Агляд-хроніка парушэньня правоў чалавека ў Беларусі, красавік 2008 году\nhttp://spring96.org/be/news/21918 2008 2008-05-15T15:33:47+0300 2008-05-15T15:33:47+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ красавіку ў Беларусі адбыліся суды над дэмакратычнымі актывістамі па ўзбуджаных па палітычных матывах крымінальных справах. У выніку зьявілася 12 новых палітвязьняў, двое з якіх пакараныя турэмным зьняволеньнем. Нягледзячы на заклікі міжнародных структураў, еўрапейскіх краінаў і ЗША да беларускіх уладаў, крымінальны перасьлед у Беларусі не спыняецца, а рэпрэсіі працягваюцца, набываюць новыя формы. Цяпер усе масавыя мерапрыемствы, суды, любыя мірныя акцыі здымаюцца на відэа супрацоўнікамі МУС і КДБ, пасьля чаго на падставе іх узбуджаюцца адміністратыўныя і крымінальныя справы.\n29 красавіка ў Менску адбылася прэс-канферэнцыя "Ацэнка сучаснай сітуацыі з правамі чалавека ў Беларусі" і прэзентацыя штогадовага Аналітычнага агляду “Парушэньні правоў чалавека ў Беларусі ў 2007 годзе”. Удзел у прэс-канферэнцыі прынялі вядомыя беларускія правабаронцы, прадстаўнік чэшскай дыпмісіі, АБСЕ, ахвяры палітычных рэпрэсіяў. Падсумоўваючы вынікі 2007 году, віцэ-прэзідэнт Міжнароднай федэрацыі правоў чалавека Алесь Бяляцкі зазначыў, што сьцісканьне грамадзкіх і палітычных правоў у нашай краіне ёсьць лагічнае разьвіцьцё таталітарнага рэжыму ў Беларусі, для якога правы чалавека зьяўляюцца рэччу варожай, несумяшчальнай з ягоным існаваньнем. І сітуацыя працягвае пагаршацца па ўсіх паказчыках: рухавік рэпрэсій, аднойчы раскруціўшыся, не спыняецца, яму патрэбныя новыя і новыя ахвяры, доказам таму – зьяўленьне новых палітвязьняў. Нягледзячы на адмову ў рэгістрацыі, правабаронцы не зьбіраюцца спыняць сваю дзейнасьць, нават пад пагрозай крымінальнага перасьледу, але будуць прыкладаць далейшыя намаганьні, каб працаваць легальна.\n26 красавіка адбыўся традыцыйны “Чанобыльскі шлях”, прымеркаваны да ўгодкаў аварыі на Чарнобыльскай АЭС. У гэтым годзе “Чарнобыльскі шлях” праходзіў пад знакам пратэсту супраць будовы ў Беларусі атамнай электрастанцыі, а таксама адмены льготаў ліквідатарам і ахвярам катастрофы ў Чарнобылі. Менгарвыканкам задаволіў заяўку на правядзеньне мітынгу і шэсьця, аднак зьмяніў прапанаваны заяўнікамі маршрут акцыі. Акрамя таго 24 красавіка чацьвёра заяўнікаў дэмакратычнай акцыі былі выкліканыя ў сталічную пракуратуру, дзе пракурор Менску Мікалай Кулік правёў прафілактычную размову і папярэдзіў іх пра гатоўнасьць пачаць крымінальныя справы ў выпадку, калі будуць нейкія парушэньні заканадаўства. Сёлета напярэдадні акцыі КДБ сканфіскавала ўсе ўлёткі і абвесткі да шэсьця: і тыя, што рыхтаваў БНФ, і тыя, што АДС, і “Руху за Свабоду”. Наклады канфіскоўваліся яшчэ на дарозе да партыйных офісаў. Ператрусы ў пошуку інфармацыйнай прадукцыі праходзіліся ва ўсіх падазроных офісах, некалькі друкарняў, якія падазраваліся ў друку ўлётак, былі апячатаныя напярэдадні дэманстрацыі. Як звычайна, рэгіянальныя грамадзкія актывісты былі папярэджаныя міліцыянтамі аб недапушчальнасьці ўдзелу ў недазволеных масавых мерапрыемствах, а тых, хто выязджаў на запланаваную акцыю, затрымлівалі альбо чынілі розныя перашкоды. Тым ня менш, “Чарнобыльскі шлях” прайшоў спакойна, без правакацыяў, і колькасьць удзельнікаў у параўнаньні з мінулымі гадамі была значна меньшая.\nУ красавіку працягнулася далейшае абвастрэньне беларуска-амерыканскіх зносін, якое ледзьве не прывяло да “дыпламатычнага скандалу”. Крызіс пачаўся яшчэ ў сакавіку пасьля апублікаваньня на афіцыйным сайце Мінфіна ЗША тлумачэньняў да санкцыяў, якія былі ўведзеныя ў лістападзе 2007 году ў дачыненьні да канцэрну «Белнафтахім». 7 сакавіка з Вашынгтону дзеля кансультацыяў быў адкліканы амбасадар Беларусі ў ЗША, а 12 сакавіка па патрабаваньню беларускага боку з Менску выехала амбасадарка ЗША Карэн Сцюарт. Затым амерыканскаму боку было рэкамендавана скараціць колькасьць супрацоўнікаў дыпмісіі, і 27 сакавіка беларускую сталіцу пакінулі 17 амерыканскіх дыпламатаў, працаваць засталіся 15 супрацоўнікаў, што выклікала часовае спыненьне выдачы візаў грамадзянам. Тым ня менш 30 сакавіка Часовы павераны ЗША ў Беларусі Джонатан Мур атрымаў ад беларускага МЗС сьпіс з 10 амерыканскіх дыпламатаў, абвешчаных персонамі нон-грата. У адпаведнасьці з Венскай канвенцыяй, пералічаныя ў сьпісе дыпламаты павінны пакінуць нашу краіну на працягу 72 гадзін. Як паведаміў Часовы павераны журналістам на прэс-канферэнцыі, дзеяньні афіцыйнага Мінску ён лічыць неапраўданымі, неабгрунтаванымі і нелегітымнымі. Разам з тым дыпламат запэўніў, што эканамічныя санкцыі супраць Беларусі будуць пашырацца і ЗША па-ранейшаму будзе патрабаваць вызваленьня ўсіх палітвязьняў, бо беларускі ўрад ніякім чынам не вырашае гэтага галоўнага пытаньня – наяўнасьці ў Беларусі палітвязьняў.\n7 красавіка Савет міністраў па транспарце, тэлекамунікацыях і энергетыцы Еўрасаюза падоўжыў яшчэ на год дзеяньне санкцыяў у дачыненьні да шэрагу высокапастаўленых беларускіх чыноўнікаў. Як паведамілі ў прэс‑службе Савету ЕС, у любы момант санкцыі могуць быць перагледжаныя, а сьпіс — пашыраны ці скарочаны. Зараз у сьпісе 41 высокапастаўленая асоба. «Асновай для перагляду санкцыяў будзе поўнае і безумоўнае вызваленьне ў Беларусі палітзьняволеных, а таксама правядзеньне свабодных, сумленных і дэмакратычных выбараў восеньню гэтага году», — падкрэслівае прэс‑служба. Нагадаем, санкцыі прадугледжваюць абмежаваньне на ўезд на тэрыторыю краінаў ЕС шэрагу чыноўнікаў, а таксама замарожваньне іх фінансавых рахункаў.\n1 красавіка ў судзе Цэнтральнага раёну Менску пачаўся разгляд крымінальнай справы моладзевага актывіста Андрэя Кіма па абвінавачаньню яго ў – зьбіцьці міліцыянта падчас правядзеньня акцыі пратэсту прадпрымальнікаў 21 студзеня. Напачатку судовага паседжаньня судзьдзя Алена Ільіна забараніла фота і відэаздымку, з залы выдалілі 3 журналістаў, якія не паслухаліся. Адвакат Андрэя Кіма сп-ня Сідарэнка заявіла хадайніцтва аб зьмяненьні меры стрыманьня падабароннага з утрыманьня пад вартай пад вызваленьне пад заклад, аднак яно не было задаволенае. Дзяржаўны абвінаваўца Лук'янаў заявіў хадайніцтва аб злучэньні да судовага разгляду адразу дзьвюх крымінальных справаў, узбуджаных у дачыненьні да Андрэя Кіма, і яно было задаволенае, а судовае паседжаньне адкладзенае.\n22 красавіка судзьдзя Цэнтральнага раёну Менска Алена Ільіна вынесла крымінальныя прысуды 10 моладзевым актывістам, абвінавачаным па ч.1 арт. 342 КК РБ - “Арганізацыя альбо актыўны ўдзел у групавых дзеяньнях, якія груба парушаюць грамадзкі парадак” за ўдзел ў акцыі пратэсту прадпрымальнікаў 10 студзеня. Уладзімір Сяргееў і Антон Койпіш атрымалі штраф у памеры 100 базавых велічынь кожны; Аляксей Бондар, Арцём Дубскі, Міхаіл Пашкевіч, Таццяна Цішкевіч, Алесь Стральцоў, Міхаіл Крываў і Алесь Чарнышоў атрымалі па 2 гады абмежаваньня волі без накіраваньня ў папраўчыя ўстановы адкрытага тыпу. Усе яны застаюцца пад падпіскай аб нявыезьдзе.\nАндрэй Кім, абвінавачаны адразу па двух артыкулах Крымінальнага Кодэксу, прысуджаны да пазбаўленьня волі на паўтары гады з адбыцьцём пакараньня ў калоніі агульнага рэжыму.\n23 красавіка суд Маскоўскага раёну сталіцы вынес прысуд лідэру віцебскіх прадпрымальнікаў Сяргею Парсюкевічу. Судзьдзя Уладзімір Аўдзеенка прызнаў яго віноўным у зьдзяйсьненьні крымінальнага злачынства, прадугледжанага арт. 364 КК («Гвалт альбо пагроза ўжываньня гвалту ў адносінах да супрацоўніка міліцыі») і вызначыў меру пакараньня - два з паловай гады калоніі агульнага рэжыму. Таксама Сяргей Парсюкевіч абавязаны выплаціць “пацярпеламу” міліцыянту Дулубу 1 мільён 100 тыс. рублёў кампенсацыі за маральныя пакуты. 28‑га красавіка асуджаны накіраваў касацыйную скаргу ў Менскі гарадзкі суд.\n8 красавіка ў Полацку абвешчаны прысуд па крымінальнай справе ў дачыненьні да моладзевай актывісткі Касі Салаўёвай. Судзьдзя Марозава абвінаваціла яе ў крымінальным злачынстве, прадугледжаным арт. 193.1. Крымінальнага Кодэксу Рэспублікі Беларусь за дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі “Малады Фронт”. Нягледзячы на пратэст міжнароднай і беларускай грамадзкасьці, якія лічаць дадзены крымінальны артыкул неадпавядаючым міжнародным прававым нормам і палітычна матываваным, Кацярыну Салаўёву пакаралі штрафам у памеры 50 базавых велічыняў. Падчас суду моладзь зладзілі пікет у знак салідарнасьці з маладафронтаўкай, за што пасьля некалькі актывістаў былі прыцягнутыя да адміністратыўнай адказнасьці.\nУ канцы красавіка кіраўнік Гомельскай філіі "Маладога Фронту" Андрусь Цянюта атрымаў паведамленьне за подпісам сьледчага гомельскага аддзела КДБ Сідлярова Д.В, што адноўленая восеньню крымінальная справа па арт. 193.1 КК РБ, канчаткова спыненая. Рашэньне грунтуецца на ч.1 арт. 259 УПК, якое прадугледжвае задавальненьне хадайніцтва падазронага ў крымінальным злачынстве. Нагадаем, прыкладна месяц назад Андрусь Цянюта накіраваў скаргу старшыні беларускага КДБ Юрыю Жадобіну з патрабаваньнем спыніць незаконны крымінальны перасьлед ці перадаць справу ў суд. Гэтае хадайніцтва перанакіравалі ў Гомельскую пракуратуру, дзе яно і было задаволена. Акрамя гэтага, Андрусю будзе вернута ўся канфіскаваная маёмасьць.Трэба адзначыць, што абвінавачаныя па гэтай жа крымінальнай справе Кірыл Атаманчык і Арсень Ягорчанка яшчэ знаходзяцца ў стане падазроных.\n17 красавіка праваабаронцы Алесь Бяляцкі, Валянцін Стэфановіч і Уладзімір Лабковіч зьвярнуліся са скаргай на імя старшыні Вярхоўнага суду Беларусі з прозьбай вынесьці пратэст на рашэньне Вярхоўнага суду РБ ад 26 кастрычніка 2007 г. аб адмове ў дзяржаўнай рэгістрацыі Грамадскага праваабарончага аб’яднаньня “Вясна”. Нягледзячы на тое, што пададзеныя ў Міністэрства юстыцыі дакументы цалкам адпавядалі патрабаваньням закадаўства, Мінюст прыняў рашэньне аб адмове ў рэгістрацыі аб’яднаньня, а Вярхоўны суд стаў на бок Мінюста і адмовіў у задавальненьні скаргі заснавальнікаў ГПА “Вясна”. “Падставы для адмовы ў рэгістрацыі аб’яднаньня, указаныя у рашэньні Вярхоўнага Суду Рэспублікі Беларусь, зьяўляюцца недапушчальнымі абмежаваньнямі правоў заснавальнікаў аб’яднаньня на свабоду асацыяцыяў і парушаюць арт. 22 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах,” – адзначана ў скарзе правабаронцаў.\n23 красавіка Міністэрства юстыцыі Беларусі адклала регістрацыю праваабарончага грамадзкага аб'яднаньня "Рух "За свабоду". Намесьнік міністра прапанаваў лідэру арганізацыі Аляксандру Мілінкевічу месяц на выпраўленьне дакументаў. Галоўныя прэтэнзіі Мінюста зводзіліся да таго, што мэты і задачы, заяўленыя ва ўстаўных дакументах, не адпавядаюць платформе Руху “За Свабоду”, якая зьмешчана на асабістым сайце Аляксандра Мілінкевіча. Да таго ж, выяўлены нібыта неадпаведнасьці ў графічнай схеме структуры грамадзкага аб’яднаньня, якая падаецца разам з дакументамі. Рашэньне аб адтэрміноўцы было паведамлена са спазьненьнем амаль на два тыдні, тым ня менш, па меркаваньню Аляксандра Мілінкевіча, адказ Мінюсту зьяўляецца канструктыўным, бо высунутыя канкрэтныя прапановы, што трэба зьмяніць, і дадзены канкрэтны тэрмін. “Я мяркую, што мы на шляху легалізацыі і рэгістрацыі "Руху "За свободу", — заявіў А.Мілінкевіч.\n1 красавіка ГА «Беларуская асацыяцыя журналістаў» паўторна зьвярнулася да генеральнага пракурора Беларусі Рыгора Васілевіча ў сувязі з ператрусамі, якія супрацоўнікі КДБ правялі ў кватэрах незалежных журналістаў і шэрагу офісаў 27 і 28 сакавіка. Менская пракуратура лічыць, што ператрусы «былі праведзеныя абгрунтавана і ў адпаведнасці з законам». У лісце за подпісам начальніка следчага аддзелу пракуратуры Менску Сяргея Іванова паведамляецца, што ператрусы праводзіліся ў межах папярэдняга расьследваньня крымінальнай справы аб паклёпе на прэзідэнта (ч.1 арт. 367 КК РБ) у дачыненьні да грамадзянаў А. Мініча, П. Марозава і А.Абозава. «Вашы звароты… разгледжаныя і далучаныя да матэрыялаў крымінальнай справы», — піша следчы Іваноў. Такім чынам, адказ з пракуратуры зноў разыходзіцца з каментаром, зробленым 27 сакавіка кіраўніцай інфармацыйнай службы беларускага МЗС Марыяй Ваньшынай. З яе словаў вынікала, што ператрусы былі зьвязаныя з дзейнасьцю журналістаў неакрэдытаваных замежных СМІ.\n15 красавіка судзьдзя Першамайскага раёну сталіцы Ала Яшчанка прызнала журналіста з Барысава Анатоля Удавічэнку віноўным у парушэньні ч.1 арт.23.34 КаАП і пакарала адміністратыўным арыштам на 14 сутак. Ён быў затрыманы напярэдадні супрацоўнікамі міліцыі нібыта за тое, што распаўсюджваў па вуліцы налепкі з заклікам прыняць удзел у акцыі «Чарнобыльскі шлях». Сам журналіст не прызнаў вылучаных супраць яго абвінавачаньняў.\n16 красавіка намесьніца рэдактара «Народнай волі» Марына Коктыш накіравала скаргу старшыні Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Вадзіму Папову ў зьвязку з адмовай у акрэдытацыі пры гэтай структуры. 25 сакавіка газета зьвярнулася ў ППНС з прозьбай акрэдытаваць там карэспандэнтку, але 8 красавіка атрымала адмоўны адказ. Старшыня Пастаяннай камісіі па правах чалавека, нацыянальных дачыненьнях і СМІ Юры Кулакоўскі прапанаваў рэдакцыі прадставіць іншую кандыдатуру. Аргументацыя: М. Коктыш адмоўлена ў допуску ў будынак Дому Ураду. Зьвестак пра тое, хто, калі і на якой падставе прыняў такое рашэньне, не падавалася. Журналістка заяўляе, што гэтая адмова незаконная, парушае яе правы, закон «Аб друку і іншых СМІ» і Правілы акрэдытацыі карэспандэнтаў СМІ пры ППНС. У скарзе яна просіць старшыню ППНС даручыць камісіі адмяніць сваё рашэньне, у адваротным выпадку яна будзе вымушаная зьвярнуцца ў суд.\n17 красавіка каля 1 200 асобнікаў апошняга нумару недзяржаўнай грамадзка-палітычнай газеты «Товарищ», прызначаных для распаўсюду ў Гомельскай вобласьці, былі затрыманыя супрацоўнікамі Жлобінскага РАУС. Паводле тлумачэньняў міліцыянтаў, выданьне вымаецца для правядзенья праверкі на прадмет наяўнасьці матэрыялаў «дэструктыўнага характару». Пастанова аб затрыманьні аўтамабіля грунтавалася на адпаведным рапарце з КДБ.\nРэдакцыя недзяржаўнай «Газеты Слонімскай» атрымала дакумент за подпісам старшыні Слонімскага райвыканкаму Мечыслава Касьцюка, у якім сьцьвярджаецца, што зафіксаваныя выпадкі гандлю друкаванага выданьня ў неналежных месцах. У выпадку паўторнага парушэньня мясцовыя ўлады пагражаюць прыпыніць дзеяньне альбо ануляваць ліцэнзію на ажыцьцяўленьне раздробнага гандлю. Галоўны рэдактар газеты Віктар Валадашук не выключае, што гэткім чынам райвыканкам «рыхтуецца» да размовы з ім наконт падаўжэньня ліцэнзіі на раздробны гандаль, тэрмін якой скончыцца 25 чэрвеня. «Відавочна, улады мэтанакіравана імкнуцца пазбавіцца ад адзінага зарэгістраванага недзяржаўнага выданьня Гродзенскай вобласьці. Магчыма, гэта зьвязана з набліжэньнем парламенцкіх выбараў», — лічыць галоўны рэдактар. Акрамя таго, ён нагадвае, што рэдакцыю змушаюць да 1 чэрвеня вызваліць памяшканьне, якое яна займала напрацягу 7 гадоў, бо арэндадаўца — РУП «Слонімскі быткамбінат» — адмаўляецца працягваць з газетай дамову.\n1 красавіка судзьдзя Чыгуначнага раённага суду Віцебску Раман Дэгода пакараў арыштам на 5 сутак вядомага актывіста і распаўсюдніка незалежнай прэсы Барысу Хамайду. Яго абвінавацілі ў парушэньні ч. 3 арт. 23.34. КаАП РБ за ўдзел у сьвяткаваньні 25 сакавіка 90-годзьдзя ўтварэньня БНР.\n2 красавіка прадстаўнікі руху "Джынс за свабоду" паспрабавалі правесьці пікет ля сьценаў расейскага дыпламатычнага прадстаўніцтва ў Менску, прымеркаваны да афіцыйнага сьвята – Дзень яднаньня беларускага і расейскага народаў. Яны прынесьлі з сабой бел-чырвона-белы сьцяг і расьцяжку, на якой было напісана: "Расеі – не, Еўропе – так". Ахоўнік выклікаў міліцыянтаў, якія жорстка разагналі пікет. Дзьвюх актывістак – Паліну Кур'яновіч і Паліну Дзьякаву схапілі і даставілі ў Цэнтральны РУУС сталіцы, дзе склалі адміністратыўныя пратаколы па арт. 23.34 КаАП (Парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў). Паліну Кур'яновіч да суду адвезьлі ў Цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў на Акрэсьціна, а Паліну Дзьякаву, як непаўнагадовую, адпусьцілі праз тры гадзіны. 3 красавіка судзьдзя Цэнтральнага р-ну сталіцы Тацяна Паўлючук прызнала Паліну Кур’яновіч віноўнай па арт. 23.34 КаАП РБ (Парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў) і вынесла пакараньне ў выглядзе адміністратыўнага арышту тэрмінам на 10 сутак.\n9 красавіка ў Полацку на 35 базавых велічыняў (што роўна 1 млн. 225 тыс. рублёў, каля 570 даляраў) аштрафаваная моладзевай актывістка Людвіся Атакулава, якая была затрыманая 8 красавіка пасьля суду па крымінальнай справе Касі Салаўёвай, і на 3 б.в. пакараны Аляксей Янушэўскі. Іх абвінавацілі п арт.23.34 КаАП (Парушэньне парадку арганізацыі або правядзеньня масавага мерапрыемства). Ноч дзяўчына правяла ў ізалятары часовага ўтрыманьня, Аляксей Янушэўскі да суду быў вызвалены.\n11 красавіка суд Пухавіцкага раёну пакараў жыхара пасёлку Дружны Сяргея Абразоўскага штрафам у памеры 40 б..в (1 млн. 400 тыс. рублёў) за арганізацыю несанкцыянаванага мітынгу супраць будаўніцтва хімзаводу, які стыхійна адбыўся 22 сакавіка. Актывісты ініцыятыўнай групы супраць будаўніцтва заводу каля году вядуць перапіску з усімі зацікаўленымі міністэрствамі і ведамствамі пра мэтазгоднасьць гэтага будаўніцтва, яны шматразова зьвярталіся да мясцовых уладаў па адпаведны дазвол на правядзеньне мітынгу, але яго не атрымалі. Хімзавод плануе будаваць расейская прыватная кампанія “Август-Бел”. Прадпрыемства будзе выпускаць некалькі відаў песьціцыдаў, і сьпецыялісты класіфікуюць вытворчасьць паводле першага класа небясьпекі. Жыхары пасёлкаў Дружны, Сьвіслач, Рудзенск, Дукора, а таксама іншых паселішчаў ня вераць афіцыйным заявам пра бясьпечнасьць вытворчасьці і дамагаюцца правядзеньня незалежнай тэхналагічнай і экалагічнай эксьпертызы, а таксама мясцовага рэферэндуму пра мэтазгоднасьць небясьпечнай вытворчасьці ў непасрэднай блізкасьці ад населеных пунктаў.\n11 красавіка адміністратыўная камісія Салігорскага выканкаму пакарала буйнымі штрафамі непаўнагадовых моладзевых актывістаў за ўдзел у Сацыяльным мітынгу 2 сакавіка ў Салігорску і Дні Волі 25 сакавіка ў Менску. За першую акцыю Іван Шыла і Хрысьціна Самойлава атрымалі штрафы ў памеры па 30 базавых велічынь, Андрусь Тычына – 20 б.в. Нагадаем, бацька лідэраў Салігорскага Маладога Фронту Ўладзімер Шыла адбыў 15-сутачны арышт за арганізацыю Сацыяльнага мітынгу. За сьвяткаваньне 90-годзьдзя Беларускай Народнай Рэспублікі Іван Шыла і Хрысьціна Самойлава аштрафаваны на 20 б.в., Рыгор Астапеня - на 25 б.в., Максім Глухаў атрымаў папярэджаньне. Таксама быў складзены пратакол і на 15-гадовага Ільлю Шылу, на падставе якога бацька Ільлі спадар Уладзімер быў пакараны штрафам у 15 б. в. за “дрэннае выхаваньне сына”. Агулам сума штрафаў перавышае 5 мільёнаў рублёў. Маладафронтаўцы будуць абскарджваць рашэньне камісіі ў судзе. У мінулы раз суд прызнаў патрабаваньні камісіі завышанымі і скараціў суму штрафу ўдвая.\n18 красавіка адміністратыўная камісія Лідскай вайсковай часткі № 1234 пакарала старшыню непрызнанага беларускімі ўладамі “Саюза палякаў у Беларусі” Анжаліку Борыс, журналіста часопіса “Magazyn Polski” Ігара Банцара і кіроўцу Віктара Борыса штрафам у памеры 15 базавых адзінак кожнага за знаходжаньне ў памежнай зоне без неабходных дакументаў. Яны былі затрыманыя 14 красавіка ў Радуні Воранаўскага раёну разам з васьмю грамадзянамі Польшчы, якія прыехалі ў Беларусь у межах культурнага абмену.\n25 красавіка суд Мінскага раёну прызнаў актывіста Партыі БНФ Уладзіміра Кішкурну віноўным у правапарушэньні, прадугледжаным арт. 23.34 КаАП РБ, і пакраў штрафам у памеры 15 базавых велічыняў. Уладзімір Кішкурна быў затрыманы на ўласнай машыне 21 красавіка ў райне Калядзічаў. Міліцыянты дагледзелі аўтамабіль і знайшлі ўлёткі, прысьвечаныя традыцыйнай акцыі да ўгодкаў Чанобыльскай трагедыі. У пастарунку ў дачыненьні да партыйнага актывіста склалі адміністратыўны пратакол, друкаваную прадукцыю канфіскавалі.\nУ красавіку адбыліся судовыя працэсы над ўдзельнікам гістарычнай экскурсіі, прымеркаванай да 90-годзьдзя ўтварэньня БНР. 23 сакавіка каля 20 чалавек з чырвонымі і белымі паветранымі шарамі прайшлі па месцах, зьвязаных з дзейнасьцю міністра БНР Палуты Бадуновай. Міліцыянты здамалі экскурсію на відэа, пасьля чаго на 8 экскурсантаў былі складзеныя адміністратыўныя пратаколы. Судзьдзя Навабеліцкага райсуду Гомелю Алег Харошка прызнаў іх віноўнымі па арт. 23.34 КаАП “Парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў” і вынес наступныя пакараньні: Сьвятаслаў Шапавалаў атрымаў 10 сутак адміністратыўнага арышту, Аляксандр Процка – 7 сутак, пенсіянер Уладзімір Няпомняшчы – 15 сутак, Марыя Тульжанкова – 7 сутак, Сяргей Трыфанаў – 10 сутак, Іван Адаменка штраф у памеры 20 базавых велічыняў, Зьміцер Кутасаў і журналістка Тацяна Бублікава – штраф па 15 б.в.\nЗвальненьні і адлічэньні з вучобы па палітычных матывах\n5 красавіка адлічаны з факультэта журналістыкі БДУ «за акадэмічную непаспяховасьць» моладзевы лідэр Партыі БНФ Франак Вячорка накіраваў у Менскі гарадзкі суд іскавую заяву да рэктара БДУ Васіля Стражава аб аднаўленьні на вучобе. Былы студэнт дагэтуль не атрымаў адказу на сваю скаргу, датычную дзеяньняў кіраўніцтва БДУ і Міністэрства адукацыі. Апроч таго, 5 красавіка камісія выкладчыкаў на чале з дэканам журфака Сяргеем Дубовікам адмовілася па выніках «прафесійна-псіхалагічнага сумоўя» даць Франаку Вячорку рэкамендацыю на паступленьне на журфак падчас сёлетняй прыёмнай кампаніі.\n17 красавіка пасьля неаднаразовых затрыманьняў і адміністратыўных пакараньняў, у тым ліку і арыштамі, пад ціскам супрацоўнікаў КДБ кіраўніцтва Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсітэту прыняло рашэньне хадайнічаць перад рэктарам Шымавым за адлічэньне актывісткі “Маладога Фронту” Людвісі Атакулавай, студэнткі 3-га курсу факультэта “Вышэйшая школа турызму”. Аднак студэнцкі прафсаюз выступіў супраць беспадстаўнага выключэньня, бо дзяўчына амаль ня мае пропускаў і вучыцца добра: яе сярэдні бал перавышае 7,5. Было сабрана больш за 200 подпісаў у падтрымку Людвісі на 9 факультэтах універсітэту. “Упершыню студэнцкі прафком выступіў супраць рашэньня рэктарату, - сьцьвярджае адзін з ініцыятараў кампаніі ў абарону Людвісі Атакулавай. – Студэнцкі актыў, які звычайна падтрымлівае ўсе прапановы кіраўніцтва ўніверсітэта, на гэты раз ня толькі не пагадзіўся, але выступіў з афіцыйным пратэстам, які быў накіраваны рэктару Шымаву”. У выніку маладафронтаўцы была вынесеная толькі строгая вымова.\n17 красавіка судзьдзя Добружскага раённага суду Вольга Сычова адхіліла пазоў настаўніцы Вуцеўскай сярэдняй школы, сябры АГП Клаўдзіі Варанец да аддзелу адукацыі аб аднаўленьні на працы. Вясковую настаўніцу, ліквідатара аварыі на Чарнобыльскай АЭС звольнілі з працы за прагул у той час, калі яна знаходзілася на аздараўленьні за мяжой. Грамадзкі прадстаўнік Клаўдзіі Варанец у судзе ад АГП юрыст Леанід Судаленка лічыць, што дырэкцыя школы і аддзел адукацыі пры звальненьні настаўніцы парушылі ня толькі чарнобыльскі закон, але і нормы Працоўнага кодэксу і нават калектыўную дамову. Таму рашэньне судзьдзі Сычовай выглядае палітычна матываваным. Клаўдзія Варанец мае намер абскардзіць судовую пастанову ў вышэйшай судовай інстанцыі.\nУ красавіку з гістарычнага факультэту БДУ адлічаны моладзевы актывіст АГП Міхаіл Пашкевіч. Праблемы з вучобай пачаліся, калі ён пачаў браць актыўны ўдзел у палітычным жыцьці краіны. «Справа ў тым, што яшчэ летам мяне выключылі з ВНУ за ўдзел у выбарах у Менскі гарадзкі савет. Я змог узнавіцца на завочным аддзяленьні, на 6-м курсе. Цяпер мне адмовілі залічыць іспыт па метадалогіі гісторыі, які я здаў. Мне ў дэканаце адкрыта сказалі, што рашэньне аб маім выключэньні прымалася нават не на ўзроўні рэктара, а нашмат вышэй», — паведаміў Пашкевіч. Як лічыць актывіст, выключэньне зьвязанае з крымінальнай справай за мітынг прадпрымальнікаў 10 студзеня, удзеле ў сьвяткаваньні Дня Волі, а таксама тым, што ён стаў адным з заяўнікаў сёлетняга «Чарнобыльскага шляху».\n22 красавіка суд Маскоўскага раёну Менску пакараў маладога палітыка Паўла Севярынца, сустаршыню аргкамітэту па стварэньню патрыі “Беларуская хрысьціянская дэмакратыя”, штрафам у памеры 40 базавых велічынь (1 млн. 400 тыс.рублёў ) за быццам незаконны збор 50-ці тысяч подпісаў за ўнясеньне зьменаў у рэлігійнае заканадаўства. Адміністратыўны пратакол па арт. 9.10 КаАП (“Парушэньне заканадаўства аб рэалізацыі права заканадаўчай ініцыятывы грамадзянаў”) быў складзены на Паўла Севярынца 1 красавіка ў пракуратуры, куды яго даставілі супрацоўнікі міліцыі ў цывільным, затрымаўшы пры ўваходзе ў метро. У сваім выступе на судзе Павал Севярынец патлумачыў, чаму ён не зьвяртаўся з подпісамі ў Цэнтравыбаркам. Ён заявіў, што ЦВК не карыстаецца аўтарытэтам, а вынікі выбараў не прызнаюць у сьвеце. Па словах Паўла Севярынца, пракуратура падтрымлівае перасьлед вернікаў.\n25 красавіка судзьдзя Маскоўскага раёну Менску Уладзімір Аўдзеенка прызнаў пастара Царквы “Новае жыцьцё” Вячаслава Ганчарэнку віноўным ў парушэньні арт. 9.10 КаАП РБ (Парушэньне заканадаўства аб выбарах,…і аб рэалізацыі права заканадаўчай ініцыятывы грамадзянаў) і пакараў адміністратыўным штрафам у памеры 40 базавых велічыняў (1 млн. 400 тыс. рублёў). Адміністратыўны пратакол быў складзены пракуратурай за арганізацыю збору подпісаў за ўнясеньне зьменаў у рэлігійнае заканадаўства. Таксама пастар Вячаслаў Ганчарэнка быў аштрафаваны на 10 б.в. (350 тыс. рублёў) за невыкананьне прадпісаньня пракуратуры Маскоўскага раёну сталіцы, якое абавязвала яго дапусціць у будынак царквы дзяржаўных інсьпектараў па энэрганадзору.\n25 красавіка аналагічнае пакараньне (штраф у памеры 40 б.в.) вынес Маскоўскі суд юрысту царквы “Новае жыцьцё”, каардынатару Кампанііі ў абарону правоў на свабоду сумленьня Сяргею Луканіну. Судовае паседжаньне адбылося ў адсутнасьць абвінавачанага, бо ў гэты час Сяргей Луканін прымаў удзел у міжнароднай канферэнцыі еўрапейскіх хрысьціянскіх дэмакратычных партый у Хельсінкі, дзе выступаў з дакладам пра парушэньні правоў вернікаў у Беларусі.\n23 красавіка ў судзе Савецкага раёну сталіцы завяршыўся разгляд грамадзянскай справы іскавога патрабаваньня дзяржпрадпрыемства Менгарвыканкаму "Гаррэмаўтадор" да заяўнікаў "Еўрапейскага маршу". Супольна шасьцёра заяўнікаў – Вінцук Вячорка, Віктар Івашкевіч, Зьміцер Хведарук, Аляксандар Мілінкевіч, Анатоль Лябедзька і Яўген Афнагель павінны сплаціць 2 мільёны 240 тысяч 770 рублёў за дадатковыя выдаткі, нанесеныя ўдзельнікамі акцыі ў выніку зьмены дазволенага ўладамі маршруту.\n25 красавіка Савецкі суд Менску вырашыў спагнаць з заяўнікаў Еўрапейскага маршу яшчэ суму агулам больш за тры з паловай мільёны рублёў, якую запатрабавалі ў якасьці кампенсацыі выдаткаў гарадзкія прадпрыемствы “Менскзелянбуд” і “Рэмаўтадар” Савецкага і Першамайскага раёнаў. Паводле “Менскзелянбуду”, дэманстранты 14 кастрычніка мінулага году стыхійна патапталі газон, зламалі ліпу і хмызьнякі. Урон ацэнены ў 1 мільён 400 тысяч рублёў. Судзьдзя задаволіла пазоў у поўным аб’ёме. Прадпрыемствы “Рэмаўтадар” Савецкага і Першамайскага раёнаў запатрабавалі, каб заяўнікі Еўрапейскага маршу заплацілі за панесеныя выдаткі больш як 2 мільёны 100 тысяч рублёў, што было зьвязанае з прыборкай тэрыторыі пасьля акцыі: нібыта прыцягваліся дадатковыя сілы і тэхніка, давялося зьдзіраць налепкі, выкарыстоўваліся 10 біятуалетаў. Улічылі нават прэміяльныя для прыбіральшчыкаў. Гэты пазоў судзьдзя таксама задаволіў у поўным аб’ёме. Такім чынам, агульная сума кампенсацыі дасягнула амаль 5 мільёнаў 600 тысяч. На пачатку траўня Савецкі суд разгледзіць яшчэ 6 такіх пазоваў ад гарадзкіх арганізацыяў.\n25 красавіка актывісты Магілёўскага рэгіянальнага аддзяленьня Беларускага прафсаюзу РЭП) праводзілі працоўную сустрэчу, якая скончылася допытам актывістаў Як паведаміла кіраўніца рэгіянальнага аддзяленьня Галіна Лісіцына, пасьля вячэры ў гарадзкой кавярні ўдзельнікі пачалі разыходзіцца, а арганізатараў затрымалі шасьцёра міліцыянтаў на падставе паступіўшага сігналу аб правядзеньні несанкцыянаванага мерапрыемства. Міліцыянты пратрымалі прафсаюзных актывістаў больш за тры гадзіны і склалі пратакол допыту і выняцьця інфармацыйных матэрыялаў. Тлумачэньні, што прафсоюз РЭП – зарэгістраваная арганізацыя, якая мае права зьбірацца і абмяркоўваць надзённыя пытаньні, а дзеяньні супрацоўнікаў міліцыі супрацьзаконныя, не дапамаглі. Кіраўніцтва прафсоюзу зьвярнулася ў Кастрычніцкі РАУС Магілёву са скаргай.\n16 красавіка моладзевую актывістку Хрысьціну Марчук дзьве гадзіны дапытвалі ў Гарадзенскім КДБ. У позве, якую ёй перадаў дэкан філалагічнага факультэту Гарадзенскага дзяржаўнага ўнівэрсітэту імя Янкі Купалы, не пазначалася, у якасьці каго выклікаюць студэнтку ў гэтую ўстанову. На пачатку размовы супрацоўнікі КДБ катэгарычна адмовіліся назваць свае прозьвішчы і пасады, на што дзяўчына адказала, што ня будзе ў такім разе даваць аніякіх афіцыйных тлумачэньняў. Прадстаўнікоў спецслужбаў найбольш цікавілі акалічнасьці ранейшага затрыманьня Хрысьціны ў Менску ў ліку іншых сябраў незарэгістраванага “Маладога Фронту”. У канцы “гутаркі” супрацоўнікі КДБ папярэдзілі Хрысьціну Марчук пра крымінальную адказнасьць за ўдзел у дзейнасьці незарэгістраванай арганізацыі. Падпісваць занатаваны зьмест размовы яна адмовілася.\nУ сярэдзіне красавіка гарадзенскі актывіст партыі АГП Уладзімір Ларын быў выкліканы ў УКДБ па Гарадзенскай вобласці. Супрацоўнік спецслужбаў Рушніцкі вынес яму папярэджаньне, што ў выпадку далейшага ўдзелу ў дзейнасьці апазіцыі, у дачыненьні да сп. Ларына можа быць распачатая крымінальная справа паводле арт. 342 Крымінальнага Кодэксу (Арганізацыя і актыўны ўдзел у дзеяньнях, якія груба парушаюць грамадзкі парадак). Ён прыгадаў актывісту ягоныя ранейшыя затрыманьні міліцыяй і адміністратыўныя пакараньні, а таксама ўдзел у адзначэньні Дня Волі ў Менску 25 сакавіка. У Ларына былі ўзятыя пісьмовыя тлумачэньні, пасьля чаго актывіста адпусьцілі.\n15.05.2008 Тэгі: правы чалавека


Павал Севярынец | Аўтары | Krynica.info | Page 2\nСёлета спаўняецца 100 гадоў з дня камуністычнай кастрычніцкай рэвалюцыі. Той рэвалюцыі, якая прынесла ў Беларусь кроў, мільёны ахвяраў, разбурэнне краіны і грамадства. Той рэвалюцыі, наступствы якой мы не вычарпалі яшчэ ...\nДарагія сябры, зноў рады вітаць вас. Дзякуй усім, хто падтрымліваў, маліўся, перадаваў кнігі, сустракаў. За 20 гадоў, з 1997-га, на Акрэсьціна бываў разоў пятнаццаць. Апошнія дзесяць сутак уразілі, бо ёсьць з ...\nСлоўнік Севярынца. Талеранцыя\n— Мы, беларусы, мірныя людзі... Мы, беларусы, сапраўды вельмі талерантныя. Гэта факт. Беларус пазьбегне канфлікту, сьцерпіць, прабачыцца ў 99 % выпадкаў. Беларусы ўнікаюць любое рэзкасьці, катэгарычнасьці, радыкалізму. Беларус-расіст, беларус-нацыяналіст, беларус-фанатык – гэта ...\nСлоўнік Севярынца. Сэрца Эўропы\n"Больш за ўсё запаветнае захоўвай сэрца тваё, бо ў ім – крыніца жыцьця" (Кніга выслоўяў Саламонавых, 4:23) Вы цудоўна ведаеце, дзе ў вас сэрца, калі вы ўсхваляваныя, хворыя ці закаханыя. Эўрапейская ...\nСлоўнік Севярынца. Расейская імпэрыя\nРасея стала Расейскай Імпэрыяй толькі тады, калі ўзламала Беларусь. Расея стала імпэрыяй культуры толькі тады, калі прыўласьціла Беларусь. Расея перастала быць сусьветнай імпэрыяй толькі пасьля таго, як гэта вырашылі ў ...\nСлоўнік Севярынца. Пратэстанцтва\n“Праведны вераю жыць будзе!” (Да Рымлянаў 1:17) – з гэтым пратэстным лёзунгам Марціна Лютэра супраць папскіх індульгенцыяў у кастрычніку 1517 г. пачалася сусьветная пратэстанцкая рэвалюцыя. У гэтым жа 1517-м, у ...


Версія ад 18:11, 20 красавіка 2021\nВерсія ад 18:10, 20 красавіка 2021 (правіць)\nВерсія ад 18:11, 20 красавіка 2021 (правіць) (адкат)\nПасля ўступлення ў апазіцыйную Народна-радыкальную партыю Дамановіч уступіў у канфлікт з рэжымам [[Дынастыя Абрэнавічаў|дынастыі Абрэновічаў]]. Напрыканцы 1895 года ён быў пераведзены выкладаць ва [[Ўран]], а затым у 1896 году пераведзены зноў, ужо ў [[Лeскaвац]]. Пісьменніцкая кар’ера Дамановіча таксама пачалася падчас яго настаўніцтва, калі ў 1895 годзе ён апублікаваў свой першыпершую аповядаповесць. Пасля свайго першага публічнага выступу супраць урада ў 1898 годзе і ён, і ягоная жонка былі звольненыя з дзяржаўнай службы, і Дамановіч пераехаў з сям’ёй у Бялград.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/3836636"


Рускія саслужыўцы называлі яго па-беларуску: «Гарачы». «Судьба человека»: прататып героя Шолахава і яго незвычайны шлях\nБіяграфіі Рускія саслужыўцы называлі яго па-беларуску: «Гарачы». «Судьба человека»: прататып героя Шолахава і яго незвычайны шлях\n19.05.2020 / 18:19\nРыгор Дольнікаў — Герой Савецкага Саюза з адтэрміноўкай у трыццаць тры гады, які пасля першай не закусваў, піша гісторык Аляксей Бацюкоў. Аднапалчане іранізавалі і з тэмпераменту, і з акцэнту беларускага хлопца, ад якога ён так і не пазбыўся. Міхаіл Шолахаў узяў яго лёс для зборнага вобразу савецкага салдата, і гэтая сцэна трывала ўвайшла ў масавую свядомасць як прыклад мужнасці і адчайнай смеласці.\nЗбітыя Дольнікавым 15 нямецкіх самалётаў і 160 баявых вылетаў фармальна давалі прычыну прадставіць яго да звання Героя ў сорак пятым годзе. Аднак лётчыку не забылі, што ён, няхай пасля тарана і падзення, аднак пабываў у палоне.\nНе дапамагло і тое, што з палону ён гераічна ўцёк, далучыўся да партызан і разам з імі ў сакавіку 1944-га вызваліў пасёлак Весялінава на поўдні Украіны яшчэ да падыходу савецкіх войскаў. А дапамагло іншае. Калі ў 1978 годзе амерыканскія знішчальнікі F-5 арміі Эфіопіі пад кіраўніцтвам Дольнікава разграмілі паветраную армію самалійскіх МіГаў, Прэзідыум Вярхоўнага Савета СССР надаў яму званне Героя за асабістую мужнасць і адвагу ў часы Вялікай Айчыннай вайны.\nГэта была трэцяя вайна Рыгора Дольнікава. За некалькі гадоў да таго, у 1970—1971 гадах, ён кіраваў двума авіяпалкамі на лініі егіпецка-ізраільскага фронту.\nВайна паміж Эфіопіяй і Самалі за спрэчны рэгіён Агадэн на ўсходзе Эфіопіі лічыцца самым парадаксальным канфліктам у кантэксце халоднай вайны.\nРаней сімпатыі Эфіопіі былі на баку ЗША, што дазволіла арміі гэтай краіны ўзмацніцца за кошт амерыканскай тэхнікі, кіравалі якой падрыхтаваныя амерыканскімі інструктарамі эфіопы і найманцы-ізраільцяне. Самалі ж было кліентам Савецкага Саюза і, адпаведна, узбройвалася савецкай тэхнікай. Пасля ваеннага перавароту ў Эфіопіі ўрад узначалілі вайскоўцы-марксісты. Нестабільнасцю цэнтральнай улады скарысталіся прасамалійскія сепаратысты Агадэна. Самалійскі ўрад падтрымліваў іх спачатку таемна, а потым адкрыта ўвёў войскі на тэрыторыю суседзяў, не разлічваючы на тое, што гэта будзе асуджацца савецкім урадам. Аднак СССР у гэтым канфлікце падтрымаў Эфіопію.\nУ Эфіопіі ў час канфлікту з Самалі 1977—1978 гадоў Дольнікаву давялося паваяваць на амерыканскіх F-5.\nІ вось савецкі ваенны саветнік генерал Дольнікаў на базе ў Дырэ-Даўа асабіста распрацоўвае аперацыю супраць паветранай арміі Самалі, імкнучыся знішчыць яе яшчэ на аэрадромах.\nНаносяцца першыя ўдары, за якімі наступаюць сухапутныя войскі, а потым у небе праходзяць паветраныя баі. Адзін з іх стаў легендарным: два эфіопскія F-5, сустрэўшы чатыры МіГ-21, падбілі пару МіГаў, а два іншыя сутыкнуліся між сабой, імкнучыся ўхіліцца ад амерыканскіх знішчальнікаў. Наогул, інтэнсіўнасць прымянення авіяцыі ў гэтай вайне была нехарактэрнай для афрыканскіх канфліктаў, а яе эфектыўнасць цалкам была заслугай савецкага дарадцы.\n55-гадовы трыумфатар, генерал-лейтэнант Рыгор Дольнікаў, дасягнуў зеніту сваёй вайсковай кар’еры.\nПотым будзе яшчэ і наменклатурнае павышэнне, аж да намесніка галоўнакамандуючага ваенна-паветранымі сіламі. І ад самага пачатку — гэта быў лёс чалавека, якіх амерыканцы называюць self-made (зрабіў сам сябе). Генерал Дольнікаў прайшоў усе прыступкі кар’ернай лесвіцы, пачынаючы з лётчыка, і ў гэтым шляху ён мог разлічваць толькі на сябе — на свае здольнасці і тэмперамент.\nВёска Сахараўка пад Горкамі, «згубленая ў беларускіх лясах», як пісаў у мемуарах сам галоўны герой. У вёску прывозяць нямое кіно, і гэта штурхае юнака і выдатніка Дольнікава выйсці ў вялікі свет — ён хоча стаць кінамеханікам.\nУ 1936 годзе, калі Дольнікаву было 13 гадоў, ад тыфу паміраюць старэйшая сястра і бацька, колішні рабочы-рэвалюцыянер Пуцілаўскага завода ў Пецярбургу. Рыгору, здавалася б, наканавана стаць цяпер апірышчам у сям’і, але, як ні сумавала маці, ён не застаецца ў вёсцы.\nСям’я Рыгора Дольнікава (сядзіць) перад вайной.\nВялікі свет — Віцебск — сустракае яго бандыцкім абрабаваннем у першы ж вечар.\nУ трамваі ён бачыць, як зладзеі выцягваюць у жанчыны кашалёк, і крычыць «Вас абакралі!», а ўжо вечарам сустракае тых самых рабаўнікоў на начной вуліцы. Адлупцаваўшы хлопца, выцерушыўшы яго куфэрак, бандыты даюць яму першую навуку: «Прыкусі язык, дзярэўня». У кінатэхнікум Дольнікава не ўзялі, але ўсё роўна ён не вяртацца дахаты — юнак едзе ў Мінск, вучыцца на слесара. Ужо тут падчас вучобы ён сустракае інструктараў мясцовага аэраклуба. І зусім не рамантыка палётаў захапіла юнака — ён як зачараваны глядзеў на шыкоўную форму лётчыкаў. Хромавыя боты і рыпенне лётных рэгланаў перавярнулі свядомасць Рыгора. На аэрадроме пад Мінскам ён упершыню падняўся ў неба. Быў 1940 год.\nВаенныя мемуары Дольнікава — сумесь лірыкі і патэтыкі, сціпласці і героікі.\nУ гэтым іх можна лічыць дастаткова шчырым дакументам эпохі. І ўсё ж першая рыса Дольнікава-аўтара — сціпласць. Ён не звяртае асаблівай увагі на сваю асобу, амаль кожную главу з паветранымі баямі завяршае разгорнутай падзякай іншым героям і механікам на зямлі, што так добра падрыхтавалі тэхніку. У баях свае дзеянні перадае ледзьве не як аўтаматычныя, у той жа час не сквапячыся падкрэсліваць самаахвярнасць і майстэрства іншых пілотаў. Усе першыя крокі ў прафесіі ён узгадвае праз няўдачы, памылкі і кухталі. У сваім першым баі ён не бачыць нічога, акрамя хваста самалёта вядучага. Але за гэтай сціпласцю спакваля праступае яго сапраўдны няўрымслівы характар. Нездарма першы пазыўны яму далі «Гарачый» (менавіта так, па-руску праз «ра» і «чы»). Нездарма ў яго апавяданнях нязменна з'яўляюцца нядобразычліўцы — звычайна яго камандзіры, — ён ім то нешта рэзка скажа, то ўспыхне, то проста пачне паводзіць сябе як дзеравеншчына.\nПершы збіты самалёт стаўся вынікам авантурнага адрыву ад вядучага ў пагоню за «месершмітам», што сыходзіў ад бою. Трэба патлумачыць, што тактыка паветранага бою ў дарэактыўную эпоху будавалася на ўзаемадзеянні лётных пар (вядучы-вядомы), якія аб’ядноўваліся ў звёны.\nУзаемная падстрахоўка і манеўраванне давалі шанец на поспех нават супраць шматлікіх праціўнікаў. Пакінуўшы свайго вядучага, Дольнікаў парушыў строй, але, збіўшы немца, рэабілітаваўся ў вачах камандавання. І ўжо вечарам ён, акрамя кухталёў, атрымліваў і віншаванні ад такіх жа зялёных саслужыўцаў — «за рыцара крыжовага туза, «гарачага», беларуса Рыгора, сына Усціна, ура!».\nСпакваля, праз памылкі і няўдачы, перад намі з’яўляецца ўжо сапраўдны баявы лётчык. Ён паспяхова спраўляецца з роляй вядомага, яго бяруць у пару найлепшыя пілоты. Выходзіць пераможцам у няроўных баях. Жнівень сорак трэцяга года — самая гарачая яго пара. Часам, прызямліўшыся, ад стомы не мог самастойна вылезці з самалёта, а перад сном сілаў хапала толькі на тое, каб зняць адзін бот.\nМаючы на сваім рахунку ўжо чатыры збітыя Me-109, на 56-м баявым вылеце ў верасні 1943 года Дольнікаў ідзе на таран. У тым баі іх шасцёрка знішчальнікаў трапіла на 16 «юнкерсаў» у небе над ракой Малочнай на Запарожжы. Калі ўпалі першыя тры самалёты праціўніка, з’явіліся яшчэ і «месершміты». Дольнікаў атакаваў вядучага адной з пар «юнкерсаў» і ўжо здолеў падпаліць самалёт і знішчыць стралка, калі гарматы яго «аэракобры» заглухлі. «Тараніць!» — напіша ён потым.\nПрыладжваецца знізу, зусім блізка. Заставалася падторгнуць самалёт, рубануўшы вінтом па стабілізатары. Але машына ўздрыгнула ўсім корпусам і нырнула ўніз. Нічога не бачна. Зямля носіцца па коле. Полымя ўжо апальвае рукі і твар, плавіцца камбінезон. Выцяжное колца парашута чапляецца за нешта ў кабіне, і купал пачынае вылазіць з-пад пілота. Секунда — і яго нібыта ветрам выкідвае з кабіны.\nНа зямлі немцы месяць яго ботамі, зрываюць з падбітага лётчыка пагоны, і гарачы Дольнікаў наводмаш б’е за гэта аднаго з іх. Потым, збіты на горкі яблык, яшчэ б’ецца і з доктарам, які аказваецца рускім перабежчыкам.\nУ той жа дзень яго прывозяць у гестапа. За сталом сядзяць афіцэры, п’юць. Пад расчыненымі вокнамі хаты збіраецца натоўп жанчын і дзяцей. Старшы па званні дэманстратыўна паказвае людзям бальшавіка — змардаванага, худога, бяззбройнага. І патрабуе: «Ты будзеш крышачку піць за нашу перамогу». Дольнікаў адмоўна хітае галавой.\n— Пі-ей… — афіцэр падымае да скроні Дольнікава кольт.\nКіваючы на чарку, лётчык кажа:\nТак з’яўляецца першая поўная шклянка. «За перамогу!» — кажа Дольнікаў, і ў тры прыёмы 20-гадовы хлопец шклянку выпівае.\n«Пасля першай не закусваю», — адмаўляецца ён.\nКвэст падабаецца немцам, «гут-гут, карашо» — наліваецца другая. Хлопец выпіў і другую, хоць было ўжо цяжка — ванітавала. Калі ж пабачыў, як наліваецца трэцяя, з жахам падумаў: вось жа якой смерцю давядзецца памерці. Але і пасля другой шклянкі закусіць адмовіўся. І пасля трэцяй: «Мы і перад смерцю не закусваем».\nГэтая гісторыя, якая потым у показках шырока разышлася на фронце, а таксама агульнае прозвішча (у палоне Дольнікаў назваўся Сакаловым) і некаторыя сюжэтныя павароты дазваляюць бачыць у Дольнікаве прататыпа галоўнага героя апавядання Міхаіла Шолахава «Лёс чалавека». На гэта Рыгор Усцінавіч адказваў зноў жа сціпла: «Шмат было нас, Сакаловых».\nПалон, спробы ўцёкаў, вывады на паказальны расстрэл, нарэшце, удалыя ўцёкі і падполле ва ўкраінскім Весялінаве. У сакавіку 1944 года падпольшчыкі карыстаюцца адыходам нямецкіх частак і захопліваюць уладу ў пасёлку яшчэ да прыходу Чырвонай Арміі. У красавіку Дольнікаў ужо вяртаецца ў свой авіяполк. Худога, барадатага, яго — нябожчыка, як меркавалася, — ледзьве пазнаюць саслужыўцы, а ўсю канчатковую фазу вайны ён ужо будзе лётаць пад новым пазыўным — Барада.\nДольнікаў дзяліўся потым перажываннямі пра гэты няёмкі перыяд — пасля вяртання з палону. Яго сустрэлі як уваскрослага, але першым часам не давяралі, абавязаныя былі пераканацца, што не здрадзіў. Некаторыя пілоты нават адмаўляліся з ім разам лятаць пазней — незразумела, з-за недаверу ці баяліся, што ён страціў навыкі.\nГэты перыяд быў зусім непрацяглым. Свой у дошку, праставаты і зухаваты хлопец быў сынам сваёй эпохі — адданым ленінцам і кандыдатам у члены партыі, нашчадкам сапраўднага петраградскага рэвалюцыянера. Напэўна, гэта была самая важная для яго ідэнтычнасць — столькі перажыванняў суправаджаюць яго расповеды на гэтую тэму. Адзін цікавы выпадак, самы кранальны, здарыўся адразу пасля вяртання з палону. На пасяджэнні партбюро разглядалі справу «Аб партыйнасці кандыдата ў члены партыі малодшага лейтэнанта Дольнікава».\n— Усе вы ведаеце, — сказаў парторг, — што Дольнікаў вярнуўся з палону, захаваўшы сваю кандыдацкую картку. Аднак з-за таго, што картку ён хаваў у сваім боце пад сцілкай, картка стала зусім непрыдатнай — спарахнела, подпісы зрабіліся нечытэльнымі. А галоўнае — усе паўгода Дольнікаў не плаціў партыйныя ўнёскі.\nЛётчыкі, прысутныя на пасяджэнні, заступіліся за саслужыўца, і кандыдацкую картку Дольнікаву вярнулі. У душы юнака раўла навальніца: «Прайшоў моцны дождж. Па раскіслай дарозе беглі ручаі… Хацелася пабыць аднаму…»\nСамалёт Рыгора Дольнікава P39-N «Аэракобра» з надпісам «За Ваню Бабака». На амерыканскіх «Аэракобрах» лёталі савецкія асы.\nЯк пілот ён рэабілітуецца імгненна. Адразу пасля вяртання з палону стане вядучым, за два месяцы саб’е яшчэ пяць самалётаў. Неўзабаве сустрэне будучую жонку. І страціць найлепшых сяброў — камандзіра авіяпалка, украінца Івана Бабака, і камандзіра звяна, беларуса Пятра Гучака. Бабак, як потым высветліцца, выжыве і таксама пройдзе палон. Не ведаючы яшчэ пра гэта, Дольнікаў вырашае дэмаскіраваць сваю лендлізаўскую «Аэракобру», загадаўшы напісаць на ёй з бакоў — «За Пецю Гучака» і «За Ваню Бабака».\nРыгор Дольнікаў (злева) і Герой Савецкага Саюза (пасмяротна) Пятро Гучак.\nА сустрэча з дзяўчынай, з якой ён ажэніцца ўжо пасля вайны, — тая яшчэ лавсторы. На танцах зімой сорак пятага года, недзе ў Германіі, ён заўважыў прыемную незнаёмку, якая надзіва добра танцавала вальс. «А ну, Слава, — папрасіў ён сябра, — правер, што за фігура!» Але танцаваць са Славам Антоньевым — сябрам — дзяўчына адмовілася, што шакавала публіку. Адмовіла пілоту! За такі ўчынак яе і папярэдняга яе партнёра вырашана было з танцаў выгнаць. Некалькі вечароў потым незнаёмка не з’яўлялася на танцах, і ў Дольнікава прачнулася сумленне. Разам з Антоньевым ён расшукаў яе ў батальёне забеспячэння і стаў выбачацца ды запрашаць на наступныя танцы. Запрашалі і выбачаліся доўга. Перамовы былі перапыненыя нампалітам палка, які паабяцаў правесці з дзяўчынай тлумачальную работу. Вечарам танюткая, лёгкая Валянціна Чыстова хутка кружылася ў нязграбных руках галоўнага героя.\nРыгор Дольнікаў з жонкай Валянцінай.\n«Валянціна Чыстова?» — здзівіўся знаёмству Дольнікаў.\nЯк высветлілася, раней ад імя камсамольцаў Запарожжа яна пісала лісты на фронт, а ад імя камсамольцаў з фронту ёй адказваў Дольнікаў.\nРыгор Дольнікаў пражыў 72 гады, памёр у 1996-м. Пахаваны пад Масквой, у пасёлку Моніна на Монінскіх вайсковых мемарыяльных могілках, створаных у 1940 годзе пры Вайскова-паветранай акадэміі.


Трэнінгі па бяспецы для журналістаў у Мінску і Брэсце | ОДБ Брусель\nаўт, 2019-11-05 14:43\nНабор на адукацыйны трохдзённы трэнінг «Бяспека для журналістаў». Два трэнінгі па аднолькавай праграме адбудуцца: 28-30 лістапада ў Брэсце, 12-14 снежня ў Мінску. Падаць заяўку на ўдзел у адным з іх можна анлайн. З сабой удзельнікі/цы прывозяць ноўтбук і смартфон, якія выкарыстоўваюць у працы. Працоўная мова: руская. Дэдлайн падачы заявак: 20 лістапада.\nУдзельнікі/цы трэнінгу даведаюцца: пра планаванне працы з гледжання ўласнай бяспекі, пра абарону крыніц інфармацыі, пра асновы лічбавай бяспекі, а таксама навучацца ацэньваць рызыкі і пагрозы, выпрацоўваць контрмеры.\nКурс разлічаны на тых, хто пачынае займацца журналістыкай. Але і дасведчаныя журналісты змогуць структураваць свой досвед у сферы бяспекі. Методыка аналізу бяспекі працы журналіста распрацаваная Міжнароднай федэрацыяй журналістаў (МФЖ). Працаваць на трэнінгу будуць сертыфікаваныя трэнеры па бяспецы журналісцкай дзейнасці, падрыхтаваныя МФЖ.


Следства па МН17: апублікаваны запіс перамоваў датычных да перавозкі „Бука” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСледства па МН17: апублікаваны запіс перамоваў датычных да перавозкі „Бука”\nПаліцыя Нідэрландаў апублікавала аўдыёзапіс размоў асоб, якія маюць дачыненне да транспарціроўкі ЗРК „Бук”, ракетай якога быў збіты самалёт „Боінг” рэйса МН17 „малайзійскіх авіяліній”.\nАўдыёфайл апублікаваны на канале YouTube паліцыі Нідэрландаў, у той жа час на сайце ведамства размешчана тэкставая расшыфроўка размовы.\nРаней паведамлялася, што міжнародная каманда па расследаванні катастрофы самалёта „Боінг” рэйса МН17, якая адбылася 17 ліпеня 2014 года, ўстанавіла, што ракета з ўстаноўкі „Бук”, якой знішчылі малайзійскі „Боінг”, была запушчана з тэрыторыі баевікоў.\nПракуратура Нідэрландаў апублікавала відеарэконструкцыю, у якой прыводзяцца дадзеныя аб тым, з якой тэрыторыі быў збіты самалёт „Боінг” рэйса МН17, як туды трапіў зенітна-ракетны комплекс „Бук” і куды яго адвезлі пасля катастрофы.\nЯк вядома, пасажырскі „Боінг-777” кампаніі „малайзійскіх авіялініі”, які выконваў рэйс MH17 з Амстэрдама ў Куала-Лумпур, быў збіты 17 ліпеня 2014 года ў зоне ўзброенага канфлікту ў Данецкай вобласці.\nЗагінулі 283 пасажыры і 15 членаў экіпажа — грамадзяне 10 дзяржаў. Каля двух трацін з іх былі падданымі Нідэрландаў.\nУ РФ дачыненне да атакі на MH17 адмаўляюць. Расея першапачаткова заяўляла, што малайзійскі „Боінг” быў атакаваны ўкраінскім самалётам, потым у РФ з’явілася версія, што страляў ўкраінскі „Бук”, аднак называлася тэрыторыя, якая ўсё роўна знаходзілася пад кантролем баявікоў.\nПаводле расследавання арганізацыі Bellingcat, Боінг зьбілі расейскія вайскоўцы. Таксама эксперты Bellingcat сцвярджаюць, што прадастаўленыя раней Расіяй звесткі пра гэту катастрофу былі падробленымі.\nСяргей Гоўша: У Баранавічах – вялікія прыпіскі


Сечаныя бярвеністыя сцены (частка 2)\nРубка сцен "у лапу" (мал. 16) складаней, чым "у обло". Кутнія злучэнні патрабуюць больш дбайнага выканання, інакш куты могуць атрымацца халаднейшымі. Часта такія куты зачыняюць дошкамі, набіваючы іх па цеплаізаляцыйным матэрыяле. /\nМал. 16. Кутняе спалучэнне бярвёнаў усечкай "у лапу":\nа - фрагмент бярвеністай сцяны: 1 - пакулле; 2 - усечка; 3 - нагель;\nбы - разметка ўсечкі\nПрыступаючы да ўсечкі, усе канцы бярвёнаў папярэдне на даўжыню 1-1,5 дыяметра отесывают на чатыры канта, надаючы ім форму квадратнага бруса, але цалкам аднолькавага перасеку. Пасля гэтага на кожным счэсаным канцы бервяна адмерваюць таўшчыню канта. Затым тарэц і вертыкальныя бакі абчасаных канцоў дзеляць на восем роўных частак і праз кропкі дзялення праводзяць лініі, раўналежныя абчасаным бакам, і пазначаюць атрыманыя рэбры літарамі АБ, ВГ, ДЭ і ЖЗ. Зверху і знізу на рабры АБ адкладаюць па 1/8 яго часткі, на рабры ВГ і ДЭ - па 2/8 часткі і на рабры ЖЗ - па 3/8 часткі. Затым злучаюць вызначаныя кропкі прамымі лініямі і атрымліваюць рэбры "лапы", роўныя па АБ - 6/8, па ВГ і ДЭ - 4/8 і па ЖЗ - 2/8 бакі бруса. /\nАсцярожна і акуратна зразаюць лішнюю драўніну, атрымліваюць лапу (гл. мал. 15). Паза пазначаюць і выбіраюць гэтак жа, як пры рубцы "у обло". /\nДля выключэння зрухаў бярвёнаў "у лапе" ставяць патаемны або карэнны шып памерам каля 1/3 шырыні і даўжыні лапы. Шып размяшчаюць ушчыльную да ўнутранага кута. /\nМал. 17. Кладка і мацаванне бэлек у сценах:\nа - мацаванне адной бэлькі; бы - мацаванне двух бэлек.\nДля прылады паддашкавага і міжпавярховага перакрыцця ў сцены ўсякаюць бэлькі. У вонкавых сценах канцы іх мацуюць сковороднем, а ва ўнутраных - полусковороднем. Калі бэлькі прыходзіцца размяшчаць сябар супраць сябра, то іх кладуць не ўпрытык, а ўсякаюць на ўсю таўшчыню сцяны (мал. 17).\n<- папярэдняя старонка


Апошняе абнаўленьне: 15 верасень 2012, 12:37\n15 верасьня ў 11.30 у офісе Аб’яднанай грамадзянскай партыі пачалася другая сэсія пазачарговага партыйнага зьезду. У парадку дня пытаньне — «Аб адмене рашэньня аб вылучэньні кандыдатаў у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу».\n12.37 Усе 35 сьпікераў адзінагалосна зьнятыя з выбарчай гонкі.\n12.30 Дэлегаты зьезда пачалі галасаваньне па адкліканьні сваіх кандыдатаў з выбарчай гонкі. Галасуюць за адкліканьне кожнага кандыдата асобна. Пакуль рашэньні прымаюцца адзінагалосна.\nНамесьнік старшыні партыі Леў Марголін назваў тры асноўныя прычыны, з-за якіх партыя лічыць немагчымым удзельнічаць у выбарчай кампаніі.\nПрымусовае датэрміновае галасаваньне.\nАбсалютна недапушчальны спосаб фармаваньня выбарчых камісій.\nЁн таксама нагадаў, што ў адпаведнасьці з артыкулам 70 Выбарчага кодэксу, палітычная партыя мае права не пазьней, чым за 3 дні да галасаваньня зьняць сваіх кандыдатаў. Менавіта гэтай магчымасьцю і карыстаюцца ўдзельнікі зьезду.\n12.15 У прынятай пастанове адзначаецца, што зьняцьцё кандыдатаў ад АГП з выбарчай гонкі ні ў якім выпадку не азначае завяршэньня кампаніі «За чэсныя выбары без Лукашэнкі». АГП будзе весьці яе да правядзеньня па-сапраўднаму сумленных выбараў. Дэлегаты зьезда зьвярнуліся да сяброў партыі і сваіх прыхільнікаў з прапановай актыўна ўключыцца ў кампанію назіраньня за выбарамі.\n12.10 Дэлегаты зьезду Андрэй Рэзьнічэнка (Віцебск), Дыяна Касьцюковіч (Берасьце), Марат Афанасьеў (Жлобін), распавялі пра тое, як мясцовыя ўлады ставяцца да выбарчай кампаніі, пра тое, якія перашкоды яны ствараюць для дэмакратычных кандыдатаў. Пасьля гэтага дэлегаты зьезда прынялі адпаведную пастанову і на гэтым завяршылі разгляд першага пытаньня.\n12.00 У сваім выступе Анатоль Лябедзька найперш зьвярнуў увагу на 2 акалічнасьці. Па-першае, упершыню частка апазыцыі падчас выбараў не гуляла па сцэнару ўлады і ад гэтага ўлада ў пэўнай ступені разгубілася. Другая адметнасьць, што пасланьне прадстаўнікоў АГП трапіла ў настроі людзей. Менавіта з-за гэтага сьпікераў ад АГП не пускалі ў эфір. «Пад час гэтай кампаніі мы дэ-факта паставілі пытаньне пра недавер уладам. Мы тлумачылі людзям, што Лукашэнка і створаная ім сыстэма — гэта тупік. Выхад зь яго — чэсныя і справядлівыя выбары».\n11.45 Дэлегаты пазачарговага зьезду вырашылі пашырыць парадак дня . Дадатковым пытаньнем, якое стаіць у парадку дня першым, стаў аналіз мінулага этапу выбарчай кампаніі. З дакладам па гэтаму пытаньню пачаў выступаць старшыня партыі Анатоль Лябедзька.\n28 ліпеня на першай сэсіі зьезду АГП яго дэлегаты вылучылі 57 так званых сьпікераў (кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў).\nбылы старшыня праўленьня Нацыянальнага банку Станіслаў Багданкевіч\nпадпалкоўнік міліцыі ў адстаўцы Мікалай Казлоў\nдэпутат Вярхоўнага савету XIII скліканьня Марат Афанасьеў\nкінарэжысэр Юры Хашчавацкі ды іншыя.\nДэлегаты другой сэсіі зьезду зьбіраюцца заявіць, што здымаюць свае кандыдатуры і ня будуць вылучацца кандыдатамі ў дэпутаты. Гэта будзе своеасаблівы пратэст супраць таго, што ў Беларусі няма свабодных і справядлівых выбараў.\nАГП правяла пікет перад тым, як зьняцца з выбараў


Адбылася сустрэча кіраўніцтва раёна з маладымі спецыялістамі — Лунинец | Лунинецкий район | Лунінецкія навіны\nГлавная/Социум/Молодежь/Адбылася сустрэча кіраўніцтва раёна з маладымі спецыялістамі\nL N Send an email 11.12.2017\nСтаршыня райвыканкама Аляксандр Пачко павітаў тых, хто, атрымаўшы прафесію, вярнуўся ў родныя мясціны, а тым, хто ўпершыню прыбыў у раён, пажадаў пранікнуцца асаблівым духам і палюбіць край усёй душой. А яшчэ зразумець, што ўсе яны – стваральнікі будучыні, таму не павінны маўкліва назіраць за падзеямі, якія адбываюцца ў краіне, а прымаць актыўны ўдзел у грамадскім жыцці. У сваім выступленні старшыня райвыканкама падкрэсліў, што ў нас створаны ўсе неабходныя ўмовы для плённай работы і паўнацэннага жыцця моладзі. Доказам з’яўляецца той факт, што многія арганізацыі і прадпрыемствы раёна ўзначальваюць маладыя людзі. Але для таго, каб рэалізаваць свой патэнцыял, трэба старанна працаваць, паказваць свой прафесіяналізм з самых першых дзён.\nПотым адбылася адкрытая размова, падчас якой на пытанні юнакоў і дзяўчат адказвалі спецыялісты райвыканкама, прадстаўнікі прадпрыемстваў, устаноў і арганізацый раёна. Сучасны фармат мерапрыемства дазволіў у поўнай меры адчуць, што сёння хвалюе моладзь, чым яна жыве, што непакоіць юнакоў і дзяўчат, якую пазіцыю яны займаюць.\nВядома, на пачатку працоўнай дзейнасці, без вопыту і стажу, заработная плата ў маладых спецыялістаў невысокая. Гэта, бадай, для іх самая актуальная праблема. Яшчэ адно пытанне, якое востра іх хвалюе, – арганізацыя культурнага адпачынку па месцы жыхарства. Праблема не застаецца незаўважанай, адзначылі прадстаўнікі мясцовай улады. Сёння ў раённым цэнтры функцыянуюць басейн, лядовая арэна і 2 трэнажорныя залы, стадыён, ёсць рэстараны і кафэ. Пасля мадэрнізацыі абсталявання кінатэатра «Кастрыч-нік» тут паказваюць сусветныя навінкі, у тым ліку ў 3D-фармаце. Прапановы новых накірункаў баўлення вольнага часу патрабуюцца ад моладзі. Ініцыятыву праявіў інжынер РУВП “Граніт” Яўген Кузьмін, агучыўшы просьбу арганізаваць заняткі секцыі барацьбы. Ён звяртаўся з ідэяй у Мікашэвіцкі гарвыканкам, аднак падтрымкі там не знайшоў. У сваю чаргу Аляксандр Пачко паабяцаў маладому чалавеку ў бліжэйшы час вывучыць сітуацыю, вызначыўшы шляхі вырашэння праблемы.\nУзнімаліся і пытанні добраўпарадкавання горада гранітаздабытчыкаў, у прыватнасці, неабходнаць абсталявання пешаходных дарожак і ліквідацыі лужын каля некаторых пад’ездаў. “На карандаш” узяў іх кіраўнік Лунінецкай ЖКГ Георгій Шпакоўскі.\nНе прамінулі маладыя людзі пацікавіцца ў старшыні райвыканкама, як ён стаў кіраўніком раёна, на што атрымалі змястоўны і шчыры расказ, а таксама добрую параду – «не пасаваць перад цяжкасцямі, а з годнасцю прымаць іх».\nЗ уважлівасцю паслухалі ўдзельнікі мерапрыемства аб умовах атрымання льготнага крэдыту для набыцця тавараў першай неабходнасці. Гэтую інфармацыю ім данёс прадстаўнік “Беларусбанка” Сяргей Леваненка.\nПершы сакратар райкама БРСМ Ігар Гаргун азнаёміў з дзейнасцю арганізацыі і заклікаў не заставацца ўбаку ад спартыўных і культурна-масавых мера-прыемстваў.\nЯк падкрэсліў у сваім выступленні старшыня раённага Савета дэпутатаў Віктар Рафаловіч:\n– Важна ісці ў нагу з часам і нават крыху наперадзе. Мы разлічваем на вас, спадзяемся на вашу ініцыятыву, вытрымку і адданасць. Няхай першае працоўнае месца стане добрай стартавай прыступкай у вялікім прафесійным росце!\nПасля афіцыйнай часткі пачалася экскурсія. Супрацоўнік краязнаўчага музея Ірына Брэзіна расказала пра экспазіцыі і прадметы, якія распавядаюць аб гісторыі горада і раёна. Яна спынілася на асобных этапах развіцця Лунінеччыны, у прыватнасці, бу-даўніцтве на Палессі чыгункі, “польскім” перыядзе, ваенным ліхалецці, пасляваенным станаўленні і сучаснасці. У цэнтральнай раённай бібліятэцы загадчыца аддзела абслугоўвання і інфармацыі Валянціна Рагалінская звярнула ўвагу на кніжны фонд, перыядычныя выданні, электронныя рэсурсы і даведачна-пошукавы апарат. Аб тым, які значны крок зроблены ў плане якаснага медыцынскага абслугоўвання насельніцтва, вяла гаворку галоўная медыцынская сястра УАЗ “Лунінецкая ЦРБ” Святлана Гарагляд. Добрыя ўражанні пра калектыў склаліся і ў маладых медыкаў, што сёлета прыступілі да работы.\nАдным з вытворчых аб’ектаў, дзе пабывалі юнакі і дзяўчаты, стала ААТ “Лунінецкі малочны завод”. Яго дырэктар Сяргей Карпец акцэнтаваў увагу на асартыменце, прагнозных паказчыках і экспартным патэнцыяле. А падчас дэгустацыі госці ацанілі высокую якасць і адметны смак выпускаемай прадукцыі. У філіяле ААТ “Берасцейскі пекар” Лунінецкі хлебазавод моладзь віталі галоўны інжынер Аляксандр Мазырчук і начальнік вытворчай лабараторыі Таццяна Біктагірава. Пазнавальны расказ тут таксама падмацавалі прысмакамі.\n– Прыемна ўражаны прадукцыяй і дасягненнямі, – падзяліўся брыгадзір дзяржаўнага прадпрыемства “Гарадоцкі” Дзяніс Коўшык. – Дарэчы, наш зефір неаднаразова браў з сабой на вучобу. Сябры нават загадвалі, каб без яго ў інтэрнат не вяртаўся.\nСпадабалася маладым людзям ДЮСШ па зімовых відах спорту “Алімп”. Пасля экскурсіі ўсе жадаючыя змаглі пакатацца на каньках. Заключным аб’ектам стала новая малочнатаварная ферма №7 у Дварцы.\n– Раней не даводзілася бываць у гаспадарцы, – расказала фельчар-лабарант Мікашэвіцкай бальніцы Дзіна Захарчук. – Прыемна, што ў раёне ствараюцца новыя фермы і клапоцяцца пра годнае ўтрыманне жывёл. Парадавалі сучаснае абсталяванне і цікавыя расказы выконваючага дырэктара ААТ “Дварэцкі” Віталя Карчэўскага.\nПа дарозе дадому юнакі і дзяўчаты дзяліліся ўражаннямі:\n– Сустрэча і шчыры дыялог з прадстаўнікамі раённай улады неабходныя для абодвух бакоў. Такое мерапрыемства, па-першае, накіравана на знаёмства кіраўнікоў з новымі спецыялістамі, а па-другое, спрыяе сяброўству, раскрывае для прыезджых непаўторную прыгажосць нашага краю, яго гісторыю і патэнцыял, на якім, магчыма, у кагосьці пачнецца новы віток жыцця, збудуцца мары, ажыццявіцца задуманае, і яны ніколі не пашкадуюць, што іх працоўная біяграфія пачалася на Лунінецкай зямлі.


Колькі ўжо можна перамоваў пра Данбас? Разважаюць Варанецкі і Максак | euroradio.fm\nГалоўная / Колькі ўжо можна перамоваў пра Данбас? Разважаюць Варанецкі і Максак\nКолькі ўжо можна перамоваў пра Данбас? Разважаюць Варанецкі і Максак\nВалерый Варанецкі і Генадзь Максак / Еўрарадыё\nЧаму канфлікт на ўсходзе Украіны дагэтуль не вырашаны і хто мусіць сесці за стол перамоваў, каб яны, нарэшце, далі плён?\nВыступаючы 8 лістапада на форуме "Мінскага дыялога", Аляксандр Лукашэнка заявіў, што на Данбасе адбываецца канфлікт Расіі і Украіны. Праз гэта ў небяспецы знаходзіцца і Беларусь. А гэта значыць, што супрацьстаянне трэба вырашаць тэрмінова, любымі магчымымі сродкамі.\nЯк на бяспеку Беларусі ўплывае сітуацыя на ўсходзе Украіны? Ці магчыма гэты канфлікт вырашыць з дапамогай перамоў у Мінску, і ў якім фармаце? Каго да гэтых перамоў неабходна прыцягнуць? Ці верагодны ўдзел у канфлікце беларускіх міратворцаў?\nНа гэтыя ды іншыя пытанні ў жывым эфіры Еўрарадыё адказваюць кіраўнік Савета па знешняй палітыцы "Украінская прызма" Генадзь Максак і старшыня камісіі па міжнародных справах Палаты прадстаўнікоў Валерый Варанецкі.\nАндрэй Стрыжак з #BYCOVID19 пакінуў Беларусь. Не хвалюйцеся — адпачне і вернецца\nВярхоўная Рада Украіны / Reuters\nДэпутаты Украіны дапамогуць беларусам з дэмакратыяй. І звернуцца да Лукашэнкі\nВыбух у Кіеве / facebook.com/a.pokidin\nУ кіеўскім дзевяціпавярховіку прагрымеў выбух, пад заваламі маглі застацца людзі\nАўтары ўкраінскага падручніка: расіяне і беларусы — не славяне!\nЗ 16 сакавіка Украіна закрывае мяжу з Беларуссю, у тым ліку і для транзіту\nПасол Украіны Ігар Кізім на Еўрарадыё\nУкраінскія грамадскія арганізацыі выступілі супраць інтэграцыі Беларусі і Расіі\nМеркель замяніла Лукашэнку ў рэйтынгу папулярнасці сярод украінцаў\n"Дата генератар": 6 ліпеня 1651 года — войскі ВКЛ разбілі казакоў Хмяльніцкага\nВадзім Пракоп'еў (злева) / Аляксей Рыбалка, the-village.me\nРэстаратар Вадзім Пракоп'еў прадаў долі ва ўсіх установах і з'язджае з Беларусі\nЧарнагорыя / vgr.by\nЛукашэнка загадаў пабудаваць у Мінску 4 новыя інтэрнаты\nДзмітрыеў паскардзіўся ў суд на малую колькасць месцаў для агітацыі\nПАДКАСТ ДНЯ: Ярмошына ў СК і вайна за інтэрнэт\nБеларускі завод / Еўрарадыё\nЗа другі квартал кліенты вынеслі з "Белгазпрамбанка" 1 млрд рублёў\nБрэсцкае "Дынама" / vk.com\nФК "Гарадзея": у Сазановіча двухбаковая пнеўманія, ён не на апараце ШВЛ


Галоўная ➠ Спецыяліст ➠ Карыес распаўсюджаная праблема сярод насельніцтва\nАпублікавана 15.06.2015 10:59\nПрыгожая, беласнежная ўсмешка – паказчык здаровага стану зубоў і ротавай паражніны. Для прафілактыкі захворванняў зубоў і дзёсен мужчынам і жанчынам рэкамендуецца час ад часу наведваць стаматолага.\nКваліфікаваны спецыяліст правядзе дыягностыку стану ротавай паражніны, а таксама дасць парады па догляду за дзёснамі і зубамі. Медыкамі часта выкарыстоўваюцца стаматалагічныя скалеры – прылады, якія дапамагаюць у працэсе зняцця камянёў з зубоў. У аснове гэтага інструмента ляжыць ультрагукавая тэхналогія.\nСпецыялісты сцвярджаюць, што пры адсутнасці якаснага сыходу за ротавай паражніной ў чалавека павялічваецца верагоднасць узнікнення рознага роду захворванняў. Самай распаўсюджанай прычынай страты зубоў лічыцца карыес. Рэгулярнае выкананне гігіенічных працэдур дапамагае прадухіліць развіццё гэтай хваробы. Прагрэсавальнае разбурэнне эмалі і тканін зубоў з'яўляецца з-за дзеяння патагенных мікраарганізмаў. Спачатку карыес дзівіць эмаль, а затым дэнцін – касцяное рэчыва зуба. Такі працэс прыводзіць да ўзнікнення гнойных запаленняў і далейшаму пашкоджання пульпы, якая складаецца з сасудзістай-нервовых канчаткаў. Калі чалавек не лечыць карыес, то павялічваецца верагоднасць страты зуба.\nПаводле статыстычных дадзеных, у некаторых рэгіёнах гэта захворванне фіксуецца амаль у 100% насельніцтва. Рызыка з'яўлення дадзенага хваробы залежыць ад якасці жыцця мужчын і жанчын, малекулярнага складу спажыванай імі вады, штодзённага рацыёну харчавання, частоты звароту да лекара. Медыкі сцвярджаюць, што вялікі ўплыў на развіццё захворванняў ротавай паражніны аказваюць гігіенічныя працэдуры. Рэгулярная чыстка зубоў дапамагае мінімізаваць рызыку ўзнікнення не толькі карыесу, але і многіх іншых хвароб. У людзей у паражніны рота змяшчаецца мноства бактэрый, небяспечных для здароўя дзёсен. Комплексная прафілактыка прадухіляе з'яўленне гінгівіту, парадантыту і парадантозу.\nТаксама стан зубоў залежыць ад харчавання. Прысмакі і мучныя вырабы прыводзяць да развіцця карыесу. Эксперты рэкамендуюць насычаць арганізм карыснымі мікраэлементамі, вавёркамі і вугляводамі. Пры неабходнасці можна выкарыстоўваць спецыяльныя вітамінныя комплексы. У штодзённы рацыён харчавання трэба дадаць сырыя гародніна, морапрадукты і рыбу.


Камера USB зараднай прылады Full HD + выяўленне руху | Cool Mania\nКамера USB зараднай прылады Full HD + выяўленне руху\nКамера USB зараднай прылады Full HD + выяўленне руху і два USB-порта для блока харчавання 1А і 2.1А.\nUSB-зарадка Full HD камера + выяўленне руху выглядае як класічнае зарадная прылада для мабільнага тэлефона. Ён ідэальна падыходзіць для маніторынгу і запісу відэа як на працы, так і дома. Аб'ектыў камеры схаваны за цёмным аргшкла, а карта памяці схавана ў корпусе зараднай прылады. Таму ён не падобны на схаваную камеру і зусім непрыкметны. Зарадная прылада цалкам працуе і мае два парты для харчавання 1.А і 2.1А. Ён не ўтрымлівае ўбудаваную батарэю, таму яго трэба падключыць да сеткі, але гэта забяспечвае бесперапынную запіс.\nКамера спрацоўваецца пры выяўленні руху і пры запуску запісвае 3-хвіліннае відэа. Выяўленне руху эканоміць месца на карце памяці. Калі карта TF запоўнена, самыя старыя файлы аўтаматычна выдаляюцца (запіс у цыкле), што забяспечвае бесперапынную працу прылады. Запіс захоўваецца на картцы micro SD / TF да 32 ГБ. Аб'ектыў мае запіс Full HD 1920x1080p з частатой 30 кадраў у секунду.\nЦалкам функцыянальнае зарадная прылада USB са схаванай камерай\nУ ім няма батарэй\nКамера падключана непасрэдна да разеткі для пастаяннай працы ў рэжыме 24/7\nВідэа запісваецца таксама пры выяўленні руху\nФункцыя выдалення самых старых запісаў, калі карта памяці поўная - цыклічная запіс\nТып інтэрфейсу: USB 5-кантактны\nЗнешняя памяць: падтрымлівае карту Micro SD аб'ёмам да 32 ГБ\n1x зарадная прылада USB


малалетняя - Synonyms of малалетняя | Antonyms of малалетняя | Definition of малалетняя | Example of малалетняя | Word Synonyms API | Word Similarity API\nTop 10 similar words or synonyms for малалетняя\nTop 30 analogous words or synonyms for малалетняя\nГерцагства Брэтань Наступным герцагам Брэтані стаў сын Жана IV Артур III, канетабль Францыі. Праз год, у снежні 1458 года ён памёр у Нанце і быў пахаваны ў гарадскім саборы. Пасля яго смерці спадчыннікам герцагства апынуўся Францыск II, сын Рычарда, графа Этампа, Манта, Бенона і Верцю. У 1488 годзе Францыск сканаў, і герцагіняй стала яго малалетняя дачка Ганна.\nВардзіа Народная этымалогія тлумачыць паходжанне назвы «Вардзіа» наступнай легендай. Аднойчы, калі царыца Тамара была яшчэ маленькай дзяўчынкай, яна гуляла са сваім дзядзькам у пячорах тады яшчэ недабудаванага манастыра. У нейкі момант мужчына страціў дзіця з-пад увагі ў лабірынтах пячор, і тады малалетняя Тамара крыкнула: «Я тут, дзядзька!» (, «Ак вар, дзіа!»). Цар Георгій III загадаў зрабіць усклік сваёй дачкі назвай манастыра.\nГрафства Бургундыя Пасля смерці Рэно III у 1148 годзе графства атрымала ў спадчыну яго малалетняя дачка Беатрыс I (каля 1145—15 лістапада 1184 года). Яе апекуном і рэгентам графства стаў малодшы брат Рэно, граф Макона Гільём III (каля 1095 — 27 верасня 1155 года) (у Бургундыі ён насіў імя Гільём IV). Ён паспрабаваў прысвоіць сабе тытул графа, зняволіўшы сваю пляменніцу, але на абарону яе правоў выступіў Конрад, які адправіў вызваліць яе герцага Бертольда IV фон Цэрынгена.\nБалтыйская казацкая флатылія Рэч Паспалітая з пачатку ХVII стагоддзя знаходзілася ў стане перманентнага ваеннага канфлікту са Швецыяй за валоданне паўднёва-усходнім узбярэжжам Балтыйскага мора. Чарговая вайна скончылася ў 1629 годзе Альтмаркскім перамір'ем, тэрмін якога заканчваўся ў 1635 годзе. Толькі атрымаўшы перамогу ў Смаленскай вайне, Рэч Паспалітая рыхтавалася да аднаўлення баявых дзеянняў, скарыстаўшыся тым, што шведскі трон пасля гібелі караля-палкаводца Густава Адольфа займала яго малалетняя дачка Крысціна. Войска Рэчы Паспалітай мела перавагу на сушы, але на моры панаваў шведскі флот. Сваімі дэсантамі ён не даваў замацавацца на ўзбярэжжы войскам і трымаў пад кантролем прускія парты.\nКультурная рэвалюцыя ў Кітаі 24 ліпеня 1966 года Маа асабіста раскрытыкаваў пазіцыю Лю Шаацы. Жонка Маа, Цзян Цын, літаральна крычала: «Лю Шаацы! Ты накіроўваў рабочыя групы, якія жорстка распраўляліся з маладымі генераламі культурнай рэвалюцыі! Гэта найвялікшае злачынства, якое нанесла неапісальная шкода!» На XI пленуме ЦК КПК Лю Шаацы страціў становішча другога чалавека ў дзяржаве. Фактычна ён быў адхілены ад працы на час, «пакуль кампартыя Кітая будзе вызначаць характар яго памылак». Лю Шаацы быў падвергнуты звычайнай у той час у партыі працэдуры «адыходу ў бок». Гэта азначала, што сябра партыі афіцыйна не пазбаўляўся сваёй пасады, але фактычна адхіляўся ад працы, знаходзіўся пад хатнім арыштам. У такім падвешаным стане адхілены маглі трымаць гадамі. У выніку, Лю Шаацы, які апынуўся ў ізаляцыі, разам са сваёй жонкай і дзецьмі падвергнуўся шматлікім зневажанням і здзекам, у якія выліваліся не толькі дэмагагічныя допыты, але і «стыхійныя дэманстрацыі», якія збіраліся каля яго дома ў «абарону старшыні Маа». Нават яго малалетняя дачка падвяргалася здзекаванням і збіццю ў школе. У завяршэнне за ўсё, Лю Шаацы быў кінуты ў турму, дзе і памёр у пачатку 1969 года.\nПілтэнэ Яшчэ ў XIII стагоддзі сучаснае размяшчэнне Пілтэнэ мела значнае стратэгічнае значэнне, бо было аддалена ад вусця Вэнты і тым самым менш падвержана набегам вікінгаў. Паводле гіпотэз і легенд, якія ў наш час не знайшлі гістарычнага абгрунтавання, кароль Даніі Вальдэмар II у 1220 годзе загадаў пабудаваць крэпасць на месцы Пілтэнэ. Першая дакладная згадка Пілтэнэ адносіцца да 1309 года. Там знаходзіўся замак, які належаў курляндскаму біскупу Бурхарду, дзе біскуп чыніў суд. У 1330-я гады замак быў абложаны літоўскімі войскамі, але яны не змаглі яго ўзяць. У 1557 годзе Пілтэнэ атрымаў правы горада з Рыгі, а разам з імі кіраванне над Айзпутэ, Кулдыгай і Вэнтспілсам. У 1560 годзе Пілтэнская дыяцэзія была прададзена каралю Даніі Фрэдэрыку II і тут жа аддадзена як апанаж яго брату Магнусу. У 1579 годзе Пілтэнэ адышоў да Рэчы Паспалітай пасля паражэння Расіі ў Лівонскай вайне, а сам Магнус памёр у замку ў 1583 годзе. Яго ўдава і малалетняя дачка былі зманам выкліканы ў Маскву Барысам Гадуновым, пасля чаго ўдава сілком пастрыжана ў манастыр, а дачка меркавана атручана, каб выключыць магчымасць прэтэнзій на прастол. У 1585 годзе Данія цалкам адмовілася ад усіх прэтэнзій на Пілтэнскае біскупства на карысць Рэчы Паспалітай. У 1617 годзе адміністрацыйны цэнтр быў перанесены з Пілтэнэ ў Айзпутэ. Замак да 1750 годзе цалкам разбурыўся.


Канвертаваць Багамскі арбітальны даляраў (BSD) і 0xes (ZRX) : Калькулятар абменнага курсу\nБагамскі арбітальны даляр (BSD) і 0x (ZRX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Багамскі арбітальны даляр і 0x пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Багамскі арбітальны даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць 0x валюты па змаўчанні. Націсніце на 0xes або Багамскі арбітальны даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБагамскі арбітальны даляр гэта валюта, у Багамскія астравы (BS, BHS). The 0x гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BSD можа быць запісаная B$. Сімвал ZRX можа быць запісаная ZRX. Багамскі арбітальны даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Багамскі арбітальны даляр Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the 0x Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад coinmarketcap.com. BSD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. ZRX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Гродзеншчына: беларускамоўныя сайты райвыканкамаў з’явяцца пасля мадэрнізацыі сайту аблвыканкаму (дакумент)\nhttp://spring96.org/be/news/79387 2015 2015-08-21T10:39:29+0300 2015-08-21T10:39:29+0300 2015-08-21T10:39:29+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/shega.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nГрамадскі актывіст са Слоніма Іван Шэга атрымаў пісьмовы адказ на свой ліст-зварот да старшыні Гродзенскага аблвыканкама, у якім ён пытаўся, чаму сайт Слонімскага і сайты іншых райвыканкамаў маюць толькі рускі і англійскі варыянты. Слонімец адзначаў: “Звярнуцца да Вас з гэтым лістом мяне прымусіла тая акалічнасць, што я часта наведваю афіцыйны сайт Слонімскага райвыканкама. Пры гэтым адміністратары сайта мне прапануюць інфармацыю на дзвюх мовах на выбар: рускай і чамусьці англійскай. Як быццам у нас тут жывуць выключна расіяне і брытанцы ці сайт створаны выключна для іншаземцаў. На сваёй роднай беларускай мове азнаёміцца з матэрыяламі, змешчанымі на сайце, я не магу, бо іх проста няма. Як вядома, у Беларусі дзве дзяржаўныя мовы: беларуская і руская. Прычым тутэйшай нацыяй якраз з’яўляецца беларуская, таму беларуская мова, на мой погляд, павінна быць абавязковай для дзяржаўных устаноў. Немагчымасць атрымаць патрэбную інфармацыю на роднай беларускай мове на афіцыйным сайце – гэта наўпрост дыскрымінацыя беларускамоўнага насельніцтва Рэспублікі Беларусь. Сыходзячы з гэтага, я звяртаюся да Вас з прапановай выправіць сітуацыю і прымусіць адміністратараў сайта зрабіць беларускамоўны варыянт усіх матэрыялаў на афіцыйным сайце Слонімскага райвыканкаму. Маю надзею, што Вы ў гэтым мяне падтрымаеце”.\nУ адказе за подпісам начальніка галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай працы Гродзенскага аблвыканкама Паўла Скрабко напісана: “Паважаны Іван Іванавіч! Галоўнае ўпраўленне ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта ў межах кампетэнцыі разгледзела Ваш зварот адносна стварэння беларускамоўнага варыянта сайта Слонімскага раённага выканаўчага камітэта і сайтаў дзяржаўных устаноў Гродзенскай вобласці і паведамляе наступнае. На сённяшні дзень вядзецца падрыхтоўчая работа па мадэрнізацыі сайта Гродзенскага аблвыканкама. Плануецца пераўтварыць сайт у інфармацыйны партал, які будзе ўключаць у сябе сайты райвыканкамаў. Мадэрнізацыяй прадугледжваецца беларускамоўны варыянт інфармацыйнага рэсурсу”.\n21.08.2015 Тэгі: культура, дыскрымінацыя


Што такое хрысціянскае распазнаванне? | Jezuity.by\nШто такое хрысціянскае распазнаванне?\nчэрв 14, 2018 | Паглыбленне |\nКалі бачыце хмару, якая падымаецца з захаду, адразу кажаце: «Дождж будзе», і так адбываецца. А калі дзьме паўднёвы вецер, кажаце: «Спякота будзе», і так адбываецца. Крывадушныя, аблічча зямлі і неба распазнаваць умееце, як жа часу гэтага не пазнаеце? Чаму ж вы і па саміх сабе не судзіце, што слушнае? (Лк 12, 54–57)\nГэты эпізод з Евангелля паводле святога Лукі — толькі адзін з прыкладаў навучання Хрыста, дзе Ён заклікае сваіх паслядоўнікаў распазнаваць, умець у правільным духоўным святле бачыць, ацэньваць і адпаведна рэагаваць на тое, што адбываецца ўнутры чалавека і ў навакольным свеце. Такі ж заклік апошнім часам часта кіруе да нас і папа Францішак, а калі казаць больш дакладна, увесь ягоны стыль як пастыра паўсюднага Касцёла прасякнуты стаўленнем, у падмурку якога ляжыць гэты духоўны дар. Другі Ватыканскі Сабор казаў пра неабходнасць «даследаваць знакі часу і інтэрпрэтаваць іх у святле Евангелля так, каб [Касцёлу] быць здольным кожнаму пакаленню даць зразумелы адказ на вечныя пытанні людзей пра сэнс цяперашняга і будучага жыцця» (GS 4).\nШто ж маецца на ўвазе пад «распазнаваннем» («адрозніваннем») і ў чым яго сутнасць, мэта, механізм? Над гэтымі пытаннямі мы і будзем разважаць.\nАсновай і натхненнем для нас стануць словы Святога Пісання, духоўная традыцыя, сфармаваная яшчэ ў першыя стагоддзі хрысціянства, а таксама правілы, змешчаныя ў «Духоўных практыкаваннях» святога Ігнацыя Лаёлы, які справядліва лічыцца вялікім знаўцам у гэтай сферы.\n«Умілаваныя, не кожнаму духу верце, але правярайце духаў, ці яны ад Бога, бо шмат ілжэпрарокаў з’явілася на свеце», — заахвочвае сваіх адрасатаў святы Ян Евангеліст (1 Ян 4, 1). У жыцці асобнага чалавека, у супольнасцях і ў Касцёле дзейнічаюць розныя «духі». Пытанне наконт таго, што разумеецца пад «духамі», мы разгледзім ніжэй, а пакуль адзначым, што гэтыя разнастайныя ўплывы супрацьлеглыя: адны паходзяць ад Бога, іншыя ж вынікаюць з падману і зводзяць з добрага шляху. У жыцці айцоў пустэльнікаў, якое пераважна складалася з «духоўнага дзеяння», адной з асноўных мэтаў было «прасейванне» намераў, г.зн. належнае ацэньванне таго ці іншага ўнутранага руху (думкі, эмоцыі, інтэнцыі) як карыснага для душы або варожага. Адпаведна, наступным крокам было іх прыняцце ці адкіданне. Падобную «духоўную барацьбу» павінен весці кожны вучань Хрыста, у тым ліку ў «свецкім» жыцці. У гэтай цяжкай часамі бітве вельмі прыдасца вопыт нашых папярэднікаў у наследванні Хрыста. Іх парады засноўваюцца на заўважаных заканамернасцях духоўнага жыцця і, вядома, патрабуюць належнага дастасавання да сучасных абставінаў; тым не менш, большасць настаўленняў не губляюць актуальнасці сёння, калі велізарная колькасць імпульсаў, памкненняў, прапаноў атакуе наш розум і сэрца з усіх бакоў.\nРаспазнаванне не з’яўляецца мэтай само па сабе. Яно толькі папярэднічае канкрэтным рашэнням і дзеянням тых, хто імкнецца выконваць волю Нябеснага Айца і такім чынам стаць братам, сястрой і маці Хрысту (пар. Мк 3, 35). Мэта распазнавання — не проста застацца «на арбіце» Божых запаведзяў, але імкнуцца ісці «яшчэ лепшым шляхам» (пар. 1 Кар 12, 31), любячы Хрыста ўсё мацней і наследуючы Яго больш дасканала ў канкрэтных умовах нашага жыцця (пар. ДП 104). Такім чынам, такое духоўнае дзеянне ўплецена ў дынаміку нашых адносінаў з Богам і прадугледжвае актыўнае малітоўнае жыццё, у якім мы не толькі «чытаем малітвы», але адкрываем перад Богам усё, што адбываецца з намі, і імкнемся пачуць Божае слова для нашага жыцця. У такой інтэнсіўнай сувязі з Богам вельмі карысна ведаць некаторыя агульныя правілы, якія дзейнічаюць у сферы духа: у адваротным выпадку мы рызыкуем у духоўным сэнсе «таптацца на адным месцы» доўгія месяцы і нават гады, і толькі таму, што не ведаем законаў жыцця ў Духу або не ўмеем стасаваць іх да сябе. Нашае ўяўленне пра Бога, пра ўласны стан у Ягоных вачах можа быць моцна скажоным памылковымі стэрэатыпамі ці прадузятасцю, таму перад намі стаіць задача, якую можна параўнаць — карыстаючыся вобразам святога Яна Касіяна (IV–V ст.) — з працай умелага мянялы, калі той павінен быў адрозніць сапраўдную манету ад фальшывай, хоць знешне яны былі вельмі падобныя.\nУ працэсе распазнавання хрысціянін рана ці позна сутыкаецца з рэальнасцю супраціву з боку «старога чалавека». Так можна акрэсліць усё тое ў самім сабе, што перашкаджае пачуць Божы заклік і прыняць у паўнаце Божае збаўленне ў сваім жыцці. Святы Ігнацый, ідучы за традыцыяй, гаворыць аб неабходнасці вызвалення ад неўпарадкаваных прыхільнасцяў — тых упадабанняў, звыклых паводзін і рэакцый, спосабу мыслення і ўнутраных установак, якія «стрымліваюць» наш духоўны рост і, у горшым выпадку, могуць адвесці далёка ад Бога і Касцёла. Яўна ці прыхавана гэтыя хваравітыя прыхільнасці патураюць эгаістычнаму стаўленню да ўласнага жыцця і ўсёй рэчаіснасці і паказваюць неабходнасць нашага няспыннага навяртання да Хрыстовага Евангелля.\nУ адной са сваіх кніг езуіт Біл Бэры дзеліцца ўласным досведам: на працягу пэўнага часу ён «атрымліваў сігналы» — і знешнія, і ўнутраныя — аб тым, што ўжыванне алкаголю шкодзіць ягонаму фізічнаму і духоўнаму стану. Ён піша, што спачатку рэзка рэагаваў, калі хтосьці меў адвагу зазначыць гэта, і апраўдваўся перад сабой тым, што меў «права» выпіць — фармальна гэта не забаронена. Аднак, даследуючы свае рэакцыі з дапамогай правіл распазнавання, ён паступова ўсвядоміў, што «добры дух» падштурхоўваў яго да шчырага прызнання рэальнага стану рэчаў, а тым часам яго «стары чалавек», паддаючыся логіцы «злога духа», лічыў за лепшае працягваць шукаць задавальнення і суцяшэння ў нездаровай схільнасці. Гэты прыклад паказвае, як практыка распазнавання дапамагае ісці шляхам сапраўднай хрысціянскай свабоды — не той свабоды, што насамрэч з’яўляецца свавольствам або, у лепшым выпадку, «дзіцячай непасрэднасцю», але свабоды, якую даў Хрыстус, каб мы маглі «ў любові служыць адно аднаму» (пар. Гал 5, 1.13). Менавіта ў сэнсе такой свабоды варта ўспрымаць тэрмін «бясстраснасць», які часта ўжываецца духоўнымі аўтарамі, але яшчэ часцей няправільна інтэрпрэтуецца тымі, хто яго чуе: гаворка ідзе не пра эмацыйную халоднасць, адасобленасць ці абыякавасць да навакольнага свету, а пра здольнасць не паддавацца імпульсам і ўпадабанням, якія супярэчаць сапраўднаму дабру і становяцца перашкодай у тым, каб чуць Божы заклік у сваім жыцці.\nЗгодна з хрысціянскім бачаннем, у чалавечае сэрца ўкладзена жаданне Бога, і нішто створанае не ў стане задаволіць гэтую смагу. Як цудоўна выказаўся святы Аўгустын у вядомых словах: «Ты нас стварыў для сябе, і неспакойнае сэрца нашае, пакуль не знойдзе спакой у Табе». Практыкаванне распазнавання мае на мэце магчымасць і патрэбу адчуць, спасцігнуць імкненне чалавечага сэрца да Бога, крыніцы вечнага жыцця, за ўсімі іншымі памкненнямі і задумамі, якімі поўніцца наша паўсядзённасць. Яшчэ раз адзначым, што распазнаванне не абмяжоўваецца дасягненнем гэтай мэты: наступны крок — дазволіць, каб імкненне да Бога ўпарадкавала і ўсе астатнія нашыя намеры. Гэта датычыцца як найбольш важных жыццёвых рашэнняў (выбар паклікання, напрыклад), так і мноства штодзённых драбніц, у якіх і крыецца сутнасць нашай вернасці выбранаму шляху. Святы Ігнацый пакінуў цэлую методыку, як здзейсніць выбар перад Богам і ўпэўніцца, што прынятае рашэнне даспадобы Богу. З пункту гледжання «духоўнай педагогікі» карысна спачатку выпрацаваць навык распазнавання адносна простых сітуацый, каб паступова набыць гатоўнасць правільна рэагаваць і ў больш складаных выпадках, спалучаных, напрыклад, з адказнасцю за іншых людзей. На першых этапах вельмі важна мець зваротную сувязь дасведчанага дарадчыка ці духоўнага кіраўніка, каб не памыліцца. Не лішне будзе згадаць некаторыя іншыя прыклады таго, што можа стаць прадметам распазнавання: інтэрпрэтацыя Святога Пісання, у якім часам можна знайсці на першы погляд супярэчлівыя тэксты; вобраз Бога, які відавочна ці ўтоена прысутнічае ў разнастайных сцвярджэннях пра веру; маральны выбар, калі два ці больш прынцыпаў уступаюць у канфлікт… У бясконцым шэрагу такіх сітуацый мы пакліканыя даць той адказ, які найбольш адпавядае нашай сутнасці як дзяцей Божых і вучняў Хрыста, і прынесці плёны, годныя хвалы Божага Валадарства.\n«Шукаць і знаходзіць Бога ва ўсім», — гучыць адзін з дэвізаў святога Ігнацыя. Пошук Бога ў нашай рэчаіснасці азначае, перш за ўсё, веру ў Божую прысутнасць і ўвагу да яе і дзеяння як у знешніх абставінах, так і ва ўнутраных рухах душы. Такім чынам, неабходнай перадумовай для дзейснага распазнавання з’яўляецца практыка ўсвядомленай увагі — з дапамогай Божай ласкі — да працэсаў і падзей, істотных для нашага жыцця з Богам. Асноўнай «прасторай» для такога ўсведамлення з’яўляецца малітоўны прагляд дня — практыка, здаўна вядомая як «рахунак сумлення». У сучасных аўтараў ігнацыянскай традыцыі яна мае назву «малітва любячай увагі», «15 хвілін шчырасці» і інш. Гэтаму духоўнаму інструменту будзе прысвечаны асобны артыкул. Цяпер жа мы звернемся да аднаго вельмі далікатнага пытання.\nРаспазнаванне… духаў? Вы сур’ёзна?\nУ хрысціянскай традыцыі слова «распазнаванне» (альбо адрозніванне) часта спалучаецца з іншым словам — «духаў». У нас, людзей XXI стагоддзя, далёкіх ад «прымітыўнага» спосабу тлумачэння падзей уздзеяннем нябачных сіл не з гэтага свету, такое словазлучэнне можа выклікаць іранічную ўсмешку. З іншага боку, крайняя пазітывісцкая ўстаноўка можа вельмі перашкаджаць цэласнаму ўспрыманню прыроды чалавека, у якой спалучаюцца і сцісла ўзаемадзейнічаюць між сабой цялеснае, псіхічнае і духоўнае. Галоўнае пытанне наконт сутнасці «злых духаў» зводзіцца да таго, ці мы павінны разумець моц зла ў якасці персаніфікаваных суб’ектаў, ці гаворка пра нейкіх істот усё ж прадугледжвае метафару, якая тлумачыць пэўныя з’явы ў жыцці паасобных людзей, чалавечага грамадства і нават усяго сусвету. Такая самая фармулёўка датычыцца і вызначэння «добрых духаў»: з’яўляюцца яны «анёламі», разумнымі істотамі, або яны — увасабленне добрага боскага дзеяння. На падставе Евангелля можна зрабіць выснову, што Пан Езус успрымаў існаванне анёлаў і дэманаў як рэальнасць, і ў гэтым Яго погляды супадалі з верай большасці Ягоных сучаснікаў юдэяў. Нават некаторыя фізічныя захворванні лічыліся ўплывам злых духаў, аднак цяжка вывесці дакладны крытэрый для такой ідэнтыфікацыі з дадзеных, якія мы маем з Новага Запавету.\nПытанне аб рэальным існаванні «духаў» і пераносным значэнні гэтага слова выдатна паказаны К.С. Льюісам у прадмове да ягоных «Лістоў Круцяля». Сам гэты твор настойліва рэкамендуем пра(пера)чытаць. Цяпер жа звернемся да некаторых яго думак: «У тым, што датычыцца злых духаў, — піша Льюіс, — чалавечы род можа стаць ахвярай дзвюх раўназначных і супрацьлеглых памылак. Адна з іх — не верыць у існаванне злых духаў. Другая — верыць і адчуваць празмерную і нездаровую цікавасць да іх. Для саміх злых духаў абедзве памылкі аднолькава прыемныя, і яны з задавальненнем вітаюць як матэрыяліста, так і прыхільніка магіі». Свае развагі на гэтую тэму хрысціянскі апалагет ХХ стагоддзя падсумоўвае наступным чынам: «Пытанне наконт таго, што я думаю пра злых духаў, насамрэч не мае вялікага значэння для чытачоў „Круцяля“. Для тых, хто прымае маё меркаванне, мае злыя духі будуць сімваламі канкрэтнай рэальнасці; для астатніх яны будуць увасабленнямі абстрактных ідэяў, і ўся кніга будзе алегорыяй. Але для таго, каб прачытаць кнігу, гэта не вельмі істотна. Бо яе мэта, натуральна, не ў тым, каб разважаць пра жыццё злых духаў, а ў тым, каб у новым святле зірнуць на жыццё людзей».\nПадобна выказваецца і Кэйс Ваайман у сваёй працы «Духоўнасць»: «Важнае не столькі пытанне аб існаванні д’ябла і злых духаў (іх рэальным існаванні і ацэнках), колькі метады праяўлення іх паводзінаў, іх захады і ўздзеянне на мысленне, волю і ўчынкі людзей». Іншымі словамі, тут — як і ў сферы распазнавання ўвогуле — істотным з’яўляецца прынцып «пладоў»: да чаго вядзе і якія наступствы мае той ці іншы ўплыў у жыцці чалавека (супольнасці), незалежна ад таго, паходзіць ён з патаемных глыбінь падсвядомасці чалавека ці натхнёны звонку. Святы Ян Касіян піша, што ёсць «тры крыніцы нашых думак: Бог, д’ябал і мы самі». Чалавек як добрае Божае стварэнне, але пашкоджанае грахом, можа прадукаваць думкі альбо нейтральныя з пункту гледжання збаўлення, альбо такія, што вядуць у рэшце рэшт да жыцця ці да смерці. Разнастайныя імпульсы, жаданні, схільнасці, якія ўзнікаюць унутры нас, часта з’яўляюцца вынікам засвоенага намі ўплыву значных для нашага светапогляду людзей і культуры ў цэлым. Іх неабходна распазнаваць, прасейваць і ачышчаць у Божым святле не менш, чым тое, што паходзіць звонку. Слова «дух», ужытае для апісання крыніцы ўнутраных рухаў у гэтай карціне, можа быць проста данінай традыцыі, якая заўсёды патрабуе новага пераасэнсавання з боку кожнага пакалення.\nНашыя кароткія ўводзіны ў тэму распазнавання хацелася б скончыць у духу святога Ігнацыя: у духоўным жыцці трэба «практыкавацца» так, як мы гэта робім у іншых сферах. Чытачоў, якія захочуць прасякнуцца стылем Ігнацыя, запрашаю пастарацца — сёння ці ў бліжэйшыя дні — назваць тых «духаў», уздзеянне якіх вы адчуваеце ў сваім штодзённым жыцці, намагаючыся прасачыць яго напрамак і канчатковы плён. Можна выконваць гэтае практыкаванне пісьмова, занатоўваючы свае назіранні ў дзённіку. Дастакова выбраць адну ці некалькі значных сітуацый і ўсвядоміць спадарожныя ім рэакцыі, словы, думкі. Што сталася іх перадумовай? Які «ўнутраны прысмак» застаецца пасля? Які іх лагічны працяг і заканчэнне? (Можна звярнуцца ў гэты момант да пераліку «ўчынкаў цела» і «пладоў Духа» ў пасланні апостала Паўла да Галатаў (Гал 5, 19–23). Можна нават змясціць свае назіранні ў табліцу, адпаведна пастаўленым пытанням. Не трэба спяшацца ацэньваць свае паводзіны з маральнага пункту гледжання, а замест гэтага варта звярнуцца з усім, што вы ўсвядомілі, да Бога.\nУ наступны раз мы разгледзім малітву прагляду дня — штодзённую практыку ўсведамлення Божага дзеяння ў нашым жыцці і магчымасці «акунацца» кожны дзень у Божую міласэрнасць і новую надзею.\nа. Віктар Жук, SJ\nУпершыню апублікавана ў дзвюх частках на catholic.by:\nPreviousАдышоў у вечнасць апошні з дзяцей лідараў Велікоднага паўстання ў Ірландыі\nNext«Прагляд дня»: практычны дапаможнік у малітве\nРаспазнаванне: добра, дрэнна… па-ігнацыянску\n14 жніўня, 2018\n10 ігнацыянскіх парадаў на добры жыццёвы шлях\n8 верасня, 2021\nШто неабходна ў малітве?\n24 лютага, 2021\nРазважанні пра малітву. “Прасіце, і будзе дадзена вам”


14.03.2019 16:58 Культура\nЗахаванне і прымнажэнне гісторыка-культурных каштоўнасцей мае выключна важнае значэнне для развіцця нацыянальнай культуры. Мы задаліся пытаннем: “А што канкрэтна можам зрабіць мы, навучэнцы і педагогі Сноўскай сярэдняй школы Нясвіжскага раёна, для захавання культурнай спадчыны нашай малой радзімы?” І прыйшлі да высновы, што ў нашых сілах дэталёва вывучыць гісторыю родных мясцін, правесці рэканструкцыю палаца Рдултоўскіх шляхам стварэння макета яго знешняга выгляду ў ХIХ стагоддзі, а таксама распрацаваць новы турыстычны маршрут для навучэнскай моладзі.\nДля рэканструкцыі палацава-паркавага ансамбля Рдултоўскіх у ХIХ стагоддзі і стварэння макета яго знешняга выгляду ў гэты перыяд мы даследавалі матэрыялы гістарычнага музея Сноўскай сярэдняй школы, літаратурныя крыніцы, якія змяшчаюць яго апісанне, копію літаграфіі Напалеона Орды другой паловы ХIХ стагоддзя “Палац Рдултоўскіх у Снове”, што захоўваецца ў школьным гістарычным музеі, фотаздымкі палацава-паркавага ансамбля ў розныя гады з прыватных калекцый, а таксама правялі візуальныя назіранні і неабходныя для маштабавання замеры непасрэдна на аб’екце. Заняліся гэтай працай навучэнцы 11 “А” класа Вікторыя Рацкевіч, Андрэй Сырыца і іх кіраўнікі — намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Наталля Платонаўна Табачка, кіраўнік аб’яднання па інтарэсах “Умелец” Валерый Мікалаевіч Раковіч, кіраўнік аб’яднання па інтарэсах “Умелыя рукі” Таццяна Леанідаўна Глінская.\nНа шчасце, у цяперашні час палацава-паркавы ансамбль Рдултоўскіх у Снове знаходзіцца ў нядрэнным стане. Яго непаўторнасць і выразнасць адлюстроўваюцца ў архітэктурных і ландшафтных асаблівасцях. У прасторы першага паверха дамінуе парадная зала, аформленая нішамі, каланадай. У зале захаваліся аўтэнтычныя паркет і ляпніна. У бакавых крылах і павільёнах былі службовыя і гаспадарчыя памяшканні, на другім паверсе — жылыя і спальныя пакоі. Асаблівасцю ўнутранай планіроўкі палаца з’яўляецца тое, што ў ім больш за 100 памяшканняў.\nПарк размяшчаецца на плошчы 4,5 га. Палац, што знаходзіцца ў цэнтры паркавай кампазіцыі, дзеліць яе на дзве часткі: перад галоўным фасадам палаца размясціўся партэр з кветнікам плошчай каля 2 га, а з боку палацавага фасада — пейзажная частка з пасадкамі дрэў. У розных крыніцах згадваецца, што межы парку акрэсліваюць магутныя алеі граба, елак і арэшніку. Да самога палаца вяла пад’язная ясенева-ліпавая алея. Цэнтрам паркавай кампазіцыі з’яўляецца ўнікальная водная сістэма з астраўкамі, якія звязаны паміж сабой пешаходнымі масткамі. Вада паступае з падземных крыніц і з ручая-прытоку ракі Сноўкі. Можна меркаваць, што ў мінулым у парку і на берагах вадаёмаў размяшчаліся малыя архітэктурныя формы. Намі былі вывучаны і асаблівасці флоры і фаўны парку.\nНаступны этап правядзення рэканструкцыі — вывучэнне і аналіз яго малюнка на копіі літаграфіі Напалеона Орды другой паловы ХIХ стагоддзя. Потым мы параўналі гэты малюнак з фотаздымкамі палацава-паркавага ансамбля Рдултоўскіх, зробленымі ў 1911, 1918, 1930, 1970 годзе, а таксама з вынікамі візуальнага агляду палаца, праведзенага намі ў лютым 2019 года. Параўнальны аналіз малюнкаў і фотаздымкаў з сучасным выглядам дазваляюць зрабіць выснову, што знешні выгляд палаца Рдултоўскіх практычна не змяніўся з дня будаўніцтва, нягледзячы на амаль 200-гадовую гісторыю.\nНаступным этапам нашай працы стала прарысоўка эскізаў будынкаў. За аснову быў узяты матэрыял — фанера, паколькі ён досыць просты ў выразанні, лёгкі і адначасова трывалы. Па зробленых эскізах мы апісалі контуры, якія пасля былі выразаны электралобзікам. Далей усе бакавіны “зашкурылі”. З гатовых дэталей склеілі макет палаца. Расліннасць зрабілі з дроту, афарбаванай губкі, шышак елкі і паперы. Асновай стаў ліст фанеры, на якім мы намалявалі акрылавымі фарбамі фон, дарогу, таксама выклалі абрыс сажалкі. Калі былі гатовы ўсе дэталі, злучылі ўсё гэта на адной тэрыторыі, дадалі расліннасць. У выніку рэканструкцыі мы стварылі макет палаца Рдултоўскіх ХIХ стагоддзя, скарыстаўшыся данымі інвентароў фондаў школьнага гістарычнага музея, копіяй літаграфіі Напалеона Орды другой паловы ХIХ стагоддзя, фотаздымкамі, зробленымі ў розныя перыяды, назіраннем.\nМакет палацава-паркавага ансамбля Рдултоўскіх размешчаны ў гістарычным музеі Сноўскай сярэдняй школы і выкарыстоўваецца ў якасці важнага экспаната пры правядзенні экскурсій. Таксама на аснове макета можна расказваць пра характэрныя рысы архітэктуры палацавых комплексаў ХIХ стагоддзя на тэрыторыі Беларусі. У нашай працы будзе працяг. Мы плануем стварыць віртуальную 3D-мадэль палацава-паркавага ансамбля з гукавым суправаджэннем, з вобразамі яго былых уладальнікаў. Намі распрацаваны і экскурсійны маршрут “Архітэктурныя помнікі аграгарадка Сноў” з прадстаўленнем макета палаца. У гэты экскурсійны маршрут, акрамя палацава-паркавага ансамбля Рдултоўскіх, увайшлі таксама касцёл Іаана Хрысціцеля (1760 г.), царква Казьмы і Даміяна (1836 г.), палац Гарцінгаў (1913 г.).\nСноўскай сярэдняй школы Нясвіжскага раёна.\nгісторыка-культурная каштоўнасцьСноўская сярэдняя школа\nПагутарым пра жыццё...\nДыялогі на рускай мове...\nДом, дзе нараджаюцца зоркі...\nВечар сустрэч — вечар цудаў...


У гомельскім філіяле Веткаўскага музея адбылося адкрыццё выставы, прысвечанай Свяцку - Новости - Туризм и Отдых\nУ гомельскім філіяле Веткаўскага музея адбылося адкрыццё выставы, прысвечанай Свяцку\nВеткаўскі музей стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф. Р. Шклярава — адзіная ў Беларусі ўстанова, якая плённа вывучае культуру старавераў і назапашвае ў вялікай колькасці яе артэфакты. У гомельскім філіяле музея адбылося адкрыццё выставы, прысвечанай пасаду Свяцк — некалі вялікаму і моцнаму сваімі стараверскімі каранямі паселішчу ў Навазыбкаўскім раёне, цалкам выселенаму пасля катастрофы на ЧАЭС, паведамляе «Гомельская правда».\nАўтарскі праект Веткаўскага музея «Голоса ушедших деревень» прысвечаны шматлікім вёскам, якія зніклі з карты свету пасля чарнобыльскай трагедыі. Сённяшняя выстава ў філіяле пад назвай «Не предать забвению…» – частка гэтага праекта. Аднак не толькі па гэтай прычыне была закранута тэма Свяцка: калісьці менавіта ў Ветцы быў заснаваны і асветлены Пакроўскі храм, які пазней разабралі і перавезлі часткова плытамі па Сажы, а часткова на конях у Свяцк. З тых часоў слабада атрымлівала святароў з Веткі, падпарадкоўвалася веткаўскім статутам.\nНа выставе можна пабачыць унікальную калекцыю іканапісу, чаканкі, кніжнага мастацтва, драўлянага дойлідства свяцкіх майстоў XVIII – пачатку XX стагоддзя. Але найбольш прываблівае вялікая ікона Міколы Адводзячага. Яна ўпершыню пакінула сцены музея ў Ветцы з тых часоў, як трапіла ў яго фонды, каб падзівіць жыхароў і гасцей Гомеля сваёй прыгажосцю і сілай у адвядзенні зла. Бо менавіта таму і носіць выява Міколы Цудатворцы такую назву: святы на ёй пагрозліва глядзіць не наўпрост, а крыху ўбок, за левае плячо чалавека, які перад ёй стаіць — туды, дзе і хаваюцца цёмныя, злыя сілы.\n– У нашых веткаўска-старадубскіх мясцінах хацелі ў хаце мець не проста вобраз Міколы Угодніка, які заўсёды спяшаецца на дапамогу ў бедах-няшчасцях. Аддавалі перавагу часцей за ўсё вось такому суроваму, аскетычнаму, грознаму вобразу Міколы Адводзячага, – распавядае супрацоўніца музея Святлана Лявонцьева.\nПаведаміла яна і пра тое, як тлумачылі ў экспедыцыях вясковыя жанчыны такую выяву святога Міколы. Было знойдзена тры тлумачэнні. Паводле першага, святы не паглядзіць на таго, хто стаіць наўпрост перад іконай, пакуль той не выкупіць свае грахі. Паводле другога, грозным поглядам Мікола пабівае чарцей, якія нас спакушаюць. Трэцяя ж жанчына дала такі адказ: «Вось ты стаіш, молішся перад іконай, просіш аб нечым, а святы Мікола ўжо адвёў ад цябе ўсе беды і няшчасці».\nНе адзін год працы прысвяцілі збору матэрыялаў і экспанатаў, а таксама іх рэстаўрацыі супрацоўнікі музея. А наведаць выставу і пабачыць усё гэта на свае вочы можна будзе на працягу шасці месяцаў у філіяле Веткаўскага музея ў Гомелі.


ПіС: Папраўка ў закон аб СМІ з'яўляецца адказам на адаптацыю польскіх правілаў да норм краін ЕЗ - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПіС: Папраўка ў закон аб СМІ з'яўляецца адказам на адаптацыю польскіх правілаў да норм краін ЕЗ\n«Гэта добрае вырашэнне, якое абараняе Польшчу ад неабгрунтаваных шырокіх уплываў замежных СМІ ў нашых медыя».\nMarek SuskiPAP/Paweł Supernak\nДэпутат партыі «Права і справядлівасць» Марэк Сускі і заяўнік папраўкі, падкрэсліў, што яна абараняе Польшчу ад уплыву замежных СМІ.\n- Гэта добрае вырашэнне, якое абараняе Польшчу ад неабгрунтаваных шырокіх уплываў замежных СМІ ў нашых медыя. Я спадзяюся, што папраўку падтрымаюць як саюзнікі ПіС так і іншыя дэпутаты. Усе павінны быць зацікаўлены ў тым, каб Польшча была суверэннай дзяржавай і пра медыя вырашалі ўнутры краіны, каб СМІ былі польскія.\nПапраўка ў Закон аб вяшчанні ўдакладняе, што «ліцэнзія на радыёперадачы і тэлестанцыі можа быць прадастаўлена замежнай асобе, месца знаходжання або пастаяннага пражывання якой знаходзіцца ў дзяржаве-члене Еўрапейскай эканамічнай прасторы». Пазначаецца, што замежная асоба не атрымае ліцэнзіі, калі яна залежыць ад яшчэ іншай замежнай асобы звонку Еўрапейскай эканамічнай прасторы.\nАпазіцыя лічыць, што ПіС імкнецца такім чынам пераняць прыватную станцыю TVN, якая жорстка крытыкуе кіроўную партыю і яна зʼяўляецца часткай амерыканскага медыяканцэрну.


Яшчэ два 3D-кінатэатры зьявяцца ў Менску — Generation.by\nХутка ў Серабранцы зьявіцца сваё 3D. Фота СТВ\nУ канцы жніўня — пачатку верасьня ў Малой залі Палацу рэспублікі адчыняць другую ў краіне залю з абсталяваньнем для прагляду 3D-фільмаў. Як паведамляе «Мінск-Навіны», па буднях у новым кінатэатры плянуюць даваць два сэансы, на выходных — тры. Што цікава, працаваць ён будзе па-за сыстэмай Кінавідэапракату — дзяржаўнага прадпрыемства, якое кантралюе амаль усе кінатэатры Менску.\nЯшчэ адзін новы кінатэатар, дзе ў тым ліку можна будзе паглядзець 3D, адчыніцца ў сьнежні ў «Салюце», што знаходзіцца ў Серабранцы. Пераабсталяваньне яго адкладалася з-за чаргі, што ўтварылася на сусьветным рынку лічбавага абсталяваньня. На рэканструкцыю «Салют» зачыняць недзе ў кастрычніку — за два месяцы перад адкрыцьцём.\nТакім чынам, колькасьць 3D-кінатэатраў у Менску да канца году рызыкуе дасягнуць чатырох. Да ўжо адбудаванага «Кіеву» — пакуль адзінага месца з 3D-абсталяваньнем, далучацца «Салют», Палац рэспублікі, а таксама, магчыма, кінатэатар «Цэнтральны», аб пераабсталяваньні якога казалі нядаўна прадстаўнікі Кінавідэапракату.\nНа пачатку лета было абвешчана аб адкрыцьці прыватнага арткінатэатара Rubin Plaza на праспэкце Дзяржынскага, у якім плянавалася адчыніць дзьве лічбавыя залі, у тым ліку адну 3D. Аднак цяпер уладальнікі кінатэатру кажуць аб «неспадзяваных арганізацыйных цяжкасьцях» з-за якіх «адкрыцьцё Rubin Plaza адкладаецца на нявызначаны тэрмін».\nКінатэатры Менску перажываюць бум наведвальнасьці. Як перадае БелаПАН, жадаючых хадзіць у кіно ў Менску ўсё болей і болей. У мінулым годзе сталічныя кінатэатры наведалі 1 мільён 3 720 тысячаў гледачоў, што на 320 тысячаў болей, чым у 2008 годзе. А за два месяцы гэтага году кінатэатры наведалі 1.1 млн. чалавек — на 250 тысячаў болей, чым за аналягічны пэрыяд мінулага году.\nкіно,\tкінатэатры,\tадпачынак\nАндрэй Сьмятаньнікаў 12:45, 05/08/2010 | Навіны |\nIn 0.2031 seconds.