Мова варожасці і праўды | Krynica.info\nМова варожасці і праўды\nАдзін з прынцыпаў “Культурнай палітыкі” (гэта такі канцэпт, падыход і тэорыя, які я распрацаваў і рэалізую) абвяшчае: “Мы адзін народ!”\nЗа гэты тэзіс мяне многія высмейвалі, тролілі, крытыкавалі і гнабілі.\nЧасцей за ўсё мне са строгім выглядам задаюць рытарычнае пытанне: “Што, і Зімоўскі з табой адзін народ? І Ярмошына? І Шуневіч з Якубовічам? І гэтыя, што людзей на Плошчы б’юць? І тыя, што супраць цябе ілжэсведчылі?” І ўсякае такое.\nСпытаўшы чакаюць, што я згару ад сораму і адмоўлюся ад тэзіса, і буду прапаведаваць, што беларускі народ складаецца толькі з добрых, чыстакроўных патрыётаў і дэмакратаў.\nАле я працягваю сцвярджаць, што сярод беларусаў шмат герояў, і здраднікаў не менш. Што народ – гэта геніі і дэбілы, дэмакраты і фундаменталісты, добрыя людзі і ханурыкі, інтэлігенты і фраеры, балты і асобы неславянскай знешнасці. Мы ўсе адзін народ.\nНаш народ зараз знаходзіцца на такой стадыі эвалюцыі, калі адна частка народа іншую за людзей не лічыць. Па якім прынцыпе адны адмаўляюць іншым людзьмі звацца, не самае галоўнае. Камусьці не падабаюцца погляды іншых і палітычная пазіцыя, хтосьці зацыклены на глебе, крыві, генах ці скрэпах. Раздзел можа праходзіць па мове, класавай прыналежнасці, і проста па фэйсе.\nАле вось калі я называю ворагамі тых, хто мяне выключае з народу, залічылі ў “пятую калону”, у нейкія адшчапенцы, нацдэмы, б’е на дэманстрацыях, прысуджае суткі і штрафы, пазбаўляе магчымасці нармальна і адкрыта працаваць, абвяшчаючы дармаедам, на мяне абвальваецца крытыка за выкарыстанне мовы варожасці.\nАле ж яны ворагі!\nВорагі, хоць і адзін народ са мной.\nНавошта ворага называць неяк інакш?\nТыя, хто вас б’е – ворагі.\nТыя, хто пазбаўляе вас права на выказванні, сход, працу, на абарону ў судзе, наогул на справядлівае стаўленне – гэта ворагі.\nКалі вы ставіцеся да гэтага неяк інакш – задумайцеся! Магчыма ў вас стакгольмскі сіндром.\nТэрарысты, захапіўшы закладнікаў, кантралююць іх жыццё. Закладнікі вымушаныя прасіць у іх напіцца, змяніць позу, схадзіць пасікаць. А тэрарысту можна і не дазволіць. І калі закладнік не жадае абсікацца, ён вымушаны быць ветлівым з тэрарыстам, а то і зусім шукаць ласкі перад ім.\nВа ўсякім выпадку, рабіць выгляд, што ставіцца да тэрарыста не як да ворага, а па-чалавечы. Нармальным людзям брыдка хлусіць і хітраваць. Нармальны чалавек імкнецца паступаць шчыра, і адчувае нармальныя пачуцці ўдзячнасці і падзякі.\nТэрарыст дазволіў схадзіць у туалет, а бо мог бы і адмовіць!\nРазумеючы гэта, закладнік дзякуе тэрарысту за тое, за што не патрабуе падзякі. Але падзякаваўшы, адчувае шчырае пачуццё.\nЗ гэтай “шчырасці” і пачынаецца стакгольмскі сіндром. Ахвяра пачынае бачыць нешта чалавечае ў тым, хто паступае з ёй першапачаткова бесчалавечна.\nПотым ідзе рацыяналізацыя – спроба зразумець і растлумачыць матывы тэрарыста, убачыць у іх нешта чалавечае. Убачыўшы і патлумачыўшы – апраўдаць.\nТак адбываецца ў нашай краіне.\nМільёны людзей бачаць у дзяржаўным тэрарызме нешта рацыянальнае, тыпу абароны ад ворагаў, вонкавых і ўнутраных, клопат аб простых людзях, дзяржаўныя інтарэсы, геапалітыку і г.д. І апраўдваюць гэтым тэрор і гвалт.\nАле гэта проста ворагі.\nВорагі, якія захапілі і ўзурпавалі ўладу і багацце нацыі, што топчуць правы кожнага чалавека, гвалт ўсіх і кожнага. Яны проста час ад часу дазваляюць жывучым у нястачы наталіць патрэбу, не памерці з голаду, не забіваюць да смерці, не адбіраюць апошняе.\nЯны дазваляюць нам тое, чаго самі нас пазбавілі.\nЯны тэрарысты, члены і шасцёркі велізарнай АЗГ.\nЯны ворагі. І яны і мы адзін народ.\nУ гэтым няма супярэчнасці. Гэта трэба зразумець, без гэтага разумення мы асуджаныя быць ахвярамі і закладнікамі ў сваёй, у НАШАЙ, а НЕ ІХ краіне.\nЯны гаспадараць у краіне татальнага стакгольмскага сіндрому.\nІ яшчэ, ніколі не недаацэньваеце ворага.\nАдзін з тых, хто гнабілі мяне за тэзіс “Мы адзін народ!”, аб’яўляе сілавікоў і гэбістаў неадукаванымі прыдуркамі.\nГэта памылка. Грубая і небяспечная памылка.\nЯ яму адказаў так: “Галоўны прынцып любой спецслужбы: Спецслужбы не ўсемагутныя, вораг хітры і падступны.\nГалоўная памылка ўсіх, хто сутыкаецца са спецслужбамі складаецца ў тым, што супрацоўнікаў спецслужбаў лічаць дурнямі.\nТаму першыя выйграюць часцей. Амаль заўжды.\nНіколі, НІКОЛІ не лічыце ворагаў дурнямі!”\nМы маем справу з ворагамі, ворагамі хітрымі і падступнымі. Наш адзіны шанец выйграць у іх і зрабіць наш народ не варагуючым і не падзеленым ў самім сабе – быць разумнейшымі за іх.\nКіраўнік Рады Міжнароднага кансорцыума “ЕўраБеларусь”. Нарадзіўся ў 1956 годзе ў горадзе Чарамхова Іркуцкай вобласці ў сям’і, дэпартаванай з Заходняй Беларусі. Скончыў факультэт псіхалогіі Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Прымаў удзел у дзейнасці Маскоўскага метадалагічнага гуртка пад кіраўніцтвам Г.П. Шчадравіцкага.\nВядомы беларускі метадолаг, філосаф і грамадскі дзеяч. Аўтар канцэпцыі Культурнай палітыкі, тэзісаў “Думаць Беларусь”, “Мы – адзін народ”, а таксама шматлікіх публікацый, прысвечаных Беларусі. Заснавальнік і лідар Агенцтва гуманітарных тэхналогій.\nКанцэптуальныя распрацоўкі Уладзіміра Мацкевіча аказваюць прыкметны і шырокі ўплыў на развіццё беларускага грамадства, філасофіі і метадалогіі, палітыкі і культуры, грамадзянскай супольнасці.\n10 жніўня 2018 | Блогі |


Аліса ці Алеся?\nНатуральна, большасць мерапрыемстваў у бібліятэках Беларусі цяпер ладзіцца не ў рэальнай, а ў віртуальнай прасторы, пры дапамозе ўласных сайтаў і актыўнага ўзаемадзеяння з чытачамі ў сацыяльных сетках і папулярных мэсэнджарах.\nСкажам, па словах дырэктара сеткі публічных бібліятэк Мсціслаўскага раёна Наталлі Сідарэнкавай, цягам апошніх месяцаў мясцовыя бібліятэкары размяшчалі ў інтэрнэце паведамленні пра выставы, а таксама ладзілі шматлікія конкурсы і віктарыны. Напрыклад, якраз у гэты час бібліятэкарамі ладзіцца конкурс краязнаўчай віктарыны “Аб той зямлі, дзе ты нарадзіўся...”, прысвечаны Году малой радзімы і 885-гадоваму юбілею Мсціслава.\nВідэа праекта Рэчыцкай РСБ на канале YouTube.\nПраўда, старонка ўстановы ў адной з сацыяльных сетак пакінула ў мяне дваістыя ўражанні. Справа ў тым, што пра дзень нараджэння французскага пісьменніка Аляксандра Дзюма на гэтай старонцы ў сацсетцы паведамляецца ажно чатырма абзацамі тэксту, а вось пра 120-гадовы юбілей беларускага пісьменніка Уладзіміра Дубоўкі — толькі трыма банальнымі сказамі, без канкрэтыкі, без назваў твораў, без згадкі этапаў яго пакручастага лёсу, у якім былі і рэпрэсіі, і змаганне за выданне сваіх кніг, і шмат чаго яшчэ.\nДалей — болей. Якраз перад допісам пра Уладзіміра Дубоўку адміністратарам бібліятэчнай старонкі згадваецца пра пераклад на рускую мову славутага твора Льюіса Кэрала “Аліса ў краіне цудаў”, прыводзяцца цытаты з гэтых перакладаў, расказваецца пра рускіх перакладчыкаў. Але чамусьці зусім не згадваецца пра беларускі пераклад гэтага твора, які не так даўно быў ажыццёўлены айчыннымі перакладчыкамі Максам Шчурам (“Алесіны прыгоды ў Цудазем’і”) і Верай Бурлак (“Скрозь Люстэрка, і Што ўбачыла там Аліса”).\nВідэа-ролікі на канале YouTube Кобрынскай РЦБ.\nМяркую, дзецям і ўвогуле ўсім чытачам старонкі Мсціслаўскай бібліятэкі ў сацыяльнай сетцы было б цікава даведацца, што той адметны персанаж, які ў рускім перакладзе займеў назву “Шолтай-Болтай”, па-беларуску называецца “Жаўтун-Баўтун”, а Алісу ў беларускім перакладзе Макса Шчура клічуць Алесяй... Ды і што казаць, цікавых слоў і прыкладаў у беларускіх перакладах — безліч. Іх бы абыграць у бібліятэчных конкурсах, у інтэрнэт-віктарынах, пазнаёміўшы дзяцей і дарослых з гэтай цудоўнай казкай, перакладзенай на беларускую мову. Але ж, як бачна, пра гэта на старонцы бібліятэкі, на жаль, няма ні слова. Можа, хаця б пасля гэтай маёй крытычнай рэмаркі што-небудзь зменіцца? Як кажуць, пажывём — пабачым.\nВіртуальнымі конкурсамі, выставамі і віктарынамі прыцягвае ўвагу інтэрнэт-наведвальнікаў і Рэчыцкая раённая сетка бібліятэк. Па словах дырэктара ўстановы Алесі Кардонавай, бібліятэкары не так даўно зладзілі конкурс “Лепшая фотазона ў маёй бібліятэцы”, а ўдзельнікі клуба творчых сустрэч “Стрыжань” прысвяцілі паэтычныя радкі сваёй малой радзіме ў рамках праекта “Роднай зямлі прыгажосць святая”. Дарэчы, ролік з нагоды завяршэння гэтага праекта можна паглядзець на YouTube-канале ўстановы #ЧытайRechitsa.\n— Таксама хачу адзначыць, што на абласным аглядзе-конкурсе “Бібліятэка, неабходная грамадству”, гарадская дзіцячая бібліятэка імя А.П. Гайдара была адзначана Дыпломам III ступені ў намінацыі “За значны ўклад у выхаваўчую работу з падрастаючым пакаленнем”, — кажа Алеся Кардонава. — Члены журы ацанілі высокую якасць прадэманстраваных нашымі бібліятэкарамі матэрыялаў пад агульнай назвай “Дзіцячая бібліятэка: сучасная, цікавая, неабходная”.\nСтаронка сайта Уздзенскай ЦРБ імя Паўлюка Труса.\nАкрамя таго, па словах суразмоўцы, рэчыцкія бібліятэкары актыўна ладзяць выставы работ мясцовых мастакоў, прычым, як прафесіяналаў, так і мясцовых аматараў. Скажам, у ЦРБ да 31 жніўня будзе ісці выстава карцін Алены Віцебскай “Гэты свет, прыдуманы мною”, а ў гарадской бібліятэцы №1 цяпер можна паглядзець выставу Таісіі Палавінка “Дарыце людзям прыгажосць”.\nДа слова, Алеся Кардонава, як, дарэчы, і яе калега з Мсціслава Наталля Сідарэнкава, запэўнілі мяне, што план платных паслуг пакуль што ўстановамі выконваецца, нягледзячы на тое, што колькасць наведвальнікаў бібліятэк з-за зразумелых прычын сёння значна зменшылася.\n— Вялікім попытам карыстаюцца такія паслугі, як раздрукоўка, сканаванне тэксту, ламініраванне, — кажа кіраўнік Рэчыцкай раённай сеткі бібліятэк. — Акрамя таго, у нашых планах увесці платны чытацкі білет, па якім чытач, запісаны ў адну бібліятэку горада, аўтаматычна атрымае доступ да ўсіх іншых гарадскіх “кніжніц”.\nШто ж, цалкам слушны падыход да развіцця бібліятэчнай справы. Балазе, прыклады падобнага адзінага білета — бібліятэчнага, музейнага, тэатральнага, — ёсць ужо і ў Беларусі, і за мяжой. Не варта і казаць, што падобны крэатыўны вопыт добра сябе зарэкамендаваў, таму і ў Рэчыцы гэтае ноу-хау, мяркую, прыйдзецца даспадобы ўсім людзям, ахвочым да цікавага чытання.\nКрэатыўныя закладкі і “Нёманец”\nНе адстаюць ад калег і ў іншых рэгіёнах Беларусі. Так, напрыклад, у Кобрынскай раённай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэме сёння таксама шмат увагі надаюць віртуальным праектам.\n— Скажам, бібліёграфы цэнтральнай раённай бібліятэкі нядаўна стварылі прэзентацыйны відэафільм “Працай уславілі край родны”, — кажа дырэктар установы Ларыса Легацюк. — Прэзентацыя, як і выданне бібліяграфічнага даведніка “Па працы і пашана”, з’яўляецца падвядзеннем вынікаў работы ў межах праекта “Славутыя імёны маёй малой радзімы”. Гэты відэа-ролік, як і некаторыя іншыя, напрыклад, з апошнімі навінкамі літаратуры, можна паглядзець на нашым YouTube-канале.\nСтаронка Мсціслаўскай ЦРБ у адной з сацыяльных сетак.\nЦікава, што ў рамках 75-годдзя Вялікай Перамогі да Дня горада бібліёграфамі цэнтральнай раённай бібліятэкі былі распрацаваны закладкі-банеры пад назвай “Вуліцы, авеяныя славай: гісторыя Вялікай Айчыннай у назвах вуліц Кобрына” і “Хроніка вызвалення Кобрына”. Крэатыўныя закладкі змяшчаюць кароткую фактаграфічную інфармацыю, а адпаведны QR-код дазваляе зацікаўленаму чалавеку імгненна зайсці на сайт Кобрынскай РЦБС і атрымаць больш поўную інфармацыю па той або іншай тэме. Так што мясцовыя бібліятэкары з інтэрнэтам сябруюць даўно і вельмі паспяхова.\nЯк, бадай, і ўсе астатнія бібліятэкі і бібліятэкары Беларусі. Так, па словах дырэктара Уздзенскай цэнтральнай раённай бібліятэкі імя Паўлюка Труса Аксаны Драчан, бібліятэкары здаўна запісваюць відэаролікі, дэманструюць у інтэрнэце відэа-прэзентацыі сваіх выстаў і мерапрыемстваў.\n— Напрыклад, у маі ў нас прайшоў дзень памяці Паўлюка Труса — нашага земляка, знакамітага беларускага пісьменніка, — пад назвай “Светлае імя Беларусі”, — кажа Аксана Драчан. — Дзея праходзіла ў відэафармаце, а ў рамках дня памяці была зладжана акцыя “Чытаем разам Паўлюка Труса”, у якой прынялі ўдзел чытачы і супрацоўнікі бібліятэкі ды раённага Дома культуры.\nНа сайце ўстановы, дарэчы, можна паглядзець разнастайныя віртуальныя выставы, прычым як персанальныя (прысвечаныя, скажам, акадэміку Васілю Пашкевічу ці мясцоваму святару, протаіерэю Міхаілу Навіцкаму, кананізаванаму Сінодам Беларускай праваслаўнай царквы), так і тэматычныя (пра Музей аўтографа ЦРБ, пра рэпрэсаваных пісьменнікаў Уздзеншчыны ды многія іншыя).\nНе магу не сказаць яшчэ вось пра што. Як вядома, Уздзеншчына — калыска для многіх песняроў, майстроў мастацкай прозы і паэтычнага радка.\n— Багатую спадчыну землякоў-класікаў, што нарадзіліся на нашай, уздзенскай зямлі, перанялі і працягваюць сённяшнія творцы, удзельнікі літаратурнага аб’яднання “Нёманец”, — адзначыла Аксана Драчан. — З 1995 года творчая суполка створана на базе Уздзенскай ЦРБ і аб’ядноўвае мясцовых аматараў літаратуры, якія працуюць у самых розных літаратурных жанрах. А з 2004 года ў серыі “Бальзам жывых крыніц” наша бібліятэка выдае зборнікі аўтараў — удзельнікаў літаб’яднання.\nШто ж, нягледзячы на неспрыяльныя ўмовы, бібліятэкары раённых “кніжніц” працягваюць актыўна пазіцыянаваць сябе і сваю дзейнасцю як у рэальным, так і ў віртуальным свеце, прыцягваючы для гэтага ўсе магчымыя сродкі. Асабліва ўражвае тое, што планы платных паслуг, якія, як казалі мае суразмоўцы, так і не былі пакуль што скарэктаваны ў бок змяншэння, усё адно выконваюцца бібліятэкарамі. Хоць, зразумела, цяпер магчымасцяў для гэтага значна меней, чым, скажам, у зімовыя месяцы, калі пра каранавірус і яго наступствы яшчэ мала хто ведаў, а бібліятэчныя ўстановы наведваліся і дарослымі і дзецьмі без асаблівых перашкод (калі не лічыць, магчыма, снегападаў ці кепскага надвор’я) і забаронаў на масавыя мерапрыемствы.\nІ яшчэ. Як бачна, многае сёння залежыць ад прафесіяналаў бібліятэчнай сферы. Менавіта яны, профі, вырашаюць, як актыўна пазіцыянаваць сваю дзейнасць з дапамогай сацыяльных сетак, як узаемадзейнічаць праз інтэрнэт са сваімі калегамі ў Беларусі і за мяжой, пераймаючы паспяховы вопыт і прапагандуючы ўласныя здабыткі ў бібліятэчнай сферы, а таксама ствараюць свае бібліятэчныя суполкі для абмеркавання тых або іншых праблем з калегамі або чытачамі і наведвальнікамі. І гэтая заўважная і яскравая тэндэнцыя віртуальнага жыцця, якое наўпрост уплывае на жыццё рэальнае, пагадзіцеся, не можа не радаваць.


Беларускія школы цяпер працуюць па праграме РФ? – МатолькаДапамажы\nУпраўленне па адукацыі Мінскага райвыканкама разаслала ў школы ліст з патрабаваннем правесці ўрок добраахвотнасці. Сказана, што гэты ўрок неабходна правесці ў мэтах «стварэння ўмоў для грамадзянска-патрыятычнага і духоўна-маральнага выхавання дзяцей».\nАле цікава не гэта, а тое, што ў лісце загадчык сектара дашкольнай і агульнай сярэдняй адукацыі Мінскага райвыканкама Міхадзюк Наталля Аляксандраўна піша: «з 14 сакавіка 2022 года ў адукацыйных установах Расійскай Федэрацыі праводзіцца Усерасійскі ўрок добраахвотніцтва». Што нібы намякае, хто даў задачу і што гэта за ўрок такі.\nУ дакументах да ўрока сказана, што яго збіраюцца правесці сярод навучэнцаў 5-11 класаў і студэнтаў ВНУ. Сярод іншага дзецям чамусьці раскажуць, што 5 снежня ў РФ адзначаецца Дзень добраахвотніка, які быў зацверджаны Указам Пуціна, пакажуць ролік пра гісторыю добраахвотнасці ў Расіі, у якім, вядома ж, пакажуць Пуціна. Асаблівую ўвагу на гэтым уроку нададуць «Патрыятычнаму валанцёрству» — аказанне дапамогі ўдзельнікам баявых дзеянняў, добраўпарадкаванне памятных месцаў і воінскіх пахаванняў.\nНу і гэта яшчэ не ўсё, беларускім дзецям раскажуць пра загінулых акупантаў УС РФ і пра ўсерасійскую акцыю «Ліст салдату», у якой дзецям прапануюць напісаць ліст падзякі і падтрымкі вайскоўцам УС РФ, якія напалі на Украіну, а дакладней у іх фармулёўцы: «вайскоўцам , якія праводзяць спецаперацыю на тэрыторыі Украіны».\nЁсць і хатняе заданне — правесці добраахвотніцкую акцыю і апублікаваць справаздачу ў сацсетках з хэштэгамі: ZА_МІР, добраахвотнікі Расіі, дабрыня.\nПасля азнаямлення з матэрыяламі дадзенага ўрока ўспамінаюцца словы: «Што не дарабіў рускі штык — даробіць руская школа».\nНа русском языке: Беларусские школы теперь работают по программе РФ?\n22 красавіка 2022 08:34\nНа Нямізе адкрыюць помнік Мітрапаліту Філарэту з удзелам Лукашэнкі\n13 студзеня 2022 13:52\n28 кастрычніка 2021 10:30\nУ Мінск прыбыў генпракурор Расіі Ігар Красноў


04 жнівень 2011, 14:49\nЗ прычыны адсутнасьці пашпартнага кантролю паміж Беларусьсю і Расеяй, а таксама больш лібэральных, чым для грамадзянаў іншых дзяржаваў, умоваў пражываньня беларускіх грамадзянаў у Расеі, дакладныя лічбы аб маштабах працоўнай міграцыі атрымаць даволі складана.\nМагчымыя толькі ўскосныя ацэнкі, якія даволі моцна розьняцца.\nАдзін з такіх ускосных паказьнікаў – гэта аб'ёмы грашовых пераводаў з-за мяжы. Зразумела, далёка ня ўсе грошы, якія беларусы зарабляюць у Расеі, яны пераводзяць дадому праз пошту, да таго ж гэтыя пераводы могуць адлюстроўваць адносіны, не зьвязаныя зь міграцыяй – дапамога сваякам, аплата прыватных даўгоў і г.д.\nТым ня менш прынамсі дынаміка аб'ёмаў гэтых пераводаў да пэўнай ступені зьяўляецца такім паказьнікам.\nЦікавыя дадзеныя на гэты конт прыведзеныя на сайце дасьледчага цэнтру міграцыі і грашовых пераводаў МІРПАЛ.\nГрашовыя пераводы фізычных асобаў у Рэспубліку Беларусь, млн. даляраў\n2007 2008 2009 2010 2010, студзень-сакавік 2011, студзень-сакавік\nУсе замежныя краіны 128.3 164.0 165.2 241.9 46.6 71.9\nРасея 84.5 117.1 109.9 165.7 32.7 43.8\nКалі ў 2008-2009 гадах аб'ем пераводаў з Расеі і з-за мяжы наагул заставаўся прыблізна на адным ўзроўні, то ў 2010 годзе назіраўся рэзкі (у параўнаньні з 2009 годам) рост пераводаў з-за мяжы і з Расеі ў прыватнасьці. Параўнаньне аб'ёмаў пераводаў за першы квартал мінулага і бягучага гадоў (рост на 54% з усяго астатняга сьвету, на траціну – з РФ), дазваляе меркаваць, што і па выніках году будзе назірацца рост аб'ёмаў гэтых пераводаў.\nКалі разглядаць гэтыя аб'ёмы, як ускосны паказьнік працоўнай міграцыі, то прыведзеныя лічбы пацьвярджаюць рост гэтай міграцыі, у тым ліку і ў расейскім кірунку.\nПаводле апытаньня http://www.svaboda.org/content/article/24093757.html\n5% беларусаў атрымліваюць дапамогу ад некага, хто працуе за мяжою.\nІншыя постсавецкія краіны ў гэтай статыстыцы выглядаюць наступным чынам – Малдова (24%), Таджыкістан (21), Кіргізстан (15%), Армэнія (13%), Грузія (9%), Літва (7%), Латвія (6%), Эстонія (5%); астатнія – менш чым 5%.


Медыкі распавялі, чаму дзяўчыны адмаўляюцца ад сэксу\nГалоўная ➠ Узрост ➠ Медыкі распавялі, чаму дзяўчыны адмаўляюцца ад сэксу\nАпублікавана 26.01.2016 15:18\nКаманда спецыялістаў рэалізавала унікальны ў сваім родзе эксперымент, вынік якога дазволіў лекарам вызначыць сапраўдныя прычыны, з-за якіх прадстаўніцы слабага полу адмаўляюцца ад сэксу.\nНавуковыя работнікі сцвярджаюць, што ў ходзе ажыццяўлення назіранняў псіхолагі выявілі галоўныя фактары, якія ўплываюць на жаданне дам займацца каханнем. Варта заўважыць, што ініцыятарамі выпрабаванняў сталі супрацоўнікі з клінічнага цэнтра, размешчанага ў Аўстраліі. У ходзе рэалізацыі досведаў медыкі задзейнічалі некалькіх дзяўчат.\nУзрост удзельніц праектаў вар'іраваўся ад 18 да 40 гадоў. Аказалася, што 30% жанчын лічылі сябе прывабнымі і сэксуальнымі. 18% апытаных саромеліся казаць пра сэкс, паколькі яны не ўпэўненыя ў сваёй прыгажосці.\nПсіхолагі сцвярджаюць, што уключаны святло перашкаджае больш за 40% прадстаўніцам слабага полу займацца сэксам. Дзяўчаты часта адмаўляюцца ад інтымнай блізкасці з-за стомленасці і праблем са здароўем. Крыўда на каханага таксама з'яўляецца падставай для ночы без сэксу.\nПсіхолагі даказалі, што вера ў тэорыю змоў з'яўляецца ў чалавека з-за стрэсу\nПераліванне крыві можа быць смяротна небяспечным\nЛекары распрацавалі унікальны тэст, які прадказвае рызыка смерці ў найбліжэйшыя 5 гадоў\nЖавальная гумка частая прычына мігрэні ў дзяцей\nСон абараняе арганізм чалавека ад негатыўных эмоцый


Кірыл Коктыш: Еўразійскі саюз як эканамічны шанец?\nБеларусь у эканамічным плане можа выйграць ад удзелу ў Еўразійскім эканамічным саюзе, мяркуе палітолаг Кірыл Коктыш. “Размова ідзе пра эканамічную інтэграцыю, а не пра палітычную – палітычнага суверэнітэту ніхто не чапае, і дзякуй богу. Што датычыць эканамічнай кааперацыі, Еўразійскі саюз ператвараецца ў адзіную эканамічную прастору з аднолькавымі ўмовамі канкурэнцыі для эканамічных суб’ектаў, дзе канкуруюць паслугі, могуць перасоўвацца тавары і людзі. Гэта іншая рэчаіснасць ў параўнанні з тым, што існавала дагэтуль”, – падкрэсліў эксперт.\nПараўноўваючы Еўрапейскі звяз і перспектывы існавання Еўразійскага саюзу, Кірыл Коктыш падкрэслівае, што беларуская прадукцыя можа не вытрымаць канкурэнцыі. “У межах еўразійскай прасторы попыт на беларускую прадукцыю можа існаваць, і Беларусь мае шанец гэты попыт капіталізаваць і заняць нішу на гэтым новым рынку”, – дадаў Коктыш.\nАднак уступленне ў Еўразійскі саюз яшчэ не гарантуе попыту на беларускія тавары, які і так, на думку палітолага, апошнія гады падтрымліваўся выключна палітычнымі метадамі. “Пасля крызісу 1990-х гг. быў “залаты час” для беларускай прадукцыі, бо яна была хоць не найвышэйшай якасці, але больш ці менш якасная. А да таго ж – танная. Калі быў попыт на больш-менш якасную і танную прадукцыю, Беларусь магла захопліваць расейскі рынак, – гаворыць Кірыл Коктыш. – Пазней, пасля 2000 г., калі сітуацыя выраўнялася, з’явіўся попыт на больш якасную прадукцыю. Але якасць беларускай прадукцыі не стала расці”.\nТым часам шэраг беларускіх палітыкаў бачаць у далучэнні Беларусі да Еўразійскага саюзу наўпроставую пагрозу незалежнасці краіны. “Ніколі яшчэ Беларусь не была такая блізкая за час кіравання Лукашэнкі да страты незалежнасці. Нас спрабуюць уцягнуць у Еўразійскі саюз, які можа знішчыць і беларускую дзяржаўнасць”, – заявіў падчас аднаго са сваіх выступаў лідар Партыі БНФ Аляксей Янукевіч.\nУ лістападзе ў Маскве прэзідэнты Беларусі, Расеі ды Казахстану падпісалі дэкларацыю аб еўразійскай эканамічнай інтэграцыі – “дарожную карту” інтэграцыйнага працэсу, канчатковаю мэтаю якога абвяшчаецца стварэнне Еўразійскага эканамічнага саюзу.\n19 сакавіка на саміце ў Маскве планавалася падпісаць дамову аб трансфармацыі ЕўрАзЭС у Еўразійскі эканамічны саюз. Аднак дакумент не быў падпісаны з-за пазіцыі Казахстану.


Прычоска Полупучок: самыя модныя варыянты | feduter.ru\nПрычоска Полупучок: самыя модныя варыянты\nКалі вы сочыце за моднымі відэаблогу або жа падпісаныя на инстаграм яркіх модніц, то вам не трэба распавядаць, што такое модная прычоска полупучок.\nЗнарочыста-нядбайны, і ў той жа час далікатна-дзявочы лук пакарыў усіх - ад зорак шоў бізнесу, такіх, як Ціна Караль, да модных крытыкаў і любых дзяўчат - студэнтак, офіс-лэдзі, маладых матуль. Але калі раней такую прычоску можна было зрабіць для таго, каб выскачыць у краму ці на перакур, то цяпер яе ўжо на ўсю моц камбінуюць з вячэрнімі сукенкамі і вытанчанымі ўпрыгожваннямі.\nУ прычоскі ёсць яшчэ адна назва - Хан (ад ангельскага Hun, што літаральна перакладаецца як «палова пучка» - half-bun). Рабіць яе можна па-рознаму, у залежнасці ад настрою. Напрыклад, ён можа задзірыста тырчэць у цэнтры вашай макушкі, ці ж ляжаць ніжэй, адкрыўшы вушкі; яго можна «абкласці» на патыліцы, выпусціўшы свабодны кончык валасоў ... Так ці інакш, стварэнне гэтага моднага вобраза патрабуе літаральна пару секунд вашага часу. Ды і складаных аксесуараў ня трэба.\nБазавы варыянт полупучка\nРасчухайце валасы. Верхнюю частку аддзеліце і звяжыце гумкай. Стварыце аб'ём на верхавіне, дапамагаючы сабе рукой і / або тонкай расчоскай. З вылучаных верхніх валасоў стварыце «Гулько», накруціўшы пасму вакол гумкі і заціснуўшы яе ў такім выглядзе нябачнікамі. Да прычосцы можна дадаць кветка ці прыгожую заколку. Што тычыцца пакінутых аслабелых валасоў, іх можна пакінуць як ёсць, а можна выпрастаць, завіць ці крыху начесать.\nВарыянт «выбегла на каву»: валасы на верхавіне збярыце гумкай, абгортваючы яе некалькі разоў. Падчас стварэння апошняй «працяжкі» забэрзайце праз гумку не ўсю пасму, а толькі палову яе, сфармаваўшы з пасмы пятлю. Гэты лук падыдзе не толькі уладальніца доўгіх валасоў, але і на сярэднюю даўжыню.\nПрычоска полупучок: пачынаем эксперыментаваць!\nПрычоска полупучок добрая і для стварэння класічных, гладкіх прычосак, і для бунтарскага ладу. Пяцелька або абаранак, высокі і прыніжаны пучок, яркія аксэсуары або проста тонкая аднатонная гумка, прамыя пасмы ці дужыя кучары, касічкі - вось чым можна «разбавіць» базавы полупучок. Лепш за ўсё гэтая прычоска спалучаецца з валасамі - яны, дарэчы, дадаюць валасам +100 ачкоў аб'ёму.\nТакі лук спадабаецца дзяўчатам, якім надакучыла челка - полупучок эфектна схавае адрасьлі валасы. Акрамя таго, гэтая прычоска - «лепшая сяброўка» ўладальніц непаслухмяных і павойных валасоў.\nПрычоска полупучок на кароткія валасы\nМінімальная даўжыня для полупучка - валасы да вуха. У гэтым выпадку кожную пасмачку лепш выцягнуць. Ну, а калі ў вас карэ альбо боб на сярэдняй даўжыні, Хан будзе добра глядзецца і з завіткамі і валасамі.\nКупить билеты на на Зенит - Рубин, Зенит - Рубин купить билеты на матч, билеты на Зенит.. Сезон проходит по системе осень-весна (с 2012 года) в два тура. После 30 матчей определяется чемпион страны. Команды занявшие другие места в верхней части таблицы попадают в еврокубки.


Мы пагутарылі з дырэктарам самай вядомай незалежнай кнігарні Беларусі, Яўгенам Ціханавым, пра місію крамы «ЛогвінаЎ», пра любоў да літаратуры незалежна ад мовы і брутальныя ўмовы выжывання бізнэсу такога кшталту ў краіне.\nЧым займаюцца: Прасоўванне і распаўсюд якаснай беларускай літаратуры.\nФакты: За гады існавання кнігарня «ЛогвінаЎ» стала самай вядомай кніжнай крамай Беларусі. Зладзіла больш за некалькі сотняў імпрэз, сустрэч і культурніцкіх падзей. З’яўляецца Меккай літаратурнага жыцця Менска, якая аднойчы трапіла ў няміласць дзяржавы і сумела выйсці сухой з вады.\nСтруктура: 8 чалавек.\nСайт | VK | FB | Instagram\nЗ кім гутарым: Яўген Ціханаў, 25 гадоў. Дырэктар кнігарні «ЛогвінаЎ». За плячыма зацяжныя вандроўкі па свеце і шэраг няскончаных адукацый. Адна з любімых кніг – «На шляху ў Бабадаг» Анджэя Стасюка.\nАрыгінальная дата публікацыі – 11.01.2016. Матэрыял выходзіць з невялікімі праўкамі, якія дазваляюць зразумець, як мянялася гераіня і яе актывізм праз гады.\n«Кнігарня – гэта, па-першае, людзі, якія любяць якасныя кнігі, незалежна ад таго, на якой мове яны напісаныя»\n– У свой час я вучыўся ў радыётэхнічным каледжы, пасля ў кулінарным тэхнікуме, але адусюль пасыходзіў. І там, і там была нудота, не хацелася марнаваць час. Наогул, было жаданне проста з’ехаць ад усяго гэтага. І нарэшце, я пачаў вандраваць. Паўтара года бадзяўся па свеце, спрабаваў высветліць, што са мной не так.\nКаўказ, Грузія, Арменія, Нагорны Карабах, Манголія, Іран, Кітай – гэта было бязмэтавае падарожжа. Я проста ехаў і стараўся зразумець, што мне падабаецца больш за ўсё. Шукаў сябе, але нічога не знайшоў. Ведаеце, не змог адказаць на пытанне «Чым ты хочаш займацца?». Хаця б змог даведацца, чым не хачу, гэта таксама крута.\nУ кнігарню трапіў выпадкова. Памятаю, калі я вярнуўся ў Беларусь, хтосьці мне скінуў абвестку аб тым, што кнігарня шукае прадаўцоў. Я адправіў прапанову і мяне раптам прынялі. У пачатку такая праца разглядалася не болей чым падпрацоўка на некаторы час, але неяк усё закруцілася – і дагэтуль тут.\nНасамрэч гэта з’ява не адзінкавая. У нас шмат людзей прыходзілі працаваць прадаўцамі, а пасля сыходзілі на пасады карэктара ці рэдактара (у залежнасці ад схільнасцяў) ці яшчэ каго. Што да мяне, то прадаўцом быць крута, можна бачыць увесь літаратурны свет: аўтары, паэты, пісьменнікі; да таго ж галоўны занятак – чытаць кнігі і ведаць іх.\n«Наша мэта – друкаваць і прадаваць тыя кніжкі, якія мы лічым вартымі, і не друкаваць і не прадаваць тыя кніжкі, якія мы вартымі не лічым»\nЧым займаецца кнігарня «ЛогвінаЎ»\n– Кнігарня – гэта не толькі тое, што бачна з ганку. Так, камусьці падаецца, што кнігарня «Логвінаў» – вельмі паспяховы бізнэс-праект, а мы тут усе беларускія нацыяналісты, ці яшчэ штосьці такое. Але гэта не так.\nКнігарня – гэта, па-першае, людзі, якія любяць якасныя кнігі, незалежна ад таго, на якой мове яны напісаныя. Напрыклад, мы любім таленавітых беларускіх літаратараў, якія хай сабе і пішуць па-руску. Зразумейце, наша мэта – друкаваць і прадаваць тыя кніжкі, якія мы лічым вартымі. І не друкаваць і не прадаваць тыя кніжкі, якія мы вартымі не лічым. Гэта асноўная ідэя. Але, на жаль, у жыцці атрымоўваецца па-рознаму.\nУ выдавецтве «Логвінаў» ёсць цэлы шэраг аўтараў, якіх яно надрукуе заўсёды: Адам Глобус, Артур Клінаў, Ігар Бабкоў ды яшчэ шмат іншых. Іх вельмі многа. Усе яны – гэта людзі, якіх мы шануем, і вельмі рады, што тыя выбралі менавіта наша выдавецтва. Таксама мы падтрымліваем і маладых, займаемся перакладамі замежнай літаратуры, але з выданнямі апошняй існуюць свае цяжкасці.\nСітуацыя беларускамоўнага кніжнага рынку сёння такая: сярэдні наклад кнігі – 500 альбо 1000 асобнікаў, а ў замежжы – гэта сотні тысяч для паспяховых кніг. Тут і паўстаюць праблемы. Уладальнікам правоў проста не цікава перакладацца на малазнаёмую мову, да таго ж у такіх невялічкіх памерах. Не забывайцеся, што ёсць яшчэ вялікая колькасць перакладаў на рускую, яна нібы задавальняе патрэбы беларускага чытача. Такім чынам, выдаць замежны бестсэлер на практыцы амаль немагчыма. Дый гнацца за гэтым бессэнсоўна.\nБыў выбраны іншы шлях. «Логвінаў» друкуе пераклады кніг краін, літаратурны свет якіх, з аднаго боку, менш знаёмы, але, у пэўным сэнсе, больш блізкі да нас. Напрыклад, Чэхія, якая ў свой час таксама выйшла з сацыялістычнага блоку. Альбо Польшча, краіна-суседка, якую мы амаль не ведаем. Мы шукаем добрых, мабыць, малавядомых, але зразумелых для беларусаў аўтараў.\n«Часам да нас прыходзяць беларускія нацыяналісты і пагражаюць спаліць усю кнігарню за тое, што літаратура на рускай у нас наогул ёсць»\nКніжны рынак і дзяржава\n– У нашай краіне адсутнічае разуменне таго, што кнігавыданне і кнігараспаўсюд – гэта з’ява культурная і адукацыйная. Ніякіх ільготаў альбо змяншэнне падаткаў няма. У той ж Расіі, напрыклад, падатак на кнігавыданне ўдвая меншы, чым на астатнюю камерцыйную дзейнасць.\nНадрукаваць кнігу сёння досыць складана. Міністэрства інфармацыі распрацавала праграму падтрымкі «сацыяльна значных» выданняў, але паўстае вялікае пытанне наконт таго, якім чынам размяркоўваюцца ў ёй грошы. Наколькі я ведаю, ніводнае незалежнае выдавецтва яшчэ і не атрымлівала гэтыя сродкі.\nЁсць і сацыяльныя асаблівасці. Бачна, што, калі ў Украіне колькасць людзей, якія чытаюць па-ўкраінску, роўная тым, хто чытае па-руску, то ў нас усё інакш. Літаратурай па-беларуску, на жаль, цікавяцца не так шмат людзей. Аўтаматычна той аўтар, які піша на мове, застацца вядомым толькі ў даволі вузкім коле.\nЁсць і праблемы. Цягам 2015 года Міністэрства інфармацыі з розных прычынаў адмаўляла нам у рэгістрацыі ў якасці кнігараспаўсюднікаў, пасля чаго адбылася праверка, на падставе якой суд прызнаў нашу дзейнасць незаконнай і абавязаў выплаціць дзяржаве ўвесь грашовы абарот за год, больш за BR 950 млн (каля € 40 тысяч – заўв. 34mag). Кнігарня была на мяжы закрыцця, але велізарная колькасць людзей адгукнулася і дапамагла сабраць гэтую суму. Мы былі здзіўленыя гэтым і вельмі-вельмі ім удзячныя. Аказалася, што людзей, якія любяць і паважаюць нас, значна больш, чым мы думалі. Значыць, мы робім вартую справу.\nАле, калі гэты канфлікт быў з дзяржавай, то, на жаль, адбываюцца канфлікты і ў межах «нашай» прасторы. Я ўжо казаў, што мы любім літаратуру без прывязкі да мовы ці аўтара. Галоўнае – якасць. Але бывае, што да нас прыходзяць беларускія нацыяналісты і скідваюць тыя кнігі, якія ім не падабаюцца, альбо пагражаюць спаліць усю кнігарню за тое, што такая літаратура у нас наогул ёсць.\n«Я не стаў бы заносіць нас у спісы “змагароў” любога кшталту»\nНе толькі кніжкі\n– Кнігарня «ЛогвінаЎ» – гэта не столькі месца продажу кніг, колькі месца дыскусій. Гэта месца, дзе кожны чалавек можа, нават не набываючы кнігу, дазнацца пра сучасную літаратуру.\nУ нас пастаянна адбываюцца розныя імпрэзы і сустрэчы. Таксама мы ладзім больш шырокія праекты, звычайна разам з Польскім інстытутам альбо з Інстытутам імя Гётэ ці амбасадамі розных краін: «Месяц польскай літаратуры», «Месяц шведскай літаратуры» і г. д. Тады праходзіць не адно мерапрыемства, а целы шэраг. Запрашаюцца аўтары, перакладчыкі, пісьменнікі.\nТаксама маем свой сайт, на якім размяшчаюцца бясплатныя для спампоўкі электронныя кнігі, размяшчаецца крытыка і блок інфармацыі пра падзеі ў літаратурным свеце. Мы спрабуем прывесці якасную літаратуру да чытача.\nНаша дзейнасць не распаўсюджваецца на рэгіёны. На жаль, на гэта няма рэсурсаў – ні чалавечых, ні фінансавых. Максімум, што мы можам сабе дазволіць, – падтрымка розных ініцыятыў на выязных прэзентацыях. Але вельмі хацелася б, каб людзі на месцах самі арганізоўваліся і адчынялі свае кнігарні, а мы гатовыя дапамагчы.\nМы, безумоўна, ствараем сучасны літаратурны свет, фармуем будучыню чытацкіх густаў тым, што выдаем і распаўсюджваем пэўныя кнігі. Мы спрыяем дыскусіі вакол беларускай літаратуры. Але я не стаў бы заносіць нас у спісы «змагароў» любога кшталту. Мы проста займаемся тым, што любім, і стараемся рабіць гэта максімальна якасна.\nДзейнасць кнігарні – гэта і ёсць сацыяльная актыўнасць. Усё, што робіцца тут, з’яўляецца вялікім культурна-адукацыйным праектам. Не думаю, што варта вылучаць нешта асобнае. Мы не гонімся за матэрыяльнай паспяховасцю, мы проста спрабуем працаваць добра.\nАўтар Сяргей Шаматульскі


Гульня Nicki Minaj Dress Up. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Nicki Minaj Dress Up анлайн\nАпісанне гульні: У Нікі Минаж вельмі дзіўная манера апранацца.Яна любіць фанк моду, таму заўсёды вельмі ярка апранаецца.Ваша задача падабраць ёй ўбор з фанк стылю, каб гераіні падабаўся ваш ўбор.Зрабіце Ніцы самую крутую прычоску і падбярыце зручную абутак.Упрыгожваньні дапоўняць ваш стыль.\nУ Нікі Минаж вельмі дзіўная манера апранацца.Яна любіць фанк моду, таму заўсёды вельмі ярка апранаецца.Ваша задача падабраць ёй ўбор з фанк стылю, каб гераіні падабаўся ваш ўбор.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Nicki Minaj Dress Up ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Nicki Minaj Dress Up бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Nicki Minaj Dress Up і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Кібернэтыка па-беларуску. Навучаць праграмаванню на роднай мове будуць ва Украіне\nВыкладчыкі БДУ ды Украінскі эканамічна-гуманітарны ўніверсітэт імя Сцяпана Дзем’янчука стварылі праграму навучання праграмаванню на беларускай мове. Набор студэнтаў працягнецца да 1 лістапада.\nНавучанне на роднай мове як «новая фішка»\nВа ўкраінскім Міжнародным эканамічна-гуманітарным універсітэце імя Сцяпана Дзем’янчука сумеснымі намаганнямі групы беларускіх ды ўкраінскіх выкладчыкаў паўстала беларускамоўная праграма «Інфарматыка».\nРазынка новай праграмы – навучанне на роднай мове, на якой будуць выкладаць вышэйшую матэматыку, тэорыю імавернасцяў, кібернэтыку, праграмаванне ды шэраг іншых неабходных прадметаў. Праграмаванне па-беларуску будзе каштаваць $ 600 за год.\nНавучанне зойме чатыры гады, па заканчэнню якой студэнт атрымае кваліфікацыю праграміста. Магчыма таксама стаць магістрам інфарматыкі.\nФактычна, навучэнцы новай праграмы будуць студэнтамі-завочнікамі гэтай украінскай вучэльні: яны будуць мець студэнцкія білеты ўніверсітэту, здаваць у Роўне дзве сесіі ў год ды атрымаюць там дыплом. Заняткі распачнуцца ўжо 1 верасня ды будуць праходзіць завочна і дыстанцыйна. Падаць дакументы можна да 1 лістапада.\n«Мы абвяргаем словы прэзідэнта, што тэхнічная навука немагчымая на беларускай мове»\nБудучыя выкладчыкі новай праграмы перакананыя, што беларуская мова ў беларускіх вучэльнях мусіць быць не выключэннем, а галоўнай мовай, як на гуманітарных, так і на тэхнічных спецыяльнасцях.\n«Я ўпэўнены, што ў беларусаў усур’ёз атрымаецца займацца творчасцю і навукай толькі па-беларуску. Таму што зразумець усё як след можна толькі на сваёй мове», – кажа Павал Бука, дырэктар Інстытуту матэматыкі ды кібернэтыкі. Студэнтаў беларуска-украінскай праграмы ён будзе навучаць, як пісаць эфектыўныя кампутарныя праграмы.\n«Чаму менавіта па-беларуску? Мы абвяргаем словы прэзідэнта, што тэхнічная навука немагчымая на беларускай мове. Магчымая», – кажа Таццяна, жонка Змітра, дырэктара праекту.\nАлесь Радына, кандыдат фізіка-матэматычных навук, дацэнт БДУ і будучы выкладчык праграмы лічыць, што беларуская мова нават больш падыходзіць для выкладання тэхнічных дысцыплін: «Я выкладаю і па-расейску, і па-беларуску, і магу сказаць, што расейская мова – занадта вобразная, у той час як беларуская – больш канкрэтная, як раз для матэматыкі і тэхнічных прадметаў».\nЧаму ж украінская ВНУ, а не той жа БДУ, узяла пад апеку беларускамоўную праграму? Як патлумачыў дырэктар праекту Зміцер Канаплянікаў, з украінскім бокам лягчэй наладзіць супрацу. Апрача гэтага, паколькі Украіна ўваходзіць у балонскую прастору адукацыі, адаптаваць украінскі дыплом у Еўропе будзе значна прасцей, чым беларускі, падкрэслівае спадар Зміцер. Гэта адкрывае перад студэнтамі больш перспектываў.\nАлег Трусаў: “Навучанне па-беларуску – гэта думкі і жыццё па-беларуску”\nСтварэнне беларускамоўнай праграмы навучання праграмаванню вітае старшыня Таварыства беларускай мовы Алег Трусаў.\n«Навучанне па-беларуску – гэта думкі па-беларуску і жыццё па-беларуску. Бо мова – гэта нацыястваральны фактар. І мова навучання на ўсё жыццё робіць адпаведны адбітак на чалавеку, – зазначае старшыня ТБМ. – Таму вельмі важна вучыцца пераважна на роднай мове. Я за тое, каб у беларускіх універсітэтах 70% прадметаў былі па-беларуску, і 30% – на замежнай мове».\nПатрэбнай родную мову ў беларускіх універсітэтах лічыць выпускнік гомельскага тэхнічнага ўніверсітэту ім. П.Сухога па спецыяльнасці «Радыёэлектроніка» Зміцер:\n«Навучанне па-беларуску магчыма. У іншых жа краінах неяк вучаць тую ж вышэйшую матэматыку на сваіх, родных мовах. А ў Беларусі нібы няма тэрміналогіі, значыць, будзем па-расейску? Лухта. Ёсць і тэрміналогія, і слоўнікі. Адзінае што, калі ні ў сям’і, ні ў школе дзеці не вучаць беларускую мову, то ва ўніверсітэце яны яе проста не зразумеюць».\nПадрабязней пра беларускамоўную праграму «Інфарматыка» можна даведацца па адрасе.


Дзеці з анкалагічнымі захворваннямі выйдуць на подыум | Новы Час\nПа дадзеных Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, штогод у свеце больш за 200 тысяч дзяцей маладзейшых за 15 гадоў захворваюць на рак. Цяжкае захворванне дзіцяці часта прыводзіць да іх ізаляцыі. На жаль, у нас бракуе ініцыятыў, якія дазваляюць розным дзецям нараўні ўключацца ў творчыя праекты\nДзеля падтрымкі такіх дзяцей і іх сем'яў ладзіцца дабрачынны модны праект Kids Fashion Zone. На подыум выйдуць дзеці, якія навучаюцца ў Цэнтры моды і стылю M.Y.STUDIO, дзеці з анкалагічнымі захворваннямі і дзеці артыстаў беларускай эстрады. Яны пакажуць калекцыю адзення крамы “Стиляжки”.\nУдзел у мерапрыемстве дапаможа дзеткам з захворваннямі адчуць падтрымку з боку гледачоў, праявіць сваю індывідуальнасць і атрымаць моцныя прыемныя эмоцыі.\nМодны паказ адбудзецца 9 лютага з 14:00 да 18:00 у Victoria Olimp Hotel (Мінск, пр-т Пераможцаў, 103).\nВы можаце падтрымаць праект і стаць удзельнікам каманды ці ахвяраваннем.


Спорт на Першым Нацыянальным тэлеканале\nІнфармацыйны матэрыял, які атрымаў эксклюзіўныя правы трансляцыі гэтых спаборніцтваў. Жнівень падхоплівае ліпеньскую эстафету, калі аматары спорту з дапамогай галоўнага тэлеканала краіны хварэлі за нашу нацыянальную зборную па плаванні і радаваліся золату сусветнага чэмпіянату, якое заваявала Алена Попчанка.\n, які атрымаў эксклюзіўныя правы трансляцыі гэтых спаборніцтваў. Жнівень падхоплівае ліпеньскую эстафету, калі аматары спорту з дапамогай галоўнага тэлеканала краіны хварэлі за нашу нацыянальную зборную па плаванні і радаваліся золату сусветнага чэмпіянату, якое заваявала Алена Попчанка.\nТакім чынам, з 30 ліпеня па 3 жніўня мы будзем хварэць за прадстаўнікоў беларускага веласпорту. Чэмпіянат свету па трэку адбудзецца ў нямецкім Штутгарце. Ці здолее беларуска Наталля Цылінская дабавіць да звання чатырохразовай чэмпіёнкі свету яшчэ пару тытулаў? Вы зможаце на свае вочы назіраць за барацьбой нашай зоркі з суперніцамі з розных краін.\n20 жніўня на экранах Першага Нацыянальнага тэлеканала з’явіцца застаўка чэмпіянату свету па спартыўнай гімнастыцы. У амерыканскім Анахайме (які, дарэчы, вядомы нам па нядаўніх трансляцыях фінальнай серыі Кубка Стэнлі) Івану Іванкову і яго калегам па зборнай давядзецца пацвярджаць сваё даволі высокае месца ў сусветнай гімнастычнай іерархіі. Рэпартажы з чэмпіянату свету па спартыўнай гімнастыцы на Першым Нацыянальным - з 20 па 25 жніўня.\nКаралева спорту - лёгкая атлетыка - збірае сваіх падданых 23 жніўня ў сталіцы Францыі. Сярод удзельнікаў чэмпіянату свету (а гэта зборныя каля 200 краін свету) _ зборная лёгкаатлетаў Беларусі. Колькі медалёў будзе ў яе скарбонцы? Хто з нашых спартсменаў падымецца на п’едэстал? Можа, алімпійская чэмпіёнка Яніна Карольчык? А можа, адкрыццё гэтага сезона - Наталля Сафроннікава? Ці “выстрэліць” суперскачком Генадзь Мароз? Рэпартажы з Парыжа глядзіце з 23 па 31 жніўня. І, канечне, трымайце кулакі за нашых!\nКулакі спатрэбяцца балельшчыкам і падчас рэпартажаў з чэмпіянату свету па акадэмічнай грэблі. Ці стане італьянская вада шчаслівай для Кацярыны Карстэн? Ці атрымаюць чэмпіёнскія медалі іншыя беларускія экіпажы? Адказы на гэтыя пытанні аматары спорту знойдуць у рэпартажах з чэмпіянату свету з Італіі з 28 па 31 жніўня.\nЗразумела, знойдуць сваё адлюстраванне на тэлеэкране і падзеі ўнутранага спартыўнага календара, у прыватнасці, матчы чэмпіянату краіны па футболе.\nНе менш насычанай будзе і спартыўная тэлепраграма верасня.\nСапраўды, гэты месяц стане падарункам для аматараў футбола. Перш за ўсё, галоўны нацыянальны канал пакажа адборачныя матчы чэмпіянату Еўропы: Беларусь - Чэхія (06.09), Галандыя - Аўстрыя (06.09) і Малдова - Беларусь (10.09). Зразумела, балельшчыкам будзе цікава паглядзець на нашу зборную, якую павядзе “ў бой” новы галоўны трэнер.\n16 верасня - знамянальная дата ў гісторыі спартыўнага вяшчання Беларускага тэлебачання. Першы Нацыянальны тэлеканал набыў правы на паказ на тэрыторыі Беларусі матчаў Лігі чэмпіёнаў. Мы станем сведкамі выдатных футбольных спектакляў у выкананні найлепшых клубаў Еўропы. 16 верасня Ліга бярэ старт. Не прапусціце!\nРэпартажы з футбольнага чэмпіянату краіны дапамогуць вам параўнаць узровень беларускіх клубаў з еўрапейскімі грандамі і, можа быць, і пасадзейнічаюць павышэнню папулярнасці сапраўды народнай гульні.\nУ вераснёўскай тэлепраграме з’явіцца і хакей: Першы Нацыянальны тэлеканал мяркуе паказаць некалькі гульняў чэмпіянату Беларусі.\nЖамчужынай спартыўнага эфіру, напэўна, стануць рэпартажы з Венгрыі, з чэмпіянату свету па мастацкай гімнастыцы. Грацыі з Расіі, Украіны, Кітая, Балгарыі, Беларусі і дзесяткаў іншых краін падрыхтуюць да апошняга буйнога перадалімпійскага старту сапраўднае свята прыгажосці і майстэрства. Уключыўшы тэлевізар, вы станеце яго сведкамі.\nСпартыўная экспансія на Першым Нацыянальным тэлеканале працягваецца!


Галоўная ➠ Навіны ➠ Медсправки в самаре\nАбноўлена 07.11.2017 15:07\nПакіньце заяўку і наш менеджэр звяжацца з Вамі ў бліжэйшы час!\nАб карысці плавання распавядаць нікому не трэба. Яно карысна ўсім. І будучым матулям, і зусім маленькім дзеткам, і брутальным мачо. Кожны з нас, нават не ўмеючы плаваць і ныраць, ведае якое незвычайнае адчуванне бязважкасці надае вада. Як расслабляецца натруджаная за дзень спіна і ўсе мышцы.\nЕсли вас интересуют медсправки в самаре, стоит заглянуть на этот сайт avrora1.com вы найдете медсправки в самаре отличного качества и по доступной цене.\nУ Рэўтава на Катоўскага ёсць выдатны басейн. Там гуляюць у воднае пола, вучаць плаваць і апускацца пад ваду, рэпеціруюць элементы сінхроннага плавання, праводзяць развіваючыя гульні для падрастаючага пакалення. Але вядома, для ўсіх гэтых задавальненняў патрэбна медыцынская даведка ў басейн Рэўтава.\nА якая карысць ад заняткаў у закрытым вадаёме для падводных паляўнічых. Калі ўсе вакол скаваў лёд, дзе яшчэ вы зможаце падтрымліваць сваю зайздросную форму. Толькі ў штучным вадаёме вы адпрацуеце затрымку ў статыцы, у руху. І не трэба спрабаваць зрабіць гэта на роднай канапе. Вада мае іншую шчыльнасць, чым паветра. Аказвае выдатнае ад паветра ціск на вашыя лёгкія. Прасцей купіць медыцынскую даведку ў басейн Рэўтава, чым пры наступе сезону высветліць, што вы можаце паляваць толькі ў чароце на карасёў.\nНемагчыма ацаніць карысць водных працэдур для малых. Але калі вы хочаце вадзіць дзіця ў басейн у Рэўтава, то для гэтага неабходная медыцынская даведка. Адна справа прайсці ўсю медкамісію даросламу чалавеку і зусім іншае - атрымаць медыцынскую даведку для дзіцяці ў басейн у Рэўтава. Вы можаце выдаткаваць некалькі дзён у чэргах, але малы не ў стане столькі выседзець.\nАдзіны варыянт, гэта купіць даведку дзіцяці для заняткаў у басейне Рэўтава. У нас вы можаце падоўжыць медыцынскую кніжку. акадэмічны адпачынак. даведку аб часовай непрацаздольнасці і нават вызваленне ад фізкультуры. Азнаёміцца ??з шэрагам паслуг магчыма прама на нашым сайце. Вам не прыйдзецца сядзець у чэргах з маленькім спартсменам. Няма неабходнасці здаваць кучу стомных аналізаў. Але меддаведку для дзіцяці ў басейн у Рэўтава неабходная. Без яе вас проста не прапусцяць.


Каталікі адсвяткавалі Пальмавую нядзелю - фота з усяго свету - 29.03.2021, Sputnik Беларусь\nУ мінулым годзе з-за каронавірусных абмежаванняў усе масавыя сходы былі адменены, у гэтым годзе заходнія хрысціяне разам адзначылі Пальмавую (Вербную) нядзелю... 29.03.2021, Sputnik Беларусь\nмультымедыя, рэлігія, у свеце, культура, грамадства, пальмавая нядзеля\n17:55 29.03.2021 (абноўлена: 11:37 05.07.2021)\n© REUTERS / POOLЧлены духавенства на імшы ў Пальмавую нядзелю, якую праводзіць Папа Францыск, у базыліцы Святога Пятра ў Ватыкане. З-за каронавіруса на плошчы Святога Пятра ў гэтым годзе зноў не адбылася масавая працэсія з пальмавымі і аліўкавымі галінамі, у якой раней па традыцыі штогод прымалі ўдзел тысячы каталікоў, якія прыязджалі ў Ватыкан з усяго свету.\n© AP / Giuseppe LamiПерад літургіяй Папа Францыск па традыцыі блаславіў пальмавыя галіны, якія група кардыналаў Рымскай курыі прынесла ў галоўны каталіцкі храм свету. Кіраўнік Рымска-каталіцкай царквы заклікаў маліцца за ўсіх ахвяр гвалту, асабліва за пацярпелых у выніку тэракта, здзейсненага раніцай перад каталіцкім храмам у Інданезіі.\n© REUTERS / AMMAR AWADХрысціянскія вернікі і духавенства падчас шэсця ў Пальмавую нядзелю ля храма Гроба Гасподняга ў Іерусаліме. З імшы з нагоды Пальмавай нядзелі пакладзены пачатак абрадам Перадвелікоднага тыдня.\n© REUTERS / AMMAR AWADДзяўчынкі з пальмавымі лістамі ў Храме Гроба Гасподняга ў Іерусаліме.\n© REUTERS / AMMAR AWADХрысціянскія святары і вернікі трымаюць пальмавае лісце падчас шэсця ў Пальмавую нядзелю на Аліўнай гары ў Іерусаліме. Паводле Евангелля, Ісус, набліжаючыся да Іерусаліма і знаходзячыся паблізу Аліўнай гары, паслаў двух сваіх вучняў за маладым аслом, вярхом на якім ён заедзе ў Іерусалім.\n© AP / Mahmoud IlleanІтальянскі прэлат і Патрыярх Іерусаліма П'ербатыста Піццабала (у цэнтры) трымае крыж у Пальмавую нядзелю на Аліўнай гары.\n© REUTERS / AMMAR AWADХрысціяне трымаюць пальмавае лісце падчас шэсця ў Пальмавую нядзелю на Аліўнай гары ў Іерусаліме.\n© REUTERS / AMMAR AWADСвятары і вернікі падчас шэсця ў Пальмавую нядзелю на Аліўнай гары ў Іерусаліме. Перад мучаніцкай смерцю і ўваскрасеннем Ісус прыйшоў у Іерусалім, дзе народ вітаў яго як цара, кідаючы перад ім на дарогу пальмавыя галіны.\n© AP / Mahmoud IlleanМанашкі пазіруюць для сэлфі на Аліўнай гары ў Іерусаліме. У мінулым годзе з-за каронавірусных абмежаванняў усе масавыя сходы былі адменены, у гэтым каталікі разам адзначалі пачатак Перадвелікоднага тыдня.\n© AFP 2021 / EMMANUEL DUNANDМанах-францысканец з пальмавай галінкай падчас шэсця ў Пальмавую нядзелю на Аліўнай гары з выглядам на Стары горад Іерусалім.\n© REUTERS / MOHAMMED SALEMПрыхаджане наведваюць імшу ў Пальмавую нядзелю ў царкве горада Газы.\n© REUTERS / YAMAM AL SHAARХлопчыкі падчас святкавання Пальмавай нядзелі ў царкве Дамаска, Сірыя.\n© AP / Alvaro BarrientosСвятар у саборы Святой Марыі ў Памплоне, на поўначы Іспаніі.\n© REUTERS / ALEKSANDRA SZMIGIELТрадыцыйныя вербы на прылаўку вулічных гандляроў у Варшаве, Польшча.\n© AFP 2021 / PETRAS MALUKASВернікі трымаюць аздобленыя галінкі ядлоўцу і вярбы ля Капліцы Вострай брамы ў Вільнюсе.\n© REUTERS / EDUARDO MUNOZТрадыцыйная служба ў Вербную нядзелю падчас пандэміі каронавіруса ў саборы Святога Патрыка ў Нью-Йорку.\n© REUTERS / KARAMALLAH DAHERСвятар на пікапе праехаў па раёнах Клайе (Ліван), каб блаславіць вернікаў падчас Пальмавай нядзелі.\n© AP / Mahesh Kumar AТэатральнае прадстаўленне хрысціян па біблейскім сюжэце пра ўезд Іісуса Хрыста ў Іерусалім у царкве Уэслі ў Хайдарабадзе, Індыя.\n© AP / Mahesh Kumar AКрыж з асвячонага пальмавага лісця на каталіцкай імшы ў Індыі.\n© AFP 2021 / ARIF ALIХрысціяне трымаюць пальмавае лісце на службе ў Пальмавую нядзелю ў царкве Святога Антонія ў Лахоры, Пакістан.\n© REUTERS / LISA MARIE DAVIDВернікі ў ахоўных масках падчас імшы ў Пальмавую нядзелю каля Нацыянальнага свяцілішча ў Паранаке, Філіпіны.\n© AP / Marco UgarteВернік іграе ролю Ісуса Хрыста падчас спектакля ў Пальмавую нядзелю каля сабора Істапалапа ў Мехіка.


Кіраўніцтва “Маладога Фронту” й Праваабарончы цэнтар “Вясна” маюць намер прыцягнуць да крымінальнай адказнасьці шэраг супрацоўнікаў Партызанскага раённага аддзелу міліцыі Менску. Міліцыянты з гэтага пастарунку днямі зьбілі двух непаўнагадовых маладафронтаўцаў Алега Корбана й Міхася Царкова.\nПадлеткаў затрымаў супрацоўнік міліцыі ў цывільным у раёне сталічнай вуліцы Грыцаўца ў той час, калі тыя клеілі ўлёткі з заклікам прыйсьці 12 лістапада да Акадэміі Навук і ўзяць удзел у маладзёвай акцыі пад назваю “Пераменаў!” Міліцыянт выклікаў патрульную машыну.\nПараіўшыся з бацькамі, дзеці напісалі заявы ў Праваабарончы цэнтар “Вясна” з просьбаю прыцягнуць міліцыянтаў да крымінальнае адказнасьці.\n(Шмыга: ) “Я прыйшла, іх прывезьлі з аховы — гэтых двух хлопцаў з торбаю ўлётак. Я дала пратаколы, гэтыя ахоўнікі, што іх прывезьлі, расьпісаліся, напісалі рапарты. Я ўзяла ў падлеткаў тлумачэньні, склала пратаколы і адпусьціла іх дахаты. Пры мне яны зьбітымі не былі, я вам гэта скажу дакладна”,\nА вось меркаваньне прадастаўніка Праваабарончага цэнтру “Вясна” Валянціна Стэфановіча:\n(Стафановіч: ) “Партызанскі РАУС вызначаецца такімі грубымі парушэньнямі закону. Тут можна згадаць гісторыю зь Кадуковым, калі ён быў пратрыманы ўсю ноч замест трох гадзінаў. У Партызанскі РАУС была выкліканая здымачная група БТ, якая здымала допыт. Ну і вось зараз зноўку паўтарылася. Пра гэты факт трэба напісаць скаргу ў пракуратуру Партызанскага раёну, узяць накіраваньне ў пракуратуры на правядзеньне судова-мэдычнай экспэртызы і ў скразе прасіць узбудзіць крымінальную справу паводле артыкулу 167 частка 2 “Перавышэньне паўнамоцтваў службовай асобы, якое зьвязанае з прымяненьнем гвалту”.\nПраваабаронцы з цэнтру “Вясна” маюць намер давесьці гэтую справу да суду й прыцягнуць міліцыянтаў да адказнасьці.


Культура - Сустрэча з Пінігіным\n"POST SCRIPTUM"... на пачатку вясны\nУ Музеі гісторыі беларускага кіно завяршаецца Першая беларуская выстаўка-фестываль аўтарскай паштоўкі "POST SCRIPTUM". Акрамя работ у гістарыяграфічнай частцы выстаўкі, дзе прадстаўлены шэраг рарытэтаў з прыватных калекцый і фондаў Нацыянальнага гістарычнага музея, з нагоды фэсту быў абвешчаны конкурс паштовак. Дарэчы, яго вынікі падвядуць сёння ўвечары. Тым часам, на першай паласе мы сабралі паштоўкі з вясновым настроем і тэматыкай, каб павіншаваць чароўных жанчын не адной, а амаль двума дзясяткамі сучасных аўтарскіх і тыражных рэтра-работ.\nУ Літаратурным музеі Максіма Багдановіча прэзентавалі аўдыяспектакль "Дзявочыя зарокі, або Магнетызм сэрца" паводле п'есы польскага драматурга Аляксандра Фрэдры. У запісе твора бралі ўдзел артысты Купалаўскага тэатра, а пастаноўшчыкам выступіў акцёр і рэжысёр Ігар Пятроў.\nСустрэча з Пінігіным\nГэтым разам у рамках рубрыкі "Рэдакцыя плюс..." выправілася да мастацкага кіраўніка Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы Мікалая Пінігіна. Тэкст інтэрв'ю ў фармаце "адзін супраць усіх" чытайце ў адным з наступных нумароў "К".\nІх засталося толькі пяць\nСёння шмат людзей займаецца ў аматарскіх калектывах рознай скіраванасці. Так, адным з самых папулярных і распаўсюджаных кірункаў для такіх аб’яднанняў на Міншчыне да нядаўняга часу з’яўляўся фальклор. У 2003 годзе па вобласці актыўна дзейнічала 230 ансамбляў, ствараліся новыя тыпы ўстаноў культуры — дамы фальклору (на пачатку 2000-х — 11), дзе ўсе ахвотныя маглі дакрануцца да таямніц роднай культуры. Супрацоўнікамі гэтых устаноў арганізоўваліся этнаграфічныя экспедыцыі па зборы рэгіянальных традыцый, ладзіліся святы з народнага календара, збіраліся экспанаты для невялікіх этнаграфічных музеяў… Але на першае студзеня 2015 года дамоў фальклору засталося ў рэгіёне толькі пяць, і толькі адзін з іх быў рэарганізаваны ў іншую, шматпрофільную ўстанову культуры. Астатнія — зачынілі. І гэта сапраўдная праблема.\nНавошта, кажаце, яны патрэбны?-2\nУ артыкуле “Навошта, кажаце, яны патрэбны?”, апублікаваным у мінулым нумары “К”, мы прапанавалі бібліятэкарам пракаментаваць, мякка кажучы, непрыемныя “каменты” з Сеціва на адрас іх прафесіі. Тэзісы востразубых заўсёднікаў папулярнага беларускага інтэрнэт-партала зводзіліся да дзвюх паказальных фраз, што ў некалькіх сотнях каментаў шматразова “абсмоктваліся”: “Мылі б падлогу — атрымлівалі б у два разы больш” і “Таму што бібліятэкары ў асноўным палову дня нічога не робяць”. Зразумела, мы чакалі і іншыя выказванні ад прафесіяналаў. І яны вельмі хутка апынуліся ў пошце “К”. Дарэчы, запрашаем і іншых спецыялістаў далучыцца да абмеркавання сітуацыі, бо датычыцца яна найперш прэстыжу прафесіі бібліятэкара і прэстыжу культуры наогул у вачах шырокага грамадства.\n“У Дзень 8 Сакавіка…”\nКаб Клары Цэткін і Розе Люксембург хтосьці сказаў, што іх ініцыятыва зладзіць Міжнародны жаночы дзень з мэтай прыцягнення ўвагі грамадскасці да праблем жанчын трансфармуецца літаральна ў свята вясны, то, напэўна, яны моцна здзівіліся б, а мо і абурыліся б.\nПакупнік на… юбілей\n“Юбілейная” сістэма, што склалася за савецкім часам і прадугледжвала шэраг дзяржаўных “дацкіх” мерапрыемстваў, прымеркаваных да круглай даты, развалілася яшчэ ў пачатку 1990-х. Правядзенне канцэртаў такога кшталту стала справай рук саміх юбіляраў ці іх прыхільнікаў. Таму замежны досвед у гэтай галіне — папраўдзе неацэнны!\nАранжыроўка фолька — і ёсць маркетынг\nЗдзіўляць слухача ў наш час становіцца ўсё больш складана, таму што ў такой колькасці калектываў і выканаўцаў, якія сёння прадстаўлены ў тым жа Інтэрнэце, можна згубіцца. І глядач, часцей за ўсё, нават не мае магчымасці ацаніць якасць створанага айчыннымі музыкантамі прадукта.\nФіларманічны “мікст” з “нясумнай класікай”\nСёння, пры вялізным інфармацыйным полі і ягонай даступнасці, што не залежыць ад месца жыхарства (пагадзіцеся, у інтэрнэт-прастору можна выходзіць літаральна з любой вёскі, было б жаданне), як ніколі важная схільнасць творчых асоб і канцэртных арганізацый да эксперыменту. Звычайнымі выступленнямі ўжо не здзівіць.\n“Крык душы!” ад… “мёртвых душ”?\n“Крык душы!” Менавіта такі загаловак меў ліст, які прыйшоў у нашу газету пару тыдняў таму. У допісе распавядалася пра гаротнае становішча сферы культуры Давыд-Гарадка, што ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці. Больш дакладна, пра стан і дзейнасць — ці, як сцвярджалася аўтарамі скаргі, поўную бяздзейнасць — супрацоўнікаў мясцовага Дома культуры. Допіс гэты, шчыра кажучы, здзівіў. “К” даволі часта бывала на Століншчыне і не аднойчы пісала пра дзейнасць мясцовых культработнікаў. Неаднойчы завітвалі мы ў Гарадную, слынную сваімі ганчарамі, у Цераблічы з унікальным для Беларусі этнаграфічным музеем пад кіраўніцтвам народнага майстра Беларусі Івана Супрунчыка. Пісалі і пра згаданы ў лісце Давыд-Гарадок, дзе кожны ахвотны заўсёды знойдзе для сябе нешта цікавае — ад старадаўняга абраду “Конікі” і драўлянай Георгіеўскай царквы XVIII стагоддзя — тыповага ўзору палескага дойлідства — да старажытнага замчышча…\nМузей: канцэпцыя перспектыў\nГэтым разам героі нашай традыцыйнай рубрыкі “Рэдакцыя плюс…” — дырэктар Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь Алег РЫЖКОЎ і супрацоўнікі ўстановы. Забягаючы наперад, зазначым, што кіраўнік Нацыянальнага гістарычнага не толькі думае па-новаму, але і перакананы, што ягоная ўстанова павінна стаць галоўным музеем краіны, бо “з нуля” распавядзе пра яе ўзнікненне і развіццё. Гэтай жа логікай тлумачыцца і тое, што да ліку філіялаў названай установы (апроч Дома-музея I з’езда РСДРП і Музея сучаснай беларускай дзяржаўнасці) далучыліся музеі прыроды і экалогіі, гісторыі беларускага кіно, гісторыі тэатральнай і музычнай культуры, прычым асобныя з названых устаноў маюць і свае “прадстаўніцтвы”. Такім чынам, пра сёння і заўтра музейнага, так бы мовіць, кангламерату і ішла гаворка ў кабінеце Алега Рыжкова… Мы вырашылі разбіць публікацыю на часткі. У першай — у фармаце пытанняў і адказаў — гаворка пойдзе пра галаўны музей. У другой, што будзе неўзабаве змешчана на старонках “К”, мы спынімся на задачах і праблемах філіялаў Нацыянальнага гістарычнага.\n80-годдзе народнага артыста Беларусі, кампазітара Сяргея Картэса было адзначана дзвюма юбілейнымі вечарынамі — у Беларускай дзяржаўнай філармоніі і Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета Беларусі. У выніку былі ахоплены практычна ўсе сферы яго кампазітарскай дзейнасці — ад камерных жанраў да сімфанічных, уключаючы музыку да драматычных спектакляў, оперу і балет. Адбыліся і прэм’еры! На старонках “К” іх абмяркоўваюць кандыдат мастацтвазнаўства Наталія Ганул і рэдактар аддзела “К”, музыказнаўца Надзея Бунцэвіч.\nЗгарманізаваць адценні белага\nУ выставачнай прасторы Нацыянальнай бібліятэкі ўжо не першы раз рэалізуюцца выставачныя праекты галерэі “Брама”, куратарам якіх з’яўляецца мастацтвазнаўца Ларыса Фінкельштэйн. Нядаўна ў адной з галерэй бібліятэкі гасцявала “брамаўская” экспазіцыя пад назвай “Снежнае лета”. Мастакі дамовіліся ўсё зрабіць у белым колеры.\nБеручы да ўвагі змену пакаленняў…\nЯшчэ 23 лютага, у Дзень абаронцаў Айчыны і Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, у выставачнай зале Уздзенскага гісторыка-краязнаўчага музея адкрылася выстаўка аб’яднання “Традыцыя”, прысвечаная 70-й гадавіне Перамогі. Для многіх сяброў згаданай суполкі, асабліва для тых, хто належыць да Студыі ваенных мастакоў пры Міністэрстве абароны Беларусі, ваенная тэма — стрыжань творчасці.\nЭкскурсіі ў… СДК\nГэтага матэрыяла не было б, калі б намеснік старшыні Баранавіцкага райвыканкама Сяргей Сліва не паўшчуваў дырэктара Крошынскага СДК Юрыя Пшаўлоцкага прыблізна так: "Вельмі ўжо сарамлівы ты! Нават ў раённую газету не напісаў пра сваю ўстанову. А, напэўна, нічога падобнага ў краіне больш няма". Юрый Станіслававіч, работнік культуры з вышэйшай адукацыяй і амаль з 40-гадовым стажам, адразу набраў нумар тэлефона "К". І вось ён, вынік нашай нядоўгай, але змястоўнай гутаркі.\nЯшчэ адно вяртанне Геды\nПра жыццё і творчасць цудоўнага мастака Канстаціна Геды “К” пісала не аднойчы. Найбольш поўны матэрыял “Імклівы бег Геды” быў надрукаваны ў 2011-м. У 2013-м жа ў Аргенціне памерла дачка мастака Ірына Канстанцінаўна — адзіная спадчынніца Геды. Па яе распараджэнні творчы даробак павінен быць перададзены ў фонды Магілёўскага абласнога мастацкага музея імя Паўла Масленікава. І вось ужо цягам двух гадоў мы па частках атрымліваем хатні архіў і работы мастака.\nА калі — Год культуры-2\nЯк правіла, рубрыка "Фотасюжэт нумара" друкуе здымкі з падзейнай афарбоўкай. Сёння — выпадак іншы. Аўтар фота, Андрэй Драко, больш як 15 гадоў працуе мастаком па святле ў Беларускім дзяржаўным тэатры лялек. Яго захапленне фатаграфіяй арганічна стала вынікам прафесійнай адданасці справе. Што на кадрах? Тэатральны моманты і праявы навакольнага свету. Карацей, жыццё! Выстаўка работ Андрэя Драко, што ладзіцца гэтымі днямі ў Тэатры лялек, называецца "Лінія адрэзу".\nМазур Вікторыя Мікалаеўна\nУсё сваё творчае жыццё пасля заканчэння Магілёўскага музычнага вучылішча і Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі Вікторыя Мазур аддана служыла сцэне Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага музычнага тэатра. З дня адкрыцця тэатра Вікторыяй Мазур было створана больш за 40 роляў у класічных і сучасных аперэтах, музычных камедыях, мюзіклах, у шматлікіх канцэртах для гледачоў Беларусі і краін замежжа.\nРэжысёр маленькіх дыяментаў\nГадоў дзевяць таму яна з’явілася ў Мінскім абласным драматычным тэатры ў кампаніі мастака-пастаноўшчыка. “Брыгада” павінна была ставіць “Зацюканага апостала” Андрэя Макаёнка, дзе мне адводзілася роля бацькі галоўнага героя. Ала крытычным позіркам агледзела мяне як працоўнага коніка і папрасіла расшпіліць кашулю. У вачах яе быў заўважны канчатковы прысуд: падыдзе.\n“Я ў аблоках лунала, у залатых аблоках...”\n9 сакавіка народнай артыстцы СССР Тамары Мікалаеўне Ніжнікавай спаўняецца 90 гадоў. З пасляваеннага часу да сярэдзіны 1970-х яна была вядучай салісткай Вялікага тэатра оперы і балета Беларусі. У цяперашні час прафесар Ніжнікава па-ранейшаму выкладае вакал у Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, дзе працуе ўжо больш за 50 гадоў! Нельга не захапіцца цвёрдасцю духа, самаарганізацыяй і кранальнай абаяльнасцю легендарнай жанчыны. Яе вочы блішчаць і свецяцца, як і ў гады маладосці. А па майстэрстве апавядальніцы Тамары Мікалаеўне мала хто можа скласці канкурэнцыю!..\n№ 10 (1188) 07.03.2015 - 13.03.2015 г\nГорад кансьюмерызму ў горадзе\n“Тарцюф” ды іншыя\nТэатр “у фокусе”\nПаглядзі, якое лета!\nАрган загучаў у Мядзведзічах\nКіно пад зоркамі ў... слухаўках\nНа сямі вятрах і на пазітыўнай дыстанцыі


Фідэль з намі назаўжды. Белсат могуць нам забраць\n30 лістапад 2016, 23:59\nУладзімер Плешчанка пратэстуе перад польскай амбасадай\nАсноўнае пра падзеі 30 лістапада з сайту Свабоды.\nДобры вечар! З самой літаратурнай творчасьці цяжка выжыць. Пра гэта заявіў з пісьменьніцкай трыбуны Мікалай Чаргінец, старшыня пісьменьніцкага саюзу, які атрымоўвае дзяржаўную падтрымку і вызвалены ад выплаты падаткаў. Чаргінец раіць пісьменьнікам ствараць фабрыку, каб зарабляць грошы. У беларускай літаратуры, якая ў цэлым устаяла перад напорам постмадэрнізму, можа наступіць эра патэрналісцкага постіндустрыялізму.\nСПАДЧЫНА ФІДЭЛЯ КАСТРА БУДЗЕ ЖЫЦЬ І Ў БЕЛАРУСІ. Пра гэта заявіў кіраўнік справамі прэзыдэнта Беларусі Віктар Шэйман, выступаючы на ўрачыстым разьвітаньні зь Фідэлем Кастра у сталіцы Кубы. Кастра, з прахам якога цяпер будуць разьвітвацца кубінцы ў іншых гарадах, будзе пахаваны ў Гаване 4 сьнежня.\nАБМЯЖУЮЦЬ БЕЛСАТ? Паводле польскай газэты «Nasz Dziennik», «улады Беларусі гатовыя ўключыць у сыстэму наземнага вяшчаньня сваёй краіны адзін з польскіх тэлеканалаў цаною абмежаваньня вяшчаньня Белсату». «Nasz Dziennik» – грамадзка-палітычная каталіцкая штодзённая газэта ў Польшчы, блізкая да кіроўнай партыі «Права і Справядлівасьць».\nУ ПАВЕТРЫ ЛЁТАЕ РАКЕТНАЯ РЫТОРЫКА. Міністэрства абароны Ўкраіны заяўляе, што пагрозы Расеі нанесьці ракетны ўдар не перашкодзяць украінскім Узброеным сілам правесьці вучэньні, заплянаваныя на 1-2 сьнежня каля анэксаванага Крыму. Паводле ўкраінскіх СМІ, у выпадку правядзеньня Ўкраінай ракетных выпрабаваньняў у раёне расейска-ўкраінскай мяжы ў Крыме, Расея пагражае Кіеву адказаць ракетным ударам (https://goo.gl/TvBo4Q).\nЗАМАЛА ЖУРНАЛІСТАЎ ДЛЯ САМАПАДПАЛУ? На жыхара Магілёва, пэнсіянэра Ўладзімера Пашчанку, які на знак пратэсту супраць бязьдзеяньня міліцыянтаў пагражаў падпаліць сябе каля амбасады Польшчы, міліцыянты склалі пратакол. Пэнсіянэр прынёс з сабою бэнзін, але нібыта ня стаў падпальваць сябе з-за невялікага журналісцкага зацікаўленьня ягоным пратэстам.


Мастак Сяргей Бандарэнка больш за пяць гадоў будуе на прысядзiбным участку дакладную копiю Крэўскага замка | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Гісторыя і Этнаграфія » Мастак Сяргей Бандарэнка больш за пяць гадоў будуе на прысядзiбным участку дакладную копiю Крэўскага замка\nУ пачатку XIV стагоддзя вялiкi князь Гедымiн пачаў будаўнiцтва першага ў Вялiкiм Княстве Лiтоўскiм цалкам мураванага замка каля злучэння рэк Кравянка i Шляхцянка. А ў пачатку XXI стагоддзя, дакладней крыху больш за пяць гадоў таму, пенсiянер са Смаргонi Сяргей Бандарэнка перабраўся ў вёску Чухны пад Крэвам i пачаў будаваць проста пад вокнамi свайго дома дакладную копiю Крэўскага замка ў маштабе 1:10. Мы вырашылi спытаць у Сяргея, як iдзе рэалiзацыя амбiцыёзнага праекта i навошта яму наогул гэта трэба…\nПа дарозе па вёсцы Чухны да дома Сяргея Бандарэнкi важна дэфiлюе бусел. Сiгналiць бессэнсоўна: ён толькi раздражнёна азiраецца, але не ляцiць. Вакол — зарослы разнатраўем луг i маляўнiчыя дахi драўляных дамоў, некаторыя з якiх — з забiтымi дошкамi дзвярыма i вокнамi. Калi вы шукаеце творчай адзiноты — вам сюды.\n— Чаму ствараю копiю менавiта Крэўскага замка? — усмiхаецца Сяргей. — Воляй лёсу мы апынулiся ў Смаргонскiм раёне, а тут — Крэўскi замак. Калi б воляй лёсу апынуўся ў Мальбарку — будаваў бы копiю замка Мальбарк. А калi сур'ёзна, то хочацца, каб людзi ганарылiся сваёй гiсторыяй. Каб было што паказаць замежным турыстам. Каб нас не абувалi ў лапцi! Мясцовыя жыхары часам зусiм не ведаюць гiсторыi свайго рэгiёна. Напрыклад, герб Гедымiна — Калюмны Трызуб (вось, бачыце, тут над брамай ён выкладзены) — нават адукаваныя людзi блытаюць з трызубцам на гербах кiеўскiх князёў. А людзi без «верхняй» адукацыi — тыя, наогул, кажуць пра нас: «хахлы панаехалi». Хоць прозвiшча Бандарэнка распаўсюджана на Магiлёўшчыне, адкуль родам мой бацька.\nТраска-туга i «творчыя ўнiверсiтэты»\n— Бацька мой родам з-пад Магiлёва — расказвае Сяргей. — А сам я нарадзiўся ў Архангельску. У часы маладосцi майго бацькi, каб беларусу з калгаснага «рабства» вырвацца, трэба было iсцi або ў шахту, або ў войска. Так мой бацька стаў ваенным мараком. Служыў у Архангельску. Там я i з'явiўся на свет. А калi мне споўнiлася тры месяцы, бацька забраў сям'ю i вярнуўся на радзiму. Сказаў, сыну ў Архангельску жыць не трэба.\n— Там так дрэнна?\n— У людзей там ёсць прымаўка: «Туга, дошка i траска». Любога мясцовага там спытаеце — ён засмяецца i скажа «так». Гэта не беларус прыезджы кажа, гэта людзi, якiя там жывуць, — у мяне ж там сваякi засталiся, бо мая мама родам з Архангельска. Аднойчы мяне абазвалi русафобам, калi я пра гэта напiсаў. Але нядаўна прыязджаў да нас турыст, хлопец з Архангельска, у яго нават на майцы было напiсана: «Тоска, доска и треска». Пасмяялiся з iм, вядома. Але на самай справе гэта не весела.\n— У нас, што, лепш?\n— Прынамсi, нейкiя грошы выдзяляюцца на добраўпарадкаванне. Я доўгi час жыў у Светлагорску. А нядаўна мой сябра пабываў у невялiкiм расiйскiм гарадку. Такi ж маленькi горад, як Светлагорск, толькi нiчога не скошана, старыя дрэвы не спiлаваныя, палова дамоў без вокнаў. Проста памерлая цывiлiзацыя. Можаце выразаць з тэксту гэтыя мае словы, а можаце не выразаць...\n— А як вы сталi мастаком?\n— Маляваў з дзяцiнства. Проста падабалася. Адукацыя ў мяне не мастацкая, i наогул, я сказаў бы, не творчая — прыборабудаванне. Потым пайшоў у армiю. Там спатрэбiўся мастак. Мяне да гэтага далучыў «дзед» — Вiктар Шварц. Бачыце, да гэтага часу памятаю яго прозвiшча. Яму патрэбны быў хтосьцi з маладых, хто змянiў бы яго ў маляваннi плакатаў, агiтак, выпуску насценгазеты.\nУ мяне выдатна атрымлiвалася Ленiна маляваць... Такiя вось «творчыя ўнiверсiтэты». Вярнуўся з армii, папрацаваў па спецыяльнасцi ў Светлагорску, а потым у Смаргонi, у фiлiяле трактарнага завода, вызвалiлася месца мастака-афармiцеля. Я падумаў: чаму б i не? Так што акадэмiчнай мастацкай адукацыi ў мяне няма. Проста быў iнтарэс, i я асвойваў сам розныя тэхнiкi — ад работы з глiнай i металам да акварэлi, алею, разьбы па дрэве, скульптуры. I вось ужо 36 гадоў гэтым займаюся.\nЛайт-версiя Крэўскага замка i рэчы з гiсторыяй\nЗамак, якi будуе Сяргей, прывязаў яго да маленькай вёсачкi Чухны. Гэты незвычайны будынак — галоўная славутасць акругi. Не лiчачы, вядома, самога Крэўскага замка, якi сёння ўяўляе сабой маляўнiчыя руiны. У замку-арыгiнале, да якога ад сядзiбы Бандарэнкi можна дайсцi пешшу, рэканструкцыя пакуль толькi пачынаецца, а яго копiя на падворку мастака паступова i няўхiльна наблiжаецца да лагiчнага завяршэння.\nМаштаб замка — 1:10. Цаглiнкi, з якiх ён складзены, Сяргей абпальвае ў печы сам: кожная цаглiнка — дакладная копiя тых, з якiх складзены арыгiнал.\n— Калi рабiлi першую партыю цэглы, патрэбна была нейкая круглая лiчба. Мы з жонкай узялi сапраўдную замкавую цэглу i паменшылi яе ў дзесяць разоў. Я ж не магнат — пабудаваць замак у натуральную велiчыню. Ад гэтай iдэi, хоць i з жалем, але давялося адмовiцца. Селi мы тады з жонкай, падумалi. У маштабе адзiн да двух — не пацягнем. Адзiн да пяцi — таксама не хопiць грошай. Ну, тады давай зробiм замак у маштабе адзiн да дзесяцi. Гэты замак — наш з жонкай сумесны праект. Дарэчы, якраз тады, калi мы толькi думалi аб будаўнiцтве замка, быў цiкавы выпадак. Ехалi i слухалi ў дарозе «Радыё Гродна». А там навiна: знайшлi дзесьцi скарб, якi ацанiлi ў пяць мiльярдаў долараў. Мы з жонкай думаем: вось бы нам на агародзе каля нашай хаткi знайсцi, напрыклад, скарб Напалеона! Прыйшоў бы я тады ў выканкам i сказаў: хачу выкупiць Крэўскi замак i сам яго аднавiць, па ўсiх гiстарычных канонах! Добра, раз скарбу не знайшлi, сказала жонка, давай рабiць маленькi замак...\nНу, скарб не скарб, а сёе-тое са старажытнасцяў у майстэрнi Бандарэнкi з'явiлася — мясцiны ж вакол гiстарычныя, запаветныя i нават па адчуваннях нейкiя казачныя. Ва ўласным агародзе майстар знайшоў iржавы штык напалеонаўскiх часоў. А ў склепе свайго дома — артылерыйскi ствол часоў Першай сусветнай. Мясцовыя жыхары спачатку глядзелi на незвычайных аднавяскоўцаў з асцярогай, але потым прынялi «дзiўных» суседзяў i нават сталi прыносiць iм старыя рэчы — раптам спатрэбяцца? Напрыклад, расказвае Сяргей, нядаўна прынеслi ўнiкальны абраз XVIII стагоддзя.\n— Бачыце, вось тут пацёртасць ад пальца, — паказвае Сяргей. — За гэты абраз шмат дзесяцiгоддзяў, мабыць, хавалi грошы, а калi даставалi, увесь час бралiся за адзiн i той жа рог.\nРэчы з гiсторыяй, як i гiсторыя наогул — захапленне i любоў сям'i Бандарэнкаў. I, здаецца, тут iм дапамагае само гэта старажытнае, запаветнае месца, дзе яны пасялiлiся. Напрыклад, за сваiм домам Сяргей знайшоў велiзарны валун з дзiўнай формы ямiнкай — цi то след вытанчанай ножкi, цi то вока, цi то вуха. На Беларусi кажуць, што гэта iшла Божая Мацi i пакiнула след. Гэтыя камянi лiчылiся святымi. Калi ў следзе запасiлася дажджавая вада, ёй прыпiсвалi магiчную сiлу.\n— Мой знаёмы, выкладчык БНТУ i адзiн з найлепшых у нашай краiне спецыялiстаў па вывучэннi камянёў, прыязджаў глядзець наш валун i сказаў, што, магчыма, гэты камень быў паганскiм алтаром, — кажа Сяргей. — Валун прыцягнула ледавiком са Скандынавii. Таму я вырашыў, што на iм не след Божай Мацi, а вуха Одзiна. Ён слухае, што тут адбываецца, на Крэўскай зямлi.\n— Одзiн — бог воiнаў...\n— А мы якраз i ваюем. З забыццём сваёй гiсторыi, з абыякавасцю да яе.\nКалi плануецца завяршэнне будаўнiцтва замка, Сяргей адказаць пакуль не гатовы. Кажа, абавязацельствы «пяцiгодку за тры гады» браць на сябе не хоча. Над замкам працуе дзень цi два на тыдзень. I многае ўжо зроблена. Але ж ёсць i iншыя творчыя праекты, якiя таксама патрабуюць часу.\n— Замак — дарагi праект?\n— Не вельмi, калi расцягнуць выдаткi па часе. Да таго ж, мы эканомiм як можам. Напрыклад, для работы па метале купляем абрэзкi, якiя iдуць на металалом. I так шмат у чым. У Сярэднявеччы ж не iснавала будаўнiчых фiрмаў i прадпрыемстваў па выпуску будаўнiчых матэрыялаў — у справу iшлi матэрыялы, якiмi былi багатыя наваколлi. Так што мы прытрымлiваемся гiстарычных прынцыпаў.\nДарэчы, у замку на падворку Бандарэнкаў ужо з'явiўся ўласны прывiд. Па словах Сяргея, у адным з кутоў замкавага двара компас пачынае «вар'яцець».\n— А чаму б i не? У Крэўскiм замку адвеку «жыве» свой прывiд — знакамiтая дзяўчына з сабакам. Цяпер у яе «доме» рэканструкцыя. Трэба ж ёй дзесьцi перачакаць «рамонт».\nНетраянскi конь i «вольныя муляры»\nСяргей не ўтойвае, што адна з галоўных мэт яго праекта — прыцягненне турыстаў. З гэтай жа мэтай хутка каля ўвахода ў сядзiбу Бандарэнкаў з'явiцца скульптура воiна на канi. Конь (памерам з сапраўдную здаравенную жывёлiну) ужо амаль гатовы, стаiць на сапраўдных падковах i шалёна косiць вокам на ўсiх, хто праходзiць мiма. Турысты пагалоўна абзываюць яго «траянскiм».\n— Хутка давядзецца павесiць на нашага каня шыльду: «Гэта не траянскi конь, гэта конь Чухноўскi», — смяецца Сяргей.\n— А хто будзе сядзець на гэтым канi? Вiтаўт? Гедымiн? Альгерд?\n— Iмя пакуль не выдаю. Няхай будзе сюрпрыз. Скажу толькi, гэта будзе сур'ёзны хлопец, у сапраўдных гiстарычных даспехах i з мячом. Цэментны каркас будзе схаваны пакрыццём пад медзь, з пацiнай. Сучасныя тэхналогii дазваляюць зрабiць вельмi многае.\nТурысты ў гэтую незвычайную сядзiбу прыязджаюць кожны дзень. Часам — даволi вялiкiмi групамi, але часцей — сем'ямi. Убачылi сайт Сяргея — i захацелi паглядзець на «мiнi-замак» i iншыя славутасцi сваiмi вачыма.\n— Учора, напрыклад, прыязджала сям'я. Муж — аўстрыйскi прадпрымальнiк, а жонка — з Беларусi. Купiлi ў нас некалькi работ.\nПражыць мастацтвам у наш час, вядома, нерэальна, кажа Сяргей. Жыць толькi творчасцю, на жаль, не атрымлiваецца — даводзiцца думаць аб хлебе надзённым. Гэта раней у творцаў былi мецэнаты. Але свет не без добрых людзей i ў нашы днi.\n— Калi была пандэмiя i ўвялi масачны рэжым, у нас быў крызiс. Гэта было ў красавiку-маi. Перасталi ездзiць турысты, людзi баялiся лiшнi раз выйсцi з дому. I раптам прыязджае турыст. Мы яму ўсё паказалi. Ён, сыходзячы, дастаў сто долараў i кажа: «Гэта вам на развiццё».\nЭкскурсii па сваiм замку i iмправiзаваным музеi-майстэрнi Сяргей i Марына Бандарэнкi праводзяць бясплатна. Але просяць турыстаў купiць цаглiнку з надпiсам «Крэва» за сiмвалiчную суму.\n— Свайго роду ўваходны квiток. Толькi не папяровы, а каменны. Мы ж вольныя муляры, — мой суразмоўца кiвае на вежы i галерэю замка, складзеную з сотняў маленькiх цаглiн. — Амаль што масоны.\nУ майстэрнi Сяргея пачэснае месца займаюць копii гiстарычных рэчаў. Але яны здаюцца цiкавымi далёка не ўсiм, кажа суразмоўца.\n— Напрыклад, вось беларускi «веджвуд», старадаўнiя «пальцамi лепленыя» вазачкi. Часам турысты пытаюцца: а чаму вы не купiце сабе ганчарны круг? Навошта пальцамi ляпiць? Я адказваю: дык проста яго не вынайшлi яшчэ.\n— А якое пытанне вам задаюць часцей за ўсё?\n— «Вы не хочаце рэстаран тут у вас адкрыць?» Мне ўжо амаль 60, i я не хачу займацца рэстаранам. Гадоў у 30–40 можна было б аб гэтым падумаць, але не цяпер. Хоць у чымсьцi турысты маюць рацыю. Бо ў Крэве, куды людзi часам прыязджаюць за сотнi кiламетраў, нават няма дзе нармальна выпiць кавы. I калi рэканструкцыя замка завершыцца, гэта будзе недапушчальны прабел. Бо гiстарычны аб'ект — гэта цэнтр «сонечнай сiстэмы», вакол яго павiнна быць сур'ёзная iнфраструктура. Кафэ, рэстараны, гасцiнiца, пляцоўка для кемпiнга, мастакi, музыкi i г. д. Тады гэта будзе па-сапраўднаму цiкава турыстам.\nЗагаловак у газеце: Уласны замак\n5616 Дзень, які нам варта адзначаць. Што значыць для беларусаў дата 17 верасня і чаму пра гэта трэба памятаць і ведаць\n5318 Выбіраем аптымальную пару года для пахудзення. Спойлер: і гэта не лета!\n3314 Як арганізаваць правільны догляд за валасамі гарачай парой\n3275 Нашы фінансы павінны прыносіць даход. Які? Вось у чым пытанне


Якія спосабы стаць Amazon ТОП пошукі?\nДля таго, каб атрымаць добрае ўяўленне пра тое, як стаць Amazon ТОП пошукавікаў, вы павінны атрымаць дакладнае ўяўленне пра тое, што продажы на Amazon цягне за сабой. Для таго, каб пераканацца, што вы правільна будаваць сваю маркетынгавую кампанію, праверыць гэта паведамленне, каб убачыць аспекты аптымізацыі вы павінны ведаць. Гэта паведамленне будзе адкрыць вочы на Amazon скарб і дапамагчы вам сабраць грошы там без якіх-небудзь высілкаў.\nAmazon Асновы продажу\nПошукавыя запыты, якія праглядаюць на Amazon перайсці на галоўную старонку прадукту і націсніце на прапановах, прадстаўленых ніжэй апісанні прадукту, каб праверыць больш даступныя прапановы. Тым не менш, першае, што Amazon пакупнікі звычайна правяраюць гэта купіць скрынку. У гэтым раздзеле адлюстроўваецца лепшы варыянт на рынку нішу. Паводле статыстычных дадзеных, 56 млрд $ 62 млрд продажаў Amazon за $ здарыцца прама тут. Пакупнікі ведаюць, што яны могуць разлічваць на выбар Amazon, таму што ён прымае пад увагу розныя аспекты, такія як кошт, якасць, актуальнасць, і гэтак далей. Выкарыстанне купіць скрынку, кліенты могуць пачаць працэс куплі шляхам дадання прадуктаў правы на іх каляскі.\nЗ-за высокай канкурэнцыі на Amazon, гэта не простая задача, каб стаць прыкметах прадавец, які выйграе скрынку купіць. Гэта не значыць, што калі вы высокі ранг на Amazon SERP, вы станеце прыкметамі прадаўцом. Для таго, каб выйграць скрынку купіць, вы павінны прытрымлівацца правілах Amazon і быць каштоўным для вашых кліентаў.\nФактары, якія ўплываюць на якім у спісе прапанова з'яўляецца гандляр:\nВы павінны даць карыстальнікам з канкурэнтаздольнай коштам, каб выйграць скрынку купіць. Яна ўключае ў сябе не толькі кошт прадукту, але кошт дастаўкі, а таксама. Пакупнік, якія шукаюць неабходныя прадукты на Amazon можна параўнаць усе цэны і, хутчэй за ўсё, выбраць самую нізкую цану на рынку. Каб захаваць сваю цану канкурэнтаздольнай, неабходна праводзіць канкурэнтны аналіз на рэгулярнай аснове. Акрамя таго, мэтазгодна выкарыстоўваць інструменты змены адсоткавых ставак.\nВашы прапановы павінны быць канкуруючымі як больш прадаўцоў ёсць, ён падымаецца на вяршыню.\nДля таго, каб выйграць скрынку купіць на Amazon, вам трэба мець доўгую і пазітыўную гісторыю продажаў. Amazon прымае пад увагу вашыя водгукі пакупнікоў і сярэдняя колькасць пакупак у месяц. Як правіла, прадукты, якія нядаўна з'явіліся на Amazon рынку не могуць стаць прыкметамі прадаўцоў.\nі многія іншыя фактары ўплываюць на выбар Амазонкі прыкметах прадаўца. Аднак названыя вышэй фактары з'яўляюцца найбольш магутнымі. Найбольш эфектыўным рашэннем тут з'яўляецца забяспечыць, каб любыя аперацыі, якія вы атрымліваеце праз Amazon добра працаваць. Вы павінны даць кліент лепшай падтрымкай кліентаў і заставацца карыснымі..\nвыкананне Amazon з'яўляецца праграма, распрацаваная, каб дапамагчы Amazon онлайн прадаўцоў рознічнага гандлю сваёй прадукцыі. Выкарыстоўваючы гэтую праграму, вы можаце адправіць свой тавар у адным з цэнтраў выканання шматлікіх Амазонкі, каб быць запоўненымі. Гэта азначае, што кожны раз, калі кліент купляе прадукты ад вас, Amazon судоў ім. Гэтая праграма дапаможа вам зэканоміць час і засяродзіцца на іншых аспектах вядзення бізнесу. Amazon бярэ на сябе шматлікія аспекты марскіх перавозак і абслугоўвання кліентаў, а таксама пашырыць ахоп вашых прадуктаў на Amazon Prime членаў, і дапамагчы выйграць скрынку купіць.\nСаветы, каб зрабіць вашыя прадукты TOP пошук на Амазонцы\nВодгукі аб прадукце\nстаноўчыя водгукі аб прадукцыі неабходныя для высокага рангу на Amazon. Варта адзначыць, што мы гаворым пра водгуках на вашай старонцы прадукту спісу, але не пра зваротных сувязях на вашым профілі прадаўца. З моманту апошняга абнаўлення Amazon алгарытму, забаронена ініцыяваць карыстальнікам пакідаць водгукі ў абмен на падарункі, зніжкі і г.д., таму вам неабходна атрымаць водгукі арганічна. Адзін з лепшых спосабаў зрабіць гэта заключаецца ў прадастаўленні сваім кліентам лепшы вопыт пакупак. Паспрабуйце лепш генераваць станоўчыя водгукі прадукту, паколькі яны прыводзяць да павышэння рэйтынгу і больш пошукавага трафіку, а затым больш заказаў і продажаў.\nВажна ўставіць вашыя мэтавыя ўмовы пошуку ў кропках назва прадукту, апісанне, і куля. Па-першае, вам трэба зрабіць даследаванні ключавых слоў і знайсці самае непасрэднае дачыненне да ўмоў пошуку бізнесу, якія могуць быць выкарыстаны для прасоўвання лістынга. На другім этапе, вы павінны выкарыстоўваць гэтыя ключавыя словы стратэгічна ў сваёй назве і апісанні, каб зрабіць ваш спіс добра аптымізаваны і будзе адлюстроўвацца на старонцы вынікаў пошуку Амазонкі. Тым не менш, вы не павінны засланяць свой спіс з дапамогай ключавых слоў, як у цяперашні час алгарытм Amazon становіцца разумней, і вы можаце быць пакараныя за гэта. Менавіта таму зрабіць свой тытул натуральным, дакладным і прывабным, каб пакупнікі націсніце на яго з вынікаў пошуку. Для таго, каб спрасціць ключавыя словы даследчай кампаніі, вы можаце выкарыстоўваць адзін з аўтаматызаваных прапаноўваючы інструменты, такія як планавальнік Google па ключавых словах або Amazon інструмент падказкі ключавых слоў.\nДобра аптымізаваны спіс прадуктаў\nДобра аптымізаваны спіс прадукт можа дапамагчы вам выйграць доўгатэрміновыя продажу. У нашых папярэдніх артыкулах мы далі падрабязныя падручнікі, як зрабіць вашу аб'яву эфектыўным. Таму тут я збіраюся пералічыць толькі асноўны прадукт пералічваючы фактары аптымізацыі, якія могуць станоўча паўплываць на рэйтынг клікаў і пераўтварэнне:\nTrustable і адлоў назву брэнда;\nназва апісальнай прадукту;\nпоўнае апісанне прадукту з усімі неабходнымі функцыямі прадукту і відавочнымі перавагамі;\nРазумныя куля кропак;\nЯкасць малюнка прадукту з магчымасцю павелічэння;\nДыяпазон вызначаецца кліентаў Amazon на тое, што яны адчуваюць, як каштоўнасці і што яны гатовыя марнаваць на яго. Ваша цана павінна быць разумнай і на аснове сярэдняй тэндэнцыі рынку. Ён можа падняць або падзенне сезонна або са з'яўленнем новай палепшанай версіі вашага прадукту. Ваша кошт не павінна быць вельмі нізкай, паколькі гэта можа азначаць праблемы якасці для вашых патэнцыйных кліентаў. Менавіта таму імкнуцца арыентавацца на вядучы прадукт вашай нішы.


Сумесная заява Аператыўнага штаба дэмакратычных сілаў | Народныя амбасады Беларусі\nСвятлана Ціханоўская заявіла, што бярэ на сябе адказнасць за абарону незалежнасці і нацыянальных інтарэсаў Рэспублікі Беларусь і фармуе пераходны кабінет як нацыянальны орган улады. Аператыўны штаб дэмакратычных сілаў падтрымлівае яе рашэнне як Нацыянальнага лідара, прадстаўніка беларускага народа, абранага большасцю на выбарах 2020 года.\nУ сувязі з гэтым мы заклікаем усіх грамадзянаў нашай краіны падзяліць гэтую адказнасць і рабіць усё магчымае, каб спыніць гэтую вайну і абараніць незалежнасць Рэспублікі Беларусь.\nВельмі важна, каб кожны і кожная з нас змаглі данесці да калегаў, сяброў і блізкіх жахлівую сутнасць таго, што адбываецца. Праяўляйце салідарнасць, дапамагайце адно аднаму і разам абмяркоўвайце, якія крокі мы можам зрабіць для абароны нашых сем’яў, для абароны незалежнасці Беларусі, каб лепш падрыхтавацца да сцэнароў, якія яшчэ ўчора здаваліся немагчымымі.


Пра новы дом ІБМТ. Гутарка з дырэктарам інстытута Уладзімірам Апанасовічам — Унiверсiтэт\nВесткі з факультэтаў / Інтэрв'ю\n1 верасня ўрачыста адкрыўся новы навучальны корпус Інстытута бізнесу і менеджменту тэхналогій БДУ. На цырымоніі прысутнічалі ганаровыя госці, у ліку якіх рэктар БДУ акадэмік Сяргей Абламейка, а таксама прадстаўнікі міністэрстваў адукацыі і эканомікі. Дырэктар ІБМТ Уладзімір АПАНАСОВІЧ адказаў на некалькі пытанняў, звязаных з пачаткам эксплуатацыі новага корпуса і падзяліўся планамі інстытута.\n— Уладзімір Уладзіміравіч, для пачатку вельмі простае пытанне: калі ўзнікла ідэя стварэння новага навучальнага корпуса ІБМТ БДУ?\n— Наш інстытут – гэта самае маладое падраздзяленне БДУ. У сувязі з гэтым шмат якія пляцоўкі былі заняты рознымі факультэтамі. Таму пачатак дзейнасці прыйшлося арганізоўваць у месцах, якія ўжо былі замацаванымі за іншымі навучальнымі ўстановамі. Стварэнне ўласнага навучальнага корпуса заўсёды з’яўлялася першараднай мэтай. У 2010 г. кіраўніцтва БДУ прыняло рашэнне пра перадачу будынка, які быў выведзены з навучальнага працэсу. І за чатыры гады наш інстытут уклаў значныя сродкі, зрабіў праект рэканструкцыі навучальнага корпуса. Усё гэта, вядома, прывяло да выдатнага выніку, якім мы вельмі задаволеныя. Гэта наш новы дом, у якім мы можам арганізоўваць навучальны працэс, які адпавядае ўсім сучасным стандартам адукацыі.\n— Навучальны корпус абсталяваны сучаснымі аўдыторыямі, а таксама разнастайнымі тэхналагічнымі навінамі. Ці можна сказаць, што ў гэтым плане вы дагналі і, можа, нават абагналі заходніх калегаў?\n— Наш інстытут мае шмат партнёраў у розных краінах. Мы ўважліва сочым за тымі інавацыямі, якія выкарыстоўваюцца пры арганізацыі навучальнага працэсу ў заходніх ВНУ. Вельмі ўважліва паставіліся да абсталявання корпуса галоўным чынам элементамі IT-падтрымкі.\nАрыенцірамі для нас з’яўляюцца вядучыя замежныя навучальныя ўстановы. Казаць, што мы наперадзе ўсіх, яшчэ рана. Але ў нашай ВНУ ўсё адпавядае высокаму знаку якасці.\n— Будынак, які БДУ перадаў у карыстанне інстытуту, быў пабудаваны ў 1929 г. і з’яўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасцю. Ці накладвае гэта на вас і вашых падпарадкаваных пэўную адказнасць? Ці ўнесла гэта асаблівасці ў правядзенне капітальнага рамонту?\n— Безумоўна. Статус нашага будынка запатрабаваў ад нас некаторых высілкаў. Напрыклад, фасад будынка і элементы ўнутранай канструкцыі былі захаваны ў першародным выглядзе. А вось аўдыторыі і кабінеты ўладкоўвалі і змянялі, зыходзячы з патрабаванняў навучальнага працэсу. Тут у нас была поўная свабода. Таму, нягледзячы на захаванне гістарычнага аблічча, будынак атрымаўся сучасным і тэхналагічна не абдзеленым.\n— ІБМТ з’яўляецца самай перадавой і элітнай ВНУ нашай краіны ў той нішы адукацыі, якую ён заняў. Ці можна сказаць, што ІБМТ – гэта навучальная ўстанова з самай высокай аплатай за навучанне ў Беларусі?\n— Сапраўды. Наш інстытут – лідар у галіне бізнес-адукацыі ў РБ па шматлікіх пазіцыях. Гэта перш за ўсё вышэйшая адукацыя, магістратура, перападрыхтоўка кадраў і павышэнне кваліфікацыі спецыялістаў. Прыкладна пяцьдзясят адсоткаў людзей, якія прыходзяць да нас на навучанне, маюць вышэйшую адукацыю. Яны вельмі матываваныя і чакаюць якасных вынікаў. Што да вышэйшай адукацыі, самы высокі прахадны бал у краіне мае спецыяльнасць “бізнес-адміністраванне”. Навучанне па гэтым кірунку праходзіць менавіта ў нас. Калі ж казаць пра ўзровень кошту аплаты за навучанне, мы знаходзімся сярод лідараў, але не на першым месцы.\n— Як новы корпус можа палепшыць якасць адукацыі студэнтаў?\n— У першую чаргу гэта выкарыстанне перадавых тэхналогій. Балазе зараз мы валодаем такой перыферыяй. Але важнейшае за ўсё тое, што нашым студэнтам стала троху прасцей, бо раней ім даводзілася наведваць заняткі ў карпусах, якія знаходзіліся ў розных кропках горада. Увядзенне ў эксплуатацыю новага будынка, вядома, не вырашыла ўсе пытанні, бо наш інстытут грунтуецца на сямі пляцоўках. І для пазбаўлення ўсіх праблем нам бракуе прыкладна яшчэ двух такіх будынкаў.\n— Распавядзіце пра тое, наколькі папулярная ваша ўнікальная праграма МВА. І ці плануеце вы ў наступныя гады развіваць гэты метад навучання на іншых мовах? Скажам, на нямецкай?\n— Праграма МВА на дадзены момант існуе на рускай і англійскай мовах. Мы разглядалі стварэнне аналагу на нямецкай мове ў партнёрстве з адной з ВНУ гэтай краіны. І, праўду кажучы гэта не складана. Адзіная праблема ў запатрабаванасці гэтай праграмы на дадзенай мове. Галоўным чынам гэта звязана з высокім коштам навучання па дадзенай методыцы. МВА з’яўляецца самым дарагім прадуктам інстытута. Гэта праграма створана для тых, хто жадае стаць прафесіяналам у галіне кіравання, г. зн. высокакваліфікаваным кіраўніком. Наогул, у нашай краіне не прыжылося паняцце кіраўнік як прафесія. Як правіла на такую пасаду высоўваюць спецыяліста, які сябе зарэкамендаваў дасведчаным працаўніком. І ўрэшце, крок за крокам наш уяўны працаўнік становіцца дырэктарам. Ці можна змяніць такі шлях станаўлення кіраўніка ад звычайнага спецыяліста? Ці можа прадпрыемствам кіраваць чалавек, не маючы адмысловых ведаў у той галіне, у якой\nпрацуе? Мы лічым, што гэта магчыма, таму што ўсё гэта існуе па прынцыпах рынкавай эканомікі.\n— Ці магчыма, што ў найбліжэйшыя гады ў ІБМТ з’явіцца навучанне па новых спецыяльнасцях?\n— Безумоўна. Мы вельмі ўважліва вывучаем рынак. І ў нас практычна адсутнічае бюджэтнае фінансаванне. Наш асноўны прыбытак – гэта актуальныя і запатрабаваныя на дадзены момант праграмы. Прывяду прыклад. Мы практычна першыя ў краіне, хто адкрыў навучанне па спецыяльнасці “лагістыка”. Гэта вельмі стратэгічна важны кірунак. І цяпер відаць, што ствараюцца лагістычныя цэнтры, кампаніі, якія падтрымліваюць дадзеную дзейнасць. Лічу, што мы вельмі своечасова ўкаранілі гэту спецыяльнасць. Сярод іншых кірункаў, якія мы бачым запатрабаванымі, праграмы магістратуры. Тыя, хто працуе ў сферы кіравання бізнесам, асуджаны бесперапынку вучыцца. Прылады, якімі карыстаюцца кіраўнікі, увесь час удасканальваюцца. У інстытуце мы выбудоўваем лінейку адукацыйных праграм. Ад вышэйшай адукацыі, для людзей якія толькі што атрымалі дыплом, і да праграм магістарскага ўзроўню, дадатковай адукацыі, перападрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі. У ідэале хацелася б, каб чалавек, які скончыла нашу ВНУ, мог вяртацца да нас і знаходзіць для сябе цікавыя і кароткія трэнінгі, з дапамогай якіх ён мог бы абнавіць свае веды.\n— Уладзімір Уладзіміравіч, якое ўражанне склалася ў вас пра новы корпус? А таксама, калі гэта магчыма, распавядзіце нам пра ацэнку рэктара БДУ С. У Абламейкі\n— Рэктару вельмі спадабаўся новы корпус. Ён пажадаў нам вялікіх поспехаў, бо гэта сапраўды гістарычная падзея для нашага інстытута. І ў далейшым мы будзем імкнуцца не падвесці наш родны ўніверсітэт. Рост папулярнасці нашай ВНУ павінен спрыяць павышэнню рэйтынгу ўсяго БДУ. Лічу, што ў цэлым гэта вельмі пазітыўная падзея, якая з’яўляецца такой не толькі ў рамках інстытута, але і ў маштабе ўсяго ўніверсітэта. БДУ – вельмі вялікая і згуртаваная сям’я. Было вельмі прыемна, што на цырымоніі адкрыцця прысутнічаў рэктарат, дэканы факультэтаў і дырэктары інстытутаў. Усё кажа пра тое, што адкрыццё новага корпуса – знакавая, цікавая і важная падзея ў жыцці нашага ўніверсітэта.\nГутарыў Аляксей СМОЛЬСКІ\nРанейшы Дзень горада: яркае свята ад БДУ для Мінска


Akute дасьць канцэрт па заяўках слухачоў (+ топ-5 відэа). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nМузычныя навіны 981 / 0 05.04.2016\nМузыкі заявілі, што на сваім сольным канцэрце 22 красавіка ў Менску ў межах праекту «Жывы Тузін» сыграюць тыя песьні, якія абяруць іх прыхільнікі. Напярэдадні выступу ў клюбе «ILI», Akute прапанавалі слухачам самім вырашаць, якія песьні на ім прагучаць. Вызначэньне «народнага сэт-ліста» будзе праходзіць такім чынам: да 12 красавіка кожны ахвочы можа назваць да пяці песень гурта, якія абавязкова хоча пачуць. Усе прапановы будуць уключаныя ў галасаваньне. Па яго выніках 15 трэкаў, што набяруць большасьць галасоў, абавязкова ўвойдуць у сэт-ліст канцэрту. Вакаліст Akute Стас Мытнік прызнаецца, што некалькі яго самых улюбёных песень гурту яшчэ ня чутыя іншымі. Яны ўваходзяць у новы альбом, над якім цяпер ідзе праца. А з ужо вядомых, Стас вылучае «Зь неба не дастаць», «Ціха, як мая сьмерць», «Твае анёлы». Аўтар большасці твораў, басіст гурта Раман Жыгараў назваць пэўныя песьні не бярэцца: «За ўвесь час сабралася вялікая колькасьць твораў. Самае крутое, што мне ня сорамна ні за адзін зь іх. Таму, з аднолькавым задавальненьнем я граю абсалютна ўсе нашыя песьні», — зазначыў музыка.\nСольны канцэрт Akute пройдзе ў межах праекту «Жывы Тузін», які ладзіць партал Tuzin.fm пры інфармацыйнай падтрымцы кампаніі «Будзьма беларусамі!». 22 красавіка (пятніца). 19:00. Клюб ILI (пр-т Незалежнасьці, 131/1). Гурт Akute з праграмай «Найлепшыя песьні». Кошт квітка (толькі танцпляц) — 180 000 (папярэдне), 200 000 (у дзень, пры наяўнасьці). Інфа: +375 29 687-20-93. Папярэдне квіткі можна набыць ў клюбе ILI (штодня з 14:00 да 23:00, пр-т Незалежнасці, 131/1), у пунктах продажу па Менску і он-лайн.\nТэгi: Akute, Стас Мытнік, Раман Жыгараў Твитнуть\nIrdorath: «Беларусы былі, ёсьць і будуць!»\t1335 / 3\t31.08.2016\tBajsan&Бубен. Сусьветны прарыў беларускага ямб-н-басу (відэа)\t1791 / 0\t20.11.2013\tТоп-12 самых запатрабаваных песень 2016 году (аўдыё)\t3149 / 0\t02.01.2017\tПатрыцыя Сьвіціна: «Хацелася перадаць сваё. Без пантоў» (прэм’ера)\t577 / 0\t04.10.2016\tКАМЕНТАВАЦЬ


03.05.2016 21.08.2019 admin495Комментарии on ТЭЛЕФОН міліцыі – 102\n23 красавіка пад вечар у дзяжурную часць РАУС паступіла тэлефанаванне ад жыхара райцэнтра, што на полі каля аўтадарогі Валожын-Канавалы выяўлены снарад часоў Вялікай Айчыннай вайны. На месца была выклікана спецыяльная сапёрна-піратэхнічная група адной са сталічных воінскіх часцей, якая абясшкодзіла небяспечную зброю ў кар’еры паблізу Валожына.\nНа тыдзень раней у кар’еры ля вёскі Дайнава Вялікая былі знойдзены астанкі чалавека: на іх наткнуўся мясцовы жыхар, калі капаў пясок. “Знаходку” накіравалі ў Дзяржаўны камітэт судовых экспертыз, дзе будуць праведзены даследаванні, якія дадуць магчымасць дакладна ўстанавіць, наколькі даўнім з’яўляецца захаванне. Пакуль жа спецыялісты мяркуюць, што пахаваны можа быць салдатам Айчыннай вайны ажно 1812 года, аднак ніякіх іншых доказаў, якія б дапамаглі следству, не было знойдзена.\nУ ЛІКУ ПАДАЗРОНЫХ\nЖыхарка Валожына наўрад ці думала, што звычайная выпіўка ў коле траіх мужчын скончыцца ўзбуджэннем крымінальнай справы. У прыватнасці, аб крадзяжы грошай з дома паведаміў у міліцыю муж жанчыны. Ён нават дапусціў, што злодзеем можа быць сусед, які мае праблемы з законам і да таго ж нідзе не працуе.\nЯк расказала следчы раённага Следчага камітэта Ю. Г. Селятыцкая, адыходзячы раніцай з дома, муж пакінуў жонцы на халадзільніку грошы для расходаў. Пазней у той дзень да яе завітаў сусед разам з двума сябрукамі: з сабой яны прынеслі спіртное. Пасля “застолля” гаспадыня ўспомніла, што ёй трэба зрабіць пакупкі. Аднак грошай не знайшла. Разумеючы, што давядзецца неяк патлумачыць прапажу, адразу падумала пазычыць і пакласці на месца, але якая там была сума – дакладна не памятала. Таму вырашыла прамаўчаць, бо муж неаднойчы “выхоўваў” яе з-за прыхільнасці да Бахуса. Маўчанне ж дорага каштавала, бо з катэгорыі пацярпелых яна, як і тры сабутэльнікі, цяпер увайшла ў кола падазроных.\nНЕ ЛЕЗЬ – А ТО?..\nПагражаючы знак на электрашчыце, які ўстаноўлены ля новабудоўлі ў адной з вёсак Ракаўскага сельсавета, зусім не спалохаў невядомага злодзея. Ён узламаў навясны замок і прыхапіў з сабой бензінавы генератар, іншыя прылады працы, якія гаспадары, як ім здавалася, досыць надзейна прыхавалі. Прапажу яны выявілі толькі праз тры тыдні, бо зламыснік “замёў” сляды злачынства: акуратна закрыў дзверы і ізноў павесіў замок.\nНе дапамагла пільнасць і аднаму з гаспадароў дачнага дома, што ў садаводчым таварыстве ля вёскі Туркаўшчына. На зімовы перыяд ён надзейна абараніў сваю маёмасць, забраўшы ўсё каштоўнае на пастаяннае месца жыхарства. Напрыканцы мінулага тыдня вырашыў распачаць дачны сезон і прывёз хатні “скарб”. Але нехта надта спрытны, як бачна, цікаваў за ім: пакуль мужчына насіў у дом рэчы, з машыны знікла барсетка, у якой ляжала значная сума – звыш 16 мільёнаў рублёў.\nУвогуле ж, з ажыўленнем жыцця на дачах толькі за красавік у міліцыю паступіла больш за 15 паведамленняў ад гаспадароў аб пранікненні ў іх уласнасць. У прыватнасці, зладзеі пагаспадарылі ў вёсках Ляскоўка, Кашчэлічы, Станюшкі, Хамічы, Чабаі, Пугачы, Выганічы, Гярвелі, Манькаўшчына, агульная сума матэрыяльнага ўрону перавысіла 100 мільёнаў рублёў.\nАфрыканская чума свiней