Пачалося галасаванне |\nПаважаныя выбаршчыкі браслаўшчыны, выбарчая кампанія па выбарах Прэзідэнта нашай краіны выйшла, як кажуць спартсмены, на фінішную прамую. Учора на ўсіх участках, акрамя тых, якія ўтвораны ў арганізацыях аховы здароўя і санаторыях, пачалося датэрміновае галасаванне, якое прадоўжыцца да 10 кастрычніка ўключна. Нагадаю, што ў гэтыя дні ўчастковыя камісіі працуюць з 10 да 14 і з 16 да 19 гадзін. Таму, калі ў вас не атрымліваецца 11 кастрычніка прыйсці на выбарчы ўчастак, вы маеце магчымасць прагаласаваць датэрмінова. Пры гэтым не трэба ніякага тлумачэння прычын.\nПамяшканні на 33-х участках для галасавання, утвораных на тэрыторыі Браслаўскага раёна, абсталяваны і аформлены ўсім неабходным для свабоднага волевыяўлення нашых грамадзян. Гэта пацвердзілі і міжнародныя назіральнікі ад АБСЕ і СНД, якія наведалі Браслаўшчыну з мэтай знаёмства з работай раённай і ўчастковых камісій.\nУ дзень выбараў галасаванне працягнецца з 8 да 20 гадзін. Калі ж па стане здароўя ці па іншых уважлівых прычынах выбаршчык не зможа 11 кастрычніка прыйсці ў памяшканне для галасавання, ён можа пісьмова ці вусна да 18 гадзін звярнуцца ў адпаведную выбарчую камісію з просьбай арганізаваць галасаванне на месцы яго знаходжання. Такую просьбу могуць перадаць у камісію і іншыя асобы, напрыклад, родныя, суседзі.\nЯк вядома, галасуючы запаўняе бюлетэнь у кабіне для тайнага галасавання, але бывае, што самастойна не можа гэта зрабіць, бо, напрыклад, дрэнна бачыць. І хоць на кожным участку ў камісіі ёсць лупа, якой можна скарыстацца, але выбарчае заканадаўства дазваляе ў такіх выпадках запрасіць у кабіну і іншую асобу, акрамя членаў камісіі, давераных асоб кандыдатаў, назіральнікаў ці прадстаўнікоў СМІ.\nМожа здарыцца і так, што пры запаўненні бюлетэня выбаршчык дапусціць памылку. У такім разе яму трэба звярнуцца да члена камісіі, які выдаў яму бюлетэнь, з просьбай выдаць новы замест сапсаванага.\nАд імя раённай выбарчай камісіі заклікаю вас, паважаныя выбаршчыкі, прыняць актыўны ўдзел у найважнейшай палітычнай падзеі нашай дзяржавы.\nстаршыня раённай выбарчай камісіі.


Па праграме Каліноўскага паедуць толькі «некалькі дзесяткаў» + ТОП гучных адлічэньняў — Generation.by\nПаводле словаў старшыні Камітэту абароны рэпрэсаваных «Салідарнасьць» Іны Кулей, лік адлічаных зь беларускіх унівэрсытэтаў студэнтаў пасьля прэзыдэнцкай кампаніі 2010 годзе ідзе не на сотні, як у мінулым годзе, а «на дзесяткі»:\n«Мы шчасьлівыя, што лік ідзе на самой справе на дзясяткі. Але там прымуць удзел ня толькі маладыя людзі, якія былі выключаныя з унівэрсытэтаў, іх ня так шмат — усяго каля дваццаці. Але гэта і тыя, хто хацеў бы вучыцца і зараз проста вымушаныя хавацца за межамі краіны. І таму гэтыя людзі нарэшце змогуць распачаць сваю адукацыю ў эўрапейскіх унівэрсытэтах», — кажа спадарыня Кулей.\nЯк перадае Радыё Свабода, урад Польшчы зацьвердзіў на гэты год 150 стыпэндыяў для студэнтаў, 50 стыпэндыяў для дактарантаў і 10 навуковых стыпэндыяў для выкладчыкаў. Пакуль для праграмы адабраныя два былых выкладчыкі беларускіх ВНУ.\nПраграма прадугледжвае атрыманьне вышэйшай адукацыі і вучобы ў асьпірантуры для людзей, якія зазналі арышты, затрыманьні, адлічэньні зь сярэдне-спэцыяльных і вышэйшых навучальных установаў; у каго былі ператрусы альбо штрафы, а таксама дзецям рэпрэсаваных палітыкаў, сябрам грамадзкіх арганізацыяў і кампаніяў, якія цярпелі перасьлед з боку ўлады.\nКулей тлумачыць: «Умовы такія: тыя студэнты, якія ў дастатковай ступені валодаюць польскай мовай і па акадэмічных даведках і параўнаньні прадметаў маглі б наўпрост зараз працягнуць адукацыю, яны будуць скіраваныя ва ўнівэрсытэты адразу пасьля сумоўя з кваліфікацыйнай камісіяй. Але я думаю, што такіх, на жаль, будзе няшмат, таму што большасьць у дастатковай ступені мовай не валодае. І гэтыя студэнты папросту пройдуць падрыхтоўчы курс польскай мовы. Ён будзе значна даўжэйшы, чым звычайны. Бо звычайны — гэта толькі два месяцы, а гэтая група зможа вывучаць польскую мову, пачынаючы ад сакавіка і да кастрычніка месяца».\nТОП-5 найбольш гучных адлічэньняў выбараў-2010\nАлег Ануфрыенка, навучаўся на 5-м курсе на бюджэтным аддзяленьні Белдзяржунівэрсытэту на факультэце журналістыкі. Стаў вядомы дзякуючы ролі «Унуку» з роліку «Схавай пашпарт бабулі», які разышоўся перад выбарамі па беларускім Сеціве. Адлічаны яшчэ да выбараў. Рэжысёр відэа Яўген Шапчыц быў, дарэчы, звольнены з Белтэлерадыёкампаніі пасьля зьяўленьня роліка.\nАлесь Крот, былы студэнт 2-га курсу будаўнічага факультэту БНТУ. Сябра прафсаюзнай групы «Студэнцкая Рада». Зазнаў вобшук. Быў адлічаны за «акадэмічную непасьпяховасьць».\nКаця Клімко, студэнтка апошняга курсу журналісцкага факультэту БДУ. Прайшла праз 10 сутак арышту пасьля 19 сьнежня. Адлічаная «за акадэмічную непасьпяховасьць».\nАндрэй Лугін, студэнт апошняга курсу БДПУ. Андрэю «не пашчасьціла» здаць адзін з залікаў пасьля дзесяцісуткавага арышту.\nУладзімір Кумец, былы пяцікурсьнік Міжнароднага гуманітарна-эканамічнага інстытута. Паспрабаваў дамагчыся аднаўленьня праз суд. Безвынікова. Вядомы тым, што зьвярнуўся да Кэтрын Эштан з просьбаў далучыць да сьпісу неўязных у Эўразьвяз некаторых кіранікоў свайго інстытуту.\nАдметна, што ўсе гучныя адлічэньні адбыліся менавіта з выпускнікамі ўнівэрсытэтаў. Агулам адлічылі каля 20 студэнтаў, па ранейшых дадзеных «чэмпіёнам» па колькасьці адлічаных стаў БДУІР.\nКулей прызнае, што ў параўнаньні з кампаніяй 2006 году, зь беларускіх ВНУ адлічанага ня так і шмат людзей. Пяць гадоў таму лік ішоў на сотні:\n«Тады гэта было амаль 500 чалавек — гэта людзі, якія былі скіраваныя на розныя праграмы. У гэтым годзе мы кажам толькі аб дзясятках. І гэта якраз вынік добрай працы праграмы імя Кастуся Каліноўскага, іншых праграмаў, салідарных зь беларусамі, стыпэндыяльных праграмаў іншых краінаў. Трэба разумець, што ўлады не выключаюць студэнтаў яшчэ і таму, што для навучэнцаў ёсьць шлях працягу вучобы».\nадлічэньні,\tпалітыка,\tстудэнты,\tадукацыя,\tБДУ,\tБДУІР,\tІна Кулей,\tСалідарнасьць,\tПольшча,\tПлошча,\tклініка\nАлесь Bezuher 12:48, 21/03/2011 | Артыкулы |


Маці Божая вітае | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Маці Божая вітае\nБудслаўскі фэст, які традыцыйна праходзіць у пачатку ліпеня, сабраў дзясяткі тысяч удзельнікаў з усёй краіны.\nПехатою, на роварах, аўтамабілях і аўтобусах... Людзі, як маглі, дабіраліся на ўрачыстасць да Маці Божай Будслаўскай. Група палякаў наогул арганізавана прыехала на Мядзельшчыну на матацыклах. Але асабліва складана было пілігрымам, што сотнямі ішлі да святыні з Мінска, Ліды, Ракава, Баранавічаў, Віцебска, Полацка, Жодзіна, Маладзечна і іншых гарадоў і мястэчак краіны. Сонца моцна прыпякалаіх на шляху. Дажджу не было. Але фізічныя складанасці для паломнікаў нішто ў параўнанні з той духоўнай радасцю, якую яны атрымалі, калі прыйшлі ў Будслаў.\n— Мне складана было не фізічна, а духоўна, — кажа мінчанка Юлія Казіміровіч, для якой пілігрымка ў Будслаў стала ўжо чатырнаццатай. — За апошні год у мяне назбіралася шмат пытанняў, якія хацелася вырашыць сам-насам з Богам. І гэта мяне найбольш хвалявала. Падчас дарогі пэўны час адчувала сябе не надта добра, аднак гэта ўсё роўна дробязі ў параўнанні з тым, што я адчула пасля. Калі першы раз пасля шляху заходзіш у касцёл і бачыш абраз Маці Божай Будслаўскай, узнікаюць неверагодныя адчуванні і моцныя ўражанні.\nТрадыцыя фэстаў у гэтым мястэчку мае даўнюю гісторыю. У 1598 годзе Папа Рымскі Клімент VІІ падараваў абраз мінскаму ваяводу Яну Пацу. Пасля яго смерці ікона аказалася ў капэлана Ісака Салакая. Ён перавёз яе ў Даўгінава, а ў 1613 годзе падарыў бернардынам у Будслаў. Абраз стаў вядомы сваімі цудамі, якія яшчэ ў кнізе «Задыяк на зямлі», выдадзенай у 1650 годзе, апісаў пробашч Зялевіч. З часам у Будславе пачалі праходзіць фэсты, а з пачатку 1990-х культ абраза аднавілі. Доўгія кіламетры пачалі адмерваць пілігрымы. Неўзабаве Маці Божая Будслаўская была абвешчана патронкай Мінска-Магілёўскай дыяцэзіі, а 2 ліпеня 1998 года Казімір Свёнтак укаранаваў цудадзейны абраз папскімі каронамі.\nСучасны фэст, безумоўна, адрозніваецца ад тых, што былі раней. У 1937-м тут прайшлі нават конныя спаборніцтвы, паказвалі кіно. Але і гэтым разам на Краснай плошчы можна было ўбачыць шмат цікавінак. За ахвяраванні, напрыклад, частавалі смачным квасам, хрушчамі ці кавай капучына, чарга па якую была асабліва вялікай. Ахвотныя маглі паглядзець фотавыставу.\nГэтых урачыстых ліпеньскіх дзён чакаюць не толькі вернікі, але і жыхары самога Будслава і блізкіх вёсак. Як распавялі карэспандэнту «Звязды», людзі спецыяльна на час фэсту бяруць адпачынак, каб прыехаць да сваякоў, сустрэцца з сябрамі, старымі знаёмымі і, безумоўна, укленчыць у касцёле перад цудадзейным абразом. Колькасць людзей на прыкасцёльным пляцы адчувальна пачала зашкальваць перад працэсіяй з копіяй абраза Маці Божай Будслаўскай. Свечкі з залатымі агеньчыкамі ў руках тысяч чалавек ператварыліся ў сапраўдную раку, што нібыта плыла за абразам.\n— У цяжкія часы ганенняў на веру наш народ даверыўся Марыі, і сёння наша Апякунка — Божая Маці Будслаўская — у працэсіі правяла да алтара, каб на ім скласці еўхарыстычную ахвяру падзякі за свабоду веравызнання і дар адраджэння веры, — пасля звярнуўся ў гаміліі да прысутных Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі Тадэвуш Кандрусевіч. — Перапрасіць за не да канца выкарыстаныя магчымасці, якія нам дае Божы Провід, і таксама прасіць бласлаўлення на будучыню.\nГалоўнае набажэнства на наступны дзень узначаліў кардынал Крыстаф Шонбарн, пасланнік Папы Рымскага на ўрачыстасцях у Будславе. Сотні людзей хаваліся ад пякучага сонца пад парасонамі і ўважліва слухалі кардынала, які ў тым ліку сказаў, што стаў сведкам моцнай веры беларусаў.\nДадому вернікі вярталіся па-рознаму: цягнікамі, на роварах, аўтамабілях, пехатою, на аўтобусах... Урачыстасць толькі завершылася, але многія з іх ужо чакаюць, каб Маці Божая Будслаўская зноў паклікала іх да сябе.\nВывучыць мову дапамагла газета\nБудслаў. Чым жыве гэты аграгарадок на Мядзельшчыне?\nЯк праходзіў другі дзень Будслаўскага фэсту\n1680 Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг\n997 Януш Вішнеўскі не адчувае сябе пісьменнікам і шукае сюжэты на BlaBlaCar\n819 Лукашэнка: Пры канцы майго прэзідэнцкага жыцця я гарантую, што будзе толькі так, як вырашыць народ\n662 Прывіды беларускіх муроў. Балі ў разбураным замку\n547 Лукашэнка прызначыў новых памочнікаў Прэзідэнта Беларусі па Брэсцкай, Гродзенскай абласцях і Мінску\n515 Вены пад ударам. Чым небяспечны варыкоз, i што будзе, калi хваробу запусцiць\n434 «Лiстапад-2020»: любоў да кiно яднае насуперак абставiнам


Больш за 13 тыс. чалавек наведала Цэнтр бяспекі МНС у Магілёве | Магiлёўскi аблвыканкам\nБольш за 13 тыс. чалавек наведала Цэнтр бяспекі МНС у Магілёве\nЦэнтр бяспекі МНС у Магілёве наведала ўжо больш за 13 тыс. дзяцей і дарослых. На гэтую сучасную інтэрактыўную пляцоўку для навучання прыязджаюць не толькі магілёўцы, але і госці з усёй вобласці. Пра гэта паведаміла старшы інспектар Цэнтра бяспекі жыццядзейнасці і ўзаемадзеяння з грамадскасцю абласнога ўпраўлення МНС Вольга Нехарошых.\nУ цэнтры бяспекі некалькі тэматычных блокаў. Кожны аформлены пад канкрэтны сцэнарый з рэальнага жыцця: ад ядзернай бяспекі да правілаў паводзін падчас навальніцы. У цэнтры бяспекі створана безбар’ернае асяроддзе, каб навучанне было даступным людзям з інваліднасцю. Дарослыя і дзеці даведаюцца, як граматна дзейнічаць у надзвычайных сітуацыях, а дапамагаюць у гэтым сучасныя тэхналогіі.\n«Навучанне праводзіцца за кошт тэхналогій з выкарыстаннем дапоўненай рэальнасці, у аснове якіх – віртуальнае змяшчэнне навучэнцаў у асяроддзе, якое імітуе надзвычайную сітуацыю. Гэта значна павышае эмацыйнае ўспрыманне мадэляванай абстаноўкі. Матэрыял засвойваецца лягчэй і запамінаецца надоўга. Спецыяльны экшн – лабірынт з задымленнем. Гэта памяшканне ўяўляе з сябе лабірынт, які трэба прайсці ва ўмовах шчыльнага задымлення з імітацыяй полымя. Аднойчы прайшоўшы ў цэнтры гэты лабірынт, чалавек, трапляючы ў рэальную сітуацыю з пажарам, па-першае, ужо не будзе панікаваць, а па-другое, будзе граматна дзейнічаць пры эвакуацыі», – адзначыла Вольга Нехарошых.\nЦэнтр бяспекі жыццядзейнасці размешчаны па адрасе: Магілёў, зав. Пажарны, 6. Для фарміравання груп неабходна папярэдне патэлефанаваць на нумар 8 (0222) 64-09-70 і дамовіцца аб даце і часе наведвання.


Наш крухмал знойдзе спажыўца — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\n22.01.2010 26.06.2011 Автор: admin\nКрухмала-патачная прамысловасць, галіна харчовай прамысловасці, якая вырабляе крухмалапрадукты — крухмал, патаку, глюкозу і іншыя. Яе развіццё на Беларусі пачалося ў 1840-х гадах на дробных прадпрыемствах. Пры базіснай крухмалістасці бульбы (15%) яе расход на вытворчасць 1 тоны сухога крухмалу складае 6,4-6,6 тон.\nКрухмал — белы аморфны парашок без паху і смаку, які па знешняму выгляду напамінае муку. Не раствараецца ў халоднай вадзе, у гарачай утварае калоідны раствор. Асноўныя крыніцы атрымання крухмалу — бульба, кукуруза, пшаніца, рыс, сорга.\nКрухмал мае шырокае харчовае і тэхнічнае прымяненне ў народнай гаспадарцы. Сыры — перапрацоўваецца ў патаку, дэкстрыны, штучнае сага, глюкозу, мадыфікаваныя крухмалы. Сухі крухмал служыць для прыгатавання кулінарных і кандытарскіх вырабаў, выкарыстоўваецца ў каўбаснай вытворчасці. Ён знаходзіць прымяненне таксама ў тэкстыльнай, папяровай, паліграфічнай, запалкавай, парфумнай, рэзінавай вытыворчасцях. У медыцыне крухмал выкарыстоўваюць для прыгатавання нерухомых павязак, прысыпак і мазяў.\nУ Беларусі налічваецца 17 спецыялізаваных прадпрыемстваў па вытворчасці крухмалу. Самым маладым з іх з’яўляецца крухмальны завод ААТ «Айчына». Першая прадукцыя тут была атрымана ў верасні мінулага года. Аб асаблівасцях работы прадпрыемства расказвае яго тэхнолаг Т.В.Гічава.\n— Тамара Віктараўна, што сабой уяўляе ваша вытворчасць?\n— Для вытворчасці бульбянога крухмалу выкарыстоўываюцца разнастайныя тэхналагічныя схемы. Але незалежна ад апаратурнага афармлення, кожны з гэтых спосабаў уключае аднолькавыя тэхналагічныя аперацыі: захоўванне сыравіны, падрыхтоўка яе да перапрацоўкі, аддзяленне бульбянога соку і мязгі, ачыстка сушка і фасоўка крухмалу, утылізацыя пабочных прадуктаў.\nНайбольш эфектыўнай ў дадзены момант з’яўляецца тэхналогія перапрацоўкі бульбы на крухмал з выкарыстаннем шматступенчатай гідрацыклоннай устаноўкі, на якой ажыццяўляюцца аперацыі раздзялення тонказдробненнай бульбяной кашкі на крухмальную суспензію і сумесь мязгі з бульбяным сокам.\nНа нашым заводзе ўстаноўлена кітайскае абсталяванне, якое ўключае гідрацыклонную ўстаноўку вытворчасці карпарацыі «СLETC». Кітайскі бок праводзіў яго мантаж, наладку і выпрабаванне. Пры трохзменным рэжыме работы мы здольныя перапрацоўваць 100 тон бульбы ў суткі. У нас налічваецца тры цэхі: мыйкі і здрабнення бульбы, атрымання крухмальнага малачка, сушкі і фасоўкі прадукцыі. Пры поўнай загрузцы на заводзе павінна працаваць 40 чалавек.\n— А наколькі задавальняе якасць перапрацоўваемай сыравіны?\n— Па тэхналогіі мы павінны перапрацоўваць бульбу з сярэднім утрыманнем крухмалу не ніжэй 14%. Але, жыццё, як кажуць уносіць свае карэктывы. Напрыклад, раннеспелы сорт галандскай селекцыі «рэд скарлет», які мы перапрацоўвалі ўтрымлівае ў сярэднім толькі 11% крухмалу. Зразумела, што ў такім выпадку павялічваецца сабекошт выпускаемай прадукцыі.\nВельмі важны аспект і захоўванне сыравіны. На тэрыторыі завода ўжо пачата будаўніцтва тыпавога бульбасховішча, што дасць магчымасць звесці да мінімуму страты бульбы пры захоўванні.\n— Тамара Віктараўна, а якім чынам выкарыстоўваюцца пабочныя прадукты?\n— Асноўным пабочным прадуктам пры вытворчасці крухмалу на заводзе з’яўляецца мязга. Яе мы абязводжаем і накіроўваем на корм жывёле на МТФ «Харава». Бульбяная мязга — вугляводны корм, які можа выкарыстоўвацца, для скармлівання, як дойным каровам, так і маладняку.\n— А наколькі паспяхова ідзе рэалізацыя вырабленага крухмалу?\n— З пачатку сезона на заводзе атрымана каля 200 тон крухмалу. Каля 20% яго адпавядае сорту экстра, астатнія 80% — вышэйшаму. Рэалізуем мы сваю прадукцыю для патрэб канцэрнаў «Белбіяфарм», «Беллегпрам», мясакамбінатаў і хлебазаводаў рэспублікі і вобласці. На наступны сезон пастараемся выйсці з пастаўкамі нашай прадукцыі вытворчаму аб’яднанню «Беларуськалій». Частка крухмалу ўжо паступіла ў рознічны гандаль. Я думаю, што якасны крухмал заўсёды будзе карыстацца попытам у спажыўцоў. Дарэчы, шмат каго зацікавяць рецепты с фото.\n— Тамара Віктараўна, вытворчасць крухмала носіць сезонны характар. А ці ёсць, якія небудзь напрацоўкі, каб гэты сезон працягваўся як мага даўжэй?\n— Мы над гэтым працуем. Дарэчы, падчас наведвання завода прэм’ер-міністрам Рэспублікі Беларусь С.С.Сідорскім у снежні мінулага года, пытанне гэта таксама ўзнімалася. На перспектыву маем намер вырабляць мадыфікаваны крухмал. Для гэтага неабходна яшчэ набыць і ўстанавіць адпаведнае абсталяванне. На аналагічным заводзе ў ААТ «Новая Друць» Бялыніцкага раёна вытворчасць мадыфікаванага крухмалу ўжо арганізавана. Мы павінны справіцца таксама.\nПредыдущая записьПружанцам апладзіравалі расіяне і дагестанцы\nСледующая запись«ЮНІМІЛК Пружаны» і яго дырэктар\nА са старога крухмальнага трэба зрабіць — бровар(гарэлачна-лікёрны)!\nГрошай будзе ў бюджэце — аж за вочы!


Кампанія «Кентаўр», у якой прайшлі ператрусы, падала скаргу ў КДК і Генпракуратуру | Новы Час\n«Кентаўр» разам з адвакатам падаў скаргі на дзеянні Дэпартаменту фінансавых расследаванняў у Камітэт дзяржкантролю і Генеральную пракуратуру, расказаў tut.by дырэктар кампаніі Сяргей Прохарчык.\nПератрусы прайшлі ў двух офісах кампаніі ў чацвер, 11 чэрвеня. Пасля іх дырэктар распавядаў, што ў іх канфіскавалі дакументы па фарміраванні статутнага фонду, пратакол сходу акцыянераў, базу па бухгалтарскім уліку, два працоўныя ноўтбукі, два тэлефоны. Нікога нікуды не выклікалі і не дапытвалі, абвінавачванняў не прад’яўлялі.\n«З “Белгазпрамбанкам” у нас добрыя працоўныя адносіны, аснову якіх складае дамова на разлікова-касавае абслугоўванне. Мы супрацоўнічаем з імі шмат гадоў, але, акрамя гэтага, супрацоўнічаем яшчэ з 13 банкамі», — казаў Сяргей Прохарчык.\n11 чэрвеня ў галоўны офіс «Белгазпрамбанку» прыйшлі супрацоўнікі Дэпартаменту фінансавых расследаванняў. Ператрус таксама праходзіў у людзей, звязаных з Бабарыкам. Ператрусы праходзяць у рамках крымінальнай справы паводле ч. 2 арт. 243 «Ухіленне ад выплаты падаткаў і збораў у асабліва буйным памеры» і ч. 2 арт. 235 «Легалізацыя сродкаў, атрыманых злачынным шляхам, у асабліва буйным памеры».\nУ якасці падазраваных праходзяць прадстаўнікі камерцыйных структураў, былыя і дзейныя работнікі банкаўскай сістэмы. Як адзначылі ў Камітэце дзяржаўнага кантролю, былы кіраўнік «Белгазпрамбанку» і патэнцыйны кандыдат на пасаду прэзідэнта Віктар Бабарыка ў рамках справы працэсуальнага статусу не мае.\nАднак пазней старшыня Дзяржкантролю Іван Тэртэль заявіў: «Не магу сабе ўявіць, што тое, што чынілася ў банку намеснікамі, магло быць невядомым кіраўніку. Магу пацвердзіць, што цяпер у нас ёсць пераканаўчыя доказы ягонай датычнасці да дадзенай супрацьпраўнай дзейнасці».\nі Генеральная пракуратура\nРахункі страхавой кампаніі «Кентаўр», дзе былі ператрусы, заблакавалі


Беларускія назіральнікі паехалі на азэрбайджанскія выбары\n04 лістапад 2005, 15:53\nВалер Каліноўскі, Менск Назіральнікі ад урадавых і незалежных структураў Беларусі накіраваліся на выбары парлямэнту Азэрбайджану, якія маюць адбыцца 6 лістапада. Напярэдадні выбараў сытуацыя ў гэтай краіне абвастрылася, улады нават выкрылі рыхтаваны дзяржаўны пераварот. Узмацніўся ціск на незалежныя СМІ і апазыцыю. Назіральнікі адзначаюць пэўнае падабенства палітычнай сытуацыі ў Азэрбайджане і Беларусі.\nНазіральнікі ад беларускага парлямэнту і ЦВК будуць працаваць на азэрбайджанскіх выбарах у складзе місіі Садружнасьці незалежных дзяржаваў, паведаміў сакратар ЦВК Беларусі Мікалай Лазавік.\n(Лазавік: ) “Ужо паехала сябар Цэнтравыбаркаму Казловіч Марына, яна ўжо ў палёце”.\nСам спадар Лазавік быў у Азэрбайджане ў 2003 годзе падчас прэзыдэнцкіх выбараў, на якіх перамог сын папярэдняга лідэра краіны Ільхам Аліеў. Спадар Лазавік ня лічыць магчымым ацэньваць ступень дэмакратычнасьці азэрбайджанскага выбарчага заканадаўства, параўноўваць зь беларускім.\n(Лазавік: ) “У іх свая выбарчая сыстэма, свае традыцыі, і каб казаць, дэмакратычныя выбары ці не, трэба мець інструмэнт для вымеру дэмакратычнасьці. Цяпер міжнародная супольнасьць такога інструмэнту ня мае”.\nАд Палаты прадстаўнікоў назіраць паехаў дэпутат Алег Скадынец. Ягоны калега Сяргей Гайдукевіч прагназуе, што выбары ў Азэрбайджане пройдуць паводле сцэнару ўлады:\n(Гайдукевіч: ) “Ніякіх нечаканасьцяў ня будзе. На жаль. Хацелася б назіраць справядлівыя і сумленныя выбары”.\nДэпутат азэрбайджанскага парлямэнту ад апазыцыі, дакладчык ПАРЭ па Беларусі Азім Малазадэ зазначыў, што, на ягоную думку, ступень дэмакратычнасьці рэжыму ў ягонай краіне істотна вышэйшая, чым у Беларусі. Прынамсі, Азэрбайджан зьяўляецца сябрам Рады Эўропы.\n(Малазадэ: ) “Супрацоўніцтва з НАТО, Эўразьвязам для нас зьяўляецца стратэгічным прыярытэтным кірункам. Разам з тым, мы лічым, што ў Азэрбайджане трэба шмат зрабіць дзеля нармальнага функцыянаваньня дэмакратычных існтытутаў — дамагчыся вольных выбараў, вольнай прэсы, бесьперашкоднасьці ў дзейнасьці палітычных арганізацыяў, свабоды прадпрымальніцтва і вяршэнства закону. Пакуль ёсьць рэшткі савецкіх тэндэнцыяў, калі чалавек зьяўляецца дзяржаўным вінцікам і служыць дзяржаве”, — сказаў азэрбайджанскі дэпутат Азім Малазадэ, лідэр правацэнтрысцкай Партыі дэмакратычных рэформаў.\nПрадстаўнік закрытага ўладамі праваабарончага цэнтру “Вясна” Валяннцін Стэфановіч быў у Азэрбайджане на прэзыдэнцкіх выбарах 2003 году. Ён таксама лічыць, што ў параўнаньні з гэтай краінай у Беларусі горшая сытуацыя ў галіне дэмакратыі.\n(Стэфановіч: ) “Там газэты апазыцыйныя свабодна выдаюцца. І выбарчае заканадаўства значна лепшае, чым у нас. Іншая справа, што практыка яго выкарыстаньня застаецца савецкай. Там свае недахопы: вельмі вялікая карупцыя, плюс кланавасьць і вельмі вялікі разрыў паміж слаямі грамадзтва”.\nСпадар Стэфановіч паведаміў, што ягоную арганізацыю на выбарах у Азэрбайджане прадстаўляе Алесь Бяляцкі, які, аднак, не атрымаў акрэдытацыі як міжнародны назіральнік і працуе там разам з дэлегацыяй Нарвэскага Хэльсынскага камітэту.\nЛідэр БНФ Вінцук Вячорка паведаміў, што ягоная партыя рыхтуе дамову аб супрацоўніцтве з азэрбайджанскай партыяй “Мусават”. Спадар Вячорка таксама пільна сочыць за выбарчай кампаніяй у гэтай краіне:\n(Вячорка: ) “Трэба глядзець на досьвед азэрбайджаснкіх уладаў на чале з Аліевым-сынам, як яны і перад выбарамі манапалізуюць інфармацыйную прастору, і падчас саміх выбараў дзейнічаюць — дзеля таго, каб прагназаваць, якія будуць паводзіны лукашэнкаўскай улады падчас нашых так званых выбараў”.\nСпадар Вячорка зазначыў, што перад выбарамі ціск на апазыцыю і прэсу ў Азэрбайджане ўзмацніўся, але ён прагназуе, што там дэмакраты ўсё ж увойдуць у парлямэнт. А адзін зь лідэраў АГП Аляксандар Дабравольскі нагадвае, што ў Азэрбайджане адбылася перадачы ўлады ад бацькі да сына, і лічыць, што гэта небясьпечны прыклад для А.Лукашэнкі.


CSV Каб OXPS Канвэртар, Онлайн канвэртар - Канвертаваць відэа, аўдыё, выявы, PDF - OnlineConvert.Com\nCSV Каб Oxps Канвэртар\nІнтэрнэт Канвертаваць CSV Каб OXPS Выкарыстоўвайце OnlineConvert Online. Бясплатна Хутка! Ніякая рэгістрацыя не патрабуецца.\nЯк канвертаваць CSV Каб OXPS?\nІнтэрнэт CSV Каб OXPS, вы можаце паставіць фармат CSV Каб OXPS на свой кампутар, планшэт або мабільны тэлефон, не загружаючы ніякага праграмнага забеспячэння!\nЗагрузіць файл CSV\nСпампуйце файл CSV\nЯк канвертаваць онлайн CSV？


29.11.2019 18:42 2196 Праглядаў Вільнюс Ліда Бярозаўка\nЯшчэ загадзя яны аб’ехалі ў сваім рэгіёне ўсе вядомыя месцы баёў і пахаваняў паўстанцаў 1863 года і ўзялі там па жмені зямлі, каб дазахаваць яе пасля ў Вільні, побач з іншымі ўдзельнікамі і кіраўнікамі паўстання.\nГаворыць Гарадзенскі абласны каардынатар Руху "За Свабоду" Вітольд Ашурак:\n– Гэта сімвалічны жэст. Ён надзвычай важны. Важна не толькі прынесці частку зямлі тых герояў, дзе яны зараз спяць, да правадыра паўстання. Важна адчуць сувязь паміж тымі героямі і намі цяперашнімі, нашай беларускай нацыяй.\nПадзеі 22 лістапада паказалі, што сувязь існуе, сувязь моцная і беларуская нацыя мацнее.\nУ Гомелі адбылася вечарына з нагоды перапахавання Кастуся Каліноўскага. Некалькі дзясяткаў чалавек сабраліся ў грамадска-палітычным цэнтры па вуліцы Палеская, 52, каб ушанаваць памяць героя.


Галоўная ➠ З паперы ➠ Паравозік з скрынак\nВаш дзіця будзе ў ім катаць сваіх цацачных сяброў. Да таго ж, такі паравоз можа выдатна паслужыць кантэйнерам для захоўвання цацак – дзеці з задавальненнем будуць пасадзіць у вагоны сваіх лялек і плюшавых мішак.\nПаравоз сваімі рукамі\nДля вырабу такога паравозік вам спатрэбяцца:\nзялёныя і чырвоныя самаклейныя шпалеры\nпаддоны для кветкавых гаршкоў\nдвухбаковы і звычайны скотч.\nДля стварэння вагонаў лепш за ўсё падыдуць скрынкі з-пад бананаў. Калі скрынкі без дна, то зручней будзе заляпіць яго скотчам, уклаўшы выразаны па памеры кардон. Для колаў вагона вазьміце пластмасавыя вечка, зрэзаўшы нажом ўсе няроўнасці. А тырчалі вонкі ад пластыкавых бутэлек, якія спатрэбяцца для мацавання колаў да скрынцы. Па памеры рыльца бутэлькі ў цэнтры вечка выражыце адтуліну нажом.\n1. Вызначце на скрынцы месца размяшчэння колаў, прыкладзеце вечка і абведзены адтуліну. Пасля чаго выражыце намечаныя адтуліны. У адтуліну знутры скрынкі устаўце рыльца бутэлькі. Надзеньце на яго крышку, затым замацуеце каўпачком – гэта пакуль што была прымерка.\n2. Цяпер абклейце скрынку самоклейкой зялёнага колеру. Рым-балты спатрэбяцца для счаплення вагонаў паміж сабой. Пры дапамозе адверткі зрабіце адтуліну ў скрынцы і, уставіўшы рым-болт, закруціце гайку.\n3. Прорежьте адтуліны для колаў і ўстаўце туды рыльцы ад пластыкавых бутэлек.\nпаравозік сваімі рукамі\n4. Знутры па верхнім краі скрынкі прыляпіце двухбаковы скотч.\n5. Для ўнутранай частцы вагона з падкладачных тканіны сшейте ўкладыш, прыляпіўшы яго двухбаковым скотчам.\n6. Вечка пафарбуйце залацістай аэразольнай эмаллю і пасля высыхання прымацуеце іх да горлышкам пластыкавых бутэлек, дзякуючы гэтаму яны будуць круціцца.\nвагон сваімі рукамі\n7. Вагончык гатовы! Цяпер самае складанае – паравоз!\n8. Разрэжце па баках кантавую бок скрынкі. Сценку злёгку паглыбіць. Нажом зрэжце куты. Гэта будзе пярэдняя частка паравоза.\n9. Выражыце з кардона дэталь, аналагічную па памеры перыметра верхняй частцы. Акрамя дна абклейце усе скотчам і самоклейкой.\nДля кабіны падыдзе скрынка з-пад сокаў, а для насавой часткі - пластыкавая банка.\n10. Выражыце на скрынцы адтуліну па горлышку банкі так, каб яно туды шчыльна ўстаўляліся.\n11. Знізу скрынкі кардонныя зрабіце дно.\n12. Абклейце самоклейкой скрынку, прызначаную для кабіны акрамя верхняй часткі.\nЗрабіце адтуліны для мацавання.\n13.Злучыце кабіну з ніжняй часткай паравоза - рыльцы бутэлек павінны ўвайсці ў адтуліны на дне кабіны - і закруціце іх знутры вечкамі ад бутэлек. Тое ж самае прарабіце і з насавой часткай паравоза.\n14. Зрабіце адтуліну па памеры рыльца бутэлькі ў пластыкавай банку. І з зваротнай боку банкі перпендыкулярна яму зрабіце такое ж адтуліну па цэнтры банкі. Труба - з верхняй часткі пластыкавай бутэлькі. Пафарбуйце яе залацістай аэразольнай эмаллю.\n15. Выкляты бакавую частку кабіны.\n16. Дах кабіны – з кардона. Абклейце самоклейкой, а пры дапамозе скотчу прымацуеце да даху бакавыя часткі.\n17. З старой пластмасавай мыльніцы для ванны можна зрабіць бампер, папярэдне афарбаваўшы яго.\n18. Фары таксама можна зрабіць з коркаў ад бутэлек.\n19. Для колаў паравоза вазьміце пластыкавыя паддоны з-пад кветкавых вазонаў. Для пярэдніх - ледзь менш, для задніх - крыху больш.\n20. З жоўтай паперы выражыце вокны.\nяк змайстраваць паравоз\nВы можаце зрабіць столькі вагонаў, колькі пажадаеце і колькі дазваляе вам жылая плошча. Уз'яднайце іх рым-балтамі, і смела пачынайце гуляць – ваш малы будзе ў захапленні, атрымаўшы ў падарунак такі самаробны паравозік!\nДзякуй Галіне Тиховой за прекраснеший МК!


Вы здесь » Форум | belpotter.by » Архив » Раздзел 5. Загінуўшы ваяр\nГары выпаўз з вады і натыкнуўся на вялікую цёмную масу на тым месцы, дзе быў Хагрыд.\n- Хагрыд? Хагрыд, скажы што-небудзь…\nАле цёмная маса не рухалася.\n- Хто тут? Гэта Потар? Ты – Гары Потар?\nГары не пазнаў гэтага мужчынскага голасу. Потым закрычала жанчына: ”Яны разбіліся, Тэд! Яны разбіліся ў садзе!”\nУ Гары закруцілася галава.\n- Хагрыд, - неразумна паўтарыў ён, і ў яго падкасіліся ногі.\nНаступнае што ён памятаў, ён ляжыць бокам на чымсьці мяккім, яго рэбры і правая рука палаюць, нібы агнём. Яго выбиты зуб зноў вырас. Шнар на лбу яшчэ баліць.\nЁн адкрыў вочы, і ўбачыў, што ляжыць на канапе ў незнаёмай, асветленай лямпай гасцінай. Яго заплечнік ляжаў на палу, мокры і брудны. Светлавалосы, поўны мужчына ўстрывожана глядзеў на Гары.\n- Хагрыд у парадку, сынок, - сказаў Мужчына. – Жонка даглядае за ім. Як ты сябе адчуваеш? Я вылечыў твае рэбры, зуб і руку. Дарэчы, я Тэд, Тэд Тонкс – бацька Німфадоры.\nГары хутка сеў. Святло яго асляпіла, і ён адчуў сябе хворым і стаміўшымся.\n- Валан дэ морт…\n- Спакайней, - сказаў Тэд Тонкс, дакрануўшыся да пляча Гары і прымушаючы яго зноў прылегчы на канапу. - Гэта была жудасная аварыя. Дарэчы, што здарылася? Нешта не ў парадку з матацыклам? Артур Уізлі зноў пераацаніў сябе, сябе і свае маглаўскія вынаходствы?\n- Не, - адказаў Гары, і яго шнар запульсаваў, быццам гэта была адчыненая рана. – Пажыральнікі Смерці, іх было шмат… мы разбіліся…\n- Пажыральнікі Смерці? – рэзка перапытаў Тэд. – Што значыць Пажыральнікі Смерці? Я думаў, яны не ведаюць, што вы будзеце перапраўляцца сёння, я думаў…\n- Яны ведалі, - запярэчыў Гары.\nТэд Тонкс паглядзеў на столь, быццам спадзяючыся разглядзець неба.\n- Мы ведаем, што нашы ахоўныя чары трымаюцца, ці не так? Яны не могуць да нас дабрацца ў межах ста ярдаў з любога боку.\nЗараз Гары зразумеў, чаму Валан дэ морт знік; гэта адбылося ў тым месцы, дзе матацыкл перасёк адзін з магічных бар’ераў Ордэна. Гары спадзяваўся, што яны будуць дзейнічаць і далей: ён уявіў Валан дэ морта, у ста ярдах вышэй іх, які шукае спосаб пракрасціся праз тое, што Гары прадставіў сабе як вялікую празрыстую бурбалку.\nГары спусціў ноі з канапы; ён павінен быў убачыць Хагрыда ўласнымі вачамі перш, чым ён паверыць, што той жывы. Гары толькі паспеў падняцца, калі дзверы прыадчыніліся і Хагрыд праслізнуў пра яе, яго твар быў пакрыт брудам і крывёй, ён трохі кандыбаў, але, безумоўна, ён быў жывы.\n- Гары! Перакуліўшы два далікатных століка і азіяцкі ландыш, Хагрыд перамахнуў адлегласць паміж імі ў два кроку і заключыў Гары ў абдымкі, якія амаль зламалі яго нядаўна адноўленыя рэбры.\n- Вось гэта да, Гары, як ты гэта… як ты выбраўся? Я думаў мы зніклі.\n- Э, я таксама. Я не магу паверыць…\nГары вырваўся. Ён заўважыў жанчыну, якая ўвайшла ў пакой за Хагрыдам.\n- Ты! – крыкнуў ён і саўгануў руку ў кішэнь, але яна была пуста.\n- Твая палачка тут, сынок, - сказаў Тэд, укладваючы яе ў руку Гары. – Яны ляжала побач з табой, а я яе падняў. І гэтая жанчына, якую ты жадаў зачараваць – мая жонка.\n- О… Я… Прабачце.\nПа рухах Місіс Тонкс, яе падабенства з сястрой Белатрысай станавілася ўсё меней прыкметнай: яе валасы былі светла-карычневага колеру і яе вочы былі буйней і дабрэй. Аднак яна выглядала трохі ганарыстай пасля рэплікі Гары.\n- Што з нашай дачкой? – спытала яна. – Хагрыд і ты патрапілі ў пастку; дзе Німфадора?\nЯнаі Тэд абмяняліся поглядамі. Сумесь асцярогі і віны захапіла Гары пры выглядзе іх твараў; калі хто-небудзь з астатніх загінуў, гэта была бы яго віна, толькі яго. Ён жа пагадзіўся на план, сам даў ім свае валасы…\n- Партал, - сказаў ён раптам успомніўшы. – Мы павінны вярнуцца да Нары і пазнаць… тады мы зможам паслаць вам вестку, або… або Тонкс зможа… яна…\n- З Німфадорай усё будзе ў парадку, Андрамеда. – сказаў Тэд. – Яна ведае сваю справу, яна не першы дзень працуе Аўрорам. Партал тут, - дадаў ён, звяртаючыся да Гары. – Вы знікнеце праз тры хвіліны, калі дакранецеся да яго.\n- Так, вядома, - адказаў Гары. Ён сзапіў свій заплечнік і закінуў яго на плечы. – Я …\nЁн паглядзеў на Місіс Тонкс, жадаючы папрасіць прабачэння за стан трывогі, у якім ён яе пакідае і за тое, што ён адчувае сябе ў гэтым вінаватым, але яму на розум не прыйшло слоў, якія бы не здаліся пустымі і няшчырымі.\n- Я перадам Тонкс… Німфадоры… каб яна паслала вестку, калі яна… Дзякуй за дапамогу, дзякуй за ўсё. Я…\nЁн быў рады выйсці з пакоя і рушыць услед за Тэдам Тонксам па кароткім пярэднім пакоі ў спальню. Хагрыд прайшоў за імі, нізка нахіляючыся, каб не стукнуцца галавой аб дзвярной праем.\n- Вось, сынок. Гэта Партал. – Містэр Тонкс паказваў на маленькі, упрыгожаны срэбрам грабянец, чкі ляжаў на трумо.\n- Дзякуй, - сказаў Гары, дакрануўшыся пальцам да грабянца, гатовы да знікнення.\n- Пачакайце-ка, - выклікнуў Хагрыд, аглядаючыся па баках. – Гары, дзе Букля?\n- Яна… яна загінула, - сказаў Гары.\nЖах рэальнасці распаўсюдзіўся па яго целу: ён адчуваў сябе вінаватым, слёзы напоўнілі яго вочы. Сава была яго таварышам, яго велізарнай сувяззю з чарадзейным мірам кожны раз, калі ён быў змушаны вярнуцца да Дурслей.\nХагрыд працягнуў гіганцкую руку і пагладзіў яго па плячу.\n- Не бяры да галавы, - рэзка сказаў ён. – Не бяры ў галаву. Яна пражыла вельмі доўгае жыццё…\n- Хагрыд, - перасцерагальна сказаў Тэд Тонкс, паколькі грабянец пылаў ярка-сінім колерам, і Хагрыд паспеў дакрануцца да яго як раз сваечасова.\nНешта рэзка тузанула за пупок. Як калі бы нябачная сіла схапіла і панесла наперад, Гары выносіў у нябыт яго палец, быццам прылеплены да Партала. Ён і Хагрыд імчаліся ўдалячынь ад хаты містэра Тонкса. Секундай пазней ногі Гары стукнуліся аб цвёрдую зямлю, і адчуў, што яго рукі і калены апынуліся ў двары Нары. Ён пачуў крыкі. Адкінуўшы ў бок ужо не пылаўшы грабянец, Гары падняўся, трохі хістаючыся, і ўбачыў Місіс Уізлі і Джыні, якія выходзілі праз чорны ход, і Хагрыда, які таксама зваліўся на зямлю і цяпер спрабаваў устаць на ногі.\n- Гары? Ты- сапраўдны Гары? Што здарылася? Дзе – астатнія? – крычала Місіс Уізілі.\n- Што вы маеце ў выглядзе? Няўжо яшчэ ніхто не вярнуўся? – спытаў Гары.\nАдказ быў ясны па збляднеламу твару Місіс Уізлі.\n- Пажыральнікі Смерці чакалі нас, - распавёў ёй Гары. – Мы былі акружаныя у імгненне, мы ратаваліся… яны ведалі, што гэта павінна было здарыцца сёння ўвечары… Я не ведаю, што здарылася з астатнімі, чацвёра, пераследвалі нас, нам нічога не заставалася, акрамя як збегчы, і затым Валан дэ морт дагнаў нас…\nЁн учуў ноткі апраўдання ў сваім голасе, просьбу зразумець, чаму ён не ведаў аб тым, што здарылася з яе сынамі, але…\n- Як добра, што з вамі ўсё ў парадку, - сказала яна, абдымаючы Гары, але ён не адчуваў, што гэта заслужыў\n- У цябе няма брэндзі, Моллі? – спытаў Хагрыд. – Для медыцынскіх мэт?\nЯна, магчыма, магла начараваць брэндзі, але паколькі Місіс Уізлі паспяшалася назад да хаты, Гары зразумеў, што яна жадала схаваць свій твар. Ён звярнуўся да Джыні, і яна адказала на яго нямое пытанне адразу жа.\n- Рон і Тонкс, як лічылася, павінны былі вярнуцца першымі, але яны не паспелі да Партала, ён вярнуўся без іх, - сказала яна, паказваючы на іржавую банку алею, якая ляжала на зямлі паблізу. – Гэта, - яна паказала на стары красовак, - павінны былі быць тата і Фрэд, яны па задумцы былі другімі. Ты і Хагрыд былі трэцімі, і, - яна праверыла свае гадзіны, - калі ў іх атрымаецца, Джордж і Люпін павінны вярнуцца прыблізна праз хвіліну.\nМісіс Уізлі вярнулася з бутэлькай брэндзі, якую яна ўручыла Хагрыду. Той адкаркаваў яе і выпіў залпам.\n- Мама! – закрычала Джыні, паказваючы на месца ў некалькіх футах ад іх.\nСіняе святло з’явілася ў цемры. Яно станавілася буйней і ярчэй, і Люпін з Джорджам з’явіліся, круцячыся і падаючы. Гары неадкладна зразумеў, што нешта не так: Люпін прытлімліваў Джорджа, які быў без прытомнасці і яго твар быў запар пакрыт крывёй.\nГары пабег наперад і схапіў Джорджа за ногі. Разам, ён і Люпін занеслі Джорджа ў хату праз кухню ў гасцінуюю і паклалі на канапу. Калі ўключаная лямпа асвятліла галаву Джорджа, Джыні пачала затыхацца, а ў Гары скруціла страўнік: адно вуха Джорджа было адарванае. Гэты бок яго галавы і шыі быў заліты вільготнай, агідна пунсовай крывёй.\nЛедзь Міс Уізлі схілілася над сынам, Люпін схапіў Гары рукой і не занадта мякка адцягнуў яго назад у кухню, дзе Хагрыд усё яшчэ спрабаваў прайсці праз чорны ход.\n- Ой! – выклікнуў Хагрыд з абуранасцю. – Адпусці яго! Адпусці Гары!\nЛюпін не звярнуў на яго ўвагі.\n- Якая істота сядзела ў куце, калі Гары Потар упершыню пабываў у маім кабінеце ў Хогвартсе? – спытаў ён, трасучы Гары. – Адказвай мне!\n- А… гріндылоў, па-мойму?\nЛюпін адпусціў Гары і сеў насупраць кухоннага буфета.\n- Што тут адбываецца? Зароў Хагрыд.\n- Прабач, Гары, але я павінен быў праверыць, - каротка адказаў Люпін. – Мы былі адданыя. Валан дэ морт ведаў, што цябе будуць перавозіць сёння ўвечары і адзіныя людзі, якія маглі распавесці яму, былі непасрэдна залучаныя ў план.Ты магчыма, мог быць самазванцам.\n- Чаму ж ты не праверыў мяне? – затыхнуўся Хагрыд, па-ранейшаму змагаўшыся з дзвярным праёмам сорнага ўваходу.\nТы напалову волат, - адказаў Люпін, зірнуўшы на Хагрыда. – Адваротнае Зелле відазмяняе толькі людзей.\n- Ніхто з Ордэна не сказаў бы Валан дэ морту, што мы будзем пераязджаць сёння, - выклікнуў Гары.\nГэтая думка жахала яго, ён не мог у гэта паверыць. – Валан дэ морт пачаў праследваць мяне толькі ў канцы, ён спачатку не ведаў, зто з усіх сапраўдны я. Калі бы яму данеслі наш план, ён бы ведаў, што я з Хагрыдам.\n- Валан дэ морт праследваў цябе? – хутка спытаў Люпін. – Што адбылося? Як вы выратаваліся?\nГары каротка распавёў аб тым, як Пажыральнікі Смерці, якія пераследвалі іх, здавалася, пазналі ў ім праўдзівага Гары, як яны спынілі пераслед, як яны, мусіць, выклікалі Валан дэ морта, які з’явіўся непасрэдна перад тым, як Гары з Хагрыдам апынуліся ў бацькоў Тонкс.\n- Яны пазналі цябе? Але як? Што ты зрабіў?\n- Я… - Гары паспрабаваў успомніць, яале ўсё вандраванне здавалася цяпер змешваннем панікі і замяшання. – Я бачыў Стэна Шанпайка… ён быў кандуктарам на Начным Рыцару, вы ведаеце? І я паспрабаваў абяззбоіць яго замест таго, каб… ну, ён жа не разумеў што робіць, так? На яго, павінна быць, дзейнічаў Імперыус!\nЛюпін выглядаў ашаломленым.\n- Гары, час для заклёнаў раззбраення мінуў! Гэтыя людзі спрабавалі схапіць і забіць цябе! І нават Стэн, калі ты сам не зможаш забіць!\n- Мы былі высока над зямлёй! Стэн не валодаў сабой, і калі бы я ўсяго тоьлкі аглушыў яго, ён бы зваліўся і памёр – гэтак жа, як калі бы я ўжыў Аваду Кэдаўру! Экспелліармус выратаваў мяне два года назад ад Валан дэ морта! – абуральна дадаў Гары. Люпін цяпер нагадваў яму студэнта з Пуфендуя, Захару Сміта, які здзекваўся над Гары, калі пазнаў, што Гары збіраецца навучаць Армію Дамблдора заклёнам раззбраення.\n- Верна, Гары, - адказаў Люпін ледзь стрымоўваючыся. – І велізарная колькасць Пажыральнікаў Смерці бачылі гэта. Прабач, але гэта не ў нашу карысць падзейнічала на іх: яны ведаюць цябе. Паўтарыць падобнае сёння вечарам перад Пажыральнікамі Смерці, якія бачылі ці чулі аб першым выпадку, было бы падобна самагубству!\n- Гэта значыць, ты лічыш, што я павінен быў забіць Стэна Шанпайка? – злосна спытаў Гары.\n- Вядома, не,- запярэчыў Люпін, - але Пажыральнікі Серці, адкрыта кажучы большасць з іх, будуць чакаць ад цябе зваротнай рэакцыі! Экспелліармус, - карысны заклён, Гары, але Пажыральнікі Смерці, пэўна думаюць, што гэта твой каронны ход, і я не дазволю табе даказаць ім, што яны правы!\nЛюпін прымусіў Гары адчуць сябе дурным, хоць у ім яшчэ засталася крыха абурэння.\n- Я не жадаю перамагаць, забіваючы людзей на аім шляху толькі таму, што яны там апынуліся, - сказаў Гары. – Так паступае Валан дэ морт.\nУвага Люпіна была згублена. Нарэўце, паспяхова праціснуўшыся ў дзверы, Хагрыд прысеў на крэсла, але яно зламалася пад ім. Не звяртаючы ўагі на збянтэжальныя вокханні і выбачэнні, Гары зноў звярнуўся да Люпіну.\n- З Джорджам усё будзе ў парадку?\nУся злосць Люпіна на Гары, здавалася, патанула ў гэтым пытанні.\n- Я спадзяюся, хоць няма нівднага шанцу аднавіць яго вуха…\nРаптам раздаўся гук звонку. Люпін выбег праз чорны ход. Гары, пераскочыўшы праз ногі Хагрыда, таксама паспяшаўся ў двор.\nДзве фігуры матэрыялізаваліся ў двары, і накалькі Гары іх апазназ, гэта была Герміёна, якая ўжо вярнулася ў сваё нармалёвае аблічча, і Кінгслі, якія абодва сціскалі пагнутую вешалку. Герміёна кінулася да Гары і абняла яго, але Кінгслі не выявіў ніякай радасці пры сустрэчы. Праз плячо Герміёны Гары ўбачыў, што той падняў сваю палачку і прыставіў яе да грудзей Люпіна.\n- Апошнія словы, якія сказаў нам двоім Альбус Дамблдор?\n- Гары – гэта наша епшая надзея. Давярайце яму, - спакойна адказаў Люпін.\nКінгслі накараваў сваю палачку на Гары, але Люпін выклікнуў:\nГэта ён. Я праверыў!\n- Добра, добра, - вымавіў Кінгслі, прыбіраючы палачку зваротна ў кішэнь плашча. – Але хтосьці здрадзіў нас! Яны ведалі, яны ведалі, што гэта здарыцца сёння!\n- Падобна на то, - адказаў Люпін, - але, відавочна, яны не здагадваліся, што будзе сямёра Гары.\n- Малое суцяшэнне! – прагыркаў Кінгслі.\n- Хто яшчэ ярнуўся?\n- Толькі Гары, Хагрыд, Джордж і я.\nГерміёна прыдушыла стогн, прычыніўшы рот рукой\n- Што з вамі адбылося? – спытаў Люпін у Кінгслі.\n- Нас пераследвалі пяцёра, параненыя двое, магчыма, адзін забіты, - адказваў Кінгслі, - і мы бачылі Самі-Ведаеце-Каго, ён далучыўся да пераследу на паўдарогі, але знік даволі хутка. Ремус, ён можа…\n- Лятаць, - працягнуў Гары. – Я таксама яго бачыў, ён накіроўваўся за намі з Хагрыдам.\n- Дык вось чаму ён знік, ён гнаўся за вамі! – выклікнуў Кінгслі. –Я не мог зразумець, чаму ён схаваўся. Але што прымусіла яго змяніць цэль?\n- Гары павёў сябе занадта ветліва са Стэнам Шанпайкам, - адказаў Люпін.\n- Стэн? – паўтарыла Герміёна. – Але я думала, ён у Азкабане?\nКінгслі бязрадасна засмяяўся.\n- Герміёна, там відавочна былі масавыя ўцёкі, пра якіх Міністэрства прымусілі маўчаць. Але што здарылася з вамі, Ремус? Дзе Джордж?\n- Ён страціў вуха, - адказаў Люпін.\n- Страціў…? – ускрыкнула Герміёна.\n- Справа рук Снэгга, - адказаў Люпін.\n- Снэгга? – крыкнуў Гары. – Вы не сказалі…\n- Ён страціў каптур у пагоне, Сектумсемпра заўсёды была спецыялізацыяй Снэгга. Я бы жадаў сказаць, што адквітаўся яму за гэта, але ўсё, што я змог зрабіць – гэта ўтрымаць Джорджа на мятле пасля ранення, ён страціў занадта шмат крыві.\nНастуупіла цішыня, калі яны чацвёра паглядзелі на неба. Не было ніякіх прыкмет руху. Зоркі былі рассыпаныя па небе, немігатлівыя, абыякавыя, незацененыя сябрамі. Дзе цяпер Рон? Дзе Фрэд і містэр Уізлі? Дзе Біл, Флёр, Тонкс, Грум і Мундунгус?\n- Гары складзі нам кампанію! – хрыпла пазваў Хагрыд з дзвярэй, у якіх ён зноў затрымаўся. Цешачыся таму, што хоць што-небудзь можна зрабіць, Гары дапамог яму вызваліцца, а потым мінуў праз пустую кухню ў гасціную, дзе побач з Джорджам сядзелі місіс Уізлі і Джынні. Місіс Уізлі ужо спыніла яго крывацёк, і пад святлом лямпы, Гары ўбачыў адтуліну на месцы вуха Джорджа.\n- Як ён?\nМісіс Уізлі паглядзела вакол і адказала:\n- Я не магу выгадаваць яму вуха, мабыць нейкая Цёмная Магія. Але ўсё магло быць куды горш… Ён жыў.\n- Да ўж, - уздыхнуў Гары. – Слава Богу.\n- Па-мойму я чула кагосьці яшчэ ў двары? – спытала Джыні.\n- Герміёна і Кінгслі, - адказаў Гары.\n- Якое шчасце, - прашаптала Джыні. Яны паглядзелі сябар на сябра. Гары хацелася абняць яе, пагладзіць; яго нават не хвалявалі рэакцыя місіс Уізлі. Але перш чым ён паддаўся сваім жаданням, на кухні раздаўся аглушальны трэск.\n- Я дакажу табе хто я, Кінгслі, пасля таго, як убачу свайго сына, а цяпер сыдзі з дарогі, калі ты ведаеш, што для цябе будзе лепш!\nГары ніколі не чуў містэра Уізлі ў такім тоне. Ён уварваўся ў гасціную; яго лысіні бліскацела ад поту, акуляры сядзелі на насу крыва, Фрэд стаяў прама ззаду яго, абодва жудасна бледнныя, але цэлыя.\n- Артур! – зарыдала місіс Уізлі. – Слава Богу.\nМістэр Уізлі прысеў поруч Джорджа. За ўвесь час, пакуль Гары ведаў Фрэда. Ён ніколі не бачыў яго такім ціхім. Ён глядзеў па-над спінкамі канапы на свайго блізнюка і здаецца не мог паверыць таму, што ён бачыць.\nМагчыма пабуджаны гукамі прыхода Фрэда і бацікі, Джордж заварушыўся.\n- Як ты сябе адчуваеш, Джордж? – прашаптала місіс Уізлі.\nДжордж правёў пальцамі па галаве.\n- Дзірава, - прамырмытаў ён.\n- Што з ім такое? – ускрыкнуў Фрэд усхвалявана. – Яго розум пашкоджаны?\n- Дзірава, - паўтарыў Джордж, адчыняючы вочы і паглядзеўшы знізу ўверх на брата. – Ты бачыш… Я дзіравы. Прадзіраўлены, Фрэд, улавіў?\nМісіс Уізлі расплакалася пушчы ранейшага. Бледны твар Фрэда зноў пачаў пакрывацца чырванню.\n- Патэтычна! – сказаў ён Джорджу. – Патэтычна!\n- Ну добра, сказаў Джордж, усміхаючыся сваёй заплаканай маме. – Ты сказаж нам абасоблена, мама, у любым выпадку.\nЁн паглядзеў вакол.\n-Прывітанне, Гары… Ты – Гары, правільна?\n- Так, я, - адказаў Гары. Прысоўваючыся бліжэй па канапе.\n- Добра, нам павезла, што мы вярнулі хоць бы цябе ў добрым стане зваротна. – сказаў Джордж.\n- А чаму Рон і Біл дагэтуль не пхаюцца ў пасцелі хворага?\n- Яны яшчэ не вярнулісяЮ Джордж, - адказала місіс Уізлі. Усмешка Джорджа знікла. Гары паглядзеў на Джыні і поглядам прапанаваў ёй выйсці з пакоя. Калі яны праходзілі па кухні, яна ціха сказала:\n- Рон і Тонкс павінны зараз вярнуцца. Ім не трэма шмат часу, цётачка Мюріэль жыве недалёка адсюль.\nГары нічога не адказаў. Ён спрабаваў трымаь страх унутры з самога прыбыцця ў Нару, але зараз гэта ахінала яго, асцярога поўзала па яго скуры, пульсуючы ў яго грудзях, перакрываючы горла. Яны выйшлі ў цёмны двор, і Джыні узяла яго за руку.\nКінгслі крочыў газад і наперад, гледзячы на неба, кожны раз ён абарочваўся. Гары ўспомніў дзядзьку Вернана, які патрулюе гасціную гэтак жа мільён гадоў назад. Хагрвд, Герміёна і Люпін стаялі плячом да пляча пільна ўзіраючыся ўверх у цішыні. Ні адзін з іх не паглядзеў вакол, клі Гары і Джыні далучыліся да іх маўклівасці.\nХвіліны ператвараліся ў тое, што магло бы лічыцца гадамі. Найменшае дыханне ветра прымусіла іх усіх прыскокнуць і звярнуцца да хмызняка або дрэву ў надзеі, што адзін з членаў Ордэна мог бы выскачыць цэлым з яго лісця… А потым мятла матэрыялізуецца прама над ім і хутка зваліцца на зямлю…\n- Гэта яны! – закрычала Герміёна. Тонкс апусцілася на доўгую намець з зямлі і галькі.\n- Ремус! – Закрычала Тонкс, і, адкінуўшы мятлу, кінулася на рукі Люпіну. Яго твар быў журботным і белым. Ён, здавалас, не мог казаць. Рон хутка падышоў да Гары і Герміёны.\n- Ты у парадку, - прамармытаў ён перад тым, як Герміёна падбегла і моцна абняла яго.\n- Я ў парадку, - вымавіў Рон, гладзячы яе па спіне. – Усё выдатна.\n- Рон быў цудоўны, - цёпла адклікалася Тонкс, раздзіраючы абдымкі з Люпіным. – Проста цудоўны. Аглушыў аднаг з Пажыральнікаў Смерці, прама ў галаву.\n- Праўда? – спытала Герміёна, пільна гледзячы на Рона, усё яшчэ абдымаючы яго за шыю.\n- Заўсёды падаю сюрпрызы, - адказаў ён, вызваляючыся ад абдымак. – Мы апошнія хто вярнуўся?\n- Не, - адказала Джыні. – Мы чакаем Біла з Флёр і Вар’яцкага Вока з Мундугусам. Я скажу маме і таце, што з табой усё добра, Рон…\nЯна вярнулася ў хату.\n- Так што затрымала вас? Што здарылася? – амаль са злосцю спытаў Люпін у Тонкс.\n- Белатрыса, - сказала Тонкс. – Яна жадала гэтак жа моцна, Ремус, яна вельмі жадала і вельмі імкнулася мяне забіць. Я спадзяюся што. Я дастала яе. Але мы сапраўды ранілі Рудольфуса… Потым мы дабраліся да цёткі Рона – Мюріэль і прапусцілі наш партключ, а Мюріэль увесь гэты час трэслася над намі.\nСквіца Люпіна нервова рухалася. Ён спрабаваў нешта адказаць, але здаваўся няздольным сказаць што-небудзь яшчэ.\n- Ну, а што было са ўсімі вамі? – спытала Тонкс, звяртаючыся да Гары, Герміёне і Кінгслі.\nЯны пераказалі кожна сваю гісторыю вандравання, але доўгая адсутнасць Біла, Флёр, Вар’яцкага Вока і Мундугуса, было падобна на мароз, гэтую ледзяную рану станавілася цяжэй і цэжэй ігнараваць.\n- Я павінен вярнуцца зваротна на Даўнінг-стрыт, я павінен быў туды вярнуцца яшчэ гадзіну назад, - у канцы канцоў сказаў Кінгсі, адарваўшы погляд ад неба. – Дайце мне ведаць, калі яны вярнуцца.\nЛюпін кіўнуў. Развітаўшыся з астатнімі, Кінгслі сышоў у цемру па кірунку да варот. Гары здалося, што ён пачуў характэрны гук аппарыравання, калі Кінгслі знік пасярэдзіне градкі Нары. Містэр і місі Уізлі хуткімі крокамі вышлі з хаты, Джынні накіроўвалася за імі. Абодва бацькі абнялі Рона перад тым, як звярнуцца да Люпіна і Тонкс.\n- Дзякуй, - выклікнула місіс Уізлі, - за нашых сыноў.\n– Не паводзь сябе дурна, Моллі. – усміхнулася Тонкс.\n- Як Джордж? – спытаў Люпін.\n- А што з ім не так? – адразу спытаў Рон.\n- Ён пазбавіўся…\nАле канчатак прапановы місіс Уізлі патанула ў шуме. Фестрал прызямліўся недалёка ад іх. Біл і Флёр спусціліся з яго спіны, змёрзлыя, але цэлыя.\n– Біл! Слава Богу! Слава Богу… Місіс Уізлі падбегла да яго, але іх абдымкі былі нядбайнымі. Паглядзеўшы прама на бацьку, Біл выдушыў: - Грум загунуў.\nНіхто нічога не сказаў, ніхто не паварушыўся. Гары адчуў, як нешта ўнутры яго звалілася, правалілася пад зямлю, пакінула назаўжды.\n- Мы бачылі гээта, - працягнуў Біл. Флёр кіўнула, слёзы на яе шчоках бліскацелі ад святла, якое ішло з вокнаў кухні. – Гэта здарылася адразу пасля таго, як мы разарвалі круг: Вар’яцкае Вока і Мундугус былі побач з намі, яны таксама нікіроўваліся на поўнач, Валан дэ морт… ён можа лятаць… ён рухаўся прама на іх. Мундугус запанікаваў, я чуў, як ён заплакаў, Вар’яцкае Вока спрабаваў яго спыніць, але ён аппарыраваў. Валан дэ морт бросіў у Вар’яцкага Вока заклёнам прама ў твар, ён зваліўсяз мятлы… Мы нічога не маглі зрабіць, нічога… паўтузіна іх пераследвала нас…\nУ Біла надламаўся голас.\n-Вядома, вы нічога не маглі зрабіць, - вымавіў Люпін.\nЯны стаялі і глядзелі сябар на сябра. Гары не мог спакойна ўсвядоміць, што зларылася. Грум мёртвы; гэтага не можа быць… Грум, такі жорсткі, такі адважны, ён заўсёды ратаваўся… Здаецца, усе нарэшце зразумелі што здарылася, хоць ніхто нічога і не вымавіў. Больш не было сэнсу чакаць у двары, і цішыню парушылі місіс і містэр Уізлі, якія вярнуліся ў Нару, у гасціную. Дзе Фрэд і Джордж смяяліся разам.\n- Што адбылося: - спытаў Фрэд, убачыўшы іх твары, як толькі яны ўвайшлі. – Што здарылася? Хто...?\n- Вар’яцкае Вока, - вымавіў містэр Уізлі. – Загінуў.\nНа тварах двайнят адлюстраваўся шок. Ніхто зараз не разумеў, што трэба рабіць. Тонкс ціха плакала поруч серванта. Гары ведаў, што менавіта Грум адабраў яе кальсьці, яна была яго любіміцай у Міністэртве Магіі. Хагрыд, які сядзеў на палу у кухні, зачыніў вочы, абапёршыся на шафу. Біл увайшоў з бакавых дзвярэй і паставіў бутэльку агністага віскі і некалькі шклянак.\n- Вось, - сказаў ён і, дастаўшы палачку, наліў з бутэлькі дванаццаць шклянак для кожнага з прысутных. – Зу Грума.\n- За Грума, - падхапілі ўсе, і выпілі.\n- За Грума, - ікаючы, вымавіў Гары трохі пазней.\nАгністае віскі палілося па яго горлы. Ён адчуў, як нешта ўнутры яго разгараецца, з’яўляецца нерэальнасці адбывалага і нешта, падобнае на адвагу.\n- Так Мундугус дэзаппарыраваў? – спытаў Люпін, выпіўшы сваю шклянку адным з першых.\nАтмасфера змянілася ў імгненне. Усе напружыліся, паглядзеўшы на Люпіна, чакаючы працягу і, як здалося Гары, баяліся таго, што яны могуць пачуць.\n- Я ведаю, пра што ты думаеш, - адказаў Біл, - я таксама аб гэтым думаў, калі мы вярталіся зваротна, таму што ўсё выглядала так, быццам яны чакалі нас, ці не так? Але Мундугус не мог здрадзіць нам. Ён не ведаў, што будзе сем Потараў, гэта здзівіла яго, калі мы гэта абмяркоўвалі, і, на выпадак, калі ты забыўся, Мундугус – трохі аўуканец. Чаму ён не сказаў ім аб існавалай перашкодзе? Я думаю, Мундугус запанікаваў, гэта відавочны. Ён наогул не жадаў удзельнічаць, Вар’яцкае Вока вымусіў яго, а Валан дэ морт насоўваўся прама на іх. Гэта любога прымусіць занервавацца.\n- Самі-Ведаеце-Хто абраў менавіта Грума, як той і чакаў, - чмыхнла Тонкс. – Вар’яцкае Вока казаў, што Самі-Ведаеце-Хто будзе чакаць сучаснага Гары менавіта ў пары з самым дасведчаным Аўрорам. Ён напаў на Грума, а калі Мундугус знік, Самі-Ведаеце-Хто пагнаўся за Кінгслі…\n- Так, гэта ўсё добра зразумела, - адклікалася Флёр. – Але дагэтуль ніхто не растлумачыў, як яны маглі ведаць, што Гары будзе пераязджаць сёння. Хтосьці здраднік. Хтосьці распавёў, што гэта адбудзецца сёння. Гэта адзінае тлумачэнне таму, што яны ведалі не толькі дату, але і ўвесь план.\nЯна абвяла ўсіх поглядам, слёзы дагэтуль бліскацелі на яе выдатным твары, і ніхто не вырашыўся спрачацца з ёй. Ніхто не мог. Адзіным гукам, які раздзіраў цішыню, быў Хагрыд, які ікаў за шафай. Гары паглядзеў на Хагрыда, які сёння рызыкаваў сваім жыццём, каб выратаваць жыццё Гары… Хагрыд, якога ён любіў, якому давяраў, якога аднойчы абдурыў Валан дэ морт і падсунуў яму драконава яйка…\n- Не, - гучна сказаў Гары, і ўсе здзіўлена паглядзелі на яго. Агністае віскі, падобна, умацавала яго голас. – Я жадаю сказаць.. калі хтосьці здзейсніў памылку і пра штосьці прагаварыўся, я ведаю, што гэта зроблена не адмыслова. Гэта не яго віна, - вымавіў ён ізноў трохі гучней свайго звычайнага голасу… - Мы павінны давяраць адзін аднаму. Я давяраю вам усім, і я не веру, што хто-небудзь у гэтым пакоі здрадзіў мяне.\nПасля гэтых слоў наступіла яшчэ глыбейшая цішыня. Усе паглядзелі на яго. Гары кінула ў запал, і ён адчуў, што выпіў больш агністага віскі, чым трэба. Гары быў п’яны, і ён падумаў аб Вар’яцкім Воку, Грум ніколі не ўхваляў жаданне Дамблдора давяраць людзям.\n- Добра сказана, Гары, - нечакана вымавіў Фрэд.\n- Эх.. так-так, - сказаў Джордж, мімаходам зірнуўшы на Фрэда, вугалкі вуснаў якога трохі паторгваліся.\nНа Люпіна сказанае зрабіла велізарнае ўражанне, ён глядзеў на Гары. У яго поглядзе чытаўся сум.\n- Ты думаеш, што я дурань? – з выклікам спытаў Гары.\n- не, я думаю, ты паводзіш сябе, як Джэймс, - адказаў Люпін. – Які бы расцаніў недавер сябрам як самую вялікую ганьбу.\nГары ведаў, што Люпін мае ў выглядзе: бацька быў адданы сваім сябрам, Пітэрам Піццігру. Па невядомай прычыне ён адчуваў злосць. Ён жадаў пагадзіцца з Люпіным, але той устаў, сеў на прцілеглы канец стала і звярнуўся да Біла.\n- Ёсць адна справа. Я, вядома, мог звярнуцца да Кінгслі…\n- Не, - адразу адклікнуўся Біл. – Я гэта зраблю, я пайду.\n- Куды вы збіраецеся? – у адзін голас спыталі Тонкс і Флёр.\n- Цела Вар’яцкага Вока, - адказаў Люпін. – Трэба забраць яго.\n- Гэта не можа…? – пачала місіс Уізлі, уважліва гледзячы на Біла.\n- Пачакаць? – выклікнуў Біл. – Датуль, пакуль хто-небудзь з Пажыральнікаў Смерці забярэ яго?\nНіхто не адказаў. Люпін і Біл развіталіся і дэзаппарыравалі.\nАстатнія адсунулі крэслы і првселі, усё, акрамя Гары, які застаўся стаяць. Раптоўнасць і скончанасць смерці, быццам прысутнічалі ў яго целе.\n- Я павінен сысці, - сказаў Гары.\nДзесяць пар здзіўленых вачэй зараз на яго паглядзелі.\n- Не дуры, Гары, - запярэчыла місіс Уізлі. – Пра што ты кажаш?\n- Я не магу тут заставацца.\nЁн пацёр свой шнар, які зноў балеў, значна мацней, чым за шматлікія гады.\n- Вы ўсе ў небяспекі, пакуль я тут. Я не жадаю…\n- Не дуры! – выклікнула місіс Уізлі. – Увесь сэнс сённяшняй ночы складаўся ў тым, каб даставіць цябе ў бяспечнае месца, і, слава Богу, усё атрымалася. І Флёр пагадзілася на вяселле тут, я не ў Францыі, так што мы ўсе маглі застацца тут даглядаць за табой.\nЯна нічога не можа зразумець. Яна прымушае Гары адчуваць сябе горш, а не лепш.\n- Калі Валан дэ морт пазнае, што я тут…\n- Як ён пазнае? – спытала місіс Уізлі.\n- Цяпер ёсць мноства месцаў, дзе ты можаш быць у бяспецы, Гары, - пацвердзіў містэр Уізлі. – І ён не пазнае дзе ты менавіта.\n- Я не за сябе баюся! – выклікнуў Гары.\n- Мы ведаем, - хутка адказаў містэр Уізлі. – Але ўсё, што адбывалася сёння не будзе мець ніякага сэнсу, калі ты сыдзеш.\n- Ты гэта… нікуды не пайдзеш, - прабразгаў Хагрыд. – Пасля ўсяго, праз што мы мінуліЮ Гары?\n- Гэй, так, а як жа маё крывацечнае вуха? – сказаў Джордж, паднімаючыся на канапе.\n- Я ведаю…\n- Вар’яцкае Вока бы не жадаў..\n- Я ВЕДАЮ! – закрычаў Гары.\nЁн адчуваў сябе прайграўшым і зняважаным: няўжо яны думаюць, шо ён не разумее, што яны зрабілі дзеля яго, няўжо яны не разумеюць, што гэта адзіная прычына, па якой ён жадае сысці зараз, пакульне прычыніў ім яшчэ болшай шкоды? Шнар Гары працягваў балець і пульсаваць, гэтая цішыня была доўгай і шчымлівай, і нарэшце, была парушаная місіс Уізлі:\n- Дзе Букля, Гары? – раптам спытала яна. – Мы можам пасадзіць яе разам з Сычыкам і пакарміць.\nЯго ўнутранасці сціснуліся ў кулак. Ён не мог сказаць ёй праўду. Ён выпіў астатак віскі, каб уйсці ад адказу.\n- Пачакай пакуль, гэта мінуе… э… ты зрабіў гэта зноў, Гары, - сказаў Хагрыд. – Выратаваўся ад яго, пазмагаўся з ім, калі ён быў над табой… э!\n- Гэта не я, - катэгарычна адказаў Гары. – Гэта мая палачка. Мая палачка дзейнічала сама па сабе.\nТрохі памаўчаўшы, Герміёна ветліва заўважыла:\n- Але гэта жа немагчыма, Гары. Ты жадаеш сказаць, што стварыў магію без свайго ўмяшання. Гэта ненатуральна.\n- Не, - сказаў Гары. – Матацыкл падаў. Я не мог убаыць, дзе знаходзіцца Валан дэ морт, але мая палачка тарганулася і сама зачаравала яго, я нават не ведаю якім заклёнам. Я ніколі не чараваў залатымі іскрамі.\n- Гэта пастаянна здараецца, - заўважыў містэр Уізлі, - калі ты знаходзішся ў стрэсавай сітуяцыі, ты можаш узнаўляць магію, аб якой раней і марыць не мог. Маленькія дзеці заўсёды так робяць. Пакуль чамусьці не навучацца.\n- Гэта не так, - цяжка сказаў Гары. Яго шнар раздзіраўся. Ён быў злы і падушаны. Яго нервавала думка аб тым, што яны думаюць, быццам у яго ёсць утоеная сіла, здольная перамагчы Валан дэ морта.\nНіхто не адказаў. Ён ведаў, што яны яму не паверылі. І цяпер, калі ён аб гэтым падумаў, ён і сам успомніў, што з яго чарадзейнай палачкай такога ніколі не адбывалася. Шнар балеў усё мацней, быццам гэрэлы агнем. Гары ледзь стрмліваўся, каб не закрычаць ад болю. Яму трэба было ўдыхнуць свежае паветра, ён паставіў шклянку і выйшаў з пакоя.\nЁн выйшаў у цемру саду і ўбачыў велізарнага фестрала, які гуляў непадалёк і распраўляў сваі велізарныя крылы. Гары спыніўся пасярод саду, пацёр падпалены лоб і падумаў аб Дамблдору. Дамблдор паверый бы яму, ён гэта ведаў. Дамблдор ведаў чаму і як чарадзейная палачка Гары можа дзейнічаць незалежна ад уладальніка, таму што ў Дамблдора заўсёды былі адказы на ўсе пытанні. Ён ведаў аб чарадзейных палачках, мог распавесці аб незразумелай сувязі палачак Гары і Валан дэ морта. Але Дамблдора, як і Грума, Сірыусу, яго бацькоў і яго беднай савы ўжо няма, і ён ніколі не зможа пагаварыць з імі зноў… Ён адчуў пякоту ў горле, якая ніяк не была звязана з агністым віскі.\nА потым, няясна чаму, боль у шнары дасягнула апагею. Калі Гары пацёр лоб і зачыніў вочы, у яго галаве раздаўся голас: “Ты казаў, што праблема знікне, калі я буду выкарыстоўваць іншую палачку!”. І ў яго галаве матэрыялізаваўся стары мужчына, які ляжаў на анучках на каменным палу, яго крык, жудасны, раздзіральны, быў крык невыноснай агоніі…\n- Не! Не! Я парашу, я прашу…\n- Ты схлусіў лорду Валан дэ морту, Аллівандэр!\n- Я не… Я клянуся, я не…\n- Ты намераваўся дапамагчы Потару, дапамагчы выратавацца ад мяне!\n- Я клянуся, я не… Я быў упэўнены, што іншая палачка дапаможа…\n- Тады растлумач, як гэта атрымалася. Палачка Люцыуса знішчана!\n- Я не магу зразумець… Сувязь падтрымлівалася…. Толькі… паміж вашымі двума палачкамі!\n- Калі ласка… Я прашу вас…\nІ Гары ўбачыў, як белая рука паднімае сваю палачку. Ён адчуў гнеў Валан дэ морта, убачыў, што слабы стары на палу крывіцца ў пакутках…\nГэта мінула так жа хутка, як і пачалося: Гары стаяў у цемры, яго була дрыготка, яго сэрца выскоквала. А шнар дагэтуль пульсаваў. Усяго некалькі імгненняў назад ён усвядоміў, што Рон і Герміёна стаяць побач з ім.\n- Гары, пайдзем у хату, - прашаптала Герміёна. – Ты ўжо не думаеш аб тым, каб сысці?\n- Так, ты павінен застацца тут, прыяцель, - сказаў Рон, падштурхоўваючы Гары ў спіну.\nТы ў парадку? – спытала Герміёна, узіраючыся ў твар Гары. – Ты жудасна выглядаеш!\n- Ну, - заўважыў Гары, - я магчыма, выглядаю лепш, чым Аллівандэр…\nКалі ён распавёў ім аб тым, што ён бачыў, Рон выглядаў спалоханым, а Герміёна ўсхваляванай.\n- Але я думала, што гэта спынілася! Твой шнар не павінен на гэта рэагаваць! Ты не павінен дазволіць гэтай сувязі зноў адчыніцца… Дамблдор жадаў, каб ты хаваў ссвой розум!\nКалі ён нічога н адказаў, Герміёна схапіла яго за руку.\n- Гары, ён захапіў усё Міністэрства, газеты і палову Чарадзейнага міру! Не дазваляй яму валодаць і тваёй галавой!\nГары, ён захапіў усё Міністэрства, газеты і палову Чарадзеёнага міру!\nЯ не спец в бел.мове, но по-моему Чарадзейнага?\n- Хагрыд у парадку, сынрк,\nСпакайней, - сказаў Тэд Тонкс, дакрануўшыся да пляча Гары і првмушаючы яго зноў\nяны нее ведаюць, што вы будзеце перапраўляцца сёння, я думаў…\n- Не бяры ў галаву, - рэзка сказаў ён. – Не бяры ў галаву. Яна пражыла вельмі доўгае жыцё…\n- Хагрыд, - перасцерагальна сказаў Тэд Тонкс, паколькі грабянец пылаў ярка-сінім колерам, і Хагрыд паспеў дакрануцца да яго як раз своечасова.\nНайду ещё опечатки - напишу.\nНе бяры ў галаву\nМагчыма лепш "не бяры да галавы".\nБел. эквивалент этого выражения - "не бяры да розуму"


За парты в этом году сели 3.500 учащихся Поставщины, среди которых 390 первоклассников — Новости в Поставах\n03.09.2019 postawy532Комментариев нет\nКіраўніцтва Беларусі і далей будзе рабіць усё магчымае для развіцця адукацыйнага працэсу, запэўніў высокі госць. Звяртаючыся да школьнікаў, ён пажадаў ім поспехаў у вучобе, набыць такія веды, якія адкрыюць усе дарогі ў жыцці, вырасці годнымі людзьмі, сапраўднымі патрыётамі сваёй Радзімы. Ну а першакласнікам — каб школа стала для іх родным домам, а гэты дзень запомніўся на ўсё жыццё. Шчырыя словы Леанід Васільевіч адрасаваў педагогам, назваўшы іх архітэктарамі, скульптарамі чалавечых душ, ад каго ў многім залежыць, з якімі ведамі і якімі людзьмі выйдуць вучні са школ. Пры гэтым адзначыў немалую ролю бацькоў і грамадства ў цэлым, якія павінны ўсяляк дапамагаць настаўнікам.\nБыло дадзена слова таксама пачаткоўцам і іх старэйшым таварышам, якія налета развітаюцца са школай. Апошнія ў вершах падзяліліся з малышамі сваім вучнёўскім вопытам. Па традыцыі кожны першакласнік атрымаў у падарунак ад Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Аляксандра Лукашэнкі кнігу «Беларусь — наша Радзіма». Місію ўручыць яе ўзяў на сябе Леанід Анфімаў, які сам прыехаў не з пустымі рукамі. Дунілавіцкім школьнікам ён прывёз шахматы з лагатыпам Камітэта дзяржкантролю і надпісам «Усе хады пралічаны», які стаў дэвізам дзяржаўнага органа. Акрамя таго, самыя маленькія ўдзельнікі свята атрымалі падарункі ад Пастаўскай раённай арганізацыі РГА «Белая Русь» — альбомы для малявання і закладкі для кніг з віншавальным тэкстам, віншавальныя паштоўкі ад старшыні Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў Уладзіміра Цярэнцьева, які ўзначальвае абласную арганізацыю «Белай Русі», і паветраныя шарыкі ад 11-класнікаў.


Магілеўскі аблвыканкам: гатовыя супрацоўнічаць з грамадзянскай супольнасьцю\n10 красавік 2012, 11:31\nПра гатоўнасьць наладжваць супрацоўніцтва ўлады з грамадзянскай супольнасьцю заявіў намесьнік старшыні Магілёўскага аблвыканкаму Валеры Малашка на сустрэчы з кіраўнікамі грамадзкіх арганізацыяў рэгіёну.\nПаводле афіцыйных крыніцаў, чыноўнік выказаў незадавальненьне актыўнасьцю грамадзкіх арганізацыяў у сацыяльным жыцьці вобласьці.\n«У нас у вобласьці дзейнічаюць парадку 7 тысяч грамадзкіх арганізацыяў, але, на жаль, мы чуем толькі пра адзінкі арганізацыяў, якія актыўна ўдзельнічаюць у сацыяльным жыцьці нашага грамадзтва. Рэгіянальныя ўлады зацікаўленыя нават падзяліць адказнасьць з грамадзянскай супольнасьцю, але перш чым падзяліць, мы павінны разумець тыя межы, у якіх мы павінны працаваць», — цытуюць афіцыйныя СМІ выказваньне Валерыя Малашкі.\nКаго з кіраўнікоў грамадзкіх арганізацыяў запрасілі на сустрэчу ў аблвыканкам, не паведамляецца. Высьветліць, ці былі прадстаўнікі апазыцыйных недзяржаўных арганізацыяў за сталом з Малашкам, не ўдалося.\nДакладна вядома, што прадстаўнікоў ад грамадзкай арганізацыі «БНФ «Адраджэньне» на сустрэчы не было. Ня так даўно гэтая арганізацыя прапаноўвала ўладзе супрацоўніцтва ў пытаньнях вяртаньня беларускай мовы ў публічнае жыцьцё.\nПаводле намесьніка старшыні арганізацыі Рыгора Кастусёва, ад пачатку 2000-х гадоў яму неаднойчы абяцалі, што запросяць на такія сустрэчы ў аблвыканкам, але ніводнага разу не запрасілі.\nКастусёў: «Мне казалі й той жа Малашка, а да яго Анатоль Глаз і нават Барыс Батура, калі быў старшынём аблвыканкаму, што як будзе нагода, мы вас запросім. Відаць, нагоды такой не было. Наагул такія сустрэчы праходзяць у аблвыканкаме рэгулярна. Туды звычайна запрашаюцца прадстаўнікі праўладных грамадзкіх арганізацыяў — Саветы вэтэранаў, прафсаюзы, БРСМ, „Белая Русь“ і падобныя. Прадстаўнікоў недзяржаўных арганізацыяў туды не запрашаюць. Уладзе ня хочацца чуць праўду пра сытуацыю ў грамадзянскім сэктары. Яны хочуць пачуць тое, што ім хочацца чуць».


Канвертаваць Бангладэшскія така (BDT) і Бутану Нгултрум (BTN) : Калькулятар абменнага курсу\nБангладэшскія така (BDT) і Бутану Нгултрум (BTN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бангладэшскія така і Бутану Нгултрум пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 18 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бангладэшскія така. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Бутану Нгултрум валюты па змаўчанні. Націсніце на Бутану Нгултрум або Бангладэшскія така канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБангладэшскія така гэта валюта, у Бангладэш (BD, BGD). Бутану Нгултрум гэта валюта, у Бутан (BT, BTN). Сімвал BDT можа быць запісаная Tk. Сімвал BTN можа быць запісаная Nu. Бангладэшскія така дзеліцца на 100 paisa (poisha). Бутану Нгултрум дзеліцца на 100 chetrum. Абменнага курсу Бангладэшскія така Апошняе абнаўленне 18 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Бутану Нгултрум Апошняе абнаўленне 18 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. BDT каэфіцыент мае 3 ўважаецца лічбаў. BTN каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


КВН, альбо клуб ваўкавыскіх начальнікаў на Мастоўшчыне | Волковыск.BY\nКВН, альбо клуб ваўкавыскіх начальнікаў на Мастоўшчыне\nСельское хозяйство Чиновники\nУ Мастоўскім раёне, пасля таго як старшыня СВК імя Адама Міцкевіча Дзяніс Крэмко патрапіў у аўтааварыю, з ім быў спынены кантракт. Ад лета гэтага года абавязкі кіраўніка гаспадаркі выконваў Павел Штарноў. Ад пачатку снежня сельгаскааператыў узначаліў Уладзімір Пісарэвіч.\nУладзімір Пісарэвіч на працягу 12 гадоў працаваў намеснікам старшыні па раслінаводстве СВК «Няверавічы» Ваўкавыскага раёна, які мяжуецца з СВК імя Адама Міцкевіча. Гэтае прызначэнне выклікала здзіўленне многіх мастоўскіх спецыялістаў сельскай гаспадаркі. Па-першае, чаму не тутэйшы? Па-другое, чалавек перадпенсійнага ўзросту прызначаецца на такую пасаду.\nАтрымліваецца, што Мастоўскім раёнам кіруюць прадстаўнікі Ваўкавышчыны. Тры гады таму назад першым намеснікам старшыні Мастоўскага райвыканкама стаў Дзяніс Альшэўскі, які да гэтага ўзначальваў сельгаспрадпрыемства «Хацькоўцы» Ваўкавыскага раёна. Летам гэтага года кіраваць Мастоўскім раёнам стаў Юрый Валяваты, які быў першым намеснікам старшыні Ваўкавыскага райвыканкама. За апошнія гады кіруючыя пасады занялі яшчэ два прадстаўнікі Ваўкавышчыны — Аляксей Сняжыцкі і Іван Слесар.\nКаманду ваўкавыскіх чыноўнікаў на Мастоўшчыне трапна ахарактарызаваў усё той жа Дзяніс Крэмко — КВН (клуб ваўкавыскіх начальнікаў).\nШто датычыць СВК «Няверавічы», то яго фінансава-гаспадарчай дзейнасцю ў свой час займалася абласная пракуратура. Яшчэ ў 2012 годзе для мадэрнізацыі малочна-таварнай фермы было закуплена даільнае абсталяванне айчыннай вытворчасці і змешчана на склад. А праз год кіраўніцтвам гаспадаркі была заключана дамова на куплю аналагічнага абсталявання для гэтай жа фермы. Мадэрнізацыя каштавала дзяржаве (паколькі рабілася тое за бюджэтныя сродкі) 3,2 млрд. недэнамінаваных рублёў, піша Газета Слонімская.\nОппонент 2016/12/27 13:30\nКак тонко подмечено - КВН! В Волковыске тоже самое, увы


Будзьма беларусамі! » «Гэтае жабрацкае існаваньне забівае». Магілёўскі актор паказаў, колькі зарабіў за месяц\n14.06.2018 | Грамадства Тэатр\n«Гэтае жабрацкае існаваньне забівае». Магілёўскі актор паказаў, колькі зарабіў за месяц\nАктор Магілёўскага драматычнага тэатру Ўладзімер Пятровіч заклікаў суграмадзян «паказаць, колькі мы зарабляем». На сваёй старонцы ў Фэйсбуку ён апублікаваў разьлікоўку з травеньскім заробкам. За 25 працоўных дзён яму налічылі 348 рублёў 42 капейкі – паведамляе Радыё Свабода.\n«Няхай адкажуць, дзе растыражаваная СМІ заработная плата ў 921 рубель?!» — падпісаў зварот магілёўскі актор.\nУ разьлікоўцы пазначана: Уладзімер Пятровіч — вядучы майстар сцэны. Яго аклад — 160 рублёў 62 капейкі. 348 рублёў актору «набегла» з надбаўкамі. Разам з авансам «на рукі» ён атрымае 297 рублёў 86 капеек.\nАктор заяўляе, што зьбіраўся раздрукаваць разьлікоўку вялікім фарматам і выйсьці зь ёю на плошчу, каб гэтак прыцягнуць увагу да жабрацкага жыцьця актораў. Але, кажа, такі намер адклаў, бо «канчаткова не сасьпеў».\n«Гэтае жабрацкае існаваньне забівае», — абураецца актор.\n«Калі ў мяне пытаюць, колькі зарабляю, то я ўнікаю адказу. І не таму, што гэта камэрцыйная таямніца, а таму, што ў памер заробку людзі ня вераць. Для многіх прафэсія актора прэстыжная, і лічаць, што мы ў грашах купаемся. А насамрэч — у жабрацтве. Аклад вядучага майстра сцэны ніжэйшы за пражытковы мінімум — 160 рублёў», — тлумачыць ён.\nЮбілей тэатру не дадаў да заробку бонусаў\nУладзімер Пятровіч працуе ў Магілёўскім тэатры 38 гадоў. Ён паставіў 20 разнаплянавых спэктакляў і сыграў больш за сотню роляў. Ён першым паставіў спэктакль паводле твору нобэлеўскай ляўрэаткі Сьвятланы Алексіевіч «Час сэканд-хэнд». Апошняя ягоная пастаноўка — «Таямніцы старой ратушы».\nФрагмэнт са спэктаклю «Трышчан ды Іжота». Фота Ўладзімера Пятровіча\nПрэм’ерай гэтага спэктакля 15 траўня магілёўскі тэатар адзначыў 130-годзьдзе. Тыя самыя 348 рублёў 42 капейкі Ўладзімеру Пятровічу налічылі якраз за месяц, калі тэатар сьвяткаваў юбілей.\nПа словах актора, юбілейны месяц не дадаў прыкметных бонусаў да заробку, бо занятасьцю ў тэатры лічыцца ўдзел у спэктаклі.\n«У гэты час я выпускаў „Таямніцу старой ратушы“, і выходзіць, што нібыта „не працаваў“, бо рэпэтыцыйныя балы напалову меншыя, чым за спэктакль. Вядома ж, мне нешта налічылі, але меней, чым тым, хто быў заняты ў пастаноўцы», — кажа ён.\nАкторы падпрацоўваюць, рамантуючы кватэры\nПа яго словах, мэханізм налічэньня заробку актору надта блытаны, і таму, хто не дасьведчаны ў нюансах тэатральнай бугальтэрыі, разабрацца ў іх цяжка. Акрамя тарыфнай стаўкі, кажа ён, актор атрымлівае балы за працу.\n«Калі шмат актораў трупы набрала шмат балаў, то ім усім выплацяць невялікую суму, бо іх шмат. У адваротным выпадку сума будзе большая, але выплаты будуць вагацца між 60–70 рублямі», — кажа Ўладзімер Пятровіч.\nФрагмэнт з спэктаклю «Легенда пра Магілёў». Фота Ўладзімера Пятровіча\nУ актораў, працягвае ён, нефіксаваны працоўны дзень. Яго графік залежыць ад таго, ці ёсьць у пэўны дзень спэктакль, і тады да яго прывязваюцца рэпэтыцыі.\n«Мы можам некуды выяжджаць, — тлумачыць актор, — а 7-й раніцы і вярнуцца апоўначы, і гэта будзе лічыцца працоўным днём».\nРазьлічваць на падпрацоўку ў творчай галіне, кажа ён, магілёўскім акторам не выпадае. У Менску ж такія магчымасьці ёсьць на тэлебачаньні, кінастудыі, у рэкляме. Іх скарыстоўваюць тамтэйшыя акторы.\n«Магілёўскія ж акторы шукаюць занятак у іншых сфэрах, — кажа суразмоўца. — Напрыклад, некаторыя рамантуюць кватэры. Але зразумела, што на спэктаклі яны прыходзяць стомленыя, у іх няма той энэргіі, якую б яны маглі мець, не працуючы ўбаку ад тэатру».\nУ нас усё скочваецца да маргінальнасьці і дэградацыі\nУсё ж, нягледзячы на цяжкасьці, Уладзімер Пятровіч лічыць, што беларускія тэатры не застануцца без актораў. Гэтая прафэсія, на яго думку, пакуль застаецца запатрабаванай, хоць ранейшых конкурсаў на яе амаль няма.\n«У 18–25 гадоў чалавек захоплены і поўны ідэяў і асабліва не задумваецца, а часам не зьвяртае ўвагі на папярэджаньні пра цяжкасьці. Маладыя людзі пераконваюць сябе, што змогуць, выстаяць, і застаюцца ў прафэсіі. А пазьней сыходзяць, — кажа пра сытуацыю з маладымі тэатральнымі кадрамі суразмоўца. — З нашага тэатру нямала сышло маладых пэрспэктыўных актораў. Зьявілася сям’я, нарадзілася дзіця, якое трэба карміць. У мяне быў спэктакль „Білоксі блюз“ — зь яго сышлі трое маладых актораў, і пастаноўку давялося сьпісаць».\nУладзімер Пятровіч лічыць, што ва ўлады на першым месцы стаіць зусім не культура. У яе лексыконе, на яго думку, і слова такога няма.\n«У нас усё скочваецца да маргінальнасьці і дэградацыі, таму нашто ў такой сытуацыі высокая культура? — кажа ён. — Яе праявы ня трэба забараняць, абмяжоўваць, бо ўсё само вымра».\nНа Магілёўшчыне ў красавіку намінальная налічаная сярэднямесячная зарплата, паводле зьвестак галоўнага статыстычнага ўпраўленьня вобласьці, складала 775,7 рубля (па краіне — 921 рубель).\nРаботнікі творчай дзейнасьці і забаў у сакавіку (дадзеных за красавік няма) зараблялі ў сярэднім 512,1 рубля. Пражытковы мінімум — 206,58 рубля.


Экспазіцыя "У.Караткевіч "Дзікае паляванне караля Стаха" адкрые цыкл выставак Прэзідэнцкай бібліятэкі\nКультура 17.05.2017 | 17:07\n17 мая, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Выстаўка "У.Караткевіч "Дзікае паляванне караля Стаха" з цыкла "Літаратура ў мастацтве" адкрые 19 мая цыкл выставак Прэзідэнцкай бібліятэкі, прысвечаных найбольш вядомым творам у беларускай літаратуры, паведамілі БЕЛТА ў бібліятэцы.\nЭкспазіцыі будуць прысвечаны кнігам, на якіх выхавана не адно пакаленне беларусаў і якія з'яўляюцца візітнай карткай краіны ў сусветнай культурнай прасторы. З велізарнай прасторы друкаванага слова такія кнігі вылучае не толькі тая акалічнасць, што іх сюжэт, змест і пісьменніцкае майстэрства вабяць перакладчыкаў на іншыя мовы. У гэтых кнігах закладзены велізарны патэнцыял візуальнага дзеяння, таму яны могуць быць "перакладзены" на мову іншых відаў мастацтва - выяўленчага, тэатральнага, кінематографа.\nПершай сярод выставак цыкла невыпадкова стаіць знакамітая кніга Уладзіміра Караткевіча "Дзікае паляванне караля Стаха". Уладзімір Караткевіч разам з Васілём Быкавым узначальваюць спіс самых вядомых і самых чытаемых беларускіх літаратараў ХХ стагоддзя. Пра аўтара можна сказаць, што ён сваёй творчасцю зрабіў рэвалюцыю ў свядомасці нацыі, вярнуў народу гордасць за велічную і драматычную даўнюю гісторыю. "Дзікае паляванне караля Стаха" - шэдэўр прыгодніцкай літаратуры з рысамі інтэлектуальнага дэтэктыва. Да таго ж у ім на прыкладзе лёсу канкрэтных асоб па-мастацку выразна і ў адпаведнасці з гістарычнай праўдай паказаны наш народ і край на мяжы эпох.\nНад ілюстрацыямі "Дзікага палявання..." працавалі такія выдатныя мастакі, як Арлен Кашкурэвіч, Міхаіл Басалыга, Юрый Якавенка. Кнігі з іх ілюстрацыямі пакажуць у экспазіцыі. Таксама гледачы ўбачаць асабістыя рэчы Уладзіміра Караткевіча, якія даюць уяўленне аб прадметным свеце пісьменніка ў час работы над кнігай. Партнёрамі Прэзідэнцкай бібліятэкі ў гэтым праекце з'яўляюцца Нацыянальная кінастудыя "Беларусьфільм", Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры, Беларускі дзяржаўны архіў-музей літаратуры і мастацтва, Музей гісторыі беларускага кіно, Музейны комплекс гісторыі і культуры Аршаншчыны.\nУ экспазіцыі будуць прадстаўлены выданні класічнага твора Уладзіміра Караткевіча на роднай мове і мовах свету, творы мастацтва, прысвечаныя пісьменніку. Безумоўна, зацікавяць пісьменнікаў выстаўкі касцюмы і рэквізіт, што выкарыстоўваліся на здымках вядомага беларускага фільма па кнізе.\nАзнаёміцца з выстаўкай у Прэзідэнцкай бібліятэцы Рэспублікі Беларусь можна да 16 чэрвеня.-0-


Стане яшчэ халадней, чакаюцца ападкі | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\nСтане яшчэ халадней, чакаюцца ападкі\n08.11.2018 156 Нясвiжскiя Навiны Комментариев нет\nУ бліжэйшыя дні жыхароў Нясвіжчыны чакае яшчэ большае паніжэнне тэмпературы, пахмурнае надвор’е з невялікімі ападкамі вернецца.\nСёння, 8 лістапада, метэаролагі абяцаюць сонечнае надвор’е, без дажджоў. Раніцай і вечарам будзе туманна і дрэнная бачнасць на дарозе. Будзьце ўважлівымі! Паўднёвы вецер — 2 — 4 м/с. Удзень — +6…+9 °С, уначы — -1…0 °С.\nУ пятніцу, 9 лістапада, на працягу дня захаваюцца туманы, воблачнасць, ранкам магчымы дождж з мокрым снегам. Паўднёвы вецер будзе дасягаць 5 м/с. Удзень чакаецца ўсяго 3…6 градусаў цяпла, ноччу — 3 градусы вышэй за нуль.\nПерадаюць спецыялісты туман і ў суботу, 10 лістапада, а таксама — воблачнасць з магчымымі невялікімі ападкамі, паўднёва-ўсходні вецер — 3 — 5 м/с. Дзённая тэмпература складзе +4…+5 °С, ноччу — да +4 °С.\nУ нядзелю, 11 лістапада, дажджоў не чакаецца, але будзе пахмурна, без праясненняў. Паўднёва-ўсходні вецер — 6 — 8 м/с, парывы — да 11. Удзень — +6…+7 °С, уначы — да 4 градусаў са знакам “+”.\nАпадкі на працягу дня перадаюць метэаролагі на панядзелак, 12 лістапада. Вецер напрамку не зменіць і складзе 7 — 9 м/с, пры парывах — да 14. Тэмпература +5…+6 °С — удзень, +4 — ноччу.


Вальжына Морт: "У ЗША замежных паэтаў вельмі любяць"\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Вальжына Морт: "У ЗША замежных паэтаў вельмі любяць"\nБеларуская пісьменніца і перакладчыца, якая жыве ў Амерыцы, Вальжына Морт распавядае пра тое, як адбываўся пераклад і ўкладанне ейнай кнігі The Factory of Tears, каго з сучасных амерыканскіх пісьменнікаў варта пачытаць і ці магчыма беларускаму пісьменніу стаць вядомым у ЗША.\nБеларуская пісьменніца і перакладчыца, якая жыве ў Амерыцы, Вальжына Морт распавядае пра тое, як адбываўся пераклад і ўкладанне ейнай кнігі The Factory of Tears, каго з сучасных амерыканскіх пісьменнікаў варта пачытаць і ці магчыма беларускаму пісьменніу стаць вядомым у ЗША.\nВальжына Морт, фота thestainofpoetry.wordpress.com\nРаскажыце, як адбываўся пераклад і ўкладанне Вашай кнігі The Factory of Tears? Якім чынам праходзіла супрацоўніцтва з амерыканскімі перакладчыкамі? Ці даводзілася Вам цалкам перакладаць свае вершы на ангельскую для гэтай кнігі?\nПераклад маёй кнігі ўяўляў сабой супрацоўніцтва з амерыканскім паэтам Францам Райтам і перакладчыцай – яго жонкай Элізабэт Райт. Абодва перакладаюць з нямецкай, сярод іншых – Рыльке, беларускай мовай не валодаюць. Я ангельскай валодаю, але на той час англамоўная паэтычная традыцыя была мне вядомая толькі ў рускіх перакладах, а без яе разумення перакладаць паэзію на ангельскую несур’ёзна. Больш за тое, працэс перакладу сам па сабе ідэнтычны працэсу рэдагавання. Кніжка склалася з вершаў, якія для мяне былі скончанымі, вяртацца да іх самой і зноў ставіць пад пытанне кожнае слова не хацелася. Я рабіла падрадкоўнікі, і потым пачыналася сапраўдная праца. Цяпер я амаль скочыла новую кніжку, якая цалкам напісалася па-ангельску, бо некалькі гадоў запар я чытала і вывучала англамоўную паэзію і ў выніку сама пачала пісаць па-ангельску.\nЗборнік паэзіі The Factory of Tears – першая беларуска-ангельская білінгва. А чым абумоўлены выбар менавіта такога фармату?\nНехта сказаў: а чаму б не зрабіць дзвюхмоўную? І ўсе пагадзіліся.\nРаскажыце пра спецыфіку працы літаратурных перакладчыкаў у ЗША. Ці моцна яна адрозніваецца ад беларускай? З якімі цяжкасцямі сустракаюцца людзі гэтай прафесіі за акіянам?\nУ перакладчыкаў за акіянам адна вялікая цяжкасць – адсутнасць грошай, на якія можна было б перакласці ўсё тое, што вартае перакладу.\nВальжына, у Амерыцы Вы даволі часта ўдзельнічаеце ў літаратурных чытаннях. А на якой мове Вы прэзентуеце свае творы? Наколькі добра Вас разумее публіка? І ці магчыма, на Вашую думку, сучаснаму замежнаму паэту стаць вядомым у ЗША праз пераклады яго паэзіі?\nБезумоўна, нягледзячы на дастаткова ўніверсальнае падазронае стаўленне да паэзіі ў перакладзе, замежных паэтаў друкуюць шмат, чытаюць шмат і вельмі любяць. Ёсць некалькі часопісаў, якія друкуюць выключна замежную паэзію. Некалькі выдавецтваў (у тым ліку маё выдавецтва Copper Canyon Press) вядомыя сваёй схільнасцю да замежных аўтараў. Ugly Duckling Press, напрыклад, мае цэлую славянскую серыю, а Archipelago Books друкуе прозу выключна ў перакладзе. Вясною Knopf выдаў зборнік рускай паэткі Веры Паўлавай. Copper Canyon нядаўна ўзяў новую кніжку македонскай паэткі Лідзіі Дымкоўскай, з якой я шмат разам выступала ў Еўропе. Рэгулярна выходзяць перакладныя паэтычныя анталогіі.\nНа выступах я чытаю па-ангельску. Праблемы ў гэтым не бачу, бо люблю пераклады сваіх вершаў.\nЦяпер Вы пастаянна жывяце ў Амерыцы і, мабыць, падтрымліваеце стасункі з пісьменнікамі гэтай краіны. Ці бачыце Вы ў сучаснай амерыканскай паэзіі творы (ці творцаў), блізкія Вам па духу і светаадчуванні? Каго з сучаснікаў Вы парэкамендавалі б для чытання і перакладу беларусам? Ці перакладалі Вы самі кагосьці з сучасных амерыканскіх пісьменнікаў?\nЯ не буду абмяжоўвацца толькі амерыканцамі, а парэкамендую з сучаснай англамоўнай паэзіі. Дэрэк Ўолкат (Derek Walcott), Шэймас Хіні (Seamus Heaney), Джэфры Хіл (Geoffrey Hill, мая летняя чытанка, неверагодна прыгожая і моцная рэлігійная паэзія ў традыцыях Одэна), Yusef Komunyаkaa (Юзаф Кам’юнякаа), Эн Карсан (Anne Carson), Карл Філіпс (Carl Phillips), Кэралайн Форшэ (Carolyn Forche), Джэк Гілберт (Jack Gilbert – ужо ледзь жывы). З больш маладых – Ілля Камінскі (Ilya Kaminsky) i Бэн Лэрнер (Ben Lerner).\nАнгламоўная паэзія для мяне пачалася з Т. С. Эліята i Тэда Х’юза – вялікі дзякуй майму польскаму ментару, пану Адаму Паморскаму). Я б парэкамендавала пачаць з цудоўнага верша Эліята “Любоўная песня Алфрэда Дж. Пруфрока” (The Love Song of J. Alfred Prufrock), потым Хіні i Ўолката.\nСамы знакаміты Ваш пераклад – кніга вершаў Рафала Ваячка “Мёртвы сезон”. Чаму Вы выбралі для перакладу менавіта гэтага аўтара?\nЁн мне падаўся блізкім па духу, і я, здаецца, не памылілася.\nЗ моманту выхаду кнігі “Мёртвы сезон” прайшло ўжо некалькі гадоў. Як Вы цяпер гледзіце на сваю працу? Бачыце нейкія недахопы, хочаце за асобныя вершы ўзяцца яшчэ раз ці, можа, успрымаеце яе як даўно пройдзены этап?\nЯ вельмі люблю “Мёртвы сезон”. Я чытаю яе ўжо не як перакладчык, а як чытач, таму недахопаў не шукаю.\nНаколькі нам вядома, перакладная літаратура ў ЗША карыстаецца не вельмі шырокім попытам. А ці магла б амерыканцаў зацікавіць беларуская літаратура, і, калі так, то чые творы?\nПеракладная літаратура карыстаецца попытам. Новыя пераклады класікі з'яўляюцца рэгулярна. Буйныя сучасныя аўтары перакладаюцца адразу. Маладым аўтарам проста звычайна цяжэй, замежныя яны ці не. Каб кніжка паэзіі прадавалася, маладому аўтару трэба шмат выступаць, а калі вы ў Беларусі, а вашая кніжка ў Амерыцы, выступаць не атрымаецца. Тым не менш, добрая літаратура рана ці позна заўжды знаходзіць сабе месца (асабліва пры ўмове, што яна знайшла сабе добрага перакладчыка).


Як павесіць дыван на сцяну. Варыянты мацаванняў. | Інтэр'Ерныя Штучкі\nІснуе меркаванне, што дываны на сцяне - гэта перажыткі мінулага, аднак гэта зусім не так. У апошні час дызайнеры ўсё часцей ўключаюць дывановыя вырабы ў афармленне жылых памяшканняў. Пры гэтым дываны служаць не толькі упрыгожваннем пакоя, яны дазваляюць ўцяпліць сцены і ўзмацніць гукаізаляцыю кватэры. Часцей за ўсё іх вешаюць у дзіцячых пакоях або спальні. Змяніўся і дызайн дывановых вырабаў. Для ўпрыгожвання сцен выкарыстоўваюць вырабы нязыркіх расфарбовак, альбо дываны з геаметрычным або асіметрычным малюнкам.\nПытанне аб тым, як павесіць дыван на сцяну з'яўляецца цалкам заканамерным, бо вельмі хочацца, каб размяшчэнне дывановага пакрыцця не ператварылася ў сапраўдную катаванне.\nЯк павесіць дыван на сцяну без цвікоў\nСамым простым спосабам, якім можна павесіць дыван на сцяну з'яўляюцца цвікі. Аднак такі спосаб мацавання сапсуе не толькі сцены памяшкання, але і сам дыван. На ім назаўжды застануцца дзіркі ад цвікоў, і выправіць гэты недахоп будзе немагчыма.\nУлічваючы тое, што сучасны рамонт патрабуе вялікіх матэрыяльных выдаткаў, а таксама тое, што ў пакоі можа змяніцца абстаноўка, лепш за ўсё мацаваць дыван на сцяну без цвікоў. Пры гэтым трэба ўлічваць вагу пакрыцця, які можа быць дастаткова вялікім у ваўняных дываноў.\nКалі дыван няправільна павесіць могуць ўтварыцца розныя зморшчыны і ўздуцці з-за нераўнамернага правісання, якія сапсуюць не толькі само выраб, але і інтэр'ер у пакоі. Дыван на сцяну без выкарыстання цвікоў вешаюць рознымі спосабамі:\nМожна павесіць дывановае пакрыццё на сцяну пры дапамозе адмысловых металічных кольцаў.У такіх кольцах прадугледжаны адмысловы крапеж з ножкамі, якія прышываюцца са сподняга боку дывана. Прадаюцца такія кольцы ў аддзелах для рукадзелля. Кольцы прышываюць, адыходзячы ад верху дывана 2-3 см на споднім боку. Адлегласць паміж кольцамі выбіраюць у залежнасці ад вагі пакрыцця. Чым больш яно важыць, тым часцей трэба прышываць кольца. Каб пазбегнуць дэфармацыі дывановага пакрыцця пад вагай, кольцы лепш прышываць праз 5-8 гл. Каб не псаваць сцяну дзіркамі ад цвікоў дыван рэкамендуюць павесіць на драўляную планку. Таўшчыня планкі павінна быць не менш за 1 см, а шырыня 2-3 гл. Даўжыню планкі вымяраюць па даўжыні дывана і памяншаюць на 2-3 см з абодвух бакоў, каб планка не была бачная. На патрэбнай вышыні ў сцяне робяць адтуліны, якія адпавядаюць размяшчэнню краёў планкі, у якую ўстаўляюць драўляныя брусочкі, корак або дзюбеля. Пасля гэтага да дзюбелям мацуюць шрубамі планку з дрэва і забіваюць у яе невялікія цвікі. На гэтыя гваздзікі апранаюць дыван.\nКалі няма магчымасці прымацаваць планку, то замест яе можна выкарыстоўваць трывалую леску або металічную дрот, якую мацуюць на дзюбеля, забітыя гэтак жа, як і ў выпадку з планкай.\nНа драўляную планку можна прымацаваць дыван ня кольцамі, а з дапамогай лёскі або дроту. Для гэтага дыван прашываюць лёскай або трывалымі капронавымі ніткамі ў верхняй частцы. Сцежкі павінны быць не больш за 5 мм. З лёскі робяць невялікія завесы на аднолькавай адлегласці. Пасля таго, як дыван прашыты па ўсёй даўжыні, скрозь завесы прапускаюць металічную дрот. Яе мацуюць на маленькія цвікі, якія папярэдне забіваюць у планку.\nЯк павесіць дыван на сцяну з гіпсокартона\nАпісаныя вышэй спосабы мацавання дывана падыходзяць для бетонных ці цагляных сцен. Але часта ўзнікае неабходнасць мацавання дываноў на сцены з гіпсакардону. У гіпсакардон нельга убіць цвікі, таму што ён можа хутка прыйсці ў непрыдатнасць. Акрамя таго, няправільна замацаваны дыван можа зваліцца і сапсаваць кавалак сцяны. Лепш за ўсё мацаваць дыван на сцяну з гіпсокартона з дапамогай адмысловых дзюбеляў ці саморезов.\nКалі дыван мае невялікі вага, то для яго мацавання выкарыстоўваюць саморезы, якія закручваюць па разметцы на сцяне з дапамогай шуруповетра або адвёрткі. Пры куплі саморезов трэба выбіраць такую іх даўжыню, каб пасля закручвання ён не выступаў з іншага боку. На такія саморезы можна павесіць дыван з дапамогай кольцаў, лёскі або дроту.\nУ тых выпадках, калі дыван мае вялікую вагу, яго лепш вешаць з дапамогай спецыяльных дзюбеляў-матылькоў. Такія дзюбеля пры закручванні раскрываюцца з зваротнага боку ліста і ўтвараюць ўпор, здольны вытрымаць вялікую вагу. Для мацавання такіх дзюбеляў ў сцяне робяць адтуліну, якое мае такі ж дыяметр, як і сам крепеж, і ўстаўляюць матылька. Пры гэтым яе трэба ўтрымліваць на невялікай адлегласці і закручваць павольна, пакуль "матылёк" не пачне раскрывацца. Калі яна раскрыецца, дзюбель ўціскаюць сцяну і закручваюць шруба да канца. На саморезы дыван вешаюць на стальной дроце.\nІншыя спосабы мацавання дываноў\nКалі ў пакоі не плануюць перастаноўкі мэблі, і дыван не зменіць свайго становішча, можна замацаваць яго на сцяне з дапамогай шчыльнага кардона і гаплікаў для адзення. Для гэтага выразаюць кавалачкі кардона памерам 4х4 см і прышываюць на іх лёскай або капронавымі ніткамі невялікія гаплікі для адзення. На сцяне робяць разметку так, каб гэтыя кавалачкі былі на аднолькавай адлегласці. У намечаныя месца прыляпляюць кардон з нашытымі пяцельку. Затым на дыван са сподняга боку прышываюць кольцы на такім жа адлегласці і вешаюць яго на пяцельку.\nТакім спосабам можна павесіць дыван не толькі на бетонную ці цагляную сцяну, але і на сцяну з гіпсокартона, калі гіпсакардон мае вялікую таўшчыню, а вага дывана не вельмі вялікі.\nФота і прыклады дываноў на сцяне\nСёння ўжо цяжка ўявіць сучасны ўсходні інтэр'ер, у якім не выкарыстоўваюцца дывановыя вырабы.Прыгожа і незвычайна глядзяцца дываны ў памяшканнях, аформленых у афрыканскім індыйскім або скандынаўскім стылі. Яны надаюць кватэры непаўторны каларыт.\nНе абыходзіцца без выкарыстання дываноў і сучасны класічны стыль афармлення памяшканняў, пра што сведчаць фатаграфіі прыведзеныя ніжэй.\nГлядзіце відэа: Wieeeelki domek dla lalek za 800zł\n← Стыль Праванс у інтэр'еры хаты\nДызайн гасцінай з кухняй сваімі рукамі →


Заўтра ў царкве “Новае жыцьцё” - новы маратон\n28 жнівень 2009, 19:21\nУ Менску працягваецца супрацьстаяньне вернікаў царквы “Новае жыцьцё” з гарадзкімі ўладамі за будынак царквы, які раней быў кароўнікам прыгараднай гаспадаркі, а цяпер адсуджаны на карысьць Менскага гарвыканкама.\nУ царкве “Новае жыцьцё” кругласутачна дзяжураць вернікі, вядзецца бесьперапыннае маленьне. Пакуль некалькі дзесяткаў чалавек, мяняючы адзін аднаго, моляцца за тое, каб вырашыўся канфлікт царквы са сталічнымі ўладамі, тыя робяць свае захады адносна лёсу будынка. Юрыст царквы Сяргей Луканін паведаміў пра апошні ліст з фонду “Менгармаёмасьць”, які належыць да структур Менскага гарвыканкаму:\n“У лісьце нам паведамілі, што права прыватнай уласнасьці на будынак яны бяз нас перапісалі. Калі яшчэ некалькі дзён таму гэтае права было за намі, то зараз яно перайшло да фонду “Менгармаёмасьць”. Пра гэта нас інфармуюць”.\nУ фондзе “Менгармаёмасьць” спаслаліся на закон, паводле якога ўласнасьць могуць перадаць прымусова, калі добраахвотна не выконваецца судовае рашэньне аб перадачы будынка царквы Менгарвыканкаму. Далейшыя крокі чыноўнікаў адносна царквы ў фондзе камэнтаваць адмовіліся.\nСяргей Луканін кажа, што рашэньне аб перадачы права на ўласнасьць азначае тое, што вернікі з уладальнікаў будынка ператварыліся ў яго захопнікаў і цяпер можна чакаць любых дзеяньняў улады. “Вернікі вырашылі не аддаваць царкву”, - заявіў Сяргей Луканін. Журналістаў цяпер у залю, дзе адбываецца маленьне, не пускаюць.\nТым часам пастары больш як 50 пратэстанцкіх цэркваў Беларусі напісалі адкрыты ліст да Аляксандра Лукашэнкі ў абарону царквы “Новае жыцьцё”. Пра сытуацыю з царквой ведае ўсё болей людзей у Беларусі і ў сьвеце. Учора ў Варшаве вернікі царквы “Новае жыцьцё” распавялі пра сваю барацьбу польскім журналістам і журналістам спадарожнікавага каналу “Белсат”, што вяшчае на Беларусь.\nУ суботу, 29 жніўня ў царкве “Новае жыцьцё” зноў чакаюць прыезду больш як тысячы вернікаў, якія правядуць чарговы малельны маратон, паведаміў Сяргей Луканін.\nУ царкве вернікі ня толькі моляцца, але і абмяркоўваюць свае праблемы\nНаста абараняе царкву разам з дарослымі\n“Выганяць людзей з царквы — гэта бальшавізм”\n“Новае жыцьцё” паскардзіцца ў ААН\nЗа скіслае малако ваяваць ня варта\nУ “Новым жыцьці” будзе кругласутачная варта\nПратэстанты сустрэліся з заходнімі амбасадарамі


Эксклюзiўная iнклюзiя ад БДПУ | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Эксклюзiўная iнклюзiя ад БДПУ\nЭксклюзiўная iнклюзiя ад БДПУ\nБеларускаму дзяржаўнаму педагагiчнаму ўнiверсiтэту iмя Максiма Танка прысвоены статус базавай арганiзацыi дзяржаў — удзельнiц СНД па падрыхтоўцы, перападрыхтоўцы i павышэннi квалiфiкацыi педагагiчных работнiкаў i спецыялiстаў у галiне iнклюзiўнай i спецыяльнай адукацыi. Такое рашэнне было прынята на пасяджэннi Савета па супрацоўнiцтве ў галiне адукацыi СНД у Маскве.\nЯк адзначае рэктар Аляксандр ЖУК, Беларускi дзяржаўны педагагiчны ўнiверсiтэт мае глыбокiя гiстарычныя каранi, аўтарытэт i прызнанне ў якасцi самай магутнай навукова-педагагiчнай школы па падрыхтоўцы настаўнiкаў-дэфектолагаў. У вераснi 2016 года на базе БДПУ быў створаны Iнстытут iнклюзiўнай адукацыi. Ён падтрымлiвае цесныя сувязi з навуковымi i адукацыйнымi арганiзацыямi краiн СНД, Швецыi, Германii, Нарвегii i Нiдэрландаў. Мiжнароднае супрацоўнiцтва рэалiзуецца ў розных формах: выкананнi сумесных навуковых даследаванняў i рэалiзацыi мiжнародных праектаў, акадэмiчным абмене студэнтамi i выкладчыкамi, распрацоўцы сумесных праграм сеткавай магiстратуры.\nУнiкальныя магчымасцi з'явiлiся ў сувязi з нядаўнiм адкрыццём у Iнстытуце iнклюзiўнай адукацыi ў партнёрстве з Дзiцячым фондам ААН (ЮНIСЕФ) Рэспублiканскага рэсурснага цэнтра iнклюзiўнай адукацыi. Ён дазволiць забяспечыць высокую якасць падрыхтоўкi будучых педагогаў, павысiць квалiфiкацыю ўжо практыкуючых педагогаў, а таксама кансалiдаваць намаганнi сiстэмы адукацыi i грамадзянскай супольнасцi ў забеспячэннi якасцi iнклюзiўнай адукацыi для ўсiх яе ўдзельнiкаў.\nЯк ажыццяўляецца ўзаемадзеянне бізнесу і ўлады ў рэгіёнах?\nПасол Беларусі сустрэўся з членамі групы дружбы ў Сенаце Францыі\nУ Савеце Рэспублікі адбылася сустрэча са слухачамі Акадэміі кіравання\nУ Мсціславе абмеркавалі развіццё турызму\nЦэнтралізаванае тэсціраванне стартуе 11 чэрвеня


Будзьма беларусамі! » «Забудоўчыя» фокусы Адміністрацыі Першамайскага раёна, або Як працаўнікі ЖЭСа зрабіліся чальцамі камісіі па грамадскіх абмеркаваннях\n26.04.2019 | Грамадства\nПасля прэзентацыі горадабудаўнічага праекта дэталёвага планавання квартала ў межах вул. Я.Коласа — вул. Калініна — вул. К.Чорнага — вул. Сурганава, якая адбылася 10 красавіка ў адміністрацыі Першамайскага раёна г. Мінска, мінула 2 тыдні. За гэты час жыхары невялікага квартала сабралі амаль 1000 подпісаў супраць яго ўшчыльнення 7 паркінгамі і высоткай.\nЖыхары раёна незадаволеныя працай дзяржорганаў: тыя, хто прыйшоў на прэзентацыю праекту, не змаглі атрымаць адказы практычна ні на адно пытанне. Жыхарам раёна адведзена ўсяго 25 дзён на тое, каб накіраваць свае заўвагі і прапановы да праекта дэталёвага планавання квартала пісьмова, у той час як у УП «Мінскграда» было 5 гадоў на складанне ПДП (праект рыхтаваўся з 2014 г.).\nЗа 15 дзён члены ініцыятыўнай групы зрабілі не адзін дзясятак запытаў, спрабуючы рэалізаваць права на атрыманне інфармацыі. Поўную інфармацыю па ПДП не ўдалося атрымаць да гэтага часу, а ў тлумачальнай запісцы, якая знаходзіцца ў Адміністрацыі раёна, апынуліся старонкі з ПДП тэрыторыі ў раёне мемарыяльнага комплексу «Трасцянец».\n«За гэтыя 2 тыдні нам прыйшлося адразу стаць і юрыстамі, і эколагамі, і праектавальнікамі, каб падрыхтаваць свае заўвагі і прапановы да новага ПДП», — каментуюць актывісты.\nДарэчы, першыя ахвочыя выслаць заўвагі да праекту на пазначаны на сайце Адміністрацыі Першамайскага раёна электронны адрас, сутыкнуліся з дзіўнай праблемай: ён не працаваў. Шляхам спроб і памылак мінчукі вылічылі, што некаторыя літары ў мэйл perv.arhit@minsk.gov.by былі замененыя кірылічнымі. Пасля звароту грамадзян у пракуратуру памылку аператыўна выправілі.\nАле гэта былі не ўсе сюрпрызы, падрыхтаваныя жыхарам Адміністрацыяй. З ініцыятыўнай групы, высунутай жыхарамі кварталаў, дзя мяркуецца забудова, падчас прэзентацыі праекта 10 красавіка, у Камісію па грамадскім абмеркаванні была ўключаная толькі Таццяна Кнацько, а замест двух іншых актывістаў — Валерыя Языкова і Юрыя Губарэвіча — у спісах значыліся нехта Віктар Кудзін і Аляксандр Шпілеўскі — суседзі адразу ж пазналі імёны цесляроў мясцовага ЖЭСа, прапісаных у тым жа раёне.\nПаркінг і дом, пазначаныя ў новым ПДП як праектаваныя, у рэальнасці ўжо пабудаваныя, пры гэтым паркінг з падземнага (у прадстаўленым раней жыхарам квартала праекце) ператварыўся ў наземны. На пытанне, чаму так адбылося, архітэктар праекта Святлана Сахарава паведаміла, што змены ў ПДП ўнеслі па пісьмовай даручэнні экс-намесніка кіраўніка Мінска Віктара Лапцева.\nПраектаваная тэрыторыя, згодна ПДП, «характарызуецца высокай горадабудаўнічай каштоўнасцю і камерцыйнай прывабнасцю».\nБудаўніцтва паркінгаў пагоршыць і без таго складаную экалагічную абстаноўку ў квартале і забярэ зялёныя насаджэнні, якіх і так не хапае. З'яўленне новых дамоў ўзмоцніць нагрузку на сацыяльную інфраструктуру — паліклініка № 13 ужо абслугоўвае насельніцтва больш, чым меркавала яе праектная магутнасць (па папярэдніх дадзеных, 50 тысяч чалавек пры праектнай магутнасці ў 36 тысяч).\nЖыхары раёна не збіраюцца здавацца і маюць намер трымаць кругавую абарону квартала ад ўшчыльнення. Нахабства гарадскіх уладаў давяло да народнай творчасці: жыхары ўжо малююць карыкатуры. Якімі б ні былі планы гарадскіх чыноўнікаў, ім давядзецца лічыцца з патрабаваннямі насельніцтва. Мінчукі не жадаюць аплачваць падаткамі бессэнсоўную забудову свайго раёна.\nНагадаем, што ў квартале, абмежаваным вуліцамі Я. Коласа — Калініна — К. Чорнага — Сурганава, на месцы дваровых тэрыторый з'явяцца 5 новых паркінгаў, большая частка з якіх адкрытыя, шматпавярховік з падземным паркінгам прама каля школы і вольнага часу цэнтр з адкрытым паркінгам на 360 машынамесцаў ў двары двух жылых дамоў. Абяцаюць жыхарам і дзіцячы садок, які пабудуюць на месцы рамонтна-будаўнічага ўпраўлення, у той час як будынак праз дарогу, у якім раней знаходзіўся дзіцячы садок, ідзе пад знос.\nГрамадскае абмеркаванне праходзіць з 8 красавіка па 2 мая 2019 года. Пісьмовыя заўвагі і прапановы з пазнакай «Грамадскае абмеркаванне» можна накіроўваць па адрасе зав. К. Чорнага, 5, каб. 205, або на электронны адрас perv.arhit@minsk.gov.by.


НА МУРЫ ЛЯ МЕНСКАГА КАСЬЦЁЛУ СЬВЯТОГА РОХА ЎСТАЛЯВАНАЯ ШЫЛЬДА Ў ПАМЯЦЬ ДАЎНІХ МОГІЛАК НА ЗАЛАТОЙ ГОРЦЫ\nНапрыканцы мінулага тыдня ў Беларусь прыбыў новы амбасадар Ватыкану архібіскуп Іван Юркавіч. Даверчыя лісты Аляксандру Лукашэнку нунцы Юркавіч перадасьць прыкладна праз 20 дзён, пасьля сустрэчы з кіраўніцтвам Міністэрства замежных справаў Беларусі. 6 лістапада архібіскуп Юркавіч сустрэўся ў менскім катэдральным касьцёле са сьвятарамі Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі і яе кіраўніком кардыналам Казімерам Сьвёнтакам. Новаму нунцыю 49 гадоў, па нацыянальнасьці ён славенец. Доўгі час Іван Юркавіч працаваў на розных пасадах у МЗС Ватыкану. Іван Юркавіч быў высьвечаны на біскупа 6 кастрычніка сёлета ў Любляне. Валодае ангельскай, францускай, нямецкай, італьянскай, гішпанскай, харвацкай і расейскай мовамі. Біскуп Юркавіч стаў пятым нунцыем Сьвятога Пасаду ў Менску пасьля атрыманьня Беларусьсю незалежнасьці.\nА на "Дзяды" на муры перад менскім касьцёлам сьв.Роха была адкрытая памятная шыльда з выявай анёла і надпісам "Былыя Залатагорскія каталіцкія могілкі. Вечны супакой дай ім Пане". Як паведаміў аўтар шыльды, вядомы скульптар Валер'ян Янушкевіч, гэты барэльеф быў зроблены на просьбу каталікоў зь Менску й з дыяспары, чые родныя былі пахаваныя на даўніх Залатагорскі могілках. Сродкі на выраб шыльды, асьвечанай менскім біскупам Кірылам Клімовічам, ахвяравалі прыватныя фундатары.\nУ менскім міжнародным адукацыйным цэнтры прайшла трэцяя канфэрэнцыя журналістаў-хрысьціянаў, арганізаваная Беларускім саюзам эвангельскіх хрысьціянаў-баптыстаў. У яе рабоце бралі ўдзел прадстаўнікі 30 спэцыялізаваных хрысьціянскіх выданьняў з розных рэгіёнаў Беларусі. Паводле прэзыдэнта асацыяцыі журналістаў-хрысьціянаў Сяргея Раманава, галоўнай мэтай канфэрэнцыі стала кансалідацыя журналістаў, якія ў сваіх выданьнях абвяшчаюць праўды Эвангельля.