Загадзя з днём нараджэння жадае сябрам SMS 2020\nЗагадзя з днём нараджэння жадае сябрам SMS\nДзень нараджэння - гэта шчаслівыя выпадкі для большасці з нас. Хоць мы на год старэйшыя, мудрыя і пазывелыя, гэта ўсё ж такі асаблівы дзень, калі мы чуем ад сяброў і сям'і. Калі ў кагосьці дзень нараджэння, вы можаце паказаць ім, што вы іх любіце і любіце, што вы думаеце пра іх і радуецеся таму, што яны ёсць у вашым жыцці. Па гэтай прычыне ўсе мы імкнемся прывітаць нашых сяброў, супрацоўнікаў і членаў сям'і з віншаваннямі. Ёсць шмат выпадкаў, калі мы павінны зрабіць гэта загадзя, таму што ціск у паўсядзённым жыцці азначае, што мы не даступныя на працягу дня.\nУ гэтым артыкуле я даю вам шмат загадзя напісаных віншаванняў з днём нараджэння, якія вы можаце адправіць сябрам і блізкім да даты іх нараджэння. Я таксама дам вам некаторыя інструменты, якія дапамогуць вам лепш арганізаваць дні нараджэння, каб вы ніколі не прапусцілі чыю-небудзь асаблівую дату. Але спачатку я дапамогу вам усталяваць дзень нараджэння раз і назаўсёды, каб вы ніколі не прапусцілі дзень нараджэння сябра.\nСачыце за днямі нараджэння\nКалі вы хочаце загадзя пажадаць людзям з днём нараджэння, вам трэба загадзя ведаць іх дні нараджэння (і атрымліваць апавяшчэнне аб гэтым). Ёсць шмат спосабаў сачыць за днямі нараджэння. Я збіраюся паказаць вам некалькі старамодных метадаў нізкіх тэхналогій і некалькі сучасных высокатэхналагічных метадаў.\nСпіс вядучых у дзіўным месцы\nНадзвычай эфектыўны метад заключаецца ў вядзенні адзінага асноўнага спісу для кожнага важнага дня нараджэння ў парадку даты. Гэты галоўны спіс будзе захоўвацца ў незвычайным месцы, якое вы часта наведваеце. Напрыклад, спіс можна захоўваць над туалетам у вашай ваннай пакоі, альбо ён можа вісець у кладоўцы або ў шафе вашай спальні. Сэнс у тым, што ён не схаваны дзесьці ў шуфлядзе і ніколі яго не бачыў - бачыш гэта кожны дзень, каб ты не толькі быў у курсе будучых дзён нараджэння, але і трэніраваў свой мозг проста памятаць дзень нараджэння кожнага Паўтарэнне. Гэта танна, проста і працуе.\nПастаянны каляндар - гэта каляндар у кніжным фармаце, які змяшчае ўсе даты года, але няма дзён. Гэта значыць, у канцы года проста пракруціце старонку з апошняй старонкі на першую і пачніце спачатку. У календары адсочваюцца даты, але не дні тыдня. Пастаянныя календары больш кампактныя, чым спіс, і іх таксама можна мяняць значна лягчэй, калі вы заводзіце новых сяброў. Вы можаце толькі дадаць дзень нараджэння ў каляндар. Пераканайцеся, што вы трымаеце каляндар у месцы, да якога вы можаце рэгулярна атрымліваць доступ, як у спісе, каб вы маглі часта яго бачыць. Пастаянныя календары даступныя ў большасці офісных крам, альбо вы можаце спампаваць і раздрукаваць бясплатны каляндар тут.\nGoogle Calendar - гэта магутная служба планавання і кіравання часам, якая палягчае арганізацыю дзён нараджэння (і ўсё астатняе). Проста націсніце на дату, стварыце падзею з інфармацыяй пра дзень нараджэння вашага сябра і абярыце адзін з розных налад сігналізацыі. Вы можаце атрымліваць электронную пошту за тыдзень да крытычных дзён нараджэння альбо проста апавяшчэнне працоўнага стала, якое адлюстроўвае дзень і час для больш выпадковых урачыстасцей. Акрамя таго, Google Calendar аўтаматычна сінхранізуецца на ўсіх прыладах, так што вы ўсё яшчэ можаце атрымліваць апавяшчэнні, калі вы знаходзіцеся ў дарозе, на арандаваным кампутары ці нават у аўтаномным рэжыме (калі ў вас смартфон з вамі).\nКалі вы звычайны карыстальнік Facebook, вы ўжо ведаеце, што Facebook вельмі добра адсочвае дзень нараджэння кожнага (калі хочаце) і паказвае, што вы жадаеце ім у гэты дзень з днём нараджэння. Хоць гэта не ўсёабдымнае рашэнне ў Інтэрнэце, паколькі не ўсе ёсць на Facebook, калі вы выкарыстоўваеце Facebook інтэнсіўна, ваш сацыяльны круг можа зрабіць 90% працы з 0% намаганняў - проста дадайце некалькі напамінаў Google Calendar для тых, хто не ў фэйсбуку кожны дзень і вы можаце пачаць працу.\nТворчыя віншаванні з раннім днём нараджэння для лепшых сяброў\nПраўда, я заўсёды спазняюся з чым-небудзь яшчэ ў сваім жыцці. Але твой дзень нараджэння - гэта я не прапусціў Я жадаю свайму казачнаму сябру самага казачнага дня нараджэння! Усе памятаюць, жадаючы пажадаць дзень нараджэння, але толькі такія лепшыя сябры, як я, прымусяць вас адчуваць сябе суперзоркай раней. З днём нараджэння загадзя. Прыемнай вечарыны на наступным тыдні! Спадзяюся, вам спадабаецца ваш дзень. Прабачце, што не магу адзначыць ваш вялікі дзень з вамі, але гэта не значыць, што я не планаваў нічога асаблівага. Няхай гэтае віншаванне з днём нараджэння нагадвае вам, што вы ў маіх думках, і я з нецярпеннем чакаю вашага дня нараджэння. З днём нараджэння! Я паеду ў твой дзень нараджэння, але хачу даць табе абяцанне, дарагі сябар. Незалежна ад таго, дзе я знаходжуся, і што я раблю, я падыму шклянку і думаю пра вас, калі гадзіннік ударыць у поўнач на дзень нараджэння. З днём нараджэння загадзя. Хацелася б, каб я быў заўтра ў ваш асаблівы дзень, але я не магу. Таму я проста хацеў сказаць з днём нараджэння загадзя. Я спадзяюся, што вы выдатна правесці дзень і зможаце выканаць усе вашыя мары і пажаданні. Я хачу быць адным з такіх людзей. Жадаю з днём нараджэння! Мне ўсё роўна, прыйшоў ваш дзень нараджэння ці не. Я ўсё ж жадаю цябе, бо я цябе вельмі люблю. З днём нараджэння таму, хто сапраўды выдатны сябар. Хоць я і не буду тут у ваш вялікі дзень, я падумаў, што сёння скажу некалькі слоў. Дружа, я жадаю вам з днём нараджэння і весела правесці час. Няхай ваш дзень будзе напоўнены любоўю і радасцю і пажадае вам усяго найлепшага!\nСпіс пажаданняў з днём нараджэння\nВы можаце першым павіншаваць свайго лепшага сябра або члена сям'і з днём нараджэння. Выкарыстоўвайце наступныя цытаты і прымаўкі, каб паказаць, наколькі вы любіце гэтага чалавека і наколькі яны для вас значаць. Таксама заўсёды лепш павітаць чалавека крыху загадзя, чым забыцца і спазняцца з прывітаннем. Выкарыстоўвайце наступныя цытаты з днём нараджэння!\nПаколькі я ўвесь час думаю пра цябе, я мог бы пажадаць вам трохі загадзя. З днём нараджэння загадзя. Хто кажа, што дні нараджэння трэба адзначаць толькі ў сам дзень? Мы можам святкаваць да або пасля кожнага дня! Жадаю вам шчаслівага ранняга дня нараджэння! Я ведаю, што ваш дзень нараджэння пройдзе праз некалькі дзён, але ніколі не рана пажадаць шчаслівага свята! Удачы ў ваш асаблівы дзень. Я мог бы ўзяць выхадны дзень на дзень нараджэння, але так як вы не плаціце свае рахункі, прабачце, што мне трэба працаваць і сумаваць па вашай вечарыне. З днём нараджэння загадзя. Ваш дзень нараджэння проста занадта асаблівы, каб адзначаць раз у год. Зараз дазвольце мне павіншаваць вас з гэтым шчаслівым раннім днём нараджэння, і мы сапраўды можам адзначыць яго, калі я вярнуся! З днём нараджэння, мілы! Увогуле, я заўсёды вельмі забыўлівы, але калі гаворка ідзе пра такіх асаблівых сяброў, як вы, я наадварот - памятаю загадзя. З днём нараджэння Вы ведаеце, што я ненавіджу спазняцца, таму ... З днём нараджэння напярэдадні! Я люблю цябе Паколькі вы такі выдатны сябар для мяне, я жадаю вам усяго найлепшага да таго, як зваротны адлік да вашага дня нараджэння скончыцца. З днём нараджэння загадзя. Заўсёды памятайце, што вы ўжо не будзеце гэтага ўзросту. Зрабіце лепшыя ўспаміны! З днём нараджэння, мілы! Добрыя сябры не задаволены адным прывітаннем, але прынясе шмат, шмат прывітанняў, калі хвіліны набліжаюцца да вашага асаблівага дня. Гэта толькі пачатак. З днём нараджэння!\nПрыгожыя цытаты загадзя жадаем з днём нараджэння\nКалі вы думаеце, што павіншаваць каго-небудзь з днём нараджэння загадзя не вельмі ўдумліва, вы памыляецеся. Калі позняе лепш, чым ніколі, то ранняе лепш, чым пунктуальнае. Няхай гэтыя каціроўкі дапамогуць вам не толькі загадзя пажадаць каму-небудзь шчаслівы дзень нараджэння, але і вашу падтрымку на ўсялякі выпадак.\nЗвычайна я лянуюся і спазняюся, але калі дзень нараджэння майго сябра скончыцца, я хачу першым яго прывітаць. З днём нараджэння, мілы! На жаль, мне не ўдалося прысутнічаць на вашым дні нараджэння, але я пасылаю вам усю сваю любоў і захапленне. Мы хутка сустрэнемся і будзем атрымліваць асалоду ад уласнай вечарыны. З днём нараджэння, мой дарагі сябар. Я люблю цябе Мне ўсё роўна, якая дата сёння, а дзень нараджэння яшчэ не прыйшоў. Я хачу пажадаць вам усяго найлепшага зараз. Я ганаруся тым, што ты лепшы сябар. З днём нараджэння прыяцель! Ваш дзень нараджэння будзе вельмі хутка. Нават калі мяне там няма, варта ведаць, што няма часу і адлегласці для сапраўднага сяброўства. З днём нараджэння, рок-вечарынка для нас абодвух! Падрыхтуйцеся да маёй самай вялікай абдымак і пацалункаў, бо гэта адбудзецца вельмі хутка, нават крыху загадзя. Вы вельмі асаблівы чалавек і заслугоўваеце ўсяго найлепшага. З днём нараджэння, мой анёл! Мне вельмі шкада, што я не магу прыйсці на ваш дзень нараджэння. Па гэтай прычыне я вырашыў загадзя даслаць вам свой падарунак і прывітанне. Я прапускаю гэты дзень, але мы будзем атрымліваць асалоду ад шматлікіх вечарынак у бліжэйшы час. Я вам абяцаю. З днём нараджэння, мілая, мы павінны адзначаць нашы дні нараджэння кожны дзень. Вы прачынаецеся кожную раніцу, і гэта новае нараджэнне. Жыццё вельмі чароўнае. Святкуйце яго кожную хвіліну. Я люблю цябе З днём нараджэння! Вы ведаеце маё легендарнае цярпенне, якое наогул не існуе. Таму я пасылаю вам прывітанне з днём нараджэння, таму што я не магу чакаць, каб сказаць вам, наколькі вы маеце на ўвазе для мяне. З днём нараджэння! Жыццё настолькі кароткае, і гэта несумленна, што мы можам адзначаць толькі свае дні нараджэння раз у год. Я пасылаю вам мільёны абдымкаў і пацалункаў. Вы на шляху. З днём нараджэння, дарагія мае! Ты мая любоў, якую я так люблю, што не ўяўляеш. Ваш дзень нараджэння - адзін з самых выдатных дзён, і з гэтай нагоды я жадаю вам усяго найлепшага. Няхай вашыя мары здзяйсняюцца. З днём нараджэння, дарагія мае!\nЗ днём нараджэння тэкставыя паведамленні людзям, якіх вы любіце\nКалі вы не можаце прыйсці на дзень нараджэння вашага сябра, адпраўце ім свае пажаданні загадзя. Вы нават можаце сустрэць перад самым днём нараджэння, каб павітацца з гэтым чалавекам і ўручыць ім падарунак на дзень нараджэння. Падрыхтуйце прыгожую паштоўку і да дня нараджэння дадайце адно з наступных пажаданняў. Ваш сябар адразу адчуе вашу любоў, нават калі вы далёкія ад яго.\nДарагая, ты маеш асаблівае месца ў маім жыцці і ў маім сэрцы. Я хачу быць першым, хто пажадае вам усяго найлепшага на дзень нараджэння. З днём нараджэння загадзя. Мне страшна прапусціць дзень нараджэння. Я проста хачу, каб вы ведалі, як я цаню наша сяброўства. Вы такая яркая асоба. Жадаю шчасця, сіл і добрага настрою на ўсё астатняе жыццё. З днём нараджэння! Я хачу першым павіншаваць вас з днём нараджэння. Спадзяюся, вы ведаеце, як моцна я вас люблю. Вы для мяне вельмі асаблівыя. Жыві шчасліва і светла! З днём нараджэння! Я не змагу прысутнічаць на вашым дні нараджэння, але не надта ўсхваляваны. Я вярнуся, і мы зноў будзем адзначаць яго. У гэтым годзе ёсць два дні нараджэння. Хіба гэта не выдатна? З Днём нараджэння, дружа! Я не магу чакаць, каб павіншаваць вас з днём нараджэння. Магчыма, я занадта нецярплівы, але хто сказаў, што сябар не можа павіншаваць сваіх лепшых сяброў загадзя. З днём нараджэння, мілы. Дарагі сябар, я звыкла вітацца з людзьмі, якіх я кахаю загадзя, таму што хачу быць першым, хто пажадае вам усяго найлепшага на ўсё астатняе жыццё. Яны нумар адзін у спісе, які я люблю, і які мне блізкі. З днём нараджэння, дружа, я вельмі нецярпліва жадаю табе цудоўнага дня нараджэння. Гэты год будзе для вас вельмі яркім і асаблівым. З днём нараджэння, дарагія мае! Я адчуваю перапынак сэрца, калі мне не ўдаецца прыйсці на дзень нараджэння. Я хачу, каб вы заўсёды былі шчаслівыя, калі ўсе вашы мары спраўдзіліся. Гэта новы раздзел у вашым жыцці, і вы павінны падрыхтавацца да яркага ззяння. З днём нараджэння! Я прывык рабіць усё ў жыцці раней часу, і ваш дзень нараджэння не выключэнне. З днём нараджэння загадзя. Мне балюча ведаць, што я прапущу гэты асаблівы дзень 365 дзён. Я абяцаю папоўніць гэта, калі ўбачу цябе. Прыміце на гэты раз гэты шчаслівы дзень нараджэння, які прама з майго сэрца.\nШчаслівы дзень перад выразам вашага дня нараджэння\nКрыўдна, што мы можам адзначаць дзень нараджэння толькі раз у год, ці не так? Хто сказаў, што вы павінны прытрымлівацца гэтага правіла? Калі вы хочаце, аднадзённае свята можа доўжыцца два, тры дні, а то і ўвесь тыдзень ці месяц нараджэння. Нават калі вы не можаце быць у дзень нараджэння дзяўчынкі ці хлопчыка па прафесійных ці іншых прычынах, гэта добра. Дзякуючы гэтым выдатным выказванням на дзень нараджэння, вы можаце пажадаць каханаму прыемнага дня да дня нараджэння.\nВы можаце не ведаць, колькі я цаню вас у жыцці, і я хачу паказаць вам гэта, вітаючы вас далёка наперадзе іншых. Жыццё кароткае, таму мне не прыйдзецца вечна памятаць твой дзень нараджэння. Вось жаданне, пакуль я ўсё яшчэ выконваю. З днём нараджэння Каб выратаваць мяне ад збянтэжанасці вітаць вас неверагодна позна, дазвольце мне зараз адмовіцца ад гэтага шчаслівага дня нараджэння. Жадаю вам фантастычнага дня нараджэння! Сябры памятаюць дзень нараджэння адзін аднаго своечасова, але лепшыя сябры памятаюць дзень нараджэння сябра загадзя. Так што, з днём нараджэння загадзя. Жыві доўга і будзь здаровы! Мне далі магчымасць павіншаваць вас загадзя ці позна. Вядома, я б вітала вас загадзя. Я не магу не адправіцца ў камандзіроўку, але гэта не значыць, што я не цаню нашай дружбы. Я ненавіджу быць у вашым дні нараджэння, але гэта не мой выбар. Усе мае пратэсты праходзілі пад гнеўным голасам майго боса. Але я абяцаю, што ў нас будзе вялікая вечарына, калі я вярнуся ў горад, так што не буду песціць маёй адсутнасцю. З днём нараджэння загадзя. Праз некалькі дзён мы будзем адзначаць дзень нараджэння цудоўнага чалавека. З днём нараджэння! Спадзяюся, ваш дзень нараджэння будзе чароўным. Маё сэрца баліць, таму што я не буду з вамі ў ваш асаблівы дзень. Вы сапраўды асаблівыя для мяне, таму я загадзя кажу "З днём нараджэння", дарагі сябар! Лепш рана, чым позна! Я магу прапусціць самую класную вечарыну калі-небудзь, але я паміруся, вітаючы вас. Я націсніце Facebook і мой iPhone, каб пажадаць вам шчаслівага дня нараджэння, перш чым яны могуць мне нагадаць. xoxo\nЗ днём нараджэння фатаграфіі\nHappy Bday Jpg With QuotesHappy фота нараджэння для HerHappy Дзень нараджэння дзяўчынкі MemeHappy Дзень нараджэння на зямлю GifПрывітанне з днём нараджэння з добрымі словамі\nУ чым карысць Snapchat? Гэта лепш, чым іншыя сайты сацыяльных сетак?Што азначае Instagram DM?Як зрабіць рэзервовую копію сваіх WhatsApp чатаў?Колькі я павінен плаціць за прасоўванне (допіс ці гісторыю) на сваёй старонцы ў Instagram, які мае 200 тыс. Паслядоўнікаў у горадзе Махараштра, Індыя?Перадайце мне непасрэдныя паведамленні дзіцяці на Instagram, каб я іх таксама бачыў?Як я магу падзяліцца некалькімі спасылкамі на маім біяграфіі ў Instagram?Як я магу адпраўляць арыгінальныя фатаграфіі высокай якасці на WhatsApp і пазбягаць адпраўкі аўтаматычна сціснутых фатаграфій?Чаму чалавек, які я захаваў яе нумар, бачыць мой статус WhatsApp, а я не блакую і не хаваю, каб ён бачыў мой статус?\nЗначок сімвала Samsung Galaxy J7 Star у радку стануРаспрацоўка стартавага меню Windows: Windows 95 для Windows 10Як разблакаваць тэлефон павышэнняВыпраўце незаконны MMI на Samsung Galaxy S6Як атрымаць эмоцыі на Huawei Mate 8Як выйсці і перазагрузіць Правадыр WindowsGalaxy S6 і Galaxy S6 Edge: Як уключыць і адключыць аўтаматычнае абнаўленне прыкладанняЯк перадаваць музыку на Chromecast


29 студзень 2019, 19:00\nБарысаў лічыць, што адной з галоўных перавагаў далучэньня да эўразоны ёсьць тое, што банкаўская сыстэма Баўгарыі стане больш дысцыплінаванай: буйныя банкі ў Баўгарыі будуць кантралявацца Эўрапейскім цэнтральным банкам, а не нацыянальнымі органамі ўлады, якія могуць быць менш прыдзірлівымі.\nВіцэ-прэзыдэнт Эўрапейскай камісіі Валдыс Дамброўскіс, які адказвае за агульную валюту ЭЗ, вітаў намеры баўгарскай улады.\nМіністар фінансаў Уладыслаў Гаранаў выказаў надзею, што краіна ўступіць у банкаўскі саюз ЭЗ гэтым летам і пачне двухгадовы працэс інтэграцыі ў эўразону. Гэта павінна дазволіць краіне перайсьці на эўра ў студзені 2022 году, сказаў чыноўнік.\nЦяпер эўра зьяўляецца афіцыйнай валютай 18 з 28 краін-удзельніц ЭЗ. Эўра як валюта ўзьнікла ў 1999 годзе, але банкноты і манэты старых валют, такіх, як нямецкая марка, працягвалі выкарыстоўвацца ў якасьці законнага плацёжнага інструмэнта да ўвядзеньня банкнот і манэт эўра ад 1 студзеня 2002 году.


У Пінску працуе выстава амерыканскіх агітацыйных плакатаў - Новости - Туризм и Отдых\n– Вядомы плакат «Ты патрэбны мне ў арміі ЗША». Яго заслуга ў стварэнні вобразу Дзядзі Сэма. Дарэчы, гэты плакат далей быў выкарыстаны і ў часы ІІ Сусветнай вайны. Усім вядомы плакат 1920 года «Ты запісаўся дабравольцам?» быў спісаны з гэтага плаката.\nЭкспазіцыя ўжо прадстаўлялася ў Нацыянальнай бібліятэцы ды шэрагу навуковых устаноў краіны. Цяпер чарга дайшла да Пінска, бо гарадская бібліятэка супрацоўнічае з амерыканскай амбасадай у інфармацыйна-асветніцкім кірунку.


13 ліпень 2020, 01:09\nРафал Тшаскоўскі і Анджэй Дуда\nНа момант, калі пішуцца гэтыя радкі, дакладны вынік прэзыдэнцкіх выбараў невядомы. Рэдкі выпадак, калі экзыт-полы не даюць адказу на пытаньне, хто ж перамог: дзейны прэзыдэнт Анджэй Дуда, фактычны прадстаўнік кіраўнічай партыі «Права і справядлівасьць» ці Рафал Тшаскоўскі, кандыдат ад апазыцыйнай «Грамадзянскай кааліцыі».\nЭкзыт-полы сьведчаць пра перамогу Дуды на 0,8-1,6%. Але памылка рэпрэзэнтатыўнасьці апытаньняў на выхадзе з выбарчых участкаў большая за гэтае адрозьненьне. Таму ў рэальнасьці магчымая перамога як Дуды, так і Тшаскоўскага.\nАле ў любым выпадку навідавоку выразны роўны падзел, можна нават сказаць раскол польскага грамадзтва. Раскол таму, што ў гэтым выпадку падзел тычыўся ня толькі чыста палітычных, але і сьветапоглядных, каштоўнасных рэчаў.\nГэта не беларуская сытуацыя, але ў нечым падобная на цяперашнюю амэрыканскую, дзе палітычных апанэнтаў часам успрымаюць як прадстаўнікоў іншай нацыі.\nФармальна нават перамога Тшаскоўскага ня будзе азначаць рэвалюцыі, паўнамоцтвы кіраўніка дзяржавы ў Польшчы не такія бязьмежныя, як у Беларусі, і нават не такія шырокія, як у ЗША. Прынамсі, у эканамічнай сфэры вырашальную ролю адыгрывае ўрад, а ён у Польшчы сфармаваны партыяй «Права і справядлівасьць» (ПіС), якая атрымала пераканаўчую перамогу на апошніх парлямэнцкіх выбарах.\nАднак у замежнай палітыцы паўнамоцтвы прэзыдэнта Польшчы досыць вялікія. А гэтыя сфэра — адна з тых, якія спараджаюць у Польшчы спрэчкі і супярэчнасьці. Прынамсі, прэзыдэнт Тшаскоўскі мог бы крыху прыпыніць пэўнае дыстацыяваньне сваёй краіны ад Эўразьвязу, крыху павярнуць палітыку эўраскептыцызму ў бок Брусэлю, Бэрліну, Парыжу, у бок тых эўрапейскіх прынцыпаў, ад якіх, на думку многіх у ЭЗ, Польшча пры кіраваньні ПіС пачала адыходзіць.\nЗразумела, усё пазнаецца ў параўнаньні. У беларускім кантэксьце брутальнай і прымітыўнай дыктатуры польскія адхіленьні ад эўрапейскіх прынцыпаў падаюцца псэўдапраблемамі, маўляў, нам бы вашыя праблемы. Але палякі не беларусы. Яны жывуць сваімі праблемамі і для іх яны надзвычай вострыя, балючыя і расколваюць народ.\nАле і Анджэй Дуда, калі ўсё ж перамог ён, ня зможа зыходзіць з прынцыпу «пераможца атрымлівае ўсё». Па ідэі не павінны, калі выбары паказалі падзел грамадзтва амаль напалам.\nЦікава, што ў першым туры выбараў Дуда апярэджваў Тшаскоўскага. Паводле экзыт-полу кандыдат ад апазыцыі ў другім туры палепшыў свой вынік на 19 (!) працэнтных пунктаў, гэта значыць сабраў галасы амаль усіх, хто галасаваў супраць кандыдата ПіС. Такі варыянт пратэставага галасаваньня.\nГераіня раманаў Агаты Крысьці міс Марпл на любыя калізіі знаходзіла аналёгіі з жыцьця сваёй вёсачкі. Я, як тая міс, прыгадаю маніфэст Яўгена Прэйгермана. Якога аблаялі ўсе. Дакладней, тыя, каму Лукашэнка не падабаецца, аблаялі як найміта рэжыму, а прыхільнікі рэжыму, адпаведна, сустрэлі магільным маўчаньнем.\nАналёгіі, здаецца, недарэчныя. Віктар Бабарыка і Сяргей Ціханоўскі сядзяць за кратамі, малаімаверна, што Бабарыка і Ціханоўская будуць зарэгістраваныя як кандыдаты ў прэзыдэнты.\nАле досьвед суседзяў — прынамсі падстава для асэнсаваньня саміх сябе. А давайце ўявім сабе, што Бабарыку рэгіструюць кандыдатам. Давайце нават уявім сабе, што адбываецца другі тур. Давайце ўявім сабе, што і другі тур паказвае, што дзьве Беларусі — прыкладна роўныя. І што тады? Я разумею, што гэта, хутчэй за ўсё, не беларуская сытуацыя. Я разумею, што альбо 3% альбо 76%. Але калі яна польская? Калі напалам, калі палова Беларусі — Беларусь Лукашэнкі, а палова — Бабарыкі? Што тады?\nЯ разумею, дыктатуры альбо зрынаюцца альбо захоўваюцца. А хіба немагчымы пат, такі самы, як цяпер у Польшчы?\nМожа, і немагчымы. Але варта прынамсі падумаць, пра што адна Беларусь можа дамовіцца з другой.\nДзякуй братам палякам, яны даюць падставу паглядзець на сваю сытуацыю так, як не выпадала паглядзець бязь іх.


Арганізавалі ў вёсцы пяць «калгасаў»\nОпубликовано: 19.04.2014 18:42:46\nУ ВЁСЦЫ Прыпернае Глыбоцкага раёна самі жыхары раз і назаўсёды знялі ўсе пытанні з апрацоўкай уласных агародаў. А было гэта так. Гадавалася на ферме каля населенага пункта пяць саўгасных коней. З рэфармаваннем гаспадаркі ад іх вырашылі пазбавіцца. Вось тут і праявіў ініцыятыву старэйшына вёскі Сяргей Храпавіцкі, які падгаварыў жыхароў набыць тых коней ва ўласнае карыстанне. Аднаму чалавеку купіць буланага было не пад сілу, і таму скідваліся грашыма па 5—10 двароў.\nНа Глыбоччыне бульбу саджаюць талакой\nУ «калгасе» самога старэйшыны, акрамя яго, аказаліся яшчэ Рэня Калбасіч, Міхаіл Паўловіч, Генадзь Шарабайка і Людміла Брылёнак. Гадуюць жывёлу, як на радоўцы: па аднаму тыдню кожны гаспадар. Па чарзе і карыстаюцца. Праўда, бываюць карэктыроўкі. Калі на падмогу Рэні Калбасіч апрацоўваць агарод прыязджае з Мінска дачка Святлана з мужам, то ім уступаюць чаргу. Акрамя таго, частка сотак насельніцтва вынесена ў агульны севазварот філіяла «За Радзіму» ААТ «Глыбоцкі камбікормавы завод».\nА вось у вёсцы Празарокі зладзілі гаспадарчае звяно па абслугоўванні пенсіянераў у складзе Леаніда Фурса і Анатоля Рачынскага. Рабочыя рыхтуюць дровы, ладзяць дахі, чысцяць коміны і займаюцца агародамі, для чаго трымаюць каня. Цяпер вывозяць кампосты на соткі, рыхтуюць глебу. Яны паспяваюць справіцца з заказамі не толькі саміх Празарок, але і навакольных вёсак.\nДзейнічае Празароцкі ўчастак ад Глыбоцкага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. Як паведала работнік гэтай арганізацыі Таццяна Плюта, у самім цэнтры ёсць міні-трактар і конь для абслугоўвання пенсіянераў. Цана — часта сімвалічная. На міні-трактар — 12 тысяч 150 рублёў за гадзіну, а на каня — 31 тысяча 600 рублёў. Інфармацыя змешчана ў раённай газеце. Усе заяўкі, а іх звыш чатырох соцень, распісаны на вясеннюю пасяўную ўжо да 22 мая. Першым пасадзілі днямі бульбу Уладзіславе Белязека і Яўгену Дземянцею.\nА масавыя работы на прысядзібных участках на Віцебшчыне пачнуцца ў канцы красавіка — пачатку мая.


Тэатр псіхатэрапіі «Лютэя». Тут дораць людзям крылыТэатр псіхатэрапіі «Лютэя». Тут дораць людзям крылы\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Знайдзі сябе — Тэатр псіхатэрапіі. Крылы – ад «Лютэі»\nДата публікацыі: 03.11.2019\nТэатр псіхатэрапіі. Крылы – ад «Лютэі»\nПсіхалагічнаму тэатру «Лютэя» (Любоў, Тэатр, Я) споўнілася 25 гадоў. Пра гэты незвычайны калектыў мы ўжо распавядалі на сайце Здаровыя людзі. Тэма псіхалагічнай дапамогі праз тэатральныя пастаноўкі выклікала непадробную цікавасць у наведвальнікаў, і наш карэспандэнт зноў сустрэлася з яе кіраўніком, кандыдатам педагагічных навук, дацэнтам па спецыяльнасці «Псіхалогія», прафесарам кафедры кіравання і эканомікі вышэйшай школы Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы Наталляй Раманчык, якая распавяла пра сакрэты творчага даўгалецця гэтага ўнікальнага калектыву, пра новыя работы «Лютэі» і пра тое, як яны лечаць душы людзей.\nНаталля Віктараўна, дзіўна, што аматарскі калектыў жыве так доўга і шчасліва. У чым сакрэт творчага даўгалецця «Лютэі»?\nЯк я вам ужо распавядала раней, спачатку гэта была проста спроба маіх студэнтаў, у якіх я выкладала ў педагагічным універсітэце, не развітвацца. Усім ім не хапала прафесійных стасункаў і настаўніка. Хацелася дапамагчы ім набыць прафесійныя псіхалагічныя навыкі, навыкі ў галіне сацыяльнай педагогікі, – навучыць усяму таму, што выходзіла за межы праграмы, паглядзець, як тэорыя працуе на практыцы.\nЗа гады жыцця мне давялося прайсці шмат адукацыйных прыступак. Яшчэ ў 3-гадовым узросце ў мяне была кардонная скрынка-сцэна, дзе «ігралі» лялькі з пластыліну. У 1-м класе я ўпершыню выйшла на сцэну як акцёр і музыка. Потым – Мінскае вучылішча мастацтваў, дзе я атрымала спецыялізацыю «кіраўнік аркестра». І яшчэ дзве вышэйшыя адукацыі ў Мінскім дзяржаўным педагагічным інстытуце – педагогіка і методыка выхаваўчай работы, псіхалогія сямейнага жыцця; перападрыхтоўка па спецыяльнасці «практычная псіхалогія». Потым перападрыхтоўка па спецыяльнасці «менэджмент у сферы адукацыі». Летась я скончыла Еўрапейскі інстытут псіхадрамы па спецыяльнасці «псіхадрама-тэрапеўт».\nЯк шмат акцёраў у «Лютэі» і ці ёсць сярод іх тыя самыя першыя вашы студэнты?\nПершы састаў быў самым шматлікім: паўгода нас было 33 чалавекі. Потым група структуравалася: 16 – аптымальная колькасць для пастаноўкі. Больш за 10 чалавек з першага складу іграюць у тэатры і сёння. Гэта Лора Галіцкая, Андрэй Салавей, Слава Ляскоўскі, Сяргей Завадскі, Алёна Пыка, Алена Дацэнка ды іншыя. Гэта амаль палова трупы нашага пастаяннага складу, людзі, якія ўвесь час з намі, што дастаткова шмат для творчага калектыву, які ўсе гэтыя гады нікім не фінансуецца.\nШто дае вам сілы і жаданне не сыходзіць са сцэны?\nПачуццё маральнага задавальнення ад разумення таго, што ты рэальна дапамагаеш тым людзям, якія прыйшлі ў тэатр па псіхалагічную падтрымку. Шчасце, калі ты разумееш, што ты дапамагаеш людзям быць здаровымі і шчаслівымі. Заўважаеш радасць у патухлых вачах. Бачыш, як змяняецца ў лепшы бок іх лёс, якасць іх жыцця.\nПраца з гледачом выбудаваная тэрапеўтычнай групай, як адзіным калектыўным псіхолагам. Таму спачатку трэба было дапамагчы акцёрам вырашыць свае праблемы, навучыцца быць шчаслівымі і больш паспяховымі, а яны, у сваю чаргу, дапамогуць тым, хто прыходзіць на спектакль. Часам здараецца, што людзі з глядзельнай залы прыходзяць да нас у тэатр у якасці ўдзельнікаў. Такім чынам прыйшлі да нас Вольга Кірвель, Алёна Дзікавіцкая. Яны ўвайшлі ў трупу і разам з намі ўжо пяты год.\nАдна з вашых апошніх работ – «Крылы для анёла». Пра што яна і як у гэтым спектаклі вы лекуеце душы вашых гледачоў?\nУ нас не бывае аднолькавых спектакляў. Гэтая работа з’явілася амаль тры гады таму, але штогод мы штосьці дадавалі, абнаўлялі. І штораз спектаклі былі не падобныя на папярэднія. Тэма гэтага – адказ на пытанне, як прайсці праз жыццёвы крызіс. Спачатку мы распрацоўвалі тэму менавіта крызісу сярэдняга ўзросту, а потым тэматыку пашырылі. Пазначылі абагульненую схему самога крызісу, каб вызначыць шляхі выхаду з такога стану. Спектакль пра тое, якія магчымасці дадзеныя чалавеку, каб іх пераадольваць. Пра пошук унутранай сілы волі, упэўненасці, натхнення і творчасці.\nСпектакль дапамагае зазірнуць унутр уласнай душы і сустрэцца са сваім Унутраным Дзіцем, той часткай сябе, якая дадзеная нам пры нараджэнні, якая заўсёды памятае, для чаго мы прыходзім у гэтае жыццё.\nСпектакль дае магчымасць здабыць свабоду ад страху і нявер’я, адпусціць крыўду і віну, пераадолець зайздрасць, прагнасць і ганарыстасць. Вучыць дзякаваць за пражыты вопыт, прымаць і дараваць. Звяртае да тэмаў сэнсу жыцця і свайго прызначэння, веры ў сябе і свае сілы.\nУ спектаклі вялікую ролю адыгрывае музыка. Яе напісаў удзельнік нашага тэатра, малады кампазітар Данііл Кулікоўскіх.\nМабыць, важна і тое, што тут вельмі дакладна выбудаванае дзейства на навуковай аснове…\nБезумоўна. Метадалагічна гэта вельмі складаная і карпатлівая праца, дзе навукова абгрунтаваны кожны тэкст, гук, колер і сімвал. Улічваецца велізарная колькасць самых дробных дэталяў. Кожны новы паказ для нас заўсёды як новы спектакль, паколькі мы ўлічваем запыты і праблематыку людзей, якія прыйшлі менавіта на гэты спектакль.\nМы загадзя фарміруем глядацкую аўдыторыю, бо колькасць гледачоў заўсёды абмежаваная спецыфікай методыкі псіхалагічнага тэатра, якая прадугледжвае не больш за 30 чалавек на адным паказе. Наша праца разлічаная на псіхічна здаровых людзей, якія апынуліся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі.\nМногія вашы спектаклі сталі нараджэннем доўгачасовых запатрабаваных праектаў. Нядаўняя псіхалагічная праца «Лютэі» таксама звязаная з нараджэннем чарговага праекта?\nГэта спектакль-адкрыццё. Мы назвалі яго «Status nascendi, або Сустрэчы з унутраным дзіцем». У спектаклі дзевяць эпізодаў. У кожным з іх распрацоўваецца свая тэма. Яны розныя. Развод бацькоў, гвалт над дзецьмі, трансгенерацыйныя траўмы, тэма дзіцячых страхаў, тэма ненароджаных дзяцей, тэма мацярынства. Кожны эпізод, у сваю чаргу, складаецца з трох частак. У першай паказваем, як чалавек жыве цяпер, у сучаснасці, вызначае «Status nascendi» – час і месца нараджэння дэструктыўнай ролі. У другой частцы праца ў сверхрэальнасці, дзе нараджаецца новая роля. У трэцім эпізодзе акцёр спрабуе сябе ў новай ролі.\nУ чым унікальнасць гэтай работы?\nСпектакль зусім не падобны да іншых, яго паставілі па ўласных тэрапеўтычных гісторыях. Год ішла падрыхтоўка. Мы выявілі найбольш вострыя тэмы, каб увасобіць іх на тэатральнай сцэне. Эпізоды – міні-спектаклі – атрымаліся вельмі кранальнымі. Гледачы выходзілі на сцэну, дапамагаючы акцёрам. У апошнім эпізодзе адбываецца цуд нараджэння.\nГледачы разумеюць, што яны не адзінокія і не ўнікальныя ў сваёй бядзе. Менавіта тут, на сцэне, яны атрымліваюць крылы, якія дапамагаюць ім жыць.\nФота з асабістага архіву Наталлі Раманчык.\n280 0 13\n12 звычак здаровага чалавека. Амерыканская гісторыя\nСкрыпач Павел Бацян: «Я на «запарожцы» спаборнічаю з «ферары»… і займаю прызавыя месцы»\nНе трэба чакаць «свой» грузавік…\nСіндром самазванца. Чаму людзі не вераць ва ўласны поспех?\nУсе артыкулы раздзела (55)


Першы прысуд за ўшанаваньне паўстанцаў Каліноўскага ў Сьвіслачы — 840 рублёў штрафу\n18 лістапад 2016, 13:30\nСьвіслацкага актывіста Юрыя Глебіка раённы суд аштрафаваў на 40 базавых велічынь. Яго абвінавацілі ва ўдзеле ў несанкцыянаванай акцыі. Сьведкі-міліцыянты ў сваіх паказаньнях найперш падкрэсьлівалі, што Глебік трымаў бела-чырвона-белы сьцяг.\nПад несанкцыянаванай акцыяй раённы суд меў на ўвазе ўшанаваньне магілаў паўстанцаў Каліноўскага ў Сьвіслачы і Якушоўцы, якое адбывалася на Дзяды 30 кастрычніка.\nПаводле Юрыя Глебіка, і з пратаколу, складзенага на яго, і зь сьведчаньняў двух міліцыянтаў вынікае, што віна ягоная ў тым, што трымаў бела-чырвона-белы сьцяг. А яшчэ гэта акцэнтавалася ў запісаным відэа, якое праглядалі падчас судовага працэсу.\n— Гэтым разам я заўважыў, што асабліва дэталёва міліцэйскія апэратары здымалі тых людзей, хто трымаў у руках нацыянальныя сьцягі.\nГлебік кажа, што віны сваёй не прызнаў, апэляваў, што ўшаноўвалі памяць нацыянальных герояў на Дзяды, як і прынята ў Беларусі. Спрабаваў давесьці суду законнасьць бела-чырвона-белага сьцяга, распавядаў пра ягоную гісторыю, але прысуд судзьдзя зачытаў, нават не выходзячы на перапынак.\n— Я, праўда, і чакаў такога высокага штрафу. Бо як жа інакш: уся дзяржаўная палітыка скіраваная на тое, каб задобрыць суседняга «цара-бацюшку», ухваліць ягоную імпэрскасьць, атрымаць за гэта крэдыты ці яшчэ што-небудзь. А тут ушаноўваюць памяць герояў, якія змагаліся супраць гэтай імпэрскасьці... Гэтыя суды падкрэсьліваюць, што нічога ў нашай краіне не зьмяняецца, як бы ўлады не спрабавалі даказваць заходнім суседзям адваротнае. Суды над удзельнікамі акцыі ўшанаваньня паўстанцаў Каліноўскага абяцаюць сёлета зноў быць шматлікімі. Сьведчаньнем таму тое, што ўчора актывісты ў Бярозаўцы, Слоніме, Менску атрымалі позвы ў Сьвіслацкі РАУС.\nВітольд Ашурак зь Бярозаўкі расказвае, што міліцыянт прыйшоў дадому ўжо ўвечары і прапанаваў азнаёміцца з пратаколам, складзеным на яго за ўдзел у Сьвіслацкай акцыі.\n— Я адмовіўся і знаёміцца з пратаколам, і падпісвацца пад ім. Не лічу сябе вінаватым, і мне наагул дзіўна, што ў Беларусі могуць судзіць за ўшанаваньне памяці нацыянальных герояў і за сьцяг, пад якім наш народ жыве ўжо 700 гадоў. Зразумела, што далей будуць суды, але гісторыя на гэтым не сканчаецца...\nСтаршыні партыі БНФ Аляксею Янукевічу даставілі позву з патрабаваньнем зьявіцца ў Сьвіслацкі РАУС 17 лістапада раніцай, каб ён а 10-й гадзіне 17-га лістапада ўжо быў у Сьвіслачы. Фізычна, паводле Янукевіча, гэта было зрабіць немагчыма.\nДаведаўшыся пра прысуд Глебіку, Янукевіч зазначыў Свабодзе, што такія дзеяньні ўладаў сьведчаць аб працягу работы рэпрэсіўнай машыны ня толькі ў Менску і ня толькі на больш гучных акцыях, а і па ўсёй краіне.\n— Працягваецца палітыка вынішчэньня нацыянальнай памяці беларусаў, бо штогадовы фэст у Сьвіслачы якраз скіраваны на аднаўленьне гэтай памяці, умацаваньне нацыянальнай сьвядомасьці, ідэнтычнасьці беларусаў. І тое, што з году ў год адбываецца перасьлед удзельнікаў гэтай акцыі, сьведчыць пра тое, што ўлада настойліва імкнецца перапісаць гісторыю Беларусі пад сябе, пад камуністычную савецкую спадчыну, што ў доўгатэрміновай пэрспэктыве закладае бомбу запаволенага дзеяньня і пагражае самому існаваньню беларускай дзяржавы і беларускай нацыі.\nСёньня ў Сьвіслачы адбыўся першы прысуд, а ўшаноўвалі паўстанцаў каля 60 чалавек з розных гарадоў Беларусі. Падобныя акцыі традыцыйна на Дзяды штогод адбываюцца ў Сьвіслачы. Ніякіх праблемаў падчас акцый з міліцыяй не бывае, грамадзкага парадку ніхто не парушае, але штогод на ўдзельнікаў складаюць пратаколы і прысуджваюць штрафы. Пазалетась былі асуджаныя аж 19 актывістаў, а летась — пяць.


Сёння — Дзень міліцыі - Кировская районная газета\nНачальнік аддзялення крымінальнага вышуку крымінальнай міліцыі РАУС, капітан міліцыі Аляксандр Камароўскі прызнаны лепшым работнікам міліцыі ў спаборніцтве сярод работнікаў вядучых прафесій устаноў, арганізацый і прадпрыемстваў раёна «Лепшы па прафесіі» за 2013 год.\nНа гэтай пасадзе Аляксандр Віктаравіч працуе з чэрвеня 2011 года, а ўвогуле ў аддзеле ўнутраных спраў райвыканкама служыць з 2007 года. Закончыў Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў. Пад яго кіраўніцтвам узначальваемае ім аддзяленне дабілася добрых паказчыкаў у рабоце. Су-працоўнікі гатовы і надалей з гонарам выконваць ускладзеныя на іх задачы, забяспечваць надзейную абарону грамадзян ад злачынных замахаў.\nСёння, у Дзень міліцыі, аб асноўных напрамках работы раённага аддзела ўнутраных спраў расказвае яго начальнік Ігар АЛЬХОЎСКІ:\n— Служба ў міліцыі складаная, але вельмі важная для нашага грамадства. Яна патрабуе напружання сілы волі і мужнасці. Штодзённа міліцыянерам даводзіцца праяўляць гэтыя якасці, змагаючыся са злычыннасцю, абараняючы гонар і жыцці людзей.\nУ апошнія гады на тэрыторыі нашага раёна назіраецца тэндэнцыя зніжэння колькасці рэгіструемых злачынстваў: у 2010 г. іх было зарэгістравана 333, у 2011 г. — 288, у 2012 г. — 229, у 2013 г. — 199. І сёлета па выніках работы за сту-дзень і люты зарэгістравана на 15 злачынстваў менш, чым за такі ж перыяд мінулага года.\nУ цяперашні час супрацоўнікамі РАУС праводзіцца мэтанакіраваная работа па розных напрамках дзейнасці.\nУвага надаецца прафілактыцы правапарушэнняў, учыняемых непаўналетнімі. Прыцягнута да адказнасці 8 падлеткаў за распіцце спіртных напіткаў і знаходжанне ў грамадскім месцы ў стане алкагольнага ап’янення, 8 бацькоў — за невыкананне абавязкаў па суправаджэнні непаўналетняга. Выяўлены два факты ўцягнення падлеткаў ў антыграмадскія паводзіны. Некаторыя бацькі не выконваюць свае абавязкі па выхаванні дзяцей, за гэта чацвёра атрымалі адміністрацыйнае пакаранне. Выяўлены факт продажу спіртнога непаўналетняму. У межах акцыі “Разам — супраць наркотыкаў!” праведзена прафілактычная работа ў навучальных установах раёна, накіраваная на папярэджванне і спыненне распаўсюджвання наркатычных сродкаў і курыцельных сумесей у падлеткавым асяроддзі.\nСупрацоўнікі аддзялення ДАІ актыўна працуюць па прафілактыцы дарожна-транспартнага траўматызму: праводзяць гутаркі ў працоўных калектывах і ўстановах адукацыі. Было наладжана спецыяльнае комплекснае мерапрыемства “Пешаход”. З праезнай часткі забрана 78 нецвярозых пешаходаў. 14 дзецям з малазабяспечаных сем’яў уручаны святловяртаючыя элементы. Увогуле па лініі ДАІ з пачатку гэтага года выяўлена 740 правапарушэнняў, 8 вадзіцеляў кіравалі транспартам у стане алкагольнага ап’янення, у тым ліку 1 — паўторна. Затрымана 270 парушальнікаў хуткаснога рэжыму.\nУ зоне нашай увагі і прафілактыка рэцыдыўнай злачыннасці: аказана дапамога ў праца-ўладкаванні 5 грамадзянам, маючым судзімасць, у адносінах двух асоб такой катэгорыі устаноўлены прывентыўны нагляд за дапушчаныя імі неаднаразовыя парушэнні грамадскага парадку і інш.\nУ мэтах недапушчэння парушэнняў грамадскага парадку рэгулярна праводзяцца прафілактычныя адпрацоўкі месц масавага адпачынку грамадзян, маладзёжных дыскатэк, у тым ліку з удзелам добраахвотных дружын прадпрыемстваў і арганізацый. З пачатку года выяўлена 277 правапарушэнняў, 137 грамадзян прыцягнута да адміністрацыйнай адказнасці за распіцце алкагольных і слабаалкагольных напіткаў або з’яўленне ў грамадскім месцы або на рабоце ў стане алкагольнага ап’янення. У сферы сямейна-бытавых адносін выяўлена 22 правапарушэнні.\nВялася таксама работа па выяўленні фактаў незаконнага абароту алкагольнай прадукцыі (яе канфіскавана 557 л), наркатычных сродкаў (выяўлены 2 злачынствы, па якіх узбуджаны кры-мінальныя справы).\nУ межах абароны спажывецкага рынку выяўлены і спынены факты незаконнага абароту прадукцыі, у тым ліку без суправаджальных дакументаў.\nРаённы аддзел унутраных спраў працуе над тым, каб замацаваць станоўчыя тэндэнцыі ў рабоце. Мы і далей будзем працаваць над павышэннем эфектыўнасці службовай дзейнасці, па прафілактыцы злачыннасці, сканцэнтраваўшы намаганні на ахове грамад-скага парадку, выкараненні п’янства, крадзяжоў і рабаванняў, каб грамадзяне маглі спакойна жыць, працаваць і адпачываць.\nПрыемна, што ўзровень даверу насельніцтва Кіраўшчыны міліцыі застаецца адным з самых высокіх у вобласці і рэспубліцы.\nУ цяперашні час 14 супрацоўнікаў аддзела маюць класную кваліфікацыю “Класны спецыяліст МУС”.\nПры падвядзенні вынікаў работы за 2013 год у падраздзяленнях РАУС вызначаны лепшыя супрацоўнікі: гэта ўчастковы інспектар міліцыі аддзялення аховы правапарадку і прафілактыкі, старшы лейтэнант міліцыі Сяргей Катаражук, оперупаўнаважаны аддзялення крымінальнага вышуку, маёр міліцыі Юрый Бяляўскі, інспектар ДПС аддзялення ДАІ, капітан міліцыі Віталь Котаў, старшы оперупаўнаважаны групы па наркакантролі і процідзеянні гандлю людзьмі, маёр міліцыі Сяргей Лыбзікаў, інспектар крымінальна-выканальнай інспекцыі, лейтэнант міліцыі Дзяніс Кандрацьеў.\nМіліцыянер-вадзіцель аператыўна-дзяжурнай службы, прапаршчык міліцыі Валянцін Жыдкоў, міліцыянер-канваір канвойнай групы, старшы прапаршчык міліцыі Андрэй Цмыг.\nА лепшым супрацоўнікам міліцыі, які дабіўся лепшых вынікаў у прафесійнай дзейнасці, прызнаны капітан міліцыі Аляксандр Камароўскі. Ён будзе прадстаўляць адзел на злёце перадавікоў народнай гаспадаркі раёна ў намінацыі “Лепшы па прафесіі”.\nХочацца яшчэ дадаць, што каманда нашага РАУС на працягу некалькіх год становіцца прызёрам Спартакіяды ўпраўлення ўнутраных спраў Магілёўскага аблвыканкама. У 2013 годзе мы занялі ганаровае трэцяе месца, уступіўшы камандам палка патрульна-паставой службы УУС і ГУУС г.Бабруйска.\nЯ ўдзячны ўсім супрацоўнікам аддзела за добрасумленную службу, самаадданасць пры выкананні службовага абавязку. Наша шчырая прыхільнасць — ветэранам, мудрым і клапатлівым настаўнікам маладых байцоў правапарадку. Дзень міліцыі — і свята нашых блізкіх. Менавіта іх падтрымка вельмі важная для нас.\nУпэўнены, што і далей нашы супрацоўнікі дастойна будуць несці званне работніка міліцыі, паказваць прыклады сумленнага і бездакорнага нясення службы.\n← Быць лідарам — гэта ганарова і адказна!\nИзбирательная кампания в Могилевской области идет в строгом соответствии с законодательством →


Універсітэт П’ера і Марыі Кюры — Вікіпедыя\nУніверсітэт П’ера і Марыі Кюры\n(Пасля перасылкі з Універсітэт П'ера і Марыі Кюры)\nУніверсітэт П'ера і Марыі Кюры - Парыж 6 (Université Pierre et Marie Curie або UPMC - Paris Universitas або Універсітэт Парыж 6) — французскі ўніверсітэт, асноўны праваспадкаемца факультэта прыродазнаўчых навук Парыжскага ўніверсітэта. Універсітэт П'ера і Марыі Кюры ў цяперашні час з'яўляецца самым вялікім навукова-медыцынскім комплексам ў Францыі. Ён мае 180 лабараторый, большасць з якіх асацыяваны з CNRS. У 2010 годзе ўніверсітэт заняў 39 месца ў акадэмічным рэйтынгу ўніверсітэтаў свету. Размешчаны ў кампусе Жусье, станцыя метро «Жусье».\nУніверсітэт П'ера і Марыі Кюры\n1971, былы Парыжскі ўніверсітэт 1253\nГісторыя ўніверсітэта пачынаецца ў 1901 годзе, калі быў створаны факультэт прыродазнаўчых навук. Сучасны ўніверсітэт заснаваны ў 1971 годзе на базе факультэта прыродазнаўчых навук. У 1974 афіцыйна атрымлівае назву «Універсітэт П'ера і Мары Кюры». У 1990 годзе да ўніверсітэта далучаюць інстытут імя Анры Пуанкарэ, у 2001 годзе - Інстытут астрафізікі Парыжа, у 2005 годзе створаны інстытут па навучанні дактароў навук і політэхнічная школа пры ўніверсітэце.\nУ 1946 было прынята рашэнне пабудаваць кампус ў Парыжы на месцы Ле-аль-о-вэн (фр. Les halles aux vins). Гэтае месца было абрана ў тым ліку з-за таго, што раней там размяшчалася абацтва Святога Віктора, заснаванае Гільёмам з Шампо. У 1959 годзе праходзіць інаўгурацыя кампуса і ён атрымлівае назву Жусье ў гонар французскага батаніка Антуана Ларана дэ Жусье. Планавалася пабудаваць кампус ў тры этапы для 20 000 студэнтаў, але ў пачатку 1970-х рэальная колькасць студэнтаў перавысіла на 10 000 чалавек першапачатковыя планы і было вырашана не праводзіць трэці этап.\nУ склад універсітэта ўваходзяць 7 факультэтаў і 5 інстытутаў.\nФакультэт медыцыны імя П'ера і Мары Кюры\nФакультэт навакольнага асяроддзя, біяразнастайнасці і зямлі\nІнстытут астрафізікі Парыжа\nІнстытут імя Анры Пуанкарэ\nІнстытут па падрыхтоўцы дактароў навук\nПолітэхнічны інстытут пры ўніверсітэце\nІнстытут статыстыкі універсітэта Парыжа\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Універсітэт П’ера і Марыі Кюры\nУніверсітэт П'ера і Мары Кюры\n↑ Décret n° 2017-596 du 21 avril 2017 portant création de l'université Sorbonne Université\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Універсітэт_П’ера_і_Марыі_Кюры&oldid=3515597"\nАпошнія змены 7 снежня 2019 а 18:41\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:41, 7 снежня 2019.


06 красавік 2011, 23:36\nНа відэасувязі з Вашынгтону кіраўнік місіі МВФ Крыс Джарвіс\nМВФ пакуль не атрымліваў просьбы ад афіцыйнага Менску выдзеліць новы крэдыт. Паводле выканаўчай рады дырэктараў фонду, новая праграма фінансаваньня магчымая, калі афіцыйны Менск выканае шэрагу ўмоваў. Беларускія ўлады павінны рэалізоўваць эканамічную праграму, якая выклікае давер, забясьпечвае стабільнасьць і структурныя рэформы.\nНа пачатку сакавіка МВФ падрыхтаваў справаздачу па Беларусі, і ад таго часу эканамічная сытуацыя ў краіне істотна не памянялася. Няма вялікай колькасьці новых зьменаў, якія можна было б камэнтаваць, заявіў з Вашынгтону кіраўнік місіі МВФ Крыс Джарвіс.\n«Тым ня менш мы назіраем некаторае пагаршэньне сытуацыі на валютным рынку. Мы бачым, што прадпрыемствы і фізычныя асобы набываюць замежную валюту, назіраецца ператок рублёвых дэпазытаў у валютныя. Мы мяркуем, што прычыны гэтага палягаюць у тым, што цягам апошняга году эканамічная палітыка была занадта мяккай. Гэта празьмерна высокі рост крэдыту, які ў мінулым годзе вырас амаль на 40%. А гэта значна больш, чым рост рэальнага валавога ўнутранага прадукту і ўзровень інфляцыі. А таксама напрыканцы мінулага году значна павысіліся заробкі ў бюджэтным сэктары. Усё гэта прывяло да таго, што канкурэнтаздольнасьць Беларусі паменшылася і сфармаваўся вельмі высокі дэфіцыт рахунку бягучых апэрацый».\nКанкурэнтаздольнасьць Беларусі паменшылася і сфармаваўся вельмі высокі дэфіцыт рахунку бягучых апэрацый.\nКрыс Джарвіс мяркуе, што, нягледзячы на валютны крызіс, Беларусь зможа рабіць плацяжы па зьнешнім доўгу. Адказваючы на пытаньні журналістаў, спадар Джарвіс таксама сказаў, што Нацбанк Беларусі зьяўляецца платаздольным і ў сакавіку змог папярэдзіць значную страту рэзэрваў. Прыпыненьне Нацбанкам інтэрвэнцыі на валютным рынку сьведчыць пра тое, што Нацбанк і ўрад Беларусі ўзялі тайм-аўт, каб выпрацаваць эканамічнае рашэньне гэтых праблемаў. Паводле спадара Джарвіса, патрэбная некаторая гнуткасьць абменнага курсу. А наяўнасьць множнасьці абменных курсаў можа выклікаць сур’ёзныя праблемы.\n«Нацыянальны банк робіць захады, каб не згубіць свае валютныя рэзэрвы і адначасова выйграе разам з урадам час, каб сфармуляваць той пакет мераў, які дазволіў бы аднавіць давер. Я ня ведаю, колькі часу для гэтага спатрэбіцца. Але па выніках дыскусій з Нацбанкам і ўрадам мы бачым, што яны разумеюць сур’ёзнасьць сытуацыі і важнасьць хутчэйшага аднаўленьня нармальнай працы валютнага рынку».\nПрычыны праблем на валютным рынку, паводле прадстаўніка МВФ, ляжаць у сфэры эканамічнай палітыкі. Таму неабходна паменшыць дэфіцыт бюджэту, істотна скараціць крэдытаваньне ў рамках дзяржпраграмаў, зрабіць больш жорсткай грашова-крэдытную палітыку. Спадар Джарвіс мяркуе, што трэба прыкласьці больш намаганьняў дзеля скарачэньня дэфіцыту рахунку бягучых апэрацый і аднавіць давер людзей да эканомікі і беларускага рубля.


Міхаіл Міхайлавіч Пыско — Вікіпедыя\nМіхаіл Міхайлавіч Пыско\n19 сакавіка 1993(1993-03-19) (28 гадоў)\nВоля-Баранэцка, Воле-Баранэцькі сельсавет[d], Самбірскі раён, Львоўская вобласць, Украіна\n2006—2011 ВФК-Карпаты (Львоў)\n2011—2017 Шахцёр (Данецк) 0 (0)\n2014—2015 → Зара (Луганск) 4 (0)\n2015 → Гаверла (Ужгарад) 0 (0)\n2015—2016 → Ільічовец (Марыупаль) 24 (0)\n2017 → Гомель 21 (0)\n2018 Рух (Вынныкы) 25 (1)\n2019 Інгулец (Пэтровэ) 8 (1)\n2020 Белшына (Бабруйск) 1 (0)\n2020— Аграбізнес (Валачыск)\n2011—2012 Украіна (да 19) 10 (1)\n2014 Украіна (да 21) 10 (0)\n↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 14 верасня 2020.\n↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 9 снежня 2017\nМіхаіл Пыско (нар. 19 сакавіка 1993, Воля-Баранэцка, Львоўская вобласць, Украіна) — украінскі футбаліст, абаронца клуба «Аграбізнес» з Валачыска.\nПачынаў займацца футболам у ДЮСШ горада Самбара, дзе трэнерам быў яго бацька. Пазней вучыўся ў львоўскім «ВФК-Карпаты», адкуль у 2011 годзе быў запрошаны ў данецкі «Шахцёр». Гуляў у моладзевым складзе «Шахцёра», дзе быў адным з асноўных абаронцаў, двойчы з камандай атрымліваў перамогу ў моладзевым першынстве Украіны.\nУлетку 2014 года на правах арэнды перайшоў у луганскую «Зару», у складзе якой 3 жніўня дэбютаваў у Прэм’ер-лізе ў матчы супраць «Алімпіка» (0:1). Спачатку трывала з’яўляўся ў асноўнай камандзе, але неўзабаве страціў месца ў аснове і стаў выступаць за дубль. У пачатку 2015 года далучыўся да «Гаверла», дзе згуляў толькі ў трох матчах за дубліруючы склад. Улетку 2015 года стаў іграком марыупальскага «Ільічоўца», які перад гэтым пакінуў Прэм'ер-лігу. У сезоне 2015/16 трывала гуляў у асноўным складзе марыупальцаў, але ў сезоне 2016/17 страціў месца ў складзе, і ўзімку пакінуў каманду.\nУ студзені 2017 года быў аддадзены ў арэнду беларускаму клубу «Гомель». У складзе «Гомеля» стаў асноўным левым абаронцам, толькі ў маі і верасні не гуляў з-за траўм. У снежні 2017 года па заканчэнні тэрміну арэнды пакінуў «Гомель» і неўзабаве падпісаў трохгадовы кантракт з клубам украінскай Першай лігі «Рух».\nУ сакавіку 2019 года перайшоў у «Інгулец», аднак на полі з’яўляўся рэдка. У пачатку 2020 года праходзіў прагляд у «Віцебску», але беспаспяхова. Пазней накіраваўся на прагляд у бабруйскую «Белшыну» і ў сакавіку афіцыйна стаў іграком каманды. Аднак, згуляў за клуб толькі ў адным матчы, пасля чаго заставаўся на лаўцы запасных. У ліпені 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў «Белшыну».\nУ жніўні 2020 года перайшоў у валачыскі «Аграбізнес».\n↑ Mykhaylo Pysko // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ "Гомель" подписал украинского защитника Пыско\n↑ Ситко, Афоаква, Адомако и еще четыре игрока покинули "Гомель"\n↑ Экс-защитник "Гомеля" подписал контракт с клубом второго украинского дивизиона\n↑ Михаил Пыско покинул ряды ФК «Белшина»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Міхаіл_Міхайлавіч_Пыско&oldid=3756199"\nІгракі ФК Аграбізнес Валачыск\nІгракі ФК Інгулец Пэтровэ


Жастар.net - Гісторыя развіцця ЭВМ электронная пошта\nГлавная Рефераты Коммуникации и связь Гісторыя развіцця ЭВМ электронная пошта\nУ розных сістэмах выкарыстоўваюцца розныя спосабы прадстаўлення адраса. Напрыклад, у сістэме INTERNET раздзела “Куды” і “Каму” аддзяляюцца знакам "@", прычым злева зазначаецца “Каму”. Напрыклад, Этот e-mail защищен от спам-ботов. Для его просмотра в вашем браузере должна быть включена поддержка Java-script , дзе user-імя абанента, а adonis.iasnet.ru-імя хост камп’ютэра (adonis) і указанне, як яго зайсці. Раздзел “Куды” мае іерархічную структуру. Узроўні іерархіі называюцца доменамі (domain- уладанне) і аддзелены кропкамі. Колькасць доменаў у адрасе не абмежавана.


З днём нараджэння, Піянерыя! — Зорька. Газета для детей и подростков\n17 сентября 2020 Веб-редактор44Комментарии on З днём нараджэння, Піянерыя!\nБеларуская рэспубліканская піянерскя арганізацыя адзначае свой чарговы Дзень нараджэння. У гэтым годзе ёй споўнілася 30 год. Такая святочная падзея не засталася без увагі ў піянераў піянерскай дружыны імя М. І. Валькова і педагогаў Казлоўшчынскай школы.\nУ рамках тэматычнага тыдня ГА “БРПА – 30” адбыўся святочны збор піянерскай дружыны «З Днем нараджэння, Піянерыя!». Пачаўся збор са здачы рапартоў і выканання дзяржащнага гімна Рэспублікі Беларусь. Кожны піянерскі атрад рыхтаваўся да збору: неабходна было падрыхтаваць яскравае віншаванне з нагоды свята. З захапленнем дзеці слухалі выступленне старэйшых. Завязаўшы піянерскія гальштукі, педагогі, тыя, хто прайшоў піянерскую школу, не толькі павіншавалі малодшых сяброў з 30-годдзем піянерскай арганізацыі, але і ўспомнілі той час, калі яны былі піянерамі.\nКлятва піянера, словы песні “Взвейтесь кострами, синие ночи!», подзівігі піянераў –герояў, цікавыя мерапрыемствы, піянерскія кастры, неверагоднае шчасце ад перамогі ў розных конкурсах, – пра ўсё гэта расказалі ў вершах педагогі- піянеры XX стагоддзя.\nНяхай жа такія дні, пранізаныя сяброўствам і дабрынёй паміж пакаленнямі, адбываюцца часцей і помняцца надоўга!\nГаліна Іванаўна ХІЛІМОНЧЫК,


Плеценая вяроўка для скалалажання з 48 нітак з фігурай 8 Ring-SanTong\nДадому > Прадукты > Новая катэгорыя > Паходная вяроўка\nНовая ўпакоўка 8 мм HMHDPE плеценая Святлоадбівальная палатка\nНовая ўпакоўка 6 мм поліэфірная плеценая Святлоадбівальная палатка\nСпускальны трос з васьмёркай абаронай ад падзення\nПастаўка pp 16-жны плецены трос для палаткі для выкарыстання ў кемпінзе\nПлеценая вяроўка для скалалажання з 48 нітак з кольцам на малюнку 8\nГэта стварае ідэнтычнасць брэнда. Інавацыйны графічны дызайн паказвае, што ўпакаваныя тавары - гэта больш, чым любыя іншыя тавары. Ён адрозніваецца добрай устойлівасцю колеру з хімічным апусканнем. Гэты прадукт захоўвае рэчы унікальнымі. Нават калі гэта адносна простая скрынка, дададзены колер і графіка на ёй могуць адрозніць тавар ад канкурэнтаў. Ён адрозніваецца добрай устойлівасцю колеру з хімічным апусканнем.\nНовая ўпакоўка 8-мм поліэфірная плеценая Святлоадбівальная палатка\nНовая ўпакоўка 8-міліметровая нейлонавая плеценая Святлоадбівальная палатка\nканкурэнтаздольная паходная вяроўка


Мінчука, якога збілі падчас леташніх пратэстаў у Фрунзенскім РУУС, асудзілі па крымінальным артыкуле. Экс-палітвязень распавядае, што яму давялося перажыць\nhttps://spring96.org/be/news/105611 2021 2021-11-08T11:59:34+0300 2021-11-08T11:59:34+0300 2021-11-08T11:59:35+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/lazouski_90.jpeg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n28-гадовы Дзяніс Лазоўскі быў затрыманы 10 жніўня мінулага года пасля мітынгу. Тады яму давялося шмат што перажыць: збіванні і жорсткае абыходжанне ў спартзале Фрунзенскага РУУС (кадры жорсткага абыходжання сілавікоў з затрыманымі пасля выбараў 9 жніўня ў гэтым РУУС апублікаваныя BYPOL), "калідор" з сілавікоў перад ІЧУ у Жодзіне. Праз год Дзяніса зноў затрымалі за ўдзел у леташніх пратэстах — пад ціскам яго прымусілі запісаць "пакаяльнае відэа", распачалі крымінальную справу і на два з паловай месяцы змясцілі пад варту. 2 лістапада пасля суда палітвязень выйшаў на волю: суд Маскоўскага раёна асудзіў яго да трох гадоў "хіміі". Дзяніс распавёў "Вясне" пра свае два затрыманні і ўсё, што яму давялося перажыць за два з паловай месяца за кратамі.\n"Апрытомнеў у РУУС — пад галавой лужынка крыві": год назад Фрунзенскае РУУС\n"Вяртаўся я дадому з мітынгу 10 жніўня. Ужо каля дома пад'язджае аўтобус: вылятаюць людзі ў балаклавах і затрымліваюць мяне. Мяне адключылі пару ўдарамі. Я апрытомнеў у РУУС на падлозе: ляжу на жываце, рукі ў кайданках за спінай, галава пабітая, пад галавой невялікая лужынка крыві. Нам усім сказалі паварочваць галаву налева, каб паміж сабой не размаўлялі. Пры гэтым галава ў мяне была пабітая справа. Кожны раз, як я паварочваў галаву, каб не ляжаць на гематоме, то падыходзіў які-небудзь міліцыянт і мог стаць берцамі на шыю ці проста патаптацца па нас.\nКалі памянялася змена, то ўсіх паднялі, хто ляжаў на падлозе. Нас усіх паставілі да сцяны на калені, ілбом у падлогу, рукі за спінай у кайданках. Я адразу адмовіўся станавіцца на калені, сядзеў проста на падлозе. Але да мяне пару разоў падышлі, у тым ліку дзяўчына Карына (але не памятаю дакладна, як яе звалі), з пытаннем, чаму не станаўлюся на калені. Я казаў, што не хачу. На эмоцыях я пачаў крычаць: "Ды дастань ствол і стрэль мне ў галаву!" Яна паглядзела на мяне, махнула рукой і пайшла.\nПотым прыйшоў нейкі начальнік у грамадзянскім. Ён да мяне таксама падышоў і сказаў: "Што ты не становішся?" Я яму адказаў, што не хачу. Ён мне пачаў наносіць нагой удары ў галаву. Удараў 10-15 нанёс. Пасля гэтага я ўстаў, як усе: на калені, ілбом у падлогу. Хадзілі далей і прабівалі ўсіх дубінкамі. Прымушалі ўсіх хорам казаць, што мы раскайваемся, і тым часам усіх дубасілі дубінкамі.\nЯшчэ прымушалі крычаць: "Наш прэзідэнт — самы лепшы прэзідэнт у свеце". А хто не казаў гэта, то білі дубінкай.\nКалі ў мяне зазваніў тэлефон у РУУС, то падбегла гэтая Карына і разбіла яго, пачала паказальна шпурляць яго кудысьці.\nУвогуле, у РУУС збівалі нас нармальна так. Перавозілі ў Жодзіна нас на аўтазаку. Калі ўсіх змясцілі туды, то АМАП пералічваў нас па галовах дубінкай: "раз, два, тры… сямнаццаць, васямнаццаць". І потым так па-новай. Ім было весела. Калі прыехалі ў Жодзіна, то там быў "калідор". Калі мы ішлі праз яго, то нас прабівалі з двух бакоў".\nТады Следчы камітэт адмовіў Дзянісу ва ўзбуджэнні крымінальнай справы па факце збіванняў.\nДругое затрыманне праз год. Па дарозе ў ГУБАЗіК білі, пытаючыся пра палітычныя погляды\nДругі раз Дзяніса затрымалі амаль праз год — 17 жніўня — каля сёмай раніцы каля пад'езда, калі ён выходзіў на працу.\n"Найперш забралі тэлефон. На ім быў мой здымак з мітынгу. Пасля гэтага прывезлі ў ГУБАЗіК. Па дарозе туды білі далонямі па галаве і па шыі, задаючы пытанні, якія тычацца маіх палітычных поглядаў. Я адказваў на іх шчыра: казаў, што не падтрымліваю дыктатуру і што раней хацеў прагаласаваць за Валерыя Цэпкалу, але зрабіць гэтага не змог, таму прагаласаваў за Ціханоўскую, і на мітынг пайшоў, таму што палічыў, што мой голас скралі".\nПад ціскам здымалі "пакаяльнае відэа"\nУ будынку ГУБАЗіКа яго спыталі, ці ён на фотаздымку з мітынгу. Дзяніс апазнаў сябе. Пасля гэтага сілавікі паехалі да яго на ператрус:\n"Перавярнулі ўсю кватэру, але ў мяне дома нічога не было кшталту сцягоў і іншай сімволікі. Потым прыехалі зноў у ГУБАЗіК і пад ціскам пачалі здымаць відэа з маім раскаяннем. Наогул, мяне адразу збілі, потым сказалі: "Крый божа табе сказаць што-небудзь не так", — і пачалі здымаць відэа. З мэтай атрымання меней цяжкай шкоды для свайго здароўя я вырашыў казаць тое, што ад мяне хацелі пачуць. На відэа прыйшлося сказаць, што ўдзельнічаў у масавых беспарадках, але пры гэтым разумеў, што ні ў якіх пагромах і падпалах я не ўдзельнічаў".\nПасля прызнання віны адвезлі ў ІЧУ на Акрэсціна\nПасля гэтага Дзяніса павезлі ў Следчы камітэт:\n"Следчы перш за ўсё яшчэ раз паказаў мне маю фатаграфію і раздрукоўку з геалакацыяй тэлефона за тыя дні, калі я быў на мітынгу. Ён задаў пытанне, ці прызнаюся я. Адказаў, што прызнаюся. Ад адваката адмовіўся, бо вырашыў, што ён мне ўжо асабліва не дапаможа, і распавёў усю праўду, дзе і калі быў на мітынгу, падпісаў свае паказанні і тое, што прызнаю сваю віну. Пасля гэтага мяне адвезлі на ІЧУ на Акрэсціна. Паколькі люблю казаць праўду, дадам, што быў вельмі напалоханы".\nДзесяць дзён на Акрэсціна: холад, клапы, тэмпература ва ўсёй камеры\nДа выстаўлення абвінавачванняў Дзяніс першыя дзесяць дзён правёў у ІЧУ на Акрэсціна.\n"Мае родныя ўсё ж такі нанялі адваката. Ён прыйшоў адзін раз у ІЧУ і пераканаў мяне, што ён можа быць карысны. Адмаўляцца ад яго больш я не стаў.\nУ ІЧУ было халодна, асабліва пад раніцу. Апрануты я быў лёгка: у тым жа адзенні, што і затрымлівалі. Спальныя прыналежнасці (матрац, падушку, коўдру) мне не выдавалі, святло ў камеры было уключанае кругласутачна, што замінала спаць, апроч гэтага кусалі клапы.\nПраз пару дзён захварэлі ўсе людзі, якія знаходзіліся ў камеры, нас было чалавек сем-восем у шасцімеснай камеры. Ва ўсіх была высокая тэмпература: градусаў 38-39. Медыцынскую дапамогу аказвалі: прыходзіў доктар і выдаваў таблеткі. Кармілі тры разы на дзень.\nПраз пару дзён прыйшоў нейкі начальнік у грамадзянскім адзенні і спытаў нас, ці ўсё ў нас добра і ці ёсць у нас якія-небудзь скаргі і прапановы. Мы распавялі яму пра клапоў, ён сказаў, што тут будзе праведзеная дэзінфекцыя, і нас перавялі ў іншую камеру. Клапы нас больш не турбавалі.\nШчыра кажучы, мой эмацыйны стан у гэтыя першыя дзесяць дзён быў не вельмі, не мог паверыць, што ўсё гэта адбываецца са мной. У камеры амаль усе людзі былі па артыкулах, звязаных з палітыкай. Два чалавекі былі па іншых артыкулах.\nКалі астатнія хлопцы (палітвязні) пачалі прыходзіць ад адвакатаў і паведамляць, што часцей за ўсё людзі ў нашай сітуацыі атрымліваюць па тры гады калоніі ці "хіміі" з накіраваннем, то я зразумеў, што справы мае ідуць не вельмі. Да гэтага мне наогул здавалася, што, мабыць, давядзецца пару месяцаў пад арыштам правесці і выплаціць які-небудзь звышвялізны штраф у 1000 ці 2000 рублёў".\nПершыя дні на "Валадарцы"\nПасля дзесяці дзён у ІЧУ Дзяніса перавезлі ў СІЗА-1 па вуліцы Валадарскага, дзе яго ўтрымлівалі наступныя два з паловай месяцы да суда.\n"Я адразу правёў дні тры ў адзіночнай камеры. Потым трапіў у камеру, дзе сядзелі, на маю думку, адэкватныя людзі. Хлопцы адразу ж пацікавілася, ці ўсё ў мяне ёсць з неабходнага: станкі для галення, адзенне, мыла і г. д. На той момант у мяне ўжо ўсё было. Калі мяне перавялі ў СІЗА-1, родныя мне перадалі перадачку. Адносіны з сукамернікамі былі нармальныя: размаўлялі адзін з адным культурна, прытрымліваючыся этыкету зносінаў. Стаўленне з боку начальства і аховы таксама было нармальным, звярталіся да зняволеных на "вы", прадузятага стаўлення да палітвязняў не было. Першыя часы ў камеры быў тэлевізар, але начальства вырашыла яго забраць на склад, бо з'ехаў чалавек, які з'яўляўся яго гаспадаром. У камеры было каля дзесяці чалавек, але хтосьці заязджаў, а хтосьці выязджаў".\nПобыт у СІЗА-1\n"Дзень праходзіў прыкладна так: з раніцы пад'ём, сняданак, прыборка камеры (дзяжурылі па чарзе), паверка, шпацыр да абеду, пасля шпацыру вольны час, потым абед, пасля абеду вольны час, потым вячэра, пасля вячэры зноў вольны час, потым вячэрняя паверка, потым адбой. У вольны час гулялі ў гульні: шашкі, шахматы, нарды. Займаліся фізічнымі практыкаваннямі, напрыклад, адціскаліся. Таксама займаліся сабой: стрыгліся, галіліся, мылі адзенне, размаўлялі адзін з адным на нейтральныя тэмы, чыталі кнігі. Я чытаў падручнік па гісторыі Беларусі. Я яшчэ вельмі часта судоку разгадваў, якія мне дзяўчына выпісала".\nПра падтрымку і надзеі\n"Тое, што я патраплю ў такія месцы і стану палітвязнем, ніколі ў жыцці не меркаваў. Наогул, я ў сваім жыцці закон стараўся не парушаць, да ўсяго гэтага я толькі пару разоў хуткасць перавысіў на 10 км/г, таму ніколі не думаў, што патраплю ў турму.\nУ СІЗА я атрымліваў перадачы і лісты ад родных і блізкіх. Больш за ўсё мне пісала мая дзяўчына: лісты ад яе прыходзілі нават часцей, чым раз на тыдзень.\nТаксама атрымаў ліст і паштоўку ад незнаёмага мне чалавека са словамі падтрымкі і выказваннем салідарнасці, мне стала вельмі прыемна, адчуваў, што ў гэтым свеце я не адзін.\nТое, што мяне адпусцяць пасля суда, няхай і на кароткі прамежак часу, я не чакаў, думаў, што пасля "Валадаркі" адразу паеду далей на хімію ці на лагер. Быў вельмі рады ўбачыць родных і блізкіх".\n"Проста ўсярэдзіне нейкая пустэча". Пра стан і планы на будучыню\nПалітзняволены Дзяніс Лазоўскі ў першыя хвіліны на волі\nДа затрымання Дзяніс быў самазанятым, ён планаваў адкрыць сваю справу, але і ў найблізкай будучыні ён зможа рэалізаваць свае ідэі:\n"Хуткім часам паеду адбываць пакаранне ў выглядзе абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову. Мой стан цяпер норма: мне ні добра, ні дрэнна, эмоцый няма ніякіх, і няма ўжо даўно, страху няма таксама, проста ўсярэдзіне нейкая пустэча".\n08.11.2021 Тэгі: крымінальны перасьлед, палітвязьні, умовы ўтрыманьня, катаваньні, гісторыі вязняў


Пра аматарку, якая ўмее любіць\nЯк чысты ліст паперы\nЭдзіта родам з Астравеччыны, з Міхалішак. Скончыла Лідскае педвучылішча, беларускае аддзяленне філфака БДПУ імя Максіма Танка. Адзінаццаць гадоў адпрацавала настаўніцай пачатковых класаў. А пасля зрабіла перапынак у педагагічнай дзейнасці — дачушка пачала хварэць, і на сямейным савеце вырашылі, што маці павінна больш увагі надаць свайму дзіцяці. Але гэты перапынак не быў застоем для Эдзіты-асобы, Эдзіты-педагога. Яна скончыла курсы коўча, і праз інтэрнэт пачала кансультаваць людзей.\n“Коўч” азначае “асабісты трэнер”, “рэпетытар”, які літаральна цягне падапечнага да поспеху. Галоўная задача коўчынгу — не развіццё асобы, а вызначэнне мэтаў і стварэнне плана для іх дасягнення. Коўч не вучыць, не фарміруе, не развівае, ён накіроўвае мысленне чалавека так, што той знаходзіць сам адказы на свае пытанні і варыянты рашэння праблем.\n“Я стала працаваць з дарослымі і зразумела, што практычна ўсе іх праблемы — родам з дзяцінства, — кажа Эдзіта, — і гэты факт, у нейкай ступені, вызначыў мой далейшы педагагічны шлях. Калі дачка падрасла, я вярнулася да дзяцей, толькі не ў школу, а ў садок. Вырашыла, што буду працаваць з маленькімі выхаванцамі, якія, пакуль, як чысты ліст паперы. На 3—6-гадовае дзіця можна яшчэ моцна паўплываць, каб яно вырасла шчаслівым, упэўненым у сабе. І бацькі, калі дзіця малое, таксама яшчэ гатовы ўдасканальваць свой светапогляд у адносінах да яго. Чатыры гады я адпрацавала ў садку і магу сказаць, што наша ўзаемная праца дала свой плён”.\nЭдзіце прапанавалі беларускамоўную групу, яна з радасцю пагадзілася і тут жа стала думаць, як зацікавіць дзяцей гаварыць на роднай мове, як разнастаіць іх дашкольныя будні. Што найперш зрабіла выхавацелька? Стала шукаць асяродак, дзе гучыць не “калькаваная” беларуская мова, а жывая, сакавітая. Дзе можна сваю мову ўдасканальваць. І знайшла. Аказалася, такіх людзей шмат у Беларусі.\nА пасля Эдзіта Бранцэвіч стала ствараць аўтарскія праекты. Дзеці пачалі не толькі размаўляць па-беларуску, але і спяваць беларускія песні, танцаваць народныя танцы, гуляць у народныя гульні, забаўляць трапнымі беларускімі прымаўкамі, “Гукаць вясну”, разам з бацькамі, ствараць казкі, цікавыя, змястоўныя, і, самае галоўнае, — з адметнымі менавіта нашай, беларускай культуры героямі і персанажамі.\nВыхавацелька вывела дзяцей за межы дашкольнай установы, туды, дзе таксама гучыць беларуская мова. Яны наведалі гісторыка-краязнаўчы музей, касцёл Святога Міхала Арханёла, народны гісторыка-этнаграфічны музей у СШ № 5, “Зімовы сад” у Смаргонскім політэхнічным ліцэі… Эдзіта Эдуардаўна наведала ні адну цырульню з просьбай правесці там экскурсію па-беларуску. Толькі адна пагадзілася прыняць юных наведвальнікаў у дзень роднай мовы і правесці для іх майстар-клас па доглядзе за валасамі. Такім чынам дзеці і іх бацькі, якія пастаянна ўдзельнічаюць у праектах Эдзіты Бранцэвіч, яшчэ раз пераканаліся, што беларуская мова жыве не толькі ў вершах і песнях, як гістарычная з’ява, яна прыгожа і арганічна акружае нас у паўсядзённым жыцці.\nКалі планавалася паездка ў Крэва, Эдзіта Эдуардаўна склала цэлую ілюстраваную кнігу “Нізка гісторый, адаптаваных для дзяцей дашкольнага ўзросту”. Дзеці малявалі, канструявалі, гулялі ў Крэўскі замак, правяралі веды ў бацькоў па гісторыі Крэва.\n“Любоў, міласць, пачуццё гонару і павагі да Радзімы — не пустыя словы. Гэтыя пачуцці растуць разам з людзьмі з самага дзяцінства, варта іх толькі абудзіць, — упэўнена Эдзіта Бранцэвіч. — Менавіта з маленства дзіця вучыцца цаніць важныя чалавечыя якасці: працавітасць, кемлівасць, сціпласць, дбайнасць, ашчаднасць, гаспадарлівасць. Каб іх выхоўваць, мне вельмі дапамагаюць веды па этнапедагогіцы.”\nКазка і маляванка\nПраект Эдзіты Бранцэвіч “Дзіцячыя строі ХІХ стагоддзя смаргонскай зямлі” — не імітацыя, не разважанне “на тэму”, гэта дакладна вывучаны матэрыял і ўвасоблены ў рэальнасць. Шэсць відаў вілейскіх строяў (менавіта такія насілі на Смаргоншчыне), у адпаведнасці з узростам дзіцяці, распрацавала разам з дачкой, будучым дызайнерам адзення, а спецыяліст з садка пашыла.\nСама Эдзіта Эдуардаўна вельмі актыўна прапагандуе наш рэгіянальны строй, які стварыла разам з дачкой. Часта наведвае розныя мерапрыемствы фальклорна-этнаграфічнай тэматыкі, якія ладзяцца на Смаргоншчыне і за яе межамі. Добра танцуе беларускія традыцыйныя танцы.\nІ яшчэ адзін надзвычай цікавы сюрпрыз для дзяцей выхавальніца падрыхтавала напярэдадні гэтага навучальнага года — стварыла кнігу (яна ўнікальная, самаробная, у адным экзэмпляры) казак паводле маляванак Ніны Бохан.\nНядаўна шырокаму колу смаргонцаў адкрылася імя самабытнай мастачкі Ніны Бохан, якая на працягу трыццаці гадоў стварала маляванкі і карціны. Імі жыхары Смаргоншчыны аздаблялі сваё жыллё. Эдзіта Эдуардаўна ўпэўнена: “Спадчыну мастачкі, якую ўдалося захаваць да нашых дзён, варта не толькі зрабіць вядомай для шырокай аўдыторыі дарослых, але і знаёміць з ёй дзяцей, пачынаючы з дзіцячага садка.\nЗ гэтай мэтай я і стварыла кнігу казак, сюжэты якіх будуюцца вакол важных для беларусаў каштоўнасцяў: любові да свайго краю, сям’і, гармоніі прыроды і чалавека, працавітасці, ушанаванні людскіх талентаў, а таксама на аснове гісторыі і культуры Беларусі.\nУсе казкі праілюстраваны фотаздымкамі маляванак Ніны Бохан. Пасля кожнай казкі дзецям прапануюцца гульні і творчыя заданні па развіцці маўлення і выяўленчым мастацтве. Дзеці могуць размаляваць любімых герояў, скласці па сюжэту пазлы, стварыць свой дыван з дапамогай цікавых штампаў, атрымаць налепку за лепшы адказ па змесце казкі, пагуляць у моўныя і дыдактычныя гульні і многае іншае. Усе заданні распрацаваны згодна з узроставымі асаблівасцямі дзяцей і праграмнымі патрабаваннямі дашкольнай адукацыі”.\nДыдактычныя матэрыялы да заданняў — прыгожыя, яскравыя і зручныя ў выкарыстанні — змешчаны ў электронны дадатак, якім могуць карыстацца выхавальнікі і бацькі па сваёй патрэбе, раздрукаваць іх у залежнасці ад колькасці дзяцей.\nНяўрымслівая, улюбёная ў сваю работу і сваіх выхаванцаў Эдзіта Бранцэвіч заняла пачэснае месца на смаргонскім педагагічным небасхіле. Зрабіла так, што бацькі не толькі не баяцца афармляць дзяцей у беларускамоўную групу, але і аддаюць перавагу менавіта гэтай выхавацельцы і роднай мове.\nФота з архіва Эдзіты БРАНЦЭВІЧ


АПАЗЫЦЫЯ НА ПРАЙШОЎШЫХ ВЫБАРАХ НЯ МЕЛА ШАНЦАЎ ПЕРАМАГЧЫ – ШТО НАПЕРАДЗЕ?\nПрадстаўнікі шэрагу беларускіх дасьледчых інстытутаў ды ўстановаў, аб'яднаныя ў "Асацыяцыю фабрык думкі", сёньня распавялі пра вынікі праведзенага імі аналізу сацыяльна-палітычных працэсаў, што адбываліся ў Беларусі пасьля выбараў. З асноўным дакладам выступіў палітоляг Валер Карбалевіч з фонду "Стратэгія".\nНа ягоную думку, у верасьні ў Беларусі адбываліся ня выбары, а жорсткая палітычная кампанія і апазыцыя ня мела ніякіх шанцаў яе выйграць. І ня толькі таму, што яе вынік быў папярэдне сплянаваны ўладамі. Так, паводле Карбалевіча, створаная Лукашэнкам сацыяльная мадэль дзяржаўнага ўладкаваньня сябе яшчэ ня вычарпала, а апазыцыя дрэнна ведае сваё грамадзтва.\nАпазыцыя таксама была пераацаніла ролю Захаду, Расеі й мясцовай намэнклятуры ў часе выбараў і прайграла інфармацыйную вайну ўладам. Прысутныя на брыфінгу лідэры апазыцыйных партыяў даволі спакойна ўспрынялі гэтую крытыку.\nУзяў слова палітоляг Аляксандар Фядута і пачаў гаварыць, што правая апазыцыя (перадусім БНФ) апошнія пяць гадоў цярпела паразы, бо ня ўдзельнічала ў выбарах, неэфэктыўна праводзіла агітацыйныя кампаніі й акумулявала асноўныя фінансавыя плыні. Тады пачаліся гарачыя спрэчкі. Спадары Фядута й Патупа раілі апазыцыянэрам больш карыстацца паслугамі прафэсіяналаў-навукоўцаў, калі тыя самі ня могуць выпрацаваць нармальную стратэгію палітычнай барацьбы.\nВось якой была рэакцыя апазыцыянэраў. Гаворыць намесьнік старшыні БНФ Віктар Івашкевіч:\n(Івашкевіч: ) "Прадстаўнікі фабрык думкі павінны фабрыкаваць думкі. Я ўрэшце сюды прыйшоў, каб іхным прадуктам скарыстацца. А спадары Фядута й Патупа не паказалі, што яны прапануюць нейкі прадукт".\nТон дыскусіі зьмякчыў вядучы брыфінгу, кіраўнік цэнтру "Стратэгія" Леанід Заіка:\n(Заіка: ) "Мы хацелі б, каб палітыкі валодалі нармальнай дакладнай інфармацыяй, былі б эфэктыўныя ў сваіх дзеяньнях, і дзеля гэтага працуюць нашыя структуры".\nМногіх прысутных цікавіла, ці ёсьць у сацыёлягаў зьвесткі апытаньня на тэму "Як галасавалі беларускія выбарцы на прэзыдэнцкіх выбарах у верасьні?" Сацыёлягі паведамілі, што ёсьць вынікі нацыянальнага апытаньня, праведзенага Незалежным інстытутам сацыяльна-эканамічных і палітычных дасьледаваньняў, але азнаёміцца зь імі можна будзе толькі пасьля 2 лістапада.\nНамесьнік дырэктара гэтай установы Аляксандар Сасноў паведаміў толькі, што зьвесткі апытаньня "За каго галасавалі людзі 9 верасьня?" істотна розьняцца ад лічбаў Цэнтарвыбаркаму. Спадар Сасноў таксама сказаў, што значна зьменшылася лічба прыхільнікаў інтэграцыі з Расеяй, рэйтынг Лукашэнкі працягвае падаць, большасьць перакананая, што іхнае жыцьцё не палепшыцца:\n(Сасноў: ) "Нічога такога абвальнага, як любіць гаварыць Лукашэнка, ня будзе. Будзе спакойнае жыцьцё і пэўныя зрухі. Але агульныя трэнды, агульныя тэндэнцыі станоўчыя".


Человек она разговорчивый, много пожила на свете, многое знает и может рассказать | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n05.10.2018 150 Лепельскi край Комментариев нет\nСустрэцца з Нінай Аксяновіч мне параілі ў мясцовай школе. Маўляў, чалавек яна гаваркі, шмат пажыла на свеце, багата чаго ведае і можа расказаць. І вось я на старой вуліцы ў Старым Лепелі, якая завецца Перакопам. Не ведаю, чаму такая назва ў старой вясковай вуліцы, якой болей падыходзіла б Прыазёрная. Сапраўды, да возера Лепельскага тут рукой падаць.\nЖыве васьмідзесяціпяцігадовая бабуля з сынам, які ўжо таксама ў пенсійным узросце. Няма ліха без дабра, сын побач з састарэлай маці, як кажуць, дарэчы. Шклянку вады падасць, ды і на агародзе яго клопат. Часам на рыбу сходзіць, часам збегае ў грыбы.\nБабуля ўжо не працаўніца — хварэе. Гады адабралі здароўе, а хваробаў дабавілі. Дзіва што! Яна ж яшчэ даваеннага веку. Праўда, вайны амаль не памятае. Толькі прыгадвае, як пайшла на сустрэчу з бацькам, што быў у лагеры для ваеннапалонных. Як папрасілася ў немца, і той дазволіў пагаварыць з бацькам і нават падарыў ёй, малой, талерачку. А неўзабаве і бацька вярнуўся.\nНіна Пятроўна кажа, што яе бацька Пётр Капітонавіч Лях ваяваў яшчэ на фінскай, а пасля і на гэтай вайне, меў шмат медалёў, з якімі яны, дзеці, гулялі. А пасля іх выпрасіў прыезджы дзядзька з Мурманска. І Ніна чамусьці ахвотна аддала, аб чым зараз шкадуе.\nБацька для яе непахісны аўтарытэт, мо таму, што раслі яны без маці. Маці дачасна загнала ў магілу смерць сына, браціка Ніны. Пайшоў на возера ў лапцях, дзеці схапілі шапку і кінулі на лёд. Ён — за шапкай і праваліўся, захлынуўся ў бузе, пакуль паспела дапамога. Маці з пуду ды з гора захварэла і ўжо болей не ўстала. Раслі пры мачысе. Малымі ў вайну хаваліся ў бліндажы, што выкапалі дзеля сховы, пад час налётаў авіяцыі. Кармілі партызанаў, якія часам наведваліся ў іх крайнюю ў вёсцы хату, што стаяла амаль у кустах. Прасілі хлеба ці яшчэ чаго.\nДа вайны дырэктар у школу Ніну не пусціў, сказаў, што яшчэ малая. А пасля вайны скончыла ўсяго пяць класаў, далей не пусціла галеча і праца сялянская, якой заўсёды дома хапала, бо жылі аднаасобна і была сякая-такая гаспадарка.\nА потым, калі ўсе яе сяброўкі раз’ехаліся па свеце, дзяўчыну не пусціў далёка ад хаты бацька. Дамовіўся з тагачасным дырэктарам школы і ўладкаваў дачку тэхнічкай.\nНіна Пятроўна не ведае, як зараз працуецца тэхперсаналу ў школе, а ў той час, кажа, было як у пекле. Восем гадзін цяжкой фізічнай працы: то з анучай падлогу мыеш, то рыдлёўкаю снег чысціш, то печкі топіш. У новай школе, куды перайшлі неўзабаве з былой папоўскай хаты, люстры віселі вельмі высока. А яны, дзяўчаты, адна адну падсаджвалі на плечы і мылі лямпу, галаву задраўшы. Галава ад страху і знямогі кружылася. Ніна Пятроўна ніколі не забудзе гэтага пачуцця.\nТрыццаць пяць гадоў Ніна Аксяновіч працавала ў школе тэхнічкаю. І калі ўжо выйшла на пенсію, то з дарагой душою пайшла ў калгас, і калгасная праца ў параўнанні са школьнай падалася ёй раем. А пенсію зарабіла невялічкую.\nМы часта расказваем пра педагогаў, якія жыццё прысвяцілі школе і падарылі свой талент дзецям. Аднак рэдка прыгадваем людзей, жыццё якіх таксама прайшло ў школе. Вось толькі рабілі яны там чарнавую і, так бы мовіць, няўдзячную працу: падлогу мылі, дровы секлі, гаспадарку даглядалі, дзяцей кармілі, працавалі рабочымі на кухні і г.д. Успомнім жа іх добрым словам, бо яны таксама, як і настаўнікі, сеялі і сеюць разумнае, добрае, вечнае. Толькі што ў кожнага сваё поле і свая сяўба.\nНа здымку: Ніна Аксяновіч.\n← Новый адрес Стайского лесничества\nПо давней доброй традиции в Старолепельской школе ценят народные обычаи и уже с молодых лет учат любить Беларусь →


У ГОМЛІ СВЕДКУ ІЕГОВЫ СУДЗЯЦЬ ЗА АДМОВУ АД СЛУЖБЫ Ў ВОЙСКУ » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » У ГОМЛІ СВЕДКУ ІЕГОВЫ СУДЗЯЦЬ ЗА АДМОВУ АД СЛУЖБЫ Ў ВОЙСКУ\nУ ГОМЛІ СВЕДКУ ІЕГОВЫ СУДЗЯЦЬ ЗА АДМОВУ АД СЛУЖБЫ Ў ВОЙСКУ\n29.10.2009, 21:34 | Навіны, Грамадства\nСуд Цэнтральнага раёна Гомля разгледзіць справу навабранца Змітра Смыка. Медкамісія прызнала яго годным да службы ў войску. Аднак Смык, які з’яўляецца вернікам царквы “Сведкі Іеговы”, з пастановай катэгарычна не згодны.\nЁн заявіў, што служыць яму не дазваляюць рэлігійныя перакананні. Таму на яго распачалі крымінальную справу з нагоды ўхілення ад вайсковага прызыву. Судовыя разбіральніцтвы цягнуцца ўвесь кастрычнік, аднак пакуль што нічым не скончыліся.\n“Яны рабілі запыт у маю арганізацыю, ці гэта арганізацыя забараняе мне служыць у войску, ці гэта маё асабістае перакананне. Настроеныя не ў маю пазіцыю — гэта адназначна. Я думаю, сёння будзе вынесены прысуд. Калі ён будзе абвінаваўчы, буду падаваць апеляцыю”.\nАбвінавачаны цвердзіць, што гатовы прайсці альтэрнатыўную службу. Аднак казус сітуацыі ў тым, што закону аб альтэрнатыўнай службе ў краіне дагэтуль няма. У Канстытуцыі ж, наадварот, замена вайсковай службы на альтэрнатыўную прадугледжаная.\nСёння судовы разгляд справы супраць гомельскага верніка чарговы раз перанесены. Гэтым разам на 6 лістапада.\nПаводле Змітра Смыка, абвінаваўчы бок яшчэ не атрымаў адказ на запыт з войска.\n“Яны адпраўлялі яшчэ запыт у ваенкамат, ці маюцца ўмовы ў вайсковых частках, каб вернікі маглі там сваю рэлігію спавядаць. Чамусьці адказ яшчэ не прыйшоў. Таму суддзя даў яшчэ 8 дзён, каб дачакацца адказу. Я вырашыў пакуль што абараняцца сам, таму што паслугі адваката — гэта зусім не танна. А я чалавек сямейны, працую пакуль што адзін”.


Букмол (па-нарвэску: bokmål — «кніжная мова») — адзін з двох (побач зь нюношкам) стандартаў (формаў) нарвэскай мовы. Сфармаваўся на падставе данскай мовы па чатырох стагодзьдзях панаваньня Даніі над Нарвэгіяй (данска-нарвэская унія).\nМногія буйныя нарвэскія пісьменьнікі XIX стагодзьдзя, найперш Генрык Ібсэн і Б'ёрнст'ернэ Б'ёрнсан, пісалі стыхійна нарвэгізаванай данскаю мовай, першапачаткова называнай "данска-нарвэскаю". Назва «букмол» прынятая з 1929 году замест ужыванай раней «дзяржаўнай мовы» (па-нарвэску: riksmål). Іншая афіцыйная пісьмовая мова Нарвэгіі — нюношк.\nБукмал ужываецца прыкладна 90 % насельніцьтва Нарвэгіі, менавіта яго найчасьцей вывучаюць замежныя студэнты , на ім выходзяць усе цэнтральныя СМІ. Нормы букмолу набліжаныя да ўсходненарвэскіх дыялектаў, асабліва да варыянтаў, на якіх гавораць вакол Осьлё, хоць аснова яго застаецца данскай. Данскія тэксты ў пісьмовым выглядзе зразумелыя носьбітам букмолу, фанэтычныя ж адрозьненьні дастаткова моцныя, таму з разуменьнем вуснай данскай мовы нарвэсцы маюць складанасьці. У букмоле большая колькасьць запазычаньняў, чымся ў нюношку. У XX стагодзьдзі прадпрымалася некалькі моўных і артаграфічных рэформаў дзеля "дэмакратызацыі" "кніжнае мовы", аднак некаторыя не прыжыліся і былі адмененыя. Адзінага артаэпічнага стандарту кніжная нарвэская ня мае.\nНарвэская мова (рас.)


22 лютага наш тэлеканал зладзіў васьмігадзінны стрым з «Мова Фэсту» – першага такога свята ў Беларусі, прымеркаванага да Дня роднае мовы.\nУ суботу «Арт Сядзіба» запрасіла ў культурніцкі хаб «ОК16» у Менску на «Мова Фэст», каб адсвяткаваць Міжнародны дзень роднае мовы. З 13-й да 22-й на тэрыторыі гэтай пляцоўкі можна было даведацца, як вучаць, падтрымліваюць, папулярызуюць і развіваюць беларускую мову бізнесоўцы, грамадскія дзеячы, навукоўцы і проста актыўныя беларусы. Ад 14-й гадзіны нашая здымачная група на чале з Галінай Абакунчык распачала стрым са свята.\nФота – Ірына Арахоўская/Белсат\nВыступае Лявон Вольскі. Фота – Ірына Арахоўская/Белсат\nНаведнікі фэсту. Фота – Ірына Арахоўская/Белсат\nПадчас свята можна было задаць любыя пытанні мовазнаўцу Вінцуку Вячорку і паўдзельнічаць у майстар-класе ад беларускамоўнага тайскага баксёра Віталя Гуркова.\nНа кірмашы можна было набыць рэчы ды мастацкія творы, якія ствараюцца па-беларуску або прысвечаныя беларускай мове.\nСамай, бадай, галоўнай часткай імпрэзы сталі канцэрты беларускамоўных гуртоў. На дзвюх сцэнах у «ОК16» выступілі, між іншага, «Volski», «Akute», «Мутнаевока», Пётр Клюеў, «Gleboki Smak» ды Сяргей Доўгушаў з гуртом «Vuraj».\nГэдлайнер імпрэзы Лявон Вольскі. Фота – Ірына Арахоўская/Белсат\nГурт «Akute». Фота – Ірына Арахоўская/Белсат\n«Gleboki Smak» на сцэне «Мова Фэсту». Фота – Ірына Арахоўская/Белсат\nУпершыню ў гісторыі «Арт Сядзібы», якая рэгулярна ладзіць падобныя імпрэзы, фестываль ўдалося зарганізаваць без прыцягвання грамадскіх сродкаў праз краудфандынг, як гэта было, напрыклад, падчас апошніх дзвюх імпрэзаў з нагоды ўгодкаў БНР.\n«Бесплатны ўваход стаў магчымы дзякуючы нашым бізнес-партнёрам, якія пагадзіліся падтрымаць нашае мерапрыемства не проста дзеяннем, а і грашыма», – кажа «Белсату» кіраўнік Symbal.by Павел Белавус.\nАсноўнымі спонсарамі свята сталі шэсць кампаніяў, у тым ліку наш тэлеканал. Генеральны партнёр фестывалю – бровар «Аліварыя».\nЧастку грошай арганізатары прыцягнулі ад дробных гандляроў, рамеснікаў і гастранамічных пунктаў, якія працавалі на імпрэзе.\nТэгі: Арт Сядзіба беларуская мова Белсат жывы канцэрт імпрэзы Лявон Вольскі ОК16 Павел Белавус


Імгненні падпарадкоўваюцца | zviazda.by\nЛітаратура і мастацтва » Музыка » Імгненні падпарадкоўваюцца\nВыцягвае з-пад спуду часу ўпадабаны эпізод, уздымае імгненні падзей далёкай гісторыі і жывапісна, вільготнымі туманамі, увасабляе іх у шэрань восеньскіх раніц і вечароў.\nЛістапад любіць паразважаць на вечныя тэмы, выбіраць у суразмоўцы восеньскія сэнсы і ставіць напрыканцы аўтограф — распісваецца імжой і здзіўленнем аголеных дрэў.\nПраз лістападаўскія проймы дзьме-прадзімае гісторыя.\nАдзін лістападаўскі дзень — цёплы, млявы, італійскі — некалі зафіксаваны дбайнай рукой пісара, застаўся ў гісторыі не толькі італійскай, але і беларускай. А сёння яна множыць сябе шматкроць, не раўнуючы, як жоўтая апалая лістота на халоднай рудой глебе.\nПяцьсот год таму, дзявятым лістападаўскім днём, у зале Tinello dei Dottori біскупскага палаца далёкай Падуі Францыск Скарына ў прысутнасці мясцовага кардынала здаў экзамен на званне доктара медыцыны. Першадрукару былі ўручаны дыплом і доктарская мантыя… Адкрываючы пасяджэнне, віцэ-прыёр калегіі доктар свабодных навук і медыцыны Тадэа Мусаці сказаў: «Вашы дастойнасці спадары навукоўцы! Я склікаў Вашы вялебнасці дзеля наступнай прычыны. У Падую прыбыў вельмі вучоны, але бедны малады чалавек, доктар свабодных навук, родам з вельмі далёкіх краін, якія ляжаць на адлегласці чатырох тысяч міль...» (паводле кнігі «Невядомы Скарына» С. Абламейкі).\nА пахмурным тутэйшым лістападаўскім васямнаццатым днём, з яго неад’емнай схаладнелай самотай, тыдзень назад адбылася прэм’ера ў гонар таго самага няўрымсты-студэнта.\nСвой Францыск Скарына\nУ рэпертуары Нацыянальнага акадэмічнага опернага тэатра была опера Д. Смольскага «Францыск Скарына»… Партытура сімфоніі У. Дарохіна «Францыск Скарына, жыццё і бессмяротнасць» — у архіве. Хто апошні перагортваў яе старонкі? Красамоўнае «ў кожнага Гогаля павінен быць свой Пецярбург» міжволі дае права на «ў кожнага кампазітара павінен быць свой Скарына». Ён павінен быць — уласны вобраз рэнесанснай асобы.\nТак ствараецца Скарыніяна, і «чым больш культурных пластоў у музыцы, тым больш вытанчаных характарыстык». (А. Шнітке). Пласты забяспечваюць вастрыню ўспрымання, значнасць, трываласць. Сучаснае музычнае мысленне хоць і здзіўляе-насцярожвае, але, відавочна, не расчароўвае.\nЖыццё Францыска Скарыны — узор недэманстратыўнага патрыятызму, генетычны код культуры і нацыянальнага духу, які нікуды не знікае, нават калі сёння ў пылу пад нагамі. Тут можна стаць побач з самім Скарынам і ва ўнісон з ім прамовіць: «…так і мы, дружа, хіба не можам сярод вялікіх паслужыць людзям мовы нашай, прыносячы ім свае маленькія кніжкі працы, з тае прычыны, што міласцівы Божа з той мовы на свет пусціў…»\nСкарынава жыццё — падарожжы… Ім, падарожнікам, Еўропа адкрывала свае таямніцы.\nУзыходзіла новая эпоха — вірыла і выпраменьвала таленты. Геніі зрушвалі свет.\nСвятло нараджала святло, як Полацак — Францыска Скарыну.\nКракаў для яго выдзьмуў агонь ведаў.\nПадуя карнаваліла маладым шчасцем, надзеяй, верай і безліччу магчымасцяў, якое можа прапанаваць Адраджэнне.\nВільня гарэла. І спрэчкамі з Парацэльсам, і спусташальнымі пажарамі. Вільня здранцвела халодным целам Маргарыты.\nМасква чырванела спаленымі Скарынавымі кнігамі — таямнічая русінская мова засталася неразгаданай.\nПрытуліла Прага. У каралеўскім садзе каралеўскі садоўнік гадаваў кветкі тугі, адзіноты і болю.\nНайвышэйшага гатунку зносіны\nКнігі, якую ніхто не чытае, няма. Опера, якую ніхто не слухае, з’яўляецца толькі фізічным аб’ектам. Культура без нагляду, якая сама па сабе, сыходзіць у андэграўнд. Гэта зразумела: калі няма ўмоў для культурных працэсаў, дынамікі, эксперыментаў, пошукаў, памылык — культура сыходзіць. Яе месца займае чужародная, запазычаная культура. Свая канае «Бандароўнай». Пустазелле з суседняга поля беспакарана перапаўзае на незанятую нікім тэрыторыю і з асалодай мацуецца дарэмным.\nМузыка — знак. Музыка — вобраз. Экспрэсіўны музычны жэст, кароткая фраза абуджаюць дух, часам прыводзяць да шоку. Напэўна, так і павінна быць. Публіка любіць узрушэнне, публіка прагне эмоцый і новых энергій. Традыцыя. Мэйнстрым. Авангард. Кантрапункт кантрастаў. Таму цікавасць — заканамерная рэакцыя на рэчаіснасць, звычны рытм дыхання. Каб жыць. Каб існаваць. Каб не прапасці. Нявыкананы твор замірае ў шуфлядзе спалоханай лісіцай. Губляе сілу моманту і актуальнасць, марудна пераходзіць у катэгорыю «музыкі будучыні» з прывіднай надзеяй на «лепшы час». Няспраўджанае паглынае забыццё, калыхаецца неабуджанай матэрыяй у касмічным малацэ няздзейсненага.\nНекалі стымулам для кампазітарскай дзейнасці была пераважна цікавасць опернай публікі да новых твораў. Менавіта задавальненнем такой цікавасці-патрэбы была азначана дзейнасць тэатральных імпрэсарыа.\nСёння не так. Слухач памяняўся. Імпрэсарыа зніклі. Іх функцыі цяпер выконваюць энтузіясты. Пашанцавала, калі імпрэсарыа яшчэ і дырыжор. Ён жа энтузіяст. Ён жа апантаны новай музыкай. Натхняльнік. Падбухторшчык. Аўтарытэт. Прафесар. Народны артыст Беларусі Міхал Казінец. Прыдуманы ім лістападаўскі фэст «Музычны марафон» з нагоды свайго 80-годдзя абвастрае нерв сёлетняй музычнай восені. Амбітная, зайздросная, не для кожнага «пад’ёмная» ідэя. «Манфрэд» П. Чайкоўскага, Скрыпічны канцэрт Ё. Брамса з адным з найлепшых выхаванцаў Акадэміі музыкі скрыпачом Арцёмам Шышковым, гала-канцэрт з лепшымі спевакамі айчыннай опернай сцэны. І — прэм’ера. Імя Францыска Скарыны — на афішы. Музычнае ўвасабленне Скарынавых дарог, сем сцэн жыцця, рытм і стракатасць пейзажаў рэнесанснай Еўропы. Жыццё як найлепшае здзяйсненне сябе.\nНіхто так не ўмее сябраваць з беларускім кампазітарам, як дырыжор Міхал Казінец. У дачыненні да іх Казінец нібы ўслед за Бенджамінам Зандэрам, дырыжорам Бастонскай філармоніі, не саромеецца «выпраменьваць энтузіязм». «Збірае» музыку, калі зімовы світанак сініць шыбы, і нясе ў абдымках новую партытуру, захінуўшы яе ад недарэчных позіркаў і дробных спакусаў.\nПрыхільнік і паслугач музыкі Бетховена і Чайкоўскага дырыжор Міхал Казінец не ставіць партытуры сімфоній на паліцу. Яны «просяцца» назад, на пісьмовы стол, у рукі, у абдымкі. Так чыстае сумленне сілкуецца спрадвечным, каб спрыяць нараджэнню новага: «…хто промню дапамог усмешку вызнаць, той назаўсёды застанецца знакамітым, асмеліўшыся на зямлю рай перанесці…» (Джамбатыста Марына).\nТут Міхаіл Казінец падобны да Ігара Стравінскага, які таксама ніколі не спыняў свой прафесійны жыццёвы інтэнсіў, не баяўся мяняцца, вучыцца, цікавіцца і ультрасучаснай, і старадаўняй музыкай. З Бруна Вальтэрам дырыжор сінхронна пагаджаецца: «папса — лепшы спосаб трымаць нас за быдла».\nАле больш М. Казінец падобны да сябе. Яго рэальнасць — вечнасць Скарынавай кніжыцы пад пахай. Такі знакавы беларускі архетып, якім не прамінуў натхніцца і захапіцца Якуб Колас: «…і на ягаднік пагоніць, і па бары на верасы пусціць, і ўсе лужкі перабярэ!..» Хто ж спыніць таго беларуса, які захоча перамогі?\nПрэм’ера араторыі «Скарына. Вяртанне», увасобленая Дзяржаўным акадэмічным сімфанічным аркестрам Беларусі (мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор А. Анісімаў), Дзяржаўнай акадэмічнай капэлай імя Р. Шырмы (мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор В. Янум), салістам — рок-музыкантам Янам Жанчаком, — неаспрэчная перамога. Перамога над забыццём, над «лісіцай у шуфлядзе», над звычнай беларускай «млявасцю і абыякавасцю да жыцця», над шэранню лістападаўскіх вуліц і такіх самых, мышынага колеру, сцэнічных куліс глядзельнай залы.\nЛіхтар высока над жыццём\nСімфанічны аркестр — з’ява-цуд у маруднай плыні чалавечай эвалюцыі. Цуд, невычарпальны па рэсурсах, здольны да самаадраджэння. Дзейсна-стваральная сіла: сумяшчэнне літаратурнай дакладнасці з каларыстыкай жывапісу на нематэрыяльным узроўні. Ліхтар над чалавечым жыццём. Агромністы крышталь, здольны ўвабраць у сябе ўсе пералівы святла незавершанага касмічнага пейзажу і адбіць яго срэбрам разнастайнай шматварыянтнасці. Магчымасць тлумачэння цуду нулявая.\nНехта падвесіў гэты ліхтар высока над жыццём не без дай прычыны. Сімфанічны аркестр у рэжыме гучання — як штохвілінная зменлівасць, лёгкае, узаемнае пранікненне Часу і Вечнасці, як касмічны танец мінулага, сапраўднага і будучыні. І музыка з тых энергій, з тых старонак партый і партытур няспешна, нібы па сходах, саступае ў зямное, даступнае, становіцца адчувальнай і зразумелай, з пазнакай нетутэйшасці.\nБезліч вобразаў. Жыцця не хопіць на дыялог з імі. Змогі хапае хіба на неспатольнае жаданне адчуваць сябе прыналежным да высокіх сфер і спраўджваць прагу жывога сэрца быць у абдымках дзейснай культуры.\nКалі сто чалавек, кожны з якіх індывідуальнасць, злучаюцца ў адзінае гукавое поле, гэта прабівае наскрозь. Музычная матэрыя, вытканая з мноства сілавых ліній і памкненняў, з рознавектарных і супярэчлівых энергій, злучае ў адно кампазітара, салістаў, слухача, яднае завершанасць драматургічных акалічнасцяў.\nУ жанры асабістай падзякі\nМарына Новік — скрыпічнае solo ў прэм’ерным здзяйсненні араторыі «Скарына. Вяртанне». Выкананне роўнае нараджэнню. Захапленне роўнае захопу. Асэнсаванне праз матэрыю бягучага моманту. Адно з магчымых выяўленняў таго, як мяняецца свет. Улічаная складанасць — сучасная музыка — супярэчлівая прыгажосць, заканамерная нязручнасць. Гегеліянская традыцыя інтэпрэтацыі мастацтва як мэтанакіраванага працэсу руху, з перавагай «вялікіх тэндэнцый». Агромністае збудаванне не з каменю, не з дрэва, не з травы, а амаль з яе водару.\nАбуджэнне стоеных да пары энергій, вібрацыйных віхураў; бездакорнае дасланне. Музыка як мастацтва гуку. Рэдкая здольнасць. Выканальніцкае аўтарства — калі лёс музычнага твора ў руках выканаўцы і «чым была б музыка без тых, хто надае ёй жыццё і эмоцыі, хто робіць яе вядомай і любімай?..» (Эжэн Ізаі). Непазбаўленая дзіва відавочнасць: множнасць вымярэнняў ніхто не адмяняў, і гэта гучыць у геаметрычнай вышыні, разрастаюцца і цвітуць шматмерныя гукавыя сады?\nЖыццё, падоўжанае створанымі шэдэўрамі, кароткае толькі па гарызанталі. Перашкоды не спыняюць, а адкрываюць далягляды. Імгненні пачынаюць падпарадкоўвацца. Прыкметай сілы становіцца абыякавасць да перашкодаў.\nСур’ёзны спектакль — рызыка. Спроба мастацкага выказвання на сур’ёзную тэму — рызыка. Гульня ў паддаўкі з гледачом выключаецца. Наадварот: суцэльная безабароннасць і аголенасць нерва. Яшчэ і не спектакль, а толькі ўвасобленая музыкай манументальнасць ідэі, якая супадае з часам і сэнсам…\nІ застаецца нязменнай прага пісаць, кожны дзень вяртацца да лістоў партытуры, кожную раніцу пачынаць з позірка на ўчарашні незавершаны такт, аркуш, які так падобны на чаканне твайго любімага ката: сцішаны і чуйны мяккі камяк да першага паварота ключа ў сенцах. Жыццё звужаецца да гэтай стракатай-паласатай старонкі партытуры, якая дзівосным чынам, па невядома якіх законах, раптам з аднамернай робіцца пластычнай, бесцырымонна пераступае парог дазволенага, уваходзіць у межы іншыя, у прастору бясконцую, гнуткую, згодлівую, дзе ўсё, што лічыцца недасяжным і бязглуздым, раптам робіцца неабходным і адзіна слушным.\nНялёгка замешваецца экзістэнцыяльнае цеста.\nЧым мераць эпоху? Чым, калі дыстанцыя не ўсталявалася, а змест эпохі — значны — выспявае зараз, сёння, у гэта самае імгненне. Хаця… адкуль яму, значнаму, узяцца? Уся надзея на Ньютона і на яго меркаванне, што метэарыт — дурная прыдумка, бо метэарытам проста няма адкуль падаць...\nАле ж… Але ж прэм’ера адбылася: у цэнтры Еўропы — насупраць плошчы Якуба Коласа...


Allelujah haptism | Горшы Агляды Анімэ блог\nБягучая серыя Алфавітны спіс Па-Betweeners Выпадковыя Агляд\nАрхівы: Allelujah haptism\nGundam 00: Абуджэнне Trailblazer – Агульны агляд\nДададзена Сакавік 1, 2011 па Майкл ў Gundam 00: Абуджэнне Trailblazer\nЧастка I майго агляду Gundam 00: Абуджэнне Trailblazer Працягнуць чытанне →\nАпублікавана ў Gundam 00: Абуджэнне Trailblazer\t| Пазначаны Aeolia Schenberg, Allelujah haptism, Абуджэнне першапраходцам, Дэкарт Шаман, ELS, Exia, Фельдт Грэйс, Gundam, Gundam 00, Gundam кіно, Алілуя haptism, Ян Вашти, З Манекен, Kyrios, leesa kujo, Лінда Вашти, Ліза kujo, LockOn Stratos, Луіза Halvey, Лайл dylandy, Майна Ісмаіл, Мары, Вашти Mileina, Патрык Colosour, Прынцэса Марына Ісмаіл, Пталямей, Стужкі almark, Saji Скрыжаванне, Setsuna, Торба лоб, sumeragi Лі Нар'ега, Tierra, развітальны\t| 4 Каментарыі\nВышэйшая школа Мёртвых\nВыгляд: Дзеянне, Драма, Жах\nСтудэнты ашаломленыя раптоўнай ўспышкі зомбі-атакі. Такешы, Кароль, і астатнія часткі цела студэнта жыцця павінны знайсці спосаб барацьбы з нежыці націску і сысці ў бяспечнае месца. больш падрабязна>\nВышэйшая школа Мёртвых Эпізод: 10 Дом Дэда правілаў\nБанды не застрахаваны ад шкоды ў асабняку на Сая. Але гэта не значыць, што яны вольныя ад канфлікту. Масаж супраць ёлупы. Marikawa-Сэнс і я супраць. яе бацькі! Працягнуць чытанне →\nВышэйшая школа Мёртвых Эпізод 09: Меч і мёртвых\nВам падабаецца, як я паведамляць Вам аб новых аглядах а? 😉 У гэтым эпізодзе, Такаши Комуро і Саэко Busujima! Працягнуць чытанне →\nАнімэ спалучаных 2011 – Ват я нават не…\nСардэчна запрашаем у анімэ Conji 2011, наймацнейшых 30 хвілін у маім жыцці. (наймацнейшых 2 гадзін, калі не лічыць ездзіць туды) Працягнуць чытанне →\nАдбельвальнік Detroit Metal City Gundam 00: Фільм Вышэйшая школа Мёртвых\nДаўным-даўно, пры чытанні анімэ агляд інтэрнэт ... "Гэта даволі сумнае. Калі б я зрабіў анімэ , Я быў бы вясёлы напэўна!" І вось што мы зрабілі. Атрымліваць асалоду ад!\nУсе словы і некаторыя малюнкі на гэтым хвалебным сайце © 2010 на сэксуальны mofos на worstanimereviews.com. Па крайняй меры, даць нам некаторыя . І хочаце размясціць спасылку . Проста паспрабуйце не быць asshat аб гэтым.\nАўтары / Персанал\nВельмі ўразіў мяне ... што гэта было на самай справе ператварыцца ў рэальны вэб-сайт. Сур'ёзна, жарт вакол на першы, гэта як-то стаць годным маё хобі. Давер мае агляды і меркаванні дурняў, таму што я геній.\nдашліце мне словы, Foo