05.04.21 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n“মৰমৰ সন্তানসকল – ভোলানাথ আটাইতকৈ মৰমৰ পিতা তোমালোকৰ সন্মুখত বহি আছে, তোমালোকে মৰমেৰে স্মৰণ কৰা তেতিয়া নিষ্ঠা বাঢ়ি যাব, বিঘিনি নাশ হৈ যাব”\nব্ৰাহ্মণ সন্তানসকলৰ কোনটো কথা স্মৃতিত থাকিলে কেতিয়াও বিকৰ্ম নহ’ব?\nযি কৰ্ম মই কৰিম, মোকে দেখি আনেও কৰিব – এইটো স্মৃতিত থাকিলে বিকৰ্ম নহ’ব। যদি কোনোবাই লুকুৱায়ো পাপ কৰ্ম কৰে তেতিয়া ধৰ্মৰাজৰ পৰা লুকাই থাকিব নোৱাৰে, তৎক্ষণাৎ তাৰ শাস্তি পাব। আগলৈ গৈ আৰুহে কঠোৰ নিয়ম (মাৰ্চিয়েল ল’) হৈ যাব। এই ইন্দ্ৰ সভাত কোনো পতিত লুকাই বহিব নোৱাৰে।\nভোলানাথ সে নিৰালা… (ভোলানাথতকৈ অনন্য…)\nমৰমৰ আত্মিক সন্তানসকলে জানে যে এতিয়া আত্মিক পিতাই আমাক এই সৃষ্টিৰ আদি-মধ্য-অন্তৰ জ্ঞান শুনাই আছে। তেওঁৰ নামেই হ’ল ভোলানাথ। পিতা বহুত হোজা (ভোলা) হয়, কিমান কষ্ট সহ্য কৰিও সন্তানসকলক পঢ়ায়। প্ৰতিপালন কৰে। আকৌ যেতিয়া ডাঙৰ হয় তেতিয়া সকলোবোৰ সন্তানক দি নিজে বানপ্ৰস্থ অৱস্থাত গুচি যায়। ভাবে যে মই দ্বায়িত্ব পালন কৰিলোঁ, এতিয়া সন্তানে জানে। গতিকে পিতা হোজা হ’ল নহয় জানো। এয়াও তোমালোকক এতিয়া পিতাই বুজায় কিয়নো নিজে ভোলানাথ। গতিকে হদৰ (পাৰ্থিৱ, লৌকিক) পিতাৰ কাৰণেও বুজায় যে তেওঁ কিমান হোজা। তেওঁ হ’ল হদৰ হোজা। এয়া আকৌ হ’ল বেহদৰ (অসীমৰ, পাৰলৌকিক) ভোলানাথ পিতা। পৰমধামৰ পৰা আহে, পুৰণি সৃষ্টিত, পুৰণি শৰীৰত সেইকাৰণে মনুষ্যই ভাবে যে পুৰণি পতিত শৰীৰত কেনেকৈ আহিব। নুবুজাৰ কাৰণে পাৱন শৰীৰধাৰী কৃষ্ণৰ নাম দি দিলে। এই গীতা, বেদ, শাস্ত্ৰ আদি আকৌ ৰচনা হ’ব। চোৱা শিৱবাবা কিমান হোজা। আহে তেতিয়াও এনেকুৱা অনুভৱ কৰায় যেন পিতা ইয়াতেই বহি আছে। এই সাকাৰ বাবাও হোজা নহয় জানো। কোনো চাদৰ নাই, কোনো তিলক আদি নাই। সেই সাধাৰণ বাবাতো বাবাই হয়। সন্তানসকলে জানে – এই সমস্ত জ্ঞান শিৱবাবাইহে দিয়ে আৰু কাৰো শক্তি নাই যিয়ে দিব পাৰে। দিনে-প্ৰতিদিনে সন্তানসকলৰ নিষ্ঠা বাঢ়ি গৈ থাকে। যিমান পিতাক স্মৰণ কৰিব সিমান মৰম বাঢ়িব। আটাইতকৈ মৰমিয়াল পিতা হয় নহয় জানো। কেৱল এতিয়াই নহয় কিন্তু ভক্তিমাৰ্গতো তোমালোকে আটাইতকৈ মৰমৰ বুলি বুজিছিলা। কৈছিলা – বাবা যেতিয়া আপুনি আহিব তেতিয়া অন্য সকলোৰে পৰা মৰম আঁতৰাই এজন পিতাৰ প্ৰতি ৰাখিম। তোমালোকে এতিয়া জানাও, কিন্তু মায়াই ইমান মৰম কৰিবলৈ নিদিয়ে। মায়াই নিবিচাৰে যে এওঁ মোক এৰি পিতাক স্মৰণ কৰক। মায়াই বিচাৰে যে দেহ-অভিমানী হৈ মোক মৰম কৰক। এয়াই মায়াই বিচাৰে সেইকাৰণে কিমান বিঘিনি আনে। তোমালোকে বিঘিনি অতিক্ৰম কৰিব লাগে। সন্তানসকলে কিবা অলপতো পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে নহয় জানো। পুৰুষাৰ্থৰ দ্বাৰাহে তোমালোকে নিজৰ প্ৰালব্ধ পোৱা। সন্তানসকলে জানে উচ্চ পদ পাবলৈ কিমান পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে। এটাতো হ’ল বিকাৰৰ দান দিব লাগে, আনটো হ’ল পিতাৰ পৰা যি অবিনাশী জ্ঞান ৰত্নৰ ধন পোৱা যায়, সেয়া দান কৰিব লাগে। যি অবিনাশী ধনেৰে তোমালোক ইমান ধনৱান হোৱা। জ্ঞান হ’ল উপাৰ্জনৰ উৎস। সেয়া হ’ল শাস্ত্ৰৰ দৰ্শন, এয়া হ’ল আধ্যাত্মিক জ্ঞান। শাস্ত্ৰ আদি পঢ়িও বহুত উপাৰ্জন কৰে। এটা কোঠাত গ্ৰন্থ আদি থৈ দিলে, অলপ কিছু শুনালে বচ উপাৰ্জন হৈ গ’ল। সেয়া কোনো যথাৰ্থ জ্ঞান নহয়। যথাৰ্থ জ্ঞান একমাত্ৰ পিতাইহে দিয়ে। যেতিয়ালৈকে কোনোবাই এই আত্মিক জ্ঞান নাপায় তেতিয়ালৈকে তেওঁ শাস্ত্ৰৰ দাৰ্শনিক বুদ্ধিধাৰী হৈ থাকে। তোমালোকৰ কথা নুশুনে। তোমালোক সংখ্যাত তেনেই তাকৰ। এয়াতো 100 শতাংশ নিশ্চিত যে এই আত্মিক জ্ঞান সন্তানসকলে আত্মিক পিতাৰ পৰা লৈছে। জ্ঞান হৈছে উপাৰ্জনৰ উৎস। বহুত ধন পোৱা যায়। যোগৰ দ্বাৰা স্বাস্থ্যৰ উৎস অৰ্থাৎ নিৰোগী শৰীৰ পোৱা যায়। জ্ঞানৰ দ্বাৰা ধন। এয়া হ’ল দুটা মুখ্য বিষয়। কোনোবাই আকৌ ভালদৰে ধাৰণ কৰে, কোনোবাই কমকৈ ধাৰণ কৰে। গতিকে ধনো ক্ৰমানুসৰি কম পায়। শাস্তি আদি ভোগ কৰি গৈ পদ পায়। পূৰা স্মৃতিত নাথাকিলে তেতিয়া বিকৰ্ম বিনাশ নহয়। আকৌ শাস্তি ভূগীবলগীয়া হয়। পদো ভ্ৰষ্ট হৈ যায়। যেনেকৈ পঢ়াশালিত হয়। এয়া হ’ল বেহদৰ জ্ঞান, ইয়াৰ দ্বাৰা বৈতৰণী পাৰ হৈ যায়। সেই জ্ঞানত বেৰিষ্টাৰ, চিকিৎসক, অভিযন্তা হোৱাৰ পাঠ পঢ়িব লাগে। এয়াতো এটাই পঢ়া। যোগ আৰু জ্ঞানেৰে সৰ্বদা স্বাস্থ্যৱান, ধনৱান হয়। ৰাজকুমাৰ হৈ যায়। তাত স্বৰ্গত কোনো বেৰিষ্টাৰ, বিচাৰক (জজ্) আদি নাথাকে। তাত ধৰ্মৰাজৰো প্ৰয়োজন নাথাকে। গৰ্ভ কাৰাগাৰৰ শাস্তিও নাই, ধৰ্মৰাজ পুৰীৰো শাস্তি পোৱা নাযায়। গৰ্ভ মহলত বহুত সুখী হৈ থাকে। ইয়াততো গৰ্ভ কাৰাগাৰত শাস্তি খাবলগীয়া হয়। এই সকলোবোৰ কথা তোমালোক সন্তানসকলেহে এতিয়া বুজি পোৱা। বাকী শাস্ত্ৰত, সংস্কৃতত শ্লোক আদি মনুষ্যই লিখিছে। সোধে যে সত্যযুগত কি ভাষা হ’ব? পিতাই বুজায় – যি দেৱতাসকলৰ ভাষা হ’ব, সেয়াই প্ৰচলিত হ’ব। তাৰ যি ভাষা হ’ব সেয়া ক’তো থাকিব নোৱাৰে। এনেকুৱা হ’ব নোৱাৰে যে তাত সংস্কৃত ভাষা হ’ব। দেৱতাসকলৰ আৰু পতিত মনুষ্যৰ একে ভাষা হ’ব নোৱাৰে। তাৰ যি ভাষা হ’ব সেয়াই প্ৰচলিত হ’ব। এই ক্ষেত্ৰত সুধিবলৈ একো নাথাকে। প্ৰথমে পিতাৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰতো লৈ লোৱা। যি কল্প পুৰ্বে হৈছিল সেয়াই হ’ব। প্ৰথমে উত্তৰাধিকাৰ লোৱা, অন্য কোনো কথা নুসুধিবাই। বাৰু, 84 জন্ম নহয়, 80 বা 82 হয়, এই কথাবিলাক তোমালোকে এৰি দিয়া। পিতাই কয়, ‘অল্ফ’ক (পিতাক) স্মৰণ কৰা। স্বৰ্গৰ বাদশ্বাহী (সাম্ৰাজ্য) যথাযথ পোৱা যায় নহয় জানো। অনেকবাৰ তোমালোকে স্বৰ্গৰ বাদশ্বাহী লৈছা। ওপৰৰ পৰা অৱনমিতও হ’ব লাগে। এতিয়া তোমালোক মাষ্টৰ জ্ঞান সাগৰ, মাষ্টৰ সুখৰ সাগৰ হোৱা। তোমালোক হৈছা পুৰুষাৰ্থী। বাবাতো সম্পূৰ্ণ। পিতাৰ যি জ্ঞান আছে সেয়া সন্তানসকলৰ আছে। কিন্তু তোমালোকক সাগৰ বুলি কোৱা নহয়। সাগৰতো এজন, মাত্ৰ অনেক নাম ৰাখি দিছে। বাকী তোমালোক হৈছা জ্ঞান সগৰৰ পৰা ওলোৱা নদী। তোমালোক হৈছা মানসৰোবৰ, নদী। নদীবিলাকৰ নামো আছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ বহুত ডাঙৰ নদী। কলিকতাত (কোলকাতাত) নদী আৰু সাগৰৰ সঙ্গমস্থল আছে। তাৰো নাম আছে, ‘ডায়মণ্ড হাৰ্বৰ’। তোমালোক ব্ৰহ্মা মুখ বংশাৱলী, হীৰাতুল্য হোৱা। বহুত ডাঙৰ মেলা অনুস্থিত হয়। বাবা এই ব্ৰহ্মাৰ শৰীৰত আহি সন্তানসকলৰ সৈতে মিলিত হয়। এই সকলোবোৰ বুজিবলগীয়া কথা। তথাপিও বাবাই কয় - মনমনাভৱ (মনেৰে কেৱল মোক স্মৰণ কৰা)। বাবাক স্মৰণ কৰি থাকা। তেওঁ আটাইতকৈ মৰমৰ, সকলো সম্বন্ধৰ চেক্ৰিন (অতি মিঠা)। সেই সকলো সম্বন্ধ হ’ল বিকাৰী। তেওঁলোকৰ পৰা দুখ পোৱা যায়। বাবাই তোমালোকক সকলোৰে ফল দি দিয়ে। সকলো সম্বন্ধৰ মৰম দিয়ে, কিমান সুখ দিয়ে। অন্য কোনেও ইমান সুখ দিব নোৱাৰে। কোনোবাই দিলেও সেয়া অলপ সময়ৰ বাবে। যাক সন্ন্যাসীয়ে কাউৰীৰ বিষ্ঠাৰ সমান সুখ বুলি কয়। দুখধামততো নিশ্চয় দুখেই হ’ব। তোমালোক সন্তানসকলে জানা যে আমি এই ভূমিকা অনেকবাৰ পালন কৰিছোঁ। কিন্তু আমি উচ্চ পদ কেনেকৈ পাওঁ তাৰ চিন্তা থাকিব লাগে। বহুত পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে যাতে মই তাত অনুত্তীৰ্ণ হৈ নাযাওঁ। ভাল নম্বৰ লৈ উত্তীৰ্ণ হ’লে উচ্চ পদ পাবা আৰু তেওঁলোক অনন্দিতও হ’ব। সকলো একে সমান হ’ব নোৱাৰে, যিমান যোগযুক্ত হৈ থাকিব। বহুত গোপী আছে যিসকলে কেতিয়াও পিতাক সাক্ষাতো কৰা নাই। পিতাৰ সাক্ষাৎ পাবলৈ আতুৰ হৈ থাকে। সাধু-সন্ন্যাসীসকলৰ ক্ষেত্ৰত আতুৰ হোৱাৰ কথা নাথাকে। ইয়াততো শিৱবাবাক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ আহে। আচৰিত কথা নহয়নে। ঘৰত বহি স্মৰণ কৰে, শিৱবাবা মই আপোনাৰ সন্তান। আত্মাৰ স্মৃতি উদয় হয়। তোমালোক সন্তানসকলে জানা যে আমি শিৱবাবাৰ পৰা কল্পই কল্পই উত্তৰাধিকাৰ লওঁ। সেইজন পিতাই কল্পৰ পাছত আহিছে। গতিকে নেদেখাকৈ থাকিব নোৱাৰে। আত্মাই জানে যে বাবা আহিছে। শিৱ জয়ন্তীও পালন কৰে, কিন্তু একো নাজানে। শিৱবাবা আহি পঢ়ায়, এয়া একোৱে নাজানে। নাম মাত্ৰ শিৱ জয়ন্তী পালন কৰে। ছুটিও নিদিয়ে। উত্তৰাধিকাৰ যিয়ে দিলে, তেওঁৰ একো মহত্ত্ব নাই। আৰু যাক উত্তৰাধিকাৰ দিলে (কৃষ্ণক) তেওঁৰ নাম প্ৰসিদ্ধ কৰি দিছে। বিশেষকৈ ভাৰতক আহি স্বৰ্গ কৰি তুলিছে। বাকী সকলোকে মুক্তি দিয়ে। বিচাৰেও সকলোৱেই। তোমালোকে জানা মুক্তিৰ পাছত জীৱন মুক্তি পাম। পিতা আহি মায়াৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰে। পিতাক কোৱা হয় সকলোৰে সৎগতি দাতা। জীৱন মুক্তিতো সকলোৱে পায়। পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰমানুসৰি। পিতাই কয়, এয়া হ’ল পতিত সৃষ্টি, দুখধাম। সত্যযুগত তোমালোকে কিমান সুখ পোৱা। তাক কোৱা হয় স্বৰ্গ। আল্লাই জন্নত (স্বৰ্গ) কি কাৰণে ৰচিলে? কেৱল মুছলমানসকলৰ কাৰণে ৰচিলে জানো? নিজৰ নিজৰ ভাষাত কোনোবাই স্বৰ্গ বুলি কয়, কোনোবাই জন্নত বুলি কয়। তোমালোকে জানা হেভেনত (স্বৰ্গত) কেৱল ভাৰতহে থাকে। এই সকলোবোৰ কথা তোমালোক সন্তানসকলৰ বুদ্ধিত পুৰুষাৰ্থৰ ক্ৰম অনুসৰি ধাৰণ হয়। এজন মুছলমানেও কৈছিল - মই আল্লাৰ বাগিচালৈ গ’লোঁ। এই সকলোবোৰ সাক্ষাৎকাৰ হয়। নাটকত পূৰ্বৰে পৰা নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। নাটকত যি হয়, চেকেণ্ড অতিবাহিত হ’ল ক’ব কল্প পূৰ্বেও হৈছিল। কাইলৈ কি হ’ব, এইটো গম পোৱা নাযায়। নাটকৰ ওপৰত নিশ্চয় থাকিব লাগে, তেতিয়া কোনো ভয় নাথাকিব। আমাকতো পিতাই হুকুম দিছে – মামেকম্ (মনেৰে কেৱল মোক) স্মৰণ কৰা আৰু নিজৰ উত্তৰাধিকাৰক স্মৰণ কৰা। নাশতো সকলো হ’বই লাগিব। কোনেও ইজনে সিজনৰ কাৰণে কান্দিবও নোৱাৰিব। মৃত্যু আহিল আৰু গ’ল, কান্দিবলৈ সময় নাথাকিব। মাতেই নোলাব। আজিকালিতো মনুষ্যই চিতা ভস্ম লৈও কিমান পৰিক্ৰমা লগায়। ভাৱনা আছে। সকলো সময়ৰ অপচয়….. (ৱেষ্ট অফ্ টাইম্…) ইয়াত আছেনো কি। মাটি, মাটিত মিলি যাব। ইয়াৰ দ্বাৰা ভাৰত পৱিত্ৰ হৈ যাব জানো? পতিত সৃষ্টিত যি কাম কৰে, পতিতেই কৰিব। দান-পুণ্য আদিও কৰি আহিছে। ভাৰত জানো পৱিত্ৰ হ’ল? চিৰি নামিবই (অৱনমিত হ’বই) লাগে। সত্যযুগত সূৰ্যবংশী হ’ল। আকৌ চিৰি নামিবলগীয়া হয়, লাহে লাহে অৱনমিত হয়। লাগিলে যিমানেই যজ্ঞ-তপ আদি নকৰক তথাপিও পৰৱৰ্তী জন্মত অল্পকালৰ ফল পোৱা যায়। কোনোবাই বেয়া কৰ্ম কৰিলে তেতিয়া তেওঁ তাৰো ফল পায়। বেহদৰ পিতাই জানে সন্তানসকলক পঢ়াবলৈ আহিছে। শৰীৰো সাধাৰণ লৈছে। কোনো তিলক আদি লগোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। তিলকতো ভক্তসকলে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ দিয়ে, কিন্তু কিমান ঠগে। বাবাই কয়, মই সাধাৰণ শৰীৰত আহোঁ, আহি সন্তানসকলক পঢ়াওঁ। বানপ্ৰস্থ অৱস্থা হ’ল। কৃষ্ণৰ নাম কিয় দিলে? এইটো বিচাৰ কৰিবলৈও বুদ্ধি নাই। এতিয়া বাবাই শুদ্ধ ভুল বিচাৰ কৰিবলৈ বুদ্ধি দিছে।\nপিতাই কয়, তোমালোকে যজ্ঞ-তপ, দান-পুণ্য কৰি, শাস্ত্ৰ পঢ়ি আহিছা। সেই শাস্ত্ৰবিলাকত কিবা আছেনে? মইতো তোমালোকক ৰাজযোগ শিকাই বিশ্বৰ বাদশ্বাহী দিলোঁ নে কৃষ্ণই দিলে? বিচাৰ কৰা। কয় – বাবা আপুনিয়েই শুনাইছিল। কৃষ্ণতো সৰু ৰাজকুমাৰ, তেওঁ কেনেকৈ শুনাব। বাবা আপোনাৰেই ৰাজযোগৰ দ্বাৰা আমি এনেকুৱা হওঁ। পিতাই কয়, শৰীৰৰ ভৰসা নাই। বহুত পুৰুষাৰ্থ কৰিব লাগে। বাবাক বাতৰি দিয়ে অমুক বহুত ভাল নিশ্চয় বুদ্ধিৰ। মই কওঁ একেবাৰে নিশ্চয় নাই, যাক বহুত মৰম কৰিছিলোঁ তেওঁলোক আজি নাই। বাবাইতো সকলোৰে সৈতে মৰমেৰে চলে। যেনেকুৱা কৰ্ম মই কৰিম, মোক দেখি আনেও কৰিব। বহুতেতো বিকাৰত গৈ আকৌ লুকাই আহি বহে। বাবাইতো তৎক্ষণাৎ বাৰ্তাবাহকক কৈ দিয়ে। এনেকুৱা কৰ্ম কৰোঁতাসকল বহুত স্পৰ্শকাতৰ হৈ গৈ থাকিব। আগলৈ চলিব নোৱাৰিব। অন্তিমৰ স্পৰ্শকাতৰ সময়ত কোনোবাই কিবা কৰিলে তেতিয়া একেবাৰে কঠোৰ নিয়ম প্ৰয়োগ কৰে। আগলৈ গৈ তোমালোকে বহুত দেখিবা। বাবাই কি কি কৰে। বাবাই জানো শাস্তি দিব, ধৰ্মৰাজৰ দ্বাৰা দিয়ায়। জ্ঞানত প্ৰেৰণাৰ কথা নাই। ভগৱানকতো সকলো মনুষ্যই কয় - হে পতিত-পাৱন আহক, আমাক আহি পাৱন কৰি তোলক। সকলো আত্মাই কৰ্মেন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা আহ্বান কৰে। পিতা হ’ল জ্ঞানৰ সাগৰ। তেওঁৰ ওচৰত অনেক প্ৰকাৰৰ সম্পদ আছে। এনেকুৱা সম্পদতো অন্য কাৰো নাই। কৃষ্ণৰ মহিমা একেবাৰে বেলেগ। পিতাৰ শিক্ষাৰে এওঁলোক লক্ষ্মী-নাৰায়ণ কেনেকৈ হ’ল? গঢ়ি তোলোঁতাতো পিতা হয়। পিতা আহি কৰ্ম, অকৰ্ম, বিকৰ্মৰ গতি বুজায়। এতিয়া তোমালোকৰ তৃতীয় নেত্ৰ মুকলি হৈছে। তোমালোকে জানা5হাজাৰ বছৰৰ কথা। এতিয়া ঘৰলৈ যাব লাগে, ভূমিকা পালন কৰিব লাগে। এয়া স্বদৰ্শন চক্ৰ নহয় জানো। তোমালোকৰ নাম হৈছে স্বদৰ্শন চক্ৰধাৰী, ব্ৰাহ্মণ কুল ভূষণ, প্ৰজাপিতা ব্ৰহ্মাকুমাৰ-কুমাৰী। লাখৰ হিচাপত স্বদৰ্শন চক্ৰধাৰী হ’বগৈ। তোমালোকে কিমান জ্ঞান পঢ়া। ভাল বাৰু!\n(1) এই সময় বহুত স্পৰ্শকাতৰ সেইকাৰণে কোনোধৰণৰ ওলোটা কৰ্ম কৰিব নালাগে। কৰ্ম-অকৰ্ম- বিকৰ্মৰ গতিৰ প্ৰতি ধ্যান দি সদায় শ্ৰেষ্ঠ কৰ্ম কৰিব লাগে।\n(2) যোগৰ দ্বাৰা সৰ্বকালৰ কাৰণে নিজৰ কায়া (শৰীৰ) নিৰোগী কৰিব লাগে। একমাত্ৰ অতি মৰমৰ পিতাকেই স্মৰণ কৰিব লাগে। পিতাৰ পৰা যি অবিনাশী জ্ঞান ধন পোৱা যায় সেয়া দান কৰিব লাগে।\nস্বমানত স্থিত হৈ বিশ্বৰ দ্বাৰা সন্মান প্ৰাপ্ত কৰোঁতা, দেহ-অভিমান মুক্ত হোৱা\nপঢ়াৰ মূল লক্ষ্য হ’ল – দেহ-অভিমানৰ পৰা উপৰাম হৈ দেহী-অভিমানী হোৱা। এই দেহ-অভিমানৰ পৰা উপৰাম অথবা মুক্ত হোৱাৰ বিধি হ’ল – সদায় স্বমানত স্থিত হৈ থকা। সংগমযুগৰ আৰু ভৱিষ্যতৰ যি অনেক প্ৰকাৰৰ স্বমান আছে তাৰ ভিতৰত কোনো এটাও স্বমানত স্থিত হৈ থাকিলে দেহ-অভিমান নাইকিয়া হৈ যাব। যিয়ে স্বমানত স্থিত হৈ থাকে তেওঁ স্বতঃ মান প্ৰাপ্ত কৰে। সদায় স্বমানত থকাজনেই বিশ্ব মহাৰজা হয় আৰু বিশ্বই তেওঁক সন্মান দিয়ে।\nযেনেকুৱা সময় তেনেকৈ নিজক পৰিৱৰ্তন (ম’ল্ড) কৰি লোৱা – এয়াই হ’ল আচল সোণ (ৰিয়েল গ’ল্ড) হোৱা।


কাড়ৱা চৌথৰ অসম আগমন ( ড০ বৰ্ণালী বৰুৱা দাস ) – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / অতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা / কাড়ৱা চৌথৰ অসম আগমন ( ড০ বৰ্ণালী বৰুৱা দাস )\nকাড়ৱা চৌথৰ অসম আগমন ( ড০ বৰ্ণালী বৰুৱা দাস )\nডিচেম্বৰ 31, 2016\tঅতিথি সম্পাদকৰ চ’ৰা, নাৰী অধ্যয়ন বিশেষ মন্তব্য কৰক 309 দৰ্শন\n“ওঁ মম ব্ৰতে তে হৃদয়ং দধাতু, মম চিত্তননু চিত্তং তেহস্তু”— মোৰ সেৱাত তোমাৰ হৃদয় দান কৰা, তোমাৰ চিত্তই মোৰ চিত্তক অনুসৰণ কৰক। এই মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত কৰাই বিয়া কৰি অনা নাৰীগৰাকীৰ পৰা সমাজে নি:চৰ্ত আনুগত্যই বিচাৰে। এই নি:চৰ্ত আনুগত্যক শাস্ত্ৰইও সমৰ্থন কৰে। সেয়েহে সকলো বৃহৎ প্ৰাতিষ্ঠানিক ধৰ্মৰে ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহত প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাবে গৃহিনীক নিজ সুখভোগৰ পৰা বিৰত থাকি প্ৰতিনিয়ত সংসাৰৰ সুখশান্তি আৰু শ্ৰীবৃদ্ধিৰ কামতেই ব্যস্ত থকাৰ নিৰ্দেশ দিছে । আজিৰ আলোচ্য প্ৰসংগৰ স্বাৰ্থত অন্যান্য ধৰ্ম শাস্ত্ৰৰ ব্যখ্যালৈ নগৈ প্ৰত্যক্ষভাবে ইয়াৰ লগত জড়িত হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰেক্ষাপটৰ মাধ্যমতেই বিচাৰ কৰি চাওঁ আহক।\nএই কথা প্ৰণিধানযোগ্য যে ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ উদ্ভব আৰু বিকাশৰ সমাজ বিবৰ্তনীয় স্তৰটোতেই সেই সম্পত্তিৰ বিশুদ্ধ উত্তৰাধিকাৰী লাভৰ স্বাৰ্থত নাৰী পুৰুষৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তিলৈ পৰ্যবশিত হৈছিল আৰু নাৰীৰ এই ঐতিহাসিক পৰাজয় আধুনিকতাৰ এই শীৰ্ষতম পৰ্যায়তো বৰ্তি আছে। অৱশ্যে নাৰীৰ এই বন্ধনৰ শৃংখল সকলো স্থান আৰু কালতে সমান দৃঢ় নাছিল। জনজাতীয় ব্যৱস্থা বৰ্তি থকা স্থান আৰু নাৰীৰ হাতলৈকো অৰ্থনৈতিক ক্ষমতা অহাৰ কালত এই শৃংখল কিছু শিথিল হ’বলৈ বাধ্য হয়। প্ৰাচীন ভাৰততো এটা সময়কালত নাৰীৰ সামাজিক মৰ্যদা কিছু পৰিমানে সহনীয় আছিল যদিও মধ্যযুগৰ সময়চোৱাত বিভিন্ন কাৰণত সি আগতকৈ বহু পৰিমানে অবনমিত হয়। উপৰ্যুপৰি হোৱা কেতবোৰ বহি: আক্ৰমণৰ লগতে আন আন কাৰকবোৰৰ কথা এই আলোচনাৰ প্ৰসংগৰ বাহিৰত। কিন্তু এই কথা সজোৰে ক’ব পাৰি যে সেই সময়তে ব্ৰাহ্মণ্যধৰ্মলৈ আহি পৰা সংকটৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰভাব নাৰীৰ ওপৰতো পৰিছিল। পুৰুষৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি, নাৰীক ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰাৰ প্ৰয়োজন এনেকৈয়ে আগতকৈও বৃদ্ধি পাইছিল। এই স্তৰতেই নাৰীৰ বাবে নিৰ্দ্ধাৰিত হৈছিল কিছুমান নিম্নস্তৰৰ পূজা, ব্ৰত-উপবাস আদি। প্ৰায় প্ৰতিটো তিথি, বাৰ, নক্ষত্ৰ, দিন আৰু মাহত বিবিধ পূজা আৰু ব্ৰতৰ বিধান সেই সময়ৰ পুৰাণবোৰত বিধিবদ্ধ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে অগ্নিপুৰাণত কোৱা হৈছে : স্ত্ৰীয়ে দেবতাৰ আৰাধনাত ব্যস্ত থাকিব, লক্ষ্মী পূজা কৰিব, কাতি মাহৰ দ্বাদশীত বিষ্ণু পূজা কৰিব। সতী-সাবিত্ৰী সত্যাচাৰ ব্ৰতৰ যোগেৰে স্বামীক সুৰক্ষিত কৰিব। আঘোণ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ সপ্তমী তিথিত সূৰ্যৰ অৰ্চনা কৰিলে নাৰীৰ স্বামী-পুত্ৰ লাভ হ’ব।”(কল্যণী বন্দ্যোপাধ্যায়, ধৰ্ম ও নাৰী, ১১৪)। ইফালে আকৌ স্বামীৰ অনুমতি অবিহনে এই ব্ৰত-উপবাসবোৰ কৰাৰ অধিকাৰো নাৰীৰ হাতত নাছিল। মনুৱে স্পষ্ট নিৰ্দেশ দি থৈছে – নাৰীৰ স্বামী বিনে পৃথক যজ্ঞ নাই, স্বামীৰ অনুমতি বিনে ব্ৰত উপবাসো নাই, কেবল পতিসেৱাৰ দ্বাৰাই নাৰীয়ে স্বৰ্গ গমন কৰিব পাৰে (মনু: ৯। ১৫৫, ১৫৬)। যি নহওক, পতিৰ সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থতে পালিত ব্ৰত উপবাসবোৰৰ এটা হ’ল কাড়ৱা ছৌথ। কাতি মাহৰ কৃষ্ণা চতুৰ্থীৰ দিনা ইয়াক পালন কৰা হয়।\nদিনটো উপবাসত থাকি, জাক-জমকীয়া সাঁজ পিন্ধি, হাতত মেহেন্দীৰে চিত্ৰায়িত হাতেৰে চালনী এখনেৰ মাজেৰে জোনলৈ চাই তাৰপাছত নিজৰ পতিলৈ চাই ব্ৰত ভঙা এই অনুষ্ঠানটো আমি কিছুমান হিন্দী চিনেমাত দেখিছিলো। অৱশ্যে সেই সময়ত সেইবোৰ আন ঠাইৰ অনুষ্ঠান বুলিয়েই চোৱা হৈছিল। সেইবোৰ যে নিজেও কৰিব লাগিব, তেনে ধাৰণা ভুলতো কাৰো মনলৈ অহা নাছিল। বিভিন্ন জনজাতীয় সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণেৰে গঢ়ি উঠা অসমৰ সমাজ জীৱনত ব্ৰাহ্মণ্যবাদে জাপি দিয়া এনেকুৱা কিছুমান পৰম্পৰাই গা কৰি উঠিব পৰা নাছিল। পিছে আজিকালি সেই পাৰ্বনবোৰ বৰ জাক জমকীয়া কৈ হিন্দী চিৰিয়েলত দেখাৰ পৰা এক নতুন ফেশ্বনে অসমৰ নাৰীৰ মাজতো গা কৰাৰ উপক্ৰম হৈছে। নব্য উদাৰ সাংস্কৃতিক কাৰ্যসূচীৰ সফলতাৰ ইও এক নমুনা। শেহতীয়াকৈ এক জাতি, এক ভাষা, এক সংস্কৃতি বা অন্যাৰ্থত ‘হিন্দী, হিন্দু, হিন্দুত্ব’ৰ ৰাজকীয় পৃষ্ঠপোষকতাত এনে এক তথাকথিত উদাৰবাদী সংস্কৃতিৰ ডাল-পাত-শিপা মেলিবলৈ অধিক সুচল পৰিবেশ গঢ়ি উঠিছে।\nহিন্দুধৰ্মই নাৰীৰ বাবে ধাৰ্য কৰা কিছুমান অমানবীয় পৰম্পৰা ৰক্ষণাবেক্ষণত পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ সদায়েই আগৰণুৱা। এসময়ত সতীদাহৰ দৰে অমানবীয় পৰম্পৰাক ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়া লোকৰো অভাব নাছিল। এফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে কাড়ৱা চৌথৰ দৰে পৰম্পৰাৰো এনে অমানবীয় ৰীতিৰ স’তে বহুখিনি সাদৃশ্য আছে। বা মুলত: দুয়োটা পৰম্পৰাই একেটা উৎসৰ পৰাই আহৰিত। পুৰুষতান্ত্ৰিক হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত বিধবাৰ দুৰ্বিসহ জীৱনৰ কথা কাৰো অবিদিত নহয়। বৈধব্যক আকোৱালি লৈ ধৰ্ম নিৰ্দেশিত তিল তিল মৃত্যুৰ যন্ত্ৰণাতকৈ নাৰীগৰাকীৰ বাবে সহমৰণেই আছিল বহু বহু গুণে শ্ৰেয়। একেদৰেই কাড়ৱা চৌথৰ এদিনৰ ভোক-লঘোণত যদি সেই অমানবীয় বৈধব্যক প্ৰতিহত কৰিব পৰাৰ কিবা আশা থাকেই, এইখন সমাজত তাক আদৰি ল’বলৈ স্ব-ইচ্ছাই আগবাঢ়ি অহা নাৰী নাথাকিব নো কিয়? এদিনৰ বাবে সুন্দৰকৈ সাজোন-কাচোন কৰাৰ সুযোগটোও আছেই। সতীদাহৰ ক্ষেত্ৰতো বহু ‘সতী’য়ে স্ব-ইচ্ছাৰেই ইয়াক বৰণ কৰিছিল। সেই দিনটোত ন-কইনাৰ দৰে গহণা-গাঠৰিৰে পৰিবৃত হৈ সুন্দৰকৈ সাঁজি কাচি, এদিনৰ বাবে হ’লেও সকলোৰে পৰা পোৱা সন্মান ইত্যাদিবোৰো আছেই। আকৌ চিতাত উঠাৰ আগতে সতীয়ে বিলাই দিয়া আখৈ ল’বলৈ হেতা-ওপৰা লগোৱা দৰ্শক, সতীৰ বিননি নুশুনিবলৈ উচ্চস্বৰে বজোৱা শংখ-ঘন্টাৰ ৰোল, সতীৰ মৃত্যুৰ পাছত ছাইৰ মাজৰ পৰা সতীৰ গহণা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ উথপ-থপ লগোৱা পুৰোহিত-বৰ্গৰ আচৰণ চাই আহ্লাদিত হোৱা দৰ্শক, এই সকলোবোৰেৰে সতীদাহো এটা যথেষ্ট জাক-জমকীয়া উৎসবেই আছিল। কোনে জানে আইনী বাধা নথকাহেতেন টি ভি চিৰিয়েলত এনে জাক-জমকীয়া অনুষ্ঠান চাই কোনোবাই হয়তো সতীদাহকো আদৰণি জনালেইহেতেন! তাতে হিন্দুত্ববাদী পৰম্পৰাৰ পুনৰোত্থানৰ বাবে সময়ো এতিয়া সুচল। এই অৱস্থাত আকৌ কোনোবা ৰূপ কানোৱাৰৰ আবিৰ্ভাব যে নহ’ব কোনে ক’ব পাৰে?\nএইখিনিতে এটা কথা মন কৰা দৰকাৰ যে সংস্কৃতি এটা আবদ্ধ কুঁৱা নহয়। এখন বোঁৱতী নদীহে। গতিকে সি সদায় যে একে ৰূপতে বৰ্তি থাকিব তেনেদৰে চিন্তা কৰাটো ৰক্ষণশীলতাৰহে পৰিচায়ক। নতুন নতুন সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ লগত চিনাকি হৈ হাতে হাত ধৰি কেতিয়াবা সমাজৰ অগোচৰেই এক নতুন সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠে। এই প্ৰক্ৰিয়া স্বত:স্ফূৰ্তভাবেই সংঘটিত হয়। কিন্তু সেই প্ৰক্ৰিয়া যেতিয়া স্বত:স্ফূৰ্ত নহৈ ভোগবাদী প্ৰলোভনৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়, বা কাৰোবাৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্যসূচীৰ দ্বাৰা আৰোপিত হয়, সি সংস্কৃতিৰ ঠাইত দুস্কৃতিৰ আমদানি কৰাই স্বাভাবিক। সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ নামত পুৰুষতান্ত্ৰিক অবদমন বৰ্তাই ৰাখিব খোজা অমানবীয় নীতি-নিয়মক নিৰ্দয়ভাবে বিসৰ্জন দিব পৰাটোহে সুস্থ সাংস্কৃতিক ৰুচিৰ পৰিচায়ক। যুগে যুগে ৰক্ষণশীল মহলে এনে কাৰ্যত বাধা দি আহিছে। আগৰ তুলনাত আজিৰ ৰক্ষণশীল মহলৰ ভাব-ভাষা কিন্তু এইক্ষেত্ৰত কিছু সলনি হৈছে। বৰ্তমান সময়ত এনেকুৱা আবৰ্জনাবোৰক গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰোঁতে তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক উদাৰতাৰ কথা কয়। সকলোৰে সংস্কৃতিক উদাৰভাবে আকোৱালি লোৱাৰ কথা কয়। পিছে পৰম্পৰাৰ নামত সকলো ঠাইতে কিছুমান আবৰ্জনা সদৃশ অন্ধ বিশ্বাস থাকেই। সচেতন লোকৰ কাম হোৱা উচিত কেনেকৈ নিজৰ ঠাইত থকা আবৰ্জনাখিনি আতৰাই এখন পৰিস্কাৰ সমাজ গঢ় দিওঁ সেই কথা চিন্তা কৰা। পিছে উদাৰতাৰ নামত নিজৰখিনিও পৰিস্কাৰ নকৰি লগতে আনৰো এখিনি আবৰ্জনা চপাই লোৱাতকৈ হঠকাৰী কাম আৰু নো কি হ’ব পাৰে?\nটেগWomen Study নাৰীবাদ পুৰুষতন্ত্ৰ\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা বিবাহ বিচ্ছেদ আৰু নাৰী-বিদ্বেষ ( জুনু বৰা )\nপৰৱৰ্তী লেখা নাৰীমুক্তি আন্দোলন আৰু নাৰীৰ পৰাধীনতা-এক ঐতিহাসিক বিশ্লেষণৰ প্ৰয়াস ( ৰূপজ্যোতি কোঁৱৰ )


হু ইজ…………… (- দ্বীজেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকেইটামান প্ৰশ্নৰ উদয় হৈছে মনত।\nআজি-কালি অসমত “হু ইজ”ৰ বিশেষ কদৰ।\n“হু ইজ” অমুকৰ পৰা “হু ইজ” ভহুকলৈ। “হু ইজ”ক লৈ লাখটকীয়া প্ৰশ্নটো কিন্তুসাংঘাটিক। ঢাকি ঢুকি নেদেখা ভাওঁ জুৰি চলি যাব পৰা পৰিস্থিতি এটা মোটা-মুটিবিৰাজ কৰি আছে যদিও, প্ৰশ্নটোৱে কিন্তু মনৰ নিভৃত কোণক খুন্দিয়াই থাকে।প্ৰশ্নটো হ’ল “হু ইজ আসামিজ?” প্ৰশ্নটোৱে কেতিয়াবা আজব আজব লাগে। লাগিলেও বহুচৰ্চিত প্ৰশ্ন। উদয়ো হয় বাৰে বাৰে। এই প্ৰশ্নটো মনলৈ আহিলেই জানিবলৈ আগ্ৰহ জন্মে যে কেতিয়াবা বাৰু “হু ইজ বেংগলী”, “হু ইজ বিহাৰী”, “হু ইজ পাঞ্জাবী”, “হু ইজ গুজৰাটী” জাতীয় প্ৰশ্নৰ উত্থাপিত হৈছে নে নাই? হৈছে চাগে। যদি হৈছিল, তেওঁলোকে বা এনেকুৱা প্ৰশ্নৰ সমাধান কেনেকৈ কৰিছিল, সেইটো জানিবলৈ জিজ্ঞাসা জন্মে। এইটোও অৱশ্যে সঠিককৈ নাজানো যে বিহাৰৰ বাসিন্দাকে বিহাৰী কয় নে নকয় বা গুজৰাটী ভাষা-ভাষীসকলকহে গুজৰাটী কোৱা হয়, নে গুজৰাটৰ বাসিন্দা মানেই গুজৰাটী। এসময়ত সাতভনীৰ দেশ অসম নামেৰেই পৰিচিত আছিল। তেতিয়া তেওঁলোক অসমীয়া আছিল নে নাই সেইটোও নাজানো আৰু এতিয়া ভাগ বটোৰোৱাৰ পিছত অসমীয়া হয় নে নহয় সেইটো এটা কঠিন প্ৰশ্ন।\nতেনেদৰে, মাজে মাজে বিতৰ্কত সোমাই পৰা জাতীয় পোচাক বা জাতীয় উত্সৱক লৈও বৰ কৌতুহল জন্মে। কুকুৰে কাঁইট নোখোৱা গালি পৰিলেও সুধিবৰ মনযায়, সংজ্ঞা বিচৰি হাবাথুৰি খাব লগিয়া হোৱা জাতিৰ কিবা জাতীয় পোচাক থাকিবপাৰে নেকি? বা জাতীয় উত্সৱৰ ক্ষেত্ৰতো একেই প্ৰশ্ন এটাৰ উমমুকনি উঠি যায়।উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল অসম হৈ থাকোতে বিহু সেইখন অসমৰ জাতীয় উত্সৱ আছিল নে নাই? আজি খণ্ডিত অসমৰ সেইবোৰ অঞ্চলত বিহু জাতীয় উত্সৱ হয় নে নহয় সেয়াও এক প্ৰশ্ন? বিহু বাৰু কৃষি উত্সৱ আৰু প্ৰায় প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীয়ে নিজস্ব ঠাচত বিহু পালন কৰে। সেইফালৰ পৰা বিহুৰ সাৰ্বজনীনতা নথকা বুলি কোৱাৰ দুঃসাহস নাই। কিন্তু বৰ্তমান যিটো ৰূপত বিহু প্ৰজেক্ট কৰা হয় সেইটো ৰূপতো বিহুক জাতীয় উত্সৱ হিচাবে মানি লোৱাত কিবা অসুবিধাও থাকিব পাৰে নেকি?\nএই বিলাক প্ৰশ্নৰ উকমুকনিহে কোনো সিদ্ধান্ত নহয়। প্ৰশ্নকেইটাই কাৰোবাক আঘাত দিলেও মনত উকমুকাই থাকিব দিয়াতকৈ মেলি দিলোঁ। জাতি এটাৰ বাবে সংজ্ঞা নিৰ্ণয় নিতান্তই জৰুৰী নে? জাতীয় সুৰক্ষা কবচৰ বাবে হেনো সংজ্ঞা নিৰূপন কৰিব লাগে। প্ৰশ্নহয়, কোনে নিৰূপন কৰিব? আন এটা প্ৰশ্ন, কোনে দিয়া সংজ্ঞা কোনে মানি ল’ব? তাতকৈ ডাঙৰ প্ৰশ্ন, কেতিয়াবালৈ যদি অসমীয়া কোন নিৰূপিত হয়ো, সেই জাতিটোৰ বাবে পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত (সংজ্ঞা নিৰূপনৰ আগতে নিৰ্ধাৰিত) উত্সৱ এটা জাতীয় উত্সৱ বিবেচিত হবনে? নে সংজ্ঞা নিৰূপনৰ ক্ষেত্ৰত এইটো প্ৰখম চৰ্ত ৰখা হ’ব যে অসমীয়া সংজ্ঞাভূক্ত হ’ব লাগিলে, বিহুক জাতীয় উত্সৱ বুলি মানি ল’বই লাগিব আৰু এইটো প্ৰধান চৰ্ত হিচাবে ৰখা হ’ব? প্ৰশ্নকেইটাত আপুনি ভৱাৰ দৰে মূৰ্খামিৰ চাপ থকাটো একো আচৰিত কথা নহয়। কিন্তু এই প্ৰশ্নকেইটাই উকমূকনি তোলাটোতো বিশেষ আচৰিত হ’ব লগা নাই। জাতীয় উত্সৱ বুলি কোৱা হোৱা এই কৃষি উত্সৱটোৰ উদযাপন কৰা বৰ্তমানৰ ৰঙচঙীয়া ৰূপটো চাই ঠাৱৰ কৰা প্ৰায় কঠিনেই হৈছে যে একালত এইটো কৃষিভিত্তিক উত্সৱ আছিল। কিছুমানে কয় বিহু বোলে বিকৃত হ’ল- “হু ইজ হি?” বিহুক বোলে শুচি কৰি ৰাখিবলৈ কোনোবাই লেকাম লগাব- “হু ইজ হি?”। আৰে ভাই প্ৰথমতে আমি নাজানোৱে-“হু ইজ আসামিজ”, “হু ইজ হি?” বোৰ বহুত পিছৰ বস্তু। এইখিনি এজন অসমীয়াভাষী (সংজ্ঞা নিৰূপিত নোহোৱালৈ অসমীয়া বুলিকোৱাতকৈ অসমীয়াভাষী বুলি কৈহে স্বাচ্ছন্দ্য অনুভৱ কৰিছোঁ) হিচাবে অনুভৱ কৰা কথা। অনৰ্থক চিন্তাও হয়তো হ’ব পাৰে। কথাখিনিয়ে কাৰোবাৰ মনত আঘাত দিলে তাৰবাবে আগতীয়া ক্ষমা প্ৰাৰ্থনাৰে।\n← কপাৰ্নিকাছ মাৰ্গত ভাৰত মাতা আৰু নৰকাসুৰ বধ (-নন্দিতা খাখলাৰী)\nবিহুৰ বতৰা (-নৱনীতা বৰ্মন) →\nFebruary 15, 2013 March 10, 2021 2


২ রাজাবলি 18 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২রাজ 18)\n২ রাজাবলি 18\nএলাৰ পুত্ৰ ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হোচেয়াৰ ৰাজত্বৰ তৃতীয় বছৰত, যিহূদাৰ ৰজা আহজৰ পুত্ৰ হিষ্কিয়াই ৰাজত্ব কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।\nতেওঁ পঁচিশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈছিল আৰু যিৰূচালেমত ঊনত্ৰিশ বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল; তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল অবী। তেওঁ জখৰীয়াৰ জীয়েক আছিল।\nহিষ্কিয়াই তেওঁৰ পূর্বপুৰুষ দায়ুদে কৰাৰ দৰেই যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ভাল সেই সকলোকে কৰিছিল।\nতেওঁ ওখ ঠাইৰ মঠবোৰ আতৰালে, স্তম্ভবোৰ ভাঙি পেলালে আৰু আচেৰা মুৰ্ত্তিবোৰ কাটি পেলালে। মোচিয়ে নিৰ্ম্মাণ কৰা পিতলৰ সাপটো তেওঁ ডোখৰ ডোখৰ কৈ ভাঙি পেলালে, কিয়নো সেই কালত ইস্ৰায়েলী লোকসকলে তাৰ উদ্দেশ্যে ধূপ জ্বলাইছিল। পিতলৰ সাপটোৰ নাম “নহুষ্টন” ৰখা হৈছিল।\nহিষ্কিয়াই ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ওপৰত ভাৰসা কৰিছিল। তেওঁৰ আগত বা পাছত যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ মাজত তেওঁৰ নিচিনা কোনো নাছিল।\nযিহোৱাৰ লগত তেওঁ লাগি আছিল আৰু তেওঁৰ পাছত চলিবলৈ এৰা নাছিল। যিহোৱাই মোচিক যি যি আজ্ঞা দিছিল, সেই সকলো তেওঁ পালন কৰিছিল।\nসেয়ে যিহোৱা তেওঁৰ সঙ্গে সঙ্গে আছিল; তেওঁ য’লৈকে গৈছিল, তাতেই তেওঁ সফল হৈছিল; তেওঁ অচূৰৰ ৰজাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ অধীনত থাকিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।\nতেওঁ গাজা আৰু তাৰ চাৰিসীমালৈকে, প্রহৰীসকলৰ ওখ মিনাৰৰ পৰা গড়েৰে আবৃত নগৰলৈকে বসবাস কৰা পলেষ্টীয়াসকলক আক্রমণ কৰি পৰাজয় কৰিছিল।\nযিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াৰ ৰাজত্বৰ চতুৰ্থ বছৰত, অৰ্থাৎ এলাৰ পুত্ৰ ইস্রায়েলৰ ৰজা হোচেয়াৰ ৰাজত্বৰ সপ্তম বছৰত, অচূৰৰ ৰজা চল্মনেচৰে চমৰিয়াৰ বিৰুদ্ধে আহি নগৰখন অৱৰোধ কৰিলে।\nতিনি বছৰ অৱৰোধ কৰি ৰখাৰ পাছত হিষ্কিয়াৰ ৰাজত্বৰ ছয় বছৰত আৰু ইস্ৰায়েলৰ ৰজা হোচেয়াৰ ৰাজত্বৰ নৱম বছৰত অচূৰে চমৰিয়া দখল কৰি ল’লে।\nঅচূৰৰ ৰজাই ইস্ৰায়েলী লোকসকলক বন্দী কৰি অচূৰ দেশলৈ লৈ গ’ল আৰু হলহ, হাবোৰ নদীৰ পাৰৰ গোজন এলেকা আৰু মাদীয়াসকলৰ নগৰবোৰত তেওঁলোকক বাস কৰিবলৈ দিলে।\nএইসকলো ঘটিছিল, কাৰণ ইস্রায়েলীসকলে তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ বাক্য পালন কৰা নাছিল, বৰং যিহোৱাৰ বিধান, অৰ্থাৎ যিহোৱাৰ দাস মোচিৰ সকলো আজ্ঞা তেওঁলোকে অমান্য কৰিছিল। তেওঁলোকে তাক শুনিবলৈ বা পালন কৰিবলৈও ইচ্ছা কৰা নাছিল।\nযিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াৰ ৰাজত্বৰ চৈধ্য বছৰত, অচূৰৰ ৰজা চনহেৰীবে যিহূদাৰ সকলো গড়েৰে আবৃত নগৰবোৰ আক্রমণ কৰি সেইবোৰ অধিকাৰ কৰি ল’লে।\nতাতে যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াই লাখীচত থকা অচূৰৰ ৰজাৰ ওচৰলৈ এই বুলি কৈ পঠালে, “মই অপৰাধ কৰিলোঁ; আপুনি মোৰ ৰাজত্বৰ পৰা উলটি যাওঁক; আপুনি যি বিচাৰিব মই তাক দিবলৈ প্রস্তুত আছোঁ।” তাতে অচূৰৰ ৰজাই যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াৰ পৰা তিনিশ কিক্কৰ ৰূপ আৰু ত্ৰিশ কিক্কৰ সোণ দাবী কৰিলে।\nসেয়ে, ৰজা হিষ্কিয়াই যিহোৱাৰ গৃহ আৰু ৰাজভঁৰালত যিমান ৰূপ আছিল, সকলোবোৰ তেওঁক দিলে।\nতাৰ পাছত যিহূদাৰ ৰজা হিষ্কিয়াই যিহোৱাৰ মন্দিৰৰ দুৱাৰ আৰু স্তম্ভবোৰৰ পৰা সোণৰ পতাবোৰ এৰুৱাই সেইবোৰ অচূৰৰ ৰজাক দি দিলে।\nতথাপিও, অচূৰৰ ৰজাই লাখীচৰ পৰা তৰ্তন, ৰবচাৰীচ, আৰু ৰবচাকিক বহু সৈন্যসামন্তৰে সৈতে যিৰূচালেমলৈ হিষ্কিয়া ৰজাৰ ওচৰলৈ পঠালে। তেওঁলোকে যাত্ৰা কৰি আহি যিৰূচালেমৰ ওচৰ পাই ওখ ঠাইৰ পুখুৰীৰ পানী বৈ অহা নলাৰ ফালে আগবাঢ়ি গৈ ঘাইপথৰ ধোবাসকলৰ পথাৰৰ কাষত থিয় হ’ল।\nতেওঁলোকে যেতিয়া ৰজা হিষ্কিয়াক মাতি পঠালে; ৰাজগৃহৰ পৰা ঘৰগিৰী হিল্কিয়াৰ পুত্ৰ ইলিয়াকীম, ৰাজ লিখক চেবনা আৰু ইতিহাস লিখক আচফৰ পুত্ৰ যোৱাই তেওঁলোকক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ বাহিৰ ওলাই গ’ল।\nৰবচাকিয়ে তেওঁলোকক ক’লে, ৰজা হিষ্কিয়াক গৈ কওঁক যে, মহাৰাজাধিৰাজ অর্থাৎ অচূৰৰ ৰজাই কৈছে, “আপোনাৰ আস্থাভাজনৰ উৎস কি?\nআপুনি কেৱল এনে অর্থহীন কথাবোৰ কয় যে, আপোনাৰ যুদ্ধ কৰাৰ যথেষ্ট বুদ্ধি আৰু শক্তি আছে। এতিয়া আপুনি কাৰ ওপৰত ভাৰসা কৰি মোৰ অহিতে বিদ্ৰোহ কৰিছে আৰু কোনে আপোনাক সাহস দিছে?\nচাওঁক, আপুনিতো মিচৰৰ ওপৰত, অর্থাৎ সেই থেঁতেলা খোৱা নলৰ লাখুটিত নির্ভৰ কৰিছে; কোনোৱে সেই নলৰ লাখুটিৰ ওপৰত ভৰ দিলে, সিটো ভাঙিবই, তাৰ আঁহও তেওঁৰ হাতত ফুটি সোমাব। মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণত নির্ভৰ কৰা সকলৰ কাৰণে তেওঁ তেনেকুৱাই হয়।\nকিন্তু আপোনালোকে যদি মোক কয় যে, ‘আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাতহে ভাৰসা কৰিছোঁ,’ তেন্তে তেওঁ জানো সেইজনা ঈশ্বৰ নহয় যি জনৰ ওখ ঠাইৰ মঠবোৰ আৰু যজ্ঞবেদীবোৰ হিষ্কিয়াই দূৰ কৰি যিহূদা আৰু যিৰূচালেমৰ লোকসকলক কৈছিল, ‘আপোনালোকে যিৰূচালেমত এই যজ্ঞবেদীৰ সন্মুখত উপাসনা কৰিব লাগে?’\nএতিয়া সেয়ে শুনক, মই মোৰ প্ৰভু অচূৰৰ ৰজাৰ পৰা আপোনালৈ এক চুক্তি আগবঢ়াব বিচাৰো। যদি আপুনি অশ্বাৰোহী দিবলৈ সমর্থ হয়, তেন্তে মই আপোনাক দুই হাজাৰ ঘোঁৰা দিম।\nযদি ইয়াকে কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে মোৰ প্ৰভুৰ দাসবোৰৰ মাজৰ সকলোতকৈ সৰু সেনাপতি এজনকেইবা আপুনি কেনেকৈ বাধা দি ৰাখিব পাৰিব? আপুনি ৰথ ও অশ্বাৰোহীসকলৰ কাৰণে মিচৰৰ ওপৰত ভাৰসা কৰিছে!\nতাৰ উপৰি, মই জানো যিহোৱাৰ অবিহনেই এই ঠাইৰ অহিতে যুজঁ দিবলৈ আৰু তাক বিনষ্ট কৰিবলৈ আহিছোঁ? যিহোৱাই মোক কৈছিল, ‘তুমি সেই দেশৰ অহিতে উঠি গৈ তাক বিনষ্ট কৰা’।”\nতেতিয়া হিল্কিয়াৰ পুত্ৰ ইলিয়াকীম, চেবনা আৰু যোৱাহে ৰবচাকিক ক’লে, “বিনয় কৰোঁ, আপোনাৰ দাসবোৰৰ লগত আপুনি অৰামীয়া ভাষাৰে কথা কওঁক, কাৰণ আমি তাক বুজি পাওঁ; কিন্তু গড়ৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা লোকসকলে শুনিব পৰাকৈ আপুনি আমাৰ লগত ইব্ৰী ভাষাৰে কথা নক’ব।”\nকিন্তু ৰবচাকিয়ে তেওঁলোকক ক’লে, “মোৰ প্ৰভুৱে কেৱল আপোনালোকৰ প্ৰভু আৰু আপোনালোকৰ ওচৰলৈকে এই সকলো কথা ক’বলৈ জানো মোক পঠাইছে? তেওঁ জানো গড়ৰ ওপৰত বহা সেই সকলো লোক, যিসকলে আপোনালোকৰ দৰেই বিষ্ঠা আৰু প্রস্রাৱ খাব লাগিব, তেওঁলোকৰ ওচৰলৈকো মোক পঠোৱা নাই?”\nতেতিয়া ৰবচাকিয়ে থিয় হৈ অতি উচ্চস্বৰে ইব্ৰী ভাষাৰে ক’লে, “আপোনালোকে মহাৰাজাধিৰাজ অর্থাৎ অচূৰৰ ৰজাৰ কথা শুনক;\nৰজাই এইদৰে কৈছে, ‘হিষ্কিয়া ৰজাই যেন আপোনালোকক প্রতাৰণা নকৰে; কিয়নো মোৰ অধিকাৰৰ পৰা আপোনালোকক ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁৰ সাধ্য নাই।\nহিষ্কিয়াই যেন এই কথা কৈ যিহোৱাৰ ওপৰত আপোনালোকক ভাৰসা নিদিয়ে যে, “যিহোৱাই আমাক অৱশ্যেই উদ্ধাৰ কৰিব; অচূৰৰ ৰজাৰ হাতত এই নগৰ কেতিয়াও শোধাই নিদিব।”\nআপোনালোকে হিষ্কিয়াৰ কথা নুশুনিব। কিয়নো অচূৰৰ ৰজাই এইদৰে কৈছে, ‘আপোনালোকে মোৰে সৈতে সন্ধি কৰক আৰু বাহিৰ হৈ মোৰ ওচৰলৈ আহঁক; তাতে আপোনালোক সকলোৱে নিজৰ নিজৰ দ্ৰাক্ষালতা আৰু ডিমৰু গছৰ পৰা ফল খাব পাৰিব আৰু নিজৰ কুৱাঁৰ পানীও খাব পাৰিব।\nআন আন জাতিৰ দেৱতাবোৰে জানো অচূৰৰ ৰজাৰ হাতৰ পৰা তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিছে?\nহমাত আৰু অৰ্পদৰ দেৱতাবোৰ ক’ত আছে? চফৰ্বয়িম, হেনা আৰু ইব্বাৰ দেৱতাবোৰ ক’ত আছে? তেওঁলোকে জানো মোৰ হাতৰ পৰা চমৰিয়াক উদ্ধাৰ কৰিলে?\nসেই দেশবোৰৰ সকলো দেৱতাৰ মাজত এনে কোনো দেৱতা আছে যেয়ে মোৰ অধিকাৰৰ পৰা নিজৰ দেশ উদ্ধাৰ কৰিলে; যিহোৱাইনো মোৰ শক্তিৰ পৰা যিৰূচালেমক কেনেকৈ উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব?”\nকিন্তু লোকসকল মনে মনে থাকিল; তেওঁলোকে তেওঁক এটি কথাৰো উত্তৰ নিদিলে; কিয়নো ৰজাই এনে আজ্ঞা দিছিল, “আপোনালোকে তেওঁক উত্তৰ নিদিব।”\nতাৰ পাছত ৰাজগৃহৰ ঘৰগিৰী হিল্কিয়াৰ পুত্ৰ ইলিয়াকীম, ৰাজলিখক চেবনা আৰু ইতিহাস-লিখক আচফৰ পুত্ৰ যোৱাহে নিজৰ কাপোৰ ফালি হিষ্কিয়াৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু ৰবচাকিৰ কথা জনালে।\n২ রাজাবলি 18:1\n২ রাজাবলি 18:2\n২ রাজাবলি 18:3\n২ রাজাবলি 18:4\n২ রাজাবলি 18:5\n২ রাজাবলি 18:6\n২ রাজাবলি 18:7\n২ রাজাবলি 18:8\n২ রাজাবলি 18:9\n২ রাজাবলি 18:10\n২ রাজাবলি 18:11\n২ রাজাবলি 18:12\n২ রাজাবলি 18:13\n২ রাজাবলি 18:14\n২ রাজাবলি 18:15\n২ রাজাবলি 18:16\n২ রাজাবলি 18:17\n২ রাজাবলি 18:18\n২ রাজাবলি 18:19\n২ রাজাবলি 18:20\n২ রাজাবলি 18:21\n২ রাজাবলি 18:22\n২ রাজাবলি 18:23\n২ রাজাবলি 18:24\n২ রাজাবলি 18:25\n২ রাজাবলি 18:26\n২ রাজাবলি 18:27\n২ রাজাবলি 18:28\n২ রাজাবলি 18:29\n২ রাজাবলি 18:30\n২ রাজাবলি 18:31\n২ রাজাবলি 18:32\n২ রাজাবলি 18:33\n২ রাজাবলি 18:34\n২ রাজাবলি 18:35\n২ রাজাবলি 18:36\n২ রাজাবলি 18:37


/national-congress-decided-not-to-send-their-spokesperson-in-television-debates-for-a-month– News18 Assam\nটিভিৰ পৰ্দাত দেখিবলৈ পোৱা নাযাব কংগ্ৰেছ দলৰ মুখপাত্ৰক!\nকংগ্ৰেছ হাইকামাণ্ডে দিছে কঠোৰ নিৰ্দেশ, TV Show ত ভাগ লব নোৱাৰিব দলৰ মুখপাত্ৰই!\nUpdated:May 30, 2019, 1:47 PM IST\nUpdated: May 30, 2019, 1:47 PM IST\nলোকসভা নিৰ্বাচনত শোচনীয় পৰাজয়ৰ পিছত এতিয়া কংগ্ৰেছ দলৰ ভিতৰচঁৰাত সৃষ্টি হৈছে হাহাকাৰ পৰিস্থিতি। কেনেকৈ দলটোৱে হেৰুৱা গৌৰব কিদৰে উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে এতিয়া তাৰ চিন্তা চৰ্চাক ব্যস্ত কংগ্ৰেছ দল।\nৰাহুল গান্ধীয়ে দলৰ সভাপতি পদ ত্যাগ কৰিব বুলি চৰ্চা চলি থকা সময়তে এইবাৰ কংগ্ৰেছ দলৰ ভিতৰৰ পৰা আহিছে কঠোৰ নিৰ্দেশনা। দলৰ মুখপাত্ৰই আগন্তুক এমাহলৈ ভাগ লব নোৱাৰিব কোনো ধৰণৰ টেলিভিচনৰ লাইভ শ্ব’ত। কংগ্ৰেছ দলৰ মিডিয়া প্ৰভাৰী আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মুখপাত্ৰ ৰণদীপ সিঙ সূৰজৱালাই দলৰ হৈ জাৰি কৰিছে এই নিৰ্দেশনা।\nসূৰজৱালাই টুইট কৰি কয় যে কংগ্ৰেছ দলে এমাহলৈ কোনো ধৰণৰ মুখপাত্ৰক টেলিভিচন শ্ব’ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুমতি নিদিয়ে। ফলস্বৰূপে টেলিভিচন চেনেলৰ সম্পাদক সকলে যাতে তেওঁলোকৰ চেনেলৰ শ্ব’ত কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰতিনিধিক এমাহলৈ আমন্ত্ৰণ নজনাই। কিন্তু কিয় দলৰ মুখপাত্ৰসকলৰ ওপৰত দলে এনে ধৰণৰ জাননী প্ৰেৰণ কৰিছে সেই সম্পৰ্কে মন্তব্য দিয়াৰ পৰা বিৰত থাকে কংগ্ৰেছ দলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ নেতাগৰকী।


ৰে’ল যাত্ৰীসকলৰ বাবে দুখবৰ! ৰে’লৰ টিকট ক্ৰয়ৰ বাবদ ভৰিব লগা হৈছে বিমানৰ টিকটতকৈও অধিক টকা|alert-for-train-passengers-railway-tickets-get-more-costly-than-flight-tickets-due-to-summer-vacations– News18 Assam\nৰে’ল যাত্ৰীসকলৰ বাবে সতৰ্কবাণী! ৰে’লৰ টিকট ক্ৰয়ৰ বাবদ ভৰিব লগা হৈছে বিমানৰ টিকটতকৈও অধিক টকা\nগ্ৰীষ্মকালীন ছুটীত ৰে’লৰ টিকট বিমানৰ টিকটতকৈও ব্যয়বহুল, জানো আহক কাৰণটো কি?\nUpdated:May 13, 2019, 2:20 PM IST\nUpdated: May 13, 2019, 2:20 PM IST\nআৰম্ভ হৈছে গ্ৰীষ্মকালীন বন্ধ। এই বন্ধৰ দিনকেইটাত বহুতে ফুৰিবলৈ যোৱাৰ পৰিকল্পনা ইতিমধ্যে কৰিছে। যদি গ্ৰীষ্মকালীন বন্ধৰ দিনকেইটাত আগতেই টিকট বুকিং নকৰে পিছত টিকট ক্ৰয় কৰাত সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় আৰু ব্যয়বহুল হৈ পৰে টিকটৰ মূল্যও। গ্ৰীষ্মকালীন বন্ধৰ দিনকেইটাত যাত্ৰীৰ সুবিধাৰ্থে ৰে’লৱে হাজাৰখন অতিৰিক্ত গাড়ীৰ চলাচলৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়াৰ সত্ত্বেও মে’ মাহৰ অন্তিমটো সপ্তাহত যাত্ৰীৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি হৈছে। যাৰ বাবে ৰে’লৰ টিকট বিমানৰ টিকটকৈও মূল্যৱান হৈছে। অৱস্থা এইটো হৈছে গৈ যে মুম্বাই–দিল্লী ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছৰ ফ্ৰাষ্ট ক্লাছৰ টিকট ৩ সপ্তাহ পূৰ্বে লোৱাসকলেও ভৰিব লগা হৈছে অধিক মূল্য।\nউল্লেখযোগ্য যে, ২৮ মে’ত যাত্ৰাৰ বাবে এজন লোকে সুবিধা এক্সপ্ৰেছৰ গোৰখপুৰৰ পৰা মুম্বাইলৈ যাবলৈ টিকট ক্ৰয় কৰিব বিচৰাত শীত–তাপ নিয়ন্ত্ৰিত কক্ষৰ বাবে প্ৰতিগৰাকী ব্যক্তিৰ বাবদ দিব লাগিব ৬,৬১০ টকা। তেতিয়া তেওঁ বিমানৰ টিকট ক্ৰয় কৰিলে আৰু ৪গৰাকী সদস্যৰ টিকট ৰে’ল টিকটতকৈ ১,০০০ টকা কমত পালে। লগতে ৩০ ঘণ্টাৰ ৰে’ল যাত্ৰাৰ পৰাও ৰেহাই পালে।\nএয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ অধ্যক্ষ তথা MD অশ্বিনী লোহানীয়ে জনোৱা মতে বিমানৰ ভাৰা ৰাজধানী এক্সপ্ৰেছৰ শীত–তাপ নিয়ন্ত্ৰিত কক্ষৰ ভাৰাৰ সমানে। প্ৰতিযোগিতাৰ এই যুগত ইয়াৰ জৰিয়তে যাত্ৰীয়ে যথেষ্ট সুবিধা লাভ কৰিব পাৰে।


এই কাৰণে বাৰে বাৰে TROLL হৈছে তাপছি পান্নু, কংগনা ৰাণাৱটেও কৰিলে টুইটাৰত ঠাট্টা|taapsee-pannu-is-getting-troll-due-to-this-kangana-ranaut-also-tweeted– News18 Assam\nএই কাৰণে বাৰে বাৰে TROLL হৈছে তাপছি পান্নু, কংগনা ৰাণাৱটেও কৰিলে টুইটাৰত ঠাট্টা\nUpdated:January 11, 2021, 1:15 PM IST\nতাপছি পান্নুৱে (Taapsee Pannu) বৰ্তমান নিজৰ বহু প্ৰত্যাশিত ছবি ‘ৰশ্মি ৰকেট’ৰ (Rashmi Rocket) শ্বুটিঙত যথেষ্ট ব্যস্ত।\nLast Updated: January 11, 2021, 1:15 PM IST\nনতুন দিল্লীঃ বলিউড অভিনেত্ৰী তাপছি পান্নু (Taapsee Pannu) বৰ্তমান নিজৰ বহু প্ৰত্যাশিত চিনেমা ‘ৰশ্মি ৰকেট’ৰ (Rashmi Rocket) শ্বুটিঙত যথেষ্ট ব্যস্ত হৈ আছে। তাপছি সাধাৰণতে নিজৰ চৰিত্ৰৰ বাচনি আৰু অভিনয় প্ৰতিভাৰ কাৰণে যথেষ্ট চৰ্চিত হৈ থাকে। গম্ভীৰৰ পৰা হাস্যমধুৰ সকলো চৰিত্ৰতে মিলি যাব পাৰে পান্নু। কিন্তু শেহতীয়াকৈ এখন ফটোৰ কাৰণে বাৰুকৈ ছচিয়েল মিডিয়াত ট্ৰ’ল হৈছে তাপছি।\nIt is functionality, not glamour, that appeals to @taapsee. "I love dressing up, but comfort and ease of movement are vital. No pencil skirts, but shorts or saris for me. No sedans, but an SUV instead," she reveals.\n— ELLE India (@ELLEINDIA) January 8, 2021\nসাধাৰণ ৰাইজৰ লগতে তাপছি পান্নুক ট্ৰ’ল কৰাসকলৰ মাজত আছে বলিউড অভিনেত্ৰী কংগনা ৰাণাৱটো। দৰাচলতে এই গোটেই বিষয়টো তাপছি আৰু কংগনাৰ সৈতে জৰিত। যোৱা ৮জানুৱাৰীত তাপছি পান্নুৱে এলি (ELLE) মেগাজিনৰ দ্বাৰ কৰোৱা ফটোশ্বুটত নিজৰ কিছু ছবি টুইটাৰত ৰিটুইট কৰিছিল। যিসমূহ ছবিৰ মাজত এখনক মানুহে কংগনা ৰাণাৱটৰ কপি আখ্যা দিয়ে।\nএজন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে তাপছি পান্নুৰ ছবিক কংগনাৰ এখন ফটোৰ সৈতে টুইট কৰি লিখে, ‘তাপছিয়ে হাজাৰ বাৰ কংগনাৰ কপি কৰিছে।’ ইয়াৰ পিছতে অন্যান্য সকলেও কমেণ্ট কৰা আৰম্ভ কৰে।\nএই কথা–বতৰাত কংগনা ৰাণাৱটো নামি পৰে আৰু টুইট কৰি ধেমালি কৰে। কংগনাই লিখে, ‘হা হা, মই খুব সুখী, তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ অস্তিত্ব মোক অধ্যয়ন কৰা কপি কৰাক লৈ গঢ় লোৱা। এইটো যথেষ্ট প্ৰভাৱিত কৰা বিধৰ কাণ্ড। মোৰ নিচিনাকৈ কোনো ফিমেল চুপাৰষ্টাৰে পপ কালছাৰক আগুৱাই লৈ অহা নাছিল। মিষ্টাৰ বচ্চনৰ পিছত সকলোতকৈ অধিক কপি মোৰেই কৰা হয়।’\nFirst published: January 11, 2021, 1:15 PM IST


জীৱনৰ বাটত কাউন্সেলিং — Vikaspedia\nমানুহৰ জীৱনত প্ৰায় সদায়ে কিছুমান সৰু-বৰ সমস্যাই মানসিক অশান্তি কঢ়িয়াই আনে। এনেক্ষেত্ৰত কাউন্সেলিং অৰ্থাৎ পৰামৰ্শ লোৱাৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰে। কিন্তু ইয়াৰ আগেয়ে আমি জনা উচিত কাউন্সেলিং মানে কি আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োজন কিয় হয়। কাউন্সেলাৰ আৰু মনোচিকিৎসকৰ মাজত কিছু প্ৰভেদ আছে। মনোচিকিৎসকে মানসিক সমস্যাৰ চিকিৎসা কৰে আৰু প্ৰয়োজন বিশেষে ঔষধ পাতিৰ যোগান ধৰে। কিন্তু কাউন্সেলাৰে সাধাৰণতে মানসিকভাৱে সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা ব্যক্তিকহে চোৱা-চিতা কৰে। অৰ্থাৎ কাউন্সিলাৰে কাকো আদেশ বা ডাবি-ধমকি নিদিয়ে। অথবা দৰবৰ তালিকা আদিও নিদিয়ে। বৰং বিকল্প পৰামৰ্শহে দিয়ে যাতে সমস্যাৰে জৰ্জৰিতজনে সত্যৰ লগত মুখামুখি হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা কিছুমান সমস্যাই মন-মস্তিস্কক এনেকৈ জুৰুলা কৰে যে নিশাৰ টোপনিও হেৰাই যায়। ল’ৰা-ছোৱালী পঢ়া-শুনাৰ প্ৰতি বিমুখ হৈ পৰে। অজানিতে কিবা অঘটন ঘটিব বুলিও মনত শংকা জাগে। বহু ব্যক্তিয়ে অত্যাধিক আঘাত সহিব নোৱাৰা হয়। এই ধৰণৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধানৰ কাৰণে কাউন্সেলাৰৰ কাষ চাপিব পাৰে। তেৱেঁই দিব পাৰিব জীৱনক এক নতুন দৃষ্টিকোণ।\nপৰামৰ্শ গ্ৰহণৰ পৰা লাভ\nনীতা আৰু নীৰেনে বিয়াৰ আঠ বছৰৰ পিছত অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁলোকে ইমান অশান্তিৰে একেলগে বসবাস কৰাটো এতিয়া আৰু সম্ভৱ নহ’ব।\nতেওঁলোক কাউন্সেলাৰৰ ওচৰলৈ গ’ল। তেওঁ দুয়োজনৰে সৈতে বেলেগে বেলেগ কথা পাতিলে। দুয়োৰে ব্যক্তিগত সমস্যাৰাজিৰ বুজ লৈ পিছত এদিন দুয়োকে পুনৰ একেলগে মাতিলে।\nনীতা আৰু নীৰেনে ভবাই নাছিল যে দুয়ো পুনৰ পৰস্পৰক বুজি পাব পাৰিব। আগেয়ে সদায়ে তেওঁলোকে দোষ খুঁচৰি ভুল-ত্ৰুটি উলিয়াই ইজনে আনজনক দোষাৰোপ কৰিছিল। এতিয়া পিছে দুয়োৰে পাৰস্পৰিক ব্যৱহাৰ পাতিলৈ সুস্থিৰ পৰিৱৰ্তন আহিল আৰু দুয়োৰে সময়বোৰ সুখ-শান্তিৰে পাৰ হ’বলৈ ধৰিছে।\nতেইশ বছৰীয়া ৰেখা আৰু আঠাইশ বছৰীয়া ৰাহুলে একেটা অফিচৰ একে পদবীতে কাম কৰে। এনেকৈ দুয়োৰে মাজত বন্ধুত্বই গঢ় লোৱাৰ পিছত প্ৰেমো হ’ল। দুটা বছৰ তেওঁলোকৰ বিবাহৰ সিদ্ধান্ত লওঁতেই পাৰ হৈ গ’ল। ইয়াৰ মাজতে ৰাহুলৰ অন্য এগৰাকী যুৱতীৰ সৈতে প্ৰেম হ’ল আৰু সিদ্ধান্ত ল’লে যে তেওঁ তেওঁকে বিয়া কৰাব। এই ঘটনাক ৰেখাই সহজভাৱে ল’ব নোৱাৰি হতাশাৰ চিকাৰ হ’ল। তেওঁক যেতিয়া কোৱা হ’ল যে কোনো পৰামৰ্শদাতাৰ ওচৰলৈ যোৱা ভাল হ’ব- তেতিয়া তেওঁ ক’লে যে কিয় যাব লাগে পৰামৰ্শ কেন্দ্ৰলৈ! তাই পাগলতো হোৱা নাই। অৱশেষত তাই ৰাহুলৰ স্মৃতিৰেই জীৱনৰ দিনবোৰ কটাই দিলে আৰু আজীৱন অবিবাহিতা হৈয়ে ৰ’ল। তেওঁ যদি পৰামৰ্শদাতাৰ কথামতে চলিলহেঁতেন, নিশ্চয় নিজৰ দুখবোৰ পাহৰি সুখৰ জীৱন কটাব পাৰিলেহেঁতেন!\nনেতিবাচক চিন্তা এৰাই চলক\nনেতিবাচক চিন্তা-ভাবনাই পৰিস্থিতি বিষময় কৰি তোলে। ল’ৰা-ছোৱালীয়ে মাক-দেউতাকক শত্ৰু জ্ঞান কৰিব ধৰে। তৰ্ক কৰে। টকা-পইচাৰ কাৰণেও ভুল পথ অৱলম্বন কৰে আৰু মানসিকভাৱে ক্ষুন্ন হৈ পৰে। প্ৰতিটো কথাকে নেতিবাচক দৃষ্টিভংগীৰে গ্ৰহণ কৰে তেওঁলোকে, ইয়াৰ বাবে পৰিস্থিতিকে দোষাৰোপ কৰে আৰু উন্নতিৰ পথ এৰি নিৰাশ হৈ পৰে। এই ধৰণৰ অৱস্থাত প্ৰায় মানুহে এইবুলি ভাবে যে এইবোৰ একেবাৰে সাধাৰণ কথা আৰু পৰামৰ্শদাতাক লগ ধৰাৰ আৱশ্যক নাই। কোনো এটি বিষয়ে যদি ব্যক্তি এগৰাকীক বাৰে বাৰে অশান্তি দি থাকে আৰু তাৰ প্ৰভাৱ তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ ওপৰত পৰে; তেন্তে তেনেক্ষেত্ৰত কাউন্সেলিঙে যথেষ্ট সহায় কৰে। আজি পাৰস্পৰি সামঞ্জস্য, মিত্ৰ ভাব আৰু সংযম অটুট ৰখা সমাজৰ বাবে তথা নিজৰ কাৰণেও আৱশ্যক হৈ পৰিছে।\nগতিকে এষাৰ কথা মনত ৰখা ভাল যে যদি কোনো কথাৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি হয় আৰু সিয়ে যদি সংকটত পেলায়, তেন্তে কাউন্সেলাৰৰ পৰা সুখৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰি ভৱিষ্যৎ জীৱনৰ দিনবোৰ সুখৰ কৰি তোলা উচিত।


বিজেপিৰ বাবে অসমৰ বানপানী পৰ্যটনৰ বিষয় নেকি? - The Cross Current\nআহিব লাগিছিল প্ৰধানমন্ত্ৰী। কিন্তু গুজৰাটৰ পৰা আহি পালে মহাৰাষ্ট্ৰৰ বিসম্বাদী বিধায়কৰ দল। বানে ৯৫ জন লোকৰ জীৱন কাঢ়ি নিয়াৰ পাছতো খবৰ নাই বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নেতৃত্বৰ। কেৱল ৰাজনীতিৰ সময়তহে অসমলৈ মনত পৰে নেকি বিজেপিৰ?\nস্বতন্ত্ৰতাৰ বাবে সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন ৷ আমাক আৰ্থিকভাৱে সহযোগ কৰিব পাৰে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি – https://rzp.io/l/ZrpLsROos Visit: https://thecrosscurrent.in/ Follow Us Facebook: https://www.facebook.com/TheCrossCurrent YouTube: https://www.youtube.com/c/TheCrossCurrentYoutube Instagram: https://www.instagram.com/crosscu Twitter: https://twitter.com/CurrentCross #AssamFloods #BJPGovt #NarendraModi #AmitShah #maharashtra #SivSena #MLA #Guwahati #Gujarat #thecrosscurrent @The CrossCurrent


মাদক দ্ৰব্যৰ দৰেই ক্ষতিকাৰক ফেচবুকঃ অভিযোগ প্ৰাক্তন কৰ্মীৰ – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/মাদক দ্ৰব্যৰ দৰেই ক্ষতিকাৰক ফেচবুকঃ অভিযোগ প্ৰাক্তন কৰ্মীৰ\nপ্ৰায় ৬ ঘন্টাৰো অধিক সময়ৰ বাবে ফেচবুক, ইন্সটাগ্ৰাম, হোৱাট্চএপ বন্ধ হৈ পৰাৰ বাবে যোৱা সোমবাৰে ( ০৪-১০-২০২১) নিশা হঠাৎ স্তব্ধ হৈ পৰে জনপ্ৰিয় চোছিয়েল মেডিয়া মাধ্যমসমূহ। কিন্তু ইমান সময় বন্ধ হৈ থকাৰ পিছত যেতিয়া পুনৰ সেৱা আৰম্ভ হ’ল – সেই মাধ্যমৰ দ্বাৰা এটা বিবৃতিও প্ৰকাশ নকৰিলে সংস্থাৰ সৰ্বেসৰ্বা মই মাৰ্ক ঝুকেৰবাৰ্গে। ঝুকেৰবাৰ্গৰ সময় যেন ভালদৰে অতিবাহিত হোৱা নাই। যোৱা দেওবাৰে (০৩-১০-২০২১) তেওঁৰ সংস্থাৰ এজন প্ৰাক্তন কৰ্মীয়ে ফেচবুকৰ ভিতৰচৰাৰ গোপন খবৰ প্ৰকাশ কৰি ধুমুহাৰ সৃষ্টি কৰিছে। ফেচবুকৰ হাজাৰ পৃষ্ঠাৰ গৱেষণাপত্ৰ আৰু নথি ৰাজহুৱা কৰিছে ফেচবুকৰ প্ৰাক্তন কৰ্মী ফ্ৰান্সেচ্ হাউগেন-এ। এই গৱেষণা ফেচবুকে নিজা খৰচত আভ্যন্তৰীণ ব্যৱহাৰৰ বাবে কৰিছিল। ফেচবুক ত্যাগ কৰাৰ পিছত তেওঁ যোৱা সোমবাৰে আমেৰিকান টি-ভি চেনেল ‘চি-বি-এচ’-অৰ ‘চিক্সটি মিনিটচ্’ অনুষ্ঠানটোত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখ খোলে। সেই অনুষ্ঠানত তেওঁ নিজৰ প্ৰাণৰ প্ৰতি সংশয় হোৱা বুলিও উল্লেখ কৰে।\nউপভোক্তা অধিকাৰ সুৰক্ষা, পণ্য নিৰাপত্তা আৰু তথ্যৰ সুৰক্ষা বিষয়ক চিনেট উপ-সমিতিৰ সন্মুখত সাক্ষ্য দিয়াৰ বাবে হাউগেনৰ লিখিত বক্তব্য সংগ্ৰহ কৰিছে আমেৰিকান সংবাদ মাধ্যম ‘চি-এন-এন’-এ। মঙলবাৰে হাউগেন-এ সাক্ষ্য দিয়াৰ কথা ( এই লেখা মঙলবাৰৰ ৰাতিপুৱাৰ)। ৱাশ্বিংটনৰ পৰা অহা বাতৰি অনুসৰি লিখিত বক্তব্যৰ জৰিয়তে হাউগেনে কৈছে যে,’ মই যি কৰিছো, সেয়া সঠিক আৰু সাধাৰণৰ ভালৰ বাবেই কৰিছো বুলি মোৰ বিশ্বাস। কিন্তু মই জানো যে ফেচবুকৰ সম্পদৰ সীমা নাই আৰু সেই সম্পদৰ জৰিয়তে মোক নিঃশেষ কৰি দিব পাৰে।’ হাউগেনে আৰু কয় যে,’ মই সন্মুখলৈ আহিছো, কাৰণ মই এক ভয়ংকৰ সত্য প্ৰত্যক্ষ কৰিছো। আৰু সেয়া হ’ল ফেচবুকৰ ভিতৰত কি চলি আছে কোনেও নাজানে। ধপাততকৈও ভয়ংকৰ আসক্তিকৰ হাতিয়াৰ আছে ফেচবুকৰ হাতত আৰু সেই অস্ত্ৰৰ দ্বাৰা নৱীন-প্ৰৱীণ নহয়, সমস্ত প্ৰজন্মকেই শেষ কৰি পেলোৱাৰ ক্ষমতা এতিয়া ফেচবুকৰ হাতত।’\nসোমবাৰে নিশা পৰিসেৱা স্বাভাৱিক হোৱাৰ পিছত এক ফেচবুক পোষ্টৰ মাধ্যমেৰে ক্ষমা বিচাৰে ঝুকেৰবাৰ্গ-এ। তেওঁ পৰিসেৱা বিভ্ৰাতৰ বাবে ‘কনফিগাৰেশ্যনত ক্ৰুটিপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন’কেই দায়ী কৰে। কিন্তু কনফিগাৰেশ্যনৰ পৰিৱৰ্তন কোনে কৰিছিল আৰু কিয় কৰা হৈছিল? পৰিকল্পনা অনুসৰি কৰা হৈছিল নে ? এনেবোৰ প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে যদিও কোনো কৰ্মকৰ্তাই মুখ খোলা নাই। নাম প্ৰকাশত অনিচ্ছুক কেইগৰাকীমান ফেচবুকৰ কৰ্মীয়ে সংবাদ সংস্থা ৰয়টাৰ্চক জনাইছে যে ইন্টাৰনেট ট্ৰেফিক চিষ্টেমৰ ৰুটৰ আভ্যন্তৰীণ ক্ৰুটিৰ বাবে সেই বিভ্ৰাট ঘটিছিল। চাইবাৰ নিৰাপত্তা বিশেষজ্ঞসকলে কৈছে যে সোমবাৰে নিশা ৬ ঘন্টাৰ বিভ্ৰাটৰ কাৰণ এক অনিচ্ছাকৃত ভুল বা পৰিকল্পনা অনুসৰি ভুল-ক্ৰুটি – দুয়োটাই হোৱা সম্ভৱ। কিন্তু নাশকতাৰ বিষয়টোও উলাই কৰিব নোৱাৰি।\nমাত্ৰ ৬ ঘন্টাৰ এনে বিভ্ৰাটৰ বাবে মাৰ্ক ঝুকেৰবাৰ্গে প্ৰায় ৭ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰৰ, অৰ্থাৎ ভাৰতীয় মুদ্ৰা অনুসৰি প্ৰায় ৫০০০ কোটি টকাৰ ক্ষতিৰ সন্মূখীন হ’ল। স্টেন্ডাৰ্ড মেডিয়া ইনডেক্সৰ অনুমান অনুসৰি গুগলৰ পিছতেই ফেচবুক হ’ল বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অনলাইন বিজনেছ প্লেটফৰ্ম। কিন্তু হাউটনে যিদৰে ফেচবুকৰ ভিতৰচৰাক লৈ সৰৱ হৈ পৰিছে, আগন্তুক দিনবোৰত ঝুকেৰবাৰ্গৰ ব্যৱসায়ৰ বিৰাট ক্ষতিও হ’ব পাৰে বুলি বাণিজ্যিক বিশেষজ্ঞসকলে অনুমান কৰিছে।\n৩৭ বছৰ বয়সৰ প্ৰাক্তন ফেচবুক কৰ্মী হাউটন প্ৰতিষ্ঠানটোত ‘মিছা তথ্যৰ প্ৰসাৰ ৰোধ কৰা’ দলটোথ পণ্য ব্যৱস্থাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। ফেচবুকৰ কৰ্ম-কান্ডত ক্ষুব্ধ হৈ এই বছৰ তেওঁ স্বেচ্ছা-অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু ফেচবুক ত্যাগ কৰাৰ আগতে ভালেমান আভ্যন্তৰীণ নথি-পত্ৰ তেওঁ হস্তগত কৰে। সেই নথিবোৰ আমেৰিকান দৈনিক ‘ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্ণাল’ত তিনি সপ্তাহ ধৰি ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ কৰা হয়। এই ধাৰাবাহিকৰ শিৰোনাম আছিল ‘ফেচবুক ফাইলচ্’। ফেচবুক কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে মুখ খুলি ‘চি-বি-এচ’-অৰ ‘চিক্সটি মিনিটচ্’ অনুষ্ঠানটোত হাউগেনে কৈছে যে ‘নথিবোৰৰ পৰা জনা যায় যে ফেচবুকে মানুহৰ যে ক্ষতিসাধন কৰি আছে, হিংসা আৰু মিছা তথ্য বিয়পাইছে – সেয়া শীৰ্ষ পদাধিকাৰীসকলৰ জ্ঞাত! কিন্তু তেওঁলোকে কোনো বিহিত ব্যৱস্থা লোৱা নাছিল। বৰং প্ৰমাণ লুকুৱাবলৈ হে যত্ন কৰিছিল।’তেওঁ মাদকদ্ৰব্যৰ বা ড্ৰাগচ-অৰ দৰে ভয়ংকৰ নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ সৈতে ফেচবুকৰ তুলনা কৰি আমেৰিকাৰ উপভোক্তা বিষয়ক দপ্তৰত অভিযোগ উত্থাপিত কৰিছে।\nএই ৬ ঘন্টাৰ বিভ্ৰাট আৰু হাউডেনৰ অভিযোগ – ইয়াৰ বাবেই বিশ্বৰ ধনীৰ তালিকাৰ ওপৰত থকা ঝুকেৰবাৰ্গৰ নাম কিছু ধাপ তললৈ নামি গ’ল আৰু ব্লুমবাৰ্গৰ বিলিয়নাৰ ইনডেক্সৰ হিচাব অনুযায়ী এতিয়া ঝুকেৰবাৰ্গৰ নাম হৈছে ৫ নম্বৰ স্থানত!


সীমাৰ পৰিধি ভাঙি: জৰ্জিয়া, টিবিলিছি, কাখেটিলৈ (-মল্লিকা বৰ্মন) | Xahitya.Org\n৪ মে’ৰ খেলপথাৰ শিতানৰ এটি শিৰোনাম ‘ইতিহাস হ’ব ৰিঅ’ অলিম্পিক: প্ৰথমবাৰৰ বাবে এটা ইভেণ্টত মাতৃ-পুত্ৰ, স্বাভাৱিকতে আমাৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে । মন কৰিবলগীয়া যে ১২০ বছৰীয়া অলিম্পিক ইতিহাসত ইয়াৰ পূৰ্বে পিতা-পুত্ৰই, পিতৃ-কন্যা আৰু মাতৃ-কন্যাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল । কিন্তু আজিলৈকে মাতৃ-পুত্ৰই একেখন অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰা নাই । আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা বাতৰি মতে, জৰ্জিয়াৰ শ্বুটিং ফেডাৰেচনে ঘোষণা কৰা মতে ৰিঅ’ অলিম্পিকত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলগীয়া গৰ্বিত মাতৃগৰাকী হ’ল নিন’ ছালুকা ভাডজে আৰু পুত্ৰ হ’ল টিছনে মাচাভাৰিয়ানি ।\nজৰ্জিয়া শব্দটোৱে আমাক টানি লৈ গ’ল যোৱা বছৰ তাত কটাই পৰিতৃপ্তি লাভ কৰা সময়খিনিলৈ। সেই মাতৃ-পুত্ৰ হালে অলিম্পিকত পদক অৰ্জনত সমৰ্থবান হ’লনে নাই আমি জানিবলৈ সক্ষম নহ’লো কিন্তু জৰ্জিয়াক আমি পুনৰাই হৃদয়ৰ কাষ চপাই আনিবলৈ সক্ষম নিশ্চয়কৈ হ’লোহঁক ।\nআমি সকলোৱে জীৱন পথৰ একোজন মুছাফিৰ। বিচিত্ৰ এই পথত বহুজনে সংগ দিয়ে, ক’ত জন যে হেৰাই যায় আমাৰ অজানিতে। যোৱাবাৰ ছোৱালীহঁতৰ গৰমৰ বন্ধৰ কালছোৱা অসমত কটাই থকাৰ বেলিকা কাটাৰৰ পৰা এটি ফোন আহে প্ৰতিৱেশী অসম-সমাজৰ জগন্নাথ মহন্তৰ । মহন্তই ঈদৰ বন্ধত নিকটৱৰ্তী জৰ্জিয়ালৈ যাবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে । ইতিমধ্যে কাটাৰ নিৱাসী অসম সমাজৰ জেষ্ঠ্য সদস্য ডাক্তৰ প্ৰেমানন্দ গোস্বামী দাদাহঁতৰ পৰিয়ালটো জৰ্জিয়াৰ পৰা ঘূৰি আহি পাইছিলহি আৰু অসম সমাজৰ সদস্যসকলৰ আগত সানন্দে অৱগত কৰাইছিল জৰ্জিয়া ভ্ৰমণৰ বৃত্তান্ত । কাষৰীয়া লগতে নিৰাপদ ঠাই । “A journey is best measured in friends, rather than miles.” –Tim Cahill ৰ এই কথাখিনি সাৰোগত কৰি আমিও মহন্তৰ প্ৰস্তাৱত হয়ভৰ নিদিয়াৰ যুক্তি বিচাৰি নাপালোঁ ।\nঅইনবাৰৰ দৰে ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে দুখ-বেদনাৰ টোপোলাটোৰ লগত ভিৰ কৰিলেহি জৰ্জিয়াৰ প্ৰতি অস্থিৰ-অশান্ত এখনি মন । ওভতনি যাত্ৰাত সেইবাৰ পাঁচটা দিন মুম্বাইত অতিবাহিত কৰিছিলোঁ ভাৱলেষহীনভাৱে । মনলৈ আহি থাকিল এটাই শব্দ -‘জৰ্জিয়া’ । হাতত যে সময় তেনেই তাকৰীয়া ।\nউভতি আহিয়ে নেটত সন্ধান পৰ্ব আৰম্ভ কৰি দিয়া গ’ল জৰ্জিয়াৰ ওপৰত । জৰ্জিয়া এখন সৰু দেশ ৬৯,৭০০ বৰ্গ কি.মি. যাৰ অৱস্থিতি ইউৰোপ আৰু এচিয়াৰ চতুষ্পথত । কৃষ্ণ সাগৰ আৰু কাস্পিয়ান সাগৰৰ মাজত দক্ষিণত ককেচাছ পৰ্বতলানি । উত্তৰত ৰাচিয়া, তুৰ্কি আৰু আৰ্মেনিয়া দক্ষিণত আৰু আঝৰৱাইজান পূৱ দিশত দেশখনক বেঢ়ি ধৰিছে । জনসংখ্যা ৪.৬ মিলিয়ন । জৰ্জিয়াৰ অৰিয়াঅৰি আছিল পাৰ্ছিয়া, তুৰস্ক আৰু ৰাছিয়াৰ সৈতে ; অৱশেষত ১৯শতিকাত ৰাছিয়াৰ ৰাজ্যভুক্ত হৈছিল । আৰ্মেনিয়াৰ পিছত দ্বিতীয় পৌৰাণিক দেশ যিয়ে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছে ।\n‘ৱাইনৰ জন্মস্থান’, ‘বেলকনি অৱ ইউৰোপ’ জৰ্জিয়াৰ অৱস্থিতি হৈছে কূটনৈতিক ৰূপত মহত্বপূৰ্ণ নাইবা কৌশলগতভাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ চাৰিআলি নাইবা চৌপনহা য’ত ইউৰোপ লগ লাগিছেহি এছিয়াৰ । জৰ্জিয়াৰ আছে একক আৰু অনন্য তথা পুৰণি সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য । প্ৰসিদ্ধি আছে অতিথি আপ্যায়ন আৰু ৰন্ধনশৈলীত ।\nআমাৰ চাৰিজনীয়া পৰিয়ালটো আৰু জগন্নাথ মহন্তৰ তিনিজনীয়া পৰিয়ালটো ফ্লাই ডুবাইৰে যাত্ৰা কৰাটো নিশ্চিত হৈছিল । চেপ্তেম্বৰৰ পৰা নৱেম্বৰলৈ শৰৎ কাল পৰে জৰ্জিয়াত । সঘন বৃষ্টিপাত হয় । আমি যে বৰষুণ দিব বুলি আগতেই খাটাং, সেয়ে দুয়োটি পৰিয়ালে চাটি লৈ গৈছোঁ, মোকাবিলা কৰিম ভালকৈয়ে । লগতে পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণে গৰম কাপোৰ ।\nযাওঁতেই লগত ভজা মাছ, চাউল, দাইল, চেনী-চাহপাত সমন্বিতে বেলনা মাৰিডাল পৰ্য্যন্ত লাগেজত ভৰোৱা হৈছিল । নিজে ৰন্ধা-বঢ়া কৰি খোৱাৰ কথা বিবেচিত হৈছিল খাদ্যৰ তাৰতম্য । সোৱাদ খাপচৰা হোৱাৰ সমস্যাই দেখা দিব , হেনজানি আগতেই সাঁজু হৈ যোৱাই যুগুত । অভিজ্ঞজনৰ পৰামৰ্শমতে আমি ‘Airbnb’ ত ‘এপাৰ্টপেণ্ট’ বুক কৰি ৰাখিছিলোঁ ।\n২৪ চেপ্তেম্বৰৰ গধূলি ডোহাৰ হামাড ইণ্টাৰনেচনেল এয়াৰপ’ৰ্টত Flydubai Airlineৰ বিমানখনত বহি লৈছিলোঁহে চকুৰ পচাৰতে ডুবাই অৱতৰণ কৰা যেন লাগিল বিমানখনে । যোৱা প্ৰায় তিনিটা সপ্তাহ তিলিকতে নাইকিয়া হৈ গ’ল ভ্ৰমণৰ যো-জা কৰোঁতে আৰু এয়াতো মাথোঁ এটা ঘণ্টা ! আমাৰ ‘সংযোজিত বিমান’ ডুবাইৰ সময়মতে ১:২০মিনিটত । ডুবাই আৰু জৰ্জিয়াৰ সময়ৰ পিছে কোনো ব্যৱধান নাই । অৰ্থাৎ দুয়োখন ঠাইৰ একঘণ্টা সময়ৰ ব্যৱধান আছিল কাটাৰৰ সময়ৰ সৈতে । আমি ডুবাই এয়াৰপৰ্টৰ পৰা লেণ্ডলৰ্ডৰ বাবে খেজুৰৰ টোপোলা এটি লৈ ল’লো ।\nতিনি ঘণ্টা ত্ৰিছ মিনিটৰ অন্তত বিমানখনে অৱতৰণ কৰিছিলহি টিবিলিছি এয়াৰপ’ৰ্টত । এয়াৰপৰ্টৰ পৰা নামিয়ে দেখিবলৈ পাইছিলোঁ ডাৱৰীয়া বতৰ আমাৰ বাবে ৰৈ আছিল । এয়াৰপৰ্টত নমাৰ লগে লগে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ আমাৰ যাৱতীয় কাম-কাজ সমূহ সমাপন হৈছিল । কাটাৰ ৰেচিডেঞ্চ পাৰ্মিটৰ সহায়ত এই দেশ ভ্ৰমণ কৰিব পাৰি । ৯৪ খন দেশে জৰ্জিয়াত ভিচা নোহোৱাকৈ প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে ; ৯০দিন পৰ্য্যন্ত থাকিব পাৰে । টিবিলিছি আন্তৰ্জাতিক বিমান বন্দৰ ১৮ কি.মি. আঁতৰত মুখ্য চিটিৰ পৰা ; নতুন টাৰ্মিনেল ২০০৭ চনত নিৰ্মিত হৈছিল । বিমানবন্দৰত অৱতৰণ কৰিয়ে মন কৰিছিলোঁ জৰ্জিয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত বিমান উৰণ প্ৰস্থানৰ বা-বাতৰি পৰিৱেশিত হৈ আছে । চহৰলৈ বিমানবন্দৰৰ পৰা মাথো ২০মিনিটৰ ৰাষ্টা । ওচৰ চুবুৰীয়া দেশ আৰ্মেনিয়া, আঝাৰবেইজান আৰু তুৰষ্কৰ সৈতে বাচ সেৱা উপলব্ধ । অনুৰূপভাৱে ৰেল সেৱাও উপলব্ধ । টেক্সি সেৱা আটাইতকৈ সুবিধাজনক, সকলো ঠাইতে মজুত । মেট্ৰ সেৱা ৰাতিপুৱা ৬ বজাৰ পৰা নিশা ১২ বজালৈ খোলা থাকে । জৰ্জিয়ান ড্ৰাইভাৰ এজনৰ ভাৰা গাড়ীৰে আমাৰ গন্তব্যস্থানলৈ আগবাঢ়িলোঁ । সৰু সৰু বাট-পথ । পাহাৰীয়া এলেকা । চাৰিওফালে ককেচাছ পৰ্বতমালা। পোন্ধৰ কিল’মিটাৰ দূৰত্ব অতিক্ৰমী আমাৰ গাড়ীয়ে পৰম আকাংক্ষিত এপাৰ্টমেণ্টটোত প্ৰৱেশ কৰিলেহি । আমাক গৃহস্থই সম্ভাষণ জনাবলৈ ৰৈ আছিল । আমিও সেই ছেগতে তেখেতলৈ আনা খেজুৰৰ টোপোলাটি তুলি দিলোঁ ।\nআমাৰ এপাৰ্টমেন্টটো আছিল ধুনীয়া কাঠৰ মজিয়াৰ, বেছ আহল বহল । বিশাল আৰু পোহৰেৰে মুখৰিত । এখন ডাঙৰ ফলমূলৰ বাগিছা সন্মুখৰ ফালে । নিৰ্জন কোলাহল শূণ্য । বাৰান্দাখনত ডাঙৰ খিৰিকীৰে সৈতে যুক্ত কৰা হৈছে যাতে ধুনীয়াকৈ বাগিছাখনৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পৰা যায় । চাৰিহাজাৰ স্কুৱেৰ ফুটৰ ঘৰটো, সোমায়েই সন্মুখতে এখন বিলিয়াৰ্ড বোৰ্ড । চৰাঘৰত পিয়ান’ এটি । গৃহস্থনী মিচ তাকো (Tako) । ঘৰৰ ঠিকনা Mikheil Zandukeli Street zandukeli, Tbilisi, Georgia । গৃহ প্ৰৱেশ কৰিয়েই চকু গ’ল কাগজ এটুকুৰাত উল্লেখিত ৱাই-ফাই সংযোগৰ বাবে আৱশ্যকীয় ইউজাৰ আই-ডি আৰু পাচৱৰ্ড । এচি আৰু হিটাৰ সুবিধা মজুত থকা ঘৰটিৰ কাৰুকাৰ্যই আমাক বাৰুকৈয়ে আকৃষ্ট কৰে ।\nআমাৰ জেগাডোখৰৰ অৱস্থিতি মধ্যবৰ্তী এলেকাত । তিনি মিনিট খোজ কঢ়া দূৰত্বত Rustaveli মেট্ৰ’ষ্টেচন, বাচ ষ্টপ, টেক্সি ষ্টেণ্ড । জন্তু লগত ৰাখিবলৈ দিয়া নহ’ব বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল । নগদ ধনৰাশি পৰিশোধ কৰিব লাগিব বুলি উল্লেখ থকাত আমি কাটাৰতে কাটাৰি ৰিয়াল য়ুএছ ডলাৰলৈ পৰিৱৰ্তন কৰি (আলফাৰদান এক্সেঞ্জ অফিচ) লগতলৈ গৈছিলোঁ ।\nএয়াৰপৰ্ট’ত দুখনকৈ জৰ্জিয়াৰ চিম কাৰ্ড ক্ৰয় কৰা হৈছিল, যাতে পৰিয়াল পৰিজনৰ সৈতে নিজৰ অনুভৱবোৰ ভাগ-বাটোৱাৰা কৰিব পাৰোঁ । আমাৰ প্ৰয়োজন অনুযায়ী চিম কাৰ্ড আমি পাইছিলোঁ ।প্ৰথমদিনা কোনো ভ্ৰমণসূচী ৰখা নাছিলোঁ, কেবল জিৰণি । যিহেতু গোটেই ৰাতি টোপনি ক্ষতি হৈছিল । আমাৰ ঘৰৰ বাহিৰত লমালমে লাগি আছিল আঙুৰ-মোক খা-মোক-খা কৰি আৰু দেখা নেদেখা বিবিধ ফল-আমি উমলি জামলি শিশু একোটি হৈ পৰিছিলোঁ । তাত আছিল ডালিম, পীয়েৰ, peaches আদি কৰি বহুত জনা নজনা ফলৰ গছ । জেষ্ঠা কন্যাই আটাহ পাৰি উঠিল ‘মা, মা হেজেল নাটৰ গছ!’ ৰুটিৰ সামান্য টুকুৰাটো দুয়োজনী ছোৱালীৰে প্ৰিয় ‘নিউতেলা’ অবিহনে পেটলৈ নাযায় কস্মিনকালেও, চিঞৰি নুঠি পাৰেনে! ‘নিউতেলা’ যি নেকি হেজেল নাটৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয় । তাই মনৰ উলাহেৰে সেই গছৰ কিছু গুটি সংগ্ৰহ কৰিলে লগৰ বান্ধৱীক দেখুৱাবলৈ ।\nদুয়োজন গৃহস্থ অলপ ওলাই গ’ল বজাৰ-সমাৰ তথা চৌপাশ দৰ্শন, আৱহাৱা জানিবলৈ বুজিবলৈ । তেওঁলোক ঘূৰি আহিল কিছু বেলি মূৰকত আৰু দুয়ো হাঁহিত থাকিব পৰা নাই । আমি যিমানেই সুধো দুয়োৱে মূৰে কপালে হাত দি হাঁহিব লাগিল । অলপ পিছত ৰহস্য ফাদিল হ’ল ; তলৰ দোকান আৰু তাৰ আশে-পাশে যিমান খিনি মানুহ ল’গ পালে তাৰ পৰা তেওঁলোক এটা কথাত নিশ্চিত হ’ল যে জৰ্জিয়াত ইংৰাজী নেছেল । ইংৰাজী বুলি যে এটা ধনী ভাষা আছে সিহঁতে তাক লৈ অন্ততঃ মূৰ নঘমায় । সৌভাগ্যক্ৰমে মহন্তই নিজৰ ম’বাইলত ইংৰাজীৰ পৰা জৰ্জিয়ালৈ অনুবাদ কৰিব পৰা চফটৱেৰ এটা যাওঁতেই ডাউনলোড কৰি নিছিল । সেইটোৰ সহায়-সহযোগিতাত কিছু বজাৰ-সমাৰ সম্ভৱ হ’ল সেইদিনাৰ বাবে । আগলৈ বা কি কি ঘটনা ঘটিবলগীয়া আছে আমাৰ কপালত…!\nগধূলি ওলাই আহিছিলোঁ তলৰ মূল পথলৈ । সোঁফালে ওলাই গ’লে ‘ৰুস্তাভেলী এভিনিউ’–মূলপথ চহৰৰ । পথৰ কাষত এটি মূৰ্তি, মধ্যযুগীয় জৰ্জিয়ান কবি ৰুস্তাভেলী(Shota Rustaveli)ৰ । তেওঁৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে এই পথছোৱা যি নেকি স্পন্দন টিবিলিছিৰ । আৰম্ভণি Freedom Squareৰ পৰা ১.৫ কি.মি. দৈৰ্ঘ্যৰ পথটোক টিবিলিছিৰ প্ৰধান ৰাজমাৰ্গ ৰূপে গন্য কৰা হয় , কাৰণ যথেষ্ট সংখ্যক চৰকাৰী, ব্যক্তিগত, সাংস্কৃতিক আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান এই পথছোৱাৰ ওচৰে-পাজৰে থিয় দি আছে । তাৰ ভিতৰত টিবিলিছি অপেৰা হাউচ, ৰুস্তাভেলী থিয়েটাৰ, Parliament of Georgia, আৰ্ট হাউচ অফ্ টিবিলিছি, আৰ্ট মিউজিয়াম, চাৰ্চ ইত্যাদি । এই পথছোৱাত বিভিন্ন ক্যেফে, ভোজনালয়(ৰেষ্টোৰাঁ), দোকানেৰে ভৰি আছে । মুঠৰ ওপৰত খাদ্য ৰসিকৰ বাবে বিস্তৃত ঠাই আগুৰি আছেহি । এয়া হৈছে আধুনিক আৰু বিংশ শতিকাৰ স্থাপত্যকলাৰ একত্ৰীকৰণ । ইয়াত যদি গণ বিক্ষোভ হৈছে, তেনে বহুত প্ৰদৰ্শনী, সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যসূচীও পৰিৱেশিত হৈছে । এই পথছোৱা স্থাপত্যকলাৰ অনুপম নিদৰ্শন আৰু অন্যতম পৰ্যটন কেন্দ্ৰ চহৰখনৰ । সৰু দোকানৰ পৰা আন্তৰ্জাতিক নামী-দামী প্ৰতিষ্ঠানে কান্ধত কান্ধ মিলাই থিয় দি আছে যেন ।\nএয়াৰপৰ্টৰ পৰা আহি থাকোঁতে মন কৰিছিলোঁ টিবিলিছিৰ পথসমূহ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন, আধুনিক নতুন নতুন দালানে ভৰি পোনাই বহি পৰিছেহি যেন । KFC, McDonald, Domino, Foodmart, Goodwill, Wendys, Bata ৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান দেখিবলৈ পাইছিলোঁহক।\nকিছুসময় অ’ত-ত’ত থিয় দি, ফটো আদি উঠি মানুহবোৰৰ ৰেহৰূপ উপভোগ কৰিবলৈ লাগিলোঁ, বোধকৰো অফিচ-কাছাৰী চুটি হৈছে । হিলদল ভাঙি ওলাই আহিছে বিভিন্ন বয়সৰ, বিভিন্ন গঢ়ৰ মুনিহ-তিৰোতা । ইমান ধুনীয়া ! সুগঢ়ী বয়সীয়াল মহিলাৰ ভিৰ অলপ যেন বেছি । দেখি ভাল লাগিছিল এই বয়সতো কৰ্মত বিশ্বাসী এই সকল মহিলা । ৰাষ্টাত হালধীয়া ৰঙৰ পাব্লিক বাছ সেৱা । তেনেকৈ থাকোঁতেই ঠাইখন পোহৰেৰে আলোকিত হৈ পৰিল । গাড়ীৰ ষ্টিয়েৰিং সোঁফালে । অলপ Carrefour ত সোমালোঁ, আমি চাহ বাকিবলৈ চেকনি খন অনা নহ’ল । সেইখন লোৱা গ’ল ।\nএপাৰ্টমেণ্টটোৰ বিশালতা নে নিমাওমাও পৰিৱেশৰ আছিল দেখি নেকি নাজানোঁ ডাঙৰৰ পৰা সৰুলৈ ভৌতিক সত্তা অনুভূত হ’বলৈ লাগিল সময় অতিক্ৰমৰ লগে লগে । ৱাৰড্ৰ’বত ওলোমাই ৰখা জনৈক ব্যক্তিৰ কোট কেইটাই সেই ধাৰণাক নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰিবলৈ সমৰ্থ হ’ল যেন । মহন্তহঁতৰ ৰুমটোত মোটা মোটা কিতাপেৰে ঠাহ খাই থকা আলমিৰা এটা । কিতাপৰ চেহেৰা সাইলাখ দেখিবলৈ আইন-কানুন বিষয়ক কিতাপ যেন লগা । মহন্তই কৈয়ে পেলালে বোলে আজি আমাক কোন আইনজ্ঞৰ প্ৰেতাত্মাই ওকালতিৰ জ্ঞান বাৰুকৈয়ে দিয়ে ঠিকনা নাই ।\nপিছদিনাখন আমি টিবিলিছিৰ দক্ষিণ-পূবৰ পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৱাইন ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত এখন কাখেটিলৈ যাত্ৰা কৰিম । এয়াৰপৰ্টৰ পৰা আমাক অনা ড্ৰাইভাৰ ‘জৰ্জ’ আমাৰ যাত্ৰাৰ সংগী হ’ব ।\nৰাতিটো আমি ভবাৰ দৰে একো নহ’ল পিছে । কিন্তু প্ৰথমদিনাখন ৰাতি মহন্ত দম্পত্তিৰ চাৰে তিনি বছৰীয়া কন্যা পুতলাৰ জ্বৰ-বমি । অলপ সময়ৰ বাবে আমি বিপাঙত পৰিছিলোঁ । আমাৰ এই ভ্ৰমণৰ উদ্দেশ্য মাথোন আমোদ-প্ৰমোদ হে আছিল । মাথোঁ এখন দেশ নিৰ্বাচন কৰাৰ কাৰণ আছিল শিশু সন্তান কেইটি । দুয়োটি পৰিয়ালৰে শিশু সন্তানক প্ৰাধন্যতা দিয়া হৈছিল ভ্ৰমণসূচী তৈয়াৰ কৰাৰ বেলিকা ।\n…কিন্তু সকলোকে আচৰিত কৰি তাই ৰাতিপুৱা যাবলৈ সাজু হৈছিল । ভাষাৰ বাবে জনাৰ উপায় নাই মূৰত কি ঘঁহিছো শ্চ্যেম্পু নে কণ্ডিচনাৰ ! আটকধুনীয়া বাথৰুম, কিট্‌চেন । পাকঘৰত ডিচ ৱাচাৰ, ডাইনিং এৰিয়া প্ৰমুখ্যে আটাইখিনি আধুনিক উপকৰণ মজুত । পাকঘৰত ‘ওপজা সোণৰ মাটি’ অসমৰ উলিয়ামচন মেগৰৰ চাহৰ টেমাটো দেখি নিজৰ পৰিয়ালৰ আপোনজনক ল’গ পোৱা যেনেই লাগিছিল । আমাৰ কিৰিলিত গছৰ পাত ভাগ্যে নসৰাকৈ থাকিল যেনিবা !\nকাখেটি(Kakheti) পৰ্বতীয়া এলেকা ; এক স্বতন্ত্ৰ সামন্তবাদী আধিপত্য অষ্টম শতিকাৰ শেষৰ পৰা । তেলাভী(Telavi) আৰু চিগনাগী(Signagi) সকলোতকৈ বেছি পদধূলা দিয়া চহৰ কাখেটি । তেলাভী ৰাজধানী চহৰ কাখেটিৰ । ভ্ৰমণ পৰিকাঠামো দ্ৰুত উন্নয়নমুখী হৈছে কাখেটিত , যিহেতু ই সকলোতকৈ পৰিদৰ্শন অঞ্চল জৰ্জিয়াৰ ।\nকাখেটিলৈ যোৱা পথছোৱা সীমাহীন পাক, এবাৰ যদি আৰোহণ পিছৰবাৰ অৱৰোহণ । এই পথছোৱা বছৰৰ সকলো সময়তে দৰ্শনীয় ৰূপত পোৱা যায় । মাজে মাজে ক্ষুদ্ৰ সৰল শান্ত ও মনোৰম গাঁৱ একোখন পাৰ হৈ যাওঁ । Alazani উপত্যকাৰ চমৎকাৰ নৈসৰ্গিক ৰূপ লাৱণ্য, ক’কেছাছ পৰ্বতমালাৰ মনোৰম দৃশ্যৰাজি, ভেড়াৰ পাল, পুৰাতন অৰণ্যানি, সুন্দৰ তৃণভূমি, মেঘৰ সমুদ্ৰই এই মাৰ্গত ৰৈ আছে আপোনাক স্বাগতম জনাবলৈ, আঁকোৱালি ল’বলৈ…। পাষাণ-হৃদয়ৰ লোকৰো অন্তৰ দগ্ধ নোহোৱাকৈ নাথাকিব নিশ্চয়কৈ ! আৰু যদি কোনোজন পৌৰাণিক তথা প্ৰকৃতিৰ অনুৰাগী হয়, তেন্তে দুৰ্বল কৰি তুলিব মন-মগজু ।সমগ্ৰ পথছোৱা ছবিৰ দৰে স্পষ্ট আৰু আকৰ্ষণীয়, আৰু আটাইতকৈ উৰ্বৰা অঞ্চল জৰ্জিয়াৰ । উত্তৰৰ সীমান্ত ক’কেছাছ পৰ্বতমালাৰ বিস্তৃতি আৰু দক্ষিণত আজেৰবাইজান । আমাৰ কাখেটি ভ্ৰমণছোৱা তেলভীৰ মাজেৰে গৈছিল সেয়ে কিছু চাবলগীয়া জেগা যেনে Akhali Shuamta আৰু Dzveli Shuamta Monastery উভয় প্ৰাংগণ একেলগে দৰ্শন কৰাটো বাস্তৱিকতে এটা উচিত সিদ্ধান্ত আছিল । Dzveli Shuamta Monastery (the old Shuamta) কাখেটিৰ সকলোতকৈ মহত্বপূৰ্ণ আৰু সকলোতকৈ ধুনীয়া স্থাপত্য কীৰ্তিস্তম্ভৰ দুটি হ’ল Dzveli আৰু Akhali Monastery । দুয়োটাৰ অৱস্থিতি হৈছে পৰ্ণপাতী উদ্ভিদেৰে ভৰা অৰণ্যত যিয়ে আৰু বেছি মনোমুগ্ধকৰ কৰি তুলিছে । এই দুয়োটা মনেষ্ট্ৰি সম্পূৰ্ণ পৃথক স্থাপত্যৰ ফালৰ পৰা তথা নিৰ্মাণৰ সময়ো ভিন্ন । Dzveli বেছি পুৰণি । অগ্ৰভাগত থিয় হৈ থকা চাৰ্চটো পঞ্চম শতিকাৰ ; গম্বুজ আকৃতিৰ চাৰ্চ দুটা সপ্তম শতিকাৰ বুলি জানিবলৈ পাইছিলোঁ । নিৰিবিলি পৰিৱেশ, শান্ত-সমাহিত চৌপাশ সঁচাকৈয়ে পুণ্যধাম-নিভৃত জংগলৰ কোণত, মানুহৰ বসতি, কোলাহলৰ পৰা বহু যোজন আঁতৰত । ষোল্ল শতিকাত Akhali স্থাপন নোহোৱালৈ সমগ্ৰ মধ্য যুগছোৱালৈ তীৰ্থযাত্ৰীৰ পচন্দৰ জেগা আছিল এই মনেষ্ট্ৰি । কাব’লষ্টোন(cobblestone)ৰ দ্বাৰা Dzveli Monastery নিৰ্মিত । এডাল ‘ইচ্ছা বৃক্ষ’ জৰ্জিয়ান পৰম্পৰা অনুসৰি ডালত ফিটা বান্ধি মনৰ আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পাৰে । সুগঢ়ী প্ৰৌঢ়াই ইয়াত কেণ্ডেল বিকি থকা আমাৰ চকুত পৰিছিল । বৃদ্ধত্ব ক্ষোভ নহয়, যোগাত্মকভাৱে উৎসাহ যোগায় তেওঁলোকে ।\nAkhali Shuamta Monastery (the new Shuamta) তেলভীৰ ওচৰত, বৃক্ষাচ্ছাদিত অসম ভূমিত, Tsivgombori পৰ্বতত ইয়াৰ অৱস্থিতি। মনেষ্ট্ৰিটোৱে এই নাম পোৱাৰ কাৰণ হ’ল ই তিনিওফালৰ পৰা পৰ্বতেৰে পৰিৱেষ্টিত হৈ আছে । Shuamta মানে পৰ্বতৰ মাজত । এই মনেষ্ট্ৰিটো ১৬শ শতিকাত কাখেটিৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ পত্নী টিনাটিনৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল । ৰাণী টিনাই সৰু কালছোৱাত সপোন দেখিছিল, সপোনত কোৱা হৈছিল এটি অৰ্থডক্স মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ । ঠাই টুকুৰাও সপোনত চিহ্নিত কৰা হৈছিল । কিন্তু জেগা ডোখৰ অজ্ঞাত আছিল তেওঁৰ বাবে । কিন্তু যেতিয়া কাখেটি যুৱৰাজৰ সৈতে বিবাহ হ’ল, তেওঁৰ বিবাহ-যাত্ৰাৰ জৰিয়তে ঠাই টুকুৰা চিনাক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল আৰু এইদৰে মঠটিৰ স্থাপনা হৈছিল । ই ইটাৰে নিৰ্মিত ।\nপিছলৈ ৰাণী সেই মনেষ্ট্ৰিৰ নান ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল আৰু তাতেই সমাধিস্থ কৰা হৈছিল । মনেষ্ট্ৰিৰ অভ্যাগতক মনেষ্ট্ৰিৰ চিষ্টাৰৰ বাবে গেটত অপেক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনোৱা হৈছিল ; যিয়ে চাৰ্চৰ ভিতৰলৈ লৈ যাব । জৰ্জিয়ান চাৰ্চসমূহ ৰক্ষণশীল, আৰু বেছিভাগতে পুৰুষসকলে দীঘল পেণ্ট আৰু দীঘল চাৰ্ট পিন্ধি যোৱাটো প্ৰযোজ্য । মহিলাসকলে দীঘল স্কাৰ্ট আৰু বাউসি তথা মূৰ ঢাকি প্ৰৱেশ কৰাটো আৱশ্যক । বহুত চাৰ্চে স্কাৰ্ট সদৃশ আবৃত কাপোৰ যোগান ধৰে মহিলাসকলক । কিন্তু এইক্ষেত্ৰত যথোচিত বস্ত্ৰ পৰিধান কৰাই শ্ৰেয় । ৰীমাই জিন্‌চ পৰিধান কৰি যোৱা হেতুকে চাৰ্চৰ ফালৰ পৰা যোগান ধৰা এখন দীঘল কাপোৰ মেৰিয়াই হে উপাসনা গৃহত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিলে ।\nলক্ষ্য কৰিছিলোঁ ফটো তুলিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল । নতুন আৰু পুৰণি মনেষ্ট্ৰিৰ মাজৰ দূৰত্ব আছিল মাথো দুই কি:মি । আমি সৰল গছৰ গুটি বুটলিছিলোঁ । আমাৰ ভ্ৰমণৰ আৰম্ভণি আমি উপাসনাৰ জৰিয়তে, ভগবানৰ দৰ্শনেৰে কৰিছিলোঁ ।\nষ্টালিনৰ শাসনকালত ছোভিয়েট ইউনিয়নে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত অংশ লৈছিল, আৰু নাজী জাৰ্মানীৰ পৰাজয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল । ষ্টালিনৰ নেতৃত্বত ছোভিয়েট ইউনিয়ন ২য় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত বিশ্বৰ দুই পৰাক্ৰমী শক্তিৰ অন্যতম ৰূপে পৰিগণিত হয় । দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সাত লাখ জৰ্জিয়ানে যুদ্ধত অংশ লৈছিল নাজী জাৰ্মানীৰ বিৰুদ্ধে । তিনি লক্ষৰ ওপৰ সংখ্যক জৰ্জিয়ানৰ প্ৰাণ গৈছিল উক্ত যুদ্ধত । আমাৰ ড্ৰাইভাৰ জৰ্জে সময়ে সময়ে লৈছিল গাইডৰ ভূমিকাও । জানিবলৈ পাই আচৰিত হৈছিলোঁ যে পাঁচ কৌটি(পঞ্চাচ মিলিয়ন)নিৰীহ জনসাধাৰণৰ হত্যাৰ তেজেৰে হাত ৰাঙলী কৰা ষ্টেলিন আছিল এজন জৰ্জিয়ান । ইমান চিগাৰেট খাই আমাৰ ‘ফ্ৰেইণ্ড’ জৰ্জে । ইয়াত ৰাজহুৱা স্থানত চিগাৰেট খোৱাটো নিষিদ্ধ নহয় । আমাৰ অনুমতি লৈ মাজে মাজে গাড়ী ৰখাইও চিগাৰেট হুপিছে ।\nআমি ইমান দিনে দেখিছিলোঁ বালি, শিলৰ ভৰ্টি ট্ৰাক, কিন্তু ইয়াত যেতিয়া কেবল আঙুৰ ভৰ্টি ট্ৰাকবোৰ দেখি আমি কিৰিলি পাৰিছিলোঁ । আমাক যে অচিনাকী জৰ্জিয়ান আঙুৰ খেতিৰ মালিকে মৰমতে ম’না ভৰাই আঙুৰ দিছিল । আমাৰ হৃদয় ভৰি পৰিছিল । আমি মনে মনে ফটো উঠা দেখি খং কৰিব বুলি বৰ ভয় খাইছিলোঁ । ভাষাৰ সমস্যা পাইছিলোঁ, কিন্তু ইমান বন্ধুত্বসুলভ ব্যৱহাৰ । ‘ফ্ৰেইণ্ড’ বুলি কৰা সম্বোধন ।\nসেইদিনা শনিবাৰ আছিল বাবে কোনো কাৰখানা খোলা নাছিল, স্বাভাৱিকতে আমি আশাহত হৈছিলোঁহক । জৰ্জে প্ৰডাকচ্‌ন আৰম্ভ নোহোৱা এটি ‘কাৰখানা’লৈ আমাক লৈ যায় ।\nবগা ৱাইন প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সময়ৰ প্ৰয়োজন মাথো এক মাহ আৰু ৰঙা ৱাইন তিনি মাহ সময় লয় । অ’ কবলৈ পাহৰিছিলোঁৱে তেওঁলোকে ‘কাৰখানা’ বোলে ‘factory’ক । তাত বহুতো ৱাইনৰ টেংক আছিল আৰু প্ৰত্যেকটো টেংকত মজুত ৰাখিব পাৰি ৩১৮ হেক্টলিটাৰকৈ ৱাইন । ইটালীৰ পৰা অহা কাৰখানাটোৰ মেনেজাৰৰ দায়িত্বত থকা ব্যক্তি জনে ভঙা ভঙা ইংৰাজীত আমাক বুজালে আৰু ইংৰাজী ভালদৰে নজনাৰ বাবে নম্ৰতাৰে ক্ষমা খুজিলে । তেখেতে দেখুওৱা বৰফৰ টুকুৰাই ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰা মেচিন এটাৰ বিধ্বস্ত ৰূপটোৱে আমাৰ চকু কপালত তুলিলে ।\nএওঁলোকে যে ইমান হিন্দী চিনেমা ভাল পায়, ভাৰতীয় লোককো । আমাৰ মুখ মণ্ডলত যেন ভাৰতীয়ৰ ধ্বজা । দেখিলেই গাই দিব ‘ইচক ডানা বিচক ডানা, ডানে ওপৰ ডানা’ ।\nসংগীতে হেনো ভাষাৰ পৰিধি নামানে, সঁচা কথা.. নহ’লেনো সাঁতোৰ শ্ৰেণীত লগ পোৱা মৌৰিতানিয়া দেশৰ যুৱক এজনে ম’বাইলত ‘কভি কভি মেৰে দিল ম্যে’ শীৰ্ষক গানটো শুনি প্ৰতিবাৰেই কান্দি উঠে বুলি অকপট স্বীকাৰোক্তি দিয়েনে আমাৰ আগত… হিন্দী ভাষাৰ অ আ ক খ একো নজনাকৈ-নুবুজাকৈ !! আৰু কি যে ৰঙীয়াল তেওঁলোক ! মন-প্ৰাণ পুলকিত হৈ পৰে । দেহৰ ৰঙ কি যে তেজে ফুটু ফুটু কৰা । চালক ‘জৰ্জ’ৰ প্ৰিয় গান (ডিস্ক’ ডেঞ্চাৰ খ্যাত মিঠুনৰ) ‘জিমী জিমী, আজা-আজা’ । তেওঁৰ লগত আমিও গাওঁ । য’ত শব্দ নিষ্ফল হয় সংগীতে তাত বাট কাটে । আমিও সেই সুবিধাতে এমুঠি জোনাক ছটিয়াও তাপিত হৃদয়ত … জীৱনক বিচাৰি পাওঁ যেন…!!\nবৰজ’মি (Borjomi) বিখ্যাত ইয়াৰ খনিজযুক্ত পানী (মিনাৰেল ৱাটাৰ)ৰ বাবে । এই পানী আটাইতকৈ শক্তিশালী যোদ্ধা অত্যধিক নিচাসক্ত আৰু ডজনৰো অধিক ৰোগৰ । গোটেই বিশ্বব্যাপি ইয়াৰ খ্যাতি ; যি নেকি দেশখনৰ প্ৰমুখ ৰপ্তানিজাত সামগ্ৰীও । আপুনি খাবও পাৰে নাইবা ‘বাথ’ও ল’ব পাৰে । আমাৰ চালক ‘জৰ্জে’ আমাক বুজালে আৰু সেই পানীৰ সোৱাদ দিলেও । আমাৰহে সেই পানীৰ সোৱাদ ভাল লগা নাছিল ।\nমাজে মাজে পানী নোহোৱা এটা দুটা শিলাময় নৈ আমি পাৰ হৈ যাওঁ। এখন পানী নাইকিয়া নদী, শুকাই কেৱল শিলগুটি । আমি অলপ ফ্ৰেচ হ’বলৈ ৰৈ দিলোঁ । আনফালে এটি পৰিস্কাৰ , আটকধুনীয়া হ্ৰদ । আমি তললৈ গ’লো , ছোৱালীহঁতে পানীলৈ শিলগুটি দলিয়াই খুৱ উপভোগ কৰিলে । আমাৰ কথা বতৰা শুনি জৰ্জিয়ান মহিলা এগৰাকী আগবাঢ়ি আহি নিজৰ ভাষাৰেই সুধিলে আমি ক’ৰ পৰা আহিছোঁ । ‘ইণ্ডিয়া’ শব্দটো মাথো বুজি পাই আমাক নিজ কন্যাৰ নে পুত্ৰৰ যি নেকি বেংগলোৰ নিৱাসী আমাক অতি আগ্ৰহেৰে ফটো দেখুৱালে । মহিলা গৰাকী কিছু যেন আৱেগিক । আমিও এই মূহুৰ্তত তেওঁৰ সমভাগী । ইমান দূৰৈত থকা আপোনজনৰ স্মৃতিকাতৰ হৈ পৰিছে আমাক দেখি , সেই একেই অনুভৱ আমাৰ যেনেকৈ কোনোবা অচিনাকী জৰ্জিয়ানৰ পাকঘৰত আমাৰ আপোন চাহপাত দেখি । সেই সময়ত আমাৰ ভাষা এক হৈ পৰিছিল । আমি হৃদয়ৰ ভাষা বুজি উঠিছিলোঁ । আমি ফটো উঠিলোঁ আগ্ৰহেৰে, হাঁহি ধেমালিৰে । তেওঁক অকণমান সান্নিধ্য দিবলৈ পাই আমাৰো মন ভৰি পৰিছিল ।\nবাংগালোৰ চহৰলৈ মোৰ যাত্ৰাৰ কিছু স্মৃতি(-বিকাশ দাস)


ঘূৰ্ণীবতাহ 'য়াছ'ৰ প্ৰচণ্ড ৰূপ! হঠাত্ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল এইজন লোক! সাংবাদিকক ক'লে এনেদৰে, ভাইৰেল ভিডিঅ'ই দিছে আমোদ...cyclone-yaas-odisha-west-bengal-viral-video-hb– News18 assam\nঘূৰ্ণীবতাহ 'য়াছ'ৰ প্ৰচণ্ড ৰূপ! হঠাত্ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল এইজন লোক! সাংবাদিকক ক'লে এনেদৰে, ভাইৰেল ভিডিঅ'ই দিছে আমোদ...\nউৰিষ্যাত ঘূৰ্ণীবতাহ য়াছে বুধবাৰৰ দিনটোত চলায় ধ্বংসলীলা। বুধবাৰে পুৱা ৯.১৫ বজাত ৰাজ্যখনত ধামৰা বন্দৰত তাণ্ডৱ চলায়।\nLast Updated : May 27, 2021, 12:26 IST\nঘূৰ্ণীবতাহ তাউতেৰ পিছতে এইবাৰ য়াছে চলাইছে তাণ্ডৱ। বুধবাৰে পুৱা উৰিষ্যা-বংগ সীমান্তত সাগৰীয় বতাহজাকে খুন্দা মৰাৰ ফলতে দুয়োখন ৰাজ্যৰ উপকূলীয় অঞ্চলসমূহত বিস্তৰ ক্ষতিসাধন হয়। ঘূৰ্ণীবতাহজাকে চলোৱা ধ্বংসলীলাৰ পিছত বৰ্তমানে ৰাজ্য দুখনত উদ্ধাৰ অভিযান চলি আছে। এনে সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে এক আমোদজনক ভিডিও।\nদৰাচলতে সাগৰীয় বতাহজাকৰ ত্ৰাসৰ মাজতে ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল এগৰাকী ব্যক্তি। প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত কিয় ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিছে বুলি এগৰাকী সাংবাদিকে প্ৰশ্ন কৰিছিল লোকজনক। সাংবাদিকৰ এনে প্ৰশ্নৰ উত্তৰত লোকজনে কৈছিল, আপুনিও বাহিৰত আছে ? সাংবাদিকজনে বাতৰি যুগুতাবলৈ ওলাই আহিছে বুলি কোৱাত লোকজনে কৈছিল "মই সেই বাবেই ওলাই আহিছে, যদি মই ওলাই নাহো, আপুনি কেনেদৰে বাতৰি লাভ কৰিব ? "\nসাংবাদিক আৰু ব্যক্তিগৰাকীৰ মাজৰ এই কথোপকথনৰ ভিডিওই এতিয়া চৰ্চা লাভ কৰিছে সকলোতে। ভিডিওটোৱে দৃষ্টি কাঢ়িছে আইপিএছ বিষয়া অৰুণ বোথ্ৰাৰো । আইপিএছ বিষয়াগৰাকীয়েও সেই ভিডিঅ'টো টুইটাৰত শ্বেয়াৰ কৰি আমোদ লোৱা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে ।\nবোথ্ৰাই ভিডিঅ'টোৰ শ্বেয়াৰ কেপচনত লিখিছিল "ইমান দয়ালু মানুহ। মানৱতাৰ বাবে ইমান খিনি কৰি আছে ।"\nউল্লেখ্য যে, উৰিষ্যাত ঘূৰ্ণীবতাহ য়াছে বুধবাৰৰ দিনটোত চলায় ধ্বংসলীলা । বুধবাৰে পুৱা ৯.১৫ বজাত ৰাজ্যখনত ধামৰা বন্দৰত তাণ্ডৱ চলায়। তীব্ৰ বতাহ আৰু প্ৰচণ্ড জোৱাৰে উৰিষ্যা আৰু পশ্চিম বংগৰ বহুতো উপকূলীয় চহৰ আৰু গাঁওসমূহত সাগৰৰ পানী প্ৰবাহিত হোৱা দেখা গৈছিল।\nFirst published: May 27, 2021, 12:26 IST\nCyclone YaasODISHAViralWest Bengal


গৰ্ভস্থ সন্তানৰ যতন — Vikaspedia\nমাতৃত্বৰ মাধুৰ্যময় ৰুপ বিকশিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে গৰ্ভস্থ সন্তানৰ পৰিচৰ্যাৰ জৰিয়তে।গতিকে এগৰাকী নাৰীৰ উদৰত থকা সন্তানটিৰ প্ৰতি থকা সঠিক দায়িত্ব কেনেদৰে বিজ্ঞান সন্মতভাৱে পালন কৰিব লাগে তাৰেই বিষয়ে আলোচনা কৰিব খুজিছোঁ।\nএগৰাকী মাতৃৰ ডিম্বাণু আৰু পুৰুষসংগীৰ শুক্ৰাণুৰ মিলনৰ ফলতেই গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ সৃষ্টি হয়।শিশুৰ দৈহিক অবয়ব আৰু স্বভাৱ চৰিত্ৰৰ বহুখিনি নিৰ্ভৰ কৰে মাক-দেউতাকৰ পৰা আহৰণ কৰা জিনৰ ওপৰত আৰু কিছু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে পাৰিপাৰ্শ্বিকতা তথা পৰিৱেশৰ ওপৰত।জন্ম হোৱাৰ আগতে সন্তানৰ বাবে পৰিৱেশ হৈছে মাতৃৰ গৰ্ভ।\nদৈহিক গঠন আৰু বৃদ্ধিৰ বাবে সকলো প্ৰাণীকেই লাগে পানী,বতাহ আৰু খাদ্য।গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ ক্ষেত্ৰতো সেই একেটা কথাই প্ৰযোজ্য হয়।এটি গৰ্ভস্থ সন্তানে মাকৰ দেহৰ পৰাই এইখনি প্ৰয়োজন পুৰণ কৰে।মাকৰ দেহৰ পৰা অহা বিশুদ্ধ তেজ,ফুলৰ (Placenta)মাজেদি অহা-যোৱা কৰে আৰু এই তেজৰ পৰাই সন্তানে আহৰণ কৰে বায়ু।তেনেদৰে Amniotic Sac ৰ পৰা আহৰণ কৰে প্ৰয়োজনীয় পানী।প্ৰকৃততে মাকৰ দেহৰ ভিতৰত এটি শিশুৰ ভুমিকা পৰজীৱীৰ লেখীয়া।মাকৰ দেহত খাদ্যৰ অভাৱ ঘটিলেও ভ্ৰুণৰ সেইপিনে ভ্ৰুক্ষেপ নাই।ভ্ৰুণৰ নিজৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় খাদ্যখিনি মাকৰ দেহৰ পৰা শোষণ কৰিবই।সেয়েহে স্বাস্থ্যবান,নিৰোগী শিশুৰ জন্ম দিবলৈ হ’লে প্ৰয়োজন হ’ব এগৰাকী সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী মাতৃৰ।\nমাকৰ ওজন আৰু গৰ্ভস্থ শিশুৰ ওজন\nদেখা গৈছে যে বহু ক্ষেত্ৰত গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পুৰ্বতে থকা এগৰাকী মাতৃৰ ওজন আৰু উচ্চতাৰ ওপৰত ভৱিষ্যত শিশুৰ ওজন আৰু স্বাস্থ্য নিৰ্ভৰ কৰে।দুৰ্বল,জীৰ্ণ-শীৰ্ণ আৰু চুটি চাপৰ মাতৃৰ দেহত স্থিতি লোৱা শিশুৰ স্বাস্থ্য দুৰ্বল হোৱাৰ সম্ভাৱনা সৰহ।সেয়েহে অকল গৰ্ভধাৰণ কৰা সময়ছোৱাত নহয়,শৈশৱ কালৰে পৰাই ছোৱালীহঁতে খোৱা-বোৱাত যত্ন লোৱা দৰকাৰ।উপযুক্ত আমিষ,শৰ্কৰা আৰু তেল জাতীয় পদাৰ্থ আৰু অন্যান্য ভিটামিনযুক্ত খাদ্য আৰু মিনাৰেল (লৌহ আৰু তামযুক্ত নানা খনিজ পদাৰ্থ)যুক্ত সুষম খাদ্যৰ পিনে লক্ষ্য ৰখা উচিত।কিয়নো এইবোৰ ছোৱালীয়েই হৈছে অনাগত কালৰ মাতৃ।\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ওজন বৃদ্ধি\nএগৰাকী গৰ্ভৱতী নাৰীয়ে চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ বাবে গ’লে সদায়েই নাৰী গৰাকীৰ ওজন পৰীক্ষা কৰি চায়।গৰ্ভধাৰণৰ ন মাহৰ ভিতৰত মাতৃ গৰাকীৰ ওজন দহৰ পৰা বাৰ কেজিলৈকে বাঢ়ি যায়।প্ৰথম তিনিমাহত এনে ওজন বৃদ্ধি ডেৰ কেজিৰ সৰহ নহয় যদিও তাৰ পিছত প্ৰতিমাহে গড়ে ডেৰৰ পৰা ১.৭৫ কিলোগ্ৰামলৈ ওজন বৃদ্ধি পায়।দেখা গৈছে যে গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত মাকৰ ওজন তিনি কিলোগ্ৰামলৈকে বৃদ্ধি হ’ব পাৰে।অৱশ্যে হঠাতে অতিপাত ওজন বৃদ্ধি ভালৰ লক্ষণ নহয়।\nঅতি প্ৰয়োজনীয় কেতবোৰ ভিটামিন আৰু খনিজ দ্ৰব্য\nআমাৰ দেশৰ সৰহভাগ নাৰীয়েই নিজৰ দেহৰ প্ৰতি যতন্ নোলোৱা হেতুকেই দুৰ্বলতাত ভোগে।সেয়েহে এনে নাৰীসকলৰ দেহত কেলচিয়াম আৰু ভিটামিনৰ অভাৱ ঘটা অস্বাভাৱিক নহয়।তদুপৰি গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত এনে দ্ৰব্যবোৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা বাঢ়ি যায়।সেয়েহে গৰ্ভাৱস্থাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি নিয়মিতভাৱে আয়ৰণ আৰু ফলিক এচিযুক্ত ভিটামিন খাব লাগে।ইয়াৰ বাদেও প্ৰয়োজন অনুসৰি অন্যান্য ভিটামিন আৰু কেলচিয়াম খাব লাগে।\nঅতিৰিক্ত দৈহিক আৰু মানসিক পৰিশ্ৰম সন্তান আৰু ভ্ৰুণৰ বৃদ্ধিৰ অন্তৰায় বা হেঙাৰ বুলিব পাৰি।গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত টোপনি আৰু জিৰণি অতি আৱশ্যকীয়।সম্ভৱ হ’লে ৰাতি প্ৰায় আঠ ঘণ্টা আৰু দিনত দুঘণ্টা শুব লাগে।বাওঁপিনে কাটি হৈ শোৱা উপকাৰী।এনে কৰিলে ‘ফুল’ৰ জৰিয়তে মাকৰ তেজ সন্তানৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰে।চাকৰিয়াল মহিলাসকলৰ ভিতৰত বহুতেই এনেদৰে জিৰণি ল’বলৈ সুবিধা নেপায়।\nনিৰোগী মাতৃ আৰু ৰোগমুক্ত শিশু\nগৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত এগৰাকী মাতৃ যিমান সম্ভৱ নিৰোগী হোৱা বাঞ্জনীয়।অৱশ্যে ইয়াৰ দ্বাৰা এইটো ক’ব বিচৰা নাই যে এগৰাকী নাৰীৰ দেহত কিবা অসুখ থাকিলে সেয়া সন্তানৰ দেহলৈ বিয়পি পৰিব।তথাপিও এনে কেতবোৰ ৰোগ আছে যিবোৰ ‘ফুল’ৰ জৰিয়তে মাকৰ পৰা শিশুৰ দেহলৈ বিয়পিব পাৰে।গতিকে গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ পুৰ্বতেই পাৰিলে এনেবোৰ ৰোগ আৰোগ্য কৰা ভাল,অন্যথাই গৰ্ভাৱস্থাতে ৰোগবোৰৰ সুচিকিৎসাৰ দৰকাৰ।উদাৰৰণস্বৰুপে ,মাকৰ ডায়েবেটিচ ৰোগ থাকিলে এটি শিশু নানা ধৰণে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব পাৰে আৰু সেয়েহে উপযুক্ত চিকিৎসা কৰা প্ৰয়োজন।\nকিছুমান ৰোগ আকৌ আৰু বংশগতভাৱে তেজত থাকি যায় আৰু গৰ্ভস্থ সন্তানলৈ আহিব পাৰে।বহুক্ষেত্ৰত ,এনে হ’লে ভ্ৰুণৰ মৃত্যুও হ’ব পাৰে।আগতে এটা সময়ত চিফিলিচ নামৰ যৌন ৰোগবিধে বহু শিশুৰ স্বাস্থ্য হানি কৰিছিল।সেয়েহে আজিকালি সাধাৰণতে গৰ্ভাৱস্থাত ভি.ডি.আৰ.এল. নামৰ পৰীক্ষাটো কৰা পৰাপক্ষত বাঞ্জনীয়।চেৰাম হেপাটাইটিচ অৰ্থাৎ তেজৰ দ্বাৰা যকৃতলৈ বিয়পি পৰা বীজাণুজনিত ৰোগত এগৰাকী গৰ্ভৱতী মাতৃ আক্ৰান্ত হ’লে শিশুৰ দেহলৈকো ৰোগৰ বীজাণু বিয়পিব পাৰে।সেয়েহে গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ আগতে তেজত এই পৰীক্ষাটো কৰি লৈ প্ৰয়োজন অনুসৰি চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে।গৰ্ভাৱস্থাত ভাইৰাছজনিত নানা ৰোগ (যেনে বসন্ত)যাতে নহয়,সেই দিশলৈকো চকু ৰখা উচিত।\nতেজৰ গ্ৰুপ আৰু গৰ্ভস্থ শিশু\nপ্ৰতিজন মানুহৰে তেজ এটি বিশেষ গ্ৰুপত পৰে।এনে তেজৰ গ্ৰুপবোৰ হৈছে-এ,বি,ও আৰু এবি।ইয়াৰে প্ৰতিটো গ্ৰুপৰেই আকৌ ‘আৰ এইছ’ধনআত্মক আৰু ঋণাত্মক এই দুটা ভাগত ভগোৱা হৈছে।এগৰাকী গৰ্ভৱতী নাৰীৰ ‘আৰ এইছ’ঋণাত্মক হ’লে আৰু স্বামীৰ তেজৰ ‘আৰ এইছ’ধনাত্মক হ’লে সন্তানৰ ক্ষতি হোৱাৰ আশংকা থাকে।তেনে অৱস্থা হ’লে শিশুৰ তেজৰ কণিকাবোৰৰ ভাঙি যায়,ৰক্তাল্পতাত ভুগিব পাৰে,জণ্ডিচ হ’ব পাৰে ,আনকি মৃত্যুও হ’ব পাৰে।সেয়েহে গৰ্ভাৱস্থাত মাকৰ তেজৰ গ্ৰুপিং পৰীক্ষা কৰা অতি প্ৰয়োজনীয় যাতে শিশুৰ কোনো ধৰণৰ ক্ষয়-ক্ষতি নহয়।এনে ধৰণৰ বিসংগতি ধৰা পৰিলে ৰিগাল নামৰ এটি আৰ এইছৰ বেজী দিয়া হয়,যদিও এনে বেজী বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ অনুসৰিহে ল’ব লাগে।সাম্প্ৰতিক কালত এইডচ ৰোগৰ ভয়াবহতা সম্বন্ধে সকলো মানুহেই অৱগত।যৌন সঙ্গমৰ সময়ত নিৰোধৰ ব্যৱহাৰ আৰু টিকা বা বেজী লোৱাৰ সময়ত বীজাণুমুক্ত চিৰিঞ্জৰ ব্যৱহাৰে এনে ৰোগৰ পৰা যিকোনো মাতৃকে ৰক্ষা কৰিব পাৰে।\nনৱজাতকৰ ওজন আৰু স্বাস্থ্য\nঅসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত নৱ জাতকৰ মৃত্যুৰ হাৰ অতি বেছি।এনেকি ঠাই বিশেষে শতকৰা বাৰৰ পৰা পোন্ধৰ ভাগ শিশুৱেই জন্ম হোৱাৰ সাত দিনৰ ভিতৰতেই মৃত্যু মুখত পৰে।এনেদৰে মৃত্যু হোৱা শিশুৰ দুই তৃতীয়াংশ হৈছে কম ওজনৰ।কিছুমানৰ ওজন আঢ়ৈ কিলোগ্ৰামৰো কম।তদুপৰি নৱজাতকৰ ওজন চাৰি কিলোগ্ৰামতকৈ বেছি হ’লেও চিন্তাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে।ডায়েবেটিচ ৰোগত আক্ৰান্ত মাতৃৰ শিশু দেখাত ডাঙৰ আৰু বেছি ওজনৰ হ’লেও প্ৰকৃততে এনে শিশু অতি দুৰ্বল।গৰ্ভস্থ সন্তান বা ভ্ৰুণৰ সঠিক ওজন বৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মাক গৰাকীৰ দায়িত্বই আটাইতকৈ বেছি।\nএগৰাকী গৰ্ভৱতী নাৰীৰ দেহত খাদ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা স্বাভাৱিক অৱস্থাতকৈ কিছু হ’লেও বেছি,কিয়নো মাতৃগৰাকীয়ে নিজৰ জৰায়ুত থকা সন্তানটিকো খুৱাব লাগিব।সুষম খাদ্যৰ যোগানৰ দ্বাৰা এই সমস্যা সমাধান হয়।আমাৰ অসমীয়া মধ্যবিত্ত সমাজৰ লোকসকলে সাধাৰণতে ভাত,দাইল বা বিভিন্ন শাক-পাচলি আঞ্জাত দি বা কেঁচাই খাই এই অভাৱ পুৰণ কৰিব পাৰে।এইখিনিৰ বাদেও গৰ্ভৱতী নাৰী গৰাকীক দৈনিক এটা কণী,এগিলাচ গাখীৰ আৰু প্ৰায় এশ গ্ৰাম মাছ বা মাংসৰ যোগান ধৰিব লাগে।শৰ্কৰা জাতীয় আহাৰ অৰ্থাৎ ভাত বা ৰুটিৰ পৰিমাণ নবঢ়োৱাই ভাল,কাৰণ এনে খাদ্যই মাতৃগৰাকীৰ স্থুলতা বৃদ্ধি কৰে আৰু প্ৰসৱৰ সময়ত স্থুলকায়া হোৱাৰ বাবে জটিলতাই দেখা দিব পাৰে।\nগৰ্ভধাৰণৰ সময়ত দৰবৰ ব্যৱহাৰ\nনিদ্ৰাকাৰী ঔষধ:গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথমাৱস্থাত বিশেষকৈ শেষ মাহেকীয়া হোৱাৰ ৩৫ দিনৰ ভিতৰত এনে ঔষধৰ প্ৰভাৱে ভ্ৰুণৰ কৰ্ণেন্দ্ৰিয় গঠনত বাধা জন্মায় আৰু সপ্তম আৰু অষ্টম সপ্তাহৰ ভিতৰত অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গ গঠনত বিকৃতি ঘটায়।Barbiturate এনে ধৰণৰ ঔষধ।আন নিদ্ৰাকাৰক ঔষধসমুহ স্বাভাৱিক মাত্ৰাত সিমান ক্ষতিকাৰক নহয়।\nপ্ৰতিজীৱী ঔষধ:Tetracycline ৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত হাড় আৰু দাঁতৰ ভিতৰৰ পৰা এই ঔষধ সম্পুৰ্নৰুপে পৰিষ্কাৰ হ’বলৈ সময় লয় আৰু শিশুৰ অস্থায়ী দাঁতসমুহৰ ওপৰত এটি হালধীয়া চামনি পেলায়।কিছুমান বিশেষজ্ঞৰ মতে অধিক ঔষধৰ প্ৰয়োগে শিশুৰ চকুৰ ক্ষতি কৰে।অন্যান্য Antibiotic আৰু Chemotherapeutic agent প্ৰশ্বাস ,টনচিল আৰু মুত্ৰাশয় সম্বন্ধীয় ৰোগত গৰ্ভাৱস্থাত গ্ৰহণ কৰিলে গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ কিছুমান ক্ষতি হোৱাৰ আশংকা থাকে।অতিমাত্ৰা Streptomycin ব্যৱহাৰৰ ফলত শিশু অৱস্থাত কাণৰ বিকৃতি ঘটিব পাৰে,কিন্তু গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথম অৱস্থাত ই নিৰাপদ।চালফ’নেমাইদে মগজুৰ টিচুলৈ পিত্তৰস সোমাই যোৱাটো বৃদ্ধি কৰে।গৰ্ভধাৰণৰ প্ৰথম কেইমাহমান আৰু প্ৰসৱৰ আগৰ কেই সপ্তাহমান সময়ত চালফ’নেমাইদৰ ঔষধসমুহ ব্যৱহাৰ নকৰাটোৱেই বাঞ্জনীয়।\nকৰ্কট ৰোগ চিকিৎসা কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ঔষধ:জীৱদেহৰ খৰতকীয়াকৈ বঢ়া কোষবিলাক ধ্বংস কৰিব পৰা শক্তিসম্পন্ন ঔষধেই কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰতিৰোধক।ভ্ৰুণৰ পেশীসমুহহো অতি দ্ৰুতভাৱে বৃদ্ধি পায়।গৰ্ভাৱস্থাতে এনে কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধক ঔষধ খোৱাৰ ফলত ভ্ৰুণৰ বা গৰ্ভস্থ সন্তানৰ মৃত্যু ঘটাও অস্বাভাৱিক নহয়।গতিকে গৰ্ভাৱস্থাত বা প্ৰসৱ হৈ নোযোৱালৈকে এনে অনিষ্টকৰ চিকিৎসা নকৰি চিকিৎসা পদ্ধতি পিছুৱাই দিব লাগে।যি ক্ষেত্ৰত পিছলৈ অপেক্ষা কৰা সম্ভৱপৰ নহয় তেনে ক্ষেত্ৰত প্ৰথমেই ভ্ৰুণটো নষ্ট কৰি পেলোৱা যুগুত।\nঅন্যান্য দৰব কিছুমানো চিকিৎসকসকলে সঘনাই ব্যৱহাৰ কৰে যদিও গৰ্ভৱতী তিৰোতাৰ ক্ষেত্ৰত এই ঔষধসমুহৰ কু-প্ৰতিক্ৰিয়া যিমানেই সামান্য নহওঁক কিয়,চিকিৎসকসকলক সাৱধান হোৱা উচিত।\nCortisone:এন্দুৰৰ ওপৰত কৰা পৰীক্ষা আৰু গৰ্ভৱতী তিৰোতাৰ ক্ষেত্ৰত লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰ পৰা এইটো নি:সন্দেহে ক’ব পাৰি যে কৰ্টিচন,হাইড্ৰ’কৰ্টিচন আৰু এ.চি.টি.এইছে (A.C.T.H.)এন্দুৰৰ তালুত ফাটৰ সৃষ্টি কৰে আৰু মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো তেনে বিকৃতি সম্ভৱপৰ।কিন্তু এনে ধৰণৰ বিকলাঙ্গ শিশুৰ জন্ম হোৱা কাচিতহে শুনা যায়।সেইবাবেই সগৰ্ভা নাৰীৰ ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে যদি কৰ্টিচন প্ৰয়োগ কৰাটো নিতান্তই প্ৰয়োজন,তেনেহ’লে ৰোগীক এই ঔষধৰ পৰা বঞ্চিত কৰাটোও অনুচিত।\nযৌন হৰমোন:গৰ্ভাৱস্থাত Oestrogen আৰু Progesterone প্ৰচুৰ পৰিমাণে উৎপাদিত হয়।কেতিয়াবা গৰ্ভাৱস্থাত এনে হৰমোনবিলাক প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত ভ্ৰুণৰ দেহৰ ভিতৰত স্ত্ৰী আৰু পুং দুয়োটা লিঙ্গৰ মিশ্ৰণ ঘটিব পাৰে।17-oxy—hydroxyl –progesterone caproate ৰ মাজতো এনে দোষ থাকিব পাৰে।এনেবিলাক ঔষধ মাহেকীয়াৰ দিন পাৰ হৈ গ’লে গৰ্ভাধাৰণ হৈছেনে নাই তাৰ পৰীক্ষা কৰিবলৈ বা অনিয়মিতভাৱে গৰ্ভ প্ৰতিৰোধক পিল খাই থকাৰ ফলত গৰ্ভসঞ্চাৰ হ’লে বা গৰ্ভধাৰণ হোৱা সম্পৰ্কে সুনিশ্চিত নহ’লে অথবা আশ্ংকিত গৰ্ভস্ৰাৱ আদিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়।\nছিটা বা ভেকছিন:গৰ্ভধাৰণ কৰি থকা সময়ছোৱাত ‘জীৱিত জীৱাণু প্ৰতিৰোধক ছিটা’যেনে-বসন্ত,টাইফয়ড ইত্যাদিৰ ছিটা লোৱা উচিত নহয়।ধনুষ্টঙ্কাৰ ৰোগৰ ছিটা এই সময়তেই ল’ব লাগে।তথাপিও সকলো সময়তেই চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।\nআধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দ্বাৰা গৰ্ভস্থ সন্তানৰ বৃদ্ধি নিৰ্ণয়\nগৰ্ভস্থ সন্তানটি কেইমহীয়া হৈছে,সন্তানৰ যথাযথ বৃদ্ধি হৈছে নে,নাইবা শাৰীৰিক খুঁত আছে নেকি অথবা প্ৰয়োজন অনুসৰি গৰ্ভাৱস্থাৰ কোনটো সময়ত প্ৰসৱ ঘটোৱা ভাল হ’ব ইত্যাদি জানিবলৈ বহুতো আধুনিক ধৰণৰ যন্ত্ৰপাতিৰ উদ্ভাৱন হৈছে।\nইন্দ্ৰিয় বৰ্হিভুত শব্দই (আলট্ৰাচাউণ্ড)তৰঙ্গ হিচাপে মানুহৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰি ঘুৰি আহি বৈদ্যুতিক ব্যৱস্থাৰ মাধ্যমেদি কিছুমান ছবিৰ সৃষ্টি কৰে।এনেবোৰ ছবিৰ জৰিয়তে গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ অৱস্থান,বৃদ্ধি আদিৰ বিষয়ে নিৰ্ভৰযোগ্যভাৱে জানিব পৰা যায়।ইয়াৰ বাহিৰেও গৰ্ভস্থ সন্তানটোৰ কিবা বৈকল্য থাকিলে এই যন্ত্ৰৰ সহায়ত ধৰা পেলাব পাৰি।এনেকি গৰ্ভস্থ সন্তানৰ ওজনৰ বিষয়েও আভাস পাব পাৰি।এই শব্দ তৰঙ্গ উৎপত্তিকাৰী যন্ত্ৰৰ সুবিধাটো হ’ল যে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিলে গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ কোনো ক্ষতি নহয়।ইয়াৰ বাদেও এই যন্ত্ৰৰ সহায়ত জৰায়ুৰ অভ্যন্তৰভাগ বিশদভাৱে পৰীক্ষা কৰা আৰু পানীমোনাখনৰ পানী আৰু ভ্ৰুণৰ তেজ পৰীক্ষা কৰি শিশুৰ বিভিন্ন জন্মগত ৰোগৰ বিষয়েও জানিব পাৰি।যিসকল মাতৃৰ পুৰ্বৰ সন্তানৰ কিবা জন্মগত ৰোগ আছিল বা আছে যিসকল মাক বা দেউতাকৰ নিজৰ কোনো জন্মগত ৰোগ আছে,সেইসকলৰ ক্ষেত্ৰত এইবোৰ পৰীক্ষা বিশেষ দৰকাৰ।\nপ্ৰাসঙ্গিকভাৱে এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব খোজো যে এনেবোৰ যন্ত্ৰৰ সুবিধাৰ লগে লগে নানা অসুবিধাও আছে।যাৰ ফলত বিশেষকৈ ‘কৰিয়নিক ভিলাছ বায়োপছি’ নামৰ এটা পৰীক্ষাত ফুলৰ কিছু অংশ আহৰণ কৰি শিশুৰ নানা ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়।আলট্ৰাচাউণ্ড পৰীক্ষাৰ সহায়ত গৰ্ভস্থ ভ্ৰুণৰ লিঙ্গও ধৰা পেলাব পাৰি।এই সুবিধাটোক বহুতে অবাঞ্জনীয় ভাবে ব্যৱহাৰ কৰে।অৰ্থাৎ সৰ্ভস্থ সন্তানটি স্ত্ৰীলিঙ্গ হ’লে ভ্ৰুণ হত্যা কৰে।কোনো বিবেক সম্পন্ন চিকিৎসক আৰু নাগৰিক এনে কাৰ্যত লিপ্ত হোৱা উচিত নহয়।\nএইখিনিতে আন এটি কথা উল্লেখ কৰা ভাল যে,গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত বাৰে বাৰে পেটৰ এক্সৰে কৰা উচিত নহয়।প্ৰয়োজন অনুসৰি যেতিয়া দৰকাৰ অৰ্থাৎ গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ ৩৬ সপ্তাহৰ পাছত এবাৰ এক্সৰে কৰিলেও কোনো ক্ষতি নহয়।\nসদৌ শেষত উল্লেখ কৰো যে গৰ্ভস্থ সন্তানৰ বিকাশৰ হাৰ নিৰ্ভৰ কৰে গৰ্ভৱতী মাতৃৰ নিজৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি লোৱা যতন,খোৱা-বোৱা ইথাদি কাৰকৰ ওপৰত।সেয়েহে গৰ্ভধাৰণৰ সময়ছোৱাত কিদৰে নিজৰ শৰীৰৰ যতন ল’ব লাগিব,কেতিয়া কেনেকুৱা পৰিস্থিতি বিশেষে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী চলিব লাগিব আৰু কি কি পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিব লাগিব-এই আটাইখিনি এগৰাকী মাতৃয়ে ভালদৰে জনা দৰকাৰ।কাৰণ শিশুৰ প্ৰতি মাকৰ যি দায়িত্ব,তাৰ আৰম্ভণি ঘটে ভ্ৰুণ অৱস্থাৰ পৰাই।\nশিশুৰ কেতবোৰ ৰোগ\nশিশুৰ জন্মৰ পাছত নৱজাতকে জন্মগত ৰোগৰ বাহিৰেও কিছুমান অসুখত আক্ৰান্ত হব পাৰে।\nনিউমোনিয়া:বীজাণু সংক্ৰমণৰ বাবে সৃষ্টি হোৱা হাওঁফাওঁৰ (Lungs)প্ৰদাহক নিউমোনিয়া বোলে।এই প্ৰদাহ বেক্টেৰিয়া,ভাইৰাছ আৰু ভেঁকুৰৰ বাবে হব পাৰে।মানুহৰ দেহৰ ভিতৰত দুটা হাওঁফাওঁ থাকে-সোঁ আৰু বাওঁ।হাওঁফাওঁৰ ঘাই কাম হৈছে তেজত জমা হোৱা কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড শৰীৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়া আৰু বায়ুমণ্ডলৰ পৰা অম্লজান গ্ৰহণ কৰা।এই অম্লজান শ্বাসনলীয়েদি (Trachea)হাওঁফাওঁ পায়গৈ।এই শ্বাসনলী আকৌ দুটা ক্লোম শাখা বা ব্ৰঙ্কাছত (Bronchus)বিভক্ত হৈ সোঁ আৰু বাওঁ হাওঁফাওঁলৈ সোমাই যায়।প্ৰতিটো ক্লোম শাখা বা ব্ৰঙ্কাছ আকৌ ভালেখিনি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ উপক্লোম শাখালৈ (Bronchiole)বিভাজিত হৈছে।শেষ ক্লোম শাখাবোৰ (Terminal Bronchiole)হাওঁফাওঁৰ নিচেই পাতলীয়া এককোষী বায়ুথলীত (Alvolus)অন্ত হয়।এই বায়ুথলীত থকা নিচেই ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ ৰক্ত জালিকা বা কেপিলাৰিৰ জৰিয়তে কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড আৰু অক্সিজেনৰ আদান-প্ৰদান ঘটে।মাতৃ দেহৰ পৰা পৰিশোধিত তেজ ফুল (Placenta)ৰ জৰিয়তে জৰায়ুত প্ৰৱেশ কৰে আৰু এই তেজ ভ্ৰুণৰ দেহ পায়গৈ।\nজন্মৰ পাছতেই শিশুৰ নিউমোনিয়া ৰোগ হব পাৰে,যাৰ ঘাই কাৰণ হৈছে নিউমোকক্কাছ,ষ্ট্ৰেপটোকক্কাছ,ষ্ট্ৰেফাইলোকক্কাছ,লেজিঅনেলা হিমোফাইলাছ আদি বেক্টেৰিয়াসমুহ।অপুষ্টি আদি অৱস্থাত ভুগি থকা শিশুৰ নিউমোনিয়া বেছিকৈ হব পাৰে।শিশুৰ নিউমোনিয়া হ’লে মাৰাত্মক পৰিণতি (আনকি মৃত্যুও )হব পাৰে।\nজীৱাণুৰবোৰ ঘাইকৈ উশাহৰ সৈতে হাওঁফাওঁত প্ৰৱেশ কৰে আৰু কোনো এটা অংশত স্থায়ীভাৱে প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰে আৰু ফলত সেই ঠাইত বিভিন্ন ৰক্ত কণিকাৰ (ঘাইকৈ শ্বেতৰক্ত কণিকাৰ)সমাৱেশ ঘটে।ইয়াৰ ফলত পুৰ্বতে বায়ুপুৰ্ণ বায়ুথলীসমুহ ক্ৰমান্বয়ে ৰক্ত কণিকা,জীৱাণুৰ ধ্বংসাৱশেষ আৰু নানা ধৰণৰ পদাৰ্থৰ দ্বাৰা পৰিপুৰ্ণ হৈ কঠিন হৈ যায়।ইয়াকে কঠিনীভাৱ বা Consolidation বোলে। ৰোগী এনে অৱস্থাত ক্ৰমান্বয়ে অসুস্থ হৈ পৰে আৰু হাওঁফাওঁত জমা হৈ থকা নানা পদাৰ্থ কাহৰ সৈতে বাহিৰলৈ ওলাই আহে আৰু লাহে লাহে চিকিৎসাৰ ফলত এই হাওঁফাওঁ পুনৰ স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘুৰি আহে।ইয়াকে স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন (Resolution)বোলে।\nএই ৰোগত আক্ৰমণ হঠাতে বা লাহে লাহে হব পাৰে।ঘাই উপসৰ্গবোৰ হৈছে-(১)তীব্ৰ জ্বৰ উঠিব পাৰে(জ্বৰৰ তীব্ৰতা ১০৪০ ১০৫০ ডিগ্ৰী ফাৰেণহাইটলৈ উঠিব পাৰে)।জ্বৰৰ লগতে শিশুৰ হাত-ভৰি কঁপিব পাৰে।(২)বুকুৰ বিষ হব পাৰে।(৩)উশাহ-নিশাহ লওঁতে কষ্ট অনুভৱ কৰিব পাৰে (৪)কাহ হব পাৰে।গুৰুতৰ ধৰণৰ জীৱাণুৰ আক্ৰমণৰ হেতুকে ৰোগী বিকাৰগ্ৰস্ত হৈ অজ্ঞান হব পাৰে।(৫)ৰোগৰ প্ৰথম পৰ্যায়ত মুৰৰ বিষ,অৰুচি আদি নানা ধৰণৰ উপসৰ্গই দেখা দিব পাৰে।(৬)নাড়ীৰ গতি আৰু লগতে উশাহ-নিশাহৰ গতিও দ্ৰুততৰ হয়গৈ।(৭)জিভা,ওঁঠ,নখ আৰু আঙুলিৰ পতা নীলাভ হৈ যাব পাৰে।(৮)ওঁঠৰ দুয়োটা কাণত জ্বৰ শুং (Herpes Labialis) ওলোৱাটো এই ৰোগৰ এক উপসৰ্গ।(৯)হাওঁফাওঁৰ ওপৰত ষ্টেথোছস্কোপ লগালে উশাহৰ শব্দৰ বৈশিষ্ট্যৰ পৰিৱৰ্তন গম পোৱা যায়।\nৰোগ নিৰাময়ৰ উপায়:\n(১)তেজৰ ৰুটিন পৰীক্ষা ঘাইকৈ শ্বেতৰক্ত কণিকাৰ পৰিমাণ (২)খেকাৰ পৰীক্ষা(৩)খেকাৰত বীজাণুৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণ (Sputum Culture)(৪)নাক আৰু ডিঙিত বীজাণুৰ অস্তিত্ব প্ৰমাণ (৫)হাওঁফাওঁৰ এক্সৰে।\n(১)জিৰণি (২)অম্লজান (৩)শ্বাসনলীৰ অভ্যন্তৰ পৰিষ্কাৰ কৰা (৪)বীজাণুনাশক দৰব প্ৰয়োগ।খেকাৰত যি ধৰণৰ বীজাণু পোৱা যায় সেই বীজাণুৰ বিপক্ষে ফলপ্ৰসু দৰব প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।\nপেটৰ ৰোগ বা আন্ত্ৰিক ৰোগ\nপ্ৰকৃততে আন্ত্ৰিক কোনো বিশেষ ৰোগৰ নাম নহয়।ৰোগৰ বীজাণুৰ সংক্ৰমণৰ ফলত অন্ত্ৰৰ (Intestine)প্ৰদাহজনিত অৱস্থাক আন্ত্ৰিক ৰগ বোলে।বেক্টেৰিয়া,ভাইৰাছ বা প্ৰটোজোৱা আদি বীজাণুৰ সংক্ৰমণৰ বাবে অন্ত্ৰৰ প্ৰদাহ হব পাৰে।ঘাইকৈ ছিগেলাগোষ্ঠী,ছালমোনেলা আৰু ই-কলাই বীজাণুৱেই হৈছে ইয়াৰ ঘাই কাৰণ।দুষিত পানী আৰু খোৱাবস্ত্তৰ জৰিয়তে এই ৰোগৰ বীজাণু মানৱ দেহত প্ৰৱেশ কৰে আৰু ক্ষুদ্ৰান্তত (Small Intestine)আশ্ৰয় লৈ স্থানীয়ভাৱে প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰে।ই এক ধৰণৰ বিষাক্ত পদাৰ্থৰ (Toxin) সৃষ্টি কৰে,যি মানুহৰ শৰীৰৰ পক্ষে ক্ষতিকাৰক।প্ৰতি বছৰেই গৰমকালি এই ৰোগ হোৱা দেখা যায়।অস্বাস্থ্যকৰ পৰিবেশ,সাধাৰণ স্বাস্থ্যবিধি সম্বন্ধে অজ্ঞতা আৰু অতিৰিক্ত জনসংখ্যাই এই ৰোগ বিয়পাত সহায় কৰে।এই ৰোগ হ’লে ৰোগীৰ পনীয়া শৌচ ২০-৪০ বাৰলৈকে হব পাৰে।শৌচৰ লগত তেজ নিৰ্গত হব পাৰে।তদুপৰি বমি আৰু পেটৰ মাংসপেশীৰ কামোৰণি হব পাৰে।পাতলীয়া জ্বৰ হব পাৰে আৰু শিশুৰ ক্ষেত্ৰত জ্বৰ বেছি হব পাৰে।শৌচৰ লগত ভালেখিনি পানী আৰু লৱণজাতীয় পদাৰ্থ নিৰ্গত হোৱা বাবে ৰক্তচাপ কমি যায়।কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰক্ত কণিকা নষ্ট হৈ যায় আৰু কিডনিৰ কাম-কাজত খেলি-মেলিয়ে দেখা দিব পাৰে।শৌচত থকা বীজাণু ‘কালচাৰ’কৰি এই ৰোগৰ বিষয়ে নিশ্চিত হব পাৰি।ৰোগৰ চিকিৎসাৰ এটা ঘাই অঙ্গ হৈছে দেহৰ পৰা ওলাই যোৱা লৱণ আৰু পানীৰ অভাৱ পুৰণ কৰা।এইবাবে পানীত চেনি আৰু নিমখ মিহলাই ৰোগীক খাবলৈ দিব লাগে।গুৰুতৰ অৱস্থাত থকা ৰোগীয়ে মুখেদি খাব নোৱাৰিলে চেলাইন শিৰাইদি দিব লাগে।এই ৰোগৰ বাবে ফলপ্ৰসু প্ৰতিজৈৱিক দৰব হৈছে-(১)নৰফ্লোকচাছিন (২)টিনিডাজল (৩)নালিডিকছিক এছিড আদি।\nৰোগৰ প্ৰতিকাৰৰ লগতে ৰোগৰ প্ৰতিৰোধ কৰাও কাম্য।প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে নিম্নোক্ত উপায়সমুহ অৱলম্বন কৰিব লাগে।(১)বিশুদ্ধ খোৱা পানীৰ ব্যৱস্থা-পানী উতলাই খোৱা আৰু জিঅ’লিনৰ ব্যৱস্থা (৩)জনগণৰ স্বাস্থ্য সচেতনতা বৃদ্ধি কৰা (৪)ব্যক্তিগত সুস্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ বাবে সতৰ্ক হোৱা (৫)হোটেল,ৰেস্তোৰাঁ আদিত খোৱা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে।\nসহজে হজম হোৱা খাদ্য পথ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব পাৰি।মাথোঁ পানী বা বাৰ্লি খাই জীৱাই থকাৰ প্ৰয়োজন নাই।সাধাৰণতে নৱজাত শিশুৰ ক্ষেত্ৰত ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ বাবে এই ৰোগ হয়।\nকিছুমান ৰোগ বিশেষভাৱে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত হোৱা দেখা যায় যদিও শৈশৱ কালতো এইবিলাকৰ প্ৰাৰ্দুভাৱ বেছি।তেনে কেইবিধমান ৰোগৰ বিষয়ে তলত দিয়া হ’ল।\nমেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ দুটা বৃক্ক বা কিডনি মেৰুদণ্ডৰ দুয়োকাষে থাকে।প্ৰতিটো কিডনি দুটা তৰপত বিভক্ত।বাহিৰৰ অংশটোক কৰ্টেক্স (Cortex)আৰু ভিতৰৰ অংশটোক( Medula)বোলে।কিডনিৰ গাঁঠনিগত একক (Unit)হৈছে নেফ্ৰন (Nephron) ।প্ৰতিটো কিডনিতে প্ৰায় এক নিযুত নেফ্ৰন থাকে।প্ৰতিটো নেফ্ৰনৰ আকৌ দুটা ভাগ আছে।\nমালপজিয়ান (Malpghian)বডি:ই হৈছে নেফ্ৰনৰ স্ফীত অংশ।একস্তৰীয় কোষযুক্ত পিয়লাৰ আকৃতিৰ বোমন কেপছুল (Bowman Capsule)আৰু ইয়াৰ মাজত অৱস্থিত ৰক্তজালিকাৰ গুচ্ছৰ দ্বাৰা গঠিত গ্লোমেৰুলাছ (Glomerulus)।আনটো অংশ হৈছে ৰেচন নলিকা (Renal Tubules)।\nকিডনিৰ কাম-কাজ:(১)শৰীৰত পানীৰ পৰিমাণ সঠিক হিচাপত ৰখা (২)শৰীৰত লৱণৰ পৰিমাণ ঠিক মাত্ৰাত ৰখা (৩)শৰীৰৰ নানা তৰল অংশৰ পি.এইছ. বা ক্ষাৰ –অম্লৰ সমতা ৰক্ষা কৰা (৪)বৰ্জিত পদাৰ্থসমুহ শৰীৰৰ পৰা নিৰ্গমনৰ ব্যৱস্থা কৰা (৫)শৰীৰৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা পদাৰ্থসমুহ আৰু পানীৰ পুন:শোষণ কৰা।\nবৃক্ক বা কিডনিৰ প্ৰদাহকে নেফ্ৰাইটিছ বোলে।ই জীৱাণুৰ আক্ৰমণৰ বাবে হব পাৰে।ইয়াৰ কেইটামান গুৰুত্বপুৰ্ণ প্ৰকাৰ হৈছে (১)একিউট নেফ্ৰাইটিছ (২)নেফ্ৰাইটিক ছিনড্ৰোম আৰু (৩)ক্ৰণিক নেফ্ৰাইটিছ।ইয়াৰে প্ৰথমবিধ শৈশৱ আৰু কৈশোৰ কালত বেছিকৈ হোৱা দেখা যায়।ৰাতিপুৱা শুই উঠাৰ পিছত দাপোণত নিজৰ মুখখন চালে দেখা যায় যে চকুৰ পতা আৰু মুখমণ্ডল ফুলি আছে।ক্ৰমান্বয়ে সময়ৰ সোঁতত হাত আৰু ভৰিও ফুলি যায়,প্ৰস্ৰাৱৰ পৰিমাণ টুটি যায় আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ সৈতে কেতিয়াবা তেজ নিৰ্গত হ’ব পাৰে।শিশুৰ কাচিৎ কঁপনিও (Convulsion) হব পাৰে।নেফ্ৰাইটিছৰ উপসৰ্গসমুহ দেখা দিয়ে পুৰ্বে বহু ক্ষেত্ৰত টনছিলৰ প্ৰদাহৰ বুৰঞ্জীও ৰোগীয়ে দিব পাৰে।এই প্ৰদাহ ঘাইকৈ ষ্ট্ৰেপটোকক্কাছ হিমোলাইটিকাছ (Streptococcus haemoliticus)নামৰ বীজাণুৰ দ্বাৰা হয়।\nৰোগীক পৰীক্ষা কৰিলে দেখা যায় যে চকুৰ পতা,মুখ,ভৰি আৰু হাত ফুলি আছে,ৰক্তচাপ বাঢ়ি গৈছে-এনেকি শিশুৰো ৰক্তচাপ বাঢ়ি যোৱা দেখা যায়।ৰোগ নিৰ্ধাৰণৰ বাবে প্ৰস্ৰাৱ পৰীক্ষা কৰাৰ দৰকাৰ হয়।প্ৰস্ৰাৱ ৰঙচুৱা বৰণৰ হয় আৰু এলবুমিন তথা তেজৰ কণিকা থকাটো ধৰা পৰে।বহু সময়ত তেজত ইউৰিয়াৰ পৰিমাণ বেছি থাকে।\n(১)জিৰণি লোৱাটো ৰোগীৰ বাবে অত্যন্ত জৰুৰী।প্ৰস্ৰাৱত এলবুমিনৰ উপস্থিতি পোৱালৈকে ঠাণ্ডা লগোৱা বাৰণ কৰিব লাগে।(২)প্ৰাথমিকভাৱে টনছিলৰ প্ৰদাহৰ বাবে জীৱাণুনাশক দৰব ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া হয়।(৩)নিমখ আৰু আমিষজাতীয় খাদ্য (তেজত ইউৰিয়াৰ মাত্ৰা বেছি হ’লে )সম্ভৱপৰ ক্ষেত্ৰত বৰ্জনীয়।শিশুৰ ক্ষেত্ৰত গাখীৰ ভাতেই হৈছে উত্তম আহাৰ ।(৪)মুখ বা ভৰি ফুলি থাকিলে ডাইইউৰেটিক (Diuretic)শ্ৰেণীৰ দৰব ব্যৱহাৰ কৰা হয়।সাধাৰণভাৱে ক’ব পাৰি যে আক্ৰান্ত ৰোগীসকলৰ ভিতৰত ৮৫% সম্পুৰ্ণ সুস্থ হৈ উঠে ,১০% ৰোগী ক্ৰণিক নেফ্ৰাইটিছ পৰ্য্যায়লৈ যায় আৰু বাকী ৫% ৰোগীৰ মৃত্যু হয়।\nজন্মগতভাৱে হোৱা কলিজাৰ অসুখ\nকেতবোৰ কলিজাৰ ৰোগ আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ দেহত জন্মৰে পৰাই থকা দেখা যায়।সাধাৰণতে কলিজাৰ গাঁঠনিত ক্ৰুটিৰ বাবে এনে ৰোগ হয়।ঘাই অসুখবোৰ হৈছে-\nআন্ত:অলিন্দীয় বেৰত থকা ছিদ্ৰ (Artial Septal defect):এই ৰোগ জন্মগতভাৱে হ’লে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাতহে সাধাৰণতে ধৰা পৰে।বাওঁ অলিন্দৰ তেজৰ চাপ সোঁ অলিন্দতকৈ বেছি হোৱা হেতুকে ছিদ্ৰৰ মাজেদি তেজ বাওঁৰ পৰা সোঁ অলিন্দলৈ প্ৰৱেশ কৰে।ফলত সোঁ অলিন্দ আৰু নিলয়ৰ মাংসপেশীৰ বৃদ্ধি হয়।এনেবোৰ ৰোগীয়ে উশাহ-নিশাহ লওঁতে কষ্ট পায় আৰু সঘনাই কাহ পানীলগআ ৰোগত ভোগে।ৰোগ নিৰ্ধাৰণৰ বাবে শল্য চিকিৎসাৰ দৰকাৰ।কলিজা উন্মুক্ত কৰি ছিদ্ৰৰ (Open Heart Surgery)মেৰামতি কৰা হয়।\nআন্ত:নিলয় বেৰৰ ছিদ্ৰ :\n(Ventricular Septal Defect):বাওঁ নিলয়ৰ মাংসপেশী সোঁ পিনৰ তুলনাত বেছি শক্তিশালী আৰু সেয়েহে তেজ সদায়েই বাওঁপিনৰ পৰা সোঁ নিলয়লৈ যায়।অতি কম বয়সতে এই ৰোগৰ লক্ষণসমুহ পৰিস্ফুট হয়।এনে ৰোগীসকলে অতি সামান্য কষ্ট কৰিলেই শ্বাসকষ্ট,বুকুৰ বিষ অনুভৱ কৰে আৰু কাহৰ সৈতে তেজ যাব পাৰে।এই ৰোগ হ’লেও কলিজা উন্মুক্ত কৰি শল্য চিকিৎসাৰ দ্বাৰা\n(Open Heart Surgery)ছিদ্ৰ মেৰামতি কৰি ৰোগ নিৰাময় কৰা হয়।\nফেলোটছ টেট্ৰালোজী(Fallot’s Tetralogy):জন্মগতভাৱে হোৱা এই অসুখত ৰোগীৰ ওঁঠ,জিভা ,নখ ইত্যাদি নীলা বৰণীয়া হৈ পৰে।শৈশৱ অৱস্থাতে এই ৰোগ ধৰা পৰে।জন্মগতভাৱে হোৱা কলিজাৰ ৰোগীৰ ১০% এই ৰোগত আক্ৰান্ত।এই ৰোগ হ’লে চাৰিটা ক্ৰুটি কলিজাত দেখা যায়।সেইবোৰ হৈছে-(ক)আন্ত:নিলয় বেৰৰ ছিদ্ৰ (খ)সোঁ নিলয়ৰ বহি:ৰ্গমন পথৰ বাধা (গ)সোঁ নিলয়ৰ মাংসপেশীৰ আকাৰ বৃদ্ধি (ঘ)মহাধমনী সোঁ আৰু বাওঁ নিলয়ৰ পৰা একেলগে উৎপত্তি (Overriding)হয়।ইয়াৰ ফলত দুষিত আৰু বিশুদ্ধ তেজৰ সংমিশ্ৰণ ঘটে।এই ৰোগৰ ঘাই উপসৰ্গসমুহ হ’ল-শ্বাস কষ্ট ,কাহ সঘনাই বীজাণুজনিত ৰোগৰ আক্ৰমণ আৰু মাজে মাজে অজ্ঞান হৈ যোৱা আদি।হাত আৰু ভৰিৰ আঙুলিৰ মুৰ ফুলি উঠিব (Clubbing)পাৰে।এক্সৰে ,ই.চি.জি.ইকোকাৰ্ডিঅ’গ্ৰাফ আদিৰ দ্বাৰা ৰোগ সঠিকভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।এই ৰোগৰো চিকিৎসা হৈছে Open Heart Surgery ।\nমহাধমনীৰ সংকোচন:(Coarctation of Aorta):জন্মগতভাৱে হোৱা এই অসুখত মহাধমনীৰ ঠায়ে ঠায়ে সংকোচন ঘটাৰ ফলত তেনেবোৰ স্থান সৰু হৈ যায় আৰু ফলত দেহৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ বিশেষকৈ ভৰি,পেট আৰু কেতিয়াবা বাওঁহাত তথা মগজুলৈ তেজ চলাচল হ্ৰাস পায়।Coarctation শব্দটিৰ উৎপত্তি হৈছে গ্ৰীক শব্দ Coarctatus ৰ পৰা –যাৰ অৰ্থ হৈছে হেঁচা বা সৰু।জন্মগত ৰোগ হ’লেও সৰহ ভাগ ক্ষেত্ৰতে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাতহে এই ৰোগ ধৰা পৰে।নাৰীসকলৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰাৰ্দুভাৱ অলপ হ’লেও বেছি।কলিজাৰ জন্মগত ৰোগীবোৰৰ ভিতৰত শতকৰা ৭৫ ভাগকেই এই অসুখত আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায়।ঘাই লক্ষণসমুহ হৈছে\n(১)মুৰ ঘুৰোৱা (২)নাকেৰে তেজ ওলোৱা (৩)হাত-ভৰি চেঁচা পৰি যোৱা (৪)ঘুৰা-ফুৰা কৰিলে ভৰিত বিষ অনুভৱ কৰা(৫)ৰক্তচাপ বাঢ়ি যোৱা ।কিন্তু ভৰিৰ ৰক্তচাপ হাতৰ তুলনাত কম।ভৰিত ধমনীৰ স্পন্দনো কমকৈ পোৱা যায়।এক্সৰে ,ই.চি.জি. আৰু ইকোকাৰ্ডিঅ’গ্ৰাফী তথা এনজিঅ’গ্ৰাফীৰ (Angiography)দ্বাৰা এই ৰোগ নিৰ্ধাৰণ কৰা সম্ভৱপৰ হয়।শল্য চিকিৎসাৰ দ্বাৰা মহাধমনীৰ সৰু অংশ বাদ দি স্বাভাৱিক অংশবোৰ সংযোগ কৰা সম্ভৱপৰ।\nপি.ডি.এ .(P.D.A):স্বাভাৱিক পৰিস্থিতিত গৰ্ভাৱস্থাত হাওঁফাওঁৰ কাম-কাজ আৰম্ভ হোৱাৰ পুৰ্বে পালমোনাৰী ধমনীৰ পৰা তেজ হাওঁফাওঁলৈ নগৈ ডাক্তাছ আৰ্টাৰিঅ’ছাছৰ (Ductus Arterious)জৰিয়তে মহাধমনীলৈ যায়।জন্মৰ পাছত হাওঁফাওঁৰ কাম-কাজ আৰম্ভ হ’লে এই বাটটো বন্ধ হৈ যায়।বহু সময়ত এই বাটটো বন্ধ নহৈ খোলা অৱস্থাত থাকে আৰু ইয়াৰ মাজেদি তেজ চলাচল কৰে।ইয়াৰ ফলত শিশুৰ কলিজাত এক ধ্বনি (Murmur) শুনা যায়।শল্য চিকিৎসাৰ দ্বাৰা এই ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিব পৰা যায়।


১৯৯৫ চনৰ পৰা বিনা বেতনেৰে শিক্ষাদান কৰি অহা শিক্ষক আকৌ হ'ল বঞ্চিত! কান্দি কান্দি শিক্ষামন্ত্ৰীৰ কনভয়ক দিলে বাধা minister-himanta-biswa-sarma-distributed-appointment-letter-to-40000-regular-teacher-tvbalen– News18 assam\n১৯৯৫ চনৰ পৰা বিনা বেতনেৰে শিক্ষাদান কৰি অহা শিক্ষক আকৌ হ'ল বঞ্চিত! কান্দি কান্দি শিক্ষামন্ত্ৰীৰ কনভয়ক দিলে বাধা\nশনিবাৰে বছৰ বছৰ ধৰি বেতন বঞ্চিত হৈ শিক্ষাদান কৰি অহা ৪৫১১ গৰাকী শিক্ষকৰ পদ নিয়মীয়াকৰণ কৰা হয়\nনিৰ্বাচনৰ প্ৰাকক্ষণক ৰাজ্যৰ শিক্ষক সমাজক সন্তুষ্ট কৰাৰ চেষ্টা শিক্ষামন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ। অহা ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত পূৰ্বৰ অভিলেখ ভংগ কৰি একেদিনাই ৩০ হাজাৰ শিক্ষকক বিতৰণ কৰিব নিযুক্তি পত্ৰ ৷ আৰু তাৰ প্ৰাকক্ষণত শনিবাৰে বছৰ বছৰ ধৰি বেতন বঞ্চিত হৈ শিক্ষাদান কৰি অহা ৪৫১১ গৰাকী শিক্ষকৰ পদ নিয়মীয়াকৰণ কৰা হয় ৷ যিসমূহ পদ পূৰ্বে ১৯৮৯, ৯০, ৯১ আৰু ২০০১ চনত নিযুক্তি লাভ কৰিছিল ৷ যদিও সেয়া আছিল পদ অবিহনে নিযুক্তি হোৱা শিক্ষক ৷ কোৰ্ট, কাছাৰীৰ অন্তত অৱশেষত সেইসকল বেতন বঞ্চিত শিক্ষকক নতুনকৈ নিযুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল ৰাজ্য চৰকাৰে ৷ অৱশ্যে এনে নিযুক্তি একাংশৰ ক্ষেত্ৰতহে হ'ল যদিও বহুখিনি এতিয়াও বাকী ৷\nবছৰ বছৰ ধৰি বিনা বেতনত চাকৰি কৰি থকাৰ পাছতো এই নিযুক্তিয়ে সামৰি নলোৱা একাংশ শিক্ষকৰ প্ৰতিবাদত খানাপাৰাৰ বাহিৰত সৃষ্টি হয় অপ্ৰীতিকৰ পৰিস্থিতি ৷ হিমন্ত বিশ্বৰ চলন্ত বাহনত বাধা নিযুক্তি বঞ্চিত শিক্ষকৰ ৷ আনকি মন্ত্ৰীৰ বাহনক বাধা প্ৰধান কৰিবলৈ গৈ আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় জোনাই এগৰাকী মহিলা শিক্ষয়ত্ৰী ৷\n১৯৯৫ চনত শিক্ষয়ত্ৰীগৰাকীয়ে লাভ কৰিছিল নিযুক্তি ৷ কিন্তু শিক্ষয়ত্ৰীগৰাকীয়ে আজিলৈকে নাপালে চৰকাৰী বেতন ৷ কেৱল এইগৰাকী শিক্ষয়ত্ৰীয়েই নহয়, এনে বহু বেতন বঞ্চিত শিক্ষকৰ বাধাৰ সন্মুখীন হ'ল নিযুক্তি পত্ৰ বিতৰণ কৰি ওলাই অহা মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ৷ একাংশ শিক্ষকৰ প্ৰশ্ন - 'কিয় একাংশক বঞ্চিত কৰি প্ৰদান হ'ল নিযুক্তিপত্ৰ ৷ মাংস, মাছ নহয় ডালিৰেই আমাক ভাত খাবলৈ দিয়ক।'\nপিছে ৰাজ্য চৰকাৰৰ এই নিযুক্ত পৰ্বত যে আঁসোৱাহ আছে সেয়া স্পষ্ট ৷ কিয়নো নিযুক্ত পত্ৰ ল'বলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি অনাৰ পিছতো হাইলাকান্দিৰ ৩৪০ গৰাকী শিক্ষকক দিয়া নহ'ল নিযুক্তিপত্ৰ ৷ কাৰণ জিলা উপাযুক্তৰ মতে, এই তালিকা বিসংগতিপূৰ্ণ ৷\nএনেদৰে নিৰ্বাচনৰ আগত দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ গৈ বিপদত পৰিল ৰাজ্যৰ শিক্ষামন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ৷ অৱশ্যে ইয়াৰ মাজতে একাংশ নিযুক্তি প্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ মুখত বিৰিঙিল হাঁহি ৷\nHimanta Biswa SarmaTeacher Appointment


কাজিৰঙাৰ তিনিখন উচ্ছেদিত গাঁও - SANGBAD PRAHARI\nHome সম্পাদকীয় কাজিৰঙাৰ তিনিখন উচ্ছেদিত গাঁও\nকাজিৰঙাৰ তিনিখন উচ্ছেদিত গাঁও\nSangbad Prahari October 05, 2016\n• ত্ৰিদীৱ নীলিম দত্ত\nয’ত ভূপেন হাজৰিকাৰ স্মৃতি আছিল\n‘সৌ ভাঙি পেলোৱা ঘৰটোতে শিল্পী ভূপেন হাজৰিকাই কিমানদিন ভাত খাইছিল, গান গাইছিল— তাৰ হিচাপ নাই। ভূপেন দাই কুঠৰিত মাটি কিনিছল। তাত ঘৰ বনোৱাৰ দায়িত্ব মোৰ স্বামীক দিছিল। নানা জুতি লগাই মই ৰান্ধিছিলোঁ। এই ঘৰটো উচ্ছেদ হ’লেও মই তেওঁক খুৱাইছিলো। মাটিখিনিত তেওঁৰ স্মৃতিৰ সুবাস সদায়ে থাকিব।’ চৰকাৰে ভাঙি পেলোৱা আপোন ঘৰখনৰ ফালে দেখুৱাই শান্তি ফুকনে ক’লে।\n৭৫ বছৰীয়া শান্তি ফুকনৰ ঘৰ কলিয়াবৰ সমষ্টিৰ বান্দৰডুবিত। এসময়ত ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, কল্পনা লাজমী, নীলিমা খাতুন, ৰিদীপ দত্তৰ দৰে শিল্পীয়ে সংগীতৰ ৰেৱাজ কৰা ফুকনৰ ঘৰখন কাজিৰঙা অভয়াৰণ্য দখলৰ অভিযোগত এতিয়া উচ্ছেদিত। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নির্দেশত শান্তি ফুকনৰ লগতে বান্দৰডুবি গাঁৱৰ আন ২০৫খন ঘৰৰ ওপৰতো যোৱা ১৯ ছেপ্টেম্বৰত বুলড’জাৰ চলোৱা হ’ল। আমি দেখিবলৈ পালোঁ বুলডজাৰে ভঙা ফুকনৰ ঘৰটোৰ পাছফালৰ পুখুৰীটোও পুতি পেলোৱা হৈছে, য’ত এসময়ত ভূপেন হাজৰিকাই বৰশী বাইছিল।\n‘মই বিয়া হৈ এই গাঁৱলৈ অহা ৫০-৬০ বছৰ হ’ল। মোৰ শহুৰ দেউতাহঁত তাৰো আগৰ পৰাই আছে। আনহাতে যিসকল মুছলমান লোকক বাংলাদেশী বুলি প্ৰচাৰ চলাই উচ্ছেদ কৰা হৈছে, এইসকল আমাতকৈও আগৰে পৰাই ইয়াত বসবাস কৰি আছে। আমাৰ চকুৰ সন্মুখতে এওঁলোকৰ ডেকা বুঢ়া হৈছে, কেঁচুৱা ডেকা হৈছে। মই জনাত ইয়াত বাংলাদেশী নাই। এওঁলোক যদি বাংলাদেশী, তেতিয়াহ’লে আলোচনাৰ বাবে প্রশাসনে কিয় মাতি নিছিল?’ —শান্তি ফুকনে ক’লে।\nকাজিৰঙাৰ ৰাষ্ট্রীয় উদ্যানৰ সংযোজন এলেকা-বহির্ভূত বান্দৰডুবি, দেও চুৰচাং আৰু পালখোৱা গাঁৱত নগাঁও জিলা প্রশাসনে উচ্ছেদ চলোৱাৰ পূর্বেই বান্দৰডুবিৰ হিন্দু পৰিয়ালকেইটাই স্বেচ্ছাই নিজৰ ঘৰ এৰি দিয়া বুলি চৰকাৰে চলোৱা প্ৰচাৰৰ বিপৰীতে শান্তি ফুকনৰ মন্তব্য আছিল এনে— ‘এইয়া কথা সঁচা নহয়। আমি স্ব-ইচ্ছাৰে উচ্ছেদৰ পূর্বে অহা বুলি এনেই কোৱা হৈছে। কলিয়াবৰৰ এছ ডি অ’ৰ অফিচত মিটিং হৈছিল আৰু তালৈ তিনিওখন গাঁৱৰ প্ৰতিনিধি গৈছিল। সেই মিটিঙত কেশৱ মহন্ত, হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, ডি চি, এছ পি উপস্থিত আছিল। আমি তাত কৈছিলোঁ যে উচিত ক্ষতিপূৰণ পালে কাজিৰঙৰ স্বাৰ্থত স্ব-ইচ্ছাৰে আঁতৰি আহিম। এনে কথা মুছলমান পৰিয়ালসমূহেও কৈছিল। ম্যাদী পাট্টাৰ পৰিয়ালে উচিত ক্ষতিপূৰণৰ বিনিময়ত স্বেচ্ছাই নিজৰ মাটি এৰি দিবলৈ সাজু আছিল, কিন্তু গোটেই কথাটো স্পষ্ট নাছিল। উচ্ছেদ কৰাৰ দিনা মই ভাত ৰান্ধি আছিলো। ৰন্ধা ভাত পেলাই আমি ওলাই আহিছিলো।’\nদখল উচ্ছেদ নে অধিগ্ৰহণ\n২০১৩ চনৰ ভূমি অধিগ্ৰহণ আইন অনুসৰি পট্টাদাৰী লোকক উচিত ক্ষতিপূৰণ আদায় দি চৰকাৰী কামত ভূমি অধিগ্রহণ কৰিব পৰা যায়। কিন্তু ইয়াক কোনোপধ্যেই উচ্ছেদ বুলিব পৰা নাযায়। অথচ বান্দৰডুবি, দেও চুৰচাং, পালখোৱা গাঁৱৰ আবাসীসকলৰ হাতত মাটিৰ পট্টা থকাৰ পাছতো তেওঁলোকক বলপূর্বক উচ্ছেদ কৰা হ’ল বুলি প্ৰচাৰ চলোৱা হ’ল।\n‘আমি কোনো লিখিত জাননী পোৱা নাছিলোঁ। ২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত উচ্চ ন্যায়ালয়ে দিয়া নিৰ্দেশটোহে আমি পাইছিলো। কিন্তু সেই নিৰ্দেশত এই তিনিখন গাঁৱৰ চৰকাৰী মাটি দখল কৰি থকা সকলকহে মাটি এৰি দিবলৈ কোৱা হৈছিল। কিন্তু আমি যিহেতু পাট্টাধাৰী, সেয়েহে কথাটোত গুৰুত্ব দিয়া নাছিলো। ম্যাদী পাট্টাৰ মাটিৰ অধিগ্ৰহণ সম্পৰ্কত স্পষ্ট নিৰ্দেশ নাছিল। কাক উচ্ছেদ কৰা হ’ব, কিমান ক্ষতিপূৰণ দিয়া হ’ব— তাৰ কোনো উল্লেখ জাননীখনত নাছিল।’ —বান্দৰডুবি গাঁৱৰ আন এজন উচ্ছেদিত আবাসী মানস জ্যোতি কোচে ক’লে।\nবান্দৰডুবিৰ ইতিহাস আৰু বাংলাদেশী-ৰহস্য\nগুৱাহাটীৰ পৰা উজনিমুৱা ৩৭ নং ৰাষ্ট্রীয় ঘাইপথেৰে যাওঁতে কুঠৰি তিনিআলিলৈ দুই কিল’মিটাৰমান বাকী থাকোঁতে বাওঁ ফালেদি যোৱা এটা পকী পথেৰে কিছুদূৰ গ’লেই বর্তমানৰ বহু চৰ্চিত গাঁও বান্দৰডুবি পোৱা যায়। দুজনকৈ লোকে আৰক্ষীৰ গুলী বুকুত লৈ কাজিৰঙাৰ সাৰুৱা ভূমি সেমেকাই মৃত্যুক আঁকোৱালি লোৱাৰ পাছত গাঁওখন বর্তমান জনশূন্য হৈ পৰিছে। গাঁওখনলৈ সোমাই গ’লে চকুত পৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী গ্ৰাম্য চড়ক যোজনাৰ অধীনত নিৰ্মীয়মান পথ আৰু দাঁতিত বিদ্যুতৰ খুঁটা।\nগাঁওখনৰ পূৱে আছে বাঘমাৰি, পশ্চিমে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, উত্তৰে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু দক্ষিণে ৩৭নং ৰাষ্ট্রীয় ঘাইপথ। ভগা-ছিগা ঘৰবোৰৰ মাজত খাদ্যৰ সন্ধান কৰি ঘূৰি ফুৰা কুকুৰ আৰু কাউৰীৰ সংগী হৈ আমি আগবাঢ়ি গৈছিলো। জ্বলাই দিয়া ঘৰবোৰৰ ছাইবোৰ চিতাৰ ভষ্মৰ দৰে বিন্দু বিন্দু হৈ বতাহত উৰি আছিল। আমি ইয়াতে লগ পাইছিলো অঞ্চলটোৰ শান্তি কমিটীৰ সদস্য আব্দুল হামিদক। তেখেতে আমাৰ আগত বান্দৰডুবিৰ ইতিহাস বর্ণনা কৰিলে। ‘বান্দৰডুবি গাঁৱৰ মুঠ মাটিৰ পৰিমাণ হ’ল ২২৪৪ বিঘা ২ কঠা ১১ লেচা। ইয়াৰ ভিতৰত ৪৯৬ বিঘা ৪ কঠা ১৫ লেচা মাটি ম্যাদী আৰু ১১ বিঘা একচনীয়া। চৰকাৰী মাটিৰ পৰিমাণ হ’ল ১৭৩৫ বিঘা। এই মাটি কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যৰ ভিতৰত নপৰে। ১৯৬৩ চনতে ৰাজহ বিভাগে এই গাঁৱৰ জৰীপ তথা মেপ অংকন কৰি গাঁও হিচাপে স্বীকৃতি দিছিল। গাঁৱৰ প্ৰতিখন ঘৰেই ভোটাৰ তালিকাত অন্তর্ভুক্ত। আজি যিসকলক বাংলাদেশী, বেদখলকাৰী বুলি উচ্ছেদ কৰা হৈছে, এওঁলোকৰ অধিকাংশই ১৯৬১ চনৰ পৰাই খাজনা দি আহিছে। আমি ১৯৮৫ চন পর্যন্ত ২২৪৪ বিঘা মাটিৰে খাজনা দি আছিলো। কিন্তু চৰকাৰে ১৯৮৫ চনত নীতি সলনি কৰি চৰকাৰী ভূমিৰ পৰা খাজনা লোৱা বন্ধ কৰাত আমি কেৱল ম্যাদী মাটিৰ ওপৰতহে খাজনা দি আহিছোঁ।” —আব্দুল হামিদে জনালে।\nবান্দৰডুবিত আকস্মিকভাৱে সন্দেহযুক্ত নাগৰিক বহিছে বুলি দাবী কৰাসকলে জনা উচিত যে ১৯৫১ চনতে এই গাঁৱত এটা পকা মছজিদ আৰু নামঘৰ চৰকাৰে নিৰ্মাণ কৰি দিছিল। ১৯৬০ চনতে ইয়াত স্থাপন কৰা বান্দৰডুবি প্রাথমিক বিদ্যালয়খনৰ ১৯৬৬ চনত চৰকাৰীকৰণ হৈছিল। উচ্ছেদৰ পূর্বে বিদ্যালয়খনত ছাত্র-ছাত্রীৰ সংখ্যা ১২৩জন আৰু শিক্ষক ৭জন। গাঁও তিনিখনত থকা তিনিটা অংগনৱাড়ী কেন্দ্র বর্তমান ভাঙি পেলোৱা হৈছে। বর্তমান বাংলাদেশী বুলি আঙুলিয়াই দেখুওৱা অধিকাংশ পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষে ১৯৩০ চনতে মাটিৰ পট্টা লাভ কৰিছিল। এই মাটিসমূহ প্ৰধানকৈ কার্বি লোক আৰু আঁতৰৰ মানুহৰ পৰা কিনি লোৱা। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান ঘোষণাৰ বহু পূৰ্বৰে পৰা থকা এই গাঁওখনৰ আৱাসীৰ পূৰ্বপুৰুষৰ নাম ১৯৬৫ চনৰ ভোটাৰ তালিকাত সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। আমাৰ হাতত পৰা ১৯৬৫ চনৰ ভোটাৰ তালিকাৰ প্ৰতিলিপি অনুসৰি অসম বিধানসভাৰ ৯০ নং কলিয়াবৰ সমষ্টিৰ দ্বাৰবাগৰি মৌজাৰ এই ভোটাৰ তালিকাত মুঠ ১৯টা পৰিয়ালৰ ৭১জন ভোটাৰ আছিল। সেই অনুসৰি ঘৰৰ মুৰব্বী আৰু ঘৰৰ নং এনেধৰণৰ— আব্দুল মজিদ (১), আবেদ আলী (২), মহৰ আলী (৩), সদৰ আলী (৪), জামচুদ্দিন (৫), হুসেন আলী (৬), আঃ লতিফ (৭), সমৰ আলী (৮), ইয়াবুৰ আলী (৯), আদম আলী (১০), ছাহেদ আলী (১১), লাল মামুদ (১২), আফাল আলী (১৩), আতৰ আলী (১৪), চমেদ আলী (১৫), আঃ কাজেম (১৬), নছৰ আলী (১৭), হাসেন আলী (১৮), সংসেৰ আলী (১৯)। এইসকলৰ লগতে ১৯৬৫-৭০ চনৰ মাজত ৰূপহী, জুৰীয়া, বৰঘুলি, আমবাগান আদিৰ পৰা আহি এই অঞ্চলত একাংশই মাটি ক্রয় কৰি বসবাস কৰিবলৈ লয়। উদাহৰণস্বৰূপে ৯০ নং কলিয়াবৰ সমষ্টিৰ পূব মাটিয়া মৌজাৰ ১নং গাঁৱৰ মইনা উদ্দিনৰ পুত্র আজগৰ আলী। তেওঁৰ ১৯৬৬ চনৰ ভোটাৰ তালিকাত ঘৰ নং- ২ আৰু খণ্ড নং-৬৪ত নাম সন্নিৱিষ্ট আছে। এইসকলৰে আন একাংশই চৰকাৰী মাটিত বহিছিল যদিও তেওঁলোকক ১৯৬১ চনৰ ১৫ মাৰ্চত নগাঁও জিলাৰ সংশ্লিষ্ট বিষয়াই খেৰাজ পট্টা প্রদান কৰিছিল। ইয়াৰ এটা উদাহৰণ হ’ল আবেদ আলী, পট্টা নং ৪। প্রশাসনে কৃষি কৰ্মত জড়িত একাংশ লোকক ১৯৯৪–৯৫ চনত এটা নির্দিষ্ট পৰিমাণৰ মাটি ভোগ কৰিবলৈ আবণ্টন দিয়ে। আনকি এই মাটি কৃষি উপযোগী কৰি তুলিবলৈ প্রত্যেককে ২৫০০ টকাকৈ অনুদানো দিছিল। ইয়াৰ এটা উদাহৰণ হ’ল চমৰ আলী, পিতা-আজগৰ আলী, বান্দৰডুবি। তেওঁক বহী নং ১০৮ নম্বৰযোগে মহকুমাধিপতিৰ কাৰ্যালয়ে এই মাটিৰ আবণ্টন দিছিল।\n‘যিসকলে এই গাঁও তিনিখনৰ ইতিহাস নাজানে আৰু আঁতৰৰ পৰা দেখিয়েই বাংলাদেশী বুলি অনুমান কৰি লয়, তেওঁলোকেহে আমাক আলৈ-আথানি কৰা দেখি চৰকাৰক বাঃ বাঃ জনাব পাৰে। ইয়াত বাংলাভাষী আছে, কিন্তু বাংলাদেশী নাই। চৰকাৰে নিজৰ দুষ্কর্ম ঢাকিবৰ বাবেই আমাক বাংলাদেশী সজাইছে। যদি ইয়াত এজনমানো বাংলাদেশী আছে তেন্তে তেওঁক গ্রেপ্তাৰ কৰি ডিটেনশ্যন কেম্পলৈ নিয়ক। বর্তমান এই গাঁৱত পৰিয়ালৰ সংখ্যা হ’ল ক্ৰমে ৭টা হিন্দু পৰিয়াল আৰু ১৯৮টা মুছলমান পৰিয়াল। স্বাভাৱিক ধৰণে জনসংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাৰ পাছতো চৰকাৰৰ এজন মন্ত্রীয়ে এই অঞ্চলৰ মাধ্যমেৰে মুছলমানে উজনি দখলৰ পৰিকল্পনা লৈছে বুলি কোৱাটো অশোভনীয়।’ —আব্দুল হামিদে ক’লে।\nউচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নির্দেশ আৰু উচ্ছেদত কেৰামতালি\nজাতি, মাটি ভেটি ৰক্ষাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে ক্ষমতা দখল কৰা বিজেপি চৰকাৰে কাজিৰঙা বিদেশীৰ পৰা বেদখলমুক্ত কৰা বুলি আত্মসন্তুষ্টি লভাৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তেওঁলোকক প্রশংসাও কৰিছে। কিন্তু প্ৰকৃততে কাজিৰঙা অভয়াৰণ্য বেদখলমুক্ত হ’লনে? উচ্ছেদিত গাঁও তিনিখনৰ বিষয়ে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নির্দেশত কি আছিল?\n‘উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ত স্পষ্ট আছিল যে কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যৰ ২নং, ৩নং, ৫নং, ৬নং সংযোজন এলেকাৰ লগতে ইয়াৰ বহির্ভূত পালখোৱা, বান্দৰডুবি, দেও চুৰচাঙত বেদখল কৰি থকাসকলক উচ্ছেদ কৰিব লাগে। কিন্তু চৰকাৰে সংযোজন এলেকাত থকা বেদখলত উচ্ছেদ নচলাই কাজিৰঙাৰ অন্তর্গত নোহোৱা এই গাঁও তিনিখন উচ্ছেদ কৰাতহে তৎপৰতা দেখুৱালে। এই তিনিখন গাঁৱৰ আৱাসীৰ পট্টা থকাৰ পাছতো উচ্ছেদ কৰা হ’ল, অথচ বহু বছৰ পূর্বেই কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যৰ অন্তর্ভুক্ত হোৱা এলেকাত বেদখল কৰি থকাসকলকলৈ চৰকাৰ নিমাত।। ২, ৩, ৫, ৬নং সংযোজনৰ গাঁওসমূহ গোলাঘাট জিলাৰ অন্তর্গত।’ —আব্দুল হামিদে জানিবলৈ দিলে।\nউচ্ছেদ হোৱা অঞ্চলটোৰ পৰা পশ্চিম দিশে কিছুদূৰ গ’লেই পথৰ দাঁতিত এখন চাহ বাগিচা দেখা যায়। বাগিচাখনৰ সন্মুখতে ‘কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যৰ চতুর্থ সংযোজন’ আৰু ‘এনিমেল কৰিড’ৰ’ বুলি লিখি থোৱা দুখন বিশাল হর্ডিং চকুত পৰে। চতুর্থ সংযোজন এলেকা তথা জীৱ-জন্তু অহা-যোৱা কৰাৰ পথত কেনেকৈ এখন চাহ বাগিচা গঢ়ি উঠিবলৈ পালে, সেই সম্পর্কে স্থানীয় লোকৰ পৰা জানিবলৈ বিচাৰিলোঁ। তেওঁলোকৰ মতে, ৩৫০ বিঘা এলেকাৰ বাগিচাখন বর্তমান চৰকাৰৰ এজন মন্ত্রীৰ মালিকানাধীন বাবেই উচ্ছেদ কৰিব পৰা নাই।\n১৯০৫ চনৰ ১ জুনত কাজিৰঙা প্রস্তাৱিত সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ পট্টন কৰাৰ সময়ত ইয়াৰ মাটিকালি আছিল ২৩২ বৰ্গকিঃমিঃ। পৰৱৰ্তী সময়ত কেইবাটাও সংযোজন কৰি কাজিৰঙাৰ মাটিকালি ৪৩০ বর্গ কিঃমিঃলৈ বৃদ্ধি কৰা হয়। ১৯৭৪ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত কেন্দ্রীয় চৰকাৰে কাজিৰঙাক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ স্বীকৃতি দিয়ে। পৰৱৰ্তী সময়ত কাজিৰঙাত জীৱ-জন্তুৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাৰ লগতে বহু মাটি খহনীয়াত জাহ যোৱা বাবে প্রথম সংযোজনত নগাঁও আৰু শোণিতপুৰ জিলাত ৩৪৩.৭৯ বর্গকিঃমিঃ, দ্বিতীয় সংযোজনত গোলাঘাট জিলাত ৬.৪৭ বর্গ কিঃমিঃ, তৃতীয় সংযোজনত গোলাঘাট জিলাত ০.৬৯ বর্গকিঃমিঃ, চতুর্থ সংযোজনত নগাঁও, শোণিতপুৰ জিলাত ৩৭৬.৫০ বর্গ কিঃমিঃ কাজিৰঙাৰ মূল উদ্যানৰ লগত সংযোজন কৰা হয়।\n‘ন্যায়ালয়ৰ নির্দেশত কেৱল বেদখলকাৰীক উচ্ছেদ কৰাৰ কথা আছিল বাবে আদালতৰ নিৰ্দেশক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱাৰ কথা ভবা নাছিলোঁ। তদুপৰি যোৱাবছৰ কংগ্ৰেছ চৰকাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত এই নির্দেশৰ বিৰুদ্ধে প্রত্যাহ্বান জনাব বুলি কৈছিল। এই তিনিখন গাঁও বেদখলী বুলি এতিয়া সংবাদ মাধ্যম, চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছে যদিও ২০১৪ চনত বন বিভাগে এখন শ্বেতপত্ৰত উল্লেখ কৰিছিল যে এই তিনিওখন গাঁৱৰ ভূমি কাজিৰঙা উদ্যান বা বন বিভাগৰ নহয়।’ —আব্দুল হামিদে জনালে।\nউচ্ছেদিত সকলৰ অভিযোগবোৰ শুনি এটা প্রশ্ন আহে যে জাতি, মাটি ৰক্ষাৰ প্ৰতিশ্রুতি দিয়া চৰকাৰখনে প্রকৃততে থলুৱা ভূমিৰ গৰাকীসকলৰ পৰা ভূমিৰ অধিকাৰ কাঢ়ি লৈ কেনে প্রতিশ্রুতি ৰক্ষা কৰিলে? বৈধ নাগৰিকক বিদেশী সজাই চৰকাৰখনে কাৰ প্রতি কেনে আনুগত্যৰ প্রমাণ দিলে?\nযিসকলক বাংলাদেশী বুলি ভবা হয়\n৩৭ নং ৰাষ্ট্রীয় ঘাইপথেৰে গুৱাহাটীৰ পৰা উজনিলৈ যোৱা পথেৰে আহোঁতে বুঢ়াপাহাৰ পাৰ হৈয়েই সোঁফালে পথৰ দাঁতিতে থকা এটা বৃহৎ এলেকাত বহুসংখ্যক জুপুৰি ঘৰ দেখা পোৱা যায়। কিছু বছৰ পূর্বে বহা এই গাঁওখনক লৈ অসমবাসীৰ উৎসুকতাৰ যেন অন্ত নাই। দীঘল দাড়ি থকা, লুঙি পিন্ধা তথা অতি দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীৰ এইসকলক বাংলাদেশী বুলি ভবা মানুহৰ অভাৱ নাই। কিন্তু এওঁলোক প্রকৃততে কোন? ক’ৰ পৰা আহি এওঁলোকে ঘৰ বান্ধিলেহি? ঘৰ বন্ধা মাটিখিনি কাৰ? এওঁলোক বাংলাদেশীনে?\nঅসমত বহু চৰ্চিত এই গাঁওখনৰ নাম হ’ল দেও চুৰচাং । বহু বছৰ ধৰি এওঁলোক বাংলাদেশী বুলি প্ৰচাৰ চলাৰ পাছত অৱশেষত যোৱা ১৯ ছেপ্টেম্বৰত উচ্ছেদ কৰা হয়। কিন্তু প্রকৃততে চৰকাৰে কাক উচ্ছেদ কৰিলে? এখন প্ৰাণৱন্ত গাঁৱত শ্মশানৰ নিস্তব্ধতা বিৰাজ কৰোৱাৰ আঁৰত কি আছিল?\nদেও চুৰচাঙৰ ইতিহাস ১৯৯৬ চনৰ। তেতিয়া শাসনত আছিল অসম গণ পৰিষদ চৰকাৰ। কাজিৰঙাৰ প্ৰথম সংযোজনৰ সময়ত ইয়াৰ অন্তর্গত তিনিখন ৰাজহ গাঁৱৰ ১৯৩ ঘৰ লোকক সেই সময়ৰ কলিয়াবৰ মহকুমা প্রশাসন, স্থানীয় বিধায়ক কেশৱ মহন্তই সংস্থাপিত কৰিছিল। এই সংস্থাপনত তেতিয়াৰ ৰাজহ মন্ত্রী তথা অগপৰ নেতা গুণীন হাজৰিকাই অনুমোদন জনাইছিল। এই সম্পর্কত এখন পত্ৰত কলিয়াবৰৰ ৰাজহ চক্র বিষয়াই ১৩-৬-১৯৯৬ তাৰিখে কলিয়াবৰৰ মহকুমাধিপতিলৈ লিখিছিল এনেদৰে—\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্রীয় উদ্যান প্রথম সংযোজনৰ অন্তর্ভুক্ত কৰিব বিচৰা দ্বাৰবাগৰি মৌজাৰ ১/ কাৱৈমাৰী ২/ গচকা ৩/ পালখোৱা ৪/ ২নং দেওচুৰ কিছামতৰ গৃহহীন হোৱা ১১৬টা পৰিয়ালৰ ভিতৰত ৪টা পৰিয়ালক চৰকাৰৰ ন্যূনতম চাহিদা আঁচনিৰ অধীনত ১ বিঘাকৈ মাটিৰ আবণ্টন প্রস্তাৱ দাখিল কৰা হয়। গৃহহীন হোৱা ১১৬টা পৰিয়ালৰ ভিতৰত ১৯টা পৰিয়াল গৰু আৰু ম’হৰ খুঁটিৰ পালক, তেওঁলোক কৃষিজীৱী নহয়। বাকী ৯৩টা কৃষিজীৱী পৰিয়ালক মহোদয়ৰ হুকুম মর্মে ৰাষ্ট্রীয় ঘাইপথৰ দক্ষিণ পাৰে। পালখোৱা কিছামতৰ ৩৪, ৩৫, ৩৬নং চৰকাৰী গৰাবাদ, আৰু দেও চুৰচাং কিছামতৰ ৮, ৯, ১০, ১১, ১২, ১৩, ১৪, ১৫, ১৬, ১৭ নং গৰাবাদ দাগৰ সৰ্বমুঠ ৫৫০ কঠা মাটি ৯৩টা গৃহহীন পৰিয়ালৰ নামত আগবঢ়োৱা হ’ল।\nউক্ত লোকসকলক ১ বিঘাকৈ মাটি দিবলৈ হুকুম দিছিল যদিও অতিৰিক্ত মাটি নথকাত ১ বিঘাকৈ দিব পৰা নহ’ল।\nকলিয়াবৰ ৰাজহ চক্র (চিঠি নং— ৯৫-৯৬/৪১০)\n‘দেও চুৰচাঙৰ ইতিহাস জানে বাবেই অগপৰ মন্ত্রী কেশৱ মহন্তই কিছুদিনৰ পূৰ্বে কহৰাত অনুষ্ঠিত এখন সভাত কৈছিল যে এই অঞ্চলটোত কোনো বাংলাদেশী নাই। কিন্তু কাজিৰঙাৰ গছে বনে বাংলাদেশী দেখা পোৱাসকলৰ ইয়াত সহ্য নহ’ল। সেয়েহে এনে মন্তব্যৰ প্ৰতিবাদত গোলাঘাটত এচামে তেওঁৰ প্ৰতিমূর্তি জ্বলাইছিল।’ —দেও চুৰচাঙৰ এজন শিক্ষিত যুৱক, কৃষক মহম্মদ জাকিৰ হুছেইনে ক’লে।\nদেও চুৰচাঙৰ সংস্থাপিত ৯৩টা পৰিয়ালৰ ভিতৰত ২৪টা পৰিয়াল আছিল হিন্দু আৰু ৬৯টা পৰিয়াল মুছলমান। কেৱল বেশ-ভূষাৰ মাজেৰে নাগৰিকত্ব চিনিবলৈ যোৱা একাংশ সাংবাদিক, বুদ্ধিজীৱী বা আন সাধাৰণ লোকে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা নামি এই গাঁওবাসীৰ খা-খবৰ ল’বলৈ আগ্ৰহ কৰা হ’লেই ‘কাজিৰঙাত বাংলাদেশীৰ আগ্রাসন’ৰ প্ৰসংগৰ ৰহস্য নিশ্চয় ফাদিল হ’ল হয়।\nসংস্থাপন আৰু ক্ষতিপূৰণৰ প্রশ্ন\nযিহেতু উচ্ছেদিত তিনিওখন গাঁৱেই ৰাজহ গাঁও আছিল, সেইসূত্রে পট্টাদাৰীসকলে পাব লগা ক্ষতিপূৰণৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰাটো তেওঁলোকৰ অধিকাৰৰ ভিতৰুৱা আছিল। ভূমি অধিগ্ৰহণ আইন অনুসৰি ভূমি অধিগ্রহণ কৰাৰ পূর্বেই ক্ষতিপূৰণৰ বিষয়ে জনোৱাৰ নিয়ম বাধ্যতামূলক। চৰকাৰে ক্ষতিপূৰণৰ প্ৰসংগটো আগতেই নিষ্পত্তি কৰা হ’লে উচ্ছেদৰ সময়ত দুজন ব্যক্তিৰ কেঁচা তেজে কাজিৰঙাৰ বাকৰি সেমেকাই নুতুলিলেহেঁতেন।\n‘আমাৰ সংস্থাপনৰ কথা লিখিতভাৱে নগাঁৱৰ উপায়ুক্ত আৰু মৌখিকভাৱে মন্ত্রী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক জনাইছিলো। কিন্তু কোনো উত্তৰ নাপালোঁ। প্রশাসনক আমি জনাইছিলো যে ক্ষতিপূৰণ আগতেই নাপালে আমি ক’ত যাম, কি খাম! তাতে এইবাৰ আমাৰ খেতি-বাতিও নষ্ট হ’ল। ক্ষতিপূৰণৰ বিষয়টো স্পষ্ট নোহোৱা বাবেই মানুহবোৰো আঁকোৰগোজ হৈ থাকিল। সকলো অনিশ্চয়তাত ভুগিছিল। মই ৪৭ বছৰ ধৰি ইয়াত আছোঁ। আমি নিয়মীয়াকৈ খাজনা দিওঁ, নিৰ্বাচনত ভোট দিওঁ। আমাৰ ভোট বিচাৰি সকলো দলৰ মানুহ আহে। ইয়াৰ পাছতো যদি আমি বাংলাদেশী, তেন্তে জে’ললৈ নতুবা ডিটেনচন কেম্পত নিক্ষেপ কৰক। আৰু যদি আমি ভাৰতীয় তেন্তে আমাক উপযুক্ত ক্ষতিপূৰণ দিয়ক। উপযুক্ত ক্ষতিপূৰণ নিদিলে চৰকাৰে গুলীয়া মাৰক।’ —নিজৰ সজাল ধৰা মাটিডৰাত বুলড’জাৰৰ ধ্বংসলীলা দেখুৱাই ৭০ বছৰীয়া মহিউদ্দিন উচুপি উঠিল।\nবেদখল উচ্ছেদৰ নামত মুছলমান, আদিবাসীসকলক লক্ষ্য কৰি লোৱাৰ প্ৰৱণতা চৰকাৰৰ মাজত শেহতীয়াকৈ পৰিলক্ষিত হৈছে। বি টি এ ডি এলেকাত ৰামদেৱৰ ব্যাৱসায়িক প্রতিষ্ঠানক ৪,০০০ বিঘা মাটি দান দিবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বিপৰীতে লাখ লাখ থলুৱা লোকক মুহূৰ্ততে গৃহহাৰা কৰি চৰকাৰে জাতি, মাটি, ভেটি ৰক্ষাৰ আখৰাত নামিছে। ঔপনিৱেশিক সময়ৰে ভূমি নীতিৰ পৰিৱৰ্তন নকৰা তথা বিভিন্ন নদীৰ খহনীয়াত পৰাসকলৰ সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰাটো চৰকাৰৰ দায়িত্বৰ ভিতৰুৱা হোৱাটো উচিত আছিল।\nচৰকাৰে গাঁও তিনিখনৰ বিদ্যালয়, অংগনৱাড়ী কেন্দ্ৰ, নামঘৰ, মছজিদ আদি উচ্ছেদ কৰিলেও এইসমূহৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ বিষয়ে ৰাইজক একো জনোৱা নাই। গাঁও তিনিখনৰ আশে-পাশে অনাই-বনাই ফুৰা শিশুবোৰ আমি দেখিবলৈ পাইছিলোঁ, কেইদিনমান আগলৈকে যিসকলৰ পৰিচয় আছিল ছাত্র-ছাত্রী হিচাপে। উচ্ছেদৰ এসপ্তাহ পূর্বেই বান্দৰডুবি প্রাথমিক বিদ্যালয়খন বন্ধ কৰি দিয়াৰ ফলত ১২৩জন ছাত্র-ছাত্ৰী আৰু দেও চুৰচাঙৰ প্রাথমিক বিদ্যালয়ৰ ৬৮জন ছাত্র-ছাত্রীৰ ভৱিষ্যৎ সম্পূর্ণ অনিশ্চিত হৈ পৰিল। অঞ্চলটোৰ শিশুহঁতৰ শিক্ষাৰ আধাৰ বিদ্যালয় দুখন উচ্ছেদৰ পূর্বে শিশুহঁতৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰখাৰ দৰে প্ৰয়োজনীয় চিন্তা কৰিবলৈ চৰকাৰৰ কণমানো আহৰি নহ’লনে?\nনৃশংস অত্যাচাৰেৰে যতি পৰিল তিনিখন গাঁৱৰ ইতিহাস\nইতিহাস আৰু আর্থ-সামাজিক, ভৌগলিক পৰিৱৰ্তনৰ সাক্ষী হৈ ৰোৱা তিনিখন গাৱৰ ইতিহাস প্ৰশাসনৰ উদ্যোগত মোহাৰি পেলোৱা হ’ল। কিন্তু এই ইতিহাস ধ্বংসৰ কাহিনী বৰ কৰুণ আছিল। এফালে চৰকাৰৰ নিৰ্দয় আৰু যুক্তিহীন আক্রমণ, আনদিশে চলা বিদেশীৰ অপপ্ৰচাৰ। যাৰ ফলত দুজনকৈ লোক আৰক্ষীৰ গুলীত নিহত হোৱাৰ পাছতো ‘বাংলাদেশী’ নিহত হোৱাৰ উল্লাসহে স্পষ্ট হৈছিল। অৱশ্যে নিৰীহৰ তেজেৰে হাত পখালী লোৱা চৰকাৰক ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগ আৰু ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগে ঘটনাটোৰ বাবে কাৰণ দৰ্শোৱাৰ জাননী জাৰি কৰিছে। দুয়োখন আয়োগে এই কথা স্পষ্ট কৰি দিছে যে চৰকাৰে পৰিস্থিতি স্বাভাৱিক কৰাৰ লগতে উচ্ছেদৰ সময়ত মানুহৰ জীৱন, সন্মান, সমতাৰ ক্ষেত্ৰত অধিকাৰ ৰক্ষা কৰাটো নিশ্চিত কৰিব পাৰিব লাগিছিল।\n‘মোৰ পূৰ্বপুৰুষ ইয়াৰে। মোৰ জন্মও ইয়াতে হৈছিল। ১৯ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনা মোৰ স্বামী ফখৰুদ্দিন প্রতিবাদ কৰি ঘৰলৈ আহি আছিল। তেনেতে পুলিচৰ খেদাত পানীত পৰি যায়। পানীৰ পৰা উঠোতেই পুলিচৰ গুলী বুকুত লাগে আৰু থিতাতে নিহত হয়। মোৰ ৬ আৰু ৩ বছৰীয়া দুটি সন্তান আছে। কুঠৰিত তেওঁ দৰ্জিৰ কাম কৰিছিল। চৰকাৰে আমাৰ মানুহজনৰ নামত টকা ঘোষণা কৰাৰ কথা শুনিছো, কিন্তু আমাক একো কোৱা নাই। আনকি চৰকাৰ-প্ৰশাসনৰ কোনো মানুহ আহিও আমাৰ খবৰ লোৱাহি নাই।’ —আৰক্ষীৰ গুলীত নিহত ফখৰুদ্দিনৰ পত্নী ২৫ বছৰীয়া চোফিয়া খাতুনে জানিবলৈ দিলে।\nআৰক্ষীয়ে জনগণক উদ্দেশ্যি গুলী কৰাৰ পূর্বে সতর্ক কৰি দিব লাগে যদিও তেনে সতর্ক নকৰাৰ অভিযোগ তুলিলে স্থানীয় আৱাসীয়ে। ‘গুলী কৰাৰ দৰে এটা পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হোৱা নাছিল। আৰক্ষীয়ে সম্পূর্ণ আক্ৰোশমূলকভাৱে দুজন মানুহক হত্যা কৰিলে।’ —আৰক্ষীৰ গুলীত আহত চিফিউদ্দিন আলম নামৰ যুৱকজনে নিজৰ আঘাতবোৰ দেখুৱাই আমাক ক’লে। সেইদিনা আৰক্ষী প্রশাসনে কেৱল উচ্ছেদ কৰিয়েই ক্ষান্ত থকা নাছিল। তেওঁলোকে শিশুৰ কিতাপ, বেগ, বহী পৰ্যন্ত ফালি জুইত জাপি দিছিল।\n‘পুলিচে মোৰ মূৰ ফালি দিছে। মই ঘৰৰ সন্মুখতে বহি আছিলো। পুলিচ অহাত লুকাওঁতে ধৰি আনি লাঠীৰে মূৰতে মাৰি দিয়ে। আমাৰ ঘৰৰ চাইকেল, কেৰাহী, চৰু, বিছনা, কাপোৰ, মোৰ বেগ, কিতাপ, বহীও জ্বলাই দিয়ে। এতিয়া আমাৰ স্কুল নাই। কিন্তু খুলিলেও হয়তো আকৌ স্কুললৈ যাব নোৱাৰিম।’ —ছবি আঁকি ভালপোৱা মাইনুল হক নামৰ ৮ বছৰীয়া শিশুটোৱে সেইদিনাৰ ঘটনাৰ বৰ্ণনা কৰিলে।\nবান্দৰডুবি গাৱৰ ৱাৰ্ড মেম্বাৰ আফজুদিনৰ ঘৰো উচ্ছেদ কৰাৰ লগতে আৰক্ষীয়ে নির্যাতন চলালে। গাঁও তিনিখনৰ আৱাসীয়ে নাজানে, হঠাতে এয়া কি হৈ গ’ল আৰু কি হ’বলৈ গৈ আছে। গাঁওবাসীৰ এটাই ক্ষোভ— ‘যোৱাটো নির্বাচনত অগপৰ কেশৱ মহন্তই তেওঁলোকৰ গাঁৱত মিটিং কৰিছিল, ভোট বিচাৰিছিল, কিন্তু এতিয়া বাংলাদেশীৰ অপবাদ দিয়াৰ সময়তো তেওঁ এষাৰো নামাতিলে।’\nশৰাইঘাটৰ শেষ ৰণৰ আহ্বান জনাই ক্ষমতালৈ অহা বিজেপি চৰকাৰৰ ৰণৰ ক্রিয়া-প্রতিক্রিয়া কাজিৰঙাৰ উচ্ছেদৰ সময়ত ইমানেই অধিক হ’ল যে যুক্তি, প্রমাণেৰে বিষয়টো চাব বিচৰাসকলক বদন, বাংলাদেশীৰ দালাল আখ্যা দিয়া হ’ল। কিন্তু নিজৰ দেশৰ নাগৰিকক বিদেশী সজাই অপমানিত আৰু নগুৰ-নাকতি কৰাসকল কেতিয়াও লাচিতৰ পৰ্যায় পাবগৈ নোৱাৰে, সেইকথাও সেইসকলে জনা উচিত। তদুপৰি মানুহৰ কলিজাৰ তেজ আৰু অস্থি-চৰ্মৰে শ্মশানহে সাজিব পাৰি, তাৰ দ্বাৰা জাতি, মাটি, ভেটি কেতিয়াও ৰক্ষা কৰিব পৰা নাযায়। সেই কথা চৰকাৰখনে সময়মতে উপলব্ধি কৰাটো ভাল।\nপ্ৰবন্ধটো যোৱা ৩ অক্টোবৰ সংখ্যা ‘দৈনিক জনমভূমি’ কাকতৰ সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাত প্ৰকাশিত। লেখক কাকতখনৰ উপ-সম্পাদক। ফোন নং 9854675972।\nBy Sangbad Prahari at October 05, 2016


ইছলামধৰ্মী বাবেই উপেক্ষিত নেকি সোণাই সমষ্টিৰ বিধায়ক আমিনুল হক লষ্কৰ! | Pratibimba Live\nইছলামধৰ্মী বাবেই উপেক্ষিত নেকি সোণাই সমষ্টিৰ বিধায়ক আমিনুল হক লষ্কৰ!\nডিজিটেল ডেস্কঃ বৰাকৰ ১০ নং সোণাই সমষ্টিৰ বিধায়ক আমিনুল হক লষ্কৰক মন্ত্ৰীত্ব প্ৰদান কৰা নহয় কিয়? এই প্ৰশ্ন বহুতৰে মনত উদয় হৈ আহিছে৷ সোণোৱাল মন্ত্ৰী সভাত ইছলামধৰ্মীৰ প্ৰতিনিধি নাই বাবেই চৰকাৰে সমাজৰ এটা বৃহৎ অংশক বৈষম্য কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈ আহিছে৷ সকলোৱে অসমৰ সমূহ ইছলামধৰ্মীক মুছলমান মুছলমান বুলি কোৱাৰ দৰেই ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে আমাৰ ৰাজ্যখনৰ ৩৪ শতাংশ ইছলামধৰ্মীৰ সংখ্যা ওলায়৷ তাৰ মানে মুঠ ৩ কোটি ১১ লাখ জনসংখ্যাৰ ১ কোটি ৬ লাখ ইছলামধৰ্মী৷ ইয়াৰে প্ৰায় ৪৪ লাখ ইছলামধৰ্মী খিলঞ্জীয়া তথা ভূমিপুত্ৰ৷\nযাৰ বাবে অসম মন্ত্ৰীসভাত আমিনুল হক লষ্কৰক স্থান নিদি অন্যায় কৰা হৈছে বুলি অভিযোগ উত্থাপন হৈ আহিছে৷ ১৯৮৬ চনৰ পৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সৈতে জৰিত আমিনুল হক লষ্কৰ ১৯৮৭ চনত আছুৰ বৰাক সমিতিৰ আহ্বায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ ১৯৯৫ চনত প্ৰফুল্ল মহন্তৰ নেতৃত্বত অসম গণ পৰিষদত যোগদান কৰা লষ্কৰে ১৯৯৭ অগপৰ ভাতৃ সংগঠন অসম যুৱ পৰিষদৰ সহকাৰী সম্পাদক পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ ২০০১ আৰু ২০০৬ চনত অসম গণ পৰিষদৰ পৰা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল৷\n২০১১ চনত নীতিন গাডকাৰীৰ উপস্থিতিত ডিব্ৰুগড়ত বিজেপি দলত যোগদান কৰা লষ্কৰে ২০১৪ চনৰ পৰা বিজেপিৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ লগতে ২০১৬ চনত বৰাকৰ ১০ নং সোনাই সমষ্টিৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হয়৷ মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে মন্ত্ৰী সভা দুবাৰকৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰিলে৷ প্ৰথমবাৰ মন্ত্ৰীসভা গঠন কৰোতে আশা কৰা হৈছিল লষ্কৰক মন্ত্ৰীত্ব দিব কিন্তু শেষত নিদিলে৷ কিন্তু দ্বিতীয় বাৰ মন্ত্ৰী সভা সম্প্ৰসাৰণ কৰোতে লষ্কৰক মন্ত্ৰীত্ব দিব বুলি ভবা হৈছিল যদিও আমিনুলৰ সমৰ্থকৰ আশাত চেঁচাপানী পৰিল৷ আমিনুল হক লষ্কৰক মন্ত্ৰীত্ব দিয়াৰ দৰকাৰ এই বাবেই যে তেওঁ দীৰ্ঘ সময় আছু তথা জাতীয়তাবাদী শিবিৰৰ সৈতে জড়িত লোক৷ যেনেদৰে মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱাল আছু তথা জাতীয়তাবাদী শিবিৰত আছিল৷\nলাহৰীঘাট বিদ্যুৎ উপ সংমণ্ডলৰ চৰম গাফিলতি, নিমিষতে প্ৰাণ যাব পাৰে বহুজনৰ\nলংকাত ৰাইজৰ ৰোষত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বেজ, বিশ হাজাৰ টকা সৰকাই নিয়াৰ অভিযোগ ভুক্তভোগীৰ\nৰঙাচকুৱাৰ কেন্দ্ৰীয় নামঘৰত দুদিনীয়া কাৰ্য্যসূচীৰে শংকৰী সংস্কৃতিৰে ভাওনা অনুষ্ঠিত\nকলগাছিয়াৰ তিতাপানীত ভূমি বিবাদক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰচণ্ড মাৰপিট\nনিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাবলৈ মৰিয়নীত উপস্থিত অতুল বৰা আৰু কেশব মহন্ত