Азулежу — Вікіпедыя\nАзулежу на будынку ў Алівейра-дзі-Аземейш(руск.) бел.\nАзулежу (парт.: azulejo) — назва партугальскай кафлі(руск.) бел.. Традыцыйны партугальскі азулежу ўяўляе сабой распісаную цагляную плітку, часцей за ўсё квадратнай формы, абпаленую, паліваную, памерам 14 см на 14 см.\n2 Далейшая эвалюцыя\nПершапачаткова слова zulaycha або zuleija («маленькі паліраваны каменьчык») прыйшло ў партугальскую мову з арабскай. Керамічныя кафлі выраблялі на старажытным Усходзе і выкарыстоўвалі для абліцоўвання сцен. Арабы прынеслі з сабой паліваную кафлю (зуляйдж(руск.) бел.) у Іспанію (дзе яна стала называцца «асулехас») і Партугалію (дзе тое ж самае слова прамаўлялася «азулежу»).\nСамыя старыя азулежу ў Партугаліі (Каралеўскі палац у Сінтры, манастыр Кансейсан(парт.) бел. у Бежы) прыйшлі з Севільі і адносяцца да XV стагоддзя. Іх паверхня рэльефная, перагародкі і канаўкі прадухілялі непажаданае змешванне фарбаў. Арнамент, па мусульманскай традыцыі, складаўся ў асноўным з зорак.\nАзулежу на гарадскіх варотах Обідуша(укр.) бел.\nУ XVI стагоддзі ў італьянцаў была перанятая тэхніка маёлікі з нанясеннем фарбаў на плоскую паверхню, пакрытую цынкавай глазурай. З Італіі прыйшлі таксама і новыя тэмы, напрыклад, сцэны з антычных міфаў. Матывы жывапісу — часткай арнаментальныя, часткай натуралістычныя — станавіліся ўсё больш разнастайнымі і маляўнічымі.\nЗ сярэдзіны XVII стагоддзя ў тэхніцы азулежу адбываюцца змены, звязаныя з нарастальным імпартам з Галандыі. Замест звыклай шматколернасці мастакі пачалі выкарыстоўваць выключна кантраст паміж белым колерам і кобальтавым сінім, а ў якасці сюжэтаў аддавалі перавагу выкарыстоўванню жанравых кампазіцый. У перыяд ракако (другая палова XVIII стагоддзя) азулежу зноў сталі паліхромнымі з перавагай далікатных тонаў (напрыклад, у палацы Келуш).\nСапраўды народным гэта мастацтва стала ў сярэдзіне XIX стагоддзя дзякуючы масавай прамысловай вытворчасці. З гэтага часу бліскучымі кафлямі пачынаюць упрыгожваць не толькі палацы і храмы, але таксама вонкавыя і ўнутраныя сцены самых розных пабудоў.\nМузей азулежу[правіць | правіць зыходнік]\nУ Лісабоне ёсць музей керамікі(укр.) бел., дзе наглядна прадстаўлена развіццё гэтак характэрнага для Партугаліі кафлянага мастацтва ад пачатковых этапаў да нашых дзён. Адзін з экспанатаў уяўляе сабой панараму Лісабона даўжынёй 40 м, выкананую ў 1730 годзе, якая паказвае, якім быў горад да яго разбурэння пры землятрусе 1 лістапада 1755 года.\nАзулежу ў палацы Келуш\nФасад палаца Пена ў Сінтры\n↑ Азулежу - Португалия, Лиссабон. Здесь человек счастлив(руск.) (22 мая 2017). Праверана 11 ліпеня 2017.\nАзулежу.рф Міні-партал аб азулежу\nazulejos.fr Гісторыя і галерэя азулежу\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Азулежу&oldid=4098482"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 08:09, 5 красавіка 2022.


6 лістапада 2020, 15:17\nАўтар: Ігар Трусаў і Юры Гардзееў\nУ Гродне памерла гісторык і грамадская дзяячка Таццяна Маліноўская. Пра яе ўспамінаюць гісторыкі Ігар Трусаў і Юры Гардзееў.\nТаццяна Маліноўская. Фота з архіву Юрыя Гардзеева\nЧалавеку наканавана жыць, пазнаваць свет, пакідаць пасля сябе спадчыну. Сёння да нас прыйшла сумная навіна. Не стала гісторыка і маствазнаўцы Таццяны Маліноўскай. У 1987−1990 Таццяна Рыгораўна ўзначальвала аддзел гісторыка-археалагічных даследаванняў гродзенскіх майстэрняў інстытута «Белспецпраектрэстаўрацыя».\nЗ 1990 года яна выкладала на кафедры беларускай культуры Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Актыўна ўдзельнічала ў грамадскіх жыцці. У 90-х гадах мінулага стагоддзя была старшынёй Фонда імя Льва Сапегі, дэтутатам гарадскога савета, членам гарадской тапанімічнай камісіі. Дзякуючы яе намаганням некаторым вуліцам горада былі вернуты гістарычныя назвы.\nТаццяна Рыгораўна была прафесіяналам сваёй справы. Валодаючы саліднымі навукамі архіўных пошукаў у галіне гісторыка-культурнай спадчыны, карпатліва назапашвала матэрыялы па гісторыі архітэктурных помнікаў Гродна, гісторыі дамініканскага кляштара ці рэгулярнай забудовы раёна вуліцы Траецкай.\nТаццяна Рыгораўна належала да катэгорыі вельмі рэдкіх спецыялістаў, якія супрацоўнічаюць у аўтарскіх калектывах па праектах рэстаўрацыі. Пры чым сваю працу абапірала на міжнародных методыках навукова-праектных работ. Такія гісторыкі, на Беларусі іх наўрад ці больш дзюжыны, павінны былі задаваць адпаведныя пытанні архітэктару, інжынеру, археолагу, канструктару. Аднак галоўнае — гэта быць у стане адказаць на шматлікія, даволі спецыфічныя і цяжкія для гуманітарыя пытанні. Такому ў беларускіх вну не вучаць.\nТаццяна Рыгораўна пастаянна вучылася. Пачынаючы ад карыфея — архітэктара Валянціна Калніна, шліфуючы свой варштат падчас архіўных пошукаў у архівах Расіі, Беларусі, Польшчы і Літвы. На жаль, перадаць свае рэдкія і спецыфічныя веды і навыкі магла толькі асабіста, у працэсе падрыхтоўкі праектаў канкрэтных рэстаўрацыйных аб’ектах.\nНа рэстаўрацыйных аб’ектах няма таблічак з імёнамі і прозвішча супрацоўнікаў рэстаўрацыйных работ, хаця іх аднаўленне было эфектам навуковай апантанасці такіх асоб як Таццяна Маліноўская.\nСветлая памяць, Калега…\n« У Гродне пачалі праводзіць імерсіўныя экскурсіі, дзе гідам выступае чараўнік


У адрозненне ад іншых ювелірных вырабаў, кольцы настолькі простыя ў выкарыстанні - іх можна лёгка надзець і зняць без старонняй дапамогі. Калі вы калі -небудзь спрабавалі надзець бранзалет або каралі, вы ведаеце, што дапамога вельмі патрэбна. Кольцы заўсёды навідавоку, і яны не патрабуюць асаблівых стыляў адзення. Гэта не заўсёды так, калі гаворка ідзе пра іншыя ўпрыгажэнні на целе-напрыклад, вам трэба або глыбокае дэкальтэ, або кашуля на гузіках, каб паказаць каралі. Акрамя таго, кольцы лёгка змешваць і спалучаць паміж сабой і з іншымі цацанкамі. Пры жаданні вы можаце насіць некалькі штук адначасова на аднолькавых пальцах.


Барыс Кіт — Гісторыя Беларусі\nГалоўная » Персаналіі » Барыс Кіт\nБарыс Кіт, імя пры нараджэнні Барыс Уладзіміравіч Кіта́ (6 красавіка 1910 — 1 лютага 2018) — беларускі грамадскі дзеяч, педагог, матэматык, фізік, канструктар амерыканскай ракетнай тэхнікі. Ганаровы грамадзянін Навагрудскага раёна.\nСям’я паходзіць з вёскі в. Агароднікі Навагрудскага павета (цяпер Карэліцкі раён). У 1918 з бацькамі з Пецярбургу вярнуўся на Навагрудчыну. Барыс Кіт скончыў народную школу ў Карэлічах (1926), Навагрудскую беларускую гімназію (1928), фізіка-матэматычны факультэт Віленскага ўніверсітэта (1933). Двойчы арыштаваны польскімі ўладамі. З 1931 года быў выкладчыкам Віленскай беларускай гімназіі, яе дырэктар у 1939 годзе. З восені 1939 Барыс Кіт стаў дырэктарам адроджанай гімназіі ў Навагрудку. Потым школьны інспектар у Баранавіцкай вобласці, арганізоўваў пачатковыя і сярэднія беларускія школы.\nУ 1941 з пачаткам нацысцкай акупацыі Беларусі, каб пазбегнуць арышту, Барыс Кіт некаторы час жыў у вёсцы Лебедзева Маладзечанскага раёна, дзе пазней настаўнічаў у мясцовай народнай школе. У 1943 арганізаваў настаўніцкія семінарыі ў Маладзечне і Паставах, стаў іх дырэктарам, заснаваў Адміністрацыйна-гандлёвы інстытут у Маладзечне. Пасля закрыцця гэтых навучальных устаноў у 1944 Барыс Кіт арыштаваны гестапа. Быў зняволены ў турме ў Вілейцы. Ад расстрэлу яго выратавалі былыя вучні А. Дасюкевіч і К. Касяк. У канцы вайны Барыс Кіт эміграваў у Германію, у 1945—1948 вывучаў медыцыну ў Мюнхенскім універсітэце і адначасова выкладаў матэматыку ў мясцовых гімназіях.\nУ 1948 г. Барыс Кіт пераехаў у ЗША, стаў актыўна дапамагаць іншым сваім суродзічам-беларусам, якія знаходзіліся ў лагерах для перамешчаных асобаў ў Германіі, атрымаць адпаведныя дакументы і перабрацца ў ЗША. Спачатку прыехаў у Нью-Ёрк, але хутка пераехаў у гарадок Саўт-Рывер, дзе жыло шмат беларусаў, уладкаваўся на працу ў фармацэўтычную фірму. Дзякуючы Б. Кіту быў створаны Беларуска-амерыканскі дапамогавы камітэт, які распачаў сярод беларускіх імігрантаў культурную, сацыяльную, палітычную работу. Барыс Кіт быў старшынёю камітэту з 1949 па 1950. Пасля пераязджае ў Каліфорнію, дзе таксама арганізоўвае беларускую групу, маючы памочнікам свайго былога вучня Часлава Найдзюка. Тут, у Лос-Анджэлесе, Барыс Кіт працуе ў фірме North American Aviation, дзе ажыццяўляліся касмічныя праекты: стратэгічныя ракеты Navaho, праект падарожжа чалавека на Марс Apollo, чаўночны карабель Shuttle. Першай яго навуковай працай было паспяховае даследаванне якасцей вадкага вадароду як будучага касмічнага паліва. У 1951—1955 г. быў другім віцэ-старшынём Беларускага кангрэсавага камітэту Амерыкі. У 1958 Барыса Кіта запрасілі ў горад Вашынгтон, дзе ён пачаў працаваць у Міністэрстве паветраных сіл ЗША ў аддзеле касманаўтыкі. Адышоў ад актыўнай грамадскай дзейнасці. Выконваў абавязкі эксперта ў развіцці міжнароднай касманаўтыкі, перад усім савецкай. У 1960 з выхадам навукова-папулярнай кнігі «Дапаможнік па ракетным паліве» пачынаецца літаратурная дзейнасць Барыса Кіта. У 1964 ён напісаў сваю другую кнігу «Гісторыя і сучасны стан савецкай касманаўтыкі». З 1963 Барыс Кіт працуе ў аддзеле касманаўтыкі карпарацыі IT&T, дзе даследавалі і будавалі спадарожнікі сувязі, што з’яўлялася першым этапам у справе падрыхтоўкі падарожжа амерыканцаў на Месяц. Займаўся матэматычнай распрацоўкай сродкаў сувязі ў праектах касмічных караблёў. Барыс Кіт выступае з рэфератамі, піша і публікуе артыкулы, чытае даклады на міжнародных кангрэсах па касманаўтыцы. Пад канец 1960-ых ён наведаў з лекцыямі Японію, Індыю, Мексіку, Іспанію, Канаду, Англію, Швецыю, Фінляндыю, Нарвегію, Германію і інш.\nЗ 1972 Барыс Кіт жыве ў Германіі, месцам свайго сталага жыхарства выбірае горад Франкфурт-на-Майне. Дапамагаў у арганізацыі Беларускага музея ў Ляймене. Вяртаецца да педагагічнай працы. Яшчэ ў Вашынгтоне ён выкладаў матэматыку ў Мэрылендскім універсітэце, а ў Франкфурце-на-Майне Барыс Кіт стаў прафесарам Еўрапейскага аддзелу Мэрылендскага ўніверсітэта. Тэмай доктарскай дысертацыі ён выбраў жыццё і навуковую дзейнасць польскага матэматыка Антоні Зыгмунда, свайго колішняга прафесара ў Віленскім універсітэце. Дысертацыю «Antoni Zygmund, his life and his contribution to the mathematics of 20th century» Барыс Кіт паспяхова абараніў у 1982 на вучонай радзе Рэгенсбургскага ўніверсітэта і атрымаў за гэтую працу навуковае званне доктара філасофіі ў галіне матэматыкі і гісторыі навукі. У 1987 яму ўручылі дыплом заслужанага прафесара, а ў 1990 — дыплом ганаровага прафесара. У 1991 яму быў уручаны дыплом акадэміка Міжнароднай акадэміі астранаўтыкі. Барыс Кіт член многіх навуковых таварыстваў свету.\nБарыс Кіт з’яўляўся фундатарам многіх эміграцыйных беларускіх выданняў, кніг М. Сяднёва. У 1990-я г. наведваў Беларусь. Аўтар успамінаў. Памёр у Франкфурце-на-Майне на 108-м годзе жыцця. 15 лютага 2018 пахаваны на могілках праваслаўнай царквы Святой Елізаветы ў нямецкім горадзе Вісбадэне, дзе каля 30 гадоў таму ён сам выкупіў участак.\nКалі факт існавання Рагвалода як гістарычнай асобы ўсімі даследчыкамі прызнаецца, то ў адносінах Тура такой адзінай думкі няма. Шэраг гісторыкаў (А. Шахматаў, […]


Фестываль гісторыі і культуры «Úlmus» рыхтуецца берасцейскімі актывістамі ў партнёрстве з мясцовымі ўладамі | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nФестываль, прымеркаваны да гадавіны атрымання Берасцем Магдэбургскага права, пройдзе 17 жніўня ў Гарадскім садзе, дзе зараз адбываецца добраўпарадкаванне тэрыторыі. Наведаць імпрэзу зможа кожны – уваход будзе бясплатны.\n– Гэта сучасны фестываль у новым для горада фармаце і ў незвычайным месцы. Мы праводзім яго, каб кожны актыўны берасцеец мог адзначыць 1000-годдзе Берасця не толькі як глядач – старонні назіральнік, але і як актыўны ўдзельнік, як арганізатар адной са святочных імпрэзаў. І, канешне, у нашых планах паказаць сярэднявечную гісторыю Берасця ў сучасным, прывабным для моладзі фармаце – з інтэрактывам, крэатыўным візуалам, элементамі віртуальнай і дапоўненай рэальнасці, – паведаміла адна з каардынатарак фестывалю Алена Каховіч.\nІнфазона (можна будзе даведацца пра свята і атрымаць мерч фестывалю).\nМаркет (пляцоўка продажу вырабаў рамеснікаў і лакальных брэндаў).\nЛекторый (лекцыі па гісторыі Берасця, што насілі, як працавалі і дзе адпачывалі берасцейцы 500 год таму).\nГістарычная лакацыя (візуальныя і інтэрактыўныя матэрыялы пра гісторыю Берасця).\nСцэна (акустычны музычны канцэрт).\nАльтэрнатыўная пляцоўка анлайн-часопісу “Бінокль”.\nТурыстычная лакацыя (пляцоўка фізічных актыўнасцяў для дзяцей і дарослых).\nАрт-пляцоўка (лакацыя з інсталяцыямі і лэнд-артам).\nДаведка: Назва фестывалю – «Úlmus» – перакладаецца з латыні як вяз, або бэрэст. Менавіта ад гэтага слова, па меркаванні даследчыкаў, паходзіць назва Берасця.


Карлас Шэрман і Максім Багдановіч абмеркавалі найноўшыя творы Эдгара Алана По — Generation.by\n«Ах, Жыгімонт, ты рэнэсансны эма!» — аўтарытэтна сьцьвярджае адзін з фіналістаў конкурсу, нясьвіскі паэт, гістфакавец Віталь Быль.\nВіталю, магчыма, прыпалі да сэрца словы аднаго зь сябраў журы конкурсу, паліглёта і палітыка Лявона Баршчэўскага, які заявіў на пачатку імпрэзы, што «беларуская літаратура чакае тых, хто зьдзівіць сьвет».\nІ Віталь, не паверыце, зьдзіўляе. Пакуль, праўда, журы. Разам зь, як мінімум, 19 маладымі творцамі, якія сталі пераможцамі конкурсу маладых літаратараў імя Карласа Шэрмана. Яны былі выбраныя з 77 маладых паэтаў, эсэістаў і перакладчыкаў мастацкай літаратуры, якія даслалі свае працы на конкурс. Вызначалі фіналістаў Валянцін Акудовіч, Лявон Баршчэўскі, Барыс Пятровіч, Марыя Мартысевіч і Андрэй Хадановіч.\nМаладая паэтка Іна Заікіна ўразіла журы\n«Гэты конкурс — частка даўняй палітыкі Беларускага ПЭН-цэнтру, — кажа старшыня ПЭН-цэнтру, паэт і перакладчык Андрэй Хадановіч. — І праходзіць ён у пяты раз».\n«Наша мэта — сабраць найбольш цікавых, здольных, пажадана, нераскручаных маладых, але таленавітых літаратараў, адкрыць новыя імёны».\nХуліганка і правакатарка-трасяначніца Анка Ўпала пераклала,\nпа меркаваньню Хадановіча, «архіцікавае ангельскамоўнае апавяданьне»\nПераможцы былі запрошаныя на шэраг майстар-клясаў, а таксама на ўзнагароджаньне ў Менск.\n«Конкурс меў патрона галоўнага, Карласа Шэрмана, і сьвятога — Эдгара Алана По, якому сёлета споўнілася б 200 год», — распавяла паэтка і журналістка Марыйка Мартысевіч.\nТаму імпрэзу, як дадаў Хадановіч, цалкам можна было б апісаць словамі «Карлас Шэрман і Максім Багдановіч абмеркавалі найноўшыя творы Эдгара Алана По».\nВіталь Рыжкоў чытаў на імпрэзе амэрыканскіх слэмэраў\nЯк адзначыла Марыйка Мартысевіч, «мы выбіралі 20 самых моцных аўтараў»:\n«Вельмі прыемна, што атрымаўся «гарманальны балянс»: дзесяць пераможцаў былі выбраныя сярод аўтараў арыгінальных тэкстаў, і 10 сярод перакладчыкаў».\nГурт ZnaROCK, запрошаны падтрымаць літаратараў, таксама раскрыў тэму эма\nНа конкурсе віталіся пераклады на беларускую твораў Эдгара Алана По. Але ня ўсе перакладчыкі зьбіраліся аддаць творчасьці амэрыканскага пісьменьніка доўгія зімовыя ночы:\n«Адзін умелец узяў клясычны пераклад аднаго твора По на расейскую і з дапамогай праграмы «Белазар» стварыў пераклад на беларускую. У стваральнікаў Белазару быў вялікі шанец стаць пераможцамі нашага конкурсу», — прыгадвае Марыйка.\nАндрэй Хадановіч убачыў у наведвальнікаў імпрэзы "падазрона разумныя вочы".\n«Конкурс — адно з найцікавейшых здарэньняў у маладым літаратурным працэсе. І, як бачна, на фінальную імпрэзу зьбіраецца вельмі інтэлігентная, элітарная публіка», — кажа Андрэй Хадановіч.\n«Па выніках конкурсу мы спрабуем рабіць літаратурнае турнэ. Колькі разоў выступіць у Менску і праехацца з пераможцамі па ўнівэрсытэцкіх гарадах Беларусі. Гэта добрая самапрэзэнтацыя для маладых літаратараў».\nАрганізатары плянуюць выдаць традыцыйны зборнік твораў пераможцаў конкурсу.\nАўтар фота: erica_nightmare\nлітаратура,\tпаэзія,\tпераклады,\tкнігі,\tАндрэй Хадановіч,\tМарыйка Мартысевіч,\tПЭН-цэнтар,\tZnaROCK,\tАнка Ўпала\nАлесь Герасіменка 11:40, 05/05/2009 | Артыкулы |\nIn 0.1366 seconds.


Артыкулы Эндру Да Кірка па Martech Zone |\nАртыкулы Эндру Да Кірк\nЧацвер, Жнівень 2, 2012 Нядзелю, Кастрычнік 4, 2015 Эндру Да Кірк\nПсіхалогія сацыяльных сетак - гэта дзіўная інфаграфіка, якую нам прадставіла каманда на psychologydegree.net. Уключана ваша тыповая статыстыка пра выкарыстанне сацыяльных сетак і яго распаўсюджванне ў нашым жыцці. Але сапраўды цікавую інфармацыю можна знайсці ў ніжняй палове выявы, дзе каманда даходзіць да сутнасці, чаму мы сапраўды выкарыстоўваем сацыяльныя сеткі. І адгадайце, што яны знайшлі? Аказваецца, для большасці з нас гэта эмацыянальна\nTwitter анансаваў набор новых функцый, якія ўзмацняюць функцыі пошуку і пошуку. Цяпер вы можаце шукаць, і вам будуць паказаны адпаведныя твіты, артыкулы, уліковыя запісы, выявы і відэа. Гэтыя змены: Выпраўленні арфаграфіі: Калі вы няправільна пішаце тэрмін, Twitter аўтаматычна адлюструе вынікі для задуманага запыту. Падобныя прапановы. Калі вы шукаеце тэму, для якой людзі выкарыстоўваюць некалькі тэрмінаў, Twitter прадаставіць адпаведныя прапановы для аналагічных тэрмінаў. Вынікі з сапраўднымі імёнамі


Відыачат з дзяўчатамі-спатканнямі для запампоўкі - ВІДЭА - ЧАТ, Каханне онлайн!\nВідыачат з дзяўчатамі-спатканнямі для запампоўкі\nЗнаёмства дзяўчыны Відыачат для ПК дыхае класічны онлайн-чат, трохі сучасныБясплатнае праграмнае забеспячэнне ўзбагачае онлайн-зносін з жывым відэа. Такім чынам, вы бачыце і адчуваеце сябе практычна ў параўнанні, не толькі ў звычайных умовах чата, але і ў прыватных видеоконференциях. Знаёмства дзяўчыны Відыачат для ПК дыхае класічны онлайн-чат, трохі сучасны. Бясплатнае праграмнае забеспячэнне ўзбагачае онлайн-зносін з жывым відэа. Такім чынам, вы бачыце і адчуваеце сябе практычна ў параўнанні, не толькі ў звычайных умовах чата, але і ў прыватных видеоконференциях. Падрыхтаваныя відэа дзяўчыны знаёмства, у асноўным онлайн, прабацька онлайн размоў з функцыямі відэа: Як і ў мінулым, майце зносіны ў чаце, у інтэрнэце, размаўляйце з дапамогай онлайн-відэа"Спаткання з дзяўчатамі"ў адкрытых пакоях для гутарак.\nУ адрозненне ад класічнага онлайн-чата на мясцовыя дзяўчыны знаёмства з усімі ўдзельнікамі вэб-камеры, вы не бачыце, з кім вы кажаце.\nЎстаноўка відэа-чата для знаёмстваў з дзяўчатамі, падобнага на Messenger Instant Messenger, з'яўляецца кампутарным чатам-кліентам. Бясплатны рахунак і просты ў выкарыстанні, ён таксама стварыў свой уласны бясплатны рахунак, гэта спосаб бясплатнага відэа чата: У акне праграмы"Знаёмства з дзяўчатамі"вам проста трэба выбраць адаптар для відэа-чата. Падвойным пстрычкай мышы вы ўваходзіце ў пакой і можаце пачаць неадкладна.\nАльтэрнатыўна, і асабліва падыходзіць для прыватных асоб, у видеоконференциях - стварыце свой уласны спіс кантактаў і загружаць відэа-званкі з відыачат знаёмстваў дзяўчыны.\nВыснова: Хуткі і надзейны знаёмства дзяўчыны відыачат хутка і стабільна. У той жа час, вы павінны перадаваць больш відэа, калі ў вас ёсць добрае падлучэнне да Інтэрнэту. Аднак пошук цікавых чатаў лічыцца асабліва цяжкім.\nсвабодны відэа чат асигабат, Ахалский велаят сайт знаёмстваў\nរកឃើញទីក្រុងនៃចំណោ។ partnuche គ្មាន anhänger ណោ\nсэкс знаёмства рэгістрацыя відэа чаты онлайн без рэгістрацыі глядзець відэа знаёмства онлайн чат рулетка з рэгістрацыяй бясплатна відыачат рулетка бясплатна онлайн відыачат 18 чатрулетка онлайн бясплатны сайт знаёмстваў чат рулетка з тэлефона голыя знаёмства відэа


Вяртаньне БНП Асобы і дакумэнты Беларускай Незалежніцкай Партыі\nВяртаньне БНП. Асобы і дакумэнты Беларускай Незалежніцкай Партыі\nПрысяга Беларускай Незалежніцкай Партыі\nКароткі нарыс гісторыі Беларускай Незалежніцкай Партыі\nІнтэрвію з камандзірам "Лясных Братоў" (Віктар Сікора)\n"Застаюся верны Беларускай Незалежніцкай Партыі!.." (Андрэй Вайтовіч)\nБеларускі генэрал - антыкамуніст (Дзьмітры Касмовіч)\nЁн быў намесьнікам Вітушкі (Мікола Рулінскі)\n"Тады мы пачалі дзейнічаць..." (Барыс Рагуля)\nЗагінуў на бальшавіцкай шыбеніцы... (Іван Гелда)\nЗмагар за волю народа (Юльян Саковіч)\n"Мы - беларускія салдаты..." (Кастусь Шышэя)\nЛісты прэзідэнта (Міхась Зуй)\nМіхась Зуй. Мая аўтабіяграфія\nСябры Беларускай Незалежніцкай Партыі. Біяграфічны даведнік\nІван Антонавіч Гелда быў адным з нешматлікіх старых беларускіх вайскоўцаў-змагароў, якія ўваходзілі ў кіраўніцтва Беларускай Незалежніцкай Партыі. Ягоная дасьведчанасьць у вайсковых і палітычных справах, вялікі жыцьцёвы досьвед шмат у чым дапамагалі маладым незалежнікам. Ён ня толькі вучыў іх, як трэба змагацца супраць ворага за незалежнасьць Бацькаўшчыны, але і ўласным прыкладам, самаахвярнасьцю дэманстраваў гэта. І. Гелда й загінуў як герой на сваёй баявой постані.\nНарадзіўся Іван Гелда на Сакольшчыне (Беласточчына) у 1897 годзе. У Першую сусьветную вайну ён ваяваў супраць немцаў у складзе расейскае арміі, меў афіцэрскую рангу. Пасьля захопу ўлады ў Расеі бальшавікамі, Гелда ўступае ў армію генэрала Юдзеніча й ваюе з аддзеламі Чырвонай Арміі ў Эстоніі ды на подступах да Петраграду. Калі генэрал-маёр Станіслаў Булак-Балаховіч пачаў “беларусізацыю” ў сваім войску, І. Гелда пераходзіць да яго. Разам з “бацькам” ён ваюе пасьля на Палесьсі, удзельнічае ў паходзе на Мазыр.\nУ міжваеннай Польшчы Іван Гелда прымае актыўны ўдзел у беларускім нацыянальна-вызвольным руху. На Беласточчыне ён быў адным з кіраўнікоў Беларускай Сялянска-Работніцкай Грамады, кіраваў ёю ў Сакольскім павеце. У студзені 1927 г., сярод іншых актывістаў-грамадоўцаў, Гелда быў арыштаваны польскай паліцыяй. Аднак невядома на які тэрмін зьняволеньня яго засудзілі й дзе адбываў пакараньне.\nЁсьць зьвесткі, што Іван Гелда быў сябрам падпольнай Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі. Адначасова ён працягваў трымаць кантакт з былымі актывістамі Грамады. Ацалелыя вядомыя грамадоўцы нелегальна дзеялі ўсе 30-я гады. Яны выкарыстоўвалі ў сваіх мэтах Беларускую нацыянал-сацыялістычную партыю Акінчыца-Казлоўскага і Беларускі нацыянальны фронт а. Гадлеўскага. Грамадоўцы ўступалі ў гэтыя арганізацыі ды стваралі на месцах суполкі, і дзеялі пад шыльдаю БНСП і БНФ. Польская паліцыя хутка гэта выкрыла ды правяла арышты, разьвязаўшы частку суполак.\nАпошняя перадваенная нарада грамадоўцаў адбылася на пачатку 1939 году ў Баранавічах. Ад Беласточчыны на яе прыехалі Васіль Лукашык, Канстанчук і Іван Гелда. Вырашалася пытаньне дзеяньня грамадоўцаў на выпадак вайны Польшчы з Нямеччынай ды плянавалася супрацьпольскае паўстаньне на Палесьсі. Аднак Гелда прыняць у ім удзелу ня змог, бо быў арыштаваны польскай паліцыяй адразу пасьля выбуху вайны. Але зьняволеньне доўжылася нядоўга – фашысты й бальшавікі імкліва акупавалі абшары былой польскай дзяржавы.\nУ верасьні 1939-га Гелда вымушаны быў ратаваць сваё жыцьцё і ўцякаць на польскую тэрыторыю, акупаваную немцамі, бо добра ведаў, што зробяць зь ім, былым балахоўцам, бальшавікі.\nЛетам 1941 году Гелда вярнуўся ў Беласток, спрабаваў зрабіць нешта дзеля Бацькаўшчыны. Аднак ягоныя памкненьні знаходзілі перашкоду з боку нямецкіх уладаў ды, наогул, нямецкай акупацыйнай палітыкі. З восені 1941-га Гелда – сябра ўправы Беларускага аб’яднаньня ў Беластоку. Але ён не парывае сувязі з былымі сябрамі па Грамадзе. Калі ўвосень 1941 году камэндант Менскае беларускае паліцыі Юльян Саковіч склікаў нараду грамадоўцаў у Менску, Гелда прыбыў на яе разам з Лукашыкам (бурмістрам Беластоку, які ў 1942 г. уцёк у Швэцыю). На нарадзе была створана падпольная “Беларуская Народная Грамада” ды быў прыняты плян далейшых дзеяньняў. І. Гелда адстойваў на нарадзе неабходнасьць супрацоўніцтва зь немцамі, каб мець на іх нейкі ўплыў ды ствараць беларускія ўзброеныя аддзелы.\nЛетам 1942 году Іван Гелда вэрбаваў на Беласточчыне беларускіх хлопцаў у афіцэрскую школу, якая павінна была адчыніцца ў Менску. Аднак ён не ўлічыў, што Беластоцкі “бэцырк” быў далучаны да Ўсходняй Прусіі. Таму Гелда і Уладзімер Тамашчык не атрымалі ад немцаў дазволу на адпраўку ў Менск 20 завэрбаваных асобаў.\nУ 1943 г. ў Беластоку паўстаў беларускі батальён (120 чалавек), камандзірам якога ў ранзе капітана быў прызначаны Гелда. Фактычна, гэта была вайсковая адзінка з паліцыйнымі функцыямі. Увосень 1943 году ў Беласток з Украіны быў пераведзены ўкраінскі батальён (каля 200 чалавек), у якім было шмат прадстаўнікоў іншых нацыянальнасьцяў. Украінскія вайскоўцы разьмясьціліся ў адным будынку з беларусамі. Спачатку яны мелі чорную ўніформу, але нядоўга – хутка яе зьмянілі на такую ж, што насілі й беларускія жаўнеры. Украінскі батальён мусіў весьці барацьбу з партызанамі.\nАднак хутка Гелда даведаўся, што яны рабавалі насельніцтва ды ўчынялі розныя злачынствы. Адбылася тайная нарада беларускага актыву, на якім пастанавілі прасіць немцаў, каб да кожнай групы ўкраінскага батальёну, што ішла на “заданьне”, далучаць двух беларусаў. Гэта дазволіла б ведаць, што яны робяць. Немцы далі згоду. Зразумела, што ўкраінцам гэта не спадабалася, але яны вымушаны былі пагадзіцца зь “беларускім кантролем”.\nУ траўні 1944 году нямецкае гестапа арыштавала ў беларускім батальёне каля 20 чалавек, у тым ліку, Гелду, Міколу Грыцука, Алеся Асяцімскага, Смактуновіча, Матыса, Нігерэвіча ды іншых. Усім ім закідалася абвінавачваньне ў прыналежнасьці да Беларускай Незалежніцкай Партыі, якая, па зьвестках гестапа, пашыралася ў беларускім батальёне. Аднак на допытах ніхто з арыштаваных не прызнаўся ў сяброўстве ў БНП (на Беласточчыне БНП кіраваў якраз Іван Гелда). Тым ня менш, беларускім вайскоўцам пагражаў расстрэл і толькі імклівае адступленьне немцаў зь Беларусі выратавала іх ад сьмерці.\n22-25 чэрвеня (па іншых зьвестках – на пачатку ліпеня) 1944 г. адбывалася эвакуацыя беластоцкае турмы, падчас якое вязьні былі падзеленыя немцамі на дзьве групы. Міхась Белямук успамінае, што “адзін з гестапаўцаў угледзеў Гелду і сказаў яму забіраць знаёмых хлапцоў і мужчынаў. Гелда ня ведаў, які лёс іх чакае, але інструкцыю гестапаўца выканаў, сабраў вакол сябе даволі вялікую колькасьць асобаў. Пачалі заяжджаць грузавікі, у якія грузілі людзей ды вывозілі. Групу, дзе быў Гелда, не пагружалі ў грузавікі, але адчынілі турэмную браму й адпусьцілі на волю”.\nАдпачыўшы некалькі дзён, І. Гелда зьявіўся ў батальён, якім камандаваў у яго адсутнасьць Сяргей Матысік, і загадаў усім перабірацца ў Белавескую пушчу, каб пераўтварыцца ў партызанаў. Аднак ягоны загад ня быў выкананы Матысікам, які сабраў людзей і сказаў, што ён асабіста супраць партызаншчыны. Аднак паабяцаў, што кожны жадаючы ісьці ў лес будзе добра забясьпечаны зброяй і амуніцыяй. Каля 35% асабовага складу батальёна пайшло ў Белавескую пушчу. Рэшта на чале з Матысікам выехала ў Ломжу, дзе яшчэ каля пятнаццаці чалавек былі прыцягнены Алесем Асяцімскім і Міколам Грыцуком у беларускую антысавецкую партызанку. Сам С. Матысік раіў усім адступаць, бо ня верыў у хуткую вайну Захаду з СССР, але і не перашкаджаў тым хлопцам, якія вырашылі змагацца з бальшавікамі.\nДакладна невядома ці ўдзельнічаў Іван Гелда ў Другім Усебеларускім кангрэсе ў Менску. Як бы там ні было, а ўжо ў ліпені 1944 г., як сябра БНП, ён з часткай сваіх хлопцаў едзе ва Ўсходнюю Прусію, дзе ў мястэчку Дальвіц была распачата падрыхтоўка беларускай моладзі для партызанскай дзейнасьці на Бацькаўшчыне. Гелда ў ранзе маёра Беларускае Краёвае Абароны зьяўляўся камандзірам гэтага спэцыяльнага беларускага батальёна “Дальвіц”. Барыс Рагуля, які ў той час таксама быў у гэтай вайсковай адзінцы, успамінае: “Я мала ведаў маёра Гелду. Ён быў даволі высокі, здаровы, тып афіцэра – прамалінейны, праўдзівы, як што трэба сказаць. Любіў выконваць і даваць загады. Па ранзе ён быў малодшы Родзькі, але Гелда быў старэйшы векам. Гэта быў просталінейны патрыёт, афіцэр. “Загад выконваю, загад даю і ён мусіць быць выкананы”.\nУ лістападзе 1944 г. рэшту Беластоцкага беларускага батальёну, дзякуючы намаганьням Сяргея Матысіка, немцы згадзіліся перакінуць праз Данію ў Нарвэгію. Перад адпраўкай, у Бэрліне сваіх былых падначаленых наведаў І. Гелда. Ён крытыкаваў Матысіка за тое, што ён “уцякае ад змаганьня за Беларусь”. На гэта той адказаў: “Загубіць моладзь мне не дазваляе сумленьне, яе трэба зьберагчы, яна можа быць вельмі патрэбная ў будучыні”. На гэтым яны й разышліся.\nНа пачатку лютага 1945 году маёр Іван Гелда быў выкліканы ў Бэрлін, уведзены ў склад Беларускай Цэнтральнай Рады. Батальён “Дальвіц” у гэты час ужо знаходзіўся каля Бэрліну й працягваў падрыхтоўку. У красавіку 1945-га адбылася нелегальная канферэнцыя БНП, на якой аформілася Беларуская Вайсковая Арганізацыя, якая павінна была ачоліць партызанскае змаганьне на Беларусі. У ёй браў удзел і Гелда. Калі грамадоўцы прапанавалі яму перабірацца на Захад, ён адказаў наступнае: “Я хачу прысьвяціць усё сваё жыцьцё ўзброенай барацьбе за вызваленьне Беларусі”.\nНа пачатку траўня 1945 году батальён “Дальвіц” апынуўся ў Чэхіі, дзе ён быў раззброены мясцовымі паўстанцамі. Па адной з вэрсій, каманду аб здачы зброі аддаў маёр Гелда, калі Родзька ў батальёне адсутнічаў. Бо не хацеў праліваць крыві. Па другой вэрсіі, загад аддаў Родзька, калі ягоны аддзел трапіў у засаду ў адным з чэскіх мястэчак. Пасьля гэтага жаўнеры і афіцэры “Дальвіцу” разьбіліся на групы й прабіваліся ў Польшчу й на Беларусь. Дакладна невядома, калі й пры якіх абставінах трапіў у рукі чэкістаў маёр Іван Гелда. Аднак ужо ў чэрвені 1945 году ён даваў паказаньні сьледчым дзяржбясьпекі. Сьледзтва цягнулася да вясны 1946 г. Гелда праходзіў па “справе шасьці” й быў засуджаны бальшавіцкімі акупантамі да кары сьмерцю. Беларускія эміграцыйныя крыніцы паведамляюць, што славуты беларускі вайсковец быў павешаны ў Беластоку…\nС. Ёрш. Рыцар Свабоды (Ксёндз Вінцэнт Гадлеўскі, 1888-1942) | Асобы\nУ. Конан. Ксёндз Вінцэнт Гадлеўскі: Філасофскае абгрунтаванне беларускай ідэі | Асобы


На беларускамоўнага кіроўцы аўтобуса прарасейскі актывіст, былы сябра АГП Арцём Агафонаў напісаў скаргу за бел-чырвона-белую стужку. Агафонаў апублікаваў у «Фэйсбуку» ліст з Валожынскага РАУС. У паведамленні пазначана, што кіроўца фірмы «Трансфілд» Віктар Бразоўскі аштрафаваны за наяўнасць пабочных прадметаў (бел-чырвона-белага сцяга) на лабавой шыбе аўтобуса.\nВіктар Бразоўскі, 57-гадовы кіроўца аўтобуса распавёў nn.by аб сваім бізнэсе, стаўленні да мовы і жыцця.\n- Я сам родам з Валожынскага раёна, з вёскі Вішнева.\nБацька мой паляк, у дзяцінстве, у сям'і гаварылі па-польску, або на польска-беларускай такой мове. Пасля я быў вайскоўцам, гаварыў па-расейску... І гадоў 10-15 таму, ужо сталым чалавекам, пакрысе прыйшоў да беларушчыны. Прыйшоў, можа, час задумацца, хто я, што я, для чаго я тут... Сам я сёння ўважаю сябе за беларуса.\nБеларускасць мая не тое каб не дапамагае або перашкаджае бізнэсу. Ёсць пэўнае кола сталых кліентаў з беларускамоўнага асяроддзя, але я не адмаўляюся і ад іншых. Ніколі ніхто яшчэ не адмаўляўся ад маіх паслуг таму, што я размаўляю па-беларуску.\nАле былі цікавыя выпадкі, асабліва ва Украіне. Аднойчы прыехалі ў Пачаеў, да аўтобуса падышоў ахоўнік, пакруціўся і пытаецца: «А Вы адкуль? Напісана ў Вас не па-ўкраінску, але літары да нашых падобныя...». Я адказваю, што з Беларусі. Падышлі яшчэ пару чалавек — і пайшлі яны абдымаць мяне! Кажуць, маўляў, у вас такая прыгожая мова!\n- Я і дырэктар, і ўладальнік, і кіроўца, і прыбіральнік у сваёй транспартнай фірме. Аўтобус узяў у крэдыт, паціху разлічваюся. Але я сваю дзейнасць бізнэсам не назваў бы — так, праца для падтрымкі штаноў.\nШто да чырвонай палосы на борце аўтобуса...\nНадоечы мяне запрашалі ў Валожынскую ДАІ — нейкі Агафонаў напісаў на мяне скаргу. Ну і інспектар зацікавіўся той палосай таксама. Але ўсё скончылася нармальна.\nА сам скажу так: мне гэты колер падабаецца. Гэта наш колер, і ён мне больш даспадобы, чым нейкі... зялёна-іншы.


Колькі зарабляюць Васілевіч, Давыдзька, Ананіч, Марзалюк? - Салiдарнасць\nПарламенцкая кампанія выйшла на той этап, калі людзям прапануюць зрабіць канчатковы выбар між кандыдатамі. Для таго, каб людзі не памыліліся з абранцам, Наша ніва прапаноўвае ўбачыць іх даходы за 2018 год.\nДаход — гэта не толькі заробак з асноўнага месца працы, гэта можа быць і продаж нейкай маёмасці, і ганарары, і падпрацоўкі. Але гэтая лічба ўсё адно дазваляе пабачыць, як і дзе жыве кандыдат.\n22-гадовая «Міс Беларусь» Марыя Васілевіч адна з найбольш яркіх і медыйных асобаў. Спадарожніца Аляксандра Лукашэнкі вылучаецца па Кальварыйскай акрузе ў Мінску.\nВасілевіч працуе рэдактарам на Белтэлерадыёкампаніі. Тым не менш, на тэлебачанні яна адпрацавала далёка не ўвесь год. Прыбытак Марыі за 2018 год склаў 15 100 рублёў. Калі разлічыць гэта па месяцах, то ў сярэднім выходзіць 1250 рублёў.\nТаксама ва ўласнасці Васілевіч ёсць кватэра ў Мінску плошчай 41,5 квадратных метра, а таксама легкавік. Праўда, чамусьці не пазначаецца яго марка.\nСтаршыня «Белай Русі» вылучаны кандыдатам па Усходняй акрузе Мінска. Ягоным канкурэнтам па акрузе з’яўляецца прадстаўнік Партыі БНФ Зміцер Каспяровіч.\nУ пачатку 2018 года Генадзь Давыдзька яшчэ ўзначальваў Белтэлерадыёкампанію, але ў лютым быў заменены на Івана Эйсманта. Тым не менш, на БТ Давыдзька працягваў весці перадачу «Клуб рэдактараў».\nДаход спадара Давыдзькі атрымаўся дастаткова ўнушальным. За 2018 год ён займеў 83 тысячы рублёў. У сярэднім на месяц гэта выходзіць каля 7 тысяч рублёў.\nУ Генадзя Браніслававіча ва ўласнасці яшчэ аднакватэрны дом у Бабруйску, а таксама зямельныя ўчасткі ў Бабруйскім раёне.\nНу і не забывайце пра надзел Давыдзькі ў Драздах. Пры гэтым старшыня «Белай Русі» фармальна яшчэ не здаў катэдж у эксплуатацыю, хоць хваліўся, што ўжо адсвяткаваў наваселле.\nДля параўнання, у Каспяровіча гадавы даход склаў 21 тысяча 600 рублёў. Ва ўласнасці ў кандыдата кватэра і два аўтамабілі.\nБылая міністарка інфармацыі балатуецца па Барысаўскай сельскай акрузе. Гэта малая радзіма Ліліі Ананіч, яна нарадзілася ў вёсцы Леванова. Кандадытка вядзе дастаткова актыўную кампанію, амаль штодня рапартуючы аб праведзеных сустрэчах у фэйсбуку і інстаграме.\nНа сёння Ананіч — намесніца старшыні грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз жанчын». За 2018 год яе даход склаў 21 тысяч 640 рублёў. Калі разбіць на дванаццаць месяцаў, то атрымліваецца нешта каля 1800 рублёў.\nВа ўласнасці Ананіч таксама катэдж у аграгарадку Сёмкава пад Мінскам плошчай 290 квадратных метраў, а таксама аўтамабіль «Таёта Авенсіс» 2006 года.\nПа акрузе таксама ідзе галоўны пажарны Барысаўскага раёна Уладзімір Пікуза. Ягоны даход за год склаў 31 тысячу рублёў.\nГісторык, археолаг Ігар Марзалюк у другі раз спрабуе патрапіць у парламент па Магілёўскай-Ленінскай акрузе №84. Апроч дэпутацтва, Марзалюк усё яшчэ выкладае ў Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя Куляшова.\nДаход Марзалюка за 2018 год склаў 63 тысячы 88 рублёў. У пераводзе на месяцы гэта складае каля 5250 рублёў. Цалкам сабе прыстойныя грошы для Магілёва. У Марзалюка таксама маецца кватэра плошчай 62,8 метра.\nСамым багатым кандыдатам па Магілёве стаў дырэктар вагонабудаўнічага завода Віталь Мартынаў. Яго даход склаў 69556 рублёў. Таксама ў яго ўласнасці кватэра, дом і гараж.\nВядучы АНТ ідзе на выбары па мінскай Партызанскай акрузе №110. Даход Думбадзэ пазначаны як 25 тысяч рублёў. Гэта значыць, штомесяц ён мае каля 1 тысячы даляраў.\nНапрыклад, па гэтай жа акрузе дырэктар каледжа прадпрымальніцтва Віктар Малатоўнік мае за 2018 год амаль 40 тысяч рублёў.\nСтаршыня ЛДПБ Алег Гайдукевіч задэклараваў за 2018 год 22 тысячы рублёў даходу. Гайдукевіч ідзе на выбары па Каліноўскай акрузе.\nКіраўніца сакратарыята старшыні праўлення «Беларусбанка» Марына Лянчэўская — кандыдатка ад уладаў па Заходняй акрузе Мінска.\nЗа 2018 год Лянчэўская мела 120 тысяч рублёў даходаў. Лёгка падлічыць, што гэта каля 10 тысяч рублёў на месяц. Лянчэўская — дачка колішняга намесніка кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Аляксандра Папкова. Таксама ва ўласнасці Лянчэўскай кватэра плошчай 130 кв.м. і аўтамабіль.\nПасол Беларусі ў Турцыі Андрэй Савіных летась зарабіў 46 тысяч еўра. Яго месячны заробак такім чынам складае 3800 еўра. Плюс да ўсяго ў Савіных таксама накапала 8500 беларускіх рублёў. У некаторых кандыдатаў гэта заробак за цэлы год.


Справаздачы ReCardio : Адзін з самых магутных артыкулаў у галіне аховы ReCardio ў свеце?\n3.3/10 0:10 Liana Strong\nБольш за здароўе дасягаецца з ReCardio мабыць, ReCardio простым. Сотні энтузіязму спажыўцоў ужо даказалі, што захаванне здароўя можа быць такім лёгкім. Вы таксама не ведаеце, як ReCardio выконвае тое, што ён сцвярджае? У нашым артыкуле паказана, як прадукт паляпшае ваша здароўе:\nДадзеныя аб сродках\nReCardio выкарыстоўвае натуральныя інгрэдыенты, ReCardio выкарыстоўваюць вядомыя спосабы дзеяння. Лячэнне не дарагое і не мае істотных пабочных эфектаў\nАкрамя таго, любы чалавек можа камфортна набыць тавар без усялякіх спецыфікацый з дапамогай мабільнага тэлефона і камп'ютэра - канфідэнцыйна выконвацца самыя высокія стандарты бяспекі (шыфраванне SSL, прыватнасць дадзеных і інш.)\nДля аналізу кожнага інгрэдыента ReCardio было б перабольшана, таму мы абмяжуемся самымі важнымі тры:\nСапраўды бескарысна, гэта раздражняе, паколькі такі прадукт гэтага дзялення змяшчае эфектыўны інгрэдыент без належнай дазоўкі.\nНа шчасце, карыстальнікам, вядома, не трэба турбавацца аб ReCardio ў ReCardio - наадварот: гэтыя інгрэдыенты былі вельмі магутна згрупаваныя ў навукова-даследчых мэтах.\nПа гэтых прычынах закупка ReCardio шматабяцальная:\nПерш за ўсё, дзесяткі пераваг, якія прыходзяць з ужываннем лекаў, цудоўныя:\nУнікальная сумяшчальнасць і прымальная апрацоўка дазваляюць нязменна натуральныя інгрэдыенты або матэрыялы\nВам не трэба абмяркоўваць любую з вашых праблем і, як следства, прыняць меры стрымання\nЗ-за дыскрэтнага заказу ў Інтэрнэце ніхто пра вашу праблему не чуе\nКаб атрымаць лепшае разуменне таго, як ReCardio наогул, зірніце на ReCardio даследавання інгрэдыентаў.\nМы ўзялі гэтую працу ад вас: потым мы таксама праверым меркаванне іншых людзей, але спачатку можна ўбачыць тут афіцыйную інфармацыю пра эфект ReCardio :\nТакім чынам, прынамсі гэтыя водгукі ад тых, хто спадзяецца карыстацца прадуктам.\nПры такіх абставінах вам варта ўстрымлівацца ад выкарыстання прадукту:\nВы не будзеце мала схільныя ўкладваць грошы ў сваё дабрабыт, і калі вы ў канчатковым рахунку палепшыце сваё здароўе, вам зусім не хвалюе? У гэтым выпадку вы можаце гэта дазволіць. Вы мяркуеце, што вы не зможаце надзейна выкарыстоўваць прадукт? Калі гэта адносіцца і да вас, вы можаце таксама дазволіць ёй заставацца. Калі вам не споўнілася 18 гадоў, я не раю прымаць. У выніку гэта, верагодна, мацней, чым Hondrocream.\nКалі гэтыя пытанні адзначаны так, што пералік гэтых цяжкасцяў ніякім чынам не закране вас, вам трэба толькі растлумачыць адну рэч: як толькі вы выявіце ўпэўненасць у сабе, каб вызначыць, "З гэтага моманту я палепшыў сваю жыццёвую сілу і здароўе і хацеў бы нешта зрабіць з гэтым! ", проста перастань думаць і вырашаць свае праблемы зараз.\nНаша рэкамендацыя ў гэтым выпадку: хоць гэта можа быць напружаным спосабам, пры гэтым падрыхтоўка павінна быць відавочна прасцей.\nЦі існуюць якія-небудзь спадарожныя абставіны ў дачыненні да прадукту ў цяперашні час?\nReCardio чынам, ReCardio працуе з целам і не супраць, ні побач з ім, што фактычна ReCardio абставіны.\nЦі можна сабе ўявіць, што першы прыём нейкім чынам адчуваецца незвычайна? Што вам трэба пэўную колькасць часу, каб пераканацца, што адчуваюцца наступствы?\nСапраўды. Лагічна, што пакутуюць патрэбны перыяд заспакаяльнага характару, і незнаёмае пачуццё ў пачатку прыкладання можа ўжо прыйсці.\nАцэнкі карыстальнікаў прадукту таксама даказваюць, што пабочных эфектаў звычайна не бывае.\nЗручна, прадукт займае вельмі мала месца і можа перавозіцца ў любым месцы. Зірнуўшы на даступныя дадзеныя, вы даведаецеся, што важна, і ў вас не будзе абсалютна ніякіх іншых пытанняў, якія тычацца часу і часу прымянення.\nНезлічоныя спажыўцы кажуць, што вы ўбачылі паляпшэнне пры першым выкарыстанні.\nУ наступным часта бывае, што ўжо праз некалькі тыдняў можа быць дасягнуты прагрэс.\nСапраўды, спажыўцы, падобна, так задаволены прадуктам, што праз некалькі гадоў ён будзе выкарыстоўвацца самім сабой.\nТаму мае сэнс, хоць ізаляваныя паведамленні сцвярджаюць пра супрацьлеглы характар, выкарыстоўваць прадукт на некаторы час і практыкаваць настойліва. Калі ласка, звярніце ўвагу на наш сэрвіс для атрымання дадатковай інфармацыі. Чакаецца, што ён будзе мацнейшы за Raspberry.\nШто іншыя карыстальнікі паведамляюць пра ReCardio\nДаследаванні паказваюць, што ёсць шмат здавальняючых даследаванняў ReCardio. Лагічна, што поспехі не заўсёды выглядаюць аднолькава, але ў цэлым яны карыстаюцца надзвычай пазітыўнай рэпутацыяй.\nКалі ў вас яшчэ ёсць сумневы ў дачыненні да ReCardio, вам можа не ReCardio запалу сутыкнуцца з цяжкасцямі.\nДалей я раскрываю вам рэчы, якія я магу вызначыць падчас маіх даследаванняў:\nВялікія паляпшэнні з дапамогай ReCardio\nЧакання ReCardio - некалькі аглядаў, і ReCardio можа мець розныя эфекты для ўсіх. У цэлым, вынікі цудоўныя, і я думаю, што вынік будзе вельмі здавальняючым для вас.\nМы можам заўважыць, што вы, як спажыўец, цалкам задаволены наступнымі фактамі:\nНаша меркаванне аб ReCardio\nПерш за ўсё, поспехі, якія забяспечваюць пастаўшчык і добра прадуманая кампазіцыя, вылучаюцца. А тыя, хто ў гэтым не можа быць упэўнены, могуць разлічваць на меркаванні карыстальнікаў.\nТут трэба падкрэсліць, што важна перавага выкарыстання дэталёвага выкарыстання, якое патрабуе ўсяго некалькіх хвілін.\nГрунтуючыся на маіх дэталёвых даследаваннях і шматлікіх тэстах, якія выкарыстоўваюць вялікую колькасць прадуктаў, якія тычацца "", я разумею, што гэта лекі сапраўды адзін з лепшых у сваім класе.\nТой, хто лічыць усе крытэрыі, якія падтрымліваюць прадукт, павінен дакладна разумець, што прадукт натхняе. Chocolate Slim варта праверыць.\nУ цэлым, ReCardio пераканаўчым памочнікам у вобласці. Аднак варта звярнуць увагу на адзін дадатковы аспект: Замовіць прадукт толькі з зыходнага крыніцы. Вы ніколі не ведаеце, ці з'яўляецца фінансаванне ад іншых сродкаў.\nВы проста не павінны думаць пра пошук непацверджаных вытворцаў і, магчыма, атрыманне толькі імітацыі, а не сапраўднага сродку.\nТам вы маглі не толькі атрымаць неэфектыўнае сродак прававой абароны, але і заплаціць сваім дабрабытам!\nКаб пераканацца, што прадукт з'яўляецца законным і эфектыўным, замовіць у арыгінальнага вытворцы. Так што гэта, безумоўна, мае больш сэнсу, чым Miracle.\nУ гэты момант вы знойдзеце сапраўдныя сродкі па справядлівай цане, пераканаўчым дыяпазоне паслуг і, акрамя таго, хуткіх варыянтах дастаўкі.\nНаступныя парады апісваюць самую хуткую стратэгію, калі вы хочаце паспрабаваць лекі:\nЛепш вы павінны захаваць нядбайныя пошукі, націснуўшы на адну з пацверджаных мной спасылак на гэтай старонцы. Я правяраю спасылкі паўтараюцца. У выніку, пастаўка, умовы і кошт заўсёды лепшыя.\nАкрамя таго, Chocolate Slim ісці наперад.


Песьня “Люблю”. Музыка В.Качанскага, словы К.Буйлы. Розныя выканаўцы. Альбом “Я нарадзіўся тут”, выданьне А.Сушы, 2000\nНаўрад ці думаў кампазытар Уладзімер Алоўнікаў, што напісаная ім на словы Алеся Бачылы песьня “Радзіма мая дарагая” некалі зробіцца ня проста пазыўнымі дзяржаўнага радыё, але яшчэ і адным з прэтэндэнтаў на дзяржаўны гімн. Зрэшты, кожны кампазытар, відаць, менш за ўсё думае пра далейшы лёс песьні. Галоўнае для яго — каб песьня проста атрымалася. А далей ужо будзе кіраваць гісторыя.\nНе пакіну згадваць вядомыя словы: кожнай часіне — уласныя песьні. Тым ня менш практыка сьведчыць, што часам адна й тая ж песьня можа можа быць актуальнай у розны час. Клясычны прыклад у сусьветнай папулярнай музыцы — славутая песьня “Night In White Satin” групы “Moody Blues”, якая ўпершыню ўзначаліла брытанскі гіт-парад у 1968 годзе, а пасьля на працягу двух дзясяткаў гадоў яшчэ двойчы вярталася на першую ягоную прыступку.\nА “Пагоня” на словы Багдановіча? Праз многія гады песьня набыла другое дыханьне, зноў зрабілася актуальнай. Напісаная Вячаславам Качанскім музыка на найбольш вядомы верш Канстанцыі Буйлы “Люблю наш край” атрымала другое жыцьцё на выдадзеным у 2000 годзе альбоме “Я нарадзіўся тут”.\nІ для гэтага было зроблена зьнешне нямнога: проста зьмянілася стылістыка, калі мэлёдыя была стылізаваная пад блюз. Менавіта стылізаваная, таму што казаць пра новую вэрсію песьні як пра сапраўдны блюз усё ж цяжка. Але і такой стылізацыі хапіла, каб старая песьня загучала сучасна ў выкананьні Веранікі Кругловай і ўдзельнікаў праекту “Я нарадзіўся тут”.\nНа жаль, не магу назваць аранжыроўца: такую інфармацыю нашыя выдаўцы ўпарта хаваюць. Магчыма, гэта Лявон Вольскі, які выступае тут у ролі блюзавага піяніста.


Прабел у правасуддзі: # Расізм шырока распаўсюджаны ў сістэмах крымінальнага правасуддзя па ўсёй Еўропе - Рэпарцёр ЕС: EU Reporter\nПрабел у справядлівасці: # Расізм шырока распаўсюджаны ў сістэмах крымінальнага правасуддзя па ўсёй Еўропе\nІнстытуцыйны расізм пераважае ў сістэмах крымінальнага правасуддзя па ўсім ЕС і ўплывае на тое, як расісцкія злачынствы (не) фіксуюцца, расследуюцца і пераследуюцца, гаворыцца ў новым дакладзе, апублікаваным Еўрапейскай сеткай супраць расізму (ENAR) сёння (11, верасень).\n"Праз дваццаць гадоў пасля таго, як у справаздачы Макферсана высветлілася, што брытанская паліцыя была інстытуцыйна расісцкай, мы выяўляем, што сістэмы крымінальнага правасуддзя па ўсім Еўрапейскім Саюзе не абараняюць ахвяр расісцкіх злачынстваў - гэта нягледзячы на рост жорстка расава матываваных злачынстваў", - сказала Карэн Тэйлар, старшыня Еўрапейскай сеткі супраць расізму.\nУ справаздачы ENAR, якая ахоплівае краіны-члены ЕС 24, прыводзяцца дадзеныя пра расісцкія злачынствы паміж 2014 і 2018, а таксама дакументальныя інстытуцыйныя практыкі падчас запісу, расследавання і пераследу злачынстваў на нянавісці з расавай прадузятасцю. Гэта паказвае, наколькі тонкія формы расізму настойліва з'яўляюцца ў сістэме крымінальнага правасуддзя з таго моманту, як пацярпелы паведамляе пра міліцыянтнае злачынства ў міліцыі, да расследавання і пераследу. Гэта прыводзіць да «разрыву правасуддзя»: значная колькасць выпадкаў злачынстваў з нянавісці ў канчатковым выніку адмяняецца як злачынства з нянавісці.\nДадзеныя за перыяд 2014-2018 сведчаць аб тым, што ў многіх краінах ЕС узрастаюць расавыя матывы злачынстваў. Акрамя таго, буйныя падзеі, такія як тэрарыстычныя акты - і палітычная рыторыка, і рэакцыя на гэтыя напады - могуць выклікаць ўсплёск колькасці зафіксаваных расісцкіх злачынстваў.\nУ большасці дзяржаў-членаў ЕС дзейнічаюць законы аб ненавісці да злачынстваў, а таксама палітыка і рэкамендацыі па рэагаванні на расісцкую злачыннасць, але яны не выконваюцца з-за кантэксту глыбока ўкараняецца інстытуцыйнага расізму ў органах унутраных спраў.\nНяправільнае абыходжанне з расамі матываванымі злачынствамі ўладамі, і ў прыватнасці паліцыяй, пачынаецца з запісу расісцкіх злачынстваў. Факты сведчаць пра тое, што міліцыя не ўспрымае сур'ёзна паведамленні пра расісцкія злачынствы альбо не лічыць ахвярамі падобных злачынстваў. Такая практыка выглядае асабліва дакладна, калі пэўныя групы, такія як цыганы і негр, паведамляюць пра гэтыя злачынствы. Расавая стэрэатыпізацыя шырока распаўсюджана ў працы на ўсіх узроўнях.\nАкрамя таго, адсутнасць арганізацыйнага рэагавання і негатыўны вопыт пацярпелых з міліцыяй азначае, што арганізацыі грамадзянскай супольнасці павінны запоўніць прабел для забеспячэння належнага ўліку злачынстваў, якія рацыянальна матываваныя.\nРасавая прадузятасць можа «знікнуць» падчас запісу міліцыі і расследавання злачынства. Паліцыя лічыць расследаваннем злачынстваў больш простым, напрыклад, парушэнне грамадскага парадку або злачынствы супраць уласнасці, чым выяўленне фактаў матывацыі прадузятасці.\nТаксама ёсць некалькі фактараў, якія перашкаджаюць паспяховаму пераследу і вынясенню прысуду за злачынства на нянавісці з расавай прадузятасцю, уключаючы адсутнасць дакладных вызначэння злачынстваў на нянавісці з расавай прадузятасцю; недастатковая падрыхтоўка і абмежаваны патэнцыял; і недастатковае выкарыстанне абвастранай нормы "нянавісці".\n"Нам патрэбныя істотныя змены ў сістэме крымінальнага правасуддзя, калі расавая справядлівасць будзе пераважаць у адносінах да ахвяраў расісцкага злачынства ў Еўропе. Урады і ўстановы могуць лепш рэагаваць на злачынствы ад нянавісці, калі яны здзяйсняюць перагляд практыкі, палітыкі і працэдур, якія перашкаджаюць пэўным групам ", - сказала Карэн Тэйлар. "Бяспека людзей пад пагрозай, і справядлівасць павінна выконвацца - для ўсіх членаў грамадства".\nЦеньны даклад 2014-18 ENAR пра расісцкую злачыннасць і інстытуцыйны расізм заснаваны на дадзеных і інфармацыі краін-членаў 24: Аўстрыі, Балгарыі, Харватыі, Чэхіі, Кіпра, Даніі, Эстоніі, Фінляндыі, Францыі, Германіі, Грэцыі, Венгрыі, Ірландыя, Італія, Латвія, Літва, Мальта, Нідэрланды, Польшча, Партугалія, Румынія, Славакія, Іспанія і Вялікабрытанія.\nУ справаздачы і асноўных высновах ёсць можна паглядзець тут. У справаздачы таксама ўваходзяць практычныя даследаванні і сведчанні, якія падкрэсліваюць вопыт ахвяр расава матываванага злачынства, адсутнасць абароны і невыкананне мер па справядлівасці для гэтых ахвяр.\nДаклад Макферсана, замоўлены брытанскім урадам і апублікаваны ў 1999, - справаздача грамадскага расследавання расследавання расісцкага забойства Стывена Лоўрэна, чорнага падлетка, і наступнага міліцэйскага расследавання. Ён прыйшоў да высновы, што сталічная паліцыя была "інстытуцыйна расісцкай", і зрабіў рэкамендацыі 70 па рэформах, якія ахопліваюць і праваахоўную дзейнасць, і крымінальнае заканадаўства.\nЕўрапейская сетка супраць расізму (ENAR aisbl) выступае супраць расізму і дыскрымінацыі і выступае за роўнасць і салідарнасць для ўсіх у Еўропе. Мы звязваем мясцовыя і нацыянальныя антырасісцкія НДА па ўсёй Еўропе і выказваем заклапочанасць нацыянальнымі і рэлігійнымі меншасцямі падчас дэбатаў па еўрапейскай і нацыянальнай палітыцы.\nВыбраныя тэматычныя даследаванні\nМяккі прысуд за забойцу нігерыйскага ўцекача (Італія)\nГалоўны злачынца расава матываванага забойства нігерыйца, звязанага з крайне правай групоўкай, быў арыштаваны па абвінавачванні ў забойстве, абвастраным расісцкімі матывамі. Аднак яго адвакат разам з часткай мясцовых і нацыянальных СМІ выказаўся за законную абарону. Пазней мужчына атрымаў паніжанае пакаранне ў чатыры гады ў хатнім арышце.\nПаліцыя адмовіла ахвяру расісцкага і гамафобнага нападу (Нідэрланды)\n"Я павінен глядзець 24 / 7 толькі таму, хто я ёсць, гэта мяне высільвае. Мне проста не важна ”.\nУ аўтобусе ва Утрэхце Амаір падвяргаўся пераследу на глебе свайго паходжання і сэксуальнай арыентацыі. Супрацоўнік міліцыі не хацеў дакументаваць паказанні сведак або правяраць выявы камеры аўтобуса. Праз чатыры месяцы Амаір атрымаў заяву ў паліцыю, што справа не можа быць узбуджаная з-за адсутнасці складу злачынства. Омайр прасіў сустрэчу ў сваім паліцэйскім офісе, каб абмеркаваць заяву з членам сеткі LGBTQI міліцыі Pink in Blue. Афіцэр прызнаў, што справу трэба было расследаваць як злачынства на нянавісці і што інцыдэнт быў зафіксаваны няправільна.\nПаліцыя жорстка абыходзіцца з цыганамі (Славакія)\nБольш за супрацоўнікі міліцыі 60 фізічна напалі на цыганскіх людзей, у тым ліку жанчын і дзяцей, падчас рэйду. Паліцыя ўвайшла ў хаты без дазволу і нанесла матэрыяльную шкоду. Некалькі скаргаў былі накіраваны ў інспекцыю міліцыі для расследавання. Паліцэйская інспекцыя выявіла, што міліцыя дзейнічала ў адпаведнасці з заканадаўствам. Інспекцыя грунтавалася толькі на расследаванні інфармацыі супрацоўнікаў міліцыі. Ніводнага іншага сведкі ў інспекцыю не ўключылі. Адзін пацярпелы падаў крымінальную скаргу, але гэта было прызнана неабгрунтаваным.\nКлючавыя словы: eu, прыкметах, поўны вобраз, Італія, Нідэрланды, расізм, Славакія\nкатэгорыя: Frontpage, EU, Італія, Нідэрланды, Славакія\n« Еўрапейцы "больш не давяраюць ЗША ў бяспецы" - справаздача #ECFR\nНа шляху да свету, свабоднага ад #NuklearWeapons - амбіцыі # Казахстана »


У Менску прэзэнтуюць дзьве кнігі беларускіх пісьменьнікаў з Падляшша\n15 травень 2019, 13:15\nСёньня, 15 траўня, у Літаратурным музэі Максіма Багдановіча ў Менску адбудзецца прэзэнтацыя найноўшых кніжных выданьняў Надзеі Артымовіч і Міхала Андрасюка, беларускіх пісьменьнікаў з Падляшша.\nСтаршыня Саюзу беларускіх пісьменьнікаў Барыс Пятровіч, Міхал Андрасюк ды выдавец і галоўны рэдактар беластоцкага тыднёвіка «Ніва» Яўген Вапа прадставяць кнігу прозы «Поўня» Міхала Андрасюка і дзьвюхмоўны (беларускія арыгіналы і польскія пераклады) зборнік вершаў Надзеі Артымовіч «Краявід зь невідочнай памылкай».\nМіхась Андрасюк. Фота Міры Лукшы\nМіхал Андрасюк нарадзіўся 2 сьнежня 1959 году ў Гайнаўцы на Падляшшы. Дзяцінства і маладосьць правёў у вёсцы Войнаўка ў гміне Дубічы-Царкоўныя, дзе цяпер пражывае. Скончыў беларускі ліцэй у Гайнаўцы (1978), працаваў настаўнікам і каменячосам, цяпер супрацоўнічае зь беларускамоўнымі СМІ ў Беластоку. Піша па-беларуску і па-польску. Аўтар кнігаў прозы «Фірма» (Беласток, 2000), «Мясцовая гравітацыя» (Беласток, 2004), «Белы конь» (Беласток, 2006, перакладзены і выдадзены на польскай мове ў 2011), «Вуліца Добрай Надзеі» (Менск, 2010), «Wagon drugiej klasy» (Беласток, 2010), «Krzyżyk» (Беласток, 2015), «Поўня» (2018). Міхал Андрасюк узнагароджаны «Залатым апострафам» часопіса «Дзеяслоў» за сваю прозу, якая друкавалася на яго старонках у 2009 годзе. Атрымаў літаратурную прэмію прэзыдэнта Беластоку імя Веслава Казанэцкага за 2011 год за кнігу «Белы конь».\nНадзея Артымовіч нарадзілася 18 лютага 1946 году ў вёсцы Ягуштова каля Бельску на Падляшшы. Дзяцінства паэткі прайшло ў Бельску, тут яна хадзіла ў пачатковую школу і ў Беларускі агульнаадукацыйны ліцэй імя Браніслава Тарашкевіча. У 1965–67 вывучала рускую філялёгію на настаўніцкіх курсах у Беластоку, а ў наступныя гады — беларускую філялёгію ў Варшаўскім унівэрсытэце, які закончыла ў 1972. Сябра Саюзу польскіх пісьменьнікаў з 1986. Жыве ў Бельску. Аўтарка паэтычных кніг «We śnie w bólu słowa» (1979), «Роздумы» (1981), «Сэзон у белых пэйзажах» (1990), «Зь неспакойных дарог» (1993), «Дзьверы» (1994, разам з Алесем Разанавым), «Лагодны час» (1998), «Адплывае спакойнае неба» (1999), «Жоўтая музыка» (2005), «Краявід зь невідочнай памылкай» (2018).\nПрапануем вам паглядзець відэаблог нашага рэдакцыйнага калегі Яна Максімюка, прысьвечаны «Поўні» Міхала Андрасюка. Гэта першы, сыгнальны відэаблог з цыклу «Толькі пра літаратуру», які Свабода мяркуе зрабіць рэгулярным пунктам сваёй праграмы сёлетняй восеньню.\nПачатак прэзэнтацыі кнігаў Андрасюка і Артымовіч у Музэі імя Максіма Багдановіча ў 18:30.


Прыцягненне грамадскасці да экалагічнага маніторынгу і паляпшэнне кіравання аховай навакольнага асяроддзя на мясцовым узроўні (Экаманіторынг) - Еўрапейская служба знешніх дзеянняў\nEEAS > Беларусь > Прыцягненне грамадскасці да экалагічнага маніторынгу і паляпшэнне кіравання аховай навакольнага асяроддзя на мясцовым узроўні (Экаманіторынг)\nТэрміны: 30.03.2018 — 30.03.2022 Бюджэт: унёсак ЕС — 3,500,000 € Арганізацыя-выканаўца: Праграма развіцця ААН Партнёр: Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Рэспублікі Беларусь Геаграфія: Беларусь\nЭкалагічны маніторынг – гэта рэгулярныя комплексныя назіранні за станам экасістэм і працэсамі, якія адбываюцца ў іх. Яны праводзяцца для таго, каб фіксаваць змены навакольнага асяроддзя. Гэта дазваляе рабіць прагнозы і рабіць неабходныя захады для прадухілення негатыўных наступстваў. Каб знізіць усё большы ўплыў, які аказвае на навакольнае асяроддзе дзейнасць чалавека, экалагічны маніторынг з’яўляецца надзённай неабходнасцю.\nУдзел у экаманіторынгу актыўных прадстаўнікоў насельніцтва выводзіць яго на новы ўзровень, фармуе экалагічнае самасвядомасць і ў цэлым спрыяе развіццю грамадзянскай супольнасці.\nДадзены праект з’яўляецца адным з кампанентаў фінансаванай ЕС праграмы «Паляпшэнне якасці паветра і кіраванне навакольным асяроддзем у Беларусі» (SAQEM). Яе агульны бюджэт складае 14,5 млн еўра.\nМэты і задачы: Праект накіраваны на эфектыўнае і інклюзіўнае (з шырокім удзелам грамадзянскай супольнасці) кіраванне навакольным асяроддзем, маніторынг экалагічных рызык, абмен экалагічнай інфармацыяй, у прыватнасці, у галіне атмасфернага паветра. Сярод прыярытэтаў праекта – развіццё экаманіторынгу, пашырэнне ўдзелу грамадзянскай супольнасці ў працэсе прыняцця экалагічных рашэнняў, развіццё «зялёных школ».\nПрамежкавыя вынікі: Для ўключэння арганізацый грамадзянскай супольнасці ў эфектыўнае экалагічнае кіраванне на мясцовым узроўні праведзены конкурс мясцовых ініцыятыў. У конкурсе ўзялі удзел арганізацыі з 93 раёнаў Беларусі, працуе конкурсная камісія. Выбраныя ў конкурсе ініцыятывы будуць спрыяць развіццю ў краіне экатурызму, захаванню біяразнастайнасці, эфектыўнаму кіраванні адходамі, паляпшэнню якасці паветра.\nРазвіццё сеткі «клубаў экалагічнага маніторынгу» дапаможа грамадзянскай супольнасці больш актыўна ўдзельнічаць у экалагічнай палітыцы. Ужо вызначаны пераможцы конкурсаў на стварэнне сямі новых клубаў экаманіторынгу і шасці новых рэсурсных цэнтраў на базе «зялёных школ».\nПлануецца актывізаваць працу Грамадскіх каардынацыйных экалагічных саветаў, у якіх можа ўзяць удзел любы жыхар Беларусі.\nГалоўным міжнародным дакументам у сферы экалагічнага права з’яўляецца Орхуская канвенцыя ЕЭК ААН. У рамках праекта таксама было праведзенае даследаванне, якое паказала, што жыхары Беларусі дрэнна дасведчаныя аб тым, куды звяртацца для кансультацый у вырашэнні экалагічных праблем. Плануецца узняць інфармацыйную актыўнасць трох Орхускіх цэнтраў у краіне на новы ўзровень.\nУ развіццё сеткі «зялёных школ» на сённяшні дзень ўцягнута каля 150 навучальных устаноў. Плануецца павялічыць іх колькасць, а таксама ўкараніць у сістэму адукацыі Беларусі праграмы, распрацаваныя ў рамках гэтага праекта. Запушчаны і развіваецца інтэрнэт-рэсурс сеткі «зялёных школ» у Беларусі greenlogic.by. Ён будзе працаваць і пасля заканчэння праекта.\nПраз год плануецца запусціць электронную платформу экалагічнага маніторынгу, у якую школьнікі пад наглядам педагогаў з дапамогай электроннага дзённіка змогуць заносіць дадзеныя маніторынгу атмасфернага паветра (для гэтага ў рэсурсных цэнтрах і клубах усталёўваецца адмысловае абсталяванне). Распрацоўваць платформу дапамагаюць эксперты Белгідрамета.\nПраект таксама прадугледжвае правядзенне «экалагічных» летніх лагерных змен, будаўніцтва энергаэфектыўнага «разумнага» дома для дзяцей у летнім лагеры «Зубраня» і пілотны «зялёны» дзіцячы сад.\nКантакты: Вольга Чаброўская, кіраўніца праекта\nЭкаманіторынг для ўсіх\n12 відаў экаманіторынгу ў адной брашуры\nМетадычныя рэкамендацыі па ўкараненні праграмы «зялёных школ» ва ўстановы дашкольнай адукацыі


“У Беларусі спрыяльны клімат для “прыхватызацыі”\n14 красавік 2008, 18:19\nНайбуйнейшы турэцкі апэратар мабільнай сувязі Turkcell заявіў, што мае намер набыць кантрольны пакет акцыяў «Беларускай сеці камунікацыяў» -- гэта гандлёвая марка беларускага апэратара сотавай сувязі «Бест». 11 красавіка Менск наведаў скандальна вядомы расейскі бізнэсмэн Уладзімер Брынцалаў. Наколькі спрыяльны цяпер клімат для замежных інвэстыцыяў у Беларусі? Якія кампаніі і чаму інвэстуюць сёньня ў Беларусь? На гэтыя пытаньні адказвае эканаміст Яраслаў Раманчук\nЦыганкоў: “Уладзімер Брынцалаў падчас свайго візыту ў Менск заявіў, што ў Беларусі вельмі добры клімат для інвэстыцыяў. “Я і сваім калегам раю зьвяртаць увагу на Беларусь,” – сказаў Брынцалаў. Наколькі вы згодныя з сьцьвярджэньнем пра “спрыяльны клімат”?\nРаманчук: “У Беларусі добры клімат для таго, што называецца “прыхватызацыяй”. Нашы ўлады, на жаль, ствараюць варункі не для ўсіх інвэстараў, ня робяць адкрытых конкурсаў і тэндэраў. Яны ствараюць ўмовы для кулюарных дамоўленасьцяў з людзьмі якія хацелі б мець манаполію на пэўных рынках. Брынцалаў – чалавек, які не цураецца некаторых тыпова расейскіх спосабаў вядзеньня бізнэсу, мае багаты досьвед дамоўленасьцямі з чыноўнікамі Расеі – таму ён гэтую зусім не эўрапейскую этыку вядзеньня бізнэсу пераносіць у Беларусь. А нашы беларускія чыноўнікі, галодныя да іншага ўзроўню даходаў, безумоўна пускаюць яго на наш рынак”.\nЦыганкоў: “Аналітыкі – некаторыя з захапленьнем, некаторыя з асуджэньнем – адзначаюць, што ёсьць толькі адна “кропка ўваходу” на беларускі рынак – гэта Аляксандар Лукашэнка. Тыя, хто гэта ўхваляе, сьцьвярджаюць, што ў гэтым якраз і ёсьць пэўны парадак, бо Лукашэнка ўсё кантралюе і не дае праводзіць нейкія сумнеўныя зьдзелкі. Як вы ставіцеся да такой формы прыватызацыі?”\nРаманчук: “Гэта ня мае ніякага дачыненьня да сапраўднага працэсу прыватызацыі, якая павінна быць празрыста і даступна для ўсіх. Гэта “прыхватызацыя”, гэта намэнклятурны перадзел актываў для тых людзей, якія маюць нейкі доступ да Лукашэнкі альбо да тых, хто могуць пакласьці яму дакумэнты на стол.\nКалі ў Беларусь прыйдуць хаця б 2-3 карпарацыі з ста найбольшых кампаніях сьвету і яны заінвэстуюць сюды некалькі мільярдаў даляраў, тады можна будзе заяўляць, што інвэстыцыйны клімат пачаў мяняцца. А пакуль сюды прыходзяць структуры, якія не ўваходзяць нават у сотню ў сваім сэктары, і таму мне гэта вельмі нагадвае спробу легалізацыі сваіх капіталаў. Краіна, якая так сабе паводзіць, ня мае шанцаў зрабіцца канкурэнтназдольнай”.\nЦыганкоў: “Але іншыя скажуць: якая розьніца, якога колеру курыца, галоўнае, каб яна несла яйкі? Не прыходзяць першыя заходнія кампаніі, затое ідуць турэцкія, кітайскія, іранскія..”\nРаманчук: “Але мы хочам рабіць інавацыйны бізнэс, праводзіць мадэрнізацыю эканомікі. Калі нам прапануюць ня першы, а трэці гатунак, кампаніі з ня вельмі добрай рэпутацыяй – то гэта ня тая стратэгія, якая можа зрабіць Беларусь канкурэнтам нават у рэгіёне.”\nЗлотнікаў: "Дапамога Расеі -- $5 мільярдаў штогод"\nАрыштаваны Я.Шыгалаў у TOP-10 бізнэсоўцаў Беларусі\nУ беларускія банкі дапусьцяць замежны кантроль


Фармацэўт з Петрыкава Галіна Чаргінец апынулася ў рэйтынгу лепшых аптэкараў у сетцы «Аптэкар» - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nПятница, 28.09.2018 06:07. Рубрика: Грамадства Просмотров: 148\nУяўляю, як у старадаўнія часы аптэкі нагадвалі памяшканні варажбітак, дзе навокал былі развешаны зёлкі, на паліцах стаялі шматлікія шклянкі з настоямі і адварамі, мазямі і парашкамі.\nАптэкары былі нароўні з урачамі, бо маглі пазбавіць хворага ад пакут. Гатавалі лекі аптэкары ў склепах манастыроў. Манастырскія аптэкі, дарэчы, існавалі ў сярэднявеччы ў Еўропе, а пачынаючы з XVI стагоддзя, ператварыліся ў спецыяльна арганізаваныя памяшканні, дзе не толькі вырабляліся лекі, але і праводзіліся навуковыя даследаванні.\nСучасныя аптэкі прапануюць шырокі асартымент лекавых сродкаў, вітамінаў і іншых імунастымулятараў. Тут дадаткова можна набыць і медыцынскія прыборы для вымярэння ціску, інгалятары, а таксама касметычныя сродкі і тыя ж прыродныя зёлкі і расліны.\nФармацэўтычная сетка новага пакалення ў Беларусі “Аптэкар” пачала сваё існаванне з 2010 года з адкрыцця некалькіх аптэк у Магілёве і Гомелі. І вось на сёння сетка разраслася амаль да 60 аптэк па краіне. У чэрвені мінулага года такая аптэка адкрылася і ў Петрыкаве, каля цэнтральнай раённай бальніцы.\nЗагадвае ёй прафесіянал у гэтай галіне паслуг – Галіна Чаргінец. Галіна Мікалаеўна знайшла вакансію для сябе ў Інтэрнэце. І жанчыну ніколькі не спужала адлегласць да новага месца працы. Справа ў тым, што Галіна Мікалаеўна – грамадзянка Украіны, пражывае ў густанаселеным горадзе Сумы.\n– Першую спецыяльнасць для сябе я абрала па закліку душы: стала фельчарам, – расказала пры сустрэчы Галіна Чаргінец. – Працоўная дзейнасць пачалася з 1989 года. На фармацэўта я адвучылася пазней у Харкаве. Дарэчы, гэты ж каледж скончыла і мая дачка Вікторыя.\nВышэйшую адукацыю набывала па спецыяльнасці маркетолага-фармацэўта. У аптэчнай галіне занята з 2000 года. Так атрымалася, што фармацэўтаў ва Украіне цяпер зашмат, таму і працаўладкавацца складана, і заработак невялікі. Вышукала ў Інтэрнэце, што ў Петрыкаве адкрываецца прыватная аптэка. Прыехала на субяседванне ў Мінск і мяне прынялі на работу. Нядаўна пасля атэстацыі кантракт працягнулі яшчэ на год.\nПершапачаткова мы тут працавалі разам з дачкой. Цяпер Віка чакае першынца. Работа тут вахтавым метадам, таму зручна. Да дома дабіраюся цягніком Гомель-Сумы. Тут, зразумела, здымаю жыллё.\nМуж Віктар таксама працуе далёка ад дома, ажно ў Італіі. Ён дапамагае прыватніку весці гаспадарку. Што ж, так званы крызіс прымусіў людзей шукаць працу па ўсім свеце.\nАптэка наша працуе са зручным для кліента рэжымам. У хуткім часе аптэчны кіёск ад “Аптэкара” пачне працаваць і ў вялікім “Еўраопце”.\nАсартымент медпрэпаратаў, як можаце ўпэўніцца самі, надзвычай шырокі. Да таго, калі кліент першы раз робіць пакупку ад 10 рублёў і больш, мы даём карту скідак. У наступныя разы на суму пакупак ад 20 рублёў і вышэй кліенту будзе скідка ад 2 да 8%. А калі кліент вырашыць зарэгістравацца на сайце “Аптэкара”, то скідка дасягне 10%. Лічыце самі: набыць той жа танометр за 80 рублёў (унушальная сума) і атрымаць скідку 10% – вельмі выгадна.\nКалектыў у нас невялікі. Так, фармацэўтам-рацэптарам працуе Наталля Бяспалая, адміністратарам – Алена Зубар.\nСёлета з чэрвеня па жнівень “Аптэкар” праводзіў конкурс для сваіх кліентаў. Той, хто набываў бальзам для вуснаў серыі “Carmex”, станавіўся прэтэндэнтам на атрыманне санаторнай пуцёўкі на дваіх у “Альфа-Радон”. Петрыкаўчанка Яніна Волкава выйграла гэтую пуцёўку, з чым яе і віншуем. А пуцёвак разыгрывалася ўсяго пяць па Беларусі. Дарэчы, і я, дзякуючы паспяховаму продажу гэтых бальзамаў, апынулася ў рэйтынгу лепшых аптэкараў у нашай сістэме.\nРабота мне падабаецца, і я спадзяюся на далейшы поспех. Хутка пайду ў водпуск, каб дапамагчы дачцы з дзіцям. Я ж стану бабуляй і гэты новы статус радуе.\n– Здароўя Вам, паважаная Галіна Мікалаеўна, і цудоўнай восені!\nЗрабіць шэдэўр з выцінанкай\n« Пачата грамадскае абмеркаванне па выбары пляцоўкі для будаўніцтва інтэрната ў Петрыкаве\nЮныя спартсмены з гімназіі і Галубіцкай школы перамаглі на раённай «Шкаліядзе» »


Гульня-віктарына “Гаворым па-беларуску”\nУ чацвер,7 лютага, для вучняў I “Б” класа была праведзена гульня-віктарына “Гаворым па-беларуску”.\nПодробнее: Гульня-віктарына “Гаворым па-беларуску”\nГульня «Ехалі з горкі скорагаворкі»\nУ чацвер, 31 студзеня, у межах акцыі "Размаўляй са мной па-беларуску" сярод вучняў першых класаў адбылася гульня "Ехалі з горкі скорагаворкі".\nПодробнее: Гульня «Ехалі з горкі скорагаворкі»\nінтэлектуальная гульня «З родным словам круглы год»\nМова чаруе, вабіць сваёй прыгажосцю, мілагучнасцю і непаўторнасцю. Няма нічога лепшага за мову, якая завецца роднай. Менавіта на ёй чалавек гаворыць з роднымі, сябрамі, знаёмымі. І вельмі дрэнна, калі хтосьці пачынае забываць сваю мову, не шануе яе, саромеецца, тым больш зневажае.\nПодробнее: інтэлектуальная гульня «З родным словам круглы год»\nМерапрыемства «Вітаем поры годы»\nПодробнее: Мерапрыемства «Вітаем поры годы»\n«Залацінкі народнай мудрасці»\nБеларусы заўсёды мелі схільнасць да трапнага, вобразнага слова, ведалі шмат прыказак, загадак,крылатых выслоўяў і афарызмаў. Гэта характарызавала іх як народ назіральны і разважлівы, кемлівы і дасціпны. Усе трапныя выразы і словазлучэнні і называюць народнай мудрасцю.\nПодробнее: «Залацінкі народнай мудрасці»\nКонкурс эрудытаў «Найлепшы знаўца казак»\n…Песня і казка\nУ райскіх праявах\nПесняў і казкаў.\nПодробнее: Конкурс эрудытаў «Найлепшы знаўца казак»\nВіктарына “Мая Радзіма – Беларусь”\nТвой родны кут, твая Айчына-\nПодробнее: Віктарына “Мая Радзіма – Беларусь”


Без якасці не будзе і попыту | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБылы прэм’ер-міністр Беларусі Міхаіл Чыгір тлумачыць, чаму на складах айчынных прадпрыемстваў растуць запасы прадукцыі і які выхад з гэтай няпростай сітуацыі.\nЯк сведчыць афіцыйная статыстыка, у красавіку запасы гатовай прадукцыі на складах прамысловых прадпрыемстваў сталі ізноў павялічвацца.\nТак, па стане на 1 траўня на складах прадпрыемстваў знаходзілася гатовай прадукцыі на суму 39,13 трлн. рублёў. За красавік яе аб’ём павялічыўся на 180 млрд. рублёў. Паведамляецца, што асноўны аб’ём запасаў гатовай прадукцыі прыходзіцца на арганізацыі, якія знаходзяцца ў падпарадкаванні Міністэрства прамысловасці.\nМіхаіл Чыгір: Прадукцыя не карыстаецца попытам, калі кліента не задавальняе якасць і кошт. Вось і ўвесь адказ на тое, чаму беларускія прадпрыемствы не могуць прадаць свой тавар. Акрамя таго, у цэлым у беларускай эканоміцы скараціўся пакупальніцкі попыт на аднаўленне асноўных вытворчых фондаў. Тое самае адбылося і ў Расеі. А на Захад, дзе няма такога крызіса як у нас і ў Расеі, мы сабе дзверы яшчэ не прарубілі. Вось і ляжыць тавар на складах.\nРР: Які выхад з гэтай складанай сітуацыі? Дзе шукаць новыя рынкі?\nМіхаіл Чыгір: Паўтаруся, каб шукаць новыя рынкі, трэба, каб прадукцыя прываблівала сваёй якасцю і коштам. Так, беларускія трактары сталі рабіць лепш, але ж яны ўсё роўна далёкія ад тых параметраў, якія ёсць у свеце. Безумоўна, можна было б знізіць сабекошт тавараў. Але тады ў краіне неабходна зменшыць падаткі, скараціць адміністратыўны апарат, сілавыя структуры. Неабходна рэфармаванне.\nРР: Чаму ўрад не ідзе на гэта? Сітуацыя ж вымушае…\nМіхаіл Чыгір: Калі яны пачнуць нешта рабіць у гэтым накірунку, то гэта для іх стане праблемай. А, калі нічога не раьіць, то і праблем няма. Час ідзе, заробак ідзе… А сітуацыя пагаршаецца.\nРР: Можа быць, замежныя інвестары стануць паратункам для беларускіх прадпрыемстваў?\nМіхаіл Чыгір: Калі б прыйшлі талковыя інвестары з сучаснымі тэхналогіямі, то так. Але дзе яны? Ці прыйдуць? І ці патрэбна ім гэта?\nРР: У вас нейкі зусім песімістычны прагноз…\nМіхаіл Чыгір: А чаму радавацца, калі прадукцыю не купляюць? У выніку – зніжаюцца заробкі і ўзровень жыцця людзей, растуць кошты. Усё ўзаемазвязана, усё адаб’ецца на людзях.\nРР: Калі ў Расеі закончыцца крызіс, магчыма, і ў Беларусі пачне выпраўляцца становішча?\nМіхаіл Чыгір: Расея сама зараз у такім балоце, што ёй не да выратавання Беларусі. Самім бы пераадолець крызіс, хоць на гарызонце паляпшэння пакуль і не прадбачыцца. Іншая справа, што там ёсць добрыя рэзервы, якія дазваляюць трымацца на плыву, хоць Расея ўжо ідзе на вялікае скарачэнне працоўных месцаў. Так што спадзявацца на Маскву асабліва не даводзіцца.\nРР: Беларускія ўлады супакойваюць народ і кажуць, што кадры на прадпрыемствах трэба захаваць. Ці ўдасца?\nМіхаіл Чыгір: Захаваць кадры – гэта правільна. Але ж трэба даваць магчымасць людзям і прыстойна зарабляць. Бо лепшыя за капейкі працаваць не будуць. Яны проста з’едуць у тую ж Расею, дзе заробкі ўсё ж такі большыя.\nБеларускія прадпрыемствы страчваюць ад падзення расейскай валюты


Гарачы каментар Павел Севярынец рыхтуецца стаць кандыдатам у прэзідэнты Беларусі\nПавел Севярынец, Беларуская хрысціянская дэмакратыя, жадае быць прэзідэнтам у Беларусі і згаджаецца на тое, каб удзельнічаць у выбарах і ўсё больш заяўляе пра амбіцыі новага і першага лідара ў нашай краіне. Павел Севярынец з намі на сувязі:\n«Давайце адразу расставім акцэнты. Прэзідэнцкіх выбараў, як і іншых выбараў у Беларусі няма. Замест іх ёсць спектакль з прызначэннем мясцовых дэпутатаў, дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў і адпаведна прэзідэнта Лукашэнкі. Але падчас гэтай кампаніі існуе вакно магчымасцяў, калі юрыдычна той, хто будзе ў кампаніі ўдзельнічаць, можа стаць лідарам, які прынясе Беларусі перамены. Бо ёсць шмат чыннікаў. Ёсць здароўе правіцеля, ёсць знешнія абставіны, ёсць унутраны ціск, ёсць палацавыя перавароты. І падчас выбараў мы маем 4-5 месяцаў, каб з дапамогай народа гэтую ўладу змяніць…»\nТэгі: БНФ, БХД, выбары, кандыдат, Лукашэнка, Малады фронт, президент, прэзідэнцкія выбары, Севярынец


Рэкамендацыі і водгукі аб касметыцы Desheli\nDesheli - ізраільскі брэнд касметыкі, прапануе мноства сродкаў па догляду за скурай і валасамі. Кампанія абяцае неадкладны вынік, а ўсё таму, што касметыка ўтрымлівае ў сабе мноства карысных рэчываў. Ці так гэта на самай справе, трэба яшчэ разабрацца. У складзе сродкаў уваходзіць шмат кампанентаў з Мёртвага мора і раслін з усяго свету, так абяцае рэклама Desheli.\nСапраўды гэта касметыка мае велізарную папулярнасць і ўжо паспела зарэкамендаваць сябе на рынку. Была адзначана яе высокая эфектыўнасць і спецыялістамі. Для многіх яна стала упадабанай ў выкарыстанні.\nАднак, праглядаючы Desheli водгукі ў інтэрнэце можна натыкнуцца на негатыўную інфармацыю. Як можна гэта зразумець?\nУсё вельмі проста, часцей за ўсё негатыўныя водгукі пакідаюць канкурэнтныя кампаніі, якія спрабуюць на гэтым выйграць. Другі варыянт - гэта магчымасць шлюбу прадукцыі, такое бывае ў любой кампаніі. Магчымасць высокай кошту, таксама ўплывае негатыўна на водгукі аб касметыцы. Існуюць таксама форумы на якіх можна напісаць водгук за грошы, дзе можна напісаць усё, што заўгодна.\nЁсць і шмат станоўчых водгукаў аб гэтай касметыцы, але псіхалогія людзей такая, што ў асноўным яны пішуць негатыў. Кампанія імкліва развіваецца і распрацоўвае ўсё больш прадукцыі. Лабараторыя Desheli удасканаліць свае формулы па амалоджванні скуры асобы. Тут усё нацэлена на вынік, які перасягне ўсе чаканні.\nКасметыка накіраванына на задавальненне ўсіх патрабаванняў і пажаданняў кліента. Прадукцыя з'яўляецца ліцэнзійнай і кожны салон Desheli зможа падаць сертыфікат якасці. Карыстацца гэтай прадукцыяй больш чым бяспечна, яна не выклікае раздражненне або паленне, паколькі прайшла мноства праверак спецыялістамі і з'яўляецца бяспечнай ва ўжыванні. Каб пераканаецца ў дзеянні і падабраць касметыку для сябе, варта запісацца на бясплатную прэзентацыю ў адзін з цэнтраў прыгажосці. Тут можна набыць адзін з запаветных набораў для амалоджвання, які запавольвае старэнне і разгладжвае наяўныя маршчыны, танізуе і падцягвае скуру асобы.\nКасметолагі абяцаюць вынік на працягу 3 дзён выкарыстання. Гранічна трэба быць асцярожным купляючы касметыку не ў цэнтрах прыгажосці, так як большая верагоднасць набыць танную падробку за цаной арыгінала. Памятаеце, што сапраўдная касметыка Desheli - гэта не толькі брэнд, але і гарантыя якасці і не можа каштаваць танна. Яна дапаможа выглядаць малады, дагледжанай і прыгожай заўсёды. Ідэальна дасць адчуць гарантуемую ізраільскае якасць на аснове натуральных прыродных элементаў.\nКрэм ад маршчын у хатніх умовах. Рэйтынг крэмаў для асобы. Натуральны крэм для асобы\nСпадчына Старажытнага Усходу: сурма для вачэй\nMAC (туш): апісанне, водгукі, фота\n«Арыфлэйм», туш «5 у 1». Туш для павек Oriflame: цана і водгукі\nКасметыка Урьяж: водгукі, каталог, дзе купіць\nМакіяж пад чырвоная сукенка. Як не памыліцца?\nЯк намаляваць сэрца? Алоўкам!\nКарэктар для асобы\nФінансы як эканамічная катэгорыя: сутнасць і функцыі\nГогаль, "Пецярбургскія аповесці": кароткі змест\nГрошы і іх функцыі\nШто такое аўтызм ў дзяцей, яго сімптомы


Цытрынавае дрэва дома: догляд і вырошчванне - Рукадзелле 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Рукадзелле 2017 ⇒ Цытрынавае дрэва дома: догляд і вырошчванне\nЯк вырасціць цытрынавае дрэва\nДля вырошчвання цытрынавага дрэва ў хатніх умовах выведзеныя гатункі, ня развіваюць вялікую крону, але пры гэтым квітнеючыя і якія даюць ядомыя плады. Купіць высадак можна ў спецыялізаванай краме. Гатункі адрозніваюцца ураджайнасцю і вышынёй самага дрэўцы. Так, пакаёвы цытрына гатунку «Майкопской» літаральна абсыпаны пладамі, таксама добрыя гатункі «Эўрыка» і «Джэноа». Але ёсць пакаёвы цытрына высакарослы, ён можа дасягаць 3 м вышыні.\nКаб выбраць правільны гатунак, пракансультуйцеся з прадаўцом.\nЯк вырасціць лімон у хатніх умовах\nЗрабіць гэта можна двума спосабамі: з семечкі і чаранкаваннем. Першы спосаб працаёмкі, але нават зрабіўшы ўсё правільна, не атрымаецца паспрабаваць лімоны з гэтага дрэва - яно можа не квітнець ці ж будзе даваць дробныя несамавітыя і вельмі кіслыя плён. Гэта адбываецца таму, што расліне патрабуецца прышчэпка тронкам ад добрага гатунку.\nБярыце тронкі ў лютым-сакавіку.\nДругі спосаб пераважней, дастаткова ўзяць адростак ад пладаноснага цытрынавага дрэва і пасадзіць яго ў спецыяльны грунт: ліставая і дзярнова глеба ў роўных частках, плюс палова часткі буйнага пяску. Зачыніце ёмістасць з тронкам слоікам і прыбярыце яе пасля поўнага ўкаранення.\nСыход за цытрынавым дрэвам\nДля нармальнага развіцця і плоданашэння спатрэбіцца правільны сыход, які ўключае ў сябе:\n• Штогадовую перасадку ў сумесь лісцянай і дзярновай глебы, перегноя і пяску. Пры гэтым трохі павялічвайце ёмістасць гаршка па меры развіцця каранёвай сістэмы.\n• Рэгулярную падкормку мінеральнымі ўгнаеннямі. Гатовыя наборы можна купіць у спецыяльным краме. Акрамя таго, падчас штогадовай перасадкі дадавайце ў глебу попел.\n• Правільнае размяшчэнне цытрынавага дрэва ў памяшканні. Лепш за ўсё каля заходняга акна, пры гэтым лішні раз перарухаць гаршчок ня трэба, лімон не любіць змену асвятлення. Улетку можна перанесці расліна на балкон, але пазбягайце скразнякоў.\n• Забеспячэнне вільготнасці, так як цытрынавае дрэва не любіць перасыхання глебы, пры гэтым заліваць таксама нельга. Дадаткова працірайце вільготнай анучкай лісточкі ад пылу.\n• Забеспячэнне ў зімовы час дадатковым асвятленнем, выкарыстоўвайце для гэтага ультрафіялетавыя лямпы.\nПапярэдні Тэкст Дайвінг - час падарожжаў пад вадой\nНаступная Артыкул Мнагалетнік для кветніка\nЯк ператварыць жахі аральнага сэксу ў любаты\nМая дарагая свякроў ...\nЯк перастаць саромецца сваёй знешнасці\nТэхніка мядовага масажу ў хатніх умовах\nЯк візуальна надтачыць шыю\nТрэнды ў афарбоўванні валасоў 2016\nВыбар кветак начальніку: якія букеты прынята дарыць\nМасленіца 2014 дата, калі і якога чысла\nПростая і эфектыўная дыета на тыдзень


МЕНСК.BY (рас. Минск) - Экскурсія ў планетарый небяспечная?\nЭкскурсія ў планетарый небяспечная?\n“Узнікла замінка з-за таго, што згубілася дакументацыя па планетарыі, — растлумачыў Мікуліч. — Таму зараз мы шукаем арганізацыю, якая змагла б бесперашкодна ажыццявіць абследаванне будынка. Ужо пасля гэтага можна гаварыць аб праекце рэканструкцыі”.\nАбнаўленне неабходна не толькі самому будынку планетарыя, але і яго тэхнічнаму абсталяванню.\n“Тэхнічна планетарый састарэў, — прызнаўся Мікуліч. — Вядома, для сваіх лекцый мы ўкараняем камп’ютэрныя тэхналогіі і праграмныя метады. Але неабходна і новае абсталяванне, якое дазволіла б рабіць праекцыю зорак у больш рэалістычным выглядзе — як гэта ўжо даўно робіцца ў вядучых планетарыях свету”.\nААН абвясціла 2009 год Міжнародным годам астраноміі. Загадчык Мінскага планетарыя лічыць, што гэта — добрая падстава ўспомніць яшчэ і аб абсерваторыі, якая не працуе ўжо 11 гадоў.\n“Гэта адзіная публічная абсерваторыі ў Беларусі, дзе можна было паглядзець на зоркі і планеты ў добры тэлескоп, — распавёў Аляксандр Мікуліч. — Сёлета мы плануем правесці шэраг мерапрыемстваў для аднаўлення будынка абсерваторыі. А вось абсерваторскі тэлескоп мы ўжо амаль аднавілі самастойна. Але каб з яго дапамогай глядзець на начное неба, патрэбны працуючыя створкі вежы абсерваторыі. Пакуль яны не расчыняюцца. Таксама ў будынку патрабуецца замяніць лесвіцу і зрабіць касметычны рамонт”.\n2009-04-17 09:39:51\t Версия для печати


Спартсменам на Гульнях у Токіа трэба будзе здаваць тэст на COVID-19 кожныя чатыры дні\n10 лютага 2021, 09:32\n10 лютага, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Спартсмены, якія прымуць удзел у Алімпійскіх гульнях у Токіа, павінны будуць здаваць тэст на каранавірус не радзей як адзін раз у чатыры дні. Аб гэтым паведамляе ТАСС са спасылкай на пералік правіл для атлетаў, апублікаваны Міжнародным алімпійскім камітэтам.\nАдзначаецца, што перыядычнасць ПЛР-тэсціравання будзе залежаць ад віду спорту і раскладу спаборніцтваў. Праверкі плануецца ажыццяўляць у спецыялізаванай лабараторыі на тэрыторыі Алімпійскай або Паралімпійскай вёскі. Калі спартсмен пражывае па-за гэтымі аб'ектамі, яму давядзецца скарыстацца выдзеленым спецтранспартам, каб здаць аналізы. Адсачыць рэзультаты тэста можна будзе праз спецыяльны дадатак для смартфона.\nПры выяўленні заражэння інфармаваць іншых атлетаў будуць неадкладна праз іншы дадатак для адсочвання кантактаў з інфіцыраванымі, які не захоўвае асабістых даных, а толькі папярэджвае аб патэнцыяльнай рызыцы. Ён выкарыстоўваецца ў Японіі з лета мінулага года і абавязковы для ўстаноўкі сярод тых, хто прыедзе на Алімпіяду ў Токіа.\nАлімпійскія гульні ў Токіа павінны былі прайсці з 24 ліпеня па 9 жніўня 2020 года. З-за пандэміі спаборніцтвы былі перанесены на год і цяпер адбудуцца з 23 ліпеня па 8 жніўня 2021 года. Паралімпійскія гульні пройдуць з 24 жніўня па 5 верасня.-0-