nШто майструе – не вядома,\nТолькі смецце адно дома.\nНу і даў Бог дамачадцаў!\nДы ці будзеш з імі ты спрачацца?!\nНі канца таму, ні краю…


10.09.2016 11:51 Рознае, Спецыяльная адукацыя\nУ 2009/2010 навучальным годзе ў сярэдняй школе № 13 Баранавіч адкрыліся першыя ў Брэсцкай вобласці інтэграваныя класы, у якія прыйшлі дзеці з парушэннем функцый апорна-рухальнага апарату. Але за два гады навучання ў школе асаблівых дзяцей колькасць навучэнцаў ва ўстанове значна знізілася. Бацькі забіралі сваіх здаровых дзяцей са школы, таму што адчувалі страх перад іх навучаннем з асаблівымі равеснікамі. Яны з насцярожанасцю аднесліся да інтэграцыі. Каб пераламаць сітуацыю, педагогі распачалі актыўную асветніцкую работу. Самай папулярнай формай дзейнасці сталі трэнінгі, а іх галоўнымі ўдзельнікамі — бацькі вучняў інтэграваных класаў. У мінулым навучальным годзе ў школе пачаўся рэспубліканскі эксперыментальны праект “Апрабацыя трэнінгавай тэхналогіі работы з бацькамі навучэнцаў І ступені агульнай сярэдняй адукацыі ва ўмовах фарміравання інклюзіўнай адукацыйнай прасторы”.\nПазбавіцца ад бар’ераў\n“У бягучым навучальным годзе ў сярэдняй школе № 13 Баранавіч займаюцца 16 навучэнцаў з парушэннем функцый апорна-рухальнага апарату, 20 — з цяжкасцямі ў навучанні (двое з іх — з аўтызмам, адзін — з парушэннямі аўтыстычнага спектра і адзін — са зніжаным зрокам), — паведаміў дырэктар установы Сяргей Валер’евіч Пузікаў. — Функцыянуюць 5 інтэграваных класаў, а таксама 4 спецыяльныя класы, дзе займаюцца 50 навучэнцаў з цяжкасцямі ў навучанні і інтэлектуальнай недастатковасцю. Такім чынам,19 працэнтаў ад агульнай колькасці навучэнцаў школы — дзеці з асаблівасцямі ў развіцці. Для іх ва ўстанове створана безбар’ернае асяроддзе: абсталяваны пандус, санвузлы для дзяцей-“апорнікаў”, уздоўж сцен у калідорах першага паверха ёсць поручні, шырокія дзвярныя праёмы, зручныя для праезду калясак, усе парогі ў школе спадзістыя.\nУ інтэграваных класах ёсць спецыяльныя парты і крэслы, якія рэгулююцца, прадугледжаны гульнявыя зоны, куткі для лагапедычных заняткаў, міні-бібліятэкі, куткі рэлаксацыі. У кожным такім класе ёсць камп’ютар. І дзеці, якія з-за сваіх фізічных магчымасцей не могуць пісаць, набіраюць тэкст на камп’ютарах. Класныя пакоі вельмі ўтульныя. Дзеці могуць адпачыць у іх на канапах ці дыванках, паназіраць за акварыумнымі рыбкамі. На першым паверсе школы дзецям, якія перамяшчаюцца на калясках, даступны літаральна ўсе памяшканні. Ёсць ва ўстанове і пад’ёмнік-трэнажор. Плануем набыць яшчэ адзін пад’ёмнік для перамяшчэння дзяцей на другі і трэці паверхі. Для падвозу ў школу аддзел адукацыі, спорту і турызму Баранавіч прадастаўляе асаблівым навучэнцам аўтобус з абсталяваным электрычным пад’ёмнікам”.\nНавучэнцы з АПФР з’яўляюцца ўдзельнікамі ўсіх школьных мерапрыемстваў: забаўляльнай праграмы “Восеньскі кірмаш”, канцэрта “Вясёлка талентаў”, конкурсу “Хвіліна славы”, навагодніх свят і дабрачынных канцэртаў. На такіх мерапрыемствах пануе атмасфера дабрыні і ўзаемадапамогі. Дзеці ўражваюць сваёй праніклівасцю і душэўнасцю падчас выканання сумесных са здаровымі школьнікамі танцавальных нумароў, пры дэкламаванні вершаў. Яны перамагаюць на гарадскіх конкурсах дэкаратыўна-прыкладной творчасці і на гарадскім фестывалі “Мы разам”.\nАсаблівыя навучэнцы знаходзяцца побач са сваімі здаровымі аднакласнікамі і на прагулках, і падчас спартыўных свят. Нават прымаюць удзел у эстафетах. Якім чынам? Скажам, здаровыя школьнікі спаборнічаюць у хуткасці, бягуць з мячыкам і па ходзе перадаюць яго калясачніку, а той працягвае спаборніцтвы, перадае мяч далей. Усе дзеці такім чынам адчуваюць сваю далучанасць да мерапрыемства.\nШто могуць бацькі?\n“Наша ўстанова актыўна супрацоўнічае з сектарам інклюзіўнай адукацыі Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта, у прыватнасці з прафесарам кафедры педагогікі ўніверсітэта, кандыдатам педагагічных навук, дацэнтам Верай Валер’еўнай Хітрук, якая стала кіраўніком эксперыментальнага праекта, — расказала намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Надзея Пятроўна Кісель. — Сёння гэты праект ажыццяўляе не толькі наша школа, але і сярэднія школы №1 Брэста, № 12 Жлобіна і № 62 Гомеля.\nУ нашай школе над праектам працуе творчая група з 17 педагогаў. Двое з іх папярэдне прайшлі навучанне ў прадстаўніцтве Міжнароднага дзіцячага фонду ў Рэспубліцы Беларусь і сталі трэнерамі каманды нашай краіны па распаўсюджванні ідэй інклюзіўнай адукацыі (атрымалі адпаведныя сертыфікаты міжнароднага ўзору). Генератарам ідэй па ўключэнні навучэнцаў з АПФР у разнастайныя віды дзейнасці з’яўляецца кіраўнік метадычнага аб’яднання настаўнікаў-дэфектолагаў Таццяна Іванаўна Гаручка. Разам з творчай групай яна назапасіла неабходныя матэрыялы для серыі трэнінгаў і распрацавала іх сцэнарыі”.\nДля педагогаў, удзельнікаў праекта, мінулы навучальны год стаў плённым часам набыцця новага вопыту, ідэй і першых поспехаў. Што было асноўным у іх дзейнасці? Уключыць у адукацыйны працэс усіх бацькоў, замацаваць у іх навыкі прыняцця сумесных рашэнняў, актывізаваць правілы работы ў камандзе. За год было праведзена 6 трэнінгаў. Сустрэчы бацькоў з настаўнікамі праходзілі па суботах у рамках шостага школьнага дня. Працягласць кожнага трэнінгу — 4 гадзіны (уключаючы кава-паўзу). Пакуль бацькі займаліся, педагог-арганізатар праводзіў свае заняткі з іх дзецьмі ў гульнявым пакоі.\nПадчас трэнінгаў бацькі азнаёміліся з паняццем “інклюзіўная адукацыя”, паразважалі аб перавагах сумеснага навучання дзяцей, прыйшлі да сучаснага разумення праблемы. Заняткі праходзілі на высокім метадычным узроўні з выкарыстаннем інтэрактыўных метадаў. Кожны трэнінг складаўся з трох частак (сесій). У першую абавязкова ўваходзілі тры практыкаванні. Першае — гэта “Прывітанне”. Кожны з бацькоў павінен быў сказаць некалькі слоў пра сябе, прычым зрабіць як мінімум два праўдзівых і адно лжывае выказванне, або намаляваць на паперы свой партрэт і расказаць пра яго. Наступнае практыкаванне — “Чароўныя скрыначкі”. Удзельнікі трэнінгу павінны былі назваць сваю прафесію, хобі і расказаць пра жыццёвыя прынцыпы. Традыцыйна падчас мерапрыемстваў патрабавалася прайсці праз “Паляну чаканняў і апасенняў”. Выконваючы практыкаванне, бацькі расказвалі пра тое, на што спадзяваліся перад трэнінгам, якія сумненні і хваляванні былі ў іх.\nПравілы работы ў групе выпрацоўвалі самі бацькі. Але абавязковай іх часткай было наступнае: кожны ўдзельнік трэнінгу прыходзіў на сустрэчу з пазітыўным настроем, з жаданнем працаваць зладжана, гаварыць праўду і чуць адно аднаго.\nУ другой частцы (сесіі) трэнінгаў дасканала вывучаецца тэма заняткаў (“Стэрэатыпы і дыскрымінацыя ў грамадстве і адукацыі”, “Інклюзіўная адукацыя: што могуць бацькі?”, “Розныя дзеці — розныя людзі”, “Інклюзіўная адукацыя: сутнасць і перавагі”, “Сяброўства дзяцей”, “Інклюзіўная экскурсія: пазнаем гэты свет разам”), праводзяцца міні-лекцыі, праглядаюцца фільмы, выконваюцца групавыя творчыя работы, калажы (напрыклад,“Клас маёй мары”), складаюцца аб’явы (накшталт “Шукаю сябра для майго дзіцяці”).\nПадчас трэцяй (заключнай) часткі трэнінгаў бацькі праглядаюць і абмяркоўваюць цікавыя відэаролікі або прымаюць удзел у інсцэніроўках казак. Затым зноў вяртаюцца на “Паляну чаканняў і апасенняў” і аналізуюць сваю работу, расказваюць, што з іх спадзяванняў спраўдзілася. Як правіла, у пачатку трэнінгаў бацькі сумняваюцца ў паспяховасці інклюзіўных працэсаў. Потым усе іх хваляванні знікаюць, таму што яны атрымліваюць адказы на ўсе свае пытанні. У працэсе заняткаў часта выкарыстоўваецца музыка, бацькі спяваюць, складаюць і дэкламуюць вершы і г.д. Настаўнікі прапаноўваюць ім шмат практыкаванняў для псіхалагічнай разгрузкі, а таксама аўтатрэнінг для самастойнага выкарыстання.\n“Мяне як намесніка дырэктара па выхаваўчай рабоце хваляваў выхаваўчы момант работы з бацькамі, — адзначыла Надзея Пятроўна. — Я сама была актыўнай удзельніцай трэнінгаў. Часам на вачах бацькоў і настаўнікаў я бачыла слёзы, іншы раз яны ўсе разам весела смяяліся, ляпалі адно аднаго па плячы. Паміж імі былі даверлівыя, сяброўскія адносіны. Асабліва гэта адчувалася падчас трэнінгу “Сяброўства дзяцей”. Усе бацькі гаварылі пра тое, што іх уражваюць людзі, якія пастаянна знаходзяцца побач з дзецьмі-інвалідамі і клапоцяцца пра іх. Бацькі здаровых дзяцей у поўнай меры асэнсавалі, як складана выхоўваць дзяцей з асаблівасцямі. Многія з іх кардынальна перагледзелі свае адносіны да інклюзіі і прыйшлі да высновы, што негатыў у адносінах да дзяцей з асаблівасцямі часцей за ўсё ідзе ад дарослых. А як важна, калі менавіта яны выхоўваюць у сваіх дзецях станоўчае стаўленне да дзяцей-інвалідаў, падкрэсліваюць, што кожны з іх унікальны і непаўторны, і вучаць такім чынам сваіх дзяцей дабрыні і чалавечнасці.\nМяне парадавала размова з бацькамі аб іх жыццёвых прынцыпах. Усе сышліся ў наступным: трэба рабіць добрыя справы, не здавацца перад цяжкасцямі, заўсёды рухацца наперад, жыць без смутку і імкнуцца да новага, радавацца жыццю і жыць з думкай: усё, што ні робіцца, да лепшага.\nВывучаючы тэму інклюзіўнай прасторы, дарослыя актыўна ўключыліся ў творчую работу па стварэнні рэкламы для яе. Слова “інклюзія”, напрыклад, было раскладзена па літарах, і кожная з іх стала пачаткам новага слова. Вось яны: інтарэс, новае, камунікабельнасць, цікаўнасць (любознательность), юнацтва, клапатлівасць (заботливость), інтэлект і “я” — як асоба дзіцяці. Да таго ж бацькі прыдумалі заклік “Мы прымаем інклюзію. А ты?”.\nУ наступнай рэкламе, якую, лічу, можна ўключыць у буклет аб перавагах навучання ў нашай школе, установа прадстаўлена як частка інклюзіўнай прасторы. Цытую: “Школа — гэта дом для нас і нашых дзяцей. Інклюзія робіць нашы магчымасці бязмежнымі. Пра асаблівых дзяцей кажуць, што яны маюць абмежаваныя магчымасці. Мы перакрэсліваем словазлучэнне “абмежаваныя магчымасці”, таму што ў нашай школе пануе дабрыня, цеплыня, любоў, сяброўства, радасць і ўсе дзеці маюць магчымасць праявіць свае здольнасці. Інклюзіўная адукацыя — гэта той пазл у сістэме адукацыі, дзякуючы якому можна выхаваць сапраўднага чалавека”.\nЗ марай аб тым, што карабель адплывеў адкрытае мора…\nПрайшоў год работы па эксперыментальным праекце. Першыя вынікі вельмі добрыя. Але ёсць над чым і папрацаваць. Аднойчы падчас гульні “Мора”, якая праводзілася як рэфлексія на трэнінгах, бацькам прапанавалі зрабіць папяровыя караблі і адправіцца ў вандроўку. Чатыры караблі не выйшлі з порта, бо ў бацькоў былі свае апасенні (яны недастаткова ведалі аб інклюзіі), восем караблёў адплылі на невялікую адлегласць (пэўныя веды ў іх былі), і пяць караблёў адплылі вельмі далёка (яны маглі нават падзяліцца сваімі меркаваннямі). Але ўсё ж у адкрытае мора не адплыло ні адно судна. Гэта сведчыць пра тое, што бацькі пакуль не валодаюць дасканалымі ведамі па інклюзіўнай адукацыі.\nУ ходзе рэалізацыі праекта педагогі збіраюць разнастайны інфармацыйна-аналітычны матэрыял, які перадаецца ў сектар інклюзіўнай адукацыі Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта з мэтай далейшага ўдасканалення сумеснай работы па гэтым кірунку. Сістэматызуюцца не толькі дасягненні, аналізуюцца і цяжкасці, якія ўзнікаюць у ходзе работы. Бацькоў, напрыклад, заўсёды складана запрасіць да адкрытага дыялогу. Многія баяцца выказваць свой пункт гледжання, адчуваюць сябе няўпэўнена і больш схільны да выканання практычных практыкаванняў, напрыклад, нешта намаляваць ці прыклеіць. Ім не хочацца раскрываць свае эмацыянальныя адносіны да праблемы. Поспех трэнінгаў, зразумела, залежыць ад майстэрства настаўнікаў, якія кіруюць працэсам, ад таго, наколькі глыбока яны самі вывучылі праблему, ці могуць даступна данесці інфармацыю да слухачоў і адказаць на мудрагелістыя пытанні. Хочацца адзначыць, што пры падрыхтоўцы трэнінгаў педагогі гаварылі і аб недахопе матэрыялаў па тэме інклюзіўнай адукацыі.\n“На працягу мінулага навучальнага года мы дзяліліся інфармацыяй і ўражаннямі з калегамі аб тым, як у нашай школе рэалізоўваецца эксперыментальны праект, — адзначыла Надзея Пятроўна. — Так, дырэктар школы Сяргей Валер’евіч Пузікаў выступаў на семінарах перад начальнікамі аддзелаў адукацыі, спорту і турызму Брэсцкай вобласці, перад кіраўнікамі ўстаноў спецыяльнай адукацыі вобласці, на майскай гарадской педагагічнай канферэнцыі работнікаў адукацыі. Наша настаўніца пачатковых класаў Кацярына Іванаўна Булыга дзялілася вопытам работы на I Міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі, якая праходзіла ў Баранавіцкім дзяржаўным універсітэце, а таксама ў школе педагагічнага майстэрства для намеснікаў дырэктараў па вучэбнай рабоце на І ступені агульнай сярэдняй адукацыі.\nНядаўна да нас звярнуліся з просьбай правесці майстар-клас па тэме інклюзіі педагогі сярэдняй школы № 12 Жлобіна. Запланаваны таксама семінар для дырэктараў школ Баранавіч, дзе мы будзем расказваць аб рэалізацыі праекта ў нашай установе. З верасня 2016 года на базе школы ўпершыню адкрыецца філіял кафедры педагогікі БарДУ, а значыць, у нас будуць весціся навуковыя даследаванні і працягвацца педагагічныя эксперыменты. Супрацоўнікі ўніверсітэта плануюць запрашаць настаўнікаў — удзельнікаў праекта ў якасці кансультантаў-практыкаў на свае лекцыі і семінары, што будуць праводзіцца ва ўстанове”.\nГартаючы дзённікі назіранняў і справаздачы педагогаў, прачытала водзыў адной маці. Яна напісала, што пасля трэнінгаў стала па-іншаму ўспрымаць людзей з асаблівасцямі ў развіцці. Раней адчувала толькі боль і жаль у адносінах да іх, а зараз бачыць у іх звычайных людзей, роўных сабе. Некаторыя бацькі выказалі меркаванне, што такія трэнінгі неабходна праводзіць не толькі ў школах, але і ў дзіцячых садах, і на прадпрыемствах, каб наша грамадства адэкватна прымала дзяцей, якія маюць асаблівыя адукацыйныя патрэбы.\nЭксперымент працягваецца. Спадзяёмся, што работа па яго ажыццяўленні прынясе свой плён і ў далейшым. І карабель, на якім ёсць месца для кожнага чалавека, незалежна ад яго асаблівасцей, нарэшце адплыве ў адкрытае мора.\nБаранавічыдзеціінтэграваны класпарушэнне функцый апорна-рухальнага апаратусярэдняя школа № 13


ByMetal | ByMetal: Travień Fest\nByMetal Travień Fest 2019 – вяха музычнага руху нефармальнай Беларусі. Гэта сьвята, на якім няма выпадковасьцяў. Склад удзельнікаў падабраны з выбітных калектываў, кожны зь якіх прадставіць унікальную праграму.\nПершы ўдзельнік ByMetal Travień Fest 2019 – гурт Forodwaith!\nВіцябляне Forodwaith – нячастыя і заўсёды жаданыя госьці ў сталіцы, летась пасьпяхова выступілі з сольным канцэртам, сабраўшы поўны клуб прыхільнікаў – гэтым разам зноў у Менску, адмыслова для ByMetal Travień Fest з улюбёнымі хітамі і навінкамі!\nДругі ўдзельнік ByMetal Travień Fest 2019 – In Search For – прог-метал праект таленавітага кампазітара і выканаўцы Яна Жанчака!\nУпершыню за доўгі час Ян выступіць менавіта з In Search For, прэзентаваўшы нашумелы леташні альбом "Atonement Pt.1" і дадаўшы да праграмы лепшыя песьні свайго сольнага праекту Yann Zhanchak.\nТрэці ўдзельнік ByMetal Travień Fest 2019 – гурт Alfar!\nМенская melodic death metal фармацыя скандынаўскага разьліву, адметная ўнушальнай прадукцыйнасьцю за нядоўгі тэрмін існаваньня, рыхтуе да ByMetal Travień Fest праграму з упорам на ўжо трэці свой альбом і прадэманструе абноўлены склад і гучаньне.\nУдзельнік ByMetal Travień Fest – гурт Nebulae Come Sweet!\nАдныя з самых загадкавых, неадназначных і таямнічых нашых музыкаў – гэты post-metal / doom metal праект, спазнаўшы замежнай славы і прызнаньня на радзіме, напярэдадні выпуску новага альбому адмыслова завітае на ByMetal Travień Fest і эксклюзіўна прэзентуе новыя трэкі і ўнікальную акустычную праграму.\nЭпатажныя і атмасферныя Dymna Lotva – асаблівая пярліна складу ByMetal Travień Fest!\nІхны post-black/doom metal заварожвае і паглыбляе ў самыя патаемныя пачуцьці і агольвае самыя далёкія куты чалавечай душы. Гэта заўсёды дасканала прапрацаванае прадстаўленьне і тэатралізаванае шоў, асаблівы падыход да кожнага новага канцэрту – застаецца толькі гадаць ды чакаць, што яны паднясуць нам зараз...\nУпершыню на сцэне на ByMetal Travień Fest 2019 – гурт Сымон-музыка!\nРэчыцкі праект Сымон-музыка, пасюль студыйны, упершыню прагучыць ужывую, менавіта на ByMetal Travień Fest! Музыкі прарабілі ўнікальную працу яшчэ ў 2011-м годзе, запісаўшы аднайменны альбом – суцэльны твор па паэме Якуба Коласа ў стылі folk metal.\nКошты: 20 BYN (папярэдне), 25 BYN (у дзень імпрэзы)\nАфіцыйны хэштэг: #bymetal10\nАрганізатар: Ягор Ахрэм\nАрганізатар: Ян Мачульскі\nАрганізатар: Ігар Богуш\nТэгі: DymnaLotva Alfar InSearchFor forodwaith NebulaeComeSweet YannZhanchak Сымонмузыка ТравеньФэст


Атрымаць пераклад залатая карона праз інтэрнэт\nДзе можна атрымаць пераклад &# 171; залатая карона&# 187 ;? &# 171; залатая карона&# 187; &# 8212; пераклад праз інтэрнэт\nПаслугі плацежных сукупнасцей вельмі запатрабаваныя. Праз WesternUnion, Contact, MoneyGram магчыма ўзяць і паслаць перавод у любую краіну свету. Больш за 20 гадоў таму на рынку здаўся яшчэ адзін вялікі гулец &# 8212; Залатая карона. Пераклад праз інтэрнэт танны насельнікам ў былых савецкіх рэспубліках і не толькі. Мінімальныя камісіі, імклівая транзакцыя, разгорнутая сетка філіялаў, у якіх магчыма ажыццявіць плацёж, &# 8212; гэта не ўсе перавагі сукупнасці.\nБольш падрабязна пра тое, як і дзе магчыма ўзяць пераклад Залатая карона, праглядайце ў дадзеным артыкуле.\nПлацежная сукупнасць была заснавана ў першай палове 90-ых гадоў дваццатага стагоддзя ў Новасібірску. Першапачаткова яна падстаўляла сабой брэнд пластыкавых рускіх карт. Праз дзесяцігоддзе была створана аднайменная сукупнасць фінансавых перакладаў. Так што на сёння маюцца два сэрвісу Залатая карона:\nДва гады таму сукупнасць набыла статус сацыяльна значнай: колькасць плацяжоў на працягу трох месяцаў запар перавысіла 100 млрд руб. Развітая сетка ўключае ў сябе 500 банкаў-партнёраў і 40 тыс. Пунктаў абслугоўвання кліентаў, працоўных у Украіне, Расіі, у іншых былых савецкіх рэспубліках, і Грэцыі, Кітаі, Ізраілі і т. Д. Праз іх магчыма паслаць плацёж больш чым у 200 дзяржаў .\nПераклад па сукупнасці Залатая карона ажыццяўляецца імгненна, без адкрыцця рахунку, у трох валютах: рублях, далярах і еўра. Тарыфы нізкія (0,5-1,5%) і залежаць ад краіны і сумы-атрымальніка. У многіх рэгіёнах маюцца абмежаванні па максімальна дапушчальнай рабочай, іншымі словамі вялікія пераклады адпраўляць удалей.\nАбмежаванні трансферту ўсталёўваюцца ў залежнасці ад патрабаванняў і валютнага заканадаўства плацежнай сістэмы. На сёння яны складаюць 600 тыс. Рублёў, за 20 000 амерыканскіх даляраў, 15 тыс. Еўра. У Расійскай Федэрацыі дзейнічаюць такія ўнутраныя абмежаванні: за дзень рэзідэнт можа паслаць у іншую краіну суму, якая не перавышае ў эквіваленце 5000 даляраў.\nЯк ажыццявіць пераклад?\nТрэба звярнуцца ў любы пункт абслугоўвання з патрэбнай сумай і пашпартам на руках, назваць аператару Прозвішча, імя, краіну, горад, аплаціць транзакцыю. Нумар перакладу, пра што гаворыцца ў чэку, неабходна сказаць атрымальніку. Працоўную групу аплачвае адпраўнік.\nПры ажыццяўленні ўгоды супрацоўнікі філіяла змогуць прапанаваць аформіць карту для паскарэння працэсу. Яе можна выкарыстоўваць для адпраўкі плацяжоў праз фінансавыя кіёскі самаабслугоўвання. Працуюць яны роўна як і кожныя іншыя тэрміналы:\nЗасунуць карту ў аўтамат.\nВыбраць атрымальніка з пераліку танных рэгіёнаў, што вызначаецца пры выдачы карты.\nПазначыць валюту выдачы перакладу.\nЎвесці наяўныя (каса прымае толькі рублі).\nПа выніках аперацыі раздрукаваных чэк, у якім паказаны нумар транзакцыі, атрымальнік і сума.\nКарта істотна актывізуе працэс, паколькі на ёй захоўваюцца ўсе звесткі адпраўніка. Іх не прыйдзецца паўторна ўводзіць у бланкі заяўкі.\nВелічэзным перавагай сукупнасці ёсць бясплатная паслуга SMS-інфармавання аб пераводзе. Каб ёю скарыстацца, неабходна ў бланку заяўкі зафіксаваць два атрымальніка тэлефона: і нумары адпраўніка. Паслуга эрганамічная акрамя гэтага тым, што ў паведамленні адразу указваецца нумар перакладу, іншымі словамі паўторна запісваць альбо запамінаць яго не трэба.\nЯк і дзе магчыма ўзяць пераклад Залатая карона?\nТак як транзакцыі бязадрасныя, то гэта магчыма зрабіць у любым пункце выдачы абранага горада. Каб атрымаць пераклад Залатая карона (СПб) неабходна даць яго пашпарт і нумар. Заканадаўствам краіны змогуць быць агавораны дадатковыя дакументы, якімі спатрэбяцца для ажыццяўлення аперацыі. Праверыць пераклад Залатая карона магчыма\nна сайце аплатнай сістэмы, паказаўшы ў пошуку толькі кантрольны нумар. Форма мае абмежаванне па колькасці лічбаў. Здзейсніць памылку з уводам дадзеных будзе не лёгка.\nЯшчэ дзе магчыма ўзяць пераклад Залатая карона жыхару Расеі? У выпадку, калі смагі капацца з наяўнымі ў касе банка альбо філіяла няма, то, магчыма, залічыць сродкі на карту Кукуруза, эмітаваных аплатнай сукупнасцю MasterCard. Яна выдаецца ў салонах сувязі Евросеть.\nДэталёва аб карце\nДля працэдуры афармлення спатрэбіцца пашпарт і 100 рублёў, якім адразу залічваюцца на рахунак. Працэс займае каля трох мін .. Паводле яго завяршэнні уладальнік карты можа афармляць пераклады, набываць бонусы, аплачваць тавары ў гандлёвых кропках і паслугі ЖКГ праз інтэрнэт, набываць і пагашаць крэдыты. Для зручнасці карыстальнікаў быў створаны персанальны кабінет на сайце аплатнай сістэмы.\nКаб атрымаць да яго доступ, неабходна ўказаць штрых-код з адваротнага боку карты і дату нараджэння карыстальніка. Пароль будзе пасланы ў выглядзе SMS-паведамленні.\nКарту магчыма прымяняць за мяжой. Каб пацвердзіць плацёж, ПІН-код ўводзіць не патрабуецца. Дастаткова толькі падпісацца на чэку. Але паважныя сродкі на рахунку захоўваць не варта. Таму, што карта не імянная, пры яе страты скарыстацца грашыма змогуць ашуканцы. Маючы гэты плацежны інструмент, перакладаць фінансавыя сродкі магчыма наяўнымі і з рахунку.\nУ выпадку калі карта маецца ў атрымальніка і адпраўніка, то для афармлення заяўкі досыць паказаць яе нумар і імя і прозвішча ўладальніка.\nПеравагі аплатнай сістэмы\nХуткасць. Пераклад танны адразу пасля прысваення нумары. Ўлічваць неабходна толькі рэжым працы мясцовых пунктаў выдачы.\nЗручнасць. Транзакцыі бязадрасныя. Неабходныя рэквізіты для адпраўкі толькі горад і краіна. Пункт выдачы атрымальнік выбірае сам. Гэтыя магчыма памяняць, у выпадку калі плацёж пасланы, але не выплачаны. Але для гэтага трэба звярнуцца ў філіял.\nАбвестка. Адсачыць статус заяўкі магчыма праз сайт аплатнай сістэмы альбо з дапамогай SMS-інфармавання. Па заканчэнні апрацоўкі плацяжу бакам здзелкі прыходзяць паведамленні аб завяршэнні працэсу. Для параўнання: карыстальнікі ЮНИСТРИМ павінны самастойна адпраўляць паведамленне аб пераводзе, Western Union за гэтую паслугу спаганяе дадатковую працоўную групу.\nПрастата. Сумы перакладу без адкрыцця банкаўскага рахунку хоць і абмежаваныя валютным заканадаўствам краіны, але ў цэлым яны высокія.\nНадзейнасць. Тэрмін захоўвання плацяжу ў сукупнасці &# 8212; 60 дзён.\nЗалатая Карона ва Украіне\nСукупнасць функцыянуе з 2006 года, па папулярнасці саступае толькі WesternUnion. Абмежаванне па суме транзакцыі на адну аперацыю утварае 15 тыс. Грн альбо эквівалент у замежнай валюце. Заканадаўствам устаноўлены ліміт у 50 тыс. Грн.\nВа Украіне акрамя гэтага магчыма аформіць карту для ажыццяўлення частых перакладаў. Ўзяць яе магчыма толькі ў банку-партнёра, а ўжываць &# 8212; у тэрміналах самаабслугоўвання з функцыяй прыёму наяўных. Рабочая група за плацёж у дзяржавы СНД утварае 0,5-1%, у іншыя краіны &# 8212; 1,5%.\nУ якім установе лепш аформіць пераклад Залатая карона? Прыватбанк. Справа не толькі ў развітой сеткі філіялаў арганізацыі. Ўзяць і паслаць пераклад магчыма праз сукупнасць Приват24 не выходзячы з хаты.\nАфармляецца здзелка за 2-3 60 секунд, а грошы на карту залічваюцца імгненна.\nЗалатая карона &# 8212; сукупнасць безадрасных фінансавых перакладаў. Маленькая рабочая група, разумныя абмежаванні, вялікая сетка філіялаў зрабілі яе вельмі запатрабаванай. Дзе магчыма ўзяць пераклад Залатая карона? У любым банку-партнёра. У залежнасці ад краіны-атрымальніка тарыф вар’іруецца ад 0,5% (Расійская Федэрацыя, Украіна, Беларусь, Казахстан і т. Д.) Да 1,5%. Грошы танную да атрымання наяўных адразу пасля прысваення нумары транзакцыі.\nПраверыць стан плацяжу магчыма на сайце або праз SMS-апавяшчэнне.\nУжо больш за 10 гадоў у Расіі дзейнічае плацежная сукупнасць «Залатая Карона — Фінансавыя пераклады». За гэты час партнёрамі дадзенага плацёжнага сэрвісу&# 8230;\nЯк паслаць грошы Залаты Каронай. Пакрокавая інструкцыя Банкаўскі пераклад Залатая Карона магчыма зрабіць у кожным з больш чым 450 банкаў-партнёраў&# 8230 ;.\nMay 27, 2015 Фінансавыя пераклады Залатая Корона- гэта брэнд, якім ацанілі ўжо многія карыстальнікі. Але так як з года ў год усё больш людзей адпраўляюць&# 8230;\nВельмі папулярнай стала паслуга адпраўкі грошай без адкрыцця рахунку. Такі спосаб перадачы фінансаў дазваляе эканоміць вялікі час і сродкаў. акрамя&# 8230;\nФінансавыя пераклады па сукупнасці «Залатая карона» карыстаюцца велічэзнай папулярнасцю не толькі ў Расіі, але і ў былых савецкіх рэспубліках. Уся&# 8230;\nЯк узяць пераклад Залатая Карона? Пераклады Залатая Карона з’яўляюцца бязадрасныя. Яны не мяркуюць канкрэтнага месца прызначэння, зыходзячы з гэтага ўзяць&# 8230;\nПераклад «Залатая карона»: як атрымаць грошы ў Ашчадбанку?\nСёння пераклад «Залатая карона» праз «Ашчадбанк анлайн» атрымаць немагчыма, аднак ужо ў бліжэйшы час галоўны банк краіны абяцае выправіць гэты прыкры недахоп. Імкненне да супрацоўніцтва з прадстаўленым сэрвісам перасылкі фінансавых сродкаў лагічна, бо за апошніх некалькі гадоў колькасць яго кліентаў павялічылася практычна ўдвая. Справа ў тым, што сістэма «Залатая карона» прадастаўляе сваім карыстальнікам шэраг актуальных пераваг, якіх няма ў большасці канкурэнтаў. Адсутнасць канкрэтнага адрасу перакладу, малая камісія, гарантыя захаванасці грошай — вось толькі няпоўны пералік вартасцяў гэтага унікальнага сэрвісу.\nКожны пераклад у разгляданай сістэме забяспечваецца унікальным нумарам, што дазваляе не ўказваць дакладнае месца дастаўкі. Гэта значыць, што адрасату не трэба ехаць у канкрэтны банк або паштовай аддзяленне, паколькі ён можа забраць грошы ў найбліжэйшай фінансавым установе, у тым ліку і ў Ашчадбанку. Для атрымання досыць сказаць код пасылкі, пасля чаго касір неадкладна выдасць належную суму (у рублях або валюце). Пераклад ажыццяўляецца за лічаныя секунды ў любую кропку краіны і замежжа.\nПераслаць грошы з дапамогай апісванай сістэмы любы ахвочы можа трыма зручнымі варыянтамі, такімі як:\nў філіяле партнёрскага банка або сеткі салонаў сувязі «МТС9raquo ;,« Связной9raquo ;, «Евросеть9raquo ;;\nвыбраўшы адпаведную опцыю ў кіёсках самаабслугоўвання;\nпраз інтэрнэт, выкарыстоўваючы карту «Кукуруза9raquo ;.\nПры адпраўцы грашовых сродкаў першым з пералічаных спосабаў супрацоўніку банка або салона сувязі спатрэбіцца прад’явіць пашпарт (любое іншае пасведчанне асобы), а таксама пазначыць Прозвішча, імя адрасата разам з краінай і горадам. У тым выпадку, калі кліент захоча атрымаць СМС справаздачу аб дастаўцы грошай, спатрэбіцца прадаставіць уласны мабільны нумар. На яго прыйдзе паведамленне, у якім будзе адлюстравана дата і дакладны час дастаўкі фінансавых сродкаў адрасату.\nПры першай адпраўцы грошай у сістэме кліенту выдаецца персанальная пластыкавая карта. Яна ствараецца абсалютна бясплатна, прычым на дадзеным вырабе утрымліваюцца ўсе патрэбныя звесткі аб грамадзяніне і адрасата. Карта істотна палягчае працэс адпраўкі, таму ў наступны раз, калі трэба будзе выканаць пераклад, супрацоўнік банка або салона мабільнай сувязі ўжо не стане марнаваць час на высвятлення асобы кліента.\nПераклад «Залатая карона» з дапамогай кіёска самаабслугоўвання і інтэрнэту\nПерасылка фінансавых сродкаў з дапамогай кіёскаў або інтэрнэту магчымая толькі ўладальнікамі ідэнтыфікацыйнай карты сістэмы. Для выканання аперацыі неабходна першапачаткова змясціць карту ў тэрмінал, набраць персанальны pin-код, пасля чаго выбраць з які з’явіўся на экране спісу атрымальніка, а таксама валюту перакладу. Ўстаўляць купюры рэкамендуецца толькі пасля дбайнай праверкі уведзеных дадзеных, інакш вярнуць грошы будзе пасля вельмі праблематычна. Унёсшы патрабаваную суму, варта пацвердзіць аперацыю, забраць чэк з нумарам і паведаміць гэты код адрасату па тэлефоне.\nПерасылаць фінансавыя сродкі ў сістэме маюць магчымасць толькі трымальнікаў пластыкавай карткі «Кукуруза9raquo ;, аформіць якую можна ў салонах« Евросети9raquo ;. На адмысловым сайце http://kykyryza.ru трэба зайсці ў кабінет пры дапамозе персанальнага нумары карты, адшукаць спасылку на пераклады і адаслаць суму на рахунак. Перасылка фінансавых сродкаў з дапамогай «сусветнай павуціны» магчымая выключна для кліентаў фінансавых устаноў, якія супрацоўнічаюць з сайтам http://factura.ru. У пералік такіх арганізацый уваходзяць:\nПасля ўваходу ў асабісты кабінет на інтэрнэт рэсурсе http://factura.ru, які ажыццяўляецца па персанальнай нумару карты, паказваецца ПІБ атрымальніка нароўні з дакладнай сумай перакладу, краінай і горадам перасылкі. Справаздачу аб атрыманні адрасатам грашовых сродкаў можна замовіць на электронную пошту.\nАтрымаць пераклад «Залатая карона» ў Ашчадбанку або іншым фінансавым установе вельмі проста. Усё, што вам спатрэбіцца — гэта паведаміць індывідуальны код, які павінен быць загадзя атрыманы ад адпраўніка альбо ў рэжыме СМС паведамленні, альбо пасля асабістага размовы па тэлефоне. У некаторых банках ад атрымальніка патрабуюць прад’явіць пашпарт (любое іншае пасведчанне асобы), каб пераканацца ў правільнасці ажыццяўлення выдачы фінансаў.\nНа афіцыйным сайце сэрвісу ў кліента ёсць магчымасць праверыць статус перакладу. Тут жа можна прачытаць аб вартасцях сістэмы, партнёрскіх арганізацыях сэрвісу «Залатая карона», якія праводзяцца акцыях і навінах арганізацыі. На сайце таксама прадстаўлены абмежаванні па ажыццяўлення перакладаў, з якімі трэба будзе азнаёміцца, калі кліент мае намер пераслаць буйную суму грошай. Да прыкладу, ліміт адной аперацыі складае 20 тыс. Долараў ЗША, 600 тыс. Рублёў або 15 тыс. Еўра. Мяжа якая адпраўляецца сумы некалькімі дробнымі перакладамі за адзін дзень не павінен перавышаць 5 тыс. Даляраў ЗША або дадзены эквівалент у іншых сусветных валютах.\nТакім чынам, выгадна перавесці фінансы па ўсёй Расіі, а таксама ў краіны замежжа можна дзякуючы зручнай сістэме «Залатая карона». Грашовыя пераклады Ашчадбанк, як і любое іншае фінансавая ўстанова краіны, выдае за лічаныя хвіліны, пры гэтым для атрымання сродкаў атрымальніку досыць падаць толькі персанальны код адпраўлення.\nАлена Разіна, 32 гады, Масква\nПеракладамі «Залатая карона» я карыстаюся ўжо досыць даўно, паколькі мне неабходна перасылаць грошы сваёй састарэлай маці ў Ніжні Ноўгарад. Хачу адзначыць зручнасць карыстання сэрвісам, бо грошы паступаюць у патрабаванае аддзяленне банкаў-партнёраў за некалькі секунд. Усё, што трэба ведаць для атрымання перакладу — гэта адмысловы код, які можна паведаміць у асабістым тэлефоннай размове або з дапамогай СМС паведамленні.\nШто тычыцца тарыфаў сістэмы, то яны цалкам прымальныя і вар’іруюцца ў межах 0,5-2% ад выніковай сумы перасылкі. Камісія залежыць, у асноўным, ад таго, у якой менавіта банк накіроўваюцца грошы, аднак калі гэта арганізацыя-партнёр сістэмы — з вас возьмуць мінімальна магчымы адсотак. Увогуле, «Залатая карона» па праве лічыцца адным з самых імкліва развіваюцца сэрвісаў перасылкі фінансаў у краіне, таму ўжо вельмі хутка з ім пачнуць супрацоўнічаць ўсе вядучыя айчынныя банкі.\nЯўген Якаўлеў, 44 гады, Санкт-Пецярбург\nПеракладамі «Залатая карона» карыстаюцца многія мае знаёмыя і сябры. Не спрачаюся, пераваг тут велізарная колькасць, пры гэтым грошы паступаюць у патрабаванае аддзяленне банка або на карту адрасата практычна маментальна. Тым не менш, галоўным мінусам сэрвісу пакуль яшчэ з’яўляецца адсутнасць сярод партнёраў буйных фінансавых устаноў краіны, што істотна абмяжоўвае магчымасці сістэмы. Калі папулярнасць «Залаты кароны» будзе расці такімі ж імклівымі тэмпамі, то «Сбербанк9raquo ;,« ВТБ9raquo; і іншыя падобныя арганізацыі, напэўна, захочуць цесна супрацоўнічаць з прадстаўленым сэрвісам.


Таццяна Караткевіч дае новы старт | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nТаццяна Караткевіч дае новы старт\nУ офісе грамадзянскага аб’яднання “Гавары праўду” адбылася прэс-канферэнцыя лідара кампаніі Таццяны Караткевіч. У ёй браў удзел і экс-кіраўнік выбарчага штабу і каардынатар назірання на выбарах Сяргей Вазняк. Яны прэзентавалі стратэгію мірных перамен у кантэксце новай паслявыбарчай сітуацыі. А таксама Таццяна Караткевіч агучыла прапановы кампаніі новаму складу Палаты прадстаўнікоў.\nПерш чым патлумачыць сэнс прапаноў да парламента, Таццяна Караткевіч распавяла пра ўрокі ад апошняй выбарчай кампаніі.\nКАРАТКЕВІЧ: Адзін вынік нязменны – была ўмоўная лібералізацыя на этапе вылучэння і агітацыі, але канчатковыя вынікі ўлада татальна кантралюе. Але пабачылі і новы трэнд на развіццё палітычнай канкурэнцыі і пашырэнне паўнамоцтваў парламента. Для нас гэта нагода надалей дзейнічаць. Мы прапануем дэпутатам новага склікання засвоіць даўно прынятую ў свеце справу, як парламенцкія слуханні. Вось першыя пяць тэм. Найперш пра адукацыю і медыцыну – як зрабіць, каб у нашых дзяржаўных установах іх паслугі былі бесплатнымі, як спыніць камерцыяналізацыю у гэтых сферах. Далей. Дзяржава пазіцыянуе сабе як сацыяльная, але на практыцы гэтыя ільготы не працуюць, выклікаючы сардэчныя прыступы ў пажылых людзей ад наведвання адпаведных устаноў. А таксама трэба дыскутаваць пра атамную энергетыку і як трэба будаваць АЭС у Астраўцы. І пра мараторый на смяротнае пакаранне. Будзем кантактаваць з дэпутатамі, каб прасоўваць нашы ініцыятывы.\nРР: Спадарыня Таццяна, Ваша і Андрэя Дзмітрыева не выбранне ў склад дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў, бадай, паставіла крыж на досыць надакучлівых тэзах пра “шчыльнае супрацоўніцтва і тайныя вячэры лідараў “Гавары праўду” з уладамі” і – не дай божа – “з самым КДБ”. Але калі ўсур’ёз пра будучыню вашай канцэпцыі “мірных перамен”. Што зробіце ў сітуацыі, калі будзе магчымае татальнае непрыняцце ўладамі вашых ідэй і прапаноў? Гэта па-першае. І ў звяз з гэтым, ці магчымая кансалідацыя на новай аснове УСІХ дэмакратычных апазіцыйных сіл у поствыбарчай сітуацыі, у якой жывём?\nКАРАТКЕВІЧ: Калі казаць пра “Гавары праўду”, мы не мяняем сваёй стратэгіі і тактыкі. Застаёмся адкрытымі для ўзаемадзеяння, кааперацыі з усімі ў кірунках, дзе супадаюць інтарэсы. Так падтрымалі “зялёных” у патрабаваннях публічных слуханняў, рэвізіі і, увогуле, як будаваць АЭС у Астраўцы. Тую ж АГП, каб стварыць рабочую групу для выпрацоўкі змяненняў у выбарчы кодэкс. Ініцыятыву “Маладога фронту” у зборы подпісаў за наданне бел-чырвона-беламу сцягу статусу нацыянальна-культурнай каштоўнасці. Будзем і працягваць узаемадзейнічаць. І намагацца, каб палітычная канкурэнцыя развівалася ў краіне за галасы выбаршчыкаў, а не за тое каму перадаць “вымпел агентаў КДБ”. Лічу, у будучым яднанне можа адбыцца вельмі проста – калі за ўсімі нашымі ініцыятывамі паўстане рэальная падтрымка грамадства.\nВАЗНЯК: Мы перакананыя, што ўлада вымушаная будзе пайсці ў пэўнай частцы на рэалізацыю нашых прапаноў, на рэформы. І два месцы, на якія яна вымушаная была пасунуцца ў парламенце – не ад раптам узніклага дэмакратызму. Але пад ціскам таго ж эканамічнага крызісу і Захаду, з якім трэба наладжваць кантакты, каб з яго выйсці. Пойдуць і на мяккую беларусізацыю і асцярожную эканамічную лібералізацыю…\nРР: Сп. Таццяна, а ці думаеце балатавацца на будучых прэзідэнцкіх выбарах?\nКАРАТКЕВІЧ: Будзем працягаць тактыку актыўнага ўдзелу. 2020 год будзе незвычайны тым, што, бадай, будуць сумешчаныя прэзідэнцкая і парламенцкія кампаніі. Дакладна – я буду кандыдатам. (смяецца ) Час пакажа…\nПрапановы кампаніі “Гавары праўду” новаму складу Палаты прадстаўнікоў будуць бліжэйшым часам перададзеныя ва ўстаноўленым парадку.\nХто гаворыць праўду?\nТаццяна Караткевіч: Збіраюся ізноў балатавацца ў прэзідэнты\nУ „палатку” ўпершыню прапусцілі дэпутатаў ад апазіцыі


Па дарозе на Бісхаім | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПа дарозе на Бісхаім\nНа прадвесні 2019 года мы паехалі ў Шклоў.\nШклоў у гэты падобны на карціну Брэйгеля – ўзгоркі, дрэвы, вузкія пакручастыя вулкі і дамкі з карункавымі ліштвамі.\nМы паехалі на габрэйскія могілкі, дзе захаваўся адзіны Бісхаім – калідор з цэглы, які падзяляе свет жывых і памерлых – 17 стагоддзе.\nСлова “Бісхаім” я ведала з дзяцінства.\nМой дзед, беларус, народжаны ў сям’і лесніка пад Асіповічамі час ад часу казаў: “Усё, пара на Бісхаім”.\nЯ так разумела, што Бісхаім – гэта могілкі.\nУ Шклове захаваўся адзіны ў Беларусі – Бісхаім, які уздамаецца на гару.\nНа гары могілкі.\nКаля могілак ў Шклове знішчалі габрэяў.\nПраводзіць нас на Бісхаім у Шклове пагадзіўся Алесь Грудзіна – краязнаўца. На скрыжаванні перад дарогай, якая вядзе на могілкі ён папрасіў спыніць машынуі сказаў: “З гэтага месца, вялі на расстрэл”. І распавёў гісторыю пра сям’ю са Шклова, у якой бацька быў беларус, а маці габрэйкай. Бацька ваяваў на фронце, а маці і трох дзяцей пагналі на расстрэл. Дзед у гэтай сям’і з боку бацькі быў правасланым святаром. Калі нявестку з унукамі пагналі на расстрэл, дзед аблачыўся ў святарскае адзенне з крыжам і пайшоў да афіцэра СД. Ён здолеў пераканаць нямецкага афіцэра, што ў праваслаўнага святара не можа быць нявесткі і ўнукаў габрэяў. Іх вызвалілі на шляху да расстрэльнай ямы.\nЯ слухала і думала: “Што ж было пасля? Які лёс іх лёс?”\nАлесь Грудзін працягваў: “Адзін з гэтых дзяцей і цяпер жыве ў Менску, гэта чадавек ужо сталага ўзросту, ён мастак. І яшчэ ён спявае”.\nЯк яго прозвішча?\nАнатоль Наліваеў? Я ж ведаю яго, ён працаваў у Гасцеўне Галубка на Траецкім. І ў 1991 годзе быў адным з тых, хто афармляў Літаратурнага музея Максіма Багдановіча ў Менску. Па вечарах, калі ў музеі заставаўся толькі дзяжурны супрацоўнік, Анатоль Наліваеў працаваў і спяваў на розных мовах песн – па-беларуску, па-італьянску, на ідыш. Але гісторыю яго дзяцінства і выратавання ад расстрэлу я не ведала і ніхто з музейных супрацоўнікаў на той час не гаварыў нічога такога.\nКраязнаўца Алесь Грудзіна адказаў:\nВось такая гісторыя шклоўскіх яўрэяў. Хоць і бацька яго беларус, але ён не адрокся ад яўрэйства. У савецкі час – гэта мужнасць. Ён пісаў яшчэ і іконы праваслаўныя, яны цяпер знаходзяцца ў царкве вёскі Стараселле Шклоўскага раёну.


18 верасень 2013, 21:22\nНа падрыхтоўку да рэспубліканскіх «Дажынак» у Жлобіне выдаткавана звыш трыльёна рублёў — самая буйная сума за ўсю гісторыю гэтых сьвяткаваньняў.\nБудаўнікі й дарожнікі аўральнымі тэмпамі давяршаюць у Жлобіне рэканструкцыю галоўнай плошчы фэсту ля Палаца мэталюргаў, дарабляюць дзясяткі іншых аб’ектаў у горадзе й на пад’езьдзе да яго. Якім чынам яны гэта робяць?\nШаснаццаты й сямнаццаты жылыя мікрараёны гораду — побач з Палацам мэталюргаў. І жывуць тут пераважна працаўнікі мэталюргічнага заводу — тыя, хто рабіў на ім раней і робіць сёньня.\nПра тое, як рыхтуюць жылыя кварталы і вуліцы да «Дажынак», апавядае былы інжынэр-электрык БМЗ, экс-дэпутат Вярхоўнага Савету Беларусі 13 скліканьня й старшыня райсавету Марат Афанасьеў:\n«За маёй сьпінаю — чатырнаццаціпавярховік. За апошнія пяць гадоў гэты дом адстройваюць ужо трэці раз. Ёсьць спадзяваньне, што гэта будзе апошняе адстройваньне. Усё папярэднія прыводзілі да таго, што тынк трэскаўся, адвальваўся — і дом не выклікаў радасьці ані ў яго жыхароў, ані ў жыхароў гораду. Наступны дом — панэльны дзевяціпавярховік. У гэтым доме ўцяплілі толькі палову пакояў у асобных кватэрах. Уцяплілі, груба кажучы, толькі чацьвёртую частку дома».\nУ згаданым доме № 2, на якім, дарэчы, вісіць мэмарыяльная дошка першаму дырэктару Беларускага мэталюргічнага заводу Дзеражанту Акопаву, пафарбавалі фасад і частку тарца. У іншых падобных шматпавярховіках аздобілі толькі верх ружовым альбо блакітным колерам. Зрабілі такі вянец над дзевятым паверхам. З тыльнага боку, у пад’ездах — ніхто й пэндзлікам не мазнуў:\n«Калі зайсьці ў двор гэтых дамоў — нумары 2, 1, 10, — то ўсё што там было ў мінулыя два дзесяцігодзьдзі, тое й засталося. Ходнікі вышчарбленыя, пад’езды не рамантаваныя. Я жыву ў пад’езьдзе, у якім ніхто не рабіў рамонту дваццаць пяць гадоў. Але ж усе гэтыя гады мы плацілі грошы на рамонт. Цяпер мне раяць: вы скіньцеся ўсім пад’ездам — і мы зробім пасьля гэтага рамонт. Сапраўдная паказуха. І зроблена яна толькі дзеля таго, каб лашчыць чыйсьці начальніцкі позірк».\nЖлобінцы i «Дажынкi»\nУ горадзе й прыгарадных паселішчах, дзе пераважае прыватны сэктар, мясцовыя ўлады таксама наводзілі парадак. Пад пагрозай штрафаў прымушалі ўладальнікаў прыватных дамоў фарбаваць у сьветлыя колеры франтоны дамоў і дахі, мяняць нетыповую агароджу на новую. Дзе людзі моцна супраціўляліся ці, ня маючы грошай, не маглі набыць агароджу, ставілі сіні казённы плот з мэталёвага профілю. Ды такі высокі, каб з вуліцы не былі відаць старыя халупы.\nНа ўезьдзе ў Жлобін\nЯшчэ й цяпер на вуліцах Кастрычніцкай, Кавалёва ды некаторых іншых, якія прылягаюць да галоўнага пляцу «Дажынак», камунальнікі, прызваныя зь іншых раёнаў, мыюць і фарбуюць дахі й франтоны прыватных хатаў. Пафарбаваць адну хату каштуе да 4,5 мільёна рублёў.\nСьвежапафарбаваны гмах у 17-м мікрараёне\nГаворыць майстар камунальнікаў з Чачэрску:\n«Кожнаму камунальнаму прадпрыемству вызначылі 9 дамоў — пафарбаваць дахі й франтоны. Жлобінская ўправа капітальнага будаўніцтва — заказчык. Нам вось гэтыя хаты — першая, другая, трэцяя, чацьвёртая… Там далей ужо працуюць камунальнікі з Кармы».\nСпадарыня Ірына, жыхарка вуліцы Кавалёва, апавяла, што яе сям’я адмовілася пускаць камунальнікаў на свой дах — самі перакрылі хату. Баялася, як і некаторыя іншыя гаспадары, што тыя паломяць шыфэр. Дый колеры падабраныя так, што зялёны дах і сіні франтон выглядаюць аляпавата.\nКабету турбуе іншае: няма дзе вады набраць. Бліжэйшая калёнка агульнага вадаводу стаіць у лужыне без рычага. Затое пафарбаваная ў сіні колер:\n«Вада ў калёнцы ёсьць, але яе часта прабівае. Ледзь ня кожны тыдзень тэлефануем у „Жылкамсэрвіс“, каб прыехалі й наладзілі. Прыедуць, раскапаюць, а праз тыдзень — зноў тое самае. Сёньня прыехалі, пафарбавалі. А лужына як стаяла, так і стаіць».\nДамам у дварах дастаткова сіняга веньчыка ўверсе\nСуразмоўца кажа, што ў горадзе можна было б больш зрабіць для дзяцей і школьнікаў:\n«Напрыклад, дзіцячых садкоў больш пабудаваць, школы ўпарадкаваць. У дзіцячых садках стаяць звычайныя вокны, празь якія вецер гуляе. Затое ў нас паставілі эўравокны ў райвыканкаме. А можна было б для дзяцей крыху больш пастарацца. Усё-ткі дзеці — наша будучыня. А гэтая будучыня мерзьне зімою ў дзіцячых садках».\nЖыхарка маласямейнага дому-інтэрнату будтрэсту № 40 спадарыня Ала зьвяртае ўвагу на плітку, якая абвальваецца з тарцавой сьцяны — процілеглай ад Палаца мэталюргаў. Тры тыдні таму маласямейку ўзяліся рамантаваць, ды кінулі:\n«У нас таксама пачалі рыхтавацца да „Дажынак“. Прыехалі, адбілі палову гэтай пліткі. Мы абрадаваліся, бо багата часу яна падала сама па сабе. А тут у доме ў нас шмат дзяцей. Ані пляцовак якіх — толькі маленькую пясочніцу зрабілі. І ўсё. А зараз усё на галовы падае — будаўнікі перамясьціліся некуды ў іншае месца. А нам пакінулі гэты жах».\nЯк Жлобін зрабіўся горадам будаўнікоў


Рамонт ўваходных металічных дзвярэй сваімі рукамі\nЗразумела, металічныя ўваходныя дзверы значна надзейней драўляных канструкцый. Толькі ўсё роўна не выключана, што роўна ці позна спатрэбіцца рабіць рамонт сталёвых дзвярэй, зробленых з металу. І ў гэтым выпадку пажадана звярнуцца да спецыяліста, але невялікія пашкоджанні можна ліквідаваць ўласнымі рукамі.\nСамая распаўсюджаная праблема, якая можа сустрэцца ў большасці людзей, - які зламаўся замак. Калі ёсць магчымасць знайсці падобнае замыкалыя прылада неабходнага дыяметра, то будзе дастаткова замяніць увесь механізм. З простымі замкамі ўсё значна прасцей, але калі ўсталяваны добры замак, напрыклад, з вертыкальнымі рыгелямі, то ў гэтым выпадку варта звярнуцца да спецыяліста.\nМоцна прыкметны дэфект, таму ён не застанецца па-за ўвагай гаспадароў кватэры ці хаты. Ёсць некалькі прычын з'яўлення такой праблемы, некаторыя з якіх можна ліквідаваць ўласнымі сіламі. Толькі варта адразу ацаніць уласныя магчымасці і пры неабходнасці пажадана выклікаць прафесіянала.\n- Паломка або паслабленне завес. Такое адбываецца даволі часта, і часцей за ўсё ўстараняецца без старонняй дапамогі. Калі завесы саслаблі або зламаліся, то такую непрыемнасць з лёгкасцю можна ліквідаваць сваімі рукамі. Купіць дадзеныя элементы можна ў любым спецыялізаваным краме.\n- Вялікі вагу дзвярэй. Калі ўваходныя дзверы вельмі цяжкая, то рамонт ўваходных металічных дзвярэй неабходна будзе рабіць з пэўнымі інтэрваламі. Завесы будуць слабець, не вытрымліваючы іх вагі. Адзіным выхадам можа быць толькі цярплівая замена завес.\n- Усаджванне дома. Самая непрыемная сітуацыя, якая можа адбыцца, бо следствам такой праблемы ў большасці выпадкаў з'яўляецца поўная замена дзвярэй і дзвярнога праёму. Часцей за ўсё такое адбываецца ў дамах блокавага і маналітнага тыпу. Менш праблематычным рашэннем праблемы будзе ў уласнікаў прыватных дамоў. Бываюць выпадкі, калі вырабіць рамонт ўваходных дзвярэй дапаможа адмысловы клін, які ўстанаўлівае пад падставу дзвярной скрынкі.\nДрэнная якасць фарбы, драпіны, невялікія дэфекты на дзверы могуць быць прычынамі з'яўлення іржы ў пэўных месцах. Ніжняя частка дзвярэй з'яўляецца месцам, дзе такая праблема можа з лёгкасцю ўтварыцца. Адзіны спосаб ліквідацыі - правядзенне пэўных мерапрыемстваў, у тым ліку афарбоўкі. У гэтым выпадку, каб зэканоміць грашовыя сродкі, неабходна рабіць рамонт дзвярэй сваімі рукамі.\nНеабходныя прылады для працы:\n- Сярэдняя і дробная абразіўная шкурка.\n- Шчотка па метале.\n- Шпаклевка па метале.\n- Грунтоўка і фарба ў балончыках.\nЭтапы ліквідацыі праблемы:\n- Падрыхтоўка дзвярэй да таго, каб правесці рамонт ўваходных металічных дзвярэй. На першым этапе неабходна дэмантаваць фурнітуру і ўшчыльняльнікі. Таксама варта абараніць ўнутраную ашалёўку. У гэтым выпадку памочнікам будзе простая плёнка.\n- Выдаленне непатрэбнай (сапсуюць фарбы) і іржы. Спачатку неабходна працаваць грубай скуркай, а затым варта прымяніць дробную, каб выдаліць вялікія драпіны. Варта таксама сказаць, што ёсць дзверы з каваннем і імітацыяй філёнгі. Тут памочнікам будзе дрыль з адмысловай асадкай.\n- абястлушчвання праблемнай паверхні. Не варта пачынаць наступны этап працы, калі не высах растваральнік.\n- Праца са шпакляваннем. Пасля прароблівання вышэйсказанае этапаў можна прыступаць да нанясення шпаклёўкі на праблемную частка металічных дзвярэй. Пажадана вырабіць не менш за два слаёў, але паміж імі неабходна чакаць, каб пласты паспявалі высыхаць. Толькі пасля гэтага можна прыступаць да выраўноўвання дадзенага матэрыялу.\n- Аэразольная грунтоўка. Гэтым рэчывам неабходна загрунтовать ўсю паверхню дзвярэй.\n- Нанясенне фарбы. Калі высахне папярэдні пласт, а менавіта аэразоль, можна наносіць першы пласт фарбы. Пацячы фарбы нікому не патрэбныя, таму дзверы пажадана пакласці на падлогу або іншую гарызантальную паверхню. Калі вырабляецца рамонт ўваходных металічных дзвярэй, каб не запэцкаць навакольныя прадметы і падлогу ў тым ліку, можна абкласці ўсё кардонам або іншымі дапаможнымі матэрыяламі.\n- Другі пласт фарбы. Дадзены этап выконваецца толькі ў тым выпадку, калі адбылося поўнае высыханне першага пласта фарбы. Таксама перад гэтым можна зашкурить ўтварыліся пацячы.\nКалі дзверы будзе прыведзена ў жаданы выгляд, яе можна апранаць на завесы.\nГукаізаляцыя ўваходных дзвярэй\nДа няшчасця, многія ўваходныя дзверы, зробленыя з металічных канструкцый, не маюць добрай гукаізаляцыі. Зразумела, дадзенае становішча спраў прыводзіць да таго, што ў дзённы і начны час усім жыхарам кватэры ці хаты будуць перашкаджаць староннія гукі, жахлівыя гукі з вуліцы ці пад'езда. Адзінае рашэнне - рамонт ўваходных металічных дзвярэй з павелічэннем пласта гукаізалюючых матэрыялаў.\nВырабляць самастойныя работы або выклікаць эксперта? Можна сказаць, гэта палка з двума канцамі. Калі ёсць неабходны вопыт у правядзенні рамонтных работ рознага ўзроўню складанасці, то можна прарабіць іх самастойна. Але ўсё роўна каштаваць нагадаць, што яны складанасці. Калі няма вопыту, то лепш за ўсё звярнуцца да дасведчанаму чалавеку (гэта можа быць проста дапамога ў выглядзе падказак, а можа быць правядзенне паўнавартаснай працы).\nРамонт міжпакаёвых дзвярэй\nЗакранаючы тэму рамонту металічных дзвярэй, варта закрануць рамонт дзвярэй міжпакаёвых. Гэта ў большасці выпадкаў драўляная частка кватэры або дома, таксама гэтыя дзверы адкрываюцца ў шмат разоў часцей ўваходных. Зыходзячы з дадзеных фактаў, верагоднасць іх паломкі вышэй.\n- Драпіны, аблупленая фарба і т. П.\n- Зламаны замак, ручка.\n- Зрушэнне дзверы і дзвярной скрынкі.\n- Скрып, паслабленне завес.\nУ асноўным такія праблемы не патрабуюць дадатковых ведаў і навыкаў, таму зрабіць неабходную працу можна без дапамогі спецыяліста. Гэта зэканоміць час і грошы.\nКалі неабходна зрабіць рамонт дзвярэй міжпакаёвых і ўваходных, то заўсёды, у залежнасці ад узніклай праблемы і ўзроўню складанасці, можна зрабіць выбар паміж самастойнымі працамі і дапамогай прафесіянала. Таму не варта адразу тэлефанаваць у майстэрню, бо спачатку можна ацаніць уласныя сілы і магчымасці.\nАздабленне каменем калідора, кухні ў кватэры\nЯк зрабіць планіроўку аднапакаёвай кватэры\nЯк выбраць натуральны мармур для аздаблення памяшканняў?\nСакрэт лепшага кава - "правільныя" кававыя збожжа\nБраня школы Мядзведзя ( "Вядзьмак-3"): кіраўніцтва па праходжанні, рэкамендацыі і водгукі\nШто такое пасудзіна? Віды сасудаў і іх прызначэнне. Ёмістасці для вады пластыкавыя\nАсвятляльнікаў для валасоў патрабуе асцярожнасці ва ўжыванні\nПляжы Ібіцы: дзе можна адпачыць?\nЯк самастойна зрабіць мармелад яблычны?\nТэмпература на ранніх тэрмінах цяжарнасці\nСуп бульбяны з мясам ды каша - асноўная ежа наша! Спосаб прыгатавання\nЧаму трэскаюцца памідоры ў цяпліцы і ў адкрытым грунце\nЗначэнне імя Усціння. Паходжанне і таямніца імя


Большасць рыб у сажалках нерастуе. Таму з самага пачатку трэба падумаць пра стварэнне ўмоў, прычым, не толькі для самага працэсу нерасту, але і для будучых малявак. Для гэтага падыходзяць дробныя, добра прогреваемые ўчасткі вадаёма з воднай расліннасцю. Там рыбы отнерестятся, маляўкі знойдуць сабе сховішча і корм.\nДля некаторых выглядаў рыб трэба стварыць "утульныя" месцы з галечным ці пясочным дном, для іншых важна, як мы адзначылі, плыткаводдзе, якое пазарастала не проста воднай расліннасцю, а вызначанымі яе выглядамі. Акуням і судакам можна ствараць штучныя гнёзды.\nУ натуральных умовах рыба нерастуе, галоўным чынам, увесну і ў першай палове лета пры дастатковым прагрэве вады. У кожнага выгляду ёсць для гэтага свой тэрмін. У невялікім сажалцы, дзе і вада раней выграваецца, і дзе наогул зусім іншыя ўмовы, рыбы могуць нераставаць у іншыя тэрміны.\nПрывядзём толькі некаторыя асераднёныя тэмпературы, пры якіх розныя выгляды рыб пачынаюць нераставаць. Тэрміны гэтыя ў кожным пэўным выпадку трэба прыкмячаць, запамінаць, запісваць. Такім чынам, раней усіх, яшчэ подо лёдам, пачынае нераставаць шчупак, тэмпература вады тым часам бывае 3-6°С, падуст ікру кідае пры тэмпературы 6, плотка і акунь - пры 8, лешч - пры 12-13, верхаводка - пры 15-16, густера - пры 16-17, галавень і карась - пры 17-18, чырвонапёрка - пры 18, лін - пры 19, сазан, чахонь, карп, судак - пры 18-20°С.\nПры вызначаных навыках можна асвоіць і праводзіць штучны нераст - адбор у рыб ікры, молок, перамешванне іх і выпуск у вадаём. Зрэшты, па пытаннях штучнага рыбаразвядзення ў наш час маецца таксама нямала адмысловай і папулярнай літаратуры. Акрамя таго, можна параіцца і ў найблізкім рыбгасе ці рыборазводной станцыі.\nКожнаму рыбаводу трэба памятаць, што адразу ж пасля нерасту рыбы пачынаюць узмоцнена сілкавацца. Таму і трэба іх забяспечыць адпаведным кормам і ў дастатковай колькасці.\nІ, нарэшце, апошняе пытанне: як і чым, лавіць рыбу ў кааператыўным ці хатнім сажалцы? Калі трэба злавіць некалькі карасёў на юху, то лепш за ўсё даручыць, гэта зрабіць сваім дзецям, ім гэта даставіць радасць. Для такой лоўлі падыходзіць звычайная поплавочная вуда. Калі ж паўстала якая-небудзь іншая неабходнасць хутка і ў вялікай колькасці вылавіць рыбу, то можна выкарыстоўваць пад'ёмнік з сеткі з дробным ці буйным вочкам. Не перашкодзіць у гаспадарцы буч, таксама зробленая з сеткі. Можна самому вырабіць і іншы пад'ёмнік. Гэта парасон-накідка канструкцыі Т. Т. Салаўёва. У цэнтры парасон забяспечаны спружынай ці гумовым кольцам, якія ў вадзе рассоўваюць спіцы ў бакі, пасля чаго сетка рассцілаецца па дне. Пры ўздыме ляска, якая праходзіць праз вочкі, дзялі і кольцы на канцах спіц, сцягвае пад'ёмнік і рыба завісае ў сетцы. Такі парасон не толькі ловіць жывых рыб, але і падбірае з дна загінулых. Гэта важна, калі ў вадаёме няма ракаў. Парасонам можна лавіць рыбу і ўлетку, і ўзімку. Зрэшты, рыбаводы і рыбаловы ў кожным пэўным выпадку самі разбяруцца, чым і як лавіць сваю рыбу. Галоўнае, каб рыба гэта была, у багацці.


Магістраль гатова сустрэць ІІ Еўрапейскія гульні | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Магістраль гатова сустрэць ІІ Еўрапейскія гульні\nЯшчэ трохі — і ў сталіцы з'явіцца больш за 30 тысяч турыстаў на ІІ Еўрапейскіх гульнях. Падрыхтоўка да гэтай падзеі на аб'ектах чыгуначнай станцыі Мінск-Пасажырскі амаль завершана. Пра тое, як тут будуць сустракаць гасцей горада, расказалі журналістам.\n— Вакзал станцыі Мінск-Пасажырскі — гэта першы пункт прызначэння, куды прыязджаюць турысты, каб пазнаёміцца са сталіцай. Таму для нас было важна зрабіць усё магчымае, каб ім было ўтульна. Праца па ўдасканаленні аб'ектаў праводзілася паўтара года. Мы замянілі большасць паказальнікаў і табло, устанавілі новыя даведачныя тэрміналы і тэрміналы самаабслугоўвання, абнавілі сістэму кандыцыянавання. На тэрыторыі вакзала ёсць бясплатны wі-fі, у выпадку неабходнасці кожны можа звязацца з кантакт-цэнтрам. Таксама для арганізацыі камфорту турыстаў больш за 200 супрацоўнікаў Беларускай чыгункі прайшлі навучанне на курсах англійскай мовы, — адзначыў начальнік станцыі Мінск-Пасажырскі Віктар НІЗОХІН.\nЗмяненняў да летняй спартыўнай падзеі зроблена нямала. Для асоб з абмежаванымі магчымасцямі створана безбар'ернае асяроддзе: для зручнасці арыентавання тых, хто слаба бачыць, на лесвіцах нанесены спецыяльныя палосы бяспекі жоўтага колеру, а на ўсіх уваходных дзвярах вакзала — жоўтыя кругі. На Прывакзальнай плошчы, каля будынка гасцініцы «Экспрэс», выкладзеныя тактыльная плітка і накіравальныя лініі. Рамонт у самім будынку ўсё яшчэ працягваецца, у хуткім часе 29 нумароў адновяць свой знешні выгляд. Дарэчы, надпісы ў ліфтах гасцінічнага комплексу прадубляваныя шрыфтам Брайля.\nЗмянілася і сістэма руху цягнікоў, пра што расказаў начальнік пасажырскай службы Беларускай чыгункі Аляксандр ДРОЖА:\n— З 22 да 30 чэрвеня на ўчастку Мінск—Масюкоўшчына штодня будуць курсіраваць 57 цягнікоў, у зваротным напрамку — 62 цягнікі. Па маршруце, дзе знаходзяцца тры буйныя аб'екты — стадыён «Дынама», «Мінск-Арэна» і Вяслярны канал — колькасць саставаў павялічыцца ўдвая. Паміж Масквой і Мінскам графік праездаў будзе складацца з васьмі пар цягнікоў, паміж Санкт-Пецярбургам і Мінскам ды Кіевам і Мінскам — па дзве пары. З 16 чэрвеня да 14 ліпеня будзе курсіраваць дадатковы цягнік «Брэст—Варшава».\nСупрацоўнік Беларускай чыгункі дадаў, што аплаціць квіткі можна ў чыгуначных касах, праз плацежна-даведачныя тэрміналы самаабслугоўвання, за наяўны разлік і з дапамогай смарт-картак і бескантактавых банкаўскіх картак.\nА якія змяненні чакаюць турыстаў і жыхароў сталіцы, калі зайсці ў будынак вакзала? Былі заменены эскалатары, кандыцыянеры ў касавых залах, праведзены рамонт санітарных вузлоў і пакоя адпачынку для пасажыраў з дзецьмі. Мадэрнізаваны элементы прасторавай навігацыі — піктаграмы і інфармацыйныя паказальнікі. У зале чакання абсталявана 36 спецыяльных месцаў для людзей, якія карыстаюцца кіямі, шэсць месцаў для людзей, што перасоўваюцца на інвалідных калясках. На першым паверсе ўжо функцыянуе Інфармацыйны цэнтр Еўрапейскіх гульняў, супрацоўнікі якога на англійскай мове дадуць карысныя і патрэбныя звесткі, сарыентуюць па горадзе, спартыўных аб'ектах і транспарце.\nЦікава, што асаблівай папулярнасцю падчас правядзення Еўрапейскіх гульняў карыстаецца прагляд спаборніцтваў у зале чакання. Трансляцыя на вакзале будзе праводзіцца на чатырох экранах. Для таго каб прыцягнуць і зацікавіць турыстаў, у холе ўсталявалі фотазону, якая пасля свята будзе мяняцца ў адпаведнасці з парой года. На прывакзальнай плошчы гасцей будзе сустракаць талісман гульняў лісяня Лёсік, а таксама неад'емнымі атрыбутамі падзеі стануць тэматычныя плакаты на станцыях, вакзалах і цягніках Беларускай чыгункі. Работнікам магістралі будуць дапамагаць валанцёры.\nЗагаловак у газеце: Сардэчна запрашаем!\n3223 Беларусы расчараваліся ў доларах\n3052 «Сацыяльная зніжка» — каму і на што? Як купіць прадукты танней на 10 %\n2713 Се Сяаюн: Супрацоўніцтва Кітая і Беларусі — прыклад міжнародных адносін новага тыпу\n2608 Дзе падпрацаваць пасля Новага года?\n1812 Экстраная дапамога. Як працуе Цэнтр аператыўнага кіравання МНС\n1757 Сапёры рызыкуюць не толькі падчас баявых дзеянняў, але і ў штодзённай службе\n1754 Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь са змяненнямі і дапаўненнямі, якія выносяцца на рэферэндум\n1682 Андрэй Савіных: Якасць абраных стратэгій не правяраецца ў ідэальных сітуацыях\n1645 Навука голасу, дызайн лекаў і сакрэт шчаслівага бацькоўства\n1495 Уладзімір Мішчанчук: Марым аб брыльянтавым вяселлі


Рэгіён (Гародня), 06-07 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2008-10-23\nРэдактар: Васілеўскі Зміцер\nВыдавецтва/ друкарня: АТТ Смоленская печать\nНяхай у нас карова здохне, абы ў суседа дзве! Зусім нядаўна ад аднаго знаёмага даведаўся аб новай версіі таго, чаму некаторыя вяскоўцы падтрымліваюць на выбарах прэзідэнта і праўладных кандыдатаў. Яго сваяк жыве ў вёсцы ў Мастоўскім раёне і ім досыць часта даводзіцца сутыкацца па розных справах на малой радзіме. Калі гаворка заходзіць аб палітыцы, вясковец на пытанне, за каго галасаваў на апошніх выбарах заўседы адказваў: „Канешне, за прэзідэнта!” Пры гэтым вясковец цалкам адэкватна ўспрымаў сітуацыю ў сельскай мясцовасці і наракаў на тое, што вёска гіне і жыць тут амаль не магчыма. На пытанне гараджаніна, чаму жтады ён галасуе за прэзідэнтаадказбыўнаступным. - Нам на вёсцы ўсё роўна добра жыць ужо ні прыякім кіраўніку не давядзецца, дык няхай і вы ў горадзе адчуеце ўсё „шчасце” вясковага жыцця, - гэтыя словы прагучалі як праклён сённяшням гараджанам, якія забыліся на вёску... (фрагмэнт)\nПэрыёдыка: Рэгіён (Гародня)


Не паспелі ачомацца ад разносу ў кароўніку, як іх адправілі на новыя пасады. Сёння Леанід Заяц стаў старшынём Магілёўскага аблвыканкаму. Міхаіл Русы – памочнікам кіраўніка краіны і інспектарам па Магілёўскай вобласці. Чаму Лукашэнка рэабілітаваў звольненых міністраў?\n«Навошта вы мяне сюды прывезлі? Каб я цяпер службе бяспекі загадаў надзець вам кайданкі на чале з ім?»\nЯшчэ ў мінулы аўторак, наведваючы гаспадарку «Сліжы», што на Шклоўшчыне, Лукашэнка не ашчаджаў суворых і нават не асабліва цэнзурных словаў:\n«Усіх пад нож. Усіх да адзінага. Леанід Васільевіч, крымінальную справу распачаць згодна з усёй строгасцю закону. Да мяне не звяртайся, вінаваты – адразу ў Следчы ізалятар».\nНе паспелі пайсці пад нож, як ужо ўваскрэслі. Гэтак, былы міністр сельскае гаспадаркі Леанід Заяц стаўся старшынём Магілёўскага аблвыканкаму. А колішні віцэ-прэм’ер Міхаіл Русы – памочнікам кіраўніка краіны, інспектарам па той самай Магілёўскай вобласці.\n«Вы як грамадзяне Беларусі мой загад павінныя выканаць. Выкарыстоўвайце любыя законныя метады, любы законны сродак, каб навесці там парадак і даказаць, што вы тэхналагічныя і сапраўдныя мужыкі», – з заціснутым кулаком заявіў сёння Аляксандр Лукашэнка.\nНавіна хоць і нагадвае першакрасавіцкі жарт, ёсць традыцыйным элементам кіравання кадрамі ў дзяржаўным апараце.\n«Зразумела, што з трэскам ён іх звольніў, цяпер з пашанай прызначыў на новыя пасады. Дарэчы, нічым не горш. Лепей быць губернатарам вобласці, мець прыбытак і ўсімі кіраваць, чым нікому не патрэбным сядзець ва ўрадзе», – кажа былы дэпутат Палаты прадстаўнікоў Сяргей Скрабец.\nЯк ставяцца да такіх пастановаў кіраўніка Беларусі, мы запыталі тых, на чые падаткі ўтрымліваюцца пасадоўцы. Жыхары Менску:\n«За 20 гадоў у яго нічога не змянілася, ён такім чынам паводзіцца досыць даўно».\n«Гэта тэатр, ведаеце, як рэжысёр, іх зняў потым іх жа ж і паставіў».\n«Вакол яго толькі людзі, якім ён давярае».\n«Прыбіраць усіх трэба, як мне падаецца. А з каровамі – гэта цырк такі, што…»\n«Многа сказаць можна, але не на камеру».\n«Выбірае тых, з кім яму лепей».\nЛепей, але зусім не для айчыннай сельскай гаспадаркі ды эканомікі, адзначае былы дэпутат Палаты прадстаўнікоў Сяргей Скрабец:\n«Павінныя прыйсці новыя людзі з новым мысленнем. Тыя, якія не баяцца ані прымаць рашэнняў, ані адказваць. У нас такіх ані ва ўрадзе, ані ў Адміністрацыі прэзідэнта няма».\nА пакуль гэтая сітуацыя не зменіцца, эфектыўнасці чакаць не выпадае.\nТэгі: Вітаўт Сіўчык Леанід Заяц Лукашэнка Магілёўская вобласць Міхаіл Русы Сяргей Скрабец Шклоўшчына


Вясковая беларуская школа можа стаць рускамоўнай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНад беларускамоўнай школай у вёсцы Гошчава Івацэвіцкага раёна ўзнікла пагроза пераводу яе ў рускамоўную. І стацца гэта можа не з ініцыятывы ўладаў, а некаторых бацькоў.\nМаладая жанчына, настаўніца беларускай мовы Юля Папко, якая выпраўляе сёлета сына ў школу, сабрала дастаткова подпісаў для правядзення сходу ў гэтым пытанні. Але падняўся супраціў у інтэрнэце і ў самой вёсцы, як кажа маці чацвярых дзяцей, сябра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) Таццяна Куіс:\n– Наша Юля – ініцыятар усіх гэтых подпісаў. Яна настаўніца, але ёй не давялося працаваць. У яе сынок пойдзе ў гэтым годзе ў першы клас. І яна вырашыла, што яе сыночку будзе лепш вучыцца ў рускамоўнай школе, бо зараз яна беларускамоўная.\nПаколькі моладзь наша пераважна рускамоўная, у ВНУ – руская мова, яна вырашыла, што нам не патрэбна беларускамоўная школа. Навошта беларуская мова, калі дзецям пасля і паступаць будзе лягчэй, бо там расейская мова?..\nВось яна і пайшла, назбірала подпісаў (працэнтаў 70%). Калі сабраўся сход, то ў школу прыйшло чалавек шэсць. На гэтым усё і скончылася. Тэма закрыта. Як будзе далей – пабачым.\nМая дачушка пойдзе ў трэці клас. Яна на алімпіядзе па беларускай мове заняла 3 месца. Маю яшчэ 2 старэйшых дзяцей, якія скончылі школу. І ім не замінала гэта паступаць. Я не бачу тут праблемы. Таму я супраць пераводу школы на расейскую мову.\nЯк толькі Юля пачала гэту справу, я адразу ёй сказала, што гэтага не будзе. Ёй цяжка было пасля таго, як пачаліся каментары. Ну, пахадзілі яны, пазбіралі подпісы. Я адразу адмовілася. Але ў чымсьці я яе разумею: яна сказала, што не супраць беларускай мовы, але трэба мяняць сістэму – няхай ВНУ будуць на беларускай мове. І ў гэтым я яе падтрымліваю. Калі дзеці выходзяць з беларускамоўнай школы, то і ісці далей павінны ў беларускамоўныя ВНУ.\nПаводле прадстаўніка сацыял-дэмакратаў Валянціна Лазарэнкава, які дапамагаў вяскоўцам бараніць школу, вялікая пагроза “рускага свету” – ужо на парозе, калі ўлада не ліквідуе свае памылкі датычна статусу роднай мовы тытульнай нацыі.\nДапамаглі тут сацыяльныя сеткі. Калі б не пачалі пісаць петыцыі ў міністэрства, калі б беларускамоўныя людзі не падтрымалі, нічога не атрымалася б. Так ужо сталася, што пасля беларускамоўнай школы ідзе разрыў: няма ні дзяржаўнага ўніверсітэта беларускамоўнага, ні факультэтаў, якія працавалі б толькі на беларускай мове. Але калісьці ж усё гэта было. Яшчэ ў 90-х гадах было прынята рашэнне, што выкладчыкі могуць, калі жадаюць, выкладаць па-беларуску. У нашых ВНУ мусяць быць беларускамоўныя патокі.