Як выбраць добры чай? – RH.by\nЯк выбраць добры чай?\nПаліцы сучасных універсамаў і гіпермаркетаў перапоўненыя разнастайным чаем – звыклы ўсім нам чорны, зялёны, пуэр, улун, травяныя і фруктовыя чаі. Узнікае заканамернае пытанне: а як выбраць добры чай?\nПрадавец кавы і чаю Вольга Немкаловіч расказала нашаму выданню пра чайны асартымент у Маладзечне.\nПапулярны чай сярод маладзечанцаў з травяной сумесі – гэта Кудзін Пілар. Ён вядомы, як горкі чай і мае ізумрудны колер. Гэты чай валодае лекавымі ўласцівасцямі. У ім высокая канцэнтрацыя вітамінаў і мікраэлементаў.\nЧай мае гарачкапаніжальны эфект. Выглядае ён як вялікая іголка. Адну такаю іголку можна заварваць 5-7 разоў на 230-300 мілілітраў.\nЁсць араматызаваныя травяныя сумесі з дзікімі кветкамі і ягадамі.\nСпадарыня Вольга расказала, што існуе і фруктовая сумесь. Яна змяшчае ў сябе кавалачкі яблыка, скурку шыпшыны, чарніцы і чорныя парэчкі, ваніль, гібіскус.\n– Добра купляюць зялёны чай Матэ, бо ён паляпшае памяць. Папулярнасцю карыстаецца чай Ройбас. Ён бывае розны: з ляснымі і паўночнымі ягадамі, кажа прадавец Вольга. – Да таго ж гэты чай рэкамендуецца піць тым людзям, у якіх павышаны ціск, бо ён не змяшчае ў сабе шмат кафеіну.\nЗялёныя чаі маюць вельмі багаты асартымент і цікавыя назвы.\nНапрыклад, “Зялёная малпа” – сумесь зялёнага і белага чаю, лісце яго не скручанае, з маладымі пупышкамі і мядовым прысмакам.\nА зялёны буйналіставы чай з яшчэ адной цікавай назвай – “Зялёная мантыя манаха” – мае водар лета.\nЁсць чай – кітайскі “Зялёны слімак”. Буйныя лісцікі гэтага чаю скручаныя ўручную. Калі заварыць гэты чай, ён будзе зеленавата-аліўкавага колеру.\nІснуе і шмат зялёнага араматызаванага чаю. Напрыклад, “Танцор мары”, з прысмакам персіка, “Апошні самурай” – ванільны, а “Годжы-асаі” – з журавінамі ці малінай.\n– Сярод маладзечанцаў хутка разыходзіцца зялёны чай з прысмакам журавін, бергамота, – кажа спадарыня Вольга.\n– Чай Лапсанг Сушонг падабаецца толькі мужчынам, – кажа спадарыня Вольга. – Гэта падвэнджаны чай, яго лісцікі завяльваюць над вогнішчам. А калі яго заварыць, ён становіцца цёмна-чырвонага колеру. Я некалі бачыла, як жонка не магла нават глядзець та тое, як яе муж набывае такі чай.\nГэты чай адзін з недарагіх. Сто грамаў такога чаю каштуе 30 тысяч рублёў.\nЁсць шмат разнавіднасцяў араматызаванага чорнага чаю.\nХутчэй за ўсё разыходзіцца чай з прысмакам клубніц і ёгурту, а таксама чай – “Чароўны месяц”. Асабліва жанчыны купляюць чай з назвай “Велікодная кветка” – гэта сумесь буйналіставога чаю з кветкамі васількоў, пялёсткаў сланечніку і водарам віна.\nПапулярны чай і “Мексіканскае манга” – чорны, з кавалачкамі манга, кветкамі кактуса і граната.\nГэта сапраўдны кітайскіт чай. У асноўным ён спрасаваны.\n– Напрыклад, вельмі цікавы і экзатычны чай – пуэр мандарын, – кажа спадарыня Вольга. – Гэта кітайскі элітны чай, запрасаваны ў лупіны мандарына. Калі яго заварыць, атрымаецца непразрысты настой з мяккім цытрусавым водарам. Такі чай можна заварваць як асобна, так і з лупінамі мандарына.\nЧай пуэр бывае не толькі спрасаваным, але і рассыпным, да таго ж і араматызаваным.\nПа словах прадаўца Вольгі Немкаловіч, папулярнасцю карыстаюцца чаі з водарам суніц з вяршкамі, манга і маракуі.\n– “Кітайская белая малпа” – адзін з самых распаўсюджаных, белы, лісце і пупышкі для яго сушаць на адкрытым паветры і яны атрымліваюць цікавую выгнутасць, – кажа спадарыня Вольга. – Такі чай каштуе 110 тысяч за 100 грамаў.\nАалонгі – гэта вельмі дарагія чаі. (Аалонг – гэта значыць, чырвоны). Напрыклад, чай Да Хун Пао, што перакладаецца, як вялікі чырвоны халат, – самы дарагі. Гэты чай здымае эмацыйнае напружанне, мае патагонны эфект пры прастудных захворваннях. Яшчэ гэты чай цалкам раскрываецца толькі пры трэцім заварванні.\nДобра карыстаецца папулярнасць чай – Тэ Гуань Інь. У ім вельмі буйныя чайныя лісцікі.\nКітайскія элітныя чаі\nГэтыя чаі таксама ахвотна купляюць маладзечанцы.\n“Вочы фенікса” – зялёны чай з маладога лісця з водарам язміну.\nХай Та (кітайскае надвор’е) – гэта самы дарагі чай. За сто грамаў такога чаю трэба аддаць 150 тысяч. Ён збіраецца ў правінцыі Юньнань, прычым выкарыстоўваюцца толькі пупышкі з адным лісцікам. Калі чай заварыць, ён атрымае бледна-жоўты колер. Заварваецца ён 5 разоў на 600 мілілітраў вады.\nНекаторыя купляюць чай “Лічы чырвоная сліва”.\nВыглядае ў форме шарыка. Унутры яго знаходзіцца кветка чырвонай слівы. Пры заварванні кветка раскрываецца. Гэты чай багаты вітамінам С і фосфарам.\nЯкі піць чай на працягу дня?\nРаніцай лепш за ўсё вас пабудзіць белы чай ці зялёны. Яны нададуць бадзёрасць і тонус, а кафеін, які ў іх утрымліваецца, паскорыць цыркуляцыю крыві, што дазволіць вам хутчэй прачнуцца.\nДнём лепш піць зялёны ці чорны. Зялёны чай вельмі добра зніжае нервовае напружанне, а таксама дапамагае засваенню ежы.\nВечарам піце чорны чай – ён не перашкаджае сну. Увечары можна піць і травяныя сумесі.\nЯны дапамогуць аднавіць і папоўніць запасы арганізма ў неабходных яму рэчывах.\nФота au7.ru, wallpampers.ru і Настассі РОЎДЫ.\nПредыдущая статьяАдгукніцеся тыя, хто пазнае сябе на здымку 1951 года з вілейскай школы №1\nСледующая статьяСёння ў Маладзечне пачаўся трохдзённы конкурс-фестываль "Час жыць"


Вандроўны фэст Уладзіміра Караткевіча. | Vitnews.org\nКультураРэгіён Author:\tadmin - снежань 4, 2019\nПершы вандроўны фэст, прысвечаны 89 гадавіне з дня нараджэння Уладзіміра Караткевіча, прайшоў на Аршаншчыне.\nЁн пачаўся са старажытных Смалянаў, дзе бываў Уладзімір Караткевіч, дзе чэрпаў сюжэты сваіх твораў з аповедаў месцічаў,вандруючы па славутых ва –коліцах мястэчка. Мясцовы краязнаўца Віктар Мяжэвіч правёў экскурсію па Смалянах. Вандроўныя госці наведалі Дамініканскі касцёл, Спаса-Прэабражэ-нскую царкву, замак “Белы Ковель”, пахаванніі сям”і славутага аргпнізатара Таварыства філаматаў “архіпрамяністага” Тамаша Зана.\nЗатым вандроўка працягвалася ў Оршы. Госці набылі сувеніры ў толькі што адчыненай “Цудоўнай краме” уладальніка Ігара Казьмярчака, наведалі музей Уладзіміра Караткевіча. Аршанская літаратарка Паліна Сцепаненкава правяла экскурсію па вуліцы Караткевіча з наведваннем яго бацькоўскай хаты, дзе класік нашай літаратуры пражыў некалькі гадоў.\nЛя помніка У.Караткевічу ў прыдняпроўскім парку былі ўскладзены кветкі, паэтам Антонам Рудаком прачытаны пранікнёны верш пра славутага аршанца.\nДалей фэст працягваўся ў кавярні “Замкавая”, дзе адбылася дыскусія “Бела-русь прачынайся! Я цябе абуджаю” аб ролі пісьменніка ў фармаванні новай ідэнтычнасці беларусаў з удзелам Ірыны Дубянецкай, Алены Анісім, Уладзі-міра Арлова, Паўла Баркоўскага. Працягам дыскусіі сталіся літаратурныя чытанні і музычныя выступы. Прысутных вітала пляменніца У.Караткевіча Але-на Сінькевіч.\nЗапачаткавалася традыцыя ўзнагароджвання лаўрэатаў фэста Караткевіча. Першай лаўрэаткай сталася паэтка з Рагачова Наста Кудасава. Сваімі вершамі, эсэ падзяліліся Уладзімір Арлоў, Андрэй Хадановіч, Наста Кудасава, Марыя Мартысевіч, Таццяна Нядбай, Яўгенія Казлова , Антон Рудак,\nАлесь Макарэвіч.Вакальная частка праграмы была прадстаўлена бардамі Зміцерам Дзядзенка , Аляксеем Жбанавым, салістам гурта “Вурай” Сержуком Доўгушвым.\nУ наступным годзе будзе адзначацца 90-годдзе Уладзіміра Караткевіча і ча –каецца, што фэст пройдзе з яшчэ большым размахам.\nІРЦ “Рша”, Юрый Нагорны.


СТАРШЫНЯ АБСЭ ЗАНЕПАКОЕНЫ ТЫМ, ШТО ПАСАДА КІРАЎНІКА КНГ АБСЭ Ў МЕНСКУ ДАГЭТУЛЬ ВАКАНТНАЯ\nСёлета ў Арганізацыі Бясьпекі й Супрацоўніцтва ў Эўропе старшынюе Партугалія. Дзейны старшыня АБСЭ — партугальскі міністар замежных справаў Жаймэ Жозэ Матуш да Гама — яшчэ летась у кастрычніку заявіў у інтэрвію Радыё Свабода, што будзе ўсяляк падтрымліваць дзейнасьць Кансультацыйна-назіральнае групы АБСЭ ў Менску, якую тады ўзначальваў Ганс-Георг Вік.\nЯк чакалі, пасьля сыходу амбасадара Віка новага кіраўніка КНГ АБСЭ прызначыць міністар замежных справаў Румыніі, якая старшынявала ў АБСЭ летась. Але гэтага не адбылося. Я патэлефанаваў у Лісабон, у міністэрства замежных справаў Партугаліі, і пацікавіўся, ці прызначаны ўжо новы кіраўнік групы АБСЭ ў Беларусі. Вось што адказаў каардынатар партугальскага старшыняваньня ў АБСЭ амбасадар Жааньё Роза Ла.\n(Роза Ла: ) “Яшчэ не. Мы знаходзімся ў працэсе прызначэньня, але, наколькі я разумею, ён яшчэ ня скончыўся. Я не магу паінфармаваць вас пра нешта больш канкрэтнае, таму што гэтае прызначэньне пакуль вырашаецца”.\nАмбасадар Роза Ла не захацеў гаварыць пра перашкоды з боку беларускіх уладаў прызначэньню новага кіраўніка групы АБСЭ ў Менску, але зазначыў:\n(Роза Ла: ) “Мы вельмі шмат займаемся гэтай сытуацыяй і знаходзімся ў кантакце з генэральным сакратаром АБСЭ ў Вене, а таксама зь міністэрствам замежных справаў Нямеччыны ў Бэрліне. Таму мы шмат кантактуем, рыхтуем гэтае прызначэньне. Мой міністар сустрэўся, як вы ведаеце, зь міністрам замежных справаў Беларусі ў часе міністэрскае канфэрэнцыі ў Бухарэсьце, і кантакты працягваюцца, таму мы можам вырашыць гэтую праблему. Дакладней, прызначэньне, а не праблему, — як мага хутчэй”, — сказаў Радыё Свабода каардынатар партугальскага старшыняваньня ў АБСЭ Жааньё Роза Ла.\nАднак ён ясна выказаў заклапочанасьць АБСЭ тым, што пасада кіраўніка ейнае групы ў Менску дагэтуль вакантная:\n(Роза Ла: ) “Мы вельмі занепакоеныя гэтым, і, як я ўжо сказаў, робім усё, што можам, каб прызначэньне адбылося як мага хутчэй”.\nЁн упершыню афіцыйна пацьвердзіў, што кандыдат на пасаду кіраўніка КНГ АБСЭ ў Беларусі толькі адзін — нямецкі амбасадар Эбэргард Хайкен, — і што іншыя кандыдатуры не разглядаюцца.\n(Роза Ла: ) “Не, на гэты час мы маем толькі гэтага кандыдата. Толькі аднаго”, — падкрэсьліў Жааньё Роза Ла. Ён таксама распавёў пра далейшыя пляны афіцыйнага Лісабону як дзейнага старшыні АБСЭ наконт абмеркаваньня сытуацыі ў Беларусі.\n(Роза Ла: ) “Мы будзем мець сустрэчу з “тройкай” АБСЭ ды ўсімі кіраўнікамі палявых місіяў АБСЭ — тут, у Партугаліі, 21–22 студзеня. А 23-га мы прымаем у сябе міністра Іванова”.\nЗ расейскім міністрам замежных справаў Ігарам Івановым, паводле каардынатара партугальскага старшыняваньня ў АБСЭ, таксама будуць абмяркоўваць беларускую сытуацыю. Варта нагадаць, што менавіта Расея адыграла вырашальную ролю ў адкрыцьці Кансультацыйна-назіральнае групы АБСЭ ў Менску чатыры гады таму. Цяпер АБСЭ спадзяецца, што Масква дапаможа прызначыць і новага кіраўніка гэтай групы.


Беларуская бетонамяшалка стала цацкай года ў Польшчы\nЛепшыя цацкі вызначаліся ў 14 намінацыях, бетонамяшалка з наборам муляра кампаніі "Палессе" атрымала безумоўную перамогу ў намінацыі "Цацкі для пясочніцы".\nМІНСК, 29 ліс — Sputnik. Беларуская бетонамяшалка Construct з наборам муляра вытворчасці кампаніі "Палессе" з Кобрына стала "Цацкай года-2016" па версіі польскага сэрвісу Zabawkowicz.\nФото: Facebook О.Бригадной\nСэрвіс у шосты раз вызначаў лепшыя цацкі і забавы для дзяцей у розных намінацыях. Сёлета намінацый было 14: ад лялек і пазлаў да дзіцячых мультымедыяцацак і спартыўнага інвентара.\nЛепшыя вызначаліся ў выніку тэстаў самых апошніх цацак і аксесуараў для дзяцей. У беларускіх крамах бетонамяшалка з наборам муляра, высока ацэненая польскімі экспертамі, каштуе парадку 108 рублёў.\nГульні, Дзеці, Польшча, Беларусь\n11:01 20.09.2020 (абноўлена 15:09 18.09.2020)\nВосень – час хатніх нарыхтовак і многія з гаспадынь у гэты час імкнуцца максімальна захаваць ураджай, перапрацаваўшы яго пры саленні, квашанні, марынаванні, сушцы. Безумоўная каштоўнасць такіх спосабаў нарыхтоўкі ў тым, што прадукты ў іх захоўваюцца працяглы час і заўсёды могуць быць у гаспадыні пад рукой. Зрэшты, як прыемна мець хоць колькі слоічкаў кансерваванай агароніны, рыбы і мяса ў запасе, калі на парозе нечакана з’явяцца госці. Прыгатаваныя па рэцэптах, якія часта перадаюцца ад пакалення ў пакаленне, такія нарыхтоўкі былі прадметам гонару ў беларускай сям’і. Іх падаюць да стала ў якасці гатовай да ўжывання стравы, гарніру і як дадатак да другіх стаў.\n© CC BY 2.0 / F Delventhal / Clagett Farm Share October 26 and 30\nКвашаная капуста галоўкамі


Ровар супраць аўтобуса | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРовар супраць аўтобуса\nГрамадская ініцыятыва “За вела Берасце” працягвае папулярызаваць роварны рух і змагацца за ўдасканаленне адпаведнай інфраструктуры ў горадзе. Гэтым разам прадстаўнікі кампаніі зладзілі эксперымент “Ровар супраць аўтобуса”, дзе ровар выйшаў пераможцам. “Канешне ж да еўрапейскага ўзроўню нам яшчэ далёка, аднак мы працягнем звяртаць увагу грамадства на гэты від транспарта”, – зазначае валанцёрка “За вела Берасце” Алеся Ярошчык:\n– Увогуле існуюць пешаходныя пераходы праз веладарожкі, светлафоры для раварыстаў. У Берасці, на жаль, нічога такога няма. Вельмі шырокія бардзюры, з’ехаць і заехаць на веладарожку вельмі цяжка, і ровары ламаюцца праз гэта.\nУ выніку ж эксперымента, адлегласць па маршруце ровар пераадолеў за 23 хвіліны 35 секунд, а аўтобус за 27 хвілінаў 26 секунд. Траса праходзіла ад Берасцейскага дзяржаўнага ўніверсітэта да Цэнтральнай гарадской бальніцы. «Плюсы карыстання роварам відавочныя», – зазначылі валанцёры «За вела Берасце».


Пенсионерки из села Парадни занимаются скандинавской ходьбой » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nПенсіянеркі з вёскі Парадні займаюцца скандынаўскай хадзьбой\nТрэці год пенсіянеркі з вёскі Парадні Язненскага сельсавета займаюцца скандынаўскай хадзьбой. Пастаянныя спадарожнікі Марыі Андрэеўны ЛАПІЦКАЙ, Антаніны Лявонцьеўны ТАРАРАКА і Людмілы Мікалаеўны ЛАПІЦКАЙ — бадзёры настрой і добрае самаадчуванне. Сустрэлі іх на шляху да здароўя, які праходзіць праз родную вёску ў напрамку да лесу.\nНА гадзінніку 16.00. У Параднях цішыня. На вясковай дарозе адзін пешаход. Гэта старэйшына вёскі Марыя Андрэеўна Лапіцкая ідзе шырокім крокам, па чарзе выстаўляючы наперад палкі для скандынаўскай хадзьбы.\n— Добры вечар! Вас падвезці? — жартам пытаюся ў жанчыны.\n— Дзякуй, не трэба! Іду за здароўем, — смяецца ў адказ. — А дзе Вашы палкі? Трэба было хоць лыжныя з сабой узяць. Прагуляліся б з намі.\nДалей ідзём разам. Марыя Андрэеўна скандынаўскай хадзьбой, а я наўздагон хуткім крокам. Насустрач выходзіць Людміла Мікалаеўна Лапіцкая. Таксама са спецыяльным інвентаром для прагулкі. Гэта па яе ініцыятыве ў сябровак-аднасяльчанак з’явілася новае захапленне.\n— Раней мы таксама разам гулялі па вёсцы, але без дадатковай нагрузкі, — расказвае Людміла Мікалаеўна. — Пра скандынаўскую хадзьбу мне расказала сястра з Полацка. Бачыла, як па гарадскіх вуліцах людзі з палкамі ходзяць. Вырашылі паспрабаваць у вёсцы. І вось ужо трэці год з позняй восені да вясенніх работ на агаро- дзе з задавальненнем займаемся.\nНа ўскрайку вёскі да энтузіястак далучаецца Антаніна Лявонцьеўна Тарарака. Каманда ў зборы.\nПРЫГАДВАЮЦЬ, калі толькі пачыналі хадзіць па-скандынаўску, аднавяскоўцы праводзілі іх здзіўленымі позіркамі. Дзеці і ўнукі падтрымалі, нават інвентар падарылі. Цяпер тры пенсіянеркі з палкамі на вясковай дарозе — з’ява звычайная. Ходзяць штодня. Дома застаюцца толькі ў завіруху ці моцны мароз.\n— Заняткі скандынаўскай хадзьбой не толькі ўмацоўваюць здароўе, пазбаўляюць ад бяссонніцы, але і дысцыплінуюць. З хатнімі клопатамі трэба паспець справіцца да чатырох гадзін вечара, — заўважае Марыя Андрэеўна.\nЦі то з-за назвы, ці то з-за палак, што нагадваюць лыжныя, многія лічаць, што скандынаўская хадзьба — занятак для халоднай пары года. На самой справе — усесезонны. Толькі летам у сяльчанак шмат спраў на агародах, у садах і кветніках. Таму ў здаровы шлях выпраўляюцца, калі сельгасработы завершаны.\nДА лесу два кіламетры. Там будзе прывал на палянцы хвілін на дваццаць. Палюбуюцца ўсыпанымі снегам елкамі, абмяркуюць навіны і падзеі, пра якія прачыталі ў газетах ці ўбачылі па тэлевізары, падзеляцца рэцэптамі страў, што гатавалі на абед. Адпачыўшы, скіруюцца дадому. Тым жа шпаркім крокам, актыўна працуючы рукамі.\nДаўжыня палак для скандынаўскай хадзьбы вылічваецца індывідуальна. Рост чалавека ў сантыметрах трэба памножыць на 0,68 і акругліць да бліжэйшай лічбы, якая дзеліцца на пяць.\nНапрыклад, для росту 180 см. 180х0,68 = 122,4. Вынік — 120 см. Гэта і ёсць патрэбная даўжыня палак.\nСкандынаўскую хадзьбу яшчэ называюць паўночнай, нардычнай ці фінскай. Гэты від аздараўленчай фізічнай культуры запатэнтаваў у 1997 годзе фін Марк Кантон пад назвай арыгінальная скандынаўская хадзьба. Сама ідэя належыць фінскім спартсменам-лыжнікам. Летам яны хадзілі з палкамі, а зімой паспяхова выступалі на спаборніцтвах.\nТакая фізкультура хутка распаўсюдзілася па розных краінах свету. Асабліва папулярная ў Германіі, дзе нават стварылі спецыяльныя трасы для скандынаўскай хадзьбы. У Фінляндыі гэтым відам спорту займаецца пятая частка насельніцтва краіны.\nАздараўленчы эфект скандынаўскай хадзьбы пацвярджаюць медыцынскія даследаванні. Падчас руху з палкамі нагрузку атрымліваюць 90% усіх мышц, пры звычайнай хадзьбе — толькі 70%. Рэгулярныя заняткі зніжаюць узровень халестэрыну ў крыві, паляпшаюць работу кішэчніка, нармалізуюць абмен рэчываў. Хутчэй выводзяцца таксіны, што спрыяе амаладжэнню арганізма.\nСкандынаўская хадзьба падыходзіць людзям любога ўзросту і ўзроўню фізічнай падрыхтоўкі. Не рэкамендуецца пры цяжкіх формах сардэчнай недастатковасці, дыябету і трамбафлебіту, абвастрэннях хранічных захворванняў, прастудзе ці вострых інфекцыях, запаленнях органаў малога таза, траўмах плечавога сустава і канечнасцей, скаліёзе.\n» Скандинавская ходьба как разновидность лечебной гимнастики\n» Навредил собака\n» Ответы на "Очумелые вопросы"\nИменины 20 сентября 2021


экалогія Пліта | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nМы з'яўляемся доследнай Taiwan экалогія Пліта вытворца, пастаўшчык і экспарцёр з завода. Наша прадукцыя пастаўляецца і экспартуецца па ўсім свеце належаць на наш прадукты і добры вопыт. Мы свае сілы на распрацоўку прадукты, каб задаволіць патрабаванням нашых кліентаў, пачынаючы ад малога прадпрыемства да вытворчых адзінак. Пакупнікоў, агентаў і паслугі OEM / ODM з'яўляюцца сардэчна вітаю.\nмадэль - 2-31 U-P18\nпамеры: Ø20 х 2.5 см\nЧаму выбіраюць наш кукурузны крухмал посуду?\nВы ўсё яшчэ турбавацца аб сейфе посуду,здароўе членаў сям'і?\nСпрабуючы знайсці спецыяльныя сталовыя прыборы, такія як пласціны/чары, якія выраблены з натуральнага матэрыялу, не таксічныя.\nПаколькі посуд на рынку ў асноўным з пластыка.Яны BPA бясплатна, але ўтрымліваюць іншыя хімічныя рэчывы, якія павялічваюць рызыка паглынання пры прыёме ежы.\nАднак наша майцена посуд можа пазбегнуць гэтай.\nМы выбіраем высокую-якасць кукурузнага крухмалу,а затым прыняць адзін-крок стэрэатыпы рамяству, каб атрымаць арыгінал,нарэшце, мы атрымаем усе з іх выяўлены.Так што вам не трэба турбавацца аб шкодных матэрыялах.\nНаша майцена посуд прызначана для мінімізацыі вашай сям'і’s ўздзеянне патэнцыйна шкодных таксінаў, знойдзеных у пластмаса, а таксама дапамагае захаваць навакольнае асяроддзе для вашага будучага здароўя за кошт зніжэння выкідаў вуглякіслага газу.\nЗроблена ў асноўным з кукурузнага крухмалу,наша посуд біяраскладальнага.\nэкалогія Пліта вытворца і экалогія Пліта Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 23,926 пакупнікоў ва ўсім свеце besttablewaresets.com


Больш за 50 тысяч абследаваных дзяцей. Праект «Я бачу!» падвёў вынікі | zviazda.by\nХатняя старонка » Здароўе » Больш за 50 тысяч абследаваных дзяцей. Праект «Я бачу!» падвёў вынікі\nБольш за 50 тысяч абследаваных дзяцей. Праект «Я бачу!» падвёў вынікі\nМаштабны дабрачынны праект «Я бачу!», падчас якога афтальмолагі агледзелі больш за 50 тысяч сельскіх школьнікаў, завершаны. За чатыры гады 35 урачоў пабывалі ў 693 школах чатырох абласцей — Магілёўскай, Гомельскай, Брэсцкай і Віцебскай. На агляды, між іншым, спатрэбілася 730 дзён, Для гэтага за час праекту медыкі праехалі сумарна амаль 140 тысяч кіламетраў. Па падліках арганізатараў, у ініцыятыву ўкладзена 600 тысяч рублёў.\nНагадаем, што праект «Я бачу!» стартаваў у 2016 годзе.\n— Яго ідэя нарадзілася ў Беларускім дзіцячым фондзе. Яшчэ ў 2010-м, а потым у 2013 годзе мы рэалізавалі пілотную ініцыятыву: сумесна з амерыканскімі ўрачамі-валанцёрамі праверылі зрок у 600 дзяцей і дарослых у Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Вынікі нас уразілі, і мы вырашылі арганізаваць больш маштабны праект, — узгадвае старшыня Беларускага дзіцячага фонду Аляксандр Трухан.\nІм і стаў праект «Я бачу!». За чатыры гады афтальмолагі абследавалі зрок у 51 474 дзяцей. У выніку ў 32,3 % школьнікаў (больш за 16 тысяч) выяўлены розныя паталогіі, прычым у 51,8 % (8,6 тысячы) з гэтага ліку парушэнні зроку былі дыягнаставаны ўпершыню. Больш за 5,8 тысячы дзяцей мела патрэбу ў акулярнай карэкцыі, 330 школьнікаў адпраўлена на хірургічнае і кансерватыўнае лячэнне, 367 дзяцей атрымалі накіраванні на дадатковае абследаванне.\n— На жаль, рэаліі такія, што дзеці хварэюць. І бацькі часам не звяртаюць увагу на тое, што дзіця жмурыцца ці дрэнна бачыць. Вельмі часта, каб супакоіць малога, маці дае яму тэлефон ці іншы гаджэт. Тым часам нясталае дзіцячае вока вельмі адчувальнае. Дарэчы, за апошнія восем гадоў мы не назіраем істотнага падзення зроку ў школьнікаў. А вось якраз у дашкольнікаў ён апошнім часам прыкметна пагаршаецца, — падкрэслівае галоўны спецыяліст аддзела дапамогі маці і дзецям Міністэрства аховы здароўя Таццяна Бурдзь. — Падчас праекту мы ставілі мэту акцэнтаваць на гэтых праблемах увагу бацькоў і настаўнікаў, данесці інфармацыю, што зрок трэба берагчы.\nСапраўды, акрамя аказання кваліфікаванай медыцынскай дапамогі, важным складнікам праекта стала прафілактыка захворванняў органаў зроку. Інтэрактыўныя білборды, кулінарны майстар-клас, сацыяльныя відэаролікі ў падтрымку праекта вучылі дзяцей і дарослых клапаціцца пра зрок. Летась дыялог з білбордаў перамясціўся на старонкі коміксаў. Гісторыя ў малюнках на беларускай мове аб прыгодах школьніцы Алесі і яе сяброў у забаўляльнай форме нагадвае пра тое, як важна берагчы зрок і як карысна бывае насіць акуляры, калі ў гэтым ёсць неабходнасць. Экзэмпляры зборніку коміксаў з'явяцца ў школьных бібліятэках па ўсёй краіне.\nЯшчэ адным карысным вынікам праекта «Я бачу!» стала перададзенае медустановам дыягнастычнае абсталяванне. Яно выкарыстоўвалася падчас абследавання дзяцей, а пасля было перададзена базавым клінікам, якія ўдзельнічалі ў праекце. Гэта Магілёўская абласная дзіцячая бальніца, Віцебскі абласны дзіцячы клінічны цэнтр, Полацкая цэнтральная гарадская бальніца, Гомельская цэнтральная гарадская дзіцячая клінічная паліклініка, Мазырская цэнтральная гарадская паліклініка.\n— Усе даныя, атрыманыя падчас аглядаў, мы перадалі ў Міністэрства аховы здароўя, дзе яны будуць прааналізаваны. І магчыма, нават паслужаць падставай для перагляду пэўных санітарна-эпідэмічных нормаў і правілаў для школ, — адзначыў Аляксандр Трухан.\nІніцыятарам праекта стаў Беларускі дзіцячы фонд, да якога далучылася кампанія А1. Падтрымалі яго Міністэрства аховы здароўя, Магілёўскі, Гомельскі, Брэсцкі і Віцебскі аблвыканкамы.\n1860 Іна Карабан, начальнік аддзела гігіены, эпідэміялогіі і прафілактыкі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь


Ганна-Марыя каледж Прапаноўваючы вельмі персаналізаванай вопыт навучання\nГанна-Марыя каледж з'яўляецца прыватнай, сумеснае навучальная ўстанова заснавана ў 1946 годзе сясцёр святой Ганны. З гадавым залічэння 1500 студэнтаў, каледж ганарыцца на прадастаўленні значэння на аснове сэрвіс-арыентаванай гуманітарную адукацыю. КУА вырасла да прапануюць разнастайныя студэнтаў спецыяльнасцяў, а таксама шмат выпускнікоў і сертыфіката праграмы, як на зямлі і-анлайн. Невялікі каэфіцыент студэнт-факультэт дазваляе вельмі персаналізаванай вопыт навучання, у той час як сціплы клас і кампус памер дазваляе для аптымальнага ўдзелу студэнтаў. Каледж прапануе 13 Аддзел III NCAA спартыўных праграм для мужчын і жанчын. Кампус АМС зручна размешчаны ў некалькіх хвілінах хады ад Вустер, Масачусэтс на 192 акрах ў Пэкстан.\nСтудэнты Ганна-Марыя каледж атрымаць прафесійна-арыентаванай, гуманітарнае адукацыю ў адпаведнасці з каталіцкай ідэнтычнасці і каштоўнасцяў каледжа.\nГанна-Марыя каледж: Наша місія\nГанна-Марыя каледж, Каталіцкі ВНУ, прызнае сваё абавязацельства служыць яго неадкладнага супольнасць, Садружнасць Масачусеца, нацыі і свету шляхам прадастаўлення адукацыі, захаванне навучання, і спонсарства даследаванняў.\nСыходзячы сваімі каранямі ў традыцыі рымска-каталіцкай вышэйшай адукацыі, AННА Марыя каледж падтрымліваецца і кіруецца ў адпаведнасці са значэннямі ў яўрэя-хрысціянскай традыцыі і ў адпаведнасці з ідэаламі яго заснавальніц, сясцёр святой Ганны. Гэтыя ідэалы, якія адлюстроўваюць развіццё агульнага чалавечага істоты, а таксама ўключаюць у сябе пашырэнне доступу да якаснага адукацыі, адукацыйных інавацый і павагі да практычных навыкам.\nУ прыватнасці, Ганна-Марыя каледж бачыць сваю місію ў тым, што ў галіне стымулявання ў сваіх студэнтаў інтэлектуальнай ўцягнутасці, падрыхтоўка кар'ера, сацыяльная дасведчанасць, прыхільнасць да справядлівасці і свету, рэлігійнай і маральнай адчувальнасці, і ладу жыцця здольныя вытрымаць гэтыя ў балансе.\nМайстар дзелавога бізнес adminsitration\nАнлайн і ва ўніверсітэце (змяшанае) Дзённае навучанне Злучаныя Штаты Амерыкі Worcester\nМайстар дзелавога адміністравання (MBA) Праграма прызначана для падрыхтоўкі асоб для прафесійнай кар'еры ў кіраванні і забяспечыць адукацыйны ўзбагачэння для вопытных прафесіяналаў, якім больш шырокі кіраванне [+]\nМайстар дзелавога адміністравання (MBA) Праграма прызначана для падрыхтоўкі асоб для прафесійнай кар'еры ў кіраванні і забяспечыць адукацыйны ўзбагачэння для вопытных прафесіяналаў, якія шукаюць больш шырокую перспектыву кіравання. Прасунуты сертыфікат ў бізнэсе (АСВ) таксама даступныя, а таксама сертыфікат ў Грант лісты. Факультэт складаецца ў асноўным з прафесіяналаў-практыкаў, чые акадэмічныя уліковыя дадзеныя ўзмацняецца па ўзроўні іх асабістых дасягненняў. Іх вопыт дае студэнту каштоўны балансу паміж тэорыяй і прымянення.... [-]


14 сьнежань 2015, 17:25\nТацяна Мунцян у Бібліятэцы ўкраінскай літаратуры ў Маскве\nСупрацоўніцу Бібліятэкі ўкраінскай літаратуры ў Маскве Тацяну Мунцян, у якой сёньня праходзіў ператрус, даставілі ў галоўнае ўпраўленьне Сьледчага камітэту Расеі. Пра гэта паведамляе УНІАН. Раней іншая супрацоўніца бібліятэкі, Ганна Паўлюкова, заяўляла, што ні сваякі, ні адвакаты Мунцян ня могуць яе знайсьці. Яна адзначыла, што хатні тэлефон яе калегі не адказвае, а яе мабільны адключаны.\nРаней у панядзелак у трох супрацоўнікаў Бібліятэкі ўкраінскай літаратуры ў Маскве прайшоў ператрус. Пра гэта паведаміў адвакат Іван Паўлаў. Абодва супрацоўнікі праходзяць сьведкамі па справе дырэктара бібліятэкі Натальлі Шарынай, якая абвінавачваецца ў датычнасьці да распаўсюджваньня экстрэмісцкай літаратуры. Як удакладніў адвакат, адна з супрацоўніц — дачка Шарынай.\nНатальля Шарына была затрыманая пасьля таго, як 28 кастрычніка ў бібліятэцы прайшоў ператрус, падчас якога сьледчыя нібыта канфіскавалі экстрэмісцкую літаратуру. Яна застаецца пад хатнім арыштам. У лістападзе праваабарончы цэнтар «Мэмарыял» прызнаў Шарыну палітвязьнем.\nУ супрацоўнікаў Бібліятэкі ўкраінскай літаратуры ў Маскве прайшлі ператрусы


Да Кастуся Жукоўскага 21 жніўня прыйдуць судовыя выканаўцы, каб апісаць яго маёмасць. Гомельскаму журналісту пагражае канфіскацыя маёмасці праз нявыплачаныя штрафы, якія ён атрымаў за супрацу з «Белсатам».\n«У мяне вісяць два штрафы па арт. 22.9 КаАП (там каля тысячы рублёў), а на сёння ў мяне фізічна няма грошаў. Я пазваніў судоваму выканаўца і патлумачыў, як ёсць. У панядзелак прыйдуць апісваць маёмасць», – распавёў журналіст «Белсату».\nТаксама Кастуся Жукоўскага выклікаюць на 17 жніўня ў лідскую міліцыю для складання пратаколу па ч.2 арт. 22.9 КаАП за сюжэт пра нізкія заробкі ў Лідзе. Акрамя таго, на 23 жніўня журналіст атрымаў позву ў суд Лоеўскага раёну на тым жа артыкуле 22.9 КаАП.\nГомельскі журналіст стаўся абсалютным рэкардсменам па колькасці штрафаў за працу без акрэдытацыі. Толькі за апошнія тры гады яго штрафавалі 17 разоў на агульную суму, паводле сённяшняга курсу, больш за $ 6 тыс.\nТэгі: акрэдытацыя, белсатаўцы, Кастусь Жукоўскі, пераслед журналістаў, ціск на журналістаў, штрафы


Будзьма беларусамі! » Агонія кінаіндустрыі. Як удзел Беларусі ў вайне знішчае айчыннае кінамастацтва і культуру кінапрагляду\n12.03.2022 | Грамадства Кіно\nАгонія кінаіндустрыі. Як удзел Беларусі ў вайне знішчае айчыннае кінамастацтва і культуру кінапрагляду\nТрохі дзіўна пасля двух тыдняў ад пачатку вайны разважаць пра знішчэнне культурна-забаўляльнай сферы жыцця краіны, калі грамадства ўжо і так стаіць на парозе небывалай эканамічнай крызы. А хутка, і гэта цалкам імаверны сцэнар, пачнецца і непазбежная гуманітарная катастрофа, якая можа апынуцца нават больш катастрафічнай, чым малявалі нам у казках пра ліхія 90-я прапагандысты. І гэта той кошт, які беларускае грамадства вымушана заплаціць за падтрымку нашай уладай агрэсара.\nТаму лепшага моманту, каб растлумачыць, з якімі праблемамі сутыкнулася беларуская кінасупольнасць у самым шырокім сэнсе гэтага слова, проста не знайсці.\nПачну з самага галоўнага — кінатэатраў, якія пакуль яшчэ з’яўляюцца падмуркам кінабізнесу ў класічным яго разуменні. Менавіта яны дазваляюць звычайным гледачам танна бавіць вольны час, а іх уладальнікам і дыстрыб’ютарскім кампаніям зарабляць на гэтым грошы. Ёсць у іх і камунікацыйная місія — для беларускіх рэжысёраў яны застаюцца фактычна апошняй пляцоўкай, дзе можна жыўцом паразмаўляць са сваёй аўдыторыяй. Дык вось хутка гэта магчымасць можа цалкам знікнуць.\nСправа ў тым, што найвялікшыя галівудскія студыі-мэйджары — Warner Bros., Disney, Universal Pictures, Sony Pictures — ужо сышлі з расійскага рынку, адмовіўшыся ад сваіх бізнес-планаў ва ўмовах вайны. А менавіта яны валодаюць аўтарскімі правамі на найвялікшыя блакбастары, тыпу кінасусвету Marvel и коміксаў DC Comics. Гучныя словы не разыходзяцца з рэальнымі справамі — першай «ахвярай» санкцый стаў нядаўні кінакомікс «Бэтман» Мэта Рыўза, які за пару дзён да прэм’еры знялі з паказу і вярнулі набытыя квіткі. За ім, няма сумневаў, не пабачаць нашы экраны іншыя буйнабюджэтныя стужкі: «Фантастычныя істоты: Таямніцы Дамблдора», «Морбіус», «Чорная пантэра: Ваканда назаўжды», «Доктар Стрэндж: У мульцісусвеце вар’яцтва», «Флэш» ды інш.\nкадр з фільма «Бэтмен»\nІ ўсё гэта не проста пералік забаў, а сапраўды не атрыманыя грошы. Расійскія кінатэатральныя сеткі зараблялі на такім кіно па розных даных каля 60–70% свайго сярэднегадовага прыбытку, астатняе дае кіно айчыннай вытворчасці. У Беларусі такой статыстыкі ў адкрытым доступе няма, але з улікам нашых асаблівасцей можна дапусціць, што амерыканскі забаўляльны кантэнт ствараў каля 80% прыбытку для кінатэатральных сетак. Канечне, застаюцца яшчэ малыя амерыканскія студыі, стужкі азіяцкай і еўрапейскай вытворчасці, але трэба чакаць, што і яны могуць адмовіцца ад стасункаў з беларускім бізнесам. Што ў гэтай сітуацыі прапаноўваць масаваму гледачу — незразумела.\nУ расійскіх пракатчыкаў ужо есць адказ — яны прапануюць выпусціць у паўторны пракат стужкі «Брат», «Брат 2», «Халоп» ды інш., але зразумела, што кантэнту проста не хопіць, каб запоўніць утвораную пустэчу, якая выглядае нават жахлівей, чым праблемы са стужкамі ў перыяд першай хвалі каронавіруса. Стужак проста не хопіць, каб зарабляць, плаціць арэнду, падаткі і заробкі. Беларускія кінатэатры чакае такі самы лёс — шукаць новы кантэнт будзе вельмі складана, прыйдзецца дамаўляцца з тымі праваўладальнікамі, у якіх прага грошай пераадолее таксічнасць стасункаў з беларускім бокам. Зараз такія стасункі нясуць вялікія рызыкі для публічнага іміджу.\nПрыватныя мультыплексы, калі не вынайдуць іншыя шляхі прыцягнення аўдыторыі, хутчэй за ўсё, зачыняцца, а дзяржаўныя — працягнуць існаваць, адпрацоўваючы «сацыяльную функцыю» ідэалагічнай працы з насельніцтвам за бюджэтны кошт. Зарабляць рэальныя грошы ў такіх умовах проста немагчыма.\nХтосьці можа запярэчыць — у чым праблема, галівудскія студыі сышлі з расійскага рынку, а не з беларускага. Сапраўды, у афіцыйных прамовах гаворка шла выключна пра Расію, Беларусь у іх не ўзгадвалася. Але справа ў тым, што айчынны кінарынак непарыўна звязаны з расійскім. Так склалася з сярэдзіны 1990-х гадоў, калі Беларусь наладжвала эканамічныя сувязі з краінай-суседкай. Зараз расійскія кінапракатчыкі наўпрост дамаўляюцца з беларускімі кінатэатрамі аб тым, якое кіно і калі яны могуць паказаць. Афіцыйных прадстаўніцтваў галівудскіх кінастудый у Беларусі папросту не існуе, усе яны працуюць у Маскве ці Санкт-Пецярбургу.\nРаней гэта схема каланіяльных адносін, калі ў Расіі вырашалі, што будуць глядзець беларусы і на якой мове, спрашчала эканамічныя стасункі, зараз яна апынулася катастрофай — сумесна з расійскім кінапракатным бізнесам у пустэчу абрынуўся і беларускі. Усё як пасля развалу СССР.\nНічога добрага вайна не нясе і беларускім кінастваральнікам. Дзяржсектар індустрыі, які вось ужо трыццаць год атрымоўвае задарма бюджэтныя грошы, можа ўвогуле знікнуць, паколькі ва ўладаў у бліжэйшай перспектыве не будзе грошай, каб плаціць заробкі працоўным. Ні аб якім спансаванні «Беларусьфільма» і лаяльных яму прыватных кінастудый не можа ісці гаворкі.\nПасля пачатку палітычнага крызісу 2020 года дзяржстудыя і так страціла большую частку кантактаў са знешнімі партнёрамі, а ў новай рэчаіснасці, калі яна прадстаўляе дзяржаву-суагрэсара, можна толькі спадзявацца, што да нас прыедуць здымаць кінематаграфісты з Кітая, Індыі ці краін СНД. Палёгка будзе ў тым, што «Беларусьфільм» пару год таму пачаў вывадзіць сваіх супрацоўнікаў па-за штат, фактычна масава звальняючы, таму дзяржаве будзе трохі лягчэй аплачваць новыя даўгі студыі па арэндзе і камунальных паслугах памяшканняў, якія безумоўна зноў узнікнуць.\nУ больш звыклых да самастойнасці прыватных і незалежных кінематаграфістаў, якія шукаюць грошы на сваю працу за мяжой, таксама з’явіліся нечаканыя праблемы. Украінская кінакадэмія і актыўныя прадстаўнікі яе кінасупольнасці пасля пачатку вайны заклікаць міжнародныя кінафестывалі і фонды да байкоту расійскага кіно і кінематаграфістаў. На што ўжо адгукнуліся дырэкцыя Канскага кінафестывалю, Еўрапейская кінаакадэмія і шэраг больш дробных інстытуцый. Пры гэтым еўрапейскія кінастваральнікі, сярод якіх рэжысёр Сяргей Лазніца, заклікаюць не вінаваціць агульна на падставе пашпарту, раздзяляючы паняцце расійскай дзяржавы і грамадзянскай пазіцыі большасці творцаў, які выступаюць супраць вайны. Але гэтага раздзялення пакуль не заўжды атрымоўваецца прытрымлівацца. Што ўжо негатыўна адбіваецца на стаўленні да беларускіх кінематаграфістаў. Так, польскі кінафестываль Zoom-Zblizenia і эстонскі «Цёмныя ночы» падтрымаў ігнараванне беларускіх стужак.\nПакуль гэта адзінкавыя выпадкі байкоту беларускага кіно за мяжой, якія не набылі масавага распаўсюду, але відавочна, што зараз незалежных кінематаграфістаў беларускага паходжання чакаюць няпростыя стасункі з замежнымі кінафондамі і кінафестывальнымі дырэкцыямі. Асабліва з тымі, якія не ведаюць кантэксту палітычных рэпрэсій у краіне.\nПаміж двух агнёў апынуліся і простыя беларускія кінагледачы. Яны страцілі доступ да актуальнага забаўляльнага кіно не толькі ў кінатэатрах, але і дома. З рынку СНД сышлі стрымінг-сэрвісы Megogo і Netflix, забараніўшы карыстальнікам аплочваць старую падпіску. Расійскія анлайн-кінатэатры, такія як Okko, «Кінапошук», IVI, зараз можна аплаціць толькі карткамі «Белкарт», якія падтрымліваюць расійскую плацёжную сістэму «Мир», і праз расійскія фінансавыя анлайн-сэрвісы. Аплата падпісак з картак Visa і Mastercard больш немагчымая. Быў спадзеў на пірацкі кантэнт, але і тут ёсць нюансы. Інтэрнэт-правайдары пачалі блакаваць такія кінапляцоўкі з крадзеным кантэнтам, як rezka.ag, baskino.me і kinogo.zone. Робіцца гэта згодна з рашэннем Міністэрства інфармацыі. Прычына простая — у кінатэатрах пачалі змяшчаць рекламу с заклікамі выходзіць на вуліцы і байкатаваць вайну ва Украіне. Абысці гэтыя абмежаванні змогуць тыя карыстальнікі, якія набудуць сабе якасны платны VPN-cэрвіс.\nЗа кароткі час беларуская кінаіндустрыя, як і само грамадства, апынулася ў новых, непрадказальных умовах існавання. На гэтым фоне праблемы, якія з’явіліся падчас каронавіруснай пандэміі і палітычнага крызісу, зараз выглядаюць лёгкім шпацырам на пляжы. Для ўсіх людзей — рэжысёраў, арт-мэнеджараў, прадусараў, артыстаў, гледачоў — гэты беспрэцэдэнтны выклік, які патрабуе змены звыклых прынцыпаў жыцця, працы, фарміравання новых звычак. Мы ўсе зараз апынуліся ў новай неспрыяльнай рэчаіснасці, дзе прыйдзецца выбудоўваць новыя стасункі, эканамічныя сувязі, зарабляць рэпутацыю і давер да сябе ўсяго цывілізаванага свету. Іншага шляху да нармалізацыі ў нас проста няма.\nТарас Тарналіцкі, budzma.org


Галоўная ➠ Дызайн інтэр'ера ➠ Пакой для дзяўчынкі ў традыцыйным стылі\nАле ўпадаць у прыгнёт і панікаваць раней часу таксама не варта, галоўнае спачатку добра падумаць. Давайце ўспомнім, што любяць дзяўчынкі ў раннім узросце? Звычайна гэта розныя гісторыі пра прынцэс і царэвіч, таму амаль заўсёды адзіна верным рашэннем у плане дызайну дзявочай дзіцячага пакоя будзе традыцыйны стыль, які прадугледжвае ўкараненне стандартных рашэнняў, якія імітуюць палацавыя інтэр'еры мінулых стагоддзяў.\nУ пакоі для дзяўчынкі павінна быць цёпла і камфортна, колеру павінны быць мяккімі і прыемнымі. Ложак традыцыйная, лепш з балдахінам, шафа упрыгожаны разьбяным малюнкам альбо накіраванай на пэўную тэматыку казачнай графікай. У дзіцячай павінна быць шмат рознага тэкстылю, уключаючы габарытныя шторы, цюль, розныя рушы і ўзоры. Дадаткам могуць паслужыць скрыні альбо незвычайныя падарункавыя скрынкі, дзе малая прынцэса будзе захоўваць свае скарбы.


Стала вядома, пад якім нумарам Зена выступіць на сцэне "Еўрабачання" - 03.04.2019, Sputnik Беларусь\nБеларуская спявачка выйдзе на сцэну конкурсу ў першым паўфінале пад нумарам дзевяць. 03.04.2019, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Виктор ТолочкоСтала вядома, пад якім нумарам Зена выступіць на сцэне "Еўрабачання"\nМІНСК, 3 кра - Sputnik. Вызначаны парадак выступленняў у паўфіналах конкурсу песні "Еўрабачанне-2019", паведамілі арганізатары шоу.\nКонкурс песні "Еўрабачанне" пройдзе 14-18 мая ў Тэль-Авіве (Ізраіль). За перамогу ў шоу будуць змагацца прадстаўнікі 41 краіны свету.\nУ аўторак ізраільская тэлекампанія KAN вызначыла парадак выступленняў у паўфіналах "Еўрабачання". Так, прадстаўніца Беларусі Зена выйдзе на сцэну шоу ў першым паўфінале пад нумарам дзевяць.\nПрадстаўнік Расіі Сяргей Лазараў падымецца на сцэну "Еўрабачання" ў рамках другога паўфіналу пад нумарам 13.\nЦікава, што сярод удзельнікаў першага паўфіналу, у якім выступіць і Беларусь, відавочных фаварытаў "Еўрабачання" няма, аднак разам з Зенай за выхад у фінал будуць змагацца эпатажныя рокеры Hatari з Ісландыі і аўстралійская спявачка, якая выкарыстоўвае вобраз Плавалагуны. Няшмат у першым паўфінале і краін, якія маглі б паставіць Беларусі высокія балы - толькі Польшча і Сербія.\nУ другім паўфінале разам з Лазаравым выступяць і іншыя фаварыты конкурсу: галандзец Дункан Лоўрэнс, швейцарац Лука Хэнні і швед Джон Лундвіг.


Сад ручной інструмент Шарык плантатар з Нерж.сталью - Кітай Richina\nNo мадэлі.: СТ-021\nНержавеючая сталь плантатар лямпа з драўлянай ручкай\nРука колба сеялкі глыбока вышчэрблены край пранікае запакаваная зямля, акуратна выдаляючы асяродак з 6смом дыяметра\nНержавеючая глыбіня цыбуліна сеялка маркіроўка 10см для дакладнай пасадкі\nНержавеючая сталь рукі шарыка шырыня сеялка 6 см, агульная даўжыня 30 см\nІдэальна падыходзіць для пасадкі цыбулін і дэкаратыўных раслін\nУ пошуках ідэальнага нержавеючай сталі Шарык Плантатары Вытворца і пастаўшчык? У нас ёсць шырокі выбар па даступным цэнах, каб дапамагчы вам атрымаць творчыя. Усе лямпы Planter Garden Hand маюць гарантаванае якасць. Мы Кітай Origin Фабрыка дрэва ручкі шарык плантатары. Калі ў вас ёсць якія-небудзь пытанні, калі ласка, не саромейцеся звяртацца да нас.\nПаціа і блок Weed ачысткі дроту Шчотка з ...


Мноства людзей сустракала Сьвятлану Алексіевіч у аэрапорце з кветкамі, плякатамі й караваем (фотарэпартаж, відэа – далучаецца) | Жодзінскі Інфармацыйны Партал\nМноства людзей сустракала Сьвятлану Алексіевіч у аэрапорце з кветкамі, плякатамі й караваем (фотарэпартаж, відэа – далучаецца)\nКатэгорыі: - Ініцыятыва 'ЗА Эўрапейскі ГОРАД!', - Народная ініцыятыва 'За Свабодны выбар!', Cупольнасьць, Відэа, Навіны, Фотаклюб "Ракурс", Фотарэпартажы |\nАпублікавана 15.12.15 23:02\nСьвятлана Алексіевіч прыляцела ў Менск з Стакгольму самалётам БелАВІА а 16.17. Афіцыйнай цырымоніі сустрэчы ўлады не рыхтавалі, таму актыўных заўсёды ў падобных выпадках прадстаўнікоў БРСМ не назіралася…\nЗамест гэтага самі неабыякавыя грамадзяне самаарганізаваліся й сустракалі беларускую нобэлеўскую ляўрэатку кветкамі, тнаспарантамі, воклічамі “УРА!”, “ВІНШУЕМ!”, “ДЗЯКУЙ!” … ды традыцыйным караваем.\nФОТАРЭПАРТАЖ і аповяд АЛЯКСЕЯ ЛАПІЦКАГА\nПасьля сутрэчы ў Менску некаторыя сябры Асамблеі НДА Беларусі, якія былі на машынах, варашылі ехаць у аэрапорт для сустрэчы Сьвятланы Алексіевіч. Па дарозе ля кнігарні “Галерэі Ў” мы падхапілі разам з сабою не вядомую нам дагэтуль дзяўчыну зь Менску, якая таксама хацела сустрэць і павіншаваць вялікую беласурскую пісьменьніцу й адмыслова для гэтага бегала набываць кветкі.\nСябар, уладальнік аўто, пакуль чакалі дзяўчыну набыў для сынулі беларускія кніжкі.\nКалі ехалі, крыху хваляваліся, бо трошкі спазьняліся на шляху ў аэрапорт.\nУ Аэрапорце ўжо было шмат людзей і карэспандэнтаў. Было надзвычай горача, радасна ды ўзьнёсла. Нячаста беларусам выпадае такое сьвета. Мы былі разам!\nСябар, уладальнік аўто, быў з маленькім сынам, якому, верагодна, пашанцавала больш за ўсіх дарослых. Бо ён уіульна ўсеўся да таты на плячы й мог бачыць усё навокал. Такой колькасьці фота і відэакамэраў, як прызнаўся пасьля ўзхваляваны Піліпка, ён ніколі ня бачыў.\n– Запомніцца на ўсё жыцьцё, – у гэтай сувязі адзначыў тата. Такія імгненьні дзецьмі, сапраўды, не забываюцца.\nНам таксама было цікава, бо раней ніхто з нас ніколі ня ўдзельнічаў у падобнай ганаровай сутрэчы знакамітасьцяў, тым больш такога маштабу!\nНасамрэч, мне хацелася зрабіць хоць адзін прыцэльны здымак, але “кола сяброў” у якое ўзялі Сьвятлану Алексіевіч беларускія “мэдыя-ваўкі”) не раступалася не на хвіліну. Паспрабаваў зьлётаць “ліфтам” на другі паверх і зрабіць некальі здымкаў адтуль.\nНобэлеўскую ляўрэатку абступілі ў шчыльнае кола ня толькі журналісты, але й некаторыя зь вядомых палітыкаў і актывістаў грамадзянскай супольнасьці, простыя людзі. Яе віншавалі, ёй задавалі пытаньні, прасілі падпісаць кніжкі, спрабавалі на хаду нават браць інтэрвію…)\nСтомленая й крыху прыхварэўшная (як потым стала вядома ад суправаджатых) спадарыня Сьвятлана здавалася ўжо з апошніх сілаў, але шчыра й ветліва ўсім адказвала. Яна разам з усімі, у атачэньні сваіх суправаджатых сяброў і вялікай масы народу, медлена прасоўвалася да выхаду з будынку Аэрапорта, дзе на вуліцы яе ўжо чакала прыватнае аўто.\nІ на разьвітаньне пісьменьніца падпісала яшчэ некалькі кніжак, адказала на пытаньні й адправілася дадому. Яна паведаміла, што бліжэйшымі плянамі мае найперш добра адпачыць.\nА сродкі, атрыманыя за Нобэлеўскую ўзнагароду, беларуская пісьменьніца будзе скарыстоўваць на разьвіцьцё інтэлектуальнай эліты грамадзтва.\n– Я думаю, што арганізую інтэлектуальны клюб, куды будзем запрашаць разумных людзей… Мы падумаем, як гэты зрабіць. Я зьмяру сваіх люлўей інтэлектуалаў, і мы падумаем, – адзначала Сьвятлана Алексіевіч.\nРашэньне аб прысуджэньні Сьвятлане Алексіевіч прэміі па літаратуры было абвешчанае Нобэлеўскім камітэтам 8 сьнежня. Прэмія ўручалася за “шматгалосае гучаньне прозы ды ўвекавечаньне пакутаў і мужнасьці”.\n10 сьнежань кароль Швэцыі Карл XVI Густаў уручыў беларускай пісьменініцы мэдаль і дыплём Нобэлеўскага ляўрэату на ўрачыстай цырымоніі ў Стакгольме.\nНі цырымонію ўзнагароджаньня, ні нобэлеўскую лекцыю, ні прамову на Каралеўскім Нобэдеўскім банкеце ў Стакольме Сьвятланы Алексіевіч у якасьці Нобэлеўскай ляўрэаткі беларускія тэлеканалы не трансьлявалі…\nВІДЭА З НАРОДНАЙ СУCТРЭЧЫ СЬВЯТЛАНЫ АЛЕКСІЕВІЧ У АЭРАПОРЦЕ МЕНСКУ – ДАЛУЧАЕЦЦА.\nФотарэпартаж і аповяд: Аляксей Лапіцкі\nЦэтлікі: #Нобэль, #нобэльразам, Аэрапорт, Беларусь, Менск, сустрэча нобэлеўскага ляўрэата, Сьвятлана Алексіевіч


Карэйцы створаць мініятурны робат-камікадзэ | Новы Час\nКарэйцы створаць мініятурны робат-камікадзэ\nАгенцтва абаронных распрацовак Паўднёвай Карэі замовіла кампаніі LIG Nex1 распрацоўку мініятурнага ўдарнага беспілотнага лятальнага апарата. Як паведамляе агенцтва «Ренхап», новы беспілотны апарат можна будзе выкарыстоўваць для паразы розных цэляў — на яго борце будзе ўстаноўлены баявы зарад масай да 500 грамаў.\nПры выкананні некаторых баявых задач можа спатрэбіцца правядзенне разведкі і як мага больш хуткае знішчэнне выяўленых цэляў праціўніка. Для гэтых мэтаў выкарыстоўваюцца баражуюць боепрыпасы, большасць з якіх выкананы ў выглядзе беспілотнікаў самалётнага тыпу з разведвальнымі сістэмамі і фугаснай баявой часткай.\nДа пераваг такіх боепрыпасаў адносяцца не толькі вядзенне выведкі і параза выяўленых мэтаў, але і магчымасць адмены каманды на знішчэнне цэлі. У гэтым выпадку апарат перастае ляцець да мэты, набірае вышыню і пачынае кружыць у паветры, чакаючы новай каманды аператара.\nПа ўмовах пагаднення з Агенцтвам абаронных распрацовак Паўднёвай Карэі, новы беспілотны лятальны апарат зможа знаходзіцца ў паветры да 40 хвілін. Мяркуючы па рэндэры перспектыўнага робата, апублікаванага LIG Nex1, апарат плануецца выканаць па традыцыйнай самалётнай схеме.\nПад паўкрыламі апарата будуць размешчаны бэлькі з электраматорамі на канцах. Пярэдняя пара электраматораў з паветранымі шрубамі будзе паварочвацца на 90 градусаў. Дзякуючы гэтаму ў апараце будзе рэалізаваная магчымасць вертыкальных узлёту і пасадкі і хуткага гарызантальнага палёту як у самалёта.\nІншыя тэхнічныя падрабязнасці аб новым беспілотніку пакуль не раскрываюцца. У LIG Nex1 заявілі, што распрацоўку новага робата са сваім дронам-камікадзэ плануецца завяршыць да 2021 года.\nУ ліпені бягучага года ізраільская кампанія Israel Aerospace Industries правяла дэманстрацыйныя выпрабаванні перспектыўнага робата дрона-камікадзэ, мультыкоптэра, які аднолькава эфектыўна можна выкарыстоўваць як для разведкі, так і для паразы цэляў. Новы апарат, выкананы складаным, атрымаў назву Rotem.\nRotem можна пераносіць у заплечніку. У складзеным выглядзе памеры апарата складаюць усяго 97 сантыметраў у даўжыню, 18 сантыметраў у шырыню і 13 сантыметраў у вышыню. Аб баявой часткі апарата падрабязнасці не раскрываюцца. У праграмнае забеспячэнне беспілотніка ўбудаваныя некалькі функцый, уключаючы экстраны вяртанне да аператара, палёт да зададзеных каардынатах, а таксама аўтаматычны падрыў ля цэлі.\nСівіцкі: «Беларусь, у выпадку канфлікту Расіі і Украіны, будзе ўцягнутая, незалежна ад волі Лукашэнкі»


У Беларусі плануецца арганізаваць сістэму выдачы электронных віз | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беларусі створана рабочая група для выпрацоўкі прапаноў па арганізацыі ў краіне сістэм электронных віз і аўтарызацыі падарожжаў.\nЯк паведамляе прэс-служба ўрада, групу ўзначаліў намеснік міністра замежных спраў Яўген Шастакоў.\nРабочая група павінна сфарміраваць патрабаванні да сістэм электронных віз і аўтарызацыі падарожжаў, вызначыць заказчыкаў і каардынатара работ па распрацоўцы і ўкараненні гэтых сістэм; вызначыць аб’ёмы і крыніцы фінансавання, а таксама парадак нарматыўнага прававога рэгулявання працы сістэм.\nПры неабходнасці група можа прыцягваць да ўдзелу да працы іншых спецыялістаў. Арганізацыяй яе дзейнасці будзе займацца Міністэрства замежных спраў.\nПрацэдура атрымання электроннай візы выключае неабходнасць асабістай падачы дакументаў у пасольства краіны, дзе яна запытваецца. Усе дакументы запаўняюцца і перадаюцца праз інтэрнэт. Штамп электроннай візы звычайна ставіцца ў аэрапорце прыбыцця. У шэрагу краін, дзе ўжо дзейнічае сістэма электронных віз, яны выдаюцца толькі для турыстычных паездак і на кароткі тэрмін. Афармленне электроннай візы, як правіла, ажыццяўляецца ў больш кароткія тэрміны.\nПаводле інфармацыі дэпартамента па турызме Міністэрства спорту і турызму, за 2016 год у Беларусь прыбыло 4.181.267 замежных грамадзян, у 2017 годзе — 4.327.813, за тры месяцы 2018 года — 947.690. „Гэта даныя Пагранкамітэта, якія не ўлічваюць расіян, што перасякаюць нашу граніцу”, — удакладніла начальнік аддзела маркетынгу і якасці турысцкіх паслуг дэпартамента Лія Стома.


Рабаў: лета абавязкова вернецца ў канцы тыдня - 15.08.2016, Sputnik Беларусь\nСіноптыкі адзначылі, што трэба патрываць некалькі дзён, а на выходных ўжо будзе больш за 30 градусаў цяпла. 15.08.2016, Sputnik Беларусь\n11:00 15.08.2016 (абноўлена: 15:25 15.08.2016)\n© Flickr / Liga EgliteЯблыкі. Архіўнае фота\nСіноптыкі адзначылі, што трэба патрываць некалькі дзён, а на выходных ўжо будзе больш за 30 градусаў цяпла.\nМІНСК, 15 жні —Sputnik. Вяртанне гарачага летняга надвор'я чакаюць да канца тыдня, а найбліжэйшыя пяць дзён будзе адносна халаднавата і дажджліва, паведамілі ў Гідраметцэнтры.\n"Выходныя чакаюцца па летняму гарачымі: уначы +12…19°С, удзень +25…32°С. Месцамі, пераважна па захадзе, кароткачасовыя дажджы, навальніцы", — паведаміў Sputnik начальнік службы гідраметэаралагічных прагнозаў Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыёактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Дзмітрый Рабаў.\n"Пакуль перад тым, як парадавацца, давядзецца пацярпець яшчэ прахалоднае і непагодлівае надвор'е, якое будзе вызначаць паўночна-заходнія патокі атмасферы і атмасферныя франты", — сказаў ён.\nПаводле слоў Рабава, у аўторак уначы месцамі, днём на большай частцы тэрыторыі пройдуць кароткачасовыя дажджы, у асобных раёнах — навальніцы. Тэмпература паветра ўначы +7…13°С, удзень +14…19°С, па поўдні — да +22°С.\n"У сераду і чацвер на большай частцы тэрыторыі кароткачасовыя дажджы, месцамі навальніцы. Тэмпература паветра ўначы +6…13°С, удзень +16…23°С, па Гомельскай вобласці да +25°С", — сказаў Рабаў.\nПачынаючы з пятніцы, у атмасферы пачнецца перабудова: з ростам атмасфернага ціску дажджоў стане менш, паўночныя вятры памяняюцца на паўднёвыя і тэмпература пачне падвышацца.\n"У пятніцу месцамі кароткачасовыя дажджы, навальніцы. Уначы і раніцай у асобных раёнах туман. Тэмпература ўначы +8…15°С, удзень +20…27°С, па паўднёвым усходзе да +29…32°С", — сказаў ён.


Выстава "Беларусь алімпійская: яркія старонкі" адкрылася ў Мінску\n10:22 23.05.2019 (абноўлена 10:26 23.05.2019)\nАдзін з буйных сталічных ТРЦ стаў пляцоўкай для незвычайнай выставы, дзе прадстаўлены фота айчынных алімпійскіх чэмпіёнаў і прызёраў. Дарэчы, урачыстая цырымонія адкрыцця прайшла з іх удзелам - глядзіце на Sputnik, як гэта было.\nНацыянальны алімпійскі камітэт (НАК) Беларусі і БелТА за месяц да старту II Еўрапейскіх гульняў прэзентавалі ў ТРЦ Dana Mall фотавыставу "Беларусь алімпійская: яркія старонкі". Удзел у цырымоніі прынялі пераможцы і прызёры Алімпіяд розных гадоў, сярод іх Дар'я Домрачава, Ала Цупер, Алена Бялова, Камандар Маджыдаў, Андрэй Барбашыцкі, Антон Кушнір і іншыя.\nБялова: калі Полымя міру запаляць у Мінску, будзе свята для ўсёй Беларусі\n"Гэты праект закліканы ўспомніць наша слаўнае мінулае, нагадаць пра сапраўдны беларускі спорт. Праз 30 дзён пачнуцца II Еўрапейскія гульні - грандыёзная спартыўная падзея. Гэтая фотавыстава закліканая, у тым ліку, папулярызаваць і гэты яркі форум. Мы ўсе ведаем, як цяжка дасягнуць перамог, колькі высілкаў для гэтага неабходна прыкласці ", - сказаў першы віцэ-прэзідэнт НАК Віктар Лукашэнка.\nПаводле яго слоў, наведвальнікі выставы павінны ведаць нашых герояў у твар. "Кожная ваша перамога, кожны рэкорд - стымул для развіцця масавага спорту ў Беларусі. Жадаю вам поспеху і здароўя, а нацыянальнай камандзе - яркіх перамог!", - сказаў Лукашэнка.\nГімнастка Любоў Чаркашына прыйшла на выставу са сваёй сям'ёй і пажадала, каб такія экспазіцыі праводзіліся не толькі напярэдадні буйных спартыўных падзей. "Я б рабіла гэта на пастаяннай аснове, таму што ў нашай краіне з'яўляюцца новыя чэмпіёны, новыя імёны", - сказала яна.\nПасля адкрыцця выставы спартсмены далі старт акцыі "Яскравае лета" у падтрымку беларускіх атлетаў на ЕГ-2019. Для ўдзелу ў акцыі трэба размяшчаць у сацсетках фотаздымкі на фоне спартыўных аб'ектаў, сімволікай будучага турніру з хэштэгамі #яскраваелета, #brightteamby, #brightgames.\nВыстава будзе доўжыцца да 30 чэрвеня.\nВыстава, Мінск, Нацыянальны алімпійскі камітэт, Еўрапейскія гульні-2019\nЕўрапейскія гульні - 2019 (191)\n"У нас ужо амаль ёсць Дзень бацькі": якімі пытаннямі зоймецца Савет бацькоў\nЗелянкевіч: танга - філасофія, сацыяльны танец і ўніверсальная мова кахання\nЛіепа: Плісецкая і Шчадрын - дзве планеты, якія ні разу не пасварыліся\nГроераў: іскры ў адносінах Беларусі і Расіі, інтэрв'ю Макея і "бабіна лета"


Ганна Урбан: “Спяваць фальклор можна бясконца” | zviazda.by\nАлеся » Спадчына » Ганна Урбан: “Спяваць фальклор можна бясконца”\nГанна Урбан: “Спяваць фальклор можна бясконца”\nУжо амаль тры дзесяцігоддзі гурт «Guda» займаецца папулярызацыяй нашай культурнай спадчыны – традыцыйных абрадавых беларускіх спеваў, вывучае і дэманструе найлепшыя ўзоры народнага песеннага мастацтва. На яго рахунку як сольныя музычныя праекты, так і супольныя мастацкія акцыі. «Guda» запісвае альбомы, удзельнічае ў фестывалях і рэканструкцыі абрадаў, выступае на розных святах на радзіме і за мяжой – словам, адкрывае самабытнасць беларускай культуры айчыннаму і замежнаму слухачу і гледачу. Сярод актыўных удзельніц гурта – яго спявачка Ганна УРБАН.\n– Што значыць асабіста для вас, Ганна, удзел у творчасці “Guda”? Як даўно далучыліся да гурта?\n– Гурт існуе з пачатку 90-х гадоў, ён утварыўся як праект, альтэрнатыўны той інтэрпрэтацыі фальклору, якая была за савецкім часам. Гэта была спроба данесці да слухачоў народную песню – не апрацаваную і пераробленую, а сапраўдную. Гурт меў поспех, выйшла некалькі альбомаў, былі розныя супольныя праекты. Я ў свой час слухала яго і вельмі захаплялася гучаннем галасоў і самімі спевамі.\nУ 2012 годзе пабачыла аб’яву: школа традыцыйнага мастацтва гурта «Guda» набірала вучняў. Прапаноўваліся рамеснае, спеўнае і танцавальнае аддзяленні. Мне ўсё жыццё хацелася спяваць, з іншага боку, цікавілася традыцыйнай культурай і міфалогіяй. А тут абодва мае захапленні сыходзіліся ў адным!\nВыкладала і дагэтуль выкладае спеўны курс Вікторыя Міхно – дырэктарка школы традыцыйнага мастацтва, сузаснавальніца і кіраўніца гурта «Guda». Праграма заняткаў была складзена паводле традыцыйнага народнага календара. Улетку мы спявалі купальскія і жніўныя песні, восенню – вясельныя, узімку – калядныя і г. д. Пасля году заняткаў неспадзявана я атрымала прапанову далучыцца да гурта. Для мяне гэта было вялікім гонарам! З таго часу «Guda» – неад’емная частка майго жыцця.\n– Пра «Guda» пішуць наступнае: «Рэдка які іншы калектыў праз увесь свой выступ можа правесці гэткую глыбока ўзгодненую са сваім унутраным станам сур’ёзнасць – голасу, твару, постаці...»; «cпевы дзяўчат з гурта «Guda» будзяць этнагенетычную памяць, якая абавязкова жыве ў кожным з нас». А што асабіста вы адчуваеце пад час выступленняў?\n– Сапраўды, у нашым традыцыйным спеве ёсць стрыманасць. Стрыманасць і сціпласць наогул уласцівыя беларускай культуры. Але тут лёгка ўвайсці ў медытатыўны стан і перастаць быць цікавай для гледачоў. Таму шукаем баланс паміж аўтэнтычнай пагружанасцю ў сябе і сцэнічнай выявай эмоцый і сэнсаў. Акрамя гэтага, падчас выступу заўсёды думаеш пра якасць, бо на сцэне спяваеш найперш для слухача. Таму стараешся, каб твой голас гучаў у гармоніі з галасамі іншых спявачак. Гэта такая прыхаваная, нябачная звонку работа, але яна абавязковая.\n– Пэўна, тыя, хто паходзіць з вёскі, лягчэй пранікаюцца адчуваннем каштоўнасці традыцыйнай культуры. З іншага боку, сёння менавіта ў гарадах шмат усяго робіцца для захавання беларускасці, ладзіцца фальклорны рух. Вы адчулі цікавасць да традыцыйнай беларускай культуры з дзяцінства альбо захапіліся ёю падчас вучобы ва ўніверсітэце?\n– У дзіцячыя гады я была цалкам адарваная ад традыцыйнай культуры: у мяне не тое што бацькі, у мяне бабулі гарадскія. І акрамя таго, што бабуля фарбавала яйкі на Вялікдзень, ніякага дачынення да народных звычаяў і абрадаў я не мела. Але ў старэйшых класах зацікавілася старажытнасцю, шукала ў гэтым нешта спрадвечнае, уласцівае беларусам з пракаветных часоў. Праз гэта прыйшла зацікаўленасць міфалогіяй.\nЦікавасць да фальклору мае розныя шляхі: для адных гэта пошук забытага, для іншых – пераасэнсаванне вядомага. І тое, і другое вымагае ўжо нетрадыцыйнага ладу мыслення, таму фальклор ажывае ў гарадах. Але пры гэтым важна не ўцякаць у мінулае, не атаясамліваць сябе з традыцыйным вобразам. Я культуролаг паводле адукацыі, і мне цікава, як культура акумулюе ў сабе досвед розных эпох, захоўвае і пераасэнсоўвае касмалагічныя ўяўленні, сацыяльныя нормы і г. д. І сярод усіх змен застаецца нешта базавае, вечнае, зварот да чаго гарманізуе і аздараўляе чалавека. Можна казаць пра архетыпы, пра этнагенетычную памяць, але сутнасць з'явы не мяняецца.\nНекаторыя даследчыкі сцвярджаюць, што беларускія спевы самыя старажытныя ў Еўропе. Тэкст мог змяняцца, але мелодыя і манера – тыя самыя. І гэта фантастычнае адчуванне – ведаць, што ты спяваеш песню, якой можа быць дзве тысячы год.\n– Хто найчасцей наведвае выступленні гурта «Guda» – моладзь ці больш сталыя людзі?\n– Па-рознаму бывае. Гэта могуць быць людзі любога ўзросту. Часам імі кіруе найперш пазнавальная, а не эстэтычная цікавасць: як жа гэты фальклор спяваюць? І толькі пасля людзям можа спадабацца альбо не. Фальклорныя спевы – гэта такі жанр, які спяваць можна бясконца, а слухаць доўгі час складана. Таму мы заўсёды вельмі адказна падыходзім да складання праграмы, каб не страціць увагу слухачоў.\n– Ці займаецеся вы навукова-даследчыцкай працай па культуралогіі, беларускай этналогіі?\n– Мая асабістая навуковая дзейнасць у аспірантуры сапраўды была звязаная з традыцыйнай культурай, але не толькі. Я займалася міфалогіяй у разрэзе сучаснага грамадства, вывучала міфалагему жанчыны. Вялікая частка маёй працы была прысвечана асэнсаванню жаночых вобразаў у міфалогіі часоў традыцыйнай культуры, а таксама савецкай эпохі. Дарэчы, у апошнім мне дапамаглі матэрыялы часопіса «Работніца і сялянка», прагледзела ў бібліятэцы ўсе нумары. Працу сваю навуковую, праўда, не скончыла, бо зразумела: спяваць мне цікавей, а часу і сіл на ўсё не хапае.\n– Праз традыцыйныя лірычныя спевы можна прасачыць, як цяжка было жанчыне ў патрыярхальным грамадстве. Узяць, прыкладам, вясельныя песні – яны не пра шчасце і радасць, а пра цяжкую долю маладой, якая бярэ шлюб. І гэта зразумела: жанчына ў тыя часы была пазбаўленая ўласнага жыцця. Напэўна, усе гэтыя сумныя спевы не надта зразумелыя сучасніцам?\n– Так і ёсць, патрыярхальны лад жыцця нашых продкаў насамрэч адбіўся ў песнях. У вяселля быў сімвалічны сэнс – яно параўноўвалася са смерцю, бо жанчына ў шлюбе нараджалася цалкам у новай ролі. Сёння нас запрашаюць на вяселлі праспяваць абрадавыя песні, але большасць з іх – песні-плачы, якія не пасуюць да сучаснага свята. Ёсць, на шчасце, песні радасныя, іх мы і спяваем на вяселлях. Вельмі сумна пра жаночую долю апавядаецца ў жніўных песнях. Мне даводзілася сустракацца з меркаваннем, што для нашых продкаў гэтыя спевы маглі мець псіхатэрапеўтычнае значэнне. Не абавязкова ўсё складвалася так дрэнна ў жыцці той жняяркі, але яна разгледзела найгоршы варыянт развіцця падзей. І ёй рабілася лягчэй ад разумення таго, што яе сітуацыя не найгоршая. А калі спеў і сапраўды апавядаў пра яе рэальныя беды, то ён дапамагаў іх перажыць – выказаць і выплакаць свае эмоцыі.\n– Некаторыя нашы сучасніцы шыюць для сябе арыгінальныя нацыянальныя строі, цікавяцца традыцыйнай тэхнікай ткацкага майстэрства. Распавядзіце, калі ласка, пра строй, у якім вы выступаеце.\n– Мой строй – гэта рэканструкцыя полацкага жаночага строю, бо я родам з Полаччыны. Кашулю я шыла сама, іншыя элементы (спадніца, фартух, курта) рабіліся на замову майстрыхамі. Вядома, што на Паазер'і адзенне было больш стрыманым, амаль цалкам белым, а чым далей на поўдзень, тым больш з’яўлялася вышыўкі і іншых аздобаў, яркага чырвонага колеру. Паўночны стыль вельмі блізкі маёй душы, я і ў сучасным адзенні люблю мінімалізм.\n– Раскажыце пра самыя значныя і цікавыя асабіста для вас імпрэзы калектыву «Guda».\n– Найбольш помняцца першыя імпрэзы,у якіх я ўдзельнічала: фестываль «Купальскае кола», «Каляды ў вялікім горадзе», сольная праграма-прэзентацыя дыска «Вяселле». Мы часта бываем на міжнародных фестывалях, там найчасцей запамінаюцца не асобныя выступы, а сама атмасфера. Пабывалі ў краінах бліжняга замежжа: ва Украіне, Польшчы, Літве, Латвіі, Эстоніі. Прымаюць гурт вельмі добра.\nІ вось што дзіўна: мы жывём блізка адно ад аднаго, а фальклор у нас розны. Напрыклад, літоўцы кажуць: у вас такія вясёлыя песні. Палякі кажуць: нешта ў вас песні занадта сумныя. Кожны ацэньвае са свайго пункту гледжання. А вось абрады іх бываюць вельмі падобныя да беларускіх. І гэта зноў пра еднасць у тым, што з'яўляецца базавым.\nЗараз у гурта «Guda» шмат рэпетыцый – рыхтуем некалькі цікавых праектаў. Але якіх менавіта – пакуль сакрэт.\nГутарыла Алена Брава.\nФота Альфрэда Мікуса і з архіва Ганны Урбан.\n1557 Уначы ў сярэдзiне тыдня пахаладае да плюс 7 градусаў\n1318 Святлана Есьман, намеснiк начальнiка галоўнага ўпраўлення эканомiкi i фiнансаў Мiнiстэрства транспарту i камунiкацый\n1153 Аляксандр Лукашэнка і Герман Грэф адкрылі ў Мінску ўнікальны фантан\n575 На «Беларусь 2» чакаецца прэм'ера новага сезона рэалiцi-шоу «Паненка-сялянка»


Саакашвілі называе абвінавачваньні Масквы "істэрыяй"\n29 верасень 2006, 17:04\nКастусь Бандарук, Прага Сёньня ў гарадзкім судзе Тбілісі пачаўся працэс, на якім чатыры расейскія афіцэры абвінавачваюцца ў шпіянажы. Расея адклікала свайго амабасадара ў Грузіі і заклікала Раду Бясьпекі ААН асудзіць Тбілісі за “небясьпечныя і непрымальныя” дзеяньні грузінскіх ўладаў.\nМіністар унутраных справаў Грузіі Вана Мірабішвілі заявіў, што арыштаваныя расейскія афіцэры належалі да шпіёнскай сеткі і супрацоўнічалі з грузінскімі грамадзянамі ў здабычы сакрэтнай інфармацыі. Выступаючы на надзвычайнай сэсіі Рады Бясьпекі, расейскі амбасадар ў ААН Віталь Чуркін заклікаў сяброў Рады запатрабаваць ад Грузіі, каб тая паўстрымлівалася ад дзееньняў, якія могуць паставіць пад пагрозу мір ў рэгіёне.\n(Чуркін: ) ”Зварот які мы перадаем Радзе Бясьпекі, гэта не проста скарга і занепакоенасьць ўзьніклай сытуацыяй, але таксама заклік да Рады Бясьпекі, да міжнароднай супольнасьці, каб яны паўстрымалі грузінскія ўлады, паколькі мы ня хочам далейшага пагаршэньня сытуацыі ў гэтай праблемнай частцы сьвету.”\nМіністар абароны Расеі Сяргей Іваноў прыраўняў арышт расейскіх афіцэраў да сталінскіх рэпрэсыяў і заявіў, што рэакцыя расейскага боку будзе “ўзважаная і адэкватная”. Сёньня ў часе сустрэчы міністраў абароны краін НАТО Іваноў мае намер выказаць занепакоенасьць Масквы паглыбленьнем супрацоўніцтва паміж альянсам і Грузіяй.\nАднак прэзыдэнт Грузіі Міхаіл Саакашвілі назваў абвінавачаньні з боку Расеі “істэрыяй”. Ён заявіў, што грузінскія ўлады дзейнічаюць ў рамках закону і двухбаковых пагадненьняў. “Пара ўсім нагадаць, што ў нас эфэктыўныя службы бясьпекі, якія заслугоўваюць на ўдзячнасьць і павагу з боку грамадзтва”. Грузія абвінавачвае Расею ў падтрымцы сэпаратысцкіх рэспублік Абхазіі і Паўдзённай Асэціі. З 93-га году, пасьля двухгадовага ўзброенага канфлікту – Абхазія дэ-факта застаецца незалежнай ад Грузіі.\nПакуль выглядае, што Расея спрабуе вырашыць крызіс дыпляматычным шляхам, аднак не выключаецца больш жорсткай рэакцыі з боку Масквы. Расея ўжо прыпыніла выдачу візаў грузінскім грамадзянам.


На працу як на катаргу: дзе ўзяць матывацыю\nНа працу як на катаргу: дзе ўзяць матывацыю 4\nПанядзелак, а вы ўжо марыце пра выхадныя? Тады вам трэба абавязкова прыслухацца да парад нямецкага эксперта.\nМабыць, у жыцці кожнага бываюць перыяды, калі жудасна не хочацца ісці на працу і адчуваеш толькі адно жаданне — забіцца з галавой пад коўдру, заплюшчыць вочы і пра ўсё забыцца. Прычынай таму зусім не абавязкова павінна быць лянота. Значна часцей крадуць энергію стрэс на працы, пастаянная спешка, дрэнныя адносіны ў калектыве, мобінг з боку начальства або калег, адсутнасць маральных і матэрыяльных стымулаў да таго, каб з аддачай працаваць. Такія фактары — сур'ёзныя падставы для маркоты. А калі падобны стан доўжыцца даўжэй за два тыдні, то ён небяспечны апатыяй — цяжкім псіхічным расстройствам, якое працякае хранічна і нават можа прывесці да інваліднасці, піша DW.\n«У адных нежаданне ісці ў офіс можа паўстаць рэзка, у адзін момант, у іншых непрыязнасць да працы назапашваецца гадамі. У любым выпадку, не пазайздросціш тым, хто ўжо ў панядзелак пачынае лічыць, колькі дзён засталося да выхадных, а ў канцы адпачынку трасецца ад страху пры адной думцы пра сустрэчу з калегамі і начальствам. Канцэнтруючыся на негатыве, мы пазбаўляем сябе энергіі. Адмоўныя эмоцыі імгненна змяняюць біяхімічны склад крыві, выклікаюць стомленасць, адымаюць у чалавека сілы. Гэта вельмі небяспечна», — перасцерагае берлінскі кансультант па пытаннях кар'еры Енс Янаш і дае шэраг парад, як змяніць сітуацыю да лепшага.\nПрацуйце з поўнай аддачай\nУспрымайце сваю працу не як катаргу або сродак дасягнення мэты, а як творчы працэс. Чым бы вы ні займаліся, рабіце гэта сумленна. Так можна захапіцца нават тым, што вам напачатку не даспадобы. Падыходзьце да любой працы з усёй сур'ёзнасцю — і ваша дзейнасць набудзе сэнс. Пабольш эксперыментуйце і знаходзіце такія спосабы працаваць, якія дазволяць вам дамагчыся найлепшых вынікаў. Пры гэтым не забывайцеся сябе хваліць. Чым вышэйшая ў вас самаацэнка, тым шчаслівейшым вы будзеце сябе адчуваць.\nПашырайце свае гарызонты\nРэгулярна запісвайцеся на курсы павышэння кваліфікацыі, старайцеся пераймаць досвед больш паспяховых калег, займайцеся самаадукацыяй. Пастаяннае імкненне да развіцця не толькі матывуе, але і спрыяе асобаснаму росту і ўдалай кар'еры.\nВучыцеся кіраваць сваім часам\nПравільны тайм-менеджмент — гэта шлях да поспеху, але як складана яго пераадолець! Абавязкова вядзіце дзелавы каляндар-памятку. Ён дапаможа вам эфектыўна выкарыстоўваць свой асабісты і працоўны час, зробіць жыццё плённым і камфортным. Парадак у жыцці робіць чалавека больш шчаслівым.\nРаскрывайце свае таленты\nСтарайцеся браць на сябе задачы, пры выкананні якіх вы зможаце з максімальнай паўнатой раскрыць свае здольнасці і таленты. Удзел у падобных праектах будзе прыносіць сапраўднае задавальненне, і вы адчуеце сябе на вышыні, бо зразумееце, што ад вас шмат што залежыць. Поспех і прызнанне ў калектыве забяспечаныя.\nАтрымлівайце задавальненне ў шляху на працу\nЯк паказваюць навуковыя даследаванні, чалавек, які дабіраецца на працу і з працы дадому ў гадзіну пік на асабістым ці грамадскім транспарце, адчувае нават больш стрэсу, чым лётчык-знішчальнік падчас баявога палёту. Таму паспрабуйце зрабіць так, каб дарога была прыемнай. Калі вы ездзіце ў электрычцы, чытайце цікавую кнігу ці газету, а калі вы за рулём, слухайце прыемную музыку ці аўдыёкніжкі.\nАбавязкова займайцеся спортам\nЗаняткі спортам здымаюць напружанне і спрыяюць утварэнню гармонаў шчасця. Таму кожны дзень добра пачынаць з зарадкі. Ну, а калі вы, да таго ж, будзеце рэгулярна праводзіць і больш сур'ёзныя трэніроўкі- - скажам, тройчы ў тыдзень здзяйсняць паўгадзінныя прабежкі, — то добры настрой і прыліў энергіі вам гарантаваныя.\nТрымайцеся далей ад непрыемных людзей\nСтарайцеся як мага менш мець зносіны з нервовымі людзьмі, якія прымаюць усё ў штыкі, выклікаюць адмоўныя эмоцыі і псуюць навакольным настрой. Лепш знаходзіцца ў кампаніі вясёлых, жыццярадасных, пазітыўных, адэкватных людзей, якія ўмеюць выслухаць і зразумець суразмоўцу, свецяцца любоўю і гармоніяй. Пагутарыш з такім чалавекам — і маркоце канец.\nАле наогул, для таго каб змяніць сітуацыю, трэба спачатку ў ёй разабрацца, падкрэслівае Енс Янаш.. Сам ён выкарыстоўвае тут прынцып аналізу па графічнай табліцы, якая складаецца з вертыкальнай і гарызантальнай шкал.\nВертыкальная шкала — часовая. На ёй па парадку пазначаныя асобныя гады вашай працы ў дадзенай кампаніі. А на гарызантальнай адзначаецца ўзровень вашай матывацыі на працягу гэтых гадоў: мінімальная адзнака — 1 бал, максімальная — 10 балаў.\n«Прасачыўшы дынаміку развіцця вашай матывацыі, паспрабуйце знайсці адказы на такія пытанні: ці змянялася на працягу мінулых гадоў паводзіны калег у адносінах да вас і па якіх прычынах? Якую метамарфозу зведалі вашы адносіны з начальствам і чаму? Якія вам абяцалі перспектывы, калі вы пачыналі працаваць у гэтай фірме, і ці стрыманыя гэтыя абяцанні? Ці атрымлівалі вы задавальненне ад працы на старце і як ідуць справы цяпер? Ці ёсць шанцы змяніць сітуацыю да лепшага і, калі так, то якія? Разабраўшыся з усім гэтым, вы зразумееце, ці варта працягваць працаваць у дадзенай кампаніі, або ўсё-такі лепш пашукаць іншы варыянт», — лічыць Янаш.\nэто не для беларусов,... в нашей стране всё не так просто, тут, чтобы тебя не уволили, надо работать за себя и за того парня, а ещё им не надо хорошо, им надо срочно...\nЭОЛ, совершенно верно , и этот "парень" уйдет "на пенсию" в 45 лет .\n20.06.2017 / 14:19\nэх, ребята как же тут без мата если 200 рубликов у тебя зарплата (с) нейкі гурт. глядзеў на ютьюбе


Шарашоўскі цэнтр культуры і вольнага часу - Новости Бреста\nРаботнікі культуры шмат ўвагі надаюць развіццю творчых здольнасцей дзяцей і падлеткаў. Навучыцца ствараць прыгожыя рэчы сваімі рукамі можна было падчас шэрагу майстар-класаў у клубных установах.\nРабяты, якія наведалі Слабудскі сельскі Дом культуры, з дапамогай майстра Анастасіі Гадуйка навучыліся рабіць рознакаляровыя кветкі з фаамірану.\nГурток дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Новазасімавіцкага сельскага Дома культуры запрасіў хлопчыкаў і дзяўчынак на майстар-клас па роспісу на шкле. Дзеці навучыліся працаваць з незвычайнымі матэрыяламі, развівалі мастацкі густ і творчыя здольнасці.\nШарашоўскі цэнтр культуры і вольнага часу прапанаваў маленькім наведвальнікам заняцца малюнкам. З дапамогай алоўкаў і фарбаў дзеці стварылі партрэты сваіх матуль. Усе творчыя работы юных мастакоў былі прадстаўлены ва ўстанове на імправізаванай выставе.\nПазнавальнае мерапрыемства для дзяцей правёў Мокраўскі сельскі Дом культуры. Падчас віктарыны “Падарожжа па роднай краіне” школьнікі адказвалі на пытанні аб памятных мясінах Беларусі і роднай Пружаншчыны. Яны не толькі прадэманстравалі свае веды, але і атрымалі шмат новай і карыснай інфармацыі.\nНовазасімавіцкі сельскі Дома культуры напярэдадні вясенніх канікул вырашыў нагадаць аб бяспечных паводзінах і запрасіў дзяцей на пазнавальна-забаўляльную гульню “Падарожжа ў краіну правіл дарожнага руху” і лялечную казку “Два глупых медвежонка”.\nНе засталіся па-за ўвагай і дарослыя. Напрыклад, Шарашоўскі цэнтр культуры і вольнага часу зладзіў вячоркі “Домашний очаг”, на якіх мясцовыя гаспадыні падзяліліся вопытам гародніцтва.\nАўтаклуб і вакальны гурт “Забава” наведаўся з канцэртам у аграгародок Варанілавічы. Падчас сустрэчы найлепшыя пажаданні прагучалі не толькі ў адрас усіх гледачоў, але і юбіляра – Галіны Мікалаеўны Тоўсцік.


Уладальнікі аграсядзібаў распавялі, ці стала ў іх больш гасцей з бязвізам\nТрадыцыйнае вяселле ў беларускай вёсцы\nЦі адчуў аграэкатурызм павелічэнне колькасці турыстаў?\nАндрэй Крук, уладальнік сядзібы «Вясёлая хата» кажа, што ніякай розніцы ў параўнанні з тым, як было да ўвядзення 5-дзённага бязвізавага рэжыму для замежнікаў, ён не заўважыў:\n«Магчыма, таму, што пяці дзён гасцям з-за мяжы можа хапіць толькі на наведванне знакавых месцаў, размешчаных недалёка ад сталіцы: Міра, Нясвіжа, Дудутак. Наша сядзіба быццам бы таксама размешчаная не так далёка ад сталіцы, але бязвізавыя турысты нас не наведвалі. На мой погляд, большасць замежнікаў, якія ляцяць у Беларусь – гэта не турысты, а тыя людзі (асабліва гэта тычацца немцаў і ізраільцянаў), якія скарысталіся бязвізам, каб наведаць сваякоў. Мэтанакіравана, з турыстычнымі мэтамі, у Беларусь прыязджае, на мой погляд, не больш за 5% гасцей».\nАндрэй Крук мяркуе, што трэба павялічваць колькасць бязвізавых дзён, а таксама «прапагандаваць і рэкламаваць краіну паўсюль, дзе толькі можна».\nАнатоль Ганец, якому належыць сядзіба «Ганька», распавядае, што радаваўся, як і ўсе прадстаўнікі турыстычнай сферы, навіне, што замежнікі будуць прыязджаць у Беларусь. Але праз чатыры месяцы дзеяння новых правілаў наведвання Беларусі спадар Анатоль адзначае, што не пабачыў ніякіх зменаў.\nЯўген Красноўскі мае ў Ваўкавыскім раёне сядзібу «Альхова». Прадпрымальнік шкадуе, што ягонае месца адпачынку не трапляе ў бязвізавую зону Горадні і Гарадзенскага раёну і адказвае на пытанне, ці даязджаюць да яго турысты, якія трапілі ў Беларусь праз аэрапорт:\n«Такіх турыстаў пакуль не было. Апошнім часам нас наведалі замежнікі: расейцы, грамадзяне Швецыі, Кітаю, Польшчы ды Украіны, так што і без адмены візаў цікавасць да адпачынку ў аграсядзібах ёсць».\nЗамежнікі цікавяцца аграсядзібамі, але «тэарэтычна»\nКіраўніца грамадскага абʼяяднання «Адпачынак у вёсцы» Валерыя Кліцунова прызнае, што ў сувязі з увядзеннем бязвізавага рэжыму замежнікі маюць цікавасць да аграсядзібаў, але «чыста тэарэтычную».\n«Усё ўпіраецца ў пяцідзённыя рамкі знаходжання турыстаў. А гэта значыць, што трэба выключыць дзень прыезду і дзень адʼезду. Застаецца ўсяго тры дні. Таму наведванне аграсядзібаў – гэта пытанне будучыні. Будзем спадзявацца, што колькасць дзён знаходжання замежнікаў павялічыцца, і тады аграсядзібы з задавальненнем іх прымуць», – мяркуе Валерыя Кліцунова.\nТравеньская ноч на вёсцы. Чароўныя фота з Валожыншчыны\nНМ, belsat.eu, паводле Tio.by\nТэгі: агратурызм, бязвізавы рэжым


Ігар Кулікоў (Ігар Кулікоў)\nНар. у 1988 годзе\nПаэт і перакладчык. Нарадзіўся ў Мінску. Скончыў філфак БДУ. Працуе ў БДАМ. Перакладае з ангельскай і санскрыту. Сярод перакладзеных твораў — “Ліст Нігла” Джона Р. Р. Толкіна, “Чытво” Чарлза Букоўскі, 1-е кола Рыгведы і ўрыўкі з Магабгараты. Друкаваўся ў часопісах “Дзеяслоў” і “ARCHE”. Выдаў 4 зборнікі паэзіі.\nСтарэйшая Эда: Прароцтва вяшчунні (Eddukvæði: Völuspá)\nУвяльбенне Багіні (देवीमाहात्म्यम्) Урывак\nЧытво (Pulp) Пачатак рамана\nБеларускі пісьменнік, перакладчык з нямецкай, двойчы лаўрэат 2 ступені прэміі Гедройца


Генадзь Бураўкін: Не будзе мовы – не будзе краіны\nВядомы паэт мяркуе, што цяжкая сітуацыя з беларускаю моваю ў нашай краіне наўпрост звязаная з гісторыяй і менталітэтам беларусаў.\n«Такая гісторыя характар выпрацоўвала такі: не высоўвайся, паколькі начальства ўсё чужое, не тваё. Дагаджай начальству, яно табе можа даць зямлю лепшую, пасаду. Таму дагаджай яму, як можна дагадзіць. Перш за ўсё – адмовіўшыся ад мовы, гаварыць на той мове, на якой гаворыць начальства. Начальства чужое – гавары на чужой мове», – тлумачыць Генадзь Бураўкін.\nТое, што сённяшні статус беларускай мовы – гэта праблема, прызнаюць таксама ў Міністэрстве культуры. Усё менш выдаецца кніг і перыядычных выданняў па-беларуску, большасць органаў улады вядзе справаводства на расейскай мове, змяншаецца колькасць беларускіх школаў і класаў.\n«Для мяне абсалютна зразумела, што калі не будзе мовы – не будзе краіны, не будзе дзяржавы і не будзе народу. Будуць гастарбайтары з тэрыторыі Беларусі. Будзе бюракратычнае ўтварэнне з назваю Беларусь або «Северо-Западный край», або іншай. Але не будзе асновы для развіцця нашай дзяржавы, – падкрэсліў паэт. – Трэба, каб наш народ меў адчуванне годнасці і не дазваляў з сабою абыходзіцца так, як з ім абыходзіцца сёння ягонае бюракратычнае кіраўніцтва».


Замежныя СМІ пра Беларусь: 11-18 снежня | Новы Час\nЗамежныя СМІ пра Беларусь: 11-18 снежня\nБеларускі прэзідэнт знаходзіцца перад складаным выбарам. Лукашэнка спрабуе захаваць рэжым. Калі ён будзе дзейнічаць у адпаведнасці са сцэнарам ЕС і пойдзе ў адстаўку, то ўладу ён страціць назаўжды. А калі Лукашэнка пагодзіцца на ўмовы Расіі і адкрые для яе беларускую эканоміку, то гэта таксама ў канчатковым выніку прывядзе яго да страты рычагоў кіравання. Хутчэй за ўсё, ён паспрабуе выкарыстоўваць Расію і Еўропу. Лукашэнка будзе пазіцыянаваць сябе як «меншае зло» і для Еўропы, і для Расіі, паколькі для Расіі цяпер зусім не пажадана, каб Беларусь канчаткова пайшла ў бок ЕС.\nБеларускі прэзідэнт знаходзіцца перад складаным выбарам. Лукашэнка спрабуе захаваць рэжым. Калі ён будзе дзейнічаць у адпаведнасці са сцэнарам ЕС і пойдзе ў адстаўку, то ўладу ён страціць назаўжды. А калі Лукашэнка пагодзіцца на ўмовы Расіі і адкрые для яе беларускую эканоміку, то гэта таксама ў канчатковым выніку прывядзе яго да страты рычагоў кіравання. Хутчэй за ўсё, ён паспрабуе выкарыстоўваць Расію і Еўропу. Лукашэнка будзе пазіцыянаваць сябе як «меншае зло» і для Еўропы, і для Расіі, паколькі для Расіі цяпер зусім не пажадана, каб Беларусь канчаткова пайшла ў бок ЕС. Для Еўропы таксама непрымальны татальны адыход Беларусі ў зону ўплыву Расіі.\nУ параўнанні з 2004 годам, у Беларусі імкліва пашыраецца нацыяналізм. Паколькі пераканаўчай легенды пра паходжанне беларускага народ не прыдумалі, стаўка робіцца на мясцовы каларыт. Жыхары Беларусі лічаць, што лепш бы ім жыць у асобнай краіне. Гэта зразумела: Расія — з яе прэтэнзіямі на геапалітычнае лідэрства ў рэгіёне, з яе тэрорам, з яе лакальнымі войнамі — не выглядае занадта прывабна з вокнаў ціхай мінскай кватэры. Тым не менш, шматлікія беларусы разумеюць, што інтэграцыя з Расіяй — усяго толькі пытанне часу. І для іх гэта крыўдна. З гэтай крыўды правінцыі на метраполію і нараджаецца русафобія. Крыўдна не толькі людзям «з кухні», але і з прэзідэнцкага палаца. Лукашэнка вельмі незадаволены практыкай «аддзялення мух ад катлет», але іншага спосабу падтрымліваць існаванне свайго рэжыму ў яго няма: больш ніхто грошай не дае.\nСамы важны момант у існаванні Саюзнай дзяржавы Расіі і Беларусі — не тое, што яна так і не паўстала, а тое, як у Мінску адрэагавалі на ветлівую прапанову тагачаснага расійскага прэзідэнта Уладзіміра Пуціна наконт таго, каб Беларусь папросту далучылася да Расіі абласцямі. Здавалася б, цалкам лагічна, калі не мець на ўвазе, што гаворка ідзе пра інтэграцыю дзяржаў, якія павінны мець у складзе саюзнага аб’яднання раўнапраўныя, парытэтныя адносіны. Менавіта гэта нежаданне лічыцца з раўнапраўем партнёра і прыводзіць да краху любых інтэграцыйных праектаў. Нежаданне пагадзіцца з раўнапраўем партнёра прыводзіць да таго, што расійскія рэсурсы папросту абменьваюцца на гучныя словы.\nМасква і Мінск здолелі дамовіцца пра аднаўленне працы ў рамках Саюзнай дзяржавы. Пасля васьмігадзінных перамоваў у Крамлі прэзідэнты Мядзведзяў і Лукашэнка падпісалі тры дакументы: дэкларацыю з нагоды дзесятай гадавіны Дамовы пра стварэнне Саюзнай дзяржавы, дамову пра развіццё ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва і дамову пра ўмовы дзейнасці культурна-інфармацыйных цэнтраў. Па вялікім рахунку, перамовы ў чарговы раз пацвердзілі — узаемаадносіны паміж Масквой і Мінскам па-ранейшаму будуюцца не на даверы, а па прынцыпу гандлю. Усяго на сустрэчы на вышэйшым узроўні, прысвечанай дзесяцігоддзю стварэння Саюзнай дзяржавы, уздымаліся 18 пытанняў, аднак заявы, якія Лукашэнка і Мядзведзяў зрабілі пасля абмеркавання, здаюцца занадта агульнымі.\nНарэшце, намёкі на тое, што рана ці позна прызнанне Абхазіі і Паўднёвай Асеціі адбудзецца, рэгулярна агучваў і Мінск. Іншая справа, што прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка адклаў канчатковае рашэнне ў доўгую скрыню, аддаўшы яго на суд новаму парламенту краіны. Парламент, у сваю чаргу, апелюе менавіта да прэзідэнта. Эксперты падазраюць, што зацягваць усталяванне афіцыйных дыпламатычных адносін з Сухумі і Цхінвалі Бацька будзе, што называецца, да апошняга.


Гэтую страву гатуюць толькі ў Маларыцкім раёне. Унікальны рэцэпт мясцовыя гаспадыні перадаюць з пакалення ў пакаленне.\nШто ў ім асаблівага, даведвалася Марыя Тройніч. На кухні Лідзіі Ваўрушэвіч газавая пліта суседнічае з каменнай печчу. Хоць яна займае шмат месца, без яе сапраўдны грэцкі хлеб не атрымаецца. Цеста гаспадыня замешвае ў вялікіх дзёжках, каб хлеба хапіла на ўсю радню і суседзяў. Галоўны інгрэдыент - грэчка, якую перад гэтым трэба перамалоць у жорнах альбо кавамолцы.\nУ вёсцы Гвозніца рэцэпт грэцкага хлеба перадаюць з пакалення ў пакаленне. Але сакрэту з яго не робяць. Наадварот, хочуць, каб мясцовая кулінарная традыцыя стала яшчэ больш вядомай і захавалася. Маларыцкі раён - адзіны ў краіне, дзе яшчэ выпякаюць хлеб па старадаўніх тэхналогіях.\nКулінарны працэс працаёмкі і доўгі: грэцкі хлеб гатуюць амаль цэлы дзень. Больш за ўсё часу ідзе на паспяванне цеста. Перад тым як адправіцца ў печ, яно павінна пастаяць восем гадзін. Першыя згадванні ўнікальнай традыцыі сустракаюцца ў гістарычных дакументах дзевятнаццатага стагоддзя. Паводле слоў Лідзіі, таксама ў народзе грэцкі хлеб называлі "грачанік" і "бабка". Сёння гэтую страву гатуюць толькі на святы, у асноўным на вяселле.\nПа рашэнні Міністэрства культуры традыцыю выпякання грэцкага хлеба ўнеслі ў спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Беларусі. Гэты статус азначае, што цяпер звычай будзе пад аховай дзяржавы.\nЦяпер у раёне рыхтуюцца праводзіць майстар-класы па выпяканні грэцкага хлеба. Акрамя мясцовай моладзі на іх будуць запрашаць і турыстаў.\nВук Рашовіч адпраўлены ў адстаўку з пасады галоўнага трэнера мінскага "Дынама"\nУ Беларусі змененыя Правілы дарожнага руху\nСёння сталічныя аўтобусы маршруту № 24 ідуць па ранейшым раскладзе


12.07.2012 | Arche.by\nВопратка з выявай Вітаўта Вялікага\nТакім чынам, усе жадаючыя атрымаць вопратку з прынтам Вітаўта, могуць слаць свае заказы. Планую друкаваць белыя майкі, але калі вы хочаце сабе байку, кофту ці майку іншага колеру, то трэба ...\nНапэўна шмат хто з беларусаў чуў пра цяперашнія жарсці на Украіне вакол законапраекта аб статусе рэгіянальных моў (згодна з Еўрапейскай хартыяй аб рэгіянальных мовах). Дзякуючы дадзенаму закону, у любой вобласці Украіны, пры наяўнасці не ...\nБеларуская трасянка, як і ўкраінскі суржык, выклікае шмат пытанняў і супрацьлеглых эмоцый. Як навуковы тэрмін, яна хутка і стала ўвайшла у мовазнаўства, апошнім часам значна пашырае сваё семантычнае поле, пазычаецца ...\nБеларуская мекка сэкс-турызму ў Гарадоцкім раёне\nКарэспандэнт «Салідарнасці» здейсніла сэкс-тур у лес з непрыстойнай назвай, у якім некалькі дзясяткаў гадоў знаходзяць фалічныя сімвалы. Мясцовыя жыхары і не здагадваюцца, што краязнаўцы даўно ахрысцілі лес, што корміць іх ...\nЛекцыя па гісторыі Беларусі. А. Тараcа\nУ аўторак, 17 ліпені 2012 г., а 18:30, у ДК МТЗ (аўд. 80) адбудзецца 10-ая лекцыя А.Тараса па гісторыі Беларусі з пазіцыі беларускага нацыяналіста. Запрашаюцца ўсе ахвочыя. Уваход вольны. Расповяд у ...\nПерш чым прыступіць да вывучэння размоўніка, трэба засвоіць, што размоўная расейская мова даволі грубая. Яна моцна адрозніваецца ад той літаратурнай мовы, на якой пісалі Пушкін, Талстой, Чэхаў і якую вы ...\n(Гіпотэза этымалёгіі назоваў: Русь Белая, Чорная і Чырвоная празь канцэпцыю «непасрэднага ўспрыняцьця» Рэчаіснасьці). Да сёньня перыядычна ўспыхваюць дыскуссіі аб паходжаньні назова нашае краіны. На жаль высьвятленьню сапраўдных крыніцаў яго паходжаньня замінае ...\nАдаму Міцкевічу Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie… Adam Mickiewicz. Паэты нараджаюцца ў карчме, Каб іх пасьля Аплаквалі саборы. Выгнаньніку Ня ў сьпіну вецер дзьме, – Ён носіць край абражаны З сабою. Хмар вырай Сьвіцязі сьлязу страсе, Як пава з песьні, Што праз сад ляцела. На саркафагу ружы У расе Паэту – Не пыхлівасьці зьлюцелай! Маўчы, ўсыпальня каралёў... Вякі Прыціхлі Над геральдыкай нямою. Спытае нехта: – Быў кароль які, Калі пісаў паэт: «Ojczyzno moja…»? 1973 – Кім для Вас з’яўляецца Адам Міцкевіч? – Міцкевіч для мяне зьяўляецца пісьменьнікам, народжаным беларускай зямлёй. Ён спаліў свае першыя вершы, напісаныя ...\n«Адваротны бок люстра» Ксеніі Шталянковай\nКалі ацэньваць выключна патэнцыял аўтаркі, то ён, несумненна, вельмі высокі. Вы шмат бачылі аўтараў, якія ў 12-16 гадоў здольныя напісаць цэласны чытэльны тэкст? Я не бачыла такіх. Згадваючы сябе ў ...


Усё праз сэм. Сакрэты пасьпяховай вандроўкі / Падарожжы / BelMetal.org\nУсё праз сэм. Сакрэты пасьпяховай вандроўкі\nАпублікавана 2 кастрычніка 2014, 14:16 у Падарожжы\nЗа апошнія месяцы сталічны сьвецкі леў, валасаты прыгажун і галоўны стваральнік словаў-паразітаў партала BelMetal, рэдактар і журналіст Ігар Мэй, перасягнуў сам сябе: зьезьдзіў нарэшце ў Мірскі замак, незразумелым чынам апынуўся на рэпартажы ў Барысаве, зацаніў вагон-лазьню па дарозе ў Горадню, і вось яшчэ павёўся на авантуру наведацца са мной у Сьмілавіцкі палац. Карацей, навандраваў па Беларусі ў гэтым годзе больш, чым за апошнюю чвэрць стагодзьдзя – усё сваё жыцьцё! Ня ведаю, якім чынам праходзілі яго папярэднія падарожжы, але нашае сумеснае адбылося ў павольным адыходзе ад трэшу і ўгару. А ўсё праз гэты сэм.\n…За дзень да запланаванай вандроўкі Мэй прыпёр на прыватны сход журналістаў BelMetal літр сівухі – ну што ж ты зробіш! Падманліва смачная і падступна моцная. Далейшае разьвіцьцё падзеяў вы, напэўна, зразумелі… Не, дарэчы, прачнуліся зранку пасьля сэму абодва даволі бадзёра, я дык наогул была споўненая энтузіязму пакараць вялікія дарогі і насалоджвацца стравамі духоўнымі. Але, сустрэўшыся, глянулі адно на аднаго і пагадзіліся – без паўстакана ледзяшоў і махіта не абыйсьціся. А затым яшчэ пажэрці трэба, прычым матэрыяльнага. Адразу відаць — выдатна ўчора адпачылі :)\nУ выніку выехалі ў Сьмілавічы а другой гадзіне дня на аўтобусе. Я ў лёгкім шоку: звычайна ў такі час вяртаюся назад дахаты, калі ўжо не сяджу там, папіваючы каўку і ўзгадваючы разнастайныя архітэктурныя дзівоцтвы. Але ўсё калісьці бывае ўпершыню. Пагаджаюся на “глынуць піва”, тулюся галавою да шкла, туплюся ва ўлюбёныя беларускія відарысы. З надвор’ем, дарэчы, неверагодна шчасьціць: ранішняя шэрасьць і дробны дожджык зьмяняюцца зьзяньнем сонейка, нябёсы ясныя, лістота рознакалярова-залацістая – што яшчэ трэба для шчасьця? Ну адно што які прывабны доўгавалосы мужык побач і старажытны паўразбураны прыгожы палац. Мужык ёсьць, вось жа ён, шыбуе побач, па вачах бачу – з займальнымі, немудрагелістымі думкамі кшталту: “Насьця, што ты тут нарабіла, я выклікаю міліцыю!” Да палацу мы нарэшце таксама дабраліся – і я адразу расчаравалася тым, што ён ужо не такі паўразбураны, а прыгожы толькі напалову. Шкада, не давялося Мэю пабачыць поўную карціну былой велічы і вышуканасьці аднаго з найдзівосьнейшых па маім асабістым рэйтынгу архітэктурных помнікаў на Беларусі.\nЗдагадаліся? Так, Сьмілавіцкі палацава-паркавы комплекс, што зараз знаходзіцца на перагружанай сучаснымі будынкамі тэрыторыі Сьмілавіцкага сельскагаспадарчага каледжу, паў чарговай ахвярай аднаўленьня. Велізарны палацава-паркавы ансамбль складаецца з двух аб'яднаных паміж сабой цагляных карпусоў, пабудаваных адзін на пачатку ХІХ стагодзьдзя Станіславам Манюшкам у замкава-гатычным стылі з выкарыстаньнем сьценаў старажытнага будынку, узьведзенага Марціянам Агінскім яшчэ ў другой палове XVII стагодзьдзя, а другі – да 1900 года Лявонам Ваньковічам у стылі неаготыкі з элементамі мадэрну. З нагоды таго, што грошаў на грунтоўную рэстаўрацыю ва ўласьніка палацу – Мінсяльгаспрода – не было, адзінай магчымасьцю выратаваць цудоўны архітэктурны помнік ад непазьбежнага разбурэньня і абыякавасьці мясцовых жыхароў быў продаж будынка палаца заможным інвестарам. Ня ведаю дакладна, выкупіў ужо хтосьці палац ці не (бо кошт падчас перадачы на аўкцыён для такога маштабнага помніка архітэктуры быў насамрэч сьмешны – крыху больш за 20 тысяч даляраў), але вангую будучыню будынка, які падчас нашага наведваньня якраз пасьпелі “ўпрыгожыць” першым пластыкавым вакном…\nСумна пабрылі вакол палаца, замазаліся ў больш цікавую, паўразбураную палову, зрабілі сярод бруду і цэглы крыху фотаздымкаў (і ня больш, ага… ;) А па “фатаграфаваньні” Мэй вырашыў, што зь яго хопіць на сёньня актыўных прыгодаў, дый, скажу шчыра, я сама нават ад гэтай кароткай вандроўкі была стомленая і дакладна знаходзілася не да канца ў цьвярозым стане цела і думак. Таму Ігар паехаў ляскаць з пацанамі покерам і выйграваць “пуцёўку ў Ялту”, а я – хуценька мінімалістычна ўвасабляць у тэкставую форму свае ўражаньні ад апошніх дзён і нарэшце адлежвацца-адпачываць.\nА гэта ж нам яшчэ разам праз пару тыдняў у далёкі шлях на некалькі дзён накіроўвацца… Галоўнае сэмам напярэдадні не забаўляцца, і тады, я мяркую, ёсьць шанец, што спакушу свайго сябра на больш грунтоўнае агляданьне незнаёмых замежных архітэктурных цудаў. Прынамсі, больш, чым на паўсонную гадзінку павольных шпацыраў па паўразбураным Сьмілавіцкім палацы.\nПадрабязьней на: vk.com/architekture\nархітэктура Менскай вобласці\nПалац у Сьмілавічах\nСядзіба Халецкіх у вёсцы Хальч


Каментары да артыкула: Зьмена вехаў у украінскім праваслаўі\nЗьмена вехаў у украінскім праваслаўі\n18.01.2008 / 12:35\nІ сьвятары беларускія ёсьць, і Канстанцінопальскі патрыярх ня супраць! З Ангельшчыны нават вучацца ў грэцкіх сэмірарыях тры беларусы. Адзін з іх з Магілёва... Праігрывае РПЦ на Ўкраіне змаганьня... Всоь і пайшло на саступкі, бачыць - яшчэ крыху і будзе "пярсонай нон грата" на Ўкраіне\nsavos' / адказаць\n18.01.2008 / 12:39\nКалi б i у нас была б афiцыйна зарэгiстраваная БАПЦ i РПЦ вяла б у нас сябе па iншаму\n18.01.2008 / 16:14\n2 Беларус Вы гэта сур’ёзна наконт 2-х сьвятароў на ўсю Беларусь? Давайце глядзець праўдзе ў вочы. Прайграе РПЦ, ці не – але ў любым выпадку застануцца ў большасьці тыя ж людзі сьвятарамі. Зьменяць нейкія свае погляды і пазыцыі, гэта магчыма. Але самі яны застануцца. 2 savos\_' Так. Канкурэнцыя заўсёды добра. Можа і рэальная БАПЦ шмат каму б дапамагла пазбавіцца ад ілюзій.\n18.01.2008 / 19:15\nПані і панове, чытайце на гэтую тэму таксама: www.ej.ru/?a=note&id=7732 Айцец Аляксандр выступіў паралельна, своечасова. Гэта называецца аператыўная журналістыка.\n23.01.2008 / 11:57\nЯ цалкам згодны з вамі. Як толькі зьявіцца афіцыйна іншая праваслаўная юрысдыкацыя, адразу пэўная колькасьць сьвятароў РПЦ перайдзе ў яе. Асабліва калі гэта будзе Канстанцінопальскі патрыярхат у нейкам выглядзе (напрыклад як украінскія япархіі УПЦ Канст.патр.). На Ўкраіне таксама да сярэдзіны 90-х пераважная большасьць сьвятароў УПЦ КП, УАПЦ і нават УГКЦ перайшлі з РПЦ. Але гэта практычна не перашкодзіла разьвіцьцю гэтых цэркваў. А аб нашых выхаванцах у Грэцыі - гэта будучая эліта, не абцяжараная расейскім праваслаўным выхаваньням.


Catholic.by - Папа Францішак: вакцына ад COVID-19 павінна быць даступная бедным\n19.08.2020 15:57 Паводле: Vatican News\nФота Corriere Roma\nЯк паведамляе беларуская рэдакцыя парталу Vatican News, пастыр паўсюднага Касцёла прысвяціў чарговую, ужо трэцюю, катэхезу наступствам распаўсюджвання COVID-19.\n«Пандэмія зрабіла відавочнай складаную сітуацыю бедных і вялікую няроўнасць, якая пануе ў свеце. Вірус, не робячы адрозненняў паміж людзьмі, сустрэў на сваім знішчальным шляху сур’ёзныя праявы няроўнасці і дыскрымінацыі. І пашырыў іх», — падкрэсліў ён.\nПаводле Папы, адказ на сітуацыю павінен мець двайны характар. З аднаго боку, трэба знайсці сродкі «ад малога, але жудаснага вірусу, які паставіў на калені ўвесь свет», а з іншага — змагацца з «вялікім вірусам сацыяльнай несправядлівасці, няроўнасці магчымасцяў, маргіналізацыі і адсутнасці абароны самых слабых».\nСвяты Айцец заклікаў кіравацца прынцыпам выбару на карысць бедных, які носіць не палітычны ці ідэалагічны характар, але знаходзіцца ў самым сэрцы Евангелля.\nПершым яго зрабіў Езус.\n«Сам Хрыстус, Які ёсць Богам, пазбавіў сябе ўсяго, стаўшы падобным да людзей. Ён выбраў не прывілеяванае жыццё, а стан слугі. Ён нарадзіўся ў простай сям’і і працаваў як рамеснік. Ад пачатку свайго прапаведавання абвяшчаў, што ў Божым Валадарстве ўбогія з’яўляюцца шчаслівымі. Ён быў сярод хворых, бедных і адчужаных, паказваючы ім любоў міласэрнага Бога», — нагадаў Пантыфік.\nЁн заўважыў, што паслядоўнікаў Езуса можна распазнаць па іх блізкасці да бедных, малых, хворых, вязняў, адчужаных і забытых, людзей, пазбаўленых ежы і вопраткі.\n«Гэта ключавы крытэрый хрысціянскай сапраўднасці. (...) Некаторыя памылкова думаюць, што выбар на карысць бедных з’яўляецца заданнем толькі для некаторых людзей, але на самой справе – гэта місія ўсяго Касцёла, як казаў святы Ян Павел ІІ. Кожны хрысціянін і кожная супольнасць пакліканы быць Божымі прыладамі вызвалення і падтрымкі бедных», — сцвердзіў Папа.\nПантыфік падкрэсліў, што вера, надзея і любоў абавязкова падштурхоўваюць да выбару на карысць самых патрабуючых, які перавышае паняцце простай дапамогі.\nТрэба крочыць разам, дазволіць бедным евангелізаваць нас, «заражаць» нас сваім досведам збаўлення, сваёй мудрасцю і крэатыўнасцю.\nЁн звярнуў увагу на тое, што сёння ўсіх людзей хвалююць наступствы пандэміі. Многія жадаюць вярнуцца да нармальнага жыцця і аднавіць эканамічную дзейнасць. Ён пажадаў, каб гэтае «нармальнае жыццё» не ўключала сацыяльную несправядлівасць і знішчэнне навакольнага асяроддзя. «Сёння мы маем магчымасць будаваць штосьці іншае», — заўважыў Папа.\nСвяты Айцец лічыць, што свету патрэбная «эканоміка інтэгральнага развіцця бедных», здольная ствараць годныя працоўныя месцы і клапаціцца аб навакольным асяроддзі.\nЁн заклікаў дапамагчы бедным атрымаць доступ да вакцыны ад COVID-19 і не канцэнтраваць эканамічную падтрымку за кошт бюджэтных сродкаў на дапамозе вытворчасці, «якая не спрыяе ўключэнню адчужаных, падтрымцы апошніх, агульнаму дабру і клопату пра стварэнне».\n«Па прыкладзе Езуса, лекара цэласнай Боскай любові, якая дбае пра фізічнае, сацыяльнае і духоўнае аздараўленне (…), мы павінны дзейнічаць ужо зараз, каб перамагаць эпідэміі, выкліканыя малымі і нябачнымі вірусамі, а таксама вялікімі і бачнымі праявамі сацыяльнай несправядлівасці.\nЯ прапаную рабіць гэта абапіраючыся на Божую любоў, ставячы перыферыі ў цэнтр, а апошніх на першае месца», — сказаў Пантыфік, падсумоўваючы свае разважанні.


Карціны з камянёў - гэта дзіўны па прыгажосці і незвычайны па выкананні выгляд рукадзелля. Тое, што не заўсёды ўдаецца перадаць пры дапамозе фарбаў, можна бліскуча ўвасобіць дзякуючы арыгінальнаму матэрыялу. Зіхоткае зорнае неба, пераліваюцца кроплі расы ў ранішняй зары, празрыстая марская хваля - усё гэта можна з пэўнасцю адлюстраваць у каменным палатне.\nУсе рост цікавасьці да розных відаў рукадзелля прывёў да таго, што многія жанчыны заняліся самаробным творчасцю. Высокі тэмп жыцця, гарадскія рытмы патрабуюць ад людзей максімальнай самааддачы ў пастаяннай барацьбе з жыццёвымі цяжкасцямі. Карціны з камянёў як адна з разнавіднасцяў рукодельный мастацтва дазваляюць акунуцца ў свет прыгажосці і загадкі. Дзякуючы карпатлівай працы можна адпачываць духоўна, атрымліваючы асалоду ад нараджэннем цудоўных карцін, чароўным чынам якія з'яўляюцца дзякуючы ўласным майстэрскім рукам.\nЗаняткі з каменным матэрыялам цікавыя не толькі жанчынам, імі захапляецца шмат мужчын. Некаторыя прафесійныя мастакі абралі такое творчасць як асноўны напрамак сваёй дзейнасці. Сёння можна пабываць на выставах і ўбачыць цэлыя галерэі карцін у "каменным" выкананні.\nКаб ствараць карціны з камянёў самастойна, трэба мець мастацкі густ, цярпенне, уседлівасць. Метадычнасць дзеянняў не трывае мітусні. Над творам аўтар можа правесці доўгія месяцы.\nРэчы з паўкаштоўных камянёў\nПры стварэнні карціны з паўкаштоўных камянёў дасягаецца незвычайны эфект ад гульні святла на сьпілаваных гранях. Для такіх прац ужываюць такія мінералы, як нефрыт, сердалік, малахіт, яшма, мармур, кварц, чароит, мусковит і многія іншыя.\nПрацэс стварэння карцін пачынаецца з эскіза будучага палатна. На яго падставе падбіраецца і сартуецца матэрыял неабходнага якасці і адценняў. Адабраныя ўзоры дробняць, імкнучыся дамагчыся аднолькавых памераў. Для стварэння фону частка камянёў здрабняюць да стану пылу. Пры дапамозе клею каменныя крошкі замацоўваюцца на палатне, ствараючы неабходную аснову.\nЗатым наступае этап прамалёўкі асноўных элементаў карціны. Для гэтага выкарыстоўваюць дробныя каменьчыкі. Агульнага аб'ёму і дэталізацыі аб'ектаў можна дасягнуць, ужываючы больш буйныя часціцы. Па сутнасці, атрымліваюцца не карціны з камянёў, а хутчэй аплікацыі.\nКаб дамагчыся максімальнай рэалістычнасці творы, мастаку даводзіцца гадзінамі перабіраць драбнюткія часцінкі, разглядаючы іх пад павелічальным шклом. У працы мала ўжываецца пэндзаль, больш прыходзіцца працаваць мініятурнымі інструментамі, прызначанымі для тонкай працы.\nПрыгожае ўпрыгожванне для дома\nЗусім ўзрушаюча выглядаюць карціны з камянёў Свароўскі. Каб ствараць такія палотны, трэба выкарыстоўваць стразы спецыяльнай агранкі. Унікальнасць матэрыялу складаецца ў тым, што крышталь здольны адлюстроўваць святло і пералівацца так, як ніякі іншы камень. Для дасягнення эфекту ў працы ўжываюць камяні з чатырнаццаццю гранямі. Карціны, створаныя з стразаў ад Свароўскі, з'яўляюцца сапраўдным творам мастацтва.\nСтварэнне карцін з камянёў патрабуе немалых матэрыяльных выдаткаў. Як жа быць тым, хто не мае такой магчымасці, але ўсёй душой імкнецца да такога віду мастацтва? Для ўсіх жадаючых прамысловасць выпускае спецыяльныя наборы, якія змяшчаюць неабходныя матэрыялы для працы. Як правіла, у камплект уваходзіць схема малюнка, інструкцыя па выкананні дзеянняў, аснова карціны і ўласна матэрыял. Камяні ў такіх наборах выкарыстоўваюцца недарагія, нярэдка штучныя, добра імітуюць сапраўдныя.\nУменне ствараць карціны можа падштурхнуць творчых людзей да далейшай працы з каменем: ўпрыгожванню адзення і аксесуараў, вырабе біжутэрыі, дэкарацыі абутку і сумачак.\nГелевыя вусцілкі для абутку: водгукі. Гелевыя вусцілкі з тэхналогіяй GelActiv\nПарашок пиретрума і яго ўласцівасці\nУльтрагукавая мыйка: прынцып працы, перавагі выкарыстання і парады па выбары\nBaby Care City Style - лепшы варыянт для падарожжаў!\nМаркоўны маска ад вугроў: водгукі і эфектыўнасць\nМідыі ў сметанковым соусе\nСалодкае віно рысавае ў хатніх умовах: апісанне, склад і рэцэпты\nНавошта патрэбен каляндар бухгалтара?


У тысячагадовай гісторыі Мінска былі людзі і арганізацыі, якія займаліся добраўпарадкаваннем вуліц, плошчаў, мастоў, пуцеправодаў і іншых аб'ектаў інжынерна-транспартнай інфраструктуры. Апошнія 55 гадоў гэтыя функцыі выконвае Дзяржаўнае вытворчае аб'яднанне "Гаррамаўтадар Мінгарвыканкама". За гэтыя гады не раз змянялася назва арганізацыі, але асноўная задача калектыву заставалася нязменнай: падтрыманне жыццядзейнасці вялікага горада.\nГалоўнай задачай аб'яднання з'яўляецца забеспячэнне рацыянальнага развіцця, падтрымання эксплуатационно- тэхнічных параметраў у адпаведнасці з усталяванымі нарматывамі, паляпшэнне якасці будаўніцтва і рамонту вулічна-дарожнай сеткі горада Мінска, а таксама стварэнне бяспечных умоў для руху транспарту.\nУ круглосутачным рэжыме, без выходных, работнікі арганізацый аб'яднання занятыя утрыманнем горада, яго вуліц і плошчаў. Мы з аптымізмам глядзім у заўтрашні дзень. Наша праца - гэта чысты, дагледжаны, ўтульны горад, дзе камфортна адчуваюць сябе мінчане і госці беларускай сталіцы.\nГенеральны дырэктар ДВА "Гаррамаўтадар Мінгарвыканкама" - Дзяніс Уладзіміравіч Глінскі\nФільм прысвечаны 55 годдзю прадпрыемства