Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. The Nineteenth Century Renaissance in India and Lakshminath Bezbaruwa of Assam (1864-1938)বেজবৰুৱাৰ স্মৃতিৰ মৌ সৰা কথাLakshminath Bezbaroa asaWriter of FarcesNationalism in Bezboroasque literature and 19th Century Assamবেজবৰুৱাৰ পদুম কুঁৱৰী : এক অৱলোকনচুটি গল্প আৰু বেজবৰুৱাৰ ' পাটমুগী ' চুটি গল্প আৰু বেজবৰুৱাৰ ' পাটমুগী '\n"It is natural for men to tell tales, and I suppose the short story was created in the night of time when the hunter to beguile the leisure of his fellows when they had eaten and drunk their fill, narrated by the cavern fire some fantastic incident he heard of."- Somerset Maugham\nকাহিনী কোৱাৰ আৰু শুনাৰ হেঁপাহতেই বোধহয় আৰম্ভ হৈছিল চুটিগল্পৰ । কিছু অলৌকিক কাহিনীৰে এখন ৰহস্যময় , আজৱ দুনিয়াৰ সপোন ৰচিছিল সাধুকথাই আৰু এই সাধুবোৰ যেতিয়া জীৱনমুখী হ'ল; সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনৰ কিছু অনুচ্চাৰিত ভাৱ-অনুভূতি, দুখ-শোক বা প্ৰাপ্তিৰ হাবিয়াস অথবা সচৰাচৰ ঘটি থকা ঘটনাৱলীক অতুলনীয় ৰূপত এটা কাহিনীৰ অৱলম্বনত লিখিত ৰূপত সাহিত্যৰ ভাগ হিচাপে ধৰি ৰখাৰ শুভ প্ৰচেষ্টাতে সাধুবোৰ সাধু গুচি বাস্তৱিক গল্প হৈ পৰিল। পৰিৱৰ্তিত পৰিৱেশত সচৰাচৰ দেখি থকা বিষয়-বস্তুক আধাৰ হিচাপে লৈ সাধাৰণ প্লটত, সাধাৰণ চৰিত্ৰই জীৱনক যি অসাধাৰণ কাব্যিকতা প্ৰদান কৰিলে, তাকে তুলি ধৰাৰ কুচ-কাৱাজ চলিল সাহিত্যৰ ন ভাগ - চুটিগল্পত। কুৰি শতিকাত পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ সাহিত্যতে চুটিগল্পই ভূমুকি মাৰিলে আৰু সাহিত্যৰ অপৰিহাৰ্য অংগ হিচাপে চুটিগল্প খুতি পুতি বহিল। এডগাৰ এলেন পো, মোপাছাঁ, চেকভ, হেনৰী জেমছ, টুৰ্গেনিভ, অ' হেনৰীৰ দৰে যুগজয়ী স্ৰষ্টাই নৈপুন্যতাৰে পাশ্চাত্যৰ চুটিগল্পৰ ভঁৰাল টনকিয়াল কৰাৰ পাছতেই ভাৰতত 'ভিখাৰিনী' গল্পৰে সাহিত্যৰ নোবেল জয়ী ৰবীন্দ্ৰনাথে আৰম্ভ কৰিলে চুটিগল্পৰ জয়যাত্ৰা। ৰবীন্দ্ৰনাথ সহিতে বাংলা সাহিত্যলৈ চুটিগল্পৰ অৱদান আগবঢ়োৱা আন উল্লেখযোগ্য গল্পলেখক সকল হ'ল; স্বৰ্ণকুমাৰী দেৱী, নগেন্দ্ৰনাথ গুপ্ত, ত্ৰৈলোক্যনাথ মুখোপাধ্যায়, প্ৰভাত কুমাৰ মুখোপাধ্যায় আদি। চন্দ্ৰকুমাৰ আৰু হেমচন্দ্ৰৰে লগ লাগি কলিকতাত " অঃ ভাঃ উঃ সাঃ সঃ " আৰম্ভ কৰা সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা অসমীয়া ভাষাৰ চুটিগল্পৰ পিতৃস্বৰূপ। সাহিত্যৰ প্ৰতিটো ভাগতে সোন-সেৰুৱা লিখনীৰে অৱদান আগবঢ়োৱা ৰসৰাজৰ 'জোনাকী'ৰ পাতত ছপা হোৱা 'সেউতী' গল্পটোৱেই হ'ল প্ৰথম অসমীয়া চুটিগল্প । বেজবৰুৱাৰ জীৱিত কালত তেখেতৰ তিনিখন গল্প পুথি প্ৰকাশ হৈছিল। পুথিকেইখন হ'ল ক্ৰমে 'সুৰভি'(১৯০৯), 'সাধুকথাৰ কুঁকি' (১৯১০) আৰু 'জোনবিৰি' (১৯১৩)। ইয়াৰে 'সুৰভি'ত বেজবৰুৱাৰ বাৰটা , 'সাধুকথাৰ কুকি'ত ছাব্বিশটা আৰু 'জোনবিৰি'ত ষোল্লটা গল্প সন্নিবিষ্ট হৈছে বুলি হৃদয়ানন্দ গগৈয়ে সম্পাদনা কৰা 'লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰৰ গল্প সমগ্ৰ' নামৰ পুথিখনত পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও উক্ত লেখকৰে সম্পাদনাত বেজবৰুৱাৰ 'কেহোঁকলি' নামৰ চতুৰ্থখন গল্পপুথি প্ৰকাশ হৈছে বুলিও পোৱা হৈছে। পুথিখন প্ৰকাশৰ সপক্ষে যুক্তি দি গগৈয়ে 'লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ গল্প সমগ্ৰ'ৰ ভূমিকাত লিখিছে যে তিনিখন গল্প সংকলনৰ পাছতো বেজবৰুৱাৰ বহুত সংখ্যক গল্প সংকলিত নোহোৱাকৈ থাকি যায়; "অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাই এই গল্পবোৰক 'কেহোঁকলি' নামৰ গল্পটোৰ আধাৰতে এখন নতুন কিতাপ কৰিব পাৰি বুলি 'বেজবৰুৱা গ্ৰন্থাৱলী'ত ( ১৯৬৮ ) মন্তব্য কৰিছে।" বেজবৰুৱাৰ গল্পত অসমীয়া চহা জীৱনৰ হোজা ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে। ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত কানিৰ নিচাই অনগ্ৰসৰ অসম ৰাজ্যত বিভীষিকাৰ সৃষ্টি কৰোতে শ্লেষপূৰ্ণ ব্যংগলেখাৰে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত সজাগতা অনা লেখকজন আছিল লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা। সেইসময়ৰ ঘটনাপ্ৰৱাহক সাহিত্যৰ মাজেৰে জীয়াই ৰাখি সমাজৰ সৰ্বাংগীন উন্নতি সাধনেৰে এটা শক্তিশালী ন-অসমীয়া জাতি গঢ়াৰ সপোন দেখিছিল ৰসৰাজে। বেজবৰুৱাৰ গল্পবোৰ আছিল তেখেতৰ আধুনিক মনৰ পৰিচায়ক। সমাজৰ প্ৰতি সচেতনতাৰ সৃষ্টি কৰায়েই আছিল গল্পৰ মূখ্য উদ্দেশ্য। আত্মশুদ্ধি আৰু সমাজশুদ্ধিৰ মাজেৰে সমাজত প্ৰচলিত ভণ্ডামিৰ স্বৰূপ উদঙাই দেখুৱাৰ পনহে যেন লৈ থৈছিল বেজবৰুৱাই। অসমীয়া গ্ৰাম্য জীৱনৰ সৰল ছবি এখন অঁকা হৈছিল যদিও বেজবৰুৱাৰ গল্পৰ চৰিত্ৰবোৰ আছিল মুক্তিকামী। সেইসময়ৰ অসমীয়া মানুহৰ জীৱন-যাপন প্ৰণালী, প্ৰচলিত নিয়ম-নীতি আদি সৰল, সৱল, প্ৰাঞ্জল ভাষাত গল্পবোৰত বৰ্ণিত হৈছে। অন্ধবিশ্বাস আৰু উঁয়ে ধৰা সংস্কৃতিৰ কলুষ-কালিমা ধুই স্বচ্ছ সমাজ এখন প্ৰতিষ্ঠাত বেজবৰুৱাই জোৰ দিছিল। 'ভদৰী' , 'মুক্তি' , 'ভোকেন্দ্ৰ বৰুৱা' আদি লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ওৰফে কৃপাবৰ বৰবৰুৱাৰ কেইটিমান শ্ৰেষ্ঠ গল্প। সূক্ষ্ম পৰ্যবেক্ষণ আৰু বিশ্লেষণেৰে তেওঁ প্ৰতিটো চৰিত্ৰকে নতুনত্ব প্ৰদান কৰিছে। সৰল হৈও বেজবৰুৱাৰ প্ৰতিটো গল্প তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। ইংগীতধৰ্মী কথনশৈলীৰে বেজবৰুৱাৰ গল্প সমূহ বিন্দুৰ বুকুত সিন্ধুৰ দৰে। সাৱলীল ভাষাৰে লিখা গল্পসমূহত প্ৰতীকি ভাৱ সুস্পষ্ট। সাধাৰণ ব্যাখ্যাতে আৱদ্ধ নহৈ কিছু ওপৰলৈ গৈ লেখকৰ মনৰ অভিব্যক্তি গল্পত প্ৰকাশ হৈছে, যি অভিব্যক্তিয়ে পাঠকৰ মনৰ ভাৱনা-চিন্তা জাগ্ৰত কৰিছে। সেয়ে বেজবৰুৱাৰ গল্প পাঠকৰ বিচাৰ-বুদ্ধিৰ বিশ্লেষণত প্ৰকৃত জীৱনৰ অভিজ্ঞতা বুলি গৃহীত হৈছে। নেলচি হেলে কৈছিল; এটা ভাল অৰ্থপূৰ্ণ গল্প এটা গিলাচৰ দৰে, যিটো গিলাচত আঘাত কৰাৰ লগে লগে ৰিণৰিণনি শব্দ হয় (পৃ: ২৮-২৯,চুটি গল্প,উদয় দত্ত)। পঢ়ি উঠাৰ পাছত মনত ভাৱৰ অনুৰণন হয় বাবেই বেজবৰুৱাৰ গল্পৰ এক সুকীয়া মহত্ব আছে । হৃদয়ানন্দ গগৈয়ে তেখেতৰ ওপৰত উল্লিখিত পুথিখনৰ ভূমিকাত কৈছে যে বেজবৰুৱাৰ গল্পৰ অন্য এটি প্ৰধান দিশ মনুষ্যত্বতৰ সন্ধান আৰু উত্থান। এই সন্ধান আৰু উত্থানেৰে 'পাটমুগী' গল্পতো বেজবৰুৱাৰ এক অমূল্য সাহিত্য কৃতী। ড° হীৰেন গোঁহায়ে ' পাটমুগী ' গল্পতো শ্ৰেষ্ঠ মৌলিক গল্পৰ উদাহৰণ বুলি কৈছে । ডবকা মৌজাৰ কুমাৰণী ছোৱালী পাটমুগী ৰূপে ৰূপৱতী যেন সাইলাখ 'সদৰামিনৰ ঘৰৰহে জীয়ৰী'। আলতীবাইৰ এই সুন্দৰী কন্যাক বকতা মৌজাৰ পৰা অহা বামুনৰ ল'ৰা এটিয়ে চকু দিলে আৰু পাটমুগীৰো ল'ৰাটিত মন খালত 'তাইতে সি চাপি ৰ'ল' । গঞা ৰাইজ আৰু মাকৰ হাক-বচন নুশুনি পাটমুগীয়ে ল'ৰাটিক পতি ৰূপে বৰিলে আৰু এবছৰ কাল সুখে সন্তোষে দাম্পত্য জীৱন অতিবাহিত কৰিলে। কিন্তু এবছৰৰ পাছত হঠাৎ এদিন বামুনৰ ল'ৰা নিৰুদ্দেশ হ'ল আৰু খা-খবৰ কৰি গম পোৱা গ'ল যে বামুনৰ ল'ৰাই উভতি গৈ পা-পৰাচিত হৈ জাতত উঠি বামুনৰ ছোৱালী এজনী বিয়া পাতিলে। খবৰ শুনি দুখে-শোকে জৰ্জৰিত হৈ পাটমুগীয়ে তাৰ বিপক্ষে কাছাৰীত গোচৰ তৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈ মাক আৰু ওচৰঘৰীয়া দদায়েকৰ লগত ৰংপুৰলৈ বুলি ওলাল। গৈ থকাৰ পথত খাওঁ খাওঁ গৰমত ৰ'ব নোৱাৰি বাটৰ দাঁতিৰ ঔ-টেঙা এজোপাৰ পৰা ঔ-টেঙা পাৰি তাৰে পিয়াহ গুচাবলৈ বুলি দদাই গছত উঠিল। আঢ়ৈ কুৰি বছৰীয়া দদাই তিনিটা পকা ঔ-টেঙা পাৰি গছৰ পৰা নামিবলৈ লওঁতেই তললৈ চাই ৰ'দত পকা থেকেৰা যেন হৈ পৰা পাটমুগীক দেখি ৰ' লাগিল। কাপোৰ নিপিন্ধাৰে পৰা দেখি অহা ছোৱালীজনী আজি যেন তেওঁ ন -ৰূপত দেখিলে। গছৰ ওপৰৰ পৰাই তাইৰ ৰূপ আৰু মাতৰ মৌ পান কৰি দদাইৰ হুঁচ হেৰাল। দদাইৰ চকুত চকু থৈ তেওঁৰ অৱস্থাতো বুজিব পাৰি পাটমুগীয়ে লাহেকৈ ক'লে ; " দদাই! ৰ' লাগি কি চাইছা? নামি আহা! পিচলি পৰিবা চাবা। " মাতত সম্বিত ঘূৰাই পাই চুচৰি নামি আহোতে গছৰ পাত লাগি দদাইৰ বুকুৰ মাখিছাল ছিগিল। তাকে দেখি পাটমুগীয়ে মাত লগালে; "ইস!মাখিছাল ছিগি গৈছে! যাওক, ওপৰে ওপৰেহে; ভিতৰলৈ সোমাব পৰা নাই ।" পাটমুগীৰ কথাত দদাই লজ্জিত হ'ল যদিও দদাইৰ ধৰা পৰি যোৱা ৰূপ চাই পাটমুগী উল্লাসিত হ'ল আৰু শোকাতুৰা হৈ থকা ছোৱালীজনী চিটপখিলী যেন হৈ উলাহেৰে কাছাৰীলৈ বুলি খোজ ল'লে। অজানিতে পুৰুষ হৃদয় জয় কৰি নাৰী এনেদৰেই আপোনপাহৰা হয় । কিন্তু কাছাৰীত গৈ উকীল -মহৰীৰ ফিজৰ কথা শুনি ছোৱালীজনীৰ আকৌ এবাৰ পুৰুষ জাতিটোৰ ওপৰত বিশ্বাস হেৰাল । পিতৃতুল্য দদাইৰ তাইৰ প্ৰতি কামনাৰ দৃষ্টি আৰু আইন ৰক্ষক উকীলৰ সাধাৰণ মানুহক লুটাৰ দিহা নিৰেখি ছোৱালীজনী আকৌ এবাৰ পুৰুষ জাতিৰ শঠতাৰ, বঞ্চনাৰ সাক্ষী হৈ পৰিল। তাই নিজৰ অজানিতেই বামুনৰ ল'ৰাক ক্ষমা কৰি দিলে আৰু গোচৰ নতৰোঁ বুলি স্পষ্টকৈ ক'লে। তাইৰ কথাত সকলো হতভম্ব হ'ল যদিও ছোৱালীজনীয়ে ক'লে যে তাই পুৰুষ জাতিৰ প্ৰৱঞ্চনা, নিষ্ঠুৰতা আৰু দুৰ্বলতাৰ প্ৰমাণ চাবলৈহে আহিছিল আৰু এই প্ৰমাণ তাই আগতেও পাইছিল আৰু এতিয়াও পালে। এইবুলি তাই ঘৰলৈ ওভতিল আৰু বাটত আহোতে দদাইক আকৌ এবাৰ জোকাই চালে ; "দদাই! আৰু এটা ঔ-টেঙা নাপাৰানে? যদিও মোৰ এইবাৰ পিয়াহ লগা নাই, তথাপি তোমাৰ কিজানি লাগিছেই।" কিন্তু দদাইক তীৰ্যক কথা-বতৰাৰে ব্যংগ কৰা এইজনী পাটমুগী এদিন সশৰীৰে দদাইৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ তাইৰ কিবা দোষ হৈছে যদি তেওঁক ক্ষমা কৰিবলৈ কৈ গান্ধীৰ আৰ্দশৰে গোটেই জীৱন দেশৰ সেৱাত, দুখীয়াৰ সেৱাত উচৰ্গিত কৰিব বুলি কৈ গুচি গ'ল। আনহাতে দদায়েও ভাৱত পিছল খাই অমাৰ্জিত ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে নিজকে ককৰ্থনা কৰি সৰ্বদোষ মৰিষণৰ বাবে গোঁসাই ঘৰত ঈশ্বৰৰ ওচৰত আঁঠু ল'লে । পাটমুগী গল্পটোৰ সমাপ্তি আশাব্যঞ্জক। গল্পটো এজনী সৰল -সহজ ছোৱালীৰ সংঘাতময় জীৱনৰ দুখৰীয়া ছবি। পুৰুষ জাতিৰ সাহত সাহ বান্ধি জীৱনৰ বাটত বাট বুলিবলৈ গৈ প্ৰতাৰিত হৈছে ছোৱালীটি। স্বামী ভাৱি যিজন পুৰুষৰ নিৰাপত্তাৰ আঁচলত মুখ লুকুৱাই সুখী হ'ব খুজিছিল প্ৰথমে সেই পুৰুষেই তাইক শোক সাগৰত ডুবাই আঁতৰি গৈছে। পিতৃতুল্য দদাইৰ দৃষ্টিত কামুক ভাৱ দেখি তেওঁৰ ছত্ৰছায়াও পৰিত্যাগ কৰা ছোৱালীটিয়ে আইনৰ সুৰক্ষা বিচাৰি গৈও উকীলৰূপী পুৰুষ এজনৰ দ্বাৰা প্ৰৱঞ্চিত হৈছে। কিন্তু শেষত বেজাৰ সামৰি ছোৱালীটিয়ে দেশৰ হকে নিজক উচৰ্গা কৰাৰ যি পন লৈছে তাত এক আশাবাদ লুকাই আছে। পাটমুগী গল্পটো মানৱীয় দোষ-গুনৰ এক সৰল চিত্ৰণ। যদিও 'বেজবৰুৱাৰ যুগ'ৰে গল্প তথাপি সাম্প্ৰতিক সময়তো গল্পটোৱে মূল্য হেৰুওৱা নাই। আজিৰ নাৰীও পাটমুগীৰ দৰে পদে পদে প্ৰৱঞ্চিত হৈছে আধুনিক পুৰুষৰ দ্বাৰা। পাটমুগী নাৰী জাতিৰ প্ৰতিনিধি। নাৰী-পুৰুষৰ মনৰ ভিতৰত চলা কেতবোৰ বিচিত্ৰ ভাৱ গল্পটিত প্ৰতিফলিত হৈছে যি ভাৱৰ প্ৰাসঙ্গিকতা সাম্প্ৰতিক সময়তো নুই কৰিব নোৱাৰি। ইঙ্গিতধৰ্মিতা আৰু প্ৰতীকৰ ব্যৱহাৰ চুটিগল্পৰ এক প্ৰধান বৈশিষ্ট্য। 'দদাই ৰ' লাগি কি চাইছা ? পিচলি পৰিবা চাবা।' , 'ইস ! মাখিছাল ছিগি গৈছে !যাওক ,ওপৰে ওপৰেহে ।' , ' দদাই ! আৰু এটা ঔ-টেঙা নাপাৰানে ? যদিও মোৰ এইবাৰ পিয়াহ লগা নাই ,তথাপি তোমাৰ কিজানি লাগিছেই । '_ পাটমুগী চৰিত্ৰটিৰ মুখত এনেধৰণৰ ইঙ্গিতধৰ্মী কথা-বতৰা সোৱাদ লোৱাৰ পাছত নিশ্চয়কৈ ক'ব লাগিব ' পাটমুগী ' গল্পটি বেজবৰুৱাৰ সৰ্বকালৰ এটি শ্ৰেষ্ঠ চুটি গল্পৰ উদাহৰণ । গল্পটোৰ শেষত এজন ' কৃতিক ' বন্ধুৰ দ্বাৰা সমালোচনা কৰি পাটমুগী গল্পটোত ' পল্ট নাই , আৰ্ট নাই , বিউটী নাই ' বুলি বেজবৰুৱাই কৈছে যদিও 'চুটি গল্প ' পুথিখনিত উদয় দত্তই উল্লেখ কৰিছে যে " প্লটৰ ভেটি হ'ল দ্বন্দ্ব বা কনফ্লিক্ট ।" পাটমুগী চৰিত্ৰৰ মানসিক অন্তৰ্দ্বন্দ্ব আৰু সোতৰ বছৰীয়া জীতুল্য ছোৱালী এজনীৰ ৰূপমুগ্ধ হৈ আত্মস্খলন হোৱা দদাইৰ যি উপলব্ধিৰ অন্তৰ্দ্বন্দ্ব; সেয়া গল্পটো আগবঢ়াৰ অথবা পৰিপূৰ্ণতা লভাৰ এক সুন্দৰ ভেটি । গতিকে গল্পটোৰ প্লট সৰ্ম্পকে পাঠকৰ মনত কোনো শংকা থাকিব নালাগে। সুন্দৰ প্লটেৰে, ইংগিতময় বৈশিষ্টৰে , সৰল চৰিত্ৰৰ মানবীয় আৱেদনৰে ,প্ৰাঞ্জল ভাষাৰ বৰ্ণনাৰে গল্পটিৰ যি ৰূপ সুষমা, সেইয়াই এক কথাত ' পাটমুগী ' গল্পটিৰ আৰ্ট বা বিউটি। গতিকে কৃতিক বন্ধু হৈ নিজে উত্থাপন কৰা প্ৰশ্ন বেজবৰুৱাই নিজেই খণ্ডন কৰিছে। যদিও গল্পটোত মানবীয় দোষ সমূহৰ সূক্ষ্মাদিসূক্ষ্ম বিশ্লেষণ কৰা হৈছে, শেষত পাটমুগী আৰু দদাই দুয়োটা চৰিত্ৰকে আত্মবিশ্লেষণেৰে, আত্মউপলব্ধিৰে উচ্চস্তৰলৈ লৈ যোৱা হৈছে, য'ত মানবীয় প্ৰমূল্যবোধৰ উত্তৰণ ঘটিছে। গাৱৰ পটভূমিত ৰচিত হ'লেও লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই তেখেতৰ অন্নান্য গল্পবোৰৰ দৰেই ' পাটমুগী ' গল্পটোৰে আধুনিক অসমীয়া গল্পক এক সুদৃঢ় ভেটিত বান্ধিলে ।\nপ্ৰসঙ্গ পুথি : ১) চুটি গল্প ; উদয় দত্ত ২) লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ গল্প সমগ্ৰ ; সম্পাদনা : হৃদয়ানন্দ গগৈ


পঞ্জশীৰৰ পতন : তুৰস্কলৈ পলায়ন প্ৰতিৰোধ বাহিনীৰ নেতাৰ! -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়পঞ্জশীৰৰ পতন : তুৰস্কলৈ পলায়ন প্ৰতিৰোধ বাহিনীৰ নেতাৰ!\nপঞ্জশীৰৰ পতন : তুৰস্কলৈ পলায়ন প্ৰতিৰোধ বাহিনীৰ নেতাৰ!\nকাবুল : আফগান ভূমিত প্ৰায় প্ৰতিৰোধশূন্য হৈ পৰিছে তালিবান। পঞ্জশীৰ উপত্যকাত প্ৰতিৰোধক বাহিনীৰ খোপনি তালিবানে ওফৰোৱা বুলি সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে। সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা মতে প্ৰতিৰোধ বাহিনীৰ নেতাসকলে পঞ্জশীৰ ত্যাগ কৰিছে। পঞ্জশীৰ ত্যাগ কৰি তেওঁলোকে তুৰস্কত আশ্ৰয় লোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। তালিবানৰ এজন মুখপাত্ৰই এইকথা প্ৰকাশ কৰিছে। আহমদ মাছুদ তুৰস্কত থকা বুলি দাবী কৰি তালিবানৰ মুখপাত্ৰজনে কয় যে, পঞ্জশীৰত ইণ্টাৰনেট সেৱা নাই।\nতেওঁ কেনেকৈ অনলাইন পোষ্ট কৰি আছে? তেওঁ পঞ্জশীৰ উপত্যকা ত্যাগ কৰিছে আৰু তুৰ্কীত আশ্ৰয় লৈছে। পঞ্জশীৰ তালিবানে ঘেৰাও কৰি ৰখা বুলি দাবী কৰি তালিবানৰ চৰকাৰী সংবাদ মাধ্যমৰ সাংবাদিক তাৰিক গাজনিৱালে প্ৰকাশ কৰিছে, সংবাদ মাধ্যমৰ হাতত সঠিক খবৰ নথকা বাবে বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু পঞ্জশীৰ এতিয়া তালিবানে সম্পূৰ্ণৰূপে দখল কৰিছে। হিন্দু কুশ্ব পৰ্বতমালাৰ মাজত অৱস্থিত পঞ্জশীৰ কাবুলৰ পাৰ ৯০ মাইল দূৰত অৱস্থিত এখন ঠাই। কাবুল তালিবানৰ দখল কৰাৰ সময়ৰে পৰা ই প্ৰতিৰোধ বাহিনীৰ মূল কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈছিল। যাৰ নেতৃত্ব দি আছিল দেশখনৰ প্ৰাক্তন উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি অমৰুল্লাহ ছালেহ আৰু আফগান গৰিলা কমাণ্ডাৰ আহমদ শ্বাহ মাছুদৰ পুত্ৰ আহমদ মাছুদে।\nআজি তালিবানে এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ যুঁজত বিজয় সাব্যস্ত কৰা বুলি দাবী কৰিছে আৰু পঞ্জশীৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিজৰ হাতলৈ নিছে। তেওঁলোকে দাবী কৰা মতে, ইয়াৰ নেতাসকলে বাহিৰৰ পৰা তাত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি আছিল। তালিবানে দীঘলীয়া সময় ধৰি আলোচনাৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল যদিও আলোচনাৰ বাবে তেওঁলোক আগবাঢ়ি নাহিল। ফলত প্ৰতিৰোধ বাহিনীক প্ৰতিহত কৰি পঞ্জশীৰ নিজৰ দখললৈ নিলে তালিবানে। ইফালে নেচনেল ৰেজিষ্টেন্স ফ্ৰণ্টে দাবী কৰা মতে, তেওঁলোকে উপত্যকাটোৰ ষ্ট্ৰেটেজিক পইণ্টবোৰত আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰি আছে। তালিবান আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগীসকলৰ সৈতে সংগ্ৰাম চলি থাকিব বুলিও তেওঁলোকে দাবী কৰে।\nPrevious articleৰাজ্য কঁপোৱা দুই কিশোৰীৰ ধৰ্ষণ-হত্যাৰ অভিযোগনামা দাখিল : কি হ’ব শাস্তি ?\nNext articleউঠাব পাৰিবনে ভাৰ? ভেন্দিৰ কিলো ৮০০ টকা!


বেছি পানী খোৱাটো বিপদজনক! অধিক পানী খালে কি হ’ব পাৰে?\nDangers Of Drinking Too Much Water: বেছি পানী খোৱাটো বিপদজনক! অধিক পানী খালে কি হ’ব পাৰে?\nপানীয়েই জীৱন। কম পানী খোৱাটোৱে শৰীৰৰ ক্ষতি কৰে। কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীতটোও সঁচা। অত্যাধিক পানী খোৱাটোও ভাল নহয়। বৃক্ক আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত চাপ বৃদ্ধি হ’ব পাৰে। তেজৰ ঘনত্ব হ্ৰাস হ’ব। শৰীৰত নিমখৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰিব পাৰে। শৰীৰ, মুৰ ফুলিব পাৰে। মুৰৰ বিষৰ পৰা উশাহ চুটি হোৱালৈকে সমস্যা হ’ব পাৰে।\nশৰীৰ সুস্থ আৰু স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিবলৈ পানীৰ কোনো বিকল্প নাই। পানী খালে মুৰৰ বিষ হ্ৰাস কৰে। পেশীৰ শক্তি বৃদ্ধি পায়। হাড়ৰ যোৰা আৰু কাৰ্টিলেজ সুৰক্ষিত কৰে। ছালখন ধুনীয়া কৰি ৰাখে। ওজন হ্ৰাস কৰে। শৰীৰত জলীয় পদাৰ্থৰ ভাৰসাম্য বজাই ৰাখে। পানীয়ে শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগ সুস্থ কৰি ৰাখে।\nপানীয়ে মূৰ বা চকু, দাঁত, হৃদযন্ত্ৰ, হাঁওফাঁও,বৃক্ক, যকৃত, পাচন তন্ত্ৰ, খাদ্যনলীৰ কাৰ্য স্বাভাৱিক কৰি ৰাখে। কম পানী খোৱাটোৱে শৰীৰৰ ক্ষতি কৰে। প্ৰায় সকলোৱে এই কথা জানে। কিন্তু আপুনি অত্যাধিক পানী খালেও মাৰাত্মক বিপদ ঘটিব পাৰে।\nচিকিৎসকসকলে কয় যে অধিক পানী খোৱাৰ ফলত তেজত ছডিয়ামৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হয়। ফলস্বৰূপে, বমি অহা, ভাগৰ, টোপনি, অত্যাধিক প্ৰস্ৰাৱ আৰু মুৰৰ বিষ হয়। অধিক পানী খালে শৰীৰত তেজৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হয়। হৃদযন্ত্ৰৰ ওপৰত অপ্ৰয়োজনীয় চাপ বাঢ়ে। হাৰ্ট এটেক হ’ব পাৰে।\nঅতিৰিক্ত পানীয়ে বৃক্ক ফিল্টাৰ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া ব্যাহত কৰে। কোষবোৰত অতিৰিক্ত পানী গ’লে শৰীৰৰ কোষবোৰ ফুলি যায়। মুৰৰ কোষবোৰো ফুলিব পাৰে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে মগজুৰ ষ্ট্ৰোক হ’ব পাৰে। অতিৰিক্ত পানীয়ে শৰীৰত পটাছিয়ামৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰে। ফলত বুকুৰ বিষ আৰম্ভ হয়। যকৃতৰ সমস্যা বাঢ়ি গৈ থাকে। পেটৰ বিষ আৰম্ভ হয়। কেৱল সেয়াই নহয়, চিকিৎসকসকলে দাবী কৰে যে প্ৰয়োজনতকৈ অতিৰিক্ত পানী শৰীৰলৈ গ’লে মৃত্যু হ’ব পাৰে।\nকিছুমান দিনে ৮ গিলাচ পানী খাব লাগে বুলি কয়, আন কিছুমানে কয় যে ২ লিটাৰ পানী যথেষ্ট। কিন্তু সকলোৰে শৰীৰক একেই পানীৰ প্ৰয়োজন নহয়। শৰীৰত পানীৰ চাহিদা শৰীৰৰ আকৃতি আৰু আমি কিমান কাম কৰোঁ, আমি কেনে ধৰণৰ খাদ্য খাওঁ তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।\nচিকিৎসকে কয় যে ব্যক্তিজনৰ যিমান ওজন তাক ৩০ ৰে হৰণ কৰিলে যি সংখ্যা ওলায় তেওঁ দৈনিক সিমান লিটাৰ পানী খাব লাগে। যদি আপুনি প্ৰতিদিনে আধা ঘণ্টাৰ ব্যায়াম কৰে তেন্তে আপুনি অতিৰিক্ত ৭০০ মিলি লিটাৰ পানী খাব লাগিব। অধিক পাচলি আৰু ফলমূল খালে পানী অলপ কম খালে কোনো ক্ষতি নহয়। কিয়নো আমি গ্ৰহণ কৰা পানীৰ ২০-২৫ শতাংশ খাদ্যৰ পৰা আহে।\nগতিকে পানী কমো নহয়, বেছিও নহয়। বিপদ এৰাই চলিবলৈ আপুনি হিচাপ ৰাখি পানী খাব লাগিব।


তুমি কিয় এনে কৰিলা ০৩~ উপন্যাস- সঞ্জীত দাস\nby©AdminPosted at Saturday, December 05, 2020\nমোৰ ৰাতিপুৱা শুই উঠাত অলপ পলম হয়। হোষ্টেলত কিন্তু ৰাতিপুৱাই উঠো। মাহঁতেও জানে, সেয়ে মোক ঘৰত থাকিলে মাহঁতে সোনকালে জগাই নিদিয়ে। আজি মই কলেজ যাব লাগিব বাবে মোক সোনকাল মাই জগাই দিলে। মাই মোৰ ৰুমৰ খিৰিকি খন মেলি দি মোক মাতিলে।\n: বাবা উঠ আকৌ, কলেজ যাব দেৰি হৈছে নহয়।\nমাই খিৰিকি খুলি দিয়াত খিৰিকিৰে ৰাতিপুৱাৰ এচেৰেঙা ৰ'দ সোমাই আহি মোৰ কোঠালিৰ ভিতৰত পৰিছে। মই মাৰ ফালে চালো, মাই মোৰ কাপোৰবোৰ জপা জাপি কৰি আছে। মাক মই ক'লো\n: মা আজি কলেজ নহয় বোলে। হোষ্টলো নোখোলে হেনো। মোক কালি মনোজে ফোন কৰি কৈছে। সি কাইলৈ হে আহিব মই তোমাক কথাটো ৰাতিয়েই ক'ম বুলি ভাবিছিলো, তুমি শুই থকাৰ বাবে মই একো নক'লো।\n: মনোজক কোনোবাই থ’ব আহিব নেকি?\n: নাজানো মা।\n: ঠিক আছে তই এতিয়া উঠ। গা-পা ধুই কিবা অলপ খাই আজি দেউতাৰাৰ লগত মোমায়েৰাহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আহ গৈ যা। সৰু মোমায়েৰে চাকৰিৰ পৰা আহিছে, তোক এবাৰ মাতিছে।\n: কি মা, সৰু মামা আহিছে কেতিয়া?\n: কালিয়েই আহিল আৰু আহিয়েই মোমায়েৰাই তোৰ কথা সুধিছে। সেয়ে তোক কৈছো আজি তই হোষ্টল নাযাওঁতেই দেউতাৰাৰ লগত এবাৰ মোমায়েৰাহঁতৰ ঘৰৰ পৰা আহ।\nমাৰ মুখত সৰু মামাৰ কথা শুনি মোৰ মন আনন্দত ভৰি পৰিল। সৰু মামাক মই বহুত ভাল পাওঁ। মোৰ মামা তিনিজন। তিনিওজনেই চাকৰি কৰে। ডাঙৰ আৰু মাজু মামাই বিয়া পাতিলে। সৰু মামাৰ বিয়া হোৱা নাই। মই মামাক বহুত দিন দেখা নাই। মামাই মিলিটেৰীত চাকৰি কৰে। চাকৰি সূত্ৰে বছৰৰ প্ৰায়খিনি সময় অসমৰ বাহিৰত থাকে। মই মাক সুধিলো-\n: অ' মা, মামাই আমাৰ ঘৰলৈ নাহে নেকি?\n: কালিয়েই আহিব ওলাইছিল মই মানা কৰিলো।\n: কিয় মানা কৰিলা মা?\n: নহয়, তই দেখোন ঘৰত নাথাকই । তই আজি হোষ্টল যাবি বুলি ভাবিছিলো মই। সেই কাৰনে আহিব নিদিলো। আজি তই যা দেউতাৰাৰ লগত।\nমাই মোৰ ৰুমৰ পৰা ওলাই গ'ল।\nসৰু মামাৰ লগত মই কত ঘূৰিছিলো। মামাই মোক সৰুতে চাইকেলত উঠাই গাওঁৰ ইমুৰৰ পৰা সিমু্ৰ মাৰি ফুৰিছিল। সেই দিনবোৰৰ কথা আজিও মনত পৰে মোৰ কেতিয়াবা। আজি মামাহঁতৰ তাত যাব লাগিব। বহুত দিন যোৱা নাই। তাকে ভাবি মই বিচনাত পৰি থকা মোৱাইলটো উলিয়াই ফেচবুকটো অন কৰিলো। কেইটামান ন’টিফিকেচন আহিছে। মই ন’টিফিকেচন কেইটা চাই , হঠাৎ এটি ন’টিফিকেচনত মোৰ দুচকু ৰৈ গ'ল। যোৱা কালি request পঠোৱা কবিতা ডেকা নামৰ ছোৱালীজনীয়ে কমেন্ট কৰিছে মোৰ এটি কবিতাত। মই লগে লগে প্ৰফাইল চালো। কিন্তু তাই মোৰ request accept কৰা নাই এতিয়াও। কমেন্টত কিন্তু ধুনীয়া মন্তব্য কৰিছে। কমেন্টটো পঢ়ি চালো। লিখিছে যে " আপোনাৰ কবিতাবোৰ পঢ়ি ভাল লাগে, আপোনাৰ লিখনিবোৰত সমাজৰ বাস্তৱ চৰিত্ৰটো ফুটি উঠে , মই নাজানো আপোনাৰ লিখনিবোৰ কল্পনা নে বাস্তব .....॥ মই মন্তব্যটোৰ প্ৰতিমন্তব্য কৰিলো, " অশেষ ধন্যবাদ জনালো আপোনাক । আপুনি কোন নাজানো, আপোনাক চিনি নেপাওঁ, কিন্তু আপোনাৰ প্ৰতিটো মন্তব্যই চাওঁ মই ... request টো accept কৰিলে ভাল লাগিব...। " প্ৰতিমন্তব্যটো কৰি উঠি অলপ সময় ফেচবুকত অনলাইল থাকি বিচনাৰ পৰা উঠিলো। মুখ হাত ধুলো।\nমায়ে দিয়া জলপান খিনি খাই দেউতাৰ লগত মামাহঁতৰ ঘৰলৈ বুলি ওলাই আহিলো।


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 ইয়োব2অধ্যায়\nইয়োবৰ দ্বিতীয় পৰীক্ষা। তেওঁৰ বন্ধুসকলৰ আগমণ।\n1 আকৌ এদিন ঈশ্বৰৰ সন্তান সকলে যিহোৱাৰ সম্মুখত থিয় হ’বলৈ উপস্থিত হ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত চয়তানো যিহোৱাৰ আগত থিয় হ’বলৈ উপস্থিত হ’ল।2তেতিয়া যিহোৱাই চয়তানক সুধিলে, “তুমি ক’ৰ পৰা আহিলা?” চয়তানে যিহোৱাক উত্তৰ দি ক’লে, “মই পৃথিৱী ভ্ৰমণ কৰি আহিলোঁ আৰু তাৰ মাজত ইফালে সিফালে ফুৰি আহিলোঁ।\n3 তেতিয়া যিহোৱাই চয়তানক সুধিলে, “মোৰ দাস ইয়োবলৈ তুমি মন কৰা নাই নে? কিয়নো তেওঁৰ নিচিনা সিদ্ধ, সৰল, ঈশ্বৰলৈ ভয় ৰাখোঁতা, আৰু দুষ্টতাৰ পৰা আঁতৰি থাকোঁতা লোক পৃথিৱীত কোনো নাই; যদিও তুমি অকাৰণে তেওঁৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিবলৈ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মোৰ প্ৰবৃত্তি জন্মালা, তথাপি তেওঁ এতিয়াও নিজৰ সিদ্ধতা ৰক্ষা কৰি আছে।”4তেতিয়া চয়তানে যিহোৱাক উত্তৰ দি ক’লে, “ছালৰ অৰ্থে ছাল, এনে কি প্ৰাণৰ অৰ্থে মানুহে সৰ্ব্বস্ব দিব পাৰে।5কিন্তু আপুনি পুনৰ এবাৰ হাত মেলি তেওঁৰ অস্থি আৰু মাংস স্পৰ্শ কৰক; তেতিয়া তেওঁ অৱশ্যে আপোনাৰ সাক্ষাততে আপোনাক বিদায় দিব।”6তেতিয়া যিহোৱাই চয়তানক ক’লে, “চোৱা, তেওঁ তোমাৰ হাতত আছে; কেৱল তেওঁৰ প্ৰাণৰ বিষয়ে সাৱধান হবা।”\n7 তাৰ পাছত চয়তান যিহোৱাৰ সন্মুখৰ পৰা ওলাই গ’ল আৰু ইয়োবক আঘাত কৰিলে, তেতিয়া তেওঁৰ মূৰৰ তালুৰ পৰা ভৰিৰ তলুৱালৈকে বিষ খহু উৎপন্ন হ’ল। 8 ফলত তেওঁ ছাঁইৰ মাজত বহি পৰিল আৰু এডোখৰ খোলা লৈ নিজৰ গা চুঁচিবলৈ ধৰিলে।9পাছত তেওঁৰ তিৰোতাই তেওঁক ক’লে, “আপুনি এতিয়াও নিজৰ সিদ্ধতা ৰক্ষা কৰি থাকিব নে? ঈশ্বৰক বিদায় দিয়ক আৰু প্ৰাণত্যাগ কৰক।” 10 তেতিয়া তেওঁ তাইক ক’লে, “এজনী অজ্ঞানী তিৰোতাৰ দৰে তুমি কথা কৈছা। আমি ঈশ্বৰৰ পৰা মঙ্গলহে গ্ৰহণ কৰিম নে, অমঙ্গলকো জানো গ্ৰহণ নকৰিম?” এই সকলো বিষয়ত ইয়োবে নিজ ওঁঠেৰে পাপ নকৰিলে।\n11 পাছত এইদৰে ইয়োবলৈ ঘটা আপদবোৰৰ কথা তেওঁৰ তিনি জন বন্ধুৰ কাণত পৰিল। তেওঁলোক হ’ল, তৈমনীয়া ইলীফজ, চুহীয়া বিল্দাদ আৰু নামাথীয়া চোফৰ; তেওঁলোকে এক পৰামৰ্শ হৈ নিজ নিজ ঠাইৰ পৰা আহি তেওঁৰ লগত শোক, আৰু তেওঁক শান্তনা দিবৰ বাবে তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰিলে। 12 পাছত তেওঁলোকে দূৰৈৰ পৰা চকু তুলি চাই, তেওঁক দেখি চিনিব নোৱাৰিলে। তেতিয়া তেওঁলোকে বৰকৈ চিঞঁৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে, আৰু নিজ নিজ চোলা ফালি, মূৰৰ ওপৰলৈ বুলি শূন্যত ধুলি ছটিয়ালে; 13 আৰু তেওঁলোকে সাত দিন সাত ৰাতি তেওঁৰ লগত মাটিতে বহি থাকিল, তেওঁক কোনেও কথা এষাৰকে নকলে; কাৰণ তেওঁলোকে তেওঁৰ দুখ অতি অধিক দেখিছিল।


বৃহত পৰিসৰৰ বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণ বিষয়ক মতামতৰ আহ্বান | Assam.MyGov.in\nঅসম বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি বিভাগ\nবৃহত পৰিসৰৰ বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণ বিষয়ক মতামতৰ আহ্বান\nStart Date: 01-07-2017\nEnd Date: 30-07-2022\nঅসমৰ গড় হিচাবে বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ হৈছে ২৮১৮ মিমি, য’ত কেৱল ...\nঅসমৰ গড় হিচাবে বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ হৈছে ২৮১৮ মিমি, য’ত কেৱল গুৱাহাটী চহৰতে বাৰ্ষিক ১৬৯৮ মিমি বৰষুণ হয়। অৱশ্যে এই বৰষুণৰ প্ৰৱণতা সুষম নহয়, অঞ্চল ভেদে ভিন ভিন। ফলত ইয়াৰে কিছুমান ঠাই হৈ পৰে অতিমাত্ৰা বৰষুণৰ ঠাই, আৰু অইন অঞ্চল হৈ পৰে বৰষুণ বিহীন অঞ্চল। ইয়াতে আহি পৰে বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ গুৰুত্ব।\nঅসমত বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে। যদি এই সংৰক্ষণ বৃহত কলেবৰত কৰিব পৰা যায় তেন্তে ই বানপানীকে ধৰি খৰাং, ভূমি স্খলন, পানীৰ অভাৱ আদি সমস্যা সমূহ সমাধান কৰাত সহায়ক হৈ উঠাৰ যথেষ্ট থল আছে। সংৰক্ষিত পানী বিভিন্ন কাম কাজ যেনে কৃষি, পশুপালন, আন্ত:গাথনি উন্নয়ন আদিৰ কামতো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nঅসম চৰকাৰে বৃহত পৰিসৰৰ বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে ৰাইজৰ পৰা দিহা-পৰামৰ্শ তথা মতামত কামনা কৰিছে। এই পৰামৰ্শই এই গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষবস্তুটোৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন আঁচনি প্ৰস্তুতকৰণত অসম চৰকাৰক নিশ্চয়কৈ সহায় কৰিব।\nমন্তব্যৰ বাবে লগ ইন কৰক\nSuggested # Tags: #Assam, #MyGov, #Science&Technology, #RainWaterHarvesting\nBhawna7হিচাপ3সপ্তাহ পূৰ্বে\nThe easiest way to harvest rain is througharain barrel (make your own fromalarge trash can or an old drum) linked toapipe fitted to collect rainwater from the rooftop and verandah of the house.To prevent the barrel from becomingamosquito breeding ground, fastenatight-fitting top to it, and screen the ends of the downspouts leading into the barrels. Or simply addatablespoon of vegetable oil to the stored rainwater.\nলাইক (14) দিচলাইক (0)\nযোগ চৰ্চা - সুস্থ-সবল স্বাস্থ্যৰ বাবে এক জৰুৰী অভ্যাস\nআন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস উপলক্ষে যোগ গুৰু ...\n7বক্তব্যসিদ্ধান্তকাৰী সকলৰ লগত কথপোকথন\nasm-45.mygov.in Last Updated: 11/07/20


শিল্পীৰ আৰ্তনাদ – Mahabahoo\nHome/ Assam News & Articles/শিল্পীৰ আৰ্তনাদ\nশিল্পী এগৰাকীক তেওঁৰ জীৱন কালতে প্ৰাপ্যখিনি দিবলৈ আমি অপাৰগ,ইকানে-সিকানে বিদ্ৰুপৰ খিল খিলিয়া হাঁহি|সাম্প্ৰতিক প্ৰেক্ষাপটত এয়া জানো নতুন বিষয়?পিছে এই অভিব্যক্তিবাদৰ অন্ত ক’ত?কোনো সদাশয় ব্যক্তিৰ সময় হ’বনে বিষয়টোত অভিনিৱেশ কৰাৰ?অকল সেয়াই নে ,শিল্পী এগৰাকীৰ মৃত্যুৰ পিছতো ক’ত যে ৰাজনৈতিক-অৰাজনৈতিক বিশ্লেষন,অভ্ৰভেদী অভিষেকৰ প্ৰতিশ্ৰুতি,সময়ত সেয়াও ধোবাং-বাং|অপ্ৰিয় হ’লেও ই অনস্বীকাৰ্য যে-আমি অসমীয়াই শিল্পী সকলক এটা সময়ত যেনেকৈ মনোৰঞ্জনৰ মাধ্যম হিচাপেই হওঁক নতুবা অন্য যিকোনো কাৰনতেই বা যিকোনো প্ৰকাৰেই নলও কিয় পিছৰ সময়ছোৱাত কিন্তু সেই একেগৰাকী শিল্পীৰ প্ৰতি আমি মুখ বিদৰাও!ন’হলে এই প্ৰৱন্ধ,এই লিখনিৰ প্ৰসংগিকতাই বা কিমান |\nআজি বিষয়টো যদি শংকৰ মাধৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জ্যোতি-বিষ্ণু,ভূপেন-জয়ন্ত,খগেন মহন্তৰ পৰা বৰ্তমানৰ মহেন্দ্ৰ হাজৰিকা,অৰুণ দাস ,দীপালী বাইদেউলৈ শিপাই যাওঁ তেতিয়া স্পষ্ট হৈ পৰিব তেওঁলোকৰ অদম্য উৎসাহ,সাহস,ত্যাগ আৰু শেষত আৰ্তনাদ লগতে অলপ গভীৰ ভাবে ভাবিলে অনুভৱ কৰিব পাৰিম|ওৰেটো জীৱন জাতি-মাটি,কৃষ্টি সংস্কৃতিৰ মাজেৰেই সমাজ কিম্বা জাতীয় জীৱনত নতুন পৰিচয় কৰি দিয়া,”সংস্কৃতি পোহৰ-সংস্কৃতি সুন্দৰ “বুলি শিক্ষা পোহৰ বিলোৱা অতন্দ্ৰ প্ৰহৰী সকলৰ প্ৰতি আমাৰ অৱহেলাৰ দুখনি ভিন্ন ছৱিৰ জীয়া বাস্তৱ |গুৰুদুজনাৰ আদৰ্শকে শিৰোগত কৰি লবলৈ আজিলৈকে আমি চেষ্টা নকৰিলো|যাৰ ফল পাইছো সকলোৱে,আমি বুজিছো,আমি শিকিছো কিন্তু ব্যৱহাৰিক ৰূপে কিনো কৰিছো দিনক দিনে স্বাৰ্থন্বেষী হৈ পৰিছো,বৈকল্পিক মনোভাবৰ সলনি স্বৈৰাচাৰী ভাবধাৰাকে আগস্হান দিছো|তেনেকৈ আমি জ্যোতি-বিষ্ণু,ভূপেন-জয়ন্ত,খগেন মহন্তৰ পৰা বৰ্তমানৰ মহেন্দ্ৰ হাজৰিকা,অৰুণ দাসৰ দৰে দৰদী শিল্পীৰ প্ৰতিও বিৰক্তিৰ ভাব দেখুৱাইছো|আমাৰ কৰণীয় কি?কৰিছো কি?\nএই বিষয়টি পৰ্যালোচনা কৰাৰ থল যথেষ্ট আছে যদিও প্ৰতিগৰাকী শিল্পীৰ কথা সীমিত পৰিসৰৰ প্ৰৱন্ধ এটিত ডাঙি ধৰাতো সম্ভৱপৰ হৈ নুঠিব|কিন্তু বিষয়টো আলোচনাৰ মজিয়ালৈ আনিবই লাগিব এয়া সময়ৰ সংকেট|\nআজি যদি আমি জ্যোতি-বিষ্ণু ক্ষেত্ৰত ভাবো তেতিয়া কি পাম সুন্দৰৰ পূজাৰী,বিপ্লৱী শিল্পী গৰাকীয়ে জাতিটোৰ উত্তৰোত্তৰ কামনাৰ অৰ্থে আন্ধাৰ বিলোপকাৰী প্ৰদীপ জ্বলাবলৈ হ’লে নিজৰ জীৱনকো নেওচিবলৈ যাতে ন পুৰুষে তিলমানো ভ্ৰুক্ষেপ নকৰে যাৰ বাবে আহ্বান জনাইছিল|কি আচৰ্যকৰ জাতীয় চেতনাবোধ তেওঁৰ|’নতুনৰ পূজা’ শীৰ্ষক প্ৰৱন্ধটিত নৱ প্ৰজন্মক লৈ জ্যোতিৰ সেই আশাৰ জোৰ স্বতস্ফূৰ্তভাবে হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰি|প্ৰৱন্ধটিৰ মাজৰ এফাকিত তেওঁ এনেদৰে কৈছিল-“আজি হৃদয়ে হৃদয়ে নতুনৰ পূজা হওঁক,আজি কন্ঠে কন্ঠে নতুনৰ গান হওঁক,আজি চকুৱে চকুৱে নতুনৰ ছৱি উজ্বলক,আজি সপোনে সপোনে নতুনৰ হাঁহি ইন্দ্ৰধনু সুৰক্ষিত হৈ উঠক,আজি মানুহৰ আশাই আশাই নতুনৰ অৰুন-অগ্নি দীপ্ত হওঁক,প্ৰতিভাই প্ৰতিভাই হওঁক নতুন সৃষ্টিৰ কল্পনাৰ জন্ম আৰু মনীষাই মনীষাই হওঁক নতুন পোহৰৰ নৃত্য|”\nন পুৰুষ সকলক পোহৰৰ বাট দেখুৱাই তেওঁৰ লক্ষ্য সমূহৰ ভিতৰত আন এটা|আমি তেওঁৰ আশাৰ বন্তি গোছি জ্বলাই ৰখাৰ কথা নাভাবিলোৱেই বা ভাবিলো যদিও কেইটিমান মূহুৰ্তৰ বাবেই হয়তো!বিষ্ণুৰাভাই দি যোৱা সমাজ সংস্কাৰ সেই দিশ সমূহ অবলম্বন কৰিছো জানো?কৰিছো,ৰাভা দিৱস বা তেনে উৎসৱ পাতি কেইটিমান মূহুৰ্তৰ বাবে তেওঁক স্মৰন কৰিছো,দূৰদৰ্শনৰ আগত তেওঁ কৰা সংগ্ৰামৰ আলোকপাত কৰিছো,ইত্যাদি ইত্যাদি |মুখৰহে মানুহ আমি কাৰ্যক্ষেত্ৰত কিন্তু বিৰাটকায় শূণ্য এটা|ভোগবাদী সমাজখনত বিচাৰ বিবেচনা কৰাৰো ক্ষমতা হেৰুৱাই পেলাইছো আমি মই আৰু কেনাটো তাতেই লাগিছে|\nভূপেন হাজৰিকা,খগেন মহন্তদেৱৰ কথাকে যদি সংক্ষেপে আলোচনা কৰো তেতিয়াও সেই একেই দৃশ্যপটৰ সাক্ষী হ’ব লাগিব আপুনি-মই|অপ্ৰিয় হ’লেও নকৈ নোৱাৰো-যিটো সময়ত ভূপেন হাজৰিকাদেৱে তেওঁৰ কালজয়ী গীত সমূহ অনুবাদ কৰি বঙালী ভাষাত সুৰ লিপিবদ্ধ কৰিছিল|যেনে-\nঅ’ বিদেশী বন্ধু ভাগ্যহত…\nভাঙ ভাঙ ভাঙৰে পাথৰ ভাঙ…\nইত্যাদি বহু অসমীয়া গীত বঙালী ভাষাতে গাই সুৰৰ কান্তি বিয়পাই সমগ্ৰ বাংলাভাষী মানুহৰ হৃদয় জিনিছিল|যিটো সময়ত হাজৰিকাদেৱক লৈ সমগ্ৰ বঙালী সমাজে গৌৰৱ বোধ কৰিছিল|সেই একে সময়তে আমি কিন্তু সংগীত সূৰ্য গৰাকীলৈ সমালোচনাৰ আঙুলি টোৱাই থাকিলো|কিমান যে কাটিহা/নিন্দা সহিলে তেওঁ|ইতিহাস সাক্ষী আছে|প্ৰতিটো পৃষ্ঠা লুটিয়াই চালে এতিয়া নিজৰেই লাজ লাগে মানৱ সভ্যতাৰ বিশ্ব নাগৰিক বুলি ক’বলে |এয়া এটা মাথো উদাহৰণহে|\nকাক এৰিম কাকনো জুৰিম খগেন মহন্তৰ বেলিকাও আজি তৃতীয় মৃত্যু বাৰ্ষিকী গৰকি চতুৰ্থ মৃত্যু বাৰ্ষিকীয়ে পৰিবৰ হ’ল অথচ যোৱা চাৰিটা বছৰত সমাধি ক্ষেত্ৰখনে আজিলৈ পূৰ্ণতা নাপালে !ঠিক তেনেদৰে কামৰূপী লোকগীতৰ ৰণুৱা ঘোৰা,প্ৰতিভাসম্পন্ন ৰামেশ্বৰ পাঠকৰ দৰে শিল্পীগৰাকীৰ প্ৰতিও আমি একোকে কৰিব নোৱাৰিলো আজি সাতটা বছৰে|সংশ্লিষ্ট মহলৰ লগতে প্ৰতিগৰাকী অসমীয়া আৰু প্ৰত্যেক গৰাকী ভাৰতীয়কে যুৱ প্ৰজন্মৰ লগতে আমাৰ আহিব লগা নতুন চামেও যাতে শিল্পী সকলক জনাৰ সুবিধাৰ্থে কিছুমান ইতিবাচক পদক্ষেপ যেনে-ক)লোকসংগীত-কামৰূপী লোকগীতৰ সম্বন্ধে তেওঁলোকৰ ধাৰণা কেনে আছিল?\nখ)তেওঁলোকৰ সৃষ্টিৰাজিৰ ওপৰত বিস্তৃত আলোকপাত|\nগ)তেওঁলোকৰ সাংগীতিক যাত্ৰাৰ আলমত এক প্ৰেক্ষাগৃহ নিৰ্মাণ কৰা|\nঘ)তেওঁলোকৰ গীত-মাত সমূহক সাঙুৰি লৈ গৱেষনাৰ প্ৰশিক্ষন কেন্দ্ৰ এটি স্হাপন কৰা লগতে গুৱাহাটীৰ কোনোবা এঠাইত খগেন মহন্ত আৰু ৰামেশ্বৰ পাঠকৰ দৰে মহান শিল্পীৰ একো একোটা আৱক্ষ মূৰ্তি স্হাপন কৰা|\nঙ)প্ৰত্যেকখন সমাধিস্হলীয়েই পৰ্যটনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু কৰি তোলা| ইত্যাদি ইত্যাদি|\nকেতিয়াবা ভাবো কোনোবা ৰাজনৈতিক নেতাৰ আবেগ বিগলিত ভাষণ,কেইটুপিমান চকুলো,পুষ্পবৃষ্টি(বিশেষ দিনটোতহে)আৰু সোৱৰণিৰ বৰপেৰাতে সীমাবদ্ধ নেকি এগৰাকী শিল্পীৰ সমস্ত সৃষ্টিৰাজি?তেওঁৰ ওৰেতো জীৱনৰ সংগ্ৰামখিনি?যোগ্যজনক যথা সময়ত তেওঁৰ প্ৰাপ্যখিনি দিয়াৰ বাবে আমি অপাৰগ|ভ্ৰুক্ষেপ নাই তেওঁৰ প্ৰয়োজনীয়তা বা অপ্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত|এয়া আমাৰ ভুল নে ভ্ৰম নে উপলুঙা?\nস্বাৰ্থপৰতাৰ কৰাল গ্ৰাসত অৱনমিত হোৱা নাই জানো আমাৰ মানসিকতা?হৈছে,ভয়াৱহ ভাবে!ভয় লগা হৈছে আধুনিক সভ্যতালৈ|তথাপিতো সময় শেষ হৈ যোৱা নাই |এতিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰাৰ হে সময়,সুবৰ্ণ সুযোগ|শিল্পী সকলক পূৰ্ণ মৰ্যাদা দিবৰ বাবে আমি সংকল্পবদ্ধ হওঁ,মুখেৰে নহয় হাতে কামে লাগো আহঁক|অকল জন্ম আৰু মৃত্যু বাৰ্ষিকীতেই শিল্পী গৰাকীক লৈ অনুষ্ঠান পাতি ফুলাম গামোছা আৰু ফুলৰ থোপাৰে শুভকামনা নতুবা ফুলৰ বৰ মালাধাৰিৰে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰি বা চাকি এগোছি জ্বলাই পিঠি দিলেই হ’ব জানো যদিহে বছৰৰ বাকী কেইটা দিন তেওঁক অবহেলা কৰিয়েই চলো|তেওঁসৱক হৃদয়ত থাপিবই যদি নোৱাৰো|তেওঁলোকৰ ঠাইত নিজকে লৈ এবাৰ ভাবকছোন কথাবোৰ ইমানো সহজ হৈ থকা নাই|আশা কৰো যন্ত্ৰণাকাতৰ দিনৰ ৰঙাবেলি আতঁৰি শিল্পীসমাজত ন সুৰুযৰ পোহৰ বিয়পি পৰক|আৰু তাৰ বাবে আমি যুৱ প্ৰজন্মই আগ ভাগ লব লাগিব,সলনি হ’ব লাগিব আমাৰ মানসিকতা|এৰিব লাগিব ভোগবাদী চিন্তাধাৰা|এই সামান্য লিখনিটিৰ উদ্দেশ্য এটাই আপোনালোকক কথাবোৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰা|কথা দিছো সময় সুবিধা পালে আপোনালোকৰ সহাৰিয়ে উদ্বুদ্ধ কৰিলে নিশ্চিত ভাবে মোৰো দুখনি হাত আগবঢ়াই দিবলৈ সাজু|আমি প্ৰকৃতিক ভাল পাবলৈ শিকিব লাগিব,মানুহক ভাল পাবলৈ শিকিব লাগিব তেহে এই সমাজ,এই জাতি,এই মানুহ জীয়াই থকাৰ বাবে উপযুক্ত ঠাই বুলি বিবেচিত হ’ব|মোৰ বোধেৰে যিখন সমাজত মানুহৰ প্ৰতি আদৰ নাই,দয়া নাই|সেই সমাজত জীয়াই থকাৰো প্ৰয়োজন নাই|


ছবি অ’ফাৰ দিয়াৰ নামত বিপাশা বসুক দিছিল অশ্লীল প্ৰস্তাৱ, চলাইছিল শাৰীৰিক নিৰ্যাতন! এইগৰাকী প্ৰযোজকৰ বিৰুদ্ধে সৰব হ’ল অভিনেত্ৰীগৰাকী|bipasha-basu-recalls-top-producer-has-sent-her-uncensored-massage– News18 Assam\nছবি অ’ফাৰ দিয়াৰ নামত বিপাশা বসুক দিছিল অশ্লীল প্ৰস্তাৱ, চলাইছিল শাৰীৰিক নিৰ্যাতন! এইগৰাকী প্ৰযোজকৰ বিৰুদ্ধে সৰব হ’ল অভিনেত্ৰীগৰাকী\nUpdated:August 22, 2020, 2:54 PM IST\nবলীউদত খোজ দিয়াৰ সময়ত জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীগৰাকী চৰম অস্বস্তিত পৰিছিল।\nবিপাশা বসু! বলীউদৰ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। কিন্তু কেইবা বছৰ ধৰি বলীউদৰ ছবিত অভিনয় কৰাৰ পৰা আঁতৰি আছে অভিনেত্ৰীগৰাকী। প্ৰায় ৫ বছৰৰ পিছত অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে অভিনয় কৰিলে এখন ৱেব চিৰিজত। ‘দস্তাবেজ’ নামৰ ৱেব চিৰিজখনত বিপাশাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছে তেওঁৰ স্বামী কৰণ সিঙে।\nশেহতীয়াকৈ পিংকভিলাৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাত্‍কাৰত অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে জনাই যে, বলীউদত প্ৰৱশ কৰাৰ সময়ত চৰম হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছিল অভিনয়গৰাকী। যিসময়ত অভিনেত্ৰীগৰাকী একেবাৰে নতুন আছিল, তেতিয়া এজন জনপ্ৰিয় ছবি প্ৰযোজকে বিপাশাক শাৰীৰিক আৰু মানসিক ভাবে নিৰ্যাতন চলাইছিল। আনকি ছবিত অভিনয়ৰ সুযোগ দিয়াৰ নামত দিছিল অশ্লীল প্ৰস্তাৱ।\nঅভিনেত্ৰীগৰাকীক ছবিত অভিনয়ৰ অ’ফাৰ দিয়াৰ পিছৰ পৰাই অশালীন মেছেজ দিছিল প্ৰযোজকজনে। লিখিছিল যে, ‘তোমাৰ হাঁহি মই মিছ কৰিছো।’ এনেধৰণৰ মেছেজ দেখি আচৰিত হৈ পৰিছিল অভিনেত্ৰীগৰাকী। কোনো ধৰণৰ ৰিপ্লাই নকৰাত কেইদিন মানৰ পিছৰ পৰা বিপাশালৈ প্ৰযোজক জনে যৌন উত্তেজনাপূৰ্ণ মেছেজ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ লয়। আৰু প্ৰযোজকৰ এনেআচৰণত ক্ষুব্ধ হৈ বিপাশাই প্ৰত্যাহাৰ কৰে ছবিখনৰ সৈতে থকা চুক্তি।\nঅভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে সাক্ষাত্‍কাৰটোত প্ৰযোজকজনৰ নাম লোৱাৰ পৰা বিৰত থাকে। বিপাশাৰ মতে, প্ৰযোজক জন বলীউদত সবাটোকৈ জনপ্ৰিয় প্ৰযোজকসকলৰ মাজৰে এজন। প্ৰয়োজন হ’লে নাম ল’বলৈও কুণ্ঠাবোধ নকৰে বুলি কয় অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। কিন্তু এতিয়া আকৌ এটা বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত ঘটাব ইচ্ছা কৰা নাই। ইয়াৰ পূৰ্বেও শৰীৰৰ ৰং ক’লা হোৱাৰ বাবে বহু নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছিল বুলি জনাইছিল বিপাশাই।\nFirst published: August 22, 2020, 2:54 PM IST


ৰাজ্যিক উদ্ভাৱন আৰু ৰূপান্তৰ আয়োগৰ ল’গ' ডিজাইন প্ৰতিযোগিতা | Assam.MyGov.in\nৰাজ্যিক উদ্ভাৱন আৰু ৰূপান্তৰ আয়োগৰ ল’গ' ডিজাইন প্ৰতিযোগিতা\nEnd Date: 09-12-2017\nৰূপান্তৰ আৰু উন্নয়ন বিভাগৰ উদ্যোগত ৰাজ্যিক উদ্ভাৱন আৰু ৰূপান্তৰ ...\nৰূপান্তৰ আৰু উন্নয়ন বিভাগৰ উদ্যোগত ৰাজ্যিক উদ্ভাৱন আৰু ৰূপান্তৰ আয়োগ (SITA) গঠন কৰা হৈছে। অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকী হ’ল ইয়াৰ অধক্ষ্য। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল অসম চৰকাৰৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাবে কাম কৰা আৰু বিভিন্ন খণ্ডত অগ্ৰাধিকাৰ প্ৰদান কৰিবলগীয়া ক্ষেত্ৰসমূহ চিনাক্তকৰণৰ জৰিয়তে বিভিন্ন উন্নয়নমূলক কাম কাজ হাতত লোৱা। এই ক্ষেত্ৰসমূহ হল – মেক ইন্ আচাম, এক্ট ইষ্ট্ পলিচিৰ আলমত আন্ত:গাঁথনিগত তথা ঔদ্যোগিক উন্নয়নকে ধৰি ৰুগ্ন উদ্যোগসমূহৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণ আদি।\nচৰকাৰ আৰু প্ৰশাসনৰ বিভিন্ন স্তৰৰ মাজত সমন্বয় সাধন আৰু দায়িত্বৰ বিভাজনত এই আয়োগে চৰকাৰক পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। এই স্তৰসমূহ হ’ল- পঞ্চায়তী ৰাজ প্ৰতিষ্ঠান, স্বায়ত্ব শাসিত আৰু আঞ্চলিক পৰিষদ ইত্যাদি। তদুপৰি এই আয়োগে ৰাজ্যখনৰ ভিতৰত চৰকাৰী আঁচনি সমূহ ৰূপায়নৰ প্ৰভাৱ তথা ইয়াৰ ধৰণ সম্পৰ্কে নিৰীক্ষণ তথা মূল্যায়ন কৰে। ৰাজ্যিক উদ্ভাৱন আৰু ৰূপান্তৰ আয়োগৰ কাম-কাজ বহনক্ষম উন্নয়নৰ লক্ষ্য আৰু অসমৰ ভৱিষ্যদৰ্শনৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিচালিত।\nবিভিন্ন চৰকাৰী বিভাগ তথা সংস্থা আৰু সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ইয়াৰ উপস্থিতি সাব্যস্ত কৰাৰ লক্ষ্যৰে এই আয়োগে নিজাববীয়াকৈ এটা ল’গো সাজি উলিওৱাৰ কথা চিন্তা চৰ্চা কৰি আছে আৰু সেয়েহে মাই গভ্ অসমৰ জৰিয়তে এখন মুকলি ল’গ' নিৰ্মাণ প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰিছে। ইচ্ছুক প্ৰতিযোগীসকলক এই আয়োগে তেওঁলোকৰ ল’গ' সমূহ মাই গভ্ অসমলৈ প্ৰেৰণ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে।\nনিৰ্বাচিত শ্ৰেষ্ঠ ল’গ'ক নগদ ধনেৰে পুৰস্কৃত কৰা হ’ব।\nআকাৰত কমেও ২ ইঞ্চি ডাঙৰ হোৱাটো প্ৰয়োজন।\nল'গ' ফাইল দেখাত পৰিস্কাৰ হোৱাটো প্ৰয়োজন।\nএবাৰ পঠোৱা ডিজাইন কোনো কাৰণতে ঘূৰাই পঠিওৱা নহয়।\nঅসম চৰকাৰে নিৰ্বাচিত ল'গ' ইয়াৰ যিকোনো কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব।\nডিজাইন নিজা হ'ব লাগিব, কোনো ধৰণৰ তৃতীয় পক্ষৰ হাত থাকিব নোৱাৰিব। অসম চৰকাৰ ইয়াৰ বাবে জগৰীয়া নহ'ব।\nবিশেষজ্ঞ জুৰী সমিতিয়ে ল'গ' নিৰ্বাচন কৰিব।\nযিকোনো সময়ত অসম চৰকাৰে এই প্ৰতিযোগিতা বন্ধ কৰাৰ অধিকাৰ ৰাখিব।\nডিজাইনৰ সৈতে SITA ৰ লগত ইয়াক কিদৰে সংযোগ কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে টোকা থকাটো বাঞ্চনীয়।\nএগৰাকী প্ৰতিযোগীয়ে এটা ডিজাইনহে প্ৰেৰণ কৰিব পাৰিব।\nমুঠ অৱদান (\t79) অনুমোদিত অৱদানসমূহ (77) পৰ্যালোচনাৰ বাবে ৰখা অৱদানসমূহ (2) জমা বন্ধ\nDeeva Banerjee2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nI have treid to take every aspect of SITA in the logo such infrastructural & industrial development,revival of tea sector,management and development of river water resource etc.in the right corner of the logo river reource is drawn following with tea plantation & also sustainable development is there.Then there is various indutries shown. Most imp is the map of 'ASSAM'.This logo is perect for SITA as it has all the elements in one logo & the assam map with which the moto is clear to everone..\nDavid Talukdar2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nState Innovation and Transformation Aayog (SITA) logo by me.\n#Innovation #Transformation #SITA #mygovassam #logocompetition\nNilakshi Deka2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nDesigned By: Nilakshi Deka\napurba sarmah2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nDescription of the logo: Mechanical wheel represents the Innovation,curvy symbolised Transformation and orange round ball in the bottom also symbolised Transform small to big sequentially.\nI am Apurba Sarmah,I have made Digital Assam logo.\ninamul hussain2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\n1. Easily it can be published in any advertisements.\n3.Innovation and Transformation idea merged in the two letters.\n4.Infrastructural motive imported in letter A.\nAMITABH BORDOLOI2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nLogo design for State Innovation and Transformation Aayog(SITA)\nKhairul Islam2বছৰ 8 হিচাপপূৰ্বে\nLogo design in tricolor ,trying to put innovation and transformation symbol.


সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল প্ৰভু নামৰ এজন ব্যক্তি; কিন্তু কিয়! চাওক এই ভিডিঅ'\nসামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল প্ৰভু নামৰ এজন ব্যক্তি; কিন্তু কিয়! চাওক এই ভিডিঅ’\nসামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হোৱা কিছুমান ভিডিঅ’ই আমাক সুখী অনুভৱ কৰায়। এনে ভিডিঅ’বোৰে ব্যক্তিৰ মনঃস্তাত্বিক জগতখনক আন্দোলিত কৰি তোলে।\nএনে ভিডিঅ’ সমূহৰ ভিতৰত বিপদত পৰা নিৰ্বাক নিৰ্বোধ জীৱ-জন্তুৰ উদ্ধাৰৰ বাবে মানুহৰ প্ৰশংসনীয় পদক্ষেপে সকলোৰে অন্তৰ স্পৰ্শ কৰে।\nএনে এক কামৰ বাবেই এতিয়া সমগ্ৰ দেশতে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে প্ৰভু নামৰ এজন ব্যক্তি। তামিলনাডুৰ প্ৰভুৱে কুকুৰৰ দ্বাৰা আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হোৱা এটা আঘাতপ্ৰাপ্ত বান্দৰ পোৱালীক জীৱন দিয়াৰ এটা ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে।\nপ্ৰভু এই মহৎৰ প্ৰচেষ্টা ভিডিঅ’টো ভাৰতীয় তাৰকা ক্ৰিকেটাৰ ৰবিচন্দ্ৰন অশ্বিনেও শ্বেয়াৰ কৰে। তেওঁ পোষ্টটোৰ শিৰোনাম দি কয় “আশা আছে।”\nভিডিঅ’টো মূলতঃ ভাৰতীয় বন সেৱাৰ বিষয়া সুধা ৰমেনে শ্বেয়াৰ কৰিছিল। ৰমেনে মানুহজনক প্ৰভু বুলি উল্লেখ কৰিছিল আৰু লিখিছিল যে তেওঁ কুকুৰৰ এটা দলে আক্ৰমণ কৰা 8 মাহৰ বান্দৰ পোৱালীক পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ বহু বছৰ আগতে শিকা প্ৰাথমিক চিকিৎসা কৌশল ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ এই দ্ৰুত পদক্ষেপে এই সৰু জীৱটোৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিছে বুলি যোগ দিয়ে সুধা ৰমেনে।\nভিডিঅ’টোত দেখা গৈছে যে মানুহজনে প্ৰথমে উশাহ হেৰুৱাই পেলোৱা বান্দৰটোৰ বুকুখন পাম্প কৰিছিল। কিন্তু ই বেছি সহায় নকৰা যেন দেখি মানুহজনে মুখেৰে বান্দৰটোৰ মুখত বায়ু সঞ্চালন কৰি পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।\nবান্দৰটোৱে জ্ঞান ঘূৰাই পোৱাৰ লগে লগে মানুহজনৰ মুখখন হাঁহিৰে উজ্বলি উঠিছে আৰু তেওঁ মৰমেৰে বান্দৰ পোৱালীটো আকোৱালি লৈছে।\nসুধাৰ এই পোষ্টটো অশ্বিনে শ্বেয়াৰ কৰাৰ পিছত ভিডিঅ’টো ২.৭৫ লাখতকৈও অধিক লোকে দৰ্শন কৰিছে আৰু প্ৰভুৰ এই কাৰ্যক প্ৰশংসাৰে উপচাই পেলাইছে।


Unicodeত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ? সঁচাকৈ লাগেনে?? – তৰংগ\nপ্ৰচ্ছদ চিন্তা\tUnicodeত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ? সঁচাকৈ লাগেনে??\nUnicodeত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ? সঁচাকৈ লাগেনে??\nকালি-পৰহিৰে পৰা বাতৰি কাকতে, টিভিয়ে, ফেচবুকে ইউনিকোডৰ প্ৰসংগত দিয়া প’ষ্ট, বাতৰি, লেখা সমূহ দেখি দেখি আমনি পাই গৈছোঁ। তাৰে কিছুমান উত্‍সাহত দিয়া প’ষ্ট, কিছুমান খঙত দিয়া প’ষ্ট, আৰু আন কিছুমান স্ফূৰ্তিত দিয়া প’ষ্ট। আমাৰ এই প’ষ্ট দিয়াসকলে বা বাতৰি প্ৰস্তুত কৰা সকলে আচলতে কিবা বুজি এইবোৰ লিখিছে নে ‘অসমীয়া’ বুলি শব্দটো দেখিয়েই এই গোটেইবোৰ ম‍ই নাজানো, কিন্তু দেখি লগা নাই, সকলো বুজি উঠি সেইয়া কৰিছে বুলি!\nৰ’ব দুটামান কথা প্ৰথমে কৈ লওঁ। স্পষ্ট হ’ব কথাবোৰ।\nপ্ৰথম কথা, ভাষা (language) আৰু লিপি (script) দুটা পৃথক ধাৰণা, এই দুয়োটাকে সনা-পোটোকা নকৰিব।\nদ্বিতীয় কথা, ইউনিকোড কনছৰ্টিয়াম (Unicode Consortium)ৰ কোডসমূহ মূলতঃ script (আখৰ আৰু চিহ্ন)ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দিয়া হয়, ভাষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দিয়া নহয়।\nতৃতীয়তে, এটা লিপিৰে একাধিক ভাষা লিখা যায়, যেনে- ইংৰাজী ভাষা যিটো লিপিৰে লিখা যায় সেই লিপিটোৰ নাম লেটিন লিপি (হয়, ইংৰাজী বুলি কোনো লিপি নাই)। ইংৰাজীক বাদ দিও পশ্চিম ইউৰোপৰ প্ৰায়বোৰ ভাষা, আমেৰিকাৰ প্ৰায়বোৰ ভাষা আৰু আনকেইখন মহাদেশৰো বহুতো ভাষা এই লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়। তাৰে ২৬টা বৰ্ণ ইংৰাজী ভাষাত ব্যৱহাৰ হয়, যাক আমি ইংৰাজী বৰ্ণমালা বুলি কওঁ। লেটিন লিপিত ইংৰাজীত ব্যৱহাৰ হোৱা বৰ্ণখিনি বাদ দিও অতিৰিক্ত বৰ্ণ আছে, যিবোৰ অন্য ভাষাত ব্যৱহাৰ হয়।\nআমাৰ ভাৰতৰ দেৱনাগৰী লিপিৰ কাহিনীও ঠিক এনেকুৱা। হিন্দীকে ধৰি উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতৰ বহুকেইটা ভাষা লিখিবলৈ এই লিপি ব্যৱহাৰ হয়। কিন্তু লিপিটোৰ নাম হিন্দী নহয়।\nImage Copyright: http://unicode.org\n(Used under Fair Usage Policy)\nতাৰ বিপৰীতে পৃথিৱীত এনেকুৱা ভাষাও আছে, যিবোৰ লিখিবলৈ আকৌ একাধিক লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হয়; যেনে- আমাৰ চিনাকী পাঞ্জাৱী ভাষাটো, ভাৰতত পাঞ্জাৱী ভাষা লিখা হয় গুৰমুখী লিপিৰে, আনহাতেদি পাকিস্তানত একেটা ভাষা লিখা হয় শ্বাহমুখী লিপিৰে। যিহেতু দুয়োটা পৃথক লিপি, সেয়েহে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে একেটা ভাষাৰে হোৱা সত্বেও দুয়োটা লিপিকে সুকীয়া ৰেঞ্জ দিছে। কোৰিয়ান ভাষাৰ ক্ষেত্ৰটো সেই একেটাই কথা খাটে।\nএতিয়া আহোঁ মূল কথালৈ, আমাৰ ভাষাটো যিটো লিপিৰে লিখোঁ, সেই লিপিটোৰ কথালৈ। ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা যেতিয়া ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামলৈ ভাৰতীয় ভাষাসমূহ লিখা লিপিসমূহ পঠিওৱা হৈছিল, তেতিয়া আমাৰ এই লিপিটোৰ নাম লিখি পঠোৱা হৈছিল বাংলা লিপি বুলি, আৰু সেই সময়ত অসমীয়া মানুহখিনিয়ে সেই কথাৰ ভূকে পোৱা নাছিলো। আৰু এইক্ষেত্ৰত লিপিটোৰ বৰ্ণনাত লিখা হৈছিল, বাংলা লিপি বাংলা ভাষাৰ উপৰিও সামান্য সালসলনিৰে অসমীয়া, বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী আদি আন ভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কাহিনী সিমানেই। ক’বলৈ গ’লে ওপৰত লিখা লেটিন বা দেৱনাগৰী লিপিৰ সৈতে মূল কথাখিনি একেই; সেইটো হ’ল— এটা লিপি সামান্য সালসলনি ঘটাই একাধিক ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিন্তু পাৰ্থক্য এটাতেই, আমাৰ ক্ষেত্ৰত লিপিটোৰ নাম এটা ভাষাৰ নামৰ সৈতে একেই। গতিকে আমি অসমীয়াখিনিয়ে আমি লিখা লিপিটোৰ নাম অন্য এটা ভাষাৰ নামেৰে হোৱাটো নিবিচাৰোঁ। তাকে লৈ শেষৰ কেইটামান বছৰত ইউনিকোড কনছৰ্টিয়াম আৰু আমাৰ মাজত এই যুজঁখন আৰম্ভ হ’ল। তাতো আকৌ অসমীয়াখিনিৰ মাজত দুটা পক্ষ; এটা পক্ষৰ মতে, অসমীয়া ভাষাটোক সম্পূৰ্ণকৈ এটা নতুন ৰেঞ্জ দিব লাগে প্ৰতিটো আখৰৰ বাবে আৰু দ্বিতীয় পক্ষটোৰ মতে, আমাৰ ভাষাটো যিটো লিপিৰে লিখা হয় তাৰ নামটো ‘বাংলা’ হ’ব নালাগে। এতিয়াৰ পৰা কেইবছৰমানৰ আগতে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে এই কথাখিনি শুনিলে আৰু ক’লে যে, লিপিটোৰ নাম বাংলা বুলি ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰাই দিয়াই হৈছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ তাত দোষ নাই; দ্বিতীয়তে অসমীয়া আৰু বাংলাত ব্যৱহাৰ হোৱা ৯০%তকৈ অধিক বৰ্ণ হুবহু একেই, গতিকে ৫০টাতকৈ অধিক বৰ্ণৰ বাবে মাত্ৰ ভাষা দুটা বেলেগ হোৱাৰ বাবেই পৃথক ৰেঞ্জ দিয়াৰ প্ৰশ্ন‍ই উঠিব নোৱাৰে। এই দুইটা ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা লিপি যে একেখিনিয়েই, তাত কোনো সন্দেহ নাই, তাৰে দুটামান বৰ্ণ যিকোনো এটা ভাষাতহে ব্যৱহাৰ হয়, আনটোত নহয়। সেইকেইটাক বাদ দিলে সকলো একেই। যিটো লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ হোৱা ভাষাসমূহৰ ক্ষেত্ৰতো দেখা গৈছে, ওপৰত যিটো লিখি আহিছোঁ। এতিয়া যদি এই দুটা ভাষাক ৯০% মিল থকাৰ পাছটো বেলেগ বেলেগ ৰেঞ্জ দিব লগা হয়, তেনেহ’লে সেই যুক্তিত লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ হোৱা পৃথিৱীৰ অজস্ৰ ভাষাক বেলেগ বেলেগ ৰেঞ্জ দিব লাগিব। যিটো একেবাৰে অমূলক কথা। কাৰণ ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামৰ কোডসমূহ বৰ্ণ বা চিহ্ন ভিত্তিকহে, ভাষা ভিত্তিক নহয়। গতিকে অসমীয়াৰ বাবে সুকীয়া ৰেঞ্জ সম্ভৱ নহয়।\nকিন্তু যদি লিপিটোৰ নামক লৈ অসন্তুষ্টি আছে, সেই ক্ষেত্ৰত ইউনিকোড কনছৰ্টিয়াম নমনীয় হ’ব পাৰে। আৰু সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে অসমীয়া ভাষী বা ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা উপদেশ ল’বলৈ ৰাজী। আৰু সেই বিতৰ্কৰ ফলস্বৰূপেই বাংলা লিপিটোৰ নাম আজিৰ পৰা প্ৰায় ছয়-সাত বছৰমান আগতে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে সলনি কৰি ‘বাংলা-অসমীয়া লিপি’ কৰিলে (বহুতে ভবাৰ দৰে, সেইটো কালি-পৰহিৰ আলোচনাত হোৱা কথা নহয়)। অৱশ্যে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে কামটো কণা হাঁহক পতান দিয়াৰ দৰে পাল মাৰি কৰিলে আৰু মাত্ৰ দুই-এঠাইত লিপিটোৰ নাম সলনি কৰিয়েই দায় সামৰিলে। তৃতীয় পক্ষৰ আহিলা (থাৰ্ড পাৰ্টি ডিভাইচ)সমূহত (যেনে- আপুনি-ম‍ই ব্যৱহাৰ কৰি থকা মোবাইল-কম্পিউটাৰসমূহ) তাৰ প্ৰতিফলন দেখা নগ’ল, সেইবোৰৰ প্ৰায়ভাগতে লিপিটোৰ নাম বাংলা হৈয়েই থাকিল (Windows 10 আছে যদি তাৰ কিবোৰ্ড লেআউটৰ লিষ্টখন চাওক, বুজি পাব)।\nএতিয়া কথা হ’ল, আপুনি নিজৰ ভাষাটোক ভাল পায়? তেনেহ’লে—\n(১) ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামক লিপিটোৰ নাম সকলো ঠাইতে সলনি কৰিবলৈ কওক, থাৰ্ড পাৰ্টি ডিভাইচসমূহত তাৰ প্ৰতিফলন দেখা পাব লাগিব৷\n(২) যদি ‘বাংলা-অসমীয়া’ নামটো ভাল লগা নাই, অন্য নাম প্ৰস্তাৱ কৰক (যিটো মোৰ মতে অসম্ভৱ, আগতে এই লৈয়ো এখন যুদ্ধ হৈ গৈছে, Eastern Nagari বুলি ইণ্টাৰনেটত সন্ধান কৰি চাওক, পাব কিবা কিবি, এই লেখাত সেইবোৰ নকওঁ এতিয়া)৷\n(৩) নামটো সলনি হোৱাৰ পাছত এইটো লিপিত যিমান পাৰে সিমান লিখক (এই লিপিৰ ৯০% ইণ্টাৰনেটৰ সমল (content) বাংলা ভাষাৰ)৷\n(৪) বাতৰি কাকত, আলোচনীবোৰৰ এই লিপিত ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ হওক (বাতৰি কাকতবোৰে দৈনিক ছবি হিচাপে আপলোড কৰা বন্ধ কৰক, চাৰ্চ ইঞ্জিনে (গুগল, বিং) ছবি এখনত এগাল আখৰ থাকিলেও সেয়া ছবি বুলিয়েই গণ্য কৰিব)৷\n(৫) অসমীয়া ভাষাৰ ইউনিকোড সম্পৰ্কীয় সমজুৱা প্ৰকল্প/কাম-কাজবোৰত ভাগ লওক। কেৱল চছিয়েল মেডিয়াত অসমীয়া ভাষা জহন্নামে গ’ল বুলি টেঁটু ফলা আপডেট দিলে একো কামৰ কাম নহ’ব।\n(৬) নিজে যদি এই লিপিত লিখিব জানে আনক শিকাওক, উত্‍সাহিত কৰক।\nইয়াৰ বিপৰীতে যদি কাইলৈ অসমীয়া লিপি বুলি কিবা এটা দিবলৈ ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামক বাধ্যও কৰা হয় (যিটো প্ৰায় অসম্ভৱ), তেতিয়া তাৰ ফলাফল কি হ’ব পাৰে চাওক:\n(ক) এতিয়ালৈকে এই লিপিত যি অলপ-অচৰপ অসমীয়া ভাষাৰ (মন কৰিব, অসমীয়া ‘ভাষাৰ’) সমল ইণ্টাৰনেটত যেনেতেনে আছে, সেইখিনিক প্ৰথম দিনাই আমি আনুষ্ঠানিকভাৱে (অফিছিয়েলি) বাংলা ‘ভাষা’ক (বৰ্তমানৰ লিপিটো যিহেতু তেতিয়া সম্পূৰ্ণ বাংলা ভাষাৰ বুলি আমি এৰি দিম) গতাই দিম। গুগলে সেই সকলোখিনি তেতিয়া বাংলা ভাষাৰ বুলিয়েই দেখিব। আৰু সেই দিনটোত আমাৰ অসমীয়া ভাষাৰ সমল ইণ্টাৰনেটত হ’ব শূন্য।\n(খ) এতিয়া আপুনি ক’ব, সেইটোনো কি কথা, এটা ৰূপান্তৰক (কনভাৰ্টাৰ) সাজি অসমীয়া ৱেবচাইটসমূহ নতুন অসমীয়া লিপিলৈ ৰূপান্তৰ কৰি পেলাম। ভুল! ইমান সহজ নহয়। সমজুৱা প্ৰকল্প এটাত ভাগ ল’বলৈ অসমীয়া এজনক সময়ত পোৱা নাযায় (উদাহৰণ: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ সমল চাওক।) গোটেইবোৰ অসমীয়া চাইটৰ নতুন লিপিলৈ ৰূপান্তৰ? অসম্ভৱ।\n(গ) এতিয়া অসমীয়া লিখিবলৈ সঁজুলিয়েই সঁজুলি, তথাপিও অকল অসমীয়াতেই ইণ্টাৰনেটত লিখা মানুহ আন ভাৰতীয় ভাষাৰ তুলনাত কম। মনত ৰাখিব, নতুন লিপি আহিলেই এই সঁজুলিবোৰো সলাব লাগিব, এতিয়া বাংলা ’ক’ আৰু অসমীয়া ’ক’ দেখাত একেই হৈ থাকিব যদিও দুটা সম্পূৰ্ণ পৃথক বৰ্ণ হ’ব। আপুনি ব্যৱহাৰ কৰি থকা পুৰণি কিবোৰ্ডখনে বাংলাত লিখিব আৰু নতুন খনে অসমীয়াত, দেখাত কিন্তু একেই হ’ব। সাধাৰণভাৱে অসমীয়াত টাইপ কৰিবলৈকে অশান্তি পোৱা মানুহবোৰক এইবোৰ কোনে বুজাই থাকিব? শেষত কি পাম, অসমীয়া-বাংলা মিহলি খিচিৰি এসোপা?\n(ঘ) ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে ছয়-সাত বছৰ আগতেই পুনৰ্নামকৰণ কৰা লিপিটোৰ নাম এতিয়াও তৃতীয় পক্ষৰ আহিলাবোৰত প্ৰয়োগ নহ’ল। অসমীয়া ৰেঞ্জ এটা হ’লে তাক গ্ৰহণ কৰোঁতে কিমান সময় ল’ব? বৰ্তমানৰ লিপিটোৰ ব্যৱহাৰকাৰী ৩০কোটি, তাৰ পৰা আমি ফাটি আহি যেতিয়া ২ কোটিৰো কম মানুহে এটা নতুন লিপি ব্যৱহাৰ কৰিম, ব্যৱসায়িক দিশৰ পৰা আহিলা নিৰ্মাতাসকলে আমাক কিমান গুৰুত্ব দিব?\n(ঙ) আবেগিক হওক, লগতে যুক্তিৰেও চাওক, ৩০ কোটি মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা লিপিটোৰ নামেই যদি ‘বাংলা-অসমীয়া’ বা আন এটা নাম কৰি পেলাও, আমাৰ ক’তনো ক্ষতি? ইউনিক’ডো সেই কথা শুনিবলৈ ৰাজী। কিন্তু নতুন এটা ৰেঞ্জ? নতুন আখৰ? শূন্যৰ পৰা আৰম্ভণি? সঁচাকৈ?\nযদি কেতিয়াবা কোনো অসমীয়া ইউনিকোড সম্পৰ্কীয় প্ৰকল্পত ভাগ লৈছে, তেতিয়া বুজিব, এই চালুকীয়া অৱস্থাটো পাবলৈয়েই কিমান কষ্ট কৰিব লগা হৈছে, কিমান সময় লাগিছে, সেই গোটেইবোৰ আকৌ নতুনৰ পৰা? সেইয়া ভাষা প্ৰীতি হ’ব? ভাষা প্ৰীতি আছে যদি অধিক লিখক। এইটো লিপিত, আন ভাষাতকৈ অসমীয়া ভাষাৰ লেখা বেছি কৰি তোলক! পাৰিবনে? তাৰ পৰিবৰ্তে যুদ্ধত হৰাৰ দৰে লিপিটো এৰি দি নতুন এটা লিপি (ৰেঞ্জ)! হাস্যকৰ। এইটো লিপি আমাৰ লিপি, আমাৰ ৰেঞ্জ অকল বাংলাক কিয় এৰি দিম— এনেকৈ নাভাবে কিয়? কাৰিকৰীভাৱে সমস্যাটো ক’ত বুজক। গালি পাৰি প’ষ্ট/আপডেট দিয়া সকলে এই কথাখিনি জানিছিল নে? আপুনি যদি আজি জানিছে, কাইলৈ আপুনি আন এজনক জনাবনে? আন দুজনক এই লিপিত লিখিবলৈ শিকাবনে? মনত ৰাখিব, দাবী উত্থাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণ হিচাপে আমাৰ হাতত ভাষাটোৰ সমল এখিনিৰো প্ৰয়োজন হ’ব। অসমীয়া ভাষাৰ সমল ইণ্টাৰনেটাত কিমান আছে, তাৰ খবৰ ৰাখিছেনে আপুনি? গুগল (Google) অসমীয়াত আজিও কিয় উপলব্ধ নহয়, জানেনে? অকল সমলৰ অভাৱৰ বাবে।\nনতুন ৰেঞ্জ উইনিকোড কনছৰ্টিয়ামৰ দৃষ্টিত অমূলক কথা, ওপৰত কৈছোঁৱেই কিয়। নতুন নাম এটাৰ দাবী কৰিবলৈয়ো আমাৰ কিনো আছে সমল? ডিঙিৰ সিৰ ফুলোৱা দাবীকেইটা? তাৰ পাছতো উইনিকোড কনছৰ্টিয়ামে সেয়া শুনিছে। ফৰাচী ভাষা ইংৰাজী ভাষাৰ সৈতে একেটা লিপিৰে লিখা হয়, এটা ভাষাও বিক্ৰী যোৱা নাই, আমাৰ অসমীয়াও নাযায়।\n0 টা মন্তব্য\n“লাফিং এলেক্সা”: এ.আই.(AI) আধিপত্যৰ এইয়াই আৰম্ভণি নেকি?\nটোকাবহীৰ পৰাঃ চিৰিয়া আৰু লেবাননত আৰম্ভ হোৱা এটা কাহিনী\nযি মাত্ৰ জনতাৰ ভীৰহে অনুসৰণ কৰে তেওঁ সাধাৰণতে সেই ভীৰ অতিক্ৰমী কোনো দূৰ যাব নোৱাৰে৷ যি অকলে যাত্ৰা কৰে তেওঁ নিজকে পূৰ্বতে কোনেও উপনীত হ'ব নোৱৰা স্থানত প্ৰতিষ্ঠা কৰিবগৈ পাৰে৷\nসৰ্বাধিক পঠিত লেখা\nআপুনি ক্লাউড ষ্ট’ৰেজ ব্যৱহাৰ কৰেনে?\nচিনাকী বিদেশী গল্পৰ ভাবানুবাদ -১ “পঘাৰ টুকুৰাটো”\ndipankarchetia on “লাফিং এলেক্সা”: এ.আই.(AI) আধিপত্যৰ এইয়াই আৰম্ভণি নেকি?\nBornaly Hazarika on “লাফিং এলেক্সা”: এ.আই.(AI) আধিপত্যৰ এইয়াই আৰম্ভণি নেকি?\nদীপিকা on টোকাবহীৰ পৰাঃ চিৰিয়া আৰু লেবাননত আৰম্ভ হোৱা এটা কাহিনী\nটোকাবহীৰ পৰাঃ চিৰিয়া আৰু লেবাননত আৰম্ভ হোৱা এটা...\n“কথানদী” চালো অনুৰাধাত\n"If you think adventure is dangerous, try routine; it's lethal" — Paulo Coelho . . . . . . . . ____________________… https://t.co/hBdLhz9HCL\nউত্তৰ দিয়ক ৰিটুইট কৰক লাইক কৰক\nXF at Children Home, Fatasil, Ambari. https://t.co/OvrXr0pquv\nPenaldu didaMessi. 😀😁\nBack ✌ #die_mannschaft 🇩🇪 #kroos\nUnicodeত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ? সঁচাকৈ লাগেনে?? =============================================== কালি-পৰহিৰে পৰা… https://t.co/ZVA47wF6qu\n©2010-2018 - Dipankar Chetia


শব্দৰ সমদল : মৃত্যুঞ্জয়\n-‘বোপা,ঘৰত মানুহ আছেনে?’\nদুৱাৰমুখত ৰৈ থকা বগা কামিজ আৰু ধুতি পৰিহিত বৃদ্ধলোকজনলৈ সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চালে সমীৰে৷সি বহি থকা আগফালৰ দ্ৰয়িং ৰূমটোত বাহিৰৰ লোক এজন আহি সোমাবলৈ হ’লে প্ৰথমতে সিহঁতৰ পদূলিমূৰৰ গেটখন খুলি আন এখন ওখ লোৰ দুৱাৰৰ বাধা অতিক্ৰম কৰিব লাগিব,যিখন লোৰ দুৱাৰবায়েক ঘৰত নাথাকিলে সি ভিতৰৰ পৰা হুক লগাই থয়৷তদুপৰি,বাহিৰৰ পৰা লোৰ দুৱাৰখন খুলিব পৰাকৈ কোনো সুৰুঙাও নাই৷তেনেস্থলত এই মানুহজনে কিদৰে নি:শব্দে আহি সি বহি থকা কোঠাটোৰ দুৱাৰদলিত ভৰি দিলেহে,সেইয়া সমীৰৰ বাবে পৰম বিস্ময়ৰ কথা৷ সমীৰেকিছুপৰ মানুহজনলৈ তন্ময় হৈ চাই ৰ’ল৷\n-আপুনি!- সমীৰে অৱশেষত নিস্তব্ধতাখিনি ভাঙিলে৷\n-বোপা,ময়েই৷বাহিৰৰ গেটখন খুলি থোৱা আছিল,সেয়ে বেলটো নবজোৱাকৈ সোমাই আহিলো৷বেয়া-চেয়া নাপাবা ৷-কথাষাৰ কৈ বৃদ্ধলোকজন দুৱাৰডলিৰ পৰা আহি সমীৰৰ কাষতে থকাবেতৰ চকীখনত বহিলহি৷\n-‘পিছে,আপোনাকতো আগতে দেখা মোৰ মনত নপৰে৷ –সমীৰৰ চকুৰ পৰা কৌতূহল তেতিয়াও মাৰ যোৱা নাছিল৷\n-‘হাহাহা৷’বৃদ্ধাৱস্থাতএজন ব্যক্তিয়ে খুব জোৰেৰে হাঁহিলেযিমানখিনি শক্তিৰ দৰকাৰ হয়,সম্ভৱত: তাতকৈ বহুত বেছি শক্তি খৰচ কৰি বিৰাট জোৰেৰে অট্টহাস্য কৰি বৃদ্ধজনে কৈ উঠিল-‘মোক তুমি চিনি নাপাবা বোপা৷তোমাৰ দেউতাৰাৰ লগতহে মোৰ চিনাকি৷ বেলেগ এদিন আহিলে সেইবোৰ কথা ভালকৈ পাতিম বাৰু৷ আজি মই অইন এটা কাম সমাধাকৰিবলৈহে আহিছো৷’বৃদ্ধলোকজনে সোঁকান্ধত ওলোমাই অনা জোলোঙাটো সমীৰৰ সন্মুখত থকা মেজখনত ওপৰত থৈ জোলোঙাটো খুচৰি খুচৰি সৰু বগা ৰঙৰ লেফাফা এটা উলিয়ালে৷\n-‘কাম!!কি কাম খুৰা৷’-সমীৰৰ দৃষ্টি বগা লেফাফাটোৰ ওপৰত নিবদ্ধ৷\n-পৰহি নিশা কদমতলী চাৰিআলিত হোৱা এটা দুৰ্ঘটনাত মোৰ মৰমৰ বন্ধু এজনৰ থিতাতে মৃত্যু ঘটিল৷ তেওঁ মোৰ বৰ মৰমৰ বন্ধু আছিল!!ডাঙৰ ল’ৰাটো তোমাৰ বয়সৰেই হ’ব৷সৰুটোয়ে বাহিৰত চাকৰি কৰে৷মোৰ মানুহজনীলৈহে বেয়া লাগিছে বৰকৈ৷অকলশৰীয়া মানুহজনীয়ে এতিয়া কিমান কি কি কৰিব লগা হৈছে! ইপিনে শ্ৰাদ্ধও পালেহি৷মানুহো মাতিব আছে ঢেৰ৷কালি বোলো-বাইদেউ,দিয়ক কেইখনমান চিঠি৷ময়ো কেইঘৰমান মানুহ মাতি থৈ আহিমগৈ৷ এনেইহে থাকো দিনৰ দিনটো৷এই সুযোগতে অলপ খোজকঢ়াও হ’ব৷সেয়ে বোপা,অহা পোন্ধৰ তাৰিখে তেখেতৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধভাগ পৰিছে৷পিচদিনা ভোজ৷তুমি যাবা৷তোমাৰ পৰিয়ালকো লগত লৈ যাবা৷সকলোকে নিমন্ত্ৰণ দিলো আৰু৷-বগা লেফাফাটো বৃদ্ধজনে সমীৰলৈ আগবঢ়াই দিলে৷মানুহজনৰ সন্মুখতে লেফাফাটো খুলিলে ভাল নেদেখি৷মানুহজন যাওক৷তেতিয়াহে লেফাফাটো খুলিব লাগিব আৰু ক’ৰ মানুহ,ক’ৰ কথা সকলোৰে উৱাদিহ পোৱা যাব৷ এইভাবি সমীৰে লেফাফাটো তাৰ চোলাৰ পকেটটোত ভৰাই থ’লে৷\n-খুৰা চাহ অকণ কৰোগৈ,খাব?-যথেষ্ট বিনয়ী হৈ সুধিলে সমীৰে৷\n-নাই নালাগে৷তামোল আছে যদি অকণমান দিব পাৰা৷-জোলোঙাটো আকৌ কান্ধত সোমোৱাই ল’লে বৃদ্ধই৷ চকীৰ পৰা উঠি বৃদ্ধজন বেৰত আঁৰি থোৱা সমীৰৰ দেউতাকৰ ফটোখনৰ ওচৰলৈ গ’ল ৷ সমীৰৰ দেউতাক ঢুকোৱা প্ৰায় তিনিবছৰেই হ’লহি৷\n-আপুনি ৰ’ব তেন্তে৷মই তামোল এখন লৈ আহোগৈ৷-সমীৰ ভিতৰলৈ গ’ল৷\nপাগঘৰৰ পৰা তামোল লৈ পুনৰ ড্ৰয়িং ৰূম পাবলৈ সমীৰক একমিনিটতকৈ বেছি সময় নালাগিল৷ৰাতিপুৱা বায়েকে তামোল কাটি থৈয়েই গৈছিল৷তাৰে এখন তামোল বঁটা এটাত লৈ এতিয়া সমীৰে বৃদ্ধজনক দিবলৈ আহিছে৷\nকিন্তু কোঠাটোত দেখোন মানুহজন নাই!!বগা চোলা আৰু ধুতি পিন্ধা বৃদ্ধলোকজন কোঠাটোত নাই৷ছেহ্!মানুহজন গ’লগৈ নেকি!সমীৰে বাহিৰলৈ গৈ চালে৷লোৰ ওখ দুৱাৰখনত হুক লগাই থোৱা আছে৷ ভিতৰৰ পৰা৷\n‘তামোল খাম’ বুলি কৈ মানুহজন কিয় গুচি গ’লগৈ,তাৰ উৱাদিহ নাপালে সমীৰে৷ এক মিনিটৰো কম সময়ৰ ভিতৰত মানুহজন ক’ত অদৃশ্য হ’লগৈ,সেইয়াও সমীৰৰ বুজনসীমাৰ বাহিৰত৷\n‘এহ্ ককাই তামোল খাম বুলি কৈ পাহৰিলে চাগে’-মনৰ ভিতৰৰ অন্তহীন কৌতূহলখিনি নি:শেষ কৰিবলৈকে সমীৰে তেনেকৈ ভাবি থ’লে৷তামোলৰ বঁটাটো মেজখনত থৈ চোলাৰ পকেটৰ পৰা সমীৰে লেফাফাটো উলিয়ালে৷বৃদ্ধ লোকজনে কাৰ কথানো ইমান আৱেগ ঢালি কৈ থৈ গ’ল চিঠিখন পঢ়ি চালেহে সেইয়া পোহৰলৈ আহিব৷লেফাফাটো খুলি সমীৰে ভাঁজ লগাই থোৱা চিঠিখন মোকলালে৷\nকিন্তু..এইয়া যে সমীৰৰ কল্পনাৰো অতীত!\nপাতল চুলি,বহল নাক আৰু উজ্জ্বল চকুহালৰে সৈতে যিজনমৃতব্যক্তিৰফটো চিঠিত আছে, আৰু চিঠিখনৰ মতে যিজন মৃত্যুঞ্জয় গোঁহাইবৰুৱাৰ পৰহি নিশা দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈ মৃত্যু ঘটিছে,সেই একেজন ব্যক্তিৰসৈতে যোৱা বিশমিনিটধৰি সমীৰে কথা পাতি আছিল আৰু তেওঁৰ অনুৰোধক্ৰমেই সমীৰে তামোল বিচাৰি পাগঘৰলৈ গৈছিল৷\nমৃতকৰ নাম চিঠিত দিয়া হৈছে -মৃত্যুঞ্জয় গোঁহাইবৰুৱা৷ জন্ম ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪০ চন৷মৃত্যু-১০ নৱেম্বৰ ২০১৩ চন৷\nমুহূৰ্ততে সমীৰৰ দেহৰ মাজেৰে প্ৰবল বিজুলী সোঁত পাৰ হৈ গ’ল৷শ্বাস-নিশ্বাসৰ প্ৰক্ৰিয়া ক্ৰমাৎ দ্ৰুততৰ হ’বলৈ ধৰিলে৷ ছেকেণ্ডৰ ভিতৰতে পিন্ধি থকা তাৰ চোলাটো ঘামত তিতিগ’ল৷প্ৰচণ্ড উৎকণ্ঠাই তাৰ সম্পূৰ্ণ শৰীৰটোকে কলপাত কঁপোৱাদি কঁপাব ধৰিছে৷\n-‘বোপা,তামোল পালানে বিচাৰি?’\nতেনেই ওচৰৰ পৰা ভাঁহি অহা কাৰোবাৰ চিনাকি মাতত সমীৰে আকৌ এবাৰ থতমত খালে৷বিষ্ফোৰিত নেত্ৰেৰে সি দুৱাৰদলিত থিয় হৈ থকা ব্যক্তিজনলৈ চাই পঠিয়ালে-\nদুৱাৰমুখত এজন বৃদ্ধ৷কম চুলি,বহল নাক আৰু উজ্জ্বল চকুৰ৷ঠিক ফটোখনত থকাৰ দৰেই৷\nনাম যাৰ মৃত্যুঞ্জয় গোঁহাইবৰুৱা-জন্ম ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪০ চন৷মৃত্যু-১০ নৱেম্বৰ ২০১৩ চন৷\nPosted by ঈশানজ্যোতি বৰা (Ishan Jyoti Bora) at 22:29\nকিতাপ,নাটক,ছিনেমা,ফটোগ্ৰাফী মোৰ নিছা ৷ পেছাত এজন অভিযন্তা\nঈশানজ্যোতি বৰা (Ishan Jyoti Bora)\nপেছাত এজন অভিযন্তা৷ কিতাপ পঢ়ি,নাটক,ছিনেমা উপভোগ কৰি আৰু ফটো তুলি ভাল পাওঁ৷


Assam GK Mock Test In Assamese Language\nPractice Assam GK Online Test here. Assamese GK Mock Test consists of 30 different types of questions from Assam General Knowledge. This Online Test of Assam GK Quiz is based on the history, geography, culture, rivers, lakes, Ahom kings and historical persons of Assam.\nCompetition based gk quiz in Assamese is helpful for all students preparing for Competition exams conducted for government jobs. Mock test helps students to understand pattern of competition exams. online mock test in Assamese is helpful for Assamese speaking students.\nWe provide full test series and previous years solved model papers Students preparing for teachers exam like Assam TET after B.ed and D.el.ed can be benefited from our website .\nMultiple choice questions or mcq of Assam gk is useful in PNRD, Agriculture, DHS health, teachers, police constable. free Assam gk mcq in Assamese provided on our website clear every aspect about people and area of this state. Every topic wise test cover 100 percent of syllabus.\nআজি কুইজ অনুষ্ঠানত ভাৰতীয় ৰাজনীতি কিছুমান অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন আগবঢ়োৱা হৈছে। এই প্ৰশ্ন সমুহ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ প্রশ্ন কাকতৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। আহক আপুনিও ভাৰতীয় ৰাজনীতি কিছু জ্ঞান কুইজ আকাৰত লাভ কৰক।\nলোকসভাৰ সদস্য এজনৰ ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ বাবে ন্যূনতম বয়সৰ সময়সীমা কিমান?\nভাৰতৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ কম সময়ৰ বাবে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জন কোন?\nগুলজাৰী লাল নন্দা\nইণ্ডৰ কুমাৰ গুজৰাল\nএইছ ডি দেৱেগৌৰা\nপ্রাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীৰ হত্যাৰ লগত জড়িত বিদ্ৰোহী সংগঠনটোৰ নাম কি?\nলস্কৰ ই তৈবা\nএন চি পি এন\nএল টি টি ই\nতলৰ কোনটো যোজনা ডঃ মনমোহন সিংৰ সময়ত ফলপ্ৰসূ কৰা হয়?\nৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য বীমা যোজনা\nঅটল পেঞ্চন যোজনা\nইন্দিৰা গান্ধীক প্ৰিয়দর্শিনী উপনামতো কোনে দিছিল?\nডঃ সৰ্বেপল্লী ৰাধাকৃষ্ণন\nডঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ\nভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ বেছি বয়সত প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰে মোৰাৰজি দেশাইদেৱে। তেওঁ কিমান বছৰ বয়সত প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিল?\nপাকিস্তানৰ শ্রেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান "নিচান এ পাকিস্তান" বঁটা লাভ কৰা ভাৰতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকী কোন?\nভাৰতৰ প্রথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ আত্মজীৱনী খনৰ নাম কি?\nৱান লাইফ ইজ নট এনাফ\nতলৰ কোনটো বিভাগ/ বাহিনীৰ ওপৰত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষাৰ দায়িত্ব ন্যস্ত আছে?\nচি আৰ পি এফ\nএছ পি জি\nএন এছ জি\nফটোত দেখা ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জন কোন?\nচৌধুৰী চৰণ সিং\nভাৰতৰ কোনজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ জন্ম তাৰিখ (02 অক্টোবৰ) মহামানৱ মহাত্মা গান্ধীৰ সৈতে একে?\n"গৰিবী হতাও" কোনজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিৰ্বাচনী শ্লোগান আছিল?\nতলৰ কোন গৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী "Champion of India's Peasants" বুলি জনাজাত?\nচৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেল ভাৰতৰ কোনজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্য্যকালত উপ প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে কাম কৰিছিল?\nChanging India গ্ৰন্থখন কোনজন প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ দ্বাৰা ৰচিত?\nৰাজীৱ গান্ধীৰ পিছত একক সংখ্যা গৰিষ্ঠতা লাভ কৰি চৰকাৰ গঠন কৰা প্ৰধানমন্ত্ৰীজন কোন?\nভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ বিচাৰপতিসকলে কিমান বছৰ বয়সত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে?\nএ পি জে আব্দুল কালাম ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হৈ থকা সময়ত তলৰ কোনজনে প্ৰধানমন্ত্ৰীক শপত বাক্য পাঠ কৰাইছিল?\nঅটল বিহাৰী বাজপেয়ি\nবিমুদ্ৰাকৰণ ভাৰতৰ ইতিহাসৰ এক বিশিষ্ট ঘটনা। তলৰ কোন গৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিমুদ্ৰাকৰণৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল?\nবৰ্তমানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে বিগত নিৰ্বাচনত কোনটো লোকসভা সমষ্টিত জয়লাভ কৰি প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল?\nশৰীৰৰ কোনটো অংগৰ বিসংগতিৰ বাবে ইনচুলিন নিঃসৰণ নহয়?\nকোন চনত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ শুভ উদ্বোধন কৰা হৈছিল?\nভাৰতীয় শল্য চিকিৎসাৰ জনক বুলি অভিহিত মহান ঋষিগৰাকীৰ নাম কি?\nমানৱ দেহত থকা মুঠ ক্ৰম’জমৰ সংখ্যা কিমান?\nভালদৰে ৰান্ধি/সিজাই নোখোৱা গাহৰি মঙহৰ পৰা মানুহৰ মগজুত প্ৰৱেশ কৰা পেলুবিধ কি?\nসমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰত প্ৰথম মানুহৰপৰা মানুহৰ দেহত হৃদযন্ত্ৰ সংৰোপন কৰা চিকিৎসকজন কোন?\nডা. খ্ৰীষ্টিয়ান বার্নাৰ্ড\nডা. আলেকজেণ্ডাৰ ফ্লেমিং\nডা. অশোক শেঠ\nডা. ধনীৰাম বৰুৱা\n১৭৯৬ চনত এডৱাৰ্ড জেনাৰে আৱিষ্কাৰ কৰা প্ৰথম বিষাণুজনিত ছিটাবিধ কি?\nসৰু আইৰ ছিটা\nজলাতংক ৰোগৰ ছিটা\nবৰ আইৰ ছিটা\nপ্ৰায় সকলো প্ৰকাৰৰ পোষক দ্ৰব্যৰে সমৃদ্ধ খাদ্যক কি বুলি কোৱা হয়?\nমেডিচিনৰ জনক কাক বুলি জনা যায়?\nমানুহৰ চকুপানীত থকা এনজাইমবিধ কি?\nকোন প্ৰকাৰৰ কৰ্কট ৰোগত সৰ্বাধিক মানুহৰ মৃত্যু হয়?\nআমি সাধাৰণতে খোৱা কচুত থকা কোনবিধ উপাদানৰ বাবে ডিঙি খজুৱায়?\nমানুহৰ শৰীৰৰ ভিতৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আভ্যন্তৰীণ অংগ কোনটো ?\nআইৰন টেবলেট কোনটো অংগৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ?\n“আয়ুৰ্বেদ”ক হিন্দু ধৰ্মৰ কোনখন বেদৰ আনুসংগিক বুলি কোৱা হ’য়?\nচিকিৎসাশাস্ত্ৰৰ “ফাৰ্মাক’লজী” বিষয়টোক অসমীয়া ভাষাত কি বুলি কোৱা হয়?\nতলৰ কোনবিধ ৰোগক “ক্ষয়ৰোগ” বোলা হয়?\nনিম্ন-উল্লিখিত কোনবিধ, শ্বাসতন্ত্ৰৰ ৰোগ নহয়?\nতলৰ কোনবিধ খাদ্যপ্ৰাণৰ আন এটা নাম টক’ফেৰল (আলফা আৰু গামা)?\nহালধিত থকা শৰীৰৰ বাবে উপকাৰী উপাদান বিধ হ’ল কি?\nঅসমীয়া নাট্য-সাহিত্যৰ জনক কোন?\nSelect an answerমাধৱদেৱৰাম সৰস্বতীশংকৰদেৱহৰিদেৱ\nমহাপুৰুষ শংকৰদেৱে সংস্কৃত ভাষাত লিখা গ্ৰন্থখনৰ নাম কি?\nসকলো ঋতুৰ নৈসৰ্গিক পৰিৱৰ্তন আৰু শোভাৰ সুন্দৰ বৰ্ণনা সমৃদ্ধ গীতবোৰক কি নামেৰে জনা যায়?\nমহাপুৰুষ শংকৰদেৱ বৈকুণ্ঠী হোৱা ঠাইখনৰ নাম কি?\nবাল্মীকি-ৰামায়ণ কোনে অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰে?\nমাধৱদেৱৰ জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ বুলি কোনখন গ্ৰন্থক কোৱা হয়?\n'বাঁহী'প্ৰথমে কাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পাইছিল?\nঅমিয় কুমাৰ দাস\nঅসমীয়া গদ্য-সাহিত্যৰ জন্মদাতা কোন?\nশচী-সত্যভামাৰ কাজিয়াৰ দৃশ্য সম্বলিত অংকীয়া নাটকখনৰ নাম কি?\n'কদমকলি' কাৰ কবিতা পুথি?\nৰাধাৰ চৰিত্ৰ থকা শংকৰদেৱৰ নাটখনৰ নাম কি?\nSelect an answerকেলিগোপালপাৰিজাত হৰণৰুক্মিণী হৰণৰাম বিজয়\nপ্ৰথম অসমীয়া বাতৰি কাকতখনৰ নাম কি?\nপ্ৰথম অসমীয়া আলোচনীখনৰ নাম কি?\n'কি মতে ভকতি কৰিবো তোমাক' --- এই ঘোষাটিৰ ৰচক কোন?\nঅসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম ৰোমাণ্টিক কবি কোন?\n'কথা-ৰামায়ণ'ৰ ৰচয়িতা কোন?\nঅসমীয়া লিখিত-সাহিত্যৰ প্ৰথম নিদৰ্শন বুলি কোনখন গ্ৰন্থক কোৱা হয়?\n'সুকন্নানী ওজাপালি' অনুষ্ঠানে পৰিৱেশন কৰা গীতবোৰৰ ৰচক কোন?\nপুৰণি অসমীয়া সাহিত্যত মহাভাৰতৰ কবি বুলি কাক জনা যায়?\nআজি কুইজত অসমৰ সাধাৰণ জ্ঞানৰ ওপৰত কিছু বস্তুনিষ্ঠ প্ৰশ্ন আগবঢ়োৱা হৈছে। এই সকলবোৰ প্ৰশ্ন অসমৰ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক প্ৰশ্ন কাকতৰ অসমীয়া অনুবাদ।\nপৰিৱেশবিদ ৰবীন বেনাৰ্জীৰ সংগ্ৰহালয় কোন খন জিলাত অৱস্থিত:\nলোহিত আৰু দিবাঙৰ সৈতে যোগ দিয়া চিয়াঙে নিম্নলিখিত কোনখন নদী তৈয়াৰ কৰে:\nঅসমত মুঠ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ সংখ্যা:\nগুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মুখ্য ন্যায়াধীশ কোন আছিল:\nক) আৰ.এফ. লজ\nখ) টি ভি থান্দানি\nঘ) চি.পি. সিনহা\nগ) সৰজু প্ৰসাদ\nকোন বছৰত বড়ো সাহিত্য সভা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল:\nভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া কাৰ্যনিৰ্বাহকৰা মুখ্যমন্ত্ৰী কোন:\nপৱন কুমাৰ চামলিং\nহাজোৰ হায়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ কোন পাহাৰত অৱস্থিত:\n(ক) অগ্নিগড় পাহাৰ\n(ঘ) মিকিৰ পাহাৰ\n(খ) নীলাচল পাহাৰ\n(গ) মনিকুট পাহাৰ\nকোনে "ভক্তি ৰত্নাৱলী" কিতাপখন লিখিছিল\n(ঘ) হেম সৰস্বতী\n(খ) মাধৱ কন্দলী\nকোনখন জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত দ্বিতীয় খন চলচ্চিত্ৰ আছিল:\nঅসমৰ একমাত্ৰ মীন মহাবিদ্যালয় "মীন বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়" অৱস্থিত:\nপ্ৰতি বছৰে অসম আৰক্ষী দিৱস পালন কৰা হয়:\n(গ) ৮ ছেপ্টেম্বৰ\n(খ) ৪ এপ্ৰিল\n(ঘ) ১ অক্টোবৰ\n(ক) ১৩ জানুৱাৰী\nকোনটো পাহাৰৰ শীৰ্ষত, কামাখ্যা মন্দিৰ অৱস্থিত:\n(খ) চিত্ৰচল পাহাৰ\n(ক) নীলাচল পাহাৰ\n(ঘ) যোগিনী পাহাৰ\n(গ) সন্ধ্যাচল পাহাৰ\n"লাচিত দিৱস" পালন কৰা হয়:\nখ) ১৮ ছেপ্টেম্বৰ\nগ) ২২ অক্টোবৰ\nঘ) ২৪ নৱেম্বৰ\nবৰাক নদীৰ উৎপত্তি হৈছে:\nক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত আন্তৰ্জাতিক স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰা প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া মহিলা কোন:\nখ) অংকুশিতা বড়ো\nক) হিমা দাস\nঘ) মিথু বৰুৱা\nগ) মনালিশা বৰুৱা মেহতা\nঅসমৰ আটাইতকৈ ওখ মন্দিৰ যিটো হৈছে\nক) গুৱাহাটীৰ উমানন্দা মন্দিৰ\nখ) চিলঘাটত কামাখ্যা মন্দিৰ\nঘ) দেৰগাঁওৰ শিৱ মন্দিৰ\nগ) শিৱসাগৰত শিৱ মন্দিৰ\n"ডিমা হাচাও" শব্দটোত 'হাচাও'ৰ অৰ্থ কি\nকোনখন নদী তিব্বতৰ পৰা উৎপন্ন হয় আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ মাজেৰে ভাৰতলৈ প্ৰৱেশ কৰে:\nগ) কাবেৰী নদী\nক) চম্বল নদী\nখ) গোদাৱৰী নদী\nঘ) ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী\nপানী দিহিং পক্ষী অভয়াৰণ্য নিম্নলিখিত জিলাত অৱস্থিত:\nকোন খন জিলাত, গৰমপানী বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য অৱস্থিত:\n'হেমকোষ' নামৰ অভিধান সংকলন কৰা প্ৰথম জন অসমীয়া হৈছে:\nএইবোৰৰ এটাও নহয়\n"স্মৃতিৰ তীৰ্থ" নামৰ জীৱনীখন কাৰ জীৱনৰ ওপৰত লিখা হৈছে:\nগ) চন্দ্ৰ কুমাৰ আগৰৱালা\nঘ) নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ\nক) অমূল্য বৰুৱা\nখ) চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা\nকোনখন আহোম ৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰাজধানী আছিল:\nবৰপেটাত "বৰপেটা সত্ৰ" কোনে স্থাপন কৰিছিল:\nঘ) গোপাল আতা\nকোনে "শকুন্তলা" চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল\nক) ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া\nঘ) জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা\nখ) ডঃ ভূপেন হাজৰিকা\nগ) বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী\nআজি কুইজত অসমৰ ভৌগোলিক খণ্ডৰ ওপৰত কিছু বস্তুনিষ্ঠ প্ৰশ্ন আগবঢ়োৱা হৈছে। এই সকলবোৰ প্ৰশ্ন অসমৰ বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক প্ৰশ্ন কাকতৰ অসমীয়া অনুবাদ।\nঅনুগ্ৰহকৰি আপোনাৰ শুদ্ধ নামটো লিখক\nঅসমৰ নিম্নলিখিত কোনখন জিলা বিটিচিৰ অধিকাৰক্ষেত্ৰৰ অধীনলৈ নাহে\nবি.টি.এ.ডি. কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল:\n৩০ নৱেম্বৰ, ২০০৪\n২০ জুন, ২০০৫\n২ জানুৱাৰী, ২০০৩\nএটা বনৰীয়া ৰেচমপোক ওক তাছাৰ অসমৰ নিম্নলিখিত কোনখন জিলাত পোৱা যায়:\nকেতিয়া অসমৰ পৰিবহন বিভাগ স্থাপন কৰা হৈছিল:\nকোন বছৰত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান এখন ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলত পৰিণত হৈছিল:\nভাৰতত, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী প্ৰায় __ কি.মি দীঘল:\nভাৰতীয় সংবিধানৰ কোনটো অনুসূচীত অসমৰ জনজাতীয় অঞ্চলসমূহৰ প্ৰশাসনৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে:\nঅৰণ্য মানৱ যাদৱ পায়েঙে এককভাৱে কোনটো অৰণ্য ৰোপণ কৰে:\nনিম্নলিখিত কোনখন উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যই অসমৰ সৈতে আটাইতকৈ চুটি সীমা ভাগ বতৰা কৰে:\nনিম্নলিখিত কোনখন নদী অৰুণাচলৰ পাহাৰত উৎপন্ন নহয়:\nনিম্নলিখিত কোনখন জিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ আটাইতকৈ কম:\nনিম্নলিখিত কোনখন দেশৰ সৈতে অসমে আন্তৰ্জাতিক সীমা ভাগ-বতৰা কৰে:\nম্যানমাৰ, ভূটান আৰু বাংলাদেশ\nভূটান আৰু বাংলাদেশ\nম্যানমাৰ আৰু বাংলাদেশ\nচীন, ম্যানমাৰ, ভূটান আৰু বাংলাদেশ\nআমচাং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য অসমৰ নিম্নলিখিত কোনখন জিলাত অৱস্থিত:\nনিম্নলিখিত কোনখন নদীক অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কামেং বুলি জনা যায়:\nকোনটো অসমৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ:\nঅসমৰ কোনখন জিলাত চাহ বাগিচাৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক:\nঅসমৰ নিম্নলিখিত কোনখন জিলাৰ জনসংখ্যা সৰ্বাধিক:\nকোন বছৰত অসমীয়াক অসমৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল:\nঅসমৰ মুঠ এলেকাৰ কিমান শতাংশ বনাঞ্চল


ভতিজাৰ জন্মদিন – নৱকৃষ্ণ বৰুৱা – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 লটিঘটি\t8 Comments\nভতিজাৰ জন্মদিন – নৱকৃষ্ণ বৰুৱা\nআপুনি বাৰু কেতিয়াবা কাৰোবাৰ ঘৰলৈ থকাকৈ গৈ মাজ নিশাই পলাই আহিছেনে? তাকো ক্ষুদ্ৰ জীৱ এটাৰ আক্ৰমণৰ বলি হৈ! নিশ্চয় সেই দুৰ্ভাগ্য হোৱা নাই? নহওক কোনো শত্ৰুৰো সেই দুৰৱস্থা| আচল কাহিনীটো কি হৈছিল কওঁ শুনক|\nমোৰ সম্পৰ্কীয় দাদা এজনৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ, ভতিজাৰ জন্মদিন খাবলৈ| দাদাৰ ঘৰ আমাৰ ঘৰৰ পৰা গাড়ীৰে গ’লে তিনি ঘণ্টামানৰ বাট| চাইকেলেৰে ‘চৰ্টকাট’ মাৰিলে এঘণ্টামানহে লাগে| জন্মদিন দুপৰীয়াই হৈ গ’ল, মোৰ দোকানৰ কাম থকাত ৰাতিহে যোৱাটো সিদ্ধান্ত ল’লোঁ| তেতিয়া অৱশ্যে ফোন কাৰো ঘৰত নাছিল, সেই কাৰণে ৰাতি যাম বুলি কোৱাও নহ’ল| যি নহওক, লগৰ এজনৰ সৈতে সন্ধ্যা লগাৰ আগে আগে আমি জন্মদিন খাবলৈ যাত্রা আৰম্ভ কৰিলোঁ| সন্ধিয়া লগাৰ পিছত মানে সম্পূৰ্ণ আন্ধাৰ হোৱাৰ পিছত আমি দাদাৰ ঘৰ পালোঁগৈ| বাৰ্থডে গিফ্ট কিনিবলৈ সময় নহ’ল, টকা এশকে দিম বুলি ভাবি গৈছোঁ| দাদাৰ ঘৰৰ পদূলি পাই চাইকেলৰ টিলিঙা বজোৱাত নবৌ ওলাই আহিল| হাতত ক্ষীণ পোহৰৰ চাকি এটা| ভিতৰুৱা গাঁও হোৱাৰ বাবে কাৰেণ্টৰ ব্যৱস্থা নাছিল| আমাক দেখি নবৌ বিজুলী পৰা মানুহৰ দৰে হ’ল, বোলে, “তহঁতক দিনতে মাতিছিলোঁ নহয়, এতিয়াহে ওলাইছহি? আহ আহ বহহি”| পৰিস্থিতিটো কিবা হজম নহ’ল, মই মোৰ লগত যোৱা মিঠুদাক চকুৰে ইংগিত দি কলোঁ, “কি কৰ”? সিও চকু টিপিয়াই “ৰহচোন কি হয় চাওঁ” টাইপ কিবা এটা ক’লে| আমি বহিলোঁগৈ| চাকিটো অলপ পৰৰ পিছত নুমাবই চাগে| আমি আগতে তেল নহ’লে চাকিটোৰ শলিতাডাল কমকৈ উলিয়াই থৈছিলোঁ, যাতে ভঁ ভঁ কৈ জ্বলি তেলকণ সোনকালে পুৰি নেপেলায়|\nইফালে নবৌ ভিতৰলৈ গৈ নোলোৱা হ’ল| ঘৰত আৰু কোনো নাই নেকি! ইমান নিজান| মই ফুচফুচাই মিঠুদাক কলোঁ, “কিবা কাজিয়া চাজিয়া লাগিল নেকি বাৰু দাদাৰ স’তে”? নবৌৰ মুখখন ওফন্দি আছে যে? সি ক’লে, “ৰহ, চিন্তা নকৰিবি| চাওঁচোন কি হয়!” আধাঘণ্টামানৰ পিছত নবৌয়ে চাহৰ লগত ৰুটি এফাল আৰু বিস্কুত দুখন দিলেহি| ক’লে, “তঁহতি ইমান দেৰি কৰিলি, সব শেষ হ’ল এতিয়া”| মই ক’লো, “হব দিয়া বৌ, একো নহয়| দাদা ক’লৈ গ’ল পিচে?” “এ’ কিনো ক’বি, কালি বুবুয়ে চাকিত তেল ভৰাওঁতে গোটেই কেৰ’চিনখিনি পেলালে, এতিয়া তেল অকণো নাই| ককায়েৰে তেল বিচাৰি গৈছে| তহঁতে চাহ খাচোন| মই ভাতকেইটা বহাই দিওঁগৈ| তহঁতে ভাত খাই যাবি| ককয়েৰ পাবহি এতিয়া”, এইবুলি মোৰ টৰ্চটো লৈ বৌ ভাত বনাবলৈ গ’ল|\nবুবু সোনকালেই শুলে বোলে| পূণ্য বোলা দাদাৰ ভায়েকটো নাই, ওলাই গৈছে| আমি প্রমাদ গণিলোঁ। চাকিটো অলপ আগত মৰিল| আন্ধাৰত ভাল নলগাত আমি চোতালতে বহিলোঁগৈ| পোহৰ নহয় যদিও মনিব পৰা কিবা এটা আভা আছেগৈ| দাদা অহাই নাই|\n“ঐ মিঠুদা, কি কৰিবি এতিয়া? থাকিবি নে যাবি?”\nমিঠুদাৰ কথা-বতৰাত গম পালোঁ তাৰ যাবলৈ মন নাই| যি হয় হওক বুলি ময়ো কিবাকিবি কথা পাতি বহি থাকিলোঁ| মোৰ ইতিমধ্যে ভোক লাগিছিল| পুৱাই খাইছিলোঁ কেইটামান ভাত| নবৌ পিৰা এখন লৈ বহিলহি আমাৰ স’তে| কথা বতৰা তেতিয়াহে পাতিছিল| কিন্তু গহীন| বুবুৰ বহুত গিফ্ট উঠিছে, মানুহ বহুত আহিছিল, দেওৰেকে মূৰ্গী এটা কাটি বাচি মদ খাবলৈ অলপ লৈ গ’ল, দাদাই দিনটো লাগি ভাগি সন্ধিয়া আমি অহাৰ আগে আগে কেৰাচিন বিচাৰি গৈছে, খেতি কালিহে যেনে তেনে উঠিছে আদি আদি। ন মান বজাত দাদা পালেহি| বটল খালি, মানে খালি বটল খালি মোনা হাতত লৈ আহিছে| আহিয়েই আমাক মাত দি ভিতৰ সোমাল| নবৌ লগে লগে ভিতৰলৈ গ’ল| আন্ধাৰতে মই মিঠুদাৰ মুখলৈ চালোঁ| ইতিমধ্যে আমি আন্ধাৰতো দেখিব পৰা হৈছোঁগৈ আৰু।\nসি ক’লে, “ভাত খায়েই যামগৈ ৰ’হ”|\nআকৌ নিস্তব্ধ| দাদা কাপোৰ সলাই আহি আমাৰ সতে বহিলহি| খা খবৰ ল’লে| গোটেই চেণ্টাৰতে তেল নাই, মম নাই, দুঘৰমানত বিচাৰিও তেল অকণ নাপালে, এইবাৰ খেতি অলপ বেছিকৈ কৰিছে, গৰুহাল এইবাৰ বেচি পাৱাৰ টিলাৰ এখন ল’ব ইত্যাদি| “হেৰি, শুনিছেনে? ইহঁতক মাতকচোন, ভৰি হাত ধুই লওকহি, ভাত বাঢ়িছোঁ”, মাজতে নবৌৰ চিঞৰ| দেওৰেক পূণ্যৰ দেখাদেখি নাই| মোৰ টৰ্চৰ পোহৰেৰেই মূৰ্গী মাংসৰে ভাত খাই আজৰি হ’লোঁ| ভাতৰ লগত অৱশ্যে তিনিবিধমান ব্যঞ্জন আছিল| তৃপ্তিৰে ভোকৰ ভাতকেইটা খাই উঠোঁ মানে ভাগৰে হেঁচা মাৰি ধৰিলে| মিঠুদাতো নাছোড়বান্দা, সি থাকিব| অনিশ্চাৰ স্বত্বেও থাকিবলৈ বাধ্য হ’লোঁ। আমাক শুবলৈ দিলে পুণ্যৰ ৰূমত| ৰূমটোও আছিল ভঁড়ালটোৰ লগালগিকৈ| গৰম দিন, কাজেই আমি গামোছা এখন এখন পিন্ধি শুবলৈ ল’লো| শুৱাৰ আগতে বুবুললৈ অনা টকা এশ নবৌৰ হাতত দিলোঁ। মোৰ টৰ্চৰ পোহৰত দেখিলোঁ, আমাক শুবলৈ দিয়া বিচনাখনৰ লগতে ভঁড়ালৰ গাধৈখন লাগি আছে| তাত তিনিটা মূৰ্গীৰ বাহ| তিনিজনী মূৰ্গীয়ে উমনি আছে| হাই উৰুমি কৰিলে চৰায়ে ভয় খাব বুলি নবৌয়ে কৈ গৈছে| আৰু ক’লে “দৰ্জা নামাৰিবি, পূণ্য আহিব| তালৈ ভাত বাঢ়ি থৈছোঁ| তোৰ টৰ্চটো দেখুৱাই দিবি|”\nবিচনী মাৰি মাৰি আমি শুবলৈ ল’লোঁ| বহুদিন বিচনাখনত কোনো শুৱা নাছিল চাগৈ। সেমেকা গোন্ধ এটা নাকত লাগিল| অলপ সময়ৰ পিছত গম পালোঁ, মোৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন ঠাইত কিহবাই পিৰপিৰাইছে, হাতেৰে মোহাৰোঁ আকৌ পিৰপিৰায়, মূৰত, চুলিৰ মাজে মাজে কিবা এসোপাই কামুৰিছে, ভৰিৰ নোমৰ মাজে মাজে পিৰপিৰকৈ হিলদ’ল ভাঙি কিবাসোপাই দৌৰিছে যেনিতেনি।\nহতভম্ব হৈ মই মিঠুদাক ক’লো, “মিঠুদা, তোৰ গাত কিবা বগাইছেনে”?\nসি ক’লে, “অঁতো গোটেইখন খজুৱাইছে। তোৰো নে?”\nমই ক’লো, “মই থাকিবই পৰা নাই।”\nএইবাৰ পিন্ধি থকা গামোছাখনেৰে গাটো কোবাবলৈ লাগিলোঁ। কোবালে অলপ সময় নাইকিয়া হয়, আকৌ পিৰপিৰায়| এইবাৰ টৰ্চটো (সেইটোৰো পোহৰ কমিছেগৈ) মাৰি মোৰ হাতত চালোঁ, চকুৰে মনিব পৰা কিছুমান বগা বস্তু ইফালৰ পৰা সিফাললৈ ভিৰাই দৌৰিছে, সিহঁতৰ যেন বহুত কাম, চাবলৈ, ৰ’বলৈ সময় নাই। সেইবোৰ মূৰ্গীৰ গাত থকা হুমি নামৰ জীৱবিধ। মুহূৰ্ততে মই জাঁপ মাৰি বিচনাৰ পৰা নামিলোঁ, মিঠুদাও নামিল, আমাৰ গাত এফেৰি কাপোৰহে আছেগৈ| গামোছাখনেৰে কোবাই কোবাই মই ভাগৰি পৰিছোঁ। চুলিৰ মাজৰ খজুৱতি, কাষলতিৰ তলত আৰু আৰু হে ভগৱান, সিহঁত নিষিদ্ধ এলেকাতো প্রৱেশ কৰিলেগৈ। সহ্যৰ সীমাৰ বাহিৰত মুঠতে। হঠাতে পদূলি মূৰত এটা অট্টহাস্য শুনা গ’ল, বিজুলী বেগেৰে মগজুত এটাই কথা আহিল পূণ্য মদ খাই টং হৈ আহিছে, এইটোৱে আমি সাৰে আছোঁ বুলি গম পালে ৰাতিটো শুবলৈ নিদিব। গতিকে আমি দুয়োটা জাঁপ মাৰি আঁঠুৱাৰ ভিতৰলৈ সোমালোঁ, আৰু সকলো যন্ত্রণা, অত্যাচাৰ দাঁত কামুৰি সহ্য কৰি নিঃশব্দে পৰি থাকিলোঁ। মদৰ ৰাগীত পূণ্যই দুৱাৰখন গোৰ মাৰি খুলিলে| তাৰ পিছত জুইশলা কাঠি মাৰি লেম চাকি কিবা পায় নেকি বিচাৰিলে। ওচৰতে যে আমি দুটা মানুহ শুই আছোঁ ভ্ৰূক্ষেপ নাই| একো নাপাই মুখৰ ভিতৰতে কিবা ভোৰভোৰাই আঁঠুৱাখন তৰি ধমহকৈ বিচনাত পৰিল। বহু সময় বাগৰি থাকি এটা সময়ত নাকৰ শব্দ হ’বলৈ লাগিল| মিঠুদা আৰু মই ইফালে খজুৱাই ছাল বখলা বখল কৰি দিছোঁ| তথাপি হুতাহ নপলায়| ইফালে পূণ্য টোপনি গ’ল নাক ঘোৰঘোৰাই। সহ্যৰো এটা সীমা থাকে| এটা সময়ত আমি ভাগৰি পৰিলোঁ| মিঠুদাক ক’লো, ব’ল ঘৰলৈ যাওঁ| মিঠুদাইও যেন তাকে ক’বলৈ বাট চাই আছিল, আমি বিচনাৰ পৰা নামিলোঁ| পূণ্যৰ গোৰ খাই দুৱাৰ দুফালকে খোলাই আছিল। ইতিমধ্যে আমাৰ চালত পোৰণি উঠিবলৈ ধৰিছে, পিৰপিৰনিবোৰ সবতে আছেই। আমি আহিবলৈ ওলালোঁ। গাড়ীৰে গ’লে তিনি ঘণ্টা লগা ৰাষ্টাৰে চাইকেল চলাই পুৱা ছয় বজাত ঘৰ পালোহি| মাহঁত উঠিছিল| মই মাক চাইকেলৰ পৰা নামিয়েই চিঞৰিলোঁ, “মা, মোৰ টাৱেল আৰু চাবোন টুকুৰা দে| ঘৰৰ মানুহ আচৰিত| কি হ’ল কবলৈ সময় নাই, দৌৰি গৈ পুখুৰীত কাপোৰে কানিয়ে জঁপিয়াই দিলোঁগৈ| চাবোনেৰে ফেনাই ফেনাই গা ধুই ভাগৰি পৰিলোঁ| তেতিয়াহে লক্ষ্য কৰিলোঁ মোৰ গোটেই গাত নখৰ আঁচোৰ। ৰাতিটো নখৰ অত্যাচাৰত ছালে বেট মেলিলে। মাহঁতক কথাবোৰ কৈ, ফেনখন লগাই দুপৰীয়ালৈকে শুলোঁ| মুঠতে জন্মদিন খাবলৈ গৈ হুমিৰ স’তে ভাল সহবাস হ’ল আমাৰ দুয়োৰে।\n« বাকী মানেই ফাঁকি – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ\nফটাপ্ৰেম – ইন্দিমা বৰুৱা »\nইস্ ৰাম, বৰ বেয়া অভিজ্ঞতা দেই। ভাবিয়েই কিবা লাগি গৈছে।\nএনেকুৱা অভিজ্ঞতাও হব পাৰে বুলি আজিহে গম পালো ।ভাবি ভয়েই লাগিল ।\nকি কোৱাহে নৱ,পঢ়ি থাকোতে গোটেই গা পিৰপিৰাই গৈছে\nkhatarnaak dekhon! mojja lagil naba\nনৱৰ গাত হুমি উঠিল যেতিয়া ক’ত ৰ’ব পাৰিব?\nপঢ়ি থাকোতেই খজুৱতি ধৰিছে৷\nপিৰপিৰাই আছে এতিয়াও\nজন্মদিন ভালকৈয়ে খালে। ভাল লাগিল পঢ়ি\nহুমি গাত বগোৱা অভিজ্ঞতা আছে। এতিয়া পঢ়ি গাৰ নোম শিঁয়ৰি আহিল।


xukhdukh.com December 12, 2014 লোকেল গুজৱ.কম,\n১. মুম্বাইৰ মাৰাঠা মন্দিৰত এতিয়াও প্ৰদৰ্শিত হৈ থকা “দীলৱালে দুলহনীয়া লে জায়েংগে” ফিল্মখনে এহাজাৰ সপ্তাহ পূৰণ কৰিছে। সেই শুভক্ষণতে “চৰকাৰ ইউ-টাৰ্ণ লেকে ঘুম জায়েংগে” শীৰ্ষক এখনি ৰাজনৈতিক ৰোমাণ্টিক ফিল্মৰো শুভ মুহূৰত কৰা হৈছে। ছাপন্ন ইঞ্চিৰ বুকুৰ এগৰাকী হিৰ’ই ইয়াত নায়কৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিব। নায়িকা হিচাবে স্মৃতি নে জ্যোতি কাক লোৱা হব এতিয়াও প্ৰযোজকে ঠিৰাং কৰিব পৰা নাই বুলিও সদৰী কৰিছে।\n২. চিবিআই কোন বুলি প্ৰশ্ন তুলিলে মমতাময়ী বেনাৰ্জীয়ে। দেশৰ কিমানটা কেলেংকাৰীৰ কেচৰ ওপৰত উমনি দি এই চিবিআইয়ে অভিলেখ গঢ়িলে বুলি প্ৰশ্ন তুলি সাৰদা বাইদেউৰ পাছতে “হাইপাৰ এক্টিভ” হোৱাৰ বাবে বেনাৰ্জী বাইদেৱে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰাৰ কথাই আজি পাইছে সংবাদ শিৰোনামাত স্থান!আগতীয়া জামিন লবলৈ সুবিধা নিদিয়াকৈ মমতাদিৰ মিত্ৰ এজনক আজি উঠাই নিয়াৰ বাবেই বাইদেউৰ এই খং বুলিও গোপন সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে।\n৩. দেশত ১৬৭ টা কোম্পানীৰ ঠগবাজী, কেলংকাৰীৰ ওপৰত তদন্ত চলি আছে আৰু তাত পশ্চিমবংগই শীৰ্ষ স্থান লাভ কৰিছে। বংগলৈ বেপাৰ কৰিবলৈ কোম্পানী নাহে বুলি অভিযোগ কৰি থকা সকলৰ মুখত এইখবৰ ক’লা ছাই বুলি সচেতন সাংবাদিকে প্ৰকাশ কৰিছে! আৰু বংগক এতিয়া ভুৱা বিত্তীয় কোম্পানীৰ তীৰ্থস্থান বুলি ঘোষণা কৰি দিয়াই ভাল বুলিও দাবী কৰিছে!\n৪. কালি নাথুৰাম কাকাক দেশভক্ত বুলি কৈ জিভা পিচলা সাংসদ গৰাকীক হেডমাষ্টৰ চাৰে খঙ কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইফালে মহাত্মা গান্ধীৰ মুখা পিন্ধি নাথুৰামৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰা বেপাৰ চলাই থকাৰ মাজতে এতিয়া নাথুৰাম কাকাক প্ৰশংসা কৰি বেপাৰত পানী ঢলাৰ বাবেই মুনাফা মানে কি ভালদৰে জনা প্ৰধান-বেপাৰীজন ক্ষুন্ন হৈ পৰা বুলিও সচেতন মহলে অনুমান কৰিছে।\n৫. কাশ্মীৰ ঘাটিত পদুম পাৰ্টিৰ এপাহো ফুল নুফুলে বুলি ভৱিষ্যতবাণী কৰিলে হাইদৰাবাদৰ বিখ্যাত জ্যোতিষী খাচউদ্দিন উবেশ্বিয়ে! তেখেতৰ মতে ধৰ্মৰ ৰাজনীতিৰ পথাৰত তেখেতৰ খেতিয়ক সকলে বোকা নকৰালৈকে পদুম ফুলাতো সম্ভৱপৰ নহয়েই। তেখেতে অনাগত দিনত ঘৃণাৰ খেতিৰ সাৰপানী যোগাব বুলিও আশ্বাস প্ৰদান কৰিছে।\n৬. দিল্লী কা লাড্ডু খাবৰ বাবে সদৌ ভাৰত গেৰুৱাধৰ সন্থাৰ মাজত ঘৃণা, গালি, প্ৰতিক্ৰিয়াশীল ভাষণ প্ৰতিযোগিতাৰ আয়োজন কৰাৰ গোপন খবৰ পোৱা গৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰতিভা প্ৰমাণিত কৰিব পাৰিলেই খাব পৰা লাড্ডুৰ ডব্বা থকা গাদী একোখন পাবই পাব বুলি প্ৰতিযোগীসকলৰ ব্যক্তিগত জ্যোতিষী সকলে ইংগিত দিয়াৰো গোপন খবৰ!\n৭. এতিয়া কাশ্মীৰত চলি থকা নিৰ্বাচনত ধাৰা-৩৭০ সন্দৰ্ভত মুখ খোলা নাই পদুম পাৰ্টিয়ে। এতিয়া নিৰ্বাচনৰ শেষ সীমাত উপস্থিত হোৱাৰ শুভ ক্ষণতে পুনৰ ধাৰা-৩৭০ৰ ওপৰত পাভ লুটি মাৰি সকলোকে চমক দিব বুলিও জ্যোতিষী হাইদৰাবাদী কুৰেশ্বীয়ে ভৱিষ্যতবাণী কৰিছে।\n৮. বাংলাদেশক ভূমি দান কৰাৰ দৰেই এতিয়া দেশজুৰি পূণ্য কৰিব লাগে বুলি দাবী কৰিছে সদৌ ভাৰত সীমান্তবাসী সংঘই। গুগোলে ভুলকৈ দি থকা মেপখনৰ ৰূপতে দেশখন শুদ্ধ কৰি লবলৈ এতিয়া বিশাল ভূমিদান কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰি দাতাকৰ্ণৰ ৰূপত অৱতাৰ ধাৰণ কৰিবলৈকো ছাপন্ন ইঞ্চিৰ বুকুৰ নেতাজনক আহ্বান জনাইছে।\n৯. কৰ্ণাটকৰ বিধান সভাত এইবাৰ প্ৰিয়ংকা বাইদেউৰ ফটো চাই থাকোতে ধৰা পৰিল পদুম পাৰ্টিৰ বিধায়ক। বিৰোধী দলৰ নেত্ৰীৰ জীয়ৰীলৈ মৰমৰ দৃষ্টি দি থকা ঘটনা ধৰা পৰাৰ পাছত এতিয়া বিধান সভালৈ মোবাইল নিয়া নিষিদ্ধ কৰিবলৈ লোৱা বুলিয়েই খবৰ ওলাইছে। আগতে এবাৰ এনেদৰে মনোৰঞ্জনপ্ৰেমীয়ে নীলা ছবি চাই থকাও ধৰি পৰি সংবাদ শিৰোনামা দখল কৰি নিজৰ মুখ ক’লা কৰিছিল!\n১০. চৌবিশ ঘণ্টাত তৃতীয়টো গঁড় হত্যাৰ বাতৰি পোৱাৰ পাছতো এতিয়া হাবি-বন মন্ত্ৰীক গালি-গালাজ কৰিবলৈ প্ৰতিবাদী অসমীয়া সকলে আৰম্ভ নকৰাত প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে। সেইজনাৰ ছাল গঁড়তকৈ ডাঠ আৰু গঁড় মৰি শেষ হোৱাটো খাটাং বুলি জাতীয় জনগণে অনুভৱ কৰাৰ বাবেই এতিয়া এই বিষয়ত ৰাইজে মাত দি লাভ নাই বুলি ঠিৰাং কৰা বুলিও সচেতন ৰাইজে অনুমান কৰিছে।


"মহাভাৰততো মামা আছিল, অসমতো মামা আছে" - প্ৰিয়ংকাৰ কটাক্ষ ! - Prag News\nHomeআঞ্চলিক"মহাভাৰততো মামা আছিল, অসমতো মামা আছে" - প্ৰিয়ংকাৰ কটাক্ষ !\n“মহাভাৰততো মামা আছিল, অসমতো মামা আছে” – প্ৰিয়ংকাৰ কটাক্ষ !\ncongress election candidates\nPrevious articleহাইলাকান্দিত ভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনাঃ মৃত ১, আহত কেইবাজনো\nNext article‘জনতা কাৰ্ফিউ’ৰ বৰ্ষপূৰ্তি : থালি লৈ ওলাই আহিছিল কৰ’নাক খেদিবলৈ !


চৰাঞ্চলৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক OBC মৰ্যাদা দিয়াৰ দাবীৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীলৈ পত্ৰ আব্দুল খালেকৰ, কি সঁহাৰি পালে! -\nHomeআঞ্চলিকচৰাঞ্চলৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক OBC মৰ্যাদা দিয়াৰ দাবীৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীলৈ পত্ৰ আব্দুল খালেকৰ,...\nডিজিটেল ডেস্কঃ নদীমাতৃক দেশ অসমৰ চৰ-চাপৰি অঞ্চলৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘু লোকৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া দাবী অ’বিচি মৰ্যাদা দিয়াৰ। অসমৰ প্ৰায় ৪.৬% এলেকাজুৰি বিস্তৃত হৈ থকা চৰাঞ্চলৰ লোকে বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকৰ দাবী উত্থাপনেৰে প্ৰতিবাদ কৰি আহিছে।\nএইবাৰ সাংসদ আব্দুল খালেকে বিষয়টো দৃষ্টিগোচৰ কৰাইছে কেন্দ্ৰক। কংগ্ৰেছী সাংসদগৰাকীয়ে ৰাজ্যৰ চৰাঞ্চলৰ ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুক OBC মৰ্যাদা দিয়াৰ দাবীৰে কেন্দ্ৰীয় সামাজিক ন্যায় আৰু সবলীকৰণ মন্ত্ৰী বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰলৈ এক পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে। চৰাঞ্চলৰ বাসিন্দাসকল সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট পিছপৰি আছে বুলি তেওঁ পত্ৰখনত উল্লেখ কৰে। লগতে সাংসদগৰাকীয়ে চৰাঞ্চলৰ চিকিৎসা আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰটো সুবিধা তেনেই নগন্য বুলি ব্যক্ত কৰে। সাংসদ খালেকৰ পত্ৰৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই মন্ত্ৰী বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰে আন এখন পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰে। দাবী সম্বলিত খালেকৰ পত্ৰখনৰ বিষয়টো বিভাগীয় বিষয়ববীয়াৰ নিৰীক্ষণত থকা বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে জনায়।\nassam char area\nPrevious articleশিকলি ছিগি তুমি যাবা কেনেকৈ! কিয় ধুবুৰীৰ যুৱকক পৰিয়ালে বান্ধিলে শিকলিৰে হাত-ভৰি?\nNext articleবিশ্ববিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ মুকলি গুলীচালনা! নিহত ৮


মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ (প্ৰথম খণ্ড, ১৯৪৫) - ৱিকিউৎস\nমোৰ জীৱন সোঁৱৰণ (প্ৰথম খণ্ড, ১৯৪৫)\nকোন শকৰ কোন তাৰিখে মোৰ জন্ম হৈছিল,মোৰ মনত নাই। পিতৃ-মাতৃৰ মুখৰপৰা সেইটো সৰুতে শুনিছিলো যদিও পাহৰিলোঁ। মই ডাঙৰ হ’লে যেতিয়া মনতে এটা শক ভাবি সাজি লৈ মোৰ জন্মৰ শক তাৰিখ নিদেলে নচলা কাৰ্যবোৰৰ নিমিত্তে সেইটোকে ব্যৱহাৰ কৰিছিলো। কাৰবাক লাগিলে,সেই শক তাৰিখটোকে এইখিনিতে দিব পাৰোঁ। যথা – ১৮৬৮ খৃষ্টাব্দ,নবেম্বৰ মাহ। কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰাই কাৰ কি লাভ বা লোকচান হ’ব ক’ব নোৱাৰৰোঁ। এই পৃথিৱীত মোৰ প্ৰদত্ত এই শকটোৰ দুবছৰ নাইবা চাৰি বছৰৰ আগতে,নাইবা পিছতে মই অন্নাসুৰ ধ্বংস কৰিবলৈ জন্ম লোৱাৰ বাতৰি শুনি,জানি,ভণি,তাৰ দ্বাৰাই এই মনুষ্যলোকৰ কিবা হানি-বিঘিনি বা উপকাৰ-অনুপকাৰ হ’ব বুলি মোৰ মনে নধৰে। আমাৰ ঘৰত যে কাৰো জন্ম পত্ৰিকা বা সোঁৱৰণী কৰা নহৈছিল এনে নহয়,বৰং এই ৰীতি নিখুঁতকৈ অৱলম্বন কৰা হৈছিল আৰু এতিয়াও হৈ আহিব লাগিছে,এইটো থিৰাংকৈ জানো। মোৰো যে সোঁৱৰণী পূৰ্বাপৰ প্ৰচলিত প্ৰথামতে পিতৃ দেৱতাই কৰাইছিল,এইটোও নিঃসন্দেহ, কাৰণ সেইটোপোলাটো মই নিজ চকুৰে দেখিছিলোঁ। আমি ল’ৰাবোৰে কিন্তু সেই টোপোলাটো সহজে ঘোটা-ঘুটি কৰিবলৈ নাপাইছিলোঁ, কাৰণ পিতৃদেৱতাৰ হুকুম নাছিল। কোৱা বাহুল্য যে পিতৃদেৱতাৰ প্ৰতি আমাৰ অশেষ ভয় আৰু ভক্তি আছিল,সহজে কোনো এটা কথা লৈ তেওঁৰ কাষ চাপিবলৈ আমি ভয় কৰিছিলোঁ। তেওঁ যদি কোনো এটা কাম কৰিবলৈ আমাক হাক দিয়ে,সেইপিনে মুখকে নকৰিছিলোঁ। কোনো বিষয়ত তেওঁৰ অবাধ্য হোৱা বা তেওঁৰে সৈতে উত্তৰা-উত্তৰি কৰাটো আমাৰ সপোনৰ অগোচৰ আছিল। আমাৰ জীৱনৰ লেখ-বুজ থুপকৈ থোৱা সেই টোপোলাটো ছুবলৈ আমাক দেউতাই মানা কৰিছে যেতিয়া বছ! আমি তাৰ চিন্তা এক প্ৰকাৰ এৰিকে দিছিলো,যদিও এইখিনিতে কোৱা আৱশ্যক যে আমাতকৈ বয়সে ডাঙৰ দুজন এজনে লুকাই-চুৰকৈ কোনো কাচিৎ সেই টোপোলাৰূপী জ্ঞানবৃক্ষৰ ফল যে নাখাইছিল আৰু সেই ফলৰ এচকল আদচকল সেই ফলভোক্তাজনৰ পৰা আমিও যে নাপাইছিলোঁ সেইটো ন দি ক’ব নোৱাৰোঁ।\n১৮৮৬ খৃষ্টাব্দত শিৱসাগৰৰ গৱৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুলৰ পৰা এস্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উঠি মই কলিকতাত পঢ়িবলৈ আহিলোঁ আৰু তাৰ দুবছৰৰ পিছত ১৮৮৮ খৃষ্টাব্দত এফ.এ. পৰীক্ষাত উঠিলোঁ যেতিয়া,তেতিয়া মই ভাবিলোঁ,মই আৰু আগৰ সেই ল’ৰাহঁতৰ ভিতৰত নাই,ডাঙৰৰ শাৰীলৈ প্ৰমোশ্যন পাইছোঁ,এতেকে মোৰ অনেক দিনৰ আকাংক্ষা এতিয়া সহজে পুৰোৱাতো আৰু কোনো বিঘিনি নঘটিব ইয়াকে ভাবি মই কলিকতাৰ পৰা এবাৰ মোৰ সোঁৱৰণীখন খুজি দেউতালৈ চিঠি লিখিলোঁ। কিন্তু এফ.এ. পাছ মোৰ স্বৰাজ লাভ কৰিবৰ যোগ্যতাৰ বিষয়ে দেউতাৰ যদিও তেতিয়া আপত্তি নাছিল,তথাপি মোৰ দুৰদৃষ্টৰ গুণত মোৰ চিঠি পাই তেওঁ ‘ওলোটা বুজিলি ৰাম’ হ’ল। দেউতাই ভাবিলে মই মনে মনে বিলাতত পঢ়িবলৈ যাবলৈ ফন্দি কৰিছোঁ সেই দেখিহে এতিয়া মোক সোঁৱৰণী লগা হৈছে। গতিকে উত্তৰত মই দেউতাৰ পৰা সোঁৱৰণী সলনি ডাবি আৰু বিলাত যাত্ৰাৰ বিৰুদ্ধে অলংঘনীয় শপত পালোঁ। এইখিনিতে লাহেকৈ কৈ থওঁ যে যদিও এই সোঁৱৰণী প্ৰাৰ্থনা-ব্যাপাৰৰ কালত মোৰ বিলাত প্ৰয়াণৰ নিচিনা কোনো দুৰভিসন্ধি নাছিল,তথাপি যে কিছুকালৰ পিছত মোৰ মনত এনে এটা অদম্য অকাংক্ষা উদ্ভুত হোৱা নাছিল আৰু সেই আকাংক্ষা পূৰ্ণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাও নাছিলোঁ,মন খুলি এনেকৈ ক’ব নোৱাৰোঁ,কিন্তু এইটোও কওঁ যে তেতিয়াও পিতৃদেৱতাৰ অলংঘনীয় শপতে মোৰ সেই দুৰ্দান্ত আকাংক্ষাৰ “উছিত মঞ্চত চড়ি কেশত ধৰি তাৰ ঘণ্টা লাড়ি"পিতৃ ভক্তিৰূপ জগতৰ ভৰ দি তাক মাৰি মোৰ মন-সমজ্যাত পেলাই চোঁচৰাই লৈ ফুৰাবলৈ নেৰিছিল। পিতৃদেৱতা ঢুকুৱাৰ পিছত প্ৰপিতামহ,পিতামহ দেৱতাসকলৰ দিনৰেপৰা সংগৃহীত আৰু পিতৃদেৱতাৰ দ্বাৰাই অতি যত্নেৰে পৰিবৰ্ধিত আমাৰ ঘৰৰ মূল্যবান অসংখ্য পুৰণি পুথিবোৰেৰে সৈতে সেই সোঁৱৰণীৰ টোপোলাটো ক’লৈ গ’ল,আজিলৈকে মই নাজানো। ইত্যাদি কাৰণত,মোৰ জন্ম শকৰ সম্পৰ্কে মোৰ এই অজ্ঞাতৰ ইতিবৃত্ত আৰু স্বেচ্ছা প্ৰদত্ত কৈফিয়ৎ,যদি কোনোবাই বিচাৰে,সেইজনৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে এইখিনি দিয়া গ’ল,নতুবাই অনাৱশ্যক আৰু অবান্তৰ মাথোন। মোৰ জন্মস্থান। ক’ত সেই important অৰ্থাৎ সাৰুৱা ঘটনা ঘটিছিল, মই থিৰাংকৈ ক’ব নোৱাৰোঁ। জীৱিতসকলৰ ভিতৰতে কোনোৱে ক'ব পাৰে বুলিও মই বিশ্বাস নকৰোঁ। ইয়াৰ কাৰণটো কি,অৱশ্যে মই ক’বলৈ বাধ্য। মোৰ জন্ম বিৱৰণ যিটো মোৰ শ্ৰুতিগোচৰ হৈছিল সেইটো নিম্নলিখিত প্ৰকাৰৰ – পিতৃদেৱতা মুন্সেফ কামত নগাঁৱৰপৰা বৰপেটালৈ বদলি হৈ নাৱেৰে গৈছিল। সেইকালত আসামত আজিকালিৰ নিচিনা জাহাজ চলাচল যে নাছিল,সেইটো কোৱাই বাহুল্য। আঁহতগুৰি নামেৰে এডোখৰ ঠাইৰ বালিত গধূলি নাও বন্ধা হ’ল। মাতৃদেৱীয়ে বালিত আঁৰ কাপোৰৰ ভিতৰত ভাত ৰান্ধিবলৈ সোমাইছিল,এনেতে তেওঁৰ গা বেয়া কৰাত তেওঁ ভাত ৰান্ধিবলৈ এৰি,নাৱৰ কুন্ধিলৈ আহিল,আৰু আজিৰ এই জীৱন সোঁৱৰণ-লেখক তেতিয়াৰ কোনো এক শুভমুহুৰ্তত ভূমিষ্ঠ নহৈ নৌকাস্থ হ’ল। শুনিছিলোঁ,সেইদিনা হেনো পূৰ্ণিমা আৰু লক্ষ্মীপূজা আছিল,সেইদেখিয়েই এই লেখকৰ নাম পিছত লক্ষ্মীনাথ ৰখা হৈছিল। বিৱৰণটোৰ গঢ়-গতি এই। আঁহতগুৰিৰ কাষৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই ভাতৰন্ধা বালি কেতিয়া তল গ’ল,সেই বালিৰ পৰা,সেই চাপৰি খহাই শান্তনুকুলনন্দন আমোঘা-গৰ্ভসস্তুত লৌহিত্যই আকৌ কেতিয়া তাক ক’ত পাতিলে, মোৰ ভাৰসহোঁতা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই চলন্ত পানী কলৈ বৈ গ’ল, কাঠৰ সেই নাওখন মোৰ জন্ম কুন্ধিটিৰে সৈতে কেতিয়া কত পচি ভাগি ছিগি কোন পঞ্চভূতত বিলীন হ’ল, কোনে জানে, কোনে ক’ব পাৰে? হয়তো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই চলন্ত পানী সাগৰত পৰি, কালক্ৰমত উভতি আকাশলৈ উঠি, ডাৱৰ হৈ বতাহৰ কোবত আকৌ ব্ৰহ্মপুত্ৰত বৰষুণৰূপে পৰি বৈ গৈ আকৌ সমুদ্ৰত পৰি, আকৗ কতবাৰ সেই পৰিৱৰ্তনৰ খেল খেলিছে আৰু হয়তো তাৰে এটোপা গোটাদিয়েক কৃষ্ণবৰ্ণ দ্ৰব্যৰে সৈতে মিশ্ৰিত হৈ আজি এই লেখকৰ মৈলামত সোমাই কাপৰ আগেদি ওলাই এই তুলাপাতত লেখকৰ জীৱন-সোঁৱৰণ লেখাৰ সহায়ক হৈ পৰিছে, কোনে জানে, কোনে ক’ব পাৰে?\nবৰপেটাত পিতৃদেৱতা মুনচিপ হৈতিনিবছৰমান আছিল। বৰপেটাৰ স্মৃতিৰ ভিতৰত মোৰ মাথোন চাৰিটা কথা ধুৱলি-কুৱলীকৈ মনত আছেঃ\n১ম টো। — বৰপেটাত বাৰিষা বছৰি নৈৰ পানীৰ ঢলে চহৰখন প্ৰায় তল নিয়ায়। এবাৰ তেনেকুৱা ঢলত আমাৰ ঘৰৰ চোতালতো একাঁঠুৱা পানী হৈছিল,আৰু সেই পানীত নামি মই মোৰ লগৰীয়া ভাগিন আৰু ককাইদেওসকলেৰে সৈতে ওৰে দিনটো খেদ খেদাই আছিলো। সেই কথা গধূলি দেউতাই কাছাৰীৰ পৰা আহি শুনি তেওঁলোকক আৰু মোকো ধৰি চেকনিৰে কোবাইছিল।\n২য় টো। — তেনেকুৱা বৰপানীত কৰবালৈ দেউতাৰে সৈতে আমি নাৱেৰে যাওঁতে দেখিছিলোঁ,কিছুমান বনৰীয়া ম'হ সাঁতুৰি গৈছিল, আৰু দূৰৈৰ পৰা সিহঁতৰ কলা শিংবোৰ মাথোন দেখা গৈছিল।\n৩য় টো।– দেউতাৰে সৈতে আমি বৰপেটাৰ কীৰ্তন ঘৰলৈ গৈছিলো। কীৰ্তনঘৰৰ বৰখুঁটা, বৰগচা, আৰু কথিত অৰ্থাৎ বহল পিৰালিত বহি বুঢ়ী ভকতনীসকলে নাম গোৱা দেখিছিলো। কীৰ্তনঘৰৰ বিষয়ে এই তিনিটা কথাৰ সাঁচ আজিলৈকে মোৰ মনত পৰি আছে।\n৪ৰ্থ টো – সত্ৰৰ হাটীত বৰবাহৰ আতৈৰ বহাৰ ভিতৰত হাতীখুজীয়া বাটিত ম'হৰ এঠা দৈ গাখীৰ আৰু এখামোচ গুৰেৰে সুন্দৰকৈ কোমলা বোকা-চাউল বা কোমল চাউলৰ জলপান খাইছিলো।\nবৰপেটাৰ পৰা পিতৃদেৱতা তেজপুৰলৈ বদলি হৈ আহে,আৰু লগে লগে তেওঁৰ উপসৰ্গ আৰু প্ৰত্যয় সকলোবোৰ যায়। নাৱেদি আহোঁতে বাটত দেউতাই আঙুলিয়াই আমাক দেখুৱা মনত আছে, “সেইটো হাতীমূৰা পৰ্বত। সৌটো যোৰা পৰ্বত। সৌটো শিঙ্গৰি পৰ্বত।” ইত্যাদি।\nমনত আছে – এদিন আমাৰ নাও পৰ্বত এটাৰ কাষেদি উজাই আহোঁতে দেখিবলৈ পোৱা গ’ল যে এজনী মাইকী পহু নৈৰ পাৰৰ যুঁৱলিত মৰি পৰি আছে। নাও ওচৰ চাপিলত,পহুজনী নাৱৰীয়াহঁতে টানি আনি নাৱৰ আগ-চৰঠত তুলিলে। দেখি অনুমান হ’ল, অলপ যান বেলিৰ আগতে বাঘে পহুজনী মাৰিছিল,কাৰণ বাঘৰ কামোৰৰ ন সাঁচ তাইৰ গাত জাজ্বল্যমান,আৰু তাৰপৰা তেতিয়াও তেজ টোপাটোপে বৈ আছিল। বোধকৰোঁ,পৰ্বতৰ গাত বাঘে পহুজনী ধৰিছিল,আৰু দুয়ো দবৰা-দবৰি কৰি বাগৰি বাগৰি আহি পানীৰ যুঁৱলিত পৰিছিল,এনেতে আমাৰ নাও অহা দেখি বাঘটো আঁতৰি গ’ল। যি হওক,আমাৰ নাৱৰ নাৱৰীয়াহঁতৰ আৰু লগুৱাকেইটাৰ মহা আনন্দ মিলিল যে সিহঁতে গোট পহু এটা পাইছে,হেঁপাহ পলুৱাই পেট ভৰাই খাব। আমি ল’ৰাবোৰৰ মনতো যে তেনেকুৱা ভাবৰ সঞ্চাৰ নহৈছিল এনে নহয়;কিন্তু নাৱৰীয়া আৰু লগুৱাহঁতৰ অভিলাষ পূৰ্ণ হ’ল,আমাৰ নহ’ল;কাৰণ পহু মাইকী,সেইদেখি দেউতায়ো নাখালে,আৰু আমাকো খাবলৈ নিদিলে। বালকবৃন্দৰ মৃগ মাংস ভোজনৰ প্ৰবল প্ৰবৃত্তি এইদৰে পৰাভূত হ’ল। জীৱিত অবলা জাতীয় প্ৰাণীৰ প্ৰবল শক্তিৰ কথাই নাই,মৃত অবলাও কেনে প্ৰবলা সেইটোৰ প্ৰমাণ আমি হাতে হাতে পালো।\nতেজপুৰলৈ আহি আমি কত উঠিছিলো,কাৰ ঘৰত আছিলো আৰু কেতিয়া নিজৰ সুকীয়া ঘৰলৈ গ’লোঁহক,মোৰ একো মনত নাই। মাথোন তেজপুৰৰ পৰ্বতৰ ওখ-চাপৰ টিলাবোৰ আৰু ৰঙা বাট-পথবোৰ দেখি মোৰ মনত যে নথৈ ৰং লাগিছিল,সেইটোহে মনত আছে যথা –\nআমাৰ ঘৰৰ কাষতে মুকলি ঠাই এডোখৰত সুন্দৰ সুগন্ধ ফুলেৰে ভৰি থকা ঢেপাই-তিতাৰ সৰু সৰু গছবোৰ।\nদেউতাৰ সৈতে আমি নিকামুল সত্ৰলৈ যোৱা।\nতেজপুৰত এখন কুমাৰ গাওঁ আছিল; কুমাৰবোৰ সততে আমাৰ ঘৰলৈ আহিছিল,আৰু সিহঁতে সদায় আমাক মাটিৰ জুনুকা আৰু ভুৰুকা উমলিবলৈ দিছিল।\nতেজপুৰতে মোৰ ভাই লক্ষ্মণৰ জন্ম হৈছিল;আৰু লক্ষ্মণ ওপজাৰ দিন চেৰেকৰ পিছতে আমাৰ আহিনী নামৰ বান্দীজনীৰ ল’ৰা এটা হৈছিল। আৰু মনত আছে, লক্ষ্মণক বিলাতী ‘পিৰেম্বুলেটৰ’ গাড়ীত তুলি ফুৰাবলৈ নিয়া দেখি অহিনীৰ পুতেক ঢৌৰামে সেই গাড়ীত উঠিবলৈ বৰকৈ কান্দিছিল; সেইবাবে দেউতাই বাঢ়ৈ এটা মতাই আনি তাৰ হতুৱাই কাঠৰ ঘিলা দিয়াই কাঠৰ সৰু মুকলি পেৰা এটাৰ গাড়ী এখন সজাই ঢৌৰামকো তাত উঠি ফুৰিবলৈ দিহা কৰাই দিছিল;আৰু গাড়ীত উঠি ঢৌৰামৰ যি মহানন্দ হৈছিল, সেইটো দেখি দেউতাই মহানন্দ পাইছিল।\nআমাক ফুৰাব-মেলিবলৈ আৰু সততে আমাৰ তত্ত্বাৱধান কৰিবলৈ আমাৰ দূৰসম্পৰ্কীয় ককা এজন আছিল,তেওঁৰ নাম ৰবিনাথ মজুদলৰ বৰুৱা। তেওঁৰ ঘৰ যোৰহাটৰ পকামূৰা মৌজাত। তেওঁ যদিও সম্পৰ্কত আমাৰ ককা,কিন্তু বয়সত আমাৰ দেউতাতকৈ অনেক সৰু। তেওঁ আমাৰ ধেমালিৰ লগৰীয়া,কাৰ্যৰ অভিভাৱক,সাধু কথাৰ কুকি আৰু মহাভাৰত,ৰামায়ণ,পুৰাণ আদিৰ গল্পৰ টোপোলা আছিল। তেওঁ আমাক গধূলি পুৰাণ,মহাভাৰত,ৰামায়ণ আদিৰ পৰা ভাল ভাল উপাখ্যান সাধুকথাৰ গঢ়েৰে এনে মনমোহাকৈ বৰ্ণাই কৈছিল,যে আমি শুনি পৰমানন্দ লভি ভোঁ হৈ থাকোহঁক। পুৰাণৰ কাহিনীৰ বাহিৰেও ককাই আমাক ৰজা,প্ৰজা,ভূত,প্ৰেত আদিৰ সাধুও কৈ আমোদ আৰু ভয় প্ৰদান কৰিছিল। আমি কান্দিলে,তেওঁ বৰবুঢ়া,মাজুবুঢ়া আৰু সৰুবুঢ়া এই তিনি বুঢ়াৰ সাধুত এনে ৰহণ সানি ভয়ঙ্কৰকৈ কৈছিল যে আমি শুনি কন্দা এৰি ভয়তে টেপা খাইছিলোঁহঁক,আৰু আমাক ধৰি নিবলৈ মাজুবুঢ়াক যেন তেওঁ আৰু নকয়,আমি আৰু কেতিয়াও নাকান্দো,দুষ্টালি নকৰোঁ,এই কথা দঢ়াই দঢ়াই কৈ ককাক কাবৌ কৰিছিলো। আমাৰ সৰ্বতোভাৱে এনে পৰাজয় আৰু নিজৰ জয় ককাই সম্পূৰ্ণৰূপে উপভোগ কৰিছিল। কিন্তু পৰাজয়ৰ হীনতাৰ ভাব আমাৰ মনত সৰহ দিন স্থায়ী হোৱা নাছিল,আৰু হোৱাটো সম্ভৱো নহয়। অচিৰতে আমাৰ বাঢ়োঁতা কুমলীয়া মনৰ পছোৱাত মাজুবুঢ়া আহিছে বুলিলেই আমি মাজুবুঢ়াক সাং কৰিবলৈ লাখুটি জোকৰা হৈ উঠিলোঁ।\nসুবিধা পালেই আমি ককাক জোকাবলৈ নেৰিছিলোঁ। আমি বালকবৃন্দই এদিন তেওঁৰ মূৰত দুডাল কি এডাল পকাচুলি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁহঁক। একে জাপেই তেওঁৰ কাষৰপৰা আঁতৰি আমি দল বান্ধি হাত চাপৰি বাই নাচি গাবলৈ ধৰিলোঁ – “ককা বুঢ়া হ’ল। ককা বুঢ়া হ’ল।” যদিও ককাই ততালিকে আমাৰ হতুৱাই পকা চুলিকেইডাল নিৰ্মুল কৰোৱালে, তথাপি সেইদিনাৰ পৰা আমি দূৰৰপৰা ফকৰা এটা মাতি তেওঁক জোকাই তেওঁৰ খং তুলিবলৈ আৰু তেওঁক আমাৰ ফালে চোঁচা লোৱা দেখি গিৰ্জনি মাৰি হাঁহি ফিৰিঙতি ভগাদি ভাগি পলাই পত্ৰং দিবলৈ নাপাহৰিছিলোঁ। ককাক আমনি কৰা ফকৰাটো আমি ল’ৰাবোৰৰ ভিতৰৰ কাৰো দ্বাৰায় ৰচিত নহয়,কাৰণ তেনে ৰচনা সেই বয়সত আমাৰ দ্বাৰায় ৰচিত হোৱাটো সম্ভৱ নাছিল। ককাৰ মূৰত পকা চুলিৰ আকস্মিক আৱিৰ্ভাবৰ বাতৰি আমাৰ পৰা অৱগত হৈ ককাৰ কোন বিপক্ষদলৰ কোন প্ৰতিভাশালী ৰসিকে ককাৰ পকা চুলিৰ বিৰুদ্ধে সেইটো ৰচনা কৰি আমাক শিকাই দিছিল মোৰ মনত নাই,কিন্তু ককাৰ খং তুলি চাবৰ সপক্ষে এনে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ আমাৰ হাতত আৰু আন এটা নাছিল।\nককাক দেউতাই নাম কাঢ়ি নামাতি মাজুদলৰ বৰুৱা বুলি মাতিছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰে ৰজাঘৰৰ পৰা সেই বিষয় পাইছিল। দেউতাৰ গোসাঁই ঘৰৰ মূৰ্তি আৰু শালগ্ৰাম পূজা কৰাৰ বাব ককাৰ গাত আছিল,আৰু আমাৰ নাম-প্ৰসঙ্গৰ অন্তত দেউতাকে প্ৰমুখ্য কৰি আমাক সকলোকে দীঘলীয়া আশীৰ্বাদ কৰিবৰ বাবটোও তেওঁৰ গাত আছিল। ককাৰ আশীৰ্বাদৰ দীঘলীয়া গত আজিলৈকে মোৰ মনত আছে।\nককা পুৱাই সোনকালে শোৱাপাটীৰ পৰা উঠিব নোৱাৰিছিল; অথচ আমাৰ পিতৃদেৱতা early riser, ব্ৰহ্ম মুহুৰ্ততে দেউতাই শয্যা ত্যাগ কৰিছিল। ককাকো বেলিকৈ শুই থকা দেখিলে দেউতা বৰ অসন্তুষ্ট হৈছিল। বেলিকৈ শুই থকা ককাক সেই দেখি দেউতাই ডাবি হুকি দি শোৱাপাটীৰপৰা তোলাটো দেউতাৰ নিত্যকৰ্মৰ দৰে হৈ পৰিছিল। সেই সময়ত ককাৰ প্ৰতি দেউতাৰ সম্বোধনবোৰ আছিল, ‘টোপনি গধূৰ’, ‘গা গধুৰ’। ইত্যাদি। ককা কিন্তু নিদ্ৰাসুখত অটল স্বভাৱৰ আছিল। তেওঁ ডাবিও খাইছিল, মুখেৰে একাষাৰ কথাও নেমাতিছিল আৰু লগে লগে টোপনিৰ চিকুণ পুৱা এই বিচক্ষণ বচনৰ সাৰ্থকতা সম্পূৰ্ণৰূপে উপলব্ধি কৰি পুৱাৰ নিদ্ৰাসুখ ষোলঅনা উপভোগ কৰিবলৈকো নেৰিছিল। গতিকে দেউতা আৰু ককাৰ ভিতৰত এই প্ৰাত্যহিক প্ৰাতুযুদ্ধটো আমাৰ এটা উপভোগৰ বস্তু হৈ উঠিছিল। আমি সকলোৱে দেউতাৰ সৈতে একে মজিয়াতে বহি ভাত খোৱা নিয়ম আছিল। আমাৰ ঘৰত ভাত খোৱা মজিয়াখনো সৰু-সুৰা নাছিল,তাত কুৰি পচিশজনে নিৰ্বিবাদে শাৰী পাতি চাৰিওফালে বহি ভাত খাব পাৰে;আৰু সেইদৰে নিতৌ খোৱাও হৈছিল। দেউতা পূবফালে,পশ্চিমমুৱাহৈ বহিছিল। আন খাৱৈয়াসকল উত্তৰে-দক্ষিণে-পশ্চিমে পৰস্পৰ মুখামুখি কৰি বহিছিল। বেৰাৰ ওপৰত থোৱা ডাঙৰ কাঁহীত দেউতাই ভাত খাইছিল আৰু সেই কাঁহীৰ চাৰিওকাষে তিনি চাৰিখন আঞ্জাৰ বাটি আৰু ওচৰতে গাখীৰৰ বান-বাটি সজাই দিয়া হৈছিল। বেৰা-কাঁহীত ভাত খাবলৈ বহিবলৈ খুৰা দিয়া বৰপীৰা,ওচৰত মুখ ধুবলৈ বৰ চৰিয়া আৰু খৰিকা ল’বলৈ খৰিকাদানিত একোছা ভালকৈ কটা খৰিকা থোৱা হৈছিল। বাকীসকলৰ কাহী-বাটি মজিয়াৰ মাটিৰ ওপৰত দিয়া হৈছিল। সভাত সভাপতিৰ যি কাম,মজিয়াৰ সভাত দেউতাৰো প্ৰায় তেনেকুৱাই কাম আছিল। মজিয়াত হোৱা গম্ভীৰ গঢ়ৰ কথা-বাৰ্তাত দেউতাৰ সমালোচনা আৰু শেষ সিদ্ধান্ত এদনীয়া। সেই মজিয়াৰ সভাত আমাৰ ককা ৰবিনাথ বৰুৱা এজন সৰ্ববাদী সন্মত সংবাদদাতা আৰু সুযোগ্য বক্তা। দেউতাৰ অনুপস্থিতিত ওৰে দিনটো ঘৰে-বাহিৰে সংঘটিত কাৰ্য-কলাপবোৰ সংক্ষিপ্ত বা বাহুল্য বিৱৰণ ককাৰ অভিৰুচিমতে ককাই সেই সভাত দেউতাৰ আগত পেচ কৰিছিল। আমিতো ল’ৰাৰ দলে ওৰে দিনটো চট্‌ফটাই লৰি ঢাপৰিহাঁহি-খিকিন্দালি মাৰি ফুৰোঁৱেই, আৰু দেউতা কাছাৰীলৈ যোৱা ডোখৰ কাল আমাৰ ৰাম-ৰাজ্য, তেতিয়া তাৰ মাত্ৰা স্বভাৱতে চৰেই। ককাই প্ৰায় আমাৰ বাল্য ক্ৰীড়াৰ ৰসভঙ্গ কৰি আমাক হুমিয়ায়, “ৰ,আজি ডাঙৰীয়া আহিলে কৈ দিম।” বালকসুলভ চপলতাৰ বশৱৰ্তী হৈ আমি অনেক সময়ত ককাৰ গুৰুগম্ভীৰ গৰ্জন কাণৰ বিন্ধাত সোমাবলৈ নিদিওঁ,আৰু অনেক সময়ত ককাই খাই-বৈ দুপৰীয়া শোওঁতে তেওঁৰ গা পিটিকি দি,নাইবা পিঠিৰ ঘামচি মাৰি দি, সেই সেৱা শুশ্ৰুষাৰ ভেটীৰে তেওঁক শান্ত কৰি আগন্তুক বিপদৰ হাত সাঁৰো। কিন্তু একো একোদিন আমাৰ দূৰদৃষ্টৰ ফলত এনেকুৱা শান্তিপ্ৰদ ভেটীয়েও ককাক শান্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ বালক আচামীবোৰৰ পৰা অসঙ্কুচিত চিত্তে ভেটীও খায়, আৰু নিমখহাৰামী কৰি আচামীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষীও দিয়ে। ফলত, দোষৰ গুৰুত্ব লঘুত্ব অনুসাৰে দেউতাৰ পৰা আমাৰ দণ্ড লাভ হয়। আমাৰ দায়-দোষৰ বৃত্তান্ত মজিয়াৰ সভাত দেউতাৰ আগত পেচ কৰাৰ আগতে ককাৰ গাত কিছুমান পূৰ্ব লক্ষণ প্ৰকাশিত হয়। সেই পূৰ্ব লক্ষণবোৰ তেওঁৰ গাত এনেকৈ ফুটি ওলায়, যে আমাৰ তীক্ষ্ণদৃষ্টিৰ অগোচৰ হোৱাটো এক প্ৰকাৰ অসম্ভৱ। ককাক এনে লক্ষণাক্ৰান্ত দেখিলেই আমাৰ আহাৰানন্দ টুটি গৈ মন চুটি হৈ পৰে। ককাৰ মূৰটো যদিও খুৰুৱা,তথাপি মাজৰ চুলিকোছৰ দখলত থকা ঠাইৰ ক্ষেত্ৰফল বা কালি খুৰুৱা ডোখৰৰ ক্ষেত্ৰফলতকৈ কোনো মতে ন্যুন নাছিল। তেওঁৰ দীঘল চুলি কোছাৰ আগত টিকনিৰ যিটো থোপোৰা গাঁঠিো আছিল,সেইটোও পৰি মৰা বিধৰ নাছিল। ভূইকঁপৰ আগতে যেনেকৈ প্ৰকৃতিৰ এটা গমগমীয়া আকৃতি দেখা যায়,আমাৰ বিৰুদ্ধে মোকৰ্দমা ৰুজু কৰিবৰ আগতে ককাৰো তেনে এটা আকৃতি পৰিলক্ষিত হয়। মুহুৰ্ততে তেওঁৰ গলধনত সুগন্ধ ফুল আৰু তুলসীৰ নিৰ্মালিৰে বিভূষিত হৈ মহাসুখে পৰি থকা চুলিৰ অগ্ৰবিলম্বিত গাঠিয়ে উগ্ৰমূৰ্তি ধৰি ককাৰ হাতৰ সহয়েৰে তেওঁৰ ব্ৰহ্মতালুৰ ওপৰত উঠে আৰু আমাৰ প্ৰতি বিৰুদ্ধ ভাব প্ৰদৰ্শন কৰি নিৰ্মমভাৱে ফেৰ পাতে। এনে signal অৰ্থাত সাংকেতিক চিহ্নই আমাক ক’বলৈ আৰু বাকী নাৰাখে যে,”ল’ৰাহঁত,তহঁতৰ ফালে পতং!” আমাৰ বিৰুদ্ধে ককাৰ যুদ্ধ যাত্ৰাৰ এইটো প্ৰথম stage বা অৱস্থা। দ্বিতীয় অৱস্থাটোক বজ্ৰপাতৰ আগতে বিজুলীয়ে চমক মৰাৰে সৈতে ৰিজাব পাৰি। তেওঁ আমাৰ ফালে চাই মূৰ দুপিয়াই আৰু দুই তিনিটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰে। তৃতীয় অৱস্থা – ইয়াৰ পিছতে দেউতাৰ প্ৰশ্ন, –“কি হৈছিল?” চতুৰ্থ অৱস্থা – “আজি লক্ষ্মীনাথে” ইত্যাদি অভিযোগ। পঞ্চম stage বা conclusion অৰ্থাৎ সামৰণি – দেউতাৰ হাতত সেইদিনাই বা পিছদিনা আমাৰ লাঞ্ছনা। যি হওক,এইটো কোৱা উচিত যে তথাপি আমি ল’ৰাবোৰে ককাক প্ৰাণভৰি ভাল পাইছিলোঁহক,কাৰণ ককা আমাৰ ককা, আমাৰ ককা আমাৰ ধেমালিৰ লগৰীয়া আৰু সাধুকথাৰ ডাঙৰ থুনুপাক। এটা মহৎ গুণ ককাৰ গাত আছিল; তেওঁৰ অন্তৰটো বৰ কোমল। আমাৰ উদ্ভণ্ডালিৰ বাবে দেউতাৰ হাতত মাৰ খুৱাবৰ গুৰি যদিও তেৱেই হয়,কিন্তু দেউতাই আমাক একোব দুকোব লগাওঁতেই তেৱেই আমাৰ ওপৰত পৰি আমাক মাৰৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।\nসেইডোখৰ কালত ককাৰ বয়স ৩৫-ৰ কম আৰু ৪০-ৰ ওপৰ নাছিল। কিন্তু তেতিয়াও তেওঁ অবিবাহিত। আমি যতদূৰ জানো, আগৰ দিনত অসমীয়াৰ ভিতৰত মতা মানুহে কম বয়সত বিয়া কৰোৱা দস্তুৰটো নাছিল বুলিলেই হয়। ডেকা ত্ৰিশ-পয়ত্ৰিশ বছৰীয়া হৈ উপাৰ্জনক্ষম হ’লেহে তেওঁৰ বিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। কিন্তু কি দুখৰ বিষয় আজিকালি বঙ্গদেশৰ টৌৱে কোবোৱা বাবেই হওক বা অসমীয়া ভদ্ৰ সমাজৰ অৱস্থাৰ কোনো কাৰণত পৰিবৰ্তন ঘটাৰ বাবেই হওক, সেই পুৰণি healthy সুস্থ প্ৰথা কমি আহি তাৰ ঠাই বঙ্গদেশৰ নিচিনা,শহুৰ-শাহুৰ পৰা ধন লৈ কম বয়সত বিয়া কৰোৱা (early marriage) ঘুণিত প্ৰথাই অধিকাৰ কৰি আহিছে। অসমীয়াৰ ঘৰত বঙালীৰ শাৰীৰ আক্ৰমণৰ উপদ্ৰৱৰ নিচিনা ইও এটা আদিভৌতিক উপদ্ৰৱ মাথোন। আই আসাম! তুমি এই উপদ্ৰৱৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰানে? নিশ্চয় পাৰিবা। এই উপদ্ৰৱ তোমাৰ ক্ষন্তেকীয়া আত্ম-বিস্মৃতিৰ ফল মাথোন।\nতেজপুৰতে এঘৰ দুখীয়া ব্ৰাহ্মণৰ ছোৱালী এজনীৰে সৈতে দেউতাই ককাৰ বিয়া পাতে। বিয়াৰ দিনাৰে পৰা ককাৰ পত্নী আমাৰ ঘৰতে থাকি ডাঙৰ-দীঘল হয়। আমাৰ চুটি-মুটি বুঢ়ী আইক পাই আমাৰ মন আনন্দেৰে উপচি পৰিল। বুঢ়ী আয়ো সততে আমাৰ ধেমালিৰ লগীৰয়ানী হ’ল।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=মোৰ_জীৱন_সোঁৱৰণ_(প্ৰথম_খণ্ড,_১৯৪৫)&oldid=10059"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৪ জানুৱাৰী ২০১৭ তাৰিখে ২১:১৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ মূল্যত জুই! একেৰাহে সপ্তম দিনাও বাঢ়িল দাম, গুৱাহাটীত আজিৰ ৰেট কি?– News18 assam\nপেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ মূল্যত জুই! একেৰাহে সপ্তম দিনাও বাঢ়িল দাম, গুৱাহাটীত আজিৰ ৰেট কি?\nপেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ মূল্য আজিও বাঢ়িল। সোমবাৰে ৰাজধানী দিল্লীত পেট্ৰ’লৰ মূল্য ২৯ পইচা আৰু ডিজেলৰ মূল্য ১৯ পইচা প্ৰতিলিটাৰত বাঢ়িল।\nLast Updated : September 23, 2019, 09:13 IST\nচৌদি আৰামক’ৰ ওপৰত হোৱা আক্ৰমণৰ পিছত আজি একেৰাহে সপ্তমদিনাও দেশজুৰি পেট্ৰ’ল–ডিজেলৰ মূল্য বাঢ়িছে। দিল্লীত এই সপ্তাহত পেট্ৰ’লৰ মূল্য ১.৮৮টকা প্ৰতিলিটাৰত বাঢ়িছে। আনহাতে ডিজেলৰ মূল্য প্ৰতি লিটাৰত বাঢ়িছে ১.৫০টকা।\nইণ্ডিয়ান অইলৰ ৱেবছাইটত প্ৰকাশ পোৱা মতে সোমবাৰে দিল্লী, মুম্বাই, কলকাতা আৰু চেন্নাইত পেট্ৰ’লৰ দাম বাঢ়ি প্ৰতিলিটাৰত ক্ৰমে, ৭৩.৯১ টকা, ৭৯.৫৭টকা, ৭৬.৬০টকা আৰু ৭৬.৮৩টকা হৈছেগৈ। চাৰিওখন মহানগৰত ডিজেলৰ মূল্য প্ৰতিলিটাৰত ক্ৰমে ৬৬.৯৩টকা, ৭০.২২টকা, ৬৯.৩৫টকা আৰু ৭০.৭৬টকা হৈছেগৈ।\nগুৱাহাটীত সোমবাৰে প্ৰতিলিটাৰ পেট্ৰ’লৰ মূল্য ৭৬.৬৬টকা আৰু প্ৰতিলিটাৰ ডিজেলৰ মূল্য ৭০.৫২টকা।\nFirst published: September 23, 2019, 09:13 IST


Phenercof in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Phenercof ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nPhenercof की जानकारी\nPhenercof ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Phenercof Benefits & Uses in Assamese- Phenercof ar laabh aaru byavaharsamuh\nPhenercof ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Phenercof Dosage & How to Take in Assamese - Phenercof ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPhenercof ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Phenercof Side Effects in Assamese- Phenercof ar parshwakriyasamuh\nPhenercof সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Phenercof Related Warnings in Assamese- Phenercof xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Phenercofৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Phenercof with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Phenercof ar gurutor kriya-pratikriya\nPhenercof মতভেদসমূহ- Phenercof Contraindications in Assamese- Phenercof nishedhsamuh\nPhenercof ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Phenercof in Assamese- Phenercof ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Phenercof ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Phenercof Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Phenercof kriya-pratikriya\nPhenercof ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Phenercof Benefits & Uses in Assamese - Phenercof ar laabh aaru byavaharsamuh\nPhenercof তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nPhenercof ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Phenercof Dosage & How to Take in Assamese - Phenercof ar paali aaru xeya kenedore lobo\nPhenercof-ৰ উপাদানসমূহ - Phenercof Active Ingredients in Assamese - Phenercof-ar upadaansamuh\nPhenercof ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Phenercof Side Effects in Assamese - Phenercof ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Phenercof ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nPhenercof সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Phenercof Related Warnings in Assamese - Phenercof xonkranta xatarkatabanisamuh\nPhenercof-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nPhenercof এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Phenercof খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nPhenercof-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Phenercof ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Phenercof গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Phenercof কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Phenercof সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nযকৃতত Phenercof কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Phenercof কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Phenercof ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nPhenercofৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Phenercofৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Phenercof with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Phenercof ar gurutor kriya-pratikriya\nPhenercof তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nPhenercof মতভেদসমূহ - Phenercof Contraindications in Assamese - Phenercof nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Phenercof লোৱা অনুচিত যাতে -\nPhenercof ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Phenercof in Assamese - Phenercof ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Phenercof-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Phenercofয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nPhenercof লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Phenercofয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Phenercof লওক।\nহয়, Phenercof লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Phenercof ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Phenercof Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Phenercof kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Phenercofৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Phenercof লোৱাটোৱে একো সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰে।\nমদ আৰু Phenercofৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nPhenercofৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nPhenercof ৰ অনুকল্প - Substitutes for Phenercof in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Phenercof লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Phenercof ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Phenercof সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Phenercof ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Phenercof সেৱন কৰে?