ফেচবুক… (-আফৰুজা আখতাৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nফেচবুক… (-আফৰুজা আখতাৰ)\nFebruary 14, 2014 March 10, 20210Comments\nফেচবুক…ফেচবুক…বাৰ্থ ডে পাৰ্টি, কিটি পাৰ্টি…য’তে যাওঁ ত’তে আজিকালি ফেচবুকৰহে কথা সকলোৰে মুখত ।অমুকীয়ে বোলে প্ৰ্তিদিনে প্ৰ’ফাইল পিকচাৰ চেঞ্জ কৰিছে,তমুকীয়ে বোলে মিনি স্কাৰ্ট পিন্ধি ফটো আপলোড কৰিছে,অমুকীৰ হেয়াৰ ষ্টাইলটো লেটেষ্ট লাগিছে,এজনীৰ টিপ্পনী-তমুকীৰ বোলে ফেচবুকত একাউণ্ট এ নাই,বৰ গাঁৱলীয়া পাই…ইত্যাদি ইত্যাদি টিপ্পনী শুনি ভিতৰি ভিতৰি বৰ লাজ পাওঁ।মোকেই কাট মৰা নাইতো। ময়োতো এতিয়ালৈকে ফেচবুকত একাউণ্ট খোলাই নাই(আচলতে আগৰে পৰা থকা কম্পিউটাৰ ভীতিগ্ৰস্ততাই মোক ফেচবুকৰ পৰা বিৰত ৰাখিছে ।কিবাহে চুম,ক’ৰবাতহে লাগিব লেঠা-তাৰ পিছত এওঁৰ বকনি)। কি যে এই ফেচবুক জ্বৰে লম্ভিলে মানুহবোৰক ! আগতে আমি মহিলাবিলাকে ‘গেট টুগেদাৰ’ বোৰত লগালগি হ’লে ৰূপালী পৰ্দাৰ নায়িকাৰ পৰা হিন্দী চিনেমাৰ জনপ্ৰিয় ছিৰিয়েলৰ ভাল লগা নায়িকাৰ সাজ সজ্জা, অলংকাৰ,হেয়াৰ ষ্টাইল আদিৰ কথা পাতিয়েই আড্ডা জমাইছিলোঁ । পিছে দেখিলো এতিয়া আমাৰ লগৰবোৰেই চোন জীৱন্ত নায়িকা হৈ পৰিছে ফেচবুকত । কিনো আছে এই ‘বুক’ খনৰ ফেচত… হিন্দী ছিৰিয়েলৰ ৰাগীতকৈও যাৰ তীব্ৰ ৰাগী । লগৰবোৰৰ টিপ্পনীৰ লগতে মোক এই বুকখন পঢ়িবলৈ লালায়িত কৰাত আৰু দুটা সংযোজন – ভাগিনী লিছা আৰু বান্ধৱী পৰীৰ দুটা ফোনকল ।ভাগিনী লিছাৰ খ্ং-মাহী,তুমি বৰ ব’ৰ দেই, এফ্.বি.ত একাউণ্ট এটা খুলিব পৰা নাই ,আউট ডেটেদ একদম ।বান্ধৱী পৰীৰ অভিযোগ- হেৰ’ তই ইমান গাঁৱলীয়া হৈ আছনে? এফ্.বি.ত একাউণ্ট এটা নাই । কলেজৰ পুৰণা গ্ৰুপ ফ’টো এখন আপলোড কৰিছোঁ । চবকে টেগ্ কৰিলোঁ, তইহে বাকী থাকিলি,ছেহঃ । বুজিলোঁ, আজিৰ দুনিয়াত যাৰ ফেচবুকত একাউণ্ট নাই…তাৰ মান নাই ।\nৰিকি-ৰিছা শুই যোৱাৰ পিছত এওঁৰ ওচৰত আব্দাৰ ধৰিলোঁ – হেৰা, মোক ফেচবুকত একাউণ্ট এটা খুলি দিয়ানা আজি । এওঁ ভেকাহি মাৰি উঠিল – হিন্দী ছিৰিয়েলে আমুৱালে হ’বলা । এতিয়া ফেচবুকৰ নিচা । কামৰ নামত তো কুটা এডাল ইফাল-সিফাল নকৰা । দিদি জনী নাথাকিলেতো ঘৰখন ঘৰ হৈ নাথাকিলেহেঁতেন । হ’ল আৰু.. এওঁৰ মুখখন চলিলে যেতিয়া চলিয়েই থাকিব আৰু । এই মতাচব । মৰমৰ মূল্য নুবুজে একদম । মগজটো গৰম হৈ গ’ল । ফেঁপেৰি পাতি ধৰি এখুন্দা লাগিম বুলি ভাৱিও মনৰ খ্ং মনতে দমন কৰিলোঁ । এওঁ কি বুজিব মোৰ কথা । ৰিকি-ৰিছা,এওঁ স্কুল-অফিচলৈ ওলাই যোৱাৰ পিছত কিমান আৰু শুই, টি.ভি চাই, ফোনত কথা পাতি সময় পাৰ কৰিম । পঢ়া-শুনাৰ চখ আগৰ পৰাই নাছিল । সৰস্বতীৰ আশীষ বৰকৈ নোপোৱা বাবে টানি-টুনি কিবাকৈ বি.এ টো পাছ কৰি বহুবছৰ আগতেই কিতাপক নমস্কাৰ জনাই থৈছোঁ । যৌথ পৰিয়ালৰ নুমলীয়া কন্যা বাবে সকলোৰে মৰমত আতোলতোলকৈ ডাঙৰ হোৱা বাবে কাম-কাজতো তেনেই ওস্তাদ হৈ থাকিলোঁ ।এনেয়েও দিদি জনীয়ে চব কাম কৰেই । ৰন্ধা-বঢ়াও কি কৰিম ! দুবাৰমান পৰম আগ্ৰ্হেৰে ৰান্ধি খুৱাবৰ চেষ্টা কৰি এওঁলোকৰ মুখৰ বিকৃত ৰূপ দেখি দুনাই সাহস নকৰিলোঁ । দিদিয়ে বনাই দিয়া ‘খানা’ ৰিকি-ৰিছা আৰু এওঁৰ বাবে পৰম পাথেয় বাবে পাকঘৰৰ ফালে মূৰ ঘ্মাবলৈ এৰিয়েই দিলোঁ । ৰিকি-ৰিছাকো একো কৰি দিবলগা নহয় ।বয়সতকৈ বেছি বুজন দুয়োটা । তাৰোপৰি মোতকৈ দেউতাকৰ লগতে এট্যাচ্চমেণ্ট বেছি বাবে মই একো কৰিবলগীয়া নহয়েই । গতিকে মোৰ হাতত সময়েই সময় ।\nমোৰ এই দেধাৰ সময়বোৰ ফেচবুকৰ নামতে সমৰ্পণ কৰিবলৈ সংকল্প ল’লো ।নাই আৰু এই গাঁৱলীয়া, আউটডেটেদ উপনামবোৰ মোৰ নামৰ লগত বঢ়াই গৈ থাকিব নোৱাৰি । এওঁ খুলি নিদিলে মই কি খুলিব নোৱাৰিম !হুহ্ কি বুলি ভাৱে এই মতাচবে ।ছিৰিয়েলৰ সুন্দৰী নায়িকা, সুদৰ্শন নায়কৰ মায়াজাল ত্যাগি সাহস কৰি কম্পিউটাৰত নেট খুলিলোঁ ।লিছাৰ পৰা বুজি লৈ ফেচবুক একাউণ্ট টো খুলিব পাৰিলোঁ ।‘ডেট অৱ বাৰ্থ’ লিখি চনটো লিখিবলৈ গৈহে থমকি ৰ’লো ।বিয়াল্লিশ…বুকুখন হমহমাই গ’ল । হে ভগ্, বোৱঁতী নদীৰ দৰে কেনেকৈ যে পাৰ হৈছে সময় ।মিতালীৰ নম্বৰ ডায়েল কৰিলোঁ ।তাই ক’লে- টিউব লাইট (কথাবোৰ পতককৈ বুজি নাপাওঁ বাবে কলেজৰ বান্ধৱী বোৰে মৰমতে দিয়া উপনাম),থোড়ে তোৰ বয়সটো গম পাব ।জন্মৰ চনটো ‘হাইদ’ কৰি থ’বি ।হয়োতো, অপশ্যনবোৰ মনেই কৰা নাছিলোঁ । ২০-২৫ বছৰ আগেয়ে এৰা-এৰি হোৱা বন্ধু- বান্ধৱীবোৰ পালো ।মিতালী,পৰীহঁতৰ প্ৰ’ফাইলবোৰ চালো, ফটো চালো…ঋতুস্মিতাৰ চুটি ফ্ৰ্ক পিন্ধা ফটো,কলেজৰ শকত-আৱত মিতালীৰ চিনেমাৰ নায়িকাৰ দৰে চেহেৰা, কেঁকোৰাচুলিয়া মল্লিকাৰ মূৰত চিধা ফিৰফিৰিয়া চুলি…মাই গড্…ইহঁত এতিয়াও ইমান ইয়ং,ইমান ধুনীয়া হৈ আছে….আৰু মই? লাইফ চাইজ মিৰ’ৰত তন্ন তন্নকৈ নিৰীক্ষণ কৰিলোঁ নিজকে । ভগৱানৰ আশীষত কষ্ট নকৰাকৈয়ে মেদহীন শৰীৰ এটাৰ অধিকাৰী মই ।মুখখনো ঠিকেই আছে। মানুহে ধুনীয়া বুলিয়েই কয় । হেয়াৰ ষ্টাইলটোহে অলপ আউটডেটেদ ।কলেজৰ দিনৰ পৰাই এটাই ষ্টাইল ।পিছদিনাই পাৰ্লাৰ গৈ চুলিখিনি অলপ চুটি কৰি ষ্ট্ৰেইট কৰি ল’লো ।ৰিকি-ৰিছা আৰু এওঁক মোৰ নতুন ৰূপটোত বৰ সুখী হোৱা যেন নালাগিল ।ৰিছাই থেনথেনালে- মোক আগৰ মা জনী লাগে । ঠাচকৈ চৰ এটা মাৰি দিবৰ মন গ’ল ।হুহ,আগৰ মা জনী লাগে ।কিমান কৈছোঁ মা নকবি,মাম্মী ক’বি…নাই…লগৰবোৰৰ আগত মা,মা কৈ টেঁটুফালি চিঞৰি মোৰ ইজ্জত নিলাম কৰিব ।ল’ৰা-ছোৱালী দুটাও একদম বাপেকটোৰ দৰেই হ’ল ।চুলিত টেপটেপীয়াকৈ তেল লগাই, ডাঙৰকৈ ফোঁট লৈ,মেখেলা-চাদৰ পিন্ধি থাকিলেহে হ’ব আৰু এই চবৰ লগত ।যাহ্ কোনে পাত্তা দিয়ে ।ইহঁতৰ ভাল লগাবোৰ চালে মোৰ নহ’ব আৰু ।\nফেচবুকৰ নিচাত মই বাৰুকৈয়ে আসক্ত হ’লো ।ঘৰত কৰিবলৈ কাম এনেয়েও নাছিল ।গতিকে মোৰ হাতত থকা সময়বোৰ ফেচবুকৰ নামতে ডেডিকেট কৰিলোঁ ।অৱশ্যে দিদিজনী কেতিয়াবা কিবা কাৰণত আহিব নোৱাৰিলে ঘৰখনৰ গোহালি ৰূপ দেখিলে এওঁৰ কথা শুনিবলগীয়া হয় ।এখন কাণেৰে শুনি সিখন কাণেৰে উলিয়াই দিওঁ ।ফেচবুকৰ দুনিয়াতে মই মগন হৈ থাকো ।ভাৰ্চুৱেল ৱৰ্লডত থাকিহে মই নিজকে বেছি সুখী অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰিলোঁ ।…লুকিং স্মাৰ্ট ৱিদ দা নিউ হেয়াৰ ষ্টাইল,লুকিং লাইক আ কলেজ গাল …মোৰ ফটোত ফ্ৰেণ্ডবোৰে দিয়া এই কমেণ্টবোৰে মোক চঞ্চল কৰি তুলিলে । মই যেন ৪২ বছৰীয়া নহয় ২৪ বছৰীয়া যুৱতীহে ।এওঁক কওঁ-দেখিছা তুমিহে মোৰ ৰূপৰ তাৰিফ নকৰা ।অমুকে এইটো কমেণ্ট দিছে,তমুকে সেইটো কমেণ্ট দিছে। এওঁ মোক সৰু ছোৱালীৰ দৰে কাষত বহুৱাই ভাৰ্চুৱেল ৱৰ্লডৰ অত্যধিক আসক্তিৰ কুফলৰ ওপৰত উদাহৰণসহ লম্বা লেকচাৰ দিয়ে ।এওঁৰ কথাবোৰ মোৰ মূৰৰ ওপৰেৰে গুচি যায় ।ইহ্ ক’লেই হ’ব নেকি । থোড়ে পাত্তা দিম এওঁৰ কথাত ।নিজৰতো ফেচবুকত একাউণ্ট নাই । কি বুজিব ফেচবুকৰ মায়া ।\nআজিকালি মোৰ মুখতো এফ.বিৰ কথা আখৈ ফুটাদি ফুটা হ’ল । লাইক,কমেণ্ট,শ্বেয়াৰ,টেগ আদি শব্দবোৰ বৰ আপোন হৈ পৰিল ।মিতালীয়ে সকীয়াই থৈছিল অচিনাকি মানুহৰ লগত বন্ধুত্ব নকৰিবলৈ ।পিছে কৰিলোঁ –নয়ন নিলীম বুলি এজনৰ লগত ।ৰোমাণ্টিক ৰোমাণ্টিক নামটো দেখিয়েই চোন কিবা এটা ভাল লাগি গ’ল । নয়নৰ সুন্দৰ সুন্দৰ কমেণ্টবোৰে মোক আকৰ্ষিত কৰিব ধৰিলে ।লাহে লাহে চ্যাট কৰিব আৰম্ভ কৰিলোঁ ।ইমান মিল নয়ন আৰু মোৰ কথাবোৰত ।এওঁৰ লগতহে নিমিলা হৈছে আজিকালি ।ক’ত নয়নৰ সৰস, কবিতা কবিতা লগা কথা…ক’ত এওঁৰ শুকান কাঠৰ দৰে নীৰস হুঁটা মাত কথা ।ক’ত এওঁ..ক’ত নয়ন !নয়নৰ প্ৰ’ফাইল ফটোত তাৰ নিজৰ ফটো নাই ।সুধিলে কয় ফটো উঠাত চখ নাই ।ৰাতিপুৱা এওঁলোক যোৱাৰ পিছত ফেচবুক খুলিলেই নয়নে পঠোৱা সুন্দৰ গুড মৰ্ণিং মেচেজবোৰ দেখিলে দিল গাৰ্ডেন গাৰ্ডেন হৈ যায় ।নয়নৰ কথা ভাৱি গুণ-গুণাই উঠো প্ৰিয় গীতৰ কলি ।নিজকে চিকুটি চাওঁ- নয়নৰ প্ৰেমত পৰিলোঁ নেকি? ধেৎ তেৰি…লাজত ৰঙা পৰি যাওঁ ।নয়নে যদি কেতিয়াবা মোৰ বয়স সোধে কি বুলি ক’ম ভাবি তত্ নাপাওঁ ।নয়নৰ প্ৰ্ভাৱত এওঁৰ লগত পতা মোৰ কথা বতৰাতো ৰৌদ্ৰ ৰসৰ পৰিৱৰ্তে হাস্য ৰস আৰু কোমল স্বৰে স্থান লাভ কৰিলে ।মোৰ পৰিৱৰ্তন দেখিয়েই হ’বলা অফিচলৈ যাবলৈ ওলাই এওঁ সুধিলে-আজিকালি বৰ ফূৰ্তিত থাকা যে ..কথাটো কি? মুখ ভেঙুচাই ক’লো-অ’ মই ফূৰ্তিত থাকিলেও তোমাৰ হিংসা ।এওঁক গেটলৈকে আগবঢ়াই থৈ আহি দেখিলো লেপ টপটো বিচনাতে এৰি থৈ গৈছে ।ভালে হ’ল বিচনাতে পেট পেলাই আৰাম কৰি আজি ফেচবুক বুলি ফেচবুক লগ্ ইনত ক্লিক কৰাৰ লগে লগে স্ক্ৰীণত জিলিকি উঠিল বেলেগ এটা একাউণ্ট…আৰে এয়া…এয়া দেখোন…!!মই অলপ সময় থৰ হৈ থাকিলোঁ । হঠাতে টিউব লাইট জ্বলি উঠিল ।তাৰমানে……তাৰমানে এওঁ…এওঁৱেই নয়ন….নয়ন নীলিম এওঁৰ ফেক একাউণ্ট ।অত দিনে মই এওঁৰ লগতে…।হে হৰি,কৃষ্ণ প্ৰ্ভু,গড,আল্লা….ক’ত লুকাওঁ মই !মোৰ ভৰিৰ তলৰ মাটিবোৰ যেন খহি পৰিব ধৰিছে ।\n← শ্ৰব্য নাট: টেটোন তামুলী\nশ্ৰী গিৰীশ চন্দ্ৰ মহন্ত: এক নীৰৱ সাধক( -ভাস্কৰজ্যোতি দাস) →\nযদুৰ কথা…. (কুলেন্দু বৰদলৈ)\nখৰিকটীয়া আৰু জলদেৱতা পার্ট-২ :: (মনজিৎ)\nইয়াৰ পাছৰ উৎসৱটো (-দেৱব্ৰত গগৈ)


গতিশীল পৰমাণু - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nআৰম্ভণিঃ প্রথমেই কওঁ আপুনি যদি এজন পদার্থবিদ হ’ব বিচাৰে, তেন্তে আমাৰ পঢ়িব লগা বহুখিনি আছে– প্রায় দুশ বছৰৰ অতি ক্ষিপ্রতাৰে বাঢ়ি অহা জ্ঞানৰ ভাণ্ডাৰসমূহ সাধাৰণ কথা নহয়৷ ইমানখিনি জ্ঞান ইমান সহজে আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰোঁ বুলি ভবাটো সম্পূর্ণৰূপে সমীচীন৷ কিন্তু আচৰিত ধৰণে ইমানখিনি জ্ঞানৰ বহুখিনিক আমি সৰু কৰি পেলাব পাৰোঁ ‘নিয়ম’সমূহৰ যোগেদি৷ হয়, বিজ্ঞানৰ সূত্রসমূহে মানৱ ইতিহাসৰ জ্ঞানৰ বিশাল ভাণ্ডাৰসমূহক সৰু কৰি গলার্ধন কৰিব পৰা কৰি দিছে৷ তৎসত্ত্বেও এই সূত্রসূহক চিধাই পঢ়িবলৈ যোৱাটো একপ্রকাৰৰ মূর্খামি৷ এই সূত্রসমূহক আয়ত্ত কৰিবলৈ মন থাকিলে বিজ্ঞানৰ এটা ভাগৰ লগত আন বিভাগসমূহৰ থকা সম্পর্কৰ বিষয়ে আমি জানি লোৱাটো প্রয়োজনীয়৷ গতিকে প্রথমে আমি পদার্থ বিজ্ঞানৰ লগত থকা বিজ্ঞানৰ আন বিষয়সমূহৰ সম্পর্কৰ বিষয়ে শিকিবলৈ যত্ন কৰিম৷ এতিয়া আপুনি হয়তো প্রশ্ণ কৰিব যে আমি পদার্থ বিজ্ঞানকো কিয় ইউক্লিডৰ জ্যামিতিৰ দৰে পঢ়িব নোৱাৰোঁ৷ সূত্রসমূহ এক্সিয়ম axiom)সমূহৰ দৰে প্রথমতেই লিখি তাৰ পৰা আমি পদার্থ বিজ্ঞান পঢ়া আৰম্ভ কৰিব নোৱাৰোঁ নেকি? (বাহ, মানে আপুনি দুশ বছৰৰ জ্ঞান দুই মিনিটত পঢ়ি শেষ কৰিব বিচাৰিছে?) নাই, দুটা কাৰণৰ বাবে আমি এনেকুৱা কৰিব নোৱাৰোঁ–\n(ক) প্রথমে আমি এতিয়ালৈকে সকলোখিনি মৌলিক নিয়ম বা সূত্রৰ বিষয়ে জ্ঞাত নহয় আৰু\n(খ) দ্বিতীয়তে পদার্থ বিজ্ঞানৰ সূত্রসমূহৰ একেবাৰে সঠিক ব্যাখ্যা কৰিবলৈ হ’লে আমাক বহুত উচ্চ শ্রেণীৰ গাণিতিক জ্ঞানৰ প্রয়োজন হ’ব, যিটো এতিয়াই আমাৰ সকলোৰে বাবে সম্ভৱ নহয়৷\nগতিকে আমি খণ্ড খণ্ডকৈ শিকাৰ বাদে আমাৰ হাতত গত্যন্তৰ নাই৷ খণ্ড খণ্ডকৈ অর্থাৎ প্রকৃতিৰ সমস্ত জ্ঞানৰ এক এক অংশ, আৰু এই অংশসমূহ সম্পূর্ণ সত্যৰ কিছুমান আসন্নমান approximation)ৰ বাদে আন একো নহয়৷ এতিয়ালৈকে আমি শিকা বা জনা সকলোখিনিয়েই একো একোটা ধৰি লোৱা মান মাত্র, যি পিছত ভুল বুলি প্রমাণিত হ’লে সালসলনি কৰি শুদ্ধ মান নির্ণয় কৰা হয়৷\nএতিয়া আহোঁ বিজ্ঞান বুলিলেনো আমি কি বুজোঁ? তাৰ বাবে প্রথমেই জানিব লাগিব আমি জ্ঞানসমূহ ক’ৰ পৰা পাওঁ? এই জ্ঞানসমূহ পাওঁ আমি পৰীক্ষা–নিৰীক্ষাৰ দ্বাৰা৷ এই পৰীক্ষাসমূহেই হৈছে সকলো ধৰণৰ বৈজ্ঞানিক সত্যতা জোখাৰ মাপকাঠী৷ কিন্তু এতিয়া আন এক প্রশ্ণ উদয় হয় যে এই বিজ্ঞানৰ সূত্রসমূহ বুলি যাক কোৱা হয়, সেইসমূহ ক’ৰ পৰা আহে? তাৰ উত্তৰত ক’ব পাৰি যে এই সূত্রসমূহো আহে বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষা–নিৰীক্ষাৰ দ্বাৰা৷ কিন্তু কেৱল বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষা–নিৰীক্ষাসমূহ্ যথেষ্ট হয়নে বিজ্ঞানৰ একোটা নিয়ম সকলোৰে মাজলৈ আনিবলৈ? নহয়, কেৱল পৰীক্ষা–নিৰীক্ষায়েই নহয়, ইয়াৰ লগতে লাগিব কল্পনা কৰিব পৰা শক্তি৷ হয়, প্রথমে পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা যিকোনো প্রাকৃতিক পৰিঘটনাৰ লগত জড়িত হৈ থকা সূত্রসমূহৰ শুংসূত্র পোৱা যায়৷ তাৰ পিছত কল্পনাশক্তি আৰু চিন্তা–চর্চাৰ যোগেদি সেই পৰিঘটনাসমূহৰ মাজত লুকাই থকা বৈজ্ঞানিক সূত্রসমূহক ঘঁহি–মাজি উলিয়াই অনা হয়৷ তাৰ পিছত পুনৰ পৰীক্ষা চলোৱা হয় যে নির্দিষ্ট কৰা সূত্রটিৰ প্রায়োগিক ব্যৱহাৰ কৰোঁতে সঠিকভাৱে ফলাফল ওলাইছে নে নাই, তাৰ পিছতহে সেই সূত্রটি সকলোৱে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ যোগ্য হৈ পৰে৷ এই প্রক্রিয়াসমূহ ইমানেই জটিল যে ইয়াৰ বাবে পদার্থ বিজ্ঞানৰ কর্মীসকলক দুভাগত বিভক্ত কৰি দিয়া হৈছে– তাত্ত্বিক পদার্থবিদ আৰু প্রয়োগিক পদার্থবিধ৷ তাত্ত্বিক পদার্থবিদসকলে প্রকৃতিৰ নিয়মসমূহক কল্পনা কৰে, সেই নিয়মসমূহৰ তাত্ত্বিক অর্থৰ লগতে গাণিতিক প্রমাণসমূহ নিৰূপণ কৰে, কিন্তু তাৰ প্রয়োগ নকৰে৷ আনহাতে প্রায়োগিক পদার্থবিদসকলে পৰীক্ষা কৰে আৰু তাৰ পৰা ফলাফল নিৰূপণ কৰি সূত্রসমূহৰ প্রমাণসমূহ নির্ণয় কৰে৷\nআমি কওঁ বিজ্ঞানৰ সূত্রসমূহৰ সত্যতা সলনি হৈ থাকে, অর্থাৎ আজি শুদ্ধ বুলি কোৱা সূত্রসমূহ হয়তো কাইলৈ ভুল হিচাপেও প্রমাণিত হ’ব পাৰে৷ কিন্তু প্রশ্ণ হয়– সেই সূত্রসমূহৰ লগত জড়িত থকা পৰীক্ষাসমূহ কিদৰে ভুল হ’ব পাৰে? উত্তৰত কওঁ– ভুল হ’ব পাৰে, তাকো সাংঘাতিক ধৰণে– পৰীক্ষাৰ লগত ব্যৱহূত সঁজুলিসমূহত যদি কিবা ভুল থাকে, তেন্তে গোটেই পৰীক্ষাটোৱেই ভুল হৈ যায়৷ হয়, এনেধৰণৰ সমস্যাবোৰ চকু–কাণ মেলি সজাগ হৈ কৰিলে অৱশ্যে সমাধান হৈ যায়৷ কিন্তু এই ধৰণৰ সৰু–সুৰা কথাবোৰ বাদ দিলেও প্রশ্ণ হয় কিদৰে এটা পৰীক্ষা ভুল হৈ যাব পাৰে? উত্তৰ– অতি সহজ, সঠিক নোহোৱাকৈ আচৰিত, নহয়নে? উদাহৰণসহ কওঁ– পদার্থ এটাৰ ভৰ কেতিয়াও সলনি নহয় যেন লাগে৷ ঘূর্ণন গতিত ঘূৰি থকা লাটুম এটাৰ যিমান ওজন হয়, ৰখি থকা অৱস্থাত থকা লাটুম একোটাৰো সমানেই ওজন৷ ইয়াৰ পৰা এটা সূত্র উলিওৱা হ’ল যে ভৰ সদায় একেই থাকে, ইয়াৰ গতিবেগৰ লগত কোনো সম্পর্ক নাই৷ সেই ‘সূত্র’টো এতিয়া ভুল বুলি প্রমাণিত হ’ল৷ এতিয়া গম পোৱা গ’ল যে গতিবেগ বাঢ়িলে ভৰ বাঢ়ি যায়, কিন্তু গম পাব পৰাকৈ ভৰ সলনি হ’বলৈ হ’লে পদার্থটিৰ গতিবেগ পোহৰৰ গতিবেগৰ আশে–পাশে হ’ব লাগিব৷ এতিয়া সঠিক সূত্রটো হ’ব– ‘পদার্থ এটা যদিহে এক ছেকেণ্ডত এশ মাইলতকৈ কম গতিবেগত গতি কৰে, তেন্তে পদার্থটিৰ ভৰ এক মিলিয়ন ভাগৰ এক ভাগলৈকে একেই থাকিব৷’ প্রায়োগিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা কোনোৱে হয়তো ক’ব পাৰে যে দুয়োটা সূত্রতে দেখোন চাবলৈ গ’লে কোনো পার্থক্য নাই৷ এফালৰ পৰা হয়ো, নহয়ো সাধাৰণ গতিবেগৰ বাবে আমি এই নতুন নিয়মটোক একেবাৰে পাহৰি ভৰ আৰু গতিবেগৰ যি স্বাধীন সম্পর্ক, তাকে মনত ৰাখি কাম চলাই নিব পাৰোঁ৷ কিন্তু আমাৰ গতিবেগ বঢ়াৰ লগে লগেই আমি ভুল হৈ গৈ থাকিম৷ গতিবেগ যিমানেই বাঢ়িব, আমাৰ ভুলটোৱেও সিমানেই ডাঙৰ হ’ব৷\nশেষত দার্শনিকভাৱে ক’বলৈ গ’লে আমি প্রথমে লোৱা সূত্রটো একেবাৰে ভুল লাগিলে যিমান সৰুকৈয়ে ভৰ সলনি নহওক কিয়, আমাৰ এই পৃথিৱীখনৰ প্রতি থকা সম্পূর্ণ ধাৰণাই ই সলাই পেলায়৷ প্রকৃতিৰ নিয়ম বা এই সূত্রসমূহৰ গুৰিত থকা ই এক সাংঘাতিক কথা৷ কেতিয়াবা সৰুতকৈ সৰু ফলাফলেও আমাৰ সম্পূর্ণ চিন্তাধাৰাকেই সলাই পেলায়৷\nতেন্তে আমি প্রথমে শিকিম কোনটো? শুদ্ধ, কিন্তু বুজিবলৈ টান, আচৰিত আৰু হতভম্ব হৈ যোৱা ধাৰণাসমূহৰ নিয়মসমূহ যেনে–Theory of Relativity, four-dimensional space-time, ইত্যাদি নে সহজ–সৰল, কম–বেছি পৰিমাণে শুদ্ধ ভৰ–গতিবেগৰ স্বাধীন সম্পর্কৰ দৰে সহজ ধাৰণাসমূহ? প্রথমটো শুনিবলৈ বেছি ভাল লগা আৰু আমোদদায়ক, কিন্তু দ্বিতীয়টো আৰম্ভণিতে বুজিবলৈ সহজ আৰু প্রথমটোৰ প্রকৃত অর্থ বুজি পোৱাৰ বাস্তৱ ৰাস্তা৷ এই কথাটো পদার্থ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰোঁতে বাৰে বাৰে ওলাই আহে আৰু প্রতিবাৰেই আমি বেলেগ বেলেগ ধৰণে ইয়াক সমাধান কৰিবলৈ যত্ন কৰোঁ৷ যেনেকুৱা ধৰণেই আমি সমাধান নকৰোঁ কিয়, সেই কথাটো শিকা বহুতেই প্রয়োজনীয়– বর্তমান আমি কি কথা জানো, কি কি ধৰণে কথাখিনি জানো, কিমান শুদ্ধকৈ জানো, কি ধৰণে এই কথাখিনি মহাবিশ্বৰ প্রকৃত ৰূপটিৰ লগত খাপ খাই পৰে আৰু যদিহে আমি ভৱিষ্যতে পুনৰ শুদ্ধকৈ শিকোঁ, তেন্তে কি ধৰণে আমি ইয়াক সলাব পাৰোঁ\nআহক, এই কথাখিনি লৈ আমি আগবাঢঁো, যাতে পিছলৈ আমি যেতিয়া কিবা এটা বিষয়ত হাত দিম, তেতিয়া অন্ততঃ আমাৰ সেই বিষয়টোৰ বিষয়ে নূ্যনতম জ্ঞান অলপ থাকিব৷ বিষয়টো কিয় প্রয়োজনীয় সেই বিষয়ে ক’ব পাৰিম আৰু কিদৰে সেই বিষয়টো বিশ্বব্রহ্মাণ্ডৰ ৰহস্যসমূহ সমাধানত সহায়ক হ’ব, সেই বিষয়েও বুজ ল’ব পাৰিম৷\nআচ্ছা, এই বিশ্বব্রহ্মাণ্ডখনৰ বিষয়ে আমি এতিয়ালৈকে কি কি জানো বুলি জানো?\n১–২. পদার্থসমূহৰ পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত\nThe Feynman Lectures on Physics by Feynman, Leighton & Sands ৰVol 1- Mechanics, Radiation & Heatৰ অসমীয়া অনুবাদ (আগলৈ)


April 2018 – Page7– ফটাঢোল\nApril 1, 2018 কৌতুক\tLeaveacomment\nকৌতুক — ধ্ৰুৱ কাশ্যপ\nবৰেণ্য : দেউতা তুমি মোক স্কুললৈ থ’বলৈ কিয় আঁহা? সকলোৰেচোন মাকবোৰহে আহে৷ বৰেণ্যৰ দেউতাক : সকলোৰে মাকবোৰে থ’বলৈ আহে বাবেইতো মই তোক থ’বলৈ আহোঁ৷ ☆★☆★☆\nApril 1, 2018 গল্প\t3 Comments\nবৰুৱাৰ নিচা – মানস শইকীয়া\n“নিচা মানে একো নিচাই ভাল নহয়৷ এই বুঢ়া বয়সত ভাল এই নিচাটো গোটাই দিলি তহঁত ডেকাকেইটাই৷” ইন্দেশ্বৰ বৰুৱাই ৰমেনক কথাখিনি আক্ষেপেৰে ক’লে৷ ডিচি অফিচৰপৰা ৰিটায়াৰ কৰা বৰুৱাৰ সঁচাকৈয়ে কোনো নিচা বা ৰাপেই নাছিল৷ আচলতে তেওঁ নিচা বা নিজাকৈ কিবা ৰাপ এটা গঢ়ি তুলিবলৈ সময়েই নাপালে৷ আন দহজনৰ দৰে দেউতাকৰ নাঙলৰ মুঠিত ধৰি কষ্টেৰে অৰ্জা ধনকেইটা নিজৰ খেয়াল খুচী মতে খৰচ কৰিবলৈ তেওঁৰ সত নগ’ল৷ কলেজৰ লগৰবোৰে চিনেমা আদিলৈ লগ ল’লেও কিবা এটা অজুহাত মুখৰ আগতে আছিল৷ তেওঁৰ মতে আজি যদি\n২০২৫ চনৰ মেট্ৰিকৰ প্ৰশ্ন – ধূৰ্জ্জতি কাকতি\nবিহুকালীন উৎসৱৰ বিষয়ে এখন ৰচনা লিখা – ২০ নম্বৰ৷ উত্তৰ : বিহুকালীন উৎসৱ হৈছে বিশ্বত আটাইতকৈ দীঘলীয়াকে উদযাপন কৰা উৎসৱ৷ অসম ৰাজ্যত ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা জুন মাহমানলৈকে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ প্ৰকৃততে অক্টোবৰত কাতি বিহু থাকে যদিও, পূজা দেৱালী আদিৰ দৰে উৎসৱ থকাৰ কাৰণে এই গ্লেমাৰহীন বিহুটোৱে ইমান পাত্তা নেপায়৷ ফেচবুকত দুই এখন তুলসীত চাকি দিয়া ফটো শ্বেয়াৰ কৰিয়েই মানুহে এই বিহু অনাড়ম্বৰভাৱে পালন কৰে৷ গ্লেমাৰ থকা উৎসৱবোৰ শেষ হোৱাৰ পাছত বিহুকালীন উৎসৱৰ আৰম্ভণি ডিচেম্বৰ মাহৰপৰা হয়, পিকনিকবোৰত উচ্চ স্বৰত\nApril 1, 2018 দৈনন্দিন\t5 Comments\nফেচবুক প্ৰেম — অসীমা শইকীয়া দত্ত\n: অ’ পাপুবা, মই ল’ৰা এটা ঠিক কৰিলো। : বঢ়িয়া। ক’ৰ ল’ৰা ঐ? : ফেচবুকৰ। : চৰকাৰে ফেচবুক বুলি কেতিয়া নতুন জিলা খুলিলে? মই বহুত কথা নেজানো অ’! পঞ্জাৱ নেশ্যনেল বেঙ্কো সিদিনা নীৰৱেহে চিনাকি কৰোৱাই থৈ গ’ল। : ধেত! নহয় অ! ল’ৰাটোৰ সৈতে ফেচবুকত চিনাকী হ’লো। থাকে বাংগালুৰুত। : হৰি! নাগেৰি, মৰিবলৈ জেগা নেপালি! ফেচবুকত আমাৰ ইয়াৰ বাৰী লুৰুকাটোৱেও বাংগালুৰু বুলিয়েই দিয়ে। লোকৰ বাৰী ঘৰৰ ফটোও নিজৰ বুলি দিয়ে। হেণ্ডচাম লোকৰ মতামানুহটোও নিজৰ প্রেমিক বুলি দিয়ে হেৰৌ।ফেচবুকতে মানুহ আৰু সমাজ\nApril 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nথুলুক থুলুকনীৰ গল্প – মনজিত\nথুলুকৰ মানুহজনীৰ মোবাইলত বেটাৰীৰ অভাৱ সঘনাই চলে। সেই সময়খিনিত মানুহজনীয়ে তাৰ মোবাইল খোচৰে। মাজে মাজে তাৰ ফেছবুক একাউণ্টত সোমাই, মেচেঞ্জাৰত সোমাই কিবা সন্দেহজনক এক্টিভিটি আছে নেকি চাই। তাৰপিছত তেওঁৰ পোষ্টবোৰত লাইক কৰিছে নে নাই স্ক্ৰুটনি কৰে। লাইক নকৰা পোষ্টবোৰত নিজৰ পছন্দৰ লাইক, লভ ৰিয়েকচন দি ফুৰে। এদিন তেনে কৰি থাকোতে সি দেখিলে। দেখি অভিযোগ কৰিলে। : তুমি মোৰ একাউণ্টত সোমাই নিজৰ পোষ্টবোৰ লাইক কৰি কিয় ফুৰা? তোমাৰ সকলো পোষ্ট মোৰ ভাল নালাগিবওতো পাৰে? : চোৱা তোমাক সদায় কওঁ যে যুক্তি\nApril 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\tLeaveacomment\nকৃপণ উবাচ – দিগন্ত বৰা\nওচৰতে সকাম এটা খাবলৈ গৈ এওঁ মাহ প্ৰসাদ এখিনি লৈ আহিছিল। দুখীয়া গাওঁ হ’ব পাৰে, কিন্তু সকাম পাতিলে মাহ প্ৰসাদ আলি বলী হয়। কিছুমানৰ দৰে মাহ এপোৱা আনি প্ৰসাদৰ পাতখনত ভাতৰ পাতত চাটনি দিয়াৰ দৰে নিদিয়ে আমাৰ গাঁৱত। এপাত এপাত দিয়ে। সিদিনা ধনী মানুহ এঘৰলৈ সকাম এটা খাবলৈ গৈছিলো। মই বোলো, “এপাত এপাত মাহ প্ৰসাদ পাম চাগৈ! মচুৰ দাইলখিনিও ৰাহি হ’ব!” কিন্তু নাই। কলপাত এখনত যি কেইটাহে প্ৰসাদ উলিয়াই দিলে ঐ! আমাৰ গাঁৱৰ দুলালৰ গেলামালৰ দোকানলৈ গ’লে কেতিয়াবা দাঁত কুটকুটাবলৈ\nApril 1, 2018 কাৰ্টুন\tLeaveacomment\nকাৰ্টুন – নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশী\nApril 1, 2018 ফটা প্ৰেম\tLeaveacomment\nডুখৰীয়া স্মৃতি – ৰাজীৱ শৰ্মা\nসৰুৰেপৰাই মোৰ দুটা বস্তুৰ বৰ অভাৱ আছিল। গাৰ মঙহ আৰু সাহস। এতিয়াও মনত আছে। বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰোতে মোৰ ওজন আছিল উঞ্চল্লিশ কেজি। বতাহত উৰি যাওঁ যাওঁ হেন দেহৰ অৱস্থা। কাজেই সাহসৰ ঘৰত শূন্য। আনৰপৰা মাৰ খোৱাৰ ভয়ত কাজিয়াতো বাদেই ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নাহৰৰ তলেদি (চেনী আলি) অহা-যোৱা কৰোঁতেও কোনো ছোৱালীক মাতি নাপালো। আৰু জোকোৱা! নৈব নৈব চঃ। কিন্তু বাৰিষা বৰষুণ অহাৰ দৰে কেতিয়াবা মনটো ৰঙীন হোৱা যে নাছিল এনেও নহয়। হৈছিল দুবাৰমান। লগৰ দুজনীয়ে মোক এইক্ষেত্ৰত এচুলিমানো সহায় যদি কৰিলেহেঁতেন তেতিয়া\nApril 1, 2018 গল্প\t16 Comments\nডাঙৰ মানুহৰ লাজ – উৎপলা কৌৰ\n: দাদা নতুন ডিজাইন দেখাওক না! এইবোৰ ডিজাইন অলৰেডী মোৰ লগৰবোৰে পিন্ধি শেষ কৰিলে। কথাষাৰ কৈ নীনাই মোবাইলটো উলিয়াই যোৱামাহত পৃষাৰ বিয়াত কইনাৰ লগত উঠা ছেল্ফিখন উলিয়াই জুম কৰি নেকলেছডাল চালে। হয়, এইমাত্ৰ তাইক দেখুওৱা ডিজাইনটো প্ৰায় একেই পৃষাৰডালৰ সৈতে। গতিকে সেইডাল লোৱাৰ প্ৰশ্নই নাহে। ৰঙা চেপেটা, অলংকাৰৰ বাকচবোৰৰ পাহাৰটোৰ মাজৰপৰা তাইৰ তিনিঘণ্টাৰ মূৰত এডাল পচন্দ হ’লগৈ যেনিবা! ওজনটো অলপ বেছি। হওক, বিয়া এবাৰহে হ’ব। এনেও ভবানন্দ উকীলৰ একমাত্ৰ জীয়েক নীনাৰ পচন্দ আনতকৈ বেলেগ। সদায় ‘আনকমন’ বস্তু পিন্ধাৰ বাবে তাইৰ\nফেচবুক সংবাদ – নাজিয়া হাচান\n১) মোবাইল পতি : কি লিখিছা? পত্নী : (মোবাইলটো টিপি টিপি) নাই লিখা অ’৷ কমেণ্টহে কৰিছোঁ৷ পতি : (নিজৰ গালখন খজুৱাই খজুৱাই) লিখা মেলা নকৰা হ’লা নেকি? পত্নী : (দুখেৰে) কিনো লিখিবা! পাত্তাকে নেপাওঁচোন হে! লাইক কমেণ্ট একোৱেই নাহে জানা? আঙুলিকেইটাৰহে বিষ হয় লিখি লিখি। পতি : ক’তনো বিষ হয় তোমাৰ? সেই পুৱাৰেপৰা দেখোন আজি ভাত পানী নৰন্ধাকৈ মোবাইলটোকে পিটিকি আছা! পত্নী : অ’! কমেণ্ট কৰি আছোঁ আক’! পতি : ইমান কমেণ্ট কৰিছা নে? বাপৰে! খোৱা লোৱা বাদ দি? কি


শিক্ষকতা জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১৪ (নিবেদিতা ব’ৰি) | Xahitya.Org\nশিক্ষকতা জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১৪ (নিবেদিতা ব’ৰি)\nby সাহিত্য ডট অৰ্গ\tMay 14, 20130comments\nএদিনৰ ঘটনা। প্ৰিয়া আচাৰ্যাই ৰঙা-ছিঙা পৰি কন্দনামুৱা হৈ কমনৰূমলৈ আহি হুলস্থুল লগাই দিলে- “মই নপঢ়ুৱাওঁ, মোক বেলেগ শ্ৰেণীত ক্লাছ দিয়ক। এদিনো শান্তিৰে ক্লাছ কৰিব নোৱাৰোঁ, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে একমাত্ৰ মোৰ ছোৱালীজনীৰ আপত্তিহে দিয়েহি। মোৰ ছোৱালী পঢ়াত বেয়া, সেইবুলিয়েই তাইৰ লগৰ বোৰে মোক সদায় ইমান আপত্তি দিব লাগেনে?…আচাৰ্যা, পৰীয়ে কালি নেওতা মুখস্থ দিব নোৱাৰিলে বাবে আচাৰ্যৰ পৰা পিটন খালে…কালি কাণত ধৰিলে, অমুকক পৰীয়ে পিটিলে…মুঠতে আপত্তিয়েই আপত্তি..ইহঁতৰ শ্ৰেণীলৈ যাবলৈ মোৰ লাজেই লগা হৈছে..হয় মই নিকেতনৰ পৰা ওলাব লাগিব নহয় মোৰ ছোৱালীক বেলেগ স্কুলত নাম লগাই দিব লাগিব”।\nপ্ৰিয়া, নিকেতনৰ নতুন আচাৰ্যা। তাইৰ বাবে পৰিবেশ নতুন। প্ৰিয়াক অলপ শান্ত হ’বলৈ দি প্ৰতিজন আচাৰ্যই নিজৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা ক’লে আৰু ক’লে যে কেনেকৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পতিয়ন নিয়াব লাগিব যে “পৰী” আচাৰ্যৰ সন্তান নহয় সিহঁতৰ মাজৰে এজনী ছাত্ৰীহে।এই ঘটনাই শিৱানীক কেইটামান পৰিস্থিতিৰ কথা সোঁৱৰাই দিলে। গৰমৰ বন্ধৰ এটা দিনত শিৱানীৰ ঘৰলৈ শ্যামলীকাৰ মাক আহিছিল, লগত আনিছিল পকা জাহাজী কল এআশী আৰু এপোৱা গৰুৰ গাখীৰ। ভাল বেয়া ইটো সিটো কথা পাতি প্ৰসংগক্ৰমে মনৰ আচল কথা প্ৰকাশ কৰিলে—আপোনাৰ ছয়মাহিলী বহী বাৰু চাই হ’লনে? আমাৰ শ্যামলীকাই কেনেকুৱা কৰিছে?…এনেবোৰ কথা আহি পৰিলে শিৱানীয়ে বৰ অস্বস্তি অনুভৱ কৰে।তাই ক’লে – মেলাই নাই বহী, দেৰিকৈ চাম বুলি ভাবিছোঁ”। শ্যামলীকাৰ মাকে পুনৰ ক’লে – “আপোনাৰ ল’ৰাৰটো চিন্তাই নাই, ঘৰতে বহীবোৰ আছে….” শিৱানীৰ কাণ-মূৰ গৰম হৈ গ’ল, খং উঠি আহিছিল যদিও ধৈৰ্য ধৰি ক’লে –“ মই বাৰু ল’ৰাৰ বহী চাই ভুলটো শুধৰাই দিলো, বিনিময়ত কি হ’ব গম পাইছেনে? ল’ৰাৰ ভৱিষ্যৎ ধ্বংস কৰাহে হ’ব। মই এটা বিষয়হে পাওঁ, বাকী কেইটা? তাৰোপৰি ল’ৰা যেতিয়া কলেজ পাবগৈ আৰু পঢ়িবৰ বাবে দূৰলৈ পঠাব, তেতিয়া? আপুনি জানেনে, নিজৰ সন্তানৰ বহীখন বেছি কঠিন ভাৱেহে চোৱা হয়, কাৰণ পৰীক্ষা বহীত ভুল-ত্ৰুটিবোৰ দেখুৱাই দিলেহে তাৰ ভৱিষ্যতে শুধৰণি হ’ব। আপুনি জানেনে, স্কুলত মোৰ ল’ৰাই মোক মা বুলি মতাৰ সলনি আচাৰ্যা বুলিহে মাতে। মা শব্দটোত ব্যক্তিগত ভাৱটো প্ৰকাশ পায়, নিকেতনত সন্তান সদায় ছাত্ৰহে, মাতৃ গৰাকীও শিক্ষয়িত্ৰী।\nশ্যামলীকাৰ মাকে শিৱানীক কি ভাৱেৰে ল’লে তাই নাজানিলে, কিন্তু ভাল পাওক বা বেয়া পাওক তাই অন্তৰৰ প্ৰকৃত মনোভাৱ প্ৰকাশ কৰিলে।\nজীৱন, ব্ৰহ্মাণ্ড আৰু সকলো – ষষ্ঠ খণ্ড (উদ্দীপ তালুকদাৰ)\n‘ঘৰ-সংসাৰ’ – ১৩ (প্ৰদ্যুৎজ্যোতি শইকীয়া)


গোলাঘাট চ'ক বজাৰ ' কণ্টেইনমেণ্ট জ'ন ' | MyNewsNE\nগোলাঘাট চ’ক বজাৰ ‘ কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ‘\nগুৱাহাটী মহানগৰৰ পিছতে এতিয়া কৰ’নাৰ গণ সংক্ৰমণ আৰম্ভ হৈছে গোলাঘাটত । ‘ কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ‘ ঘোষণা কৰা হ’ল গোলাঘাট নগৰৰ চ’ক বজাৰ । গোলাঘাট নগৰৰ চ’ক বজাৰৰ কাপোৰৰ দোকানৰ এজন কৰ্মচাৰীৰ কভিড-১৯ পজিটিভ ধৰা পৰাৰ পিছত সমগ্র নগৰ খনলৈ আহিছে ভাবুকি । কৰ্মচাৰী জনৰ নাছিল কোনো ভ্ৰমণ বৃত্তান্ত । চক বজাৰৰ সকলো ব্যৱসায়ীৰে কৰা হ’ব SWAB টেষ্ট । প্ৰশাসনৰ পৰৱৰ্তী নিৰ্দেশ পৰ্যন্ত ‘ কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ‘ হিচাপে থাকিব গোলাঘাট চ’ক বজাৰ ।\nআনহাতে গোলাঘাটত নতুনকৈ চাৰিটা স্থান restricted zone হিচাপে ঘোষণা কৰিলে গোলাঘাট জিলা প্ৰশাসনে । গোলাঘাট লাইফ লাইন চিকিৎসালয় , চন্দন নগৰৰ আংশিক এলেকা , চান্দমাৰী কৱৰস্থান সমীপৰ মুছিদা বেগমৰ বাসগৃহ আৰু চান্দমাৰী অঞ্চলৰ গোলাঘাট বাণিজ্য মহাবিদ্যালয় অধ্যক্ষ জগত শইকীয়াৰ বাসগৃহ ।\nগণ সংক্ৰমনৰ আশংকাত আমিনগাঁও\nসাৱধান ! মহানগৰীত লকডাউনৰ সুযোগ লৈ সক্ৰিয় চোৰৰ দল….\nসাৱধান ! মহানগৰীত লকডাউনৰ সুযোগ লৈ সক্ৰিয় চোৰৰ দল....\nগ্ৰেপ্তাৰ হ'ব পাৰে ডিমাহাছাওৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী, আৰক্ষীয়ে দাখিল কৰিলে অভিযোগনামা


বৰুৱাৰ নিচা – মানস শইকীয়া – ফটাঢোল\n“নিচা মানে একো নিচাই ভাল নহয়৷ এই বুঢ়া বয়সত ভাল এই নিচাটো গোটাই দিলি তহঁত ডেকাকেইটাই৷”\nইন্দেশ্বৰ বৰুৱাই ৰমেনক কথাখিনি আক্ষেপেৰে ক’লে৷\nডিচি অফিচৰপৰা ৰিটায়াৰ কৰা বৰুৱাৰ সঁচাকৈয়ে কোনো নিচা বা ৰাপেই নাছিল৷ আচলতে তেওঁ নিচা বা নিজাকৈ কিবা ৰাপ এটা গঢ়ি তুলিবলৈ সময়েই নাপালে৷ আন দহজনৰ দৰে দেউতাকৰ নাঙলৰ মুঠিত ধৰি কষ্টেৰে অৰ্জা ধনকেইটা নিজৰ খেয়াল খুচী মতে খৰচ কৰিবলৈ তেওঁৰ সত নগ’ল৷ কলেজৰ লগৰবোৰে চিনেমা আদিলৈ লগ ল’লেও কিবা এটা অজুহাত মুখৰ আগতে আছিল৷ তেওঁৰ মতে আজি যদি তেওঁৰ কাৰণে কোনোবাই খৰচ কৰে তেন্তে আন এদিন তেৱোঁ আনৰ বাবে খৰচ কৰিব লাগিব৷ তাৰবাবে তেওঁ লগৰবোৰৰপৰা ককৰ্থনাও খাব লগাত পৰিছিল৷\nকলেজ শেষ কৰি চাকৰি পোৱাৰ পিছতেই ঘৰখনৰ ডাঙৰ ল’ৰা হিচাপে গোটেই ঘৰখনৰ দায়িত্ব মূৰ পাতি ল’ব লগা হ’ল৷ তিনিজনী ভনীয়েকক বিয়াবাৰু দি আজৰি হোৱাৰ পিছতেই নিজৰ সংসাৰখনৰ কথা ভাবি বহুখিনি চখ সম্বৰণ কৰিব লগা হ’ল৷ চিনেমা চোৱাৰ চখ এটা অৱশ্যে আছিল৷ যদিও ল’ৰা ছোৱালীৰ লগতে ঘৰখনৰ জামেলাবোৰ মাৰি ফুৰোতে চখটো পূৰণ কৰিবলৈ সময়েই নাপালে৷ বিবাহিত জীৱনত মাত্ৰ সপৰিয়ালে মিলি এবাৰহে চিনেমা চাইছিল৷ তাকো এটা চেৰিটেবল ট্ৰাষ্টে “শ্ৰীমতী মহিমাময়ী”ৰ টিকটকেইটা দি নোযোৱা হ’লে সেইটোও নহ’ল হয়৷\nটেলিফোন, মোবাইল এইবোৰৰ প্ৰতিও কোনো আগ্ৰহ নাছিল তেওঁৰ৷ প্ৰয়োজনত অফিচৰ ফোনটো আছিলেই৷ পিছত লগৰবোৰে জোৰ কৰাত মোবাইল এটা কিনিলে৷ তাকো মোটোহা আঙুলিবোৰেৰে মোবাইল কীবোৰ্ডত নবহে বুলি আপত্তি কৰি বহুদিন কটোৱাৰ পিছতহে৷\nমোবাইলটো তেওঁৰ কাৰণে আছিল দূৰৈত থকা আত্মীয় কুটুম্ব, বন্ধু বান্ধৱৰ সৈতে কথা পতাৰ আহিলা মাত্ৰ৷ সেইবুলি তেওঁ ল’ৰা-ছোৱালীহালক দামী মোবাইল কিনি দিয়াত অকণো কৃপণালি কৰা নাছিল৷ তেওঁৰ মতে সিহঁত দূৰৈত থাকে, ধনী মানী লোকৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ লগত উঠা বহা কৰে, সিহঁতক সেইবোৰ লাগিবই৷ ল’ৰা ৰূপ আজি এটা বহুজাতিক কোম্পানীৰ বিষয়া পৰ্যায়ৰ কৰ্মচাৰী৷ জোঁৱায়েক অৰিন্দমৰ সৈতে ইলিয়েও বাঙ্গালুৰুত থিতাপি ল’লে৷\nঅৱসৰৰ পিছত পত্নী ৰুমীৰ সৈতে বৰুৱা ঘৰখনত অকলশৰীয়া যেন হৈ পৰিল৷ চুবৰীটোৰ সৰবৰহী মহিলা হোৱাৰ বাবে পত্নী ৰুমীৰ দিনবোৰ আগৰ দৰেই চলি থাকিল৷ বৰুৱাৰ জীৱন শৈলীৰহে পৰিবৰ্তন হ’ল৷ চাকৰিটো থকালৈকে তেওঁ অনুভৱেই কৰা নাছিল যে তেওঁৰ নিচাবিহীন জীৱনটো ইমান আমনিদায়ক হ’ব!\nদেউতাকৰ মনৰ কথা বুজিয়েই ছমাহমানৰ আগতে ৰুপমে আহি এটা স্মাৰ্টফোন কিনি দি থৈ গ’ল৷ লগতে, গাওঁ সম্বন্ধীয় ভতিজাক ৰমেনে তেওঁৰ সন্মুখত মেলি দিলে এখন নতুন পৃথিৱী৷ এখন ভাৰ্চুৱেল পৃথিৱী, ফেচবুক৷ এটা সময়ত মোটোহা আঙুলি কীবোৰ্ডত নবহে বুলি অজুহাত দেখুওৱা বৰুৱাৰ এতিয়া মোবাইলটো হৈ পৰিল অতিকে আপোন৷ তাকে লৈ পত্নী ৰুমীয়ে দুই একৰ আগত ৰগৰ কৰে বোলে এই বয়সত এইজনী মোৰ ভাল সতিনী গোটালো।\nপ্ৰথমতে অচিনাকি মানুহবোৰৰ সৈতে সহজ হোৱাত কিছু অসুবিধা হৈছিল তেওঁৰ৷ লাহে লাহে পিছে সহজ হৈ পৰিছিল। নেদেখা নজনা একোজনৰ বাবে তেওঁ হৈ পৰিছিল দাদা, খুৰা- এজন জনপ্ৰিয় ফেচবুকাৰু৷ বহুজনে ইনবক্সত নিজৰ দুখ সুখৰ ভাগ দিয়ে৷ তেৱোঁ বহুজনক উপদেশ আশীষেৰে উত্তৰ দিয়ে৷ লেখা মেলাত আগ্ৰহী বৰুৱাৰ লেখনীবোৰ লাইক, কমেণ্টেৰে ভৰি পৰে৷ কোনো এটা লেখনীত কম লাইক, কমেণ্ট পৰিলে তেওঁৰ মনত বিষাদ জন্মে৷ ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁৰ ফ্ৰেণ্ডচ ফল’ৱাৰৰ সংখ্যাও বাঢ়ি গৈ থাকিল৷ তাৰ মাজতে কেইবাটাও ফেচবুক গ্ৰুপৰ সদস্যও হ’ল৷ মুঠৰ ওপৰত আজিকালি ফেচবুক অবিহনে তেওঁৰ জীৱন অসাৰ৷\nকালিৰ ঘটনা৷ পত্নী ৰুমীৰ খুৰাকৰ জীয়েক সপৰিয়ালে অহাৰ কথা কোৱাত মোনাখন লৈ তেওঁ বজাৰলৈ বুলি ওলাই গ’ল৷ বজাৰত বন্ধু কাকতিক লগ পোৱাত কাকতিৰ স্বাস্থ্যৰ বুজ ল’লে তেওঁ৷ লগতে ক’লে,\n“তোমাৰ স্বাস্থ্য কেনেকৈ ভাল হ’বহে? ৰাতিপুৱাৰপৰা সেইসোপা গিলি থাকিবা৷”\nকাকতিয়ে বোলে, “কি কৰিবা, ডেকা কালৰেপৰাই এই নিচা৷ এতিয়া কেনেকৈ এৰিম!”\nবৰুৱাই বোলে, “এৰো বুলিলে কি টান কাম হে!”\nউত্তৰত কাকতিয়ে ক’লে,\n“হেৰা, নিচা এৰা যদি ইমান সহজ কাম তেন্তে আগতে তুমি সেই ফেচবুক নে কি সেইটো এৰি দেখুওৱাচোন৷”\nএইবাৰ বৰুৱাৰ নিমাত হোৱাৰ পাল৷ ঘৰলৈ আহি কেইবাবাৰো তেওঁ কথাটো পাগুলি থাকিল৷ যদিও তেওঁৰ নিচা মদ, জুৱাৰ দৰে অপকাৰী নহয়, তথাপিও ইয়োতো এক নিচা।\n« ২০২৫ চনৰ মেট্ৰিকৰ প্ৰশ্ন – ধূৰ্জ্জতি কাকতি\nকৌতুক — ধ্ৰুৱ কাশ্যপ »\nভাল পালো পঢ়ি।\nহওক তেওঁ ৰমেন আৰু ৰূপমৰ জহতে এই\nতৃ-নিচা(তৃনিশা) হতক পালো।বুঢ়াৰ পৰকিতি লৰিছে বুলি নেভাবিবি কিন্তু।\nখুওব ভাল লাগিল।এই নিচাসক্ত হৈ ভাল ভুগিছো।\nকম বেছি পৰিমানে আমি সকলোৱে নিচাগ্ৰস্ত


কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ইস্তাহাৰ - ৱিকিউৎস\nকমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ইস্তাহাৰ\nবুৰ্জোৱা আৰু সৰ্বহাৰা→\n2857কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ ইস্তাহাৰকাৰ্ল মাৰ্ক্স আৰু ফ্ৰিডৰিখ এঙ্গেলস১৮৮৮\n'স্পষ্টতা আৰু অত্যুজ্জ্বল প্ৰতিভাসম্পন্ন এই ৰচনাত প্ৰকাশ পাইছে নতুন বিশ্বদৃষ্টি, সমাজ জীৱনৰ শেষ সীমালৈকে বিস্তৃত সুসঙ্গত বস্তুবাদ, বিকাশৰ সৰ্বাঙ্গীন আৰু সুগভীৰ মতবাদস্বৰূপ দ্বন্দ্ববাদ, শ্ৰেণী-সংগ্ৰাম আৰু নতুন সাম্যবাদী সমাজৰ স্ৰষ্টা সৰ্বহাৰাসকলৰ বিশ্ব ঐতিহাসিক বৈপ্লৱিকভূমিকাৰ তত্ত্ব। '\nবুৰ্জোৱা আৰু সৰ্বহাৰা\nসৰ্বহাৰা আৰু কমিউনিষ্টসকল\nসমাজতন্ত্ৰী আৰু সাম্যবাদী সাহিত্য\nজাৰ্মান বা 'নিভাঁজ' সমাজতন্ত্ৰ\nৰক্ষণশীল বা বুৰ্জোৱা সমাজতন্ত্ৰ\nসমালোচনামূলক-কাল্পনিক সমাজতন্ত্ৰ আৰু সাম্যবাদ\nবৰ্তমান বিভিন্ন চৰকাৰ-বিৰোধী দলসমূহৰ লগত কমিউনিষ্টসকলৰ সম্পৰ্ক\nইউৰোপে ভূত দেখিছে-- কমিউনিজমৰ ভূত। সাম্যবাদৰ এই ভূত খেদিবৰ কাৰণে পোপ আৰু জাৰ মেট্টেৰ্নিখ আৰু গিজো , ফৰাচী উগ্ৰপন্থী আৰু জাৰ্মানীৰ পুলিচ, চোৰাংচোৱা এই সকলোবিলাক, অৰ্থাত্ পুৰণি ইউৰোপৰ সকলো শক্তি এক পৱিত্ৰ মিত্ৰতা সূত্ৰত আবদ্ধ হৈছে।\nক্ষমতাৰ গাদীত থকা দলে কমিউনিষ্টভাৱাপন্ন বুলি নিন্দা নকৰা কোনোবা বিৰোধী দাল আজি আছে জানো? চৰকাৰ-বিৰোধী দলবিলাকৰ ভিতৰতো তেনে কোনো দল জানো আছে যি নিজৰ দলতকৈ আগ বঢ়া প্ৰতিনিধি বা নিজৰ দলক বিৰোধিতা কৰা প্ৰতিক্ৰিয়াশীল দলকো কমিউনিষ্ট বুলি ওলোটা অভিযোগ অনা নাই?\nইয়াৰপৰা দুটা কথা ওলাই পৰে:\nসাম্যবাদ নিজেই এটা সুকীয় শক্তি বুলি ইউৰোপৰ সকলো শক্তিয়ে ইতিমধ্যেই মানি লৈছে।\nআজি কমিউনিষ্টসকলে জগতৰ আগত খোলাখুলিভাৱে নিজৰ মতামত, নিজৰ উদ্দেশ্য, নিজৰ আন্দোলনৰ ধাৰা জনাই, সাম্যবাদী ইস্তাহাৰ প্ৰকাশ কৰি ল'ৰা নিচুকোৱা সাম্যবাদৰ ভূত সম্পকীয় সাধু কথাৰ যথাযথ উত্তৰ দিয়াৰ সময় আহি পৰিছে।\nএই উদ্দেশ্যে বিভিন্ন জাতিৰ কমিউনিষ্টসকলে লণ্ডন চহৰত লগ লাগি তলত দিয়া ইস্তাহাৰ প্ৰস্তুত কৰিছে; ইংৰাজী, ফৰাচী, জাৰ্মান, ইটালীয়, ফ্লেমিছ আৰু ডেনিছ ভষাত প্ৰকাশৰ সিদ্ধান্ত লৈছে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=কমিউনিষ্ট_পাৰ্টিৰ_ইস্তাহাৰ&oldid=79720"ৰ পৰা অনা হৈছে\n১৮৮৮ চনৰ সাহিত্যকৰ্ম\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৭ আগষ্ট ২০২০ তাৰিখে ০৯:৪৮ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


হিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ – ফটাঢোল\nAugust 1, 2020 সাক্ষাৎকাৰ\t20 Comments\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ\nএই সংখ্যাৰ সাক্ষাৎকাৰ শিতানত যি গৰাকী ব্যক্তি আমাৰ মাজত আছে তেওঁক এটা বাক্যত পৰিচয় কৰি দিব পৰাটো দুৰূহ। একাধাৰে তেওঁৰ পৰিচয় কবি, অভিনেতা, নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, গীতিকাৰ আৰু গায়ক। ‘জীৱন জিন্দাবাদ’ আদৰ্শক বুকুত বান্ধি নিজৰ অগতানুগতিক শৈলীৰে অসমৰ ইমুৰৰ পৰা সিমুৰলৈ পৰিচিতি আৰু জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ স্নাতক অসমৰ সন্তান হিমাংশু প্ৰসাদ দাসক এই সাক্ষাৎকাৰৰ মাজেৰে আমি ফটাঢোলৰ মজিয়ালৈ আমন্ত্ৰণ জনাইছোঁ।\nসম্প্ৰতি বিশ্বব্যাপী কোভিড 19 সৃষ্ট লকডাউনৰ প্ৰভাৱৰ বাবে আজিৰ অতিথি গৰাকীৰ সৈতে মুখামুখিকৈ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিব পৰা নগ’ল, সেয়েহে আমাৰ ফটাঢোল আলোচনীৰ সম্পাদনা সমিতিৰ সদস্য, হিমাংশু প্ৰসাদ দাস ডাঙৰীয়াৰ ব্যক্তিগত বন্ধু হিমাংশু ৰাজখোৱাৰ সৈতে হোৱা এক অনানুষ্ঠানিক কথা বতৰাকে সাক্ষাৎকাৰৰ ৰূপত আপোনালোকলৈ আগবঢ়ালোঁ৷\nফটাঢোল : হিমাংশু, বেলেগ প্ৰশ্নলৈ যোৱাৰ আগতে সুধি লওঁ, আপুনি কি ভাবে এই পৃথিৱীত আপোনাৰ জন্ম কিহৰ বাবে হৈছে? কবি? অভিনেতা? চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ? গায়ক? গীতিকাৰ? সুপুত্ৰ? ভাল গৃহস্থ? কোনটো পৰিচয়েৰে আপোনাৰ জীৱনটোক জাষ্টিফাই কৰিব বিচাৰিব আপুনি?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : আচল পৰিচয়টো হ’ল, মই এজন কথকী মানুহ। গান, নাটক, কবিতা বেলেগ একো নহয়, কথা কোৱাৰ মাধ্যম মাত্ৰ। সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰতে হওক বা পাৰিবাৰিক জীৱনতে হওক, সফল বুলি স্বীকৃতি পাবলৈ সাধনাৰ প্ৰয়োজন হয়, মোৰ অস্থিৰ স্বভাৱে সেই সুখ পোৱাৰ পৰা সদায় বঞ্চিত কৰি আহিছে। জীৱনৰ ইনি‌ংচ গঢ়িবলৈ ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ দৰে ধৈৰ্যৰ প্ৰয়োজন হয়, আমাৰ STYLE টো বীৰেন্দ্ৰ চেহৱাগৰ দৰে, হয়তো কেতিয়াবা ধুমুহা আৰু কেতিয়াবা কেৱল শূন্য। কিন্তু এটা দলত সকলোৱে যদি ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ দৰে বেটিং কৰে, তেতিয়াও জানো হ’ব?\nফটাঢোল : বেছিভাগ মানুহকেই আমি দেখোঁ যে, নিজৰ কৰ্মস্থলীত সুখী নহয়। খুব কম সংখ্যক মানুহহে নিজৰ কামকলৈ সুখী। নাটক হওক চিনেমা হওক বা থিয়েটাৰী চং হওক আপোনাক যেতিয়া আমি দেখোঁ, তেতিয়া আপোনাক সেই মুষ্টিমেয় সুখী মানুহখিনিৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেচাদৰ যেন লাগে। সঁচাকৈ, আপুনি আপোনাৰ কামকলৈ সুখী নে?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : আচলতে গান, নাটক কৰিবলৈ কোনোৱে মোক মূৰত পিষ্টল লগাই বাধ্য কৰোৱা নাছিল। এয়া মোৰ CHOICE. মোৰ হৃদয় আৰু বিবেকে দিয়া নিৰ্দেশ। তাৰোপৰি গান, নাটক, চিনেমাও মোৰ পচন্দৰখিনিহে বাচি বাচি কৰোঁ। তাৰ বাবে অৰ্থনৈতিক সমস্যা কিছু হয়, কিন্তু আপোনালোকৰ চকুত পৰা সেই সুখখিনি বস্তা ভৰাই পাওঁ।\nফটাঢোল : কলেজীয়া শিক্ষা আপোনাৰ কটনত। আপোনাৰ বিষয়ে আমি যিমান গম পাওঁ, আজিৰ হিমাংশু প্ৰসাদ দাস হোৱাত কটনৰ সেই সময়খিনিৰ যথেষ্ট অৰিহণা আছে। কওকচোন সেই সময়ৰ কথা।\nসমসাময়িকসকল কোন কোন আছিল? শুনামতে আপুনি জীৱনৰ বেছিভাগ কবিতা কটনৰ লাষ্ট বেঞ্চত লিখিছিল আৰু এবাৰ আপোনাৰ মাক মিছাকৈ মাৰি পেলাইছিলা। ক’ব নেকি এই কাহিনীবোৰ।\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : কটন কলেজৰ গল্পময় জীৱনে যুঁজিবলৈ শিকালে, ৰাতিৰ ভিতৰতে নায়ক হোৱা আৰু ৰাতিৰ ভিতৰতে খলনায়ক হোৱাৰ নিৰ্মম অভিজ্ঞতাই জীৱনক আৰু ৰোমাঞ্চকৰ কৰি তুলিলে।\nকবিতা লিখিবলৈ এটা সুন্দৰ প্ৰেৰণাদায়ক পৰিবেশ আছিল। লগ পাইছিলোঁ প্ৰাণজিত বৰা, কুশল দত্ত, সত্যকাম বৰঠাকুৰ, প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মন, কমল কুমাৰ মেধি, নৱজ্যোতি পাঠক, লাচিত বৰ্মন আদি সেই সময়ত অসমৰ কাব্য জগতত আলোড়ন সৃষ্টি কৰা কবিসকলক। পৰীক্ষা বহিত পৰীক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ সমালোচনা কৰি স্নাতক প্ৰথম বৰ্ষত অনুতীৰ্ণ হৈছিলোঁ।তেতিয়া স্নাতক প্ৰথম বৰ্ষৰ পৰীক্ষা কলেজৰ পৰা পৰিচালনা কৰা হৈছিল। পিছত ‘মা’ মৰাৰ দুখত পঢ়া শুনা নহ’ল বুলি ফাঁকি দি, পাছ কৰাই দিবলৈ examination boardক চিঠি লিখিলোঁ। মিছা কথাই কাম দিলে। কিন্তু মিছা কথাৰ ঠেং চুটি কাৰণে ধৰাও পৰিলোঁ। যি নহওক, আজি হাঁহিছোঁ যদিও, সেই দিনকেইটা কিন্তু মোৰ কাৰণে ভয়ংকৰ আছিল\nফটাঢোল : আপোনাৰ ঘৰত মতা নামটো কি, আমাৰ ৰাইজক জনাবলৈ বেয়া পাবা নেকি? কি খাই ভাল পায় আপুনি? ভেন্দি বেয়া পোৱা বুলি জানো। খাদ্য ৰসিক নে আপুনি?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : মোৰ ঘৰত মতা নাম মইনা।\nনোখোৱা বস্তুবোৰ যিমান ভালকৈ ৰান্ধি দিলেও মুখলৈ নিব নোৱাৰোঁ আৰু খোৱা বস্তুবোৰত নিমখ ঠিকে থাকিলেই মোৰ কাৰণে চলি যায়। খাই ভাল পাওঁ, কিন্তু খোৱাৰ ITEM বোৰ কেনেকুৱা হ’ব, বেছি ভাবি নাথাকোঁ। গতিকে ঠিক খাদ্য ৰসিক বুলি ক’ব নোৱাৰি মোক।\nফটাঢোল : NSD ৰ কথালৈ আহোঁ। NSD ত আপোনাৰ সমসাময়িক কোন আছিল? মুম্বাইৰ কথা কেতিয়াও ভবা নহ’ল নেকি? আপোনাৰতো প্ৰতিভাও আছিল!\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ত একে সময়ত শিক্ষা লোৱা বহু বন্ধু বান্ধৱীয়ে নাটক আৰু চিনেমা জগতত নিজৰ সুকীয়া পৰিচয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। কোনোবাই যদি দিল্লীত, কোনোবাই মুম্বাইত আৰু হয়তো আন কোনোবাই নিজ ৰাজ্যত। মুম্বাইলৈ যোৱাৰ হেঁপাহ কিয় জানো এদিনৰ বাবেও মনলৈ নাহিল। নিজৰ স্বাধীনতা বিচাৰিছিলোঁ, যিটো হয়তো মুম্বাইত সোনকালে পোৱা সম্ভৱ নহয় বা কেতিয়াও নহয়। চাহৰুখ খান, ছলমান খান জানো স্বাধীন? হয়তো তেওঁলোকেও বজাৰত তিষ্টি থকাৰ স্বাৰ্থত বহুতো কাম নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে কৰিব লগা হয়। মই ঘৰগোনা নহয়, কিন্তু অসমপ্ৰেমী।\nফটাঢোল : আপোনাৰ মতে জীৱনত মিছাৰ প্ৰয়োজন কিমান? হাঁহিৰ?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : জীৱনত সঁচাৰ যিমান প্ৰয়োজন আছে, মিছাৰো সিমানেই প্ৰয়োজন আছে বুলি ভাবোঁ, যদিহে সেই মিছা সত্য প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বাৰ্থত হয়।\nহাঁহিবনো কোনে নিবিচাৰে। কোনোবাই কৈছিল, এটা হাঁহিৰ সোন্দৰ্য্য হেনো হেজাৰ ফুলতকৈয়ো ধুনীয়া।\nফটাঢোল : ফটাঢোলত আপুনিতো আছেে মেম্বাৰ হিচাপে, নহয় জানো?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : হয়, আছোঁ। বেছিদিন হোৱা নাই যুক্ত হোৱা৷ হাঁহি ভালপোৱা এমুঠি মানুহ একেলগে আছে।\nফটাঢোল : এটা চিৰিয়াছ প্ৰশ্ন৷ ফটাঢোলৰ প্ৰথম সাক্ষাৎকাৰটোৰ বাবে আপুনি যে ইমান বছৰ অপেক্ষা কৰিব লাগিব সেইটো ভাবিছিল নে?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : অৱশেষত সেই দিনটো আহিল।\nএতিয়া আৰু মৰিলেও আফচোচ নাথাকিব।\nফটাঢোল : আমি সকলোৱে জানো আপোনাৰ পত্নী প্ৰণামী (প্ৰণামী বৰা) এগৰাকী সুদক্ষ আৰু জনপ্রিয় অভিনেত্ৰী। এনেয়েই প্ৰণামীৰ লগততো প্ৰেম বিবাহেই? সুধিবতো নালাগেই চাগে? (হাঁহি) তথাপি প্ৰণামী মানে আপোনাৰ তালিকাত কেই নম্বৰত আছিল?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : প্ৰণামীক N.S.D.ত লগ পাইছিলোঁ। তেনেকৈয়ে সম্পৰ্ক থাকি গ’ল।\nক’ব পৰা অতীতখিনি ইতিমধ্যে নিজে কৈছোঁ, কিছু তাই নিজেই জানে, বাকী ৰোৱাখিনি কবৰৰ পৰা খান্দি উলিয়াই এতিয়ানো কাৰ কি লাভ! (হাঁহি)\nফটাঢোল : আপোনালোকৰ বিয়াখনেও এটা সময়ত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত বিয়া পতাৰ সিদ্ধান্তটো কেনেকৈ আহিল মনলৈ? কিয়?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : সেই সময়ত যৌতুক বিৰোধী এটা অভিযানত ব্যস্ত আছিলোঁ আৰু বিয়াৰ নামত হৈ অহা ব্যয় বহুল আয়োজনৰ ক্ষতিকাৰক দিশবোৰৰ বিষয়ে চিন্তা চৰ্চা কৰি আছিলোঁ। ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত বিয়া পতাৰ উদ্দেশ্য আছিল, যাতে আমি চিন্তা কৰা কথাবোৰ আৰু বেছি মানুহৰ ওচৰলৈ লৈ যাব পাৰোঁ। অ, আৰু এটা কথা, বিয়াখন যদি মই ডাঙৰকৈ পাতিলোঁহেঁতেন, তেতিয়াহ’লে “Shakira আহিব বকুলতলৰ বিহুলৈ” চিনেমাখন বনাব নোৱাৰিলোঁহেঁতেন।\nফটাঢোল : আমি জানো ‘সৃষ্টি’ এনে এটা বস্তু নহয় যে, সময় পাইছোঁ ‘সৃষ্টি’ এটা কৰি দিওঁ। তথাপি যোৱা মাৰ্চৰ পৰা সময়তো যথেষ্ট ওলাইছে চাগে। কি কৰিলে বা কৰি আছে এই সময়খিনিত?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : আৰম্ভণিৰ সময়খিনিত কিতাপ পঢ়িলোঁ, চিনেমা চালোঁ, গান শুনিলোঁ আৰু ব্যায়াম কৰিলোঁ। তাৰপিছত অসহ্য লাগিবলৈ আৰম্ভ হ’ল। তাৰ পিছত আড্ডা দিলোঁ, খানা খালোঁ আৰু ঢেৰ টোপনি মাৰিলোঁ। অ, এইখিনি সময়ৰ মাজতে আমাৰ স্থানীয় সংগঠন “সচেতন নাগৰিক সমাজ, আমৰঙা(বৰিহাট)”ৰ উদ্যোগত অঞ্চল ভিত্তিক ৰক্তদাতাৰ এটা গোট খোলা হ’ল, লগতে লক ডাউনৰ বাবে অভাৱত পৰা কিছু পৰিয়ালক সাহায্য দিবলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ।\nফটাঢোল : আপোনাৰতো অসংখ্য ফেন আছে, কেতিয়াবা কোনোবা ‘জবৰা ফেন’ৰ লগত স্মৰণীয় ঘটনা আছে নে?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : ‘ফেন’ বোলা শব্দটো কিয় জানো ভাল নালাগে। আমাক জীৱনত সহযোদ্ধা লাগে, সহযাত্ৰী লাগে, ‘ফেন’ মানেই যেন মোহবিষ্ট বা অন্ধ।\nঅৱশ্যে, এজন দাদা লগ পাইছিলোঁ, মোৰ ৫০টা কবিতা তেখেতৰ মুখস্থ আছিল, আচৰিত হৈছিলোঁ।\nফটাঢোল : “ঐ ছোৱালী এবাৰ ভাল পায় চাবি নেকি?”\nআপোনাৰ এটা জনপ্ৰিয় আৰু বহুপঠিত কবিতা।\nভাল পালে নে হিমাংশু প্ৰসাদ দাসক সেই ছোৱালীজনীয়ে? লগ পালেনে হিমাংশুৱে সেই ছোৱালীজনীক?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : হাঃ হাঃ হাঃ! ২০০৪ চনত কবিতাটো লিখিছিলোঁ, এতিয়াও প্ৰায়ে মাতি থাকিব লগা হয়। কেতিয়াবা কামত দিছে, কেতিয়াবা নাই।\nফটাঢোল : খুব ভাল লাগিল কথা পাতি আপোনাৰ লগত। সময়খিনি দিয়াৰ বাবে অশেষ ধন্যবাদ। শেষত ফটাঢোলক কি ক’ব?\nহিমাংশু প্ৰসাদ দাস : মোৰো খুব ভাল লাগিল, আগতে ক’তো নোকোৱা কিছুমান কথা ক’লোঁ আজি। আকৌ লগ পাম। ফটাঢোলক কি কম!\n« লোভ – হেমন্ত কাকতি\nখুব ভাল লাগিল প্ৰিয় মানুহ এজনৰ বিষয়ে বিশদকৈ জানিবলৈ পায়।\nতেখেতৰ উত্তৰোত্তৰ উন্নতি কামনা কৰিলো\nমোৰ এজন প্ৰিয় ব্যক্তি\nভাল লাগিল দাদা 👍 👍 👍\nপ্ৰশ্নই চাবা নে উত্তৰেই শুনিবা…মজ্জা লাগিল.. বৰ সোনকালে শেষ হৈ গল হে\nপ্রিয় শিল্পীৰ কথাবোৰ\nইমান ভাল লাগিল সাক্ষাৎকাৰটো। প্ৰশ্ন-উত্তৰ সমানেই হিট।\nবঢ়িয়া লাগিল । কথাবোৰ যেন সন্মুখত বহি কৈ আছে, তেনে লাগিল।\nবঢ়িয়া লাগিল৷এবাৰ মুখামুখিকৈ লগ পোৱাৰআশা পুহি ৰাখিছো৷\nPriya byekti jonor Interview, moja\nখুবে ভাল লাগিল প্ৰিয় কবিৰ মনৰ বতৰা জানিব পাৰি ।”ফেন ” নহয় সহযাত্ৰী লাগে কথাষাৰৰ দ্ধাৰা আপোনাৰ অন্যটি দিশ দেখিলোঁ।\nজীৱন জিন্দাবাদ, এজন ব্যতিক্ৰমী মানুহ আৰু কামবোৰো ব্যতিক্ৰমী তাৰ বাবে সদায় প্ৰিয় , ভাল লাগিল\nBar val lagile\nপৰিচয়টো জানি ভাল লাগিল!মানুহজন যে খুবেই স্পষ্টবাদী কথাবোৰত গম পায়!এনেকুৱা লাগিল সনমুখৰ পৰা শুনি থকা যেন লাগিল!\nবৰ ভাল লাগিল। একেধাৰে ইমানবোৰ গুণৰ অধিকাৰী মানুহজনৰ বিষয়ে নজনা বহুবোৰ কথা জানি সুখী হ’লো…\nতেখেতৰ বিষয়ে নজনা কথা বহুত জানিব পাৰি সুখী হলো৷ তেখেতৰ ংভবিষ্যৎ উজ্জ্বল হওক তাৰেই কামনা কৰিলো৷\nজীৱন জিন্দাবাদ।তেখেতৰ বিষয়ে ভালদৰে জানিব পাৰি ভাল লাগিল।\nবৰ ভাল লাগিল। হিমাংশু দাৰ উত্তৰবোৰ বৰ সৰল ভাবে দিলে ভাল লাগিল বহুত বেছি।


'মোৰ লাইফটো শেষ কৰি দিলা’- কিয় বিদ্যুতে বাছি ল’লে এই চৰম পন্থা? -\nHomeআঞ্চলিক'মোৰ লাইফটো শেষ কৰি দিলা’- কিয় বিদ্যুতে বাছি ল’লে এই চৰম পন্থা?\n'মোৰ লাইফটো শেষ কৰি দিলা’- কিয় বিদ্যুতে বাছি ল’লে এই চৰম পন্থা?\nগুৱাহাটী : মহানগৰীত সংঘটিত হৈছে এক কৰুণ ঘটনাৰ৷ উপায়ন্তৰ হৈ আত্মহত্যাৰ দৰে চৰম পন্থা বাছি ল’লে এজন কৰ্মচাৰীয়ে৷ নিজ প্ৰতিষ্ঠানতেই চীপ লোৱা অৱস্থাত উদ্ধাৰ হয় কৰ্মচাৰীগৰাকীৰ মৃতদেহ৷ গুৱাহাটীৰ ‘পল্লৱী মটৰ্ছ’ত সংঘটিত হৈছে এই আত্মহত্যাৰ ঘটনা৷ চীপ লোৱা অৱস্থাত উদ্ধাৰ হয় কৰ্মচাৰীৰ মৃতদেহ৷ ছুইচাইট নোটত উল্লেখ কৰে এমভিআই প্ৰাৰ্থন বৰাৰ নাম৷\nউল্লেখ্য যে, পল্লৱী মটৰ্ছৰ চেলছ বিভাগৰ টিম লিডাৰ আছিল বিদ্যুৎ বিকাশ বৰা৷ ব্যৱসায়ীক প্ৰতিষ্ঠানখনৰে বাথৰূমত চীপ লোৱা অৱস্থাত মৃতদেহ উদ্ধাৰ হয় বিদ্যুতৰ৷ লগে লগে হুৱা-দুৱা লাগে ব্যৱসায়ীক প্ৰতিষ্ঠানখনত৷ প্ৰতিষ্ঠানখনৰে এজন কৰ্মচাৰীয়ে প্ৰত্যক্ষ কৰে বিদ্যুতৰ মৃতদেহ৷ লগে লগে ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হয় ভঙাগড় আৰক্ষীৰ এটা দল৷ প্ৰায় দুবছৰৰ পূৰ্বে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা বিদ্যুতৰ পত্নীয়েও বুজি নাপালে কিয় বিদ্যুতে বাছি ল’লে এই পন্থা?\nইপিনে বিদ্যুতৰ পকেটত উদ্ধাৰ হয় ছুইচাইট নোট৷ ছুইচাইট নোটতত এমভিআই প্ৰাৰ্থন বৰাৰ নাম উল্লেখ আছে৷ নোটখনত লিখা আছিল, ‘প্ৰাৰ্থন বৰা দা, মোৰ লাইফটো শেষ কৰি দিলা৷ মই টাইমত ২২ লাখ টকা আপোনাক ৰিটাৰ্ন কৰি দিছিলো৷ আধা কেছ আৰু আধা চেকত৷ ২ মাহৰ ইন্টাৰেষ্ট দিব নোৱাৰা বাবে কিয় এনেকুৱা কৰিলা? মা, দেউতা ছোৱালী, পপী, নিলা বা, জমুনা বা I’m Sorry ৷’ দুমাহৰ সূত নিদিয়া বাবে কি কৰিছিল এমভিআই প্ৰাৰ্থন বৰাই? ছুচাইট নোটত কি ক’ব বিছাৰিছিল বিদ্যুতে? হয়তো প্ৰাৰ্থন বৰাক আৰক্ষীয়ে জেৰা কৰিলেই পোহৰলৈ আহিব বিদ্যুতৰ আত্মহত্যাৰ আঁৰৰ ৰহস্য৷\nPrevious articleআদৰণীয় পদক্ষেপ! মঙলদৈ মহকুমা ছাত্ৰ সন্থাৰ উদ্যোগত বিনামূলীয়া প্ৰশিক্ষণ শিবিৰ\nNext articleপত্নীৰ এটেকত উফৰিল স্বামীৰ দাঁত! কি অপৰাধ কৰিছিল স্বামীয়ে?


খ্বন মৗঙ | The Spirit of The State : আহোমৰ বুৰঞ্জীত চাও-লুং যুগ --- চাও নগেন হাজৰিকা\nআহোমৰ বুৰঞ্জীত চাও-লুং যুগ --- চাও নগেন হাজৰিকা\n৫) ‘হিন্দুকৃত যুগ’-চু-হন ক্লা’-‘হিন্দু আইন’ আৰু ‘মুছলমান কানুন’ ভাৰতবষৰ্ত বতৰ্মানে প্ৰচলিত হৈ আছে।\nHindu Law as administered by the Courts of India is applied to Hindus in some matters only, namely, Marriages, Adoption, Inheritance, Succession, etc. In other matters, it has been replaced by various legislative enactments. It is in this narrow sense that the term ‘Hundu Law’ is understood now. Hindu Law is of much wider application that its name suggests. This may be inferred from the Notes to Clause2of the Hindu Code Bill which is as follows :- ‘At present Hindu Law applies : (I) to the Hindus by birth, and also to Hindus by religion; that is to say to converts and reconverts to Hinduism, (II) to illegitimate Children where both parents are Hisndus, (III) to illegitinmate children where the mother isaHindu and the children are brought up as Hindus, (IV) to Brahos, Arya Samagist, Lingayats and to persons who may have deviated from orthodox standards of Hinduism in matters of diet and ceremonial observances and to every other person who may be regarded as Hindu unless he can show some valid local, tribal, or family custom to the contrary and (V) to Jains, Sikhs and Buddhists’ তাই আহোমে হিন্দুৰ অখাদ্য যেনে গৰু, গাহৰি, গৰুৱা মাছ, কেকোৰা আৰু হিন্দুৰ বাবে গেনা খাদ্যসমূহ খাইছিল আৰু খাই আছে। তাঈ আহোমৰ ceremonial observances প্ৰায়বোৰেই হিন্দু বোৰতকৈ পৃথক। সবৰ্ভাৰতীয় প্ৰথাবোৰতকৈ তাঈ আহোমৰ অসমত (Local) প্ৰচলিত প্ৰথাবোৰ বেলেগ। ভাৰতীয় সংবিধানত অনুসূচিত নহ’লেও আহোমৰ পৰিয়াল প্ৰথাবোৰ হিন্দুবোৰতকৈ বহুত বেলেগ। সেই বাবে হিন্দু আইনখন আহোমত প্ৰযোজ্য নহয়।\n৬) ‘পক্-ফান্-তাঈ যুগ’-আজিৰ পৰা প্ৰায় ২৫ বছৰৰ আগৰ পৰা তাঈ আহোমৰ মাজত এটা নতুন যুগৰ অৱতাৰণা হৈছে। সেইটো হৈছে ‘পক্-ফান্-তাঈ’ অৰ্থাৎ ‘তাঈ জাতিলৈ ঘূৰি আহা।’ যিবিলাক মানুহে তাঈ আহোমৰ জাতীয় ধৰ্ম অৰ্থাৎ ‘পূৰ্ব পুৰুষৰ পূজা’ এৰি থৈ অন্য ধৰ্মত সোমাইছিলগৈ আৰু যিসকল তাঈ আহোমৰ লোক ‘ফান্-ছুম্’ হৈ হেৰাই গৈছিল সেইসকলক ‘তে-তে-তে’ কৰি নিজ ধৰ্মলৈ ঘূৰাই অনা হৈছে। Motto টো হৈছে we Revive we survive; ‘পক্ ফান্ তাঈ ছং-লুং-ফাই’ ‘ৰাও পক্ পাই ৰাও চি দাই।’ হু-পাৎ-ছি পৰা আৰম্ভ কৰি তাঈ মানুহৰ পাৰম্পৰিক খাদ্য খাৱন, পোচাক পৰিধাৰণ, তাঈ ভাষাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ, তাঈ আহোমৰ প্ৰাচীন পুথি-বুৰঞ্জী পঠন যোগে ‘অসমীয়া আহোমক’ প্ৰকৃত তাঈ আহোমকৰণ এই যুগৰ লক্ষ্য। ‘আহোম আহোম হওক।’ উঠি অহা চামে এইবোৰ গ্ৰহণ কৰিছে, social media যোগে প্ৰচাৰ কৰিছে তথা খ্বন্ মৗঙৰ দৰে ই-আলোচনীৰ যোগেৰে এইবোৰৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ চেষ্টা কৰিছে। এতিয়া আমাক লাগে এখন Tai Ahom Civil Law বাThe Ahom Law; আইনজীৱি কোনোবাই হয়তো এই প্ৰচেষ্টা হাতত লব।\nHindu Law as administered by the Courts of India is applied to Hindus in some matters only, namely, Marriages, Adoption, Inheritance, Succession, etc. In other matters, it has been replaced by various legislative enactments. It is in this narrow sense that the term ‘Hundu Law’ is understood now. Hindu Law is of much wider application that its name suggests. This may be inferred from the Notes to Clause2of the Hindu Code Bill which is as follows :- ‘At present Hindu Law