23 красавік 2018, 20:45\nХросны ход Украінскай праваслаўнай царквы Кіеўскага патрыярхату, архіўнае фота\nУкраінская мара пра самастойнасьць\nГістарычна Ўкраінская праваслаўная царква лічылася мітраполіяй Канстантынопальскага Патрыярхату — яна была перападпарадкаваная Маскоўскаму патрыярхату (МП) толькі ў 17-м стагодзьдзі. Украінскія сьвятары спрабавалі аднавіць самастойнасьць ад Масквы адразу пасьля развалу Савецкага Саюзу: у 1992 годзе дзьве царкоўныя групы (тагачасны кіраўнік праваслаўнай царквы МП ва Ўкраіне Філарэт і Ўкраінская аўтакефальная праваслаўная царква) стварылі Кіеўскі патрыярхат (КП) і заявілі пра незалежнасьць ад Расейскай праваслаўнай царквы. Але паводле царкоўных правілаў увесь гэты час новая рэлігійная грамада лічылася некананічнай, хоць і мела вялікае прадстаўніцтва ва Ўкраіне.\nПраваслаўны раскол абвастрыўся ў 2014 годзе адначасова з агрэсіяй Расеі на Ўкраіну. На Данбасе сьвятары Кіеўскага патрыярхату дапамагаюць уладам у зоне Антытэрарыстычнай апэрацыі, а Маскоўскага — супрацоўнічаюць з самаабвешчанымі ўладамі гэтак званых «ДНР» і «ЛНР».\nПраваслаўны сьвятар бласлаўляе расейскага палкоўніка Ігара Стралкова. Данецк, 2014\nНа гэтым тле аднавілася дыскусія пра неабходнасьць стварэньня адзінай праваслаўнай царквы ва Ўкраіне. Але бакі дыскусіі стаяць на розных плятформах. Маскоўскі патрыярхат мяркуе, што да яго павінны вярнуцца «раскольнікі», і толькі потым можна будзе весьці размовы пра самастойную памесную царкву. Для Кіеўскага ж патрыярхату важней атрымаць незалежнасьць ад Расейскай праваслаўнай царквы, вярнуўшыся да сваёй гістарычнай маці-царквы — Канстантынопальскага патрыярхату.\nНовая царкоўная мапа Ўкраіны — раскол ці яднаньне\nДырэктар Рэлігійна-інфармацыйнай службы Ўкраіны Тарас Анташэўскі мяркуе, што атрыманьне аўтакефаліі Ўкраінскай праваслаўнай царквой можа істотна паўплываць як на сутнасьць цяперашняга расколу, гэтак і на прадстаўнічасьць рэлігійных грамадаў:\nТарас Анташэўскі (Тарас Антошевський), архіўнае фота\n«Мяркую, што Маскоўская патрыярхія ў выпадку пазытыўнага рашэньня аб аўтакефаліі для ўкраінскай царквы будзе спрабаваць пагарджаць гэтым рашэньнем. Хутчэй за ўсё, дыялёгу як не было доўгі час, так і ня будзе. Напэўна, Масква яго не прызнае, бо для іх важна, каб усе лічылі, што афіцыйна ва Ўкраіне існуе памесная праваслаўная царква, якая ёсьць часткай Расейскай праваслаўнай царквы.\nТаму Масква будзе працягваць канфлікт і раскол, але тут ужо ў яе выбʼюць казырныя карты з рук, бо там заўсёды казалі, што УПЦ КП — некананічная царква, якія ня мае ласкі Божай («неблагодатная»). А калі будзе статус аўтакефаліі, то царква будзе і ласку Божую мець, і будзе кананічнай. І яшчэ — украінскай, у адрозьненьне ад УПЦ Маскоўскага патрыярхату зь яе кіраўніцтвам, арыентаваным на Маскву.\nВа ўмовах агрэсіі Расеі супраць Украіны гэтая царква тут грае ролю пятай калёны, і для яе гэта будзе таксама выклік, бо значная частка яе паствы ня мае той палітычнай арыентацыі, што яе кіраўніцтва — і, адпаведна, раскол адбудзецца ўнутры самой УПЦ МП».\nНа думку экспэрта, атрыманьне статусу аўтакефаліі мае актывізаваць і пачатыя ў 2015 годзе працэсы выхаду рэгіянальных рэлігійных грамадаў з падпарадкаваньня Маскоўскаму патрыярхату і іхнага пераходу ў Кіеўскі патрыярхат.\n«Такіх пераходаў было б і раней нашмат больш, калі б ва Ўкраіне было афіцыйнае прадстаўніцтва менавіта Канстантынопальскага патрыярхату. Бо для многіх суполак і сьвятароў, якія цяпер належаць да Маскоўскага патрыярхату, пытаньне кананічнасьці вельмі важнае, таму яны нікуды не пераходзілі і былі ў стане чаканьня.\nМасква выдатна разумее, што такім чынам пераход пойдзе не дзясяткамі, як было дагэтуль, а нашмат шырэй. Магчыма, і некаторыя біскупы будуць пераходзіць».\nКанфлікт ідэалягічны і маёмасны\nНа думку Тараса Анташэўскага, ідэалягічны канфлікт можа перарасьці і ў маёмасны, бо з атрыманьнем аўтакефаліі і актывізацыяй пераходу грамадаў да Кіеўскага патрыярхату Маскоўскі патрыярхат будзе спрабаваць пакінуць сабе храмы, лаўры і манастыры.\nПачаеўская лаўра, належыць Украінскай праваслаўнай царкве Маскоўскага патрыярхату\n«Калі гэты працэс ня будзе мірна вырашацца, то напэўна будзе нейкі заканадаўчы акт, які вырашыць усе гэтыя праблемы і прадухіліць гвалт ці маніпуляцыі з маёмасьцю.\nАле ж Масква насамрэч тут мала будавала. Скажам, Пачаеўская лаўра толькі цяпер пачала будаваць, а да таго амаль усё, што выкарыстоўвалася, было пабудавана нават не праваслаўнымі, а рыма- і грэка-каталікамі.\nАдназначна трэба будзе ўлічваць, каб пры пераходзе большасьці вернікаў зьберагалася іх права на маёмасьць, якая належыць грамадзе пэўнага населенага пункта, каб не было так, як гэта спрабавала зрабіць РПЦ ва Ўкраіне, калі яны фактычна прыватызоўвалі або захоплівалі маёмасьць».\nАктывіст Правага сэктару Васіль Лабайчук у эфіры аднаго з украінскіх каналаў сказаў, што вельмі часта пры пераходзе з Маскоўскага патрыярхату ў Кіеўскі мясцовыя рэлігійныя грамады вымушаны зьвяртацца да Правага сэктару па абарону ад «цітушак».\n«Найбольш яскравы выпадак — сяло Екацярынаўка на Тэрнопальшчыне, дзе большасьць грамады ў 2015 годзе прыняла рашэньне аб пераходзе ў Кіеўскі патрыярхат. Затым было заключана трохбаковае пагадненьне паміж дзяржадміністрацыяй, УПЦ КП і УПЦ МП аб пачарговым служэньні ў храме. А калі была чарга Кіеўскага патрыярхату, адбылася спроба захопу храма Маскоўскім патрыярхатам. У вёску, дзе пражывае каля 100 чалавек, прывезьлі 300 „цітушак“. Ад гэтых „прыежджых“ нашы хлопцы і абаранілі мясцовых жыхароў», — казаў Васіль Лабайчук.\nПрысутнасьць Кіеўскага патрыярхату павялічыцца\nМіхайлаўскі Залатаверхі манастыр у Кіеве, належыць Украінскай праваслаўнай царкве Кіеўскага патрыярхату\nПаводле афіцыйнай статыстыкі, цяпер ва Ўкраіне дзейнічае больш як 14 тысяч рэлігійных грамадаў Маскоўскага патрыярхату і каля 5 тысяч — Кіеўскага. У той жа час, паводле дырэктара Рэлігійна-інфармацыйнай службы Ўкраіны Тараса Анташэўскага, вернікаў Кіеўскага патрыярхату па колькасьці больш:\n«Раней розныя сацыялягічныя апытаньні паказвалі, што колькасьць вернікаў або роўная, або перавага ў Маскоўскага патрыярхату. Цяпер жа большасьць сацыёлягаў кажуць, што пераважае Кіеўскі патрыярхат.\nНайбольш якасныя сацыялягічныя дасьледаваньні кажуць пра тое, што значная частка вернікаў ходзіць да найбліжэйшага храму і называюць сябе проста вернікамі, бо для іх гэтая арыентацыя — Маскоўскі ці Кіеўскі патрыярхат — не такая істотная. Цяпер гэта мяняецца, таму што людзі ўжо пачынаюць думаць і пачынаюць аддаваць перавагу Кіеўскаму патрыярхату.\nУ рэгіянальным разрэзе Маскоўскі патрыярхат пераважае на ўсходзе, поўдні, у цэнтры і на поўначы Ўкраіны, а Кіеўскі патрыярхат паводле колькасьці грамадаў пераважае на захадзе Ўкраіны і месцамі ў цэнтры.\nАле, хутчэй за ўсё, у выніку іх актыўнай дзейнасьці колькасьць вернікаў Кіеўскага патрыярхату будзе павялічвацца нават без таго прызнаньня, якое чакаецца з Канстантынопаля. У любым выпадку мае месца тэндэнцыя на павелічэньне ліку вернікаў Кіеўскага патрыярхату».\nВестка з Канстантынопаля не для ўсіх добрая\nКанстантынопальскі патрыярх Варфаламей падчас візыту ва Ўкраіну ў 2008 годзе\nУкраінскае грамадзтва па-рознаму адрэагавала на навіну з Усяленскага патрыярхату пра тое, што пачаўся разгляд пытаньня аб аўтакефаліі Ўкраінскай праваслаўнай царквы. Па сутнасьці, характар рэакцыі адпавядае палітычным сымпатыям розных групаў палітыкаў і звычайных грамадзян.\nСвой зварот Канстантынопальскаму патрыярху Варфаламею накіравала парлямэнцкая фракцыя «Апазыцыйны блёк», якая з абурэньнем успрыняла «спробу ўлады чарговы раз умяшацца ў справы царквы». Дэпутаты просяць Усяленскі патрыярхат «захаваць кананічны лад і дапамагчы пазьбегнуць новых расколаў і непаразуменьняў у грамадзтве».\nУ сваю чаргу, Украінская праваслаўная царква Маскоўскага Патрыярхату заявіла, што пытаньне аб аўтакефаліі ня можа разглядацца безь яе ўдзелу — бо яна адзіная ва Ўкраіне кананічная царква:\n«Згадка пра мільёны праваслаўных украінцаў, ад імя якіх нібыта дзейнічаюць прадстаўнікі „УПЦ КП“ і „УАПЦ“, не адлюстроўвае пазыцыю мільёнаў вернікаў, якіх прадстаўляе Ўкраінская праваслаўная царква, якая ёсьць найбуйнейшым рэлігійным абʼяднаньнем ва Ўкраіне».\nУ Менску асьцярожна назіраюць за падзеямі\nУ Беларускай праваслаўнай царкве Свабодзе сказалі, што для актывізацыі пытаньня аб наданьні аўтакефаліі, як ва Ўкраіне, няма ніякіх падстаў.\nСтаршыня Сынадальнага інфармацыйнага аддзелу Беларускага экзархату, доктар тэалёгіі, протагерэй Сяргей Лепін сказаў Свабодзе пра пазыцыю Беларускай праваслаўнай царквы ў пытаньні аўтакефаліі:\n«Мы зыходзім з таго, што ва Ўкраінскай праваслаўнай царкве ёсьць кананічныя структуры праваслаўнай царквы, якія цалкам маюць права прадстаўляць усю паўнату інтарэсаў праваслаўнага насельніцтва Ўкраіны. І па-за ініцыятывамі гэтых структураў усе спробы вырашэньня пытаньня аб наданьні аўтакефаліі антыпрадуктыўныя.\nМы спадзяёмся, што сытуацыя ва Ўкраіне будзе разьвівацца згодна з канонамі, а ўсім, хто мае тое ці іншае дачыненьне да гэтай праблемы, Гасподзь дасьць мудрасьці, цярпеньня і адказнасьці».\nКанстантынопальскі патрыярх абмяркуе зь сястрынскімі цэрквамі наданьне аўтакефаліі Ўкраінскай праваслаўнай царкве


Мiфы прыцягнуць больш турыстаў у Беларусь\nАдвечны дух турызму\nОпубликовано: 15.04.2017 00:34:04\nМіфалагічны турызм — з’ява новая і пакуль мала распаўсюджаная. Тым не менш жадаючых пабегаць па лясах у пошуках лесуноў, пачвар ці зялёных эльфаў ва ўсім свеце хапае. Усё гэта хутка стане рэальнасцю i для гасцей Бярэзінскага біясфернага запаведніка. Гэтым летам тут адкрыюцца поўная чарадзейства і таямніц экалагічная сцежка, музей міфаў, а таксама Цэнтр міфалагічнага турызму, які ўсё гэта аб’яднае. Дарэчы, гэта будзе першая і пакуль адзіная структура ва ўсёй краіне.\nУ лес iсцi трэба з мiрам\n— Сама ідэя стварыць нешта, звязанае з міфамі, — расказвае пра гісторыю нараджэння ўнікальнай структуры старшыня праўлення БГА «Адпачынак у вёсцы» Валерыя Кліцунова, — нарадзілася ў супрацоўнікаў ахоўнай тэрыторыі. Мы яе ў рамках праекта ПРААН «Садзейнічанне пераходу Беларусі да «зялёнай» эканомікі», што фінансуецца ЕС, развілі. Дзе як не ў Бярэзінскім запаведніку гэта рабіць! Бо гэта самы некрануты ўчастак беларускай прыроды.\nТак, на думку арганiзатараў, выглядае ўладар пушчы — Пушчавiк.\nНаша краіна заўсёды славілася сваімі лясамі, якія ў былыя часы займалі амаль усю нашу тэрыторыю. Селячыся тут, людзі сутыкаліся з суровым светам лесу. Чалавек быў акружаны прыродай і вучыўся жыць з ёй у гармоніі. Менавіта так закладваліся этычныя нормы ўзаемаадносін чалавека з навакольным светам.\n— Так, чалавек быў напалоханы стыхіямі, прасторай, — усміхаецца Валерыя Кліцунова. — Але ён заўсёды ведаў, што калі ідзе ў лес з дабром, усё будзе добра. А вось калі нанясе яму шкоду, будзе пакараны. Чалавек верыў у духаў лесу, у тое, што ў кожнага біятопа ёсць свой заступнік — лесавікі, пушчавікі, палевікі, русалкі, аржавейнікі. Цікава, што яны былі амбівалентныя — не добрыя і не дрэнныя. Усё залежала ад паводзін чалавека. Сёння мы вырашылі адрадзіць беражлівыя адносіны да лесу, выкарыстоўваючы традыцыі. Але прыўзняліся над духамі лесу да беларускай міфалогіі ў цэлым. Таму ў нас такі слоган: «Мы маем міфы». І таму мы вырашылі стварыць цэнтр міфалогіі.\nЭкасцежка Бярэзiнскага — не проста мiфы\nДарэчы, на экалагічнай сцежцы Бярэзінскага біясфернага запаведніка не проста міфы. Так, гэта 17 хвалюючых інсталяцый у колеры і гуку, якія дапамогуць нам пранікнуцца духам лесу. Але, апроч гэтага, яны маюць навуковую падаплёку.\nКанцэпцыя «Сусветнага дрэва»\n— У нас былі цудоўныя кансультанты, навуковыя работнікі НАН, — эмацыянальна расказвае суразмоўнiца. — Напрыклад, адзін з іх — Дзмітрый Скварчэўскі — нядаўна абараніў кандыдацкую дысертацыю. Ён не прапускае ніводнага элемента «папсы», калі мы нешта абмяркоўваем. Таму што міжнародная навуковая супольнасць будзе ў вялікіх прэтэнзіях, калі мы дзесьці памылімся. У аснове нашага міфалагічнага музея ляжыць канцэпцыя «Сусветнага дрэва», у якое верылі нашы продкі. Гэта нашы свет, неба, падземны свет.\nНе абышлося без дапамогі гісторыкаў, этнографаў Лепельскага раёна, дзе размесціцца цэнтр.\n— Яны шмат паведалі нам пра старажытныя святы мясцовасці, — уключаецца ў размову супрацоўнік Бярэзінскага біясфернага запаведніка, экскурсавод Святлана Памецька. — Напрыклад, Камаедзіца — веснавое свята, звязанае з абуджэннем мядзведзяў. Будзем гэтае супрацоўніцтва працягваць. У будучыні хочам сабраць усе міфы Беларусі, з акцэнтам, вядома ж, на гісторыі раёна.\nГасцей новай экасцежкi чакае шмат сюрпрызаў.\nАле працаваць па-ранейшаму, маючы нават самую цудоўную ідэю, немагчыма. Пра гэта стваральнікі навінкі таксама падумалі. Пакуль што, на жаль, большасць нашых экскурсій нагадвае лекцыі. А гэта недапушчальна, тым больш з улікам маладога пакалення, якое вырасла на інтэрнэце. Гэта павінны быць дыялог, камунікацыя. Тэма, у якой максімум 5—7 падтэм. Больш чалавечая свядомасць прыняць не можа.\n— Галоўнае, за чым чалавек сёння выходзіць з дому, — гэта ўражанні, — перакананая Валерыя Кліцунова. — «Экспірыенс» — гэта ключавое слова ў турызме і самы дарагі сёння тавар. Футуролагі і эканамісты кажуць, што эпоха інфармацыі сыходзіць у мінулае. Гэта стагоддзе крэатыўнай эканомікі, эканомікі ўражанняў. Так, у нас у краіне найбагацейшы патэнцыял, але нам трэба паглядзець на інавацыйныя метады і сучасныя падыходы інтэрпрэтацый спадчыны. Гэта значыць, усё, што ў нас ёсць, трэба пераструктураваць і падаваць у іншым ключы. Сутнасць не ў навязванні свайго погляду, а ў тым, каб у чалавека абудзіць уласнае стаўленне. Нашы маладыя экскурсаводы такія метады асвойваюць. У ходзе праекта мы правялі шэраг трэнінгаў з удзелам лепшых сусветных экспертаў. Таму я думаю, што рэарганізацыя прадукту адбудзецца.\nАле немалаважна, каб супрацоўніцтва «зялёных» пунктаў турызму будавалася ў альянсе з аграсядзібамі. Каб была ўзаемная зацікаўленасць. І тут, па словах Валерыі Кліцуновай, зроблены вялікі крок наперад. Прыйшло разуменне таго, што турыстычны прадукт — агульная справа.\nМiфы павялiчаць паток турыстаў\n— У многіх прыродаахоўных устаноў няма сваёй развітой інфраструктуры. У сваю чаргу яны могуць даць турысту турыстычны прадукт, пазнаёміць з прыроднай спадчынай. І наш канцэпт такі, што прыродная і культурная спадчына непадзельныя, — падсумоўвае суразмоўнiца. — Калі гаворка ідзе пра запаведнікі і нацпаркі, гэта іншая гісторыя. Сёння ў Белавежскай пушчы ідзе размова пра тое, як уключыць у турызм мясцовае насельніцтва. Правадыроў няма, а замежнікі не хочуць сядзець за плотам, як у рэзервацыі.\nЯкіх выгод чакаюць ад новай структуры ў Бярэзінскім?\n— Мы разлічваем на павелічэнне колькасці турыстаў, у першую чаргу, вядома, дзіцячых груп, — прызнаецца Святлана Памецька. — Таму што для іх гэта феерычна і цікава. Але не толькі для дзяцей. Тэма міфалогіі сёння вельмі актуальная і прыцягне нават дарослых. Спадзяёмся, гэта будзе наш новы віток, новая «фішка». Не трэба стаяць на месцы, трэба развівацца, ісці наперад.\nТут робяць стаўку на пашырэнне спектра турыстычных паслуг. І кожны год уключаюць у гэты пералік нешта новае. У мінулым годзе, напрыклад, з’явіліся конныя маршруты, у гэтым — адкрыюцца цэнтр і музей міфалогіі. Наогул, няма меж дасканаласці. А папулярнасць экатурызму, адзначаюць у запаведніку, ужо набірае абароты. Да нас едуць з-за мяжы, у асноўным з Англіі і Францыі. Але ўсё больш цікавасці «зялёны» турызм выклікае і ў нашых суайчыннікаў.\nФота з архiва праекта ПРААН «Садзейнічанне пераходу Беларусі да «зялёнай» эканомікі»


↑ 1,0 1,1 Белорусский хельсинский комитет Заявление протеста против наступления на ЗБС(руск.) . Беларускі Хельсінкскі камітэт (18 лістапада 2020). Архівавана з першакрыніцы 19 студзеня 2021.\n↑ Katarina Barley and Thomas Waitz take over godparenthood for the students Alana Gebremariam and Ksenia Syramalot(англ.) . Libereco – Partnership for Human Rights (7 снежня 2020). Архівавана з першакрыніцы 23 студзеня 2021. Праверана 11 верасня 2021.\n↑ Еўрапейскія праваабаронцы заклікаюць спыніць рэпрэсіі супраць беларускіх студэнтаў(бел.) . Праваабарончы цэнтр «Вясна». Архівавана з першакрыніцы 20 ліпеня 2021. Праверана 11 верасня 2021.\n↑ «Организовывали марши студентов». Следственный комитет назвал имена тех, кто проходит по «студенческому делу»(руск.) . Белсат (16 сакавіка 2021).\n↑ Вынесены прысуд па “справе студэнтаў”: 11 фігурантам - па два з паловай гады калоніі, аднаму - два гады(бел.) . Праваабарончы цэнтр «Вясна» (16 ліпеня 2021). Архівавана з першакрыніцы 27 кастрычніка 2021. Праверана 30 кастрычніка 2021.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Алана_Гебрэмарыям&oldid=3954536"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:47, 30 кастрычніка 2021.


Якія злачынствы ў Сеціве здзяйсняюць падлеткі? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » Якія злачынствы ў Сеціве здзяйсняюць падлеткі?\n— Перш за ўсё — гэта аплата тавараў, работ, паслуг, папаўненне балансаў электронных кашалькоў, уліковых запісаў у анлайн-гульнях з выкарыстаннем знойдзеных банкаўскіх картак, — кажа Кірыл Вяткін. — Разам з тым знойдзенымі карткамі яны могуць расплачвацца і ў афлайне — напрыклад, у звычайнай краме або рэстаране хуткага харчавання. Нярэдка яны ўзломваюць і чужыя акаўнты ў інтэрнэце. Або бяруць чужы тэлефон пазваніць і за лічаныя секунды афармляюць мікрапазыку на суму да 100 рублёў, якую тут жа пераводзяць сабе або на банкаўскую картку, або на баланс тэлефона. І зусім не адзінкавыя выпадкі, калі высвятляецца, што цераз закон пераступіў малы, які яшчэ не дасягнуў узросту крымінальнай адказнасці.\n— Нярэдкія выпадкі ўмяшання ў прыватнае жыццё, калі пачынаецца так званы «кібербулінг» — пастаянныя знявагі, абразы, цкаванне. Сустракаюцца выпадкі і сексуальных дамаганняў. Тэндэнцыя апошніх гадоў — уцягванне школьнікаў у распаўсюджванне наркотыкаў шляхам прапаноў работы кур'ерам.\nЯк зазначыў начальнік аддзела па наглядзе за выкананнем заканадаўства аб непаўналетніх і моладзі Генпракуратуры Аляксей Падвойскі, калі ў 2017 годзе ў Беларусі ад злачынстваў у сусветнай павуціне пацярпела 37 непаўналетніх, то летась іх было 98, а за першую палову 2019-га — ужо 81. Прычым дванаццаці з іх яшчэ не споўнілася чатырнаццаць гадоў.\n— Як варыянт — падпісацца на акаўнт малога. Толькі, канешне, не раскрываючы сваё сапраўднае імя. І паглядзець знутры, што адбываецца на яго старонцы, з кім ён кантачыць. Але калі вы даведаліся пра нейкія нядобрыя рэчы з боку дзіцяці, то не трэба бегчы адразу з рэменем. Неабходна гутарыць акуратна, паспрабаваць зрабіць так, каб дзіця само ўсвядоміла памылковасць сваіх дзеянняў. Калі ж дзейнічаць напралом, то праблема нікуды не дзенецца, а толькі схаваецца. Да пэўнага часу...\nЗагаловак у газеце: Падлеткавая злачыннасць з прыстаўкай «кібер»\n7272 Для пенсіянераў стаўка транспартнага падатку памяншаецца ў два разы


Навіны - Зараз даступны экспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMMUNOBIO SARS-CoV-2\nЗараз даступны экспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMMUNOBIO SARS-CoV-2\nImmunobio паспяхова распрацаваў экспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў COVID 19 і набор для выпрабаванняў, ужо адобраны CE і кітайскім。\n1. Экспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMUUNOBIO SARS-CoV-2 (COVID-19 Ab) прызначаны толькі для прафесійнага выкарыстання.\n2. Любы дыстрыбутар павінен атрымаць адпаведнае адабрэнне альбо дазвол мясцовых органаў улады перад імпартам гэтага экспрэс-тэсту.\n3. Экспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMUUNOBIO SARS-CoV-2 (COVID-19 Ab) быў распрацаваны па канкурэнтным метадзе. Спосаб інтэрпрэтацыі выніку адрозніваецца ад тэсту на COVID-19 IgG / IgM або COVID-19\n4. Тэст на антыген. Перад правядзеннем аналізу аператар павінен уважліва прачытаць інструкцыю па ўжыванні.\n5. Наша кампанія зарэгістравала гэты прадукт у CE, упаўнаважаным CIBG. Мы таксама ўнеслі гэты прадукт у Белы спіс Міністэрства гандлю Кітая.\n6. Для прымянення пасведчання аб узгадненні спецыяльных артыкулаў, выдадзенага органам аховы здароўя і каранціну, прадугледжаны 5 працоўных дзён. Нашы кліенты, якія хочуць імпартаваць гэты прадукт, павінны як мага раней пацвердзіць заказ, каб скараціць тэрмін пастаўкі.\nЭкспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMMUNOBIO SARS-CoV-2 (COVID-19 Ab) - гэта экспрэс-тэст для якаснага выяўлення нейтралізуючых антыцелаў да SARS-CoV-2 або яго вакцын у суцэльнай крыві, сыроватцы альбо плазме.\nТолькі для прафесійнай дыягностыкі in vitro.\nСпецыфікацыя ўпакоўкі: 20 т / камплект, 1 т / камплект.\nШто такое нейтралізуюць антыцелы SARS-CoV-2?\nНейтралізуючыя антыцелы да ВРВІ-CoV-2 - гэта антыцелы, якія могуць блакаваць клеткавую інфільтрацыю віруса SARS-CoV-2. У большасці выпадкаў нейтралізуюць антыцелы блакуюць спалучэнне RBD бялку S ад віруса да рэцэптараў АСЕ2 на клетцы. У выпадку аднаўлення пасля заражэння альбо паспяховай вакцынацыі такія нейтралізуючыя антыцелы ўтвараюцца і валодаюць ахоўнай здольнасцю да іншага заражэння вірусам ВРВІ-CoV-2.\nЯкая мэта выяўлення нейтралізуюць антыцелаў?\nЭкспрэс-тэст нейтралізуючых антыцелаў IMMUNOBIO SARS-CoV-2 (COVID-19 Ab) выкарыстоўваецца для ацэнкі імунітэту нейтралізуюць антыцелаў у крыві. Ён выкарыстоўваецца для кантролю ахоўнай здольнасці аднаго чалавека да віруса SARS-CoV-2.\nДля барацьбы з эпідэміяй COVID-19 мы прапануем наступныя прадукты хуткага тэставання.\nЭкспрэс-тэст на антыцелы на коронавирус COVID-19 на IgG / IgM\nЭкспрэс-тэст на антыген SARS-CoV-2 (COVID-19 Ag)\nНеразрэзаны ліст антыгена SARS-CoV-2\nНабор для нейтралізацыі антыцелаў на ВРВІ-CoV-2\nНеразрэзаны ліст COVID-19 IgG / IgM


У пачатку верасня ў новай прасторы галерэі «Арт-Беларусь» — ZAL # 2 у Палацы мастацтва — адкрылася выстава мастачкі Настассі Колас «Пярэварацень/Shifter».\nЮБІЛЕЙНАЯ ВЫСТАВА — ГЭТА НЕ ТОЛЬКІ «РЭТРАСПЕКТЫЎНАЯ СПРАВАЗДАЧА» З УСІХ СТАДЫЙ ЭВАЛЮЦЫІ ТВОРЧАГА ШЛЯХУ МАСТАКА, ДЭМАНСТРАЦЫЯ ЯГО НАЙБОЛЬШ ЗНАЧНЫХ РАБОТ, ІДЭЙ, ВОБРАЗАЎ.\nМузей архітэктуры ў Вроцлаве — адзіны ў Польшчы, што цалкам прысвечаны архітэктуры. Выстава Лявона Тарасэвіча, што ахапіла як інтэр’ер будынка, так і яго экстэр’ер, а менавіта ўнутраны двор, складалася з трох частак. Першая частка — класічная экспазіцыя ў музеі, у якой дэманстраваліся яго карціны на палатне і творы на паперы. Работы для выставы ўзялі з фондаў Нацыянальнага музея, варшаўскай Zachęta і беластоцкай галерэі Arsenal, з прыватных калекцый.


Незаконны трафей у парку “Нарачанскі”: замест ласяняці паляўнічыя забілі дарослага лася (Відэа) – RH.by\nНезаконны трафей у парку “Нарачанскі”: замест ласяняці паляўнічыя забілі дарослага лася (Відэа)\nПаводле сайта Дзяржінспекцыі аховы расліннага і жывёльнага свету\nБрыгаду з 9 чалавек паляўнічых у нацпарку “Нарачанскі” западозрылі ў браканьерстве аператыўнікі Дзяржінспекцыі.\nРэйдавая група сустрэла паляўнічых, калі тыя, падзяліўшы здабычу, ужо ішлі да машын. Згодна з дакументам, паляваць у той дзень яны павінны былі на маладое ласяня, якое нарадзілася сёлета.\nАднак агледзеўшы часткі тушы, інспектары зразумелі: паляванне праводзілася незаконна. Замест маладой жывёлы паляўнічыя здабылі дарослага самца. Вага мяса склала168 кілаграм, што таксама выключае здабычу ласяняці.\nМяса забітага лася. Фота gosinspekciya.gov.by\nКаб схаваць сляды парушэннія галаву і ногі лася паляўнічыя схавалі ў кустоўі. Тым не менш, гэтыя часткі дзяржінспектары знайшлі. Кошт дазволу на здабычу такой асобіны і ласяняці адрозніваецца ў некалькі разоў.\nЦяпер Мядзельскі следчы камітэт можа распачаць крымінальную справу па факце незаконнага палявання. Да адказнасці могуць быць прыцягнутыя не толькі тыя, хто паляваў і дзяліў мяса, але і работнік паляўнічай гаспадаркі.\nПредыдущая статьяВыратавальнік з Вялікага Гасцінца стаў героем сталічнага тэлебачання (Відэа)\nСледующая статьяУ свежым нумары “РГ”: “Загад аб накіраванні на бульбу падпісалі пасля смерці школьніцы? Ідзе суд”\nГАИ ищет свидетелей и очевидцев смертельной аварии в Молодечненском районе\nНа Мядельщине в своем доме сгорел хозяин\nВозбудили уголовное дело по факту исчезновения тела из морга в Пинске


Галоўная » Навіны » Зямля пад чорнымі крыламі\nДата публікацыі: 04.07.2017\nЦяпер кожны сам па сабе — камусьці гэта прыемна, у кагосьці выклікае раздражненьне.\nНя ведаю, мне дык такая свабода, нягледзячы на ейную нацыянальную змрочнасьць, даспадобы. Калі ня трэба фінішаваць першым, можна плысьці так, як хочацца табе, а ня трэнэру. Гэткі заплыў адзіночак у бяскрайнім акіяне мовы, уласна кажучы, і ёсьць літаратурным працэсам. Назірай за ім моўчкі, калі хочаш атрымаць задавальненьне.\nУ новай кнізе Вінцэся Мудрова «Забойца анёла» мне пабачыўся сьвядомы супраціў канкрэтным зьявам, зь якімі асацыюецца ягонае, аўтарава, імя. Тут ствараецца ўмоўны сьвет, без маркераў часу і месца, што для Мудрова — вядомага сваім полацкім мінулым — у нейкім сэнсе становіцца магчымасьцю адкаснуцца ад «полацкага тэксту». Кажучы пра «полацкі тэкст», ужо, мабыць, трэба і тлумачыць, што гэта за пятрушка такая, дый ці ёсьць наагул гэтая цёмная котка ў цёмным пакоі. Папросту гадоў дваццаць таму замацавалася пэўная міталягема Полацку як новага літаратурнага цэнтру. З пашырэньнем кніг пра даўнія княствы, уваходжаньнем абавязковых разьдзелаў пра Рагвалода, Эўфрасіньню й Скарыну ў школьныя праграмы, беларусы па-новаму адчулі свой паўночны горад. Што да літаратурнай успрымальнасьці, то ў Полацку ўтварылася даволі актыўнае Таварыства вольных літаратараў, невялікія кніжачкі якога моцна вылучаліся на тле традыцыйнай літаратурнай прадукцыі дзяржвыдавецтваў. Калі ў двух словах гаварыць пра тое, што гіпатэтычна магло б аб’яднаць тагачасных полацкіх аўтараў і ТВЛ-аўцаў з розных гарадоў, то гэта ўвага да гратэску, абсурду і карнавальнасьці. Позьнесавецкія і постсавецкія эклектычныя інтэр’еры, у якіх найчасьцей адбывалася дзеяньне, пасавалі сюды найлепшым чынам.\nАдным з найцікавейшых археолягаў савецкага абсурду і быў Вінцэсь Мудроў. Пэўным апатэозам штудыяў у гэтым кірунку стаў «Альбом сямейны» зь «Бібліятэкі Свабоды» — адмысловы этналінгвістычны слоўнік, які й праз дваццаць гадоў складзе добрую дапамогу пачаткоўцам у галіне савецкай этнаграфіі. У «Альбоме» былі зьмяшаныя бязьлітасная іронія і цёплая настальгічная ўсьмешка, якая ўзьнікае кожнага разу, як раптам занурысься ў час дзяцінства й юнацтва.\nКалі супаставіць «Альбом сямейны» з новай кнігай, то гэта немагчыма, і ўся Адэса будзе супраціўляцца. «Забойца анёла» максымальна аддалены ад слоўнікавай яснасьці, гэта збор успамінаў і візіяў «цёмнага лорда», з загадкавымі пэрсанажамі, неартыкуляванымі знакамі бяды, містычным дэтэрмінізмам, інстынктыўнымі парываньнямі сюжэтаў пры ўладзе паноўнай навэлістычнай кампазыцыі.\nЗгаданая містыка ў кнізе Мудрова («Кава апоўначы», «Карты ня хлусяць», «Сьветлай ноччу», «Ведзьма» і інш.) спалучаная з вульгарным, нізавым, гэта нібы ўказаньне на тое, што толькі ў маргіналізаваным, рэдукаваным сьвеце магчымыя трансфармацыі сьвядомасьці — галюцынацыі, прымхавыя фобіі. «Містык» быццам замыкае сябе ў пэўны лад мысьленьня, і гэта можа адбыцца пад узьдзеяньнем вонкавых чыньнікаў. Можна раскатурхаць сваю эмацыйнасьць алькаголем, пажадай, імпульсіўнасьцю, няспраўджаным чаканьнем. Герой на пачатку апавяданьня паказваецца, умоўна кажучы, нармальным, але ў ходзе тэксту зазнае мэтамарфозы. Гэта мог бы быць клясычны і нават традыцыйны псыхалягізм у прозе, каб аўтар «Забойцы анёла» ня йшоў крыху далей: псыхалягічны зрыў ён ператварае ў вар’яцтва, і героя абступае навакольны сьвет і зьядае яго з патрахамі.\nІронія і настальгічная ўсьмешка ператвараюцца тут у татальны чорны абсурд, з пэрвэрсіямі й расчлянёнкай. Калі і ўсплывае савецкая рэчаіснасьць, нейкія ўмоўныя 70-я ў нейкім дастаткова ўмоўным топасе-акварыюме, то і яны, нібыта сто разоў ужываная старая рэч, зь мілай штукенцыі робяцца звыродлівым і абрыдлым Ding an sich, якога ня можаш пазбавіцца, бо прыліпла смалой, і цягаеш яго паўсюль, і выклікае яно толькі нянавісць.\nУ гэтым чорным гумары абсурдысцкай кнігі Мудрова бачыцца і адлюстраваньне стомленасьці грамадзтва ад савецкай тэмы, зашмальцаванай пальцамі ідэолягаў богведама колькіх пакаленьняў. Замкнёнае кола агляду, утыканае квадратна-гнездавым мэтадам у галовы, з сталінымі-ленінымі-гальштучкамі, урэшце перастае выклікаць якую-кольвечы настальгію.\nГэта ўжо ня сьмешна. Гэта проста балюча.


Экскурсия Балота Ельня - "лёгкія" Еўропы - Пешеходная экскурсия по достопримечательностям Беларуси:\nСамы модны трэнд 2020 года - самаізаляцыя. А дзе вы будзеце далей ад людзей, чым на бяскрайнім беларускім балоце?\nНеверагодныя пейзажы Ельні, розныя ў кожную пару года, нязменна прыцягваюць увагу багаццем адценняў. Маленькія дрэўцы, чыйму хараству пазайздросцяць лепшыя майстры бансай, пяшчотныя кветачкі і травінкі...\nВы можаце пакаштаваць сапраўдную балотную ваду, а ў добрае надвор'е - выкупацца ў балотным возеры.\nЁсць 2 узроўі складанасці: драўляны насціл і сапраўдная балотная вандроўка.\nІ нельга забывацца пра дарогу, якая ідзе па адной з самых прыгожых частак Беларусі. Праз пагоркі і палі Мядзельскай шашы, праз вершы беларускіх класікаў, мінаючы бяскайнюю гладзь Вілейскага вадасховішча.


Галоўная ➠ Розны ➠ День рождения расчет лунный\nРытм індывідуальнага месяцовага дня знаходзіцца з чалавекам з моманту нараджэння і да самай смерці. Многія даследчыкі сцвярджаюць, што менавіта гэты рытм дапамагае кожнаму атрымліваць максімум энергіі з навакольнага свету і беражэ ад небяспекі.\nСпосабы даведацца пра свой месяцовы дзень нараджэння\nЁсць некалькі варыянтаў, як разлічыць месяцовы дзень нараджэння. Адзін поўны месяцовы цыкл складаецца з трыццаці дзён. Цыкл разлічваецца ад аднаго маладзіка да наступнага. Таму, каб даведацца дзень нараджэння па Месяцы, трэба ведаць, у якой па ліку дзень ад маладзіка нарадзіўся чалавек.\nСпосабы вылічыць месяцовы дзень нараджэння чалавека:\n1. Знайсці месяцовы каляндар за які цікавіць год і паглядзець разлікі. Неабходна разумець, што месяцовыя календары сталі складаць не так даўно. Калі чалавек нарадзіўся больш за 30 гадоў таму, знайсці каляндар за той год нараджэння будзе складана,\n2. Месяцовы каляндар паўтараецца кожныя 19 гадоў. Таму, можна проста паглядзець актуальны месяцовы каляндар на гэты год і дадаць да яго 19,\n3. Знайсці гатовыя табліцы разліку месяцовых дзён і даведацца пра свой дзень нараджэння па Месяцы,\n4. Разлічыць самастойна.\nФормула разліку месяцовага дня нараджэння: N = (L * 11) -14 + D + M. дзе N - лік месяцовага дня нараджэння, L - месяцовы год нараджэння, D - лік нараджэння, M - месяц нараджэння чалавека. З атрыманага колькасці месяцовага дня нараджэння варта адняць лік дзён поўных месяцовых месяцаў, роўных 29.5 дзён.\nПрыклад разліку месяцовага дня нараджэння\nХарактарыстыка людзей па іх месяцовым дню нараджэнню\nГэтыя людзі ўсё жыццё трохі дзеці, пастаянна мараць і нечага чакаюць. Яны здольныя на подзвіг, але таксама могуць пражыць сваё жыццё пасіўна, толькі марачы пра подзвігі і вялікіх здзяйсненнях. Народжаныя ў гэты месяцовы дзень людзі лічацца доўгажыхарамі. Каб дажыць да старасці ім неабходна клапаціцца пра здароўе. Людзям 1-га месяцовага дня рэкамендуецца кантраляваць свае бурныя эмоцыі і бясконцы паток думак.\nЛюдзі 2 - га месяцовага дня імкнуцца змяніць свет, які іх акружае. Яны звычайна цярплівыя і вельмі мэтанакіравана. Калі такі чалавек нешта вырашыў, то ўсё абавязкова будзе зроблена. Ва ўсім любяць прытрымлівацца свайго ўласнага стылю. Яны спакойныя і ўраўнаважаны, маюць моцнае творчы пачатак. Да іх галоўным недахопаў можна аднесці прагнасць і недавер да людзей.\nГалоўнай візітнай карткай людзей гэтага дня з'яўляецца падвышаная жыццёвая актыўнасць, яны хутка прымаюць рашэнні і ўмеюць дзейнічаць неадкладна. Не любяць спыняцца і пастаянна рухаюцца наперад. Калі доўгі час людзі 3 - га месяцовага дня знаходзяцца без справы, то гэта прыводзіць да дэпрэсіі і трывогі. Людзям 3 - га месяцовага дня нельга назапашваць сваю энергію, ёй заўсёды варта даваць выхад. Да слабасцям людзей гэтага месяцовага дня ставіцца некантралюемы гнеў, магчымае пераяданне і злоўжыванне алкаголем.\nВеданне для людзей 4 - га месяцовага дня з'яўляюцца закладам асабістага шчасця. Характар ??у гэтых людзей складаны і поўны супярэчнасцяў. Нягледзячы на ??гэта, навакольныя пастаянна цягнуцца да гэтых людзей. Іх на кожным кроку перасьледуе спакуса, так што для іх важна з дзяцінства паведаміць пра "добре» і «зле». Пры дапамозе слоў людзі, народжаныя ў 4 - ый месяцовы дзень, могуць змяняць працягу часу і моцна ўплываць на іншых.\nЛюдзі, народжаныя ў 5 - ый месяцовы дзень надзелены выразна выяўленай магічнай сілай. Нават калі яны не развіваюць свае здольнасці, то ўсё роўна дапамагаюць людзям. Ім важна не паддавацца негатыўным эмоцыям. Слабымі ў арганізме з'яўляюцца органы стрававання, таму, людзям 5 - га месяцовага дня трэба праяўляць асаблівую пільнасць пры складанні рацыёну харчавання.\nЛюдзей гэтага месяцовага дня нараджэння чакае працяглая жыццё, яны спосабы пакінуць пасля сябе след. У большасці сваёй валодаюць дарам прадказання, надзелены выдатнай інтуіцыяй. Унутраны свет у гэтых людзей вельмі багаты, яны фантазёры і летуценнікі. У адносінах асаблівую ўвагу надаюць свабодзе, не прымаюць ніякага ціску. Прывыклі спадзявацца на свае пачуцці, а не розум. Людзі 6 - га месяцовага дня павінны уважліва ставіцца да сваіх слоў, таму што яны нясуць моцную эмацыйную нагрузку. Доўгія гады захоўваюць выдатнае здароўе і яснасць розуму.\nМаюць выдатную памяць, пачуццё гумару і моцнае здароўе. На глыбокае разуменне свету і сур'ёзныя пачуцці такія людзі не здольныя, звычайна не маюць уласнага меркавання. Да станоўчых характарыстыках ставіцца моцны характар ??і воля. Людзі 7 - га месяцовага дня спосабы заваяваць вяршыні. Выдатна гэтыя людзі будуць адчуваць сябе ў тых сферах дзейнасці, дзе патрабуе напружана думаць. Для народжаных у гэты час важна верыць у сябе і не слухаць малазнаёмых людзей.\nНават калі чалавек гэтага месяцовага дня не з'яўляецца прыгажуном, у яго маецца моцнае абаянне, ён умее прыцягваць увагу розумам, ведамі і дабрынёй. Народжаныя ў 8 выпадках - ой месяцовы дзень людзі глядзяць на свет па-філасофску, пастаянна самосовершенствуются. Людзі 8 - га месяцовага дня за сваё жыццё прынясуць шмат карысці навакольным. У гэты дзень часта нараджаюцца лекары і лекары.\nЧалавеку 9 - га месяцовага дня з самага дзяцінства трэба вучыцца абыходзіць вострыя куты. Пры гэтым большасць такіх пікантных і спрэчных сітуацый гэтыя людзі ствараюць сабе самі. Моцным здароўем ім складана пахваліцца, але сярод людзей дзевятага месяцовага дня ўсё роўна шмат доўгажыхароў. Ім варта старацца пазбягаць негатыўных думак і эмоцый, не перагружаць псіхіку і імкнуцца не паддавацца стрэсаў.\nЛюдзі гэтага месяцовага дня - сапраўдная крыніца энергіі для ўсіх навакольных. У іх выдатная духоўная і энергетычная сувязь з продкамі. Такіх людзей ніколі не падводзіць інтуіцыя, яны ўсьмешкі, і над навакольнымі маюць уладу. Любяць сям'ю і шануюць традыцыі. Часам сустракаюцца сярод людзей, народжаных у 10 - ый месяцовы дзень, карыслівыя і павярхоўныя асобы, але гэта толькі ў тым выпадку, калі адсутнічае належнае духоўнае развіццё.\nНароджаныя ў 11 - ый месяцовы дзень людзі, маюць ясны розум і адрозніваюцца нестандартным мысленнем. Складана прадказаць паводзіны такіх людзей. Яны валодаюць сілай, але не заўсёды ведаюць, як ёй скарыстацца. Значную ролю ў іх жыцці гуляе настаўнік, які можа ўсім іх навучыць. Людзі 11 - га месяцовага дня захоўваюць здаровы ясны розум да старасці. Залогам поспеху для гэтых людзей з'яўляецца поўная канцэнтрацыя.\nЛюдзі гэтага месяцовага дня вельмі літасцівыя, нясуць навакольным дабро. Іх інтарэсы канцэнтруюцца ў галіне рэлігіі, духоўных практык. Галоўнай сваёй задачай людзі 12 - га месяцовага дня лічаць прыносіць у свет як мага больш дабра. Часцяком з'яўляюцца вельмі даверлівымі і сарамлівымі, ўмеюць дараваць. Да негатыўных бакоў можна аднесці адсутнасць меры прыхільнасці. Часта маюць прыроджаныя дэфекты або хранічныя хваробы.\nУ людзей гэтага дня выдатна развіты творчыя таленты, яны маюць вялікі патэнцыял стаць мастакамі, музыкамі, паэтамі і наогул наватарамі. Здольныя вучні, любяць надаваць звычайным рэчам новыя фарбы. Вельмі тонка ўспрымаюць свет і пастаянна цягнуцца да ведаў. Такім людзям варта важная ўвага надаваць харчаванню, таму што праблемы са здароўем звязаны ў асноўным з ЖКТ. Якія нарадзіліся ў 13-й месяцовы дзень людзі дажывуць да глыбокай старасці.\nМаюць выдатныя разумовыя здольнасці і валявыя якасці, якія робяць з гэтых людзей лідэраў. Ім важна развівацца духоўна, каб усвядоміць сэнс і каштоўнасць свайго жыцця. Часта людзі 14 месяцовага дня маюць праблемы са здароўем. Яны спосабы натхняць іншых людзей, не паддаюцца думку натоўпу. Людзі 14 месяцовага дня маюць выдатную інтуіцыю і не адступаюцца ад сваіх прынцыпаў.\nНароджаныя ў 16-й месяцовы дзень любяць прыроду і здольныя разумець мову раслін і жывёл. У людзей гэтага месяцовага дня выдатна развіта ўяўленне, што і дапамагае жыць у гармоніі з навакольным светам. Шмат ўмеюць, таленавітыя і добразычлівыя. Не любяць асуджаць і пляткарыць, за што і здабылі павагу навакольных. Здароўе маюць моцнае, але з цяжкасцю могуць кантраляваць эмоцыі.\nЭмацыйныя натуры. У людзей гэтага месяцовага дня няма дылемы, чаму прытрымлівацца: розуму або сэрцу. Людзі 17-га месяцовага дня заўсёды абяруць другое. Неабходна ўлічваць, што часам эмоцыі падводзяць. Як мага больш такія людзі павінны сустракацца з сябрамі, старацца мінімальна эпатаваць людзей. Людзям гэтага месяцовага дня не трэба ісці на падставе ў абставінаў, таму што нізкая самаацэнка можа перарасці ў дэпрэсію.\nЛюдзі, народжаныя ў гэты месяцовы дзень, служаць высокай ідэі. Яны здольныя на подзвіг, нават калі ён запатрабуе самаахвярнасці. Па натуры людзі 18 - га месяцовага дня сціплыя, і не любяць прыцягваць увазе. Яны працавітыя работнікі, могуць разлічваць на фінансавую стабільнасць у жыцці. Часта людзі гэтага месяцовага дня могуць блытацца ў сваіх ілюзіях.\nГэты дзень месяцовага календара яшчэ называецца «крытычным». Людзі 19- месяцовага дня заўсёды перад сабой бачаць два шляхі: дабро і зло. Шанцы, што менавіта яны выберуць, роўныя паміж сабой. Вялікі ўплыў на выбар грае выхаванне і асяроддзе. Людзі гэтага месяцовага дня гатовыя дапамагаць, але таксама схільныя да пастаяннага раздражненне і апатыі. Ім трэба трымаць эмоцыі пад кантролем.\nЛюдзі з выразнымі творчымі здольнасцямі. Яны любяць ўзвышацца над іншымі ў добрым і дрэнным сэнсе. Людзі гэтага месяцовага дня здольныя зразумець сэнс жыцця, з разуменнем ставяцца да зменаў у сабе і навакольных. Важную ролю ў іх жыцці гуляе праўда, яны заўсёды праяўляюць індывідуальнасць і развіваюць мысленне. Маюць выдатныя валявыя якасці і моцнае духоўнае пачатак.\nЛюдзі 21 - га месяцовага дня лічаць сябе абаронцамі праўды і справядлівасці. Маюць выдатнае пачуццё прыгожага, часта надзелены пэўнымі талентамі. Вельмі працавітыя і напорыстыя. Часам у парыве да справядлівасці могуць не заўважаць многіх істотных рэчаў.\nТаямніцы даступныя гэтым людзям, а самі яны з'яўляюцца носьбітамі мудрасці. Мэтай жыцця людзей 22- га месяцовага дня з'яўляецца прымнажэнне духоўных ведаў і імкненне данесці іх да людзей. Да старасці захоўваюць яснасць розуму і часта становяцца філосафамі. Гэтым людзям трэба змагацца з лянотай.\nНе адрозніваюцца знешняй прыгажосцю, але маюць глыбокія веды, якімі дапамагаюць свеце. Да станоўчых якасцях ставіцца учэпістасць і ўменне давесці да канца любую справу. Яны маюць нялёгкі характар, ім цяжка ўседзець на адным месцы. Людзі 23 -га месяцовага дня маюць патрэбу ў пастаяннай любові і ласцы. Яны часта не могуць знайсці прымяненне сваім ведам.\nЛюдзі 24 -га месяцовага дня выдатна спраўляюцца з бізнесам, яны маюць моцны характар ??і поўныя ўнутранай энергіі. Па большай частцы добрыя і міралюбныя асобы. Не могуць адкрыцца навакольным да канца, таму што даволі ўтойліва. Каб пражыць доўгае жыццё ім трэба абавязкова заняцца актыўным спортам.\nНайбольш прыдатны для духоўных разважанняў месяцовы дзень. Людзі любяць адзінота, мерны лад жыцця. З самага дзяцінства, народжаныя ў 25 месяцовы дзень, аддаюць перавагу знаходзіцца адны, таму што так яны спасцігаюць рэдкую мудрасць. Марудлівасць выяўляецца не толькі ў думках, але і ў многіх рэакцыях на навакольныя падзеі.\nТакіх людзей прыцягваюць любаты матэрыяльнага свету, а вось ад законаў духоўных яны далёкія. Гэта прыводзіць да заблытанай і складанай жыцця. Гармонію з сабой і навакольнымі гэтым людзям знайсці складана. Затое людзі 26 - га дня хутка ўваходзяць у давер і дасягаюць становішча ў грамадстве.\nНароджаныя ў гэты месяцовы дзень людзі спосабы на ідэальную каханне, ім заўсёды спадарожнічае поспех і шчасце. Яны любяць знаходзіцца ў стане вібрацый і пастаянных пераменаў з-за свайго слабога характару. Калі людзі 27 - га месяцовага дня не будуць развіваць духоўны свет, ім пагражае развіццё цяжкай залежнасці. Якія нарадзіліся ў гэты месяцовы дзень людзі мала размаўляюць і любяць памаўчаць.\nАльтруісты, якія цягнуцца да іншых людзей. Аддаюць перавагу сузіральнасць заняткі і вельмі любяць спакой. Яны прывязаныя да сям'і, маюць высокія маральныя якасці. Матэрыяльнае забеспячэнне гарантавана на працягу ўсяго жыцця.\nЛюдзі 29 - га месяцовага дня маюць складаную карму, якая робіць жыццё насычанай. З моманту з'яўлення на свет у іх знаходзіцца цёмная сіла, але ёсць усе перадумовы, каб змагацца з ёй. Заўсёды з кімсьці змагаюцца і доўга жывуць. Жыццё пражываюць, каб загладзіць грахі свае і свайго роду, а не каб радавацца. Яны часта здзяйсняюць памылкі і паддаюцца спакусам. Людзям гэтага месяцовага дня дапамагае пазітыўнае мысленне на працягу жыцця.\nПрыгожыя і добрыя людзі, яны з нараджэння з'яўляюцца спелымі духоўна. Людзі гэтага месяцовага дня ўлюбляюцца толькі адзін раз і шчаслівыя кожны дзень. У рысах асобы людзей 30 месяцовага дня практычна няма негатыўных якасцяў, толькі здароўе можа іх засмучаць.\nКалі вядома не толькі як разлічыць месяцовы дзень нараджэння, але і якія рысы характару ўласцівыя для асобы, які нарадзіўся ў той ці іншы дзень, усе моцныя бакі можна выкарыстоўваць сабе на карысць.


Дзеці і каранавірус. Ці павялічылася небяспека заражэння Дзеці і каранавірус. Ці павялічылася небяспека заражэння\nЗдаровыя людзі. — Выхоўвай дзяцей — Здароўе дзяцей — Ці зрабіўся СOVID-19 больш небяспечным для дзяцей?\nУ першую хвалю пандэміі адзначалася, што дзеці значна радзей заражаюцца каранавіруснай інфекцыяй, менш заразныя, чым дарослыя, і лягчэй пераносяць захворванне. Ці змянілася сітуацыя з прыходам другой хвалі ўвосень-узімку? Ці памянялася тактыка лячэння маленькіх пацыентаў? Ці трэба ім насіць маскі? Робім агляд апошніх навуковых дадзеных і практыкі з дацэнтам кафедры інфекцыйных хваробаў і дзіцячых інфекцый БелМАПА, кандыдатам медыцынскіх навук Мікалаем Галабародзькам.\nДзеці – актыўныя распаўсюднікі каранавіруса?\n– Калі падчас першай хвалі пандэміі меркавалі, што дзеці могуць быць актыўнымі распаўсюднікамі інфекцыі, цяпер ужо відавочна, што яны заражаюцца радзей, чым дарослыя, – кажа эксперт. – Нядаўна апублікаваны метааналіз даследаванняў, якія адсочваюць кантакты, паказаў: дзеці, асабліва маладзейшыя за 12-14 гадоў, заражаюцца ад сямейных кантактаў у 2,5 раза радзей, чым дарослыя. Даследаванні паказваюць меншую распаўсюджанасць антыцелаў у дзіцячага насельніцтва. Дзеці па-ранейшаму складаюць менш за 5% ад усіх хворых у Еўропе. На пачатку школьнага сезона ў Англіі ў 22 з 30 зафіксаваных успышак у школах перадача адбывалася толькі ад персаналу да персаналу альбо ад персаналу да дзяцей, але не ад дзіцяці да дзіцяці. Падчас першай хвалі ў Швецыі, дзе школы не зачыняліся, захваральнасць сярод дзяцей была нізкай, а настаўнікі не мелі павышанай рызыкі захварэць у параўнанні з іншымі спецыяльнасцямі. І зараз еўрапейскія краіны не пераводзілі школы на дыстанцыйнае навучанне.\nНа дадзены момант вядома, што ўмоўны сярэдні перыяд заразнасці дзяцей (медыянная працягласць выдзялення віруса захварэлымі) складае 15 (11-20) дзён. У бессімптомных пацыентаў ён карацейшы – 11 дзён, у сімптомных – 17 дзён. На гэтым і заснаваныя рэкамендацыі па працягласці ізаляцыі хворых. У цэлым, пацыент максімальна заразны за суткі да захворвання, калі актыўна выдзяляе вірус, не маючы яшчэ клінічных сімптомаў, і ў першы тыдзень хваробы.\nМультыцэнтравое еўрапейскае даследаванне паказвае, што дзеці ўсіх узростаў хварэюць аднолькава часта.\nЯк правіла, дзеці пераносяць інфекцыю лягчэй, чым дарослыя. Па дадзеных цэнтраў па кантролі і прафілактыцы захворванняў ЗША (CDC), з 70 тысяч хворых дзяцей толькі 2,5-4% запатрабавалі шпіталізацыі. Каля траціны шпіталізаваных мелі патрэбу ў інтэнсіўным вядзенні, 6% – у ШВЛ. Найбольш часта ў стацыянар траплялі дзеці першых двух гадоў жыцця.\nАсноўныя сімптомы COVID-19 і правілы лячэння дома\nКарціна сімптомаў захворвання ў дзяцей асабліва не змянілася. Асноўныя праявы – ліхаманка і кашаль. Таксама часта сустракаюцца, асабліва ў дзяцей 10 гадоў і старэйшых, галаўны і мышачны боль, дыскамфорт у горле. Магчымыя млоснасць/ваніты, панос і боль у жываце. Як і для дарослых, насмарк меней характэрны. Страта паху і смаку здараюцца ў кожнага дзясятага дзіцяці ва ўзросце 10 гадоў і старэйшым, і толькі ў 1% малодшых дзяцей. Сып сустракаецца вельмі рэдка, прыводзіць дадзеныя Мікалай Галабародзька.\nПры хатнім лячэнні дзяцей з COVID-19 урач раіць:\nізаляваць хворае дзіця ў асобным пакоі;\nусім сямейнікам часта мыць рукі;\nдарослым пры кантакце з дзіцем насіць маску;\nхвораму дзіцяці насіць маску пры выхадзе з пакоя;\nшмат піць (ад тэмпературы, частага дыхання, паносу дзеці вельмі хутка абязводжваюцца). Падыходзіць вада, мінералка, кампоты, часам і салодкая газіроўка для хуткага папаўнення вадкасці. Выключэнне: натуральнае малако пры вірусных паносах супрацьпаказанае;\nпаўнавартасна харчавацца для падтрымання арганізма;\nдарослым сачыць за станам дзіцяці, каб не прапусціць прыкметы пагаршэння.\n– Пра пагаршэнне стану можа сведчыць абцяжаранае дыханне. Для дзяцей першага года жыцця такая абцяжаранасць можа выяўляцца як крактанне, немагчымасць смактаць грудзі, – канкрэтызуе ўрач. – Таксама пра пагаршэнне могуць казаць:\nболь ці сцісканні ў грудзях;\nпасіненні вуснаў ці твару;\nхалодная бледная мармуровая скура;\nкалі дзіця доўга (5 гадзін) не мочыцца, пры тым, што шмат п'е;\nпрыгнёт свядомасці: млявасць, маларухомасць, слабая рэакцыя на знешняе ўздзеянне.\nШто рабіць з тэмпературай? Увесну раілі абмежаваць прыём гарачкапаніжальных, у прыватнасці, ібупрафену – з-за падазрэнняў на яго магчымы негатыўны ўплыў на цячэнне каранавірусных пнеўманій, і звяртацца да фізічных метадаў астуджэння дзяцей.\nСёння гэтая рэкамендацыя ўжо неактуальная, кажа эксперт:\n– Зараз Еўрапейскае агенцтва па лекавых сродках (EMA) і СААЗ не рэкамендуюць пазбягаць прыёму гарачкапаніжальных пры COVID-19. Першапачатковыя асцярогі, што ібупрафен можа абцяжарыць цячэнне інфекцыі ў дзяцей, не знайшлі пацверджання, хаця шырокіх папуляцыйных даследаванняў на гэты конт няма. Пры высокай (вышэй за 38,5) і працяглай тэмпературы прыём гарачкапаніжальных рэкамендаваны.\nАнтыбіётыкі пры каранавірусе не патрэбныя?\nАнтыбіётыкі дзецям (і дарослым) пры COVID-19 у большасці выпадкаў не прызначаюць, кажа эксперт.\nМіж тым, на практыцы педыятры часам прапісваюць іх. Ці апраўдана гэта і ці бяспечнае такое суседства ў арганізме: COVID-19 і антыбіётык?\n– Справа ў тым, што праявы каранавіруснай інфекцыі ў выглядзе міжтканкавай пнеўманіі падобныя з праявамі мікаплазменнага бранхіту. Акрамя таго, часам да COVID-19 можа далучацца бактэрыяльная інфекцыя, напрыклад, банальная пнеўмакокавая пнеўманія. Яны лечацца антыбіётыкамі, напрыклад, на мікаплазму добра дзейнічае азітраміцын. Таму ўрач і прызначае антыбіётык, і трэба прытрымлівацца яго рэкамендацый. Ускладненні ад антыбіётыкаў больш характэрныя для сталых людзей, у якіх высокая рызыка развіцця кластрыдыяльнага каліту (моцная дыярэя на фоне прыёму антыбіётыкаў). У дзяцей такое ўскладненне бывае вельмі рэдка, – тлумачыць урач.\nЯкі стан патрабуе шпіталізацыі?\nАсноўнае паказанне да шпіталізацыі ў Беларусі – пнеўманія з пацвярджэннем/падазрэннем на каранавірусную інфекцыю. Пацвярджэннем у дадзеным выпадку з'яўляецца рэнтгенаграма альбо КТ, якія прызначаюць педыятры па клінічным падазрэнні на пнеўманію: задышка і хрыпы ў лёгкіх. Таксама шпіталізуюцца дзеці з COVID-19 у цяжкім стане, калі патрабуецца рэспіраторная падтрымка, альбо з ускладненым цячэннем інфекцыі.\n– Найбольш грознае ўскладненне COVID-19 у дзяцей – мультысістэмны запаленчы сіндром (МВС-Д), які можа выяўляцца станамі рознай ступені выяўленасці: ад стойкай ліхаманкі да поліарганнай недастатковасці ў выніку цытакінавага шторму, – тлумачыць Мікалай Галабародзька. – Што тычыцца смяротнасці, дык па дадзеных сістэматычнага агляду назіранняў за 7780 дзецьмі з COVID-19, лятальнасць склала 0,09%. У маёй асабістай практыцы быў толькі адзін выпадак смерці дзіцяці з COVID-19, якое мела сур'ёзныя спадарожныя захворванні.\nЯкое лячэнне дзеці атрымліваюць у стацыянары?\nЛячэнне ў стацыянары залежыць ад клінічных праяў. Аснова – рэспіраторная падтрымка, забеспячэнне балансу вадкасці і электралітаў, маніторынг развіцця МВС-Д. Таксама магчымая лекавая тэрапія.\n– Супрацьвірусныя прэпараты дзецям прызначаюцца рэдка і ў індывідуальным парадку, – удакладняе эксперт. – Калі можна, рэмдэсівір, паколькі клінічныя даследаванні на дарослых дэманструюць яго эфектыўнасць. Што тычыцца гідраксіхларахіну, зараз даказана адсутнасць эфекту і яго патэнцыяльная таксічнасць.\nЧаста праблему выклікае не сам вірус, а залішняя імунная рэакцыя арганізма на яго. І тады прызначаюцца імунасупрэсіўныя прэпараты (дэксаметазон, інгібітары ІЛ-6, плазма рэканвалесцэнтаў).\nПрафілактыку вянозных тромбаэмбалій у дзяцей таксама праводзяць, але не так шырока, як у дарослых. Звычайна яе прызначаюць шпіталізаваным падлеткам з пнеўманіяй, якія маюць атлусценне і цукровы дыябет (асноўныя фактары рызыкі). Прыём аральных кантрацэптываў дзяўчынкамі-падлеткамі таксама можа быць фактарам рызыкі.\nАнтыбіётыкі дзецям з COVID-19 прызначаюць толькі пры спалучэнні з бактэрыяльнай інфекцыяй альбо абгрунтаваным падазрэнні на яе.\nЦі насіць дзецям маскі?\nСААЗ не рэкамендуе нашэнне масак дзецям, малодшым за 5 гадоў, і дзецям, якія маюць парушэнне нервова-псіхічнага развіцця і інваліднасць. А вось усім астатнім гэтая мера засцярогі не перашкодзіць, падкрэслівае ўрач:\n– У сітуацыях шырокага распаўсюджвання віруса і немагчымасці фізічнага дыстанцыявання (больш за 1 метр ад іншых), напрыклад, у грамадскім транспарце альбо пры наведванні крамы, СААЗ рэкамендуе насіць тканкавыя маскі ўсім дзецям, старэйшым за 12 гадоў, а таксама дзецям 6-11 гадоў, якія навучаныя надзяванню і нашэнню (надзяваць вымытымі рукамі; каб яна закрывала нос, рот і падбародак; не чапаць яе рукамі, не лазіць пад яе, не дзяліцца з іншымі, мяняць кожныя 2 гадзіны).\nМедыцынскія маскі варта насіць толькі дзецям са спадарожнымі захворваннямі, напрыклад, хранічнай абструктыўнай хваробай лёгкіх, альбо якія атрымліваюць супрацьпухліннае лячэнне.\nЦі можа каранавірус палохаць дзяцей?\nШэраг замежных педыятраў адзначаюць, што ў дзяцей узмацняюцца страхі перад «каронай». Гэта ўласцівае і беларускім дзецям, сцвярджае Мікалай Галабародзька, які бачыў такія страхі сярод сваіх пацыентаў, у асноўным у падлеткаў. Урач раіць не рабіць выгляд, што такога не існуе, і ставіцца да трывогі сур'ёзна.\n– Дзеці актыўна ўключаныя ў паўсядзённае жыццё соцыуму, і, вядома, на іх ўплывае сітуацыя вакол COVID-19. У тым ліку страхі, адчуванне няпэўнасці, страты бяспекі, змена ладу жыцця, цяжкая хвароба альбо смерць блізкіх. Бацькі павінны гаварыць з дзіцем пра каранавірус і звяртаць увагу на тыя пачуцці, якія ён выклікае, уключаючы трывогу, злосць, дэпрэсію, безнадзейнасць. Гэта час для больш блізкіх стасункаў – з любоўю, увагай і падтрымкай. Калі дарослыя бачаць, што трывожнасць сур'ёзна ўплывае на стан дзіцяці, можна звярнуцца да педыятраў, якія выкарыстоўваюць спрошчаныя шкалы дэпрэсіі і трывогі і пры неабходнасці могуць накіраваць да дзіцячых псіхатэрапеўтаў.


Красавік — месяц асаблівы. Ён звязаны з Чарнобылем\nКалі ў душы вясна\nОпубликовано: 11.05.2015 16:01:55\nКрасавік — месяц асаблівы. Ён звязаны з Чарнобылем. Час, кажуць, лечыць. Сапраўды, так і ёсць. Прайшло ўжо амаль трыццаць гадоў, як узарваўся злашчасны рэактар непадалёк ад украінскага гарадка Прыпяць і накрыў небяспечным воблакам амаль усю Беларусь. Без наступстваў ад тэхнагеннай катастрофы, а дакладней, ад радыяцыі, не абышлося. І мы па-ранейшаму смуткуем па загінулых тады, у красавіку 86-га, па тых, хто да канца быў верны свайму прафесійнаму абавязку. Не маем права забываць і пра тых, каго хвароба спасцігла праз гады пасля Чарнобыля.\nАле жыццё наладзілася насуперак горшым асцярогам. Людзі асвоіліся на іншых, “чыстых” месцах, набылі свой дом, адчулі, што дзяржава не пакінула іх у бядзе. А з часам і “брудныя” землі сталі чысцейшыя: прайшоў перыяд паўраспаду радыеактыўных часціц, якія выпалі з чарнобыльскіх хмар.\nЧас лечыць — гэта адчуваецца ў душы. Хоць ёю адчуваем, што ёсць лінія адчужэння, якую нельга пераступаць. Бо засталіся, і яшчэ надоўга, тэрыторыі, куды ўваход чалавеку строга забаронены. Такая, на жаль, рэальнасць пасля той аварыі.\nРодны край заўсёды блізкі тым, хто жыве тут здаўна. Але Беларусь спагадлівая да гасцей. Ці да тых, хто вымушаны шукаць спакой у іншай краіне.\nУ Беларусі не такія даўнія традыцыі прадастаўлення прыстанішча. Але на фоне цяперашніх крызісаў многія грамадзяне актыўна выступаюць за тое, каб з гатоўнасцю сустракаць людзей, якія шукаюць абарону, і праяўляць з імі салідарнасць. Гэта заслугоўвае высокай ацэнкі, бо прадугледжвае наяўнасць шырокага грамадскага кансэнсусу. Але ж калі гаворка ідзе пра тое, каб прадастаўляць людзям прыстанішча па звычайных чалавечых стандартах, то тут патрэбны, натуральна, не проста ложак на адну ноч. Важна ўсведамляць усе выклікі, якія маюць вынікам узрослую колькасць тых, хто шукае прыстанішча.\nВось такая адпраўная інфармацыйная пляцоўка для інтэрв’ю ў гэтым нумары часопіса з Прадстаўніком Вярхоўнага камісара ААН па справах бежанцаў у Рэспубліцы Беларусь Жанам Іў Бушардзі.\nПра рэальную дапамогу бежанцам у Беларусі чытайце ў публікацыі “Без дапамогі ніхто не застанецца”.\nА вось матэрыял “Спадарожнікавая адысея прадаўжаецца” — гэта аповед пра новую нацыянальную касмічную праграму. Адна з мэт праекта — вывад на арбіту другога беларускага спадарожніка. Добрай падмогай у стварэнні гэтага лятальнага апарата сталі напрацоўкі Нацыянальнай акадэміі навук.\nА цяпер аповед пра ветэрана, які ў гісторыю ўварваўся ў літаральным сэнсе на “Харлеі”. Менавіта так землякі кажуць пра ветэрана Вялікай Айчыннай вайны з Екацерынбурга Дзмітрыя Суворава.\nЯк вядома, матацыкл “Харлей-Дэвідсан” — герой многіх заліхвацкіх фільмаў, але фору ўсім амерыканскім баевікам дасць ваенная гісторыя чырвонаармейца-матацыкліста Дзімы Суворава. Кінагероем баец не стаў, але на карціну трапіў. Фігуру матацыкліста, адлюстраванага на вядомым манументальным палатне Валянціна Волкава “Мінск 3 ліпеня 1944 года”, свердлаўчане-землякі з нядаўніх пор вывучаюць пільна. Бо праз 70 гадоў пасля вызвалення сталіцы Беларусі выявіліся цікавыя дэталі: прататыпам аднаго з герояў гэтага палатна, якое стала для мінчан сімвалам Перамогі, з’яўляецца чырвонаармеец Дзмітрый Сувораў.\nПра падрабязнасці гэтай гісторыі можна даведацца з публікацыі “Сувораў на “Харлеі”.\nШто цікавае з культурнай сферы прадстаўлена ў часопісе? Вялікі тэатр Беларусі не перастае здзіўляць. На гэты раз операй “Царская нявеста” Мікалая Рымскага-Корсакава. На гэту, як сцвярджаюць музыказнаўцы, пярліну опернага рэпертуару замахнуўся галоўны рэжысёр тэатра Міхаіл Панджавідзэ. Гэта не першая яго работа з операй. Але ў Мінску “Царская нявеста”, паводле слоў рэжысёра, зусім іншы спектакль, больш дынамічны і выразны. Мінскую “Царскую нявесту” глядзела Валянціна Ждановіч і сваё меркаванне прадставіла ў аглядзе “Магутна, пранікнёна, душэўна”.\nШто яшчэ пра культуру? Некаторыя лічаць, што беларускі жывапіс стрыманы. А вось мастак Міхаіл Бушчык сцвярджае і ў сваіх работах паказвае, што сапраўднае мастацтва можа быць святочным, яркім, узвышаным. Чытайце артыкул “Мастак, які піша эмоцыямі”. І калі ёсць магчымасць, глядзіце работы Мікалая Бушчыка. Яны, без перабольшання, жыццесцвярджальныя.


Версія ад 15:44, 5 мая 2011\n68 байтаў выдалена , 10 гадоў таму\nВерсія ад 22:28, 16 лютага 2011 (правіць)\nВерсія ад 15:44, 5 мая 2011 (правіць) (адкат)\n'''Друцк''' (''Дрютьск'', ''Дрьтеск'', ''Дрьютек'', ''Друтеск'', ''Друческ'') — колішні горад на тэрыторыі [[Беларусь|Беларусі]]. Размяшчаўся на [[Рака Друць|р. Друць]]. Цяпер у тым жа месцы існуе [[вёска Друцк]].\n[[Дзядзінец]] і [[вакольны горад]] старажытнага Друцка (''Дрютьск'', ''Дрьтеск'', ''Дрьютек'', ''Друтеск'', ''Друческ'') існаваў на высокім правым беразе Друці, а асноўная частка паселішча — [[пасад]], на левым.<ref>Пацверджана раскопкамі Аляксеева ў 1956.</ref>. Паводле сведчання [[Друцкае Евангелле|Друцкага Евангелля]], у 1001 тут была пабудавана адна з першых на беларускіх землях хрысціянскіх (праваслаўных) цэркваў. Але гэтае сведчанне можа быць вынікам позняй падчысткі аднаго з трымальнікаў рукапісу, вядомага калекцыянера і фальсіфікатара, які такім чынам хацеў падвысіць кошт рукапісу. Першае ўзгаданне ў летапісе 1092, у Павучанні Манамаха ў 1078.\n3 летапісаў бачна, што ў XI—XII ст. Друцк уваходзіў у склад [[Полацкая зямля|Полацкай зямлі]]. Асабліва трывожным у гісторыі старажытнага Друцка быў час, пасля княжання [[Усяслаў Брачыславіч]], калі горад быў уцягнуты ў іх барацьбу паміж князямі за полацкі сталец і дамінаванне ў Полацкай зямлі.\nУ складзе [[Друцкае княства|Друцкага княства]] (з 1101). У час адной з войнаў 12 ст. горад быў амаль цалкам разбураны (1116). Найбольшага росквіту горад дасягнуў у 1230-1240-я гады. Узмацнелы горад, зыходзячы са сваіх уласных інтарэсаў, робіць спробу ўплываць на ўнутраныя і знешнія справы ў Полацкай зямлі. Гэта бачна з падзей, што адбываліся вакол полацкага князя [[Рагвалод Барысавіч|Рагвалода Барысавіча]], які пасляў 11511158 г. апынуўсяз ўменскага палону прыехаў у СлуцкуСлуцк. Тут ён даведаўся, што дручане і шмат хтонекаторыя з жыхароў Полацка, якія пераехалі ў Друцк,палачанаў гатовыгатовыя актыўна падтрымаць яго ў барацьбе за вяртанне на полацкі сталец. Атрымаўшы дапамогу ад Святаслава з Чарнігава, колішні полацкі князь накіраваўся да Друцка (1159). Глеба Расціслававіча — сына Расціслава Глебавіча, які княжыў у Полацку, дручане прагналі. Пакрыўджаны Глеб падаўся да бацькі ў Полацк, і той неўзабаве выступіў супраць Рагвалода. Абаронцы Друцка аказалі моцнае супраціўленне. Не маючы сіл, каб атрымаць перамогу, бакі прыйшлі да кампрамісу — Рагвалод адмовіўся ад дамаганняў на полацкі сталец і заставаўся княжыць у Друцку.\nУ другой палове XII ст. залежнасць Друцка ад Полацка стала сімвалічнай. Друцкія князі самі прымаюць рашэнні, які бок падтрымаць у міжусобнай барацьбе. Уцягнуўшыся ў супрацьстаянне смаленскіх князёў з чарнігаўскімі, горад падтрымаў першых. У 1181 саюзнікі чакалі прыходу вояў чарнігаўскага князя Святаслава. Але прывёў дружыну да сцен Друцка яго брат Яраслаў Усеваладавіч. Заняўшы пазіцыю на левым беразе Друці, ён цярпліва чакаў зручнага моманту, каб пачаць прыступ. Час ад часу лучнікі смаленскага князя Давыда перапраўляліся цераз раку і ўступалі ў сутычкі з чарнігаўскімі ваярамі. Такое «пасіўнае» супрацьстаянне доўжылася амаль тыдзень. Святаслаў падышоў да Друцка з наўгародскімі дружынамі. Давыд хутка ацаніў становішча і ноччу патаемнатаемна ўцёк у Смаленск. Лёс горада быў вырашаны.\nЗвесткі пра Друцк XIII ст. вельмі скупыя і няпэўныя. Паводле беларуска-літоўскіх летапісаў, у 1284 каля вёскі Магільна адбылася бітва паміж войскамі вял.кн. літоўскага Рынгольда[[Рынгольд]]а і кааліцыі рускіх князёў. На баку апошніх выступіў і друцкі князь Дзмітрый. Але войска саюзнікаў было разбіта, загінуў і Дзмітрый, а Друцк і наваколле былі ўключаны ў [[Вялікае княства Літоўскае]]. Але верагоднасць гэтых звестак сумніўная. Магчыма, у час праўлення [[Гедымін]]а паміж ім і друцкім князем Іванам узнік канфлікт, у выніку чаго апошні ў 1340 пакінуў Друцк і накіраваўся ў Маскву. У час барацьбы за вялікакняжацкі сталец паміж [[Свідрыгайла]]м і [[Вітаўт]]ам апошні заняў Друцк, абвінаваціў яго князёў у сапачуванні свайму саперніку і прымусіў «княжат друцких с боярам своими» прысягнуць яму.\nСваё палітычнае, эканамічнае і ваеннае значэнне Друцк пачаў страчваць з 1524., Менавіта тадыкалі ў выніку вострай сутычкібою паміж ваярамі [[Маскоўская дзяржава|Маскоўскай дзяржавымаскоўскімі]] і [[Вялікага княства Літоўскага|вялікалітоўскімі]] ёнвойскамі быўгорад разбураны ібыў спалены. Войны Масквы з ВКЛ і Польшчай, калі горад не раз пераходзіў з руку рукі, паставілі яго ў шэраг пазаштатных і паўзабытых. Разбурэнніразбурэнні і паборы з абодвух бакоў давяліпаставілі горад дана ўзроўнюўзровень малалюднага мястэчка.\nЧас і прычыны канца існавання горада невядомыя<ref name=Alekseev/>. Магчыма, што горад быў спалены і разбураны, пасля чаго не аднаўляўся, каля канца 15 ст. — пачатку 16 ст.<ref name=Alekseev>Аляксееў.</ref>. Існуе і прывязка часу знішчэння горада да сярэдзіны 17 ст.<ref>Паводле думкі [[М. Ткачоў|М. Ткачова]].</ref>.\nДаследаванні археолагаў і вядомыя нам пісьмовыя крыніцы дазваляюць сцвярджаць, што старажытны Друцк быў важным абарончым пунктам. Да сярэдзіны 17 ст. існаваў [[Друцкі замак]]. І горад, і замак неаднаразова разбураліся і аднаўляліся. Горад быў падзелены на «дольніцы», якія знаходзіліся ў валоданні розных галін роду кн. [[Род Друцкіх|роду Друцкіх]], а таксама розных спадкаемцаў іх згаслых галін ці асоб, якія іншым шляхам набылі часткі колішняга Друцкага княства.\nГорад часоў 16 ст. апісваўся ў апавяданнях канца 17 ст. як такі, што меў 7 міляў акружнасці і славіўся дзвюмя сотнямі выдатных храмаў, але ў час жорсткай вайны быў дашчэнту спустошаны, і лёс яго параўноўваўся з лёсам [[Троя|Троі]]<ref>Паводле пераказу сакратара пасольства Свяшчэннай Рымскай імперыі Іагана Георга Корба ў яго «Дзённіку падарожжа ў Масковію».</ref>.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/755915"


ТРАДЫЦЫЙНЫ КАСЦЮМ — ТВАР НАРОДА — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nТРАДЫЦЫЙНЫ КАСЦЮМ — ТВАР НАРОДА\nПятница, 4 дек., 2015 167 admin\nКаб сябе паказаць і на іншых паглядзець сабраліся ў мінулую суботу ў Сянне — на радзіме даследчыка народнай культуры, арнаменту і касцюма Мікалая Кацара — удзельнікі адкрытага абласнога свята-конкурсу традыцыйнага касцюма «Сцяжкі майстэрства».\nНаладжваючы свята, яго заснавальнікі, упраўленне ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Віцебскага аблвыканкама і дзяржаўная ўстанова «Віцебскі абласны метадычны цэнтр народнай творчасці», мелі на мэце стымуляваць працэс касцюмавання супрацоўнікаў раённых Дамоў рамёстваў і іншых устаноў культуры ў рэгіянальныя традыцыйныя строі, неабходныя для ўдзелу ў раённых, абласных і рэспубліканскіх мерапрыемствах. Абласны фэст беларускіх касцюмаў быў таксама прызваны спрыяць вывучэнню і адраджэнню рэгіянальных адметнасцяў традыцыйных вясковых, местачковых і шляхецкіх строяў Віцебшчыны, аднаўленню старадаўніх народных тэхналогій, якія выкарыстоўваліся пры стварэнні адзення і абутку нашымі продкамі. У прыватнасці, разглядалася тэхналогія набойкі (крашаніна), веданне якой неабходна для больш дакладнай рэканструкцыі народнага касцюма нашай вобласці, вяртання ў яго традыцыйных блакітных колераў, характэрных для строяў Віцебшчыны.\nВялікая ўвага на канферэнцыі «Рэканструкцыя традыцыйнага рэгіянальнага строю. Перспектывы ўкаранення ў культурнае асяроддзе», якой пачалося свята-конкурс, была звернута таксама на аднаўленне лакальных адметнасцяў традыцыйнага арнаменту і абрадавага касцюма.\nДалучэнне моладзі да аднаўлення традыцыйных народных строяў таксама было адной з мэт мерапрыемства.\nТрадыцыйны народны касцюм з’яўляецца адным з галоўных кампанентаў, па якім вызначаецца адметнасць культурнай прасторы края. У ім увасабляюцца эстэтычныя густы, этычныя погляды і рэлігійныя вераванні народа. Ён дае ўяўленне пра разнастайныя віды дэкаратыўна-ўжытковага мастацтва (ткацтва, вышыўка, апрацоўка скуры, набойка, лямец, шытво, вязанне, пляценне, лапікавую аплікацыю, ювелірнае мастацтва і іншыя). Мастацкі вобраз строя ўзбагачаюць арнаментальныя ўзоры, якія выконваюць ролю абярэга і ствараюць незабыўныя выявы прыгажосці. Народныя касцюмы з’яўляюцца вызначальнымі прыкметамі этнасу, саслоўя, гістарычнага часу, народных святаў і абрадаў. У кожнага рэгіёну яны маюць сваю адметнасць. Строі Падняпроўя, Падзвіння і Паазер’я Віцебшчыны ўтрымліваюць непаўторныя кампазіцыйныя рашэнні, каларыты, арнаментальныя матывы.\nГэтыя і іншыя тэмы гучалі ў выступленнях на канферэнцыі работнікаў галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Віцебскага аблвыканкама, абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці, Цэнтра народных рамёстваў і мастацтваў «Задзвінне», прадстаўнікоў Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П.М.Машэрава, Смаленскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці, Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі. Апошнія, дарэчы, асабліва падкрэслівалі неабходнасць злучэння практычнай работы на месцах па адраджэнні беларускага касцюма з работай навукоўцаў, што будзе спрыяць уваходжанню элементаў традыцыйных народных строяў у паўсядзённае жыццё нашых сучаснікаў.\nНа канферэнцыі выступіла намеснік старшыні Сенненскага райвыканкама Зоя Фаміна. Яна павітала гасцей Сенненскай зямлі шчырымі словамі і падзякавала заснавальнікам свята-конкурсу за тое, што для яго правядзення быў выбраны менавіта Сенненскі раён, які ў апошні час з’яўляецца своеасаблівай пляцоўкай для разнастайных семінараў, канферэнцый, іншых мерапрыемстваў рэспубліканскага і абласнога фармату. Зоя Сцяпанаўна выказала спадзяванне, што абласное свята беларускага касцюма прыжывецца ў раёне. Намеснік кіраўніка раёна расказала прысутным пра Сянно, яго прыродныя і геаграфічныя адметнасці, пра знакамітых людзей Сенненшчыны, помнікі яе гісторыі і культуры, адзначыла плённую работу дырэктара і калектыву раённага Дома рамёстваў.\nАбласное свята-конкурс народнага касцюма «Сцяжкі майстэрства» прадэманстравала разнастайнасць і багацце старадаўніх строяў Віцебшчыны.\nУ Сенненскім Доме рамёстваў госці змаглі ўбачыць вырабы народных майстроў клуба «Натхненне» і этнаграфічныя матэрыялы. Аглядную экскурсію па ўстанове правяла яе дырэктар Вольга Квашко. Прысутныя пабывалі ў выставачных залах, магазіне сувеніраў, наведалі майстар-класы па лазапляценні, вышыўцы, кераміцы. На «Талерцы дружбы», зробленай у час экскурсіі майстрам керамікі Уладзімірам Сінкевічам, кожны жадаючы пакінуў адбітак свайго пальца. Музычнымі нумарамі наведвальнікаў весяліў клуб нацыянальнай кухні «Хадчаначка». Усе ўдзельнікі фэсту пакінулі гасцінныя сцены Дома рамёстваў з памятнымі сувенірамі.\nПрэзентацыя традыцыйных народных строяў рэгіёнаў, рэканструяваных і стылізаваных з дапамогай гульняў, танцаў і інш., прайшла ў раённым Цэнтры культуры і народнай творчасці. Сенненскі Дом рамёстваў прадставіў беларускія і яўрэйскія вясельныя касцюмы, а таксама сцэнічныя з выкарыстаннем старадаўніх сенненскіх узораў.\nЯркае відовішча ўяўлялі выступленне творчых калектываў у традыцыйных касцюмах «Сенненскія агледзіны» і дэфіле «Якая сукенка — такая і паненка».\nЗавяршылася свята-конкурс абрадавым дзеяннем па ткацтве пояса-абярэга, у якім кожны рэгіён вобласці быў прадстаўлены асобным колерам. Пасля падвядзення вынікаў гэтага своеасаблівага спаборнітцва адбылося ўзнагароджванне канкурсантаў дыпломамі за ўдзел у свяце. Дыпломы і прызы атрымалі пераможцы.\nСенненскі Дом рамёстваў у намінацыі конкурсу «Рэканструкцыя традыцыйнага строю рэгіёна» заняў другое месца.\nНа здымках: традыцыйныя беларускія касцюмы сялян сталага ўзросту; моладзевыя строі, якія насілі нашы продкі; экскурсію па Сенненскім Доме рамёстваў праводзіць яго дырэктар Вольга Квашко; «Талерку дружбы» вырабляе майстар керамікі Уладзімір Сінкевіч.\n← НЕ БЫВАЕТ ЧУЖОЙ БЕДЫ\nАНЁЛЫ Ў ФОРМЕ →\n55 ГОД АДКРЫВАЮЦЬ ТАЛЕНТЫ\nВторник, 22 сен., 2015 admin Комментарии к записи 55 ГОД АДКРЫВАЮЦЬ ТАЛЕНТЫ отключены


Тлумачэнне сну - Галаваломка - Dream Book\nСоннік » Г » Галаваломка\nТлумачэнне сну «Галаваломка»\nКалі вам прысніўся рэбус, то гэта прадвесціць рашэнне складаных пытанняў, звязаных з асабістым жыццём.\nКалі вы займаліся яго разгадкай, то ў агляднай будучыні ваша жыццё не будзе азмрочана нічым сур'ёзным. Перыядычна прыйдзецца сутыкнуцца з дробнымі цяжкасцямі, але справіцеся вы з імі без асаблівых праблем. У сне вы чамусьці разгадвалі галаваломку распранутымі - значыць, любоўныя прыгоды давядуць вас да хваробы бо вялікага скандалу.\nПрыдуманая вамі галаваломка сніцца да прыліву творчага натхнення, душэўнаму ўздыму.\nПрыснілася, што вам падарылі галаваломку, - гэта нядобрае прадвесце, у асаблівасці, калі падарунак быў уручаны ад імя калектыву. Гэта азначае, што вам зайздросцяць, а сёй-той быў бы не супраць пазбавіць вас дасягнутых дабротаў\nДобрае значениеЕсли вам прыснілася, што вы разгадалі галаваломку (загадку, рэбус, нейкую лагічную задачку), то ў бліжэйшы час у вас не будзе праблем з галавой. Каб іх не было, як мага, на працягу тыдня кожную раніцу чысціце голымі рукамі арэхі, напрыклад арахіс, і з'ядайце. Дрэннае значениеЕсли вам прыснілася, што вы прыдумваеце галаваломку, то ў бліжэйшы час вам трэба будзе вырашыць шэраг даволі сур'ёзных праблем. Каб рашэнне прыйшло само сабой, отстригите пасму сваіх валасоў, пафарбуйце іх (хоць маркерам) і закапайце як мага далей ад дома\nКалі вы бачыце сябе ў сне вырашальным галаваломкі - распачатую справу вам апынецца па плячы\nКалі вы бачыце сябе ў сне вырашальным галаваломку - у рэчаіснасці вам атрымаецца паправіць свае справы\nГалаваломка - адлюстраванне залішняга турботы і разважанні над нейкай праблемай, адсюль няўпэўненасць. Неабходнасць у нестандартным мысленні


Мова палешукоў — беларуская, украінская, тутэйшая, палеская? Аўтаномія для Палесся — норма ці раскольніцтва? Што значыць «нэмавістышчо» і хто такі «крутэль»? У інтэрв'ю сайту budzma.org на гэтыя пытанні адказвае Аляксей Дзікавіцкі, віцэ-дырэктар тэлеканала «Белсат» і аўтар унікальнага зборніка вершаў і эсэ «Оньдэ», напісанага на пінскай гаворцы.\nАляксей Дзікавіцкі. Фота Яраслава Іванюка\nУ нас часцяком злоўжываюць словам «унікальны», асабліва датычна кніг ці мастацкіх твораў. Кожны твор — унікальны, тады ў чым сэнс тэрміна?.. Насамрэч зборнік вершаў і эсэ «Оньдэ», напісаны палескай мовай, сапраўды не мае аналагаў.\nРазам з аўтарам мы вырашылі разабрацца з таямніцамі загадкавай мовы, на якой дагэтуль гавораць у ваколіцах Пінска і Брэста.\n«Мы білорусы, алэ говорымо по-нашому»\n— Палеская мова — гаворка, дыялект украінскай ці беларускай — ці цалкам самастойная мова?\n— Лепш задаць гэтае пытанне філолагам. Для мяне гэта родная мова, на якой я размаўляў — выключна на ёй — да 7 гадоў.\n— Як гэтую мову называлі людзі, якія на ёй гутарылі ўсё жыццё — Вашы сваякі, суседзі?\n— Хутчэй наша, тутэйшая: «Говорымо по-нашому», — так казалі. Ніколі не чуў, каб нехта сказаў: «Гаворым па-палеску».\n— Кім сябе лічаць носьбіты мовы — беларусамі, украінцамі, палешукамі ці …?\n— Хутчэй тутэйшымі, калі верыць працам этнографаў. У наш час, у другой палове 2010-х, я адмыслова пытаўся пра нацыянальную адзнаку. Кажуць: «Мы білорусы, алэ говорымо по-нашому», — вось так. Не кажу пра сацыялогію, але ніводзін чалавек з тых, з кім я гутарыў, не назваўся некім іншым, апроч як беларусам.\n— Этнограф Карскі не залічваў ваколіцы Берасця і Пінска да этнічных беларускіх тэрыторыяў: акурат праз мову. Этнічна рэгіён, які гутарыць на палескай мове — гэта Беларусь?\n— Магу выказаць толькі свае думкі, не падтрыманыя навуковымі звесткамі. У этнакультурным плане Палессе вельмі адрозніваецца ад Панямоння, Падняпроўя ці Цэнтральнай Беларусі.\nАле ментальна палешукі бліжэй да беларусаў, чым да некага іншага. Хай гэта будзе адказам тым, хто ўвесь час кажа, што палешукі, маўляў, гэта ўкраінцы.\nПерадзел межаў — глупства. Культурная аўтаномія — чаму не?\n— На пачатку 1990-х існаваў яцвяжскі рух, які прасоўваў ідэю асобнай паляшуцкай дзяржавы. Ці варта Палессю мець хаця б статус аўтаноміі або — гэта лішняе?\n— Добра памятаю гэты рух. Быў на сходах, фестывалях, чытаў газету. Меў нават сцяг, саматужна пашыты… Да этнакультурнай аўтаноміі стаўлюся пазітыўна. Любая нармальная дзяржава, калі бачыць, што ў яе складзе ёсць адметны рэгіён, павінна гэтаму толькі спрыяць. Бо гэта нацыянальнае багацце.\nШто ж тычыцца таго руху, то на 99% гэта быў праект яшчэ савецкага КДБ. Каб стварыць нешта тыпу Прыднястроўя ці Карабаха, пасварыць народы. Колішні лідар таго руху Мікола Шаляговіч цяпер жыве ў Расіі… Ніякай асобнай дзяржавы тут не трэба. Украінскае Палессе хай застаецца ва Украіне, Беларускае Палессе — у Беларусі, Падляшша — у Польшчы. Ні пра які перадзел межаў гаворка не ідзе. Гэта глупства.\nАле ў плане культурнай аўтаноміі — чаму не? Чым дрэнна, каб шыльды з назвамі вёсак былі падпісаныя па-палеску? Іх столькі разоў перакручвалі: па-беларуску, па-руску — і так, і так гучыць ненатуральна. Гэтак было б правільна з боку беларускай дзяржавы. Канечне, мы гаворым пра новую дзяржаву, бо сённяшнюю і беларускай назваць цяжка.\n— Як да кнігі паставіліся Вашы землякі? Ці трымалі ўжо ў руках?\n— Калі я пісаў кнігу, галоўнай задачай было — зладзіць прэзентацыю на дзедавым падворку, дзе я вырас. Сесці разам з героямі кнігі, абмеркаваць. На жаль, зараз гэта немагчыма. Агулам я правёў 14 прэзентацый: у Чэхіі, Польшчы, Украіне. У Беларусі пакуль не. Але землякам кнігу перасылаў. Калі кніга была на стадыі напісання, мясцовыя ставіліся скептычна. Усміхаліся, маўляў, у мяне ў варшавах «дах зйыхав».\nА чаму так? У БССР было так. Чалавек, які гаворыць «на чістом русском» — першы гатунак. Па-беларуску — другі гатунак. Палешукі не гаварылі ні так ні гэтак. Таму — людзі трэцяга гатунку… Калі беларусы прыязджалі ў горад з вёскі і як хутчэй стараліся пазбыцца акцэнту, то палешукі тым больш. Праз гэта мае землякі і не верылі, што напісаць і выдаць кнігу на нашай мове — магчыма.\n«Зважтэ мэны півкіло кувбаскы»\n— Якія перспектывы ў палескай мовы? Ці ёсць шанц, што яна не памрэ разам са сваімі носьбітамі старэйшага веку?\n— Мне падаецца, што палеская гаворка — гаворкі! — маюць перспектыву. Чаму я ў гэта веру? Калі я пасля 2016-га прылятаў у Мінск і там гаварыў па-беларуску, мне час-почас адказвалі: «Говоріте нормально». Пасля я ехаў у Пінск. Таксама апрануты: касцюм, партфель, то-бок бачна было, што я не трактарыст з суседняга калгаса.\nІ вось, кажу да прадавачкі ў краме ўжо па-нашаму: «Зважтэ мэны півкіло кувбаскы». Тая нават вокам не павяла, успрыняла як норму. Пінск не вялізны мегаполіс, але і не вёска. Там гэтую мову разумеюць, талеруюць. Дай Бог, каб Беларусь змянілася, і змянілася моўная палітыка. Тады і гаворка будзе жыць.\n— Ці маглі б Вы ўзгадаць некалькі любімых словаў «по-нашому»?\n— Ну, вось літаральна некалькі:\n«Оньдэ» — «вось тут» або «толькі што». «Оньдэ лэжыць» — вось тут ляжыць. «Оньдэ прыйшов» — «толькі што прыйшоў».\n«Нэмавістышчо» — «невядома што». Бог ведае што. «Шчо ты нэмавістышчо выробляеш?» — гэта калі чалавек робіць дурніцы.\n«Крутэль» — той, хто не можа ўсядзець на месцы. Бабуля на мяне казала: «Крутэль ты. Нэ можэш всыдыты на місці!»


У Віцебску шукаюць стваральнікаў самага вялікага графіці ў горадзе | Новы Час\nУдзельнікам прапануюць прыдумаць і намаляваць, чым можна ўпрыгожыць такую прастору. Аўтар лепшай ідэі зможа яе рэалізаваць пры падтрымцы арганізатараў.\nКонкурс праводзіцца сацыяльна-культурніцкай установай «Віцебск для мяне» супольна з заводам «Вістан», адміністрацыяй Чыгуначнага раёна Віцебска, аддзелам архітэктуры і аддзелам культуры гарвыканкама.\nГалоўнае ўмова для ўдзелу — быць поўнагадовым, а прафесія, месца жыхарства, адукацыя неістотныя. Чакаюцца і калектыўныя працы. На конкурс не прымаюцца працы, якія парушаюць аўтарскае права, а таксама якія прапагандуюць неталерантнасць ці ўтрымліваюць ненарматыўную лексіку.\nПадача заявак ажыццяўляецца да 29 лістапада. Сваю працу можна аднесці да дзвюх намінацый: «Графіці» ці «Роспіс».\nЗ 2 па 6 снежня конкурсная камісія будзе ацэньваць працы і абіраць таго самага (альбо самую ці нават самых!) таленавітых.\nУзнагарожданне пераможцаў адбудзецца да канца 2019 года. Стварэнне мурала — у 2020.\nЯк падаць працу\nЭскізы ў папяровым выглядзе (фармат А4) чакаюць у адміністрацыі Чыгуначнага раёна (вул. Касманаўтаў, 3а, каб. 31, 37) і ў электронным фармаце на пошты: ideolog16@vitebsk.by ці vitebsk4me@gmail.com (добра, калі гэта будзе малюнак у jpeg / tif / png з 300 dpi і вышэй).\nДа эскізу трэба далучыць апісанне / канцэпт працы ў выглядзе файла Microsoft Word. У тэксце не забудзься пазначыць свае кантактныя дадзеныя, імя аўтара і намінацыю, у якую падаешся.\nНарадзілася некалькі ідэй? Дасылай усе!


“Салідарнасьць”: “Як прэзыдэнт даярак насьмяшыў”\n04 кастрычнік 2006, 08:32\nРадыё Свабода Агляд недзяржаўных СМІ 4 кастрычніка\n"Витебский курьер". 12 сутак правяла ў лесе, на мяжы Расеі і Беларусі, жыхарка Тулы, якая прыехала пагасьціць да сваякоў у Віцебск. Жанчына пайшла ў лес па журавіны і заблудзілася. Некалькі дзён яе шукалі расейскія і беларускія выратавальнікі, міліцыя. Знайшлі жанчыну на 13-ы дзень. Харчавалася яна лістамі чарніцаў, маліны, ягадамі крушыны, сырымі грыбамі, яе моцна пакусалі камары і кляшчы. Зараз жанчына знаходзіцца ў Віцебскім абласным шпіталі.\nУ Наваполацку пачаў працаваць гарадзкі вучнёўскі парлямэнт, куды увайшлі 27 актывістаў школьнага самакіраваньня, выдатнікаў, пераможцаў алімпіяд. Аналягаў новастворанаму органу самакіраваньня ў Беларусі няма. Дэпутаты вучнёўскага парлямэнту маюць права прысутнічаць на паседжаньнях гарвыканкама і гарадскога Савета і нават уносіць свае прапановы, піша "Витебский курьер".\n“Бабруйскі кур’ер” правёў экспрэс-апытаньне “Ці можа Масква адрэагаваць на рэзкія выказваньні Лукашэнкі?” Пра найбольш цікавыя адказы бабруйчан распавядае Віктар Качан.\n(Качан: ) “У тое, што будзе якая-небудзь нэгатыўная рэакцыя, я ня веру. Масква, як заўсёды, усё праглыне, бо яна спадзяецца, што рана ці позна Беларусь увойдзе ў склад Расеі. Былі такія меркаваньні, што Расея можа павысіць кошты на газ. Напрыклад, адзначылі бабруйчане, гэта як родныя: спачатку пасварацца, потым памірацца”.\n“Вольнае Глыбокае”. У выходныя на вуліцах Энгельса, Вольнай і Савецкай былі паваленыя ўсе слупы з дарожнымі знакамі і платы. Паколькі многія знакі маюць папяраджальны характар, гэта стварыла небясьпеку для кіроўцаў. Паводле меркаваньняў глыбоцкіх міліцыянтаў, вандалізмам у начны час займаецца моладзь. Але вінаватыя ня знойдзеныя.\nІнтэрнет-выданьне “Салідарнасьць” правяло журналісцкае расьследаваньне пра фантастычныя заробкі даярак ў 600 даляраў і навукоўцаў у 2 тысячы “зялёных”, пра якія паведаміў Лукашэнка. На Шклоўшчыне, у падшэфнай гаспадарцы Нацбанку “Александрыйскае”, дзе добра плацяць, сярэдні заробак даяркі за 8 месяцаў склаў каля 600 тысяч. Паводле афіцыйных дадзеных Мінфіну, сярэдні заробак ў сельскай гаспадарцы ў першым паўгодзьдзі – 327 тысяч рублёў. Сярэдняя зарплата па Акадэміі навук за студзень – жнівень 602 тысячы. У Інстытуце агульнай неарганічнай хіміі заробак за трэці квартал склаў каля мільёна рублёў. Матэрыял называецца “Як прэзыдэнт даярак насьмяшыў”.


Васіля Палякова вінавацяць у „тэрарызме” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВасіля Палякова вінавацяць у „тэрарызме”\nВасіля Палякова вінавацяць у „тэрарызме” (абноўлена)\nГомельскага грамадскага дзеяча Васіля Палякова вінавацяць паводле “тэрарыстычнага” артыкула. Палітыка пасля ператруса адвезлі на трое сутак у ізалятар часовага ўтрымання. Уладзімір Кацора распавядае апошнюю інфармацыю пра свайго паплечніка:\n– Дома ў Палякова Васіля Паўлавіча быў вобшук. Прысутнічаў яго сын. Забралі ўсю тэхніку, якая яшчэ заставалася, бо быў ператрус у студзені. Зараз забралі ўсё да апошняга тэлефона. Вядома стала ад сына і жонкі, што яго затрымалі, потым ён патэлефанаваў гадзін праз пяць, што яму інкрымінуюць нейкі крымінальны артыкул. Можа жонка не зусім добра зразумела, было дрэнна чуваць, але 293 – „падрыхтоўка тэрарыстычнага акта”.\nСтала вядома таксама пра ператрус і затрыманне гомельскага валанцёра Іллі Міронава, які таксама дастаўлены ў ізалятар часовага ўтрымання.\nУ Гомелі затрыманы палітык і грамадскі дзеяч Васіль Палякоў. Пра гэта паведамляюць ягоныя паплечнікі са спасылкай на родных затрыманага. Паводле неафіцыйнай інфармацыі, на кватэры ў Васіля Палякова быў праведзены ператрус, сілавікі канфіскавалі сродкі сувязі і носьбіты інфармацыі. Ані прычына затрымання, ані падстава для правядзення аператыўных дзеянняў, на гэты момант не вядомыя.\nВасіль Палякоў – настаўнік гісторыі ў мінулым, экс-старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі. На выбарах у 2020 годзе ўдзельнічаў у назіранні, неаднойчы праследаваўся і адбываў арышты за сваю грамадзянскую пазіцыю.\nГомельцы распачалі акцыю салідарнасці з Васілём Паляковым\nВасіль Палякоў: На скаргі прыходзяць адпіскі з акруговых камісій


«Я была б не супраць і сэканд-хэндаў з прадуктамі» | Народная Воля\nПадставай стала выказванне кіраўніцы канцэрна «Беллегпрам» Таццяны Лугінай у праграме «Тыдзень» на СТВ пра неабходнасць рэгулявання імпарта сэканд-хэнда, піша “Новы Час”.\nУжо даўно вядома, што разумеецца пад словам «рэгуляванне».\n— Як толькі дзяржава пачынае паглыбляцца ў вывучэнне нейкага пытання і «рэгуляваць» — нічога добрага не чакай, — гаворыць пенсіянерка з Слуцка Ніна Сыцько.\nУ пятніцу, 7 чэрвеня, жанчына прыйшла да крамы сэканд-хэнда на вуліцы Леніна разам з унукам задоўга да яе адкрыцця.\n— Учора быў прывоз, хачу што-небудзь набыць для сябе і ўнука, — распавядае спадарыня Ніна. — Чула пра выказванне кіраўніка «Беллегпрама», яно мяне ўстрывожыла. Падобна, што беларуская прамысловасць хоча вырашыць свае праблемы за кошт грамадзян. Ва ўнівермагі канцэрна «Беллегпрама» не хаджу і не буду хадзіць — нават калі закроюць сэканд-хэнды. З маёй пенсіяй там няма чаго рабіць. Хіба што пайсці на экскурсію, як у музей. Цэны там дзікія. За 40 гадоў працоўнага стажу беларуская дзяржава налічыла мне 300 рублёў пенсіі, па-гэтаму лозунг «купляйце беларускае» не для мяне. Хай чыноўніцы з добрай зарплатай і купляюць дарагое беларускае адзенне. А я б была не супраць, калі б адкрылі яшчэ сэканд-хэнды па продажу прадуктаў. Дарэчы, мой пляменнік жыве ў Германіі і распавядае, што непадалёку ад яго ў прадуктовай краме ўжо вечарам можа купіць добрыя прадукты па зніжках. Чаму нашыя чыноўнікі нічому не вучацца ў Еўропы — не разумею.\nКаб апрануць і абуць унука ў беларускую школьную форму сям’і трэба год эканоміць. Мінулы раз у сэканд-хэндзе набыла хлопчыку за 10 рублёў шорцікі і майку зусім як новыя, а яшчэ адну майку ў падарунак далі. У сэканд-хэндзе я не адчуваю сябе зусім беднай, бо магу тут прыгожа апрануцца.\nМалады чалавек, які таксама чакаў адкрыцця крамы, прызнаўся, што прыходзіць сюды дзеля набыцця еўрапейскага брэндавага адзення. Такое ў спецыялізаваных крамах каштуе надта дорага для яго кішэні.\nЯшчэ адна жанчына, Марыя Грыгор’еўна, катэгарычна выступіла супраць закрыцця сэканд-хэндаў:\n— Хай дзяржаўныя прадпрыемствы спачатку паклапоцяцца пра якасць сваёй прадукцыі і знойдуць іншыя метады прыцягнення пакупнікоў у свае крамы, дзе вісіць дарагое шэрае «мышынае» адзенне.\nЗа апошнія гады колькасць крамаў сэканд-хэнда ў Слуцку павялічылася ў некалькі разоў. Іх шмат на цэнтральнай вуліцы горада, яны ёсць ва ўсіх мікрараёнах. Калі раней жыхары горада крыху саромеліся іх наведваць, то цяпер там можна заўважыць людзей рознага ўзросту і сацыяльнага становішча. А для людзей з нізкім даходам гэта фактычна адзіная магчымасць прыстойна апрануцца за невялікія грошы.\n— У дні прывозу цана на тавар вышэйшая. Кілаграм вопраткі можа каштаваць больш за 30 рублёў. Але калі тавар праз некалькі дзён не раскупаецца, цэны на яго падаюць, і гэтае ж адзенне можна ўжо набыць за 6 рублёў за кілаграм. Некаторыя прыстойныя рэчы можна купіць нават за рубель, — распавядае яшча адна сталая наведвальніца крамаў сэканд-хэнд Марына Дамарад. — Паколькі я даволі часта наведваю такія крамы, прадаўцы дасылаюць мне інфармацыю па зніжках нават на тэлефон.\nЖанчына таксама лічыць, што цэны на адзенне і ежу ў Беларусі неадпаведныя заробкам і пенсіям. Шмат у каго няма іншага выхаду, чым пайсці ў крамы з ужыванымі рэчамі.\n— Закрыццё сэканд-хэндаў наўпрост яшчэ больш раззлуе людзей, бо загоніць іх у кут, — упэўнена пакупніца.\n«Слуцкий РОВД заминирован!» — звонок от неизвестного поступил спасателям


Канвертаваць Бангладэшскія така (BDT) і Stratises (STRAT) : Калькулятар абменнага курсу\nБангладэшскія така (BDT) і Stratis (STRAT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бангладэшскія така і Stratis пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бангладэшскія така. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Stratis валюты па змаўчанні. Націсніце на Stratises або Бангладэшскія така канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБангладэшскія така гэта валюта, у Бангладэш (BD, BGD). The Stratis гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BDT можа быць запісаная Tk. Сімвал STRAT можа быць запісаная STRAT. Бангладэшскія така дзеліцца на 100 paisa (poisha). Абменнага курсу Бангладэшскія така Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Stratis Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. BDT каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. STRAT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Главная/Происшествия/У БАРАЦЬБЕ З ЗАБАРОНЕНЫМІ РАСЛІНАМІ\nНа Брэстчыне падвялі вынікі спецыяльнай праграмы «Мак”, якая праводзілася з 1 чэрвеня па 31 жніўня.\nЗа гэты час супрацоўнікамі падраздзяленняў наркакантролю і супрацьдзеяння гандлю людзьмі ўстаноўлена 432 факты незаконнага пасеву маку і каноплі, складзена 248 адміністрацыйных пратаколаў. Знішчаны расліны на плошчы больш як 143000 квадратных метраў. У вагавым эквіваленце гэта – амаль 50 тон. Найбольш адміністрацыйных пратаколаў складзена супрацоўнікамі Пінскага ГАУС, Столінскага і Іванаў-скага РАУС. Што датычыць злачынстваў па лініі вырабу, захоўвання і збыту наркатычнай сыравіны, то лідарства належыць Маскоўскаму і Ленінскаму раёнам Брэста, а таксама гораду Пінску.\nАсаблівая ўвага ў летнія месяцы надавалася і прафілактычнай рабоце з насельніцтвам. Праведзена больш як 700 выступленняў у працоўных калектывах і навучальных установах, у сродках масавай інфармацыі змешчана больш як 150 публікацый і паведамленняў.


Гісторыя Дзярэчына — гэта падзямеллі — Газета Слонімская\n09:5120 апреля 2018\nАвтор: Яўген Бяласін\nКалі працаваў над кнігай «Подземелья Бреста, крепости и…», то абмеркаванняў і кантактаў, натуральна, было аж цераз край. Бо ж тэма такая — цікавіць людзей. І таму, што ўсе памром і туды ляжам, і таму, што пад зямлю хаваюцца многія жывыя такія гісторыі. Ды і проста таямніча. Прыкладам, можам доўга стаяць над вадой і гадаць, а што там — гэта прыцягвае. А тут і ўвогуле пад зямлёй. Кнігу пісаў каля двух гадоў, пайшла яна ў людзі ў 2014 годзе, увесь наклад разышоўся за якіх паўтара года і добра, відаць, рвануў у нашым балоце. Прынамсі, плынь сведчанняў пра падзямеллі значна прырасла. Вы толькі пачытайце каменты ў сеціве (блокі маіх даследаванняў друкаваліся ў мясцовых перыёдыках на сайтах і ў рэспубліканскім друку).\nЗафіксаваў я сярод іншага інфармацыю пра тое, што падземныя пустоты і цагляныя скляпенні ў зямлі былі засведчаныя таксама і ў Слоніме. Нічога дзіўнага — горад мае доўгую гісторыю, а яна мае архітэктурны план выражэння — сярэднявечныя камяніцы, ядро са старавечных храмаў. Менавіта іх абгароджвалі найперш ад нападаў ворага, і якраз таму горад не сяло або вёска. Храмы ў тыя неспакойныя часы часта мелі падземнае спалучэнне або проста выхад за перыметр будынка. Пакантактаваў з мясцовымі краязнаўцамі, з нагодаю наведаў горад. Але так сталася, што мне намовілі найперш Дзярэчын. Маўляў, там гэта ёсць. Бо там быў палац Сапегаў, быў старабытны кляштар. Папрасіў кантакт і, зноў-такі з нагодай, заехаў у гэтае мястэчка.\nМястэчка як усе і не як усе\nСам я родам з мясцовасці непадалёку, мой дзядзька праязджаў праз Ружаны і Дзярэчын, калі ездзіў здаваць на аўтамабільныя правы ў Слонім. Так што ўяву пэўную пра нашыя руіны маю. Таму прыемна было паслухаць журналіста Рамана Карпенку, які шмат чаго ўведаў з таго часу, як пераехаў у Беларусь. Імпанавала і энергія. Не хоча чалавек заняпаду, мае бачанне, як унесці больш жывасці ў справу — дык гэта можна толькі вітаць. І накіроўваць. Што, дарэчы, як я зразумеў, і робіць мясцовы ксёндз. І робіць правільна. Бо мяжа тут тонкая. Адна справа склеп, зусім іншая — падземны ход пад панадворкам і абсалютна іншы тунэль пад сельсаветам.\nІ не толькі тонкую мяжу трэба браць у разлік. Важна, як зрабіць. Прыкладам, у Львове адзін з найцікавых турыстычных аб`ектаў — гэта Лычакоўскія могілкі. Вельмі раю. Нават не запісаўшыся на экскурсію, проста самаходам — авой, колькі новага пабачыце. І фотаапарат ад здымкаў глядзіце, каб не трэснуў.\nДзярэчын, у адрозненне ад таксама Сапегаўскіх Ружанаў, цалкам ляжыць у руінах — гэта так. Але ў той час, як у Ружанах, напэўна, няма падземных хадоў за палацавы пагорак — гэта даволі празрыста вынікае з таго, як пабудаваны замкавы комплекс, — то ў Дзярэчыне яны адназначна ёсць.\nФатаграфую магутныя брылы старой цэглы — усё, што засталося ад старавечных спарудаў. А заадно і загадкавыя трэшчыны на сучасных будынках. Надта ўжо яны маштабныя. Крыварукасцю будаўнікоў прасадкі растлумачыць бадай што немагчыма — тут горб, да вады няблізка, балацянка шмат далей і ў глыбокай лагчыне. «Там рэчка», — тлумачыць мой праважаты.\nТрэшчыны чамусьці разбегліся знакам перамогі\nА цяпер перад намі гномы. Зробленыя з ацурбалкаў. Парачка. Творы мясцовых разьбяроў. Гномы таямніча ўсміхаюцца. За іхняй спінай месца, куды прыпісаныя іхнія творцы — новапабудаваны клуб. Далей, кажа Раман, амбулаторыя. Асабліва мяне ўражвае ганак будынка — ён адышоў-выправіўся ў самастойнае плаванне!\nПарэнчы ад`ехалі ўверсе на добрых дзесяць сантыметраў і даволі груба, але ўсё ж нарошчаныя арматурынай. Шырыня трэшчыны паміж масівам ганка і сцяной унізе таксама спаважных чатыры сантыметры. Гномы хай сабе і па-змоўніцку ўсміхаюцца, шматабяцальна, але моўчкі. Трэба людзей, і гаваркіх.\nГномы. Пад імі таямніца. За спінай прачынілася крыху\nМаю падказку з даволі свежай (2014) публікацыі ў «Газеце Слонімскай» і ад спадара Карпенкі, то іду да Валянціна Галенды. Гэта якраз у бок рэчкі. Гаспадар разлеглага панадворка сустракае гасцінна. Асабліва дацаняю тое, што ён відавочна любіць гісторыю. Паклікаў сына з нейкімі запісамі, сямейнікі выносяць на слабнучае паціху ў шарай гадзіне святло дня карціну. На ёй рэанімаваны мастаком (хоць так!) дамініканскі кляштар… Карнавальна крыху нават. Але рэальна! Бо гаспадар зямлі гэтай добра ўяўляе, што могуць быць раскопкі. Аднак успрымае гэта ні больш ні менш як адкрыццё гісторыі.\nВалянцін Галенда паказвае на меркаваны выхад з лёху\n— Мы самі там капалі, далей, дзе былі падмуркі старыя, — кажа ён. —\nАрка адкрылася. Зямля ў ёй іншая, чым ток навокал, пульхная і чырванавата-гліністая. Быццам цэгла разлазіцца дзе, а вада вымывае.\nАле найперш гаспадар паказвае месца, дзе на панадворку праваліўся ў пустоту бульдозер. Кажа, што і там, дзе арка, і тут рыдлёўкай не надта дасі рады, ды і сілы ўжо… «Няма таго, што раньш было». Потым вядзе мяне за надворак, да абрыву: «Калі быў хлопчыкам, у нас тут у Сіпе была купальня». Неверагодна! Рэчачка ледзве ўецца, гэта, уласна, ручаінка адно. Але і мая рэчка дзяцінства запала ў берагі, як вена старой жанчыны. Камяні больш трывушчыя. Іх і хоча мне паказаць гаспадар. Углядаецца ў падэшву схілу. «Зусім багнай заплыла. Была тут арка, у рост чалавека. Раней вада яе займала. Відавочна, выхад падземнай камунікацыі».\nМожа быць. Манахі часта вялі патаемныя тунэлі да рэк. На высокі бераг Лясной вядзе ход ад руін кляштара Цыстэрцыянаў, выпадкова раскапаны (і закапаны) газавікамі ў 2004 годзе пад Брэстам, у вёсцы Вістычы.\nЯшчэ адзін кантакт атрымалася праверыць пасля колькімесячнай паўзы. Мусіў падрамантаваць крыху сябе, адкладу не цярпела. Была намецілася сустрэча ў Мінску, на пісьменніцкай сходцы, але там гродзенскія нечакана, не чакаючы канца, пракінуліся ў оперу. Таму дамовіўся на другі час. Старшыня Гродзенскага аддзялення Саюза беларускіх пісьменнікаў Валянцін Дубатоўка вырас у Дзярэчыне.\n— Дык я быў у тым ходзе, калі яго адкрылі. Яшчэ хлапцом зусім, колькі мне, гадоў трынаццаць тады было, — кажа ён. — Калі будавалі дзіцячы садок, рабілі раскоп. Насупраць прадуктовай крамы. Там кантора яшчэ стаіць. Дык там усё было. Налева ён ішоў да палаца [Сапегаў — Я.Б.], направа да царквы. Раней яна парафіяльным касцёлам была. Знутры быў выкладзены цэглай. Усе яго бачылі, таму таямніцы нейкай няма.\nПытаю, а ці не хрушчоўскага часу бункерок які. «Ды не, цэгла тая самая, з якой быў дамініканскі кляштар». А ход прамакутны? «Не, — быў адказ. — Акругласць уверсе, авалам так». Ага, кажу, значыць, скляпенне зверху зведзенае было. Як у Пінску. Там на месцы замка князёў Вішнявецкіх адкапалі былі дзве аркі-ўваходы, і чарцяжы краязнавец Дуброўскі ў архіве знайшоў, дык на іх прыкладна такі сама профіль.\n— Я далёка не хадзіў ім, — кажа спадар Дубатоўка. — Прысыпаны быў. А потым, калі клуб паставілі, дык і ўвогуле завалілі. Ішоў ён у бок рэчкі. У нашай з Міхасём Скоблам кнізе «Дзярэчынскі дыярыюш» ёсць план. У тым баку, на беразе Сіпы, флігель быў. Дык туды ён ішоў.\nПытаю, ці варта, дзеля турыстычных мэтаў, часткова, па меры магчымасці, аднавіць той ход. Валянцін Дубатоўка:\n— Аднавіць цікава было б. Пакажу, калі трэба будзе. Дапамагу ўсяляк. Але ці ёсць зацікаўленасць у людзей? Ці арганізацыі зацікаўленыя ёсць? Бо трэба хоць якое фінансаванне. З рыдлёўкай што там зробіш.\nШто тут дадаць. Хіба што: палякі ў Кракаве аднавілі падземную частку Старэго мяста, і яна цяпер функцыянуе як такі сабе кранік, з якога капаюць ім стабільна грошы. Адкапалі, і грошы капаюць, капаюць.\nА можа, яны нам не трэба?\nЯўген Бяласін, адмыслова для «Газеты Слонімскай»\nСінічка за акном. Аповед ад Леанарды\nСакалоўскія з Мяльканавічаў. Вось якія мы былі 90 гадоў таму


Жук-алень (Lucanus cervus L., 1758)\nАтрад Цвердакрылыя (Coleoptera), сямейства Рагачы (Lucanidae)\nСтатус. II катэгорыя. Колькасць скарачаецца. Занесены ў Чырвоную кнігу СССР .\nЗначэнне ў захаванні генафонду. Самы вялікі жук у фауне Беларусі, адзіны прадстаўнік алігатыпічнага роду. Заходнеміжземнаморскі элемент фауны, які ў Беларусі знаходзіцца на паўночнай мяжы арэала.\nКароткае апісанне. Цела самца даўжынёй 25-75 мм, самкі - 23-50 мм. Жукі буравата-чорныя, у самцоў надкрылы і верхнія сківіцы каштанава-карычневыя. Вусікі з падоўжным членікам і 4-членікавай грабеньчатай булавой. Заднія крылы развітыя. У самцоў вялікая галава з вялікімі верхнімі сківіцамі, ці жаваламі, якія выступаюць наперад і нагадваюць рогі аленя, за што жук атрымаў сваю назву.\nПашырэнне. Паўднёвая і Сярэдняя Эўропа, Паўночная Афрыка. У Эўропе насяляе зону шыракалістых лясоў, лесастэпу і стэпу. У Беларусі трапляецца пераважна ў заходніх і паўднёвых раёнах (Палессе, Белавежская пушча), у паўночнай частцы краіны рэдкі - на поўнач ад Бярэзінскага запаведніка не адзначаўся [2-6].\nМесцы пражывання. Старыя дубравы.\nКолькасць і тэндэнцыі яе змянення. Па ўсім арэале малая і працягвае скарачацца.\nАсноўныя абмежавальныя фактары. Скарачэнне плошчаў старых дубраў, лоўля жукоў калекцыянерамі.\nАсаблівасці біялогіі. Лёт жукоў у чэрвені-ліпені. Лётаюць пераважна самцы. Самка адкладвае даволі вялікія (даўжыня да 2,2 мм) авальныя яйкі ў дуплы, у глебу каля камля спарахнелых лісцевых дрэў, пераважна дубу, радзей бярозы, ясеня, вяза, вярбы, грушы, а таксама ў загніўшую драўніну гэтых дрэў і пнёў. Адклаўшы яйкі, асноўная маса жукоў гіне. Развіваецца яйка 5-6 тыдняў. У лічынак цела мясістае, C-падобна выгнутае, з вялікай галавой і 3 парамі ног. Яны спачатку кормяцца гумусам, потым загніўшай драўнінай ствалоў, каранёў і пнёў, чым спрыяюць гніенню дрэўных рэшткаў. Развіваюцца каля 5 гадоў, у канцы гэтага перыяду дасягаюць даўжыні 10-14 мм, акукліваюцца ў камерах са стружак і экскрэментаў. Маладыя жукі адраджаюцца ўвосень, але астаюцца зімаваць у лічынкавых хадах. Вылятаюць у траўні-чэрвені наступнага года. Цыкл развіцця 5-6 гадоў. Дарослыя жукі кормяцца сокам з пашкоджаных галін і ствалоў дрэў.\nПрынятыя меры аховы. Ахоўваюцца ў запаведніках. Від занесены ў Чырвоную кнігу Беларусі з 1981 г. .\nНеабходныя меры аховы. Ахова месцаў пражывання віду, у прыватнасці, старых дубраў, дзе неабходна пакідаць некранутымі пашкоджаныя дрэвы, пні, адмерлыя карані. Вывучэнне экалогіі, колькасці і тэрытарыяльнага размяшчэння віду ў краіне.\nЛіт.: 1. Красная книга СССР, 1984; 2. Дьяченко, 1975; 3. Максіменкаў (асаб. павед.); 4. Пісаненка (асаб. павед.); 5. Тарлецкая (асаб. павед.); 6. Лаўрова (асаб. павед.); 7. Чырвоная кніга БССР, 1981.


Дзяржаўная ўстанова культуры "Бераставіцкая раённая бібліятэка імя В.М.Кавалеўскага": 23.12.2016г. Навагодняе свята "Зімовая казка"\n23.12.2016г. Навагодняе свята "Зімовая казка"\nУ філіяле “Малабераставіцкая інтэграваная сельская бібліятэка”, прайшло навагодняе свята “Зімовая казка”. Удзельнікі азнаёміліся з выставай кніг і перыядычных выданняў "Зімы цудоўныя матывы". Пазнавальная гадзіна "Пра Новы год і навагоднія традыцыі" пазнаёміла дзяцей з гісторыяй свята, традыцыямі святкавання, навагодняй ёлкай, Дзедам Марозам і яго ўнучкай Снягуркай. Гульня - віктарына "Хто ўсё ведае пра Новы год?", дапамагла раскрыць далягляд і творчыя здольнасці навучэнцаў. Навагоднія прыгоды прайшлі весела і з карысцю.


Пашыраны сертыфікат праграмы ў навуцы дадзеных, India Online, Індыя 2019\nДобрую адукацыю забяспечвае добрую будучыню. Мы гарантуем, вашыя фінансавыя патрэбнасці клапоцяцца, як вы рухацца наперад у атрыманні адукаваных, каб пабудаваць дзіўную кар'еру. Вы заўсёды можаце падаць заяўку на адукацыю Крэдыт далучыцца абярыце курсы.\nІнтэлектуальнага аналізу дадзеных 1 - Машыннае навучанне з R\nІнтэлектуальны аналіз дадзеных 2 - Advanced Machine Learning з R\nAdvanced Business Analytics з'яўляецца адным з ключавых рэквізітаў у любой буйной арганізацыі. Час у лепшым для кагосьці, каб заняць кар'еру ў гэтай галіне. Вялізныя магчымасці і крайняя недахоп у атрыманні кандыдатаў прымушаюць буйныя арганізацыі ідуць ўрассыпную. Вельмі важна, каб кар'ера шукальнікі захапіць гэтую магчымасць.\nLink to and share "Пашыраны сертыфікат праграмы ў навуцы дадзеных, India Online, Індыя 2019"