«Разгерметызацыя TEARTа»: гайд па найлепшых спектаклях ад 34mag\n1 жніўня абвясціў сваю праграму восьмы TEART. Сёлета ён адбудзецца з 20 верасня па 16 кастрычніка пад шматабяцальным слоганам «Разгерметизация». Ужо прададзена больш за 600 квіткоў і ёсць першыя солд-аўты, але мы пагутарылі з камандай і даведаліся, на якія пастаноўкі яшчэ можна трапіць. Чытай і матай на вус, каб не стаць адзіным(-ай), хто не пабачыў(-ла) лепшыя спектаклі восені.\nШОУКЕЙС BELARUS OPEN\nРэжысёр: Аляксандр Янушкевіч (Брэсцкі тэатр лялек)\nКалі і дзе: 21 верасня, 18:00, Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі\nПастаноўка па п’есе класіка беларускай літаратуры Якуба Коласа пра беларускі народ на мяжы XIX–XX стагоддзяў. Аптымістычная драма: галоўны герой праходзіць праз шматлікія выпрабаванні, каб здзейсніць мару і атрымаць сваю зямлю, дзе яго дзеці і ўнукі змогуць працягнуць яго справу.\nРэжысёр: Яўген Карняг (Менскі абласны тэатр лялек «Батлейка»)\nКалі і дзе: 22 верасня, 16:00 і 19:00, Ок16\nНабыць квіток: 22 верасня (16:00) ,\n22 верасня (19:00)\nСёстры Граі надзеленыя адным вокам і жывуць на мяжы краіны смерці. Яны ведаюць усё пра чалавечы лёс, але гэта дрэнна паддаецца вывучэнню па законах розуму ды логікі.\nРэжысёр: Аляксандр Козак (Брэсцкі акадэмічны тэатр драмы)\nКалі і дзе: 23 верасня, 17:00, Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі\nСпектакль паказвае жыццёвы шлях чалавека ад нараджэння да смерці. Для пастаноўкі цягам дзесяцігоддзя адмыслова збіраліся матэрыялы, а сам спектакль рыхтаваўся цэлы год. У ім ты пачуеш больш за 40 народных песень і фрагменты старадаўніх замоў – так, як можна ўявіць іх гучанне.\nРэжысёр: Юра Дзівакоў (Цэнтр візуальных і выканальніцкіх мастацтваў «АРТ Карпарэйшн»)\nКалі і дзе: 23 верасня, 20:00, Ок16\nСпектакль створаны на аснове рэальнай гісторыі пра крыжовы паход дзяцей у Сярэднявеччы. На сцэне гэта ператвараецца ў роздум над сталеннем чалавека, дзе першы самастойны выбар – рашэнне сысці ў невядомасць. Пастаноўка створана і ўпершыню паказана Дзіваковым у рамках свежанькага менскага праекта пра кіна- і тэатральную адукацыю – «ТОК».\nРэжысёр ды харэограф: Кім Чжэ Док (Тэатр сучаснага танца «Модэрн Тэйбл»)\nКалі і дзе: 30 верасня, 19:00, Палац культуры МАЗ\nТанцавальны спектакль, у якім традыцыйны карэйскі музычны жанр пхансоры спалучаны з сучасным танцам, надрыўнымі блюзавымі матывамі і энергетыкай рок-музыкі. Сеульская трупа пакажа далёкую нам культуру праз смутак, адчай, радасць і веру.\nРэжысёр: Крысціян Смэдс (Нацыянальны тэатр Фінляндыі)\nКалі і дзе: 4 кастрычніка, 19:00, Палац культуры МАЗ\nЛаўрэат найбуйнейшай тэатральнай прэміі – «Еўропа – тэатру» – Крысціян Смэдс стварыў пастаноўку-прызнанне ў любові да кінамастацтва і запрасіў для яе выканання вядучых акцёраў з Венгрыі і Эстоніі – Анамарыю Ланг і Юхана Ульфсака. Іх дуэт складзены з жарсці, гумару і вар’яцтва. Яны кажуць пра кіно, паказваюць сцэны з фільмаў і робяць гэта на фоне раскіданага папкорну.\nРэжысёр-харэограф: Джо Стромгрэн (Польскі тэатр танца)\nКалі і дзе: 8 кастрычніка, 19.00, Цэнтральны Дом афіцэраў\n«Сорак» – харэаграфічны спектакль, пастаноўка найвядомейшага нарвежскага харэографа, рэжысёра і Члена гільдыі пісьменнікаў Нарвегіі Джо Стромгрэна. «Czterdzieści» адначасова распавядае пра лёс жанчыны, якая адзначае чацвёрты дзясятак, пра гісторыю цэлай краіны і пра Познаньскі тэатр танца.\nРэжысёр: Ігар Гашкоўскі (Польскі тэатр танца)\nКалі і дзе: 9 кастрычніка, 19:00, Цэнтральны Дом афіцэраў\nСпектакль звяртаецца да традыцыйных рытуалаў, якія суправаджаюць працэс уборкі зерня, а таксама ўвесь працэс вырошчвання ўраджаю і цыкл чалавечага жыцця. І харэаграфія, і музыка раскажуць пра вечную сувязь збожжа і зямлі, адносіны паміж людзьмі, лідарам і грамадствам і, нарэшце, жыццём і смерцю.\nСцэнар і пастаноўка: Анн-Сесіль Вандалем\nКалі і дзе: 11 кастрычніка, 19:00, Палац культуры МАЗ\nПалітычны трылер «Арктыка» ад Das Fräulein Kompanie, Нацыянальнага тэатра Бельгіі і французскага Нацыянальнага тэатра L’Odéon – гэта спектакль, дзе мова кіно выкарыстоўваецца для стварэння эфекту падарожжа ў 2025 год. Шасцёра пасажыраў круізнага лайнера аказваюцца ўцягнутымі ў палітычную змову, і ўсё, што ім застаецца, – паспрабаваць разблытаць яе і выбрацца з ледзяной пасткі.\nРэжысёрка: Караліна Гуіала Нгуэн\nКалі і дзе: 15 кастрычніка, 19:00, Палац культуры МАЗ\nСтвораны ў капрадукцыі французскага Нацыянальнага тэатра ў Страсбургу, Нацыянальнага тэатра L’Odéon, Авіньёнскага фестывалю і В'етнама, «Сайгон» раскажа гісторыі «замежных в'етнамцаў», якія пачалі новае жыццё ў Францыі, але там усё аказалася куды больш празаічным, чым яны марылі. Дзеянне спектакля разгортваецца ў рэстаранчыку, ад якога так і вее настальгіяй: нягледзячы на тое, што ён размешчаны ў сучаснай Францыі, яго атмасфера блізкая да той, якая панавала ў рэстаранах Сайгона ў 50-х гг. XX стагоддзя.\nЗразумела, на спектаклях «TEART. Разгерметизация» не скончыцца: у праграме яшчэ вечарына закрыцця, выстава, а таксама – лекцыі, сустрэчы і майстар-класы ў рамках «Школы TEART». Падрабязнасці глядзі на сайце.


Прыбытак упаў у 12 разоў. Што на заводах, дзе год таму пачыналіся пратэсты - Салiдарнасць\nУ жніўні мінулага году на некаторых буйных беларускіх прадпрыемствах пачаліся хваляваньні рабочых, нязгодных з вынікамі выбараў і гвалтам сілавікоў над мірнымі дэманстрантамі. Радыё Свабода прапануе паглядзець, што на гэтых заводах адбываецца цяпер.\n17 жніўня мінулага году Лукашэнка прыляцеў на верталёце на МЗКЦ, каб супакоіць рабочых, бо шмат на якіх прадпрыемствах пачыналіся страйкі. Ад рабочых ён пачуў «Сыходзь!». Калі крыкі сьціхлі, ён сказаў, што нікуды ня сыдзе і выбары ўжо правялі.\nЧысты прыбытак заводу за мінулы год — 7,1 мільёна рублёў, годам раней прыбытак быў большы ў 3,1 раза. За год колькасьць супрацоўнікаў заводу зьменшылася на 307 чалавек.\nПа кароткатэрміновых крэдытах завод вінен 101 мільён рублёў (годам раней было 108 мільёнаў), па доўгатэрміновых — 5,3 мільёна (годам раней было 9,2 мільёна).\n14 жніўня мінулага году рабочыя МТЗ калёнай прайшлі на плошчу Незалежнасьці ў Менску і далучыліся да пратэстоўцаў. Пасьля на заводзе ўтварыўся страйкам, некаторыя рабочыя сышлі ў страйк, некаторых улады звольнілі. Лідэр страйкаму МТЗ Сяргей Дылеўскі быў вымушаны зьехаць зь Беларусі.\nГлядзім, што цяпер на заводзе.\nЧысты прыбытак МТЗ за мінулы год — 8,2 мільёна рублёў, годам раней ён быў большы ў 12 разоў, паводле адзінага парталу фінансавага рынку. На 31 сакавіка гэтага году завод вінен 835 мільёнаў рублёў па кароткатэрміновых крэдытах і 416 мільёнаў па доўгатэрміновых. Годам раней даўгоў было больш на некалькі дзясяткаў мільёнаў.\n13 жніўня мінулага году рабочыя БелАЗ сабраліся ва ўнутраным дворыку заводу, рабочыя задавалі пытаньні кіраўніцтву заводу, а таксама старшыні Жлобінскага гарвыканкаму Дзьмітрыю Заблоцкаму. Пытаньні тычыліся выбараў і гвалту над мірнымі пратэстоўцамі.\nПазьней некаторыя рабочыя БелАЗу далучыліся да страйку. Чысты прыбытак БелАЗу за мінулы год — 30,8 мільёна рублёў. Годам раней прыбытак быў большы ў 8,6 раза. Колькасьць супрацоўнікаў за год зьменшылася на 571 чалавека. Па доўгатэрміновых крэдытах завод вінен 394 мільёны рублёў, гэта ў 6 разоў болей, чым годам раней.\nПа кароткатэрміновых крэдытах даўгі заводу — больш за 1 мільярд рублёў. За год доўг зьменшыўся на 28 мільёнаў рублёў.\nУ жніўні 2020 году некалькі тысячаў рабочых «Гродна Азоту» далучыліся да маршу ў Горадні. Многія супрацоўнікі «Гродна Азоту» падтрымалі агульнанацыянальны страйк у кастрычніку мінулага году.\nТады супрацоўнікаў заводу на прахадной з прымяненьнем гвалту затрымліваў АМАП. Каля 30 чалавек звольнілі з «Гродна Азоту» пасьля пачатку нацыянальнага страйку летась 26 кастрычніка. Частка зь іх (13 чалавек) паспрабавалі праз суд вярнуцца на працу, але няўдала.\nМінулы год завод скончыў са стратамі ў 85 мільёнаў рублёў, годам раней быў прыбытак у 82 мільёны рублёў. Супрацоўнікаў заводу за год стала менш на 147 чалавек.\nПа кароткатэрміновых крэдытах завод вінен 453 мільёны рублёў, гэта на 93 мільёны меней, чым у 2019 годзе. Па доўгатэрміновых крэдытах завод вінен 189 мільёнаў рублёў, за год сума вырасла на 30 мільёнаў.\nНа БМЗ 17 жніўня спыніліся ўсе тры печы. Частка рабочых, пратэстуючы супраць фальсыфікацыі выбараў і гвалту, перакрылі на заводзе дарогу для тэхналягічнага транспарту.\nПазьней некаторыя рабочыя заводу сышлі ў страйк. Большасьць зь іх звольнілі. Чысты прыбытак БМЗ за мінулы год — 36 тысяч рублёў, у 2019 годзе быў мінус 159 мільёнаў рублёў.\nЗа год на заводзе супрацоўнікаў стала менш на 277 чалавек. Завод вінен 3,8 мільярда рублёў па кароткатэрміновых крэдытах, гэта на мільярд больш, чым было годам раней. Па доўгатэрміновых крэдытах завод вінен яшчэ 1,2 мільярда, што на 164 мільёны больш, чым годам раней.\nЧастка рабочых МАЗу далучыліся да страйку 17 жніўня. У жніўні на самім заводзе адбывалася нешта кшталту «італьянскай забастоўкі»: частка супрацоўнікаў выконвалі свае абавязкі фармальна, таму выпуск прадукцыі ў жніўні зьнізіўся. Некаторыя рабочыя заводу адкрыта далучыліся да страйку.\nЧысты прыбытак МАЗу за мінулы год — 142 тысячы рублёў, годам раней быў мінус на 497 тысяч рублёў. Па кароткатэрміновых крэдытах завод вінен больш за 1 мільярд рублёў, у 2019 годзе было менш на 342 мільёны. Па доўгатэрміновых крэдытах завод вінен 487 мільёнаў, гэта на 34 мільёны больш, чым у канцы 2019 году.


А ну, давай паборсаемся! На батуце? На … крэсле! — ArtVaRo\nА ну, давай паборсаемся! На батуце? На … крэсле!\nМэбля павінна быць карыснай і камфартабельнай — гэта беспярэчны закон. Але хто сказаў, што адразу з гэтым мэбля не можа быць «вясёлай»? Бо станоўчыя эмоцыі — гэта так прыемна! Вось і дызайнер з Новай Зеландыі Джэйсан Кленнер (Jason Klenner), працуючы над сваім новым праектам, кіраваўся менавіта такімі мыслями.Его новенькая праца, крэсла-батут «Sprung Chair», гарантавана забяспечыць не толькі ўдалы, ды і радасны адпачынак!\nЗвонку унікальная навінка глядзіцца як немудрагелістае, малагабарытнае і простае крэсла незвычайнага дызайну. Але варта прыгледзецца трошкі бліжэй — на твары тут жа ўзнікае ўсмешка, і з’яўляецца неадольнае жаданне абавязкова пасесці ў гэтую цудоўную песню крэсліка. Сакрэт просты — паверхня сядзення смешны навінкі цалкам не дзеля красы мае зігзагападобныя спіралепадобныя прарэзы — гэта рэальны батут! Сядзеш на такое крэсла, і яго пластмасавая мембрана, прашытая моцнымі эластычнымі стужкамі, тут жа пачынае мякка спружыніць!\nАдпачываць на новым крэсле-батуце «Sprung Chair», абавязкова, вельмі прыемна. Пругкае сядзенне ў меру прагінаецца пад вагай чалавека, акуратненька падтрымліваючы яго цела. Як толькі сядзячы ўстае, паверхню крэслы тут жа ўспрымае першапачатковую форму. У той жа час адзіная «ножка» навінкі, выкананая з моцнай сталі і пластыка, робіць ўспамін надзейнасці і стойкасці. Па іншаму і быць не можа, бо база «Sprung Chair» робіцца з такім разлікам, каб вытрымаць даволі ўкормленага чалавека.\nЗараз незвычайнае крэсла-батут выпускаецца маленькімі партыямі і ў адным каляровым рашэнні, так як многія яго дэталі вырабляюцца ўручную. Кожны асобнік спачатку прашываюць эластычным шнуром, затым старанна правяраюць яго на трываласць, і толькі пасля гэтага крэсла-батут накіроўваецца да заказчыка. Але, як абяцае дызайнер, і наклады, і палітра кветак «Sprung Chair» неўзабаве істотна пашырацца, таму што жадаючых адпачыць з камфортам і пазітывам — навалам!\nПредыдущий Предыдущая запись: А ну, давай пострибати! На батуті? На кріслі!\nСледующий Следующая запись: А ну-ка падбяры!


«Думаю, лёс падсудных ужо вызначаны». Жонка баранавіцкага актывіста Гундара — пра суд над мужам\n17.05.2022 / 11:12\nСуд па «справе Аўтуховіча», адным з фігурантаў якога з'яўляецца Уладзімір Гундар, пачнецца 18 мая. Як ён будзе праходзіць і якія навіны прыходзяць ад Уладзіміра напярэдадні судовага пасяджэння, Intex-press распавяла Алена Гундар.\nУладзімір Гундар адбывае пакаранне па арт. 366 КК РБ («Гвалт альбо пагроза ў дачыненні да службовай асобы, якая выконвае службовыя абавязкі, або іншай асобы, якая выконвае грамадскі абавязак») і праходзіць абвінавачаным яшчэ па двух крымінальных артыкулах — «Стварэнне злачыннай арганізацыі» (ч. 2. 285 КК РБ) і «захоп альбо ўтрыманне дзяржаўнай улады неканстытуцыйным шляхам» (ч. 2. 357 КК РБ), яму пагражае да 15 гадоў пазбаўлення волі.\n— Валодзі ўручылі паперу, што суд будзе адкрыты, але праходзіць будзе проста ў [гродзенскай] турме. Яго не павязуць у горад. Наколькі я ведаю, неабходна пісаць заяву на імя начальніка турмы, каб ён даў дазвол прыйсці ў суд. Малаверагодна, што я змагу там папрысутнічаць, але 18 мая паспрабую прыехаць да пачатку суда, — распавядае Алена Гундар.\nПа так званай «справе Аўтуховіча», у якой фігуруе прозвішча баранавіцкага актывіста, 18 мая будуць судзіць 12 чалавек. Алена прызнаецца, што не чакае ад суда нічога добрага і разумее, што прысуд можа быць суровым.\n— Уладзіміру перакваліфікавалі артыкул, і дзякуй богу: там не фігуруе смяротнае пакаранне. Але нічога добрага не будзе. Думаю, лёс усіх падсудных ужо вызначаны. Абвяшчэнне прысуду толькі фармальнасць, — адзначае Алена.\nУ суботу, 14 мая, з Уладзімірам бачылася яго адвакат, якая распавяла жонцы, што ён не губляе бадзёрасці духу, на здароўе не скардзіцца і з нагоды суда не перажывае. Уладзімір паведаміў адвакату, што ў яго зламалася мыліца, і папрасіў жонку прывезці яму новую.\n— У бліжэйшы час буду спрабаваць датэлефанавацца да начальніка медчасці, удакладняць аб магчымасці перадачы мыліц — распавядае жонка актывіста. — Канверт з лістом звычайна даходзіць за два тыдні, аднак апошні ліст мне вярнулі назад, не прайшоў цэнзуру. У ім я даволі эмацыйна выказвалася з нагоды таго, што адбываецца ва Украіне і ў свеце ў цэлым.\nСама ж Алена ўжывую бачыла мужа ў жніўні 2021 года, хоць перадачы для яго ў Гродна возіць кожны тыдзень. Муж і жонка кантактуюць у асноўным праз лісты.\nНагадаем, інваліда II групы Уладзіміра Гундара затрымалі 30 снежня 2020 года. Яму прад'явілі абвінавачванне па артыкуле 289 Крымінальнага кодэкса «Акт тэрарызму». У прапагандысцкіх фільмах, паказаных на дзяржканалах, паведамлялася, што ён кантактаваў з Мікалаем Аўтуховічам. У лютым 2021-га КДБ уключыў Аўтуховіча і яшчэ 16 чалавек у тэрарыстычны спіс, дзе было і прозвішча Гундара, аднак пазней абвінавачванні знялі, але выставілі адразу два іншыя артыкулы — стварэнне злачыннай арганізацыі (ч.2. 285 КК РБ) і захоп дзяржаўнай улады (ч. 2. 357 КК РБ).


08 студзень 2016, 15:23\nАд пачатку году беларускія рынкі і гандлёвыя цэнтры пустуюць праз указ 222. Пакуль улады гэта ігнаруюць. Свабода пацікавілася ў незалежных эканамістаў, ці прынясе дзяржаве выгаду цяперашняя сытуацыя.\nЯраслаў Раманчук, эканаміст, кіраўнік навукова-дасьледчага цэнтру Мізэса:\n«Гэта адна з такіх мераў, якія зьяўляюцца спосабам ліквідацыі 20–30 тысяч людзей, якія самазанятыя, дбаюць пра свае сем’і, ствараюць канкурэнцыю на таварным рынку. З аднаго боку, гэта безумоўна добра для гандлёвых сетак, для манапалістаў, для „Беллегпраму“. Таму ўказ 222 і зьявіўся. А пра тое, як жывуць людзі, як жывуць пакупнікі, — пра гэта быццам бы і ня дбаюць. А паколькі няма кансалідацыі паміж прадпрымальнікамі і пакупнікамі, маем цяперашнюю сытуацыю.\nКалі казаць пра ўсе чыньнікі, гэта, безумоўна, будзе мінус, мы страцім месцы працы, мы страцім прадпрымальніцкі дух, больш будзем плаціць за тавары зь меншага асартымэнту. Перш за ўсё гэты ўказ б’е па малых гарадах і рэгіёнах, дзе, акрамя як у прадпрымальнікаў, ці няма выбару тавараў, ці ён вельмі малы. Дзяржаўныя крамы альбо „Белкаапсаюзы“ там працуюць як дыназаўры савецкай эпохі».\nСяргей Чалы, эканаміст, аглядальнік праграмы Tut.by-ТВ «Эканоміка на пальцах»:\n«Гэта старая гісторыя, якая ідзе мо з канца 2008 ці пачатку 2009 году, калі пачалася барацьба з ІП-шнікамі. Гэтая барацьба зь цягам часу проста прымае розныя формы. Яна пачалася яшчэ да аргумэнтаў пра тэхрэглямэнты і бясьпеку прадукцыі, яшчэ да росквіту гіпэрмаркетаў. Тады гэта перасьледавала мэту расчысткі рынку, каб прыбраць канкурэнцыю для „сваіх“, набліжаных інвэстараў.\nЦяпер, па вялікім рахунку, пасьля таго як народ палюбіў купляць усё тое самае, толькі ў больш камфортных умовах, мне здаецца, што яны раней ці пазьней адмерлі б натуральным шляхам. Асаблівай прывабнасьці таго, што яны прапаноўвалі, не было ў параўнаньні з гандлёвымі цэнтрамі, асаблівых тавараў яны не прывозілі. Але яны ўсё не выміралі, вось, напэўна, і вырашылі паскорыць гэты працэс.\nГэта ж і не было прадпрымальніцтвам, гэта форма самазанятасьці. Немагчымасьць прыцягненьня найманых работнікаў і астатняя палітыка зрабіла немагчымым іх рост і разьвіцьцё куды-небудзь з малога прадпрымальніцтва ў нешта больш сур’ёзнае. Стаўленьне дзяржавы нібы такое, што адзінай крыніцай сродкаў для існаваньня павінна быць дзяржава. У нас эканоміка — гэта ці сто дзяржаўных прадпрыемстваў, ці некалькі вялікіх прыватных, якія засталіся, а ўсё іншае існуе паводле рэшткавага прынцыпу. Цяпер хутчэй працуе аргумэнтацыя пра разьвіцьцё ўласнай лёгкай прамысловасьці — навошта яны імпарт завозяць? У нас, як звычайна, імпартазамяшчэньне праводзіцца сарамліва, мы ж ня кажам, што будзем зь імпартам змагацца. Усё праходзіць пад выглядам разьвіцьця ўнутранага рынку, абароны правоў спажыўца, дбаньня аб бясьпецы прадукцыі».\nАнатоль Шумчанка, старшыня грамадзкага аб’яднаньня «Пэрспэктыва», перакананы:\n«Толькі ідыёты могуць думаць, што калі ня будзе ІП, то ўздымецца лёгкая прамысловасьць, перастануць выводзіцца грошы за мяжу і эканоміка запрацуе. Цывілізаваны сьвет даказаў адваротнае. Прадпрымальнікі даюць канкурэнцыю — няўжо, калі застанецца 20 буйных гульцоў, цэны будуць ранейшыя? Яны будуць здабываць прыбытак па поўнай праграме, цэны будуць вышэйшыя, якасьць ніжэйшая, асартымэнт меншы. Ладна ў Менску, але ж нібы забылі пра чалавека ў рэгіёнах, а менавіта там прадпрымальнікі выконваюць важную ролю, туды дзяржава са сваімі заводамі не дабіраецца.\nКалі Лукашэнка прыйшоў да ўлады, ён казаў, што краіна ляжала ў разрусе. Дык ня ён адзіны яе падымаў! Тады народ яшчэ ня ведаў, што такое адзеньне нармальнае. І тады прадпрымальнікі дапамаглі насыціць спажывецкі рынак. Цяпер трэба гэта разьвіваць, ствараць сацыяльна-эканамічныя ліфты, каб утвараўся сярэдні і буйны бізнэс. Гэта не праблема людзей, што яны „ня вырасьлі з кароткіх штонікаў“, гэта праблема чыноўнікаў, якія не навучыліся кіраваць эканомікай, каб стымуляваць разьвіцьцё малога бізнэсу. Сярэдні і буйны бізнэс можа зьявіцца імгненна толькі ў адным выпадку: калі скраў, „прыхватызаваў“, атрымаў нешта зьверху. У клясычным разуменьні сярэдні і буйны бізнэс выходзіць з малога, як тое было зь Білам Гейтсам ці Стывам Джобсам, якія пачыналі з гаражоў, а потым дарасталі да Microsoft ці Apple.\nІндывідуальнае прадпрымальніцтва — гэта самазанятасьць, якая прыносіць дзяржаве прыбытак. Нас каля 100 тысяч, хто гандлюе, хто будуе гандлёвыя цэнтры, хто працуе ў тых цэнтрах. Адзін прадпрымальнік плаціў адзіны падатак з каэфіцыентамі парадку 5–7 мільёнаў беларускіх рублёў. Гэта ж паўтары-дзьве зарплаты чалавека, які на нейкім заводзе працуе. Як гэта можа быць сувымерным з тым, у якія ўмовы дзяржава паставіла прадпрымальнікаў? Колькі дзяржава недабярэ падаткаў?»\nЧаму рынкі пустыя і ці не капрызяць ІП? 12 пытаньняў пра пратэст прадпрымальнікаў


Мы пачынаем маўклівую, засяроджаную яду. Я ўжо, аднак, перахацеў есці і без вялікай ахвоты выбіраю з селядца колцы цыбулі. Яшчэ я пазіраю на нашых суседзяў. Яны за спіной Гарбацюка (калі толькі ён Гарбацюк). За двума ссунутымі сталамі чацвёра хлопцаў і трое дзяўчат п’юць шампанскае. Адна, што сядзіць у дальнім канцы стала, маленькая, жывая прыгажунька. Яна ўся чорненькая, і плацце, і бровы, і знарок вольна растрэсеная капешка валасоў. Ні аднае секунды ёй не сядзіцца спакойна: смяецца, пляскае рукамі, нешта імкнецца давесці сябрам. Вочы яе так і гараць захапленнем. Да яе скіраваны позіркі ўсіх чатырох хлопцаў. Ды і дзве бландзінкі раз-пораз спыняюць на ёй свае падведзеныя чорныя вочы.\n– Вы ваявалі? – ні з таго ні з сяго проста «ў лоб» пытаюся я ў Гарбацюка. Той з годнасцю распростваецца ў крэсле.\n– А як жа! Усю вайну. На Заходнім, а пасля на Другім Беларускім.\n– А на Другім Украінскім не былі?\n– Украінскім? Не, не быў. На Украіне, на жаль, не давялося. Болей у Беларусі. У Польшчы. Берлін браў...\nЁн энергічна і са смакам працуе дужымі квадратнымі сківіцамі. I зноў той жа спакой, трохі нават ганарлівы тон – браў Берлін! Не, мусіць, я круглы дурань. Ідыёт. Ледзьве не нарабіў свінства і нахабства. I ўсё таму, што праз дваццаць год не забыўся на тое халернае мінулае. Ці не лепей махнуць на яго? Як іншыя.\nКалі б было можна...\nГарбацюк тым часам адсоўвае пустую талерку і зноў паднімае графінчык.\n– Ну дык што? Па другой? За перамогу.\nПрыпомніў! Пасля свайго дарагога здароўя ён п’е за перамогу. Нішто ваяка! На гэты раз ён працягвае руку, і мы чокаемся. Гарбацюк адразу куляе чарку ў рот. Я нерашуча трымаю сваю ў руцэ. З-за суседняга стала, хітра і бязгучна смеючыся ўсім тварам, дакранаецца вуснамі да бакала чарнушка. Яе кампанія за сталом выбухае рогатам.\n– Эрна, восхитительно!\n– Любушка, твою лапушку!\nПлячысты бландзін у шэрай з кішэнямі сарочцы схіляецца над яе рукой. Гарбацюк азіраецца і шматзначна ківае галавой.\n– Тунеядцы напэўна?\nЯ не адказваю. Посуд на стале адбівае россып рэстаранных агнёў. Побач, ля свайго століка ў прасценку, бразгае відэльцамі афіцыянтка. У зале – прыглушаны гул. Добра, што вакзальныя рэстараны яшчэ абыходзяцца без аркестраў. А то б расшчапілася галава.\nТым часам Гарбацюк бярэцца за нож і відэлец.\n– Вы афіцэр? – пытаюся я.\n– Гвардыіі маёр запасу.\nЁн адразае кавалак біфштэкса ідцпраўляе яго ў рот. Маёр? Можа быць. Вядома, пасля капітана – маёр. Калі сапраўды не Сахно, дык, мусіць, які камандзір батальёна. А мо палітработнік? Ці пампатэх? Калі, скажам, танкіст. Калі танкіст – я яму прызнаюся ва ўсім і папрашу прабачэння. Перад танкістам я зніму шапку.


Зняць кватэру ў Магілёве на суткі на вул. Чэхава нядорага\nАдрас: вул. Чэхава, 12, 212030, Магілёў, Магiлёўская вобласць, Беларусь\nДзе зняць кватэру ў Магілёве на суткі?\nПаклапаціцца пра тое, дзе адпачыць пасля працяглай паездкі ці насычаных экскурсій, неабходна кожнаму турысту. Выдатны варыянт — спыніцца ў стыльных трохпакаёвых апартаментах на вул. Чэхава, д. 12. У кватэры адначасова могуць пражываць да 6 чалавек, што будзе вельмі зручна, калі вы падарожнічаеце кампаніяй. Размяшчэнне PaulMarieApartments можна назваць ідэальным. Да ближэйшага прыпынку грамадскага транспарта — 290 м, а да цэнтра горада — 1,2 км. Побач з апартаментамі знаходзяцца гандлёвыя цэнтры, кавярні, рэстараны, крамы, аддзяленні банка і шматлікае іншае.\nЗняць 3-х пакаёвую кватэру ў Магілёве з усімі выгодамі\nУ апартаментах PaulMarieApartments ёсць усе, каб тыя, хто вырашыць спыніцца тут, маглі расслабіцца і адпачыць:\nУ спальні знаходзіцца вялікі еўра-ложак, камода, тумбачка, вешалка для адзежы;\nУ другім пакоі стаіць вялікая раскладная канапа, сучасная сценка, тэлевізар;\nУ працоўным пакоі стаіць офісны стол, невялікая двухспальная канапа;\nНа светлай кухні ёсць неабходны набор побытавай тэхнікі (халадзільнік, электрачайнік, духавая шафа і т. д.), а таксама набор посуду;\nУ сучаснай ваннай у наяўнасці наборы ручнікоў, сродкі асабістай гігіены і інш.;\nВа ўсіх пакоях апартаментаў гасцям даступны бясплатны Wi-Fi.\nШто паглядзець у Магілёве?\nКалі зняць кватэру ў Магілёве на суткі, то можна не толькі добра адпачыць, але і выдатна правесці час на экскурсіях. Горад на Дняпры прыцягвае турыстаў сваімі ўнікальнымі цэрквамі і храмамі, савецкая архітэктура нагадвае пра былыя часы. Самыя цікавыя славутасці, якія абавязкова варта наведаць — гэта:\nМемарыяльная арка Магілёва;\nЦарква Святых Барыса і Глеба;\nМагілёўская ратуша і інш.\nДаведацца больш пра горад і пра тое, дзе смачна паесці, вы можаце ў нашым гайдзе па Магілёве!\nДзеці прымаюцца з кожнага веку.\nГасцініца Магілёў — 290 м.\nКаардынаты для GPS: 53.90835440, 30.33515123.\nАд 72.00 BYN / ноч\nвул. Iнтэрнацыянальная, 74, 213819, Бабруйск, Магiлёўская вобласць, Беларусь\nАдлегласць да цэнтра: 2,3 km\nАд 153.74 BYN / ноч\nвул. Болдзіна, 9, 212030, Магілёў, Магiлёўская вобласць, Беларусь\nАдлегласць да цэнтра: 0,85 km\nАд 256.23 BYN / ноч\nвул. Народнага Апалчэння, 10А, 212017, Магілёў, Магiлёўская вобласць, Беларусь\nАдлегласць да цэнтра: 2,9 km


У чым розніца паміж тэмай і апошнім сказам? Дзе і калі мы іх выкарыстоўваем у эсэ? 2020\nУ чым розніца паміж тэмай і апошнім сказам? Дзе і калі мы іх выкарыстоўваем у эсэ?\nНе шмат. Кожны дае цэнтральнае ўяўленне пра тое, што вы пішаце. Кожны з’яўляецца ў пачатку твора, хаця і не абавязкова ў якасці першага сказа. Раней тэрмін дысертацыя быў адведзены для дысертацыі, неабходнай для атрымання ступені магістра. Гэта канчатковае сцвярджэнне выкарыстоўваецца для апісання тэмы большасці выпускнікоў, а часам і студэнтаў, і Бог дапаможа нам у дысертацыі першакурсніка ў малодшым каледжы! Гэта, несумненна, знайшло свой шлях у ВНУ, і я чакаю, каб гэта было напісана штодня для пачатковай школы!\nАднак часам ёсць патрабаванні на патрэбным узроўні, якія робяць яго адрозненне ад агульнага выкарыстання шэрагу тэм. Абзац павінен утрымліваць набор тэм. Канчатковая стаўка павінна прымяняцца да ўсёй працы. Некаторыя ўстановы патрабуюць, каб выніковая дэкларацыя была аддзелена ад астатняй часткі паперы шрыфтам або месцам. Раней яны былі прадстаўлены на больш афіцыйнай, падвышанай мове.\nУ гэтым творы аўтар падасць доказы, якія ён лічыць, што падтрымліваюць прэтэнзію\nшто Генрых III. з Англіі (1207-1272) быў братам-блізнятам Амара Хаяма (+1123).\nТэма - гэта тэма эсэ. Звычайна гэта проста назоўнік:\nПластыкавыя мяшкі з змяненнем клімату падзяляюць існаванне Бога.\nТэза (як выражана ў тэзе) - гэта ваша меркаванне * пра * вашу тэму:\nЗмяненне клімату - найвялікшая задача, з якой сёння сутыкаецца чалавецтва. Пластыкавыя пакеты трэба забараніць. Аборт - гэта жанчына, якую павінна выбраць. Існаванне Бога нельга даказаць.\nЯк бачыце, для выражэння тэзы патрэбны поўны сказ. Тэза звычайна даецца ў акадэмічных нарысах адразу ў канцы ўвядзення.\nЧасам першае прапанову кожнага абзаца называюць "прадметным сказам". Я аддаю перавагу называць гэтыя прапановы "абагульненнямі". Яны таксама з'яўляюцца сказамі і выражаюць агульную форму асноўнай думкі гэтага пункта.\nНапрыклад: Мой тэзіс у тым, што змяненне клімату - самая сур'ёзная праблема.\nАбзац цела можа пачацца: Сур'ёзным наступствам змены клімату стане павышэнне ўзроўню мора, якое паставіць пад пагрозу большасць буйных гарадоў свету.\nГэта набор тэм альбо абагульненне, якое падтрымлівае маю тэзу, і яе трэба падмацоўваць фактамі, падрабязнасцямі, статыстыкай, прыкладамі, доказамі, анекдотамі і г.д.\nТэмы - гэта апорныя заявы, абзацы, якія пацвярджаюць вашу тэзу, даюць ёй праўдзівасць, абгрунтаванасць і праверку, ваша ключавое паведамленне і вашу мэту атрымаць падтрымку ці падтрымку вашай аўдыторыі. Праца павінна з'явіцца як мага хутчэй, каб прыцягнуць цікавасць і ўвагу вашых чытачоў. Яна павінна быць выразнай, сціслай, пераканаўчай і неадкладна інфарматыўнай, указваючы на ваш асноўны пункт гледжання і вашу мэту адносна гэтага пункту гледжання.\nПадборка магчымых тэз:\nСабакі значна лепш, чым кошкі.\nНаркаманаў значна больш, чым іх спажыванне.\nДэмакратыя - адзінае прымальнае рашэнне для поўнай гармоніі свету.\nТолькі дэмантаж цяперашняй, пастаяннай, прыбытковай занятасці ў бізнесе і прамысловасці выратуе чалавецтва.\nПадтрымліваючыя тэмы прапануюць розныя меркаванні, факты, высновы і здагадкі. Сабакі, якія працуюць: бачанне сабак-павадыроў; Здароўе сабак;? Бамбаваць, паліцэйскіх сабак; Вартавыя сабакі; Паказаць сабак; Хатнія жывёлы ...\nНекалькі пытанняў, якія пацвярджаюць, што сабакі лепш, чым кошкі, становяцца вашымі пункту гледжання і могуць прэтэндаваць на вашу дысертацыю.


У ЗША ўжо дазволілі вакцынавацца дзецям з 12 гадоў прышчэпкамі Pfizer і BioNTech. Аднак ці варта рабіць прышчэпку падлеткам?\nБольшасць дзяцей з кавідам пераносяць хваробу лёгка або ўвогуле бессімптомна. Аднак ёсць рызыка цяжкіх выпадкаў. За ўвесь час пандэміі ў ЗША было зафіксавана 14 тысяч шпіталізацый і 279 смяротных выпадкаў сярод дзяцей. Таму Лі Савіа Бірс, кіраўнік Амерыканскай акадэміі педыятрыі, як і многія іншыя эксперты, заклікае бацькоў вакцынаваць падлеткаў, як толькі яны атрымаюць на гэта дазвол, паведамляе The Reuters.\nБольш за тое, інфікаваныя дзеці, якія пераносяць хваробу бессімптомна, распаўсюджваюць вірус сярод людзей, што знаходзяцца ў зоне рызыкі. Вакцынацыя будзе па-сапраўднаму эфектыўнай у тым выпадку, калі прышчэпку атрымаюць як мага больш людзей. Калі не вакцынаваць дзяцей, то дасягнуць калектыўнага імунітэту будзе складаней.\nЗгодна з даследаваннямі, вакцыны Pfizer і BioNTech не ўяўляюць рызыкі для дзяцей. Навукоўцы не выявілі доказаў дадатковага негатыўнага ўплыву вакцын на дзяцей у параўнанні з дарослымі. У большасці выпадкаў падлеткі, як і дарослыя, маюць ліхаманку і боль у мышцах пасля вакцынацыі, што праходзіць праз пару дзён. У вельмі рэдкіх выпадках назіраецца алергічная рэакцыя на пэўныя хімічныя рэчывы, піша The Wall Street Journal.\nПакуль што толькі вакцыны Pfizer і BioNTech дазволеныя ў ЗША для маладых людзей да 18 гадоў. Канада і Алжыр таксама дазволілі Pfizer для гэтай узроставай групы. Кампанія Pfizer паведаміла, што даслала неабходныя для дазволу вакцыны падлеткам звесткі ў іншыя органы рэгулявання ва ўсім свеце, у тым ліку ў Еўрапейскае агенцтва па лекавых сродках. Таму, верагодна, у хуткім часе вакцынацыя падлеткаў стане распаўсюджанай ва ўсім свеце.


Агульны "хапун" пад час Дня Волі не абмінуў і Віцебск. Як ужо паведамляла Радыё Свабода, некалькі чалавек былі арыштаваныя яшчэ да пачатку дазволенага ўладамі шесьця. За ўчорашні дзень была ўдакладненая лічба затрыманых. Сёньня адбыліся суды.\nУ пастарунку Кастрычніцкага РАУС пратаколы былі складзеныя на 7 асобаў, якіх адразу накіравалі ў раённы суд, які, нягледзячы на выходны дзень, канешне ж, працаваў. У выніку тры дэманстранты – Зьміцер Піменаў, Генадзь Васілевіч і Юрась Карпаў атрымалі па трое сутак. Як здолеў паведаміць па тэлефоне сваёй маці апошні, у знак пратэсту ўсе яны на ўвесь тэрмін зьняволеньня аб'явілі галадоўку.\nВалерыя Канавалава той жа Кастрычніцкі суд аштрафаваў на 20 мінімальных заробкаў ці 44 тысячы дэнамінаваных рублёў. Ігар Марозаў, Уладзімер Акулаў і Віталь Мялешка папярэджаныя. Траім – дэпутату Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня Валерыю Шчукіну, галоўнаму арганізатару мерапрыемства Ўладзімеру Плешчанку і затрыманаму зь бел-чырвона-белым сьцягам Раману Салаўяну прыйшлося цяжэй. У Чыгуначным раёне не былі падрыхтаваныя да арыштаў, таму іх суд перанесьлі на сёньня.\nЛідэры маладзёвай арганізацыі "Сёмая грань" Вольга Карач і Вячаслаў Краўчук два дні прыходзілі да прыймальніка-разьмеркавальніка, каб перадаць свайму госьцю Шчукіну і яго сябрам па няшчасьці прадукты харчаваньня, але ў гэтым ім было адмоўлена. Спачатку дзяжурныя сьцьвярджалі, што зьняволеныя атрымліваюць ежу з рэстарацыі "Надзея", потым жорстка павыкідвалі настойлівых наведвальнікаў. Пры гэтым Вользе парвалі кажушок.\nСёньня ўжо з 8-мі раніцы каля дзясятка "сямігранцаў" чакалі на ганку суда, куды іх і яшчэ некалькіх чалавек, у тым ліку і журналістаў, міліцыянт так і не пусьціў.\nТолькі каля дванаццаці гадзінаў даведаліся, што Плешчанка, Салаўян і Шчукін адмовіліся пад аховай ісьці ў суд, і судзьдзя Сьвятлана Туф?н сама накіравалася ў пастарунак Чыгуначнага РАУС да затрыманых. Хутка стала вядома, што Уладзімеру Плешчанку яна аб'явіла дзесяць, а Раману Салаўяну – пяць сутак арышту. Разгляд справы Валерыя Шчукіна працягваўся з дванаццаці гадзінаў і а пятай (на момант перадачы матар'ялу) яшчэ ня скончыўся.\nПадрабязнасці працэсу таксама невядомыя, бо нікога туды не дапусцілі. Адзінае, што міліцыянты дазволілі перадаць прадукты харчаваньня.\nАлег Жукоўскі, Віцебск (Як стала вядома а палове на сёмую вечара са словаў дзяжурнага Чыгуначнага РАУС, Валеры Шчукін атрымаў 10 сутак арышту)


Царква Святога Уладзіміра ў вёсцы Чыжэўшчына, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nЦарква Святога Уладзіміра ў вёсцы Чыжэўшчына\nЧыжэўшчына ўяўляе сабой населены пункт Жабінкаўскага раёна, размешчаны на паўднёвы ўсход ад райцэнтра. Раней на месцы цяперашняй Чыжэўшчыны знаходзілася мястэчка Крупчыцы. Менавіта тут, 6 верасня 1794 года, адбылося знакамітая ў гісторыі бітва паміж атрадам рускіх салдат і паўстанцамі пад кіраўніцтвам Тадэвуша Касцюшкі. Праз 100 гадоў у вёсцы, яна яшчэ называлася тады Крупчыцы, адбылося адкрыццё храма, прысвечанага бітве 1794 года. Гэты храм быў названы ў гонар святога Уладзіміра.\nПа сканчэнні яшчэ 110 гадоў, у 2004 годзе, у Чыжэўшчыне, якая разраслася і ў 1971 годзе «паглынула» суседнія Крупчыцы, адкрылася капліца, прысвечаная памяці ўсіх загінулых у тым баі.\nБітва восенню 1794 года адбылася побач з кармеліцкiм кляштарам, які размяшчаўся тут. Iснаванне гэтага манастыра вядома з другой паловы XVII стагоддзя. Гэты манастырскі комплекс займаў каля 300 квадратных метраў і ўключаў касцёл, жылыя і гаспадарчыя пабудовы. У 1-й палове XVIII стагоддзя тут быў усталяваны арган, ўтворана брацтва святога Юзафа, а ў канцы XVIII стагоддзя адкрылася прыхадская школа, у якой навучаліся дзеці з бедных сем'яў і сіроты.\nУ ходзе бою, які доўжыўся на працягу васьмі гадзін, гэты манастыр быў сур'ёзна пашкоджаны. Аднак ацалеў касцёл, у 1800 годзе ён быў пераабсталяваны ў парафіяльны. У 1860-я гады храм быў аддадзены праваслаўным, ператварыўшыся ў царкву, асвячоную імем Аляксандра Неўскага. У верасні 1882 года адбыўся пажар, падчас якога царква, пабудаваная з дрэва, разам з прылеглымі жылымі і гаспадарчымі пабудовамі згарэла. Па прычыне гэтага, праз месяц было прынята рашэнне аб узвядзенні тут іншага храма. Інжынерам стаў А. Рэмер, які здаў дакументы аб будаўніцтве праз два гады. Пазней праект быў аддадзены архітэктару Залатарову, а дазвол на ўзвядзенне быў выдадзены толькі летам 1886 года.\nБудаўніцтва царквы пачалося ў 1891 годзе з камянёў, якія засталіся ад разбуранага больш за сто гадоў таму манастыра. Праз тры гады пасля пачатку ўзвядзення новага будынка храма, восенню 1894 года, адбылося адкрыццё зноў пабудаванай царквы. У сярэдзіне 1960-х царкву закрылі. Свае дзверы для вернікаў яна адкрыла толькі ў 1989 годзе.\nХрам у Чыжэўшчыне асвячоны ў памяць аб святым Уладзіміры, які з'яўляўся князем наўгародскім і кіеўскім. Менавіта пры ім у канцы Х стагоддзя адбылося хрышчэнне Русі, якое прадстаўляла сабой прыняцце хрысціянства паводле грэцкага абраду. Пасля хрышчэння князь атрымаў новае імя - Васіль. У гісторыю ён таксама ўвайшоў пад імёнамі Уладзімір Вялікі, Уладзімір Святы і Уладзімір Хрысціцель. Дзень памяці ў праваслаўнай царкве - 15 ліпеня па старому або 28 ліпеня па новым стылі.\nШто тычыцца архітэктуры храма ў Чыжэўшчыне, збудаванне мае крыжападобную форму, да якой прымыкае пяцігранная апсіда. Храм узведзены з каменя ў неарускiм стылі. Сёння царква з'яўляецца дзеючай, яе наведванне даступна ўсім вернікам і турыстам, якія жадаюць бліжэй азнаёміцца з дзіўнай гісторыяй гэтай царквы і самім месцам ў цэлым.


07 красавік 2017, 09:34 абноўлена 07 красавік 2017, 09:50\nУладзімір Пуцін і Дзьмітрый Пяскоў, архіўнае фота\nПрэс-сакратар Уладзіміра Пуціна Дзьмітрый Пяскоў агучыў меркаваньне кіраўніка расейскай дзяржавы адносна ракетнага ўдару ЗША па сілах прэзыдэнта Сырыі Башара Асада, перадае ТАСС.\n«Пуцін лічыць амэрыканскія ўдары па Сырыі агрэсіяй супраць сувэрэннай дзяржавы ў парушэньне нормаў міжнароднага права, прычым на надуманай падставе», — заявіў Пяскоў.\nЁн адзначыў, што «сырыйская армія не валодае запасамі хімічнай зброі», а факт зьнішчэньня ўсіх запасаў хімічнай зброі ўзброеных сілаў Сырыі быў «зафіксаваны і пацьверджаны» Арганізацыяй па забароне хімічнай зброі пры ААН.\n«Пры гэтым, на думку Пуціна, поўнае ігнараваньне фактаў выкарыстаньня хімічнай зброі тэрарыстамі толькі істотна пагаршае сытуацыю, — дадаў Пяскоў. — Пуцін таксама бачыць ва ўдарах па Сірыі з боку ЗША спробу адцягнуць увагу сусьветнай супольнасьці ад шматлікіх ахвяраў сярод мірнага насельніцтва ў Іраку.\nКадры запуску амэрыкансіх ракетаў па базе Асада\nГэты крок Вашынгтону наносіць істотны ўрон расейска-амэрыканскім стасункам, што і без таго знаходзяцца ў вартым жалю стане. А галоўнае, як лічыць Пуцін, гэты крок не набліжае нас да канчатковай мэты ў барацьбе з міжнародным тэрарызмам, а наадварот стварае сур'ёзную перашкоду для стварэньня міжнароднай кааліцыі па барацьбе зь ім і для эфэктыўнага процідзеяньня гэтаму сусьветнаму злу, што, дарэчы, прэзыдэнт ЗША Дональд Трамп абвясьціў як адну з галоўных задачаў яшчэ падчас сваёй перадвыбарчай кампаніі».\nМЗС Расеі абяцае «ў бліжэйшы час» апублікаваць заяву адносна сытуацыі ў Сырыі, але сайт ведамства працуе зь перабоямі.\nСайт МЗС Расеі працуе зь перабоямі пасьля ракетнага ўдару ЗША па сілах Башара Асада ў Сырыі\nДональд Трамп жа растлумачыў прычыны ракетнай атакі на Асада інтарэсамі нацыянальнай бясьпекі, «дзеля прадухіленьня і стрымліваньня распаўсюду і выкарыстаньня сьмяротнай хімічнай зброі». Ён абвінаваціў Асада ў парушэньні нормаў міжнароднага права і заклікаў «усе цывілізаваныя краіны» далучыцца да ЗША ў імкненьні пакласьці канец «бойні і праліцьцю крыві» ў Сырыі.\nЗгодна з заявай Пэнтагону, 59 крылатых ракет былі выпушчаныя з борта амэрыканскіх эсьмінцаў, якія знаходзяцца ў Міжземным моры. Іх мэтай былі баявыя самалёты, умацаваныя сховішчы для самалётаў, склады паліва, бункеры з боепрыпасамі, сыстэмы супрацьракетнай абароны і радары.\nПаводле Пэнтагону, былі прынятыя ўсе намаганьні, каб прадухіліць страты сярод цывільнага насельніцтва і паменшыць рызыку для абслуговага пэрсаналу авіябазы ў адпаведнасьці з Законам аб вядзеньні ўзброеных канфліктаў. Сырыйскія вайскоўцы перад ракетным ударам ЗША змаглі эвакуяваць пэрсанал і абсталяваньне, паводле відавочцы.\nСырыец дыхае праз кіслародную маску пасьля верагоднай хімічнай атакі ў Хан Шэйхуне. Правінцыя Ідліб, 4 красавіка 2017 году\nАтака, у якой Захад абвінавачвае мілы Асада, адбылася зранку 4 красавіка ў кантраляваным антыўрадавымі паўстанцамі мястэчку Хан-Шайхун у правінцыі Ідліб. У ёй пацярпелі больш за 200 чалавек, загінулі 86 чалавек. Каля паловы загінулых — жанчыны і дзеці. Мясцовыя мэдыкі дапускаюць, што выкарыстоўваўся нэрвова-паралітычны газ зарын.


Снежні цяплей, снегу менш: як змянілася зіма ў Беларусі за 30 гадоў - 02.12.2019, Sputnik Беларусь\nСнежні цяплей, снегу менш: як змянілася зіма ў Беларусі за 30 гадоў\nКліматычная зіма ў Беларусі за апошнія 30 гадоў скарацілася ў сярэднім на 5-8 дзён, канстатуюць спецыялісты. 02.12.2019, Sputnik Беларусь\nбеларусь, навіны , у беларусі, прырода\n© Sputnik Альфред МикусСнежні цяплей, снегу менш: як змянілася зіма ў Беларусі за 30 гадоў\nКліматычная зіма ў Беларусі за апошнія 30 гадоў скарацілася ў сярэднім на 5-8 дзён, канстатуюць спецыялісты.\nМІНСК, 2 сне - Sputnik. Кліматычная зіма ў Беларусі ўжо пачалася, канстатуюць спецыялісты Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\nЯкое надвор'е будзе зімой? Народныя прыкметы восені\n22 кастрычніка 2019, 15:59\n"Кліматычная зіма пачынаецца, калі сярэднясутачная тэмпература пераходзіць праз нуль і становіцца адмоўнай", - тлумачыць начальнік службы метэаралагічных прагнозаў Белгідрамеце Аляксандр Бяганскі, яго словы прыводзіць агенцтва "Мінск-Новости".\nЯк правіла, у паўночных раёнах Беларусі кліматычная зіма надыходзіць у пачатку другой дэкады лістапада, у Мінску - у канцы другой дэкады, на паўднёвым захадзе краіны - бліжэй да канца лістапада, а ў Брэсце - у пачатку снежня. У гэтым годзе яна прыйшла блізка да звычайных тэрмінаў. У канцы лістапада на тэрыторыю краіны пачало паступаць халоднае арктычнае паветра з паўночных мораў. І за нейкія суткі ў многіх раёнах тэмпература апусцілася з +5°С да -5°С.\nДоўгатэрміновых прагнозаў аб тым, якой выдасца цяперашняя зіма, у Белгідрамеце не робяць: дакладнасць такіх прагнозаў нават у вядучых сусветных цэнтраў у гэтай галіне, размешчаных у Вашынгтоне, Маскве і Мельбурне, вельмі невысокая.\nУ адным спецыялісты не сумняваюцца: будуць і адлігі, і марозныя перыяды. Прычым у Беларусі перапады тэмператур нават на працягу адных сутак могуць быць вельмі значнымі - ваганне ў межах 10 градусаў для зімы цалкам нармальна.\nТрадыцыйна самым халодным месяцам называюць студзень, калі сярэдняя тэмпература складае -4,5°С, пры гэтым абсалютныя мінімумы часта выпадаюць на люты. А самым цёплым месяцам зімы лічыцца снежань: сярэдняя тэмпература складае -3,3°С. Пры гэтым і снежань, і студзень за мінулыя 30 гадоў сталі цяплей у сярэднім на 0,5°С.\nЯшчэ 15-20 гадоў таму снежны полаг з'яўляўся ў снежні і захоўваўся да пачатку сакавіка. За 30 гадоў снег у Беларусі ляжыць у сярэднім на 5-11 дзён менш, а ў некаторых раёнах - і на 15-20. Максімальная вышыня снежнага покрыва за ўсю гісторыю метэаназіранняў - 50-60 см, за апошні час назіраецца скарачэнне гэтага паказчыка ў два разы.


З ПРЫЗНАЧЭНЬНЕМ НОВЫХ МІНІСТРАЎ АДУКАЦЫІ Й ІНФАРМАЦЫІ У ГЭТЫХ ГАЛІНАХ НЯ СТАНЕ БОЛЬШ СВАБОДЫ\nПаводле прэзыдэнцкай прэсавай службы, Пётар Брыгадзін вызвалены ад пасады міністра адукацыі ў зьвязку з выхадам у адстаўку. А Міхаіл Падгайны звольнены з пасады міністра інфармацыі у зьвязку зь пераходам на іншую працу.\nПрызначаючы былога амбасадара Беларусі ў Кітаі Ўладзімера Русакевіча міністрам інфармацыі, Аляксандар Лукашэнка выказаў спадзяваньне, што гэты чалавек здолее павысіць эфэктыўнасьць працы важнага ідэалягічнага міністэрства ды ўзяць пад кантроль працэс распаўсюду інфармацыі. Вось як пракамэнтаваў гэтае кадравае прызначэньне Лукашэнкі віцэ-прэзыдэнт Беларускай асацыяцыі журналістаў Андрэй Бастунец:\n(Бастунец: ) “Ужо даволі доўгі час кадры “тусуюцца” прэзыдэнтам. Русакевіч зьмяніў Падгайнага. Мне здаецца, гэта якраз той выпадак, калі ад перастаноўкі гэтых пэрсонаў нічога ня зьменіцца. Я думаю, што на цяперашні час асоба амаль нічога не вырашае. Асоба з гэтай самай калоды картаў. Тут ужо ўсе асобы правераныя, усе выконваюць загады, якія атрымліваюць. Таму я лічу, што ўсё застанецца так, як і было”.\nЗьвязацца з самімі адстаўленымі міністрамі, на жаль не ўдалося, яны ўжо пакінулі свае кабінэты. У прэсавых службах абодвух міністэрстваў камэнтаваць гэтыя адстаўкі адмовіліся.\nІнфармацыя пра тое, што міністры інфармацыі й адукацыі зьбіраюцца падаць у адстаўку, зьявілася амаль месяц таму. Яе тады ўскосна пацьвердзіў і Аляксандар Лукашэнка, які ў дзень адстаўкі прэм’ера сказаў, што ў яго на стале ляжаць заявы аб звальненьні на ўласнае жаданьне яшчэ двух міністраў.\nАляксандар Лукашэнка яшчэ ў сакавіку выказваў незадаволенасьць працай Міхаіла Падгайнага, пры якім Міністэрства інфармацыі выконвала ролю “статыста і назіральніка”. Пасьля ў міністэрстве працавала камісія з пракуратуры. Паводле вынікаў гэтай праверкі са структураў міністэрства спагналі 210 мільёнаў рублёў штрафных санкцыяў, і Лукашэнка загадаў Віктару Шэйману зрабіць “самыя жорсткія захады” дзеля навядзеньня парадку ў Міністэрстве інфармацыі.


ПАЛЕСТЫНЦЫ Ў ПАЛАСЕ ГАЗА ГАТОВЫЯ ЗГУБІЦЬ ГОНАР, КАБ ЗНАЙСЬЦІ ПРАЦУ\nАмаль штодня інфармацыйныя агэнцыі перадаюць зьвесткі пра гвалт на Блізкім Усходзе – тэрарыстычныя акты, перастрэлкі. Але па-за ўвагай застаюцца звычайныя клопаты мірных людзей пра працу, харчаваньне. Чым і як жывуць палестынцы, прыкладам, у Паласе Газа? Журналіст Агэнцыі Франс Прэс Гіём Бонэ сьцьвярджае, што няспынная змаганьне зь ізраільскай акупацыяй ужо пазбавіла іх працоўных месцаў, і яны гатовыя нават згубіць гонар, каб знайсьці працу.\nНягледзячы на нянавісьць і супраціў ізраільскай акупацыі іхных земляў, што пачаўся ў верасьні 2000 году, некалькі тысячаў палестынцаў працуюць на габрэйскіх пасяленцаў. Махамад працаваў мэханікам 25 гадоў, але бізнэс пайшоў на спад і давялося гараж зачыніць. Тры месяцы таму ён знайшоў працу ў адным зь ізраільскіх пасяленьняў.\n“У першы дзень я сапраўды адчуваў сябе жахліва”, – кажа ён. – “Гэтаксама я адчуваю жах і сёньня.” Мне 50 год, у мяне сівыя валасы. Я – бос, які падымаецца кожную раніцу а палове шостай, каб зарабіць за дзень 40 шэкеляў (ці 10 даляраў),” – працягвае ён. Каб прайсьці праз кантрольна-прапускны пост у пасяленьне, Махамад мае чакаць пад дулам нацэленага на яго ізраільскага кулямёту, пакуль праз гукаўзмацняльнік не пракрычаць ягонае імя.\nТады ён перасякае КПП, што ахоўваюць жаўнеры і рэгіструецца разам са сваім працадаўцам – пасяленцам, на рамяні якога часьцяком вісіць зброя. Каб патрапіць на сваё працоўнае месца, ён мае прайсьці праз дэтэктар на мэтал. “Пасьля палестынскіх тэрарыстычных самазабойстваў у Ізраілі атмасфэра стала надзвычай напружаная,” – кажа Махамад і працягвае, – “Гэтым ранкам адзін з мэханікаў крыху пасьпяшаўся, каб першым прайсьці праз дэтэктар, дык пасялянец стрэліў па ягоных нагах…”\nПалестынскія рабочыя сьцьвярджаюць, што іхныя майстэрні ізаляваныя ад жылых тэрыторыяў, і яны ніколі ня бачаць нікога, апрача сваіх босаў. Адзін з калегаў Махамада дадае, што бос назірае за імі са зброяй у руках, і яны нават ня могуць да яго наблізіцца.\nРабочы адмаўляецца нават сказаць сваё імя, вяртаючыся з пасяленьня. Тымчасам два палястынскія рыбакі, якія нас абміналі, называюць яго “вылюдкам”. “Натуральна, я адчуваю сябе брудным, бо гэта сапраўды зьняважліва працаваць на тых, каго ўся Палестына хацела б прагнаць адсюль”, – прызнае ён. Але неабходнасьць мець працу, каб пракарміць сям’ю перамагае ў Паласе Газа, дзе пануе галеча, а ўзровень безпрацоўя перакрочыў 50 адсоткаў.\n“Гэта ня ёсьць для нас забавай. Мы штодня рызыкуем сваімі жыцьцямі на прапускных пунктах, дзе ў кожны момант могуць адбыцца сутычкі”, – кажа малады паяльшчык Хаміс, перад тым як заплаціць восем шэкеляў (два даляры) за праезд на аўтобусе дахаты.\nМіжнародны Валютны Фонд прагназуе, што кожны другі палестынец будзе па-за рысай беднасьці ААН – два даляры на дзень – ужо да канца 2001 году, супраць 20 адсоткаў на пачатку году. Паказчыкі няспынна пагаршаюцца ў Паласе Газа ў параўнаньні з Заходнім Берагам.\n15-гадовы палястынец прыгадвае леташні сэзон збору садавіны ў пасяленьні: “У мяне было толькі 15 хвілінаў, каб паесьці. Мой бос увесь час крычэў: “Працаваць! Працаваць!”\n“Пасяленцы ўсяго толькі карыстаюцца з сытуацыі,” – кажа мэнэджэр невялікай будаўнічай фірмы, праходзячы праз КПП са сваімі трыма наёмнымі рабочымі. Да пачатку паўстаньня палестынцаў 14 месяцаў таму, я выкарыстоўваў на кожны праект да 100 тысячаў шэкеляў (25 тысячаў даляраў), цяпер яны даюць толькі 40 тысячаў”, – скардзіцца ён, – “Гэта калі яны ўвогуле плацяць мне. Яны мне вінаватыя больш за 130 тысячаў шэкеляў (трыццаць дзьве з паловай тысячы даляраў), якія я так і не магу вярнуць, нягледзячы на рашэньне суду”.\nЗ роспачу ў голасе ён дадае: “Мы не павінны былі прыходзіць сюды”.


Справаздачны канцэрт народнага хору песні выкладчыкаў і супрацоўнікаў БДУ "Родніца" адбудзецца 12 красавіка ў БДУ (вул. Кальварыйская, 9, актавая зала). Пачатак у 18.00.\nУ гэты вечар артысты выканаюць найлепшыя інструментальныя і песенныя кампазіцыі з рэпертуара калектыву за 40-гадовы перыяд. Гледачам прадставяць народныя песні ў апрацоўцы беларускіх кампазітараў.\nНародны хор песні выкладчыкаў і супрацоўнікаў БДУ "Родніца" заснаваны ў 1979 годзе. За гэты час артысты пабывалі практычна ва ўсіх краінах свету. У рэпертуар калектыву ўваходзяць народныя песні і музыка, а таксама песні беларускіх аўтараў. У 1985 годзе за высокія дасягненні ў творчай дзейнасці хору прысвоена званне "народны". Кіраўніком хору выступае Таццяна Карабейка.


У Старых Дарогах прайшоў фестываль бегу «Языльская дзясятка» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » У Старых Дарогах прайшоў фестываль бегу «Языльская дзясятка»\nУ Старых Дарогах прайшоў фестываль бегу «Языльская дзясятка»\nУ мінулыя выхадныя горад Старыя Дарогі ператварыўся ў вялікую лёгкаатлетычную пляцоўку. Тут прайшоў чарговы Нацыянальны фестываль бегу «Языльская дзясятка», які сабраў больш за дзве тысячы спартсменаў з усіх куткоў Беларусі.\n— Фестываль сёлета адзначыў 32-і дзень нараджэння — гэта салідны ўзрост. І ў той жа час ён малады. А ўсё таму, што ў ім прымае ўдзел шмат моладзі. Мы заўсёды рады вітаць на бегавых дарожках маладых людзей, якія робяць першыя крокі ў лёгкай атлетыцы, і людзей паважанага ўзросту, якім за 70 гадоў, але яны не развітваюцца са спортам, — сказаў ініцыятар і галоўны суддзя «Языльскай дзясяткі» Мікалай Грузд.\nСёлета для лёгкаатлетаў пашырылі фармат спаборніцтваў: да традыцыйных забегаў і дыстанцый дадалі яшчэ два цікавыя этапы для школьнікаў. Першы — гэта «Дынамічная эстафета», у якой удзельнічалі лёгкаатлеты ўстаноў агульнай і сярэдняй адукацыі і спецыялізаваных вучэбна-спартыўных школ ад 10 да 17 гадоў. Яна прайшла па трасе, дыстанцыя якой склала 3600 метраў. Кожны з васьмі этапаў пераадольвалі хлопчык і дзяўчынка ў чатырох узроставых катэгорыях. Пачалі яе юныя бегуны 14-15 гадоў, кожны з іх прабег па 200 метраў. Затым яны перадалі эстафету 12-13 гадовым спартсменам, у якіх дыстанцыя была 400 метраў. Затым працягнулі падлеткі 14-15 гадоў, іх адрэзак склаў 500 метраў. Завяршылі эстафету юнакі і дзяўчаты 16-17 гадоў, якім заставалася прабегчы па 600 метраў.\nДругі этап — гэта «Спорт забег», які стартаваў адначасова з «Языльскай дзясяткай». Тут арганізатары фестывалю далі магчымасць праявіць сябе спартсменам ад 12 да 17 гадоў, якія прафесійна займаюцца бегам (навучэнцы аддзяленняў лёгкай атлетыкі спецыялізаваных вучэбна-спартыўных устаноў), але з прычыны свайго ўзросту не могуць удзельнічаць у дзесяцікіламетровым забегу. Іх дыстанцыя — 2500 метраў. Яны беглі побач са славутымі беларускімі лёгкаатлетамі, што стала добрым стымулам да перамогі.\nІ яшчэ адна асаблівасць фестывалю. Сёлета аб'ядналі школьны і дарослы «Карпаратыўны забег». Гэта спаборніцтвы сярод камандаў устаноў адукацыі, прадпрыемстваў, арганізацый, якія не спецыялізуюцца па лёгкай атлетыцы.\nУпершыню «Языльская дзясятка» была праведзена 6 лістапада 1988 года ў вёсцы Языль Старадарожскага раёна Мінскай вобласці. Там сабраліся 87 бегуноў. Звычайны лёгкаатлетычны прабег, прысвечаны Дню работнікаў сельскай гаспадаркі, паступова перарос у адно з самых масавых мерапрыемстваў краіны.\nЗагаловак у газеце: Усе на старт!\n2093 Магілёўскія пошукавікі знайшлі пад Слаўгарадам поле бою\n1676 Што будуць рабіць з пустым жыллём у Віцебскай вобласці\n930 Стартаваў фiнал конкурсу «Настаўнiк года Рэспублiкi Беларусь — 2020»\n574 Лукашэнка ўступіў на пасаду Прэзідэнта Беларусі


Homefront: праходжанне гульні, персанажы, коды\nHomefront - многопользовательская гульня, распрацаваная кампаніяй THQ ў жанры шутэр ад першай асобы. Рэліз адбыўся ў сакавіку 2011 года. Шутэр даступны на персанальных кампутарах, PS3 і X-Box 360. У гульні ёсць шматкарыстальніцкі і аднакарыстальніцкі рэжымы. За паўгода да старту продажаў гульні стваральнікі прадставілі відэа з гульнявым працэсам свайго прадукта.\nПа задумцы распрацоўнікаў, павінна было складацца праходжанне гульні Homefront з 13 частак, але затым было прынята рашэнне зрэзаць колькасць місій амаль у два разы - да сямі частак. Але як сказалі самі распрацоўшчыкі гульні, на сюжэт гэта асаблівага ўплыву не аказала.\nСтварэнне і падтрымка гульні\nАнонс гульні адбыўся ў 2009 годзе. На праект было выдзелена прыкладна 50 мільёнаў амерыканскіх долараў. Распрацоўшчыкі, кампанія Kaos Studios, у сярэдзіне лета 2011-га выпусцілі першы пакет для гульні па Сеткі. У геймераў з'явілася магчымасць удзельнічаць у бітвах на гідраэлектрастанцыі і ў баях у ваколіцах гандлёвага цэнтра, які быў у адной з кіраўнікоў сюжэтнай гульні.\nУ канцы лета 2011 года выйшаў другі пакет карт. Зараз для шматкарыстальніцкай гульні сталі даступныя бітвы на «Алькатрасе» і на мосце «Залатыя вароты. У камандным рэжыме з'явіўся новы тып бою - кантроль ключавых кропак.\nДзеянне гульні адбываецца ў 2025 годзе. Гэта перыяд канчатковай «скону» амерыканскай эканомікі. Пасля гэтага Паўночная Карэя скідае на Штаты ядзерную бомбу і захопіць заходнюю частку дзяржавы.\nУ амерыканцаў не застаецца узброеных сіл, але жыхары краіны пачынаюць весці з захопнікам партызанскую вайну. Галоўная задача паўстанцаў заключаецца ў тым, каб разварушыць людзей у Сан-Францыска і пачаць там паўстанне, паколькі менавіта ў гэтай акрузе Каліфорніі размяшчаецца самая вялікая база карэйцаў.\nГалоўнага героя клічуць Роберт Джэйкабс. У мінулым ён быў ваенным пілотам ў войску Злучаных Штатаў Амерыкі. Яму дапамагаюць паўстанцы: Рыяна, Морган, Хопер, Бун, Брукс і Джэй-Пі.\nКонар Морган з часам стаў лідэрам паўстанцаў. Ён адрозніваецца запальчывасцю і агрэсіўнасцю. Гэтыя рысы характару неаднаразова былі прычынай вялікай колькасці канфліктаў паміж Конар і Буном. Рыяна - сапраўдны антыпод Моргана. Яна спакойная і разважлівая, рэдка бывае згодна з тым, як паводзіць сябе Конар і з ворагамі, і з сябрамі.\nХопер - адзін з паўстанцаў. Ён добры тэхнік. Аднак да гэтага персанажу Homefront многія ставяцца з недаверам з-за яго карэйскага паходжання. Бун - лідэр паўстанцкага руху ў Сан-Францыска. Да пачатку вайны быў паліцыянтам у адным з участкаў. Ён лічыць, што галоўная задача ўсёй ячэйкі заключаецца ў забеспячэнні абароны мірнага насельніцтва.\nБрукс, Джэй-Пі - шараговыя паўстанцы, якія сустракаюцца падчас праходжання Homefront. Таксама на працягу гульні геймер знаёміцца c такімі героямі, як сяржант арміі ЗША Кэйс, радавы Эрнандэс, здраднік Арні, афіцэр карэйскай арміі Чжон і іншымі.\nПраходжанне Homefront пачынаецца з таго, што галоўнага героя карэйцы бяруць у палон. Пакуль Джэйкобс вядуць да аўтобуса, ён назірае за ўсім, што робяць акупанты. Праз пару хвілін Конар і Рыяна ратуюць Джэйкобс і даюць яму ствол. Далей дзеянне перамяшчаецца ў завулак, па якім Конар вядзе герояў, забіваючы адначасна ворагаў.\nКаля запраўкі можна схавацца ад карэйцаў, адстрэльваючыся ад іх і закідваючы злоснікаў гранатамі. Далей варта прапаўзці уздоўж сцяны, пакуль Конар ня прасігналізуе пра тое, што шлях чысты. Пасля гэтага трэба бегчы да дрэва, на якім знаходзіцца дом. Герой узбіраецца на дрэва, але затым яго збіваюць карэйцы з гранатамёта.\nЗатым персанаж прыходзіць у сябе і спрабуе збегчы з месца падзей, паколькі акрамя карэйскай пяхоты падцягваецца яшчэ і ваенная тэхніка. Персанаж гульні бяжыць да дома, падымаецца па лесвіцы, кідае ў карэйцаў гранату і скача ўніз.\nДалей Джэйкабс знаёміцца з Буном - верхаводам супраціву. Да дому падцягваюцца вайскоўцы. Яны спрабуюць выкурыць амерыканцаў на вуліцу. Каб эфектыўна адбівацца, неабходна выкарыстоўваць гранаты. Праз некаторы час карэйцы пачынаюць ужываць атрутны газ. Збегчы з хаты можна праз невялікую пакойчык злева ад галоўнага ўваходу. Герой атрымлівае ў сваё распараджэнне "Галіяф", з дапамогай якога знішчае ваенную тэхніку акупанта.\nПраходжання другой частцы гульні пачынаецца з таго, што герой прачынаецца і зноў ідзе за Буном. Геймер можа ўзаемадзейнічаць з мясцовым насельніцтвам. Бун вядзе Джэйкобс да групы паўстанцаў. Неабходна выслухаць брыфінг і прыступіць да збору рыштунку перад выступам.\nПершая задача ў другой місіі праходжання Homefront заключаецца ў тым, каб знішчыць вартавыя гармату. Неабходна хутка пераходзіць ад аднаго хованкі да іншага. Калі Джэйкабс знаходзіцца блізка да гарматы, трэба кінуць гранату.\nЗатым гулец бяжыць да аднаго з дамоў, дзе забівае каравульнага. Пасля гэтага неабходна знішчыць усіх карэйцаў, якія знаходзяцца ў двары. З дому Джэйкабс накіроўваецца да школы, дзе яго чакае Рыяна. У школе Джэйкабс даведаецца пра тое, што Бун быў паранены. Раненне ўносіць некаторыя карэктывы ў планы амерыканскіх паўстанцаў. Рыяна і Бун застаюцца ў школе, а Джэйкабс накіроўваецца да арсеналу, дзе геймер можа самастойна выбраць тое зброю, якое яму больш за ўсё падабаецца.\nНаступны пункт прызначэння - дзіцячая пляцоўка. Як і ўсюды, на ёй знаходзіцца шмат узброеных карэйцаў. Зразумела, што іх герой таксама забівае. Там Джэйкабс сустракае Конара і варта за ім да тунэлі, каб перачакаць некаторы час у бяспекі.\nВыбраўшыся з тунеля, галоўны герой атрымлівае новую задачу, сутнасць якой заключаецца ў вызваленні незнаёмца па імі Арні. Прасоўваючыся па лагеры, Джэйкабс знаходзіць вязня. Арні вядзе героя на склад. Там яны трапляюць у засаду. Роберт Джэйкабс забівае некалькіх карэйскіх салдат і лезе па лесвіцы, спрабуючы выбрацца з пасткі. Каля поля для гульні ў бейсбол Роберт зноў сустракае Конара. Той раскрывае агонь па ворагам. Наступная задача - знішчыць дазорцы вежы. Цэнтральны персанаж ўзаемадзейнічае з Хопер, узрывае вежы і скача ў яму, з якой спрабуе выйсці на сувязь з Рыянай. На гэтым праходжанне другой частцы гульні Homefront сканчаецца.\nГалоўны герой едзе ў БТР, пасля чаго слухае дэталі задання. Джэйкабс варта за Рыянай і атрымлівае снайперскую вінтоўку. Яму неабходна ў адным з дамоў заняць пазіцыю снайпера і расстраляць усіх праціўнікаў пасля ўдару фосфару.\nПершым пад удар трапляе гранатамётчыкамі, які знаходзіцца на вежы. Другі ўдар паўстанцаў аказваецца недакладным. Ён трапляе ў будынак, дзе знаходзіцца Джэйкабс. Ён выбіраецца праз дым і полымя, пасля чаго чакае, пакуль усё ўляжацца, і пачынае свой шлях з "Галіяфам".\nВарта назіраць за крамамі, паколькі ўзброеныя карэйцы выходзяць менавіта адтуль. Трэба ў першую чаргу забіваць тых, у каго ёсць Эмі, паколькі яны не дазваляюць выкарыстоўваць усе здольнасці "Галіяфа". Наступныя мэты - верталёт і "Хамер". Пасля гэтага герою прыходзіцца абараняцца. Для пачатку неабходна падрываць танкі, інакш місія будзе правалена. Пасля таго як гулец завяршае гэтую частку місіі, неабходна накіравацца да склада, дзе знаходзіцца вялікая колькасць карэйскіх салдат. Вінтоўка не ўратуе. Варта ўзяць драбавік. Бегчы наперадзе паравоза не трэба. Лепш працаваць разам з партнёрамі.\nВыйшаўшы са склада, трэба пачынаць бегчы да ад'язджаць грузавіку, каб прычапіць да яго маячок. Пасля гэтага Джэйкабс вяртаецца да Коннору і Рыяне. Ўнутры склада варта хутка рухацца, паколькі сам будынак пачынае разбурацца. Паўстанцы рухаюцца на дах і скачуць на грузавік.\nГэты этап пачынаецца з таго, што героі вяртаюцца да сваёй базе, дзе заўважаюць гары мёртвых целаў. Бун быў прыкаваны да арэляў. Яго катавалі, пакуль ён не памёр. Конар праводзіць Рыану і Джэйкобс да галоўнай вуліцы, дзе герояў чакае засада. Для пачатку неабходна забіць снайпераў і кулямётчыкаў. Крыху пазней герой прымяняе "Галіяф" і знішчае "Хамер". На дахах размяшчаецца вялікая колькасць гранатамётчыкамі. Усіх іх неабходна адразу ж знішчаць, паколькі яны целят ў "Галіяф", а яго знішчэнне азначае правал місіі. З дапамогай таго ж "Галіяфа" Джэйкабс зачышчае сцяну ад полчышчаў ворага. Не варта пакідаць іншых паўстанцаў, паколькі карэйская танк адразу ж знішчыць героя.\nКонар праводзіць Джэйкобс да Брукса. Разам яны ідуць да сцяны, дзе варта актываваць кансоль кіравання. Гэтаму спрабуюць перашкодзіць карэйскія салдаты. Іх Джэйкабс павінен знішчыць. Перад тым як выйсці на вуліцу, варта ўзяць снайперскую вінтоўку і зачысціць даху ад гранатамётчыкамі. Актываваўшы кансоль, героі накіроўваюцца да сваёй каманды, якая знаходзіцца ў адным з побач размешчаных офісаў. Рыяна вядзе ўсіх на дах. Джэйкабс бярэ гранатамёт і знішчае свой любімы "Галіяф". Пасля гэтага галоўны герой гульні накіроўваецца да машыны, становіцца да кулямёта і пачынае знішчаць карэйскія войскі.\nПерамовы з капітанам не далі станоўчага выніку. Джэйкабс вымушаны пачаць зачышчаць тэрыторыю ад ворага. Ён бяжыць да брамы, пасля чаго ідзе за Конар, выконваючы ўсе каманды новага лідэра ячэйкі паўстанцаў. Калі Джэйкабс не будзе рабіць тое, што загадвае Конар, то місія будзе правалена. Герояў не павінен выявіць праціўнік. Мэты, якія павінны быць ліквідаваныя, адзначаныя. Выканаўшы ўсё задуманае, галоўны персанаж накіроўваецца да ракі.\nНа беразе ракі размяшчаецца мноства карэйцаў. Натуральна, ўсіх іх трэба знішчыць, спрабуючы прабрацца да верталёту. Недалёка ад разбітага гелікоптэра знаходзіцца царква. Каля яе Джэйкабс сустракае іншых паўстанцаў. Мэта місіі заключаецца ў тым, каб сабраць усіх амерыканскіх воінаў разам. Пасля таго як з'яўляюцца ворагі, Джэйкабс бяжыць наверх са снайперскай вінтоўкай. Трэба памятаць, што страляць можна толькі пасля каманды Конара. Стрэл да адмашкі - правал місіі. Трэба дачакацца, калі ўсе саюзнікі сядуць у грузавік і прыедуць да верталёту. Пасля гэтага і сам Джэйкабс бяжыць да транспарце і на час становіцца пілотам зноў.\nЗ верталёта Джэйкабс знішчае карэйцаў, якія бягуць па трасе, спрабуючы збіць «круцёлку». Геймер павінен памятаць, што акрамя стральбы, варта надаваць нават больш увагі пілатаванню, паколькі карэйскія салдаты пачынаюць запускаць па верталёту ракеты. Адно трапленне - канец місіі.\nВерталёт ляціць за канвоем, пралятаючы тунэль, дзе варта быць асабліва асцярожным, каб нічога не зачапіць. У канвою паўстанцы знішчаюць усю ахову і захопліваюць тры цыстэрны. Новая задача місіі заключаецца ў суправаджэнні канвою. Па шляху верталёт знішчае ўсе зенітныя гарматы. Варта ляцець наперадзе канвою, каб ліквідаваць усе перашкоды, якія могуць паўстаць на шляху.\nУ моста Хопер пачынае закладваць выбухоўку. Галоўны герой павінен прыкрываць яго ўвесь гэты час. Варта як мага хутчэй знішчаць карэйскую тэхніку. Праз некаторы час Конар падае сігнал, які азначае, што Джэйкабс неабходна вярнуцца да цыстэрнаў.\nАпошняя частка гульні пачынаецца з таго, што Джэйкабс ляціць на верталёце да моста. Пасля высадкі пачынаецца шлях да вежы. Для пачатку трэба разбіць гранатамётчыкамі, якія размяшчаюцца ў адным з будынкаў. Пазней з'яўляецца карэйская танк. Для яго знішчэння неабходна знайсці РПГ ў бараках.\nПасля знішчэння танка Джэйкабс ідзе за Конар, забіваючы з кулямёта ворагаў. Паўстанцы падыходзяць да моста і чакаюць, пакуль праедзе варожая тэхніка. Трэба зноў ісці за Конар. Ля варот адбываецца перагрупоўка, і пачынаецца зачыстка моста ад карэйскіх акупантаў. Джэйкабс закідвае турэлі гранатамі, бярэ ракетніцу і збівае верталёт. Пасля гэтага ён накіроўваецца да зеніткі. Наступная задача - прыкрываць Хопера, які важдаецца з абсталяваннем. З дапамогай беспілотніка неабходна знішчыць канвой і адразу ж бегчы да "Хамер". Апошняя мэта праходжання Homefront заключаецца ў знішчэнні "Галіяфа". Трэба страляць у яго, пакуль ён не ўзарвецца, а ў моманты выкарыстання карэйцамі ракет Джэйкабс павінен прымяняць подавители. На тым адзінкавая кампанія гульні сканчаецца.\nУ канцы сакавіка 2011 года на адным з самых папулярных сайтаў аб відэагульнях была апублікавана рэцэнзія на гульню. Было адзначана, распрацоўшчыкі не змаглі прыўнесці ў гульню нічога новага - таго, чаго б не было ў іншых прадуктах жанру. Самыя цікавыя моманты гульні - сцэны паміж перастрэлкамі. Мірныя гутаркі перарываюцца атакай ворага. Саюзнік аказваецца здраднікам. Усё гэта было ў многіх папулярных шутэрах.\nВялікі мінус гульні заключаецца ў аптымізацыі. Гульня аказвае вельмі вялікую нагрузку на жалеза. Праз некалькі хвілін праходжання Homefront кампутар пачынае моцна перагравацца. Яшчэ адзін недахоп шутэра - немагчымасць падбіраць патроны з зямлі да ўстаноўкі патча на гульню.\nПлюс гульні - драматычныя сцэны. Аднак іх недастатковага для таго, каб зрабіць з праекта аб карэйскай інтэрвенцыі нешта цікавае. Больш за 75% усяго праходжання - гэта перастрэлкі з ворагамі і спробы трапіць гранатай у стралковую вежу. Homefront стаў закладнікам той сітуацыі, што да 2011 года буйныя кампаніі, якія выпускаюць шутэры ад першай асобы, ужо сказалі ўсё, што можна сказаць у падобным жанры. І няма розніцы, няхай гэта будзе вайна супраць фашыстаў, арабаў ці ж супраць японскай арміі. Распрацоўшчыкі Homefront зрабілі цікавую задумку, але да канца ўвасобіць ідэю ў жыццё ім не ўдалося.\nТрейнеры і чыць-коды\nЯк такіх чыць-кодаў да гульні няма, але праз нейкі час у Сеткі з'явіліся трейнеры, якія даюць магчымасць атрымаць некаторыя перавагі ў праходжанні гульні. Ніякіх кодаў ўводзіць не трэба. Гэта міні-праграма, якая дае магчымасць паляпшаць характарыстыкі ў гульні. Сам трейнер капіюецца ў тэчку з гульнёй, запускаецца перад запускам Homefront. Націск падчас праходжання адзіночнай кампаніі клавішы 1, 2, 3, 4 дае герою поўную жыццё, патроны, магчымасць страляць без перазарадкі і гранаты адпаведна.\nДругая міні-праграма дае магчымасць мець неабмежаваныя боепрыпасы, атрымліваць непаражальнасць, запавольваць суперніка. Таксама супергерой можа пачаць вельмі хутка рухацца, высока скакаць і забіваць суперніка з аднаго стрэлу.\nГульнявыя Кампутары. Імглістае Будучыня Гульнёвы Станцыі\nЯк запусціць «Варфейс»? Гуляем на розных серверах\nЯк перамагчы Детлафа ( "Вядзьмак 3"): апісанне, праходжанне, гайд і рэкамендацыі\nГайд Axe, Dota 2. Гісторыя Axe ў Dota 2. Як збіраць Axe ў Dota 2\nВінаград Супер-Экстра: апісанне гатунку і сыход\nНіжагародская вобласць: запаведнікі і заказнікі. Запаведнікі Ніжагародскай вобласці: Керженский, Ичалковский, Вадское возера і возера Светлояр\nАдгезивный атыт: сімптомы, лячэнне\nКэры Матчетт: вядомая актрыса серыялаў з Канады\nСістэма курсавой стабілізацыі - ідэальны памочнік вадзіцеля\nПадрабязна пра тое, для чаго патрэбна губка ў «Майнкрафте»\nКурэнне пры грудным гадаванні, або Некалькі саветаў маладым матулям\nМагіла Канта ў Калінінградзе (фота)\nГістарычны партрэт Яраслава Мудрага. Князі Кіеўскай Русі


Ідэі манікюру для кароткіх пазногцяў - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Ідэі манікюру для кароткіх пазногцяў\nНе ўсіх дзяўчат прырода ўзнагародзіла моцнымі пазногцямі, з якімі выглядае ідэальна любы манікюр. Уладальніца кароткіх пазногцяў даводзіцца марнаваць шмат грошай на нарошчванне ногцевых пласцінак, каб прывесці манікюр ў божы выгляд. Але ідэі манікюру для кароткіх пазногцяў вырашаць гэтую праблему.\nШто падыходзіць для кароткіх пазногцяў?\nКалі ў цябе кароткія пазногці, то табе падыдзе адзін з трох тыпаў манікюру:\nАфарбоўка пазногцяў ў адзін колер;\nМалюнкі на пазногцях.\nРазгледзім кожны тып манікюру больш падрабязна.\nФранцузскі манікюр было прыдумана спецыяльна для ўладальніц кароткіх пазногцяў: белы край пазногця з празрыстым пакрыццём ногцевай пласцінкі. Такі тып манікюру выдатна падыходзіць як паўсядзённы варыянт. Але і для свята ён не дрэнны: дастаткова толькі аформіць край пазногця незвычайна. Фрэнч выдатна глядзіцца на пазногцях любой даўжыні і формы. Але асабліва эфектна выглядае кутні фрэнч.\nТабе здаецца, што аднакаляровы манікюр - гэта сумна і банальна? Але гэта класіка, і яна будзе моднай заўсёды. На рынку касметычных сродкаў заўсёды можна абраць самыя разнастайныя колеру. І такі манікюр настолькі просты, што мяняць яго можна штодня. А ў арсенале ў цябе можа быць да 12-14 і нават больш слоічкаў з лакам, а таксама спецыяльныя прылады для манікюру.\nМанікюр з малюнкамі\nГэты варыянт манікюру для кароткіх пазногцяў ўяўляе шырокую прастору для фантазіі. Калі ты будзеш прытрымлівацца ўсім радам і рэкамендацыям, якія я прадстаўлю ніжэй, то ў выніку ты атрымаеш неперасягненая твор мастацтва прама на тваіх пазногцях:\nКаб малюнак на тваіх пазногцях быў больш прывабным, выканай яго вертыкальна. Усе гарызантальныя малюнкі візуальна яшчэ больш пакароцяць твае пазногці;\nНе пакрывае малюнкам ўвесь пазногаць, інакш ён будзе здавацца занадта вузкім, што недапушчальна для кароткага манікюру;\nКаб візуальна надтачыць пазногці, пасярэдзіне выканай дарожку або лінію з дэкаратыўных элементаў;\nНа пазногцях кароткай даўжыні добра глядзяцца такія простыя малюнкі, як сэрцайкі, ягадкі або зорачкі, нядрэнна будуць выглядаць анімалістычныя прынт ці карункавыя ўзоры.\nЯкой бы даўжынёй не мелі твае пазногці, яны павінны выглядаць дагледжана. Калі ты хочаш адгадаваць пазногці, то мацуй іх з дапамогай ванначак і іншых сродкаў, а таксама прымай спецыяльныя вітамінна-мінеральныя комплексы. Старайся радзей карыстацца ацэтонам і ня крась пазногці лакам, калі яго тэрмін прыдатнасці ўжо мінуў.\nЯк зрабіць манікюр на кароткіх пазногцях\nДоўгія пазногці патрабуюць сталага сыходу і марнаванні вялікіх грошай для падтрымання прыгажосці. Таксама часта доўгія пазногці не могуць дазволіць сабе жанчыны з-за асаблівасцяў працы або адсутнасці часу на сыход за імі. Але гэта не падстава, каб не рабіць манікюр наогул. Самы манікюр можна зрабіць наступным чынам:\nПадвыпілы пазногці з дапамогай пілы, падаўшы ім патрэбную форму;\nРазмягчыце кутікула ў ваннай ці адмысловым сродкам;\nВыдалі кутікула спецыяльным прыборам ці проста даруй яе апельсінавай палачкай;\nВырабі на пазногці аснову для лаку, каб ён лёг роўна і ня облупливался ў далейшым;\nТрыма мазкамі вырабі лак;\nАпошні штрых - нанясенне замацавальніка для лаку.\nПомні, што ты робіш манікюр для сябе каханай, а не для мужчыны. Так ужо яны ўладкованыя, што заўважаюць або яркія пьятисантиметрови пазногці (прычым яны негатыўна рэагуюць на іх), альбо не заўважаюць манікюр зусім. А для павышэння самаацэнкі і настроі манікюр можна выканаць на пазногцях любой даўжыні.\nКаб твой манікюр выглядаў бездакорна, звярні ўвагу на наступныя парады:\nПадбяры правільную форму пазногцяў. Самая распаўсюджаная сёння - прастакутная форма. Але яна добра выглядае толькі ў дзяўчат з доўгімі пальцамі. У любым іншым выпадку варта аддаць перавагу авальнай формы пазногцяў. Калі форма падабрана правільна, то візуальна пазногці падаўжэюць;\nУдаляй своечасова кутікула, каб пальцы выглядалі. І пазногці ад гэтага прыкметна даўжэюць\nПры афармленні пазногцяў звярні ўвагу на тое, што яны ўсе павінны быць аднолькавай даўжыні. Дробныя памылкі дапушчальныя толькі для доўгіх пазногцяў, а ў выпадку з кароткімі - усё павінна быць акуратна;\nКаб павялічыць візуальна пазногаць у даўжыню, выкарыстоўвай вертыкальны малюнак або крась толькі сярэднюю частку пазногця;\nЗ кароткімі пазногцямі не спрабуй рабіць аб’ёмны дызайн тыпу акрылавай лепкі, якая падыходзіць толькі для доўгіх пазногцяў;\nКаб не сапсаваць манікюр, выбірай ня буйныя і дробныя малюнкі;\nКаб манікюр быў прывабным і на кароткіх пазногцях, ня выкарыстоўвай больш двух-трох тонаў лаку адначасова;\nКалі твае пазногці маюць авальную форму, то выбірай для манікюру святле і рамантычныя адценні, а калі форма прастакутная, то можаш выкарыстоўваць цёмны лак і графічныя малюнкі.\nЯк ты бачыш, каб зрабіць прыгожы манікюр, не абавязкова трэба вырошчваць доўгія пазногці. Трэба толькі правільна аформіць манікюр спецыяльна для кароткіх пазногцяў. Але памятай, што французскі манікюр - гэта заўсёды бяспройгрышны варыянт.\nНаступная Артыкул Манікюр з ўзорамі


Асіповіцкі фэст “Веснавыя колеры” цяпер абласны! №42 | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nАсіповіцкі фэст “Веснавыя колеры” цяпер абласны! №42\n— З 1992 года асіповіцкі\nфестываль значна вырас у памерах і стаў патрабаваць іншага фармату правядзення,\n— распавядае начальнік аддзела культуры райвыканкама Iрына Раманчук. — Калі\nраней гала-канцэрт ладзіўся ў раённым Цэнтры культуры і збіраў каля 300\nгледачоў, то сёння ён перанесены ў парк і прываблівае тысячы жыхароў. Значна\nпавялічылася і колькасць удзельнікаў мерапрыемства — да 600 чалавек, ужо\nнекалькі гадоў запрашаем гасцей з рэгіёнаў і г.д. Таму натуральна, што ў\nкіраўніцтва раёна выспела ідэя зрабіць мерапрыемства абласным. Канешне, аддзел\nкультуры выступае толькі за падобныя пераўтварэнні. Тым больш, што менавіта\nфальклорнага фестывалю ў Магілёўскай вобласці няма, а сама Асіповіччына —\nнеаспрэчны лідар у рэгіёне па колькасці народных калектываў. Мы неаднаразова\nзвярталіся ва ўпраўленне культуры аблвыканкама з прапановай змяніць «Веснавым\nколерам” статус, і калі месяц таму на яго чарговым пасяджэнні зноў паднялі\nгэтае пытанне, то атрымалі згоду.\nШто дае статус «абласны”?\nГэта і дадатковае фінансаванне, і далучэнне ўстаноў культуры ўсёй вобласці да\nмерапрыемства, і «плюсы” пры падвядзенні вынікаў спаборніцтваў паміж раёнамі.\nПрыемна, што абмежаванасць у часе не перашкодзіла правесці гэтыя «Веснавыя\nколеры” на салідным узроўні!\nДзень першы. «Медунічны”\nХIХ «Веснавыя колеры”\nпраходзілі ў два этапы. 7 мая фэст адкрываўся канцэртам у раённым Цэнтры культуры,\nна ганку якога гасцей сустракалі народныя духавы аркестр і ансамбль «Дзівакі” з\nкараваем. А ўнутры ўсіх чакала эфектная містэрыя…\nПад суправаджэнне старадаўніх\nбеларускіх мелодый, ахутаныя дымам з дым-машыны, на сцэне дэфіліравалі дзяўчаты\nў стылізаваных нацыянальных строях. Дэфіле плаўна перайшло ў танец, а танец — у\nспевы. Дарэчы, публіка, пра тое не ведаўшы, папрысутнічала на прэм’ерным\nвыступленні не так даўно арганізаванага гурта «Funky Folk” (у пер. з англ.\n«забаўны фольк”)! Спецыфіка гэтага калектыву ў імкненні па-новаму\nпераасэнсаваць нашу музычную спадчыну. І па «сарваных” апладысментах можна\nсказаць, што гэта ў яго атрымліваецца.\nнамеснік старшыні Магілёўскага аблвыканкама, старшыня аргкамітэта фестывалю\n«Веснавыя колеры” Валерый Малашка і старшыня раённага выканаўчага камітэта Пётр\n— Ужо 19-ы год фестываль\nпраходзіць на тутэйшай зямлі, і сёлета ён урэшце атрымаў статус абласнога, —\nзвярнуўся да прысутных Валерый Анатольевіч. — Няхай жа гэта толькі па-спрыяе\nдалейшаму захаванню і развіццю нацыянальнай культуры Асіповіччыны і дапаможа\nпазнаёміцца з традыцыямі іншых рэгіёнаў!\nУ сваю чаргу Пётр Яфімавіч\nпа-дзякаваў старшыні аргкамітэта за станоўчае рашэнне аб наданні фестывалю\nўзгаданага статуса і ад-значыў, што гэта будзе натхняць асіпаўчан на новыя\nДарэчы, на «Веснавых колерах»\nпрысутнічалі і госці з Расій-скай Федэрацыі: начальнік муніцыпальных утварэнняў\nадміністрацыі Бран-скай вобласці Анатоль Сахно, кіраўнікі Суражскага і\nКлятнянскага раёнаў Бран-шчыны Ганна Задзіран і Тамара Кацкова.\nУрачыстая частка змянілася\nканцэртнай. Некалькі нумароў «на разагрэў” падаравалі публіцы ансамблі «Су- зор’е”\nі «Люлечка”. Прайшла прэзентацыя стылізаваных народных строяў, сатканых\nметадыстам раённага Цэнтра народных рамёстваў Аляксандрай Рыбак. А затым\nансамбль песні, музыкі і танца «Медуніца” ўстановы культуры «Магілёўская\nабласная філармонія” парадаваў прысутных сваёй насычанай праграмай і жвавым\nДзень другі. «Кірмашовы”\nДля нашых продкаў кірмаш быў\nсапраўдным святам з песнямі, танцамі, ласункамі і разнастайнымі забаўкамі. І\nтое, што адбывалася ў Асіповічах 8 мая, адзін у адзін адпавядала яскравай\nЗ самага ранку ў цэнтральным\nпарку запрацавалі падворкі вясковых клубных устаноў і сельскагаспадарчых вытворчых\nкааператываў. Калі ў мінулым годзе та-кіх «куткоў” было ўсяго 5, то сёлета —\nцэлых 11! Амаль на кожным падворку была свая бяспройгрышная латарэя, прысмакі\nі, натуральна, усюды чуліся песні. Да слова, кіраўнікі большасці СВК\nпагадзіліся дапамагчы клубам і іх «закуткам” транспартам і сродкамі. А ў\n«Горадзе майстроў” можна было сустрэць не толькі асіповіцкіх, але і\n— Усё тое, што вы бачыце, —\nгэта традыцыйнае старадарож-скае ткацтва, якое аднаўляецца намі ўжо багата\nгадоў, — расказала метадыст Старадарожскага Цэнтра народных рамёстваў Таццяна\nАстроўская. — Летась ладзіўся ў Магілёўскай вобласці, а сёлета будзе ў нас\nконкурс нацыянальнага касцюма. Ад Старадарожчыны ў ім будуць удзельнічаць як\nмінімум 10 ткачых. Зараз аднавілі правядзенне семінараў-практыкумаў для\nмайстроў сельскіх клубаў і для простых жадаючых. Вялікай папулярнасцю сярод іх\nкарыстаецца ткацтва паясоў. У дадатак, ужо трэці год у раёне праходзіць свята\n«Беларускі пас”. Прычым, у гуртках па ткацтве і паясапляценні займаюцца\nпераважна хлопчыкі. Дарэчы, ваша Аляксандра Рыбак навучалася ў нас. Ці\nзадаволены ёю як вучаніцай? Яшчэ як!\nЗамест та-го, каб спяшацца\nдамоў, старадарожскія госці засталіся ў Асіповічах падолей, паглядзелі\nгала-канцэрт.У гэты час Аляксандра якраз давала жадаючым майстар-клас на\nткацкім міністанку, а побач з ёю ганчар Зміцер Паляшчук круціў ганчарнае кола і\nразважаў пра закон захавання энергіі.\n— Вылеплены гаршчок трэба\nбраць так, каб гліна не варухнулася, — даводзіў ён мужчыне, які рашыўся зняць з\nкола толькі што «прыгатаваную” пасудзіну.\nУ 11 гадзін з цэнтральнай\nплошчы ў парк рушыла шэсце ўдзельнікаў фестывалю. Кожны калектыў нёс сваю\nхаругву, з нагоды атрымання статуса «абласнога” фестываль прыдбаў новую эмблему.\n— За гэты час сімвалы\nмерапрыемства мяняліся некалькі разоў, — сведчыць дырэктар раённага Цэнтра\nкультуры і яе аўтар Мікалай Самусевіч, — аднак «колерам” ужо 19 га-доў, і трэба\nабзаводзіцца па-стаянным і пазнавальным, «фірменным» знакам. Тым больш, што ў\nпланах дарыць усім удзельнікам статуэткі кшталту «Грэмі”. Бусел — гэта алегорыя\nБеларусі, вясёлка — вясна, а ноткі — музыка. Чытай, вясенняя нацыянальная\nАднак статуэткі з буслом і\nвясёлкаю — гэта заўтра, а сёння ўдзельнікі фестывалю адорваліся саламянымі\nлялькамі. Сярод калектываў, якія іх атрымалі, былі і народны ансамбль народнай\nпесні «Вясёлка” Борт-нікаўскага сельскага Дома культуры Бабруйскага раёна, і\nхарэаграфічны калектыў Мышкавіцкай дзіцячай школы мастацтваў Кіраўскага раёна.\nДарэчы, кіраўчане пачаставалі гледачоў экзатычнымі танцамі: іспанскім,\nцыганскім і індый-скім. Усяго ж на гала-канцэрце выступіла 30 інструментальных,\nвакальных і танцавальных калектываў, а таксама салістка з Лапіч Лізавета Заяц.\nШто значна больш, чым у мінулым годзе. I гэта пры тым, што сёлета ўжо не было\nэстраднага блока — толькі народны.\nНедалёка ад сцэны працаваў\nпарк атракцыёнаў «Iмперыя паветра”, які прыехаў да нас з Віцебска. Тут жа можна\nбыло пакатацца і на конях. I не толькі «чужых», але і асіповіцкіх — з коннага\nклуба іпатэрапеўтычнай рэабілітацыі «Давер”. Таксама прысутныя маглі\nпаў-дзельнічаць у «Вясёлай рыбалцы” і пакаштаваць смачнай юшкі, якія\nарганізаваў рыбгас «Свіслач”. На паркавай спартыўнай пляцоўцы праходзілі\nгарадскія спаборніцтвы па стрыт-боле «Вулічны баскетбол”, дэманстравалі сваё\nмайстэрства картынгісты і мотакрасмены.\nЗ дзевяці вечара асіпаўчан\nзабаўляў заслужаны калектыў Рэспублікі Беларусь тэатра песні «Шынанай”\nдзяржустановы культуры Палац мастацтваў Бабруйска, а ў 23 гадзіны была па-стаўлена\nпіратэхнічная «кропка” фестывалю ў выглядзе святочнага феерверка.\nУ добры шлях, «Веснавыя\nколеры» ў новым статусе!\nПредыдущая статьяВ Стамбул — с танцами №42\nСледующая статьяСтатистика2011 Осиповичский район в I квартале: финансы №41


13 травень 2010, 19:52\nЗброя, якая знаходзілася ў арыштаваным у Тайляндзе самалёце «ІЛ-76» з казаска-беларускім экіпажам, прызначалася для тэрарыстычных груповак «Хамас» і «Хезбала».\nПра тое, што зброя прызначалася для «Хамасу» і «Хезбалы», заявіў міністар замежных спраў Ізраілю Авігдор Лібэрман падчас свайго візыту ў Японію, паведаміла агенцтва Associated Press. Аднак крыніцы гэтай інфармацыі шэф ізраільскіх дыпляматаў не назваў.\nЛетась у сьнежні ў Тайляндзе быў арыштаваны «ІЛ-76» з грузам гранатамётаў, зэнітна-ракетных комплексаў і стралковай зброі. Усяго зброі было 40 тон, але ў дакумэнтах груз пазначаўся як «буравое абсталяваньне». Самалёт ляцеў з Паўночнай Карэі нібыта ў Кіеў, а ў Бангкоку сеў на дазапраўку. Паводле другой вэрсіі, яго прымусілі сесьці пасьля падказкі амэрыканцаў, якія адсочваюць незаконны гандаль зброяй па ўсім сьвеце. Экіпаж самалёта быў інтэрнацыянальны: чатыры лётчыкі з Казахстану, бортінжынэр Міхаіл Петухоў — грамадзянін Беларусі. Сам самалёт належаў грузінскай фірме, быў арандаваны з Украіны, а прыпісаны да маскоўскага аэрапорту «Шарамецьева». Каму прызначалася знойдзеная на борце зброя, афіцыйныя ўлады Тайлянду так і не паведамілі. Сябры экіпажу казалі, што нічога пра гэта ня ведаюць і нават нібыта ня ведалі, што ўвогуле везьлі зброю: маўляў, загрузка запакаваных скрыняў адбывалася безь іхнага ўдзелу. Праз два месяцы лётчыкаў, якіх трымалі ў мясцовай турме ў даволі цяжкіх умовах, адпусьцілі. Міхаіл Петухоў вярнуўся ў Беларусь да сям’і.\nСёньня жонка лётчыка Вера адмовілася перадаць мужу слухаўку для размовы пра заяву ізраільскага міністра адносна таго, што «ІЛ-76» вёз гранатамёты ды іншую зброю тэрарыстам:\n«Знаходзьце фірму і ў іх пытайцеся. Хлопцы тут пры чым? Ён нават і размаўляць пра гэта ня будзе».\nКарэспандэнт: «А як у яго справы? Працуе, лятае зноў?»\n«Усё, да пабачэньня».\nАдмысловец у супрацьпаветранай зброі, падпалкоўнік у адстаўцы Мікалай Статкевіч не сумняваецца ў праўдзівасьці дадзеных пра тое, што пераносныя зэнітныя комплексы, якія знаходзіліся на борце «ІЛ-76», прызначаліся для палестынскіх арганізацый «Хамас» і «Хезбала», якія на Захадзе лічацца тэрарыстычнымі:\n«Зброя „Хамасу“ патрэбная. Раней яе ў асноўным пастаўляла Сырыя, але цяпер на Сырыю чыняць ціск, таму яны шукаюць іншыя крыніцы. Зброя, якая паступае з Паўночнай Карэі, як кажуць, савецкага паходжаньня: альбо яна канструктыўна падобная, альбо вырабленая ў былым Саюзе і закупленая Пхеньянам. Гэтая зброя знаёмая байцам „Хамасу“, таму я цалкам дапускаю, што гэта так і ёсьць — зброю везьлі ў гарачыя кропкі Блізкага Ўсходу».\nЦі рабіліся гэтыя пастаўкі зброі пры ўдзеле афіцыйнага Менску? Мікалай Статкевіч мяркуе, што беларускі сьлед у гэтай гісторыі выпадковы — на месцы беларускага лётчыка ў самалёце мог аказацца лётчык зь любой краіны СНД — «проста як звычайны наёмнік». Незалежны вайсковы аглядальнік Аляксандар Алесін падзяляе гэты пункт гледжаньня:\n«Іх задача — круціць баранку, вазіць грузы па ўсім сьвеце. Гэта лічыцца адным з самых выгадных відаў бізнэсу. У сьвеце існуе вялікі дэфіцыт паслуг на перавоз грузаў транспартнай авіяцыяй, асабліва вялікай грузападымальнасьці. Нават калі б экіпаж быў цалкам беларускім, казаць пра беларускі сьлед, што Беларусь забясьпечвае „Хамас“ і „Хезбалу“ зброяй, не выпадае. Тым больш, загружалі самалёт у Пхеньяне».\nУ сьнежні 2009 году брытанская газэта «Гардыян» са спасылкай на свае ўкраінскія крыніцы сьцьвярджала, што адпраўным пунктам палёту «Іл-76» была Беларусь, а ў Кіеве ён усяго толькі садзіўся на дазапраўку на шляху ў Паўночную Карэю.


Здаровыя валасы: што трэба, каб яны заставаліся такімі Здаровыя валасы: што трэба, каб яны заставаліся такімі\nЗдаровыя людзі. — Кантралюй здароўе — Здаровыя валасы ўвесь год. 5 парадаў ад спецыяліста\nВаласы – наш другі «твар». Здаровыя і дагледжаныя, яны ў стане кампенсаваць пэўныя недахопы знешнасці. Слабыя і безжыццёвыя, наадварот, наносяць разбуральны ўдар па вобразу нават вельмі прывабнага вонкава чалавека. Але што рабіць, калі ў спадчыну ад бацькоў дасталася не капа раскошных кучараў, а сціплы мышыны хвосцік? Як супрацьстаяць фактарам, якія цішком замахваюцца на стан шавялюры: пераменліваму надвор'ю, залішне вільготнаму або залішне сухому паветру, атмасферным забруджванням? Ці можна ў прынцыпе захаваць валасы моцнымі і здаровымі (калі з генамі пашанцавала), і ці ёсць другі шанц у слабых і безжыццёвых (калі пашанцавала не вельмі)? Наш эксперт дэрматавенеролаг Гарадскога скурна-венералагічнага дыспансэра г.Мінска Святлана Якубоўская падзялілася каштоўнымі парадамі. Выконвайце іх, і падстаў перажываць за стан валасоў стане на парадак меней.\n1. Валасы баяцца перападаў тэмператур\nХолад і спякота аднолькава згубна адбіваюцца на стане валасоў. У халоднае надвор'е эксперт настойліва рэкамендуе апранаць шапку ўжо пры першых мінусавых лічбах на градусніку (-1-3°С). Альбо сыдзе і глыбокі капюшон, які максімальна абароніць скуру галавы ад нізкіх тэмператур.\nУрач-дэрматавенеролаг Гарадскога скурна-венералагічнага дыспансэра г.Мінска\nЗ ненакрытай галавой на мароз – адназначна не. Нягледзячы на тое, што валасяное покрыва само па сабе абараняе скуру галавы, яно не ратуе ад негатыўнага ўздзеяння нізкіх і высокіх тэмператур, рэзкіх яе перападаў, моцнага ветру. А калі пакутуе скура галавы, пакутуюць і валасы.\nСверб і лушчэнне – мінімум, чым давядзецца плаціць за імгненнае жаданне не сапсаваць прычоску ў марозны дзень. Так што на сем бед адзін адказ – галаўны ўбор.\nАднак не перашчыруйце. Шапку або капюшон трэба здымаць, знаходзячыся ў закрытай прасторы з плюсавай тэмпературай: у краме, метро, аўтамабілі, грамадскім транспарце і г.д. Не лянуйцеся зняць галаўны ўбор, нават калі плануеце правесці ў закрытым памяшканні ўсяго некалькі хвілін. Гэта прадухіліць узнікненне парніковага эфекту, у сальных залоз не будзе неабходнасці працаваць ва ўзмоцненым рэжыме.\nА вось улетку валасы трэба берагчы ад актыўнага сонца.\nПад уздзеяннем ультрафіялетавага выпраменьвання ў скуры вызваляюцца свабодныя радыкалы і запускаюць шэраг акісляльных рэакцый, якія прыводзяць да акісляльнага стрэсу. Вынік гэтых працэсаў – старэнне арганізма, з'яўленне маршчын, сухасць скуры. Негатыўнае ўздзеянне адбіваецца і на стане валасоў: яны выгараюць, губляюць жыццёвую сілу, бляск, робяцца сухімі і ломкімі.\nТак што панама або капялюш у гарачы летні дзень цалкам эфектыўна абараняюць не толькі ад цеплавога ўдару, але і ад заўчаснага завядання скуры і валасоў.\n2. Сачыце за станам валасоў гэтак жа, як за скурай твару\nПрыгажосць і здароўе валасоў патрабуюць не меншага догляду, чым свежасць і маладосць твару. Ключавое значэнне маюць маскі, асабліва ў халодную пару года.\nМаскі для аб'ёму, супраць выпадзення валасоў або для актывацыі росту – не больш чым маркетынгавы ход. Валасяны фалікул знаходзіцца ў тоўшчы скуры – у дэрме або нават гіпадэрме. Нічога звонку туды патрапіць у прынцыпе не можа. Але ж чаканні ад маскі, якая абяцае, напрыклад, актыўны рост валасоў, такія, што, здаецца, яна жыватворным дажджом пральецца на валасяны фалікул. Гэта не так. Асноўная задача маскі – склеіць паверхню воласа, так званыя лускавінкі, каб забяспечыць яму гладкасць і тым самым прадухіліць далейшыя пашкоджанні: ломкасць, кончыкі, якія сякуцца, і г.д.\nКаб выбраць правільныя маскі і атрымаць максімальны эфект, эксперт раіць прытрымлівацца наступных правілаў:\nАддавайце перавагу маскам, у якіх ёсць натуральныя раслінныя алеі: какосавы, алей шы, аргонавы, з зародкаў пшаніцы. Яшчэ лепш выкарыстоўваць гэтыя алеі як самастойны сродак. Набыць іх можна ў любой аптэцы.\nАлей абавязкова трэба наносіць на чыстыя, вымытыя валасы на 10-12 гадзін (напрыклад, на ноч) пад шапачку.\nДля ўладальнікаў сухой скуры галавы маску можна паўтараць 1 раз у 10-14 дзён. Прычым наносіць яе трэба не толькі на ўсю даўжыню воласа ад каранёў, але і на скуру галавы. А вось для тых, у каго скура галавы тлустая, досыць 1 працэдуры па доглядзе перыядычнасцю ў 3-4 тыдні. Наносіць маску варта, ледзь адступіўшы ад каранёў (на 0,3-0,5 см), і ні ў якім разе не на скуру галавы, каб не стымуляваць і без таго залішнюю выпрацоўку скурнага сала.\nКалі вы па нейкіх прычынах не можаце адмовіцца ад выкарыстання сінтэтычных масак для валасоў, аддавайце перавагу тым, якія ўтрымліваюць керацін і пантэнол. І ніякага алкаголю, тым больш у пачатку спісу інгрэдыентаў – такі сродак будзе перасушваць скуру галавы, што не зробіць валасы здаравейшымі.\n3. Сілкуйце валасы знутры\nВядома, спадчыннасць мае першараднае значэнне, калі гаворка заходзіць аб валасах. Тым не менш, нават добрыя гены маюць патрэбу ў падтрымцы знутры. Ад таго, наколькі мы забяспечваем сутачную патрэбу ў макра- і мікраэлементах, залежыць работа ўсіх органаў і сістэм арганізма, стан скуры, пазногцяў і, вядома, валасоў.\nАсабліва адчувальныя валасы да дэфіцыту вітаміну Д і жалеза.\nМы жывем у кліматычных умовах пастаяннага дэфіцыту сонца. Таму ўжо практычна не аспрэчваецца неабходнасць прымаць вітамін Д не толькі дзецям да 3-х гадоў, але і дарослым. Акрамя таго, трэба кантраляваць узровень жалеза (ферытыну) у крыві. Існуе памылковае меркаванне, што калі ўзровень гемаглабіну нармальны, значыць, жалеза хапае. Гэта не заўсёды так. Нізкі ўзровень ферытыну паказвае на існуючы дэфіцыт жалеза, які яшчэ не справакаваў выяўленую анемію, але можа да яе прывесці, калі не распачаць ніякіх мер.\nДэфіцыты вітаміну Д і жалеза згубна адбіваюцца на агульным стане: павышаюць стамляльнасць, зніжаюць працаздольнасць, прыводзяць да апатыі і функцыянальных расстройстваў. Пакутуюць і валасы: пачынаецца іх актыўнае выпадзенне (ажно да ачаговага), яны сякуцца, робяцца больш ломкімі, губляюць жыццёвую сілу.\n4. Далікатней з валасамі, яшчэ больш далікатна!\nПератварыць на раз-два раскошныя валасы ў пакулле (а слабенькія дабіць канчаткова) можна няправільным доглядам.\nЗанадта жорсткая вада, занадта агрэсіўныя па складзе мыйныя сродкі, злоўжыванне плойкамі, прасікамі, лакамі, пенкамі – гэта ўсё не лепшым чынам адбіваецца на стане валасоў. Як часта вы, напрыклад, глядзіце на склад шампуню? З аднаго боку, гэта проста сродак, які здымае бруд з валасоў. З іншага – частае выкарыстанне агрэсіўнага па складзе шампуню нават пры мінімальным кантакце з валасамі можа прывесці да іх сухасці, выпадзення, перхаці (нягледзячы на тое, што гэта будзе шампунь «супраць перхаці»).\nНе вядзіцеся на імя вытворцы. Агрэсіўныя сродкі па догляду валасоў нярэдка сустракаюцца ў папулярных брэндаў, у дарагіх, прафесійных лінейках. Заўсёды ўважліва вывучайце склад прадукту. Шампуні, бальзамы, кандыцыянеры, маскі для валасоў, у складзе якіх аднымі з першых значацца ПАВы (лаўрэт сульфат натрыю, лаўрыл сульфат натрыю), лепш абыходзіць бокам. Яны падыдуць для валасоў, ад прыроды густых, шчыльных, здаровых, тых, якія могуць вытрымаць на сабе іх агрэсіўнае ўздзеянне. А вось тонкія, аслабленыя валасы такая «доглядавая» касметыка даб'е канчаткова.\nЗатое частае мыццё (пры ўмове, калі шампуні правільныя, а вада мяккая) ніякай шкоды валасам не прынясе. Іх можна мыць пры неабходнасці хоць двойчы ў дзень.\n5. Не задавольвайцеся паўмерамі\nВельмі рэдка бывае, што валасы пакутуюць па нейкай адной прычыне (напрыклад, з-за недахопу жалеза). І, адпаведна, можна ліквідаваць праблему, папоўніўшы яго дэфіцыт. Часцей за ўсё «дрэнныя валасы» абумоўлены комплексам прычын: нядбайным і недастатковым доглядам, незбалансаваным, бедным харчаваннем, стрэсавымі сітуацыямі, саматычнымі захворваннямі. А значыць, сачыць за сваім здароўем і знешнасцю трэба таксама ў комплексе. Паўмераў недастаткова, інакш эфект будзе такі ж – зусім крыху і нядоўга.\nАсаблівасці прыёму седатыўных раслінных прэпаратаў: форма, дозы, працягласць і ўзаемадзеянне з іншымі лекамі


Ляснічыя пачалі нарыхтоўку бярозавага соку\nВітамінны сезон у разгары. У лясніцтвах збіраюць і нарыхтоўваюць бярозавы сок. Што не паспела набыць насельніцтва, разбіраюць перапрацоўчыя прадпрыемствы. Сучасныя тэхналогіі дазваляюць нават пасля тэрмічнай апрацоўкі захоўваць усе карысныя якасці напою. Пастаўляюць бярозавы сок і за мяжу: у Расію, Узбекістан і Туркменістан.\nМесца для падсочкі выбіраецца загадзя спецыялістамі. За парушэнні прадугледжаны штраф. Сёлета лясгасы плануюць сабраць больш за 5 тысяч тон бярозавага нектару. Ён, дарэчы, неад'емны інгрэдыент аўтарскіх страў.\nАляксандр Чыкілеўскі, кіраўнік гільдыі повараў і шэф-повараў Беларусі: "У дадзеным выпадку я тушыў курыную грудку ў бярозавым соку па тэхналогіі sous-vide прыкладна паўтары гадзіны. Было вельмі важна, каб грудка ўзяла водар бярозавіка, каб яна проста тушылася. Каб сок трапіў у сярэдзіну гэтай курыцы, каб атрымалася мяккая курыная мякаць і плюс вось гэты тонкі водар бярозавіка. Можна з бярозавіка зрабіць марожанае, можна пры дапамозе малекулярных тэкстур зрабіць пудру альбо снег".\nЗавершыцца сезон у пачатку красавіка, калі надвор'е захаваецца такім жа цёплым.\nКрысава і Пацукі - дзве вёскі на карце Беларусі, назвы якіх сугучныя сімвалу 2020 года\nКіраўнікі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі і Генпракуратуры правялі прыём грамадзян у Гарадку\nСупрацоўнікі ДАІ высвятляюць акалічнасці аварыі на Брэсцкай трасе