Candid Chronicles ..বিক্ষিপ্ত : == শংকৰদেৱ কেতিয়া জগৎগুৰু হবগৈ==\nএকেবাৰে সত্য কথা, চিনি জানি নোপোৱা মানুহৰ নামেৰে কিবা বঁটা এটা ঘোষণা কৰি তেওক আহক, বঁটা লওক বুলি মাতিলে তেও কিয় আহিব?কিন্তু অসমীয়া হিচাপে বৰ দুখ লাগিছিল তেতিয়া, কোনোবাই ৰাজহুৱা স্থানত মোৰ গালত প্ৰচণ্ড চৰ এটা মাৰি দিয়াৰ দৰে লাগিছিল।\nআজি বহু বছৰৰ পৰাই হেনো চৰকাৰে বঁটা বিজয়ীসকলক শংকৰদেৱ বঁটা লবলৈ মাতি আনিব পৰাই নাই, তেওলোক উৎসুক নহয়। ইয়াত এটা কাৰিকৰী বিজুতিও আছে, বঁটাটো দিয়া হয়, একেলগে দুজন লোকক। এজন সৰ্বভাৰতীয় খ্যাতিসম্পন্ন, আনজন ৰাজ্যিক ক্ষেত্ৰখনত অৱদান যোগোৱা ব্যক্তি। কিন্তু এই ৰাজ্যিক ক্ষেত্ৰৰ মানুহজন যদি সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত চিনাকী লোক নহয়, তেন্তে প্ৰথমজনে এই বঁটা গ্ৰহণ কৰিবলৈ হেহোঁকা-পিচলা কৰা স্বাভাৱিক। একেটা বঁটাকে দুজনে পাইছে মানে দুইজন সমান পৰিসৰৰ লোক।\nসৰ্বভাৰতীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা এই কথাটো ধেমেলীয়াকৈ কবলৈ গ’লে - আপুনি যদি একেটা বঁটাকে তপন কুমাৰ ভড়ালী আৰু ৰতন টাটাক দিব খোজে, ৰতন টাটাই সেইটো বঁটা কিয় লব? কথাটো বুজাবৰ কাৰণে এনেই উদাহৰণটো ব্যৱহাৰ কৰিছো, অসমৰ ৰাজ্যিক ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰি থকা লোকসকলক উপলুঙা কৰিবলৈ নহয়। ৰাজ্যিক ক্ষেত্ৰখনতো বহু লোকে আত্মোৎসৰ্গাৰ মনোভাৱেৰে বহুত ভাল কাম কৰি আছে, আৰু তেওলোকৰ বাবেই আজি আমি যেনে তেনে নিজৰ চিনাকীটো বজাই ৰাখিব পাৰিছো।\nকিন্তু সমস্যাটো হ’ল, তেওলোকে সৰ্বভাৰতীয় ক্ষেত্ৰখনত ইমানে বেছি পৰিচিতি লাভ কৰা নাই, তেওলোকৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ অসমতে সীমিত, আৰু অসমৰ বাহিৰৰ লোকসকলক আমি অসমৰ ভিতৰত কি হৈ আছে জনাবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাই। তাৰে উদাহৰণ শংকৰদেৱকো অসমৰ বাহিৰৰ ৰাইজে চিনি নেপায়। দো‍ষ শংকৰদেৱৰ নহয়, আমি উত্তৰসুৰী বিলাকৰ।\nকিছুদিনৰ আগতে এঘৰত আলহী খাবলৈ যাওতে অসমীয়া নিউজ চেনেল এটা চাব লগা হ’ল। নিতুমণি শইকীয়াই পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী দেৱৰ সাক্ষাৎকাৰ লৈ আছে।শংকৰী সংস্কৃতিক, গুৰুজনাৰ শিক্ষাক বিশ্বাবাসীৰ আগলৈ আগবঢ়াই দিয়াৰ কথা আলোচনা হৈ আছে। দেৱগোস্বামীদেৱৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আমেৰিকাত এটা নামঘৰ গঢ়ি তোলা হৈছে। অধিকাৰে নিজে গৈ সেই নামঘৰৰ ভেঁটি প্ৰতিস্থা কৰিছে, অক্ষয় বন্তি প্ৰজ্বলন কৰিছে, আৰু আমেৰিকাবাসী অসমীয়া সকলেও এই উদ্যোগক আগবঢ়াই নি আমেৰিকাত মহাপুৰুষৰ চিনাকী প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সংকল্পবদ্ধ হৈছে।\nঅনুষ্ঠানটো চাই মই উৎসাহ পালো, ঘৰগোণা অসমীয়াই এনে এটা উদ্যোগ লোৱাতো সঁচাকে ভাল সংকেত। মই নিতুমণি শইকীয়াৰ মোটামোটি ফেন, তেও দুই এটা অতি সংবেদনশীন প্ৰশ্ন বৰ বুদ্ধিৰে উত্থাপন কৰিলে। উত্তৰত অধিকাৰজনাই যি ক’লে সেয়া মোৰ অনুসন্ধিৎসাৰ তৃষ্ণা পুৰণ কৰিবলৈ সমৰ্থ নহ’ল। সিয়ে এই লেখনিটোৰ উদ্দেশ্য।\nভালকৈ মনত নাই যদিও এটা প্ৰশ্ন আছিল এনেধৰণৰ - আমি যে শংকৰদেৱক জগত গুৰু বুলি কৈ থাকো, শংকৰদেৱৰ সেই জগৎগুৰু গুণবিলাকৰ কোনবোৰ দিশ আমি বিশ্ববাসীক দেখুৱাব খুজিছো। উত্তৰত অধিকাৰজনাই দুটা বিশেষ কথা উল্লেখ কৰিলে। প্ৰথম তেও একেশ্বৰবাদৰ কথা ক’লে, দ্বিতীয়তে সাম্যবাদী চিন্তাৰ কথা।\nমই লগে লগে নিজকে এজন খ্ৰীষ্টধৰ্মী ককেচিয়ান আমেৰিকান বুলি ধৰি ললো, ভাবিলো মই এই মাত্ৰ ফেক্টৰীৰ কামৰ পৰা আহি, দুবটল বিয়েৰ পান কৰি, টিভিত বেছবল খেল চাই আছো। আৰু ধৰি ললো, অধিকাৰ জনাই মোক শংকৰদেৱৰ শিকনি বিলাকৰ কথা কৈ আছে। (ধেমেলীয়াকৈ কৈছো যদিও শংকৰদেৱত জগৎগুৰু বুলি প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ মানস কৰিলে আমাৰ 'টাৰ্গেট অডিয়েন্স' এনেধৰণৰ মানুহেই হব)\nপ্ৰথমে তেও মোক ক’লে গুৰুজনাই কৈ গৈছে, - “এক দেও এক সেও এক বিনে নাই কেও।“ মানে মাত্ৰ এজন নিৰাকাৰ ভগৱানকে আমি উপাসন কৰিব লাগে, আৰু এই জগতত আমাৰ কোনো উপাস্য নাই!\nএইকথাখিনি শুনি মই খ্ৰীষ্টধৰ্মী আমেৰিকান জনে কি বুলি প্ৰতিক্ৰিয়া দেখুৱাম? মই নিশ্চয় ক’ম- আৰে সেইটোনো কি নতুন কথা? তোমাৰ শংকৰদেৱ ১৫ শতিকাতহে জন্ম হৈছে, আমাৰ জেচাচে দেখোন তাৰ ১৫০০ বছৰৰ আগতেই কৈছে যে ভগৱান এজনেই আৰু তেও নিৰাকাৰ! আমি দুহেজাৰ বছৰ ধৰি তাকে মানি আহিছো। অকল আমিয়েই নহয়, ইছলামকে ধৰি পৃথিৱীৰ সকলো আধুনিক ধৰ্মই এই ধাৰণা মানে। আনকো তোমালোকৰ হিন্দুসকলৰ গীতাতো “একমেৱ-অদ্বিতীয়ম” বুলি এজন সৰ্বব্যাপী নিৰাকাৰ ভগৱানৰ কথা কোৱা হৈছে। ইয়াত তুমি বুজাব বিছৰা জগতগুৰুজনৰ কি উদ্ভাৱন আছেনো? তেও দেখোন আনে বহু আগতে কোৱা বা লিখা কথা কেইটাকে আকৌ কৈছে।\nঅধিকাৰজনাই আবেগিক ভাৱে দ্বিতীয় যুক্তিটো দিলে যে শংকৰদেৱে কৈ গৈছে- “কুকুৰ শৃগাল গদৰ্ভৰো আত্মা ৰাম, জানিয়া সবাকো পৰি কৰিবা প্ৰণাম” , মানে ঈশ্বৰৰ সৃষ্টি সকলো জীৱ সমান, ইয়াত উচ্চ নীচৰ, আপোন পৰৰ ভেদ কৰিব নেপায়। আৰু ক’লে যে এই ধুনীয়া তত্ত্বষাৰ পৃথিৱীৰ সকলো মানুহে উপলব্ধি কৰিলে পৃথিৱীত অসূয়া অপ্ৰীতি নোহোৱা হব, যুদ্ধ-বিগ্ৰহ নোহোৱা হৈ পৃথিৱীখন শান্তিময় হৈ পৰিব। তেওলোকে এই শিকনিকে পৃথিৱীৰ আগত ডাঙি ধৰিব বিছাৰিছে।\nমোৰ ভিতৰত থকা যুক্তিবাদী খ্ৰীষ্টিয়ান আমেৰিকান জনে আকৌ আপত্তি কৰিলে। তেওৰ মতে এইটো কথা কেৱল শংকৰদেৱে কোৱা নাই, এনে কথা এই পৃথিৱীৰ বুকুত নাই কমেও এহেজাৰজন মনি‍ষীয়ে কৈ বা লিখি গৈছে। সাম্যবাদ নামৰ ৰাজনৈতিক ধাৰণাটো দেখোন ইয়াৰ ওপৰতে প্ৰতিষ্ঠিত। তুমি আজিহে মোক কোনোবা শংকৰদেউৰ কথা কবলে আহিছা, মই আজি বহুবছৰৰ আগতেই নানান ধৰ্মগুৰু, নানান চিন্তানায়কৰ লেখনিত এইটো কথা পঢ়িলো। তুমিনো আজি নতুনকৈ কি যুক্তিত তোমাৰ শংকৰদেৱক জগৎ গুৰু বুলি মোক বুজাবলৈ আহিছা?\nঅধিকাৰজনাই আৰু ক’লে যে তেওলোকে আমেৰিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা নামঘৰটোত যিগছি বন্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰা হ’ল, তেওলোকে তাৰ লোকসকলক দঢ়াই দঢ়াই কৈ আহিছে, এই বন্তিগছি যাতে নুনুমাই। তেওলোকে স্থায়ী নামঘৰৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে এইগছি বন্তিকে প্ৰজ্বলিত কৰি ৰাখিব লাগিব!\nমোৰ মনৰ মাজৰ বদমাছ, শ্ৰুদ আমেৰিকান জনে আকৌ নিজৰ ষ্টাইলত ক’লে- “অহহ..ক্ৰেপ..ডেট অ’ল্ড গিমিক!!”\nক্ষমা বিছাৰিছো, ওপৰৰ কথাখিনিয়ে হয়তো কাৰোবাৰ অনুভূতিত আঘাত কৰিব, আৰু কোনো লোকে খঙতে কব- তই নিজেনো কিডাল কৰিছ? এইখিনি খং ৰাগ- গালি শপনি মোৰ প্ৰাপ্য। কিন্তু মোৰ জ্ঞান বুদ্ধিৰে কব বিছাৰো, এইখিনি কথাৰে আমি বিশ্ববাসীৰ আগত শংকৰদেউক জগতগুৰু বুলি প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰো।\nতেন্তে, হয় জানো শংকৰদেউ জগতগুৰু? তেৰাই এনে কিবা দিছেনে, যাৰ বাবে তেও জগতৰ সকলো ধৰ্মগুৰুতকৈ পৃথক? আছেনে এনে কোনো বৈশিষ্টমূলক শিক্ষা, যি বাকী পৃথিৱীয়ে আজিও দেখা বা শুনা নাই? আছেনে এনে জ্ঞান যাৰ বাবে তেওৰ কথা গম পোৱাৰ পাছত কব- হয় হয়, শংকৰেই জগতগুৰু, তেওৰ দৰে আন কোনো নাই। তেওৰ শিকনি প্ৰচাৰ কৰিলে মানৱ জাতিয়ে পাবনে কিবা নতুনত্বৰ সন্ধান? পাবনে শান্তি-পথৰ সন্ধান?\nস্বীকাৰ কৰিছো, মই অধিকাৰজনাৰ লিখনি বা বক্তব্য সমূহৰ কথা বৰ ভালকৈ নেজানো, মোৰ এই লিখা কেৱল সেই সাক্ষাৎকাৰটোত তেখেতে কোৱা কথাখিনিৰ ওপৰতে প্ৰতিষ্ঠিত। দৈনন্দিন জীৱনৰ পাকচক্ৰত হাবুডুবু খাই, দিনে ৰাতিয়ে হাইড্ৰ-টাৰ্বাইন কিছুমান মেৰামতি কৰি পেটৰ ভাতমুঠি মোকলোৱা এজন মানুহ হিচাপেহে মোৰ এই পৰ্যালোচনা। হয়তো কোনোবাই কৰবাত গুৰুজনাৰ চৰিত্ৰৰ সকলো দিশ তুলি ধৰিছে, আৰু তেওক জগতগুৰু হোৱাৰ যথোপযুক্ত কাৰণ ডাঙি ধৰিছে! সেয়া মোৰ দৰে সাধাৰণ, অধ্যয়ন-অপুষ্ট, উচ্চাকাংখ্যাহীণ মানুহ এটাৰ জ্ঞাত নহয়।\nমোৰ সামান্য বিচাৰ বুদ্ধিৰে যিখিনি বুজিছো বা দেখিছো, সমস্যাটো সৃষ্টি হৈছে আমি শংকৰদেৱক কেৱল ধৰ্ম প্ৰচাৰক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ চেষ্টাটোৰ বাবেই। আমি একশৰণ নামধৰ্মৰ কথা কও- মোৰ সামান্য জ্ঞান বুধি মতে, গুৰুজনাই সেয়া প্ৰচাৰহে কৰিছিল, নিজস্ব কোনো ধৰ্মমত তেৰাই আৱিষ্কাৰ কৰা নাছিল।\nকিন্তু তেৰাই এনে কিছু কাম কৰিছিল, শিক্ষা দিছিল যিবিলাক হয়তো আজিও বিশ্বমানৱৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱা নাই, গতিকে বোধগম্যও হোৱা নাই।\nমোৰ বোধেৰে শংকৰদেৱ এজন ধৰ্ম প্ৰচাৰক নাছিল, ধৰ্মৰ মাধ্যমেৰে তেও এখন সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ভিন্নতাৰে ভৰা এখিনি মানুহক এটা বৈশিষ্টমূলক একক সাংস্কৃতিক পৰিচয় প্ৰদান কৰিছিল, ধৰ্মীয় সংস্কাৰ সাধন কৰিছিল, সহনশীলতা আৰু সমতাৰ বাণীক এখন উতনুৱা সামাজৰ মেৰুদণ্ডৰ মাজৰে প্ৰবাহিত কৰিছিল, জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশতে এক সুনিৰ্দিষ্ট পথৰ সন্ধান দিছিল, মহামাৰী অধ্যুষিত এক অঞ্চল বাসপোযোগী কৰি তুলিছিল, সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা- সাধাৰণ জীৱন ধাৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া মানি চলিও এক আধ্যাত্মিক ভাৱে সংপৃক্ত এই জীৱন পথৰ সন্ধান দিছিল, মানে সুখী হোৱাৰ উপায় দিছিল।\nগুৰুজনাই শ্বেকছপিয়েৰৰ জন্মৰ বহু শতিকা আগতেই, মুকলি মঞ্চ ব্যৱহাৰ কৰি পূৰ্ণাংগ নাটক কৰিছিল, তাত চিত্ৰপটৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। আৰ্য জীৱনধাৰা বা সংস্কৃতিকৰ লগত অনাৰ্যৰ সমাজৰ মিলন ঘটোৱাৰ সময়ত, সেই সময়ৰ অসমৰ ক'লা-কৃষ্টি, প্ৰকৃতিপ্ৰদত্ত জ্ঞান আৰু চিন্তাধাৰাক নস্যাৎ নকৰি এক বুদ্ধিদ্বীপ্ত আৰু সৰ্বগ্ৰহণযোগ্য সংমিশ্ৰন আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। আৰ্য সংস্কৃতিৰ তুলনামূলক ভাৱে উন্নত চিন্তাচৰ্চা খিনিৰ লগত এইখিনি মানুহৰ পৰিচয় কৰি দিয়াৰ সময়তে তেও কৌশলপূৰ্ণ ভাৱে আৰ্যসমাজৰ মাজত প্ৰচলিত (প্ৰায় অমানৱীয়) বেয়া ৰীতি নীতি বোৰৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবলৈ প্ৰযত্ন কৰিছিল।\nগুৰুজনাৰ সাগৰসম সংস্কাৰৰ কাহিনীবোৰৰ মাজত মোৰ অন্যতম প্ৰিয় বিষয়টো হ'ল, ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ আৱিষ্কাৰ। গুৰুচৰিতৰ মতে সৰ্দশাস্ত্ৰবিষাৰদ শংকৰদেৱে তীৰ্থভ্ৰমণৰ কালচোৱাত লক্ষ্য কৰিছিল যে, সেই সময়ত ভাৰতত প্ৰচলিত হিন্দু ৰীতি নীতি বিলাক আচলতে শাস্ত্ৰ-প্ৰদত্ত নহয়, কিছুমান স্বাৰ্থান্বেষী লোকে নিজৰ সুবিধা আৰু ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ বাবে গঢ়ি লোৱা কিছু অনৰ্থক পৰম্পৰাহে। আনকি পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ পাণ্ডাসকলেও কৃষ্ণ, সুভদ্ৰা, বলৰামৰ কাহিনীকে ভালদৰে নেজানিছিল। (শংকৰদেৱে পাণ্ডা সকলক সেই কাহিনীবোৰ ভালদৰে বুজাই দিয়াৰ বাবে তেওলোকে শংকৰদেৱক পৰমগুৰু বুলি মানিছিল। গুৰুজনাৰ জীৱনৰ আধাৰত প্ৰথমখন গুৰুচৰিত উড়িয়া ভাষাতে লিখা হৈছিল, "শংকৰ গোঁসাই" নামৰ সেইখন চৰিতপুথি কিছুদিন আগতে উদ্ধাৰ হৈছে)।\nসেইসময়ত অসমীযা ভাষাই ইতিমধ্যে পুৰ্ণাংগ ৰূপ পাইছিল, ১২ শতিকাতে কানাই বৰশীবোৱা শিলৰ তৃতীয়খন শিলালিপিত অসমীয়া (কামৰূপী) লিপিয়ে প্ৰায় আধুনিক ৰূপ পাইছিল। শংৰকৰদেৱৰ পূৰ্বসূৰী অনন্ত কন্দলী, হেম সৰস্বতী, কবিৰত্ন সৰস্বতী, মাধৱ কন্দলী, ভট্টদেৱ (Edit 3:- দুজন উত্তৰসুৰীহে হব চাগে, কিন্তু সেই সময়লৈ অসমীয়া ভাষা প্ৰতিষ্ঠিত সাহিত্য শক্তি হোৱাক লৈ কোনো সন্দেহ নাই। শংকৰী সাহিত্য সংস্কৃতিৰ গৱেষক, বিশিষ্ট লেখক ময়ুৰ বৰা, আৰু ভাই বন্ধু অংকুৰণ বৰালৈ ধন্যবাদ) আদিৰ লগতে চৰ্যাপদ, ডাকৰ বচন আদিয়ে অসমীয়া সাহিত্যক ভাৰতৰ অগ্ৰণী সাহিত্য শক্তিৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। শংকৰদেৱেও ইতিমধ্যে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল।\nকিন্তু তেনে সময়তে গুৰুজনাই উপলব্ধি কৰিলে যে, কেৱল অসমতে নহয়, সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰততে এক বৈষ্ণৱ নৱ-জাগৰণৰ প্ৰয়োজন আছে, যি নৱজাগৰণ ইতিমধ্যে দাক্ষিণাত্যৰ আৰম্ভ হ'লেই। তেওৰ শাস্ত্ৰলব্ধ প্ৰকৃত হিন্দুধৰ্মৰ জ্ঞানখিনি সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰ মানুহে বুজা উচিৎ।\nলিপিৰ সমস্যা নাছিল, কাৰণ সেইসময়ত মিঠিলালৈকে মোটামোটি কামৰূপী লিপি বা তাৰ কিছু অপ্ৰভংসই একমাত্ৰ লিপি আছিল। সমস্যা আছিল কথিত ভাষাৰ, গতিকে তেও অসমীয়া ভাষা থকাৰ উপৰিও এনে এটা কৃত্ৰিম ভাষা আৱিষ্কাৰ কৰিলে যাতে মথুৰা, বৃন্দাবন, মিথিলাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উড়িষ্যা, বংগ আৰু অসমলৈকে সকলো সাধাৰণ লোকে তেওৰ শিকনি বুজি পায়, পুৰাণৰ প্ৰকৃত কাহিনীবোৰ জানে আৰু স্বাৰ্থপৰসকলৰ কৱলত পৰি প্ৰকৃত ধৰ্মৰ পৰা ভ্ৰষ্ট নহয়।\nসেই ভাষাই ব্ৰজবুলি। (Edit :- ভাষাটোৰ নাম সম্পৰ্কে অলপ বিভ্ৰাট আছে মনত, সুধীজনে কেৱল বক্তব্যলৈ মন কৰিলে সুখী হম। )\nআজিও অসমৰ কেইজন বুদ্ধিজীৱিৰ ইমান বহল মন আছে? কোনে অসমৰ বাদেও আন ঠাইৰ সমস্যাবোৰৰ কথা কৈছে বা চিন্তা কৰিছে? অতি বিৰল। আমাৰ মন ছটা শতিকাৰ পাছতো গুৰুজনাৰ সমান বহল হোৱা নাই।\nমহামতি কবীৰ গুৰুজনাতকৈ কিছু আগৰ, কিন্তু শংকৰগুৰু খ্যাতিয়ে তেওকো প্ৰভাৱান্বিত কৰিছিল। এবাৰ শংকৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণৰ কালত কবীৰে গুৰুজনাক লগ কৰবলৈ তীব্ৰ ইচ্ছা কৰিছিল, কিন্তু শাৰিৰীক কাৰণত লগ কৰিব নোৱাৰি, নিজৰ কন্যাক গুৰুজনাক লগ কৰি শাস্ত্ৰশিক্ষা লাভ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল। শংকৰদেউক লগ নোপোৱাতো তেওৰ জীৱনৰ দূৰ্ভাগ্য বুলি কবীৰে নিজে লিখি গৈছে।\nআৰু বহুত এনে উদাহৰণ আছে, যিবোৰৰ পৰা আমি দাবী কৰিব পাৰো যে, গুৰুজনাৰ দৰে লোক সঁচাকৈয়ে এই পৃথিৱীত বিৰল, আৰু তেনে লোক জগতগুৰু উপাধিৰ যোগ্য।\nকিন্তু বাহিৰৰ মানুহে আজি কি বুলি জানে? জানে যে শংকৰদেৱে চৈতন্যদেৱৰ পৰা বৈ‍ষ্ণৱধৰ্মৰ শিক্ষা লৈছিল, (কন্যাকুমাৰীৰ বিবেকানন্দ মেমৰিয়েলতো তাকে লিখা আছিল, এতিয়া বাৰু এজন সচেতন অসমীয়াৰ প্ৰতিবাদত সলনি কৰা হ'ল!); যি চৈতন্যদেৱৰ জন্ম হৈছিল শংকৰদেৱতকৈ ৭৩ বছৰ পিছত। জগন্নাথ মন্দিৰ আৰু কবীৰৰ দোহাত লিখা শংকৰ হ'লগৈ শংকৰাচাৰ্য, যাৰ জন্ম এক -দেড় শতিকাৰ পাছতহে হৈছিল। কিন্তু ৰাইজে তেনেকৈয়ে পঢ়িছে, বুজিছে, জানিছে, বিশ্বাস কৰিছে আৰু বহু উচ্চ পদবীধাৰী, ক্ষমতাশীল, স্বাৰ্থান্বেষী কিন্তু প্ৰকৃততে অশিক্ষিত লোকে বাহু তুলি প্ৰচাৰো কৰিছে। কোনেও আপত্তি কৰা নাই, আমাৰ মাজৰ বহুতেই তাকে শুদ্ধ বুলি ভাৱিছে, ভুল ভাঙিবলৈ কাৰো দৰকাৰ পৰা নাই, সময়ো নাই, প্ৰয়োজন আছে নে নাই সেয়াও নিশ্চিত নহয়।\nইমানগাল লিখি উঠি ভাৱিছো, মই কোন এইবোৰ লিখিবলৈ? না মোৰ বিষয়নিষ্ঠ দখল আছে, না মোৰ কাম এইটো, না মই এই বিষয়টো গভীৰ ভাৱে চৰ্চা কৰিছো, না মোৰ সকলো কথা অধ্যয়ন কৰিবলৈ সময় আছে, না যথোপযুক্ত ডিগ্ৰী আছে, না গ্ৰহণযোগ্যতা আছে, আৰু অধিকাৰো হয়তো নাই! কি হব এইখিনি লিখি? যিখিনি মানুহে পঢ়িব, তেওলোকেচোন এইবোৰ কথা জানেই। যি নেজানে, বা স্বাৰ্থজনিত কাৰণত জানিও নজনাৰ ভাও ধৰে, তেওলোকে এইবোৰ পঢ়িব জানো? পঢ়িলেও কিয় গুৰুত্ব দিব?\nএইখিনি কথা (আচলতে তাৰ মাজৰ যিমানখিনি বিজ্ঞানসন্মত ভাৱে প্ৰমাণ কৰিব পাৰি), আচলতে অসমীয়া পঢ়িব নজনা, বিশ্বৰ চিন্তাবিদ সকলে পঢ়িব লাগে, জানিব লাগে আৰু বিশ্বাস কৰিব লাগে। মাৰাঠা একনাথজীয়েহে বাঙালী বিবেকানন্দৰ মতবাদক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত গ্ৰহণযোগ্যকৈ উপস্থাপন কৰিলে। তেনে এটা প্ৰয়োজন শংকৰদেৱৰ ক্ষেত্ৰতো আছে।\nকথা হ'ল, এইখিনি কথা চালেবেৰে কোবাই, আবেগিক ভাৱে উন্মত্ত হৈ, স্বাধীনতা ঘোষণা কৰি, জংগী আন্দোলন গঢ়ি তুলি, ক'লে একো ফল নহব; যুক্তি আৰু বিজ্ঞানসন্মত ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব লাগিব, যিদৰে ৰাজ্যপাল এচ কে সিনহাৰ প্ৰচেষ্টাত লাচিতে সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত অলপ হ'লেও নিজৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিলে।\nআৰু সেইখিনি কাম কৰিব, বুজাব পৰা মানুহ এতিয়াও অসমত বহুত আছে, কিন্তু থাকিও একো লাভ হোৱা নাই।\nসেইটোহে সমস্যা, হয়তো আজি শংকৰদেৱ থাকিলে সেইটো সমস্যা নাহিলহেঁতেন।\nইমান গাম্ভীৰ্যতাপূৰ্ণ, তত্বগধুৰ তথা যুক্তিনিষ্ঠ ৰচনা এখনত মন্তব্য কৰিবলৈ গৈ থমকি ৰৈছো বাৰে বাৰে। আপুনি বাছি লোৱা অতি প্ৰয়োজনীয় কিন্তু প্ৰায় অৱহেলিত বিষয়বস্তু আৰু সেই বিষয়ে আপুনি দিয়া সমাধানে অসমীয়া জাতিটোৰ প্ৰতিজনৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব বুলি আশা কৰিছো। এই লেখাটি ছপা মাধ্যমৰ জৰিয়তে পুনৰ পঢ়িবলৈ পোৱাৰ ইচ্ছা এটা থাকিল।\nধৰ্মৰ গণ্ডীৰ পৰা উলিয়াই আনিব নোৱাৰিলে শংকৰদেৱক বিশ্বমানৱ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰি\nঅতি সুক্ষ্মভাবে কৰা বিশ্লেষণ । ভাল লাগিল । ড° হীৰেণ গোহাই চাৰৰ "অসমীয়া জাতীয় জীবনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা" গ্ৰন্থ খনত মহাপুৰুষজনাৰ সৃষ্টিৰ বিশ্লেষনাত্মক বিবৰন সফলভাবে প্ৰতিফলিত হৈছে । গ্ৰন্থখনে সাহিত্য অকাডেমী বটা কঢ়িয়াই অনাৰ কথা আমি সকলোৱে জানো ।\nPabitra Das ·\nসচাকৈয়ে ভাল লাগিল ৷ বহুতো নজনা কথা বৰ চিন্তাযুক্ত বিশ্লেষণৰে সুন্দৰভাৱে উপস্হাপন কৰিছে ৷ অত্যন্ত সাবলীল আৰু শালিনতা ৰক্ষা কৰি ইমান এটা স্শপ’কাতৰ বিষয় সুন্দৰ ভাষা আৰু মনস্তাটিক বিশ্নেষণেৰে প্ৰকাশ কৰিছে যে আমি সচাকৈয়ে বাস্তবৰ লগত সহমমি’তা কৰিবলৈ পৰা নাই যে এইয়া বাস্তৱ ৷ আগলৈও বহু আশাৰে বাট চাম আপোনাৰ পৰা বহুখিনি ৷ নতুন প্ৰজম্নক কিছু দিব পাৰিলে আমাৰ সকলোৰে জীৱন সাথ’ক হোৱা যেন নালাগিব জানো ৷\nব্যক্তিগতভাৱে দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰো তেখেতক ধৰ্মীয় গণ্ডীৰ পৰা বাহিৰত এজন প্ৰচন্ড প্ৰতিভাৱান আৰু পৰিৱৰ্তনৰ বাহক পুৰুষ হিচাপে স্বীকাৰ কৰি লব পাৰিলেহে জগৎ বিখ্যাত হ'ব।\nআৰু সেই সময়ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল এচামৰ অমানৱীয় কাৰ্যৰ বিৰুদ্ধে তেখেতে প্ৰচন্ড সাহসেৰে ঠিয় দিছিল সেয়া বৰ্তমানতো প্ৰাসংগিক। তেখেতে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ধৰ্ম বুলি কৈ আমি তেখেতৰ প্ৰগতিশীল মনটোক চূড়ান্ত অপমান কৰি তলা লগাই থৈছো। মই নিশ্চিত তেখেতৰ জন্ম এতিয়া হোৱা হ'লে তেখেতৰ ৰণ কৌশলো ভিন্ন হ'লহেঁতেন।\nএটা সময়োচিত আলোচনা , আজিৰ সাহিত্য সভাৰ এনে ধৰনৰ উদ্দেশ্যে নথকাৰ বাবেই এই অৱস্থা । এটা জাতিৰ এটা উদ্দেশ্যে থকা বাঞ্ছনীয় । ভাল লাগিল ।আকৌ এবাৰ পঢ়িম\nঅনা-অসমীয়াৰ লগতেই বহুতো অসমীয়াই শংকৰদেৱক ভালদৰে চিনি নাপালে। ধাৰ্মিক, ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থত তেখেতক ব্যৱহাৰ (শুনিবলৈ যদিও বেয়া) কৰি আছো আমি সৱে। যাৰ দ্বাৰা তেখেতৰ চৰ্চা ঠিকেই হৈছে কিন্তু সেই তাহানিতেই তেখেত দি যোৱা জ্ঞানৰ ভড়াঁ‌লৰ পৰা যেন আমি নিজকে বঞ্চিত কৰিছোঁ।\nআশাকৰোঁ আপোনাৰ এই নিৰ্মোহ বিশ্লেষণে এক নতুন বাট মোকোলাব। অন্ততঃ কেইজনমানৰো যদি চিন্তাধাৰা সলনি কৰিব পাৰে তাতেই লেখাটোৰ সাৰ্থকতা।\nআপোনাৰ লিখনি আকৌ এবাৰ একে উশাহত পঢ়িলো তাৰ পিছত কেইবাবাৰো পঢ়িলো । আপোনাক মানিবই লাগিব । শংকৰদেৱৰ জীৱন বা তেখেতৰ সৃষ্টিৰ বিষয়ে মই আগতে বহু প্ৰৱন্ধ , লিখনি আদি পঢ়িছো কিন্তু এনেকুৱা লিখনি পঢ়া মোৰ মনত নপৰে । মন , মগজু খুন্দিয়াই গল । আপুনি আকৌএবাৰ প্ৰমাণ কৰিলে যে মনৰ কথাবোৰ লিখিবলৈ কোনো ডিগ্ৰী বা কিবা এসোপামান অধ্যয়নৰ দৰকাৰ নাই । আপোনালৈ অনুৰোধ , অতি সোনকালে অসমৰ প্ৰতিজন অসমীয়াই এই লিখনি পঢ়িব পৰাকৈ ব্যৱস্থা কৰক । ধন্যবাদ ।\nAbhijit Kalita, extremely well-written piece. Very incisive, objective and cogent analysis of the man and his times and also of the present times. You may think of enlarging its scope and then send toanewspaper or magazine for wider readership.\nছপামাধ্যমলৈ পঠিয়াওক । বহল পৰিসৰত পঢ়িবলগীয়া লিখা ।\nGreat writing.... 👍 Srimanta Sankardev ak dharmiya gandir bhitorat rakhatuwei sage axomiyar sabatukoi dangor bhul!\nIf West bengal's Ramkrishna Mission, ISKON or Gujrati's Swaminarayan can be popular all over the world... why axomiya Sankardev is not known even in our neighbor states !\nআমি খু দুৱাই ৰখা কথাবোৰ আপুনি সুন্দৰ কৰি নিয়ে ৷ ব্যক্তিগত ক্ষোভ : ভাৰতৰ ভক্তি আন্দোলনৰ সাধক আন সকলক আমি যি ধৰণে জানো( অৰ্দ্ধশিক্ষিত হৈ ও) , ভাৰতৰ আন ঠাইৰ লোকসকলে অধ্যয়ন নকৰে নেকি!!!! অসমীয়া সংখ্যাত অধিক হৈ প্ৰবজন কৰা হলে হয়তু দৃশ্য সলনি হল হেতেন ৷\nRight direction. .. Good analysis. In this way we can make him jagatguru.....\nPosted by Abhijit Kalita at 3:12 AM


ভাল খবৰঃ অসমৰ জীয়াৰী, অভিযন্তা শাশ্বতী দাসে অৰ্জন কৰিলে আমেৰিকান পেটেণ্ট - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome goodnews তাজাখবৰ ভাল খবৰ ভাল খবৰঃ অসমৰ জীয়াৰী, অভিযন্তা শাশ্বতী দাসে অৰ্জন কৰিলে আমেৰিকান পেটেণ্ট\nঅসমৰ জীয়াৰী, অভিযন্তা শাশ্বতী দাসে অৰ্জন কৰিলে আমেৰিকান পেটেণ্ট\nঅসম ইঞ্জিনীয়াৰিং কলেজ (Assam Engineering College) ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী তথা বৰ্তমান আমেৰিকাত কৰ্মৰত অসমৰ জীয়াৰী অভিযন্তা শাশ্বতী দাসে লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে নিজা সৃষ্টিৰ বাবে আমেৰিকান পেটেণ্ট। 'Enhanced trim command support for solid state drives' শীৰ্ষক উদ্ভাৱনীৰ বাবে এই পেটেণ্ট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে শাশ্বতীয়ে।\nUnited States Patent and Trademark Office (USPTO) য়ে জাৰি কৰা পেটেণ্ট নাম্বাৰ 10909030 ৰ জৰিয়তে এই পেটেণ্ট প্ৰদান কৰা হৈছে। Justia.com ত প্ৰকাশ পোৱা মতে গিৰিশ দেশাই, শাশ্বতী দাস, চেন্থিল থাংগাৰাজ, বৰদা মিশ্ৰ, জুলিয়েন মাৰ্গেটচ আৰু ফিলিপ ৰ'জ এই উদ্ভাৱনীৰ সহকৰ্মী আছিল। এই পেটেণ্টৰ বিষয় বস্তুৰ বিষয়ে অভিযন্তা শাশ্বতীয়ে জনালে এইদৰে- 'The patent is on an advanced methodology to handle trim or deallocate command ie delete operation in SSD . The new method is more reliable and enhances the endurance and life time of the drive.'\nঅসমৰ গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ নিকটৱৰ্তী অঞ্চলৰ জীয়াৰী শাশ্বতীয়ে অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা 2003 চনত ইনষ্ট্ৰুমেনটেচন ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি ভাৰতৰ দিল্লী, হাৰিয়ানা পুনে আদিকে ধৰি স্থানত কৰ্মৰত আছিল। তাৰ পাছত ২০০৭চনত আমেৰিকালৈ গৈ তাত Electrical engineering ৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী University at Buffalo ৰ পৰা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। বৰ্তমান চেন-জ'চ কেৰ্লিফনিয়াৰ নিবাসী শাশ্বতী Senior Staff Engineer ৰূপে Kioxia America Inc ত কৰ্মৰত। এটি পাঁচ বছৰীয়া সন্তানৰ মাতৃ শাশ্বতীৰ Linkedin ৰ প্ৰফাইল হৈছে- https://www.linkedin.com/in/saswati/\nকাৰিকৰী ক্ষেত্ৰত সফলতাৰ ধ্বজ আমেৰিকাতো উৰুৱাবলৈ সক্ষম হোৱা শাশ্বতীক মনৰ ভাৱ সোধাত এইদৰে কয়- "My work involves architecture design and development of Solid State Devices.... " আৰু নৱ-প্ৰজন্মক নিজৰ উদ্ভাৱনীৰে জগত জিনিবলৈ আহ্বান জনায় এইদৰে- "I would also like to encourage the youths of our nation to dream big , work hard and never give up."\nIntellectual Property Right ৰ ৰূপত আমেৰিকান পেটেণ্ট লাভৰ এই সফলতাৰ বাবে অসমৰ জীয়াৰী শাশ্বতী দাসলৈ অসমীয়াৰ সুখ-দুখ xukhdukh.com ৰ পাঠক-শুভাকাংখী পৰিয়ালৰ পৰাও জনাইছো আন্তৰিক অভিনন্দন।


TIME8 - Real Problem Is Unemployment, Not Population: Owaisi Hits Back At RSS Chief Bhagwat\nধুবুৰী ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক গোপাল চন্দ্র মালাকাৰক গ্ৰেপ্তাৰ; আছে গুৰুতৰ অভিযোগ\nৰাছিয়াক এশিকনি দিয়াৰ প্ৰস্তুতি; ভাৰতক ৫০ কোটি ডলাৰৰ এক বিশেষ পেকেজৰ অফাৰ দিব আমেৰিকাই\nবুমৰাহ, আৰ পি সিঙৰ অভিলেখ ভংগ উমৰান মালিকৰ\nকংগ্ৰেছ দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী নীলমণি সেন ডেকাক\nঅভিনয় জগতত প্ৰৱেশ- অমিতাভৰ নাতি, শ্বাহৰুখ আৰু শ্ৰীদেৱীৰ কন্যাৰ একেলগে এখন ছবিত ডেব্যু\nReal Problem Is Unemployment, Not Population: Owaisi Hits Back At RSS Chief Bhagwat\nBhagwat said that the RSS will now seek policy on the number of childrenacouple can have\nUpdated: 20-Jan-20 @ 12:03\nAIMIM president Asaduddin Owaisi came down vehemently on Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) chief Mohan Bhagwat over his “two children policy” demand. Owaisi said that the real problem of the country is unemployment and not population.\nWhile addressing volunteers in Moradabad, Bhagwat said that the RSS will now seek policy on the number of childrenacouple can have and push for the implementation ofatwo-child norm in the country.\nReacting to the RSS chief’s statement, Owaisi slammed the Modi-led government for failing to provide employment to the youth of the country. He claimed that 35 unemployed persons committed suicide per day in 2018.\n19-Jan-20 @ 15:00\nপেষ্ট্ৰী প্ৰস্তুত কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ অসম ডাউন টাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ…


Rev7| AsmULB | STEP | তাৰ পাছত পৃথিৱী বা সাগৰ বা কোনো গছৰ ওপৰত বতাহ যেন নবলায়, এই কাৰণে পৃথিৱীৰ চাৰি বায়ু ধৰি, পৃথিৱীৰ চাৰি চুকত থিয় হৈ থকা চাৰি জন স্বৰ্গৰ দূত দেখিলোঁ।\nঈশ্বৰৰ দাসবোৰক ছাব মৰাৰ আৰু স্বৰ্গীয় সুখৰ বৰ্ণনা\n1তাৰ পাছত পৃথিৱী বা সাগৰ বা কোনো গছৰ ওপৰত বতাহ যেন নবলায়, এই কাৰণে পৃথিৱীৰ চাৰি বায়ু ধৰি, পৃথিৱীৰ চাৰি চুকত থিয় হৈ থকা চাৰি জন স্বৰ্গৰ দূত দেখিলোঁ। 2পাছত আৰু এজন দূতক, জীৱনময় ঈশ্বৰৰ ছাব লৈ, পূব দিশৰ পৰা উঠি অহা দেখিলোঁ৷ তেওঁ বৰ মাতেৰে ৰিঙিয়াই, পৃথিৱী আৰু সাগৰক অনিষ্ট কৰিবলৈ ক্ষমতা পোৱা সেই চাৰি জন দূতক ক’লে, 3“আমি নিজ ঈশ্বৰৰ দাস সকলৰ কপালত ছাব নামাৰোঁ মানে, ▼\n▼7:3 যিহি ৯:৪; প্ৰ ২২:৪৷\nতোমালোকে পৃথিৱী বা সাগৰ বা গছ-গছনিবোৰক অনিষ্ট নকৰিবা৷”\n4পাছত সেই ছাব মৰা সকলৰ সংখ্যা শুনিলো: ইস্ৰায়েলৰ সকলো ফৈদৰ মুঠে এক লাখ চৌৱাল্লিশ হাজাৰ ছাব মৰা হ’ল:\n5‘যিহুদা ফৈদৰ ছাব মৰা বাৰ হাজাৰ,\nৰুবেনৰ ফৈদৰ মৰা বাৰ হাজাৰ,\nগাদৰ ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\n6আচেৰ ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nনপ্তালী ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nমনচি ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\n7চিমিয়োন ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nলেবী ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nইচাখৰ ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\n8জবূলূন ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nযোচেফ ফৈদৰ বাৰ হাজাৰ,\nবিন্যামীন ফৈদৰ ছাব মৰা বাৰ হাজাৰ’।\n9এইবোৰৰ পাছত মই চাই দেখিলোঁ যে, কোনেও গণিব নোৱোৰা এক বৰ লোক সকল, য’ত সকলো জাতি, ফৈদ, লোক আৰু ভাষাৰ, বগা বস্ত্ৰ পিন্ধি আৰু হাতত খেজুৰ পাত লৈ সেই সিংহাসন আৰু মেষ-পোৱালি জনৰ আগত থিয় হৈ আছিল; 10আৰু তেওঁলোকে বৰ মাতেৰে ৰিঙিয়াই ক’লে,\n“পৰিত্ৰাণ সিংহাসনত বহি থকা আমাৰ ঈশ্বৰৰ আৰু মেষ পোৱালিৰ।” ▼\n▼7:10 গীত ৩:৮; যিচ ৪৩:১১; মথি ১:২১\n11সকলো স্বৰ্গৰ দূতে সেই সিংহাসনৰ পৰিচাৰক সকলৰ আৰু চাৰি জীৱিত প্ৰাণীৰ চাৰিওফালে থিয় হৈ আছিল; আৰু তেতিয়া তেওঁলোকে সিংহাসনৰ আগত সমর্পণ কৰি মাটিত মূৰ দোৱাই, ঈশ্বৰক আৰাধনা কৰিলে, 12আৰু ক’লে,\n“আমেন! প্ৰশংসা, মহিমা, জ্ঞান, ধন্যবাদ, সমাদৰ, পৰাক্ৰম আৰু শক্তি চিৰকাল আমাৰ ঈশ্বৰৰ প্ৰতি হওক! আমেন৷”\n13তেতিয়া সেই পৰিচাৰক সকলৰ এজনে মোক সুধিলে, “বগা বস্ত্ৰ পিন্ধা এওঁলোক কোন আৰু ক’ৰ পৰা আহিল?” 14তেতিয়া মই তেওঁক ক’লো, “হে মোৰ প্ৰভু, আপুনি জানে।” তেতিয়া তেওঁ মোক ক’লে, “এওঁলোক সেই মহা-ক্লেশৰ পৰা অহা লোক; এওঁলোকে মেষ পোৱালিৰ তেজেৰে নিজ বস্ত্ৰ ধুই বগা কৰিলে। ▼\n▼7:14 ১ যো ১-৭৷\n15এই কাৰণে, এওঁলোকে ঈশ্বৰৰ সিংহাসনৰ আগত আছে,\nআৰু দিনে-ৰাতিয়ে তেওঁৰ মন্দিৰত তেওঁৰ আৰাধনা কৰে৷\nআৰু সিংহাসনত বহা জনাই এওঁলোকৰ ওপৰত নিজ তম্বু তৰিব।\n16এওঁলোকৰ কেতিয়াও ভোক-পিয়াহ নালাগিব;\nএওঁলোকৰ গাত ৰ’দ বা কোনো পোৰা তাপ নপৰিব৷ ▼\n▼7:16 যিচ ৪৯:১০৷\nকিয়নো সিংহাসনৰ মাজত থকা মেষ-পোৱালি জনে এওঁলোকক চৰাব, ▼\n▼7:17 গীত ২৩; যিচ ৪০:১১; যো ১০:২-১১৷\nআৰু জীৱনময় জলৰ ভুমুকৰ ওচৰলৈ নিব,\nআৰু ঈশ্বৰে এওঁলোকৰ চকুৰ পৰা আটাই চকুলো মচি গুচাব।” ▼\n▼7:17 যিচ ২৫:৮৷


কাঠৰ বাকচৰ ভিতৰত গংগাৰে উটি আহিল নৱজাতক কন্যা - Prag News\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়কাঠৰ বাকচৰ ভিতৰত গংগাৰে উটি আহিল নৱজাতক কন্যা\nPrevious articleদেশত প্ৰস্তুত হৈ আছে ‘গেম চেঞ্জাৰ’ প্ৰতিষেধক, অক্টোবৰত হ’ব সুলভ!\nNext article২৬ লাখ মহিলাক চৰম প্ৰতাৰণা চৰকাৰৰ ! ৰাইজৰ দল


চৰ চাপৰিবাসীৰ ভূমি সমস্যা আৰু নাগৰিকত্ব ( অংশুমান শৰ্মা, আব্দুল কালাম আজাদ ) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nবৃহস্পতিবাৰ , এপ্ৰিল 18 2019\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / চৰ চাপৰিবাসীৰ ভূমি সমস্যা আৰু নাগৰিকত্ব ( অংশুমান শৰ্মা, আব্দুল কালাম আজাদ )\nচৰ চাপৰিবাসীৰ ভূমি সমস্যা আৰু নাগৰিকত্ব ( অংশুমান শৰ্মা, আব্দুল কালাম আজাদ )\nজুলাই 18, 2017\tসমকাল মন্তব্য কৰক 788 দৰ্শন\n(এক ক্ষেত্ৰভিত্তিক অধ্যয়নৰ চমু প্ৰতিবেদন)\nঅসমত দীৰ্ঘদিনৰ পৰা বসবাস কৰি থকা সৰ্বহাৰা, অঘৰী আৰু শৰণাৰ্থী লোকসকলৰ ওপৰত মাজে সময়ে চলাই অহা উচ্ছেদৰ যি কৰুণ ইতিহাস, তাক আৰু নিৰ্মম পৰ্যায়লৈ লৈ গৈছে বিজেপি নেতৃত্বাধীন বিজেপি চৰকাৰ আৰু আৰ. এছ. এছৰ দৰে সংগঠনে৷ মিত্ৰজোঁটৰ চৰকাৰে ৰাজ্যৰ চৰ-চাপৰি অঞ্চলত উচ্ছেদ অভিযান চলাওঁতে অবোধ শিশুৰ প্ৰতিও অমানৱীয় আচৰণ প্ৰদৰ্শন কৰিছে৷ চৰকাৰী নিৰ্দেশ পালন কৰি প্ৰশাসনে সৰ্বশক্তিৰে নিজৰ মতে অসহায়, সম্বলহীন আৰু দৰিদ্ৰ মানুহবোৰক উচ্ছেদ কৰি গৈছে ৷ তদুপৰি, ভয় দেখুৱা, হুমকি দিয়া, হত্যা কৰা, শাৰীৰিক- মানসিক নিৰ্যাতন আদি বোৰটো আছেই ৷\nচৰকাৰী প্ৰচাৰযন্ত্ৰৰ মতে তেওঁলোক হ’ল ”বাংলাদেশী অনুপ্ৰবেশকাৰী”৷ সেয়ে আইনৰ ভয় দেখুৱাই নজিৰবিহীনভাৱে উচ্ছেদ অভিযান চলাই গৈছে ৷ প্ৰকৃততে তেওঁলোক খাটি খোৱা উদ্বাস্ত লোক ৷ কেতিয়াবা বনাঞ্চলত, কেতিয়াবা নদীৰ চৰত, কেতিয়াবা দীৰ্ঘ দিনৰ অব্যবহৃত চৰকাৰী মাটি আৰু কেতিয়াবা ম্যাদীপট্টা পোৱা মাটিত পুৰুষানুক্ৰমে বসবাস কৰি আহিছে ৷ কিন্তু, ২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা অসম চৰকাৰে মূলতঃ চৰ-চাপৰি আৰু চৰকাৰী মাটিৰ পৰা তেওঁলোকক উচ্ছেদ কৰিবলৈ ধৰিছে ৷ ইতিমধ্যে হাজাৰ হাজাৰ মানুহক উচ্ছেদ কৰা হৈছে ৷ চৰকাৰে ৰাজ্যত আৰু কঠিনভাবে উচ্ছেদ অভিযান চলোৱাৰ ঘোষণাও কৰিছে৷ প্ৰথম উচ্ছেদ অভিযান আৰম্ভ হয় কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যৰ উচৰত কুঠাৰী অঞ্চলত ৷ উচ্ছেদৰ সময়ত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কোনোধৰণৰ পুনঃসংস্থাপন, অপাদকালীন সাহায্য আদিৰ ব্যবস্থা কৰা হোৱা নাই ৷ বৰং মানৱাধিকাৰ সম্পূৰ্ণভাবে উলংঘন কৰি উচ্ছেদ কৰা হৈছে ৷ উচ্ছেদিতসকলে প্ৰতিৰোধ কৰিব গৈ পুলিচৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছে ৷ পুলিচৰ আক্ৰমণৰ পৰা কণমানি শিশু পৰ্যন্ত সাৰি যোৱা নাই৷ চৰকাৰী প্ৰতিবেদন মতে, ২০১৬ ৰ চেপ্টেম্বৰৰ পৰা ছমাহৰ ভিতৰত কমেও ৩৫৫০ টা পৰিয়ালক উচ্ছেদ কৰা হৈছে ৷ বেচৰকাৰীভাৱে উচ্ছেদিত পৰিয়ালৰ সংখ্যা বেছি হ’ব ৷ চৰকাৰী প্ৰতিবেদন মতে, মৰিগাঁও অঞ্চলত ৯৮ টা পৰিয়ালক উচ্ছেদ কৰা হৈছে বুলি ক’লেও প্ৰকৃততে ৩০০ ৰো বেছি পৰিয়াল উচ্ছেদ কৰা হৈছে ৷\nভাৰতীয় উপমহাদেশত গংগা-ব্ৰহ্মপুত্ৰ-মেঘনাৰ বুকুত ভৌগোলিক প্ৰক্ৰিয়াত চৰ সৃষ্টি হয় ৷ বাৰিষাৰ সময়ত বৈ থকা নদীত পলস পৰি বা নদীৰ পাৰ খহি চৰৰ সৃষ্টি কৰে ৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দৰে পৃথিৱীৰ অন্যতম দীৰ্ঘ নদীত বহু উপনৈ আহি মিলিছেহি ৷৷ এই উপনৈবোৰেও প্ৰচুৰ পৰিমাণে পলস কঢিয়াই আনি সৰু-বৰ বহু দ্বীপ, চৰ আদিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু কেতিয়াবা গৰাখহনীয়াৰ কবলত পৰি চৰবোৰ নিঃচিহ্ন হৈ পৰে ৷ ২০০২-০৩ ৰ ভৌগোলিক সমীক্ষা মতে, অসমৰ মুঠ মাটিকালিৰ ৪.৬% অঞ্চল চৰচাপৰি অঞ্চল ৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰায় ৩৬০৩ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এই চৰচাপৰি অঞ্চলে সামৰি আছে ৷ অসমৰ ১৪ খন জিলাৰ ২৩ টা সংমণ্ডলৰ ২২৫১ খন গাঁও অৰ্থাৎ ২৯৯ গাওঁ পঞ্চায়তৰ প্ৰায় ২৫ লাখ লোক চৰচাপৰিত বসবাস কৰে। এই চৰচাপৰি অঞ্চল অৰ্থনৈতিক আৰু শিক্ষাৰ দিশতো বহুত পিছ পৰি আছে ৷ ৰাজ্যৰ ৪৪.৫৯% দৰিদ্ৰ মানুহে এই চৰচাপৰি অঞ্চলত বসবাস কৰে।\nচৰচাপৰি অঞ্চলৰ আৰ্থ-সামাজিক অবস্থা\nঝাই ফাউণ্ডেছন নামৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ দ্বাৰা দৰং জিলাৰ চিপাঝাৰ উন্নয়ন খণ্ডৰ অধীনত তিনিটা চৰ অঞ্চলত প্ৰাথমিক সমীক্ষা চলোৱা হৈছিল ৷ ২০১১ চনলোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি গাঁও তিনিখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ৯৮৬২ জন ৷ সমীক্ষাত ৯৬ জন উত্তৰদাতাৰ মাজত ৭৯ জন পুৰুষ আৰু ১৭ গৰাকী মহিলা । ৮৬% উত্তৰদাতা বিবাহিত ৷ এই অঞ্চলত গৰ্ভকালীন মৃত্যু আৰু শিশু মৃত্যুৰ হাৰ অত্যন্ত বেছি, প্ৰায় প্ৰতিটো ঘৰত এটা তেনে ঘটনাৰ উদাহৰণ পোৱা যায় ৷ গড়ে ১৩ বছৰ বয়সত ছোৱালীবোৰক বিয়া দিয়া হয় আৰু শিশুবোৰ পুষ্টিহীনতাত ভোগে ৷ মাত্ৰ কেইটামান পৰিয়ালেহে চৰকাৰী ইন্দিৰা আবাস যোজনাৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু অলপ সংখ্যক ঘৰত সৌৰ বিদ্যুতৰ সুবিধা পাইছে ৷ এই অঞ্চলৰ অনগ্ৰসৰতাৰ প্ৰধান কাৰণ হ’ল, যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ অভাব। নিকটৱৰ্তী চহৰলৈ যাবৰ বাবে কোনো ধৰণৰ বাট-পথ নাই ৷ ওচৰ-পাজৰৰ কোনো ঠাইলৈ যাব লগা হ’লে মাইলৰ পিছত মাইল খোজকাঢ়ি, গৰু বা ঘোঁৰাৰ গাড়ীত উঠিহে যাব লগা হয় ৷ অঞ্চলসমূহত৷ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ বা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় নাই বুলি কব পাৰি ৷ তিনিখন গাঁৱত এটা মাত্ৰ স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰ আৰু এখনেই স্কুল ৷ সেইদৰে, ১.৮২% পৰিয়ালে নিজেই দমকলৰ ব্যৱস্থা কৰি লৈছে ৷ ১৮.৬% মানুহে সাধাৰণ দমকল ব্যবহাৰ কৰে, বাকীসকল প্ৰাকৃতিক পানীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল ৷ ১৯% ঘৰত শৌচাগাৰ আছে ৷ স্বচ্ছ ভাৰতৰ বিজ্ঞাপন চৌদিশে প্ৰচাৰ কৰি থকাৰ সময়তো এই অঞ্চলৰ ৭৭.১৫% মহিলাই মুকলি ঠাইত শৌচ কৰে ৷ ২০১৬ ৰ মানব উন্নয়নৰ প্ৰতিবেদন মতেও অসমৰ চৰ অঞ্চলৰ জনসংখ্যাৰ ৮৪.৬% শৌচাগাৰ পৰিসেৱাৰ পৰা বঞ্চিত ৷ ৬৯% পৰিয়ালৰ মহিলা প্ৰসৱৰ আগত বা পাছত সকলো ধৰণৰ যত্নৰ পৰা বঞ্চিত। ২৮% মানুহ কৃষি নিৰ্ভৰশীল ৷বেছিভাগেই উপাৰ্জনৰ কাৰণে একাধিক কামত যুক্ত ৷ ৪৬% পৰিয়ালৰ বাবে উপাৰ্জনৰ মুল উপায় কৃষি ৷ ২৮% কৃষকে বৈদ্যুতিক পাম্পৰ সহায়ত খেতি কৰে ৷ মাত্ৰ ২.০৮% ৰ নিজৰ নাও আছে ৷ ৬৭% পৰিয়ালৰ এখনকৈ চাইকেল আছে আৰু ৫.০২% পৰিয়ালৰ মটৰ চাইকেল আছে ৷ ৯৫% পৰিয়ালে মবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰে ৷ বিলাসিতাৰ কাৰণে নহয়, ভৌগোলিক ভাবে বিচ্ছিন্ন চৰ অঞ্চলত নিতান্তই প্ৰয়োজনতহে মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰে ৷ কেৱল ২.২৯% পৰিয়ালৰে নিজস্ব যোগাযোগ ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰে, ১৫% পৰিয়ালৰ যোগাযোগ কৰিব পৰা একো ব্যৱস্থা নাই ৷\nঅবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰী ?\n১৯১২-২৮ ৰ পৰা ১৯৬৩-৭৫ লৈ হোৱা গৰাখহনীয়াৰ ফলত ৯৮০ কি.মি. অঞ্চল ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাহ গৈছে৷ আকৌ ১৯৬৩-৭৫ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনৰ ভিতৰত ১১২ কি.মি. নতুন চৰ গঢ়ি উঠিছে ৷ এনেকৈ নদীৰ এটা পাৰ খহি গলে আনটো পাৰ গঢ়ি উঠে। ১৯১২ চনৰ পৰা ১৯৯৬ৰ ভিতৰত ৮৬৮ বৰ্গ কিমি অঞ্চল খহি গৈছে ৷ চিপাঝাৰৰ তিনি খন চাপৰি অঞ্চললৈ ৮৩.৩৮% মানুহ অসমৰ অন্যান্য গৰাখহনীয়াগ্ৰস্ত চৰৰ পৰা উঠি আহিছে ৷ তাৰ ভিতৰত ৮৫% আহিছে বৰপেটা জিলাৰপৰা ৷ বৰপেটা জিলাৰ চাৰিটা ৰাজহচক্ৰ ক্ৰমে চেঙা, বৰপেটা, বাঘবৰ, কলগছিয়া হ’ল গৰাখহনীয়াত আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰ্স্ত অঞ্চল ৷ এই অঞ্চলসমূহ মূলতঃ সংখ্যালঘু মানুহৰ বসতিস্থল । ১৯৬০ ৰ পৰা ২০০৪ লৈ বৰপেটা জিলাৰ দক্ষিণাংশৰ ৪৫৭৫৮.৯০ হেক্টৰ মাটি গৰাখহনীয়াত জাহ গৈছে। এইদৰে ঘৰ মাটি হেৰুওৱা পৰিয়ালসমুহৰ বহুতেই চিপাঝাৰৰ চৰ চাপৰিসমুহত বসতি স্থাপন কৰিছে৷\nনাগৰিকত্ব অথবা আইনৰ অবস্থা\nঝাই ফাউণ্ডেছনৰ সমীক্ষা মতে ৫০টা পৰিয়ালৰ পৰা মাটি আৰু নাগৰিকত্ব সংক্ৰান্ত নথি-পত্ৰ পোৱা গৈছে। উচ্ছেদৰ জাননী পোৱা ৯৬ জন ব্যক্তি এই ৫০ টা পৰিয়ালৰে সদস্য ।\nসংগ্ৰহ কৰা নথি-পত্ৰ বোৰ হ’ল– (১) ভোটাৰ লিষ্টৰ কপি, (২) অসম চৰকাৰৰ পৰা পোৱা নাগৰিকত্বৰ বংশ পাৰম্পৰিক স্বীকৃতি, (৩) ৰাজহুৱা বাবে দিয়া পত্ৰ। উচ্ছেদৰ জাননীপ্ৰাপ্ত ৫০ টা পৰিয়ালৰ বংশৰ ন্যায় সংগত ভাবে ভোটাৰ হিচাপে ভোটাৰ লিষ্টত নাম আছে। ৬৪% ৰ ১৯৬৬ তে NRC ত নথিভুক্তি কৰিছে। ১৬% ই ১৯৫১ ৰ NRC ব্যৱহাৰ কৰিছে। বাকি ২০% ১৯৭০.৭০ ৰ উত্তৰাধিকাৰীৰ তথ্য ব্যৱহাৰ কৰিছে।\nআচলতে বৰ্তমান অসম চৰকাৰে পাহৰি গৈছে যে আজিৰ উন্নত অসম গঢ়ি তোলাৰ এই চৰ চাপৰি ৱাসী মানুহ সকলৰ বা এঁওলোকৰ পুৰ্ব পুৰুষৰ অবদান অনস্বীকাৰ্য। অসমৰ বনাঞ্চল কাটি খেতি কৰা, চাহ বাগান, চহৰতলি নিৰ্মাণ এই মানুহবোৰৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে। অসমৰ কৃষি উৎপাদনৰ হাৰ বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত এওঁলোকৰ অবদান অলপো কম নহয়। চৰকাৰে এইটো বুজা দৰকাৰ যে এই অঞ্চলৰ বাসিন্দা সকল চৰকাৰৰ বোজা নহয় বৰং মানব সম্পদহে।\n(সংলগ্ন আলোকচিত্ৰ আবিদ আজাদৰ)\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা বিজুলী চাকিৰ সমদল ( নাজমা মুখাৰ্জী )\nপৰৱৰ্তী লেখা লাজ, ঋতুস্ৰাৱ, চেনিটেৰী পেড ইত্যাদি ( পূজা নিৰালা)\nমে 2, 2017\t4,947


ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী প্ৰকাশৰ পিছতেই বিভাজন কংগ্ৰেছত\n| 10 Sep 2019 4:52 AM GMT\nচলিত বৰ্ষৰ ৩১ আগষ্টত প্ৰকাশিত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীৰ পিছত বিভাজন হৈছে কংগ্ৰেছৰ ভিতৰচ’ৰাত। এনআৰচিৰ সন্দৰ্ভত প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ মন্তব্য যে যদি দলে এনআৰচিৰ সন্দৰ্ভত কোনো পদক্ষেপ হাতত নলয় ৷তেন্তে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে অকলে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিব। লগতে তৰুণ গগৈয়ে এনআৰচিক এখন অসাধাৰণ কাগজ বুলিও ব্যক্ত কৰে ৷\nদ্বিতীয়তে দলটোৰ অন্য নেতাসকলে এনআৰচিক অস্বীকাৰ কৰা নাই। তেওঁলোকে প্ৰকৃত ভাৰতীয় সকলক সহায় কৰিবলৈ সাজু আছে। যিসকলক এনআৰচিত বিদেশী বুলি চিহ্নিত কৰিছে ।কিছু দিন পূৰ্বে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে কয় যে এনআৰচি সমীক্ষাৰ কাৰণে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিব। তেওঁ মন্তব্য কৰিছিল যে এনআৰচিৰ পৰা হিন্দু বাঙালী,গোৰ্খা,কোচ ৰাজবংশী,স্বদেশী মুছলমানসকল বাদ পৰিছে।\nআৰু গগৈয়ে এই সন্দৰ্ভত প্ৰথমতেই শীৰ্ষ আদালতল এখন পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছে ৷কিন্তু কংগ্ৰেছৰ বিধায়িনী দলৰ মুখ্য নেতা দেবব্ৰত শইকীয়াই কয় যে এনআৰচিৰ সন্দৰ্ভত তৰণ গগৈৰ মন্তব্য ব্যক্তিগত ৷আমি অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীয়ে এনআৰচিৰ পৰা বাদ পৰা লোকসকলক সহায় কৰিম। ইয়াৰ লগে লগে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে দেবব্ৰত শইকীয়াৰ মন্তব্যত প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰি কয় যে চিএলপি নেতাগৰাকীৰ ভাষ্যই ব্যক্তিগত নেকি? যদি এনআৰচিৰ কাৰণে দলে কোনো পদক্ষেপ নলয় তেন্তে মই অকলেই ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিম ৷এই মন্তব্য প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰণ গগৈৰ ৷\nএনআৰচি প্ৰকাশৰ পিছত কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীৰ স্থিতি কি? এনআৰচি প্ৰকাশৰ পিছত চৰকাৰে কৈছে যে এনআৰচিৰ সন্দৰ্ভে তেওঁলোকে একো নাজানে ৷এইয়া কেনেকৈ সম্ভৱ ৷মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এনআৰচিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিক্ৰিয়া দিছে দিও মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া দিয়া নাই। কাৰণ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে সৰ্বানন্দ সোনোৱালৰ স্থিতি আৱশ্যকীয় ৷এই মন্তব্য প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ।\nঅন্য খবৰৰ বাবে পঢ়ক:আমছুৰ কাৰণে এনআৰচিৰ কামত বিলম্ব:প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ\nTags: All India Congress Committee National Register of Citizens State Congress Tarun Gogoi


বৰ্ণিল সময়ৰ দস্তাবেজ: নবীন বৰুৱাৰ 'কটন কলেজ' | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nবৰ্ণিল সময়ৰ দস্তাবেজ: নবীন বৰুৱাৰ ‘কটন কলেজ’\nJune 18, 2018 June 18, 2018 বিদ্যুৎ দত্ত0Comments উপন্যাস, কটন কলেজ, গুৱাহাটী, গ্ৰন্থ সমালোচনা, নবীন বৰুৱা, বিদ্যুৎ দত্ত\nযুদ্ধোত্তৰ যুগৰ অসমীয়া ঔপন্যাসিকসকলৰ ভিতৰত ঔপন্যাসিক নবীন বৰুৱাৰ নাম বিশেষভাৱে উল্লেখযােগ্য। তেওঁ কেইবাখনাে উপন্যাস ৰচনাৰে অসমীয়া উপন্যাসৰ ভেটিটোক বহু পৰিমাণে সমৃদ্ধ কৰিছে। তেওঁৰ উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত ‘কটন কলেজ’ (১৯৬৫), ‘প্রেমিকা’ (১৯৭০), ‘অমােঘ নিবিড় অন্ধকাৰ’ (১৯৭২), ‘ফিনিক্স পখীৰ গান’ (১৯৭৩) আদি কেইবাখনাে উপন্যাসে একশ্রেণী পাঠকৰ মাজত বিশেষ সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। বৰুৱাৰ উপন্যাসত নিম্ন মধ্যবিত্ত শ্রেণীৰ মানসিকতা, সুবিধাবাদী মনােবৃত্তি, ভােগস্পৃহাৰ প্ৰমূল্যহীনতা আদি দিশবােৰ উদঙাই দিবলৈ কৰা প্রয়াস দৃষ্টিগােচৰ হয়। ঔপন্যাসিকগৰাকীৰ আটাইকেইখন উপন্যাসৰ সামাজিক দিশলৈ লক্ষ্য কৰিলে লেখকৰ ব্যঙ্গাত্মক দৃষ্টিৰ প্রচ্ছন্ন সুৰটোৱে পাঠকসমাজক আকর্ষণ নকৰাকৈ নাথাকে।\nঔপন্যাসিক হিচাপে নবীন বৰুৱাই আত্মপ্রকাশ কৰে তেওঁৰ ১৯৭০ চনত প্রকাশিত ‘কটন কলেজ’ উপন্যাসখনৰ যােগেদি। উপন্যাসখনৰ যােগেদি বৰুৱাই অসমৰ প্ৰথমখন কলেজ কটন কলেজৰ এটা সময়ৰ কিছু অভিজ্ঞতাভিত্তিক বর্ণনা আগবঢ়াইছে। লেখকৰ বৰ্ণনাত পাঠকৰ মানসপটত কলেজখন সম্পর্কে এক প্রতিচ্ছবি ভাহি উঠে। কটন কলেজৰ কোনাে এক হােষ্টেলৰ আবাসী হিচাপে কটোৱা বৰুৱাই সেই সময়ছােৱাত প্রত্যক্ষ কৰা কলেজৰ বিভিন্ন ক্রিয়া-কলাপ, অধ্যক্ষ-অধ্যাপকৰ আচৰণ, হােষ্টেলীয়া জীৱনৰ অভিজ্ঞতা আদিক উপন্যাসখনত জীৱন্ত ৰূপ দিছে। ‘কটন কলেজ’ নাম অনুসৰি উপন্যাসখনত কটন কলেজ সম্পর্কে যিমানখিনি বর্ণনা আৰু ঘটনা-পৰিঘটনাৰ আশা কৰা হৈছিল, সিমানখিনি পোৱা নগ’ল। উপন্যাসখনৰ কাহিনী আবদ্ধ হৈ ৰ’ল হােষ্টেলীয়া জীৱনৰ দৈনন্দিন কার্যাৱলীৰ মাজতে। এই ক্ষেত্ৰত বিশিষ্ট সাহিত্য সমালােচক ডঃ সত্যেন্দ্রনাথ শৰ্মাৰ মন্তব্য প্রণিধানযােগ্য; তেখেতৰ মতে— “কাহিনীৰ ৰূপৰেখা বৰ ক্ষীণ, চৰিত্ৰ চিত্ৰণৰ সচেষ্ট প্রচেষ্টা নাই। কটন কলেজৰ লগত আন কলেজৰ নামটোৰ বাহিৰে পার্থক্য পৰিলক্ষিত নহয়। সি যি কি নহওক, অসমৰ প্রথমখন ঐতিহ্যমণ্ডিত কলেজ হিচাপে আৰু সেই কলেজখনৰ পটভূমিত ৰচিত উপন্যাস হিচাপে ‘কটন কলেজ’ উপন্যাসখখনৰ সদায় এক মূল্য থাকিব।”\nউপন্যাসখনৰ আৰম্ভণি অতি মনােৰম। কেতবােৰ মিঠা সোঁৱৰণে প্রথম অধ্যায়টোৰ সৰহখিনি ঠাই অধিকাৰ কৰি আছে। প্রথম পুৰুষত বর্ণিত উপন্যাসখনৰ প্রতি পাঠকক আকৰ্ষণ কৰাৰ মানসেৰে লেখকে প্রথমে কেতবােৰ আকর্ষণীয় বাক্যৰ অৱতাৰণা কৰিছে—\n“—আপুনি কটন কলেজত পঢ়িছিল?\n—আপুনি কটন কলেজত পঢ়িছে?\n—তথাপি এইখন কলেজ আপােনাৰ অচিনাকি নহয়। চিনাকি। খুব মৰম লগাকৈ চিনাকি।”\n“এই কলেজৰ ল’ৰা-ছােৱালীয়ে এদিন দেশৰ স্বাধীনতাৰ কাৰণে জঁপিয়াই পৰিছিল। কাৰাবৰণ কৰিছিল। পুলিছৰ বেয়নেটৰ খােঁচত হয়তাে চিৰদিনৰ কাৰণে ঘুণীয়া হৈছিল।”\n“হােষ্টেলৰ ভিতৰত থকা ল’ৰাই ভাষাৰ কাৰণে প্রাণ আহুতি দিলে। শ্বহীদ হ’ল।”\nএনেদৰেই বৌদ্ধিক চাতুর্যৰে লেখকে কলেজখনৰ কিছুমান বীৰত্বপূর্ণ আৰু ঐতিহাসিক ঘটনাক স্মৰণ কৰি পাঠকক উপন্যাসখনৰ মাজলৈ টানি নিছে। ঔপন্যাসিকে ‘ফ্লেছবেক’ পদ্ধতিৰ সহায়ত অতীত কাহিনীৰ ৰােমন্থন কৰিছে আৰু তাক এক কলাসন্মত ৰূপ দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিছে। উপন্যাসখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ নিৰঞ্জন বৰুৱাৰ বিভিন্ন কার্য-কলাপৰ মাধ্যমেৰে ঔপন্যাসিকে কলেজখনৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানসমূহৰ বৰ্ণনা কৰাৰ লগতে নিৰঞ্জনৰ সেই অনুষ্ঠানবােৰৰ সৈতে গঢ় লৈ উঠা নিবিড়তাৰ কথাও প্রকাশ কৰিছে। এখন অখ্যাত গাঁৱৰ পৰা গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কটন কলেজলৈ উচ্চশিক্ষা গ্রহণৰ উদ্দেশ্যে অহা নিৰঞ্জন বৰুৱা চৰিত্ৰটোৰ যােগেদি সেই সময়ৰ কলেজখনৰ ৰূপ, পৰিৱৰ্তন আৰু মানুহৰ মানসিকতা, প্রেমিক জীৱনৰ দৃশ্য, অর্থনৈতিক নাটনি আদি দৃশ্যবােৰক সবল ৰূপত বর্ণনা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। কিন্তু হােষ্টেলৰ নিত্য-নৈমিত্তিক ঘটনাৱলীৰ নীৰস বর্ণনাৰ বাবে বহু সময়ত উপন্যাসখনৰ পঠন একঘেয়ামী ধৰণৰ হৈ পৰা যেন ভাব হয়।\nউপন্যাসখনৰ প্রথম অধ্যায়ত হােষ্টেলীয়া জীৱনৰ কিছু বর্ণনাৰ লগতে কৰবী চলিহাৰ সৈতে হােৱা চিনাকিৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। উপন্যাসখনৰ বর্ণনা অনুসৰি, আগদিনাখন লিটাৰেৰী ছেমিনাৰত কৰবী চলিহাই নিৰঞ্জন বৰুৱাৰ কবিতা আবৃত্তি শুনি তেওঁৰ শুভাকাংক্ষী হৈ পৰিছিল। তাৰ ফলশ্রুতিতেই কৰবী চলিহা আহি বৰুৱাৰ সৈতে চিনাকি হ’ল। তেনেদৰেই তেওঁলোকৰ মাজত গভীৰ বন্ধুত্ব গঢ় লৈ উঠিল। সেই বন্ধুত্বই পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰেমৰ ৰূপ লৈছে।\nদ্বিতীয় অধ্যায়টোত চহৰৰ অভিজাত ঘৰৰ সন্তান কৰবী চলিহাৰ সৰলতাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। বর্ণনা সুন্দৰ আৰু বাহুল্যবর্জিত, যাৰ বাবে এই অধ্যায়টোৰ পঠনীয় গুণ বৃদ্ধি পাইছে।\nদেওবাৰৰ ব্যস্ততা সকলােৱে নুবুজে। যিসকল অত্যন্ত কর্মব্যস্ত তেওঁলােকেহে এই বন্ধবাৰটোৰ মূল্য বুজি পায়। এনে এক ভাবধাৰাকেই ঔপন্যাসিকে বর্ণনা কৰিছে উপন্যাসখনৰ চতুর্থ অধ্যায়ত। এইটো অধ্যায়ত লেখকে নিৰঞ্জন বৰুৱা চৰিত্ৰটোৰ মাধ্যমেৰে দেওবৰীয়া ব্যস্ততাক ফুটাই তোলাত সক্ষম হৈছে। পুৱা শুই উঠাৰে পৰা আবেলি চিনেমা চাবলৈ যােৱালৈকে বিভিন্ন কামৰ বৰ্ণনাৰে লেখকে এই অধ্যায়টো মনােৰম কৰি তুলিছে।\nস্কুল, মহাবিদ্যালয় বা যিকোনো শিক্ষা প্রতিষ্ঠানৰে এক গুৰুত্বপূর্ণ অঙ্গ হৈছে ছাত্ৰ একতা সভা। উপন্যাসখনৰ পঞ্চম অধ্যায়টোত লেখকে কটন কলেজৰ নিৰ্বাচনৰ প্রসঙ্গ অৱতাৰণা কৰিছে। নির্বাচনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰা ছাত্র ছাত্রীসকলৰ আচাৰ-আচৰণ আৰু প্ৰতিভা সম্পর্কে দুই-এটা কথাৰ ইংগিত তেওঁ দিছে। এই অধ্যায়টোতে কলেজৰ ছাত্ৰই পিকেটিং, আন্দোলন আদি কৰি ভৱিষ্যতে কিদৰে কলেজৰ পৰা প্রয়ােজনীয় সা-সুবিধা আৰু স্কলাৰশ্বিপৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে, তাৰ বিৱৰণ আছে। ঔপন্যাসিকগৰাকীয়ে প্রত্যক্ষ কৰা এনে দৃশ্যবােৰে কলেজখনৰ ছাত্র-ছাত্রীসকলৰ ৰাজনৈতিক দিশ সম্পৰ্কে থকা জ্ঞানৰাে সম্ভেদ দিয়ে।\nপ্ৰায়বােৰ অধ্যায়তে হােষ্টেলৰ গতানুগতিক কাহিনীধাৰাকেই দাঙি ধৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে যদিও ইয়াৰ মাজে মাজে সমাজৰ কিছুমান বিশেষ দিশৰাে প্রতিফলন উপন্যাসখনত আছে। আধুনিক জীৱনে কঢ়িয়াই অনা বিশ্বাসহীনতা, চহৰৰ অভিজাত লােকৰ ভণ্ডামি আদিয়েও উপন্যাসখনত ভুমুকি মাৰিছে। উপন্যাসখনৰ বর্ণনা অনুসৰি নিৰঞ্জন বৰুৱাৰ গুৱাহাটীস্থিত সম্পর্কীয় ভিনিহীয়েকে নিৰঞ্জন বৰুৱাক কিদৰে নিজৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তাৰ দুখলগা বর্ণনা পােৱা যায়। অর্থাৎ ভিনিহীয়েকে নিৰঞ্জনৰ সৈতে কৰা ব্যৱহাৰখিনিত চহৰৰ আভিজাত্যৰ ভণ্ডামিৰ ছবিখন ফুটি উঠিছে।\nসাধাৰণতে কলেজ-বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হােষ্টেল বুলি ক’লেই আমাৰ মনলৈ আহে ৰেগিঙৰ কথা। সময়ৰ সোঁতত এই ৰেগিঙৰ ব্যাধি কিছু হ্রাস হােৱা যেন ভাব হয় যদিও এতিয়াও ইয়াৰ প্রচলন আছে। যি হােষ্টেলত থাকি পাইছে, তেওঁহে এই কথাবােৰ বেছি স্পষ্টকৈ অনুভৱ কৰিব পাৰিব। উপন্যাসখনৰ নৱম অধ্যায়টোত ঔপন্যাসিকে সেই ৰেগিং সম্পর্কে নিজা দৃষ্টিভংগীৰে কিছু কথা বর্ণনা কৰিছে। নৱাগতসকলৰ ক্ষেত্ৰত সংঘটিত হােৱা ৰেগিঙৰ ৰেহ-ৰূপ দেখি তেওঁক কৰা ৰেগিঙলৈ মনত পৰি গৈছে। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ মনত কেতবােৰ বৌদ্ধিক চিন্তাৰ প্রকাশ ঘটিছে। এই সম্পর্কে তেওঁ লিখিছে— “তথাপি ৰেগিং শেষ হােৱাৰ পাছত মােক কৈছিল, Animality gives sincerity, পশুত্বই হেনাে সৰলতা দিয়ে। আজি যদি মই ল’ৰাবােৰক, নতুন স্বপ্ন লৈ অহা ল’ৰাবােৰক মােক কৰাৰ দৰেই উৎপাত কৰিলােগৈহেঁতেন, ময়াে তেতিয়া ক’লােহেঁতেন, Animality gives sincerity। সিহঁতেও মােৰ পৰা শিকিলেহেঁতেন, মাক-দেউতাকহঁতৰ বুকুৰ পৰা ওলাই আহি আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’বলৈ শিকা জীৱনটোৰ প্রথম খােজতে, তথাকথিত সমাজখনত যদি জীয়াই থাকিব খুজিছা, যদি মানুহ বুলি চিনাকি দিব খুজিছা, তুমি পশু হােৱা, মানুহ হ’বলৈ বিচৰা মানেই পিৰালিৰ কুকুৰ হােৱা, তথাকথিত সমাজখনৰ চুৱাপাতত ঠাই লৈ জীৱনৰ অৰ্থ বিচাৰা।” এই কথাখিনিৰ মাজেদি তথাকথিত সমাজখনত মানুহে স্বনিৰ্ভৰশীলভাৱে জীয়াই থাকিবলৈ কৰিবলগা সংগ্রামখনৰ বর্ণনা আছে। আচলতে হােষ্টেলীয়া জীৱনৰ সময়খিনিয়েই হৈছে মানুহ একোজন পৰিপক্ক ব্যক্তি হিচাপে গঢ় লােৱাৰ সঠিক সময়। গতিকে হােষ্টেলৰ কণ্টকময় অভিজ্ঞতাখিনিক যদি সহ্য কৰি হােষ্টেলটো নিজৰ কৰি ল’ব পৰা যায়, তেতিয়া ব্যক্তিৰ ভৱিষ্যত জীৱনত আহিবলগা সমস্যাৰ সৈতে সহজে মােকাবিলা কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব পাৰি।\nহােষ্টেলৰ অভিজ্ঞতা বর্ণনাৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁৰ দৰিদ্ৰ ঘৰখনৰ কথাও প্রসঙ্গক্রমে অৱতাৰণা কৰিছে। অশেষ পৰিশ্ৰম আৰু কষ্টৰ বলত মাক-দেউতাকে পঠোৱা আৰু দদায়েকে পঠোৱা টকাৰে নিৰঞ্জনে অতি মিতব্যয়ীভাবে চলিছে। ইফালে কৰবী আৰু নিৰঞ্জনৰ প্ৰেমৰ চিত্ৰখনকো কিছু দুর্বলভাৱে হ’লেও ঔপন্যাসিকে আগবঢ়াই লৈ গৈছে। স্নাতক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত বিফল হৈ নিৰঞ্জনে কৰবীৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ সমাপ্তি ঘটাইছে। ইয়াতে মূল কাহিনীৰ অন্ত পৰিছে।\nউপন্যাসখন পঢ়ি যাওঁতে কেইবাটাও সৰু-বৰ দোষ পৰিলক্ষিত হয়। এই দোষবােৰে উপন্যাসখনৰ প্রতি পাঠক সমাজৰ আকর্ষণ কমাই আনে। গল্পৰ দৰেই উপন্যাসৰাে কাহিনী কথন প্রক্রিয়াৰ এটা গুৰুত্বপূর্ণ দিশ হ’ল— কৌতুহল; অর্থাৎ ‘তাৰ পাছত কি হ’ল’— এনে এক মনােভাব। কিন্তু উপন্যাসখনত প্রয়ােজন অনুসৰি এই ভাবৰ অভাৱ দেখা যায়। উপন্যাসখনত ঔপন্যাসিকৰ গভীৰ অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু বাস্তৱ জীৱনবােধৰ অভাৱ পৰিলক্ষিত হয়। আনহাতে উপন্যাসখনৰ কাহিনীকথন প্রক্রিয়াও মনোগ্ৰাহী নহয়।\nউপন্যাসৰ প্রাণ হ’ল, কাহিনীৰ ভিতৰুৱা পৰিস্থিতিৰ লগত চৰিত্ৰৰ নিৰন্তৰ সংঘাত। সেই নিৰন্তৰ সংঘাতৰ শিল্পগত উপস্থাপনে কাহিনী আৰু চৰিত্ৰ উভয়ৰে মনােহাৰিত্ব গুণ বৃদ্ধি কৰে। কিন্তু আলোচিত উপন্যাসখনত সংঘাতৰ উপস্থিতি প্রায় শূন্য। দুই-এটা সংঘাত আছে যদিও সি কাহিনী আৰু চৰিত্ৰক বৰ বেছি উজ্জ্বল কৰি তুলিব পৰা নাই। মাথোঁ হােষ্টেলীয়া জীৱন এটাৰ দৈনন্দিন গতানুগতিক কার্যাৱলীক লৈয়ে কাহিনীয়ে গতি লাভ কৰিছে।\n| আৰু পঢ়ক: বুদ্ধজায়া: এক উপেক্ষিতা নাৰীৰ জীৱনগাথা\nঔপন্যাসিক নবীন বৰুৱাৰ ‘কটন কলেজ’ উপন্যাস হিচাপে দুর্বলতাসমূহৰ পৰা সম্পূর্ণ মুক্ত নহ’লেও ই এচাম পাঠকৰ মাজত জনপ্রিয়তা লাভ কৰি আহিছে। কলেজখনৰ সম্পূর্ণ দৃশ্যপট তুলি ধৰিব নােৱাৰিলেও এটা সময়ৰ কলেজখনৰ বিভিন্ন ঘটনা-পৰিঘটনা আৰু কটন কলেজৰ তদানীন্তন হােষ্টেলীয়া জীৱন সম্পর্কে উপন্যাসখন বাটকটীয়াৰূপে বিবেচিত হ’ব পাৰে। তথ্যৰ আধিক্যই সৃষ্টিধর্মী লেখাৰ আকৰ্ষণ কমায়। ‘কটন কলেজ’ ইয়াৰ পৰা সম্পূর্ণ মুক্ত। উপন্যাসখনৰ কাহিনীত বিশেষ চন, সময়, তাৰিখ অথবা ইতিহাসৰ তথ্যসর্বস্বতাৰ প্ৰৱেশ ঘটা নাই, ফলত উপন্যাসখনে বর্তমানেও এচাম পাঠকক আকর্ষিত কৰি আহিছে।\nকিতাপখনৰ প্ৰকাশক গুৱাহাটীৰ পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ।\nবুদ্ধজায়া: এক উপেক্ষিতা নাৰীৰ জীৱনগাথা...\n← সমাজৰ প্ৰকৃত ৰূপান্তৰত বিশ্বাসী কমৰেড বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা\nবিষ্ণু ৰাভা দিৱস উপলক্ষে ‘নীলা চৰাই’ৰ ভব্য আয়োজন →


প্ৰসংগ : আইন আৰু মুক্তিকামী ৰাজনীতি ( জিতেন বেজবৰুৱা ) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / প্ৰসংগ : আইন আৰু মুক্তিকামী ৰাজনীতি ( জিতেন বেজবৰুৱা )\nপ্ৰসংগ : আইন আৰু মুক্তিকামী ৰাজনীতি ( জিতেন বেজবৰুৱা )\nডিচেম্বৰ 23, 2017\tসমকাল মন্তব্য কৰক 205 দৰ্শন\nনাৰীবাদী লেখক নিবেদিতা মেননৰ ‘Recovering Subversion: Feminist Politics beyond the Law’ (2004; Permanent Black) গ্ৰন্থখন ভাৰতীয় নাৰীবাদী চিন্তাৰ এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ বিষয় হ’ল আইন আৰু নাৰীবাদী ৰাজনীতিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক। ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলে যোৱা সময়ছোৱাত আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে কিদৰে মোকাবিলা কৰিছে আৰু নিজৰ উদ্দেশ্যত এইসমূহক ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে কিধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে, ঘাইকৈ তাৰ আলোচনাই গ্ৰন্থখনত দাঙি ধৰিছে। লগতে তৎজনিত সমস্যাৰপৰা মুক্তিৰ বাটৰ সন্ধান দিবলৈও চেষ্টা কৰিছে। নাৰীবাদী ৰাজনীতিত আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি উদ্ভৱ হোৱা সমস্যাৰাজিক মেননে ‘সাংবিধানিকতাৰ স্ববিৰোধ’ (paradox of constitutionalism) বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁৰ মতে কেৱল নাৰীবাদী ৰাজনীতিয়েই এই স্ববিৰোধৰ সন্মুখীন হোৱা নাই, আন আন সামাজিক মুক্তিকামী ৰাজনীতিও হৈছে। মেননে ঘাইকৈ তিনিটা ইছ্যুক কেন্দ্ৰ কৰি নাৰীবাদী ৰাজনীতিৰ এই স্ববিৰোধৰ আলোচনা দাঙি ধৰিছে – ইছ্যুকেইটা হ’ল গৰ্ভপাত, যৌন হিংসা আৰু নাৰীৰ বাবে সংৰক্ষণ। গ্ৰন্থখনত নাৰীবাদী তত্ত্বৰ সমানেই আইন অধ্যয়নৰ তত্ত্ব-তথ্যৰ সমাহাৰ ঘটিছে। গ্ৰন্থখনত আলোচনা কৰিবলগীয়া ভালেমান তাত্ত্বিক-ৰাজনৈতিক দিশ আছে। আমি তাৰে দুই-এটা প্ৰাসংগিক দিশহে থোৰতে আঙুলিয়াই দিবলৈ যত্ন কৰিম।\nউপৰোক্ত স্ববিৰোধৰ ৰূপটো কেনেকুৱা, পোনতে আমি সেইটো বুজিবলৈ যত্ন কৰো। সাংবিধানিকতাবাদ হ’ল আধুনিক গণতন্ত্ৰসমূহে ব্যক্তিৰ নাগৰিক অধিকাৰ আৰু স্বায়ত্ততাক সুৰক্ষা দিবৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা এক পদ্ধতি – সাৰ্বজনীন আইন আৰু সংবিধানৰ জৰিয়তে ইয়াক সুৰক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব ৰাষ্ট্ৰই গ্ৰহণ কৰে। ইউৰোপত সপ্তদশ শতিকাত যেতিয়া প্ৰথম এই সাংবিধানিকতাবাদৰ উদ্ভৱ হৈছিল তেতিয়া ইয়াৰ এক প্ৰগতিশীল ভূমিকাই আছিল। কিন্তু চাৰিটা শতিকাৰ পাছত এতিয়া তাক লৈ একে কথা ক’ব নোৱাৰি। ৰেডিকেল ৰাজনৈতিক আন্দোলনসমূহে ইয়াক লৈ এক মৌলিক স্ববিৰোধৰ সন্মুখীন হৈছে। সাংবিধানিকতাবাদে দাঙি ধৰা সাৰ্বজনীন নাগৰিক অধিকাৰ আৰু আইনৰ সৈতে মুক্তিকামী ৰাজনীতিৰ বিৰোধ আহি পৰিছে। এই ৰাজনৈতিক আন্দোলনসমূহে এতিয়া আৰু সহজভাৱে আৰু সমস্যা নোহোৱাকৈ আইনক নিজৰ উদ্দেশ্যত ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱৰা হৈ পৰিছে। সমগ্ৰ বিশ্বতে দেখা যায় যে পূৰ্বৰ নাৰীবাদীসকলে নাৰীৰ সম অধিকাৰ আৰু মুক্তিৰ বাটত এক সম্ভাৱনাপূৰ্ণ সাৰথি হিচাপেই আইনক গ্ৰহণ কৰি আহিছিল। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজব্যৱস্থা এটাৰ মাজত নিপীড়িত হৈ থকা নাৰীসমাজৰ স্বাৰ্থত সামাজিক ৰূপান্তৰ ঘটাবৰ বাবে আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰকেই প্ৰধান শক্তি হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছিল। সেই কাম কৰিব পৰাকৈ একমাত্ৰ ৰাষ্ট্ৰৰ হাততেই সামৰ্থ্য আৰু সামাজিক গ্ৰহণযোগ্যতা আছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত, বিশেষকৈ ১৯৮০ৰ দশকৰপৰা নাৰীবাদী আন্দোলনৰ অভিজ্ঞতাই দেখুৱালে যে আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি তেনে দৃষ্টিভংগী বৰ্তাই ৰখাটো সম্ভৱ নহয়। দেখা গ’ল যে প্ৰায়ভাগ আইনী ব্যৱস্থাতে নাৰীৰ প্ৰতি বৈষম্যমূলক বহু কথা আছে; যদি আইনত আনুষ্ঠানিক ৰূপত তেনে একো নায়ো, তথাপি কাৰ্যক্ষেত্ৰত আইন প্ৰয়োগ কৰোতে নাৰীৰ প্ৰতি বৈষম্য কৰা হৈছে বা আইনক তেনেধৰণে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। আৰু যদি আইনে পুৰুষ আৰু নাৰীক সমানভাৱেই আচৰণ কৰিছে, তথাপিও সি বৈষম্যৰপৰা সম্পূৰ্ণ মুক্ত হ’ব নোৱাৰে – কিয়নো বৈষম্যপূৰ্ণ আৰু পদানুক্ৰমবদ্ধ এখন সমাজত আনুষ্ঠানিকভাৱে সকলোকে সমান বুলি ধৰি ল’লেই সমতা প্ৰতিষ্ঠা হ’ব নোৱাৰে; অসমানসকলক সমান বুলি দেখুওৱাটোও এটা সামাজিক অন্যায় মাথোন। বিশ্বৰ নাৰীবাদী মহলত এইধৰণৰ সমালোচনা বিকশিত হ’বলৈ ধৰিলে। এই সমালোচনাসমূহে সাধাৰণতে প্ৰতিষ্ঠিত আইনী ব্যৱস্থাসমূহৰ আঁৰত লুকাই থকা পুৰুষতান্ত্ৰিক ধাৰণাসমূহ উন্মোচন কৰিলে, কিছুমান বৈষম্যমূলক আইনৰ সমস্যাসমূহ দেখুৱাই দিলে বা যিসমূহ প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰত কোনো আইন নাই সেইসমূহ ক্ষেত্ৰত নতুন আইন প্ৰণয়নৰ দাবী উত্থাপন কৰিলে। একেদৰে ভাৰততো বিশেষকৈ ১৯৮০ৰ দশকৰপৰাই নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসাক কেন্দ্ৰ কৰি আইন সম্পৰ্কীয় চিন্তা-চৰ্চা বহুখিনি হ’বলৈ ধৰিলে। নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে নাৰীবাদীসকলে ৰাষ্ট্ৰৰ ওচৰত আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ বাবে, নতুন আইন প্ৰণয়নৰ বাবে দাবী উত্থাপন কৰিলে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ভালেমান নতুন আইন প্ৰণয়ন হ’ল। কিন্তু এই সফলতাসমূহে ভালেমান নতুন প্ৰশ্নৰ জন্ম দিলে।\nৰণকৌশল হিচাপে আইনৰ ধাৰণাটোৱে নাৰীবাদী চিন্তা-চৰ্চাত পূৰ্বৰেপৰাই বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। কিন্তু শেহতীয়া চৰ্চাসমূহে তাত্ত্বিক-ৰাজনৈতিক প্ৰশ্নসমূহ অধিক আগ বঢ়াই নিলে। এই কথাত নাৰীবাদীসকল একমত যে নাৰীবাদী ৰাজনীতিৰ বাবে আইন কোনোপধ্যেই যথেষ্ট নহয়। সামাজিক ৰূপান্তৰৰ অস্ত্ৰ হিচাপে আইনক ব্যৱহাৰ কৰাৰ অলীক কল্পনা এতিয়া আৰু কোনো নাৰীবাদীয়ে নকৰে। আইনক খুব বেছি সামাজিক গ্ৰহণযোগ্যতা লাভৰ আৰু সামাজিক সচেতনতা সৃষ্টিৰ উপায় হিচাপে ল’ব পাৰি। লগতে আইনে নাৰীৰ কিছু সমস্যাৰ হ্ৰস্বম্যাদী আইনী সমাধান দাঙি ধৰিব পাৰে। আনহাতে, আইনৰ ওপৰত অহৰহ আৰু অত্যধিক নিৰ্ভৰশীলতাই প্ৰকৃতাৰ্থত ৰাষ্ট্ৰৰ হাতহে শক্তিশালী কৰে। ৰাষ্ট্ৰ নিজেই পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজব্যৱস্থাৰ সতৰ্ক পহৰাদাৰ। তদুপৰি আইনে কেতিয়াও নাৰীৰ শোষণ-অৱদমনৰ সামাজিক-ব্যৱস্থাগত ভিত্তিক ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে। ইয়াৰ কাৰণ প্ৰায় ক্ষেত্ৰতে আইনৰ নিজৰ অন্তৰ্নিহিত সীমাবদ্ধতা বুলি মেননে দেখুৱাইছে। ভাৰতৰ নিচিনা উত্তৰ-ঔপনিবেশিক সমাজত আইন যিটো য’ৰপৰা উৎসাৰিত হৈছে তাতেই সমস্যাৰ উৎস লুকাই আছে। ভাৰতৰ বিভিন্ন সমাজ-সম্প্ৰদায়ৰ মাজত অতীজৰেপৰা পৰম্পৰাগত অধিকাৰ আৰু ন্যায়ৰ ধাৰণা থাকিব পাৰে। কিন্তু আধুনিক অৰ্থত অধিকাৰ আৰু ন্যায়ৰ ধাৰণাৰ বিকাশ ঘটিছিল ঔপনিবেশিক প্ৰশাসনে ভাৰতত ঘটোৱা সামাজিক ৰূপান্তৰৰ মাজেৰে। ভাৰতীয় মানুহৰ আধুনিকতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক ঘটিছিল সেই ঔপনিবেশিক ব্যৱস্থাটোৰ যোগেদি যিটো ব্যৱস্থা গোটেপাতে আছিল শোষণ-বৈষম্য-অৱদমনৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। ক’বলৈ গ’লে, সামন্তবাদৰপৰা পুঁজিবাদলৈ উত্তৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াত ইউৰোপত আধুনিকতাই যি হিংসা আৰু ভাঙোনৰ জন্ম দিছিল সিও আছিল অতি ভয়ানক। আধুনিকতা পোনতেই আছিল নিষ্ঠুৰ আৰু বহিষ্কৰণবাদী – ভিন্ন আৰু বিপৰীতধৰ্মী ধাৰণা আৰু প্ৰমূল্যৰাজিক বহিষ্কাৰ কৰি সি জাপি দিছিল এক সাৰ্বজনীন নীতি আৰু প্ৰমূল্য। কিন্তু ভাৰতৰ নিচিনা উত্তৰ-ঔপনিবেশিক সমাজত আধুনিকতাৰ আক্ৰমণ আছিল দ্বিগুণ – এটা আছিল আধুনিকতাৰ, আনটো ঔপনিবেশিকতাবাদৰ। এই ব্যৱস্থাটোৰ ঔৰসতে জন্ম হৈছিল আধুনিক ব্যক্তি অধিকাৰ আৰু আইনৰ ধাৰণাৰ। গতিকে এনে প্ৰেক্ষাপটত এই ধাৰণাসমূহ জন্মতেই আছিল পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে কিছুমান নিম্নবৰ্গ জনগোষ্ঠী উপকৃত হৈছিল যদিও সকলোৰে ক্ষেত্ৰত তেনে ঘটা নাছিল। বৰং বহুবোৰ গোষ্ঠীক ইয়াৰ জৰিয়তে প্ৰান্তীয়কৰণ ঘটাই সমাজৰ এচুকলৈ ঠেলি দিয়া হৈছিল। সেয়ে এনে সমাজত সামাজিক ৰূপান্তৰৰ ৰাজনীতিত আইনৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো সমস্যাজনক হৈ উঠাই স্বাভাৱিক।\nআনহাতে, উদাৰনৈতিক তত্ত্বৰ এটা প্ৰধান আধাৰ হ’ল ব্যক্তিৰ ‘ৰাজহুৱা’ আৰু ‘ব্যক্তিগত’ পৰিসৰৰ মাজত থকা পাৰ্থক্য আৰু বিভাজন, যাৰ ভিত্তিত আইনৰ অধিকাৰ-ক্ষেত্ৰত নিৰ্ধাৰিত হয়। এই অনুসৰি ৰাজহুৱা পৰিসৰটো আইন-আদালতৰ বাবে মুকলি আৰু তাত ৰাষ্ট্ৰৰ সাৰ্বজনীন নীতিসমূহ প্ৰযোজ্য। কিন্তু ব্যক্তিগত পৰিসৰটো হ’ল এইবোৰৰপৰা সুৰক্ষিত, ব্যক্তিৰ একান্ত নিজৰ – যৌনতা আৰু পৰিয়াল ইয়াৰ ভিতৰত পৰে। এই সম্পৰ্কে মাৰ্ক্সীয় আৰু নাৰীবাদী পৰম্পৰাতো বিস্তৰ বিতৰ্ক আছে; মেননেও তাৰ কিছু কথা আলোচনা কৰিছে। আমি সেই বিষয়ত নোসোমাই চমু কথাটো ক’ব খুজিছো। সাধাৰণভাৱে ক’বলৈ গ’লে, নাৰীবাদীসকলে ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত পৰিসৰৰ এই বিভাজন মানি নচলে। তেওঁলোকে প্ৰায়ে ব্যক্তিগত পৰিসৰটোক ৰাজনৈতিক ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে, অৰ্থাৎ ব্যক্তিগত পৰিসৰত আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰবেশৰ পোষকতা কৰিছে। যৌনতা আৰু পৰিয়ালৰ ৰাজনীতিক তেওঁলোকে উন্মোচন কৰিছে আৰু বাহিৰৰ পৃথিৱীৰ আন আন ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ সৈতে একে সমতলত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। কিন্তু সেইটোৰ ফলত সমস্যাৰো সৃষ্টি হৈছে। আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ অত্যধিক হস্তক্ষেপ আৰু নিয়ন্ত্ৰণে বহু সময়ত নাৰীৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰিছে, ন্যায়ৰ বিপৰীতে কাম কৰিছে। আনহাতে, যৌনতাৰ অধিকাৰ, যৌন উৎপীড়নৰপৰা সুৰক্ষা আদি নাৰীবাদীসকলৰ ভালেমান দাবী ঘাইকৈ প্ৰাইভেচিৰ যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। পুৰুষতান্ত্ৰিক পৰিয়াল ব্যৱস্থাৰ বিপৰীতে ব্যক্তি হিচাপে নাৰীৰ প্ৰাইভেচিৰ অধিকাৰে বহু সময়ত নাৰীক সহায় কৰি আহিছে। কিন্তু নাৰীবাদীসকলৰ মাজত এনে দ্বৈত নীতিয়ে মাজে-সময়ে স্ববিৰোধৰ সৃষ্টি কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এগৰাকী নাৰীয়ে বিচৰা গৰ্ভপাতৰ অধিকাৰক নাৰীৰ প্ৰাইভেচিৰ অধিকাৰ হিচাপে সকলোৱেই মানি ল’ব, কিন্তু কন্যাভ্ৰূণৰ গৰ্ভপাত বিচাৰিলে সেয়া মানি ল’ব পৰা নাযাব। চাবলৈ গ’লে, যদি নাৰী এগৰাকীয়ে নিজে বিচাৰে তেন্তে কন্যাভ্ৰূণৰ গৰ্ভপাতো একেই প্ৰাইভেচিৰ অধিকাৰ। কিন্তু যৌনতা আৰু পৰিয়ালক ব্যক্তিগত পৰিসৰত নাৰাখি তাক আইনৰ গণ্ডীৰ ভিতৰলৈ অনা হৈছে নাৰীৰ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ স্বাৰ্থতে আৰু তাৰ বাবেই কন্যাভ্ৰূণৰ গৰ্ভপাত গ্ৰহণযোগ্য নহয় বুলি ভবা হৈছে।\nআইনৰ আন এটা মৌলিক সমস্যা হ’ল এই যে ই সম্পূৰ্ণৰূপে ব্যক্তিৰ স্বায়ত্ততাৰ সুৰক্ষাৰ সৈতে জড়িত। ব্যক্তিৰ স্বায়ত্ততাৰ ওপৰত হোৱা পোনপটীয়া হস্তক্ষেপকহে সি সামৰি ল’ব পাৰে, শোষণ-অৱদমনৰ সামাজিক উৎসটো সদায়েই আইনৰ চকুত অদৃশ্য হৈ ৰয়। ব্যক্তিৰ ওপৰত যেতিয়া ব্যক্তিগত ৰূপত, দৃশ্যমানভাৱে প্ৰত্যক্ষ শোষণ-অৱদমন হয়, তেতিয়া আইনৰ সাৰ্বজনীন ভাষাই তাক বুজিব পাৰে। কিন্তু সামূহিক ৰূপত, অদৃশ্যভাৱে হোৱা শোষণ-দমন আইনৰ বোধগম্য নহয়। আনহাতে, ব্যক্তিৰ স্বাধিকাৰ আৰু স্বাধীন ইচ্ছাৰ ধাৰণাই সমাজত ব্যাপ্ত হৈ থকা ব্যৱস্থাগত ক্ষমতাৰ গাঁথনিসমূহৰ অস্তিত্বকে ঢাকি ৰাখে। ক্ষমতাৰ এই গাঁথনিসমূহে কেৱল ব্যক্তিক শোষণ-অৱদমনকে কৰে তেনে নহয়, সেইসমূহে ব্যক্তিৰ বিষয়ী সত্তাৰ নিৰ্মাণো কৰে। ব্যক্তিৰ যি জীৱন-দৃষ্টি আৰু ইচ্ছা, সেয়াও সামাজিক ব্যৱস্থাটোৰদ্বাৰাই নিৰ্মিত হয়। গতিকে সমাজত আধিপত্যশীল ক্ষমতাৰ গাঁথনিসমূহ ব্যক্তিৰ নিজৰ ইচ্ছাৰ মাজতো প্ৰকাশ পায়। সেইবাবেই ব্যক্তিমাত্ৰেই নিজৰ প্ৰকৃত অধিকাৰ আৰু ইচ্ছাক লৈ সচেতন হোৱাটো সম্ভৱ নহয়। নাৰীবাদী ৰাজনীতিয়েও নাৰীমাত্ৰকেই নিজৰ অধিকাৰক লৈ সতৰ্ক এক সচেতন কৰ্তা হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ওপৰত কোৱাৰ দৰে কোনো নাৰীয়ে নিজ ইচ্ছাৰে কন্যাভ্ৰূণ গৰ্ভপাত কৰাৰ কথা ভাবিব পাৰে। তেনে ক্ষেত্ৰত আইনে একো কৰিব নোৱাৰে। অৰ্থাৎ, আইনে সমাজত আধিপত্যশীল ক্ষমতাৰ ৰাজনীতিক বুজিব নোৱাৰে – তাক প্ৰতিহত কৰাটো দূৰৰ কথা, বৰং অন্ধভাৱে সুৰক্ষাহে প্ৰদান কৰে।\nযোৱা সময়ছোৱাত ভাৰতত নাৰীবাদে একপ্ৰকাৰ প্ৰাতিষ্ঠানিকীকৃত ৰূপ লাভ কৰিছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, নাৰীবাদৰ দাবীসমূহ আৰু শ্লোগানসমূহ ৰাষ্ট্ৰই আত্মসাৎ কৰি পেলাইছে। ৰাষ্ট্ৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ‘নাৰী সবলীকৰণ’ৰ বাবে জোৰদাৰ প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হৈছে। আনহাতে, নাৰীবাদী আন্দোলন এতিয়া মূলতঃ বিভিন্ন এন জি অ’ৰ ৰূপত বৰ্তি আছে। এই এন জি অ’সমূহ ঘাইকৈ পৰিচালিত হয় ৰাষ্ট্ৰ তথা বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাৰ পুঁজিৰদ্বাৰা। পুঁজিৰ হিচাপ-নিকাচক কেন্দ্ৰ কৰি পৰিচালিত হোৱা এই অনুষ্ঠানসমূহে নাৰীবাদক এক প্ৰফেছনেল ৰূপ প্ৰদান কৰিছে। এইসমূহ কাৰণতে নাৰীবাদী আন্দোলনৰ যি বিধ্বংসী বা জংগী সম্ভাৱনা সেয়া লোপ পাইছে। সেই সম্ভাৱনা কেনেকৈ ওভতাই আনিব পাৰি (recovering subversion) সেয়াই আলোচ্য গ্ৰন্থখনত নিবেদিতা মেননৰ উদ্দেশ্য, আৰু তাৰ প্ৰেক্ষাপটতেই তেওঁ নাৰীবাদী আন্দোলনত আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰশ্নটোৰ আলোচনা দাঙি ধৰিছে। যদিও তেওঁ আইনৰ সীমাবদ্ধতাৰ কথা বাৰংবাৰ কৈছে, তথাপি তেওঁ দোহাৰিছে যে সেইটোৱে আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰক বাদ দিয়াটো নুবুজায়। নাৰীবাদীসকলে আইনক বাদ দিলেও আইনে তেওঁলোকক বাদ নিদিয়ে। ৰাষ্ট্ৰ আৰু আইনী ব্যৱস্থাটোৰ মাজত আমি সকলোটি বান্ধ খাই আছো; আমাৰ প্ৰতিটো পৰিচিতি আইনৰদ্বাৰা স্বীকৃত হৈ আইনৰ গণ্ডীৰ ভিতৰত অৱস্থান কৰিছে। গতিকে আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি উদাসীনতা দেখুওৱাটো সঠিক নীতি হ’ব নোৱাৰে। কিন্তু প্ৰশ্নটো হ’ল এই যে আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰক সমাজ ৰূপান্তৰৰ সাৰথি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি। নাৰীবাদৰ মাজত যিসমূহ ৰূপান্তৰকামী জংগী সম্ভাৱনা লুকাই আছে সেইসমূহৰ বাস্তৱায়ন আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ যোগেদি হ’ব নোৱাৰে। তেনেহ’লে ইয়াৰ প্ৰতি নাৰীবাদীসকলৰ ৰণকৌশল কেনেধৰণৰ হোৱা উচিত? এক এনেধৰণৰ গণতান্ত্ৰিক ৰাজনীতিৰ প্ৰয়োজন যিটোৱে ৰাষ্ট্ৰক ভিন্নধৰণে আচৰণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব পাৰে, প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰত আইনী ব্যৱস্থাটো সৃষ্টিশীলভাৱে নিজৰ স্বাৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে আইনৰ গণ্ডীৰ বাহিৰত এক ৰেডিকেল ৰাজনৈতিক প্ৰেক্টিচৰ বিকাশ ঘটোৱা দৰকাৰ যিটোৱে নাৰীমুক্তিৰ বাট প্ৰশস্ত কৰিব। নাৰীবাদীসকলৰ লক্ষ্য হ’ব লাগিব তেওঁলোকৰ ধ্যান-ধাৰণাক কমন ছেন্সৰ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰা – “In short, the project ofaradical democratic practice is nothing less than the hegemonising of common sense.” আনহাতে, সমাজৰ আধিপত্যশীল ক্ষমতাৰ গাঁথনিসমূহৰ স্বৰূপ দাঙি ধৰাৰ জৰিয়তে নাৰীক সচেতন কৰ্তা হিচাপে গঢ় দিয়াটো নাৰীবাদী ৰাজনীতিৰ উদ্দেশ্য হোৱা উচিত।\nনিবেদিতা মেননৰ গ্ৰন্থখন নিঃসন্দেহে ভাৰতীয় নাৰীবাদী চিন্তা-চৰ্চাত এক অতিকে মূল্যৱান সংযোজন। শেহতীয়াভাৱে নাৰীবাদী ৰাজনীতি যিধৰণৰ অস্তিত্বজনিত সমস্যাৰ মাজত সোমাই পৰিছে তাৰ তেওঁ তত্ত্বায়ন কৰাৰ লগতে তাৰপৰা মুক্তিৰ বাটৰো সন্ধান কৰিছে। কিন্তু আমাৰ ভাব হয় যে মেননে তেনে কোনো চমৎকাৰ মৌলিক ধাৰণাৰ সন্ধান দিব পৰা নাই যাৰ যোগেদি প্ৰকৃতাৰ্থত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ তথা সামগ্ৰিকভাৱে মুক্তিকামী ৰাজনীতিৰ ভৱিষ্যৎ বিকাশৰ বাট মুকলি হ’ব পাৰে। আমাৰ অসমত তেনেই অপৰিচিত যদিও আইন আৰু ৰাষ্ট্ৰ সম্পৰ্কীয় এনে ধাৰণাৰাজি ভাৰতৰ নাৰীবাদী তথা আন সামাজিক মুক্তিকামী ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত মহলৰ মাজত সুলভ। বিভিন্ন আইনৰ তন্ন তন্ন সবিশেষ সামৰি লোৱা বাবে আলোচনাসমূহৰ কলেৱৰ বহুখিনি বাঢ়িছে আৰু এইসমূহৰ মাজত আইন সম্পৰ্কীয় যথেষ্ট মূল্যৱান দৃষ্টিকোণ আছে। কিন্তু একে কাৰণতে গ্ৰন্থখন ঠায়ে ঠায়ে আমাৰ বাবে আমনিদায়কো হৈ পৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ মূল যুক্তিৰাজি চমু, সেইখিনিৰ বিভিন্ন ঠাইত পুনৰাবৃত্তি ঘটিছে। সি যি নহওক, আমাৰ বোধেৰে মূল সমস্যাটো হ’ল এই যে গ্ৰন্থখনে নিজে দাঙি ধৰা আচল প্ৰশ্নটোৰ কোনো সঠিক উত্তৰ দিব পৰা নাই। অৰ্থাৎ, যদিও কোৱা হৈছে যে নাৰীবাদৰ জংগী সম্ভাৱনাসমূহ পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব লাগে, কিন্তু কেনেকৈ সেইটো কৰা হ’ব তাৰ কোনো স্পষ্ট আভাস দিয়া নাই। নাৰীবাদৰ ৰেডিকেল গণতান্ত্ৰিক ৰাজনীতিটোনো কেনেকুৱা হ’ব? তাৰ লগত আন আন মুক্তিকামী ৰাজনীতিৰ সম্পৰ্কনো কেনেকুৱা হ’ব? এই যে নাৰীবাদীসকলৰ ধ্যান-ধাৰণাক কমন ছেন্সৰ ৰূপ দিয়া হ’ব বুলি কোৱা হ’ল, সেইটো কেনেকৈ কৰা হ’ব? এইসমূহ প্ৰশ্নৰ স্পষ্ট উত্তৰ গ্ৰন্থখনত পাবলৈ নাই। আমি ভাবো যে সমাজবাদী ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত নকৰাকৈ নাৰীবাদৰ বিষয়ে এইসমূহ প্ৰশ্নৰ সঠিক উত্তৰ পোৱা টান। কিন্তু উত্তৰ-ঔপনিবেশিক ধাৰাৰ চিন্তা-চৰ্চাত বিশ্বাসী মেনন ইয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নোহোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক।\nশেষত চমুকৈ ইয়াকে কওঁ যে আইনৰ উত্তৰ-ঔপনিবেশিক নাৰীবাদী বিশ্লেষণ হিচাপে মেননৰ গ্ৰন্থখন নাৰীবাদ সম্পৰ্কত আগ্ৰহী প্ৰতিজন পাঠকৰ বাবেই এখন অৱশ্যপঠনীয় গ্ৰন্থ। কিন্তু আইনৰ পৰিসীমাৰ বাহিৰত কেনেকৈ মুক্তিকামী ৰাজনীতিৰ বিকাশ ঘটোৱা যাব সেই সম্পৰ্কত গ্ৰন্থখনে কোনো স্পষ্ট পথৰ সন্ধান দিব পৰা নাই।\nটেগআইন নাৰীবাদ নিবেদিতা মেনন মুক্তিকামী ৰাজনীতি\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা মাৰ্ক্সবাদ সঁচাকৈয়ে অপ্ৰাসংগিক নে ? : কনকসেন ডেকাৰ ‘প্ৰযুক্তি বনাম মাৰ্ক্সবাদ’ লেখাৰ আঁত ধৰি ( ভৱেশ নাথ )\nপৰৱৰ্তী লেখা সেউজীয়াৰ আঁৰৰ অকথিত কাহিনী ( জুৰি বৰুৱা )


জনশূণ্য ৰাজপথ! লকডাউনৰ প্ৰতি দেশবাসীৰ সমৰ্থন, গুৱাহাটীত অত্যাৱশ্যকীয়-জৰুৰীকালীন সেৱাৰ লোকহে ওলাইছে বাহিৰলৈ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nজনশূণ্য ৰাজপথ! লকডাউনৰ প্ৰতি দেশবাসীৰ সমৰ্থন, গুৱাহাটীত অত্যাৱশ্যকীয়-জৰুৰীকালীন সেৱাৰ লোকহে ওলাইছে বাহিৰলৈ…\nডিজিটেল ডেস্কঃ লকডাউনৰ সময়চোৱাত অচল হৈ পৰিছে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ ৰাজপথ। জৰুৰীকালীন সেৱাৰ লোক-বাহনৰ বাদে আন কোনো লোকে ৰাজপথলৈ ওলাই আহিব পৰা নাই। এতিয়া কোৰোনা ভাইৰাছৰ সন্ত্ৰাসত ত্ৰস্তমান দেশবাসী। দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে কোৰোনাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। যাৰ বাবে অসম চৰকাৰে মঙলবাৰৰ সন্ধিয়া ৬ বজাৰ পৰা লকডাউন ঘোষণা কৰাৰ পিছতে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে সমগ্ৰ দেশতে ২১ দিনলৈ লকডাউন ঘোষণা কৰিছিল।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে এইয়া দেশবাসীয়ে বুজি উঠাৰ সময়, এইকেইদিন বাহিৰৰ জীৱন পাহৰি যাওক বুলি উল্লেখ কৰি সকলো লোককে কোৰোনা ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰাৰ বাবে আহ্বান জনায়। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ঘোষণাৰ পিছতে আৰক্ষীও তৎপৰ হৈছে। সমগ্ৰ ৰাজ্যতে আৰক্ষীয়ে লকডাউন ভংগ কৰা লোকৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা লৈছে।\nগহপুৰ, বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গুৱাহাটী, গোলাঘাট ইত্যাদিকে আদি কৰি বিভিন্ন প্ৰান্তত আৰক্ষীয়ে লাঠিচালনা কৰিছে। এই সময়চোৱাত অৱশ্যে খোলা আছে গেলামাল, শাক-পাচলি, মাছ-মাংস, গাখীৰৰ ব্যৱসায়। গুৱাহাটীতো পুৱাৰে পৰা আৰক্ষীয়ে বিভিন্ন স্থানত বাহনৰ তালাচী আৰম্ভ কৰিছে। বিনা কাৰণত কোনো লোককে ওলাই নাহিবলৈ আহ্বান জনাইছে আৰক্ষীয়ে।\nগুৱাহাটীৰ জু-ৰোডতো পুৱাৰে পৰা আৰক্ষীয়ে তালাচী আৰম্ভ কৰিছে। লকডাউন ভংগ কৰা লোকৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ হৈছে আৰক্ষী। লকডাউনৰ সময়চোৱাত জৰুৰীকালীন সেৱা তথা অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ বাহনৰ বাদে আন লোকক যাবলৈ দিয়া হোৱা নাই। ইফালে এই সময়চোৱাতে গুৱাহাটী মহানগৰীত একাংশ লোকে চৰম দায়িত্বজ্ঞানহীনতাৰ পৰিচয় দিছে। পুৱাৰে পৰা অকাৰণত নিজ বাহনেৰে ওলাই গৈ একাংশ লোকে আৰক্ষীকো বিপদত পেলাইছে। কোনো-কোনোৱে নিজৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিবলৈও জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহক শিকাবলগীয়া হোৱাটো দুৰ্ভাগ্যৰ বিষয় বুলি মন্তব্য কৰিছে।\nৰাজপথলৈ ওলোৱা কথা ভুলতো লাভাবিব! কি হৈছে জু-ৰোডত চাওঁক VIDEO\nসমগ্ৰ অসমৰ লগতে নুমলীগড়ৰ তেলগৰমতো লকডাউনৰ প্ৰভাৱ সৰ্বাত্মক


Achilles C in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Achilles C ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAchilles C ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Achilles C Benefits & Uses in Assamese- Achilles C ar laabh aaru byavaharsamuh\nAchilles C ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Achilles C Dosage & How to Take in Assamese - Achilles C ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAchilles C ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Achilles C Side Effects in Assamese- Achilles C ar parshwakriyasamuh\nAchilles C সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Achilles C Related Warnings in Assamese- Achilles C xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Achilles Cৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Achilles C with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Achilles C ar gurutor kriya-pratikriya\nAchilles C মতভেদসমূহ- Achilles C Contraindications in Assamese- Achilles C nishedhsamuh\nAchilles C ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Achilles C in Assamese- Achilles C ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Achilles C ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Achilles C Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Achilles C kriya-pratikriya\nAchilles C ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Achilles C Benefits & Uses in Assamese - Achilles C ar laabh aaru byavaharsamuh\nAchilles C তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAchilles C ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Achilles C Dosage & How to Take in Assamese - Achilles C ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAchilles C-ৰ উপাদানসমূহ - Achilles C Active Ingredients in Assamese - Achilles C-ar upadaansamuh\nAchilles C ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Achilles C Side Effects in Assamese - Achilles C ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Achilles C ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAchilles C সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Achilles C Related Warnings in Assamese - Achilles C xonkranta xatarkatabanisamuh\nAchilles C-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Achilles Cএ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক, আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Achilles C পুনৰাই গ্ৰহণ নকৰিব।\nAchilles C-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Achilles C ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো উপলব্ধ গৱেষনা নাই।গতিকে কি প্ৰভাৱ পেলাব সেয়া জনা নাযায়।\nবৃক্কত Achilles C কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ ওপৰত Achilles Cৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো গৱেষনা উপলব্ধ নহয়। গতিকে ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ কথা জনা নাযায়।\nযকৃতত Achilles C কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ত Achilles Cৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কোনো বৈজ্ঞানিক গৱেষনা নথকাত, Achilles Cৰ [Organ]ৰ ওপৰত সুৰক্ষাৰ তথ্য উপলব্ধ নহয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Achilles C ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ ওপৰত Achilles Cৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো গৱেষনা উপলব্ধ নহয়। গতিকে ইয়াৰ প্ৰভাৱৰ কথা জনা নাযায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Achilles Cৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Achilles C with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Achilles C ar gurutor kriya-pratikriya\nAchilles C তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAchilles C মতভেদসমূহ - Achilles C Contraindications in Assamese - Achilles C nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Achilles C লোৱা অনুচিত যাতে -\nAchilles C ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Achilles C in Assamese - Achilles C ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Achilles C-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Achilles Cৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nআপুনি Achilles C লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, কিন্তু Achilles C লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Achilles C লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Achilles C ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Achilles C Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Achilles C kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Achilles Cৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nAchilles Cৰ সৈতে খাদ্য খোৱাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষণা উপলব্ধ নহয়।\nমদ আৰু Achilles Cৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Achilles C লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।


কৌতুক – Page 29 – ফটাঢোল\nমিছেছ কলিতাৰ চিন্তা–জীমণি গগৈ\nমি:কলিতা: হেৰা, এইবাৰ মাইনাৰ বাৰ্থডে’ত কাকতি, শৰ্মা, আৰু বৰুৱাৰ পৰিয়ালৰ কোনো নাহিল যে ? মিছেছ কলিতা: মাতিলেহে আহিব। মি:কলিতা: নামাতিলা নেকি? আগৰকেইবাৰত মাতিছিলা যে? মিছেছ কলিতা: যোৱা কিছুদিনত মোৰ কেইবাটাও আপডেটত তেওঁলোকে এটাও লাইক, কমেণ্ট দিয়া নাই। চ’ এইবাৰ নামাতিলোঁ যাহ্!! ★★★★\nদেহাজানৰ প্ৰেমকাহিনী– দ্বিজেন তামুলী\nজান: তুমি মোক কিমান ভাল পোৱা দেহা? দেহা: সৌ আকাশত যিমান তৰা আছে, সাগৰত যিমান পানী থাকে….!! তুমিনো মোক কিমান ভাল পোৱা জান? জান: সৌ গছ জোপাত যিমান পাত আছে..(কেকটাছ এজোপালৈ আঙুলিয়াই) তোমাৰ মূৰত যিমান ওকণি আছে…(আবেগতে দেহাই বুজিয়েই পোৱা নাই) দেহা: এফাকি গান শুনাবা জান? জান: অঁ ৰ’বা তোমাক লৈ এটা বঢ়িয়া গান লিখিছো ৰ’বা দেহা: গোৱানা… জান: শুনা তেন্তে হিন্দী গীতৰ সুৰত ৰূপ তোমাৰ ফাফৰে ধৰা প্ৰেম আমাৰ মামৰে ধৰা হৈ যাব পাৰে চেপতিক আমাৰে এ এ তেৰেন\nআংকল –উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ\nআগৰ চাকৰিটোত মানে ‘ষ্টেট বেংক অব ইণ্ডিয়াত’ যোগদান কৰিছোহে৷ ন-শিকাৰু তেতিয়া; বেংকৰ ছিনিয়ৰবোৰে কাম শিকাই থকা সময়ৰ কথা ক’বলৈ লৈছো৷ গুৱাহাটী আদাবাৰীৰ পাণ্ডু পৰ্ট শাখাৰ গ্ৰাহক মিত্ৰত বহাই থৈছিল মোক৷ ৰাতিপুৱাৰপৰা আবেলিলৈকে গ্ৰাহকৰ পাছবুক আপডেট কৰা, চেক ক্লিয়াৰিংত পঠিওৱা, এ.টি.এম. কাৰ্ডৰ আৱেদন লোৱা, এছ.এম.এছ. কানেক্টিভিটি দিয়া ইত্যাদি খুচুৰা কামত মোক বহাই থৈ দিছিল মেনেজাৰে৷ বহুত কষ্টৰ বলত যোগাৰ কৰি লোৱা চাকৰিটোৰ বিনিময়ত মানুহৰ ধন্যবাদ আৰু গালিৰ মাজতে কামবিলাক যিমান পাৰো কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি যাওঁ৷ তেনেকুৱা এটা দিনৰে দুপৰীয়াৰ কথা; বেংকৰ\nSeptember 1, 2017 কৌতুক\tLeaveacomment\nভেলেণ্টাইন ডে –মৌচুমী বৰুৱা\nসময়: তেৰ বছৰৰ আগৰ ভেলেণ্টাইন ডেৰ দিনা।( ২০০৪ চন ) স্থান: ৰাজমাও পুখুৰীৰ পাৰৰ পকী বেঞ্চ, বিহজুই আৰু বনু চকুত চকু থৈ, বনু: জানু মোলৈ আজি কি গিফ্ট আনিছা ? বিহজুই: কলিজা মই দৰকাৰী আৰু কামত অহা বস্তুহে গিফ্ট্ দিওঁ জানাইচোন। এইখন লোৱা ৰুমাল আনিছো। চৰ্দি হৈ আছে নহয় তোমাৰ কামত আহিব। বনু: থেংক ইউ জানু। কিন্তু কালাৰটো ভাল লগা নাই। বেঙুনীয়া ৰঙ বেয়া পাওঁ মই। আই লাভ ইয়েল্ল’। হালধীয়া মোৰ ফেভাৰিত। সেইদিন ধৰি বিহজুইয়ে হেনো দাঁত ব্ৰাছ কৰা নাই।


এটা অসমাপ্ত গল্প (কৌশিক ৰাজ শর্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকুকুৰুক … কুকুৰুকু … বাহিৰত কুকুৰা জনীয়ে মাত লগালেই । ‘অভি’ মানে অভিনৱে দুৱাৰ থুলি বাহিৰলৈ ওলাই আহিল । সিহঁতৰ ঘৰত ৰভা লগাই থকা বাবে চোতালখন তেতিয়াও আন্ধাৰ হৈয়েই আছিল । ৰভাখন দেখি সি এটা মিচিকিয়াই হাঁহি দিলে । আজি যে তাৰ বিয়া । তাৰ যেন নিজৰেই বিশ্বাস হোৱা নাই । সি আৰু ‘অনন্যাই’ কম আশা কৰি আছিলনে এইটো দিনলৈ । অনন্যা নৈৰ সিপাৰৰ গাওঁখনৰ গাওঁবুঢ়াৰ সৰুজনী জীয়েক । অতুলনীয় ৰুপ আৰু চেহেৰাৰ বাবে ওচৰৰ প্রায় চাৰি-পাঁচ খন গাঁওৰ ডেকাল’ৰা তাইৰ পিছত । কিন্তু তাইৰ মনৰ মানুহ এজনেই , অভিনৱ । দুয়ো দুয়োৰে প্রেমত বৰ বেয়াকৈ মছগুল হৈ পৰিছিল । দুয়ো গাঁৱৰ মানুহ নৌউঠোতেই সিহঁত নৈৰ পাৰৰ দলংখনত লগ হৈছিল । দিনক দিনে সিহঁত অধিক আপোন হৈ পৰিছিল আৰু এদিন অভিয়ে মৰণত সৰণ দি সিহঁতৰ ঘৰত বিয়াৰ কথা উলিয়াইছিল । মাক-বাপেকে প্রথমতে কিছু আচৰিত হৈছিল , তেওঁলোকৰ ল’ৰা যে ইমান ডাঙৰ হ’ল । পিছত সন্মতি দিয়াই নহয় একেবাৰে দিন-বাৰো ঠিক কৰি পেলাইছিল । অভিয়ে কামবিলাক ইমান সহজতে হৈ যাব বুলি ভবাই নাছিল । তাৰ এনেকুৱা লাগিছিল যেন যুদ্ধ আৰম্ভ নহওঁতেই প্রতিপক্ষই আত্মসর্মপন কৰিলে । সি আৰু অনন্যাই অধীৰ আগ্রহেৰে বাট চায় থকা দিনটো আজি অৱশেষত আহি পালে । সদায় দেখি অহা অনন্যাক আজি সি নতুন ৰুপত দেখিব , কইনাৰ সাঁজত দেখিব । ভাবিয়েই কিবা এটা ভাল লাগিল তাৰ । কালি যোৰণ পিন্ধাই আহি নবৌয়েকে তাক জোকাইছিল , “বাঃ, তুমি দেখাতহে নিবোকা চামোন , সাইলাখ অপেশ্বৰী এজনীক ‘পতাই’ দিছা ।” সি মাথোন মিচিকিয়াই হাঁহিছিল ।….\n…কৰবাৰ শীতল বতাহ এজাকে তাৰ দেহটো ছুই গ’ল । সি বাস্তৱলৈ ঘুৰি আহিল । সি উঠি অহাৰ প্রায় এঘন্টা হ’ল । ঘৰৰ মানুহ তেতিয়াও উঠাই নাই । সদায় নৈৰ পাৰত যোৱা অভ্যাসটোৰ বাবেই আজিও সোনকালে সাৰ পাইছিল । “তাই ছাগে সাৰ পাই মোৰ কথাকে ভাৱি আছে ” – অভিয়ে মনতে ভাবিলে । সি পিৰালিতে বহি পুনৰ উভতি গ’ল তাৰ অতীতৰ সেই দিনবোৰলৈ ।………..\nএনেতে সি গেট খোলাৰ শব্দ শুনিলে । সি আচৰিত হ’ল এই ৰাতিপুৱাই কোননো আহিল ? দেখিলে ‘ৰঘু খুৰা’ ফোঁপাই জোঁপাই সোমাই আহিছে । ৰঘু খুড়া মানে অনন্যাৰ সৰু খুড়াক । দৌৰি দৌৰি সোমায় অহা দেখি অভিয়ে লগে লগে সুধি পেলালে ,”হাৰে খুড়া, ইমান পুৱাই যে ? তাকো এনেকৈ ? ”\n: “বোপা, মই ক’ব নোৱাৰিম ।এতিয়াই নৈৰ পাৰলৈ ব’লা । ককাইয়েৰাক মাতা । ব’লা , ব’লা ।”\n: “কি হৈছে নকয় কিয় খুলি ?”\nৰঘু খুড়াই একো ক’ব নোৱাৰি পিৰালীত বহি পৰিল আৰু জোৰে জোৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে । অভিয়ে ৰব নোৱাৰি নৈলৈ দৌৰ দিলে । সি ভাৱিলে কি হ’ব পাৰে নৈৰ পাৰত ! কিহৰ কাৰণে ইমান পুৱাই ৰঘু খুড়াক সিহঁতৰ ঘৰত হাজিৰ হৈছিহি ? সি ইতিমধ্যে নৈৰ পাৰ পালেহি । দেখিলে সিটো পাৰত বহু মানুহৰ ভীৰ । সি ধীৰে ধীৰে মানুহখিনিৰ মাজলৈ আগবাঢ়ি গ’ল । সি আচৰিত হ’ল মানুহবোৰে তাৰ ফালে এক অদ্ভুত দৃষ্টিৰে চাই আছিল । কোনোবা এজনে কৈ উঠিছিল “ছোৱালীজনীয়ে ছাগে অইন দিনাৰ দৰে আজিও নৈৰ পাৰলৈ আহিছিল ! ” …… অভিৰ যেন হঠাৎ মুৰটো ঘুৰাই গ’ল । সি চিয়ঁৰ এটা মাৰিব খুজিলে , জোৰে জোৰে কান্দিব খুজিলে , কিন্তু সি একোকে কৰিব নোৱাৰিলে । তাৰ সন্মুখত যেন চাৰিওফালে ধোঁৱা , আৰু ধোৱা । সি একো চাব নোৱাৰি চকু দুটা মুদি দিলে ।…… কেনেকৈনো চাই ? তাৰ সন্মুখত যে পৰি আছে এজাক ধর্ষণকাৰীৰ আঁচোৰ খোদিত প্রেমিকা অনন্যাৰ উলংগ মৃতদেহ ।…….\nলেখকৰ দুআষাৰ : প্রিয় পাঠকবৃন্দ , গল্পটো পঢ়াৰ বাবে ধন্যবাদ । আপোনালোকে ছাগে ভাৱিছে গল্পটো ইমানতেই শেষ । কিন্তু মই ইমান স্বার্থপৰ হ’ব নোৱাৰো । এই গল্পটোৰ পৰিসমাপ্তি সিদিনা হ’ব যিদিনা গল্পৰ নায়িকা অনন্যাৰ দৰে হাজাৰ হাজাৰ ধর্ষিতা ভগ্নীক ধর্ষণ কৰা খলনায়ক সকলৰ উচিত শাস্তি হ’ব , গল্পৰ শেষ সেইদিনা হ’ব যিদিনা সমাজৰ সকলো জীয়ৰী-বোৱাৰী মুকলিকৈ ঘুৰা ফুৰা কৰি নোম এডালো ইফাল সিফাল নোহোৱাকৈ ঘৰ সোমাব পাৰিব । যেতিয়ালৈকে আমাৰ সমাজত সেই অসুস্হ, কামুক, বিকৃত মানসিকতাৰ মানুহবোৰ জীয়াই থাকিব তেতিয়ালৈকে এই গল্পটো হৈ থাকিব এটা অসমাপ্ত আধৰুৱা গল্প ।\n← চৰৈৱেতি..ঘৰচিৰিকা..মৌসৰা..অলকেশ – ড. লোচন শইকীয়া\nসুন্দৰীৰ আৰাধনাত কৃষ্ণদুলাল (দিগন্ত যাদব শৰ্মা) →


ৱাৰ্নৰ 'ন’ স্পিন’! মহম্মদ কাঈফে কিয় বিচাৰি ফুৰিছিল হোটেলৰ ডাঙৰ কোঠা? - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nৰাজ্যৰ ৪ সমষ্টিত ৫৪ প্ৰাৰ্থীৰ মাজত অন্তিম নিৰ্বাচনী…\nকংগ্ৰেছৰ জ্যেষ্ঠ নেতাৰ নিৰ্বাচনী সভাত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ…\nকৰিমগঞ্জৰ ৪টা কেন্দ্ৰত পুনৰ ভোটগ্ৰহণৰ নিৰ্দেশ নিৰ্বাচন…\nদক্ষিণ দিল্লীত আপৰ প্ৰাৰ্থীৰ মনোনয়ন দাখিল…\n৬.৪ প্ৰাবল্যৰ ভূমিকম্পই জোঁকাৰি গ’ল ফিলিপিন্স…\nবেংকৰ টকা লুটি কোনোবা যদি পলাব খোজে, তেন্তে ধৰি বান্ধি ঘূৰাই…\nচিটীবাছেৰে যদি যাত্ৰা কৰে আধাঘণ্টাৰ আগতে থিয় হওক বাছ…\nগুৱাহাটীৰ নিৰ্মীয়মান নলাত সোমাল ট্ৰাক…\n২৩ এপ্ৰিলত ভোট দিবলৈ অসমলৈ আহিব প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ড°…\nমহানগৰীৰ নেহৰু ষ্টেডিয়ামত জুবিন গাৰ্গে মুকলি কৰিলে গুৱাহাটী…\nপ্ৰশাসনৰ কঠোৰ আদেশ, বিয়লি ৫ বজাৰ পৰা গুৱাহাটীত নাপাব সুৰা\nতৃতীয় পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচনৰ বাবে মহানগৰীৰ সোণাৰাম ফিল্ডত আৰক্ষীৰ…\nজাঁজীনৈৰ দলঙৰ পৰা পৰি বৰযাত্ৰী আহত, পকী দলং নিৰ্মাণৰ দাবীত…\nমাৰ্ঘেৰিটাত মাছ মাৰিবলৈ গৈ যুৱকৰ সলিল সমাধি, VIDEO\nছয়গাঁৱৰ কুকুৰমাৰাত ৩ ছাত্ৰীৰ সলিল সমাধি\nবটদ্ৰৱাত চৰকাৰী ভূমিত বেদখলকাৰীৰ অবৈধ খনন, সংকটত মহাপুৰুষ…\nজম্মুৰ পৰা শ্ৰীনগৰ অভিমুখেত গৈ থকা অৱস্থাত ট্ৰাকত…\nজম্মু-কাশ্মীৰত বাহনসহ ২ দুৰ্বৃত্তক আটক\nআজিলৈকে মই চুলিৰ চকীদাৰহে আছিলো, এতিয়াৰে পৰা দেশৰ চকীদাৰঃ…\nশ্ৰী লংকাত জৰুৰীকালীন অৱস্থা বলবৎ, কৰ্ণাটকৰ জেডিএছ দলৰ ৪…\n৩০ মে’ৰ পৰা বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট ২০১৯, কাৰ খেল কেতিয়া?…\nশ্ৰী লংকাৰ ধাৰাবাহিক বিস্ফোৰণত নিহত কৰ্ণাটকৰ জেডিএছ দলৰ ২…\n৩ নহয়, শ্ৰী লংকাৰ ধাৰাবাহিক বোমা বিস্ফোৰণত ৫ জন ভাৰতীয়…\nঅন্ধকাৰ পেৰিছৰ আইফেল টাৱাৰ, কিয়? চাওক VIDEO…\nকিয় এছিয়ান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপৰ পৰা বাহিৰ হ’ল হিমা\nএছিয়ান বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত শিৱ থাপা আৰু লাভলিনা বৰগোঁহাইৰ…\nপূব দিল্লী সংসদীয় সমষ্টিত আপৰ প্ৰাৰ্থীৰ মনোনয়ন পত্ৰ…\nগুজৰাটত শ্বুটিঙৰ সময়তে ভাঙিল অভিনেতা বিকী কুশলৰ গালৰ…\nভাৰতত ভোট দিব নোৱাৰিব অক্ষয় কুমাৰ, আলিয়া, দীপিকা আৰু…\nপ্ৰেট্ৰ’লৰ মূল্য হ্ৰাস, বৃদ্ধি পালে ডিজেলৰ\nৱাৰ্নৰ ‘ন’ স্পিন’! মহম্মদ কাঈফে কিয় বিচাৰি ফুৰিছিল হোটেলৰ ডাঙৰ কোঠা?\nৰাজ্যৰ ৪ সমষ্টিত ৫৪ প্ৰাৰ্থীৰ মাজত অন্তিম নিৰ্বাচনী যুঁজ... • জম্মুৰ পৰা শ্ৰীনগৰ অভিমুখেত গৈ থকা অৱস্থাত ট্ৰাকত অগ্নিকাণ্ড... • কংগ্ৰেছৰ জ্যেষ্ঠ নেতাৰ নিৰ্বাচনী সভাত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ গুণ গালে যুৱকে, চাওঁক VIDEO • কৰিমগঞ্জৰ ৪টা কেন্দ্ৰত পুনৰ ভোটগ্ৰহণৰ নিৰ্দেশ নিৰ্বাচন আয়োগৰ... • দক্ষিণ দিল্লীত আপৰ প্ৰাৰ্থীৰ মনোনয়ন দাখিল... • ৬.৪ প্ৰাবল্যৰ ভূমিকম্পই জোঁকাৰি গ’ল ফিলিপিন্স... • মাৰ্ঘেৰিটাত মাছ মাৰিবলৈ গৈ যুৱকৰ সলিল সমাধি, VIDEO • বেংকৰ টকা লুটি কোনোবা যদি পলাব খোজে, তেন্তে ধৰি বান্ধি ঘূৰাই অনা হ’বঃ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডী • জম্মু-কাশ্মীৰত বাহনসহ ২ দুৰ্বৃত্তক আটক • আজিলৈকে মই চুলিৰ চকীদাৰহে আছিলো, এতিয়াৰে পৰা দেশৰ চকীদাৰঃ যাৱেদ হাবিব\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Nov 6, 2018 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ কিংবদন্তি অষ্ট্ৰেলিয়ান স্পিনাৰ শ্বেন ৱাৰ্নে তেওঁৰ আত্মজীৱনী ‘ন’ স্পিন’ত ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ খেলাৰ সময়ত হোৱা অভিজ্ঞতাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছে। শ্বেন ৱাৰ্ণে ২০০৮ চনৰ আই পি এলৰ প্ৰথমটো বৰ্ষত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ অধিনায়ক আছিল। সেই সময়ত তেওঁ লাভ কিছু অভিজ্ঞতা আৰু ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰৰ সৈতে তেওঁ পাৰ কৰা মুহূৰ্তসমূহ আত্মজীৱনীৰ জৰিয়তে ৰোমন্থন কৰিছে।\nশ্বেন ৱাৰ্নে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ মহম্মদ কাঈফৰ বিষয়েও আত্মজীৱনীত লিখিছে। যাৰ দ্বাৰা অষ্ট্ৰেলিয়ান আৰু ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰৰ মাজত থকা তফাৎ খিনি ফুটি উঠাও পৰিলক্ষিত হয়। ৱাৰ্নৰ আত্মজীৱনী ‘ন’ স্পিনত’ লিখিছে- ‘ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হৈ যেতিয়া আমি খেলত অংশ লোৱাৰ পূৰ্বে হোটেলত উপস্থিত হৈছিলো তেতিয়া ৰিছিপশ্যনৰ পৰা সকলো খৈলুৱৈয়ে নিজৰ নিজৰ কোঠাৰ চাবি লৈ গৈছিল। কিন্তু মই দলৰ স্বত্বাধিকাৰীৰ সৈতে ৰিছিপশ্যন হলতে বহি কথা পাতি আছিলো।’\nতেওঁ লিখিছে- ‘সেই সময়তে ৰিছিপশ্যন কাউন্টাৰত মহম্মদ কাঈফ উপস্থিত হয়। তেওঁ ৰিছিপশ্যনিষ্ট যুৱতীগৰাকীক কয়- ‘মই কাঈফ।’ যুৱতীগৰাকীয়ে মুৰটো জোকাৰি অতি সম্ভ্ৰমেৰে কয়, ‘হয় মই আপোনাক চিনি পাও, মই আপোনাক কিদৰে সহায় কৰিব পাৰো?’ ইয়াৰ উত্তৰ দি কাঈফে পুনৰ একেটা কথাই দোহাৰে- ‘মই মহম্মদ কাঈফ।’\nৱাৰ্নে পুনৰ লিখিছে- ‘পৰিস্থিতিটো সঠিক নেদেখি মই কাঈফৰ ওচৰলৈ আহি ক’লো- তেওঁ আপোনাৰ কাঈফ বুলি চিনি পায়। আপোনাৰ অসুবিধা কি হৈছে সেয়া জনাওক। তেতিয়াহে আপোনাক সহায় কৰিব পাৰিব। মোৰ কথাত তেওঁ যি ক’লে তাৰ দ্বাৰা মোৰ এনে লাগিল যে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰসকলে আচলতে সন্মান আৰু মৰ্যাদা লাভৰ বাবেহে ক্ৰিকেট খেলে। মোৰ ফালে চাই কাঈফে ক’লে যে যিহেতু তেওঁ এজন আন্তৰাষ্ট্ৰীয় আৰু জ্যেষ্ঠ ক্ৰিকেটাৰ। গতিকে তেওঁক অইন খেলুৱৈৰ দৰে সৰু কোঠা নহয়, হোটেলৰ ডাঙৰ কোঠাহে লাগে।’\n‘মই কাঈফক বুজালো যে সকলোৱে একেধৰণৰ ৰুম লাভ কৰিছে। কেৱল মই যিহেতু বিভিন্নজনৰ সৈতে আলোচনাত মিলিত হৈ থাকিব লাগে তাৰ বাবে মোৰ কোঠাটো অলপ ডাঙৰ। কিন্তু ইয়াত আপত্তি কৰিবলগীয়া একো নাই। -মোৰ কথাত বুজি পায় তেতিয়া কাঈফে তেওঁৰ ৰূমলৈ যায় যদিও পিছত মই ভাবিলো যে পৰৱৰ্তী সময়ত সকলোৰে বাবে ডাঙৰ কোঠাৰ বন্দোবস্ত কৰাটোৱেই ভাল হ’ব।’ -এনেদৰে লিখিছে অষ্ট্ৰেলিয়ান ক্ৰিকেটাৰজনে।\n• আচলতে কিমান বয়স মুনাফ পেটেলৰ?\nআনহাতে মুনাফ পেটেলৰ সৈতে শ্বেন ৱাৰ্নৰ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ কৰি আত্মজীৱনীত লিখিছে- ‘মুনাফ যথেষ্ট ভাল খেলুৱৈ। তেওঁৰ ওচৰত আচৰিত কিবা এটা কৰি দেখুওৱাৰ সামৰ্থ আছে বাবেই তেওঁক আমি দলৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰিছিলো। এদিন মই তেওঁক তেওঁৰ বয়সৰ কথা সুধিলো। তেওঁ মোক হাঁহি হাঁহি সুধিলে যে মই তেওঁৰ কোনটো বয়সৰ কথা জানিব বিচাৰো? মই আচৰিত! বয়সৰো আৰু কোনটো বুলি কিবা থাকিব পাৰে বুলি মই ভাবিব পৰা নাছিলো। তথাপি তেওঁক মই সুধিলো যে মুঠতে মোক তোমাৰ বয়স কোৱা। তেওঁ ক’লে- ‘মোৰ আই পি এল বয়স ২৪ বছৰ। কিন্তু মোৰ প্ৰকৃত বয়স ৩৪। আই পি এলত মোৰ বয়স ৩৪ বুলি জানিলে মোক কোনেও দলত অন্তৰ্ভক্ত কৰিবলৈ আগ্ৰহ নেদেখুৱাব। সেয়ে মই মোৰ বয়স ২৪ বুলি কও। আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা অতি কমেও আৰু ৬ বছৰ আৰামত খেলিব পাৰিম।\n• অনুশাসনহীন ৰবীন্দ্ৰ জাডেজা\nইফালে, শ্বেন ৱাৰ্নে নিজৰ আত্মজীৱনীখনত জাডেজাক অনুশাসনহীন বুলি মন্তব্য কৰিছে। তেওঁ লিখিছে- ‘খুৱেই ভাল খেলুৱৈসকলৰ ভিতৰত জাডেজাও এজন। কিন্তু তেওঁ প্ৰথম অৱস্থাত বহু দিন অনুশাসনহীনতাৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁ সময়মতে অনুশীলনত উপস্থিত হোৱা নাছিল। এদিন মই অনুশীলনৰ পৰা ওভতাৰ পথত আধা বাটতে বাছখন ৰখালো আৰু যি সকলে পলমকৈ অনুশীলনত উপস্থিত হয়, তেওঁলোকক খোজকাঢ়ি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিলো। তাৰ পিছদিনাখনৰ পৰা কোনো খেলুৱৈয়ে পলম কৰা নাছিল।’\nদীপাৱলীৰ আনন্দ উছাহৰ মাজতে কাহিলীপাৰাত বিধ্বংসী অগ্নিকাণ্ড\nকলিয়াবৰ সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক বলোৰাম নাগৰ দেহৱসান\nৰাজ্যৰ ৪ সমষ্টিত ৫৪ প্ৰাৰ্থীৰ মাজত অন্তিম নিৰ্বাচনী যুঁজ…\nকংগ্ৰেছৰ জ্যেষ্ঠ নেতাৰ নিৰ্বাচনী সভাত প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ গুণ গালে যুৱকে, চাওঁক VIDEO\nকৰিমগঞ্জৰ ৪টা কেন্দ্ৰত পুনৰ ভোটগ্ৰহণৰ নিৰ্দেশ নিৰ্বাচন আয়োগৰ…\nবেংকৰ টকা লুটি কোনোবা যদি পলাব খোজে, তেন্তে ধৰি বান্ধি ঘূৰাই অনা হ’বঃ প্ৰধানমন্ত্ৰী…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 2,404


সুৰজিতৰ কবিতা “মৰিচিকা খেদি খেদি” - Hourly Times\nসুৰজিতৰ কবিতা “মৰিচিকা খেদি খেদি”\nSeptember 15, 2019000 1 min2yrs 2\nজীৱন মানেনো কি ?\nজানো মই ,কিন্তু নাজানোঁ;\nকেতিয়াবা ভাবো হয়তো কৰবাত\nনিজেই হেৰুৱালোঁ নেকি\nমোৰ জীৱনৰ অৰ্থ ?\nকেতিয়াবা মনে ভাবে\nমোৰ অস্তিত্ব,মোৰ বিকাশ\nমোৰ অভিলাশ, মোৰ অৱসাদ\nএয়াই হয়তো মোৰ\nসঁচা জীৱনৰ অর্থ ॥\nধৰাৰ বুকুত লৈছোঁ\nজীৱ শ্ৰেষ্ঠৰ পৱিত্ৰ জনম;\nহাবিলাষত নিজকে বিলাই দি\nহয়তো কৰিছোঁ ভোগ\nধৰাতল চহাই কৰি\nগোপনে সংঘাটৰ বীজ সিঁচি\nনিৰাশাত আশাবোৰ বিচাৰি\nহয়তো বুজাব খোজিছোঁ\nমই জীৱনৰ অর্থ॥\nকেতিয়াবা নিজেই হও\nআধৰুৱা, ভাগৰুৱা, জুৰুলা ;\nধন ,সোণ ,ঐশ্বৰ্য্য ,বিভূতিৰ প্ৰহৰী হৈ\nপল অণুপল নাশি;\nহয়তো এয়েই জীৱন !\nব্যৰ্থ;ব্যৰ্থ নেকি বাৰু\nনিজ ব্যক্তিত্ব বিশ্লেষণত,\nপ্ৰষ্ফুটিত নিৰলস ধ্যান ধাৰণাৰে\nজীৱনক সাঙুৰি লৈ\nজীৱনৰ অর্থ বিচৰাত ??\nJune 26, 2021 00 1 mth 20


টিভি ধাৰাবাহিকেই হ’ল কাল, ৭০বছৰীয়া বৃদ্ধাক হত্যা ২ নাবালকৰ... -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়টিভি ধাৰাবাহিকেই হ’ল কাল, ৭০বছৰীয়া বৃদ্ধাক হত্যা ২ নাবালকৰ...\nটিভি ধাৰাবাহিকেই হ’ল কাল, ৭০বছৰীয়া বৃদ্ধাক হত্যা ২ নাবালকৰ…\nটিভি ধাৰাবাহিকেই হ’ল কাল, ৭০বছৰীয়া বৃদ্ধাক হত্যা ২ নাবালকৰ...\nনতুন দিল্লীঃ আজৱ পৃথিৱীৰ গজৱ কথা! মৃত্যু এতিয়া কেবল শিল্প আৰু সত্যৰ মাজতে আৱদ্ধ থকা নাই। মৃত্যু এতিয়া সহজো। শেহতীয়াকৈ তেনে এক ঘটনা‌ই হতচকিত কৰিছে সকলোকে। দুজন নাবালকৰ বিৰুদ্ধে এগৰাকী ৭০ বছৰীয়া বৃদ্ধাক হত্যাকৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। হত্যাকাণ্ডটো ৩০ অক্টোবৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ পুনেৰ হিঞ্জ কুৰ্দ অঞ্চলৰ এটা বাসগৃহত সংঘটিত হৈছিল। এখন জনপ্ৰিয় টিভি ধাৰাবাহিকৰ অনুকৰণ কৰি এই কাৰ্য সংঘটিত কৰা বুলি সদৰী কৰিছে আৰক্ষীয়ে।উল্লেখ্য যে, ৩০ অক্টোবৰত তেওঁৰ ফ্লেটতে বৃদ্ধাগৰাকীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। বৃদ্ধাগৰাকীৰ মূৰত গভীৰ আঘাতৰ চিন স্পষ্ট আছিল। মৃতদেহটো উদ্ধাৰ হোৱাৰ পাছত বৃদ্ধাগৰাকীৰ পুত্ৰই সিনহাগড় আৰক্ষী থানাত অভিযোগ দাখিল কৰিছিল।\nঘটনাটোৰ ৪৮ ঘণ্টা পাছত আৰক্ষীয়ে অভিযুক্তজনক বিচাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম হয়। আৰক্ষীয়ে জনায় যে, ‘দুজন আৰক্ষী বিষয়াই অনুসন্ধানৰ সময়ত বৃদ্ধাগৰাকীৰ ফ্লেটলৈ গৈছিল। তেওঁলোকে তাত কেইবাটাও শিশুক খেলি থকা দেখিছিল। শিশুসকলৰ সৈতে কথা পাতি তেওঁলোকে গম পালে যে তেওঁলোকৰ দুজন বন্ধু হঠাতে ৩০ অক্টোবৰত খেলিবলৈ ঘৰলৈ গৈছিল। তেওঁলোকৰ বন্ধুবৰ্গই কোৱা মতে, দুয়োজনে সেইদিনা ফুচকা খাম বুলি কৈ আঁতৰি গৈছিল।’\nঅৱশ্যে, চিচিটিভি কেমেৰাত সকলো কথা জলজল-পটপটকৈ ধৰা পৰে আৰু হত্যাকাণ্ডৰে জৰিত কিশোৰ দুজনক আৰক্ষী সোধা-পোছা কৰে আৰু হত্যাকাণ্ডৰ আৰৰ সকলো কাহিনী পোহৰলৈ আহে। এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়াই কৈছিল, ‘দুয়োজন অভিযুক্তই বৃদ্ধাগৰাকীৰ ঘৰ চুৰি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।দুপৰীয়া প্ৰায় ১:৩০ বজাত বৃদ্ধাগৰাকীৰ ফ্লেটত প্ৰৱেশ কৰিছিল কিশোৰ দুজনে। বৃদ্ধাগৰাকীয়ে সেই সময়ত টিভি চাই আছিল। অভিযুক্তজনে বৃদ্ধাগৰাকীৰ পৰা প্ৰায় ৬৭,০০০ টকাৰ নগদ আৰু গহনা চুৰি কৰিছিল। অভিযুক্ত দুজনে হাতমোজা পিন্ধিছিল।’ আৰক্ষীৰ মাৰাথন জেৰাত অভিযুক্ত দুজনে এখন টিভি ধাৰাবাহিক চাই এই পদ্ধতি শিকা বুলি স্বীকাৰ কৰিছে। জানিবলৈ পোৱা মতে, হত্যাকাণ্ডৰে জডি়ত দুই অভিযুক্তৰ বয়স ১৪ আৰু ১৬ বছৰ।\nPrevious article‘লাভাৰ বয়’ চুলবুল পাণ্ডে-সিংঘমৰ অজয়ৰ পৰা আহিছে যুটীয়া বাৰ্তা, কি আছে এই বাৰ্তাত?\nNext articleক্ৰিকেটৰ ভগৱানে অসমলৈ আগবঢ়ালে দেৱালীৰ উপহাৰ! পঢ়ক সবিশষ…


মঙলযানক ঠাট্টা কৰা সাহিত্যিক-কাৰ্টুনিষ্টসকল - এই সময়ত ᴾᴶᴹ\n22 Dec মঙলযানক ঠাট্টা কৰা সাহিত্যিক-কাৰ্টুনিষ্টসকল\nPosted at 00:52h in সমাজ\tby\tপংকজ জ্যোতি মহন্ত0Comments\n১৯৫৭ চনত সেই সময়ৰ ছোভিয়েট ৰাছিয়াই বিশ্বৰ প্ৰথমটো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ স্পুটনিক মহাকাশলৈ উৎক্ষেপণ কৰোঁতে কোনোবাই ঠাট্টা কৰিছিলনে? ধাৰণা হয়— নিশ্চয় কৰিছিল। এবাৰ ক’ৰবাত পঢ়া মনত পৰে – ৰাইট ভাতৃদ্বয়ে মানবচালিত প্ৰথমখন বিমান নিৰ্মাণ কৰি উৰণৰ পৰীক্ষণ কৰোঁতেও হেনো বহুতে ঠাট্টা কৰিছিল। ইমান দূৰলৈ বা ইমান অতীতলৈ যাবই নালাগে, আমাৰ এই সময়ৰে আব্দুল কালামে প্ৰথম এটা উৎক্ষেপণ কাৰ্যত বিফল হওঁতে বহুতো ব্যক্তি তথা কাৰ্টুনিষ্টে ঠাট্টা কৰিছিল। সফলতাৰ পাছতো বহুতে সমালোচনা কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ নেতৃত্বত এটা বৃহৎ বিজ্ঞানী-অভিযন্তাৰ দলে কৰা কৰ্মৰ জৰিয়তে যদি দেশৰ প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থাক উন্নত কৰা নহ’লহেঁতেন, তেন্তে যদি ভাৰতে পুনৰ পৰাধীনতাৰ শিকলি পিন্ধিব লগা হ’লহেঁতেন, তেন্তে সেই ঠাট্টা কৰাসকলে পুনৰ কাক সমালোচনা কৰিলেহেঁতেন? ‘মঙলযান’ বুলি অধিক পৰিচিত মাৰ্ছ অৰ্বিটাৰ মিছন নামৰ যানখনে যোৱা ডিচেম্বৰ মাহৰ পৰা সৌৰজগতত এটা কৃত্ৰিম গ্ৰহৰ দৰে থকাৰ পাছত আজি সফলতাৰে মঙল গ্ৰহৰ এটা কৃত্ৰিম উপগ্ৰহলৈ পৰিণত হ’ল। ছপাশালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি wwwকে ধৰি আজিৰ ক্লাউড কম্পিউটিঙৰলৈকে বিশ্বৰ আন দেশে বা আন দেশৰ ব্যক্তিয়ে বিশ্ববাসীলৈ যি অবদান দিছে তাৰ তুলনাত ভাৰতে বিশ্ববাসীলৈ দিয়া অবদান আঙুলিৰ মূৰত হিচাপে কৰিব পৰাই হৈ আছে এতিয়ালৈকে। গতিকে ভাৰতৰ এনে সফলতাৰ লগে লগেই ইয়াৰ শিক্ষিতসকলৰ বৃহৎ সংখ্যকে প্ৰকাশ কৰিছে অত্যন্ত উৎসাহ। কিন্তু আন এক সংখ্যকে আৰম্ভ কৰিছে বিলাপ। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ মন্তব্যকাৰ বা কাৰ্টুনিষ্ট আদিৰ কথা বাদ দিছোঁ, আমাৰ গুৱাহাটী-মাৰ্কা কিছুমান সাংবাদিক, সাহিত্যিক বা আন বৃত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত ব্যক্তিৰ কথা ক’ব বিচাৰিছোঁ। আজি মঙলযানখন মঙলকেন্দ্ৰিক কক্ষপথটোত প্ৰবেশ কৰাৰ বাতৰিটো অহুকাণে-পহুকাণে শুনি তেওঁলোক ইমানেই বিচলিত হৈ পৰিছে যে বিজ্ঞানীসকলকে গালি পাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে – “পৃথিৱীখন ভাল কৰা”, “পৃথিৱীখন ভাল কৰা”!!\nহয়তো তেওঁলোকৰ উপায়ো নাই! এই তিনিদিন ঘোলাপানীৰ কৃত্ৰিম বানত খোজ পেলাই পেলাই তেওঁলোক নিশ্চয় অতিষ্ঠ হৈ পৰিছে, আৰু পৃথিৱীখনৰ প্ৰতি বেজাৰ অনুভৱ কৰিছে। কিন্তু খাল-ডোংবোৰ সকলো পুতি পুতি য’তে ত’তে ঘৰ বান্ধি বান্ধি নিজে সৃষ্টি কৰা এই অশান্তি দূৰ হ’ব কেনেকৈ? প্ৰাপ্য নাপালে মানুহে পথৰ ওপৰলৈ ওলাই আহে, প্ৰতিবাদ কৰে, বা আজিকালি ফেচবুকত আপডেট দিয়ে। বৰষুণৰ পানীয়েও একেটাই কৰিছে। মহানগৰীত প্ৰাপ্য স্থান বিচাৰি নাপাই বৰষুণৰ পানীয়েও পথৰ ওপৰত নতুবা মানুহৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\nসাহিত্যিক, কাৰ্টুনিষ্ট আদিয়েও যে সমাজলৈ ভুল বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে এইবোৰ এটা এটা উদাহৰণ। কাৰ্টুনিষ্টৰ মূঢ়তাক লৈয়ো সেয়েহে মাজে মাজে কাৰ্টুন অঁকা অতি প্ৰয়োজন।\nএইখিনিতে উল্লেখযোগ্য যে মঙলযানৰ সৈতে কেৱল মঙল গ্ৰহৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষণাই জড়িত হৈ থকা নাই। ইয়াৰ লগত আমাৰ দেশৰ অতি ‘চালুকীয়া প্ৰযুক্তি-কৌশলৰ পায়োগিকতা’ও জড়িত হৈ আছে। ‘এই যানখনৰ লগত জড়িত প্ৰযুক্তিও আনবোৰ যানৰ প্ৰযুক্তিতকৈ বহু সুকীয়া’। ই ভৱিষ্যতে মানুহৰ মঙ্গলৰ বাবে কোন দীগন্তৰ সূচনা কৰে তাক এতিয়া নিশ্চয় কল্পনা কৰাও কঠিন।\nসেই ঠাট্টা কৰা ব্যক্তিসকলক যদি আমি কওঁ – আপুনি আজিৰ পৰা আৰু কোনোদিন ম’বাইলটো ব্যৱহাৰ নকৰিব! তেওঁলোকে নিশ্চয় তেতিয়া আটাহ পাৰি উঠিব। কিন্তু তেওঁলোক যদি ১৯৫৭ চনত বা ভাৰতে মহাকাশলৈ প্ৰথমটো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ প্ৰ্ৰেৰণ কৰা ১৯৭৫ চনৰ সময়ত সমালোচনা কৰিব পৰাৰ উপযুক্ত বয়সৰ মানুহ হ’লহেঁতেন, তেন্তে তেতিয়াও তেওঁলোকে সেইবোৰ কাৰ্যক নিশ্চয় সমালোচনা কৰিলেহেঁতেন! বা সাহিত্য একাডেমীৰ কোনো এখন মিটিঙলৈ বা সাংবাদিকৰ কিবা এখন কৰ্মশালালৈ সেইসকল ব্যক্তিক নিমন্ত্ৰণ জনাই বিমানৰ টিকট একোটা কাটি দিয়াৰ সলনি যদি ৰেলগাড়ীৰ টিকট একোটা কাটি দিয়া হয় তেন্তে তেওঁলোকে সাহিত্য একাডেমী বা সেই কৰ্মশালাৰ কৰ্মকৰ্তাসকলক নিশ্চয় সমালোচনাৰে থকাসৰকা কৰিব। কিন্তু তেওঁলোক যদি ৰাইট ভাতৃদ্বয়ৰ সময়ৰ মানুহ হ’লহেঁতেন তেন্তে নিশ্চয় সেই পৰীক্ষণকো ঠাট্টা কৰিলেহেঁতেন!\nকেইমাহমানৰ আগতে চিনাকি ল’ৰা এটা আহি এনেই অদৰকাৰী কথা এসোপা ফেটফেটাই থকাত লাগিল। এপাকত সি ক’লে – ইমান পঢ়িনো কি হ’ব মই ভাবি নাপাওঁ, আমিনো MSc কৰি কি শিকিলো? কাৰ নো কি লাভ হৈছে তাৰ পৰা? বজাৰ-সমাৰ কৰিবলৈ এল.পি. স্কুলৰ গণিতখিনি হ’লেই হৈ যায় দেখোন, তাতকৈ আমাকনো কি লাগে?\nম’বাইলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁৰ কাণলৈ সোমাই থকা সংগীতৰ প্ৰাবল্য, মেগাপিক্সেল কেমেৰা, এ.টি.এম. কাৰ্ড আদি তেওঁ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ কৰি থকা বস্তুবোৰত জড়িত থকা গণিতৰ সম্পৰ্কে অলপ হ’লেও ক’বলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ মন গৈছিল, কিন্তু বেছি দীঘলীয়া নকৰি ক’লোঁ— আচলতে এনেকুৱা কথা আমাৰ মুখত নুশোৱায়। এই ফেনখন কিয় ঘূৰি আছে তুমি নিশ্চয় জানা? সেই কথা তুমি নাজানিলাহেঁতেন যদিহে তুমি হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰীৰ ছেকেণ্ড ইয়েৰত পদাৰ্থবিজ্ঞান নপঢ়িলাহেঁতেন। বিজ্ঞান-শাখা লৈ পদাৰ্থবিজ্ঞান পঢ়ি হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পাছ কৰাৰ বাবেই এই চিলিং ফেনখন কি সূত্ৰৰ সহায়ত ঘূৰি আছে তুমি জানা, বেলেগে নাজানে। আগতে সেই সূত্ৰটো হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পৰ্যয়ত নাছিল, এতিয়া আছে। বহু বছৰৰ আগতে সেইটো গৱেষণা পৰ্যায়তেই আছিল বা কেৱল চোকা চোকা বিজ্ঞানীসকলেহে তাৰ মৰ্ম জানিছিল। ফলটো কিন্তু আমি পাই আছোঁ। সূত্ৰটো এতিয়া তোমাক ব্যক্তিগতভাৱে নালাগে, কিন্তু তুমি তোমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীক আনতকৈ ভালকৈ শিকাব পাৰিবা। এনেদৰেই এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ জ্ঞান বিয়পি যায়, এটা ঢাপ খৰটকীয়াকৈ অতি সোনকালে পাৰ হৈ যায়। ইয়েই বিকাশ কৰে। যিটো তুমি গম নোপোৱাকৈয়ো কৰি থাকিব পাৰা।\nতেওঁ মনে মনে ৰ’ল…।\nযি কি নহওক, সেইধৰণৰ ঠাট্টা কৰি থকা আমাৰ সাহিত্যিক, সাংবাদিক, কাৰ্টুনিষ্ট বা আন বৃত্তিত প্ৰতিষ্ঠিতসকলৰ এনে ভাৱবোৰ দূৰ কৰিবলৈ বিভিন্ন NGO বোৰে কৰ্মশালা আদি আয়োজন কৰি পাঠদানৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। ইয়ো বৰ্তমান আমাৰ সমাজৰ বাবে এটা অতি প্ৰয়োজনীয় কাম হৈ পৰিছে।\nকাৰ্টুনিষ্ট, মঙলযান, সাহিত্যিক


women-tried-to-commited-suicide-in-north-guwahati-skd– News18 Assam\nউত্তৰ গুৱাহাটীত ডিঙিত চিপ লৈ বোৱাৰীৰ ফেচবুক লাইভ, তাৰ পিছত...\nUpdated:January 29, 2020, 1:51 PM IST\nদুবছৰ ধৰি সকলো সহ্য কৰি আহিছিল আজিজুল আৰু পত্নীয়ে। কিন্তু আৰু কিমান দিনলৈ?\nLast Updated: January 29, 2020, 1:51 PM IST\nমাত্ৰ দুবছৰ পূৰ্বে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল বোৱাৰীগৰাকী। নিজৰ প্ৰেমক সাৰ্থক ৰূপ দিয়াৰ বাবে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ আজিজুল হক নামৰ যুৱকজনে বিয়া পাতিছিল হাজোৰ দমদমাৰ আন সম্প্ৰদায়ৰ যুৱতীগৰাকীক। কিন্তু বিয়াৰ পিছতে অথন্তৰে দেখা দিছিল দুয়োৰে জীৱনত। আন সম্প্ৰদায়ৰ যুৱতী বিয়া কৰোৱাৰ বাবে বিয়াৰ পিছৰে পৰা বোৱাৰীগৰাকীৰ ওপৰত চলিল পৰিয়ালৰ নিৰ্যাতন।\nআজিজুলৰ মাতৃ, ভগ্নী আৰু ভনীজোৱাঁয়েকে মিলি বোৱাৰীগৰাকীৰ ওপৰত চলাই গ’ল অকথ্য নিৰ্যাতন। পত্নী খেদি নপঠিওৱাৰ বাবে আজিজুলৰ ওপৰতো চলিল পৰিয়ালৰ অত্যাচাৰ। আজিজুলে অভিযোগ কৰা অনুসৰি, বৰ ৰংমহল গাঁৱৰ একাংশ লোকে বলপূৰ্বকভাৱে পৈত্ৰিক সম্পত্তিৰ পৰা বঞ্চিত কৰাৰ চেষ্টাও চলালে। ইমানেই নহয়, একাংশ ধৰ্মান্ধ লোকে মাৰপিট কৰি মাটিৰ দলিলত চহীও কৰোৱাইছিল আজিজুলক।\nদুবছৰ ধৰি সকলো সহ্য কৰি আহিছিল আজিজুল আৰু পত্নীয়ে। কিন্তু আৰু কিমান দিনলৈ? আৰক্ষীক অৱগত কৰিছিল যদিও ঘোচখোৰ আৰক্ষীয়ে টকাৰ বাবে ওলোটাই আজিজুল আৰু তেওঁৰ পত্নীকহে ধমক দিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে বোৱাৰীগৰাকীয়ে।\nউপায়হীন হৈ বোৱাৰীগৰাকীয়ে ল’লে চৰম সিদ্ধান্ত। অসহায় বোৱাৰীগৰাকীয়ে ডিঙিত চিপ লৈ আত্মহত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে আৰু নিজকে শেষ কৰি পেলোৱাৰ আগতে এই কথা সকলোকে জনাই যোৱাৰ উদ্দেশ্যে কৰিলে ফেচবুক লাইভ। কিন্তু অন্তিম মুহূৰ্তত স্বামী উপস্থিত হৈ উদ্ধাৰ কৰে মহিলাগৰাকীক।\nকিন্তু ঘটনা ইমানতে শেষ হোৱা নাছিল। মহিলাগৰাকীক চিকিৎসাৰ অন্তত বাটতে এৰি দিয়ে স্বামী–স্ত্ৰীক। কিন্তু পৰিয়ালৰ অত্যাচাৰৰ ভয়ত ঘৰলৈ যোৱাৰ সাহস নকৰিলে দম্পতীহালে। কণমানি সন্তানৰ সৈতে হাড় কঁপোৱা শীতত পথৰ ওপৰতে নিশা কটাবলগীয়া হ’ল স্বামী–স্ত্ৰীয়ে।\nআজিজুলৰ পৰিয়ালৰ দাবী, পত্নীক খেদি নিজ ধৰ্মৰ ছোৱালী বিয়া কৰাব লাগে আজিজুলে। কিন্তু মৰি গ’লেও পত্নীক এৰিব নোৱাৰে বুলি মন্তব্য কৰিছে আজিজুলে। কিন্তু আৰক্ষীয়েও যদি গা এৰা দিয়ে, অসহায় দম্পতীহালক ন্যায় দিব কোনে?


Covid 19 আৰু মই\nHomeপ্ৰবন্ধCovid 19 আৰু মই\nCovid-19 আৰু মই\n"হেঁচি হেঁচি সোপাখন সোমে দিব" বুলি কৈ আইতা জনীয়ে মাস্কখন খুলিবলৈ বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰি আছে। মই দূৰৰ পৰা দেখা পাই দৌৰি গৈ "আইতা ! কি হ'ল?" বুলি সুধিলোঁ। আইতাজনীৰ মুখত আকৌ একেই কথা । "হেঁচি হেঁচি সোপাখন সোমে দিব", এইবাৰ আইতাই অক্সিজেন মাস্কখন খুলি পেলালে। লগে লগে মই ডাক্তৰক মাতি আনিলোঁ। ডাক্তৰজনে ক'লে,"আইতা! আপোনাৰ অক্সিজেন কমি গৈছে, সেইকাৰণে এইখন দিয়া হৈছে। আপুনি এইখন খুলি নিদিব।" আইতাজনীয়ে কোনো কাৰণতে সেইখন ল'ব নোখোজে আৰু শেষত নিজৰ বিচনালৈ গুচি গল। অৱশ্যে আইতাৰ অক্সিজেন বহুত কমি যোৱা নাছিল। তিনিদিন মান পাছত এজনক সুধি গম পালোঁ যে আইতাজনী সুস্থ হৈ ঘৰলৈ উভতি গৈছে ।\nযোৱা ১৮/০৫/২০২১ তাৰিখে দুপৰীয়া হঠাৎ মোৰ জ্বৰ উঠিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মোৰ চিন্তা হ'ল কি কাৰণত মোৰ জ্বৰ উঠিব পাৰে!! লগে লগে মোৰ সন্দেহ হ'ল আৰু নিজকে পৰিয়ালৰ পৰা isolate কৰি ৰাখিলোঁ।paracetamol খাই সেইদিনা ৰাতিটো থাকি পিছদিনা হাজো P.H.C ত rapid test কৰি গম পালোঁ যে মই covid positive। সকলোফালে positive মন এটা ৰখা মানুহজনী এই ক'ভিডটো positive হ'লোঁ।সকলো ভগৱানৰে ইচ্ছা বুলি ভাবি ললোঁ আৰু পৰিয়ালৰ আটাই কেইজন সদস্যকে টেষ্ট কৰালোঁ। Thank God! পৰিয়ালৰ আটাইকেইজন সদস্যৰে negative আহিল। ডাক্তৰে ক'লে যে মই হেনো ইচ্ছা কৰিলে ঘৰটো থাকিব পাৰো। কিন্তু মোৰ স্বামী যিহেতু মধুমেহ ৰোগী আৰু ল'ৰা-ছোৱালী কেইটাৰ কথা ভাবি মই কলিতাকুছি 'ক'ভিড কেয়াৰ চেণ্টাৰ'লৈ লৈ গুচি গলোঁ।\nতাত গৈ গোটেই ৰাতিটো মই উজাগৰে কটালোঁ। অনবৰতে বিভিন্ন চিন্তা, ভয়, শংকা আদিয়ে মোক আগুৰি ধৰিলে।পৰিয়ালৰ পৰা বিশেষকৈ ল'ৰা- ছোৱালী কেইটাৰ পৰা দূৰত থাকিব লগা হোৱাত নিজকে দোষী দোষী অনুভৱ কৰিলোঁ । তাত যেনে তেনে সাত দিন থাকি গম পালোঁ যে সঁচাই এই ক'ভিড মহামাৰীয়ে মানুহক কিমান যে বিপদত পেলাইছে। সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীকে ধৰি ৮০/৯০ বছৰীয়া বৃদ্ধকো সাৰি যাব দিয়া নাই। ডাক্তৰ তথা স্বাস্থ্যকৰ্মী সকলৰো চিকিৎসা কৰিবলৈ অসুবিধা হৈছে। এনেয়ে দূৰত্ব মানি চলিব লাগে তাতে আকৌ মুখত মাস্ক পিন্ধি কথা ক'লে বুজি নাপায়। একেটা কথাকে দুই তিনিবাৰকৈ ক'ব লাগে। তথাপি তেখেতসকলে চিকিৎসা কৰিবলৈ এৰা নাই। যিটো সময়ত আমি গৰমত পাংখা চলায়ো শান্তি নাপাওঁ সেই সময়তো তেখেত সকলে P.P.E kit পিন্ধি ক'ভিড ৰোগীক চিকিৎসা কৰি আছে। এই চেগতে মই ডাক্তৰ তথা স্বাস্থ্যকৰ্মী সকলক আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালোঁ। ভগৱানে তেখেতসকলক ভালে ৰাখক আৰু ৰোগীক চিকিৎসা কৰিবলৈ শক্তি দিয়ক।\nঅৱশেষত মই সাত দিনৰ দিনা আকৌ টেষ্ট কৰিলোঁ। মোৰ নিগেটিভ আহিল। ভগৱানক সহস্ৰ বাৰ ধন্যবাদ জনালোঁ। মোৰ জ্বৰ দুদিন পিছতে কমি গৈছিল। জ্বৰ হোৱাৰ লগে লগে টেষ্ট কৰি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শমতে ঔষধ সেৱন কৰাৰ কাৰণে হয়তো মই বিশেষ একো অসুবিধা নোপোৱাকৈয়ে আৰোগ্য লাভ কৰিলোঁ।\nমোৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা মই কওঁ যে যিকোনো মানুহৰে কিবা বেমাৰৰ লক্ষণ দেখা পোৱা মাত্ৰকে টেষ্ট কৰি লগে লগে চিকিৎসা কৰিলে ক'ভিডৰ পৰা আৰোগ্য হ'ব পাৰি;ই কোনো ডাঙৰ বেমাৰ নহয়। অৱশ্যে আগতেই যদি মানুহজন কিবা বেমাৰত ভুগি থাকে তেতিয়াৰ কথা বেলেগ। এই ক্ষেত্ৰত ৰোগীজনৰ মানসিক অৱস্থাৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। ৰোগীজনৰ সাহস, মনোবল অটুট থাকিলে ঔষধবোৰেও হয়তো বেছিকৈ কাম দিয়ে। তাৰোপৰি খাবলৈ ইচ্ছা নাথাকিলেও ঘন ঘন কৈ ভিটামিন জাতীয় বস্তু খাব লাগে যাতে ৰোগী জন দুৰ্বল হৈ নপৰে।\nমই মনৰ পৰা সাহস এৰি দিয়া নাছিলোঁ। ৰাতিপুৱা-গধূলি প্ৰাৰ্থনা, ব্যায়াম আদিৰ উপৰিও আন ৰোগী সকলৰ লগত হাঁহি-ধেমালি কৰি, কিতাপ পঢ়ি, facebook, whats-app আদিত নিজকে ব্যস্ত ৰাখিছিলোঁ ;যাতে নকাৰাত্মক চিন্তাবোৰ মনলৈ নাহে। তাৰোপৰি মোৰ আত্মীয়স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱী, মোৰ চিনাকি সকলো শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে ফোন, মেচেজৰদ্বাৰা দিয়া মনোবল,উৎসাহ-উদ্দীপনাই মোক আৰোগ্য লাভ কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰিছে। তাৰ বাবে মই সকলোৰে ওচৰত কৃতজ্ঞ ।\nশেষত সকলোৱে ঘৰতে থাকক, সুস্থ থাকক, তাৰে কামনা কৰিলোঁ। অ' ৰ'ব!!! আৰু এটা কথা ক'বলৈ থাকি গ'ল। আজি তিনিদিন মানৰ পৰা মোৰ গাটো আকৌ বেয়া লাগি থাকে , Post Covid ৰ সময় খিনিও যিহেতু বিপদজনক বুলি শুনিছোঁ, সেয়েহে মই আকৌ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ দৌৰ মাৰিলোঁ।তাত ডাক্তৰে যি ক'লে তাকে শুনি মোৰ চকু কপালত উঠিল l ক'ভিডত দুর্বল হ'ম বুলি ভাবি ভাল বস্তু খাওঁতে খাওঁতে এইবাৰ মোৰ দেহত প্ৰ'টিন আৰু প্ৰেচাৰ বাঢ়ি গল। এইবাৰ মই প্ৰেচাৰৰ ঔষধ খাই আছোঁ । বাৰু যিয়েই নহওঁক সকলোৰে আশীৰ্বাদত মই ক'ভিড যুদ্ধত জয়ী হলোঁ। ধন্যবাদ।\nৰৌমাৰী কিছমত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়\nঅলংকৰণ- পূবালী শইকীয়া দাস


শুনা শুনা সৰ্বজন Archives - বিৰিয়া Biriyaa\nমানুহৰ নাম ৰখাটো এটা কম কথা নহয়। কোৱা হয় যে মাংস / নামৰ পৰাই মানুহজনৰ বিষয়ে কেইবাটাও বস্তু উলিয়াব পাৰি। কিন্তু কেতিয়াবা সেইটো নিমিলে। আমাৰ কাষতে এটা মানুহ থাকে। জীৱনত সি কাহানিও স্কুলত ভৰি থৈ নাপালে। তাৰ নাম ‘বিদ্যাসাগৰ’। আৰু এটা ভিখাৰী বহে আমাৰ ঘৰৰ কাষতে। নাম তাৰ ‘ৰাজা’। এইবোৰৰ লগতে আৰু এটা সাংঘাটিক বস্তু …\nস্বৰ্গত এখন সভা বহিছে। সভাখনত স্বনামধন্য শিল্পীবোৰ যেনে দ্যোতি, আভা, ৰূপেন, বগেনৰ মিটিং। মিটিংৰ উদ্দেশ্য হ’ল ‘শিল্পী’ শব্দটোৰ এটা সঠিক অৰ্থ নিৰুপণ কৰা। দ্যোতিয়ে মাইক লৈ নিজৰ ভাষণ আৰম্ভ কৰিলে : “হেৰা সৰ্বজন, ওৰে জীৱন আমি সংগ্ৰাম কৰি কৰি কৰ্ম কৰিলো। আমাৰ পুণ্যভূমিখনক জাতিস্কাৰ কৰিবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিলো। এতিয়া দেখিছো যে শিল্পীৰ সংগ্ৰামৰ ঠাই লৈছে …\nক টেনশ্বন আমাৰ চিৰ লগৰীয়া। ঘৰত গেছ নাথাকিলে টেনশ্বন, পেটত গেছ থাকিলে টেনশ্বন। ৰাষ্টা বন্ধ থাকিলে টেনশ্বন আৰু স্কুল খোলা থাকিলে টেনশ্বন। দেশত যুদ্ধ হ’লে টেনশ্বন, যুদ্ধ নালাগিলেও টেনশ্বন। এই টেনশ্বনৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ উপায় বিচাৰি জুকাৰবাৰ্গ দাই উলিয়ালে ‘ফেচবুক’। বোলো ৰাইজে ৰাইজক লগ পাব, নতুন চা- চিনাকি হ’ব, কথা বতৰা হ’ব আৰু টেনশ্বনবোৰ কমিব। …\nআমি অসমীয়াবোৰ বৰ হোজা। বৰ চিধা। প্ৰতিবাৰেই আমাক লাটুমটোৰ নিচিনাকৈ যিফালে মন যায় সেইফালেই ঘূৰাই দিব আৰু আমি ঘূৰি থাকিম। আমি আশা কৰিবলৈ বাদেই নিদিওঁ। অমুকে বেয়া কৰিলে তমুকে ভাল কৰিব। ভাল কৰিবলগীয়াজনে বেয়া কৰিলে সেইকাৰণে আগতে বেয়া কৰাজনে ভাল কৰিব বুলি ভাবি জিকাই দিওঁ আৰু একেটাই কৰে। হাঁহি উঠে আজিকালি নেতা মন্ত্ৰী ৰাজনৈতিক যিকোনো …\nব্যংগ লিখোঁ আহক\nসসৰুৰে পৰাই দেউতাক দেখি দেখি ব্যংগ লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো। তেতিয়া অৱশ্যে ব্যংগৰ নামত গোবৰ কিছুমানহে ওলাইছিল মোৰ। এতিয়া ব্যংগ লিখিবলৈ লৈছো ভালকৈ। কি ওলাইছে নাজানো আৰু লিখি গৈছো মুঠতে। আজিকালি অৱশ্যে ব্যংগ লিখাটো বৰ ৰিস্কি কাম। কোন সময়ত কোন আৱেগিক জনে বেয়া পাই যায় তাৰ গেৰেন্টি নাই। লাগি যাব আপোনাৰ পিছত ষাঁড় গৰুৰ নিচিনাকৈ। কিন্তু …\nঘড়ীয়ে কৰে টিক্ টক্\nএটা সময় আছিল যেতিয়া ঘড়ীটোৰ এটা নিৰ্দিষ্ট মাত আছিল। ঘড়ীটোৱে টিক টিক কৰে বুলি কৈছিলো আমি সৰুতে। কিন্তু আজিকালি ঘড়ীবোৰে টিক টিক নকৰে; ঘড়ীবোৰে টিক্ টক্ কৰে। অ’ ৰাম ৰাম প্ৰভু, বনোৱাজনেও এইটো কি অদ্ভুত বস্তু বনালে হে? লিপ চিংক কৰালৈ ঠিকেই আছে বাৰু! কিন্তু তাৰ বাহিৰে কাপোৰ কানিৰ পৰা লিপষ্টিক সানি যেতিয়াই তেতিয়াই এইটোৰ মায়াতেই …\nগীত লিখাটো সহজ কথা নহয়। ‘তোমাক দেখিলো মই মাহটো আছিল জুন…তোমাৰ নাম মুন….তুমি মোৰ জীৱনৰ সোণ’ টাইপ গীতবোৰ হৈ পৰিছে আজিকালি। কিয় লিখিছে কাৰ কাৰণে লিখিছে একো ঠিক নাই…কিয় গাইছে তাৰো একো ঠিক নাই। ভাল গান এতিয়াও আছে অসমত। নোহোৱা নহয়। কিন্তু কথাটো হ’ল যে যি ধৰণৰ গীতবোৰে প্ৰাধান্য পাইছে সমাজত সেইবোৰ গীতে আমাক সত্য …\n‘ভোট’ৰ মুখত ৰাম নাম\nইলেকশ্বন এই বছৰতেই হ’ব। না না প্ৰতিশ্ৰুতি না না কথাৰে আপোনাক মোক ভুলাবলৈ ইতিমধ্যে সকলো প্ৰস্তুত হৈ গৈছে। ইতিমধ্যে আমি পৰোক্ষভাৱে একো একোজন ৰাজনৈতিক বিশ্লেষক হৈ পৰিছো। কাক ভোট দিম আৰু কাক মৰি গ’লেও ভোট নিদিও মনতেই প্ৰায় ঠিক কৰি লৈছো। আজিকালি আকৌ শাসক দলক সমালোচনা কৰিলেও বোলে কিবা ইন্টলা ইন্টে কি…. অ ইন্টলাৰেন্ট বুলি …\nঅগপ! কিমান আশা, কিমান আকাংক্ষা লৈ গঠন হৈছিল এই দলটি। অসমৰ মানুহৰ স্বাভিমান স্বৰূপ হাতীটো দেখিলে গৰ্বেৰে বুকুখন ফুলি উঠিছিল। এই হাতীটো আমাৰ, ভালেই হওক বেয়াই হওক দলটো আমাৰ। এতিয়া পিছে হাতীটো বুঢ়া হ’ল, দাঁত দুটাও দুৰ্বল হ’ল আৰু এলেহুৱা হ’ল। কথা ক’ব নজনা হ’ল, গপ মাৰিব নজনা হ’ল ৰাজনীতিৰ বিষয়ে। সেইকাৰণেই হয়তো ‘অ-গপ’। যিখিনি …\n‘জীৱন জুখিবা কৰ্মেৰে’। হয় একদম সত্য কথা। কিন্তু মোৰ মাজে মাজে অনুভৱ হয় যে মানুহ এজনক জুখিব পৰা আন কিছুমান ধুনীয়া বস্তু আমাক প’ষ্ট মডাৰ্ণিজিম দি থৈ গৈছে। ধৰি লওক মানুহ এজনৰ সৈতে আপুনি নতুনকৈ চিনাকী হৈছে। চিনাকী হ’ল, কথা পাতিলে। আকৌ লগ পালে বেলেগ এদিন। কথা পাতিলে। এনেকে দুবাৰ তিনিবাৰমান লগ পোৱাৰ পিছত আপুনি …


ন'বেল বঁটা (২০০৮) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nন'বেল বঁটা (২০০৮)\n২০০৮ বৰ্ষৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ীৰ তালিকা:\n(Yoichiro Nambu) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ য়'চিৰ' নাম্বুলৈ "উপপাৰমাণৱিক পদাৰ্থবিজ্ঞানত স্বত:স্ফূৰ্ত ভগ্ন শৃংখলাৰ গঠন আৱিষ্কাৰৰ বাবে" ("for the discovery of the mechanism of spontaneous broken symmetry in subatomic physics"), মাক'ট' কোবায়াছি আৰু ট'ছিহিডে মাছ্‌কাৱালৈ "ভগ্ন শৃংখলাৰ উৎস আৱিষ্কাৰৰ বাবে যিয়ে প্ৰকৃতিত উপলব্ধ কমেও তিনিটা পৰিয়ালৰ কোৱাৰ্ক কণাৰ অস্তিত্বৰ ভৱিষ্যত বাণী কৰিছিল" ("for the discovery of the origin of the broken symmetry which predicts the existence of at least three families of quarks in nature")\n(Makoto Kobayashi) জাপান\n(Toshihide Maskawa) জাপান\n(Osamu Shimomura) জাপান "সেউজীয়া পোহৰদায়ী প্ৰটিন GFP-ৰ আৱিষ্কাৰ আৰু বিকাশৰ বাবে" ("for the discovery and development of the green fluorescent protein, GFP")\n(Martin Chalfie) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nৰ'জাৰ ওৱাই. চিয়েন\n(Roger Y. Tsien) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ\nহেৰাল্ড জুৰ হ'ছেন\n(Harald zur Hausen) জাৰ্মানী হেৰাল্ড হ'ছেনলৈ "গৰ্ভাশয়দ্বাৰৰ কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিকাৰী হিউমেন পেপিল'মা ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে" ("for his discovery of human papilloma viruses causing cervical cancer") বেৰী-ছিন'ছি আৰু মণ্টেইনাৰলৈ যুটীয়া ভাৱে "হিউমেন ইমিউন'ডেফিচিয়েন্সী ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰৰ বাবে" ("for their discovery of human immunodeficiency virus")\n(Françoise Barré-Sinoussi) ফ্ৰান্স\n(Luc Montagnier) ফ্ৰান্স\nজঁ-মেৰী গুস্তাভ লে শ্লেজিঅ'\n(Jean-Marie Gustave Le Clézio) ফ্ৰান্স "নৱ্য বহিৰ্গমন, কাব্যিক অভিযান আৰু ইন্দ্ৰিয়বিলাসৰ পৰমানন্দৰ লেখক, বৰ্তমান সভ্যতাৰ বাহিৰত আৰু পদানতাতো এক মানৱতা বিচৰা অভিযাত্ৰী" ("author of new departures, poetic adventure and sensual ecstasy, explorer ofahumanity beyond and below the reigning civilization")\n(Martti Ahtisaari) ফিনলেণ্ড "কেবাখনো মহাদেশ আগুৰি তিনিটা দশকতকৈও অধিক কাল আন্তৰ্জাতিক অঁৰিয়া-অঁৰি নিৰসনৰ বাবে তেখেতে কৰি যোৱা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্মৰ বাবে" ("for his important efforts, on several continents and over more than three decades, to resolve international conflicts")\n(Paul Krugman) আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ "বাণিজ্যৰ বিন্যাস আৰু অৰ্থনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ স্থান সম্পৰ্কে কৰা বিশ্লেষণৰ বাবে" ("for his analysis of trade patterns and location of economic activity")\n"List of All Nobel Laureates 2009". Nobelprize.org. আহৰণ কৰা তাৰিখ: 29 Oct 2012\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ন%27বেল_বঁটা_(২০০৮)&oldid=206953"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ অক্টোবৰ, ২০১৯ তাৰিখে ১৪:১৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত গ্ৰেড ফৰত মুকলি ৩০ টা চাকৰি । অৰ্হতা অষ্টম মান । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT 4th GRADE JOBS 2020 - Dimpu Baruah\nHome 8th Pass Job ASSAM GOV JOB অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত গ্ৰেড ফৰত মুকলি ৩০ টা চাকৰি । অৰ্হতা অষ্টম মান । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT 4th GRADE JOBS 2020\nঅসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত গ্ৰেড ফৰত মুকলি ৩০ টা চাকৰি । অৰ্হতা অষ্টম মান । কিদৰে আবেদন কৰিব চাওক । ASSAM GOVT 4th GRADE JOBS 2020\nDATA ONE July 17, 2020 8th Pass Job, ASSAM GOV JOB,\nসুখৱৰ । অসম চৰকাৰৰ জলপৰিবহণ বিভাগত মুকলি হৈছে বিভিন্ন পদৰ চাকৰিৰ বাবে আবেদন প্ৰক্ৰিয়া ।তাৰে ভিতৰত খালী হোৱা ৩০ টা গ্ৰেড ফৰ চাকৰিৰ বিষয়ে আপোনাক জনাম । কত কিদৰে কেনেকৈ আবেদন কৰিব সকলোবোৰ আজি আমি আমাৰ এই লিখনিৰ জৰিয়তে জনাম । গতিকে সকলোবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়ক ।\nখালী হোৱা পদৰ নাম-\nগ্ৰেড ফৰ(জিলা পৰ্যায়ত)\n১২,০০০ টকাৰ পৰা ৪৯,০০০ টকা লগতে গ্ৰেড পে ৩৯০০ টকা\nঅষ্টম মান পাছ । ( দশমমান বা অন্য়ান্য়সকলেো আবেদন কৰিব পাৰিব । )\nলগতে পঢ়ক- অসমত চৰকাৰী চাকৰিৰ আবেদনৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা এপ্লইমেন্ট একচেন্জ কাৰ্ড কিদৰে বনাব ।\n1. আপোনাৰ পাছপৰ্ট ফটো আৰু চহী কৰি দিয়া ফটো\n2. বয়সৰ প্ৰমাণ পত্ৰ হিচাপে\n3. Pass Certificate প্ৰমানপত্ৰ\n4 OBC/MOBC, SC, ST(H), ST(P) সকলৰ প্ৰমানপত্ৰ\n5. এপ্লইমেন্ট একচেন্জ কাৰ্ড . অসমত চৰকাৰী চাকৰিৰ আবেদনৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা এপ্লইমেন্ট একচেন্জ কাৰ্ড কিদৰে বনাব । জানো আহক - CLICK HERE\nWritten by DATA ONE at July 17, 2020


~~ ঊনসত্তৰ- অষ্টাদশ খণ্ড~~\n~~ ব্যাকৰণ ~~\nটিটু- মম, লান্সত কি দিছা এইবোৰ? ডালিয়া! তাকো নিমখ দি৷ তুমি জানাই দেখোন মই নিমখীয়া বস্তু বেয়া পাওঁ৷ ফিৰ ভী নিমখসোপা ঢালি দিছা৷ ঘৰত কি চেনি নাছিল নেকি?\nশৰ্মানী- আসঃ, ইমান চুগাৰ খোৱা ভাল নহয় ঔ সোণটো৷ তাতে তই দেখোন জানমণি আৰু সোণমণিৰ লগত চেনি খায়েই থাক৷ সেইকাৰণে সামান্য নিমখ দি দিছোঁ৷\nটিটু- মম, কিনো মিছা এলিগেছনবোৰ লগাই আছা? জানমণি আৰু সোণমণি মোৰ জাষ্ট্ ফ্ৰেইণ্ড৷\nশৰ্মানী- হ’ব বোপাই৷ একো মিছা এলিগেছন লগোৱা নাই৷ যোৱা শনিবাৰে পাৰ্কত জানমণিক কিয় কিছ্ খাই আছিলি ইমানেই জাষ্ট ফ্ৰেইণ্ড যদি?\nটিটু- ভোক লাগিছিল মম৷ সেইকাৰণেই কিছ্ খাই আছিলোঁ৷\nশৰ্মানী- কি?! ফতুৱামি নকৰিবি৷\nটিটু- অঁ, এতিয়া মইহে ফতুৱামি কৰিলোঁ! কিছ্ কি খোৱা বস্তু নেকি? এইবোৰ ফীল কৰা বস্তু৷ সেইবোৰ তুমি বুজি নাপাবা৷\nশৰ্মানী- হয় দে বোপাই৷ আমি একোৱে নাজানো৷ জাষ্ট ফ্ৰেইণ্ডকে যদি এনেকৈ কিছ্ কৰিছ গাৰ্লফ্ৰেইণ্ডক কি কৰিবি বুজা গৈছে৷\nটিটু- হ’ব মম৷ খোৱাৰ সময়ত বোলে কুকুৰকো ছেই নোবোলে৷ তুমি ইফালে মোক চিবিআইৰ দৰে গ্ৰিল কৰি আছা৷ অমলেট এটাকে ভাজি দিয়ানা৷\nশৰ্মানী- আজি বৃহস্পতিবাৰ বুলি পাহৰিলি নেকি খকুৱা? ন’ অমলেট৷ পিউৰ ভেজ খাব লাগিব৷ ডালিয়া খাই পেপাৰখন দেখুৱা মোক৷ আজি অসমীয়া নাছিল জানো?\nটিটু- বৰ অন্ধবিশ্বাসীহে তুমি মম৷ ইমানো টৰ্চাৰ কৰিব নাপায় আৰু৷ আজি মই অসমীয়াত এশৰ ভিতৰত ৯৯ পাম৷\nশৰ্মানী- কি? মাত্ৰ এক নম্বৰৰ কাৰণে এশ নাপাবি? নাক-কাণ কটাবি আৰু তই মোৰ৷ কলিতানীহঁতৰ আগত দম্ভালি মাৰি কৈ আছিলোঁ যে আমাৰ টিটু অসমীয়াত এক্সপাৰ্ট আৰু এশৰ ভিতৰত এশ পাবই৷ কটা গৰু! এক নম্বৰ ক’ত কটা খেদালি? জাতি-মাটি-ভেটিৰ দুৰ্নাম নষ্ট কৰিবি তই৷\nটিটু- উসঃ, ৰ’বানা মম৷ মাত্ৰ এক নম্বৰহে! তাতে ইমান হাল্লা চিল্লা কিয় কৰিছা? যিটো প্ৰশ্ন এৰি থৈ আহিলোঁ সেইটো পিছত আমাৰ ছাৰ-বাইদেউসকলেও কৰিব নোৱাৰিলে৷\nশৰ্মানী- কিনো ইমান টান প্ৰশ্নটি আছিল দেখুৱাচোন৷\nটিটু- আইদাৰ অৰ আছিল৷ মানে ইটো নোৱাৰিলে সিটো কৰিলেও হ’ব৷ এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা- যিয়ে ৰাতি ভাত খাই উঠি দাঁত ব্ৰাছ নকৰে আৰু আনটো আছিল যাৰ পেটত পোৱালি আছে৷\nশৰ্মানী- হুমমম্‌৷ কমন নহয় যদিও বৰ এটা টান নাছিল দেখোন৷ তই কিবা ঢপ মাৰি থৈ নাহিলি কিয়?\nটিটু- মম্, ঢপেই মাৰি থৈ আহিলোঁ৷ যিয়ে ৰাতি ভাত খাই উঠি দাঁত ব্ৰাছ নকৰে-- অব্ৰাছন্তা৷ এইটো অকৰ্মক ক্ৰিয়া৷ লগত নঞৰ্থক এলিমেণ্ট এটাও আছে৷ গতিকে এইটো শুদ্ধ হোৱাৰ বহুত চান্স আছে কাৰণ বেছিভাগ অসমীয়া শব্দৰ নিগেটিভ কৰিবলৈ আগত অ বহুৱাই দিলেই হয়; যেনে সভ্য -অসভ্য, খাদ্য- অখাদ্য৷ আৰু যাৰ পেটত পোৱালি আছে-- এইটো অলপ টান পালোঁ ঢপ মাৰিবলৈ তথাপি পেটৱালী বুলি লিখি থৈ আহিলোঁ৷ এতিয়া গড নৌজ আৰু৷ সেইকাৰণে এক নম্বৰ যাব বুলি ধৰি লৈছোঁ৷\nশৰ্মানী- ঔকেই৷ মোৰমতে তই ঠিকেই লিখিছ৷ নম্বৰ নাপালে পেপাৰ কল কৰিম বাৰু৷ তথাপি পাপাৰক এবাৰ সুধি চাচোন৷ হেৰা শুনিছানে?....\nশৰ্মা- নিচিঞৰিবাহে৷ ডিঙিৰ এপ্লিফায়াৰ ফাটি যাব তোমাৰ৷ আৰু মোৰো কাণৰ হাইৰা ফাটি যাব৷ মই শুনিয়ে আছোঁ তোমালোকৰ কথা৷ মোৰমতে যিয়ে দাঁত ব্ৰাছ নকৰে সি আচলতে লেতেৰা বা গেন্ধেলা৷ তাত স্ত্ৰী-প্ৰত্যয় লগাই দিলে গেন্ধেলী বা লেতেৰী হ’ব৷ বাকী যাৰ পেটত পোৱালি আছে সি প্ৰেগনেণ্ট হ’ব আক’৷ পেটতো তোমাৰো আছে৷ গতিকে পেটৱালী তুমিও হ’বা৷ গতিকে টিটুৰ ঢপটো কামত নাহে বুলি মই চিউৰ৷\nশৰ্মানী- হ’ব, পেট সকলোৰে থাকে৷ মোৰ পেটলৈ চকু দিব নালাগে৷ তাতকৈ টিটুক ব্যাকৰণকে পঢ়ুওৱাগৈ৷\nশৰ্মা- হ’ব দিয়া৷ মিছেছ পেটুলী হাউ ডু য়ু ডু৷\n© Copyright 2020. www.mridulkumar.com


সৌন্দৰ্য্য সচেতনতা-উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2021 লটিঘটি\t2 Comments\nসৌন্দৰ্য্য সচেতনতা-উজ্জ্বল দিপ্লু গগৈ\nসেইকেইদিন আমাৰ ঘৰত উদুলি-মুদুলি পৰিৱেশ৷ পেণ্ডেলৰ মানুহ পালেহি নাইৰপৰা আৰম্ভ কৰি মানুহ মতা লিষ্টখনত কাৰোবাক পাহৰিছোঁ নেকি হিচাপ কৰালৈকে সৰু-বৰ একপ্ৰকাৰৰ হুলস্থূলেই বিয়পি পৰিছিল৷ আমাৰ বংশতে এটা চামৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ ল’ৰা/ডাঙৰ নাতি হ’লোঁ মই৷ গতিকে পৰিয়ালৰ সকলোৰে মোৰ বিয়াখনক লৈ হেঁপাহ এটা আছিল৷ সময়টো ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰীৰ শেষৰ ফালে, তেতিয়া বিয়ালৈ কেইদিনমান বাকী৷ বিয়া বুলি কাম কৰোঁতে অৱস্থা কাহিলপ্ৰায় হৈছিল৷ মাহীয়ে এদিনাখন হঠাৎ ক’লে,\n: দৰা বুলি অকণমান চাফাকে নাথাক কিয়নো! নখবোৰত নেমু এচকল কাটি মাৰগৈচোন যা, চাফা হ’ব৷\nকথাটোৱে মনটো চুলে৷ হাতৰ নখবোৰৰ লেতেৰাবোৰ বাদেই, সেইকেইদিন কামৰ হেঁচাত মই চুলিকেইডালো কাটিবলৈ সময় পোৱা নাছিলোঁ৷ আইনাত এপাক নিজৰ মুখখনো চালোঁগৈ; চকুৰ গুৰি ক’লা আৰু মুখখন ঠাণ্ডাত অলপ সোঁতোৰা পৰাৰ দৰে হৈ আছিল৷ চিন্তা অলপ নোহোৱাকৈ নাথাকিল, চিনাকি মানুহবোৰৰ বিয়াৰ ফটোবোৰ মনত পেলালোঁ, সেইবোৰত কইনাটো বাদেই দৰাও কেইদিনমান আগৰেপৰা চিকচিকিয়া হৈ থাকি ফেচবুকত ‘বৰ ধুনীয়া দৰাৰ’ খিতাপটো তুলি লয়৷ নিজৰ বেলিকা যদি এইকেইদিনতে অলপ চাফ-চিকুণ হৈ নলওঁ তেন্তে বিয়াৰ পাছৰ ফটোত দৰাক ফাপৰে খোৱা বুলি যে ৰাইজে মনতে ভাবিব সেইয়া ধুৰূপ বুলি মনতে গণিলোঁ৷ বহু কথা ভবা-মেলাৰ পাছত লগৰ বিয়া পতা কেইবাটাকো ফোন লগালোঁ উপায় বিচাৰি৷ মুখত অমুকটো ক্ৰীম ঘঁহিবিৰপৰা ফাউণ্ডেচন সানি যাবিলৈকে কেইবাটাও উপদেশ পালোঁ৷ হঠাৎ এটাই ক’লে,\n: পাৰ্লাৰলৈ গৈ ফেচিয়েল কৰি নলৱ কিয়?\nতাক ক’লো যে ফেচিয়েল কৰাতকৈ দেখোন ফেচৱাচকে মাৰিব পাৰি৷ এখোপ ওপৰলৈ গৈ সি ক’লে,\n: হেৰৌ তোৰ সেই সেউজীয়া হিমালয়া নীম ফেচৱাচডাল ঘঁহি লাভ নাই, ফেচিয়েল কৰ, মুখখন চিকচিকিয়া কৰি দিব৷\nঅৱশেষত কোনোদিনে ফেচিয়েল কৰি নোপোৱা মইটোৱে সাজু হ’লোঁ জীৱনত প্ৰথমবাৰ ফেচিয়েল কৰি জিলিকি উঠিবলৈ৷\nআমাৰ ঘৰৰপৰা তিনিচুকীয়া টাউনলৈ প্ৰায় পঁচিশ কিলোমিটাৰমান দূৰ হয়৷ তিনিচুকীয়াৰ মাজমজিয়াত থকা ইউনিচেক্স পাৰ্লাৰ এখনত গৈ সোমালোঁ৷ চুলি-দাঢ়ি কটোৱাৰ বাহিৰে তেনেধৰণৰ পাৰ্লাৰত মোৰ বৰ এটা অভিজ্ঞতা নাছিল৷ ভিতৰলৈ সোমোৱাৰ পাছতে হাতত চাৰ্ট এখন ধৰাই দিলে৷ এফালৰপৰা চাই গ’লোঁ৷ মেনেজাৰগৰাকীক মই আপকামিং দৰা বুলি কৈ চুলিখিনি কটোৱাই ফেচিয়েল কৰাই দিবলৈ ক’লোঁ৷ তেখেতে মোক আথে-বেথে নি ক’লে,\n: ছাৰ লগতে পেডিকিউৰ আৰু মেনিকিউৰ কৰাই লওঁক, আপোনাৰ আঙুলি আৰু নখ চিকচিকাই যাব৷\nকিবাকিবি চিলভাৰ, গল্ড, ডাইমণ্ড, প্লেটিনাম টাইপৰ ফেচিয়েলবিলাকৰ লগতে পেডি-মেনিৰ ৰেটবিলাকো চাই মেনেজাৰগৰাকীক হ’ব বুলি কোৱাৰ লগে লগে পকেটত থকা পাঁচহাজাৰ টকা এটাই আৰু এইটো পকেটত থাকিবলৈ নাই বুলি আন্দোলন এটা আৰম্ভ কৰি দিছিল৷\nমনলৈ অনভিজ্ঞতাৰ লাজ লাজ ভাৱ এটাৰ লগতে নাৰ্ভাচনেচ এটা আহিছিল৷ কিন্তু লোকচক্ষুত তাকে নেদেখুৱাই মাতত কনফিডেঞ্চ ৰাখি ক’লোঁ,\n: ফাৰ্ষ্ট হেয়াৰকাট আৰু শ্বেভটো কৰি লওঁ, তাৰপাছত পেডিকিউৰ, মেনিকিউৰ কৰি লাষ্টত গল্ড ফেচিয়েলটো কৰি দিব৷\nপ্ৰায় দুঘণ্টামানৰ পাছত পেডিকিউৰ আৰু মেনিকিউৰ শেষ হোৱাত মোক ফেচিয়েল কৰিবলৈ সাজু হ’বলৈ ক’লে৷ সাজু মানেনো কি আৰু, মই গৈ চকী এখনৰ ওচৰত থিয় হ’লোঁগৈ৷ মনতে ভাবিলোঁ, মুখত চাগে কিবাকিবি দুটামান ঘঁহি অলপ চাফা কৰি দিব৷ কিন্তু পাৰ্লাৰৰ ছোৱালীজনীয়ে মোক সৰু কোঠালি এটালৈ নি হাতত টাৱেল এখন ধৰাই দি ড্ৰেচটো চেঞ্জ কৰিবলৈ কৈ তাই ওলাই গ’ল৷ মই মনতে ভাবিলোঁ, “ফেচিয়েল চকীত বহি নকৰে নেকি!” খৰধৰকৈ লগৰটোলৈ ফোন লগাই কথাটো সুধিলোঁ। সি ক’লে,\n: হেৰৌ অঁকৰা, ফেচিয়েল চকীত বহাই নকৰে নহয়, বিচনাত শুৱাই লৈ হে কৰে৷\nমই অ’কে বুলি কৈ ফোনটো ৰাখিলোঁ৷ তেনেতে পাৰ্লাৰৰ ছোৱালীজনীয়ে দুৱাৰত টুকুৰিয়াই সোমাই আহি মোক সুধিলে,\n: আপুনি কাপোৰ চেঞ্জ কৰাই নাই দেখোন, জলদি কৰক কাষ্টমাৰ আৰু আছে নহয়৷\nতাই ওলাই যোৱাৰ পাছত মই হাতত টাৱেলখন লৈ বিছনাখনৰ ওপৰত বহি চিন্তা কৰাত লাগিলোঁ, “ফেচিয়েল কৰিবলৈ কাপোৰ কিয় সলাব লাগে৷” লগৰটোলৈ আকৌ ফোন কৰাত সি ৰিচিভ নকৰিলে৷ মই বিবূধিত পৰিলোঁ, হ’ল বুলিনো ফেচিয়েল কৰিবলৈ কাপোৰ কিয় সলাম? অলপ পাছত ছোৱালীজনী আকৌ সোমাই আহি মোক ক’লেহি ছাৰ কাপোৰ সোনকালে সলাই লৈ টাৱেলখন লৈ লওঁক৷ লাজত মোৰ কাণ-মূৰ গৰম হৈ আহিল, হ’ল বুলিনো এনেকৈ চহৰৰ মাজৰ পাৰ্লাৰ এখনৰ ৰূম এটাত কাপোৰ সলাই টাৱেলখন পিন্ধি থাকিব পাৰি নেকি! চিন্তা কৰি থাকোঁতে হঠাৎ বেৰত থকা কাপোৰ ওলোমাই ৰখা হেঙ্গাৰ এডাল দেখা পাই ভাবিলোঁ, “এইডাল আছে যেতিয়া কাপোৰ চাগে সলাই ল’বই লাগে৷” তাৰপাছত মই ধুনীয়াকৈ কাপোৰ-কানি সলাই টাৱেলখন পিন্ধি পেণ্ট আৰু স্পৰ্টিঙটো বেৰৰ থকা হেঙ্গাৰডালত থৈ বিচনাখনত বহিলোঁ৷ দুৱাৰৰ বাহিৰৰ ছোৱালীজনীৰ খোজৰ শব্দ, তাৰপাছত দুৱাৰত টুকুৰিওৱা শব্দ আৰু মোৰ লাজত আৰম্ভ হোৱা বুকুৰ ধপধপনিবোৰ একাকাৰ কৰি মই “য়েচ কাম ইন” বুলি ক’লোঁ৷ ছোৱালীজনীয়ে দুৱাৰখন খুলিলে, যন্ত্ৰৱৎ মইও বিচনাখনৰ পৰা নামি থিয় হ’লোঁ; তাৰপাছত ছোৱালীৰ মুখৰপৰা এটা বিকট চিঞৰ ওলাল, হুইচ ৱাজ ইমিডিয়েটলী ফল’ড বাই হাৰ প্ৰচণ্ড দৌৰ৷ মোৰ কাণ-মূৰ গৰম উঠি গ’ল, মূৰৰ তালুখন আৰু কপালখন চুই চালোঁ, ভমককৈ জ্বলি উঠা জুই একুৰাৰ দৰে গৰম হৈ আহিছিল৷ নাৰ্ভাচনেচ আৰু কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ একেটা ঠাইতে থিয় হৈ দুইখন হাতেৰে উৰাই-ঘুৰাই মূৰটো খজুৱাবলৈ লাগিলোঁ৷ প্ৰায় দুইমিনিটমান সময় যোৱাৰ পাছত ল’ৰা এজন সোমাই আহি মোক সুধিলেহি,\n: আপুনি ফেচিয়েল কৰিবলৈ আহি টাৱেলখন কিয় পিন্ধি আছে ৰূমত৷\nসম্বিৎ ঘূৰাই অহা মইটোৱে ততাতৈয়াকৈ তেতিয়া জীনচটো পিন্ধি পিন্ধি তাক ক’লোঁ,\n: মোৰ ভুলটোৰ বাবে প্লিজ মাফ কৰক, ফেচিয়েল কেনেকৈ কৰে মোৰ অলপো আইডিয়া নাই, ছোৱালীজনীয়ে বাৰে বাৰে আহি কাপোৰ সলাই লওঁক জলদি বুলি কৈ থকা কাৰণেহে মই ভাবিলোঁ হাতত টাৱেলখন দিছে, তাতে বেৰত হেঙ্গাৰ আছে গতিকে পেণ্ট-স্পৰ্টিং সব সলাব লাগে চাগে৷\nদুৱাৰৰ বাহিৰত হোৱা হাঁহিৰ কোববিলাকক একাষৰীয়া কৰি ল’ৰাটোক আকৌ ক’লোঁ,\n: মইতো ঘৰত কাপোৰ চেঞ্জ কৰা মানেটো এনেকেই বুজোঁ৷\nতাৰো হাঁহি উঠিছিল। মোক ক’লে,\n: আপোনাক তাই কাপোৰ মানে স্পৰ্টিঙটো সলাই লৈ গাত টাৱেলখন লৈ ল’বলৈ দিছিল যাতে ক্ৰীম-চ্ৰীমবিলাক গাত নালাগে, নেক্সট টাইম এনেকুৱা ভুল নকৰিব৷\nময়ো সেমেনা-সেমেনিকৈ হ’ব বাৰু বুলি কৈ তলমূৰ কৰি ৰ’লোঁ৷ অলপ পাছত ফেচিয়েল চলিল কিন্তু তেতিয়ালৈ সন্মানৰ শ্ৰাদ্ধখন সুকলমে সমাপ্তি হৈছিল৷\n« মধ্যবিত্তৰ জীৱনপথ-প্ৰাঞ্জল পায়েং\nৰামায়ণ একবিংশতি-হৰ্ষজিৎ কলিতা »\nহাঃ হাঃ ভাল অভিজ্ঞতা এটা হ’ল।