Як запісаць кампакт-дыск з музыкай ці відэа на вашым кампутары | Навіны гаджэта\nПака Л Гуцьерэс | | агульны, Выява і гук, праграмнае забеспячэнне\nЯк мы ўжо абмяркоўвалі ў артыкул у Тэхналагічных даведніках дзе мы паказалі лепшыя праграмы для пераўтварэння нашых музычных кампакт-дыскаў у MP3, фізічны фармат паступова памірае. Усё цяжэй знайсці прылады з падтрымкай дыскаў, тэндэнцыя - лічбавы кантэнт. Настолькі, што амаль ні адна машына не мае дыскавай падтрымкі, як і ноўтбукі.\nРынак накіраваны на струменевае змесціва альбо кантэнт па патрабаванні, дзе выдзяляюцца такія паслугі, як Netflix, Spotify або Amazon Prime, якія маюць як музычныя, так і відэасэрвісы. Але калі мы адзін з тых, хто ўсё яшчэ хоча скарыстацца нашым самапісцам, каб выкарыстаць наша відэа ці музыку на дыску, у нас ёсць некалькі падыходных праграм, каб запісаць іх вельмі простым спосабам. Нам патрэбны толькі камп'ютэр з дыскафонам альбо для пакупкі вонкавага.\n1 Што мы можам запісаць і для чаго?\n2 Праграмы для запісу дыскаў у Windows\n2.2 Спірт 120%\n3 Праграмы для запісу дыскаў у macOS\nШто мы можам запісаць і для чаго?\nМожна сказаць, што гэта забытае мастацтва, тыя часы, калі мы жылі ў атачэнні чыстых дыскаў, гатовых да спальвання на нашым кампутары; настолькі, што У любой краме, якой бы маленькай яна ні была, мы знайшлі запісы для пакупкі; усё гэта было адсунута на другі план з-за струменевай перадачы альбо паслуг па патрабаванні, як мы ўжо згадвалі.\nТым не менш, гэта ніколі не перашкодзіць мець іншы варыянт, каб забяспечыць нашы любімыя музычныя дыскі ці фільмы, якія мы проста хочам працягваць атрымліваць асалоду ад, але захоўваючы першапачатковую некранутасць у сваёй скрынцы. Ну добра праграмы ці прэзентацыі, якія мы хочам перавезці туды, дзе ў нас няма доступу да кампутара, а да плэера (нешта ўсё больш незвычайнае). Мы збіраемся рэкамендаваць выбар праграм для запісу любога тыпу файлаў на CD, DVD ці BLU-RAY.\nПраграмы для запісу дыскаў у Windows\nГэта адна з найстарэйшых праграм са сціслым інтэрфейсам і некалькі састарэлай з цягам часу, але вельмі інтуітыўнай і простай. Гэтая праграма дазваляе нам запісваць усё, што мы можам сабе ўявіць, які б фармат нам ні патрэбны, а самае лепшае - гэта тое, што ён цалкам бясплатны.\nЁн сумяшчальны з любой версіяй Windows, ад Windows 95 да самай сучаснай Windows 10. Гэта дазволіць нам запісваць любы фізічны носьбіт, нават самы незвычайны, напрыклад, фармат, які выкарыстоўваецца XBOX 360 (HD DVD).\nУ нас ёсць магчымасць аднаразова запісаць дыск, праверыць яго з дапамогай праграмнага забеспячэння, каб на 100% пераканацца, што ён цалкам чытаецца ў любым рыдэры. Мы можам змяніць памер буфера альбо зашыфраваць дыск лічбавым подпісам.\nУ гэтым LINK мы можам загрузіць праграму.\nПраграма распрацавана з мэтай стаць лепшым варыянтам для стварэння віртуальных дыскаў альбо кланавання малюнкаў. Ён сумяшчальны з незлічонымі фарматамі, уключаючы: mds, iso, bwt, b5t, b6t, ccd, isz ... Гэта, несумненна, будзе ідэальна падыходзіць для стварэння рэзервовых копій усяго, што вам прыйдзе ў галаву. Напрыклад, нам патрэбна копія кампакт-дыска для ўстаноўкі Windows; з гэтай праграмай мы зробім гэта за лічаныя хвіліны.\nЗ алкаголем 120% усё кланаванне дыска заключаецца ў некалькіх простых кроках, якія праз яго просты інтэрфейс Любы карыстальнік можа зрабіць гэта незалежна ад таго, наколькі ён неспрактыкаваны.\nУ гэтым LINK мы можам спампаваць яго.\nЯшчэ адна старая праграма з інтэрфейсам, які хаця і архаічны і лаканічны, настолькі добра арганізаваны, што вельмі просты і інтуітыўна зразумелы. Даступная любая мова таму мова не будзе праблемай для любога карыстальніка. Праграма арыентавана на запіс любога тыпу, мы можам ствараць кампіляцыі з трэкаў у MP3, AAC, WAV, FLAC або ALAC.\nХаця тое, што мы можам зрабіць, гэта проста скапіяваць файлы, як быццам гэта прывад Pen. Усё гэта можна зрабіць як на CD, так і на DVD. Сумяшчальны з усімі версіямі Windows ад 2000, XP да Windows 10. У яго ёсць інтэграваны плэер, але, без сумневу, мы не будзем яго выкарыстоўваць, але ён ёсць.\nГэта праграма прафесійнага майстэрства для "Стваральнікі" зместу. Яго асноўная функцыя - не запіс дыскаў для аўдыё ці відэа, а, хутчэй, арыентавана на стварэнне віртуальных малюнкаў, такіх як ISO. З усіх, якія мы размясцілі да гэтага часу, гэта, несумненна, той, які карыстаецца самым сучасным інтэрфейсам, я б нават сказаў пра ўвесь спіс, але аднолькава інтуітыўным і простым.\nСкажам, гэтая праграма ёсць найбольш прыдатны для запісу, напрыклад, відэагульняў ці фільмаў як на DVD, так і на BLU-RAY. Гэта дазваляе зрабіць гэта ў некалькіх раздзелах, калі гэта неабходна. Бясплатная версія ўтрымлівае рэкламу, але гэта цана, якую трэба заплаціць, калі мы не хочам плаціць грошы з кішэні. Хоць у нас ёсць магчымасць купіць неабмежаваная пажыццёвая ліцэнзія ўсяго за 4,99 еўра, што дасць нам магчымасць усталяваць яго да 3 камп'ютэраў.\nМы можам загрузіць праграму ў гэтым LINK.\nТак, мы можам запісаць музычны дыск без неабходнасці ўсталёўваць што-небудзь на наш кампутар, калі ў вас усталявана Windows. Ад Windows XP да 10, гэта карысная функцыя, якая пастаўляецца з Windows Media Player.\nВідавочна Гэта магчымасць для тых, каму трэба толькі эпізадычна запісваць дзіўныя музычныя кампакт-дыскі. Паколькі гэта вельмі абмежавана і наўрад ці дае вам магчымасці для запісу, хаця яно працуе выдатна, а якасць копіі вельмі добрае. Лепш за ўсё, нам не трэба будзе дадаткова ўсталёўваць альбо загружаць.\nПраграмы для запісу дыскаў у macOS\nТыя з нас, хто выкарыстоўвае яблычныя прадукты, таксама маюць права запісваць уласныя дыскі, таму мы таксама збіраемся даць некалькі альтэрнатыў для іх стварэння ў аперацыйнай сістэме macOS. Разнастайнасць менш шырокая, але мы можам карыстацца такімі ж добрымі варыянтамі, як і ў Windows.\nМы пачынаем з таго, што для мяне лепшы выбар; Яго назва, як гэта паказвае, спасылаецца на яго хуткасць, таму перад намі праграма, якая дазваляе нам запісваць дыскі з хуткасцю, вышэйшай за сярэднюю, хоць у нас ёсць магчымасць запісваць іх з меншай хуткасцю, каб гарантаваць найлепшую якасць магчыма.\nМы сутыкнуліся з адным з найбольш поўных прыкладанняў з усяго спісу. Мы можам запісваць відэа ў AVI альбо MPG. Стварайце і кіруйце бібліятэкамі DVD і змяняйце шаблоны навігацыйных меню. Мы можам уключыць вадзяныя знакі ў свае запісы, мы нават маем магчымасць запісваць відэафайлы ў PAL або NTSC, а таксама змяняць суадносіны бакоў для панарамных экранаў.\nГэта такая простая праграма, як вынікае з яе назвы. Запісвайце як CD, так і DVD. Працуе на любой версіі аперацыйнай сістэмы з MacOS X як у Catalina. Гэта дазваляе нам запісваць архіўныя дыскі, музычныя дыскі, ствараць менш інтэрактыўныя, размнажаць дыскі і шмат іншага.\nГэта вельмі простая праграма для выкарыстання з настолькі зручным інтэрфейсам, як і простая і мінімалістычная. Адзіны недахоп, які мы знаходзім у гэтым праграмным забеспячэнні, заключаецца ў тым, што пры запісе DVD неабходна, каб фармат відэа быў у фармаце .mpg. Гэта не вялікая праблема, калі ўлічыць, што праграма аўтаматычна пераўтворыць файлы ў .mpg; Хоць для гэтага нам давядзецца пачакаць некаторы час, пакуль пераўтварэнне будзе праведзена перад запісам.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны гаджэта » агульны » праграмнае забеспячэнне » Як запісаць кампакт-дыск з музыкай ці відэа на кампутары


Скарбы мовы – у дзённіках і нататках\nДа 80-годдзя Рыгора Іванавіча Барадуліна выдавецтва “ Кнігазбор” вядзе працу над выданнем кнігі “Дзённікі і запісы”. Мы пагутарылі з рэдактарам зборніка Наталляй Давыдзенка.\n- Наталля Аляксееўна, Вы былі ўкладальнікам шэрагу кніг Рыгора Барадуліна. Вы вялі падрыхтоўку кнігі “ Паслаў бы табе душу”, рэдагавалі перапіску паэта з матуляй, падбіралі неабходныя каментары і тлумачэнні, рыхтавалі “ Вушацкі словазбор”.\n-Прыгадайце, калі ласка, якім Вы памятаеце Р.І.Барадуліна ў часы працы ў выдавецтве.\n-Працавалі мы разам у выдавецтве “Мастацкая літаратура” з 70-тых гадоў. Потым, калі Рыгор Іванавіч стаў кіраўніком рэдакцыі, усе мае сяброўкі працавалі пад яго крылом, я пачувалася ўжо там як свой чалавек. Залатыя часы нашай “ Мастацкай” былі, калі рэдакцыяй кіраваў Мікалай Гаўрылавіч Ткачоў, а потым - незабыўны Міхаіл Фёдараравіч Дубянецкі. Калектыў выдавецтва быў дружны і вясёлы, мы адзначалі разам усе святы.\nКалі выходзіла кніжка артыкулаў і ўспамінаў Рыгора Іванавіча “Аратай, які пасвіць аблокі”, я яе рэдагавала. Трэба сказаць, што Рыгор Іванавіч заўсёды са многімі раіўся. Можа не ўсе паэты такога ўзроўню так робяць, але Рыгор Іванавіч паступаў менавіта так. Для яго ў маладыя гады эталонам густу быў Анатоль Вялюгін і яго сябра Міхась Стральцоў. Ён абавязкова раіўся з імі. А потым, калі ён пісаў артыкул, ён абзвоньваў сваіх сяброў: Генадзя Бураўкіна, Валянціна Тараса, Васіля Сёмуху, а потым і маладзейшых – Алеся Камоцкага і іншых. Потым такая традыцыя перайшла і на мяне.” А як ты думаеш, які загаловак зрабіць? Пачытай прадмову, паглядзі артыкул”,- прасіў ён. Ён прыслухоўваўся, як людзі рэагуюць. У нас былі сяброўскія адносіны ў калектыве.\nКалі Рыгор Іванавіч рабіў ужо па-за выдавецтвам кніжку “ Здубавецце”, я спрычынілася да яе ўкладання і чытання. Так было і з кнігай “ Калі рукаюцца душы”, сумеснай з Васілём Уладзіміравічам Быкавым. Кожны раз знаходзілася нешта, што трэба было яму абмяркоўваць.\n- На самым пачатку маёй працы вышла яго кніжка “Абсяг”. Ён мне яе падараваў, і тое стала для мяне вялікай падзеяй. Ён раздорваў свае кніжкі пачкамі. Такім чынам, у мяне сабраліся ўсе кніжкі Рыгора Іванавіча , якія выходзілі з тых часоў.\nКалі ён ужо не працаваў у “Мастацкай літаратуры”, там выходзіў яго чатырохтомнік вершаў, артыкулаў і ўспамінаў. Для чацвёртага тома ён прынёс мне ўпершыню карткі з “Вушацкім словазборам”. Ён з дзяцінства марыў скласці вушацкі слоўнік.Частка “Вушацкага словазбору” ўвайшла у чацвёрты том.\nУжо ў апошняе дзесяцігоддзе я падштурхоўвала яго скласці кніжку з вершамі да мамы. Аднойчы ён прынёс ліст і паштоўку ад мамы. Я ўзрадавалася і прапанавала: ” Давайце мы складзем такую кніжку з лістамі і вершамі!”- “ Дык маміных лістоў шмат.” – “ А вы іх збярыце, і мы зробім кніжку!”. Прайшоў не адзін год, і вось у 2006 годзе Рыгор Іванавіч сказаў: “ Я прывёз лісты”. Яны знаходзіліся у мамінай вушацкай хаце. Лісты мяне ўразілі да такой ступені, што калі я ўвесь матэрыял апрацавала і падрыхтавала, у мяне з’явіліся ўражанне, што я зрабіла самае галоўнае ў жыцці.\nЯшчэ васьмікласнікам ён адчуваў, як маме цяжка. Ужо ў тым ўзросце ён разумеў, што ўсё не проста так. Любоў Куліны Андрэеўны да сына была глабальная, яна аддавала яму ўсю душу, і вельмі без яго сумавала, калі ён ад’ехаў на вучобу. Ён усё жыццё да апошняга лічыў, што ён ніколі не зможа цалкам аддзячыць маме. Адносіны маці і сына шмат чаму вучаць. Дзённікавыя запісы сведчаць: маме купіць таго, таго, першыя ганарары - ёй.\nПотым я працавала далей над яго архівамі і настойвала, каб мы нешта маглі здаць у Дзяржаўны архіў. Калі я зазірнула ў сотні рабочых блакнотаў, мне захацелася скласці картатэку вершаў. Было столькі дадатковага матэрыяла! Калі мы зрабілі кніжку перапіскі з мамай, потым ўзнікла ідэя іншага зборніка. Ён любоўна казаў: “ Я хачу зрабіць яўрэйскую кніжку”. Ён шмат перакладаў яўрэйскіх паэтаў, ён імі сябраваў, падпісваў ім паштоўкі і эпіграмы, і ўсё гэта сабраў у кніжку. Яна мела назву “Толькі б яўрэі былі !“, выйшла невялічкім тыражом ў 2011 годзе, усе асобнікі разышліся , засталося некалькі асобнікаў. Думаю, некалі яе можна будзе перавыдаць. Туды ўвайшлі цудоўныя пераклады - слоў няма!\nЯ працягвала апрацоўваць блакноты. Ва ўсіх сваіх паездках на радзіму Рыгор Іванавіч запісваў фразы, звароты, каларытныя моманты. Мне стала шкада, што ўсё можа застацца ў запісах. Мы пачалі ўкладаць поўны “ Вушацкі словазбор”.Распрацоўвалі структуру, якая там існуе: і стравы, якія гатуюцца, і прымаўкі, і прыбабунькі, і зычэнні. Трэба было ўсё раскласці па раздзельчыках. Важна было, каб у чытача склалася ўяўленне, што ён чытае не асобныя зборы, а чуе беларускую гаворку ў жывым гучанні. У трэці раздзел было сабрана тое, што паэт запісваў за мамай, што - за стрыечнай сястрой Марыяй Рыгораўнай.\nПра ўсё , пра што думае вушацкі чалавек там адлюстравана: і стасункі з суседзямі, і назіранні за надвор’ем, і выхаванне дзяцей, і смешныя здарэнні, вясёла-грубаватыя і колкія, – усё жыццё, як яно ёсць. Дзякуючы Саюзу беларускіх пісьменнікаў кніжка вышла лёгка, і Рыгор Іванавіч яе пабачыў. Я прачытвала яму чысты рукапіс - ён праслухаў сваю кніжку. І гэта яму было вельмі важна! Ён быў задаволены кампаноўкай, ён трымаў ў руках тое, што марыў зрабіць!\n-Ці з лёгкасцю Вы разбіралі почырк народнага паэта, часам закавырысты?\n- Дарэчы, почырк у яго быў вельмі прыгожы, толькі апошнія гады, хваробы зраблілі яго нечытэльным. Шмат запісаў прыходзілася расшыфроўваць - паэт нешта пісаў, паклаўшы аркуш на каленкі. Васіль Уладзіміравіч яму сказаў: “Рыгор, які ты малайчына, ты ўсё запісваеш! А я толькі збіраюся.” Ён запісваў усё. У кожным блакноце матэрыялаў было шмат. Ён ездзіў шмат па рэспубліках былога Саюза, рабіў накіды, пісаў нататкі. У Вушачах , калі я разбірала разам з ім паперы, мне пашчасціла знайсці ягоны дзённічак, які ён вёў у васьмым класе ў 1951 годзе, на рускай мове. Там першыя вершы, якія ён пісаў сваім аднакласнікам. Калі ён толькі перайшоў на беларускую мову, у яго адбыліся свае знаходкі, ён адчуў сваё. Дзённічак аказаў на мяне асаблівае ўздзеянне і падказаў: так гэта ж трэба абавякова сабраць і выдаць!\nЯ прапанавала Рыгору Іванавічу. Ужо сёння існуе ў выдавецтве “ Кнігазбор” сігнальны асобнік кнігі, якая называецца “ Дзённікі і запісы”. Першы выпуск ахоплівае 1951-1969 гады.Туды ўвайшлі дзённікавыя запісы,заўвагі, куды пазваніць, куды рукапіс здаваць,асобныя вершы, якія не ўваходзілі ў зборнікі. У першым выпуску чытача чакае адкрыццё: будзе ўпершыню надрукавана яго паэма “ Зацвітаюць купавы”.\nЗусім хутка ў кніжку1961 года ўвайшлі паэмы “Куліна” , “Бацька і “ Родная хата” на тым самым матэрыяле. Застаецца загадкай, чаму паэму параілі не друкаваць. Я ўвесь час спяшалася папытацца ў яго пра ўсе тэксты. Мы амаль паспелі з ім зняць пытанні па гэтай кніжке. Ён хваляваўся і пытаўся: “ Што, праўда, цікава?”Мне заўсёды цікава кожная яго фраза, яго рыфмы.\nЯ вельмі спадзяюся, што кніга паслужыць будучым літаратуразнаўцам і даследчыкам, тым хто будзе вывучаць жыццё і творчасць паэта. Маю надзею, што такія літаратуразнаўцы прыдуць, і кніга будзе не проста чытаннем, а даведнікам для іх.\nЯ старалася захаваць усе дробязі, нават беглыя і абарваныя запісы.\nЯ рыхтую наступны працяг “Дзённікаў і запісаў “ 1970-тых і 1980-тых гадоў. Першы выпуск “Дзённікаў” з’явіўся дзякуючы Саюзу беларускіх пісьменнікаў і “ Бацькаўшчыне”. Ведаю, Сяргей Шапран збірае кнігу ўспамінаў сучаснікаў пра Рыгора Барадуліна, рупіцца і Глеб Лабадзенка.\n- Я нарадзілася ў сям’і вайскоўцаў. Бацька мой - Рязанска- Уладзімірскі, а мама - з Паволжжа. Я нарадзілася ў порце Ваніна на Далёкім Усходзе. Мы жылі на Урале, у Казахстане.\nЯ паступіла на першы курс Саратаўскага універсітэта, вышла замуж за аднакласніка( а яго бацькі былі з Беларусі), і ў 1970-тым годзе перавялася ў БДУ. Я не хацела быць настаўніцай. У першы дзень, атрымаўшы дыплом, пайшла папытацца ў “Мастацкую …”. На здзіўленне, мяне ўзялі, было месца ў карэктарскай. Мне вельмі хацелася акунуцца ў іншую культуру, у іншую мову. Сваю рэдактарскую прафесію я вельмі люблю. Я спасцігала яе ў выдавецтве “ Мастацкая літаратура” праз кнігі, пра супрацоўнікаў і праз беларускія песні. Мне пашчасціла ў жыцці на людзей, мы з сяброўкамі сустракаемся з любоўю, радасцю: “Мы працавалі ў залатыя часы ў “Мастацкай літаратуры”! У часы перабудовы я працавала ў выдавецтве “ Полифакт” у Яўгена Будзінаса, потым – у Скарынаўскім цэнтры пад кіраўніцтвам шаноўнага Адама Мальдзіса, а потым перайшла ў “ Беларускі кнігазбор”, зараз - “ Кнігазбор”. Самыя добрыя адносіны ў мяне былі з аўтарамі.\nГутарыла Эла Оліна


Лагойск: “Бітлз” назаўсёды-2\n23 травень 2005, 23:20\nЗьміцер Падбярэскі, Лагойск—Менск Новая перадача сэрыі “Па-за тактам”.\n(Зьміцер Падбярэскі: ) “Апошні месяц вясны — пачатак сэзону музычных фэстываляў пад адкрытым небам. І першая ластаўка сёлета ў Беларусі — малады яшчэ фэстываль “Бітлз” форэвэр”. Другі фэстываль “Бітлз форэвэр” сёлета адбываецца пад Лагойскам. Сюды прыехалі выканаўцы з розных краінаў. Латвійскія музыканты, расейскія, ёсьць нават прадстаўнікі радзімы “Бітлз” — музыкі з гораду Лівэрпулю. Безумоўна, удзельнічаюць і беларускія музыканты. І што тут будзе на гэтым фэстывалі, якая тут будзе атмасфэра, мы і раскажам у сёньняшняй перадачы.\nСярод беларускіх удзельнікаў канцэрту былі пераважна вядомыя выканаўцы. Найбольшую ўвагу, безумоўна, прыцягнуў выступ былых удзельнікаў “Песьняроў” — гітарнага дуэту Ўладзімер Ткачэнка—Віктар Малчанаў, чый выступ пару месяцаў таму ў Пецярбургу на дні народзінаў Джорджа Гарысана ўзрушыў мясцовую публіку. Гэтым разам да іх далучыўся Валеры Дайнэка, які на маё пытаньне аб ролі музыкі “Бітлз” у ягоным жыцьці адказаў гэтак”.\n(Валеры Дайнэка: ) “Бітлз” — назаўсёды! А як яшчэ можна адказаць па-беларуску?! Назаўсёды! І раней, у дзяцінстве, для мяне “Бітлз” — гэта было ўсё! Наагул — усё! Усё маё жыцьцё — гэта “Бітлз”.\n(Падбярэскі: ) “Вядомы беларускі музыкант і аранжавальнік Уладзімер Ткачэнка ўспрымае спадчыну “Бітлз” як нейкі кардынальны лек”.\n(Уладзімер Ткачэнка: ) “Лекі ад папсы. Таму што настолькі хочацца вярнуцца да вытокаў, да таго, з чаго ўсё гэта пачыналася, і настолькі ачышчаюцца вушы і душа, калі пайграеш музыку “Бітлз”, што пасьля гэтага папсу наагул не ўспрымаеш. Мне здаецца, што тыя людзі, якія любяць “Бітлз”, папсы ня слухаюць”.\n(Падбярэскі: ) “Віктар Малчанаў да выкананьня клясыкі року ставіцца гэтак”.\n(Віктар Малчанаў: ) “Гэта нешта недатыкальнае. І гэта нельга кранаць, хоць усё ж такі неабходна прыўносіць нейкую часьцінку свайго, але надзвычай дазавана і асьцярожна, таму што калі ледзь-ледзь пераціснуў планачку — і ўсё адразу зьнікае”.\n(Падбярэскі: ) “Сярод вэтэранаў беларускай рок-музыкі практычна ўсе, з кім я гутарыў каля канцэртнай пляцоўкі, так ці інакш расьлі на творчасьці лівэрпульскай чацьверкі. Калега Рынга Стара барабаншчык Андрэй Філатаў згадвае юнацтва”.\n(Андрэй Філатаў: ) “Калі я пачуў першыя песьні “Бітлз”, дык яшчэ ня ведаў, што гэта менавіта “Бітлз”. Гэта былі песьні “Help” і “Yesterday”. І калі я пачуў па “Голасе Амэрыкі” песьню “Yesterday” і сказалі, што гэта “Бітлз”, дык я ганарыўся, што гэтая песьня ў мяне ўжо даўно ёсьць на магнітафоннай стужцы. І я быў вельмі зьдзіўлены тым, што даўно ўжо слухаю “Бітлз”, і гэта любімая мая, можа быць, група. З таго часу я зрабіўся такім трывалым бітламанам і цяпер маю калекцыю плытак “Бітлз” і вельмі люблю гэтыя песьні і ведаю іх усе, напэўна…”\n(Падбярэскі: ) “Што да Піта Паўлава, дык, як аказалася, ягоная гісторыя з “Бітлз” была не такая простая”.\n(Піт Паўлаў: ) “Калі я сталеў як музыка і калі толькі пачыналася маё разуменьне сучаснай мне музыкі, канечне, “Бітлз” на мяне амаль ніякага ўплыву не аказалі, таму што тады гучалі “Лед Зэпэлін”, “Дып Пэрпл”, сьвядома я слухаў ужо мэтал. А потым я пачаў ужо слухаць “Бітлз” рэтраспэктыўна і калі ўжо пачаў разьбірацца, адкуль паходзіць сучасная музыка, я пераслухаў і перайграў амаль усіх “Бітлз”. І ў прынцыпе магу зь невялічкай падрыхтоўкай лёгка такі вось рэпэртуар падняць і выконваць. Цяпер я разумею, што “Бітлз” проста зьмянілі наш сьвет, “Бітлз” зьмянілі ўвесь сьвет, у якім мы жывём, а музычны сьвет яны зьмянілі проста на ўсе 100 адсоткаў. Усе мы нашчадкі “Бітлз”, і гэты ўплыў адчуваецца ў кожнай галіне, ва ўсім, чым мы займаемся. Цяпер я ўжо сьвядома разумею, што я — адзін з нашчадкаў “Бітлз”. Для мяне гэта вялікі гонар — несьці вось гэтую высокую планку і недзе разьвіваць, у сваім кірунку, у беларускім”.\n(Падбярэскі: ) “Шчыра кажучы, замовіць спэцыяльнае надвор’е для фэстывалю, які адбываецца пад адкрытым небам, вельмі складана. Вось і цяпер на тэрмомэтры, які тут стаіць, зьяўляюцца лічбы то 11 градусаў, то 12, хмары, магчымы дождж. Тым ня менш, аўтобусы прыходзяць, усё больш і больш моладзі зьяўляецца на гэтай пляцоўцы. Па маіх падліках, фэстываль “Бітлз” форэвэр” сабраў пад Лагойскам ніяк ня менш за 2 тысячы гледачоў. Людзі сьпявалі разам з музыкамі любімыя песьні, танчылі, а пасьля таго, як перад сцэнай залунаў сьцяг Эўразьвязу, да яго неўзабаве далучыўся і бел-чырвона-белы сабрат. Дарэчы, аніякіх эксцэсаў падчас канцэрту, які цягнуўся аж да самае цемры, не назіралася. А вось меркаваньні тых, хто прыехаў на канцэрт зь Менску”.\n(Спадарыня: ) “Я магу сказаць, што нам вельмі падабаецца гэтае сьвята, таму што гэта вельмі добра арганізавана, сюды прыехалі людзі, якія любяць гэтую музыку і якія цэняць гэтую культуру, і таму мне здаецца, што гэта ўсё вельмі прыстойна і вельмі добра, калі такія фэсты будуць праводзіць і пазьней”.\n(Падбярэскі: ) “Ці вам, прыхільнікам сучаснай жывой музыкі, хапае фэстываляў у Беларусі?”\n(Спадар: ) “Гэта першы такі сёлета”.\n(Спадарыня: ) “Не, не хапае. Многія музыкі выступаюць у асобных клюбах, але гэтага вельмі мала. Столькі моладзі прыехала сюды, таму я лічу, што гэта вельмі добра”.\n(Падбярэскі: ) “Галоўным ініцыятарам фэстывалю і ягоным прад’юсарам выступіў дырэктар менскага “Beatles-cafe” Віктар Маразевіч. У памяшканьні гэтай кавярні на наступны па фэстывалі дзень адбыўся разьвітальны абед ягоных удзельнікаў, дзе ў музыкантаў лівэрпульскай групы “Blue Meanies” я пацікавіўся, чым жа ёсьць славуты мэрсі-саўнд Лівэрпулю пачатку 1960-х сёньня?”\n(Ангельскі музыкант: ) “Гэты саўнд можа існаваць толькі ў Лівэрпулі. Таму што і “Бітлз” былі з гэтага гораду, і мы самі зь Лівэрпулю. Таму, відаць, у нас лепш за іншых атрымліваецца аднавіць гучаньне “Бітлз”. Мы нават ужываем такі спэцыфічны мясцовы акцэнт, які набліжае нас да “Бітлз”. І калі мы падарожнічаем па сьвеце, выступаем, дык імкнёмся данесьці да слухачоў менавіта гэты мэрсі-саўнд. І такога роду мы адзіны калектыў у Лівэрпулі, іншыя выконваць такую музыку толькі час ад часу. Гэта вельмі адчувальна, калі ў горадзе праходзіць традыцыйны бітлоўскі тыдзень”.\n(Падбярэскі: ) “Безумоўна, фэстываль “Бітлз” форэвэр” спадабаўся. І ня толькі слухачам, але, што найбольш істотна, удзельнікам, якія высока ацанілі і ягоны ўзровень, і арганізацыю. Нездарма працяг канцэрту пад Лагойскам прайшоў у гасьцінным “Beatles-cafe”, дзе адбыўся сапраўдны міжнародны сэйшэн. А Віктар Маразевіч яшчэ раз зьвярнуў увагу на назву фэстывалю. Гэта значыць, што ён упэўнены ў ягонай пэрспэктыве і ўжо цяпер рыхтуецца да бітлоўскага фэсту ў траўні наступнага году”.


Каср Ібрым — Вікіпедыя\n22°39′01″ пн. ш. 31°59′30″ у. д.HGЯO\nКаср Ібрым на карце Ніжняй Нубіі\nКаср Ібрым (араб. قصر ابريم) — разваліны старажытнага горада сярэднявечнай Ніжняй Нубіі, знаходзіцца на поўдні сучаснага Егіпта. Старажытны горад размяшчаўся першапачаткова на схіле берага Ніла, але ў выніку будаўніцтва Асуанскай плаціны ў другой палове XX стагоддзя і ўтварэння ў выніку разліва вод Ніла вазера Насер, Каср Ібрым фактычна стаў востравам. З будаўніцтвам плаціны апынулася, што Каср Ібрым — адзіны археалагічны помнік у раёне затаплення, які апынуўся вышэй новага ўзроўню вады. І да, і пасля будаўніцтва плаціны Каср Ібрым прыцягваў да сябе археолагаў.\nПершыя раскопкі Каср Ібрыма распачала экспедыцыя Пенсільванскага ўніверсітэта ў 1911 годзе. Археолагамі ўсталявана, што першыя паселішчы Каср Ібрым датуюцца Егіпецкім Познім перыядам. Паселішча дасягнула росквіту ў Сярэднявеччы, у гэты перыяд у Каср Ібрыме размяшчалася дыяцэзія дзяржавы Набатыі. У Каср Ібрыме знойдзена найбагацейшая на сённяшні дзень калекцыя дакументаў на старажытнанубійскай мове, уключаючы дакументы дыяцэзіі. Каср Ібрыме быў населены аж да 1840-х гадоў, у наш час востраў закрыты для наведвання, на ім працуюць толькі археолагі.\nСтаронка манускрыпта на старажытнанубійскай мове, датаваная IX-X стагоддзем з Каср Ібрыма\nЗамак-крэпасць Ібрым, якая аднаўляецца археолагамі, пабудаваны на падмурку больш старажытнай пабудовы часоў егіпецкіх фараонаў. Будаўніцтва працягвалася ў рымскі перыяд, у часы прэфектуры Гая Петроніуса (англ.: Gaius Petronius), у валадаранне імператара Аўгуста. Усталявана, што ў гэты перыяд будаўніцтва вялося з выкарыстаннем матэрыялаў больш старажытных пабудоў. Найстарэйшы раскапаны храм датуецца эпохай фараона Тахарка. На гэтым храме намаляваны фараон, які прыносіць ахвяраванне багам. Найстаражытным знойдзеным артэфактам з'яўляецца стэла, узведзеная на 8-м годзе валадарання фараона Аменхатэпа I.\nРуіны кафедральнага храма Каср Ібрым\nСтэла фараона Аменхатэпа I выкарыстоўвалася пры будаўніцтве значна пазнейшага Візантыйскага кафедральнага храма, які дайшоў да нашых дзён у руінах. У наш час гэта стэла знаходзіцца ў калекцыі Брытанскага музея. На заходнім схіле замка-крэпасці Ібрым размяшчаюцца некалькі невялікіх храмаў, высечаных у камені па загадзе егіпецкага намесніка царства Куш і прысвечаных розным кіраўнікам Егіпецкага Новага царства і егіпецкім божаствам. Падчас падрыхтоўкі тэрыторыі да затаплення пры будаўніцтве Асуанскай плаціны ў Каср Ібрым праводзіліся працы, падчас якіх барэльефы зразаліся і перавозіліся ў раён Новага Вадз-эс-Себэ (англ.: New Wadi es-Sebua). Вялікая каменная стэла Сеці I, узведзеная егіпецкім намеснікам часоў фараона Аменамопэ (англ.: Amenemope), выяўленая на паўднёвым схіле замка-крэпасці Ібрым, была перавезена ў мясцовасць Новая Калабша (англ.: New Kalabsha) у наваколлях Асуана.\n↑ 7,0 7,1 Baines & Málek, op. cit., p.183\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Каср Ібрым\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Каср_Ібрым&oldid=2983311"


Суткі ў лесе і ноч на закінутым хутары: мужчына заблудзіўся ў Мінскім раёне | zviazda.by\nСуткі ў лесе і ноч на закінутым хутары: мужчына заблудзіўся ў Мінскім раёне\nРатавальнікі знайшлі мужчыну, які згубіўся ў лесе ў Мінскім раёне, паведамілі ў Мінскім абласным упраўленні МНС.\n27 верасня ў 21.40 у МНС паступіла паведамленне аб тым, што неабходна дапамога ў пошуку чалавека, які заблудзіўся паблізу пасёлка Юхноўка Мінскага раёна.\nЯк стала вядома, мужчына выйшаў з хаты каля 10.00, нікому не сказаўшы пра свае планы. Пра тое, што ён адправіўся менавіта ў лес, жонка змагла зрабіць выснову на падставе таго, што дома не было вёдры і нажа, з якімі мужчына мог адправіцца за грыбамі. У страціўся пры сабе не было мабільнага тэлефона.\nЛес, у якім заблудзіўся грыбнік, няпросты: мясцовасць узгорыстая, шчыльныя зараснікі. У першы дзень пошукі не далі выніку. 28 верасня ў 9.00 пошукавыя работы былі адноўленыя. Да пошукавікам далучыўся кінолаг з сабакам — спецыяліст Рэспубліканскага атрада спецыяльнага прызначэння «ЗУБР». У выніку мужчыну выявілі ў 11.27 тым, што ішлі ўздоўж чыгункі.\nУ медыцынскай дапамогі ён не адчуваў патрэбы. Ён распавёў, што ноч ён правёў у доме на закінутым хутары. Ратавальнікі даставілі пенсіянера дадому.\nзаблукалі ў лесе\n8594 Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n4448 Іван Крупко: Забеспячэнне харчовай бяспекі — найважнейшы напрамак нацыянальнай палітыкі\n3346 Чаму беларусы не спяшаюцца прышчапляцца?\n3343 Як абараніцца ад махляроў у сферы сучасных тэхналогій\n3022 З «шэрымі» выплатамі цяпер лепш не рызыкаваць\n2922 На краі бездані. Чаму Латвію захліснула пандэмія?\n2612 Як прадпрымальнік захоўвае памяць аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны і ўвекавечвае подзвіг сучаснікаў\n2320 Сяргей Кавальчук: У спорце вышэйшых дасягненняў адна мэта — быць лепшымі


100 тысяч тон збожжа сабралі шклоўскія хлебаробы | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Сельская гаспадарка » 100 тысяч тон збожжа сабралі шклоўскія хлебаробы\nЯны пакуль адзіныя ў вобласці, хто змог сабраць такі важкі ўраджай. Перадавікоў жніва ўшаноўвалі на полі фермерскай гаспадаркі «Новы быт» у вёсцы Новыя Комсінічы Шклоўскага раёна. Пра яе гаспадара Аляксандра Канавалава, які працягнуў справу свайго бацькі і паспяхова займаецца сельскай гаспадаркай, «Звязда» ўжо аднойчы пісала. Гэта добры прыклад таго, як можна плённа працаваць на карысць сваёй малой радзімы. І што асабліва каштоўна — не адзіны на Шклоўшчыне.


Кожнаму чалавеку, які цікавіцца фінансавымі пытаннямі і паслугамі, у галаву прыходзіў такое пытанне: «Якія назвы носяць лепшыя банкі Расіі?». І тэма вельмі забаўная. Паколькі ў нашай краіне існуе каля 600 банкаў. А паколькі іх паслугі карыстаюцца папулярнасцю, важна ведаць, якім менавіта арганізацыям можна давяраць.\nДля пачатку варта пералічыць сапраўды лепшыя банкі Расіі - тыя, якія ва ўсіх спісах і рэйтынгах займаюць першыя радкі.\nНатуральна, нязменным лідэрам з'яўляецца «Ашчадбанк». Калі верыць апошніх дадзеных за снежань 2016 года, то сума яго актываў перавышае 22,6 трыльёна рублёў.\nДругое месца займае "ВТБ Банк" Масквы. Сума яго актываў набліжаецца да адзнакі ў 10 трыльёнаў рублёў. Дарэчы, ён утварыўся на год раней «Сбера».\nНа трэцім месцы знаходзіцца "Газпромбанк", з сумай актываў у 5,2 трыльёна рублёў. Першапачаткова, дарэчы, ён існаваў, як банк газавай прамысловасці.\nЧацвёрты радок рэйтынгу займае "ВТБ 24". Сума яго актываў складае 3,2 трыльёна. Самы малады банк сярод усіх у гэтым ТОПе, так як заснаваны ён быў у 2000 годзе.\nІ, нарэшце, пятае месца. Яго займае ФК «Адкрыццё», актывы якога роўныя 2,9 трыльёнаў.\nЯкія арганізацыі яшчэ заслугоўваюць увагі\nПералічваючы лепшыя банкі Расіі, варта зазірнуць і ніжэй пятай радкі рэйтынгаў. Таму што там таксама знаходзяцца годныя арганізацыі, якія ўсяляк імкнуцца стаць яшчэ лепш, і таму прапануюць сваім кліентам масу выгадных прапаноў.\nНа шостым месцы знаходзіцца "Рассельгасбанк", які так давярае кліентам, што гатовы працэнты па ўкладу выплачваць адразу ж. Ва ўсякім выпадку, да канца лютага такая паслуга сапраўды дзейнічае. Называецца тарыф ўклада "Працэнты наперад!».\nДалей варта "Альфа-Банк". Пра яго проста нельга не згадаць, распавядаючы пра лепшыя банкі Расіі. Кліенты яго любяць за выдатны онлайн-сэрвіс, крэдыткі з беспрацэнтным перыядам у 3 месяцы, і зручныя ўмовы.\nСёмае месца займае Нацыянальны клірынгавых Цэнтр. Яго можна апісаць адной фразай. Гэта цэнтральны контрагент на фінансавым рынку, які забяспечвае на ім стабільнасць. Сёння ён імкліва развіваецца. За адзін толькі лістапада сума яго актываў вырасла на 4,45% (гэта каля 87 мільёнаў рублёў).\nУніверсальныя і прыватныя фінансавыя арганізацыі\nЯны таксама ўключаны ў многія рэйтынгі, дзе пералічваюцца лепшыя банкі Расіі па надзейнасці. Узяць, да прыкладу, прыватны "Промсвязьбанк". Стабільна займае 10-е месца ў топах. Заснаваны быў у 1995 годзе, і за 22 гады выдатна сябе зарэкамендаваў на фінансавым рынку. Да таго ж займаецца дабрачыннасцю.\nА "Совкомбанк", заснаваны ў 1990 годзе, з'яўляецца універсальным банкам, які займае 19-е месца ў расійскім рэйтынгу. Ён папулярны, таму што прадастаўляе фінансавыя паслугі не толькі фізічным асобам, але яшчэ і найбуйнейшым расійскім карпарацыям і суб'ектам РФ. На сённяшні дзень кліенцкая база "Совкомбанка" перавышае 1 500 000 чалавек. А сама арганізацыя ахоплівае 65 рэгіёнаў нашай краіны. Аднак галоўная асаблівасць банка, за якую яе палюбілі, заключаецца ў прадастаўленні шырокага спектру паслуг тым людзям, якіх звычайна абдзяляць увагай. Гэта пенсіянеры, пазычальнікі з дрэннай крэдытнай гісторыяй, грамадзяне малых населеных пунктаў. Таму дадзеная арганізацыя, нягледзячы на суму актываў, якая складае ўсяго 500 мільярдаў, уваходзіць у ТОП лепшых банкаў Расіі.\nБанкі, набіраючыя папулярнасць\nМногія арганізацыі сапраўды імкліва растуць, штомесяц павялічваючы свае актывы. Напрыклад, "Тинькофф Банк" - унікальны ў сваім родзе, паколькі спецыялізуецца на цалкам дыстанцыйным абслугоўванні. Гэта ў XXI стагоддзі з'яўляецца вельмі актуальным.\nАбо "РосЕвроБанк", які за лістапад падняўся ў рэйтынгу на 4 пазіцыі, павялічыўшы суму актываў на 6,21%. Праўда, большая частка яго бізнэсу сканцэнтравана ў Маскве і Санкт-Пецярбургу.\nНу, і напрыканцы варта адзначыць увагай банк пад назвай «Экспрэс-Волга». Не самая папулярная арганізацыя, але за апошні месяц сума яе актываў павялічылася на 12,84%. А гэта значыць, што пра гэта банку мы яшчэ пачуем.\nРазліковы рахунак для ІП: неабходнасць ці прыемны дадатак?\nКаму пакладзена кампенсацыя па ўкладах 1991 года?\nБанк "Крэдыт Еўропа Банк": водгукі кліентаў і супрацоўнікаў\nГрашовы пераклад "Калібры", Ашчадбанк: як атрымаць, дакументы і водгукі\nШто такое КПП у рэквізітах арганізацыі?\n«Мореман» - салата для любога святочнага стала\nЧаму пасля авуляцыі цягне ніз жывата? Пра што кажуць болю пасля авуляцыі?\nАлькантара. Што такое ультрамикрофибра?\nАгурок Маша F1: водгукі, апісанне, вырошчванне\nВыратавальныя верталёты МНС Расіі: агляд, апісанне і фота\nТанцы гімнастычныя для дзяцей. Плюсы і мінусы мастацкай гімнастыкі


Нафтахімічная-нафтахімічная-Чжэцзян Huaxia Flow Technology Co., Ltd (клапан Titan - наш брэнд)\nСырая нафта і прыродны газ - асноўная сыравіна нафтахімічнай прамысловасці.\nНПЗ па сутнасці ачышчаюць сырую нафту з дапамогай тэрмічнага крэкінгу і атрымліваюць у асноўным вадкае паліва з рознай шчыльнасцю, уласцівасцямі і канчатковай прадукцыяй.\nПрыродны газ пасля фільтрацыі і канчатковай перапрацоўкі для памяншэння карозіі і выдалення непажаданых рэчываў разам з нафтай ляжыць у аснове нафтахімічнай прамысловасці, і хоць некалькі складаных і спецыфічных працэсаў ператвараюць сырую нафту і газ у арганічныя хімічныя рэчывы альбо сінтэтычныя матэрыялы.\nTitan можа забяспечыць шырокі спектр тыпаў клапанаў, неабходных для перапрацоўкі і нафтахімічнага прымянення, якія звычайна ўключаюць высокую тэмпературу, высокі ціск, брудныя паслугі і агрэсіўныя вадкасці.\nПамер тытанавага клапана ад 1/2 ”да 24” і клас ціску ад 150 # да 2500 #, матэрыялы - ад вугляродзістай сталі і нержавеючай сталі, каб задаволіць самыя складаныя Ni-сплавы і тытан.\nДзякуючы выдатным магчымасцям пастаўкі і абслугоўвання, клапан Titan стаў кваліфікаваным пастаўшчыком многіх буйных нафтавых кампаній на ўнутраным і міжнародным рынку і даказаў якасць у многіх буйных нафтаперапрацоўчых праектах.


Суму няма месца ў яе жыцці — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n10.03.2021 506 Новае Палессе 0 Comment\nКалі зайшла размова пра актыўнае даўгалецце, старшыня Азяранскага сельвыканкама Міхаіл Аліфіравец без прамаруджвання назваў прозвішча ветэрана педагагічнай працы Раісы Пашэвіч. Разам з кіраўніком мясцовай улады мы завіталі да былой настаўніцы нямецкай мовы, каб даведацца пра сакрэт яе душэўнай маладосці.\nЛандшафт сціплага вясковага двара ў аграгарадку адразу выдае неабыякавага да расліннасці чалавека. На яго тэрыторыі вальготна зелянеюць модныя хвойнікі ды іншыя насаджэнні, тады ўхутаныя снежнай коўдрай. Пакуль шлі да веснічак, падумалася, што ўлетку тут сапраўдны рай.\n— Пенсія — самы шчаслівы час у жыцці, — з усмешкай прывітала нас гаспадыня. — Канечне, пры адсутнасці вялікіх праблем са здароўем. Мне няма калі сумаваць, кожную хвіліну пры справе. Лічу, што актыўнасць у спалучэнні з аптымізм падаўжае гады.\nРаіса Сцяпанаўна прыйшла да высновы, што замест таго, каб з хваляваннем зазіраць у будучыню, лепш насалоджвацца сёняшнім днём. Яе суткі распісаны дакладна, а дзверы хаты, дзе шмат гадоў жывуць з мужам Адамам Іванавічам, былым калгасным інжынерам, заўжды гасцінна адчынены для сяброў ды родных. Па інтэр’еру бачна, што тут захапляюцца чытаннем (кніг на паліцах пакоя хопіць на вясковую бібліятэку) і кветкаводствам (усе сталы застаўлены вазонамі, сярод якіх пераважаюць пышныя герані). Апошняе хобі, зразумела, належыць Раісе Сцяпанаўне, якая з няменьшым энтузіязмам упрыгожвае і клумбы. Хутка сваім цвіценнем парадуюць любімыя першацветы — крокусы, мускары ды цюльпаны з нарцысамі. А потым настане агародна-лясная пара, а сужэнец дачакаецца прыдатнага для рыбалкі часу.\nАкрамя будзёных спраў, ёсць у раскладзе жанчыны адзін не зусім традыцыйны занятак. Сем гадоў таму яна пазнаёмілася са скандынаўскай хадзьбою.\n— Вельмі карысная звычка, — маці трох дзяцей і бабуля сямі ўнукаў расказвае, што даведалася пра яе, калі падлечвала ў санаторыі артроз каленных суставаў. — Здаецца, і нагрузка невялікая, а ўсе групы мышц працуюць. Мая трэніроўка — пяць кіламетраў штодня — бадзёрыць і аздараўляе выдатна.\nНа пачатку з яе зарадкі многія жартавалі, пытаючыся, дзе згубіла лыжы. Затое цяпер вітаюць, а некаторыя і прыклад бяруць. Да лячэбнай прагулкі Раіса Сцяпанаўна заахвоціла яшчэ некалькіх аднавясковак — разам весялей. Першыя палкі, яшчэ самаробныя, ёй падараваў брат, а, так бы мовіць, прафесійныя набыла дачка, якая жыве ў Германіі.\n← На 85% аграрыі раёна выканалі заданне па вывазцы арганікі на палеткі\nБезопасная весна! →\nДзесяць балаў па шкале Апгар*


Апеляцыя на прысуд Вітольду Ашурку будзе разгледжаная ў закрытым рэжыме | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nРазгляд апеляцыі на прысуд гарадзенскаму абласному каардынатару руху „За Свабоду” Вітольду Ашурку пройдзе 8 красавіка ў закрытым рэжыме, паведаміў БелаПАН брат актывіста Андрэй Ашурак.\nПаводле яго слоў, пасяджэнне адбудзецца ў Гарадзенскім абласным судзе. „Усё пройдзе ў закрытым рэжыме, не будзе ні Вітольда, ні адваката”, — сказаў суразмоўца.\nЁн скептычна ацэньвае шанцы на перагляд прысуду. „Я лічу, што прысуд, на жаль, застанецца без зменаў”, — заявіў Андрэй Ашурак.\n18 студзеня суд Лідскага раёна (Гарадзенская вобласць) прыгаварыў Вітольда Ашурка да пяці гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Яго прызналі вінаватым у арганізацыі дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак (ч. 1 арт. 342 Крымінальнага кодэкса), і нападзе на міліцыянера (арт. 364 КК). Працэс праходзіў у закрытым рэжыме. 26 студзеня абарона абскардзіла прысуд. Беларускія праваабаронцы прызналі Ашурка палітвязнем.\nДа разгляду апеляцыі Ашурак знаходзіцца ў гродзенскай турме № 1. У лісце сябрам ён паведаміў, што пастаўлены на прафілактычны ўлік і на яго перад прагулкай ад камеры да панадворка надзяваюць наручнікі. „Успрымаю гэтую акалічнасць як прызнанне таго факта, што я зрабіў усё правільна”, — напісаў палітык.\nПадтрымаць Вітольда Ашурка на вынясенне прыгавору прыйшло каля 70 чалавек, яны сустрэлі прысуд воклічамі „Ганьба!” і „Жыве Беларусь!”. Па факце паводзін грамадзян у зале суда распачатая справа па ч. 2 арт. 339 КК (хуліганства, учыненае групай асоб).\nАкрамя таго, распачатае адміністрацыйнае справаводства па артыкуле аб парушэнні парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў. Па ім ужо аштрафавана некалькі чалавек, якія прысутнічалі на судзе.\nУ Бярозаўцы пратэставалі супраць другога цэху па вытворчасці шкловаты


ЗША адправілі ў Сырыю 250 вайскоўцаў для барацьбы з «Ісламскай дзяржавай»\n25 красавік 2016, 08:25\nПрэзыдэнт ЗША Барак Абама вырашыў накіраваць 250 вайскоўцаў у Сырыю, каб дапамагчы мясцовым сілам у барацьбе супраць экстрэмісцкай групоўкі «Ісламская дзяржава». Як мяркуюць, гэты крок дазволіць істотна павялічыць ваенную прысутнасьць ЗША ў Сырыі, ахопленай грамадзянскай вайной. Пра рашэньне Абамы паведаміла 24 красавіка выданьне The Wall Street Journal.\nЯк пацьвердзілі амэрыканскія чыноўнікі, пра свае намеры Абама афіцыйна абвесьціць сёньня падчас выступу на сустрэчы ў Нямеччыне зь лідэрамі ЭЗ у рамках завяршэньня свайго двухдзённага візыту ў краіну і ўсяго 6-дзённага турнэ, падчас якога прэзыдэнт ЗША таксама наведаў Саудаўскую Арабію і Вялікабрытанію. Зь лідэрамі гэтых краінаў тэма процідзеяньня баевікам-ісламістам таксама была ў цэнтры ўвагі.\nКаля 50 удзельнікаў спэцапэрацыяў ад ЗША ўжо працуюць у Сырыі. Колькі менавіта з 250 плянаваных ваенных будуць спэцназаўцамі, невядома. Невялікі міні-саміт Барак Абама сёньня правядзе разам з прэзыдэнтам Францыі Франсуа Аляндам, прэм’ер-міністрам Італіі Матэа Рэнцы, прэм’ерам Вялікабрытаніі Дэвідам Кэмэранам, а таксама Ангелай Мэркель пасьля таго, як зь нямецкім канцлерам пабывае на кірмашы ў Гановэры.\nЧакаецца, што бакі абмяркуюць крызіс з уцекачамі ў Эўропе, рэфэрэндум Вялікабрытаніі адносна сяброўства ў ЭЗ, стрымліваньня агрэсіі Расеі і адно з асноўных пытаньняў — барацьбу з групоўкай «Ісламская дзяржава» ў Іраку і Сырыі.\nГрупоўка «Ісламская дзяржава» кантралюе гарады Масул у Іраку і Рака ў Сырыі і стварае патэнцыйную пагрозу за мяжой. Групоўка ўзяла на сябе адказнасьць за тэракты ў Парыжы ў лістападзе і атакі ў Брусэлі ў сакавіку.\nЗША ня будуць праводзіць наземную апэрацыю ў Сырыі


Асаф Хол\nасаф холодное, асаф холостяк\n15 кастрычніка 1829(1829-10-15)\nГошэн, Канектыкут, ЗША\n22 лістапада 1907(1907-11-22) (78 гадоў)\nАнапаліс, Мэрыленд, ЗША\nВаенна-марская абсерваторыя, Гарвардскі ўніверсітэт\nПершаадкрывальнік спадарожнікаў Марса\nАсаф Хол на Вікісховішчы\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых людзей з імем Хол.\nАсаф Хол (англ.: Asaph Hall; 15 кастрычніка 1829, Гошэн, Канектыкут — 22 лістапада 1907, Анапаліс, Мэрыленд) — амерыканскі астраном.\nВучыўся ў Норфалкскай акадэміі (штат Канектыкут), каледжы ў Мак-Гровіле (штат Нью-Ёрк), працаваў у абсерваторыі Мічыганскага ўніверсітэта. У 1857—1862 гадах быў асістэнтам у Гарвардскай абсерваторыі, у 1862 годзе — асістэнт, а з 1863 па 1891 гады — прафесар матэматыкі Ваенна-марской абсерваторыі ў Вашынгтоне. У 1898—1903 гадах выкладаў нябесную механіку ў Гарвардскім універсітэце.\nУ 1876 годзе ён вызначыў перыяд абарачэнняСатурна. У 1877 выявіў спадарожнікі Марса, названыя пазней Дэймасам і Фобасам. У 1892 годзе паказаў, што дзве часткі зоркі 61 Лебедзя маюць пару. Таксама Асаф Хол вывучаў і назіраў поўныя сонечныя зацьменні.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Асаф Хол\nГэта пачатак артыкула пра вучонага-астранома. Вы можаце дапамагчы праекту, выправіўшы і дапоўніўшы яго.\nасаф холодец, асаф холодильник, асаф холодное, асаф холостяк\nАсаф Хол Інфармацыю Аб\nАсаф Хол Каментары\nАсаф Хол beatiful post thanks!\nАсаф Хол Вы праглядаеце суб'ект\nАсаф Хол што, Асаф Хол хто, Асаф Хол апісанне


§ 33. Геаграфічнае становішча і даследаванні | Геаграфія мацерыкоў і акіянаў, 7 клас\n§ 33. Геаграфічнае становішча і даследаванні (падручнік)\n§ 33. Геаграфічнае становішча і гісторыя даследаванні\n1. Успомніце, дзе на Зямлі распаўсюджаныя покрыўныя ледавікі.\n2. Хто адкрыў Антарктыду?\nГеаграфічныя ПАЛАЖЭННІ Паходжанне назвы Антарктыда трэба шукаць ... на небе. Арктос ("Мядзведзь") - так называлі старажытныя грэкі сузор'я Вялікай Мядзведзіцы. Раён зямны паверхні вакол Паўночнага полюса, ляжыць пад гэтым сузор'ем, атрымаў назву Арктикос(Мы гаворым Арктыка). А супрацьлеглы Арктыцы раён вакол Паўднёвай полюса Зямлі называюць АнтАрктыкай (антыазначае насупраць). Водгукам гэтай назвы ёсць і Антарктыда.\nАнтарктыда - Унікальны мацярык, не падобны ні на адзін кантынент Зямлі .. Яна пакрытая потужним ледзяным покрывам. Лёд вызначае не толькі асаблівасці яе прыроды, але і форму і памеры мацерыка. Плошча Антарктыды амаль у два разы больш плошчы Аўстраліі. Яе берага ўяўляюць пераважна высокія і імклівыя ледзяныя абрывы. На мацерыку ёсць толькі адзін вялікі паўвостраваў - Антарктычны.\nАнтарктыда незвычайная сваім размяшчэннем. Яе завуць мацерыком на краю святла - Яна выдалена ад населенага сушы. Ад бліжэйшай Паўднёвай Амерыкі яе аддзяляе шырокая (больш за 1 000 км) праліў Дрэйка. Антарктыда ляжыць вакол Паўднёвага полюса, Амаль цалкам змешчаны за Паўднёвым палярным кругам. З прычыны гэтага зімой ўвесь кантынент апускаецца ў змрок палярнай ночы. У летнія ж месяцы сонца не апускаецца за гарызонт, асвятляючы яго і ў поўнач. На шыраце палярнага круга палярная ноч доўжыцца адны суткі, а з прасоўваннем да канцавосся яе працягласць павялічваецца. На самім жа полюсе паўгода (180 сутак) працягваецца ноч і паўгода - дзень.\nАнтарктыда знаходзіцца ў цэнтры паўднёвай палярнай вобласці, якая, у супрацьлегласць Арктыцы - паўночнай палярнай вобласці, называецца Антарктыкай. Знешняя мяжа Антарктыкі праходзіць у акіяне па 50-Х шыротах, оконтурюючы площу, што складае амаль 1 / 10 паверхні зямнога шара.\nВАДЫ Паўднёвага акіяна. Берагі Антарктыды абмываюць вады паўднёвых частак Ціхага, Атлантычнага і Індыйскага акіянаў. Разам іх ўмоўна называюць Паўднёвым акіянам. У берагоў Антарктыды ён утворыць шэраг мораў, неглыбока ўдаюцца ў сушу Уэдделла, Беллинсгаузена, Роса, Амундсена.\nВады Паўднёвага акіяна адрозніваюцца вельмі нізкімі тэмпературамі. Зімой тэмпература вады на паверхні складае -2? 1 0С. Улетку ж вада "выграваецца" да 3 0С. Салёнасць вод невялікая (35 ‰) з прычыны апраснення іх талымі водамі айсбергаў. Вялікая іх колькасць плавае у водах Паўднёвага акіяна і зімой, і летам.\nПаўднёвы акіян найбольш неспакойная частка Сусветнага акіяна, для якой уласцівы штармы і высокія хвалі. Такім яго робяць пастаянныя заходнія вятры, пануючыя ў гэтых шыротах. У антарктычных водах яны выклікаюць магутную працягу Заходніх Ветраў, Дзе паток вады шырынёй 1 300 км рухаецца вакол Антарктыды з захаду на ўсход. Хуткасць руху гэтай воднай каруселі складае 3,5 км / ч.\nМал. Вады Паўднёвай акіяна\nМал. Ледзяная галерэя\n1. Вызначце самыя кароткія адлегласці, адлучаюць Антарктыду ад Паўднёвай Амерыкі, Аўстраліі і Афрыкі.\n2. Ахарактарызуйце геаграфічнае становішча Антарктыды.\n3. Як размяшчэнне Антарктыды ўплывае на яе прыродныя ўмовы?\n4. Дзе праходзіць мяжа Антарктыкі. Якая розніца паміж Антарктыдай і Антарктыкай?\n5. Назавіце дзяржавы, чые навуковыя станцыі працуюць у Антарктыдзе.\n6. Дзе размешчаная украінскі станцыя?\nГІСТОРЫЯ АДКРЫЦЦЁ. Факты біяграфіі Антарктыды гэтак жа незвычайныя, як і яе прырода. Вы ўжо ведаеце, што яна была адкрыта пазней за іншых мацерыкі - аж у XIX ст. Аднак аб магчымасць існавання невядомага паўднёвага мацерыка казалі яшчэ старажытныя грэкі. За 300 гадоў да адкрыцця Антарктыды яе магчыма было б пабачыць на старажытных геаграфічных картах! Праўда, размяшчэнне і абрысы ўяўнага мацерыка вызначаліся наўздагад.\nУ ХVIII ст. многія даследчыкі спрабавалі знайсці шосты мацярык. Ўпарта шукаў Паўднёвую Зямлю і англійскі мараплавец Джэмс Кук. Падчас кругасветнага плаванне ў 1772-1775 гг яго ветразнікі перасеклі Паўднёвы палярны круг. Да гэтага часу ні адно судна не заходзіла так далёка на поўдзень. Некалькі дзён яны прабіваліся скрозь ледзяныя заторы, і суцэльная лёд заступіла далейшае прасоўванне на поўдзень. Кук адкрыў шэраг астравоў і павярнуў назад з думкай, што паўднёвы мацярык адкрыць немагчыма.\nПраз 45 гадоў гэта зрабілі рускія мараплаўцы. Экспедыцыя пад кіраўніцтвам Тадэвуша Беллинсгаузена іМіхаіла Лазарава накіравалася на пошукі паўднёвага мацерыка. Геаграфічныя карты таго часу і тых месцаў былі вельмі прыблізнымі. Маракі ішлі невядомымі марскімі прасторамі да невядомай "белага плямы". Лёд намерзав на абсталяванне караблёў, уніз сыпаліся ледзяныя ледзяшы, снег засыпаў палубу. Аднак мараплаўцы мужна прасоўваліся чым далей на поўдзень на маленькіх, па нашых мерках, ветразных караблях. Яны ўпершыню падышлі так блізка да берагоў мацерыка, маглі бачыць яго ледзяное покрыва. Так ў 1820 г. было адкрыта Антарктыду. Падчас плавання Ф. Беллинсгаузен і М. Лазараў нанеслі на карту 29 астравоў.\nАднак спатрэбілася яшчэ амаль за 100 гадоў, каб Паўднёвая Земля, яка была на старажытных картах грэків, Набыла рэальныя абрысы.\nМал. Даследаванне Антарктыды. Паўднёвы акіян\nЯк старажытныя грэкі вылічылі Антарктыду\nНавукоўцы антычных часоў лічылі, што суадносіны сушы і мора і ў Паўночнай, і Паўднёвым паўшар'ях павінна быць прыкладна аднолькавым. Інакш, разважалі яны, парушыцца раўнавагу, і Зямля будзе пастаянна зваротная да Сонца бокам з большай масай. Уяўны мацярык на поўдні як раз і меў бы ўраўнаважыць лішак воднай паверхні ў Паўднёвым паўшар'і.\nАсуджаная на вечны холад\nКаб адлюстраваць мацярык, які мог знаходзіцца на поўднi, Джэймс Кук не пашкадаваў змрочных фарбаў: «Гэтая краіна асуджана прыродай на вечны холад. Яна пазбаўленая сонечнага цяпла і пахаваная пад магутным пластом лёду і снегу ніколі не растаюць. Калі ў гавань і ўвойдзе карабель, то ён рызыкуе застацца там назаўсёды, вмерзнувшы ў лядовы востраў ».\nПАДАРОЖЖА Да Паўднёвага полюсу. Яркія і трагічныя старонкі гісторыі вывучэння Антарктыды звязаныя з паходамі ў глыб кантынента ў цяжкадаступнай кропкі - Паўднёвага полюса. У канцы 1911 г. ад узбярэжжа да яго навыперадкі накіроўваліся дзве экспедыцыі - Нарвежская Руала Амундсена і англійская Роберта Скота. Шлях смельчакам засланялі жорсткія маразы, апантаныя вятры, небяспечныя расколіны-правалы ў крызісе. Аднак Р. Амундсен з таварышамі 16 сьнежня 1911 г. дасягнуў полюса. Яны даследавалі ваколіцу мясцовасць і павярнулі назад.\n18 Студзень 1912 Паўднёвага полюса дасягнулі і пяцёра адважных ангельцаў. Аднак там ужо лунаў нарвежская сцяг. Яны прыбылі на цэлы месяц пазней нарвежцаў. На падушаным стане Р. Скот з таварышамі адправіліся назад. Надвор'е было дрэнны, не хапала ежы, людзі стаміліся і былі абмарожаныя. Неўзабаве яны ўсё загінулі.\nЎ дапаможным атрадзе, што на першым этапе суправаджаў Р. Скота на шляху да полюсу, і вярнуўся на ўзбярэжжа, быў і наш зямляк - Антон Амельчанка. З тых часоў адна з бухт ў Антарктыдзе носіць імя Амельчанка.\nСучасныя даследаванні. Ўсебаковае і сістэматычнае даследаванні Антарктыды пачалося з сярэдзіны ХХ ст. Тады паміж рознымі краінамі свету было заключана міжнароднае пагадненне, якое вызначала свабоду навуковых даследаванняў ў любых раёнах Антарктыды і выкарыстання мацерыка выключна у мірных мэтах. На яго тэрыторыі забаронена размяшчаць зброю, здабываць карысныя выкапні і будаваць прамысловыя прадпрыемствы. Антарктыда стала мацерыком навукі й сьвету.\nЗ тых часоў розныя краіны свету сталі арганізоўваць там навуковыя станцыі, дзе стала працуюць навукоўцы. На дапамогу ім прыйшлі Сано-трактарны транспарт, марскія суда, авіяцыя, штучныя спадарожнікі Зямлі. Таму хутка атрымалася абследаваць і пакласці на карты шматлікія малавывучаныя раёны. Кожны паход ў глыб кантынента прыносіў новыя адкрыцці. Свет пазнаваў аб гіганцкія леднікі, высокія горныя хрыбты, карысныя выкапні, асаблівасці клімату і арганічнага свету.\nЗараз у Антарктыду на 38 станцыях працуюць навукоўцы з 17 краін свету. Міжнародная каманда навукоўцаў працягвае зачыняць "Белыя плямы" Антарктыды.\nГеолагі даследуюць склад горных парод, геамарфалёгія - подледной рэльеф, Гляцыялёгія - ледзяной покрыва, біёлагі - прыстасаванні раслін і жывёл да жыцця ў суровых умовах, акіянограф - прылеглыя вады акіянаў, метэаролагі назіраюць за надвор'ем.\nНа станцыі «Акадэмік Вярнадскі»З 1996 г. працуюць і ўкраінскія навукоўцы. Яны даследуюць леднікі, геалагічнае будова, клімат, прыбярэжныя вады, ўздзеяння суровых прыродных умоў на арганізм чалавека. Ёсць і навуковыя адкрыцця. У прыватнасці знойдзены бактэрыі, якія актыўна паглынаюць цяжкія металы, вынайдзены новы спосаб ўдакладнення прагнозу землятрусаў.\nВынікі навуковых даследаванняў на Лядовым кантыненце вельмі важныя, паколькі Антарктыда праз цыркуляцыю атмасферы і вод Сусветнага акіяна ўплывае на прыроду ўсёй Зямлі. Навуковыя дадзеныя выкарыстоўваюць для прагнозаў надвор'я ў розных кутках планеты, забеспячэння радыёсувязі, пракладка марскіх і авіяцыйных шляхоў паміж мацерыкамі Паўднёвага паўшар'я. Даследаванне Антарктыды працягваецца.\nМал. На ўкраінскай станцыі "Акадэмік Вярнадскі "кіпіць праца\n1. Якія ўласцівасці маюць воды Паўднёвага акіяна?\n2. Распавядзіце аб адкрыцці Антарктыды.\n3. Па мал. прасочыце маршруты падарожжаў да Паўднёвага полюса. Распавядзіце аб экспедыцыі Р. Амундсена і Р. Скота\n4. Якія сучасныя даследаванні праводзяцца на мацерыку?\n5. Які ўклад у міжнароднае вывучэнне Антарктыды зрабілі ўкраінскія навукоўцы?\n1. На контурнай карце адзначце і падпішы Паўднёвы полюс.\n2. Падпішыце назвы мораў - Уэдделла, Беллинсгаузена, Роса і антарктычных паўвострава.\n← § 32. Краіны\n§ 34. Будова паверхні →


У Гомлі з рэстарацыі брутальна выкінулі жанчыну. Падрабязнасці ад адміністратара ўстановы\nУ інтэрнэце хутка распаўсюджваецца відэа, дзе чалавек, якога інтэрнаўты назвалі ахоўнікам рэстарацыі Burger Master, што ў Гомлі, брутальна выцягвае жанчыну з залі рэстарацыі.\nМы звязаліся з адміністратарам Burger Master, які быў там падчас здарэння.\n«Гэта не наш супрацоўнік, у нас ахоўнікаў няма ўжо месяцы тры. Той тып, які быў у зялёнай цішотцы на відэа, гэта проста звычайны чалавек. Не ведаю ці наведнік, ён проста прыйшоў. Я так разумею, што ён знаёмы з той жанчынай, якую ён выцягнуў», – кажа адміністратар рэстарацыі Мікіта Талкачоў.\nПасля таго, як мужчына ў зялёнай цішотцы паваліў жанчыну на зямлю, Мікіта пачаў выклікаць міліцыю.\n«Там на відэа добра бачна, што я ўзяў тэлефон, пачаў выклікаць (міліцыю – заўв. belsat.eu), у мяне не было грошай, гэта быў мой асабісты тэлефон. Я пайшоў у офіс, пачаў выклікаць міліцыю. Паглядзеў па камерах, там не было ані мужыка, ані дзяўчыны. Канфлікт быў вычарпаны. Ды і, каб я выклікаў міліцыю, яны б прыехалі мінімум праз 20 хвілінаў. А госці ўжо скардзіліся на пах, на тое, што яна (пацярпелая – заўв. belsat.eu ) схадзіла пад сябе», – распавядае адміністратар.\nПоўнае відэа здарэння з каментаром блогера з’явілася на YouTube-канале «The Belarusian Experimental Field».\nТым часам у сеціве ўжо заклікаюць байкатаваць Burger Master.\nТэгі: гвалт, здарэнні, рэстараны


Да 90-годдзя з дня нараджэння Мікалая Тарасюка - pruzhany.net\nДа 90-годдзя з дня нараджэння Мікалая Тарасюка\n8 мая 2022 года споўнілася 90 гадоў з дня нараджэння Мікалая Васільевіча Тарасюка (08.05.1932 – 15.01.2015) – Народнага майстра Рэспублікі Беларусь, лаўрэата спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва.\nМікалай Тарасюк быў самабытным майстрам разьбы па дрэве. Ён нарадзіўся ў в.Стойлы Пружанскага раёна. У 2002 годзе “за стварэнне ўнікальных драўляных расфарбаваных кампазіцый, асабісты ўклад у адраджэнне і развіццё народных традыцый драўлянай скульптуры” ён атрымаў спецыяльную прэмію Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва ў намінацыі “народная творчасць”.\nТворчасць гэтага сялянскага майстра – унікальная мастацкая з’ява. Яго работы маюць непаўторную выяўленчую самабытнасць і адметныя тым, што яны моцна звязаны з народнай традыцыяй.\nРазьбу па дрэве, пляценне з лазы ён палюбіў з дзяцінства. Драўляных чалавечкаў рабіў сваім дзецям. Гэтае захапленне перарасло ў любімы занятак. Адразу майстар прыдумваў і назву сваім творам, а потым браўся за працу. Пры дапамозе простай сякеры і ножыка Тарасюк рабіў свой “драўляны люд”. У яго работах адлюстраваны сцэны з жыцця простых сялян, яго аднавяскоўцаў.\nПершыя працы майстра былі невялікія па памерах. Потым фігуркі павялічваліся, набылі архаічную абагульненасць формы і манументальнасць, што надало ім знакавасць і сімвалічнасць. Беражліва захоўваў майстар у сваіх работах народныя звычаі, традыцыі, святы. Героі Тарасюка аруць, косяць, будуюць. Жанчыны прадуць, ткуць. Не абмінаў майстар і цёмныя бакі жыцця: п’янства, самагонаварэнне, крадзёж. У сваіх работах Мікалай Васільевіч паказваў, што чалавек павінен адказваць за свае ўчынкі, жыць з верай у душы.\nПаступова яго драўляны народ множыўся, нараджаліся ўсё новыя і новыя кампазіцыі. Для сваіх твораў на вясковай сядзібе Тарасюк зрабіў асобны дом – музей “Успаміны Бацькаўшчыны”. З выгляду – невялікая хата, а вось усярэдзіне змясцілася беларуская вёска, дзе ёсць цэнтральная вуліца, царква і званіца. Колькі тут жыве народу! І кожны заняты сваёй працай!\nМікалай Васільевіч любіў спяваць, іграць на розных музычных інструментах, якія вырабляў сам. З бяросты згортваў доўгія пастухоўскія рогі-трубы, з лазы выплятаў дудкі, якія, маючы драўляны свісток, выдатна гучалі. Майстар любіў сустракаць гасцей, ладзіў для іх цэлыя спектаклі, іграў на губным гармоніку, танцаваў са сваёй сяброўкай – драўлянай “Марусяй”. Ён таксама зрабіў цэлую калекцыю плеценых капелюшоў самай разнастайнай формы.\nДраўляныя кампазіцыі М.В.Тарасюка мастацтвазнаўцы адносяць да так званага інсітнага мастацтва (наіўнага рэалізму). Яго творчасць цікавіла даследчыкаў. Альбом-манаграфія Вольгі Лабачэўскай “Сялянская энцыклапедыя” ў творах Мікалая Тарасюка” стаў першым выданнем падобнага кшалту ў Беларусі пра творчасць народнага майстра. Беларускі рэжысёр Віктарам Аслюк зняў дакументальны фільм «Драўляны народ». Гэта работа атрымала Гран-пры IX Міжнароднага кінафестывалю мастацкіх рамёстваў у г.Манпэлье (Францыя).\nСёння творы Народнага майстра ёсць у многіх музеях і прыватных калекцыях. Самы буйны збор (каля 100 экспанатаў) захоўваецца ў музеі-сядзібе «Пружанскі палацык».\nХочацца верыць, што сцежкі Мікалая Тарасюка ніколі не зарастуць, а яго нашчадкі будуць помніць яго словы: “Я рабіў драўляны народ на ўспамін людзям”.


Як жывуць апошнія жыхары вёскі Перавісь | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як жывуць апошнія жыхары вёскі Перавісь\nЯк жывуць апошнія жыхары вёскі Перавісь\nНедалёка ад хаты Ганны Якаўлеўны і Аляксея Міхайлавіча Кацюбаў стаіць знак «STОР Пагранічная паласа». Гэта значыць, што за іхнім дваром наша краіна заканчваецца і пачынаецца суседняя дзяржава. Гаспадар на гэты конт жартуе: «Калі наш кот усяго толькі за хлявом пабегаў, то гэта не значыць, што ён не пабываў ва Украіне і не злавіў там мыш».\nАляксей Міхайлавіч наогул чалавек з гумарам, пра сваю палавіну кажа так: «Некалі, каб яе ў жонкі ўзяць, усяго толькі цераз канаву перавесці спатрэбілася, а цяпер, каб назад захацеў адвесці, трэба ўсе працэдуры прайсці на мытні, граніцы, круг зрабіць у 15 кіламетраў». Яно і зразумела, Ганна і Аляксей выраслі ў суседніх вёсках, якія раздзялялі нейкія тры кіламетры. Каб ім тады хто сказаў, што іх сёлы некалі акажуцца ў розных дзяржавах, вядома, не паверылі б.\nА тады, як пажаніліся, у госці адно да аднаго сваякі хадзілі, бывала, не па адным разе на дзень. Бацька Ганны дапамагаў хату маладым будаваць, вечна ў іх прападаў. Потым дзеці бегалі да бабулі з дзедам. Цяпер ужо ў роднай вёсцы Ганны Якаўлеўны з украінскай радні толькі адна пляменніца жыве. І не вельмі часта выпадае бываць там. І з таго, і з гэтага боку памежныя вёскі згасаюць. «Што тут засталося: лес, глуш, памежная паласа», — разважаюць гаспадары.\nНейкія паўстагоддзя таму Перавісь была немалой вёскай, працавалі школа і магазін, было даволі дзяцей, моладзі. Дзеці павырасталі і раз'ехаліся, сталых жыхароў застаецца жменька. Хаты стаяць пустыя.\nВось і яны, Кацюбы, выгадавалі шасцёра дзяцей. Ва ўсіх цяпер свае сем'і, клопаты. Адна дачка жыве ў Расіі, у Ліпецку, гэта самая далёкая з іх дзяцей. Астатнія — у Брэсце, у сваім Маларыцкім раёне. Адзін сын цяпер жыве побач, праз дарогу, у дзедавай хаце. Ён і дапамагае бацькам. Вядома, ім хацелася б, каб дзеці прыязджалі часцей. Але, як кожная маці, Ганна Якаўлеўна праяўляе разуменне: «Яны ж занятыя, усе цяпер на работах».\nПажаніліся нашы героі ў 1958 годзе, гэта значыць, што сёлета 60-годдзе іх шлюбу. Працавалі ў асноўным у калгасе. Гаспадыня, праўда, больш за дзесяць гадоў хадзіла на работу на завод. Тут зямля багатая мелам, побач было прадпрыемства па перапрацоўцы. А яшчэ дзясятак гадоў шчыравала на ферме. Выходзіць, і дзяцей столькі выгадавала, і пенсію добрую зарабіла. «Тады ўсе так працавалі ў вёсцы», — кажа гаспадыня. Яны з мужам і пасля пенсіі не сядзелі на прызбе — даглядалі немалую ўласную гаспадарку, нават свой конік быў.\n— А як каня прадалі, соткі ў калгасе не бяром, — расказвае гаспадар. — Хапае і таго, што каля хаты садзім. Агарод маем, як жа без агарода. Яшчэ і курэй трымаем, кабанчыка. Сумна ж зусім без работы.\n— Цяпер добра жыць, — уступае ў размову гаспадыня. — Усе прадукты пад самую хату прывязуць тры разы на тыдзень. Купляй, што хочаш, толькі б грошы былі. Я яшчэ застала тую пару, калі пралі і ткалі. А каб што зварыць ці спячы, трэба было спачатку вырасціць збожжа ці грэчку, намалоць, натаўчы. Адзежу такую хіба мы мелі, як цяпер? Была адна кашуля, штаны ці сукенка. Але вось дзіва: працавалі тады цяжка, але людзі здаравейшыя былі. У школу бегалі за некалькі кіламетраў у дождж, мароз, і не хварэў ніхто. Хоць за парадкам, за чысцінёй так, як сёння, не сачылі. Раней часу на гэта не было: як ішоў з работы, так і пайшоў у пакой. А цяпер, бачыце, нават у вёсцы ўсе разуваюцца, бо падлога чыстая...\nНа лёс нашы героі не наракаюць, дзякуюць богу, што яшчэ на сваіх нагах, што самі сябе даглядаюць, могуць напаліць печку зімой, летам грады пасадзіць і прапалоць. 80-гадовая Ганна Якаўлеўна і зварыць, і ў хаце прыбярэ. Зімовымі вечарамі муж і жонка часта глядзяць тэлевізар. Газету раённую выпісваюць, каб быць у курсе мясцовых навін.\nАле пра што б ні заходзіла размова з імі, зноў яна непрыкметна пераходзіць на тэму памежжа. Бо ідзе дэмаркацыя мяжы, і кантрольна-следавую паласу ўзвялі побач. «А нядаўна, — расказвае гаспадар, — пагранічнік ледзьве не ўваліўся ў сажалку за нашым хлявом. Сажалку тую выкапалі даўно. Добра, што яна цяпер прамерзла, а то вымачыўся б чалавек». У Перавісі цяпер пагранічны нарад можна сустрэць ледзь не кожны дзень.\nСтаршыня Арэхаўскага сельскага Савета Святлана Вітаноўская кажа, што ў іх вёсках пражывае вельмі шмат беларуска-ўкраінскіх сем'яў. Раней такія інтэрнацыянальныя вяселлі па вясковых мерках лічыліся вельмі нават прэстыжнымі. Калі дзяўчына была з украінскага боку, на вяселле везлі пірагі, караваі ледзь не вазамі, бо там даўнія і багатыя традыцыі па выпечцы. І да гонару нашых хлопцаў, чарнабровыя ўкраінкі прыкладалі немалыя намаганні, каб выйсці замуж за беларусаў і тут асесці. Так што Ганна і Аляксей Кацюбы ўяўляюць сабой тыповы прыклад сям'і таго часу, дружнай, працавітай, шматдзетнай.\nЗагаловак у газеце: Перавісь Маларыцкага раёна


17 сакавік 2015, 11:52\nэкспабел, гандлёвы цэнтр, рынак\nГандлёва-забаўляльны цэнтар «Экспабел», дзе Аляксандар Лукашэнка сустракаецца з індывідуальнымі прадпрымальнікамі, ператвораны ў непрыступную крэпасьць.\nЯк перадаюць карэспандэнты Свабоды, паркінг перад гіпэрмаркетам Bigzz напалову перакрыты, машыны вымушаныя спыняцца на аддаленых пляцоўках. Па ўсім пэрымэтры сканцэнтраваныя дзясяткі супрацоўнікаў спэцслужбаў і міліцыянтаў у цывільным — іх ведамаснае паходжаньне выдаюць прыглушаныя каманды па рацыях, схаваных пад курткамі.\nУваход у краму не абмежаваны, але кожны наведнік «прасьвечваецца» ня толькі пільным позіркам прыстаўленых ля ўваходу праваахоўнікаў, але і мэталашукальнікам. Безь лішніх слоў заварочваюць журналістаў, якія ня маюць адмысловай акрэдытацыі на мерапрыемства.\nПоўна «ціхароў» ня толькі пры парадным уваходзе ў цэнтар, але і ў зоне рынку, дзе гандаль ідзе з павільёнаў.\nКандыдаты на сустрэчу з Лукашэнкам прайшлі паглыблены кантроль у прэзыдэнцкай адміністрацыі і Менгарвыканкаме, у выніку адабралі тых, хто мае «канструктыўную пазыцыю» адносна ўладаў. Прадстаўнікоў аб’яднаньня «Пэрспэктыва», якія адстойваюць правы індывідуальных прадпрымальнікаў і першымі ініцыявалі дыялёг з вышэйшым кіраўніцтвам краіны, на сустрэчу не дапусьцілі.\nПрадпрымальнікі атрымаюць «доступ да цела»


Галоўная ➠ Навіны тэхналогій ➠ Хостинг серверов\nАпублікавана 25.07.2017 04:45\nУ апошні час я ўсё часцей думаю пра будучыню майго хостынгу. Хостынг, які ў мяне цяпер. мяне ПАКУЛЬ задавальняе. Але сайты развіваюцца, магутнасці будуць павялічвацца, стабільнасць ўсё больш важная і таму я пачынаю ўсё больш глядзець у бок vps хостынгу.\nЕсли вас интересует хостинг серверов, стоит заглянуть на этот сайт www.ipserver.su вы найдете хостинг серверов отличного качества и по доступной цене.\nНадзейны і танны VPS хостынг Cloudatv\nВось на вочы мне трапіўся VPS хостынг Сloudavt - маскоўская фірма з нядрэнны заяўкай на вашу ўвагу. Што мне спадабалася ў гэтага хосцера? Адразу звяртае на сябе ўвагу нізкая пачатковы кошт і магчымасць хуткага выбару тарыфу інтэрактыўным спосабам. Гэта выглядае вось так:\nШто ж можна ўзяць за 4 даляра ў месяц? глядзім:\n1. Месца 3 гігабайта - нядрэнна, я плачу 3 долары за ўсё за 1 гігабайт, пры тым на звычайным віртуальным хостынгу.\n3. Магчымасць выбару аперацыйнай сістэмы - я б ніколі не абраў Windows, мой выбар была б вядома Ubuntu або Debian.\n4. АСАБЛІВА прыемна, што ёсць магчымасць усталяваць на аўтамаце рухавічок сайта - WordPress, Drupal або Joomla. Гэта самыя распаўсюджаныя CMS і я ў свой час спрабаваў іх усё. Але мой выбар - гэта WordPress, ён проста, практычны, пашыраем і ідэальна падыходзіць для блога, як мой. Але функцыя больш, вядома, для пачаткоўцаў.\nЧытайце таксама: Дзе купіць дамен by?\nЯ абавязкова зарэгіструюся на гэтым vps хостынгу і буду мець яго на ўвазе, так як я па дурасці аплаціў свой цяперашні хостынг на 2 гады наперад (за зніжку вядома) і цяпер пакуль толькі аналізую, каб калі выйдзе час перабрацца на добры выдзелены сервер.\nАле вось мяне яшчэ мучыць пытанне: з якой наведвальнасці ў суткі на сайце трэба перабірацца на віртуальны хостынг? Можа ў каго ёсць вопыт?\nМне здаецца будзе не надзейны. Не можа добры хостынг быць танным.\nМожа, вось мой хостынг //zmoe.ru/links/3n за такую ??ж цану, але ўжо два гады свой VPS на SSD і ўсё выдатна, галоўнае, што сервера маскоўскія, а ні ў Нідэрландах і тэхпадтрымка выдатная! Гарантую!\nMSI правяла ў Маскве сесію па экстрэмальным разгоне\nЛічбавай відэакамеры Canon iVIS HR10 піша аматарскае HD-відэа на DVD\nКампанія MSI прадставіла матчыну плату E7500 Master-LS для двухпрацэсарная сервераў\nАфіцыйны рэліз чыпсэтаў nForce 790i Ultra-790i SLI ад NVIDIA


У судзе над Брэусам і Гапонавым аб'яўлены перапынак да 1 сакавіка\nГалоўная » Навіны Беларусі » У судзе над Брэусам і Гапонавым аб'яўлены перапынак да 1 сакавіка\nУ судзе над расіянамі Арцёмам Брэусам і Іванам Гапонавым паводле просьбы дзяржабвінаваўцы аб'яўлены перапынак да 1 сакавіка. Як заявіў прадстаўнік дзяржабвінавачання Сяргей Кунаш, пасля допыту сведак і прагляду відэаматэрыялаў 22 лютага ўзнікла неабходнасць у выстаўленні новага абвінавачання.\nСуддзя Любоў Сімахіна гэтае хадайніцтва не задаволіла. Сведкі абвінавачання, супрацоўнікі палка міліцыі спецыяльнага прызначэння ГУУС Мінгарвыканкама Юрый Дударчык і Аляксандр Якаўлеў, дапытаныя ўчора ў судзе, блыталіся ў паказаннях. У прыватнасці, некаторыя іх паказанні на працэсе не адпавядалі таму, што яны паведамлялі следству раней. Якаўлеў заблытаўся настолькі, што суддзя нагадала яму пра адказнасць за даванне несапраўдных паказанняў. Пасля перапынку суд азнаёміўся з аператыўнымі відэаматэрыяламі падзей 19 снежня. Большасць прысутных у зале нічога не бачылі, бо дзяржабвінаваўца стаяў перад экранам, закрываючы яго спіной. Пасля прагляду паводле просьбы абароны быў зноў выкліканы сведка абвінавачання Дударчык. Яму задалі пытанне: ці адпавядае ўказаны ім у пратаколе час затрымання абвінавачаных фактычнаму. Дударчык адказаць не змог. Між тым, Брэус і Гапонаў настойваюць на сваёй невінаватасці. Яны сцвярджаюць, што прыйшлі на мітынг апазіцыі з цікавасці, дзверы ў Доме ўрада не білі і на супрацоўнікаў міліцыі не нападалі. Маладыя людзі таксама заявілі, што раней не былі знаёмыя адзін з адным. Арцём Брэус паведаміў суду аб націску, які на яго рабіўся падчас следства. У прыватнасці, паводле слоў Брэуса, ад яго неаднаразова патрабавалі, каб ён прызнаўся ў змове з прадстаўнікамі беларускай апазіцыі і атрыманні ад апазіцыянераў грошай. А ў адказ на адмовы пагражалі сілавымі метадамі ўздзеяння, як у ходзе следства, так і ў месцах пазбаўлення волі. Начальнік юрыдычнага аддзела галоўнага гаспадарчага ўпраўлення Адміністрацыі прэзідэнта Дзмітрый Лепеш падчас суда адмовіўся ад грамадзянскага іску (кампенсаванне матэрыяльнага ўрону, нанесенага Дому ўрада), заявіўшы, што ўрон аплачаны. Як паведамлялася раней, 21 лютага, напярэдадні суда над расіянамі, суму ўрону (14 млн. 48 тыс. рублёў) выплацілі беларускія праваабаронцы. 27-гадовы Брэус і 22-гадовы Гапонаў абвінавачваюцца на падставе ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса (удзел у масавых беспарадках). Іх затрымалі вечарам 19 снежня пры разгоне несанкцыянаванай акцыі пратэсту на плошчы Незалежнасці і першапачаткова асудзілі на 10 сутак адміністрацыйнага арышту. 29 снежня, пасля адбыцця арышту, іх зноў затрымалі — ужо ў межах крымінальнай справы аб масавых беспарадках. 16 лютага пасольства Расіі ў Беларусі распаўсюдзіла заяву, у якой выказала надзею на "ўсебаковы і аб'ектыўны" разгляд беларускім судом матэрыялаў спраў Гапонава і Брэуса. "Мы неаднаразова заяўлялі і пацвярджаем, што нашы суайчыннікі ў катэгарычнай форме адхіляюць любыя абвінавачанні ў сваім актыўным удзеле ў несанкцыянаваным мітынгу 19 снежня 2010 года, кантактах з экс-кандыдатамі ў прэзідэнты, тайнай змове паміж сабой, сілавых акцыях супраць прадстаўнікоў беларускіх праваахоўных органаў і г.д.", — гаворыцца ў заяве. "Як паказалі матэрыялы следства, з якімі былі азнаёмлены А.Брэус і І.Гапонаў, доказаў выстаўленых абвінавачанняў нашым грамадзянам дагэтуль прад'яўлена не было. У сувязі з гэтым адвакаты расійскіх грамадзян хадайнічалі аб спыненні крымінальнай справы з-за адсутнасці важкіх доказаў іх віны, у чым ім было адмоўлена", — падкрэсліваецца ў дакуменце. "На сёння даказана толькі прысутнасць А.Брэуса і І.Гапонава на плошчы сярод дзясяткаў тысяч незадаволеных беларусаў. Аднак па гэтым факце беларускі суд раней вынес сваё рашэнне, па якім расіяне ўжо панеслі адміністрацыйнае пакаранне", — гаворыцца ў заяве пасольства.


17 сакавіка 2017 У Гродне праходзіць рэспубліканскі семінар па пытаннях удасканалення ідэалагічнай і выхаваўчай працы ў сістэме адукацыі\nсемінары прымаюць удзел першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Максім Рыжанкоў, памочнік Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь – галоўны інспектар па Гродзенскай вобласці Сяргей Раўнейка, міністр адукацыі Беларусі Ігар Карпенка, намеснік старшыні Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта Віктар Лісковіч.\nТэму семінара і асноўныя напрамкі маючага адбыцца размовы пазначыў на пленарным пасяджэнні Максім Рыжанкоў.\n- Моладзь патрабуе асаблівага падыходу. Усё мяняецца, прычым моладзь першай ўбірае як пазітыўныя рэчы, якія адбываюцца з цывілізацыйнага росту, так і ўсе негатыўныя выдаткі, звязаныя з гэтым. Таму наша задача - своечасова прапанаваць ім такі алгарытм жыццядзейнасці, які захавае іх для грамадства, захавае іх патэнцыял для пазітыўнага развіцця, дазволіць далей ўцягнуць іх у палітычны, сацыяльны і эканамічны працэс. Гэта будзе спрыяць развіццю краіны, як стабільнага, эканамічна развітога дзяржавы, - адзначыў Максім Рыжанкоў.\nЁн падкрэсліў, што сёння ёсць прыклады, калі моладзь спрабуюць уцягнуць у дэструктыўныя руху, навязваюць негатыўныя звычкі, звязаныя з распаўсюджваннем наркотыкаў, непрыманнем здаровага ладу жыцця. Семінар, па словах Максіма Рыжанкова, павінен даць адказы на пытанні аб тым, як працаваць у сучасным грамадстве з моладдзю, каб яна была на баку пазітыўнага паступальнага развіцця дзяржавы.\n- Мы павінны зрабіць так, каб ім гэта было цікава, каб адпавядала моладзевым фішках і падыходаў. І рабіць гэта трэба не лекторским тонам, тут неабходная кропкавая праца выкладчыкаў, настаўнікаў, - адзначыў першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта.- Моладзі важна быць пачутымі, убачыць, што іх ініцыятывы рэалізуюцца. Праз рэалізацыю інтарэсаў і ініцыятыў маладых людзей можна ўбачыць навыкі, здольнасці да той ці іншай сферы, віду дзейнасці, і прапанаваць дапамогу ў развіцці.\n- Мы павінны навучыцца чуць моладзь. Не дыктаваць ёй ментарскім тонам, што яна павінна рабіць. Мы павінны стымуляваць маладых людзей да прыняцця дакладных і здаровых маральных каштоўнасцяў. У працы з моладдзю трэба быць больш актыўнымі і старацца ўбачыць кожнага, - сказаў Максім Рыжанкоў. Ён падкрэсліў, што беларуская моладзь разумная, ініцыятыўная і актыўная, і ў краіне ствараюцца ўсе ўмовы для развіцця і рэалізацыі талентаў маладых людзей.\nДалей удзельнікі будуць працаваць па секцыях, дзе абмяркуюць актуальныя пытанні ідэалагічнага выхавання падрастаючага пакалення.\nУдзел у семінары прымаюць прарэктары па ідэалагічнай і выхаваўчай рабоце ўстаноў вышэйшай адукацыі, начальнікі ўпраўленняў адукацыі аблвыканкамаў, камітэта па адукацыі Мінскага гарвыканкама, кіраўнікі абласных і мінскага інстытутаў развіцця адукацыі, рэспубліканскіх і абласных устаноў дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі, кіраўнікі і спецыялісты галоўных упраўленняў ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі аблвыканкамаў і Мінгарвыканкама, ідэалагічны актыў Гарадзеншчыны і іншыя.\nУ рамках другога дня семінара яго ўдзельнікі наведаюць установы адукацыі Гродна і на канкрэтных прыкладах пазнаёмяцца з сучаснымі формамі грамадзянска-патрыятычнага выхавання моладзі. Напрыклад, працай валанцёрскага атрада ў сацыяльна-педагагічным цэнтры, акцыямі Гуманітарнага каледжа Грду імя Янкі Купалы «Гукі вайны» і «Колер вайны». Вопытам работы ў шосты школьны дзень падзеляцца калектывы СШ №38 і прафесійна-тэхнічнага ліцэя будаўнікоў №1.


Процідзеянне наркотыкам: органы ўнутраных спраў прыцягваюць грамадскія арганізацыі\n– Для нас важна захаваць жыццё і знізіць шкоду ад негатыўных наступстваў спажывання наркотыкаў, і тут асаблівую важнасць набывае работа з прадстаўнікамі грамадскіх арганізацый, – адзначае начальнік галоўнага ўпраўлення па наркакантролі і процідзеянні гандлю людзьмі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь Генадзь КАЗАКЕВІЧ. – У перспектыве наша сумесная работа абавязкова будзе спрыяць зніжэнню ўзроўню латэнтнасці наркаманіі. Неабходна валодаць аб'ектыўнай інфармацыяй, каб прымаць адэкватныя меры, не дапусціць разрастання маштабу наркаманіі ў краіне. На гэта павінна працаваць і першасная прафілактыка, ролікі і плакаты антынаркатычнага зместу, якія ў вачах дзяцей і падлеткаў выглядаюць часам прывабна, прымушаюць зрабіць адваротную выснову – «трэба пакаштаваць». Любая інфармацыя, якую атрымлівае грамадства, павінна быць зразумелай і фарміраваць адназначнае грамадскае меркаванне аб непрыняцці ўсяго, што звязана з наркапагрозай.\nІх прывабліваюць у асноўным абяцаннем высокага заробку. Навучаюць рабіць закладкі наркотыкаў, а таксама метадам канспірацыі, каб тыя ўмелі сыходзіць ад назірання, шыфраваць перамовы і г. д. Нярэдка да такой дзейнасці прыцягваюць школьнікаў, таму з 2014 года быў зніжаны парог узросту крымінальнай адказнасці да 14 гадоў. Аднак і сёлета праваахоўнікі затрымлівалі падчас закладак школьнікаў, а таксама навучэнцаў розных устаноў. За распаўсюджванне затрыманы нават выкладчык ВНУ. Аднак у большасці сваёй размова ідзе пра тых, хто нідзе не вучыцца і не працуе. Як правіла, гэта мужчыны ва ўзросце 16-30 гадоў. Але трапляюцца нават цяжарныя жанчыны і сямейныя пары. У Мінскай вобласці была нядаўна затрымана сямейная пара, у якой канфіскавана марыхуана ў сухім выглядзе вагой звыш 36 кг.\n– Сем'і, дзе ёсць людзі з залежнасцю, неабходна вучыць правільна рэагаваць на хворага, яны павінны разумець, што слёзы і ўгаворы тут не дапамогуць, – кажа старшыня грамадскага савета Рэспубліканскага грамадскага аб'яднання «Маці супраць наркотыкаў» Ірына ЛУК'ЯНОВІЧ. – Арганізацыя наша складаецца галоўным чынам з валанцёраў – людзей, якія ў мінулым самі ўжывалі або мелі праблемы іх дзеці. Нават калі такія хворыя замешаныя ў злачыннай дзейнасці, для нас важна, каб яны атрымалі магчымасць прайсці курс лячэння, і не толькі нейкі медыкаментозны курс, а з працяглай рэабілітацыяй, каб можна было гаварыць пра ўстойлівую рэмісію. Калі дзяржава не будзе займаць цвёрдую пазіцыю ў пытаннях барацьбы з наркаманіяй, то ў нас з'явіцца больш кліентаў і нам усім будзе складаней, а таму без шматбаковага супрацоўніцтва не абысціся.\nПаводле слоў старшыні праўлення Беларускага грамадскага аб'яднання «Пазітыўны рух» Ірыны СТАТКЕВІЧ, для любога, хто звяртаецца з праблемай наркаспажывання, зварот ананімны і бясплатны. У першую чаргу прапануецца сацыяльная адаптацыя, аднаўленне парушаных стасункаў і сувязяў, зніжэнне шкоды, медыцынская дапамога. Псіхасацыяльнай рэабілітацыяй з удзелам псіхолагаў і сацыяльных работнікаў займаецца і мясцовы фонд «Цэнтр здаровай моладзі», дырэктар якога – Алена ДАВЫДАВА – расказвае аб цесным супрацоўніцтве з МУС. Яго прадстаўнікі тлумачаць на групах узаемадапамогі некаторыя аспекты Крымінальнага і Адміністрацыйнага кодэксаў. «Мы адчуваем падтрымку і з боку адміністрацый розных раёнаў, калі нам выдзяляюцца памяшканні для такой работы», – кажа яна.\n– Па-чалавечы можна зразумець гора тых маці, дачок, жонак, якія сутыкнуліся з тым, што блізкі чалавек трапіў за краты на працяглы тэрмін. Праблема ператварылася ў інфармацыйную нагоду для таго, каб папракаць тыя ж органы ўнутраных спраў, – разважае Генадзь Казакевіч. – Наша заканадаўства не самае жорсткае. Аналіз заканадаўчай базы самых розных краін свету паказаў, што за гандаль наркотыкамі ёсць і смяротнае пакаранне, і пажыццёвае пазбаўленне волі. Хворага – спажыўца – неабходна, вядома, лячыць. А дылер павінен адбываць пакаранне. І мы свайго стаўлення да гэтага ніколі не памяняем, бо за кожным дылерам ёсць невялікія могілкі. Там тыя, хто загінуў ад перадазіроўкі. Але ёсць яшчэ і разбураныя або няствораныя сем'і, ненароджаныя дзеці... Таму самае сур'ёзнае пакаранне – пазбаўленне волі да 25 гадоў – прадугледжана за распаўсюджванне наркотыкаў.\nКрымінальная нарказлачыннасць ужо сышла з вуліц у сеткі. Да 90 працэнтаў наркотыкаў і псіхатропаў распаўсюджваецца сёння праз сетку інтэрнэт бескантактным спосабам. З'явілася нават паняцце даркнэту – прыватнай сеткі паміж даверанымі асобамі, якая актыўна выкарыстоўваецца злачынцамі ў наркаабароце. Схематычна выглядае гэта так: той, хто шукае наркотык, знаходзіць адрас «магазіна», дзе пазначана, што і колькі. Праз плацежныя тэрміналы з адкрыццём электроннага кашалька пераводзіцца адпаведная сума на пазначаны электронны кашалёк, пасля чаго пакупніку высылаецца адрас закладкі – месца, дзе знаходзіцца наркотык. У выніку наркадылеры, якія робяць такія закладкі, ведаць не ведаюць арганізатараў злачыннага бізнесу, якія могуць знаходзіцца наогул на тэрыторыі іншай краіны. Актыўна прымяняюцца пры гэтым інтэрнэт-тэхналогіі – браузеры, якія шыфруюць ір-адрасы, інтэрнэт-месенджары з пратаколамі шыфравання, а таму немагчыма кантраляваць сам працэс перапіскі. І тут неабходна выбіраць: абарона асабістага жыцця, тайны перапісак ці нацыянальная бяспека? У прыярытэце, вядома, апошняе.\nРанейшыя формы і метады ажыццяўлення аператыўнай работы ўжо не надта эфектыўныя. Таму адшукваюцца новыя тэхнічныя сродкі, новыя методыкі. У падраздзяленнях наркакантролю створаны структуры інтэрнэт-разведкі, дзе займаюцца не толькі пошукам, выяўленнем, спыненнем саміх злачынстваў, але і блакіраваннем інтэрнэт-кантэнту. Як правіла, гэта атрымліваецца. Блакіруюцца нашымі праваахоўнікамі і электронныя грошы на кашальках – летась на суму каля 300 тысяч долараў. Ажыццяўляецца супрацоўніцтва і з банкамі, а таксама тымі суб'ектамі, якія падтрымліваюць электронныя кашалькі. Дарэчы, беларускі вопыт прымянення такой практыкі прызнаецца і іншымі краінамі.\nУ 2014 годзе «сінтэтыка», якая аказвае самае згубнае ўздзеянне на арганізм (ад яе былі шматлікія выпадкі перадазіроўкі і гібелі), складала 80 працэнтаў наркатычнага рынку. Сёння яе доля на рынку 40 працэнтаў. Яшчэ 30 працэнтаў прыпадае на марыхуану (айчынную і прывезеную), 10 – на апіоіды, гашыш (наркотыкі расліннага паходжання). Той жа гашыш трапляе ў краіну з Марока праз Іспанію. Выраб «сінтэтыкі» стаў дарагім, а лагістыка з тэрыторыі Кітая – больш рызыкоўнай. Летась у Кітаі спынена дзейнасць 438 нелегальных наркалабараторый, у шэрагу выпадкаў канфіскаваліся гатовыя наркотыкі вагой больш за тону.\nСвятлана БАРЫСЕНКА, «Звязда», 16 лістапада 2017 г.


Канвертаваць Freicoins (FRC) і Ганконскі даляр (HKD) : Калькулятар абменнага курсу\nFreicoin (FRC) і Ганконскі даляр (HKD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Freicoin і Ганконскі даляр пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 23 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Freicoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Ганконскі даляр валюты па змаўчанні. Націсніце на Ганконскі даляр або Freicoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Freicoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Ганконскі даляр гэта валюта, у Ганконг (HK, Ганконг). Сімвал FRC можа быць запісаная FRC. Сімвал HKD можа быць запісаная HK$. Ганконскі даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу the Freicoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Ганконскі даляр Апошняе абнаўленне 23 верасень 2020 ад Yahoo Finance. FRC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. HKD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.