হোষ্টেলৰ দিনবোৰ: দি ফটোশ্বপ ট্ৰেজেদি (ফাৰুক আজিজ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহোষ্টেলৰ দিনবোৰ: দি ফটোশ্বপ ট্ৰেজেদি (ফাৰুক আজিজ)\nকৰ্ণাটকত ইঞ্জীনিয়াৰিং পঢ়ি থকা সময়ৰে কথা। প্ৰথম ছেমিষ্টাৰৰ পৰীক্ষা পাৰ হৈ গৈছিল যদিও আমাৰ চিনিয়ৰবোৰৰ ফ্ৰেচাৰ্ছৰ বাবে কোনো আগ্ৰহ দেখা পোৱা নাছিলোঁ। অৰ্থাৎ বুজিবতো পাৰিছেই চাগে আমাৰ ৰেগিং পিৰিয়ড তেতিয়াও শেষ হোৱা নাছিল। আমাৰ চিনিয়ৰবোৰ আকৌ কিবা বেলেগ ধাতুৰে গঢ়া আছিল। যোৱা ছয়-সাতমাহত কি কি যে নেদেখিলোঁ। কেইদিনমান দেখোলোঁ পুৰা কাড়া নীতি-নিয়ম: বিনা অনুমতিত বাহিৰ ওলোৱা নিষেধ, দিনটোৰ ১৫ ঘন্টামান দ্ৰেছকোটত থাকিব লাগে, চুলিৰ জিৰ’ কাট (মানে হাতেৰে মুঠি মাৰিলে ধৰিব নোৱাৰা হ’ব লাগে), সপ্তাহত কোনোবা দিন বা জাতীয় সঙ্গীত গাব লাগে, ৰাতি তিনি বজাত ফোনেৰে চিনিয়ৰক বিহু গাই শুনোৱা ইত্যাদি। আকৌ কেইদিনমান দেখিম আমাৰ ওপৰত থকা বাধ্য-বাধকতা সকলো উঠাই দিছে: নাই মানে একোৱে নাই, কোনেও কাকো একোতে বাধা নিদিয়ে। মন গ’লেই আমি ৰাতি ২/৩ বজাতো হোষ্টেলৰ বাহিৰলৈ ফুৰিবলৈ যাব পাৰিছিলোঁ, কাৰোবাৰ সেইবিধ ধৰিবলৈ মন গ’লেও ধৰিব পাৰে, মন গ’লেই আমি গৈ কল্প ছাৰৰ (কলেজৰ নিয়ম অনুসাৰি আমি চিনিয়ৰক ছাৰ বুলিব লাগিছিল) কোঠালৈ গৈ হাঁহিব বিচাৰিলেও হাঁহি নুঠা জকবোৰ শুনিব পাৰিছিলোঁ বা ইমৰাণ ছাৰৰ নতুন ৰেচিপিৰ সোৱাদ ল’ব পাৰিছিলোঁ। মুঠতে ক’ব গ’লে আমাৰ ভাল দিন চলি আছিল।\nতেনে কিছুমান ভাল দিনৰ কথা। আমিও চিনিয়ৰবোৰক আৰু ভয় নকৰা হ’লো। কথা নাই বতৰা নাই দম দি থাকিলেও যে গোটেইগাল যে একো একোটা ধপ আমিও গম পোৱা হ’লো। জুনিয়ৰ হোষ্টেলৰ আমাৰ কোঠাটো প্ৰায়ে এটা ঘটনা বহুল কোঠা আছিল। ভুত ওলাই মাজে মাজে, কেতিয়াবা গানৰ মজলিছ আৰু কেতিয়াবা বা আকৌ পাৰ্থ দাৰ কবিতা- কঁপা নেকি শীতৰ নিশা তুমিও মোৰ দৰে থৰক থৰক থৰক আকৌ কেতিয়াবা আনিচুৰৰ চাকিৰা দেঞ্চ। আমাৰ কোঠাত হোৱা এই সকলোবোৰ কাৰ্য্যক্ৰমণিকাৰ আয়োজন কৰিছিল আমাৰ ৰূমমেট জাহ্নু ডেকাই। ইফটিকাৰ আৰু মই প্ৰথম বৰ্ষত বিৰাট চিৰিয়াছ আছিলোঁ পঢ়া-শুনাত (পাছলৈ বাৰু ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ ওলোটা হৈছিলোগৈ) আৰু জাহ্নু পুৰা বিপৰীত আছিল। ইফটিকাৰে মাজে মাজে বুজাই, “চা জাহ্নু, আমি ঘৰৰ পৰা ইমান দূৰলৈ আহিছোঁ। আমি ভালকৈ মন দি পঢ়িব লাগে, এইবোৰ কৰি থাকিলে নহ’ব নহয়।” জাহ্নুয়ে মন দি একান্ত বাধ্য ছাত্ৰৰ দৰে কথাবোৰ শুনে আৰু মোবাইলত ডাঙৰকৈ গান লগাই শুই যায়। তাকে লৈ কেইদিনমান আকৌ সিহঁতৰ মাজত দুৰ্বাদল কাজিয়া। ৰাতি গান লগাই নুশুলে জাহ্নুৰ টোপনি নাহে আৰু গান লাগি থাকিলে ইফটিকাৰৰ টোপনি নাহে। আকৌ কেতিয়াবা মোৰ লগত কাজিয়া কোঠাৰ লাইট নুমুৱাৰ বাবে। এবাৰ জাহ্নুয়ে ইফটিকাৰৰ ঘৰৰ পৰা আনা এক টেমা লাড়ু হোষ্টেলৰ সকলোকে বিলাই দিছিলেগৈ। তাৰ বাবেও দুদিন মান কুৰুক্ষেত্ৰ হ’ল আমাৰ কোঠাত। দিনবোৰ এনেদৰেই পাৰ হৈ আছিল আৰু।\nকিছুদিনৰ পাছত আমি মন কৰিছিলোঁ। জাহ্নুক বিচাৰি দিনটোত প্ৰায় ৫০-৬০ জন মান ল’ৰা আহিবলৈ ধৰিছিল। কেইজনমান আহে পেন দ্ৰাইভ লৈ। কেইজনমানে আকৌ তাক পঢ়াবলৈ আহিছিল। কিমানে যে তাক বিচাৰি আহে হিচাপ আহে। মাজতে দেখিলোঁ কেইটামানে আহি কয়, “জাহ্নু তয়ে মোৰ ভগৱান। তই নহ’লে মোৰ কামটো কেতিয়াও নহ’ল হয়।” জাহ্নুয়ে কয়, “যা ৰাজুৰ কেন্টিনৰ পৰা জুছ লৈ আহগৈ।” জুছ আহি হাজিৰ। আমাক দেখুৱাই খায়। কেতিয়াবা আকৌ কোনোটোৱে অম্লেট এটা লৈ আহে, “মোৰ কামটো কৰি দে আৰু।” জাহ্নুয়ে গহীন হৈ কয়, “তোৰ কামটোত অলপ প্ৰব্লেম আছে। পইচা খৰচ কৰিব পাৰিবি।” “পাৰিম। সেইবোৰ চিন্তাই নকৰিবি।” “হৈ যাব যা তোৰ কাম। ক’লড্ৰিংছ এটা লৈ আহ।” ক’লড্ৰিংছ আহি হাজিৰ। আমাক দেখুৱাই খায়। আমি জানিব বিচাৰো কি হৈ আছে নো? কুটিল হাঁহি এটা মাৰি সি উত্তৰ দিয়ে, “তহঁতে পঢ়া-পাতি কৰি থাক। এইবোৰ নলগা জেঙত কিয় লাগি আছ?”\nকেতিয়াবা আকৌ আব্দুল আহি তাক কয়হি, “জাহ্নু দা, তই ইমান ভাল। মোৰ কামতো কেতিয়া কৰি দিবি?” জাহ্নুয়ে কয়,“মোৰ মূৰতো ইমান বিষাই আছে। অলপ মালিচ কৰচোন।” আব্দুল লাগি যায় কামত। এনেতে বুবুল আহি পায়হি, “অ’ই জাহ্নু, তই এমান ধৌকেবাজ বুলি ভাবা নাইচ্লো। তই মৃদুলক কৰি দিলি, আনকি পাৰ্থ দাকো কৰি দিলি, মোক কৰি নেইদ্লি (কৰি নিদিলি)। তোক কিমান খুৱালো; চব এনাই গেছি মোৰ”, “তই কি খুৱাইছ, তিনি টকাৰ নিম্বু পানী, পাঁচ টকাৰ আলু ভাত। হা হা। ইয়াৰে একো কাম নহ’ব।” বুবুলে আকৌ কয়,“এনে নকৰিবি। তই মোৰ এমান ভাল বন্ধু। মোৰ কাৰণে এইখিনি কামো কইৰবা নৰা নেকি?” “যা হ’ব যা। তোৰ কাম হৈ যাব। খালি (বুবুলৰ মুখখনলৈ চাই) তই অলপ কষ্ট কৰিব লাগিব।”\nজাহ্নুয়েনো কি এনে ডাঙৰ কাম কৰি দিলে আমি দুটাই বুজিব নোৱাৰিলোঁ। কিন্তু কিছুদিন পাছত বুবুলে আহি জাহ্নুক আহি, “তইয়ে মোৰ গুৰু” বুলি যিখনহে কৰিলে, আমাৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে বুবুলৰ কামটোও হৈ গ’ল। কিন্তু কামতো নো কি আছিল?\nপাছদিনাখন বুবুলে কলেজৰ পৰা আহি ঘোষণা কৰি দিলে, “মেৰে চাথ কৌন জায়েগা মুভি দেখনে? আনা জানা চব ফ্ৰী।” বুবুলে আচলতে খুব আনন্দত থাকিলে হিন্দী কয়। মই আৰু কুঞ্জল ওলালোঁ বুবুলৰ লগত বিদাৰলৈ বুলি। কুঞ্জলে এবাৰ চিনিয়ৰৈ ফোন কৰি অনুমতি ল’বলৈ বিচাৰিছিল, মই বুলো “বাদ দে, ইমান চিনিয়ৰ ভক্ত হৈ থাকি লাভ নাই।” মাৰ্চ মাহৰ উৎকট গৰম। দূৰৈৰ পথাৰবোৰৰ পৰা কিবা ধোঁৱা ওলাই থকা যেন লাগে। ৰাস্তাই পদূলিয়ে ক’তো দৰৱত দিবলৈও এটাও মানুহ নাই। কিন্তু আমি তিনিওটা ক্ৰুইজাৰ গাড়ীত উঠিছোঁ বিদাৰলৈ বুলি। উদ্দেশ্য চইফ আলী খানৰ নতুনকৈ মুক্তি পোৱা কথাছবি ‘ৰেচ।’ ‘পেহলী নজৰ মে…’ গাই গাই আমি আমাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলোঁ।\nবিদাৰ পোৱাৰ পাছত আমাৰ গন্তব্যস্থান ‘চপ্না চিনেমা হ’ল’ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বুবুল গৈ এটা ষ্টুডিওত সোমাল আৰু পকেটৰ পৰা বগা কাগজৰে মেৰিয়াই থোৱা অৱস্থাত এখন ফটো দোকানীক দিলে, “ইচকো একদম চিকনা বনা দৌ ফটোশ্বপ মে। একদম শ্বাহৰুখ খান কি তৰহ বনা দৌ। হমলোগ দৌ ঘন্টে মে আ ৰাহা হু” মই ফটোখন চালোঁ। সেইখন বুবুলৰে ফটো হয়। এটা টিকটিকিয়া কমলা ৰঙৰ টি ছাৰ্ট, মূৰত এখন ৰূমাল, চকুত চান গ্লাছ। দোকানীজনৰ মুখত ভাহি অহা কুটিল হাঁহিটো দেখি বুজিলোঁ বৰ বেছি ‘চিকনা’ বনাব নোৱাৰিব। কুঞ্জল আৰু মই আচৰিত, আচলতে কি হৈ আছে। ফটোশ্বপত বুবুলৰ ফটো কিয় এদিট কৰিব লগীয়া হ’ল। এনেতে বুবুল ফোনত ব্যস্ত হৈ পৰিল, “অ’ ফটোখন ৱাছ কৰিব দিছোঁ। হ’লেই পঠিয়াই দিম তোমালৈ। এসপ্তাহৰ ভিতৰত পাই যাবাগৈ। এইকেইদিন অপেক্ষা কৰা আৰু। ঠিকনাতো শুদ্ধকৈ দিছা নহয়?” লেনিয়াই লেনিয়াই কোৱা কথাখিনিত আমি দুয়ো আচৰিত ২৪ঘন্টাই খাতি নলবৰীয়াত কথা কোৱা বুবুলৰ জিভা পাকেই খাব নুখুজে। আমিও লাহে লাহে সকলো বুজি পালোঁ। বুবুলৰ ফটোখনৰ ৰহস্য, লগতে জাহ্নুৰ নতুনকৈ আৰম্ভ কৰা সমাজসেৱা। বুবুল দেখিবলৈ হেণ্ডছামেই হয়, খালি অলপ আন্ধাৰ বৰণৰ। এদিত নকৰা হ’লেও চলি গ’ল হৈ। কিন্তু তথাপি চাগে ৰিক্স ল’ব নুখুজিলে; প্ৰথম প্ৰেমটো, তাকো জাহ্নুৰ কৃপাত হোৱা; এই প্ৰেম অতুলনীয়। গোটেই ৰাস্তাতো বুবুলে ম’বাইলতে কথা পাতি থাকিল আৰু কুঞ্জলে ৱাকমেনত গান শুনি শুনি আহি থাকিল। ময়ো দুয়োটাৰ পাছে পাছে খোজ ল’লো, ‘স্বপ্না চিনেমাহ’ল’লৈ।\nচিনেমা শেষ হোৱাৰ পাছত আমি তিনিও আকৌ ষ্টুডিওটোলৈ আহিলোঁ। ফটোখন চাই বুবুলে ক’লে, “ইচকো ঔৰ চিকনা বনাওঁ।” আমাৰ ফালে চাই ক’লে, “চলৌ তবতক হমলোগ জুছ পিকে আতে হ্যে।” মই বুবুলক ক’লো, “দেৰি হৈ গ’লে হোষ্টেল সোমাওতে অসুবিধা হ’ব নেকি?” বুবুলৰ উত্তৰ, “এমান টেনশ্বন ক্যা লৈছা। মে হু না।” আমি বাহিৰতে ঘূৰা পকা কৰি থাকিলোঁ। এবাৰ জুছ খালোঁ, এবাৰ ডিভিডি দোকানত সোমাই দিস্ক চালোঁ। সময় নাযায় হে নাযায়। বুবুলে ষ্টুডিওটোলৈ আহি কেইবাবাৰো আকৌ এদিট কৰোৱালৈ। শেষত দোকানীজনে ক’লে, “ভায়্যা, ইচছে চিকনাতো হম নেহি বনা চকতে। আপ কিচিজে ভি পুছ লিজিয়ে।” বুবুলে তৰ্ক কৰিব ধৰিলে। ইফালে সন্ধিয়া হৈ আহিছিল। আমি কোৱাত সি ফটোখন ল’লে আৰু ক’লে, “চাউথৰ মানুহ না নাজনে কাম কইৰবা। আমাৰ নলবাৰীৰ ‘কল্পনা ষ্টুডিও’ত হোৱা হ’লি ইত্যে বনে দিলাক হৈ।”\nএনেতে মোৰ ম’বাইলটো বাজি উঠিল। জাহ্নুয়ে ফোন কৰিছিল। এটা দু সংবাদ। চিনিয়ৰবোৰে আমাৰ ৰেগিং পিৰিয়ড আকৌ আৰম্ভ কৰি দিলে। মানে এতিয়াৰ পৰা গেটৰ কোনোবা নহয় কোনোবা এজন থাকিব। আমাৰ জিউ ধক ধকাবলৈ ধৰিলে। আজি কেইদিনমান আগতে খোৱা ইমৰাণ ছাৰৰ চৰকেইটাৰ গৰম গৰম ভাৱ এতিয়াও মোৰ গালত লাগিয়েই আছিল। ইফালে বুবুলতো মন্দিৰৰ টিলিঙা যেনেই আছিল; যাৰ যেতিয়াই মন যায় বজায় থৈ যায়। মোৰ বুবুলৰ ওপৰত প্ৰচণ্ড খং উঠিবলৈ ধৰিলে। তাৰ অদৰকাৰী ফটোশ্বপৰ কাৰণেই আজি আমাৰ এনে দশা হ’ল। বুবুলৰো অলপ চিন্তা হ’ল, কিন্তু সি এনেকুৱা দেখুৱালে যেন তাৰ একো চিন্তাই হোৱা নাই, “এমান ভয় কৰা নেকি? একো ন’হে।” ইফালে কুঞ্জলে একো গমেই নাপায়। হাতেৰে অঙ্গী-ভঙ্গী কৰি ৱাকমেনত গান শুনাত মছগুল। মাজে মাজে কেতিয়াবা চিঞঁৰে “সুৰাত মগন।” তাৰ আশা বাদ দি আমি দুটাই কিবা এটা পৰিকল্পনা কৰিব ধৰিলোঁ। ইতিমধ্যেই সাত বাজি গ’ল। আমি ভাবিলোঁ যদি এতিয়াই যাওঁ, আঠমান বজাত হোষ্টেল পামগৈ। তেতিয়া সকলো চিনিয়ৰ বাহিৰতে থাকিব আৰু আমি ধৰা পৰি যোৱাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থাকিব। গতিকে আমি অলপ দেৰিকৈ যোৱাতো থিক কৰিলোঁ। ভাত খোৱাৰ সময়ত গ’লে মেচত বহুত ভিৰ থাকিব আৰু আমি ভিৰৰ মাজতে সোমাই দিম। কিছুসময় টাউনতে ঘূৰি –মেলি থিক আঠ বজাৰ লগে লগে আমি বিদাৰ আই এচ বি টি লৈ আহিলোঁ। সকলো থিকেই আছিল তেতিয়ালৈ। কিন্তু শাৰী শাৰী বাছবোৰৰ মাজত ভাল্কী যোৱা বাছ এখনো নাচিল। আমি খবৰ লৈ গম দহ বজাৰ আগত আৰু এখনো বাছ নাই। আমাৰ ভয়ত অন্ঠ-কন্ঠ শুকাই গ’ল। ইফালে দহ বজাত আমাৰ হোষ্টেলৰ গেট বন্ধ হৈ যায়। আমি কি কৰিম কি নকৰিম ভাৱি একো উপায় পোৱা নাছিলোঁ। বুবুলকে উধাই মুধাই গালি পাৰিব ধৰিলোঁ। ইফালে কুঞ্জলৰ কোনো চিন্তাই নাই, সি এখন চকীত ভালদৰে বহি লৈ কেছেট ৰি কৰাত ব্যস্ত। মাজে মাজে চিঞঁৰি উঠে, “মই আন্ধাৰৰ ৰজা, হা হা।” বুবুলে দৌৰি গৈ গৈ সকলো বাছৰ ড্ৰাইভাৰকে ক’লৈ যাব সুধিবলৈ ধৰিলে। বাছবোৰৰ গন্তব্যস্থান কানাড়া বা তেলুগুত লিখা থাকে। মই অলপ-চলপ চিনি পাইছিলোঁ আখৰবোৰ। বুবুলক কওঁ এইখন নাযায়। কিন্তু নিজৰ বাহিৰে কাৰোৰে কথা বিশ্বাস নকৰা তাৰ এটা অভ্যাস আছে। সি কোনোবা এখন নতুন বাছ অহা দেখা পালেই দৌৰি গৈ শুধি আহেগৈ। মই কুঞ্জলক ক’ব ধৰিলোঁ, “অ’ই কিবা এটা ভাব। এনেকৈ গান শুনি থাকিলে কি হ’ব?” কথাখিনি শেষ হোৱাৰ পাছত সি কাণৰ হেডফোনটো গুচাই সুধিলে, “কিবা কৈ আছিলি?” মোৰ খং উঠিল, “নাই কোৱা। গান শুনি থাক।” সি আকৌ গান শুনাত লাগিল, “চন্দ্ৰ তৰা থাপ মাৰি আনি।” বুবুলে ফোন কৰি কৰি আহি আছিল। চিনয়ৰে ফোন কৰা বুলি মই ওচৰ চাপি গ’লো, “কোৱা। মোক তুমি কিমান ভাল পোৱা।” মই হাঁহিম নে কান্দিমেই ধৰিব পৰা নাছিলোঁ। মই চিঞঁৰি চিঞঁৰি ক’বলৈ ধৰিলোঁ,“সকলো মানুহৰ ধ্বংসৰ মূলতে এগৰাকী নাৰীৰ হাত থাকে বুলি শুনিছিলোঁ; আজি কিন্তু পুৰা বিশ্বাস হৈ গ’ল। ফোন থলি নে? এতিয়া আজি হোষ্টেল কেনেকৈ সোমাবি সেইটো চিন্তা কৰ।” সি ফোনটো কাটি দিলে, “এনাই ক্যা কচ্ছা? মানুহে পাগ্লা বুলি ভাব্য।” এনেতে বুবুলে জাহ্নুলৈ ফোন লগালে, “অ’ই তহঁতৰ ৰূমৰ খিড়িকীৰ ৰ’দ কাটি থবি।” মোৰ ফালে চাই আকৌ ক’লে, “একডাল কাইটলি নহ্ব, তিনডাল মান কাটবা লাগব। ৱৰ্কশ্বপৰ পৰা মাৰি আনা দুখান মান ব্লেড আছে তাকেদি আৰম্ভ কৰ কাম।” মোৰ চিন্তা হ’ল এইবিধ কামহে বাকী আছিল নে মোৰ? এইবাৰ মানে চোৰৰ দৰে নিজৰ হোষ্টেলত সোমাব লাগিব। মোৰ চিন্তা হ’ল জাহ্নুয়ে সঁচাকৈ কাটিছে নে? মোৰ তাৰ কথাবোৰত অলপো বিশ্বাস নহয়। গতিকে মই ইফটিকাৰক ফোন কৰিলোঁ, “ৰ’দ কাটি আছে নে?” (ৰ’দ কাটাৰ কৰক-কৰক শব্দ শুনা পালোঁ) “তিনিডাল কাটিছে। সোমাব পাৰিবা সহজতে।” মোৰ মনত কিবা বেবিৰাংবাং চিন্তা আহিব ধৰিলে। ৱৰ্কশ্বপৰ ছাৰে শিকোৱা কথা মনত পৰিব ধৰিলে। সিহঁতে বা ব্লেডখন ৯০° কোণ কৰি লৈছে নে নাই? নহ’লে ব্লেডখন ভাঙি থাকিব পাৰে। এনেতে কুঞ্জলে দৌৰি আহি আমাক সুধিলে, “আমি ইয়াত কিয় ৰৈ আছোঁ? হোষ্টেলৰ গেট বন্ধ কৰিব চোন?” বুবুলে এনেকৈ ধমকি দিলে, ইয়াত লিখিব নোৱাৰি। গালি খাই উঠা কুঞ্জলৰ কৰুণ মুখখন দেখি মোৰ কিবা দুখ লাগিল। এনেতে বাছ এখন অহাত আমি তিনিটাই জাপ মাৰি উঠিলোঁ।\nএঘাৰ মান বজাত আমি তিনিও আহি হোষ্টেল পালোহি। কেম্পাছৰ গেটত কোনো নাছিল। আমি ভয়ে ভয়ে সোমালো কেম্পাছত। কেইবাজনো চিনিয়ৰে বাহিৰত ৰৈ ফোনত কথা পাতি আহিছিল। আমি প্ৰায় দৌৰি অহাদি পাৰ হৈ আহিলোঁ। জুনিয়ৰ হোষ্টেলৰ গেটত জিলিকি থকা মস্ত তলাটোৱে খিড়িকীৰে সোমোৱাৰ বাহিৰে আমাৰ যে গত্যান্তৰ নাই তাকেই বুজালে। ভাগ্যভাল আছিল এজনো চিকিউৰিটি গাৰ্ড তেতিয়া বাহিৰত নাছিল। আমিও আন্ধাৰে আন্ধাৰে গৈ আমাৰ কোঠাটোৰ সম্মুখ পালোগৈ। তলৰ পৰা গোটেই কোঠাবোৰ দেখিলোঁ। প্ৰায়ভাগৰে খিড়িকী খোলা আছিল। সৰহসংখ্যকে পঢ়ি আছিল। কিছুমান কোঠাতহে আড্ডা চলি আছিল। ল’ৰাবোৰে পঢ়ি থকা দেখি দেউতাই আহিবৰ সময়ত কোৱা কথাষাৰ মনত পৰিছিল, “ইমান দূৰলৈ যাবি যেতিয়া ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিবি। অবাবত সময় নষ্ট নকৰিবি।” কথাষাৰ মনত পৰি মোৰ কিবা বুকুখন গধুৰ গধুৰ লাগিল। বুবুলক ক’লো, “অ’ই বুবুল চা সকলো ল’ৰাই পঢ়ি আছে। আমি কাইলৈৰ পৰা ভালদৰে পঢ়িম দে।” বুবুলৰ খং উঠিল, “পঢ়িবি দে কালিৰ পৰা। আগে কেন্কে সুমাবি তাৰ কথা চিন্তা কৰ।” এনেতে জাহ্নুয়ে লাহেকৈ খিড়িকীখন খুলি দিলে। আমাৰ অসম সমাজৰ প্ৰায় গোটেই গাল তীব্ৰ উৎকন্ঠাৰে কোঠাৰ ভিতৰতে ৰৈ থকা দেখি মনত সাহস বাঢ়িল। সৰু পাইপ এডালত ভৰ দি প্ৰথমতে কুঞ্জল উঠি গ’ল। বিনয় আৰু জাহ্নুয়ে হাতত ধৰি তাক উঠি যোৱাত সহায় কৰিলে। তাৰ পাছত বুবুল গ’ল। তেতিয়ালৈ সকলো থিকেই আছিল। মই উঠোতে হে কেনা লাগিল। মোৰ হাতত কেইটামান টোপোলা আছিল। তাৰে এটা ঔষধৰ টোপোলা। কেতিয়াবা কোনোবা চিনিয়ৰে লগ পাব বুলি লগত ৰাখো। ডক্তৰৰ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ বুলি ক’বলৈ সুবিধা হয়। টোপোলা কেইটা দিওঁতে এটা সৰি পৰিল তলত। শব্দ শুনি কোনোবা এজন চিকিউৰিটি গাৰ্ডে চিঞঁৰিলে, “কৌন হ্যে ৱাহা পে?” মই তৎক্ষণাত বহি লুকাই দিলোঁ। কোনোবা এজনে খিড়িকীখন জপাই দিলে। মই আন্ধাৰে-মুন্ধাৰে বহি থাকিলোঁ তলত। বহু সময় তেনেদৰেই থাকিলোঁ। কিবা এটা চেপা উত্তেজনাই বিৰাজ কৰিছিল, কোঠাটোৰ ভিতৰতো। সকলো নিস্তব্ধ। কাৰো ক’তো সাৰ-সুৰ নাই। এই ৰৈ থকা সময়খিনি মোৰ কাৰণে কিবা এটা যুগ যেন লাগিল। মাতিবও নোৱাৰা হ’লো কাকো। বহু দেৰি মূৰত কোনোবা এজনে খিড়িকীখন আকৌ খুলি দিলে আৰু সৰু সৰুকৈ মোক মাতিব ধৰিলে, “ফাৰুক, অ’ই ফাৰুক, ক’ত গ’লি?” মই থিয় হৈ পাইপ ডালত ভৰ দি উঠিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। কোনোবা এজনে হাত এখন আগবঢ়াই দিছিল। মই ধৰিব বিচাৰোতে মেচেক কৈ এটা শব্দ হ’ল আৰু পাইপডাল ভাঙি তলত পৰিলোঁ। এনেতে চাৰিওফালৰ পৰা চিঞঁৰ বাখৰ শুনিবলৈ ধৰিলোঁ। দূৰৈৰ পৰা কেইবাটাও টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ মোৰ গাত পৰিল। পাছফালৰ হেলজেন লাইটটোও জ্বলাই দিলে। ‘চৌৰ চৌৰ’ বুলি চিঞঁৰা মোৰ কানত পৰিল। কেইবাজনো চকীদাৰে মোক হেঁচা মাৰি ধৰিলে। হোষ্টেলৰ নৈশ চকীদাৰ বুঢ়া মামুয়ে মোৰ মুখলৈ টচ মাৰি দি কাৰোবাক ফোনত ক’বলৈ ধৰিলে, “হা চাৰ পকৰ লিয়া। আচাম কা লড়কা হ্যে। নিচ্চে ৰেহটা হ্যে। আপ জল্দি আ জাইয়ে।” দুজনে মোৰ দুখন হাতত ধৰিলে। এজনে খামুছি ধৰা দেখিলোঁ। দুদিনমান আগতে মই ধমকি দিয়া গাৰ্ডজনেই হ’ব বুলি নোচোৱাকৈয়ে গম পালোঁ। দাগী অপৰাধীক আদালতলৈ অনাৰ দৰে মোকো আনি চুপাৰ ছাৰৰ আগত থিয় কৰোৱা হ’ল। হিমাচল প্ৰদেশৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা বিষয়া চুপাৰ ছাৰে এখন টেবুল আগত লৈ বহি আছিল। ৰাজকীয় ভঙ্গীৰে সুধিলে, “ইনকে ওপৰ এলিগেশ্বন ক্যা ক্যা হে?” মই কিবা কোৱাৰ আগতে এজন গাৰ্ডে কেনেকৈ মোক পালে তাকে ক’বলৈ ধৰিলে। মই ওপৰৰ ফালে এবাৰ চাই দেখিলোঁ গোটেই কেইটা মহলাৰে পৰা হোষ্টেলৰ সকলোৱে মোকে চাই আছে। মই বুজিলোঁ, আজি চুপাৰ ছাৰে মোৰ ওপৰত বীৰত্ব দেখুৱাই গোটেই হোষ্টেলত ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। এনেও চুপাৰ ছাৰক কোনেও ভয় নকৰে। হোষ্টেলততো কোনেও পাট্টা নিদিয়ে। ইতিমধ্যে হাংগাৰগী, মাথাপট্টি, কদগে আদি কেইবাজনো শিক্ষক আহি বিচাৰত ভাগ লৈছিলহি। আমাৰ অসম সমাজৰো গোটেইগাল ওচৰতে থিয় হৈছিলহি। এজনে মই ক’ত গৈছিলোঁ সুধাত ডক্তৰৰ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ বুলি ক’লোঁ। মই পকেটত হাত ভৰাই দৰৱৰ টোপোলাটো দেখুৱাব বিচাৰোতে মনত পৰিল, সেইটো খিড়িকীৰে পাৰ কৰি দিছিলোঁ। এনেতে জাহ্নুক দেখিলোঁ, সি হাতত টোপোলাটো লৈয়ে আছিল। সেইটো দেখুৱাই দিওঁতে অলপ বিশ্বাস কৰা যেন পালোঁ। কিন্তু চুপাৰ ছাৰৰ কথা অলপ বেলেগ আছিল। মোক ক’বলৈ ধৰিলে, “তুম দাৰু ঔৰ গাঞ্জাকে এলাবা ঔৰ ক্যা ক্যা চাপ্লাই কৰতে হো হোষ্টেল মে।” মোৰ মূৰটো কিবা ঘূৰোৱা যেন পালোঁ। চুপাৰ ছাৰৰ ওপৰত বিৰাট খং উঠিবলৈ ধৰিলে। চিকিউৰিটি গাৰ্ডজনে আহি ক’ব ধৰিলে, “ পিছলে মহিনে ফেন ঔৰ টেব্ল জৌ গায়ব হুৱা। য়েহি কৰ চাকটা হ্যে।” চুপাৰ একদম আনন্দিত হৈ, “হা হা। ম্যে ভুল গয়া থা। য়ে চব কে বাৰে মে তুমে ক্যা মালুম হ্যে।” মোৰ খং উঠি আহিছিল, ইফালে ভয়ো লাগি আহিছিল। মই একো নাজানো আৰু আজি ডক্তৰৰ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ বুলি ক’লোঁ। নাই কোনো পধ্যেই বিশ্বাস নকৰে। “আজ তুমহাৰে চাথ ঔৰ কৌন কৌন থা?” মই ওচৰতে ৰৈ থকা বুবুল আৰু কুঞ্জললৈ চালোঁ। কুঞ্জলে যেন আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ সাজু হৈ আছিল; কিন্তু বুবুলে এনেকৈ থিয় হৈ আছিল যেন সি একো গমেই নাপায়। দুয়োটাকে দেখি ভাবিলোঁ, মইতো নিজে ফচি আছোঁয়ে আৰু ইহঁত দুটাকনো কিয় ফচাওঁ। মই কাৰো নাম নললোঁ। এনেতে হাংগাৰগী ছাৰে হাতত এডাল ডাঙৰ লাঠী লৈ আগবাঢ়ি আহিল। চুপাৰ ছাৰে গাৰ্ড এটাক মোৰ বস্তু-বাহিনী সকলো বাহিৰলৈ দলিয়াই দিব ক’লে। মই বোলো কথা বিষম। ইফালে চুপাৰ ছাৰ অলপ বেছি উত্তেজিত হৈ গ’ল, “তুম কাল চুবহ আচাম কা ট্ৰেণ পকৰোগে।” মই বাকী শিক্ষকসকলক মোৰ কথা শুনিবলৈ কৈ আছিলোঁ। ইতিমধ্যে হোষ্টেলৰ পৰা কেইবাজনো মোৰ সহপাঠীয়ে আহি মোৰ হৈ যুক্তি দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কৰ্ণাটকৰ মোৰ সহপাঠীকেইজনেও কানাড়া ভাষাতে মোৰ হৈ ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nকথা লাহে লাহে বেয়াৰ ফাললৈ গতি কৰিছিল। মই ভাবিলোঁ এতিয়া কান্দাৰ বাহিৰে উপায় নাই। কান্দিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ, কিন্তু ভয় খায় আছোঁ কাৰণেই নেকি কান্দিবও পৰা নাছিলোঁ। চাৰিওফালে তৰ্কা- তৰ্কি। কোনেও কাৰো কথা নুশুনে। মই কান্দিবলৈ বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিও বিফল হৈছিলোঁ। মই মাৰ মুখখন মনত পেলালোঁ। মই ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ- মোক কলেজৰ পৰা উলিয়াই দিছে। পিঠিত বেগটো লৈ মই গোলাঘাটৰ নিজৰ ঘৰলৈ উভতি গৈছোঁ। ওচৰ-পাজৰৰ মানুহে মোলৈ ঘূৰি চাইছে। মাই বাৰান্দাৰ খূটাতে ধৰি কান্দি আছে। ভন্টীয়ে দুৱাৰমুখতে বহি কৰূণ দৃষ্টিৰে একো নুবুজাকৈ মোলৈ চাই আছে। দেউতাই খঙতে মোলৈ চোৱা নাই। বাটৰুৱাই কথা পাতিছে, “ৰহমানৰ ল’ৰাজনক বোলে কলেজৰ পৰা উলিয়াই দিলে।”\nমোৰ চকুৰে ধাৰাসাৰে লোটক ববলৈ ধৰিলে। মই চিঞঁৰি চিঞঁৰি কান্দিবলৈ ধৰিলোঁ। মই কান্দি কান্দিয়ে মোৰ কথাবোৰ ক’বলৈ ধৰিলে। এতিয়া সকলোৱে মোৰ কথাবোৰ শুনিবলৈ ধৰিলে। মোৰ আগতে বিশ্বাস নকৰা কথাবোৰো বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰিলে। চুপাৰে মাজতে আহি আকৌ ক’বলৈ ধৰিলে, “তুম কাল কলেজ চে ৰেষ্ট্ৰিকেট কিয়া জায়েগা।” বাকী দুজনমান শিক্ষকে আহি চুপাৰক বাধা দিলে আৰু মোক কোঠাত গৈ শুই থাকিব দিলে। পাছদিনা ৰাতিপুৱা এই বিষয়ে আলোচনা হ’ব বুলি ক’লে। মই দৌৰি গৈ কোঠাত সোমালো। সিদিনাখন ৰাতি বহু দেৰিলৈ শিক্ষকসকল হোষ্টেলত থাকিল আৰু মই পিছদিনা কলেজ এৰি যাব লাগিব বুলি সকলোকে ক’লে। সিদিনা ৰাতি মোৰ ভালদৰে টোপনি নাহিলেই।\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা ভয়ে ভয়ে কলেজ যাবলৈ ওলালোঁ। ৰাতিৰ কথাবোৰ কিবা সপোন সপোন লাগি আছিল। ইফটিকাৰে ৰ’দ কাটি থোৱা খিড়িকীখনত গামোচা এখন দি থৈছিল। ভয়ে ভয়ে সিদিনা দিনটো পাৰ হ’ল। চিনিয়ৰসকলেও আহি বাৰে বাৰে খবৰ লৈ গৈছিলহি। সিদিনা একো নহ’ল আৰু কিবা হ’ব হ’ব বুলি ভাবি থাকোতেই ঘটনাটোও লাহে লাহে পুৰণি হ’ল। মই দুদিনমান চুপাৰ ছাৰক দেখিলেই পলাইছিলোঁ। কিন্তু লাহে লাহে চাৰেও বিৰাট মৰমত মাতিব আৰম্ভ কৰিলে।\nসিদিনাখনৰ এই ট্ৰেজেদিৰ এনেকৈয়ে মধুৰ সমাপ্তি ঘটিছিল। কেতিয়াবা মনত পৰিলে বিৰাট হাঁহি উঠে আৰু নভৱা নিচিন্তাকৈ কৰা কামবোৰৰ বাবে নিজৰ ওপৰত খঙো উঠে। আজিলৈ এৰিছোঁ। অ’ আৰু এটা কথা বুবুলৰ কাহিনীটো ৰৈ গ’ল নহয়, বুবুলৰ ফটোখনৰ কি হ’ল? প্ৰেম কাহিনীটোৰ পৰিণতি কি হ’লগৈ? সেইবোৰ আৰু বহু দীঘল কাহিনী। বেলেগ এদিন ক’ম।\n← ফেশ্যন (-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচার্য)\nএটা দিন ভালপোৱাৰ নামত →\nবয়স, সুখ আদি – সোমেশ্বৰ বৰা


"Good morning sir" ত্ৰিবেণীয়ে অনুৰাগ কাশ্যপৰ মুখামুখি হৈ তেওঁক ৰাতিপুৱাৰ সম্ভাষণ জনালে।\n"Morning"অনুৰাগে প্ৰতি সম্ভাষণ জনাই আগবাঢ়িল সন্মুখৰ কেবিনলৈ।\nসেই কেবিনটো হ'ল "জীৱনাদিত্য"ৰ মুখ্য সম্পাদিকাৰ।দুৱাৰত অনুৰাগে নক কৰিলে।\n"Yes,please come in"\n"জন্মদিনৰ বহু বহু শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলো গৌৰী।"\n"ধন্যবাদ অনুৰাগ দা।"\n"পিছে তোমালৈ আজি এটি নিমন্ত্ৰণ আছে।আহিব লাগিব কিন্তু।"\n"কিহৰ,কিয়,ক'ত সেয়া সকলো সময়ত নিশ্চয় গম পাবা।মুঠতে তুমি মোক আজি কথা দিয়া যে যি ঠাইলৈকে মাতো তুমি আহিবা।"\n"অফিচৰ কাম আজি অন্ততঃ তোমাৰ জন্মদিনটোত এৰা চোন।বেছি মই একো নকওঁ আৰু।তুমি মুঠতে আহিবা।অহা যোৱাৰ সুবিধাবোৰৰ ব্যৱস্থাও মই কৰি দিম।"\n"ঠিক আছে অনুৰাগ দা।আপোনাক কথা দিছো মই আহিম।"\n"এতিয়া তুমি তোমাৰ কামত লাগা।মই পিছত ফোন কৰিম।"\nগৌৰীৰ কেবিনৰ পৰা অনুৰাগ ওলাই আহিল।বাকী সকলোকে নিমন্ত্ৰণ জনাবও বাকী আছে। লগতে arrangementও বহুত বাকী।সি স্ফূৰ্তিমনেৰে তাৰ বাকী কামবোৰ কৰিবলৈ ওলাই গ'ল।\nসন্ধিয়াৰ বাতৰি শেষ কৰি গৌৰী ঘৰলৈ আহিল।আজি তাই পাৰ্টীলৈ যাবই লাগিব।অনুৰাগক যাম বুলি তাতে তাই কথা দি থৈছে।পাৰ্টী কৰাত সিমান তাইৰ চখ নাই।আনদিনাৰ পাৰ্টীটো তাই খুব কমেইহে উপস্থিত থাকে।"নটৰাজ" হোটেলত পাৰ্টী ৰাখিছে অনুৰাগে।তাইৰ মাককো মাতিছিল।কিন্তু এইবোৰত মাকৰ একেবাৰে আগ্ৰহ নাই।সেয়েহে তাই লৰালৰিকৈ নীলা ৰঙৰ শাৰী খন পিন্ধি ল'লে।সেই শাৰীখন তাই প্ৰথমবাৰ পিন্ধিবলৈ উলিয়াই লৈছে।প্ৰকৃততে শাৰীখন তাই অনুৰাগৰ পৰা উপহাৰ হিচাপে পাইছিল।সি তাইক আগতে কেইবাবাৰো পিন্ধি আহিবলৈ কৈছিল যদিও তাই পিন্ধিবলৈ তেনেকৈ ভাল সুযোগ পোৱা নাছিল।টিভি পৰ্দাত নিউজ ৰিডাৰ হিচাপে জিলিকি ৰোৱা\nজীৱনাদিত্য চেনেলৰ অনুৰাগ, গৌৰী সকলোৰে খুবেই পৰিচিত নাম। তেওঁলোকে চলাই থকা 'অভিমত', 'আজিৰ অতিথি', 'নায়ক' -আদি বহু অনুষ্ঠানে দৰ্শকৰ পৰা ভালধৰণে সঁহাৰি লাভ কৰিছে।এই সাফল্যবোৰৰ ফলত দুয়ো অফিচত সকলোৰে চকুৰ মণি হৈ পৰিছে। এতিয়া মাথোঁ সকলোৰে এটায়ে উৎসুকতা "গৌৰী আৰু অনুৰাগ কেতিয়াকৈ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰে বান্ধ খাব!"গৌৰীয়েও অনুৰাগৰ মনৰ কথা বুজে।যদিও সি খোলাকৈ এইবোৰ বিষয়ত তাইৰ লগত একো পতা নাই।তাই বুজি নাপায় কিয় সি কথাবোৰ আজিলৈকে প্ৰকাশ কৰা নাই।\n"তোৰ বাৰ্থডে পাৰ্টী অনুৰাগে পাতিছে?"মাধৱী বৰুৱাই গৌৰীৰ ফালে চাই সুধিলে।\n"অ' মা।মই কোৱা নাছিলো তেওঁক এইবোৰ আয়োজন কৰিবলৈ।তেওঁ হে...."\n"ভালেই আছে দে।অলপ স্ফূৰ্তি কৰি আহিবি।"\n"তোমাৰ অবিহনে মোৰ কি ভাল লাগিব বাৰু মা।তুমিও যোৱা হ'লে ভাল আছিল।"\n"নাই নাই।জান'ইছোন এইবোৰ যে মই ভাল নাপাওঁ।ভালকৈ যাবি আৰু সোনকালে আহিবি।বেছি দেৰি নকৰিবি।নহ'লে মোৰ চিন্তা হয়।"\n"ঠিক আছে বাৰু মা।"\nমাকক মৰমেৰে সাবটি সাজি-কাছি গৌৰী ওলাই আহিল।তাই গৈ পোৱাৰ লৈকে বাকী সকলোবোৰ আহি পাইছিলেই।প্ৰানজিত আৰু পৰ্ণাও আহিছে।গৌৰীৰ মনটো ভাল লাগি গ'ল।প্ৰানজিতে পৰ্ণাক বহু খিনি সলনি কৰি পেলালে।গৌৰীয়ে কেতিয়াও ভবা নাছিল যে পৰ্ণাও পাৰ্টীলৈ আহিব।গৌৰীৰ চকু চলচলীয়া হৈ পৰিল।পৰ্ণাৰ ওচৰলৈ গৌৰী আগবাঢ়ি গ'ল।\n"Happy birthday to you বা।"\n"Thank you and wish u the same গৌৰী।"\nদুয়োজনীয়ে একেলগে হাঁহি উঠিল। একেই চেহেৰা নহ'লেও দুয়োজনীৰ জন্মদিন একেদিনাই।\n"আজি তোক বৰ ধুনীয়া দেখাইছে বা।"\n"আৰু মোৰ গৌৰীজনীকো ধুনীয়া নলগা নহয় পিছে।"\nতাৰপিছত দুয়োজনীয়ে একেলগে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেক কাটিলে,ফটো তুলিলে।সকলোৱে গৌৰী-পৰ্ণাৰ জন্মদিন ভালদৰেই উদযাপন কৰিলে।এনেতে প্ৰানজিত সিহঁতৰ ওচৰলৈ আহি ক'লে,"তোক আগতে ভণ্টী বুলি কৈছিলো আৰু এতিয়া তই হৈ পৰিলি মোৰ খুলশালী।গতিকে খুলশালীয়েকক ভিনিহিয়েকে উপহাৰ দিয়াটো এটি দায়িত্ব নে কি ক'ৱ!কি উপহাৰ লাগিব তোক ক'?"\n"মোক একো নালাগে ভিনদেউ।মাথোঁ বাক সদায় এনেদৰেই সুখত ৰাখিব বুলি মোক কথা দিব লাগিব।"\n"তোৰ বাৰ দায়িত্ব যেতিয়া মই চিৰজীৱনৰ বাবে ললো গতিকে এই দায়িত্ব মই পালন কৰিমেই।পিছে উপহাৰটো নোপোৱালৈকে তই ভাল পাবি জানো?"\n"আপুনি কি উপহাৰৰ কথা কৈ আছে ভিনদেউ?"\n"উমম এই প্ৰশ্নৰ সঠিক উত্তৰ তোক অনুৰাগেহে দিব পাৰিব।অনুৰাগ...ঐ অনুৰাগ...কি হ'ল!জন্মদিন পতা মানুহ অন্তৰ্ধান যে।কেছ টো কি হা?"\n"নাই অ'।অতিথিখিনিৰ লগত অলপ কথা পাতি আছিলো।তয়ো যে আৰু।"\n"সেইবোৰ এতিয়া বাদ দে।আলহীক মই চম্ভালিম।তই তোৰ বিশেষ উপহাৰটো গৌৰীক দে আকৌ।ব'লা পৰ্ণা আমি অতিথিক আপ্যায়ন কৰোঁগৈ।"\n"ব'লা ব'লা।গৌৰী,অনুৰাগ তোমালোকে কথা পাতা দেই।"তেওঁলোক যোৱাৰ পিছত গৌৰীয়ে অনুৰাগক সুধিলে,\n"অনুৰাগ দা,সিহঁতি কি উপহাৰৰ কথা কৈছিল?"\n"আচলতে....মই তোমাক ভালপাওঁ গৌৰী আৰু আজি তোমাৰ জন্মদিনটোত এটা কথা সুধিব বিচাৰোঁ ।"Will you marry me Gouri Priyam Boruah?"একে উশাহতে অনুৰাগে কথাখিনি কৈ উঠিল।গৌৰী আচৰিত হৈ তালৈ চাই ৰৈ থাকিল।এই অনাকাংক্ষিত পৰিস্থিতিৰ বাবে তাই একেবাৰেই সাজু নাছিল।কি উত্তৰ দিব তাই!!অনুৰাগো তাইৰ মুখলৈ চাই তাইৰ উত্তৰৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে।এই প্ৰস্তাৱ তাইৰ বাবে আকাংক্ষিত আছিল যদিও এই মুহূৰ্তত এনেদৰে কেতিয়াও আশা কৰা নাছিল তাই।বহু দেৰী ৰৈ ভাবি চিন্তি গৌৰীয়ে অনুৰাগৰ প্ৰস্তাৱৰ উত্তৰ দিলে,"হয় তোমাক মইও ভালপাওঁ অনুৰাগ দা কিন্তু তোমাৰ বিয়াৰ প্ৰস্তাৱৰ উত্তৰ মাক নজনোৱাকৈ মই একো ক'ব নোৱাৰিম।প্লিজ মোক ভূল নুবুজিবা।"\n"গৌৰী,তোমাৰ এই চিন্তা ভাৱনাবোৰৰ বাবেই তুমি মোৰ অতিকৈ প্ৰিয় হৈ পৰিলা জানা।যেতিয়ালৈকে মা-দেউতা আমাৰ জীৱনৰ লগত জড়িত হৈ আছে তেতিয়ালৈকে আমি আমাৰ জীৱনৰ কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত তেওঁলোকৰ অবিহনে লোৱাতো উচিত নহয়।তোমাৰ আৰু মোৰ বিয়াৰ বিষয়ে তোমাৰ ঘৰত গৈ তোমাৰ মাৰাক মই নিজেই জনামগৈ।পিছে,গৌৰী তোমাৰ উত্তৰ মই এবাৰ হ'লেও জানিব পাৰিম নে?"\n"উমম....অনুৰাগ দা...তোমাৰ লগত মোৰ বিয়াত বহাত কোনো আপত্তি নাই।"\n"অহ মাই গড....এইটো শুনি মই কিমান আনন্দিত হৈছো তুমি নুবুজিবা...প্ৰানজিত ক'লৈ গ'ল...প্ৰানজিত,ঐ প্ৰানজিত ক'ত আছ' তই...."\nউল্লাসত ক'ব নোৱাৰা হৈ প্ৰানজিতক বিচাৰি যোৱা ল'ৰাটোলৈ চাই গৌৰীয়ে হাঁহি হাঁহি ৰৈ থাকিল।এনেধৰণৰ কিছুমান অনাকাংক্ষিত ঘটনাই মানুহৰ জীৱনলৈ ক'ব নোৱাৰাকৈয়ে বহুতো সৰু সৰু সুখ কঢ়িয়াই আনে।


উপ2- ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1মই মোৰ হৃদয়ক ক’লোঁ, “আহাঁ, মই আমোদ-প্রমোদেৰে তোমাক পৰীক্ষা কৰি চাম; সেয়ে, এতিয়া সুখ উপভোগ কৰা।” কিন্তু দেখিলোঁ, ইও কেৱল এক অস্থায়ী বতাহৰ দৰে অসাৰ আছিল।\n2মই হাঁহিৰ বিষয়ে ক’লো, “ই বলিয়ালি,” আনন্দৰ বিষয়ত “ই কি কৰিব পাৰে?\n3আকাশৰ তলত, মানুহৰ কিছুদিনৰ জীৱনকালত তেওঁলোকৰ কাৰণে কি ভাল, তাক মই দেখা নোপোৱালৈকে কেনেকৈ দ্রাক্ষাৰসেৰে মোৰ শৰীৰক আনন্দিত কৰিম; কেনেকৈ মোৰ মনক অবিৰামে পৰিচালিত কৰা প্রজ্ঞাৰে সৈতে অজ্ঞানতাক ধৰি ৰাখি উল্লাসিত হ’ম, মই মনতে অন্বেষণ কৰি চালোঁ।\n4মই কিছুমান মহৎ কাৰ্য কৰিলোঁ; মই নিজৰ কাৰণে অনেক ঘৰ সাজিলোঁ আৰু দ্ৰাক্ষাবাৰী পাতিলো;\n5মই ঠায়ে ঠায়ে অনেক বাগিছা আৰু উদ্যান তৈয়াৰ কৰি তাত সকলো ধৰণৰ ফল ধৰা গছ ৰুলোঁ;\n6গছ উৎপন্ন হোৱা বাৰীত পানী দিবলৈ মই ঠায়ে ঠায়ে পুখুৰী খান্দিলোঁ;\n7মই অনেক দাস আৰু দাসীক কিনি ল’লো; মোৰ ৰাজপ্রাসাদতো অনেক দাস-দাসীৰ জন্ম হৈছিল; মোৰ আগেয়ে যিসকল যিৰূচালেমত আছিল, তেওঁলোক সকলোতকৈ মোৰ অনেক বেছি গৰু-ছাগলী আৰু মেৰ-ছাগ আদি পশুধনৰ জাক আছিল;\n8মই অনেক ৰূপ আৰু সোণ, অন্যান্য ৰজাসকলৰ আৰু বিভিন্ন প্ৰদেশৰ ধন-সম্পদ আনি নিজৰ কাৰণে জমা কৰিলোঁ; মোৰ কাৰণে অনেক গায়ক-গায়িকা আৰু মাংসক সন্তোষ দিওঁতা অনেক উপপত্নী আছিল।\n9মোৰ আগেয়ে যিৰূচালেমত যিসকল আছিল, তেওঁলোকতকৈ মই অনেক বেচি মহান আৰু ঐশ্বর্যশালী হ’লো। তেতিয়াও প্রজ্ঞা মোৰ লগত আছিল।\n10মোৰ চকুত যি ভাল লাগে, মই সেইবোৰৰ পৰা আতৰাই নাৰাখিলোঁ; মই মোৰ মনক কোনো আমোদ-প্রমোদৰ পৰা আটক নকৰিলোঁ, কিয়নো মোৰ সকলো কার্যত মোৰ মনে আনন্দ কৰে; আৰু আনন্দই মোৰ সকলো পৰিশ্ৰমৰ পুৰস্কাৰ আছিল।\n11তাৰ পাছত মই মোৰ হাতে যি যি কাৰ্য কৰিলে, আৰু তাক কৰিবলৈ মই যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, তাক চাই দেখিলোঁ যে, সেই সকলো অসাৰ; কেৱল বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ বাহিৰে একো নহয়; সূৰ্যৰ তলত একোতেই লাভ নাই।\n12পাছত মই প্রজ্ঞা, বলিয়ালি আৰু অজ্ঞানতাৰ কথা চিন্তা কৰিলোঁ; ৰজাৰ পাছত যিজন পৰৱর্তী ৰজা আহিব, তেওঁ কি কৰিব পাৰে? কেৱল ইতিমধ্যে যি যি কৰা হৈছে, তাকেই কৰিব।\n13মই দেখিলোঁ, অন্ধকাৰতকৈ পোহৰ যেনেকৈ উত্তম, তেনেকৈ অজ্ঞানতকৈ প্রজ্ঞা উত্তম।\n14জ্ঞানী মানুহৰ মূৰত চকু থাকে; কিন্তু অজ্ঞান লোকে হ’লে অন্ধকাৰত ভ্ৰমণ কৰে; তথাপি মই এটাই বুজিলো যে, সকলোৰে শেষ দশা একে হয়।\n15তেতিয়া মই মনতে ক’লোঁ, অজ্ঞানলৈ যেনে দশা হয়, মোলৈকোতো তেনে দশাই হ’ব; তেনেহ’লে অধিক জ্ঞানী হৈ মোৰ কি লাভ হ’ল? মই মনতে ক’লোঁ, “ইও অসাৰ।”\n16মানুহে অজ্ঞানীক যেনেদৰে মনত নাৰাখে, তেনেদৰে জ্ঞানীকো বেছি দিন মনত নাৰাখে; ভবিষ্যতে তেওঁলোক দুয়োকে মানুহে পাহৰি যাব। অজ্ঞানীজন মৰাৰ দৰে জ্ঞানীও মৰে।\n17এই হেতুকে জীৱনলৈ মোৰ ঘৃণা উপজিল। কাৰণ সূৰ্যৰ তলত যি কৰা হয়, সেই সকলো কাৰ্য মোৰ পক্ষে দুখজনক; কিয়নো সকলোৱেই অসাৰ আৰু বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মাত্ৰ।\n18সূৰ্যৰ তলত মই যি যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, সেই সকলো পৰিশ্ৰমত মোৰ এতিয়া ঘিণ লাগিছে; কিয়নো মোৰ পাছত যিজন আহিব, তেওঁৰ বাবেইতো তাৰ ফল থৈ যাব লাগিব।\n19সেই লোক জ্ঞানী নে অজ্ঞানী হ’ব, তাক কোনে জানে? তথাপি তেৱেঁই মোৰ সকলো কার্যৰ ফল ভোগ কৰিব, কিয়নো তেওঁৰ বাবেই মই সূৰ্যৰ তলত পৰিশ্ৰম কৰিছোঁ আৰু জ্ঞানৰ পৰিচয় দিলোঁ। ইও অসাৰ।\n20এই হেতুকে সূৰ্যৰ তলত মই যি যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, তাৰ বাবে মোৰ মন নিৰাশ হবলৈ ধৰিলে।\n21কিয়নো কোনো মানুহে প্ৰজ্ঞা, জ্ঞান, আৰু দক্ষতাৰে পৰিশ্ৰম কৰিব পাৰে; কিন্তু পাছত তেওঁৰ সকলোখিনি এনে এজনৰ কাৰণে ৰাখি যাব লগা হয়, যি মানুহে তাৰ বাবে কোনো পৰিশ্ৰমেই কৰা নাই। ইও অসাৰ আৰু এক অতি দুখৰ কথা।\n22সূৰ্যৰ তলত মানুহে যি যি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে আৰু মনৰ চাপ লয়, তাৰ ফলত তেওঁৰ কি লাভ হয়?\n23প্রত্যেক দিনা তেওঁৰ কামত দুখ আৰু বিৰক্তি থকে; এনেকি ৰাতিও তেওঁৰ মনে বিশ্রাম নাপায়। ইও অসাৰ।\n24তেন্তে মানুহৰ পক্ষে ভোজন-পান কৰা আৰু নিজ পৰিশ্ৰমত সন্তুষ্ট হৈ থকাৰ বাহিৰে উত্তম একোকে নাই। মই দেখিলোঁ যে এই সকলো ঈশ্বৰৰ হাতৰ পৰাহে আহে।\n25কাৰণ ঈশ্বৰে নিদিলে কোনে মোক বাদ দি খাব পাৰে অথবা কোনে যি কোনো ধৰণৰ আনন্দ ভোগ কৰিব পাৰে?\n26যি মানুহে ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰে, তেওঁক তেওঁ প্ৰজ্ঞা, জ্ঞান, আৰু আনন্দ দান কৰে; কিন্তু তেওঁ পাপীক হ’লে, ধন-সম্পদ গোটোৱা আৰু জমা কৰাৰ কার্য দিয়ে, যাতে তেওঁ ঈশ্বৰক সন্তুষ্ট কৰা লোকক দিব পাৰে। ইও অসাৰ আৰু বতাহক ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মাত্ৰ।\n< উপ 1\nউপ3>


Home book review BOOK-DISCUSSION LILAKANTAPAYENG গ্ৰন্থ আলোচনা লীলাকান্ত পায়েং গ্ৰন্থ আলোচনা\nxukhdukh.com November 28, 2016 book review, BOOK-DISCUSSION, LILAKANTAPAYENG, গ্ৰন্থ আলোচনা, লীলাকান্ত পায়েং,\n“তেজপিয়া”:দুর্নীতিৰ এক বাস্তৱ প্রতিচ্ছবি\nঅসম লোকসেৱা আয়োগত চাকৰিৰৰ নামত কিছু বছৰৰ আগৰপৰাই চাকৰিৰ নামত বহু টকাৰ লেন-দেন হৈ আহিছে। যোৱা কেইবা বছৰ ধৰি আয়োগৰ ভিতৰ চ’ৰাত দুর্নীতিৰ মেলা কেনে ভাবে বহি আহিছে সেই বিষয়ে বিভিন্ন জনে বাতৰি কাকত, টিভি চেনেলত বিভিন্ন আলোচনা-সমালোচনা চলি আহিছে। সেই বাস্তৱতাকে উপন্যাসৰ ৰুপ দিছে যুৱ লেখক বিশ্বজ্যোতি শর্মাই লিখি উলিয়াইছে এখন উপন্যাস যিখনৰ নাম ৰাখিছে “তেজপিয়া”।\nউপন্যাসখনৰ পটভূমি বাস্তৱ। কিতাপখনৰ পাতনিত লেখকে উল্লেখ কৰিছে যে কেইবাজনো ভুক্তভোগীৰ বক্তব্য আৰু বহু কাকত, আলোচনী তথা তথ্য ইয়াৰ সমল। লেখকে চৰিত্রসমূহ কাল্পনিক বুলি উল্লেখ কৰি্লেও প্রকৃততে চৰিত্রসমুহ বাস্তৱতাত কোনোবাজন ব্যক্তিৰ সতে মিল দেখা যায়। লেখকে উপন্যাসখনত ‘আসাম চিভিল চাৰ্ভিচ’ৰ এ.চি.এছ.ই. নামৰ এক পৰীক্ষা দাঙি ধৰিছে। কিতাপখনত লেখকে অসম লোকসেৱা আয়োগত চলি থকা দুর্নীতিৰ বিষয়ে আভাস দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছে।\nৰবীন, শান্তনু, গৌতম আৰু মাধৱ নামৰ চাৰিজন যুৱকে এ.চি.এছ.ই. নামৰ পৰীক্ষাত কেইবাবাৰো অবতীৰ্ণ হয় কিন্তু ইমান কষ্ট কৰাৰ পাছতো আটাইকেইজন অসফল হয়। অবশেষত উপাই বিহীন হৈ এজন মৃগাংক হাজৰিকা নামৰ এজন দালালৰ কাষ চাপে। ‘আসাম চিভিল চাভিচ’ৰ অধ্যক্ষ প্রকাশ পালৰ এজন দালাল। আটাইকেইজনে চাকৰিৰ আশাত নিজৰ নিজৰ খেতি মাটি বিক্রী কৰি সকলোবোৰ পইচা মৃগাংক হাজৰিকা নামৰ হাতত তুলি দিয়ে। তথাপিও দালাল মৃগাংক হাজৰিকা ইমান উচ্চ হাৰত পইচা দিব নোৱাৰি এ.চি.এছ.ই. পৰীক্ষাত বিফল হয়। আটাইকেইজনৰ বহু টকা দালালে ললে কিন্তু ঘুৰাই নাপালে।\nকিন্তু চিৰন্তনৰ দৰে উচ্চ বিলাসী জীৱন কটোৱা যুৱকজনে যিমান পাৰে সিমান টকা দি চাকৰি কিনিছে। লেখকে উপন্যাসখনত অসম লোকসেৱা আয়োগত সংঘটিত হৈ থকা চাকৰিৰ নামত হৈ থকা দুর্নীতিক জীৱন্ত ৰূপত দাঙি ধৰিছে। বহু বছৰ ধৰি অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাৰ প্রশ্নকাকত, উত্তৰ বহি আদি কিদৰে কিনা-বেচা হৈ আছে তাৰ স্পষ্ট উদাহৰণ উপন্যাসখনত দেখিবলৈ পোৱা যায়। অসম লোকসেৱা আয়োগৰ পৰীক্ষাত বিফল হোৱা ল’ৰা-ছোৱালীয়ে নিজকে বিচাৰি পাব উপন্যাসখনত। অসম লোকসেৱা আয়োগত সংঘটিত হৈ থকা কেলেংকাৰিৰ কথা বিভিন্ন লেখকে লেখি আহিছে কিন্তু “তেজপিয়া” উপন্যাসৰ ৰূপত প্রথম কিতাপ।\nএই লেখাৰ যোগেদি লেখক বিশ্বজ্যোতি শর্মালৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছো। অসমৰ কেইবাখনো বাতৰি কাকতত তেখেতৰ চিন্তা গধুৰ লেখনি প্রকাশ পাই আহিছে। তেজপিয়া লেখকৰ তৃতীয়খন উপন্যাস। বিভিন্নজন বঞ্চিত প্রার্থীৰ লৈ সম্পূন সত্যৰ ভিত্তিত সৃষ্টি হৈছে “তেজপিয়া”। ক’বলৈ গলে অসম লোকসেৱা আয়োগৰ দুর্নীতিৰ এক বাস্তৱ প্রতিচ্ছবি “তেজপিয়া”।\nTags # book review # BOOK-DISCUSSION # LILAKANTAPAYENG # গ্ৰন্থ আলোচনা # লীলাকান্ত পায়েং\nBy xukhdukh.com on November 28, 2016\nLabels: book review, BOOK-DISCUSSION, LILAKANTAPAYENG, গ্ৰন্থ আলোচনা, লীলাকান্ত পায়েং


‘NRC–এ সমস্যা বঢ়ালেহে, NRCত বিদেশী সোমাল,বাদ পৰিল ভাৰতীয়ৰ নাম’– News18 Assam\n‘NRC–এ সমস্যা বঢ়ালেহে, NRCত বিদেশী সোমাল,বাদ পৰিল ভাৰতীয়ৰ নাম’\n»‘NRC–এ সমস্যা বঢ়ালেহে, NRCত বিদেশী সোমাল,বাদ পৰিল ভাৰতীয়ৰ নাম’\nUpdated:August 31, 2019, 2:37 PM IST\nNRC প্ৰকাশৰ পিছতে সকলোৱে অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছে, এয়া বিজেপি চৰকাৰৰ ব্যৰ্থতা: তৰুণ গগৈ\nLast Updated: August 31, 2019, 2:37 PM IST\n‘মই আগতেই সন্দেহ কৰিছিলোঁ শুদ্ধ NRC প্ৰকাশ নাপাই, আজি সত্য প্ৰমাণিত হ’ল! আছু সন্তুষ্ট আছিল কালিলৈকে,কিন্তু আজি সন্তুষ্ট নহয় বুলি কৈছে আছুৱে। তেন্তে NRCক লৈ সন্তুষ্ট কোন?’\nএনেদৰে NRC কলৈ চৰম অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিলে ৰাজ্যৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী প্ৰকাশৰ পিছত সংবাদমেল সম্বোধন কৰি শুদ্ধ এন আৰ চি প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে বিজেপি চৰকাৰকে জগৰীয়া কৰে তৰুণ গগৈয়ে।\n‘NRC প্ৰকাশৰ পিছতে এতিয়া সকলোৱে অসন্তুষ্টি ব্যক্ত কৰিছে, এয়া বিজেপি চৰকাৰৰ ব্যাৰ্থতা! নাগৰিক পঞ্জীৰ পৰা বাদ পৰা ১৯ লাখ মানুহৰ কি হ’ব? তেওঁলোক বিদেশী নে? বিদেশী নহ’লে, কিয় বিদেশী ন্যায়াধীকৰণলৈ যাব দিছে? চৰকাৰ নিজেই নিশ্চিত নহয় এই বিষয়ত। চিনাক্ত হোৱা বিদেশীয়ে চৰকাৰী সা–সুবিধা লাভ কৰিব নে নকৰে? যদি চৰকাৰী চাকৰিয়াল আছে, তেঁওলোকে কি কৰিব? বাদ পৰা লোক সকলে মাটি কিনিব পাৰিব নে নাই? এইবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ কোনে দিব বুলি সংবাদমেলৰ জৰিয়তে চৰকাৰক প্ৰশ্ন কৰে তৰুণ গগৈয়ে।\nতৰুণ গগৈয়ে লগতে কয় যে, বিজেপিয়ে সমগ্ৰ বিষয়টোৰ জৰিয়তে হিন্দু-মুছলমানৰ মাজত বিভাজন আনিব বিচাৰিছে। CAB যদি আনেই তেন্তে NRC কিয় লাগে বুলি মন্তব্য কৰে গগৈয়ে।\nতৰুণ গগৈৰ মতে প্ৰতীক হাজেলাৰ ওপৰত সমস্ত দোষ জাপি এতিয়া দায় সাৰিব বিচাৰিছে চৰকাৰে। গগৈয়ে লগতে উল্লেখ কৰে যে, NRC–এ সমস্যা বঢ়ালেহে, NRCত বিদেশী সোমাল,বাদ পৰিল ভাৰতীয়ৰ নাম!\nFirst published: August 31, 2019, 2:32 PM IST\nমাকক কৈছিল 'জোনবাই চাই' আছে... কিন্তু হঠাতে ২৫ মহলাৰ পৰা সৰি তলত পৰিল দুই যমজ ভাতৃ\nমাকক কৈছিল 'জোনবাই চাই' আছে... হঠাতে ২৫ মহলাৰ পৰিল দুই ভাতৃ


গোলাঘাটত ফুটছালৰ বতাহ - Olympia Sports\nHomeNewsগোলাঘাটত ফুটছালৰ বতাহ\nগোলাঘাটত ফুটছালৰ বতাহ\nঅলিম্পিয়া প্ৰতিবেদন: গোলাঘাটত ফুটছালৰ বতাহ । দুভৰিৰ ছন্দত প্ৰাণ পাই উঠিল গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ খেলপথাৰ । ফাইনেলত চেম্পিয়ন কমাৰগাঁও এফ চি । পৰাভূত গোলাঘাট ছাই । খেলুলৈসকলক এখন প্ৰতিযোগিতাৰ মঞ্চ দিবৰ বাবে গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাই গ্ৰহণ কৰিলে এক আদৰণীয় পদক্ষেপ ।পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাই আয়োজন কৰিলে আন্তঃক্লাব ফুটছাল প্ৰতিযোগিতা । যাক কোৱা হয় ফুটবলৰ এক ক্ষুদ্ৰ সংস্কৰণ ।\nএই সুন্দৰ প্ৰতিযোগিতাত নিজৰ প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ালে ২০ টাকৈ শক্তিশালী দলে । দলসমূহ হ’ল ক্ৰমে– জি ডি এচ এ ক’চিং (জুনিয়ৰ) , জি ডি এচ এ ক’চিং (ছিনিয়ৰ) , ছিনিয়ৰ ক্ৰিকেটাৰছ , গোলাঘাট ক্ৰিকেটাৰছ , ছাই (বি দল) , মৰ্ণিং ষ্টাৰ , মহিমা চাহ বাগান , দেৰগাঁও ভেটাৰ্ণ , গ’ল্ডেন ক্লাব , মেৰাপানী , ফ’ৰ এইচ ক্লাব , বেতিয়নি ক্লাব , গ্ৰীণৱৰ্ল্ড ক্লাব , আন্তৰিক , কমাৰগাঁও ক্লাব , ফলঙনী ক্লাব , ছাই (এ দল) , দেৰগাঁও ৭ ষ্টাৰ আদি ।\nযোৱা শনিবাৰে খেলৰ পূৰ্বে উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ সভাপতি ডাঃ অজিত বৰুৱা, উপ সভাপতি দীনেশ গগৈ আৰু সাধাৰণ সম্পাদক সঞ্জীৱ সন্দিকৈক খেলুৱৈ সকলৰ সৈতে চিনাকী কৰাই দিয়া হয় । ক্ৰীড়াঙ্গনত ফুটছালৰ জন্মৰ কথা বাখ্যা কৰিলে গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ উপ সভাপতি দীনেশ গগৈয়ে ।\nশনিবাৰে উদ্বোধনী দুখন মেচত জি ডি এছ ক’চিং ছিনিয়ৰে জি ডি এছ এ ক’চিং জুনিয়ৰক ১-০ গ’লত আৰু আমোলাপট্টি ক্লাবে দেৰগাও ষ্টাৰক ৩-০ গ’লত পৰাভূত কৰে ।দেওবাৰে ফাইনেলৰ যুঁজত অৱৰ্তীণ হ’ল কমাৰগাঁও এফ চি বনাম গোলাঘাট ছাই । তীব্ৰ উত্তেজনাপূৰ্ণ চূড়ান্ত যুঁজত গোলাঘাট ছাইক ৩-০ গ’লত পৰাস্ত কৰি কমাৰগাঁও এফ চিয়ে চেম্পিয়নৰ খিতাপ অৰ্জন কৰে । ফাইনেলত কমাৰগাঁৱে দমনীয় খেল প্ৰদৰ্শন কৰে । কমাৰগাঁও দলৰ হৈ বিশাল ৰবিদাসে ২ টা আৰু ৰোশন বাৰ্লাই এটা গ’ল স্কৰ কৰে ।\nহাতত ট্ৰফী লৈ বিজয়ী কমাৰগাও এফ চি দল\nহাতত ট্ৰফী লৈ বিজয়ী কমাৰগাও এফ চি দলৰ খেলুৱৈৰ মুখত বিৰিঙিল উল্লাসৰ হাঁহি । প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী আৰু বিজিত দলৰ লগতে ফেয়াৰ প্লে ট্ৰফী প্ৰদান কৰে গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ উপ সভাপতি দীনেশ গগৈ, সাধাৰণ সম্পাদক সঞ্জীৱ সন্দিকৈ, ৰাজ্যিক ভলীবল সম্পাদক প্ৰকাশ বৰা, জ্যেষ্ঠ ক্ৰীড়া সাংবাদিক ৰূপক দত্ত, ফুটবল সম্পাদক মোস্তাক খান আদিয়ে । প্ৰতিভাৱান খেলুৱৈক লৈ এটা দল গঠন কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিলে গোলাঘাট জিলা ক্ৰীড়া সন্থাৰ বিষয়-ববীয়াই ।\nক্ৰীড়া অনুৰাগীৰ আশা — অসমৰ গাঁৱে ভূঞে সমাদৃত হওক ফুটছাল । ফুটবলৰ ক্ষুদ্ৰ সংস্কৰণক আদৰি লওক অসমৰ নৱ প্ৰজন্মই ।\nPrevious article৭৬ বছৰতো যৌৱন ধৰি ৰখা কোন এই সদানন্দ গগৈ ?\nNext articleচতুৰ্থ এছ বি আই খেলো ইণ্ডিয়া য়ুথ গেমছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মণিপুৰী সমৰকলা থাং-টা\nআব্দুল লটিফ: অসম ফুটবলৰ দ্ৰোণাচাৰ্যজন!\nজাগাৰাত প্ৰাইজমানি ফুটবলৰ সফল সামৰণি , প্ৰতিযোগিতাৰ চেম্পিয়ন সোণাপুৰ স্প’ৰ্টছ ক্লাব


কঁকালৰ বিষ – Mahabahoo\nHome/ Health & Medicine/কঁকালৰ বিষ\nআধুনিক জীৱনশৈলীৰ ফলত বৰ্তমান সময়ত কঁকালৰ বিষত ভোগা ৰোগীৰ সংখ্যা যথেষ্ট বাঢ়ি থকা দেখা গৈছে। প্ৰত্যেকজন ব্যক্তিয়ে জীৱনকালত এদিন নহয় এদিন এনে ৰোগত নিশ্চয় ভোগে।\nআমাৰ ৰাজহাড়ডাল ৩৩ ডাল হাড়েৰে গঠিত। এই হাড়বোৰৰ মাজেৰে আমাৰ মস্তিষ্কৰপৰা স্নায়ুৰ এক গুচ্ছ (যাক আমি spinal cord বুলি কওঁ), ওলাই আহে। spinal cord-অৰপৰা ৩৩ যোৰা স্নায়ু, যাক আমি spinal Nerve বুলি কওঁ, ওলাই গৈ আমাৰ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশ ক্রিয়াশীল কৰি তোলে। দুডাল ৰাজহাড়ৰ টুকুৰাৰ মাজত স্পঞ্জৰ দৰে এবিধ বস্তু থাকে, যাক intervertebral disc বুলি কোৱা হয়।\nআমাৰ যি কোনো কৰ্মত যদি এই অংশবোৰত হেঁচা পাৰে তেন্তে ৰাজহাড়ৰপৰা ওলাই অহা স্নায়ুবোৰত হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে যাৰ ফলত আমি কঁকালত বিষ অনুভৱ কৰো।\nকঁকালৰ বিষৰ মূল কাৰণসমূহ\n১) অত্যধিক ভাৰ বহন কৰা\n২) বেছিকৈ হালি হালি কাম কৰা\n৩) বেঁকাকৈ থিয় হোৱা\n৪) শৰীৰৰ ওজন বৃদ্ধি\n৫) ৰাজহাড় ক্ষয় হোৱা\n৬) অত্যাধিক খোজ কঢ়া\n৭) ৰাজহাড়ৰ ভিতৰত টিউমাৰ হোৱা\n৮) শ্লীপ ডিস্ক\n৯) খাদ্যত কেলছিয়াম আৰু মেগনেছিযামৰ অভাৱ হোৱা\n১০) আঘাত ইত্যাদি।\nকঁকালৰ বিষৰ কেতবোৰ আনুষংগিক কাৰণ\nএইবোৰৰ উপৰি কঁকালৰ বিষৰ আন বহু কাৰণ দেখা যায়, যেনে—\n১) আমি খোৱা খাদ্য যদি ভালদৰে হজম নহয় তেনেহ’লে ইয়াৰ ফলত পেটত গেছ উদ্ভৱ হয়; যাৰ ফলত আমাৰ ৰাজহাড়ডাল পিছলৈ ঠেলা খায় আৰু আমি বিষ অনুভৱ কৰো।\n২) মহিলাসকলৰ যদি বগা স্ৰাৱ হয় নতুবা গৰ্ভাশয় আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অংশসমূহৰ কোনো ৰোগ হয়, তেতিয়াও কঁকালৰ বিষ হোৱা দেখা যায়।\n৩) মেৰুদণ্ডত হোৱা ৰোগ কিছুমান, যেনে—হাড়ৰ যক্ষ্মা ৰোগ, কর্কট ৰোগ, multiple myeloma নামৰ অন্য এবিধ ৰোগ, ৰাজহাড় ভঙা ইত্যাদিৰ বাবেও কঁকালৰ বিষ হ’ব পাৰে।\n৪) অৰ্শ ৰোগ, পেটৰ ডিচেণ্টেৰী ৰোগ, ৰক্তহীনত আদি ৰোগতো সময় সাপেক্ষে কঁকালৰ বিষ হোৱা দেখা যায়।\n৫) বৃক্কত পাথৰ (kidney stone) হোৱা ৰোগত কঁকালৰ বিষ হোৱা প্ৰায়েই দেখা যায়।\n৬) বৃক্কত হোৱা বিভিন্ন ধৰণৰ টিউমাৰৰ বাবে কঁকালৰ বিষ হয়।\nমনত ৰখা উচিত যে মানসিক দুৰ্বলতা আৰু অত্যধিক মানসিক চাপৰ বাবেও কঁকালৰ বিষ অনুভৱ কৰা যায়।\nকঁকালৰ হাড়ৰ মাজৰপৰা নিৰ্গত শৰীৰৰ আটাইতকৈ দীঘল স্নায়ুডাল, যাৰ নাম sciatic nerve বুলি কোৱা হয়, এই স্নায়ুডাল কিবা কাৰণত ফুলি গ’লেও কঁকালৰ বিষ হয়। এনে ৰোগক আমি চায়েটিকা বুলি কওঁ।\n১) পুষ্টিকৰ আহাৰ সেৱন কৰিব লাগে। খাদ্য-তালিকাত যাতে উপযুক্ত পৰিমাণৰ কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন থাকে তাৰ ওপৰত মনোযোগ দিব লাগিব।\n২) কাম বন কৰোতে মনত ৰাখিব লাগিব যাতে আমাৰ মেৰুদণ্ডডাল পোন হৈ থাকে অথবা যথা স্থানত থাকে।\n৩) সন্মুখৰ পিনে বেছিকৈ হালি কাম নকৰিব।\n৪) নিতৌ আধা ঘণ্টামান পোন হৈ খোজ কাঢ়ক।\n৫) অত্যধিক ওজনৰ বস্তু নাদাঙিব।\n৬) কঁকালৰ ব্যায়াম কৰক।\nআমাৰ কঁকালখন পোনাই ৰখাত সহায় কৰা কেতবোৰ ব্যায়াম তলত বর্ণনা কৰা হ’ল।\nক) চিধাকৈ ওপৰমুখ কৰি শুই লওক। এতিয়া হাত দুখন বুকুৰ দুয়োপিনে বিছনাত ৰাখক। এতিয়া সোঁ-ভৰিখন পোনাই ওপৰলৈ যিমান দূৰ পাৰে ডাঙক। দহ চেকেণ্ডমান ৰাখি তললৈ নমাই দিয়ক। এনেদৰে আনখন ভৰিও কৰক। এনেদৰে দহ বাৰ কৰক।\nখ) ওলোটা কৈ শুই লৈ আগৰ দৰে দুয়োখন ভৰি এখন এখনকৈ দাঙক। এনেদৰে দহ বাৰ কৰক।\nশ্লীপ ডিস্কৰ বিষয়ে দুআষাৰ\nউপৰিউক্ত লিখনিত কঁকালৰ বিষৰ বিষয়ে কিছু চর্চা কৰা হ’ল। আশা কৰিছো আপোনালোকে নিশ্চয় উপকৃত হৈছে।\nমই আগতেই উল্লেখ কৰিছো যে আমাৰ ৰাজহাড় ডাল ৩৩ ডাল হাড়ৰ সমষ্টি আৰু এই হাড়কেইডাল এডালৰ লগত আনডালৰ ঘঁহনি নহ’বলৈ দুডাল হাড়ৰ মাজত স্পঞ্জৰ দৰে এবিধ বস্তু থাকে, যাক আমি intervetebral disc বুলি কওঁ। দুডাল হাড়ৰ মাজেৰে মস্তিষ্কৰপৰা নিৰ্গত তথা শৰীৰৰ অংগৰপৰা মস্তিষ্কলৈ অহা-যোৱা কৰা স্নায়ুসমূহ থাকে। ডিস্কখনে স্নায়ুবোৰক আঘাত নোপোৱাকৈ ৰাখে। বিভিন্ন কাৰণত এই ডিস্কখন যেতিয়া বাহিৰলৈ ওলাই আহে তেতিয়া স্নায়ুবোৰত আঘাত কৰে আৰু ৰোগীজনে কঁকালৰ বিষৰ উপৰি ভৰিলৈ বিষ অনুভৱ কৰে।\nডিস্ক prolapsed-অৰ মুখ্য কাৰণসমূহ\n১) অত্যাধিক ওজন থকা বস্তু দঙা\n২) অত্যাধিক যান-বাহনত ভ্ৰমণ কৰা\n৩) একে স্থানতে বহুত সময় বহি থকা\n৪) কঁকালত থেকেচা খোৱা\n৫) বেছিকৈ ছিৰি বগোৱা\n১) ৰোগীজনে উঠাৰপৰা বহা বা বহাৰ পৰা উঠোতে অসুবিধা পোৱা\n২) কঁকালৰপৰা দুয়োখন বা কোনোবা এখন ভৰিলৈ প্ৰচণ্ড বিষ অনুভৱ কৰা\n৩) দুয়োখন ভৰি কাৰ্য্যক্ষম অৰ্থাৎ paralysis হোৱা\n৪) খোৰাই খোৰাই খোজ কঢ়া\n৫) ৰোগবিধ পুৰণা হ’লে কোনোবা এখন ভৰি শুকাবলৈ ধৰে। কেতিয়াবা ভৰিৰ নিম্নাংশ অকামিলা হৈ পৰে যাক foot drop বুলি কোৱা হয়; ফলত ৰোগীৰ চেণ্ডেল পিন্ধা, জোতা পিন্ধাৰ লগতে খোজ কঢ়াত অসুবিধা হয়।\nআধুনিক চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ মতে ৰোগাক্ৰান্ত ডিস্কখনৰ ওলাই অহা অংশ কাটি দিয়া হয়, যাক laminectomy operation বুলি কোৱা হয়। অৱশ্যে অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিৰ্ভৰ কৰিব ৰোগীৰ অৱস্থাৰ ওপৰত। ডিস্ক prolapsed-অৰ গভীৰতাক চাৰি ভাগত ভগাব পাৰি। প্ৰথম অৱস্থাত সামান্য ব্যায়ামৰদ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰাখিব পাৰি। laminectomyৰ কেতবোৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া দেখা যায়, যেনে—\n*ৰোগৰ পুনৰাবৃত্তি হোৱা।\n*অস্ত্ৰোপচাৰ সঠিকভাৱে নহ’লে স্নায়ু কাটি যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে যাৰ ফলত ৰোগীয়ে ভৰিখনৰ কোনো অংশ অসাৰ নতুবা জ্বলি-পুৰি থকা যেন অনুভৱ কৰিব; যাৰ কোনো চিকিৎসা নাই।\n*অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা অংশ দুৰ্বল হৈ পৰে যাৰ ফলত পৰৱর্তী সময়ত হাড় দুডাল ক্ষয় হোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিয়ে।\nআয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা ৰোগী আৰু ৰোগৰ বালাবল অনুসৰি আৰম্ভ কৰা হয়। তলৰ চিকিৎসা-পদ্ধতিসমূহৰ প্ৰয়োগত ৰোগীয়ে এনে ৰোগৰপৰা মুক্তি পোৱা দেখা যায়।\n১) কটি বস্তি চিকিৎসা\n২) নাদি স্বেদ চিকিৎসা\n৩) গুড বস্তি চিকিৎসা\n৪) ঔষধিৰদ্বাৰা চিকিৎসা\nএইখিনিতে এটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে অন্তিম পৰ্যায়ৰ ৰোগীক আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাৰদ্বাৰা সুস্থ কৰি তোলোতে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। এনে ক্ষেত্ৰত আধুনিক চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ সহায় ল’ব লাগে।\nচিকিৎসক হিচাপে মোৰ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ কিছু অংশ\nচিকিৎসকৰ জীৱনটো সদায় আৰ্তসকলৰ লগতেই জড়িত। দৈনন্দিন লগ পোৱা ৰোগীসকৰ দুখ-বেদনাই আমাৰ অন্তৰ চুই যায়। এনে কেতবোৰ ৰোগীৰ কথা আমাৰ মানসপটত বহু দিনলৈ সোমাই থাকে। কেতবোৰ এনেকুৱা ৰোগীৰ সৈতে আমি হাঁহি-মাতি থাকো, যাৰ জীৱন হয়তো আৰু কেইদিনমানহে। এজন হৃদয়ৱন চিকিৎসকক এনে বহুতো স্মৃতিয়ে আমনি কৰে। বহুতো মুমূর্ষু অৱস্থাৰ ৰোগীয়ে যেতিয়া হাঁহিমুখে ঘৰলৈ উভতি যায়, তেতিয়া আমিবোৰে অন্তৰত কেনে আনন্দ অনুভৱ কৰো সেয়া বুজাই কোৱা টান।\nআজি কঁকালৰ বিষৰ এনে কেতবোৰ ৰোগীৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰিবলৈ ওলাইছো….\n২০০৬ চনৰ কথা। বাইহাটা চাৰিআলিৰ কাষৰ বেজেৰা অঞ্চলৰ এজনী ৰোগী চৰকাৰী আয়ুৰ্বেদিক মহাবিদ্যালয়ৰ চিকিৎসালয়লৈ আহে। ৰোগীগৰাকীৰ গিৰিয়েকৰ ভাষ্য মতে তেওঁক বহুতো নামী-দামী চিকিৎসালয়ত লৈ যোৱা হৈছিল তথাপি আৰোগ্য লাভ কৰা নাই। মই তেওঁক বিছনাখনত শুৱাই দিবলৈ ক’লো। ৰোগীজনৰ ইমানেই কঁকালৰ বিষ যে অকণো ইকাতি-সিকাতি কৰিব নোৱাৰে। তথাপি মই কোনোমতে পৰীক্ষা কৰি গম পালো যে তেওঁৰ sciatic nerve ডাল ফুলি আছে। মই ৰোগৰ নিদান অনুসৰি চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিলো। অতি কম দিনৰ ভিতৰতে ৰোগীজন আৰোগ্য হৈ উঠিল। মনত এক বিৰল আনন্দ অনুভৱ কৰিলো। ৰোগীজনৰ ভাষ্য মতে যোৱা ছয় মাহ তেওঁ বিছনাতেই পৰি আছিল। গাঁৱৰ মানুহে তেওঁক নাবাচিব বুলিয়েই ভাবিছিল। আৰু যিদিনাখন তেওঁ সুস্থ হৈ খোজ কাঢ়ি ঘৰলৈ ঘূৰি গৈছিল, প্ৰায় গোটেই গাঁওবাসীয়ে তেওঁক ঘেৰি ধৰিছিল আৰু আচৰিত হৈছিল এই বুলি যে তেওঁ কেনেকৈ সুস্থ হ’ল! এইজনী ৰোগীৰ এতিয়াও মই চিকিৎসা কৰি আছো। তেওঁ তাৰ পিছৰেপৰা আজি এঘাৰ বছৰ পর্যন্ত কঁকালৰ বিষত ভোগা নাই।\nএইবাৰৰৰ ৰোগীজনী হৈছে মোৰেই এগৰাকী চিকিৎসক ছাত্ৰী (নাম প্ৰকাশ কৰিব খোজা নাই) অর্থাৎ ডাক্তৰ। প্ৰচণ্ড কঁকালৰ বিষত তেওঁ ভুগি আছিল। এনে এক পর্যায় পাইছিলগৈ যে তেওঁৰ এখন ভৰি প্ৰায় অকামিলা হৈ গৈছিল। মোৰ চেম্বাৰলৈ আহোতে মই পৰীক্ষা কৰি দেখিলো যে তেওঁ চেণ্ডেল পিন্ধিব নোৱাৰে। ভৰিৰ নিম্নাংশ অৰ্থাৎ ভৰিৰ পতাখন কৰ্মহীন হৈ পৰিছে। মই চাই গম পালো যে তেওঁৰ কঁকালৰ স্নায়ু এডাল বেয়াকৈ নষ্ট হ’ব ধৰিছে। মই তেওঁক MRI এখন কৰিব দিয়াত গম পোৱা গ’ল যে তেওঁৰ ডিস্ক prolapse হৈছে লগতে ৰাজহাড়ৰ এডাল হাড় সন্মুখৰ পিনে ওলাই আহিছে, যাক চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ ভাষাত spondylolisthesis বুলি কোৱা হয়। মই তেওঁক Neurologist এগৰাকীৰ পৰামৰ্শ ল’বলৈ দিলো। Neurologist গৰাকীয়ে তেওঁক ৰোগৰ ভয়াৱহতা বৰ্ণাই অতি সোনকালে অস্ত্ৰোপচাৰ কৰাৰ পৰামর্শ দিলে। লগতে ক’লে যে সেয়া নকৰিলে তেওঁৰ ভৰিখন paralysis হৈ যাব। কিন্তু ৰোগীজনীৰ বংশৰ বহুজনে অস্ত্ৰোপচাৰ কৰি ভাল নোপোৱা কাৰণে ৰোগীগৰাকীয়ে পুনৰ মোক সুধিলে—কি কৰা যায়। মই চিকিৎসা আৰম্ভ কৰি দিলো। ক্ৰমান্বয়ে তেওঁ ভাল হৈ আহিল আৰু ছয় মাহমানত সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈ উঠিল। মই তেওঁক বুজাই কৈছিলো যে তুমি গোটেই জীৱন কেতবোৰ নিয়ম মানি চলিবা, কিয়নো এই ৰোগ সম্পূৰ্ণ আৰোগ্য নহয়।\nদুবছৰমান পিছত তেওঁ মোক ক’লে যে তেওঁ গর্ভ ধাৰণ কৰিব বিচাৰে। মই তেওঁক এই বিষয়ে এগৰাকী Neurologistৰ পৰামর্শ লব’লৈ দিয়াত Nurologistগৰাকীয়ে তেওঁক গর্ভ ধাৰণ কৰাৰপৰা বিৰত থাকিবলৈ পৰামর্শ দিয়ে। মনৰ দুখত তেওঁ মোক পুনৰ সুধিলে—ছাৰ কি যাৰ যায়। মই তেওঁক সাহস দিলো। আৰু সম্পূৰ্ণ তত্বাৱধানত তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী সন্তানৰ মাতৃ হ’ল আমাৰ মহাবিদ্যালয়ত sciserian কৰি।\nআজি বোধকৰো ডেৰ বছৰমান হ’ল তেওঁ এতিয়াও সুস্থ হৈ আছে।


Dating Appত অনুৰাগ তনয়া আলিয়া কাশ্যপৰ প্ৰফাইল !– News18 Assam\nDating Appত অনুৰাগ তনয়া আলিয়া কাশ্যপৰ প্ৰফাইল ! অনুৰাগীসকলক কিয় নিজৰ প্ৰফাইল Report আৰু Block কৰিবলৈ ক'লে আলিয়াই ?\nUpdated:June 9, 2021, 6:43 PM IST\nছবি নিৰ্মাতা অনুৰাগ কাশ্যপৰ কন্যা আলিয়া কাশ্যপক ছ'চিয়েল মিডিয়াত যথেষ্ট সক্ৰিয় হৈ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায় । ইউটিউব ভিডিঅ'ৰ (Youtube Videos) জৰিয়তে সঘনাই বাতৰিৰ শিৰোনামলৈ অহা আলিয়াই বৰ্তমান তেওঁৰ পিতৃৰ শুশ্ৰূষাত ব্যস্ত।\nLast Updated: June 9, 2021, 6:43 PM IST\nছবি নিৰ্মাতা অনুৰাগ কাশ্যপৰ কন্যা আলিয়া কাশ্যপক ছ'চিয়েল মিডিয়াত যথেষ্ট সক্ৰিয় হৈ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায় । ইউটিউব ভিডিঅ'ৰ (Youtube Videos) জৰিয়তে সঘনাই বাতৰিৰ শিৰোনামলৈ অহা আলিয়াই বৰ্তমান তেওঁৰ পিতৃৰ শুশ্ৰূষাত ব্যস্ত। আলিয়াই অলপতে ডেটিং এপ OkCupidত নিজৰ এটা ভুৱা প্ৰ'ফাইল সৃষ্টি সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে । তেওঁ প্ৰ'ফাইলটোৰ এটা স্ক্ৰীণশ্বট শ্বেয়াৰ কৰি তেওঁ সকলোকে একাউন্টটো ব্লক কৰাৰ লগতে ৰিপোৰ্ট কৰিবলৈও অনুৰোধ জনায় ।\nআলিয়া কাশ্যপে ভুৱা প্ৰ'ফাইলটোৰ এটা স্ক্ৰীণশ্বট পোষ্ট কৰি লিখিছিল, 'বহুলোকে মোক মেছেজ কৰি কৈছিল যে কোনোবাই ডেটিং এপ OkCupidত মোৰ এটা ভুৱা প্ৰ'ফাইল বনাইছে। মই আপোনালোকক ক'ব বিচাৰিছো যে এই একাউণ্ট মোৰ নহয়, অনুগ্ৰহ কৰি এইটো ৰিপোৰ্ট আৰু ব্লক কৰক। সকলোকে ধন্যবাদ।' প্ৰফাইলটোত আলিয়াক পৰিচালক অনুৰাগ কাশ্যপৰ কন্যা হিচাপেও পৰিচয় কৰোৱা হৈছে। য'ত লিখা হৈছে যে আলিয়াই এই এপটো ব্যৱহাৰ কৰি আছে আৰু যদি আপুনি তেওঁৰ সৈতে কথা পাতিব বিচাৰে তেন্তে বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰক।\nউল্লেখ্য যে, পৰিচালক অনুৰাগ কাশ্যপে (Anurag Kashyap) অলপতে হৃদযন্ত্ৰৰ অৱৰোধৰ (Heart Blockage) পিছত এঞ্জিওপ্লাষ্টি (Angioplasty) কৰাইছিল। কিছুদিন পূৰ্বে অনুৰাগ চিকিৎসালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহিছে। শেহতীয়াকৈ, তেওঁৰ জীয়ৰী আলিয়া কাশ্যপে এঞ্জিওপ্লাষ্টিৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰথম ভিডিঅ' শ্বেয়াৰ কৰিছিল য'ত অনুৰাগ কাশ্যপৰ চেহেৰা সলনি হোৱা দেখা গৈছিল। আলিয়া কাশ্যপে আমেৰিকাত অধ্যয়ন কৰি আছে আৰু বৰ্তমান মুম্বাইত তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে আছে।\nউল্লেখ্য যে, সততে ইউটিউবৰ জৰিয়তে বাতৰিৰ শিৰোনামত থকা আলিয়াই পূৰ্বে ইউটিউব চেনেলত পোষ্ট কৰা এটা ভিডিঅ'ত নিজকে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ পৰা আঁতৰাই ৰখা সন্দৰ্ভত মন্তব্য কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ বলীউড সংযোগৰ বিষয়ে কেনে অনুভৱ কৰে সেই বিষয়ে অনুৰাগীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিছিল। তেওঁ কৈছিল 'মোক এই প্ৰশ্নটো বহুতে সুধিছিল কিন্তু মই ইয়াক এৰাই চলিছো কাৰণ মই প্ৰকৃততে বলীউড উদ্যোগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত নহয়। হয়, মোৰ মা-দেউতা বলীউড উদ্যোগত আছে কিন্তু মই বলীউডৰ গ্লেমাৰৰ সৈতে ডাঙৰ হোৱা নাছিলো, আপুনি জানে মই কি বুজাব বিচাৰিছো। মোৰ দেউতাই নিৰ্মাণ কৰা চিনেমাবোৰ বৰ বাণিজ্যিক নহয়। মই নিশ্চিতভাৱে মোৰ মা-দেউতাক চাই ডাঙৰ-দীঘল হৈছিলোঁ কিন্তু মোৰ বাবে, এইটো স্বাভাৱিক যেন লাগিছে কিয়নো মই সেইটোৱেই দেখি ডাঙৰ হৈছিলোঁ। মই ইয়াৰ দ্বাৰা আকৰ্ষিত নহয়। মই সেইটো কৰিব বিচৰা নাই, মই ইয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ চেষ্টা কৰি আছো ।'\nFirst published: June 9, 2021, 6:43 PM IST


Wednesday, 07 April 2021 06:59 PM\nআমাৰ দৈনন্দিন খাদ্য তালিকাৰ পাচলি বােৰৰ ভিতৰত আলু অন্যতম। পুষ্টিগত হিচাবে ১০০ গ্রাঃ আলুত প্রায় ৭৮ শতাংশ পানী, ২২ শতাংশ শৰ্কৰা, ৯.০৬ শতাংশ প্রটিন, ০.৪০ শতাংশ আঁহজাতীয় পদার্থ, ০.১ শতাংশ চর্বিজাতীয় পদার্থৰ লগতে খনিজ লৱণ পােৱা যায়। আলু খেতি এক লাভজনক কৃষি; কিয়নাে তথ্যগতভাৱে ইয়াৰ উৎপাদনত ব্যৱহৃত বীজৰ অনুপাতে প্রায় দহ গুণ বৃদ্ধি পায়। শস্যকাল কমদিনীয়া অর্থাৎ প্রায় ১০০-১২০ দিনত আলুৰ কৃষিকর্ম সম্পন্ন হয় যদিও গােটেই বছৰযুৰি আমি খাব পাৰাে। আলুৰ শস্যকাল জাত ভেদে বেলেগ বেলেগ।\nতলত আলু খেতিৰ আধুনিক কৃষি পদ্ধিতিৰ চমু আভাস ডাঙি ধৰা হ'ল।\nআলুৰ উচ্চ উৎপাদনক্ষম বিভিন্ন জাতসমূহ হৈছে - কুফ্রী জ্যোতি, কুফ্রী পােখৰাজ, কুফ্রী চন্দ্রমুখী, কুফ্রী মেঘা, কুফ্রী অশােকা, কুফ্রী চিন্ধুৰী, কুফ্রী বাহাৰ, কুফ্রী জৱাহৰ ইত্যাদি। ইয়াৰ ভিতৰত কুফ্রী পােখৰাজ আৰু কুফ্রী অশােকা ৰােৱাৰ পৰা ৬০ দিনৰ ভিতৰত আৰু কুফ্রী জৱাহৰ প্রায় ৮০ দিনতে আলু ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কুফ্রী বাহাৰ, কুফ্রী বাদচাহ ইত্যাদি জাতসমূহ দীর্ঘম্যাদী আৰু উচ্চ উৎপাদনক্ষম।.মন কৰিবলগীয়া যে আলুৰ জাত নির্বাচন কৰোঁতে আমি উচ্চ উৎপাদনক্ষম জাতৰ লগতে অসমৰ জলবায়ুৰ লগত খাপ খােৱা হ'ব লাগে। অসমৰ কৃষকসকলে শালি ধান চপােৱাৰ পিছত অর্থাৎ পুহ-মাঘ মাহত কুফ্রী মেঘা, কুফ্রী গিৰিৰাজ আদি জাত কৰিব পাৰি।\nআলু খেতিত বিজ্ঞানৰ নতুন প্রযুক্তিৰ এটি হ’ল প্রকৃত আলুৰ বীজ অথবা True Potato Seed (TPS)ৰ দ্বাৰা খেতি কৰা। TPSৰ ব্যৱহাৰে খেতি কৰাৰ সুবিধাসমূহ হৈছে –\n১। গুটি আলুৰ তুলনাত ইয়াৰ প্ৰয়ােজন নিচেই কম অর্থাৎ প্রায় ২০ গ্রাম টি.পি.এচ./বিঘাত।\n২। TPSৰ দ্বাৰা উৎপাদিত টিউবাৰলেট সমূহ পিছৰ বছৰ ৰােৱাৰ বাবে উপযােগী হয় আৰু\nপ্রায় ১.৫ কুইণ্টল/বিঘাত প্রয়ােজন হয়।\n৩৷ TPSৰ দ্বাৰা উৎপাদিত আলু ভাইৰাচ ৰােগমুক্ত আৰু উচ্চ উৎপাদনক্ষম সম্পন্ন হয়।\n৪৷ TPSৰ দ্বাৰা উৎপাদিত আলু লেটব্লাইট ৰােগ প্ৰতিৰােধ ক্ষমতাসম্পন্ন হয়।\nTPSৰ আলুৰ অনুমােদিত বিভিন্ন জাতসমূহ হৈছে -HPS 1/13, HPS 7/67, HPS II 13,d92-PT-27, TPS C-3 ইত্যাদি।\nTPS দুই ধৰণৰ পদ্ধতিৰে কৰা হয়। বীজ সিঁচি আৰু পুলি ৰােপন কৰি আলুৰ এই প্রকৃত বীজবােৰ বিলাহী, বেঙেনাৰ দৰে পুলি গজাই ৰুব লাগে। ইয়াৰ বাবে বীজবােৰ আগতীয়াকৈ ১২-১৪ ঘণ্টা তিয়াই লৈ ভালদৰে চাহ কৰি সমান কৰি লােৱা মাটিত বীজবােৰ শাৰী শাৰীকৈ প্রায় ১৫ ছেঃমিঃ ব্যৱধানত দিব লাগে। বীজবােৰ সিঁচাৰ পিছত গােৱৰৰ গুৰিৰে ঢাকি দিব লাগে আৰু পাতলিয়াকৈ পানী দি মাটিত জেক দি ৰাখিব লাগে। এনেধৰণে কৰা আলুৰ পুলিবােৰ প্রায় ২৫-৩০ দিনৰ ভিতৰত মূল পথাৰত ৰােৱাৰ বাবে উপযােগী হৈ উঠে। এই পুলিবােৰ সাৱধানে উঠাই আনি ৫০x১৫ ছেঃমিঃ ব্যৱধানত মূল পথাৰত ৰুব লাগে। আলুৰ মাটি নির্বাচন আলু খেতিৰ বাবে ওখ, ৰ’দঘাই, পানী জমা নােহােৱা, বালিচহীয়া, পলসুৱা মাটি উত্তম যদিও আলতীয়া মাটিত যথেষ্ট পৰিমাণে জৈৱিক সাৰ প্ৰয়ােগ কৰি আলু খেতি কৰিব পৰা যায়।\nআলু খেতিৰ সফলতাৰ বাবে সদায় প্রমাণিকৃত বীজ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। বীজ আলুৰ আকাৰ অনুসৰি বিঘাই প্রায় ৩-৩.৫ কুইণ্টলৰ প্ৰয়ােজন হয়। সাধাৰণতে ৩-৪টা চকু থকা ৭৫-১০০ গ্রাম ওজনৰ আলু ৰােৱাৰ বাবে উপযুক্ত। ডাঙৰ আলু হলে ২-৩টা চকু ৰাখি টুকুৰা কৰি কাটি কব লাগে।\nআলুৰ কঠীয়া শােধন কৰিবলৈ ইন্দোফিল এম-৪৫ নামৰ ভেঁকুৰ নাশকবিধ ২.৫ গ্রাম প্রতি লিটাৰ পানীত মিহলি কৰি ২০ মিনিট আলুবােৰ ডুবাই ছাঁত ১২-২৪ ঘণ্টা শুকুৱাই লৈ ৰুব লাগে। এনে কৰিলে কঠীয়াত লাগি থকা ভেঁকুৰ নাশ হয়।\nআলু ৰােৱাৰ সময়ঃ\nঅসমত আলু ৰােৱাৰ উচিত সময় হৈছে অক্টোবৰ মাহৰ মাজভাগৰ পৰা নৱেম্বৰ মাহৰ মাজভাগলৈ। আলু ৰােৱা পলম হলে এফিদ নামৰ পােকৰ আক্ৰমণ বৃদ্ধি পায়। যিয়ে ভাইৰাচজনীত ৰােগ বিয়পায়। গতিকে উপযুক্ত সময়ত এফিদ বা মােৱা পােক নিয়ন্ত্রণ কৰা উচিত।\nআলু ৰােৱাৰ পদ্ধতিঃ\nআলু খেতি কৰিবলৈ লােৱা মাটিডােখৰ ৩-৪ বাৰ হাল বাই, দ’কৈ চহাই মৈয়াই লৈ সমান কৰি ল'ব লাগে। আলুৰ বীজবােৰ ১৫-২০ ছেঃমিঃ ব্যৱধানত ৰুব লাগে আৰু আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দুটা শাৰীৰ মাজত ৫০-৭০ ছেঃমিঃ পর্যন্ত হ’ব পাৰে।\nআলুত সাৰ প্ৰয়ােগঃ\nআলুৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা মাটিডৰা ভালদৰে মৈয়াই লৈ আলু ৰােৱাৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা লােৰবােৰত তলত উল্লেখ কৰা পৰিমাণত সাৰ প্ৰয়ােগ কৰিব লাগে। গােৱৰ, বা পচন সাৰ প্রয়ােগ প্রয়ােজনীয়।\nবৰষুণ নির্ভৰশীল খেতিৰ বাবে\n1. ইউৰিয়া প্রতিবিঘাত ১৯ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\n2. একক চুপাৰ ফচফেট প্রতিবিঘাত ৪৫ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\n3. মিউৰেট অৱ পটাচ প্রতিবিঘাত১২ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\nজলসিঞ্চনৰ ব্যবস্থা থকা খেতিৰ বাবে\n1. ইউৰিয়া প্রতিবিঘাত ৩৮ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\n2. একক চুপাৰ ফচফেট প্রতিবিঘাত ৯০ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\n3. মিউৰেট অৱ পটাচ প্রতিবিঘাত ২৪ কিঃগ্রা প্রয়োগ কৰিব লাগে।\nআলু ৰােৱাৰ ২৫-৩০ দিনৰ পাছত আলু গছবােৰ ৪৫ ছেঃ মিঃ মান ওখ হ'লে প্ৰথমবাৰ গুৰিত মাটি চপাই পানী যােগান ধৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। ঠিক একেদৰে দ্বিতীয়বাৰ আলু ৰােৱাৰ প্ৰায় ৫৫-৬০ দিনৰ পাছত আৰু তৃতীয়বাৰ প্ৰায় ৮৫-৯০ দিনৰ পাছত মাটি চপােৱা আৰু পানী যােগান ধৰাৰ কাম কৰিব লাগে। খেতি পথাৰডৰাত মাটিৰে ঢাঁকনিৰ ব্যৱস্থা (Mulching) থাকিলে তৃতীয়বাৰ পানী যােগান নধৰিলেও হয়। মাটিৰ ঢাকনি হিচাবে আলুত সাধাৰণতে পানী মেটেকা বা ধানৰ নৰা শাৰীৰ মাজত জাপি দিয়া হয় আৰু পিছলৈ ই পচন সাৰৰ কাম কৰে।\nPotato cultivation Potato Farming


ৰোগাক্ৰান্ত মাতৃ, পিতৃ শ্ৰমিক! দৰিদ্ৰতা দূৰ কৰিবলৈ দিল্লীলৈ অহা কোন এই ভাইৰেল প্ৰদীপ মেহৰা… - NEWS8 NorthEast\nHome/ৰাষ্ট্ৰীয়/ৰোগাক্ৰান্ত মাতৃ, পিতৃ শ্ৰমিক! দৰিদ্ৰতা দূৰ কৰিবলৈ দিল্লীলৈ অহা কোন এই ভাইৰেল প্ৰদীপ মেহৰা…\nনিউজ ডেস্ক। ভাৰতীয় সেনাত যোগদানৰ লক্ষ্যৰে নিশা কৰ্তব্যস্থলীৰ পৰা ঘৰলৈ ১০ কিলোমিটাৰ বাট প্ৰতিদিনে দৌৰি অহা প্ৰদীপ মেহৰা এতিয়া সকলোৰে বাবে এখন চিনাকি মুখ হৈ পৰিছে।\nদুদিন পূৰ্বে ১৯ বৰ্ষীয় যুৱকজনৰ দৌৰি থকাৰ এটা ভিডিঅ’ ভাইৰেল হৈ পৰাৰ পিছতে মৰম, আশীৰ্বাদ আৰু শুভেচ্ছা বাৰ্তাৰে পৰিশ্ৰমী যুৱকজনক উপচাই পেলাইছে নেটিজেনে।\nউত্তৰাখণ্ডৰ আলমোৰা জিলাৰ বাসিন্দা, কিন্তু কৰ্মসূত্ৰে ভাতৃৰ সৈতে দিল্লীত বাস কৰা প্ৰদীপ মেহৰাৰ লক্ষ্য ভাৰতীয় সেনাত যোগদান কৰা। কিন্তু তাৰ বাবে তেওঁ আছুতীয়াকৈ নিজকে সাজু কৰিবলৈ সময় নাপায়।\nসেইবাবেই নিশা ১১ বজাত যেতিয়া তেওঁ কৰ্তব্য সম্পাদন কৰি নয়ডা চেক্টৰ ১৬ৰ মেকডোনাল্ডছৰ পৰা ভাড়াঘৰলৈ উভতে, তেতিয়া প্ৰতিদিনে ১০ কিলোমিটাৰ বাট তেওঁ দৌৰে।\nচলচ্ছিত্ৰ নিৰ্মাতা তথা জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক বিনোদ কাপৰিয়ে নিশাৰ ৰাজপথত যুৱকজনক লগ পোৱাৰ পিছতে এটা ভিডিঅ’ বনাইছিল, যি ভিডিঅ’ এতিয়া সামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ পৰাত এনিশাৰ ভিতৰতে সকলোৰে বাবে চিনাকি হৈ পৰিছে প্ৰদীপ নামৰ ১৯ বছৰীয়া যুৱকজন।\nকিন্তু এই প্ৰশংসা, শুভেচ্ছা বাৰ্তাত সন্তুষ্ট নহয় প্ৰদীপ মেহৰা। কষ্টৰে অথচ স্বাভিমানেৰে জীৱন কটোৱা যুৱকজনে এনেদৰে এৰাতিৰ ভিতৰতে মানুহৰ সহমৰ্মিতা লাভ কৰি সুখী নহয়।\nসামাজিক মাধ্যমত ভাইৰেল হৈ পৰাৰ পিছতে এতিয়া প্ৰদীপ মেহৰাৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ ওচৰে পাজৰে ভিৰ কৰিছে বহু সংবাদ মাধ্যমে।\n#PradeepMehra आज रात 12 बजे – फिर से ❤ https://t.co/8cDE8gR94m pic.twitter.com/5xo8mmf5uJ\nযাৰ বাবে নিজৰ লক্ষ্যত মনযোগ দিব পৰা নাই প্ৰদীপে। ৰাতিটোৰ ভিতৰতে হিৰো সজাই পেলোৱাত এতিয়া তেওঁ না ভালদৰে দৌৰিব পাৰিছে, না ভালদৰে কৰ্তব্য সম্পাদন কৰিব পাৰিছে। যাৰ বাবে তীব্ৰ অসন্তুষ্টিত ভুগিছে যুৱকজনে।\nসেয়ে তেওঁ সংবাদ মাধ্যমকে আহ্বান জনাইছে তেওঁৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বিচাৰি তেওঁক আমনি নকৰিবলৈ। নিজৰ লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ তেওঁক অকলে এৰি দিয়াৰ বাবে সংবাদ মাধ্যমৰ ওচৰত আহ্বান জনাইছে যুৱকজনে।\nকিন্তু এয়াও প্ৰদীপ মেহাৰৰ কাহিনী! সপোন দেখাৰ অধিকাৰ সকলোৰে আছে। উত্তৰাখণ্ডৰ আলমোৰা জিলাৰ চৌখুটিয়া খণ্ডমৰ ধনদ গাঁৱৰ এটি অতি দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ সন্তান প্ৰদীপৰো আছে সপোন দেখাৰ অধিকাৰ। সেই সপোনকে বাস্তৱৰ ৰূপ দিবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ মাজেৰেও তেওঁ নিজক সাজু কৰি তুলিব বিচাৰিছে।\nপ্ৰদীপৰ পিতৃ ত্ৰিলোক সিং মেহাৰ এজন সাধাৰণ খেতিয়ক। অৱশ্যে নিজৰ খেতিমাটি নাই। আৰ্থিক দুৰৱস্থাৰ বাবেই দ্বাদশ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হৈ পঢ়া সামৰিবলৈ বাধ্য হয় প্ৰদীপে। তাৰ পিছত তেওঁ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ পংকজ মেহৰাৰ সৈতে দিল্লীলৈ গুচি আহে আৰু ব্যক্তিগত কোম্পানীত কাম কৰিবলৈ লয়।\nপ্ৰদীপৰ মাতৃ যোৱা দুবছৰ ধৰি কঠিন ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছে আৰু যোৱা এটা বছৰে তেওঁ দিল্লীৰ নাগলোইত থকা ভগ্নীৰ ঘৰত থাকি চিকিৎসা চলাই আছে।\nপ্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগত প্ৰদীপ মেহৰাৰ গাঁৱৰ ঘৰটোও ভাগি গৈছিল বহু পূৰ্বেই। তাৰ পিছত তেনেই সৰু কোঠাত বাস কৰিবলগা হৈছিল চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো। অৱশ্যে চিকিৎসাৰ বাবে মাতৃক লগত লৈ প্ৰদীপ আৰু পংকজ দিল্লীলৈ গুছি অহাত এতিয়া গাঁৱৰ ঘৰত অকলেই বাস কৰে পিতৃ ত্ৰিলোক সিং মেহৰাই।\nপত্নী-পুত্ৰৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিবলৈ আজিও ত্ৰিলোক সিং মেহৰাৰ হাতত নাই এটা মোবাইল ফোন। আনকি তেওঁৰ সুযোগ্য সন্তান ভাইৰেল হৈ পৰা বুলিও গম নাপাই পিতৃয়ে। নৈৰ পাৰত শিল ভাঙি, খেতি কৰি অতি দৰিদ্ৰতাৰ মাজেৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰা ত্ৰিলোক সিং মেহৰাই যেতিয়া পুত্ৰৰ ভাইৰেল হোৱা ভিডিঅ’ৰ বিষয়ে জানিব পাৰে, তাৰ পিছতে তেওঁ আবেগিক হৈ পৰে।\nএনে এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ল’ৰা প্ৰদীপ মেহৰাই নিজৰ লক্ষ্যপ্ৰাপ্তিৰ বাবে কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰমে এতিয়া মন চুইছে কোটি কোটি লোকৰ। আনন্দ মহিন্দ্ৰাৰ দৰে উদ্যোগপতিয়েও শ্বেয়াৰ কৰিছে যুৱকজনৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টো। য’ত তেওঁ লিখিছে- ‘ এয়া সঁচাকৈয়ে অনুপ্ৰেৰণাদায়ক। কিন্তু আপুনি জানেনে মোৰ বাবে সোমবাৰৰ দিনটোৰ অনুপ্ৰেৰণা কি? মূল কাৰণটো হৈছে তেওঁ স্বাধীন আৰু তাৰ বাবে তেওঁ যাত্ৰাৰ প্ৰস্তাৱো অস্বীকাৰ কৰিছে। তেওঁক সহায়ৰ প্ৰয়োজন নাই। তেওঁ আত্মনিৰ্ভৰ!’\nঅভিনেতা বিকি কৌশল, গায়ক বাদশ্বাস, ক্ৰিকেটাৰ হৰভজন সিং, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ কেভিন পিটাৰছনৰ দৰে তাৰকাইও ইতিমধ্যে শ্বেয়াৰ কৰিছে প্ৰদীপৰ ভিডিঅ’টো।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ কেবিনেট বৈঠকঃ কাজিৰঙা আৰু কাগজ কলক লৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত...


সৰস্বতী দেৱী (সঙ্গীত পৰিচালক) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nখুৰচিদ মানেকশ্ব মিনোচেৰ হোমজী\n৯ আগষ্ট ১৯৮০\nসৰস্বতী দেৱী, (ইংৰাজী: Saraswati Devi, জন্ম: খুৰচিদ মানেকশ্ব মিনোচেৰ হোমজী, ১৯১২ – ৯ আগষ্ট ১৯৮০) ১৯৩০ আৰু ১৯৪০ৰ দশকৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী সঙ্গীত পৰিচালক আৰু সুৰকাৰ আছিল। তেওঁৰ বোম্বে টকীজে নিৰ্মাণ কৰা, অশোক কুমাৰ আৰু দেৱিকা ৰাণী অভিনীত ব্লক-বাষ্টাৰ ছবি অছুৎ কন্যাত (১৯৩৬) ‘মেঁই বন কী চিড়িয়া বনকে বুন বুন বলুঁ ৰে’ শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে বিশেষ খ্যাতি আছে। তেওঁক নাৰ্গিচৰ মাতৃ জদ্দনবাঈৰ সৈতে একেলগে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা সঙ্গীত পৰিচালক বুলি গণ্য কৰা হয়।\nএটা ফাৰ্চী পৰিয়ালত সৰস্বতী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতি আছিল গভীৰ অনুৰাগ। সেই কথাৰ উমান পাই দেউতাকে তেওঁক ধ্ৰুপদী আৰু ধামাৰ শৈলীৰ গায়কীত বিশেষজ্ঞ, বিষ্ণু নাৰায়ণ ভাটখাণ্ডেৰ অধীনত হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত শিকাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়ে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ মেৰিচ স্কুলত নাম লগায়, যিখন পিছলৈ ভাটখাণ্ডে সঙ্গীত প্ৰতিষ্ঠান (লক্ষ্ণৌ) বুলি জনাজাত হৈছিল।\n১৯২০ দশকৰ শেহৰ পিনে স্থাপিত হোৱা অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ মুম্বাই কেন্দ্ৰত সৰস্বতী দেৱী আৰু তেওঁৰ ভনীয়েক মানেক-এ নিয়মীয়াকৈ সঙ্গীত পৰিবেশন কৰিছিল। ‘হোমী চিষ্টাৰ্চ’ নামেৰ জনাজাত এই কাৰ্যসূচী শ্ৰোতাসকলৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা কোম্পানী বোম্বে টকীজৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হিমাংশু ৰয় তেওঁৰ ছবিৰ বাবে এগৰাকী দক্ষ শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীতৰ পাৰঙ্গম ব্যক্তি এগৰাকীৰ সন্ধানত আছিল। সৰস্বতী দেৱীৰ গীত ৰেডিঅ’ত শুনি তেওঁক হিমাংশু ৰয়ে মাতি পঠিয়ালে। ৰয়ে তেওঁক বোম্বে টকীজৰ সঙ্গীত বিভাগৰ দায়িত্ব লোৱাটো আৰু ছবিৰ সঙ্গীত নিৰ্মাণ কৰাটো বিচাৰিলে। সেই অনুসৰি তেওঁ বোম্বে টকীজৰ সৈতে প্ৰথম ছবি ‘জৱানী কী হাৱা’ৰ (১৯৩৫) বাবে চুক্তিবদ্ধ হ’ল, য’ত হিমাংশু ৰয়ৰ পত্নী দেৱিকা ৰাণীয়ে অভিনয় কৰিছিল। সেই সময়ত প্লেবেকৰ কোনো ব্যৱস্থা নাছিল। যথেষ্ট কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে সঙ্গীতৰ কাম কৰিবলগীয়া হৈছিল।\n‘জৱানী কী হাৱা’ৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰথম হিট ছবি অছুৎ কন্যা (১৯৩৬)। অশোক কুমাৰ আৰু দেৱিকা ৰাণী অভিনীত এই ছবিখনত গীতৰ চিত্ৰায়ণ কৰাৰ আগতে বহু ঘণ্টা আখৰাত ব্যয় হৈছিল। একে বছৰতে তেওঁ ‘জন্মভূমি’ৰ (১৯৩৬) বাবেও সঙ্গীত ৰচনা কৰে। এই ছবিখন প্ৰথমবাৰৰ বাবে জে.এচ. কাশ্যপে লিখা ‘জয় জয় জৱানী জন্মভূমি’ শীৰ্ষক এটা জাতীয়তাবাদী গীতৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\nএজনী ফাৰ্চী ছোৱালীয়ে চলচ্চিত্ৰত গীত গোৱাত সেই সম্প্ৰদায়ে বিৰোধ কৰিছিল। হিমাংশু ৰায়ে ইয়াৰ বিৰোধ কৰি হোমজীৰ সমলি সৰস্বতী দেৱী আৰু বোম্বে টকীজতে অভিনয় কৰি থকা তেওঁৰ ভনীয়েকক চন্দ্ৰপ্ৰভা নাম দিয়ে।\nতেওঁ ১৯৬১লৈকে সঙ্গীত পৰিচালনাৰ কাম কৰি গৈছিল। তেওঁ তৈয়াৰ কৰা ‘কোই হুমদুম না ৰহা’ গীতটো মূলত 'জীৱন নৈয়া'ত (১৯৩৬) অশোক কুমাৰে গাইছিল। পিছত 'জুমৰু'ৰ (১৯৬১) বাবে পুনৰ কিশোৰ কুমাৰৰ কণ্ঠত বাণীবদ্ধ কৰা হয়। সৰস্বতী দেৱীৰ সুৰাৰোপ কৰা আন এটা বিখ্যাত গীত ‘এক চতুৰ নৰ, বড়ী হোচিয়াৰ’টো প্ৰথমে 'ঝুলা'ত (১৯৪১) অশোক কুমাৰে গাইছিল আৰু পিছত সেইটো 'পড়োচন' ছবিৰ বাবে মান্না দে আৰু কিশোৰ কুমাৰে গাইছিল।\n↑ "Dil Deke Dekho: To Usha Khanna, the unsung woman who broke film records inaman's world". https://www.dailyo.in/arts/usha-khanna-women-hindi-film-music-indian-cinema-bollywood/story/1/19941.html.\n↑ Nathan, Archana. "Picture the song: Devika Rani isafree-spirited bird in ‘Main Ban Ki Chidiya’" (en-US ভাষাত). Scroll.in. https://scroll.in/reel/867853/picture-the-song-devika-is-a-free-spirited-bird-in-main-ban-ki-chidiya.\n↑ 3.0 3.1 "'This Kishore lad is no singer, I tell you'". Business Standard. 16 October 2010. http://www.business-standard.com/india/news//this-kishore-lad-is-no-singer-i-tell-you//411659/.\n↑ "Saraswati Devi: One Of The First Music Directors In Indian Cinema | #IndianWomenInHistory" (en-US ভাষাত). Feminism in India. 2018-03-29. https://feminisminindia.com/2018/03/29/saraswati-devi-singer-music-director/.\n↑ Dutt, Sharad (14 April 2018). "Saraswati Devi: India's Maiden Female Composer". www.millenniumpost.in. http://www.millenniumpost.in/sundaypost/inland/saraswati-devi-indias-maiden-female-composer-294362.\n↑ Ranade 2006, পৃষ্ঠা. 113.\n↑ Pauwels 2007, পৃষ্ঠা. 207.\n↑ Ranchan 2014, পৃষ্ঠা. 40.\n↑ Ranchan 2014, পৃষ্ঠা. 38-39.\n↑ Gulzar & Chatterjee 2003, পৃষ্ঠা. 50.\nGulzar, Govind Nihalani; Chatterjee, Saibal (2003). Encyclopaedia of Hindi Cinema. Popular Prakashan. ISBN 978-81-7991-066-5. https://books.google.com/books?id=8y8vN9A14nkC&pg=PT74.\nMorcom, Anna (2007). Hindi Film Songs and the Cinema. Ashgate Publishing, Ltd.. ISBN 978-0-7546-5198-7. https://books.google.com/books?id=kfVdxiSm-aYC&pg=PA29.\nRanade, Ashok Da. (2006). Hindi Film Song: Music Beyond Boundaries. Bibliophile South Asia. ISBN 978-81-85002-64-4. https://books.google.com/books?id=ZI1wqkWsIjYC&pg=PA113.\nRanchan, Vijay (2014). Story ofaBollywood Song. Abhinav Publications. GGKEY:9E306RZQTQ7. https://books.google.com/books?id=p3h2AgAAQBAJ.\nসৰস্বতী দেৱী সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nOriginal Ek Chatur Naar Kar Kar Shringar ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সৰস্বতী_দেৱী_(সঙ্গীত_পৰিচালক)&oldid=262178"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ২২:৩২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Medicines: আপুনি জানেনে কিছুমান ঔষধৰ পেকেটত ৰঙা ৰেখা কিয় থাকে ?– News18 assam\nবহুলোকে ঔষধৰ ম্যাদ উকলি যোৱা তাৰিখ (Expiry Date of Medicine) পৰীক্ষা কৰে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে ঔষধটোৰ ওপৰত আন এটা বস্তু আছে (Amazing Facts about Medicines) যিটো খোৱাৰ আগতে পৰীক্ষা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ! ইয়াত কিছুমান দাবীৰ ৰঙা দণ্ড আছে (Why Medicine Packets Have Red Line?)।\nLast Updated : November 30, 2021, 23:39 IST\nকাৰোবাৰ বেমাৰ হ'লেই কেতিয়াবা মানুহে ঔষধ বিক্ৰী কৰা দোকানীৰ পৰা ঔষধ কিনি খায়। এনে কৰাটো বিপদজনক হ'ব পাৰে, কিন্তু মানুহে এই বোৰৰ বিষয়ে বেছি চিন্তিত নহয়। অৱশ্যে, বহুলোকে ঔষধৰ ম্যাদ উকলি যোৱা তাৰিখ (Expiry Date of Medicine) পৰীক্ষা কৰে। কিন্তু আপুনি জানেনে যে ঔষধটোৰ ওপৰত আন এটা বস্তু আছে (Amazing Facts about Medicines) যিটো খোৱাৰ আগতে পৰীক্ষা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ! ইয়াত কিছুমান দাবীৰ ৰঙা দণ্ড আছে (Why Medicine Packets Have Red Line?)। এই ৰঙা পটিটোৰ ব্যৱহাৰ কি সেয়া আপোনাক জনাও আহক...\nআপুনি হয়তো ৰঙা ৰেখা থকা ঔষধৰ পেকেট দেখিছে । যদি সাধাৰণ মানুহক সোধা হয় যে সেই ষ্ট্ৰিপৰ কাম কি, তেওঁ ক'ব যে এয়া কেৱল ফাৰ্মাচিউটিকেল কোম্পানীৰ ডিজাইন। কিন্তু দৰাচলতে, মানুহে খুব কম জনা শাৰীটোৰ বিষয়ে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম। ম্যাদ উকলি যোৱা তাৰিখৰ দৰে, এই বাৰটোৱে আপোনাক ঔষধটোৰ বিষয়ে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিবা এটাৰ বিষয়ে কয়।\nৰঙা পটি হৈছে ইয়াৰ সূচক\nভাৰত চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ে ২০১৬ চনত টুইটাৰত এটা পোষ্ট শ্বেয়াৰ কৰিছিল য'ত তেওঁ ৰঙা পটিৰ অৰ্থ বিতংভাৱে বৰ্ণনা কৰিছিল। ৰঙা পটি থকা ঔষধৰ পেকেটটো চিকিৎসকৰ প্ৰেছক্ৰিপশ্বন অবিহনে গ্ৰহণ কৰিব নালাগে । এই ঔষধবোৰত এণ্টিবায়টিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই পটিবোৰ হৈছে চিকিৎসকৰ অৱগত নোহোৱাকৈ ঔষধ গ্ৰহণ কৰিব নালাগে বুলি কোৱা এক লক্ষণ।\nচিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈ ঔষধ গ্ৰহণ কৰিব লাগে\nকেতিয়াবা আমি দোকানীজনক ঔষধ বিচাৰো। পটিটো চাই, আমি সেই ঔষধটো কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিব লাগে পৰীক্ষা কৰিব পাৰোঁ। অৱশ্যে, আপুনি আপোনাৰ পৰা বা দোকানীৰ পৰামৰ্শঅনুসৰি কোনো ঔষধ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়। এজন চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা প্ৰয়োজন। কিন্তু পটিবিহীন ঔষধ খোৱাটোৱে আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে।\nFirst published: November 30, 2021, 23:39 IST


Daily Current Affairs Quiz: 26- 11-2021 - Assam Study Centre\nDaily Current Affairs Quiz: 26- 11-2021\nNovember 26, 2021 by Assam Study Centre\nDaily Current Affairs Quiz: 26- 11-2021. আজিৰ কাৰেণ্ট এফেয়ার্চ শিতানত ভাৰতীয় সংবিধান, আইটিচি নাকৰ স্প্ৰে, অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নতুন টেষ্ট অধিনায়ক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গাখীৰ দিৱসৰ দৰে বিষয়বোৰ সামৰি লোৱা হৈছে।\n১) ভাৰতীয় সংবিধান কোন বছৰত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল?\n২) কোনটো ভাৰতীয় কোম্পানীয়ে কোভিড-19 প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ নাকৰ স্প্ৰেৰ নিদানিক পৰীক্ষণ আৰম্ভ কৰিছে?\nক) চান ফাৰ্মা\nগ) অৰবিন্দ ফাৰ্মা\n৩) কোন ৰাষ্ট্ৰই আৰ.আই.চি. বৈদেশিক মন্ত্ৰীৰ বৈঠক ২০২১-ত সভাপতিত্ব কৰিছিল?\n৪) কোনখন ৰাজ্য চৰকাৰে যমুনা পৰিষ্কাৰ কক্ষ গঠন কৰিছে?\nখ) উত্তৰ প্ৰদেশ\n৫) ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ দিৱস কেতিয়া উদযাপন কৰা হয়?\nক) ২৫ নৱেম্বৰ\nখ) ২৬ নৱেম্বৰ\nগ) ২৭ নৱেম্বৰ\nঘ) ২৮ নৱেম্বৰ\n৬) অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৪৭ তম টেষ্ট অধিনায়ক হিচাপে কাক নিযুক্তি দিয়া হৈছে?\nক) জছ হেজলউড\nখ) জেমছ পেটিনচন\nগ) পেট কামিন্স\nঘ) মিচেল ষ্টাৰ্ক\n৭) কোনখন ৰাষ্ট্ৰই এটা নতুন কোভিড-19 স্ট্ৰেইন চিনাক্ত কৰিছে যি ডেল্টা প্ৰকাৰতকৈ অধিক সংক্ৰামক হ’ব পাৰে?\nঘ) দক্ষিণ আফ্ৰিকা\n৮) কোন ফাৰ্মা কোম্পানীয়ে এনজাইম-আধাৰিত মাউথ স্প্ৰে বিকশিত কৰিছে?\nভাৰতীয় সংবিধান ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত গৃহীত হৈছিল আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল। সেয়েহে, ভাৰতে প্ৰতি বছৰে ২৬ নৱেম্বৰক ‘সংবিধান দিৱস’ হিচাপে স্মৰণ কৰে।\nআইটিচি লিমিটেড নামৰ এক ভাৰতীয় কোম্পানীয়ে ২৫ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে নিশ্চিত কৰিছিল যে ই নাকৰ স্প্ৰেৰ নিদানিক পৰীক্ষণ আৰম্ভ কৰিছে যি কোভিড-19 সংক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিব পাৰে।\nকেন্দ্ৰীয় বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী এছ জয়শংকৰে ২০২১ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত ৰাছিয়া, ভাৰত আৰু চীনৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীসকলৰ ১৮ তম বৈঠকত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত মস্কোত আৰআইচিৰ বিদেশ মন্ত্ৰীসকলৰ অন্তিম বৈঠকৰ পিছত ভাৰতে আৰআইচিৰ অধ্যক্ষতা গ্ৰহণ কৰিছিল। আৰ.আই.চি. অধ্যক্ষতা এতিয়া পৰৱৰ্তী বছৰৰ বাবে চীনৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীলৈ প্ৰেৰণ কৰা হ’ব।\nদিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে ২৫ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ঘোষণা কৰিছিল যে অত্যাধিক প্ৰদূষিত যমুনা নদী পৰিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে আন্তঃবিভাগীয় সমন্বয় আৰু প্ৰকল্পসমূহ কাৰ্যকৰী কৰাৰ বাবে যমুনা পৰিষ্কাৰকৰণ কোষ গঠন কৰা হ’ব।\n৫) ২৬ নৱেম্বৰ\n২৬ নৱেম্বৰত ড০ ভাৰ্গিজ কুৰিয়েনৰ জন্ম জয়ন্তী উপলক্ষে ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ দিৱস উদযাপন কৰা হযদ। কুৰিয়েনক শ্বেত বিপ্লৱৰ জনক বুলিও জনা যায়। ৰাষ্ট্ৰীয় দুগ্ধ দিৱস ২০২১ ত ড˚ কুৰিয়েনৰ ১০০ তম জন্ম জয়ন্তী উদযাপন কৰা হয়।\n৬) পেট কামিন্স\nপেট কামিন্সক অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৪৭ তম টেষ্ট অধিনায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছে আৰু প্ৰাক্তন অধিনায়ক ষ্টিভ স্মিথে উপ-অধিনায়ক হিচাপে নেতৃত্বৰ ভূমিকালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিছে। পেট কামিন্সে টিম পেইনৰ উত্তৰাধিকাৰী হয় যিয়ে যোৱা সপ্তাহত অধিনায়ক পদৰ পৰা অব্যাহতি লৈছিল।\n৭) দক্ষিণ আফ্ৰিকা\nদক্ষিণ আফ্ৰিকাই এক নতুন কোভিড-19 স্ট্ৰেইন চিনাক্ত কৰিছে যি অস্বাভাৱিকভাৱে বৃহৎ সংখ্যক পৰিৱৰ্তন বহন কৰে আৰু ডেল্টাতকৈ অধিক সংক্ৰামক হ’ব পাৰে।\n৮) কেডিলা হেল্থকেয়াৰ\nকেডিলা হেল্থকেয়াৰে ভিৰোশ্বিল্ড বিকশিত কৰিছে, যি হৈছে এক এনজাইম-আধাৰিত মুখৰ স্প্ৰে। সামগ্ৰীটো বর্তমানলৈকে বাণিজ্যিকভাৱে মুকলি কৰা হোৱা নাই। এনজাইম-আধাৰিত মাউথ স্প্ৰে ভাইৰেল প্ৰ’টিন ভাঙিবলৈ এনেধৰণেৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে, যি এক সুৰক্ষা মূলক প্ৰতিবন্ধকতা সৃষ্টি কৰে যি বিভিন্ন ভাইৰাছৰ পৰা মুখ আৰু ডিঙি সুৰক্ষিত কৰিব।\nCategories Current Affairs, Daily G.K., G.K. Tags assam current affairs & GK, assam current affairs gk & news, Assam current affairs in assamese language, assam current affairs questions, assam g.k., assamese current affairs, current affairs 2021 in assamese language, current affairs assam, current affairs assamese, current affairs in assamese, current affairs in assamese language, daily current affairs, Daily Current Affairs Quiz Post navigation\nTop5Current Affairs in Assamese Language\nClass 12 Political science Notes in Assamese- Regional Aspiration


e-Docs (Assamese)-> Books on the Neo-Vaisnavite Movement of Mahapurusha Srimanta Sankaradeva :: বৈষ্ণৱ পণ্ডিত শ্ৰীসোণাৰাম চুতীয়া ৰচনাৱলী :: Essays of Vaisnava Scholar Sri Sonaram Chutiya :: ATributeToSankaradeva\nবৈষ্ণৱ পণ্ডিত শ্ৰীসোণাৰাম চুতীয়া ৰচনাৱলী\nSrimanta Sankaradeva Sangha Publications\nজয় গুৰু শঙ্কৰ\nবৈষ্ণৱ পণ্ডিত শ্ৰীসোণাৰাম চুতীয়া ৰচনাৱলী\n(শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ ‘বৈষ্ণৱ পণ্ডিত শ্ৰীসোণাৰাম চুতীয়া ৰচনাৱলী’ (প্ৰথম খণ্ডৰ) পৰা)\nএয়ে শেষ সিদ্ধান্ত যে নাম-ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক ‘ভগৱান স্ৱয়ং’ কৃষ্ণ নামৰ প্ৰকাশ আৰু প্ৰচাৰ মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ দৰে কৰা নাই কাৰণে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱো কৃষ্ণৰে অৱতাৰ ৷ মহাপুৰুষজনাই নিজক পৰিচয় দিওঁতে সদাই ‘কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ’ ৰূপে প্ৰকাশ কৰিছে ৷ তেৰা যে ভক্তৰূপে অৱতাৰী ভগৱান তাত সন্দেহ নাই ৷ - সোণাৰাম চুতীয়া (কৃষ্ণ সূৰ্য্য)\n‘প্ৰথমে প্ৰণামো ব্ৰহ্মৰূপী সনাতন’ “মৃত্যু তৰিবৰ কাৰণে তেওঁক জনাৰ বাহিৰে অন্য দ্ৱিতীয় উপায় নাই...”\nশৰীৰ আৰু আত্মা (গীতা আৰু ভাগৱতৰ মত অনুসৰি)\nনিজৰ কথিত ভাষাত পৰমেশ্ৱৰৰ প্ৰাৰ্থনা\nগীতাৰ দুৱাষাৰ “অৰ্জুন হ’ল “the struggling individual who feels the burden and the mystery of the world”; জগতৰ বিচিত্ৰতা আৰু মহাভাৰত জৰ্জৰিত হৈ সত্যানুসন্ধানকাৰী ব্যক্তিয়েই অৰ্জুন আৰু শুদ্ধসম্পূৰ্ণজ্ঞান মূৰ্তিমন্ত শ্ৰীকৃষ্ণ ৷ এই ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণত অনন্যশৰণ বা একশৰণ গীতাৰ মূল বস্তু ৷ কোনোবাই এই বিষয়ে সন্দেহ বা ইতস্তঃ কৰে বুলি অভয় দান দিছে, অহং ত্ৱাং সৰ্ব্বপাপেভ্যো মোক্ষয়িষ্যামি মা শুচঃ ৷৷”\n‘কৃষ্ণস্তু ভগৱান্ স্ৱয়ম্’\nএকশৰণত সৰ্ব্ব ধৰ্ম্ম ত্যাগ\nSrimanta Sankaradeva and his Eka-Sarana Hari-Nāma Dharma\nভক্তি-ৰত্নাকৰৰ আধাৰত একশৰণ তত্ত্ৱ\nমহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ দাৰ্শনিক তত্ত্ৱ\nনাম ধৰ্ম্মৰ স্ৱৰূপ তাত্‍পৰ্য্য\nবেদত মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ এক ঈশ্ৱৰবাদ “মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বিৰোধীসকলে এক ঈশ্ৱৰ মতবাদক ‘ছেমিটিক সঙ্কীৰ্ণ মনৰ অৱদান’ বুলি মাজে মাজে যি কটাক্ষপাত কৰি আছে সেই সকলৰো এই বিৰোধী মনোভাৱ খণ্ডন কৰি ই যে বৈদিক মতবাদ এই সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিষ্ঠা দৃঢ় কৰাও এই ভাষণৰ অন্যতম উদ্দেশ্য...”\nগীতা-ভাগৱতৰ মতে বৰ্ণ-ব্যৱস্থা “ডাক্তৰৰ পুত্ৰ ডাক্তৰ হোৱাত বাধা নাই; কিন্তু ডাক্তৰৰ ঘৰত জন্মিলেই যে ডাক্তৰ হ’ব এনে উদাহৰণ কোনো কালত বা কোনো দেশত নাই বা হ’বও নোৱাৰে ৷ গীতা-ভাগৱতৰ এয়ে সিদ্ধান্ত ৷”\nচতুৰ্ব্বৰ্ণৰ ভাগৱতী সিদ্ধান্ত\nউতঙ্ক মুনিৰ আখ্যান\nবৰ্ত্তমান সময়ত ধৰ্মৰ প্ৰাসঙ্গিকতা “ধৰ্ম এই শব্দটোৰ বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ আগতে কাল (Time) আৰু স্থান (Space) - এই শব্দ দুটাৰ তাত্‍পৰ্য্য বুজি ল’লে সুবিধা হ’ব...”\nবাস্তৱবাদী ধৰ্ম্ম “বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত ধৰ্মৰ সম্পৰ্কে দ-দ-দ এই তিনি দ’ৰ ... উল্লেখ কৰিছে [...] বাহিৰৰ কিবা বিপদৰ পৰা আমি যদি নিজক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰো, বচাব নোৱাৰো তেতিয়া বুজিব লাগিব যে উপৰোক্ত ধৰ্ম আমি অনুশীলন কৰা নাই ৷”\n“পৃথিৱীৰ সকলো সন্ত (Saints) লোকেই ঈশ্ৱৰ প্ৰেৰিত দূত বা ঈশ্ৱৰ শক্তি সম্পন্ন একো একোজন অৱতাৰী পুৰুষ ৷ পৃথিৱীৰ লোকসমূহৰ অন্তৰত ঈশ্ৱৰানুভূতিৰ জাগৰণৰ কাৰণে বা অন্তৰৰ তৃষ্ণা দূৰ কৰিবৰ কাৰণেই এই সন্তসকলৰ পৃথিৱীত আবিৰ্ভাৱ ৷ ভগৱানৰ মহান দিব্যজ্যোতিৰ এক এক কণা লৈ এই মহাপুৰুষসকলে ভগৱন্তৰ সম্পৰ্কে জনসমাজত প্ৰচাৰ কৰে ৷ যেতিয়া সেই প্ৰচাৰিত জ্যোতিয়ে জ্যোতিষ্মান হয় তেতিয়া সেই সন্তজন সেই মহান জ্যোতিৰ প্ৰতীকৰূপে বিকশিত হয় ৷ আমাৰ দেশত ইতিহাসৰ আৰম্ভণৰ পৰাই লোক কিছুমানে প্ৰতিটো কৰ্মতে এই ঐশ্ৱৰিক অৱস্থিতিৰ উপলব্ধিৰ কাৰণে চেষ্টা চলাই অহা দেখা গৈছে ৷”\nঅনৈক্য-ধৰ্ম-ঐক্য “(Madame Blavatsky) The three personalities of Krishna, Gautama (Buddha) and Jesus appeared like true Gods each in his epoch; and bequeathed to humanity three religions built on the imperishable rock of the ages. That all three ... have in time become adulterated, is no fault of the Reformers. It is the priestly self-styled husbandsmen of the vine of the Lord who must be held to account by future generations.”\nআধ্যাত্মিক ক্ষেত্ৰত নাৰী “স্ত্ৰী শূদ্ৰো কৰৈ যেৱে আমাত ভকতি ৷ তাহাতো কহিবা ইটো জ্ঞান মহামতি ৷৷”\nমহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম আৰু কৰ্মকাণ্ড\nলৌকিক-বৈদিক কৰ্ম আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ “হে মোৰ স্ৱামী! ডাঙৰ-ডাঙৰ ঋষিমুনিসকলে নিজৰ মাত্ৰ মুক্তি সাধনৰ কাৰণে নিৰ্জন অৰন্যলৈ গৈ মৌনব্ৰত ধাৰণ কৰেগৈ ৷ অন্যলোকৰ মঙ্গল সাধনৰ কাৰণে তেওঁলোক চিন্তাহীন, যত্ন কৰা দূৰৰ কথা ৷ মোৰ চিন্তা, প্ৰভু, অন্যধৰণৰ ৷ এই অসহায়, চিন্তাশূন্য, দুৰ্ভগীয়া লোকসকলক বাদ দি ম‍ই অকলে মুক্ত হ’বলৈ নিবিচাৰোঁ; এই বিমূঢ় লোকসকলৰ কাৰণে তোমাৰ চৰণত শৰণ বা আশ্ৰয়ৰ বাহিৰে আন কোনো উপায় ম‍ই দেখা নাই...”\nসংশয় নিৰাকৰণ - লৌকিক ৱৈদিক কৰ্ম আচৰণ কৰি ভগৱন্তত অৰ্পণ কৰা কৰ্ম-ভক্তি মহাপুৰুষৰ বস্তু নহয়; নাম-কীৰ্ত্তন কেন্দ্ৰী প্ৰেম-ভক্তিহে মহাপুৰুষৰ ধৰ্ম [...] দুষ্ট ব্যাখ্যাৰ পৰা সাৱধান\nভাৰত-তীৰ্থ “আনুষ্ঠানিক কৰ্ম-ধৰ্ম‌ই এক সম্প্ৰদায়ক আন সম্প্ৰদায়ৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখে বা এতিয়াও ৰাখি আছে ৷ [...] কবি কল্পিত ভাৰত-তীৰ্থ যদি বাস্তৱতে ৰূপায়ণ হৈছে তেন্তে এই ভক্তি-মাৰ্গতহে ৷ ইয়াত মুছলমানৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে (ফৰীদ-নানক), ব্ৰাহ্মণে আলিঙ্গন কৰিছে অস্পৃশ্যক (ৰামানন্দ-কবীৰ-বত্‍সৰায়-কনক দাস), শূদ্ৰ সন্তানে ধৰ্মোপদেশ দিছে সকলো শ্ৰেণীৰ লোকক (শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ, তুকাৰাম, নামদেৱ প্ৰভৃতি)...”\nশ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ স্মৃতিত পুষ্পাঞ্জলি\nশ্ৰীশ্ৰীপীতাম্বৰ দেৱ গোস্ৱামীদেৱৰ সান্নিধ্যত “অসমৰ বা ভাৰতৰ কি ভিতৰত কি বাহিৰত এইজনা পুৰুষৰ প্ৰভাৱে বহুত দিনলৈ সকলোকে অনুপ্ৰাণিত কৰক - এয়ে প্ৰাৰ্থনা ৷”\nTop ↑ Next→ Srimanta Sankaradeva Sangha Publications\nInscribed September 25, 2012 by editor[at]ATributeToSankaradeva[dot]org


হুদে বৈতেলী-শ্ৰুতিমালা মিশ্ৰ – ফটাঢোল\nJanuary 1, 2022 গল্প\t7 Comments\nআঘোণা কাকা আমাৰ মামাহঁতৰ ঘৰত বান্ধা খাটে। ডেকা মানুহ, নগৰৰ চিনেমা হলত সেইবেলি ওলমিল “চামেলী মেমচাব”ৰ পোষ্টাৰ। গানবোৰ তামাম হিট। আঘোণা কাকাৰ মুখত এনীটাইম চামেলী মেমচাবৰ গানৰ সুৰ। কামৰ ফাঁকে ফাঁকে গানৰ বেসুৰা আৱাজে মামাহঁতৰ কাণৰ পৰ্দা ফালিবলৈ উপক্ৰম হ’ল। লাহে লাহে আঘোণা কাকাৰ “চামেলী মেমচাব” প্ৰীতি গাঁৱৰ সকলো মুনিহ-তিৰোতাই গম পোৱা হ’ল। সময়ৰ লগে লগে আঘোণা কাকাৰ সমূহীয়া নাম এটা দিলে সকলোৱে মিলি “চামেলী”।\nগাঁৱৰ মানুহখিনিৰ বাহিৰেও “চামেলী” ওচৰৰ-পাজৰৰ আনবোৰ গাঁৱৰ ৰাইজৰ মাজতো সমানেই জনপ্ৰিয়। মামাহঁতৰ গাঁওখন মাছৰ বেপাৰৰ বাবে বিখ্যাত। কাপলা বিলৰ পৰা ডাক দি অনা মাছেৰে গাঁৱৰ মেইন চʼকৰ বজাৰখন সোমবৰীয়া আৰু শুকুৰবৰীয়া হাটৰ দিনা গিজগিজাই থাকে। চামেলীয়ে সোমবৰীয়া আৰু শুকুৰবৰীয়া হাটৰ দিনা আন্ধাৰ ৰাতিতে উঠি কাপলা বিলৰ পৰা ডাকত মাছ আনি বঢ়িয়াকৈ শোলমাৰাৰ বজাৰতে পোহাৰ মেলেহি । সেইদিনা এখনৰ পিছত আনখন তামোল চূণ এমখলাৰে পকটিয়াই পকটিয়াই ৰঙা হৈ পৰা ওঁঠেৰে চামেলীয়ে বেপাৰ কৰে। মানুহজনৰ ভাগ্যও লক্ষ্মী, সদায় বেপাৰৰ পৰা তেওঁৰ ভাল ইনকামেই হয়।\nইফালে যিটো হৃষ্ট-পুষ্ট চেহেৰা চামেলীৰ, সেয়াও সকলোৱে মস্ত ভয় কৰে। মানে কথাৰ অলপমান লৰক ফৰক হʼলেই মাৰোঁ বুলিয়েই চামেলীয়ে মাৰি দিয়ে চৰ-ভুকু-লাঠ। গতিকে চামেলীৰ লগত ফেপেৰি পাতি ধৰি কাৰোৰে পিঠিখনত বাবৰি ফুল বাচিবৰ মন নাথাকে।\nসপ্তাহটোৰ বাকীকেইটা দিনত চামেলীয়ে সৰ্থেবাৰীৰ পৰা গুৱাহাটীলৈ দৈনিক অহা-যোৱা কৰা এখন বাছত মাছৰ ভাৰখন লৈ পুৱাতেই ওলাই গুৱাহাটীলৈ। কাছাৰীৰ ওচৰত চামেলীৰ বেপাৰ। সেই পুৱাৰাতিতে এমোকোৰা তামোলে-চূণে মুখখন লালৱন্তি কৰি ওলাই মাছ বিকি গাঁৱলৈ উভতি অহালৈ আকাশত দ্বিতীয়াৰ জোনটোৱে ভুমুকি মাৰেহি। তথাপি দুখ-ভাগৰে চামেলীক লেবেজান কৰিব নোৱাৰে।\nপ্ৰকাণ্ড সেইজীয়া ৰঙৰ ৰঙা চাইড পাৰি থকা গামোচাখনত যিটো ব্ৰহ্মগাঁঠি মাৰি খোঁচনিত বেপাৰত উপাৰ্জন কৰা নোটকেইখন গুঁজিব সেয়া সাতশতৰুৰো দম নাই তাত হাত দিবলৈ। গধূলি আহি চোতালৰ মাজতে বহি সমুখত জ্বলি থকা টিপচাকিৰ পোহৰকণতে জুপি জুপি চামেলীয়ে প্ৰতিদিনৰ বেপাৰৰ হিচাপ কৰে।\nচামেলীৰ বেপাৰলৈ যোৱা নিৰ্ধাৰিত ড্ৰেছকোড সদায় একেটাই। সেউজীয়া ৰঙৰ গামোচাখনৰ চাইডত ৰঙা পাৰি দিয়া, তাতে কঁকালৰ সোঁহাতে গামোচাৰ খোঁচনিত চামেলীৰ বিখ্যাত দেশী মানীবেগ, যিটো পাক মাৰি খোঁচনিত নোটকেইখন গুঁজিব নহয়, কাৰো সাধ্য নাই তাৰ পৰা এখনো নোট সৰকোৱাৰ। হাত থকা গেঞ্জী এটা পিন্ধি, সুগোল আৰু বাহ্যমুখী পেটটোৰ উন্মুক্ত নাভিপ্ৰদেশ উলিয়াই গোটেই তেলপিচলা গাটোৰে আন্ধাৰহেন কʼলা বৰণৰ মানুহটোৰ মূৰত চিৰপৰিচিত গামোচাৰ পাগ এটা। সেই পাগটোত মাদাৰ ইণ্ডিয়া ব্ৰেণ্ডৰ এমুঠি বিড়ি দণ্ডায়মান।\nকঁকালৰ খোঁচনিত অকল নোটেই নাথাকে চামেলীৰ, বিড়ি হুঁপিবলৈ দিয়াচলাইৰ বাকচটো আৰু মাজে-মধ্যে হাতৰ তলুৱাত এলেপামান চূণৰ সৈতে চপৰিয়াই চপৰিয়াই মাৰি ওঁঠৰ ভিতৰত গুজি দিবলৈ বান্দৰ চাধাৰো পেকেট এটা থাকে। এনেহেন ভীমকলৰ গুৰিটোহেন হুলিয়াৰ মানুহজনৰ লগত লাগি ল’বলৈয়ো কোনেও সততে সাহস নকৰে। দিওঁ বুলিয়েই চৰটো, লাঠিটো, খকৰামুকুটিটো, ভুকুটো দিব পৰা মানুহ চামেলী।\nএদিন কাছাৰীত মাছ বেচি মাছখোৱাত সেই সৰ্থেবাৰীৰ বাছখনত উঠিল চামেলী। পিছবেলা উভতি যোৱা একমাত্ৰ বাছ হিচাপে সেইখনত ভিৰো বেছি আছিল। সেয়ে উভতোঁতে চামেলীয়ে প্ৰায়েই বাছৰ ওপৰতে লেপেটা কাঢ়ি বহি যাবলগীয়া হয়। বৃহদাকাৰ আয়তনৰ মানুহজনে হাত-ভৰি মেলি আহল-বহলকৈ বাছৰ ওপৰত বহি যায়।\nএদিনাখন এইদৰে বাছে ফো-ফোৱাই আহি থাকোঁতে হাজোৰ চʼকৰ ওচৰত মানুহ এঘৰৰ প্ৰকাণ্ড বেলৰ গছ এডাল আছিল, তাৰে কাঁইটত লাগি ৰʼল নহয় চামেলীৰ মূৰৰ ওপৰৰ পাগটো। বেলৰ কাঁইটত সগৌৰৱে চামেলীৰ শিৰৰ ভূষণ নিচান উৰাদি উৰি আছে। ইফালে কথাই কথাই চামেলীৰ “হুদে বৈতেলী” বুলি বিখ্যাত বাক্য এষাৰ কোৱাৰ মুদ্ৰাদোষ আছিল । ইফালে বাছৰ ওপৰৰ পৰা চামেলীৰ হাল্লা-হুলস্থূল,\n: হুদে বৈতেলী। হুদে মৰন্নহ ডাইভাৰ, বৈতেলী বিলোৰ কাঁটাত (বেলৰ কাঁইটত) মোৰ গামচা লাগি ধৈচ্ছি। বাছ ৰখৌ এ বৈতেলী…\nএইফালে চামেলীৰ শিৰোভূষণ যে বেলৰ কাঁইটত সগৌৰৱে লাগি ধৰিল সেয়া ড্ৰাইভাৰে চাৰিহাতমান আগুৱাই যোৱাৰ পিছতহে গম পালে। চামেলীক বাঘ দেখাদি দেখা ড্ৰাইভাৰেও বেক গিয়েৰত গাড়ী লগাই পুনৰ সেই বেলজোপাৰ ওচৰলৈ আনি চামেলীয়ে হাতেৰে ঢুকি পাব পৰা দূৰত্বত বাছ ৰখাই দিলে। ইমানেই পাৱাৰ আছিল চামেলীৰ।\nএইবোৰ আজি বহুবছৰ আগৰ কথা। তেতিয়া চামেলী ডেকা বয়সীয়া। এতিয়া চামেলীৰ কঁকাল পৰিল। আজিকালি মাছৰ বেপাৰখন চামেলীয়ে বাদ দিলে। তাৰ সলনি আজিকালি গাঁৱৰ নাগাৰা নামৰ পাৰ্টিটোতে ঘূৰে চামেলীয়ে।\nপূজাই-সবাহে চামেলীহঁতৰ পাৰ্টিটোৱে বহুকেইখন পেণ্ডেল ৰাখে।\nএবাৰ আমাৰ তেজপুৰত থকা মামাহঁতৰ স্থানীয় দূৰ্গাপূজাখনৰ ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ হওঁতে চামেলীহঁতৰ পাৰ্টিটোক নাগাৰা নাম পৰিৱেশন কৰিবলৈ মাতিলে। মামা পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য আছিল সেইবাৰ। মামাহঁতৰ ঘৰৰ কাষৰ শইকীয়া আংকল সভাপতি আছিল পৰিচালনা সমিতিৰ। শইকীয়া আংকলৰ নতুনকৈ বান্ধি থকা আৰচিচি ঘৰটোতে চামেলীহঁতৰ থকা-খোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল।\nএইফালে মৰি গʼলেও চামেলীয়ে নিজৰ নলবেইৰা ভাষাটো এৰি নিদিয়ে কʼতো। ৰাতি নাম গাই উঠাৰ পিছত চামেলীহঁতৰ পাৰ্টিটোৰ বাবে ভাতৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। তদাৰক কৰি আছে আমাৰ মামা আৰু শইকীয়া আংকলে। শইকীয়া আংকল অৰিজিনেলী দেৰগাঁও চাইডৰ মানুহ, চাকৰিসূত্ৰে তেজপুৰতে ঘৰ-মাটি কৰিলে। বেচেৰাই কোনোকালেই নামনিৰ ভাষাৰ লগত পৰিচিত নহয়; ইফালে পৰিল নহয় চামেলীৰ পাল্লাত। চামেলীতো কাকো দেও নোবোলা মানুহ, যʼতে নাযাওক কিয় নিজৰ ভাষাটো নেৰে।\nচাধা খোৱা মানুহ হিচাপে চামেলীয়ে ভাতৰ লগত ঠিকচে জলকীয়া খায়। ইফালে চামেলীহঁতক নাম গোৱাৰ পিছত ভাত খাবলৈ বহুৱাই দি মামা অলপ সময় বেলেগ কামত ব্যস্ত হ’বলগীয়া হ’ল। আহক সেইখিনি সময়তে শইকীয়া আংকল খোৱাস্থলীলৈ।\nবিলনীয়াই ভাত দি গৈছে, পিছে পিছে এজনে দাইল আৰু তৰকাৰীও দি গৈছে। ইপিনে ভাতখিনি ঠাণ্ডা হৈ গৈছে ৰন্ধাৰ বহু দেৰি হৈ যোৱা বাবে। ঠাণ্ডা ভাত দেখি চামেলীৰ উঠিল নহয় টিঙিচকৈ খংটো। হাতখনেৰে ওলোটাকৈ পাক এটা দি চকুৰ চেলাউৰি দুই ইঞ্চিমান উঠাই দি বিশেষ ভংগীমাৰে চামেলীয়ে শইকীয়াৰ ওপৰত খঙতে দিলে তুলাধূনা,\n: হুদে শইকীয়া, এগলা কি ভাত দিছা বৈতেলী? তপাত ভাত দিবা নৰা? ভজালুক ক’ত বৈতেলী? মই ভজালুক নহকে ভাত নাখং যা।\nইপিনে ভাষাবিভ্ৰাটত বিধ্বস্ত শইকীয়া। বিব্ৰত অৱস্থাৰে চশমাৰ তলে-ওপৰে চাই মামাক বিচাৰি আছে কি কৈ আছে বুজি নাপায়। এপাকত মামা আহিল খোৱাস্থলীলৈ। শইকীয়া আংকলে সোঁ-সোঁৱাই মামাক একেটানে পেণ্ডেলৰ চাইডলৈ মাতি নি কাণে কাণে সুধিলে,\n: হেৰি নহয় গোস্বামী, এখেতসকলে কিবা চপাত ভাত বিচাৰিছে। লগতে বোলে কিবা ভজা জালুক লাগে।চাওকচোন, এই ৰাতিখন বাৰু মই ক’ত বজাৰত চপাত ভাত আৰু ভজা জালুক বিচাৰি যাওঁ বাৰু আপুনিয়েই কওঁক।কিখন ঝামেলাত পৰিলোঁ অ’ গোস্বামী। কিবা হুদে বৈতেলী বুলি কথাই প্ৰতি কৈ আছে। আপুনি কি কৰে কৰক, মই এইবিলাক চম্ভালিব নোৱাৰোঁ।\nইপিনে মামাই আগবাঢ়ি গৈ চামেলীক ডিটেইলছ সুধিহে গম পালে আচলতে চামেলীক কি লাগে। শইকীয়া আংকলক মাতি আনি মামাই কʼলে,\n: ধেৎ শইকীয়া দা, মানুহ মাৰিবহে আপুনি। চামেলীয়ে চপাত ভাত আৰু ভজা জালুক বিচৰা নাই। তপাত ভাত মানে গৰম ভাত আৰু ভজালুক মানে জলকীয়া বিচাৰিছে। সৰ্বনাশ কৰিলেহেঁতেন এতিয়া।\nশব্দ দুটা বুজি তেতিয়াহে শইকীয়া আংকলৰ মুখলৈ পানী আহিল। চামেলীক ঠাণ্ডা ভাত দিয়াৰ বাবে ৰান্ধনিগৰাকীক ভাল ধমকি দিলে। পিছত যেনিবা চামেলীৰ বাবে গৰম ভাত আৰু জলকীয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। গৰম ভাত আৰু জলকীয়া ঠিকমতে পাইহে অৱশেষত চামেলীৰ খং থামিল।\n« ষ্টেট্ অৱ ইকুৱিলিব্ৰিয়াম – জয়ন্ত দত্ত\nলাইপাতত প্ৰেমৰ দস্তাবেজ-বিনীতা বৰশইকীয়া »\nভাল লাগিল। হুদে বৈতালী মানেনো কি?\nপ্ৰণিতা বাইদেউ, হুদে বৈতেলী মানে নিৰ্দ্দিষ্ট একো অৰ্থ নাই । চামেলীয়ে এইটো কিবা মুদ্ৰাদোষতে বাৰে বাৰে কোৱা কথা আছিল । ধন্যবাদ জনালোঁ 😊\nবৈতেলি-মানে বদমাচ বুজাইছে নে\nকমলা বৰমা, ধন্যবাদ আপোনালৈ 😊\nধন্যবাদ আটাইলৈকে পঢ়ি ইমান উৎসাহিত কৰা বাবে 🙏


প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা\n২৬ অক্টোবৰ, ১৯৫০ (৭১ বছৰ)\nহেম প্ৰভা গগৈ\nপ্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা (জন্ম: ২৬ আগষ্ট ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় লিখক আৰু শিক্ষাবিদ। শিক্ষা বিষয়ক ৰচনাৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ ২০১৭ চনলৈ অসম সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতি আছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিয়োজিত আছিল। তেওঁৰ শিক্ষা আৰু সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তাৰে ভিতৰত অসমৰ চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত ৰচনা কৰা "অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী" বিশেষ ভাবে উল্লেখযোগ্য। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\n3 সাহিত্যিক কীৰ্তি\n১৯৫০ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে গাছেমৰাৰ এক দুখীয়া পৰিয়ালত প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ লখন তাছা আৰু মাতৃ মুক্তি তাছা। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গাছেমৰাতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গাছেমৰা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।\nশিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ১৯৭৩ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অস্থায়ী শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। ইয়াত শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতে তেওঁ "জমিৰা সাহিত্য সভা" গঠন কৰিছিল আৰু তেওঁ ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। অস্থায়ী পদৰ ম্যাদ শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ জমিৰা চাহ বাগিচা নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পাঁচ বছৰ কাল চাকৰি কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৮৫ চনলৈ ৰামেশ্বৰ হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল। সেইসময়ত তেওঁ তিনিচুকীয়া জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ উপপৰিদৰ্শক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। সুদীৰ্ঘ ২৭ বছৰ কাল শিক্ষা বিভাগত চাকৰি কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনত ব্লক প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া পদত থাকি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\n১৯৯৫ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আৰু ২০০০ চনত জিলা সভাপতিৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ দুবছৰৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।\nসাহিত্যিক কীৰ্তি[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ ঘাইকৈ শিক্ষা আৰু অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কেইখনমান মান গ্ৰন্থ হ'ল,\nঅসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী\nচাহ বাগিচাৰত গণ সাক্ষৰতা\nচাহ বাগিচাত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ\nচাহ শ্ৰমিকৰ সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা\nঝুমুৰ নৃত্য গীত\nচাহ শ্ৰমিকৰ স্বাস্থ্য চিন্তা\n২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।\nতেওঁ হেম প্ৰভা গগৈৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ অনাদি স্বামী আৰু অনন্ত স্বামী দুয়োগৰাকী চিকিৎসক। তেওঁলোক পৰিয়ালসহ ডিব্ৰুগড়ত বসবাস কৰে।\n↑ "Prahlad Chandra Tasa and Ajoy Kumar Dutta from Assam wins the Padma Shri awards". Go Assam. 25 January 2016. http://goassam.com/12480/prahlad-chandra-tasa-and-ajoy-kumar-dutta-from-assam-wins-the-padma-shri-awards। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 August 2016.\n↑ 2.0 2.1 "Executive list of Asam Sahitya Sabha". Asam Sahitya Sabha. 2016. http://www.asamsahityasabha.org/?executive। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 August 2016.\n↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "PenningaSuccess Story 1". The Sentinel. 2016. http://www.sentinelassam.com/sunday/melange_cover_story.php?sec=7&subsec=0&ppr=2&dtP=2013-02-04। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 August 2016.\n↑ Chandra Nath Boruah (2009). Assamese response to regionalism. Mittal Publications. পৃষ্ঠা. 102–. ISBN 978-81-8324-281-3. https://books.google.com/books?id=r21CqfspU1MC&pg=PA102.\n↑ "Padma Awards". Ministry of Home Affairs, Government of India. 2016. Archived from the original on3August 2017. https://web.archive.org/web/20170803085913/http://mha.nic.in/sites/upload_files/mha/files/PadmaAwards_25012016.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে:9August 2016.\n↑ "PenningaSuccess Story 2". The Sentinel. 2013. http://www.sentinelassam.com/sunday/melange.php?dtP=2013-02-04। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 August 2016.\n↑ Tasa, Prahlad Chandra (Ed.) (2001). Asomor chah janagosthi. Asom Sahitya Sabha. http://www.abebooks.co.uk/book-search/author/tasa-prahlad-chandra-editor/kw/tasa-prahlad-chandra-editor/.\n↑ "Expatriate Bookshop of Denmark". Antiq Book. 2016. http://www.antiqbook.com/boox/expat/BOOKS002462I.shtml। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 August 2016.\n↑ "Six from Northeast to receive Padma Shri, one Padma Bhushan". The Northeast Today. 26 January 2016. http://thenortheasttoday.com/tag/prahlad-chandra-tasa/। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 August 2016.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰহ্লাদ_চন্দ্ৰ_তাছা&oldid=255420"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২৩:৪৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


শব্দৰ সমদল : দশৰথ মাঝি\nবিহাৰৰ গয়া জিলা৷ গয়াৰে এখন অল্পখ্যাত ঠাই গেহলোৰ ৷অতি পিছপৰা এই ঠাইখণ্ডৰে বাসিন্দা আছিল দশৰথ মাঝি আৰু তেওঁৰ পত্নী ফাল্গুনী দেৱী৷দশৰথ মাঝিৰ গাওঁখনতে এটা শিলৰ পাহাৰ আছিল৷ পাহাৰটোৰ সিপাৰে থকা চহৰাঞ্চলপাবলৈ গাঁওবাসীয়ে পাহাৰটোৰ কাষে কাষে এক দুৰ্গম,বিপদসংকুল আৰু দীঘলীয়া পথ অতিক্ৰম কৰিব লগাত পৰিছিল৷ বেমাৰ-ব্যাধিত পৰা গাঁৱৰ কোনো ব্যক্তিক চহৰলৈ লৈ যাবলৈ প্ৰায় ৭০ কিলোমিটাৰৰ সূদীৰ্ঘ পথ খোজ কাঢ়িব লগীয়া হৈছিল৷ কেতিয়াবা এনেকুৱাও হৈছিল যে-সংকটজনক অৱস্থাত কোনো ৰোগীক দুৰ্গম পথছোৱাৰে কঢ়িয়াই নিওতে বাটতে ৰোগীয়ে শেষ নিস্বাস ত্যাগ কৰিছে৷ কোৱাটো বাহুল্য মাথো যে, শিলৰ পাহাৰটোৰ বাবেই গাঁৱৰ বহুকেইগৰাকী ব্যক্তিয়ে অকাল মৃত্যুক সাবটি ল’বলগীয়া হৈছিল৷\nএই শিলৰ পাহাৰটোৱে এদিন কাল হৈ দেখা দিলেদশৰথ মাঝিৰ পত্নী ফাল্গুনীৰ জীৱনত৷ পাহাৰৰ শিলাময় পথচোৱা অতিক্ৰম কৰি থাকোতেই শিলত উজুটি খাই ফাল্গুনী বাগৰি পৰে আৰু চিকিৎসাৰ মুখ নেদেখাকৈয়েসকৰুণ মৃত্যুৰ লগত আলিংগন কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷ প্ৰিয়তমা পত্নীৰ বিয়োগে দশৰথ মাঝিৰ অন্তৰাত্মাক গভীৰভাৱে জোকাৰি গ’ল৷নিয়তিৰ কুটিলতম ষড়যন্ত্ৰৰ বলি হৈ আঁতৰি যোৱা ফাল্গুনীৰ অবৰ্তমানমাঝিৰ বাবে অসহনীয় হৈ উঠিল৷তেওঁৰ মন-প্ৰাণ আৰু সমস্ত হৃদয়অভাৱনীয় শোকত ছটফটাব ধৰিলে৷ জীৱনৰ অন্য এক প্ৰান্তত উপস্থিত হৈ তেওঁৰ উপলব্ধি হ’ল যে- এই শিলৰ পাহাৰটোৱেই তেওঁৰ পত্নীৰ হত্যাকাৰী৷ শিলৰ পাহাৰটো বগাই যাওঁতেই পত্নীৰ মৃত্যু হৈছিল৷ শিলৰ পাহাৰটোৰ বাবেই গাঁৱৰ অনেকেই মৃত্যুৰ শীতল কোলাত ঢলি পৰিবলগীয়া হোৱা বাস্তৱটোৰ সৈতে তেওঁ ইতিমধ্যেই পৰিচিত আছিল৷ মুহূৰ্ততে অলৰ-অচৰ শিলৰ পাহাৰটো তেওঁৰ সমুখতঅট্টহাস্য কৰি থকা এটা নিষ্ঠুৰ হৃদয়ৰ দৈত্যৰ ৰূপ ল’লে৷দৈত্যটোৰ প্ৰতি তেওঁৰ অন্তৰত প্ৰচণ্ড ক্ষোভ আৰু ক্ৰোধৰ জাগিল৷ তেওঁ সংকল্প ল’লে- পত্নীৰ মৃত্যুৰ দোষত দোষী এই শিলৰ পাহাৰটো তেওঁ কাটি দ্বিখণ্ডিত কৰিব৷ পাহাৰৰ সমস্ত দম্ভ-অহংকাৰ তেওঁ নিঃশেষ কৰি দিব৷ ভৱিষ্যতে যাতে পাহাৰটোৱেগাঁৱৰ আন মানুহৰ প্ৰাণ ল’ব নোৱাৰে-সেই চিন্তাও তেওঁ অৱচেতন মনত সোমোৱাই ল’লে আৰু পাহাৰৰ মাজেৰে পথ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ তেওঁ বদ্ধপৰিকৰ হৈ উঠিল৷\nপত্নী-বিয়োগৰ কেইমাহমান পিছত৷ ১৯৬০ চন৷ হাতত এযোৰ হাতুৰী-বটালী লৈ দশৰথ মাঝিপাহাৰটোৰ সমুখত হাজিৰ হ’লহি ৷ গাঁৱৰ মানুহে তেওঁক ‘পাগল’ বুলি তোষামোদসূচক বাক্যবাণএৰিলে৷ কোনোবাই তেওঁক সেই ৰূপত দেখি ‘উন্মাদ’ নাম দি প্ৰাণখুলি হাঁহিলে৷ কিন্তুদশৰথ মাঝিৰঅসাধাৰণভাৱে প্ৰতিবাদী হৈ পৰা মনটোৰ সমুখত তোষামোদ,ঠাট্টা-মস্কৰাই কোনো গুৰুত্ব নাপালে৷পাহাৰৰ শিলৰ দৰেই তেওঁ মনটোক কঠিন আৰু সুদৃঢ় কৰি ৰাখিছিল৷\nতেওঁ পাহাৰ কটা আৰম্ভ কৰিলে৷ প্ৰখৰ ৰ’দ,ধাৰাসাৰ বৰষুণ,ধুমুহা-গাজনি- প্ৰকৃতিৰ অনেক প্ৰত্যাহ্বান নেওচি তেওঁ পাহাৰ কাটি গ’ল৷ পাহাৰ কাটি থাকোতে তেওঁ কেতিয়াবা খোৱাবস্তুৰ নাটনি হৈছিল;জোঙা শিলত খোঁচ খাই তেওঁৰ একাধিকবাৰ প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল৷ প্ৰাকৃতিক-অপ্ৰাকৃতিক বিভিন্ন উৎসই মাঝিৰ শৰীৰত আঘাত কৰিছিল ৷ কিন্তু তেওঁৰ মনটো আছিল সদায়েই অক্ষত আৰু জাগ্ৰত৷ তেওঁ পাহাৰ কাটি গ’ল৷\nলাহে লাহে এদিন দুদিনকৈ এবছৰ পাৰ হ’ল৷ এবছৰ,দুবছৰকৈসম্পূৰ্ণ বাইশটা বছৰ- বাইশটা বছৰদিনে-ৰাতিয়ে শ্ৰমদান কৰি পাহাৰ কটাৰ পাছতদশৰথ মাঝিৰ মুখত বিজয়সূচক হাঁহিটো বিৰিঙিল৷পাহাৰৰ কঠিন শিলবোৰ কাটি কাটি তেওঁ সাজি উলিয়ালে এক কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এটা নতুন পথ৷ যি পথ অতিক্ৰম কৰোঁতে আগতে কেইবাঘণ্টা সময় লাগিছিল,এতিয়া তাতকৈ বহুগুণে কম সময়ৰ ব্যৱধানত গাঁৱৰ মানুহে পথছোৱা অতিক্ৰম কৰিব পৰা হ’ল৷\nসেইয়া আছিল ১৯৮২ চনৰ কথা৷ হাতুৰী-বটালী লৈ পাহাৰৰ সমুখত থিয় হৈ থকা যিজন দশৰথ মাঝিক বাইশ বছৰৰ আগতে এচামে উন্মাদ,পাগল আখ্যা দিছিল এতিয়া সেইসকল মানুহেই দশৰথক ‘শ্বাহজাহান’ৰ লগত তুলনা কৰিলে৷ দশৰথ মাঝি আৰু ফাল্গুনী দেৱীৰ প্ৰেমৰ স্মৃতি বিজড়িত পাহাৰৰ মাজৰ এই পথটোৱে সৰ্বসাধাৰণ মানুহৰ চকু কপালত তুলিলে৷দশৰথ মাঝিৰ নতুন নাম হৈ পৰিল ‘মাউন্টেইন মেন’৷\nএইয়া যে এক নজিৰ-বিহীন ঘটনা !প্ৰিয়জনৰ বিয়োগত মানুহে কি কি নকৰে ! কোনোৱে ধৰ্মনুষ্ঠান,কোনোৱে শিক্ষানুষ্ঠান নিৰ্মাণ কৰে৷ কোনোৱে বিশাল স্মৃতিস্তম্ভ নিৰ্মাণ কৰে৷ কোনোৱে নিৰ্মাণ কৰোৱাই প্ৰকাণ্ড মূৰ্তি৷ কিন্তু এটা হাতুৰী আৰু এটা বটালী লৈ একেলেথাৰিয়ে বাইশটা বছৰ পাহাৰৰ কঠিন শিল কাটি পাহাৰৰ মাজেৰে পথ নিৰ্মাণ কৰামানুহ পৃথিৱীৰ আন ঠাইত আছেনে !আৰ্নেষ্ট হেমিঙওৱেৰ কথাই সঠিক-‘মানুহক ধ্বংস কৰিব পাৰি৷ কিন্তু মানুহক কেতিয়াও পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰি৷(Men can be destroyed. But can never be defeated)’ বিহাৰৰ এখন অখ্যাত গাঁৱৰ দশৰথ মাঝি নামৰ মানুহজন নিশ্চয় তেনে এজন পৰাজয় স্বীকাৰ নকৰা মানুহেই হ’ব লাগিব৷\nPosted by ঈশানজ্যোতি বৰা (Ishan Jyoti Bora) at 04:08


হিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি- ১২ ধ্ৰুৱজ্যোতি শৰ্মা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহিতেন শৰ্ম্মাৰ দিনলিপি- ১২\nযোৱা এমাহতে বহুত ঘটনা ঘটি গৈছিল| মাছ মৰাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল খেলিমেলিবোৰ| আৰু যি এবাৰ খেলিমেলি লাগিছিল, সি সমাধা হোৱাৰ নামেই ল’ব খোজা নাছিল| কেতিয়াবা যদি এটা সমস্যাই মূৰ-পোলোকা দিছিল, আন এটাই আহি গবা মাৰি ধৰিছিল-ঠিক কাবাদী খেলৰ নিচিনাই| আৰু এতিয়া যিটো সমস্যাই লগ দিছেহি সিয়েই মোক খুলি খুলি খাবলৈ যথেষ্ট| দুৰ্বিসহ সেই যাতনা | …. দহ বছৰ… পূৰাপুৰি দহ বছৰ কবৰস্থিত হৈ আছিল যন্ত্ৰণাবোৰ… আৰু হঠাৎ আজি মাম্মী হৈ ওলাই আহিল হাস্পতালৰ বাটচ’ৰাত|\nবৰ ভাগৰ লাগি গৈছিল| সমাজৰ এটা মাত্ৰ অন্ধবিশ্বাসৰ বিপৰীতে মাত মাতি ম‍ই থকাসৰকা হৈ গৈছিলোঁ| বহুদিনৰ মূৰত ঘৰলৈ আহিছিলোঁ| ভাবিছিলোঁ, অলপ জিৰণি লম| অন্ততঃ কেইদিনমান শান্তিত কটাম| আৰু ইয়ালৈ আহি যিখিনি হৈ গ’ল, সেইখিনিয়েই মোক ভাগৰুৱা কৰি তুলিলে| ম‍ই জিকি গ’লো, কোনোৱা হাৰি গ’ল| কিন্তু এই জয়লাভে মোক কি দিলে ম‍ই গমকেই নাপালোঁ|\nহাস্পতালৰ পৰা অহাৰ পিছত দুদিন ধৰি ঘৰতে সোমাই থাকিলোঁ| কলৈকো ওলাই যাবৰ মনেই নগ’ল| তিনিসপ্তাহ হাস্পতালত ভূত আঁতৰোৱাৰ বাবে কৰা নেৰানেপেৰা চেষ্টাত কৈলাশ দা সুস্থ হৈ আহিছিল| আৰু তাৰ লগত লাগি থাকোতে পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ ঘৰ আৰু ঘৰৰ খবৰ| কৈলাশদাক হাস্পতাললৈ অনাৰ পিছত যিদিনা খবৰ লবলৈ আহিছিলোঁ, সিদিনাই ভাবিছিলোঁ, দয়াল কাৰ ওচৰলৈ যাম| কিন্তু এই ভাগৰটোৱে মোক সেইটো‍ও পাহৰাই পেলালে| কাৰো লগতেই কথা পাতিবলৈ মন নগ’ল| অগত্যা নক’লে নোহোৱা দুই-এষাৰ কথাৰ বাহিৰে অৱহেলা কৰি গ’লো সকলোকে| নিকুৱে আহি মাজে মাজে আমনি দিছিলহি যদিও মোৰ পৰা পাট্টা নোপোৱাত সিও লাহে লাহে পৰা আঁতৰি থাকিল| সকলোৰে পৰা আঁতৰত, সকলোকে নিলগত ৰখাই ম‍ই যেন মোৰ বাবে সময় উলিয়াই ল’লো| কবৰ খান্দিবলৈ| হৃদয়ৰ কবৰত সমাধিস্থ সময়বোৰ চাবলৈ বৰ মন গৈছিল মোৰ| চাবলৈ মন গৈছিল, সেই সমাধিত শুই থকা আলসুৱা সেই আত্মা আজিও আছেনে ! আলোছায়াই খেদি ফুৰিব ধৰিছিল মোক| শুব পৰা নাছিলো, খাব পৰা নাছিলো, কেৱল সেই অৱয়বেই বেৰি ৰাখিছিল মোক.. হাস্পতালৰ সন্মুখত যি অৱয়ব দেখি কিছুসময়ৰ বাবে স্তব্ধ হৈ গৈছিল মোৰ হৃদ্‍স্পন্দন..|\nবুধবাৰ আছিল সিদিনা| বৰষুণ ইতিমধ্যে কমি ফটফটীয়া হৈ আছিল আকাশ | জোন নাছিল যদিও তৰাবোৰে আনন্দত মতলীয়া হৈ আছিল| চোতালত ঢাৰি এখন পাৰি গাৰু এটা লৈ দেউতা শুই আছিল| ভাত ৰন্ধাৰ মাজতে সময় পালে ঢাৰিখনৰ একাষে মুঢ়া এটাত বহি মায়ে বিচনী চলাই আছিল| কাষত বাজি আছিল আমাৰ সাতামপুৰুষীয়া সেই ফিলিপছ ৰেডিঅ’টো| কিবা এখন নাটক চলি আছিল| নীলু চক্ৰৱৰ্তীৰ গলগলীয়া কণ্ঠই যেন গোমা কৰি পেলাইছিল পৰিৱেশ| ম‍ই কাপোৰৰ আৰামী চকীখনত বহি আকাশলৈ চাই আছিলো| মোৰ প্ৰিয় আকাশ| যিয়ে মোক বিশালতা কি শিকাইছিল| আৰু আজি ! ক’লৈ গ’ল সেই বিশালতা উপলব্ধি কৰিব পৰা সময়বোৰ, সাহসবোৰ! আকাশৰ গভীৰতালৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিছিলো আৰু যিমানে গভীৰতালৈ সোমাই গৈ আছিল সেই দৃষ্টি, স্মৃতিয়েও খুলি দি গৈছিল প্ৰতিটো মূহুৰ্তৰ কথাবোৰ| ক’ত লগ পাইছিলো..ক’ত লগ পাইছিলো? কলেজত? বজাৰত.. নে ক’ত? নে অ’ডিটৰিয়ামত? অ’ডিট’ৰিয়ামত| হয় অ’ডিট’ৰিয়ামতেই| বজালী কলেজ অ’ডিট’ৰিয়ামত| ফেছমেন ছ’ছিয়েল আছিল সিদিনা….. সেই দিনৰ পৰাই আলোছায়া মোৰ বাবে হৈ পৰিছিল “আলোছাঁয়া” আৰু…\n-“অ’ হিতু দা, মোক ত‍ই ব’য়া পাইছা?” সকলো ভাৱনাৰ অন্ত পেলাই থতমত খাই মোৰ ওচৰতে থিয় দি থকা নি্কুলৈ চালো| অপৰাধী অপৰাধী ভাৱেৰে মোৰ ওচৰতে সেমেনা সেমেনিকৈ থিয় হৈ আছিল সি| ম‍ই তাক কোলাত উঠাই ল’লোঁ|\n-“আকাশত কি চাই আছ্‌লি?”\n-“সেই তাৰাকেটা|” মিচিকিয়াই হাঁহি তাক সপ্তৰ্ষিমণ্ডললৈ বুলি দেখুৱাই ক’লো|\n-“সেই তাৰাকেটাৰ কি নাম ক’চোন|”\nএৰা! কি নাম আছিল জানোঁ! আগবাঢ়ি থকা তিনিটা তৰাৰ মাজৰটোৰ লগত থকাটোৰ নামহে মনত পৰিল| “অৰুন্ধতী”| সদায় তেওঁ দেৱজ্ঞান কৰা মুনিবৰৰ লগতহে আছিল অৰুন্ধতী| অৰুন্ধতী বৰ আদৰ্শৰ আছিল আলোছাঁয়াৰ| অৰুন্ধতীক লৈ কিমান কথাযে কৈছিল তাই…\n-“কি হ’লনু| ইমান ডাঙাৰ হৱৰ পাছতো ইমান ভাৱবা লাগে?”\n-“পাৰহিয়ে গেইছু ৰ’|”\n-“ক’|”- নিকুৱে হয়তো কব সপ্তৰ্ষিমণ্ডলৰ নামবোৰ| কিন্তু সি ক’ব পাৰিবনে অৰুন্ধতীৰ কথা? এবাৰ আকাশলৈ চালো| অৰুন্ধতীয়ে মোলৈ চাই হাঁহি আছিল| ঠিক আলোছাঁয়াৰ দৰেই…. মোক জোকাই, মোৰ খং উঠাই যিদৰে আলোছায়াই হাঁহি উঠিছিল, ঠিক তেনেদৰে…..\t(ক্ৰমশঃ)\n← বৈষ্ণৱ সমাজৰ সেৱাৰ থলী নামঘৰ(- লক্ষেশ্বৰ হাজৰিকা)\nদায়-দোষ নধৰে যেন কোনেও (ক’লে কথা লাগে লেথা…..অলপ ভাবিবলৈও বাধ্য)…(-ৰ’দালি সপোন বৰগোহাঁই) →\nকথোপকথন-১৪ (ধীৰাজ কলিতা)


চৌদিশে গো-মাতাৰ জয়ধ্বনি, দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পশু হ’ব গৰু! -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়চৌদিশে গো-মাতাৰ জয়ধ্বনি, দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পশু হ’ব গৰু!\nচৌদিশে গো-মাতাৰ জয়ধ্বনি, দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পশু হ’ব গৰু!\nএলাহাবাদ : দেশৰ এতিয়া গৰুৰ জয়জয়-ময়ময় অৱস্থা! মানুহৰ যি হয় হওক, গৰুৰ সুৰক্ষাৰ বাবে চৰকাৰৰ পৰা ন্যায়ালয়লৈ সকলো উঠি-পৰি লাগিছে। গো-সুৰক্ষা আইনতে সীমাবদ্ধ নাথাকি এইবাৰ গৰুৰ মৌলিক অধিকাৰৰ প্ৰসংগও উত্থাপন কৰা হৈছে। কেৱল এয়াই নহয়, বাঘৰ সলনি গৰুক ‘জাতীয় পশু’ হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ পৰামৰ্শও দিয়া হৈছে। খোদ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশে আগবঢ়াইছে এনে পৰামৰ্শ। খবৰ অনুসৰি, বুধবাৰে ন্যায়াধীক শেখৰ কুমাৰ যাদৱৰ বিচাৰপীঠে জাভেদ নামৰ গোহত্যা-বিৰোধী আইনৰ দ্বাৰা অভিযুক্ত এজনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিছিল। আদালতত অভিযুক্তৰ জামিন আৱেদন খাৰিজ কৰা হৈছিল।\nআৱেদন খাৰিজ কৰাৰ কাৰণ সন্দৰ্ভত ন্যায়াধীশগৰাকীয়ে কয় যে, ‘গো-মাতাক জাতীয় পশু হিচাপে ঘোষণা কৰিব লাগে!’ আৱেদনকাৰীৰ জামিন প্রত্যাখ্যান কৰি বিচাৰপতি শেখৰ যাদৱে ৰায় দিয়ে যে, ‘ভাৰতীয় সভ্যতাৰ সৈতে গৰুৰ আত্মীক সম্পৰ্ক আছে। বেদ আৰু ভাৰতীয় প্রাচীন গ্রন্থসমূহতো গ্ৰন্থসমূহতো গৰুৰ স্থান গুৰুত্বপূৰ্ণ।’ বিচাৰপতিগৰাকীৰ মতে, ‘গৰুৰ ভাল হ’লেহে দেশেৰো ভাল হ’ব।’ তেওঁ লগতে কয় যে, ভাৰতীয় নাগৰিকৰ দৰে গৰুৰো মৌলিক অধিকাৰ থকা উচিত।\nইয়াৰ বাবে সংসদত নতুন আইন প্রণয়ন কৰাৰো তেওঁ পৰামৰ্শ দিয়ে। হিন্দু শাস্ত্রমতে, গৰুদানক মহাদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গৰুদান কৰিলে ব্যক্তিৰ সমস্ত পাপ খণ্ডন হোৱাৰ লগতে মুক্তিলাভ কৰা যায় বুলিও তেওঁ উনুকিয়ায়। অৱশ্যে এইবাৰেই এনে প্ৰসংগ উত্থাপন হোৱা নাই। ইয়াৰ পূ্ৰ্বে ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়েও ২০১৭ চনতে গৰুক ৰাষ্ট্ৰীয় পশু ঘোষণা কৰিবলৈ চৰকাৰক পৰামৰ্শ দিছিল। তদুপৰি গো-হত্যাত দোষী সাব্যস্ত হ’লে যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড বিহাৰো পৰামৰ্শ দিছিল ন্যায়ালয়ে। সম্প্ৰতি প্ৰায় সমগ্ৰ দেশতে গৰুৰ সুৰক্ষাক লৈ অধিক কঠোৰ হৈছে বিভিন্ন ৰাজ্যৰ চৰকাৰ।\nসম্প্রতি অসমতো মন্দিৰৰ পাঁচ কিলোমিটাৰৰ ওচৰে-পাজৰে গো-মাংস বিক্ৰী বন্ধ কৰা হৈছে। অসম বিধানসভাত গৃহীত কৰা হৈছে ‘গো-সুৰক্ষা আইন, ২০২১। ১৯৫০ চনৰ আইন অনুসৰি অসমত ১৪ বছৰৰ ঊৰ্ধ্বৰ বয়সৰ গৰুহে ভক্ষণ কৰিব পাৰিব। ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শর্মাৰ মতে, এই আইন অমান্যকাৰীৰ ৮বছৰ পর্যন্ত কাৰাদণ্ড হোৱাৰ লগতে ৩ লাখ টকা জৰিমনা বিহাৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব। কোনোৱে যদি এই অপৰাধ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে অৱজ্ঞা কৰে, তেনেহ’লে জৰিমনা দুগুণ বৃদ্ধি হ’ব। মুঠতে আইনৰ সুৰুঙাৰে মানুহৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ কৰাজন সাৰি গ’লেও গৰুৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ কৰি এতিয়া আৰু কোনো সাৰি যাব যে নোৱাৰে, সেয়া একপ্ৰকাৰ নিশ্চিত হৈছে।\nPrevious articleউদ্বেগ আঁতৰা নাই : দেশত ১২ শতাংশ বৃদ্ধি ক’ভিড সংক্ৰমণ\nNext articleকোন হ’ব তালিবান চৰকাৰৰ মুৰব্বী: চৰ্চাত হাইবাটুল্লাহ আখুনজাদা


চুলাই - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচুলাই (ইংৰাজী: Sulai) উত্তৰ-পূব ভাৰতীয় ৰাজ্য অসমত তৈয়াৰ কৰা এবিধ বৰ্ণহীন, উদ্বায়ী, দহনশীল দ্ৰৱ্যযুক্ত ৰাগীয়াল পানীয়। ইয়াক ৰেক্তিফাইড স্পিৰিট বা সংশোধিত স্পিৰিট বুলিও কোৱা হয়। ৰাসায়নিক ভাবে ই হৈছে ইথানল আৰু ইয়াৰ ৰাসায়নিক সংকেত C2H5OH। চুলাইক উত্তৰ ভাৰতত থাৰা, নেপালত হাণ্ডিয়া বা ফেনী বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণ কথিত ভাষাত ইয়াক দেশী সুৰা বুলি কোৱা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে কিণ্বন প্ৰক্ৰিয়াৰে মিঠৈ আৰু কেতিয়াবা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়।\n2 প্ৰস্তুতিৰ ইতিহাস আৰু ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতি\n3 ব্যৱহাৰ আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰসংগ\nপৰম্পৰাগত পদ্ধতিত মিঠৈ বা অপৰিশোধিত কুঁহিয়াৰ অথবা বীটৰ পৰা চেনি প্ৰস্তুত কৰণত সৃষ্টি হোৱা এবিধ সান্দ্ৰ পদাৰ্থক প্ৰথমে এটা ডাঙৰ টিন বা ড্ৰামত কিণ্বন কৰা হয়। উষ্ণতা আৰু পিএইছ নিয়ন্ত্ৰিত পৰিস্থিতিৰ অধীনত কৰা ই এবিধ এনাৰবিক অৰ্থাৎ অক্সিজেনৰ অনুপস্থিতিত ঘটিত শ্বসন প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াৰ ফলত মূল মিশ্ৰণৰ চেনিৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হৈ ইথাইল এলকহল আৰু কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইডলৈ উৎপন্ন হয়।\nচুলাইৰ পাতন প্ৰক্ৰিয়াত ব্যৱহৃত পাত্ৰ\nতাৰ পিছত মাটিৰ ভাটাত জুই জ্বলাই ওপৰত নিৰন্তৰভাৱে এটা ডাঙৰ নলীয়া ধাতৱীয় পাত্ৰত কিণ্বন কৰা মিঠৈখিনি পাতন প্ৰক্ৰিয়াৰে শোধন কৰা হয়। মুখ্য পাত্ৰৰ ওপৰত আন এটা ছিদ্ৰযুক্ত পাত্ৰ ৰখা হয়। তাৰ ভিতৰত এটা ধাতৱ সংগ্ৰহকাৰী পাত্ৰ ট্ৰিপদৰ ওপৰত ৰখা হয়। ধাতৱ সংগ্ৰাহকত পাতিত হোৱা চুলাইখিনি সংগ্ৰহ কৰা হয়। পাতনৰ সময়ত অতিৰিক্ত বায়ু চলাচল প্ৰতিহত কৰিবলৈ ঘনিভৱনৰ বাবে ৰখা পত্ৰৰ তলটো বোকাৰে বন্ধ কৰা হয়।\nগৰম কৰাৰ পিছত পানী তিনিৰ পৰা পাঁচবাৰ সলনি কৰা হয়। ঘনীভৱন হোৱা চুলাই এটা সৰু ধাতৱীয় পাত্ৰত সংগ্ৰহ কৰা হয়। পানী সলনি কৰাৰ সংখ্যাৰ দ্বাৰা চুলাইৰ শক্তি নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। যেতিয়া পানীৰ পৰিমাণ কম হয় সুৰাৰ পৰিমাণ অধিক হয়।\nচুলাই সাধাৰণতে পৰিষ্কাৰ, কাচৰ বটলত সংৰক্ষণ কৰা হয়। ইয়াৰ এক তীক্ষ্ণ গোন্ধ আছে আৰু সেয়েহে প্ৰায়ে পথাৰত বা মানুহৰ ঘৰৰ পৰা আঁতৰত তৈয়াৰ কৰা হয়। যিহেতু একাধিকবাৰ পাতন কৰা হয় সেয়ে ইয়াত সুৰাৰ পৰিমাণ অতি উচ্চ আৰু ইয়াক এক সংশোধন কৰা স্পিৰিট বুলি গণ্য কৰা হয়। সুৰাৰ পৰিমাণ ৪০-৪৫% হ'ব পাৰে।\nপ্ৰস্তুতিৰ ইতিহাস আৰু ৰাজনৈতিক অৰ্থনীতি[সম্পাদনা কৰক]\nসুলাইক সঘনাই দেশী সংশোধিত স্পিৰিট (Country Spirit) বুলি কোৱা হয়। এই শব্দ ১৮৫৬ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সুৰা প্ৰস্তুতিৰ স্থানীয় প্ৰণয়ৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। কোম্পানীয়ে চুলাইৰ প্ৰস্তুতি আৰু খুচুৰা ব্যৱসায়ৰ বাবে এটা কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এই কৰক যাক আবকাৰী বুলি কোৱা হয়। এই মাহিলী কৰ প্ৰণালীৰ অধীনত সংশোধিত স্পিৰিট বাবে মহলদাৰ বা অনুজ্ঞাপত্ৰ ধাৰকে প্ৰতিদিনে দহ গেলেনতকৈ অধিক তৈয়াৰ কৰিব পৰা নোৱাৰিছিল। অনুজ্ঞাপ্ৰাপ্ত পাতনাগাৰ ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰী মালিকানাধীন দুয়োটা আছিল। প্ৰতিটো পাতনাগাৰত এজন দাৰোগা আৰু কেইজনমান পিয়নেৰে সৈতে এটা আবকাৰী প্ৰতিষ্ঠান সংলগ্ন কৰা হৈছিল। নিৰ্মাণ কৰা স্পিৰিট হাইড্ৰ'মিটাৰেৰে পৰীক্ষা কৰা হৈছিল আৰু দাৰোগাৰ দ্বাৰা পৰীক্ষণ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ পাতনাগাৰৰ পৰা কোনোৱেও চুলাই উলিয়াব নোৱাৰিছিল। নিৰ্মাণৰ এই নিয়মৰ অৰ্থ হৈছে যে অনুমতি অবিহনে চুলাই ৰখা অবৈধ। এই আইন বৰ্তমানেও অসমত চলি আছে।\nযদিও অবৈধ অসমৰ কিছুমান গ্ৰাম্য লোক আৰ্থিকভাৱে চুলাইৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। এইবোৰ সাধাৰণতে সুৰাৰ দোকান বা চুলাই ভাট্টি আৰু ব্যক্তিগতভাবে খুচুৰাকৈ বিক্ৰী কৰা হয়।\nব্যৱহাৰ আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰসংগ[সম্পাদনা কৰক]\nচুলাই সাধাৰণতে পানী যোগ নকৰাকৈ পোনপটীয়াকৈ ৰাগীয়াল দ্ৰৱ্য হিচাপে খোৱা হয়। ভজা মাংস বা আন যিকোনো তৰকাৰী হৈছে সঘনাই ইয়াৰ অনুষঙ্গ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে নিম্ন জাতিৰ জাতিগত গোটৰ লোকসকলে চুলাই গ্ৰহণ কৰে। পণ্ডিতসকলে যুক্তি দিয়ে যে অভিজাত সকলে ঐতিহাসিকভাৱে ইয়াক 'নিম্ন' শ্ৰেণীৰ পানীয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগত সামাজিক ব্যাধিয়ো জড়িত আছে। ভালকৈ শোধন নকৰা চুলাইত কেতিয়াবা মিথানলৰ পৰিমাণ বেছি থাকে আৰু ইয়াৰ ফলত ই বিষাক্ত হৈ পৰে। বিষাক্ত সুৰা সেৱনৰ ফলত বহুতো লোকৰ মৃত্যু হয়। তদুপৰি ৰাগীয়াল বস্তু হিচাপে আন নিচাকাৰক দ্ৰৱ্যবোৰৰ লগত জড়িত সামাজিক তথা অৰ্থনৈতিক সমস্যা ইয়াৰ লগতো জড়িত।\n↑ Barua,M. (2013). "Volatile ecologies: towardsamaterial politics of human-animal relations". Environment and Planning A খণ্ড 46. doi:10.1068/a46138. https://www.academia.edu/5118888/Volatile_ecologies_towards_a_material_politics_of_human-animal_relations। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 December 2013.\n↑ 3.0 3.1 Satyawali Y., Balakrishnan M. (2010). "Wastewater treatment in molasses-based alcohol distilleries for COD and color removal: A review". Journal of Environmental Management খণ্ড 86 (3): 481–497. doi:10.1016/j.jenvman.2006.12.024.\n↑ Tamang, J.P. (2010) Himalayan Fermented Foods: Microbiology, Nutrition, and Ethnic Values. CRC Press, Boca Raton, Florida\n↑ Tamang J.P. (2012) Plant-Based Fermented Foods and Beverages of Asia. pp. 49-92 in Y.L. Hui editor. Handbook of plant-based fermented food and beverage technology. Taylor and Francis, Boca Raton, Florida.\n↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 Goswami S. (1987) Aspects of Revenue Administration in Assam, 1826-1874. Mittal Publications, New Delhi\n↑ Chatterjee P (2003). "An Empire of Drink: Gender, Labor and the Historical Economies of Alcohol". Journal of Historical Sociology খণ্ড 16: 183–208. doi:10.1111/1467-6443.00201.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চুলাই&oldid=264913"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ০৫:৪৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


PPF, FD, KVP, Sukanya! কি আঁচনিত আপুনি ধন জমা কৰিব? ক'ত কেতিয়া দুগুণ হ'ব?– News18 assam\nHome » photogallery » business »PPF, FD, KVP, Sukanya ! কোনখন আঁচনিত আপুনি ধন জমা কৰি বেছি লাভালাভ পাব ? ক'ত, কেতিয়া দুগুণ হ'ব ? সবিশেষ জানি লওক...\nPPF, FD, KVP, Sukanya ! কোনখন আঁচনিত আপুনি ধন জমা কৰি বেছি লাভালাভ পাব ? ক'ত, কেতিয়া দুগুণ হ'ব ? সবিশেষ জানি লওক...\nSmall Savings Schemes: কিষাণ বিকাশ পত্ৰ (KVP), বেংক FD, ৰাজহুৱা ভৱিষ্যত নিধি (PPF) আৰু সুকন্যা সমৃদ্ধি যোজনা(SSY)। যদি আপুনি এই আঁচনিবোৰৰ যিকোনো এটাত বিনিয়োগ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে, প্ৰথমে আপুনি সেইবোৰৰ ওপৰত কিমান interest লাভ কৰে জানি লওঁক।\n| October 06, 2021, 16:31 IST\nচৰকাৰে কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ সঞ্চয় আঁচনি (Small Savings Schemes) চলাই আছে। প্ৰতিটো তিনিমাহত এই সঞ্চয় আঁচনিবোৰৰ সুতৰ হাৰ সলনি হয়। এই ক্ষুদ্ৰ সঞ্চয় আঁচনিবোৰত বিনিয়োগ কৰিলে ৪ ৰ পৰা ৭.৬ শতাংশলৈকে সুত পোৱা যায়। আজি আমি আপোনাক কিছুমান সঞ্চয় আঁচনিৰ বিষয়ে ক'বলৈ গৈ আছোঁ য'ত আপুনি বিনিয়োগৰ পৰা নিশ্চিত লাভ কৰিব পাৰে।\nএই আঁচনিসমূহৰ ভিতৰত আছে কিষাণ বিকাশ পত্ৰ (KVP), বেংক FD, ৰাজহুৱা ভৱিষ্যত নিধি (PPF) আৰু সুকন্যা সমৃদ্ধি যোজনা(SSY)। যদি আপুনি এই আঁচনিবোৰৰ যিকোনো এটাত বিনিয়োগ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি আছে, প্ৰথমে আপুনি সেইবোৰৰ ওপৰত কিমান interest লাভ কৰে জানি লওঁক।\nসুকন্যা সমৃদ্ধি যোজনা আঁচনিখন কেৱল ১০ বছৰ বয়সলৈকে কন্যাৰ বাবে আৰু যথেষ্ট জনপ্ৰিয়। ই বৰ্তমান ৭.৬ শতাংশ সুত লাভ কৰি আছে। এই আঁচনিত, এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যাৰ বাবে একাউণ্ট খুলিব পাৰে। ২১ বছৰ বয়সৰ কন্যাসকলে এই একাউণ্টৰ পৰা টকা উলিয়াব পাৰে। এই আঁচনিৰ পৰিমাণ ৯ বছৰ আৰু ৪ মাহত দুগুণ হ'ব।\nৰাজহুৱা ভৱিষ্যত নিধি পিপিএফ হৈছে আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় কৰ সঞ্চয় আঁচনি। ইয়াত কৰা বিনিয়োগ ১৫ বছৰৰ। পিপিএফৰ বিনিয়োগত ৫ বছৰৰ লাকইন ম্যাদ আছে। ইয়াত নিম্নতম ৫০০ টকালৈকে বিনিয়োগ কৰিব পাৰি। ই বৰ্তমান ৭.১ শতাংশ সুত পৰিশোধ কৰি আছে। এই আঁচনিৰ পৰিমাণ প্ৰায় দহ বছৰত দুগুণ হ'ব।\nBank FD: বেংকসমূহে বৰ্তমান ফিক্সড ডিপজিটৰ ওপৰত প্ৰায় ৫.৫ শতাংশ সূত লাভ কৰিছে। এই সূত্ৰ অনুসৰি সুতৰ হাৰ অনুসৰি আপোনাৰ পৰিমাণ দুগুণ হ'বলৈ ১৩ বছৰতকৈ অধিক সময় লাগিব।\nকিষাণ বিকাশ পত্ৰত নিম্নতম ১০০০ টকাৰ সৈতে একাউণ্ট এটা খুলিব পাৰি। বৰ্তমান ইয়াৰ বাৰ্ষিক আগ্ৰহ ৬.৯ শতাংশ। কিষাণ বিকাশ পত্ৰই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যে আপোনাৰ বিনিয়োগ ১০ বছৰ ৪ মাহত দুগুণ হ'ব।


অসমত চিতল মাছতকৈও কম দৰত বিক্ৰী হ’ল নিজ সন্তান - NORTHEAST NOW (Assamese)\nঅসমত চিতল মাছতকৈও কম দৰত বিক্ৰী হ’ল নিজ সন্তান\nনৈতিকতাহীন ৰাজনৈতিক আগ্ৰাসনৰ যুগত মানৱতাৰ মূল্যাংকন সম্ভৱ নে?\nগুৱাহাটী , February 8, 2019 11:22 am\nনিজ সন্তানক বিক্ৰী কৰিলে ঢেকিয়াজুলিত। আলোকচিত্ৰ সৌজন্য-ডেক্কান ক্ৰনিকেল\nহয়তো উৰুকাৰ সময়ত ১০০০ টকাতকৈও অধিক দামেৰে চিতল মাছ কিনিছে আপুনি, মানুহৰ মূল্যও চিতল মাছৰে সৈতে তুলনা হ’ব পাৰেনে কেতিয়াবা! আচৰিত যেন লাগিলেও এয়াই সত্য এইখন অসমত।\nজাতি-মাটি-ভেটি ৰক্ষাৰ ঢাক-ধোল বজোৱা সোণোৱাল চৰকাৰলৈ জীয়া মানৱতাৰ প্ৰত্যাহবান, আপোনাৰ চৰকাৰৰ দিনত অসমত মানুহৰ মূল্য কিমান? এহেজাৰ নে দুহেজাৰ? হয় এনে এক দুৰ্বিসহ ঘটনাই সংঘটিত হৈছে অসম মুলুকত।\nঢেকিয়াজুলিৰ অন্তৰ্গত নিজ বৰছলা গাঁৱৰ ৰাজু গোৱালা নামৰ এজন চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকে চৰম দ্ৰৰিদ্ৰতাৰ ওচৰত সেঁও মানি দুহেজাৰ টকাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰিলে নিজৰ দুই সন্তানক। চাৰিটা সন্তান আৰু পত্নীৰে সৈতে এখন সংসাৰ আছিল ৰাজু গোৱালাৰ। দৰিদ্ৰতাৰ বাবে উপযুক্ত চিকিৎসাৰ অভাৱত পত্নীৰ মৃত্যু হয়, তাৰ পিছত হেৰুৱাই মাটি আৰু ভেটি।\nগৃহহীন ৰাজু গোৱালাৰ অৱস্থা পানীত হাঁহ নচৰা। চাৰিটা সন্তান ক্ৰমে বব নোৱাৰা বোজা হৈ পৰিল দৰিদ্ৰ পিতৃৰ বাবে। উপায়ন্তৰ হৈ অসহায় পিতৃয়ে দুই সন্তান বিশাল গোৱালাক(৭)ৰৌতাত আৰু পূজা গোৱালাক(৩)পুঠিমাৰীত দুহেজাৰ টকাৰ বিনিময়ত কোনো অচিনাকী ব্যাক্তিৰ হাতত বিক্ৰী কৰি দিয়ে। আন দুজন সন্তানো আছে বেলেগৰ ঘৰত কাম কৰা হিচাপে। এতিয়া পিতৃয়ে ইঘৰে-সিঘৰে কাম কৰি কোনোমতে পেট প্ৰৱৰ্তাইছে ।\nসভ্য সমাজক পদানত কৰা এই সমগ্ৰ ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ পাছতে আৰক্ষীয়ে ঘটনাৰ তদন্ত আৰম্ভ কৰে। নিজৰ সন্তান বিক্ৰী কৰা পিতৃ ৰাজু গোৱালা বৰ্তমান পলাতক অৱস্থাত। উদ্ধাৰ হবনে পন্যৰ দৰত বিক্ৰী হোৱা দুই শিশু। চৰকাৰৰ উন্নয়ন কেবল ভাষণতে হৈছে নে সঁচাকৈয়ে এই উন্নয়নে চাহ জনগোষ্ঠীক চুব পাৰিছে সেয়া এতিয়া এক মূল্যহীন প্ৰশ্ন।


xukhdukh.com August 17, 2013 goodnews,\n১. ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত চোৰাং চিকাৰীৰ সতে সাহসেৰে যুঁজ দিয়া বন-কৰ্মীক দিয়া হব ২০হাজাৰ টকাৰ সৈতে সাহসিকতাৰ পুৰস্কাৰ, লগতে বানত জীৱ-জন্তুৱে আশ্ৰয় লবৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰিব এশটাকৈ হাই লেনঃ উদ্যান পৰিচালনা সমূহৰে সতে আলোচনাৰ অন্তত বন মন্ত্ৰীয়ে কৰিলে ঘোষণা৷\nনুমলীগড় ৰিফাইনেৰীৰ বৰঙণি\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ সাহাৰ্য পুঁজিলৈ\n২. সাহসিকতাৰ একমাত্ৰ পদকেৰে তেজপুৰলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়ালে কাৰ্তিক শইকীয়াইঃ গুলীবিদ্ধ অৱস্থাতো যুঁজি নিহত কৰিছিল উগ্ৰপন্থীক ৷\n৩. গেলেকীৰ সুন্দৰ পুখুৰী প্ৰগতি মহিলা সমবায় সমিতিৰ মহিলা সকলে আগষ্টতে সোণগুটি বুটলি দেখুৱালে আদৰ্শঃ সমবায় ভিত্তিত যোৱা ডিচেম্বৰতে ৰোপন কৰিছিল সেউজ বিপ্লৱৰ লক্ষ্যৰে কৃষি বিভাগে দিয়া জে.কে.আৰ.আইচ ৪০(১) ধানৰ কঁঠিয়া ৷\n৪. ৰাজহুৱা উদ্যোগৰ শলাগনীয় বৰঙনিঃ এন আৰ এলে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সাহাৰ্য পুঁজিলৈ আগবঢ়ালে ২০লাখকৈ টকাৰ আৰ্থিক সহায়৷\n৫. উজলি উঠিল তৃতীয় মৰ্চাৰ সম্ভাৱনাঃ দেশৰ আগশাৰীৰ আলোচনী ইণ্ডিয়া টুডে আৰু চি ভোটাৰ মুডে চলোৱা সমীক্ষা মতে ইউপিএ হেৰুৱাব ১২২খন আসন, তৃতীয় মৰ্চাৰ আসনৰ সংখ্যা হোৱাৰ সম্ভাৱনা ২৫১খন আসনৰ৷\n৬. নতুন ৰুপত জিলিকিব উত্তৰ-পূৱৰ ন্যায়ৰ মন্দিৰ স্বৰূপ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ঃ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পি সথাশিভমে উদ্বোধন কৰিব নৱ-নিৰ্মিত ভৱন৷\n৭. কালি ঘোষিত হ’ল শিক্ষামিত্ৰ সকলৰ বাবে অনুষ্ঠিত টেট পৰীক্ষাৰ ফলাফলঃ নিম্নপ্ৰাথমিকত ৬৫৪২গৰাকী অৱতীৰ্ণৰ বিপৰীতে উত্তীৰ্ণ হয় ৩৮৩৫জন, উচ্চ মাধ্যমিকত ১৭৪৫জনৰ ভিতৰত ১৩৭৪গৰাকীয়েই সফলতাৰে উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ সুখৰ খবৰ৷\n৮. চিএমজি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা লোৱা ভুৱা বিএড ডিগ্ৰীধাৰীৰ পদৰ হব অৱনমনঃ ভুৱা পিএইচডিৰে প্ৰৱক্তাৰ চাকৰি লোৱা সকলক অব্যাহতি দিয়াৰ ব্যৱ্স্থা গ্ৰহণ কৰা বুলি ঘোষণা কৰি শিক্ষামন্ত্ৰীয়ে৷\n৯. অহা নৱেম্বৰ মাহতে অনুষ্ঠিত হব শেষবাৰৰ বাবে এল পিৰ টেট’: উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ টেট’ পৰীক্ষাক দিন ঘোষিত হ’ল ১৯ নৱেম্বৰ৷\n১০. ৰাস্তাৰ কুকুৰৰ বাবেও আৰম্ভ হ’ল হেল্প-লাইন টেলিফোন সেৱাঃ বাংগালুৰুৰ ৰাকেশ শুক্লা নামৰ ব্যক্তিজনে পৰিত্যক্ত কুকুকৰৰ খবৰ পালেই চিকিৎসা প্ৰদান কৰি আশ্ৰয় গৃহ দান কৰাৰ লক্ষ্যৰে হেল্পলাইন সহ স্থাপন কৰিছে ভইচ অৱ ষ্ট্ৰীট ডগচ নামৰ এনজিঅ’৷\n১১. শিৱসাগৰ জিলাত এখনকৈ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়, চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ দৰে শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আৰু তেল শোধনাগাৰ, এলপিজি বটলিং প্লেণ্ট, তাপ বিদ্যুত প্ৰকল্প আদিকে ধৰি বিভিন্ন দাবীৰে সামগ্ৰিক উন্নয়নৰ বাবে দাবী জনাই প্ৰধানমন্ত্ৰীলৈ স্মাৰক পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিলে টাই আহোম যুৱ পৰিষদ, শিৱসাগৰ জিলা সমিতিয়ে৷\n১২. ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে নেপাললৈ উপহাৰঃ বিশখন এম্বুলেঞ্চ আৰু চাৰিখন বাছৰ লগতে নেপাল প্ৰায় ৬০খন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানলৈ গ্ৰন্থ সম্ভাৰ উপহাৰ দিয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ হৈ ৰাষ্ট্ৰদূত জয়ন্ত প্ৰসাদে৷\n১৩. বৰপেটা উন্নতি সভাই ল’লে অভিনৱ প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীঃ প্ৰধানমন্ত্ৰী-মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সুমতি বিচাৰিলে কৰিলে ভাগৱত পাঠ৷\n১৪. পেঞ্চনাৰৰ বাব সুখৰ খবৰঃ ৰাজ্যৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ আঠ সহস্ৰাধিক পেন্সনৰ গোচৰ চলিত বিত্তীয় বৰ্ষতে নিষ্পত্তি কৰাৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰিলে ৰাজ্য চৰকাৰে৷


পুনৰ ভয়ংকৰ ভূমিস্খলন (landslide)! শোৱাপাটীতে কৰুণ মৃত্যুক সাৱটিলে একেটা পৰিয়ালৰ এটি কণমানি শিশুসহ ৩ গৰাকী সদস্যই; নিশা শুই থকা অৱস্থাতে মাটি খহি এটা বাসগৃহ সম্পূৰ্ণৰূপে পুতি পেলোৱাত প্ৰাণ হেৰুৱালে তিনিওজনে\nSkin Care Tips: আপোনাৰ ছালখন সদায় উজ্জ্বল (Glowing Skin) হৈ থাকিব; কেৱল আহাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰক এই খাদ্যবোৰ, তাৰ আগতে জানি লওক কি কি?\n‘বিবাহ বিচ্ছেদ (Divorce)’ বিচাৰি আদালতৰ কাষ চাপিল অসম গৌৰৱ লাভলীনা বৰগোহাঁই (Lovlina Borgohain); কিন্তু কিয় হঠাৎ এই সিদ্ধান্ত ল'লে এতিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই, ২০১৮ত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল লাভলীনা\nনেৰানেপেৰা বৰষুণৰ (Heavy Rainfall) পিছতে সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি পুনৰ এবাৰ সৃষ্টি হৈছে বান আৰু ভূমিস্খলনৰ আতংক (Flood And Landslide)\nনেৰানেপেৰা বৰষুণৰ (Heavy Rainfall) পিছতে সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি পুনৰ এবাৰ সৃষ্টি হৈছে বান আৰু ভূমিস্খলনৰ আতংক (Flood And Landslide)। ইতিমধ্যে ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বানে সংহাৰী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। গৃহহীন হৈছে বহু পৰিয়াল। অসমৰ লগতে উত্তৰ-পূবতো (North East) ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে বান আৰু ভূমিস্খলনে। নেৰানেপেৰা বৰষুণৰ পিছত বিশেষকৈ মেঘালয়ৰ (Meghalaya) গাৰো পাহাৰত (Garo Hills) ভূমিস্খলনে লৈছে বিধ্বংসী ৰূপ। গাৰো পাহাৰৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত নেৰা-নেপেৰা বৰষুণৰ পিছত খহি পৰা পাহাৰৰ মাটিয়ে ইতিমধ্যে প্ৰাণ কাঢ়িছে কেইবাজনৰো।\nইফালে দক্ষিণ গাৰো পাহাৰত পুনৰ ভূমিস্খলনত প্ৰাণ হেৰুৱালে এটি শিশুসহ তিনিগৰাকী লোকে (3 Died For Massive landslide)। জিলাখনৰ বাঘমৰাত পাহাৰৰ পৰা মাটি খহি এটা বাসগৃহ সম্পূৰ্ণৰূপে পুতি পেলোৱাত প্ৰাণ হেৰুৱায় একেটা পৰিয়ালৰ তিনিওগৰাকী সদস্যই। শুকুৰবাৰে পুৱা পৰিয়ালটো শুই থকা সময়তে সংঘটিত ভূমিস্খলনত শিশুসহ একেটা পৰিয়ালৰ সদস্য কেইজনে প্ৰাণ হেৰুৱায়।\nআৰু পঢ়কঃ https://khatangkhobor.com/news/assam/assam-flood-2-brother-and-sister-for-landslide-at-goalpara-in-assam/9801/\nভূমিস্খলনত (landslide) নিহত য়াংকিম চাংমা (৪), গামচিয়া চাংমা (২০) আৰু টেংকাম চাংমা (৩১) বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। ঘটনাৰ পিছতে আৰক্ষী আৰু উদ্ধাৰকাৰী দলে অভিযান চলাই নিহত কেইজনৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰে। লগতে দক্ষিণ গাৰো পাহাৰ জিলাৰ চিজু গাঁৱৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছে সুকীয়া ভূমিস্খলনৰ ঘটনাত নিহত আন এগৰাকী মহিলাৰ মৃতদেহ। তদুপৰি জিলাখনৰ চিবিনাং অঞ্চলতো কমেও চাৰিটা শিশু নিৰুদ্দেশ হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। বৃহস্পতিবাৰে নিশাৰ পৰা সন্ধানহীন হৈ থকা শিশুকেইটিৰ আটাইৰে বয়স ৮-১০ বছৰৰ ভিতৰত।\nPhoto: News8 Northeast\nআৰু পঢ়কঃ https://khatangkhobor.com/lifestyle/glowing-skin-care-tips-include-these-foods-in-the-health-diet/9829/\nTags:3Died For Massive landslideGaro HillsHeavy RainfallLandslideNorth Eastউত্তৰ-পূবগাৰো পাহাৰনেৰানেপেৰা বৰষুণভূমিস্খলনভূমিস্খলনত প্ৰাণ হেৰুৱালে এটি শিশুসহ তিনিগৰাকী লোকেমেঘালয়\n‘বিবাহ বিচ্ছেদ (Divorce)’ বিচাৰি আদালতৰ কাষ চাপিল অসম গৌৰৱ লাভলীনা বৰগোহাঁই (Lovlina Borgohain); কিন্তু কিয় হঠাৎ এই সিদ্ধান্ত ল’লে এতিয়াও স্পষ্ট হোৱা নাই, ২০১৮ত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল লাভলীনা