Сёння распачынаецца Вялікі Пост | Каталіцкі Веснік\nСёння распачынаецца Вялікі Пост\nСаракадзённы Вялікі пост — гэта запрашэнне, якое робіць нам Бог, Які хоча гаварыць да нашага сэрца. І нам варта свядома ўвайсці ў гэты святы час, каб ён быў не толькі яшчэ адным літургічным перыядам, а стаў сапраўднай прыгодай — для цябе і Бога. Прымі гэты выклік!\nЧаму сорак дзён?\nСорак — гэта сімвалічны лік. Ён азначае працу, пакаянне і кару, ачышчэнне і адраджэнне да новага жыцця. Успомніце, колькі доўжыўся патоп, падарожжа па пустыні, знаходжанне Майсея на гары Сінай, колькі працягвалася разведка ў зямлі Ханаанскай, колькі Галіяф здзекаваўся над войскам ізраільцян, каялась Нінівія, а Езус заставаўся ў пустыні, куды яго вывеў Святы Дух.\nТое, што ўсе гэтыя перыяды вымяраюцца лікам 40, не выпадковасць. Спачатку 40 дзён ішоў дождж, потым 40 дзён доўжыўся патоп, 40 гадоў вандравалі ізраільцяне па пустыні, столькі ж Майсей знаходзіўся на гары Сінайскай, 40 дзён доўжылася разведка зямель Хананэйскіх, 40 дзён Галіяф кпіў над ізраільскім войскам, 40 дзён жыхары Нінівіі тварылі пакаянне, і, нарэшце, сам Хрыстос, перад тым як пачаць публічную пропаведзь, 40 дзён знаходзіўся на пустыні і быў спакушаны д’яблам. Але ва ўсіх гэтых падзеях важны не сам час, а яго сэнс. Падобна, як мы кажам, што зробім што-небудзь за пяць хвілін, бо на самой справе мы маем на ўвазе не канкрэтныя хвіліны, а лёгкасць задачы і прыблізныя часовыя выдаткі. Сорак — гэта лік, які сімвалізуе працу і намаганні па пераадоленню сябе — тое, што так характэрна для нашага шляху даўжынёй у жыццё.\nЗрэшты, варта звярнуць увагу і на тую акалічнасць, што, калі мы палічым ўсе дні Посту — ад Папяльцовай Серады да самага Вялікадня — іх будзе не 40, а 46. Атрымліваецца так таму, што ў перыяд пакаяння і ачышчэння не ўваходзяць дні нядзельныя, якія для хрысціян заўсёды з’яўляюцца днямі Хрыстовай Перамогі над грахом і смерцю.\nУступаючы ў гэты перыяд, мы павінны разумець, што ён звязаны з гатоўнасцю ўзяць на сябе цяжкасці, якія з гэтым звязаны. З чаго гэтыя цяжкасці вынікаюць? Галоўным чынам, з таго, што 40 дзён посту — гэта час, праведзены ў пустыні.\nТут мы зноў датыкаемся з сімволікай. У Бібліі пустыня — гэта этап на шляху да Бога, месца ачышчэння, падрыхтоўкі. Майсей у пустыні паўстае перад Богам у Неапалімай Купіне; Бог выводзіць выбраны народ ў пустыню, каб падрыхтаваць яго да абяцанай зямлі; Ілля ратуецца ўцёкам ў пустыню, і там Бог адкрываецца яму ў цішыні сэрца; спакусы Езуса таксама адбываюцца ў пустыні. Значэнне вопыту пустыні прамым тэкстам раскрыта ў кнізе прарока Осіі, у якой Бог кажа пра Ізраіль як аб Сваёй каханай, якую Ён выводзіць у пустыню, рухомы любоўю: «Таму вось, і я заманю яе, прывяду яе ў пустыню, і буду гаварыць да яе сэрца» (Ос.2: 14). У гэтым сэнсе пустыня, будучы часам жорсткай і цяжкай, можа адначасова быць і дарам Бога.\nПустыняй, як месцам выпрабавання і ўмацавання нашай веры, можа стаць любая цяжкая сітуацыя, а такіх у нашым жыцці хапае. Калі чалавек выбірае яе свядома, тады мы кажам пра аскетычныя практыкаванні або ўмярцвенне плоці. Многія святыя добраахвотна адпраўляліся ў пустыню, каб там перажыць блізкасць Бога. Але не абавязкова гаворка павінна ісці аб пустыні як геаграфічнай рэальнасці. Скажам, св. Філіп Неры, які жыў у Рыме ў XVI стагоддзі, начамі ў адзіночку выбіраўся ў катакомбы, якія ў той час знаходзіліся за горадам. Іх калідоры, да гэтага часу да канца не даследаваныя, былі могілкамі першых хрысціян, натуральным чынам абуджалі ў чалавеку страх, які толькі ўзмацняўся пры думцы, што непадалёку блукаюць марадзёры. Але менавіта там св. Філіп маліўся, там ён адчуваў блізкасць Бога, там да яго дакрануўся Святы Дух.\nМенавіта ў такіх сітуацыях чалавек застаецца адзін на адзін з самім сабой, уласнай слабасцю, з Богам. Для чалавека, які крочыць па пустыні (рэальнай ці алегарычнай), Бог становіцца ўсім. Пустыня прымушае нас рабіць выбар, там немагчыма заставацца «летнім». Пустыня «выцягвае» вонкі ўсё тое, што чалавек старанна хаваў глыбока ўнутры. Там ён адкрывае ў сабе паклады зла і дрэнных схільнасцяў, якія ў цяжкія хвіліны рвуцца вонкі, нічым болей не стрымваныя. У пустыні чалавек пачынае бачыць, на што гадзіцца яго слабасць, грэшнасць, ўпартасць, страх за сябе.\nУ звыклых умовах сыты, спакойны і задаволены ўсім, чалавек часам не аддае сабе справаздачу, на што ён здольны, калі б сітуацыя раптам змянілася, і ён апынуўся б галодным, ды яшчэ і ў небяспечным становішчы. Чалавек не жадае трапляць у нечаканыя сітуацыі і імкнецца да таго, каб усё адбывалася згодна з яго планам і намерам. Пакуль нам гэта адносна ўдаецца, можна пачаць сябе супакойваць словамі спакусіцеля: «Будзеце як багі». У нас з’яўляецца пачуццё, што мы самадастатковыя, што мы самі кіруем сваім жыццём. Думаючы так, вельмі лёгка адкінуць Бога і супрацівіцца Яго волі і планам, перастаць рабіць дабро. І тады вера пачне скурчвацца, а Бог ператворыцца ў нічога незначны дадатак да жыцця. Менавіта таму вопыт пустыні — гэта важнае месца для ўмацавання нашай веры. Уваходзячы ў яго, чалавек нанова адкрывае сваю бязсільнасць і нязначнасць, несамадастатковасць і залежнасць ад іншых. Так ён набывае мудрасць, якую немагчыма запазычыць з кніг — яе можна толькі перажыць самому.\nНаш Вялікі Пост\nВыдатны прыклад плённага вопыту пустыні — гісторыя абранага народа. Ізраіль выйшаў у пустыню як натоўп, ахоплены захапленнем свабоды, успамінае поўныя міскі ежы ў Егіпце. А праз сорак гадоў яны выйшлі з яе як народ, звязаны з Богам запаветам, як народ, здольны ўзяць у ўладанне абяцаную іх бацькам зямлю. Гэтая перамена адбылася менавіта ў пустыні, пасля адкрыцця ўласнай слабасці, пераадолення яе, узлётаў і падзенняў, бунту і вяртання да Бога. Дзякуючы ўсяму гэтаму Ізраіль выйшаў з пустыні больш моцным, чым у яе ўвайшоў.\nПустыня Вялікага Посту павінна нам нечага каштаваць, інакш час будзе змарнаваны. Пустыня — гэта не пікнік. Па-дурному выглядаў бы пустэльнік, які, уцёкшы ў Сахару, пабудаваў бы для сябе кліматызаваны гатэль класа «люкс», забяспечыў бы штодзённую дастаўку свежых прадуктаў і халодных напояў, а потым, ужо як знакамітасць, заняўся б там жа арганізацыяй свецкіх прыёмаў. Ці можна лічыць такога чалавека тым, якія шукаюць Бога і спазналі ісціну аб самім сабе? Або што мы скажам пра чалавека, які вырашаецца на экстрэмальны пераход праз пустыню, але толькі затым, каб спадабацца іншым, а сабе павысіць ўзровень адрэналіну і паказытаць сваё індывідуальнае эга? Усё гэта пошук самога сябе, а не Бога.\nГэтак жа абсурдна выглядаюць і некаторыя аскетычныя практыкі. Аскеза, якая не звязана з пакутай, перастае быць аскезай. Калі хтосьці з усёй сур’ёзнасцю забівае сваю плоць, але зыходзіць пры гэтым выключна з эгаістычных меркаванняў, гэта таксама што ўгодна, але не аскеза. Можна прывесці мноства прыкладаў тых, хто дзеля помсты або прычынення іншым шкоды здольны на многія ахвяры, як ёсць і тыя, хто робіць усё гэта толькі для таго, каб нешта там даказаць самім сабе. Але ўсё гэта зусім не звязана з постам.\nПустыня — усяго толькі этап\nПустыня не мусіць быць для нас мэтай. Гэта ўсяго толькі этап. З пустыні чалавек павінен увайсці ў сваю абетаваную зямлю, адчуць радасць — удзел тых, хто ў святле Аб’яўлення спазнаў самога сябе, які яго шлях, з якімі небяспекамі яму трэба будзе яшчэ сутыкнуцца і Хто яго ўратуе ад іх. Хрысціянства — гэта не пасыпанне сябе попелам з крыкам і слязьмі. Пустыня прыносіць плод хрысціянскай радасці, якая тым і адрозніваецца ад зямной, што яна не абумоўлена знешняй сітуацыяй. Езус кажа пра радасць, якую жадае перажыць са Сваімі вучнямі ў Вячэрніку. Там, стоячы перад тварам пакут і смерці, Ён казаў ім пра радасць, бо адчуваў сваё адзінства з Айцом і хацеў выканаць Яго волю да канца. Гэта надзяляе сэнсам Яго зямную працу, а пачуццё выкананага доўгу («Збылося!») нараджае радасць.\nТаксама і наш Вялікі Пост не можа быць самамэтай. Я пашчуся не дзеля таго каб пакутаваць (хоць пакуты ўжо закладзены ў пост), а для таго, каб пасля адчуць усю паўнату свайго жыцця — незалежна ад таго, што дзеецца вакол. Бог кажа да майго сэрца, Ён не абыякавы да мяне, маё жыццё мае сэнс нават тады, калі ўсё ідзе не так, як я хачу — калі я гэта зразумеў, я здабыў плод паста. Бо думкі Бога — не нашыя думкі, і Яго шляхі — не нашыя шляхі.\nПеражыць прысутнасць Бога ў сваім жыцці — значыць зразумець, пра што гаворыць псальміст: «Калі я пайду далінай смяротнага ценю, не ўбаюся зла, бо Ты са мной» (Пс.22: 4).\nМае 40 дзён пустыні\nМы ўступілі ў чарговы Вялікі Пост. У гэтыя дні словы з кнігі прарока Осіі звернутыя да кожнага з нас: «Я заманю яе, прывяду яе ў пустыню, і буду гаварыць да сэрца яе». Ці мы маем патрэбу ў гэтым часе, каб нешта асэнсаваць, за нешта перапрасіць, штосьці ўсвядоміць і прыняць рашэнне гэта змяніць? Ці мы, насімые ветрам пустых клопатаў, не маем на гэта часу — бо рытм жыцця, лаві момант, нельга адставаць, ды і я маю права хацець …? А пост? Ну, добра, куплю сабе рыбкі …\nА можа, варта пакінуць у Егіпце поўныя талеркі і адправіцца ў шлях? І тады застанецца толькі зразумець, дзе мая пустыня, каб замест яе не патрапіць на пікнік эгаізму …\nВялікі пост\t2015-02-18


Школа, дзе танцуюць і спяваюць | Настаўніцкая газета\n19.01.2016 - 11:49Навіны рэгіёнаў\nФестываль “Зоркі школы” праводзіцца ў сярэдняй школе № 3 Гродна штогод. Любы вучань можа заявіць аб удзеле ў ім і праявіць сябе ў ролі спевака ці танцора, канферансье ці акцёра. Зоркі ў школе запальваюцца ў розных галінах: у вучобе, спорце, творчасці. Пра такіх творчых зорачак сёння мы гутарым з намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце ў класах з музычнай накіраванасцю Кацярынай БІРУКОВАЙ.\n— Кацярына Васільеўна, ваша навучальная ўстанова дзейнічае з дваццатых гадоў мінулага стагоддзя. А вось найноўшая яе гісторыя пачынаецца з 1978 года, калі школа пераехала ў новы будынак. Праз год тут пачалося выкладанне музычных дысцыплін і школа атрымала статус школы з музычна-харавым ухілам.\n— За гэты час больш за 1600 навучэнцаў атрымалі пачатковую музычную адукацыю. 380 чалавек звязалі сваё жыццё з прафесійнай музычнай дзейнасцю, а шэсць з іх вядуць факультатыўныя заняткі музычнай накіраванасці ў нашай школе. Мы ганарымся нашымі выпускнікамі — кіраўніком эстраднага калектыву Яўгенам Якушам, салісткай аркестра пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга Таццянай Глазуновай, дырэктарам Гродзенскай дзіцячай музычнай школы № 2 Юліяй Амельчанка і іншымі.\n— А як сёння можна зацікавіць камп’ютарнае пакаленне займацца музыкай, творчасцю?\n— У нашай школе каля 60 працэнтаў вучняў займаецца творчасцю. У школе існуе 19 творчых калектываў, сем з якіх — узорныя. Кожныя тры гады ўсе ўзорныя калектывы пацвяржаюць гэтае званне.\nА чым можна зацікавіць? Уласным прыкладам у тым ліку. У школе працуе калектыў ініцыятыўных, улюбёных у сваю справу, таленавітых выкладчыкаў. Ва ўстанове склаліся традыцыі, якія не толькі дазваляюць навучыць нотнай грамаце, але і даюць магчымасць кожнаму праявіць сябе.\nНашы дзеці прывучаны да сцэны і любяць яе. Толькі ў мінулым навучальным годзе вучні і настаўнікі школы прынялі ўдзел у больш чым ста мерапрыемствах, канцэртах, конкурсах. Традыцыйна гэта канцэрты да Дня маці і 8 Сакавіка, калядныя сустрэчы, канцэрты для ветэранаў вайны і працы, фестывалі-конкурсы беларускай музыкі “Вясёлыя музыкі” і ансамбляў “Вясновыя ноткі”. Часта ўдзельнічаем у дабрачынных акцыях.\nТворчыя калектывы школы — удзельнікі конкурсаў і фестываляў розных узроўняў. Яны з’яўляюцца лаўрэатамі і дыпламантамі больш чым 300 конкурсаў, аглядаў і фестываляў. Прымаем удзел у міжнародным праекце “Музыка без межаў”, які ажыццяўляецца нашай школай разам з Саюзам школ самакіравання горада Элка з Рэспублікі Польшча і таварыствам сяброў Гродна і Вільнюса. Кіраўніком праекта з беларускага боку з’яўляецца настаўнік вакальна-харавых дысцыплін Ірына Дзейкала.\n— А што наконт уласнага прыкладу настаўнікаў?\n— Творчая дзейнасць педагогаў таксама традыцыя школы. Пастаянным удзельнікам амаль усіх свят, якія праводзяцца ў школе, горадзе і вобласці, з’яўляецца педагагічны ансамбль “Карусель”, створаны ў 1984 годзе Генадзем Левіным. Сёння ім кіруе малады таленавіты настаўнік Дзмітрый Мацейка. Акрамя інструментальнага ансамбля, у школе створаны хор настаўнікаў “Лірыка” (кіраўнік Ірына Дзейкала, канцэртмайстар Вольга Аверкіева). Хор “Лірыка” — удзельнік IX Рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур. У 2009 годзе мы з сябрамі-калегамі вырашылі аб’яднацца ў вакальны ансамбль “Ліра”, які стаў лаўрэатам Рэспубліканскага фестывалю песні работнікаў сістэмы адукацыі “Песня застаецца з чалавекам”.\nДасягненні нашых калег на гэтым не заканчваюцца. Святлана Гаўрусік, мастацкі кіраўнік узорнай студыі “Акварэль”, адзначана адміністрацыяй Кастрычніцкага раёна Гродна за заслугі ў духоўна-маральным выхаванні моладзі. Мастацкі кіраўнік узорнага ансамбля эстраднага танца “Калейдаскоп” Святлана Якуш — пераможца штогадовага конкурсу “Жанчына года-2014” у намінацыі “За ўклад у духоўна-маральнае адраджэнне”.\n— Вучні школы атрымліваюць не толькі музычную адукацыю, таксама ў школе развіваюць вакальную і танцавальную творчасць дзяцей.\n— Так, нашы дзеці не толькі займаюцца на факультатыўных занятках музычнай накіраванасці “Ігра на інструменце” (фартэпіяна, баян, акардэон, балалайка, флейта, скрыпка, гітара, цымбалы, домра), “Сальфеджыа”, “Ансамбль”. Яны з’яўляюцца ўдзельнікамі ўзорных калектываў, некаторыя — нават адразу некалькіх.\nПершы калектыў, які быў створаны ў нашай школе ў 1979 годзе, — хор “Світанак”. У той час яго кіраўніком была Рэгіна Гулецкая. Рашэннем калегіі Міністэрства культуры БССР у 1985 годзе яму было прысвоена званне Узорнага аматарскага калектыву. Сёння ім кіруе Ірына Дзейкала, 12 апошніх гадоў канцэртмайстрам з’яўляецца Вольга Аверкіева. Хор “Світанак” — дыпламант ІІІ ступені Рэспубліканскага конкурсу вакальна-харавых калектываў у рамках Рэспубліканскага конкурсу “Юныя таленты Беларусі” (2014 г.).\nЗ 1981 года ў школе дзейнічае хор “Расінка”, нязменны мастацкі кіраўнік якога — Святлана Галась, канцэрт-майстар — Наталля Карпейчык. У 2007 годзе хору прысвоена званне ўзорнага. У 2014 годзе калектыў атрымаў дыплом ІІ ступені абласнога этапу Рэспубліканскага агляду-конкурсу дзіцячай творчасці “Прывітанне, свет!”.\nТрэці ўзорны хор незвычайны, бо гэта хор хлопчыкаў і юнакоў “Светач”, які быў створаны ў 1983 годзе Уладзімірам Ельчанінавым і называўся тады “Раніца”, а ў 1987 годзе калектыў атрымаў назву “Узорны аматарскі калектыў БССР “Пеўнікі”, бо назву “Раніца” ўжо меў іншы хор у нашай краіне. З 2011 года рашэннем калегіі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь калектыву было прысвоена найменне “Хор хлопчыкаў і юнакоў “Светач”. Сёння мастацкім кіраўніком калектыву з’яўляецца Вера Севярын, канцэртмайстрам — Вольга Філіпік.\nУ адзін год з хорам “Светач” званне ўзорнага атрымаў аркестр народных інструментаў. Мастацкім кіраўніком калектыву з верасня 2012 года з’яўляецца Дзмітрый Мацейка. Неаднаразова калектыў узнагароджваўся ганаровымі граматамі аддзела адукацыі адміністрацыі Кастрычніцкага раёна Гродна і ўпраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама (2007, 2009, 2011 гг.), дыпломам III ступені гарадскога конкурсу беларускай музыкі (2008 г.) і дыпломам удзельніка абласнога этапу Рэспубліканскага конкурсу дзіцячай творчасці “Прывітанне, свет!” (2013 г.).\nУзорны ансамбль эстраднага танца “Калейдаскоп” быў створаны ў 1994 годзе. Заснавальнікам і мастацкім кіраўніком калектыву з’яўляецца Святлана Якуш. У ім займаюцца дзеці пачынаючы з пяцігадовага ўзросту, і прыязджаюць яны з розных раёнаў Гродна.\nЗ 2001 года дзейнічаюць два вакальныя калектывы: узорная студыя “Акварэль” (мастацкі кіраўнік Святлана Гаўрусік) і ўзорны вакальны ансамбль “Талісман”, які заснавала Алена Пракуніна, а сёння яго мастацкім кіраўніком з’яўляюся я. Першыя ўдзельнікі калектываў ужо скончылі школу і некаторыя з’яўляюцца настаўнікамі па класе вакалу. Канцэртная дзейнасць удзельнікаў вакальных калектываў вельмі разнастайная. Яны абавязковыя ўдзельнікі ўсіх школьных свят і частыя госці на канцэртных пляцоўках горада, у вайсковых часцях горада і Гродзенскай вобласці. У мінулым годзе трыа ансамбля “Талісман” (Ульяна Амельчанка, Кацярына Маланчук і Дар’я Бугрый) сталі пераможцамі, а салістка студыі “Акварэль” Ангеліна Самойла — дыпламантам ІІ ступені гарадскога конкурсу песні аб маці.\nДарэчы, у нас ёсць дзеці, бацькі якіх вучыліся ў нашай школе і таксама займаліся музыкай, спевамі, танцамі. Такая пераемнасць сведчыць пра творчы аўтарытэт школы і з’яўляецца стымулам для дзяцей. Гэта ў дапаўненне да пытання аб матывацыі сучасных дзяцей.\nЯ таксама скончыла 3-ю школу, некалькі гадоў назад мой сын стаў яе выпускніком, дачка вучыцца ў 6 класе і з’яўляецца ўдзельніцай узорных калектываў.\nАдміністрацыя школы стварае ўмовы, якія спрыяюць развіццю здольнасцей вучняў і крэатыўнасці настаўнікаў. Сёння 19 кабінетаў у школе — гэта класы для індывідуальных і групавых заняткаў па музычных дысцыплінах. Дырэктар школы Ірына Коўшык заўсёды падтрымлівае ініцыятыву і дапамагае паспяхова вырашаць творчыя задачы.\n— Як дзеці спраўляюцца з такімі нагрузкамі? Якія падыходы настаўнікаў да выхавання творчай асобы?\n— Заняткі музыкай, іншымі відамі творчасці развіваюць кожную асобу. Ігра на музычных інструментах можа стаць добрым спосабам прафілактыкі дэпрэсіі і пачуцця трывожнасці. Навучанне музыцы ў раннім узросце аказвае дабратворны ўплыў на далейшыя поспехі дзіцяці. Мозг малых, якія хадзілі ў музычную школу, набывае цікавыя здольнасці, якія захоўваюцца і ў сталым узросце. А яшчэ дзеці вучацца дысцыпліне і правільнаму размеркаванню свайго часу.\nПрынцыповая пазіцыя педагогаў нашай школы ў тым, што яны не адбіраюць адораных дзяцей, а прымаюць усіх жадаючых. А галоўны прынцып работы — гэта стварэнне адпаведных умоў і прадастаўленне кожнаму вучню магчымасцей для прадметнай творчасці.\nМы гаворым на мове пачуццяў. Для нас і нашых выхаванцаў музыка і танец могуць сказаць аб усім: аб любові да людзей, прыроды, радзімы. Па танцы, музыцы, як па твары чалавека, пазнаецца цэлая нацыя, яе душа і характар. Мы — беларусы і гэтым ганарымся. Развіваючы творчую асобу, мы ўносім уклад ў развіццё сваёй краіны.\n— Дзякуй за размову, Кацярына Васільеўна. Поспехаў вам і вашым зорачкам.


Сэрцам пачуць хараство | Интернет-газета о лесе и лесной промышленности\nСэрцам пачуць хараство\nУсё больш і больш пэндзаль восені афарбоўвае лістоту ў жоўты колер, сярод якой чырванеюць цяжкія гронкі рабіны.\nЯк тут не прыпыніць крок, не дакрануцца да хараства прыроды...\nДля ляснічага Старынскага лясніцтва, што на Стаўбцоўшчыне, Сяргея Слабко ўсё гэта хараство сапраўды роднае, блізкае. З прафесіянальнай любоўю і пяшчотай даглядае ён лясныя абшары.\nУсе, каму ў апошні час даводзіцца бываць у вёсцы Шашкі, звяртаюць увагу на прыгожы домік, аздоблены дэкаратыўным дызайнам. Тут прыклалі свае залатыя рукі такія будаўнікі, як Іван Панкаля. Калі дакладней казаць, яны і не будаўнікі па асноўнаму роду заняткаў, а леснікі, але ж іх уменне будаваць спатрэбілася. Удвайне прыемна будзе ім працаваць у новым будынку лясніцтва, якое неўзабаве пераедзе са Старыны.\nУ гэты час лясную засень ля Хатавы будзіць гул бензапілы. Гэта вядзе нарыхтоўку дзелавой драўніны звяно леснікоў Уладзіміра Ламакі, Аляксандра Недзеня і Валерыя Чэмкі з мясцовага лясніцтва. Вальшчыкі яны вопытныя, спрактыкаваныя. Ды не аблысее зямля. У лясніцтве штогод высаджваецца да 60 гектараў сасны, елкі, бярозы.\nВось выйшаў на агляд сваіх абшараў майстар Мечыслаў Ламака. Цёплы восеньскі дзянёк бабінага лета вырашыў скарыстаць для прагулкі з бацькам на кані і сын Андрэй, які марыць у будучым стаць ляснічым. Разам са стройным маладым лесам падрастае і працоўная змена.


Канвертаваць Freicoins (FRC) і Польскі злоты (PLN) : Калькулятар абменнага курсу\nFreicoin (FRC) і Польскі злоты (PLN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Freicoin і Польскі злоты пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 23 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Freicoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Польскі злоты валюты па змаўчанні. Націсніце на Польскі злоты або Freicoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Freicoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Польскі злоты гэта валюта, у Польшча (PL, POL). Польскі злоты таксама вядомы як Злотых. Сімвал FRC можа быць запісаная FRC. Сімвал PLN можа быць запісаная zl. Польскі злоты дзеліцца на 100 groszy. Абменнага курсу the Freicoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Польскі злоты Апошняе абнаўленне 23 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. FRC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. PLN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


24.09.2019 11:17 Краязнаўства\nПрактычна ніводная краязнаўчая канферэнцыя ў Магілёве за апошнія 25 гадоў не праходзіць без удзелу настаўніка гісторыі і грамадазнаўства дзіцячага сада — сярэдняй школы № 42 Магілёва Міхаіла Уладзіміравіча Шымукенуса. Калі вы хочаце пачуць цікавы аповед пра багатае мінулае горада на Дняпры, асабліва пра XVIII—XIX стагоддзі, даведацца дзясяткі фактаў, якія не знойдзеш нават з дапамогай Google, то вам абавязкова трэба сустрэцца з нашым сённяшнім суразмоўнікам.\nКраязнаўцы — людзі шырокай эрудыцыі. Іх цікавяць розныя аспекты мінулага, сучаснага жыцця малой радзімы. Аднак пры гэтым у кожнага з іх свая методыка даследавання роднага краю, свае напрамкі работы. Хтосьці адпраўляецца з вучнямі ў краязнаўчыя паходы, экспедыцыі, іншыя любяць сустракацца са старажыламі, нехта робіць акцэнт на здымках відэафільмаў, фатаграфаванні гістарычных, прыродных, культурных адметнасцей. Для Міхаіла Уладзіміравіча асноўны напрамак — работа з гістарычнымі крыніцамі ў архівах, бібліятэках і, безумоўна, у бязмежнай віртуальнай прасторы.\n“Калі распрацоўваеш пэўную тэму, то неабходна выкарыстоўваць максімальную колькасць крыніц. Гаварыць пра нейкую падзею выключна са слоў старажылаў, мясцовых жыхароў — несур’ёзна. Толькі на аснове гістарычных крыніц можна ацэньваць падзеі мінулага, грунтоўна займацца краязнаўствам”, — лічыць педагог.\nЦікавасць да мінулага Магілёва нашаму суразмоўніку прывіла бабуля Ірына Іванаўна, якая часта расказвала хлопчыку пра даваеннае жыццё горада. Невыпадкова пасля службы ў арміі ў 1983 годзе Міхаіл Уладзіміравіч паступіў на гістарычны факультэт Магілёўскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя А.А.Куляшова, дзе ў студэнцкія гады пачаў актыўна займацца краязнаўчай дзейнасцю. Пасля заканчэння інстытута працаваў у Язёрскай сярэдняй школе Чэрыкаўскага раёна. За тры гады ўдалося сабраць і сістэматызаваць значны матэрыял па гісторыі вёскі, папоўніць матэрыяламі школьны музей. З 1991 года пасля вяртання ў родны Магілёў краязнавец працуе ў 42-й школе.\nТагачасны кіраўнік установы Ала Міхайлаўна Сушкова, ведаючы краязнаўчы вопыт М.У.Шымукенуса, прапанавала стварыць музей. Тэматыка была выбрана адметная: гісторыя былой Магілёўскай губерні ў канцы XVIII — пачатку XX стагоддзя. “Мы не хацелі, каб наш музей быў падобны на большасць школьных музеяў горада, таму і вырашылі прысвяціць экспазіцыю гэтаму гістарычнаму перыяду. З-за абмежаванасці фінансавых сродкаў адкрыўся музей толькі ў 2001 годзе. У пачатку 2010-х дырэктар Андрэй Анатольевіч Платаў зацікавіўся ідэяй абнаўлення экспазіцыі, знайшоў сродкі, на якія былі заказаны новыя стэнды. Змешчаны на іх матэрыял расказвае пра мінулае Магілёва са старажытных часоў да пачатку ХХ стагоддзя. Асобны стэнд прысвечаны славутым землякам, вядомым дзеячам Магілёўшчыны”, — паведаміў настаўнік.\nБыць адкрывальнікам пэўнай гістарычнай падзеі, першым даследчыкам той ці іншай тэмы вельмі ганарова для краязнаўцаў. Міхаіл Уладзіміравіч першым не толькі сярод педагогаў, але і сярод прафесійных гісторыкаў знайшоў усе імёны магілёўскіх губернатараў, сабраў звесткі пра іх дзейнасць. Найбольш вядомы, па словах настаўніка, Аляксандр Станіслававіч Дзембавецкі. У перыяд яго губернатарства з 1872 па 1893 год у Магілёве быў пабудаваны водаправод, шмат будынкаў, тэатр, значна ўзрасла эканоміка краю. Партрэт А.С.Дзембавецкага, як і іншых губернатараў, можна ўбачыць у школьным музеі на тэматычным стэндзе.\n“Інтэрнэт значна аблегчыў працу краязнаўцаў. Сёння неабавязкова браць камандзіроўкі і ехаць за сотні кіламетраў, каб працаваць у архівах і бібліятэках. Азнаёміцца з тым ці іншым гістарычным дакументам можна і анлайн. Археаграфічныя акты, гісторыка-юрыдычныя матэрыялы ў вялікай колькасці можна знайсці ў электронным варыянце. Аднак не ўсё, таму работу ў архівах і бібліятэках не варта забываць”.\nСярод музейных прадметаў — кап’ё часоў Лівонскай вайны, розныя прылады працы мінулых эпох, артэфакты вайны 1812 года, нават гаршчок са скарбам. Асабліва цікавы кавалачак кафлі з выявай птушкі ў дынаміцы, падобнай ці то на бусла, ці то на чаплю. Знойдзены экспанат на Падміколлі. Усяго асноўны фонд налічвае каля 2200 прадметаў. Наогул, магло быць і больш, але ў школе для пашырэння экспазіцыі недастаткова памяшканняў. Своеасаблівым працягам школьнага музея з’яўляецца ўласная электронная бібліятэка настаўніка, якая налічвае дзясяткі дакументаў па гісторыі Магілёва.\n“Інтэрнэт значна аблегчыў працу краязнаўцаў. Сёння неабавязкова браць камандзіроўкі і ехаць за сотні кіламетраў, каб працаваць у архівах і бібліятэках. Азнаёміцца з тым ці іншым гістарычным дакументам можна і анлайн. Археаграфічныя акты, гісторыка-юрыдычныя матэрыялы ў вялікай колькасці можна знайсці ў электронным варыянце. Аднак не ўсё, таму работу ў архівах і бібліятэках не варта забываць. У мяне такі прынцып: працую толькі з невядомымі тэмамі, раскрываю толькі белыя плямы. У апошні час пісаў артыкулы аб праваслаўных цэрквах Задубравенскага пасада Магілёва ў ХVІ—ХVІІІ стагоддзях, вывучаў мінулае дамініканскага і кармеліцкага касцёлаў у Княжыцах пад Магілёвам, тапаніміку Задняпроўскага пасада, склаў тапанімічны слоўнік Кастрычніцкага раёна Магілёва, вывучыў лёс Магілёўскіх губернскіх прадвадзіцеляў дваранства”, — дзеліцца сваімі краязнаўчымі набыткамі Міхаіл Уладзіміравіч.\n“Краязнавец не павінен быць аб’ектыўным, ён павінен быць суб’ектыўным, лічыць, што яго край самы лепшы, мінулае малой радзімы самае цікавае. Тады краязнаўчая дзейнасць будзе актыўнай і плённай”.\nПа выніках распрацоўкі кожнай тэмы (работу над ёй ідзе каля года) педагог абавязкова выступае на канферэнцыях, дзеліцца вопытам у перыядычным друку, а калі знаходзяцца сродкі, то выдае і кнігі. Больш за сотню артыкулаў налічвае скарбонка краязнаўчага вопыту М.У.Шымукенуса. Сюды яшчэ варта дадаць і дзясяткі дыпломаў за перамогі ў краязнаўчых конкурсах гарадскога, абласнога, рэспубліканскага ўзроўню. Напрыклад, нядаўна атрыманы дыплом ІІ ступені рэспубліканскага конкурсу метадычных матэрыялаў па краязнаўстве. Адна з тэм краязнаўчых даследаванняў нашага суразмоўніка — лёс краязнаўцаў. Грунтоўна вывучана біяграфія Івана Іванавіча Грыгаровіча, знакамітага дзеяча, фактычна першага прафесійнага гісторыка, археографа, краязнаўца Магілёўшчыны. Літаральна з небыцця вярнуў Міхаіл Уладзіміравіч імя Івана Іванавіча Марчанкі, які ў пачатку ХХ стагоддзя стварыў у Магілёве сістэму краязнаўчай работы, напісаў першы экскурсійны зборнік, але, на жаль, выдаць яго не змог.\n“Аднойчы працаваў у Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі і выпадкова знайшоў адзін дакумент. Ён захоўваўся ў выглядзе мікрафільма, вельмі дрэннай якасці, з мноствам правак. Хутчэй за ўсё гэта быў чарнавы варыянт зборніка. На першы погляд, цікавага ў ім не было нічога, акрамя пераліку і кароткага апісання помнікаў паветаў былой Магілёўскай губерні, рэкамендаваных яшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя для наведвання навучэнцамі сярэдніх навучальных устаноў. Пры падрабязным знаёмстве з дакументам яго ўспрыманне стала іншым. Паступова зразумеў важнасць знаходкі. Складзены зборнік у 1918 годзе, але работа над ім відавочна вялася раней, бо каля надпісаў назваў асобных помнікаў на палях тэксту можна ўбачыць даты: 1912 ці 1915 год. У дакуменце даецца спіс архітэктурных, гістарычных і прыродных помнікаў. Аўтарам гэтага спіса быў губернскі сакратар Іван Іванавіч Марчанка, добры знаўца роднага краю. Відаць, што аўтар асабіста наведваў многія згаданыя аб’екты, а таксама быў знаёмы з краязнаўчымі выданнямі таго часу.\nЭкскурсійны зборнік быў складзены для навучэнцаў магілёўскай гімназіі і іншых сярэдніх устаноў, а таксама для навучэнцаў пачатковых школ. Па ўспамінах маёй бабулі Ірыны Іванаўны, 1902 года нараджэння, для навучэнцаў 4-класнага гарадскога вучылішча праводзілі экскурсіі, як водныя (па Дняпры на параходзе да Шклова, Оршы і Быхава), так і пешаходныя, за кошт спонсараў. Наяўнасць гэтага зборніка сведчыць пра вялікую цікавасць да экскурсійнай дзейнасці ў той час. Помнікі зборніка класіфікаваны, згадваюцца акалічнасці, якія вядомы толькі пры непасрэднай рабоце і назіранні за аб’ектам. Хутчэй за ўсё ажыццяўляць экскурсійны план пачалі ўжо з 1912 года. Праўда, невядома, хто выконваў ролю экскурсавода. Магчыма, чыноўнікі статыстычнага камітэта, а таксама настаўнікі магілёўскіх навучальных устаноў. Як бачым, губернскім сакратаром і загадчыкам губернскага музея Марчанкам быў складзены першы на Магілёўшчыне экскурсійны зборнік, які з’яўляўся важным сродкам выхавання моладзі і папулярызацыі краязнаўчых ведаў”, — паведаміў Міхаіл Уладзіміравіч.\nСлухаючы цікавы аповед педагога пра мінулае роднага Магілёва, разумееш справядлівасць і важнасць яго слоў: “Краязнавец не павінен быць аб’ектыўным, ён павінен быць суб’ектыўным, лічыць, што яго край самы лепшы, мінулае малой радзімы самае цікавае. Тады краязнаўчая дзейнасць будзе актыўнай і плённай. Асабіста для мяне мінулае Магілёўшчыны самае цікавае, самае лепшае. Падчас краязнаўчых даследаванняў настолькі паглыбляешся ў ранейшыя эпохі, што нават адчуваеш сябе іх жыхаром. Часам здаецца, што там цікавей, чым у сучаснасці”.\nгісторыядзіцячы сад — сярэдняя школа № 42МагілёўМіхаіл Уладзіміравіч Шымукенуснастаўнік\nМедалі і падзякі ад кіраўніка дзяржавы Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка падпісаў указ, у адпаведнасці з якім восем медыкаў за шматгадовую плённую...


Імёны Свабоды: Якуб Харэўскі 1900, в. Харэва (цяпер Пружанскі раён) — 2.4.1968, Рыё-Грандэ Порт Алекра, Бразылія.\n09 люты 2007, 12:12\nГалоўным сэнсам ягонага жыцьця ад маладых гадоў было змаганьне за вызваленьне Бацькаўшчыны. Ворагі мяняліся — бальшавікі, палякі, немцы, зноў бальшавікі — але не мянялася мэта — вольная незалежная Беларусь.\nМаючы ўсяго нейкіх дваццаць гадоў, Якуб далучыўся да беларускай антыпольскай партызанкі і неўзабаве ўзначаліў аддзел у Ружанскай пушчы, які ўваходзіў у склад партызанскіх войскаў БНР. Магчыма, якраз тады Якуб Новік і ўзяў сабе кансьпірацыйнае імя, утворанае ад назвы роднай палескай вёскі Харэва. Побач з Харэўскім дзейнічалі беларускія аддзелы Сяргея Хмары і атамана Рудога, а таксама аддзел вядомага савецкага чэкіста Кірылы Арлоўскага, які імкнуўся стварыць з суседзямі “агульны штаб”. Перамовы завяршыліся не на карысьць чэкіста, якому загадалі не пераходзіць лінію Віленска-Берасьцейскай чыгункі.\nУ 1925-м, калі палякі ўзялі ягоны аддзел у атачэньне, Харэўскаму ўдалося захаваць людзей, распусьціўшы іх па хатах, а самому ўцячы ў БССР. У 1937-м, ратуючыся ад масавых арыштаў НКВД, ён мусіў перайсьці мяжу ў адваротным кірунку.\nНа пачатку 1939-га ў Баранавічах адбылася падпольная канфэрэнцыя былых сяброў Беларускай сялянска-работніцкай Грамады. Багаты партызанскі досьвед атамана Харэўскага аказаўся зноў запатрабаваным. Ён атрымаў заданьне рыхтаваць на Палесьсі на выпадак нямецка-польскай вайны антыпольскае паўстаньне. У жніўні 1939-га сілы Харэўскага ўжо складалі 5 тысяч чалавек, але заплянаваны на 18 верасьня штурм Пінску атаман мусіць адмяніць, бо пачаўся гэтак званы “вызвольны” паход Чырвонай Арміі.\nУ 1942-м Якуб Харэўскі робіцца адным з кіраўнікоў Беларускай народнай партызанкі і ўзначальвае яе “Лаву атаманаў”. Падчас адыходу немцаў ягоны аддзел імя Нябабы захоплівае ў Любяшове, на беларуска-ўкраінскім памежжы, цэлы нямецкі арсэнал (нават зь мінамётамі). Ваюючы да канца 1940-х з бальшавікамі на Берасьцейшчыне і Піншчыне, даходзячы да Косава, Століна і Каменя-Кашырскага, “нябабаўцы” Харэўскага зрабіліся сапраўднай легендаю Палесься.\nПазьней беларускаму атаману ўдаецца пераправіць сваіх людзей у Польшчу, адтуль у Заходнюю Нямеччыну і, нарэшце, у Бразылію.\nУ 1967 газэта “Беларускі Голас”, якую выдаваў ў Таронта былы паплечнік Сяргей Хмара, зьмяшчае артыкул, дзе Харэўскі-Новік згадваецца як герой, палеглы ў баях за Беларусь. “Нябожчык” не вытрымлівае й друкуе ў адказ ліст, што чуткі пра ягоную сьмерць крыху перабольшаныя. Ён яшчэ ня ведае, што газэта памылілася ўсяго на некалькі месяцаў. Увесну 1968-га Харэўскі з ад’ютантам гінуць у аўтакатастрофе. Гэткую мэтодыку расправы з палітычнымі апанэнтамі тады шырока выкарыстоўвалі савецкія спэцслужбы.


Галоўная ➠ Будаўніцтва\nЛіставыя дахавыя матэрыялы старыя і новыя сябры\nАпублікавана 20.03.2017 18:41\nПа дадзеных статыстыкі ліставыя матэрыялы займаюць 60,9% на рынку дахавых матэрыялаў. Яны вельмі разнастайныя: гэта і выдатна ўсім вядомыя драўняна-кудзелістыя цэментавыя пліты і шыфер, а таксама такія ультрасучасныя як ондура і ондулин.\nПадрабязней:Ліставыя дахавыя матэрыялы старыя і новыя сябры\nРолю подыўма ў інтэр'еры\nАпублікавана 17.03.2017 12:56\nМногія забудоўшчыкі цяпер прапануюць кватэры ў новых шматпавярховых дамах, аднак, яна можа мець як чарнавую, так і чыставую аздабленне. Да прыкладу, выбраць камфортны варыянт можна па спасылцы - нерухомасць у Хімках, але ў любым выпадку ў рамонт памяшкання вам прыйдзецца ўнесці свае карэкціроўкі.\nПадрабязней:Ролю подыўма ў інтэр'еры\nПеравагі і недахопы керамаграніту\nАпублікавана 17.03.2017 18:43\nНа дадзены момант на сучасным рынку матэрыялаў для будаўніцтва даступна нямала вырабаў, якія выкарыстоўваюцца для пакрыцця падлогі. Аднак, найбольшая папулярнасць цяпер дастаецца керамаграніту, які можна знайсці па наступнай спасылцы - kerama-kursk.ru/keramogranit.\nПадрабязней:Перавагі і недахопы керамаграніту\nНерухомасць у Карагандзе як падаць аб'яву на сайт\nАпублікавана 16.03.2017 15:53\nКалі з'явіліся планы прадаць, купіць жыллё або заключыць дагавор арэнды нерухомасці ў Карагандзе, трэба змясціць сваю аб'яву ў Інтэрнэце. Выдатны рэсурс, дзе можна размясціць інфармацыю, знаходзіцца ndk.kz.\nПадрабязней:Нерухомасць у Карагандзе як падаць аб'яву на сайт\nСтыль хай-тэк ў інтэр'еры\nВыбіраем правільны дамафон\nГрунтоўка прызначэнне і віды\nДраўляныя панэлі для сцен\nСтаронка 2 з 26


Ювеліры змогуць купляць у насельніцтва каталізатары і лямбда-зонды? - 14.07.2021, Sputnik Беларусь\nНекаторыя адпрацаваныя каталізатары могуць дасягаць у цане некалькі тысяч долараў - усё залежыць ад колькасці каштоўных металаў, якiя ўтрымлiваюцца ў іх, а... 14.07.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 13 ліп – Sputnik. Парадак збору ў насельніцтва адпрацаваных аўтамабільных каталізатараў і лямбда-зондаў у якасці лому і адходаў каштоўных металаў вызначаны ў Беларусі, афіцыйны дакумент апублікаваны ў аўторак на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале.Гэтыя запчасткі ў насельніцтва могуць закупляць юрыдычныя асобы і "ІПэшнікі" пры наяўнасці спецыяльных дазволаў на дзейнасць, звязаную з каштоўнымі металамі і каштоўнымі камянямі. Да іх можна аднесці і ювеліраў.Здаваць каталізатары і зонды можна непасрэдна ў месцах выканання работ і аказання паслуг, названых у ліцэнзіі. Каталітычныя канвертары прымаюцца ў выглядзе штампаванай абалонкі, якая змяшчае керамічны блок у выглядзе сотаў або металічны блок у выглядзе сотаў з гафрыраванай фальгі. Здаць каталізатар можна ў любым стане - разбураным, аплаўленым, раздробленым, здробненым.Што тычыцца прыёмкі лямбда-зондаў, то яны павінны быць у цэлым выглядзе, з захаваннем усіх элементаў, прадугледжаных канструкцыяй.Каталізатар - гэта аўтамабільны нейтралізатар выхлапных газаў. У ім размяшчаюцца "соты" з напыленнем з паладыю, плаціны, родыю або золата. Прыкладны кошт, па якім можна прадаць "бэушны" каталізатар, залежыць ад колькасці ў ім каштоўных металаў, а таксама ад маркі і стану аўтамабіля. Лямбда-зонд - гэта кіслародны датчык, які дазваляе ацэньваць колькасць паліва, што засталося і не згарэла, альбо кіслароду ў выхлапных газах. У ім таксама ўтрымліваюцца каштоўныя металы, але ў меншай колькасці.Чытайце таксама:\nаўтамабіль, ювелір, долар, насельніцтва\n© Sputnik / Константин Чалабов / Перайсці ў фотабанкПраходжанне тэхагляду\nНекаторыя адпрацаваныя каталізатары могуць дасягаць у цане некалькі тысяч долараў - усё залежыць ад колькасці каштоўных металаў, якiя ўтрымлiваюцца ў іх, а таксама ад маркі аўтамабіля.\nМІНСК, 13 ліп – Sputnik. Парадак збору ў насельніцтва адпрацаваных аўтамабільных каталізатараў і лямбда-зондаў у якасці лому і адходаў каштоўных металаў вызначаны ў Беларусі, афіцыйны дакумент апублікаваны ў аўторак на Нацыянальным прававым інтэрнэт-партале.\nГэтыя запчасткі ў насельніцтва могуць закупляць юрыдычныя асобы і "ІПэшнікі" пры наяўнасці спецыяльных дазволаў на дзейнасць, звязаную з каштоўнымі металамі і каштоўнымі камянямі. Да іх можна аднесці і ювеліраў.\nЗдаваць каталізатары і зонды можна непасрэдна ў месцах выканання работ і аказання паслуг, названых у ліцэнзіі. Каталітычныя канвертары прымаюцца ў выглядзе штампаванай абалонкі, якая змяшчае керамічны блок у выглядзе сотаў або металічны блок у выглядзе сотаў з гафрыраванай фальгі. Здаць каталізатар можна ў любым стане - разбураным, аплаўленым, раздробленым, здробненым.\nШто тычыцца прыёмкі лямбда-зондаў, то яны павінны быць у цэлым выглядзе, з захаваннем усіх элементаў, прадугледжаных канструкцыяй.\nКаталізатар - гэта аўтамабільны нейтралізатар выхлапных газаў. У ім размяшчаюцца "соты" з напыленнем з паладыю, плаціны, родыю або золата. Прыкладны кошт, па якім можна прадаць "бэушны" каталізатар, залежыць ад колькасці ў ім каштоўных металаў, а таксама ад маркі і стану аўтамабіля. Лямбда-зонд - гэта кіслародны датчык, які дазваляе ацэньваць колькасць паліва, што засталося і не згарэла, альбо кіслароду ў выхлапных газах. У ім таксама ўтрымліваюцца каштоўныя металы, але ў меншай колькасці.


На фінішную прамую выйшла ў сельгаспрадпрыемствах раёна ўборка цукровых буракоў. Згодна з аператыўнай інфармацыяй райсельгасхарчу, па стане на 30 кастрычніка засталося выкапаць карэнне на 307 гектарах. Убрана 94 % плошчы. Завяршылі копку ААТ “Нясвіжскія Астроўкі”, СВК “Агракамбінат Сноў”, ААТ “Лань-Нясвіж”, ЗАТ “1 Мая”, ААТ “Гарадзея”, ДСГУ “Нясвіжская сортавыпрабавальная станцыя” і РУП “Доследная навуковая станцыя па цукровых бураках”.\nНа Гарадзейскі цукровы камбінат з гаспадарак раёна адпраўлена больш за 208459 тон буракоў. У т.л. за дзень, 29 кастрычніка, — больш за 4360 тон.\nПа стане на 30 кастрычніка ў гаспадарках раёна ўзнята амаль 15 з палавінай тысячы гектараў зябліва — 77 % ад плана. 98 % неабходнай плошчы ўзаралі механізатары ААТ “Новае жыццё”, па 91 % — СВК “Агракамбінат Сноў” і ЗАТ “1 Мая”. А ДП “ЭБ “Свеклавічная” перавыканала намечанае.\nВышэй сярэдняга па раёне гэты паказчык у ААТ “17 Верасня” (85 %), ААТ “Нясвіжскі райаграсэрвіс” (83 %) і ДСГУ “Нясвіжская сортавыпрабавальная станцыя” (82 %).\nВа ўсіх сельгаспрадпрыемствах раёна поўным ходам уносяць арганічныя ўгнаенні пад яравую сяўбу 2019 года. Найбольшую іх колькасць атрымалі палеткі “Снова” (60 тыс. тон) і “Новага жыцця” (18 тыс. т).Па 13 тысяч тон мясцовых угнаенняў унеслі пад яравую сяўбу механізатары ААТ “Нясвіжскія Астроўкі”, “Грыцкевічы”, “Лань-Нясвіж” і ЗАТ “1 Мая”.\nУ цэлым па раёне на 30 кастрычніка было ўнесена 191 тыс. тон арганікі з 268 тысяч тон вывезеных.\n← С несушкой в зубах застал житель Заозерья рыжую плутовку


Mountain Bike Маава Юта 2015/2016\nУключыце уяўленняў чытача Mountain Bike Чырвонага Terrain Рок Маава, штат Юта\nТэрміны "горны ровар" і "Мааў" амаль сінонімы, і цяжка з выявай аднаго без іншага. Гэта было не заўсёды мае месца ў горадзе Юта Маава, у Гранд-Каўнці, ЗША, які цяпер вядомы сваёй авантурнай сцежкі на горным ровары. Гэта толькі ў апошнія пару дзесяцігоддзяў, што заходнія амерыканскага горада Маава стаў такім агменем для аматараў актыўнага адпачынку.\nХутка становіцца адным з лепшых горных роварах абласцей у свеце, Мааў прапануе больш проста неверагодна ад дарожнае, яна ставіць наведвальнікаў у самым цэнтры прыгожага чырвонага сталовыя горы і астанцы рок. Складаецца з універсальнай мясцовасці, якая ахоплівае любіць арак і Каньонленд нацыянальныя паркі, гэта не цяжка зразумець, чаму Маава стаў настолькі папулярным, для пешага турызму, Скалалажанне, чатыры зваротны, і іншыя мерапрыемствы прыгод.Горны ровар у Мааве, вядома, не для слабанервных. Многія гоншчыкі саступілі цяжкай спякоты і жорсткім паднімаецца, якія цяжка для любога тыпу вершніка. Ёсць сляды, якія размясціцца байкераў пачаткоўцаў горы, а некаторыя з больш скалістай мясцовасці, што больш падыходзіць для вопытных райдэраў, якія хочуць паскараць ход да мяжы. Тым не менш, навічкі ўсё яшчэ можаце знайсці шмат слядоў ровараў, якія могуць задаволіць іх ўзроўню кваліфікацыі, без атрымання на іх галовы. Гэтыя вершнікі павінны пераканацца, што яны маюць добрую карту і размаўляць з кіраўніцтвам або тураператара, які ведае сцежкі добра.Хаця многія людзі прыносяць свае цалкам загружаныя горныя веласіпеды, Ёсць некалькі бліжэйшых Outfitters, што здаць у арэнду і прадаваць ровары для пачаткоўцаў і прафесіяналаў. З-за мясцовасці, поўнай падвескай ровары наведвальнікаў лепшы выбар для язды па камянях і ўдараў так гладка, як гэта магчыма. Пачаткоўцам рэкамендуецца прымаць Бар-М Trail, які, безумоўна, адзін з самых простых маршрутаў, лепш падыходзіць для сем'яў, як гэта пераважна скалістыя грунтавая дарога.Дзядуля ўсіх сцежак з'яўляецца сусветна вядомым Сликрок Trail. Тут госці могуць выпрабаваць некаторыя з самых прыгожых пейзажаў Маава, але ў кошт. Сликрок Трэйл гэта і фізічна, і тэхнічна складаны, мяркуючы нават лепшых райдэраў на выпрабаванні. Дадзены курс з'яўляецца 10-мільнай пятлі, хоць вершнікі могуць паспрабаваць практыцы завесы першай, каб адчуць, што язда на Сликрок такое. Хаця ўсяго ў 10 міль, і сумесна з матацыклістамі, след можа заняць некалькі гадзін, каб завяршыць з-за стромкіх уздымаў.Для абодвух горных ровараў пачаткоўцаў і прафесіяналаў, веласіпедныя Маава прапаноўвае адну з самых захапляльных мерапрыемстваў на свежым паветры ў ЗША, з унікальнымі мясцовасці ў адрозненне ад любой іншай, і неверагодныя віды на знакаміты каньён краіны Юта.\nГорны ровар Маава Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьў горы Маава Язда на веласіпедзеСпрыяльных умоў надвор'я вясной і восенню бяспечны выбар для катання на горных роварах ў Мааў. На працягу летніх месяцаў, наведвальнікаў сапраўды павінны пачаць рана раніцай, альбо яны могуць хутка высільваюцца з-за днём цёпла. Сярэдзіны восені, як правіла, лепшым выбарам, бо гэта не толькі кулер, але і менш насычанай, чым некаторыя іншыя месяцы.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаАдзін з самых важных рэчаў, пра горных роварах на Маава, каб быць добра падрыхтаванымі. Гэта ўключае ў сябе з вялікай колькасцю вады і планавання шматлікімі прыпынкамі для ўвільгатнення, асабліва ў цёплы час года. Адпаведнай карты можа дапамагчы план па гэтых пытаннях. Вядома, лепшая ідэя заключаецца ў правядзенні кансультацый тураператара, які можа дапамагчы выбраць аптымальныя маршруты, каб прыняць, і як эфектыўна планаваць.\nРым туры была вакол на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў, здзейсненае выключна для прадастаўлення ровараў экспедыцый Маава. Даступныя туры ўключаюць у сябе адно-і шматдзённыя туры.\nНе там, дзе вы хочаце спыніцца, перш чым дзень яздой на веласіпедзе, Милтс Спыніць і ясьце, добры стоп, каб адсвяткаваць дзень або ў выхадныя дні заваёвы Маава. Прыдарожнай закусачнай ўзыходзіць да сярэдзіны 1900-х гадоў абслугоўвае да смачныя гамбургеры, сэндвічы і малочныя кактэйлі.\nРазмешчаны ў базе Маава, Чырвонай скалы Lodge з'яўляецца ідэальным прыстанішчам. Калі ўтульнымі нумарамі і з'яўляецца ідэальным базавы лагер на выхадныя ездзіць на Маава. Ён мае мноства месцаў адпачынку і забаў на месцы і ўключае ў сябе рэстаран.\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. Moab Арэнда варыянты адпачынку\nНашы з густам абстаўленыя адзінак ўключаюць цалкам абсталяваныя кухні, асобны ўваход і доступ у Інтэрнэт. Адпачніце ў нашым размяшчэння абласцях жыцця, або атрымліваць асалоду ад якасцю час вакол нашай барбекю ... 0 міль\nРазмяшчэнне Гэты гатэль размешчаны ў цэнтры горада Мааў, недалёка ад нацыянальнага парку Аркі. Госці знойдзеце рэстараны, крамы навінка, горныя і дарожныя ровары, паходы і джып ... 0 міль\nГорны ровар Маава Відэа\nГорны ровар Маава, 2-е выданне: Кіраўніцтва па Маава, Greatest скача Юты Off-Road ровараў\nКіраўніцтва па Маава, UT Backroads і 4-Wheel Drive Трасы 2-е выданне\nАсваенне Mountain Bike Skills - 2-е выданне\nМаава горны ровар - DiscoverMoab.com\nМаава, штат Юта: Трывалая, кідаючы выклік, і нечакана Рамантычны - HuffingtonPost.com (newspaper)\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "Маава на горных роварах":


Пераўтварэнне даляр ЗША (USD) і Бурундзі франк (BIF) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nUSD у BIF\nдаляр ЗША у BIF\nUSD у BIF - даляр ЗША у Бурундзі франк канвэртар валют\nНашы даляр ЗША да Бурундзі франк канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 26.01.2022. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр ЗША. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Бурундзі франк валюту па змаўчанні. Націсніце на Бурундзі франк або даляр ЗША, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nдаляр ЗША у Бурундзі франк канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 26.01.2022 09:44\nЯкі бягучы курс абмену для даляр ЗША у Бурундзі франк?\nдаляр ЗША курс у Бурундзі франк = 2.000,90\nКанверсія USD у Бурундзі франк\nВы выбралі зыходную валюту USD і мэтавую валюту Бурундзі франк з сумай 1 USD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nCAD 1.25904 1.42178 1.70026 1 0.01104 0.00063\nJPY 114.03699 128.77751 154.00102 90.57492 1 0.05729\nBIF 1,990.57972 2,247.88373 2,688.17443 1,581.03605 17.45556 1\nUSD у BIF канвэртар валют\nдаляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Бурундзі франк валюта ў Бурундзі. Сімвал USD з'яўляецца $. Сімвал BIF з'яўляецца . Абменны курс для даляр ЗША быў актуалізаваны Januar 26, 2022. Абменны курс валюты для Бурундзі франк быў актуалізаваны Januar 26, 2022. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент BIF мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс даляр ЗША у Бурундзі франк = 2.000,90.


Калі Махамед Бэн Салман вызваляецца ад Махамеда Бэна Зайеда - Джэўн Афрыке - РЭЛЕ ТЕЛЕС\nКалі Махамед Бэн Салман вызваляецца ад Махамеда Бен Заіда - Джэўн Афрыке\nМахамед Бэн Салмане і Махамед Бэн Заід © Montage JA; Balkis Press / ABACA\nКрызіс OPEC + вакол нафтавых квот ілюструе рост разыходжанняў паміж Эр-Рыядам і Абу-Дабі.\nГэта яшчэ адно рознагалоссе ў спісе, які расце. 5 ліпеня АПЕК + давялося адмяніць сустрэчу з-за адсутнасці кансенсусу па нафтавых квотах паміж Аб'яднанымі Арабскімі Эміратамі і Саудаўскай Аравіяй.\nАбу-Дабі патрабуе перагледзець аб'ёмы вытворчасці ў бок павелічэння, каб яны былі "справядлівымі". Квоты не дазволілі б эмірату вырабляць на поўную магутнасць, альбо 3,8 мільёна барэляў у дзень. Але Эр-Рыяд, які імкнецца абмежаваць вытворчасць, каб павялічыць цэны на сырую нафту, адмаўляецца саступаць патрабаванням свайго суседа.\nКалі б іх саюз быў умацаваны с ўздым саудаўскага кронпрынца Махамеда Бэна Салмана (MBS) з 2015 года з гэтага часу дзве петнаманархіі Персідскага заліва, як правіла, ідуць у адзіночку альбо нават канкурыруюць па некалькіх пытаннях. У выніку забойчага канфлікту ў Емене, ініцыяванага Саудаўскай Аравіяй, Эміраты выйшлі з кааліцыі, каб пераследваць уласныя інтарэсы.\nЯны нармалізавалі адносіны з Ізраілем, не пераймаючы Эр-Рыяд. Саудаўская лінія па-ранейшаму выступае за рашэнне дзвюх дзяржаў як умову прызнання Ізраіля. Са свайго боку, MBS спыніў блакаду Катара і пераехаў бліжэй да Турцыі, на злосць наследнага прынца Эмірата Махамеда Бэна Зайеда (MBZ).\nМБС у цені МБЗ\nГэты артыкул упершыню з'явіўся на https://www.jeuneafrique.com/1202037/politique/arabie-sa Arabia-emirats-quand-Mohammed-ben-Salman-saffranchit-de-Mohammed-ben-zayed /\nПарады бабуль, якія ходзяць для палягчэння стрававання - SANTE PLUS MAG\n🇨🇩🇨🇮🇫🇷🛑вельмі тэрмінова: справа # nickymenga # fallyipupa # makosso вось # фрэдзі # фігеры # bébépoubelle - Відэа


Пабудова хаты з бруса - пакрокавае кіраўніцтва - Блог пра рамонт\nУ вас ёсць загарадны ўчастак пад катэдж або дачу, але няма рашэння з нагоды таго, што і з чаго будаваць? У такім выпадку, будоўля з бруса - гэта тое, што вас напэўна зацікавіць.\nСёння, калі на рынку прадстаўлены шырокі выбар самых розных будматэрыялаў, драўніна па-ранейшаму застаецца самым экалагічна чыстым, даступным і мэтазгодным рашэннем.\nБудаваць хаты з драўніны людзі пачалі роўна тады, калі вырашылі, што пара пакінуць абжытыя, але недастаткова камфортныя пячоры. Выбар будматэрыялу ў тыя далёкія часы, у першую чаргу тлумачыўся прастатой апрацоўкі і даступнасцю. Трэба сказаць, што гэтыя перавагі засталіся актуальнымі і дагэтуль, а вось тэхналогія зведала істотныя змены.\nЯк ажыццяўляецца пабудова хат з бруса?\nДадзены тып будаўнічых работ падзяляецца на шэраг этапаў, якія рэалізуюцца ў пэўнай паслядоўнасці.\nГеадэзічнае абследаванне і аналіз ўчастка;\nВыраб окосячки пад дзверы і вокны;\nЎладкаванне потолочных перакрыццяў;\nЎладкаванне дапаможных канструкцый.\nГеадэзічнае даследаванне і аналіз ўчастка - гэта той этап, пры рэалізацыі якога неабходны ўдзел высокакваліфікаваных спецыялістаў. На дадзенай стадыі вызначаюцца такія параметры ўчастка, як шчыльнасць і стабільнасць грунту, якія могуць тым ці іншым чынам паўплываць на эксплуатацыю будаўнічага аб'екта.\nЗвесткі, атрыманыя ў ходзе гэтых работ, будуць выкарыстаныя пры складанні праектнай дакументацыі і пры пастаноўцы індывідуальнага жыллёвага аб'екта на ўлік у кадастравых службах.\nПраектаванне - адзін з найбольш адказных этапаў, ад якога шмат у чым залежыць вынік пабудовы з бруса. Праект з'яўляецца падрабязным чарцяжом ўсіх памяшканняў у доме з указаннем дакладных памераў.\nКіруючыся праектнай дакументацыяй, можна скласці папярэднюю каштарыс будаўнічых матэрыялаў і маючых адбыцца работ. Дадзенае перавага дазваляе пазбегнуць перарасходу будаўнічых матэрыялаў і папярэдзіць неадпаведнасць па тэрмінах здачы будаўнічага аб'екта ў эксплуатацыю.\nДля таго каб гатовы дом быў якасным, надзейным і даўгавечным, інструкцыя будаўніцтва павінна распрацоўвацца спецыялізаваным бюро пры будаўнічых арганізацыях.\nРада: тыпавыя праекты стаяць на парадак танней індывідуальных. Больш за тое, тыпавыя пабудовы апрабаваны ў рэальных умовах, а таму, вялікая верагоднасць таго, што гатовы дом апраўдае вашы чаканні.\nНарыхтоўка будматэрыялаў - гэта наступны этап, падчас якога складаецца каштарыс і набываецца ўсё неабходнае для будаўніцтва. Нягледзячы на тое, што трэба будзе будоўля хаты з бруса, абмежавацца набыццём драўніны не атрымаецца, бо патрэбныя матэрыялы для падмуркаў і для правядзення дахавых работ.\nПадлічваючы колькасць матэрыялу, важна не дапусціць памылкі, бо не заўсёды ёсць магчымасць вярнуць лішкі пастаўшчыку.\nБудматэрыялы і іх перавагі\nНа гэтым жа этапе трэба правільна выбраць брус. На дадзены момант на рынку прадстаўлены вялікі выбар дадзенага будматэрыялу і для таго каб набыць найбольш прыдатную мадыфікацыю, неабходна разбірацца ў перавагах і недахопах піламатэрыялаў.\nРазгледзім асаблівасці цельнодеревянная, клеенага і падвойнага прафіляванага бруса.\nКошт ўсіх трох катэгорый ніжэй кошту традыцыйных будматэрыялаў, такіх як цэгла і камень,\nНізкая цеплаправоднасць і, як следства, энергаэфектыўнасць гатовага дома;\nМалы вага піламатэрыялаў, дзякуючы чаму будаваць можна хутка, не выкарыстоўваючы пры гэтым пад'ёмную спецтэхніку;\nМалы час, неабходнае для ўсаджвання, у выніку можна хутка засяліцца;\nЭкалагічная чысціня і бяспека матэрыялу;\nНатуральная рэгуляцыя мікраклімату за кошт таго, што драўніна «дыхае»;\nСцяна як маналітная канструкцыя за кошт Пазогребневые злучальнага профілю;\nЭстэтычна прывабны экстэр'ер і інтэр'ер гатовага дома;\nАдсутнасць неабходнасці ў аздабленні сцен.\nЯк і ўсе піламатэрыялы, брусы, у асноўным цельнодеревянная, схільныя механічным дэфармацыям, з прычыны усаджвальных працэсаў і негатыўнага ўздзеяння фактараў навакольнага асяроддзя. Каб папярэдзіць псуту матэрыялу варта даверыць будаўніцтва спецыялістам, а не рабіць усё сваімі рукамі ў мэтах эканоміі сродкаў.\nУзважваючы ўсе «за» і «супраць», можна зрабіць выснову, што аптымальнай мадыфікацыяй прафіляваных піламатэрыялаў з'яўляецца клеены брус.\nУ адрозненне ад цельнодеревянных піламатэрыялаў, клееныя мадыфікацыі характарызуюцца меншым вагой і большай устойлівасцю да механічных дэфармацыям. Справа ў тым, што канструкцыйныя асаблівасці клееных брусаў эфектыўна кампенсуюць ўздзеянне усаджвальных высілкаў.\nНягледзячы на больш высокі кошт, такая катэгорыя піламатэрыялаў сёння можа быць выкарыстана для будаўніцтва загараднага дома.\nБудоўля хат з бруса пачынаецца з падмурка. У якасці асновы можна ўжыць істужачныя і столбчатые тыпы падмуркаў, якія, у сваю чаргу, могуць быць дробна заглыбленымі або глыбокімі (глыбокага залажэння).\nВыбар асновы для хаты варта ажыццяўляць у адпаведнасці з такім і крытэрамі, як:\nасаблівасці (шчыльнасць і стабільнасць) грунту;\nглыбіня залягання грунтовых вод;\nвага і агульная плошча пабудовы;\nкліматычныя асаблівасці, характэрныя для рэгіёну.\nПрыдатны тып падмурка паказваецца ў праектнай дакументацыі, так як у гэтым выпадку ўлічваюцца дадзеныя геадэзічнага даследаванні ўчастка. Улічваючы невялікі вага брусовых канструкцый, часта ўжываецца дробна заглыблены падмурак істужачнага тыпу.\nУ адрозненне ад столбчатого аналага, істужачная аснова характарызуецца большай трываласцю і даўгавечнасцю.\nІстужачны падмурак ўладкоўваецца па перыметры ўсяго дома на месцы размяшчэння ўсіх апорных сцен і міжпакаёвых перагародак.\nВажна: прыступаючы да працы, майце на ўвазе, прыйдзецца шмат рыць зямлю. Хоць траншэя ўглыб будзе сыходзіць не больш чым на 70 см, з нязвычкі справіцца з зямельнымі працамі няпроста, таму можна скарыстацца арэндай миниэкскаватора.\nТраншэя 70х40 см, на 10 см высцілаецца пяском. Далей робіцца дашчаная апалубка, боку якой вышэй за ўзровень грунта ў сярэднім на 30 см.\nНа пяшчаны пласт укладваецца шэраг бутавага каменя сярэдняй велічыні. Для ўстойлівасці падмурка, камень забіваецца ў грунт кувалдай.\nПры жаданні можна прымяніць армавальную арматуру, каб бетонная аснова праслужыла стагоддзя без неабходнасці ў рамонце. Па-над падрыхтаванай канструкцыі заліваецца бетон (сумесь цэменту, рачнога пяску і дробнай друзу).\nЗаўвага! Калі пабудова з клёнаў бруса праходзіць летам, апалубку мэтазгодна прыкрыць ад сонца, каб прадухіліць адукацыю расколін на паверхні бетону.\nПасля застывання, паверхню атрыманай асновы выраўноўваецца растворам цэменту і дробназярністага просеянного пяску, для таго каб не было рэльефнымі. Далей адбіваецца апалубка і можна пераходзіць да гідраізаляцыі.\nГідраізаляцыя неабходная, каб прадухіліць загніванне бруса на месцы судотыку з бетонам. Найпросты і самы недарагі спосаб складаецца ў выкарыстанні разагрэтага бітуму.\nТакое пакрыццё гідрафобныя, але з часам высыхае, губляе эластычнасць і рэпаецца. Для лепшых вынікаў прымяняюцца спецыяльныя гідраізаляцыйныя матэрыялы, якія не губляюць сваіх першапачатковых якасцяў дзесяцігоддзямі.\nДля кладкі піламатэрыялаў спатрэбіцца шэраг інструментаў:\nБензо- або электрапіла;\nстамескі розных памераў;\nмалаткі розных памераў;\nкавадла і драўляная кіяўлянка;\nперфаратар, свідар з победитовой наплавкой на таўшчыню нагеляў і «патрон» пад свердзелы па дрэве;\nвымяральная прылада (вадзяны ўзровень, рулетка, шнурка і аловак);\nрасходныя матэрыялы, уключаючы межвенцовый ўшчыльняльнік.\nСамы складаны этап - гэта мантаж першага шэрагу. Для першага шэрагу выбіраюцца найбольш роўныя брусы. Становішча бруса ў гарызантальнай плоскасці можна вызначыць з дапамогай роўнай бэлькі (не менш за 2 метраў) з замацаваным на ёй вадзянікам узроўнем.\nДа паверхні падмурка піламатэрыялы мацуюцца з дапамогай нагелей, якія забяспечваюць дастатковую фіксацыю. Прынцыпова важным вузлом брусовой скрынкі з'яўляюцца кутнія злучэнні. Ад іх якасці і адпаведнасці тэхналагічным нормам шмат у чым залежыць стабільнасць геаметрычных формаў будаўнічага аб'екта.\nУ цяперашні час паўсюдна выкарыстоўваецца некалькі разнавіднасцяў кутняга злучэння. Злучэнне «вполдерева» ажыццяўляецца наступным чынам, на абодвух канцах бруса выразаюцца пазы ў палову перасеку бэлькі. Далей піламатэрыялы накладваюцца адзін на аднаго і змацоўваюцца альбо клямарамі, альбо цвікамі.\nКаб такое злучэнне пасля не стала «халодным», неабходна прафесійна размеціць драўніну і з асаблівай дакладнасцю рабіць выемкі. У некаторых выпадках, замест металічнага крапяжу, прымяняюцца драўляныя нагелі, якія забіваюцца драўлянай кіянкай.\nТакі падыход да зборкі брусовых канструкцый мэтазгодны па той прычыне, што драўніна не мае непасрэднага кантакту з металам, а значыць, ёсць больш верагоднасці, што яна не будзе гніць і разбурацца.\nКладка кожнага новага бруса павінна перамяжоўвацца устаноўкай пласта ўцяпляльніка. Уцяпляльнік кладзецца на ўчастак Пазогребневые злучэнні і забяспечвае поўнае адсутнасць шчылін і зазораў.\nЁсць і менш папулярныя, але паўсюдна выкарыстоўваюцца тыпы злучэння, такія, напрыклад, як:\nу «кубак» (у «обло»);\n«На вус» з патаемным шыпом;\n«З карэнным шыпом у перавязку».\nТакія тыпы злучэння складаныя ў рэалізацыі, але забяспечваюць меншую цеплаправоднасць сцен. Акрамя таго, будаўніцтва з дадзеным тыпам кутняга злучэння гарантуе аптымальны знешні выгляд будаўнічага аб'екта.\nНа кожным этапе кладкі неабходна правяраць пазіцыянаванне бруса, як у гарызантальнай, так і ў вертыкальнай плоскасці. Піламатэрыялы з нязначным скрыўленнем трэба ставіць прагінам дагары.\nУ гэтым выпадку, драўніна будзе распроствацца пад вагай верхніх бэлек і зазораў, па ўсёй верагоднасці, не будзе. Калі паміж сярэдзінай і канцамі бруса велічыня прагіну складае больш за 2 см, распростваць піламатэрыялы варта, замацаваўшы паміж двума шпаламі з адпаведным грузам зверху.\nСледующим этапом строительства является изготовление окосячки. окосячка - это деревянная конструкция, которая вставляется в оконный или дверной проем и принимает на себя нагрузку, оказываемую весом брусьев.\nДадзены канструкцыйны элемент таксама робіцца з піламатэрыялаў. У сценавым матэрыяле выразаецца зазор пазу, у які адпаведным па памеры грэбнем ўстаўляецца окосячка.\nНа дадзены момант окосячка вырабляецца пад традыцыйныя драўляныя вокны і пад пластыкавыя шклопакеты.\nСтоль і дах\nСтолевыя перакрыцці робяцца ў некалькі этапаў. У першую чаргу, у верхняй частцы сцен мацуюцца падоўжныя брусы. Для гэтых мэт выкарыстоўваецца сухая драўніна, якая не прогнётся з-за усушкі.\nЗ ніжняй боку мантуецца дашчаная лачанне, на якую будзе мацавацца чыставога аздобны матэрыял. Зверху размяшчаецца ўцяпляльнік і пласт параізаляцыі. Бюджэтная дахавая сістэма робіцца двухсхільным, але ёсць больш складаныя варыянты, прызначаныя для рэалізацыі складаных архітэктурных задум.\nПадлогу насцілаецца практычна на завяршальным этапе будаўніцтва. Для насцілу падлогі ўсталёўваюцца падоўжныя лагі, прастора паміж якімі запаўняецца уцяпляльнікам.\nДраўляныя пабудовы былі запатрабаваныя ва ўсе часы, але менавіта цяпер распрацаваны тэхналогіі, дзякуючы якім яны сталі надзейнымі і даўгавечнымі.\nВыбіраючы для штодзённага пражывання брусовой дом, вы атрымліваеце:\nпрымальную кошт будаўніцтва;\nэкалагічную чысціню і бяспеку выкарыстаных будматэрыялаў;\nмагчымасць хуткага засялення;\nкамфортнае жыллё для цёплага і халоднага часу года.\nЗ падрабязнасцямі разгледжанай тэмы можна азнаёміцца, паглядзеўшы відэа ў гэтым артыкуле.\nПредыдущаяМантаж профілю пад гіпсакардон сваімі рукамі\nСледующаяБетанаванне ростверк: ўладкаванне паль, апалубкі і заліванне


(1:14 / 10.05Mb / просмотров видео: 6593)\n17:25 01.08.2018 (абноўлена 17:24 01.08.2018)\n"Каталізатарам" стала забойства ў Сараеве — 28 чэрвеня сербскі студэнт Гаўрыла Прынцып застрэліў аўстрыйскага эрцгерцага Франца Фердынанда і яго жонку. А праз месяц Аўстра-Венгрыя абвясціла Сербіі вайну, абвінаваціўшы Сараева ў арганізацыі замаху.\n1 жніўня Германія, саюзнік Аўстра-Венгрыі, аб'явіла вайну Расіі. У выніку ў разбуральную вайну былі ўцягнутыя дзесяткі краін і больш за 70 мільёнаў чалавек.\nПершая сусветная "абкатала" мноства навінак узбраення, якія атрымалі развіццё ў бліжэйшыя дзесяцігоддзі. У прыватнасці, упершыню былі ўжытыя танкі. Таксама ўпершыню на франтах была праведзена атака атрутнымі газамі.\nВайна таксама прывяла да развалу чатырох імперый: Аўстра-Венгерскай, Германскай, Асманскай і Расійскай.\nГісторыя, Першая сусветная вайна, Расія


Нітраты з фермаў\nНітраты і фермы\nНормы для фермаў\nСцёкі ў Вілію\nУ ВАДУ, ЯКУЮ МЫ П'ЁМ?\nЯк актывісты ў рэгіёне вызначаюць забруджанне прыроды каля фермаў\nГумовыя боты, тэст-палоскі для праверкі ўзроўню нітратаў у вадзе, фотаапарат – такі працоўны набор мае актывіст, каб правесці рэйд па жывёлагадоўчых комплексах у сваёй мясцовасці.\nУ нашым выпадку актывіст – гэта Аляксандр Дарашэвіч, гаспадар аграсядзібы ў Астравецкім раёне.\nУжо не першы год у супрацы з Цэнтрам экалагічных рашэнняў (ЦЭР) ён правярае, ці не церпіць прырода ад суседства з сельскагаспадарчымі пабудовамі. Разам з ім мы адпраўляемся ў паездкі па Гродзенскай вобласці.\nАсноўнае, што нас цікавіць, – ці не трапляюць нітраты з гною, які ўтвараецца на фермах, у ваду.\n18-22 літры ў суткі – менавіта столькі сцёкавых водаў з утрыманнем гною ўтвараецца на свінагадоўчых комплексах ад адной жывёлы, паводле інфармацыі ЦЭР. Памножыўшы лічбу на колькасць галоў на канкрэтнай ферме, можна ўявіць, з якім аб'ёмам небяспечных адходаў даводзіцца мець справу.\nГальшаны. Аляксандр Дарашэвіч у палях каля свінакомплекса.\nНітраты і фермы: як яны звязаныя і чаму могуць быць небяспечнымі\nНітраты – гэта солі азотнай кіслаты, якія неабходныя для сілкавання раслін. Але калі іх у зямлі надта шмат, то яны трапляюць у грунтавыя воды, а адтуль – у нашу пітную ваду.\nКалі пастаянна піць ваду з павышаным узроўнем нітратаў, то можна пашкодзіць работу ўнутраных органаў, а таксама атрымаць такую хваробу, як метгемаглабанімія. Пры ёй кроў губляе магчымасць пераносіць кісларод да тканак і органаў.\nНітраты немагчыма ўбачыць – яны не маюць ні колеру, ні смаку, ні паху. Нават чыстая на вока вада можа быць моцна імі забруджаная.\nАсноўная крыніца нітратаў – угнаенні і гной з жывёлагадоўчых комплексаў, якія месцяцца блізка да вады. Прычым не толькі да адкрытай вады – ракі ці возера – але і да грунтавых вод.\nУ Беларусі грунтавыя воды часта залягаюць вельмі блізка да паверхні зямлі, таму нітраты лёгка могуць у іх патрапіць. Паводле даследавання, якое праводзілі спецыялісты па замове ЦЭР, 60% грунтавых вод Гродзенскай вобласці амаль не абароненыя прыродай ад забруджвання. Гэта абумоўлена геалагічнымі асаблівасцямі тэрыторыі. Таму асабліва важна сачыць за тым, каб жывёлагадоўчыя комплексы прытрымліваліся нормаў і не дапускалі, каб нітраты траплялі ў навакольнае асяроддзе.\nАпошні раз нормы для фермаў распрацоўвалі ў СССР\nНа просьбу распавесці, як павінна быць абсталяваная ферма па ўсіх нормах, спецыяліст па ўстойлівым кіраванні воднымі рэсурсамі ЦЭР Наталля Парэчына зазначае – вось у гэтым і ёсць самая вялікая праблема!\n– У Беларусі няма адзінага дакумента, дзе былі б сабраныя ўсе нормы, звязаныя з пытаннем абыходжання з гноем – тлумачыць эксперт. – Старыя нормы дзейнічаць перасталі, а новыя недастаткова дакладныя.\nРаней арганізацыі кіраваліся дакументам, які выдаваўся яшчэ ў 1986 годзе. Цяпер юрыдычна ён ужо не дзейнічае. А па-другое, яго патрабаванні састарэлі, яны не адпавядаюць сучасным тэхналагічным і экалагічным рэаліям.\nЁсць іншыя дзяржаўныя дакументы, у якіх згадваецца гэты аспект жывёлагадоўлі. Напрыклад, «Стратэгія ў вобласці абароны навакольнага асяроддзя» і «Водная стратэгія Рэспублікі Беларусь». Але многія рэчы ў іх не прапісаныя падрабязна.\nІснуюць «Патрабаванні да арганізацый, якія ажыццяўляюць сельскагаспадарчую дзейнасць». Але там гаворыцца толькі аб тым, што «ў арганізацыях жывёлагадоўлі выбар спосабаў ачысткі і перапрацоўкі вадкага гною павінны адбывацца паводле патрабаванняў санітарных норм і правілаў, якія ўстанаўліваюць патрабаванні да сістэм водаадвядзення населеных пунктаў». Ніякіх дэталяў і падрабязнасцяў да гэтага пункта ў дакуменце няма.\nЯкія парушэнні на фермах шкодзяць прыродзе?\n– Прынцыпы пабудовы фермаў не мяняліся з самага пачатку іх узнікнення, – заўважае Аляксандр Дарашэвіч. – Іх заўсёды рабілі на ўзвышэнні, каб сцёкі ішлі ў нізіны. Але адна справа, калі на ферме некалькі дзясяткаў жывёл, – тады прырода спраўляецца з аб'ёмам гною. Але калі ферма на тысячу галоў – такі аб'ём адходаў нельга спускаць у навакольнае асяроддзе, трэба будаваць сістэму лагун. А гэта дарагая справа.\nКаля вялікіх фермаў можна ўбачыць такія сістэмы: велізарныя яміны, напоўненыя гноем. Гэта сажалкі-адстойнікі. Сцёкі трапляюць у першую лагуну, дзе павінны адстаяцца. Дно ў яе герметычнае, таму шкодныя рэчывы не трапляюць у глебу. Там адбываецца тэрмічнае абеззаражванне, гінуць паразіты, сыходзіць вільгаць.\nПасля гной пераходзіць у наступную лагуну – яны звязаныя паміж сабой сістэмай сазлучаных сасудаў. Такім чынам гной праходзіць праз некалькі лагун, у кожнай з якіх адбываюцца неабходныя хімічныя працэсы.\nПадаецца, што ўсё проста – калі ферма мае сістэму адстойнікаў, то якія праблемы могуць узнікнуць?\nПа-першае, перапоўненыя лагуны, у якіх гной пераліваецца праз край. Так можа здарыцца тады, калі ферма разлічаная на адну колькасць галоў, а па факце ў ёй трымаюць болей жывёл. Па-другое, могуць быць праблемы з герметычнасцю лагун – тады гной выцякае і забруджвае тэрыторыю навокал. Так здараецца тады, калі пры пабудове лагун выкарысталі няякасныя матэрыялы. А таксама тады, калі гной у лагуны выгружаюць каўшамі – яны могуць фізічна пашкодзіць дно. Каб гэтага пазбегнуць, варта выкарыстоўваць адмысловыя помпы.\nДа таго ж, нават звычайная прыборка на ферме можа забрудзіць прыроду. На практыцы падчас прыборкі бруд часта проста змываюць вялікім аб'ёмам вады. Гэта не толькі неэканомна, але і небяспечна – у тым выпадку, калі пасля вада з рэшткамі бруду трапіць у навакольнае асяроддзе.\nАсобны момант – раскідванне гною трактарам па навакольных палях. Праблема пачынаецца тады, калі гной вывозяць узімку ці позняй восенню і скідваюць проста кучамі, поле ў гэты час не пераворваецца, а сцёкі з яго трапляюць у глебу. Або калі поле знаходзіцца блізка да вады – возера, ракі ці ваданосных слаёў глебы.\nПарушэнні на ферме можна ўбачыць… з космасу\nПерад тым, як пабудаваць свой маршрут, Аляксандр Дарашэвіч шукае спіс фермаў на сайце выканкамаў. А пасля шукае іх на анлайн карце. Гугл-карты робяцца пра дапамозе спадарожнікаў і рэгулярна аднаўляюцца, яны даступныя ў інтэрнэце любому ахвотнаму. Знайсці на іх ферму – справа некалькіх хвілін.\n– Калі наблізіць патрэбны ўчастак карты, то можна ўбачыць нават сляды трактара на зямлі, – тлумачыць сваю метадалогію Аляксандр. – А пратораная трактарная сцежка ля фермы можа быць сігналам таго, што гной вывозяць трактарам і раскідваюць па навакольных палях.\nТаксама на анлайн картах можна ўбачыць лужыны і ручаі каля лагун – яны могуць сведчыць пра тое, што лагуны не спраўляюцца са сваёй задачай.\n– Я не супраць фермаў, – кажа Аляксандр. – Але я за тое, каб імі кіравалі з розумам і адказнасцю. Работнікі фермаў часта самі жывуць непадалёк ад іх. Няўжо яны не разумеюць, што калі з фермы сцякае гной, то трапляе ім самім у ваду і ежу? У ваду, якую п'юць іх дзеці і ўнукі. Да таго ж чалавек можа і павінны жыць у прыгажосці. Нас шмат дзесяцігоддзяў адвучвалі ад гэтага. Усё навокал, нават ферма, можа быць прыгожым.\nАшмянскі раён: леташнія парушэнні паўтарыліся\nПершы прыпынак у нашай паездцы, у якую мы выправіліся напрыканцы 2020 года, – Гальшаны ў Ашмянскім раёне. Жывёлагадоўчыя комплексы тут размешчаныя зусім блізка да Гальшанскага замка. Спачатку наведваем свінагадоўчы комплекс. Летась Аляксандр зафіксаваў тут некалькі парушэнняў, таму праз год вырашыў праверыць, ці змянілася сітуацыя.\n– Бачу, што магільнік і помпу па адпампоўванні гною абнеслі плотам, – кажа ён. – Цяпер да іх немагчыма падысці і праверыць, ці ёсць парушэнні.\nЗ убачанага на ўласныя вочы – трактар з поўным кузавам, які ад'язджае ад фермы ў поле. А на навакольных палях – брудныя лужыны са спецыфічным пахам. Непадалёк ад фермы ляжыць куча будаўнічага смецця. Мы праходзім поле і спускаемся да ручая, які працякае ў нізіне. Аляксандр апускае ў ваду тэст-палоску – праз пару хвілін мы бачым вынік: павышаны ўзровень нітратаў.\n– Улічваючы тое, што гэта ручай – вада ў ім не стаіць на месцы і пастаянна прамываецца асадкамі, – гэта вельмі кепскі вынік, – робіць выснову Аляксандр.\nЁн фіксуе на фота ўсе ўбачаныя парушэнні, каб пасля падрыхтаваць зварот у Гродзенскі абласны камітэт прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя.\nМы едзем далей і спыняемся каля малочнатаварнай фермы. Пакуль абыходзім яе тэрыторыю, кідаюцца ў вочы высокія зарасці крапівы і палыну. Аляксандр тлумачыць, што менавіта гэтыя расліны здольныя хутка расці ў глебе, перапоўненай угнаеннямі. Яны выцясняюць іншыя віды і забіваюць біяразнастайнасць.\nКалі падыходзім да сажалак-адстойнікаў, то бачым, што адна з іх перапоўненая, гной выцякае проста на зямлю.\n– Як забівалася тут прырода год таму, так і забіваецца, – рэзюмуе Аляксандр.\nБачым таксама і гной на навакольных палях. Калі спрабуеш зрабіць фота лужын, на заднім плане велічна ўзвышаюцца руіны Гальшанскага замка. Спрэчнае суседства для прыцягнення турыстаў.\nГальшаны. Адразу за будынкам – руіны Гальшанскага замку.\nЗвалка будаўнічых адыходаў ля свінакомплекса.\nКучы гною каля малочна-таварнай фермы.\nГальшаны. Каля свінакомплекса.\nМагільнік каля свінакомплекса.\nМалочная ферма. Выпаленая нітратамі трава.\nГальшаны. Малочная ферма. Перапоўненыя сажалкі-адстойнікі.\nПроба вады ў ручаі на нітраты.\nГальшаны. Трактар вывозіць гной у поле.\nГальшаны. У палях ля свінакомплекса.\nАфіцыйны адказ: смецце прыбралі, адстойнікі ўмацоўваюць\nПраз пару тыдняў пасля паездкі ў Гальшаны Аляксандр атрымаў адказ на свой зварот.\nУ ім адзначаецца, што будаўнічае смецце каля свінакомплексу прыбралі. Трактар сапраўды вывозіць гной у поле, але «ў месцы для часовага захоўвання», каб на вясну ўнесці яго як арганічнае ўгнаенне. З сістэмай ачысткі на комплексе ўсё ў парадку, запэўнілі ў адказе, яе рамантавалі ў 2019 годзе.\nКаля малочнатаварнай фермы пацвердзіўся факт перапаўнення адходаў. Таму «вядуцца работы па ўмацаванні адстойніка», а таксама адправілі заяўку на тое, каб узяць пробы вады ў рацэ Гальшанцы.\nСмаргонскі раён: сцёкі ў Вілію і звалка ў полі\nЗвалка ва ўрочышчы ля Медрыкаў.\nЗялёныя плямы ў вадзе Віліі.\nМагільнік ва ўрочышчы каля Медрыкаў.\nУ наступнай паездцы мы накіраваліся ў Андрэеўцы, што на Смаргоншчыне. Па дарозе заехалі ва ўрочышча за Медрыкамі – ад мясцовых актывістаў паступіла інфармацыя, што тут сабралася звалка медыцынскіх адходаў. На месцы мы сапраўды ўбачылі нешта падобнае на магільнік, прыкрыты дошкамі. З-пад яго былі відаць шкляныя ампулы. Месца выглядала недагледжаным.\n– Па знешнім выглядзе немагчыма зразумець, ці гэта ўвогуле магільнік, ці мае ён гідраізаляцыю і ці не трапляюць шкодныя рэчывы ў ваданосныя слаі глебы, – кажа Аляксандр. Зафіксаваўшы ўсё на фота, рухаемся далей.\nСвінакомплекс у Андрэеўцах з першага погляду не мае ніякіх парушэнняў. Сажалкі-адстойнікі не перапоўненыя. Аднак на гугл-картах было відаць, што з адной з лагун выцякае жыжа. Таму ідзём далей і абыходзім усе лагуны.\nЦікава таксама прайсціся па лесе, які раскінуўся паблізу фермы. У яго не ходзяць мясцовыя, бо разумеюць, што тут небяспечна збіраць грыбы ці ягады. Затое праз адсутнасць людзей лес аблюбавалі жывёлы – мы ўбачылі сляды ласёў, узрытую дзікамі зямлю, а на мяжы з полем – трох грацыёзных казуль. Жывёлы выбіраюць хоць і атручаную гноем, але бязлюдную тэрыторыю.\nГугл-карты не схлусілі: праз некалькі хвілін хады заўважаем сцёк. Ідучы ўздоўж яго, даходзім да Віліі. Рака ў гэтым месцы мае ненатуральны зялёна-смагардавы колер. Значыць, лагуны ўсё ж негерметычныя.\nУ адказе абласнога камітэта прыродных рэсурсаў, які Аляксандр атрымаў праз некалькі тыдняў, наконт Андрэеўцаў адзначана, што «слядоў выкіду сцёкавых вод на прылеглую тэрыторыю і меліярацыйныя каналы не выяўлена». Такой рэакцыяй Аляксандр незадаволены, таму збіраецца звяртацца ў Камітэт дзяржкантролю. А вось несанкцыянаваную звалку каля Медрыкаў, паводле афіцыйнага адказу, прыбралі ў першай палове снежня.\nАндрэеўцы. Месца, дзе стокі упадаюць у Вілію.\nСажалкі-адстойнікі ў Андрэеўцах.\nСток з лагун свінакоплекса ў Андрэеўцах.\nТры крокі, каб выправіць сітуацыю\nНа пытанне, як пазбегнуць парушэнняў і захаваць ваду чыстай, Цэнтр экалагічных рашэнняў дае разгорнуты адказ.\nПа-першае, стварыць групу па даследаванні тэхнічнага стану фермаў і комплексаў, якая высветліць, як фермы працуюць з адходамі. І падрабязна апіша сітуацыю.\nПа-другое, распрацаваць праграмы па рамонце і мадэрнізацыі – дзесьці замяніць матэрыялы, якімі герметызуюцца лагуны, дзесьці змяніць сістэму прыборкі памяшканняў з жывёламі.\nПа-трэцяе – весці пастаянны кантроль за выкананнем нормаў. Цяпер кантроль малаэфектыўны – не ў кожным раёне ёсць такія валанцёры, як Дарашэвіч, гатовыя самастойна сачыць за станам прыроды каля фермаў. Таму на месцы няма матывацыі выконваць правілы і выпраўляць парушэнні.\n«Рабі, што можаш, і будзь, што будзе»\nАляксандр кажа, што звычайна спрабуе вырашаць праблемныя моманты без зваротаў – тэлефануе, размаўляе, просіць звярнуць увагу. Але часам без зваротаў не абысціся.\n– Шкада, што парушэнні адбываюцца, – разважае актывіст. – Спецыяльныя службы павінны знаходзіць іх самі, без нашага ўдзелу, а не даваць незразумелыя адказы на звароты. Я разумею, што спецыялістаў і ў ахове прыроды, і ў сельскай гаспадарцы не хапае. Таму калі нешта заўважу, то не прайду міма. Вядома, пад трактар кідацца не буду. Мне падабаецца прынцып «рабі, што можаш, і будзь, што будзе». Ім і кіруюся.\n© «Рэгіянальная газета», 2021. Аўтар: Аляксандра Парахня, фота Аляксандры Парахні, zoorim.ru.


ФОТА: Як выглядае Крэўскі замак пасля чарговага этапу рэстаўрацыі\nУ мястэчку Крэва на Смаргоншчыне завершаныя работы па кансервацыі паўночна-заходняй сцяны абарончага замку ХIV стагоддзя. Ужо знялі рыштаванні, адвялі тэхніку, піша Свабода.\nГэтая частка захавалася лепей за іншыя, якія моцна пацярпелі ад расійскіх абстрэлаў у часе Першай сусветнай вайны.\nНа чарзе баявыя галерэі і контрафорс\nДа замка мы трапілі ў дзень, калі будаўнікі закідвалі ў кузаў грузавіка жалезныя канструкцыі, а бытоўкі і сховішчы вызвалялі ад рэштак матэрыялу. Абяцалі вярнуцца, як толькі адновіцца фінансаванне рэстаўрацыі замка.\nЯк паведаміў Свабодзе кіраўнік аўтарскага нагляду, дырэктар прадпрыемства «Праектрэстаўрацыя» Уладзімір Сіняўскі, цяпер рыхтуецца дакументацыя на рэстаўрацыйныя работы на колішніх баявых галерэях і аднаўленне яшчэ адной сцяны.\n«Правільней сказаць, што завершаныя работы па кансервацыі, а па рэстаўрацыі яшчэ не, — кажа адмысловец. — На частцы сцяны, якая бліжэй да замкавай вежы, будуць аднаўляцца баявыя галерэі, таксама ў планах зрабіць сёлета яшчэ адну сцяну — паўночна-ўсходнюю, якраз там, дзе кантрафорс. Рыхтуецца дакументацыя, трэба прайсці экспертызу. Будаваць у сённяшніх умовах усё адно нельга, будзем чакаць вясны».\nАдноўленыя муры маюць амаль 100 метраў даўжыні і на асобных участках сягаюць да 10 метраў увышыню. У іх вярнулі аўтэнтычныя камяні, дзіркі заклалі чырвонай цэглай. Як і ў выпадку з Княскай вежай, якая была закансерваваная раней, сцяну накрылі двухсхільным дахам.\nВыдаткі сучасных тэхналогій\nРаней выказваліся заўвагі, што ў працэсе аднаўлення будаўнікі выкарыстоўваюць камяні прыблізна аднаго памеру, а вялікія валуны пакідаюцца ў запас. Таму складаецца ўражанне «акуратнага рамонту».\nВерхняя частка муроў выводзіцца чырвонай цэглай. У старажытнасці яе выраблялі з мясцовай гліны, цяперашняя выглядае інакш. Элементы навадзелу асабліва відаць на Княскай вежы: серыйная прадукцыя моцна дысануе з аўтэнтычнымі парэшткамі.\nУ рошчыну будаўнікі інтэгруюць фрагменты-«разынкі». Калі старыя дойліды забівалі каменныя кліны, каб ушчыльніць канструкцыю, то цяпер кладка выглядае збольшага як дэкаратыўная.\n«Зразумела, заўсёды хацелася б, каб было лепш, — пагаджаецца навуковы кіраўнік праекту аднаўлення замку. — Але калі параўноўваць з тым, як было яшчэ зусім нядаўна, дык ці не ўпершыню зацеплілася вера на вяртанне Крэву былой велічы. Прынамсі мы спадзяёмся, што пасля гэтага муры прастаяць яшчэ доўга».\nКамяні закладуць у каштарыс\nУ канцы 2018 году работы ледзь не спыніліся праз недахоп камянёў. Усё, што некалі вываліліся і валялася побач, будаўнікі паднялі і вярнулі на месца, і запасаў не засталося. З ініцыятывы грамадскасці быў абвешчаны збор валуноў: за кароткі час іх прывезлі столькі, што на зіму кампанію збірання давялося нават згарнуць. Аднак неўзабаве дапамога можа спатрэбіцца зноў.\n«Падчас мінулага этапу мы не закладалі ў каштарыс куплю камянёў, выкарыстоўвалі тое, што было пад рукой, — тлумачыць Уладзімір Сіняўскі. — На фінішы крыху не ўклаліся. Гэтым разам ужо будзе патрэбны рэгулярны падвоз матэрыялу: відавочна, што цяперашніх запасаў не хопіць. Але гэтае пытанне, думаю, вырашыцца ў аператыўным парадку».\nНа просьбу ацаніць якасць аднаўленчых работ Сіняўскі адказаў па-філасофску — «у дасканаласці межаў няма».\nЗа сваю доўгую гісторыю замак вытрымліваў напады і аблогі, а ў XIX стагоддзі страціў абарончае значэнне і быў закінуты. Вырашальнай для яго далейшага лёсу стала Першая сусветная вайна: ад расійскіх абстрэлаў і нямецкай перабудовы пацярпеў увесь комплекс. Паколькі немцы атабарыліся ўсярэдзіне, расійская артылерыя біла менавіта туды. Да сёння дайшлі не сцены, а толькі іхнае «нутро», фасад быў цалкам выбіты.\nСамы стары абарончы замак ВКЛ\nКрэва найбольш праславілася ў 1385 годзе, калі тут была падпісаная дынастычная унія паміж ВКЛ і Каронай Польскай. Тады пачынаўся новы геапалітычны этап для ўсяго рэгіёну. Што да часу з’яўлення ў Крэве замку, дык даследчыкі дадаюць плюс-мінус сотню гадоў. Адны кажуць пра пачатак XIV стагоддзя, некаторыя дапускаюць, што можа быць нават сярэдзіна ХІІІ. Сходзяцца ў адным: як самы архаічны ва ўсім Вялікім Княстве Літоўскім ён стаіць ля вытокаў мураванага абарончага дойлідства.\nПершыя спробы ўратаваць замак датаваныя перыядам, калі заходнебеларускія землі ўвайшлі ў склад Польшчы. У канцы 1920-х рэстаўратары на чале з гісторыкам Станіславам Лёрэнцам умацавалі парэшткі сценаў металічнымі сцяжкамі, паставілі контрафорс, але закончыць задуманае не паспелі.\nТурысты змогуць зазірнуць у падзямелле Крэўскага замка, адкуль збег будучы вялікі князь Вітаўт\nЗ прыходам сюды ў 1939 годзе бальшавікоў пра кансервацыю гаворка ўжо не ішла. «Народная ўлада» першай справай узялася разбіраць сцены на ўласныя і індустрыяльныя патрэбы. Але нават аслабленыя муры не паддаліся. У такім стане руіны прастаялі да часоў незалежнасці Беларусі. Княскую вежу накрылі руберойдам, але ад дажджу і снегу гэтая канструкцыя не ратавала.\nТолькі ў 2016 годзе Крэўскі замак трапіў у спіс з трох дзясяткаў памятак даўніны, якія патрабуюць неадкладнай дапамогі і выдаткі на захаванне якіх ускладаюцца на дзяржаўны бюджэт. За апошнія гады ў кансервацыю і аднаўленне муроў укладзена каля паўмільёна долараў.


Вера Глаголева — Вікіпэдыя\n31 студзеня 1956\nакторка, рэжысэрка, сцэнарыстка, прадусарка\n1975 — 2017\nВера Глаголева ў Вікісховішчы\nВера Глаголева (31 студзеня 1956, Масква — 16 жніўня 2017, Бадэн-Бадэн, Нямеччына) — савецкая і расейская акторка тэатру і кіно, кінарэжысэрка, сцэнарыстка і прадусарка, Заслужаная артыстка Расеі (1995), народная акторка Расеі (2011).\nУ кіно дэбютавала ў 1975 годзе, пасьля заканчэньня школы — гэта быў фільм «На край сьвету» рэжысэра Радзівона Нахапетава. Фільм атрымаў прыз на кінафэстывалі ў Любляне.\nНеўзабаве выйшла замуж за Нахапетава і зьнялася яшчэ ў некалькіх карцінах мужа. Агулам зьнялася амаль у 50 фільмах, самыя вядомыя зь якіх — «Не страляйце ў белых лебедзяў», «Выйсьці замуж за капітана», «Нядзельны тата». За галоўную ролю ў фільме «Выйсьці замуж за капітана» (1985) Віталя Мельнікава атрымала званьне «Лепшай акторкі 1986 году» па выніках апытаньня часопісу «Советский экран».\nУ 1990 годзе дэбютавала як рэжысэр фільмам «Зламанае сьвятло», дзе згуляла галоўную ролю. Пасьля зьняла карціны «Заказ», «Чортава кола». Яе драма «Адна вайна» яшчэ да выхаду ў пракат заваявала больш за дзясятак кінапрэмій.\nАпошняй карцінай Глаголевай стаў фільм «Дзьве жанчыны» па п’есе Івана Тургенева, зьняты ў 2014 годзе.\nДругі муж Веры Глаголевай — расейскі бізнэсовец Кірыл Шубскі. Іх дачка Наста Шубская замужам за вядомым хакеістам Аляксандрам Авечкіным.\n^ Загад прэзыдэнта РФ ад 28.12.1995 № 1325, (рас.)\n^ Загад прэзыдэнта РФ ад 21.03.2011 N 336(рас.)\n^ Памерла актрыса Вера Глаголева, Звязда, 16.08.2017\nВера Глаголева — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вера_Глаголева&oldid=2182610»\nНародныя артысты Расейскай Фэдэрацыі\nПамерлі ад раку страўніка


Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання прымеркавана шмат яркіх і цікавых падзей\nСкарына пакуе чамаданы\nОпубликовано: 10.03.2017 11:32:43\nУ тым ліку за межамі нашай краіны\nКалі пачаць пералічваць усе мерапрыемствы, відаць, спатрэбіцца выдаваць асобную кнігу. Іх вельмі многа. Некаторыя ўжо адбыліся, але ж наперадзе яшчэ шмат падзей, якія заслугоўваюць шырокай увагі.\nМіжнародны выставачны праект “Дарогамі Скарыны з Белгазпрамбанкам” мае на мэце пазнаёміць са спадчынай першадрукара жыхароў краін, з якімі было звязана яго жыццё. Скарынаўскі “тур па Еўропе” распачнецца ў маі ў Літве, працягнецца ў Польшчы, Чэхіі, Італіі і завершыцца ў Полацку падчас Дня беларускага пісьменства. Цэнтральным экспанатам выставачнага праекта стане “Малая падарожная кніжыца” — зборнік царкоўных кніг невялікага фармату, прызначаных для падарожнікаў: “Псалтыр”, “Часасловец”, “Шасцідневец”, “Саборнік”, акафісты, каноны.\nКамусьці гэты зборнік пяцісотгадовай даўніны можа нагадаць сучасную электронную кніжку. Як навамодны e-book здольны змясціць пад адной вокладкай некалькі дзясяткаў кніг, так і “кніжыца” Скарыны аб’ядноўвае ў адным пераплёце аж 18 кніг! Толькі каштоўнасць гэтага выдання не ацаніць. Упрыгожанае ўнікальнымі гравюрамі, застаўкамі і ініцыяламі, яно да таго ж лічыцца першай кнігай, выдадзенай у Вялікім Княстве Літоўскім. Сёння ў Беларусі ўсяго адзін яе асобнік. Праект не абмяжуецца толькі экспазіцыйнай часткай. Замежных наведвальнікаў выставы абяцаюць парадаваць візітам у віртуальную майстэрню першадрукара, дакументальным фільмам “Дарогамі Скарыны”, канферэнцыямі, лекцыямі, цікавымі і карыснымі сустрэчамі.\nДарэчы, гэта далёка не адзінае мерапрыемства за межамі краіны сярод прымеркаваных да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання, падкрэсліў намеснік міністра інфармацыі Аляксандр Карлюкевіч: “Скарына — знакавае імя, якое дапамагае кантактаваць з усім светам”. Беларуская кніга ўжо была прадстаўлена на 18-й Міжнароднай Вільнюскай кніжнай выстаўцы-кірмашы. Наша дэлегацыя наведала Вільнюскую беларускую гімназію імя Францыска Скарыны, дзе адбыўся круглы стол “Францыск Скарына і вытокі беларускага кнігадрукавання”.\nТакія мерапрыемствы пройдуць у розных краінах. У прыватнасці, у Бялградзе запланавана навукова-практычная канферэнцыя, у Маскве — прадстаўленне друкарскага станка і шмат чаго іншага. Эстафету пяроймуць краіны Цэнтральнай Азіі, Кітай. Ідуць перагаворы аб фармаце скарынаўскіх мерапрыемстваў у Польшчы.\nА сёння ў Нацыянальнай бібліятэцы — Дзень праваслаўнай кнігі.\nУ яго праграме — адкрыццё экспазіцыі рэдкіх выданняў Бібліі ў Музеі кнігі, урачыстая цырымонія перадачы дырэктарам Нацыянальнай бібліятэкі факсімільнага выдання “Кніжная спадчына Францыска Скарыны” ў дар бібліятэцы Інстытута тэалогіі імя святых Мяфодзія і Кірыла БДУ, а таксама ўзнагароджанне пераможцаў конкурсаў творчых літаратурных і даследчых работ навучэнцаў, прымеркаваных да 500-годдзя выдання Бібліі Францыскам Скарынам, якія праводзіў гэты інстытут.\nПрадугледжаны тэматычныя пляцоўкі. Так, у майстэрні па перапісванні кніг часоў Еўфрасінні Полацкай — скрыпторыі — можна не толькі пазнаёміцца з гісторыяй кнігапісання, але і самому навучыцца славянскаму пісьму, а таксама паспрабаваць сябе ў каліграфіі. На выставе кніг беларускіх праваслаўных выдавецтваў прадстаўлены навінкі дзіцячай літаратуры, праваслаўныя мастацкія выданні, духоўна-асветніцкія кнігі.\nАрганізатары Дня праваслаўнай кнігі, які праводзіцца па блаславенні Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі Мітрапаліта Мінскага і Заслаўскага Паўла, мяркуюць, што свята дапаможа прывіць любоў да чытання ў падрастаючага пакалення, развіць цікавасць да рэлігійнай літаратуры і абазначыць яе асаблівую ролю ў жыцці кожнага чалавека.


Па інфармацыі «Гарадоцкага весніка» ў Гарадоцкі РАУС звярнулася 38-гадовая жанчына, якая паведаміла аб шматлікіх пабоях, якія ёй былі нанесены 25-гадовым мужам. Пры высвятленні абставін крымінальнага здарэння было выяўлена, што малады муж у сямейным скандале схапіў жонку за валасы, паваліў на падлогу і стаў біць. «Глава сям’і» нанёс жанчыне 40 удараў жаночымі ботамі, 30 удараў кулаком і столькі ж пяткай. Потым выхавацель яшчэ нанёс 15 удараў шкляной бутэлькай і не менш 20 ўдараў паленам.\nУ выніку такой «педагогікі» жанчына атрымала закрытыя пераломы 8 і 9 рэбраў і не менш 50 кровападцёкаў. Гэтыя цялесныя пашкоджанні адносяцца да катэгорыі — менш цяжкія. Адносна «выхавацеля» ўзбуджана крымінальная справа па ч.2 арт. 149 Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусь.\nДадзеная частка артыкула прыдугледжвае пакаранне «выхавацелю» ў выглядзе абмежавання волі на тэрмін да пяці гадоў або пазбаўленне волі на тэрмін ад аднаго года да пяці.\nЦі будзе чакаць жанчына свайго мужа пасля «перавыхавання» — вялікае пытанне.


Культура - Эскіз на будучыню\nІ неадкладна, як толькі сутыкаешся з экспазіцыяй, узнікае пытанне: а што адбудзецца заўтра з мастацтвам гэтых адораных хлопцаў і дзяўчат? Тым больш, што большасць удзельнікаў выстаўкі менавіта дзяўчыны, якім апрыёры цяжэй, як лічыцца, будзе знайсці сябе ў мастацтве. У гэтым выпадку скажу так: я веру ў талент і творчы патэнцыял большасці аўтараў, прадстаўленых у экспазіцыі твораў, а вось упэўненасці ў іх шчаслівую мастакоўскую будучыню ў мяне куды менш. Калі памылюся — буду рады… Ды ўсё ж выстаўка, як ні круці, — гэта эскіз будучыні нашага выяўленчага мастацтва. І ўсё будзе залежаць не толькі ад таленту і інтэлекту маладых творцаў, але і ад таго, як будзе ім дапамагаць дзяржава...\nТрэба ведаць, што творца не прафесія, не званне. Толькі права. Права на стварэнне свету, як раней ніхто яго не бачыў і не адлюстроўваў. А гэта ой якая цяжкая справа: знайсці свой свет. Толькі адзінкі могуць знайсці менавіта сваю, не падобную ні на каго, нішу ў мастацтве, сваю Інтанацыю. Інтанацыя ў творчасці рэч неабходная. Яна можа змяняцца ад твора да твора, але заставацца сваёй. Як тэмбр голасу. Як паходка. Гэтае адзінства тэмбру моладзь яшчэ заваёўвае, у некаторых работах яно ўжо гучыць (А.Мядзведзеў, А.Нічыпарук, Г.Конанава, А.Скарабагатая, Б.Лапіцкі, В.Вырабава, Г.Дубнік, С.Ярашэвіч, В.Няборская, С.Жарнасек, Г.Бордзы). У іншых — гэты тэмбр яшчэ ў стадыі нараджэння. А канчатковы вынік будзе цалкам залежаць ад сілы характараў аўтараў: ці здолеюць пераадолець усе складаныя парогі і бар’еры, якія абавязкова сустрэнуцца на доўгім шляху да Алімпа? Ці не ўвязнуць яны ў шматлікіх сучасных “ізмах”, дзе бадай страчана душа чалавеч(н)ая? Ці не пойдуць на павадку багатых офісных і “дачных” заказчыкаў і аматараў-калекцыянераў? Я, напрыклад, бачыў на выстаўцы аднаго такога аматара, які выбіраў для сваёй спальні “карцінку” з абавязковым адлюстраваннем “голай жанчыны на фоне пальм”. Здаецца, не знайшоў. А мог бы заказаць…\nАднак не заахвочвае выстаўка да пераліку імёнаў. Не ў тым справа, што тут няма ўдач, твораў — яны ёсць, і нямала. Але, напэўна, варта адступіць ад звычкі, што ўкаранілася: весці размову толькі пра асобныя недахопы і персаніфікаваныя якасці. Адно скажу адразу: у цэлым, экспазіцыя мне спадабалася сваёй свежасцю і імкненнем знайсці штосьці новае, сваё ў адносінах да рэчаіснасці, якая трапляе ў поле зроку аўтараў, незалежна ад таго, ствараюць яны жывапісную кампазіцыю ці алегарычную скульптуру, дызайн-праект ці акварэльны пейзаж, роспіс па тканіне ці плакат, вышыўку, касцюм ці камп’ютарную або алоўкавую графіку. Так: усе гэтыя віды і практычна ўсе жанры мастацтва ёсць у экспазіцыі, і за гэта трэба падзякаваць арганізатарам ды педагогам, пад чыімі крыламі былі выгадаваны творцы.\nКалі паглядзець на апошнія дваццаць гадоў, то можна канстатаваць, што, на жаль, у цэлым наша прафесійнае майстэрства падае. Гэты аспект мяне даўно хвалюе, хаця разумею, што працэс адукацыі і фарміравання мастакоў праходзіць ад школы — і нават ад дзіцячага садка — і да заканчэння мастацкай установы. І на кожным этапе закладваецца той фундамент, які і дае потым магчымасць рэалізацыі творчых ідэй. Тут многае залежыць і ад педагогаў, і ад выхавання, і ад прыроды, і, што не менш важна, — ад адносін аўтара да часу, у якім ён жыве, да зямлі, якая яго нарадзіла, да традыцый, без чаго, што б там ні казалі, новае мастацтва наогул не існуе. Хацелася б, каб маладыя людзі, якія ўваходзяць у Вялікае Мастацтва, якраз сталі “піянерамі” тых найноўшых духоўных і прафесійных пошукаў у выяўленчай культуры XXI стагоддзя.\nДык вось, яшчэ раз паўтару, што выстаўка ў галерэі “Універсітэт культуры” дае мне надзею, што, нягледзячы ні на што, усё будзе добра ў нашым мастацкім асяродку.\nНа ілюстрацыях: работы Г.Конанавай "Сакавік" і А.Мядзведзева "Святло месяца. Алегорыя прасторы і часу", а таксама калекцыя В.Няборскай "Скрыпка дрыгвы і верасовых пустэчаў".


І ўсё ідзе адпаведна з планам - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 31 траўня 2020, Нядзеля, 6:43\nІ ўсё ідзе адпаведна з планам\nЗ эканомікай у Мядзведзева «ўсё ў парадку».\nНапярэдадні Дзмітрый Анатольевіч чарговым разам наважыў выканаць ролю дурнога баярына, заявіўшы што з расейскай эканомікай усё нармальна, паведамляе Telegram-канал «Запретное мнение».\n«Калі казаць пра эканоміку, відавочна, што агулам у нас усё ў парадку», - адрапартаваў прэм'ер.\nІранічна, што даслоўна за гадзіну да чарговай натхняльнай прамовы НеДзімона, у шэрагу незалежных СМІ з'явілася навіна аб падрыхтоўцы скарачэнняў супрацоўнікаў у кожнай дзясятай расейскай кампаніі.\nДы і без гэтага: беднасць насельніцтва прадаўжае расці (толькі паводле афіцыйнай статыстыкі за рысай беднасці амаль 19 мільёнаў); паводле ўзроўню няроўнасці ў даходах РФ займае месца побач з Таджыкістанам; абсалютная большасць грамадзян па вушы ўгразлі ў пазыковым балоце; насельніцтва РФ скарачаецца, нават нягледзячы на бесперапынныя плыні мігрантаў з сярэдняй Азіі; краіну накрылі тэхнагенныя аварыі...\nЗрэшты, ёсць і добрая навіна: колькасць даляравых мільянераў (246 000) і мільярдэраў (110 000) прадаўжае расці. Клуб айчынных карупцыянераў і казнакрадаў паступова разрастаецца. Мяркуючы з усяго, менавіта пра гэты «парадак» казаў Мядзведзеў.\nУ такім выпадку так, усё ідзе паводле плану. Рэжым «Казачнага» прадаўжае спраўна выконваць сваю галоўную місію - выпампоўваць з краіны і яе насельніцтва апошнія рэсурсы, пераразмяркоўваючы атрыманы даход паміж вузкай праслойкай алігархаў.\n30.05 Правакатарка з Гародні 86,409\n24.05 Cтаткевич и Тихановский собрали тысячи людей возле Комаровского рынка (Онлайн, видео) 67,568\n29.05 Гавары за сябе, Ліда 57,996\n30.05 Падрабязнасці міліцэйскай правакацыі ў Гародні 57,321\n29.05 Жыхары Горадні патрабуюць неадкладнага вызвалення Сяргея Ціханоўскага 57,289\n30.05 Як «Саша 3 адсоткі» арганізоўваў правакацыю супраць папулярнага блогера 53,031\n25.05 Экс-банкир Виктор Бабарико ответил на вопросы белорусов 52,104


Як рыхтаваць суп харчо - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЯк рыхтаваць суп харчо\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як рыхтаваць суп харчо\nСуп харчо - традыцыйнае грузінскае страва, вядомае кожнай сям’і. Класічны рэцэпт мяркуе выкарыстанне камбінаванай мяккай ялавічыны, сліў і грэцкага арэха. Харчо «на расійскі манер» набывае некалькі іншыя формы - некаторыя гаспадыні кладуць у страву нават бульба, чаго не трывае сапраўдны грузінскі суп. Рыхтуем суп харчо правільна, ня адыходзячы ад дакладнай тэхналогіі, і выкарыстоўваючы толькі дазволеныя прадукты.\nГрузінскі харчо з ялавічыны\nНягледзячы на каўказскую любоў да бараніны, для класічнай тэхналогіі падрыхтоўкі харчо, грузіны выкарыстоўваюць ялавічыну. Мяса павінна быць мяккім і ў меру тоўстым. Нішчымнае мяса для такога супу не падыходзiць. Калі частка мяса размяшчаецца на косткі, яе патрэбна адлучыць перад падрыхтоўкай булёна.\nАгульны час падрыхтоўкі: 15-2 гадзіны\nЯлавічына (на косткі або мяккая) - 1 кг;\nРэпчаты лук - 3-4 сярэднія цыбуліны;\nРыс - 1-15 шклянкі;\nЦытрына - 1/2 плёну;\nСлівы без косткі, гатовы соус ткемали - 1/2 шклянкі;\nПамідоры або таматная паста - 120 г;\nШафран - 1 ч. Л. (Неабавязкова)\nГрэцкія арэхі здробненыя - 300 г;\nХмель-сунели - 1/2 ст. л.;\nМолаты каляндра - 1/2 ст. л.;\nПерац чорны (гарошак) - 5-6 штук;\nПакрокавая інструкцыя да падрыхтоўкі стравы:\nМяса прамыць і нарэзаць сярэднімі кавалачкамі, прыкладна 5х5 см, каб атрымалася некалькі кавалкаў на порцыю. Заліць двума літрамі вады і паставіць на сярэдні агонь. Варыць мяса да гатоўнасці. За 20 хвілін да канчатка варэння можна дадаць у булён зеляніна або спецыі па гусце. Пасля закіпання булёна, зняць з яго пену;\nПраз гадзіну-паўтара, пераканаўшыся ў гатоўнасці булёна, зняць яго з пліты, выкласці мяса і працадзіць;\nНашаткаваць лук, засмажыць яго з таматавай пастай, часнаком, лаўровым лістом і спецыямі на раслінным алеі. Можна выкарыстоўваць свежыя памідоры, перамалоць з дапамогай блендера;\nПакласці рыс у булён і паставіць на павольны агонь. Ёмістасць вечкам ня накрываць;\nПраз 5-7 хвілін, дадаць у булён масу з таматавай пасты і спецый, некалькі лыжак ткемали або слівы;\nДадаць у суп некалькі сталовых лыжак цытрынавага соку, давесці да кіпення;\nТым часам, прыгатаваць сумесь спецый. Каляндра, хмель-сунели і шафран злучыць з грэцкімі арэхамі, перамалоць з дапамогай блэндэра. Алеістую масу выкласці ў невялікую ёмістасць і змяшаць з кукурузнай мукой. Можна выкарыстоўваць пшанічную муку, але напалову менш кукурузнай;\nРазвесці молатыя вострыя прыправы вадой і злучыць з супам. Давесці да кіпення, дадаць соль і перац, па гусце можна дадаць яшчэ зубчык толченого часныку. Тушыць некалькі хвілін на слабым агні, зняць з агню, накрыць вечкам і даць харчо настаяцца;\nПадаючы страву, можна ўпрыгожыць яго пятрушкай, кропам або кінзы.\nХарчо з бараніны\nЧас падрыхтоўкі: 40 хвілін\nБараніна (грудзінка) - 300-350 м;\nТаматная паста - 40 г;\nРэпчаты лук - 1 сярэдняя цыбуліна;\nСоус ткемали - 1 ст. л.;\nРаслінны алей - 1 ст. л.;\nПерац чылі - 20 г;\nСпецыі (хмель-сунели, карыца, гваздзік, молаты чорны перац) - па 1 ч. Л.;\nАджыка - 2 ст. л.;\nМяса нарэзаць невялікімі кавалкамі, адварыць,\nЗрабіць марынад. Нашаткаваны паўколамі лук змяшаць з перцам ўручную;\nУ асобнай ёмістасці змяшаць порубленным зеляніна з толченым часныком;\nАбсмажыць таматавую пасту на патэльні з даданнем расліннага алею;\nЎвесці ў кіпячы булён марынад, абсмажаную таматавую пасту і мал. Давесці да гатоўнасці;\nЗа некалькі хвілін да зняцця супу з пліты, злучыць яго з лыжкай ткемали, змяшаным з зелянінай і часныком, нашаткаванай чылі і рэзкімі затаўкамі;\nДавесці суп да гатовасці, даць трохі настаяцца;\nПерад падачай ўпрыгожыць суп галінкамі зеляніны.\nХарчо з курыцы\nНа тэрыторыі Грузіі, харчо з птушкі карыстаецца меншай папулярнасцю, чым класічны варыянт супу з ялавічнага мясам. Аднак некаторыя знаходзяць яго яшчэ больш смачным. Акрамя курынага мяса, для падрыхтоўкі такога стравы можа выкарыстоўвацца гусь або індычка. Аднак у такім выпадку, тэхналогія можа адрознівацца ад прыведзенага рэцэпту.\nЧас падрыхтоўкі: 01:00 20 хвілін\nПорцый: 4-5 персон\nПрамыты вымачаны рыс - 1/2 шклянкі;\nТаматная паста - 1/2 шклянкі;\nРэпчаты лук і часнык - 1 галоўцы;\nСоль і перац - па гусце;\nВострыя прыправы (перац духмяны, Імярэцінская шафран, гваздзік, карыца) - па 1 ч. Л.\nПрамыць і вымачыць мал. Пажадана аддаць перавагу гатункам, ня склейваюцца і ня разварваюцца, каб суп не нагадаў кашу па кансістэнцыі;\nНарэзаць мяса кавалкамі сярэдняй велічыні і паставіць варыцца;\nДавёўшы да гатоўнасці, мяса выняць з рондаля і ўсыпаць у яе рыс;\nПакуль варыцца рыс, дробна нашаткаваць лук і абсмажыць яго на патэльні, выкарыстоўваючы раслінны алей, так, каб утварылася залацістая скарыначка;\nСледам дадаць у патэльню таматавую пасту і зноў патушыць усе разам з лукам. Дапускаецца даданне ў сумесь некалькіх лыжак булёну;\nНарэзаць мяса невялікімі кубікамі або саломкай, падоўжнымі тонкімі кавалкамі па кірунку валокнаў. Дадаць мяса назад у суп;\nЎвесці ў булён тушеную таматавую пасту з лукам, давесці ўсё да кіпення;\nРастаўчы часнык і дадаць у суп, пакуль ён пакутуе на павольным агні. Засыпаць спецыі на свой густ. Можна дадаць у суп лаўровы ліст і здробненую зеляніну.\nХарчо з свініны\nДля падрыхтоўкі супу харчо з свініны, лепш аддаць перавагу тлустым частак мяса. Суп атрымліваецца наварыстага і асабліва сытным. Некаторыя любяць дадаваць у свіны харчо бульба, аднак класічны варыянт стравы ніколі не рыхтуецца з даданнем гэтага караняплода. Калі хочацца разнастаіць густ стравы, свініну можна браць сыравэнджаную.\nЧас падрыхтоўкі: 01:00 15 хвілін\nСвініна - 350 г;\nРыс - палова шклянкі;\nРэпчаты лук - 1 галоўка;\nМоркву - 100-150 г;\nСоус ткемали - 150 г;\nВычышчаныя і здробненыя грэцкія арэхі - 50 г;\nЗеляніна (кінзы, кроп, пятрушка) - па гусце;\nХмель-сунели - 1, 5-2 ч. Л.;\nЧорны духмяны перац - 5-6 гарошын;\nЧылі - па гусце.\nМяса старанна прамыць і абсушыць. Нарэзаць кавалачкамі сярэдняй велічыні. Калі мяса на косткі - адлучыць;\nПакласці мяса ў рондаль з 2-25 л вады. Давесці да кіпення і зняць плеўку. Пасаліць булён па гусце. Падчас варэння можна дадаць да мяса вычышчаную цэлую галоўку рэпчатай цыбулі. Такім чынам, булён набудзе больш выражаны густ;\nСтаранна прамыць мал. За паўгадзіны да гатоўнасці мяса, усыпаць яго ў булён;\nАбсмажыць здробнены на сярэдняй тарцы моркву і нашаткаваны лук. Для пасіравання можна выкарыстоўваць сметанковае або раслінны алей;\nЗмяшаць здробненыя грэцкія арэхі з падліўкай ткемали і рэзкімі затаўкамі. Хмель-сунели дадаваць абавязкова;\nЗлучыць соус і зажарку з супам, давесці да кіпення і зняць з пліты;\nПасекчы свежую зеляніну і дадаць у атрыманы харчо. Пасля падрыхтоўкі, накрыць суп вечкам і даць яму настаяцца на працягу паўгадзіны.\nСуп Харчо - Все буде добре - Выпуск 134 - 19.02.2013 - Все будет хорошо - Все будет хорошо Відэа.\nПапярэдні Тэкст Бульбяная запяканка з фаршам ў духоўцы і мультиварке: пакрокавыя рэцэпты з фота\nЯк пашыць ляльку з тканіны?\nЯк правільна саліць рыбу для сушкі\nМастацтва быць ўдваіх\nХатнія амаладжальныя маскі для асобы