Бэзавая гасцёўня - 80 фота ідэальнага сочетения адценняў - Блог аб дызайне\nГасцёўня ў бэзавым колеры выглядае стрымана і адначасова высакародна, і пры гэтым вельмі незвычайна.\nАдценне вельмі складаны, але калі правільна падысці да арганізацыі інтэр'еру, то яго папросту можна зрабіць больш строгім, больш яркім, вельмі нават запамінальным.\nВыйгрышныя камбінацыі бэзавага\nБэзавы тон прынята лічыць, як бы памежным, таму як ён з'яўляецца чымсьці сярэднім пры пераходзе ад чырвонага да сіняга.\nСветлы бэзавы колер вельмі далікатны і такі дзяўчачы, кранальны, палітра чымсьці пераліваецца з ружовай палітрай. А калі казаць пра цёмным адценні колеру, то ён любы інтэр'ер памяшкання, гасцінай ці спальнай, робіць больш пазітыўным.\nБэзавы ідэальна вылучаецца на светлым фоне, белым фоне. Калі разбавіць дызайн бэзавай гасцінай шэрым колерам, то пакой тут жа будзе адлюстроўваць мужчынскі пачатак, то ёсць папросту можна ў такім духу аформіць бярлог халасцяка.\nІнтэр'ер гасцінай не будзе салодкім ў тым выпадку, калі замест банальнага ружовага укараніць бэзавы ў тандэме са стрыманымі адценнямі.\nДык вось, калі прагледзець у інтэрнэце шматлікія фота бэзавай гасцінай, можна ўбачыць, наколькі добра выглядае бэзавы адценне пры прадуманым яго спалучэнні з прадметамі інтэр'еру чорнага колеру, сіняга ці ж карычневага.\nКалі трэба ў канчатковым варыянце атрымаць вытанчаную камбінацыю, то ёсць сэнс звярнуць увагу на светлыя адценні карычневага колеру, напрыклад, бэжавы або нават пясочны. Інтэр'ер атрымаецца вытанчаным, з ноткамі шыку.\nПрадумваючы бэзавы інтэр'ер гасцінай, важна ў першую чаргу чуць сябе, арыентавацца на свае перавагі і эмоцыі, якія ўзнікаюць пры выглядзе колеру, а толькі потым на модныя павевы.\nДык вось, выбар таго ці іншага колеру і адцення многае раскажа аб уладальніку пакоя. Бэзавы аддаюць сваю перавагу творчыя асобы.\nКаб у цэнтравы пакоі кватэры стварыць унікальны бэзавы дызайн, часам досыць проста на сцены наклеіць адпаведнага колеру аднатонныя або жа з малюнкам шпалеры.\nАле часам гэтага мала, здаецца моцна простым, і таму выкарыстоўваюцца іншыя метады. Дык вось, можна ў пакоі вылучыць зону, напрыклад, абклеіўшы адну сцяну ў насычаны тон, а астатнія дэкараваць пяшчотнымі адценнямі. Ўдалым прынята лічыць такое спалучэнне, як бэж і бэз.\nСцены, аформленыя ў бэзавы колер, найбольш выгадным чынам спалучаюцца са светлай мэбляй. Дэкор падбіраецца яркі - цытрынавы, ружовы, блакітны.\nБэзавы колер у інтэр'еры гасцінай, выкананай у минималистическом стылі, заўсёды выглядае эфектна, асабліва ў спалучэнні са снежна-белым. Калі стыль аздаблення арт-дэко, то сцены павінны быць насычанымі. Шторы падбіраюцца трохі святлей асноўнага тону пакоя.\nСтоль афармляюць ў белы колер, у светлыя і не бачныя адценні бэзу.\nКалі ў пакоі сцены абклеены ў шпалеры цёмнага колеру, то корпусная мэбля выбіраецца светлая, і наадварот - на фоне розных светлых паверхняў - сцен і падлогі, столі, глядзіцца лепш мэбля, выкананая ў цёмных танах.\nСвежым выглядае інтэр'ер у бэжавай гаме з украпінамі бэзавага колеру, напрыклад, калі падушкі ў бэзавых Наволочка будуць нядбайна раскіданыя на светлым пясчаным канапе.\nКаб узмацніць ўспрыманне колеру і ўражанне ад яго, варта прадумаць асвятленне. Калі магчымасць ёсць, то вокны павінны быць адкрытымі, і калі шторы выкананы з шчыльнай тканіны, то цюль максімальна лёгкая.\nКаб шык ўнесці ў інтэр'ер новай пакоя, выкарыстоўваюцца аксэсуары - вазы і карціны, статуэткі.\nНе часта можна сустрэць гасціную ў гэтым колеры, але калі правільна падысці да справы, то будзе створаны унікальны інтэр'ер, што нікога не пакіне абыякавым.\nФота дызайну гасцінай бэзавага колеру\nПредыдущаяЯк правільна класці мазаічную плітку


Верыць і не зняверыцца | Гарадзенская вясна\nВерыць і не зняверыцца\nНу і доўгія велікодна-майскія выходныя за намі. Майскія свабодныя дні аказаліся зманлівымі і капрызлівымі, калі ідзе пра надвор’е. Ад жары да халадэчы, ад сонечных променяў да замаразкаў і снегападу. А пры тым парывісты вецер, што не аднаго аматара адпачынку на прыродзе прывёў да прастуды, насмарку і галаўнога болю. На Падляшшы, краіне, па якой цякуць малочныя рэкі з кісельнымі берагамі, і з генетычнай, сялянскай любоўю да зямлі ўсе чакалі як збаўлення дажджу, нават больш чымсьці турыстаў. А дажджу як не было, так і няма. Усе перасталі верыць прагнозам надвор’я на рэгіянальным тэлеканале і з зайздрасцю глядзелі і слухалі навін пра ападкі ў суседніх рэгіёнах Польшчы. Веснавая засуха не найлепш варожыць для ярыны, сенажацей, ці хатняй агародніны. Чым мы ж зноў правініліся, пачынаюць пытаць сябе некаторыя старажылы, жывучыя ў прыродным кругазвароце і па біблейскіх прыказах. Каляндарны час, адмерваны датамі і стрэлкамі гадзінніка, патрэбны ім толькі для памятання дня атрымання чарговай пенсіі і строгіх тэрмінаў глытання прыпісаных пілюлек. Але ж хто сёння слухае старажылаў? Уватканы ў смартфон ці камп’ютар нос здаецца быць тым важнейшым, матэрыяльным, правяральным ангелам ахоўнікам, чымсьці духоўныя роздумы бабуль, дзядуляў, цэркваў ці касцёлаў.\nУ першую нядзелю пасля Вялікадня ў цэрквах чытаецца прытча пра нявернага апостала Тамаша (Фаму), які Богачалавека Ісуса Хрыста і ягоныя раненні пасля мукаў укрыжавання хоча ўбачыць і даткнуцца ўласнымі рукамі. Менавіта даткнуцца і праверыць усё розумам здаецца вызначаць жыццёва-філасофскія выбары многіх людзей, якія лічаць сябе нават хрысціянамі. Памятайма таксама, што бласлаўлёныя і тыя, што не бачылі, а паверылі. Таямніца духоўнасці, кахання, цярпення, літаратуры ніколі не даецца змерыць рацыянальным розумам і найбольш прасунутымі тэхнічнымі вынаходніцтвамі.\nПраверыць наша, беларускае вырашыў адзін мой знаёмы. Адчуць бачанае і нябачанае прывяло яго да рашэння паехаць на пачатку гэтага тыдня ў Беларусь. Якраз там з’явіўся... тыдзень свабоднага. Звязаны ён з хрысціянскай памяццю аб продках, Радаўніцай і свецкім Днём перамогі над нямецкім фашызмам, святкаваным дзявятага мая. На ўласныя вочы захацелася яму пабачыць, адчуць і пастарацца зразумець беларускую ментальнасць дваццаць першага стагоддзя. А ці яна можа быць адметнай у такой амаль поўнасцю рускамоўнай штодзённасці? — задумваўся перад выездам. У рэшце рэшт сам кіраўнік дзяржавы паўтарае, што беларусы... гэта таксама рускія, толькі са знакам якасці. Пра якія якасці ідзе тут размова? — за кожным разам распытваў мой знаёмы. Можа паездка прынясе яму адказ на ўсе ягоныя пытанні і сумненні.\nАле перад самым ад’ездам прачытаў ён статыстычныя даныя Белстата, прысвечаныя Дню друку, які адзначаецца ў Беларусі 5 мая. У 2018 годзе ў Беларусі было выпушчана 9,7 тысячы кніг і брашур агульным тыражом 25,6 мільёна асобнікаў. На расейскай мове ў 2018 годзе выдадзена 7,5 тысячы кніг і брашур агульным тыражом18,5 мільёна асобнікаў (72,3% ад сукупнага накладу), на беларускай мове выпушчана 1323 кнігі і брашуры тыражом 4,3 мільёна асобнікаў (16,7%).\nАд такой статыстыкі застаецца яму толькі заплакаць, а мо нават і завыць, сказаў мне. Пра развіццё чытанай беларускасці ў грамадстве трэба проста забыць. А ўсе гутаркі пра раўнапраўнасць дзвюх дзяржаўных моў з’яўляюцца толькі русіфікацыйным падманам. Хопіць зайсці ў любую кнігарню і глянуць на паліцы з мастацкай літаратурай і літаратурай для дзяцей, каб яшчэ больш зразумець, чаму ты апынуўся ў «чирикаючим русским миры». Бо родная школа застаецца толькі мрояй, а радыё і тэлебачанне са сваімі зоркамі на «истинном языке» ўмацоўвае нас таксама ў перакананні, што мовай суседзяў карыстаюцца культурныя людзі.\nНа шчасце ёсць яшчэ прасторы і такія людзі, што ў змозе штодзень берагчы беларускае ў сваім жыцці. Яны наша апора і надзея ў гэтым расцярушаным свеце. Думаю, што майму знаёмаму пашчасціць трапіць на іх у сваёй вандроўцы.


07 красавік 2005, 01:49\nВАШЫНГТОН. Прэзыдэнт Украіны Віктар Юшчанка выступіў з прамоваю ў Кангрэсе ЗША. Юшчанка запэўніў канкрэсмэнаў, што грамадзянская супольнасьць у ягонай краіне разьвіваецца і папрасіў эканамічнай дапамогі для правядзеньня рэформаў.\n(Юшчанка: ) “У Злучаных Штатаў Амэрыкі і Ўкраіны ёсьць супольныя стратэгічныя інтарэсы. Мы адзіныя ў галоўным: усюды, дзе можам, мы гатовыя падтрымаць свабоду. Мы гатовыя да такой адказнасьці, бо ведаем: калі ў некага аднялі свабоду, яе аднялі ў нас”.\nЮшчанка паабяцаў памацніць дэмакратычныя інстытуты ва Ўкраіне й заклікаў Кангрэс падтрымаць Украіну ў яе намаганьнях уступіць ва Ўсясьветную гандлёвую арганізацыю. Нагадаўшы, што Ўкраіна адмяніла візавы рэжым для грамадзянаў ЗША, Юшчанка прасіў Кангрэс зрабіць сустрэчны крок для ўкраінскіх студэнтаў, бізнэсоўцаў і палітыкаў. Юшчанка запрапанаваў Злучаным Штатам “стратэгічнае партнэрства” з Украінаю.


"Белавія" працягвае палёты ў Італію, вярнуць квіткі можна толькі па правілах тарыфу\nАвіякампанія “Белавія” працягвае палёты ў Італію, вярнуць квіткі можна толькі ў адпаведнасці з правіламі тарыфу, па якім яны купляліся. Так у авіякампаніі пракаментавалі звароты, якія тычацца выканання рэйсаў з Беларусі ў Італію, паведамляе БЕЛТА са спасылкай на сайт авіяперавозчыка.\n“Па сітуацыі на 24 лютага ніякіх забаронаў на выкананне палётаў у гарады Італіі няма. Мы выконваем палёты па маршрутах Мінск – Мілан – Мінск і Мінск – Рым – Мінск, як і ўсе авіякампаніі свету, у штатным рэжыме”, – адзначылі ў “Белавія”.\nТаму зварот квіткоў магчымы толькі ў адпаведнасці з правіламі тарыфу, па якім яны набываліся, звярнулі ўвагу ў авіякампаніі.\nЯк паведамлялася, на поўначы Італіі ў шэрагу гарадоў з-за каронавіруса уведзены карантын. Усяго ў закрытых зонах пражываюць больш за 50 тыс. чалавек. У Італіі ад каронавіруса памерлі чатыры чалавекі, колькасць пацверджаных выпадкаў заражэння дасягнула 203.\nGallery image with caption: У Гродзенскім аэрапорце з’явіцца Duty Free\nGallery image with caption: Цяпер афіцыйна: “безвіз” пашырыў тэрыторыю і зойме 15 дзён


24 сьнежань 2021, 18:02\nАб гэтым піша The New York Times са спасылкай на высокапастаўленыя крыніцы. Зь іхных словаў, калі плян ухваліць прэзыдэнт Джо Байдэн, гэта напэўна выкліча абурэньне ў Расеі.\nНевялікая група супрацоўнікаў Пэнтагону нядаўна наведала Ўкраіну, каб ацаніць патрэбы краіны ў супрацьпаветранай абароне, сказаў прэсавы сакратар ведамства Джон Кірбі. ЗША ўжо пастаўляюць Украіне супрацьтанкавыя кіраваныя ракеты Javelin, нагадвае «Голас Амэрыкі».\nАле, як адзначае New York Times, прапанова Пэнтагону перадаваць апэратыўную інфармацыю выведкі патэнцыйна больш значная. Інфармацыя будзе ўключаць выявы, якія паказваюць рух расейскіх войскаў і дазволяць вызначаць, ці зьбіраюцца яны перасекчы мяжу.\nУ артыкуле адзначаецца, што адміністрацыя Байдэна ўсьведамляе, наколькі важная для ўладаў Украіны інфармаванасьць у рэальным часе. Амэрыканскія спэцслужбы ўжо даюць Кіеву доступ да большай колькасьці матэрыялаў, чым да нарошчваньня расейскіх сілаў, паведаміў газэце адзін з суразмоўцаў.\nРаней на гэтым тыдні The New York Times пісала, што ўлады ЗША і Вялікая Брытанія «незаўважна» накіравалі ва Ўкраіну экспэртаў, якія павінны дапамагчы Кіеву перадухіліць патэнцыйныя кібэратакі з боку Расеі.\nЗША і іншыя краіны Захаду мяркуюць, што Расея рыхтуе напад на Ўкраіну.\nРасейскі бок зьняпраўджвае ўсе паведамленьні аб магчымым уварваньні войскаў на тэрыторыю Ўкраіны. Паводле прэзыдэнта Расеі Ўладзіміра Пуціна, Масква займае абарончую пазыцыю, баючыся, што Кіеў занадта збліжаецца з NATO.\nУ пачатку сьнежня адбыліся перамовы Ўладзіміра Пуціна і Джо Байдэна, Байдэн папярэдзіў расейскага прэзыдэнта аб санкцыях супраць Масквы ў выпадку пачатку ваенных дзеяньняў. Пуцін у адказ заявіў аб непрымальнасьці пашырэньня NATO за кошт Украіны. Кіраўніцтва NATO нагадала, што Расея ня мае права вэта на далучэньне да Паўночнаатлянтычнага зьвязу новых краінаў.


22 лістапад 2017, 16:58\nМіністэрства прамысловасьці і гандлю ЗША заявіла, што вытворцы сталёвай катанкі (дрот дыямэтрам 5-10 мм) з Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў, Беларусі і Расеі наўмысна заніжаюць кошт сваёй прадукцыі ў ЗША, каб выціснуць з рынку іншых канкурэнтаў. Беларускі мэталюргічны завод (БМЗ) сьцьвярджае, што гэта вынік абвешчанай новай адміністрацыяй ЗША палітыкі пратэкцыянізму для ўнутраных вытворцаў.\nАмэрыканцы: прадавалі прадукцыю на 84% таньней за рэальны кошт\nУ апублікаванай на сайце ведамства заяве гаворыцца, што закон ЗША аб антыдэмпінгавым мыце гарантуе амэрыканскім прадпрымальнікам і працаўнікам празрыстасьць міжнародных схемаў супрацы, якія часьцяком прыводзяць да дэмпінгу імпартных паставак.\nУ ліку расейскіх прадпрыемстваў цэны на сталёвую катанку зьмянялі Абінскі электрамэталюргічны завод і Наваліпецкі мэталюргічны камбінат. Таксама гэта тычыцца прадпрыемства з ААЭ Emirates Steel Industries і Беларускага мэталюргічнага заводу. Усе яны прадавалі сваю прадукцыю ў ЗША ў сярэднім на 84% таньней за рэальны кошт.\nУ сувязі з гэтым амэрыканскае ведамства ініцыявала пачатак збору мыта з названых прадпрыемстваў. Так, стаўка на мытні для прадукцыі арабскіх вытворцаў складзе 84%, для БМЗ — 280%, для расейскіх — ад 436% да 756%.\n«ЗША адданыя свабоднаму, справядліваму і ўзаемавыгаднаму гандлю з гэтымі краінамі, — падкрэсьлівае Міністэрства прамысловасьці і гандлю ЗША. — У дадзеным выпадку рашэньне было прынята строга на падставе поўнай і справядлівай ацэнкі фактаў».\nПаводле дадзеных Міністэрства прамысловасьці і гандлю ЗША, беларускі мэталюргічны экспарт у гэту краіну ў 2016 годзе склаў 10,4 мільёны даляраў (2,89 мільёны — ў 2015-м)\nБеларусы: пастаўляем меней за вызначаную квоту\nУ дырэктараце жлобінскага Беларускага мэталюргічнага заводу на просьбу Радыё Свабода ўдакладнілі, што згаданае антыдэмпінгавае расьсьледаваньне тычыцца нашмат шырэйшага кола вытворцаў. Агулам пад санкцыі падпалі 10 краін. Апроч ААЭ, Беларусі і Расеі, гэта таксама Вялікая Брытанія, Гішпанія, Італія, Карэя, Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка, Турэччына, Украіна — фактычна ўсе імпартэры, незалежна ад аб’ёмаў паставак, сказаў прадстаўнік прадпрыемства Аляксандар Алесік.\n«БМЗ пры арганізацыі паставак катанкі абмяжоўваўся аб’ёмамі да 3% ад агульнага аб’ёму імпарту гэтай прадукцыі ў ЗША. Гэты парог лічыцца ніжэйшым за адчувальны ўзровень для паўночнаамэрыканскіх вытворцаў. Так, летась нашы пастаўкі за акіян склалі ўсяго 30 тысяч тон (2,3% ад агульнага імпарту гэтай прадукцыі ў ЗША) пры ліміце ў 3% (39,8 тысячы тон). У сувязі з гэтым абвінавачаньне ў дэмпінгу, хутчэй за ўсё, трэба разглядаць у разрэзе абвешчанай новай адміністрацыяй ЗША палітыкі пратэкцыянізму для ўнутраных вытворцаў і жорсткай нацэленасьці на прынцып «купляй амэрыканскае», — адзначыў прадстаўнік БМЗ.\nАляксандар Алесік дадаў, што апошняя адгрузка згаданай прадукцыі адбылася ў красавіку. Агульны аб’ём экспарту беларускай сталёвай катанкі ў ЗША склаў у 2017 годзе 13 тысяч тон.\nПа словах спадара Алесіка, усе аб’ёмы, якія вызваляцца ў выніку пераразьмеркаваньня на рынку ЗША, Беларускі мэталюргічны завод экспартаваў у новыя рэгіёны Афрыкі. Дзякуючы гэтаму, кажа суразмоўца, геаграфія паставак жлобінскага прадпрыемства пашырылася да 117 краін.\nБМЗ ужо ня першы раз фігуруе ў антыдэмпінгавых расьследаваньнях ЗША. Сёлета Эўразьвяз увёў 5-гадовую мыту на беларускую арматуру. Беларускі мэталюргічны завод заявіў, што гэтае рашэньне змусіць кампанію «прыняць адпаведныя захады што да карэкціроўкі рынкаў збыту».


Кітай: узровень адукацыі сярод насельніцтва працаздольнага ўзросту павысіўся\n06.01.2016 10:01 Людзі адукацыі\nМаёй гераіні, Ірыне Пятроўне Бернат, настаўніцы гісторыі гімназіі № 36 Мінска, у жыцці пашанцавала — і з таленавітымі вучнямі, якія яе вельмі любяць, і з сям’ёй, якая ва ўсім яе падтрымлівае, і з сябрамі-калегамі, якія цэняць і паважаюць яе не толькі як прафесіянала, але і як добрага, шчырага чалавека. Напрыканцы 2015 года Ірына Пятроўна атрымала яшчэ адно заслужанае прызнанне — перамогу на гарадскім конкурсе метадычных распрацовак настаўнікаў гісторыі “Шчаслівы білецік”, які праводзіў МГІРА, а таксама прэмію Мінгарвыканкама за вопыт выкарыстання даследчага навучання ў рабоце з вучнямі.\n“Сапраўднага настаўніка ствараюць вучні, іх дасягненні, якімі ён можа ганарыцца. А праявіць настаўніку свой талент дапамагаюць яго родныя і блізкія, а таксама калегі, якія разумеюць і гатовы прыйсці на дапамогу і даць параду. Праз жыццё побач са мной былі педагогі, і многія з іх, як ні дзіўна, з’яўляліся гісторыкамі па адукацыі, — разважае Ірына Пятроўна. — Мая стрыечная бабуля — паважаны ў вёсцы педагог, усе звалі яе “дырэктарка”. У палове доме, дзе яна жыла, размяшчалася школа. Муж мой — гісторык па спецыяльнасці. Сярод нашых з ім сваякоў таксама ёсць педагогі-гісторыкі”. Пасля заканчэння гістарычнага факультэта БДУ — а было гэта ў 1992 годзе — Ірына Пятроўна Бернат па размеркаванні паехала ў Мядзельскі раён. На работу ездзіла ва Узлянскую няпоўную сярэднюю школу за 20 кіламетраў ад дома. Іншы раз дабіралася на “папутках”. Зараз дзівіцца, наколькі адчайнай і смелай была ў тыя часы. Вопыт работы ў сельскай школе ацэньвае як каласальны набытак, які немагчыма атрымаць нідзе. Менавіта там яна адчула сябе настаўнікам, зразумела, што такое індывідуальны падыход да кожнага вучня, чаго каштуе напружаная работа на працягу ўсіх 45 хвілін урока. Пасля былі гады настаўніцтва ў сярэдняй школе ў пасёлку Нарач, а затым — Мінск. Напрацаваны вопыт работы і любоў да дзяцей дапамаглі, і ў сталіцы Ірына Пятроўна не разгубілася.\n“Вялікі плюс настаўніцкай прафесіі ў тым, што яна не дае спыняцца, задаволіцца тым, што маеш, увесь час рухаешся наперад, развіваешся, каб не адстаць ад вучняў, — гаворыць Ірына Пятроўна. — Працаваць з дзецьмі вельмі няпроста. Калі заходзіш у клас, за дзвярыма трэба пакінуць усе свае асабістыя праблемы і перажыванні і настроіцца на ўрок. Тады ўвага вучняў будзе твая і работа пойдзе. Калі ж на твары ў настаўніка староннія эмоцыі, будуць праблемы, і перш за ўсё з дысцыплінай. Кожны жэст, кожнае слова педагога павінны быць прадуманымі, невыпадковымі. У свой час мне аб гэтым гаварылі мае настаўнікі. Гаварылі і аб тым, што сучаснаму педагогу неабходна размаўляць з дзецьмі на іх мове, быць у курсе іх спраў”.\nНайбольш эфектыўнай і ўніверсальнай методыкай, якая дае магчымасць праявіць здольнасці асобнаму вучню і ў той жа час аб’ядноўвае ўвесь клас у вырашэнні агульных пытанняў, на думку Ірыны Пятроўны, з’яўляецца методыка даследчага навучання. Яе элементы настаўніца выкарыстоўвае на ўроках і факультатыўных занятках па гісторыі і грамадазнаўстве. Яна ходзіць з дзецьмі ў паходы і на экскурсіі, як у рэальныя, так і ў віртуальныя інтэрнэт-падарожжы па свеце.\nГісторыя як навука патрабуе лагічнага асэнсавання падзей. Важна не машынальна запамінаць факты, пра іх можна даведацца з энцыклапедый, трэба навучыцца ўстанаўліваць узаемасувязі паміж імі, дашуквацца прычын і вынікаў, ацэньваць інфармацыю ў пэўным кантэксце. “Магу напісаць на дошцы пэўнае гістарычнае паняцце ці тэрмін, а вучні на працягу некалькіх хвілін расказваюць пра яго, — адзначае Ірына Пятроўна. — Яны праяўляюць свае здольнасці і пры напісанні эсэ па тэмах гісторыі і грамадазнаўства, дзе выказваюць самастойны аргументаваны пункт гледжання. Іншы раз я прапаноўваю ім складаць табліцы (сінхраністычныя і храналагічныя), працаваць з контурнымі картамі (складаць “карты-легенды”), запаўняць ментальныя карты або інтэлект-карты. У аснове работы з такімі картамі ляжыць нейкая праблема, важная падзея, асоба. Вучні на камп’ютары або ад рукі ствараюць схемы-малюнкі, заносяць на карты інфармацыю, якую ведаюць па гэтай тэме, па прынцыпе ад большага да меншага з паглыбленнем у праблему. У выніку атрымліваецца дрэва са шматлікімі адгалінаваннямі”.\nІрына Пятроўна ўзначальвае навуковае таварыства гімназіі. Настаўніца не толькі дапамагае дзецям у падрыхтоўцы даследаванняў, але і падказвае калегам найлепшыя спосабы правядзення з вучнямі такіх творчых распрацовак, расказвае аб правілах іх афармлення. Яна як добры менеджар улоўлівае любую магчымасць, каб вылучыць работы вучняў установы на той ці іншы конкурс або канферэнцыю, падбірае для кожнага з іх тыя спаборніцтвы, на якіх навучэнец зможа раскрыць свае здольнасці найлепшым чынам. І вынікі не прымушаюць сябе чакаць. Яе падапечныя з поспехам выступаюць на гімназічных чытаннях, удзельнічаюць у гульнях клуба “Што? Дзе? Калі?”, перамагаюць на гарадскіх, рэспубліканскіх навукова-практычных канферэнцыях і на алімпіядах па гісторыі і грамадазнаўстве. І не толькі па гэтых прадметах. Вучні Ірыны Пятроўны атрымліваюць узнагароды на алімпіядах па фінансавай дасведчанасці і па філасофіі, якія арганізоўвае БДУ. Яе выпускнікі рэалізоўваюць сябе ў самых розных сферах.\nвучнігімназія № 36гісторыяІрына Пятроўна БернатМінскнастаўніца


Складанне мая любімая кніга\n50709 чалавек прагледзелі гэтую старонку. Зарэгіструйся або увайдзі і даведайся колькі чалавек з тваёй школы ўжо спісалі гэта сачыненне.\nГераіня маёй каханай кніжкі жыве ў закінутым сярод лесу гарадку. Яна любіць прыроду, сама ловіць рыбу, лепш за ўсіх ўмее развесці вогнішча. Для яе дрэвы за акном — такія ж жывыя істоты, як яна сама: «Па галінам таксама струменіцца цёпла, як па руцэ».\nТаня Сабанеева — спагадная дзяўчынка. Яна клапоціцца аб старому сабаку, размаўляе з коткай, як з чалавекам, вельмі любіць маму. Кніга напісана яшчэ да Вялікай Айчыннай вайны. У Таніным мястэчку мала нейкіх забаў і дасягненняў тэхнікі: хіба што газеты і радыё. Акварыум ў сяброўкі Жэні — амаль славутасць.\nАле гераіня не ўяўляе, што такое нуда, бо вакол — прырода і добрыя людзі. Лепшы яе сябар, Фiлька, — сын тайговага паляўнічага. Гэты хлопчык ўмее чытаць сляды на снезе, не ведае, што такое злосць, і ніколі не пакіне сяброўку ў бядзе. І Таня ніколі не сядзіць без справы: то лепіць гадзіннага са снегу, то саджае кветкі. Бо Таня прывучана клапаціцца пра сябе сама. Мама ў яе лекар, увесь час на працы, а бацька-вайсковец з’ехаў шмат гадоў таму.\nУвесь сюжэт кніжкі разгортваецца вакол таго, што бацька вяртаецца ў мястэчка з новай жонкай і прыёмным сынам. Таня доўга мучыцца і злуецца, але потым даруе бацькі і знаходзіць бацькаву любоў, якой ёй доўгія гады не хапала. Але вось Коля, прыёмны сын таты, проста раз’юшвае Таню. Паміж імі адбываюцца розныя сутычкі, і не адразу становіцца зразумелым, што гэта — першае каханне …\nУжо бліжэй да канца кнігі я зразумеў, чаму Таню любілі ў школе, любілі ўсе, хто доўгі час яе ведаў. Бо яна змагла выратаваць дарагога ёй чалавека падчас бурану, дзесяць разоў рызыкуючы сваім жыццём.\n«Аповесць пра першае каханне» не сканчаецца хэпі-эндам. Здаўшы іспыты ў школе, Таня з’язджае з мястэчка разам з маці. Хлопчыкі, якія дарогі ёй, якім дарагая яна, то ёсць Фількай і Коля, застаюцца ў мястэчку. Перад дзяўчынкай адкрываецца новая, светлая даль. Напэўна, вучоба, падарожжа, розныя падзеі, новыя людзі. Можа, ўбачыць яна ў далёкіх краях і дзікую сабаку дзiнга, пра што марыць.\nМожа, Таня не вернецца больш жыць у роднае мястэчка, можа, вернецца. Але чамусьці здаецца, што яна яшчэ сустрэнецца з дарагімі ёй людзьмі, што ніколі не абарвецца душэўная сувязь. Можа, першае каханне праз гады апынецца сапраўднай?\nВядома, бацькі не дазвалялі дзецям выходзіць у космас без дазволу. Бо на розных планетах іх падцікоўвае маса небяспекі: ад залішняй гравітацыі і пыльных бур да сустрэчы са ўцяклі злачынцам. Але Ані і Джордж вельмі хацелі паправіць робата Гамера, які працаваў на Марсе і зламаўся. Таму і палезлі ў рызыкоўнае падарожжа c ракетнымі ранцамі на спінах.\nХлопчык Эммет, чые бацькі працуюць у Сіліконавай даліне, дапамог ім «цішком» паправіць кампутар Космас. Вреднющий быў хлопчык, але затое таленавіты.\nДобра, што бацькі пазнаюць у прыгодзе дзяцей своечасова, і яно скончыцца добра.\nМая любімая кніжка поўная весялосці і гумару, у ёй шмат каларытных персанажаў. Напрыклад, касмічны хомячок бусік ці бабуля Мейбл, глухая, але адважная. Мне падабаецца, што ў ёй апісаны людзі адважныя, дапытлівыя, прыязныя і захопленыя сваёй справай. Яшчэ ў «Джорджу і скарбах Сусвету» расказана шмат цікавага і пазнавальнага пра космас, пра Сонечнай сістэме, касмічных караблях і робатах, астранаўты і ўсім такім. Я проста не мог адарвацца ад гэтай кнігі, наколькі яна ўразіла мяне.\nЯ даведаўся, напрыклад, што на міжнароднай касмічнай станцыі МКС рэалізаваны праект «Неўміручасць», там захоўваецца ДНК чалавека. Нават калі чалавецтва не стане, а ДНК знойдуць іншапланецяне, то яны змогуць аднавіць па генетычнай ланцужку ўсю эвалюцыю. Гэта значыць наша гісторыя не знікне дарма.\nМаю каханую кніжку мне падарылі бацькі на дзень нараджэння. У ёй шмат маляўнічых ілюстрацый з рэальных касмічных палётаў. Яшчэ яна з’яўляецца працягам іншай кнігі — «Джордж і таямніцы Сусвету», якую я таксама чытаў, толькі ў Інтэрнэце. Яна мне таксама вельмі прыйшлася па душы, і бацькі падарылі мне яе працяг.\nЯ прачытаў, што пісалі маю каханую кніжку лепшыя навукоўцы свету, якія знарок сабраліся дзеля гэтага. А два асноўных аўтара — гэта геніяльны фізік Стывен Хокінга і яго дачка Люсі. Я ўдзячны гэтаму навукоўцу, які вельмі хворы і прыкаваны да ложка, але працягвае навуковыя пошукі, а яшчэ піша такія цудоўныя кніжкі для дзяцей.


З пачатку мая з-за ўкусу кляшчоў звярнулася каля 5 тысяч чалавек | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » З пачатку мая з-за ўкусу кляшчоў звярнулася каля 5 тысяч чалавек\nСамая вялікая колькасць зарэгістравана ў Гродне і Гродзенскім раёне — больш за 3 тысячы выпадкаў. Каля 300 зваротаў — у Лідзе і Ваўкавыску. Найбольш небяспечнымі можна назваць Зэльвенскі і Воранаўскі раёны, дзе колькасць падобных выпадкаў знаходзіцца ў межах 20.\nЦяпер назіраецца другі пік актыўнасці паразітаў. З пачатку тыдня штодзень фіксуецца больш за 50 чалавек, якія звярнуліся з-за ўкусу кляшча, пераважна гродзенцы. Трэба сказаць, што вясновы пік прынёс у два разы больш зваротаў, чым мінулагодні. Разам з тым агульная колькасць пацярпелых крыху меншая, чым летась.\nКляшчы — пераносчыкі сур'ёзных захворванняў. У вобласці зарэгістравана 24 выпадкі клешчавога энцэфаліту (32 — летась) і 104 выпадкі хваробы Лайма (121 — летась).\nПа словах энтамолага Гродзенскага абласнога цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага харчавання Валянціны Слізевіч, «падчапіць» кляшча можна не толькі ў лесе, але і падчас шпацыру па лясным масіве альбо на дачах. Многія дачныя таварыствы звяртаюцца з просьбай апрацаваць іх тэрыторыю ад кляшчоў. Такая работа рэгулярна праводзілася ў парках, зялёных зонах гарадоў і райцэнтраў.\nКаб абараніць сябе і дачны ўчастак ад паразітаў, трэба навесці парадак, раяць спецыялісты санітарнай службы. На тэрыторыі не павінна быць сметнікаў з харчовымі адходамі. Гэта вабіць грызуноў, якія, у сваю чаргу, могуць стаць пераносчыкамі кляшчоў. Крывасмокі хаваюцца таксама пад сухой травой, галлём ці іншым смеццем. Некаторыя дачнікі маюць свае спосабы барацьбы: яны высаджваюць на ўчастках чабрэц, шалфей, багульнік, рамонкі, якія адпуджваюць паразітаў. Што датычыць адзення, яно павінна быць шчыльнае і закрываць па магчымасці ўсе ўчасткі цела, асабліва пры паходах у лес.\nПавялічылася колькасць зваротаў са скаргамі на ўкусы вос і пчол. За мінулы месяц у «хуткую дапамогу» горада Гродна звярнулася амаль 50 чалавек, з якіх палова — дзеці.\nМасавы выпадак нападзення вос назіраўся ў канцы жніўня. Насякомыя пакусалі выхаванцаў аднаго з дзіцячых садкоў Гродна. Пяцёра з іх былі шпіталізаваны. Іх здароўю нічога не пагражае.\nЗагаловак у газеце: Крывасмокі не адступаюць\nУ Брэсцкай вобласці зафіксаваны першыя выпадкі ўкусаў кляшчоў\nПа меддапамогу з укусамі кляшчоў звярнулася больш за 2 тысячы чалавек\nУ Брэсце зафіксаваны ўкусы кляшчоў


Неизвестные страницы жизни. Внук-поляк раскрыл тайну своего дедушки-белоруса — Новости в Поставах\n10.04.2019 10.04.2019 postawy817Комментариев нет\n— Я заўсёды шкадаваў, што наша сям’я зусім малая: бацькі, дзядуля з бабуляй ды мы з братам, — дзяліўся Юліуш. — Але гэта аказалася не так. Было шмат радні па-за межамі Польшчы — у Беларусі, Казахстане, Паўночнай Асеціі. Аднак даведаўся пра яе толькі ў 19 гадоў, пасля смерці дзядулі. Разбіраючы яго архівы, убачыў пісьмы на рускай мове з паштовым штэмпелем «Маздок» і фотаздымак незнаёмых мне дзяцей з надпісам: «Дзядуля, мы хочам цябе ўбачыць». У школе я вывучаў рускую мову. Прачытаўшы пісьмы, зразумеў, што ў дзеда, акрамя мяне з братам, ёсць яшчэ ўнукі. Але як такое магчыма? Хто іх бацькі? І чаму ў нашай сям’і ніколі не гаварылі пра іх? Пайшоў з гэтымі пытаннямі да таты, і той прызнаўся, што да вайны ў дзеда былі ў Беларусі жонка і трое дзяцей, але пасля Перамогі ён да іх не вярнуўся, а застаўся ў Польшчы.\nЮліуш Мілішкевіч (справа) з беларускай раднёй\nУжо ніхто не дасць адказу на пытанне, чаму франтавік-беларус, які быў прызваны ў Войска Польскае, дайшоў з баямі да Берліна і меў шмат адзнак воінскай доблесці, фактычна здрадзіў сваёй сям’і. Магчыма, «накрыла» новае каханне. А можа, убачыў лягчэйшае і прыгажэйшае жыццё і паквапіўся на яго, ці былі іншыя прычыны? Над гэтым і ламае галаву яго польскі 40-гадовы ўнук. Узгадвае, што дзед часта гаварыў па-руску і яшчэ часцей пісаў лісты ці дзённік. Шмат расказваў пра сваю вёску Мядзелку, мястэчка Варапаева, сяброў дзяцінства і юнацтва. Але ніколі — пра сям’ю, якую пакінуў.\nВыходзіць, родныя Івана Мілішкевіча нічога не ведалі пра яго лёс і лічылі загінулым? «Не, пасля вайны ён прыслаў адно пісьмо, у якім паведаміў, што застаецца ў Польшчы, — расказвала мне яго беларуская ўнучка Святлана Сварцэвіч, якая ніколі не бачыла дзядулю. — Бабуля Бенядзікта адна ставіла на ногі Рамана, Івана і Чаславу. Пасляваенны час быў цяжкі, жылі вельмі бедна. Калі дзеці падраслі, бацька прыехаў, каб забраць да сябе сваю старэнькую маці. Дзеці мелі вялікую крыўду на яго і сустрэлі непрыязна, сын Раман ледзьве не забіў. А калі я вучылася ў 6 класе, прыслаў нам пісьмо і два свае фотаздымкі. Я таксама напісала яму на ўказаны адрас, але адказу не атрымала. А вось з сем’ямі дачкі Чаславы, якая выйшла замуж у Паўночную Асецію, і сына Івана, які пэўны час жыў у Казахстане, ён перапісваўся. Зараз нікога з дзяцей ужо няма ў жывых, засталіся толькі ўнукі».\nУ той дзень Юліуша суправаджалі ў Мядзелку яго пастаўскія сваякі. У вёсцы асабліва цёпла прыняла, частавала хатнімі прысмакамі Крысціна Мілішкевіч. На зваротным шляху ў Паставы заехалі ў Стары Двор да Веры Мілішкевіч (Крысціна і Вера — жонкі Іванавых сыноў), і там таксама гасцінна накрылі стол. На наступны дзень ён пажадаў зноў пабываць на дзядулевай радзіме. Сеў на прыгарадны поезд і даехаў да Варапаева. А адтуль — два кіламетры пехатой да вёскі, так, як хадзіў некалі дзядуля. Зноў любаваўся прыродай, фатаграфаваў, здымаў відэа. Да вандровак яму не прывыкаць: за выключэннем Таджыкістана, аб’ехаў усе былыя рэспублікі СССР, тройчы бываў у Беларусі — у Мінску, Гродне, Брэсце. Зараз з Пастаў адправіўся ў Віцебск, адтуль — на Лінію Сталіна. «Я ўжо выдаў некалькі сваіх кніг, — дзяліўся пры размове са мной (дарэчы, рускай мовай валодае вельмі добра). Наступную буду пісаць пра дзядулеву гісторыю і сваю сустрэчу з яго малой радзімай, якая мяне вельмі ўразіла».\nА вы кажаце, адкуль творчыя людзі знаходзяць тэмы? З жыцця, якое бывае і такім заблытаным, як у мядзелкаўскага Івана Мілішкевіча, які па волі лёсу стаў варшавянінам Янам, жыў са сваёй новай сям’ёй і старой тайнай, і, безумоўна, з цяжарам на сэрцы.\nТерпите насилие дома? Выход есть! «Кризисная комната» поможет тем, кто оказался в трудной жизненной ситуации


Апублікавана 01.05.2017 18:26\nАматарам гламура прыйдзецца па густу спальня ў ярка бардовых танах. Такі гламурны інтэр'ер проста атрымаць выкарыстоўваючы цёмны і шараваты колер у купэ з каларытнымі кветкамі чырвонага і чырвонага колеру.\nАбіраем зручную мэблю і абсталяванне для кафэ\nАпублікавана 30.03.2017 11:23\nАрганізацыя альбо пашырэнне ўстановы публічнага харчавання просіць значных укладанняў часу і прынцыповых рашэнняў ад уладальніка кампаніі. Таму выбар мэблі і абсталявання для кафэ заўсёды выклікае настолькі велізарныя цяжкасці.\nПадрабязней:Абіраем зручную мэблю і абсталяванне для кафэ\nСпальня і дзіцячая у адным пакоі\nАпублікавана 07.03.2017 03:26\nКалі ў Вашым жыцці з'явіўся дзіця, а пытанне пашырэння кватэры адважыцца не хутка, неабходна паварушыць мазгамі аб тым, як сумясціць месца, каб камфортна было Для вас і Вашаму дзіцяці.\nПадрабязней:Спальня і дзіцячая у адным пакоі\nАпублікавана 03.02.2017 20:58\nДля таго каб ашкліць лоджыю або балкон, трэба за раней вырашыць, з якога матэрыялу будзе праводзіцца ўстаноўка. Ёсць некалькі розных відаў матэрыялаў, таксама метадаў шклення.\nПадрабязней:Выбар шклення гаўбца і лоджыі\nАпублікавана 28.11.2016 06:14\nКалі паўстае пытанне аб набыцці загараднага жылля, 1., што неабходна вырашыць - будаваць ці дом «з нуля» альбо набыць гатовы катэдж у пасёлку? І ў таго, і ў іншага рашэння ёсць свае вартасці і недахопы.\nПадрабязней:Водазабеспячэнне ў катэджным пасёлку праф рашэнне препядствия\nПланаванне інтэр'еру спальні\nАпублікавана 27.09.2016 10:32\nПасля пакутлівага працоўнага дня наш арганізм мае патрэбу ў адпачынку. Камфортная ложак, прыемна пахнуць прасціны, начныя лямпы - што яшчэ неабходна для адпачынку?\nПадрабязней:Планаванне інтэр'еру спальні\nАпублікавана 22.09.2016 19:57\nЗадумаўшы абнавіць абстаноўку ў доме, мы нярэдка сутыкаемся з няпростым пытаннем: як абраць мэбля для гасцінай? Складанасць у тым, што, па-1-х, гасцёўня, звычайна, з'яўляецца больш вытанчана абстаўленай пакоем у доме, а па-2-х, у ёй ўжываецца мэбля 2-ух відаў - мяккая і корпусная.\nПадрабязней:Гарнітур для гасцінай спалучальнасць мяккай і корпуснай мэблі


26 сакавік 2018, 14:44\n25 сакавіка каля Опэрнага тэатру\n28 сэкундаў у нядзельнай вечаровай праграме «Галоўны эфір» прысьвяціў тэлеканал «Беларусь 1» сьвяткаваньню 100-годзьдзя незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі ў Менску ля Вялікага тэатру опэры і балету.\nБТ: 28 сэкундаў пра «не абышлося без правакацыяў»\nНа другой гадзіне праграмы адзін зь вядоўцаў і заадно кіраўнік Белтэлерадыёкампаніі Іван Эйсмант паведаміў, што прайшло дазволенае Менгарвыканкамам мерапрыемства «да даты прыняцьця трэцяй Устаўной граматы, стагодзьдзя аб’яўленьня БНР».\nУ 25-сэкундавым сюжэце гаворыцца, што «не абышлося без правакацыяў асобаў, якія даўно і беспасьпяхова спрабуюць прэтэндаваць на званьне лідэраў апазыцыі».\nВядоўца таксама дадаў, што «дазволенага канцэрту ў цэнтры горада ім падалося мала, яны заклікалі людзей на забароненае шэсьце».\n«Аднак такая спроба правалілася. Праваахоўнымі органамі парушэньне закону не дапушчана».\nУ відэашэрагу тэлеканал не паказаў агульных здымкаў, якія дэманстравалі б колькасьць удзельнікаў падзеі — адно гледачоў буйным плянам і выступ на сцэне гурту «Мутнае вока».\nПрэс-сакратарка Белтэлерадыёкампаніі Сьвятлана Смалонская-Краскоўская патлумачыла карэспандэнту Свабоды, што здымачная група БТ працавала на мітынгу-канцэрце.\n«Калі мы кажам пра нейкія вялікія формы і вялікія праекты, то нашы тэхналягічная карта і тэхналягічны плян быў зацьверджаны раней, чым было зацьверджана гэта мерапрыемства. Але наша здымачная група ўчора працавала на акцыі і сюжэт быў», — сказала яна.\nБелТА: неактуальныя здымкі опэрнага з дрону і нічога пра сьвята\nА 10-й раніцы 25 сакавіка дзяржаўнае інфармагенцтва БелТА апублікавала фотагалерэю з чатырох здымкаў Вялікага тэатру опэры і балету і прылеглай тэрыторыі, зробленых з дрону. На іх не відаць ня толькі ніводнага чалавека, але і сцэны і іншага абсталяваньня да канцэрту, якое было на месцы ўжо 24 сакавіка. Гэта дае падставу меркаваць, што здымкі былі зробленыя яшчэ раней.\nНа пытаньне Свабоды, чаму на сайце інфармацыйнага агенцтва не зьявілася ніякай інфармацыі пра сьвяткаваньне 25 Сакавіка, першы намесьнік генэральнага дырэктара БелТА Аксана Кірыльчык адказваць ня стала. Яна спаслалася на занятасьць і кінула слухаўку.\nТаксама ніякай інфармацыі пра дазволеную ўладамі акцыю ўшанаваньня стагодзьдзя БНР не паведаміла на сайце газэта прэзыдэнцкай адміністрацыі «СБ. Беларусь сегодня». Хаця сайт газэты паведаміў пра каўны фэстываль у Менску.\nЧаму? Рэдактар аддзелу навінаў парталу SB.BY Паліна Радзевіч адказала на гэтае пытаньне коратка: «Без камэнтароў, добрага дня».\nНа пляцоўцы ля Опэрнага тэатру ўдзень 25 сакавіка адбыўся канцэрт «Сьвята Незалежнасьці». Паводле розных падлікаў, туды прыйшлі ад 20 да 50 тысяч чалавек.\nШасьцігадзінны канцэрт каля менскай Опэры стаў цэнтральнай падзеяй сьвяткаваньня стагодзьдзя незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі. Ён быў дазволеныгарадзкімі ўладамі.


LG Tone Free HBS-FN7: Актыўнае падаўленне шуму і шмат іншага | Навіны гаджэта\nLG Tone Free HBS-FN7: Актыўнае падаўленне шуму і шмат іншага\nМігель Эрнандэс | 28/04/2021 10:00 | агульны, водгукі\nМы зноў вяртаемся да аналізу гукавога прадукту, на гэты раз ад паўднёвакарэйскай фірмы LG які нядаўна вывеў на рынак свае самыя своеасаблівыя навушнікі "у верхняй частцы асартыменту", якія мы тэсціравалі на працягу доўгага часу і з якімі збіраемся доўга размаўляць.\nАдкрыйце для сябе LG Tone Free HBS-FN7, навушнікі з дэзінфікуючым чахлом, шумапрыглушэннем і дзіўнай працаздольнасцю. Мы раскажам вам, які быў наш глабальны досвед працы з гэтымі навушнікамі, пра якія так шмат гаварылі ў апошні час, і які вынік атрымаўся пасля прагляду нашай аналітычнай табліцы.\nНа гэты раз мы гаворым пра навушнікі, якія знаходзяцца ў верхняй частцы піраміды навушнікаў TWS з функцыяй шумапрыглушэння, як па функцыянальнасці, так і па цане. Яны цалкам падобныя на папярэдняе прылада ад самой LG, якое яшчэ не прайшло праз нашу аналітычную табліцу, аздабленне ў FN6 і мае значна больш стрыманую цану, чым гэта выданне, бо яны знаходзяцца ў 99 еўра, пры відавочнай адсутнасці актыўнае падаўленне шуму. У гэты момант мы гаворым пра LG Tone Free HBS-FN7 (далей LG FN7).\n3 Аўтаномнасць і якасць гуку\n4 Актыўнае падаўленне шуму і меркаванне рэдактара\nБрэнд абраў дызайн і вытворчасць "прэміум". Такое адчуванне, што мы хутка ўступаем у першыя кантакты з упакоўкай і прадуктам у цэлым. У нас ёсць цалкам чорная пластыкавая канструкцыя прылады, якую мы пратэставалі, і ўстаўная сістэма з пункту гледжання дынаміка навушнікаў, што вельмі важна, калі мы гаворым пра прылады, якія маюць ANC (Актыўнае падаўленне шуму, абрэвіятура на англійскай мове). Чахол для зарадкі цалкам кругавы ў тым жа колеры, пра які згадвалася вышэй. Аднак мы можам набыць іх у белым колеры, калі мы хочам, паколькі гэтыя два колеры з'яўляюцца даступнай палітрай.\nПамеры з скрынка: 54,5 х 54,5 х 27,6 мм\nПамеры з навушнікі: 16,2 х 32,7 х 26,8 мм\nУ зарадным корпусе ёсць святлодыёд, які ідэнтыфікуе працу навушнікаў, а звонку не згадваецца марка, штосьці цікава. Ён зроблены з матавага пластыка, у адрозненне ад саміх навушнікаў, і даволі добра супрацьстаіць адбіткам пальцаў. Ён кампактны і выдатна змяшчаецца ў кішэні, з USB-C на задняй панэлі вечка і кнопкай сінхранізацыі з левага боку.\nТакім чынам, у нас ёсць дзіўная дэталь: навушнікі выпраменьваюць у навушніках ультрафіялетавае святло, каб ліквідаваць бактэрыі - сістэму LG UVnano абяцае паменшыць бактэрыі на 99,9% усяго за 10 хвілін уздзеяння на вашу сістэму. Аднак мы пераканаліся, што гэта УФ-асвятленне адбываецца не на працягу 10 хвілін, а на працягу некалькіх секунд.\nМы сутыкаемся з навушнікамі з гіпаалергеннымі сіліконавымі пракладкамі і воданепранікальнасцю, якія маюць сертыфікацыю IPX4, таму мы можам выкарыстоўваць іх кожны дзень з пункту гледжання трэніровак ці невялікіх дажджоў.\nНа ўзроўні сувязі мы маем Bluetooth 5.0, а таксама магчымасць сувязі з Android і iOS дзякуючы дадатку LG Tone Free, які можна загрузіць шляхам сканавання QR-кода, які ўваходзіць у скрынку. У тэхнічным раздзеле LG прыводзіць досыць мала тэхнічных дадзеных, таму мы павінны сканцэнтравацца ў асноўным на адчуваннях, якія яны пакідаюць нам у сваім уласным карыстанні падчас нашых тэстаў. У іх ёсць два падвойныя мікрафоны, а таксама некалькі альтэрнатыў актыўнага падаўлення шуму (ANC), які мы можам наладзіць, узаемадзейнічаючы з навушнікамі праз сэнсарную панэль, дзе мы можам прайграваць музыку і адказваць на званкі.\nАўтаномнасць і якасць гуку\nЗвяртае на сябе ўвагу раздзел, які дазваляе правесці ў дадатак да класічнай зарадкі USB-C стандартную бесправадную зарадку Qi, толькі паставіўшы яе на традыцыйную зарадную базу. Што тычыцца батарэі, у нас ёсць 55 мАг на кожную навушніцу і 390 мАг чахол. Фірма абяцае нам 7 гадзін для навушнікаў і яшчэ 14, калі ўключыць зарадную скрынку. У нашых тэстах мы атрымалі каля 5 гадзін 30 м аўтаномнасці з актываванай шумапрыглушэннем. Вядома, варта адзначыць, што для USB-C мы можам зарадзіць гадзіну выкарыстання прыблізна за пяць хвілін зарада.\nкодэк: AAC / SBC\nШто тычыцца гуку, LG зноў абрала лічбавую апрацоўку сігналаў Meridian Audio, аднак чатыры рэжымы выкарыстання, якія ваша прыкладанне дазваляе нам наладзіць, ствараюць дастаткова якасны гук. У нас добра адзначаны бас, але ён не ахоплівае галасы. У нас няма кодэка Qualcomm aptX, але мы не заўважылі вялікай розніцы ў навушніках, якія гэта робяць. Наш досвед быў здавальняючым і адпавядаў цане, якую мы заплацілі за прадукт, хаця, магчыма, не да канкурэнтаў, такіх як AirPods Pro (нашмат даражэй).\nАктыўнае падаўленне шуму і меркаванне рэдактара\nФірма абяцае нам, што ў нас ёсць тры мікрафоны для адмены шуму, хаця яны спасылаюцца на два з іх для размоў. У сувязі з гэтым навушнікі добра рэагуюць на прадукцыйнасць, неабходную для званкоў. ІГук, які падтрымліваецца яго двухслаёвай дыяфрагмай, робіць гэты досвед нядрэнным, улічваючы, што гаворка ідзе пра навушнікі-ўкладышы TWS. Такім чынам, у цэлым здаецца, што мы знаходзім даволі круглы прадукт.\nВы можаце атрымаць LG Tone Free FN7 ад 178 на ўласным сайце ці нават па значна больш канкурэнтаздольнай цане ад 120 еўра на Amazon.\nГэтыя навушнікі значна больш вылучаюцца чорным, з некалькі больш цвярозым і элегантным дызайнам, які будзе колерам, які мы рэкамендуем. Мы спадзяемся, што вам спадабаўся наш аналіз LG Tone Free FN7 ад паўднёвакарэйскай фірмы, і, вядома, мы нагадваем вам, што вы можаце пакінуць нам любыя пытанні па гэтым пытанні ў полі для каментарыяў. Такім жа чынам мы нагадваем вам, што вы можаце падпісацца на наш канал YouTube, дзе мы пакідаем шмат цікавага кантэнту, які, напэўна, вы не хочаце прапусціць.\nБез тону FN7\nАпублікавана: 28 красавіка 2021\nАпошняя мадыфікацыя: 27 красавіка 2021\nДаволі прэміум-матэрыялы і дызайн\nANC і добрая аўтаномнасць\nВельмі спрошчаная жэставая сістэма\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » агульны » LG Tone Free HBS-FN7: Актыўнае падаўленне шуму і шмат іншага\nВыйграйце "Зорныя войны" PS4, DVD і цацкі. Удзельнічайце і атрымайце WinX DVD Ripper бясплатна\n5 рэчаў, якія вы не ведалі пра камеру бяспекі


Ціхіня Валерый – Галерэя БАЖ\nСТАРШЫНЯ КАНСТЫТУЦЫЙНАГА СУДА ВАЛЕРЫЙ ЦІХІНЯ\nАдразу ж падкрэслю, што наўмысна не буду выказваць сваё асабістае стаўленне да гэтага чалавека. Таму вельмі прашу не ўспрымаць мой нарыс як нейкі палітычны прысуд. Па вялікім рахунку, такое права мае толькі гісторыя. Упэўнены, Валерый Гур’евіч Ціхіня гэта добра ведае, таму і імкнецца апраўдаць свае крокі чыста юрыдычнымі нюансамі.\nВалерый Гур’евіч Ціхіня нарадзіўся 1 кастрычніка 1940 года ў гарадскім пасёлку Капаткевічы Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Пасля заканчэння ў 1963 годзе юрыдычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта працаваў навуковым супрацоўнікам Навукова-даследчага інстытута судовых экспертыз.\n3 1974 года Ціхіня працуе ў БДУ, дзе з’яўляецца старшым выкладчыкам, дацэнтам, прафесарам, дэканам юрыдычнага факультэта, прарэктарам па вучэбнай рабоце.\nУ гэты ж перыяд яго абралі адным з сакратароў ЦК КПБ. Партыйную кар’еру Ціхіня пачаў рабіць тады, калі КПСС перажывала далёка не лепшыя часы. З новымі жыццёвымі арыенцірамі Валерыю Гур’евічу яўна не пашанцавала.\nПКБ, як вядома, жнівеньскі путч падтрымала, але ж сам путч праваліўся. І адказнасць панеслі ў першую чаргу тыя, хто тады быў на партыйнай перадавой. Калі лідара ПКБ Малафеева сцягнулі з трыбуны, то Ціхіню людзі проста не пусцілі ў будынак Вярхоўнага Савета. У Валерыя Гур’евіча здарыўся сардэчны прыступ, і дружына БНФ мусіла ратаваць яму жыццё.\nПасля гэтага выпадку Ціхіня доўга быў у шпіталі. Можа, сапраўды хварэў. Можа, вытрымліваў звычайную паўзу.\n15 сакавіка 1994 года Мечаслаў Грыб падпісаў першую Канстытуцыю, а праз кароткі тэрмін Валерый Гур’евіч Ціхіня быў абраны першым старшынёй Канстытуцыйнага суда Рэспублікі Беларусь, дзе і адбыліся яго ўзлёт і яго падзенне.\nМагчыма, гэта суб’ектыўна, але, на мой погляд, пасада старшыні КС аказалася менавіта той, да якой усё жыццё і імкнуўся Ціхіня. Супрацьстаянне паміж маладым прэзідэнтам Лукашэнка і Вярхоўным Саветам пачалося адразу ж, таму Валерый Гур’евіч станавіўся адным з галоўных людзей у краіне. Больш за тое, гэта разумеў не толькі ён, але і іншыя.\nНапрыклад, калі прэзідэнт толькі пачынаў адбудоўваць сваю знакамітую “вертыкаль” і ў Закон аб мясцовым самакіраванні ўнёс пэўныя карэктывы, гэта вызвала адпаведную рэакцыю часткі дэпутатаў і яны звярнуліся ў Канстытуцыйны суд.\nПершы востры юрыдычны канфлікт. А. Лукашэнка нават прыпыніў свой адпачынак у Сочы, вярнуўся ў беларускую сталіцу і асабіста прыйшоў у КС. Гутарка адбылася амаль сяброўская, калі меркаваць па тым факце, што напрыканцы ўдзельнікі нават разам сфатаграфаваліся. Ці не вынікам гэтай сустрэчы і сталася “ніякае” рашэнне КС? Такім чынам, першая перамога была атрымана яшчэ да пачатку вайны.\nАле гэта не гарантавала законапаслухмянасць у далейшым. За два гады існавання таго складу Канстытуцыйнага суда А. Лукашэнка парушыў Канстытуцыю краіны 17 разоў. Разумелі сапраўдны кошт ціхінінскай пасады і апаненты прэзідэнта. Невыпадкова яны намякалі, што, калі адбудуцца новыя прэзідэнцкія выбары, В.Г. Ціхіня будзе іх кандыдатам.\nУ той час палітыкі толькі-толькі пачалі ўжываць моднае іншаземнае слова “піяр”, але па поўнай праграме рабілі тое, што ён азначае. Ціхіня не быў выключэннем. Ён сам прапаноўваў журналістам зрабіць з ім інтэрв’ю. Існаваў своеасаблівы “канвеер”. Успамінаю, як, выходзячы ад Ціхіні, я сустрэў у дзвярах кабінета калегу з “Белорусской деловой газеты».\nГалоўная ж схватка адбылася вакол лістападаўскага рэферэндуму 1996 года. Нагадаю, што працэс імпічменту прэзідэнту, ініцыяваны часткай дэпутатаў Вярхоўнага Савета, набіраў абароты. Завяршыць яго перашкодзіў менавіта В.Г. Ціхіня.\nПодпісы за пачатак працэдуры адхілення А. Лукашэнкі ад улады ў Канстытуцыйны суд прынёс былы міністр унутраных спраў Юрый Захаранка. Услед за ім амаль імгненна ў кабінеце Ціхіні з’явіўся кіраўнік канцэрна “Белнафтахім” Анатоль Мардашоў. Што ён сказаў Валерыю Гур’евічу, вядома толькі ім, але пасля размовы Ціхіня адразу ж накіраваўся ў прэзідэнцкую адміністрацыю. А калі вярнуўся, то прапанаваў пакуль не прымаць ніякага рашэння. Гэта не прайшло, таму што абурыліся іншыя суддзі: справа была тэрміновай. Ціхіня быў вымушаны даручыць Міхаілу Пастухову, як суддзі-дакладчыку, рыхтаваць пасяджэнне.\nГэты момант можна лічыць кульмінацыйным. Першапачаткова з Ціхінем была дамоўленасць, што імёны тых дэпутатаў, якія ініцыявалі імпічмент, застануцца невядомымі, што будзе названа толькі іх колькасць (як пацвярджэнне канстытуцыйнай абгрунтаванасці ініцыятывы). Таму можна зразумець здзіўленне суддзяў, калі яны ўбачылі ў падрыхтаваных матэрыялах прозвішчы падпісантаў. Больш за тое, нейкім чынам спіс трапіў у прэзідэнцкую адміністрацыю. Многія ўпэўнены, што гэта зрабіў Ціхіня, але мы нічога адназначна сцвярджаць не будзем. Гэта пытанне няхай застанецца для гісторыкаў.\nТагачасны дэпутат Вярхоўнага Савета Іван Крук расказваў, як кожную ноч да яго хаты пад’язджала машына і да раніцы фарамі асвятляла вокны.\nВядомы і другі выпадак: дэпутату, хвораму на рак, прапанавалі – альбо адклікай свой подпіс, альбо не будзем лячыць.\nУ рэшце рэшт імпічмент, прызначаны на 22 лістапада, не адбыўся, але наконт колькасці подпісаў, якія засталіся, дазволю сабе не прыняць арыфметычную логіку Ціхіні. Ён кажа, што іх засталося толькі 27. Гэта зафіксавана ў інтэрв’ю “Народнай волі” 3 верасня 2005 года.\nУ самым пачатку подпісаў было 73. Столькі ў Канстытуцыйны суд прынёс генерал Юрый Захаранка. Потым, дакладней пасля таго як стала зразумела, што начныя пагадненні ўлада выконваць не збіраецца, да спіса далучылі свае подпісы яшчэ два дэпутаты. Дарэчы, адзін з іх – Сямён Шарэцкі. Пасля таго як пачалі “давіць”, лік падпісантаў скараціўся, паводле слоў тагачаснага суддзі КС Міхаіла Пастухова, на 12 чалавек. Нават калі падзяліць іх на тры, што мала верагодна, ціхінеўскі вынік не атрымаецца ўсё роўна. Такім чынам, патрэбных 70 подпісаў не было, аднак лічбы, названыя Ціхінем, таксама нельга лічыць сапраўднымі.\nДарэчы, пасяджэнне КС не адбылося не па прычыне недахопу подпісаў. 21 лістапада ў Мінск прыляцелі расійскія “посредники” Чарнамырдзін, Строеў і Селязнёў. Перамовы адбываліся ноччу на Вайсковым завулку. Прэзідэнцкі бок прадстаўлялі Лукашэнка, Мясніковіч і Васілевіч, Вярхоўны Савет – Шарэцкі, Калякін і Карпенка. Апошнія былі проста шакаваны тым, што ўбачылі ў зале для перамоў Ціхіню. Валерый Гур’евіч настойваў, літаральна прымушаў Шарэцкага падпісаць пагадненне як мага хутчэй.\nДалей, як вядома, пагадненне не было выканана і пагроза імпічменту ўзнікла зноў. Але Ціхіня не спяшаўся і прызначыў пасяджэнне толькі на аўторак 26-га.\n4 снежня 1996 года ён правёў прэс-канферэнцыю, дзе сказаў, што падаў заяву аб звальненні на імя старшыні Вярхоўнага Савета, што цалкам адпавядае Канстытуцыі краіны. А на наступны дзень, 5 снежня, напісаў яшчэ адну – на імя прэзідэнта. Той вельмі хутка гэтую просьбу задаволіў і крэсла Ціхіні заняў Рыгор Васілевіч, “асабістая думка” якога заўжды супадала з намерамі ўладаў.\nНапрыканцы адзначу, што Валерый Гур’евіч абсалютна меў рацыю сцвярджаць тое, што краіна ператвараецца ў нейкі прававы Чарнобыль. І ў першую чаргу таму, што той, хто павінен быў абараняць Закон, менавіта Закону і здрадзіў.


У свеце настаўніцкіх захапленняў - Утульная ХаткаУтульная Хатка\nЯк ляціць час, калегі! Вось ужо і першая чвэрць скончылася — наперадзе канікулы. Многія з нас чакаюць іх з нецярпеннем, таму што менавіта на канікулах ёсць магчымасць удзяліць час сваім захапленням. Мне заўсёды здавалася, што настаўнік настолькі заняты, што ў яго проста няма ні сіл, ні часу на хобі. Аказваецца, я памылялася. У свабодны ад рабочых будняў час настаўнік імкнецца адпачыць, і — як гэта часта бывае ў актыўных асоб — гэты адпачынак заключаецца ў змене віду дзейнасці. Хобі дапамагае зняць напружанне, расслабіцца, атрымаць новыя эмоцыі, свежыя ўражанні або падтрымаць у тонусе арганізм. Чым жа захоплены педагогі? Дзялюся з вамі адкрыццямі, якія зрабіла ў нашым калектыве. Можа, і сабе прыгледзіце справу па душы і спосаб расслабіцца?\nЛюдміла Іванаўна Кудраўцава — выкладчык музычных тэарэтычных дысцыплін, многа гадоў кіруе хорам хлопчыкаў гімназіі. Але калі ў гэтым годзе яна прынесла на калядны конкурс сваіх самаробных лялек, мы проста ахнулі: такія яны былі сімпатычныя, акуратныя. Пад захопленыя воклічы калег Людміла Іванаўна сціпла прызналася: “А яшчэ я вяжу і крыжыкам вышываю…” Разглядаючы фота кватэры, дзе жыве настаўніца, здзіўляюся, як усё прыгожа, стыльна, з якім густам і любоўю створаны інтэр’ер! І колькі працы і сэрца ўклала ў гэта Людміла Іванаўна! А пачалося ўсё з сурвэткі, якую звязала сяброўка і калега настаўніцы. Узор так спадабаўся, што Людміла Іванаўна вырашыла паспрабаваць паўтарыць такі цуд. Канечне ж, першы блін аказаўся камяком, але з часам з’явіўся вопыт і вырабы пачалі выглядаць лепш. Потым настаўніца музыкі авалодала і іншымі відамі рукадзелля (вышыўка, выраб лялек у розных тэхніках), але, па прызнанні майстрыхі, вязанне кручком застаецца любімым заняткам. Ідэі для стварэння лялек, вязаных рэчаў часцей за ўсё прыходзяць са святочным настроем. Вельмі натхняюць рукадзельніцу Новы год і Нараджэнне Хрыстова. Жаданне ўпрыгожыць ёлку незвычайнымі цацкамі прывяло да стварэння цэлай “снежнай кампаніі”. Так, да кубікаў у бліскучай паперы, сэрцайкаў з рэштак парчы, вязаных сняжынак і шароў дабавіліся Дзед Мароз са Снягуркай, а потым і атрад Снегавікоў (о, вялікі натхняльнік інтэрнэт!). Сын-старшакласнік, на дзіва, цалкам камфортна адчувае сябе ў рэтраінтэр’еры: “Гэта крута! Ні ў кога з маіх сяброў такога няма!” — гаворыць Данііл. А Людміла Іванаўна раіць заняткі рукадзеллем усім, хто любіць карпатлівую работу: гэта супакойвае нервы, а прыгажосць гатовых вырабаў дорыць масу станоўчых эмоцый і майстру, і гледачам. Для аматараў актыўнага адпачынку будзе цікавы прыклад нашага педагога тэатральных дысцыплін і рэжысёра Веры Аляксандраўны Патаповіч. Гледзячы на яе, такую кволую і вытанчаную, менш за ўсё ўяўляецца неўладкаваны побыт дзе-небудзь ля халоднага ляснога возера, цяжкі заплечнік або шматкіламетровая веласіпедная паездка па гістарычных мясцінах. А аказваецца, турызм — адно з захапленняў “нашай Верачкі” (так ласкава называюць яе калегі). А яшчэ танцы, а яшчэ творчая кулінарыя… Вам ужо цікава, як суіснуюць гэтыя розныя захапленні ў жыцці аднаго чалавека? Вера Аляксандраўна прызнаецца, што турызм для яе — гэта спосаб “перазагрузкі галавы”. Самыя яркія ўспаміны захаваліся пра першы паўнацэнны паход па рэках Кутсаёкі і Тумча ў Карэліі. Было вельмі цяжка фізічна: праходзілі дзесяцідзённы маршрут за 4 дні.\nБыло цяжка і псіхалагічна: тады яшчэ студэнтка ўніверсітэта культуры Вера Аляксандраўна ніколі дагэтуль не трымала ў руках вясло і слова “парог” заўсёды ішло ў звязцы з “дзвярамі”, а не з патокам бурлівай вады. “Так холадна і мокра мне не было ніколі ні да, ні пасля!” — успамінае Вера Аляксандраўна. Але з той пары яна ўпэўнена, што яднанне з прыродай, нягледзячы на каласальную фізічную стомленасць, лепшы адпачынак у жыцці! Гэта цудоўны спосаб адпачыць эмацыянальна. Калі застаешся далёка ад звычайных выгод, разумееш, што многія з праблем, якія засталіся дома, зусім не праблемы, што чалавеку на самай справе трэба для шчасця зусім нямнога. У горадзе звычайна вельмі многа мітусні, за якой паступова перастаеш бачыць галоўнае. У жыцці Веры Аляксандраўны захапленне рамантыкай падарожжаў з дзяцінства: кола зносін бацькоў адыграла сваю ролю. Своеасаблівым гуру ў турызме для Веры Аляксандраўны стаў Васіль Аляксеевіч Казак. Ён прафесійны спартсмен, інструктар найвышэйшага класа, займаецца водным і горным турызмам. На ўсёй постсавецкай прасторы такіх спецыялістаў адзінкі. Дарэчы, у Барысаве ён стварыў базу “КаЯк”, і сёння яна адна з найлепшых па падрыхтоўцы воднікаў у Мінскай вобласці. Па словах Веры Аляксандраўны, гэта Сапраўдны Чалавек з каласальным унутраным стрыжнем, моцны духам, неверагодна добры і душэўны.\nТым, хто хоча паспрабаваць сябе ў якасці турыста, Вера Аляксандраўна раіць: для добрага паходу патрэбна добрая кампанія і якасны абутак. Нехта з бывалых турыстаў аднойчы сказаў, што горы ўсюды аднолькавыя, самае галоўнае — гэта людзі, з якімі ты туды ходзіш. А яшчэ будучым турыстам трэба запомніць адно з галоўных правіл “паходнага этыкету”: “у гарах не просяць — у гарах прапаноўваюць”. Не чакайце, што хтосьці штосьці за вас зробіць, навучыцеся заўважаць, што турбуе людзей вакол вас і дапамагаць без просьбаў.Самае незвычайнае, што цяжкія паходныя нагрузкі Вера Аляксандраўна ўмудраецца спалучаць з чароўна прыгожымі ўсходнімі танцамі. Гэтае захапленне таксама родам з дзяцінства. Насуперак меркаванню, што “там усё проста”, усходнія танцы, як і любыя іншыя, — гэта сур’ёзная спартыўная нагрузка, так што ў перапынках паміж паходамі, дзякуючы танцам, наш рэжысёр падтрымлівае фізічную форму. Пра любоў да ўсходняга танца мая суразмоўніца можа гаварыць гадзінамі. Калі хто-небудзь хоча ўпрыгожыць ім свой вольны час, то важна, па словах Веры Аляксандраўны, знайсці “свайго” трэнера, абавязкова старацца навучыцца рабіць што-небудзь новае, не прапускаць трэніроўкі і выконваць усё, што гаворыць трэнер, з поўнай аддачай. І наша турыстка-танцорка ведае, пра што гаворыць, таму што можа пахваліцца першым месцам на чэмпіянаце рэспублікі па ўсходнім танцы. На пытанне “Як вы ўсё паспяваеце?” Вера Аляксандраўна з усмешкай адказвае: “Я зрабіла хітра: частка маіх захапленняў стала маёй прафесіяй, а частка засталася як хобі, так што я шчаслівы чалавек!” Сярод захапленняў нашага рэжысёра ёсць яшчэ і ёга, і танга, і кулінарыя… І шчыра верыцца, што калі нечага сапраўды хочаш, то час знойдзецца заўсёды. Сярод настаўнікаў многа тых, хто захоплены дачнай гаспадаркай. Праўда, працуюць-адпачываюць настаўнікі-дачнікі больш на агародных градках, пакідаючы кветкавыя клумбы на пасля. А вось такі ружавы сад, як у Наталлі Алмазаўны Падпорынавай, намесніка дырэктара па вучэбнай рабоце, выкладчыка па класе фартэпіяна, нячаста сустрэнеш на дачных участках.\nА пачыналася ўсё 14 гадоў назад, калі ружы ўзялі верх над агуркамі і таматамі (хаця за ружоўнікам усё ж нясціпла пладаносяць 27 градак з агароднінай!). Канечне, у такім хобі без памочнікаў не абысціся. Наталлі Алмазаўне дапамагаюць сям’я і сябры: муж — фізічнай сілай, мама — штодзённай карпатлівай працай, госці і дзеці — удзячнымі візітамі, добрым апетытам (Наталля Алмазаўна яшчэ і добры кулінар!) і захопленымі водгукамі. Гаспадыня ружавай раскошы не лічыць свой сад дызайнерскім, называючы яго хутчэй садам-калекцыяй, у якім налічваецца каля 146 гатункаў. Ёсць, як і ў любой калекцыі, цікавыя, але непрывабныя, магчыма, для недасведчаных у гэтым людзей кветкі. Ёсць ружы незвычайнага колеру, напрыклад, гатунак “кока лока” мае адценні какавы з малаком. Ёсць любіміцы гаспадыні — ружы англійскага арыгінатара Дэвіда Осціна, якія падабаюцца ёй і формай кветкі, і пахам, і колерам, і формай куста. Тым, хто хоча заняцца развядзеннем кветак, Наталля Алмазаўна раіць пачынаць гэтую справу, толькі калі вельмі любіш кветкі і не баішся працы. Веды аб правільным доглядзе, аб гатунках, спосабах развядзення сёння пачарпнуць можна з самых розных крыніц, напрыклад, нашаму садаводу-аматару дапамагае інтэрнэт з форумамі ружаводаў. Асабліва ж карысныя жывыя зносіны. Напрыклад, Наталля Алмазаўна некалькі разоў бывала ў садзе ў Юліі Тадэвуш, вось у яе сад — мара! І яе парады аказаліся вельмі каштоўнымі. На пытанне “Што для вас значыць ваш сад?” Наталля Алмазаўна адказвае: “Сад — гэта мара, гэта месца, куды хочацца вяртацца, а паводле класіка — гэта і ёсць родны дом. Я хвалююся за сваіх гадаванак круглы год, памятаю ўсіх “па імёнах”… Між іншым у садзе Наталлі Алмазаўны ёсць цэлы “культурны сход”: гатункі Брытэн, Чайкоўскі, Шапэн, Леанарда да Вінчы, Інгрыд Бергман і інш. Такім чынам, у садзе ў музыканта перасякліся прафесія і хобі.\nА яшчэ сярод нас — заўзятыя тэатралы, аматары рыбалкі, харавых спеваў, гістарычнай рэканструкцыі, дызайнеры, фатографы-самавучкі і многія-многія захопленыя педагогі. Я ўпэўнена, што любы настаўнік становіцца ў разы больш цікавай асобай для сваіх вучняў, калі не толькі выдатна валодае сваім школьным прадметам і методыкай яго выкладання, але можа навучыць чамусьці цікаваму і карыснаму, што знаходзіцца за рамкамі школьнай праграмы. А калі вам цікава даведацца пра такіх педагогаў, пра іх захапленні, то я гатова прапанаваць паглыбленне ў патаемны свет настаўніцкіх хобі.\nБарысаў гімназія № 1 намеснік дырэктара настаўнік педагог\nЗ тегами: Барысаў гімназія № 1 намеснік дырэктара настаўнік педагог\nНаступная: Жыць, а не існаваць!


30 кастрычнік 2013, 17:16\nРафаэль Карэра і Аляксандар Лукашэнка падчас візыту кіраўніка Беларусі ў Эквадор, 2012\nПрэзыдэнт Эквадора Рафаэль Карэа прыбывае ў Менск з афіцыйным візытам.\n31 кастрычніка ён правядзе перамовы з кіраўніком Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам і наведае шэраг аб’ектаў у Менску.\nЛукашэнка наведваў Эквадор у чэрвені 2012 году.\nУ прэзыдэнцкай прэс-службе адзначылі, што структура эканомікі Эквадора ў значнай ступені падобная да вэнэсуэльскай, што дазваляе прасоўваць на эквадорскі рынак прадукцыю беларускага машынабудаваньня і ўгнаеньні. Таксама важнай галіной супрацоўніцтва могуць стаць паслугі па выведцы і здабычы нафты і іншых карысных выкапняў.\nУ 2012 годзе Эквадор адмовіўся выдаць беларускім уладам беларускага міліцыянта Аляксандра Баранкова, і пасьля гэтага Баранкоў у гэтай краіне быў вызвалены з-пад варты. Баранкоў заявіў, што ўлады Эквадора ўратавалі яму жыцьцё, калі прынялі рашэньне не выдаваць Менску.\nБаранкоў прыляцеў у Эквадор у 2009 годзе, пасьля таго як у Беларусі супраць яго завялі крымінальную справу. З таго часу беларускія ўлады спрабуюць дамагчыся яго экстрадыцыі. Баранкоў адмаўляе ўсе абвінавачаньні і сьцьвярджае, што яго перасьледуюць у сувязі з тым, што ў сваім блогу ён напісаў пра злоўжываньні і карупцыю ў беларускіх праваахоўных органах.\nАднак перад візытам Аляксандра Лукашэнкі ў Кіта ў 2012 годзе Баранкова ўзялі пад варту.


рамантычныя ноткі сном\nЯкія віды мастацтва і даведацца значэнне мастацтва ў катэгорыю мастацтва. Традыцыйная эстэтыка шэсць розных відаў мастацтва, кіно і коміксаў пашырылі традыцыйнае падзел мастацтва. Да іх адносяцца: музыка, тэатр, літаратура, жывапіс, скульптура, архітэктура, кіно, танца і палосы.\nадправіць каханаму чалавеку рамантычны паведамлення спакойнай ночы, каб зрабіць яго ведаў, як думаць пра яе перад сном. Выраз любові ніколі не бывае дастаткова, каб адправіць паведамленне рамантычных Перад сном каханаму чалавеку кожны дзень перад сном: Калі вы прачынаецеся ў адзін цудоўны вечар, вы ўбачыце праз акно праз самыя прыгожыя зоркі атрымлівае пацалунак мой! Памятаеце, што я люблю цябе ў кожнай самотнай ночы, я хачу ў канцы сябе, я мог бы выпадкова прыйшоў, мух, і, магчыма, руйнуючы вашыя мары, вы, магчыма, Я магу даць некаторыя новыя кантакты\n4 - адправіць каханаму чалавеку рамантычны паведамлення спакойнай ночы, каб зрабіць яго ведаў, як думаць пра яе перад сном. Выраз любові ніколі не бывае дастаткова, каб адправіць паведамленне рамантычных Перад сном каханаму чалавеку кожны дзень перад сном: Калі вы прачынаецеся ў адзін цудоўны вечар, вы ўбачыце праз акно праз самыя прыгожыя зоркі атрымлівае пацалунак мой! Памятаеце, што я люблю цябе ў кожнай самотнай ночы, я хачу ў канцы сябе, я мог бы выпадкова прыйшоў, мух, і, магчыма, руйнуючы вашыя мары, вы, магчыма, Я магу даць некаторыя новыя кантакты ...? У той час як у ціхім, вы і не абяцае нічога, як клапатлівы чалавек спяшаецца на невядомых дарожках прыйшла ў галаву і моўчкі дае сказаў вам: я жадаю вам спакойнай ночы. У канцы гадзіны, глыбокай ноччу, калі яны ўсё зачыненыя вочы, я думаю, на вас, павольна драмаў, не мог заснуць, таму што вы гэтага не зробіце! Калі вы прачынаецеся ў ноч, вы павінны ведаць, што хтосьці думае пра цябе. Калі вы не прачнецеся гук гэтае паведамленне, спаць я жадаю вам прыгожых анёлаў мары ...!\n> Катыроўкі на школу\n> легенда пра рыбака і рыб змест казкі\n> французскія пісьменнікі і французскі\n> Медэя Эўрыпіда трагедыя і ўтрыманне\n> Нацыянальная свабода выказванняў пра шчасце\n> Афарызмы аб людзях\n> Афарызмы на прадукты харчавання\n> TUŽNE SMS паведамленні\n> Марыя Juric Загорка біяграфіі і твораў\n> карты на Каляды і тэксты на Каляды\n> Цар Эдып ўтрыманне\n> рамантычныя ноткі сном\n> ФІЛЬМ люблю чытаць\n> цытаты аб шлюбе, прыгожыя паслання любові\n> Маленькі прынц і аналіз знакаў\n> апошнія любоўныя смс паведамленні\n> навагоднім звароце\n> вядомыя цытаты і паведамленні пра жыццё\n> BAMBI LEKTIRA змест работы\n> Катыроўкі Мудрасць


Шафёр / Вадзщелi транспартных сродкаў\nАўтатранспарт і навакольнае асяроддзе\nЯк аўтамабіль расходуе энергію\nАдной з важных праблем, якія стаяць перад людзьмі, была задача знайсці спосабы пераадолення доўгіх адлегласцяў за максімальна кароткі час. З развіццём цывілізацыі, з’явілася і мноства прафесій, звязаных з транспартам, а менавіта:\nвозчыкі, рамізнікі, якія кіравалі транспартным сродкам на коннай цязе;\nкапітаны, рулявыя, лотавы (лоцманы), адказныя за кіраванне плавучымі сродкамі;\nматарысты, машыністы, якія кіруюць наземнымі цягнікамі або цягнікамі метро;\nшафёры, якія кіруюць аўтадарожнымі транспартнымі сродкамі;\nвадзіцелі трамваяў, аўтобусаў ці тралейбусаў, якія належаць грамадскаму транспарту;\nпаветраныя пілоты, якія кіруюць самалётамі і верталётамі;\nвеласіпедысты, рыкшы і кіроўцы іншых самаходных транспартных сродкаў, якія прыводзяцца ў рух мускульнай сілай.\nАсаблівае значэнне для стану навакольнага асяроддзя маюць транспартныя сродкі, якія выкарыстоўваюць розныя крыніцы энергіі (цвёрдыя і вадкія віды паліва, электрычнасць, ядзернае паліва і г. д.).\nУ нашы дні найбольш значны ўплыў на стан навакольнага асяроддзя аказваюць вадзіцелі дарожнага аўтатранспарту. Ступень уздзеяння на навакольнае асяроддзе і здароўе чалавека ў значнай ступені залежыць ад паводзінаў, звязаных з выбарам транспартнага сродку, яго паўсядзённай эксплуатацыяй і абслугоўваннем.\nТранспарт уплывае на якасць паветра наступным чынам:\nПры згаранні нафтапрадуктаў вылучаюцца аксіды азоту (NOx), вокіс (CO) і двухвокіс вугляроду (CO2), лятучыя арганічныя злучэнні (ЛАЗ), драбнюткія часціцы, і г. д.\nВылучэнні NOx і ЛАЗ разбураюць азон, які знаходзіцца ў трапасферы.\nВыкарыстанне паліва і дабавак, такіх як свінец і ЛАЗ, і іх выкід у атмасферу ўплывае на прыроду і здароўе чалавека.\nАўтатранспарт робіць шум.\nУ працэсе вытворчасці электрычнасці для кіравання электрацягнікамі, трамваямі і тралейбусамі выдзяляюцца забруджвальныя рэчывы.\nЦеплавозы вылучаюць у паветра забруджвальныя рэчывы.\nСамалёты вылучаюць NOx і CO2 і спрыяюць утварэнню прыземнага смогу і кіслотных дажджоў.\nАвіятранспарт разбурае азон, які знаходзіцца ў трапасферы.\nТранспарт уплывае на якасць вады наступным чынам:\nСцёкі з паверхні транспарту ўтрымліваюць алею, солі і растваральнікі, якія забруджваюць паверхневыя і грунтавыя воды.\nВылучэнні NOx і SO2 уступаюць у рэакцыю з вадой і выклікаюць акісленне.\nАўтамабільныя дарогі і чыгунка могуць змяняць гідралагічную сістэму.\nВыкіды караблямі баластнай вады забруджвае ваду.\nАварыйныя або рабочыя выкіды пры транспарціроўцы тавараў і матэрыялаў з’яўляюцца галоўнай крыніцай забруджвання вады.\nСупрацьабрастаючыя фарбы спрыяюць забруджванню вады.\nТранспарціроўка небяспечных рэчываў павялічвае рызыку магчымых аварый.\nСцёкі з тэрыторый аэрапортаў утрымліваюць алею і антыфрызы, якія забруджваюць ваду.\nБудаўніцтва аэрапорта аказвае ўплыў на змяненне гідралягічнай сістэмы.\nРазліў і ўцечка нафты павялічваюць рызыку магчымага забруджвання вады.\nТранспарт ўплывае на якасць глебы наступным чынам:\nБудаўніцтва дарог вядзе да страты зямель, а таксама памяншэння і драбнення зямельных рэсурсаў.\nТранспарціроўка небяспечных рэчываў павялічвае рызыку аварый, якія забруджваюць глебу і пагражаюць здароўю людзей.\nКінутыя транспартныя сродкі, выліты алей, выкінутыя акумулятары, шыны і старыя аўтамабілі могуць прычыняць шкоду навакольнаму асяроддзю.\nБудаўніцтва аэрапортаў аказвае ціск на зямельныя рэсурсы.\nТранспарт уплывае на якасць прыроды і ландшафту наступным чынам:\nЗдабыча дарожна-будаўнічых матэрыялаў і будаўніцтва дарог вядзе да пагаршэння ландшафту.\nАўтамабільная і чыгуначная інфраструктуры выклікаюць пагаршэнне і драбненне асяроддзя пражывання і перашкаджае міграцыі дзікіх жывёл.\nНе эксплуатаваныя закінутыя аб’екты пагаршаюць якасць ландшафту.\nБудаўніцтва водных прычалаў і каналаў уплывае на якасць ландшафту.\nВадзіцелям аўтатранспарту, па магчымасці, варта:\nпазбягаць ездзіць у адзіночку, старацца часцей выкарыстоўваць свой транспарт разам з іншымі членамі сям’і і калегамі;\nаддаваць перавагу аўтамабілям з нізкім расходам паліва. Некалькі гадоў таму назад нешматлікія аўтамабілебудаўнікі лічылі, што змогуць прадаць машыны, якія расходуюць 3 літры на 100 км: інжынеры даказалі супрацьлеглае, мадэрнізаваўшы існуючыя мадэлі. У цяперашні час на рынку ёсць мноства машын з супастаўным ККД паліва;\nвыбіраць аўтамабілі, якія працуюць на альтэрнатыўных відах паліва або рухавікоў. Напрыклад, вытворчасць новага пакалення гібрыдных аўтамабіляў — адзін з перспектыўных варыянтаў. Гібрыдны аўтамабіль спалучае ў сабе бензінавы рухавік і электраматор з мэтай максімальнага павелічэння ККД паліва і рэзкага зніжэння выхлапных газаў. Энергазберагальныя ўласцівасці ўключаюць у сябе аўтаматычнае выключэнне рухавіка пры спыненні транспартнага сродку і рэгенератыўную тармазную сістэму, якая пераўтварае кінэтычную энергію ў электрычную для зарадкі акумулятара. Найважнейшымай перавагай дадзеных аўтамабіляў з’яўляецца тое, што ім не патрабуецца новая інфраструктура для размяшчэння паліва;\nспрыяць выкарыстанню альтэрнатыўных відаў паліва (прыродны газ, этанол, вадарод). Напрыклад, распрацоўваюцца аўтобусы, якія працуюць на звадкаваным прыродным газе замест састарэлых, якія забруджваюць навакольнае асяроддзе дызельных мадэляў, якія выкарыстоўваюцца ў многіх краінах Цэнтральнай і Усходняй Еўропы;\nзаўсёды трымаць свой аўтамабіль у добрым тэхнічным стане з дакладна наладжаным механізмам. Шыны павінны быць як след напампаваны. Падобныя меры дапамогуць паменшыць забруджванне паветра і ўтварэнне парніковага газу. Дакладна наладжаны транспартны сродак можа даць пяціпрацэнтнае зніжэнне спажывання бензіну.\nВадзіцелям варта таксама памятаць, што часта ўзнікае магчымасць наогул не карыстацца аўтамабільным транспартам:\nКалі адлегласць адноснае невялікае, ідзіце пешшу!\nМагчыма, Вас задаволіць паездка на ровары. У гарадскім руху аўтамабілі і ровары рухаюцца, у сярэднім, прыкладна з аднолькавай хуткасцю. Пры наяўнасці асобнай веласіпеднай дарожкі, веласіпедзіст можа здзейсніць паездку на адлегласці да 10 кіламетраў хутчэй, чым вадзцель на машыне.\nМожна знізіць выкіды CO2 на 350 кг у год, карыстаючыся грамадскім транспартам для кароткіх паездак замест аўтамабіля. Таксама зменшацца выкіды многіх іншых шкодных забруджвальных рэчываў і парніковых газаў.


Што такое “несапраўднае сужэнства”? Адказвае суддзя касцёльнага суда | Каталіцкі Веснік\nСуддзя архідыяцэзіяльнага суда Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі кс. Кірыл Бардонаў у эфіры “Радыё Марыя” расказаў пра асноўныя пытанні, з якімі вернікі звяртаюцца ў касцёльны суд.\nЗмяшчаем адаптаваную версію радыёразмовы.\n“Касцёл не прызнае разводаў”\n“У наш суд звычайна звяртаюцца людзі, якія вянчаліся ў касцёле або ў царкве і хочуць высветліць, ці было іх сужэнства сапраўдным.\nКаталіцкія святары адразу звернуць увагу: калі сужонкі заключылі шлюб у праваслаўнай царкве, то для Касцёла яны — асобы, якія павянчаліся перад Богам і жывуць у шлюбе, і „зняцце благаслаўленняў“, як часам называюць у Праваслаўнай Царкве такую практыку, не будзе прызнана, таму што Касцёл не прызнае разводу”, — адзначае кс. Кірыл.\n— Ці толькі па справах сцвярджэння факту несапраўднасці сакрамэнту сужэнства варта звяртацца ў касцёльны суд? Ці існуюць іншыя справы, па якіх звычайны вернік мае такую магчымасць?\n— Цяжка ўявіць якое-небудзь іншае пытанне, якое ўзнікла б у звычайнага верніка і якое можа вырашыць менавіта касцёльны суд.\nВа ўсім свеце касцёльны суд займаецца пераважна пытаннямі сцвярджэння несапраўднасці сужэнства. Ёсць і іншыя пытанні, але яны ўзнікаюць вельмі рэдка.\n“У Касцёле няма разводу, але бываюць выпадкі, калі шлюб несапраўдны”\n— Як павінен выглядаць алгарытм дзеянняў, калі вернік хоча звярнуцца ў касцёльны суд з пытаннем аб несапраўднасці сакрамэнту сужэнства?\n— Першы крок: падысці да свайго пробашча, г.зн. да пробашча той парафіі, на тэрыторыі якой вернік жыве (дзе фактычна пражывае, а не дзе прапісаны). Пробашч пастараецца ўдзяліць верніку ўступную кансультацыю, а таксама даць кантакты касцёльнага суда.\nЯ хацеў бы звярнуць увагу, што сцвярджэнне несапраўднасці сужэнства — гэта не працэдура разводу.\nВелізарнай памылкай было б думаць, што калі людзі ўжо не жывуць разам, атрымалі грамадзянскі развод, то можна прыйсці да святара, той скіруе ў касцёльны суд, і адтуль прыйдзе адказ, што можна мець другі шлюб у касцёле або ў царкве.\nУ Касцёле няма разводу. Але бываюць выпадкі, што шлюб несапраўдны, г. зн. што мужчына і жанчына не сталі перад Богам мужам і жонкай.\nНапрыклад, маладыя дзяўчына і хлопец сустракаюцца, здарылася так, што яна зацяжарыла, і бацькі кажуць ёй: або вы распісваецеся і бераце шлюб у касцёле, бо для нас як католікаў гэта важна, або мы цябе не ведаем, выкідваем цябе з дому.\nГэта прымус. Ён можа быць не толькі фізічны, але і маральны, а гэтыя маладыя людзі яшчэ нявопытныя, каб яму супраціўляцца, і залежныя ад сваіх бацькоў.\nКалі даказаць, што такая сітуацыя сапраўды існавала — што калі б не цяжарнасць і не прымус бацькоў, то шлюбу не было б, — то сужэнства несапраўднае, бо яно заключана, можна сказаць, супраць волі гэтага чалавека.\nАлкагалізм у сям’і — не падстава для «несапраўднасці» шлюбу\nЧасамі вернікі заключаюць сужэнства паспешліва, неабдумана. Магчыма, так атрымліваецца таму, што сужэнства ўспрымаецца як абавязковая традыцыя або панацэя ад сямейных праблем.\nБываюць выпадкі, што чалавек не гатовы да сужэнства. Адсутнасць добрага прыкладу сямейных адносін, непаўрадкаванасць у сексуальнай сферы і г.д. уплываюць на гатоўнасць да сужэнства.\nКалі нейкія праблемы — захворванні ці алкагалізм — узніклі ў шлюбе ўжо пасля таго, як сужэнства заключана, гэта не з’яўляецца падставай, каб прызнаць яго несапраўдным.\nПры сцвярджэнні несапраўднасці істотным з’яўляецца момант заключэння сужэнства: што адбывалася ў той час. Судовы працэс канцэнтруецца менавіта на гэтым моманце. Усё, што было да гэтага і пасля, можа быць ускоснымі доказамі.\n“Калі доказы несапраўднасці не прадстаўлены, шлюб прызнаецца сапраўдным”\nЯшчэ раз падкрэслю, што гэта не дзейнічае ў 100 працэнтах выпадкаў: людзі звярнуліся, бо існуе нейкая праблема, і атрымалі станоўчы адказ, што іх шлюб несапраўдны. Не будзем прыводзіць якуюсьці статыстыку, усё залежыць ад многіх фактараў.\nПрацэс прызнання шлюбу несапраўдным падобны да працэсу ў дзяржаўным грамадзянскім праве: чалавек, які выносіць справу ў суд, сам прадстаўляе неабходныя доказы для пацвярджэння сваёй просьбы.\nЧасцей за ўсё доказамі з’яўляюцца словы сведкаў — не столькі сведкаў на шлюбе, колькі людзей, якія могуць пацвердзіць словы чалавека, які звярнуўся ў касцёльны суд. Калі доказы несапраўднасці не прадстаўлены або гэтых доказаў недастаткова, суддзі калегіяльна прымаюць рашэнне, што шлюб сапраўдны.\nНа жаль, у касцёльным судзе нашай архідыяцэзіі супрацоўнікаў не так шмат, і часам канчатковага рашэння трэба чакаць дастаткова доўга, варта набрацца цярплівасці.\nУ некаторых сітуацых можна паспрабаваць звярнуцца ў суды суседніх дыяцэзій, калі справа знаходзіцца ў іх кампетэнцыі.\n— Калі касцёльны суд пацвердзіў сапраўднасць сакрамэнту сужэнства, ці ёсць магчымасці нейкім чынам адклікаць гэтае рашэнне, звярнуцца ў іншыя ўстановы?\n— Раней, да зменаў у працэсе сцвярджэння сапраўднасці сужэнства, працэдура выглядала так: калі выносіўся прысуд, то аўтаматычна справа разглядалася яшчэ іншым судом — апеляцыйным, у нашым выпадку судом у Гродне.\nЦяпер такой аўтаматычнасці няма. Калі выносіцца прысуд, то ісцец, адказчык і святар, які з’яўляецца абаронцам сужэнскага саюза, могуць на працягу 15 дзён звярнуцца з апеляцыяй у суд у Гродне.\nУсё будзе залежаць ад таго, які прысуд вынесуць там. Калі ён будзе такі ж самы — то гэта канчатковае рашэнне і магчымасці апеляцыі няма; калі ж іншы — справа разглядаецца ў судзе Апостальскай Сталіцы, які называецца Трыбуналам Рымскай Роты.\nкасцельны суд ксёндз Кірыл Бардонаў развод\t2018-12-03


Сытуацыя ў Дагэстане, выглядае, ўсё больш выходзіць з-пад кантролю ўладаў. А Расея ўсё больш незваротна рухаецца да новай вайны на Каўказе. Такая выснова напрошваецца з публікацыяў у многіх мэдыях. З аглядам на гэтую тэму – Віталь Тарас.\nПачну з паведамленьня агэнцыі "Інтэрфакс", якой даў сёньня інтэрвію кіраўнік групы судзеяньня АБСЭ ў Чачні нарвэскі дыплямат Од Гунар Кагэстад. АБСЭ, заявіў ён, "занепакоеная разьвіцьцём падзеяў у Дагэстане". Сытуцыі ў Чачні і Дагэстане, сказаў дыплямат, ўзаемазьвязаныя. Ён дадаў таксама, што, на ягоную думку, "пэўныя фундаманталісцкія колы хочуць стварыць мадэль грамадзтва, якая не адпавядае інтарэсам захаваньня правоў чалавека".\nВось некаторыя загалоўкі сёньняшніх газэтаў: ГАРАЧЫ КАЎКАЗ\nДагэстан набліжаецца да стану газавату\nРасея апынулася перад пэрспэктываю другой Чачні\nПуцін заняў жорсткую лінію адносна хваляваньняў у Дагэстане Газета "Індэпэндэнт" называе Дагэстан мультыэтнічнай парахавой бочкаю. Яна нагадвае, што на ягонай тэрыторыі ў 50 000 квадратных кілямэтраў жывуць 32 этнічныя групы. Упершыню гэтая горная краіна была далучаная да Расейскай імпэрыі ў 1722 годзе, аднак узброены супраціў народаў Дагэстану супраць Расеі працягваўся аж да сярэдзіны ХІХ стагодзьдзя.\n"Файнэншл Таймс" лічыць, што акцыя ісьлямскіх паўстанцаў на поўдні Дагэстану, якая працягваецца ўжо чацьверты дзень, пагражае перарасьці ў вайну на Каўказе кшталту чачэнскай.\nСытуацыя ў Дагэстане, эканоміка якога ўвесь час пагаршалася цягам апошніх гадоў, і дзе беспрацоўе дасягнула вялікіх памераў, абцяжараная яшчэ й этнічнымі супярэчнасьцямі – піша "Файнэншл таймс". У апошняе дзесяцігодзьдзе тут адбылося поўнае разбурэньне інфракструктуры, а ў местах, дзе пераважае рускае насельніцтва, узрасла дыскрымінацыя ў прыёме на працу адносна каўказцаў. Між тым, як паведаміў газэце супрацоўнік Расейскай акадэміі навукаў Сяргей Аруцюнаў, 85 адсоткаў багацьця Дагэстану сканцэнтраванае ў рукох дзьвюхсот сем'яў.\nШто тычыцца актуальнай палітыкі Расеі ў дачыненьні Дагэстану, дык аўтар маскоўскае карэспандэнцыі ў згаданай ужо газэце "Індэпэндэнт" піша, што апошнія заявы новага прэм'ера Пуціна аб неабходнасьці навесьці дысцыпліну й парадак і абяцаньні нармалізаваць сытуацыю ў Дагэстане цягам бліжэйшых двух тыдняў, нагадваюць стыль старых савецкіх прамоваў. У той час як Дагэстан апынуўся на грані вялікай вайны, паведамляецца ў якасьці галоўнай навіны аб пасьмяротным узнагнароджанні гэнэрала Навумава, які загінуў разам зь яшчэ чатырма вайскоўцамі.\nКалі прэзыдэнт Ельцын, устрывожаны ростам папулярнасьці сваіх апанэнтаў, шукае выйсьця у прызначэньні выбараў і пакуль ён зьвяртаецца да шырокай грамадзкасьці Расеі толькі ў парадку выключэньня, пачатак новае вайны ня выключаны – робіць выснову газета.\nПАДЗЕІ Ў ДАГЭСТАНЕ МОГУЦЬ КАНЧАТКОВА РАЗВАЛІЦЬ РАСЕЮ – піша газета "Ізвестія".\nУ Дагэстане пачалося тое, чаго так доўга баяліся ў Маскве – адкрытае фармаваньне ўласных узброеных атрадаў ды стыхійная незадаволенасьць насельніцтва махачкалінскім урадам. Альтэрнатыва незайздросная: або Махачкала займае жорсткую сэпаратысцкую пазыцыю і перакладае свае грахі на плечы Масквы, або цяперашні склад дзяржаўнай рады і ўраду проста зьмятуць – робіць выснову газета.\nПаўзучая ісьлямская рэвалюцыя ўжо пачалася – піша маскоўская "Камэрсант–дэйлі". На чачэнска-дагэстанскай мяжы цэлы год ідзе неабвешчаная вайна паміж фэдэральнымі сіламі ды вахабітамі. У жнівені-верасьні баявікі плянуюць арганізаваць узброены мяцеж у рэспубліцы, у тым ліку ў Махачкале.\nУзгадаўшы сытуацыю ў суседняй Карачаева-Чэркесыі, дзе працягваюцца хваляваньні ў зьвязку з непрызнаньнем вынікаў тутэйшых прэзыдэнцкіх выбараў, "Камэрсант–дэйлі" робіць прагноз, што ў такой сытуацыі засталося толькі паднесьці запалку да парахавой бочкі, калі толькі ў Крамлі на самой справе рыхтуюцца да ўвядзеньня надзвычайнага стану – прыкладам, з мэтаю адмены выбараў. Але Масква мусіць усьведамляць, што маштабы новае вайны на Паўночным Каўказе могуць пераўзыйсьці ўсе ейныя чаканьні – піша газэта.


Хартыя_ 7 жнiўня 2020, Пятніца, 18:29\nАўтатранспартная дзяржаўная ўстанова «Белтранс Cпецсродкі», якая ўваходзіць у структуру Кіраўніцтва спраў Лукашэнкі, абвясціла тэндэр на набыццё транспартных сродкаў, паведамляе «Радыё Свабода».\nТаксама структура папаўняе легкавы і пасажырскі аўтапарк. У заяўцы фігуруюць Mercedes-Benz S560 4 MATIC Long («Майбах»), тры Mercedes-Benz Е400, пазадарожнік Toyota Land Cruiser 200, рэанімабіль і грузапасажырскі аўтамабіль.\nЗ умоўна айчынных машын паказаны самы дарагі варыянт беларуска-кітайскай «Джылі» - красовер Geely Atlas. Дылеры выстаўляюць мадэль у інтэрвале 17-25 тысяч даляраў, у залежнасці ад камплектацыі.\nКіраўніцтва спраў гатовае нават пераплаціць за тэрміновасць - да красавіка ў гаражы павінна стаяць аўто за 55 тысяч рублёў (блізу 28 тысяч даляраў).\nНа новы пазадарожнік Toyota Land Cruiser 200 з дзяржаўнага бюджэту гатовыя выдаткаваць амаль 100 тысяч даляраў - 183 тысяч рублёў.\nКошт трох Mercedes-Benz Е400 не павінен выйсці за суму 600 тысяч рублёў - гэта значыць, не даражэй за 100 тысяч даляраў за кожны.\n«Майбах» «для патрэб Кіраўніцтва спраў Лукашэнкі»\nСамы дарагі ў пераліку - элітны Mercedes-Mybach S560 4 MATIC Long («Майбах»). За элітны асобнік з канвеера дзяржава гатовая заплаціць 150-160 тысяч даляраў.\nГрузапасажырскі аўтамабіль, марка якога не паказаная, таксама не з танных - 109 тысяч рублёў або больш за 50 тысяч даляраў.\nЗа сучасны рэанімабіль Кіраўніцтва спраў Лукашэнкі не пашкадуе 426 тысяч рублёў або больш за 200 тысяч даляраў у эквіваленце.\nПраз тэлефон, паказаны для патэнцыйных прадаўцоў, журналістам сказалі, што пералічаныя аўтамабілі набываюцца «для патрэб Кіраўніцтва спраў Лукашэнкі», але для якіх канкрэтна - паведаміць адмовіліся. Але з улікам пазначаных коштаў вялікая імавернасць таго, што за стырно «Мерседэсаў» шараговыя клеркі не сядуць.\nРазам усе пазіцыі ў тэндэры цягнуць амаль на 1 мільён даляраў.\nНе першы «Майбах» для Лукашэнкі\nУ 2012 годзе Аляксандр Лукашэнка прызнаўся, што на дзень нараджэння адзін расеец падарыў яму «Майбах».\nУ 2013 годзе падчас адказу на пытанне «Свабоды» на прэс-канферэнцыі Лукашэнка заявіў, што «гэта прэзідэнцкі аўтамабіль, які дзяржаве дастаўся бясплатна».\n«Так яго [Майбах] ужо больш не выпускаюць. Яго знялі з вытворчасці. Мне падарылі гэтае аўто на дзень нараджэння. І я аддаў яго дзяржаве. Мне трэба было б набыць аўтамабіль, калі б не было гэтага «Майбаха». І выдаткаваць грошы. Хочаш не хочаш, але бюджэт бы траціў. А я яе аддаў у гараж адмысловага прызначэння, як ён у нас завецца, службе бяспекі, каб перасоўвацца. Заўтра Лукашэнку застрэляць, павесяць, здымуць з пасады - вы на ёй будзеце ездзіць», - заявіў Лукашэнка.\n2.08 Святлана Ціханоўская правяла самы масавы мітынг у гісторыі Берасця (Онлайн, відэа) 167,147\n2.08 Лукашэнка стаў задыхацца на сустрэчы з сілавікамі 137,561\n1.08 Горадня - гэта годна: Святлана Ціханоўская з камандай правялі шматтысячны мітынг (Анлайн, відэа) 122,223\n6.08 Мядзведзеў папярэдзіў Лукашэнку пра смутныя наступствы 93,485\n4.08 «Ты сам надакучыў!»: Жырыноўскі жорстка раскрытыкаваў Лукашэнку 83,086\n4.08 Вадзім Пракоп’еў: Лукашэнка - гэта неразумная малпа з вялікай колькасцю страхаў унутры 76,116\n3.08 Зварот да беларускіх вайскоўцаў і супрацоўнікаў міліцыі 71,870


Інфармацыйная бяспека — Мікола Дзядок / Mikola Dziadok\n← Tekoşîna Anarşîst\nШкола экстрэмізма! →\nFebruary 20th, 2019 | Аб усім, Аналітыка\nІ яшчэ наздаўгон наконт сітуацыі з правакацыяй мусароў у тэлеграме. Узнікае пытанне – як стаў вядомы тэлефонны нумар, калі ў ТГ яны не бачныя і Дуравым амаль не выдаюцца? Спытаўся абазнанага чалавека, прыводжу тут ягоны адказ:\n“Нашы сілавікі, наколькі я сутыкаўся, трымаюцца старой школы. Ім прасцей правесці нейкую агентурную працу, ненавязліва распытаць знаёмых, запрасіць да сябе папіць гарбату за сяброўскай размовай.\nЧасцей за ўсё людзі самі падстаўляюцца, бо не надаюць належнай увагі сваёй бяспецы. Свецяць недзе пошту, нік, аватарку – і можна пачынаць раскручваць ланцужок, нават калі ты не следчы. Ад пошты – знаходзіш старыя акаўнты, старыя нікі, выходзіш на старонкі ў сацыяльных сетках…\nЗаходніх крыпта-ананімаў знаходзілі менавіта так. Кагосьці па старой пошце, кагосьці з-за неўнікальнага нікнэйма раскруцілі, у кагосьці сігнатура актыўнасці ў сеціве супала з падключэннямі да тора і г.д. Вельмі паказальная гісторыя галавы біржы SilkRoad, якога знайшлі з-за таго, што ён у пачатку сваёй дзейнасці неасцярожна засвяціў свой e-mail, якім карыстаўся ў звычайным жыцці – гэта дазволіла звязаць яго рэальную асобу і ананімны акаўнт (больш падрабязна “Пяць памылак, якія каштавалі галаве Silk Road свабоды).\nТаксама не трэба забываць, што ўсе тэлефонныя званкі, смс, геалакацыя – апрацоўваюцца СОРМ. Следчаму не трэба быць прасунутым чалавекам, каб звязаць тэлефонны нумар і канкрэтнага чалавека, нават калі сім-картка не беларуская, або аформлена на іншую асобу. Плюс у нашых органаў ёсць шыкоўныя пашпартныя фоткі кожнага з нас. Задача пошуку па фота\_аватарцы ў сацсетках вырашана даўно і паспяхова (глядзі FindFace, Searchface).\nМенш верагодны і складаны тэхнічна варыянт, гэта калі база беларускіх нумароў загружаецца ў спіс кантактаў і міліцыя парсіць чаты, каб даведацца нумар тэлефона канкрэтнага карыстальніка тэлеграма. На мой погляд, гэта малаверагодны варыянт, бо тэлеграм актыўна змагаецца з гэтай практыкай і “пракруціць” базу ў мільёны беларускіх нумароў – даволі нетрывіяльная тэхнічная задача.\nБольш падрабязна пра гэта можна пачытаць на: trashbox.ru/topics/119524/uznat-nomer-telefona-polzovatelya-telegram-mozhno-v-dva-schyota.\nНа маю думку ў гэтым выпадку нашы органы хутчэй за ўсё праявілі сябе не нейкімі хакерамі, якім “узламаць тэлеграм” – раз плюнуць, а добрымі псіхолагамі. У следчага, які займаецца анархістамі ўжо павінны быць тэлефоныя нумары, пашпартныя дадзеныя ўсіх вядомых яму анархістаў і спачуваючых ім. Яго задача зводзіцца да таго, каб банальна занесці іх у адрасную кнігу свайго смартфона, падключыцца да тэлеграма ды, папіваючы каву, пратыкаць спіс удзельнікаў чата ў пошуках лёгкай ахвяры.\nЗ гісторыі вынікае, што дзяўчына як мінімум асабліва не “шыфравалася”, выкарыстоўвала беларускі нумар, ахвотна ішла на кантакт, не задумвалася пра магчымыя наступствы. На мой погляд, супрацоўнік міліцыі, справакаваўшы яе на “адміністратыўку”, памыліўся, бо падняў гоман – размяняў невялікі штраф на тое, што цяпер усе будуць у тры разы больш асцярожнымі.\nБольш уважліва ставіцца да сваёй ананімнасці ў сеціве. Не рабіць нічога сур’ёзнага з-пад акаўнтаў, якія можна лёгка звязаць з рэальнымі асобамі, не выдаваць нейкіх падрабязнасцей з асабістага жыцця невядомым людзям, не паддавацца на правакацыі, не слаць ню-фота, быць трошачку параноікамі – нішто не дае абсалютнай гарантыі ананімнасці, але калі кожны хоць трохі будзе пра яе клапаціцца – у зацікаўленых асобаў чалавека-гадзінаў на ўсіх не хопіць.\nЗ практыкі. Ёсць меркаванне, што нават расійскія сімкі, якія ніколі не завозіліся ў Беларусь – ужо вялікая праблема для нашых спецслужбаў і міліцыі, бо ў іх дрэнна наладжана супрацоўніцтва з рускімі. Той жа ВК не асабліва ахвотна здае нашым праваахоўнікам нават крымінальнікаў – следчым прасцей пачакаць пакуль збёглы ў Сібір злодзей зробіць сэлфі з геаграфічнай прывязкай і выкладзе яго на сваю старонку, чым вазіцца з запытамі.”


Канвертаваць Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов (AED) і 0xes (ZRX) : Калькулятар абменнага курсу\nААЭ Дырхам (AED) і 0x (ZRX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ААЭ Дырхам і 0x пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 29 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ААЭ Дырхам. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць 0x валюты па змаўчанні. Націсніце на 0xes або Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nААЭ Дирхам гэта валюта, у Аб'яднаныя Арабскія Эміраты (А.Я., ЁСЦЬ, ААЭ). The 0x гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AED можа быць запісаная Dh, і Dhs. Сімвал ZRX можа быць запісаная ZRX. ААЭ Дирхам дзеліцца на 100 fils. Абменнага курсу ААЭ Дирхам Апошняе абнаўленне 25 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the 0x Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад coinmarketcap.com. AED каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. ZRX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Ребята из Копыльщины — дипломанты IV областного праздника-конкурса детского творчества «Колыбель талантов» — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\nРебята из Копыльщины — дипломанты IV областного праздника-конкурса детского творчества «Колыбель талантов»\n21.07.2019 19.07.2019 Слава працы981Комментарии on Ребята из Копыльщины — дипломанты IV областного праздника-конкурса детского творчества «Колыбель талантов»\nТаленавітыя юнакі і дзяўчаты Капыльшчыны сталі дыпламантамі чацвёртага абласнога свята-конкурсу дзіцячай творчасці «Калыска талентаў».\n■ Мілана Мароз (у цэнтры) з выхаванцамі дзіцячай школы мастацтваў\nСёлета на гасціннай клецкай зямлі сабралася каля 260 аматараў народнай творчасці з 16 раёнаў Міншчыны. Удзельнікі конкурсу —дзеці і моладзь — навучэнцы гурткоў і студый дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, удзельнікі фальклорных калектываў, тыя, хто будзе працягваць вывучаць і зберагаць фальклорную спадчыну і традыцыі народнага мастацтва. У іх ліку і капыляне. Прадстаўнікі раённага цэнтра ткацтва вынеслі на суд гледачоў і кампетэнтнага журы свае ўнікальныя і непаўторныя ткацкія вырабы. Так, Раман Волкаў па саломапляценні, Яўген Сафронаў па ткацтве на кроснах атрымалі Дыпломы І ступені. Дыпламантамі ІІ ступені конкурсу сталі Ангеліна Таркан (ткацтва пояса на дошчачках), Аліна Цыброва (ткацтва пояса на ніту) і Ангеліна Троцкая (ткацтва на кроснах). Дыпломамі ІІІ ступені былі адзначаны ткацтва пояса на бердзечку Уладзіслава Сечкі і Уладзіслава Галушкі. У лепцы з салёнага цеста паказала сваё майстэрства Яна Сапоненка, за што была адзначана дыпломам за ўдзел.\nЗачаравалі ўсіх без выключэння і вырабы мастацкай апрацоўкі скуры, створаныя выхаванцамі Капыльскай дзіцячай школы мастацтваў апантанага майстра-выкладчыка Міланы Мароз. Дар’я Драко з пано «Шлюбная пара» атрымала Дыплом ІІІ ступені. Гэта не першая ўзнагарода: тры гады таму дзяўчынка на «Калысцы талентаў» была ўзнагароджана Дыпломам І ступені. Выклікалі таксама захапленне і арыгінальныя пано «Чым багата беларуская зямля» Весты Сапожнікавай, «Шлюбная Скарбонка» Дар’і Валаводавай і калекцыя ўпрыгажэнняў Марыі Семашкевіч. Дзяўчынкі былі адзначаны Дыпломамі за беражлівае стаўленне да мясцовых традыцый, адраджэнне рэгіянальных тэхнік, вырабаў, твораў.\nЗ цікавымі работамі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва прыехалі на свята-конкурс і выхаванцы Цімкавіцкай дзіцячай школы мастацтваў пад кіраўніцтвам педагога Алены Бельскай. За ткацтва пояса на бердзечку Аліса Машкова, Настасся Давідоўская і Дзіяна Лазюк атрымалі дыпломы за ўдзел.\nУдзел капылян у «Калысцы талентаў» у чарговы раз пацвердзіў, што разам з намі жыве цудоўная і таленавітая моладзь. Можна быць упэўненымі, што ў нашай роднай Беларусі захаваюцца сакрэты традыцыйнага мастацтва, а народная спадчына будзе аднаўляцца і перадавацца з пакалення ў пакаленне.\n16 декабря прямую линию проведет начальник филиала КУП «Минскоблдорстрой» — «ДРСУ № 124» Иван Заяц


Рэкамендаваны Student - ITS Tech School\nITIL Упраўленне ўсіх этапаў жыццёвага цыклу\nGr8 дапаможнага персаналу. трэнер мае добрую exprinace ў ITEM. Лепшае якасць ежы. ў цэлым вельмі добра exprinace падчас трэніроўкі\nITIL Intermediate Эксплуатацыя паслуг\nГэта быў выдатны трэнінг з такім выдатным трэнерам і вучэбнай асяроддзя. Гэта было выдатна, каб даведацца, як арганізацыі працы ўнутры і ўзаемазвязаныя працэсы. Акрамя таго, трэнер быў настолькі добра дасведчаны, што ён усё растлумачыў вельмі цярпліва і з практычнымі прыкладамі, якія прымусілі мяне зразумець кожны, і ўсё так лёгка. Я ніколі не чакаў, што будзе такі выдатны вопыт, але я планую зрабіць астатнюю частку маіх сертыфікатаў тут толькі. Прывітання і ўсё самае лепшае для ўсіх.\nГэта была вялікая сесія навучання. Я спадзяюся, што ў нас ёсць некалькі сеансаў, аналагічных гэта для іншых жыццёвых цыклаў, хацеў бы наведваць і вучыцца.\nЯе цудоўнае ўстанова з якасным персаналам і ўсім неабходным Infra. Вычышчаныя ITIL фонд у першай спробе з добрымі адзнакамі.\nРэкамендую ўсім вам далучыцца да гэтага для іх сертыфікацыі.\nЯ зрабіў сваю аснову і прамежкавы Итиль з ITS тэхналогій школы ў самым мінулым месяцы. Я знайшоў менеджэр па продажах г-н SANDEEP і трэнер вельмі карысна, каб зразумець ўвесь працэс і нават яны карысныя, каб прынесці будучыя перспектывы з кандыдатамі. Я ўдзячны ім абодвум і шукаць такое ж супрацоўніцтва на працягу наступных маіх курсаў з ITSTECHSCHOOL\nПрафесіяналізм добра выстаўлены ў вашай арганізацыі, і ўсе абяцаныя мерапрыемствы будуць клапаціцца належным чынам.\nЯ прапаную ўсім, хто просіць аб вашым інстытуце, каб узяць на сябе базавы курс ITIL ад вашага трэнера institute.The было вельмі добра.\nНавучанне было excellent.The спосаб каардынацыі быў дзіўным. трэнер добра expericed і вучыў з вельмі добрым спосабам. ў цэлым гэта быў вялікі Experince з ІТС.\nГэта было вельмі прыемна мець Chikanna як наш інструктар па Selenium. У цэлым добрае змест ахопу курсу і інструктараў экспертызы на прадмет зрабілі гэта сапраўды цікавым і захапляльным.\nДля ўсіх спецыялістаў, якія імкнуцца даведацца селен і дасягнуць CICD для аўтаматызацыі тэставання гэта неабходна зрабіць курс асабліва ад спецыяліста як г-н Чиккана.\nЯго лепшае навучанне, якое я меў. Трэнер быў найбольш непераўзыдзеным навыкі Java і Python. Ён растлумачыў усё, трымаючы сябе ў нашай абутку, і мы былі ў стане атрымаць 90% у латах рэчаў, якія далі ў апошнім 4 дзён. Дзякуючы вам для адпраўкі самага дасведчанага трэнера.\nТрэнер быў прафесіяналам з дастатковай колькасцю ведаў, ён патлумачыў тым падрабязна і ачысьціў большасць нашых запытаў\nў цэлым была добрая трэніроўка


Зімовыя скарбы Беларусі — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nЗімовыя скарбы Беларусі\n27/02/2018 74 redakcyja 0 Comment\nНа гэтай Алімпіядзе, як і чакалася, медалі заваявалі прадстаўнікі фрыстайла і біятлона. Пачын зрабіла Ганна Гуськова, якая 16 лютага заваявала свой першы – і адразу зала- ты – алімпійскі медаль у лыжнай акрабатыцы. На наступны дзень сваё важкае слова сказала трохразовая алімпійская чэмпіёнка Сочы-2014 Дар’я Домрачава. Беларуская біятлонная прыма пасля трох запар няўдалых выступленняў (спрынт, праследаванне, індывідуальная гонка) здолела даказаць, што яна па-ранейшаму ўваходзіць у элітны пул страляючых лыжніц, заваяваўшы серабро ў мас-старце. Многія палічылі, што на гэтым беларусы спыняцца, бо ў астатніх эстафетных гонках у сапернікаў былі куды больш знакамітыя склады. Аднак спачатку беларуская каманда нечакана заняла высокае 5-е месца ў змешанай эстафеце, а затым Надзея Скардзіна, Ірына Крыўко, Дзінара Алімбекава і Дар’я Домрачава сенсацыйна выйгралі жаночую эстафету, абышоўшы ўсіх саперніц. Праўда, прадаўжэння не было – больш беларускія спартсмены не падымаліся на алімпійскі подыум, заняўшы ў выніку 15-е месца ў медальным заліку АГ-2018.\nУ суверэннай гісторыі Беларусь сёмы раз была прадстаўлена на зімовых Алімпіядах. З 18 заваяваных узнагарод 10 прыпадаюць на біятлон (4 залатыя, 3 сярэбраныя, 3 бронзавыя). Больш за ўсіх на алімпійскі п’едэстал падымалася Дар’я Домрачава – 6 разоў. У яе 4 залатыя медалі (3 – Сочы-2014, 1 – Пхёнчхан-2018), па адным сярэбраным (Пхёнчхан-2018) і бронзавым (Ванкувер-2010). Два алімпійскія медалі ў Надзеі Скардзіна – золата (Пхёнчхан-2018) і бронза (Сочы-2014). Яшчэ па адным залатым медалі ў скарбонцы Ірыны Крыўко і Дзінары Алімбекавай за перамогу ў эстафеце.\nАкрамя таго, у беларускіх біятланістаў яшчэ дзве сярэбраныя ўзнагароды – Святланы Парамыгінай (Лілехамер-1994) і Сяргея Новікава (Ванкувер-2010). Бронзавым прызёрам стаў Аляксей Айдараў (Нагана-1998).\nБеларускія фрыстайлісты яшчэ ні разу з 1998 года не пакідалі Алімпійскія гульні без узнагарод, заваяваўшы ў агульнай колькасці 7 медалёў (4, 1, 2). Акрамя цяперашняга золата Ганны Гуськовай, алімпійскімі чэмпіёнамі ў лыжнай акрабатыцы станавіліся Аляксей Грышын (Ванкувер-2010), а таксама Ала Цупер і Антон Кушнір (Сочы-2014). Двойчы прызёрам быў Дзмітрый Дашчынскі, у якога бронза (Нагана-1998) і серабро (Турын-2006). Яшчэ адзін бронзавы медаль ляжыць у скарбонцы Аляксея Грышына (Солт-Лейк-Сіці-2002).\nАкрамя біятланістаў і фрыстайлістаў, адну ўзнагароду заваяваў славуты беларускі канькабежац Ігар Жалязоўскі, які ўзяў серабро ў Лілехамеры на дыстанцыі 1000 метраў.\n← Прыёмныя пытанні. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў правёў у Ляхавіцкім раёне прыём грамадзян\nУВАЖАЕМЫЕ ГРАЖДАНЕ РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ, 18 МАРТА 2018 ГОДА СОСТОЯТСЯ ВЫБОРЫ ПРЕЗИДЕНТА РОССИЙСКОЙ ФЕДЕРАЦИИ →\n”Меліяратар” пачынае. І выйграе\n03/03/2019 redakcyja 0\nУ Ляхавіцкага ФСК футбольная перамога\n18/08/2018 redakcyja 0


Канвертаваць Дацкія кроны (DKK) і Індыйскіх рупій (INR) : Калькулятар абменнага курсу\nДацкая Крона (DKK) і Індыйская рупія (INR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дацкая Крона і Індыйская рупія пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 30 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дацкая Крона. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Індыйская рупія валюты па змаўчанні. Націсніце на Індыйскіх рупій або Дацкія кроны канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). Індыйская рупія гэта валюта, у Індыя (У, IND). Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Сімвал INR можа быць запісаная Rs, і IRs. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Індыйская рупія дзеліцца на 100 paise. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 30 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Індыйская рупія Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. INR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. Вялікая колькасць рупій выяўляюцца ў рупій рупій ці крор рупій. Рупія лах 100 тысяч рупій і крор рупій ў дзесяць мільёнаў рупій.


Ахоўнікі і спецыяльныя месцы для захоўвання мабільнікаў: што можа змяніцца ў школах у новым навучальным годзе – RH.by\nАхоўнікі і спецыяльныя месцы для захоўвання мабільнікаў: што можа змяніцца ў школах у новым навучальным годзе\nЦяпер супрацоўнікі школ, вучні і іх законныя прадстаўнікі могуць прыходзіць ва ўстанову адукацыі не раней, чым за 30 хвілін да пачатку яе працы, і сыходзіць максімум праз паўгадзіны. Таксама ў школах могуць з’явіцца ахоўнікі і намеснікі дырэктара па бяспецы, піша Tut.by.\nУ інструкцыі гаворыцца пра тое, што цяпер наведнікі школы абавязкова павінны прад’яўляць дакументы, якія пацвярджаюць іх асобу. Пасля гэтага вартаўнік або вахцёр абавязкова рэгіструюць іх візіт і яго мэту.\nУстановы сярэдняй адукацыі павінны ўнесці ў правілы ўнутранага распарадку палажэнне аб тым, што падчас заняткаў і перапынкаў выкарыстанне мабільных тэлефонаў абмежавана. Мяркуецца, што імі можна будзе карыстацца да і пасля ўсіх заняткаў і падчас падоўжанкі. Для тэлефонаў зробяць спецыяльныя месцы, у якіх будуць захоўвацца каштоўныя рэчы работнікаў і вучняў.\nПредыдущая статьяТрывожныя кнопкі з’явяцца ва ўсіх школах у зоне рэагавання Дэпартамента аховы да новага навучальнага года\nСледующая статьяНоччу ў пятніцу можа быць мароз да трох градусаў: сіноптыкі распавялі пра надвор’е ў выхадныя


Баранавіцкія міліцыянты ігнаруюць законы ў сваёй працы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБаранавіцкія міліцыянты ігнаруюць законы ў сваёй працы\n26 красавіка ля пад’езда свайго дома ў чарговы раз незаконна затрыманы грамадскі актывіст Рыгор Грык. Яго незаконна пратрымалі ў аддзеле міліцыі 7 гадзін без прад’яўлення абвінавачвання і без складання пратакола, а як каментатара па навіне на Беларускім Радыё Рацыя.\nНавіна змяшчала інфармацыю пра развешаныя ў Баранавічах улёткі. У якіх было напісана: «Змагары – не злачынцы!» і колькасць выдзеленых бюджэтных грошай на сілавыя структуры ў параўнанні з аховай здароўя і асветай.\n— Я сказаў, што нічога не памятаю і паводле артыкула 27 Канстытуцыі не буду даваць ніякіх паказанняў і тлумачэнняў і нічога не буду падпісваць. Яны ўсё адно трымалі мяне з 12 да 19 гадзінаў, выконвалі загад вышэйшага начальства для таго, каб я не паехаў у Менск на Чарнобыльскі шлях. Я лічу, што парушаны ўсе мае правы, ані павесткі, ані міліцыянты мне не прадставіліся.\nДзеянняў міліцыянтаў Рыгор Грык хутчэй за ўсё не будзе абскарджваць. Ён лічыць гэты занятак абсалютна бессэнсоўным. Яму надакучыла атрымліваць бязглуздыя і здзеклівыя адпіскі з вышэйшых устаноў на свае скаргі.\nСуд над Рыгорам Грыкам перанеслі на 22 сакавіка