Пераслаўль-Залескі – горад кантрастаў (антрапалагічныя нататкі… — Philology.BY\nУ апошнія дні красавіка і на пачатку траўня, пакуль усе нармальныя людзі святкавалі хто Вялікдзень, а хто Першае мая, некаторыя апантаныя навукоўцы (і аматары) накіраваліся ў Маскву на зусім іншае свята. Насамрэч, нават не ў Маскву, а ў невялікі, але чароўны горад Пераслаўль-Залескі. А свята навукі, якое там адбывалася ажно на працягу тыдня, – 19-я Міжнародная школа па фалькларыстыцы і культурнай антрапалогіі, арганізаваная Расійскім дзяржаўным гуманітарным універсітэтам.\nНам, Надзеі Туроўскай і аспірантцы МДЛУ Аляксандры Чудар, пашчасціла прыняць удзел у Школе, уражаннямі ад якой (і фотачкамі, канешне) мы не маглі не падзяліцца з чытачамі Philology.by.\nЯшчэ праглядаючы тэмы лекцый і дакладаў, мы зразумелі, што антрапалогія – гэта вам не лінгвістыка: тут і з іконамі цябе камунікаваць навучаць, і пра шаманаў у хрушчоўцы раскажуць, і ў пахавальную індустрыю дзеля дысертацыйнага даследавання ўкараняцца. Але мы нават не думалі, наколькі разнастайнымі і нечаканымі могуць быць антрапалагічныя і фалькларыстычныя даследаванні.\nНечаканасці пачаліся з раптоўнага знаёмства ў лабірынтах калідораў РДГУ аўтарак гэтага артыкула (знаёмых раней толькі завочна) і з таго часу працягваліся. Сама дарога з Масквы да Пераслаўля, здавалася б, магла быць звычайным падарожжам на аўтобусе.\nАле ці то знак на аўтобусе «Дзеці» прымусіў нас адчуць, што навукоўцы насамрэч падобныя да дзяцей у сваёй цікаўнасці да наваколля, ці тое, што навокал, было надта ўжо незвычайным. І мы пачалі назіраць.\nНажаль, падчас руху фатаграфаваць з акна было немагчыма. Але гучная назва «ПОМПОНЧИК. Федеральная пончиковая сеть», а трохі далей – расійскі трыкалор ля шашы сярод елак побач з яўна самаробным банерам Е=mc2 і ўказальнікам «Хоббит – отшельник», і яшчэ трохі далей шыльда на будынку «Минимаркет. Аптека. Парковка. Кипяток» прымусілі нас адчуць супярэчлівасці і кантрасты жыцця расійскай правінцыі. Мы нават не ўяўлялі, наколькі гэтае адчуванне спраўдзіцца далей.\nТры гадзіны ў дарозе – і вось мы ў Пераслаўлі-Залескім, горадзе Залатога кальца Расіі. Горад вітае нас сярпом і молатам, як бы гаворачы, што папрацаваць усё ж такі прыйдзецца.\nУ сталовай (яна ж – пасля перастаноўкі сталоў – зала паседжанняў) школу ўрачыста адкрыла д.ф.н. Вольга Барысаўна Хрыстафорава, дырэктар Цэнтра тыпалогіі і семіётыкі фальклора РДГУ.\nНаталля Пятрова, Надзея Рычкова і Вольга Хрыстафорава ўрачыста адкрываюць Школу\nА пасля адкрыцця адразу пачаліся заняткі. Мурамскія агурэчкі, тамбоўскі воўк і чамаданны настрой – з першых дакладаў было зразумела, што тыдзень ў доме Кардоўскага, дзе жылі і працавалі ўдзельнікі школы, абяцае быць захапляльным.\nНягледзячы на даволі працяглы час заняткаў (каля 7 гадзін кожны дзень), мы наведалі (амаль што) ўсе лекцыі і (амаль што) ніколі не пашкадавалі. Вядома, немагчыма перадаць уражанні ад усіх выступаў у адным артыкуле.\nГеаграфія ўдзельнікаў была вельмі шырокая: ад Уладзівастока да Лімэрыка – праз Маскву, Варшаву, Адэсу, Тарту, Салаўкі… А калі паглядзець на тэмы дакладаў і лекцый, то іх геаграфія ўвогуле ахоплівае палову свету: Куба, Перу, Філіпіны… Гародня і зноў Салаўкі.\nВось некалькі найбольш яскравых фотачак.\nВарта сказаць некалькі слоў пра беларускую дэлегацыю на Школе.\nПаўліна Скурко, навуковы супрацоўнік Цэнтральнай навуковай бібліятэкі НАН Беларусі, распавяла пра свой праект па захаванні памяці пра культурны ландшафт мінскага раёна Старажоўка.\nІлля Сульжыцкі з Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта прадставіў даследаванне фармавання асабістай і калектыўнай памяці падзей Другой Сусветнай вайны.\nАдна з аўтарак гэтага артыкула, Аляксандра Чудар, расказала пра асаблівасці функцыянавання дымінутываў у мове сучаснага горада.\nНа школу можна было патрапіць не толькі з дакладам, а таксама па выніках задачнага конкурса (вырашыць некалькі лінгвістычных і антрапалагічных задач). Менавіта такой магчымасцю скарысталася я.\nА гэта асноўныя правілы для тых, хто прагне публікацыйнай славы за мяжой:\nСлайд з лекцыі Анастасіі Астапавай і Джонатана Ропера (Тартускі універсітэт) “Як зразумець, што артыкул на англійскай мове напісаў рускамоўны даследчык”\nДзённая праграма дапаўнялася вячэрнімі кінасеансамі і начнымі ігрышчамі – як санкцыянаванымі (сталовая-квіз «Азбука» ад Антона Соміна), так і не вельмі (аднак гэта ўжо зусім іншая гісторыя).\nЖывучы тыдзень у Пераслаўлі і маючы штодзень ажно некалькі вольных гадзінаў (арганізатары школы Надзея Рычкова і Наталля Пятрова паведамілі, што гэта насамрэч нам пашанцавала, бо на мінулых школах вольнага часу было значна меней!), мы шмат гулялі па горадзе.\nАле не думайце, што нашыя блуканні па горадзе былі проста так! Якая ж антрапалагічная школа без палявого даследавання? Галоўнай мэтай сёлетняй палявой практыкі была разгадка тайны Сіняга камня, які з’яўляецца папулярным месцам наведвання турыстаў. Даследчыкі былі гатовыя на ўсё дзеля мясцовых легенд аб гэтым загадкавым аб’екце. Нам (камандзе Philology.by) пашанцавала: шлях завёў нас у двор гаваркой кабеты Надзеі С., уладальніцы прэміі «Лепшы двор шматкватэрнага дома ў Пераслаўлі».\nБрама ў двары нашай інфарманткі, жыхаркі Пераслаўля Надзеі С.\nАд яе мы даведаліся, што Сіні камень, быццам, патрапіў на бераг Пляшчэева возера наўпрост з космаса. А таксама пра тое, што 20 гадоў таму мясцовыя ўлады абяцалі зрабіць з горада «Пераслаўскую Венецыю», нягледзячы на наяўнасць ўсяго аднаго святлафора па цэнтральнай вуліцы. Венецыі не атрымалася, але святлафораў у цэнтры цяпер пяць.\nСтаражытныя манастыры і цэрквы, адна з якіх – XII стагоддзя, музеі і нават дэндрапарк – усё гэта не было пакінута без нашай увагі.\nАле, відаць, не памылімся, калі скажам, што у Пераслаўлі-Залескім ўважлівы падарожнік убачыць нешта цікавае і незвычайнае на кожным кроку.\nПрынцэса, якая спяшаецца на баль, баба-яга і прынц-жабка нібыта патрапілі з нейкага фантастычнага свету ў суровую перасвільскую рэальнасць, з яе еўрарэмонтам, імкненнем да здаровага ладу жыцця і падтрымкай пэўных груп насельніцтва.\nВось у краязнаўчым музеі заклік да цвярозасці ад самога Гасудара Імператара – а вось абсалютна сугучнае сучаснае графіці (праблема, нажаль, за сто год не вырашылася…)\nВось старонка газеты з аб’явамі пачатка мінулага стагоддзя – і на дзіва папулярнае сёння (каб не сказаць празмернае) ужыванне ера ў канцы слоў, так бы мовіць, у працяг традыцый.\nУ Пераслаўлі няма тратуараў, але ёсць іконы наўпрост на сценах новазбудаваных дамоў. Неверагодныя па прыгажосці ліштвы здзіўляюць і радуюць прыезджых мінакоў, але жыхарам, здаецца, больш актуальна наяўнасць талерак кабельнага тэлебачання…\nАднак мясцовая блінная аздобленая ў стылі гэтых старых дамоў, і, замаўляючы ля драўлянага прылаўка часночныя пампушкі, можна пацешыць сябе думкай, што старажытнасць не знікне зусім, што знойдзецца нехта, хто паклапаціцца пра захаванне і ўпарадкаванне гэтага багацця.\nМясцовыя коцікі таксама ўсяляюць аптымізм сваёй бесклапотнасцю.\nШто тут казаць – Пераслаўль сапраўды горад кантрастаў і нечаканасцяў.\nТут суіснуюць духоўнае і мірское, казка і суровая рэчаіснасць, мінулае і (якое б яно ні было) будучае. А школа? Правесці тыдзень, слухаючы даклады ў сталовай, – што можа быць лепей? Школа была выдатная. Вялікі дзякуй арганізатарам і ўсім, хто там быў!\nАнастасія Папова (Салаўкі), Надзея Туроўская, Марыя Пінаева (Масква), Аляксандра Чудар, Паўліна Скурко\nВось вам напрыканцы фота нашай пераслаўскай каманды. Перасville, чакай нас зноў!\nДумкікультурная антрапалогія, сацыялінгвістыка, фалькларыстыка


Бацвіннік — Вікіпедыя\nБацвіннік — халодны суп, прыгатаваны з бурачнага бацвіння.\nДля прыгатавання выкарыстоўваюць маладыя буракі з бацвіннем (1-2), бульбу (3), рэпчатую цыбулю (1), моркву, таматы (2-4), агуркі (2-3) і зеляніну. Пры гатаванні на квасе (3 літры) выкарыстоўваюць бацвінне (1 пучок) без буракоў, свежыя агуркі (4-6), зялёную цыбулю і кроп. Таксама бывае бацьвіньнік з рыбай, у якім выкарыстоўваюць: шпінат і шчаўе — па 250 грамаў, хлебны квас — 1 літр, свежыя агуркі — 2, адварную рыбу — 250 грамаў, лімонную цэдру — 1 чайная лыжка, зялёную цыбулю — 75 грамаў, корань хрэна — 50 грамаў і кроп.\nБуракі падзяляюць на 3 часткі: карняплод, хвосцікі і ліст. Карняплод, моркву, бульбу і цыбулю чысцяць і наразаюць саломкай. Хвосцікі і ліст (бацвінне) — малымі кавалкамі па 2 см. Ваду ў каструлі даводзяць да закіпання, пасля чаго дадаюць бульбу. Праз 5 хвілін у каструлю дадаюць хвосцікі буракоў (бацвінне). Адначасна ў патэльні на алеі тушаць цыбулю, моркву і буракі да мяккасці. Тады ў патэльню дадаюць нарэзаныя кубікамі таматы і агуркі. Праз 5-10 хвілін тушаную гародніну кладуць у каструлю, куды таксама дадаюць ліст буракоў (бацвінне) і вараць да гатоўнасці. Такі бацвіннік можна падаваць у астуджаным або цёплым выглядзе. Таксама ў яго можна дадаць зеляніну і адварное яйцо.\nУ выпадку гатавання на квасе бацвінне спачатку адварваюць у вадзе цягам 15 хвілінаў. Затым ваду зліваюць, бацвінне астуджаюць і наразаюць дробнымі кавалкамі. Нарэзаныя дробнымі кубікамі агуркі змешваюць з бацвіннем і апускаюць у квас, куды дадаюць зеляніну. Такую страву падаюць да стала астуджанай.\nПры гатаванні бацвінніка з рыбай шчаўе і шпінат добра прамываюць, прыпускаюць у гарачай вадзе і прапускаюць праз сіта. Атрыманую зялёную масу астуджаюць, пасьля чаго ў яе дадаюць лімонную цэдру і квас, нарэзаныя кубікамі агуркі, зялёную цыбулю і кроп. Пасля гэтага бацвіннік падаюць разам з адварной рыбай (акунь, ласось, сёмга, омуль і нельма) і коранем хрэна.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ганна Каляда. Бацвінне: царская страва ў сялянскім выкананні , Партал «Здаровыя людзі» (14 ліпеня 2018). Праверана 18 ліпеня 2018.\n↑ Бацвінне // Этнаграфія Беларусі: энцыклапедыя / гал.рэд. Іван Шамякін. — Мінск: Беларуская савецкая энцыклапедыя, 1989. — С. 54. — 575 с. — 20 000 экз. — ISBN 5-85700-014-9.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Бацвіннік&oldid=3500924"


29.11.2020 / 13:07\n29 лістапада ў Мінску праходзіць XX з'езд Аб'яднанай грамадзянскай партыі, удзел у ім бяруць 85 дэлегатаў, паведамляе «Радыё Свабода».\nНа з'ездзе плануецца абраць новае кіраўніцтва партыі — старшыню, намеснікаў, Палітраду і Нацыянальны камітэт АГП.\nВ. а. старшыні партыі Мікалай Казлоў неадназначна ацаніў досвед удзелу партыі ў праймерыз апазіцыі. Палітык патлумачыў, што гэта быў першы досьвед:\n«Мы выйгралі гэты праймэрыз. У ім, можа, удзельнічала няшмат людзей, можа, ён быў недастаткова разрэкламаваны, але тым не менш», — сказаў Казлоў.\nСярод дасягненняў партыі Казлоў назваў прыдуманы АГП новы фармат акцый — ланцугі салідарнасці.\nТаксама ён нагадаў, што партыя падтрымала на выбарах 9 жніўня Святлану Ціханоўскую, сябры партыі былі сярод яе давераных асоб і цяпер працуюць у яе штабе і ў асноўным складзе Каардынацыйнай рады.\n«У партыі сёння тры асноўныя задачы, як і ў беларускага народа: спыненне рэпрэсій, вызваленне палітычных вязняў, правядзенне сумленных свабодных выбараў без удзелу Аляксандра Лукашэнкі. Пакуль праходзяць пратэсты, мы вырашылі не выпінаць партыю, прыспусціць партыйныя штандары, пакуль мы не вырашым з астатнімі гэтыя тры простыя рэчы», — сказаў Казлоў.


Снежныя зімы | Цитаты о любви\nГлавная » Снежныя зімы\nХата за маладымі зялёнымі клёнамі была ўлетку такая ўтульная...\nХата за маладымі зялёнымі клёнамі была ўлетку такая ўтульная і па-свойму прыгожая. Цяпер жа ледзь пазнаў яе – здалася голай, сіратліва ўбогай, хоць клёны выраслі. Але цяпер ад іх мала хараства. Па-новаму зашчымела ў сэрцы: вось яны, прыкметы старасці. Ці не могуць раптам здацца такімі ж голымі і ўбогімі пачуцці? Свае ўласныя самому сабе. Твае – ёй. Ці яе – табе.\nКажуць, першае каханне не забываецца...\nКажуць, першае каханне не забываецца. Не забываецца юнацкі агонь, тваё адчуванне. А не яна, што запаліла гэты агонь. Яна знікла з памяці, як толькі прыйшло другое каханне, больш сталае, больш сур’ёзнае... Адбылося адмаўленне. Нярэдка ён дзейнічаў, гэты няўмольны закон. Аднак калі другое каханне нарадзіла сям’ю, дзяцей, ён недазволіў, каб іх адмовіла тое, трэцяе...\nНерухома ляжалі пласты пачуццяў\nлюбовь боль человек еда совет нежность общество замужество счастье ожидание письмо встреча признание поцелуй взаимопонимание разлука мечта война равнодушие улыбка весна врачи страсть мужчина дружба любовники красота расставание слова мужчина и женщина отчаяние воспоминания мелочи женитьба возраст одиночество смысл жизни страдание чувства измена прошлое деньги секс отношения смерть брак жизнь желания модели женщина


«Школьны курс беларускай мовы у таблицах і тэстах 2 частка» С. Цыбульская - купить книгу «Школьны курс беларускай мовы у таблицах і тэстах 2 частка» в Минске — Издательство Сэр-Вит на OZ.by\nУ частку II увайшлі раздзелы «Сінтаксіс і пунктуацыя», «Тэкст. Функцыянальныя стылі маўлення», «Тыпавыя тэсты». Тэарэтычны матэрыял падаецца ў табліцах. Тэкставыя заданні (трэніровачныя і кантрольныя) максімальна набліжаны да тэстаў цэнтралізаванага тэсціравання апошніх гадоў. Наяўнасць адказаў-ключоў забяспечыць магчымасць абітурыенту працаваць самастойна.


30 сакавік 2021, 11:31\nПратэст у Пінску супраць фальшаваньня выбараў, 9 жніўня 2020\nЖыхара Пінску Валянціна Колба, якога абвінавачваюць у «масавых беспарадках», шпіталізавалі з сардэчным прыступам.\nЯк паведамляе праваабарончы цэнтар «Вясна», Валянцін Колб у статусе падазраванага ў так званай «пінскай справе» знаходзіўся пад падпіскай пра нявыезд. Раніцай 24 сакавіка яго затрымалі і вынесьлі абвінавачаньне паводле артыкулу 293 Крымінальнага кодэксу «Масавыя беспарадкі». Валянцін Колб мае інваліднасьць праз хваробу сэрца, раней ён перанёс інфаркт.\nАдразу пасьля затрыманьня мужчыну зрабілася дрэнна, яго даставілі ў Пінскую цэнтральную лякарню, прыставілі канвой. У Валянціна Колба дыягнаставалі перадынфарктны стан і пакінулі для далейшага лячэньня. Некаторы час знаходзіўся ў рэанімацыі, пасьля яго перавялі ў палату. Цяпер стан у яго стабільны, дыягназ — ішэмічная хвароба сэрца і іншыя паталёгіі, спадарожныя раней перанесенаму інфаркту.\nЗ прычыны стрэсаў, зьвязаных са сьледзтвам, Валянцін Колб неаднаразова трапляў у лякарню. Вядома, што неўзабаве мужчыну могуць выпісаць. І, хоць яму паказаная дыета, пастаянны прыём лекаў і рэгулярныя абсьледаваньні, Валянціна зьмесьцяць у СІЗА адразу пасьля стацыянару. Знаёмыя абвінавачанага лічаць, што інфаркт у яго можа паўтарыцца ў любы момант, а ва ўмовах СІЗА ягонае сэрца не вытрымае.\nЯе піша «Вясна», суд, падобна, адбудзецца ня хутка, бо цяпер яшчэ ня вынесены прысуды першай групе ўдзельнікаў «пінскай справы». І ўвесь гэты час Валянціну Колбу прыйдзецца знаходзіцца ў СІЗА, хоць яму патрэбна спакойная абстаноўка. Але, як паказвае цяперашняя практыка, ніхто ўлічваць стан яго здароўя ня стане. Якасную экстраную дапамогу інваліду па сэрцы не акажуць, а «хуткая» можа не пасьпець даехаць у СІЗА.\nАкрамя Валянціна Колба, 24 сакавіка у «пінскай справе» быў узяты пад варту 23-гадовы Андрэй Хвескавец. Яго абвінавачваюць у тым, што ён «кідаў бутэльку, бляшанку, кавалак асфальту» ў сілавікоў. Хлопца зьмясьцілі ў СІЗА-6 у Баранавічах.\nТаксама раніцай таго ж дня з дому забралі Аляксандра Шандыбу. Сваякам пазьней паведамілі, што яго павязуць у баранавіцкае СІЗА.


Кожны з нас хоць аднойчы, ды задумваўся аб сваёй задыякальны сумяшчальнасці. І бо на самай справе зоркі могуць расказаць нямала цікавага пра гэта. Што ж, пра сумяшчальнасць варта пагаварыць у любым выпадку, але больш увагі варта надаць такой тэме, як падабенства па знаках задыяку.\nПерш за ўсё варта расказаць пра кардынальныя знакі. Зыходзячы з назвы, можна зразумець, што гэта - лідэры па сваёй натуры, самастойныя, напоўненыя энтузіязмам і рашучасцю. Аднак нецярплівыя і няўстойлівыя. Парой - залішне эмацыйныя. І нярэдка залішне доўга лётаюць у аблоках. Да іх адносяцца людзі, народжаныя пад знакамі Казярога, Шаляў, Рака і Авена. І ўсё вышэйпералічанае - гэта іх падабенства.\nПа знаках задыяку разглядаць агульную характарыстыку даволі зручна. Іх як раз атрымліваецца роўнае колькасць. Следам ідуць фіксаваныя знакі задыяку. Да іх адносіцца Вадаліў, Скарпіён, Леў і Цялец. Што аб'ядноўвае іх? Магутная сіла волі і прыроджанае ўпартасць. Дзякуючы дадзеным якасцях, у людзей, якія нарадзіліся пад гэтымі знакамі задыяку, атрымліваецца дамагчыся немалых поспехаў.\nІ нарэшце апошняя катэгорыя. Рухомыя знакі. Гэта Рыбы, блізняты, Стралец і Дзева. Усе людзі, якія з'явіліся на свет пад заступніцтвам гэтых знакаў, адрозніваюцца неверагоднай гнуткасцю і уменнем прыстасоўвацца да любых абставінаў. Плюс да ўсяго ў іх ва ўсіх ёсць нямала амбіцый. Праўда, яны нецелеустремленные - у гэтым мінус.\nНядзіўна, што падабенства па знаках задыяку вызначаецца яшчэ і стыхіяй. Напэўна ж нешта агульнае ў іх ёсць. І гэта так! Людзі зямных знакаў выдатна ладзяць адзін з адным. Гэта Панны, Казярогі і Цяляты. Яны разумныя, моцна стаяць на нагах і рацыянальныя. Гараскоп падабенства знакаў задыяку сцвярджае, што пары, якія складваюцца з іх, атрымліваюцца стабільнымі і ўдалымі. Паколькі партнёры выдатна разумеюць адзін аднаго, чаго б гэта ні тычылася - сем'і, працы ці іншых адносін.\nАсноўная рыса зямных знакаў заключаецца ў практычнасці. Цяляты, Казярогі і Панны - людзі, якія не прывыклі лунаць у аблоках. Яны могуць памарыць, але заўсёды вернуцца ў рэальнасць. А яшчэ яны не прывыклі дарма балбатаць. Гэтыя людзі з тых, хто аддае перавагу справу, а не размовы.\nІ ў гэтым выпадку ёсць пэўнае падабенства па знаках задыяку. Стралец, Леў, Авен - іх усіх аб'ядноўвае актыўнасць і энергія. Гэтыя людзі пастаянна занятыя якімі-небудзь працэсамі. Яны вечна нешта робяць, пра што-то разважаюць, робяць нейкія дзеянні. Дарэчы, калі ўтворыцца пара з вогненных знакаў, то адносіны абавязкова працягнуцца доўгі час. Гэта тыя людзі, якія могуць нават у выпадку расстання (па прычыне камандзіроўкі, напрыклад) працягваць адчуваць адзін да аднаго моцныя пачуцці. У гэтым іх падабенства.\nПаміж знакамі задыяку, прыналежнымі да вогненнай стыхіі, ёсць асаблівая сувязь. Кожны з іх шануе асабістую незалежнасць. Таму пары, у якіх кожны чалавек - прадстаўнік вогненнай стыхіі, такія моцныя. Абодва ж разумеюць - партнёру трэба сваё асабістае прастору. Дэвіз гэтых людзей гучыць так: "Жыві і давай жыць іншым".\nА яшчэ ўсіх людзей, якія належаць да гэтай стыхіі, аб'ядноўвае запальчывасць і цяга да пабудовы добрай кар'еры. Усім ім патрэбныя грошы, прычым немалыя - і ніхто гэтага не хавае. Таму, дарэчы, такія пары дамагаюцца немалых поспехаў у агульным бізнэсе.\nДа яе ставяцца людзі, якія нарадзіліся пад знакамі Вадалея, Шаляў і Двайнят. І іх аб'ядноўвае высокаразвіты інтэлект. Як правіла, гэтыя асобы не звязаны з цяжкай працай. Іх корміць розум і кемлівасць. Нядзіўна, што партнёра яны шукаюць сабе адпаведнага. Ён павінен быць не толькі прывабным (людзі паветранай стыхіі яшчэ і знатныя эстэты), а яшчэ і разумным, адукаваным.\nВагам, Блізнятам і Вадалівам вельмі лёгка надакучыць, калі не прадстаўляць ніякай цікавасці. Каб спадабацца ім, трэба быць арыгінальнай асобай, у якой заўсёды знойдуцца тэмы для размовы ці нейкія навіны. Але затое яны не надакучаючы практычна нікому і ніколі. Гэтыя асобы заўсёды занятыя творчасцю, яны ўвесь час думаюць і працуюць. Таму з імі заўсёды цікава.\nДарэчы, гэтыя людзі - тыя яшчэ эксперыментатары. Асабліва ў плане інтым. Як і ў астатніх сферах жыцця, у гэтым плане ім падабаецца пастаянна спрабаваць нешта новае.\nАпошняя з чатырох існуючых. Да яе ставяцца Рыбы, Ракі і Скарпіёны. Іх усіх аб'ядноўвае адно важкае падабенства знакаў задыяку. У каханні яно, як правіла, гуляе вырашальную ролю. І гэта нішто іншае, як эмоцыі. Ракі, Скарпіёны і Рыбы мысляць наступным чынам: усё павінна быць дзеля кахання і для яе, а астатняе - не важна!\nГэтыя людзі, знаходзячы свайго партнёра, аддаюцца яму цалкам. Яшчэ іх адрознівае такое якасць, як уменне знаходзіць выхад нават у невыразнай сітуацыі. Праўда, Рыбам яно ўласціва ў менш меры, але ўсё ж перспектывы ёсць. Знакі воднай стыхіі добра ладзяць адзін з адным. Таму кожны з іх разумее, наколькі іх партнёру важныя эмоцыі і пачуцці. І гэта ўсведамленне забяспечвае паміж імі тонкую духоўную сувязь. У гэтым і заключаецца галоўнае падабенства знакаў задыяку ў адносінах.\nЛюдзі, якім не наканавана быць разам\nЁсць ідэальныя задыякальны пары па сумяшчальнасці, а ёсць тыя, існаванне якіх больш падобна на фантастыку. Напрыклад, Авен і Шалі. Зусім розныя людзі. Авен - запальчывы, экспрэсіўны, які ідзе напралом да сваіх мэтам, не саромеліся выплюхваць свае адмоўныя эмоцыі ў форме агрэсіі. Адчувальным Шалям, якія прывыклі спачатку аналізаваць, а потым ужо даваць волю эмоцыям, з такімі людзьмі не ўжыцца.\nНя быць разам і Скарпіёну з Цялём. Калі сімпатыя яшчэ і можа мець месца, то вось як толькі справа дойдзе да сумеснага жыцця, адносінам наступіць канец. Скарпіён прывык укладваць грошы, прымнажаць іх - ён нават гатовы рызыкаваць сродкамі дзеля выгады. Цяля, які звычайна збірае і адкладае, відавочна не ўхваліць такіх паводзін. Але на кампраміс ні той, ні іншы не пойдуць.\nДвайняты і Стралец, Рак і Казярог, Дзева і Рыбы, Леў і Вадалей - гэта таксама тыя пары, якім не наканавана існаваць. У іх занадта розныя характары, тэмпераменты, мэты ў жыцці. Яны проста не зразумеюць сутнасць іншага чалавека.\nУвогуле, калі каротка, то так выглядае сумяшчальнасць тых ці іншых знакаў. Аднак не варта адмаўляцца ад стасункаў з упадабаным чалавекам з-за дрэннага задыякальны сумяшчальнасці. Хто ведае, можа, атрымаецца стаць выключэннем.\nМірон - значэнне імя, асаблівасці характару\nБТР-3 (бронетранспарцёр "Гардыян"): агляд, апісанне, характарыстыкі і асаблівасці\nВытанчаныя і унікальныя гадзіннік Patek Philippe Geneve\nПраблема выбару жыццёвага шляху: аргументы да складання


Биржа информации. Гродно. Дбаць пра сябе трэба самім\nБыло апытана 210 чалавек ува ўзросьце ад 16 да 21 года. З усяе колькасьцi рэспандэнтаў 86 % лiчаць актуальнымi ў горадзе праблемы моладзi. Сярод прычын iснаваньня дадзеных праблем 18% называюць дзяржаўную палiтыку, 56% лiчаць вiнаватай самую моладзь. На думку 26% апытаных, маладзёвыя праблемы павiнна разьвязваць дзяржава. 42% лiчаць, што гэта, найперш, справа самой моладзi. 34 % аддаюць гэта пад адказанасьць грамадства. 62% не змаглi назваць, якiя структуры на сённяшнi дзень займаюць развязаннем падобных праблем.\nТолькi 22% апытаных ведаюць, што iснуюць гэткiя структуры, але лiчаць, што працуюць яны не гэтак эфэктыўна, як павiнны. Тое, што трэба ствараць новую структуру, якая б не толькi займалася развязаннем маладзёвых праблем, але й займалася абаронай правоў i iнтарэсаў моладзi гораду, лiчаць 90% рэспандэнтаў. Цiкава тое, што 48% з апытаных выказалi ахвоту працаваць у такой структуры.\nПрацоўная група Рэгiянальнага маладзёвага парламенту збiраецца i надалей дасьледаваць прычыны маладзёвых праблем, каб на Рэгiянальным маладзёвым Кангрэсе (папярэдняя дата правядзення – 15 сакавiка) паспрабаваць знайсцi шляхi выхаду з крызыснай сытуацыi.\nНагадаем, што Рэгiянальны Маладзёвы парламент быў заснаваны 7 студзеня ў Смаргонi на сустрэчы актывiстаў 12 маладзёвых арганiзацыяў i iнiцыятываў Смаргонскага, Ашмянскага i Астравецкага раёнаў.


Нітраты ў ежы: як вызначыць і што рабіць? | greenbelarus.info\nНітраты ў ежы часцей за ўсё ёсць, а вось іх колькасць спажыўцу цяжка кантраляваць. Як быць у такім выпадку, раяць супрацоўнікі санстанцыі, лабараторыі і бізнэсмэн.\n14.04.2015 Жыццё ў стылі «эка» Аўтар: Рая Бусел Фота: Хрысціна Чарняўская\nНітраты ў 2 спробах з 370 за год\nСтатыстыку па праверках нітратаў мы атрымалі, хоць і давялося пазваніць па кабінетах. Па дадзеных Мінскага гарадскога цэнтра гігіены і эпідэміялогіі, з 370 пробаў харчовых прадуктаў толькі 2 (кабачкі імпартнай вытворчасці) не адпавядалі патрабаванням. Гэта лічбы за ўвесь 2014 год і да 24 лютага 2015-га.\nНе такая аптымістычная Браніслава Яшманская, кіруючая кантрольна-аналітычнай лабараторыяй у холдынгу «Мачулішчы». Так, за 2015 год у гародніне ў іх лабараторыі ні разу не знаходзілі нітратаў. Раней — бывала: у 2013 годзе перавышэнні вызначылі ў 20 спробах.\nНа яе думку, гэта можа быць звязана з тым, што напачатку 2015 года ўзвязку з рэгламентам Мытнага саюзу з імпартнай гародніны яны правяраюць толькі самую першую машыну: «А некаторую прадукцыю трэба кантраляваць увесь час», — кажа яна. Таму і сведчыць па ўсіх увезеных партыях садавіны і гародніны лабараторыя не можа, толькі па правераных.\nСадавіна, з яе вопыту, звычайна нормы не перавышае: яе нават прыбралі з новай версіі дакументаў, якія рэгламентуюць нітраты. А вось з гародніны, на думку кіруючай, мусіць праходзіць кантроль кожная завезеная партыя.\nА што ў гародзе?\nНекаторыя спажыўцы таксама лічаць, што праблема ёсць. Хапае калодзежаў, дзе нітратаў так шмат, што ваду лепш не піць. Трапляюць яны часткова праз угнаенні на гародах. А што тады ў саміх гародах?\n«Бабуля вырошчвае кабачкі — ёй прададуць угнаенне для іх, а яно шкоднае. Пасля тое ўгнаенне трапляе ў падземныя воды… Зараз усё пырскаюць не тым», — тлумачыць Аляксей, гаспадар адной з інтэрнэт-крамаў, якая займаецца экатэстарамі.\nЗ год таму ён даведаўся, што з калодзежнай вадой у вёсцы бяда, і пачаў шукаць нітратамер. Такія апараты, як апынулася, у нас прадаюцца мала дзе, а дзе ёсць — там па неверагодных коштах. Знайшоўшы больш танны варыянт, ён вырашыў стварыць бізнэс — і сутыкнуўся з тым, што многія людзі проста не ведаюць аб існаванні прылады.\nВынікі вымярэнняў экатэстарам\nАтрымаўшы ў рэдакцыю такі апарат, Зялёны партал шчыра папрацаваў з халадзільнікам і бліжэйшыі крамамі. Канцэнтрацыя нітратаў апынулася перавышанай толькі ў грушы «канферэнцыя» з Польшчы: 89 міліграмаў на кілаграм пры гранічна дапушчальнай канцэнтрацыі (ГДК) 60 мг/кг.\nЗ яблыкаў ГДК не перавысіў ніводны, але самая высокая была ў «рэд шэрыф» з Грэцыі (59 мг/кг пры максімуме 60 мг/кг). Прапануем вашай уваўзе поўны спіс вымярэнняў (зроблена 23 лютага 2015 г.):\nкапуста позняя (РБ) (ГДК = 500) — 103 мг/кг;\nагурок (РБ) (ГДК = 400) — 116 мг/кг;\nагурок (Турцыя) — 79 мг/кг;\nморква (РБ) (ГДК = 250 для позняй) — 159 мг/кг (400 ці 250 ранняя/позняя);\nбульба (РБ) (ГДК = 250) — 222 мг/кг;\nтамат (Турцыя) (ГДК = 300) — 118 мг/кг (150 мг/кг — звычайны грунт, 300 — абаронены);\nбурак (РБ) (ГДК = 1400) — 325 мг/кг;\nбанан (Эквадор) (ГДК = 200) — 87 мг/кг;\nгруша «коміс» (Нідэрланды) (ГДК = 60) — 51 мг/кг;\nгруша «канкорд» (Бельгія) — 57 мг/кг;\nгруша «канферэнцыя» (Польша) — 89 мг/кг;\nяблык (РБ, Альшаны) (ГДК = 60) — 39 мг/кг;\nяблык «мутсу» (Польша) — 26 мг/кг;\nяблык «айдарэд» (Польша) — 29 мг/кг;\nяблык «сімірэнка» (Італія) — 49 мг/кг;\nяблык «голдэн» (Бельгія) — 27 мг/кг;\nяблык «джонаголд» (Нідэрланды) — 33 мг/кг;\nяблык «йона прынц» (Нідэрланды) — 29 мг/кг;\nяблык «рэд шэф» (Грэцыя) — 59 мг/кг.\nГранічна дапушчальныя канцэнтрацыі вызначаныя ў адпаведнасці з пунктам 4 па спасылцы (гігіенічны нарматыў з табліцамі па рэчывах і прадуктах). Утрыманне нітратаў нармуецца дакументамі «Патрабаванні да сыравіны і харчовых прадуктаў», гігіенічным нарматывам «Паказчыкі бяспекі і бясшкоднасці для чалавека харчовай сыравіны і харчовых прадуктаў», зацверджанымі пастановай Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь ад 21 чэрвеня 2013 г. №52.\nКолькі можна з’есці нітратаў, калі вы важыце 80 кг?\nПаводле крыніц, амаль нідзе ГДК не парушаецца. Але грунтоўная падстава сачыць за нітратамі — тое, што суткавую дозу можна перавысіць, спажываючы прадукты, дзе норма. Найбольш гэта тычыцца вегетарыянцаў, дзяцей ці тых, хто есць шмат садавіны і гародніны (варыянт рацыёну вегана — 2 кілаграмы садавіны на дзень).\nПаводле Наталлі Абрамовіч, кіруючай аддзелам грамадскага здароўя Мінскага абласнога цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя, бяспечная для чалавека сутавая доза паступлення нітратаў — 5 міліграмаў на кілаграм яго вагі. Для дзяцей норма ў 60 разоў ніжэйшая.\nТо бок калі ваша вага 80 кілаграмаў, вы не мусіце спажываць больш за 400 міліграмаў нітратаў у суткі. А гэта, напрыклад, паўкіло агуркоў і паўкіло капусты пры амаль гранічнай канцэнтрацыі 399 мг/кг. Празмернае паступленне нітратаў можа прывесці да парушэння здароўя, бо выклікае кіслароднае галаданне (галаўны боль, праблемы са страваваннем і нават курчы).\nЭкатэстар vs лабараторыя\nДык што рабіць тым, хто не верыць пастаўшчыкам харчоў у крамах альбо вырошчвае гародніну самостойна?\nПадручныя прылады накшталт бытавых экатэстараў Браніслава Браніслаўна параіла не ўспрымаць усур’ёз — прылада, на яе думку, непрафесійная і нават не калібруецца. А гэта для лабараторнага абсталявання штодзённая працэдура. Яна раіць звяртацца ў акрэдытаваныя лабараторыі, калі ёсць падазрэнні.\nАле кожны кабачок у лабараторыю не занясеш — для нармальнага выніку трэба каля кілаграму, каб мець уражанне цалкам аб ураджаі. У лабараторыю, як кажа спецыяліст, ходзяць у асноўным фермеры, іншыя прыватныя асобы рэдка.\nУ Мінскім гарадскім цэнтры гігіены і эпідэміялогіі таксама раяць:\nпасевам забяспечыць аптымальную асветленасць, вільготнасць, утрыманне мікраэлементаў (асабліва малібдэна і марганца) у глебе, не падкормліваць расліны пазней, чым за паўтары месяцы да прыбіранняі;\nзахоўваць садавіну і гародніну толькі непашкоджанымі і незабруджанымі глебай, бо гэта прыводзіць да хуткага пранікнення бактэрый унутр і спрыяе ўтварэнню ў іх нітрытаў.\nЗнізіць канцэнтрацыю нітратаў дапамагаюць розныя прыёмы кулінарнай і прамысловай апрацоўкі гародніны (ачыстка, вымочванне, цеплавая апрацоўка, кансерваванне, квашанне).\nВымочванне і кансерваванне зніжае ўтрыманне нітратаў прыкладна на палову, адварванне лічыцца адным з самых эфектыўных метадаў. Але інтэнсіўныя віды апрацоўкі (доўгае вымочванне, адварванне дробна парэзанай гародніны ў вялікім аб'ёме вады і г.д.) немэтазгодныя праз істотныя страты вітамінаў, макра- і мікраэлементаў.\nСалаты лепш рыхтаваць непасрэдна перад ужываннем, пазбягаць паўторнага разагрэву ежы (супоў, тушанай капусты). Выдаленне лупін, сцябліннай, каранёвай або сарцавіннай частак (у залежнасці ад расліны) зніжае колькасць нітратаў у прадукце.\nнитраты нитриты продукты нитритомер тестер\n08.12.2020 В квартале «К21» в центре Минска появился крытый фермерский рынок\n13.11.2019 З трыснягу і пяску. Як працуе экалагічная ачыстка сцёкаў у вёсцы Стахоўцы?


Як кахалася шляхта і чаму ліцвінак лічылі распуснымі. Выйшла кніга пра сэкс у ВКЛ. 18+ | Новы Час\nЯк кахалася шляхта і чаму ліцвінак лічылі распуснымі. Выйшла кніга пра сэкс у ВКЛ. 18+\nЗдараўся нават групавы сэкс, а за здраду ў шлюбе маглі пакараць смерцю. Кандыдатка гістарычных навук з Горадні Наталля Сліж апублікавала другое даследаванне пра сэкс і каханне ў ВКЛ. Кніга называецца «Культура сэксуальных стасункаў у Вялікім Княстве Літоўскім у XVI-XVII стагоддзях», паведамляе Радыё Свабода.\nЯе ранейшая праца «Шлюбныя і пазашлюбныя стасункі шляхты Вялікага Княства Літоўскага ў XVI–XVII стст.» выйшла ў 2015 годзе і закранала ў асноўным пазашлюбныя стасункі і шлюб. Цяпер Наталля Сліж узялася за сэксуальнае жыццё шляхты і прасталюдзінаў у шлюбе і па-за ім. Гаворым з даследчыцай пра сэкс у ВКЛ.\n— Наколькі было разнастайным сэксуальнае жыццё нашых продкаў? Напрыклад, у выбары партнёраў...\n— Прасачыць, хто, з кім і як, і сёння цяжка. У тыя часы, было прынята, што найперш гэта шлюбны партнёр. З другога боку, маглі быць партнёры да шлюбу, пазашлюбныя стасункі. Мужчынам было прасцей, бо няма наступстваў у плане цяжарнасці. Гэта і наведванне публічных дамоў, і вандроўкі. Гэта таксама залежала ад сацыяльнага статусу, шляхта сабе магла больш дазволіць. Таксама залежала ад маральных якасцяў. Бывала, што здрадзіў жонцы адзін раз, а нехта меў ненармаваныя адносіны: і з чэляддзю, і з прастытуткамі.\nСяляне былі моцна загружаныя, былі прыгонныя, яны мелі нашмат менш магчымасцяў, мала перасоўваліся, а ў лякальным асяроддзі, каб ніхто ня ведаў, не атрымаецца. Здрада несла непрыемнасці.\nЗа здраду маглі пакараць смерцю\n— Ці моцна асуджалі здраду?\n— Калі гэта даходзіла да суду, то ў судзе дакладна асуджалася. Быў выпадак, калі мешчанін здрадзіў з сястрой жонкі, тая нарадзіла дзіця і забіла яго. Безумоўна, такія рэчы асуджаліся. Такой цяжарнасці імкнуліся пазбавіцца. Сямейныя здрады правакавалі скандалы. Гэта быў удар па рэпутацыі.\nНіхто не хацеў псаваць рэпутацыю і разводам. За шлюбную здраду існавала смяротнае пакаранне, і былі выпадкі, калі яно выконвалася.\n— Смяротнае пакаранне за здраду прымянялася больш да жанчын ці да мужчын?\n— Сустракаюцца і такія, і такія выпадкі. Гэта залежала ад таго, наколькі настойваў пакрыўджаны бок. Калі ішлі да канца, асуджалі на смерць. Адносна і жанчын, і мужчын былі прысуды і са смяротнай карай, і без.\n— Ці былі тады якія-небудзь сродкі кантрацэпцыі?\n— Яны былі даволі сумнеўныя. Былі раслінныя, быў перарваны палавы акт. Нейкіх прататыпаў прэзерватываў ці хімічных сродкаў не было. Сэксуальная адукацыя залежала ад узроўню агульнай. У сялянскім асяроддзі яна была значна меншая. Колькасць дзяцей і ў сялянскай, і ў шляхецкай сям’і была вялікая.\nАсуджаліся «грахоўныя позы»\n— А наколькі разнастайным быў сэкс паміж партнёрамі?\n— Існаваў і групавы сэкс, і ў плане тэхнік у дакументах сустракаецца, што быў і аральны, і анальны сэкс, і варыяцыі ў позах былі. Пры споведзі перапытвалі і асуджалі «грахоўныя позы». Поза 69 была грахоўнай, ззаду — гэта быў грахоўны варыянт, вершніца — таксама. Неграхоўнай лічылася хіба «місіянерская» поза — і толькі для таго, каб зрабіць дзіця.\n— Ці былі нейкія вядомыя героі-палюбоўнікі?\n— Да летапісу дайшло імя Жыгімонта Аўгуста, там адкрыта пішацца, што ён быў «вельмі схільны да жанчын». Пра Барбару казалі, што спярша ў іх быў сэкс, і толькі пасля шлюб. Ян Доўгаш паведамляе, што ў Вітаўта быў гарэм і ён вельмі любіў жанчын.\nЗгадваюць прыгоды Багуслава Радзівіла, ён быў пры французскім двары і там збіраўся ажаніцца з набліжанымі да яго асобамі. Быў заўважаны ў двубоях. Сабе такое маглі дазволіць людзі вышэйшага сацыяльнага статусу, бо яны былі ня ўключаныя ў штодзённую працу і мелі час заляцацца. Камусьці была важная палітыка, а хтосьці з вышэйшых чыноў займаўся жанчынамі.\nЖонка магла проста зʼехаць ад мужа\n— Ці лёгка было скасаваць шлюб?\n— У залежнасці ад таго, які быў шлюб. Калі нявенчаны, дык узялі ды разышліся. У XVI стагоддзі гэта было прасцей зрабіць. Часта прычынай пісалі проста «нязгода». Імпатэнцыя таксама магла стаць прычынай.\nКалі шлюб нявенчаны, то жанчына магла проста сабраць рэчы ды зʼехаць. Фактычна гэта не развод, а людзі жывуць у розных месцах. Муж падае скаргі, а яна яго ігнаруе проста.\n— А ці было вядома на той час пра аднаполыя стасункі?\n— Адпаведнага суду не было, у ВКЛ гэтая зʼява лічылася ўласцівай для Турцыі, Італіі. Калі хто і быў, то ехалі за мяжу. Каштоўнасцямі лічыліся сям’я і дзеці. Былі неразвітыя тэндэнцыі, гэта адназначна асуджалася і адназначна не афішавалася. Пляткарылі пра некаторых манархаў, але доказаў знайсці немагчыма. У гістарыяграфіі гэта асуджалася таксама. Судовых спраў мэтанакіраваных за гомасексуальныя стасункі я ня выявіла нідзе.\n— А які народ у ВКЛ лічылі распусным, і якімі лічыліся ў свеце выхадцы з ВКЛ у гэтым плане?\n— У ВКЛ лічылі, што разбэшчаныя людзі ў Турцыі, бо там і гарэмы, і аднаполыя стасункі. Папскі нунцый лічыў, што ў ВКЛ распусныя людзі, бо мужчыны і жанчыны сядзяць у адным пакоі, разам сьпяць, разам вандруюць. Пры гэтым у Ватыкане была дазволеная прастытуцыя.\nСустракаліся і стэрэатыпныя моманты, што адна краіна больш распусная, чым іншыя. Але проста людзі былі выхаваныя ў розных культурных кодах. Стэрэатыпна зноў жа лічылася, што ліцвінкі распусныя. Але праблемна зрабіць нейкі замер тэмпэраменту. Гэта культура, выхаванне. Такіх мастацкіх твораў, як у Італіі (з аголенымі фігурамі нават у касцёле), тут такога не было. Распуста для адных і для другіх ацэньваецца паводле розных крытэраў.\nПрэзентацыя новай кнігі Наталлі Сліж «Культура сэксуальных стасункаў у Вялікім Княстве Літоўскім у XVI-XVII стст.» пройдзе 5 верасня ў Менскай абласной бібліятэцы імя Пушкіна а 18-й гадзіне.\nНаталля Сліж, Вялікае княства Літоўскае


Бадзяжнымі жывёламі займаюцца добраахвотнікі і грамадзкія аб’яднаньні\nАпошняе абнаўленьне: 16 жнівень 2012, 18:22\nБадзяжныя жывёлы: воляй лёсу і «Эгіды»\n360p | 49,1MB\n16 жніўня — Міжнародны дзень бадзяжных жывёлаў.\nСябра грамадзкага аб’яднаньня аховы жывёл «Эгіда» Натальля Зайцава свайго першага ката падабрала на вуліцы, калі ёй было 14 гадоў. Сёньня яна апякуецца цэлым каціным прытулкам. Назва «прытулак», хутчэй, умоўная: сябры «Эгіды» арандуюць дом у вёсцы Копішча пад Менскам. Тут яны трымаюць каля 40 катоў і котак. Усіх жывёл знайшлі на вуліцы альбо забралі з прадпрыемства «Фаўна гораду».\nПрынамсі, два разы на тыдзень Натальля Зайцава прыходзіць у домік прыбрацца і пакарміць сваіх гадаванцаў.\n«Я звычайна зьяўляюся ў хатцы а чацьвертай і застаюся ды дзесяці-адзінаццаці. У хатцы імкнуся зьяўляцца разы два як мінімум. Наогул, часу гэта адымае вельмі шмат. У гэтым увесь час жывеш. Жывеш як у другой сям’і».\nАфіцыйна ў Беларусі працуе адзіны прытулак для бадзяжных катоў і сабак — у Віцебску. Тут жывёл утрымліваюць да натуральнай сьмерці альбо пакуль іх не забярэ новы гаспадар. Неўзабаве такая ж установа адчыніцца ў Горадні. За паўтара году існаваньня арганізацыі яе сябры выратавалі жыцьці 500 катоў і сотні сабак. Пры належнай падтрымцы ўдалося б зрабіць больш.\nВар’яцкія грошы ідуць на забойства часткі жывёл, што не мяняе сытуацыю ў цэлым\nСтаршыня гарадзенскага грамадзкага аб’яднаньня аховы жывёл «Адданае сэрца» Алена Шыманіца: «Дзяржава гэтым займацца ня хоча. Яны займаюцца строга адловам і зьнішчэньнем жывёл на вуліцы, што не зьяўляецца спосабам зьменшыць колькасьць бяздомных. Вар’яцкія грошы ідуць на забойства часткі жывёл, што не мяняе сытуацыю ў цэлым. Нас, грамадзкіх аб’яднаньняў, мала. Фінансавая падтрымка толькі чалавечая. Мэцэнатаў як такіх няма, на жаль. Атрымліваецца, што мы дапамагаем малой частцы тых жывёл, якім маглі б».\nБеларускія абаронцы жывёл ведаюць, як вырашыць праблему беспрытульных катоў і сабак. Застаецца пытаньне, ці прыслухаецца да іх дзяржава і грамадзтва.\nСтаршыня «Эгіды» Натальля Бялянава: «На сёньняшні дзень, вядома, можна адмахнуцца і сказаць: у нас трэба пра людзей думаць, у нас дзеці бяздомныя. Хацелася б, каб нашы чыноўнікі пайшлі шляхам эўрапейскіх краін. Гэта добрае заканадаўства, якое рэальна будзе ахоўваць жывёл ад жорсткага абыходжаньня, а не наадварот. Другое, важная праграма стэрылізацыі і прытулкаў. Жывёл трэба адлоўліваць разьмяшчаць у месцах часовага ўтрыманьня, стэрылізаваць і адтуль уладкоўваць альбо даваць ім магчымасьць жыць стэрылізаванымі. І трэці пункт — гэта выхаваньне і інфармаваньне людзей».


Пра грэцкае паходжаньне слова “праца” сучасныя беларускія слоўнікі чамусьці не паведамляюць. Мо таму, што заморская госьця дарэшты зьбеларусілася і абрасла слоўцамі-атожылкамі як стары пень – апенькамі.\nПрацавіты, выпрацоўка, працоўны, беспрацоўны, супрацоўнік. А мудры Насовіч падае яшчэ з паўтузіны словаў, ад якіх нашыя вушы ўжо пасьпелі адвыкнуць: працаваньне, працаваны, працавітка і, нават, працавітачка – гэтак называлі маладзіцу, у якой работа спорылася ў руках і якая за бяседным сталом высьпеўвала:\nДзеля мяне працавітачкі…\nЗавіхаліся людзі на ўласнай зямлі, даглядалі сваю гаспадарку, і адносіны да працы былі паважныя, самавітыя. Працуем – смак чуем, праца з балота – робіць залота, праца гадуе – а лянота марнуе…\nДы зьявіліся калгасы, і час, праведзены ў полі ці на таку, стаў называцца “працадзень”. Паводле колькасьці працаднёў дзяржава вызначала, каго павесіць на дошку гонару, каго ўзнагародзіць мэдалём за “Працоўную доблесьць”, а каго і зрабіць, нават, Героем сацыялістычнай працы.\nСлова “праца” уваходзіла ў набор абавязковых ідэалягемаў, якімі камуністычная партыя тлуміла людзям галовы. Любы кіраўнік працоўнага калектыву мусіў мець чырвоную кніжачку за пазухай і ведаць што і як гаварыць у мікрафон ці перад камэрай. Як той прараб зь верша раньняга Уладзімера Някляева:\nДавай пішы з абзаца, ці як у вас там звычна\nНавекі слава працы, БССР і клічнік!\nЛёзунгі пабляклі, ідэалягічна падкаваныя прарабы сышлі на пэнсію, і словы, што ўслаўляліся раней, сёньня нямодна падпіраць клічнікамі.\nАле ў адным выпадку звычайнае слова “праца” усё ж заслугоўвае на вялікую літару. Гэткі назоў мела зэльвенская раённая газэта, дзе зрэдку зьяўляліся вершы Ларысы Геніюш.\nЯшчэ пры жыцьці аўтаркі.


Апошняе абнаўленьне: 27 сакавік 2014, 16:55\nВіктар Бабарыка, старшыня праўленьня "Белгазпрамбанку"(зьлева) і міністар культуры Беларусі Барыс Сьвятлоў.\n27 сакавіка ў Менску ў Нацыянальным мастацкім музэі адкрылася для публікі выстава «10 стагодзьдзяў беларускага мастацтва».\nТолькі адзін дзень — менавіта 27 сакавіка — наведнікі музэя маглі ўбачыць паменшаную копію крыжа Эўфрасіньні Полацкай, якую выканаў берасьцейскі мастак Аляксей Кузьміч.\nАрганізатары паставілі за мэту праз 500 экспанатаў паказаць тысячагадовую гісторыю беларускага мастацтва. Выстава гэтая і рэпрэзэнтатыўная, і адукацыйная, кажа аўтар канцэпцыі і адзін з куратараў выставы, кансультант Упраўленьня інфармацыйнай палітыкі «Белгазпрамбанку» Ўладзімер Шчасны:\n«Спробы рабіліся некалькі разоў, але ў пасьляваенны час такая выстава зьявілася ўпершыню.\nПа-першае, мы сабралі ўсё, што ёсьць у нас у краіне — нічога прывезенага няма. Усё, што тут — зроблена нашымі мастакамі. А па-другое, трэба было нейкім чынам да гледача данесьці сыстэму, сыстэму разьвіцьця нашага мастацтва. Таму што многа ёсьць унікальных прац, але яны сфакусаваныя кожная на сваім пэрыядзе. А вось такога агульнага маштабнага агляду не было. Я спадзяюся, цяпер глядач зможа хоць і ня ў цэласнасьці ўявіць сабе працэс разьвіцьця нашага мастацтва, але ўбачыць контуры гэтага працэсу.\nГалоўная ў гэтым заслуга „Белгазпрамбанку“, які ня толькі выступіў з ініцыятывай гэтай выставы, але і поўнасьцю яе фінансаваў».\nКарэспандэнтка: «Цяпер і ў Беларусі зьявіліся мэцэнаты...»\n«Марозавы, Трацьцяковы, Цьвятаевы — усе ў адной асобе».\n«Белгазпрамбанк» выставіў з уласнай калекцыі творы Марка Шагала — «Гадзіньнік на палымнеючым небе» і «Зялёны пэйзаж», «Партрэт Тамаша Зана» Валенція Ваньковіча. Галоўнай падзеяй выставы стала «Ева» Хаіма Суціна — яна выстаўляецца ўпершыню і каштуе больш за мільён даляраў. Прадстаўленыя на выставе і шыкоўныя выданьні «Статута Вялікага Княства Літоўскага», Бібліі, а таксама кніга Сімяона Полацкага «Жазло праўленьня».\nВыстава «10 стагоддзяў беларускага мастацтва»\nАле больш за ўсё наведнікаў — каля копіі крыжа Эўфрасіньні Полацкай, якую прывезьлі з Полацку толькі на адзін дзень:\n«Вельмі хвалююча. Мы былі ў Полацку, пакланяліся крыжу, і тут такая радасьць — крыж у Менску, і мы маем такую магчымасьць — пакланіцца гэтай сьвятыні».\n«Мы радыя і шчасьлівыя, што пакланіліся гэтаму крыжу. Дзякуй усім, хто гэта арганізаваў».\n«Вядома, на фатаграфіі мы бачылі крыж. Але для нас сьвятыня галоўнае, а не прыгажосьць. Пакланіцца сьвятыні — крыжу Эўфрасіньні Полацкай».\n«Вельмі магутнае ўражаньне. Я адчуваю магутнасьць, энэргію. Для веруючага чалавека гэта сьвятыня».\n«Я прыйшоў сюды таму, што хацеў пабачыць крыж Эўфрасіньні Полацкай. Нават на працу сёньня не пайшоў дзеля музэю. Крыж вельмі ўразіў. Шкада, вядома, што гэта не арыгінал, а рэканструкцыя. Многія людзі спрабавалі яго знайсьці, але няўдала. Я ня ўпэўнены, што яго знайдуць, але, канечне ж, хацелася б».\n10 стагодзьдзяў беларускага мастацтва\n26 сакавіка ў Менску ў Нацыянальным мастацкім музэі адкрылася ўнікальная выстава «10 стагоддзяў беларускага мастацтва». Толькі адзін дзень глядач можа ўбачыць паменшаную копію крыжа Эўфрасіньні Полацкай.\nСтаршыня праўленьня «Белгазпрамбанку» Віктар Бабарыка, выступаючы на цырымоніі адкрыцьця гэтай выставы 26 сакавіка, зазначыў:\n«Пакуль у Беларусі будзе ідэя і думка, якая можа аб`яднаць нас, такіх розных, з розным мастацкім густам, палітычнымі прыхільнасьцямі, узростам і адносінамі, датуль была, ёсьць і будзе наша бел-чырвона-белая сінявокая Беларусь. Жыве Беларусь!» — так скончыў сваю прамову Віктар Бабарыка.\nГэтыя словы выклікалі працяглыя аплядысмэнты, паведамляе БелаПАН.


Апазыцыйная хунта ў эміграцыі | ОДБ Брусель\nАпошнім часам у асяроддзі беларускай апазыцыі, асабліва ў эмігранцкай яго частцы, ажыўлена абмяркоўваецца пытаньне неабходнасці або мэтазгоднасьці існаваньня ценявога ўраду за мяжой. Былы палкоўнік Уладзімер Барадач нават абвясціў пра стварэнне аргкамітэту па фармаванні пераходнага ўраду.\nУвогуле сам інстытут ценявога ўраду як альтэрнатыва дзейнай уладзе — распаўсюджаная з'ява ў свеце. Прычым не толькі ў дэмакратычных краінах. Мусіць, нядрэнна, каб ён быў створаны і ў Беларусі. Каб стаць рэальным палітычным цэнтрам, ценявы ўрад павінен быць органам аб’яднанай апазіцыі, яе штабам і рупарам. Ён павінен увасабляць сабой ідэю альтэрнатывы, што вельмі важна цяпер для краіны. То бок гэты ўрад павінен прапанаваць праграму рэформаў, шлях выхаду з крызісу, тактыку барацьбы, выступаць з ініцыятывамі, заявамі і інш.\nВось цяпер ЕС прапануе новую праграму для Беларусі — «Еўрапейскі дыялог па мадэрнізацыі». Не вельмі зразумела, на каго арыентаваны гэты праект. Афіцыйныя ўлады ад яго катэгарычна адмяжоўваюцца, апазіцыя раз'яднаная. Вось каб быў ценявы ўрад, то ён мог бы быць органам, які прапаноўвае гэтую праграму мадэрнізацыі грамадству ад свайго імя. І тады падчас выбараў у абывацеляў не ўзнікала б пытання, якое стала ўжо для Беларусі амаль культавым: а хто замест Лукашэнкі?\nЦенявы ўрад мог бы мець сваё прадстаўніцтва і ў замежжы, але знаходзіцца павінен унутры краіны. Гэта прынцыпова. Бо толькі ў такім выпадку ён можа рэальна, а не фармальна выконваць функцыю альтэрнатывы дзейнай уладзе.\nУ найноўшай гісторыі Беларусі ёсьць досьвед стварэння такога ўраду. У 1991–1994 гадах існаваў ценявы ўрад, створаны Беларускім Народным Фронтам. У другой палове 1990-х гадоў апазыцыя сфармавала Нацыянальны выканаўчы камітэт на чале з Генадзем Карпенкам. Але з розных прычын гэтая структура ня стала моцным апазіцыйным палітычным цэнтрам, яна існавала больш фармальна, на паперы. Перад прэзідэнцкімі выбарамі 2010 году нешта падобнае спрабавала стварыць партыя БХД, але гэта хутчэй была піяр-акцыя, рабілася яна не ўсур’ёз.\nЦенявыя ўрады ў замежжы ствараюцца толькі тады, калі ў краіне існуе жорсткая дыктатура, і ўсе легальныя сродкі палітычнай барацьбы ўнутры краіны вычарпаныя. У Беларусі гэтага пакуль няма. Апазіцыйныя партыі існуюць афіцыйна, маюць свае офісы, могуць удзельнічаць у выбарчых кампаніях, ладзіць агітацыю і інш.\nТаму сэнс стварэння эмігранцкага ценявога ўраду незразумелы. Тэарэтычна разважаючы, такая структура магла б быць сфармаваная дзеля каардынацыі і акумуляцыі міжнароднай дапамогі беларускай дэмакратыі, каб быць у сталым кантакце з кіраўніцтвам ЕС, ЗША. Але гэтую функцыю такі ценявы ўрад можа выканаць толькі пры ўмове, што ўнутраная апазіцыя прызнае яго сваім прадстаўніком у замежжы. Без гэтай умовы незразумела, каго гэты орган можа прадстаўляць. Самога сябе? Дык такіх структур можна паўтвараць два дзясяткі. Амаль у кожнай еўрапейскай краіне, дзе ёсць беларускія палітэмігранты. Сэнсу ў гэтым няшмат.\nУладзімер Барадач элегантна абмінуў гэтую ўмову. Ён заявіў, што ўся апазіцыя кантралюецца КДБ. І адною гэтай фразай выкрасліў сотні людзей, якія шмат гадоў вядуць змаганне ў вельмі неспрыяльных умовах.\nЯшчэ цікава тое, што Уладзімер Барадач плануе стварыць свой урад з афіцэраў, супрацоўнікаў сілавых структур. Акалічнасць даволі дзіўная. Урад з вайскоўцаў у свеце звычайна называюць ваеннай хунтай. Апазіцыйная хунта ў эміграцыі — такой экзотыкі свет яшчэ не бачыў.\nІснуе думка, што беларускі ўрад у выгнанні ўжо існуе — гэта Рада БНР. Але справа ў тым, што гэтая структура ня можа лічыцца ценявым урадам апазіцыі ў класічным разуменні гэтага паняцця. І нават не таму, што апазіцыя яго не выбірала, не прызначала. Ценявы ўрад паводле свайго статусу павінен прапаноўваць свой варыянт развязання праблемаў, якія стаяць перад краінай, мець праграму, якую ён збіраецца рэалізаваць у выпадку прыходу да ўлады, выступаць з канкрэтнымі ініцыятывамі па розных эканамічных, сацыяльных, знешнепалітычных пытаннях.\nУ Рады БНР іншая функцыя. Гэта гістарычны сімвал. Яна выконвае ролю маральнага аўтарытэту, легітымнасць якога сягае ў гісторыю. Рада БНР спрабуе выкарыстаць гэты аўтарытэт дзеля таго, каб уплываць на ратаванне суверэнітэту тады, калі бачыць пагрозу незалежнаму існаванню Беларусі. Шырэйшую функцыю яна сама на сябе браць не хоча. І, магчыма, мае рацыю.\nУвогуле ўсе гэтыя гульні вакол ценявога ўраду ў замежжы — ад бяссілля, безвыніковасці, няздольнасці зрабіць нешта рэальнае.


РЭЛІГІІ, ЯКІЯ ВЕРАЦЬ У АДНАГО АБО НЕКАЛЬКІХ БАГОЎ - АТЭІЗМ І АГНОСТІЦЫЗМ - 2022\nАдзін ці мноства багоў: разнавіднасці тэізму\nБольшасць з іх, але не ўсе асноўныя сусветныя рэлігіі з'яўляюцца тэістычнымі: яны маюць за аснову сваёй практыкі веру і веру ў існаванне аднаго або некалькіх бостваў, альбо багоў, якія выразна аддзяляюцца ад чалавецтва і з кім можна мець адносіны.\nДавайце коратка разгледзім розныя спосабы, па якіх сусветныя рэлігіі практыкавалі тэізм\nКласічнае / філасофскае азначэнне\nТэарэтычна існуе бясконцая розніца ў тым, што чалавек можа азначаць пад тэрмінам "Бог", але там часта абмяркоўваюцца некалькі агульных прыкмет, у прыватнасці сярод тых, хто паходзіць з заходняй традыцыі рэлігіі і філасофіі. Паколькі гэты тып тэізму настолькі залежыць ад шырокіх рам, якія перасякаюць рэлігійна-філасофскія пошукі, яго часта называюць "класічным тэалізмам", "стандартным тэізмам", "філасофскім". Класічны / філасофскі тэалізм` выходзіць у многіх формах, але, па сутнасці, рэлігіі, якія адносяцца да гэтай катэгорыі, вераць у звышнатуральную прыроду бога альбо багоў, якія ляжаць у аснове рэлігійнай практыкі.\nУ той час як атэізм і тэізм маюць дачыненне да веры, агностіцызм тычыцца ведаў. Грэчаскія карані тэрміна спалучаюць a (без) і гноз ( веды). Такім чынам, агностіцызм літаральна азначае без ведаў. У кантэксце, дзе ён звычайна выкарыстоўваецца, гэты тэрмін азначае: без ведама пра існаванне багоў. Паколькі чалавек можа верыць у аднаго або некалькіх багоў, не патрабуючы напэўна ведаць, што існуюць любыя багі, можна стаць тэарэтыкам-агностыкам.\nТэрмін манатэізм паходзіць ад грэчаскага monos, (адзін) і theos (бог) . Такім чынам, монатэізм - вера ў існаванне адзінага бога. Монатэізм звычайна кантрастуе з політэізмам (гл. Ніжэй), які з'яўляецца верай у многіх багоў, і з атэізмам, які з'яўляецца адсутнасцю якой-небудзь веры ні ў якія багі.\nДэізм на самай справе форма манатэізму, але ён застаецца дастаткова выразнай па характары і развіцці, каб апраўдаць абмеркаванне асобна. У дадатак да прыняцця перакананняў агульнага манатэізму, дэісты таксама прымаюць веру, што адзіны існуючы бог мае асабістую прыроду і трансцэндэнтны ад створанай сусвету. Аднак яны адпрэчваюць меркаванне, распаўсюджанае сярод монатэістаў на Захадзе, што гэты бог іманентны ў цяперашні час актыўна дзейнічае ў створанай сусвеце.\nГенатэізм і маналатарыя\nГенатэізм заснаваны на грэчаскіх каранях heis або henos, (адзін) і theos (бог). Але term не з'яўляецца сінонімам монатэізму, нягледзячы на тое, што ён мае аднолькавае этымалагічнае значэнне.\nЯшчэ адно слова, якое выражае тую ж ідэю, - адналопасць, якая грунтуецца на грэчаскіх каранях monos (адзін), and latreia (служба альбо рэлігійная культура ). Гэты тэрмін, па-відаць, упершыню быў выкарыстаны Юліем Велхаузенам для апісання тыпу політэізму, у якім пакланяюцца толькі аднаму богу, але дзе іншыя багі прымаюцца ў якасці іншых. У гэтую катэгорыю трапляюць многія племянныя рэлігіі.\nТэрмін політэізм заснаваны на грэчаскіх каранях poly (шмат) і theos ( god). Такім чынам, гэты тэрмін выкарыстоўваецца для апісання сістэм вераванняў, у якіх некалькі багоў прызнаюцца і ім пакланяюцца. На працягу ўсёй гісторыі чалавецтва дамінуючая большасць складалася з політэістычных рэлігій. Напрыклад, класічныя грэчаскія, рымскія, індыйскія і скандынаўскія рэлігіі - усе політэізмы\nСлова пантэізм пабудавана ад грэчаскіх каранёў пан (усе) and theos ( бог); такім чынам, пантэізм - гэта альбо вера ў тое, што Сусвет - Бог і варты пашаны, альбо што Бог - гэта агульная сума ўсяго, што існуе, і што аб'яднаныя рэчывы, сілы і прыродныя законы, якія мы бачым вакол нас, з'яўляюцца "праявай" Бог. Ранняя егіпецкая і індуісцкая рэлігіі разглядаюцца як пантэістычная, а даасізм таксама часам лічыцца пантэістычнай сістэмай вераванняў.\nСлова панентэізм грэчаскі для all-in-God, pan-en-theos . Панентэстычная сістэма вераванняў прадугледжвае існаванне бога, які пранікае ў кожную частку прыроды, але які, тым не менш, цалкам адрозніваецца ад прыроды. Гэты бог з'яўляецца часткай прыроды, але ў той жа час усё яшчэ захоўвае самастойную ідэнтычнасць.\nУ філасофіі безасабовага ідэалізму універсальныя ідэалы ідэнтыфікуюцца як бог. Ёсць элементы безасабовага ідэалізму, напрыклад, у хрысціянскай веры, што "Бог ёсць любоў", альбо ў гуманістычным поглядзе на тое, што "Бог - гэта веданне".\nАдзін з прадстаўнікоў гэтай філасофіі Эдвард Глісан Споллінг патлумачыў сваю філасофію такім чынам:\nБог - гэта сукупнасць каштоўнасцей, якія існуюць і існуюць, і тых агенцтваў і эфектыўнасці, з якімі гэтыя каштоўнасці ідэнтычныя.\nРэлігійныя Думкі : Адзін ці мноства багоў: разнавіднасці тэізму © 2019. All Rights Reserved.


Што Вы ведаеце пра найбліжэйшы да Беларусі курорт?\nНавошта ехаць у адпачынак немаведама куды, калі ўнікальнае месца – вось яно, за восем кіламетраў ад беларускай мяжы?\nГаворка пра Друскінінкай, Друскенікі па-нашаму, што ў Літве. Тут усё лячэбнае: вада, паветра і нават гразь. Тут унікальныя краявіды і выдатная турыстычная інфраструктура. Яшчэ з Друскенікамі звязана мноства цікавых гісторый...\nХоць, магчыма, Вы і самі ўсё ведаеце. Праверым?\nУ старажытнасці на месцы Друскенік жылі...\nЗгубілі літару "п"? На месцы Друскенік быў прускі горад, які згарэў у 1308 годзе. Прусы -- гэта балцкі народ, які ў сярэднявеччы жыў на ўзбярэжжы Балтыйскага мора. Потым пад націскам рыцараў-крыжакоў частка прусаў мігравала ў ВКЛ – адсюль у Беларусі столькі вёсак з коранем "Прус" у назве.\nСлушна. На месцы Друскенік быў прускі горад, які згарэў у 1308 годзе. Прусы -- гэта балцкі народ, які ў сярэднявеччы жыў на ўзбярэжжы Балтыйскага мора. Потым пад націскам рыцараў-крыжакоў частка прусаў мігравала ў ВКЛ – адсюль у Беларусі столькі вёсак з коранем "Прус" у назве.\nНяправільна. На месцы Друскенік быў прускі горад, які згарэў у 1308 годзе. Прусы -- гэта балцкі народ, які ў сярэднявеччы жыў на ўзбярэжжы Балтыйскага мора. Потым пад націскам рыцараў-крыжакоў частка прусаў мігравала ў ВКЛ – адсюль у Беларусі столькі вёсак з коранем "Прус" у назве.\nНазва "Друскенікі" паходзіць:\nАд славянскага слова "другі" – г.зн. "сябры"\nНе. Назву вёска Друскенікі атрымала ад літоўскага слова druska – соль. Людзі здаўна заўважылі салёны прысмак вады з тутэйшых крыніц. А падземныя адкладанні соляў утварыліся таму, што ў старажытнасці на месцы Друскенік было мора.\nАд літоўскага слова "соль"\nТак! Druska па-літоўску – соль. Людзі здаўна заўважылі салёны прысмак вады з тутэйшых крыніц. А падземныя адкладанні соляў утварыліся таму, што ў старажытнасці на месцы Друскенік было мора.\nАд невядомага прускага кораня.\nНяправільна. Назву вёска Друскенікі атрымала ад літоўскага слова druska – соль. Людзі здаўна заўважылі салёны прысмак вады з тутэйшых крыніц. А падземныя адкладанні соляў утварыліся таму, што ў старажытнасці на месцы Друскенік было мора.\nХто такі Пранас Суруціс?\nПершы ўласнік Друскенік.\nНе зусім. Хітры селянін Пранас жыў у Друскеніках у XVII стагоддзі. Ён і яго дзеці зрабілі сабе імя народных цаліцеляў: бралі крынічную ваду, шапталі над ёй замовы і давалі хворым піць. Многія выздароўлівалі. Хто ж ведаў тады, што справа ў самой вадзе? Магчыма, і сам Пранас верыў ва ўласную магічную сілу.\nЗнахар з Друскенік, які лячыў вадой.\nПравільна! Хітры селянін Пранас жыў у Друскеніках у XVII стагоддзі. Ён і яго дзеці зрабілі сабе імя народных цаліцеляў: бралі крынічную ваду, шапталі над ёй замовы і давалі хворым піць. Многія выздароўлівалі. Хто ж ведаў тады, што справа ў самой вадзе? Магчыма, і сам Пранас верыў ва ўласную магічную сілу.\nЛітоўскі мастак, які тут нарадзіўся.\nНяправільна. Хітры селянін Пранас жыў у Друскеніках у XVII стагоддзі. Ён і яго дзеці зрабілі сабе імя народных цаліцеляў: бралі крынічную ваду, шапталі над ёй замовы і давалі хворым піць. Многія выздароўлівалі. Хто ж ведаў тады, што справа ў самой вадзе? Магчыма, і сам Пранас верыў ва ўласную магічную сілу.\nДрускенікі абвясціў курортам:\nПершы сакратар ЦК КПБ Пятро Машэраў.\nДы не, статус курорта Друскенікі атрымалі намнога раней, у часы караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Гэта адбылося ў 1793 г., пасля таго, як асабісты доктар караля пацвердзіў лекавыя якасці вады з крыніц у ваколіцах Друскенік.\nРускі цар Мікалай І.\nНе. Мікалай І толькі загадаў разбудаваць інфраструктуру, але статус курорта Друскенікі атрымалі яшчэ ў часы караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Гэта адбылося ў 1793 г., пасля таго, як асабісты доктар караля пацвердзіў лекавыя якасці вады з крыніц у ваколіцах Друскенік.\nКароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі.\nТак. Статус курорта Друскенікі атрымалі яшчэ ў часы караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Гэта адбылося ў 1793 г., пасля таго, як асабісты доктар караля пацвердзіў лекавыя якасці вады з крыніц у ваколіцах Друскенік.\nУ Друскеніках прайшло дзяцінства…\n…славутага мастака Язэпа Драздовіча.\nНе, у Друскеніках, сярод маляўнічых краявідаў, рос Мікалай Чурлёніс, пачынальнік прафесійнай літоўскай музыкі. Яго бацька быў арганістам у мясцовым касцёле, цяпер у Друскеніках ёсць музей Чурлёніса. Драздовіч жа вырас на недалёкай Глыбоччыне, а Энтані Кідзіс, ясная рэч, у Галівудзе.\n…славутага кампазітара Мікалая Чурлёніса.\nТак, у Друскеніках, сярод маляўнічых краявідаў, рос Мікалай Чурлёніс, пачынальнік прафесійнай літоўскай музыкі. Яго бацька быў арганістам у мясцовым касцёле, цяпер у Друскеніках ёсць музей Чурлёніса. Драздовіч жа вырас на недалёкай Глыбоччыне, а Энтані Кідзіс, ясная рэч, у Галівудзе.\n…славутага спевака Антанаса Кідзіса.\nНе! У Друскеніках, сярод маляўнічых краявідаў, рос Мікалай Чурлёніс, пачынальнік прафесійнай літоўскай музыкі. Яго бацька быў арганістам у мясцовым касцёле, цяпер у Друскеніках ёсць музей Чурлёніса. Драздовіч жа вырас на недалёкай Глыбоччыне, а Энтані Кідзіс, ясная рэч, у Галівудзе.\n«Паўночнай сталіцай» Беларусі.\nНе. У ХІХ стагоддзі, калі назвы "Літва" і "Беларусь" яшчэ канчаткова не размежаваліся, сярод беларускай, польскай і літоўскай шляхты было модна ехаць летам «на воды» -- так Друскенікі сталі «летняй сталіцай» Літвы. А інтэлігенцыя лічыла проста патрыятычным абавязкам з'ездзіць на свой уласны курорт, а не ў які-небудзь Бадэн-Бадэн.\n«Летняй сталіцай» Літвы.\nТак. У ХІХ стагоддзі сярод беларускай, польскай і літоўскай шляхты было модна ехаць летам «на воды» -- так Друскенікі сталі «летняй сталіцай» Літвы. А інтэлігенцыя лічыла проста патрыятычным абавязкам з'ездзіць на свой уласны курорт, а не ў які-небудзь Бадэн-Бадэн.\n«Усходняй сталіцай» Польшчы.\nНе. У ХІХ стагоддзі сярод беларускай, польскай і літоўскай шляхты было модна ехаць летам «на воды» -- так Друскенікі сталі «летняй сталіцай» Літвы. А інтэлігенцыя лічыла проста патрыятычным абавязкам з'ездзіць на свой уласны курорт, а не ў які-небудзь Бадэн-Бадэн.\nДрускенікі былі ў складзе Беларусі?\nНяпраўда, ніколі не былі.\nА вось і не ўгадалі. Друскенікі былі ў складзе БССР 11 месяцаў у 1939—40 г. Пасля, разам з усім Віленскім краем, адышлі да савецкай Літвы.\nКароткі час у 1939 годзе.\nТак. Друскенікі былі ў складзе БССР 11 месяцаў у 1939—40 г. Пасля, разам з усім Віленскім краем, адышлі да савецкай Літвы.\nДа 1991 года.\nНяправільна. Друскенікі былі ў складзе БССР 11 месяцаў у 1939—40 г. Пасля, разам з усім Віленскім краем, адышлі да савецкай Літвы.\nУ Друскенікі з Беларусі найзручней ехаць:\nНяправільна. Цягнікі ў Друскенікі, на жаль, болей не ходзяць: у 1990-я адгалінаванне чыгункі, якое вяло да курорту, разабралі. Сядайце лепш на аўтобус ці ў сваё аўто.\nТак! Цягнікі ў Друскенікі, на жаль, болей не ходзяць: у 1990-я адгалінаванне чыгункі, якое вяло да курорту, разабралі. Сядайце лепш на аўтобус ці ў сваё аўто.\nКатарам па Нёмане.\nНе. Цягнікі ў Друскенікі, на жаль, болей не ходзяць: у 1990-я адгалінаванне чыгункі, якое вяло да курорту, разабралі. Сядайце лепш на аўтобус ці ў сваё аўто.\nУ Друскеніках няма:\nНе, дарога ёсць. Каб узняцца на двухкіламетровы гарналыжны схіл, госці Друскенік могуць скарыстацца адзінай у Літве канатнай дарогай. Можна ў Друскеніках атрымаць задавальненне і ад наведвання аквапарку. Ёсць нават пляцоўка для гольфа за 19 км ад горада. А вось камароў і іншай надакучлівай летняй жамяры ў навакольных лясах сапраўды няма.\nЁсць аквапарк! І канатная дарога, якой можна ўзняцца на двухкіламетровы гарналыжны схіл. Ёсць нават пляцоўка для гольфа за 19 км ад горада. А вось камароў і іншай надакучлівай летняй жамяры ў навакольных лясах сапраўды няма.\nТак. Каб узняцца на двухкіламетровы гарналыжны схіл, госці Друскенік могуць скарыстацца адзінай у Літве канатнай дарогай. Можна ў Друскеніках атрымаць задавальненне і ад наведвання аквапарку. Ёсць нават пляцоўка для гольфа за 19 км ад горада. А вось камароў і іншай надакучлівай летняй жамяры ў навакольных лясах сапраўды няма.\nНічога не ўгадалі.\nВас уратуе толькі паездка ў Друскенікі. bestbaltichotels.eu\nДобра было б Вам асвяжыць веды і адпачыць – тэрмінова на курорт у Друскенікі! bestbaltichotels.eu\nТак сабе, калі шчыра...\nАле не безнадзейна. Завітайце ў Друскенікі, падцягніце «матчастку». bestbaltichotels.eu\nАле тое-сёе Вы не адгадалі. Магчыма, новая паездка ў Друскенікі дапаможа? bestbaltichotels.eu\nАмаль усё ўгадалі, выдатна!\nАдпачыць ад разумовага напружання можна ў Друскеніках. bestbaltichotels.eu\nСупер! Вы ведаеце ўсё!\nАле не зашкодзіць з'ездзіць у Друскенікі зноў – там яшчэ столькі цікавага і невядомага! bestbaltichotels.eu


АНАТОЛЬ КЛЯШЧУК ПРА АТРЫМАНУЮ АД ЛУКАШЭНКІ ПРЭМІЮ\n(Кляшчук: ) “Сумненьні былі, па-першае, ці дадуць яе. Хадзілі толькі чуткі пра тое, ці будзе яна, ці ня будзе. Думалася, што наўрад ці я яе варты і наогул такое магчыма. Мяне нехта вылучаў, за мяне змагаліся, хацелі, каб я яе атрымаў. Вядома, я ня мог падвесьці тых людзей, якія палічылі, што я варты атрымаць прэмію”.\nНа атрыманьне прэміі яго вылучыла Міністэрства інфармацыі, а падтрымаў калектыў газэты “Звязда”, у якой Анатоль Кляшчук працуе. А якія пачуцьці ён меў непасрэдна ў момант атрыманьня прэміі з рук спадара Лукашэнкі?\n(Кляшчук: ) “Нармальныя пачуцьці былі. Я думаў, што буду моцна хвалявацца — нешта такое было, канечне, — гэта натуральна. На мяне болей узьдзейнічае прысутнасьць вялікай колькасьці людзей, калі я мушу выходзіць на сцэну, бо для мяне гэта незвычайна, тады я хвалююся. А ў астатнім… Я фотажурналіст, даводзілася здымаць і не такое без хваляваньня. Чаму ж хвалявацца тут?”\n(Кляшчук: ) “Я думаю, што не. Мяркую, што прэмія ўручаецца за прафэсіяналізм, за добрую працу. Мяне ацэньвае эміграцыя; мне падалося дзіўным, але вось ацаніў прэзыдэнт. Лічу, што ў першую чаргу тут праца ацэненая. Нічога не баюся, бо і надалей буду працаваць гэтак жа, прафэсійна рабіць сваю справу, а за гэта можа быць толькі павага”.


Сродак "Космопор" - пластыр, выраблены з нятканага мяккага матэрыялу ў выглядзе самаклейная павязкі са спецыяльнай ўбірае падушачкай, якая не прыляпляецца да раны.\nВыкарыстоўваецца дадзеная лекавая форма ў асноўным для стэрыльнага сыходу пры рознага роду малаважных пашкоджаннях скурнага покрыва. Акрамя таго, пластыр "Космопор", цана на які складае (у сярэднім) пяцьсот-шэсцьсот рублёў за ўпакоўку, рэкамендуецца ўжываць для абароны ад траплення інфекцый у пасляаперацыйныя раны. Кампанія-вытворца асабліва падкрэслівае і гіпоаллергенные характарыстыкі дадзенага сродкі, паколькі яго клеевая аснова выраблена з сінтэтычнага клею на аснове каўчук. Акрамя гэтага, спецыялісты адзначаюць высокія ахоўныя ўласцівасці, выдатную сарбцыйных здольнасць і стэрыльнасць дадзенага пластыру. Усё гэта зводзіць да мінімуму рызыка з'яўлення якіх-небудзь непажаданых скурных рэакцый пры выкарыстанні сродкі "Космопор". Пластыр (памеры ёсць самыя розныя) таксама вельмі проста і зручна выкарыстоўваць і лёгка выдаляць.\nУ аснове дадзенай медыцынскі павязкі знаходзіцца нятканы поліэстэр, якая ўбірае падушачка складаецца з адмысловай абсарбавальныя віскозы, а клейкая паверхню - з сінтэтычнага каўчукавай клею, вырабленага без дадання каніфолі. Што ж тычыцца пакрыцця, то яго вырабляюць з поліэтыленавай микросетки, а ахоўны пласт вытворца робіць з апрацаванай сіліконам паперы, якая мае абавязковую адзнаку месца адкрыцця ўпакоўкі "Космопор". Пластыр ж сам, а дакладней, яго раневая падушка, складаецца з двух асобных слаёў. Першы - гэта той, які непасрэдна кантактуе з ранай, а другі - гэта якая ўбірае пракладка. Пласт, датыкальны з пашкоджаным скурным полагам, складаецца з поліэтылену, які эфектыўным чынам перашкаджае прыліпанню. Што тычыцца ўбірае пракладкі, то яна вырабляецца з віскозы, якая забяспечвае абсорбцыю экссудата.\nЎказанні па выкарыстанні\nКалі казаць пра асаблівасці выкарыстання дадзенага пластыру, то ў першую чаргу вытворца рэкамендуе правільна падабраць павязку па памеры, максімальна падыходнаму да памеру скурнага пашкоджанні.\nДалей неабходна ў паказаным на пакаванні месцы выявіць індывідуальную ўпакоўку, злёгку пацягнуўшы за несклеенные краю. Пасля гэтага трэба дастаць саму павязку "Космопор". Пластыр пры гэтым будзе з ахоўным папяровым пакрыццём, якое неабходна будзе зняць і толькі пасля гэтага накладваць павязку на рану. Рабіць гэта варта такім чынам, каб якая ўбірае пракладка з віскозы цалкам закрыла пашкоджанне. Затым неабходна вельмі акуратна прыціснуць пластыр і, не аказваючы ціску на рану, разгладзіць клеючую частку. Пасля гэтага можна выдаліць другую частку ахоўнага папяровага пакрыцця сродкі "Космопор". Пластыр зноў разгладзіць і злёгку прыціснуць да скуры. Утылізаваць дадзеную павязку пасля выкарыстання варта паводле афіцыйнага становішчу па знішчэнні медыцынскіх адходаў.\nПрымяненне прэпарата «Віардо фортэ»\nЦікава, а як зрабіць голас хрыплым?\nФотадынамічная тэрапія ў анкалогіі: перавагі і недахопы\nБарунах Собти: біяграфія, фільмаграфія, асабістае жыццё\nГасцініцы: Беламорск (Карэлія), гатэль "Гандвик"\nПапулярныя рэстараны Мурманска\nА.С. Пушкін, верш "Разлука": аналіз творы\nШто такое фіналь? вызначэнне тэрміна\nZb Pain Relief: водгукі. Кітайскі артапедычны пластыр для суставаў\nАрганізацыйная структура банка\nЗамарожаная клубніцы: каларыйнасць на 100 грам\nЎстаноўка праграм з рэпазітароў Ubuntu\nАктрыса Ганна Шэпелева: біяграфія, творчы шлях і цікавыя факты\nДа чаго сніцца есці ў сне? тлумачэнне сны\n"Эреспал" - сіроп для дзяцей і дарослых


Беларусы на сумесных з Кітаем вучэннях прыгатуюць нацыянальныя стравы\nМанеўры з удзелам беларускіх і кітайскіх вайскоўцаў праводзяцца рэгулярна і накіраваны на ўмацаванне партнёрства дзвюх армій. 03.08.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , бяспека, у свеце, беларусь, кітай, міністэрства абароны рб\n© Sputnik / Виктор ТолочкоКітайскія вайскоўцы ў Мінску\nМанеўры з удзелам беларускіх і кітайскіх вайскоўцаў праводзяцца рэгулярна і накіраваны на ўмацаванне партнёрства дзвюх армій.\nМІНСК, 3 жні — Sputnik. Дзень беларускай культуры зладзяць беларускія вайскоўцы падчас сумесных з кітайскім бокам вучэнняў "Атакуючы сокал", паведамілі Sputnik у міністэрстве абароны рэспублікі.\nВучэнні пройдуць з 4 па 18 жніўня на палігоне ў Цзінані ў кітайскай правінцыі Шаньдун. Мерапрыемства адбудзецца ў адпаведнасці з планам супрацоўніцтва паміж ваеннымі ведамствамі Беларусі і Кітая на бягучы год.\n"Вучэнні "Атакуючы сокал" праводзяцца рэгулярна з мэтай умацавання партнёрства дзвюх армій у сферы рашучага процідзеяння тэрарыстычным пагрозам", — распавялі ў Мінабароны.\nТам адзначылі, што ў рамках вучэнняў пройдзе Дзень беларускай культуры, падчас якога кітайскі бок азнаёміцца з беларускай культурай. Таксама госці пачастуюць ваеннаслужачых з КНР стравамі нацыянальнай кухні.\nКітайскія вайскоўцы ў гэтым годзе ўпершыню прынялі ўдзел у ваенным парадзе, прысвечаным Дню Незалежнасці Беларусі.


Увод у строй жылых памяшканняў у расіі расце\nГалоўная ➠ Будаўніцтва ➠ Увод у строй жылых памяшканняў у расіі расце\nАпублікавана 13.09.2016 19:06\nАб'ём ўводу ў строй жылых памяшканняў у Расеі за дзесяць месяцаў бягучага года ўзрос цяпер, калі параўноўваць з такім жа перыядам 2010 года на 3,3 працэнта — да 38,8 млн.\nм2, пабудавана чатырыста шэсьцьдзясят адна тысяча кватэр, заявіў міністр рэгіянальнага развіцця Расійскай Федэрацыі спадар Віктар Басаргін падчас выступу на Расейскім інвестыцыйна-будаўнічым форуме.\nЁн таксама сказаў, што па выніках гэтага года павінна быць уведзена шэсцьдзесят тры мільёны квадратных метраў жылля. Адбываецца вяртанне да ранейшых дакрызісных аб'ёмах. Немалаважным фактам з'яўляецца тое, што атрымалася зарыентаваць будаўнічыя кампаніі на патрэбы самай масавай часткі расійскага насельніцтва.\nДа трыццаці пяці працэнтаў узрос ўвод жылых памяшканняў эканом-класа, значна павялічыўся аб'ём малапавярховага будаўніцтва, у выніку доля дамоў у адзін-тры паверхі перавысіла пяцьдзесят адзін працэнт агульнай плошчы ўсяго будаўніцтва. Падаўшы, напрыклад, аб'явы ў Ніжневартаўск, можна цяпер купіць падобныя дома па ўсёй Расіі.\nСпадар Басаргин адзначыў таксама, што актывізацыя працэсу будаўніцтва аказала вялікі ўплыў на некалькі галін, вельмі важных для ўсяго процеса сацыяльна-эканамічнага развіцця Расіі.\nУсяго на будаўнічую індустрыю завязаныя каля трыццаці галін расійскай эканомікі! Адзін рабочы ў будаўнічай галіны падтрымлівае занятасць да дзесяці чалавек у розных сумежных галінах. Было таксама адзначана, што з пачатку 2011 года сярэдняя колькасць работнікаў у будаўнічай індустрыі ўзрасла на сто дзевяноста восем тысяч чалавек, дасягнула 3,1 млн. чалавек, або 6,6% ад агульнай колькасці якія працуюць у цэлым у нацыянальнай эканоміцы. Міністр заўважыў, што ў дзве тысячы дзевятым годзе яна склала 6,4 адсоткаў.\nРасейскі інвестыцыйна-будаўнічы форум 2011 праводзіцца з сёмага па дзясятае снежня ў Міжнародным цэнтры выстаў «Крокус Экспа». Удзельнікамі форуму абмяркоўваюцца пытанні, звязаныя з развіццём будаўнічай індустрыі Расійскай Федэрацыі. Арганізатарамі праекта з'яўляюцца міністэрства рэгіянальнага развіцця Расіі, Нацыянальнае аб'яднанне праекціроўшчыкаў, Нацыянальнае аб'яднанне будаўнікоў, Нацыянальнае аб'яднанне вышукальнікаў, а таксама Нацыянальнае агенцтва катэджнага і малапавярховага будаўніцтва.\nГоднае энергазберажэнне дома выгадна\nДом у хвойным лесе\nПрымяненне прэсаванага бетону, пры ўсталёўцы пакрыццяў


Апублікавана 19.07.2016 18:21\nЗразумела, што заснавальнікамі такога будаўнічага матэрыялу як шпалеры, з'яўляюцца кітайцы. Канкрэтна яны ў дзвесце годзе да нашай эпохі абклейваць сценкі ўласных жылля.\nПадрабязней:Хто прыдумау шпалеры Гісторыя з'яулення шпалер\nДля чаго патрэбен электраінструмент\nАпублікавана 14.06.2016 12:47\nЗ першых дзен уласнай свядомай працоўнай дзейнасці на планеце - зямля чалавек выкарыстаў сродкі знаходзяцца пад рукой і матэрыялы для палягчэння працы.\nПадрабязней:Для чаго патрэбен электраінструмент\nАпублікавана 25.05.2016 11:51\nДля атрымання ўстойлівага і ровненького падставы пад падлогавае пакрыцце (ламінат, ковролин, лінолеўм, паркетная дошка) ўжываюцца лісты фанеры на бетоннай падлозе.\nПадрабязней:Кладка фанеры на бетонны пол\nАпублікавана 05.05.2016 11:14\nСтруктурныя тынкоўкі сталі шырока ўжывацца ў апошнія гады. Яны проста бездакорныя для таго, каб уладкаваць дэкаратыўны фасад. Існуе тынкоўка, прызначаная адмыслова для ваннай, дзякуючы якой можна зрабіць па-сапраўднаму незабыўны інтэр'ер.\nАпублікавана 27.04.2016 18:53\nДаступная і адкрытая частка ўнутры памяшкання - гэта столь. Якасная аздабленне столі робіць прыемныя пачуцці і зваротныя, калі столь аздоблены нізкаякасных матэрыяламі і глядзіцца пачварна.\nПадрабязней:Якая столь абраць нацяжную альбо гіпса-кардонныя\nАпублікавана 13.04.2016 17:38\nУсе часцей у сферы будаўніцтва і ўладкавання жылых памяшканняў выкарыстоўваюцца новыя тэхналогіі. Не так здаўна на рынак асвятляльных прылад выйшлі новыя, яшчэ больш высакаякасныя і доўгачасовыя - святлодыедныя лямпы, дакладней, кампактныя асвятляльныя прыборы, у якіх у якасці святловыпрамяняльных частак ўжываюцца сверхъяркие святлодыеды.\nПадрабязней:Святлодыедныя крыніцы асвятлення у дызайне інтэр'еру\nПадрабязней:Што такое венецыянская тынкоука\nАпублікавана 01.03.2016 17:07\nАбмяжоўваючыся будынак, будаўнікі часта ўжываюць пластыкавую вагонку для вонкавых прац. Вагонка валодае нядрэннымі ахоўнымі якасцямі, таму сценкі будынкі не будуць падвяргацца разбуральнаму ўздзеянню атмасферы.\nПадрабязней:Пластмасавая вагонка для вонкавых прац


Нашы ў Чэхіі, або Вяртанне Бормана | Новы Час\nФота з фейсбуку Андрэя Рамашэўскага\nБорман з сябрамі-анархістамі Лёлікам Ушкіным і Паўлюком Канавальчыкам. Фота з архіву Бормана.\nФота з фейсбуку Андрэя Рамашэўскага\nБорман на Плошчы Незалежнасці. Фота Уладзіміра Кармілкіна.\n— У якасці пенсіянера. Партыю адрадзіць можна і трэба. Але выключна пры ўмове працуючых дэмакратычных механізмаў і прапарцыйнай выбарчай сістэмы.\nПартыі аматараў піва\nКсенія Сабчак заявіла, што будзе вылучацца на выбарах прэзідэнта Расіі


СОЙМ ПАРТЫІ БНФ ВЫСТУПІЎ СУПРАЦЬ АБМЕЖАВАННЯ СВАБОДЫ Ў ІНТЭРНЕЦЕ » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » СОЙМ ПАРТЫІ БНФ ВЫСТУПІЎ СУПРАЦЬ АБМЕЖАВАННЯ СВАБОДЫ Ў ІНТЭРНЕЦЕ\nСОЙМ ПАРТЫІ БНФ ВЫСТУПІЎ СУПРАЦЬ АБМЕЖАВАННЯ СВАБОДЫ Ў ІНТЭРНЕЦЕ\n21.12.2009, 08:45 | Навіны, Палітыка\nНа пасяджэнні 19 снежня ў Менску сойм партыі БНФ прыняў заяву супраць абмежавання свабоды ў інтэрнеце. Член сойму Юрый Чавусаў нагадаў, што ў інтэрнет-СМІ быў апублікаваны дакумент, які аформлены як праект прэзідэнцкага ўказа "Аб мерах па ўдасканаленні выкарыстання нацыянальнага сегменту глабальнай камп'ютэрнай сеткі Інтэрнет".\nПраект дакумента, у прыватнасці, прадугледжвае "рэгістрацыю інтэрнет-рэсурсаў у парадку, які вызначаецца Саветам міністраў Беларусі па ўзгадненні з Аператыўна-аналітычным цэнтрам (ААЦ) пры прэзідэнце". Згодна з дакументам, "звесткі аб зарэгістраваных рэсурсах перадаюцца ў ААЦ у парадку і аб'ёмах, якія вызначаюцца гэтым цэнтрам". Апрача таго, згодна з праектам указа, аператары электрасувязі, а таксама іншыя юрыдычныя асобы і індывідуальныя прадпрымальнікі, якія аказваюць паслугі па выкарыстанні інтэрнета, абавязаныя ідэнтыфікаваць карыстальнікаў, якім яны аказалі дадзеныя паслугі.\n"Дакумент дае сур'ёзныя падставы разглядаць яго ў якасці кроку па ўстанаўленні неапраўданага жорсткага кантролю за распаўсюджаннем інфармацыі ў электронных масс-медыя. Асобныя палажэнні праекта ўказа пагражаюць стварэннем сістэмы віртуальнай цэнзуры, палітычнага сыску", — сказаў Чавусаў.\nПаводле яго слоў, асаблівую занепакоенасць выклікае норма аб абавязках пастаўшчыкоў інтэрнет-паслуг ідэнтыфікаваць карыстальнікаў інтэрнет.\nУ сваёй заяве сойм Партыі БНФ патрабуе адкласці прыняцце ўказа да правядзення грамадскага і экспертнага абмеркавання яго палажэнняў. Першым крокам, мяркуе сойм, павінна стаць апублікаванне афіцыйнага тэксту праекта ўказа.\n"Беларусь не павінна ўвайсці ў лік краін, грамадзяне якіх пазбаўленыя доступу да сучасных магчымасцей глабальнай інфармацыйнай супольнасці", — гаворыцца ў заяве.


Эдуард Лобаў. Партрэт на фоне кратаў\n21 сакавік 2011, 23:17\nКаго судзяць за Плошчу: абвінавачаныя у крымінальнай справе аб масавых беспарадках 19.12.10 вачыма сяброў, калегаў, сваякоў.\nЭдуард Лобаў — мужны чалавек, надзейны сябра, добры таварыш, які ніколі не падставіць, ня кіне ў бядзе. Такім яго ведаюць сябры, паплечнікі па “Маладым фронце” й войску. З выгляду сьціплы і неганарлівы юнак, але з моцным духам і гартаваным характарам. Эдуард такі чалавек, што калі бярэцца за справу, ніколі ня кіне яе. Ён звыкся даводзіць усё да канца.\nДля Эдуарда нескладана апынацца ў спартанскіх умовах, ночыць наўпрост на драўляных дошках, прайсьці кілямэтраў 15, каб разьмяцца... Спадзяемся і верым, што цяперашняе выпрабаваньне лёсу ён вытрымлівае годна.\nЭдуард Лобаў у восьмай клясе вырашыў зьвязаць сваё жыцьцё з вайсковай службай. Чытаў адмысловую літаратуру, займаўся спортам. Пасьля заканчэньня школы адразу і з задавальненьнем пайшоў служыць у элітную 103-ю мабільную брыгаду ў Віцебску. У войску многія тэхнічныя характарыстыкі ведаў на памяць. Аднак, апынуўшыся ў войску, Эдуард заўважыў неадпаведнасьць дэклярыцыяў існай сытуацыі. Маўчаць ня стаў, гаварыў аб праблемах тэрміновай службы. Падтрымліваў прызванага ў тую ж частку маладафронтаўца Андруся Цянюту. І ўсьлед за ім і быў адпраўлены на гаўптвахту перад самым звальненьнем у запас. Такім чынам і далучыўся да дзейнасьці “Маладога фронту”.\nЭдзік мае характар змагара — калі на яго нападаюць, мозг уключаецца ў рэжым абароны, ён абараняецца, калі нападаюць на радзіму, ён перадусім імкнецца яе абараніць.\nЯк апавядае вайсковы паплечнік Эдуарда Андрусь Цянюта, на Эдуарда можна спадзявацца й даверыць сваё жыцьцё ў складанай сытуацыі: "Без ваганьняў пайшоў бы з Эдзікам у бой, ведаючы, што ён прыкрые мяне ў выпадку бяды".\n"З намі Бог!" — падпісвае напрыканцы ліста з турмы Эдуард Лобаў. Верым, што на судовым працэсе 22 сакавіка Божая любоў і ласка будзе апірышчам і дапамогаю для палітвязьняў. Молімся аб вызваленьні нашых паплечнікаў, молімся, каб судзьдзя быў справядлівы і адчуў па-над сабою ўладу найвышэйшага судзьдзі — Госпада.\nЮльян Місюкевіч, актывіст "Маладога фронту"\nУ грамадзкім транспарце затрымліваюць "за палітыку"


Кнігі – сябры!\nКамп’ютарныя гульні вабяць дзяцей болей за казкі. Ці правільна гэта, з вашага гледзішча?\nКазкі дзеці проста чытаюць альбо слухаюць, а ў камп’ютарных гульнях яны ўдзельнічаюць. Але, з іншага боку, многія з сучасных камп’ютарных гульняў перанасычаны жорсткасцю, гвалтам, крывёю, і гэта не проста дрэнна, а па-сапраўднаму жахліва! На жаль, забаронамі тут нічога не зробіш… Можа, трэба проста ствараць для нашых дзяцей уласныя камп’ютарныя гульні: добрыя, светлыя, вясёлыя?\nГенадзь Пятровіч, які б яшчэ твор вы хацелі напісаць для дзяцей і падлеткаў? Ці будзе ў ім новы літаратурны герой?\nУ першую чаргу, буду працягваць цыкл пра маленькага Ветрыка з Вентылятара. У выдавецтве “ЛіМ” за 2009—2010 гады выйшлі дзве кнігі пра майго Ветрыка, зараз рыхтуецца да выхаду трэцяя, якая называецца “Ветерок и госпожа Зима”. У гэтую кнігу, дарэчы, павінны ўвайсці малюнкі дзяцей — пераможцаў конкурсу, які праводзіў сёлета часопіс “Бярозка”. Вядома ж, гэтыя малюнкі прысвечаны менавіта Ветрыку і іншым казачным персанажам першых дзвюх кніг.\nА зараз я пачынаю працу над наступнай, чацвёртай па ліку казачнай гісторыяй аб Ветрыку. Спадзяюся, яна атрымаецца не горшай за першыя тры. Другі мой літаратурны герой, які таксама “пераходзіць” з твора ў твор, — Вася Лайдачкін. Пра яго ў мяне ёсць некалькі казачных аповесцей, яны паслядоўна друкаваліся ў часопісе “Рюкзачок”, аповесць “Вася Лайдачкін у Краіне шкодных звычак” у 2009 годзе выйшла асобнай кнігай у выдавецтве “Мастацкая літаратура”. Я напісаў таксама цыкл невялікіх жартоўных апавяданняў, дзе галоўнымі героямі таксама з’яўляюцца Вася і ягоныя сябры (гэтыя апавяданні неаднаразова друкаваліся ў беларускай перыёдыцы). Буду працягваць работу і ў гэтым кірунку.\nНа вашу думку, тыдні дзіцячай і юнацкай кнігі садзейнічаюць павелічэнню колькасці чытачоў?\nНапэўна, усё ж садзейнічаюць. Трэба толькі, каб праводзіліся яны цікава і нестандартна. Калі мерапрыемствы гэтыя ладзяцца толькі для таго, каб потым адрапартаваць аб іх правядзенні (а такое таксама бывае часам), карысці ад такіх тыдняў не будзе аніякай альбо яна будзе мінімальнай.\nБібліятэка для дзяцей — скарбніца, дзе маюцца адказы на розныя пытанні. Якая роля бібліятэкі ў станаўленні асобы дзіцяці?\nНа жаль, яна зараз не такая, як была раней (ну, хаця б у часы майго дзяцінства). І прычыны тут добра ўсім нам вядомыя: камп’ютар, Сусветнае Сеціва, дома ў кожнага сотні фільмаў на дысках. Бібліятэкам вельмі няпроста з імі канкурыраваць.\nАле гэта не значыць, што работнікі бібліятэк павінны апусціць рукі і з сумам канстатаваць, што іх час, на жаль, мінуў. Трэба ісці ў нагу з часам і ставіць сучасныя камп’ютарныя тэхналогіі сабе на службу. Бо кніга нават у электронным варыянце застаецца кнігай.\nА такая модная плынь, як буккросінг? Чаму яна садзейнічае?\nГэта даволі цікавая з’ява, і, вядома ж, яна сапраўды садзейнічае павышэнню інтарэсу моладзі да літаратуры. Я ведаю, што ў нас, на Беларусі, буккросінг таксама існуе і развіваецца (ва ўсялякім разе, у Мінску). Гэта можна было б толькі вітаць, але…\nМагчыма, у мяне крыху старамодныя паняцці, але кнігі для мяне — гэта зусім не тое, што іншыя хатнія рэчы. Посуд, адзенне, абутак — гэта слугі чалавека, а кнігі — ягоныя сябры. Не разумею, як можна аддаваць сваіх сяброў камусьці, тым больш — зусім незнаёмым людзям!\nГалоўная ідэя буккросінгу — прачытаў, аддаў іншаму. Але ж кнігі з хатніх бібліятэк не толькі чытаюць, але і перачытваюць. Хай нават раз у некалькі год (я, напрыклад, перачытваю цікавыя для мяне кнігі рэгулярна). Не сакрэт, што маюцца ў хатніх бібліятэках і кнігі, якія неахвота перачытваць. Нецікавыя, іншым словам. Іх, зразумела ж, можна аддаваць, але ці не атрымаецца як у прымаўцы: “На табе, нябожа, што мне нягожа”?\nУ конкурсе “Вялікі фінал” вы былі ўдзельнікам і суддзёй?\nКонкурс “Вялікі фінал” праводзіўся літаратурным форумам “Кавдория” пры падтрымцы Прыморскага аддзялення расійскіх пісьменнікаў (Уладзівасток). Гэта нават не конкурс, а тры асобныя конкурсы: прозы, паэзіі і літаратуры для дзяцей — з мноствам намінацый у кожным.\nВыйшаў я на гэты конкурс (дакладней, тры конкурсы) пры дапамозе інтэрнэта, вырашыў паўдзельнічаць. Не ва ўсіх намінацыях, вядома ж (іх агульная колькасць, здаецца, перавышае лічбу дваццаць), у некаторых. І як вынік — атрымаў “золата” ў адной з паэтычных намінацый, “серабро” — у адной з празаічных. І яшчэ чатыры прызавыя месцы ў паэтычных і дзіцячых намінацыях. Я і сам не чакаў такога…\nА яшчэ я паўдзельнічаў у гэтым конкурсе ў якасці суддзі. Мне прапанавалі ўвайсці ў склад журы ў тых намінацыях, у якіх я не ўдзельнічаў. Прыйшлося судзіць у чатырох намінацыях (тут і проза, і паэзія, і дзіцячая літаратура).\nПа выніках “Вялікага фіналу” павінны выйсці тры зборнікі (па колькасці конкурсаў). Мае творы будуць у кожным з трох…\nДар’я ШОЦІК - "Мінская праўда" - 27.10.2011


“Пазыч ты мне сукенку, каб на вяселле схадзіць…” Як збіраліся на ўрачыстасці ў 70-х, 80-х гадах – RH.by\n“Пазыч ты мне сукенку, каб на вяселле схадзіць…” Як збіраліся на ўрачыстасці ў 70-х, 80-х гадах\nГрошай у людзей не было, а калі ў каго і былі, то ўсе ж клалі на ашчадную кніжку – збіралі для дзяцей, унукаў, на чорны дзень і яшчэ невядома на што. Шмат хто меў і вялікія сумы, але ж яны там – на кніжцы. Не ведалі людзі тады, што ў грошай таксама ёсць свая энергетыка, і калі яны не запатрабаваныя доўга, то могуць дзіўным чынам знікаць. Вось ці не ва ўсіх і зніклі.\nВялікую ролю адыгрываў дэфіцыт. Вельмі складана было купіць нешта годнае, калі ў цябе няма блату. Толькі па блаце можна было набыць імпартныя тавары, якія сапраўды былі прыгожыя і высокай якасці. Вядома, нятанныя.\nДык вось калі збіраліся на якую-небудзь вялікую ўрачыстасць, як вяселле, праводзіны ў армію, юбілеі, дык нешта пазычалі ў сябровак ці ў радні. Але хто пазычыць, то абавязкова з гэтай рэччу нешта здарыцца. Ну, проста як бяда якая.\nПазычыла мая знаёмая ў сяброўкі сукенку на вяселле схадзіць. Паехалі яны з мужам недзе далёка, завялі там да некага ў дом, дзе будуць і начаваць. Яна ж ужо сукенку не адзявала ў дарогу, каб жа не памялася. Папрасіла ў гаспадароў прас трохі яе пагладзіць. Уключыла, паставіла на вызначаную тэмпературу. І раптам, паставіўшы яго на сукенку, прапаліла не толькі з аднаго боку, але і на другі прайшло. Аказваецца, прас той быў сапсаваны, сам не адключаўся, трэба было з разеткі вілку выцягваць. Колькі было слёз, а яшчэ ж і няма чаго адзець, а што сяброўцы сказаць. Гэта проста было гора.\nДругі выпадак яшчэ быў мудрэйшы. Набрала цётка ў сваёй пляменніцы ўбораў на нейкае там мерапрыемства – ну, што падыдзе. Пайшла тая з мужам ў госці такая ўся прыбраная. Усё было добра, яна ў настроі, на танцах мужчыны запрашаюць, звяртаюць на яе ўвагу. Але гэта было да таго часу, пакуль муж добра не выпіў і не пачаў яе раўнаваць. Прыйшлі дадому, а ён як усялякімі словамі абражае, кажа: “Што, накупляла ўбораў, мусіць мяне ўжо хочаш кінуць!”. Схапіў усе тыя ўборы, панёс на вуліцу і пасек.\nПлакала цётка, плакала пляменніца, бо гэта ж усё купіла ёй маці, яна яшчэ сама грошай не зарабляла, вучылася ў ВНУ. Маці сварылася на дачку, але што зробіш, нічога не вернеш.\nТрэці выпадак пазычання таксама быў сумны. Паехала адна мая знаёмая за мяжу, у Германію, па нейкім абмене. Накупіла там сабе розных убораў і туфелькі на шпільцы. Такія прыгожыя, чорненькія, лакавыя. Чаму яна дала іх сваёй знаёмай, калі нават і сама яшчэ не абувала – невядома. Але тая фарсіла на юбілеі, пакуль на танцах абцас не засеў у падлозе і не адарваўся. На гэты раз давялося жанчыне выкупіць новыя туфлі з адарваным абцасам.\nАдна мая знаёмая прыбегла да мяне ў слязах, кажа, што пазычыла ў сяброўкі блузку, ні разу не адзявала, вісела ў шафе. Дастаю, не магу дастаць, так зачапілася за шпільку на суседняй адзежыне, у выніку – наперадзе зацяжка праз усю блузку. Аддала ёй, нічога не сказаўшы, і да сёння перажывае, чаму так брыдка зрабіла.\nНямала прыкладаў можа кожны прывесці. Мая калега, пачытаўшы толькі што напісаны артыкул, расказала пра сваю маці, як тая пазычыла свой прыгожы касцюмчык сяброўцы, а вярнулі ёй такі, што толькі на дзіця можна было апрануць. Відаць, памылі ў гарачай вадзе ў пральнай машыне.\nДобра, што цяпер няма неабходнасці нічога пазычаць. Пайшоў на рынак, у крамы, выбар жа ёсць. Можа, і складана знайсці сабе тое, што даспадобы, але, задаўшыся пошукам, знойдзеш. Ды і грошы не на кніжцы. А я з цягам часу прыйшла да высновы, што ў нас усё жывое і мае сваю энергетыку. Ну, не падабалася нашым сукенкам, касцюмам, туфелькам і блузкам, што іх некаму перадавалі. Нездарма ж у народзе кажуць: Як не даў, дык не сусед, а як даў, то сабе нет”. І гэта тычыцца не толькі адзення.\nДобра, што цяпер няма неабходнасці нічога пазычаць, усё ёсць на рынку. Фота lavis.com.ua.\nПредыдущая статья“Мы не бачым іх, яны не бачаць нас” – Юлія Шаблоўская пра фотапраект пра невідушчых людзей\nСледующая статьяКароткі курс, як зразумець мужчын, змяшчаецца ў 288 старонак


Галоўная ➠ Карысныя парады ➠ Як візуальна павялічыць невялікую пакой\nАле магчымасць вырабіць перапланіроўку ёсць далёка не заўсёды. Як візуальна павялічыць пакой без асаблівых выдаткаў і клопатаў?\nСпачатку - больш святла, як дзённага, так і штучнага. Вельмі празрысты цюль (а лепш - органза без малюнка), шторы з вузкай тканіны з лёгкім жамчужным бляскам. Акно павінна быць відаць на сто адсоткаў, ва ўсю шырыню і вышыню: ня прысоўвацца мэбля да яго ўшчыльную і нічым не прымушайце месца між падваконнікам і падлогай. Па здольнасці, трымаеце шторы адкрытымі.\nЗ дапамогай інтэграваных асвятляльных прыбораў можна зрабіць раўнамернае асвятленне, якога не дасць нават вельмі магутная люстра. Святло - мяккі, але даволі кідкі - павінен прасочвацца ў кожны куток пакоя: паўзмрок «крадзе» месца.\nЯкія адлюстроўваюць і бліскучыя паверхні - люстраныя, жалезныя - таксама дапамагаюць глядзельна павялічыць аб'ём, а празрыстыя (да прыкладу, шкляная мэбля) дадаюць паветра і лёгкасці.\nЯк візуальна павялічыць невялікую пакой з дапамогай колеру і малюнка шпалер? Спачатку, вырашыце, чаго, на вашу думку, не стае: вышыні альбо шырыні. У залежнасці ад гэтага, падбярыце шпалеры з гарызантальным альбо вертыкальным малюнкам: у першым выпадку, пакой будзе здавацца шырэй, у 2-м - вышэй. Накід не павінен быць вельмі вялікім альбо складаным. Лепш выкарыстоўваць пастэльныя колеру прахалодных кветак (гэта тычыцца не толькі толькі шпалер альбо фарбы, ды і пакрыцця столі і падлогі, таксама абіўкі мэблі). Бачны арнамент на дыване альбо разбіццё падлогі на квадраты ў маленькай пакоі ні да чаго.\nЯк візуальна павялічыць пакой з дапамогай правільнага падбору і расстаноўкі мэблі? Адмоўцеся ад шкафов- «сценак», магутных скураных канап і крэслаў; дайце перавагу звычайным лініях і лёгкім раскошным формах - разьбяны (з светлага дрэва), плеценай альбо жалезнай мэблі, шкляным столікаў. Выдатна, калі тканіна абіўкі ня будзе вельмі кантраставаць з колерам сценак: хоць які кантраст разбівае і дробніць месца. Гэта датычыцца і асобных прадметаў дэкору: яркія акцэнты ў маленькай пакоі трэба выкарыстоўваць вельмі акуратна.\nІ яшчэ пара саветаў, як візуальна павялічыць невялікую пакой. Памяняйце звычайны тэлевізар плоскім, некалькі маленькіх карцін альбо фота - адной вялікай, і пазбаўцеся ад усяго залішняга: бездакорны парадак сам па сабе робіць пачуццё прастору.\nЯк абраць ўдалы матрац


Idle Creepy Park Inc.. – Чыты&Узламаць – Android Чыты парады\nАўтар адміністратар | Верасень 30, 2021\nНе палохайцеся монстраў 😱! Пачні свой уласны страшны бізнэс!\nВы дастаткова смелыя, каб увайсці ў парк прыгод, поўны жудасных монстраў 🤔?\nIdle Creepy Park Inc.. гэта страшны і захапляльны вопыт для ўсіх бяздзейных гульцоў🔥!\nДаследаваць дом жахаў з прывідамі са страшнымі монстрамі, безумоўна, не прыгода для ўсіх😮.\nВы павінны наняць адважных менеджэраў, якія дапамогуць вам кіраваць гэтым паркам. Хоць зарабляць грошы, палохаючы людзей, гучыць як выдатны бізнес -план, і гэта ўсё роўна жудасна!\nГэта будзе захапляльная прыгода! Але перш чым пачаць, вы павінны быць гатовыя да страшных рэчаў 😨! Як уладальніку жудаснага парку, вам прыйдзецца наймаць мэнэджараў, каб яны клапаціліся пра ўсе выставы страшных монстраў.\nНаймайце менеджэраў для аховы грамадскага парадку ўнутры. Яны выправяць 🔧 зламаныя экспанаты монстраў і ачысцяць 🧹 усе жахлівыя зоны, але менеджэры таксама прадстаўляюць кліентам ваш страшны бяздзейны бізнэс.\nПрапануйце сваім гасцям самае прыемнае прыгода. Дайце ім адчуць спалох, але задаволены😆! Палепшыце свой парк з дапамогай новых і жудасных монстраў! Не забывайце пра білетныя касы🎟, харчовыя падстаўкі (цукеркі🍭!) і розныя гульні🕹 для вашых кліентаў – вы можаце абнавіць практычна ўсё, каб падтрымліваць свой бяздзейны бізнес у добрым стане! Працягвайце правяраць сваю статыстыку! Фінансавыя вынікі 🧾, продажу прадукцыі 💰, Праца менеджэраў і задаволенасць кліентаў ✔ павінны стаць вашым галоўным прыярытэтам зараз!\n● СТРАШНЫ бяздзейны парк славутасцяў! Тоны страшных монстраў 🤡 і шмат працы!\n● ЖЫВЫЯ істоты! Змяшчае вампіраў🧛, муміі🤕, піраты🏴☠, монстры і многае іншае.\n● ЛЕГКА гуляць, цяжка асвоіць! Але менеджэры дапамогуць вам! Ці гатовыя вы да гэтага😱? Гуляць БЯСПЛАТНА!\n● Атрымлівайце асалоду ад гэтай прыгоды! Падрабязныя нумары, жудасная атмасфера і трывожныя персанажы астуджаюць хрыбетнік, але таксама хвалююць!\n● ВЕСЕЛА бяздзейны геймплэй! Зарабляйце грошы і развівайце свой бізнес як мага хутчэй!\nНе бойцеся поспеху і працягвайце націскаць👍\n← Midsomer забойстваў: Словы, Злачынства & Таямнічыя Чыты&Узламаць Empire Defender TD: Стратэгія абароны вежы Гульня Чыты&Узламаць →\nStick Challenge Game – Чыты&Узламаць\nДаліна помнікаў 2 – Чыты&Узламаць\nГульня Выклік кальмараў! – Чыты&Узламаць\nМячы гэтак жа – Чыты&Узламаць\nТыпы A4 – Гуляйце і павялічвайце хуткасць набору тэксту Чыты&Узламаць\nГульня на выжыванне лялькі – Чыты&Узламаць\nСто дзён – Чыты&Узламаць\nСпаборніцтвы & Гульня Выклік – Чыты&Узламаць\nЧыпы на Squid Game Online Survival challenge&Узламаць\nВыразальнік печыва: Жыццёвы выклік – Чыты&Узламаць


Вікіпэдыя:Праект:Вікі любіць Зямлю — Вікіпэдыя\nВікіпэдыя:Праект:Вікі любіць Зямлю\nрэдагаваць Вікі любіць Зямлю-2020\n«Ві́кі лю́біць Зямлю́» — штогадовае міжнароднае фотаспаборніцтва, якое ладзіцца ў траўні-ліпені аддзяленьнямі Вікімэдыі, суполкамі і мясцовымі дабраахвотнікамі-вікіпэдыстамі па ўсім сьвеце. Удзельніцы і ўдзельнікі фатаграфуюць мясцовыя помнікі прыроды і маляўнічыя краявіды у сваіх краінах і загружаюць іх у Вікісховішча. Мясцовыя арганізатары ў кожнай краіне ладзяць асобныя спаборніцтвы, таму тэрміны, правілы і ўзнагароды могуць крыху адрозьнівацца.\nАсноўнай задачай спаборніцтва ёсьць збор здымкаў помнікаў прыроды, такіх як прыродныя запаведнікі, прыродаахоўныя тэрыторыі, нацыянальныя паркі, маляўнічыя краявіды і адметныя сады, каб праілюстраваць артыкулы ў агульнасусьветнай вольнай энцыкляпэдыі Вікіпэдыя і іншых праектах Фундацыі «Вікімэдыя».\nЗасяроджаемся ня толькі на аб’ектах дзяржаўнага значэньня, але і на любых ахоўных тэрыторыях мясцовага ўзроўню ды на шырэйшым абшары разнастайных прыродных аб’ектаў Беларусі: лясоў, паркаў, садоў, гор, пячораў ці любых іншых ахоўваных у вашай краіне зонаў. Такім чынам, большасьць удзельніцаў і ўдзельнікаў зможа знайсьці каля сябе некалькі помнікаў прыроды.\nМіжнародная старонка «Вікі любіць Зямлю-2020»\n«Вікі любіць Зямлю-2020» у Беларусі\nСкласьці сьпіс заказьнікаў Беларусі. Зроблена\nЗладзіць у чэрвені масавую запампоўку ў Вікісховішча вольных выяваў прыродаахоўных земляў і помнікаў прыроды Беларусі. Зроблена\nСуправаджаць катэгорыямі залітыя ў Вікісховішча выявы (commons:Category:Protected areas of Belarus і яе падкатэгорыямі). Зроблена\nПадрыхтаваць прэс-рэліз да спаборніцтва. Зроблена, «ВЛЗ».\nСтварыць артыкулы паводле сьпісаў водна-балотных угодзьдзяў і заказьнікаў Беларусі.\nУдзельніцы і ўдзельнікі «Вікі любіць Зямлю-2020»:\nDa voli (удзельнік)\nVit Koz (удзельнік)\nOlga Maximova 1975\nПравілы ў Беларусі.\nзагружаным з 00:00 1 чэрвеня 2020 году да 23:59 31 ліпеня 2020 году па беларускім часе UTC+3 ў Вікісховішча;\nМожна ўдзельнічаць у спаборніцтве зь некалькімі здымкамі прыродаахоўных тэрыторыяў Беларусі, у тым ліку заказьнікаў. Удзельніцы і ўдзельнікі маюць падаць спосаб сувязі зь імі, каб мець права выйграць узнагароду. Да 1 верасьня 2020 году журы абвяшчае 10 мясцовых пераможцаў на commons:Commons:Wiki Loves Earth 2020/Winners для ўдзелу ў міжнародным коле фотаспаборніцтва ад Беларусі. На ўзнагароду могуць вылучацца здымкі з разрозьненьнем прынамсі 2 мэгапіксэлы. Пры вызначэньні пераможцаў спаборніцтва журы прымае да ўвагі: тэхнічную якасьць (выразнасьць, выкарыстаньне сьвятла і пэрспэктыву), арыгінальнасьць і карыснасьць выявы для Вікіпэдыі. Паводле гранту, пераможцы беларускага кола «Вікі любіць Зямлю» атрымаюць узнагароды на суму: $300 — за 1-е месца, $200 — за 2-е і $100 — за 3-е.\nСпадарожна ў чэрвені—ліпені ладзіцца мясцовае тэматычнае спаборніцтва па стварэньні артыкулаў аб прыродаахоўных тэрыторыях Беларусі.\nСьпіс водна-балотных угодзьдзяў Беларусі\nМясцовыя заказьнікі Беларусі\nПомнікі прыроды Беларусі\nМясцовыя помнікі прыроды Беларусі\nАхоўныя прыродныя тэрыторыі Беларусі\nАхоўныя прыродныя тэрыторыі па раёнах Беларусі\nПрыродныя помнікі Беларусі\n5-томная «Энцыкляпэдыя прыроды Беларусі»: па старонках або djvu\nМайстар загрузкі з наладкай да спаборніцтва\nДадатак для смартфона\nПрылада для масавай запампоўкі выяваў у Вікісховішча\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вікіпэдыя:Праект:Вікі_любіць_Зямлю&oldid=2131011»\nАпошняе рэдагаваньне ў 08:18 10 траўня 2020\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 10 траўня 2020 году ў 08:18.


Усталі на правільныя рэйкі - Белорусская железная дорога\nУсталі на правільныя рэйкі\nМіхаіл Мясніковіч павіншаваў Беларускую чыгунку са 155-годдзем.\nСтаршыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаіл Мясніковіч прыняў удзел ва ўрачыстым мерапрыемстве, прысвечаным юбілею Беларускай чыгункі. Свята адбылося ў Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета. Старшыня Савета Рэспублікі ўручыў работнікам БЧ ганаровыя граматы Нацыянальнага сходу Беларусі.\nУ сваім выступе Міхаіл Мясніковіч павіншаваў Беларускую чыгунку з юбілеем, а таксама звярнуў увагу на яе значнасць для эканомікі Беларусі. Далейшая паспяховая праца арганізацыі не падвяргаецца сумненню, упэўнены ён.\n— Перакананы, што, адкрываючы новую старонку сваёй гісторыі, Беларуская чыгунка ўнясе значны уклад у рэалізацыю ініцыятывы па спалучэнні Еўразійскага эканамічнага саюза і эканамічнага пояса Шаўковага шляху, забяспечыць шырокае ўкараненне інавацыйных тэхналогій, а таксама будзе садзейнічаць развіццю інтэграцыйных працэсаў, якія з'яўляюцца залогам стабільнасці і росквіту нашай дзяржавы, — дадаў Міхаіл Мясніковіч.\nДадатак “Мясцовае самакіраванне


Адзін з нашых праектаў у гэтым годзе - пабудаваць жывая трансляцыя стол у нашым падкаст-студыя. Мы сапраўды можам выкарыстоўваць адно і тое ж гукавое абсталяванне пры даданні відэа. Відэатэхніка зніжаецца ў цане, і многія пакеты пачынаюць з'яўляцца ў жывых відэакампаній для кіравання невялікай студыяй. Мы спадзяемся атрымаць як мінімум 3 камеры і сістэму для кіравання ніжняй трацінай і інтэграцыю відэа з настольных кампутараў альбо праграмнага забеспячэння для канферэнцый.\nFacebook Live - Больш за 360 мільёнаў карыстальнікаў глядзяць жывая facebook рэгулярна ... але майце на ўвазе, што Facebook актыўна прасоўвае відэа ў рэальным часе, ствараючы масу праглядаў, але я сумняваюся ў некаторых статыстычных дадзеных аб удзеле. Відэа ў жывым эфіры праглядаецца ўтрая даўжэй, чым астатняе відэа, і дазваляе ў рэжыме рэальнага часу рэагаваць і абмяркоўваць відэа, а таксама магчымасць прайграваць відэа пазней. Facebook таксама плануе карыстальнікаў на сваім Facebook Live Map так што вы можаце знайсці папулярныя і мясцовыя жывыя трансляцыі. Facebook Live цяпер даступны на мабільным, настольным і на старонках.\nInstagram Live Stories - Каля 200 мільёнаў пастаянных карыстальнікаў глядзяць Instagram жыць. Гледачы могуць удзельнічаць у лайках і каментарыях у рэальным часе. Вядучыя могуць замацаваць каментарыі для ўсіх гледачоў. Жывыя гісторыі даступныя ў верхняй частцы прыкладання, а новыя гісторыі можна знайсці праз Топ у жывым эфіры на ўкладцы "Даследаванне". Instagram узяў немалую частку Snapchat, запаволіўшы іх рост на 82% пасля імітацыі функцый жывой трансляцыі Snapchat.\nYoutube Live - У той час як Youtube карыстаецца больш за мільярд чалавек, я не веру Youtube у прамым эфіры разглядаецца як сацыяльны пункт прамой трансляцыі ў гэты момант. Прамая трансляцыя толькі для правераных каналаў, а дадатковы мабільны жывы эфір даступны толькі пасля таго, як у вас ёсць 1,000 падпісчыкаў. Даступныя каментарыі ў рэжыме рэальнага часу, і Super Chat дае гледачам магчымасць вылучыць свае каментарыі падчас трансляцыі. Youtube Live Events падтрымлівае некалькі камер і можа быць запланаваны на рынак.