Сардэчна-сасудзістыя захворванні ў жанчын 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nСардэчна-сасудзістыя захворванні ўяўляюць асноўную пагрозу жаночаму здароўю, хоць многія жанчыны жывуць у пастаянным страху перад рак грудзей. У ЗША асноўны прычынай смерці у жанчын з'яўляецца ішэмічная хвароба сэрца (ИБС), у тым ліку парушэнні мазгавога кровазвароту (інсульт). Калі ад раку грудзей памірае адна жанчына з 25, то ад сардэчна-сасудзiстых захворванняў - адна з трох.\nУ перыяд менапаўзы колькасць гармонаў эстрагенаў, якое выпрацоўваецца ў арганізме жанчыны, памяншаецца, і рызыка сардэчна-сасудзiстых захворванняў узрастае. Навукоўцы лічаць, што эстрогены дапамагаюць працы сэрца і сасудаў.\nТрэба клапаціцца пра сябе\nСтарэнне - натуральны працэс, з якім чалавек нічога не можаце зрабіць, як і са сваёй спадчыннасцю. Але ёсць маса рэчаў, якія ў вашай улады і з дапамогай якіх можна істотна знізіць рызыку сардэчных захворванняў.\nАдмоўцеся ад курэння. Курэнне наўпрост павялічвае рызыку захворванняў сэрца і з'яўляецца галоўнай з папераджальнай прычын смерці ў ЗША. Калі вы кінеце паліць, то праз тры гады рызыка развіцця сардэчных захворванняў становіцца роўным такому ж паказчыку у якія не паляць.Такім чынам, шкода, нанесены арганізму папярэднімі гадамі курэння, можна ліквідаваць і досыць хутка.\nПравярайце ціск. Калі вы вымяралі артэрыяльны ціск у апошні раз? Магчыма яно падвышаны, а вы нават не ведаеце пра гэта. Для сардэчнай мышцы, з высілкам Качана кроў, гэта непатрэбны стрэс. Рызыка развіцця гіпертаніі павышаецца, калі ў вас лішні вага, у родзе ёсць хворыя гіпертаніяй, вы прымаеце некаторыя таблеткі ад цяжарнасці ці старэйшыя за 50 гадоў. Нават калі ваша ціск у норме, яго можна знізіць і зменшыць рызыку ИБС.\nДыета. Ешце карысныя для сэрца прадукты. У вашым рацыёне павінна быць дастаткова садавіны і агародніны, травы, малочных прадуктаў з нізкім утрыманнем тлушчаў і нятлустага мяса. Скароціце спажыванне солі і цукру і сочыце за памерам порцый.\nПравярайце ўзровень халестэрыну ў крыві. Сёння ўжо шмат хто ведае пра шкоду прадуктаў з павышаным утрыманнем тлушчаў і халестэрыну. Але цалкам выключаць са свайго рацыёну тлушчы нельга. Некаторыя віды тлушчаў на самай справе абараняюць сэрца. Гэта мона- і поліненасычаныя тлушчы, якія ўтрымліваюцца ў аліўкавым алеі, арэхах, зернях і рыбе.Пазбягайце насычаных і жывёл тлушчаў, а, значыць, адмоўцеся ад сметанковага масла, тлустага мяса і іншых дрэнных тлушчаў, ад якіх дадаюцца кілаграмы, а таксама павышаецца ўзровень халестэрыну ў крыві.\nЗаймайцеся спортам. Аб карысці падтрымання фізічнай формы мы чуем амаль кожны дзень. Рэгулярныя заняткі спортам некалькі разоў на тыдзень здольныя паменшыць рызыкі, звязаныя з усімі галоўнымі прычынамі смерці і захворванняў у ЗША, уключаючы сардэчна-сасудзістыя захворванні і ИБС. Больш за тое, рэгулярныя фізічныя нагрузкі памяншаюць рызыку развіцця гіпертанічнай хваробы і зніжаюць артэрыяльны ціск, калі яно ў вас ужо падвышана. Фізічная актыўнасць дапамагае знізіць вага і паляпшае самаадчуванне. Што ж тычыцца лішняга вагі, то ён павышае ўзровень халестэрыну ў крыві і артэрыяльны ціск, таму лепш рухацца і падтрымліваць форму.\nУ жанчын сімптомы інфаркту могуць некалькі адрознівацца ад сімптомаў інфаркту ў мужчын. Як правіла, у жанчын назіраюцца класічныя сімптомы інфаркту - сціскаюцца якая душыць боль, часам пачуццё палення ці цяжару за грудзінай. Аднак яны таксама часта скардзяцца на дыхавіцу.\nЛакалізацыя болевага сіндрому таксама можа быць рознай: ці не за грудзінай, а ў вобласці жывата, спіны або нават ніжняй сківіцы або горле. Часам могуць быць проста скаргі на дрэннае самаадчуванне без нейкіх больш пэўных сімптомаў.\nУ жанчын і мужчын могуць адрознівацца не толькі сімптомы інфаркту, але і рэакцыя на гэтыя сімптомы. Жанчыны схільныя недаацэньваць рызыка развіцця інфаркту і не надаваць значэння сімптомаў захворвання, лічачы, што ўсё абыдзецца. У сярэднім жанчыны з інфарктам паступаюць у прыёмныя аддзялення бальніц на гадзіну пазней, чым мужчыны. Пры гэтым яны радзей скардзяцца на болі ў сэрцы і больш схільныя звязваць свой стан з чым-небудзь іншым. Гэта запавольвае і сур'ёзна абцяжарвае аказанне неабходнай медыцынскай дапамогі.\nТаму калі вы адчуваеце што з вамі нешта не так, даверцеся свайго ўнутранага нюху і неадкладна звярніцеся за медыцынскай дапамогай. Не чакайце, пакуль стане канчаткова ясна, што вы сур'ёзна хворыя.\nКалі дапамога аказана своечасова, то прагноз плыні захворвання для жанчын з ИБС больш спрыяльны, чым для мужчын.\n← Пупавіннай крыві: страхоўка ад старэння ці чарговая мода?\nВыпалі зубы - у вас хвароба сэрца! →


Яны працуюць не за грошы\n10 сакавік 2012, 17:43\nНадзея Брылеўская, сыны Кастусь і Васіль\n«У мяне атрымоўвалася, што я ўжо амаль тры гады была ў „дэкрэце“ — не выходзячы з аднаго, пайшла ў другі. І мне проста не хапала зносінаў зь людзьмі. Было цяжка маральна. Я выходзіла на палову стаўкі, каб адчуваць сябе ня толькі мамай, але яшчэ і прафэсіяналам».\nНадзя Брылеўская — маладая мама зь Менску. У сям’і Брылеўскіх двое маленькіх сыноў: Кастусь і Васіль. Калі меншаму, Васілю, было 10 месяцаў, Надзя вырашыла выйсьці на працу. Як мець маленькіх дзяцей і заставацца прафэсіяналам?\nУ Беларусі адзін з самых доўгіх «бацькоўскіх адпачынкаў» у сьвеце — можна заставацца зь дзіцем, аж пакуль яму ня споўніцца тры гады. Дапамога ад дзяржавы ў Беларусі стандартная і не залежыць ад таго, які заробак вы атрымлівалі да нараджэньня дзіцяці. Цяпер яна складае каля 700 тысяч беларускіх рублёў.\nНапрыклад, у Злучаных Штатах дзяржава ўвогуле не гарантуе і не аплочвае «бацькоўскі адпачынак». У краінах Эўразьвязу сытуацыя кардынальна іншая, і кожная краіна вырашае яе па-свойму. Традыцыйна за ўзор бяруць швэдзкую сыстэму, бо яна давяла сваю эканамічную і сацыяльную эфэктыўнасьць. Там любы з бацькоў, які працуе, можа заставацца зь дзіцем да паўтара года. Пры гэтым бацька дадаткова мае права ўзяць адзін месяц аплочванага адпачынку. Калі ж ён адмаўляецца, то адпачынак траціцца. Першыя 12 месяцаў бацькоўскага адпачынку аплочваюцца ў памеры 80% заробку таго з бацькоў, хто даглядае за дзіцем. Пасьля году кожнае швэдзкае дзіця мае права на гарантаванае месца ў дзіцячым садку.\nНадзя Брылеўская лічыць, што да году мама абавязкова павінна быць зь дзіцем. Па яе словах, у першыя месяцы жыцьця маму ніхто замяніць ня можа. Пасьля году ўжо можна пакідаць дзіця зь іншымі — і гэта будзе толькі на карысьць усім.\nНадзея Брылеўская: «У мяне аднаму сыну чатыры з паловай, а другому — тры гады. Зараз лёгка ўжо зь імі, раней было цяжэй. Зараз яны сябруюць, самі з сабою займаюцца. Часам даводзіцца разрульваць нейкія канфліктныя сытуацыі, але ім ужо ёсьць з кім пагуляць. А раней было складана, бо калі адно поўзае, а другое ўжо сядае пагуляцца, то тое, што поўзае, лезе да старэйшага, а яму гэта не падабаецца.\nЗараз яны тыдзень чакаюць чараўніка. Бяруць мармэлядку, кладуць пад стол. Быў учора скандал, што я прыбрала гэтую мармэлядку, каб памыць падлогу. Трэба было яе вярнуць ізноў на тое ж самае месца. Бо інакш чараўнік ня прыйдзе. Празь няведаньне Васіль (меншы) адгрыз ад мармэлядкі хвосьцік — ізноў быў скандал. Давялося ісьці ў краму, шукаць такую самую мармэлядку з такім жа хвосьцікам».\nХлопчыкі пакуль жывуць у сваім дзіцячым сьвеце і ня вельмі добра ўяўляюць, чым менавіта займаюцца бацькі. Вынікам спробаў зразумець, куды і навошта сыходзіць мама, калі кажа, што пайшла «на працу», стаў такі дыялёг:\n— Кастусь, а кім мама працуе?\n— Проста на звычайнай працы працуе, яна нікім не працуе, мая мама.\n— Проста нават зусім не працуе?\n— Ліза працуе няняй. Пакуль мама ня прыйдзе, яна бывае якая. А адна бабуля ў мяне ня ходзіць ужо на працу, ведаеш, якая?\n— Бабуля Аня. Яна ня ходзіць на працу, бо яна на пэнсіі.\n— А калі людзі ідуць на пэнсію? Колькі ім гадоў?\n— Ой... шмат... Пяцьдзясят.\nВасіль: А мне тры!\n— Надзя, а кім жа вы працуеце?\n— Мы праграмісты.\n— Кастусь, а ты ведаеш, хто такія праграмісты?\n— Не, ня ведаю\nНадзея Брылеўская: «Я працую ў даволі вялікай кампаніі. У нас ёсьць магчымасьць не працаваць на адным праекце пяць гадоў запар. У нас стараюцца памяняць узроўні працы, каб і чалавеку было цікава, каб не варыцца ў адным увесь час. Працуем мы ў трэвэл-індустрыі, робім сайты для авіякампаній».\nНадзея кажа, што сваякоў не бянтэжыла тое, што яна пайшла на працу. Гадаваныя ў савецкім грамадзтве, яны звыклі, што жанчына працуе. Але зразумела, што дзяцей трэба з кімсьці пакідаць. Вазіць у садок далёка. Надзя кажа, што гэта займала дзьве гадзіны ў дзень. Бо езьдзяць яны ў цэнтар гораду ў беларускамоўную рознаўзроставую групу. За мінулы месяц Кастусь быў у садку два разы. Таму ў дзяцей ёсьць няня Ліза.\n— А зь няняй таксама ўсе пагадзіліся?\n— Зь няняй было цяжэй. Вось мой дзядуля дагэтуль ня можа звыкнуцца ніяк — бо ж трэба абавязкова ў садок ісьці.\n— Кастусь, а навошта дзецям няня?\n— Яна прыходзіць да дзяцей, каб даглядаць дзяцей, калі бацькі на працы. Альбо ў садку няня носіць ежу і ўсё астатняе.\n— А няня за грошы працуе ці проста так?\n— Проста так. А мама ідзе на працу, а пасьля прыходзіць і плоціць.\n— Гэта правільна, што мама на працу ходзіць?\n— І мама прыносіць адтуль грошы?\n— Так, і ўсё купляе, цацкі, ежу.\nДля гэтай сям’і няня стала выйсьцем.\nНадзея: «Я чаму выходзіла на працу — таму што мне дзяўчаты параілі вельмі добрую няню беларускамоўную, якая ня толькі можа добра глядзець за дзецьмі, але і можа вельмі добра зь імі камунікаваць. Чатыры гадзіны прайшло — і я прыходжу дахаты, а дзеці ў мяне спакойныя. Ня так, як з садку яны прыходзяць вельмі ўзрушаныя, узбуджаныя. Таму што ў садочку яны такія замкнёныя, ім няма куды выплёскваць свае эмоцыі. А дома яны ў сваіх сьценах. Ты прыходзіш — і не атрымліваеш плаксівых дзяцей, скажам так».\nАднак далёка ня кожная сям’я можа дазволіць сабе запрошаную няню. З аднаго боку, прафэсія «няня» амаль нелегальная — знаходзяць іх найбольш па парадах сяброў і знаёмых. Да адмысловых агенцтваў зьвяртаюцца нячаста — бо гэта каштуе дадатковых грошай. З другога боку, сярэдняя беларуская жанчына атрымлівае менш за мужчыну (прыблізна на 30%) і занятая пераважна ў бюджэтнай сфэры, дзе заробкі ня надта высокія. Дадзеныя Белстату пацьвярджаюць, што ў сфэрах адукацыі, аховы здароўя, бытавога абслугоўваньня — традыцыйна «жаночых» — узровень заробкаў у суадносінах зь сярэднерэспубліканскім меншы прыблізна на 27–43 працэнты. Таму мэтадам простага падліку сям’я вырашае, што лягчэй затрымаць жанчыну дома, чым траціцца на няню ці аддаваць дзіця ў садок, якому ня надта шмат даверу. Згодна зь беларускім заканадаўствам, калі жанчына ў адпачынку па доглядзе за дзіцем і працуе меней як на паўстаўкі альбо дома, то атрымлівае тыя ж 700 тысяч. Калі ж яна хоча працаваць болей ці дзіця пайшло ў дзіцячы садок, то дапамога зьмяншаецца ўдвая.\nСпачатку заробленых грошай Надзі хапала толькі на няню і на паліва і рамонт машыны, на якой яна дабіралася да працы. Надзя адразу выйшла на палову стаўкі. Выйшла на той жа заробак, што мела да сыходу ў дэкрэт. А ў іншых калегаў, якія працягвалі працаваць, заробкі расьлі. Цяпер, праз два гады, яна ўжо мае нармальны даход.\nНадзея Брылеўская: «Я ўжо месяцы два як працую на поўную стаўку, таму я цяпер такі ўжо паўнавартасны працаўнік. На палову стаўкі даволі складана працаваць у тым пляне, што гэта ўсё ж такі паўдня. Ты ня можаш рабіць тэрміновыя рэчы, на цябе ня могуць скідаць адказнасьць. Гэта ўжо мінус для працадаўцы, таму што яму трэба ўвесь час думаць, чым цябе нагрузіць такім, што ты можаш доўга і павольна рабіць. Цяпер ужо, вядома, нашмат прасьцей. Я вельмі ўдзячная працадаўцу, што далі мне магчымасьць у такім рэжыме два гады працаваць. Я думаю, што гэта, па-першае, маё памкненьне, па-другое, думаю, што ў нас ня вельмі шмат дзяўчат зь дзецьмі».\nНадзея Брылеўская лічыць, што 3 гады адпачынку па доглядзе за дзіцем — гэта вельмі ўмоўны тэрмін, і распараджацца ім можна па-рознаму: «У прынцыпе, я вельмі добра стаўлюся да жанчын, якія знаходзяцца дома, могуць працаваць з дому і свае захапленьні рэалізоўваць. Мне трэба калектыў. Мне зручней працаваць у офісе. Дома я не магу. Мне трэба ўвесь час засяроджвацца на працы, заглыбіцца ў праблему. А дома мяне ўвесь час адцягваюць — „Мама, паглядзі сюды“. Ну вось як мы з вамі цяпер размаўляем — нехта прыбег, і пачалося ўсё спачатку. Я губляю час, каб ізноўку ўнікнуць у праблему. А час — гэта грошы. Адпаведна, я больш плачу няні. І калі я дома, то атрымліваецца ў мяне нешта незразумелае. Заставацца дома я магу, калі сяду ўначы, чатыры гадзіны папрацую і зраблю.\nМне складана адзначыць мінусы таго, што я так „рана“ выйшла на працу. Бо мінусы — гэта ў тых мамаў, якія ўвесь час зь дзецьмі. Тады — дакладна мінус. Я разумела, што з выхадам на працу я страчваю нейкі час зь дзецьмі. Асабліва калі дзесяцімесячнае дзіця — яно вучыцца хадзіць. А я ўжо страчваю гэты час, калі яно гэтаму вучыцца. Увогуле ў іх у гэтым узросьце такое актыўнае разьвіцьцё. Яшчэ мінус, што летам, напрыклад, калі я магла сабе браць большы адпачынак, то мы зь імі разьяжджалі па Беларусі. Сядалі ў машыну, ехалі ў вёску, на азёры, на Браславы. Калі цяпер я буду ўсё лета працаваць — ну, там 3–4 тыдні возьмеш, — то гэта ўжо ня ўсё лета, што мы на волі. Яшчэ для мяне як мамы, я выходжу на чатыры гадзіны, вяртаюся — і ўжо ня ведаю, паеў ён ці не паеў, чаго ён плача. З добрага — магчыма, тое, што ў дзяцей, апроч мамы і таты, ёсьць яшчэ нехта, хто зь імі бавіць час».\nНадзея, Кастусь, Васіль\nНа пытаньне, як далей будзе разьвівацца яе кар’ера, Надзея адказала досыць нечаканым для мяне чынам. Цяпер яна плянуе працаваць яшчэ два гады, а пасьля спыніцца, каб разам зь дзецьмі прайсьці праз школу. «Ня кінуць іх проста на настаўнікаў, на школу. Для гэтага мне трэба быць хаця б палову дня дома. Мяне вельмі зацікавілі досьведы хатняга навучаньня. Бо мне важна, каб дзіцё проста не марнавала час за партамі, слухаючы, як 25 чалавек паўтараюць нейкую літару ці прапісваюць нешта. Я памятаю па сабе, што гэта вельмі сумна. Калі ты можаш пайсьці пагуляць, зрабіўшы нешта за 10 хвілін, а мусіш сядзець роўна і нічога не рабіць. А кар’ера, я думаю, будзе на ўзроўні хобі. Але цяпер цяжка спрагназаваць. Пакуль так думаю: два гады на працы, а пасьля свае інтарэсы разгортваю ў бок дому».\nПытаньне працягласьці адпачынку па доглядзе за дзіцем мае шмат вымярэньняў: ад папулісцкага жаданьня беларускіх уладаў падтрымліваць такім коштам імідж «сацыяльнай» дзяржавы да чыста эканамічных аспэктаў. Так, паводле дадзеных таго ж Белстату, сярод навучэнцаў вышэйшых і сярэдне-спэцыяльных установаў найбольш жанчын — 59% і 53% адпаведна. Дзяржава затрачвае велізарныя сродкі на тое, каб падрыхтаваць спэцыяліста-жанчыну. Аднак зваротная эканамічная эфэктыўнасьць такога работніка значна зьніжаецца, сярод іншага, праз тое, што за жанчынай замацаваныя абавязкі догляду за дзецьмі — ад працяглага дэкрэтнага адпачынку да запаўненьня жанчынамі нізкааплатных сфэраў эканомікі. Можа і залішне, але ўсё ж варта яшчэ раз сказаць, што няня, якая прыходзіць глядзець дзяцей — найчасьцей жанчына з вышэйшай адукацыяй; выхавацелькі і нянечкі ў дзіцячых садках — таксама жанчыны, настаўніцы ў пачатковай школе — таксама.\nАле, па словах Сяргея Мусіенкі, прэзыдэнта сацыялягічнага цэнтру «ЭКООМ» і аднаго з апалягетаў сацыяльнай дзяржавы, гэтыя людзі «працуюць не за грошы; гэта ня бізнэс, гэта стварэньне нашай будучыні».


У райвыканкаме. Чаму не варта хадзіць у лес? — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nНа штотыднёвай рабочай нарадзе ў старшыні райвыканкама абмеркаваны тэмы аховы правапарадку, бяспекі жыццядзейнасці, добраўпарадкавання, аздараўлення і занятасці моладзі, сельскагаспадарчых работ, іншыя.\nЗа што затрымлівалі парушальнікаў?\nЯк паведаміў часова выконваючы абавязкі начальніка аддзела ўнутраных спраў райвыканкама Уладзімір Святоха, на мінулым тыдні было ўзбуджана 4 крымінальныя справы, нераскрытым застаўся адзін крадзеж з выкарыстаннем высокіх тэхналогій. Да адміністрацыйнай адказнасці прыцягнута 7 сямейна-бытавых скандалістаў і 22 грамадзяніны, якія ўжывалі алкагольныя напоі або знаходзіліся нецвярозымі ў грамадскіх месцах. Міліцыя раёна забяспечыла ахову грамадскага парадку на пяці масавых мерапрыемствах. Супрацоўнікі міліцыі для недапушчэння няшчасных выпадкаў і прафілактыкі правапарушэнняў неслі дзяжурствы на пляжы горада Дзятлава і санаторыя “Радон”. Каля ракі Моўчадзь у месцы, не прызначаным для купання, быў затрыманы за несанкцыянаванае мерапрыемства жыхар Навагрудскага раёна, які прымацаваў бела-чырвона-белы сцяг на палатку. Парушальнік дастаўлены ў ізалятар часовага ўтрымання.\nНаведванне лясоў раёна абмежавана\nНачальнік Дзятлаўскага РАНС Сяргей Казушчык расказаў, што на мінулым тыдні каля вёскі Падвялікае адбылося ўзгаранне ў лясным масіве на плошчы 0,02 гектара, таксама зарэгістравана ўзгаранне сухой расліннасці каля станцыі Выгада на плошчы 0,4 гектара. Атрыманы вынікі экспертызы па надзвычайным здарэнні ў вёсцы Вялікая Палонка: устаноўлена, што загінулы на пажары мужчына быў нецвярозы.\nЦяпер у сувязі з пажаранебяспечным перыядам на Дзятлаўшчыне дзейнічае абмежаванне на наведванне лясоў, таму ад паходаў у лясныя масівы жыхарам раёна трэба адмовіцца. Таксама ратаўнікі разам з супрацоўнікамі іншых зацікаўленых службаў ладзяць маніторынгі па месцах, не прызначаных для купання.\nПачынаюць рыхтаваць камбайны\nЯк зазначыў першы намеснік старшыні, начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама Віталій Шулейка, сельгаспрадпрыемствы нашага раёна завяршаюць першы ўкос траваў. На фінішную прамую па першай касьбе выйшлі сельскагаспадарчы філіял “АграМілк” (начальнік Аляксандр Грынкевіч), ААТ “Граніт-Агра” (дырэктар Станіслаў Мазур), КСУПы “Войневічы” (Сяргей Францішчык) і “Хвінявічы” (Мікалай Бубноўскі). Цяпер перад аграрыямі стаіць задача – своечасова правесці хімічную праполку і падкормку кукурузы. Таксама сельгаспрадпрыемствы прыступаюць да падрыхтоўкі збожжаўборачнай тэхнікі, бо жніво ўжо не за гарамі.\nЛета – сезон працы і адпачынку\nНачальнік аддзела адукацыі райвыканкама Наталля Белаус расказала, што на базе школ раёна ў летніках праходзяць аздараўленне 657 дзяцей. Не менш увагі надаецца і занятасці непаўналетніх у час канікулаў. Дапаможнымі рабочымі па рамонце кніжнага фонду цяпер працуюць 40 дзяцей, пазней яшчэ 55 будуць заняты на падрыхтоўцы ўстановаў адукацыі да новага навучальнага года.\nДобраўпарадкаванню зялёнае святло\nУ Дзятлаве ажыццяўляецца рамонт дваровай тэрыторыі мікрараёна шматпавярховай забудовы па вуліцах Перамогі, Клары Цэткін, Чырвонаармейскай. Мяркуецца, што для зручнасці жыхароў праходзіць ён будзе ў некалькі этапаў. Цяпер у двары працуе тэхніка, у хуткім часе рабочыя прыступяць да ўкладкі бардзюрнай пліткі на першым участку рамонту.\nТаксама ў райцэнтры ідзе замена састарэлых сетак каналізацыі (адноўлены адзін кіламетр камунікацый) і сістэмы водазабеспячэння (ужо праведзены рамонт 0,5 кіламетра водаправода).\nУ далейшых планах добраўпарадкавання – ачыстка возера ў мікрараёне шматпавярховай забудовы па вуліцы Навагрудскай і аднаўленне асвятлення на гарадскім пляжы ў Дзятлаве.\nЯшчэ адзін аб’ект, дзе работы будуць выкананы за кошт рэспубліканскіх і абласных бюджэтных сродкаў, – пабудова станцыі абезжалезвання ў аграгарадку Раклевічы.


23.05.2020 / 12:46\nПаводле інфармацыі Hrodna.lifе, Міхаіл Зубрыцкі тыдзень знаходзіўся ў коме. 22 мая ён пачаў прыходзіць у прытомнасць, але паляпшэнняў не наступіла. Яму быў 51 год.\nМіхаіл Зубрыцкі працаваў начальнікам абласнога патолаганатамічнага бюро з 2009 года.\nАўтар 141 навуковай працы, у тым ліку 1 манаграфіі.


Эльмар Брок заклікаў Пуціна паўплываць на сытуацыю ў Беларусі\n09 сакавік 2006, 18:18\nЮрась Бушлякоў, Прага Дэлегацыя Эўрапейскага парлямэнту ў складзе сямі чалавек мае намер прыехаць наступным тыднем у Беларусь для назіраньня за галасаваньнем на прэзыдэнцкіх выбарах. У інтэрвію нашаму радыё старшыня камісіі ў міжнародных справах Эўрапарлямэнту Эльмар Брок адзначыў, што перасьлед рэжымам Лукашэнкі беларускай апазыцыі фактычна не пакідае надзеі на правядзеньне сумленных і свабодных выбараў прэзыдэнта.\nКіраўнік дэлегацыі Эўрапалямэнту для назіраньня за выбарамі ў Беларусі Богдан Кліх не выключае, што дэлегацыя ня будзе прапушчаная на беларускую тэрыторыю. Эўрапейскі парлямэнт ня мае запрашэньня ад Нацыянальнага сходу Беларусі: эўрадэпутаты не падтрымліваюць кантактаў зь цяперашнім беларускім парлямэнтам, бо не прызнаюць яго за дэмакратычна абраны орган улады.\nНапярэдадні чальцы дэлегацыі Эўрапарлямэнту для назіраньня за выбарамі ў Беларусі выступілі з заяваю, у якой асудзілі зафіксаваныя на працягу апошніх дзён парушэньні стандартаў дэмакратычных выбараў.\nСтаршыня камісіі ў міжнародных справах Эўрапарлямэнту Эльмар Брок заклікаў прэзыдэнта Расеі Ўладзіміра Пуціна выкарыстаць свой уплыў на сытуацыю ў Беларусі для забесьпячэньня дэмакратычнага ходу выбарчай кампаніі на яе заключным этапе. У інтэрвію нашаму радыё Брок заявіў, што беларуская апазыцыя можа разьлічваць на падтрымку міжнароднай дэмакратычнай супольнасьці:\n(Брок: ) “Я думаю, надыходзіць момант, калі мы павінны паказаць беларускім людзям, што зь імі салідарны дэмакратычны сьвет. Тут, у Эўропе, мы пачуваемся адказнымі зрабіць гэта, і я спадзяюся, сродкі масавай інфармацыі гатовыя паказаць Лукашэнку й ягонаму абкружэньню, што беларускі рэжым ізаляваны ў сьвеце”.\nТым часам прэсавы сакратар беларускага МЗС Андрэй Папоў заявіў сёньня, што “назіраць за выбарамі ў Беларусі могуць толькі назіральнікі, афіцыйна запрошаныя беларускім бокам, якія атрымалі адпаведную акрэдытацыю”. “Мы чакаем тых, каго запрасілі, і не чакаем тых, каго не запрашалі”, – сказаў прадстаўнік Міністэрства замежных справаў Беларусі. Паводле яго словаў, чакаецца, што ўсяго на выбарах у Беларусі будуць працаваць 434 назіральнікі ад СНД і 450 – ад Арганізацыі бясьпекі й супрацоўніцтва ў Эўропе.


28 кастрычнік 2015, 14:47\nСьледам за біржавымі навінамі пра зьніжэньне маркі Brent да 46,79 за барэль аслабеў расейскі рубель — эканоміка Расеі традыцыйна завязаная на эксплюатацыю прыродных нетраў. Неадкладна пачала здаваць пазыцыі і беларуская валюта, паколькі Беларусь цалкам залежная ад асноўнага рынку збыту прадукцыі — Расеі.\nТым часам міжнародныя аналітыкі прагназуюць далейшы абвал коштаў на сырую нафту з-за лішку запасаў «чорнага золата» — аб’ёмы перапрацоўкі сыравіны ў ЗША і Эўропе блізкія да гістарычнага максымуму. А гэта значыць, эканомікам сыравінназалежных дзяржаваў наканавана і надалей назіраць за нэгатыўнымі тэндэнцыямі курсаўтварэньня.\nРасейскі Цэнтрабанк вызначыў афіцыйны курс замежных валютаў на 29 кастрычніка: даляр вырас да 65,31 рубля, эўра — да 72,14 рубля. Такім чынам, расейскі рубель упаў больш як на 3% адносна эўрапейскай і амэрыканскай валютаў. Па выніках таргоў на Беларускай валютна-фондавай біржы даляр вырас на 111 рублёў — да 17 469 беларускіх, эўра падаражэла на 105 рублёў — да 19 294. Расейскі рубель патаньнеў у межах арытмэтычнай хібнасьці і трымаецца ў межах 267 беларускіх рублёў.\nЯкія наступствы пацягне за сабой сытуацыя на нафтавым рынку? Што чакае дзяржавы, чый дабрабыт трымаецца на сыравіннай рэнце? Эканамічны аглядальнік Марк Бернштэйн лічыць, што ў Беларусі магчымасьць «люфту» невялікая: як будзе рэагаваць на падзеі Масква, то аналягічныя захады давядзецца рабіць і Менску:\n«Залежнасьць у фінансавай сфэры ёсьць, хоць, магчыма, і не непасрэдная, бо раз-пораз узьнікаюць сытуацыі, калі ў нас на курс рубля ўплываюць свае, унутраныя прычыны. Але ў цэлым залежнасьць ад Расеі, безумоўна, існуе. Можна нават прыгадаць зь яшчэ сьвежага досьведу, чым завяршаецца спроба захаваць фінансавы адрыў ад Масквы. Калі летась у сьнежні расейскі рубель рэзка абваліўся, а беларускі працягваў стаяць, то бок калі курс расейскай валюты да беларускай зьнізіўся менш як да 200 нашых рублёў за адзін іхні, практычна імгненна беларускія тавары сталі неканкурэнтаздольнымі і экспарт у Расею спыніўся. Пакуль курс не адскочыў назад да ўзроўню 250–280, немагчыма было прадаваць тавар на расейскім рынку. То бок калі ў нас курс ня рухаецца сьледам за расейскім, то папросту робіцца неканкурэнтаздольным беларускі экспарт».\nБеларускі экспарт у масе сваёй залежыць ад платаздольнасьці расейскіх пакупнікоў — бальшыня сфэраў папросту ня мае іншых рынкавых альтэрнатываў. Але сытуацыя ў Расеі не дадае падставаў для аптымізму беларускім вытворцам: вольных сродкаў у суб’ектаў гаспадараньня ўсё меней, а прыбыткі расейцаў у валютным эквіваленце паступова выраўноўваюцца з даходамі беларусаў.\nПаводле афіцыйнай статыстыкі, упершыню за 10 апошніх гадоў сярэдні заробак у Расеі апусьціўся ніжэй за 500 даляраў. Пры тым, што яшчэ нядаўна тамтэйшыя жыхары скептычна ставіліся нават да сумы ўтрая большай. 500 даляраў тады атрымлівалі самыя некваліфікаваныя гастарбайтэры У Беларусі гэты паказьнік за апошні час зьнізіўся да 400 даляраў — і то дзякуючы высокім прыбыткам у ІТ-сфэры ды банкаўскім бізнэсе, а ў рэгіёнах добрымі грашыма ўжо лічацца 200 даляраў. У крызісны 2011-ты разьбег у прыбытках расейцаў і беларусаў дасягнуў максымальнага значэньня — 700 даляраў на карысьць суседзяў. Варта нагадаць, што яшчэ пару гадоў таму ўлады абяцалі вывесьці Беларусь у лік усходнеэўрапейскіх лідэраў зь сярэднім заробкам 1000 даляраў.\nСупрацькрызісны кансультант Мечыслаў Бурак перакананы, што прыбытковая плянка будзе паніжацца і надалей — улады за два дзясяткі гадоў нічога не зрабілі, каб канкураваць на ўсясьветным рынку, роўна як і не стварылі ўмоваў для прыцягненьня зьнешняга капіталу:\n«Ніхто сюды ня прыйдзе, пакуль ня будзе нармальных умоваў для вядзеньня эканамічнай дзейнасьці. Пры цяперашняй уладзе — ніколі. Усе тыя нібыта інвэстары, якія працуюць у Беларусі цяпер, — гэта ўсё, як я кажу, фіглі-міглі. Хтосьці кагосьці падмазаў, даў на лапу, карацей, усё левае. Дзейнасьці, якой павінна займацца дзяржава дзеля стварэньня прывабных умоваў гаспадараньня, няма. Усе апошнія 20 гадоў краіна пэрманэнтна стаіць на парозе чарговага крызісу, ніякіх рэформаў за прамінулы час не праведзена. Хоць паказваюць пальцам, што гэта зрабілі, тое зрабілі, нейкі палац зьездаў пабудавалі. Ну і што далей? Тое, што мусіць зрабіць рэальны, а не дэкляраваны лідэр нацыі, ня выканана — перабудаваць сьвядомасьць грамадзтва. Сёньня ўжо іншая эканоміка, іншае жыцьцё, зусім іншае жыцьцеўладкаваньне, людзі ва ўсім сьвеце над гэтым б’юцца і думаюць. А тут кінута на самацёк — нам ня трэба, у нас і так добра. Народу, канечне, добра: нічога ня робіш, а капейку маеш. Палічыце, колькі каштуе гарэлка? Пры саветах даражэйшая была. 60 000 падзяліць на 17 000 — 3,5 даляра. Забойства нацыі».\nНе спрыяюць эканамічнай стабільнасьці і наднацыянальныя эканамічныя саюзы, якія зьяўляюцца пад пратэктаратам Крамля. Незалежныя экспэрты канстатуюць, што ва ўмовах, калі няма гандлёвых бар’ераў у рамках так званага Эўразійскага эканамічнага саюзу, істотна вырас імпарт расейскай прадукцыі ў Беларусь, што пагаршае сытуацыю ў зьнешнім гандлі і вядзе да росту адмоўнага сальда.


Вось ужо 37 год як перастала біцца сэрца слаўнага сына Краснапольшчыны Аляксея Пысіна. Але памяць пра нашага выдатнага земляка застанецца з намі, яго нашчадкамі, з тымі, хто з павагай і ўдзячнасцю зноў і зноў учытваецца ў яго рыфмаваныя радкі, назаўсёды.\nЦытаваць Пысіна – занятак прыемны! Больш таго карысны. Працытаваныя радкі, строфы прыносяць не толькі эстэтычную асалоду сваёй натуральнасцю і дасканаласцю, яны яшчэ прымушаюць думаць і перажываць. Адбываецца той складаны ачышчальны працэс, які старажытныя называлі катарсісам. А гэта, як вядома, прывілея высокай паэзіі.\n…Ён доўга выношваў кожны свой верш. Як маці – дзіця, яблыня – яблык, поле – хлебны колас. Ён быў сынам сялянкі і селяніна. І ўсе яго пачаткі сялянскія – ад маці, поля, плуга, каня, птушкі, хаты.\nУ Аляксандра Пушкіна ёсць цікавы крылаты выраз, які А. Пысін не аднойчы нагадваў сваім сябрам: «Павага да мінулага – вось рыса, якая адрознівае адукаванасць ад дзікунства…». Паэт з павагай адносіўся да мінулага, да гісторыі і культуры, увогуле, да памяці продкаў і гэтаму вучыць нас, сваіх суайчыннікаў. І таму вельмі ўзнёсла гучыць сёння яго запавет: беражыце прыроду, беражыце помнікі гісторыі, помнікі культуры, беражыце і шануйце памяць бацькоў і дзядоў, продкаў вашых, бо той, хто забывае мінулае, не мае будучыні:\nТолькі здуру не тапчы нагамі.\nМінулае ў Пысіна гаворыць голасам лірычнага героя, чый лёс блізкі лёсу самога паэта. І сябе самога ён адчувае не інакш, як сувязным паміж былым і наступным. Адсюль і вострая памяць на пражытае, і ўпэўненасць, што лепш за яго аб перажытым ніхто не раскажа. Паэзія Пысіна, уласна кажучы, і ёсць мастацкае ўвасабленне гэтай адказнасці. У яго шмат вершаў, якія хочацца запомніць, зрабіць сваім душэўным набыткам. Вось як, напрыклад, гэты шырокавядомы шэдэўр яго лірыкі:\nЗабыта многа ў жыцці,\nЗ дарог змецена і змыта.\nВазьму шурпаты каласок\nНа чуйным провадзе саломы –\nІ адзавецца мне здалёк\nМой продак – сейбіт незнаёмы,\nЖней невядомых галасы\nЎсплывуць над постаццю сухою.\nГустой паўдзённаю смугою.\nТут даспявае пад смугой\nЗліццё надзей, жаданняў сумесь.\nГудзе жытнёвы провад мой –\nЧасоў былых і новых сувязь.\nІ даспявае далягляд\nУ трапяткім мембранным гуле.\nЗалатая нітка гісторыі – той провад, які аб’ядноўвае, родніць нас з продкамі нашымі, каму мы больш абавязаны, чым часам думаем. Бацькам, продкам мы абавязаны ўсім: і тым, што карыстаемся створанай імі мовай. …Гэтая сардэчная, немітуслівая любоў да жыцця, да людзей, да тых мясцін, дзе нарадзіўся паэт, дзе ён жыў (для Пысіна – гэта Магілёўшчына, Краснапольскі раён, Жалезніца, Касцягаўка, Горна і вёска маці – светлыя Мануйлы) вельмі ж кранае.\nПысінская паэзія – з’ява ўнікальная і фенаменальная ў беларускай літаратуры. У паэзіі Пысін заняў месца поруч з Янкам Купалам, Аркадзем Куляшовым, Піменам Панчанкам, а ў паказе вайны ўзняўся да ўзроўню творчасці Васіля Быкава, Канстанціна Сіманава, Аляксандра Твардоўскага. І я ўпэнена, правы тыя, хто сцвярджае, што «Пысін у паэзіі – гэта Быкаў у прозе».\nВасіль Быкаў пісаў: «…Чаму я люблю яго вершы? Яны вабяць перш за ўсё сваёй сутнасцю. Калі б ён пісаў нават без рыфмы, так сказаць, белым вершам, то і тады было б яго цікава чытаць. Талент, ён вызначае густ, безумоўна. Манера паэзіі Пысіна ідзе з яго маладосці. Ідзе з вайны, бо на вайне Пысін быў салдат. А салдат гэта не пасада, хоць яна пазначана ва ўсіх штатах, штатных раскладах, так сказаць, вайсковых. Гэта чалавечная сутнасць склалася, відаць, у тыя гады, калі не было месца для фальшу. Мне вельмі дорага гэтая франтавая і салдацкая сутнасць Пысіна – Чалавека, Пысіна – Паэта».\nА. Пысін быў вельмі ўважлівым да маладых літаратараў. На Магілёўшчыне з яго непасрэдным удзелам штогод праводзілася вучоба для пачынаючых паэтаў і празаікаў. Многія з тых, хто вучыўся паэтычнаму майстэрству ў Аляксея Пысіна, занялі сваё пачэснае месца на паэтычным алімпе. Сярод іх лаўрэат дзяржаўнай прэміі Беларусі, літаратурнай прэміі імя А. Куляшова, паэтэса Раіса Баравікова. Пад час адной з сустрэч ў Цэнтральнай навуковай бібліятэцы імя Якуба Коласа НАН Беларусі на вечарыне, прысвечанай Аляксею Пысіну: «Мы свет нанова адкрывалі…», Раіса Андрэеўна падзялілася сваімі ўспамінамі пра настаўніка, першае знаёмства з якім адбылося ў рэдакцыі Быхаўскай раённай газеты. На думку вучаніцы А. Пысіна, яе настаўнік – глыбінны паэт, паэт-філосаф. Яна заўважыла, што Аляксей Васільевіч быў зусім не публічным чалавекам, вельмі сціплым, дабразычлівым да моладзі, заўсёды імкнуўся дапамагчы і падтрымаць. У выкананні Раісы Баравіковай там, на вечарыне, прагучалі радкі з аўтарскага верша памяці А. Пысіна:\nВайна яшчэ не адышла.\nДля адыходу – веку мала.\nКраіне прозвішчы дала,\nа тых, хто іх насіў, забрала.\nСцяна завей, сцяна дажджоў\nтак ненадзейна прыкрывала, –\nў сваю дывізію пайшоў,\nбы куля з той вайны дагнала.\n«Дзякуючы Аляксею Пысіну сёння ёсць Баравікова», – адзначыла паэтэса.\nВыязджаў Пысін на літаратурныя чытанні ў Мінск, Віцебск і іншыя гарады, у некаторыя раёны рэспублікі. Аляксей Васільевіч з радасцю прымаў і запрашэнні на літаратурныя чытанні, як цяпер гэта гавораць, у бліжняе зарубежжа: з рускімі паэтамі на Браншчыне, у Сібіры, на зямлі смаленскай; з украінцамі – у Чарнігаве, Роўне, Кіеве; з казахамі, кіргізамі, узбекамі – у Ташкенце; з латышамі – у Рызе; з літоўцамі – у Вільнюсе. А сам з беларускай гасціннасцю прымаў у Магілёве прадстаўнікоў Сібіры – Віктара Астаф’ева, з Масквы – Сяргея Красікава і Рыгора Куранева, са Смаленска – Веру Звяздаеву, з Паўночнай Асеціі – Аляксандра Пухаева, з Кіева – Пятра Гарэцкага, з Чарнігава – Станіслава Рэп’яха…\nЁн вельмі любіў бываць на роднай Краснапольшчыне. У такія хвіліны час спыняўся для яго і ён мог гадзінамі прасядзець на ўзгорку каля дарогі «Краснаполле – Высокі Борак», а мог доўга размаўляць з бусламі, што ўладкаваліся на дубах каля вескі Мануйлы.\nВось такі прыемны ўспамін з пысінскіх падарожжаў.\n«Ужо нараджаўся досвітак, калі Аляксандр Капусцін і Аляксей Пысін вярталіся ў Жлобін. На дарозе, абапал якой роўнымі радкамі раслі стройныя бярозы, утварыўшы прыгожую алею, машына збавіла ход.\n– Каб салаўёў не палохаць, – растлумачыў старшыня калгаса Васіль Васільевіч Прыліпка, які праводзіў нас.– Мы заўсёды тут едзем памалу. – І прапанаваў: – Давайце спынімся на хвіліну, паслухаем.\nХто ж не згодзіцца на такую прапанову.\nСалаўі шалелі. Здавалася, птушак было столькі, што сядзелі яны на кожнай галінцы. Іх радасны залівісты пошчак звонка ляцеў усцяж дарогі над шырокімі абшарамі палёў, мы сцішыліся ў захапленні, доўга моўчкі слухалі.\nАляксей Васільевіч глыбока ўдыхнуў чыстае паветра, азваўся ўзрушана:\n– Такое наўрад ці прыдумаеш. Усё гэта трэба бачыць і чуць. Але ж якую дужасць дае душы родны край, Радзіма!»\nУдумайцеся ў гэтыя радкі, прапусціце іх праз сябе. Чытайце і перачытвайце вершы Пысіна. І кожны з нас зноў і зноў знойдзе нешта сваё, блізкае, зразумелае, шчырае, спагадлівае.\nдырэктар ДУА «Палужскі ВПК дзіцячы сад – сярэдняя школа».


1 Цароў 6 Беларускі Біблія\n1 Цароў 6\nІ зрабіў прыбудову вакол сьцен храма, вакол храма і Сьвятога Сьвятых; і зрабіў бакавыя пакоі вакол.\nУваход у сярэдні ярус быў з правага боку храма. Па круглых лесвіцах уваходзілі ў сярэдні ярус, а ад сярэдняга ў трэці.\nІ прыбудаваў да ўсяго храма бакавыя пакоі вышынёю ў пяць локцяў; яны прымацаваныя былі да храма кедровымі бярвеньнямі.\nА Сьвятое Сьвятых усярэдзіне храма ён падрыхтаваў на тое, каб паствіцть там каўчэг запавета Гасподняга.\nа на адзінаццатым годзе, у месяцы Бул,— гэта месяц восьмы,— ён закончыў храм з усімі прыналежнасьцямі яго і паводле ўсіх прадпісаньняў ягоных: будаваў яго сем гадоў.


Часопіс "НАША ВЕРА" :: 3(85)/2018 :: БЫЦЬ КСЯНДЗОМ — НЕ ЗНАЧЫЦЬ БЫЦЬ ПРАРОКАМ\nНа чым грунтуецца добрае казанне? Чаго чакаюць сучасныя хрысціяне ад прапаведніка на амбоне? І як змяняюцца гэтыя чаканні ў адпаведнасці з глабальнымі зменамі ў свеце і ў грамадстве? Прапануем вам, шаноўныя чытачы, цікавую гутарку на гэтую тэму, змешчаную ў часопісе «W drodze». На пытанні Владзімежа Багачыка адказвае ксёндз прафесар Анджэй Драгула — габілітаваны доктар тэалогіі, прафесар тэалагічнага факультэта Шчэцінскага ўніверсітэта, загадчык кафедры пастаральнай тэалогіі, літургікі і гамілетыкі.\n— Ксёндз прафесар, ці слухаеце Вы казанні? Напэўна ж, Вы і самі іх прамаўляеце.\n— Прамаўляю рэдка, хоць апошнім часам раблю гэта ўсё часцей. Аднак я нават сказаў бы, што ўсё роўна зарэдка, бо як выкладчык гамілетыкі павінен больш практыкавацца. Я ж часцей слухаю.\n— Ці адчуваеце Вы, што гэтае слова ўзбагачае Вас? Ці, можа, наадварот?\n— Бывае па-рознаму. Ёсць казанні, якія я назваў бы жыватворнымі, а ёсць такія, якія мяне раздражняюць, і такія, якія мяне расчароўваюць, асабліва калі я знаёмы з прапаведнікам, напрыклад, калі гэта мой даўні вучань. Тады я слухаю і думаю сабе: «Хм… Я крыху па-іншаму яго вучыў». Але ў ім ужо сфармаваліся пэўныя рысы стэрэатыпнага прапаведніцкага мыслення, або стэрэатыпных душпастырскіх паводзінаў. Аднак я не лічу, што маладыя прапаведнікі — гэта маё педагагічнае паражэнне. Зусім наадварот: мне здаецца, што яны гавораць добра.\n— Ксёндз прафесар, Вы сказалі, што калі-нікалі падчас казання бываеце раздражнёным. А што Вас раздражняе?\n— Дыдактызм і негатыўная педагогіка. Прапаведніку здаецца, што казанне — перш за ўсё элемент маральнага павучання, і гэта з’яўляецца вынікам даўняй традыцыі ў нашым Касцёле. На занятках па гісторыі гамілетыкі мы разбіралі казанне Яна Хрызастома на Вялікую пятніцу. Яго вернікі ў той дзень пайшлі ў цырк, а не ў касцёл. Гэта было ў IV стагоддзі — як бачым, пэўныя праблемы застаюцца і ў наш час… Казанне Яна Хрызастома — негатыўнае, незвычайна дыдактычнае ў дрэнным значэнні гэтага слова. У ім няма ніякага суцяшэння, ніякай надзеі, ніякай пазітыўнай матывацыі. Толькі ганьбаванне.\n— Відавочна, ён быў расчараваны паводзінамі гэтых людзей.\n— І даў гэтаму пачуццю выйсце! Заадно ўчыніў памылку, якую сёння таксама дапускаюць многія прапаведнікі: гаварыў у адрас тых, хто не прыйшоў. Тыя, хто быў, атрымалі за тых, каго не было. На жаль, дыдактызм і маралізатарства дагэтуль квітнеюць у нашых касцёлах.\n— Па-першае, з мыслення, што хрысціянства — гэта маральнасць, а па-другое — з пераканання, што негатыўная матывацыя дзейнічае. Сёння, хіба, ужо не страшаць пеклам, але ўвесь час узмацняюць у чалавеку пачуццё віны. У апошнім казанні, якое я чуў, ксёндз у пэўны момант сказаў: «Цяпер давайце зробім рахунак сумлення з таго, што…» Праз гэтую прызму чалавек перад Богам перш за ўсё вінаваты, а не адораны збаўленнем.\n— Мы не ведаем, як казанне святога Яна Хрызастома паўплывала на слухачоў, але можам задумацца над тым, як такія казанні дзейнічаюць у наш час.\n— На маю думку, не вельмі добра. Аргумент, які я сам неаднаразова чуў у дзяцінстве, — «а памятаеш, што ксёндз гаварыў на амбоне?» — не дзейнічае. Не хачу называць гэта паўсюдным крызісам аўтарытэту, хутчэй гэта яго паўсюдная перамена. Усе аўтарытэты сёння становяцца прадметам дыскусіі. Няма бясспрэчных і несумніўных аўтарытэтаў. Калісьці для вернікаў аўтарытэтам быў святар, не кажучы ўжо пра біскупа. Сёння ж ставіцца пад сумненне нават аўтарытэт Папы Рымскага.\n— Да нядаўняга часу такое немагчыма было ўявіць.\n— Я нават сказаў бы, што крызіс аўтарытэту дасягае ўжо самога Пана Бога. Катэхізіс Каталіцкага Кацёла падкрэслівае, што праўдзівасць сказанага Богам вынікае з аўтарытэту Таго, хто гаворыць. Але многім людзям гэтага мала. Яны пытаюць: «А чаму Пан Бог так гаворыць?» <…> Недастаткова ўжо толькі нагадаць, што нешта з’яўляецца злом: трэба яшчэ растлумачыць, чаму гэта зло.\n— Аўтарытэт як аргумент перастаў дзейнічаць.\n— Для многіх — так, і мы не павінны гэтаму дзівіцца. Магчыма, чалавецтва дасягнула ўжо такога ўзроўню інтэлектуальнага развіцця, што нічога не прымае выключна на веру. У мяне нават склалася такое ўражанне, што мы як хрысціяне перажываем «падлеткавы перыяд» у веры. Маладому чалавеку, які ставіць пад сумненне ўсялякія аўтарытэты, асабліва аўтарытэт бацькоў, на пытанне «чаму?» усё радзей дастаткова таго, што мама скажа: «Бо тата так загадаў». Таму ў прапаведніцкай практыцы, спасылаючыся на маральныя нормы, мы павінны іх на чымсьці моцна ўгрунтаваць. Маральныя нормы, якія вынікаюць з Евангелля, датычаць веруючых. Трэба ўмець падаць гэтыя нормы не толькі як наказы, але і як штосьці, напоўненае глыбокім сэнсам. Акцэнтаваць увагу не на тым, што за іх парушэнне будзе кара, а на тым, што гэта вядзе да пэўных наступстваў.\n— І ксёндз з амбоны павінен наўпрост казаць, што́ католікі мусяць рабіць?\n— Я гэтага не сказаў. Думаю, што галоўны прынцып сучаснага прарочання — няспынна абуджаць у чалавеку матывацыю да маральнага дзеяння. Гэтая матывацыя павінна вынікаць з веры. Калі я веру ў Бога і ў Хрыста, які мяне збавіў, то гэтая фундаментальная праўда мае пэўны ўплыў на маё жыццё. Але маральны складнік не з’яўляецца першым у прапаведніцтве: у Гамілетычным дырэкторыуме, выдадзеным летась Кангрэгацыяй Божага Культу і Дысцыпліны Сакрамэнтаў, ён апынуўся на апошнім месцы. Першы складнік — гэта вера, другі — літургія, трэці — жыццё. Гэта значыць, што чалавек, які прыняў керыгму, перажыў яе ў літургіі, ідзе ў свет і ў гэтым свеце спрабуе функцыянаваць як чалавек адкуплены.\nЗразумела, прапаведнік павінен яму сказаць: «Звярні ўвагу, ёсць такі грэх, зло гэтага граху заключаецца ў гэтым, а яго наступствы ў тваім жыцці могуць быць такія». Як гаворыцца ў Дакументах Другога Ватыканскага Сабору, кожны сам прымае рашэнне, у «санктуарыі» ўласнага сумлення. <…>\nЗыгмунт Баўман слушна заўважыў, што постмадэрн з’яўляецца крыніцаю цярпенняў. А найбольшае цярпенне чалавека постмадэрну — неабходнасць рабіць выбар. <…>\nМы часта падкрэсліваем, што традыцыйная вера, атрыманая ў спадчыну, павінна трансфармавацца ў веру паводле выбару. Калі ж яна не трансфармуецца, то вельмі верагодна, што ў пэўны момант мы адвернемся ад яе. Але гэты пераход няпросты, часам вельмі балючы. <…>\nДаследаванні сацыёлагаў рэлігіі паказваюць, што калі вера з’яўляецца толькі элементам знешняй структуры, то ў крызісны час яна можа быць страчаная альбо ўзмоцненая, але ў значэнні акасцянення, акамянення. Гэта абарончая рэакцыя на рэчаіснасць, якая раптам становіцца менш стабільнаю.\nКалі няма пастаянных кропак суаднясення, то хтосьці можа навучыцца нанова раскрывацца як чалавек, які ў гэтай рэчаіснасці кіруецца сваёю вераю, свядомасцю, перакананнямі, але ведае, што гэта заўсёды рызыка і адказнасць. Іншы чалавек можа ўнутрана замкнуцца, спалохацца свабоды і будзе шукаць такія механізмы, якія вызваляць яго ад гэтай свабоды. Ён аддасць гэтую свабоду камусьці іншаму — якому-небудзь знешняму аўтарытэту. І захоча, каб хтосьці сказаў яму, што ён павінен рабіць, як жыць, што глядзець і чаго не глядзець, бо столькі ўсяго ёсць навокал. Але ў пэўным сэнсе чалавек вызваляецца таксама ад адказнасці.\nПа гэтай прычыне частка католікаў у наш час з цяжкасцю ўспрымае адгартацыю папы Францішка «Amoris laetitia», таму што яна дазваляе свабоду дзеяння — няма адной нормы на ўсё, бо апрача аб’ектыўнай нормы ёсць чалавек, яго сумленне і, верагодна, яго спаведнік у канфесіянале. Таму людзі пытаюцца: «Дык як яно ўрэшце, ойча? Можна ці не можна? Пост абавязвае ці не?» Зразумела, людзям патрэбная пэўнасць у веры, а калі я скажу, што гэта залежыць ад канкрэтных умоваў, то адразу хто-небудзь мне адкажа: «Гэта тыповы адказ постмадэрніста». Але па сутнасці папа Францішак менавіта так і кажа: «Гэта залежыць ад канкрэтных умоваў». У дадзенай сітуацыі трэба прааналізаваць мноства акалічнасцяў. Гэта ўжо не проста матэматычная логіка.\n— У 80-я гады Касцёл рыхтаваў нас да свабоды. Я да гэтага часу памятаю казанні пра тое, што мы не павінны баяцца адважных рашэнняў. Сёння гэта змянілася. Мы часцей чуем, што трэба рабіць так і так... У адносінах святароў да вернікаў нібы прысутнічае нейкі элемент недаверу: маўляў, калі мы пакінем людзям свабоду, то яны…\n— …зробяць памылку.\n— Можа, святары баяцца, што вернікі самі не змогуць зрабіць правільны выбар, што недастаткова абвяшчаць Евангелле, абавязкова трэба сказаць: зрабі «а», не рабі «б».\n— Сацыяльна-палітычны кантэкст 80-х гадоў спрыяў такім казанням. Сітуацыя зняволення была відавочная, рэчаіснасць была вельмі дыхатамічная: там — зняволенне, тут — свабода. На маю думку, сёння такіх выразных падзелаў не ўдасца правесці.\n— Хоць у казаннях часта можна пачуць, што на гэтым баку — дабро, а на гэтым — зло, у тым ліку ў сацыяльным і палітычным кантэксце.\n— Магчыма, для некаторых зло, якое было вынікам камуністычнага рэжыму, замяніў ліберальны свет. <…>\n— А што канкрэтна павінен зрабіць вернік, якому не спадабалася казанне?\n— Я заўсёды раю адно: «Ідзі ў сакрыстыю і скажы пра гэта ксяндзу. Можна таксама выслаць электронны ліст або паведамленне на Facebook». Я часта гавару сваім студэнтам: «На святой Імшы ксёндз не з’яўляецца адзіным „знаўцам“. Памятайце: у нас становіцца ўсё больш тэалагічна адукаваных слухачоў. Таму можа здарыцца так, што хтосьці прыйдзе і скажа: „Ойча, гэта не так, гэта памылка“».\nДобра гэта ці дрэнна? Няпроста адказаць. Нядаўна я быў на лекцыі пра вынікі медыятызацыі ў медыцыне. Цяпер амаль кожны, перш чым пойдзе да ўрача, гугліць усю інфармацыю. Выкладчык распавядаў пра станоўчыя і адмоўныя аспекты гэтай сітуацыі. Такі пацыент прыходзіць ужо з уласным дыягназам і часам патрабуе, каб яму прызначылі лячэнне, якое далёка не заўсёды правільнае.\n— Як гэта адносіцца да Касцёла?\n— Адукаваны ў духоўна-тэалагічным або таксама псіхалагічным плане пэнітэнт таксама будзе прыходзіць да канфесіянала з уласным духоўным дыягназам, а не толькі з апісаннем сімптомаў ці пералічэннем грахоў. Гэтак жа можа быць са слухачом казання, які будзе даказваць, што «ведае лепш».\nЯшчэ раз скажу: я не хачу вырашаць, ці добра гэта, ці дрэнна. З аднаго боку, гэта ставіць перад святаром больш высокія патрабаванні, аднак з другога — можа стаць прычынаю страты даверу да святара, яго ведаў, духоўнага досведу. Як з тым пацыентам, што калісьці давяраў урачу і згаджаўся на ўсё, а сёння хоча мець падрабязную інфармацыю пра тое, як будзе праходзіць тэрапія і якія яна можа мець пабочныя вынікі. Ужо скончыліся тыя часы, калі ў вясковай парафіі быў мудры ксёндз і пераважна непісьменныя вернікі. <…> Дастаткова паразмаўляць з ксяндзамі катэхетамі, каб ведаць, што моладзь часта вяртае іх на зямлю. Такіх сітуацый будзе ўсё больш. У вачах людзей тое, што мы з’яўляемся ксяндзамі, яшчэ не робіць нас прарокамі.\nМы, душпастыры, павінны разумець, што наш адрасат стаў іншым. Ён мае іншую свядомасць, іншы духоўны фундамент. Ён мае інтэрнэт, чытае кнігі, тэалагічныя блогі, рэлігійныя парталы.\nЦяпер нельга сказаць, што ў касцёльнай лаўцы сядзіць пасіўны вернік, і яго адзіны кантакт з Панам Богам ажыццяўляецца праз пробашча ці вікарыя, які ў нядзелю перад Імшою Сумаю выкладаў яму катэхізіс, а той успрымаў гэта, не ставячы нічога пад сумненне. Сёння ў касцёл прыходзіць вернік, які, напрыклад, толькі што вярнуўся з ігнацыянскіх рэкалекцый, таму ён ужо нашмат больш чакае ад ксяндза, які, несумненна, страціў прывілей выключнасці ў абвяшчэнні Евангелля.\n— Гэта значыць, палемізаваць з тымі, хто гаворыць казанні, можна.\n— Безумоўна, галоўнае — рабіць гэта разважліва.\n— А пярэчыць?\n— Можна ўсё, абы толькі па справе. Тое самае датычыць і крытыкі.\n— А дзе мяжа бяздумнага падтаквання?<…>\n— Адкажу не наўпрост. У казанні Яна Хрызастома, якога мы згадвалі на пачатку размовы, гаворыцца пра неабходнасць адсякаць зло. Але хрысціянства на гэтым не заканчваецца. Мысленне выключна ў катэгорыях «адсякання», выгнання з Касцёла, асуджэння, на маю думку, не адпавядае Евангеллю. Такая пазіцыя была ўласцівая фарысеям, якія трымаліся як мага далей ад грэшнікаў, бо былі перакананыя ва ўласнай дасканаласці. Хіба мы ўсё яшчэ не засвоілі прыпавесці пра марнатраўнага сына і не перажылі як след Году Міласэрнасці. Мы ўсё яшчэ не ведаем, як быць з тымі, хто раніў Касцёл, здрадзіў яго пасланню, і якім чынам супольнасць павінна зноў прыняць іх да сябе.\nПамятаю тэкст ксяндза прафесара Януша Пасерба, які гаварыў, што з алкаголікам не хоча мець справы ніводнае таварыства і яго выключаць нават з паляўнічага клуба. Касцёл не можа так рабіць, бо ў ім ёсць месца для кожнага. Вядома ж, гэта не значыць, што супольнасць не можа рэагаваць. Аднак супольнасць не можа дзейнічаць гэтак, як паляўнічы клуб, і ў якасці пакарання выключаць кагосьці са сваіх шэрагаў. Не! <…> Выгнаць іх з Касцёла — гэта значыць страціць іх. Мы павінны мець для іх прастору, у якую яны маглі б вярнуцца.\nПаводле: «W drodze», № 10, 2016.


Люты Апельсін. Народзіны гурта Nevrida / Рэпартажы / BelMetal.org\nАпублікавана 29 лютага 2016, 23:26 у Рэпартажы\nГурт Nevrida сур'ёзны ад самага пачатку. Зьявіўшыся на сьвет у 2013-м, хлопцы не жавалі смаркачоў, а ўзяліся за справу чынна: шэраг фестываляў і конкурсаў зь іх удзелам, медыйныя праекты, у тым ліку на самім вялікім жудасным БТ, прыгожы рамантычны кліп, зьняты ў месцах беларускай архітэктурнай спадчыны, нарэшце альбом, цікавы альбом пад лозунгам «а што калі б сярэднявечныя менестрэлі паспрабавалі сябе ў сучасных музычных жанрах?» Тут, акром класічных гітары, скрыпкі, віяланчэлі, гучыць іспанская гайта, кельцкая арфа, мандаліна, нават сітар і дудук. А нацыянальнае адценьне робіць беларуская дуда, дудка, жалейка. Назва гурта паходзіць ад ранейшага імя беларускіх зямель — краіна продкаў-неўраў, Неўрыда, згаданая яшчэ ў 500 д.н.э. годзе Герадотам.\nДля BelMetal знаёмства зь Nevrida адбылося напрыканцы 2014-га ў рамках рубрыкі #youngblood@belmetal. Неўзабаве ў красавіку мы ўжо наведвалі канцэрт-прэзентацыю. З тых часоў хлопцы не зьнікалі з нашага поля зроку, балазе, на інфападставы яны не скупяцца. І вось новы крок — ізноў уласны канцэрт, у гонар дня нараджэньня, у месцы пад назвай Music Hall на галоўным праспекце гораду, з удзелам адмысловых гасьцей — гуртоў By Cry, Rokash, Pawa. Фэст пад дзіўнай назвай "Люты Апельсін".\nАдкрывалі вечар By Cry. І калі яны істотна новага не прадэманстравалі, выдаўшы звычны цікавы кактэйль народных матываў і шалёных скокаў (дапрацаваліся, зазначым, вобразы асобных музыкаў), то наступныя Rokash загучалі на дзіва іначай ад раней чутага, прычым такая выснова па іх робіцца ўжо другі запар раз, прычым тычыцца гэта знаёмых да апошняй ноткі песень. І правільны дыягназ паставіць атрымалася толькі зьвярнуўшыся асабіста да басіста і аўтара тэкстаў Лявона Казакова. Справа ў аранжыроўках і перапрацаванай рытм-аснове, праз што гучаньне гурта стала жвавейшае і больш пасуючае нашаму заточанаму пад цяжаляк вуху. Такі Рокаш нам падабаецца.\nПрацяг належаў праекту Pawa, якія парадавалі доўгай праграмай, у якой знайшлося месца і ўласна-фірмовым folktronica-style інтэрпрэтацыям сусьветнай фолк-спадчыны, і васьмі бітам, і індустрыяльнай Engel ад Rammstein, і «Бостану» ад Dropkick Murphys. А той фішкай, што выклікала трапяткое захапленьне і авацыі публікі, стала рэканструкцыя сьпеву «Па саду». Была і тытульная ад альбому «Жыта», не было толькі чамусьці «Ходзіць Пава па вуліцы». Складны выступ, высокі ўзровень, сімпатычныя музыкі, залік за стылізаваныя аднастайныя вопраткі.\nШто ж, Nevrida прадстала ва ўсёй красе. Пакуль мужчынская частка дэлегацыі BM ацэньвала унутрана-музычны бок, дзявочая частка зацаніла бок зьнешні. Супольны вердыкт: файныя касьцюмы і цікавы аркестр. Добра, проста добра. Не бездакорна, але крытыку мы пакінем па-за артыкулам. Віншуем яшчэ раз і сьцьвярджаем, што сьвяткаваньне трохгодзьдзя атрымалася.\nМіж гуртамі публіку забаўляў вядоўца Крыс. Кароннымі яго нумарамі былі конкурсы, у якіх гледачам прапаноўвалася адгадваць загадкі фарматам «веру/ня веру». Тэматыка: падзеі ў гісторыі рок-музыкі. Нельга было не ўгарнуць з таго, што аніводная з пачутых загадак ня мела адказу «праўда». «Думаеце, гэта праўда? А вось і не!» — і так кожны раз, зь непадробнай праявай трыумфу :) У астатнім вельмі добра і пазітыўна. Добры тамада, цікавыя конкурсы. Згадзімся зь меркаваньнем у сустрэчы: «Непрыстойна ціхмяная і цьвярозая публіка». Публікі было няшмат, але яна ўзяла якасьцю. На «Апельсіне» левых не было, фэст прайшоў ва ўтульнай сяброўскай прыязнай атмасферы. Дзякуй!


Марына Вакульская, Раённыя будні №76 (10128) от 06 октября 2018\t28 декабря 2018 14:48 Общество\tБеларуская\nУ «Армейскіх міжнародных гульнях» — комплексным міжнародным спаборніцтве паміж падраздзяленнямі Узброеных Сіл дзяржаў-удзельніц гульняў — беларуская каманда традыцыйна прымала ўдзел і сёлета. У гэтым годзе сярод удзельнікаў конкурсу «Чыстае неба», які праводзіўся на тэрыторыі Кітая, апынуўся і наш зямляк — ураджэнец Ружан Уладзімір Давыдзенка.\nВалодзя з малых гадоў быў спартыўным хлопцам: паспяхова выступаў за школьную валейбольную каманду, гуляў у футбол. Заўзятым аматарам разнастайных спаборніцтваў застаўся і дагэтуль. Прычым не проста ўдзельнічае — перамагае: на сённяшні дзень ужо можа пахваліцца дзясяткам разнастайных дыпломаў, грамат і медалёў. Але «Чыстае неба» аказалася, бадай, самым адказным і складаным у яго паслужным спісе: усё-такі адстойваў гонар краіны.\nШчаслівая выпадковасць, лёс… Называйце, як хочаце: Уладзімір Давы-дзенка павінен быў стаць будаўніком, але пасля заканчэння Навагрудскага каледжа праз год адпрацоўкі па спецыяльнасці быў прызваны на тэрміновую вайсковую службу ў адну з гродзенскіх часцей, дзе і застаўся служыць на кантрактнай аснове. Хлопец абараняў гонар вайсковай часці падчас спартыўных мерапрыемстваў, а неўзабаве трапіў у лік кандыдатаў на ўдзел у «Армейскіх міжнародных гульнях». Падчас сур’ёзнага адбору паказаў выдатную падрыхтоўку і летась упершыню апынуўся ў Кітаі. Праўда, тады ўвайшоў у склад запаснога разліку, а сёлета — ужо ў асноўны склад каманды.\n— Мы правялі ў Кітаі 25 дзён, — расказвае Уладзімір. — Тры з іх занялі спаборніцтвы. Увесь астатні час ішлі напружаныя, узмоцненыя трэніроўкі, замацоўваліся навыкі работы з кітайскім узбраеннем і ваеннай тэхнікай. Без перабольшання, ускладняў сітуацыю нязвыклы для нас сухі клімат са спякотай: заняткі праходзілі пры тэмпературы вышэй за 40 градусаў.\nЗ беларускімі зенітчыкамі праводзілі трэніроўкі на 400-метровай камбінаванай паласе перашкод, прыстрэлку аўтаматаў і кулямётаў, устаноўленую на кітайскіх бронетранспарцёрах. Да слова, стральба — важны элемент на этапах конкурсу: за промахі каманда атрымлівае штрафныя балы. Вопыт, набыты старшым стралком-зенітчыкам экіпажа Валодзем Давыдзенкам падчас мінулагодняй камандзіроўкі ў Кітай, аказаўся вельмі карысным: юнак дзяліўся ведамі з таварышамі, падказваў нюансы. Забягаючы наперад, скажу, што ўпартасць і сіла волі, якія праявілі нашы вайскоўцы, дазволілі ім заняць выніковае чацвёртае месца і стаць пераможцамі ў намінацыі «Абаронца «СПА».\nСкладанейшая траса, баявыя пускі з пераноснага зенітнага ракетнага комплексу, стральба са стралковай зброі, камбінаваная паласа перашкод — усё гэта робіць конкурс «Чыстае неба» відовішчным (так зазначаюць тыя, хто ведае толк у гэтай справе). Але сёлета асаблівай відовішчнасці спаборніцтвам надаў менавіта наш зямляк: за асабістыя дасягненні гвардыі радавы кантрактнай службы Уладзімір Давыдзенка стаў пераможцам у намінацыі «Лепшы стралок-зенітчык» конкурсу «Чыстае неба». Ён не проста бездакорна зрабіў усе пускі, але і вылучыўся ў адным з этапаў конкурсу: стаў адзіным стралком-зенітчыкам, які паразіў імітатар паветранай цэлі на сустрэчным курсе прамым трапляннем. Каманду на фінішы сустракалі гучнымі апладысментамі, а каментатары яшчэ не раз згадвалі пра прыгожае, захапляльнае выступленне беларуса.\n— Безумоўна, прыемна было прымаць віншаванні і ад родных, знаёмых, калі тыя даведаліся пра вынікі выступлення на «АрМГ», — успамінае У.Давыдзенка.\nА сваю перамогу Валодзя прысвяціў любімай маме: яна, напэўна, больш за астатніх хвалявалася за сына.\nМарына Вакульская. Фота Яўгена Доўгаля.


Першы віцэ-прэзыдэнт НАК пра відэа, на якім абмяркоўваецца хабар для яго: «Гэтым займаецца Сьледчы камітэт»\n17 сьнежань 2021, 16:10\nШтаб-кватэра Нацыянальнага алімпійскага камітэту Беларусі ў Менску\nАльянс расьсьледавальнікаў Беларусі (АРБ) сумесна з групай «Кібэрпартызаны» і Беларускім фондам спартовай салідарнасьці ўзьнялі тэму карупцыі ў сфэры будаўніцтва і магчымай датычнасьці да незаконных схемаў функцыянэраў Нацыянальнага алімпійскага камітэту.\nГалоўны фігурант гісторыі — Аляксандар Косач, суўладальнік канцэртнага агенцтва, памочнік дэпутата Палаты прадстаўнікоў Алега Гайдукевіча. Цяпер над прадпрымальнікам ідзе працэс у судзе Маскоўскага раёну Менска за махлярства, крадзеж шляхам злоўжываньня службовымі паўнамоцтвамі і падбухторваньне да хабару.\nАльянс апублікаваў фрагмэнт апэратыўнай здымкі, на якім архітэктар Аляксандар Галерка, партнэр Аляксандра Касача, апісвае дырэктару ТАА «Сталіцабудінвэст» Юрыю Жукоўскаму карупцыйную схему, з дапамогай якой той можа атрымаць пад забудову зямлю побач з Камароўскім рынкам. Дзеля гэтага неабходна аформіць дамову на спонсарскую дапамогу НАК Беларусі ў памеры 600 тысяч даляраў. Плюс, асобна за «вельмі сур’ёзную падтрымку» — 25 тысяч даляраў першаму віцэ-прэзыдэнту арганізацыі Дзьмітрыю Даўгалёнку. Маўляў, алімпійскі чэмпіён у веславаньні блізка стасуецца зь Віктарам Лукашэнкам і той гатовы пайсьці насустрач падначаленаму.\nСёлета партнэраў затрымалі, Аляксандар Галерка памёр у СІЗА пры нявысьветленых абставінах — нібыта ад каранавірусу.\n«Я не зьбіраюся ў нейкіх відэа разьбірацца, у нейкіх незразумелых сытуацыях. Калі б маё прозьвішча дзесьці прагучала, а так... Наогул гэтым пытаньнем займаецца Сьледчы камітэт, усё да іх...», — так адрэагаваў Дзьмітры Даўгалёнак на пытаньне Альянсу расьсьледавальнікаў Беларусі.\nСёлета ў лютым Аляксандар Лукашэнка пасьля амаль чвэрці стагодзьдзя на чале НАК Беларусі перадаў кіраўніцтва свайму старэйшаму сыну Віктару. Абодва яны непрызнаныя Міжнародным алімпійскім камітэтам і фактычны фігуры нон-грата на буйных сусьветных спаборніцтвах.\nПершым віцэ-прэзыдэнтам у Віктара Лукашэнкі стаў менавіта Дзьмітры Даўгалёнак — падпісант ліста спартоўцаў у падтрымку рэжыму. Ён не патрапіў пад санкцыі і ўзначальваў беларускую дэлегацыю на Алімпіядзе-2020 у Токіё. Пры ім там здарыліся гучныя скандалы з цкаваньнем лёгкаатлеткі Крысьціны Ціманоўскай, а таксама зь нядопускам шэрагу спартоўцаў да стартаў праз пратэрмінаваньне допінгавых праверак.\nСілавікі правялі ператрус на офісе піяр-студыі Sette, затрымалі траіх супрацоўніц


Галоўная ➠ Усякае ➠ Rayhon\nЯк выдатна, што ў нашым жыцці ёсць святы! Вялікія і маленькія, асабістыя і агульныя - яны ўпрыгожваюць наша жыццё і робяць нас шчаслівымі. Таму асабліва важна, каб ўрачыстасці атрымоўваліся на славу, і пасяляліся ў нашай памяці яркімі выбліскамі. Чаму музыкі на свята неабходныя? Музыка - такі ж важны атрыбут свята, як і раскошны стол і любімыя госці.\nЕсли вас интересует Rayhon, стоит заглянуть на этот сайт marvarid.net вы найдете Rayhon отличного качества.\nЖывая музыка свята застанецца ў памяці утульным успамінам. Бо толькі жывыя музыканты аддадуць часцінку сябе, каб ваша ўрачыстасць атрымала цудоўную атмасферу.\nДуэт «Бульвар» - лепшы выбар музыкаў на свята ў Санкт-Пецярбургу. Гэта і кавер-версіі любімых вамі песень з выдатным вакалам, і інструментальныя творы з віртуозным сольным акардэонам. Лірычныя і запальныя, душэўныя і забіяцкія кампазіцыі прымусяць сарвацца з месцаў нават самых «пасіўных» гасцей.\nПаслухаць музычныя урыўкі ў выкананні групы\nСтыльныя штучкі (вакал):\nТанцавальныя хіты (вакал):\nЛірычная «класіка» (вакал):\nУ гурта «Бульвар» велізарны рэпертуар. Абыякавых не застанецца!\nУ распараджэнні музыкаў ўсе неабходныя дапаўненні для ўзрушаючага свята:\nапарат для гучання ў банкетнай зале\nЖывая музыка на вяселле\nВяселле - асаблівае свята, бо ён бывае толькі адзін раз у жыцці. Таму асабліва важна, каб музыка на вяселлі гучала бездакорна. Сапраўдныя прафесійныя музыкі на вяселле рыхтуюць адмысловы рэпертуар. Песні па імёнах жаніха і нявесты, кавер-версіі любімых усімі песень, якія падкрэсліваюць ўрачыстасць моманту.\nЖывая музыка на вяселле патрэбна ўсім, таму заказ музыкаў на вяселле лепш рабіць загадзя. У разгар сезону вяселляў графік музыкаў шчыльна заняты. Не спазняйцеся, замоўце загадзя - няхай ваша ўрачыстасць пройдзе ідэальна!\nМузыкі на карпаратыў і на Новы год\nЛічыцца, што карпаратыўныя святкавання вельмі гуртуюць калектыў. Гэта не дзіўна - людзі, якія працуюць разам, пазнаюць адзін аднаго з новай прыемнай боку падчас адпачынку. Самы папулярны карпаратыў - навагодні. Жывая музыка на новы год стала ўпадабаным атрыбутам выдатнага корпоратіва. Музыкі на карпаратыў проста неабходныя, калі вы хочаце каб свята атрымаўся па-сапраўднаму вясёлымі.\nЗаказ музыкаў на карпаратыў заўсёды робяць паспяховыя фірмы і арганізацыі, якія любяць і шануюць сваіх супрацоўнікаў. Бо менавіта музычная група на карпаратыве падыме градус весялосці да патрэбнага! Калі вы хочаце запрасіць кавер-гурт - вы прынялі правільнае рашэнне. Любімыя песні падымуць створаць цёплую атмасферу. Група «Бульвар» - выдатны выбар музыкаў на новы год і іншыя карпаратыўныя мерапрыемствы. Песні ад душы, танцы пад запальны акардэон.\nМузыкі на дзень нараджэння і юбілей\nДзень нараджэння - свята вельмі асабісты. Але калі ў вас заўсёды шмат гасцей, сяброў і калегаў - вы шчаслівы чалавек, вас любяць і шануюць. У падзяку за гэта трэба ўчыніць самае вясёлае свята! Жывая музыка на дзень нараджэння - выдатны падарунак для ўсіх сяброў і блізкіх. Асабліва, калі вы спраўляецеся юбілей - ён павінен быць запамінальным і яркім. Музыкі не дзень нараджэння падораць юбіляру яго любімыя песні. Кавер-весии хітоў і песеннай класікі расфарбуюць атмасферу дня нараджэння самымі цёплымі фарбамі.\nНу і вядома, музыканты ведаюць - госці любяць танцаваць! Запальныя танцавальныя песенныя хіты, і інструментальныя кампазіцыі з сольным акардэонам пацешаць ўсіх без выключэння. Напусціць дыму і яркага святла. Няхай свята зайграе ўсімі фарбамі!\nУ дэмаверсіі дуэта «Бульвар» гучаць наступныя кампазіцыі: «Шар блакітны», «Аранжавы гальштук», «Люстэрка», «Самба», «Восеньскія лісце»\nВаронежскія Скалолазка заваявалі чатыры узнагароды на міжнародным турніры у Францыі


Лісты з нябёсаў — Пагоня.Арт\n22 лютага–28 лютага\n22 лютага 2017 года а 17 гадзіне ў Рэспубліканскай мастацкай галерэі (Палац мастацтва, вул. Казлова, 3) адбылося адкрыццё выставы памяці мастакоў творчай суполкі “Пагоня” і іх сяброў-аднадумцаў з іншых секцый Беларускага саюза мастакоў пад назвай “Лісты з нябёсаў”.\nУ 2015 годзе творчая суполка “Пагоня” адзначыла 25-гадовы юбілей з часу ўтварэння. Гэта нямалы тэрмін для існавання супольнасці людзей, кожны з якіх унікальная асоба, талент і характар. Прычынай такой доўгатэрміновай еднасці з’яўляецца агульная платформа для творчай дзейнасці. У першую чаргу гэта жаданне ўвасобіць праз мастацтва Краіну Беларусь, гэта рэканструкцыя забытых і паўзабытых старонак яе гісторыі і дасягненняў культуры з тым, каб увесь свет ведаў пра багатую спадчыну беларускага народа ў прасторы часу.\nСярод сяброў суполкі “Пагоня” жывапісцы і графікі, дызайнеры і скульптары, аўтары мастацкага фота, мастакі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і мастацтвазнаўцы. На жаль не ўсе дачакалі слаўнага юбілею. Значная частка нашых дарагіх сяброў адыйшла ў іншы свет. У бальшыні выпадкаў – гэта лідары, выдатныя прадстаўнікі мастацтва Беларусі, дзейнасць якіх з’яўляецца гонарам айчыннай культуры другой паловы ХХ – пачатку ХХІ ст ст. Многія з гэтых творцаў былі заснавальнікамі суполкі “Пагоня” і выдатнымі яе прадстаўнікамі. Гэта Яўген Кулік, Уладзімір Сулкоўскі , Віктар Маркавец, Алег Маціевіч, Пётр Драчоў, Міхась Раманюк, Віктар Шматаў, Віктар Сташчанюк, Пётр Шарыпа і іншыя.\nБеларускі саюз мастакоў падтрымаў ідэю сяброў суполкі “Пагоня” правесці выстаўку памяці выдатных дзеячаў мастацтва Беларусі, цалкам сфармаваную з лепшых твораў гэтых мастакоў пад агульным дэвізам “Лісты з нябёсаў”. На выставе былі паказаныя творы славутых майстроў, аднадумцаў суполкі “Пагоня” Уладзіміра Стальмашонка, Арлена Кашкурэвіча, Гаўрылы Вашчанкі, Аляксандра Кішчанкі, Анатоля Бараноўскага, Леаніда Марчанкі, Аляксея Пятрухны, Міхася Рагалевіча і іншых, якія неаднаразова бралі ўдзел у выставах і мастацкіх акцыях нашага аб’яднання.\nТворчая спадчына нашых паплечнікаў – тых, хто прысвяцілі сябе служэнню Бацькаўшчыне – вартая нашай ўвагі і пашаны, памяці на старонках гісторыі мастацтва Беларусі. Выстава “Лісты з нябёсаў” – светлы напамін пра гэта.\nМастацтвазнаўца, сябра суполкі “Пагоня” Таццяна Маркавец-Гаранская.\nВыстава працавала да 28 лютага 2017 года.\nКуратар выставы: Гаранская Таццяна.\nКаардынатар выставы: старшыня суполкі “Пагоня” Ігар Марачкін.\nPDF спасылка на каталог выставы “Лісты з нябёсаў”\nPagonia 2017 Listy z niabiosau


Птушыны грып — на мяжы Беларусі\n19 люты 2007, 15:17\nІгар Карней, Менск Расейскія вэтэрынары афіцыйна абвясьцілі: ва ўсіх пяці раёнах Маскоўскай вобласьці ў птушкі з падазрэньнем на птушыны грып пацьвердзіўся дыягназ. Выяўлены вірус — небясьпечны для чалавека азіяцкі варыянт птушынага грыпу, сумнавядомы штам H5N1. Упершыню птушыны грып зьявіўся так блізка ад тэрыторыі Беларусі.Выпадкі птушынага грыпу на тэрыторыі Расейскай Фэдэрацыі фіксаваліся і раней, аднак упершыню небясьпечны для чалавека штам H5N1 афіцыйна пацьверджаны ў геаграфічна блізкім да Беларусі Падмаскоўі.Першыя падазрэньні на хваробу былі агучаныя 16 лютага ў фэрмэрскай гаспадарцы блізу Зьвянігараду. За наступныя дні эпідэмія распаўсюдзілася яшчэ на чатыры раёны. Паводле службы “Расспажыўнагляд”, пасьля праверкі ўся інфікаваная птушка зьнішчаная, а ў пацярпелых неселеных пунктах увялі двухтыднёвы карантын.\nУ зацікаўленых беларускіх дзяржаўных ведамствах сьцьвярджаюць: пагроза трапляньня вірусу H5N1 на тэрыторыю Беларусі малая, паколькі пастаўкі яек і птушынага мяса з Расеі зьвялі да мінімуму. У канцэрне “Белдзяржхарчпрам” сказалі, што расейскія мяса і мясапрадукты для далейшай перапрацоўкі не выкарыстоўваюцца.\nУ Міністэрстве сельскай гаспадаркі й харчаваньня таксама зазначылі: гандаль курыным мясам ажыцьцяўляецца якраз на вываз зь Беларусі.\nСытуацыю ўдакладняе кіраўнік Дзяржаўнай вэтэрынарнай інспэкцыі Аляксандар Аксёнаў:\nАксёнаў: “Мы з Расеі пастаўлялі толькі паўфабрыкаты: катлету, “згорнутую” курыцу, розныя палачкі й гэтак далей, якія былі ўжо тэмпэратурна ці хімічна апрацаваныя. А гэтая прадукцыя ніякай небясьпекі не ўяўляе.\nНу, і мы ўчора зьвязваліся з кіраўніком вэтэрынарнай службы Расеі, і ён патлумачыў: захворваньне зьявілася на прыватных падворках, завезьлі яго праз птушку з паўднёвых рэгіёнаў, якую потым прадалі на рынку. Ніякай небясьпекі для нас няма. Будзем уводзіць асаблівыя абмежаваньні, калі захворваньне раптам зьявіцца на расейскіх птушкафабрыках”.\nНа беларуска-расейскай мяжы спэцыяльны дагляд не праводзіцца, а прадстаўнік Бранскага ўчастку памежнай службы ФСБ Расеі Андрэй Бакін увогуле схільны лічыць, што за ажыятаж вакол птушынай эпідэміі адказныя журналісты.\nБакін: “Я, як афіцыйны прадстаўнік ФСБ Расеі на Бранскім участку памежнага ўпраўленьня, канстатую: у нас пакуль усё нармалёва. І ўвогуле, я сказаў бы: у бальшыні выпадкаў вашы выданьні беларускія вельмі шмат кажуць лішняга”.\nТым часам на буйных птушкафабрыках Маскоўскай вобласьці ўведзены карантын. У бальшыні расейскіх рэгіёнаў пачалі вакцынацыю хатняй птушкі.\nАд 1 сакавіка пад “хатні арышт” возьмуць і беларускіх кураў, а таксама іншых прадстаўнікоў птушынай хатняй фаўны. Перадусім, гэта тычыцца прылеглых да водных артэрыяў рэгіёнаў, дзе найбольш верагодныя кантакты зь дзікімі суродзічамі, якія хутка пачнуць вяртацца з поўдня.


Білет у дарослае жыццё — Techkrait . "",\n22.03.2016 61 Анжелика 0 Comment\nПершы грамадзянскі дакумент – пашпарт – у Дзень Канстытуцыі, 15 сакавіка, быў уручаны лепшым прадстаўнікам маладога пакалення Маларытчыны, якія дасягнулі 14-гадовага ўзросту. За 12 гадоў, на працягу якіх праходзіць Усебеларуская акцыя “Мы — грамадзяне Беларусі”, больш за 300 юнакоў і дзяўчат раёна ва ўрачыстай абстаноўцы атрымалі сінюю кніжачку, якая стане летапісам усіх важных падзей у жыцці. Штогод арганізатары мерапрыемства імкнуцца зрабіць гэты вызначальны момант у жыцці юных грамадзян запамінальным.\nДля гэтага на сустрэчу запрашаюць дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусі, раённага Савета дэпутатаў, кіраўніцтва раёна, прадстаўнікоў грамадскіх аб’яднанняў.\n— Не выпадкова ўручэнне пашпартоў прымеркавана да Дня Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, бо асноўны дакумент дзяржавы абараняе правы і інтарэсы сваіх грамадзян, — гаварыў, звяртаючыся да моладзі, старшыня райвыканкама Мікалай Шум. — Палажэнні Канстытуцыі дапамагаюць нам у эканамічным і сацыяльным развіцці краіны. Калі атрымліваеце пашпарты, часцінка адказнасці за будучыню Беларусі кладзецца і на вас.\nЗ рук старшыні райвыканкама пад дружныя апладысменты аднакласнікаў, настаўнікаў, бацькоў свае першыя пашпарты, а таксама членскія білеты і значкі грамадскага аб’яднання “БРСМ” атрымалі лепшыя ў вучобе, спорце, творчасці школьнікі раёна.\nБыць адказнымі грамадзянамі, не баяцца цяжкасцей і няспынна развівацца, прымаць актыўны ўдзел у грамадскім жыцці, сваімі добрымі справамі праслаўляць вялікую і малую Радзіму пажадаў прысутным у зале намеснік старшыні райвыканкама Вадзім Шпетны. Са значнай у іх жыцці падзеяй павіншаваў юнакоў і дзяўчат начальнік аддзялення па грамадзянству і міграцыі райаддзела ўнутраных спраў Андрэй Ніканчук. Ад імя бацькоў, якія прыйшлі раздзяліць радасць са сваімі дзецьмі, выступіла Ірына Крэнь.\nКожны малады грамадзянін разам з пашпартам атрымаў у падарунак брашуру з Канстытуцыяй і кнігу “Я – грамадзянін Рэспублікі Беларусь”, а яшчэ — праніклівы верш ад вучаніцы Мельніцкай школы Ганны Мірчук і шчырую песню аб роднай зямлі ў выкананні Вікторыі Ляўчук і Аляксея Пішчыка.\nНа здымку: “Мы – грамадзяне Рэспублікі Беларусь”.\nУ Арэхаўскай сярэдняй школе прайшло мерапрыемства “Я — грамадзянін Рэспублікі Беларусь”, якое было прысвечана дзяржаўнаму святу — Дню Канстытуцыі. Напярэдадні вучні падрыхтавалі выставу малюнкаў па тэме “Правы і абавязкі грамадзян”. Вядучыя расказалі прысутным аб асноўным Законе нашай краіны, калі быў уведзены галоўны грамадзянскі дакумент — пашпарт. Вельмі зацікавіў усіх кліп, які знялі вучні 10 класа. Дырэктар школы Галіна Сахарчук павіншавала ўдзельнікаў мерапрыемства са святам і ўручыла старшакласнікам камплект кніг “Я — грамадзянін Рэспублікі Беларусь”.\nВалянціна ШЫЦІКАВА, настаўніца ДзУА “Арэхаўская сярэдняя\n← Детская шалость с огнем – наша общая проблема\nЗ цеплынёй сэрцаў – у бальніцу →\nПад кіраўніцтвам першага намесніка старшыні Вячаслава Федзюковіча прайшло пасяджэнне райвыканкама


Які сёння дзень: 10 жніўня 2021 года - 10.08.2021, Sputnik Беларусь\nЯкі сёння дзень: 10 жніўня 2021 года\nГэты дзень з'яўляецца дзвесце дваццаць трэцім па Грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 143 дні. 10.08.2021, Sputnik Беларусь\nПяцьсот тры гады таму беларускі друкар Францыск Скарына выдаў у Празе Кнігу Царстваў. Якія яшчэ падзеі адбыліся 10 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 10 жніўняХто нарадзіўся 10 жніўня10 жніўня ў народным календарыГэты дзень прысвечаны святым Прохару і Пармену – двум апосталам ад сямідзесяці. Лічылася, што 10 жніўня дрэнная прыкмета – абменівацца чымсьці. "На Прохары-Пармены не ладзь аніякія мены", — казалі ў народзе, бо "Хто абмяняе, дурня ў прыдачу атрымае" ды "Змяняй сто рублёў — ні капейкі не застанецца". Лічылася, што пры абмене лёгка быць ашуканым.Прохар і Пармен – заступнікі кавалёў, таму ў гэты дзень да каваля неслі ўсялякія металічныя прылады, каб той іх паправіў і навастрыў. А калі хто нарадзіўся 10 жніўня, той зможа дасягнуць вяршынь у кавальскай справе.Працягвалі ў гэты дзень капаць бульбу і збіраць іншую гародніну.\nCC0 / Pixabay / _Kardinal_ / Які сёння дзень: 10 жніўня 2021 года\nCC0 / Pixabay / _Kardinal_ /\nПяцьсот тры гады таму беларускі друкар Францыск Скарына выдаў у Празе Кнігу Царстваў. Якія яшчэ падзеі адбыліся 10 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.


Другія стравы - Карысная інфармацыя для ўсіх\nРубрыка: Другія стравы\nКарамелизованные свіныя рабрынкі з часнаком і імбірам\nПадрыхтоўка смачных свіных рабрынак патрабуе цярпення. Чым даўжэй запякаецца мяса, тым смачней яно атрымаецца. Да таго ж свініна на косткі адрозніваецца сакавітасць і бездакорным густам. Выдатна атрымліваюцца свіныя рабрынкі ў ...\nУкраінская кухня: бендерики мясныя - рэцэпт\nапублікавана 17.11.2018 17.11.2018\nБендерики асабліва часта рыхтуюць у заходніх абласцях Украіны. Па сутнасці, гэта блінцы з мясной начынкай. Але не традыцыйныя - рулецікі, а складзеныя трыкутнікамі. Каб начынне для бендериков была сакавітай і ...\nНавагодняя індычка, фаршыраваная беконам, печанню і сасіскамі - рэцэпт супер!\nВаш навагодні стол будзе падобны на сапраўдную казку, калі на яго вы паставіце вось такую індычку. Вялікая, сакавітая, сытная і вельмі-вельмі смачная! Для 7-8 порцый неабходныя прадукты: 1 буйная індычка ...\nКурыца з сырнымі шарыкамі\nВы любіце смачную курачку з сырком? Які дапоўніць густ стравы, зробіць яго больш асаблівым? Тады вам падыдзе наш рэцэпт курачкі з сырнымі шарыкамі! Накарміць дамачадцаў смажанай курыцай са звыклым гарнірам ...\nПартугальская кухня: рэцэпт рысу з белай фасоляй і каўбасой лингвиса\nПартугальскую кулінарыю немагчыма ўявіць без рэцэптаў з фасоллю. Існуе тысяча і адзін рэцэпт фасолевых супаў, салат, складаных гарніраў. Розныя віды фасолі спалучаюць з рыбай і мясам. З яе рыхтуюць бутэрброднай пасты, пюрэ і нават начыння для салодкіх дэсертаў. Пазнаёмцеся з паўнавартасным рэцэптам, стравы партугальскай кухні - белая фасоля з каўбасой. Страва можна разглядаць як самастойнае або складаны гарнір. Для яго выбіраюць свіную вострую паўвэнджаную каўбасу з лукам, папрыка і перцам. У Партугаліі такі від каўбасы называецца лингвиса (linguiça). Замест яе можна выкарыстоўваць любую іншую ці нават вэнджанае мяса. Інгрэдыенты для рэцэпты фасолі па-партугальску: баночка варанай белай фасолі; 200 г каўбасы; па 1 штуцы моркву, часнык і лук; пучок свежай пятрушкі; 200 г рысу. Падрыхтоўка фасолі Калі для рэцэпту выкарыстоўваць сухую фасолю, падрыхтоўка расцягнецца на цэлы дзень. Прыйдзецца замачыць яе не менш, чым на 12 гадзін, затым доўга варыць. Але можна скарыстацца кансервамі - баночка варанай фасолі зэканоміць шмат часу. Галоўнае, каб фасолю ў банку была ў бабах, а не пераварыць ў кашу. Страва ад пачатку да канца рыхтуецца ў адной посудзе. Пережарить лук і моркву з кружочкамі каўбасы (у міжземнаморскай кухні для смажання выкарыстоўваюць аліўкавы алей). Усыпаць рыс. Заліваць можна кіпенем або кіпячым булёнам. Змяшаць, праверыць густ і дадаць фасолю. Гатоўнасць вызначыць па гатоўнасці рысу Перад сервіроўкай пасыпаць сечанай пятрушкай. Гэтак жа ...\nяк правільна пасмажыць бульбу ў мультиварке?\nяк правільна пасмажыць бульбу ў мультиварке? Каб у мультиварке пасмажыць бульбу, неабходна скарыстацца праграмай Выпечка або Смажэнне. Час падрыхтоўкі бульбы залежыць ад магутнасці мадэлі і ад велічыні нарэзанай бульбы. ...\nЯк засаліць брушную частка свініны подчеревок або Пашам яе называюць з сала з праслойкамі мяса\nЯк засаліць брушную частка свініны подчеревок або Пашам яе называюць з сала з праслойкамі мяса Рэкамендую зварыць подчеревок. На ўнутраную частку сала насыпаць соль 4ст. лыжкі на 1кг і чырвоны ...\nЯк прыгатаваць гародніну альденте?\nЯк прыгатаваць гародніну альденте? Варыць не да поўнай гатоўнасці, а потым паставіць пад халодную ваду пра ваду з лёдам не ведаю. Рыхтую наступным чынам - шынок або цукіні рэжу буйнымі ...\nЯк зварыць рысавую або прасяныя кашу на малацэ? Ёсць каки-небудзь разумныя рэцэпты, выпрабаваць на практыцы?\nЯк зварыць рысавую або прасяныя кашу на малацэ? Ёсць каки-небудзь разумныя рэцэпты, выпрабаваць на практыцы? Калі шклянкамі мераю і лыжкамі дрэнна атрымліваецца, я на вока і на густ і нд ...\nці можна смажыць бульбу з салёнымі грыбамі або марынаванымі?\nці можна смажыць бульбу з салёнымі грыбамі або марынаванымі? можна Ладзь адну бульбу, і еж яе з салёнымі і марынаванымі грыбамі (іх смажыць не трэба) Бульбачку смажыць з марынаванымі грыбамі ...\nЯк зварыць пярлоўку каб была рассыпістай?\nЯк зварыць пярлоўку каб была рассыпістай? Засыпаць крупы ў рондаль і паставіць пад не моцны струмень вады, премешивать пакуль не вымые амаль уся каламута (гэта мука якая ўтварылася пры перавозцы крупы ...\nКолькі па часе рыхтаваць курыныя страўнікі?\nКолькі па часе рыхтаваць курыныя страўнікі? Ещ, вельмі добры рецептик) Рэпчаты лук парэзаць кольцамі, абсмажыць, дадаць тртую моркву, ещ трохі абсмажыць. Затым, да гародніны адправіць нарэзаны саломкай балгарскі перчык, і зноў ...\nяк вы робіце верашчаку для фаршаваных перцаў?\nяк вы робіце верашчаку для фаршаваных перцаў? Морква ў мяне ўваходзіць у склад начыння (лук, моркву пассерованные, рыс кухары ледзь-ледзь, мясной фарш абсмажыць - толькі каб змяніў колер і стаў ...\nяк прыгатаваць рожкі з мясам фарш\nяк прыгатаваць рожкі з мясам фарш Адварыць рожкі, пасмажыць фарш з лукам і з таматавай пастай, можна змешваць атрыманае мяса з рожкамі, а можна і проста выкласці мяса побач з ...\nчым карысныя мідыі ??\nчым карысныя мідыі ?? Як і ўсе морапрадукты яны багаты бялкамі і микроэллементами. ўсім Мідыі - гэта двухстворкавыя малюскі. Мяса мідый па змесце карыснага для арганізма чалавека глікагену пераўзыходзіць усе ...\nяк правільна прыгатаваць плоў? каб рыс быў рассыпістым.\nяк правільна прыгатаваць плоў? каб рыс быў рассыпістым. паменш вады трэба, і падчас гатавання крышку не адчыняць і не перашкаджаць плоў. я на падлогу гадзінкі ў солнкю ваду мал ...\nЯк зварыць рыс? каб ён преобрел жоўты афарбоўка? чула з куркумы або што трэба дадаць?\nЯк зварыць рыс? каб ён преобрел жоўты афарбоўка? чула з куркумы або што трэба дадаць? Толькі шафран можа даць і колер і водар. Куркума дасць колер, але не той водар. ...\nШто такое мармуровая ялавічына ?!\nШто такое мармуровая ялавічына ?! Вось ёсць нядрэнны мармур http://www.kamentorg.ru/ Раю паглядзець і выбраць што нешта для сябе там ... ялавічына з тонкімі прожылкамі тлушчу. Гэта мяса з тлушчавымі праслойкамі, якія ствараюць ...\nяк смачна прыгатаваць сэрца, печань і лёгкае? свіныя\nяк смачна прыгатаваць сэрца, печань і лёгкае? свіныя А вы не спрабавалі Бычыныя ЯЙКІ кушать? Кажуць смачна)) Шчыра, ня ведаю як рыхтаваць такія рэчы.)) Лепш ужо праўда, выразку ...\nЯк зрабіць рыбныя катлеты з рачной рыбы?\nЯк зрабіць рыбныя катлеты з рачной рыбы? Нічога падобнага. Крамны фарш -гэта калі грошай няма зусім. А вось дробныя рыбшки перакруціць разы 2 на мясасечцы дадаць туды спецыі і інш. ...\nстаронка 1 старонка 2 ... старонка 37 Наступная старонка\n58 запытаў у БД, сгенерилось за 0,584 секунд.


Маладзечна на год стала экалагічнай сталіцай – RH.by\nЮбілейны, дзясяты, Рэспубліканскі экалагічны форум пройдзе сёлета ў Маладзечне. Гэта значыць, што ў гэтым годзе экалагічная сталіца будзе менавіта тут.\n− Наш горад наогул лічыцца зялёным, − гаворыць Уладзіслаў Чарноў, начальнік Маладзечанскай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя. − А форум праводзіцца, каб людзі зразумелі важнасць аховы прыроды. Мы імкнёмся, каб вада і паветра сталі чысцейшымі, захоўвалася біяразнастайнасць. Каб дзеці бачылі снегіроў не толькі па тэлевізары, але і ў кармушках каля вокнаў.\nФорум прысвечаны папулярызацыі экалагічных ведаў. Стартам стане конкурс на сімвал форуму, які пачнецца ў сакавіку. Потым на працягу некалькіх месяцаў будуць ладзіцца і іншыя рэспубліканскія спаборніцтвы. А ў Маладзечне ў жніўні пройдзе фінальная частка: падвядуць вынікі ўсёй працы па экалагічным накірунку за год, узнагародзяць пераможцаў.\nМерапрыемства не пройдзе для раёна бясследна. Пасля яго ў Маладзечне застануцца пасаджаныя дэлегатамі дрэвы, памятны знак. Дарэчы, што канкрэтна ён будзе сабой уяўляць, пакуль невядома − для гэтага распачнуць адпаведны конкурс.\nЖураўліны клін. Фота Віктара Казлоўскага.\n− Можа, гэта будзе скульптурная кампазіцыя, напрыклад, зямны шар у руках чалавека, − разважае Уладзіслаў Чарноў. − Сёлета якраз 130-годдзе вялікага песняра Янкі Купалы. Таму можа быць дарэчы элемент папараць-кветкі.\nАдкрыецца выстава дасягненняў навукі і тэхнікі ў вобласці аховы прыроды, падрыхтуюць вялікія кірмашы кніг і іншай друкаванай прадукцыі, акцыі кшталту “прынясі дзесяць пустых пластыкавых бутэлек з-пад мінералкі − атрымай адну поўную”.\nПаказаць дэлегатам з усёй рэспублікі будзе што: на аграферме “Лебедзева” ў маі пачнуць вырабляць электра- і цеплаэнергію з біягазу, у Радашкавічах спраўна працуе міні-гідраэлектрастанцыя. У Лебедзеўскім лясніцтве адкрыюць помнік прыроды мясцовага значэння – абгародзяць насаджэнні піхты белай, занесенай у Чырвоную кнігу, якая расце ў натуральным выглядзе толькі ў Белавежскай пушчы.\nКаб дзеці не гулялі з цынкам\nПаводле слоў Уладзіслава Чарнова, пасля леташніх “Дажынак” раён, і асабліва горад, стаў адным з лепшых у Беларусі па добраўпарадкаванні, чысціні. Але задача стаіць не толькі падтрымліваць стан, але і развівацца.\nМалінаўка. Фота Віктара Казлоўскага.\n− Напрыклад, вось у нас карта глебы па горадзе, − паказвае Уладзіслаў Чарноў. − Адна карта − вымярэнні ўзроўню свінцу, другая − цынку, трэцяя − выкіду шкодных рэчываў у атмасферу. І адразу бачна, дзе дзіцячую пляцоўку будаваць нельга. Можа, некалі дажывём да таго, што гэту зямлю знімем, а завязём больш чыстую. Такія вымярэнні затратныя, але на такую працу нельга шкадаваць грошай, таму што за гэтым − будучыня.\nТым не менш, начальнік Маладзечанскай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя падкрэслівае, што праблем у Маладзечне хапае.\nСярод найбольш актуальных экалагічных задач − прыцягваць адходы да паўторнага выкарыстання. Цяпер на Маладзечаншчыне перапрацоўваюць макулатуру, збіраюць шклатару, металалом, пластык.\nГной пачне грэць\n− Самы звычайны акурак раскладаецца 12 гадоў, − кажа Уладзіслаў Чарноў. − Нафта і газ каштуюць шмат грошай, і пры гэтым яны некалі скончацца. Таму пытанне альтэрнатыўных крыніц энергіі актуальнае.\nЗараз распрацоўваецца праект ветрапарку. Маладзечаншчына прэтэндуе на тое, каб адзін з ветрапаркаў размясцілі каля Алёхнавічаў − там дастаткова высокая мясцовасць. Некалькі ветракоў ёсць у Мядзельскім раёне.\nВетрапарк. Фота www.stroika.su.\nНа малочнатаварных фермах “Лебедзева” і “Забудова-агра” будуюць комплексы з сучасным гнаясховішчам. У “Лебедзеве” пачнуць рабіць энергію з біягазу, на “Забудове-агра” гнаясховішча ўладкуюць так, каб рэшткі гною не траплялі ў паверхневыя воды, а самі адходы будуць выкарыстоўваць на ўгнаенне.\n− Нядаўна прыязджала фінская дэлегацыя, прапаноўвалі праект па рэканструкцыі гарадскіх ачышчальных сістэм, − распавядае Уладзіслаў Чарноў. − Фіны вельмі перажываюць за асяроддзе, у якім жывуць. У іх ласі па дарогах ходзяць, як у нас каровы, на зайца наступіць можна. А вялізны завод па перапрацоўцы цэлюлозы ў год выплачвае экалагічнага падатку 100 еўра. У нас іншая сітуацыя.\nНезалежныя эколагі пацвярджаюць, што Маладзечна – дастаткова чысты горад.\n– Асаблівых праблем у Маладзечне я не магу назваць, – гаворыць намеснік праграмнага дырэктара Цэнтра экалагічных рашэнняў Яўген Лабанаў. – Няма хімічных заводаў, напрыклад. Праблема бытавых адходаў, як і ў іншых. З майго пункту гледжання, сярэднестатыстычны райцэнтр. А экалагічны форум заўсёды прыводзіць раён у лепшы стан.\nУ галіне аховы прыроды, паводле слоў начальніка Маладзечанскай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Беларусь лідзіруе сярод краін СНД. Але, мяркуе Уладзіслаў Чарноў, арыентавацца трэба на Еўропу.\nПершы экафорум прайшоў у Оршы ў 2003 годзе. Потым ён праводзіўся ў Горках, Полацку, Мядзеле, Браславе, Рэчыцы, Гродна і Брэсце.\nАдзін кілаграм макулатуры ратуе ад высечкі аднаго дрэва\nПапера для абгортвання − ад 1 да 5 месяцаў\nАкуркі і фільтры ад цыгарэт − 12 гадоў\nПластыкавыя пакеты, посуд з пластыка − некалькі дзесяцігоддзяў\nАлюмініевая бляшанка − ад 200 да 500 гадоў\nПластмасавая бутэлька − 1000 гадоў\nКантэйнер для ежы з пенаполістэролу − практычна вечна\nЧытайце на гэту тэму:\nПредыдущая статьяМерседэс пратараніў мікрааўтобус. Астраўка бяспекі каля «Модуля» больш няма (+фота)\nСледующая статьяМінчане будуць піць маладзечанскую ваду


Лячэнне наркаманіі прымусова: эфектыўнасць тэрапіі\nЦі ўсе наркаманы хочуць вылечыцца?\nЦі маюць права лячэбніцы лячыць наркаманаў прымусова?\nКолькі павінна доўжыцца лячэнне, каб наркаман стаў свабодным і незалежным?\nВядомы і не дзіўны факт, што большасць залежных людзей цалкам добра ладзяць са сваім прыхільнасцю і зусім не хочуць ад яго пазбаўляцца. Тым не менш, любы цэнтр гатовы ўзяць на лячэнне наркамана, нават калі ён гэтага не жадае. Мае лячэнне наркаманіі сэнс, калі залежны гэтага не хоча? Ці дасьць прымусовае лячэнне эфект ці гэта проста марнаванне часу і грошай? Такія пытанні задаюць сабе ўсе бацькі, сваякі і знаёмыя наркаманаў. У гэтым пасце мы дамо разгорнутыя адказы на гэтыя пытанні.\n90% наркаманаў зусім не імкнецца вылечыцца ад залежнасці!\nГвалтоўнае лячэнне – не выхад, так лічаць многія члены соцыума. Але, іх паняцце аб наркатычнай залежнасці цалкам не адлюстроўвае рэальны жах, які адчуваюць сваякі няшчаснага хворага. Уявіце сабе чалавека залежнага, які проста выскоквае з штаноў, так яму не трываецца пазбавіцца ад залежнасці.\nПагадзіцеся, малюнак атрымліваецца камічнай і ненатуральнай. Таму што 90% наркаманаў і іншай браціі з залежнасцямі (алкаголікі, никотинозависимые людзі) зусім не спяшаюцца расставацца са сваёй прыхільнасцю. Такія людзі думаюць наступным чынам: «Ды добра, я кіну, як толькі захачу па-сапраўднаму. Я проста яшчэ не хачу». На справе ж чалавек проста слабы перад залежнасцю і не можа ад яе пазбавіцца, нават калі такое жаданне ў яго з'явіцца. Але калі ўсёй гэтай аўдыторыі не дапамагалі б сваякі і сябры, тое наркаманаў было б значна больш. Выходзіць, што дапамагаць трэба і без жадання на тое залежнага.\nСітуацыя ідзе так, што адурманеныя атрутай мозг у большасці выпадку не дазваляе чалавеку прыняць самастойнае рашэнне аб тым, што трэба кідаць наркотыкі. Таму, калі яму не дапамагчы, то ён хутчэй памрэ, чым звернецца за дапамогай.Вельмі добра, што бацькоўская любоў або сяброўская прыхільнасць дазваляе здаваць нарказалежных у спецыяльныя дыспансеры. Менавіта дзякуючы гэтаму наркаманаў на планеце значна менш, чым магло б быць.\nБацькам, калі яны заўважылі нядобрае, трэба дзейнічаць неадкладна і тут жа звяртацца да нарколага\nАсабліва складана ўсвядоміць уласную бяду дзецям-наркаманам. Для іх часцей за ўсё пачатак залежнасці мае характар вясёлага забавы, але не праходзіць і месяца, як дзіця аказваецца шчыльна якія сядзяць на наркотык. Чакаць, калі да яго дойдзе вага жах таго, што здарылася, проста няма часу. Арганізм дзіцяці пакутуе куды больш, чым дарослага, бо ён не падмацаваны, слабы. Бацькам, калі яны заўважылі нядобрае, трэба дзейнічаць хуценька і тут жа звяртацца да нарколага.\nДы, маюць і лечаць. На самай справе, у большасці выпадку лячэнне носіць прымусовы або добраахвотна-прымусовы характар. Як прызнаюць супрацоўнікі цэнтраў для збавення ад наркатычнай залежнасці, няма такіх выпадкаў, каб наркаман прыйшоў да іх сам.\nКалі чалавек ведае, што ён у стане сам расстацца з залежнасцю, то ён не звярнуцца за дапамогай. У іншым выпадку чалавека проста прывядуць. Для таго каб пачаць аказваць дапамогу наркаману, клініка павінна атрымаць яго подпіс або пісьмовае згоду. Як вы разумееце, у прысутнасці родных або блізкіх гэта зрабіць нескладана.\nДля таго каб пачаць аказваць дапамогу наркаману, клініка павінна атрымаць яго подпіс або пісьмовае згоду\nЦі будзе дапамога, аказаная прымусова, выніковай? Вядома ж, ды. Паверце, што не адзін залежны чалавек не жадае расстацца з каханым наркотыкам, нават той, хто сцвярджае адваротнае. Толькі тады, калі знікае фізічная залежнасць і праходзіць працэс детоксікаціі (ачышчэння арганізма), большасць наркаманаў ўжо самі становяцца на шлях выздараўлення і разумеюць, што сапраўды хочуць вылечыцца. Але, зноў-такі, калі пакінуць наркамана на гэтым этапе сам-насам з самім сабой, ёсць верагоднасць, што ён сарвецца.\nБольшасць цэнтраў лічаць, што не менш 1 года. За гэты прамежак часу чалавек не толькі навучыцца жыць без наркотыкаў, але і стане больш духоўным, усвядомленым, верне сабе маральнае і чалавечае аблічча. Лічыцца, што калі чалавек правёў год без ўжывання наркотыкаў, то вярнуцца на пракладзенай дарожцы яму будзе цяжка.\nНа самай справе, прамежак часу для таго, каб перастаць быць залежным, для кожнага наркамана індывідуальны. Адказ на пытанне, дзе праходзіць лячэнне і рэабілітацыю, таксама для кожнага свой. Каму-то хопіць і паўгода ў сценах установы, а хто-то і за год не адчуе сябе цалкам вызваленым. Прымусовая тэрапія можа даць вынік, але важна, каб бацькі і сваякі аказвалі павышаны цікавасць да залежнаму чалавеку.\nВідэа «Прымусовае лячэнне наркаманіі»\nПрымусовае лячэнне наркаманіі – неабходная мера, калі ваш блізкі чалавек не хоча пазбаўляцца ад свайго прыхільнасці да наркотыкаў. Безумоўна, самым эфектыўным лячэнне было б у тым выпадку, калі б наркаман сам імкнуўся стаць свабодным, але такія людзі, хутчэй выключэнне з правілаў. Прымусовае лячэнне наркаманіі будзе эфектыўным, так як пасля паслаблення фізічнай цягі да наркотыкаў, большасць людзей разумеюць безнадзейнасць абранага шляху.\nСпадабаўся артыкул? Тут можна падзяліцца з сябрамі ў соц. сетках і ацаніць гэтую запіс “Лячэнне наркаманіі прымусова”:\n← Змова ад наркаманіі\nСкажы СТОП любы залежнасці ад алкаголю, цыгарэтнага тытуню або наркотыкаў — мы за жыццё чалавека без шкодных звычак! Пра гэта ўсе нашы артыкулы. Капіраванне старонкі 1 у 1 і частковае капіраванне частцы гэтай запісу: “Лячэнне наркаманіі прымусова” забаронена. Усе аўтарскія правы абаронены. © 2014 - 2019 год.


На Ровенщине міліцыянты затрымалі злодзея на месцы злачынства\n21 сакавіка, а палове сёмай раніцы ў міліцыю паведамілі, што ў царкву на вуліцы Ганчара ў Здолбунове праніклі невядомыя. За лічаныя хвіліны праваахоўнікі знайшлі зламысніка, які хаваўся ў шафе. Міліцыянты ўсталявалі, што 36-гадовы Алег, грамадзянін рэспублікі Малдова, напярэдадні зайшво ў царкву падчас вячэрняга набажэнства, - паведаміў намеснік начальніка УМВД Уладзімір Голубош. - Дачакаўшыся, пакуль усе выйдуць, а храм закрыюць, зламыснік выйшаў з хованкі. Алег пашкодзіў замкі скрыняў для ахвяраванняў і забраў адтуль ўсе грошы. Спрабуючы выйсці з царквы, мужчына падпаліў бакавыя дзверы храма, у месцы знаходжання замка. Прихожанин, які ў той час знаходзіўся непадалёк, убачыў дым і паведаміў настаяцеля царквы. Зайшоўшы ў памяшканне царквы, яны заўважылі, што ў храме ёсць хто-то старонні, і неадкладна патэлефанавалі ў міліцыю. За лічаныя хвіліны праваахоўнікі ля алтара выявілі Алега, хаваўся ў шафе з царкоўным адзеннем. Ён трымаў у руках пакет з грашыма ў суме больш2200 грыўняў. Па гэтым факце распачата крымінальная вытворчасць па частцы 3 артыкула 15, часткай 3 артыкула 185 Крымінальнага кодэкса Украіны (замах на крадзеж). Зламысніку ўжо паведамлена пра падазрэнні і затрыманы ў парадку артыкула 208 Крымінальна-працэсуальнага кодэкса Украіны. Праваахоўнікі праводзяць праверку датычнасьці Алега да здзяйсненняіншых злачынстваў на тэрыторыі Ровенскай і сумежных абласцей. ССО УМВД Украіны у Ровенскай вобласці\n← Работнікі дзяжурных частак... Ўчастковыя інспектары выявілі... →


Минск Тарас на Парнасе\nПаэма “Тарас на Парнасе” лічыцца візітоўкай беларускай паэзіі ХIХ стагоддзя, а самаго Тараса можна параўнаць з Тылем Уленшпігелем Шарля дэ Кастэра і Кала Бруньёнам Рамэна Ралана, бо ён з’яўляецца яскравым увасабленнем нацыянальнага характара, тыпа беларуса...”\nАсновай п'есы Сяргея Кавалёва паслужыла сатырычна-гумарыстычная паэма ананімнага аўтара "Тарас на Парнасе" - адзін з вяршынных твораў беларускай літаратуры ХІХ стагоддзя.\nГісторыкі літаратуры многія дзесяцігоддзі б'юцца над разгадкай таямніц "Тараса".\nДоўгі час паэма распаўсюджвалася ў рукапісах і вуснай перадачы і апублікавана ўпершыню ў газеце "Минский листок" 16 мая 1889 года.\nКаму толькі гэты шэдэўр не прыпісвалі! І Дуніну-Марцінкевічу, і Вярыгу-Дарэўскаму, і Тапчэўскаму, і Равінскаму, і нават бегламу дзекабрысту, які пад імем Яўхіма Крупенькі нібыта жыў у Клімавіцкім павеце. Найбольш важкім было меркаванне этнографа Е.Раманава, што аўтар паэмы - студэнт (ці студэнты) Горы - Горацкага земляробчага інстытута. Студэнцкае асяроддзе сапраўды вельмі спрыяльнае для з'яўлення такога па-маладому гарэзлівага і ў той жа час вельмі глыбокага твора, нюансы якога мог ацаніць толькі дастаткова падрыхтаваны чытач.\nПасля 1889 года "бяспашпартная" паэма вытрымала мноства выданняў, адыграўшы вялікую ролю ў нацыянальнай самаідэнтыфікацыі беларусаў, у станаўленні літаратурнай мовы, у развіцці ўсёй беларускай літаратуры. Цудоўны твор дагэтуль мае нязменны поспех, служыць як бы своеасаблівай візітнай карткай Беларусі. Гэта адзін з першых твораў новай беларускай літаратуры, які перайшоў межы Беларусі, атрымаў вядомасць у суседзяў.\nДействующие лица и исполнители: Тарас - Андрэй Кізіно; Параска, Гера - Наталля Гарбаценка; Зоська, Геба - Ганна Казлова, Людзміла Асмалоўская; Севярын, Зеўс - Юры Жыгамонт; Вераніка, Венера - Вольга Бранкевіч; Грышка, Геркулес - Уладзімір Іваноў; Віктор, Марс - Аляксандр Гладкі; Ахрэм, Вулкан - Аляксандр Зелянко, Аляксей Кірмуць; Сымон, Апалон - Андрэй Каламіец; Базылька, Бахус - Васіль Ніцко; Амур - Міхаіл Есьман; Німфы, Механічныя дзяўчыны - Людзміла Асмалоўская, Ала Валынец, Таццяна Чардынцава; Паэты, Сатыры - Васіль Казлоў, Аляксей Кілеса, Іван Ушакевіч


09:58 03.04.2018 (абноўлена 17:16 03.04.2018)\nБюст будзе створаны па праекту - пераможцы конкурсу, які арганізуе Міністэрства культуры Беларусі.\nМІНСК, 3 кра – Sputnik. Конкус эскізных праектаў бюста Якуба Коласа, які ўсталююць на тэрыторыі Цяньцзінскага ўніверсітэта замежных моў, аб’яўлены Міністэрствам культуры, пра гэта паведамляецца на сайце міністэрства.\nПаўдзельнічаць у конкурсе могуць скульптары і архітэктары з адпаведнай прафесійнай адукацыяй. Заяўкі па форме, прыведзенай на сайце Мінкульта, прымаюцца па 30 красавіка ўключна.\nПрацы, прадстаўленыя на конкурс, журы разгледзіць на закрытым пасяджэнні не пазней 10 мая. Праекты будуць ацэньвацца з пункту гледжання адпаведнасці ўмовам конкурсу, прафесійнага ўзроўню, арыгінальнасці рашэння і адлюстравання найбольш выразнага вобраза.\nПераможца конкурсу атрымае права на стварэнне бюста.\nЦяньцзінь — гэта буйны партовы горад на паўночным усходзе Кітая. Цяньцзінскі ўніверсітэт замежных моў прапануе студэнтам навучанне па больш чым 20 спецыяльнасцях. Сярод моў, якія вывучаюць у гэтай ВНУ, англійская, японская, карэйская, нямецкая, французская, іспанская, руская, арабская, італьянская, партугальская і кітайская.\nБеларуская мова ў Кітаі не вывучаецца, аднак краіны ўмацоўваюць супрацоўніцтва па розных напрамках. Нядаўна пасол Беларусі ў Кітаі Кірыл Руды апублікаваў у сацыяльных сетках узор напісання назвы краіны "Беларусь" на кітайскай мове. Дыпламат адзначыў, што такім чынам ён дамагаецца правільнага напісання назвы краіны.\nбюст, Конкурс, Цяньцзінскі ўніверсітэт замежных моў, Міністэрства культуры РБ, Якуб Колас, Кітай, Беларусь


Гульня проста рыбалка Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня проста рыбалка\nГуляць у гульню проста рыбалка онлайн:\nАпісанне гульні проста рыбалка\nНадакучыла праводзіць свае выходныя ў шумным горадзе? Тады лепшае выйсце - гэта ўзяць маторную лодку і адправіцца на сярэдзіну шырокай ракі. У ёй водзіцца шмат рыб: і маленькіх, і вялікіх. Закінь свой кручок глыбей, каб злавіць на яго самую буйную рыбку і атрымаць за яе добрую прыбытак. Адпачывай на прыродзе ў цішыні і зарабляй ачкі. . Гуляць у гульню проста рыбалка онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні проста рыбалка\nГульня проста рыбалка дададзеная: 24.06.2013\nУ гульню гулялі: 1505 раз\nРэйтынг гульні: 2.9 з 5 (42 адзнак)\nГульні, падобныя на гульню проста рыбалка\nСпампаваць гульню проста рыбалка\nУставіць гульню проста рыбалка на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню проста рыбалка на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня проста рыбалка, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй проста рыбалка, таксама гуляюць у гульні: