কলড্ ড্ৰিংকচ্ বা শীতল পানীয়ৰ বিষয়ে কিছু কথা — Vikaspedia\nশীতল পানীয়ৰ জনপ্ৰিয়তা বতৰৰ উষ্ণতা বঢ়াৰ লগে লগেই বাঢ়ি গৈ থাকে। আগৰ দিনত মাটি কলহৰ পানী খাই গা জুৰ পেলোৱা লোকেও আজিৰ উৎকট গৰমত শীতল পানীয় খাবলৈ পালেহে তত্ আহে বুলি কোৱা হয়। হয়তো এয়াই বিশ্বাস। অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত, এইবিধ উপাদানৰ তৈয়াৰকাৰীসকলে মানুহক লুভীয়া কৰি তুলিবলৈ যৎপৰোনাস্তি কষ্ট কৰিব লাগিছে। এইক্ষেত্ৰত তেওঁলোকে দুহাতেৰে আকুন্ঠচিত্তে টকা খৰছ কৰিবলৈও কুন্ঠাবোধ কৰা নাই। এইক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ বিনিয়োগতকৈ লাভৰ মাত্ৰা সৰ্বাধিক। অৱশ্যে বিভিন্ন কোম্পানীবোৰে তৈয়াৰ কৰা এই শীতল পানীয়ৰ জনপ্ৰিয়তা যিমান অধিক, সেইদৰে ইয়াৰ বিতৰ্কিত বিষয়ো কম নহয়। সম্প্ৰতি ইয়াৰ ক্ষতিকাৰক দিশটোৰ লগতে ইয়াৰ ব্যৱহাৰে ব্যক্তিগতখণ্ডত মুনাফাৰ সৃষ্টি কৰি দেশৰ অৰ্থনীতিত ঘাটিৰ পৰিমাণ বঢ়োৱা দিশটো নানা মহলত বিতৰ্কিত বিষয় হৈ পৰিছে।\nকেতিয়াৰ পৰা ইয়াৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হৈছিল?\nকোলাজাতীয় শীতল পানীয় পোনপ্ৰথমে আৱিষ্কাৰ কৰে জন ষ্টাইথ পেম ৱাৰ্টন নামৰ এজন বৈজ্ঞানিকে ১৮৮৬ চনৰ আমেৰিকাৰ আটলাণ্টা চহৰত। কোকোপাত, কোকোবীজ আৰু কাফিনৰে তৈয়াৰী এই মিশ্ৰণটো মূৰৰ বিষ আৰু ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ ঔষধ হিচাপে তেতিয়া ব্যৱহৃত হৈছিল।\nইয়াৰ পিছত ১৮৮৯ চনত জেনেভাৰ নিকোলাচ পল লেমনেডে প্ৰচলন কৰে। ১৮৯১ চনত আচা কেন্তুলাৰ আমেৰিকাৰ কোকাকোলাৰ পেণ্টেন নেন।\n১৮৯৮ চনত আমেৰিকাৰ কালেব ডি ব্ৰাধানে পেপ্‌চি কোলাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।\nইংলেণ্ডত প্ৰতিবছৰে ৮০ হাজাৰ কোটি লিটাৰ শীতল পানীয় বিক্ৰী হয়।\nআমাৰ দেশৰ বজাৰত যিবোৰ শীতল পানীয় বিক্ৰী হৈ থাকে, সেইবোৰত থকা উপাদান আৰু উপাদানবোৰৰ অনুপাত বটলত লিখা নেথাকে অথচ এনে বে-আইনীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা দেখা নাযায়। ইয়াৰ অনুমোদিত ৰং ব্যৱহাৰ হৈছেনে? আৰু কেনে উপাদানেৰে মিশ্ৰটো সজোৱা হৈছে? ইয়াক সুস্বাদু কৰিবলৈ কি ব্যৱহাৰ হৈছে? এনে ধৰণৰ প্ৰশ্নই ইয়াক বিতৰ্কিত কৰাই নহয় আৰু সন্দেহৰো যথেষ্ট স্থল আছে।\nশীতল পানীয়ত থকা উপাদান\nকৃত্ৰিম সোৱাদৰ বাবে চেকাৰিন, চাইক্ল’মেট\nকৃত্ৰিম ৰঙৰ বাবে টটাজিন, কুইনোলিন ইয়োলো, চানচেট ইয়োলো ইত্যাদি।\nউচ্চ চাপৰ সহায়ত কাৰ্বন ডাই অক্সাইড গেছ ভৰাই ছীল কৰা হয়।\nঅনেক ফলৰ ৰস দিয়া বুলি কোম্পানীয়ে দাবী কৰে যদিও প্ৰকৃততে ফলৰ ৰস দিয়াটো সম্ভৱ নহয়। এনেক্ষেত্ৰত ফলৰ ৰসৰ পৰিৱৰ্তে ৰাসায়নিক দ্ৰব্যৰহে মিশ্ৰণ তৈয়াৰ কৰা হয়।\nশীতল পানীয় বটল সংৰক্ষণ কৰাৰ সময়ত ছ’ডিয়াম বেনজাইট আৰু ছালফাৰ ডাই অক্সাইড ব্যৱহাৰ কৰে।\nশীতল পানীয় উপকাৰিতা\nই জীৱাণুমুক্ত পানী,\nউচ্চ চাপত কাৰ্বন ডাই অক্সাইড থকা বাবে বটল খোলাৰ সময়ত বুৰ-বুৰণি উঠে যিয়ে খাওঁতাজনক তৃপ্তিৰ ভাব আনি দিয়ে।\nকিছু পৰিমাণে কেলৰি পোৱা যায়,\nনানা খনিজ উপাদান আৰু ক্ল’ৰাইড থকাৰ হেতু অলপ খালেই তৃষ্ণা পলায়,\nসহজেই শৰীৰৰ ক্লান্তি দূৰ হয়,\nশৰীৰত এটা সতেজ ভাব আহে।\nশীতল পানীয়ৰ অপকাৰিতা\nউচ্চ চাপৰ কাৰ্বন ডাই অক্সাইডৰ মিশ্ৰণ থকা হেতু এই পানীয় পান কৰিলে হাপানী থকা শিশুবোৰৰ কাৰণে বিশেষ ক্ষতিকাৰক।\nসংৰক্ষক হিচাপে ব্যৱহৃত হোৱা ছ’ডিয়াম বেনজয়টৰ কাৰণেও হাঁপানী হ’ব পাৰে।\nনিচা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nএলাৰ্জি হ’ব পাৰে।\nএনেজাতীয় পানীয় একেবাৰে পি খালে কেলছিয়াম আৰু ফছফৰাছ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা আহি পৰে।\nঅস্থি ক্ষয় হয়।\nহাড় কমজোৰ হয়।\nদাঁতৰ এনামেল ক্ষয় হয়।\nচঞ্চলতা বৃদ্ধি পায়।\nল’ৰা-ছোৱালীৰ শৰীৰৰ বিকাশত বাধা আহে।\nগৰ্ভত থকা শিশুৰ ক্ৰ’ম’জমৰ বিকৃতি হ’ব পাৰে।\nপাতল শৌচ হয়।\nনাকেদি পানী ওলায়।\nহঠাৎ হৃদ-স্পন্দন অনিয়মীয়া হয়।\nগৰ্ভস্থ শিশুৰ বৃদ্ধি কম হয়।\nডায়েবেটিচ ৰোগীৰ বাবে নিৰাপদ নহয়।\nঅগ্নাশয়, স্তন বা বৃহদান্ত্ৰৰ কেন্সাৰৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nনানা নিষিদ্ধ ৰং ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত কেন্সাৰ হ’ব পাৰে।\nশীতল পানীয়ৰ ব্যৱহাৰে শৰীৰক কিছু সময়ৰ বাবেহে শান্ত কৰি তোলে। উপকাৰৰ হিচাপত অপকাৰিতাৰ পৰিমাণহে বেছি। তাতোকৈ ডাঙৰ ক্ষতিকাৰক দিশটো হৈছে দেশৰ অৰ্থনীতিত ইয়াৰ প্ৰভাৱ। সেয়েহে উন্নয়নশীল দেশসমূহে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ কৰি দিব লাগে। কিয়নো ব্যক্তিগতখণ্ডক ধনী কৰি কিছু সময়ৰ বাবে প্ৰশান্তি লাভ কৰি ওৰেটো জীৱনৰ বাবে শৰীৰত ৰোগ চপাই লোৱাটো তথা শৰীৰক উৎকট গৰমৰ পৰা শান্ত কৰি তুলিবলৈ দেশত থলুৱাভাৱে উৎপাদিত ডাব নাৰিকলৰ পানী তথা কুঁহিয়াৰৰ ৰস তথা ফলমূলৰ ৰসেই শ্ৰেয়।\nলিখক: টংকেশ্বৰ নাথ।


‘ইদলি আইচক্ৰীম’ খাই পাইছেনে? ছ’চিয়েল মিডিয়াত খলকনি তোলা ইদলি আইচক্ৰীমে এতিয়া দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে খাদ্যপ্ৰেমীৰ… – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/খাদ্য/‘ইদলি আইচক্ৰীম’ খাই পাইছেনে? ছ’চিয়েল মিডিয়াত খলকনি তোলা ইদলি আইচক্ৰীমে এতিয়া দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে খাদ্যপ্ৰেমীৰ…\nইদলিৰ ফটোখন ক'ৰ হয় এটিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই যদিও বহুতেই এয়া বাংগালুৰুৰ হয় বুলি কৈছে। যিয়েই নহওঁক কিয়, খাদ্যপ্ৰেমীসকলে এই সৃজনীশীলতাক প্ৰশংসাৰে ওপচাই তুলিছে।\nআপুনি ইদলি খাই ভাল পায়নে? দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত খাদ্য ইদলি বহুতৰে প্ৰিয়। চাউলৰ গুৰিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ইদলি হৈছে দক্ষিণ ভাৰতীয় লোকসকলৰ এক পৰম্পৰাগত আহাৰ।\nএই ইদলি বহুতেই বহু ধৰণেৰে, বিভিন্ন ব্যঞ্জনৰ লগত খাই ভাল পায়। অসমীয়া সমাজত আকৌ ইদলি বহুতেই গাখীৰ, চেনি, পিঠাগুড়ি, চুজিৰ সংমিশ্ৰণেৰেও প্ৰস্তুত কৰা দেখা যায়।\nপিছে এইবাৰ এখন বিশেষ ফটোৱে ইন্টাৰনেটত তুলিছে খলকনি। দেখিবলৈ আইচক্ৰীমৰ নিচিনা, আইচক্ৰীম ষ্টিক লগোৱা ইদলিৰ এখন বিশেষ ফটোৱে এতিয়া সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nফটোখন দেখি প্ৰথমতে সকলোৱে এয়া আইচক্ৰীম বুলি ভুল কৰিছিল যদিও, চামবাৰ জুবিয়াই থোৱা আইচক্ৰীম সদৃশ ইদলি দেখি এতিয়া হতবাক হৈ পৰিছে সকলো। অৱশ্যে ইদলিৰ ফটোখন ক’ৰ হয় এটিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই যদিও বহুতেই এয়া বাংগালুৰুৰ হয় বুলি কৈছে। যিয়েই নহওঁক কিয়, খাদ্যপ্ৰেমীসকলে এই সৃজনীশীলতাক প্ৰশংসাৰে ওপচাই তুলিছে।\nIdli idli ice cream Viral Photo of Idli\nটঙালি বান্ধিছে ৰাইজৰ দলে, উপ-নিৰ্বাচনৰ বাবে কোনকেইটা সমষ্টিত প্ৰাৰ্থীত্ব আগবঢ়াব ৰাইজৰ দলে?


কালপুৰুষ - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Jun 1, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nভালক ভাল বুলি ক’বই লাগিব। সেইদৰে বেয়াক বেয়া নুবুলি অন্য উপায় নাথাকে। নিৰ্বাচনৰ আগলৈ যিবোৰ মানুহক কাল বুলি আঙুলিয়াই থকা হৈছিল, নিৰ্বাচনৰ ফলাফলে তেওঁলোকক ভাল কৰি পেলালে। ভাল আৰু কাল দুয়োটাই কিন্তু স্বতঃস্ফূৰ্ত সিদ্ধান্ত নহয়। যেতিয়া সমুখৰ পৰিস্থিতিয়ে সমাজত ইতিবাচক পৰিৱেশ ৰচনা কৰে, তেতিয়া বুজা উচিত যে ফলাফল সেই পৰিৱেশৰ আধাৰতে ৰচিত হ’ব। সেই সময়ত ভালৰ কথা নকৈ কালৰ কথা ক’লে বিপদ বাঢ়ে।\nবিৰোধী দলবোৰে এইবাৰ সেই পৰিৱেশ অনুধাৱন কৰিব নোৱাৰিলে। বিৰোধীৰ আসনত বহাৰ যি সন্মান তাকো এই নুবুজাৰ দোষতে অৰ্জন কৰিব নোৱাৰিলে। প্ৰয়োজনীয় ৫৫ আসনৰ লক্ষ্যত এইবাৰো উপনীত হ’ব নোৱাৰিলে বিৰোধী। কিবা এটা অৰ্জন অৰ্জুনৰ ‘নিচান’ৰ দৰে। লক্ষ্য সঠিক নহ’লে চালে-বেৰে কোবাই একো অৰ্জন কৰিব নোৱাৰি। বুৰঞ্জীৰ পৃষ্ঠাত সদায় বীৰৰ কাহিনীয়ে স্থান পায়। কাপুৰুষ সদায় নিন্দনীয়। কাপুৰুষ কেতিয়াও কালপুৰুষ হ’ব নোৱাৰে। বুৰঞ্জী কপুনৰ নিৰ্মাণ নহয়। বুৰঞ্জীৰ পাঠক সংযোজনহে কৰিব পাৰে।\nআচলতে আমাৰ সমাজত কালপুৰুষেই সকলো ভৱিষ্যদ্বাণী কৰাৰ দৰেই কথাবোৰ। জীৱনৰ অমিয়া লুকাই থাকে প্ৰাপ্তিৰ মাজত। সেই প্ৰাপ্তিকো একবিংশ শতিকাত ‘হাই টেক’ প্ৰচাৰ আৰু ক্ষমতাৰ বলত নিজৰ ফলীয়া কৰিব পাৰি। পৃথিৱীত যিসকল ব্যক্তিয়ে নিজৰ সময়ছোৱাত কালপুৰুষৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰি গৈছে সেই আটাইবোৰ আছিল বাক্ পটু। নিজক প্ৰচাৰৰ বাবে ৰাখিছিল প্ৰ’পাগাণ্ডা মিনিষ্টাৰ। যিসকলে কালপুৰুষৰ হুকুমনামা অৱজ্ঞা কৰিছিল তেওঁলোকক বহতীয়া আৰু আজ্ঞাবাহীসকলে হত্যা কৰিছিল।\nকালপুৰুষৰ কৰ্মকাণ্ডৰ বুৰঞ্জীৰ নপঢ়াকৈ কেৱল সোঁৱৰাই দিলেই যথেষ্ট। ব্যক্তি কেতিয়া উদ্ধত হয়? সাধাৰণ উদাহৰণ এটা এনেকুৱা- এজন মানুহ বহুদিন ভোকত আছিল। পকেটত ফুটাকড়িও নাছিল। এদিন মানুহজনৰ হাতলৈ ঐশ্বৰ্য-বিভূতি সকলো আহিল। মানুহজনে কি কৰিব? উত্তৰটো সহজ।\nকিন্তু কোনেও নকয় সেইজন মানুহে ঐশ্বৰ্য-বিভূতি পায়ো সমাজৰ মাত্ৰ এজন হ’লেও দৰিদ্ৰক ধনী কৰাৰ সংকল্প কিয় নল’লে। কালপুৰুষ হোৱা কঠিন কাম। যিসকলে হৈছে তেওঁলোকে কিন্তু অৰ্জনৰ অৰ্জুনৰ নিচানডাল ঠিকেই পোনাব পাৰিছে। ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাত এনে এজন কালপুৰুষৰ খালী ঠাই পূৰোৱাৰ অপেক্ষা আৰম্ভ হৈছে। কোনেও কিন্তু গমকে নাপাব। কাৰণ সমাজ বা সামাজিকক সুধি কোনেও বুৰঞ্জী নিলিখে।\nবেতনিত ঔ পৰিল বাসুদেৱায় নমঃ। এই কথাষাৰ শুনাৰ পিচত বহুজনে বলে নোৱৰা শিলক পৰি নমস্কাৰ কৰিব আহিছে। পিনটিত খোৱা বস্তু পৰিল বুলি তাৰ পৰা তুলি আনি নোখোৱা মানুহ নথকা নহয়। বেতনিত ঔ পৰিল বুলি সেইটোও তুলি অনা মানুহ ওলাব। যিসকলে পাৰে তেওঁলোকেই বেতনি-পিটনিৰ কাঠিন্যলৈ কেৰেপ নকৰে।\nকেৰালাৰ কোচি জিলাৰ আলুভা অঞ্চলৰ কাহিনী এটাক উদাহৰণ হিচাপে ল’ব পাৰি। আলুভা অঞ্চলৰ মাজেৰে যোৱা পকী পথ এটাৰ কাষতে এটুকুৰা মুকলি ঠাই আছিল। আচলতে ঠাইখন আগতে খেতিপথৰ আছিল। কিন্তু লাহে লাহে ঠাইখন ৰাইজৰ আৱৰ্জনা পেলোৱা বিশাল মুক্ত ডাষ্টবিনলৈ পৰ্যবসিত হ’ল। এদিন উক্ত ঠাইখন চকুত পৰিল সোতৰজন যুৱকৰ।\nতাৰ পিচত আৰম্ভ হ’ল ঠাইখন কিদৰে আৱৰ্জনাৰ পৰা মুক্ত কৰি সেউজ ভূমি কৰিব পাৰি। প্ৰায় তিনি বছৰ ধৰি সেই ৫০ একৰ মাটিক এখন সেউজীয়া পথাৰ কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰে ১৭জন যুৱকে সহায়-পৰামৰ্শ ল’লে কৃষি বিভাগ আৰু কৃষি বিজ্ঞানীৰ। এতিয়া সেই ৫০ একৰ মাটিত যুৱককেইজনে ‘চুৰ্নিক্কাৰা’ নামৰ নতুন প্ৰজাতিৰ ধান সিঁচি পৰিৱেশ চালে চকুৰোৱা কৰিছে।\nপথাৰৰ কাষতে নিৰ্মাণ কৰি দিছে এখন পাৰ্ক। যাতে ‘ৰৈ যোা বাটৰুৱা পৰাণ জুৰাই যোৱা’ বুলি স্বগতোক্তি কৰিব পাৰি। এই কাহিনীটো কোৱাৰ কাৰণ দুটা। এক- ছ’চিয়েল মিডিয়াত বিপ্লৱৰ পোষ্ট দিয়াসকলে এনেদৰে আৱৰ্জনাৰ মাজত মুকুতাৰ সন্ধান কৰক। দুই- গুৱাহাটীৰ ৰাজধানী নাৰ্ছাৰীৰ সেই কুখ্যা পৌৰ নিগমৰ আৱৰ্জনা নিষ্কাশন কেন্দ্ৰটোৰ ঠাইত পাৰিলে ফুলনি, নোৱাৰিলে গছপুলি কেইটামান ৰুই দিয়ক।\nঅভিজাত জু-ৰোডক জহুদলৈ পৰ্যবসিত কৰিছে এই জাৱৰভৰ্তি কেন্দ্ৰটোৱে। অকল এইখিনি ঠাইৰ কথাই নহয়, চকু ফুৰালে এনে বহু ঠাই ওলাব, য’ত যাবৰ জ্ঞান আৰু নিবনুৱাক সংস্থাপন দিয়াৰ বহু বাট ওলাব। কৃষি বিভাগতো এনে দক্ষতা বিকাশৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰক। তেতিয়াহে বেতনি-পিটনি বুলি কোনেও নাক কোঁচোৱাৰ চেষ্টা নকৰিব।\nঅন্ধ্ৰপ্ৰদেশত ৰহস্যজনক ঘটনা! বিদ্যালয়ৰ এটা বাকচত উদ্ধাৰ দুটি শিশুৰ মৃতদেহ….


Anefol Xt in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Anefol Xt ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAnefol Xt ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Anefol Xt Benefits & Uses in Assamese- Anefol Xt ar laabh aaru byavaharsamuh\nAnefol Xt ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Anefol Xt Dosage & How to Take in Assamese - Anefol Xt ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAnefol Xt ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Anefol Xt Side Effects in Assamese- Anefol Xt ar parshwakriyasamuh\nAnefol Xt সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Anefol Xt Related Warnings in Assamese- Anefol Xt xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Anefol Xtৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Anefol Xt with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Anefol Xt ar gurutor kriya-pratikriya\nAnefol Xt মতভেদসমূহ- Anefol Xt Contraindications in Assamese- Anefol Xt nishedhsamuh\nAnefol Xt ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Anefol Xt in Assamese- Anefol Xt ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Anefol Xt ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Anefol Xt Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Anefol Xt kriya-pratikriya\nAnefol Xt ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Anefol Xt Benefits & Uses in Assamese - Anefol Xt ar laabh aaru byavaharsamuh\nAnefol Xt তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAnefol Xt ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Anefol Xt Dosage & How to Take in Assamese - Anefol Xt ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAnefol Xt-ৰ উপাদানসমূহ - Anefol Xt Active Ingredients in Assamese - Anefol Xt-ar upadaansamuh\nAnefol Xt ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Anefol Xt Side Effects in Assamese - Anefol Xt ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Anefol Xt ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAnefol Xt সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Anefol Xt Related Warnings in Assamese - Anefol Xt xonkranta xatarkatabanisamuh\nAnefol Xt-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Anefol Xt পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কখা চিন্তা নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nAnefol Xt-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAnefol Xt ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Anefol Xt কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAnefol Xtএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Anefol Xt কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAnefol Xtৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Anefol Xt ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAnefol Xtৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Anefol Xtৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Anefol Xt with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Anefol Xt ar gurutor kriya-pratikriya\nAnefol Xt তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAnefol Xt মতভেদসমূহ - Anefol Xt Contraindications in Assamese - Anefol Xt nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Anefol Xt লোৱা অনুচিত যাতে -\nAnefol Xt ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Anefol Xt in Assamese - Anefol Xt ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Anefol Xt-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nAnefol Xtৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nহয়, Anefol Xt লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Anefol Xt লোৱাটো নিৰাপদ।\nAnefol Xt য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Anefol Xt ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Anefol Xt Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Anefol Xt kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Anefol Xtৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nকেতবোৰ বিশেষ খাদ্যৰ সৈতে Anefol Xt লোৱাটোৱে দৰৱৰ প্ৰভাৱ বিলম্বিত কৰিব পাৰে। এইবিষয়ে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে কথা পাতক।\nমদ আৰু Anefol Xtৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nAnefol Xt আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।


অসমৰ চলচ্চিত্র নীতি - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nঅসমৰ চলচ্চিত্র নীতি\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On জুন 1, 2022\nএখন কল্যাণকামী ৰাজ্যৰ দায়িত্ব হিচাপে অসম চৰকাৰে চিনেমাৰ উন্নতি সাধন কৰিব পৰা বিভিন্ন ব্যৱস্থা বহুদিনৰ পৰাই বিভিন্ন ধৰণে লৈ আহিছে৷ কিন্তু চৰকাৰে এই কার্যপ্রণালীক বিধি বা আইনৰ ৰূপ দিব পাৰিলেহে অসমীয়া চিনেমাই বিকাশ লাভ কৰাত চৰকাৰৰ পৰা পাবলগীয়া সহায়খিনি ভালদৰে পাব বুলি বহুতে বিশ্বাস কৰে৷ এটা সময়ত প্রতিটো চিত্রগৃহই বছৰটোত ৮৪টা দর্শনীত অসমীয়া চিনেমা দেখুৱাব লাগিব বুলি এটা সময়ত থকা নিয়মটো এতিয়া কোনোবাই মানে বুলি ভাব নহয়৷ আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা, এই নিয়মটো ভালদৰে মানিব পৰা বিধৰো নহয়৷ কাৰণ কিছুমান চিত্রগৃহত প্রযোজকে অসমীয়া ছবি দেখুৱাব নিবিচাৰে৷ সেই চিত্রগৃহৰ স্বত্বাধিকাৰীয়ে কি কৰিব, সেয়াও এটা প্রশ্ণ৷ যদি এখন ছবি একেৰাহে চলি নির্ধাৰিত দর্শনীৰ সীমা সম্পূর্ণ কৰে, তেনেহ’লে সেই চিত্রগৃহত আন অসমীয়া ছবি প্রদর্শনৰ কি হ’ব? এইটো ঠিক যে ব্যৱসায়ৰ সম্ভাৱনা থকা ছবি এখন প্রদর্শন কৰিবলৈ সকলো প্রেক্ষাগৃহ আগ্রহী হ’বই, কাৰণ ছবি প্রদর্শনেই তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়৷ কিন্তু সম্ভাৱনা নথকা ছবি এখনক বাধ্যতামূলক নীতিৰে প্রেক্ষাগৃহলৈ পঠিওৱা উচিত হ’বনে? এখন অসমীয়া ছবিয়ে উপার্জন কৰা আমোদ কৰৰ সমপৰিমাণৰ ধন প্রযোজকক চৰকাৰে সাহায্য হিচাপে দিয়া নিয়মটোও কিছুদিনৰ পৰা বন্ধ হৈ আছে৷ এটা দর্শনীত অসমীয়া ছবি প্রদর্শন কৰি বাকী দর্শনীকেইটাত হিন্দী বা ইংৰাজী ছবি দেখুৱাই সংগৃহীত আমোদ কৰৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিবলৈ খোজা চেষ্টাটো অসমীয়া ছবি জগতত চলি থকা বুলি বহু প্রযোজকেই অভিযোগ কৰিছিল বুলি সংবাদ মাধ্যমত প্রকাশ পাইছিল৷ শেহতীয়াভাৱে ভেট প্রযোজ্য হোৱাৰ পিছৰে পৰা এই আমোদ কৰৰ হিচাপত খেলিমেলি লাগিছে আৰু এই সাহায্য প্রদানৰ কামটোৱেই বন্ধ আছে৷ এইখিনিতে প্রশ্ণৰ উদয় হয়– চৰকাৰে সংগীত–নৃত্য–নাটক সকলোকেই উৎসাহ যোগাব লাগে, সহায় কৰিব লাগে কিন্তু অকল চিনেমাৰ বাবে নীতি কিয়? বহু টকাৰ লেনদেন হোৱা, বহু টকাৰ ব্যৱসায় কৰা ভ্রাম্যমাণ থিয়েটাৰক লৈ চৰকাৰৰ একো বিধিৰ প্রয়োজন নাইনে? ভ্রাম্যমাণৰ একোজন অভিনেতাৰ বছৰটোৰ উপার্জন একোখন অসমীয়া ছবিৰ বাজেটতকৈও বেছি৷ কোনো সংগীতশিল্পীৰ এটা দর্শনীৰ মাননিৰে একোখন কম বাজেটৰ ছবি সম্পূর্ণ কৰিব পাৰি৷ এনে অৱস্থাত অকল অর্থ বিনিয়োগৰ কথাৰ দিশটো চালেও চৰকাৰে এই দিশবোৰকো সহায়ৰ আওতালৈ অনা উচিত আৰু এই সহায় হ’ব লাগে নীতি আৰু বিধিৰ আধাৰত৷\nঅসম চৰকাৰে চলচ্চিত্রৰ বিধি প্রস্তুত কৰাৰ মানসেৰে কিছু কথা আঁচনি হিচাপে প্রস্তুত কৰিছে৷ তাৰ কিছুমান কথা নিঃসন্দেহে সুচিন্তিত, কিন্তু কিছুমান কথাত সেই পৰিপক্বতা নাই৷ উদাহৰণস্বৰূপে অস্কাৰ প্রতিযোগিতালৈ যোৱা ছবিক চৰকাৰে কোটিৰ ঘৰত টকা দিব৷ কিন্তু প্রতিযোগিতালৈ কেনেকৈ যাব, সেই কথাৰ উল্লেখ নাই৷ বিদেশী ভাষাৰ ছবি শিতানত ভাৰতক প্রতিনিধিত্ব কৰি যাবলৈ ওলোৱা ছবি নে অসমীয়া প্রযোজকে ইংৰাজীত কৰি আৰু আমেৰিকাত ৰিলিজ কৰা ছবি? কাঁ মহোৎসৱৰ দৰে পৃথিৱীখ্যাত মহোৎসৱত অংশগ্রহণ কৰা ছবিকো অর্থসাহায্য দিয়া হ’ব, কিন্তু মূল মহোৎসৱলৈ নগৈ ফিল্ম মার্কেটলৈ যোৱা ছবিকো কাঁ মহোৎসৱলৈ যোৱা ছবি হিচাপে গণ্য কৰা হ’ব নেকি? বর্তমান ফিল্ম মার্কেট, ফিল্ম লেব আদি ধাৰণাবোৰ চিনেমাৰ বাবে বিভিন্ন ধৰণে গুৰুত্বপূর্ণ হৈ উঠিছে আৰু চিনেমাক আন্তর্জাতিক স্তৰত ভবাসকলৰ বাবে এই দুবিধ মাধ্যম অতি গুৰুত্বপূর্ণ৷ চলচ্চিত্র নীতিত এই ধাৰণাবোৰে চৰকাৰৰ পৰা যোগ্য স্থান পোৱা উচিত আছিল৷ বিভিন্ন ব্যক্তিৰ নামত চলচ্চিত্র বঁটা দিয়া ব্যৱস্থাটোৰো পুনৰ বিচাৰ কৰা উচিত৷ চিনেমা শিল্পৰ লগত জডিত ব্যক্তিৰ বিয়োগ হ’লেই তেওঁৰ নামেৰে বঁটা এটা দিয়াটো সদায়ে সম্ভৱ নহয়৷ পদুম বৰুৱা, অতুল বৰদলৈ আদিৰ নামত কোনো বঁটা নাই৷ তেনেদৰে চুটি ছবি আৰু তথ্যচিত্রৰ ক্ষেত্রতো নীতিত লিখা কথাবোৰ আসোঁৱাহপূর্ণ৷ অসমীয়া চিনেমাৰ উন্নতিৰ বাবে চৰকাৰে গঠন কৰা নিগমৰ অধ্যক্ষই স্পষ্টভাৱে কয় যে তেওঁ অসমীয়া চিনেমা নাচায়, অথচ গায়ক আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ স’তে চৰকাৰী ধনেৰে কাঁ ফেষ্টিভেল চাবলৈ যায়– অসমীয়া ছবিৰ বাবে কিবা সুখবৰ আনিবলৈ৷ জ্যোতি চিত্রবনৰ অধ্যক্ষই চিনেমাৰ মংগলৰ বাবে চিত্রবনৰ চৌহদৰ গছ কাটে আৰু কেইজোপামান গছত চূণ সানে৷ এই ধৰণৰ অভিভাৱকৰ দ্বাৰাও অসমীয়া ছবিৰ উন্নতি কৰাৰ কথা চৰকাৰ আৰু চিনেমা জগতে বিশ্বাসতেই গ্রহণ কৰিছে৷\nবিশ্বপ্রসিদ্ধ পেইণ্টিং মনালিছাত কেক ক্রীম সানিলে বৃদ্ধাৰ বেশত মহিলাই, ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল\nগুজৰাটত মোদী-শ্বাহে ভেটি ৰক্ষাৰ সম্বল পালে, কাইলৈ বিজেপিলৈ হাৰ্দিক পেটেল\nবন্যার্তৰ দুর্বিষহ জীৱন\nবিষ্ণু ৰাভা দিৱস\nযুৱ মন্ত্রীক গুৰু দায়িত্ব


মোহিনীঅট্টম - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(মোহিনীয়াট্টমৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএগৰাকী মোহিনীঅট্টম নৃত্যশিল্পী\nমোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ এক ভংগীমা\nমোহিনীঅট্টম (ইংৰাজী: Mohiniyattam, মালয়ালম: മോഹിനിയാട്ടം)) নৃত্য ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীৰ দ্বাৰা স্বীকৃত আঠটা শাস্ত্ৰীয় নৃত্যকলাৰ ভিতৰত অন্যতম। এই নৃত্যৰ জন্ম কেৰালাত। খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠদশ শতিকাত উদ্ভৱ হোৱা এই নৃত্যকলা প্ৰধানকৈ নাৰীসকলে এককভাৱে পৰিবেশন কৰে।\nমোহিনীঅট্টম শব্দটিৰ আক্ষৰিক অৰ্থ বিচাৰ কৰিলে দেখা যায় মোহিনী অৰ্থাৎ মোহনীয় নাৰী আৰু অট্টম শব্দৰ অৰ্থ লালিত্যপূৰ্ণ আৰু কমনীয় দেহ ভংগীমা। অন্যান্য ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ দৰে এই নৃত্যৰো মূল ভাবধাৰা ধৰ্মভিত্তিক আৰু দেৱতাকেন্দ্ৰিক। পৌৰাণিক আখ্যানত মোহিনী চৰিত্ৰটিৰ দুই স্থানত উল্লেখ পোৱা যায়। সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত অসুৰৰ হাতৰ পৰা অমৃত উদ্ধাৰৰ হেতুকে বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰা বুলি জনা যায়।\nআন এক আখ্যান মতে শিৱৰ বৰত বলিয়ান হোৱা ভস্মাসুৰক নাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিষ্ণুৱে মোহিনী ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ মোহিনীৰূপী বিষ্ণু। বিষ্ণু বা কৃষ্ণৰ চৰণত ভক্তিভাৱেৰে নিজকে সমৰ্পিত কৰাৰ ভাৱধাৰাকে মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ জৰিয়তে পৰিবেশন কৰা হয়। মন্দিৰৰ দেৱদাসীসকলৰ দ্বাৰা পোনতে পৰিবেশিত এই নৃত্যত অভিনয় আৰু নৃত্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে। নৃত্যশিল্পী সকলে নৃত্য লগতে সংলাপো পৰিবেশন কৰে। প্ৰথমাৱস্থাত কেৱল মন্দিৰৰ দেৱদাসীসকলৰ মাজতে এই নৃত্য সীমাবদ্ধ আছিল।\nমোহিনীঅট্টম নৃত্যই পিছলৈ ৰজাঘৰীয়া পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰি প্ৰচাৰ আৰু বিকাশ লাভ কৰে। দক্ষিণ কেৰালা প্ৰদেশৰ ৰজা স্বাথী থীৰুনেল মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক আছিল। এইজনা ৰজাৰ দিনতে মোহিনীঅট্টম নৃত্য পৰিবেশনৰ উদ্দেশ্যে যথেষ্টসংখ্যক গীতি নৃত্য-নাটিকাৰ ৰচনা কৰা হয়। মালায়ালাম কবি ভাল্লাথলে ১৯৩০ চনত কেৰালা কলামণ্ডলম নামেৰে নৃত্য চৰ্চাৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰি মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰচাৰত যথেষ্ট অৰিহণা যোগায়। লয়লাস ভংগীমাৰে ভগৱান বিষ্ণুৰ গুণানুকীৰ্তন কৰা এই নৃত্যত নৃত্যশিল্পীয়ে উজ্জল সোণালী পটিবিশিষ্ট বগা শাৰী পৰিধান কৰে। এই নৃত্যৰ প্ৰধান ভংগীমা ৪০ টা আৰু এইবোৰক 'আটাভোকল' নামেৰে জনা যায়। 'হস্ত লক্ষণদীপিকা' নামৰ ধ্ৰুপদী গ্ৰন্থৰ পৰা এই নৃত্যৰ বিভিন্ন মুদ্ৰাবোৰ গ্ৰহণ কৰা হৈছে।\nDr. Kalamandalam Radhika: Mohiniattam. The lyrical dance of Kerala, Kozhikode 2004.\nKhokar, Ashish Mohan: Classical Dance, New Dehli 2004.\nRadhakrishna, Geeta: „Mohini Attam”, Mumbai 1991.\nRele, Dr. Kanak: Mohini Attam. The lyrical dance, Mumbai 1992.\nShivaji, Bharati: The art of Mohiniyattam, New Dehli 1986.\n↑ 1.0 1.1 "MOHINIYATTAM - cyberkerala". http://www.cyberkerala.com/mohiniyattam/। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 এপ্ৰিল 2015.\n↑ 2.0 2.1 "about Mohiniyattam". www.mohiniyattam.de. http://mohiniyattam.de/en/mohiniyattam। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 এপ্ৰিল 2015.\n↑ Mohiniyattam, 'Vyavaharamala' composed by Mazhamangalam Narayanan Namboodiri, of 16th century AD.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=মোহিনীঅট্টম&oldid=237720"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১২:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অবিশ্ৰান্ত / AVISHRANTA - an Assamese Blog : June 2013\nআজি দিনটো পঢ়োৱাই ভাগৰি জুগৰি ঘৰ সোমাইছো মাত্ৰ ৷ এওঁৰ চিঞৰ বাখৰ আৰম্ভ হৈ গ’ল ৷\n‘‘তুমি মানুহ মাৰি দিবাহে ! এনেকৈনো যাব লাগে নে ? অকনমান চাই চিতি যাব নোৱাৰা নেকি ?’’\nমই কি হ’ল একো বুজা নাই ৷ মাকৰ চিঞৰ শুনি প্ৰাপ্তি ওলাই আহিল ৷\nএইবাৰ তাই আৰম্ভ কৰিলে, ‘‘দেতা !! তুমি কিয় এনেকুৱা কৰা বাৰু ? অকনমান চাব লাগে দিয়া চোন ! মানুহে তোমাক দেখি কি বুলি ভাবিছে বাৰু ?’’\nমই সুধিলো, ‘‘কি হ’ল নো ?’’\nদুয়ো দেখুৱাই কি হ’ল দিওঁতে মোৰ মনত পৰিল আই. আই.টি.ৰ চেন্ডেললৈ !\nআমি পঢ়া স্কুলখনত আমাতকৈ দুই শ্ৰেণী ওপৰত এজন বৰ চোকা ল’ৰা আছিল ৷ সকলোৱে ভাবিছিল তেওঁ মেট্ৰিকত স্থান লাভ কৰিব ৷ ফলাফল ভালেই হৈছিল যদিও তেওঁ স্থান নাপালে ৷ তাৰ পাছত তেখেতৰ খবৰ নোপোৱা হ’লো ৷\nনিজেই মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ কৰি কলেজ পালো ৷ হোষ্টেলত কেনেবাকৈ কথাটো ওলাল যে সেই আমাতকৈ দুই শ্ৰেণী ওপৰত পঢ়া দাদাজন পঢ়া স্কুলখনতে ময়ো পঢ়িছিলো ৷\nদুজনমান জেষ্ঠ আবাসীয়ে মোক উৎসাহ দিলে, ‘‘দাদা এতিয়া আই. আই.টি.ত জাননে ? তয়ো আই. আই.টি.ত পঢ়িব লাগিব ৷’’\nমই মুৰ দুপিয়াই সহাৰি জনালো, ‘‘অ অ ৷’’\nজেষ্ঠ আবাসী কেইজনে মোক ক’লে, ‘‘দাদাই কেনেকৈ ক্লাছলৈ গৈছিল জান ?’’\nমই ভাবিলো এইটো কেনে ধৰণৰ প্ৰশ্ন ?\nতেওঁলোকেই জনালে, ‘‘তেওঁ এবাৰ ক্লাছলৈ যাওঁতে পিন্ধি যোৱা চেন্ডেলজোৰৰ ফিটা চিঙি গ’ল ৷ তাৰ পাছত তেওঁ কি কৰিলে কচোন ?’’\nমই উত্তৰ দিলো, ‘‘মুছিৰ ওচৰলৈ গ’ল ছাগে !!’’\nজেষ্ঠ আবাসী কেইজনে মোৰ উত্তৰত বৰ ৰস পালে, ‘‘হাঃ হাঃ হাঃ !! তোৰ একো নহ’ব ঔ ! তেওঁ ফটা চেন্ডেল চি.এম.তে এৰি সুদা ভৰিৰেই ক্লাছলৈ গুছি গ’ল ৷’’\nমই, ‘‘সঁচা নে ?’’\n‘‘আৰে অকল সেয়ে নে ? বহুবাৰ তেওঁ দুভৰিত দুপাট বেলেগ বেলেগ চেন্ডেল পিন্ধিও ক্লাছ কৰিবলৈ গৈছিল ৷ বুজিলি কেনেকৈ পঢ়িলে আই. আই. টিত ছিট পাব পাৰি ?’’\nমই ভালকৈয়ে বুজিলো কথাটো যে আই.আই.টি.ত ছিট পাবলৈ হ’লে চেন্ডেলৰ অৱদান যথেষ্ট থাকিব ৷\nমোৰেই কপাল বেয়া আছিল ছাগে ৷ এদিনো চেন্ডেলৰ ফিটা নিচিগিল ! দুই ভৰিত দুপাট বেলেগ বেলেগ চেন্ডেল পিন্ধিও ক্লাছলৈ যোৱা নহ’ল নহ’ল কাহানিও ! মই যে আই.আই.টি. ছিটো নাপালো ৷ এইটো অৱশ্যে বেলেগ কথা মই যে আই.আই.টিৰ প্ৰবেশ পৰীক্ষাও দিয়া নাছিলো ৷\nআই.আই.টি.ত নপঢ়িলো যদিও আজি কালি আই.আই.টি.ৰ প্ৰবেশ পৰীক্ষাৰ বাবে পঢ়াও ল’ৰা ছোৱালীবোৰক ৷ প্ৰায়ে মাক বাপেকবোৰে সোধে, ‘‘আই.আই.টি.ৰ কাৰণে কেনেকৈ পঢ়িব লাগে ?’’\nকেতিয়াবা কেতিয়াবা মোৰ মন যায় ক’বলৈ, ‘‘আই.আই.টি.ত ছিট পাবলৈ হ’লে চেন্ডেলৰ অৱদান যথেষ্ট ৷’’\nআজি ঘৰ পাই পাছে মন ভাল লাগি গ’ল ৷ দিনটোত আই.আই.টি.ৰ প্ৰবেশ পৰীক্ষাৰ বাবে কেলকুলাছ, এলজেব্ৰা পঢ়ালো ৷ ভালেমান অংকও কৰালো ৷ লগতে গোটেই দিনটো বাও ভৰিত এপাট নীলা চেন্ডেল আৰু সো ভৰিত এপাট বগা চেন্ডেল পিন্ধি আছিলো ৷\nআজি ল’ৰাবোৰেও অংক ভালকৈয়ে বুজি পাইছিল ৷\nকথাটো সঁচা ছাগে, ‘‘‘আই.আই.টি.ত ছিট পাবলৈ হ’লে চেন্ডেলৰ অৱদান যথেষ্ট ৷’’\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 06:50 No comments:\n১৯৮৯চনৰ জুনমাহৰ শেষৰ ফাল বা জুলাইমাহৰ আগ ভাগৰ কথা ৷ আমাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফল ওলাল ৷ প্ৰথম বিভাগতেই পাছ কৰিলো ৷ পাছে দেউতাহঁতে আশা কৰাতকৈ বহু কম নম্বৰ পালো (দেউতাহঁত বুলিহে কৈছো দেই, মই নিজে আশা কৰাতকৈ বহু বেছি পাইছিলো ) ৷\nমাৰ্কছিটখন হাতত লৈ অন্যমনস্কহৈ গুৱাহাটী ৰেলষ্টেচনৰ মাজেদি পল্টনবজাৰৰ ফালে গৈ আছো ৷ উদ্দেশ্য দিছপুৰত থকা পেহীদেউৰ ঘৰলৈ বুলি পল্টনবজাৰৰ পৰা চিটিবাছ ধৰাৰ ৷ যাদব ডায়েৰী পাৰহৈ ত্ৰিশূল ট্ৰেভেলছৰ ওচৰ পাওঁতেই ল’ৰা এজনে মোৰ ফালে আগবাঢ়ি আহি সুধিলে, ‘‘দাদা শিলচৰ ??’’\nমই এনেয়ে সুধিলো, ‘‘বাছ কেইটা বজাত যাব ?’’\nল’ৰাজনে বেছ উৎসাহেৰে ক’লে, ‘‘দাদা যাবই আৰু ৷ এই ধৰক আধা ঘন্টা ৷’’\nমই ল’ৰাজনক নিৰুৎসাহিত কৰিবৰ বাবেই ক’লো, ‘‘টিকেটটো ছাগে গান্ধী ছিটকেইটাৰহে আছে গৈ !’’\nএইবাৰ ল’ৰাজনে আৰু উৎসাহেৰে ক’লে, ‘‘দাদা কওঁক কেই নম্বৰটো লাগিব ? ১ নে ২ ?’’\nতেওঁৰ কথা শুনি মই তৎক্ষনাতে হিচাব কৰিবলৈ ধৰিলো,\n‘‘মই আজি আহিছো চামগুৰিৰ পৰা …….. পেহীয়ে গম নাপায় মই গুৱাহাটীলৈ আহিছো বুলি………আজি শুক্ৰবাৰ….মই শনিবাৰে পুৱাই শিলচৰ পাম গৈ……….তাৰ পৰা যদি শনিবাৰে নিশাৰ বাছত ছিলঙলৈ উঠি দিওঁ……….দেওবাৰে দিনটো ছিলঙত আৰাম কৰিব পাৰিম………..সোমবাৰে আহি আকৌ পেহীৰ ঘৰ পাই যাম……দেউতা চামগুৰিৰ পৰা মঙ্গলবাৰে আহিব………..তাৰমানে মই দেউতাতকৈ এদিন আগতে আহি গুৱাহাটী পাই যাম……..চিন্তা কি ?’’\nআকৌ চিন্তা কৰিলো,\n‘‘হাতত টকা ভালেমান আছে …….কাপোৰকানি হাতত লৈ থকা বেগটোত আছে (চামগুৰিৰ পৰা আহি আছিলো)…….যাওঁ গৈ……..শিলচৰো হৈ যাব….ছিলঙো হৈ যাব……মোৰ কামো হৈ যাব ……….’’\nকাম মানে সেই সময়ত অসমৰ বাহিৰত থকা আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়বোৰত থকা অসমৰ বাবে সংৰক্ষিত আসনবোৰৰ বাবে শিলচৰত থকা আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত এখন ফৰ্ম জমা দিব লাগে ৷ সেই ফৰ্মখনত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ নম্বৰবোৰো দিব লাগে ৷ গতিকে সেই ফৰ্মখন উচ্ছতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফলৰ পাছত জমা দিব লাগে ৷ সাধাৰণতে সেইখন ডাক যোগেই পঠিয়াব পৰা যায় ৷ মই পাছে হিচাব কৰি পালো মই যদি শক্ৰবাৰৰ আবেলিৰ পৰা সোমবাৰলৈ নোহোৱাহৈ থাকো কোনেও গমকেই নাপাব ৷ তেতিয়াৰ দিনত টেলিফোন বোলা বস্তুটোৰ পৰাও কোনো ধৰণৰ ভয় নাছিল ৷ গতিকে সাতে-সোতৰই ভাবি মই ল’ৰাজনক সুধিলো, ‘‘বাছ কেইবজাত শিলচৰ পাব গৈ ?’’\nমোৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি ল’ৰাজনে মোৰ হাতৰ পৰা বেগটো লৈ বাছৰ ভিতৰ পালে গৈ, ‘‘দাদা এইটো ২ নম্বৰ ছিট, খিৰিকৰ কাষৰ ৷ আপুনি বহক ৷ মই টিকটটো আনি দিছো ৷ অ অ বাছ ৰাতিপুৱা ৬ বজাত শিলচৰ পাব গৈ ৷’’\nল’ৰাজনে টিকটটো আনে মই সাউতকৈ গৈ ওচৰেৰে দোকানৰ পৰা ব্লু ৰিবনৰ বটল এটা কিনি লিমকাৰ লগত মিহলি কৰি ল’লো ৷\nবাছ চলিবলৈ ধৰিলে ৷ খোলা খিৰিকিৰে সোমাই অহা ফিৰফিৰিয়া বতাহজাক আৰু ব্লু ৰিবনৰ যৌথ প্ৰভাৱত কেতিয়ানো মোৰ টোপনি আহিল গমকে নাপালো ৷\nযেতিয়া চকু মেল খালে মন কৰিলো বাছখন ৰৈ আছে ৷ ঘড়িত তেতিয়া পুৱা ৬মান বাজিছে ৷ তাৰমানে শিলচৰ আহি পালো ৷ চহৰ সোমাৱাই যদিও বেছি দেৰী লাগিব নালাগে ৷ অকনমান শুই লওঁ নে খিৰিকিৰে বাহিৰ দৃশ্য চাই যাওঁ ৷ চিন্তা কৰিলো ৷\n‘‘শুই শুই চকু মুদি মুদি বাহিৰৰ দৃশ্য চাই গৈ থাকো !’’\nখিৰিকিত থকা পৰ্দাখন অতৰাই বাহিৰলৈ চালো ৷ তেতিয়াহে গম পালো শিলচৰ এখন পাহাৰীয়া ঠাই ৷ শিলচৰ পাহাৰীয়া ঠাই !!!!\nআগতে দেখোন কোনেও কোৱা শুনা মনত নপৰে ? মই ইমান নাজানো নে ??\nএইবাৰ খিৰিকিৰে মুৰটো বাহিৰলৈ উলিয়াই চাবলৈ ধৰিলো শিলচৰ চহৰখনৰ পাৰ্শবৰ্তী এলেকাবোৰ ৷\nআৰে বাহিৰ কি এইবোৰ ???\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 10:02 No comments:\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 21:32 No comments:\nইংৰাজীত এটা শব্দ আছে Finesse ৷\nঅনলাইন অভিধান এখনত চাই দেখিলো দিয়া আছে\nn. Refinement and delicacy of performance, execution, or artisanship, ইত্যাদি ৷\nXobdo.orgত বিচাৰি চালো, পাছে অসমীয়া প্ৰতিশব্দটো নাই ৷\nঅসমীয়া প্ৰতিশব্দটো কি হ’ব পাৰে তাৰ এটা থুলমুল ধাৰণা আছে পাছে সঠিককৈ নাজানো ৷ কোনো দিনেই জানিবলৈ মনেই কৰা নাছিলো নেকি জানো ! আজিহে মনলৈ কথা আহিছে যে অসমীয়া প্ৰতিশব্দটো মই নাজানো ৷ এতিয়া জানিবলৈ মন গৈছে ৷\nআচলতে মোৰ কোনো কামতে Finesse নাই ৷ যি কামেই কৰো খৰং-খছকৈ শেষ কৰিব পাৰিলেই মই সন্তোষ্ট হওঁ ৷ বৰ আমনি পাওঁ এই Finesseৰ পাকচক্ৰত সোমাবলৈ ৷\nগাড়ী ধোৱাবলৈ চাৰভিচিং চেন্টাৰলৈ যেতিয়া যাওঁ প্ৰথম সময়খিনি ঠিকেই ৰৈ থাকো ৷ তাৰ পাছত যেতিয়া ঘঁহি ঘঁহি গাড়ীখন মচিবলৈ ধৰে মই বৰ আমনি পাওঁ ৷\nকথাটো পাছে আজি মনত পৰিল প্ৰাপ্তিৰ বান্ধবী প্ৰাঞ্জনাৰ জন্মদিনৰ উপহাৰ কিনিবলৈ যাওঁতে ৷ বহু গবেষণাৰ অন্তত এওঁ কিবা এটা উপহাৰ পচন্ড কৰিলে ৷ গবেষণাৰ মাজতে এবাৰ ক’বৰ মন আছিল, ‘‘হেৰা উপহাৰ পচন্ড কৰিছা নে ছোৱালীৰ কাৰণে জোৱাই ?’’ কি নো বিচাৰি আছে, কি নো চাই আছে ভাবি মই আচৰিত হৈ যাওঁ ৷ পাৰে কিন্তু দোকানে দোকানে ঘুৰি ফুৰিব !!!\nযি নহওঁক Finesseৰ কথালৈ আহো ৷ উপহাৰ পচন্ড কৰি কাউন্টাৰত জমা দিলো ৷ মোক কেছ মেম’ দিলে, মই দাম দিলো ৷ আহিবলৈ ওলাওঁতে এওঁ ক’লে, ‘‘ৰ’বা গিফ্ট পেক কৰাই লওঁ ৷’’\nউপহাৰটো লৈ এইবাৰ উপস্থিত হ’লো গৈ বেলেগ এখন টেবুলত ৷ তাত ছেল’টেপ, কেঁচি, গিফ্ট পেপাৰ আদি লৈ ৰৈ আছে এজন ডেকা ল’ৰা ৷\n‘‘বাইদেউ, ছিলভাৰ কালাৰটো বাহিৰত ৰাখিম নে পিংক কালাৰটো ?’’\nএইবাৰ গবেষণা আৰম্ভ হ’ল গিফ্ট পেপাৰৰ কোনটো ৰং কেনেকৈ দিলে ভাল হ’ব ৷ এওঁ মোৰ ফালে মুখখন ঘুৰোৱা যেন দেখি মই চিলিঙৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলো ৷ ‘‘দেওবাৰে সন্ধিয়াটো মই এই বিষয়ত মাত নমাতো’’, মনতে ভাবিলো ৷\nমই চিলিঙৰ ফালে চাই থাকোতেই কিবা এটা মীমাংসালৈ আহিল ৷ আৰম্ভ হ’ল উপহাৰৰ ‘গিফ্ট পেকিং’ ৷\nমই দূৰৰ পৰা চাই থাকিলো ডেকা ল’ৰাজনৰ কাম ৷\nFinesseৰ সাংঘাতিক উদাহৰণ !\nকি নিখুত কাম !\nল’ৰাজনে উপহাৰটোত এটুকুৰা চেল’টেপ লগাই লৈ দুখোজ পিছুৱাই আহি বিভিন্ন কোণৰ পৰা চাবলৈ ধৰে ৷ মাজে মাজে এওঁৰ ফালেও চাই এবাৰমান ৷ এওঁ ল’ৰাজনক মাজে মাজে দেখুৱাই দিয়ে কেনেকৈ লগালে বেছি ভাল হ’ব বা লাগিব ৷ বহু সময় ধৰি এই কাম চলিল ৷ শ্বপিং মলটোত A.C চলি আছিল যদিও মোৰ মস্তিস্কৰ পাৰা উৰ্ধগামী হ’বলৈ ধৰিলে ৷ উপায় নাপাই মনৰ ভিতৰতে গালি পাৰিবলৈ ধৰিলো, ‘‘মাইকেল এঞ্জেল’ ওলাবলৈ আহিছ ? বেটা তই গিফ্ট পেক কৰিছে নে মোৰ গীৰ্জাঘৰৰ কাৰণে মূৰ্ত্তি খোদাই কৰিছ ? এটা উপহাৰত যদি এনেকৈ থাকিবলৈ হৈছে তোৰ জীৱনত একো উন্নতি নহ’ব !!’’\nআচলতে গালি পাৰিব নাপায় ৷ মই Finesseত বিশ্বাস নকৰিলে কি হ’ব ? বহুতেই বিশ্বাস কৰে ৷ বহুতেই বিচাৰে কামবোৰ নিখুত হওঁক ৷\nতথাপিও এটা গিফ্ট পেক কৰোতে যদি ১০ মিনিট সময় লাগে মই বৰ টান পাওঁ ৷\nকাম ফেৰা মাইকেল এঞ্জেল’ই কৰিছে নে কোনো ৰমেন তালুকদাৰে কৰিছে মোৰ দৰকাৰ নাই ৷\nমাইকেল এঞ্জেল’ৰ কথা ওলাল যেতিয়া আৰু এজন আছে ৷ সুবিধা পাওঁতেই কৈ থওঁ ৷ এইজন মাইকেল এঞ্জেল’ৰ সৈতে মোৰ প্ৰতি মাহেই দেখা দেখি হয় ৷ সাধাৰণতে কোনো এক দেওবাৰে ৷\nএইজন মাইকেল এঞ্জেল’ৰ আচল নাম লম্বু, লম্বু নাপিত ৷\nপ্ৰতি মাহতে কোন এটা দেওবাৰে মই লম্বুৰ চেলুনলৈ যাওঁ ৷ মই গৈ পোৱা লগে লগে সি মোৰ মুৰৰ ওপৰত এটা মেচিন (stripper) ঘৰ্ ঘৰ্ কৈ চলাই দিয়ে ৷ ১০ মিনিটো সময় নালাগে ৷ তাৰ পাছত মুৰটো জাৰি-জোকাৰি দিয়ে ৷\nসেইখিনিলৈকে সকলো ঠিকেই থাকে ৷ তাৰ পাছতে মাইকেল এঞ্জেল’ৰ আত্মাই লম্বুৰ শৰীৰত প্ৰবেশ কৰে ৷ কেঁচি এখন লৈ এডাল এডাল কৈ চুলি দাড়ি কাটিবলৈ আৰম্ভ কৰে ৷ মাজে মাজে মোৰ পৰা অলপ দূৰলৈ আতৰি যায় ৷ বিভিন্ন কোণৰ পৰা মোৰ দাড়ি-চুলিখিনি চাবলৈ ধৰে ৷ আকৌ ওচৰলৈ আহি আৰম্ভ কৰে তাৰ কাম ৷ মাজে মাজে তাক কওঁ, ‘‘খৰ কৰ ভাই !! যাব লাগে ৷’’\n‘‘হো গয়া দাদা ! থোৰা বাকী হ্যায় ৷’’\nযেতিয়া তাৰ কাম শেষ হয় তাৰ পাছত মই আইনাত নিজকে চাওঁ ৷ মাইকেল এঞ্জেল’ই নো কি ইমান দেৰী কাম কৰিলে মই পাছে একো বুজি নাপাওঁ ৷\nএনেয়ো মোৰ Finesse নাই !!\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 10:03 No comments:\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 10:08 No comments:\n(ককাইদেউ বুলি ক’লে মোমাইদেউ বুলি দেখো ৷\nদোকানৰ নাম ইনা বুলি লিখা থাকিলে ফেন বুলি দেখা পাওঁ ৷\nপাঠকৰ পুতেকক নি যেতিয়া কলিতাৰ পৰিবাৰৰ হাতত গতাই দি কওঁ গৈ, ‘‘খুড়ী বাবুক স্কুলৰ পৰা আনিলো ’’ তেতিয়া কলিতা খুড়ীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া আছিল, ‘‘ মিছেছ পাঠক মানে বাবুৰ মাক নাই নেকি ঘৰত’’ ?\nকলিতা খুড়ীয়ে ‘বাবুৰ মাক’ শব্দ দুটাত লগাত কৈ বেছি জোৰ দিলে ৷ বুজিলো আকৌ ভুল হ’ল ৷\nপ্ৰায়ে ভুল কৰি থাকো যদিও বৰ বিশেষ লটিঘটি তেনেকৈ হোৱা নাছিল ৷\nকানপুৰৰ কথাটো বেলেগ আছিল কিন্তু !!! )\nএবাৰ বন্ধু আৰু মই দিল্লীলৈ ফুৰিবলৈ গ’লো ৷ বেছ ‘মৌজ-মস্তি’ কৰিলো ৷ বন্ধু অলপ হিচাবত চলে ৷ মই আকৌ যধে-মধে খৰছ কৰো ৷ মোক প্ৰায়ে সোধে, ‘‘অই ইমান যে খৰছ কৰিছ ঘুৰি যাবলৈ পইছা হ’ব গৈ নে নাই ?’ সেই সময়ত ATM, Credit Card, Net Banking আদি নাছিল ৷ মই বন্ধুক কওঁ, ‘‘ৰাজধানীৰ টিকট কাটি থোৱা আছে ৷ গতিকে চিন্তা নাই ৷’’ বন্ধু মোৰ কথাত পতিয়ন গ’ল যেন নাযায় ৷ হাত টেপি টেপি খৰছ কৰি আছে ৷ মই মনে মনে ভালেই পাওঁ ৷ মোৰ হাত উদং হৈ গ’লেও বন্ধুৰ হাতত কিবা অকনমান থাকিব ৷\nউভটিবলৈ দুদিন আছে ৷ বন্ধুৱে মোক সুধিলে, ‘‘ৰাজধানীত খোৱাটো ফ্ৰী দিব নে ?’’\n‘‘ফ্ৰী মানে আৰু কি নো ? টিকটৰ লগতে খোৱাৰ দামটো লৈ থৈছে দেখোন ৷’’\nবন্ধুৱে আকৌ সুধিলে, ‘‘নহয় মানে মই সুধিছো ৰেলত উঠি খোৱাৰ নামত কিবা দিব লাগিব নেকি ?’’\nমই বন্ধুৰ প্ৰশ্নৰ অৰ্থ বুজি পালো ৷ ‘‘নালাগে নালাগে !! মই ৰাজধানীত উঠোতে লগত ফিল্টাৰৰ উইলছৰ পেকেট এটা আৰু মাত্ৰ দহ টকা ৰাখিম ৷’’\n‘‘দহ টকা ??’’\n‘‘অ ! ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা নাৰেংগী ফৰেষ্ট গেটলৈ তিনি টকা ভাড়া ল’ব ৷ মোৰ হাতত থাকিব সাত টকা ৷ যদি কেনেবাকৈ ফিল্টাৰৰ পেকেটটো শেষ হৈ যায় ইমাৰজেঞ্চীৰ কাৰণে লাগিব দেচোন সেই কেইটা টকা ৷ হ’ল বুলি আৰু তিনি টকা লৈ ৰেলত উঠিম নে ?’’\n‘‘তেনেহ’লে ময়ো কৰো নেকি খৰছ ?’’, বন্ধুৱে সোধো নোসোধো কৈ সুধিলে ৷\n‘‘আৰে সেইটো সুধিব লগা কথা নেকি ?’’\nবন্ধু আৰু মোৰ আমাৰ জীৱনৰ সেই দুদিনত যেন মাত্ৰ উদ্দেশ্যটো আছিল, ‘হাতত থকা ধন খৰছ কৰিব লাগিব ৷ কাৰণ ৰাজধানীত খোৱাৰ বাবত একো টকা-পইছা দিব নালাগে ৷ তাৰোপৰি ৰেলৰ পৰা নমাৰ পাছত আমাৰ হাতত বাছ ভাড়াৰ নামত তিনি টকাকৈহে লাগিব ৷’’ বাছ ভাড়াতকৈ বেছ ধন হাতত থকাটো যেন এটা দন্ডণীয় অপৰাধ ৷\nৰাতি বন্ধুৱে মোক সোধে, ‘‘তোৰ শেষ হ’ল নে ?’’\nমই বন্ধুক সোধো, ‘‘তোৰ কিমান বাকী ?’’\nদুদিন পাছত নিৰ্ধাৰিত ধনৰাশি আৰু উইলছ ফিল্টাৰৰ পেকেট এটা এটা হাতত লৈ আমি গুৱাহাটী অভিমুখী ৰাজধানীত উঠিলো ৷\nৰেল চলাৰ লগে লগে খোৱা পানীৰ বটল আহিল, কফী আহিল, ইটো বস্তু খাবলৈ পাইছো, সিটো বস্তু খাবলৈ পাইছো ৷ প্ৰতিবাৰ কিবা এটা খাবলৈ যেতিয়াই পাওঁ মই বন্ধুৰ চকুলৈ চাওঁ আৰু বন্ধুৱে মোৰ চকুলৈ চায় ৷\n‘‘আমাৰ দৰে বুদ্ধিমান এই পৃথিৱীত নাই !’’, আমাৰ চকুৰ ভাষাৰ ভাবাৰ্থ তেনেকুৱাই আছিল ৷\nটিকট পৰীক্ষক আহিল ৷ টিকট দেখুৱালো ৷\nহাতত থকা বগা কাগজৰ পাতখিলাত কিবা বিচাৰি বিচাৰি আকৌ সুধিলে, ‘‘গুৱাহাটী ?? বাদ মেই দেখেংগে ৷’’\nআমি টিকট ভৰাই থ’লো ৷\nনিশাৰ আহাৰত ফ্ৰাইড ৰাইছ আৰু মাংস খাই নিজৰ নিজৰ বাৰ্থত শুই গ’লো ৷ দিল্লী ভ্ৰমণত বেছ কষ্টও হৈছিল ৷ গতিকে টোপনি গধুৰেই হৈছে ৷\nমাজনিশা দুইমান বজাত টিকট পৰীক্ষকে আমাৰ দুয়োকে টোপনিৰ পৰা উঠাই ক’লে, ‘‘টিকেট দিখাইয়ে ৷’’\nচকু মোহাৰি মোহাৰি টিকেট উলিয়াই দিলো ৷\n‘‘কৌন সা ট্ৰেইন কা টিকট লেকে আয়ে হেই আপ লোগ ? চামান লেকে নিছে উৎৰিয়ে ৷’’\nআমি খঙতেই ক’লো, ‘‘গুৱাহাটী ৰাজধানী কা টিকট লেকে ৷ এয়েহ গুৱাহাটী ৰাজধানী হি হ্যাই ৷’’\n‘‘ভাই চাহাব, হাম কো ভি মালুম হ্যায় কি এয়েহ গুৱাহাটী ৰাজধানী হি হ্যাই ৷৷ লেকিন এয়েহ ট্ৰেইন তাৰিখ দছ জুলাই হ্যাই ৷আপলোগোকো মালুম হ্যাই ? আপলোগোকা টিকট কৌন চা তাৰিখ কা হ্যাই ?’’\nমাজৰাতি নাটকৰ বচন মাতি থকা টিকট পৰীক্ষকৰ নাকত ঘোছা এটা মাৰি দিবৰ মন গ’ল ৷\n‘‘আৰে ওষ্টাদ, হামাৰা টিকট ভি ১০-০৮-১৯৯৮ কা হি হ্যাই !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!’’\nতাৰ পাছতে টিকট পৰীক্ষকে আমাৰ দুয়োকে সসন্মানে কানপুৰ চেন্ট্ৰেলৰ ১ নং প্লেটফৰ্মত নমাই দিলে ৷\nতেতিয়া আমাৰ দুয়োৰে হাতত আছে দহ টকাকৈ মুঠ বিশ টকা নগদ ধন আৰু প্ৰায় পোন্ধৰটামান উইলছ ফিল্টাৰ ছিগাৰেট ৷\nআৰম্ভ হ’ল আন এক অভিযানৰ …………\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 22:24 No comments:\nআমি তেতিয়া হাইস্কুলত পঢ়ি আছো ৷\nসুৰজ-শেখৰ ভাই-ককাই ৷\nএবাৰ সিহতৰ সম্বন্ধীয় ককায়েক দুজন গৈ ওলাল গৈ ৷ দুয়ো হেনো কাঠমান্ডুলৈ যাব ৷\nআমাৰ দুটা কথাত বৰ ফুৰ্তি ৷\nপ্ৰথম কথা লগৰ লৰাৰ দাদা মানে আমাৰো দাদা দুজনজন বিলাত ভ্ৰমণত যাব ৷\nদ্বিতীয় কথা, আচলতে এইটো ‘আচল কথা’, দাদা দুজনে এখন ইয়েজদী (yezdi) মটৰ চাইকেল লৈ সুৰজহঁতৰ ঘৰলৈ আহিছে ৷ তেওঁলোকৰ কাঠমান্ডু-ভ্ৰমণৰ সময়ত ইয়েজদীখন সুৰজহঁতৰ ঘৰতে থাকিব ৷ তেওঁলোক নাথাকা কেইদিন আমাক আৰু কোনে পায় !!\nপাছে আমি কেনেবাকৈ ইয়েজদীখনৰ ওচৰ চাপিলেই দাদা দুজনে ধমক দিয়ে, ‘‘খবৰদাৰ, ভুলটো এইখনৰ ওচৰলৈ নাহিবি ৷ এইখন চুলে ভৰি ভাঙি দিম ৷’’ আমি মুৰ জোকাৰি তেওঁলোক দুয়োকে আশ্বাস দিলো, ‘চিন্তা নকৰিব দাদা আমি আপোনালোকৰ সেইখনতকৈ আমাৰ ভৰিকেইটাহে ভাল পাওঁ ৷’\nআমি সদায়ে সুৰজহঁতৰ ঘৰলৈ এপাক মাৰো ৷ দাদা দুজনৰ কুশল-বাৰ্তা লওঁ ৷ লগতে প্ৰশ্ন কৰো, ‘‘দাদা কাঠমান্ডু নাযায় নেকি ?’’ আমাৰ কথা হ’ল, ‘আপোনালোক আহিছে কাঠমান্ডু যাবলৈ ৷ মাহীৰ ঘৰত বহি বহি ভাত খাবলৈ অহা নাই নহয় ৷ সোনকালে আপোনালোক যাওঁক ৷ তেতিয়া আমিও আমাৰ কাম ধৰিব পাৰিম ৷’\nএদিন আবেলি কামৰূপ এক্সপ্ৰেছত দুই দাদাই কাঠমান্ডু অভিমুখে যাত্ৰ আৰম্ভ কৰিলে ৷ তেওঁলোক ছাগে চালাকাটি ষ্টেচনত ৰেলত উঠি কোকৰাঝাৰ পোৱা গৈয়ে নাই ৷ আমি ইয়েজদী ওপৰ পালো গৈ ৷\nপ্ৰথম দিনা বান্দৰে আম গছত বগোৱাদি আমিয়ো ইয়েজদীখনত বগাই থাকিলো ৷ ঠিয় কৰি থোৱা ইয়েজদীখন আমি বিভিন্ন ধৰণৰ অংগী-ভংগী কৰি চলাবলৈ ধৰিলো ৷ মটৰচাইকেল চলাই থাকোতে মুখেৰে ‘ধুঁত ধুঁত ধুঁত …..’ বা ‘ফট ফট ফট..’ বা ‘পেঁপ পেঁপ পেঁপ..’ শব্দ কৰিবলৈ ধৰিলো ৷ ইতিমধ্যে আমি শ্ব’লে চাই থৈছো ৷ গতিকে মাজে মাজে ‘ইয়ে ডোষ্টি (doo-s-ti)হম নাই তুৰেংগে (tu-ren-gay)’ গানটো গাই জয়-বীৰুৰ অভিনয়ো কৰিলো ৷\nপাছে তেনেকৈ এদিনহে কৰিব পাৰিলো ৷ পাছ দিনা গোটেই কেইটা ইয়েজদীখনৰ ওচৰ চাপিলো যদিও আটায়ে একে মুখে ক’লো, ‘‘এনেকৈ ভাল লগা নাই ৷ যদি কেনেবাকৈ আমি সঁচাকৈ চলাব পাৰিলো হয় !!!’’ আটায়ে শেখৰৰ মুখলৈ চালো ৷ আমি জানো সুৰজে কামটো কৰিব নোৱাৰিব ৷ শেখৰ জাঙোৰ খাই উঠিল, ‘‘ নাই নাই মই চাবি আনিব নোৱাৰো দেই !! দাদাই দেউতাৰ হাতত চাবি দি গৈছে ৷ মই চাবি খুজিলে মাৰিব মোক ৷’’ আমি তাক বুজালো, ‘‘চা শেখৰ তয়ে পাৰিবি ৷ আৰু তোক কোনে কৈছে চাবিটো খুজিব লাগিব বুলি ৷ মনে মনে কৰি আনিবি আকৌ ৷’’ শেখৰ কোনো পধ্যেই মান্তি নহয় ৷ তাৰ কথা, ‘‘তহঁতে মোক চুৰ কৰিবলৈ কৈছে ৷ চুৰ কৰা মহা পাপ ৷’’ আমি তাক বুজাব যত্ন কৰিছো, ‘‘মনে মনে অনা কাৰ্য্যটোক চুৰ কৰা নোবোলে ৷’’ তাক আমি ইমানখিনিও বুজালো যে চাবিটো মনে মনে আনিবলৈ যাওঁতে তাৰ লগত আমিও থাকিম ৷ নাই শেখৰৰ এক কথা, ‘‘মই চাবি আনিব নোৱাৰো ৷’’ শেষত তাক ক’লো, ‘‘তই প্ৰথমে চলাবি ৷’’ এইবাৰ দৰবে কাম দিলে ৷ শেখৰ মান্তি হ’ল ৷ ‘‘ঠিক আছে ৷ কাইলৈ ৰাতিপুৱা চাৰি বজাত আহি যাবি ৷’’\nঅক্টোবৰ মাহৰ পুৱা চাৰিবজাত আমি দহ-বাৰটা গৈ হাজিৰ হ’লো শেখৰহঁতৰ ঘৰ ৷ মনে মনে গেৰেজটো খুলিলো ৷ ইয়েজদীখনৰ ওপৰত শেখৰক বহাই ল’লো ৷ শেখৰৰ পাছ ফালে বহিল ভুপেন ৷ তাৰ পাছত সিহঁত দুয়োটাৰে সৈতে ইয়েজদীখন ঠেলি ঠেলি আমি লৈ গ’লো তাহাতৰ ঘৰৰ প্ৰায় এক কিলমিটাৰমান আতৰলৈ ৷ আলিবাটো সেই ডোখৰ ঠাইত অলপ এঢলীয়া হৈ তললৈ নামি যায় ৷ আমি পাল পাতি পাতি দুটা দুটা কৈ ইয়েজদীখনত উঠো ৷ মুখেৰে ‘ধঁত ধঁত…., ধুঁত ধুঁত ….. বা পেঁ পেঁ…’’ শব্দ কৰি কৰি ইয়েজদীখন তললৈ চলাই লৈ যাওঁ ৷ মুখেৰে শব্দ নকৰিলে ষ্টাৰ্ট নোহোৱা ইয়েজদীখন চলাই ভাল নালাগে দেখোন ৷ তল পালে আকৌ ঠেলি ঠেলি ওপৰলৈ আনো ৷ প্ৰথম দুবাৰমান অকনমান ভয় নলগা নহয় ৷ পাছলৈ পাকৈত হৈ গ’লো ৷ ‘ইয়ে ডোষ্টি (doo-s-ti)হম নাই তুৰেংগে (tu-ren-gay)’ত জয় আৰু বীৰুৱে ঠিয় হৈ যোৱা দি যাবলৈ ধৰিলো ৷ আবেলি সময়ত আমি পাছে শেখৰহঁতৰ ঘৰ ফালে ঘুৰিকে নাচাওঁ ৷ কোনেও যাতে সন্দেহ নকৰে আমি ইয়েজদীখনত হাত দিছো বুলি ৷\nএইবোৰৰ মাজত পাছে এটা অঘটন নঘটা নহয় ৷\nসঞ্জু আৰু কোনোবা এটাৰৰ পাল আছিল ৷ সঞ্জু আগত বহিছিল ৷ সি বোধহয় ফু্ৰ্তিতে ক্লাটছ (clutch)ত হাত আৰু গীয়েৰ(gear)ত ভৰি একে সময়তে দি দিলে ৷ নিউট্ৰেল(neutral) অৱস্থাৰ পৰা কোনোবা এটা গীয়েৰ লাগি ইয়েজদীখন ৰৈ গ’ল ৷ লগে লগে নিউটন চাহাবৰ গতিৰ প্ৰথম সূত্ৰ অনুসৰি সঞ্জু আৰু লগৰটো মাটিত বাগৰি পৰিল ৷ আমি উধাতু\nখাই দৌৰ মাৰি গ’লো ৷ আমাৰ সাংঘাতিক চিন্তা হ’ল ৷ কেনেবাকৈ ইয়েজদীখনৰ কিবা এটা হ’ল নেকি আকৌ ? সঞ্জুহঁতৰ বৰ বেছি হ’লে চাল-বাকলি চিঙিব ৷ কিন্তু ইয়েজদীখনৰ কিবা এটা হ’লে দাদাহঁতে কাঠমান্ডুৰ পৰা আহি আমাৰ ভৰি ভাঙি দিব ! আমি আটায়ে সঞ্জুৰ ফালে পোন্ডোৱাকৈ চালো ৷ সঞ্জুৱে সেমেনা-সেমেন কৰি কৈছে, ‘‘কেনেকৈ এইখন ৰৈ গ’ল জানো পায় ? মই দেখোন ব্ৰেক মৰা নাছিলো !’’\nইয়েজদীখন উঠাই লোৱাৰ পাছতে লাগিল লেঠা ! সেইখন দেখাৰ তেনেকৈ একো হোৱা নাই ৷ কিন্তু ঠেলা মাৰিব লৈ গম পালো সেইখন এতিয়া না আগলৈ যায় না পাছলৈ যায় ৷ আমি বাৰটাই মিলি ঠেলিছো যদিও লৰচৰেই নহয় ৷\n‘‘অই কি কৰিলি তই ?’’\n‘‘কৈছো দেখোন মই একো কৰা নাই ৷’’, কান্দো কান্দো হৈ সঞ্জুৱে উত্তৰ দিলে ৷\nশেখৰে মুৰে কপালে হাত দি বাটিত বহি দিলে, ‘‘মাৰি দিলি তহঁতে মোক ৷ কিহে যে পাইছিল মোক তহঁতৰ লগ ল’বলৈ ?’’\nসুৰজে গহীণাই মাত দিলে, ‘‘মই আগতেই কৈছিলো এইবোৰ বৰ ভাল কথা হোৱা নাই ৷’’\nআমি তাক ওলোটাই ধৰিলো, ‘‘তই কেতিয়া কৈছিলি এইবোৰ বেয়া কথা বুলি ?’’\nপুৱা চাৰি বজাত চাৰিওফালে আন্ধাৰ হৈ থাকোতেই আমি আৰম্ভ কৰিছিলো আমাৰ গোপন অভিযান ৷ পাচমান বজাত লাহে লাহে পোহৰ হ’বলৈ ধৰিলে ৷ আমি ঠিক কৰিলো দহ-বাৰটা আছো ৷ ঠেলি যিহেতুকে পৰা নাই ডাঙিয়ে লৈ যোৱা যাওঁক ৷ গোটেই কেইটা ইয়েজদীখনৰ চাৰিওফালে ঠিয় হৈ সেইখন ডাঙিবলৈ যত্ন কৰোতেই জগিং কৰি কৰি সেইখিনি ওলাল গৈ লটেন ৱাড়ী দাদা ৷ তেখেতে ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকত চাকৰি কৰিছিল আৰু খুব ভাল ক্ৰিকেট খেলে ৷ বেংকত চাকৰি কৰিলেও আমাৰ লগতে খেলে ৷ ৱাড়ীদাদাক দেখাৰ লগে লগে আমি গৈ তেওঁৰ ভৰিত পৰি দিলো, ‘‘দাদা বচাওঁক ৷’’ ঘটনাটো কি হ’ল তেখেতক বুজালো ৷ ৱাড়ীদাদাই আহি ইয়েজদীখন নিউট্ৰেল কৰি দিলে ৷\n‘‘চা এনেকৈ নিউট্ৰেল কৰে ৷’’\n‘‘দাদা নিউট্ৰেল মানে কি ?’’\n‘‘নাজান ? ক্লাটছ জাননে নাই ? গীয়েৰ ?? নাজান ?’’\nদাদাই আমাক ইয়েজদী এখন কেনেকৈ চলাব লাগে গোটেইখিনি কথা শিকাই দিলে ৷ তাৰ পাছত সুধিলে, ‘‘বুজিলি কথাবোৰ ?’’\n‘‘হয় দাদা বুজিলো ৷ এবাৰ চলাই দেখাই দিব নেকি ?’’\n‘‘নাই নাই !! খবৰদাৰ নচলাবি এইখন ৷ পৰিব লাগিলে ভৰিত লোহা লগাব লাগিব ৷ নচলাবি কিন্তু কৈ দিছো ৷’’\nআমি আটায়ে মুৰ জোকাৰিলো, ‘‘হয় দাদা নচলাওঁ ৷’’ পাছে দাদাৰ কথাখিনি শুনি থাকোতে বা দাদাক প্ৰতিশ্ৰুতি দিওঁতে মোৰ চকু বাকীবোৰৰ মুখলৈ গৈ আছিল ৷ কিয় নাজানো কিন্তু মোৰ এনে লাগিছিল যেন ৱাড়ী দাদাক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিটো এটা ভুৱা প্ৰতিশ্ৰুতি ৷\nযি নহওঁক শেখৰহঁতৰ ঘৰৰ বাকী লোকসকল সাৰ পোৱাৰ আগতেই আমি ইয়েজদীখন ঠেলি গেৰেজ পোৱালো গৈ ৷\nসেইদিনা আবেলি আটায়ে গৈ পালো গৈ সঞ্জুৰ ঘৰ ৷\n‘‘ভৰি ফুলি আছে নেকি ?’’\n‘‘নাই, কিন্তু শুন মই অকনমান তেল গোটালো ৷ এক লিটাৰমান হ’লে হ’ব নে ?’’ সঞ্জুৰ প্ৰশ্ন ৷\n‘‘কি তেল ?’’\n‘‘আৰে পেট্ৰল আকৌ !!’\nআমি আচৰিত সঞ্জুৱে ভৰিত দুখ পাইছে কাৰণে পেট্ৰল কিয় গোটাইছে আকৌ ৷\nসঞ্জুৱে আকৌ ক’লে, ‘‘কিয় ? কাইলৈ নচলাৱ নেকি ? কি এনেকৈ ষ্টাৰ্ট নোহোৱাকৈ চলাম সদায় সদায় ? কাইলৈ আচলকে চলাম দে ৷’’\nসঞ্জুৰ ভৰিৰ খবৰ লোৱা আৰু নহ’ল গৈ আমাৰ !!\nপাছদিনা আকৌ পুৱা চাৰিবজাত সুৰজ-শেখৰহঁতৰ গেৰেজৰ পৰা ইয়েজদীখন ঠেলি ঠেলি উলিয়াই আনিলো ৷ এইবাৰ আমি দুই কিলমিটাৰমান আতৰলৈ গ’লো ৷ কথা আছে ৷ ‘আচলকে চলাম’, বহুত শব্দ হ’ব ৷ ঘৰত ধৰা পৰি যাব পাৰো ৷ নিৰাপদ দূৰত্ব বুলি নিৰ্ধাৰিত হোৱা ঠাই ডোখৰ পায় আৰম্ভ হ’ল ইয়েজদী ষ্টাৰ্ট কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া ৷ এটা এটা কৈ কিক মাৰি মাৰি চেষ্টা কৰি আছো ৷ গাৰ জোল বৈ গৈছে ৷ নাই ইয়েজদীৰ ষ্টাৰ্ট হোৱাৰ নাম-গোন্ধ নাই ৷ আমি ঠিক কৰিলো আগৰ সেই মুখেদি শব্দ কৰাটোৱে ভাল ৷ তাৰ পাছতে মোৰ ভাগ্য ভালেই আছিল নে বেয়াই আছিল নাজানো ৷ কিন্তু মই কিকটো মাৰি দিওঁতে ‘ধঁত..ধঁত.. ’’ শব্দ কৰি ইয়েজদীখনে প্ৰাণ পায় উঠিল ৷ লগে লগে হাত চাপৰি বাজিল ৷ মই গৰ্বতে লাজ লাজ কৰি বেঙাটোৰ দৰে ঠিয় হৈ আছো ৷\n‘‘চলা, চলা তয়ে চলা ৷’’, গোটেই কেইটাই মাত দিলে ৷\n‘‘নাই নাই মই নচলাওঁ ৷ মই ষ্টাৰ্ট কৰিলো, তহঁতে চলা ৷’’, মই ক’লো ৷ আচলতে ক’বলৈ যেয়া পালো মোৰ ভয় লাগে বুলি ক’বলৈ ৷\nবাকীকেইটায়ো ছাগে ক’বলৈ বেয়া পালে, ‘আমাৰ ভয় লাগে’ ৷ সিহঁতে মোক বুজালে, ‘‘তই ষ্টাৰ্ট কৰিছ যেতিয়া তয়ে চলা ৷’’\nমই উপায় নাপায় বহিলো ইয়েজদী চলাবলৈ ৷ পাছফালে বহিল শেখৰ ৷ নিউট্ৰেলৰ পৰা ৱাড়ীদাদাই শিকাই দিয়াৰ দৰে গীয়েৰ লগাই ক্লাটছ এৰি দিলো ৷\n‘‘অই অই কি ক’ৰ …………’’,\nএইবোৰ হেনো সেই সময়ত লগৰ বোৰে চিঞৰিছিল ৷ মোৰ কানত একোকে সোমোৱা নাছিল ৷\nসেই সময়ত মোৰ দুটাই চিন্তা আছিল যে ওপৰলৈ উঠি থকা চকাটো কেনেকৈ তললৈ নমাব পাৰি আৰু ব্ৰেক কোনখিনিত আছে ?\nকেনেকৈ কি হ’ল নাজানো আমি দুটা ইয়েজদীখনত বহি থকা অৱস্থাতে সেইখন চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ৷ নিজৰে বিশ্বাস নোহোৱা হৈ গ’ল ৷\n‘‘বাহ্ পাৰিছো তাৰমানে !!’’\nএটা চাৰিআলি পায় মই পোনে পোনে যাবলৈ ধৰোতে শেখৰে পাছফালৰ পৰা চিঞৰিলে, ‘‘অই পাগল হৈছে নেকি ? সেইফালে কিয় গৈছে ? আমাৰ ঘৰেই পায় যাম দেখোন !’’\nশেখৰ কথা শুনিহে চাৰিআলিত মই ইয়েজদী ঘুৰাই দিলো সোফালে ৷\n‘‘পাছে ই কি ?’’\nনিউটনৰ গতিৰ প্ৰথম সূত্ৰ প্ৰয়োগ হৈ গ’ল ইয়েজদীৰ ওপৰত, ‘‘যেতিয়ালৈকে কোনো বাহ্যিক বলে ক্ৰিয়া নকৰে তেতিয়ালৈকে ৰৈ থকা বস্তু এটা ৰৈ থাকে আৰু গৈ থকা বস্তু এটা গতিৰ পৰিবৰ্তন নোহোৱাকৈ গৈ থাকে ৷’’ বাহ্যিক বল প্ৰয়োগ কৰিবলৈ মই ব্ৰেকডাল বিচাৰি নাপালো ৷ ফলত ইয়েজদী, শেখৰ আৰু মই – তিনিও গৈ সোমালো গৈ খালত ৷\nশব্দ শুনি, চিঞৰ শুনি ওচৰ পাজৰৰ মানুহ গোট খালে ৷ ইতিমধ্যে লগৰবোৰো আহি উপস্থিত হ’ল ৷\nমোক খঙেৰেই সুধিলে, ‘‘এইবোৰ কি কৰিলি ?’’\n‘‘মই কি কৰিলো আকৌ ? যি কৰিলে চাৰ আইজাক নিউটনে কৰিলে ৷’’\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 00:29 No comments:\nজ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংসটো খোৱা নহল মোৰ ৷ বেলেগ এটা কাহিনী ৷\nনগাওঁৰ পৰা আহি ওলাল ৰন্টু ৷ ৰন্টু সাংঘাতিক বন্ধু প্ৰিয় ৷ বহু সময় কথা বতৰা পাতিলো ৷ যাবৰ সময় ক’লে, ‘‘অহা দেওবাৰে দুপৰীয়া তুমি আৰু ছীকুৱে আমাৰ ঘৰতে ভাতসাজ খাবা ৷’’\nদেওবাৰে ছীকুক লৈ খুটিকটীয়াত থকা ৰন্টুৰ ঘৰ পাওঁতে পাওঁতে প্ৰায় এঘাৰমানেই বাজিল ৷\nছীকু আৰু মই কথা পাতিলো,‘‘ছেহ্ এঘন্টা পলম হ’ল ৷ ৰন্টুৰ গালি খাব লাগিব ৷’’\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 01:58 No comments:\n১৯৮৯চনৰ আগ ভাগতে মোৰ মাৰ গলব্লাডাৰৰ অপাৰেচনৰ বাবে মা-দেউতা, ভাইটি-ভন্তি আটায়ে আহি গুৱাহাটীলৈ বুলি আহিল ৷ মই আকৌ হায়াৰ চেকেন্ডেৰী পৰীক্ষাৰ বাবে পঢ়া শুনা কৰিবলৈ বুলি গুৱাহাটীৰ হোষ্টেলৰ ঘৰ পালো গৈ ৷\nঘৰত অকলে থাকো ৷ ৰন্ধা-বঢ়াৰ লগত মোৰ কোনো ধৰণৰ সম্বন্ধ নাই ৷ পুৱা, দুপৰীয়া, সন্ধিয়া, ৰাতি ভোক লাগিলেই ওচৰ চুবুৰীয়া বা লগৰ লৰাৰ ঘৰলৈ গৈ খায় লওঁ গৈ ৷\nএদিনৰ কথা ৷ তাৰিখ মনত নাই ৷ পাছে সেইদিনা দেওবাৰ আছিল আৰু ৰাতি দূৰদৰ্শনত সেই দিনা মোগল-এ-আজম চিনেমাখন দেখুৱাইছিল ৷\nআমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে থকা মানুহ এজন আহিল মোক লগ কৰিবলৈ ৷\n‘‘ভালে আছা ?’’\n‘‘আছো খুড়া ৷ আহক বহিব অলপ ৷’’ মই ভদ্ৰতাৰ খাতিৰত ক’লো ৷\n‘‘পঢ়া-শুনা কৰি আছা নে ? মই আদি তোমাক আমনিহে কৰিলো ছাগে ৷’’\n‘‘নাই নাই খুড়া ! কিহৰ আমনি আকৌ ?’’ কথাখিনি ক’ব লাগে কাৰণেহে তেনেকৈ ক’লো ৷ খুড়াদেউ ওচৰতে কিয় আহিছে মই ধৰিব পৰা নাই ৷ বাটে-ঘাটে দেখিলে মই তেখেতক কেতিয়াও মাত দি পোৱা নাই আৰু তেখেতেও মোক কোনোদিনে মাত দিয়া নাই ৷ তেখেতনো আচলতে কিয় আহিছে মই ধৰিব পৰা নাই ৷\nমোৰ কথা শুনি খুড়াদেৱে ক’লে, ‘‘নাই নাই পৰীক্ষা আছে ৷ পঢ়া-শুনা কৰিব লাগে ৷ ব’লা বাৰু অলপ বহো তোমালোকৰ তাত ৷’’\nবৈঠকখানাত খুড়াদেউ এখন ছোফাত বহিল ৷ মোক কিবা ক’ব বুলি তেখেতৰ সন্মুখত অলপ পৰ থিয় হৈ ৰ’লো ৷ একো নোকোৱা দেখি ময়ে ক’লো, ‘‘মাৰ অপাৰেচন আছে যে সেইকাৰণে মাহঁত গুৱাহাটীলৈ গৈছে ৷’’ খুড়াদেউৰ মুখলৈ চাই মন কৰিলো তেখেতে চকুদুটা মুদি বহি আছে ৷ কি কৰো কি নকৰো কৈ ময়ো তেখেতৰ সন্মুখৰ ছোফাখনতে বহিলো ৷\nবহি আছো ৷ এখন ছোফাত মই আৰু মোৰ সন্মুখত খুড়াদেউ ৷ মই চাই আছো খুড়াদেউৰ চকুলৈ আৰু খুড়াদেৱে বহি আছে চকু দুটা মুদি ৷ মই মনতে ভাবি আছো, ‘‘খুড়াদেৱে বাৰু চকু মুদি মুদি কি ইমান চিন্তা কৰি আছে ? কেতিয়া মেল খাব চকু? কেতিয়া মোক ক’ব কথাখিনি ?’’ কি কথা ক’ব জানিবলৈ বৰ মন গৈ আছে ৷ মেল নাখায়হে নাখায় ৷ সেইযে আগৰ দিনত ঋষি-মুণিসকলে তপস্যা কৰে খুড়াদেউক দেখি মোৰ সেইবোৰ কথা মনত পৰি গ’ল ৷ মনতে ভাবিলো কেনেবাকৈ অপেশ্বৰী এজনী আহি যদি অকনমান নাচ-বাগ কৰি দিলে হয় !!\nঅপেশ্বৰী নহাকৈয়ে খুড়াদেউৰ চকু মেল খালে ৷\n‘‘হেৰি নহয়, তুমি ৰাতি কেই বজাত ভাত খোৱা বাৰু ?’’\n‘‘নমান বজাত খাওঁ খুড়া ৷’’\n‘‘হমমমম ! ন বজাত ! কি খায় ভাল পোৱা ? মাছ নে কুকুৰা ?’’\n‘‘কুকুৰা খুড়া ! কুকুৰা খায় ভাল পাওঁ ৷’’\nখুড়াদেউৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙি উঠিল, ‘‘কুকুৰা !! ময়ো ভাল পাওঁ কুকুৰা ৷’’\nখুড়াদেউৰ কথা শুনি মই আচৰিত হ’লো ৷ কথা নাই বতৰা নাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোৰ লগত কথা পাতিছে তাকো মই কি খায় ভাল পাওঁ !! কিবা এটা সন্দেহ কৰি কৈ দিলো, ‘‘খুড়া, মই কুকুৰা খায়হে ভাল পাওঁ ৷ ৰান্ধিব নাজানো কিন্তু ৷ এই কেইদিন মাহঁত নাই যে সেই কাৰণে যাৰ ঘৰলৈকে খাবলৈ মাতে তালৈকে গৈ ভাত খায় আছো ৷’’\n‘‘আজি ৰাতি তুমি আমাৰ ঘৰতে ভাত খাবা দিয়া ৷’’\nমনতে ভালেই পালো যদিও ক’লো, ‘‘নালাগে খুড়া …… হ’ব দিয়ক বাৰু ৷’’\nখুড়াই মোৰ কথাত বৰ গুৰুত্ব নিদি ক’লে, ‘‘আহিবা তেনেহ’লে নজাত পোৱাকৈ ৷ শুনাচোন তুমি কুকুৰা মাংসত জ্বলা দিলে খোৱা নে ?’’\n‘‘খাওঁ খাওঁ খুড়া ৷’’\n‘‘কাটাই কাটাই নবজাত পোৱাকৈ আহি যাবা কিন্তু ৷’’\nময়ো কাটাই কাটাই নবজাত পালো গৈ খুড়াদেউৰ ঘৰ ৷ পদুলিমুখ পায় দেখো গোটেই ঘৰ অন্ধকাৰ ৷ আছে নে নাই কোনোবা বাৰু ? কলিং বজাই ৰৈ আছো ৷ অকনমান সময় পাছত দুৱাৰ খোল খালে ৷ খুড়াদেৱে দুবাৰখন খুলিয়ে ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল ৷ মোক আহিলা, আহা, বহা জাতীয় একো নক’লে ৷ বেঙাটোৰ দৰে অকণমান সময় বাহিৰত ৰৈ মই সোমাই গ’লো ভিতৰলৈ ৷\nবৈঠকখানাত জ্বলি আছে এটা ‘ডিম-লাইট’ ৷ এখন চকিত বহি আছে খুড়া ৷ ভালকৈ চাই দেখো চকু দুটা মুদি আছে ৷ কি কৰো কি নকৰো কৈ মই তেওঁৰ সন্মুখৰ চকিখনতে বহিলো ৷ ইফালে সিফালে চাই কাকো দেখা নাপালো ৷ পোন্ধৰ মিনিটমান তেনেকৈ পাৰ হ’ল ৷ খুড়াদেউ বহি আছে চকু মুদি, খুড়ীদেউৰ দেখা দেখি নাই ৷ এবাৰ ভাবিলো মনে মনে ঘৰলৈকে গুছি যাওঁ নেকি ? তাৰ পাছতে মনত পৰিল ভাত ক’ত পাম ৰাতিখন ৷ তাতে জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংসৰ কথা আছে ৷ মাজে মাজে ঘৰৰ ভিতৰৰ ফালে বেঙা মেলি চাবলৈ যত্ন কৰো ৷ গোটেই ঘৰতে জিৰো-পাৱাৰৰ ডিম লাইট জ্বলাই থোৱা আছে ৷ একো নেদেখি ৷ দেখিব নালাগে বাৰু ৷ কিন্তু ভিতৰত একো সাৰ-সিকতিও নাই ৷\nচাৰে নমান বজাত খুড়ীদেৱে দেখা দিলে ৷ মনতে ভাবিলো এইবাৰ মাতিব খাবলৈ ৷ পাছে তেখেতেও আহি চকি এখনত বহি চকু দুটা মুদি দিলে ৷ ময়ো চকু দুটা মুদি বহি থাকিলো ৷ মনতে ভাবিলো, ‘‘আজি জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস খায় হে যাম ৷’’\nদহ বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিটমান থাকোতে খুড়ীদেৱে মাত দিলে, ‘‘তুমি নমান বজাত ভাত খোৱা নেকি ?’’\n‘‘হয় খুড়ী ৷ পঢ়া-শুনা কৰো যে সেই কাৰণে সোনকালে খাওঁ ৷’’\n‘‘হমমমমমমম … ! আমি এঘাৰমান বজাত খাওঁ ৷’’\n‘‘হে ভগবান !! যাহ্ আজি এগাৰ বাজক, বাৰ বাজক, জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস খায় হে যাম ৷’’ মনতে ভাবিলো ৷\nআকৌ চকু মুদি বহি ৰ’লো খুড়াদেউ, খুড়ীদেউ আৰু মই ৷ বহু পৰ যোৱাৰ পাছত খুড়ীয়ে ক’লে, ‘‘তোমাৰ দেৰী হ’ব ছাগে ৷ মই ভাতত ধৰো গৈ ৰ’বা ৷’’\n‘‘তাৰ মানে কি বাৰু ?? এতিয়া ভাত ৰান্ধিবলৈ ধৰিবহে নেকি ???’’, মনতে ভাবিলো ৷\nপাছে বেছি পৰ ৰ’ব লগা নহ’ল ৷ খুড়ীয়ে মাত লগালে, ‘‘ভাত বাঢ়িছো দেই ৷’’\nতেখেতৰ কথাখিনি শেষ হ’ল কি নহ’ল ৷ খুড়াদেউ একে জাপে গৈ খোৱা মেজ পালে গৈ ৷ ময়ো তেখেতৰ পাছে পাছে দৌৰ মাৰি যোৱা দি গ’লো ৷ খোৱা মেজখনৰ এটা মুৰে মই আনটো মুৰে খুড়া ৷ খুড়ী খুড়াৰ ওচৰতে বহিল ৷ ডিম লাইটৰ পোহৰ যদিও খোৱা-পাতত মন কৰি ভালকৈয়ে দেখিছো এসোপামান ভাত, ডাইল আৰু বন্ধা কবি ভাজি ৷ পাছে জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস নাই দেখোন !! মনতে ভাবিলো এইখিনি খাই হোৱাৰ পাছত দিব ছাগে ৷\nপাছে খুড়াই মাত লগালে, ‘‘হেৰা, জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস দিয়া নাই যে ? এওঁকো দিয়া আকৌ ৷’’\nখপজপাই খুড়ীয়ে ক’লে, ‘‘অ অ ! দিছো ৰ’বা ৷’’\nখুড়ীয়ে জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস খুড়াক ঠিকেই দিলে ৷ পাছে মোক নিদিলে দেখোন ! পাছৰ বাৰত দিব ছাগে ৷\nখুড়াই মোক সুধিলে, ‘‘জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস কেনে পাইছা ?’’\nমিছা মাতিবলৈ মন নগ’ল ৷ মই নুশুনা ভাওঁ জুৰিলো ৷\nখুড়াই আকৌ মাত লগালে, ‘‘হেৰা, এওঁক আৰু অকনমান জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস দিয়া আকৌ ৷’’\nমনতে ভাবিলো, ‘‘অকণমান হ’লেও দিব কিন্তু ৷ জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস খাম বুলি ইমান দেৰী বহিলো ৷’’\nএইবাৰো মোৰ ভাগত জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস নপৰিল ৷ মই নিজে লৈ ল’বলৈ মাংসৰ বাটিটো আছে মেজখনৰ সিফালে ৷ খুড়া-খুড়ীৰ ডিম লাইটত দেখি থকা মুখ দুখন দেখি অলপ ভয়ো খালো ৷ নিজেই মাত দিলে, ‘‘খুড়ী বৰ বেলেগ জ্বলা দিছে দেই !!! মাজ্জা লাগিল জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস খায় ৷’’\nভাত খায়, মুখ-হাত ধুই এক মিনিটো নৰখিলো তাত ৷ মই আজিও বুজি পোৱা নাই মোক সেইদিনা কিয় নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল ‘‘জ্বলা দিয়া কুকুৰাৰ মাংস’’ খাবলৈ ৷\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 01:44 1 comment:\nPosted by প্ৰতিভু / Pratibhu at 02:21 No comments:


ধান খেতি ৰচনা | Essay on Paddy Cultivation in Assamese - Assam Bed Help\nThis is an essay on Paddy Cultivation in Assamese. This essay Assamese essay on Paddy Cultivation is about 500 words. Also, this essay is written with reference to the pattern of paddy cultivation in Assam. This essay will be very helpful to Assamese medium students of class6to class 10. Students who will appear at HSLC can also prepare this essay. ইয়াত ধান খেতি বিষয়ে এখন ৰচনা দিয়া হৈছে। এই ৰচনাখন ৫০০ শব্দৰ ভিতৰত লিখা হৈছে। এই ৰচনাখন ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছত্ৰীৰ বাবি উপযোগী হ’ব।\n500+ Words Essay On Paddy Cultivation in Assamese | (Dhan Kheti) ধান খেতি বিষয়ত ৰচনা\nThis Assamese essay on Paddy cultivation will cover the their types, method of farming, method of harvesting. এই ৰচনা খনত ধানৰ প্ৰকাৰ, খেতিৰ প্ৰণালী আদিৰ বিষয়ে সুন্দৰকৈ বহলাই লিখা হৈছে।\nধান খেতি – Paddy Cultivation\nধান খেতি পৃথিৱীৰ বহুতো মানুহৰ প্ৰধান আহাৰৰ খেতি। অসম আৰু ভাৰতৰ আন আন ৰাজ্যতো ধান খেতি কৰা হয়। ধানৰপৰা চাউল আৰু চাউলৰপৰা নানা তৰহৰ খাদ্যবস্তু তৈয়াৰ কৰি মানুহে খায়। অসম দেশত ধান মানুহৰ প্ৰধান আহাৰ। অসমৰ সকলো মানুহৰেই দিন-ৰাতি দুয়ো সীজতে ভাত খোৱা অভ্যাস আছে।\nধান খেতি ঘাইকৈ দুবিধ – আহু আৰু শালি ৷ আজিকালি আহুধানৰ বতৰতে চপাব পৰা বড়োধানৰ দৰে বহুবিধ ধানৰ খেতি কৰা হয়। ধান খেতি কৰাৰ বাবে বছৰটোৰ ভিন ভিন সময় লোৱা হয়। শালিধানৰ খেতি কৰাৰ বাবে খেতিয়কসকলে বহাগ-জেঠ মাহত ওখ ঠাইত মাটি বোকা কৰি কঠীয়া সিঁচে। পিছৰ বছৰৰ খেতিৰ বাবে ৰখা ধানৰ বিধানকে বীজ বা কঠীয়া বোলে৷ বোকা মাটিত ঘনকৈ সিঁচি দিয়াৰ আগতে বীজৰ ধানবোৰ পানীত তিয়াই ২/৩ দিন মুকলি ঠাইত ৰাখি গজালি মেলাই লোৱা হয়। গজালি মেলা বীজবোৰ বোকা মাটিত ঘনকৈ সিঁচি ১৫/২০ দিন ৰখাৰ পিছত ৬/১০ ইঞ্চি ওখ হয়।\nজেঠ-আহাৰ মাহত পথাৰৰ মাটি চহাই বোকা কৰি কঠীয়াবোৰ উভালি আনি ৩-৪ ডালমানকৈ ১০-১২ ইঞ্চি দূৰে দূৰে শাৰী শাৰীকৈ পুতি দিয়া হয়। এনেকৈ ৰোৱা ধানৰ গুৰিত ১ বা ২ ইঞ্চিমান পানী থাকিলে ধানডৰা ১৫ দিনমানৰ ভিতৰতে সেউজীয়া হৈ বাঢ়িবলৈ ধৰে। এই ধান আঘোণ-পুহ মাহত চপাবৰ হয়। শালিধানৰ বতৰতে বাওধানো চপাবৰ হয়। সচৰাচৰ দ মাটিত ফাগুন-চ’ত মাহৰ খৰাং বতৰতে মাটি চহাই শুকান মাটিত বাওধানৰ বীজ সিঁচা হয়। মাটিৰ ওপৰত ৮-১০ ফুট পানী হ’লেও বাওধান সহজে নমৰে। গছ-লতাৰ দৰে দীঘলকৈ বাঢ়ে বাবে পানীত বুৰ নাযায়। শালিধান ইমান দ পানীত থাকিব নোৱাৰে। সেই কাৰণেই বানপানীত শালিধান মৰি যায়।\nআহুধানৰ খেতি মাঘ-ফাণগুন মাহতে লগোৱা হয়। মাটি চহাই, শুকান কৰি বীজ সিঁচা হয়। ধানৰ গজালি ওলোৱাৰ পিছত খেতিপথাৰত হোৱা হাবি-বনবোৰ সযত্নে নিৰাই দিয়া হয়। এই ধান আহাৰ মাহত চপাবৰ হয়।\nবড়োধানৰ খেতি সচৰাচৰ দ মাটিত পুহ-মাঘ মাহত লগোৱা হয়। এই খেতিৰ বাবেও কঠীয়া সিঁচি লোৱা হয়। বহাগ-জেঠ-আহাৰ মাহত বড়োধান চপাবৰহয়।\nধান পকিলে এক-ডেৰ ফুটমান দীঘলকৈ গছবোৰ কাটি সৰু সৰু মুঠি কৰা হয়। মুঠিবোৰ লগলগাই বোজা বান্ধি ঘৰলৈ অথবা মৰণা মাৰি ধানৰ গুটিবোৰ উলিয়াব পৰা ঠাইলৈ কঢ়িয়াই নিয়া হয়। সচৰাচৰ ধানৰ বোজাবোৰ চোতালত মুকলিকৈ মেলাই লৈ তাৰ ওপৰেৰে গৰু বা ম’হ ঘূৰাই ফুৰোৱা হয়। গৰু-ম’হৰ গচকত ধানৰ গছৰপৰা ধানগুটিবোৰ সৰি পৰে। তেতিয়া ধানৰ শুকান গছবোৰ জোকাৰি আঁতৰ কৰিলে ধানৰ গুটিবোৰ পোৱা যায়। মৰণা মৰাৰ পিছত আঁতৰাই পেলোৱা ধানৰ গছবোৰক খেৰ বোলা হয়। খেৰ গৰুৰ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। ধান কাটি অনাৰ পিছত খেতিপথাৰত ধান :গছৰ যি অংশ ৰৈ যায় তাক নৰা বোলে।\nগুটি ধানবোৰ ৰ’দত শুকাই ঢেঁকী বা উৰালত খুন্দি চাউল উলিওৱা হয়। আজিকালি ধান বনা মিলৰ সহায়ত চাউল উলিওৱা হয়। অৱশ্যে কমকৈ হ’লেও গাঁও অঞ্চলত ঢেঁকীৰ প্ৰচলন আছে। |\nগুটিধানবোৰ বস্তাত ভৰাই বৰষুণ নপৰা ঘৰত ৰাখি বা বস্তাত নভৰোৱাকৈ বতাহ_ বৰষুণ সোমাব নোৱৰাকৈ বিশেষ যত্লেৰে সজোৱা ভঁৰাল ঘৰত ৰাখি সংৰক্ষণ কৰা হয়। খেতিয়কে প্ৰয়োজনতকৈ অধিক হোৱা ধান প্ৰয়োজনবোধে বিক্ৰী কৰি দিয়ে। ধান খেতি বৰ লাভজনক খেতি। আজিকালি বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি আৰু সা-সঁজুলিৰে ধান খেতি কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। বহুতো খেতিয়কে ট্ৰেক্টৰৰ সহায়ত ধান খেতি কৰে। বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে খেতি-বাতিত পানীৰো যোগান ধৰিব পৰা হৈছে। অসমত বৈজ্ঞানিক প্ৰণালীৰে ধানখেতি কৰাৰ ব্যৱস্থা বৰ্তমানে সম্প্ৰসাৰিত হোৱা নাই। গোটেই ৰাজ্যতে উপযুক্ত বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে ধান খেতি কৰিব পাৰিলে ৰাজ্যখন মূল আহাৰৰ ক্ষেত্ৰত স্বাৱলম্বী হ’ব পাৰিব।


HomePage - Gana Adhikar\nGana Adhikar News Media | Digital News Media\nহোষ্টেলৰ মাচুল বৃদ্ধিৰ বিৰোধিতাৰে সংসদলৈ জে এন ইউ ছাত্ৰৰ বিশাল প্ৰতিবাদী সমদল\n2 days আগত\n৪ হাজাৰ কোটি টকাৰে অযোধ্যাত নিৰ্মাণ হ’ব ৰামৰ প্ৰতিমাঃ ৰামৰ প্ৰতিমা স্থাপনৰ বাবে শীঘ্ৰেই ভূমি অধিগ্ৰহণৰ কাৰ্য\n3 days আগত\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ পুনৰ বিবেচনাৰ আবেদন জনাব মছলিম পাৰ্চনেল ল’ ব’ৰ্ডে\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পদৰ পৰা ৰঞ্জন গগৈৰ অৱসৰ\nমুছলমানক ৰাষ্ট্ৰহীন কৰাৰ ষড়যন্ত্ৰ কেন্দ্ৰৰ : মোদী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে মাৰ্কিন কমিছনৰ প্ৰতিবেদনত চাঞ্চল্যকৰ তথ্য\n4 days আগত\nদেশত প্ৰতিঘণ্টাত নিউমোনিয়াত মৃত্যু ঘটে ১৪টা শিশুৰ : ইউনিচেফে প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০১৮ত ভাৰতত ১,২৭,০০০ টি শিশুৰমৃত্যু\n5 days আগত\nৰাফেল বিমানক লৈ মোদী চৰকাৰক ক্লিন চিট উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ :ৰাফেল ক্ৰয় কেলেংকাৰীৰ পুনৰীক্ষণৰ আবেদন\n6 days আগত\nশীতকালীন অধিৱেশনৰ প্ৰথম দুটা দিনতেই গৃহীত হ’ব কেব, আন্দোলনৰ মাজতে নলবাৰীত মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ঘোষণা\nমহাৰাষ্ট্ৰত এনচিপি-কংগ্ৰেছেৰে মিলি চৰকাৰ গঠনৰ কুচ কাৱাজ শিৱসেনাৰ\n1 week আগত\nসলনি নহয় সভাপতি-বিৰোধি দলপতিঃ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ তত্বাৱধায়ক হৰিশ ৰাৱটৰ ঘোষণা\n2 weeks আগত\n২৮ নৱেম্বৰৰ পৰা অসম বিধানসভাৰ শীতকালীন অধিৱেশন\nইতিহাস হোৱাৰ দিশে বৃটিছৰ দিনৰ ১২৫ বছৰীয়া গল্‌ফ ফিল্ড\n3 weeks আগত\nৰাজ্যত অব্যাহত কয়লা ছিণ্ডিকেট, নিশা খানাপাৰাত চি আই ডিৰ অভিযান\nনলবাৰী হৰিমন্দিৰৰ ৰাস মহোৎসৱৰ প্ৰস্তুতি তুংগত\nইন্দোৰত ভাৰতীয় বলাৰৰ হাতত বিধবস্ত বাংলাদেশ\nইডেন গাৰ্ডেনত শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে হিটমেন ৰোহিত শৰ্মাই অকলেই খেলিছিল ২৬৪ ৰান\nVIDEO | ইনষ্টাগ্ৰাম পোষ্টেৰে ৰোনাল্ড’ৰ বাৰ্ষিকী উপাৰ্জন ৩৪০ কোটি টকা\n4 weeks আগত\nপ্ৰিমিয়াৰ লীগত ড্ৰ খেলিলে মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড-লিভাৰপুলে\nVIDEO | ইউৰোপীয়ান অপেনৰ চেম্পিয়ন এণ্ডে মাৰে\nব্ৰঞ্জৰ পদকত সন্তুষ্ট হ’ব লাগিব তিনি ভাৰতীয় বক্সাৰ\nলুক্সেমবাৰ্গৰ বিৰুদ্ধে পৰ্তুগালৰ জয় : কেৰিয়াৰৰ ৭০০টা গ’ল সম্পূৰ্ণ ৰোনাল্ড’ৰ\nফেব্ৰুৱাৰীত আইফা এৱাৰ্ড অনুষ্ঠানঃ গুৱাহাটীত আহিব শ্বাহৰুখ, দীপিকা, ছলমান, ৰণবীৰ\nতৃতীয় গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচিত্ৰ মহোৎসৱৰ সফল সামৰণি :৬৫খন দেশৰ ১০০খন ছবি প্ৰদৰ্শন\nতৃতীয় গুৱাহাটী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰম্ভ\nVideos | পুনৰ ঘূৰি আহিছে অসমীয়া চিনেমাৰ সুদিন : কাঞ্চনজংঘাৰ পিছত ৰত্নাকৰলৈ ৰাজ্যজুৰি সঁহাৰি\n৩১ অক্টোবৰ পৰা ৬ নবেম্বৰলৈ মহানগৰীত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ\nVideo | অস্কাৰলৈ ৰণবীৰ সিং-আলিয়া ভাট অভিনীত ‘গলি বয়’\nদেৰগাঁও বাপুজী মন্দিৰত সপোনজ্যোতি ঠাকুৰৰ সংযোগ মঞ্চস্থ\nছুইজাৰলেণ্ডৰ ঘড়ী ২২৬ কোটি টকাত নিলাম\nবিমুদ্ৰাকৰণ-জিএছটিৰ প্ৰভাৱত ভাৰতীয় অৰ্থব্যৱস্থা সংকটাপন্ন : প্ৰাক্তন গৱৰ্নৰ ৰঘুৰাম ৰাজন\nগভীৰ সংকটত ৰাজহুৱা বিমান কোম্পানী এয়াৰ ইণ্ডিয়াঃ একেলগে ১২০ জন পাইলটৰ পদত্যাগ\n২২-২৩ অক্টোবৰত গুৱাহাটীৰ ইণ্ডো বাংলাদেশ বিজনেছ ছামিটঃ মন্ত্ৰী চন্দ্ৰমোহন পাটোৱাৰীৰ ঘোষণা\nনুমলীগড় শোধনাগাৰ সম্প্ৰসাৰণ প্ৰকল্প ৰূপায়ণৰ পৰ্যালোচনা\nবিমুদ্ৰাকৰণৰ পিছতো দেশত হোৰাহোৰে নকল নোটৰ প্ৰচলন\nস্মাৰ্টফোনৰ সৈতে সংযোগ কৰিব পৰা যাব নতুন টিভিএছ স্কুটী\nঅসমৰ চৰ-চাপৰিৰ কৃষ্টি ‘লাঠিবাৰি’\nমিঞা নামৰ ক্ষেত্ৰত সমৰ্থনকাৰীৰ অভাৱ নাই\n‘মিঞা’ এক সুকীয়া পৰিচয় হওঁক\nমিঞাসকল বঙালী নে অসমীয়া ?\nমিঞা বিতৰ্কঃ অসমীয়াৰ সাৰ্বজনীনতা আৰু মিঞা কবিতা\n‘দূৰণিৰ পৰা আহি লুইতৰ পাৰৰে/মাটিক মাতৃ বােলা প্রতিজন ভাৰতীয়ই নতুন অসমীয়া’\nপৰিচয় সংকট আৰু অসমৰ মিঞা মুছলমান\nপূৰ্বতকৈ অধিক ভয়ংকৰ ৰূপত আহিব নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ঃ কৃষক মুক্তি\nপ্ৰতিভাৱানক আগুৱাই আনিবলৈ ৰাজ্যত গ্ৰাছৰুট অলিম্পিক মিছন টেলেন্ট হান্ট প্ৰতিযোগিতা\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজুৰি দল-সংগঠনৰ প্ৰতিবাদ\nমৃত্যু নে ‘হত্যা’ গোৱালপাৰাৰ ‘লাডেন’ৰ ? নিৰপেক্ষ তদন্তৰ দাবী।\nকেব গৃহীত হ’লে অসম-ত্ৰিপুৰাই ল’ব লাগিব বাংলাদেশীৰ বোজা\nমাৰ্চত ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ নুমলীগড় শোধনাগাৰঃ স্পষ্ট কৰিলে কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে\nষ্টাফ ৰিপ’ৰ্টাৰ, গুৱাহাটী, ১৮ নৱেম্বৰ ঃ সংসদত চলিত শীতকালীন অধিৱেশনত নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক উত্থাপন কৰি …\nআৰক্ষী-প্ৰতিবাদী শিক্ষাৰ্থীৰ মাজত খণ্ডযুদ্ধ, আহত কেইবাজনো ছাত্ৰ, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে গঠন কৰিলে তিনিজনীয়া কমিটি নতুন দিল্লী, …\nষ্টাফ ৰিপ’ৰ্টাৰ, নলবাৰী, ১৫ নৱেম্বৰ ঃ নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক বাতিলৰ দাবীত আছুকে ধৰি বিভিন্ন দল-সংগঠনে …\nআৰম্ভণঃ অসমৰ চৰ-চাপৰিত বসবাস কৰা ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকল বিশ্বৰ আন আন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ দৰে নিজা লোক …\nপ্ৰথম ইনিংছত বাংলাদেশৰ ১৫০ ৰান, ঘৰুৱা দলৰ ১টা উইকেট হেৰুৱাই ৮৬ ৰান ইন্দোৰ, ১৪ নৱেম্বৰঃ …\nকমল কুমাৰ মেধিৰ পঞ্চমখন কাব্য গ্ৰন্থ ‘এই দেশ কাৰাগাৰ’ৰ উন্মোচন\nকবি, শিল্পীয়ে পলাই ফুৰিব নালাগে ধুমুহাৰ পৰা : ড০ হীৰেণ গোঁহাই মহানগৰ প্ৰতিবেদক, ২৫ অক্টোবৰ : কবি কমল কুমাৰ মেধিৰ পঞ্চমখন কাব্যগ্ৰন্থ ‘এই দেশ কাৰাগাৰ’ আজি আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন হয়। গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবত আয়োজিত এখন গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ অনুষ্ঠানত কবি কমল কুমাৰ মেধিৰ কাব্যগ্ৰন্থখন আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন কৰে বিশিষ্ট বুদ্ধিজীৱী তথা চিন্তাবিদ ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে। …\nপ্ৰাক্তন আৰক্ষী সঞ্চালক প্ৰধান খগেন শৰ্মাৰ দেহাৱসান ঃ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ শোক প্ৰকাশ\nষ্টাফ ৰিপ’ৰ্টাৰ, গুৱাহাটী, ২৫ অক্টোবৰ : প্ৰাক্তন অসম আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধান খগেন শৰ্মাৰ আজি গুৱাহাটীৰ ছান ভেলী হাস্পতালত মৃত্যু ঘটে। দীৰ্ঘদিন ধৰি কলন কেন্সাৰত আক্ৰান্ত হৈ থকা প্ৰাক্তন সঞ্চালকপ্ৰধানগৰাকীৰ আজি সন্ধিয়া প্ৰায় ৭.১৫ বজাত দেহাৱসান ঘটে। ১৯৮২ৰ বেট্‌চৰ আই পি এছ বিষয়াগৰাকীয়ে অসম আৰক্ষীৰ সেৱাত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। ১৯৯৭ চনত স্পেচিয়েল …\nহাজেলাৰ বদলিৰ প্ৰসংগক লৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দ্বাৰস্থ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ\nনতুন দিল্লী, ২৪ অক্টোবৰ : অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি)ৰ সমন্বয়ক প্ৰতীক হাজেলাৰ বদলি প্ৰসংগৰ বিষয়টোক লৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ। শেহতীয়াকৈ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে প্ৰতীক হাজেলাক মধ্য প্ৰদেশলৈ বদলি কৰাৰ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰিছিল। উক্ত নিৰ্দেশনাক লৈ আজি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰস্থ হৈ প্ৰতীক হাজেলাৰ বদলিৰ বিষয়টোৰ বাবে অতিৰিক্ত সময় …\nPage 32 of 996« First...10203031323334»405060...Last »\nছিম ছ্যাপৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ এইকেইটা কথা মনত ৰাখিব\nজুবিনৰ কান্ধত বন্দুক থৈ নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিল– ২০১৬ বিৰোধী প্ৰতিবাদক মষিমূৰৰ চেষ্টা শাসকগোষ্ঠীৰ\nএন আৰ চি-ৰ খচৰা তালিকাত নাম নাথাকিলে কি কৰিব?\nনগাঁৱত ৰাজ্যিক জমিয়তৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সভা\nগোৱালপাৰাত খহনীয়া প্ৰতিৰোধৰ নামত ৪.৫ কোটি টকা শৰাধ, উচ্চ পৰ্যায়ৰ তদন্তৰ দাবী\nAssam Congress NRC Sarbananda Sonowal Guwahati BJP Barpeta Lok Sabha Elections 2019 AGP NRC Assam Jorhat Chief Minister AAMSU India Assam Lok Sabha Elections 2019 National Register of Citizens Himanta Biswa Sarma Akhil Gogoi Nagaon AASU Cricket Citizenship Amendment Bill Protest Supreme Court KMSS\nফেচবুকত অনুসৰণ কৰক\nআমাৰ চেনেল চাব্‌চক্ৰাইব কৰক\nGana Adhikar is decades-old independent and vibrant media group delivering news and full range of information that matter to our ever growing intelligent and information-hungry readers, viewers and audiences like you and the world around them........ Read more\nঅধিক বিদেশী ঘোষণা কৰিব নোৱাৰিলে যাব পাৰে চাকৰি\nশিশুৰ অধিকাৰ সুৰক্ষা আইন আৰু প্ৰাসংগিক চিন্তা\nPowered by Gana Adhikar\n© Copyright 2019, All Rights Reserved by Gana Adhikar


একুৰি এটা গল্প/ফাঁক - ৱিকিউৎস\nএকুৰি এটা গল্প/ফাঁক\nসিদ্ধান্ত আৰু সমস্যা→\n47536একুৰি এটা গল্প — ফাঁকপ্ৰণামিকা অধিকাৰী২০১০\nসেউজীয়া ঘাঁহেৰে আবৃত আহল-বহল চোতালখনত বেতৰ হেলনীয়া চকী এখনত অনন্ত বৰুৱা বহি আছে। দৃষ্টি তেওঁৰ সন্মুখৰ কংক্ৰীটৰ দেৱাল আৰু অট্টালিকাৰ ওপৰেৰে গৈ আকাশৰ এচমকা শুকুলা মেঘত নিবদ্ধ। মেঘখিনিয়ে যেন এটা ৰূপ লওঁ লওঁ বুলিও ল’ব পৰা নাই, ঠিক পল্লৱৰ দৰেই। গৰমৰ দিন। ভাগ মাহ। প্ৰখৰ ৰ'দৰ শেষত আবেলিৰ সামান্য সকাহ। বস্তুৰ ছাঁবোৰৰ আকৃতি হেৰাই আন্ধাৰত পৰিণত হ'বলৈ ওলাইছে। অনন্তৰ মূৰত এই আকৃতিহীন ছাঁবোৰৰ দৰেই চিন্তাৰ বহু পাক। চিন্তাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু একমাত্ৰ পুত্ৰ পল্লৱ। সৰুৰে পৰা সি বেছ চোকা বুদ্ধিৰ আছিল। কিন্তু নিজৰ অধৈৰ্য চঞ্চল স্বভাৱৰ বাবে ক'তো সুনাম আৰ্জিব নোৱাৰিলে। আজি কেইদিনমানৰ পৰা দেখা দিয়া তাৰ আচম্বিত পৰিৱৰ্তনে তেওঁক আৰু বেছিকৈ ভবাই তুলিছে। অনবৰতে উদ্দেশ্যহীন কাৰ্যত ঘূৰি ফুৰা ল'ৰাটোৱে প্ৰায় নিঃসংগৰ দৰে হৈ বন্ধ কোঠাৰ মাজত নিজকে আবদ্ধ কৰি ৰাখিছে। নিজৰ ভৱিষ্যৎ সম্পৰ্কে কি ভাবিছে? তাক লৈ কৰা অনন্তৰ অংকবোৰ বাৰু ভুল হ'ল নেকি? তেওঁতো তাৰ এটা শান্তিময় উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ কামনা কৰিয়েই সকলোখিনি কৰিছিল। কিন্তু? টিভি, ক্ৰিকেট আৰু উদ্দেশ্যহীনভাৱে ঘূৰা এই সকলোবোৰ বাদ দিয়াৰ লগতে লাহে লাহেচোন সি নিজৰ পৰিয়ালৰে বাকী সদস্যবোৰৰ পৰা মুখ লুকুৱাব বিচাৰিছে! কিয়? বন্ধ কোঠাৰ মাজত কিহৰ সন্ধান?\nএচপৰা আন্ধাৰ আহি অনন্তৰ চকীৰ ওচৰ পালে। তেওঁ মূৰ তুলি আন্ধাৰৰ উৎসৰ ফালে চালে— পল্লৱ। মুখেৰে একো নকৈ সি জাপি থোৱা কেইখিলামান কাগজ তেওঁলৈ আগবঢ়াই দিলে।\n-পঢ়া। মই তোমালোকে ভবাৰ দৰে চলিব নোৱাৰো। সেয়ে সিদ্ধান্ত সম্পৰ্কে একো নক’বা।\n-মানে মই মোৰ পথ নিৰ্বাচন কৰিছো। মই এই পথেৰেই আগবাঢ়ি যাম।\n-মই বুজা নাই।\n-সেই কাৰণেইতো এইখিনি পঢ়িবলৈ দিছো। ...অঁ, মই অকণমান [ ১০৯ ] ফুৰি আহো। এনেয়ে....।\nবাপেকৰ উত্তৰলৈ অপেক্ষা নকৰি পল্লৱ ওলাই গ'ল। অনন্ত বৰুৱাই অপলকনেত্ৰে কিছু সময় সি যোৱাৰ ফালে চাই থাকি এটা হুমুনিয়াহ এৰিলে। বতাহ লাগি হাতত থকা কাগজখিনিত সামান্য খচ্ মচ্ শব্দ হোৱাত তেওঁৰ মন এইবাৰ কাগজকেইখনত নিবদ্ধ হ’ল। আন্ধাৰ আৰু ঘন হ’ল। বাহিৰত আখৰবোৰ মনিব নোৱাৰি। তেওঁ উঠিল। বাৰাণ্ডাৰ সংলগ্ন ‘ষ্টাডী ৰূম'টোত সোমাই তেওঁ চছমাযোৰ বিচাৰি লৈ লাইটটো জ্বলাই দিলে। বুকুখনে অজান আশংকাত ঢুক্ ঢুক্ কৰিছে। একেটি সন্তান মোৰ! কি বা হয়গৈ! গধুৰ মনেৰে তেওঁ চকীত বহি কাগজৰ জাপ খুলিলে—\nপ্ৰণাম জনালো। চিঠিখন পাই হয়তো আচৰিত হৈছা। ৰ'বা, ধৈৰ্য ধৰা। ভালকৈ পঢ়ি চোৱা আৰু তাৰ পাছত তুমি যি কোৱা....\nমোৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হ’ল। উচপ্ খাই উঠিছা? নুঠিবা। এয়া অৱধাৰিত আছিল। মালা, মোৰ পত্নী মালাক বিয়া কৰোৱাই আনি তোমালোকে এজনী সুদক্ষা গৃহিণী-বোৱাৰী পালা। মোৰ লগত জীয়েকক বিয়া দি মালাৰ মাক-দেউতাকেও এটা বৰ ভাল জোঁৱাই পালে। তেওঁলোকৰ ভাষাত হীৰাৰ দৰে জোঁৱাই'। তোমালোকেওতো কোৱা যে মালা আমাৰ কোনোবা জনমৰ জীয়াৰীহে আছিল। ঠিকেই। আমি দুয়ো বৰ ভাল। মালা পাকৈত গৃহিণী, উচ্চ শিক্ষিতা আৰু ৰুচিশীল; বিপৰীতে ময়ো উচ্চ শিক্ষিত, কৰ্মঠ আৰু স্পষ্টবাদী। কিন্তু আমি দুয়ো কেৱল তোমালোকৰ বাবেহে ভাল। আমাৰ মাজত আমাৰ দুয়োৰে ‘ভাল’খিনিয়ে একো পৰিৱৰ্তন আনিব নোৱাৰিলে। মই মালাৰ বাবে সৰ্বোত্তম নহয় আৰু মালা মোৰ বাবে। নহয় নহয়, ভুল নুবুজিবা, মই মালাক বেয়া পোৱা নাই। মাত্ৰ তাইৰ সমস্ত ‘ভাল’ৰ ওচৰত কোনো বিশেষ গুৰুত্ব মই উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰো। মোৰ বন্ধুবৰ্গ, তুমি, আমাৰ আন আন আত্মীয়ৰ ওচৰত মই অতি আদৰ্শৱান ল’ৰা। ভাল ল’ৰা। কিন্তু মোৰ এই ‘ভাল’বোৰেও মালাৰ ওপৰত একো প্ৰভাৱ নেপেলায়। আচলতে দেউতা, আমি দুয়ো দুটা মেৰুত অৱস্থান কৰি কেতিয়াও একাত্ম হ'ব নোৱৰাৰ দুখ যেতিয়া উপলব্ধি কৰিলো, তেতিয়াই ভাবিবলৈ লৈছিলো— দুয়ো দুয়োকে ইমান কষ্ট দি এক হৈ থকাৰ অৰ্থ কি? সেয়ে সিদ্ধান্ত ল’লো বেলেগ হোৱাৰ। আইনৰ মতে নহয়, হৃদয়ৰ মতে। আইনৰ মতে বিচ্ছেদ হ’বলৈ হলে আমি দুয়ো আনকি প্ৰয়োজনমতে তোমালোকেও গৈ আদালতৰ [ ১১০ ] মজিয়াত থিয় দিব লাগিব। যিটো আমি নিবিচাৰো। আমি দুয়ো ইজনে সিজনক লোকচক্ষুৰ আগত হেয় হোৱাটোও নিবিচাৰো আৰু একেলগে থকাটোও সম্ভৱ নহয়। সেয়ে সিদ্ধান্ত লৈছো বেলেগ হোৱাৰ। কালি মালা মোৰ ওচৰৰ পৰা গুচি গল। নিজৰ প্ৰয়োজনীয়খিনি মাত্ৰ লগত নিছে। মই কৈছো, ‘আগলৈ প্ৰয়োজন হলে, ইয়াত তোমাৰ কিবা বস্তু থাকিলে আহি লৈ যাবা। মাত্ৰ বস্তু নিবলৈহে হয়তো কেতিয়াবা আহিব, নাহিবও পাৰে। দেউতা, মালা ওলাই যোৱাৰ পৰত খং, বিৰক্তি, দুখ— একোৱেই নাছিল। বৰ সহজভাৱেই তেওঁ ওলাই গ'ল। মাত্ৰ যাবৰ পৰত তোমাৰ আৰু মাৰ যুগ্ম ফটোখন নিবলৈ খুজি কৈছিল— 'নিজৰ মা-দেউতাৰ লগতে এওঁলোককো মই সমান স্থানতে ৰাখিছিলো। প্ৰয়োজন হলে তুমি নতুনকৈ এখন বন্ধাই ল’বা। এইখন মই নিওঁ। ' মই ওজাৰ সন্মুখৰ সাপডালৰ দৰে হৈ ফটোখন গজালৰ পৰা নমাই ধূলি মচি পেপাৰ এখনেৰে বান্ধি হাতত তুলি দিছিলো। অট'ত উঠি যাবৰ পৰত তাই মূৰটো উলিয়াই কৈছিল— ‘মাজে মাজে মন গলে ফোন কৰিবা। কেতিয়াবা হয়তো ময়ো কৰিম। যাওঁ দেই....। ' ধূলি উৰুৱাই অট’খন যোৱাৰ পাছত দেখোন মোৰ মনটো উদাস উদাস লাগিছিল! অকলশৰীয়া ঘৰটোৰ মাজত সোমাই মই যেন শূন্য উপলব্ধি কৰিছো। মালাৰ অবৰ্তমানত চিনেমাৰ ৰীলৰ দৰে মোৰ মন দৰ্পণত মালাৰ প্ৰতিটো কথা বাগৰিবলৈ ধৰিলে। এই মুহূৰ্তত মন দাপোণত মালাৰ সন্ধানৰ জানো কিবা লাভ আছে?\nসেইটো আছিল নৱেম্বৰ মাহ। মালা বৰুৱা সকলো কামতে যেনেদৰে পাকৈত, তেনেদৰে হস্তকৰ্মতো। ঠাণ্ডা আগতীয়াকৈ আহিছে যেন দেখি মালাই পূজাৰ পাছতেই আৰম্ভ কৰা ছুৱেটাৰটো লৰালৰিকৈ শেষ কৰি মোক দি কৈছিল— ‘হুঁ। পিন্ধি চোৱাচোন। মা ওচৰতে আছিল। ক'লে— বৰ ভাল হৈছে বোপাই, পিন্ধচোন চাওঁ। মই নিপিন্ধিলো। ক'লো- জোখ-মাপ লৈ লৈয়েই গুঠিছা যেতিয়া ঠিকেই হ’ব। পাছত পিন্ধিম। মই অন্য একো ভবা নাছিলো। মালা ভিতৰি ভিতৰি ক্ষুণ্ণ হৈছিল। তাৰ উমান পাইছিলো মাৰ লগত হোৱা কথোপকথন শুনি। এখন ঘৰৰ প্ৰায়বোৰ কাম নিয়াৰিকৈ শেষ কৰি এটা ছুৱেটাৰ গোঁঠোতে বহু কষ্ট হয়। সেইখিনিৰ লগতে কামটো সমাপন কৰিবলৈ থাকে সীমাহীন ভালপোৱা আৰু দায়িত্ববোধ। মই হেনো সেইখিনি অনুভৱ নকৰিলো। গুঠি শেষ কৰাৰ লগে লগে সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ দৰে হুলস্থূল কৰি গাত সুমুৱাই নোচোৱাটোৱে জানো তাকেই বুজায়? তাৰ পাছত তাই কোনোদিনে মই ছুৱেটাৰটো পিন্ধিলোনে নাই খৰৰ কৰা নাই। কোনোবা এদিন যদি পিন্ধা দেখিছেও তাই গাত ভালদৰে ‘ফিটিং’ হৈছেনে [ ১১১ ] নাই তাক জানিবৰো আগ্ৰহ কৰা নাই। এইবাৰ মই ক্ষুণ্ণ হʼলো— দিব লাগে দিছে। পিন্ধাৰ পাছত কেনে হৈছে টানি-টুনি চাবতো পাৰে! মুখেৰে কিন্তু একো নক’লো। অৰ্থহীন অভিমান।\nতাৰ পাছত এদিন মই আনদিনাতকৈ সোনকালে অফিচৰ পৰা উভতি আহিলো। মালাই টিভিত ধাৰাবাহিক চাই আছিল। সামান্য আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰি সুধিলে- আ, আজি দেখোন সোনকালে? কিবা স্পেচিয়েল প্ৰগ্ৰাম?\n- নাই, কি স্পেচিয়েল প্ৰগ্ৰাম থাকিব? অফিচত কাম নাছিল বাবে গুচি আহিলো। একাপ চাহ খাম।\nমা ওচৰতে আছিল। ক'লে— চাহকাপ ময়েই কৰি আনো ৰ। মালাই আকৌ এইখন ছিৰিয়েল চাই বৰ ভাল পায়। চাওক। তুমি খাবা নেকি মালা?\nতাই চকু টিভিত নিবদ্ধ কৰি ক'লে— নাখাওঁ।\nমায়ে মোক চাহ আনি দিলে। মোৰ প্ৰয়োজন পূৰ হ’ল। কিন্তু মনটোত অভিমান হ’ল ছিৰিয়েলখন ইমানেই প্ৰিয়নে যে তাৰ আগত মোৰ এই ‘সোনকালে অহা'টোৰো কোনো মূল্য নাই! মনে মনে ভাবি আছিলো যে চাহ খাই মই মালাক লৈ ওলাই যাম সন্ধিয়াৰ আন্ধাৰত। এনেদৰে আন্ধাৰৰ মাজত আমি বহুদিন ফুৰা নাই। কিন্তু তাইৰ ছিৰিয়েলত মনঃসংযোগ আৰু মালাৰ পৰিৱৰ্তে মায়ে চাহ আনি দিয়া দেখি মনটোৱে ইমান বেছি বিদ্ৰোহ কৰিলে যে চাহ খাই উঠি মই এক মুহূৰ্তও ঘৰত নাথাকি ওলাই আহিছিলো। পাছত অইন কাৰোবাৰ আগত মালাই আক্ষেপ কৰি কোৱা শুনিছিলো—‘সোনকালে অহা দেখি মনটো ভাল লাগি গৈছিল। কিমান দিন যে মই তেওঁৰ স’তে ফুৰিবলৈ ওলাই যোৱা নাই! সোনকালে আহিছে যেতিয়া তেওঁতো মোৰ কথা ভাবি মোক এপাক ফুৰাবলৈ নিবলৈকে সোনকালে আহিছে বুলি ক'ব পাৰিলেহেঁতেন!' মালাৰ মনৰ ভাব মই শুনিলো যদিও প্ৰত্যুত্তৰত মই একো নক'লো; কাৰণ তেতিয়া কিবা কোৱা মানেই অযথা বাক-বিতণ্ডা। মনে মনে থাকিলো। আৰু এনেকৈয়ে হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়ৰ দূৰত্ব বাঢ়ি গৈ থাকিল। আমি দুয়ো বুজিলো, কিন্তু আত্ম-অভিমানত ওফন্দি থাকি আমাৰ এজনেও এই দূৰত্ব শেষ কৰিবলৈ যত্নপৰ নহ'লো। মাজে মাজে এই নীৰৱ দূৰত্বক একোটা ৰূঢ় শব্দৰ প্ৰয়োগেৰে আমি প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰিলো। ঘৰৰ কোনেও টলকিব নোৱৰাকৈয়ে দুয়ো দুয়োৰে প্ৰতি আক্ৰোশ প্ৰদৰ্শন কৰোঁতেও আমি ক'ব নোৱৰাকৈ যথেষ্ট সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিছিলো, যাতে কথাটো তোমালোকৰ চকুত নপৰে। [ ১১২ ] যোৱাবাৰ পূজাত বহু আলহী আহিছিল আমাৰ ঘৰলৈ। সকলোৱে মোৰ নৱ বিবাহিতা পত্নীক ভাল বুলি শলাগিছিল। বিভিন্ন কথাৰ মাজতে এজনীয়ে মালাক সুধিছিল— পূজাত তোমাক দাদাই কি দিলে বৌ?\n-কোনে? দাদাৰাই? ব্ৰহ্মাণ্ড ওলট-পালট হ'ব।\n-ইস্! মিছা নামাতিবা। এনেকৈ কৈছা যেন দাদাই তোমালৈ একোৱেই নানে? সঁচাকৈয়ে কোৱাচোন....।\nমালাই সেমেনা-সেমেনি কৰি কৈছিল—নহয়। মানে আনে আৰু কিবা কিবি। এইবাৰ একো অনা নাই। আনিব চাগৈ।\n-তুমি সঁচাই কৈছা? ইস্, দাদাটো এতিয়াও বাৰু ইমান ‘বেল' হৈ আছেনে? আমাৰ লক্ষ্মী বৌজনীক পূজাৰ গিফ্‌ট এটা দিওঁতেই ইমান দেৰি? ৰ'বা, মই ক'ম তাক....।\nমোৰ পেহীৰ ছোৱালী নন্দাই মালাৰ স’তে ওপৰৰ কথাখিনি পাতি পাছত মোক কিবা ক'ম বুলি কৈছিল যদিও পূজাৰ উখল-মাখলত সেয়া কোৱা হৈ নুঠিল। পৰিৱৰ্তে অষ্টমীৰ দিনা ৰাতি, যেতিয়া শুবলৈ যোৱাৰ আগতে সদায় মই বাতৰি কাকত দুখন মনোযোগেৰে পঢ়ো, তেতিয়াই মালাই কৈছিল—সকলোৱে সুধি আছে পূজাত কি লৈছো বুলি। তুমিতো মোক কিবা এটা আনি দিব পাৰা!\nবাতৰি কাকতৰ পৃষ্ঠা লুটিয়াই মই কৈছিলো— কিবা লাগিলে তুমিয়েই আনি নোলোৱা কিয়? পইচা দেখোন সকলোখিনি তোমাৰ হাততেই আছে! কি লাগে তুমি আনি ল’বা আকৌ!\n-নালাগে, মোক একোৱেই নালাগে। ভগৱানে মোক যি দিলে সেয়াই আটিছে—বুলি তাই ধমহকৈ আঁঠুৱা দাঙি বিছনাত সশব্দে শুই পৰিল। মই ভাবি নাপালো। দৰমহাৰ সকলোখিনি পইচা মই মালাৰ হাততে দিওঁ। খৰচৰ ক্ষেত্ৰত মই কেতিয়াও হিচাপ ধৰাও নাই। তেনেস্থলত তাইক কিবা লগা থাকিলে তাই আনি নলয় কিয়? ঘৰৰ সকলোৰে, আনকি পাৰ্টটাইম কাম কৰা বাইজনীৰ কাপোৰ-কানিও মালায়েই কিনে। এইবোৰ বজাৰ কৰোঁতে তাই অকলেই যায়। অকল কাপোৰ-কানিহেনে? মোৰ আণ্ডাৰৱেৰ, পাৰফিউম, ছেভেন অ’ ক্লকৰ পেকেট, ছেভিং ক্ৰীম, হেয়াৰ ডাই, ব্ৰাছ, পেষ্ট— সকলোবোৰ মোৰ একান্ত ব্যক্তিগত বস্তুও ঘৰত মজুত থকাকৈ তাই আগতীয়াকৈ আনি থয়। তেন্তে নিজৰ বাবে কিয় নানে? মইতো কোনোদিনে সেইবোৰ কিনাও নাই আৰু নাজানোও।\nমালাৰ ঠেহবোৰ যেন দিনক দিনে বেছি হৈ গৈ থাকিল। মই ভাবিলো— [ ১১৩ ] বিশেষ গুৰুত্ব নিদিলে পাছত নিজে নিজে ঠিক হ’ব। এদিন অফিচত মোৰ বৰ দৰকাৰী মিটিং এখন আছিল। মিটিঙৰ শেষত উদৰ পূৰাই খোৱাৰ ব্যৱস্থা হোৱা দেখি ঘৰলৈ ফোন কৰিলো। মায়ে ফোন ধৰিলে। মই ক'লো যে অফিচত খাই যাম, মোলৈ ভাত থ’ব নালাগে আৰু ঘৰ গৈ পাওঁতে অলপ দেৰি হ’ব। মিটিং শেষ কৰি সন্ধিয়া সাতমান বজাত ঘৰলৈ আহিলো। দেখিলো— মালা ঘৰত নাই। সুধি জানিব পাৰিলো— ছাদৰ ওপৰত আছে। কি কৰিছে বা?\nহাত-মুখ ধুই কাপোৰ সলাই ছাদৰ ওপৰলৈ গলো। ছাদত থকা পকাৰ বেঞ্ছখনত মালাই আকাশলৈ মুখ কৰি শুই আছে। মই মাতিলো— মালা!\nতাই মোলৈ চালে। মই আশা কৰিছিলো তাই মোক দেখিয়েই টানি কাষতে বহিবলৈ ঠাই আজৰাই দিব। নিদিলে। তাই যেনেদৰে আছিল তেনেদৰেই থাকিল। আকৌ মাতিলো— এই, টোপনি নেকি?\n-নহয়। তাইৰ ৰসহীন গোটা মাত।\n-তেন্তে? সাৰ-সুৰ নাই যে?\n- গান গাই নাচি ফুৰিবলৈ মোৰ বৰ সুখ হৈছে নহয়। তাই মোৰফালে পিঠি দি শুলে। মই আহত হলো। তাইৰনো দুখ কি? মা-দেউতা আৰু ঘৰৰ বাকী সকলোৰে তাইক বৰ মৰম কৰে। ধন-সম্পত্তিৰ কোনো নাটনি নাই। তেন্তে? ক'লেহে জানিম। থাওক, যি কৰে কৰি থাকক ভাবত অকণমান পৰ ৰৈ থাকি মই তললৈ নামি আহিলো। ৰাতি ভাত খাৰৰ পৰত মায়ে তলৰ পৰা চিঞৰিলে— মালা মালা,নামি আহা, ভাত হ’ল। অলপ সময় পাছত তাই নামি আহিল। লাইটৰ পোহৰত দেখা পালো, তাইৰ দুয়োটা চকু ৰঙা পৰি উখহি আছে। মা ব্যস্ত হৈ পৰিল– কি হ'ল? কি হ’ল অ’ মালা? তুমি কান্দিছা?\n-নাই, কিয় কান্দিম? চকুত ধূলি পৰিছিল। ওপৰত বতাহ...।\nমায়ে সন্দেহেৰে মোলৈ চাইছিল। তেওঁ হেনো মালাই ফাঁকি দিয়া বুলি জানিছে। মই কি কৰিম? অনাহকত কাৰোবাৰ কান্দিবৰ মন গলে মোৰ উপায় নাই। অফিচৰ পৰা দেৰিকৈ আহিম বুলি মইতো আগতে জনাইছিলোৱেই।\nৰাতি ভাত খাই শুবলৈ যোৱাৰ আগতে দৈনন্দিন কৰ্মৰ শেষ ভাগত বাতৰি কাকত পঢ়া কামটো কৰি শুবলৈ গ'লো। হঠাৎ জৈৱিক তাড়না উপস্থিত হোৱাত সংগিনীৰ ফালে দৃষ্টি দি দেখিলো— বিছনাত পেট পেলাই বাগৰি বগা কাগজ এখনত আঁক-বাঁক কৰি আছে। চালো। ২৪ সংখ্যাটো কেইবাবাৰো লিখি কোনোবাটো বৃত্তৰ মাজত আৰু কোনোবাটো পূৰণ চিনৰ তলত সুমুৱাই থৈছে। [ ১১৪ ]\nতাই মুখেৰে একো নামাতি কাগজখিলা মোৰ ফালে আগুৱাই দিলে। মই চাই একো নুবুজি সুধিলো— ২৪ মানে কি?\n- এটা তাৰিখ। তাতে কি হ'ল?\n-একো নাই। আজি ২৪ তাৰিখ। এপ্ৰিলৰ। তাকেই লিখিছো। মন গৈছে বাবে।\n-তুমি পাগল হ’লা নেকিহে?\nহঠাৎ বাউলী ৰূপ লৈ মালাই বিছনাৰ পৰা জঁপিয়াই উঠি চেপা মাতেৰে খঙতে ক'বলৈ ধৰিলে— অঁ, মই পাগলী হৈছো। হয়। মই পাগলী। এই পাগলী মানুহজনীক লৈ সংসাৰ কৰিবলৈ তোমাৰ অসুবিধা হ'ব। সেয়ে মোক এৰি দিয়া, মই গুচি যাওঁ। মই তোমাৰ লগত নাথাকো।\nমোৰো খং উঠিল। কʼলো—এৰি দিবলৈ মইতো তোমাক বান্ধি থোৱা নাই! যোৱাগৈ য’লৈকে মন যায় ত’লৈকে— বুলি লাইট অফ কৰি মই শুই পৰিলো। মালা সেইদিনা মোৰ বিছনাত নুশুলে। কাষতে থকা সৰু বিছনাখনত থাকিল। এনেয়েও আজি কিছুদিনৰ পৰা এখন বিছনাত শোৱা আৰু নোশোৱাৰ মাজত বিশেষ পাৰ্থক্য নাছিলেই। হৃদয়ৰ দূৰত্ব বাঢ়ি গ'লে শৰীৰ ওচৰত থাকিলেও আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা নাযায়।\nপিছদিনা পুৱা সাৰ পাই টেবুল ঘড়ীটোৰ ফালে চালো। লগে লগে চকু পৰিল ঘড়ীটোৰ ওচৰতে থোৱা আমাৰ যুগ্ম ফটোখনলৈ। তলত লিখা আছে— ২৪ এপ্ৰিল, ২০০৭। অহ্ হ’, মোৰ মুখেৰে এটা আফ্‌চোচৰ ধ্বনি ওলাই আহিল। পিছ মুহূৰ্ততে ভাবিলো— এইটোনো কি ডাঙৰ কথা? মানুহৰ এটা দিনত বিয়া হয়। হয়েই। সেই দিনটো লৈ ইমান চেন্টিমেণ্টেল হোৱাৰ কি দৰকাৰ? তেনেকুৱা দিনটো জীৱনৰ প্ৰতিটো দিনেই হ'ব বুলি ভাবিব পাৰি! মালাই গা ধুই সোমাই আহিছিল। কালিৰ তাইৰ আচৰণৰ উহ পাইছিলোৱেই। সেয়ে মাতিলো— এই, এইফালে আহাচোন।\n-এনেয়ে। আহাচোন, এটা চুমা খাওঁ।\n-নালাগে। তাই উচাৎ মাৰি আঁতৰি গ'ল। এনেকৈয়ে এদিন উচাৎ মাৰি মোৰ গাৰ কাষৰ পৰা আঁতৰি যোৱা মালাই [ ১১৫ ] পাছত মোৰ জীৱনৰ পৰাই আঁতৰি যাবলৈ মোৰ অলক্ষিতে সংকল্প কৰিলে। মই। গম পায়ো তাইক ৰখাবৰ যত্ন নকৰিলো। কিয় নকৰিলো— মই এতিয়াও বুজা নাই।\nচাকৰিৰ বদলি সূত্ৰে মই এই নতুন ঠাইখনলৈ আহিলো। মোৰ স’তে মালাক জোৰকৈ পঠিয়াই দিয়া হ'ল— তাই তোমালোকক এৰি আহিব বিচৰা নাছিল। মায়েহে বেছি জোৰ কৰি তাইক পঠিয়াই দিলে। নতুন ঠাইত নতুন ঘৰত বয়বস্তুবোৰ থান-থিত লগাই থাকোতে মাৰ কথা ওলাল। মই ক'লো— দেখিলা, শাহুৱেৰাৰ কিমান মৰম? বোৱাৰীয়েকক অকলে থাকিবই নিদিয়ে।\n—এহে, কমখন মৰমনে? অকলে থাকিবই নিদিয়েনে পুতেকৰ আল ধৰিবলৈ নিকিনা বান্দী এজনী পঠিয়ালে? তাইৰ মুখত সম্পূৰ্ণ তাচ্ছিল্যভৰা মাত। মোৰ খং উঠি গ'ল— তোমালোক মাইকী মানুহবোৰৰ নিচিনা ঠেক চিন্তাৰ জীৱ এই পৃথিৱীত আৰু নাই। ঘৰত অকলে থাকি বৰ হ’বা বুলি মায়ে তোমাক মোৰ লগলৈ পঠিয়ালে, আৰু তুমি...?\n—লগ? ঘৰত মই অকলশৰীয়া? আৰু ইয়াত?.... ইয়াত মোৰ লগ ক'ত?\n—কিয়, মই? দিনৰ পাঁচ ঘণ্টামান সময়হে অফিচত থাকিম। বাকীখিনি সময়তো....!\n—বাৰু বাৰু। বহুত পালো তোমাৰ সংগ। অফিচৰ বাহিৰৰ সকলোখিনি সময়েই কেৱল তুমি মোকেই দিয়া নহয়....!\n—তোমাৰ অসন্তুষ্টি দিনক দিনে বাঢ়ি গৈছে মালা।\n—তুমি কমাবৰ যত্ন কৰিছা জানো?\n—মই কিয় কৰিম? তোমাৰ মনৰ বেমাৰ হৈছে, তুমি নিজে ভাল কৰা।\n—অ’ এবা। ময়েইতো ভাল কৰিম। এই বেমাৰ মই ভাল কৰিবই লাগিব।\nতাৰ পাছৰ পৰা দুয়োৰে মাজত মাত-বোল প্ৰায় বন্ধই হৈ গ'ল। নিতান্তই প্ৰয়োজনীয় কথাকেইটাৰ বাহিৰে দুয়ো যেন দুটা যন্ত্ৰ মানৱত পৰিণত হলো। দৈনন্দিন কাম-কাজবোৰ দুয়োৰে ভাগে ভাগে পৰাবোৰ নীৰৱে কৰি যাওঁ— একেলগে টিভি চাওঁ, বাতৰি কাকত পঢ়ো, একেলগে ভাত খাওঁ, একেলগে শোওঁ কিন্তু দুয়োৰে মাজত এটা স্পষ্ট ফাঁক হৈ পৰিল। এই ফাঁকটো দিন যায় মানে [ ১১৬ ] বেছি বহল হৈ গৈ থাকিল আৰু তাৰ মাজেৰে সৰি পৰি শেষ হৈ গ'ল আমাৰ মাজৰ মৰম-ভালপোৱা আৰু সন্মানবোৰ। মই আগতেও কৈছো— এই ফাঁকটোৰ, দূৰত্বটোৰ উপলব্ধি আমি দুয়োৱে কৰিছিলো। মাত্ৰ সেই সম্বন্ধে আমি দুয়োৱে বহি একো আলোচনা নকৰিলো। কৰা হলে হয়তো....!\nএদিন সন্ধিয়া চাহ খাবৰ পৰত মালাই ক'লে— ফাঁকটো বৰ ডাঙৰ হ’ল।\n-হুঁ। চাহৰ কাপত চুমুক দি খিৰিকীৰে দিনান্তলৈ চাই ক’লো।\nকিছুপৰ ৰৈ মালাই ক'লে— কালিলৈ মই ইয়াৰ পৰা যামগৈ।\nঅলপ আচৰিত হৈ সুধিলো— ক'লৈ? মাৰাৰ ঘৰলৈ?\n- ওহোঁ, আঁতৰৰ এখন ঠাইলৈ। মই ইয়াত থাকিব নোৱৰা হৈছো। বৰ কষ্ট অনুভৱ কৰিছো।\n-ময়ো। বৰ কষ্ট পাই আছো....। সঁচাকৈয়ে যাবানে?\n– ঘূৰি আহিবা?\n-আদালতৰ দৰকাৰ হ’ব?\n– নাঃ। নালাগে। ... তুমি আৰু মই। এই দুটা মানুহৰ বিশ্বাস আৰু বুজাবুজিৰ মাজত আদালত, আইন— এইবোৰ কিয়?\n- মই যদি অইন কাৰোবাক বিয়া কৰাওঁ?\n- আপত্তি নাই। অকণো নাই। মাতিবা। আহিম।\n-মই নকৰাওঁ। .... বিয়া জীৱনত এবাৰহে হয়....।\n-ময়ো নকৰাওঁ। এনেয়েহে কৈছিলো। ... কেই বজাত ওলাই যাবা?\n-তুমি অফিচৰ পৰা অহাৰ পাছত।\n-ৰাতি সাত বজাত ট্ৰেইন। .... আজি ভাত কিহেৰে খাবা?\n-তোমাৰ যি মন যায় ৰান্ধিবলৈ।\nবৰ জুতি লগাকৈ মই ভালপোৱা কেইবাখনো ব্যঞ্জন ৰান্ধি মালাই মোলৈ [ ১১৭ ] ভাত বাঢ়ি দিছিল। মই খাবলৈ বহিলো। দুগৰাহমান খায়েই মনত পৰিল—মালাকো লগতে খাবলৈ ক'ব লাগিছিল। তাইলৈ চালো। পাকঘৰৰ দুৱাৰৰ চৌকাঠত ভেজা দি অপলক নেত্ৰে মোলৈ চাই আছে। চকুৱে চকুৱে পৰাত তাই সাউতকৈ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। ভিতৰৰ পৰাই সুধিলে— কিবা লাগিব?\n—নালাগে। তোমাৰ বাঢ়িব পাৰা। আনা। মালাই ভাত অলপ আনি মোৰ পৰা দূৰত বহি নিস্তেজভাৱে খাবলৈ বহিল। ইতিমধ্যে মোৰ খোৱা হৈছিলেই! কি কাৰণত নাজানো, সেইদিনা মোৰ অকণো টোপনি নাহিল। মালাৰো টোপনি অহা নাই। দুয়ো উজাগৰে থাকিও অকণমান সময়ৰ বাবেও একাত্ম হোৱা নাই। তাই চাগৈ এটা নতুন পুৱালৈ চাইছিল। হ'বও পাৰে, নহ'বও। পাৰে।\nঅলপ আগতে মালা ওলাই গ'ল। ঘৰটো ৰিঙা ৰিঙা লাগিছে। তাই যোৱাৰ পাছত ৰাতিটো আৰু আজিৰ দিনটো মই সম্পূৰ্ণ কৰ্মহীনভাৱে কটালো। গাটোত যেন বৰ ভাগৰ লাগিছে। ভাত খাবৰ মন যোৱা নাই। ৰাতি শুবলৈ আহি বাতৰি কাকত পঢ়াৰ পৰিৱৰ্তে আজি প্ৰথমবাৰলৈ লিখিবলৈ বহিছো। এই নিয়মটো আগতে ভংগ কৰা হ'লে মালা চাগৈ আঁতৰি নগ'লহেঁতেন।\nএকেলেথাৰিয়ে কাগজকেইখিলা পঢ়ি অতাই অনন্ত বৰুৱাই কিছুপৰ কুঞ্চিত কৰি বহি থাকিল। লাহে লাহে তেওঁৰ কপালৰ ৰেখা নাইকিয়া হৈ পৰিল। সেই সময়ত গেট খুলি সোমাই অহা পল্লৱক দেখি তেওঁৰ মুখত এটা মধুৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠিল। বন্ধ কোঠাৰ মাজত পল্লৱে তেন্তে ইয়াৰেই সন্ধান কৰিছিল!!\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=একুৰি_এটা_গল্প/ফাঁক&oldid=109194"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৩০ নৱেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ১৩:৪৪ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


গোচৰ নিষ্পত্তিত বিলম্বৰ বাবে আদালতসমূহক দোষাৰোপ মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ\nদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈ। ফাইল ফটো\nমুখ্য ন্যায়াধীশ ৰঞ্জন গগৈৰ নেতৃত্বত গঠিত এখন বিচাৰপীঠে সোমবাৰে উচ্চ ন্যায়ালয়সমূহে গোচৰ নিষ্পত্তিত কৰা বিলম্বৰ বাবে অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰি কয় যে জামিনযোগ্য অভিযুক্ত ব্যক্তিসকলে তেওঁলোকৰ গোচৰৰ চূড়ান্ত শুনানিৰ পূৰ্বে ২০-২৫ বছৰ অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হয়।\nমুখ্য ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে ব্যক্ত কৰে যে ‘’এইবোৰেই হৈছে প্ৰকৃত সমস্যা যিয়ে আমাক চিন্তিত কৰা উচিত।‘’\n‘’ তাৰ পৰিৱৰ্তে আমি কি কৰি আছো? প্ৰতিদিনে মাত্ৰ নৈমিত্তিকভাৱে কাম কৰি গৈছো.’’তেওঁ কয়।\n২০১৭ চনত কৌশাম্বী সত্ৰ ন্যায়াধীশৰ আদালতে হত্যাৰ গোচৰত অভিযুক্ত কৰা এজন ব্যক্তিৰ এক জামিন আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰি আদালতখনে এই বক্তৱ্য প্ৰদান কৰে।\nযাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰে দণ্ডিত ব্যক্তিজন তেতিয়াৰে পৰা কাৰাগাৰাত বন্দী হৈ আছে।\nঅভিযুক্তৰ হৈ উপস্থিত থকা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা দেৱদত্ত কামাটে যুক্তি প্ৰদৰ্শন কৰি কয় যে গোচৰটোৰ আন অভিযুক্তৰ জামিন মঞ্জুৰ কৰা হৈছে যদিও এলাহবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ ক্লায়েন্টক কোনো কাৰণ দৰ্শোৱাৰ বিপৰীতে জামিন প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল।\nআবেদনখনত লগতে কোৱা হৈছিল যে এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত ২০ বছ পুৰণি আবেদনো পৰি আছে আৰু আবেদনকাৰীৰ আবেদন অচিৰেই শুনানিৰ বাবে গ্ৰহণ কৰাৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই।\n‘’আমি কি কৰিব পাৰো? সেইটোৱে হৈছে বাস্তৱ। কিন্তু কেবল মাত্ৰ দীৰ্ঘদিন ধৰি তেওঁলোকৰ আবেদন পৰি থকাৰ বাবেই সকলো অভিযুক্তকে মুকলি কৰি দিব নোৱাৰো,’’-বিচাৰপীঠখনে কয়।\nআদালতে ছলিচিটৰ জেনেৰেল তুষাৰ মেহতা আৰু জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা তথা দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আৰ এছ ছোধীক বিষয়টোত আদালতক সহায় কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।


মেজিয়ে নাশ কৰক বিভেদৰ ৰাজনীতি ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Region / Assam / মেজিয়ে নাশ কৰক বিভেদৰ ৰাজনীতি !\nমেজিয়ে নাশ কৰক বিভেদৰ ৰাজনীতি !\nঐতিহাসিক ৰংঘৰৰ পদূলিত প্ৰতিবাদ\nচৰাইদেউ, ১৪ জানুৱাৰী : ৰাজ্যৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে ভোগালীৰ উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ মাজতে আজি সাম্প্ৰদায়িক তথা ফেচীবাদী ৰাজনীতিৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ উঠিল বিভিন্ন জন। শাসনাধিষ্ঠ বিজেপি চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে সাম্প্ৰদায়িক তথা ফেচীবাদী ৰাজনীতি কৰা বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰিলে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিয়ে। সংগঠনটোৱে শিৱসাগৰৰ ঐতিহাসিক ৰংঘৰ বাকৰিত মাঘ বিহুৰ পুৱাৰ পৰাই বিজেপি চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে পুনৰ আৰম্ভ কৰিলে আন্দোলন ।\nৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰৰ বলি হৈ কাৰাৰুদ্ধ হৈ থকা কৃষক নেতা অখিল গগৈৰ মুক্তি আৰু জাতিধংসী নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বাতিলৰ দাবীত সংগঠনটোৱে আজি ৮ ঘন্টীয়া অৱস্থান ধৰ্মঘট কাৰ্যসূচী পালন কৰা পৰিলক্ষিত হয়।\nঐতিহাসিক ৰংঘৰৰ পদূলিত পুৱাৰ পৰাই আৰম্ভ কৰা এই প্ৰতিবাদী কাৰ্য্যসূচীৰ জৰিয়তে অতি শীঘ্ৰে কৃষক নেতা অখিল গগৈৰ মুক্তিৰ লগতে জাতিধ্বংসী বুলি অভিহিত নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বাতিল কৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰে।\nপ্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰি ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ শিৱসাগৰ জিলা সমিতিৰ সভাপতি গৰাকীয়ে কয়, “বিজেপি চৰকাৰখনৰ ৰাজনৈতিক ষড়যন্ত্ৰৰ বলি হৈ কাৰাৰুদ্ধ হৈ থাকিব লগীয়া হৈছে কৃষক নেতা অখিল গগৈ। বিজেপিয়ে অসমত সাম্প্ৰদায়িক তথা ফেচীবাদী ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে। অসম আৰু অসমীয়াৰ স্বাভিমানত আঘাট হানিব বিচৰা বিজেপিৰ এই কূটকৌশল উফৰাই নতুন এক ৰাজনৈতিক বিকল্পৰ সন্ধান কৰিব লাগিব অসমবাসীয়ে। অনথ্যা অসমীয়াৰ ভৱিষ্যত অন্ধকাৰ হৈ পৰিব”।\nঐতিহাসিক ৰংঘৰৰ পদূলিৰ পৰাই ‘কা’ বাতিল আৰু অখিলৰ মুক্তিৰ বাবে সবৰ্বৃহৎ আন্দোলনত সহযোগিতাৰ বাবে অসমবাসীৰ প্ৰতি আহ্বান জনায় কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ শিৱসাগৰ জিলা সমিতিৰ এগৰাকী বিষয়ববীয়াই কয়, “মেজিৰ জুইত জাহ যাওক সাম্প্ৰদায়িক-ফেচীবাদৰ ৰাজনীতি। অসমীয়া সমাজখন ভাগ ভাগ কৰিব বিচৰা বিজেপিৰ সকলো ষড়যন্ত্ৰ ২০২১ ৰ নিৰ্বাচনত উফৰাই পেলোৱাটো অতি প্ৰয়োজন”।\nইফালে বিগত এটা বছৰে ৰাজনৈতিক আক্ৰোশৰ বলি হৈ কাৰাৰুদ্ধ হৈ থকা কৃষক নেতা অখিল গগৈক অতিশীঘ্ৰে মুকলি কৰি দিবলৈ আহ্বান জনাই প্ৰতিবাদত অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিজন আন্দোলনকাৰীয়ে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন ২০১৯ নমনাৰ সংকল্প গ্ৰহণ কৰে।\nশিৱসাগৰৰ ঐতিহাসিক ৰংঘৰৰ পদূলিত সাব্যস্ত কৰা এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত ৰাইজৰ দল, কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ লগতে ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ বিষয়ববীয়াই অংশগ্ৰহণ কৰে।


ক’ৰনা কালৰ অনুভৱ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nক’ৰনা কালৰ অনুভৱ\nলেখক- ঈশ্বৰ প্ৰসন্ন বৰা\nক’ভিডক জয় কৰিলো বুলি কোৱা উচিত জানো? মোৰ মতে অনুচিত যেন লাগে( অৱশ্যে কোনোবা ব্যক্তি বিশেষে এই ৰোগৰ পৰা সুস্থ হৈ উঠিল, তেনে ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিজন সাপেক্ষে হয়তো প্ৰযোজ্য হবও পাৰে)। কাৰণ ভাইৰাছৰ বৈশিষ্ট্য অনুযায়ী সংক্ৰমণ ক্ৰমে বাঢ়ি গৈ একেবাৰে শীৰ্ষ পৰ্যায় পোৱাৰ পিছত লাহে লাহে হ্ৰাস পাবলৈ আৰম্ভ কৰে। সংক্ৰমণৰ এই নিম্নগামী হাৰকেই যদি ক’ভিডক জয় কৰিলো বুলি দায়িত্বশীল লোকে ঘোষণা কৰি দিয়ে, তেনেহ’লে চল্লিশ শতাংশ নিৰক্ষৰ (বহু শিক্ষিতৰো নমুনা ৰাইজে দেখিছেই) লোকে স্বাভাৱিকতেই ক’ভিড নাই বুলি ধৰি লৈ পুনৰ বেপৰোৱা আচৰণ আৰম্ভ কৰি দিলে ভাৰতৰ অৱস্থা হয়তো আৰু অধিক অৱনমিত হ’ব। কাৰণ আমি বহুতেই জানো উৎপৰিবৰ্তন(mutation) হৈ এই ক’ৰনা ভাইৰাছৰ নতুন নতুন “ভেৰিয়েণ্ট” ওলায়েই আছে আৰু হয়তো থাকিবও। সম্ভাব্য তৃতীয় ঢৌৰ বাবে বিজ্ঞানী সকলে ইতিমধ্যে সতৰ্ক কৰি দিছেই। এই ঢৌৱে শিশু আৰু তৰুণ -তৰুণী সকলক লক্ষ্য কৰিব বুলি কোৱা হৈছে। ভাৱকচোন, কথাবোৰ সহজ নে?\nগতিকে কোনোবা নেতাই ক’ভিডক জয় কৰিলো বুলি ক’লেই জনতা উল্লসিত হোৱাৰ বিপৰীতে অধিক সতৰ্কহে হোৱা উচিত। জনতাই নেতাৰ ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত কথাতকৈ, বিজ্ঞানী-চিকিৎসা বিশেষজ্ঞ সকলৰ বিজ্ঞান সন্মত কথাতহে গুৰুত্ব দিয়া উচিত। ইতিমধ্যে নীতি আয়োগৰ স্বাস্থ্য সম্বন্ধীয় বিশেষজ্ঞই এইবাৰ ক’ৰণাৰ ঢৌৱে সংহাৰী ৰূপ লোৱাৰ বাবে নেতা-জনতাৰ বেপৰোৱা আচৰণ, ধৰ্মীয়, ৰাজনৈতিক আদি কাৰণত হোৱা লাখ লাখ লোকৰ দায়িত্বজ্ঞানহীন জনসমাগমক জগৰীয়া কৰিছে। গতিকে চৰকাৰে নিয়ম কিছু শিথিল কৰিলে বুলিয়েই বেপৰোৱা হোৱাৰ পৰিবৰ্তে অধিক সজাগ সচেতন হোৱাহে উচিত বুলি যদি জনতাই বিবেচনা কৰে, তেন্তে এই আচৰণ নিশ্চয় পৰিপক্ব আৰু দূৰদৰ্শী হ’ব।\nইতিমধ্যে দেশৰ ধৰণী স্বৰূপ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলৰ মূল্যবান দুটি বছৰ গ’লেই। ঘৰতে আবদ্ধ থাকি এই কণ কণ ল’ৰা-ছোৱালীহঁতে মনে মনে চাগে কিমান বিৰক্ত হৈছে, মানসিক-শৈক্ষিক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছে তাৰ খবৰ জানো আমি ৰাখিছোঁ। অনলাইন ক্লাছৰো নেটৱৰ্ককে ধৰি অনেক সমস্যা, তদুপৰি গ্ৰামাঞ্চলত ত্ৰিশ শতাংশ লোকৰহে এন্দ্ৰইড ম’বাইল আছে। আনহাতে অনলাইন ক্লাছৰ জৰিয়তে নিম্ন শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে বিশেষ আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যত লৈ আমি নিশ্চয় শংকিত হোৱা উচিত। আশাকৰো মেধাসম্পন্ন লোকে তেওঁ লোকৰ বাবে বিকল্প ফলপ্ৰসূ উপায় উদ্ভাৱন কৰিব।\nসেয়েহে, আগন্তুক দিনবোৰ যাতে সোনকালেই স্বাভাৱিক হয়, তাৰ বাবে সংক্ৰমণ হ্ৰাস হোৱাৰ বাবে নিয়ম নীতি শিথিল কৰি দিলেও আমি কঠোৰভাবে মানি চলিবলৈ দৃঢ় হ’লে হয়তো সুফল পাম। কিন্তু ক’ৰনাক জয় কৰিলো বুলি ভাবি লৈ আগৰ বাৰৰ দৰে ভুল কৰি বেপৰোৱা হ’লে নিজৰ ভৰিত নিজেই কুঠাৰ মৰা হ’ব।\nক’ৰনাৰ প্ৰভাৱত দেশৰ অৰ্থনীতি সংকুচিত হৈছে, কোটিৰ ওপৰৰ লোক সংস্থাপনহীন হৈছে, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ স্থায়ী বিকাশৰ লক্ষ্যৰ ৰেংকিংত ভাৰতৰ স্থান ভুটান, নেপাল, বাংলাদেশতকৈও অৱনমিত হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰধানকৈ ক’ৰনাৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। গতিকে দেশৰ যদি ভাল হোৱাটো বিচাৰো, উঠি অহা প্ৰজন্মৰ ভৱিষ্যত যদি সুচল আৰু সুৰক্ষিত হোৱাতো বিচাৰো, আমি কৰনাকালীন নীতি নিয়মবোৰ মানিয়েই দেশৰ ভালৰ বাবে অৱদান আগবঢ়াব পাৰোঁ। আনে শুনা কৈ “জয়হিন্দ” বুলি চিঞৰি নীতি নিয়মক বৃদ্ধাংগুষ্ঠ দেখুৱালে দেশ তথা জনতাৰ দুৰ্দশা বেছি হোৱাৰ সম্ভাৱনা।\nআৰু এটা কথা, “ দেশত আনলক প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈ গৈছে বুলি “ মবাইলত যোৱাবাৰেই আৰম্ভ কৰা হেল্ল’টিউন এইবাৰ বন্ধেই নকৰিলে, এতিয়াও বাজিয়েই থাকে। ভাবকচোন, কিমান অসংবেদন শীল। কথাটো কাৰোবাৰ দৃষ্টিত সৰু হ’ব পাৰে, কিন্তু গুৰুত্বপূৰ্ণ।


সুলভ মূল্যৰ দোকানীয়ে ৰাজহুৱাকৈ ব'ৰ্ডত আঁৰি থ'ব লাগিব বিশেষ তথ্য, কি সেই তথ্য?\nসুলভ মূল্যৰ দোকানীয়ে ৰাজহুৱাকৈ ব’ৰ্ডত আঁৰি থ’ব লাগিব বিশেষ তথ্য, কি সেই তথ্য?\nby মীনাক্ষী ফুকন, গোলাঘাট\nOctober 27, 2021 6:58 pm\nগোলাঘাট জিলাৰ সুলভ মূল্যৰ একাংশ দোকানীয়ে মূল্য আৰু মজুতকৰণ সম্পৰ্কীয় তথ্য গ্ৰাহকে দেখাকৈ ৰাজহুৱাকৈ ব’ৰ্ডত আঁৰি নোথোৱা বুলি লাভ কৰা কেতবোৰ অভিযোগৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি জিলা প্ৰশাসনে এটা নিৰ্দেশনা জাৰি কৰিছে ।\nজিলা উপায়ুক্তৰ স্বাক্ষৰসম্বলিত নিৰ্দেশনাটোত লক্ষ্য নিৰ্ধাৰিত ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণ নিৰ্দেশ, ২০১৫ (TPDS Control Order, 2015) ৰ ১০(৪)(ii) নং দফা অনুসৰি সামগ্ৰী যোগানৰ পৰিমাণ, সুলভ মূল্যৰ দোকান খোলা আৰু বন্ধ কৰাৰ সময়, মাহটোৰ বাবে লাভ কৰা মুঠ সামগ্ৰীৰ পৰিমাণ আৰু টোল ফ্ৰি হেল্পলাইন নম্বৰ উল্লেখ কৰা ব’ৰ্ড আঁৰি থ’বলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে ।\nএই নিৰ্দেশ উলংঘা কৰিলে অসম সামগ্ৰী ৰাজহুৱা বিতৰণ নিৰ্দেশ, ১৯৮২ (APDA Order,1982) আৰু লক্ষ্যনিৰ্ধাৰিত ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা নিয়ন্ত্ৰণ নিৰ্দেশ, ২০১৫ (TPDS Control Order, 2015) ৰ অধীনত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব ।\nসুলভ মূল্যৰ দোকানসমূহ খোলাৰ সময় গ্ৰীষ্মকালৰ বাবে পুৱা চাৰে ৭ বজাৰ পৰা দিনৰ চাৰে ১১ বজালৈ আৰু বিয়লি আঢ়ৈ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া চাৰে ছয় বজালৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে ।\nআনহাতে শীতকালত পুৱা চাৰে ৮ বজাৰ পৰা দিনৰ চাৰে ১২ বজালৈ আৰু বিয়লি ডেৰ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া চাৰে ৫ বজালৈ দোকান খোলা ৰাখিব লাগিব।\nঅৱশ্যে দোকান খোলাৰ সময়ৰ কিছু সালসলনি কৰিব বিচাৰিলে অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰা কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত আবেদন জনাব পাৰিব ।\nএই নিৰ্দেশ তাৎক্ষণিকভাৱে কাৰ্যকৰী হ’ব বুলি নিৰ্দেশনাটোত কোৱা হৈছে\nবনভোজ খাবলৈ গৈ ধনশিৰিত নিখোজ নুমলীগড় শোধনাগাৰৰ জ্যেষ্ঠ অভিযন্তা\nOmicron in India: ৰাজস্থানতো অ’মিক্ৰণত আক্ৰান্ত ৯জন; মহাৰাষ্ট্ৰত ৭জনকে ধৰি দেশত ২১জনলৈ বৃদ্ধি\nCovid Update অ’মিক্ৰণৰ আতংকৰ মাজতে ৰাজ্যত নতুনকৈ কিমান আক্ৰান্ত হ’ল কোভিডত; মৃত্যু কিমানৰ?\nঅমিক্ৰনক লৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ SOP জাৰি, স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তৰ বিশেষ ঘোষণা


লাঙামাৰা পূজা আৰু বৃহত্তৰ গুৱাহাটীৰ পাতিৰাভাসকল — Vikaspedia\nলাঙামাৰা পূজা কি\nজেঠ মাহটো সকলো শ্ৰেণীৰ ৰাভাৰ বাবে এটা পৱিত্ৰ মাহ, দেৱ-দেৱীৰ মাহ। এই মাহতে মায়তিৰ ৰাভা সকলে ডেকা-গাভৰুৰ জীৱন সংগী বছা ‘বায়খো’, দাহৰি ৰাভা সকলে জুইৰ ওপৰত নচা ‘খোকচি’ আৰু ‘ৰংদানি’ ৰাভা সকলে ওজাপালি সদৃশ নৃত্য-গীতেৰে হাছ্ং উদ্‌যাপন কৰে। পাতিৰাভা সকলে জেঠ মাহতে নদীত ভেল উটুৱাই কেঁচাইখাইতীৰ লগতে লাঙমাৰা উদ্‌যাপন কৰে। বৃহত্তৰগ্গুৱাহাটীৰ পাতিৰাভা সকলেও ইয়াৰ ব্যতুক্ৰম নহয়। বৰ্তমানেই চল্লিশ খনৰো অধিক গাঁও বা চুবুৰীত (বৰ্তমান ৱাৰ্ড) বসবাস কৰি থকা আঢ়ৈ হেজাৰৰো অধিক বৃহত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰাভা ৰাইজে তেওঁলোকৰ চৈপাশে থকা অৰাভা জনজাতি আৰু বৰ্ণহিন্দু অসমীয়া সকলৰ লগত এৰা-ধৰাৰ মনোভাবেৰে উমৈহতীয়া ভাৱে থানৰ উপৰি মন্দিৰ সাজি, বালিৰ উপৰি মাহ-প্ৰসাদ দি, পুৰুষৰ লগতে মহিলাৰ উপস্থিতিৰে এদিনীয়াকৈ ভোজভাত খাই লাঙাদেও পুজি আহিছে। বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ আশে-পাশে নখন ঠাইত লাঙাদেও পূজা অনুষ্ঠিত হয়। সেইকেইখন ঠাই হ’ল- বনগাঁও (বেলতলা), জটিয়া, ওদালবাক্ৰা, ৰুক্মিণীগাঁও, লুতুমা, বিৰুবাৰী, দক্ষিণ শৰণীয়া, অমিয় নগৰ (নৱগ্ৰহ) আৰু সাতগাঁও। ইয়াৰ ভিতৰত ওদালবাক্ৰা, জটিয়া আৰু বনগাঁৱত পূৰ্বাপৰ জেঠ মাহৰ যিকোনো শনি নতুবা মঙলবাৰে অতি জাকজমকতাৰে বাট ভেটা/ ভাতিয়ালী (ভগৱতীৰ আন এটা নাম তুলনীয় ৰাভা : ৰাম বাঙা বায়/ ৰুং ভাছায়কায়) আৰু লাঙাদেও/ বুঢ়াদেও (শিৱৰ আন এটা নাম তুলনীয় ৰাভা : লাঙাচাৰা/ বুদবো) এই দুজনো প্ৰধান ইষ্ট দেৱ-দেৱীৰ বলি-বাহনেৰে পূজা দিয়ে। লাঙাদেওৰ বাবে বেদী হিচাপে থিয়ৈ পোতা শিল এটি লোৱা হয়। তাতে ঘৰতে পতা মদ, কুকুৰা বা গাহৰিৰ বলি, চুঙাত সিজোৱা ভোগ (ডিঙোৱা পিঠা তু ৰাভা : ফোকচাক) আগ কৰিব লাগে আৰু পূজাৰী সকলে গোটেই গাত পিঠাগুড়ি ছটিয়াই ল’ব লাগে। আনহাতে বাটভেটা বা ভাটিয়ালীৰ বাবে ফুলেৰে তমস্কৃতকৈ সজোৱা এটা কলপটুৱাৰ ডিঙাত জীয়া কুকুৰা বা পাৰ এযুৰি, কণী আদি দি মাহ-প্ৰসাদেৰে নদীত উটুৱাই দিয়াৰ নিয়ম। দুয়োটা পূজাতে তেল-সেন্দূৰ, আগলতি কলপাত, ধূপ-ধূনা, চাকি-বন্তিৰ প্ৰচলন আছে। তাহানিতে অৱশ্যে পাতিৰাভা সকলৰ দৰে এই অঞ্চলৰ পাতিৰাভাসকলেও লাঙামাৰা থানতে একেলগে ধনকুবেৰ, ঠাকুৰাণী, দুধকুমৰ-ফুলকুমৰ, খোকচি বা বায়খো আদি দেৱ-দেৱীক দুই-বাৰ ভাগ বলি-বিধান দি, ঘৰীত (এবিধ নলীযুক্ত মাটিৰ ঘটি) দুই-বাৰ সোঁত মদ দি, দেওধনী নচুৱাই ঘৰে ঘৰে অপায়-অমংগল খেদি (‘হাওৱালখেদা’ নামে জনাজাত) দিনটোজোৰা বিভিন্ন ৰীতি-পৰম্পৰাৰে অতিবাহিত কৰি সমাজ পাতি মদ-ভাত খাইছিল। তেতিয়া এনে পূজাত অৰাভা লোকৰ আৰু বিশেষকৈ তিৰোতাৰ অংশ গ্ৰহণ নিষেধ আছিল। এতিয়াও ৰংদানি ৰাভা সকলে পালন কৰা লাঙামাৰা পূজাত প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ মুৰব্বী জনৰ বাবে থান খানত একো একোখনকৈ শিলৰ আসন পাৰি থোৱাই থাকে বাবে আলহী-অতিথিয়ে অনুমতি সাপেক্ষেহে পূজাত অংশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ প্ৰায় কেইখন লাঙাদেওৰ মন্দিৰতে বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ আনকি তিৰোতা মানুহৰো পূজাত সমাগম হোৱা দেখা যায়। আনকি এই অনুষ্ঠানটোত মহিলাৰ আইনাম বৰ্তমানে এৰিব নোৱাৰা অংগস্বৰুপ হৈ পৰিছে।\nগুৱাহাটীৰ আশে-পাশে অনুষ্ঠিত হোৱাৰ দৰে সকলো ঠাইতে ৰাভা সকলে অনুষ্ঠিত কৰা পূজাত সমন্বয়ৰ বা ধৰ্মীয় সহিষ্ণুতাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে। লাঙাদেও আৰু বাটভেটা অৰ্থাৎ আই ভগৱতী (কেঁচাইখাইতী বা ঠাকুৰাণী বা খোকচি)আৰু শিৱগোঁসাই (লাঙা বা মামাছিবু দাৰংমা)! এই দুই শাক্ত-শৈৱ যুগল উপাসনাৰ ধাৰা ৰাভা সমাজত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত প্ৰকৃতি-পুৰুষৰ পূজাৰে নামান্তৰ বুলিব পাৰি। সেইবাবেই ৰাভা সকল বিশুদ্ধ শৈৱ বা শাক্ত কোনোটো পন্থাৰে অনুগামী নহয় বৰঞ্চ তেওঁলোকক জড়োপাসক (এনিমিষ্ট) বা সনতন হিন্দু ধৰ্মৰ বাহক বোলাহে উচিত। ৰাভা সকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত দেৱ-দেৱীক দুটি প্ৰধান ধাৰাত ভগাই পূজা-পাতল দি আহিছে। সেই দুটি ধাৰা হ’ল- ৰাভা বায়/দেও (ৰাভাৰ কৌলিক ধৰ্মীয় ৰীতি-নিতীৰে অৰ্থাৎ মদ-গাহৰি-কুকুৰা-পিঠাগুড়ি-টংলতি নৈবেদ্য হিচাপে লৈ ৰাভা স্তুতিগীতেৰে আৰাধনা কৰিব লগীয়া দেৱ-দেৱী) আৰু লেমা বায়/দেও (হিন্দু ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰে অৰ্থাৎ তুলসী, কল, মাহ-প্ৰসাদ-চেনি, পাৰ-ছাগ, হাঁহ, ফুল-নৈবেদ্য হিচাপে লৈ লেমা কাথা অৰ্থাৎ ৰাভামিজৰ স্তুতি-গীতেৰে আৰাধনা কৰিব লগীয়া দেৱ-দেৱী)। এই অনুসাৰে লাঙা বা বুঢ়াদেও প্ৰথম শ্ৰেণীৰ আৰু কেঁচাইখাইতী বা আই ঠাকুৰাণী (বাটভেটা/ভাটিয়ালী) দ্বিতীয় শ্ৰেণীত পৰে। ৰাভা সমাজত কিন্ত দুয়োটা শ্ৰেণীৰ দেও পূজাতে কোনো বামুণ বা অইন বেলেগ জাতিৰ পূজাৰীৰে পূজা দিয়া নহয়। স্বজাতীয় যিকোনো নৈষ্ঠিক পৰিয়ালৰ লোকে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে বা বাছনি সূত্ৰে (স্বপ্নদ্ৰষ্টা হৈ বা দেওধানীৰ জৰিয়তে) এনে পূজা পৰিচালনা কৰে। মূল পূজাৰী জনক ৰাভা সকলে দেউৰী, ওজা, বায়ফাং বোলে আৰু তেওঁৰ সহায়কাৰী সকলক পালি, পালিছা, তাকব্ৰা বোলে। দেউৰী আৰু পালি সকল পূজাৰ দিনা বা তাৰো এসপ্তাহ/এদিন আগৰে পৰা শুচি-শুদ্ধাচাৰে নিৰ্দিষ্ট নিয়ম-নীতি, ব্ৰতাচাৰ পালন কৰিবলগীয়া হয়। তেওঁলোক এই সময়ছোৱাত ঘৰ-দোৱাৰ শুচি কৰি নিজহাতে ৰান্ধি-বাঢ়ি একশয্যা হৈ থাকিবো লাগে। পূজাৰ সময়ছোৱাত পূজাৰী সকলে স্নানৰত অৱস্থাৰে তিতা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰি গাত পিঠাগুড়ি ছটিয়াই ডিঙিত কুশবন একোছা লৈ পূজা সম্পাদন কৰাটো বিধেয়।\nলাঙাদেও পূজাৰ পৰম্পৰা গুৱাহাটীতো সাতামপুৰুষীয়া যদিও অষ্টাদশ শতিকাত মহামাৰীৰ কবলত পৰা গোৱালপাৰা অঞ্চলৰ কেইঘৰ মান ৰাভাই গুৱাহাটীৰ ওদালবাক্ৰা (ওদাল গছ কাটি বাক্ৰা অৰ্থাৎ বকৰাণি উলিয়াই পতা বাসস্থান) অঞ্চলত বসবাস কৰিবলৈ লৈছিল বুলি কোৱা হয়, তথাপি জটিয়া, বিৰুবাৰী, লুতুমা, দক্ষিণ শৰণীয়া, সাতগাঁও, বনগাঁও (বেলতলা) আদি অঞ্চলৰ দৰে এই অঞ্চলটোও জনজাতি প্ৰধান অঞ্চল হিচাপে ৰাভা জনগোষ্ঠীৰো বসবাসৰ প্ৰাচীনতা সম্পৰ্কে তৰ্কৰ অৱকাশ নাই। এই অঞ্চলৰ লালগণেশৰ শ্ৰীশ্ৰী তেত্ৰিশ কোটি দেৱ মন্দিৰ আবিৰ্ভাৱ আৰু স্থাপনৰ (১৯৬৩-৬৪) লগত জড়িত আখ্যান আৰু অন্যান্য মূৰ্তিৰ লগতে দশম-একাদশ শতিকাৰ বুলি অনুমেয় ওদালবাক্ৰাত উদ্ধাৰ হোৱা ব্ৰঞ্জৰ মহিষাসুৰ (দুৰ্গা) মূৰ্তিৰ (ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত) অৱস্থিতিয়ে এই অঞ্চল যে জনজাতীয় অধিপতিৰ দ্বাৰা শাসিত নহ’লেও শাক্ত ধৰ্মীয় প্ৰাৰ্দুভাৱ আছিল সেইটো নিসন্দেহ। তদ্ৰুপ লালগণেশ, গণেশগুৰি, বশিষ্ঠ প্ৰভৃতিৰ গণেশ মূৰ্তিৰ (গণেশ মন্দিৰ) প্ৰাচুৰ্য্যই এই অঞ্চল যে এসময়ত শাক্ত গাণপত্য ধাৰাৰে প্লাৱিত আছিল সেইটো প্ৰতীয়মান কৰে।\nৰাভা সকলে লাঙামাৰা বা হাছং থানত মূল উপাস্য দেৱতা লাঙামাৰা/ মামা ছিবু দাৰমাং/ বুঢ়াদেউৰ লগতে তেওঁৰ ঘৰণী ভগৱতী/ দেশফিৰা ঠাকুৰাণী/ খোকচি/ কেঁচাইখাইতী আৰু অন্যান্য সহচৰী গৰনাথ (গণেশ), দেৱনাথ (কাৰ্তিক) আদিকো পূজা কৰে। তথাপিও পাতিৰাভা সকলৰ টুকুৰীয়া ওজাপালি মাৰেগানত (তুলনীয়া লাঙামাৰা/ চম্পাইমাৰী আদি দেৱ-দেৱীৰ সমাৰ্থক মাৰাই পূজাৰ গীত) লংদেও/ লাংমাৰা/ বুঢ়া লাঙা আদিৰ সধন উল্লেখ আছে। টুকুৰীয়া ওজাপালিৰ সমতুল্য বাক্ৰা বা ঝাতুৱাদেও পূজাৰ গীতৰো কেন্দীয় চৰিত্ৰ হৈছে লামা। কেঁচাইখাইতী/ খোকচি বা দেশফিৰা ঠাকুৰাণীক ৰাভা সকলে দুৰ্গাৰে আন এটা ৰুপ বুলি মানে। হানা-ঘোঁৰা, জৰী ঘোঁৰা, জাগাৰ (কালী পূজা) আদিকো কেঁচাইখাইতী/ ঘৰ দেউতী/ ৰুপকালী/ গাংদুৰ্গা আদি দেৱীলৈ পূজাভাগ দিয়া হয়। সেয়েহে এইটো অনুমান কৰিব পাৰি যে ৰাভাৰ ক্ষুদ্ৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰকৃতি-পুৰুষ বা ভগৱতী-শিৱৰ যুগল উপাসনাই কালক্ৰমে বৃহৎ পৰম্পৰা হৈ শিৱ-দুৰ্গা বা শিৱলিংগ-যোনি পীঠৰ যুগল উপাসনালৈ উত্তৰণ ঘটিছে।\nএই প্ৰক্ৰিয়াটোক ব্ৰাহ্মণ্য যুগৰ আৰ্যীকৰণৰ সৈতেও ৰিজাই চাব পাৰি। কিয়নো ৰাভাৰ লাঙামাৰা পূজাত থিয়ৈপোতা শিলটোকে (ৰোংজুমুক) দেৱতাৰ প্ৰতীক হিচাপে লোৱা হয় যাৰ নিহিত অৰ্থ ৰোং (শিল), জু (মাতৃ) আৰু মুক (আদিম-সৰগীয়) অৰ্থাৎ সৰগীয় মাতৃৰুপী শিল, যি যোনিপীঠৰো সমাৰ্থক। পুৰাণ বৰ্ণিত নীলাচল পাহাৰত অৱস্থিত কামাখ্যা দেৱীৰ কামাংগৰ (যোনি) ধাৰণা হয়তো আদিম ৰাভা জাতিৰ (কিৰাট) ৰোংজুমুকৰে উন্নত সংস্কৰণ (বৃহৎ পৰম্পৰা) আছিল। কিয়নো আদিতে কামাখ্যাতো গাৰো (?) সম্প্ৰদায়ৰ লোকে গাহৰি বলি দি দেৱী পূজা কৰিছিল বুলি ড° বাণীকান্ত কাকতিৰ ‘মাডাৰ গডেছ কামাখ্যা’ নামৰ গ্ৰন্থ খনত উল্লিখিত হৈছে। ৰাভা সকলেও বিশ্বাস কৰে যে ‘কামা’ গোত্ৰৰ লোকে আদিতে নিৰিগিৰি (নীলাপাহাৰ) নামৰ ঠাইত কামাহাছু বায় (কামা গোত্ৰৰ পাহাৰৰুপী দেৱতা) পূজা কৰিছিল। কামাহাছু বায় (কামা গোত্ৰৰ পাহাৰৰুপী দেৱতা) পূজা কৰিছিল। কামাহাছু বায় বা গ্ৰিমবুদা (বনদেৱী তু বনবাসী)ক এতিয়াও ৰাংদানি আৰু মায়তৰি ৰাভা সকলে লাঙাচাৰা/ দাৰমাং/ বুদাবা/ তুৰা/ বায়মাৰা আদি পুৰুষ দেৱতাৰ সমাৰ্থকৰুপে পূজে। ৰাভা সকলে ছিৰ্গি ৰিছি বা মামাছিবু দাৰমাং দেৱতাক হিন্দুৰ দেৱাদিদেৱ মহাদেৱৰ সমতুল্য সৃষ্টিকৰ্তা বুলি জ্ঞান কৰে, সকলো মাংগলিক অনুষ্ঠানতে স্মৰণ কৰে। ইয়াকে মাংগলকাৰী দেৱতা হিচাপে বছৰেকত একোবাৰ সমজুৱাকৈ লাঙামাৰা বা হাছং পূজাত আৰু অমংগলকাৰী দেৱতা হিচাপে বছৰেকত একোবাৰ সমজুৱাকৈ লাঙামাৰা বা হাছং পূজাত আৰু অমংগলকাৰী দেৱতা হিচাপে তাৎক্ষণিকভাৱে বা ব্যক্তিগতভাৱে বাক্ৰা/ ঝাকুৱা/ টুকুৰীয়া পূজাত দেৱ-উৎপত্তিমূলক কাহিনী গীত গাই পূজে। এসময়ত কোনো ৰাভাৰ পূৰ্ব পুৰুষে কৰা ব্যক্তিগত ‘বাক্ৰা’ দেওৰ পূজাই (ওদালবাক্ৰা) কালক্ৰমে ৰাজহুৱা হৈ প্ৰথমে ‘লাঙাদেও’ লৈ আৰু পৰৱৰ্তী কালত সংস্কাৰ সাধিত কৰি তেত্ৰিশ কোটি দেৱতাৰ মন্দিৰলৈ উত্তৰণ ঘটা বুলি ভাবিবৰো সেয়ে যথেষ্ট অৱকাশ আছে। ‘জতিয়া’ স্থান নামো মহাদেৱ বা লাঙাৰ আন এটা নাম ‘জটিয়া ভাঙুৰা’ৰ পৰাই উদ্ভৱ হ’ব পাৰে। যদি সেয়ে হয় তেন্তে গুৱাহাটীলৈ ৰাভাসকলৰ প্ৰব্ৰজনৰ এটা ইতিহাস পুননিৰ্মাণ কৰা যাব। অৱশ্যে তাৰ বাবে আৰু অধিক গৱেষণা আৰু সমলৰ আৱশ্যকতা নুই কৰিব নোৱাৰি।\nপাতিৰাভা সকলৰ মাজত সমাদৃত টুকুৰীয়া ওজাপালিৰ এছোৱা তুলি দিয়া হ’ল :\n‘টিমু টিমু কৰি লাঙা\nউত্তৰ কুলৰ বুঢ়া লাঙা\nদক্ষিণ কুলে যায়’।\n‘আগে আছিলি কোচৰ ছাৱা\nৰাভাৰ গিলুং জাতি\n(লাঙা দেৱতা যে ৰাভাৰ স্বকীয় দেৱতা নহয় বৰঞ্চ নৱাগত তাৰো ধাৰণা স্পষ্ট ৰুপত প্ৰকাশ পাইছে।)\n‘তেত্ৰিশ কোটি দিলং ফুল\nযম ৰজাক দিলং ফুল\nহাগা কটিৰ পাছে’।\n(ৰাভা সকলে লাঙাকে ধৰি হিন্দুৰ তেত্ৰিশ কোটি দেৱতাকো পূজে। আনকি যম ৰজাকো পূজে, কিন্ত পিঠি দি বাঁও হাতেৰেহে।)\nলেখক : ড° উপেন ৰাভা হাকাচাম


শোকাৱহ! কৰ্তব্যৰত অৱস্থাতে নিশা বানত উটি গ’ল বিষয়াসহ আৰক্ষী কণিষ্ঠবল, মৃতদেহ উদ্ধাৰ | Asom Live 24\nশোকাৱহ! কৰ্তব্যৰত অৱস্থাতে নিশা বানত উটি গ’ল বিষয়াসহ আৰক্ষী কণিষ্ঠবল, মৃতদেহ উদ্ধাৰ\nএক শোকাৱহ ঘটনাই জোকাৰি গৈছে কামপুৰ অঞ্চল৷ কৰ্বত্যৰত অৱস্থাতে এগৰাকী কণিষ্ঠবলসহ এজন আৰক্ষী বিষয়া বানৰ কোবাল সোঁতত উটি গৈ মৃত্যু হৈছে৷\nএই শোকাৱহ তথা কৰুণ দুৰ্ঘটনাটো নগাঁও জিলাৰ কামপুৰত সংঘটিত হৈছে৷ ঘটনাৰ বিৱৰণীৰ মতে যোৱা দেওবাৰে নিশা কামপুৰ আৰক্ষী থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত আৰক্ষী বিষয়া সমুজ্জ্বল কাকতি আৰু কণিষ্ঠবল ৰাজীৱ বৰদলৈক কপিলীৰ প্ৰলয়ংকৰী বানে উটুৱাই নিয়ে৷\nলগতে পঢ়ক মূৰৰ ওপৰেৰে বিপদৰ ধুমুহা পাৰ হ’ল কিন্তু সলনি নহ’ল কংগনা!\nআৰক্ষী বিষয়াজনৰ নেতৃত্ব আৰক্ষীৰ এটা দলে দেওবাৰে নিশা কামপুৰ চহৰৰ মধুপুৰৰ পাচনিঝাৰৰ অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীৰ কাৰ্যালয়ৰ সমীপত এগৰাকী অপৰাধীক বিচাৰি অভিযান চলাবলৈ যোৱাৰ সময়তে হঠাতে আৰক্ষী কণিষ্ঠবলগৰাকীক সংহাৰী বানৰ কোবাল সোঁতে উটুৱাই নিয়ে৷ বানে উটুৱাই আৰক্ষী কণিষ্ঠবলগৰাকীক পানীত জঁপিয়াই উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা আৰক্ষী সমুজ্জ্বল কাকতিকো বানৰ কোবাল সোঁতে উটুৱাই নিয়ে৷\nঘটনাৰ পিছতে SDRF বাহিনীয়ে উদ্ধাৰ অভিযান চলাই আৰক্ষী বিষয়া সমুজ্জ্বল কাকতি আৰু কণিষ্ঠবল ৰাজীৱ বৰদলৈৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰে৷ বানত সলিল সমাধি ঘটা আৰক্ষী বিষয়া সমুজ্জ্ব কাকতি ঘৰ চাংসাৰি আৰু কণিষ্ঠবল ৰাজীৱ বৰদলৈ কামপুৰত শোকাকুল পৰিৱেশে বিৰাজ কৰিছে৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24assam policeaxom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assam\nসুন্দৰী কেপ্তেইন মণিকা খান্না, কেনেকৈ প্ৰাণৰক্ষা কৰিলে ১৮৫ যাত্ৰীৰ? চাওক ভিডিঅ’...\nডাকঘৰৰ বাম্পাৰ আঁচনি! মাত্ৰ ৫০ হাজাৰ জমা কৰক আৰু লাভ কৰক ৩৩০০ টকাৰ পেঞ্চন


১ জানুৱাৰীত নিমাওমাও চানমাৰি, নহ'বও পাৰে গুৱাহাটী গ্ৰন্থমেলা! | News Next One\n১ জানুৱাৰীত নিমাওমাও চানমাৰি, নহ'বও পাৰে গুৱাহাটী গ্ৰন্থমেলা!\nগুৱাহাটীঃ আজি ১ জানুৱাৰী। এই দিনটোত সাধাৰণতে উলাহৰ অন্ত নাথাকে গুৱাহাটীৰ গ্ৰন্থপ্ৰেমীসকলৰ মাজত। প্ৰচণ্ড শীতকো নেওচি এই দিনটোত ন ন গ্ৰন্থৰ উমেৰে উমাল হৈ পৰে চানমাৰিৰ অভিান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠানৰ খেলপথাৰ। এইবাৰ পিছে চানমাৰিৰ উক্ত বিশেষ স্থান আজিৰ বিশেষ দিনটোত সম্পূৰ্ণৰূপে নিমাওমাও।\nনিৰ্ধাৰিত কাৰ্যসূচী অনুযায়ী যোৱা ২৮ ডিচেম্বৰৰ পৰা ৮ জানুৱাৰীলৈ খেলপথাৰখনত অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা আছিল অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ ৩৩ সংখ্যক গুৱাহাটী গ্ৰন্থমেলা। যোৱা ২৫ ছেপ্টেম্বৰতে এক বিবৃতিযোগে উক্ত ঘোষণা কৰি প্ৰকাশক তথা বিক্ৰেতাসকলক অংশগ্ৰহণৰ প্ৰ-পত্ৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ পৰিষদে আহ্বান জনাইছিল। কিন্তু ডিচেম্বৰৰ দ্বিতীয়টো সপ্তাহৰ পৰা সমগ্ৰ ৰাজ্যতে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনক লৈ আন্দোলন তীব্ৰতৰ হৈ পৰালৈ চাই প্ৰকাশন পৰিষদে যোৱা ১৯ ডিচেম্বৰত সংবাদ মাধ্যমলৈ আন এক বিবৃতি প্ৰদান কৰি গ্ৰন্থমেলাখন নিৰ্ধাৰিত সময়তকৈ পলমকৈ ৮ জানুৱাৰীৰ পৰাহে অনুষ্ঠিত হ’ব বুলি জনায়।\nইয়াৰ মাজতে ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভিন্নজনে অহা ৮ জানুৱাৰীতো গ্ৰন্থমেলাখন অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা প্ৰায় ক্ষীণ বুলি মতামত ব্যক্ত কৰা দেখা গৈছে। এই সন্দৰ্ভত News Next Oneৰ তৰফৰ পৰা প্ৰকাশন পৰিষদৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাত জানিবলৈ দিয়ে যে ৮ জানুৱাৰীত গ্ৰন্থমেলাখন অনুষ্ঠিত কৰিব পৰাকৈ সকলো ব্যৱস্থা কৰি ৰখা হৈছে যদিও বহুতে আশংকা কৰাৰ দৰে আৰু পিছুৱাই যোৱাৰ সম্ভাৱনাও নথকা নহয়।\n'বৰ্তমানো গুৱাহাটীবাসী ৰাইজে কিতাপ কিনিব পৰা পৰিৱেশ এটা গঢ় লৈ উঠিছে বুলি আমাৰ মনে ধৰা নাই। আমি পৰিস্থিতিৰ অধ্যায়ন অব্যাহত ৰাখিছো। ৮ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ আমি যিমানদূৰ সম্ভৱ সিমান চেষ্টা চলাই যাম।’-এইদৰে কয় নাম প্ৰকাশত অনিচ্ছুক পৰিষদৰ এগৰাকী শীৰ্ষ বিষয়াই।\nবিষয়াগৰাকীয়ে আৰু কয় যে পৰিস্থিতি স্বাভাৱিক নহ’লে গ্ৰন্থমেলা অনুষ্ঠিত কৰিলেও বিক্ৰেতাসকলে লোকচানৰ সন্মুখীন হোৱাৰ ভয়ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি নহাৰ সম্ভাৱনা অধিক। সেয়া হ’লেও বিভাগীয় মন্ত্ৰীৰ সৈতে গ্ৰন্থমেলাখন ৮ জানুৱাৰীতে অনুষ্ঠিত কৰা সন্দৰ্ভত আলোচনাত মিলিত হোৱাৰ পিছতহে নিশ্চিত সিদ্ধান্তত উপনীত হ’ব পৰা যাব বুলিও তেওঁ সদৰী কৰে। অন্যাথাই ভোগালী বিহুৰ পিছতহে অনুষ্ঠিত হোৱাৰো ইংগিত প্ৰদান কৰে তেওঁ।\nকোনো কাৰণত এইবাৰ গ্ৰন্থমেলাখন অনুষ্ঠিত নহ’বও পাৰে নেকি বুলি সোধাত বিষয়াগৰাকীয়ে সকলো সিদ্ধান্ত চৰকাৰেহে ল’ব বুলিও স্পষ্ট কৰি দিয়ে। 'পৰিষদৰ ফালৰ পৰা এয়া এতিয়াই নিশ্চিতকৈ ক’ব নোৱাৰি। আমি সকলো সাজু কৰি ৰাখিছো। কিন্তু শেষ সিদ্ধান্ত চৰকাৰেহে ল’ব।’-তেওঁ কয়।\nইফালে সময়মতে গ্ৰন্থমেলা অনুষ্ঠিত কৰিব নোৱাৰাক লৈ চৰকাৰক তীব্ৰ ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছে গ্ৰন্থপ্ৰেমীসকলে। ছ’চিয়েল মিডিয়াতো দেখা গৈছে ইয়াৰ বৰ্হিঃপ্ৰকাশ। কা বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ বিৰুদ্ধে শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ৰাজ্যৰ ঠায়ে ঠায়ে বিশাল শান্তি সভা আয়োজন কৰিব পৰা চৰকাৰখনে পৰিস্থিতিৰ দোহাই দি গ্ৰন্থমেলাখন অনুষ্ঠিত নকৰা কাৰ্যক দুৰ্ভাগ্যজনক আখ্যা দিছে অধিকাংশ লোকে। বহুতে গ্ৰন্থমেলাখন অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ চৰকাৰৰ সদিচ্ছাৰ অভাৱ বুলিও ক্ষোভ ব্যক্ত কৰা দেখা গৈছে।