11.08.2016 09.08.2016 Ольга Алексейчик910Комментарии on Повязь часу\nАДУКАЦЫЯ Ў КНОТАЎШЧЫНЕ\nСярод электронных калекцый польскага «NarodoweArchiwumCyfrowe» (Нацыянальнага лічбавага архіва) знаходзіцца даволі цікавы фотаздымак, апісанне якога паведамляе нам наступнае: «Knotowszczyzna (pow. Stołpce). Budowaszkołypowszechnej» (Кнотаўшчына (Стаўбцоўскі павет). Будаўніцтва пачатковай школы).\nПершыя прыватныя школы з’явіліся яшчэ ў сярэдзіне ХІХ ст., дзейнічалі рухомыя школы граматы, не абышлося ў Кнотаўшчыне і без стварэння тайнай школы (навучальныя ўстановы, што дзейнічалі без дазволу ўлады і ўтрымліваліся на сродкі бацькоў вучняў) у 1886 г. Дарэчы, адна з такіх «нелегальных» школ дзейнічала пад кіраўніцтвам Якуба Коласа ў Цёмных Лядах у 1906-1907 гг. Варта згадаць і пра Кнотаўшчынскае народнае вучылішча, адкрытае ў 1908 годзе. Настаўніцай там працавала Настасся Булах. Увогуле ж на Стаўбцоўшчыне на пачатку дваццатага стагоддзя дзейнічала каля 30 народных вучылішчаў. Размяшчаліся яны ў грамадскіх ці арандаваных будынках.\nПольская пачатковая школа была адчынена ў Кнотаўшчыне ў 1923 г. Праз пяць гадоў заняткі пачалі праводзіцца ў прыгожым мураваным будынку (верагодна, што менавіта 1928 годам і датаваны гэты фотаздымак). У 1939 г. тут пачала працу беларуская сямігадовая школа. Падчас ваеннага ліхалецця будынак школы быў знішчаны, а адукацыяй доўгі час займаліся ў наёмных памяшканнях. Толькі ў 1972 г. у вёсцы паўстала новая васьмігадовая школа.\nЗ 2001 г. у яе будынку дзейнічаў дзіцячы сацыяльны прытулак. Ля вытокаў стварэння гэтай важнай установы стаяў, светлай памяці, Васіль Антонавіч Курак, справы якога ўспамінаюцца самым лепшым словам.\nЗ ЭНТУЗІЯЗМАМ АДНАЎЛЕННЯ\n«Газета жыве адным днём». Гэтая фраза, хоць і стала крылатай, пэўна, усё ж супярэчыць ісціне. Можа больш дакладным было б наступнае азначэнне: сённяшнія навіны назаўтра старэюць, але яны становяцца гісторыяй.\nПерада мной снежаньскі за 1949 год нумар «Советской Белоруссии». Цэлая старонка газеты прысвечана калгасу імя Сталіна. Імем правадыра ўсіх народаў назвалі гаспадарку ў Засуллі. «У спаборніцтве за датэрміновае выкананне сваіх абавязкаў перад дзяржавай па здачы хлеба калгас трымае першынство, – рапартуе ў даволі аб’ёмным артыкуле старшыня М. Громаў. – Мы своечасова ўбралі і звезлі з поля ўраджай, першымі ў раёне выканалі план. Рост гаспадаркі будзе спрыяць і росту калгасных прыбыткаў. У 1950 годзе мы мяркуем давесці агульны прыбытак да 50 тысяч рублёў, павялічыўшы яго супраць 1947 года ў чатыры разы. Пройдуць два-тры гады – і нашы планы здзейсняцца. Заможнае і культурнае жыццё моцна ўвойдзе ў дом кожнага члена арцелі».\nЯк было і як стала – у аптымістычным духу, асабліва характэрным для прэсы другой паловы мінулага стагоддзя, складзена і падборка інфармацыі, змешчаная на гэтай старонцы газеты. Вось аб чым сведчыць хроніка.\n«Савецкая дзяржава адпусціла сялянам вёскі Засулле на будаўніцтва 5 тысяч кубаметраў лесу, з іх 1500 кубаметраў бясплатна. Толькі сёлета ў вёсцы пабудавана 20 новых дамоў».\n«2850 сялянам аказана бясплатна медыцынская дапамога амбулаторыяй Засульскай бальніцы ў сёлетнім годзе. Працяглае лячэнне ў бальніцы атрымалі 302 чалавекі»\n«Да 1939 года большасць сялян вёскі Засулле былі непісьменнымі. Сёлета сваю непісьменнасць ліквідуюць апошнія 20 чалавек».\n«Нязмерна вырасла цяга моладзі да вучобы. У вёсцы адкрыта і працуе сямігодка. Многія юнакі і дзяўчаты, скончыўшы сямігодку, «паступілі ў сярэднія навучальны ўстановы». Браты Каласоўскія вучацца ў Мінску, Алена Самахвал – у Нясвіжскім педвучылішчы, Яраслаў Жыхар – у Полацкім лесатэхнікуме».\n«Моладзь вёскі авалодвае спецыяльнасцямі. Дзеці сялян Іван Філіпчык, Аляксандр Жыткоўскі, Аляксандр Фянько, Мікалай Смоўж скончылі курсы і працуюць радыётэхнікамі, Марыя Кавальчук стала тэхнолагам, Вера Паляшчук – апаратчыкам спіртзавода, Іосіф Быкоўскі – памочнікам машыніста».\nРост, дасягненні – яны заўсёды радуюць, якія б ні былі змены і крытэрыі кожнага наступнага часу.\nФ . БАНДАРОВІЧ\nМАТЫВЫ ЖУКАВА БАРКА\n15 жніўня спаўняецца 185 гадоў з дня нараджэння Вінцэся Каратынскага.\nБеларускі і польскі паэт, публіцыст жыў у Залуччы, каля Жукава Барка, у 1850-1852 гадах. Гэтыя кароткія біяграфічныя звесткі прыводзяцца ў энцыклапедыях. Важны і той факт, што Каратынскі быў сакратаром Уладзіслава Сыракомлі. Працай маладога чалавека было перапісванне начыста твораў знакамітага ўжо тады аўтара. Аднак жа Каратынскі пад уплывам Сыракомлі сам пачынае пісаць вершы. І неблагія, што адзначыў яго настаўнік, які і падхвальваў Вінцэся, і дзяліўся з ім сакрэтамі паэтычнага майстэрства.\nАднак жа не толькі перапевам творчасці Уладзіслава Сыракомлі, а і арыгінальнымі сталі вершы Вінцэся Каратынскага, змешчаныя ў яго зборніку «Чым хата багата, тым рада». Падчас залучанскага перыяду творчасці і пазней, калі Вінцэсь Каратынскі стаў сам вядомым аўтарам, у яго творах нярэдка гучалі матывы наднёманскага краю, той зямлі, дзе ён нарадзіўся, правёў дзіцячыя і юнацкія гады. А гэта Турэц, што ў сённяшнім Карэліцкім раёне, і наш Жукаў Барок.\nГІСТОРЫЯ БІБЛІЯТЭКІ Ў РОЧАВІЧАХ\nУ Год культуры варта прыгадаць аб тым, як пашыралася культурная асвета на сяле.\nПершая бібліятэка ў вёсцы Рочавічы адкрылася ў 1954 годзе, што стала значнай падзеяй не толькі для гэтай, але і для суседніх вёсак, у той час густанаселеных, шматлюдных. У кожнай хаце – пяцёра, а то і больш, дзяцей. Пад адным дахам нярэдка жыло некалькі сем’яў розных узростаў і пакаленняў. Маладзейшыя і дужэйшыя займаліся гаспадаркай, а старэйшыя і нямоглыя забаўлялі дзяцей, выхоўвалі іх паводле традыцый народнай педагогікі. І тут трэба казаць, якую багатую спадчыну, спрадвечны духоўны скарб захоўвала і зберагала памяць дзядуляў і бабуляў. Якія цудоўныя казкі, рамантызаваныя легенды, старажытныя паданні, а то і проста былі-небыліцы, аздобленыя фантазіяй імправізаваных апавядальшчыкаў, даводзілася чуць дзіцяці, падлетку. Кнігі ж, часопісы – жаданыя, ды не частыя госці ў сялянскай сям’і. Купіць іх было накладна – даводзілася дбаць пра больш надзённыя патрэбы.\nІ тут – свая, вясковая, бібліятэка! Кожны жыхар усведамляў важнасць, жыццёвую неабходнасць культурна-асветніцкай установы. Таму і палічыў за гонар Іосіф Дзядзейка прапанову аддаць палову сваёй хаты для размяшчэння кніг. Прыслалі і бібліятэкара. Вікторыя Кавалеўская была з недалёкай вёскі Гнецькі. Спецыяльнай адукацыі не мела, закончыла 10 класаў і пайшла працаваць. Але дзяўчына апантана любіла кнігу, шмат чытала сама, магла парэкамендаваць цікавы твор чытачам розных узростаў з улікам іх інтарэсаў.\nБібліятэка хутка набыла папулярнасць у мясцовага насельніцтва, стала сапраўдным асяродкам культуры, месцам культурна-масавага адпачынку дзяцей, моладзі, людзей сталага ўзросту. Удзень сюды прыбягалі чародкамі і паасобку дзеці. Вікторыя Якаўлеўна гуляла з імі ў лато, даміно, праводзіла розныя віктарыны і конкурсы. І ніхто з іх, зразумела, не вяртаўся дамоў без кнігі з яркімі маляўнічымі старонкамі.\nБібліятэка прыцягвала, як прыцягвае ўсё новае, хвалюючае. Спрадвеку жыла ў людзей павага да друкаванага слова. Таму вечарамі, стомленыя пасля рабочага дня, у хату на ўзгорку прыходзілі адпачыць дарослыя. Сталыя –пагутарыць, пачытаць газеты. Маладзейшыя – знайсці, выбраць цікавую кнігу, падзяліцца ўражаннямі ад прачытанага.\nПотым хата Дзядзейкаў атрымала іншае прызначэнне: тут усталявалася школа. А бібліятэка прапісалася ў светлай і прасторнай палавіне хаты Баляслава Рудовіча. Яна займала два пакоі: у адным нешта накшталт чытальнай залы з круглым сталом пасярэдзіне, на якім былі раскладзены газеты і часопісы – для дзяцей і дарослых, вакол, пры сцяне, стаялі лавы, табурэткі. У другім пакоі, праз перагародку – мясціліся стэлажы з кнігамі. Жыхары ўспамінаюць, што мелі магчымасць чытаць «Вясёлку», «Бярозку», «Работніцу і сялянку», «Вожык», «Роман-газету», «Огонёк».\nСтаяла ў пакоі і радыёла. А гэта для старэйшага пакалення, калі пачалі з’яўляцца толькі чуткі пра тэлевізары, быў узор апрацаванай майстрамі слова мовы, і кругагляд, і навіны грамадска-палітычнага жыцця.\nБібліятэчную справу працягнула Ніна Стрыга. Яна прыехала са сталіцы, мела вопыт у бібіліятэцы педынстытута. Ядвіга Мінько імкнулася прадоўжыць добрыя традыцыі сваіх папярэдніц. Прыгадваецца, што яна асабліва клапацілася пра чысціню памяшканняў бібліятэкі. Тут было па-дамашняму ўтульна. З’явілася прыгожая бардовая сурвэта на стале з перыядычнымі выданнямі, кветкі. Заўсёды ўважліва ставілася Ядвіга Францаўна да пажаданняў чытачоў. Калі ў бібліятэчным фондзе не было патрэбнай кнігі, яна рабіла запыт і выпісвала літаратуру з Мінска, з абласной бібліятэкі імя Пушкіна. Рабочы час Ядвігі Мінько не быў абмежаваны пэўным распарадкам. Бібліятэка працавала да таго часу, пакуль былі наведвальнікі. А яны часам заседжваліся за гутаркай дапазна.\nУ 1964 годзе пабудавалі новы будынак для праўлення калгаса «Шлях да камунізму». І бібліятэка перабралася з дому Рудовічаў у былыя калгасныя «апартаменты». Іх гаспадыняй стала Юзэфа Дзядзейка (Шчарбацэвіч). Наступныя гады бібліятэкарамі працавалі Яніна Сакалоўская (Жаўткоўская), Ядвіга Матэльская. Ізноў кніжная ўстанова памяняла месца дыслакацыі. Праўленне калгаса перабралася ў новы сучасны двухпавярховы будынак на ўездзе ў вёску, а старое памяшканне было перададзена ў карыстанне аддзелу культуры Стаўбцоўскага райвыканкама. У 2007 годзе ў Рочавічах быў адкрыты клуб-бібліятэка. Яго загадчыцай стала Вольга Качановіч.\nКаб усё ладзілася


Канвертаваць Augurs (REP) і Танзанійскіх шылінгаў (TZS) : Калькулятар абменнага курсу\nAugur (REP) і Танзанійскіх шылінг (TZS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Augur і Танзанійскіх шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Augur. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Танзанійскіх шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Танзанійскіх шылінгаў або Augurs канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Augur гэта валюта, у ні ў адной краіне. Танзанійскіх шылінг гэта валюта, у Танзанія (Аб'яднаная Рэспубліка Танзанія, TZ, ТЗА). Сімвал REP можа быць запісаная REP. Сімвал TZS можа быць запісаная TSh. Танзанійскіх шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу the Augur Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Танзанійскіх шылінг Апошняе абнаўленне 8 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. REP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. TZS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Руслан Пролесковский: Якія ініцыятывы могуць дапамагчы ў захаванні гісторыка-культурнай спадчыны і развіцці турызму\nОпубликовано: 03.11.2020 08:57:55\nЯкія ініцыятывы могуць дапамагчы ў захаванні гісторыка-культурнай спадчыны і развіцці турызму\nКастрычнік запомніўся правядзеннем дыялогавых пляцовак — новага фармату дыскусій аб праблемах у розных галінах сацыяльнай сферы. І, вядома ж, прапановамі па іх вырашэнні — без эмоцый, беспадстаўных абвінавачванняў і прызначэння крайніх. Адкрыта, канструктыўна і кампетэнтна.\nНе стала выключэннем і культура, установы якой пераадольваюць аднолькавыя цяжкасці. Гэта бачна на прыкладзе рэгіянальных музеяў. Праблема нумар адзін для некаторых з іх — стан аб’ектаў, што з’яўляюцца мясцовымі славутасцямі. Звычайна гэта былыя дамы памешчыкаў, якія належалі ім да рэвалюцыі 1917 года. Частка такіх сядзіб далёка не заўсёды мае прывабны выгляд. Грошай для іх аднамомантнай рэстаўрацыі ў бюджэце няма. Паэтапнае ўзнаўленне — шматгадовы працэс.\nПаскорыць яго можна за кошт розных міжнародных праектаў, прысвечаных захаванню культурна-гістарычнай спадчыны. Дзякуючы інтэрнэту знайсці інфармацыю і падаць заяўку на конкурс можа нават невялікі музей. А для пачатку можна заявіць аб сабе: вызначыць цікавыя для турыстаў маршруты і аб’екты на віртуальных картах, стварыць электронныя каталогі і прэзентацыі. Патэнцыял гэтага рэзерву ўжо ацанілі і актыўна выкарыстоўваюць многія суседзі ў бліжнім замежжы.\nФінансавае пытанне вызначае і напаўняльнасць музейных фондаў. У бюджэтным каштарысе гэтага артыкула расходаў няма. Добрыя ж экспанаты дорага каштуюць, таму і знаходзяцца ў прыватных калекцыях. Відавочны ў тэорыі (але няпросты на практыцы) варыянт — прыцягненне пазабюджэтных крыніц. Самі яны, вядома, не прыйдуць. Трэба шукаць. А яшчэ лепш — паспрабаваць арганізаваць. Напрыклад, шляхам стварэння апякунскіх саветаў, у якія маглі б увайсці кіраўнікі прадпрыемстваў, бізнесмены і проста неабыякавыя, зацікаўленыя гісторыяй краю людзі. Адразу варта прадумаць і нарматыўна зацвердзіць магчымасці стымулявання мецэнатаў. У выпадку з суб’ектамі гаспадарання гэта могуць быць, напрыклад, падатковыя прэферэнцыі. Пры ўмове, што іх атрымальнікі абавязаны рэгулярна аказваць істотную фінансавую дапамогу ўстановам культуры.\nБалючае пытанне — дэфіцыт атэставаных экскурсаводаў. У раёнах бывае прасцей правесці шэрую экскурсію, чым знайсці атэставанага гіда. Гэтым, дарэчы, актыўна карыстаюцца некаторыя турыстычныя кампаніі. Для ўпарадкавання з’явы і вываду яе з ценю зноў жа патрабуецца ўрэгуляваць нарматыўную базу. Унясенне ў КоАП артыкула аб адказнасці за нелегальную экскурсійную дзейнасць, лічаць спецыялісты, панізіць вастрыню праблемы. Хаця, безумоўна, аднымі забаронамі яе не вырашыць. Шмат залежыць ад зацікаўленасці музеяў у атэстацыі супрацоўнікаў і далейшым іх стымуляванні. А па вялікім рахунку — у гатоўнасці змагацца за свайго кліента.\nПадобныя аспекты ёсць у самай вострай і фактычна паўкрымінальнай тэме — дзейнасці чорных капальнікаў. Адказнасць за незаконны пошук і абарот археалагічных артэфактаў на Беларусі ўведзена яшчэ ў 2016 годзе. Каб механізм стаў дзейсным, міліцыі патрэбна інфармацыя. У невялікіх гарадах музейныя супрацоўнікі, як правіла, ведаюць прыватных калекцыянераў, нават тых, хто займаецца нелегальнымі раскопкамі.\nІдэя, відаць, самага глабальнага пераўтварэння, прапанаваная на адной з дыялогавых пляцовак, тычыцца сумежнай з турызмам сувязі. Агучана думка аб мэтазгоднасці вывесці гэту галіну з падпарадкавання Міністэрства спорту і перадаць Міністэрству культуры. Гэта ведамства кіруе ўсімі гісторыка-культурнымі аб’ектамі і максімальна зацікаўлена ў росце турыстычных патокаў. Ад гэтага выйграе ўся краіна. Трэба адзначыць, што ў апошнія гады дадзены напрамак дэманстраваў упэўнены рост. Аб’ём экспарту турыстычных паслуг у 2019 годзе перавысіў 250 мільёнаў долараў.\nКарціну 2020 года сапсавала пандэмія. Гэта, вядома, не прычына ставіць крыж на перспектывах. Ужо сёння варта падумаць, як наладзіць працу галіны, каб яна не ператварылася ў ляжачы камень. Пад яго, як вядома, вада не цячэ, а грашовы паток тым больш.


Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму – Беларускі Калегіюм\nCategory: Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму\n“Фігуры і канцэпты беларускай (р)эвалюцыі 2: словы і рэчы”. Павал Баркоўскі – Генадзь Коршунаў.\nЗапіс падзеі Падзея прайшла. Запіс можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). ІНТЭЛЕКТУАЛЬНАЯ ГІСТОРЫЯ ПОСТКАМУНІЗМУ “Фігуры і канцэпты беларускай (р)эвалюцыі 2: словы і рэчы”. Павал Баркоўскі – Генадзь Коршунаў Што Інтэлектуальнае падарожжа па...\n“Фігуры і канцэпты беларускай (р)эвалюцыі: картаграфуем рэальнасць краіны”. Павал Баркоўскі – Генадзь Коршунаў\nЗапіс падзеі Падзея прайшла. Запіс можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). ІНТЭЛЕКТУАЛЬНАЯ ГІСТОРЫЯ ПОСТКАМУНІЗМУ “Фігуры і канцэпты беларускай (р)эвалюцыі: картаграфуем рэальнасць краіны”. Павал Баркоўскі – Генадзь Коршунаў Што Грамадскія працэсы і пераўтварэнні,...\n“Беларуская дзяржава ў часы пераменаў”. Працяг размовы з Генадзем Коршунавым\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). ІНТЭЛЕКТУАЛЬНАЯ ГІСТОРЫЯ ПОСТКАМУНІЗМУ Беларуская дзяржава ў часы пераменаў Што Чым была дзяржава індустрыяльнага грамадства і чым яна мусіць стаць у лічбавую...\n“Літаратура і рэвалюцыя”. Размова з Максам Шчурам\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму Літаратура і рэвалюцыя Што Што адбываецца з беларускай літаратурай у часы рэвалюцыі? Якія эмоцыі, ідэі, сюжэты з’яўляюцца ў...\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму Беларусь і сучасныя палітыкі ідэнтычнасці Што Праблематыка ідэнтычнасці, сацыяльнай, культурнай, індывідуальнай, – заўсёды была важнай для філасофіі і...\n“Парадоксы савецкасці” Размова з Юліяй Чарняўскай\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму Парадоксы савецкасці Што З аднаго боку, існуе стэрэатып пра Беларусь як пра самую савецкую з савецкіх рэспублік. Думка...\nЦэнтральная Еўропа: метамарфозы канцэпту. Размова з даследчыкам Аляксеем Кажарскім\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Інтэлектуальная гісторыя посткамунізма Цэнтральная Еўропа: метамарфозы канцэпту Што “Цэнтральная Еўропа” – гэта ідэя з непрадказальным лёсам. За апошняе стагоддзе яна шмат...\nСупольнасць як жывы арганізм: размова з сацыятэхнікам Міхаілам Волчакам\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Інтэлектуальная гісторыя посткамунізма Супольнасць як жывы арганізм Што Якія бываюць супольнасці, як яны нараджаюцца, жывуць і паміраюць? Чаму нефармальная структура грамадства...\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). ІНТЭЛЕКТУАЛЬНАЯ ГІСТОРЫЯ ПОСТКАМУНІЗМА Беларускае грамадства як унікальны аб’ект: размова з сацыёлагам Генадзем Коршунавым Што Сёлета ў Беларусі “сацыяльнае” выбухнула. Чаму выбухнула?...\nДэзарганізацыя аб’яднаных нацый: дыскусія наўздагон Яраславу Шымаву\nТрансляцыя падзеі Падзея прайшла. Трансляцыю можна паглядзець на youtube-канале Беларускага калегіюма (відэа вышэй). Семінар “Інтэлектуальная гісторыя посткамунізма” Дэзарганізацыя аб’яднаных нацый: дыскусія наўздагон Яраславу Шымаву Што Вяртаем семінар “Інтэлектуальная гісторыя посткамунізма” у больш аналітычным і...\n27.02.2020. Жбанкоў/Акудовіч. Беларускі посткамунізм: два падсумаванні\n“Тэрыторыя правоў” (Ложынская, 16). Пачатак а 18.30.\n20.02.2020. Беларускі посткамунізм: вынікі эпохі\nУ межах публічнага семінара “Інтэлектуальная гісторыя посткамунізма”. Пачатак а 19.00\n09.12.2019. Прыватнае і публічнае ў беларускім посткамунізме: выпадак ЕГУ\nУ межах публічнага семінара “Інтэлектуальная гісторыя посткамунізму”


Чарадзей — не вядзьмак\nОпубликовано: 05.12.2009 19:49:00\nЧарадзей, чараўнік — чалавек, які, паводле народных уяўленняў, валодаў звышнатуральнымі здольнасцямі.\nСама назва паходзіць ад спосабу выканання магічнага акту і характару зносін з сіламі іншага свету. 3 мэтай зазірнуць у будучыню або даведацца аб тым, хто прынёс шкоду аднавяскоўцам, чарадзей ставіў гліняную ёмістасць — чару і распачынаў спецыфічную магічную дзею — чара-дзей-ства. Так, чалавека, які валодаў тайнамі чарадзейства, сталі называць чарадзеем.\n3 аднаго боку, чарадзей знаходзіўся ў шэрагу такіх асоб, як знахар, калдун, вядзьмак, якія займаліся белай і чорнай магіяй і “прафесійныя” веды якіх былі звязаны фактычна з усімі сферамі жыцця і працоўнай дзейнасці чалавека, сям’і, грамадства. З другога боку, ён займаў выключнае месца ў вясковым жыцці разам з кавалём (уладаром агню, сынам бога Перуна) і млынаром (які, лічылася, сябраваў з нячыстай сілай). У народным асяроддзі існавала спецыфічная градацыя стаўлення да асоб, якія займаліся магіяй, і існаваў падзел сфер іх уздзеяння. Сфера ўплыву чарадзея — прадказанне будучыні з прымяненнем адпаведных тэхналогій, актыўнае ўздзеянне на яе. Напрыклад, калядная варажба аб суджаным; збліжэнне хлопца і дзяўчыны з дапамогай шматлікіх атрыбутаў і замоў-прысушак; прадказанне колькасці дзяцей у новастворанай шлюбнай пары і інш. Адным з найбольш пашыраных магічных дзеянняў было выліванне воску над галавой хворага чалавека ў посуд з вадою, па форме якога чарадзей “счытваў” інфармацыю аб прычынах хваробы і прымаў рашэнне аб спосабах процідзеяння. Яшчэ адзін спосаб — наліванне вады ў кубак або прапусканне яе праз розныя адтуліны — дужку замка, рэшата, клямку, адтуліну ад выпаўшага сучка ў смаліне, праз заручальны пярсцёнак. Найбольш выразна традыцыі чарадзейства прадстаўлены ў казачным эпасе, паданнях і легендах.


С 6 по 31 августа проходит подготовительный этап учений союзных государств «Щит Союза-2019» — Поставы Новости города Поставы Погода в Поставах Поставский край Пастаўскі край\n12.08.2019 09.08.2019 postawy234Комментариев нет\nАдпрацоўваюць абарончую аперацыю\nЗ 6 па 31 жніўня ў Беларусі праходзіць аператыўна-тактычнае вучэнне ваенна-паветраных сіл і войск супрацьпаветранай абароны. Яно з’яўляецца падрыхтоўчым этапам да маючага адбыцца вучэння саюзных дзяржаў «Шчыт Саюза-2019», якое завершыць двухгадовы перыяд сумеснай падрыхтоўкі Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь і Расійскай Федэрацыі.\n— Ахоўваць паветраныя рубяжы паўночнай часткі краіны — асноўная задача, якую на баявым пасту кругласутачна выконваюць ваеннаслужачыя 1-га радыётэхнічнага цэнтра. Вучэнне дазваляе праверыць на практыцы ўзровень падрыхтоўкі асабовага складу, зладжанасць родаў войск ВПС і СПА, набыць бясцэнны вопыт па ахове і абароне зоны адказнасці, — расказваў намеснік начальніка па ідэалагічнай рабоце 1-га РТЦ Сяргей Цеплякоў.\nТэма вучэння — кіраванне злучэннямі і воінскімі часцямі ваенна-паветраных сіл і войск супрацьпаветранай абароны ў абарончай аперацыі. Падчас яго вайскоўцы цэнтра нарошчваюць і вядуць радыёлакацыйную разведку паветранай прасторы, ахоўваюць Дзяржаўную граніцу, кантралююць авіяцыю, якая лятае ў зоне адказнасці падраздзялення. Каб узмацніць радыёлакацыйнае поле на малых і гранічна малых вышынях, воінская часць вывела рухомую малавышынную радыёлакацыйную групу ў прызначаны раён.


Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з Генадзем Зюганавым | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з Генадзем Зюганавым\nАляксандр Лукашэнка сустрэўся з Генадзем Зюганавым\nБеларусь і Расія з развалам СССР страцілі сістэму, падобнай да якой не было ў свеце. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы са старшынёй фракцыі Камуністычнай партыі Расійскай Федэрацыі ў Дзяржаўнай думе Генадзем Зюганавым, паведаміў карэспандэнт БЕЛТА.\n«Мы страцілі краіну, але самае страшнае, што мы страцілі сістэму, якую стваралі за дзесяцігоддзі і падобнай да якой не было ў свеце, якую трэба было шліфануць, дапрацаваць — і мы былі б зусім іншай дзяржавай нават пры развале Савецкага Саюза, — сказаў Аляксандр Лукашэнка. — І сёння астаткі гэтай сістэмы, якую трэба было б, відаць, захаваць, мы пачынаем дабіваць, асабліва ў эканоміцы, асабліва ў сацыяльна-эканамічным развіцці».\nГенадзь Зюганаў згадзіўся з меркаваннем Прэзідэнта Беларусі адносна распаду СССР. «Мы былі б ужо наперадзе планеты ўсёй. А цяпер дажылі да таго, што нас ледзь не спрабуюць выставіць з Алімпійскіх гульняў», — дадаў лідар КПРФ.\nАляксандр Лукашэнка ўручыў старшыні фракцыі Камуністычнай партыі Расійскай Федэрацыі ў Дзяржаўнай думе Генадзю Зюганаву ордэн Дружбы народаў.\n«Столькі, колькі робіце вы ў Расіі, гэта не для ліслівасці сказана, ніхто не рабіў і не робіць, — звярнуўся Аляксандр Лукашэнка да лідара КПРФ. — Мы ўзнагародзілі вас не да выбараў, а даўно. Проста ў нас не было выпадку, каб я асабіста вам уручыў гэту ўзнагароду».\nПрэзідэнт Беларусі адзначыў, што Камуністычная партыя — самая блізкая да народа. «Я вельмі рады, што кіраўніцтва Расіі нарэшце зразумела, што Кампартыя — гэта партыя не развалу, не процістаяння, не рэвалюцыі і вайны, а што гэта партыя нацэлена на стварэнне», — звярнуў увагу кіраўнік дзяржавы.\nГенадзь Зюганаў удастоены ўзнагароды за значны асабісты ўклад ва ўмацаванне дружалюбных адносін і супрацоўніцтва паміж Беларуссю і Расіяй, станаўленне Саюзнай дзяржавы, развіццё эканамічных, навукова-тэхнічных і культурных сувязяў.\nЗагаловак у газеце: Працаваць на стварэнне разам


Галкіпер «Юнацтва-Мінск» падарыў сваю клюшку заўзятарцы з Маладзечна – RH.by\nГалкіпер «Юнацтва-Мінск» падарыў сваю клюшку заўзятарцы з Маладзечна\nКацярына Плюта – заўзятарка «зуброў», у якой ёсць незвычайнае хобі – калекцыянаванне брамавай клюшак. Апошнюю дзяўчыне падарыў брамнік «Юнацтва» Ігар Брыкун, але наўзамен Кацярына таксама паднесла Ігару прыемны сюрпрыз.\n– Я заўважыла, што паміж нашым форвардам Вячаславам Лісічкін і брамнікам «Юнацтва» Ігарам Брыкун нейкія вельмі цёплыя, сяброўскія ўзаемаадносіны. Я вырашыла адзначыць гэта нейкім чынам – зрабіць абодвум гульцам аднолькавыя сувеніры, на якіх яны «шчаслівыя разам» і ўручыць на адным з матчаў. Ну і вядома ж я не забылася папрасіць аўтограф у Брыкун, – адзначае заўзятарка.\nІгар Брыкун у аўтографе не адмовіў і распісаўся на сваёй клюшцы, якую і ўручыў Кацярыне пасля матчу. Узамен брамнік атрымаў кружку, дзе намаляваны са сваім даўнім сябрам, нападаючым «Дынама-Маладзечна» Вячаславам Лісічкіныму. Сапраўды такі ж сувенір, але з іншым фота, дастаўся і Лісічкіну.\n– На лёдзе мы непрымірымыя супернікі, па-за лёду – сябры. Прыемна, што заўзятары адзначаюць такія моманты, і рэалізуюць свае назіранні падобным чынам. Натуральна я павінен быў аддзячыць дзяўчыну за такі падарунак, тым больш я абяцаў ёй аўтограф на перы сваёй клюшкі, яна казала, што калекцыянуе іх, – сказаў Брыкун.\nПапярэдні артыкулУ лесе на Маладзечаншчыне гуляў воўк (Відэа)\nНаступны артыкулУ расійскую секту, дзе забілі 9-гадовага хлопчыка, збегла яшчэ адна беларуска з дзецьмі


Пра што гаварылі спікеры «Беларусбанка» на форуме «БАНКІТ'2018»\nЮбілейны XV Міжнародны форум па банкаўскіх інфармацыйных тэхналогіях - «БАНКІТ'2018» прайшоў у Мінску з 23 па 25 кастрычніка. На пляцоўцы атэля Marriott форум сабраў больш за 2 000 кіраўнікоў і экспертаў у сферы фінансаў - у тым ліку з «Беларусбанка», IT і кіравання, а таксама зацікаўленых прадстаўнікоў ТОП-менеджменту з Расіі, Грузіі, Узбекістана, Украіны, Венгрыі. Арганізатарамі традыцыйна выступілі Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь, Асацыяцыя беларускіх банкаў і Навукова-тэхналагічная асацыяцыя «Інфапарк».\nНа працягу трох дзён удзельнікі абмяркоўвалі актуальныя сусветныя трэнды і лепшыя практыкі лічбавай трансфармацыі фінансавага бізнесу Беларусі. Мэтай форуму стала садзейнічанне адаптацыі суб'ектаў фінансава-крэдытнай сістэмы да працэсаў і вынікаў лічбавай трансфармацыі на аснове аналізу сучасных трэндаў і пошуку перадавых тэхналогій.\nТэма панэльнай дыскусіі «Open Banking у Беларусі» стала найбольш яркай як для банкаўскай супольнасці, так і для прадстаўнікоў фінтэх-кампаній.\nУ рамках сесіі ўдзельнікі абмяняліся меркаваннямі аб рэалізацыі канцэпцыі Open Banking у чатырох аспектах: рэгуляванне, экасістэма, адкрытыя API, аддаленая ідэнтыфікацыя.\n«Мы вымушаны прыняць Open Banking. Таму што да 2025 года ў нас будзе адзіная прастора з ЕўрАзЭС. Але да гэтага патрэбна добра падрыхтавацца, зразумець, што трэба спажыўцу, магчыма, патэнцыяльнаму. Мы павінны працаваць на павышэнне ўзроўню лаяльнасці. Будзе лепш, калі банкі выпрацуюць далейшую мадэль паводзін, вызначацца кім будуць: пастаўшчыком або ўстановай, якая прадастаўляе поўны цыкл паслуг, або стануць ўсяго толькі інтэрфейсам», - падкрэсліў выканаўчы дырэктар ААТ «ААБ Беларусбанк» Аляксандр ЯГОРАЎ.\n«Мы можам развіваць Open Banking, ПВТ, але пакуль у нас на заводах нізкая прадукцыйнасць працы, а маладыя людзі працуюць на гэтых прадпрыемствах - ім не патрэбны ні нашы IT-тэхналогіі, ні наш адкрыты банкінг. І ў прынцыпе, рэсурсаў, якія яны зарабляюць, не будзе хапаць для таго, каб выкарыстаць тое, пра што мы гаворым сёння. Таму як банкі, як IT, перш за ўсё, мы павінны спрыяць развіццю ўсіх астатніх сегментаў», — рэзюмаваў Аляксандр ЯГОРАЎ.\nТаксама выканаўчы дырэктар «Беларусбанка» выступіў мадэратарам дыскусійнай панэлі «Укараненне змяненняў у банках», а начальнік упраўлення падтрымкі карыстальнікаў Сяргей АНДРЭЕЎ расказаў пра вопыт укаранення ITSM працэсаў у «Беларусбанку», пазначыўшы прадпасылкі, этапы і вынікі ўкаранення сістэмы АСУІТ.\nАргкамітэт форуму «БАНКІТ'2018» лічыць, што меркаванні падчас дыскусій сталі вызначальным фактарам у фарміраванні стратэгіі супрацоўніцтва беларускіх банкаў з прадпрыемствамі і кампаніямі - распрацоўшчыкамі інфармацыйных тэхналогій на бліжэйшыя гады.


„Нешта нас выпрабоўвае”\n„Штосьці нас тэсціруе”, — пад такім загалоўкам я прачытаў цікавую размову з Вольгай Такарчук у „Выбарчай газеце” ад 11-13.04.2020. Вёў з ёю размову Міхал Ногась. У велікодным выпуску газеты лаўрэатка Нобелеўскай прэміі раздумвае, як пандэмія каранавіруса ўплывае на наша жыццё.\n„Нешта нас выпрабоўвае. Я не ведаю, ці гэта фатум, дэман, Прырода, Бог, нешта безасабовае, выпадковасць? Гэта нас правярае на многіх узроўнях”.\nПаводле яе слоў, пандэмія — праверка таго, як мы збудавалі грамадства, як працуе дзяржава і, нарэшце, якімі мы з’яўляемся. Якія падзелы і няроўнасці ў нас. „Адны дзеці сядзяць дома з ноўтбукам на каленях, падключаным да аптычнага валакна і маюць доступ да багатай бібліятэкі бацькоў. У іншых няма нічога, няма разеткі да свету, за выключэннем дзяржаўнага тэлебачання, якое распавядае ім, як ёсць”.\nГэта, вядома, тычыцца і нашага рэгіёна — Падляшша. Як мы пабудавалі нашы „Маленькія Радзімы”? Як у гэты момант дзейнічаюць нашы гмінныя ўправы, медыцынскія цэнтры, цэнтры культуры і школы, да якіх і так было далёка. Цяпер шмат хто шые маскі, як у Гарадку ці Нараўцы. Дапамагаем адзін аднаму.\nЯк працуе тут наша беларуская грамада? Як мы яе пабудавалі? А якая яна побач? У Беларусі за мяжой.\nБеларусь па-ранейшаму застаецца адзінай краінай Еўропы з незакрытымі межамі. Уся Еўропа жартуе над спецыфічнымі метадамі барацьбы прэзідэнта Беларусі з каранавірусам. Вядома, смяюцца (...)


Канвертаваць Бангладэшскія така (BDT) і Джыбуці Франкаў (DJF) : Калькулятар абменнага курсу\nБангладэшскія така (BDT) і Франк Джыбуці (DJF) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Бангладэшскія така і Франк Джыбуці пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 11 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Бангладэшскія така. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Франк Джыбуці валюты па змаўчанні. Націсніце на Джыбуці Франкаў або Бангладэшскія така канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБангладэшскія така гэта валюта, у Бангладэш (BD, BGD). Франк Джыбуці гэта валюта, у Джыбуці (Дыджэй, DJI). Сімвал BDT можа быць запісаная Tk. Сімвал DJF можа быць запісаная DF. Бангладэшскія така дзеліцца на 100 paisa (poisha). Франк Джыбуці дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу Бангладэшскія така Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Франк Джыбуці Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. BDT каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. DJF каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Індывідуальная гонка — Вікіпедыя\nСвятлана Ішмуратава — алімпійская чэмпіёнка 2006 года ў індывідуальнай гонцы\nІндывідуа́льная го́нка — класічны від біятлоннай гонкі на 20 км для мужчын, 15 км для жанчын і юніёраў, 12,5 км для юніёрак і юнакоў, і 10 км для дзяўчат з чатырма агнявымі рубяжамі.\nСпартсмены праходзяць пяць кругоў па 4 км у мужчын, 3 км у жанчын і юніёраў, 2,5 км у юніёрак і юнакоў, і 2 км у дзяўчат. Біятланісты стартуюць з інтэрвалам у 30 секунд. Першая і трэцяя стральба — лежачы, другая і чацвёртая — стоячы. Біятланісты самі выбіраюць сабе месца на стрэльбішча. За кожны промах да агульнага часу біятланіста дадаецца штрафная хвіліна.\nІндывідуальная гонка — найстарэйшы від біятлонных спаборніцтваў. На зімовых Алімпійскіх гульнях індывідуальныя гонкі па біятлоне ўпершыню прайшлі ў 1960 годзе ў мужчын і ў 1992 годзе ў жанчын. Першым алімпійскім чэмпіёнам, якія ўзялі залаты медаль у індывідуальнай гонцы, стаў біятланіст з Швецыі Клас Лестандэр, а першай алімпійскай чэмпіёнкай у гэтым жа выглядзе гонак — выступаўшая за зборную Германіі Анцье Місерскі. Упершыню індывідуальныя гонкі ў рамках чэмпіянату свету былі праведзены ў 1958 і 1984 гадах у мужчын і ў жанчын, адпаведна. Першым чэмпіёнам свету на гэтай дыстанцыі стаў шведскі біятланіст Адольф Віклунд, а першай чэмпіёнкай свету — савецкая біятланістка Венера Чарнышова.\n↑ Да 2001 года індывідуальнай гонкай называліся дзве біятлонныя дысцыпліны — сучасныя спрынт і ўласна сама індывідуальная гонка, аднак пры гэтым заўсёды згадвалася даўжыня яе дыстанцыі. Пад «індывідуальнай гонкай на 20 км» у мужчын ці «індывідуальнай гонкай на 15 км» ў жанчын (да 1989 года — «індывідуальнай гонкай на 10 км», бо да гэтага часу даўжыня яе дыстанцыі ў жанчын складала 10 км) мелася на ўвазе ўласна сама індывідуальная гонка, а пад «індывідуальнай гонкай на 10 км» у мужчын ці «індывідуальнай гонкай на 7,5 км» ў жанчын (да 1989 года — «індывідуальнай гонкай на 5 км», бо да гэтага часу даўжыня яе дыстанцыі ў жанчын складала 5 км) мелася на ўвазе спрынтарская гонка. Часам да гэтага часу індывідуальную гонку называюць проста гонкай на 20 км (у мужчын) або гонкай на 15 км (у жанчын).\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Індывідуальная_гонка&oldid=3104847"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:29, 27 лютага 2018.


17.05.2022 / 08:00\nГенеральны сакратар ААН Антоніу Гутэрыш прапануе змякчыць абмежаванні на экспарт калійных угнаенняў з Беларусі і Расіі. Пра гэта паведамляе газета The Wall Street Journal са спасылкай на крыніцы. Пастаянны прадстаўнік ЗША пры ААН Лінда Томас-Грынфілд пацвердзіла, што перамовы па гэтым пытанні ідуць, піша Zerkalo.io.\nГаворка ідзе аб тым, каб у абмен Расія прапусціла судны са збожжам з украінскіх партоў.\nГазета адзначае, што ў перамовах па гэтым пытанні ўдзельнічае Турцыя, якая магла б прыняць удзел у размініраванні партоў і забеспячэнні марскога трафіку.\nУ выніку заключэнне такой здзелкі магло б змякчыць харчовы крызіс. У ААН асцерагаюцца, што рост цэн на збожжавыя і дэфіцыт харчавання могуць дэстабілізаваць абстаноўку ў бедных краінах, якія залежаць ад украінскага збожжа, і прывесці да канфліктаў.\nААН вядзе перамовы з прадстаўнікамі Расіі і Украіны аб тым, як можна разблакаваць калідоры ў Чорным моры, каб вывезці збожжа з Украіны. Пра гэта заявіла пастаянны прадстаўнік ЗША пры арганізацыі Лінда Томас-Грынфілд на канферэнцыі па забеспячэння глабальнай харчовай бяспекі.\nЯна паведаміла, што 19 мая адбудзецца пасяджэнне Рады Бяспекі ААН пры ўдзеле дзяржсакратара ЗША Энтані Блінкена, дзе будуць абмяркоўвацца пытанні аб папаўненні ўкраінскай сельгаспрадукцыі на сусветным рынку.\nБеларусь з'яўляецца адным з асноўных гульцоў на сусветным рынку калійных угнаенняў. Летась ЕС увёў забарону на пастаўкі і транзіт часткі прадукцыі «Беларуськалія», ЗША ўвялі санкцыі супраць самой кампаніі і БКК — афіцыйнага экспарцёра прадукцыі. Да абмежавальных захадаў далучыліся Канада, Вялікабрытанія.\nУ пачатку гэтага года Літоўская чыгунка спынілі транспарціроўку калійных угнаенняў з Беларусі для паставак у трэція краіны.


#TonyBlair папярэджвае Вялікабрытанію # Праца - Не трапляйце ў "пастку сланоў" - Рэпарцёр ЕС\n#TonyBlair папярэджвае Вялікабрытанію # Праца - не трапляйце ў "пастку сланоў"\nБрытанскі прэм'ер-міністр Барыс Джонсан пракладвае "слановую пастку" для апазіцыйнай Лейбарысцкай партыі, якой яна павінна пазбягаць, папярэдзіў у панядзелак (2 верасня) былы прэм'ер-міністр Тоні Блэр, пішуць Пол Сэндл і Гай Фолканбрыдж з Reuters.\n"Барыс Джонсан ведае, што, калі Brexit без здзелкі здзелкіцца самастойна, гэта можа пацярпець няўдачу, але калі ён змешвае яго з пытаннем Корбіна на агульных выбарах, ён можа дасягнуць поспеху, нягледзячы на тое, што большасць супраць Brexit без здзелкі, таму што некаторыя Вы можаце больш баяцца прэм'ер-міністра Корбіна ", - сказаў Блэр.\nЛідэр лейбарыстаў Джэрэмі Корбін "павінен правесці выбары да таго, як Brexit будзе прыняты рашэнне аб захаванні слана", сказаў ён.\nДжонсан паабяцаў дамовіцца аб Brexit 31 кастрычніка, згодны ён на новую здзелку з Еўрапейскім саюзам ці не.\nДэпутаты апазіцыі - і кантынгент кансерватараў Джонсана з аўторка (3 верасня) - паспрабуюць прыняць заканадаўства на гэтым тыдні, каб спыніць магчымасць дамоўленасцей.\nДжонсан прыгразіў высылкай кансерватыўных дэпутатаў-кансерватараў, калі яны сарвуць яго планы па Brexit, прагаласаваўшы з апазіцыяй, што дазволіць знішчыць ягоную і без таго невялікую большасць і вельмі ўскладніць яго здольнасць кіраваць.\nТады ён мог дамагацца выбараў, каб выйсці з мёртвай кропкі.\nЛідэр Палаты абшчын Джэйкаб Рыс-Могг заявіў, што заканадаўства пра паўстанцкае права будзе разглядацца як пытанне даверу да ўрада.\n"Ураду важна ўсталяваць давер Палаты абшчын, і гэта, па сутнасці, пытанне даверу. Хто павінен кантраляваць заканадаўчы парадак дня, Джэрэмі Корбін ці Барыс Джонсан?", - сказаў Рыз-Могг.\nБлэр сказаў, што "брэксітаўцы" закладваюць пастку, "здаецца, быццам бы падштурхнутыя да выбараў, адначасова актыўна рыхтуючыся да іх".\n"Калі ўрад паспрабуе правесці выбары зараз, лейбарысты павінны прагаласаваць супраць", - сказаў ён.\nВыбары будуць аформлены як выбар паміж тым, як Джонсан забяспечыць Brexit і папулісцкую кансерватыўную праграму, альбо перадасць краіну, яе эканоміку і бяспеку Корбіну і яго невялікай групе прыслужнікаў з левага краю, сказаў Блэр.\nЁн заявіў, што праблема выбараў да прыняцця рашэння па Brexit была "брутальна зразумелай", а рэйтынгі апытанняў Корбіна не паказваюць, што ён можа перамагчы.\nПадобныя тэмы:Барыс ДжонсанeuРэкамендаваныпоўны вобразДжэрэмі КорбінаТоні БлэрUK\nПарламентарыі з Брытанскай Кансерватывіі перасцерагаюць ад блакіроўкі Brexit без здзелак


Ці пяройдзе АМАП на бок народу? — Мікола Дзядок / Mikola Dziadok\n← Алкаголь і кантроль\nСразу два вдохновляющих случая самоорганизации и протеста →\nЦі пяройдзе АМАП на бок народу?\nMay 22nd, 2020 | Палітыка, Бягучыя навіны\nУжо троху стаміўся каментаваць словы (былых) кандыдатаў у прэзідэнты, але вось міма гэтага проста не магу прайсці. Ціханоўскі на першым інтэрвью пасля сутак:\n«Я думаю, калі будуць масавыя пратэсты, то яны (АМАП) пяройдуць на бок народу. Яны мне самі казалі, што 2 тысячы ці 20 тысяч мы разгонім, але калі будзе 100 тысяч — мы пяройдзем на бок людзей».\n«Яны мне самі казалі»…\nПа-першае, гэта не АМАПаўцы вырашаюць, разганяць ці не. Гэта вырашае камандзір атраду. Таму калі вам старшына кажа «мы зробім тое, мы зробім гэтае», можаце адразу смяяцца ў ягоны твар. Ён – пешка якая нічога не вырашае.\nПа -другое. Слухаючы вось гэтыя казкі пра тое што «вось калі вас будзе болей…» я адразу ўзгадаў пратэсты 2006 года. Тады, дарэчы, колькасць затрыманых, па разным дадзеным, пераваліла за 1000 чалавек. Дык вось тады ажно некалькім маім сябрам АМАПаўцы ў аўтобусах падчас вось такіх вось «шчырых» размоваў таксама казалі: «не ну смари как вас мало. И 10 тысяч нет. Вот если бы вас было 100 тысяч — мы бы были с вами!»\nА потым было 19 снежня 2010 года. Што было тады, думаю, нагадваць не трэба.\nПапомніце мае словы: АМАП будзе разганяць і калі на плошчы будзе 100 тысяч і калі іх будзе 200. Іх НІКОЛІ не спыніць колькасць народу якая выйдзе. На гэта ёсць адна простая прычына: іх корміць не Ціханоўскі і не Статкевіч. Іх корміць Лукашэнка. З ягоных рук яны атрымоўваюць сваю 1 000 $ заробку, які яны, неадукаваныя ёлупні без інтэлекту і карысных для грамадства навыкаў, не атрымаюць больш нідзе.\nЗ якога перапугу ім пераходзіць на бок народу? Дзе ў іх хоць крыху зацікаўленасці ў гэтым?\nПрымусіць іх перайсці на бок народу можа толькі адно — арганізаваны сілавы адпор. Толькі ПАСЛЯ такога адпору, калі яны пабачаць, што разгон нясе для іхніх арганізмаў прамую фізічную рызыку, яны могуць адмовіцца разганяць і перайсці на бок пратэстоўцаў. Але ніяк не раней.\nІ калі мы ўзгадаем усе ранейшыя прыклады рэвалюцый, калі сілавікі, ці іх частка, пераходзілі на бок народу (Туніс, Украіна, Лівія), то пабачым, што гэта адбывалася толькі пасля таго як НЕ перайсці стала рэальна небяспечна. Хіба што індывідуальныя выпадкі адмоваў могуць быць (па чутках, былі ў 2017 годзе).\nА разлічваць на іхнюю свядомасць, патрыятызм, пачуццё адзінства і іншае ня варта, гэта глупа і нядальнабачна. Гэта тупыя, злобныя і крайне меркантыльныя людзі, з якіх за гады службы вытравілі ўсё чалавечае. І калі хтосьці лічыць па іншаму то раней ці пазней яго спасцігне горкае расчараванне.


11 люты 2017, 09:23\nПачну сёньняшнюю размову з аднаго з допісаў на гэтую тэму. Наш слухач Арсені Кучко зь Менску піша:\n«Калі зьявілася памежная зона, дык будзе і мяжа, як жа інакш? Асабіста я нічога благога ў гэтым ня бачу. Кожная дзяржава дбае пра ўласныя інтарэсы — эканамічныя, вайсковыя і любыя іншыя. Калі ў нас з Расеяй такія розныя падыходы да мытных правілаў, да ўнутраных коштаў на многія тавары, нават да візавага рэжыму для замежнікаў — дык як тут абысьціся безь мяжы?\nНават дзіўна, што Масква так доўга цярпела адсутнасьць памежнага кантролю ў сябе на заходніх рубяжах — ажно чвэрць стагодзьдзя.\nЛукашэнка падчас сваёй нядаўняй вялікай „размовы“ быў яўна незадаволены тым, што слупы, якія ён некалі выкопваў разам з Чарнамырдзіным, нехта цяпер зноў ставіць. Але большасьці беларусаў, мне здаецца, турбавацца з гэтай нагоды ня варта. Наадварот, у нас павінна стаць спакайней. Усё ж нейкі кардон для некантраляванай міграцыі, для злачынцаў, для наркотыкаў. А ў пэрспэктыве, можа стацца, лягчэй будзе адкрыць краіну на Захад. Зьявіцца мяжа на ўсходзе — дык, можа, зьнікне на захадзе?».\nНу, да зьнікненьня межаў на захадзе Беларусі яшчэ вельмі далёка. Тым больш што і ў самім Эўразьвязе, дзе ад межаў нібыта адмовіліся два дзесяцігодзьдзі таму, цяпер шмат хто вядзе дыскусіі: ці не аднавіць памежны кантроль зноў?\nУвогуле, агульны трэнд, якім ахопленыя цяпер найбольш уплывовыя краіны Захаду, накіраваны зусім не на скасаваньне межаў. Вось і новаабраны прэзыдэнт Злучаных Штатаў Дональд Трамп неўзабаве пасьля ўступленьня на пасаду заявіў, што «дзяржава бязь межаў — гэта не дзяржава» і што ЗША «вяртаюць сабе свае межы».\nШто да рэакцыі Лукашэнкі на зьяўленьне памежнай зоны пад Воршай і Крычавам... Сапраўды, выкопваньне памежных слупоў ён заўсёды лічыў ледзь не галоўным сваім дасягненьнем на пасадзе прэзыдэнта. І ў Расеі працяглы час насамрэч верылі, што такі заўзяты інтэгратар урэшце прывядзе Беларусь да поўнага і канчатковага далучэньня да імпэрыі: дзеля гэтага, уласна, і цярпелі шматлікія махінацыі з кантрабандай і ашуканствам. Цяпер гэтая вера, выглядае, дарэшты скончылася.\nІ пра мяжу з Расеяй, і пра свае вялікія крыўды на Маскву доўга і падрабязна расказваў Аляксандар Лукашэнка падчас сваёй сямігадзіннай размовы з журналістамі і палітолягамі, што адбылася тыдзень таму. Многія нашы слухачы сачылі за трансьляцыяй гэтай імпрэзы. Вось што напісаў пра свае ўражаньні даўні аўтар Свабоды Кастусь Сырэль з Вушачаў (цытую ліст):\n«Гэтым разам Рыгоравіч пераўзышоў самога сябе, і ня толькі рэкорднай працягласьцю. Ягоныя вусны то струменілі мёд з малаком, то вывяргалі Ніягары і Вікторыі абурэньня, то скардзіліся на крыўдзіцеляў, то слалі паветраныя пацалункі захопніцы вежавага крана.\nАсабліва мяне расчуліла і ўзрушыла абурэньне Рыгоравіча на адрас уладальнікаў шыкоўных лімузынаў і спачуваньне спажыўцам вады і скарынак хлеба. Якая экспрэсія, які талент загінуў! Ну навошта Ён пайшоў у Прэзыдэнты? Хай бы зрабіўся акторам! Кожны тэатральны фанат пасьля спэктаклю зь Яго ўдзелам крычаў бы са сьлязьмі на вачах: «Веру! Веру!» і назаўтра бег бы глядзець, як Рыгоравіч, плачучы і пасыпаючы сваю «шавялюру» попелам, раздае бедным свае майбахі і мэрсэдэсы.\nКалі ж глядзець на ўсё гэтае «дзейства» не з тэатральных падмосткаў, а са здымачнай пляцоўкі, то больш за ўсё яно мне нагадала вядомы галівудзкі фільм «Матрыца» з Кіану Рыўзам у галоўнай ролі.\nСьвет Матрыцы — гэта ілюзія, якая існуе толькі ў бясконцым сьне вырачанага чалавецтва. Гэта халодны сьвет незайздроснай будучыні, у якім людзі — усяго толькі батарэйкі ў кампутарных сыстэмах.\nВось і Рыгоравіч пабудаваў нешта падобнае ў сваёй галаве. Пабудаваў сваю Матрыцу, свой пэрсанальны сьвет, у якім Ён, Рыгоравіч, — самы разумны, самы лепшы, самы «круты». Ён, калі праводзіць аналёгію зь фільмам, — Агент, які ўсім кіруе і ўсё «разрульвае». Людзі — толькі батарэйкі, якія можна памяняць, а тыя, што «селі», выкінуць у адмысловы кантэйнэр ці наагул на сьметнік.\nПаважаныя аналітыкі ў апошнім «Трайным удары» задавалі такое пытаньне: чаму гэта Рыгоравіч ня хоча пайсьці бітым шляхам рынкавай эканомікі, чаму ён так неўпапад адказваў на пытаньні спадара Раманчука, быццам не разумеючы, чаго той хоча? Усё вельмі проста: Матрыца Рыгоравіча працуе ў іншай апэрацыйнай сыстэме, адрознай ад апэрацыйнай сыстэмы Раманчука. Раманчук, ці хто іншы, пасылае запыт: «Рынкавая эканоміка. Пошук», а апэрацыйная сыстэма Рыгоравічавай Матрыцы адказвае: «ERROR» — «ПАМЫЛКА». Кажучы простай мовай, Рыгоравіч нічога ня петрыць у гэтай самай рынкавай эканоміцы і таму нічога адказаць ня можа.\nКалі зьявіцца ў Беларусі свой Абраньнік, які «ўзламае» Беларускую Матрыцу — на гэтае пытаньне адказу пакуль няма. Але што ён зьявіцца, гэта пэўна».\nСапраўды, Аляксандар Лукашэнка сваім сьветапоглядам застаўся ў мінулым стагодзьдзі: ён і сам гэта прызнаў у той размове, калі яму задалі такое пытаньне. І нават пагадзіўся, што яго ўжо не пераробіш і што тая мадэль эканомікі і дзяржаўнага ўладкаваньня, якую ён у Беларусі выбудоўваў на працягу мінулых 23 гадоў, застанецца нязьменнай — пакуль ён тут прэзыдэнт.\nІншая справа — наколькі эфэктыўнай аказалася гэтая мадэль. Мяркуючы па тых эканамічных рэаліях, у якіх вымушана сёньня існаваць беларускае грамадзтва, ганарыцца незьмяняльнаму аўтарытарнаму лідэру асабліва няма чым.


31 кастрычнік 2007, 17:26\nАлесь Дашчынскі, Менск Працягваецца візыт у Беларусь прэзыдэнта Міжнароднай фэдэрацыі правоў чалавека Сугайр Бэльхасэн. Яна пажадала сустрэцца з прадстаўнікамі чатырох міністэрстваў — юстыцыі, інфармацыі, замежных і ўнутраных справаў. Як рэагуюць улады на гэты візыт?\nВізыт Сугайр Бэльхасэн пачаўся 28 кастрычніка, аднак пакуль улады не далі згоды на сустрэчы. Прэсавы сакратар МЗС Беларусі Андрэй Папоў сказаў:\n“Мы ведаем пра гэты візыт. Просьба пра сустрэчу ў МЗС сапраўды накіроўвалася на наш адрас. Цяпер гэтая просьба вывучаецца. Ці адбудзецца гэтая сустрэча, будзе залежаць ад працоўнага графіку пэўных супрацоўнікаў і кіраўнікоў міністэрства”.\nПамочнік міністра інфармацыі Віктар Казлоў сказаў:\n“Ну як мы можам рэагаваць на візыт? Ну, прыехала і прыехала, калі ласка. Магчыма, у яе ёсьць нейкія справы й інтарэсы. Наколькі я ведаю, яна падтрымлівае сувязі зь нейкай пакуль яшчэ не зарэгістраванай арганізацыяй. Ну, на здароўе”.\n Сугайр Бэльхасэн сустрэлася з гарадзенскімі актывістамі, 30.10.2007\n Ці могуць візыты міжнародных праваабаронцаў палепшыць права ў Беларусі?, 30.10.2007\n С.Бэльхасэн прыехала падтрымаць грамадзянскую супольнасьць Беларусі, 29.10.2007


Два з дзесяцi музею Купалы ў Вязынцы | Белорусский женский портал VELVET.by\nГлавная / Стиль жизни / Интересное / Два з дзесяцi музею Купалы ў Вязынцы\nОпубликовано: 13.08.2015 16:03:35\nТам, дзе можа натхніцца дарослы беларус, падлетку застаецца толькі пазяхаць.\nСкласці асабісты рэйтынг беларускіх музеяў мы вырашылі выпадкова — аднойчы за сямейнай вячэрай высветлілася, што нашыя дзеці выдатна арыентуюцца ў залях і стэндах музея Гары Потара ў Лондане, і ніколі не былі ў Вязынцы. Непарадак! Нават — ганьба.\nЗасаромеўшыся, мы неадкладна распрацавалі праграму экскурсіяў па беларускіх музеях, а каб нашым падлеткам было болей цікава, вырашылі складаць свой уласны рэйтынг.\nПершай у праграме стала Вязынка — калыска першага беларускага народнага паэта Янкі Купалы знаходзіцца ў пары кіламетраў ад нашага лецішча, можна нават пешшу дайсці.\nДзе: Даехаць да Вязынкі вельмі проста, нават не трэба ўтрачацца на бензін. З Менску-Пасажырскага кожную гадзіну адыходзяць электрацягнікі (накірунак — Маладзечна, таксама падыходзяць электрычкі да Ушы і Аляхновіч).\nЕхаць — 50 хвілін. Кошт чыгуначнага білета складае недзе 5 тысяч рублёў у адзін бок. Са станціі ісці літаральна хвіліну.\nКалі: Музей працуе кожны дзень, акрамя панядзелка і дзяржаўных святаў, з дзесяці да сямнаццаці гадзін.\nУ той самай «хатцы арандатараў», дзе нарадзіўся Янка Луцэвіч, будучы наш Купала, наўпрост на уваходзе заўсёды чакае музейны супрацоўнік.\nКошты білетаў сёлета: 20 тысяч — дарослы, 15 — студэнцкі, 10 — школьны. Гэта калі без экскурсіі. Экскурсія — дадаткова 35 тысяч рублёў.\nУ сенцах, дзе будзеце купляць білеты, можна набыць магніцікі (некаторыя з іх — вельмі годныя, хаця ёсць і зусім-зусім непрыгожыя, вытрыманыя ў нейкім асабістым беллітаўскім стылі), кніжкі, дыскі і розныя драўляна-саламяныя сувенірчыкі.\nУласна кажучы, сам Купала Вязынку на свае вочы амаль не бачыў.\nТут ён нарадзіўся, тут пайшоў, але ж набегацца па вязынскім наваколлі не паспеў — у пошуках лепшай долі бацькі з’ехалі, і болей у Вязынку ніколі не вярталіся.\nНе ездзіў сюды і Іван Дамінікавіч. Так што ўяўляць сабе, як тутэйшыя бярозкі дый сасонкі пераўтвараліся ў паэтычныя радкі, не выйдзе, бо — не пераўтвараліся.\nЗразумела, што аўтэнтычных рэчаў, якія належылі сям’і Купалы, тут амаль няма — толькі аўтографы вершаў, напісаных, зразумела, не тут, ксеракопіі дакументаў аб хрышчэнні ў Радашковіцкім касцёле і нейкія ласіныя рогі ў якасці вешалкі, пераданыя з іншых купалаўскіх музеяў.\nМіж тым усё роўна паглядзець ёсць што: інтэр’ер «хаты арандатара» складаюць сапраўдныя рэчы з тых часоў, калі нарадзіўся малы Янка.\nВялізарныя куфары для вотпраткі і іншых побытавых скарбаў, калыска, рушнікі і саматканыя дываны, агародныя прылады, шынялі і паліто, нават старадаўнія хадункі, ў якіх вучыліся хадзіць тагачасныя немаўляты — усё тут ёсць.\nНа стэндах можна пачытаць гісторыю самой Вязынкі, гісторыю «дома арандатараў».\nРазабрацца ў заблытаных і складаных справах з шляхецтвам Луцэвічаў, зразумець, чаму старадаўні дваранскі род апынуўся ў такіхнезайздрасных матэрыяльных умовах, а таксама ўбачыць адзіны захаваны дзіцячы фотаздымак Янкі Луцэвіча.\nМіж іншым на ім ўжо бачны будучы наш улюбёнец-паэт: вытанчаны, летуценны, прыгожы, пакутлівы.\nДаволі дзіўна выглядае вязынскі помнік Купалу: чамусьці тут, у месцы ягонага дзяцінства, стаіць гранітны дзядзька, пажылы, сумны, ды яшчэ з ордэнам.\nЯкімі пакутамі аплочаны гэты ордэн…\nПасаромеліся б. Але ж менавіта такім сумуе Купала пад бязлітасным жнівеньскім сонцам: чорным, старым, ардэнаносным.\nА я б паставіла тут зусім іншы помнік.\nНяхай бы гэта быў хлапчук — зусім маленькі, яшчэ безумоўна шчаслівы, яшчэ такі упэўнены ў прыгажосці света.\nЦі — малады прыгожы хлопец, рамантычны і закаханы, якраз у тым прыўкрасным узросце, калі так лёгка замест уласнага прозвішча бярэш для сябе на вякі назву цэлага свята.\nНавокал хаты — прыгожа. Так, не вельмі ўладкавана, так, не дорага, старэнькія дарожкі між алей, просценькіяклумбачкі са звычайнымі беларускімі палісадавымі к веткамі, але ж гэта й добра — як кажуць у такіх выпадках падлеткі, «атмасферна».\nВялікія камяні, на якіх можна забамбіць аўтэнтытчную фатасессію.\nКупальскі шэст і каменны гадзіннік, які дакладна паказвае мясцовы час ценем ад шаста.\nТрадыцыйныя беларускія краявіды.\nI праз мост, калі пайсці ўглыб па каменнай дарожцы, вязынскі канал, прыгожыя, аздобленыя чаборам, берагі і прыемная вадзічка.\nМожна купацца і збіраць духмяныя чабаровыя букеты.\nАд музея да канала ісці — сем хвілін павольным крокам.\nКалі мы абмяркоўвалі наш музейны рэйтынг, нашыя падлеткі былі няўмольныя: два з дзесяці.\nГлядзець няма чаго, асабістых рэчаў няма, экспазіцыя састарэлая, інтэр’еры заляў — такія ж, як ува ўсіх беларускіх літаратурных музеях, нічога незвычайнага. На пытанне, што б ім хацелася б убачыць у такім музеі, адказалі: больш гісторыі мястэчка ў сувязі з гісторыяй краіны, больш цікавых гістарычных дакументаў, можа і не датычных Купалы, але ж раскрываючых асаблівасці тых часоў, відэа па тэме, цікавыя звесткі з купалавага жыцця.\nБо рознае «цяжкае жыццё беларускага селяніна» абрыдла яшчэ на ўроках.\nДарослыя былі больш лагоднымі: музей атрымаў пяць з дзесяці ад мяне і дзевяць з дзесяці ад майго мужа, які да культурных уражанняў дадаў кіламетровы заплыў у вязынскіх водах і мех чабора ў падарунак маці.\nНаступным разам з сямейнай экспертызай паедзем у Ракуцёўшчыну — менавіта там Максім Багдановіч напісаў славутую «Вераніку» і правёў адныя з самых шчаслівых дзён у сваім жыцці.\n# Нежность 13.08.2015 13:17:28\nВыдатна! И сама идэя рэйтынгу и яе выкананне! Дзякуй за фота, вельми прыгожа!


У гаспадарках раёна работы па нарыхтоўцы кармоў выходзяць на фінішную прамую. Паводле аператыўных дадзеных упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Гомельскага райвыканкама па стане на 11 чэрвеня, травы скошаны на плошчы 7626 гектараў, што складае 85 працэнтаў ад запланаванага. З іх ужо ўбрана 6895 гектараў.\nПершымі з работай справіліся земляробы ААТ “Сцяг Радзімы”, ААТ “Агракамбінат “Паўднёвы” і ААТ “Камбінат “Усход”. У раёне сёлета запланавана назапасіць 11170 тон сена. З траў першага ўкосу яго нарыхтавана 4896 тон.\nПлан па нарыхтоўцы зялёнай масы на сянаж выкананы толькі на трэць. Пры заданні 67044 тоны яго назапашана 29558 тон. Актыўна сянаж закладваецца не толькі ў траншэі, але і ў палімерную ўпа-коўку. Найбольш яго назапасілі механізатары КСУП “Брылева” — 788 тон. Звыш 500 тон закладзена земляробамі ААТ “Сцяг Радзімы” і ААТ “Агракамбінат “Паўднёвы”.\nТакі важны для жывёлаводаў паказчык, як нарыхтоўка кармавых адзінак на адну ўмоўную галаву буйной рагатай жывёлы, складае па раёну 3,35 цэнтнера. Найбольшых поспехаў для стойлавага ўтрымання пагалоўя грамадскага статка дабіліся аграрыі ААТ “Птушкафабрыка “Расвет”, якія назапасілі 7,03 цэнтнера кармавых адзінак. Па 6,62 і 5,07 цэнтнера адпаведна ёсць у наяўнасці ў ААТ “Гомельская птушкафабрыка” і КСУП “Брылева”.\nДругие материалы в этой категории: « В Новой Гуте после реконструкции открылась автозаправка РУП «Белоруснефть-Гомельоблнефтепродукт»\tСезон летних кафе открыт »


Рэцэпты на Біс — Страница 8 — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nРэцэпты на Біс\n0Июл72018 Автор: Admin1Комментариев нет\nРэцэпты на Біс: пірог «Каралеўскі ласунак»\nРэцэпт ад тэхработніка аддзела занятасці ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама, а па сумяшчальніцтве мамы 5 дзяцей Лідзіі Іванаўны Ахрымук. Для цеста вам спатрэбіцца: —200 г смятаны, —100 г сметанковага масла, —400 г мукі, —2 жаўткі, —1 ч.л. разрыхляльніка, —0,5 шклянкі цукру, —дробка солі. Для начынкі: —3 вялікія яблыкі, —2 бялкі, —3/4 шклянкі цукру, —1 лімон. ПРЫГАТАВАННЕ З пералічаных інгрэдыентаў замясіць цеста, раскатаць і выкласці ў форму, сфарміраваўшы борцікі, апырскаць сокам лімона. На цеста пакласці яблыкі, парэзаныя тонкімі долькамі, зверху нацерці цэдру лімона і заліць бялком, узбітым з цукрам. Выпякаць у духоўцы 30 хвілін пры тэмпературы 180 градусаў. Смачна есці!\n0Июн292018 Автор: Admin1Комментариев нет\nРэцэпты на Біс: шакаладнае пячэнне з тварагом\nРэцэпт ад галоўнага спецыяліста аддзела пенсій і дапамог упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Вольгі Круглей. ІНГРЭДЫЕНТЫ для цеста: яйкі — 1 шт., цукар — 0,5 шклянкі, маргарын — палова пачкі (прыкладна 100 гр), сода, пагашаная воцатам — 1 ч.л., мука — 2 шклянкі, какава — 2 ст.л. для начынкі: тварог — 400 г, цукар — 0,5-1 шклянка, яйкі — 1 шт., масла сметанковае — 100 г, крухмал — 1 ст.л., ванілін. ПРЫГАТАВАННЕ Замясіць цеста, падзяліць на дзве часткі, завярнуць у пакет і пакінуць у маразіль-ніку на 30 мінут. Змяшаць інгрэдыенты для начынкі. Бляху змазаць алеем. Палову цеста нацерці на буйной тарцы, выкласці начынку, другую палову цеста нацерці зверху. Выпякаць 30-40 мінут, пры t 180 град., разразаць у гарачым выглядзе. Смачна есці!\n0Июн222018 Автор: Admin1Комментариев нет\nРэцэпты на Біс: грудкі пікантныя\nРэцэпт ад вакалісткі гурта «Негожин и К.О.» Кацярыны БУРДУК — Атрымліваецца вельмі смачна і сочна, што не характэрна для курыных грудак. ІНГРЭДЫЕНТЫ: курыныя грудкі — 500 г, соевы соус — 100 г, мёд — 1 ст.л., гарчыца — 1 ст.л., лімонны сок — 1,5 ст.л., сметанковае масла (топленае) — 30 г, соль, перац на смак. ПРЫГАТАВАННЕ Курыныя грудкі нарэзаць сярэднімі кавалачкамі, скласці ў кантэйнер з накрыўкай. Змяшаць усе астатнія інгрэдыенты і заліць мяса. Пакінуць на ноч у халадзільніку. Раніцай укачаць у крухмал і абсмажыць з двух бакоў. Смачна есці!\n0Июн152018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпт ад рэнтген-лабаранта Таццяны Шчарбанёвай: — Галоўнае — выпякайце звечара, каб ватрушка пастаяла ноч, тады і тварог схопіцца, і рэзацца будзе роўна. ІНГРЭДЫЕНТЫ: для начынкі: тварог — 500 г, цукар — шклянка, яйкі — 4 шт, ванільны цукар — 1 ч.л., разрыхляльнік — 1 ч.л., цэдра лімона; для цеста: мука — 2 шклянкі, цукар — шклянка, разрыхляльнік — 1 ч.л., соль — палова ч.л., сметанковае масла або маргарын — 150 г. Прыгатаванне Пачнём з начынкі. Тварог змешваем з цукрам, дадаём яйкі, ванільны цукар, разрыхляльнік і нацёртую цэдру паловы лімона. Усё ўзбіваем венчыкам або міксерам. Начынка атрымаецца вадкай, крышачку гусцейшай за кефір. Прыступаем да «цеста». На самай справе, яго ролю выканае пясочная крошка. Змешваем усе інгрэдыенты для цеста, акрамя масла. У сярэдзіну мі\n0Июн82018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: ледзянцы мядовыя\nРэцэпт ад настаўніцы інфарматыкі Наталлі Дубінчук. ІНГРЭДЫЕНТЫ цукар -- 150 г, мёд -- 40 г, вада -- 25 мл. ПРЫГАТАВАННЕ Усё змясціць у коўшык з тоўстым дном. Варыць на сярэднім агні да тэмпературы 150 градусаў (тэмпературу мераем кухонным градуснікам), звычайна гэта займае каля 9 мінут. Зняць з агню сумесь і хутка разліць па формах, уставіць палачкі. Калі вы карыстаецеся сіліконавымі формамі, то іх нават не трэба змазваць, а калі ў вас старая "савецкая" форма для ледзянцоў, то яе трэба змазаць алеем. Дачакацца, пакуль ледзянцы астынуць, выняць з формы. Ласунак для дзяцей гатовы. Смачна есці!\n0Май252018 Автор: KatrinКомментариев нет\n0Май212018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: пірог «Для добрых людзей»\nРэцэпт ад Наталлі Плеска, выхавальніцы дзіцячага садка №9 г.Пружаны. Інгрэдыенты: мука – 3 шклянкі, цукар – 1 шклянка, сода – 1 чайн. лыжка (не гасім), какава – 2 стал. лыжкі, маргарын – 1 пачак, смятана – 2 (можна больш) стал. лыжкі. Цеста дзелім на дзве часткі, лепім з іх два шарыкі і змяшчаем у маразілку. Тым часам робім начынку. Для гэтага спатрэбіцца 1 пачак тварагу (я звычайна бяру «Пружанскі»), 1 шклянка цукру, 2 стал. лыжкі крухмалу, 1 яйка. Прыгатаванне Цеставыя шарыкі (калі ўжо зацвярдзелі) дастаём з маразілкі і націраем на буйной тарцы. Палавінку атрыманай масы цеста змяшчаем у папярэдне змазаную форму, затым раскладваем на яе начынку і накрываем другой палавінкай цеставай масы. Пірог змяшчаем у духоўку і выпякаем пры тэмпературы 200 градусаў. Смачна есці!\n0Май182018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: панкейкі\nМолодёжный клуб, Рэцэпты на Біс\nРэцэпт ад Алесі Супруновіч, мамы трох сыноў. ІНГРЭДЫЕНТЫ кефір — 1 шклянка (стакан), яйка — 1 шт., цукар — 2-3 ст.л., соль — дробка, мука — 1 шклянка, сода — 1/2 ч.л., разрыхляльнік — 1 ч.л., алей — 3 ст.л. ПРЫГАТАВАННЕ Яйка, цукар і соль змяшаць, дадаць падагрэты кефір. Асобна змяшаць муку, разрыхляльнік і соду, прасеяць, дадаць прыгатаваную да гэтага сумесь. Апошнім дадаць у цеста алей. Панкейкі — маленькія блінчыкі — адрозніваюцца далікатнай роўнай скарыначкай, якой не патрэбна засмажанасць. Лепш за ўсё гатаваць панкейкі на сухой патэльні. На разагрэтую патэльню выліць для кожнага асобнага панкейка па 1 сталовай лыжцы цеста, пачакаць, калі з’явяцца бурбалкі. Як толькі гэта здарыцца, перавярнуць панкейк. Важна: не трэба чакаць, калі ўся паверхня блінца пакрыецца бурбалкамі,\n0Май32018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: скумбрыя «пяцімінутка»\nРэцэпт ад Ірыны Суботы, настаўніцы працоўнага навучання СШ №5. Скумбрыя "пяцімінутка" ІНГРЭДЫЕНТЫ скумбрыя -- 2 шт., соль, прыправа для рыбы. ПРЫГАТАВАННЕ Рыбу пачысціць, прамыць, нарэзаць на кавалкі па 2 см. Усё скласці ў ёмістасць для мікрахвалёвай печы пасаліць, дадаць прыправу, можна апырскаць сокам лімона. Ёмістасць закрыць накрыўкай і паставіць у мікрахвалёвую печ на 2-3 мінуты пры магутнасці 600-700 В. Пасля рыбу акуратна перавярнуць і паставіць яшчэ на 2-3 мінуты. Страва гатовая! Яе можна ўжываць як у гарачым выглядзе, так і ў халодным, як самастойную страву, так і з гарнірам. Смачна есці!\n0Апр282018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: хрусткая салата для жаночай кампаніі\nРэцэпт ад Анжэлы Неміровіч, аг. Стараволя. ІНГРЭДЫЕНТЫ курыныя грудкі — 500 г, зялёная салата «Мікс» або пекінская капуста — 300 г, свежы агурок — 2 шт., цыбуля чырвоная — 2 шт., белы хлеб — 6 кавалачкаў, сыр сметанковы —200 г, масла сметанковае — 80 г. Для запраўкі: воцат 9% — 2 ст.л., часнок — 3-4 зубчыкі, алей — 8 ст.л., соевы соус — 2 ст.л., соль, перац. ПРЫГАТАВАННЕ Грудкі зварыць у падсоленай вадзе. Цыбулю замарынаваць (у сумесі 200 г вады і 100 г воцату) або апарыць кіпнем. Белы хлеб нарэзаць кубікамі і абсмажыць на сметанковым масле. Лісце салаты парваць у салатніцу, дадаць нарэзаны саломкай агурок і нарэзаныя кубікамі грудкі. Сыр нацерці на дробнай тарцы, дадаць цыбулю. Усё перамяшаць і паліць духмянай запраўкай, зверху пасыпаць сухарыкамі. Смачна есці!\n0Апр252018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: курыныя рулецікі з грэцкім арэхам і чарнаслівам\nРэцэпт ад аператара ЭВМ Пружанскага хлебазавода Таццяны Слабада. ІНГРЭДЫЕНТЫ курыныя грудкі — 1 шт., грэцкія арэхі — 6-7 шт., чарнасліў — 200 гр, сыр, часнок, маянэз, соль, перац. ПРЫГАТАВАННЕ Грудкі парэзаць на сярэднія кавалкі, злёгку адбіць і крыху пасаліць. Арэхі ачысціць, абсмажыць ці прагрэць у мікрахвалёвай печы, чарнасліў замачыць у халоднай вадзе на 15 мінут. Усё дробна парэзаць, дадаць змельчаны часнок, маянэз, соль, перамяшаць. Выкласці начынку на грудкі, згарнуць рулецікам, змясціць у форму. Зверху пакласці кавалачкі сметанковага масла і зрабіць сетку з маянэзу, засыпаць цёртым сырам. Паставіць у духоўку на 20-30 мінут. Смачна есці!\n0Апр132018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: пірог «Два капітаны»\nРэцэпт ад ахоўніка службы бяспекі СЗАТ «Данон Пружаны» Алены Дымша. ІНГРЭДЫЕНТЫ смятана — 250 гр., маянэз — 250 гр., яйкі — 3 шт., мука — 6 ст.л., па дробцы солі і соды, рыбныя кансервы — 1 банка, сырая бульба — 2-3 шт., цыбуля — 1 шт. ПРЫГАТАВАННЕ З мукі, яек, смятаны і маянэза замясіць цеста. Палову яго выліць у змазаную алеем форму, зверху нацерці на буйной тарцы бульбу, пакласці дробна нарэзаную цыбулю і размятыя кансервы, заліць другой паловай цеста. Выпякаць у духавой шафе 40-45 мінут. Смачна есці!\n0Апр62018 Автор: KatrinКомментариев нет\nРэцэпты на Біс: трус у смятанным соусе\nРэцэпт ад хормайстра народнага вакальнага ансамбля «2+2» Анастасіі Ціхановіч. ІНГРЭДЫЕНТЫ невялікі трус, сала — 150 гр., цыбуля — 1 шт., таматная паста — 3 ст.л., мука — 1,5 ст.л., смятана — 4-5 ст.л., перац, соль, спецыі — на смак. ПРЫГАТАВАННЕ Дробна нарэзанае сала абсмажыць з цыбуляй, дадаць нарэзаныя невялікімі кавалачкамі трусіныя трыбухі і мяса. Абсмажыць усё разам. Перакласці ў качачніцу (утятницу), уліць кіпень, давесці да кіпення. Дадаць таматную пасту, перац, соль, пры жаданні і ягады ядлоўцу, тушыць на невялікім агні. Затым абсмажыць муку, развесці смятанай і ўліць у качачніцу за 5 мінут да поўнай гатоўнасці. Смачна есці!


Кася ВІТУШЭВІЧ, Салідарнасць\nПрадстаўніца Беларусі, якая вядзе свой блог на БЕЛТА, навучаецца на пятым курсе машынабудаўнічага факультэту ў Гомелі. Анастасія кажа, што вучыцца цікава і складана, аднак яна мае намер працягваць навучанне ў магістратуры. У адрозненне ад канкурэнтак, на Радзіме яна атрымала толькі статус другой віцэ-міс у "Міс Беларусь–2010". Хоць досведу ўдзелу на міжнародным узроўні гомельская дзяўчыне не стае, яна яшчэ са школы высоўвае сваю кандыдатуру ў лакальных конкурсах , – пішуць "Гомельские ведомости". Наша суайчынніца лічыць сябе адкрытым чалавекам ды любіць знаеміцца. Яна марыць заснаваць калі-небудзь дабрачынны фонд дапамогі дзецям, хворым на рак крыві.\nХарэограф Яраслава Кур’яча будзе прадстаўляць на конкурсе Украіну. 19-цігадовая прыгажуня кажа пра сябе, што працавітая, добрая ды мэтанакіраваная, а таксама лічыць, што не трэба спыняцца на дасягнутым, – паведамляе афіцыйны сайт конкурсу. 11 верасня яна была абраная міс Украіна–2011. Дзяўчына атрымала карону з рук вядомых у гламурным свеце Ксеніі Сабчак ды Пэрыс Хілтан.\nСтудэнтка факультэту міжнародных адносін Наталля Ганцімурава будзе прадстаўляць Расію. Расійская прыгажуня адзначаецца сваім ростам – 181 см, любіць індзі-рок, абажае мяса, а ў вольны час катаецца на сноўбордзе.\nАмбіцыйная, паводле ўласнага прызнання, Ангеліка Наталія Огрыжэк з Польшчы таксама накіравалася на сусветны конкурс прыгажосці. Студэнтка права са Шчэціна з’яўляецца прыхільніцай здаровага харчавання, захапляецца дэтэктывамі, і раней удзельнічала ў нацыянальных чэмпіянатах па плаванні.\n21-гадовая Іева Гервінскайтэ – прадстаўніца Літвы на гэтым свяце прыгажосці. Дзяўчына сёлета заканчвае вучобу ва ўніверсітэце ды плянуе распачаць прафесійную кар’еру ў галіне права. Іева грае на акардыене, абажае чытаць аўтабіяграфіі і ніколі ні аб чым не шкадуе.\nІ, нарэшце, прадстаўніца Латвіі Аліса Мішковска мае ступень бакалаўра ў галіне спартовага мэнэджмэнту, спажывае толькі здаровую ежу і мае пэўныя поспехі ў коўзанні на ільдзе. Аліса таксама прызналася, што мае здольнасці да працы з дзецьмі.\nУ нядзелю — фінал конкурсу "Міс свет-2011"\nТитул "Мистер Шклов" достанется самому артистичному жителю райцентра Могилевщины


У сёньняшняй перадачы мы атрымаем доступ да некаторых таямніц Беларускай Майстроўні, як той казаў, зь першых вуснаў. Сяржук Сокалаў-Воюш шмат гадоў жыве ў ЗША і на радзіме бывае наездамі. Ягоныя ўспаміны і думкі пра маладзёвы рух, якім ён быў трыццаць гадоў таму, Тацяна Сапач запісала праз скайп. Сяржук прыгадвае, што Майстроўня напрыканцы 1980 году была створаная ў выніку палітычнага рашэньня.

<iframe width="100%" he... Болей »\nТрэшчыны аграгарадка гальшанскага\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. А ў жніўні прайшло ўсебеларускае гісторыка-тэатралізаванае шоў з нагоды 605-х угодкаў з народзінаў князёўны Соф’і Гальшанскай. Якім... Болей »\nКалі б у Беларускай Майстроўні трыццаць гадоў таму было фіксаванае членства, цалкам магчыма, што залічыць сёньня Натальлю Лаўрэцкую ў чальцы гэтага аб’яднаньня мы не змаглі б. Яна ня ўдзельнічала ў сьпеўках і масавых сьвятах, бо меркавала, што ня мае на тое здольнасьцяў. Яна не наведвала лекцыі з гісторыі беларускай культуры, бо лічыла, што атрымлівае гэтыя веды іншымі шляхамі. Яна не тусавалася ў кулюарах, дзе гаварылі пра палітыку, бо... Болей »\nСёння ў перадачы пачуеце: у Менску адзначылі дзесяцігоддзе інтэрнэт-бібліятэкі «Камунікат»; у Лідзе адкрыўся літаратурны музей; а таксама рэцэнзію на зборнік паэзіі Наталлі Кучмель «Імгненні». // Інтэрнэт-бібліятэка Камунікат.орг, якая робіцца высілкамі беларусаў Беласточыны адзначыла сваё 10-годдзе імпрэзай у Менску. Святкаванне адбылося ў галерэі “У кароткае” пры поўнай залі, гасцей чакалі не толькі выступы музыкаў і літаратараў, але ... Болей »\nПершая Папярэдняя [434-469] Наступная Апошняя


Электробусы з Польшчы будуць вазіць нарвежцаў за Палярным кругам - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nЭлектробусы з Польшчы будуць вазіць нарвежцаў за Палярным кругам\nТолькі сёлета завод Volvo Polska атрымаў ад Нарвегіі заказы на 63 электрычныя аўтобусы.\nЗавод Volvo Polska ва Ўроцлаве паставіць 31 электрычны аўтобус з інфраструктурай для зарадкі і абслугоўвання ў горад Будзё ў Нарвегіі. Гэта першыя электробусы, якія будуць працаваць за Палярным кругам.\nПаводле дырэктара па транспарце Volvo Polska Ганны Найшэўскай (Hanna Nojszewska), транспартныя сродкі пачнуць вазіць пасажыраў у нарвежскім горадзе ў ліпені 2021 года.\nПаводле кампаніі Nordlandsbuss, якая займаецца эксплуатацыяй электрычных аўтобусаў, гэта найбуйнейшы праект устойлівага развіцця аўтамабільнага транспарту на поўначы Нарвегіі, які мае вялікае значэнне як для рэгіёна, так і для самога вытворцы электрычных транспартных сродкаў.\nКантракт на набыццё 31 электробусаў таксама з'яўляецца важным крокам у напрамку дасягнення амбіцыйных кліматычных мэтаў Нарвегіі, якая плануе, што да 2025 года ўсе гарадскія аўтобусы ў краіне не будуць выкідваць шкодных рэчываў у атмасферу.\nКампанія падкрэслівае, што перавагі электрычных аўтобусаў таксама адкрываюць новыя магчымасці для будучага горадабудаўніцтва. Бясшумныя, экалагічныя электробусы могуць ездзіць па цэнтрах горада, а прыпынкі можна будаваць там, дзе раней гэта было немагчыма, напрыклад, унутры будынкаў.


07.08.2006 / 20:49\nКастусю Каліноўскаму было столькі ж, колькі й вам, калі ён абдумваў і рыхтаваў нацыянальна-вызвольнае паўстаньне. Ён быў такі самы студэнт, які таксама вучыўся за межамі Беларусі – бо на радзіме, як і цяпер, панаваў жорсткі рэжым. Яму было ўсяго 23, калі ён узначаліў беларускі рух.\nІ ў Беларусі, і ў Польшчы звацца каліноўцамі – гэта гонар. Сымбалічна, што Беларусь і Польшча, Беларусь і Эўропа, Беларусь і дэмакратыя надалі вашай праграме салідарнасьці імя Каліноўскага. Кастусь Каліноўскі і для беларусаў, і для палякаў – змагар «за нашу і вашу свабоду», супраць тыраніі, дзеля нацыянальнага вызваленьня. Менавіта Каліноўскі абвясьціў знакаміты прынцып: «Не народ для ўраду, а ўрад для народу!» Менавіта Каліноўскі – аўтар паролю, што найбольш проста й ёміста фармулюе нацыянальную ідэю – «Люблю Беларусь!» Менавіта імем Каліноўскага назваў беларускі народ цэнтральную менскую плошчу ў сёлетнім саквіку.\nКаліноўцы... Многія з вас упершыню сустрэліся й пазнаёміліся там, на Плошчы.\nЧын Плошчы Каліноўскага стаўся сьведчаньнем мужнасьці й веры беларускай моладзі. Але вы ведаеце: Плошча была ня проста эмацыйным парывам, не адно ўсплёскам пратэсту, а вынікам цьвёрдае волі, вялікага цярпеньня й маральнай трываласьці: згадайце правілы, усталяваныя ў намётавым мястэчку. Жалезная дысцыпліна. Ніякага сьпіртнога й іншага дурману. Ніякага бруду й блуду. Пачарговая варта. І пакуль вакол шалела гэбоўская нечысьць, увесь сьвет бачыў: беларуская моладзь, як і беларуская будучыня – моцная, чыстая, годная. Праграма імя Каліноўскага – гэта працяг Плошчы Каліноўскага. Тыя студэнцкія аўдыторыі, дзе вы вучыцеся, тыя інтэрнацкія пакоі, дзе вы жывяце, тыя вуліцы, па якіх вы ходзіце – усё тая ж Плошча сумленьня й адказнасьці.\nКастусю Каліноўскаму было столькі ж, колькі й вам, калі ён абдумваў і рыхтаваў нацыянальна-вызвольнае паўстаньне. Ён быў такі самы студэнт, які таксама вучыўся за межамі Беларусі – бо на радзіме, як і цяпер, панаваў жорсткі рэжым. Яму было ўсяго 23, калі ён узначаліў беларускі рух. І споўнілася толькі 25, калі яго, выдадзенага здраднікам, забілі акупанты.\nСтудэнт Каліноўскі ахвяраваў сваім асабістым жыцьцём дзеля Радзімы. Студэнт Каліноўскі здолеў арганізаваць шматтысячны супраціў рэгулярнай расейскай арміі й наладзіць закансьпіраванае падпольле пасьля разгрому паўстаньня. Студэнт Каліноўскі заклікаў адрадзіць веру бацькоў, марыў пра перамогу Беларусі пад бел-чырвона-белым сьцягам Хрыста і сьцьвярджаў: «Бог стварыў чалавека, каб ён карыстаў з вольнасьці справядлівай». Мужнасьці, цярпеньня й веры студэнта Каліноўскага сьмяротна баялася імэрыя – і так чакала краіна...\nВашая супольнасьць зараз – гэта фарпост вольнае Беларусі на Захадзе. Усю тысячагадовую гісторыю нам даводзілася ня толькі несьці асьвету, свабоду, дэмакратыю й талеранцыю на дэспатычны, цемрашашльны Усход, але й надаваць ідэалізму, цярплівасьці, веры й хрысьціянскай духовасьці задужа прагматычнаму, тэхналягічнаму Захаду. Вялікія беларускія апосталы гэтай беларускай мсісіі на Захадзе – Тадэвуш Касьцюшка, Адам Міцкевіч, Ігнат Дамейка, Станіслаў Манюшка, Генрых Сянкевіч. Усе гэтыя вялікія беларусы ўжо ў маладосьці мусілі пакінуць Радзіму; большасьць зь іх, як і вы, вучыліся ў Польшчы, і кожнага зь іх ня толькі Беларусь, але й Захад прызналі маральнымі лідэрамі свайго часу. Калі ўсяго некалькі беларускіх студэнтаў у Польшчы ХІХ стагодзьдзя здольныя былі зьдзейсьніць духовыя перавароты ў цэлых краінах – які тады патэнцыял у некалькіх соцень беларускіх студэнтаў у Польшчы ў ІІІ тысячагодзьдзі!..\nБудзьце ж годныя імя Каліноўскага й наймеьня «беларускія студэнты ў Польшчы». За вамі, як авангардам Новае Беларусі, назірае ўвесь сьвет. Вы – будучая эліта, якая ў свой час зьменіць Беларусь, а магчыма, і ўсю Эўропу. Таму сярод вас няма месца хцівасьці, разбэшчанасьці й нацыянальнаму бяспамяцтву.\n«Каму многа дадзена – з таго шмат спытана будзе», кажа Біблія.\nВядома, адразу складана агледзецца й асвоіцца на чужыне, у краіне свабоды, дзе няма цэнзуры, ідэалёгіі й «лініі Сталіна»; і адначасна процьма спакусаў. Але ж вы не паасобку. Як і на Плошчы вы – разам, і ў гэтым вашая сіла.\nТаму галоўная задача, якая стаіць перад вамі зараз – не «пакаштаваць усяго, чаго няма ў Беларусі», не давесьці, што «мы таксама ўмеем весяліцца й гуляць па-славянску». Галоўная ваша задача – самаарганізавацца. Як тады, на плошчы.\nПершае, што для гэтага трэба рабіць – часьцей зьбірацца. Выкарыстоўвайце для гэтага выходныя, даты беларускага календара й прадастаўленыя арганізатарамі ўмовы.\nДругое – дамоўцеся пра супольныя мэты, прынцыпы й правілы вашага жыцьця ў Польшчы. Праграма Каліноўскага – гэта не «шчасьлівы білет на Захад», а пакуль толькі аванс, які дае вам Беларусь і салідарная Эўропа.\nТрэцяе – абярыце Раду адказных за выкананьне дасягнутых вамі дамоўленасьцяў. Арганізуйце дружыну, якая будзе сачыць за парадкам і несьці варту ў інтэрнатах. Стварыце ўласную інфармацыйную й юрыдычную службы, культуровыя й спартовыя інцыятывы, каб у кожнага студэнта-каліноўца была магчымасьць для самарэалізацыі й разьвіцьця. Усталюйце кантакты зь беларускай дыяспарай у Польшчы, з «салідарнасьцёўцамі», зь мясцовымі ўладамі, з тымі, хто дапамагае дэмакратыі ў Беларусі. Беларусь чакае ад вас актыўнасьці й дзеяньня.\nЧацьвертае – трымайцеся беларускасьці! Сёньня мы ня маем права выракацца роднай мовы й культуры. Размаўляйце паміж сабой па-беларуску. Адзначайце памятныя дні ды сьвят. Разам чытайце беларускую незалежную прэсу, слухайце беларускую музыку, глядзіце беларускія фільмы. Памятайце пароль Каліноўскага: «Люблю Беларусь!»\nНарэшце, пятае. Ведайце, што посьпех Чэхіі, Прыбалтыкі, Сэрбіі, Грузіі й самое Польшчы вызначала духовая моц хрысьціянскага абуджэньня. Беларусам нельга надалей заставаца ў цемры камуністычнай дыктатуры й «праваслаўнага атэізму». А той, хто верыць у Бога і любіць Беларусь – як Каліноўскі. Дамейка, Касьцюшка – бярэ на сябе маральны абавязак адпавядаць.\nТрымайцеся гэтак, каб Беларусі не было за вас сорамна.\nНя проста завіцеся «каліноўцамі» – будзьце каліноўцамі!\nЖывеце па-беларуску – бо толькі так ЖЫВЕ БЕЛАРУСЬ!\nПавал Севярынец, в.Малое Сітна


Алег Сянцоў на 139 дзень галадоўкі Фота fsin.su\nУкраінскі рэжысёр Алег Сянцоў, які цяпер у зняволенні ў расейскай турме, спыніў галадоўку. Агулам без ежы Сянцоў пратрымаўся 145 дзён.\nПра рашэнне Алега Сянцова спыніць галадоўку паведаміў намеснік дырэктара Федэральнай службы выканання пакаранняў Валерый Максіменка.\n«Найлепшыя дыетолагі Масквы распрацавалі для яго адмысловую дыету для вываду яго з галадоўкі», – сказаў Максіменка.\nУкраінскі рэжысёр Алег Сянцоў, асуджаны на 20 гадоў турэмнага зняволення паводле абвінавачання ў тэрарызме, абвясціў галадоўку ў сярэдзіне траўня.\n14 траўня 2018 года рэжысёр абвясціў бестэрміновую галадоўку, патрабуючы вызвалення ўсіх украінскіх палітвязняў з расейскіх турмаў – 64 чалавекі. Алег Сянцоў галадаў 145 дзён – гэта беспрэцэдэнтны выпадак у найноўшай гісторыі расейскіх турмаў.\nТэгі: галадоўка, затрыманне, іншадумства, палітычны пераслед, пераслед, Сянцоў, украінскі рэжысёр


"Беларусь значна больш еўрапейская"\nРэдактар часопіса Arche Валер Булгакаў выступіў у Оршы. Пра палітыку, перспектывы Беларусі і выдавецкую справу.\n425 просмотров :: 4 комментария 26.05.2017 19:09\nЧарговая сустрэча, якую ладзіла Таварыства беларускай мовы Оршы, адбылася ў нашым горадзе на вуліцы Камсамольскай. Рэдактар вядомага гістарычнага часопіса Arche Валер Булгакаў пачаў выступ перад аршанцамі, распавядаючы пра бягучы гістарычны момант, пра палітычныя падзеі. Зазначыўшы, што ў Еўропе па-ранейшаму трывалыя пазіцыі ў леваліберальных сілаў, розных сацыялістычных партыяў, тым не менш, узрастае сіла нацыяналістычных рухаў і ім падобных арганізацый, якія стаяць на кансерватыўных пазіцыях.\nАсобна ў выступе Булгакаў спыніўся на Злучаных Штатах Амерыкі. У прыватнасці, вядомы аналітык і выдавец адзначыў, якія сілы стаялі за прэтэндэнтамі на прэзідэнцкую пасаду ў краіне, хто за іх галасаваў і якую прапаганду яны выкарыстоўвалі. Спадар Булгакаў не пагадзіўся з разнастайнымі леваліберальнымі фразамі пра тое, маўляў, Дональд Трамп кіне ЗША ў аўтарытарызм. Пры дзеючай сістэме ў ЗША гэта проста немагчыма. Акрамя таго, не можа заставацца па-за ўвагай і той факт, што Хілары Клінтан патраціла на сваю выбарчую кампанію ў 1,5 разы больш грошай за Трампа, каля 1 мільярда 100 мільёнаў даляраў. Таму казаць пра тое, што Трамп перамог дзякуючы таму, што ён мільярдэр, не выпадае, ён патраціў значна менш і пры гэтым стаў прэзіддэнтам. Прыход Трампа да ўлады - сімвал пэўнага вяртання да кансерватыўных каштоўнасцяў, гэта перамога белага насельніцтва Амерыкі, якое штодня працуе і пры гэтым зарабляе немалыя грошы. Дарэчы, 90-91 % чорнага насельніцтва ЗША галасавала на мінулых выбарах за Абаму, большасць з іх галасавала за дэмакратаў і ў асобе Хілары Клінтан.\nДля беларускіх арганізацый пачалося скарачэнне бюджэтаў на розныя фонды і арганізацыі, сітуацыя не выглядае бязвоблачнай. Але даўно беларускім дзеячам пара зразумець, што ніхто за іх працу не зробіць, а спадзявацца пастаянна на Захад не варта. Там ёсць свае праблемы і пытанні. Так, у Польшчы да ўлады прыйшла партыя "Права і справядлівасць", кансерватыўны блок, у мінулыя гады фінансавая дапамога тэлеканалу "Белсат" складала да 50% усіх грошай, выдадткаваных на МЗС Польшчы. Цяпер жа фінансаванне істотна скарочанае. А параўноўваючы Беларусь з Расеяй, Валер Булгакаў адназначна сказаў, што падзеі 2014 года ва Украіне яскрава далі зразумець беларускім уладам, што пэўныя крокі да Еўропы рабіць неабходна. І безумоўна, Беларусь куды больш еўрапейская краіна за Расею, што б ні казалі пракрамлёўскія прапагандысты.\nЗаключнай часткай выступу Валера Булгакава ў Оршы стала прэзентацыя часопісаў і кніг, якія былі выдадзеныя ў апошні час. У прыватнасці, выдадзены новы раман Сяргея Пясэцкага, новы нумар Arche прысвечаны Аўстрыі і яе літаратуры. Аўстрыйская тэма з'явілася на старонках часопіса нездарма, бо ў Менску нарэшце адкрылася амбасада Аўстрыі. Аршанцам былі прапанаваны для куплі і спецвыпускі пра знакамітыя рады Радзівілаў і Сапегаў, даследванні гаворак Латгаліі і многія іншыя кнігі. Нягледзячы на ўсе ранейшыя праблемы з распаўсюдам выдання, з яго друкаваннем, Arche працягвае існаванне і плануе наступныя выпускі, у кожным з якіх можна адкрыцьь для сябе шмат цікавага. Напрыклад, як у кнізе Алеся Белага "Хронікі Белай Русі", у якой раскрываецца назва "Беларусь" і даказваецца, што гэта імя ніякае не акупацыйнае, нібыта дадзенае нашым землям упершыню захопніцкімі ўладамі Расейскай імперыі, гэта старажытная назва нашага краю.\n16 минут назад Волейболисты "Взлёта" провели первые матчи в Орше за сезон.\n2 часа 34 минут назад В районе Черёмушек работает уже два магазина с одинаковым названием\n5 часов 56 минут назад Традиционно своя ёлочка появилась и у Дома культуры железнодорожников. Как её ставили\n22 часа 6 минут назад В Сенненском районе на пожаре погибли люди


20 жніўня — успамін св. Бэрнарда, абата і доктара Касцёла\nПЕРШАЕ ЧЫТАННЕ Сір 15, 1–6\nНакорміць яго хлебам разважнасці і вадою мудрасці напоіць яго.\nХто баіцца Пана, будзе рабіць дабро,\nа хто трымаецца Закону, здабудзе мудрасць.\nЯк маці, яна выйдзе насустрач яму\nі, як маладая жонка, прыме яго.\nНакорміць яго хлебам разважнасці\nі вадою мудрасці напоіць яго.\nЁн абапрэцца на яе і не сагнецца,\nдаверыцца ёй і не зведае сораму.\nЯна ўзвысіць яго па-над бліжнімі яго\nі на сходзе адкрые яму вусны.\nЁн знойдзе радасць і вянок весялосці\nі атрымае ў спадчыну вечнае імя.\nСПЕЎ ПЕРАД ЕВАНГЕЛЛЕМ Ян 15, 9b. 5b\nЗаставайцеся ў Маёй любові, — кажа Пан, —\nХачу, каб былі са Мною там, дзе Я\nОйча справядлівы, свет Цябе не пазнаў, а Я пазнаў Цябе, і гэтыя пазналі, што Ты паслаў Мяне. Я абвясціў ім Тваё імя і абвяшчаць буду, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, у іх была, а Я ў іх.


Государство продолжит поддерживать инвалидов по зрению — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nГосударство продолжит поддерживать инвалидов по зрению\n23.01.2010 01.04.2011 Автор: admin\nБольш праблем, чым шляхоў іх вырашэння?\nДзяржава будзе ўзмацняць падтрымку людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Гэта адзначыў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 1 снежня ў час наведвання прыватнага ўнітарнага прадпрыемства «Святлопрыбор» Беларускага таварыства інвалідаў па зроку.\nУ краіне рэалізуюцца 10 дзяржаўных праграм, якія закранаюць гэту сферу, у тым ліку па папярэджанні інваліднасці і рэабілітацыі інвалідаў, па безбар’ерным асяроддзі жыццядзейнасці фізічна аслабленых асоб, прэзідэнцкая праграма «Дзеці Беларусі» з падпраграмай «Дзеці-інваліды». Вядзецца актыўная работа па ўкараненні 11 дзяржаўных стандартаў па стварэнні безбар’ернага асяроддзя.\nУсе інваліды, якія пастаянна пражываюць на тэрыторыі краіны, незалежна ад грамадзянства маюць права на дзяржаўнае пенсіённае забеспячэнне. На стварэнне рабочых месц для інвалідаў у гэтым годзе патрачана каля 6,6 млрд.рублёў, а ў 2010 годзе плануецца выдзеліць 8,4 млрд.рублёў.\nБеларускае таварыства інвалідаў па зроку (БелТІЗ) — адно са старэйшых грамадскіх аб’яднанняў краіны, якому ў гэтым годзе споўнілася 85 гадоў. Яно аб’ядноўвае 18,7 тыс. чалавек. Складаецца з 6 абласных, 141 раённай і пярвічнай арганізацый. На гэтай жа сустрэчы Прэзідэнт адзначыў, што інваліды па зроку – самая ўразлівая катэгорыя інвалідаў.\nА днямі прайшоў справаздачны сход Пружанскай раённай арганізацыі ГА “БелТІЗ”, дзе з дакладам выступіў старшыня раённай арганізацыі І.М. Хамета, старшыня абласной арганізацыі М.М. Антоненка, начальнік раённага ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне АУ.Юк, слова бралі і члены таварыства. Размова атрымалася шчырай, але сумнай.\nСёння на ўліку ў раённай арганізацыі “БелТІЗ” 112 чалавек, з іх інвалідаў па зроку І групы – 44 чалавекі, ІІ групы – 41, ІІІ групы – 21 чалавек, інвалідаў да 18 год – 1, па-за групай 5 чалавек – гэта бацькі дзяцей-інвалідаў.\nРашэннем Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў на 2009 год арганізацыі выдзелена 3млн. рублёў, грошы паступілі на рахунак з мясцовага бюджэту. Яшчэ каля 600 тысяч рублёў паступілі ад Брэсцкай арганізацыі “БелТІЗ”, 470 тысяч склалі добраахвотныя ахвяраванні. Вось за гэтыя сродкі і трымаў адказ старшыня Ігар Хамета. Сродкі, выдзеленыя абласным Саветам дэпутатаў былі перададзены “на арганізацыю мерапрыемстваў”. З аднаго боку – выдатна. За іх інваліды па зроку наведалі Жыровіцкі манастыр, рэзідэнцыю Дзеда Мароза ў Белавежскай пушчы, Брэсцкую крэпасць; адсвяткавалі Дзень маці, 85-годдзе ўтварэння таварыства, Дзень пажылых людзей, Дзень інвалідаў. З гэтых жа сродкаў атрымалі падарункі ветэраны Вялікай Айчыннай вайны да Дня Перамогі, жанчыны – да 8 Сакавіка. Святы – гэта цудоўна, але ў таварыства ёсць надзённыя праблемы, вырашэнне якіх, у першую чаргу, патрабуе фінансавых затрат. Вось, напрыклад, таварыству патрабуецца сакратар, старшыня ў сілу сваіх фізічных магчымасцей не можа займацца сакратарскай справай. Але стаўка сакратара ў таварыстве не прадугледжана, а значыць, і не можа аплачвацца. У суседняй Бярозе знайшлі выйсце, у нас пакуль інвалідам па зроку насустрач не пайшлі.\nНе шмат робіцца ў раёне па стварэнні безбар’ернага асяроддзя. Так і няма на пружанскіх святлафорах гукавых сігналаў, не афарбаваны ў прыкметны колер першая і апошняя прыступкі ў адміністрацыйных будынках, няма на іх і гукавых апавяшчальнікаў. Адзінае, што зроблена пасля бясконцых просьб Ігара Хаметы, — работнікі філіяла “Жилищник” афарбавалі прыступкі ў некаторых дамах, дзе жывуць інваліды па зроку.\nАле ёсць і прыемныя навіны, у кастрычніку райвыканкамам выдзелена 2-пакаёвая кватэра інваліду І групы па зроку. Яшчэ два члены таварыства скончылі Гродзенскі медыцынскі каледж і працаўладкаваны па спецыяльнасці тэхнік-масажыст, яшчэ адзін сёлета паступіў у гэтую навучальную ўстанову. У бібліятэцы з’явілася секцыя з аўдыё-літаратурай, на адрас таварыства прыходзіць гукавы інфармацыйны бюлетэнь “Таварыш”. Дарэчы, в банях и саунах Москвы есть свежие веники. Рэгулярна аказваюць дапамогу таварыствы Чырвонага Крыжа, “Чарнобыль і лёсы”, царква ЕХБ. Сёлета перадалі сувеніры сваёй вытворчасці і з аддзялення дзённага знаходжання інвалідаў. Дарэчы, дапамагаюць таварыству многія гаспадаркі і прадпрыемствы раёна.\nЯк адзначае Ігар Хамета, не часта яму атрымліваецца прыняць ўдзел на пасяджэннях райвыканкама, на якіх абмяркоўваюцца праблемы інвалідаў.\nНехта магчыма задасць пытанне, а навошта такое аб’яднанне, у якога столькі праблем? І здаровы, як вядома, адзін у полі не воін. А для многіх членаў таварыства дапамагае набыць агародніну, паліва, менавіта раённая арганізацыя “БелТІЗ” дорыць сваім падапечным святы, менавіта тут можна не толькі аб’яднацца ў горы, але і займець сяброў, атрымаць падтрымку.\nP.S Падчас сустрэчы на прыватным унітарным прадпрыемстве «Святлопрыбор» Беларускага таварыства інвалідаў па зроку нехта паскардзіўся Прэзідэнту, што інвалідаў па зроку і іх суправаджаючых пазбавілі бясплатнага праезду. Аляксандр Рыгоравіч здзівіўся, адразу даў распараджэнне звярнуць увагу на гэтае пытанне.\nПредыдущая записьДетская стоматология: советы специалиста\nСледующая записьВуліцы майго дзяцінства


«Звычайны тэрор». Супрацоўніка Акадэміі навук затрымалі пасля маршу, з міліцыі ён трапіў | Новы Час\nМарш супраць тэрору. Фота Дзмітрыя Дзмітрыева\nАндрэй Я. працуе малодшым навуковым супрацоўнікам у адным з падраздзяленняў Акадэміі навук. 1 лістапада ён вяртаўся дадому па Лагойскім тракце і быў ужо даволі далёка ад месца акцыі, калі зразумеў, што побач з ім едзе «нейкі дзіўны шэры бус». Адтуль на Андрэя, па яго словах, «выскачылі амапаўцы», заштурхалі яго ўнутр.\nТам у Андрэя дагледзелі заплечнік, дзе знайшлі лазерную ўказку і бінокль. Указку, кажа суразмоўца, ён проста насіў з сабой, як і іншыя канцылярскія прылады з працы, а бінокль у ліку іншага выкарыстоўвае, каб назіраць за птушкамі — у яго «шмат кропак скрыжавання з арнітолагамі».\nПасля гэтай знаходкі з Андрэем запісалі ролік, які назаўтра паказалі па дзяржаўным тэлебачанні. Гэтае ж відэа размясцілі і некаторыя праўладныя Telegram-каналы. На кадрах можна ўбачыць, як у Андрэя пытаюцца: «Навошта бінокль?», На што мужчына адказвае: «Птушачак гляджу». Таксама яму задаюць пытанне, хто свяціў супрацоўнікам міліцыі ўказкай ў вочы, і Андрэй кажа: «Не ведаю, дакладна не я».\n— Пасля таго як яны знялі ролік, пачалі патрабаваць, каб я разблакаваў свой тэлефон, — працягвае суразмоўца. — Я адмовіўся, і мяне пачалі збіваць. Білі рукамі, нагамі, пагражалі забіць, павесіць, утапіць. Яшчэ гразіліся, што ў азадак засунуць дубінку, штаны парэзалі.\nТэлефон я не разблакаваў, яны яго зламалі. Пасля гэтага мяне адвезлі ў Савецкае РУУС, адвялі ў нейкі падвал, дзе ўжо стаялі іншыя затрыманыя людзі, склалі вопіс рэчаў. Прычым у пратаколе не было ўжо ні бінокля, ні ўказкі, ні ключоў. Ці то ўсё гэта знікла яшчэ ў бусе, ці то ўжо ў іх. Але большая частка рэчаў потым вярнулася.\nЗатым мяне вывелі ў двор. Я ўжо ў тым склепе сябе няважна адчуваў, а на вуліцы проста стаяў ля сценкі і ў адзін момант пачаў губляць прытомнасць. Хтосьці з затрыманых быў лекарам і адразу вызначыў, што ў мяне страсенне мозгу.\nУ РУУС мне выклікалі хуткую — хуткая мяне там абследавала, а потым адвезла ў 5-ю гарадскую клінічную бальніцу, дзе я і прабыў пяць дзён. Цяпер знаходжуся на бальнічным.\nАндрэй паказаў копіі вынікаў агляду лекарамі, а таксама выпісны эпікрыз, дзе ў графе «дыягназ» прапісана: «ЧМТ лёгкай ступені, страсенне галаўнога мозгу, пералом пярэдняй і верхняй сценак левай ВСП (верхнесківічнай пазухі), удар, гематома мяккіх тканак левай ягадзіцы і сцягна». На фота, знятым у першыя дні ў шпіталі, відаць, што ў яго велізарная гематома амаль на ўсё сцягно, а таксама сінякі вакол вачэй, характэрныя для страсення.\nАндрэй у шпіталі. Фота прадастаўлена героем матэрыяла\nФота прадастаўлена героем матэрыяла\n— Як я сябе цяпер адчуваю? Ужо нармальна, я досыць хутка ўзнаўляюся, — працягвае Андрэй. — Адзінае непрыемнае адчуванне — пераломы ўсё яшчэ трохі адчуваюцца, але, у прынцыпе, нармальна. Нават мае сябры здзівіліся, як на мне ўсё так хутка загаілася. Псіхалагічна — таксама быццам нармальна. Я выжыў, здароўе быццам бы аднаўляецца, і гэта самае галоўнае.\nЁн дадае, што адзінае, пра што думаў у тым мікрааўтобусе, — гэта як выжыць і мінімізаваць шкоду. Апынуўшыся ў бальніцы ў падраным адзенні і са зламаным смартфонам, перш за ўсё Андрэй папрасіў у санітаркі тэлефон і патэлефанаваў сваёй маці — гэта быў адзіны нумар, які ён памятаў. Потым ужо аб тым, што здарылася, даведаўся блізкі сябар, а за ім і калегі.\nНа пытанне, ці звязваліся з ім супрацоўнікі Следчага камітэта, Андрэй адказвае адмовай.\n— Гэтага не было. Як я зразумеў, у тыя пяць дзён, што я ляжаў у лякарні, да мяне яшчэ павінны былі прыйсці са Следчага камітэта, таму што мяне затрымлівалі і даставілі ў бальніцу з міліцыі. Але за гэты час ніхто пра мяне так і не ўспомніў.\nКалі я нядаўна больш-менш аклямаўся, то вырашыў забраць свае рэчы з РУУС. І мне давялося некалькі разоў курсіраваць паміж Якуба Коласа 3 і 9 (адрас РУУС Савецкага раёна Мінска. — Заўвага. TUT.BY), каб яны вызначыліся, хто я такі, за што мяне затрымалі і дзе мае рэчы. Мой заплечнік знайшоўся па чыстай выпадковасці: на ім захавалася бірка з імем. Мабыць, там здарыўся нейкі дакументацыйны бардак.\nТак што пакуль я проста чакаў, што ж будзе далей. Таму што, самі разумееце, амаль усім, каго ў той дзень затрымалі, прышылі крымінальны артыкул. А мне — толькі папярэджанне.\nАндрэй кажа пра дакумент, які прыйшоў на імя яго кіраўніка. У лісце, падпісаным начальнікам ГУУС Мінгарвыканкама Міхаілам Грыбам, гаворыцца, што «01.11.2020 у дачыненні да (тут называецца прозвішча, імя і пасада суразмоўцы. — Заўвага. TUT.BY) складзены 2 пратаколы аб адміністрацыйных правапарушэннях па артыкулах 23.34 і 23.4 Кодэкса Рэспублікі Беларусь аб адміністрацыйных правапарушэннях за ўдзел у несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве.\nУ той сувязі прапануем Вам у рамках кампетэнцыі правесці тлумачальную гутарку з (тут ізноў называецца імя. — Заўвага. TUT.BY) аб недапушчальнасці падобных дзеянняў у далейшым і неабходнасці захавання дзеючага заканадаўства.\nУ ходзе гутаркі неабходна давесці аб'ектыўную інфармацыю, у першую чаргу размяшчаную ў дзяржаўных СМІ, аб дэструктыўных праявах, у тым ліку з боку Telegram-каналаў і іншых мас-медыя, у адносінах да нашай дзяржавы і народа, фэйк-тэхналогіях, якія ўжываюцца пры гэтым, спробах маніпулявання грамадскай думкай і паводзінамі розных груп грамадзян» (копія ліста, як і медыцынскіх дакументаў, ёсць у распараджэнні рэдакцыі).\nПакуль што гэтая гутарка не праводзілася: афіцыйна Андрэй працягвае знаходзіцца на бальнічным.\n— Прычым запісаў пра тое, што такія пратаколы складаліся, у самой міліцыі няма, і яны самі не разумеюць, што да чаго. Ці то выкінулі, ці то проста забыліся скласці. Так што я пакуль чакаю, хіба што да праваабаронцаў звярнуўся. Яны параілі пачакаць, паглядзець, што будзе, таму што таксама з такім раней не сутыкаліся.\nСуразмоўца дадае, што быў прыемна здзіўлены тым, як яго падтрымалі калегі і сябры. Таксама, пакуль Андрэй ляжаў у лякарні, іншыя супрацоўнікі акадэміі захваляваліся, што яго могуць звольніць. Але афіцыйных папер аб звальненні супрацоўніку не паступала. «Так, хадзілі чуткі, але пакуль накшталт усё замялі», — кажа ён.\nАндрэй лічыць, што тое, што адбылося з ім, як і масавыя затрыманні на нядзельных акцыях і наступныя адміністрацыйныя і крымінальныя справы, — гэта «спроба запалохаць як мага больш народу».\n— Так, страшна, калі такое здараецца з табой або тваім блізкім, гэта вельмі цяжка. Але што зрабіць, у такі вось нялёгкі час мы жывем. І ўсе гэтыя выпадкі — звычайны тэрор, — кажа ён.\nмарш супраць тэрору\nЗатрыманы, але не знішчаны: фотарэпартаж з Марша супраць тэрору