تفسير الزمر - الترجمة الأسامية الموسوعة القرآنية\nএই কিতাব মহা পৰাক্ৰমশালী, প্ৰজ্ঞাময় আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ।\nনিশ্চয় আমি তোমাৰ ওচৰত এই কিতাব যথাযথভাৱে অৱতীৰ্ণ কৰিছো। এতেকে তুমি আল্লাহৰ আনুগত্যত একনিষ্ঠ হৈ তেওঁৰেই ইবাদত কৰা।\nজানি থোৱা! বিশুদ্ধ আনুগত্য কেৱল আল্লাহৰেই প্ৰাপ্য। যিসকলে আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে আনক অভিভাৱকৰূপে গ্ৰহণ কৰে সিহঁতে কয়, ‘আমি কেৱল এই বাবেই ইহঁতৰ ইবাদত কৰো যে, ইহঁতে আমাক আল্লাহৰ নৈকট্য লাভ কৰাই দিব’। সিহঁতে যি বিষয়ে নিজৰ মাজত মতভেদ কৰি আছে নিশ্চয় আল্লাহে সিহঁতৰ মাজত সেই বিষয়ে মীমাংসা কৰি দিব। নিশ্চয় আল্লাহে মিছলীয়া কাফিৰক হিদায়ত দান নকৰে।\nযদি আল্লাহে সন্তান গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰিলেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁ যি সৃষ্টি কৰিছে তাৰ পৰাই যাক ইচ্ছা মনোনীত কৰি ল'লেহেঁতেন। কিন্তু তেওঁ পৱিত্ৰ আৰু মহান! তেওঁ আল্লাহ, একক (অদ্বিতীয়), প্ৰবল প্ৰতাপশালী।\nতেৱেঁই যথাযথভাৱে আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছে। তেৱেঁই ৰাতিৰ দ্বাৰা দিনক আচ্ছাদিত কৰে আৰু ৰাতিক আচ্ছাদিত কৰে দিনৰ দ্বাৰা। সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক তেৱেঁই কৰিছে নিয়মাধীন। প্ৰত্যেকই এটা নিৰ্ধাৰিত সময় লৈকে গতি কৰে। জানি থোৱা! তেওঁ মহা পৰাক্ৰমশালী, ক্ষমাশীল।\nতেৱেঁই তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছে এজন ব্যক্তিৰ পৰা। তাৰ পিছত তেওঁ তাৰ পৰা তাৰ যোৰা সৃষ্টি কৰিছে। তেৱেঁই তোমালোকৰ বাবে আঠ যোৰা ঘৰচীয়া জন্তু অৱতীৰ্ণ কৰিছে। তেৱেঁই তোমালোকক তোমালোকৰ মাতৃগৰ্ভৰ ত্ৰিবিধ অন্ধকাৰত পৰ্যায়ক্ৰমে সৃষ্টি কৰিছে। তেৱেঁই আল্লাহ; তোমালোকৰ ৰব; সাৰ্বভৌম কৰ্তৃত্ব কেৱল তেওঁৰেই; তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য ইলাহ নাই। এতেকে তোমালোকক ক’লৈ ঘূৰাই নিয়া হৈছে?\nযদি তোমালোকে কুফৰী কৰা তেন্তে (জানি থোৱা) আল্লাহ তোমালোকৰ মুখাপেক্ষী নহয়। তেওঁ নিজ বান্দাসকলৰ বাবে কুফৰী পছন্দ নকৰে, আৰু যদি তোমালোকে কৃতজ্ঞ হোৱা তেন্তে তেওঁ তোমালোকৰ বাবে এয়া পছন্দ কৰে। কোনো বোজা বহনকাৰীয়েই আনৰ বোজা বহন নকৰিব। তাৰ পিছত তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰতেই তোমালোকৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন। তেতিয়া তোমালোকে যি আমল কৰিছিলা সেয়া তেওঁ তোমালোকক অৱহিত কৰিব। নিশ্চয় অন্তৰত যি আছে সেই বিষয়ে তেওঁ সম্যক অৱগত।\nআৰু মানুহক যেতিয়া দুঃখ-দৈন্যই স্পৰ্শ কৰে তেতিয়া সি একাগ্ৰচিত্তে নিজ প্ৰতিপালককহে আহ্বান কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ যেতিয়া তেওঁৰ তৰফৰ পৰা তাৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ কৰে, তেতিয়া সি পাহৰি যায় যে ইতিপূৰ্বে কি কাৰণত সি তেওঁৰ ওচৰত দুআ কৰিছিল, আৰু সি আল্লাহৰ সমকক্ষ স্থিৰ কৰিবলৈ ধৰে, আনক তেওঁৰ পথৰ পৰা বিভ্ৰান্ত কৰাৰ বাবে। কোৱা, ‘কুফৰীৰ জীৱন তুমি কিছুকাল উপভোগ কৰি লোৱা। নিশ্চয় তুমি অগ্নিবাসীবিলাকৰ অন্তৰ্ভুক্ত’।\nযি ব্যক্তি ৰাতিৰ বিভিন্ন প্ৰহৰত ছাজদাৱনত হৈ আৰু থিয় হৈ আনুগত্য প্ৰকাশ কৰে, আখিৰাতক ভয় কৰে আৰু নিজ প্ৰতিপালকৰ অনুগ্ৰহ প্ৰত্যাশা কৰে, (তেওঁ তাৰ দৰেনে যিয়ে এইবোৰ নকৰে?) কোৱা, ‘যিসকলে জানে আৰু যিসকলে নাজানে সিহঁত সমান হ’ব পাৰেনে’? নিশ্চয় কেৱল বোধশক্তি সম্পন্ন ব্যক্তি সকলেহে উপদেশ গ্ৰহণ কৰে।\nজনাই দিয়া, ‘হে মোৰ মুমিন বান্দাসকল! তোমালোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা। যিসকলে এই পাৰ্থিৱ জীৱনত কল্যাণকৰ কাম কৰে তেওঁলোকৰ বাবে আছে কল্যাণ। আল্লাহৰ পৃথিৱী বিশাল প্ৰশস্ত, কেৱল ধৈৰ্যশীলসকলকেই তেওঁলোকৰ প্ৰতিদান অগণিতভাৱে পূৰ্ণৰূপে প্ৰদান কৰা হ’ব’।\nকোৱা, ‘মোক আদেশ কৰা হৈছে, মই যেন আল্লাহৰ আনুগত্যত একনিষ্ঠ হৈ কেৱল তেওঁৰেই ইবাদত কৰো,\n‘মোক আৰু আদেশ কৰা হৈছে, ময়ে যেন প্ৰথম মুছলিম হওঁ’।\nকোৱা, ‘মই যদি মোৰ প্ৰতিপালকৰ অবাধ্য হওঁ তেন্তে মই ভয় কৰো মহাদিৱসৰ শাস্তিৰ’।\nকোৱা, ‘মই আল্লাহৰ প্ৰতি মোৰ আনুগত্যক একনিষ্ঠ কৰি কেৱল তেওঁৰেই ইবাদত কৰো’।\n‘এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে যাৰ ইচ্ছা তাৰে ইবাদত কৰা’। কোৱা, ‘ক্ষতিগ্ৰস্ত সিহঁতেই যিসকলে কিয়ামতৰ দিনা নিজৰ আৰু নিজ পৰিয়ালবৰ্গৰ ক্ষতি সাধন কৰে। জানি থোৱা! এইটোৱেই সুস্পষ্ট ক্ষতি’।\nসিহঁতৰ বাবে থাকিব সিহঁতৰ ওপৰত অগ্নিৰ আৱৰণ আৰু তলফালেও থাকিব আৱৰণ। ইয়াৰ দ্বাৰা আল্লাহে তেওঁৰ বান্দাসকলক সতৰ্ক কৰে। হে মোৰ বান্দাসকল! তোমালোকে কেৱল মোৰেই তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা।\nআৰু যিসকলে তাগূতৰ ইবাদত পৰিহাৰ কৰে আৰু কেৱল আল্লাহৰ অভিমুখী হয় তেওঁলোকৰ বাবে আছে সুসংবাদ। এতেকে মোৰ বান্দাসকলক সুসংবাদ দিয়া,\nযিসকলে মনোযোগ সহকাৰে কথা শুনে আৰু তাৰ মাজৰ উত্তম কথাৰ অনুসৰণ কৰে। তেওঁলোককেই আল্লাহে হিদায়ত দান কৰিছে আৰু তেওঁলোকেই বোধশক্তি সম্পন্ন।\nযাৰ ওপৰত শাস্তিৰ আদেশ সাব্যস্ত হৈছে, তুমি তাক ৰক্ষা কৰিব পাৰিবানে, যিজন জাহান্নামত আছে?\nকিন্তু যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে আছে বহুতো অট্টালিকা যাৰ ওপৰত নিৰ্মিত আৰু অট্টালিকা, যাৰ তলত নদীসমূহ প্ৰবাহিত; এইটো আল্লাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতি, আল্লাহে নিজ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বিপৰীত নকৰে।\nতুমি লক্ষ্য কৰা নাইনে আল্লাহে আকাশৰ পৰা পানী বৰ্ষণ কৰে, তাৰ পিছত সেয়া ভূমিত প্ৰস্ৰৱন হিচাপে প্ৰবাহিত কৰে তাৰ পিছত সেইটোৰ জৰিয়তে নানা ধৰণৰ ফচল উৎপন্ন কৰে, অৱশেষত সেয়া শুকাই যায়। ফলত তুমি সেই ফচলক হালধীয়া বৰ্ণত দেখিবলৈ পোৱা, শেষত তেওঁ সেইটোক খেৰকুটাত পৰিণত কৰে? নিশ্চয় ইয়াত উপদেশ আছে বোধশক্তি সম্পন্ন ব্যক্তিসকলৰ বাবে।\nআল্লাহে ইছলামৰ বাবে যাৰ বুকু উন্মুক্ত কৰি দিছে ফলত তেওঁ নিজ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা নূৰৰ ওপৰত আছে, (সেইজন ব্যক্তি তাৰ দৰে নেকি যিজন হিদায়তৰ ওপৰত নাই?) এতেকে দুৰ্ভোগ সেই কঠোৰ হৃদয় ব্যক্তিসকলৰ বাবে, যিসকলে আল্লাহৰ স্মৰণৰ পৰা বিমুখ! সিহঁত স্পষ্ট বিভ্ৰান্তিত আছে।\nআল্লাহে অৱতীৰ্ণ কৰিছে উত্তম হাদীছ (বাণী) সম্বলিত এটা কিতাব, যিটো সুসামঞ্জস্য আৰু যিটো পুনঃ পুনঃ আবৃত্তি কৰা হয়। ফলত যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকক ভয় কৰে, ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ শৰীৰ শিয়ঁৰি উঠে, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ দেহ মন বিনম্ৰ হৈ আল্লাহৰ স্মৰণত ধাবিত হয়। এইটোৱেই আল্লাহৰ হিদায়ত, তেওঁ ইয়াৰ দ্বাৰা যাক ইচ্ছা হিদায়ত কৰে। কিন্তু আল্লাহে যাক বিভ্ৰান্ত কৰে তাৰ হিদায়তকাৰী কোনো নাই।\nযি ব্যক্তি কিয়ামতৰ দিনা নিজৰ মুখমণ্ডলৰ দ্বাৰা কঠিন শাস্তি ৰোধ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব, (সি তেওঁৰ দৰে নেকি যিজন নিৰাপদ?) আৰু যালিমসকলক কোৱা হ’ব, ‘তোমালোকে যি অৰ্জন কৰিছিলা সেইটোৰে সোৱাদ লোৱা’।\nসিহঁতৰ পূৰ্বৱৰ্তীসকলেও অস্বীকাৰ কৰিছিল, ফলত সিহঁতৰ প্ৰতি শাস্তি এনেকৈ আহিছিল যে, সিহঁতে অনুভৱো কৰিব পৰা নাছিল।\nফলত আল্লাহে সিহঁতক পাৰ্থিৱ জীৱনতে লাঞ্ছনা ভোগ কৰালে আৰু আখিৰাতৰ শাস্তি ইয়াতকৈয়ো কঠিন। হায়! যদি সিহঁতে জানিলেহেঁতেন!\nআৰু অৱশ্যে আমি এই কোৰআনত মানুহৰ বাবে সৰ্বপ্ৰকাৰ দৃষ্টান্ত উপস্থাপন কৰিছো, যাতে সিহঁতে উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nআৰবী ভাষাত এই কোৰআন বক্ৰতামুক্ত, যাতে সিহঁতে তাক্বৱা অৱলম্বন কৰে।\nআল্লাহে এটা দৃষ্টান্ত উপস্থাপন কৰিছে: এজন ব্যক্তি, যাৰ কেইবাজনো মনিব আছে, যিসকল পৰস্পৰ বিৰুদ্ধভাবাপন্ন, আৰু আন এজন মানুহ, যিজন কেৱল এজন মনিবৰ অনুগত; এই দুজন ব্যক্তিৰ অৱস্থা একে হ’ব পাৰেনে? সকলো ধৰণৰ প্ৰশংসা কেৱল আল্লাহৰেই; কিন্তু সিহঁতৰ অধিকাংশই নাজানে।\nনিশ্চয় তুমি মৰণশীল আৰু সিহঁতেও মৰণশীল।\nতাৰ পিছত কিয়ামতৰ দিনা নিশ্চয় তোমালোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ সন্মুখত পৰস্পৰে বাক-বিতণ্ডা কৰিবা।\nএতেকে যি ব্যক্তি আল্লাহ সম্পৰ্কে মিছা আৰোপ কৰে আৰু সত্য অহাৰ পিছতো সেয়া অস্বীকাৰ কৰে সেইজনতকৈ ডাঙৰ যালিম আৰুনো কোন হ’ব পাৰে? কাফিৰবিলাকৰ আবাসস্থল জাহান্নাম নহয় নে বাৰু?\nআৰু যিয়ে সত্য লৈ আহিছে আৰু যিয়ে তাক সত্য বুলি মানি লৈছে তেওঁলোকেই হৈছে মুত্তাক্বী।\nতেওঁলোকৰ বাবে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত সেইটোৱেই আছে যিটো তেওঁলোকে বিচাৰিব। এইটোৱেই সৎকৰ্মশীল লোকৰ পুৰষ্কাৰ।\nযাতে তেওঁলোকে যিবোৰ অসৎকৰ্ম কৰিছিল আল্লাহে সেয়া ক্ষমা কৰি দিয়ে আৰু তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ সৰ্বোত্তম কৰ্মৰ বাবে পুৰষ্কৃত কৰে।\nআল্লাহেই তেওঁৰ বান্দাৰ বাবে যথেষ্ট নহয় নে? অথচ সিহঁতে তোমাক আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে আনৰ ভয় দেখুৱায়। আল্লাহে যাক পথভ্ৰষ্ট কৰে তাৰ বাবে কোনো হিদায়তকাৰী নাই।\nআৰু যাক আল্লাহে হিদায়ত কৰে তাক পথভ্ৰষ্ট কৰিবলৈয়ো কোনো নাই; আল্লাহ মহা পৰাক্ৰমশালী, প্ৰতিশোধ গ্ৰহণকাৰী নহয় নে বাৰু?\nআৰু তুমি যদি সিহঁতক সোধা, ‘আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱী কোনে সৃষ্টি কৰিছে’? সিহঁতে অৱশ্যে ক’ব, ‘আল্লাহ’। কোৱা, ‘তোমালোকে ভাবিছানে, আল্লাহে যদি মোৰ অনিষ্ট কৰিব বিচাৰে তেন্তে তোমালোকে আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে যিবোৰক আহ্বান কৰা সিহঁতে সেই অনিষ্ট দূৰ কৰিব পাৰিবনে? অথবা তেওঁ যদি মোৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ কৰিব বিচাৰে তেন্তে সিহঁতে সেই অনুগ্ৰহ ৰোধ কৰিব পাৰিবনে’? কোৱা, ‘মোৰ বাবে আল্লাহেই যথেষ্ট’। নিৰ্ভৰকাৰীসকলে তেওঁৰ ওপৰতেই নিৰ্ভৰ কৰে।\nকোৱা, ‘হে মোৰ সম্প্ৰদায়! তোমালোকে নিজ নিজ স্থানত কাম কৰি যোৱা, নিশ্চয় মই মোৰ কাম কৰি যাম। এতেকে শীঘ্ৰে তোমালোকে জানিবলৈ পাবা,\n‘কাৰ ওপৰত আহিব লাঞ্ছনাদায়ক শাস্তি আৰু কাৰ ওপৰত আপতিত হ’ব স্থায়ী শাস্তি’।\nনিশ্চয় আমি মানুহৰ বাবে তোমাৰ প্ৰতি যথাযথভাৱে কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰিছো, এতেকে যিয়ে সৎপথ অৱলম্বন কৰে সি নিজৰ কল্যাণৰ বাবেই কৰে আৰু যিয়ে বিপথগামী হয় সি নিজৰ ধ্বংসৰ বাবেই হয়, আৰু তুমি সিহঁতৰ ওপৰত তত্ত্বাৱধায়ক নহয়।\nআল্লাহেই জীৱসমূহৰ প্ৰাণ হৰণ কৰে সিহঁতৰ মৃত্যুৰ সময়ত আৰু যিসকলে মৃত্যুবৰণ কৰা নাই সিহঁতৰো (প্ৰাণ হৰণ কৰে) নিদ্ৰা অৱস্থাত। তাৰ পিছত তেওঁ যাৰ বাবে মৃত্যুৰ সিদ্ধান্ত কৰে তাৰ প্ৰাণ তেওঁ ৰাখি দিয়ে আৰু আনবোৰক এৰি দিয়ে, এটা নিৰ্দিষ্ট সময় লৈকে। নিশ্চয় ইয়াত নিদৰ্শন আছে এনে সম্প্ৰদায়ৰ বাবে, যিসকলে গৱেষনা কৰে।\nতেন্তে সিহঁতে আল্লাহৰ বাহিৰে আনক ছুপাৰিছকাৰী বনাই লৈছে নেকি? কোৱা, ‘সিহঁতৰ কোনো ক্ষমতা নাথাকিলেও আৰু সিহঁতে একো বুজি নাপালেও (তোমালোকে সিহঁতক মধ্যস্থতাকাৰী বনাই লবানে)’?\nকোৱা, ‘সকলো ধৰণৰ মধ্যস্থতা কেৱল আল্লাহৰেই মালিকানাধীন, আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱীৰ ৰাজত্ব তেওঁৰেই, তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰতেই তোমালোকক প্ৰত্যাৱৰ্তিত কৰা হ’ব’।\nআৰু যেতিয়া কেৱল এক আল্লাহৰ কথা কোৱা হয় তেতিয়া যিসকলে আখিৰাতৰ প্ৰতি বিশ্বাস নকৰে সিহঁতৰ অন্তৰ বিতৃষ্ণাত সংকুচিত হয়। কিন্তু আল্লাহৰ পৰিবৰ্তে আন উপাস্যবোৰৰ কথা উল্লেখ কৰা হ’লে তেতিয়াই সিহঁতে আনন্দত উৎফুল্ল হয়।\nকোৱা, ‘হে আল্লাহ, আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱীৰ স্ৰষ্টা, প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰকাশ্য বিষয়াদিৰ জ্ঞানী, তুমিয়ে তোমাৰ বান্দাসকলৰ মাজত সেই বিষয়ে ফয়চালা কৰি দিবা যি বিষয়ে সিহঁতে মতবিৰোধ কৰি আছে’।\nআৰু যিসকলে যুলুম কৰিছে, পৃথিৱীত থকা সকলো বস্তু যদি সিহঁতৰ হৈ যায় লগতে ইয়াৰ সমপৰিমাণ বস্তুও যদি সিহঁতৰ থাকে, তেন্তে কিয়ামতৰ দিনা কঠিন শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মুক্তিপণস্বৰূপ সেই সকলো সিহঁতে দি দিব আৰু সিহঁতৰ বাবে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা এনেকুৱা কিবা প্ৰকাশিত হ’ব যিটো সিহঁতে কল্পনাও কৰিব পৰা নাই।\nআৰু সিহঁতে যি অৰ্জন কৰিছিল তাৰেই বেয়া পৰিণাম সিহঁতৰ ওচৰত প্ৰকাশ হৈ পৰিব আৰু সিহঁতে যি বিষয়ে ঠাট্টা-বিদ্ৰূপ কৰিছিল সেয়া সিহঁতক পৰিবেষ্টন কৰিব।\nএতেকে যেতিয়া কোনো বিপদ-আপদে মানুহক স্পৰ্শ কৰে, তেতিয়া সি কেৱল মোকেই আহ্বান কৰে, তাৰ পিছত যেতিয়া আমি তাক আমাৰ কোনো নিয়ামতৰ অধিকাৰী কৰো তেতিয়া সি কয়, ‘এইটো মোক কেৱল মোৰ জ্ঞানৰ কাৰণেহে দিয়া হৈছে’। বৰং এইটো এটা পৰীক্ষা, কিন্তু সিহঁতৰ সৰহভাগেই সেয়া নাজানে।\nঅৱশ্যে সিহঁতৰ পূৰ্বৱৰ্তীসকলেও এইটোৱেই কৈছিল, কিন্তু সিহঁতে যি অৰ্জন কৰিছিল সেয়া সিহঁতৰ কোনো কামত অহা নাছিল।\nএতেকে সিহঁতৰ কৃতকৰ্মৰ বেয়া পৰিণাম সিহঁতৰ ওপৰত আপতিত হৈছে, সিহঁতৰ মাজৰ যিসকলে যুলুম কৰে সিহঁতৰ ওপৰত অতিশীঘ্ৰে সিহঁতে যি অৰ্জন কৰিছে তাৰো বেয়া পৰিণাম আপতিত হ’ব আৰু সিহঁতে ৰোধ কৰিব নোৱাৰিব।\nসিহঁতে নাজানে নেকি যে, আল্লাহে যাৰ বাবে ইচ্ছা তাৰ বাবে জীৱিকা প্ৰশস্ত কৰি দিয়ে আৰু সংকুচিতও কৰি দিয়ে? নিশ্চয় ইয়াত বহুতো নিদৰ্শন আছে এনে সম্প্ৰদায়ৰ বাবে, যিসকলে ঈমান পোষণ কৰে।\n(সিহঁতক) জনাই দিয়া, ‘হে মোৰ বান্দাসকল! তোমালোকৰ যিসকলে নিজৰ ওপৰত অন্যায় কৰিছা, আল্লাহৰ অনুগ্ৰহৰ পৰা নিৰাশ নহ’বা, নিশ্চয় আল্লাহে সকলো পাপ ক্ষমা কৰি দিব। নিশ্চয় তেওঁ পৰম ক্ষমাশীল, পৰম দয়ালু’।\nআৰু তোমালোকে নিজ প্ৰতিপালকৰ অভিমুখী হোৱা আৰু তোমালোকৰ ওপৰত শাস্তি অহাৰ আগতেই তোমালোকে তেওঁৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পন কৰা, ইয়াৰ পিছত কিন্তু তোমালোকক সহায় কৰা নহ’ব।\nআৰু তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা তোমালোকৰ প্ৰতি যি উত্তম (পুথি) অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছে, সেয়ে তোমালোকৰ ওপৰত অতৰ্কিতভাৱে শাস্তি অহাৰ পূৰ্বেই তোমালোকে তাৰ অনুসৰণ কৰা, অন্যথা (সেই শাস্তি এনেকৈ আহিব যে) তোমালোকে উপলব্ধিও কৰিব নোৱাৰিবা।\nপিছত যাতে কোনোৱেই কবলগীয়া নহয় যে, ‘হায় মোৰ দুৰ্ভাগ্য! আল্লাহৰ প্ৰতি থকা মোৰ কৰ্তব্যত মই অৱহেলা কৰিছিলো! আৰু মই উপহাসকাৰী বিলাকৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিলো’।\nঅথবা এনেকৈয়ো যাতে কবলগীয়া নহয়, ‘হায়! আল্লাহে যদি মোক হিদায়ত কৰিলেহেঁতেন তেন্তে নিশ্চয় মই মুত্তাক্বীসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’লোহেঁতেন!’\nঅথবা শাস্তি দেখিও যাতে কোনোবাই কবলগীয়া নহয়, ‘হায়! যদি মই এবাৰ উভতি যাব পাৰিলোহেঁতেন তেন্তে মই সৎকৰ্মশীলসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’লোহেঁতেন!’\nহয়, অৱশ্যে তোমাৰ ওচৰত মোৰ নিদৰ্শন আহিছিল, কিন্তু তুমি সেইবোৰক অস্বীকাৰ কৰিছিলা আৰু অহংকাৰ কৰিছিলা; আৰু তুমি আছিলা কাফিৰ বিলাকৰ অন্তৰ্ভুক্ত।\nআৰু যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি মিছা আৰোপ কৰে, তুমি কিয়ামতৰ দিনা দেখিবা সিহঁতৰ মুখ ক’লা পৰিছে। অহংকাৰী বিলাকৰ আবাসস্থল জাহান্নাম নহয়নে বাৰু?\nআৰু যিসকলে তাক্বৱা অৱলম্বন কৰিছে, আল্লাহে তেওঁলোকক সফলতাসহ উদ্ধাৰ কৰিব, তেওঁলোকক কোনো অমঙ্গলে স্পৰ্শ নকৰিব আৰু তেওঁলোক চিন্তিতও নহ’ব।\nআল্লাহেই সকলো বস্তুৰ স্ৰষ্টা আৰু তেৱেঁই সকলো বস্তুৰ তত্ত্বাৱধায়ক।\nআকাশসমূহ আৰু পৃথিৱীৰ চাবিসমূহ তেওঁৰ ওচৰতেই। আৰু যিসকলে আল্লাহৰ আয়াতসমূহক অস্বীকাৰ কৰে সিহঁতেই ক্ষতিগ্ৰস্ত।\nকোৱা, ‘হে অজ্ঞসকল! তোমালোকে মোক আল্লাহৰ বাহিৰে আনৰ ইবাদত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া নেকি’?\nঅৱশ্যে তোমাৰ প্ৰতি আৰু তোমাৰ পূৰ্বৱৰ্তীসকলৰ প্ৰতি অহী কৰা হৈছে যে, ‘যদি তুমি শ্বিৰ্ক কৰা তেন্তে তোমাৰ সকলো আমল নিষ্ফল হৈ যাব আৰু অৱশ্যে তুমি ক্ষতিগ্ৰস্তসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’বা।\n‘বৰং তুমি কেৱল আল্লাহৰেই ইবাদত কৰা আৰু কৃতজ্ঞসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা’।\nআৰু সিহঁতে আল্লাহক যথোচিত সন্মান কৰা নাই অথচ কিয়ামতৰ দিনা গোটেই পৃথিৱী থাকিব তেওঁৰ হাতৰ মুঠিত আৰু আকাশসমূহ তেওঁৰ সোঁ হাতত মেৰিয়াই থোৱা অৱস্থাত থাকিব। পৱিত্ৰ আৰু মহান তেওঁ, সিহঁতে যিবোৰক অংশীস্থাপন কৰে তেওঁ সেইবোৰৰ পৰা বহু উৰ্দ্ধত।\nআৰু শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব। ফলত আকাশসমূহত যিসকল আছে আৰু পৃথিৱীত যিসকল আছে সিহঁত আটায়ে অজ্ঞান হৈ পৰিব, কেৱল আল্লাহে ইচ্ছা কৰা ব্যক্তি সকলৰ বাহিৰে। তাৰ পিছত আকৌ শিঙাত ফুঁ দিয়া হ’ব, ফলত তৎক্ষণাত সিহঁতে থিয় হৈ থৰ লাগি চাই থাকিব।\nআৰু পৃথিৱী তেওঁৰ প্ৰতিপালকৰ নূৰত উদ্ভাসিত হ'ব আৰু আমলনামা উপস্থাপন কৰা হ'ব। নবীসকলক আৰু সাক্ষীসকলক উপস্থিত কৰা হ'ব আৰু তেওঁলোকৰ মাজত ন্যায় বিচাৰ কৰা হ'ব, এনেকৈ যে সিহঁত কাৰো প্ৰতি অন্যায় কৰা নহ’ব।\nআৰু প্ৰত্যেককে তাৰ আমলৰ পূৰ্ণ প্ৰতিফল দিয়া হ’ব আৰু সিহঁতে যি আমল কৰে সেই সম্পৰ্কে আল্লাহ সৰ্বাধিক অৱগত।\nআৰু কাফিৰসকলক জাহান্নামৰ ফালে দলে দলে খেদি লৈ যোৱা হ’ব। অৱশেষত যেতিয়া সিহঁতে জাহান্নামৰ ওচৰত আহি পাব তেতিয়া ইয়াৰ দুৱাৰসমূহ খুলি দিয়া হ’ব আৰু জাহান্নামৰ ৰক্ষকসকলে সিহঁতক সুধিব, ‘তোমালোকৰ ওচৰত তোমালোকৰ মাজৰ পৰাই ৰাছুল অহা নাছিলনে, যিসকলে তোমালোকৰ ওচৰত তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ আয়াতসমূহ তিলাৱত কৰিছিল আৰু এই দিৱসৰ সাক্ষাত সম্পৰ্কে তোমালোকক সতৰ্ক কৰিছিল’? সিহঁতে ক’ব, ‘অৱশ্যে হয়’। কিন্তু শাস্তিৰ বাণী কাফিৰসকলৰ ওপৰত সাব্যস্ত হৈছে।\nকোৱা হ’ব, ‘তোমালোকে জাহান্নামৰ দুৱাৰেৰে প্ৰৱেশ কৰা তাত স্থায়ীভাৱে থকাৰ বাবে। এতেকে অহংকাৰী বিলাকৰ আবাসস্থল কিমান যে নিকৃষ্ট!\nআৰু যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰিছিল তেওঁলোকক দলে দলে জান্নাতৰ ফালে লৈ যোৱা হ’ব। অৱশেষত যেতিয়া তেওঁলোকে জান্নাতৰ ওচৰত আহি পাব আৰু ইয়াৰ দুৱাৰসমূহ খুলি দিয়া হ’ব আৰু জান্নাতৰ ৰক্ষকসকলে তেওঁলোকক ক’ব, ‘আপোনালোকৰ প্ৰতি ছালাম, আপোনালোক ভাল আছিল। এতেকে স্থায়ীভাৱে থকাৰ বাবে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰক’।\nআৰু তেওঁলোকে (প্ৰৱেশ কৰি) ক’ব, ‘সকলো ধৰণৰ প্ৰশংসা কেৱল আল্লাহৰ বাবে, যিজনে আমাৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সত্য হিচাপে বাস্তবায়িত কৰিছে আৰু আমাক এই ভূমিৰ অধিকাৰী কৰিলে, আমি জান্নাতত য’তে ইচ্ছা ত’তেই বসবাসৰ ঠাই কৰি লম’। এতেকে (চোৱা) নেক আমলকাৰী সকলৰ পুৰষ্কাৰ কিমান যে উত্তম!\nআৰু তুমি ফিৰিস্তাসকলক দেখিবা যে, তেওঁলোকে আৰছৰ চাৰিওফালে ঘেৰি ধৰি নিজ প্ৰতিপালকৰ সপ্ৰশংস পৱিত্ৰতা আৰু মহিমা ঘোষণা কৰি আছে। তেওঁলোকৰ মাজত ন্যায়ৰ সৈতে বিচাৰ কৰা হ’ব আৰু কোৱা হ’ব, ‘সকলো ধৰণৰ প্ৰশংসা সৃষ্টিজগতৰ ৰব আল্লাহৰেই প্ৰাপ্য’।


ইংলিছ (মুংচাজ’ বৰ্ণালী আম্ফি মান্তা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nইংলিছ (মুংচাজ’ বৰ্ণালী আম্ফি মান্তা)\nচিটী বাছৰ পৰা দৌৰা-দৌৰিকৈ নামি টিকেট কাউণ্টাৰত সোমালোঁ…ভাগ্যই বেয়া, ১০.১০ ত থকা ট্ৰেইনখনে তেতিয়ালৈ প্লেটফৰ্ম এৰিছে, পিছৰ ট্ৰেইনখন আছে ১১.১৫ ত…ছেহ্ পাঁচ মিনিটৰ বাবে পলম হৈ গ’ল৷ টিঙিচ্ কৈ খং এটা উঠিল চিটী বাছখনৰ ওপৰত…গোটেই বাটটো ৰৈ ৰৈ আদাবাৰী-জালুকবাৰীৰ গোটেইসোপাকে ঢাহি-মুহি উঠাই ননাহেঁতেন সময়ত ষ্টেছন পাই যাওঁ৷ নিজৰ ওপৰতো প্ৰচণ্ড খঙ উঠিল, কুম্ভকৰ্ণৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ হৈ পুৱা ন বজালৈ নাক ঘোৰঘোৰাই আছিলি…লৈ থাক এতিয়া এঘণ্টা প্লেটফৰ্মৰ বদবু থকা খুছবু৷ সিদিনা শাওনৰ তৃতীয় সোমবাৰ আছিল…গেৰুৱা ৰঙৰ প্ৰকোপত অইন একো দেখা পোৱা নাই৷ ঠেলা-হেঁচা কৰি পিছৰ ট্ৰেইন খনৰে টিকেট এটা লৈ প্লেটফৰ্মমুখী ভিৰত নিজকে এৰি দিলোঁ৷ প্লেটফৰ্ম পাই দেখিলোঁ ইয়াতো এখন\nকুম্ভমেলা, কোনোবাই যদি নামনিমুৱা গাড়ীত হেতা-ওপৰা লগাইছে কোনোবাই উজনিমুৱাত৷ নোৱাৰি দেই ইমান ভিৰত এঘণ্টা চেপেটা লাগিব…, মনতে ভাবি অভাৰব্ৰীজ খনলৈ আগবাঢ়িলোঁ৷ অলপ সময় তাতে ইফাল-সিফাল কৰি থাকিলোঁ৷ কাৰো কাকো চাবলৈ সময় নাই, ঠেলি-গতিয়াই মাথো আগবাঢ়িছে…ধেই, এই সোমবাৰডালত আহিবলৈ কিহে পাইছিল মোক, ভোৰভোৰাই চুক এটাৰ ৰেলিঙত আঁওজি কোনোমতে ভিৰৰ পৰা নিজক বচালো, ভৰিকেইখন কঁপি যোৱা যেন পালোঁ অকল ভৰি নহয়, গোটেই ব্ৰীজখনেই কঁপিছে…প্ৰভু ভূমিকম্প! কি কৰো! ব্ৰীজৰ পৰা জপিয়াই দিওঁ বুলিও ৰৈ গ’লোঁ, তলতে ৰৈ থকা ট্ৰেইন কেইখনত পৰিলে ভালেই…জপিওঁয়াতে হিচাপৰ খেলি-মেলিত যদি খালী হৈ থকা ট্ৰেকৰ হালধীয়া দ্ৰৱ্যবিধৰ ওপৰতে পৰোঁ, কৃষ্ণ যমৰ ঘৰতো বাৰেকুৰি শুচী কৰাব মোক৷ ভাৱি থাকোতেই দুটা মানুহৰ কথোপকথন শুনিলোঁ…বেচেৰা দলংখনেও মানুহৰ ভৰ সহিব পৰা নাই৷ হয়তো, মানুহৰ ওজনত গোটেইখন দলদোপ-হেন্দোলদোপ…ধেইত, স্বস্তিৰ উশাহটো দীঘলকৈ ল’ব খুজিও চমুৱালোঁ…লগতে তলত থকা বিধৰ গোন্ধও সোমাই যায় বুলি৷যথাসময়ত মোৰ ঘৰমুখী ট্ৰেইনখন প্লেটফৰ্ম পালে, উঠিবলৈ গৈ আৰু হাৰাশাস্তি…নামিবলগীয়া যাত্ৰীক উঠিবলগীয়াই নামিব নিদিয়ে, সিফালৰ পৰা যিমান চেষ্টা ইফালৰপৰাও সিমান জোৰ, মুঠতে চিঞৰ-বাখৰ, কাজিয়া৷ মানুহৰ মাজেদি কোনোমতে সৰকি এটা দবাত উঠিলোঁ, দেখিলো দবাত বহাৰ জেগা নাইতো নায়ে, এটা ছিটত দীঘলীয়াকৈ বিহাৰী গামোছা এখন দি কোনোবাই খিৰিকিয়েদি ছিট ৰাখি থৈছে, যি কয় ক’ব বুলি গামোছাখন অলপ আঁতৰাই ধুপুছকে বহি পৰিলোঁ, একঘণ্টা থিয় হৈ ভাগৰ লাগিছিল৷ চকুদুটা মুদিছিলোঁ হে৷ কাৰোবাৰ আঙুলিৰ হেঁচুকনিত চকু মেলি দেখিলোঁ দুফালে দুটা প্ৰকাণ্ড মহিষাসুৰ চেহেৰাৰ মানুহে মোৰফালে চাই কিবা সুধি আছে, চিঞৰ-বাখৰত একো শুনা নাপালোঁ যদিও বুজিলো\nছিটত কোনোবা আছেনে, বহিব পাৰোনে সুধিছে…ক’লো কোনোবাই ছিট ৰাখি থৈছে৷ মোৰ কথা শুনি কি বুজিলে জানো দুয়োটা মোৰ দুয়োকাষে বহি পৰিল৷হেডফ’নডাল কাণত লগালোঁ…গান লগাবলৈ নাপাওঁতেই দেখিলো সন্মুখৰ পৰা দুজনী বিৰাট বপুৰ মাইকী মানুহ আমি বহি থকা ছিটটোৰ পিনেই কট্মট্কৈ চাই কিবা কৈ কৈ আগুৱাই আহি আছে…বুজিলোঁ, ছিট ঢাকি থোৱা বিহাৰী গামোছাৰ গৰাকী৷ লাহেকৈ মহিষদ্বয়ৰ আঁৰ ল’লোঁ…আমাৰ সন্মুখ পায়ে দুয়োজনীয়ে সমানে মুখ মেলিলে, ছিট বোলে সিহঁতে ৰাখি থৈছিল, ইমান ডাঙৰ গামোছাখন নেদেখা কেইটাৰ সাতপুৰুষ অন্ধ বুলিও কৈ দিলে৷ ইহঁতেই কিবা কয় যদি কওঁক, মই জেঙত নোসোমাওঁ বুলি নিৰ্বিকাৰ ভাৱ এটা দিলোঁ, আঁৰ চকুৰে কাষৰ কেইটাক চাই দেখো উৱা এইকেইটা দেখোন মোতকে\nএখোপ চৰা…এটাই দুয়োজনীৰ গালিত মুৰ দুপিয়াই তাল মিলাই আছে আনটোৱে মিচিক-মাচাক হাঁহি দুয়োখন কান্ধ সামান্য ওপৰলৈ তুলি এইটো ভংগীমা দি আছে আমাক কোনে আনি ইয়াতে বহুৱাই দিলে আমি এক্কোৱেই নাজানোঁ৷\nমানুহ কেইজনীৰ মন কুমলিল নে মুখ বিষালে নাজানো, কিবা মিট-মাট হ’ল দুয়োজনীৰ…এজনীয়ে “চাচী আপ ইধৰ হী বেঠিয়ে “ বুলি নিজতকৈও দহ কিলো মান বেছি ওজনৰ বয়সীয়াল তিৰোতাজনীক খিৰিকিৰ কাষৰ পিনে বহুৱাই দবাটোত থকা\nনিজৰ পল্টনটোৰ ফালে হেপোৰ টেপোৰকে গুচি গ’ল৷প্ৰয়োজনত ছয়টা মানুহ বহিব পৰা ছিটটোত তিনিওটাৰ মঙহৰ ইমান আগ্ৰাসন চলিল, মই নামমাত্ৰ৷ ট্ৰেইন চলিল, নিজৰ বাবে জেগা অকণ সাব্যস্ত কৰি মবাইলটোত গান খুঁচৰিব ধৰিলোঁ৷ কাষৰ দুয়োটাৰ আপ্পাম-উপ্পাম কথোপকথন শুনি তেতিয়াহে গম পালোঁ, অথনি গালি শুনিও কিয় কেটকুট নকৰি তেলেগু হাঁহি মাৰি আছিল৷ মাজে মাজে এটাই আকৌ মোৰ বাউসীৰ ওপৰেৰে ভুমুকিয়াই মই মোবাইলত কি কৰিছোঁ তাকেই চাই থাকিল! কোনোবাপাকত নিজৰো মোবাইলটো জেপৰ পৰা উলিয়াই ন’ নেটৱৰ্ক বুলি সুমুৱাই থয়, এপাকত মোক লাহকৈ সুধিলে…ৱাই-ফাই? মই নাই নহয় বুলি কোৱাত ইম্মান দুখীয়া চাৱনি এটা দিলে অস্বস্তি লাগিলত মবাইল সামৰিলোঁ৷ লগে লগে প্ৰশ্নবান হাজিৰ…প্ৰথমখিনি ঠিক-ঠাকেই আছিল৷ চম্ভালিব পৰাকে, ঘৰ ক’ত, নাম কি ইত্যাদি৷ ভদ্ৰতাৰ খাতিৰত ময়ো ওলোটাই সুধোতেহে লাগিল লেঠা…মোৰ পিনে চিধা হৈ বহি হাত ভৰি জোকাৰি যি বৰ্ণনা দিলে মই আজিলৈ ভাবি উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ সেইয়া বৰ্ণনা আছিল নে তামিলনাডু vs অসমৰ কিবা আলোচনা আছিল৷ তাকো ইংৰাজী…শ্ৰী বিষ্টু! পি.ডব্লিউ.ডি. ঠিকাদাৰৰ দৰে যি পাৰোঁ ভঙা-চিঙাকে কাম চলাই থাকিলো৷ কিবাকিবি কৈয়ে আছে মোৰ ইংৰাজীয়েহে ঢুকি নাপায়, সিয়ো চেষ্টা এৰা নাই মোক বুজাইহে এৰিব৷ ইফালে আনটোৰ আমাৰ দুটাক চাই চাই এলাহ লাগিল হ’বপায়, জেপৰপৰা কাগজ এটুকুৰা উলিয়াই তাৰ হাতত গুজি দিলে, ইয়ো সকাহ পাই আথে-বেথে থেপা-থেপি কৰি মোৰ গাতে গা লগাই কাগজখন দেখুৱাবলৈ লাগি গ’ল৷\nউফ্ গৰমখনত…বাকীখিনি ৰাস্তা হয় থিয় হৈ নহয় খোজকাঢ়ি ঘৰ ওলামগৈ ৰহ৷ কাগজ টুকুৰাত নগাওঁ হয়বৰগাঁৱৰ আৰক্ষী চকীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমৰ বহু ঠাইৰ নাম লিখা আছে…সুধিলে ট্ৰেইনখন থানাৰ সমুখতে ৰ’ব নে? তেতিয়া হে মোৰ মগজুৱে কিবা অলপ বুজি পালে! দুয়ো মহাশয় হেনো তামিলনাডু আৰক্ষী বিভাগত কৰে, তামিলনাডুৰ কোনোবা অপৰাধী নগাওঁ আৰক্ষীয়ে আটক কৰিছে, সেই অপৰাধীক নিবলৈ তামিলনাডুৰ কোনোবা থানাৰপৰা দায়িত্ব দি পঠোৱা হৈছে৷ দুয়োকাষে দুয়োটাই তামিল মিহলি ইংৰাজীত কথা সুধি মোৰ মাথা নষ্ট কৰি দিলে…আজি যাত্ৰাটোৱেই বেয়া আছিল৷ মাজতে ভাবিলোঁ ইহঁতক মই কাণেৰে নুশুনো বুলিয়েই কৈ লেঠা শেষ কৰো নেকি! অথনিৰে পৰা শুনিয়েই আছিল, এতিয়া হঠাৎত কলা হৈ যোৱাৰ কাৰণ বিছাৰি ইহঁতে চেইন টানি দিলে মিছাতে হুৱা-দুৱা খন হ’ব৷ সেই চিন্তা বাদ দিলোঁ…মোবাইলটোকে খিৰিকিৰে সৌফালে দলিয়াই দিব মন গ’ল…এনেই খাৱন-শোৱনত শান্তি নোহোৱাকৈ টুঙটুঙাই থাকে, এতিয়া বাজি উঠি মোক এই দুটাৰ পৰা সকাহ দিব\nনোৱাৰনে!! আকৌ প্ৰশ্নবান…অসমত গঁড় কেইটা আছে, কাজিৰঙালৈ কিমান দূৰ, মই ঘৰত কিয় নাথাকোঁ, উত্তৰ-পূবৰ ছোৱালী কিয় চাপৰ৷ যৎপৰোনাস্তি উত্তৰ দি গ’লোঁ…ট্ৰেইনৰ ড্ৰাইভাৰটোকে দুই ভুকু শোধাই দিবৰ মন গৈছিল, শহুৰৰ ঘৰৰ\nদৰে গোটেইকেইটা ষ্টেছনতে ৰৈ ৰৈ গ’লেহে হয়নে৷ মনৰ মাজতে ইংৰাজী অভিধান মেলি জোকাৰি ভাগৰি গ’লোঁ…ইমান ইংৰাজীৰ অত্যাচাৰ সহিব নোৱাৰি ঘামি-জামি এপাকত কৈয়ে দিলোঁ…কেন ইউ স্পীক আছামিজ-হিন্দী? আইঔ…মোক হে চকু পকাই সুধিলে “ইউ কেণ্ট স্পীক ইংলিছ??\nঠিক তেতিয়াই তাক ডিঙিত ধৰি ট্ৰেইনৰ দুৱাৰেদি গতিয়াই দিবৰ মন গৈছিল৷ কাহানিবাই হৈ যোৱা অসমীয়া ভাষা আন্দোলনৰ জাতীয়তাবাদী তেজ উঠলি আহিছিলেই, তেনেতে মাৰ ফ’ন আহিল…ক’ত পাইছোঁ সুধিবলৈ, লাহেকৈ হাতত বেগটো,\nকাণত ফ’নটো লৈ উঠি আহিলোঁ…গন্তৱ্যস্থানো পাওঁ পাওঁ, হাতৰ ইচাৰাতেই মহিষাসুৰদ্বয়ক টা টা দিলোঁ৷ হেজাৰ হ’লেও অসমৰে আলহী৷\nট্ৰেইনৰ পৰা নামি সিদিনাই সিদ্ধান্ত ল’লোঁ…জীৱনত কেতিয়াবা চেন্নাই-তামিলনাডু গ’লে সবতে অসমীয়াই ক’ম৷ কোনোবাই ভেৱা লাগি চাই থাকিলে ক’ম…“ইউ কেণ্ট স্পীক আছামিজ“?\n← কাহানিও নঘটা ঘটনাবোৰ (মণিমালা শইকীয়া)\nনষ্টালজিয়া- কমলা খোৱা দিনৰ এপৃষ্ঠা (মামণি দাস) →


অসমৰ ভূগোল -দশম শ্ৰেণী - সমাজ বিজ্ঞান - SEBA - Gorajan Goodluck Tutor Centre\nHome Class 10 class x HSLC SEBA social science সমাজ বিজ্ঞান অসমৰ ভূগোল -দশম শ্ৰেণী - সমাজ বিজ্ঞান - SEBA\nAdmin August 06, 2020 Class 10, class x, HSLC, SEBA, social science, সমাজ বিজ্ঞান,\n১। অসমৰ মাটিকালি, জনসংখ্যা আৰু জনসংখ্যা ঘনত্বৰ বিষয়ে তথ্যসহকাৰে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ অসমৰ মাটিকালিঃ ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব কোণত অৱস্থিত অসম এখন ভাৰতৰ অন্যতম উল্লেখযােগ্য ৰাজ্য। ই ২৪°০৯ উত্তৰ অক্ষাংশৰ পৰা ২৭°৫৮/ উত্তৰ অক্ষাংশলৈ আৰু ৮৯°৪২/ পূর্ব দ্রাঘিমাংশৰ পৰা ১৬°০১ পূর্ব দ্রাঘিমাংশলৈ বিস্তৃত হৈ আছে। ই গােটেই ভাৰতবৰ্ষৰ মাটিকালিৰ প্রায় ২.৪ শতাংশ অর্থাৎ প্রায় ৭৮,৪৩৮ বর্গ কিঃমিঃ আগুৰি আছে। অর্থাৎ অসমৰ মাটিকালি প্রায় ৭৮,৪৩৮ বর্গ কিঃমিঃ।\nঅসমৰ জনসংখ্যাঃ ২০০১ চনৰ তথ্য মতে অসমৰ জনসংখ্যা ভাৰতৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ২.৬ শতাংশ। অর্থাৎ অসমৰ জনসংখ্যা প্রায় ৩১২.০৫ লাখ। ইয়াৰে ১৫৯.৩৯ লাখ পুৰুষ আৰু ১৫২.৬৬ লাখ মহিলা। ২০১১ চনৰ তথ্য মতে অসমৰ শিক্ষিতৰ হাৰ ৭২.১৯ শতাংশ আৰু লিংগ অনুপাত প্রতি ১০০০ পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯৫৮ গৰাকী।\nঅসমৰ জনসংখ্যা ঘনত্বঃ অসমৰ জিলাসমূহৰ জনবসতিৰ ঘনত্বৰ তাৰতম্য মন কৰিবলগীয়া। ২০০১ চনৰ তথ্য অনুসৰি প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ৫৮৩ জন জনসংখ্যাৰে নগাঁও জিলা অসমৰ ভিতৰত অধিক জনসংখ্যাৰ জিলা। তাৰ বিপৰীতে প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ৩৮ জন লােকে বাস কৰা ডিমাহাছাও আটাইতকৈ কম জনসংখ্যাৰ জিলা। কিন্তু ২১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ২০১০ জন জনসংখ্যাৰে কামৰূপ (মেট্রো) আটাইতকৈ জন জনবসতিপূর্ণ জিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। ইয়াৰ বিপৰীতে প্রতি বর্গ কিমিঃত ৪৪ জন লােকে বাস কৰা ডিমা হাছাও আটাইতকৈ কম জনসংখ্যাৰ জিলা হিচাপে স্বীকৃত হৈছে। আকৌ ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ব্ৰহ্মপুত্র উপত্যকাৰ উজনিৰ জিলাকেইখনৰ ভিতৰত লখিমপুৰ আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ জনসংখ্যা ঘনত্ব অসমৰ গড় ঘনত্ব (প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ৩৯৮ জন) তুলনাত বেছি। মধ্য ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ জিলাকেইখনৰ ভিতৰত মৰিগাঁও, নগাঁও, দৰং আৰু ওদালগুৰি জিলাৰ ঘনত্ব অসমৰ জনসংখ্যাৰ গড় ঘনত্বতকৈ বেছি। নামনি অসমৰ জিলাকেইখনৰ ভিতৰত চিৰাং আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাক বাদ দি বাকী আটাইকেইখন জিলাতে (ধুবুৰী, বঙাইগাঁও, গােৱালপাৰা, বৰপেটা, নলবাৰী, বাক্সা, কামৰূপ আৰু কামৰূপ মেট্রো জিলা) জনসংখ্যা ঘনত্ব ৰাজ্যখনৰ গড় ঘনত্বতকৈ অধিক। বৰাক উপত্যকাৰ কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি আৰু কাছাৰ জিলা তিনিওখনতে জনসংখ্যা ঘনত্ব অসমৰ গড় ঘনত্বতকৈ বেছি। অসমৰ পার্বত্য জিলা দুখন কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাওত ২০০১ আৰু ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি অসমৰ আটাইকেইখন জিলাৰ ভিতৰত জনবসতি অতি সেৰেঙা।\n২। অসমৰ শিক্ষিতৰ হাৰ কিদৰে বৃদ্ধি হৈছে চমুকৈ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ২০০১ চনৰ তথ্য অনুসৰি অসমৰ শিক্ষিতৰ হাৰ আছিল ৬৩.২৫ শতাংশ। ২০১১ চনৰ ভিতৰলৈ এই হাৰ বৃদ্ধি হৈ ৭২.১৯ শতাংশ হয়।\n৩। ২০১১ চনৰ তথ্য মতে অসমত কেইখন প্রথম শ্রেণীৰ আৰু কেইখন দ্বিতীয় শ্রেণীৰ চহৰ আছে?\nউত্তৰঃ ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি অসমত ৭ খন প্রথম শ্রেণীৰ আৰু দ্বিতীয় শ্রেণীৰ নগৰ ৬ খন আছে।\n১ লাখ জনসংখ্যাতকৈ অধিক জনসংখ্যাৰ নগৰক প্রথম শ্রেণীৰ আৰু ৫০ হাজাৰৰ পৰা ১ লাখৰ তলৰ জনসংখ্যা থকা নগৰক দ্বিতীয় শ্রেণীৰ নগৰ বােলা হয়।\n৪। ১৯০১ চনৰপৰা ২০১১ চনলৈ অসমৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ বিষয়ে আলােচনা কৰা ।\nউত্তৰঃ জনসংখ্যা পৰিৱৰ্তনশীল। জন্মৰ হাৰ, মৃত্যুৰ হাৰ আৰু প্ৰব্ৰজন— এই তিনি প্রকাৰে জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধি আৰু পৰিৱৰ্তন হয়। পৃথিৱীৰ সকলাে দেশ আৰু ৰাজ্যত জনসংখ্যা বৃদ্ধি হৈছে । ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে উন্নয়নশীল দেশসমূহত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ সাধাৰণতে বেছি। ভাৰতবৰ্ষৰ আন আন ৰাজ্যবিলাকৰ দৰে অসমতাে জনসংখ্যা বৃদ্ধি হৈছে। ১৯০১ চনৰ তথ্যমতে অসমৰ জনসংখ্যা আছিল ৩,২৮৯,৬৮০ আৰু এই জনসংখ্যা\nআছিল ভাৰতৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১.৩৮ শতাংশ। ৰাজ্যখনত ১৯০১ চনৰপৰা প্রতি দশকতে জনসংখ্যা ক্রমাগতভাৱে বৃদ্ধি হৈ ১৯৪১ চনত মুঠ জনসংখ্যা হয়গৈ ৬,৬৯৪,৭৯০ জন। ১৯০১ চনৰ পৰা ১৯৪১ চনলৈ চাৰিটা দশকৰ ভিতৰত অসমৰ জনসংখ্যা দুগুণতকৈও অধিক বৃদ্ধি পাইছে। ১৯৪১ চনত ভাৰতৰ জনসংখ্যাৰ ২.১০ শতাংশ লােকে অসমত বসবাস কৰিছিল। জনসংখ্যাৰ দশকীয় বৃদ্ধি লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে অসমত ১৯০১-১১ দশকত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ১৬.১১ শতাংশ। কিন্তু ইয়াৰ পিছৰ দশকত অর্থাৎ ১৯১১-২১ দশকত ২০.৪৮ শতাংশলৈ বৃদ্ধি হয়। পৰৱর্তী তিনিটা দশকত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ মােটামুটিভাৱে প্রায় একে থাকে, যেনে- ১৯২১৩১ দশকৃত ১৯.৯০ শতাংশ, ১৯৩১-৪১ দশকত ২০.৪০ শতাংশ আৰু ১৯৪১-৫১ দশকত ১৯.৯৩ শতাংশ । কিন্তু স্বাধীনােত্তৰ কালত অর্থাৎ ১৯৫১ চনৰপৰা\nঅসমৰ জনসংখ্যা দ্রুত হাৰত বৃদ্ধি পােৱা দেখা গৈছে। বিশেষকৈ ১৯৫১-৬১ আৰু ১৯৬১-৭১ দশক দুটাত ৰাজ্যখনৰ জনসংখ্যা পূর্বৰ ১৯ বা ২০ শতাংশ বৃদ্ধিৰ তুলনাত ক্রমে ৩৪.৯৮ শতাংশ আৰু ৩৪.৯৫ শতাংশলৈ বৃদ্ধি পাইছিল। অৱশ্যে ইয়াৰ পৰৱৰ্তী দশকবিলাকত জনসংখ্যা বৃদ্ধি ক্রমশঃ নিম্নগামী হৈছে। তালিকাখনত উল্লেখ কৰা মতে ১৯৭১-৮১, ১৯৮১-৯১, ১৯৯১-২০০১ আৰু ২০০১-১১ দশকৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ তথ্য\nলক্ষ্য কৰিলেই এই কথা জানিব পাৰি। জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ এনে হ্ৰাসৰ কাৰণ হিচাপে ৰাজ্যখনত লাহে লাহে হ্রাস পােৱা জন্মৰ হাৰ আৰু লগতে জনসাধাৰণ আৰু চৰকাৰৰ সজাগতাৰ ফলত বাংলাদেশৰ পৰা হােৱা প্ৰব্ৰজন কিছু পৰিমাণে হ্রাস হােৱা বুলি ধৰিব পাৰি।\n৫। ভৌগােলিক অঞ্চলভেদে উপযুক্ত মানচিত্ৰৰ সহায়ত অসমৰ জনসংখ্যাৰ বিতৰণ পর্যালােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ ভিন্ন প্রাকৃতিক পৰিৱেশ অনুসৰি ৰাজ্যখনৰ জনসংখ্যা সকলাে অঞ্চলতে সমান নহয়। সেয়ে অঞ্চলভেদে জনসংখ্যা ঘনত্বও একে নহয়। সাধাৰণতে যিবিলাক অঞ্চলৰ প্রাকৃতিক পৰিৱেশ অনুকূল নহয়, যাতায়াত আৰু অর্থনৈতিক অৱস্থা উন্নত নহয়, সেইবিলাক অঞ্চলত জনবসতি সেৰেঙা আৰু জনসংখ্যা কম হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে, অনুকূল প্রাকৃতিক আৰু অর্থনৈতিক অৱস্থা বিৰাজ কৰা অঞ্চলবােৰত জনবসতি ঘন হয়। তালিকা-৪ নংত অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ লগতে পার্বত্য অঞ্চলত ২০০১ আৰু ২০১১ চনৰ জনসংখ্যা আৰু জনসংখ্যা ঘনত্ব দেখুওৱা হৈছে। ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ সমতল ভূমি, সাৰুৱা মাটি, সুচল কৃষিকাৰ্য্য আৰু যাতায়াত ব্যৱস্থাৰ বাবে তাত জনবসতি ঘন। সেয়েহে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত অসমৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৮৫\nশতাংশ লােকে বসবাস কৰে। ইয়াত জনসংখ্যা ঘনত্ব ২০০১ চনত প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত ১২২০ জন আৰু ২০১১ চনত ১৫০২ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে। ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ ভিতৰতে আকৌ ইয়াৰ উজনি অংশত উপত্যকাটোৰ মুঠ জনসংখ্যা প্রায়\n২১ শতাংশ লােকে বসবাস কৰে আৰু ২০১১ চনৰ তথ্যমতে জনসংখ্যা ঘনত্ব হৈছে। প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত ৩৭১ জন। আনহাতে, মধ্য ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চলত উপত্যকাটোৰ মুঠ জনসংখ্যা প্রায় ২৭ শতাংশ লােকে বাস কৰে আৰু ২০১১ চনতএই অঞ্চলত জনসংখ্যা ঘনত্ব হৈছে প্রতি বর্গ কি.মিটাৰত ৫০০ জন।\nসেইদৰে নামনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চলত ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ প্রায় ৩৬ শতাংশ লােকে বাস কৰে। ইয়াত জনসংখ্যা ঘনত্ব তুলনামূলকভাৱে কিছু বেছি অৰ্থাৎ প্ৰতি\nবর্গ কিলােমিটাৰত ৬৩১ জন। ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ উজনি, মধ্য আৰু নামনি অঞ্চলত জনসংখ্যা ঘনত্বৰ তাৰতম্য মন কৰিবলগীয়া। উজনি অঞ্চলতকৈ মধ্য অঞ্চলত আৰ,\nমধ্য অঞ্চলতকৈ নামনি অঞ্চলত জনসংখ্যা ঘনত্ব বেছি। আনহাতে, বৰাক উপত্যকাৰ সাৰুৱা সমভূমি অঞ্চলটো কৃষিকৰ্ম আৰু যাতায়াতৰ বাবে সুচল হােৱাৰ কাৰণে এই\nঅঞ্চলতাে জনবসতি ঘন। ২০১১ চনৰ তথ্যমতে ইয়াত জনসংখ্যা ঘনত্ব হৈছে প্ৰতি বর্গ কিলােমিটাৰত ৫৪৫ জন আৰু অসমৰ মুঠ জনসংখ্যা প্রায় ১১ শতাংশ লােকে এই বৰাক উপত্যকাত বাস কৰে। ইয়াৰ বিপৰীতে, ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ মাজত অৱস্থিত কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাও পার্বত্য জিলা দুখনক সামৰি লােৱা পার্বত্য অঞ্চলটোৰ প্ৰতিকূল ভূপ্রাকৃতিক অৱস্থাৰ কাৰণে তাত জনবসতি পাতল আৰু জনসংখ্যাও কম। এই পার্বত্য অঞ্চলটোত অসমৰ মুঠ জনসংখ্যা প্রায় ৩.৭৫ শতাংশ লােকে বাস কৰে। ইয়াত জনসংখ্যা ঘনত্ব অসমৰ আনকেইটা অঞ্চলৰ তুলনাত নিচেই কম। লােকপিয়ল ২০০১ চনৰ তথ্যমতে পার্বত্য অঞ্চলটোত জনসংখ্যা ঘনত্ব আছিল প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত মাত্র ৫৮ জন আৰু ২০১১ চনত সামান্যভাৱে ৬৮ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে।\nজিলা ভিত্তিত অসমৰ জনসংখ্যাৰ বিতৰণ আৰু ঘনত্ব মন কৰিবলগীয়া। অসমৰ জিলাসমূহৰ জনসংখ্যাৰ তথ্য (২০০১ আৰু ২০১১ চনৰ) তালিকা-৫ত উল্লেখ কৰা হৈছে। চিৰাং, কামৰূপ (মেট্রো), বাক্স আৰু ওদালগুৰি জিলা চাৰিখন ২০০১ চনৰ পিছত গঠন হৈছিল বাবে সেই বছৰৰ জনসংখ্যা তালিকাখনত উল্লেখ কৰা নহ'ল। এই চাৰিখন জিলা গঠন হােৱাৰ কাৰণে মুঠ ছয়খন জিলা— কোকৰাঝাৰ, বঙাইগাঁও, বৰপেটা, নলবাৰী, কামৰূপ আৰু দৰং জিলাৰ মাটিকালি আৰু জনসংখ্যাৰ তথ্যৰ কিছু পৰিৱৰ্তন হৈছে।\nঅসমৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত ২০০১ চনৰ তথ্য অনুসৰি ২,৫২২,৩২৪ জন লােকে বাস কৰা কামৰূপ জিলাখন অধিক জনসংখ্যাৰ জিলা আৰু ১,৮৮,০৭৯ জন লােকে বাস কৰা পার্বত্য অঞ্চলৰ ডিমা হাছাও জিলাখন আটাইতকৈ কম জনসংখ্যাৰ জিলা বুলিপৰিগণিত হৈছে। কিন্তু ২০১১ চনৰ তথ্যমতে ২,৮২৬,০০৬ জনসংখ্যাৰে নগাঁও জিলাখন অসমৰ ভিতৰত অধিক জনসংখ্যাৰ জিলা হিচাপে আৰু ২১৩,৫২৯ জনসংখ্যাৰে ডিমাহাছাও জিলাখন আটাইতকৈ কম জনসংখ্যাৰ জিলা হিচাপে স্বীকৃত হৈছে। জনসংখ্যাৰ ঘনত্বৰ ক্ষেত্ৰত (২০০১ চন) প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত ৫৮৩ জন লােকে বসবাস কৰা নগাঁও জিলাখন অসমৰ আটাইতকৈ ঘনবসতি জিলা আৰু প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত মাত্র ৩৮ জন লােকে বাস কৰা ডিমা হাছাও জিলাখন আটাইতকৈ সেৰেঙা বসতিৰ জিলা বুলি পৰিগণিত হৈছে। পিছে ২০১১ চনৰ তথ্যমতে অসমৰ ভিতৰতে কামৰূপ (মেট্ৰো ) জিলাখন সবাতােকৈ ঘন বসতিপূর্ণ জিলা বুলি বিবেচিত হৈছে, য’ত জনসংখ্যাৰ হৈছে প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত ২০১০ জন। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰত ঘনবসতিপূর্ণ গুৱাহাট মহানগৰীৰ জনসংখ্যাই বিশেষভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছে। ইয়াৰ বিপৰীতে, প্রতি কিলােমিটাৰত মাত্র ৪৪ জন লােকে বাস কৰা ডিমা হাছাও পার্বত্য জিলাখন আটাইতকৈ সেৰেঙা বসতিৰ জিলা হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ উজনি, মধ্য আৰু নামনি অঞ্চলত অৱস্থিত জিলাসমূহৰ জনবসতিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে, ২০১১ উজনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ জিলাকেইখনৰ ভিতৰত কেৱল লখিমপুৰ আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ জনসংখ্যা ঘনত্ব অসমৰ গড় ঘনত্ব (প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত ৩৯৮ জন) তুলনাত বেছি। আকৌ মধ্য ব্রহ্মপুত্র উপত্যকাৰ জিলাকেইখনৰ ভিতৰত মৰিগাঁও, নগাঁও, দৰং আৰু ওদালগুৰি জিলাৰ ঘনত্ব অসমৰ জনসংখ্যাৰ গড় ঘনত্বতকৈ বেছি। আনহাতে, নামনি অসমৰ জিলা কেইখনৰ ভিতৰত চিৰাং আৰু কোকৰাঝাৰ জিলাক বাদ দি বাকী আটাইকেইখন জিলাতে (ধুবুৰী, বঙাইগাঁও, গােৱালপাৰা, বৰপেটা, নলবাৰী, বাক্সা কামৰূপ আৰু কামৰূপ মেট্রো জিলা) জনসংখ্যা ঘনত্ব ৰাজ্যখনৰ গড় ঘনত্বতকৈ অধিক। আকৌ, ব্ৰাক উপত্যকাৰ তিনিওখন জিলাত (কৰিমগঞ্জ, হাইলাকান্দি আৰু কাছাৰ জিলা) জনসংখ্যা ঘনত্ব অসমৰ গড় ঘনত্বতকৈ বেছি। অসমৰ পার্বত্য জিলা দুখন (কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাও) ২০০১ আৰু ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি অসমৰ আটাইকেইখন জিলাৰ ভিতৰত সেৰেঙা জনবসতিৰ জিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছে ।\n৬। অসমৰ জনসংখ্যা বিতৰণৰ ভিন্নতাৰ কাৰণবােৰ উদাহৰণসহ চমুকৈ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ জনসংখ্যাৰ বিতৰণ লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় যে ৰাজ্যখনৰ সকলাে অঞ্চল বা ঠাইত জনবসতি আৰু জনসংখ্যাৰ বিতৰণ সমান নহয়। কোনাে অঞ্চলত জনসংখ্যা বেছি অর্থাৎ জনবসতি ঘন আৰু কোনাে অঞ্চলত জনসংখ্যা কম অর্থাৎ জনবসতি সেৰেঙা। স্বাভাৱিকতে কোনাে এটা অঞ্চলত জনবসতি আৰু জনসংখ্যা বেছি হ'লেই তাতজনসংখ্যা ঘনত্বও বাঢ়ি যায়। ঠিক সেইদৰে কোনাে অঞ্চলত জনবসতি আৰু জনসংখ্যা পাতল বা কম হলে তাত জনসংখ্যা ঘনত্বও কম হয়। ভাৰতৰ লােকপিয়লৰ তথ্যমতে কুৰি শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ১৯০১ চনত অসমত জনসংখ্যা ঘনত্ব আছিল প্রতি বর্গ কিলােমিটাৰত মাত্র ৪২ জন।\n৭। ২০১১ চনৰ তথ্য মতে অসমৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি জনসংখ্যা আৰু জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব থকা আৰু আটাইতকৈ কম জনসংখ্যা আৰু জনসংখ্যা ঘনত্ব থকা জিলাৰ নাম উল্লেখ কৰা ।\nউত্তৰঃ ২০১১ চনৰ তথ্য মতে অসমৰ জিলাসমূহৰ ভিতৰত আটাইকৈ বেছি জনসংখ্যা থকা জিলাখন হ'ল— কামৰূপ (মেট্রো) জিলা। আটাইকৈ কম জনসংখ্যা থকা জিলাখন হ’ল--- ডিমা হাছাও। ইয়াৰ জনসংখ্যা ২১৩,৫২৯ জন। আটাইকৈ বেছি জনসংখ্যা ঘনত্ব থকা জিলাখন হল— কামৰূপ\n(মেট্রো)। ইয়াৰ জনসংখ্যা ঘনত্ব প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ২০১০ জন। আটাইকৈ কম জনসংখ্যা ঘনত্ব থকা জিলাখন হ’ল ডিমা হাছাও। ইয়াৰ জনসংখ্যা ঘনত্ব প্রতি বর্গ কিঃমিঃত ৪৪ জন।\n৮। অসমৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ কাৰণবােৰ চমুকৈ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ জনসংখ্যা দ্রুত গতিত বৃদ্ধি পাব লাগিছে। এই বৰ্দ্ধিত হাৰৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ কাৰণ মূলতঃ দুটা। এটা হৈছে জনসংখ্যাৰ প্রাকৃতিক বৃদ্ধি আৰু আনটো হৈছে অধিক মাত্রাত হােৱা জনপ্ৰব্ৰজন। প্রাকৃতিক বৃদ্ধি দৰাচলতে জন্ম আৰু মৃত্যুৰ হাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। তাৰােপৰি নিৰক্ষৰতাও জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ আন এটা কাৰণ।\nপ্রাকৃতিক বৃদ্ধিঃ প্রাকৃতিক বৃদ্ধি জন্ম-মৃত্যুৰ হাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। আজিকালি উন্নত চিকিৎসা পদ্ধতিৰ ফলত শিশু, প্রসূতি আদিৰ মৃত্যুৰ সংখ্যা কমি আহিছে। তাৰােপৰি বেমাৰ-আজাৰৰ পৰাও বহুতাে মানুহ মৃতুৰ পৰা ৰক্ষা পাইছে। আগতকৈ মানুহৰ মৃত্যুৰ সংখ্যা কমি আহিছে। গতিকে দেখা যায় যে জন্মৰ উচ্চ হাৰৰ বাবে জনসংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। অৱশ্যে অসমৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰাকৃতিক বৃদ্ধিৰ ফলত ৰাজ্যখনত যি হাৰত জনসংখ্যা বাঢ়িহে সেই প্রায় একেই হাৰত ভাৰতবৰ্ষৰ জনসংখ্যাও বৃদ্ধি পাইছে।\nজনপ্ৰব্ৰজনঃ জনপ্ৰব্ৰজন অসমৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ এটা প্রধান কাৰণ। ১৮২৬ চনৰ পৰা অসমলৈ কম-বেছি পৰিমাণে জনপ্রব্রজন হৈয়ে আছে । ১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ সময়ত বহু সংখ্যক হিন্দু শৰণার্থী তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তান (এতিয়াৰ বাংলাদেশ)ৰ পৰা অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। আকৌ স্বাধীনতাৰ পৰৱর্তী কালছােৱাত (১৯৫১-২০০১) অসমৰ জনসংখ্যা জনপ্ৰব্ৰজনৰ কাৰণে ১৮৫ শতাংশ বৃদ্ধিৰ বিপৰীতে ২৩২ শতাংশ বৃদ্ধি হয়। এই অস্বাভাৱিক জনসংখ্যাৰ মূল কাৰণ হৈছে বাংলাদেশৰ পৰা অসমলৈ অবাধ গতিত হােৱা অনুপ্রৱেশ।\nনিৰক্ষৰতাঃ নিৰক্ষৰতাও জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ এটা কাৰণ। স্বাধীনতাৰ আগৰ কালছােৱাত নাৰীসকলক বৰ হীন চকুৰে চোৱা হৈছিল। তেওঁলােকে কোনাে শিক্ষাৰ পােহৰ পােৱা নাছিল। ছােৱালীবিলাকক সৰুতে বিয়া দিয়া হৈছিল। ফলত ছােৱালীবােৰ অধিক সন্তানৰ মাতৃ হৈছিল। লিখা-পঢ়া নজনা বাবে তেওঁলােকে কোনাে ধৰণৰ পৰিয়াল পৰিকল্পনা আঁচনিৰ সহায় গ্রহণ কৰা নাছিল। এইবােৰ কাৰণতেই অসমৰ জনসংখ্যা দ্রুত গতিত বৃদ্ধি পাইছিল। কালৰপৰা বর্তমান সময়লৈকে হােৱা জনপ্ৰব্ৰজনৰ\n৯। অসমলৈ প্রাচীন কালৰপৰা বৰ্তমান সময়লৈকে হােৱা জনপ্ৰব্ৰজনৰ সোঁতবােৰ একাদিক্রমে উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ লগতে অসম ৰাজ্যখনৰ বিশেষ ভৌগােলিক অবস্থা বাবে ইয়াৰ উত্তৰ, পূর্ব, দক্ষিণ আৰু পশ্চিম দিশৰপৰা নানা জনগােষ্ঠী আৰু ভাষা-ভাষীৰ ।লােকৰ প্রাচীন কালৰপৰা বর্তমান সময়লৈকে এই ৰাজ্যলৈ আগমন ঘটি আছে অসমলৈ নানা ঠাইৰপৰা বিভিন্ন সময়ত ঘটা জনপ্ৰব্ৰজনক একো-একোটা জনস্রোত (Human Stream) হিচাবে চিনাক্ত কৰিব পাৰি। সমাজবিজ্ঞানীসকলে অনুমান কৰা মতে সম্ভৱতঃ অসমলৈ আগমন ঘটা প্রথমটো জনস্রোত আছিল অষ্টিক (Austric) জনগােষ্ঠীৰলােকসকল। এওঁলােক দক্ষিণ-পূর্ব এছিয়াৰ পৰা আহিছিল । অসমৰ চুবুৰীয়া ৰাজ মেঘালয়ত বিস্তৃতভাৱে বাস কৰা খাছিয়া আৰু জয়ন্তীয়াসকল এই অষ্টিক জনগােষ্ঠীৰ লােক।এই লােকসকলৰ কিছু সংখ্যক লােক মেঘালয়ৰ সীমামূৰীয়া অসমৰ কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাও জিলাত বসবাস কৰিছিল ।\nঅষ্ট্ৰিকসকলৰ পিছত মধ্য এছিয়াৰ পৰা তিবতীয় বর্মন ভাষা কোৱা মংগােলীয়সকল আহি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বাস কৰিবলৈ লয়। বড়াে, মিছিং ৰাভা, তিৱা, দেউৰী, সােণােৱাল কছাৰী, মেছ, কাছাৰৰ বৰ্মন, কাৰ্বি, ডিমাছা কছাৰী, গাৰাে, কুকি, মাৰ, হাজং, ৰেংমা নাগা, আৰু জেমি নাগা এই\nজনগােষ্ঠীৰ লােক। মংগােলীয়সকলৰ পিছত ক’কেছীয় জনগােষ্ঠীৰ লােক গংগা সমভূমি অঞ্চলৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল। অসমৰ সৰহ সংখ্যক অজনজাতীয় লােকেই এই গােষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। ত্রয়ােদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত সিন্ধু-আর্যমূলৰ ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী এদল লােক মহম্মদ বিন্ বতিয়াৰৰ নেততৃত্বত অসমলৈ আহিছিল। অসমৰ মুছলমান লােকসকল এওঁলােকৰে বংশধৰ। অসমলৈ আগমন ঘটা আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ জনগােষ্ঠী হৈছে আহােমসকল। ১২২৮ খ্রীষ্টাব্দত চুকাফাৰ নেতৃত্বত উত্তৰ ম্যানমাৰৰ চান মালভূমিৰ পৰা পাটকাই পর্বত পাৰ হৈ আহােমসকল অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল। তাৰােপৰি ব্রিটিছসকলে অসম শাসন কৰাৰ পিছতে বেংগল, বিহাৰ, উত্তৰ প্রদেশ, ৰাজস্থান আদিৰ পৰা দক্ষ লােকক কামৰ বাবে আনিছিল। নেপালৰ পৰা কিছু নেপালী সম্প্রদায়ৰ লােককো পহৰাদাৰী হিচাপে আনিছিল। ব্রিটিছসকলে চাহ খেতি আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে চোটনাগপুৰ মালভূমিৰ পৰা জনজাতিসকলক চাহ বনুৱা হিচাপে অসমলৈ লৈ আহে। অসমলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটা আন এটা উল্লেখযােগ্য জনস্রোত হৈছে তেতিয়াৰ পূর্ববংগ আৰু এতিয়াৰ বাংলাংদেশৰ পৰা অহা ভূমিহীন মুছলমান কৃষকসকল। এনেদৰেই প্রাচীন কালৰ পৰা বর্তমান সময়লৈকে নানা ঠাইৰ পৰা বিভিন্ন জনগােষ্ঠীয় লােকৰ অসমলৈ প্ৰব্ৰজন ঘটিছিল।\n১০। অসমৰ আহােমসকলৰ জনগােষ্ঠীয় পৰিচয় দাঙি ধৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ আহােমসকল আছিল মূলতঃ মংগােলীয় জনগােষ্ঠী লােক। তেওঁলােকে ১২২৮ খ্রীষ্টাব্দত চুকাফাৰ নেতৃত্বত পাটকাই পর্বত পাৰ হৈ উত্তৰ ম্যানমাৰৰ চান মালভূমিৰ পৰা আহিছিল। আহােমসকলে প্রায় ছশ বছৰ অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল। প্রথমতে তেওঁলােক উজনি অসমত থিতাপি লৈ ব্ৰহ্মপুত্র উপত্যকা দখল কৰে। আহােমসকলে অসমত বসতি কৰা জিলাসমূহ হ’ল মৰিগাঁও, নগাঁও, ডিব্ৰুগড়, শিসাগৰ, তিনিচুকীয়া, ধেমাজি, যােৰহাট, গােলাঘাট, লখিমপুৰ ইত্যাদি।\n১১। পৰিবহণ ব্যৱস্থাই অসমৰ অর্থনৈতিক উন্নতিত কিদৰে সহায় কৰিছে চমুকৈ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ পৰিবহণ বর্তমান সময়ৰ অর্থনৈতিক উন্নয়নৰ অপৰিহাৰ্য্য উপাদান। ভাল পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ যােগেদি বিভিন্ন অঞ্চলৰ মাজত সংযােগ স্থাপন হােৱাৰ উপৰিও সম্পদ, জ্ঞান আৰু সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ আদান-প্রদান হয়। সুপৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ ফলত এখন দেশৰ সৰ্বাংগীন উন্নতিৰ লগতে নিয়ােগৰ সৃষ্টি হয়। স্থলপথ, জলপথ আৰু আকাশীপথৰ ভাল যাতায়াত ব্যৱস্থাই হৈছে দেশ এখনৰ জীৱন ৰেখা। কৃষি, শিল্প, বাণিজ্য, যােগাযােগ আদি অর্থনৈতিক খণ্ডসমূহৰ বিকাশ নির্ভৰ কৰে দক্ষ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত। অর্থনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ উপৰিদেশ এখনৰ সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ উন্নয়নত পৰিবহণ ব্যৱস্থাই গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰে। উন্নত পৰিবহণ ব্যৱস্থাই দেশৰ বৈষম্য, ভিন্নতা আৰু বৈচিত্র্যৰ মাজতে ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি আৰু ঐক্য স্থাপন কৰে। অসম উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ দুৱাৰমুখ হোৱাৰ বাবে সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ লগত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহে সংযােগ স্থাপন কৰি আছে। সেয়েহে অসমৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ উন্নতিৰ লগত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অর্থনৈতিক উন্নতি ওতঃপ্রােতভাৱে জড়িত হৈ আছে। আকৌ অসম ভাৰতৰ পৰা ভৌগােলিকভাবে দূৰত হােৱাৰ বাবে পৰিবহণ ব্যৱস্থা অসমৰ অর্থনৈতিক উন্নয়নৰ অন্যতম অপৰিহাৰ্য আহিলাৰূপে পৰিগণিত হৈছে। অসমৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাবােৰ হৈছে— পথ পৰিবহণ, ৰে’ল পৰিবহণ, জল পৰিবহণ, আৰু বিমান পৰিবহণ। উন্নত পৰিবহনে সময় বাহিকৰি দেশখন প্রগতিৰ পথত আগবঢ়াই নিয়াত সহায় কৰে।\n১২। অসমৰ জলপৰিবহণৰ বিষয়ে এটি চমু টোকা লিখা ।\nউত্তৰঃ অসমৰ জল পৰিবহণ ব্যৱস্থা মূলতঃ আভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহণ ব্যৱস্থা। অসম এখন নদী প্রধান ৰাজ্য। ভাৰতৰ মুঠ জলসম্পদৰ প্রায় ৩২ শতাংশ জলসম্পদৰ অধিকাৰী ব্ৰহ্মপুত্ৰ, বৰাক আৰু ইহঁতৰ অসংখ্য উপনৈ মিলি বিস্তৃত জলপথ সৃষ্টি কৰিছে। শদিয়াৰপৰা ধুবুৰীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ৮৯১ কি.মি. নাব্য জলপথ আৰু বৰাকৰ ১২১ কি.মি. নাব্য জলপথ আছে। ব্রহ্মপুত্রৰ নাব্য জলপথটো (৮৯১ কি.মি.) ১৯৮৮ চনত দেশৰ দ্বিতীয়টো ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ হিচাপে ঘােষণা কৰা হৈছিল। এই জলপথটোৱে অসমৰ লগতে সমগ্ৰ উত্তৰপূব ভাৰতৰ অর্থনৈতিক উন্নয়নত অৰিহণা যােগাই আহিছে। আনহাতে, ক নদীৰ লখিপুৰৰপৰা ভাংগালৈ মুঠ ১২১ কি.মি. নাব্য জলপথছােৱাক ভাৰত চৰকাৰে ২০১৩ চনত দেশৰ ষষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় জলপথ হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। এই দুটা জলপথেৰে চলাচলা\nকৰা জাহাজৰ সহায়ত কম খৰচতে মাল-বস্তু পৰিবহণ কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰত বিশেষকৈ অসম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মিজোৰাম, মণিপুৰ, ত্ৰিপুৰা আৰু অৰুণাচল প্রদেশৰ উন্নতি হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে। অসমত জলপৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ উন্নতিৰ হকে দুটা চৰকাৰী সংস্থাই প্রচেষ্টা চলাই আছে। এই সংস্থা দুটা হৈছে কেন্দ্রীয় আভ্যন্তৰীণ জলপৰিবহণ নিগম আৰু আভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহণ সঞ্চালকালয়। এই সংস্থা দুটাৰ প্রধান দায়িত্ব হৈছে— জলপৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত জলসম্পদৰ উপযুক্ত ব্যৱহাৰ কৰা, সস্তীয়া জলপৰিবহণৰ সহায়ত যাত্রী আৰু বয়বস্তু অনা-নিয়া কৰা, ব্যৱসায়িক ভিত্তিত অঞ্চলটোৰ জলপথসমূহ সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা আদি।\n১৩। অসমৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ উন্নয়নৰ অন্তৰায় হিচাপে দেখা দিয়া পাঁচটা প্রধান কাৰণ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ পৰিবহণ ব্যৱস্থাৰ উন্নয়নৰ অন্তৰায় হিচাপে দেখা দিয়া পাঁচটা প্রধান কাৰণ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল—\n(ক) পাহাৰ, মালভূমি, সমভূমি, প্লাৱন ভূমি, জলাশয় আদিৰে বৈশিষ্ট্যপূর্ণ অসমৰ ভিন্ন ভূপ্রকৃতিৰ বাবে যাতায়াত ব্যৱস্থা সম্প্রসাৰণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অসুবিধা হয়।\n(খ) অসম ৰাজ্যখন ইয়াৰ পশ্চিমৰ ঠেক ভূখণ্ডৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ সৈতে সংলগ্ন হৈছে। আৰু সেইবাবে পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত কিছু অসুবিধাৰ সৃষ্টি হৈছে।\n(গ) বাট-পথ নির্মাণ আৰু মেৰামতিৰ বাবে অসমৰ মাটিৰ গুণাগুণ ঠাই বিশেষে সিমান উপযুক্ত নহয়। তাৰােপৰি বাৰিষা কালত হােৱা প্ৰচুৰ বৰষুণৰ বাবে বাট-পথ সহজে নষ্ট হয়। আনহাতে, বাট-পথ নির্মাণৰ ক্ষেত্ৰত উপযুক্ত আধুনিক প্রযুক্তি আৰু কৌশল প্রয়ােগ নকৰাৰ ফলত কম দিনৰ ভিতৰতে বাট-পথৰ অৱস্থা শােচনীয় হৈ পৰে।\n(ঘ) উদ্যোগিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত অসম ভাৰতৰ আন কিছুমান ৰাজ্যৰ তুলনাত এতিয়াও পিছ পৰি আছে। ইয়াৰ এটা প্রধান কাৰণ হৈছে অসমৰ অনুন্নত পৰিবহণ ব্যৱস্থা। আনহাতে, উদ্যোগিক বিকাশ হলে স্বাভাৱিকতে পৰিবহণ ব্যৱস্থাটোৱেও সমান্তৰালভাৱে উন্নতি লাভ কৰিব।\n(ঙ) অসমত পৰ্যটন উদ্যোগৰ বিকাশৰ বাবে প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা আছে যদিও ইয়াৰ\n১৪। সম্পদ বুলিলে কি বুজায় ? অসমৰ প্রধান প্রাকৃতিক সম্পদবােৰ কি কি ?\nউত্তৰঃ যিবিলাক দ্রব্য বা বস্তুৰ জৰিয়তে আর আমাৰ অভাৱ আৰু অভিলাষসমূহ পূৰণ কৰিব পাৰাে সেইবিলাক দ্রব্যকে সম্পদ বুলি কোৱা হয়।\nসম্পদ প্রধানতঃ দুই প্রকাৰৰ— (ক) প্রাকৃতিক সম্পদ আৰু (খ) মানৱ আৰু মানৱসৃষ্ট সম্পদ।\nপ্রাকৃতিক সম্পদসমূহ প্রাকৃতিক কাৰকৰ দ্বাৰা প্ৰকৃতিৰ বুকুত সৃষ্টি হয়। প্রাকৃতিক সম্পদৰ কিছুমান। নৱীকৰণীয় আৰু আন কিছুমান অনৱীকৰণীয়। যিবিলাক সম্পদ ভৌতিক, ৰাসায়নিক আৰু যান্ত্রিক প্রক্রিয়াৰে নৱীকৰণ অথবা নতুনকৈ উৎপন্ন বা পুনঃ পূৰণ কৰিব পাৰি সেইবিলাকক নৱীকৰণীয় সম্পদ (Renewable resources) বােলে। সৌৰশক্তি আৰু বতাহৰ লগতে অসমৰ পানী, উদ্ভিদ, বন্যপ্রাণী আদি এই শ্ৰেণীৰ সম্পদ। আনহাতে, কিছুমান সম্পদ গঠন হৈ বহু বছৰ ধৰি প্ৰকৃতিৰ বুকুত জমা হৈ আছে। কিন্তু এই সম্পদবােৰ ব্যৱহাৰ কৰি থাকিলে কালক্রমে সেইবােৰৰ পৰিমাণ হ্রাস হৈ এসময়ত সম্পদবােৰ নিঃশেষ হৈ যাব আৰু তেতিয়া সেইবােৰ পুনৰ পূৰণ কৰিব পৰা নাযাব। এনে সম্পদবােৰক অনৱীকৰণীয় সম্পদ (Non-renewable resources) বুলি কোৱা হয়। অসমত পােৱা খনিজ সম্পদ, যেনে— কয়লা, খনিজ তেল, প্রাকৃতিক গেছ আদি ।\n১৫। অসমৰ প্রধান তৈলক্ষেত্ৰসমূহ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ প্রধান তৈলক্ষেত্রসমূহ হৈছে ডিগবৈ নাহৰকটীয়া মৰাণ-হুগ্রীজান, ৰুদ্ৰসাগৰ, লাকোৱা, গেলেকী, বৰহোলা, আৰু আমগুৰি।\n১৬। আসমৰ জলসম্পদৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা ।\nউত্তৰঃ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ লগতে অসম জলসম্পদত চহকী। অসমত পর্যাপ্ত পৃষ্ঠা সম্পদ (Surface water resource) আৰু ভূ-তল জলসম্পদ (Underground was resource) আছে। প্রচুৰ বৰষুণ, গােটেই বছৰ ধৰি বৈ থকা (Perennial) নদ-নলজলপ্রবাহ, খাল, পিতনি, জলাহ, আদ্রভূমি (Wetlands) আদিৰ জলৰাশিয়ে অসমৰ জল সম্পদ সমৃদ্ধ কৰিছে। ৰাজ্যখনৰ দুই প্রধান নদী— ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক আৰু ইহঁতৰ অসংখ্য উপনৈবােৰে দেশৰ প্রায় এক তৃতীয়াংশ জলসম্পদ বহন কৰিছে। ৰাজ্যখনত অলেখ সৰু বৰ পিতনি আৰু জলাহৰ উপৰি প্রায় তিনি হেজাৰৰাে অধিক আর্দ্রভূমি আছে। এইবােৰত প্ৰধানকৈ নানা প্রকাৰৰ মাছ আৰু ভিন্ন প্রজাতিৰ জলজ উদ্ভিদ পােৱা যায়। পৃষ্ঠ জলভাগ বিশেষকৈ বােৱতী নদ-নদীৰ জলৰাশি কৃষি কাৰ্যৰ লগতে ঘৰুৱা প্রয়ােজন। আৰু উদ্যোগ আৰু জল পৰিবহণ খণ্ডত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। আনহাতে, সমগ্র ব্রহ্মপুত্র আৰু বৰাক উপত্যকাত ভূ-তল জলসম্পদ প্ৰচুৰ পৰিমাণে সঞ্চিত হৈ আছে। সমভূমি অঞ্চলত ভূপৃষ্ঠৰপৰা প্ৰায় ৫ মিটাৰ গভীৰতাৰ ভিতৰতে ভূ-তল জলস্তৰ পােৱা যায়। পৃষ্ঠ জলৰাশিৰ দৰে ভূ-তল জলৰাশি ৰাজ্যখনৰ কৃষিৰ উপৰি ঘৰুৱা আৰু ঔদ্যোগিক ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।\n১৭। অসমৰ প্রাকৃতিক সম্পদসমূহৰ অৱক্ষয়ৰ কাৰণবােৰ কি কি ?\nউত্তৰঃ অসমৰ প্রাকৃতিক সম্পদসমূহৰ অৱক্ষয়ৰ মূলতঃ কাৰণ হ’ল ইয়াৰ অপব্যৱহাৰ আৰু যধে-মধে এইবােৰ আহৰণ কৰাৰ বাবে অসমৰ প্রাকৃতিক সম্পদবােৰলৈ সংকট নামি আহিছে। উপযুক্ত সম্পদ পৰিকল্পনাৰ দ্বাৰা প্রাকৃতি আৰু মানৱ সম্পদসমূহ উচিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা নাই। অসমৰ প্রাকৃতিক সম্পদৰ অৱক্ষয়ৰ অন্য এটা প্রধান কাৰণ হ’ল দ্রুত জনসংখ্যা বৃদ্ধি আৰু বনাঞ্চলসমূহ ধ্বংস কৰাৰৰ ফলত বনজ সম্পদৰ যথেষ্ট অৱক্ষয় হৈছে।\n১৮। বর্ধিত জনসংখ্যাই প্রাকৃতিক সম্পদৰ ওপৰত কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাইছে?\nউত্তৰঃ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ ফলত প্রাকৃতিক সম্পদৰ ওপৰত যথেষ্ট বেয়া প্ৰভাৱ পৰিছে। বর্ধিত জনসংখ্যাৰ ফলত হাবি জংঘলসমূহ বহু পৰিমাণে নষ্ট হৈ পৰিছে যাৰ বাবে জীৱ-জন্তুবোৰৰ থাকিবলগীয়া ঠাই নোহোৱা হৈ পৰিছে। বনাঞ্চলসমূহ কাটি সেই ঠাইত মানুহে বসতি কৰিবলৈ লৈছে। তাৰ ফলত বনাঞ্চলৰ যথেষ্ট ক্ষয়-ক্ষতি হৈছে। ইয়াৰ লগতে মানুহে মূল্যৱান গছসমূহ যেনে— নাহৰ, বনচোম, শিৰীষ, চাম, শিমলু আদি গছসমূহ কাটি প্রাকৃতিক সম্পদৰ বহু ক্ষতি সাধন কৰে। বর্ধিত জনসংখ্যাৰ ফলত প্রাকৃতিক সম্পদসমূহৰ বিস্তৰ ক্ষয়-ক্ষতি হােৱা দেখা যায় ।\n১৯। অসমৰ বৃহৎ জনসংখ্যা ৰাজ্যখনৰ বােজা (সমস্যা) নে সম্পদ? আলােচনা কৰা!\nউত্তৰঃ অসমৰ বৃহৎ জনসংখ্যা ৰাজ্যখনৰ বাবে এক বােজাৰ দৰে। কাৰণ বৃহৎ জনসংখ্যাৰ ফলত বহুতাে প্রাকৃতিক সম্পদৰ অৱক্ষয় হৈছে। বৃহৎ জনসংখ্যাৰ ফলত মানুহৰ মাজত সম্পদৰ নাটনি হয়। লগতে সম্পদ প্রদূষিত আৰু নষ্ট হয়। ইয়াৰ উপৰিও গুৰুতৰ পাৰিৱেশিক আৰু আর্থ-সামাজিক সমস্যাৰ উদ্ভৱ হয়। বৃহৎ জনসংখ্যাৰ বাবে জনবসতিৰ প্ৰসাৰ ঘটিছে আৰু খাদ্য শস্যৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিবলগীয়া হৈছে। বৃহৎ জনসংখ্যাৰ ফলত সাৰুৱা পলসুৱা কৃদ্ধৃিমি বসতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব লগা হয়। ভূমিক্ষয়, ভূমিৰ উৰ্বৰতা হ্রাস, মৃত্তিকা প্ৰদূষণ আদি সমস্যাই দেখা দিয়ে বৃহৎ জনসংখ্যাৰ ফলতেই।\n২০। অসমত মানৱ সম্পদ গঢ়িবলৈ কেনে পদক্ষেপ গ্রহণ কৰিব লাগে ?\nউত্তৰঃ অসমত মানৱ সম্পদ গঢ়িবলৈ হ'লে প্রথমতে জনসংখ্যাৰ যি দ্রুত গতিত বাঢ়িব লাগিছে তাক ৰােধ কৰিব লাগিব। ইয়াৰ লগতে মানৱ সম্পদ গঢ়িবৰ বাবে প্রধান পদক্ষেপ হ’ল শিক্ষাগত জয় শিক্ষাৰ জৰিয়তেহে মানৱ সম্পদ গঢ়িব পৰা যাব। আনহাতে, সমাজৰ শ্ৰেণীৰ লােকসকল বিশেষকৈ দৰিদ্ৰ জনসাধাৰণ, পৃথকভাৱে অক্ষম লােকসকল আৰু মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণৰ বাবে কার্যকৰী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলেহে প্ৰকৃতাৰ্থত মানৱ সম্পদ উন্নয়ন হ’ব ।\n২১। অসমৰ অৰ্থনীতিত কৃষিখণ্ডৰ ভূমিকা সম্পর্কে চমুকৈ আলােচনা কৰা।\nউত্তৰঃ অসমৰ অর্থনৈতিক উন্নতিত কৃষিখণ্ডই গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। অসমৰ মুঠ কর্ম-নিয়ােজিত লােকৰ (Working population) ভিতৰত ৫৩ শতাংশতকৈয়াে অধিক লােক কৃষি খণ্ডত প্রত্যক্ষ আৰু পৰােক্ষভাৱে নিয়ােজিত হৈ আছে। অসমৰ কৃষি জৰীপৰ তথ্য মতে ২০১০-১১ বৰ্ষত অসমত মুঠ ২৮.১১ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছিল। অর্থাৎ অসমৰ মুঠ খেতি কৰিব পৰা মাটিৰ প্রায় ৮৮ শতাংশ মাটিত খেতি কৰা হৈছিল ।\nধান অসমৰ প্ৰধান শস্য। ৰাজ্যখনৰ আটাইকেইটা কৃষি-জলবায়ৱীয় অঞ্চলত অর্থাৎ সকলাে জিলাতে ধান খেতি কৰা হয়। তালিকা-১০ত দিয়া তথ্য মতে ২০১১-১২ চনত অসমত মুঠ ২৫.৪৫ লাখ হেক্টৰ মাটিত ধান খেতি কৰা হৈছিল আৰু প্রায় ৫০.৪৫ লাখ মেট্রিকটন ধান উৎপন্ন হৈছিল। অসমত তিনি প্ৰকাৰৰ ধানৰ খেতি কৰা হয়, যেনে— আহু ধান (Autumn rice), শালি ধান (Winter rice) আৰু বড়াে ধান (Summer rice)। ইয়াৰ ভিতৰত শালি ধানৰ খেতি বিস্তৃতভাৱে কৰা হয়। অসমৰ মুঠ ধান খেতি কৰা মাটিৰ প্রায় ৭০ শতাংশ মাটিত শালি ধানৰ খেতি কৰা হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ সাৰুৱা পলসুৱা মাটিত শালি খেতি ভাল হয়। এই খেতি ৰােপণ পদ্ধতিৰে জুলাই-আগষ্ট মাহত আৰম্ভ কৰি নৱেম্বৰ-ডিচেম্বৰ মাহত চপােৱা হয়। আহু খেতি সমভূমিৰ সাৰুৱা মাটিত কৰা হয় আৰু বিশেষকৈ নামনি অসমত এই খেতি বিস্তৃতভাৱে কৰা হয়। আহু খেতি ৰােপণ আৰু সিঁচন দুই প্রকাৰে কৰা হয়। ফেব্ৰুৱাৰী-মার্চ মাহত আৰম্ভ কৰি জুন-জুলাই মাহত চপােৱা হয়। বড়াে ধানাে কম-বেছি পৰিমাণে অসমৰ আটাইকেইখন জিলাত উৎপাদন কৰা হয়। এই ধানৰ খেতি সাধাৰণতে দ ঠাই বিলাকত শীতকালত আৰম্ভ কৰি বাৰিষা জুন-জুলাই মাহত বানপানী অহাৰ আগে আগে চপােৱা হয়।\n২২। অসমৰ কৃষি জলবায়বীয় অঞ্চলকেইটা কি কি? এইকেইটাৰ বৈশিষ্ট্য চমুকৈ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ অসমক মুঠ ছয়টা কৃষি-জলবায়ৱীয় (Agro-climatic) অঞ্চলত ভাগ কৰা হৈছে, যেনে— (১) নামনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চল, (২) উত্তৰপাৰৰ সমভূমি। অঞ্চল, (৩) মধ্য ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চল, (৪) উজনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চল, (৫)\nবৰাক উপত্যকা অঞ্চল আৰু (৬) পার্বত্য অঞ্চল । নামনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চলটোৰ অন্তৰ্গত কামৰূপকে ধৰি দহখন জিলাত মুঠ ৯.৩০ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰে ৪.৬৯ লাখ হেক্টৰ (৫০.৪৩ শতাংশ) মাটিত এটাতকৈ অধিক শস্যৰ খেতি কৰা হৈছে। উত্তৰপাৰৰ সমভূমি অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত দৰং জিলাকে ধৰি পাঁচখন জিলাত মুঠ ৫.৩৭ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰে ৩.৩৬ লাখ হেক্টৰ (৬২.৫৭ শতাংশ) মাটিত এটাতকৈ অধিক শস্যৰ খেতি কৰা হৈছে। সেইদৰে মধ্য আৰু উজনি ব্রহ্মপুত্র উপত্যকা অঞ্চল দুটাত ক্রমে ৩.২৮ লাখ হেক্টৰ আৰু ৬.২০ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত মধ্য উপত্যকা অঞ্চলত ০.৮৬ লাখ হেক্টৰ (২৬.২১ শতাংশ) আৰু উজনি উপত্যকা অঞ্চলত ১.৯৪ লাখ হেক্টৰ (৩১.২৯ শতাংশ) মাটিত এটাতকৈ অধিক শস্যৰ খেতি কৰা হৈছে। কাছাৰ, কৰিমগঞ্জ আৰু হাইলাকান্দি জিলাক সামৰি লােৱা বৰাক উপত্যকা অঞ্চলটোত মুঠ ২.৪২ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছে আৰু এটাতকৈ অধিক শস্যৰ খেতি কৰা হৈছে ১.০২ লাখ হেক্টৰ (৪২.১৫ শতাংশ) মাটিত। আনহাতে, কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাও জিলাক সামৰি লােৱা পার্বত্য অঞ্চলটোত মুঠ ১.৫৪ লাখ হেক্টৰ মাটিত খেতি কৰা হৈছে ।\n২৩। অসমত কি কি ধানৰ খেতি কৰা হয় ? এইকেইটাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ অসমত তিনি প্রকাৰৰ ধানৰ খেতিকৰা হয়। সেইবােৰ হ'ল - আহু ধান, শালি ধান আৰু বড়াে ধান।\nআহু ধানৰ খেতি ৰােপণ আৰু সিচন দুই প্রকাৰে কৰা হয়। এই খেতি আৰম্ভ হয় ফেব্ৰুৱাৰী-মার্চ মাহত আৰু চপােৱা হয় জুন-জুলাই মাহত। দুই খেতি সমভূমিৰ সাৰুৱা মাটিত কৰা হয়।\nশালি ধানৰ খেতি অসমত বৃহৎ পৰিমাণে কৰা হয়। এই খেতি ব্রহ্মপুত্র আৰু বৰাক উপত্যকাৰ সাৰুৱা পলসুৱা মাটিত ভাল হয়। জুলাই-আগষ্ট মাহত আৰম্ভ হয় আৰু নৱেম্বৰ-ডিচেম্বৰ মাহত চপােৱা হয়। বড়াে ধানৰ খেতি সাধাৰণতে দ’ ঠাই বিলাকত হয়। এই খেতি শীতকালত আৰম্ভ কৰে আৰু বাৰিষা বানপানী অহাৰ আগতে চপােৱা হয়।\n২৪। ধান কিয় অসমৰ প্ৰধান শস্য হিচাপে পৰিগণিত হৈছে ?\nউত্তৰঃ ধান হৈছে অসমৰ প্ৰধান শস্য। গােটেইকেইটা বায়ৱীয় অঞ্চলতে ধান খেতি হয়। অসমত ২০১১-১২ চনৰ তালিকা অনুসৰি ২৫.৪৫ লাখ হেক্টৰ মাটিত ধান খেতি কৰা হয়। অসমৰ সকলাে ঠাইতে ধান খেতি প্ৰচুৰ পৰিমাণে হােৱা হেতুকে অসমৰ প্ৰধান শস্য হিচাপে পৰিগণিত হয়। অন্য শস্যতকৈ ধান খেতি বছৰটোৰ ধানৰ প্ৰকাৰ অনুযায়ী কৰিব পৰা যায়। সেয়ে ধান খেতি হৈছে অসমৰ প্ৰধান শস্য।\n২৫। অসমত কি কি মাহজাতীয় শস্যৰ খেতি কৰা হয় ?\nউত্তৰঃ অসমত কৰা মাহজাতীয় শস্য সমূহৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হ'ল– মাটি মাহ, মগু মাহ, মচুৰ মাহ, মটৰ মাহ, ৰহৰ মাহ, বুট মাহ আদি।\n২৬। অসমৰ ঝুম খেতিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ অসমৰ কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা হাছাও পার্বত্য জিলা ঝুম খেতিয়ে প্রাধান্য লাভ কৰিছে। পাহাৰৰ এঢলীয়া মাটিত ওখােৰামােখােৰা ঠাইত খেতিবাতি কৰাৰ সুবিধা নাই বুলিয়ে ক’ব পাৰি। তথাপি পাহাৰবাসী লােকে খেতিবাতি নকৰাকৈ নাথাকে। পাহাৰৰ এঢলীয়া মাটিতে খাপ কাটি কাটি ঠাই সলাই সলাই ঝুম পদ্ধতিৰে মানুহে কৃষি কৰি আছে। জনজাতিসকলৰ কৃষি পদ্ধতি আপুৰণি। পাহাৰৰ খেতিয়কসকলে কোৰেৰে মাটি চহাই জুম পদ্ধতিৰে খেতি কৰে। হাবি-জংঘল কাটি মুকলি কৰি, এঠাইত দুই-তিনি বছৰ খেতি কৰে। পিছত সেই ঠাই সলাই আন ঠাইত খেতি কৰে। মাটি উর্ব শক্তি কম কাৰণে এইদৰে ঠাই সলাই খেতি কৰে। তেওঁলােকে ধান, মাকৈ, মিঠা আলু, আলু, কচু, আদা, জলকীয়া, তিল, সৰিয়হ আদিৰ খেতি কৰে। কাৰ্বি আংলং জিলাত প্রায় ৫৪৫২ বর্গ কিঃমিঃ তাৰু ডিমা হাছাও জিলাত প্রায় ২৫৯৭ বর্গ কিঃমিঃ মাটিত ঝুম পদ্ধতিৰে খেতি কৰা হয়।\n২৭। ২০১৪ চনৰ অসমৰ ঔদ্যোগিক আৰু বিনিয়ােগ নীতি প্রধান লক্ষ্যবােৰ কি কি ?\nউত্তৰঃ অসমৰ ঔদ্যোগিক উন্নয়নৰ বাবে অসম চৰকাৰে ২০০৮ চনত ঘােষণা কৰা উদ্যোগ নীতি পর্যালােচনা কৰি ২০১৪ চনত অসম ঔদ্যোগিক আৰু বিনিয়ােগ নীতি (Industrial and Investment Policy, Assam, 2014) ঘােষণা কৰে। সদ্য ঘােষিত এই উদ্যোগ আৰু বিনিয়ােগ নীতিৰ প্রধান লক্ষ্যবােৰ হৈছে ।\n(ক) ৰাজ্যখনত পণ্য উৎপাদনকাৰী খণ্ড আৰু সেৱা খণ্ডৰ লগতে বিভিন্ন অর্থনৈতিক\nকার্যকলাপৰ বিকাশ ঘটাই ৰাজ্যৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন বৃদ্ধি কৰা।\n(খ) ৰাজ্যখনত বিশেষকৈ গ্রামাঞ্চলত জনমূৰি আয় আৰু নিয়ােগৰ সুবিধা বৃদ্ধি কৰা।\n(গ) ৰাজ্যখনৰ অতি ক্ষুদ্র (micro), ক্ষুদ্র (small) আৰু মধ্যমীয়া (medium)\nউদ্যোগৰ বিকাশৰ বাবে বিনিয়ােগ বৃদ্ধি কৰা।\n(ঘ) বৃহৎ সংখ্যক দক্ষ লােক (skilled personnel) সৃষ্টি কৰা।\nকৰিব পাৰি, যেনে- (১) খনি উদ্যোগ\n২৮। সেৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ বুলিলে কি বুজায় ? উদাহৰণ দি বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ ব্যৱসায়, বাণিজ্য যােগাযােগ আৰু পৰিবহণ আদিৰে যি উদ্যোগগঢ় লৈ উঠিছে তাকেই সেৱাখণ্ডৰ উদ্যোগ বুলি কোৱা হয়।\nউদাহৰণ স্বৰূপে অসমৰ পৰ্যটন উদ্যোগ, বেংক আৰু বীমা উদ্যোগ, সকলাে ধৰণৰ ব্যৱসায় প্রতিষ্ঠান আদি । অসমৰ প্রাকৃতিক সৌন্দর্য চাবলৈ বাহিৰৰ পৰা অহা লােকৰ বাবে পর্যটন উদ্যোগ প্রতিষ্ঠা কৰা হৈছে। এই উদ্যোগে পর্যটকসকলক বিভিন্ন ধৰণে সহায় কৰে। সেইদৰে বিভিন্ন ধৰণৰ বীমা কোম্পানীৰ সহায়তাে জনসাধাৰণৰ সেৱা আগবঢ়োৱা হৈছে। তাৰােপৰি যােগাযােগ ব্যৱস্থা আৰু পৰিবহণৰ বাবে অসম ৰাজ্যিক পৰিবহন সন্থা নামৰ উদ্যোগটোৰ সহায়ত জনসাধাৰণৰ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লগতে দেশৰ অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত আমদানী হৈছে ।\n২৯। অসমৰ প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উদ্যোগবােৰ কি কি?\nউত্তৰঃ অসমৰ প্রধান কৃষিভিত্তিক উদ্যোগবােৰ হ’ল—বন পালন উদ্যোগ, চাহ উদ্যোগ, ৰেচম উদ্যোগ, ৰবৰ উদ্যোগ, খাদ্য প্রস্তুতকৰণ উদ্যোগ আৰু কাগজ উদ্যোগ।\n৩০। অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ বিষয়ে। চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ চাহ উদ্যোগ অসমৰ আটাইতকৈ বৃহৎ কৃষি ভিত্তিক উদ্যোগ। কেৱল ভাৰততে নহয় সমগ্র পৃথিৱীতে অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ এটা সুনাম আছে । অসমৰ অৰ্থনীতিত এই উদ্যোগে। এক উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। অসমে অকলেই ভাৰতৰ মুঠ চাহ উৎপাদনৰ আধাতকৈ বেছি উৎপাদন কৰে। চাহ খেতিৰ বাবে প্রয়ােজনীয় অনুকূল প্রাকৃতিক পৰিৱেশৰ বাবেই ৰাজ্যখনত চাহ উদ্যোগ গঢ়ি উঠিছে। অসমত ২০১২ চনৰ তথ্য মতে, বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ মােনাবাৰী চাহ বাগিচা মুঠ ৭৬৫খন চাহ বাগিচা আৰু ৭৮০৯১খন ক্ষুদ্র (১০.১২ হেক্টৰতকৈ কম মাটিকালিৰ) চাহ বাগিচা আছে। অসমত মুঠ ৩১৮ হেজাৰ হেক্টৰ মাটিত চাহ খেতি কৰা হয়। চাহ উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায়। যে ২০০৯ চনত অসমে প্রায় ৫০০ হেজাৰ টন আৰু ২০১২ চনত প্রায় ৫৯০ হেজাৰ টন চাহ উৎপাদন কৰিছিল । চাহ উদ্যোগে এক বুজন সংখ্যক লােকক কর্মসংস্থাপন দিছে। অসমৰ চাহ উদ্যোগত গড়ে দৈনিক ৬.৮৬ লাখতকৈ অধিক লােক নিয়ােজিত হৈ আছে। ভাৰতৰ চাহ ব'র্ডৰ অন্য এক তথ্য মতে, অসমৰ ক্ষুদ্ৰ চাহ খেতিয়কসকলে প্রায় ৮৮ হেজাৰ হেক্টৰ মাটিত চাহ খেতি কৰি প্রায় ১০৭ হেজাৰ টন চাহ উৎপাদন কৰিছে। চাহ উৎপাদনত দেশখনৰ ভিতৰতে অসমৰ যে এক সুকীয়া স্থান আছে সেই কথা তালিকা-১৩ৰ তথ্য প্রকাশ পাইছে। ভাৰতৰ মুঠ চাহ উৎপাদন ৫১ৰপৰা ৫৩ শতাংশ চাহ (২০০১ চনৰপৰা ২০১২ চনৰ ভিতৰত) অসমে অকলে উৎপাদন কৰি গৌৰৱ অৰ্জন কৰিছে।\n৩১। অসমৰ মীন উদ্যোগৰ বর্তমান অবস্থা কেনেকুৱা ?\nউত্তৰঃ বর্তমান সময়ত মীন উদ্যোগে অসমৰ অর্থনৈতিক খণ্ডত লাহে লাহে গুৰুত্ব পাবলৈ ধৰিছে । অসমত মীন উদ্যোগৰ যথেষ্ট থল আছে। অসম নদী-উপনদীৰে ভৰা এখন ৰাজ্য। ইয়াৰ অসংখ্য নদ-নদী, বিল-খাল, এৰা সুতি, পিতনি, জলাশয় আদিত মাছ পােৱা যায়। বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক নদীৰ বিস্তৃত সমভূমি আৰু প্লাৱনভূমিত থকা বিল আৰু জলাশয়বােৰত প্রাকৃতিকভাৱেই বহুতাে মাছ পােৱা যায়। বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি আৰু পৰিকল্পনাৰে এই বিল আৰু জলাশয়বােৰত মাছ পালন কৰি মাছৰ উৎপাদন বৃদ্ধি কৰিব পৰা যায়। অসমত মাছৰ প্ৰচুৰ চাহিদাৰ লগতে মাছ উৎপাদনৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা থকা সত্ত্বেও ৰাজ্যখনৰ বিল-জলাশয়বােৰ মাছ উৎপাদনৰ বাবে উপযুক্তভাৱেব্যৱহাৰ হােৱা নাই। অসমত ২০১১-১২ চনৰ তথ্য মতে প্রায় মীন পালন ৬০ হেজাৰ হেক্টৰ মাটিকালি সামৰি ৪৩০খন চৰকাৰী পঞ্জীয়নভুক্ত বিল আছে। তথ্যৰপৰা দেখা যায় যে ২০১১-১২ বৰ্ষত বৰপেটা জিলাই সর্বাধিক সংখ্যক মাছৰ পােনা উৎপন্ন কৰিছে আৰু ইয়াৰ পিছতে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় স্থান লাভ কৰিছে ক্ৰমে কৰিমগঞ্জ আৰু নগাঁও জিলাই। সেইদৰে মাছ উৎপাদনত নগাঁও জিলা প্রথম স্থানত আৰু কাছাৰ আৰু ধুবুৰী জিলা যথাক্রমে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় স্থানত আছে।\n৩২। অসমৰ কৃষি উন্নয়নৰ সমস্যাবােৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ এতিয়াও পুৰণিকলীয়া পদ্ধতিয়েই অসমৰ অসমৰ সমভূমিঅঞ্চলৰ পৰম্পৰাগত কৃষি আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত ঝুম খেতি প্রচলন হৈ আছে। ই হৈছে এক অসমৰ কৃষি উন্নয়নৰ সমস্যা।\nদ্বিতীয়তে, সৰু সৰু খণ্ডত অসমৰ খেতিয়কসকলে খেতি-মাটিবিলাকবিভক্ত কৰে। ইয়াৰ কাৰণে আধুনিক কৃষি সঁজুলি আৰু কৌশল প্রয়ােগৰবাবে অসুবিধা হয় আৰু ইও হৈছে এক সমস্যা।\nতৃতীয়তে, বানপানী আৰু গৰাখহনীয়াৰ সমস্যা অন্যতম।\nচতুর্থতে, অসমৰ কৃষি উন্নয়নৰ এক অন্য সমস্যা হৈছে খৰাং বতৰ। অসমত জলসিঞ্চন পদ্ধতি উন্নত নহয় আৰু জলসিঞ্চলৰ সুবিধা পর্যাপ্ত নহয়। বিকাশ এতিয়াও কিয় মন্থৰ হৈ আছে?\n৩৩। অসমৰ ঔদ্যোগিক বিকাশ এতিয়াও কিয় মন্থৰ হৈ আছে তাৰ কাৰণসমূহ লিখা ।\nউত্তৰঃ অসমৰ ঔদ্যেগিক বিকাশ মন্থৰ হোৱাৰ প্রধান কাৰণ হ’ল সুসংহত পৰিকল্পনাৰ অভাৱ। সু-সংহত পৰিকল্পনাৰ জৰিয়তেহে উদ্যোগিক উন্নয়ন সম্ভৱ হয়। ইয়াৰলগতে অসমত উন্নত পৰিবহন আৰু যােগাযােগ ব্যৱস্থা সুচল নহয়। মূলধনৰ অভাৱাে হৈছে অসমৰ ঔদ্যোগিক বিকাশ মন্থৰ হােৱাৰ এক কাৰণ। যেতিয়া উপযুক্ত পৰিকল্পনা নাথাকে তেতিয়া স্হানীয়লােকৰ উদ্যোগৰ বাবে কোনাে স্পৃহা নাথাকে।\n৩৪। অসমৰ পৰ্যটন উদ্যোগৰ সমস্যাবােৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰঃ অসমত পর্যটন উদ্যোগৰ সম্ভাৱনা প্ৰচুৰ। কিন্তু অসমৰ বানপানীৰ সমস্যাই এই উদ্যোগসমূহৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিছে। কিয়নাে গােটেই বাৰিষা কালটো অসমত বানপানীয়ে নানান সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।\nদ্বিতীয়তে বানপানীৰ ফলত যাতায়াত ব্যৱস্থাও ব্যাহত হয়। ৰাস্তা-ঘাট পানীয়ে ভাঙি পেলায়।\n৩৫। অসমৰ অথনৈতিক উন্নয়নৰ সম্ভাৱনাবােৰ কি কি ?\nউত্তৰঃ অসমৰ অর্থনৈতিক উন্নয়নৰ সম্ভাৱনাবােৰৰ ভিতৰত কৃষিভিত্তিক উদ্যোগসমূহ অন্যতম। ইয়াৰ ভিতৰতু চাহ উদ্যোগ অন্যতম। চাহ উদ্যোগ হৈছে অসমৰ বৃহৎ কৃষিভিত্তিক উদ্যোগ। কাৰণ চাহ উদ্যোগ হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ বৃহৎ উদ্যোগ। দ্বিতীয়তে তেল উদ্যোগ হৈছে অসমৰ এক\nআপুৰুগীয়া সম্পদ। ভাৰতবৰ্ষত যি সময়ত পশ্চিমাঞ্চলৰ তৈলক্ষেত্রসমূহত তেল আৰম্ভ হােৱাই নাছিল সেই সময়ত ডিগবৈ তেল শােধনাগাৰেই ভাৰতৰ মুঠ উৎপাদনৰ তিনি-চতুর্থাংশ তেল উৎপাদন কৰিছিল। এইফালৰ পৰা অসমৰ অর্থনৈতিক উন্নয়নৰ সম্ভাৱনাৰ ক্ষেত্ৰত তেল উদ্যোগ অন্যতম। তৃতীয়তে অসমৰ ৰেচম উদ্যোগ হৈছে অন্য এক অর্থনৈতিক উন্নয়ন সম্ভাৱনাৰ মূল কাৰণ।


৮ বছৰৰ ৰেকৰ্ড ভংগ কৰিলে ভাৰতৰ খুচুৰা মুদ্ৰাস্ফীতিয়েঃ নজীৰবিহীন! - Mahabahu.com\nভাৰতৰ অকল্পনীয় অৰ্থনৈতিক খহনীয়া আৰু মোডীৰ অখন্ড নীৰৱতা!\nৰেকৰ্ড ভংগ কৰিলে ভাৰতৰ খুচুৰা মুদ্ৰাস্ফীতিয়ে\nবিগত ৮ বছৰৰ ৰেকৰ্ড ভংগ কৰি নতুন ৰেকৰ্ড সৃষ্টি কৰিলে ভাৰতৰ খুচুৰা মুদ্ৰাস্ফীতি ( Retail Inflation)য়ে। মাৰ্চ মাহত খুচুৰা মুদ্ৰাস্ফীতিৰ হাৰ আছিল ৬.৯৫% ; এপ্ৰিলত একেজাপে বৃদ্ধি হ’ল ৭.৭৯%। এই তথ্য সদৰি কৰিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে, যোৱাকালি বৃহস্পতিবাৰে।\nকিন্তু কিয় এনে মুদ্ৰাস্ফীতি? প্ৰকৃততে বিগত কেইমাহমানত পেট্ৰ’ল, ডিজেল, ৰন্ধন গেছৰ লগতে নিত্য প্ৰয়োজনীয় বহুত সামগ্ৰীৰ দাম তীব্ৰ গতিৰে বৃদ্ধি পাইছে। খোৱা তেলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেমুটেঙালৈ, কুকুৰাৰ মঙহৰ পৰা বেকাৰীৰ বিস্কুটলৈ – খাদ্য-সামগ্ৰীৰ মূল্য সাধাৰণ মানুহৰ হাতৰ বাহিৰলৈ গতি কৰিছে। এনে পৰিস্থিতিত মুদ্ৰাস্ফীতি যে হ্ৰাস নহ’ব, সেয়া অৱধাৰিত আছিল।\nৰিজাৰ্ভ বেংক অফ ইণ্ডিয়া-ৰ গৱৰ্ণৰেও তেনে আশংকাই কৰিছিল। এপ্ৰিল মাহৰ মুদ্ৰাস্ফীতিয়ে সেয়ে তেওঁক বিস্মিত কৰিব পৰা নাই। যোৱা মাহৰ নিৰিখত মুদ্ৰাস্ফীতি বাঢ়িছে ০.৮৪%। বিগত কেইটামান মাহত মুদ্ৰাস্ফীতি কিদৰে বাঢ়িছে, তাৰে প্ৰমাণ এনে পৰিসংখ্যাই ডাঙি ধৰিছে।\nৰিজাৰ্ভ বেংক অফ ইণ্ডিয়াই বান্ধি দিয়া মুদ্ৰাস্ফীতিৰ ঊৰ্দ্ধসীমা হ’ল ৬%। টলাৰেন্স বেন্ড হ’ল ২-৬%। সেই সীমা পাৰ হৈছে যোৱা ৪ মাহত। জানুৱাৰী আৰু ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মুদ্ৰাস্ফীতিৰ হাৰ আছিল যথাক্ৰমে ৬.০১% আৰু ৬.০৭%।\nখাদ্যসামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰতো একেই ছৱি। এপ্ৰিলত মূল্যবৃদ্ধিৰ হাৰ হৈছে ৮.৩৮%! এই হাৰ মাৰ্চ মাহত(৭.৬৮%)কৈ ০.৭% অধিক। যোৱা বছৰ এপ্ৰিলত এই হাৰ আছিল মাত্ৰ ১.৯৬% !\nভাৰতত নিবনুৱাৰ হাৰ বাঢ়ি হ’ল ৭.৮৩%\nইন্ধনৰ ‘ভেট’ হ্ৰাস কৰিবলৈ ৰাজ্যসমূহক আহ্বান প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ


নাপালে ট্ৰফী... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nভাৰতবাসীৰ সপোন পূৰণ নহ’ল। টি-২০ বিশ্বকাপৰ দৌৰৰ পৰা বাহিৰ হ’বলগীয়া হ’ল কোহলী বাহিনী। বহু আশা কৰা হৈছিল বিশ্বকাপ আৰম্ভ হোৱা পূৰ্বে যে এইবাৰ ভাৰতে টুৰ্নামেন্টৰ ট্ৰফী হাতত লৈ জয়ৰ ধ্বজ্জা উৰুৱাই ঘূৰি আহিব স্বদেশলৈ। কিন্তু তেনে নহ’ল। খেলত জয়-পৰাজয় সকলো থাকেই। এয়া কোনো নতুন কথা নহয়। কিন্তু এইবাৰৰ টি-২০ বিশ্বকাপত প্রথমখন মেচৰ পৰাই ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলটোৱে শক্তিশালী খেল প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা নাই। বিশ্বকাপৰ পৰা ভাৰত বাহিৰ হোৱাৰ পাছৰে পৰা অধিনায়ক বিৰাট কোহলীৰ ওপৰত বহুতে প্ৰশ্ন কৰিছে। লগতে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট কন্ট্ৰল বৰ্ড চমুকৈ বিচিচিআইৰ নীতিসমূহৰ ওপৰতো আঙুলি উঠাইছে বহু লোকে।\nঅধিনায়ক বিৰাট কোহলী আৰু বেটছমেন ৰোহিত শৰ্মাই নিজেই যোৱা ৭ মাহৰ পৰা কোনো আন্তৰাষ্ট্ৰীয় টি-২০ মেচ খেলা নাছিল। তাৰপাছতো তেওঁলোকক দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। তাৰোপৰি বিশ্বকাপত প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ৰিকেট দলেই লেগ স্পিনাৰক খেলিবলৈ দিয়া হৈছিল, কিন্তু ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলে ৰাহুল চাহৰক লৈ গ’ল যদিও কেৱল পেভেলিয়ন আৰু বেঞ্চত বহুৱাইহে ৰাখিলে। তদুপৰি অতি ভাল ফ’ৰ্মত থকা য়ুজবেন্দ্ৰ চহলকো দলটোৰ ১১জন খেলুৱৈৰ ভিতৰত লোৱা নহ’ল।\nবলিঙৰ প্ৰশিক্ষক ভৰত অৰুণে দেওবাৰে কয় যে আইপিএল আৰু বিশ্বকাপৰ মাজৰ সময়চোৱাত খেলুৱৈসকলে ভালদৰে আৰাম অৰ্থাৎ জিৰণি ল’বলৈ সুবিধা নাপালে। আৰু তেওঁৰ কথা সত্যই প্ৰমাণিত হ’ল। হয়তে শাৰীৰিক বিশ্ৰাম লাভ নকৰাৰ বাবেই টুৰ্নামেন্ট আৰম্ভ হোৱাৰে পূৰ্বৰ পৰা তেওঁলোকক ভাগৰুৱা হৈ থকা পৰিলক্ষিত হৈছিল। আৰু প্ৰথমখন মেচ আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় খেলুৱৈসকলৰ দেহৰ ভংগীমা দেখিয়েই সেই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছিল।\nটি-২০ বিশ্বকাপত আফগানিস্তান আৰু স্ক’টলেণ্ডৰ বাহিৰে বাকী কেইখন মেচত ভাৰতীয় বলাৰসকলক উপায়হীন যেন লাগিল। ইফালে, প্ৰশ্ন হৈছে যে লেগ স্পিনাৰক কিয় খেলিবলৈ দিয়া নহ’ল? আইপিএল আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে য়ুজবেন্দ্ৰ চহল ফৰ্মত নাছিল। অৱশ্যে আইপিএলত তেওঁ খেল বহুত ভাল খেল খেলে। তাৰপাছতো ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ ১১জন খেলুৱৈৰ তালিকাত তেওঁক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহ’ল।\nউল্লেখযোগ্য যে, শ্ৰীলংকাৰ বানিন্দু হছাৰংগা (১৬ টা উইকেট) আৰু বাংলাদেশৰ ছকিব অল হাছন (১১টা উইকেট)ক যদি বাদ দিয়া যায় তেন্তে বাকী বেছিভাগ উইকেট লৈছে যদি সেয়া হৈছে স্পিনাৰ্ছ। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ লেগ স্পিনাৰ এডম জাম্পাই ১১টা উইকেট, ইংলেণ্ডৰ আদিল ৰছিদে ৮টা উইকেট আৰু আফগানিস্তানৰ ৰাশ্বিদ খানে ৮টা উইকেট লৈ শীৰ্ষ স্পিনাৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।\nবিশ্বকাপৰ পূৰ্বে মাত্ৰ তিনিটা টি-২০ ছিৰিজ খেলিছিল টীম ইণ্ডিয়াই। আইপিএলক যদি বাদ দিয়া যায় তেন্তে চলিত বৰ্ষত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলে মাত্ৰ তিনিখন টি-২০ ছিৰিজ খেলিছে। গতিকে বহুতে প্ৰশ্ন কৰিছে যে ভাৰতীয় খেলুৱৈসকলৰ এই বিশ্বকাপৰ বাবে প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হৈছিলনে? তদুপৰি ৱাৰ্মআপ মেচৰ দ্বাৰা কোহলীয়ে বুজিব নোৱাৰিলে যে তেওঁৰ দলটো শক্তিশালী হয় নে নহয়।\nকোহলী আৰু বিচিচিআইয়ে যদি নিজৰ দলটো শক্তিশালী হয় নে নহয় অথবা ফ’ৰ্মত আছে নে নাই নাজানেই তেন্তে বিশ্বকাপত ভাল খেল খেলিব নে নেখেলে এই কথা কেনেকৈ জানিব? বিশ্বকাপৰ বাবে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ নাছিল যে সেই কথা বুজি পায়। যাৰ বাবে এম এছ ধোনীক মেন্টৰ হিচাপে দলটোত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলগীয়াত পৰে বিচিচিআইয়ে।\nভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলটোক ছ’চিয়েল মিডিয়াত বহু লোকে সমালোচনাও কৰিছে এই বিষয়ত। কিয়নো আফগানিস্তানে নিউজিলেণ্ডৰ খেলা মেচখনত যদি জয়ী হ’লহেঁতেন তেন্তে ভাৰতে বিশ্বকাপত খেলি থকাৰ এক আশা আছিল। যাৰ বাবে ছ’চিয়েল মিডিয়াত মিম বনোৱা দেখা গৈছিল যে ভাৰতে আফগানিস্তানক ভালকৈ খেলিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে। কিন্তু সেইখন মেচতো আফগানিস্তান পৰাস্ত হ’ল। যাৰ বাবে টি-২০ বিশ্বকাপৰ পৰা বাহিৰ হ’বলগীয়া হ’ল ভাৰত। ভাৰতে এইবাৰৰ বিশ্বকাপৰ হয়তো বহু কথা বুজিলে। আৰু আগন্তুক মেচসমূহত এনে ভুলৰ পৰা শিক্ষা লৈ নিজক অধিক শক্তিশালী কৰি জয়ী হোৱাৰ পথত আগবাঢ়িব বুলি আশা কৰিছে প্ৰতিগৰাকী ভাৰতীয়ই।\nঅসমত পুনৰ ১৩৭জন কোভিড পজিটিভ, দুজনৰ মৃত্যু…


ডলী ক্ৰিয়েশ্যনৰ ত্ৰিবিংশতিতম নিবেদন:হিৰো হিৰালাল- ডলী তালুকদাৰ – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2022 চিনেমা চিনেমা\nডলী ক্ৰিয়েশ্যনৰ ত্ৰিবিংশতিতম নিবেদন:হিৰো হিৰালাল- ডলী তালুকদাৰ\nকাহিনী,চিত্ৰনাট্য,সংলাপ,পৰিচালনা ডলী তালুকদাৰ\nসংগীত,নৃত্য: চিদানন্দ বৰা\nকেমেৰা: টবিবৰ ৰহমান\nলাইট: অভিজিত গোস্বামী\nপোষ্টাৰ ডিজাইন: যোগেশ ভট্টাচাৰ্য, চন্দন বৰী\nঅভিনয়ত: কাবেৰী মহন্ত,কমলা দাস,নীলাক্ষি কাকতী,নীতাশ্ৰী নেওঁগ, দিক্ষিতা বৰা,বাগ্মীতা ৰাজখোৱা বৰকাকতি,বিজয় মহন্ত,অগ্নিভ দত্ত,আদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ,মৃদুল নাথ,দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য ,ভাস্কৰজ্যোতি দাস,অৰ্চন শৰ্মা,সুকুমাৰ গোস্বামী।\nঅৰ্চন শৰ্মা: হৰেণ\nবিজয় মহন্ত: লাকি\nমৃদুল নাথ: বিকি\nদিগন্ত ভট্টাচাৰ্য : চানি\nঅগ্নিভ দত্ত: ৰকি\nকাবেৰী মহন্ত: অনু ( হৰেণৰ বায়েক)\nকমলা দাস:জানকী ( হৰেণ আৰু অনুৰ মাক)\nনীলাক্ষি কাকতি: মীনা( অনুৰ বান্ধবী)\nআদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ: দিপু\nভাস্কৰজ্যোতি দাস: মন্টু\nবাগ্মীতা ৰাজখোৱা বৰকাকতি: ৰুমী\nনীতাশ্ৰি নেওঁগ: মাইনী\nদিক্ষিতা বৰা: ৰিণি\nসুকুমাৰ গোস্বামী: প্ৰফেচাৰ\nকলেজৰ প্ৰবেশদ্বাৰ। ডাঙৰ গছ এডালৰ তলত বেঞ্চি এখনত বহি থাকিব কেইজনমান ল’ৰা। ৰঙীণ ভমকাফুলৰ চাৰ্ট পিন্ধা এজন ল’ৰাই বেঞ্চি খনত শুই থাকিব।কাষত এজন ল’ৰাই মোবাইলত কিবা কিবি কৈ ৰেকৰ্ড কৰি থাকিব। তেনেতে এজন ল’ৰাই হাতত দুটা চাহৰ গিলাচ লৈ আহি থিয় হ’ব সিহঁতৰ সমুখত।\nল’ৰাজনে চাহ আনিছোঁ বুলি ক’ব আৰু শুই থকাজনে গৰম চাহনে সুধিব।\nল’ৰাজনে ‘হয়’ বুলি কোৱাত শুই থকাজনে প্ৰমাণ বিচাৰে আৰু চাহ অনা ল’ৰাজনে তেওঁৰ আঙুলিটো জুবুৰিয়াই দিব চাহত( আদিত্যজ্যোতি বৰঠাকুৰ চৰিত্ৰ দিপু)।\nল’ৰাজনে জাপ মাৰি উঠিব “আই ঐ মা” বুলি ( অগ্নিভ দত্ত,চৰিত্ৰ ৰকি)। কাষতে বহি থকা ল’ৰাজনে হাঁহিত বাগৰি যাব( ভাস্কৰজ্যোতি দাস, চৰিত্ৰ মন্টু)।\nৰকি: আৰে পাগল নেকি বে? গৰম চাহত যে মোৰ আঙুলি ডুবাই দিছ?\nদিপু: তুমি দেখোন চাহ গৰম হয়নে নহয় প্ৰমাণ দিবলৈ কৈছিলা? গতিকে ইয়াতকৈ ভাল উপায় আৰু ক’ত আছে?\nৰকি: লাগে দুটা? অ’ভাৰ স্মাৰ্ত দেখাব আহিছ? উফ আঙুলিটো ঢৌ ফুটি গ’ল।ফু…ফু……\nৰকিয়ে আঙুলিটো ফুৱাই থাকে।\nদিপুৱে কোনেও নেদেখাকৈ হাঁহে।\nমন্টু: হেই মেন…. সামান্য চাহৰ গৰমতে তুমি কেনেকুৱা কৰিছা? তোমাৰ দৰে গোটেই কলেজ কঁপোৱা মানুহজনে এনেকুৱা কৰানে? চ্চিল মেন। আৰু দিপু নেক্সট টাইম নকৰিবি এনেকুৱা।\nদিপু: না..না….।মই ধেমালীহে কৰিছিলোঁ।\nমন্টু: এনেকৈ ধেমালি কৰে নেকি কোনোবাই? বাৰু বাদ দে এইবোৰ। মোৰ নতুন শ্বায়েৰীটো শুন। আজি মীনাক এইটো শুনাম। তাই যদি মোৰ দিৱানী নহয় ক’বি তাৰপিছত?\nৰকিয়ে কেঁৰাকৈ চায়। মন্টুৱে শ্বায়েৰী শুনায়।\nমন্টু: দিল চুৰাকে তুনে মেৰা নিন্দ উৰায়া\nপ্যাৰ জগাকে তুনে হোচ উৰায়া\nমেৰি জান তুনে য়ে ক্যা কিয়া…\nহঠাত দিপুৱে চিঞৰিব: বচ…বচ.. নতুন আহিছে,নতুন আহিছে।\nমন্টুৰ শ্বায়েৰী আধা কোৱা হ’ব। ৰকীয়ে শোৱাৰ পৰা উঠি চুলিখিনি ভাল কৰিব হাতেৰে। কেমেৰা কলেজৰ গেটলৈ দেখুৱাব। তিনিজনী ছোৱালী সোমাই আহিব। পিছে পিছে দুজন ল’ৰা। সিহঁতে তলমূৰকৈ যাব বিচাৰে কিন্তু ৰকিয়ে মাত লগাব।\nৰকি: অ’ ভন্তী, অ’ মইনা কলিজা এইফালে আহাঁ। ক’ত গৈছা সেইফালে?\nমন্টু: আৰু বাবাহঁত তোমালোকক বেলেগকৈ নিমন্ত্ৰণ দিব লাগে নেকি?\nদিপু: আহাঁ আহঁ সোনমইনাহঁত।\nছোৱালী তিনিজনীয়ে ভয়ে ভয়ে আহিব।\nৰকি: নাম কি? ধাম কি? কাম কি?\nছোৱালী কেইজনীয়ে একো নকয় ভয়তে।\nল’ৰা দুজন আহিব আৰু থিয় দি থাকিব। দিপুৱে সিহঁতৰ পৰিচয় দিবলৈ চকুৰে ইংগিত দি ৰকীৰ প্ৰশ্নটোকে সোধে।\nনাম চানি। ধাম নলবাৰী। কাম পঢ়া আৰু হবী গল্প,প্ৰবন্ধ লিখা।( এই চৰিত্ৰটো কৰিব দিগন্ত ভট্টাচাৰ্যই)\nচানি নামৰ খীণ ল’ৰাজনে টপাটপ উত্তৰ দিয়ে।\nৰকি: আবে.. ই নলবেইৰা পুৰা স্মাৰ্ত আছে ৰে! তই মানে লেখক আছ ন? বঢ়িয়া।\nমন্টু: শুন নলবেইৰা? এতিয়াৰপৰা তই মোক কবিতা লিখি দিব লাগিব।\nচানি: দাদা, কবিতা লেইখপা নোৱাৰোঁ দক মই। কবিতাৰ কাষতে নাযাওঁ।\nমন্টু: আৰে তোক আমাৰ কলেজৰ কবিতাৰ কাষত গৈ বহিবলৈ কোৱা নাই মই? কবিতা…..মিঠা কবিতা, ৰোমান্টিক কবিতা লিখি দিয়াৰ কথা কৈছো।এণ্ড ইটচ মাই অৰ্দাৰ।\nদিপু: চিনিয়ৰৰ কথা নুশুনিলে কিন্তু দিগদাৰ আছে।\nআৰু তোমাক কি নতুনকৈ ক’ব লাগিব নেকি?( অলপ শকতকৈ অহা ল’ৰাজনক কয়। এই চৰিত্ৰটো কৰিব মৃদুল নাথে)\nনাম বিকি। ধাম বঙাইগাওঁ। কাম মোৰো পঢ়া আৰু হবী গিটাৰ বজোৱা। মই ৰোমান্টিক গানো বজাব পাৰোঁ।\nৰকি: তোক সুধিছোঁ নেকি কি বজাব পাৰ? কাইলৈৰপৰা গিটাৰখন লৈ আহিবি। ইয়াতে বহি বজাব লাগিব আমাৰ লগত। এতিয়া যা ক্লাচত।\nচানি আৰু বিকি যায়। ছোৱালীকেইজনীও যাব খোজে।\nৰকি: ক’ত যোৱা মইনাহঁত? পৰিচয় দিয়া নিজৰ?\nতেনেতে ৰকিৰ চকুত পৰিব দুজন নতুন ল’ৰা পিছফালে সেমেনা সেমেনিকৈ থিয় দি থাকিব।\nৰকি: কোন অ’ তহঁত দুজন? আৰু থিয় দি আছ যে?\n“আমি কলেজত নতুনকৈ এডমিশ্যন লৈছোঁ। ই হৰেণ ( অৰ্চন শৰ্মা), আৰু মই লাকি( বিজয় মহন্ত)। আমি ৰেগিং খাবলৈ থিয় দি আছোঁ।”\nলাকি নামৰ ল’ৰাজনে কয়।\nৰকি,দিপু,মন্টুৱে হাঁহে। ছোৱালী কেইজনীক পুণৰ কিবা ক’বলৈ ওলাওঁতেই কলেজৰ আলোচনীৰ সম্পাদিকা অনু( কাবেৰী মহন্ত) আৰু সাংস্কৃতিক সম্পাদিকা মীনাক( নীলাক্ষি কাকতি) সোমাই অহা দেখে।\nমীনা: কি হৈছে ইয়াত? ইমান ভিৰ কিহৰ?ৰকি পুণৰ ৰেগিং আৰম্ভ কৰিছা নেকি তোমালোকে?\nৰকি: আমি জাষ্ট চিনাকিহে হৈছো জুনিয়ৰ খিনিৰ লগত। তাত কি প্ৰব্লেম আছে তোমালোকৰ?\nমীনা: চিনাকি হোৱাত প্ৰব্লেম নাই। পিছে চিনাকিৰ নামত যে নতুন ছাত্ৰ ছাত্ৰীক হাৰাশাস্তি কৰা তাতহে প্ৰব্লেম আছে। কলেজৰ চেক্ৰেটৰী হিচাপে আমি এইবোৰ হ’ব নিদিওঁ।\nমন্টু: চৰী মীনা! আমি একো আমনি কৰা নাই কাকো। তথাপি প্ৰমিজ কৰিছো তোমাক আৰু আমনি নকৰোঁ। বাবা,মাইনাহঁত যোৱা।\nএনেতে প্ৰফেচাৰ বৰুৱা আহে(সুকুমাৰ গোস্বামী)। তেওঁক দেখি সকলো সচেতন হয়। ৰকিহঁত থিয় হয়।\nপ্ৰফেচাৰ.: কি হ’ল? সকলো ইয়াত যে?ক্লাচ কৰা নাই কিয়?আৰু তোমালোক দুজনীয়ে কি কৰিছা?\nঅনু: চাৰ ৰকীহঁতক আমাৰ কলেজৰ সোণালী জয়ন্তীত সহযোগ কৰিবলৈ কৈছোঁ। দিনটো বহি থাকে এনেই। ক্লাচো নকৰে।\nমীনা: চাৰ! মই মন্টুক সাস্কৃতিক সন্ধিয়াত কিবা এটা কৰিবলৈ কৈছিলোঁ। ইমান সুন্দৰ শ্বায়েৰী লিখে সি!\nমন্টুৱে সেপ ঢুকে। ৰকিয়ে মুখৰ ভিতৰত কিবা কয়।\nপ্ৰফেচাৰ বৰুৱা: ঠিকেই কৈছে। ইয়াত অজগৰৰ দৰে দিনটো পৰি থাকিলে কি হ’ব ! ক্লাচটো নকৰাই, অন্ততঃ কলেজৰ ফাংচনতে কিবা এটা কৰি সাংস্কৃতিক দিশটো ভাল কৰা।বুজিলানে ৰকি?\nৰকি: চাৰ! মই বিশেষ একো নাজানোৱেই নহয়!\nপ্ৰফেচাৰ: কিন্তু জুনিয়ৰৰ লগত ৰৈ থাকিলে পৰীক্ষাত পাচ নকৰা। আৰু কিমান দিন কলেজত থাকিবা হে? ছাত্ৰ হৈ থকাৰ বয়স এটা থাকে নহয়? নে কিবা নেতা চেতা হোৱাৰ কথা ভাবিছা?\nমন্টু+ৰকি: নাই নাই চাৰ। সেইবোৰ ভবা নাই।\nপ্ৰফেচাৰ: গুড। এতিয়া সকলো ক্লাচলৈ যোৱাগৈ।\nঅনু:তোমালোক যে আমাতকৈ চিনিয়ৰ আছিলা পাহৰিলা চাগৈ ন? আৰু তোমালোকো যোৱাগৈ। ভাইতি ( হৰেণক কয়) আজি প্ৰথমদিনা ক্লাচত দেৰিকৈ সোমালে ভাল নেদেখি। যা ইয়াৰপৰা।\nছোৱালী তিনিজনীৰ লগতে হৰেণ আৰু লাকি যায়।\nৰকি, দিপু,মন্টুৱে বেঞ্চিত বহি চাই থাকে।\nদিপু: এহ…একো সুধিবই নাপালোঁ ভালকৈ। এই অনু বোলাজনীয়ে বেছি কৰে অলপ। মীনা জনীও কম নহয়।\nলাকিয়ে হৰেণক কাণৰ কাষত কয়—-\n“ধেই ! ৰেগিং খাবই নাপালো ভালকৈ। ইমান আশা কৰি আহিছিলোঁ। তোৰ বায়েৰ অহা টাইমটো বেয়া হ’ল।”\nকলেজৰ কেন্টিনত এখন টেবুলত চানী আৰু বিকিয়ে চাহ, পৰঠা খাই থাকিব। বিকিয়ে ৰসগোল্লাটোত কামোৰ মাৰিব খোজোঁতেই দুজনী ছোৱালী সোমাই আহিব।\n“হাই, আই এম ৰুমী! এণ্ড চি ইজ মাই কাজিন ৰিণি। আমি একেলগে পঢ়োঁ। সেইবাবে ভাল বান্ধবীও” । একে উশাহতে ৰুমীয়ে কয়। এই চৰিত্ৰটো কৰিব বাগ্মীতাই।\n“হাই” বুলি ৰিণিয়ে ক’ব ( দিক্ষিতা বৰা)।\nচানি আৰু বিকিয়ে লাজ লাজকৈ ‘হাই’ ক’ব।\nৰুমী: আমিও জইন কৰোঁনে তোমালোকৰ লগত?\nচানি আৰু বিকিয়ে দুয়োৰে মুখলৈ চায়।\nচানি: কিহোত বা জইন কৰাৰ কথা কৈছি। কিবা কম্পিটিশ্যন পাইতছি না কি কলেজত?\nবিকি: নাজানো বন্ধু। সুধিবলৈও লাজ লাগে নহয়! ইমান স্মাৰ্ত আপী।\nৰুমী আৰু ৰিণিয়ে আচৰিত হৈ দুয়োৰে মুখলৈ চাই থাকে।\nচানি: কিবা পাইতছি নেকি কলেজত?\nৰুমী:চৰী! কি কৈছা?\nবিকি: নাই মানে কিবা পাতিছে নেকি কলেজত? জইন কৰাৰ কথা কৈছা যে?\nৰুমীয়ে চকীখন টানি বহে সমুখত। ৰিণিকো বহিবলৈ ইংগিত দিয়ে। তাই হা হা কৈ হাঁহে।\nৰুমী: ধেইত! আমি তোমালোকৰ লগতে ইয়াত বহি চাহ খাব পাৰোঁনে সুধিছোঁ। বাই দ্যা ৱে….পাইতছি মানে কি কৈছা? লেংগুৱেজটো অলপ প্ৰব্লেম পাইছোঁ বুজাত তোমাৰ?\nচানি ৰঙা পৰে লাজতে।\nবিকি: তেওঁ বেলেগ লেংগুৱেজ কোৱা নাই। আমাৰ নামনি অসমৰ কথিত ভাষা কৈছে। নলবাৰীৰ। এইটোও আমাৰ অসমীয়া ভাষাৰেই অন্য এটা ৰূপ। মইও কওঁ বঙাইগাঁৱৰ কথিত ভাষা।\nৰুমী: অ’ অ’। ভালেই হ’ল দিয়া। তোমালোকৰপৰা আমি নামনি অসমৰ কথাবোৰ শিকিব পাৰিম।\nৰিণি: উম! বহুত ভাল লাগিব। আমাৰ ঘৰ নগাঁৱত। কিন্তু আমি গুৱাহাটীত থাকোঁ মামাৰ ঘৰত সৰুৰেপৰা। কৃষ্ণ দাস মামাৰ নাম। আমাৰ দুয়োৰে মা বাই-ভনী হয়।\nচানি: ক’ত থাকা তোমালোক?\nএনেতে আৰু এজনী ছোৱালী সোমাই আহিব কেন্টিনলৈ। ইফালে সিফালে চাই তাই ৰুমীহঁতক দেখি আগবাঢ়ি যাব সিহঁতৰ কাষলৈ( এই চৰিত্ৰটো কৰিব নীতাশ্ৰী নেওঁগে, মাইনী)।\nমাইনী: তোমালোকে ইয়াতে আছা! আৰু মই গোটেই কলেজত বিচাৰি ফুৰিছোঁ। মোলৈতো ৰ’ব পাৰিলাহেঁতেন!\nৰিণি: তোমাৰ ক্লাচ থকা বাবে ক’বলৈ সময় নহ’ল। আমাৰ দুটা ক্লাচ অফ থকা বাবে ৰৈছিলোঁ। কিন্তু সেইদিনা লগ পোৱা চিনিয়ৰকেইজনক দেখা পাই পলালো ইয়ালৈ। হি….হি…।\nমাইনী: হয় দে, বৰ ভয় লাগে সেইকেইজনলৈ। ক্লাচ তাচ একো নকৰে। দিনটো কলেজৰ গেটৰ ওচৰত বহি থাকিব নহ’লে কেন্টিনত। আজিহে নাই দেখা ইয়াত।\nৰুমী: আজি বৰুৱা চাৰে সিহঁতক কিবা কাম দিছে কৰিবলৈ। চিনিয়ৰ বা দুজনীয়ে কোৱা শুনিছোঁ। কলেজৰ ভিতৰত একমাত্ৰ বৰুৱা চাৰকে সিহঁতে ভয় কৰে।\nচানি আৰু বিকিয়ে যাবলৈ উঠে।\nমাইনী: ক’ত যোৱাহে! মই আহিছোহে মাত্ৰ। চিনাকি হোৱাই নাই মই।এনেয়ো এতিয়া ক্লাচ নাই। তোমালোক দুয়ো কিন্তু বহুত সোনকালে জনপ্ৰিয় হ’লা দেই কলেজত। মইটো ফেন বনি গ’লোঁ।\nৰুমী: ময়ো দেই। বিকি তুমি ইমান ধুনীয়া গিটাৰ বজাইছিলা ফ্ৰেচাৰ্চ ফাংচনত। আৰু চানি তোমাৰ গল্প ৱাল মেগাজিনত পঢ়িছোঁ। ইমান ধুনীয়া লিখা তুমি।\nৰিণি: মইতো তোমাৰ লেখাৰ ফেন হৈ গৈছোঁ।\nদুয়ো বহে লাজ লাজকৈ মিঁচিকিয়া হাঁহিৰে। আটাইকেইজনে পৰঠা চাহ খাই হাঁহি হাঁহি ওলাই যায়।\nকেমেৰাই চুকত থকা টেবুল এখন দেখুৱাব। লাইট পৰিব। হৰেণ আৰু লাকিক দেখুৱাব। দুয়ো ৰুমী,চানিহঁতক ওলাই যোৱা চাই থাকে।\nলাকি: ভাই দেখিলি? চানি,বিকি কেনেকৈ পপুলাৰ হ’ল? ছোৱালীয়ে আহি নিজেই চিনাকি হৈছে। কিবা বুজিলিনে?\nলাকি: কি বুজিলি?\nহৰেণ: ধুনীয়া ছোৱালীৰ বন্ধু হ’ব লাগিলে চানি, বিকি এনেকুৱা নাম হ’ব লাগে। নলবেইৰা ক’বও জানিব লাগে।\nলাকি: ধুৰ…নামৰ কথা কোৱা নাই। স্মাৰ্ত হ’ব লাগে, চকুত পৰা হ’ব লাগে,গিটাৰ বজাব জানিব লাগে, গান গাবলৈ জানিব লাগে, গল্প, কবিতা লিখিব লাগে।\nলাকি: অৱশ্যে তোৰ নামটো সলাব লাগিব চাগে। কিবা খুৰা,পেহাক মতা নাম যেন লাগে; মোৰটো কিন্তু চ্চালিয়া নাম।\nহৰেণে খঙেৰে চায় লাকিক। দুয়ো বিল দি ওলাই আহে।\nএটা কোঠা দেখুওৱা হ’ব। কোঠাৰ একোণত পঢ়া টেবুল। য’ত কিতাপ,বহী দ’ম হৈ থাকিব বিশৃংখলভাৱে। এখন বিচনাত পিছমুৱা দি এজন ল’ৰাই গিটাৰ এখন টুং টাং কৰি থাকিব।\nবেসুৰাকৈ বজোৱা গিটাৰৰ সুৰত ল’ৰাজনে চকু মুদি ভৰি নচুৱাই থাকিব। হঠাৎ মহিলা এগৰাকী সোমাই আহিব খঙত আৰু কঁকালত হাত দুখন দি ক’ব…( এই চৰিত্ৰটো কৰিব কমলা দাসে ‘জানকী’ নামেৰে)।\nজানকী:গিটাৰখান যে টুং টুঙাই থাক দিনটো! অলপ পঢ়িব নোৱাৰ বাঘৰ আগ তেল খোৱা? পৰীক্ষাত নম্বৰ তোক গিটাৰে আনি দিব নেকি? পৰীক্ষা এটা যে দিব ওলাইছে, তাৰ গাত এতিয়াও কথা লগাই নাই!বাপেৰে পিছত মোক কব মই গুৰুত্ব নিদিওঁ বুলি।\nল’ৰাজনে মুখখন ঘূৰাই চাব মাকক ( হৰেণ)। মাকক দেখিও নেদেখা যেন দেখুৱাই বজাই থাকিব গিটাৰখন। মাকে খঙতে ওচৰত আহি গিটাৰখন টানি আনিব হাতৰ পৰা।\nহৰেণ: মা কি কৰ? গিটাৰখন বজাবলৈ দে। ইমান মিঠা ৰোমান্টিক গান বজাবলৈ শিকিছোঁ। তই চব পণ্ড কৰিলি?\nজানকী: হুহ..মিঠা গীত বজাইছে! তোৰ বেসুৰা বাজানাত ঘৰৰ গোটেই কেইটা মুৰ্গী পলাল। কোনে বা ধৰি খায় এতিয়া? পঢ়িব এৰি এইবোৰ কৰি আছ?\nহৰেণ: মুৰ্গী ঘৰত নাথাকেই। লোকৰ বাৰী খুচৰি ফুৰা স্বভাবেই সিহঁতৰ। মোক কিয় দোষ দিছ মা? তই কি বুজিবি মই কিয় গিটাৰ শিকিছোঁ!\nজানকী: মনে মনে থাক।কিমান কষ্ট কৰোঁ তাৰ কাৰণে সি বুজি নাপায়। সেইটো কলিতাৰ পুতেকক চাগৈ, দিনে ৰাতিয়ে পঢ়ি থাকে। বাচাটোক মৰমেই লাগে। পেপাৰত যদি নাম নাহে তাৰ, মায়েৰৰ নাম সলাই দিবি, কৈ থ’লো।\nহুহ!তাৰ কাৰাণে ফুৰা চকা বাদ দিছোঁ,টিভিৰ চিৰিয়েল কেইখনো চাব বাদ দিছোঁ। নিজৰ ভাগৰ কণী,মাংস তাক দিওঁ খাবলৈ মাথাটো হওঁক বুলি। কিন্তু তাৰ মন কাণ নাই অলপো।\nপুতেকক গালি পাৰি জানকীয়ে ফোপাব ধৰে। মাকৰ অৱস্থা দেখি জীয়েক অনুয়ে পানী এক গিলাচ আনি দিয়ে পাকঘৰৰপৰা।\nঅনু: বাপৰে মা! কিমান আটাহ পাৰ তই? ইমান বকিব পাৰ ? বাটৰ মানুহে ৰৈ ৰৈ শুনি গৈছে দে আমাৰ ঘৰৰ কথা।ধেই!মোৰ মস্ত লাজ লাগে কিবা। সেইদিনাখন মোৰ লগৰ অনামিকা, ফৰিজা,উৎপলাহঁত আহোঁতেও ইমান বকি আছিলি!কম লাজ পাইছোনে মই!\nহৰেণ:ঠিক কৈছ বা। মায়ে ইমান চিঞৰে নহয়। মোৰ সাধনাত ব্যাঘাত জন্মালে জাননে?\nজানকী:যা এ বেটি, কথা নক’বি।এখন কূটা দুখন নকৰে তাই আৰু মোক শিকাব আহে। মুখ ভাঙি দিম ধৰি খুন্দা মাৰি।\nহৰেণ: অ’ মা, এই বাজনীয়ে একো কাম নকৰে। দিনটো শুব আৰু লগৰ কেইজনীৰ লগত ফোনত কথা পাতিব।\nজানকী: মনে মনে থাক। সি বায়েকৰ বদনাম গাবলৈ আহে!আৰু বেটা মই কি তোৰ সাধনাত ব্যাঘাত জন্মালো? বেসুৰা ক’ৰবাৰ!এতিয়াই কোবাই তোৰ পিঠিৰ ছাল ছিঙিম যদি কিতাপত নবহ।\nমাকে খঙেৰে ওলাই যায়।\nঅনু: তোৰ পঢ়াৰ ধাণ্ডা নাই গাধ? পৰীক্ষাত গিটাৰ বজালে নম্বৰ দিব পাচ কৰিবলৈ? লাজ নাই অলপো?\nহৰেণ: তই কি বুজিবি বা? গিটাৰ বজোৱাটো আজিকালি কিমান ডাঙৰ কথা! গিটাৰ বজোৱা,গল্প,কবিতা লিখা ল’ৰাৰ কলেজত কিমান ডিমাণ্ড! হা হা …।\nঅনু: মনে মনে থাক। মাৰ মাৰি দিম ধৰি।\nতেনেতে বাহিৰত কোনোবাই “হিৰো” “হিৰো” বুলি মাতে। অনু ওলাই আহে আৰু লাকিক দেখে।\nঅনু: কিহে, পৰীক্ষাৰ সময়ত যে টলৌ টলৌকৈ ঘূৰি আছা? পঢ়িব লাগেনে নাই। আৰু কোন হিৰোক মাতিছা? আমাৰ ঘৰত হিৰো নামৰ কোনো নাই নহয়!\nলাকি: বা, আপোনালোকৰ ঘৰতে হিৰো এজনে জন্ম লৈছে দেখোন? দেখাততো হিৰোৱেই। অৱশ্যে মোতকৈ হেণ্ডচাম নহয় বাৰু!\nঅনুৱে লাকিক চকু ডাঙৰ কৰি চাব।\n“ধানৰ ডুলিহেন পেটটো কমিলে অলপ হিৰো যেন লাগিলেহেঁতেন বোপাই” বুলি অনুৱে কয় আৰু “হিৰো…অ’ হিৰো” বুলি চিঞৰে।\nহৰেণ ওলায় আহে। লাকিক দেখি থতমত খায়।\nবায়েকে হাঁহি মাৰি “বাঃ আমাৰ হিৰো” বুলি জোকায়। হৰেণে লাকিক তাৰ কোঠাত আহিব কয়।\nহৰেণ: তোক কিহে পাইছিল ঘৰত মোক হিৰো মাতিবলৈ?\nলাকি: হাৰে! হিৰো নামেৰে মাতিলেহে তোক চ্চালিয়া লাগে। প্ৰেকটিচ কৰিছোঁ। নামটো সলাইছ যেতিয়া।\nহৰেণ: তোৰ মূৰটো? সেইটো নাম তইহে দিছ মোক।\nঅনুৱে চৰ্বত আৰু ফলমূল আনে। দুয়োৰে কথা শুনি হাঁহে আৰু ভায়েকক জোকাবলৈ কয় ” হিৰো খাবি দেই”। হৰেণে বায়েকক মাৰিবলৈ খেদি যায়। লাকিয়ে আপেল এটুকুৰা হাতত লৈ দু্য়োকে চাই হাঁহে। হৰেণে ৰুমত আহি লাকিক খঙেৰে চায়।\nকলেজৰ পিছফালৰ বাৰাণ্ডাত বিকিয়ে গিটাৰ বজায় থাকে। কাষৰ চিৰিত বহি ৰুমী,ৰিণি আৰু মাইনীয়ে শুনি থাকে। চানিয়ে কিবা লিখি থাকে বহীত। এনেতে অনু আহে,লগত আৰু এজনী ছোৱালী থাকে।সিহঁতে অনুহঁতক দেখি থিয় দিয়ে।\nঅনু: বহা বহা। কিয় থিয় হৈছা? আমি কিবা মেডাম নেকি? বাৰু মই কাম এটাৰ বাবে আহিছো তোমালোকৰ ওচৰলৈ। এইজনী মীনা। মোৰ বেটচৰ। এওঁ আমাৰ কলেজৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদিকা। আৰু মই আলোচনীৰ সম্পাদিকা। তোমালোকে হেল্প কৰিব লাগিব অলপ।\nঅনুৰ লগৰ ছোৱালী জনীয়ে হাঁহে( নীলাক্ষি কাকতি)।\nমীনা: তুমি বৰ ধুনীয়া গিটাৰ বজোৱা বুলি শুনিছো ভাইতি। আৰু তুমি বোলে বৰ ধুনীয়া গল্প লিখা।\nবিকি আৰু চানিয়ে হাঁহে।\nমীনা:এইবাৰ আমাৰ কলেজৰ এনুৱেল ফাংচনত এজনে গিটাৰ বজাবা আৰু এজনে গল্প পাঠ কৰিব লাগিব দেই।\nঅনু: আৰু ৰুমী তুমি বৰ ধুনীয়া গান গোৱা বুলি শুনিছোঁ। তুমি গান গাব লাগিব। আৰু তোমালোক দুয়োজনীৰে এজনীয়ে নাচা আৰু অবৃতি কৰা নহয়নে? যোগদান কৰিব লাগিব দেই।\nৰুমী: বা মই গান বহুদিন গোৱাই নাই। তাতে চাইনাচাইটিজৰ প্ৰব্লেম আছে বাবে নাকৰ ফুটা বন্ধ হৈ থাকে। সেইবাবে গান গাওঁতে অলপ কষ্ট পোৱা যায়। প্ৰেকটিছো নাই নহয় বহুদিনৰপৰা। নাগাওঁ নেকি!\nৰিণি আৰু মাইনীয়েও নোৱাৰিম বুলি কয় লাজতে।\nমীনা: সেইবোৰ নচলিব দেই। কলেজৰ সন্মানৰ কথা আছে। মোৰ সন্মানৰ কথা আছে সম্পাদিকা হিচাপে। তাতে বাহিৰৰ কলেজৰপৰাও আহিব নহয় প্ৰগ্ৰেম চাবলৈ। যোগদানো কৰিব। তোমালোকে নিজৰ কলেজ খনৰ সন্মান ৰক্ষা নকৰিলে কোনে কৰিব কোৱা?\nচানি: মীনা বাইদেউ, মই নৰু দক গল্প পাঠ কৰিব। মোৰ মস্তো লাজ লাগে ষ্টেজত থিয় হবা। বেহুচ হৈ যাম মই। ই বিকিৰ লাজ কম মোতকে। সিয়ে গিটাৰ বজাব।\nবিকি: ইহ..তাৰমানে তই মোক নিলাজ বুলি কৈছ ন? নোৱাৰোঁ দেই ময়ো বজাবলৈ! ছোৱালীবোৰৰ আগত লাজ লাগিব মোৰো বজাবলৈ। নবজাওঁ ময়ো। ৰুমীয়েও বোলে গান নাগায়।\nঅনু: পিটন লাগে তোমালোকক? ডাঙৰৰ কথা নুশুনা ন? ৰ’বা কলেজৰ চিনিয়ৰ দ্যা গ্ৰেট ৰকিক মাতো। সিহে তোমালোকক চিধা কৰিব।\nলগে লগে ৰুমী,ৰিণি,মাইনীয়ে অনুষ্ঠান কৰিম বুলি কয়।\nচানি আৰু বিকিয়েও অনুমতি দিয়ে। অনু আৰু মীনা যায়।\nৰুমী: বিকি, মই শ্ৰদ্ধাৰ দিপালী বৰঠাকুৰৰ দুটা গান গাম আৰু অনিমা চৌধুৰী বাইদেউৰ “দিখৌ নৈৰ পাৰৰে” গানটো গাম। হ’বনে?\nমাইনী: বঢ়িয়া হ’ব ৰুমী। তুমি দিপালী বৰঠাকুৰৰ “জোনধনে জোনালীতে” গানটো গাবা আৰু মই সেই গানটোত নাচিম। হ’বনে?\nৰুমী: অ’ ধুনীয়া লাগিব। ৰিণি তুমি কোনটো কবিতা আবৃতি কৰিবা?\nৰিণি: মই হীৰুদাৰ কবিতা এটাকে পাঠ কৰিম।\nবঢ়িয়া ….বঢ়িয়া… বুলি সকলোৱে কয়।\nঐ ব’ল ক্লাচ আছে। চানিয়ে কয়।\nসকলো যোৱাৰ ফালে আনটো ক্লাচৰ বাৰাণ্ডাৰপৰা হৰেণ আৰু লাকিয়ে চাই থাকি লুকায়।\nলাকি: দেখিলি? কিবা বুজিলিনে হিৰো?\nহৰেণ: উম বুজিলোঁ? ফাংচন হ’ব কলেজত।\nলাকি: তোৰ মূৰটো বুজিলি।\nঅকল ফাংচন চাব গ’লেই নহ’ব! ফাংচনত কিবা প্ৰগ্ৰেমো কৰিব লাগিব। যদি নিজকে হিৰো চাবিত কৰিব বিচাৰিছ।\nলাকি: ধুৰ..তই বহুত বেল হয় দেই। হাৰে ইমান দিনে গিটাৰ বজাব শিকিলি কিয়? গান শিকিলি কিয়? আৰু তোৰ বায়েৰজনী বৰ পেটকুলী দেই। ঘৰতে এজন আৰ্টিষ্ট থাকোঁতে বিকিক কয় গিটাৰ বজাবলৈ?\nহৰেণ: সচাঁ কথা। তাই মস্ত কূৰ্চুটীয়া। মই আলোচনী সম্পাদিকাৰ ভায়েক হিচাপে যিমান সন্মান পাব লাগিছিল নাপাওঁ কলেজত। এটা গল্পও চিলেক্ট নকৰিলে। ৰিণিক পঢ়িব দিওঁতে যি চিঞৰিছে?\nলাকি: তোক মই ৰোমান্টিক গল্প লিখিব দিছিলোঁ গাধ! ভূতৰ গল্পসোপা কোনে লিখি ছোৱালীক গিফ্ট দিয়েনো?\nহৰেণ:জাননে,মই গল্প লিখি দিপুদাক দিছিলোঁ পঢ়িবলৈ। পিছে বিকট চিঞৰ এটা মাৰি বেহুচেই হ’লনে, টোপনিয়ে গ’ল গম নাপালো নহয়। একো নোকোৱাত তেনেকৈয়ে দিলোঁ ৰিণিক গিফ্ট তাইৰ বাৰ্থডেত।\nলাকি: খালি খালি! বাৰ্থডেত উপহাৰ দিছ? তাকো ভূতৰ গল্প।\nএনেতে ৰকি আৰু মন্টুক দেখি দুয়ো পলাব ধৰে।\nৰকি: ঐ ক’ত পলাইছ? ৰহ।\nলাকি আৰু হৰেণক ধৰিব নোৱাৰি ভাগৰ লগাত ৰকি আৰু মন্টুৱে কেন্টিনলৈ যায়। দুটা পেপচিৰ বটল কিনি দুয়ো ঘোট ঘোটকৈ খায়।\nমন্টু: এই মক্কেল দুটাক পালে সুদাই নেৰোঁ জাননে? এনেকুৱা মজা দিম নহয় দুয়োটাকে।\nৰকি: কি হ’লনো?\nমন্টু: হাৰে মীনালৈ এখন চিঠি লিখিব দিছিলোঁ চানিক। এই হৰেণ বোলাটোৱে ওপৰতে আহি কৈছে মই আৰু মিঠা ভাষাৰে চিঠি লিখিব পাৰিম। ময়ো এক্সাইটেদ হৈ দিলোঁ লিখিব। পিছে..\nৰকি: পিছে কি হ’ল?\nহঠাত লাকি আৰু হৰেণক কেন্টিনত সোমোৱা দেখি মন্টুৱে মুখখন ঘূৰাই দিয়ে। দুয়ো ভালদৰে বহি অৰ্দাৰ দিয়ে খাবলৈ। তেনেতে মন্টু পিছফালে মনে মনে গৈ কান্ধত হাতখন ৰখাত হৰেণে উচপ খায়।\nমন্টু: ক’ত পলাবি এতিয়া।\nলাকি উঠিব খোজে।\n“বহি থাক। ক’ত যাৱ” বুলি ৰকিয়ে থাপ মাৰি ধৰে।\nমন্টু:ঐ তোক মই সেইদিনা এটা কবিতা লিখিব দিছিলোঁ চিঠিৰ আকাৰে। তই মোৰ প্ৰেয়সীলৈ চিঠি লিখি দিলিনে কোনোবা প্ৰেতাত্মালৈ লিখিলি হা? এইখন পঢ়ি মীনাই যে মোক কোনোমতেহে নিপিটিলে।\nৰকিয়ে চিঠিখন হৰেণক পঢ়িব দিয়ে।\nযেতিয়াৰেপৰা তোমাক দেখিছোঁ দুচকুত কেৱল তোমাৰেই ছবি। তোমাৰ বাবে দুচকুৰ টোপনি হেৰুৱাই মই হৈছো নিদ্ৰাহাৰা। যিদিনা তোমাক প্ৰথম দেখিছিলোঁ ৰ লাগি চাইছিলোঁ। তুমি দীঘলকৈ মেলা চুলিটাৰিৰে,বগা চেলোৱাৰ কামিজ পিন্ধি,বগা দোপাত্তা উৰুৱাই যাওঁতে তোমাক এনে লাগিছিল যেন তুমি হাতত জ্বলি থকা মমডাল লৈ অহা হৰৰ চিনেমাৰ নায়িকাহে। তেতিয়াৰে পৰা মোকো নিজকে লক্ষী চিনেমাৰ হিৰো অক্ষয় কুমাৰ যেনে লাগি থাকে।”\nচিঠিৰ কথা শুনি ৰকিয়ে হাঁহিত বাগৰি যায়। মন্টুৰ বহুত খং উঠে আৰু হৰেণলৈ ঘোপাকৈ চায়।\nহৰেণ আৰু লাকিয়ে সেমেনা সেমেনি কৰে। কেন্টিনৰ বাকী ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়েও হাঁহে গিৰ্জনি মাৰি।\nৰকি: এতিয়া বুজিলো যে দিপুৱে ই লিখা গল্প পঢ়ি কিয় বিকট চিঞৰ মাৰিছিল। এনেই ভূতৰ ভয়ত থাকে তাতে ইমান ভয়লগা গল্প পঢ়ি তাৰ চাগৈ জীউ উৰি গৈছিল।\n“কৈছাহে!ৰাতি দুদিন শুব পৰা নাছিলোঁ দোস্ত।” দিপুৱে সোমাই আহি কয়।\nৰকি: বাই দ্যা ৱে! হৰেণ কিন্তু ভাল ৰহস্য গল্পৰ লেখক আৰু হৰৰ গল্পও লিখিব পাৰিব দেই পাৰ্টনাৰ!\nমন্টু: ঐ সেই দুজনী মীনা আৰু অনু আহি আছে। লাইব্ৰেৰীৰ ফালে গৈছে। ব’লাচোন ৰকি। আজি মই মীনাক মোৰ অন্তৰৰ কথা ক’মেই।\nৰকি: ব’ল তেন্তে। ঐ ল’ৰাহঁত আমাৰ বিলটো দি দিবি। বেছি হোৱা নাই দে। মাত্ৰ দেৰশ টকা।\nমন্টু আৰু ৰকি বাহিৰলৈ ওলাই যায়। লাকিয়ে হৰেণৰ ফালে চায়। হৰেণে কিবা ভাবি থাকে।\nলাকি: হিৰো …কি ভাবিছ অ’।\nহৰেণ: একো নাই। ব’ল ইয়াৰপৰা।\nলাইব্ৰেৰীত অনু আৰু মীনাই আগৰ কিতাপ কেইখন ওভোতাই দি অন্য কিতাপ বিচাৰি থাকে চেলফত। হঠাত মন্টু গৈ মীনাৰ কাষত থিয় দি চাই থাকে। মীনাই তাক দেখি আচৰিত হয়।\nমীনা: কি হ’ল? ভূতৰ দৰে চাই আছা যে থিয় দি? হি…হি..\nমন্টু: ভূতৰ নাম নল’বাহে য’তে ত’তে।\nমীনা: তুমি ভূতৰ দৰে চিঠি লিখিলে ভূত বুলিয়ে ক’ম ন?\nঅনু ওচৰলৈ আহে।\nঅনু: ঐ! তোমালোকে কিয় কথা পাতিছা ইমান জোৰে। নাজানা নেকি লাইব্ৰেৰী হয় এইটো?\nমন্টু: আই এম চৰী মীনা। আচলতে সেই চিঠিখন মই লিখা নাছিলো জানানে? বুৰ্বক এজনে লিখিছিল……..\nবুলি কৈ অনুলৈ চাব। তাই মুখখন ঘূৰাই দিব। মীনাই গম পাই কি কাম আছে সুধিব মন্টুক। মন্টুৱে বাহিৰলৈ মাতি আনে তাইক। অনুও লগত আহে। অনু দূৰত ৰৈ থাকে।\nমীনা: কোৱা কি কাম আছে? মোৰ বহুত কাম আছে গতিকে সময় নাই বেছি।\nমন্টু: মীনা মই এটা শ্বায়েৰী লিখিছিলো। তোমাক শুনাব খোজোঁ।\nমীনা:হাৰে! মোক কিয় শুনোৱা? অনুহে মেগাজিনৰ চেক্ৰেটৰী। তাইক শুনোৱা।ভাল হ’লে মেগাজিনত দিব আকৌ। ৰ’বা মাতো।\nমন্টু: নালাগে…নালাগে। আলোচনীত নিদিলেও হ’ব। যদি ভাল লাগে তুমিয়ে অনুক ক’বা।\nমীনা: বাৰু! শুনোৱাচোন।\nমন্টু: দিল চুৰায়া হেই তুনে মেৰা\nদিল চুৰায়া হেই তুনে মেৰা\nশুনিবা হা ভালকৈ মীনা।\nমীনা: শুনি আছো দিয়া।\nমীনা: তুমি দিল চোৰ কৰিয়ে থাকিবানে আৰু কিবা আগলৈ শুনাবা। তুমি ভালদৰে লিখিবা যদি লিখা নাই। নহ’লে মুখস্থ কৰি আহিবা। আৰু তুমি এই ডিচেম্বৰ মাহতো ঘামিছা যে ইমান? যাওঁ মই।\nমীনা যোৱালৈ একেথিৰে মন্টুৱে চাই থাকে। হঠাত মীনা উভতি আহে। মন্টুৰ মুখখন উজ্বলি উঠে।\nমীনা: তুমি এটা কাম কৰা নহ’লে। আমাৰ কলেজৰ সোণালী জয়ন্তীত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত সন্ধিয়া শ্বায়েৰীটো সকলোকে শুনাবা। ভাল লাগিব। বাই…\nঅনুৱে হাঁহিব ধৰে। মীনা ওচৰলৈ অহাত কয়…\n“তই যে তামাম শিল্পী গোটাইছ দেই ফাংচনৰ বাবে”।\nমীনা : অঁ…মোক শুনোৱাতকৈ গোটেই কলেজকে প্ৰতিভাটো দেখুৱাওক। ব’ৰ কৰি মাৰিছে এইটোৱে।\nআনফালে ৰকি আৰু দিপু আহি মন্টুক গালি পাৰে।\nদিপু: কিহে, শ্বায়েৰীটোকে শুনাব নোৱাৰিলা? ইমান প্ৰেকটিচ এনেই গ’ল।\nৰকি: শ্বায়েৰী তায়েৰীতকৈ যদি ডাইৰেক্ট মনৰ কথাটো ক’লি হয় ঠিক আছিল। কি এইবোৰ বাজে কাম। ধুৰ…\nমন্টু: মই কলেজৰ ফাংচনতে শুনাম শ্বায়েৰী। এটা নহয় মই আৰু পাঁচটা শ্বায়েৰী লিখিম। আজিৰপৰা মোক দিষ্টাৰ্ব নিদিবি কোনেও। মোৰ সন্মানৰ কথা আছে।\nৰকিয়ে “চাব্বাচ দোষ্ট” বুলি পিঠিত থাপৰ মাৰে। দিপুৱে হাঁহে।\n৭ ম দৃশ্য\nহৰেণে টেবুলত কিবা লিখি থাকে আৰু কাগজখন ফালি দলিয়াই দিয়ে। গোটেই ৰুমটো কাগজেৰে ভৰি পৰে। মাক জানকীয়ে গাখীৰ এগিলাচ আৰু কণী দুটা প্লেটত লৈ আহে।\nকোঠাত সোমাই চাৰিওফালে চায় বিৰক্তিত মুখখন কোঁচাই দিয়ে।\nজানকী: এইবোৰ কি কৰিছ অ’ বাবা? গোটেই ৰুমটো ফটা কাগজেৰে ভৰাইছ যে?\nহৰেণে নামাতে। লিখাতে মগন হৈ থাকে। মাকে তাৰ মূৰত হাতখন ফুৰাই দিয়ে কিন্তু হৰেণে উচপ খাই উঠে আৰু চিঞৰে।\nহৰেণ: অ’ মা…খালে অ’ ভূতে খালে অ’!বচোৱা মোক কোন ক’ত আছা।\nজানকী: এক থাপ্পৰ দিম ধৰি। মই মায়েৰজনীক তই ভূত ক’বলৈ আহিছ যে? ভূতৰ চিনেমাবোৰ চাই তোৰ মাথাটো গ’ল আৰু!\nহৰেণ: মা তইনো এনেকৈ শব্দ নোহোৱাকৈ মনে মনে আহিব লাগেনে? ভয় নাখাম নেকি?\nজানকী: তই কি কৰিছ তাকে চাবলৈ আহিছিলোঁ। কিন্তু কাগজসোপা কিয় ফালিছ? পঢ়াৰ নামত এইবোৰহে কৰ ন?\nহৰেণ: মানে চি.আই.ডি. কৰিছিল? পালা মজাটো?\nমাকে এখন কাগজ তুলি লৈ পঢ়ে।\n“এইখন চিঠি নে কি?” মাকে সোধে।\nহৰেণে থাপ মাৰি নি কাগজ খনৰ লগতে বাকীবোৰ কাগজো ডাষ্টবিণত পেলাই দিয়ে।\nএনেতে অনু সোমাব দৌৰি।\nজানকী: তোৰ মতি গতি ভাল দেখা নাই মই। এইবাৰ দেউতাৰে আহিলে সব ক’ম মই।\nঅনু: মা,হৰেণ….অহ চৰী! হিৰো কিয় চিঞৰিছিলি দুয়ো? ইমান ভয় খালো নহয়!আৰু মা তই যে ভাইতিৰ ৰুমত সোমালেই কিয় চিঞৰ ইমান?\nজানকী: বৰ সোনকালে শুনিলি চিঞৰা? ভালে ভালে যা ইয়াৰপৰা। খং নুঠাবি। অলপ ভায়েকটোকো চাব লাগে বায়েক হিচাপে। দিনটো আলোচনী সোপা পঢ়িবি নহ’লে লগৰ কেইজনীক মাতি আনি ৰুমত ফুচফুচাই মেল মাৰিবি। কি কাম আছে আৰু?\nঅনুৱে সেমেনা সেমেনি কৰি যায়।\nবাহিৰত মীনাৰ মাত শুনা যেন পাই ওলাই আহে। মাকেও হৰেণক ৰুম চাফা কৰিব দি আহে বাহিৰলৈ।\nমীনা ড্ৰয়িং ৰুমত বহে আৰু অনুৰ লগত কথা পাতি থাকে। মাক সোমাই অহাত নমস্কাৰ দিয়ে মীনাই।\nমাক অহাত মাকক কথা পাতিব দি অনু পাকঘৰলৈ যায়। কিছু সময়ৰ পিছত তাইৰ ৰুমত চাহ নাস্তা দি মীনাক মাতে।\nঅনু: কিবা কথা আছিল বুলি কৈছিলি যে! নকৱ নেকি?\nমীনা: কৈ আছো। চাহ, পুৰী খাব দে আগত। নহ’লে খোৱা নহ’ব।\nচাহ খোৱাৰ পিছত মীনাই চিঠি এখন অনুক দেখুৱায়।\nঅনু: কি এইয়া? কিবা ভূতে ভূতুনীক চিঠি লিখা যেন লাগিছে দেখোন?\nমীনা: সেইবাবে দেখালো তোক!\nঅনু: কোনে দিলে?\nমীনা: কোন হ’ব আৰু? সেই নাগাৰা যেন চেহেৰাৰ মন্টু বোলাজনে আকৌ! বৰ খং উঠে সেইজনলৈ মোৰ।\nঅনু: তোক বহুত ভাল পায় সি?\nমীনা: মই কি কৰিম তাতে?\nঅনুৱে হাঁহিত বাগৰি যায়।\nঅনুৱে হঠাত চিঠিখন মনোযোগেৰে চাই থাকে।\n“এই আখৰ কেইটা দেখোন….”\nমীনা যায়। অনুৱে চিঠিখন লৈ হৰেণৰ ৰুমলৈ যায়।\n৮ ম দৃশ্য\nহৰেণে গালখন পিহি থাকে। লাকিয়ে ওচৰতে বহি তাক চাই থাকে।\nলাকি: কেনেকৈ হ’ব পালে হিৰো? কোনোবা গুণ্ডাই পিটিলে নেকি ৰে? ইচ এনেকৈ পিটিলে নে?\nহৰেণ:গুণ্ডা নহয় গুণ্ডীহে?\nলাকি: হা! তাৰমানে তই ছোৱালীৰ মাৰ খাই আহিছ? খিক ..খিক…পিছে কোনে পিটিলে?\nহৰেণ: অঁ! আমাৰ ঘৰতে আছে নহয় এজনী। বাইদেউৰ ৰূপত। তাই পিটিলে।\nলাকি: হা! মানে অনু বাইদেউৱে। কিয়?\nহৰেণ: কিয় মানে? সেই মন্টু বোলা জনৰ কাৰণে। মই চিঠি লিখি দিছিলো যে মীনা বাইদেউলৈ তেওঁৰ নামত। মীনা বাই আমাৰ বাক দেখুৱাইছিল। আৰু তাই মোৰ আখৰ চিনি পাই মোক বহুত মাৰিলে।\nলাকি: চিঠিৰ বাবে মৰা নাই চাগে? তোৰ আখৰ বেয়া নহ’লে বানান ভুল দেখি পিটিলে। হাজাৰ হওক আলোচনীৰ চেক্ৰেটৰী ন?\nহৰেণ: এহ, মনে মনে থাক। কথা ক’বলৈ আহিছে। আই ঐ! গালখন কি বিষাইছে!\nএনেতে ৰুমী,ৰিণি,মাইনী আহে।\nপিছে পিছে বিকি আৰু চানু আহে। লাকি আৰু হৰেণে মনে মনে থাকে।\nৰিণি: হাই হিৰো?\nৰুমী: হাই হৰেণ। কি খবৰ? অ’ চৰী হিৰো।\nহৰেণে লাজ কৰে আৰু লাকিক খঙেৰে চায়। লাকিয়ে নেদেখাৰ ভাওঁ জুৰি বেঞ্চিতে তবলা বজাই গান গাই থাকে।\nৰিণি: আৰে তোমাৰ গালখন কিয় উখহি আছে ।ক’ত দুখ পালানো? ইমান ফুলিছে? কি হে লাকি, তোমাৰ বন্ধুৱে ক’ত দুখ পালে? বচাব নোৱাৰিলা?\nহৰেণ : নাই, দুখ পোৱা নাই। এনেই হৈছে।\nলাকি: মই থাকোঁতে কিয় চিন্তা কৰিছা ৰিণি। মোৰ নাম লাকি হয় লাকি। একো হ’ব নিদিওঁ।\nৰুমী: লাকি নে আনলাকি? তুমি থাকোঁতে কোব খালে যে?\nহৰেণ : ৰুমী গান গাবা ন এনুৱেল ফাংচনত? মই বজাম দিয়া গিটাৰ।\nৰুমী: মোৰ লগত গিটাৰ বিকিয়ে বজাব। ন বিকি?\nবিকি: উম। প্ৰেকটিছ আৰম্ভ কৰোঁ নেকি? গিটাৰখন আনিছো যেতিয়া।\nলাকি: তুমি গিটাৰখন লগতে লৈ ফুৰা নেকিহে? সেইদিনা চানিহঁতৰ ঘৰত যাওঁতেও নিছিলা, পিকনিকতো নিছিলা, ৰুমীৰ জন্মদিনতো নিছিলা।\nচানি: বিকিৰ গিটাৰখন নিনিলে পাৰ্টি আধৰুৱা যেন লাগে। গিটাৰৰ তালে তালে গান গাই,নাচিলে জমি উঠে মেহফিল।\nহৰেণ: বাহ চানি! আজিকালি তামাম চ্চালিয়া কথা কোৱা দেই।\nমাইনী: ৰুমী মই যিটো গানত নাচিম সেই গানটো গোৱা। মই নাচোঁ। পিছে ডেঞ্চ পাৰ্টনাৰ এজন হ’লে ভাল হ’লহেঁতেন।\nলাকি: ডেঞ পাৰ্টনাৰ মই হ’ব পাৰিম। ময়ো নাচিব জানোতো!\nমাইনী: মোক ছোৱালী পাৰ্টনাৰহে লাগে।\nৰিণি: তুমি ছোৱালী হ’ব লাগিব। পাৰিবা। হি…হি…\nলাকি: আমি ৰাধা কৃষ্ণ নৃত্য কৰিম দিয়া। এনেও তুমি মোৰ খুলশালীয়েই হোৱা।\nমাইনী: কোনজনী বাইদেউক মই তোমালৈ বিয়া দিলো বাৰু খুলশালী মাতিলা যে?\nলাকি: কিয় তোমাৰ ঘৰ টিয়কত নহয় জানো? তোমাৰ খুৰাৰ ছোৱালীক মোৰ বৰদেউতাৰ পুতেকে বিয়া পাতিছে। গতিকে ভায়েক হিচাপে মইও ভিনি তোমাৰ।\nমাইনীয়ে নামাতে একো। ৰুমীয়ে চিকুটি দিয়ে তাইক।\nৰিণি: বাহ মাইনী ভিনি পালোৱে আমি কলেজত আহি।\nমাইনী: তোৰ মূৰটো। আৰু তুমি লাকি নে আনলাকি এইবোৰ ভিনি খুলশালী নাপাতিবা। একে লগতহে পঢ়ো আমি। মনত ৰাখিবা।\nলাকি: মোকো নাচিব দিয়া। নহ’লে গোটেই কলেজতে তোমাক খুলশালী মাতিব দিম। কৈ থলোঁ কিন্তু।\nহৰেণ: মাইনী! তুমি আৰু লাকিয়ে বিহুকে নাচা নহ’লে। আধুনিক গানত নচাতকৈ বিহু নাচিলে বেছি ভাল লাগিব। আমি যিহেতু অসমীয়া গতিকে আমাৰ সংস্কৃতিটো আমিয়ে ৰাখিব লাগিব।\n” বাহ! সুন্দৰ কথা কৈছা। বিহুতকৈ ভাল নাচ হ’ব পাৰে বুলি মই নাভাবো। কি নাম তোমাৰ ডেকা ল’ৰা?”\nপ্ৰফেচাৰ বৰুৱা হঠাতে আহি ক’ব।\nপ্ৰফেচাৰ: দুজন ল’ৰাক কালি সোধোঁতে ঢোল,পেঁপা বজাব জানে বুলি কৈছিল। তোমালোক দুয়োৱে নাচিবা। এজন বিহু গীত গাব জনা হ’লে গ্ৰুপটো সুন্দৰ হ’ব।\nলাকি: চাৰ, হৰেণে বিহু গীত গাবলৈ জানে ধুনীয়া। আৰু চানিয়েও গাব গীত।\nচানি: মই গল্প পাঠ কৰিম নহয়! দুটা গল্প পাঠ কৰিম। গতিকে মই গান নাগাওঁ।\nপ্ৰফেচাৰ: তেন্তে হৈ গ’ল গ্ৰুপ। হৰেণে বিহু গীত গাবা। লাকি আৰু মাইনীয়ে নাচিবা। আৰু দুজন ল’ৰা আছে ঢোল, পেঁপা বজাবলৈ।\n৯ ম দৃশ্য\nকলেজৰ পৰিবেশ উদুলি মুদুলি। প্ৰবেশদ্বাৰৰ তোৰণ সজাই থাকে ৰকি,দিপু,চানিয়ে। প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই চাই থাকে। ৰকিহঁতৰ পিঠিত চাব্বাচি দি তেওঁ ভিতৰলৈ যায়। ভিতৰত অনু,মীনাহঁতে কামত ব্যস্ত হৈ থাকে। অনুৱে এখন আলোচনী লৈ মীনাক দেখুৱাই কয়….\n” এইজন লেখকক যদি আজি আমাৰ কলেজত মুখ্য অতিথি কৰি নিমন্ত্ৰণ দিব পাৰিলোহেঁতেন!ইমান যে ভাল লাগিলহেঁতেন।”\nমীনা: ঠিকেই কৈছ। আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও বৰ ভাল পালেহেঁতেন। তেওঁ সকলোৰে প্ৰিয়। আনকি বৰুৱা চাৰেও তেওঁৰ গল্প পঢ়ে জাননে?\nঅনু: উম বহুত জনপ্ৰিয় হৈছে মাত্ৰ কেইমাহমানতে। মই আগতে পঢ়া নাছিলোঁ কিন্তু ভাইতিয়ে আলোচনীখন প্ৰত্যেক মাহতে কিনি আনে। মই এবাৰ পঢ়ি ভাল লগাত মনে মনে পঢ়ো তাৰ পৰা আলোচনীখন আনি।\nএনেতে প্ৰফেচাৰ বৰুৱা আহে।\nপ্ৰ.: মীনা, অনু বন্তি প্ৰজ্বলনৰ বাবে সাজু হ’ব লাগে। মাননীয় শিক্ষামন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া অলপ পিছতে আহি পাবই।আন দুজন আজিৰ মুখ্য অতিথি তথা সুলেখকো আহি আছে।ইয়াৰে এজন ৰামানুজ গোস্বামী। তেখেতৰ নতুন কিতাপ “The Blue Star – বুলেট টু ইন্দিৰা”ৰ প্ৰমোশ্যনো কৰিব। তাৰোপৰি আনজন অতিথি সুলেখক অভিজিত কলিতাই এটা চাৰপ্ৰাইজ দিব সকলোকে।\nঅনু: সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান দিনতে পাতি ভাল কৰিলোঁ। আজিকালি পৰিস্থিতিও ভাল নহয়।\nপ্ৰ.: সেইবোৰ ভাবিয়ে কৰিছোঁ। নহ’লে কিছুমানে পৰিবেশ নষ্ট কৰে আৰু সময়ত সকলোৰে বদনাম হয়। বাৰু তোমালোক সাজু হোৱা। মই অলপ ষ্টেজখন চাওঁ ঠিকে আছেনে?\nহঠাতে মাক জানকীক কলেজলৈ সোমাই অহা দেখি অনু আৰু মীনা আগবাঢ়ি যায়।\nঅনু: মা আহিলি? আজি তোৰ ওষ্টাড পুতেৰে বিহুদলত নাচিবও আৰু গাবও। ভগৱানে সন্মান বচালেই হ’ল আৰু!\nজানকী: ধেৎ! নক’বি তেনেকৈ। কিবা কৰিব খুজিছে কৰক দে। ময়ো সি উৎসাহ পাব বুলিয়ে আহিছোঁ। ক’ত সি বাৰু?\n‘মা’ বুলি হৰেণে বিহুৰ সাজত মুগাৰ চোলা,ধূতি,মূৰত গামোচা বান্ধি দৌৰি আহে। পিছে পিছে লাকিও আহে।\nমীনা: হৰেণ, খুৰীক বহাই দিয়াগৈ অডিটৰিয়ামত। সমুখৰ ফালে চিট থৈছোঁ। অনু, তই ৰুমীহঁতক বিচাৰি আন। মই গেটৰ ফালে যাওঁ। বৰুৱা চাৰে তাত থাকিবলৈ কৈছে।\nঅনু: ঠিক আছে। ভাইতি মাক লৈ যা।\nআনফালে কমন ৰুমত ৰুমী,ৰিণি, মাইনীয়ে মেকআপ কৰি সাজু হয়।\nৰিণি: মাইনীক বৰ ধুনীয়া লাগিছে। আজি লাকিয়ে আনন্দতে দুপাক বেছি নাচিব।\nমাইনী: মই সেইটোৰ ফালে নাচাৱেঁই।\nৰুমী: মোৰ যে ইমান ভয় লাগিছে। তাতে বিকি নাৰ্ভাচ হৈ থকাত আৰু ভয় খাইছোঁ। ইমান ভয়াতুৰ সেইটো!\nৰিণি: ভয় লাগিবই দিয়াচোন? কলেজৰ সোণালী জয়ন্তীৰ অনুষ্ঠান। তাতে আমিবোৰ ফাৰ্ষ্ট ইয়েৰৰহে ষ্টুডেন্ট।\nৰুমী: মোৰ যে সেই ৰকি বোলাজনলৈ বৰ ভয় লাগে। কিয় ক’ব নোৱাৰোঁ।\nমাইনী: মোৰ কথা ভাবাচোন? আমাৰ বিহু দলত ৰকিয়ে তাল বজাব আৰু দিপুৱেও বোলে নাচিব। ভাগ্য ভাল লাকি আৰু হৰেণ থাকিব লগত।\nৰিণি: আৰু তুমি লাকিক বেয়া পোৱা? মোৰ যে আবৃতি কৰিবলৈ মাতেই নোলাব যেন লাগিছে। ডিঙিটো শুকাই কৰকৰীয়া মাৰিছে এতিয়াই।\nএনেতে অনু আহিব।\n“ছোৱালীহঁত সাজুনে? ব’লা অডিটৰিয়ামলৈ। আৰু ৰুমী, ৰিণি তোমালোক দুয়োৱে অতিথিক গামোচা পিন্ধাব লাগিব দেই। মাইনীয়ে নালাগে। তাই বিহু নাচি নাচি অতিথিক প্ৰেক্ষাগৃহলৈ আদৰি আনিব লাগিব। এতিয়া ব’লা”\nসভা আৰম্ভ কৰি,বন্তি প্ৰজ্বলনৰ পিছত শিক্ষামন্ত্ৰী ডাঙৰীয়াই কিছু শিক্ষা বিষয়ক ভাষণ দি অন্য মিটিঙলৈ প্ৰস্থান কৰে। তাৰ পিছত অন্য দুজন অতিথিক গামোচা,শৰাইৰে সম্ভাষণ জনাই অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰে ৰুমীৰ গীত আৰু বিকিৰ গিটাৰ বাদনেৰে।\nৰিণিৰ কবিতা পাঠ, চানিৰ গল্প পাঠৰ পিছত হঠাৎ মন্টুৰ নাম ঘোষণা কৰে প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই।\nমীনা আৰু অনুৰ লগতে ৰকি,দিপুও আচৰিত হয়। মন্টুৱে উঠি গৈ এটা এটাকৈ পাঁচটা শ্বায়েৰী শুনায়। নিজে ৰচনা কৰা বুলি কয়।\nপ্ৰ.: এইবাৰ মন্টুৱে দুআষাৰ কওক তেওঁৰ শ্বায়েৰীৰ বাবে।\nমন্টু: মই কেতিয়াও ভবা নাছিলো কলম হাতত তুলি ল’ম বুলি। তাৰবাবে মই আমাৰ কলেজৰ সাংস্কৃতিক সম্পাদিকা মীনালৈ বহুত ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলোঁ। তেওঁ যদি মোক আজিৰ অনুষ্ঠানত মই নিজে ৰচনা কৰা শ্বায়েৰী গাবলৈ প্ৰেৰণা নিদিলেহেঁতেন, তেন্তে মই এইদৰে নিজৰ প্ৰতিভা চিনি নাপালোহেঁতেন। মীনা বহুত বহুত ধন্যবাদ। অতি সোনকালে মই মোৰ শ্বায়েৰীসমূহ কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিম। ধন্যবাদ।\nমীনা লাজত ৰঙা পৰে আৰু মুগ্ধ হৈ চাই থাকে মন্টুলৈ। মন্টু নামি অহাত মীনাই মন্টুক অভিনন্দন জনায়।\nদৰ্শকৰ মুখবোৰ দেখুৱাব কেমেৰাই। সকলোকে পেকেট লাঞ্চ বিতৰণ কৰাৰ বাবে সভা কিছু সময় স্থগিত ৰখা হ’ব বুলি মাইকত ঘোষণা কৰা হয়।\nপুণৰ অনুষ্ঠান আৰম্ভ হয়। প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই পুণৰ অনুষ্ঠানৰ আঁত ধৰে।\nপ্ৰ.: এইবাৰ আমাৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলে পৰিবেশণ কৰা বিহু নৃত্যৰ পিছত আমাৰ আজিৰ অনুষ্ঠানৰ মুখ্য অতিথি অভিজিত কলিতা আৰু ৰামানুজ গোস্বামীয়ে সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তথা কলেজৰ শিক্ষাগুৰুসকলক এটা সুখবৰ তথা চাৰপ্ৰাইজ দিব। গতিকে সকলোৱে ক্ষন্তেক অপেক্ষা কৰক।\nঅনু: কি চাৰপ্ৰাইজ বা? চাৰে আমাকে কোৱা নাই দেখোন?\nমীনা: ময়ো নাজানো।\nমঞ্চত লাকি,মাইনী,হৰেণ, ৰকি,দিপু আৰু দুজনমান ছাত্ৰই বহুত ধুনীয়াকৈ বিহু নৃত্য পৰিবেশণ কৰে।\nঅনু: অ….আমাৰ বেঙাটোৱে দেখোন বৰ ধুনীয়াকৈ বিহু গীত গাইছে। ঘৰত মা আৰু মই এনেই গালি পাৰোঁ তাক।\nমীনা: হয়তো! ইমান মিঠা তাৰ মাতটো। আৰু লগৰজন লাকি নে কি সিও বৰ ধুনীয়া নাচিছেচোন! সকলোতকৈ আচৰিত ৰকিয়ে দেখোন ভাল ঢোল বজাইছে। এইবোৰেইতো প্ৰতিভা।তাকে নেদেখুৱাই ইহঁতে আদ্দা মাৰি থাকে।\nঅনু: উম। মন্টুৱে যে কি ধুনীয়া শ্বায়েৰী শুনালে ন?\nমীনা মনে মনে থাকে।\nমঞ্চৰ তলত দৰ্শকৰ শাৰীত বহি থকা চানি,বিকি, ৰিণি, ৰুমীয়ে হৰেণে বিহু গোৱা আৰু লাকিয়ে বিহু নচা দেখি আচৰিত হৈ মুখ মেলি চাই থাকে।\nৰুমী: এই দুটা দেখোন খটাৰা আছে।\nৰিণি: অঁ…আমিহে বুদ্ধু বুলি পাত্তা নিদিছিলোঁ।\nবিকি আৰু চানিয়ে পেন্দোৱাকৈ চাই সিহঁতক।\nতেনেতে নৃত্য শেষ হোৱাত সকলো মঞ্চৰ তললৈ আহে। প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই পুণৰ মাইক লৈ মঞ্চত প্ৰবেশ কৰে।\nপ্ৰ: এইবাৰ মই আজিৰ অনুষ্ঠানৰ শেষ ভাগলৈ আহিছোঁ। আমাৰ মুখ্য অতিথি শ্ৰী অভিজিত কলিতা আৰু শ্ৰী ৰামানুজ গোস্বামীক মঞ্চলৈ আমন্ত্ৰণ জনালোঁ। গোস্বামী ডাঙৰীয়াই তেখেতৰ নতুন কিতাপখনৰ বিষয়ে অলপ ক’ব লগতে কলিতা ডাঙৰীয়াৰ লগত চাৰপ্ৰাইজটো জনাব।\nপ্ৰেক্ষাগৃহ নিৰব হৈ থাকে। কেমেৰা আৰু লাইটে সকলোৰে মুখবোৰ অনুসন্ধিৎসু কৰি দেখুৱাব।\nৰামানুজ গোস্বামী আৰু অভিজিত কলিতা ডাঙৰীয়াই কিছু সময় ভাষণ দিব। ৰামানুজ গোস্বামীয়ে তেওঁৰ ” দা ব্লু ষ্টাৰ- বুলেট টু ইন্দিৰা” কিতাপখন সকলোকে পঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু গুৱাহাটী গ্ৰন্থমেলাত পাব বুলি জনায়।\nতেনেতে অভিজিত কলিতা দেৱৰ হাতত এখন কিতাপ আনি প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই দিয়ে। তেওঁ কিতাপৰ ক’ভাৰখন খুলি দাঙি দিয়ে।\nসকলোৱে দেখা পাই কিতাপখনৰ নাম ….\n“অতৃপ্ত আত্মাৰ বিননি”\nলেখক ” হিৰো- হিৰালাল”।\nলগে লগে চাৰিওফালে গুণগুণনি উঠে।\n“আমি মেগাজিনত খণ্ড খণ্ডকৈ পঢ়িছিলোঁ। এতিয়া কিতাপ আকাৰে হ’ল।”\nলগে লগে অভিজিত কলিতাই মাইকত ঘোষণা কৰে…\n“আপোনালোকে প্ৰিয় চিৰিজটোৰ লেখক জনক চাবলৈ নিবিচাৰে জানো”\nপ্ৰফেচাৰ বৰুৱা, অভিজিত কলিতা আৰু ৰামানুজ গোস্বামীয়ে একেলগে কয়…..\n“মিঃ হিৰো হিৰালাল! আহা মঞ্চলৈ। এতিয়া আৰু লুকাই থাকিব নালাগে”\nদৰ্শকৰ মাজত সকলোৰে উৎকন্ঠা বাঢ়ে। সকলোৰে চকু মঞ্চত। এনেতে হৰেণ মঞ্চলৈ উঠি যায়। প্ৰফেচাৰ বৰুৱাই তাক আঁকোৱালি লয়।\nকলিতা আৰু গোস্বামীয়ে হৰেণক সকলোৰে লগত পৰিচয় কৰাই দিয়ে।\n“এইজনেই আপোনালোকৰ প্ৰিয় লেখক যি খুউব কম সময়ৰ ভিতৰতে পাঠকৰ নয়ণৰ মণি হৈ পৰিছে। তেওঁৰ যাত্ৰা এইদৰেই অব্যাহত থাকক “।\nতলত বহি থকা বায়েক অনু আচৰিত হৈ পৰে। তাই দৌৰি গৈ মঞ্চত ভায়েকক সাৱতি ধৰি কান্দিবলৈ ধৰে। আনহাতে দৰ্শকৰ শাৰীত বহি থকা মাক জানকীও উচুপি উঠে। চানি, বিকি ৰিণি আৰু ৰুমীয়ে মাকক হাতত ধৰি মঞ্চলৈ লৈ যায়। তলত মাইনী,লাকিয়ে নাচিবলৈ ধৰে আৰু ৰকিয়ে ঢোল,দিপুৱে তাল বজায় আনন্দতে।\nপ্ৰ: হৰেণ কোৱা কিবা?\nহৰেণ: মোৰ এই সফলতাৰ আঁৰত প্ৰথমে বন্ধু লাকিৰ প্ৰেৰণা আছে। সি মোক লিখিবলৈ উৎসাহ দিছিল। আনহাতে ৰহস্য আৰু হৰৰ কাহিনী লিখিবলৈ কলেজৰ মোস্ত চিনিয়ৰ ৰকি দাদাই ধেমালিতে ক’লেও মোৰ মূৰত আইডিয়াটো দিছিল। গতিকে তেওঁলোকক মোৰ অন্তৰৰ পৰা ধন্যবাদ জনালোঁ। কিন্তু মোৰ লেখাবোৰ আলোচনী, পেপাৰত ছপাব দিয়াৰপৰা আজিৰ এই কিতাপৰ ৰূপ লোৱালৈকে আমাৰ কলেজৰ বৰুৱা চাৰৰ যথেষ্ট অৱদান আছে। বহুত বহুত ধন্যবাদ চাৰ।\nহৰেণে সেৱা কৰে চাৰক।\nৰুমী,ৰিণি, মাইনী,চানি,বিকি,লাকি আৰু বায়েক অনুৱেও সকলো ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ লগত চিঞৰে…\n” হৰেণ আমাৰ হিৰো- হিৰালাল”॥\n« সংখ্যাটোৰ আঁৰৰ কথা-বতৰাবোৰ\nহীৰালালেও ব্লু ষ্টাৰৰ খবৰ পালে… ?\nবাঃ বৰ সুন্দৰ হৈছে৷\nচিনেমা ফাষ্ট ডে ফাষ্ট শ্বতেই চাইছিলো। কমেণ্ট দিবহে ৰৈ গৈছিল। আজি আকৌ এবাৰ চালো??


অশ্লীলতা বিয়পোৱাৰ অভিযোগত মিলিন্দ সুমনৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু | NEWZ NOW\nHome Entertainment অশ্লীলতা বিয়পোৱাৰ অভিযোগত মিলিন্দ সুমনৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু\nঅশ্লীলতা বিয়পোৱাৰ অভিযোগত মিলিন্দ সুমনৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু\nমিলিন্দ সুমনৰ সম্পূৰ্ণ নগ্ন ফটো ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল\n৪ নৱেম্বৰত নিজৰ জন্মদিনত গোৱাৰ সাগৰৰ পাৰত সম্পূৰ্ণ নগ্ন হৈ দৌৰিছিল মিলিন্দ সুমনে৷ নিজকে জন্মদিনৰ শুভেচ্ছা জনাই ফটোৰ কেপশ্যনত তেওঁ লিখিছিল,”হেপিডে বাৰ্থডে টু মি! #৫৫।” ফটোখন তুলিছিল মিলিন্দৰ পত্নী অংকিতা কোঁৱৰে৷\nমিলিন্দ সুমনৰ এই ফটো ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছিল৷ পিছে এই ফটো শ্বেয়াৰ কৰি এতিয়া বিপদত পৰিল জনপ্ৰিয় মডেলগৰাকী৷ ৰাজহুৱা স্থানত অশ্লীল আচৰণৰ বাবে মিলিন্দ সুমনৰ বিৰুদ্ধে গোৱা আৰক্ষীয়ে IPC Sec 294 and IT Act Sec 67ৰ অধীনত গোচৰ ৰুজু কৰিছে৷ অতি সোনকালে মিলিন্দ সুমন গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা৷\nউল্লেখ্য যে ৰাজহুৱা স্থানত অশ্লীলতা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে মডেল পুনম পাণ্ডেক ইতিমধ্যে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে গোৱা আৰক্ষীয়ে৷ ইয়াৰ পিছতেই মিলিন্দ সুমনকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ বাবে দাবী উত্থাপন হৈছিল৷ কিছুমানে প্ৰশ্ন কৰিছিল আইন পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে সমান নহয় নেকি ? এই দাবীৰ পিছতেই মিলিন্দ সুমনকো গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ বাবে সাজু হৈছে গোৱা আৰক্ষী৷\nPrevious articleযাম বুলি ভাবিছে নেকি পবিতৰা অভয়াৰণ্যলৈ? ১০ নৱেম্বৰৰ পৰা পুনৰ মুকলি\nNext articleতেজপুৰৰ বিখ্যাত লিচুলৈ বিশেষ সন্মান !


Glutammune in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Glutammune ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nसामग्री / साल्ट: L-Glutamate\n266 लोगों ने इसको हाल ही में खरीदा\nGlutammune के प्रकार चुनें\n15 gm Powder in 1 Box\nGlutammune की जानकारी\nGlutammune ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Glutammune Benefits & Uses in Assamese- Glutammune ar laabh aaru byavaharsamuh\nGlutammune ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Glutammune Dosage & How to Take in Assamese - Glutammune ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGlutammune ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Glutammune Side Effects in Assamese- Glutammune ar parshwakriyasamuh\nGlutammune সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Glutammune Related Warnings in Assamese- Glutammune xonkranta xatarkatabanisamuh\nGlutammune মতভেদসমূহ- Glutammune Contraindications in Assamese- Glutammune nishedhsamuh\nGlutammune ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Glutammune in Assamese- Glutammune ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Glutammune ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Glutammune Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Glutammune kriya-pratikriya\nGlutammune ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Glutammune Benefits & Uses in Assamese - Glutammune ar laabh aaru byavaharsamuh\nGlutammune তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nशॉर्ट बाउल सिंड्रोम\nग्रोथ हार्मोन की कमी\nGlutammune ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Glutammune Dosage & How to Take in Assamese - Glutammune ar paali aaru xeya kenedore lobo\nGlutammune-ৰ উপাদানসমূহ - Glutammune Active Ingredients in Assamese - Glutammune-ar upadaansamuh\nGlutammune ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Glutammune Side Effects in Assamese - Glutammune ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Glutammune ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nकमर दर्द अज्ञात (और पढ़ें - कमर दर्द के घरेलू उपाय)\nछाती में दर्द अज्ञात (और पढ़ें - छाती में दर्द के घरेलू उपाय)\nGlutammune সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Glutammune Related Warnings in Assamese - Glutammune xonkranta xatarkatabanisamuh\nGlutammune-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nGlutammuneৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Glutammune ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nGlutammune-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Glutammune ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Glutammune কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGlutammuneৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Glutammune কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nGlutammuneৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Glutammune ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Glutammune গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nGlutammune মতভেদসমূহ - Glutammune Contraindications in Assamese - Glutammune nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Glutammune লোৱা অনুচিত যাতে -\nGlutammune ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Glutammune in Assamese - Glutammune ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Glutammune-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Glutammuneৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nহয়, আপুনি Glutammune লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Glutammune লোৱাটো নিৰাপদ।\nGlutammune য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Glutammune ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Glutammune Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Glutammune kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Glutammuneৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Glutammune ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Glutammuneৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Glutammuneৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nGlutammune ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Glutammune Price and Pack Size in Assamese - Glutammune ar mulya aaru pakor size\nUS Food and Drug Administration (FDA) [Internet]. Maryland. USA; Package leaflet information for the user; Endari (L-glutamine)