আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক প্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁইৰ সৈতে এটি সাক্ষাৎকাৰ — ড° স্তুতি ৰঞ্জিত কোঁৱৰ - গণিত চ’ৰা\n24 Nov আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক প্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁইৰ সৈতে এটি সাক্ষাৎকাৰ — ড° স্তুতি ৰঞ্জিত কোঁৱৰ\nPosted at 19:03h in সাক্ষাৎকাৰ by গণিত চ'ৰা 1 Comment\n[সাক্ষাৎকাৰটি দুটা খণ্ডত ২৯ অক্টোবৰ, ২০১৫ আৰু ২ নৱেম্বৰ, ২০১৫ তাৰিখে অসমীয়া দৈনিক কাকত “নিয়মীয়া বাৰ্তা”ত প্ৰকাশ হৈছিল। নিয়মীয়া বাৰ্তাত প্ৰকাশিত মূল সাক্ষাৎকাৰটি আৰু তাৰ ইংৰাজী অনুবাদ “গণিত চ’ৰা”ত প্ৰকাশ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে সাক্ষাৎ গ্ৰহণ কৰোঁতা ড° স্তুতি ৰঞ্জিত কোঁৱৰ আৰু নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুখ্য সম্পাদক ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱ চৌধুৰীক ধন্যবাদ জনালোঁ।]\nআই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক প্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁই ছাৰৰ অসমৰ শিক্ষা জগতলৈ থকা অভূতপূৰ্ব অৱদানৰ কথা কোনেও অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আমিনগাঁৱত অৱস্থিত Indian Institute of Technology, Guwahati ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰৰ মূল ব্যক্তিজনেই হৈছে প্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁই ছাৰ। কটন কলেজৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত আই আই টি বম্বেত উচ্চ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি আই আই টি বম্বেতে আৰম্ভণিৰে পৰা শিক্ষকতা কৰা প্ৰফেছৰ বুঢ়াগোহাঁই ছাৰৰ আই আই টি বম্বেলৈয়ো এক সুকীয়া অৱদান আছে। নীৰৱে নিজৰ কৰ্তব্য কৰি যোৱা আৰু নীৰৱে অসম তথা ভাৰতীয় শিক্ষাজগতলৈ নিজৰ অৱদান আগবঢ়াই নিয়াত বিশ্বাসী আৰু এক বিৰল ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী বুঢ়াগোহাঁই ছাৰৰ বিষযে ছপা মাধ্যমত খুউব কমসংখ্যক লোকেহে লিখিবলৈ সুযোগ পাইছে। তেখেতৰ শিক্ষাকাল, কৰ্মজীৱন আৰু সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰৰ সকলো কথা বিস্তৃতভাৱে অসমবাসী ৰাইজক জনোৱাৰ উদেশ্যে তেখেতৰ সৈতে এই সাক্ষাৎকাৰটি গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\nপ্ৰশ্ন : আই আই টি বম্বেৰ অধ্যাপক, এজন বিজ্ঞানী নতুবা আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক প্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই ছাৰৰ গোলাগাট আমোলাপট্টি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত আৰম্ভ হোৱা শিক্ষাজীৱনে কেনেদৰে সুদূৰ আই আই টি বম্বেলৈকে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিলে? কি কথাই আপোনাক আই আই টি বম্বেত পঢ়িবলৈ নতুবা তাত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিবলৈ উৎসাহিত কৰিলে?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : মেট্ৰিক পাছ কৰি মই কটন কলেজলৈ Intermediate Science (I.Sc.) পঢ়িবলৈ আহোঁ। মই আছিলোঁ কটন কলেজৰ থাৰ্ড মেচত। উচ্চশিক্ষা বুলিবলৈ মই I.Sc. পাছ কৰিয়েই আই আই টি বম্বেলৈ অভিযান্ত্ৰিকত স্নাতক ডিগ্ৰী ল’বলৈ আহোঁ। আই আই টি খৰগপুৰ স্থাপিত হৈছিল ১৯৫১ চনত আৰু আই আই টি বম্বে স্থাপিত হয় ১৯৫৮ত। তেতিয়া ই আছিল মুম্বাইৰ ৱ’ৰলীত, পিছলৈ ১৯৫৯ত ইয়াক স্থানান্তৰিত কৰা হয় প’ৱাইলৈ। মই আই আই টি বম্বেত নামভৰ্তি কৰোঁ ১৯৫৯ত।\nসেইসময়ত অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষাৰ বিভিন্ন বিভাগ সম্বন্ধে মই একো নাজানিছিলো। সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে মই মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ কৰালৈকে গোলাঘাটত বিদ্যুৎ নাছিলেই, সৰুৰে পৰা যি এটা অভিযান্ত্ৰিক বিভাগ দেখি আহিছিলোঁ সেয়া হৈছে PWD বিভাগটোহে। সেয়ে ইঞ্জিনীয়াৰিং মানে মোৰ কাৰণে মাত্ৰ চিভিল ইঞ্জিনীয়াৰিং, তাৰ বাহিৰে অন্য একো বিষয়ৰ কথাই নাজানিছিলো।\nকটন কলেজৰ মোৰ ছিনিয়ৰ প্ৰভাত দত্ত সেইসময়ত আই আই টি বম্বেৰ ছাত্ৰ আছিল আৰু তেখেতই আই আই টি বম্বেত প্ৰথম অসমীয়া ছাত্ৰ আছিল। প্ৰভাত দত্ত আৰু মই কটন কলেজত একেটা হোষ্টেলতে আছিলোঁ। তেওঁ মোৰ ঠিকনাত আই আই টি বম্বেৰ এখন আবেদন পত্ৰ পঠাই দিয়ে আৰু সেইমৰ্মে মই আই আই টি বম্বেত নামভৰ্তি কৰোঁহি।\nআই আই টি ৰ পৰা বি টেক পাছ কৰি উঠি মই লগে লগে তাতে এম টেকত নামভৰ্তি কৰিলোঁ। অৱশ্যে বি টেক কৰি উঠি লগে লগে মই অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত চাকৰিও পাইছিলোঁ, কিন্তু মোৰ আৰু অলপ পঢ়াৰ ইচ্ছা আছিল কাৰণে মই আই আই টি বম্বেতে লগে লগে M.Tech.(Structures) ত নামভৰ্তি কৰিলোঁ। এম টেক কৰি উঠিয়েই কোনো সময় নষ্ট নকৰাকৈ লগেলগে পি এইচ ডিতো নামভৰ্তি কৰোঁ। সেইসময়ত চিভিল ইঞ্জিনীয়াৰিং বিভাগত ময়ে প্ৰথম পি এইচ ডি ছাত্ৰ আছিলোঁ। মোৰ পি এইচ ডিৰ গাইড আছিল প্ৰফেছৰ চি কে ৰমেশ; তেওঁ ভাৰতৰ অৰ্থনীতিবিদ তথা কংগ্ৰেছ নেতা জয়ৰাম ৰমেশৰ দেউতাক। পি এইচ ডি ডিগ্ৰী পোৱাৰ আগতেই ১৯৬৮ত মই আই আই টি বম্বেত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাবে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিলোঁ।\nআচলতে গৱেষণা শেষ কৰিয়ে মই টাটা ইনষ্টিটিউট অব ফাণ্ডামেণ্টেল ৰিছাৰ্চত চাকৰিৰ বাবে আবেদন পত্ৰ দিছিলোঁ। সেই কামটো আছিল Electronics Corporation of India Ltd.ৰ কাৰণে। তাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে ৰেডিঅ’ টেলিস্কোপ এণ্টেনাসমূহ স্থাপন কৰিছিল। মই তাত বাচনি হ’লো। অথচ মোৰ কিন্তু আই আই টি বম্বেৰ সহকাৰী অধ্যাপকৰ চাকৰিত জইন কৰিবলৈ ইচ্ছা গ’ল। আৰু সেইসুত্ৰেই মই আই আই টি বম্বেত শিক্ষকতা কৰি থাকি গ’লো।\nপ্ৰশ্ন : একাডেমিক আৰু এডমিনিষ্ট্ৰেচন, এই দুয়োটা বিভাগতে আই আই টি বম্বেতো আপোনাৰ যথেষ্ঠখিনি অৱদান আছে। Dean of Planning হিচাবে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰি আই আই টি বম্বেত আপুনি কি কি কাম কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল আৰু কি কি কাম আপোনাৰ দিনত সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিছিল?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : মই ১৯৮৪ৰ পৰা ১৯৮৭লৈকে আই আই টি বম্বেত Dean(Planning) হিচাবে কাম কৰোঁ। প্ৰথমাৱস্থাত আই আই টি বম্বেত কোনো চাৰিসীমা নাছিল। অৰ্থাৎ তিনিফালে চাৰিসীমাৰ কোনো পকা চিন নাছিল। ডীন অৱ প্লেনিং হিচাবে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিয়েই মই ইয়াৰ চাৰিসীমা চিনাক্ত কৰি আই আই টিৰ এখন বাউণ্ডেৰী ৱাল দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিলোঁ। মই নাজানোঁ সেয়া মই ভাল কৰিলোঁ নে নাই, কাৰণ বাউণ্ডেৰী ৱাল হোৱাৰ লগে লগে বাউন্ডেৰী ৱালৰ আনফালে slums বহি গ’ল। কিন্তু মোৰ হিচাবত আই আই টি বম্বেখন সঞ্জয় গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু প’ৱাই লেকৰ এটা পাৰ আগুৰি থকা হেতুকে ইয়াত মানুহৰ জীৱনৰ সুৰক্ষাৰ খাতিৰতে এখন মজবুত বাউণ্ডেৰী ৱাল থকাটো খুব দৰকাৰী আছিল। তাৰোপৰি মই ভাবোঁ এটা শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান এখন বাউণ্ডেৰী ৱালৰ অবিহনে থকাটো বহুত ভুল কথা।\nবাউণ্ডেৰী ৱাল দিয়াৰ পিছত আই আই টি বম্বেৰ চৌহদৰ ভিতৰৰ ৰাস্তাবোৰ বহলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। আগতে ইয়াৰে কিছুমান ৰাস্তা বহুত ঠেক আছিল, যাৰ ফলত যান-বাহনৰ অহা-যোৱাত অলপ অসুবিধা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি দুটা বিল্ডিং মোৰ দিনত বনোৱা হৈছিল, তাৰে এটা অফিচ বিল্ডিং আছিল আৰু আনটো আৱাসিক বিল্ডিং আছিল। অফিচ বিল্ডিংটো আছিল তেতিয়া নতুনকৈ কিনা মেইন ফ্ৰেম কম্পিউটাৰৰ কাৰণে। সেই বিল্ডিংটো ন মাহৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ কৰিব লগা হৈছিল। কিন্তু সেই অফিচ বিল্ডিংটো এতিয়া নাই, এতিয়া তাৰ ঠাইত আন এটা বিল্ডিং হৈছে। আই আই টি বম্বেত সেইসময়ত মেইন ফ্ৰেম কম্পিউটাৰৰ ব্যৱস্থা নাছিল। যাৰ ফলত আমি আমাৰ যাৱতীয় কাম-কাজবোৰ কৰিবলৈ টি আই এফ আৰলৈ যাব লগা হৈছিল। সপ্তাহত দুই-তিনিবাৰকৈ আমাৰ টি আই এফ আৰলৈ অহা-যোৱা চলি আছিল। এনেদৰে মই নিজে ১৯৮৪ চনলৈকে কম্পিউটাৰৰ কামবোৰ কৰিব লগা হৈছিল।\nআই আই টি বম্বেত যিটোক হোৱাইট হাউছ বুলি কোৱা হয়, সেই বিল্ডিংটোৱো মোৰ দিনতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এইটো এটা সাতমহলীয়া আৱাসিক বিল্ডিং। এই বিল্ডিংটোও ন মাহত সাজি সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছিল।\nআই আই টি বম্বেত ডীন হিচাবে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি থকা সময়ত মই সৰ্বাধিক গুৰুত্ব দিছিলোঁ ইয়াৰ কৰ্মচাৰী নতুবা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ থকাৰ সু-বন্দৱস্তৰ ওপৰত। কাৰণ চৌহদৰ ভিতৰত থকাৰ সু-ব্যৱস্থা নাথাকিলে ইয়াত বহুতো লোকে চাকৰি কৰিবলৈ নাহিব পাৰে। সেয়ে এই সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে আমি আই আই টিৰ চৌহদৰ ভিতৰত সকলোৱে থাকিব পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ।\nপ্ৰশ্ন : আমি সকলোৱে জানোঁ যে আই আই টি গুৱাহাটীক প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰৰ মূল মানুহজন আছিল আপুনি। আপুনি কিদৰে এই সুযোগ লাভ কৰিছিল?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : ১৯৯৩ চনৰ শেষলৈকে মই আই আই টি বম্বেত থাকিলোঁ। তেতিয়াৰ দিনত সঞ্চালকৰ পদৰ বাবে কোনো আবেদন জনোৱা হোৱা নাছিল। এয়া হৈছিল নমিনেচন প্ৰক্ৰিয়াৰে। Ministry of Human Resource Development (MHRD)য়ে ভাৰতৰ সকলো বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ঔদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ Headলৈ সঞ্চালকৰ পদৰ বাবে নাম নমিনেচন কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায়। এতিয়াও তেওঁলোকে তেনে প্ৰক্ৰিয়াৰে সঞ্চালকৰ বাচনি কৰে, কিন্তু তাৰ লগতে MHRDয়ে সুকীয়াকৈ বাতৰি কাকতত ইয়াৰ বিজ্ঞাপনো দিয়ে।\nএনেদৰে মোৰ নামটোও আই আই টি গুৱাহাটীৰ সঞ্চালকৰ পদৰ বাবে আই আই টি বম্বেৰ পৰা পঠিওৱা হৈছিল। প্ৰফেছৰ বিশ্বজিত নাগ সেইসময়ত আই আই টি বম্বেৰ সঞ্চালক আছিল| মোৰ অজ্ঞাতেই মোৰ নামটো আই আই টি ৰ পৰা তেতিয়া মাজে মাজে কৰবালৈ পঠিয়াই থকা হয়। এবাৰ মোক Structural Engineering Research Center, Madras ৰ সঞ্চালকৰ পদৰ বাবে হোৱা এটা ইণ্টাৰভিউলৈ মাতিলে। কিন্তু সেই কথা মই ইণ্টাৰভিউলৈ মাতোঁতেহে গম পালোঁ। অৱশ্যে সেইটো ইণ্টাৰভিউলৈ মই নগ’লো আৰু আই আই টি বম্বেক স্পষ্টকৈ জনাই দিলোঁ যে এনেকৈ মোৰ নাম যাতে তেওঁলোকে য’তে ত’তে নমিনেচনত নপঠিয়ায়। মই এইবোৰত একেবাৰে আগ্ৰহী নহয়। আৰু সেয়ে আই আই টি গুৱাহাটীৰ সঞ্চালকৰ বাচনিৰ সময়ত যেতিয়া মোৰ নামটো নমিনেচনত পঠিওৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল, তেতিয়া প্ৰফেছৰ নাগে মোক মাতি নি এই কথা সদৰী কৰে আৰু মোক অনুৰোধ কৰে এইবাৰ অন্ততঃ মই যাতে না নকৰোঁ। সেইসময়ত এই পদৰ বাবে কোনো ইণ্টাৰভিউ হোৱা নাছিল, তাৰ ঠাইত এটা আলোচনা হৈছিল। আৰু সেই আলোচনাটোত মই থকাটো জৰুৰী আছিল। গতিকে প্ৰফেছৰ নাগে মোক সেই আলোচনাত উপস্থিত থাকিবলৈ অনুৰোধ জনালে। সেই আলোচনা মৰ্মে হোৱা সিদ্ধান্তত যদি মোক তেওঁলোকে আই আই টি গুৱাহাটীৰ সঞ্চালকৰ পদটো অফাৰ কৰে, তেন্তে তাক মানা নকৰিবলৈও সকীয়াই পঠিয়ায়।\nপ্ৰফেছৰ নাগক মই গোটেই কথাখিনি আকৌ এবাৰ ভাবি এটা সিদ্ধান্তলৈ আহিবলৈ এক সপ্তাহৰ সময়সীমা বিচাৰিলোঁ। মই ভাবি পোৱা নাছিলোঁ মই কি কৰিম? আই আই টি গুৱাহাটীলৈ যাম নে নাযাম? এয়া ১৯৯৩ চনৰ কথা। মই মোৰ পত্নীৰ সৈতে এই বিষযে আলোচনা কৰিলোঁ। তেওঁ মোক তেতিয়া ক’লে যে যিহেতু মই সদায় অসমৰ কাৰণে কিবা এটা কৰাৰ কথা চিন্তা কৰি থাকোঁ, কিন্তু তাৰ কাৰণে কোনোধৰণৰ সুযোগ মই তেতিয়ালৈকে পোৱা নাছিলোঁ, আৰু এতিয়া অসমৰ ভালৰ কাৰণে, নিজৰ ঠাইৰ উন্নতিৰ কাৰণে ইমান এটা ভাল সুবিধা পাইছোঁ যেতিয়া তাক মই কেতিয়াও হাতৰ পৰা যাবলৈ দিব নালাগে। কথাটো ময়ো ভাবিলোঁ। কাৰণ যিধৰণে মই মোৰ ঠাইখনক সহায় কৰাৰ কথা চিন্তা কৰোঁ, সেয়া সফল হ’বলৈ ইয়াতকৈ ভাল আৰু সুযোগ মই ক’তো নাপাম।\nসেইমৰ্মে ১৯৯৩ চনৰ ১৬ আগষ্টত হোৱা আমাৰ আলোচনাখনলৈ মই ৰাওনা হ’লো। আলোচনাৰ শেষত মই লগে লগে মুম্বাইলৈ উভতিও আহোঁ। তাৰ পিছত ১৯৯৩ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰত মই সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিতেশ্বৰ শইকীয়াৰ পৰা এটা টেলিফোন পাওঁ। তেখেতে মোক ফোনত আই আই টি গুৱাহাটীৰ সঞ্চালকৰ পদত বাছনি হোৱাৰ কথা কয় আৰু সেই পদত জইন কৰিবলৈ কয়। তাৰ পিছত এপইণ্টমেণ্ট হিচাবে অফিচিযেল চিঠিখন আহে সেইবছৰৰে নৱেম্বৰ মাহত।\nকিন্তু সেই সময়তে, অৰ্থাৎ ১৯৯৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ শেষৰফালে মহাৰাষ্ট্ৰৰ লাতুৰত হোৱা এটা ভূমিকম্পত প্ৰায় ১০,০০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। আৰু লাতুৰৰ rehabilitation ৰ কাৰণে যিবোৰ construction design আহিছিল তাৰ approval ৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল আই আই টি বম্বেক। মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ লগত এই সংক্ৰান্তত আই আই টি বম্বেৰ দুখনমান মিটিঙো হৈ যায়। ৱৰ্ল্ড বেংকেও মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰক টকা ধাৰলৈ দিবলৈ ৰাজী আছিল। কিন্তু ৱৰ্ল্ড বেংকে এটা কথাতে জোৰ দিছিল; আই আই টি বম্বেয়ে যাতে এই ডিজাইনসমূহ approve কৰে আৰু ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যও যাতে সম্পূৰ্ণ হয় আই আই টি বম্বেৰ তত্বাৱধানত। আই আই টি বম্বেয়ে মোক ইয়াৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে। সেইকাৰণে ইমান ডাঙৰ এটা গুৰু দায়িত্বত থকাৰ বাবে আই আই টি গুৱাহাটীলৈ যোৱা কথাটোত মই সিদ্ধান্ত ল’বলৈ অলপ অসুবিধা পাইছিলোঁ, কিন্তু কামটোৰ পৰা মই আই আই টি গুৱহাটীখন পাতিবলৈ অৱশ্যে যথেষ্ট সাহসো পাইছিলোঁ।\nএই কথাবোৰৰ কাৰণে নৱেম্বৰ মাহত অহা চিঠিখনৰ উত্তৰ মই অৱশেষত ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দি আই আই টি গুৱাহাটীলৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ।\nপ্ৰশ্ন : আই আই টি গুৱাহাটীৰ আজিৰ সু-পৰিকল্পিত ৰূপটো প্ৰতিষ্ঠা কৰোঁতে নিঃসন্দেহে আপুনি বহুতো ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ সন্মুখীন হৈছিল। সেয়া স্বাভাৱিক কথা। আই আই টি গুৱাহাটীক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লোৱাৰ পৰা আজিৰ আই আই টি গুৱাহাটীৰ এই ৰূপটোক প্ৰতিষ্ঠা কৰালৈকে আপোনাৰ এই সুদীৰ্ঘ যাত্ৰাৰ বিষয়ে বিস্তৃতভাৱে আমাক জনাব নেকি?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : ১৯৮৫ চনত অসম চুক্তিত অসমত এখন আই আই টি লাগে বুলি চুক্তি হৈ গ’ল। তাৰপিছত Education Consultant India Limited (EdCIL)ক ইয়াৰ কাৰণে প্ৰজেক্ট ৰিপ’ৰ্ট বনাবলৈ কোৱা হ’ল। তেওঁলোকে বিস্তৃত ৰূপত এটা প্ৰজেক্ট ৰিপ’ৰ্ট বনালে। প্ৰফেছৰ আৰ চি মালহোট্ৰা (Former Director of IIT Kanpur), যি সেইসময়ত আই আই টি দিল্লীত আছিল, তেখেতক EdCIL য়ে এই প্ৰজেক্ট ৰিপ’ৰ্ট সাজু কৰিবলৈ বিশেষভাৱে দায়িত্ব দিলে। আৰু ১৯৮৯ত এই ৰিপ’ৰ্ট খুব ধুনীয়া আৰু বিস্তৃত ৰূপত দাখিল কৰা হ’ল।\nপ্ৰথমতে আই আই টিৰ বাবে এডোখৰ মাটি বাচনি কৰা হয় নগাঁৱৰ মিছাত। আৰ সেইসূত্ৰে তেওঁলোকে স্থাপন কৰে আই আই টি নগাঁও আছাম ছ’চাইটী। কাৰণ ইয়াক প্ৰথমে এখন ছ’চাইটী হিচাবে পঞ্জীয়ন কৰাব লাগিব। পাৰ্লিয়ামেণ্টৰ আই আই টি এক্টখন সংশোধন্ কৰি নতুন আই আই টি ৰ নাম যোগ কৰি পাৰ্লিয়ামেণ্টত পাছ হ’লেহে ছ’চাইটীখন এখন আই আই টি হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰিব। কিন্তু মিছাত আই আই টি প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ গৈ বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হ’ল। ফলস্বৰূপে নতুন এখন কমিটীয়ে ১৯৯১ত বৰ্তমানৰ আই আই টি গুৱাহাটীৰ ঠাইডোখৰ বাচনি কৰিলে। ১৯৯১ চনত আই আই টি গুৱাহাটী আসাম ছ’চাইটী গঠন কৰা হয়। তাৰপিছত ১৯৯২ চনৰ মে’ মাহত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পি ভি নৰসিংহ ৰাৱে অসম ভ্ৰমণ কৰে আৰু তেখেতে ঘোষণা কৰে যে ১৯৯২ চনৰ পৰাই আই আই টি গুৱাহাটীত শ্ৰেণীসমূহ আৰম্ভ কৰিব লাগে।\nকিন্তু শ্ৰেণীসমূহ কেনেকৈ আৰম্ভ কৰা হ’ব?\nসেই অনুপাতে উত্তৰ গুৱাহাটীত বাচনি কৰা ঠাইডোখৰত আধাৰশিলা স্থাপন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল। প্ৰথমে হেলিকপ্টাৰেৰে আহি সেই ঠাইডোখৰত নামি আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ পৰিকল্পনা আছিল। কিন্তু সেইসময়ত সেই ঠাইডোখৰ বানপানীত বুৰ গৈ থকা বাবে সেই কাম নোৱৰাত তেওঁলোকে এই আধাৰশিলা কাৰ্য্যসূচী সমাপন কৰিব লগা হয় ৰাজভৱনত। সেই সময়খিনিলৈকে সঞ্চালকৰ পদৰ বাবে কোনোধৰণৰ কথাই আৰম্ভ হোৱা নাছিল। ১৯৯৩ চনতহে সঞ্চালক পদৰ বাবে বাচনি প্ৰক্ৰিয়াসমূহ আৰম্ভ হয় আৰু সেইমৰ্মে মই ইয়াত জইন কৰোঁ ১৯৯৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত।\nপ্ৰশ্ন : আই আই টি গুৱাহাটীৰ শ্ৰেণীসমূহ কেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হয়?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : ১৯৯৫ চনৰ পৰা। মই ইয়াত প্ৰজেক্ট ডিৰেক্টৰ হিচাবে জইন কৰোঁ ১৯৯৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত। মোৰ প্ৰথম কাম আছিল আই আই টি গুৱাহাটী সম্পৰ্কীয় সকলো অফিচিয়েল নথি-পত্ৰ যোগাৰ কৰা, এই সকলোবোৰৰ বিষয়ে বিস্তৃতভাৱে অধ্যয়ন কৰা আৰু তাৰপিছত পাৰ্লিয়ামেণ্টত আই আই টি এক্ট পাছ কৰোৱা। এই সংক্ৰান্তত বহুতো মিটিং হ’ল, বহুতো সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল আৰু অৱশেষত আই আই টি এক্ট সংশোধন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ পাৰ্লিয়ামেণ্টলৈ প্ৰেৰণ কৰা হ’ল। এই প্ৰস্তাৱ লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভা দুয়োখনতেই পাছ হ’ল ১৯৯৪ৰ মে’ মাহত। সেইমৰ্মে সংশোধিত আই আই টি এক্টখন গেজেটেড ঘোষণা কৰা হয় ১৯৯৪ চনৰ ১ ছেপ্তেম্বৰত আৰু সেইদিনাখনৰ পৰা মই আই আই টি গুৱাহাটীৰ সঞ্চালক হিচাবে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিলোঁ। তাৰ আগলৈকে মই আছিলো প্ৰজেক্ট ডিৰেক্টৰ হিচাবে। সেয়ে ১ চেপ্তেম্বৰৰ দিনটো আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰতিষ্ঠাপনা দিৱস হিচাবে পালন কৰা হয়।\nকিন্তু JEE Examinationৰ কাৰণে পৰিকল্পনা কৰা হয় তাৰ প্ৰায় এবছৰৰ আগৰে পৰা। ১৯৯৪ চনৰ আগষ্ট মাহত আই আই টি গুৱাহাটীৰ হৈ ময়ো আই আই টি ৰ JEE মিটিঙত অংশগ্ৰহণ কৰিলোঁ। সেই অনুযায়ী ১৯৯৫ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা Computer Science, Mechanical Engineering আৰু Electronics and Communication এই তিনিটা বিভাগ আৰম্ভ কৰি প্ৰত্যেক বিভাগত ৩৩জনকৈ সৰ্বমুঠ ১০০ জনমান ছাত্ৰ-ছাত্ৰী পঢ়িবৰ বাবে এটা ব্যৱস্থা কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল। কিন্তু আমাৰ কোনো শ্ৰেণীকোঠা নাছিল, কোনো হোষ্টেল নাছিল, কোনো অফিচ ঘৰ নাছিল।\nএটা শিক্ষানুষ্ঠান খুলিবলৈ প্ৰথম আমাক শ্ৰেণীকোঠা লাগিব। আমাৰ অফিচ আৰু শ্ৰেণীকোঠাৰ কাৰণে পানবজাৰৰ The Institution of Engineers ৰ বিল্ডিংটোত কেইটামান কোঠা দিবলৈ তাৰ চেয়াৰমেন আৰু ছেক্ৰেটাৰীক আমি অনুৰোধ কৰিলোঁ। The Institution of Engineers ৰ তেতিয়াৰ চেয়াৰমেন আছিল নগেন গোস্বামী আৰু ছেক্ৰেটাৰী আছিল মুনীন ডেকা। মই ইয়াত জইন কৰাৰ আগতেই নগেন গোস্বামীয়ে মোক অভিনন্দন জনাই এখন টেলিগ্ৰাম দিছিল। য’ত তেওঁ আমাক যিকোনো প্ৰকাৰে সহায় কৰিবলৈ ৰাজী থকাৰ কথা ব্যক্ত কৰিছিল। সেই সময়ত অসমৰ Commissioner of Education আছিল প্ৰফুল্ল শৰ্মা আৰু Finance Secretary আছিল হিমাংশু শেখৰ দাস। এই দুজন মানুহেও সেই সময়ত বহুত সহায় কৰিছিল।\nমই যেতিয়া প্ৰথম আই আই টি গুৱাহাটীত জইন কৰিছিলোঁ, ১৯৯৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰপৰা সেইবছৰৰ আগষ্ট মাহলৈকে মই চান্দমাৰীৰ ইঞ্জিনীয়াৰিং ইণ্টিটিউটৰ গেষ্ট হাউচত আছিলোঁ। অফিচ ৰুম হিচাবে মোৰ কোনো ঠাই নাছিল। কাহিলীপাৰাত থকা Directorate of technical Education ৰ বিল্ডিংত সেইসময়ৰ Additional Director of Technical Education মুহি বৰগোঁহাইৰ অফিচ ৰুমতে মই টেবুল-চকী লৈ বহা আৰম্ভ কৰিলোঁ।\nবেলতলাত থকা Old Administrative staff building টো সেইসময়ত খালী পৰি আছিল। তাৰ গ্ৰাউণ্ড ফ্ল’ৰটো পুৰণি ভঙা আচবাব-পত্ৰৰে ভৰি আছিল। প্ৰথমাৱস্থাত সেই বিল্ডিংটোৰে গ্ৰাউণ্ড আৰু প্ৰথম ফ্ল’ৰটো আমি পাঠদানৰ কাৰণে বিচাৰিম বুলি ভাবিছিলো। কিন্তু সেই বিল্ডিংটো গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ Archeological Department ৰ কাৰণে সাজু কৰি থোৱাৰ বাবে আমাক দিব পৰা নগ’ল। তাৰপিছত আমি ফিছাৰি ডিপাৰ্টমেণ্টলৈ গ’লো। তেওঁলোকৰ তাত এটা নতুন বিল্ডিং বনোৱা হৈছিল, আমি সেই বিল্ডিংটোৰ এটা মহলা পোৱা হ’লেও হ’লহেঁতেন। কিন্তু সেইটোৱো সম্ভৱ নহ’ল। শ্ৰেণীকোঠা কৰিব পৰাকৈ সেইসময়ত কোনো চৰকাৰী বিন্ডিঙেই মজুত নাছিল। এই কথাবোৰত মই বহুত হতাশ হ’লোঁ। তাতে চান্দমাৰী ঠাইডোখৰ যেতিয়াই তেতিয়াই বানপানীত বুৰ গৈ থকা এডোখৰ ঠাই। আই আই টি গুৱাহাটী পাতিবলৈয়ো যিডোখৰ ঠাই বাচনি কৰা হ’ল সেইডোখৰ ঠায়ো এটা জলাশয়ৰ বাহিৰে আন একো নহয়। এনেবোৰ বহুত কাৰণত মোৰ এদিন অসন্তুষ্টি আহিল আৰু মই এই সঞ্চালকৰ পদৰ পৰা ৰিজাইন দিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ।\nএই কথাখিনি মই মোৰ পত্নীক কোৱাত তেওঁ লগে লগে মোক গুৱাহাটীত অলপ দিন ৰ’বলৈ ক’লে। আৰু তেওঁ তাৰ পিছদিনাই মুম্বাইৰ পৰা আহি গুৱাহাটী পালেহি। চান্দমাৰীৰ ইঞ্জিনীয়াৰিং ইষ্টিটিউটৰ যিটো গেষ্ট হাউচত মই আছিলোঁ তাত ৰাতি কাৰেণ্টৰ কাৰণে একো কাম কৰিব নোৱাৰি। কাৰেণ্ট থকা-নথকা একে কথা। ভাগ্যক্ৰমে মই মুম্বাইৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ অহাৰ সময়্ত এটা লেপটপ কিনি লৈ গৈছিলোঁ। সেই লেপটপটোৰে মই মোৰ যাৱতীয় কামকাজবোৰ কিছু দূৰলৈ চম্ভালি থাকিব পাৰিছিলোঁ। মোৰ পত্নীয়ে বুজি পাইছিল মোক প্ৰকৃততে কিহৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। এটা সুবিধাজনক অফিচ ৰুম আৰু লগতে এডোখৰ সুবিধাজনক থকাৰ ঠাই!\nনগেন গোস্বামীয়ে মোক ক’লে যে মই তেওঁলোকৰ The Institution of Engineers ত অফিচ ৰুমটো দিনৰ বেলা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰোঁ আৰু মোক সহায় কৰিবলৈ তাৰ অফিচ ষ্টাফ মোৰ লগত সদায় থাকিব। তথাপি মই আপত্তি কৰিলোঁ; যিমান হ’লেও সেয়া তেওঁলোকৰ অফিচ ৰুম, মোৰ বা আই আই টি গুৱাহাটীৰ নহয়। সেয়ে সেই বিল্ডিংটোৰে গোটেই প্ৰথম মহলাটো আমাৰ অফিচ হিচাবে ভাৰাত ল’বলৈ আমি সিদ্ধান্ত ল’লোঁ আৰু সেইমৰ্মে আমি আই আই টি গুৱাহাটীৰ পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়সমূহ আগবঢ়াই নিলোঁ। এয়া ১৯৯৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ কথা।\nআমাৰ অফিচ ৰুমহে হ’ল। আচল কাম তেতিয়াও বাকী আছিল। আই আই টিখন বনোৱাৰ কাম। তাৰ কাৰণে আমাৰ প্ৰয়োজন হ’ল এজন আৰ্কিটেক্টৰ। আমি আৰ্কিটেক্টসকলৰ সৰ্বভাৰতীয় এটা প্ৰতিযোগিতা পাতিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লোঁ। কিন্তু তাৰ কাৰণে আমাক architectural brief প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰু এজন আৰ্কিটেক্টৰ প্ৰয়োজন হ’ল। আই আই টি বম্বেৰ আই ডি চি বিভাগৰ পৰা পাছ কৰা নবজ্যোতি বৰা নামৰ এজন আৰ্কিটেক্টে মই ইয়ালৈ প্ৰথম অহাৰে পৰাই সকলো কথাতে সহায় কৰি আহিছিল। তেওঁ এই architectural brief প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সাজু হ’ল আৰু সেই অনুপাতে আমি প্ৰতিযোগিতাখন পাতিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। তাত সৰ্বমুঠ আশীজন আৰ্কিটেক্টে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাৰ ভিতৰত ২২ জনে তেওঁলোকৰ মাষ্টাৰ প্লেন আমাক জমা দিছিল। এই প্ৰতিযোগিতা পতা হৈছিল আই আই টি দিল্লীত। আই আই টি কানপুৰৰ আৰ্কিটেক্ট Achyut Kanvinde এই প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক আছিল। কিন্তু এয়া আছিল আই আই টি গুৱাহাটীৰ ভৱিষ্যৎ পৰিকল্পনা। কিন্তু তাৎক্ষণিকভাৱে কি কৰা যায়?\nমই এই কথা নগেন গোস্বামী আৰু মুনীন ডেকাক কোৱাত তেখেতসকলে মোক শ্ৰেণীকোঠা সজোৱাই দিবলৈ চাৰিমাহৰ সময় বিচাৰিলে আৰু সেইসময়ৰ ভিতৰতে The Institution of Engineers দ্বিতীয় মহলাটোত আমাক শ্ৰেণীকোঠা সাজি দিব পাৰিম বুলি ক’লে। আৰু সেই শ্ৰেণীকোঠাসমূহত আমি ১৯৯৫ চনৰ জুলাই-আগষ্ট মাহৰ পৰা আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰথম শ্ৰেণীসমূহ আৰম্ভ কৰিব পৰা হ’লোঁ।\nতাৰপিছত আহিল অধ্যাপক নিৰ্বাচনৰ প্ৰক্ৰিয়া। ১৯৯৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰফেছৰ দেবদাস কাকতিয়ে আমাৰ লগত আই আই টি গুৱাহাটীত জইন কৰিলে। তেওঁ আগতে আই আই টি মাদ্ৰাছত আছিল। তেওঁ Amtron ৰ মেনেজিং ডিৰেক্টৰো আছিল। প্ৰফেছৰ দেবদাস কাকতিয়েই আই আই টি গুৱাহাটীৰ প্ৰথম শিক্ষক আছিল। প্ৰফেছৰ গৌতম বৰুৱাই ইয়াত তেতিয়া আই আই টি কানপুৰৰ পৰা মাজে মাজে আহি শিক্ষক বাচনি প্ৰক্ৰিয়াত সহায় কৰিছিল। প্ৰফেছৰ মিহিৰ চৌধুৰী (সেইসময়ত NEHU ত আছিল), প্ৰফেছৰ প্ৰদীপেশ্বৰ ভট্টাচাৰ্য্য (সেইসময়ত আই আই টি মাদ্ৰাছত আছিল) —এওঁলোকেও আই আই টি গুৱাহাটীৰ শিক্ষক বাচনি প্ৰক্ৰিয়াটোত সহায় কৰিছিল। ১৯৯৫ চনৰ আগষ্টৰ পৰা আই আই টি গুৱাহাটীত কটন কলেজ আৰু অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰো বহুতো শিক্ষকে গেষ্ট ফেকাল্টি হিচাবে পাঠদান কৰিছিল। প্ৰথম বছৰ যিহেতু অকল Basic Science আৰু Humanities ৰ পাঠ্যক্ৰমহে হৈছিল, এনেকৈ গেষ্ট ফেকাল্টি পোৱাত আমাৰ অসুবিধা হোৱা নাছিল। Workshop Practice ৰ কাৰণে আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰক Assam Engineering College আৰু পাছত দুবাৰমান Jorhat Engineering College লৈয়ো লৈ যোৱা হৈছিল।\nThe Institution of Engineers ৰ প্ৰথম মহলা অফিচ ৰুম আৰু দ্বিতীয় মহলাত শ্ৰেণীকোঠাৰ অস্থায়ী ব্যৱস্থা কৰিলোঁ যদিও আমি তেতিয়াও প্ৰফেছৰ নতুবা অফিচ ষ্টাফ আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থাকিবৰ বাবে এডোখৰ ভাল ঠাই বিচাৰি আছিলোঁ। এই ব্যৱস্থাটো আমাৰ তেতিয়ালৈকে হোৱাগৈ নাছিল। এদিন জি এছ ৰোডত মই এটা ডাঙৰ বিবাহ ভৱন দেখিলোঁ আৰু লগে লগে সেই বিল্ডিংটোৰ খবৰ লৈ গম পালোঁ যে সেই বিল্ডিংটো দেৰগাঁৱৰ বফাইজ আহমেদ নামৰ এজন লোকৰ। আমাৰ কথা জানি, বিশেষকৈ ময়ো গোলাঘাটৰে পৰা বুলি জানি তেখেতে লগে লগে সেই বিল্ডিংটো আই আই টি গুৱাহাটীক ছাত্ৰাবাস হিচাবে দিবলৈ ৰাজী হ’ল। তেওঁ আমাক জানিবলৈ দিয়া মতে আমি কোৱা পিছদিনাই হেনো তেওঁ সেই বিল্ডিংটো এখন নাৰ্ছিংহোম খুলিবলৈ এগ্ৰিমেণ্ট কৰাৰ কথা আছিল। মাত্ৰ এদিনৰ ব্যৱধানত সৌভাগ্যক্ৰমে আমি সেই বিল্ডিংটো শ্ৰী বফাইজ আহমেদৰ লগত হোৱা চুক্তি অনুসৰি আই আই টি গুৱাহাটীৰ হোষ্টেল খুলিবলৈ পাই গ’লোঁ। সেই তিনিমহলীয়া বিল্ডিংটোতে এতিয়া নেমকেয়াৰ নাৰ্ছিং হোমখন আছে।\nপিছৰ বছৰ কি হ’ল! ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা বাঢ়ি যোৱাত পিছৰ বছৰো একে সমস্যাই দেখা দিলে। The Institution of Engineersক আমি আকৌ এবাৰ আৰু এটা মহলা দিবলৈ অনুৰোধ কৰিব লগা হ’ল। কিন্তু এইবাৰ আমি হোষ্টেল ক’ত বনাম?\nআমি খবৰ পালোঁ গুৱাহাটীৰ জু-ৰোডৰ লখিমীনগৰত এখন নাৰ্ছিং হোম খুলিবলৈ কোনোবাই এটা বিল্ডিং বনাইছিল। ঘটনাক্ৰমে সেই বিল্ডিংটোত নাৰ্ছিং হোম খুলিব নোৱৰাৰ বাবে তেওঁলোকে আমাক হোষ্টেল বনাবলৈ দি দিয়ে।\nকিন্তু প্ৰত্যেক বছৰে আমি ইমান সৌভাগ্যৱান নাছিলোঁ। প্ৰথমাৱস্থাত আই আই টি গুৱাহাটীৰ সেই ঠাইডোখৰত মই প্ৰথমে কাম চলাবৰ বাবে কিছুমান অস্থায়ী বিল্ডিং বনোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিলোঁ। কিন্তু সেই সময়ত Law and Order অৱস্থা সিমান ভাল নাছিল কাৰণে আই আই টি ৰ Board of Governors ৰ মিটিঙত সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল যে আমি দুবছৰ মান গুৱাহাটীতে যেনে তেনে কিবা ব্যৱস্থা কৰি কাম চলাই নি আই আই টিৰ কেম্পাছত স্থায়ীভাৱে ঘৰ বনোৱাৰ কাম আৰম্ভ কৰিব লাগে। আমি প্ৰথমতে ১৯৯৭তে কেম্পাছলৈ আমাৰ অফিচ, শ্ৰেণীকোঠা আৰু পৰীক্ষাগাৰবোৰ লৈ যাবলৈ পৰিকল্পনা কৰিছিলো। কিন্তু মাত্ৰ দুবছৰত আই আই টি গুৱাহাটীৰ স্থায়ী বিল্ডিঙ বনোৱাৰ কাম সম্ভৱ নাছিল।\nসেয়ে শ্ৰেণী কোঠাৰ বাবে আই আই টি গুৱাহাটীৰ মাটিত এটা অস্থায়ী ঘৰ বনোৱাৰ ঠিকা দিয়া হ’ল ১৯৯৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আৰু তেওঁলোকক কোৱা হ’ল এই বিশাল ১০,০০০ বৰ্গ মিটাৰৰ এটা Transit complex আঠ মাহৰ ভিতৰত বনাই দিব লাগে। কথামতে তেওঁলোকে ১৯৯৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এই কাম সম্পন্ন কৰে। তেতিয়া ১৯৯৮ৰ জানুৱাৰী মাহত আমি তালৈ শ্ৰেণীকোঠাসমূহ, আমাৰ কৰ্মশালাবোৰ আৰু লেবৰেটৰীবোৰ স্থানান্তৰিত কৰিলোঁ। কিন্তু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে সেই পাঁচবছৰত গুৱাহাটী মহানগৰীত আমি ১৩ ডোখৰ ঠাইত ১৩টা হোষ্টেল পাতিব লগা হৈছিল আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে ৮৪টা ফ্লেট যোগাৰ কৰিব লগা হৈছিল। শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল তেতিয়া গুৱাহাটীৰ পৰা আই আই টিৰ বাছত ৰাতিপুৱা ৭ বজাত আহিব লগা হয় আৰু সন্ধিয়া ৫ বজাত আকৌ উভতি যাব লগা হয়। এনেকৈ আমি প্ৰায় ১৯৯৮ চনৰ পৰা প্ৰায় ৩ বছৰ চলিব লগা হৈছিল।\nঅৱশেষত ২০০০ চনৰ জুন-জুলাই মাহত আই আই টি গুৱাহাটীৰ লাগতিয়াল বিন্ডিংসমূহ সম্পূৰ্ণ হৈ উঠাত আমি সকলো তাৰ কেম্পাছলৈ ৰাওনা হওঁ। সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে আই আই টি নিৰ্মাণ কৰোঁতে প্ৰথমৰে পৰাই গুৱাহাটী আৰু উত্তৰ গুৱাহাটীৰ সকলোৰে পৰা যিমান good will আৰু সহযোগিতা পাইছিলোঁ, তাৰ কাৰণে মই সদায় তেওঁলোকৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ।\nপ্ৰশ্ন : নতুনকৈ নিজে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আই আই টি গুৱাহাটীখন পৰিচালনা কৰোঁতে আপোনাৰ কেনে অভিজ্ঞতা হৈছিল?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : সেই সময়ত অসমত ‘বন্ধ’ বহুত হৈছিল। কিন্তু তথাপি আমি গুৱাহাটীত থকা সময়চোৱাত, আমাৰ শিক্ষকসকলে খোজকাঢ়ি গৈ নেমকেয়াৰ বিল্ডিংটোত থকা আমাৰ হোষ্টেললৈ গৈ হ’লেও শিক্ষাদান কৰিছিল। কোনো বন্ধৰ দিনতে আই আই টি গুৱাহাটীৰ শ্ৰেণীসমূহ বাতিল কৰা হোৱা নাছিল। তেনেদৰে যদি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলেও শ্ৰেণীসমূহৰ কাৰণে The Institution of Engineersত থকা আমাৰ অস্থায়ী শ্ৰেণীকোঠালৈ আহে শিক্ষকসকলো তেতিয়া আহিবলৈ বাধ্য। এনেদৰে ইয়াত একেবাৰে প্ৰথমৰে পৰাই নিয়মানুৱৰ্তিতাক প্ৰাধান্য দি সকলো কামকাজ চলাই নিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছিল। আৰু মই ভাবোঁ এই কথাবোৰে আচলতেasense of purpose নতুবাasense of belonging টো অনুভৱ কৰিবলৈ বাধ্য কৰায়। যিসকল কৰ্মচাৰীৰ আগতে আন ঠাইত কাম কৰি থাকোঁতে দিনৰ ১১ বজাত অফিচ যোৱাৰ অভ্যাস আৰু গৈয়ে একাপ চাহ খাবলৈ ওলাই অহাৰো অভ্যাস আছিল, সেই একেখিনি কৰ্মচাৰীৰে কিন্তু আই আই টি গুৱাহাটীত কাম কৰিবলৈ অহাৰ লগে লগে কাম কৰাৰ আগ্ৰহ দেখি আমি আচৰিত হৈছিলোঁ। তেওঁলোকে আনকি প্ৰয়োজন সাপেক্ষে শনিবাৰ আৰু দেওবাৰেও কাম কৰিবলৈ আপত্তি নকৰিছিল। কাৰণ আমি সকলোৱে তাত কোনোধৰণৰ কাম কৰিবলৈ হেলা কৰা নাছিলোঁ, গতিকে তেওঁলোকেও সময়মতে অফিচলৈ আহিবলৈ নতুবা সময়ৰ কাম সময়ত কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। মোৰ মতে এডোখৰ ঠাইৰ নতুবা এটা শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্ম-সংস্কৃতি নিৰ্ভৰ কৰিব তাত সৃষ্টি হোৱা পৰিৱেশৰ ওপৰত। আৰু এই কথাবোৰ আমি আৰম্ভণিৰে পৰা কঠোৰভাৱে পৰিচালনা কৰিছিলোঁ। আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা এইলোকসকলে পিছলৈ আই আই টি গুৱাহাটীত এনেকুৱা এটা পৰিৱেশত কাম কৰিবলৈ পোৱাত গৰ্ব অনুভৱ কৰিছিল।\nতেনেকৈ শিক্ষক বাছনিৰ ক্ষেত্ৰতো আমি কিছুমান নিয়ম খুব কঠোৰভাৱে পালন কৰিছিলোঁ। সেই সময়ত আই আই টিত স্থানীয় লোকক চাকৰি দিবৰ বাবে কিমান ধৰণৰ দাবী আহিছিল তাৰ কোনো হিচাব নাই। অসমত যিহেতু আই আই টিখন পতা হৈছে গতিকে ইয়াত অকল অসমীয়া লোককে সুবিধা দিব লাগে, সকলো পদৰ কাৰণে মাত্ৰ অসমীয়া লোককে সুবিধা দিব লাগে আদি নানান ধৰণৰ দাবী। মই তেতিয়া ক’লোঁ, ইয়াক তেন্তে Indian Institute of Technology কিয় নাম দিব লাগে, Assam Institute of Technology নাম দি দিয়া। আই আই টি নাম যদি দিছা তেন্তে ই আই আই টিৰ নিয়ম-কানুনেই মানি চলিব লাগিব। আই আই টিৰ মৰ্যাদা ইয়াৰ থাকিবই লাগিব। ই কেতিয়াও কোনোপধ্যে তাতকৈ নিম্নগামী হ’ব নোৱাৰে। শিক্ষকৰ বাছনিত যে স্থানীয় বা অস্থানীয় প্ৰশ্ন নাহে, মাত্ৰ যোগ্যতাৰ প্ৰশ্নহে আহে সেইটো সকলোৱেই বুজি পালে। Supporting Staffৰ পদবোৰ অৱশ্যে স্থানীয় মানুহেই পাব, কিন্তু তাৰ বাবে যোগ্যতা লাগিব। নিজৰ যোগ্যতা অনুসৰি ইয়াত চাকৰিৰ বাবে আবেদন জনালে আৰু যোগ্যতা থাকিলে আমি নিশ্চয় বাছনি কৰিম। কিন্তু কোনো যোগ্যতা নথকাকৈ মাত্ৰ অসমীয়া হোৱাৰ কাৰণেই যোগ্যতা অবিহনে কোনো পদৰ বাবে বাছনি কৰিব নোৱাৰিম।\nএকেধৰণে মই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰকো কৈছিলোঁ। আই আই টিৰ academic buildingটোৰ বাবে ১২০০ বৰ্গমিটাৰ আৰু হোষ্টেলৰ বাবে ৫০০ বৰ্গমিটাৰৰ বিল্ডিং বনাবলৈ প্ৰথমতে আমাক মাত্ৰ ৫৩ কোটি টকাৰ অনুদান দিছিল। ১৯৯৭ত আমাৰ মাষ্টাৰ প্লেন অনুযায়ী কামৰ কাৰণে যেতিয়া আকৌ টকা বিচাৰোঁ, তেতিয়া আগৰ টকাৰেই কাম হ’ব লাগে বুলি কয়। তেতিয়া মই তেওঁলোকক স্পষ্টকৈ কৈছিলোঁ যে আপোনালোকে যেতিয়া এখন আই আই টিৰ কাৰণে পৰিকল্পনা কৰিছে সেইখনক আই আই টিয়েই বনাওক। এখন গাড়ী দিম বুলি কৈ তাৰ ঠাইত যদি এখন পুতলা গাড়ী দি আমাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে তেন্তে ই ওলোটা প্ৰতিক্ৰিয়াহে কৰিব। তেওঁলোকে অৱশ্যে সেইকথা বুজি পাই আমি কোৱাৰ দৰে পিছলৈ কামসমূহ সম্পন্ন কৰে।\nআমি যেতিয়া প্ৰথম আই আই টি আৰম্ভ কৰিছিলোঁ তেতিয়া বহুতো শিক্ষকে আই আই টিত শিক্ষকতা কৰিবলৈ উৎসুক আছিল। তেতিয়াই মই, যিসকল শিক্ষকৰ পি এইচ ডি নাছিল তেওঁলোকক পি এইচ ডি শেষ কৰাৰ পাছতহে আই আই টি গুৱাহাটীত স্থায়ী শিক্ষক পদৰ বাবে আবেদন জনাবলৈ অনুৰোধ কৰো। তাৰে ভালেকেইজনে সেইসময়তে পি এইচ ডিত নাম ভৰ্তি কৰি তাক শেষ কৰি আই আই টি গুৱাহাটীত নিজৰ যোগ্যতাৰে শিক্ষকৰ পদত নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকে এতিয়া মই জনাত গৱেষণা আৰু আন আন ক্ষেত্ৰত বহুত উন্নতি কৰিছে।\nজীৱনত কিবা এটা কৰিবলৈ হ’লে প্ৰথমে নিজৰ লক্ষ্যটো স্থিৰ কৰিবই লাগিব। নিজৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰি সেইমতে নিজৰ কাম কৰি গ’লে সফলতা আহিবই। তেতিয়া আত্মবিশ্বাসো আহে আৰু নিজেও সুখী হ’ব পাৰি।\nপ্ৰশ্ন : আই আই টি গুৱাহাটীত শিক্ষকৰ বাহিৰে আন আন পদত নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত আপোনালোকে বিশেষ কিছুমান ব্যৱস্থা নতুবা বিশেষ কিছুমান নিয়ম মানি চলিছিল নেকি? এই নিযুক্তিসমূহ দিবলৈ যাওঁতে আপোনালোকৰ কেনে ধৰণৰ অভিজ্ঞতা হৈছিল?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : তেনেকুৱা বিশেষ কিছুমান ব্যৱস্থা নতুবা বিশেষ কিছুমান নিয়ম নাছিল। আগতেই কৈছোঁ যে শিক্ষক বা সেই পৰ্য্যায়ৰ পদবোৰৰ বাহিৰে আন পদবোৰৰ বাবে আমি স্থানীয় মানুহকে লওঁ। সেইসময়ত উত্তৰ গুৱাহাটীত বহুতো গ্ৰেজুৱেট নিবনুৱা হৈ আছিল। যেতিয়া আমি supporting staff নিযুক্তিৰ বাবে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলো, স্বাভাৱিকভাবেই তেওঁলোকে দাবী কৰিলে যে তেওঁলোককেই আমি নিযুক্তি দিব লাগে। আমি তেওঁলোকক বুজাই ক’লোঁ যে তেওঁলোকক নিযুক্তি দিলে তেওঁলোকে আমাৰ অফিচৰ কামত কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব লাগিব। তেওঁলোকে তেতিয়া ক’লে কম্পিউটাৰ শিকিবৰ কাৰণে তেওঁলোকৰ কোনো সুবিধাই নাই। গতিকে সেই কাম তেওঁলোকে কেনেকৈ কৰিব? আমি তেতিয়া সকলোৰে কাৰণে দুবাৰ এসপ্তাহ এসপ্তাহকৈ free computer training দিয়াৰ ব্যবস্থা কৰিলোঁ। তাৰ পৰা বহুতৰ চাকৰি পোৱাত সুবিধা হৈছিল আৰু সকলোৱে তেতিয়া জানিবও পাৰিলে যে যোগ্যতা থাকিলেহে আই আই টিত চাকৰি পোৱা যায়।\nপ্ৰশ্ন : বৰ্তমান ভাৰতত একেলগে বহুকেইখন আই আই টি স্থাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ কিবা মতামত?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : মোৰ, এইক্ষেত্ৰত কোনো মন্তব্য নাই। এইবোৰ কথা বহুত দৃষ্টিকোণৰ পৰা চোৱা যায়। ইয়াত বহুত কথা জড়িত হৈ থাকে। সকলো কথাৰে ভাল-বেয়া দুয়োটা দিশেই আছে। তোমালোকে Ayn Randৰ The Fountain headখন পঢ়িছানে? সেই কিতাপখনত এজন আৰ্কিটেক্টৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে যি সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে বিভিন্ন কাৰণত আৰ্কিটেক্টৰ কোনো পৰীক্ষাই পাছ কৰা নাছিল। But he was an original thinker who believed in excellence only. এই কিতাপখনত এটা উল্লেখযোগ্য কথা আছিল মধ্যবিত্ত চিন্তাধাৰাৰ মানুহৰ মানসিকতা। আমাৰ সমাজত উচ্চ চিন্তাধাৰা কৰা মানুহৰ বিপৰীতে মধ্যবিত্ত চিন্তাধাৰাৰ মানুহ সৰহ। আৰু এই মধ্যবিত্ত চিন্তাধাৰাৰ শ্ৰেণীটোৱে সদায় উচ্চ চিন্তাধাৰাৰ শ্ৰেণীৰ মানুহখিনিক বিচাৰ কৰি থাকে নতুবা তাক পৰিচলানা কৰি থাকে। এই উচ্চ চিন্তাধাৰাৰ শ্ৰেণীটোৰ সমপৰ্যায়ৰ হ’ব নোৱাৰি তেওঁলোকে সেয়ে তেওঁলোককো নিজৰ চিন্তাধাৰালৈ আনিবলৈ অনবৰতে চেষ্টা কৰি থাকে। নিজে ওপৰলৈ উঠাতকৈ তেওঁলোকে আনকহে তললৈ টানি থাকিব বিচাৰে। Onlyafew can be excellent; but if you are many of the same standard then you are mediocre. People are always comfortable being in the majority group, that means being mediocre.\nপ্ৰথম দৃষ্টিত চাবলৈ গ’লে ইমানবোৰ আই আই টি হোৱাৰ লগে লগে আই আই টিৰ standard কমি আহিব যেন লাগে, কিন্তু সকলো আই আই টিয়ে যদি পুৰণা আই আই টিবোৰৰ standardলৈ উঠে তেনেহ’লে আগৰ যি standardক আমি excellent বুলি কৈছিলোঁ সি এতিয়া averageহে হ’ব। নিজকে excellent পৰ্যায়লৈ উঠাবলৈ হ’লে আই আই টিবোৰে বৰ্তমানৰ standardক আৰু বঢ়াব লাগিব আৰু সেয়ে হ’ব বুলি মই আশা ৰাখোঁ। কিন্তু প্ৰধান সমস্যা হ’ল ইমানবোৰ আই আই টিৰ কাৰণে যোগ্য শিক্ষক পোৱাটো।\nপ্ৰশ্ন : গুৱাহাটীত এখন আই আই টি প্ৰতিষ্ঠা কৰা স্বত্ত্বেও নতুবা অসমত বহুত ভাল ভাল শিক্ষানুষ্ঠান থকা স্বত্ত্বেও আজিলৈকে brain drain বোলা বস্তুটোৰ অন্ত হোৱা নাই। তাৰ ওপৰত আপোনাৰ কিবা মতামত?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : অসমৰ পৰা বাহিৰলৈ যোৱা আৰু ভাৰতৰ পৰা বাহিৰলৈ যোৱা একে কথা। মানুহে কয় ভাৰতৰ পৰা বাহিৰলৈ মানে আমেৰিকালৈ গৈ মানুহ উভতি অহা নাই, কিন্তু উভতিতো আহিছে। এই brain drain হোৱাৰ কাৰণে অসমখন প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষ দুয়োটা ধৰণেই লাভৱান হোৱা নাই বুলি মই নাভাবোঁ। তুমি কাম কৰি ক’ত সুবিধা পাইছা সেইটো তোমাৰ কথা, কিন্তু সম্পদৰ নতুবা জ্ঞানৰ আদান-প্ৰদান কৰাটোহে আচল কথা, যিটো কথাই সদায় সকলোকে সহায় কৰিব। মোৰ হিচাবত তুমি যদি সদায় এটা নিৰ্দ্দিষ্ট চাৰিসীমাৰ ভিতৰতে থাকা, বাহিৰৰ পৃথিৱীত কি হৈ আছে তাৰ একো খবৰ নাৰাখা, তাৰ একো অভিজ্ঞতা নোলোৱা তেন্তে তুমি জীৱনত সিমানখিনি উন্নতি কৰিব নোৱাৰা যিমানখিনি তুমি কৰিব পাৰিলাহেঁতেন। সেয়ে মই ব্ৰেইন ড্ৰেইন প্ৰক্ৰিয়াটো ক্ষতিকাৰক বুলি নাভাবোঁ।\nপ্ৰশ্ন : অসমৰ বৰ্তমান শিক্ষা ব্যৱস্থাক লৈ আপুনি সন্তুষ্ট নে?\nপ্ৰফেচৰ বুঢ়াগোঁহাই : সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে অসমত বৰ্তমান চেবাই কি ধৰণৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা চলাই আছে মই সিমান ভালকৈ নাজানোঁ। কিন্তু অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানসকলক মই এটা কথাই কওঁ যে যিটো প্ৰযোজনীয় আৰু লাগতিয়াল পাঠ্যক্ৰম সেইখিনি তেওঁলোকে অনুসৰণ কৰি শিক্ষাদান কৰিলেহে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকল লাভৱান হ’ব। সাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে ক’ব লাগিব শিক্ষা ব্যৱস্থাত মেনেজমেণ্টটো ভাল হ’ব লাগে, কাৰণ প্ৰত্যেক বছৰে কিবা নহয় কিবা গণ্ডগোল হোৱা আমি খবৰ কাগজত পঢ়িবলৈ পাওঁ। বিশেষকৈ ফাইনেল পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ সময়ত। সেয়া অন্ততঃ এটা শুভ লক্ষণ নহয়। ইয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক বহুত হতাশো কৰে।\nআৰু আজিকালি অসমতো বহুত বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয হ’ল যিবোৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীবোৰক বহু সুযোগ দিছে, কিন্তু ডিগ্ৰী পালেইতো নহ’ব, নিযুক্তিৰ যোগ্যতাও অৰ্জন কৰিব লাগিব। তদুপৰি বেছিভাগ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে কঠোৰ পৰিশ্ৰম একেবাৰে কৰিব নোখোজে! কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে কাৰণে JEEত বহিব নোখোজে। পৰীক্ষাত নবহিলে seat পাব ক’ৰ পৰা? মই আই আই টিত থকাৰ দিনতে পাটনাৰ একোটা JEE centreতে দহ হেজাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পৰীক্ষা দিছিল। তাৰ তুলনাত সমগ্ৰ North-Eastৰ পৰা কেইজনে JEE দিয়ে? এতিয়াৰ পৰিস্থিতিটো অবশ্যে আগতকৈ বহুত ভাল হ’ল।\nপ্ৰশ্ন : বৰ্তমান আপুনি কি কামত নিজক ব্যস্ত ৰাখিছে?\nপ্ৰফেছৰ বুঢ়াগোঁহাই : ২০০৩ চনত মই অৱসৰ লওঁ। অৱসৰৰ পিছত মই প্ৰায় চাৰি বছৰ গুৱাহাটীতে আছিলো structural consultant হিচাবে আৰু অন্য দুটামান কামত। ২০০৩ৰ পৰা ২০০৫লৈকে শ্ৰীমন্ত শংকৰ Educational Trustৰ লগত থাকি উত্তৰ-পূবৰ প্ৰথম Private Engineering College GCIMT স্থাপন কৰাত সহায় কৰোঁ। এই কলেজখন গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ আজাৰাত আৰম্ভ হয় ২০০৬ চনত। তাৰ পাছত ২০০৫ৰ শেষ ভাগৰ পৰা ২০০৭ চনৰ মাজ ভাগলৈকে Brahmaputra Consortium ত থাকি COO হৈ Zoo Roadত থকা Spanish Garden নামৰ Housing Complex টোৰ আৰম্ভণিৰে পৰা কাম-কাজ দেখা-শুনা কৰোঁ। ২০০৭ চনত Civil Engineering Networks নামেৰে জাৰ্মান কোম্পানী এটাই Puneত তেওঁলোকৰ এটা শাখা খোলে। আচলতে পুনেত যিজন ব্যক্তিয়ে সেই কোম্পানীটো খুলিছে তেখেতক মই আই আই টি বম্বেত থকা দিনৰ পৰাই, অৰ্থাৎ ১৯৮৯ চনমানৰ পৰাই চিনি পাওঁ। তেওঁৰ কথা মতেই তেওঁৰ সেই কোম্পানীটোত মই Chief technical ofiicer হিচাবে সহায় কৰোঁগৈ। ২০১১ৰ পাছত পুনেত নাথাকি মোৰ মুম্বাইৰ ঘৰৰ পৰাই মই মোৰ পুনেৰ অফিছৰ কামসমূহ ইণ্টাৰনেটযোগে চলাওঁ। মাজতে গুৱাহাটীৰ Royal Institute of Engineering and Technologyত Principal Advisor হিচাবে ডেৰ বছৰৰ বাবে আছিলোঁ। এতিয়া তাত নাই।\nপুনেৰ Civil Engineering Networksত কাম কৰি থকা অৱস্থাতে ২০১২ চনৰ জুলাই মাহৰে পৰা মই নাগালেণ্ড চেন্ট্ৰেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ Chancellor হিচাবে আছোঁ। ২০১৪ চনৰ শেষ ভাগত আই আই টি গুৱাহাটীয়ে Emeritus Professor হিচাবে জইন কৰিবলৈ মোক আমন্ত্ৰণ জনায়। আই আই টি গুৱাহাটী মোৰ খুব প্ৰিয়। সেয়ে ২০১৪ চনৰ শেষত মই পুনেৰ কামটো এৰি দিওঁ আৰু ২০১৫ চনৰ জানুৱাৰীৰে পৰা মই আই আই টি গুৱাহাটীৰ চিভিল ডিপাৰ্টমেণ্টত Emeritus Professor হিচাবে আছোঁ।\nমোৰ কাৰণে গুৱাহাটীৰ আৰু এটা আকৰ্ষণ হ’ল Convergence’57 নামৰ অনুষ্ঠানটো। ২০০৭ চনত গুৱাহাটীত convergence’57 নামেৰে এটা খুব অনানুষ্ঠনিকভাৱে এছ’চিয়েচন খোলা হৈছিল। তাৰ এটাই উদ্দেশ্য যে যিসকলে ১৯৫৭ত মেট্ৰিক পাছ কৰিছিল, যি ঠাইৰ পৰা নহওঁক লাগিলে, সেইসকলৰ এটা অনুষ্ঠুপীয়া আয়োজন। আমি সকলো প্ৰতিটো মাহৰ চতুৰ্থ ৰবিবাৰটোত দুঘণ্টাৰ বাবে লগ হওঁ আৰু বছৰি ডিচেম্বৰ মাহৰ চতুৰ্থ ৰবিবাৰটোত এটা ভাল গেট টুগেদাৰৰ আয়োজন কৰোঁ। খুব ভাল লাগে তাত সকলোকে লগ পায়। এতিয়লৈকে আমাৰ স্ত্ৰী আৰু পুৰুষ মিলি প্ৰায় আশীজনমান মানুহ গোট খাইছে। এনেদৰেই মই বৰ্তমান ব্যস্ত আছোঁ।\nপ্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁই ছাৰৰ সুস্বাস্থ্য আৰু দীৰ্ঘায়ু জীৱন কামনা কৰিলোঁ।\nআই আই টি গুৱাহাটী, ড° স্তুতি ৰঞ্জিত কোঁৱৰ, প্ৰফেছৰ ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বুঢ়াগোহাঁই\nবিক্ৰম জিত চৌধুৰী\nPosted at 16:30h, 25 April Reply\nধন্যবাদ, অসমৰ এজন প্ৰকৃত সেৱকৰ মনৰ কথা জনোৱা বাবে


মন্দিৰ শোষণৰ প্ৰতিক, ব্ৰাহ্মণ ইয়াৰ পালক ! - ALAYRAN\nমন্দিৰ শোষণৰ প্ৰতিক, ব্ৰাহ্মণ ইয়াৰ পালক !\nযি নেতাই নিজৰ দুয়োখন হাতৰ আঙুলিত গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ নামত আঙঠি পিন্ধি নিজৰ ভৱিষ্যত গঢ় দিব বিচাৰে সেই নেতাই এখন সমাজক কেনেকৈ পৰিৱৰ্তন কৰিব তথা কেনেকৈ সমাজক দিক নিৰ্ণায়ক দেখুৱাবলৈ নেতৃত্বৰ ভুমিকা পালন কৰিব ? তেওঁৰ নিজৰ ওপৰতেই বিশ্বাস নাই, কৰ্মৰ ওপৰত বিশ্বাস নাই যাৰ বাবে আনৰ পৰামৰ্শত ভৱিষ্যত সলনি কৰিবলৈ ধাতুৰ পাত্ৰক বিশ্বস কৰি আঙুলিত আঙঠি পিন্ধে; হাতত ধৰ্ম ৰক্ষাৰ নিচান হিচাপে জৰী পিন্ধে ৷\nমন্দিৰ সমূহত স্থাপিত বিগ্ৰহৰ একেবাৰে ওচৰত অৰ্থাৎ বিভিন্ন মন্ত্ৰধ্বনী আৰু শ্লোকৰে ভগৱানৰ আসনৰ ওচৰতে বহি থকা পূজাৰী-ব্ৰাহ্মণে নিয়মিত শ্লোক, ভজন-কীৰ্তন কৰা কামফেৰাও কৰ্মৰ শাৰীতেই পৰে ৷ এই কৰ্মৰ দ্বাৰাই ব্ৰাহ্মণে দুই এপইচা অৰ্জন কৰে ৷ এই উপাৰ্জন ব্ৰাহ্মণৰ বংশানুক্ৰিক ব্যৱসায় ৷ ঈশ্বৰ দৰ্শনৰ নামত টকা চটিউৱাবলৈ মন্দিৰত সাধাৰণ মানুহ আহ-যাহ্ নহলে স্বয়ং ভগৱানেও ব্ৰাহ্মণৰ পেট ভৰাব নোৱাৰে ৷ সেই ব্ৰাহ্মণ লাগিলে ভগৱানৰ ওচৰতে বহি নাথাকক কিয় ৷\nএখন ধৰ্মনিৰপেক্ষ সংবিধান থাকাৰ পাছতো আৰু দেশত সেই সংবিধানক বিধিগত ভাৱে জনতাৰ মংগলৰ বাবে কাৰ্যকৰী কৰা অনুষ্ঠান আৰু জনতা দ্বাৰা নিৰ্বাচিত চৰকাৰ থকাৰ পাছতো ধৰ্মক লৈ ৰাজনীতি কিয় ? ধৰ্মক লৈ শংকা কিয় ? নে আপোনৰ এতিয়াও বুজিবলৈ বাকী আছে ? মন্দিৰ-মজিদেই যদি সকলো তেন্তে আপোনাক শিক্ষা আৰু শিক্ষানুষ্ঠান কিয় প্ৰয়োজন? ভগৱান প্ৰাপ্তিয়েই লক্ষ্য হ'য় যদি আহাৰৰ প্ৰয়োজন কিয় ? সত্য আৰু ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা কৰা, দেখিবা তুমি নিজেই ভগৱানৰ ঠাই পূৰণ কৰিছা -- এই কথা বহু বিদ্বান মনিষীয়ে কৈ গৈছে ৷\nদেশৰ সকলো হিন্দু মন্দিৰ শীঘ্ৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ হিচাপে ঘোষণা নতুবা বন্ধ কৰি দিয়া প্ৰয়োজন ৷ বৰ্ধিত হিন্দুত্বৰ গোড়ামী আৰু হিন্দুৰ দেৱ-দেবীৰ মন্দিৰ সমূহ দেশৰ আভ্যান্তৰিণ নিৰাপত্তাৰ বাবে চৰম শংকা আৰু ভাবুকি হৈ পৰিছে ৷\nহিন্দু মন্দিৰসমূহ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ প্ৰতিও ভাবুকি স্বৰূপ ৷ বছৰত তিনি লাখ আয় কৰিব পৰা এজন নাগৰিকে যদি দেশক সেৱাৰ নামত কৰ দিব লগা হ'য় তেন্তে মন্দিৰে উপাৰ্জন কৰা ধনৰ অনুপাতে চৰকাৰক কৰ আদায় দিয়াৰ পৰা কিয় দূৰত ৰখা হ'য় ? মন্দিৰ সমূহ কাৰ পৈতৃক সম্পত্তি ? যদি জনতাৰ হ'য় তেন্তে সংস্থাই কিয় নিয়ন্ত্ৰণ কৰে? মন্দিৰে দান পোৱা অৰ্ধেক টকা কোনে ল'য়, কলৈ যায় ?\nদেশত ব্ৰাহ্মণ সাংসদ সকলে অনৈতিক ভাৱে হিন্দু মন্দিৰত নিজৰ সমষ্টিৰ উন্নয়নৰ অৰ্ধেক পুঁজি যোগান ধৰে ৷ যাৰ বাবে সমষ্টিৰ সাধাৰণ প্ৰজাৰ মৌলিক সমস্যা কেতিয়াও দূৰীকৰণ নহ'য় ৷ উন্নয়নৰ বাবে অহা ধন অনৈতিক ভাৱে মন্দিৰ, পূজাৰীক দান দিলে সমস্যা কমিবলৈ চাই বাঢ়িব হে ধৰে ৷ যিটো হিন্দুত্ববাদৰ আটাইতকৈ উত্তম ৰাজনীতি জনতাক শোষণ কৰিবলৈ ৷\nযি টকা মন্দিৰে লাভ কৰে সেই টকা ভগৱানে লাভ নকৰে ৷ ভগৱানক টকাৰ প্ৰয়োজন নাই, প্ৰয়োজন নাই কোনো আত্যাধুনিক ঘৰ-চৌহদৰ ৷ ভগৱান নিৰাকাৰ ৷ আকাৰ থাকিলেহে ভগৱানক বৈষয়িক ইম্পাটৰ প্ৰয়োজন; যাৰ আকাৰেই নাই তেওঁক কি বস্তুৰ প্ৰয়োজন ? সেয়ে সাধাৰণ মানুহক ধৰ্মভীৰু কৰি ব্ৰাহ্মণ কুলে ভগৱানৰ আকাৰ সৃষ্টিৰে মানুহ আৰু দেশক শোষণ কৰি আহিছে ৷ ভগৱানৰ নামত বিগ্ৰহৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণৰে নিজৰ জীৱিকাৰ পথ সুগম কৰি ৰাখিছে ৷ ভগৱানৰ নামত ভয় আৰু ভক্তি জগাই অৰ্থনৈতিক শোষণ কৰাই ব্ৰাহ্মণৰ ধৰ্ম ৷\nমন্দিৰে দান হিচাপে পোৱা সমষ্ট ধন ভগৱানৰ ভৰালৰ বিপৰীতে ব্ৰাহ্মণৰ ভৰালত জমা হ'য় ৷ যি মন্দিৰত আপোনাৰ উন্নতিৰ হকে ব্ৰাহ্মণে ভগৱানৰ ওচৰত উকালতি কৰে সেই ব্ৰাহ্মণৰ পুত্ৰ-জীয়ে আপোনক ৰাষ্ট্ৰৰ ভিতৰত নিয়ন্ত্ৰণ কৰে ৷ ইমানেই নহ'য়, আপোনাৰ স্বাধীনতাকো তেওঁলোকে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে ৷ আপুনি আপোনাৰ উন্নতিৰ কাৰণে ভগৱানক সেৱা-সৎকাৰৰ উপৰিও পৃথকৈ ধন দান কৰে ৷ সেই একেই দান ব্ৰাহ্মণে লৈ নিজে পূণ্য আৰ্জে ৷ ব্ৰাহ্মণ আৰু মোৰ-আপোনাৰ পাৰ্থক্য সেইখিনিতেই যে আপুনি কষ্ট কৰি উপাৰ্জন কৰে আৰু ব্ৰাহ্মণে চতুৰামিৰে উপাৰ্জন কৰে ৷\nদেশৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়ত কৌঢ়ৰপতি হোৱা মন্দিৰসমূহে কিমান ধন সাহাৰ্য্য হিচাপে আগবঢ়ায়? কৌঢ়ৰপতি মন্দিৰে কোনটো বছৰে নিজৰ উপাৰ্জন কৰ চৰকাৰক আদায় দিছে ? ইমান দূৰলৈ যাব প্ৰয়োজন নাই ৷ মন্দিৰৰ কাষতে ভিক্ষা বৃত্তিত জৰিত লোকক মন্দিৰে এজোৰ ভাল কাপোৰ, এসাজ ভাল খাদ্য দিয়ে নে ? বৰঞ্চ ভিক্ষাৰীক সেই মন্দিৰত অৱৰ্জনা বুলি, নীচ বুলি প্ৰৱেশেই কৰিব নিদিয়ে ৷ খাদ্য, কাপোৰ আৰু সংস্থাপন দিয়া দূৰৰ কথা ৷\nমন্দিৰ আস্থাৰ প্ৰতিক ! যি দেশত ন্যায় আৰু বিচাৰ ব্যৱস্থা আছে, যি দেশত শক্তিশালী নিৰপেক্ষ সংবিধান আছে সেই দেশত মন্দিৰ কেনেকৈ আস্থাৰ প্ৰতিক হ'ল ? মন্দিৰেই যদি সকলো আস্থা, আশা-আকংশা পূৰণৰ শেষ সৌধ হ'য় তেন্তে কৰ্ট-কাচাৰী, সংবিধান কিয় প্ৰয়োজন হ'ল ? দেশৰ দৰিদ্ৰতা মন্দিৰে কিয় দূৰীকৰণ কৰিব পৰা নাই ? তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰতেই যদি ৰোগীক চিকিৎসা কৰিব পৰা শক্তি থাকে তেন্তে দেশৰ অধিকাংশ ব্ৰাহ্মণেই কিয় চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিছে ?\nমন্দিৰ শোষণৰ প্ৰতিক; ব্ৰাহ্মণ ইয়াৰ পালক ৷ ইংৰাজৰ পৰা দেশ স্বাধীন হ'ল ঠিকেই কিন্তু শাসনযন্ত্ৰ সেই বিদেশী ব্ৰাহ্মণৰ হাতৰ মুঠিতেই থাকিল ৷ সেয়েহে বিষ্ণুৰাভাই চিঞৰি উঠিছিল, "ইয়ে আজাদি ঝুঠা হ্যে"…\nহিন্দত্ববাদী গোড়ামীৰ প্ৰকোপ দেশত ইমানেই বাঢ়িল যে দেশৰ সংবিধানকেই সলনি কৰা ভাবুকি ধৰ্ম গোড়ামী স্বয়ম ব্ৰাহ্মণেই দিব ধৰিলে ? অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মণক সম্পূৰ্ণ একচেতিয়া একনায়কত্ব লাগে ৷ শৃংখলা আৰু নিয়মানুবৰ্তিতাৰে পৰাধীন নাগৰিকৰ ওপৰত ইংৰাজে নিজৰ উপনিৱেশ অপশাসন চলাইছিল ঠিক তেনে ঢংতেই আজি ব্ৰাহ্মণে দেশত মন্দিৰৰ পৰা প্ৰধানমন্ত্ৰি পদলৈকে চলাই যাব ধৰিছে ৷\nদেশত বৰ্ণভেদ আৰু জাতি প্ৰথাৰ জনক বিদেশী ব্ৰাহ্মণেই আছিল ৷ আজিও লাখ লাখ মন্দিৰত বৰ্ণবাদ আৰু জাতি প্ৰথাৰ আখৰা, অনুশীলন চলাই থকা হ'য় ৷ হিন্দুৰ নামত ধৰ্মীয় অসহনশীলতাৰ আদিপাঠ শিকোৱা হ'য় ৷ ধৰ্ম ৰক্ষা কৰিবলৈ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ চালনাৰ সুনিপুন কৌশল শিকোৱা হ'য় ৷ এটা মন কৰিব যে সতীদাহ প্ৰথাৰ সৃষ্টিৰ জনক এই ব্ৰাহ্মণেই আছিল ৷ ইংৰাজে এই কু-প্ৰথা নিষিদ্ধ কৰাত ব্ৰাহ্মণ সমাজে ইয়াৰ ঘোৰ বিৰুধ কৰিছিল ৷\nসৌ সিদিনা ধৰ্মৰ ঠিকা লোৱা ব্ৰাহ্মণ স্বামীবোৰেই ভগৱানৰ গুণ-গৰিমাৰে নিজ নিজ আশ্ৰমৰ ভিতৰত বেশ্যালয় খোলা, মন্দিৰত নাৰী ধৰ্ষণ কৰা কাণ্ডৰে দেশৰ সকলো সন্মান, গৰিমাত কালিমা সানিলে ৷ নিজৰ দেশৰ প্ৰতি কিঞ্চিৎ শ্ৰদ্ধা থাকিলে কোনো লোকেই ধৰ্মৰ নামত দেশৰ সন্মান, নাৰীক মন্দিৰৰ ভিতৰত ধৰ্ষণৰ দৰে নিলৰ্জ কাণ্ড সংঘটিত নকৰে ৷ এই কাম একমাত্ৰ বিদেশী ব্ৰাহ্মণেহে কৰিব পাৰে ৷ দেশত ধৰ্ষণৰ বিৰুদ্ধেহে আইন প্ৰস্তোত আছে, ধৰ্ষণকাৰী ব্ৰাহ্মণৰ বাবে কঠোৰ হাস্তি আইনলৈ পৰিণত হ'বলৈ এতিয়াও বাকি ৷ সেয়ে আশাৰামৰ দৰে ধৰ্ষণকাৰী ব্ৰাহ্মণে জেলৰ ভিতৰতো প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সুবিধাৰে বন্দী জীৱন অতিবাহিত কৰিব পাৰিছে ৷\nপুনঃ দুহাৰিছো, দেশত কৌঢ়পতি মন্দিৰসমূহক শীঘ্ৰে ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ ঘোষণা কৰক ৷ বেনামী সংগঠনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মন্দিৰৰ সম্পত্তিক চৰকাৰে বাজেপ্ৰাপ্ত কৰক ৷ এখন শক্তিশালী নিৰপেক্ষ সংবিধানৰ উপস্থিতিত দেশত মন্দিৰৰ কোনো ভুমিকা নাই যেতিয়া জনতা আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ হিতে কোনো আৱদান নাই ৷ সমতা অধিকাৰ থকা দেশত একাংশই অন্ধবিশ্বাসক আস্থাৰ খেল খেলি মন্দিৰ নামৰ মাধ্যমৰে শোষণ আৰু লুণ্ঠন চলোৱা কাৰোবাৰ নিষিদ্ধ ঘোষনা কৰিবৰ হ'ল ৷\nকোনো ব্ৰাহ্মণেই আজিলৈকে ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ ভিতৰুৱা সাৰ-মৰ্ম ব্যাখ্যা নকৰে ৷ কোনো বেদৰে আদি-অথন্তৰ জ্ঞান বিলাই নুফুৰে ৷ নহলে ধৰ্মৰ ইমান বৃহৎ ব্যৱসায় নিয়াৰিকৈ চলাই নিয়াৰ কি লাভ, য'ত মুনাফা নাথাকে ? যদি ব্ৰাহ্মণে প্ৰযোজন বুলি ভাৱে তেন্তে আপোনাক খুব বেছি উপনিষদ আৰু পূৰাণসমূহৰ ৰসাল কাহিনীৰ বিষয়ে কিছু কিছু অংশৰ বিষয়ে জনায় ৷\nভাৰত ইয়াৰ মুলনিবাসী লোকৰে নিজৰ ভুমিৰ মালিকিস্বত্বত জীয়াই থকা অধিকাৰ নিয়ন্ত্ৰণ আজি ব্ৰাহ্মণৰ হাতত আবদ্ধ ৷ দেশত ধৰ্মৰ নামত লাখ লাখ মন্দিৰ স্থাপন কৰা হৈছে ৷ সেই অনুপাতে বিশ্বঃবিদ্যালয়, চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, বিজ্ঞানকেন্দ্ৰ, ক্ৰীড়া উত্তৰণ কেন্দ্ৰ, কৃষি গৱেষণাগাৰ কেন্দ্ৰ ইত্যাদি ভৱাধৰণে স্থাপন হোৱা নাই ৷ ধৰ্মৰ গোড়ামীতাৰ উত্থানৰ বিপৰীতে শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ, আকাৰ সংকুচিত কৰি অনা হৈছে ৷ এই সকলোবোৰ কথা গুৰুত্বসহকাৰে নললে এদিন ব্ৰাহ্মণ শাসকে সংবিধান সলনি কৰি আমাক সম্পূৰ্ণৰূপে গোলামত যে পৰিণত নকৰিব, তাত অকনো সন্দেহ নাই ৷\nBy Thaigir Bodosa at April 26, 2018


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 যিচয়া 19 অধ্যায়\nমিচৰৰ বিষয়ে ভাববাণী; আৰু ঈশ্বৰৰ ঘোষণা।\n1 মিচৰৰ বিষয়ে কৰা ঘোষণা।\nচোৱা, যিহোৱাই দ্ৰুতগামী মেঘত উঠি মিচৰ দেশলৈ আহিছে;\nতেওঁৰ সন্মুখত মিচৰৰ মূৰ্ত্তিবোৰ কম্পমান কৰিছে, আৰু মিচৰীয়াসকলৰ হৃদয় তেওঁলোকৰ ভিতৰত দ্রৱ হৈছে।\n2 “মই মিচৰীয়াসকলৰ বিৰুদ্ধেই মিচৰীয়াসকলক উচটাম; মানুহে নিজৰ ভাইৰ বিৰুদ্ধে, আৰু নিজৰ চুবুৰীয়াৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব;\nনগৰৰ বিৰুদ্ধে নগৰ, আৰু ৰাজ্যৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যই যুদ্ধ কৰিব।\n3 মিচৰীয়াসকলৰ আত্মা নিজৰ ভিতৰত দুৰ্ব্বল হ’ব, মই তেওঁলোকৰ মন্ত্র ধ্বংস কৰিম;\nতাতে তেওঁলোকে মূৰ্ত্তিবোৰৰ, ভূত পোহা, আৰু আত্মজ্ঞানীসকলৰ মন্ত্র চিঞৰীব।\n4 বাহিনীসকলৰ প্রভু যিহোৱাই কৈছে,\n“মই মিচৰীয়াসকলক এজন নিষ্ঠুৰ মালিকৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিম, আৰু এজন পৰাক্রমী ৰজাই তেওঁলোকক শাসন কৰিব।”\n5 সমুদ্রৰ পানী শুকাই যাব, আৰু নদী শুকাই খালী যাব।\n6 নদীবোৰ দুৰ্গন্ধযুক্ত হ’ব, আৰু মিচৰৰ নদীৰ পানী কমি শুকাই যাব;\nনল আৰু খাগড়ি নিৰ্জীব হ’ব।\n7 নীল নদীৰ ঘাট,\nআৰু নীল নদীৰ দাঁতিৰ ঘাঁহনিবোৰ শুকাই ধূলিলৈ পৰিণত হ’ব, আৰু বতাহে উৰুৱাই লৈ যাব।\n8 মাছমৰীয়াসকল ক্রন্দন কৰিব, আৰু নদীত বৰশী টুপুৱাসকলে বিলাপ কৰিব,\nতেওঁলোকৰ দৰে পানীত জাল পেলোৱাসকলেও দুঃখ কৰিব।\n9 শণ সূতা ফনিওৱা কাম কৰাসকল আৰু বগা বস্ত্ৰ বোৱাসকল বিবৰ্ণ হ’ব।\n10 মিচৰীয়াৰ কাপোৰৰ কাম কৰা লোকসকলক ভগ্ন কৰা হ’ব; আৰু হাজিৰাত কাম কৰাসকলে মনত কষ্ট পাব।\n11 চোৱনৰ ৰাজকুমাৰ সকল সম্পূৰ্ণ মূৰ্খ, আৰু ফৰৌণৰ সকলোতকৈ জ্ঞানী পৰামৰ্শদাতা সকলৰ মন্ত্রণা জ্ঞানশূন্য হ’ব।\n“মই জ্ঞানীলোকৰ পুত্ৰ, প্ৰাচীন ৰজাসকলৰ সন্তান,”\nএই বুলি ফৰৌণৰ আগত তোমালোক প্ৰতিজনে কেনেকৈ ক’ব পাৰা?\n12 তেনেহ’লে তোমালোকৰ জ্ঞানীলোক ক’ত?\nতেওঁলোকে তোমালোকক কওক, আৰু মিচৰৰ বিষয়ে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই কি পৰিকল্পনা কৰিছে, সেই বিষয়ে তেওঁলোকে জানক।\n13 চোৱনৰ ৰাজকুমাৰসকল মূৰ্খ হ’ল, নোফ* বা, মেমপিছ নগৰৰ ৰাজকুমাৰ সকল প্ৰতাৰিত হ’ল; তেওঁলোকে মিচৰৰ জাতিবোৰৰ চুকৰ শিল স্বৰূপ, তেওঁলোকে মিচৰীয়াসকলক বিপথগামী কৰিলে।\n14 যিহোৱাই তেওঁৰ ভিতৰত বিকৃত আত্মা বাকি দিলে,\nমতলীয়ালোকে বমি কৰি ঢলংপলং কৰাৰ দৰে, তেওঁলোকে মিচৰক তেওঁৰ সকলো কাৰ্যত বিপথগামী কৰিলে,\n15 মূৰ বা নেগুৰ, খাজুৰ পাত বা খাগৰি তাত কোনো এজনে মিচৰৰ বাবে একো কৰিব নোৱাৰে।\n16 সেই দিনা, মিচৰীয়াসকল মহিলাৰ দৰে হ’ব; বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই তেওঁলোকৰ ওপৰত হাত উঠোৱাৰ বাবে, তেওঁলোকে কঁপিব আৰু ভয় কৰিব। 17 যিহূদা দেশ মিচৰীয়াসকলৰ আগত ত্ৰাসৰ কাৰণ হ’ব। মিচৰৰ বিৰুদ্ধে বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই কৰা পৰিকল্পনাৰ কাৰণে যেতিয়াই কোনো এজনে তেওঁলোকক সোঁৱৰণ কৰিব, তেতিয়া তেওঁলোকে ভয় কৰিব।\n18 সেই দিনা কনানীয়া ভাষা কোৱা আৰু বাহিনীসকলৰ যিহোৱালৈ শপত খোৱা পাঁচখন নগৰ হ’ব। এই পাচঁখনৰ এখন সূৰ্যৰ নগৰ নামেৰে প্রখ্যাত হ’ব।\n19 সেই দিনা মিচৰ দেশৰ মাজত যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা যজ্ঞবেদী, আৰু সীমাত যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে এটা শিলৰ স্তম্ভ হ’ব। 20 সেয়ে মিচৰ দেশত বাহিনীসকলৰ যিহোৱাৰ অৰ্থে এটা চিন আৰু সাক্ষীস্বৰূপ হ’ব। যেতিয়া তেওঁলোকে উপদ্ৰৱকাৰী সকলৰ বাবে যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিব; তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ তেওঁ এজন ত্রানকৰ্ত্তা আৰু উদ্ধাৰকৰ্ত্তা পঠাব, আৰু তেওঁ তেওঁলোকক মুক্ত কৰিব।\n21 যিহোৱা মিচৰত জনাজাত হ’ব, আৰু সেই দিনা মিচৰীয়াসকলে যিহোৱাক জানিব। তেওঁলোকে বলিদান আৰু উৎসৰ্গৰ সৈতে তেওঁৰ আৰাধনা কৰিব, আৰু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে সঙ্কল্প কৰিব, আৰু সিদ্ধও কৰিব। 22 যিহোৱাই মিচৰক প্রহাৰ কৰিব, আৰু প্রহাৰ কৰি সুস্থ কৰিব; তেওঁলোকে যিহোৱালৈ ঘূৰি আহিব, তাতে তেওঁ তেওঁলোকৰ নিবেদন শুনিব আৰু তেওঁলোকক সুস্থ কৰিব।\n23 সেই দিনা সেই ঠাইত মিচৰ দেশৰ পৰা অচূৰলৈকে এটা ৰাজপথ হ’ব, তাতে অচূৰীয়া লোকে মিচৰলৈ, আৰু মিচৰীয়া লোকে অচোৰলৈ অহা যোৱা কৰিব; আৰু মিচৰীয়াসকলে অচূৰীয়াসকলৰ সৈতে আৰাধনা কৰিব।\n24 সেই দিনা মিচৰ আৰু অচূৰৰ সৈতে ইস্রায়েল তৃতীয় হৈ পৃথিৱীৰ মাজত আশীৰ্ব্বাদ প্ৰাপ্ত হ’ব। 25 বাহিনীসকলৰ যিহোৱাই তেওঁলোকক আশীৰ্ব্বাদ কৰিব আৰু ক’ব, “মোৰ মিচৰীয়া লোকসকল, মোৰ হাতে কৰা কাৰ্য অচূৰ, আৰু মোৰ আধিপত্য ইস্ৰায়েল আশীৰ্ব্বাদপ্ৰাপ্ত হওক।”\n*19 অধ্যায়:13 বা, মেমপিছ


অন্য এক পৃথিৱী -মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া | Xahitya.Org\nঅন্য এক পৃথিৱী -মাধুৰীমা ঘৰফলীয়া\nকাঁইটীয়া জোপোহা অলপ ফালি-চিৰি যাওঁতেই জে শৰ্মা, একলব্যহঁতৰ লগতে অক্ৰামজুৰ ডেকাকেইজনমানক দেখা পালে৷ অভিক দেখি একলব্যহঁতৰ শুকাই যোৱা মুখকেইখন উজলি উঠিল৷\n-তই এনেকুৱা কামবোৰ কিয় কৰ অভি? কষ্ট কেৱল তোৰহে হৈছেনে? আমাৰ হোৱা নাই?\n-আজি যদি তোৰ কিবা এটা হ’লহেঁতেন আমাৰ কেনেকুৱা লাগিলহেঁতেন ভাবি চাইছনে?\nঅভিয়ে কাকো উত্তৰ নিদি তলমূৰ কৰি ৰ’ল৷ জে শৰ্মা আগবাঢ়ি আহিল আৰু অভিৰ কাষতে ৰৈ থকা ল’ৰাটোলৈ চাই মিচিকিয়াই সুধিলে –\n-মিমো, তই অভিক ক’ত লগ পালি? তোৰ বনৰীয়া স্বভাৱটো কম হোৱা নাই যেন পাইছোঁ ন!\nজে শৰ্মাৰ কথাত ল’ৰাটোৱে লাজ লাজকৈ হাঁহি এটা মাৰিলে৷ অভিয়ে ল’ৰাটোলৈ চালে তাৰ নাম তাৰমানে মিমো! অতদেৰি সি মিমোক নামটোকে নুসুধিলে৷ সি মিমোৰ ফালে চাই লাহেকৈ ক’লে-ধন্যবাদ মিমো৷\nমিমোৱে আকৌ এবাৰ তাৰ টনা টনা চকুহাল জিলিকাই হাঁহিলে৷ সেই সৰল হাঁহিটো দেখি অক্ৰামত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অভিৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল৷\nভাল লাগি যোৱা আৰু বহু ঘটনাই দিন পাৰ হোৱাৰ লগে লগে সিহঁতৰ সৈতে ঘটিবলৈ ধৰিলে৷ পৃথিৱীত অনবৰতে নিজৰ সৌন্দৰ্যক লৈ ব্যস্ত থকা মমীয়ে উলাহতে অক্ৰামজুৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীৰ সৈতে মাছ ধৰিবলৈ গৈ গোটেই গাটো পানী কাঁইটেৰে খহুলা কৰি আনিলে৷ ল’ৰাকেইটাই অক্ৰামজুৰ কৰ্মঠ ডেকাকেইজনমানৰ লগ হৈ সিহঁতৰ বাবে ঘৰ এটা সাজিলে৷ অনভিজ্ঞ ছোৱালীকেইজনীয়ে মাটিৰ সৈতে গোবৰ মিহলি কৰি ঘৰৰ বেৰবোৰ মচিলে৷ সিহঁতে এই কামবোৰ উৎসাহেৰে কৰিলে যদিও পৃথিৱীলৈ উভতি যোৱাৰ দূৰ্বাৰ হেঁপাহটো কমি যোৱা নাছিল৷ সেই হেঁপাহৰ বাবেই সিহঁত পুনৰ এদিন ব্যস্ত জে শৰ্মাৰ কাষ চাপিল –\n-আমি ইয়াৰ পৰা উভতি যাব পাৰিম নে?\nএসোপামান ভঙা-চিঙা বস্তুৰ মাজত সোমাই থকা জে শৰ্মাই মূৰ দাঙি সিহঁতলৈ চালে\n-কিন্তু আপুনিতো এই বিষয়ত যথেষ্ট গৱেষণা কৰিছে৷ কিবা এটা হলেও অনুমান কৰিবতো পাৰে৷\n-অক্ৰামত কেৱল ময়েই গৱেষণা কৰি থকা নাই আৰু বহুকেইজনে গৱেষণা কৰি আছে৷ আগতেও বহুতে কৰিছিল৷ তথাপি আমি নিশ্চিত নহয় যে ইয়াৰ পৰা পুনৰ পৃথিৱীলৈ যাব পাৰিম আৰু গলেও বহু সময় পাৰ হৈ যাবচোন!\n-মানে তোমালোকক প্ৰথম লগ পোৱাৰ দিনাই মই কোৱা নাছিলোঁ জানো তোমালোকে যেতিয়া পৃথিৱীত আছিলা তেতিয়া ২০১৬ চন হৈ আছিল৷ আৰু তোমালোক অক্ৰাম পোৱাৰ পাছত পৃথিৱীত ২০২১চন হৈছিল৷\n-হয় আপুনি কৈছিল৷ সেই সময়ত আমাৰ মনত বেলেগ এজাক ধুমুহা চলি আছিল বাবে সেইটো কথাত গুৰুত্ব দিয়াই নহ’ল৷ কিন্তু এইয়া কেনেকৈ সম্ভৱ! !\n-অসম্ভৱ বুলিবলৈ একোৱেই নাই৷ পৃথিৱীত প্ৰায় প্ৰতি পাঁচবছৰৰ মুৰে মুৰে বিভিন্ন ঠাইত উৎপন্ন হোৱা ৱৰ্ম হ’লৰ যোগেদি এজন হলেও মানুহ অক্ৰাম পাইহি আৰু সেই মানুহবোৰৰ পৰা পোৱা তথ্যবোৰৰ যোগেদি অক্ৰামৰ ব্যক্তিসকলে বহু আগতেই হিচাপ কৰি উলিয়াইছিল যে পৃথিৱী আৰু অক্ৰামৰ মাজৰ ডাইমেনচনখন ইপাৰ সিপাৰ হওতে যদিওবা পাৰ হোৱা জনৰ বাবে সময়টো এটা চেকেণ্ড যেন লাগে কিন্তু সেই এটা চেকেণ্ডত পৃথিৱী আৰু অক্ৰামত পাঁচটা বছৰ পাৰ হৈ যায়!\n-পাঁচ বছৰ! ! কেনেকৈ?\n-কেনেকৈ নাজানো৷ হয়তো ৱৰ্ম হলৰ ভিতৰত সময় ৰৈ যায়৷ সেইবাবে ৱৰ্ম হলৰ ভিতৰৰ সেই সময়কণত আমাৰ একো পৰিবৰ্তন নহয় যদিও বাহিৰৰ জগতখনে পাঁচটা বছৰ অতিক্ৰম কৰি যায় আৰু সেই হিচাপত তোমালোক অহাৰ সময়ত পাঁচবছৰ নষ্ট হ’ল৷ আকৌ পাঁচবছৰ অপেক্ষা কৰিব লাগিব ৱৰ্ম হ’ল জাগ্ৰত হোৱালৈ৷ সেইয়া হ’বও পাৰে নহ’বও পাৰে আৰু কেনেবাকৈ জাগ্ৰত হলে আকৌ পাঁচ বছৰ লাগিব উভতি যাবলৈ৷ মানে তোমাৰ হিচাপত পাঁচবছৰ হলেও পৃথিৱীত সেইয়া পোন্ধৰবছৰৰ পাছত হ’বগৈ৷ সকলোতকৈ ডাঙৰ কথাটো হৈছে ইয়াৰ পৰা গৈ যে তুমি পৃথিৱীতে ওলাবা তাৰ কোনো নিশ্চয়তা নাই৷ ইয়াৰ পাছতো তোমালোকে উভতি যোৱাৰ ৰিস্ক ল’বানে?\nল’ৰা-ছোৱালীকেইটা অৱশ হৈ পৰিল৷ গোটেইকেইটাৰ চকুবোৰ চলচলীয়া হৈ উঠিল৷ হতাশাৰে আবৰি ধৰা শৰীৰটো কোনোমতে টানি সিঁহত জে শৰ্মাৰ ঘৰৰ পৰা ওলাই গ’ল৷ কিন্তু দুখোজমান যোৱাৰ পাছত কিবা এটা ভাবি অভি ঘূৰি আহিল আৰু জে শৰ্মাৰ চকুত চকু থৈ সি দৃঢ়তাৰে কলে-\n-লাগিলে বিশবছৰেই লাগক, আপুনি ৱৰ্ম হলৰ খবৰ গম পালে মোক জনাব৷ মই উভতি যাম৷\nসি ওলাই আহিল৷ দূৰৈত দেখিলে ঘোঁৰা এটাৰ পিঠিত উঠি কোনোবা এটা আহি আছে৷ ওচৰ চাপি অহাত দেখিলে সেইটো মিমো৷ তাক দেখি কিয় জানো অভিৰ মনটো ভাল লাগি গ’ল৷ টনা টনা চকুহাল উজলাই একেই হাঁহিৰে সি সুধিলে-বৰশী টোপাবলৈ যাবা?\nলুংলুঙীয়া বাট এটাৰে মিমোৰ পাছে পাছে অভি আগবাঢ়িল৷ মিমোৰ এখন হাতত বৰশী দুটা আৰু আনখন হাতত দা এখন৷ সেইখনেৰে সি বাট ভেটি ৰখা কাঁইটীয়া গছবোৰ কাটি গৈছিল৷ অভিৰ হাতত মিমোৱে গতাই দিয়া মোনা এটা৷ মোনাটোৰ ভিতৰত গোল জাতিলাওৰ খোলা এটা আছে৷ তাতে মিমোৱে বৰশীৰ বাবে বৰলৰ টোপ ভৰাই আনিছে৷ সেইখিনি হেনো সি পুৱাই গাঁওবুঢ়াৰ গোহালিৰ পৰা ভাঙিছিল৷\nঅভিৰ খোজ কাঢ়ি ভাগৰ লগাৰ আগতেই গৈ সিহঁতি জুৰি এটা পালেগৈ৷ সেই একেটা জুৰিয়েই যিটোৰ পাৰে পাৰে অভিহঁতে প্ৰথমদিনা নিজৰ ঠাইখন বিচাৰি ফুৰিছিল৷ মাত্ৰ পাৰ্থক্য এইয়াই যে জুৰিটোৰ এইখিনি অংশ অলপ বহল হৈ বিলৰ দৰে হৈ পৰিছে৷\nমিমোৱে শিলকেইটামানৰ ওপৰেদি জঁপিয়াই গৈ পানীৰ মাজৰ ডাঙৰ শিল এটাত বহি ল’লে৷ তাক অনুসৰণ কৰি অভিয়েও অত তত ধৰি কোনোমতে নিতিতাকৈ গৈ শিলটোত উঠিল৷ দুয়োটাই সুবিধাজনক ভাৱে বহি লোৱাৰ পাছত মিমোৱে নিজৰ মোনাটোৰ পৰা গছৰ ছাল এবিধ উলিয়াই অভিক দিলে\n-খোৱা৷ এইবিধ ছাল তামোলৰ দৰে৷ খাবলৈ বৰ ভাল লাগে৷\nঅভিয়ে খাওঁ নাখাওকৈ ছালটুকুৰা মুখত ভৰালে৷ মিমোৱে ছাল টুকুৰা পাগুলি পাগুলি বৰশীত টোপ লগালে৷ তাৰ পাছত এটা বৰশী অভিৰ হাতত গতাই নিজৰ পুঙাটো গাৰ জোৰেৰে আঁতৰলৈ দলিয়াই দিলে৷\n-এইখিনিত বৰ ভাল মাছ পোৱা যায়৷ তুমি সেই সৰু শিলটোৰ ফালে বৰশী পেলোৱাচোন৷\nঅভিয়ে মিমোৱে কোৱাৰ দৰেই বৰশীটো পেলালে৷\n-তোমাৰ ঘৰ কোন গাঁৱত মিমো?\n-অক্ৰামজুৰ পৰা অকণমান আঁতৰত ডাঙৰ বৰ এজোপা আছে সেইজোপা গছতে মোৰ চাংঘৰটো৷\n-তুমি চাং ঘৰত থাকা? কিন্তু কিয়?\n-এনেই৷ মই হাবিখনক বেছি ভাল পাওঁ৷\n-তোমাৰ ঘৰত কোন কোন আছে?\nমিমোৱে অভিৰ প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ দিয়াৰ সলনি চিঞৰি উঠিল\n-অভি তোমাৰ বৰশীটো চোৱা৷ লাহে লাহে টানিবা৷ ডাঙৰ মাছ৷ বৰশীৰ জৰী চিঙি লৈ যাব পাৰে৷\nজীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বৰশী বাবলৈ যোৱা অভি উত্তেজিত হৈ উঠিল৷ মিমোৱে কি কৈছে সেইটো তাৰ কাণত নপৰিলেই সি ডাঁৰডাল ভালকৈ ধৰি জোৰেৰে চিপ মাৰি দিলে৷ ফলস্বৰূপে জৰী চিঙি মাছ পলাল৷ অভিয়ে দোষী দোষী ভাৱেৰে মিমোলৈ চালে৷ মিমোৰ মুখত তেতিয়াও হাঁহি এটা ওলমি আছিল৷\n-কোনো কথা নাই বন্ধু৷ লাহে লাহে তুমিও পাকৈত হৈ উঠিবা৷ এতিয়া মই কেনেকৈ মাছ ধৰোঁ চোৱা৷\nঅভিয়ে এইবাৰ মিমোৰ বৰশীত মন দিলে৷ লগতে মিমোৰ কথাৰ মাজত হেৰাই গ’ল৷\nমিমোৰ ভাল নাম হেনো বেলেগ এটা আছিল৷ অক্ৰামজুত সিহঁতৰ এখন ধুনীয়া ঘৰ আছিল৷ মাক-দেউতাকৰ সৈতে এটা সুখী পৰিয়াল৷ হাবিতলীয়া মাটিত খেতিৰ কামত ব্যস্ত হৈ থকা দেউতাকক এদিন মানুহ খোৱা বাঘ এটাই আক্ৰমণ কৰিলে৷ অলপ আঁতৰতে কনমানি মিমোক পিয়াহ খুৱাই থকা মাকে মিমোক তাতে এৰি হাতত থকা দাখনলৈ বাঘটোক খেদি গ’ল৷ গাঁৱৰ মানুহে যেতিয়া খবৰ পালে তেতিয়ালৈকে বাঘটোৱে মিমোৰ দেউতাক লৈ আঁতৰি গৈছিল আৰু বাঘৰ আক্ৰমণত ক্ষত বিক্ষত হৈ পৰা মাকৰ শৰীৰটো তাতে পৰি আছিল৷ মানুহবোৰে মিমোৰ কথা পাহৰিয়েই গৈছিল৷ তাৰ কান্দোন শুনিহে তাক বিচাৰিলে৷ শহাপহুৰ গাঁত এগালৰ মাজত মিমো বহি আছিল৷ সেইযে শহাৰ গাঁতৰ মাজত তাক বিচাৰি পালে সেইবাবেই গঞাই তাৰ নামটো মিমো ৰাখিলে৷ মিমো মানে অক্ৰামৰ ভাষাত শহা৷ শহা পোৱালিহেন সেই ল’ৰাটো গাঁৱৰ ইঘৰ-সিঘৰত থাকিয়েই ডেকা হ’লগৈ৷ এটা সময়ত সি নিজৰ ঘৰ এখনো সাজি ল’লে৷\n-যিবোৰ আমি হেৰুৱালোঁ সেইবোৰক লৈ আমি দুখ কৰি থাকি একো লাভ নাই বুজিছা অভি, জীৱনটোক উপভোগ কৰিব লাগে৷\n-তুমি ইমান ধুনীয়াকৈ কথা ক’বলৈ ক’ৰ পৰা শিকিলা মিমো?\n-আমাৰ গাঁওবুঢ়া বৰদেউতাৰ পৰা৷ তেওঁ বৰ ধুনীয়াকৈ কথাবোৰ কয়৷\nইতিমধ্যে মিমোৱে কেইবাটাও মাছ ধৰিলে৷\n-এইবাৰ বৰশীটো তুমি লোৱা অভি৷\nঅভিয়ে লওঁ নলওকৈ মিমোৰ বৰশীটো ল’লে৷ তাৰ বৰশীটো ল’বলৈ মন গৈ আছিল যদিও আকৌ এবাৰ বৰশীটো ছিঙিব বুলি ভয় খাই আছিল৷ এতিয়া মিমোৱে নিজেই দিয়াত সি পুঙাটোত মিমোৰ দৰেই থু অকণ পেলাই দলিয়াই দিলে৷ বেছি দেৰি নহ’লেই, পুঙাটো পানীত ওলোৱা সোমোৱা কৰিবলৈ ধৰিলে৷ এইবাৰ অভিয়ে মিমোৰ পৰামৰ্শমতে জৰীডাল টনা আঁজোৰা কৰি মাছটোৰ লগত খেলা কৰিবলৈ ধৰিলে৷ অলপসময় খেলা কৰা পাছত মাছটো ভাগৰ লগা যেন অনুমান কৰি লাহে লাহে মাছটো টানি আনিলে আৰু এটা সময়ত অভিৰ হাতত এটা ডাঙৰ মাছ লাগিলহি৷ সি গৌৰৱেৰে মিমোলৈ চালে৷ মিমোৰ সেই একেটাই হাঁহি যিটো হাঁহিয়ে অভিক অকণমান সময়ৰ বাবে পৃথিৱীখন পাহৰি যাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল৷\nদিনবোৰ বাগৰি গৈ থাকিল৷ বাৰিষাৰ বৰষুণে নষ্ট কৰা পুনিহঁতৰ অক্ৰামৰ ঘৰখনৰ বেৰবোৰ কেইবাবাৰো মচিব লগা হ’ল৷ ঘৰখনৰ পিৰালি কাষত ৰুই দিয়া বেঙেনা গছবোৰত লমালমে বেঙেনা লাগিবলৈ ধৰিলে৷ সিহঁতি চিকুণাই লোৱা ঘৰৰ সমুখৰ চোতালখনৰ বনবোৰ মৰি ফু মাৰি ভাত খাব পৰাকৈ চফা হৈ পৰিল আৰু এই গোটেই সময়খিনিৰ ভিতৰত সিহঁতৰ মনবোৰো ফৰকাল হৈ পৰিল৷ হয়তো সিহঁতি মানি ল’বলৈ বাধ্য হ’ল৷ মনৰ মাজত লৈ ফুৰা ধুমুহাজাক লাহে লাহে শাম কাটিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু এই সকলোবোৰৰ বিপৰীত মেৰুত আছিল গাৰ্ডজন৷ যিজনৰ বিষয়ে ছমাহমানৰ পাছতহে পুনিহঁতে গম পাইছিল৷\nমানুহজনৰ নাম অমূল্য বৰুৱা৷ যিখন অৰণ্যৰ গাৰ্ড হিচাপে তেওঁ কৰ্মৰত আছিল, যিখন অৰণ্যই পুনিহঁতক অক্ৰাম পোৱালেহি সেইখন অৰণ্যই গাৰ্ডজনৰ সৰু সংসাৰখনকো নষ্ট কৰি পেলাইছিল৷ দহবছৰীয়া সন্তানটোক লৈ তেওঁৰ পত্নী গাঁৱৰ মানুহৰ সৈতে বাছ ভাৰা কৰি অৰণ্যৰ কাষৰ জুৰিটোৰ পাৰত বনভোজ খাবলৈ গৈছিল৷ কৰ্মব্যস্ততাৰ বাবে বৰুৱা যাব নোৱাৰিলে৷ সেইয়া হয়তো বিধাতাই বিচৰা নাছিল৷ বনভোজৰ আনন্দৰ মাজত তেওঁৰ কনমানীটোৱে আনকেইটামান লগৰীয়াৰ সৈতে জুৰিটোৰ পানীত খেলি আছিল৷ আচম্বিতে পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা হৰহৰাই পানীৰ ঢল বৈ জুৰিটো ভৰাই পেলাইছিল৷ আনন্দত মতলীয়া হৈ থকা মানুহখিনিৰ মাজত হাহাকাৰ লাগি গ’ল৷ তেওঁৰ পত্নীৰ লগতে আৰু বহুকেইজনে পানীত উটি যাব খোজা কনমানীকেইটাক বচাবলৈ বুলি জুৰিত জাঁপ দিলে৷ কেইজনমান পানীৰ পৰা ঘূৰি আহিল আৰু ঘূৰি নহা কেইজনৰ ভিতৰত বৰুৱাৰ পত্নী আৰু সন্তানটোও আছিল৷\nমানুহজন তেতিয়াই শৰ দৰে হৈ পৰিছিল৷ অৰণ্যখনক নিজৰ সন্তানৰ দৰে ভালপাইছিল বাবেহে তেওঁ নিজৰ মানসিক ভাৰসাম্যতা ধৰি ৰাখিছিল৷ কিন্তু যেতিয়া পুনিহঁতৰ সৈতে অক্ৰামত প্ৰৱেশ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁ ভিতৰি ভিতৰি ভাগি পৰিছিল৷ পুনিহঁতৰ বেদনাত ছটফটাই থকা মুখবোৰে তেওঁৰ বুকুৰ ভিতৰখন জ্বলাই পেলাইছিল৷ ঠিক তেনেকুৱা সময়তেই আকৌ এটা ঘটনাই তেওঁক জঠৰ কৰি পেলাইছিল৷\nঅক্ৰামবাসীয়ে তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিছিল৷ কোঠাৰ ভিতৰত বন্দী হৈ থকা মানুহজনে যেতিয়া জ্ঞান ঘূৰাই পাইছিল তেতিয়া পুনিহঁত অজ্ঞান হৈয়ে আছিল৷ বৰুৱাই চকু মেলিয়েই সমুখত অক্ৰামজুৰ গাঁওবুঢ়াক দেখা পাইছিল৷ ঘটনাৰ একো গম গতি ধৰিব নোৱাৰি ভয়ে ভয়ে বৰুৱা বহিছিল আৰু কিবা সোধাৰ আগতেই গাঁওবুঢ়াই মাত লগাইছিল –\n-আপোনাক সুস্থ হোৱা দেখি বৰ সুখী হলো ডাঙৰীয়া৷\nসেইয়াই আৰম্ভণি৷ তাৰ পাছত মুখ হাত ধুই চাহৰ জুতি লৈ বৰুৱাই গাঁওবুঢ়াৰ মুখেৰে অক্ৰামৰ বিষয়ে, ৱৰ্ম হ’লৰ বিষয়ে শুনি গৈছিল৷ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ট্ৰেজেডীটো পাৰ কৰি অহা বৰুৱাক পেৰেলেল ৱৰ্ল্ডৰ কথাই জঠৰ কৰিব পৰা নাছিল৷ সিমানখিনি আশ্চৰ্য সহ্য কৰিব পৰা শক্তি তেওঁৰ আছিল৷ কিন্তু তেওঁক জঠৰ কৰি তুলিলে আন এটি ঘটনাইহে!\nচাহ খাই উঠাৰ পাছত তামোল যাঁচিবলৈ অহা মহিলা গৰাকীৰ ফালে চাই গাঁওবুঢ়াই চিনাকি দিলে-বৰুৱা এইয়া মোৰ পত্নী৷ অক্ৰামজুৰ গাঁওবুঢ়ানী!\nবৰুৱাই মূৰ ডাঙি চালে৷ সমুখত থকা গাঁওবুঢ়ানী চকুৱে চকুৱে পৰিল৷ বিস্ময়ত চকু দুটা যেন ওলাই আহিব৷ গাঁওবুঢ়ানীৰ হাতৰ পৰা বঁটাটো সৰি পৰিছিল৷ তেনেতে কোনোবাই খবৰ দিছিল-\n-ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাই সাৰ পাই হুলস্থুল কৰি আছে৷\nগাঁওবুঢ়াৰ পাছে পাছে টলং-ভটং খোজেৰে মানুহটো আগৰ ঘৰটোলৈ গুচি গৈছিল, অন্য এখন পৃথিৱীত অন্য এটা মানুহ হৈ৷\nআঠ ধুৰন্ধৰৰ কাণ্ড :: ছাত্ৰাবাসৰ এডোখৰ (১৮) (- দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা)\nসেউজীয়া পাতৰ স্মৃতি (৩য় ভাগ) (দুলাল বৰুৱা)\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি-৯ (দ্বিতীয় অধ্যায়) (ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা)


নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক আৰু অসমীয়াৰ ভবিষ্যত - দীপজ্যোতি বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক আৰু অসমীয়াৰ ভবিষ্যত – দীপজ্যোতি বৰা\nঅসমত বিগত কিছু সময়ৰ পূৰ্বে পাৰ হৈ যোৱা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বিতৰ্কৰ সন্দৰ্ভত কিছু কথা কোৱাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে৷ বহু চিন্তা-ভাৱনাৰ অন্তত ভবা কথাখিনি ইয়াতে প্ৰকাশ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছোঁ৷ বহুকেইটা দিশৰ পৰা আলোকপাত কৰা হৈছে যদিও কিছু কথা ৰৈ যাবও পাৰে৷ গোটেই লেখাটো নপঢ়াকৈ কিবা এটা ধাৰণা কৰিবলৈ গ’লে ভুল ধাৰণা হ’ব পাৰে৷ গতিকে সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ অনুৰোধ জনালোঁ৷ প্ৰকৃতাৰ্থত ক’বলৈ গ’লে এই বিধেয়কখন সমৰ্থন বা বিৰোধিতা কৰাতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা আমাৰ সন্মুখত আছে৷ বিধেয়কৰ বিৰোধিতাৰ লগতে এক দীৰ্ঘকালীন পৰিকল্পনা লৈ তাক সমাধান কৰাৰ চেষ্টা নকৰিলে অসমীয়াৰ অস্তিত্বৰ ক্ষেত্ৰত ই ভৱিষ্যতে প্ৰৱল ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰিব৷ সেই কথাখিনি বিশদভাবে আলোচনা কৰাই এই লেখাৰ মূল উদ্দেশ্য৷ বিতং আলোচনা কৰাৰ আগতে কিছু প্ৰাসংগিক কথাও আলোচনা কৰি লোৱা ভাল হ’ব৷ সেয়েহে লেখাটো তলত দিয়াৰ দৰে বিভিন্ন ভাগত ভগাই লোৱা হৈছে:\nক) প্ৰাথমিক কথাংশ\nগ) বৰ্তমানৰ সমস্যা\nঘ) সম্ভাব্য সমাধান\nক) প্ৰাথমিক কথাংশ: এই ভাগত আমি পিছৰ আলোচনাত প্ৰয়োজন হ’ব পৰা কিছু কথা উল্লেখ কৰিম৷ প্ৰয়োজন সাপেক্ষে আলোচনাত উদ্ধৃতি দিবলৈ তাৰ সহায় লোৱা হ’ব৷\n১) বিভিন্ন দেশত শৰণাৰ্থী আৰু প্ৰব্ৰজনকাৰী: পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত শৰণাৰ্থী সকলৰ বাবে আশ্ৰয় আৰু নাগৰিকত্ব দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছে৷ যিকোনো দেশতে মানুহক অন্তহীনভাবে উদ্বাস্তু বা ৰিফিউজী হিচপে ৰখা সম্ভৱ নহয়৷ তেওঁলোকক এসময়ত নাগৰিকত্ব দিবলগীয়া হয়৷ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত তাৰ কাৰণে কেতবোৰ নিৰ্দ্দিষ্ট প্ৰক্ৰিয়া আছে৷ ছুইডেন, নেদাৰলেণ্ড, জাৰ্মানী আদি দেশে বিভিন্ন সময়ত শৰণাৰ্থীক আশ্ৰয় দি আহিছে৷ এনে শৰণাৰ্থী সকলে এক নিৰ্ধাৰিত প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে গৈ নাগৰিকত্বও লাভ কৰে৷ উদাহৰণস্বৰূপে আয়ান হিৰ্সি আলি (https://en.wikipedia.org/wiki/Ayaan_Hirsi_Ali) নামৰ ছ’মালিয়াৰ মহিলা গৰাকীয়ে নেদাৰলেণ্ডত শৰণাৰ্থী হিচাপে গৈ এসময়ত নিৰ্বাচনতো অংশগ্ৰহণ কৰিছে৷ তেওঁ হৈছে (মুছলমান) মহিলাৰ অধিকাৰৰ সম্পৰ্কে কাম কৰা আৰু পশ্চিমীয়া দেশসমূহত ইছলামিক মৌলবাদৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম প্ৰতিবাদ কৰা এগৰাকী মহিলা৷ বৰ্তমান মই গৱেষণা কৰি থকা গোটটোতো তেনেদৰে আহি জাৰ্মানীৰ নাগৰিকত্ব লাভ কৰা আফগানী বা চিৰিয়ান শৰণাৰ্থী আছে৷ থিক একেদৰে চাকৰি বা শিক্ষাৰ কাৰণে প্ৰব্ৰজন কৰা লোকৰ কাৰণেও বিভিন্ন দেশত নাগৰিকত্ব লাভ কৰাৰ নিৰ্ধাৰিত প্ৰক্ৰিয়া আছে৷\nগতিকে বিধিগতভাবে ভাৰতেও আনদেশত পীড়িত লোকসকলক আশ্ৰয় দিব পাৰে৷ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘূসকল চুবুৰীয়া দেশসমূহত পীড়িত হোৱাতো অসম্ভৱ নহয়৷ কিন্তু প্ৰশ্ন আহি পৰে তেওঁলোকক নাগৰিকত্ব দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত৷ প্ৰশ্নটো আৰু জটিল হৈ পৰে যেতিয়া সেই বোজা কোনো এক বিশেষ অঞ্চলত বেছিকৈ পৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷\nএইখিনিতে মন কৰিবলগীয়া যে যিকোনো লোককে বা তেওঁলোকৰ সন্তানক আজীৱন শৰণাৰ্থী কৰি ৰখাটো মানৱীয় কাম নহয়৷ সময়ৰ লগত তেওঁলোককো কিছু সুবিধা দিবলগীয়া হ’ব৷ ওপৰত উল্লেখ কৰা প্ৰায়বোৰ দেশতে ইয়াৰ কাৰণে এক নিৰ্দ্দিষ্ট প্ৰক্ৰিয়া আছে৷ সেই প্ৰক্ৰিয়া কিমান সফল তাৰ আলোচনা বেলেগকৈ কৰিব পাৰি৷ কিন্তু এই দেশসমূহত শৰণাৰ্থী ক’ত থাকিব, তেওঁলোকৰ শিক্ষা-দীক্ষা কেনে হ’ব আৰু মূল সমাজৰ লগত তেওঁলোকক কি দৰে চামিল কৰা হ’ব তাৰ নিয়ম আছে৷ নিৰ্দ্দিষ্ট শিক্ষা লাভ কৰি দেশৰ সমাজ ব্যৱস্থা আৰু আইন কানুনৰ লগত মিলিব পৰা (integrated) বুলি প্ৰমাণ কৰিব পাৰিলেহে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব পাৰে৷ এই কথা শৰণাৰ্থী বা শিক্ষা অথবা কামৰ কাৰণে প্ৰব্ৰজন কৰা সকলোৰে কাৰণে সমানে প্ৰযোজ্য৷ গতিকে এনে ব্যৱস্থাৰ নতুনকৈ অহা লোকসকলে সেই দেশৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ লগত বা সংস্কৃতিৰ লগত মিলিবলৈ কিছু পৰিমাণে হ’লেও সক্ষম হ’ব বুলি আশা কৰিব পাৰি৷ কিন্তু আমাৰ দেশত এনে কোনো ব্যৱস্থা আছে বুলি মই নাজানোঁ আৰু কোনো অঞ্চলত বৃহৎ সংখ্যক লোকক এনেদৰে নাগৰিকত্ব দিবলৈ হ’লে সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব বুলি আশংকা কৰিব পাৰি৷\n২) বংশানুক্ৰমিক নাগৰিকত্ব: কিছুমান ৰাষ্ট্ৰত বংশানুক্ৰমৰ ভিত্তিত নাগৰিকত্ব দিয়াৰ কাৰণেও ব্যৱস্থা আছে৷ ইয়াৰে কিছুমানত ককা-আজোককাৰ নাগৰিকত্বৰ ভিত্তিত বেলেগ দেশত থকা পিছৰ প্ৰজন্মই নাগৰিকত্বৰ বাবে আবেদন কৰিব পাৰে (কিছুমান চৰ্ত-সাপেক্ষে আৰু দেশ ভেদে এনে চৰ্তসমূহ বেলেগ)৷ উদাহৰণস্বৰূপে ছোভিয়েট যুক্তৰাষ্ট্ৰ ভাঙি যোৱাৰ পিছত বহু জাৰ্মান মূলৰ ৰাছিয়ান লোকে আহি জাৰ্মানীৰ নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ইটালী, পৰ্তুগাল আদি বিভিন্ন দেশত এনে আইনৰ ব্যৱস্থা আছে৷ ভাৰতৰ ক্ষেত্ৰতো একে নহ’লেও এক প্ৰকাৰৰ তেনে ব্যৱস্থা আছে৷ ক’বলৈ গ’লে এটা দিশৰ পৰা ভাৰতেও আন দেশত নিগৃহীত হোৱা ভাৰতীয় মূলৰ লোকক আশ্ৰয় দিব পাৰে৷ যিহেতু ভাৰতৰ বিভাজন ধৰ্মৰ ভিত্তিত হৈছিল গতিকে এনে এক সিদ্ধান্তত ধৰ্মীয় প্ৰভাৱ পৰাটো অস্বাভাৱিক নহয়৷ ভাৰত বিভাজনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা আন ৰাষ্ট্ৰসমূহ ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ ফলশ্ৰুতিত এই দেশসমূহত আন ধৰ্মীয় লোকসকলৰ নিৰ্যাতিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি আৰু কাৰ্য্যত তেনে হোৱাই দেখা গৈছে৷ (ইয়াৰ অৰ্থ এয়ে নহয় যে ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাৰত বিভাজন হোৱাৰ কাৰণে ভাৰত হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ বুলি কোৱা কথাটো সমৰ্থন কৰা হৈছে৷) এনেদৰে নিৰ্যাতিত লোকক আশ্ৰয় দিয়াৰ নীতিগতভাবে সমৰ্থন থাকিলেও আমাৰ আপত্তি তেতিয়া আহি পৰে যেতিয়া ইয়াৰ মাত্ৰাধিক প্ৰভাৱ অসমত পৰাৰ আশংকা হয়৷ কেৱল অসমৰ ক্ষেত্ৰত আগেয়েও এনেদৰে আইন সলনি কৰি বিদেশী নাগৰিকৰ বোজা জাপি দিয়াৰ প্ৰভাৱ অসমে আজিও ভোগ কৰিব লগীয়া হৈছে৷ গতিকে এনে কাৰণতে আমি এই বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰাটো যুক্তিসংগত৷\n৩) প্ৰত্যাৰ্পণ চুক্তি: বৰ্তমান চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰৰ লগত ভাৰতৰ কোনো প্ৰত্যাৰ্পণ চুক্তি নাই৷ গতিকে বেআইনীভাৱে ভাৰতত থকা বিদেশী লোকক ভাৰতৰ পৰা ঘূৰাই পঠোৱাৰ কোনো সহজ উপাই নাই৷ আজিৰ তাৰিখত হাজাৰজনক চিনাক্ত কৰিব পাৰিলেও বাংলাদেশৰ চৰকাৰে (মূলতে বাংলাদেশক লৈয়ে সমস্যা) ঘূৰাই ল’ব বুলি কোনো নিশ্চয়তা নাই৷ ভাৰত চৰকাৰে চিনাক্ত কৰিলেও তেওঁলোকক বিদেশী বুলি প্ৰমাণ কৰাৰ দায়িত্ব কেৱল ভাৰত চৰকাৰৰ আৰু বাংলাদেশে অস্বীকাৰ কৰিলে ভাৰতে দীৰ্ঘকাল “ডিটেনচন কেম্প”ত ৰখাও সম্ভৱ নহয়৷ গতিকে বিধেয়কখন আইনত পৰিণত বৰ্তমানলৈকে নাই হোৱা বা ভবিষ্যতে নহ’লেও আমাৰ সমস্যা সমাধান নহয়৷\n৪) ৰাজনৈতিক শুদ্ধতাৰ ধাৰণা আৰু পক্ষপাতদুষ্টতা: আমি আমাৰ “ৰাজনৈতিক শুদ্ধতা” আৰু “পক্ষপাত দুষ্টতা” এই দুটা ধাৰণাৰ ওপৰতো প্ৰশ্ন কৰাৰ প্ৰয়োজন আহি পৰিছে৷ এক ভুল ধাৰণাৰ বশবৰ্তী হৈ প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰত মাত নমতাকৈ থকা ৰাজনৈতিক শুদ্ধতাই এক প্ৰকাৰৰ পক্ষপাতদুষ্টতাৰ ৰূপহে লয় আৰু ই ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে৷ বৰ্তমান সময়ত আপাতত ক্ষতিহীন যেন লগা কিছুমান কাৰ্য্যকলাপেও ভৱিষ্যত সমস্যাৰ বীজ ৰোপণ কৰিব পাৰে৷ সেয়েহে বৰ্তমান সময়ত আমি হিন্দু, মুছলমান আৰু খ্ৰীষ্টান, এই তিনিওটা ধৰ্মৰে কিছু লোকৰ কামকাজৰ ওপৰত তীক্ষ্ন দৃষ্টি ৰখা প্ৰয়োজন৷ মন কৰিবলগীয়া যে “ঘৰ ৱাপচি” আদিৰ দৰে বিষয়ত সৰৱ হৈ থকা বহুতেই খ্ৰীষ্টীয় আগ্ৰাসন আৰু ইছলামিক মৌলবাদৰ প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত মৌনতা অৱলম্বন কৰে৷ বিদ্যালয়, হস্পিটাল আৰু আৰ্থিক সহায়, এই তিনিটা মূল উপাদানক ভিত্তি হিচাপে লৈ এক আইনী ব্যৱস্থাৰ মাজত থাকি খ্ৰীষ্টীয় আগ্ৰাসন চলি থাকে৷ এইটো হৈছে বহু বছৰজোৰা অভিজ্ঞতাৰ ফলত বিকাশ হোৱা এক প্ৰতিষ্ঠিত আৰ্হি৷ এই আৰ্হি অনুসহৰণ কৰিয়েই হিন্দু আৰু ইছলাম ধৰ্মও আগবাঢ়িছে৷ সচেতন লোকসকলে এই গোটেই কেইটাৰ ক্ষেত্ৰতে সমানে লক্ষ্য ৰখাতো ভাল৷ তেওঁলোকে পক্ষপাতদুষ্টতাই ভৱিষ্যতে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে৷\nএইখিনিতে কেতবোৰ প্ৰশ্ন আহি পৰে৷ কোনো কোনো লোকে প্ৰশ্ন কৰে যে খ্ৰীষ্টানসকলে যে ইমান কষ্ট কৰি মানুহৰ মাজলৈ গৈ সেৱা আগবঢ়াব পাৰে, হিন্দুসকলেও নকৰে কিয়? আচলতে মূল প্ৰশ্নটো হৈছে পইচাৰ৷ সকলো কামৰ কাৰণে পইচাৰ আৱশ্যক৷ এনদৰে ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰা কিছু লোকৰ ধৰ্মৰ প্ৰতি ধাউতি বা লোকৰ সেৱা কৰাৰ মনোভৱৰ শলাগ লৈয়ো ক’ব লাগিব যে এই গোটেই ব্যৱস্থাটো পৰ্য্যাপ্ত অৰ্থৰ জোৰতহে চলি থাকিব পাৰিছে৷ আমাৰ চৰকাৰৰ বা সমাজ ব্যৱস্থাৰ ব্যৰ্থতা যে আমি আমাৰ মাজৰেই বহুলোকক শিক্ষা, চিকিৎসা অথবা জীৱন নিৰ্বাহৰ উপযুক্ত সুবিধা দিব পৰা নাই৷ এনে ক্ষেত্ৰত এইসকল ধাৰ্মিক লোকে গৈ আইনৰ গণ্ডীৰ ভিতৰত থাকি কৰা কিছুমান কামক পোনপটীয়াকৈ দোষাৰোপ কৰিব নোৱাৰি৷ কিন্তু এনেবোৰ সাহাৰ্য্যৰ পিছত কেতবোৰ চৰ্ত থাকে, সেইবোৰহে অলপ জটিল৷ পাহাৰৰ মাজৰ এখন গাঁৱত গৈ আপুনি মই বিদ্যালয় স্থাপন কৰিব নোৱাৰোঁ, কিনো আমাৰ ইমান সমল নাই৷ কিন্ত ইউৰোপ-আমেৰিকাৰ পৰা অহা পাউণ্ড, ইউৰো বা ডলাৰৰ বৰঙণিৰে এই কাম কৰিবলৈ সহজ৷ এই কথাখিনি বুজিবলৈ আগ্ৰহীসকলে ভাৰত চৰকাৰৰ ওচৰত এনে বৰঙণি সম্বন্ধে বেচৰকাৰী সংস্থসমূহে জমা কৰিবলগীয়া হিচাপ চাব পাৰে (https://fcraonline.nic.in/fc3_Amount.aspx)৷ মূলতে সৰহভাগ বৰঙণি আহে খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানসমূহৰ বাবে, তাৰ পিছতে ইছলামিক সংস্থাসমূহৰ কাৰণে অৰু অতি নগণ্য পৰিমানৰ ধন অন্যান্য অনুষ্ঠানসমূহৰ বাবে৷ যদিও এনে সংস্থাবোৰে আইনৰ ভিতৰতে কামসমূহ কৰি আছে তথাপিও আমি সাৱধান হোৱ ভাল যাতে তেওঁলোকৰ কামে ভৱিষ্যতে বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে৷\n৫) চাবভাৰ্চন, মিথ্যা-প্ৰচাৰ আৰু গাণণিক মিথ্যা-প্ৰচাৰ (Subversion, Propaganda and Computational Propaganda): চাবভাৰ্চন হৈছে ছোভিয়েট ৰাছিয়া-আমেৰিকাৰ শীতল যুদ্ধৰ সময়ৰ বহুল প্ৰচলিত এক শব্দ৷ মূলতে ই হৈছে এখন ৰাষ্ট্ৰই আন এখন ৰাষ্ট্ৰত প্ৰত্যক্ষ্য হস্তক্ষেপ নকৰাকৈ সেই ৰাষ্ট্ৰৰ আভ্যন্তৰীণ মৌল কেতবোৰৰ দ্বাৰা আওপকীয়াকৈ কিদৰে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পাৰে তাৰেই কৌশল৷ এই ধাৰণাটো সাহিত্য-সংস্কৃতি আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰলৈ ব্যাপক (https://en.wikipedia.org/wiki/Subversion)৷ কিন্তু আমি মূলতে এই আলোচনাত ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় ধাৰণাটো (এটা ব্যৱস্থাই আন এটাক কৌশলেৰে প্ৰভাৱিত কৰাটো)ত গুৰুত্ব দিম৷ আগ্ৰহীসকলে ইউটিউবত উপলব্ধ এই বিষয়ৰ য়ুৰি বেজমেন’ভৰ (Yuri Bezmenov) ভিডিঅ’ চাব পাৰে৷ এটা কথা মন কৰিব লাগিব যে তাত তেওঁৰ বহু ব্যক্তিগত মতামত আছে যিবোৰ সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰি, কিন্তু চাবভাৰ্চনৰ বিষয়ে সাধাৰণ ধাৰণা কৰিবলৈ যথেষ্ট৷ লগতে এই ক্ষেত্ৰটো সাৱধান হোৱা ভাল যাতে এই ধাৰণাতো সকলোতে প্ৰয়োগ কৰাৰ চেষ্টা কৰা নহয়৷ সাধাৰণতে ইয়াৰ লগত জড়িত কৌশলসমূহ এখন ৰাষ্ট্ৰই আন ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত, ৰাষ্ট্ৰই নিজৰ দেশৰে কোনো অঞ্চলৰ ওপৰত অথবা দেশৰ ভিতৰৰে কোনো গোটে নিজৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধিৰ কাৰণে আন লোকৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে৷ শিক্ষা, সাহিত্য, বাতৰি কাকত, বেচৰকাৰী সংস্থা, বা বিসম্বাদী গোট আদি তাৰ কিছুমান উপাদান৷ এতিয়া শীতল যুদ্ধৰ পিছৰ বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিত আমি এই বিষয়টো বিচাৰ কৰিব পাৰোঁ৷ বৰ্তমান সময়ত তথ্য আহৰণ, বিশ্লেষণ আৰু গণনা কৰাৰ সুবিধাসমূহ বৃদ্ধি পাইছে আৰু প্ৰযুক্তি কৌশল বহুগুণে উন্নত হৈছে৷ গতিকে তথ্য আহৰণ কৰি তাৰ বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে উপযুক্ত গাণিতিক আৰ্হিৰ সহায়ত ওপৰত উল্লেখ কৰা কৌশলসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা সহজ হৈ পৰিছে৷\nমিথ্যা-প্ৰচাৰ বা প্ৰপাগাণ্ডা বুলি যাক কোৱা হয় তাৰ কৌশলবোৰ আগতকৈ বাঢ়ি গৈছে৷ এসময়ত কাগজত ছপাই বা বাতৰিৰ জৰিয়তে কৰা এনে প্ৰচাৰতকৈ আজিৰ ডিজিটেল পৃথিৱীত অত্যাধুনিক গাণিতিক আৰ্হিৰ সহয়ত ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত এনে বাৰ্তা বিস্তাৰ কৰিব পৰা সম্ভৱ হৈছে৷ বৰ্তমান এজন মানুহৰ অনলাইন পৃথিৱীত কৰা প্ৰতিটো কামৰ চিহ্ন থাকি যায় আৰু এই তথ্যসমূহৰ ভিত্তিত এজন মানুহৰ বিষয়ে বহু বিশ্লেষণ কৰা সম্ভৱ৷ এইবোৰ কেনেদৰে সম্ভৱ তাৰ বিষয়ে কেইখনমান গৱেষণাপত্ৰ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:\n১) What your Facebook Profile Picture Reveals about your Personality, 2017, Segalin et al.\n২) Computational personality recognition in social media, 2016, Fernadi et al.\n৩) Buildingaprofile of subjective well-being for social media users, 2017, Chen et al.\n৪) Gaining Insights From Social Media Language: Methodologies and Challenges, 2016, Kern et al.\n৫) FACEBOOK AS A RESEARCH TOOL FOR THE SOCIAL SCIENCES, 2015, Kosinski et el.\n৬) Deep neural networks are more accurate than humans at detecting sexual orientation from facial images, 2016, Wang and Kosinski\n৭) Musical Preferences Predict Personality: Evidence from Active Listening and Facebook Likes, 2018, Nave et al.\nআগ্ৰহীসকলে ইয়াৰ পৰা বুজিব পাৰে সামাজিক মাধ্যমত মানুহ এজনে কৰা কামৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত অনুমান কৰিব পৰা যায়৷ এই ধৰণৰ আৰ্হিবোৰ ১০০% সঠিক নহ’লেও এই ক্ষেত্ৰত বহু সম্ভাৱনাৰ লগতে বিপদৰ আশংকাও আছে৷ এনে গৱেষণাত এজন নাম থকা ব্যক্তি মাইকাল কচিনস্কিৰ (Michal Kosinski, https://www.michalkosinski.com/research) এই বিষয়ৰ ওপৰত লিখা পৰ্যালোচনামূলক লেখা Editorial overview: Big data in the behavioral sciences ত এইদৰে লিখিছে “Big data are notamagical solution to all social and scientific problems. There now exist powerful ways to generate insights about the world, but meaning does not come from data automatically. These endeavors must be managed carefully, and indeed these tools can cause harm if used with ill intent. We should ask ourselves, however, what the correct baseline for comparison is.”\nওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ বিশ্লেষণৰ জৰিয়তে নিৰ্দ্দিষ্ট ব্যক্তিৰ কাৰণে প্ৰপাগাণ্ডা তৈয়াৰ কৰা সম্ভৱ৷ এনধৰণৰ বিশ্লেষণ নোহোৱাকৈও কিদৰে কোনো বাৰ্তা বা তথ্য মানুহৰ মাজত বিয়পাই মানুহৰ ধাৰণাবোৰ প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰি সেই বিষয়েও বহু লোকে কাম কৰি আছে৷ এই সম্পৰ্কীয় কেইটামান বাতৰি বা লেখা তলত দিয়া হ’ল:\nওপৰৰ লিংককেইটাত যোৱা কেইবাটাও বছৰত বিভিন্ন সময়ত কিদৰে কোনো মানুহে কাম নকৰাকৈ (বা অতি কম হস্তক্ষেপ কৰি) ছফ্টৱেৰৰ সহায়ত সামাজিক মাধ্যমক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে কোৱা হৈছে৷ এই পদ্ধতিৰ প্ৰয়োগেৰে কিদৰে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ যোৱা নিৰ্বাচনত প্ৰভাৱ পেলোৱা হৈছিল সেই বিষয়ে আগ্ৰহীসকলে কেম্ব্ৰীজ এনালাইটিকা (Cambridge Analytica) সম্পৰ্কীয় বাতৰিসমূহ চাব পাৰে৷\nপৃথিৱীৰ কেতবোৰ শিক্ষানুষ্ঠানত War studies অথবা Conflict and Peace Studies নামৰ কিছুমান বিষয় আছে৷ মূলতে ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন সমস্যাসমূহৰ অধ্যয়ন কৰি শান্তিৰ পথ মুকলি কৰা৷ কিন্তু এইখিনিতে সাৱধান এই কাৰণেই হ’ব লগা হয় কিয়নো কিছু সংখ্যক লোকে এনে অধ্যয়নৰ দ্বাৰা অশান্তিৰ সৃষ্টিও কৰিব পাৰে৷ সাধাৰণতে Conflict Simulation বুলি কিছুমান গাণতিক আৰ্হি আছে৷ একেবাৰে ক্ষতিহীন ভিডিঅ’ গেমজাতীয় আৰ্হিৰ পৰা সম্পূৰ্ণ সামৰিক পৰ্যায়লৈকে এনে আৰ্হি আছে৷ কেতবোৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত পৃথিৱীৰ যিকোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা বা অঞ্চলৰ কাৰণে একোজনকৈ বিশেষজ্ঞও অছে৷ বৰ্তমান সময়ত সহজলব্ধ তথ্যৰ সহায়ত প্ৰকৃত সময়ত কোনো অঞ্চলৰ সমস্যা বা পৰিঘটনাৰ ওপৰত সম্ভাৱিতাত্বভিত্তিক এনে অৰ্হি নিৰ্মাণ কৰা সম্ভৱ অৰু তাৰ ভিত্তিত কোনো ভৱিষ্যত পৰিণামৰ সম্ভাৱিতাও নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি৷ তলত এই বিষয়ৰ দুটামান গৱেষণাৰ তথ্য দিয়া হ“ল:\n১) An Interactive Model-Driven Simulation Approach for Dynamic Behavior Analysis in Armed Conflicts, 2018, Li et al.\n২) Evaluating the scope and intensity of the conflict trap: A dynamic simulation approach, 2017, Hegre et al.\n৩) Some results on ethnic conflicts based on evolutionary game simulation, 2014, Qin et el.\nবৰ্তমান অসমৰ এনে জটিল পৰিস্থিতিত আমিও কথাবোৰ বিভিন্ন দিশৰ পৰা চিন্তা কৰি চোৱাৰ প্ৰয়োজন আহি আছে৷ নহ’লে আমাৰ আৱেগ বা আন্দোলনবোৰ আমাতকৈ বহুত বেছি চতুৰ কোনো ব্যক্তি বা অনুষ্ঠানৰ মক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ সজুঁলিহে হ’বগৈ৷\nখ) পটভূমি: অসমৰ বৰ্তমান পৰিস্থিতিৰ পটভূমিত তিনিটা দিশ গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি বিবেচনা কৰিব পাৰি৷ সেইকেইটা পৰ্যায়ক্ৰমে আলোচনা কৰা হ’ব৷\n১) অসম অন্দোলন: অসমৰ যোৱা কেইটামন দশকৰ ঘটনাৱলী পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে অনুভৱ হয় যে অসমীয়াই সদায় নিজৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰে৷ ইয়াৰ এক ডাঙৰ উদাহৰণ হৈছে অসম আন্দোলন (বৰ্তমান সময়ত উভটি চাই এইদৰে ক’বলৈ হয়তো মোৰ কাৰণে অলপ সহজ হয়; কিন্তু ফলাফলৰ পৰা বিচাৰ কৰিলে মোৰ দৰে মানুহে এনেদৰে ক’বলৈ বাধ্য হয়)৷ ধৰি ললোঁ যে ১৯৫১ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈকে বহু বিদেশী আহি অসমত আছিল৷ ইমান দিন অসমত থকাৰ পিছত আচলতে তেওঁলোকেহে অধিকাৰ বিচাৰি আন্দোলন কৰিব লাগিছিল, কিন্তু আন্দোলন কৰিলোঁ আমি, মৰিলোঁ আমিয়েই আৰু শেষত তেওঁলোক আমাৰেই মানুহ বুলি আমিয়েই চুক্তিত চহী কৰি থৈ আহিলোঁ৷ আচলতে আমি যে ৰাজনৈতিক ভাবে অপৰিপক্ক ই তাৰ এক ডাঙৰ প্ৰমাণ৷ আচলতে ক’বলৈ গ’লে গোটেই আন্দলনটোৱেই আছিল অত্যাধিক আৱেগ নিৰ্ভৰ৷৷ গতিকে শেষলৈ মানুহবোৰৰ ধৈৰ্য্য লোপ পালে৷ ইমান দিনে অন্দোলন কৰাৰ পিছত কিবা এটা লাভ কৰা যেন দেখুৱাবলৈ আন্দোলনকাৰী নেতাসকলেও কিবা এখন চুক্তিত চহী কৰি থৈ আহিল৷ ইমান এটা ডাঙৰ প্ৰহসনৰ পিছটো আমাৰ চকু মুকলি নহ’ল৷ সেই চুক্তিখন ৰূপায়ণৰ বাবে নেতৃত্ব আৰু ৰাইজ কাৰো তৎপৰতা দেখা নগ’ল৷ এনে লাগে যেন চুক্তি এখনত স্বাক্ষৰ কৰাটোৱেই আন্দোলনটোৰ পৰম লক্ষ্য আছিল৷ মূল কৰণীয় বিষয়সমূহ কৰ’বাত তল পৰিল৷\nবৰ্তমানৰ আন্দোলনো এক প্ৰকাৰৰ আৱেগিক আৰু বহুধা-বিভক্ত আন্দোলন হৈ পৰিছে৷ শতাধিক জাতীয় সংগঠন আচলতে আমি শতাধিক জাতীয় বিভাজন বুলিহে ক’ব লাগে৷ জাতীয় সংহতি আৰু নিৰ্দ্দিষ্ট লক্ষ্যৰ অভাৱত কিছু লোক হতাশ হৈ পৰা যেনো লাগিছে৷ এনেদৰে হ’লে অসম আন্দোলনৰ পুনৰাবৃত্তি হ’ব পাৰে৷ অন্তিম সময়ত ৰাইজৰ নিষ্ঠা আৰু উচ্ছাস শাম কাটিলে জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে বৰ্তমানলৈকে থকা সকলো বিদেশীকে স্বদেশী বুলি স্বীকৃতি দি বিদেশী সমস্যাৰ সমাধান কৰাৰ দৰে পৰিণামো হ’বগৈ পাৰে৷\n২) আলফা আৰু পৰাগ দাস: অসম আন্দোলনৰ পিছত অসমক সৰ্বাধিক প্ৰভাৱিত কৰা দ্বিতীয়টো বিষয় হ’ল আলফা৷ আলফাৰ গঠন হ’বলগীয়া কাৰকসমূহৰ ন্যায্যতা থাকিলেও ক’ব লাগিব যে শেষলৈ আলফা হ’লগৈ দিশহাৰা আৰু লক্ষ্যভ্ৰষ্ট৷ আলফাৰ নামত নিজৰো চিনা-জনা আৰু পৰিয়ালৰ লোকে হাৰাশাস্তি খালেও ক’ব লাগিব যে আলফাত কেৰোণ বহুত আগৰে পৰাই লাগিছিল৷ এই কথাসমূহ যথেষ্ট পৰিষ্কাৰকৈ পৰাগ দাসৰ লিখনিৰ পৰাই বুজিব পাৰি৷ আলফাৰ প্ৰৱল গনভিত্তি থকা দিনবোৰতে পৰাগ দাসে আলফাৰ দুৰ্বলতাসমূহ বৰ সুন্দৰকৈ ছাংলট ফেনলা গ্ৰন্থত লিখি থৈ গৈছে৷ যেতিয়া তৃতীয় শ্ৰেণীত থাকোঁতে সেই কিতাপখন প্ৰথমবাৰ পঢ়িছিলোঁ তেতিয়া গাৰ তেজ গৰম হৈ গৈছিল৷ পাতে পাতে আলফাৰ সদস্যসকলৰ ত্যাগ আৰু সাহসৰ ছবিখন চাই মন-প্ৰাণ আলোড়িত হৈছিল৷ কিন্তু ২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত পুনৰ কিতাপখন পঢ়োঁতে অনুভৱ হ’ল আলফা কিদৰে বহু আগৰে পৰাই পতনমুখী আছিল৷ আচলতে ১৯৯৩ চনৰ আলফাৰ সোণালী দিনত ইমান মুকলিকৈ আলফাৰ দোষসমূহ লিখিব পৰাটো যথেষ্ট সাহসিক কাম আছিল৷ গতিকে মই ভাবোঁ যে বৰ্তমান নতুন চামে এই কিতাপখন পঢ়া উচিত৷ তেতিয়া অন্তত: নতুন চামৰ কোনেও এনেদৰে পুনৰ বিপ্লৱ কৰিবলৈ নাযায় (এই বিষয়ে পিছত কেতিয়াবা আলোচনা কৰিম)৷ সেই সময়চোৱাত আমি আমাক প্ৰকৃততে নেতৃত্ব দিব পৰা কিছুমান ভাল ল’ৰা হেৰুৱালোঁ যাৰ ফলত কেতবোৰ দুই নম্বৰী মানুহে আমাৰ সমাজত টিঘিলঘিলাই ফুৰিব পৰা হ’ল৷ হিতেশ্বৰ শইকীয়াক বেয়া পালেও পৰাগ দাসৰ কিতাপখনৰ লগত এটা কথাত একমত যে আলফাৰ পৰা ছালফা সৃষ্টি কৰি তেওঁ আমাক দেখুৱাই দিছিল প্ৰকৃততে কিমান ভুৱা বিপ্লৱীক আমি বীৰ বুলি ভাবিছিলোঁ আৰু তেওঁলোকে স্বাধীনতা লাভ কৰি আমাক শাসন কৰিবলৈ যোৱা হ’লে আমাৰ সাধাৰণ ৰাইজৰ কি অৱস্থা হ’লহেতেন৷\nব্যক্তিগতভাৱে অনুভৱ হয় যে পৰাগ দাসে কেৱল ৰাষ্ট্ৰৰ বিৰোধিতা কৰাতে ব্যস্ত নাথাকি তেওঁৰ দৰে আৰু বহু কেইজনক উলিয়াই লৈ গৈ ব্যৱস্থাটোৰ ভিতৰৰ পৰা প্ৰভাৱিত কৰাত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হ’লে হয়তো অধিক ফলপ্ৰসূ হ’লহেতেন৷\n৩) ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (NRC): বৰ্তমান সময়ত (২০১৮-১৯) অসমত সৰ্বাধিক চৰ্চাত থকা অন্যতম বিষয় হ’ল NRC৷ অসমৰ কাৰণে এক শুদ্ধ নাগৰিকপঞ্জীৰ প্ৰয়োজন বহু আগৰে পৰাই আছিল৷ বহু পলমকৈ অৱশেষত তাৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল৷ কিন্তু আৰম্ভণিৰ পৰাই প্ৰক্ৰিয়াটো নানা ধৰণে প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ’ল৷ বৰপেটাৰ ঘটনাৱলীৰ পৰা, দিল্লীৰ সংবাদমেল আৰু আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত লাখে লাখে মানুহে স্বাক্ষৰ কৰা আৱেদনখন ইয়াৰে উদাহৰণ৷\nঅসমত বহু মুছলমান লোক বহু আগৰে পৰাই আছে আৰু তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে অসমীয়া৷ তাৰ পিছতে কিছুসংখ্যক লোক মুছলমান আছে যিসকল ভাৰতীয় নাগৰিক হ’লেও বিভিন্ন সময়ত বিদেশী বুলি সন্দেহৰ বলি হয়৷ আৰু একাংশ মুছলমান হৈছে প্ৰকৃতাৰ্থতে বিদেশী যাক চিনি পাবৰ কোনো সহজ উপাই নাই৷ গোটেই সমস্যাটোৱেই খুলিব নোৱাৰাকৈ জটিলভাৱে পাকলগা৷ ইয়াৰ বিপৰীতে কিছু সংখ্যক আছে হিন্দু বাংলাদেশী৷\nএইখিনিতে দেখা যায় যে NRC প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই হিন্দু বাংলাদেশীৰ অন্থৰ্ভুক্তি সন্দৰ্ভত বা কোনোবা থলুৱা লোক বাদ পৰাৰ সম্বন্ধে আমাৰ তথাকথিত বুদ্ধিজীৱিসকলৰ কোনো চিন্তাই নাছিল৷ এই প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা মুছলামান সম্প্ৰদায়ৰ লোক অত্যাচাৰৰ বলি হয় বুলিহে তেওঁলোকৰ প্ৰৱল চিন্তা আছিল৷ হিন্দু বাংলাদেশীৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ চিঞৰ-বাখৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ পিছৰ পৰাহে আৰম্ভ হয়৷ এসময়ত অসমত বাংলাদেশী নাই বুলি কোৱা লোকেও হঠাতে লাখে লাখে হিন্দু বাংলাদেশীৰ হিচাপ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ ই তেওঁলোকৰ বৌদ্ধিক অসাধুতাৰ অন্যতম উদাহৰণ (ক) ভাগৰ ৪নং কথাখিনি প্ৰযোজ্য)৷\nযদিও অসমৰ অভিবাসী মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ এই লোকসকল আৰ্থসামাজিকভাৱে দুৰ্বল আৰু পিছপৰা, তেওঁলোকৰ পিছফালে থকা বা তেওঁলোকক ব্যৱহাৰ কৰিব খোজা মগজুবোৰ আমি ভবাতকৈ যথেষ্ট চতুৰ৷ গতিকে NRC প্ৰক্ৰিয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই তাক নানা ধৰণে প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱা হ’ল৷ বৰপেটাৰ ঘটনাৱলীৰ পিছৰ পৰ্যায়ত ন্যায়িক হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে লাগতিয়াল কাগজ-পাতিৰো শিথিলকৰণ কৰা হ’ল৷ তাৰ পিছত আহিল মাদানীৰ সংবাদমেল আৰু সৰ্বশেষত আহিল avaaz.org য়ে আৰম্ভ কৰা আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ আবেদনখন৷ সেইখন বৰ্তমান avaaz.org ৰ ৱেবচাইটত নাই, তাৰ সংৰক্ষিত ৰূপ এটা archive.org ত চাব পাৰি (https://bit.ly/2I4LrdS )৷ মন কৰিবলগীয়া যে প্ৰসাধনৰ বাদে আন কোনো বস্তুৰে প্ৰচাৰ নকৰা কেতবোৰ বিদেশী টুইটাৰ হেণ্ডেলেও তাৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল (প্ৰমাণ ৰখা নহ’ল কাৰণে সেইবোৰ এতিয়া Conspiracy Theory হিচাপে পৰিগণিত হ’ব)৷ আনহাতে তাৰ লগে লগে আহিছিল আল-জাজীৰাৰ বাতৰিত ড° হীৰেণ গোহাঁইৰ সাক্ষাৎকাৰ৷ সাক্ষাৎকাৰৰ কাৰণে তেওঁক দোষাৰোপ কৰা হোৱা নাই, কিন্তু এই গোটেই ঘটনাবোৰ কোনোবাই একলগে একে সূত্ৰৰে গাঁঠি এক ধাৰণা গঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিছে নেকি ভাবিবলগীয়া৷ অসমৰ এই লোকসকলৰ বাবে কোনে ইমানকৈ সময়, পইচা আৰু মগজু খটুৱাইছে? ইমানকৈ ভাইৰেল হোৱা আবেদন এখনৰ কাৰণে কোনোবাই তথ্য-প্ৰযুক্তিগত কৌশলৰ প্ৰয়োগ কৰিছে নেকি? এইখিনিতে ক) ভাগৰ ৫ নং ভাগৰ কথাখিনিৰ প্ৰাসংগিকতা আহি পৰে৷\n৪) বিগত দশককেইটাৰ সামাজিক পৰিবৰ্তন: আমি সৰুতে ডাঙৰৰ মুখত শুনিবলৈ পাইছিলোঁ যে অসমত আদ্দা সংস্কৃতিয়ে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল অসম আন্দোলনৰ পিছৰ পৰা৷ আন্দোলন শেষ হ’ল কিন্তু আদ্দাবোৰ থাকি গ’ল৷ আমাৰ জনা-বুজা হোৱাৰ সময়চোৱাত প্ৰায় ১৯৯৬-৯৮ চন মানলৈকে আদ্দাবোৰ থাকিলেও মদৰ ইমান প্ৰভাৱ পৰাগৈ নাছিল৷ কিন্তু সেই একে সময়তে চৰকাৰে অসমত মদ অতি সুলভ হোৱাৰ সুবিধা কৰি দিছিল৷ এফালে আলাফাৰ নামত হোৱা সেনাৰ অত্যাচাৰ আৰু তাৰ বিপৰীতে হোৱা প্ৰতিবাদ আন্দোলন আদিৰ প্ৰভাৱত অসমৰ এটা প্ৰজন্মৰ কোনো দিশে বাট নোপোৱা এক অৱস্থা হৈছিল৷ দুৰ্বল অৰ্থনীতি, নিয়োগহীনতা আৰু ব্যৱসায়ৰ সুযোগ-সুবিধা নোহোৱা এনে পৰিবেশত হতাশাগ্ৰস্ত এটা চামে অতি সহজে সুৰাৰ কৱলত পৰিছিল৷ এসময়ৰ সাধাৰণ আদ্দাবোৰ লাহে লাহে সুৰাৰা আদ্দালৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল৷ লগে লগে বহু কম বয়সীয়া ল’ৰাও সুৰা আৰু জুৱাৰ চিকাৰ হৈছিল৷ বৰ্তমান সময়তো তেনে এচামক অসমৰ প্ৰায়বোৰ তিনি বা চাৰিআলিতে গধুলি বেলা বিচাৰি পোৱা অতি সহজ৷\nযোৱা কেইটামান বছৰতহে অসমৰ পৰিৱেশ সামান্য সলনি হৈছে৷ অসমৰ ল’ৰাই অসমতে চাকৰি বা ব্যৱসায় কৰিবলৈ অলপ হ’লেও সাহস কৰিব পাৰিছে৷ বহু ল’ৰাই চাকৰি বিচাৰি বাহিৰলৈ গ’লেও আন বহুতে ঘূৰি গৈ ঘৰতেই কিবা কৰিম বুলিও ভাবিব পাৰিছে৷ গতিকে আমি সাৱধান হ’ব লাগিব যাতে আন্দোলন বা প্ৰতিবাদৰ নামত কোনো কাণ্ডজ্ঞানহীন কাম কৰি পুনৰ ৯০ দশকলৈ ঘূৰি নাযাওঁ৷ এনে হ’বলৈ হ’লে অসম আকৌ ২০-৩০ বছৰ পিছুৱাই যাব৷\nগ) বৰ্তমানৰ সমস্যা: বৰ্তমান সময়ত প্ৰায়সকল লোকেই এই বিধেয়কৰ বিৰোধিতা কৰিছে৷ কিন্তু কেৱল বিৰোধিতা বা সমৰ্থনতেই আমাৰ দায়িত্ব শেষ হ’ব নেকি? আচলতে বিধেয়কখন বাতিল বা গ্ৰহণ হ’লেও আমাৰ খিলঞ্জীয়া অসমীয়া ৰাইজৰ বিপদ একেই আছে আৰু থাকিব৷ আমি এই দিশটোৰ পৰ্য্যালোচনা কৰি অহা দুই বা তিনিটা দশকৰ কাৰণে এতিয়াই কাৰ্য্যপন্থা থিৰাং কৰিব লাগিব৷ গতিকে বিষয়টো আমি তলত পৰ্য্যায়ক্ৰমে আলোচনা কৰিম৷\n১) একাংশ বিৰোধীৰ মিথ্যাচাৰ: বিৰোধ কৰা লোকসকলৰ একাংশই আমাক কৈছে যে বিধেয়কখন আইন হ’লে বাংলাদেশৰ পৰা লাখ-লাখ বাংলাদেশী আহি আমাক গ্ৰাস কৰিব৷ এইটো এটা গোকাট মিছা কথা৷ বিধেয়কখন আইন হ’লে বৰ্তমানলৈকে (২০১৪) থকা একাংশ বিদেশীয়ে নাগৰিকত্ব পাব৷ যদি ২০১৪ চন শেষ সীমা কৰি দিয়া হয় ভৱিষ্যতে আহিবলৈও বৰ সুবিধাজনক নহ’ব৷ এইখিনিতে চৰকাৰক ভৱিষ্যতে সালসলনি নকৰাকৈ থকাৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বাস কৰিব পাৰিনে নোৱাৰি বুলি প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে, কিন্তু মন কৰিব লাগিব যে এক বিশ্বাসৰ ওপৰতে ব্যৱস্থাটো চলি আছে৷ কিছুমান কথা পুৰ্বানুমান কৰা সম্ভৱ নহয়৷ ৰাইজে চৰকাৰক সন্দেহ কৰাৰ অধিকাৰ আছে৷ এই আইনখন বিভিন্ন কাৰণত বিৰোধ কৰিব পাৰি, কিন্তু একাংশ বিৰোধীয়ে কোৱাৰ দৰে কৰিলে নহ’ব৷ এওঁলোক ভেৰা ছাগলীৰ বেশধাৰী কুকুৰনেচীয়াও হ’ব পাৰে৷ এইখিনিতে তলৰ কথা কেইটা প্ৰাসংগিক হৈ পৰে:\ni) এওঁলোকে মুছলমান বাংলাদেশীৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়ালৈকে চুপ হৈ আছিল\nii) এওঁলোকে অসমত বাংলাদেশীৰ অস্তিত্বই নাকচ কৰিব খুজিছিল বা বাংলাদেশীৰ সংখ্যা অতি নগণ্য বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল৷\niii) এওঁলোকৰ বহুতৰ মূল উদ্দেশ্য ৰাইজৰ স্বাৰ্থতকৈ ৰাইজক উচটাই ৰাজ্যখন অস্থিৰ কৰি ৰখাহে হ’ব পাৰে৷\niv) “জনগণ মন” বা “বন্দে মাতৰম” গালে ধৰ্মভ্ৰষ্ট হোৱা বহু লোকে “জয় আই অসম” চিঞৰি ভাগৰি পৰা নাই৷\nগতিকে অসমৰ ৰাইজে বৰ্তমান বাঘে-ছাগে একেটা ঘাটতে পানী খালেও এইসকল লোকক চিনি থোৱা ভাল৷ আৱেগ পৰিহাৰ কৰি ভৱিষ্যত কাৰ্য্যপন্থা নিৰ্ধাৰণ কৰাটো অতি আৱশ্যক৷\n২) শাসক-সমৰ্থনকাৰীৰ মিথ্যাচাৰ: শাসক বা সমৰ্থনকাৰী সকলে আমাক কৈছে যে অসমত মুছলমান ধৰ্মী লোকৰ সংখ্যা অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পাইছে আৰু অসমীয়া জাতিৰ ভৱিষ্যত সুৰক্ষিত কৰিবলৈ বাংলাদেশী হিন্দুৰ আৱশ্যক৷ এইটোও এটা গোকাট মিছা কথা৷ মুছলমান জনসংখ্যা বৃদ্ধি পোৱা কিছু জিলাত জনগাঁঠনি পৰিবৰ্তন হোৱাটো সঁচা কথা৷ কিন্তু মনত ৰাখিব লাগিব যে অসমত থকা বহুসংখ্যক মুছলমান লোক অচলতেই অসমীয়া৷ কিছু সংখ্যক আছে যি বংগমূলীয় আৰু অসমীয়া হ’ব পৰা নাই৷ তাৰ বাদে যথেষ্ট সংখ্যক লোক অবৈধ লোক থকাৰ সম্ভাৱনা অছে৷ গতিকে সমস্যাটো কেৱল অসমীয়া বনাম মুছলমান বা হিন্দু বনাম মুছলমান কৰি পেলালে অধিক জটিল হৈ পৰিব৷\nআমি ইতিহাসৰ পৰা যদি শিক্ষা লওঁ তেন্তে দেখিম যে নিজৰ ভিতৰৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ বিদেশী মান আনি আৰু তাৰ পিছত মানক খেদিবলৈ ব্ৰিটিছ সেনাক নিমন্ত্ৰণ কৰি আমি অসমীয়াই নিজৰ স্বধীনতা হেৰুৱাইছিল৷ গতিকে বাহিৰৰ পৰা বিদেশী আনি আমাক সুৰক্ষা নিদিলেও হ’ব৷\nএকে সময়তে চৰকাৰী পক্ষই আমাক কৈছে যে নাগৰিকত্ব সংশোধনীৰ কাৰণে আমাৰ কোনো সমস্যা নহয়৷ আমাৰো অনুমান হয় যে আচলতে বিধেয়কখনৰ প্ৰভাৱ অসমৰ ক্ষেত্ৰত বৰ বেছি একো নহয়৷ হয়তো NRC প্ৰক্ৰিয়াত বাদ পৰা ৪০ লাখৰ পৰা ১০ লাখমান লোক তাৎক্ষণিকভাৱে সোমাব পাৰে৷ গতিকে চৰকাৰে কোৱাৰ দৰে এইসকল বাংলাদেশী হিন্দুৱে আহি আমাক তথাকথিত মুছলিম আগ্ৰাসনৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰে৷ কিন্তু এই বিষয়টো লৈ প্ৰয়োজনাধিক হুলস্থূল কৰি তেওঁলোকে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত হিন্দুৰ ৰক্ষক বুলি ধৰাণাটো শক্তিশালী কৰি অহা নিৰ্বাচনত কিছু সুবিধা আদায় কৰিব পাৰিব৷ গতিকে বিধেয়কখন স্বীকৃতই হওক বা বাতিলেই হওক তেওঁলোকৰ কিছু হ’লেও সুবিধা হ’ব৷\n৩) অসমীয়াৰ প্ৰকৃত বিপদ: আমাৰ দৃষ্টিত অসমীয়াৰ বিপদ ভৱিষ্যতে হ’বলৈ বাকী নাই৷ এই বিপদ ভৱিষ্যতে আহিবলগীয়া বাংলাদেশী হিন্দুৰ বাবে বা বাংলাদেশী হিন্দু নাহিলে হ’বলগীয়া মুছলমান জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ কাৰণে নহয়৷ আমি বুজিব লাগিব যে আমি ভৱিষ্যতে সংখ্যালঘূ হ’বলৈ বা ভৱিষ্যতে আমাৰ অস্তিত্ব বিপন্ন হ’বলৈ বাকী নাই৷ আমি ইতিমধ্যেই এই বিপদৰ মাজত জীয়াই আছোঁ৷ গতিকে আমি যিমান সোনকালে এই বিপদৰ গুৰুত্ব বুজি যথাবিহিত ব্যৱস্থা ল’ম সিমানেই আমাৰ কাৰণে মংগলজনক৷ বহুতে ভাবিছিল যে বিধেয়কখন আইন হ’লে বহু অবৈধ বিদেশীয়ে ভোটাধিকাৰ পাব আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰাপ্তিয়ে আমাক দুৰ্বল কৰি তুলিব৷ কিন্তু আমাৰ বিশ্লেষণ হৈছে যে বিধেয়কখন অহাৰ পূৰ্বেই ইতিমধ্যে বহু অবৈধ লোকে ভোটাধিকাৰ হৰস্তগত কৰিলেই৷ কেনেকৈ এই কাম সম্ভৱ হ’ল তাক আমি এনেদৰে বিশ্লেষন কৰিব পাৰোঁ:\ni) আমি বহুতেই মানি লওঁ যে কংগ্ৰছৰ দীঘলীয়া শাসনকালত পৰ্যায়ক্ৰমে বহু বিদেশীক অসমত সংস্থাপন দিয়া হৈছিল৷ আমি ধৰি লওঁ যে তেওঁলোক মূলতে মুছলামন বাংলাদেশী বা আমাৰ প্ৰচলিত ধাৰণামতে তেওঁলোক তথাকথিত মিঞা৷ কংগ্ৰেছে দীৰ্ঘকালীনভাৱে এওঁলোকক ভোটবেংক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা কথাটো সকলোৱে মানি লয়৷ এতিয়া আমি প্ৰশ্ন কৰা উচিত ভোটাধিকাৰ নহ’লে ভোটবেংক কেনেদৰে হ’ব পাৰিব? গতিকে আমি বুজিব লাগিব যে তেওঁলোকক কাগজে পাতিয়ে সকলো ৰাজনৈতিক অধিকাৰ দিয়া হৈ গৈছে৷ এনেদৰে অবৈধ লোকে ৰাজনৈতিক অধিকাৰ লাভ কৰাটা অতি বিপদজনক৷ বৰ্তমান কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰখন হিন্দুত্ববাদী আৰু তেওঁলোকে একেই কাম পোনপটীয়াকৈ কৰিব খুজিছে, কিন্তু একেই কাম কংগ্ৰছে বহুদিন ধৰি ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ মুখাখনৰ আঁৰত থাকি কৰিছিল৷ আমি এই কথাও মনত ৰাখিব লাগিব৷\nii) যেতিয়া এজন মানুহ নিজৰ ঠাইৰ পৰা বেলেগ এখন ঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে তেওঁৰ প্ৰধান চিন্তা হয় কিদৰে এখন কাগজ যোগাৰ কৰিব পাৰি৷ গতিকে অসমলৈ এনদৰে অহা বহুতো লোকে একোখন কাগজৰ কাৰণে সৰ্বতোপ্ৰকাৰে চেষ্টা কৰাটো অলপ অস্বাভাৱিক নহয়৷ অমাৰ দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ব্যৱস্থাটোত তেওঁলোক এই চেষ্টাত সফল হোৱাটো তাতোকৈ স্বাভাৱিক৷\niii) আমাৰ বহু তথাকথিত মূলসূঁতিৰ অসমীয়াই সন্দেহ কৰাৰ দৰে যদি তথাকথিত মিঞাসকলে ৰাজনৈতিক অধিকাৰ লাভ কৰিব পাৰিছে, তেনেহ’লে একে পদ্ধতিৰে অবৈধভাৱে অহা হিন্দু বাংলাদেশীসকলেও এনে অধিকাৰ লাভ কৰাটো সম্ভৱ৷\niv) এইখিনিতে এটা প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে যে NRC প্ৰক্ৰিয়াত যিহেতু বংশানুক্ৰমিক তথ্য ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, গতিকে বিদেশী কিদৰে সোমাব পাৰিব? হয়, কথাটো সঁচা, কিন্তু মন কৰিবলগীয়া যে এনে প্ৰক্ৰিয়াৰে হয়তো কিছু সংখ্যক লোকহে ধৰা পৰিব৷ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ’ল যে অসমলৈ অধিক প্ৰব্ৰজন ঘটিছিল ৯০ দশকৰ আগৰ কালছোৱাত৷ আনহতে অসমৰো বহু অঞ্চলৰ তথ্য প্ৰায় ১৯৬৬ চন মানৰ পৰাহে উপলব্ধ৷ তাৰ বপৰীতে আন বহু অঞ্চলৰ তথ্য ১৯৫১ চনৰ পৰা উপলব্ধ৷ যিহেতু আমাৰ লোকপিয়ল এক নিৰ্দ্দিষ্ট সময় বিৰতিৰ পিছতহে হয়, গতিকে কিছু অবৈধ লোকে স্থানীয় লোক বা ৰাজনৈতিক ব্যক্তিৰ সহযোগত ব্যৱস্থাটোৰ দুৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ নিজকে পঞ্জীয়ন কৰাটোও অসম্ভৱ নহয় (ধৰি লওক এজন মানুহৰ এজন পুতেকৰ ঠাইত তিনিজন হোৱা)৷ ১৯৫১ হওক বা ১৯৭১ হওক, বৰ্তমান কেইবাটাও প্ৰজন্ম পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছত উৰহী গছৰ ওৰ পোৱাটো প্ৰায় অসম্ভৱ৷\nওপৰৰ আলোচনাৰ পৰা আমি বুজিব পাৰোঁ যে আমি ৰাজনৈতিভাৱে সুৰক্ষিত নহয়৷ আমি গুৰুত্ব দিবলগীয়া কথাকেইটা হ’ল:\n· নাগৰিকত্ব সংশোধনী হওক বা নহওক, আমাৰ মাজত যথেষ্ট সংখ্যক অবৈধ লোক ইতিমধ্যেই বৈধ হৈ আছে৷\n· যিহেতু চুবুৰীয়া দেশৰ লগত আমাৰ কোনো চুক্তি নাই গতিকে অবৈধ বিদেশীক বিতাৰণ কৰাৰ কোনো সহজ ব্যৱস্থা নাই৷\n· যিহেতু আমাৰ সীমান্ত সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত নহয়, গতিকে এনে প্ৰব্ৰজন হৈ থাকিব৷ আজিৰ তাৰিখত যদি অসমত থকা সকলো বিদেশীকে নাগৰিকত্ব দি সমস্যাটো সমাধানো কৰা হয় তথাপ\nজীৱন বীমা: কিছু প্ৰাসংগিক চিন্তা -(মিন্টু বৰগোহাঁই)


Class9Assamese Chapter2Question Answer - মানব বন্দনা কবিতা - Sebahslc.In\nApril 28, 2022 by sebahslc.in\nপাঠ মানব বন্দনা কবিতা\nClass9Assamese Chapter2Question Answer\n(ক) “মানুহেই পৰাৎপৰ” বােলা কথাষাৰৰ অর্থ অর্থ কি?\nউঃ মানুহেই পৰাৎপৰ’ কথাষাৰৰ দ্বাৰা কবিয়ে বুজাব বিচাৰিছে যে জীৱ হিচাপে মানুহ সকলােতকৈ শ্রেষ্ঠ। মানুহৰ ওপৰত আন কোনাে শ্রেষ্ঠ জীৱ নাই।\n(খ) মানুহক ময়াপী জীৱ’ বােলাৰ অর্থ কি?\nউঃ মানুহক ময়াপী জীৱ’ বােলাৰ অৰ্থটো হ’ল মানুহ হৈছে মায়া বা মােহ থকা জীৱ। মানুহে পৃথিৱীৰ মােহ এৰিব নােৱাৰি এইখন পৃথিৱীলৈ পুনঃ পুনঃ জনম লৈ আহি থাকে।\n(গ) পাদ্য-অর্ঘ্য লৈ মানুহক পূজা কৰাৰ অর্থ কি?\nউঃ কবিৰ মতে মানুহ দেৱতাতকৈয়াে শ্রেষ্ঠ। কবিৰ মতে মানুহক এৰি আন কোনাে দেৱতাক পূজা কৰাৰ কোনাে কাৰণ থাকিব নােৱাৰে। সেয়ে পাদ্য-অর্ঘ্য অর্থাৎ পূজাৰ সকলাে উপকৰণ লৈ মানুহকহে মানুহে পূজা কৰা উচিত। কথাফাকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে মানুহৰ শ্রেষ্ঠত্ব প্রতিপন্ন কৰিব বিচাৰিছে।\n২। মানব বন্দনা কবিতাটিৰ সাৰাংশ তােমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ কবিৰ মতে এইখন পৃথিৱীলৈ মানুহ সোঁতৰ কোনাে অন্ত নাই। এই পৃথিৱীলৈ এচাম মানুহ জন্ম গ্রহণ কৰিছে আৰু এচাম মৃত্যু বৰণ কৰিছে। এই সোঁত চলি আছে আৰু চলি থাকিব। সেয়ে পৃথিৱীক মানুহ নিজাপী ঘৰ অর্থাৎ আপােন ঘৰ বুলি ক’ব পাৰি।\nআকৌ এইখন পৃথিৱীক স্বর্গতকৈয়াে অধিক কোৱাৰ কাৰণ হ’ল স্বর্গ হৈছে এক কাল্পনিক ঠাই। সেই কাল্পনিক ঠাইৰ কথা চিন্তা নকৰি যদি মানুহে মানুহক প্রকৃত মৰম, স্নেহ, দয়া, সহানুভূতি দেখুৱাব পাৰে তেন্তে পৃথিৱীখন স্বৰ্গতকৈয়াে অধিক সুখৰ ঠাইত পৰিণত হ’ব। মানুহক এৰি আন কোনাে দেৱতাক পূজা কৰাৰ কোনাে প্রয়ােজন নাই। পূজাৰ সকলাে উপকৰণ লৈ মানুহে মানুহক পূজা কৰিব লাগে কাৰণ মানৱ সেৱাই প্রকৃত ধর্ম। কবিৰ মতে মানৱ দেহাও পবিত্র কাৰণ দেহৰ ভিতৰত শ্রেষ্ঠ মানৱ আত্মা লুকাই আছে।\n৩। এই যে পৃথিবী স্বর্গতত অধিক\n—কথাষাৰৰ অৰ্থ বুজাই লিখা।\nউঃ কবিৰ মতে এইখন পৃথিৱীলৈ মানুহৰ সোঁতৰ কোনাে অন্ত নাই। এই পৃথিৱীত এচাম মানুহ জন্ম গ্রহণ কৰিছে আৰু এচামৰ মৃত্যু হৈছে। এই সোঁত চলি আছে আৰু চলি থাকিব। সেয়ে কবিয়ে এইখন পৃথিৱীক মানুহৰ নিজাপী ঘৰ অর্থাৎ আপােন ঘৰ বুলি কৈছে।\nআকৌ কবিয়ে এইখন পৃথিৱীক স্বর্গতকৈয়াে অধিক বােলাৰ কাৰণ হ’ল স্বর্গ হৈছে এক কাল্পনিক ঠাই। সেই কাল্পনিক ঠাইৰ কথা চিন্তা নকৰি যদি মানুহে মানুহক প্রকৃত মৰম, স্নেহ, দয়া, সহানুভূতি দেখুৱাব পাৰে তেন্তে এই পৃথিৱীখন স্বর্গতকৈয়াে অধিক সুখৰ ঠাইত পৰিণত হ’ব।\n৪। তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰাঃ\nউঃ উদ্ধৃত কবিতাফাকি আমাৰ সাহিত্য-সুবাসৰ অন্তৰ্গত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা ৰচিত মানৱ বন্দনা’ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nকবিতাফাকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে মানৱ সেৱাই যে শ্রেষ্ঠ ধর্ম তাকে প্রকাশ কৰিব বিচাৰিছে।\nকবিয়ে কৈছে যে মানুহ হৈছে প্ৰকৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ জীৱ। কিন্তু মানৱ জীৱন ক্ষন্তেকীয়া। এই ক্ষন্তেকীয়া জীৱনকাল মানুহে মানৱীয় কৰ্মৰ মাজেদি অতিবাহিত কৰা উচিত। কাৰণ মানৱ সেৱাই শ্রেষ্ঠ ধর্ম। মৰম, স্নেহ, দয়া, সহায় সহযােগ, পৰােপকাৰ আদিৰ জৰিয়তে মানৱক সেৱা কৰিব পাৰি। এইদৰে কবিয়ে কবিতাফাকিৰ জৰিয়তে মানুহৰ শ্রেষ্ঠত্ব প্রতিপন্ন কৰিব বিচাৰিছে।\nকৰা কৰা পূজা পাদ্য-অর্ঘ্য লই\nজয় জয় জয় মানৱ দেহ।\nউঃ উদ্ধৃত কবিতাফাকি আমাৰ সাহিত্য সুবাস’ৰ অন্তৰ্গত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰদ্বাৰা ৰচিত মানৱ বন্দনা’ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে। জীৱ হিচাপে মানুহক শ্রেষ্ঠত্ব প্রতিপন্ন কৰিবলৈ কবিয়ে উক্ত কবিতাফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nকবিৰ মতে মানুহতকৈ আন কোনাে শ্রেষ্ঠ দেৱতা নাই। মানুহে জীৱশ্রেষ্ঠ মানুহকহে পূজা সেৱা কৰিব লাগে। মানুহক এৰি আন কোনাে দেৱতাক পূজা কৰাৰ কোনাে প্রয়ােজন নাই। পূজাৰ সকলাে উপকৰণ লৈ মানুহে মানুহক পূজা কৰিব লাগে। কাৰণ মানৱ সেৱাই প্রকৃত ধর্ম। কবিৰ মতে মানৱ দেহাও পৱিত্ৰ কাৰণ দেহাৰ ভিতৰত শ্রেষ্ঠ মানৱ আত্মা লুকাই আছে।\nপ্রশ্ন ২। মানৱবন্দনা কবিতাটিৰ সাৰাংশ তােমাৰ নিজৰ ভাষাৰে লিখা।\nউত্তৰঃমানৱ-বন্দনা’কবিতাটি প্রতিমাৰ খনিকৰ চন্দ্ৰ কুমাৰ আগৰৱালাই এই সংসাৰত মানুহৰ জন্ম-মৃত্যু আৰু প্রাণী শ্রেষ্ঠ মানুহৰ প্ৰকৃত কৰ্মৰ কথা সুন্দৰভাৱে উপস্থাপন কৰিছে।\nএই পৃথিৱীলৈ মানুহ অহৰহ চামে চামে আহিয়েই আছে, আৰু পৃথিৱীৰ পৰা সেইদৰে গৈয়েই আছে। পৃথিৱীত মানুহৰ এই অহা-যােৱাৰ অনন্ত সোঁত বৈ আছে। মৃত্যু হলেও মানুহে পৃথিৱীৰ যেন মায়া-মােহ এৰিব নােৱাৰি পুনৰ পৃথিবীলৈ আহি আছে। পৃথিৱীত মানুহ মৰি থাকিলেও ই কেতিয়াও জনশূন্য হােৱা নাই। এচামৰ মৃত্যু হলে এচামৰ জন্ম হয়। সেয়ে পৃথিৱী ‘মৰত অর্থাৎ মৃত্যুময় ঠাই বুলি কোৱাৰ কোনাে অর্থনই।মানুহৰ জন্ম- মৃত্যু সেঁতিৰ কেতিয়াও অন্তহয়।\nএই পৃথিৱীত মানুহেই মানুহৰ একমাত্ৰ সংগী, মানুহেই মানুহৰ কাৰণে দেৱতা স্বৰূপ। সেই কাৰণে পৃথিৱীত জীয়াই থকা কেইদিন মানুহে মানুহৰ কাম কৰিব লাগে, – মানুহে মানুহক মৰম কৰিব লাগে, মানুহে মানুহৰ কল্যাণৰ হকে আন্তৰিকতাৰে কাম কৰিব লাগে। মানুহে মানুহক মৰম কৰা, মানুহে মানুহৰ কল্যাণ কৰা—এইবােৰেই প্রকৃত ধর্ম। মানুহেই মানুহৰ বাবে শ্রেষ্ঠতকৈও শ্রেষ্ঠ, পৰম সত্য। সেই কাৰণে মানুহক পৰম দেৱতা মানি মানুহক পূজা কৰিবলৈ, – অর্থাৎ মানুহৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰিবলৈ কবিয়ে আহ্বান জনাইছে।\nআৰু পঢ়ক: Class9Assamese Chapter 1 Question Answer\nমানৱ বন্দনা কবিতাটোৰ মূলভাব লিখা\nউঃ মানৱতাবাদী কবি চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাই মানুহৰ প্ৰতি গভীৰ আস্থাশীল হৈ মানুহৰ বন্দনা কৰিছে।\nমানুহ পৃথিৱীত বাস কৰে। পৃথিৱীক মৰত বা মৃত্যুলোক বুলি ক’লেও কিন্তু পৃথিৱীলৈ অহৰহ বৈ আছে মানুহৰ সোঁত। যুগ যুগ ধৰি পৃথিৱীত মানুহে জনম লৈ আছে। এনে মানৱী জনমৰ সাৰ্থকতা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰে মানুহৰ কৰ্মই। সেয়ে তেনে কৰ্ম হোৱা উচিত মানৱ কল্যাণৰ অর্থে সমর্পিত। কবিৰ মতে বিশ্বত মানুহেই শ্রেষ্ঠ। আনকি মানুহক তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ দেৱতাৰ স্থান দিছে। দেৱতাৰ আবাসস্থল স্বৰ্গ। কিন্তু মানুহ মৰ্ত্যবাসী। স্বৰ্গ আৰু দেৱতা উভয়ে মানুহৰ কল্পনাপ্রসূত: কিন্তু মানৱ সমাজ বাস্তৱ। মানুহৰ সুখ-দুখ, মৰম-ব্যথাৰ বিনিময় হয় মর্ত্য্যৰ পৃথিৱীত। স্বগ সকলো সুখৰ আকৰ আৰু সেই সুখ দেৱতাসকলে ভোগ কৰে বুলি কোৱা হয় যদিও বাস্তৱশূন্য সেই কথা মানুহৰ বাবে অর্থহীন। মানুহৰ সকলো সুখ-শান্তি মৰততে বিৰাজমান । মানুহৰ মাজত কবিয়ে দেৱত্ব বিচাৰি পাইছে৷ সুখ-দুখৰ মাজেৰেই মানুহে পৃথিৱীখন স্বৰ্গলৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰে – এনে শক্তি আৰু মহত্ব মানুহতে নিহিত আছে বুলি কবিয়ে বিশ্বাস কৰি মানুহৰ জয়গান গাইছে।\nপ্রশ্ন ৫| সমার্থক শব্দ লিখা –\nমানুহ, সংগ, পৃথিৱী, সোঁত, স্বর্গ, দেৱ\nশব্দ সমার্থক শব্দ\nমানুহ নৰ, মনিচ, মনুষ্য।\nসংগ লগ, সংগী, লগৰীয়া\nপৃথিৱী ধৰিত্ৰী, বসু, বসুন্ধৰা, ধৰা, মহী\n(খ) মানৱী জনম দিয়া উটুৱাই’ – বুলি কবিয়ে কিহৰ কথা কৈছে – বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ এই পৃথিৱীত মানুহৰ সোঁতৰ অন্ত নাই। মানুহ আহি আছে গৈ আছে অর্থাৎ চামে চামে মানুহ জন্মি আছে,চামে চামে মানুহ মৰি আছে। সেই কাৰণেই পৃথিৱীত মানুহ শূন্য হােৱা নাই। মানুহেৰে পৃথিৱী পূৰ হৈয়েই আছে। মানুহৰ কাৰণে পৃথিৱী ‘নিজাপী ঘৰ। পৃথিৱীত মানুহেই মানুহৰ লগ, মানুহৰ সংগ। সেই কাৰণে মানুহে মানুহৰ মৰম বুজিব লাগে, মানুহৰ প্রতি মানুহৰ মৰমেই প্রকৃত ধৰম। মানুহে মানুহৰ কামত অর্থাৎ মানুহৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰি, মানুহৰ সেৱা কৰি জীৱন অতিবাহিত কৰিব লাগে। তেতিয়াহে পৃথিৱী স্বৰ্গতে অধিক সুখকৰ হৈ পৰিব।\n(গ) কৰা কৰা পূজা পাদ্য অর্ঘ্য লই’ বুলি কবিয়ে কাক পূজা কৰাৰ কথা কৈছে বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ কৰা কৰা পূজা পাদ্য অর্ঘ্য লই’ বুলি কবিয়ে মানুহে মানুহকেই পূজা কৰাৰ কথা কৈছে।\nপৃথিৱীলৈ মানুহৰ জন্ম-মৃত্যুৰ সোঁত এটি অহৰহ বৈ আছে। এচামৰ মৃত্যু হ’লেও এচামৰ জন্ম হৈছে। পৃথিৱীত মানুহ শূন্য হােৱা নাই। ইয়াত মানুহৰ একমাত্ৰ সংগী হ’ল মানুহ। মানুহৰ বাবে মানুহতকৈ শ্রেষ্ঠ কোনাে নাই। সেয়ে মানুহে মানুহৰ প্রতি সততে দয়াশীল, সহানুভূতিশীল, মৰমিয়াল হ’ব লাগে । মানুহৰ প্রতি মানুহৰ মৰমেই হৈছে প্রকৃত ধৰম। মানুহৰ বাবে মানুহেই দেৱতা। মানুহৰ সেৱা কৰিলে অন্য দেৱ-দেৱীক সেৱা কৰাৰ প্রয়ােজন নাই। সেয়ে আন্তৰিকতাৰে পাদ্য-অর্ঘ্য লৈ দেৱতাক পূজা কৰাৰ দৰে মানুহক পূজা কৰাৰ কথা কবিয়ে কৈছে; অর্থাৎ মানুহৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।\nAlso Read: মানব বন্দনা কবিতা\n১।কবিয়ে কাক ময়াপী জীব বুলি কৈছে?\nউঃ কবিয়ে মানুহক ময়াপী জীৱ বুলি কৈছে।\n২। কবিয়ে কলৈ মানুহ আহিছে গৈছে বুলি কৈছে?\nউঃ কবিয়ে মৰতলৈ অৰ্থাৎ পৃথিৱীলৈ মানুহ আহিছে গৈছে বুলি কৈছে।\n৩।কবিয়ে কিহক মৰত বুলি কোৱাত আক্ষেপ কৰিছে?\nউঃ কবিয়ে পৃথিৱীক মৰত বুলি কোৱাত আক্ষেপ প্ৰকাশ কৰিছে।\n৪। প্ৰথম অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতাটোৰ কবি কোন আৰু কবিতাটোৰ নাম কি আছিল\nউঃ প্ৰথম অসমীয়া ৰোমাণ্টিক কবিতাটোৰ কবি আছিল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু কবিতাটোৰ নাম আছিল ‘বনকুঁৱৰী’।\n৫। মানৰ বন্দনা’ কবিতাটোৰ মাজেদি কবিৰ কি মনোভাব প্রকাশ পাইছে?\nউঃ উদাৰ মানৱতাবাদ প্রকাশ পোৱা ‘মানৱ বন্দনা’ কবিতাটোৰ যোগেদি কবিৰ মানৱ সেৱাৰ মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে।\n৬। আহিছে মানুহ ….মানুহ ময়াপী জীৱ।’ – ময়াপী শব্দৰ অৰ্থ কি?\nউঃ ময়াপী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে মায়া-মোহত আৱদ্ধ হৈ থকা।\n৭। মানৱী জনমক কবিয়ে কিহৰ সৈতে উটুৱাই দিবলৈ কৈছে?\nউঃ মানৱী জনমক কবিয়ে মানৱ কৰ্মৰ সোঁতৰ সৈতে উটুৱাই দিবলৈ কৈছে।\n৮। কবিয়ে কাক পৰাৎপৰ অৰ্থাৎ শ্রেষ্ঠতকৈও শ্রেষ্ঠ বুলি কৈছে?\nউঃ কবিয়ে মানুহক পৰাৎপৰ বুলি কৈছে।\n৯।‘মানুহৰ নিজাপী ঘৰ,’— কিহক মানুহৰ সম্পূৰ্ণ নিজৰ ঘৰ বুলি কোৱা হৈছে?\nউঃ পৃথিৱীক মানুহৰ নিজাপী অৰ্থাৎ সম্পূৰ্ণ নিজৰ ঘৰ বুলি কোৱা হৈছে।\n১০। কবিয়ে কিহক স্বৰ্গতকৈও শ্রেষ্ঠ বুলি উল্লেখ কৰিছে?\nউঃ পৃথিৱীক কবিয়ে স্বৰ্গতকৈও শ্ৰেষ্ঠ বুলি উল্লেখ কৰিছে।\n১১। পাদ্য অৰ্ঘ্য লৈ কবিয়ে কাক কাৰ পূজা কৰিবলৈ কৈছে?\nউঃ কবিয়ে পাদ্য অৰ্ঘ্য লৈ মানুহকে মানুহৰ পূজা কৰিবলৈ কৈছে।\n১২। ‘মানৱ বন্দনা’ কবিতাটোৰ কবি কোন?\nউঃ ‘মানৱ বন্দনা’ কবিতাটোৰ কবি হ’ল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা।\n১৩। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাক কি আখ্যা দিয়া হৈছিল?\nউঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাক ‘প্ৰতিমাৰ খনিকৰ’ আখ্যা দিয়া হৈছিল৷\n১৪। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা অসমীয়া সাহিত্যৰ কোনটো যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি আছিল?\nউঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰোমাণ্টিক যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি আছিল।\n১৫। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ কবিতা পুথিকেইখনৰ নাম লিখা।\nউঃ প্ৰতিমা, বীণ-বৰাগী আৰু মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশিত চন্দ্ৰামৃত !\nগীত আৰু ছবি প্ৰশ্ন উত্তৰ Class9Assamese Chapter3Question Answer


আৰম্ভ হৈছে কোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌ! আকৌ ল’ক ডাউনৰ চিন্তা-চৰ্চা delhi-government-talking-about-lockdown-again– News18 assam\nআৰম্ভ হৈছে কোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌ! আকৌ ল’ক ডাউনৰ চিন্তা-চৰ্চা\nদেশত কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ হ্ৰাস পাইছিল যদিও যোৱা ১৮ নৱেম্বৰৰ পৰা পুনৰ ঠায়ে ঠায়ে দ্ৰুত গতিত বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা।\nLast Updated : November 27, 2020, 09:16 IST\nদেশত কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ হ্ৰাস পাইছিল যদিও যোৱা ১৮ নৱেম্বৰৰ পৰা পুনৰ ঠায়ে ঠায়ে দ্ৰুত গতিত বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। ৰাজধানী নতুন দিল্লীত কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। সেইদৰে কেৰালা, মহাৰাষ্ট্ৰতো বাঢ়িছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত ৰোগীৰ সংখ্যা।\nকোৰোণাৰ ভয়াৱহতালৈ চাই ৰাজধানী দিল্লীত পুনৰ ল’ক ডাউন বলৱত্‍ৰ চিন্তা চৰ্চা কৰিছে কেজৰিৱাল চৰকাৰে। ইতিমধ্যে দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত এই কথা জনাইছে দিল্লী চৰকাৰে। কেৱল ল’ক ডাউনেই নহয়, সান্ধ্য আইন জাৰি কৰাৰ সপক্ষেও অৱগত কৰিছে উচ্চ ন্যায়ালয়ক।\nযোৱা ২৪ ঘণ্টাত দিল্লীত কোৰোণাত আক্ৰান্ত হ’ল ৫,৮৭৯ জন। সেইদৰে ১১ জনে সাৱটি ল’লে মৃত্যু। কেৱল দিল্লীতে নহয়, মহাৰাষ্ট্ৰতো বৰ্তমান পৰিৱেশ অতি ভয়াৱহ। ৰাজ্যখনত যোৱা ২৪ ঘণ্টাত নতুনকৈ ৫,৮৭৯ জন লোকৰ দেহত ধৰা পৰে কোৰোণাৰ অৱস্থিতি। গতিকে পৰিস্থিতি যাতে ইয়াতকৈ অধিক শোচনীয় অৱস্থালৈ নাযায়. সেই কথা লক্ষ্য ৰাখি পুনৰ এবাৰ দিল্লীত ল’ক ডাউনৰ পোষকতা কৰিছে ৰাজ্য চৰকাৰে।\nFirst published: November 27, 2020, 09:16 IST\nDelhi GovernmentDelhi High CourtLockdown


১ জুনৰ পৰা এইসমূহ নিয়ম সলনি হ'ব, আপোনাৰ পকেটতো পৰিব ইয়াৰ প্ৰভাৱ ! বিতং জানক ...– News18 assam\n১ জুনৰ পৰা এইসমূহ নিয়ম সলনি হ'ব, আপোনাৰ পকেটতো পৰিব ইয়াৰ প্ৰভাৱ ! বিতং জানক ...\n১ জুনৰ পৰা ৫ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন হ'ব যি আপোনাৰ পকেটত পোনপটীয়া প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে এলপিজি গেছ চিলিণ্ডাৰৰ মূল্যৰ পৰিৱৰ্তন, বেঙ্ক সঞ্চয় আৰু এফডি একাউণ্টত সূতৰ হাৰ।\nLast Updated : May 28, 2022, 22:20 IST\n১ জুনৰ পৰা ৫ টা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন হ'ব যি আপোনাৰ পকেটত পোনপটীয়া প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। ধৰি লওঁক যে নতুন মাহৰ সৈতে, কিছুমান বিত্তীয় পৰিৱৰ্তন হৈছে। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে এলপিজি গেছ চিলিণ্ডাৰৰ মূল্যৰ পৰিৱৰ্তন, বেঙ্ক সঞ্চয় আৰু এফডি একাউণ্টত সূতৰ হাৰ।\n১ জুনৰ পৰা, এনে পাঁচটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন হ'ব। ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত আছে সোণৰ হলমাৰ্কিং, এছ.বি.আই. গৃহ ঋণ, এক্সিছ বেঙ্কৰ সঞ্চয় একাউণ্ট নিয়ম, মটৰ বীমা প্ৰিমিয়াম আৰু এল.পি.জি. গেছ চিলিণ্ডাৰৰ সাম্ভাব্য মূল্য। আমি এই সকলোবোৰ বিষয়ৰ ওপৰত এটা এটাকৈ বিতং তথ্য দিম।\nএছ.বি.আই. গৃহ ঋণ\nযদি আপুনি এছ.বি.আই.-ৰ পৰা গৃহ ঋণ লৈছে, তেন্তে ১ জুনৰ পৰা, আপোনাৰ পকেটত অতিৰিক্ত সূতৰ হাৰৰ বোজা পৰিব। একে সময়তে, যদি আপুনি বেঙ্কৰ পৰা নতুন ঋণ ল'বলৈ গৈ আছে, মনত ৰাখিব যে সূতৰ হাৰ সলনি হৈছে আৰু সেই অনুসৰি ঘৰলৈ লৈ যাবলৈ আপোনাৰ বেঙ্ক বাছনি কৰক। এছবিআইয়ে বাহ্যিক মানদণ্ড ঋণৰ হাৰ ৪০ বেছিছ পইণ্ট বা ০.৪০ শতাংশ বৃদ্ধি কৰিছে। এইটো এতিয়া ৭.০৫ শতাংশ।\nমটৰ বীমা প্ৰিমিয়াম\nআপোনাৰ মটৰ বীমাৰ প্ৰিমিয়াম এতিয়া ব্যয়বহুল হ'ব। পথ, পৰিবহণ আৰু ঘাইপথ মন্ত্ৰালয়ে এক জাননী জাৰি কৰি কয় যে ১,০০০ চিচি ইঞ্জিন ক্ষমতাৰ গাড়ীৰ বীমা প্ৰিমিয়াম এতিয়া ২,০৯৪ টকা হ'ব, যিটো কোভিড-19 মহামাৰীৰ আগতে ২,০৭২ টকা আছিল। ইয়াৰ উপৰিও, ১,০০০ চিচিৰ ইঞ্জিনৰ পৰা ১,৫০০ চিচিলৈ গাড়ীৰ বীমা প্ৰিমিয়াম ৩,২২১ টকাৰ পৰা ৩,৪১৬ টকালৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।\nসোণৰ হলমাৰ্কিংৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়\nসোণৰ হলমাৰ্কিংৰ দ্বিতীয় পৰ্যায় ১ জুনৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব। ৩২ খন নতুন জিলাত এতিয়া হলমাৰ্কিং কেন্দ্ৰ খোলা হ'ব। ইয়াৰ পূৰ্বে, ২৫৬ খন জিলাত হলমাৰ্কিং কেন্দ্ৰ আছিল। এতিয়া, মুঠ ২৮৮ খন জিলাত, কেৱল ২০ ৰ পৰা ২৪ কেৰেট সোণ বিক্ৰী কৰা হ'ব।\nএক্সিছ বেঙ্ক সঞ্চয় একাউণ্ট\nএক্সিছ বেংকে সঞ্চয় একাউণ্টৰ সেৱাৰ ওপৰত মাচুল বৃদ্ধি কৰিছে। এইটো ১ জুনৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব। ইয়াত সঞ্চয় একাউণ্টৰ তত্বাৱধানৰ বাবে লোৱা সেৱা মাচুলো অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ইয়াৰ লগতে, অতিৰিক্ত চেক বহীৰো মাচুল লোৱা হ'ব।\nগেছ চিলিণ্ডাৰৰ মূল্য প্ৰতি মাহৰ প্ৰথম দিনাই নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিক বজাৰত গেছৰ মূল্য বৃদ্ধি হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, ঘৰুৱা বজাৰতো বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। শেহতীয়াকৈ, ঘৰুৱা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ মূল্য ৩.৫০ টকা বৃদ্ধি কৰা হৈছিল।\nFirst published: May 28, 2022, 22:20 IST\nCar InsuranceChange RulesLPG Cylinder PriceRate of Interest


আচৰিত! খুড়াকৰ কংকালেৰে বৈদ্যুতিক গীটাৰ নিৰ্মাণ কৰিলে যুৱকেbizarre-man-makes-fully-functioning-electric-guitar-from-his-uncles-skeleton– News18 Assam\nআচৰিত! খুড়াকৰ কংকালেৰে বৈদ্যুতিক গীটাৰ নিৰ্মাণ কৰিলে যুৱকে\nUpdated:February 11, 2021, 4:42 PM IST\nদৰাচলতে খুড়াকৰ কংকাল চিকিত্‍সা মহাবিদ্যালয়ত পৰীক্ষাৰ বাবে দান কৰা হৈছিল আৰু বহু মেডিকেল শিক্ষাৰ্থীয়ে বহু বছৰৰ বাবে চলাইছিল পৰীক্ষা।\nLast Updated: February 11, 2021, 4:42 PM IST\nএগৰাকী সংগীতজ্ঞৰ কথা শুনিলে আচৰিত হ'ব আপুনি। যিয়ে নিজকে প্ৰিন্স মিডনাইট (Prince Midnight) ৰূপে পৰিচয় দিয়ে। এইবাৰ তেওঁ এনে এবিধ বাদ্য সাজি উলিয়াইছে, যি পৃথিৱীৰ বহু সংগীতজ্ঞৰ বাবেই পৰিচিত নহয়।\nকিয়নো এই বাদ্যযন্ত্ৰ বিধৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে সংগীতজ্ঞগৰাকীৰ মৃত খুড়াক। আপুনি শুনি আচৰিত হ'ব প্ৰিন্স মিডনাইটে (Prince Midnight) নিজৰ খুড়াকৰ কংকাল ব্যৱহাৰ কৰি নিৰ্মাণ কৰিলে এখন গীটাৰ।\nযেতিয়া খুড়াকৰ মৃত্যু হৈছিল তেতিয়া তেওঁক সমাধিস্থ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰিন্স মিডনাইটে (Prince Midnight) তেওঁৰ কংকালৰ পৰা এটা ভাল বৈদ্যুতিক গীটাৰ সঁজাৰ কথা চিন্তা কৰিছিল | এয়াই নহয়, প্ৰিন্সে নিজৰ এটা ভিডিও ইউটিউবত আপলোড কৰিছে য'ত তেওঁক এই বিশেষ গীটাৰখন বজাই থকা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nপ্ৰিন্সে কয় যে, তেওঁ খুড়াক ফিলিপক সন্মান জনোৱাৰ বাবেহে এই পদক্ষেপ হাতত লৈছিল। কিয়নো খুড়াকেই প্ৰিন্সক নিজৰ ষ্টাইলৰ হেভী মেটেল মিউজিকৰ বাবে উত্‍সাহ যোগাইছিল।\nসংগীতজ্ঞজনে কংকালক আধাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক বৈদ্যুতিক গীটাৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ স্ট্ৰিং, ভলিউম নব, গীটাৰৰ ফ্ৰেম, এটা জেক, পিকআপ, আৰু ইলেক্ট্ৰনিক বোৰ্ড আদি লগাইছিল।\nমেটেল চ'ক্সৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত, সংগীতজ্ঞজনে তেওঁৰ অদ্ভুত সৃষ্টিৰ আঁৰৰ ধাৰণা ব্যাখ্যা কৰিছিল ।\n" মই খুড়াৰ কংকালক গীটাৰলৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিলো, যিটো প্ৰত্যাহ্বানজনক হিচাপে প্ৰমাণিত হৈছিল। মই বহু গৱেষণা কৰিবলগীয়া হৈছিল কিয়নো কোনেও পূৰ্বে কেতিয়াও কংকালৰ পৰা গীটাৰ নিৰ্মাণ কৰা নাই। যি হওক, এই কাম কৰি মই অতি গৌৰৱান্বিত। যাৰ দ্বাৰা মোৰ খউড়াক মই মোৰ কামৰ মাজেৰে স্পৰ্শ কৰি থাকিব পাৰিছো।'\nFirst published: February 11, 2021, 4:42 PM IST


মথি6- पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (মথি 6)\nএই হেতুকে, তুমি যেতিয়া দান কৰা, তেতিয়া মানুহৰ পৰা প্ৰশংসা পাবলৈ কপটীয়া সকলৰ নিচিনাকৈ নকৰিবা। তেওঁলোকে নাম-ঘৰে, নাম-ঘৰে আৰু বাটে-পথে নিজৰ আগে আগে ঢাক-ঢোল কোবাই দান দিয়ে। মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ পুৰস্কাৰ পালেই।\nকিন্তু তোমালোকে যেতিয়া দান দিবা, তেতিয়া তোমালোকৰ সোঁ হাতে কি কৰে বাঁও হাতক সেই বিষয়ে জানিবলৈ নিদিবা;\nকিয়নো তেতিয়াহে তোমালোকৰ দান গোপন হ’ব আৰু গুপুতে দেখা তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকক প্ৰতিদান দিব।\nতোমালোকে যেতিয়া প্ৰাৰ্থনা কৰা, তেতিয়া কপটীয়া সকলৰ দৰে নহবা; কিয়নো মানুহক দেখুৱাবৰ কাৰণে তেওঁলোকে নাম-ঘৰে, নাম-ঘৰে আৰু আলিবাটৰ চুকে চুকে থিয় হৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ভালপায়। মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁলোকে নিজ নিজ পুৰস্কাৰ পালেই।\nকিন্তু তোমালোকে যেতিয়া প্ৰাৰ্থনা কৰা, তেতিয়া ভিতৰ-কোঠালীলৈ গৈ দুৱাৰ বন্ধ কৰিবা আৰু যি জনক দেখা পোৱা নাযায়, তোমালোকৰ সেই পিতৃৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিবা; তাতে গুপুতে দেখা তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকক প্ৰতিদান দিব।\nপ্ৰাৰ্থনা কৰা সময়ত অনা-ইহুদী সকলৰ নিচিনাকৈ তোমালোকে অনৰ্থক পুণৰুক্তি নকৰিবা; কিয়নো তেওঁলোকে ভাৱে, তেওঁলোকৰ বেচি কথাৰ কাৰণে তেওঁলোকৰ প্রার্থনা তেওঁ শুনিব।\nএতেকে তোমালোক তেওঁলোকৰ নিচিনা নহবা; কিয়নো তোমালোকৰ কি কি প্ৰয়োজন আছে, সেই বিষয়ে তোমালোকে পিতৃৰ পৰা খোজাৰ আগেয়ে, তোমালোকৰ পিতৃয়ে জানে।\nতোমাৰ ৰাজ্য হওক; যেনেকৈ স্বৰ্গত, তেনেকৈ পৃথিৱীতো তোমাৰ ইচ্ছা পূৰ হওক।\nআমাৰ প্ৰয়োজনীয় আহাৰ আজি আমাক দিয়া।\nআমাৰ ধৰুৱাহঁতক আমি যেনেকৈ ক্ষমা কৰিলোঁ, তেনেকৈ আমাৰো ধাৰ ক্ষমা কৰা।\nকিন্তু তোমালোকে যদি আন লোকৰ অপৰাধ ক্ষমা নকৰা, তেনেহলে তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকৰো অপৰাধ ক্ষমা নকৰিব।\nযেতিয়া তোমালোকে লঘোন দিয়া, তেতিয়া কপটীয়া সকলৰ নিচিনাকৈ মুখ মলিন নকৰিবা; কিয়নো তেওঁলোকে লঘোনীয়া বুলি মানুহক দেখুৱাবলৈ মুখ বিবৰ্ণ কৰে। মই তোমালোকক স্বৰূপকৈ কওঁ, তেওঁলোকে নিজ নিজ পুৰস্কাৰ পালেই।\nকিন্তু তোমালোকে যেতিয়া লঘোন দিয়া, তেতিয়া তোমাৰ মূৰত তেল সানিবা আৰু মুখ ধুই ল’বা;\nযাতে আনে জানিব নোৱাৰে যে, তোমালোকে লঘোন দিছা। কিন্তু তোমালোকৰ পিতৃ, যি জনক তোমালোকে দেখা নোপোৱা, কেৱল তেৱেঁই ইয়াক দেখা পাব। তাতে গুপুতে দেখা তোমালোকৰ পিতৃয়ে তোমালোকক পুৰস্কাৰ দিব।\nযি ঠাইত পোক আৰু মামৰে ক্ষয় কৰে, চোৰেও সিন্ধি দি চুৰ কৰে, এনে পৃথিৱীত নিজলৈ ধন নাসাঁচিবা;\nকিন্তু য’ত পোক আৰু মামৰে ক্ষয় নকৰে, চোৰেও সিন্ধি দিব নোৱাৰে, এনে স্বৰ্গত নিজৰ বাবে ধন সাঁচা।\nচকুৱেই শৰীৰৰ প্ৰদীপ; এই হেতুকে তোমালোকৰ চকু যদি ভালে থাকে, তেনেহলে তোমালোকৰ গোটেই শৰীৰ দীপ্তিময় হ’ব;\nকিন্তু তোমালোকৰ চকু যদি বেয়া হয়, তেনেহলে তোমালোকৰ গোটেই শৰীৰ অন্ধকাৰময় হ’ব। এতেকে তোমালোকৰ তাত থকা পোহৰ যদি আচলতে অন্ধকাৰময় হয়, তেনেহলে সেই আন্ধাৰ কিমান গভীৰ হব!\nআৰু তোমালোকৰ মাজৰ কোনে চিন্তা কৰি নিজৰ আয়ুস এহাতকে বঢ়াব পাৰে?\nবস্ত্ৰৰ বাবেও কিয় চিন্তা কৰা? পথাৰৰ লিলি ফুলবোৰ কেনেকৈ বাঢ়ে, সেই বিষয়ে ভাবি চোৱা; সেইবোৰে শ্ৰম নকৰে, কাপোৰো নবয়;\nতথাপি মই তোমালোকক কওঁ, চলোমন ৰজা ইমান ঐশ্বৰ্যৰ মাজত থাকিও এইবোৰৰ এটাৰো নিচিনা নিজক বিভূষিত কৰিব পৰা নাছিল।\nএতেকে, পথাৰৰ যি বন আজি আছে, কাইলৈ জুইশালত পেলোৱা হ’ব, সেই বনকো যদি ঈশ্বৰে এনেকৈ ভূষিত কৰে, তেনেহলে হে অল্পবিশ্বাসী সকল, তেওঁ তাতকৈ তোমালোকক অধিক ভূষিত নকৰিব নে?\nএই হেতুকে কি খাম? কি পান কৰিম? বা কি পিন্ধিম? এই বুলি চিন্তা নকৰিবা।\nকিয়নো অনা-ইহুদী সকলেও এইবোৰ বিচাৰে আৰু এইবোৰ যে তোমালোকৰো প্ৰয়োজন, এই বিষয়ে তোমালোকৰ স্বৰ্গীয় পিতৃয়ে জানে।


in Maharashtras Palghar 30000 kg whale carcass washed ashore locals click selfies , ৩০ হাজাৰ কেজি ওজন! মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাগৰৰ পাৰত ভাঁহি আছে দানৱ! কি এই দানৱ ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Whale in Maharashtra: ৩০ হাজাৰ কেজি ওজন ! মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাগৰৰ পাৰত ভাঁহি আছে দানৱ ! চাৰিওফালে হাহাকাৰ, কি এই দানৱ ?\nWhale in Maharashtra: ৩০ হাজাৰ কেজি ওজন ! মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাগৰৰ পাৰত ভাঁহি আছে দানৱ ! চাৰিওফালে হাহাকাৰ, কি এই দানৱ ?\nWhale in Maharashtra: ৩০,০০০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ এই ৪০ ফুট দীঘল জন্তুটোক দানৱীয় তিমি বুলি কোৱা হয়।\n| September 24, 2021, 15:07 IST\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ সমুদ্ৰ তীৰত এটা জন্তু ভাঁহি আছে! ৩০,০০০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ এই ৪০ ফুট দীঘল জন্তুটোক দানৱীয় তিমি বুলি কোৱা হয়। বহুতে অনুমান কৰা নাছিল যে ইমান ডাঙৰ প্ৰাণী পৃথিৱীত থাকিব পাৰে। গতিকে স্বাভাৱিকতে ইমান ডাঙৰ তিমিক লৈ চাৰিওফালে হুলস্থূল ।\nখবৰ অনুসৰি মহাৰাষ্ট্ৰৰ ভাচাই অঞ্চলৰ সাগৰৰ পাৰত বিশাল তিমিটো ভাঁহি আহিছিল। বিশেষজ্ঞসকলে কৈছিল যে তিমিটো আৰৱ সাগৰৰ গভীৰ সাগৰৰ পৰা বৈ গৈছে। অৱশ্যে, তিমিটো এতিয়া নহয়, কমেও এমাহ আগতে মৰিছিল।\nকিন্তু তিমিটোৰ শৰীৰটো কিছু সময়ৰ বাবে সাগৰৰ পাৰত পৰি থকাৰ পিছত পচিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ই এক তীব্ৰ দুৰ্গন্ধ সৃষ্টি কৰে। স্থানীয় বাসিন্দাসকলৰ বাবে অঞ্চলটোত থকাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰিছে।\nখবৰ অনুসৰি তিমিটোৰ আকাৰ ইমান ডাঙৰ যে ইয়াক আন কোনো ঠাইলৈ লৈ যাব পৰা নাছিল। প্ৰায় ২৪ ঘণ্টাৰ প্ৰচেষ্টাত, সাগৰৰ ওপৰেৰে ৫ ফুট গভীৰ, ৪০ ফুট দীঘল এটা গাঁত খন্দা হৈছিল। আৰু তাতেই তিমিটোৰ শৰীৰটো কবৰ দিয়া হয়।\nস্থানীয় সূত্ৰই কৈছে যে তিমিটোৰ মৃতদেহ প্ৰথমবাৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত দেখা গৈছিল। তেতিয়াৰ পৰা বহুতো মানুহ ইয়াক চাবলৈ সমবেত হৈছে। কিন্তু ই পচি যোৱাৰ লগে লগে ইয়াক মাটিত পুতি পেলোৱা হৈছে।


নতুন আতংক নোৰোভাইৰাছ! ভাৰতত ইতিমধ্যে সংক্ৰমিত ২টি শিশু; সতৰ্ক হোৱাৰ আহ্বান\nNorovirus: নতুন আতংক নোৰোভাইৰাছ! ভাৰতত ইতিমধ্যে সংক্ৰমিত ২টি শিশু; সতৰ্ক হোৱাৰ আহ্বান\nকৰ’নাভাইৰাছৰ পিছত মাঙ্কিপক্স ভাইৰাছে উদ্বেগ বৃদ্ধি কৰিছিল। কিন্তু এই দুই ভাইৰাছৰ পৰা সুৰক্ষিত হোৱাৰ পূৰ্বেই দেশত এইবাৰ দেখা দিছে আন এক নতুন ভাইৰাছে। কেৰালাত দুজনৰ দেহত পোৱা গৈছে নোৰোভাইৰাছ। ইতিমধ্যে দুটি শিশুৰ দেহত ভাইৰাছটোৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে।\nনোৰোভাইৰাছক লৈ চাৰিওপিনে যথেষ্ট উদ্বেগ বৃদ্ধি পাইছে। বিশেষজ্ঞসকলে জানিবলৈ দিছে যে এই ভাইৰাছটো প্ৰধানকৈ খাদ্য আৰু পানীৰ জৰিয়তে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে। লগতে ই অত্যন্ত সংক্ৰামক। ৰাজ্যখনত ইতিমধ্যে চূড়ান্ত সতৰ্কতা জাৰি কৰা হৈছে।\nনোৰোভাইৰাছত আক্ৰান্ত লোকসকলৰ ক্ষেত্ৰত বমি আৰু ডায়েৰিয়া দেখা দিছে। এই ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত লোকসকলে বমি আৰু ডায়েৰিয়াৰ লগতে এদিন বা দুই দিনৰ ভিতৰত পেটৰ বিষ, জ্বৰ, মুৰৰ বিষ আৰু শৰীৰৰ বিষ অনুভৱ কৰে।\nলগতে পঢ়ক: BJP Leaders Prophet Remarks: মধ্য-প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহত অৱনমিত দিল্লীৰ সন্মান! ভাৰতীয় সামগ্ৰী বৰ্জনৰ আহ্বান\nতিৰুৱন্তপুৰমৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ইতিমধ্যে দুজন আক্ৰান্ত ধৰা পৰিছে। বাতৰি অনুসৰি দুটি শিশুৰ বমি, ডায়েৰিয়া আৰু জ্বৰত ভূগিছে। ৰাজ্যৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী ভি শিৱানকুট্টিয়ে বিদ্যালয়সমূহক মধ্যাহ্ন ভোজন ৰন্ধাৰ সময়ত অধিক সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে।\nকেৰালাৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী বীণা জৰ্জে কয়, “এই ভাইৰাছটো অতি সংক্ৰামক। আমি পৰিস্থিতি নিৰীক্ষণ কৰি আছো আৰু ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ত শিক্ষাৰ্থী আৰু শিক্ষকসকলক ইতিমধ্যে ভাইৰাছটোৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে।”\nকেৰালা প্ৰশাসনৰ সূত্ৰ অনুসৰি, “দুটি শিশুৰ দেহত নোৰোভাইৰাছৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে। অৱশ্যে তেওঁলোক সুস্থ আছে। এই মুহূৰ্তত চিন্তাৰ কোনো কাৰণ নাই। কিন্তু এতিয়াৰ পৰাই সকলোৱেই সাৱধান হ’ব লাগিব। পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা বজাই ৰখা উচিত।”\nচৰকাৰী সূত্ৰ অনুসৰি, জ্বৰ আৰু পেটৰ অসুখৰ লক্ষণ দেখি শিশু দুটিৰ নমুনা পৰীক্ষাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। তাত শিশু দুটি নোৰোভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱাটো নিশ্চিত হয়।\nলগতে পঢ়ক: Lionel Messi Made History: দলৰহৈ ৫টাৰ ৫টা গোলেই দিলে মেছিয়ে; পেলেক অতিক্ৰমি হ’ল ইতিহাসৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক গোলদাতা\nবিশেষজ্ঞসকলে জানিবলৈ দিছে যে সঘনাই হাত ধোৱা, বাহিৰত খাদ্য খোৱাত সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা আৰু অধিক পানী খোৱাৰ দ্বাৰা এই ভাইৰাছ দূৰত ৰখা সম্ভৱ। বিশেষজ্ঞসকলে এতিয়াই নোৰোভাইৰাছকলৈ উদ্বিগ্ন হোৱাৰ কোনো কাৰণ নাই বুলি জানিবলৈ দিছে।