মনালিছা শইকীয়াৰ গল্প “কঠনা ফুলৰ ৰং” - Hourly Times\nমনালিছা শইকীয়াৰ গল্প “কঠনা ফুলৰ ৰং”\nএঢলীয়া গড়াটোত খুপি খুপি ভৰি দি নয়না নদীখনৰ কাষ পালেগৈ। সৌ সীমাৰপৰা সৌ সীমালৈকে এইখন তাহাঁতৰ নদী আছিল। বাৰিষা কালটো বাদ দি বাকী গোটেই মাহ কেইটা তাই ককাকৰ সৈতে , ককায়েকৰ সৈতে আৰু কেতিয়াবা অকলে হ’লেও দিনটোত এবাৰ এই ঠাই খিনিলৈ আহিছিল। নদীৰ কাষৰ বাম মাটিখিনিত তাইৰ ককাকে আলু, ৰঙালাও, ধনিয়া , পিয়াঁজৰ খেতি কৰে। কেতিয়াবা হালধীয়া ফুলৰ সৰিয়হ এডৰা। পথাৰৰ সন্মুখৰ বাটটোৱেদি গৈ থাকিলে পৃথিৱী বিখ্যাত ডাঙৰ হাবিখন পাবগৈ পাৰি। আচলতে এই পথাৰখন তাইৰ ভাল লগাৰ কেবাটাও কাৰণ আছিল। সন্মুখৰ বাটটোৰ সিপাৰে থকা হোলাটোৰ পাৰ কেইটা কৰৈ আৰু এজাৰ গছেৰে ভৰা আছিল। এজাৰৰ বেঙুনীয়া ফুলবোৰ ফুলিলে তাই ব্যাকুলহৈ ফুলবোৰ চুই চাইছিল আৰু থোপাথোপে লগা গুটিবোৰ ছিঙি আনি আলু খেতিৰ পথাৰত নাৰিকলৰ কোৰোকাত থৈ ভোজৰ ভাজিখন ৰান্ধিছিল । হোলাটোত ককাকে মৰাপাট গোৰায়। অঁহীয়া অঁহীয়া গোন্ধ এটা অনবৰতে ঠাইখনত উপঙি থাকে। তাৰ কাষত থকা বাঁহনি ডৰাৰ ফুটুকানি হাবিখনত তাইৰ প্ৰিয় জেতুলীপকাৰ গছেৰে ভৰা। মুঠি মুঠি জেতুলীপকা খাই শেষ কৰিব নোৱাৰাকৈ ডালভৰি লাগে। বিস্তীৰ্ণ পথাৰখন, সীমনাত বুৰ যোৱা হেঙুলীয়া আবেলিৰ বেলিটো, দূৰৈত ৰিণিকি ৰিণিকি দেখাপোৱা গাঢ় সেউজীয়া অৰণ্যখন, বাঁহনিডৰালৈ উভতি অহা শৰালিজাক, বগলীজাক, পথৰুৱা বাটটোৰে গো ধূলি উৰুৱাই ঘৰলৈ উভতি অহা গৰুৰ জাকবোৰ , গৰখীয়া ল’ৰাৰ বাঁহী আৰু পেপাঁৰ মাতবোৰ তাইৰ কলিজাত খাজে খাপে আজিও বহি আছে। ৰাতি সপোনতো তাই সিহঁতৰ মূঢ়ানি পথাৰখনত পতা গৰখীয়া সবাহৰ ছবি দেখে। বিমুগ্ধ হৈ থাকে তাই। আৰু এই নদীখন! তাইৰযে প্ৰাণৰো আপোন। মাক দেউতাক, ককাক আইতাক , মামাক মাহীয়েক বা কাষে পাঁজৰে থকা আন কোনো মানুহক ক’ব নোৱাৰা কথাবোৰ তাই নদীখনতে কৈ আহেগৈ। ধনশিৰিৰ এৰা সুঁতি মৰি ধনশিৰি। তাহাঁতৰ অঞ্চলৰ কৃষক ৰাইজৰ প্ৰাণস্পন্দন আছিল এই নদীখন। খেতি পথাৰৰ লাগতিয়াল পানীৰপৰা মাছ কাছলৈকে সকলো নদীখনে ৰাইজলৈ লৈ আনিছিল। টিকা মাটিৰ গৰাকীবোৰৰ কাষত পৰা নদীখনৰ অংশবোৰ নিজৰ নিজৰ ভাগত পৰে। নদীখনৰ সেই ভাগৰপৰা গৰাকীয়ে পানী আনি খৰালি হোৱা শাক পাত বোৰত দিয়ে। দলঙা পাতি মাছ ধৰা, বালি খুচৰি বামী মাছ ধৰা আদি কামবোৰ নিজ ইচ্ছাত গৰাকীজনে নিজ অংশটোত কৰিব পাৰিছিল। তাইৰ ককাকৰ নিজ এলেকাত দুখন দলঙা আছিল আৰু নদীত ন পানী নহালৈকে ককাকে প্ৰতি সাজৰ মাছ তাৰেপৰাই ধৰি আনিছিল। তাই নিজেও ককাকৰ সৈতে দলঙা টানি মাছ ধৰিছিল। দলঙা টনাৰ উপৰিও খৰালি নদীখনৰ মাজত বহি তাই কেতিয়াবা লগৰীয়াৰ লগত আৰু কেতিয়াবা অকলে বালিঘৰ সাজিছিল। পানীৰ উঁহবোৰ বিচাৰি বিচাৰি নদীখনত দৌৰি ফুৰিছিল। নদীখনৰ সিপাৰে ধাননি পথাৰবোৰৰ সীমাত শাৰী শাৰী চাং ঘৰবোৰ জিলিকি আছিল। তাই এইপাৰৰ পৰাই চাই চাই ভাৱিছিল ঘৰবোৰত এদিন উঠি চোৱাৰ কথা। ককাকৰ অনুমতি অবিহনে সেইবোৰলৈ যোৱাত বাধা আছিল তাইৰ। কিযে শিহৰণকাৰী সময় আছিল সেয়া! এক অবিস্মৰণীয় সৌন্দৰ্যই তাইক কৰৈয়নী নামৰ পথাৰখনৰপৰা উভতি আহিব নোৱাৰাকৈ আকুল কৰি ৰাখিছিল।\n‘ ঐ মধূৰি খাবি ‘ হালি পৰা মধূৰি গছৰ ডালটোত পেট পেলাই শুই থকা বিনয়ৰ মাতত নয়নাই কাপোৰ জাপি থকাৰপৰাই মূৰ দুপিয়াইছিল। বিনয়হঁতৰ ওচৰতে নয়নাৰ ককাকৰ ঘৰ। বিনয়ৰ মাকে নয়নাক মৰমো কৰে আৰু সৰুসুৰা ইটো সিটো কাম কৰিবলৈও দিয়ে। নিজৰ খোৱাৰ ভাগৰ অকণমান হ’লেও নয়নালৈ থৈ দিয়ে। বিনয়ৰ পঢ়া টেবুলখন চাফা কৰা , কিতাপবোৰ জাপি থোৱা (কেতিয়াবা নয়নাৰ এনেকুৱা লাগে বিনয়ে যেন কৰোঁ বুলিয়ে টেবুলখনৰ কিতাপবোৰ বিশৃংখল কৰি থৈ দিয়ে!), মাকে চপাই আনি থোৱা কাপোৰবোৰ ধুনীয়াকৈ জপা (নয়নাই এই কামটো তেতিয়াই বৰ ধুনীয়াকৈ শিকি লৈছিল) এইবোৰ আছিল বিনয়হঁতৰ ঘৰত নয়নাৰ নিত্য নৈমিত্তিক কাম। চুবুৰীটোৰ সকলোবোৰ ল’ৰা ছোৱালী প্ৰায়ে আবেলি সময়খিনিত বিনয়হঁতৰ চোতালখনত হাইগুদু, বন্দী বন্দী, পিথু, ঘিলা খেলিবলৈ গোট খাইছিল আৰু সংখ্যা কম হ’লে সিহঁতে তাত চোৰ ডকাইত, পুলিচ পুলিচ অথবা লুডু খেলিছিল আৰু পেট ভৰি যোৱাকৈ মধুৰিবোৰ খাইছিল। লাহে লাহে সিহঁতবোৰ ডাঙৰ হৈ আহিছিল। খেলৰ লগবোৰ কমি গৈছিল। নয়নাৰ লগৰ কেবাজনীও নোৱাই তোলনি বিয়া হোৱাৰবাবে খেলিবলৈ নহা হৈছিল। নয়না কিন্তু বিনয় হঁতৰ ঘৰলৈ সদায় একেদৰেই আহিছিল। বিনয়ৰ মাকৰ লগত কাম কৰিছিল, কথা পাতিছিল আৰু বিনয়ে আনি দিয়া মধূৰি খাইছিল। বিনয়ৰ মাকে তাইক তাহাঁতৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ দৰেই আতোলতোলকৈ ৰাখিছিল।\n‘ঐ বিনয় কৰৈয়নীলৈ যাবিনেকি আহ।’ – সিদিনা সিহঁতৰ স্কুল বন্ধ আছিল। নয়নাৰ ককাকে কৰৈয়নীত থকা আলু খান্দিবলৈ মানুহ লগাইছেবাবে তাই চাহ জলপানলৈ তালৈ যাবলৈ ওলাই আহিছে। তাইৰ মাতত বিনয় লাহেকৈ ওলাই আহিল বাৰান্দালৈ। সি যাম বুলি কোৱাত তাই অকণমান ৰৈ দিলে ঠাইতে। তাহাঁত গৈ কৰৈয়নী পায়গৈ মানে বেলি মূৰৰ ওপৰ পালেহি। মৰহি যোৱা আলুগছৰ খলবোৰত ককাকে নাঙলটোৰে খান্দি যাওঁতে গোটে গোটে জিলিকি উঠা আলুবোৰ দেখি নয়নাৰ মনটো আনন্দত নাচি উঠিল। ককাকে কৈ গৈছিল বহুত পুৰণা দিনৰ কথা। নয়নাহঁত অভিভূত হৈ যায় ককাকৰ সাধু যেন কথাবোৰ শুনি। আস্ নয়নাৰ মাকহঁতে হেনো আলু খান্দিবলৈ গৈ তাতে চৌকা জ্বলাই, কেৰাহী পাতি আলুবোৰ গাখীৰত সিজাই খাইছিল। তাহাঁত দুয়োটাই সেইদিনা আলু খান্দিলে, মাছ ধৰিলে, নদীৰ পাৰত বহি বালি ঘৰ সাজিলে আৰু লাহে লাহে বিনয়ৰ হাতত ধৰি নয়না নদীখনৰ সিপাৰ পালেগৈ। ককাকে এই পাৰৰ পৰাই চিঞঁৰিলে বহুত দূৰলৈ নাযাবি। সিপাৰৰ গড়াটো উঠিয়ে নয়না হালধীয়া ফুলেৰে জকমকাই থকা সৰিয়হ ডৰালৈ দৌৰ মাৰিলে। ‘দুয়োহাত মেলি দিয়া সৰিয়হ ফুলাৰ গান শুনা’ বুলি নয়নাই বিনয়ক নি সৰিয়হ ডৰাৰ মাজ পোৱালেগৈ। ফুলি উঠা উলু বনবোৰ ছিঙি ছিঙি তাহাঁত দুয়োটা চাং ঘৰবোৰৰ কাষ পালেগৈ।\n‘ইছ মানুহবোৰ ৰাতি কেনেকৈ থাকে বাৰু’ – তাইৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত বিনয়ে তাইক সেই মানুহবোৰৰ জীৱন কেনেকৈ চলে বিজ্ঞৰ দৰে বুজাই দিলে। হঠাতে তাইৰ বিনয়ক বৰ ডাঙৰ মানুহ যেন ভাৱ হ’ল। তাইক হাতত ধৰি এই পাৰলৈ লৈ অনা বিনয়টো হঠাতে নোহোৱা হ’ল। অজান অবুজ মায়াৰে তাইৰ মনৰ দাপোনত বিনয় এজোপা ছাঁ দিব পৰা গছৰদৰে তাইৰ কাষত ঠিয় দি আছে যেন! নয়না উচপ খাই উঠিল।\n: কি হৈছে তোৰ ?\n: একো হোৱা নাই। ব’ল যাওঁগৈ!\n: কছোন কি হৈছে!\n: যাওঁগৈ আহ ! ককাই গালি দিব নহ’লে\nনয়নাৰ তাৎক্ষণিকভাৱে সলনি হোৱা মুখখনলৈ চাই বিনয় নিৰ্বিবাদে অহা আলিটোৱেদি উভতি খোজ ল’লে আৰু আলফুলকৈ হাতখনত ধৰি নয়নাক এইপাৰলৈ পাৰ হোৱাত সহায় কৰি দিলে। নয়না কিন্তু সংকুচিতহৈ পৰিল। উছাহবোৰ , হেপাঁহবোৰ ক’ৰবাত থমকিল। লাহ দিয়া বেলিটোৰ পোহৰত জিলিকি উঠা বাটৰ কাষৰ কঠনা ফুলবোৰৰ শুভ্ৰতাই তাইক সোঁৱৰাই গ’ল বনৰীয়া হ’লেও ফুলবোৰৰ নিজস্ব সৌন্দৰ্য আছে। জোপোহা কঠনা গছবোৰে আনক ছাঁ দিব পৰাৰ শক্তি আছে।\n‘নয়না বা তোমাক মায়ে মাতিছে’ – মামাকৰ ছোৱালী জুমনৰ মাতত নয়না চক্ খাই উঠিল। কিমান সময় হ’ল বাৰু তাই এনেদৰে গড়াটোত বহি থকা! বেলিটো বাঁহনিৰ সিপাৰলৈ লাহ দিলে। নয়না লাহেকৈ উঠি ভৰি কেইটা পানীত জুবুৰিয়াই দিলেগৈ। গড়াটোৰ পাৰত কচু , ঢেকীয়া, বিহলঙনিবোৰ এডাল দুডাল এতিয়াও আছে। অনামী এক শীতল অনুভৱে তাইৰ ভিতৰৰ মানুহজনীক অকণমান কঁপাই তুলিলে। খুপি খুপি তাই টিকাটোলৈ উঠি আহিল। টিকাৰ মাটিখিনি এতিয়া এনেয়ে ছন্ পৰি আছে। কৰৈ এজাৰেৰে আৱৰি হোলাটো একেদৰেই আছে যদিও মৰাপাট গোৰোৱা অঁহীয়া গোন্ধটো নাই। বেলিৰ পোহৰ পাৰ নোহোৱা জয়াল বাঁহনিডৰা গাত ৰ’দ লগাকৈ তেনেই মুকলি হৈ পৰিল। জেতুলীপকাবোৰ নোহোৱা হ’ল। কেঁচা বাটতোও পকা হ’ল পৰ্যটন উদ্যোগৰ বিকাশৰ নামত। নয়নাৰ মনটো সেমেকি উঠিল। কঠনা ফুলৰ ৰং সানি কথাবোৰ আজিও তাইৰ বুকুত ফুলি থাকিল।\nMay 25, 2022 003dys 3\nMay 25, 2022 00 1 min3dys 3\nby thehourlytimes May 25, 2022 003dys\nby thehourlytimes May 25, 2022 00 1 min3dys


চ্যুকাফা চীনা আক্ৰমণকাৰী! অসমীয়াৰ বুকুত কামোৰাৰ সাহস কৰা কোন এই গৰ্গ চেটাৰ্জী?\nপশ্চিমবংগৰ বুদ্ধিজীৱীৰ বিৰুদ্ধে ডিব্ৰুগড়ত গোচৰ\nগুৱাহাটী , June 18, 2020 7:06 pm\nঅসমীয়া জাতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তথা আহোম ৰাজবংশৰ প্ৰথমগৰাকী স্বর্গদেউ চাওলুং চ্যুকাফাক চীনা আক্ৰমণকাৰী সজাই অসমীয়াৰ বুকুত পুনৰ কামোৰাৰ সাহস কৰিলে কলকাতাৰ বুদ্ধিজীৱী গৰ্গ চেটাৰ্জীয়ে।\nকালি নিশা প্ৰায় ৯:১৪ ত টুইটাৰযোগে গর্গই চ্যুকাফাক চীনা আক্ৰমণকাৰী আখ্যা দিয়াৰ লগতে তাচ্ছিল্যসূচক মন্তব্য কৰে।\n‘ভাৰতত এখন ৰাজ্য আছে য’ত অসম বিজেপিয়ে ‘ৰাজ্য দিৱস’ৰ দিনটোত চীনা আক্ৰমণকাৰীক শ্ৰদ্ধা জনায়। যিজনে ভাৰতক চীনা সৈন্য লগত লৈ অতি নৃশংসভাৱে আক্ৰমণ কৰিছিল। এইজন আক্ৰমণকাৰীক নায়ক সজাই ভাৰত বিৰোধী সশস্ত্ৰ সংগঠন আলফাই।‘ অসম সম্পৰ্কে সম্যক জ্ঞান নথকা তথাকথিত বুদ্ধিজীৱীগৰাকীয়ে প্ৰথম টুইটত এই দৰে লিখে।\nঅসমক শত্ৰুজ্ঞান কৰা বিতৰ্কিত বুদ্ধিজীৱীগৰাকীয়ে দ্বিতীয় টুইটত লিখি কয়, ‘কি কাৰণত সৰ্বানন্দ সোণোৱালে নিয়মীয়াকৈ চীনা আক্ৰমণকাৰী আৰু তেওঁৰ সৈন্যবাহিনীৰ জন্মদিৱস উদযাপন কৰে? ঠিক সেইদৰে কিয় নিষিদ্ধ ঘোষিত সংগঠন আলফাই চীনা আক্ৰমণকাৰীসকলৰ দিৱস উদযাপন কৰে? কিয় বিজেপি চৰকাৰে ভাৰত চৰকাৰৰ ধন চীনা আক্ৰমণকাৰীৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰাৰ নামত খৰচ কৰে?’\nপ্ৰশ্ন হয়, কেনেকৈ এই স্বয়ম্ভু বুদ্ধিজীৱীজনে বীৰ পুৰুষ হিচাপে অসমীয়াই শ-শ বছৰ শ্ৰদ্ধা জনাই অহা চ্যুকাফাক চীনা আক্ৰমণকাৰী সজাব পাৰিলে? কেনেকৈ এই বীৰ পুৰুষক চীনা আক্ৰমণকাৰী সজাই মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু বিজেপিলৈ এই প্ৰশ্ন কৰিব পাৰিলে?\nগৰ্গ চেটাৰ্জীৰ বিতৰ্কিত টুইট দুটাৰ স্ক্ৰীণশ্বট।\nতাৰ পাছতো বৰ্তমানলৈকে কোনো প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰা নাই ৰাজ্যিক বিজেপি অথবা মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে।\nইপিনে, এই কাণ্ডৰ পাছতে অভব্যতাৰ সীমা চেৰাই যোৱা গৰ্গ চেটাৰ্জীৰ বিৰুদ্ধে আজি ডিব্ৰুগড় সদৰ থানাত এক এজাহাৰ দিয়ে ভাস্কৰ জ্যোতি গগৈ নামৰ এজন যুৱকে।\nডিব্ৰুগড়ৰ ভাস্কৰ জ্যোতি গগৈয়ে দাখিল কৰা এজাহাৰখন।\nএজাহাৰৰ জৰিয়তে গৰ্গ চেটাৰ্জীৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰি উচিত শাস্তি প্ৰদানৰ বাবে দাবী জনায় গগৈয়ে।\nউল্লেখযোগ্য যে, ২০১৯ চনৰ মে’ মাহত ছ’চিয়েল মিডিয়াযোগে চলো পাল্টাই-২০২১ শ্ল’গান ৰাজহুৱা কৰি ২০২১ত অসমৰ বাঙালীসকলক যুদ্ধৰ বাবে সাজু হ’বলৈ আহ্বান জনাই অসমত বিভাজন অনাৰ ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হৈছিল গৰ্গ চেটাৰ্জীকে ধৰি তিনিজন বুদ্ধিজীৱীয়ে।\nএইক্ষেত্ৰত জাতি-মাটি-ভেটি সুৰক্ষিত ৰখাৰ কথা কোৱা বিজেপি চৰকাৰে গৰ্গৰ বিৰুদ্ধে কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে সেয়া লক্ষণীয় হৈ পৰিছে।\nগোলাঘাটত ক’ভিডত মৃত্যু ঘটা ৰোগীৰ সংখ্যা ৭ জনলৈ বৃদ্ধি\nনিজৰ দলৰ পৰাজিত প্ৰাৰ্থীক ‘নগৰ নৰ্তকী’ আখ্যা : তথাগত ৰয়ক দিল্লীলৈ তলৱ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ\nদিল্লীত কৰ’নাৰ বলি আৰু এগৰাকী প্ৰতিভাৱান অসমীয়া ৰাজৰ্ষি কলিতা\nউজনিৰ চাহ বাগিচাতো প্ৰৱেশ কৰোনাৰ : শ্ৰমিকসহ ৯০ গৰাকীৰ শৰীৰত কৰোনাৰ অৱস্থিতি


অনিমন্ত্ৰিত : প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\nঅনিমন্ত্ৰিত : প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ\nকৈশোৰে পদূলি গৰকিবলৈ পালেহে, তয়ো বিনা নিমন্ত্ৰণে মোৰ ওচৰ পালিহি। শৈশৱৰ জপনাখন পাৰ হৈ, কৈশোৰক মই বৰ আগ্ৰহেৰে আকোঁৱালি লৈছিলোঁ, তই আহি সকলো খেলি-মেলি কৰি দিলিহি। মইতো তোক কেতিয়াও ভালপোৱা নাছিলোঁ, কিয় আহিলি তই মোৰ মনটো অশান্তি কৰি থাকিবলৈ!\nতই অহাৰ পৰা মই ৰাতিও শান্তিৰে শুব নোৱাৰা হ’লোঁ। তোক ঢাকি ৰাখিবলৈ সকলো সময়তে আবৰি থকা মোৰ আপ্ৰাণ চেষ্টাই মনটোক ফ্ৰি হ’বলৈকে সুবিধা নিদিয়া হ’ল। কি কৰোঁ!… টি ভিৰ বিজ্ঞাপন, ৰাম বাবা, বৈদ্যনাথ সকলোকে আমন্ত্ৰণ জনায়ো তোৰ পৰা ৰেহাই নোপোৱা হ’লোঁ। তোক নাশ কৰিবলৈকে পুৱাতেই খালী পেটতে মায়ে যতনাই দিয়া সেই তিতা-কেঁহা পথ্যও বিনা প্ৰতিবাদে হজম কৰিব লগা হৈছে। নাজানো তই কিয় আমাৰ দৰে কুমলীয়া শৰীৰবোৰক দিগদাৰ দিয়হি।\nমোৰ জীৱনলৈ আগমন হোৱা যৌৱনক মই প্ৰাণভৰি ভালপাবলৈ লৈছিলোঁ, মনটোকো সমাজৰ ছাঁ নপৰাকৈ উৰিবলৈ দিছিলোঁ। ইমান যে মাদকতা আছে এই জীৱনটোত! আস্ মনটো পুলকিত হৈ উঠে —-! স্কুলৰ ক্লাচবোৰো কিবা মিঠা মিঠা লগা হৈছে আজিকালি। আগতে পেঞ্চিল-ৰবৰৰ বাবে কাজিয়া কৰা অসুৰকেইটাকো কিবা ভাল লগা হৈছে দেখোন! কাজিয়া কৰিবলৈও মন নোযোৱা হৈছে সিহঁতৰ লগত। অলপ সময় পালেই যেন সিহঁতৰ লগত আড্ডা মাৰিম, এনে লাগে। কিয় হৈছে বাৰু এনেকুৱা! মাজে মাজে মোৰ এই নিমিশাজনীৰ ওপৰতহে বৈদ্দ্য খং উঠা হৈছে। আমাতকৈ তাই অলপ বগা, ধুনীয়া; সেই বুলিয়েই তাই আমাৰ ক্লাচৰকেইটাৰ উপৰি ওপৰ ক্লাচৰ দাদাবোৰৰ পৰাও ইমান পাত্তা পাব লাগেনে!… মুখেৰে নক’লেও তাইলৈ কিন্তু মোৰ বৰ হিংসা হয় জাননে! তয়ো কম নহয়, তাইৰ ঘৰলৈ যাবলৈ হ’লে বাট নেদেখ; আমাৰবোৰৰ ওপৰতহে তোৰ প্ৰভূত্ব দেখাৱ–! সেয়ে তোক মই একেবাৰেই ভাল নাপাওঁ। নখেৰে বাকুহি পেলাম যেন লাগে কেতিয়াবা তোক, তাতো মোৰেই ক্ষতি বুলি জানিহে ৰৈ যাওঁ।\nকালি অবন্তিয়ে আহি কৈছিলহি বোলে দুৱৰি বনৰ লগত জালুক পিহি লগালে তই সাত জনমলৈও মোৰ ওচৰলৈ নাহ। শুনি মনটো নাচি উঠিছিল। আজি বন্ধ বাৰ যদিও সোনকালে উঠি মাক সহায় কৰিবলৈ অহা শান্তি বাইক কুটৰি কুটৰি দুৱৰি অলপ উঘলাই জালুকৰ লগত পিহি দিবলৈ খাটনি ধৰিলোঁ। পিহিও দিলে, গা ধোৱাৰ আগতে এলেপন লগালোঁ। দুই মিনিটৰ পাছতে যিটোহে পোৰণি ধৰিলে এৰুৱাই পেলাম যেন লাগিছিল। কিন্তু তোক বিনাশ কৰাৰ উৎফুল্লতাত বহুত ধৈৰ্য ধৰিলোঁ; বৈ যাওক গংগা-যমুনা — আই ড’ণ্ট কেয়াৰ। কেয়াৰ কৰোঁ মাথোঁ তোৰ মুজুৰা পৰা মুখখন চোৱাৰ। উফঃ কি পোৰণি!… আধা ঘণ্টাও ৰাখি থ’ব নোৱাৰিলোঁ—।\nকাষৰ আইনাখনেহে মোক উদঙালে—\n.. হায়ৈ, এয়া কি হ’ল–! মোৰ মুখখন দেখোন ৰঙা চকলা চকল হ’ল, কাইলৈ কেনেকৈ স্কুললৈ যাম! মাআআ—\nডাঙৰকৈ চিঞৰি মাৰ ওচৰ পালোঁগৈ।\nমোক আচৰিত হৈ চোৱা দেখি মাক কি হ’ল আদ্যোপান্ত বিবৰি ক’লত পিঠিত বাঘ ঢকা দুটা মানহে পৰিল।\n: দুটামান শালমইনা ওলাওঁতেই তোৰ ইমান ধৰফৰণি লাগিলনে, বয়সত এইবোৰ উঠেই– —\nমাৰ মুখৰ গালি শুনি তাতে তভক লাগিলোঁ। তাৰমানে একো ডাঙৰ কথা হোৱা নাই–! ইস্ মায়ে কি বুজিব, ইমান যে বেয়া দেখি এইসোপা উঠিলে।\nতোৰ নামটোৰ পাছত বাৰু ‘মইনা’ টো কিয় লগালে, তই যে কাৰো মইনা নহৱ দেই। দুই-একে আকৌ তোক ক’ডত\n‘পি জি’ (প্ৰেম গুটি) বুলিও কোৱা শুনো। মোৰ কিন্তু তোক এটা নামেৰেও ভাল নালাগে। অনিমন্ত্ৰিত অতিথিৰ দৰে তই আহি একেবাৰে জেলুক লগাদি লাগি ধৰ, এৰা দিয়াৰ নামেই নলৱ যে। তোক খেদাবলৈ কত যে প্ৰচেষ্টা! উফ্!\nতোক মই ‘শালমইনা’ ৰ ঠাইত ‘শাল-গুণ্ডা’ নাম দিলোঁ। আমাৰ দৰে বহুতৰ তই ‘জীনা হাৰাম’ কৰি দিছ। তোক নাশ কৰিবলৈ জংগী আন্দোলন এটাৰ বৰ প্ৰয়োজন হৈছে—!\n« শিল্পী পৰিচিতি : নাগাৰা নামৰ শিল্পী শ্ৰী মুনিন বৰা\nভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত ব্যঙ্গ : বিকাশ দত্ত »\nসঁচাকৈ দেই। জীনা হাৰাম কৰি দিয়ে এইকেইটাই। বঢ়িয়া লাগিল বা\n😂😂😂শালমইনা ৰসাতলে যাওঁক।


ধানৰ মজাখোৱা পোক নিয়ন্ত্ৰণত ট্ৰাইক’কাৰ্ডৰ ব্যৱহাৰ — Vikaspedia\nধানৰ মজাখোৱা পোক নিয়ন্ত্ৰণত ট্ৰাইক’কাৰ্ডৰ ব্যৱহাৰ\nট্ৰাইক’কাৰ্ডে ধানৰ মজাখোৱা পোক নিয়ন্ত্ৰণ কেনেকৈ কৰে?\nট্ৰাইক’কাৰ্ড কেনেকৈ প্ৰয়োগ কৰিব\nট্ৰাইক’কাৰ্ড ক’ত প্ৰস্তুত কৰা হয়?\nশস্য ৰক্ষাৰ বাবে পথাৰত প্ৰয়োগ কৰা কীটনাশকৰ নিৰ্বিচাৰ প্ৰয়োগে অকল মানৱ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতিয়েই ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰা নাই; এই সমূহে পথাৰৰ অনিষ্টকাৰী পোক-পৰুৱা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা বিভিন্ন পৰভোজী, পৰজীৱি আৰু শস্যৰ বাবে উপকাৰী প্ৰাণী বিলাকো নাশ কৰাত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। সমগ্ৰ জীৱ কূলৰ লগতে আমাৰ পৰিবেশিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাৰ স্বাৰ্থত সেয়েহে সাম্প্ৰতিক সময়ত শস্য ৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ বাবে পাৰম্পৰিক পতংগ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা (Cultural Management), জৈৱ পতংগ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা (Biological Control) আদিয়ে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰিছে।\n‘শস্যত ট্ৰাইক’কাৰ্ড প্ৰয়োগ’ আৰ্থিক ভাবে ফল দায়ক এবিধ জৈৱ পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থা। আন পতঙ্গ নিয়ন্ত্ৰণ ব্যৱস্থাৰ তুলনাত এই ব্যৱস্থাৰ খৰচ অতি ন্যুনতম, ব্যৱহাৰ প্ৰণালী সহজ আৰু ই পৰিবেশ প্ৰদূষণতো প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nট্ৰাইক’কাৰ্ড হৈছে ট্ৰাইক’গ্ৰামা নামৰ এবিধ জৈৱ নিয়ন্ত্ৰক পোকৰ যোগান ধৰিব পৰা দীঘলে ১৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু বহলে ১০ ছেণ্টিমিটাৰ জোখৰ এখন কাগজৰ কাৰ্ড, যিখন জৈৱ নিয়ন্ত্ৰণ পৰীক্ষাগাৰত প্ৰস্ত্তত কৰা হয়। উল্লেখিত জোখৰ এখন কাৰ্ডে প্ৰায় ১২,০০০ জৈৱ নিয়ন্ত্ৰক পোকৰ যোগান ধৰে।\nজৈৱ নিয়ন্ত্ৰণ পৰীক্ষাগাৰত প্ৰস্ত্তত কৰা ট্ৰাইক’গ্ৰামা জেপনিকাম জৈৱ নিয়ন্ত্ৰক পোক যোগান ধৰিব পৰা ট্ৰাইক’কাৰ্ড ধান গছৰ মজাখোৱা পোক নিয়ন্ত্ৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মজাখোৱা পোকৰ পলুবোৰে ধান গছৰ গুৰিয়েদি ফুটা কৰি মাজলৈ সোমাই বৃত্তাকাৰে খুলি যায় যাৰ ফলত আহাৰ সৰহবৰাহ বন্ধ হৈ গছ জোপা ৰঙা পৰি মৰি যায়। গতিকে মজাখোৱা পোকবোৰ কণী অৱস্থাতে ধ্বংস কৰিব লাগে। ধানৰ পাতত মজাখোৱা পোকৰ কণীবোৰ থোপা পাতি (egg mass) থাকে। ট্ৰাইক’কাৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰিলে ট্ৰাইক’গ্ৰামা জেপনিকাম নামৰ জৈৱ নিয়ন্ত্ৰক পোকবোৰে কাৰ্ডৰ পৰা ওলাই আহি মজাখোৱা পোকৰ কণীৰ ভিতৰত সোমাই তাত কণী পাৰে। ফলত মজাখোৱা পোকৰ কণীবোৰ ঘোলা হৈ নষ্ট হৈ যায়।\n(১) প্ৰথমে ধান গছ জোপাত মজাখোৱা পোকৰ কণীৰ অৱস্থিতি পৰ্যবেক্ষণ কৰি কাৰ্ড সমূহ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে।\n(২) টাইক’কাৰ্ড খন দীঘালীয়াকৈ তিনি ভাগ কৰি তিনিটা সৰু দীঘলীয়া টুকুৰা কৰি ল’ব লাগে। প্ৰতি হেক্টৰ ধান খেতিৰ বাবে চাৰি খন কাৰ্ড (১২ টা সৰু দীঘলীয়া টুকুৰা) ৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু ই প্ৰায় ৫০,০০০ জৈৱ নিয়ন্ত্ৰক পোকৰ যোগান ধৰে।\n(৩) ট্ৰাইক’কাৰ্ডৰ একোটা সৰু টুকুৰা ধান গছ জোপাৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ পাতৰ তলফালে বান্ধিব লাগে নতুন টুকুৰাবোৰ এটা এটাকৈ সৰু সৰু খুটিত বান্ধি লৈ ধান গছৰ পাতত লাগি থকাকৈ খুটিবোৰ পুতি দিব লাগে। মন কৰিব লাগে যাতে কাৰ্ডৰ কণী থকা ফালটো ওপৰমুৱাকৈ থাকে। সূতাডাল কাৰ্ডৰ মোহৰ থকা অংশটোত লগাই খুটি বা পাতখিলাত বান্ধিব লাগে। কাৰ্ড সমূহ গোটেই পথাৰ খনত একোটা নিৰ্দিষ্ট দূৰত্বত সমান ভাবে লগাব লাগে।\n(৪) বতাহ বৰষুণৰ পৰা কাৰ্ডৰ কণী সমূহ বা পোক সমূহ নষ্ট নোহোৱাকৈ ৰাখিবলৈ একোটা পলিথিনৰ সৰু মোনা তলমুৱাকৈ পিন্ধাই দিব লাগে।\n(৫) কাৰ্ড লগোৱাৰ ১৫ দিন আগেয়ে বা পিছত কোনো ধৰণৰ ৰাসায়নিক পতঙ্গ নাশক ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে।\n(৬) এসপ্তাহৰ মূৰে মূৰে ৫-৬ বাৰ মান ট্ৰইক’কাৰ্ড প্ৰয়োগ কৰিলেহে সম্পূৰ্ণ সুফল পাব পাৰি।\n(৭) কাৰ্ড সমূহ প্ৰয়োগ কৰাৰ পিছত ধান খেতি ডৰাত মজাখোৱা পোকৰ স্থিতি প্ৰতি সপ্তাহে পৰ্যবেক্ষণ কৰিব লাগে।\nঅসম চৰকাৰ অধীনত কামৰুপ জিলাৰ গুৱাহাটীৰ উলুবাৰীস্থিত অসম ৰাজ্যিক জৈৱ নিয়ন্ত্ৰণ পৰীক্ষাগাৰত ট্ৰইক’কাৰ্ড প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু বিনামূলীয়াকৈ কৃষকক যোগান ধৰা হয়। ধানৰ মজাখোৱা পোকৰ বাহিৰেও বিলাহীৰ ফলবিন্ধা কৰা পোক, ডাইমণ্ড বেকমথ পোক, বেঙেনাৰ আগ আৰু ফলবিন্ধা কৰা পোক, কুঁহিয়াৰ আৰু মাকৈৰ গা-গছ বিন্ধা কৰা পোক নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে বেলেগ বেলেগ ট্ৰাইক’কাৰ্ড প্ৰস্ত্তত কৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nলেখিকা: মৌচুমী হাজৰিকা ভূঞাঁ, কৃষি বিভাগৰ গুৱাহাটীস্থ জৈৱ নিয়ন্ত্ৰণ\nপৰীক্ষাগাৰৰ কৃষি উন্নয়ন বিষয়া, কৃষি দাপোণ


জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু আমাৰ ক’বলগীয়া » Gana Adhikar\nHome Main Stories জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ আৰু আমাৰ ক’বলগীয়া\n✍ আশ্ৰাফুল হুছেইন\nঅসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই অসমৰ মুছলমানসকলৰ ‘জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ’ প্ৰসংগত ৰাজনৈতিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা টিপ্পনী কৰাটো লক্ষ্য কৰা গৈছে। মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে যি দৃষ্টিকোণৰ পৰাই নকওক কিয় এই আহ্বানক আমি আদৰণি জনাইছোঁ আৰু কেইটামান কথা মুক্তভাৱে মুখ্যমন্ত্ৰীক উনুকিয়াই দিব খুজিছোঁ। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ক’ভিড পৰিস্থিতিত মানৱ অধিকাৰ ভংগ কৰি কৰা উচ্ছেদক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈ তথাকথিত জনসংখ্যা বিস্ফোৰণৰ কথা কৈ বিষয়টো অন্যফালে ঢাল খুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। এটা কথা সকলোৱেই জানো যে শিক্ষিত সমাজত জনসংখ্যা বিস্ফোৰণৰ সমস্যা নাই, বৰঞ্চ প্ৰায় সকলো বৰ্গৰে লোকৰ মাজৰ যিসকল লোক অশিক্ষিত আৰু সচেতনতাৰ অভাৱত আছে তেওঁলোকৰে দৰাচলতে অধিক সন্তান দেখা যায়। মুছলমান সমাজখনৰ এটা ডাঙৰ অংশ যিহেতু উন্নয়নৰ পৰা বহু দূৰত, সেয়ে এই সমাজত অংশবিশেষে এই সমস্যা আছে আৰু এই ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে কৰিবলগীয়া অৱশ্যেই আছে। তথ্যৰ দৃষ্টিকোণেৰে চালে ২০১৭ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য নীতিয়ে ২০২৫ চনৰ ভিতৰত মুঠ উৰ্বৰতা হাৰ (Total Fertility Rate-) ২.১ প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। অসমে ইতিমধ্যে TFR ২.১ৰ স্তৰ অৰ্জন কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় TFR হৈছে ২.২। বিগত দশকত ভাৰতত জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ (২০০১-২০১১) হৈছে ১৭.৭ আৰু অসমৰ জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ হৈছে ১৭.১। লগতে যোৱা কেইটামান দশকত ই ক্ৰমাৎ হ্ৰাস পাই আহিছে। বিস্ফোৰণটো ক’ত হৈ আছে? হ্ৰাসটো স্বাভাৱিক গতিত হৈ আছে, যদিহে আপুনি ইয়াক ৰাতিটোৰ ভিতৰত সলনি কৰিব নিবিচাৰে। দৰাচলতে যোৱা কেইটামান দশকত বিকাশৰ হাৰ হ্ৰাস পাই আহিছে, আৰু সেয়া সকলো সম্প্ৰদায়ৰ ক্ষেত্ৰতে। যি জনসংখ্যা বিস্ফোৰণৰ ক্ষেত্ৰত কিছু প্ৰত্যাহ্বান আহিছে, সেয়া শিক্ষা আৰু সজাগতাৰ অভাৱৰ বাবেহে হৈছে। এই ক্ষেত্ৰত অসমৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এটা নিৰ্দিষ্ট জনগো‡ীক টাৰ্গেট কৰি লোৱাটো অতিশয় দুৰ্ভাগ্যজনক। অকল অসমৰ সংখ্যালঘু লোকৰ মাজতে নহয়, আৰু বিভিন্ন অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ লোকৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ প্ৰায় সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰৰ সমান। এই তথ্য আপোনাক কোনেও যোগান ধৰা নাইনে? জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ সচেতনতাৰ লগতে এই ক্ষেত্ৰত শিক্ষা প্ৰদান কৰাটো নিতান্তই প্ৰয়োজন। তদুপৰি স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নয়ন জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে নিতান্তই প্ৰয়োজন। কংগ্ৰেছ চৰকাৰৰ দিনৰ পৰাই আপুনি এটা দীৰ্ঘকাল অসমৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী আৰু শিক্ষামন্ত্ৰীৰ পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। কিন্তু এই দীৰ্ঘকালীন পৰিক্ৰমাত জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ আৰু জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ সচেতনতাৰ ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ অধীনস্থ বিভাগে কি পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছিল? তথ্যসহকাৰে বিষয়টো ৰাজহুৱা কৰিলে ভাল পাম। আপুনি যিটো জনগোষ্ঠীক টাৰ্গেট কৰিছে, সেই জনগোষ্ঠীৰ লোকে বসবাস কৰা বিভিন্ন ঠাইসমূহৰ স্বাস্থ্য আৰু শিক্ষা খণ্ডৰ পুতৌলগা অৱস্থাৰ খবৰ ৰখাটো জৰুৰী। আপুনি যদি জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত সঁচাকৈ পৰিৱৰ্তন আনিব বিচাৰিছে, আমাক উক্ত বিষয়ে আহ্বান কৰাৰ লগতে চৰকাৰৰ মুখীয়াল হিচাপে আপুনিও তলৰ কামকেইটা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছোঁ।\n১) চৰাঞ্চল আৰু সংখ্যালঘু অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহৰ শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নীতকৰণ। ২) ছাত্ৰ-ছাত্ৰী অনুপাতে শিক্ষকৰ নিযুক্তি প্ৰদান কৰক। সংখ্যালঘু অধ্যুষিত অঞ্চলসমূহত শ শ বিদ্যালয়ত আজিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰী অনুপাতে শিক্ষকৰ অভাৱ-পৰিলক্ষিত হয়। ৩) দূৰত্ব অনুপাতে বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰক। ৪) স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰত চিকিৎসক আৰু স্বাস্থ্য কৰ্মীৰ অভাৱ পূৰণ কৰক। ৫) ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু ইয়াৰ উপ-নৈসমূহৰ গৰাখহনীয়া ৰোধ কৰিবলৈ বাস্তৱসন্মত আৰু বিজ্ঞানসন্মত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰক। ৬) আজিলৈকে যিমান বিঘা মাটি গৰাখহনীয়াৰ বাবে নদীত জাহ গৈ মানুহবোৰ গৃহহীন হৈছে সেইসকল লোকক পুনৰ্সংস্থাপনৰ ব্যৱস্থা কৰক। চৰকাৰে উপৰিউক্ত সমস্যাখিনি সমাধান কৰিলে শাসক-বিৰোধী দল কিম্বা কোনো সংগঠনক জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে আহ্বান জনোৱাৰ প্ৰয়োজন নহ’ব।\n( লেখক চেঙা সমষ্টিৰ বিধায়ক )\nPrevious articleE-Paper 14-06-2021\nNext articleমাৰ্ঘেৰিটাৰ বিভিন্ন ঠাইৰ নৈৰ গড়া খহনীয়া অঞ্চল পৰিদৰ্শন মন্ত্ৰী পিয়ুষ হাজৰিকাৰ\nমাজুলীৰ ঐতিহাসিক দক্ষিণপাট সত্ৰৰ সত্ৰধিকাৰ ননীগোপাল গোস্বামী ৰ আলফা(স্বাধীন) ক আলোচনালৈ আহ্বান দক্ষিণপটিয়া সত্ৰাধিকাৰৰ\nতিতাবৰত বন্ধন ‘কোন্নগৰ’ৰ ক’ভিড সজাগতা আৰু আত্মনিৰ্ভশীল অভিযান।


পুৰাতন এটি ভোকৰ সাধু - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nলেখক- কল্পনা শৰ্মা\n১) জীৱনমুখী আলাপ\n: ৰাজন, মই এতিয়া কি কৰিম ক, ক’ত থাকিম? ক’লৈ যাম?” ফেঁকুৰি উঠে তাই।\n: মোৰ কথা শুনিবি?\n: শুন, মই খবৰ পাইছো, চিনেমা কৰা এজন ডাঙৰ মানুহে আমাৰ দৰে মানুহবিলাকক নিজৰ ঘৰলৈ পঠিয়াবলৈ গাড়ী দিব দুই এদিনতে। যাৰ য’ত ঘৰ, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, ইউ. পি… সকলোকে ঘৰলৈ পঠিয়াব গাড়ীত। তই কিবাকৈ ৱাড়ালা বা তাৰ ওচৰলৈ যা, তাত গাড়ী ধৰি গুচি যা …\n”এনেকুৱা সময়ত তোক এৰি যাবলৈ মই পাঁচ বছৰ আগতে তোৰ হাতত ধৰি ৰে’লত উঠা নাছিলোঁ নহয়। তই ইয়ালৈ আহ, তাৰ পিছত য’লৈ নিয় তালৈকে যাম, জহন্নামলৈ নিয় যদি তোৰ লগত তালৈও যাম।”\n”মই যাব নোৱাৰোঁ ঐ, আমাৰ ইয়াত একেলগে কাম কৰা ছয়জন মজদুৰৰ বেমাৰ ধৰা পৰিল, আমি বাকীবোৰকো এতিয়া কেম্প কৰি বন্ধ কৰি ৰাখিছে দুসপ্তাহৰ কাৰণে। “\n”দুউউ.. সপ্তাহ। ঠিক আছে। মই তোৰ তালৈ যাম, তাতেই থাকিম। ময়ো তোৰ লগতে কাম কৰিম। জানো নহয়, সেইবোৰ কামত মাইকী মজদুৰো থাকে।“\n“তই এইটো অৱস্থাত অক্ষয়ক লৈ… পাৰিবি জানো আহিব?!“\n”নোৱাৰিলে কি উপায় আছে ক? তই আহিব নোৱাৰ, ইয়াত থাকিবলৈ ঠিকনা নাই। মই যিদৰে হ’লেও যাম তোৰ ওচৰলৈ। তাৰ পিছত যি হয় হ’ব।“\n”ঝুমৰী, তোৰ হাতত পইচা আছে জানো?“\n”আছে অলপ “… এইবাৰ তাই মিছা মাতে।\n”নাসিকৰ বাট চিনি পাবি?“\n”ঠিক আছে আহ, বাটত মোক ফোন কৰি থাকিবি। “\n… কোলাত প্ৰায় তিনি বছৰীয়া অক্ষম সন্তান অক্ষয়, গৰ্ভত চাৰিমহীয়া ভৱিষ্যত, দুচকুত শংকা আৰু হাজাৰ অনিশ্চয়তাৰ প্ৰশ্ন লৈ ধাৰাভীৰ পৰা ঠিকনাবিহীন ঝুমৰীয়ে কেৱল দুভৰিক ভৰসা কৰিয়েই খোজ দিছে নাসিক অভিমুখে, যেন নাসিকত থকা ৰাজনৰ ওচৰ পালেই সকলো সমস্যা শেষ হৈ যাব।\n(২) নেপথ্যৰ প্ৰেম, বিশ্বাস আৰু আশংকাৰ সাধু\nআঃ, সিহঁতেতো জীৱনৰ মোহত, জীৱনৰ সন্ধানতেই আহিছিল এই সপোন নগৰীলৈ। টি.ভি.ৰ ৰিয়ালিটী শ্বোত বহুতে কান্দি কান্দি কোৱা দেখিছে সিহঁতে কিদৰে ফুটপাথত থাকি, সংগ্ৰাম কৰি বহু মানুহ চিলেব্ৰিটী হৈছে আৰু তাকেই দেখি দূৰৈৰ পৰা সকলোৰে সকলো সপোন পূৰাব পৰা মায়ানগৰী যেন দেখিছিল সিহঁতে এই ঠাইক। নিজৰ মাটিত সংশয় দেখি গুচি আহিছিল এই মায়ানগৰীলৈ।\nউফ্, আৰু আজি……\nতেনেই অচিনাকি বান্দ্ৰা ষ্টেচনত উপস্থিত হৈ ঝুমৰী আৰু ৰাজনে ভাবিছিল ‘ সিহঁতেতো ইয়ালৈ বিখ্যাত হ’বলৈ অহা নাই। মাত্ৰ জীয়াইহে থাকিব লাগে। ফুটপাথত থাকি হ’লেও জীৱনটো জী থাকিব এই নগৰীত।’ সিহঁতে জনাততো এই ৰঙীণ নগৰীয়ে কাকো জীৱন-বিমুখ নকৰে। প্ৰায় পাঁচবছৰৰ আগতে হাতত মুঠেই কেইটামান টকা লৈ আহি মুম্বাইত উপস্থিত হোৱা ৰাজন-ঝুমৰীকো নিৰাশ কৰা নাছিল এই নগৰীয়ে।\nকিন্তু এতিয়া সময়ে যেন সমগ্ৰ বিশ্বকেই জীৱন-বিমুখ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে; এই স্বপ্নপুৰীতো বিশ্বৰেই এটি টুকুৰা। প্ৰতিটো খোজতেই ভাবি-চিন্তি ভয়ত কঁপি উঠিছে ঝুমৰী।\nআজি নাজানে তাই কি কৰিব বা কি কৰা উচিত। দুভৰিৰ ওপৰতেই ভৰসা কৰি যেন এৰি দিছে দেহাটো সময়ৰ হাতত “লৈ যা মোক, লৈ যা” বুলি।\nঅথচ যিদিনা তাই নিজৰ ঠাই এৰি আহি এই অচিনাকি নগৰীত ভৰি দিছিল, হাতত সম্বল নহ’লেও মনত এক অদ্ভুত বল আছিল। হয়তো লগত ৰাজন আৰু কান্দোতে মূৰটো থ’বলৈ তাৰ কান্ধখন আছিল। আজিতো সিয়ো দূৰৈত; “আঃ, লৈ যোৱা বিনায়ক বাপ্পা, মোক মোৰ ৰাজনৰ কাষলৈ লৈ যোৱা। তাক লগ পালেই মোৰ সকলো কষ্টৰ শেষ হ’ব।”\nবিপদত পৰিলে ‘বাপ্পা’ক স্মৰণ কৰিবলৈ তাইক ‘কান্তা আঈ’য়ে শিকাইছিল, সেইজনী কান্তা আঈ যিয়ে তাইক বান্দ্ৰা ষ্টেচনৰ প্লেটফৰ্মৰ চিৰিত ৰাজনৰ কাষত বহি দোপাত্তাখনেৰে মুখত হেঁচা মাৰি ফেঁকুৰি থকা দেখি সিহঁতৰ ওচৰ চাপি আহি ৰাজনক ধমক দি সুধিছিল, “ বেছনে কো লায়া হ্যে না তু ইচে য়হা, ম্যে অভী পুলিচ ক’ বুলায়েগী।” মাগুৰ বৰণীয়া, শকত, দুভৰিৰ মাজেৰে বিশেষ কায়দাত পাক মাৰি শাৰী পিন্ধা মানুহ জনীৰ কথাত দুয়ো থতমত খাইছিল। পুলিচৰ নাম শুনি ভয়তে তায়েই মানুহজনীৰ আগত কৈ পেলাইছিল, সিহঁতৰ দুয়োখন ঘৰৰ পৰা স্বীকৃতি নোপোৱা প্ৰেম, স্বীকৃতি দিয়াৰ বিনিময়ত ৰাজনৰ বাপেকে দাবী কৰা অল্টো ৮০০ গাড়ীৰ প্ৰস্তাৱ আৰু সেই প্ৰস্তাৱত টিঙিৰি তুলা হৈ তাইৰ জুৱাৰী বাপেকে ৰাজনক যিকোনো প্ৰকাৰে তাইৰ পৰা আঁতৰাই তাইক তাইতকৈ তিনিগুণ বয়সৰ এজনৰ হাতত গটাই দিয়াৰ পৰিকল্পনাৰ কথা গম পায় দুয়ো বিহাৰৰ পৰা আহি মুম্বাইৰ বান্দ্ৰা ষ্টেচনত উপস্থিত হোৱাৰ নাটকীয় কাহিনী।\nতাইৰ কথা শুনি মানুহজনীয়ে সুধিছিল, “এতিয়া ক’লৈ যাবি?”\nদুয়ো ইটোৱে সিটোৰ মুখলৈ চাই সেমেনা সেমেনিকৈ থকা দেখি মাগুৰ বৰণীয়া, শকত মানুহজনীয়ে কৈছিল, “মোৰ লগত ব’ল, মূৰৰ ওপৰত চালি এখন পাবি। দুদিন মই বিনাপইচাত খুৱাম” তাৰ পিছত ৰাজনলৈ চাই কৈছিল, “দুদিনৰ ভিতৰত তই কাম বিচাৰি ল’বি। শাদী কৰা মৰদ তই, পইচা কামাব নোৱাৰিলে মুম্বাই নগৰে ঠগিব, বুজিলি।”\nসেইসময়ত হাতত দীঘল ঝাড়ু এডাল লৈ থকা মানুহজনীৰ গাৰ পৰা অহা ফেনাইল আৰু চিত্ৰনলাৰ মিহলি গোন্ধটোত ঝুমৰীয়ে কিজানি আপোন আপোন লগা গোন্ধ এটা বিচাৰি পাইছিল। ৰাজনৰ হাতত ধৰি মানুহজনীৰ পিছে পিছে খোজ দিছিল বিশ্ববিখ্যাত (? ) সেই ঠিকনালৈ। ঘৰ গৈ পোৱালৈ এন্ধাৰ হৈছিল। মনৰ দুখ আৰু ৰে’ল যাত্ৰাৰ কষ্টত টোপনিৰ কোলাত ঢলি পৰা ঝুমৰীয়ে ৰাতিপুৱা সাৰ পাই চৌপাশৰ দুৰ্গন্ধময় পৰিবেশ দেখি আচৰিত হোৱাত মানুহজনীয়ে কৈছিল, “য়ে ধাৰাভী হ্যে। তহঁতৰ দৰেই হিন্দুস্তানৰ বহু মানুহে নাজানে এই স্লাম কিমান ডাঙৰ। লাখৰ হিচাপত মানুহ আছে ইয়াত। তহঁতৰতো পইচা নাই যে বান্দ্ৰাত হোটেলত থাকিবি, ইয়াতে মোৰ ঘৰত দুদিনমান থাক। চিন্তা নকৰিবি, মোৰ ঘৰত মোৰ বাদে আন কোনো নাহে।” তাৰ পিছত ৰাজনলৈ চকুৰেই দেখুৱাই কয়, “ই কাম কৰি অলপ কিছু টকা কামাব পাৰিলে ইয়াৰ পৰা ওলাই গৈ “চ্চল”ত সৰুকৈ এটা ৰূম লৈ ল’বি।” ঝুমৰীয়ে সন্মতিৰে মূৰ দুপিয়াইছিল।\nপ্ৰথম দুদিন বিনাপইচাত খাবলৈ দিয়া, নিজৰ ঘৰত থাকিবলৈ দিয়া মানুহজনীক তৃতীয় দিনা ঝুমৰীয়ে মা বুলি সম্বোধন কৰিছিল। মানুহজনীয়ে শিকাই দিছিল “আঈ” বুলিবলৈ। কৈছিল, তাইৰ পুতেকটোৱেও হেনো আগতে তাইৰ পিছে পিছে “আঈ আঈ” বুলি দিনটো ঘূৰি ফুৰিছিল। অলপ ডাঙৰ কি হ’ল, মাকক তাতেই এৰি সি ভাল ঠাইত থাকিবলৈ গুচি গ’ল।” মীৰা ৰোডৰ ওচৰৰ কৰবাত থাকে হেনো সি, ডাঙৰ হোটেলত কাম কৰে হেনো।” কান্তা আঈয়ে চকুপানী মচি কৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই কান্তা আঈ অচিনাকি ঠাইখনত ঝুমৰীৰ অভিভাৱক হৈছিল। কৈছিল, “মই তোৰ কাৰণেও কাম বিচাৰিম। মোৰ দৰেতো তই ষ্টেচনত ঝাড়ু মাৰিব নোৱাৰিবি, তই কৰিব পৰা কাম বিচাৰিম।“\nতাই সপোন দেখিছিল; কষ্ট কৰি তায়ে ৰাজনে কাম কৰি হ’লেও এই লেতেৰা ঠাইৰ পৰা ওলাই যাব। কান্তা আঈকো লগতে লৈ যাব। ৰাজনে তাইক সপোন দেখুৱাইছিল এদিন হ’লেও তাইৰ প্ৰিয় হিৰো অক্ষয় কুমাৰৰ ঘৰ দেখুৱাব। ঠিক তেনে সময়তে সিহঁতৰ প্ৰেমৰ পূৰ্ণতাই তাইৰ শৰীৰত পোখা মেলিছিল। ৰাজনে কৈছিল, “ল’ৰা হ’লে অক্ষয়” ঝুমৰীয়ে কৈছিল, “ছোৱালী হ’লে শিল্পা।” কান্তা আঈয়ে কৈছিল, “যিয়েই নাহক, দুয়ো ‘মেহনত’ কৰি, কাম কৰি ভালকৈ তুলিবি।”\n‘মেহনত’ কৰিছিল সিহঁতে। ৰাজনে কেতিয়াবা ফুটপাথত ৰং দিয়া কাম, কেতিয়াবা গেৰেজত গাড়ী ধোৱা কাম, ৰাষ্টাৰ কাষৰ চাট হাউচত বাচন ধোৱা কাম সকলো কৰিছিল। ঝুমৰীক কান্তা আঈয়ে ঠিক কৰি দিছিল ষ্টেচনৰ কাষতেই থকা হোটেল এখনত বাচন ধোৱা কাম।\nকায়িক কষ্ট বোৰৰ লগতে ধাৰাভীৰ লেতেৰা, দুৰ্গন্ধময় পৰিবেশৰ হৈ-হাল্লাক অতিক্ৰম কৰিও সেই দিনবোৰত সিহঁতৰ মনবোৰত কেৱল সুখ আছিল। আজিৰ দুঃস্বপ্নৰ দৰে অনিশ্চয়তা আৰু অসুস্থতাৰ ভীতিয়ে চুব পৰা নাছিল সিহঁতক। ৰাজন ঝুমৰীৰ প্ৰেমে অক্ষয়ৰ ৰূপত পূৰ্ণতা পাইছিল, কিন্তু সিহে পূৰ্ণ নাছিল। এবছৰ হৈ যোৱাৰ পাছতহে বহিব পৰা হোৱা ল’ৰাটোৰ আঢ়ৈবছৰ হৈ যোৱাৰ পাছতো ভালদৰে মাত নুফুটিল। মা বুলিবলৈ শিকাওতে শিকাওতে সি মাকক দেখিলে “হাআ হাআআ” বুলি কোৱাৰ দৰেকৈহে কিবা কয়।\nঝুমৰীয়ে বাচন ধোৱা কাম কৰিবলৈ গ’লে তাকো লগতে লৈ যায়, কাষত মাটিতে বহুৱাই থয়। হাতত এখন বিস্কুট দি থ’লে সি লেলাউটি বোৱাই তাকেই কুটি কুটি বহি থাকে মাকক আমনি নকৰাকৈ। গৈ আছিল দিনবোৰ তেনেকৈ, তাইৰ একো অসন্তুষ্টি নাছিল। কিন্তু শংকিত আছিল ৰাজন।\n: ”য়ে মুম্বাই হ্যে মেৰী জান, য়হা ক’য়ী কিচিকে অপনা নহী। আমি নহ’লে অক্ষয়ৰ কি অৱস্থা হ’ব ভাবি চা ইয়াত। তাৰ লগ হ’বলৈকে ভায়েক বা ভনীয়েক এটা লাগে।”\n“মহঙা মুম্বাইত আমি পালিব পাৰিম জানো দুটা বাচ্চা! “\n: ”পাৰিব লাগিব, মই বেলেগ কাম বিচাৰিম। ইয়াৰ পৰা ওলায় যাম।”\nকান্তা আঈয়েও ৰাজনৰ কথাত হয়ভৰ দি বুজাইছিল ঝুমৰীক, সদায় সিহঁতে অক্ষয়ক চায়েই দিন কটাব নোৱাৰে।\nৰাজনে নতুন কাম পাইছিল, নাসিকত। ডাঙৰ বিল্ডিং ঘৰ সজা বিল্ডাৰে এসোপা মজদুৰ গোটাইছিল, তাৰে এজন ৰাজন আছিল। ফুটপাথত ৰং দিয়া বা গেৰেজত গাড়ী ধোৱাৰ দৰে অস্থায়ী নহয় হেনো কামটো, কমেও তিনি চাৰিবছৰ লাগিবই আৰু তাৰ পাছত সেই বিল্ডাৰে বেলেগত কাম কৰিলে সিহঁতকেই নিব। ভাবি চিন্তি সি যাবলৈ সাজু হৈছিল।\nনাসিকলৈ যোৱাৰ আগদিনা সি বিচাৰি বিচাৰি সুগন্ধি মোগৰা ফুলৰ গজৰা এধাৰ আনিছিল ঝুমৰীৰ বাবে। তাইৰ চুলিত সেইধাৰ মেৰিয়াই দি সি কৈছিল, ” মই গৈ কাম আৰম্ভ হোৱাৰ পাছতেই তোক তালৈ লৈ যাম। অক্ষয় কিয় বা এনে হ’ল, এইবাৰ চাবি অক্ষয়ৰ হিৰোৰ মাফিক ভায়েক এটা আহিব। তই ভালকৈ থাকিবি। মই ফোন কৰি থাকিমেই।“\nৰাজন গুচি গৈছিল নাসিকলৈ, দেহত-মনত নতুন আশাৰ গজালি লৈ ঝুমৰীয়েও কান্তা আঈৰ অভিভাৱকত্বত তাইৰ কাম কৰি থাকিল।\nৰাজন নাসিকলৈ যোৱাৰ দুমাহ পূৰ হৈছিল হে। সকলো ঠিকেই চলি থকাৰ মাজতে হঠাৎ এদিন কান্তা আঈয়ে ষ্টেচনৰ পৰা আহি কৈছিল যে গোটেই দুনিয়াতেই হেনো কিবা বেয়া বেমাৰ হৈছে মানুহবোৰৰ। হয়, ঝুমৰীয়েও শুনিছে বহু মানুহ মৰিছে হেনো বাহিৰৰ বহু ডাঙৰ ডাঙৰ ঠাইত। এখোজ দুখোজকৈ বিশ্বৰ চুকে কোণে বিয়পি পৰা অসুস্থতাৰ বতাহে ঝুমৰীহঁতৰ দৰে মানুহবোৰক ভীতিগ্ৰস্ত কৰি পেলালে হঠাতে।\nকি অদ্ভুত পৰিস্থিতি এয়া। বিপদ বুলি মানুহে মানুহৰ কাষত ঠিয় হ’ব নোৱাৰে হেনো, কাষ চাপিলে নিজলৈহে বিপদ। মানুহ লগ লাগিলেই বোলে বেমাৰ বিয়পাৰ ভয়। দেশৰ প্ৰধানে লকডাউন নামৰ সিহঁতে আগেয়ে নুশুনা বন্ধ ঘোষণা কৰিবৰ দিনা ঝুমৰীহঁতে শুনি আহিছিল সিহঁতৰ কামবোৰ হেনো আৰু কিমান দিনলৈ বন্ধ থাকে কোনো ঠিক নাই। সমুখত দিন, মাহ হয়তো বছৰৰ অনিশ্চয়তা আৰু হাতত তাই কাম কৰা হোটেলৰ মালিকে দিয়া বাৰশ টকাৰ দৰমহা লৈ উভতিছিল ঝুমৰী। খবৰ পাইছিল ৰাজন হঁতৰো কাম বন্ধ কৰি থৈছে। কান্তা আঈৰো কাম বন্ধ।\nহাতৰ সাঁচতীয়া পইচা কেইটাৰে অক্ষয়ৰ লগতে দুয়ো কিছুদিন মান চলাৰ পাছত কান্তা আঈয়ে এদিন ঝুমৰীক ক’লে, “তোৰ হাতৰ পইচা গোটেই শেষ নকৰিবি। কিছুদিন পিছতেই দৰকাৰ হ’ব, ক’ত পাবি তেতিয়া? এতিয়া মই যিদৰে পাৰো মিলাই থাকিম। ইয়াত এতিয়া ‘চোৰ-লুচক্কাও’ বাঢ়িব, খাবলৈ নাপালে ইয়াত মানুহে আনক মাৰি হ’লেও লুটি নিয়ে। তোৰ হাতত থকা পইচা কেইটা ভালকৈ থ’বি।“\nকান্তা আঈৰ কথাৰ সত্যতা কিছুদিন পিছতেই বুজিলে ঝুমৰীয়ে যেতিয়া অত বছৰে নেদেখা কান্তা আঈৰ পুতেকটো মীৰা ৰোডৰ ‘চ্চল’ৰ পৰা তাৰ পৰিয়ালক লগত লৈ মাকৰ ওচৰত উপস্থিত হৈছিল। মাকৰ মৰমত নহয়, সি কাম কৰা হোটেলখনো বন্ধ হৈছে, ফলত তাৰ উপাৰ্জন বন্ধ। গতিকে চ্চলৰ ভাড়া দিব নোৱাৰিলে থাকিব ক’ত? সেইবাবেই এসময়ত এৰি যোৱা ধাৰাভীৰ দুৰ্গন্ধময়তাত আকৌ ঠিকনা বিচাৰি আহিছে। কিন্তু আহি ঝুমৰী আৰু অক্ষয়ক দেখি তাল-আফাল লগালে সিহঁতে, হয়তো নিজৰ স্থান হেৰোৱাৰ শংকাত। ভৰিত ওখ হিল চেণ্ডেল পিন্ধা আৰু মুখত ৰঙা লিপষ্টিক সনা কান্তা আঈৰ বোৱাৰীয়েকে ঝুমৰীক হুমকি দিলে এদিনত তাৰ পৰা ওলাই যাবলৈ আৰু যোৱাৰ আগতে তাত থকাৰ বাবত ঘৰভাড়া দি যাবলৈ।\nঝুমৰীৰ মূৰত আকাশী সৰগ ভাগি পৰিল সেই কথা শুনি। ক’লৈ যাব তাই, ক’ত থাকিব? কান্তা আঈৰ গাত ধৰি উচুপি উঠিল যদিও পো-বোৱাৰীৰ ধমকত কান্তা আঈয়েও তাইক সহায় কৰিব নোৱাৰা হ’ল। পিছদিনা পুৱা তাইৰ হাতত থকা সাঁচতীয়া পইচা কেইটা কান্তা আঈৰ বোৱাৰীয়েকে কাঢ়ি ৰখাত তাই কান্তা আঈয়ে পুতেকৰ পৰা লুকাই দিয়া কেইখনমান বিস্কুট আৰু পানী এবটলেৰে সৈতে পঞ্চাশ টকা আৰু তাইৰে অক্ষয়ৰে দুখনমান কাপোৰ লৈ ধাৰাভীৰ পৰা ওলাই আহিছিল।\nফোনত ৰাজনক সকলো কথা কৈ ফেঁকুৰি উঠিছিল তাই “………..ৰাজন, মই এতিয়া কি কৰো ক, ক’ত থাকিম? ক’লৈ যাম?” … কোলাত প্ৰায় তিনি বছৰীয়া অক্ষম সন্তান অক্ষয়, গৰ্ভত চাৰিমহীয়া ভৱিষ্যত, দুচকুত শংকা আৰু হাজাৰ অনিশ্চয়তাৰ প্ৰশ্ন লৈ ধাৰাভীৰ পৰা ঠিকনাবিহীন ঝুমৰীয়ে কেৱল দুভৰিক ভৰসা কৰি খোজ দিছে নাসিক অভিমুখে, যেন প্ৰায় এশ সত্তৰ কিলোমিটাৰ দূৰৈত নাসিকত থকা ৰাজনৰ ওচৰ পালেই সকলো সমস্যা শেষ হৈ যাব।\n(৩) পুৰাতন এটি ভোকৰ সাধু\nবাটত ভৰি দি জনবহুল মুম্বাই নগৰীৰ এটা নতুন ৰূপ দেখা পালে ঝুমৰীয়ে। জনশূন্য চৌদিশ, অইন সময়ত গাড়ী মটৰৰ শব্দত কাণ তাল মৰা মুম্বাইৰ নিৰল নিস্তব্ধ পথত এতিয়া কেইটামান লেৰেলা ভতুৱা কুকুৰে নিশ্চিন্তে বিচৰণ কৰি ফুৰিছে, হয়তো ভোকৰ তাড়নাত…খাদ্যৰ সন্ধানত…। মাকৰ কোলাৰ পৰা অক্ষয়ে সিহঁতলৈ আঙুলিয়াই গেঙাই উঠাৰ দৰে কয়, “হাআআ, আআ… ভাউউ ভাউউ।”\nমাকে তাৰ কথালৈ কাণ নকৰি মাত্ৰ খোজ দিয়ে, যিমান বেগেৰে পাৰে।\nলাহে লাহে মূৰৰ ওপৰৰ বেলিটো অধিক তপত হৈ আহিছে। ভাগৰ, ভোক, অনিশ্চয়তাত আশংকাত খোজ মন্থৰ হ’লেও যেন তাই গৈয়েই থাকিব। কিন্তু ভৰিদুখনে যেন টানিব খোজা নাই একেলগে তিনিটা জীৱৰ বোজা। ৰাষ্টাৰ কাষতেই বহি পৰিল তাই। অক্ষয়ে ভোকত কন্দা দেখি তাই কান্তা আঈয়ে দিয়া বিস্কুট দুখনমান উলিয়াই তাক খাবলৈ দিলে। নিজে পানী কেইঢোকমান খাই ফুটপাথৰ কাষতে ক্ষন্তেক জিৰণি লয় ঝুমৰীয়ে। অক্ষয়ৰ হয়তো টোপনি ধৰিছে ভাগৰত। হাতত থকা পুৰণি ক’লা বগা মোবাইল ফোনটো উলিয়াই ৰাজনক এবাৰ ফোন কৰিব খুজি দেখে ফোনটোও বন্ধ হৈ গৈছে। আকৌ টোপনি যাব খোজা অক্ষয়ক কোলাত তুলি খোজ দিয়ে তাই। মূৰৰ ওপৰৰ বেলিটোলৈ চাই অনুমান কৰে সময় নিশ্চয় ভৰ দুপৰীয়া। তাইৰ পেটটো ভোকত কলমলাই উঠে। আঃ …ভিতৰৰ জীৱকণে কম কষ্ট পাইছেনে দেহি! কিছুদূৰ গৈ তাই বাটৰ কাষত মানুহ এজনে ভতুৱা কুকুৰ কেইটামানক খুৱাবলৈ ভাত অনা দেখি চুচুকচামাক কৈ গৈ হাত পতাত মানুহজনেও তাইৰ অৱস্থাটো দেখি কাগজ এখনত সেই ভাতকে তাইলৈ আগবঢ়াই দিলে। সেইখিনি হাতত লৈ আকৌ বহি পৰে তাই বাটৰ কাষত। কমকৈ নিমখ দি সিজোৱা পুৰণি চাউল আৰু দাইলৰ সেৰসেৰীয়া মিশ্ৰণহে সেয়া। তথাপি তাৰেই দুই এগৰাহ কৈ নিজেও খাই অক্ষয়কো খুৱাই দিয়ে তাই; দুগৰাহ খাই সা-সোৱাদ নাপায় সি মুখ নেমেলা হয়।\nনাই, এনেদৰে জিৰণি লোৱাৰ সময় নাই তাইৰ হাতত। যাব লাগে তাই, যাবই লাগিব। কিন্তু কোন দিশে? এই পথে নিবনে তাইক ৰাজনৰ কাষলৈ, তাই নাজানে। সুধিবলৈও চকুৱে দেখালৈ জনপ্ৰাণী এটা নাই। তথাপি উঠি খোজ দিয়ে তাই। ৰাজনৰ মুখতেই শুনিছিল “লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰোডৰ” কথা কিন্তু তাই নাজানে তাই খোজ দিয়া ৰাষ্টাটোৰ নাম কি। ক’ৰবাত মানুহ দেখিলেই তাই গৈ সুধিলেহেঁতেন কোন দিশে গ’লে নাসিক পাব। কিন্তু তাই নতুনকৈ নাম শুনা “ক’ভিড বেমাৰ”ৰ ভয়ত ক’তো মানুহ এটা নাই ৰাষ্টাত।\nঘামত জেপজেপীয়া হৈ পৰিছে তাইৰ গাৰ কাপোৰ, উশাহ ঘণ আৰু চুটি। ডিঙিটো শুকাই আহিছে, ভৰি দুখনেও বিদ্ৰোহ কৰিছে আৰু আগলৈ নাযায় বুলি। হঠাৎ পেটটো পকাই ধৰাত ৰৈ যায় তাই। কাপোৰৰ টোপোলাটো ৰাষ্টাতে থৈ তাৰ ওৰপতে অক্ষয়ক শুৱাই দিবলৈ অলপ তলমুৱাকৈ হালি দিওঁতেই হলক কৈ বমি হৈ যায় তাইৰ। কোনোমতে ল’ৰাটোক একাষৰীয়া কৰি থৈ ঠাইতেই বহি পৰে তাই। মূৰটোৱো ঘূৰাইছে, বেলি লহিয়াবৰ পৰতেই দুচকুৱে এন্ধাৰ দেখিছে।\n“ৰাজন, ৰাজন ক’ত আছ তই…. আঈ কান্তা আঈ… “ নাই, কাষত কোনো নাই।\nমুকলি আকাশখন ৰঙচুৱা কৰি বেলিটোৱে চুচুকচামাককৈ লুকোৱাৰ আয়োজন কৰিছে। ক’ৰবাৰ পৰা অহা ঘৰমুৱা চৰাই এজাকৰ কিচিৰমিচিৰ শব্দ কাণত পৰে ঝুমৰীৰ। আকাশলৈ মূৰ দাঙি চাবলৈয়ো যেন শক্তি নাই তাইৰ গাত। চৰাইৰ জাকটোৰ দৰে তাইৰো থকা হ’লে উভতিব পৰাকৈ এটা সঠিক ঠিকনা! ঈৰ্ষা কৰিবৰ মন যায় তাইৰ সেই নেদেখা চৰাইৰ জাকটোক। বিশ্বস্ত ঠিকনা এটা থকাৰ নিশ্চয়তাৰ বাবেই কিজানি দিনটো উৰি ফুৰিও সিহঁত তাইৰ দৰে ক্লান্ত নহয়।\nবাঢ়ি অহা এন্ধাৰক প্ৰত্যাহ্বান জনাই এটি দুটিকৈ ষ্ট্ৰীট লাইটবোৰ জ্বলি উঠিছে। জনশূন্য পথটোত অ’ৰ ত’ৰ পৰা চিটিকি অহা দুই এটা কুকুৰৰ মাতে তন্দ্ৰা ভাঙে ঝুমৰীৰ। চকু মোহাৰি দেখে অক্ষয় শুয়েই আছে। হঠাৎ তল পেটত আগতে নোহোৱা ধৰণৰ তীব্ৰ বিষ এটা অনুভৱ কৰি পেটটোত খামুচি ধৰি ভয়ত, আশংকাত হাঁওহাঁও কৈ চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰোঁতেই তাইৰ আটাহত সাৰ পাই থতমত খাই তাইলৈ চাই বহি থাকে অক্ষয়। সি দেখে কেইটামান লেৰেলাচেপেটা ভতুৱা কুকুৰ, এটাৰ মুখত থকা ব্ৰেডৰ পেকেট এটাৰ বাবে বাকীকেইটাই তাক খেদি আহি খোৱা-কামোৰা কৰি কৰি সিহঁতৰ প্ৰায় ওচৰ পাইছে। এইবাৰ সিয়ো ভয় খাই মাকৰ হাত এখনত ধৰি কুকুৰকেইটালৈ আঙুলিয়াই “হাআআ হাআআ.. ভাউউ ভাউউ” বুলি কৈ কান্দিবলৈ ধৰে। কুকুৰকেইটাই পেকেটটো লৈ খোৱা কামোৰা কৰি থকা দেখি ঝুমৰীয়ে সেইখিনি ঠাইৰ পৰা অলপ আঁতৰি যাবলৈ ঠিয় হৈ পুতেকক কোলাত ডাঙি ল’বলৈ চেষ্টা কৰোঁতেই অনুভৱ কৰে তাই শৰীৰটো যেন অসাৰপ্ৰায় হৈ পৰিছে। তাইৰ ঘৰ্মাক্ত মলিয়ন চেলোৱাৰ ভিজাই তপত জুলীয়া কিবা এসোপা যেন বাহিৰ হৈ বৈ গৈছে মাটিলৈ তাইৰ শৰীৰৰ নিম্নাংশৰ পৰা। তাইৰ ক্ষয় যোৱা হাৱাই চেণ্ডেল ৰাষ্টাত আঠা লাগি ধৰাদি ধৰিছে সেই বিজলুৱা জুলীয়া পদাৰ্থৰ লগত। তাইৰ বুজিবলৈ বাকী নৰ’ল, ৰাজনৰ হেঁপাহৰ অক্ষয়ৰ ভৱিষ্যতৰ সাহস হ’ব লগীয়া “হিৰোৰ মাফিক” ভায়েকটো তপত ৰঙীণ বিজলুৱা পনীয়া এসোপা হৈ মাটিলৈ বৈ গৈছে। এটা চিৎকাৰ কৰি ঢলি পৰিল তাই ঠাইতেই। কোলাৰ পৰা থুপুচ কৈ সৰি পৰাৰ দৰে মাটিত পৰি চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ চেষ্টা কৰে অক্ষয়ে, কিন্তু তাৰ চিঞৰটো বীভৎস গেঙনিৰ দৰেহে শুনা গ’ল।\nলকডাউনৰ বাবে নিৰ্জন হৈ থকা পথটোত কুকুৰৰ জাকটোৰ বাঢ়ি অহা চিঞৰত ভয় খাই অক্ষয়ে মাকৰ গাত হেঁচুকি হেঁচুকি “হাআআ হাআআ” কৈ মাতে যদিও ঝুমৰীৰ সাৰ সুৰ নোহোৱা হৈ আহিছে। মাকৰ গাত ঠেলি-ঠেলি ভোক আৰু কুকুৰৰ ভয়ত কান্দি থকা অক্ষয়ে দেখে কুকুৰৰ জাকটোৰ পৰা দুটামানে বাকী কেইটাক বলে নোৱাৰি আঁতৰি গৈছে। এটাই আহি দুখোজমান আগত পৰি থকা ঝুমৰীৰ বমি খিনিত মুখ দিছে আৰু ভুকিবলৈ এৰি বাকী দুটামানে কিবা গোন্ধৰ অনুসন্ধান পোৱাৰ দৰে শুঙি শুঙি আহি অচেতন হৈ পৰি থকা ঝুমৰীৰ ভৰিৰ কাষত চেলেকিবলৈ ধৰিছে। অলপপৰ আগতে সিহঁতে লৈ আহি খোৱা কামোৰা কৰি থকা ব্ৰেডৰ পেকেটটোৰ পৰা ছিগা-ভগা কিছু ব্ৰেডৰ টুকুৰা এতিয়াও মাটিত পৰিয়েই আছে যদিও কুকুৰ কেইটাই তালৈ মন দিয়া নাই।\n………কিছুদেৰি কুকুৰ কেইটাক ব্ৰেডৰ টুকুৰা বোৰৰ কাষলৈ নোযোৱা দেখি এইবাৰ ভোকাতুৰ অক্ষয়ে চোঁচৰি চোঁচৰি সেইখিনিৰ ওচৰ চাপিল।


xukhdukh.com September 04, 2013\n১. অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস ৰূপে দৌৰবিদ ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্মদিন ৰাজ্যজুৰি উদযাপন কৰাক লৈ শচীন টেণ্ডিলকাৰ ইৰ্ষান্বিত হোৱাৰ সুখৰ খবৰ৷ অহা জনমত অসমীয়া হৈ জনম লবলৈ তেখেতে গণপতি মন্দিৰত সেৱা লৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা বুলি পূজাৰীয়ে পঠাইছে খবৰ৷\nঅহাবাৰ কিন্তু অসমতে\nজনম দিবা প্ৰভূ!\n২. হৃতিক ৰোশন অভিনীত জিন্দেগী না-মিলেগী-দোবাৰা ছবিখন বিশ্বত মুকলি হোৱাৰ পাছতে স্পেইন ভ্ৰমণ কৰা ভাৰতীয়ৰ সংখ্যা ৩২% বৃদ্ধি পোৱাৰ বাতৰিৰ বিপৰীতে তনু ভূঞা প্ৰযোজিত জিএচ ৰোড ভিডিঅ’ৰ সফলতাৰ ফলত গুৱাহাটীলৈ ৩২০% পৰ্যটক কমি যোৱাৰ চিন্তনীয় বাতৰি৷\n৩. জাৰ্মানীত অফিচৰ সময়ৰ পাছত বছৰ ফোন নিষিদ্ধ কৰাৰ ভাল খবৰ৷ সদৌ ভাৰত কৰ্মচাৰী সন্থাই হাইকামাণ্ডাৰ মেডামলৈ দিলে স্মাৰক পত্ৰ, “ঘৰত শান্তিত শুৱাৰ সুৰক্ষা বিল” অনাৰ বাবে তুলিলে অনুৰূপ দাবী৷\n৪. শ্ৰীৰামপুৰ গেটত দুৰ্বৃত্তৰ তাণ্ডৱ, ৰাইজে বন্ধ কৰিলে দোকান পোহাৰ৷ শান্তিভংগ নকৰাকৈ গেটত কোটি কোটি আৰ্জন কৰি থকা সকলেও এনে ঘটনাৰ যোগে শ্ৰীৰামপুৰক বাতৰি শিৰোনামালৈ অনা কাৰ্যক কৰিলে প্ৰৱল সমালোচনা৷\n৫. ভ্ৰাম্যমানৰ প্ৰযোজকৰ ইংগিত নায়িকালৈ৷ ইমান টকা খৰছ কৰি ভ্ৰাম্যমান খুলিও নায়িকাৰ অকন মৰম চেনেহ আশা কৰিব নোৱাৰিনে বুলি প্ৰযোজকে আমাৰ ৰসাল সাংবাদিকৰ আগত অভিমান কৰি কৰিলে দুখ প্ৰকাশ৷\n৬. মাৰাগাঁৱত অধিবক্তাৰ হাতত নিৰ্যাতিতা পত্নী৷আচলতে পত্নীৰ মানসিক নিৰ্যাতনৰ বলি হৈ হৈ তেখেতে প্ৰতিবাদৰহে এয়া আগ্নেয়গিৰি আছিল বুলি অধিবক্তাই কৰিলে মত প্ৰকাশ৷ বকনি শুনি শুনি কাৰ তাঁৰ নিচিঙিব বুলিও ওলোটাই কৰিলে প্ৰশ্ন৷\n৭. কাজিৰঙাৰ গঁড় হত্যাক বাদ দি যি কোনো যোগাত্মক বাতৰি পৰিবেশন কৰিবলৈ আহ্বান জনালে হাবি-বন মন্ত্ৰীয়ে৷ গছ লতা বোৰ ভালকৈ বাঢ়িছে, সেউজীয়া হৈছে পৃথিৱী জাতীয় ভাল খবৰবোৰ পৰিবেশন কৰিলেহে ভাল৷ বাৰে বাৰে গঁড় মাৰি শিৰোনামা পালে চোৰাং চিকাৰীয়ে কিবা উৎসাহ বোধ নকৰে নেকি বুলিও তুলিলে প্ৰশ্ন৷\n৮. বামদেৱ বাবাই ক’লে নাৰীৰ পৰা বাবা ইণ্ড্ৰাষ্টীৰ মালিকসকল দূৰতে থকাটো ভাল৷ মায়াই কাক কেতিয়া লম্ভে পাত্তা নাই, ব্ৰেক থাকিলেও টো কেতিয়াবা সি ফেইলো হব পাৰে, সেয়ে গাড়ী মটৰৰ পৰা দূৰৈত থাকিয়েই দুৰ্ঘটনা ৰোধৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ বাবে শিৰোনামা পালে বামদেৱ বাবাই৷\n৯. কালি ওলাল গজালি ওলোৱা আলুৰ বাতৰি৷ নিশাৰ ভিতৰতে গোলাঘাটৰ শীতলীকৰণ ভৱনত ঘটিল যাদু৷ অন্তৰ্ধান হল গজালি ওলোৱা আলুৰ বস্তা৷ যাদু দেখুওৱা সকলক নিচাদেউ গগৈৰ ঘৰলৈ বিসম্বাদ অন্তৰ্ধান কৰাৰ বাবে দিলে বিশেষ নিমন্ত্ৰণী৷\n১০. বৰপেটাত ড্ৰেনডাইট সেৱন কৰি ৰঙাঘৰত সোমাল স্কুলীয়া ছাত্ৰ৷ ডাঙৰ ডাঙৰ বটল খাই পৰি থকা সকলক নধৰা আৰক্ষীয়ে সৰু সৰু টিউব শুঙি ফুৰা সকলক ধৰা কাৰ্যক তীব্ৰ ভাষাৰে গৰিহণা দিলে সুগন্ধি নিচা ফেন ক্লাৱে৷ প্ৰথমে ডাঙৰ মানুহৰ নিচাখোৱা নাইকীয়া কৰণৰো তুলিলে দাবী৷\nBy xukhdukh.com on September 04, 2013


সত্তা..... এক অবিৰত যাত্ৰা…..: April 2016\nPosted by Mitali at 1:48 AM3comments:\nমূল: पापा झूठ नहीं बोलते\n(পাপা ঝুথ নহী বোলতে)\n“চাচোন, আহিয়ে মহাৰাণীয়ে সাজোন-কাঁচোনত লাগিল... ভাগৰে-জোগেৰে আহিছোঁ... এটুপিমান চাহ বাকি আনা।”\n“উপযুক্ত সময় আৰু বয়স আহিবলৈ কিমান পৰনো বাকী! কিন্তু তুমিতো...!” মাকৰ কথাৰ মাজতে সুৰভিয়ে তপৰাই মাত লগালে, “মোৰ মৰমৰ মা, চাহ মই বাকোঁগৈ।”\n“নালাগে মাজনী, তই বহ... চাহতো তোৰ মাৰই বাকা কাপেই খাম।” দেউতাকে মুখৰ হাঁহিটো কোনোৰকম চেপি ৰাখি কথাষাৰ কোৱাত সুৰভিয়েও এমুখ দুষ্টালিৰ হাঁহি লৈ পুনৰ বহি পৰিল।\n“আজি নহয় দেউতা, সপ্তম পিৰিয়ডত নহয়... টং-টং-টং-টং ঘণ্টা বজাত আমি সকলোবোৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে নিজৰ নিজৰ বেগ লৈ বাহিৰলৈ আহি গ’লোঁ। আমি ভাবিছিলোঁ যে আজিৰ বাবে স্কুল ছুটি হৈ গ’ল; কিন্তু বাহিৰলৈ গৈ দেখোঁ ঘটনা আন কিবাহে।”\n“বাহিৰত নহয়... বাহিৰত মোৰ লগৰ কাঞ্চনৰ পেহীয়েকে কাঁহী বজাই আছিল।” হাত জোকাৰি জোকাৰি সুৰভিয়ে ক’লে।\n“কি... ইমানকণো নাজানা... কাঞ্চনৰ নহয়... কাঞ্চনৰ ঘৰলৈ ভায়েক আহিছে... কণমানি ভায়েক।”\n“দেউতা, যেতিয়া মই কণমানি আছিলোঁ তেতিয়া মোৰ পেহীয়েও কাঁহী বজাইছিল নহয়নে? দেউতা, কোৱানা... যেতিয়া মই কণমাণি আছিলোঁ তেতিয়া মোৰো পেহীয়ে কাঁহী বজাইছিলনে?”\n“অ...আ...হ...হয় হয় মাজনী।”\n“হয় তো... হয়, তোৰ পেহীয়েৰয়ো কাঁহী বজাইছিল, মাজনী।”\n“সৰু ছোৱালীজনীৰ আগতনো কিয় মিছা মাতিছা?” চাহৰ পিয়লাটো থৈ সুৰভিৰ মাকে ক’লে। তাকে শুনি সুৰভিয়ে ক’লে, “নহয় মা, দেউতাই মিছা কথা নকয়... মোৰ লগৰ কাঞ্চন যে... তাই একো নাজানে... তাইহে মিছলীয়া। হয়নে দেউতা?”\nসুৰভিয়ে এইখিনি সোধা মাত্ৰকে তাইৰ দেউতাকৰ ডিঙিত যেন কিবা এসোপামানে সোপা মাৰি ধৰিলে। তেওঁ জীয়েকক কোঁচত তুলি লৈ ৰুদ্ধ কণ্ঠেৰে ক’লে, “কাঞ্চনেই সত্য মাজনী... কাঞ্চনেই সত্য। মই মাথোঁ তোক সুখী কৰিবলৈহে মিছা মাতিছিলোঁ। মোক ক্ষমা কৰি দে, মাজনী... ক্ষমা কৰি দে!”\nPosted by Mitali at 3:22 AM No comments:


গ্ল’বেল ৱাৰ্ণিং! – জ্যোতিৰূপম দত্ত – ফটাঢোল\nHome /দৈনন্দিন/গ্ল’বেল ৱাৰ্ণিং! – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nকিম জং উনৰ পিয়ংইগাঙস্থিত প্ৰাসাদোপম অট্টালিকাৰ অভ্যন্তৰৰ এক গোপন প্ৰকোষ্ঠত মই যোৱা আধাঘণ্টা ধৰি অপেক্ষাৰত অৱস্থাত৷ এনেতে এটা সংকেতধ্বনি বাজি উঠিল৷ এগৰাকী নীলনয়না সুবেশী ৰমণী আহি সুদৃশ্য কোঠাটোত উপস্থিত হ’ল৷ ৰূপহীৰ দুচকু সাগৰৰ দৰে গভীৰ, কম্পমান অধৰ, ঢৌ খেলা চেলাউৰিজোৰলৈ যেন প্ৰশান্ত সাগৰৰ চুনামী নামিছে৷ বৰ্ষাৰ আনন্দত মতলীয়া হোৱা ময়ুৰৰ দৰে ভ্ৰূযুগলৰ অপূৰ্ব নৃত্যভংগীমাৰ দৰ্শনত মই ক্ষন্তেক মোহাছন্ন হৈ ৰ’লো৷ এই ললনা আচলতে কিম জং উনৰ দেহৰক্ষীসকলৰ এগৰাকীহে৷ কথাষাৰ গম পোৱা মাত্ৰকে মই সম্বিত ঘূৰাই পালো৷ এতিয়া এইবোৰৰ সময় নহয়৷ অনেক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কৰিবলৈ বাকী আছে৷ সমগ্ৰ পৃথিৱী ৰক্ষাৰ দায়িত্ব এতিয়া মোৰেই ওপৰত৷\n: হিজ হাইনেছ ইজ কামিং! প্লিজ নিল ডাউন! – সুন্দৰী ৰূপহীৰ মুখৰ পৰা কৰ্কশ মাত এটা শুনা গ’ল৷\nমানে? এতিয়া আঁঠু কাঢ়িব লাগিব৷ অৱশ্যে কিম-জং-উনৰ আগত আঁঠু নাকাঢ়িলে মোৰ আঁঠুৰ ঘিলা কঢ়া যোৱাটো খাটাং! সেয়ে আঁঠু ললো৷ অলপ পৰ পাছতেই প্ৰকাণ্ড দুৱাৰখন মেল খালে৷ উত্তৰ কোৰিয়াৰ মহা পৰাক্ৰমী শাসক কিম-জং-উন বীৰদৰ্পে সোমাই আহিল৷ ময়ো বিশেষ একো নাভাবি উঠিবলৈ খোজোতেই পিছফালৰ পৰা এটা গেমেহা কিল খালো–\n: “খ্ৰুং পুট খ্যাম! ”\nএকো বুজি নাপালেও গম পালো যে ‘এনেকৈয়ে পৰি থাক! ’ এই জাতীয় কিবা এষাৰেই হবগৈ৷ বিনাবাক্যব্যয়ে তেনেকৈয়ে পৰি থাকিলো৷ অৱশ্যে আঁৰ চকুৰে কাৰবাৰবোৰো চাই থাকিলো৷\nকিহৰ পাল্লাত যে পৰিলো!\nকিম-জং-উনে ২০১১ চনত দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পাছত উত্তৰ কোৰিয়াৰ শাসনৰ বাঘজৰী হাতত লয়৷ এখেত হ’ল একেবাৰে “মোগেম্ব’ খুচ হুৱা” টাইপৰ একনায়ক৷ কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে দেশৰ সংবিধান, আইন-কানুন আদি ভৰিৰে মোহাৰি নিজেই নানা অদ্ভুত নীতি নিয়ম বনাই প্ৰজাগণৰ অৱস্থা একেবাৰে ‘কুক্কুৰ-শৃগাল-গৰ্দভ’ৰ দৰে কৰি পেলালে৷ ৰাষ্ট্ৰখনৰ সাধাৰণ লোকৰ দুৰ্দশালৈ পৃথিৱীৰ আন কোনেও কাণষাৰ নিদিলেও স্বৰ্ণখচিত সিংহাসনত উপবিষ্ট হোৱা কিম-জং-উনে নিজৰ হাতত থকা আণৱিক যুদ্ধাস্ত্ৰৰে সমগ্ৰ পৃথিৱী ধ্বংস কৰাৰ হুমকি দিয়াৰ পাছতেই সকলোৰে হাহাকাৰ লাগিল৷ জাপান, আমেৰিকা কালৈকো ভয় নকৰা কিমে এটাৰ পাছত এটাকৈ আণৱিক বোমাৰ পৰীক্ষামূলক বিস্ফোৰণ কৰি, জাপানৰ আকাশেৰে মিছাইল আদি মাৰি সমগ্ৰ পৃথিৱীকে দেখুৱাই দিলে যে উত্তৰ কোৰিয়াৰ লগত এখুন্দা লাগিলে সকলো ধ্বংস হ’ব৷ গতিকেই যুদ্ধৰ বাতাবৰণ পৰিহাৰ কৰি কিম-জং-উনৰ সৈতে কূটনৈতিকভাৱে মিতিৰালি কৰি সন্ধিৰ বাঁহ বুদ্ধিৰে কাটিবলৈ বিশ্বৰ নেতাসকলে গোপন মন্ত্ৰণা পাঙিলে৷ পিছে কিমৰ সৈতে এঘড়ী যুঁজ দিয়া দুৰৰে কথা, এখন্তেক কথা পাতিবলৈও কোনেও ৰিস্ক নলয়৷\nট্ৰাম্পৰ মিছেছৰ হেনো মুৰৰ বিষ, পুটিনৰ পেটৰ অসুখ, এঞ্জেলা মৰ্কেলৰ কিবা মাটি-বাৰীৰ লেঠা, ডেভিদ কেমেৰুণৰ খুলশালীয়েকৰ বিয়া, আনকি ঝিং-পিঙৰো হাত-ভৰিৰ জিনজিননি, দিনে নিশাই চাইনিজ ‘টাইগাৰ বাম’ৰ মালিচ লৈয়ো হেনো অকণো আৰাম পোৱা নাই, গতিকেই সাতে-পাঁচে মিলি সকলোৱে আমাৰজনাকেই কিমৰ লেঠাটো চিঙিবলৈ বুলি সঁপিলে৷ এনেয়ো আমাৰজনাই ইতিমধ্যে কাৰ্তিকৰ দৰে সসাগৰা পৃথিৱীখন কেইবাপাকো মাৰি নানা দেশ পৰিভ্ৰমণ কৰি সকলোৰে জনাজাত হৈছেই৷\nসৌ সিদিনাৰ কথা৷ দুপৰীয়া সময়ত দিল্লীৰ পৰা অহা সেই ফোনটোৰ আঁত ধৰিয়েই মই এইখিনি পালোহি৷\n: নমস্কাৰ মহ উদয়! আপুনক ছাগলীতম জানালাম! আসন গৰকক!\nকিম-জং-উনৰ টেংটেঙীয়া মাতষাৰ শুনি সম্বিত ঘূৰাই পালো৷ মুৰ দাঙি চাই দেখিলো যে কিমে এটা আই-পেড জাতীয় যন্ত্ৰৰ স্ক্ৰীণখন চাই চাই কিবা এষাৰ বলকি আছে৷ মই বুজি নোপোৱা বুলি গম পাই এইফাকিকেই আকৌ এবাৰ গালে৷ এতিয়াহে উৰহীৰ ওৰ পালো, আচলতে তেখেতে এনেকৈহে কব খুজিছিল – ‘নমস্কাৰ মহোদয়! আপোনাক স্বাগতম জনালো! আসন গ্ৰহণ কৰক! ’\nআমাৰ জনায়ো কেতিয়াবা কোনোবা বিদেশী নেতাক আদৰিবলৈ ভুলে শুদ্ধই জাপানী-ফৰাচী-ভুটীয়া বাক্য এফাকি টুইট কৰাৰ দৰেই এখেতেও মোক এইষাৰ কথাৰেই আদৰিছে৷ পিছে বিধিৰ বিপাক, আজিৰ দিনতো ইণ্টাৰনেটত অসমীয়া লিপি, ব্যাকৰণ, বানান, উচ্চাৰণ আদিৰ অৱস্থা তথৈবচ৷ গতিকেই এনে অৱস্থা৷ যি হওক, ইমান পৰে আঁঠুকাঢ়ি থাকোতে ভৰিখন টনটনাই গৈছিল৷ এইবাৰ লাহেকৈ উঠি মোৰ নিৰ্দিষ্ট আসনত ভালদৰে বহি ললো৷ কোনো বাহুল্য নকৰাকৈ কিমে মোৰ কবলগীয়া কথাখিনি আৰম্ভ কৰিবলৈ ইংগিত দিলে৷\nআচলতে মোৰ বিশেষ কবলগীয়া একোৱেই নাই৷ সিদিনা অহা ফোনকলটোৰ বাবেই মই আজি এই পৰিস্থিতিত পৰিলো৷\n: হেল্লৌ মিত্ৰৌ! মেৰে প্যাৰে ভাই, মেৰে প্যাৰে মেনেজ মাষ্টৰ! তুমহাৰে লিয়ে এক কাম হ্যে!\nচিনাকি মাত, চিনাকি সুৰ৷ এসময়ৰ শুনিবলৈ বৰ শুৱলা আৰু মুহুৰ্ততে কোটি কোটি লোকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এই মাতষাৰ আজিকালি শুনা মাত্ৰকে সকলোৰে পিলাই চমকি যায়! এইবাৰ আকৌ কি বা কৰে? সিদিনাও মোৰো সেই একেই অনুভৱ হৈছিল৷\nএইবাৰ মোক সঁচাকৈয়ে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পাতিব নেকি? ভালেই হ’ল৷ কিমান আৰু আঞ্চলিক ৰাজনীতি কৰিম৷ সৌ সিদিনা ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিলৈ মন মেলাৰ কথা কবলৈহে পালো, সকলোৱে ধৰি মেলি আকাশত চাং পাতি প্ৰতিৰক্ষা মন্ত্ৰীয়েই পাতি দিলে৷ সেইবাৰ ৰাইজৰ আগত মুখ থেকেচা খোৱাৰ পৰা কোনোমতেহে বাচিছো৷\nমই কিবা এটা কবলৈ নৌ পাওতেই সেইফালৰ পৰা আদেশৰ সুৰত শুনা গ’ল –\n: এক ইণ্টাৰনেশ্যনেল কাম হ্যে!\nমই উপায়বিহীন৷ মোৰ আগৰ কাৰ্য্যকলাপৰ বহুকেইটা ফাইল, গোচৰ ইত্যাদি ইতিমধ্যে যথাস্থানত সুৰক্ষিত কৰি মোক নচুৱাই থকা কথাটো সকলোৱে জানে৷ কেতিয়াবা দিগবিজয়, কেতিয়াবা ৰাম মাধৱৰ সমুখত দেও পাৰি নাচোতেই সময়বোৰ পাৰ হৈছে৷ কাজেই সিদিনাও মই একো কব নোৱাৰিলো৷\nকিম জং উনে আকৌ এবাৰ দোহাৰিলে৷ মই গল হেকাৰি মাৰি আৰম্ভ কৰিলো৷\n: মহোদয়৷ আপোনাৰ খ্যাতি এই মহান ৰাষ্ট্ৰখনৰ পৰা বাহিৰলৈ যাব লাগে৷ আপোনাৰ দৰে মহান মনীষী এজনা এই সামান্য ৰাষ্ট্ৰখনত থকাটো সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ বাবেই অন্যায় হৈছে৷ আপোনাৰ মহান কাৰ্য্যসমূহ ইতিমধ্যে পৃথিৱীৰ বহু দেশ তথা ক্ষেত্ৰীয়ভাৱেও ইতিমধ্যে কাৰ্য্যকৰী হৈছে৷ আনহে নালাগে আমাৰ মুলুকতেই ইতিমধ্যে আপোনাৰ কল্পনাপ্ৰসূত কাৰ্য্যসমূহ সফলভাৱে ৰূপায়িত কৰা হৈছে৷\n: ডিটেইলছ প্লিজ! – আকৌ টেংটেঙীয়া মাত এটা শুনা গ’ল৷\n: মানে মানে আমাৰ মুলুকৰ কথাই ধৰক৷ মানে আপুনি আমাৰ মুলুকলৈ গ’লে আপোনাৰ বিশ্বাসেই নহ’ব যে আপুনি আপোনাৰ দেশৰ বাহিৰলৈ গৈছে৷ একেবাৰে আপোনাৰ ঘৰুৱা পৰিবেশেই পাব৷ মানে ধৰক, আমাৰ মুলুকৰ সামন্ত ৰজাসকলেও চৰকাৰী খৰচত কোটিটকীয়া গাড়ী, হেলিকপ্তাৰ, উৰাজাহাজতহে ফুৰে৷ কেলেহুৱা প্ৰজাসৱৰ বাবে অৱশ্যে লেতেৰা-ঘেগেলা বাছ-ট্ৰেইনেই গতি৷ আপোনাৰ দেশৰ দৰে একেই ৰাস্তা-ঘাট৷ মানে ৰজাঘৰীয়াসকলে অহাযোৱা কৰা পথসমূহ ফু মাৰি ভাত খাব পৰা, পিছে প্ৰজাসকলৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট পথসমূহৰ জৰাজীৰ্ণ অৱস্থা৷ শিক্ষাৰ নামত ‘ভাটৌ’ কিছুমান উৎপাদন কৰাৰ দিহা কৰা হৈছে যাতে বেছি পঢ়ি শুনি চালাকি কৰিব নোৱাৰে৷ বুৰঞ্জী-ভূগোল বাদ দি নিজৰ সুবিধামতে পাঠ্যক্ৰম তৈয়াৰ কৰা হৈছে৷ প্ৰজাগণে যাতে সুষম-শক্তিদায়ক খাদ্য খাই বৈ শক্তিশালী হব নোৱাৰে তাৰো ব্যৱস্থা কৰা হৈছে৷ বিভিন্ন খাদ্যত বিষাক্ত কীটনাশক, শিলগুটি, ৰং আদি মিহলোৱাৰ পাছতহে প্ৰজাসকলৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হৈছে৷ প্ৰজাসকলক কাম-বন নকৰি এলেহুৱা, সোৰোপা কৰিবলৈ তিনিটকীয়া চাউল, সস্তীয়া মদকে ধৰি নানান ধৰণৰ আচনি লোৱা হৈছে৷ বন্ধ সংস্কৃতি, চান্দা সংস্কৃতি, ঘাইপথ-ৰে’ল অৱৰোধ আদি নিত্য নতুন সংস্কৃতিৰ আমদানি কৰা হৈছে৷\n: ইজ ইট? ৰিয়েলী?\n: হয়, আপোনাৰ দেশত ইণ্টাৰনেট নিষিদ্ধ হলেও অৱশ্যে আমাৰ মুলুকত ইণ্টাৰনেট সেৱা ফ্ৰি কৰি দিছো৷ ফ্ৰি মানে সকলোৰে পৰা মিনিমাম এটা খৰচ লৈ ইণ্টাৰনেট ফ্ৰি কৰি দিয়াৰ নাটক কৰা হৈছে৷ আমাৰজনাৰ নলেগলে লগা বন্ধু আম্বানীয়ে এই চেগতে দুপইছা ঘটিছে অৱশ্যে৷ পিছে ৰাইজে বৰ ভাল পাইছে৷ ৰাইজে এতিয়া মৰম-চেনেহ, আশীৰ্বাদ দিয়াৰ উপৰিও ধৰ্ণা-আন্দোলন, কাজিয়া-পেচালো ঘৰৰ শেতেলীৰ পৰাই আৰামতে কৰিব পৰা হৈছে৷ ইণ্টাৰনেটত আমাৰ ভালবোৰ অনবৰতে বখানি থাকিবলৈ মানুহ ৰাখি দিছো৷ আমাৰ বিৰুদ্ধে কোনোবাই কিবা মাত মাতিলেই ৰাং-কুকুৰৰ দৰে এইসৱে জপিয়াই পৰে৷ এইসৱলৈ মাজে মাজে দুই এদাল হাড়ৰ টুকুৰা দলিয়াই দি থাকিলেই যথেষ্ট৷ ইয়াৰ উপৰিও টিভি-বাতৰি কাকত-ৰেডিঅ’ চেনেলবোৰো আমাৰেই৷ আমি যি দেখুৱাব, পঢ়ুৱাব খোজো সেয়াই সকলোৱে দেখে-পঢ়ে-বুজে৷ এই দেশৰ দৰে আমাৰ দেশতো পলিটিকেল পাৰ্টিবোৰো বৰ এটা এক্টিভ নহয়৷ সকলো একেবাৰে বেলেন্সড৷ কিছুমানে ৰোহিংগীয়াখিনিক আদৰিব খোজে, কিছুমানে আকৌ হিন্দু শৰণাৰ্থীখিনিক বৰপীৰাত বহুৱাব খোজে৷ এইবোৰ কৰিয়েই সময় কটায়, ৰাইজৰ সুখ সুবিধাৰ কথা ভাবিবলৈয়ো নাই৷\nঅলপ পৰ ৰ’লো৷ মোৰ আচল উদ্দেশ্য হ’ল কিমক কেনেবাকৈ নিজৰ দেশৰ পৰা বাহিৰলৈ নিয়া৷ কিমক নিজৰ দেশৰ বাহিৰলৈ উলিয়াই নিব পাৰিলেই সকলোৰে মংগল৷ এতিয়া মোৰ ওপৰতেই সকলোৰে ভৰসা৷ মিছা কথা বেছিকৈ ক’লে অভ্যাসবশতঃ মোৰ মুৰটো সামান্য হাউলি পৰে৷ আজিও সেয়াই হ’ল, মুৰটো বেঁকা কৰি আকৌ আৰম্ভ কৰিলো –\n: আপুনি জানি ভাল পাব যে আমাৰ দেশত আপোনাৰ দৰেই বহুকেইজন ৰজা এতিয়াও আছে৷ নামত সন্যাসী পিছে আদৱ-কায়দা ৰজাৰ দৰেই৷ তেনে সন্যাসী এজনাৰো কোটি-কোটি প্ৰজা থাকে, নিজাকৈ সৈন্যবাহিনী থাকে, আত্মঘাটি বাহিনীও থাকে, দৰকাৰ হ’লে চহৰ-গাওঁ জ্বলাই দিব পৰাকৈ অস্ত্ৰ থাকে, সোণ খটোৱা প্ৰাসাদ-দুৰ্গ আনকি বহুতৰে সহস্ৰ সুন্দৰী ৰমণীৰে পৰিবেষ্টিত হেৰেম পৰ্যন্ত থাকে৷ দেশৰ মন্ত্ৰী-আমোলা-আৰক্ষী বিষয়াৰ পৰা ন্যায়াধীশলৈ বহু ক্ষমতাশালী লোক এখেতসৱৰ অনুৰাগী৷ এখেতসৱে সাধাৰণ প্ৰজাক ভেলেকী-বাজি দেখুৱাই বশ কৰি নিজৰ মতে ব্যৱহাৰ কৰাত পাকৈত৷ সাধাৰণ প্ৰজাই এখেতসৱৰ বাবে প্ৰাণ পৰ্য্যন্ত দিবলৈ পিছ নুহুহকে৷ লোকক দেখুৱাবলৈ দুখনমান বিদ্যালয়, চিকিৎসালয় খুলি সমাজসেৱাৰ চং দেখুওৱা এনে কিছু সন্যাসীৰ নাম ফৰ্বছৰ লিষ্টতো প্ৰথম দহজনৰ ভিতৰত থাকে, কোনো সন্যাসী কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী বা মুখ্যমন্ত্ৰীও হয়গৈ৷\n: গুড! ইণ্টাৰেষ্টিং!\nমই গম পালো, কিমে ইতিমধ্যে টোপ গিলিছে৷ অকণো সময় নষ্ট নকৰি নিৰ্বাচনী সভাত হাত জোকাৰি, ডিঙিৰ শিৰ ফুলাই কেতিয়াবা ‘পাইপেৰে তেজ যোৱা কথা’ আকৌ কেতিয়াবা ‘লুই-বাৰ্গাৰৰ অমৃতসম পানী’ৰ কথা কোৱাৰ দৰেই একেৰাহে কৈ গ’লো৷\n: হয়, আচলতে আমাৰ মুলুকৰ দৰে কাঢ়া অথচ লেহুকা নিয়ম-কানুন পৃথিৱীতে বিৰল৷ পঢ়া-শুনা, ৰাস্তা পদূলিৰ কথাতকৈ আমাৰ মুলুকৰ ৰাইজে কি মাংস খাব, ছোৱালীয়ে কি পোছাক পিন্ধিব, কি ধৰ্ম আটাইতকৈ ভাল এইবোৰ কথাতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে৷ চিকিৎসালয়-পঢ়াশালি-বজাৰবোৰৰ অৱস্থা গেৰেকনিৰ দৰে লেতেৰা হলেও দিনে নিশাই মাইক বজাই ইশ্বৰৰ আৰাধনা কৰা উপাসনাগৃহবোৰ একেবাৰে মিহি চিকচিকিয়া মাৰ্বল খটোৱা৷ খোৱাপানী, বিদ্যুত, পথ, চিকিৎসাসেৱা আদিতকৈ নদী-গছ আদিৰ পূজা-উপাসনা আদিতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয়৷ পথ দুৰ্ঘটনা, ভেজাল সামগ্ৰী, অনাহাৰে মৃত্যু, আনকি বিদ্যুতস্পৃষ্ট কৰিও জনসংখ্যা বৃদ্ধি ৰোধৰ আচনিবোৰ ফলপ্ৰসূ কৰাত গুৰুত্ব দিয়া হয়৷ ৰজাঘৰীয়া ভুলবোৰ ঢাকিবলৈ মাজে মাজে আমাৰ প্ৰধানজনে টিভি-ৰেডিঅ’ত দুটোপাল চকুপানী টুকিলেই সকলো সহজ হৈ পৰে৷ হওঁতে ৰজাৰ বিৰোধী হিচাপে এজনা-দুজনা ৰাজকুমাৰো নথকা নহয়৷ পিছে তেৰাসৱৰো চংবোৰ ভাওনাৰ বহুৱাৰ লেখিয়াই৷ কিবা এষাৰ গুৰুগম্ভীৰ কথা কবলৈ গৈ গোটেইখন ওলোটাই পেলায়৷ ৰাইজেও তেনেবোৰ চং দেখিয়েই আনন্দ লাভ কৰি নিজগুণে তুষ্ট হয়৷\nকথাষাৰ শেষ কৰি কিমলৈ চালো৷ দেখিলো, উত্তৰ কোৰিয়াৰ সৰ্বশক্তিমান কিম-জঙ-উনে মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ মোৰ ফালে চাই আছে৷ মই ভাবিলো এয়াই সুযোগ, উদাত্তকণ্ঠে শেষ কথাষাৰ আৰম্ভ কৰিলো –\n: হে মহাপৰাক্ৰমী সম্ৰাট! গতিকে এই অল্পমতিয়ে আপোনাক আমাৰ মুলুকলৈ সাদৰেৰে নিমন্ত্ৰণ জনালো৷ আমাৰ মুলুক মানেই আপোনাৰ মুলুক বুলি ধৰি লওক৷ আহক, এবাৰলৈ হলেও আহক৷ পৃথিৱীৰ সমষ্ট নেতাই আপোনাৰ প্ৰতি বৰ্তমানে থকা অসূয়া ভাৱ পৰিহাৰ কৰি বন্ধু হিচাপে আঁকোৱালি ল’ব৷ আপোনাৰ দৰে সিংহ এজনা আমাৰ মুলুকলৈ আহিলে আমি আপ্লুত হ’ম ….\nএনেকৈ প্ৰায় এঘণ্টামান একেৰাহে বাৰেবিংকৰা এসোপা গোৱাৰ পাছত কিম-জং-উনৰ মন কুমলিল৷ শেষত ক’লে –\n: অ’কে! আই ৱিল গ’ টু য়ৰ প্লে’ছ৷ আই ৱিল গ’ এজ টুৰিষ্ট৷ প্লিজ এৰেঞ্জ!\nটুৰিষ্ট! বঢ়িয়া! মই কিমৰ আগত আমাৰ টুৰিজ্যিমৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ গৰাকীৰ কথাও কলো৷ ইয়াকো কলো যে প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাই কিমক এয়াৰপৰ্টত নিজেই ৰিচিভ কৰিব৷ কূটনৈতিক কথাৰ পাকত কিমক জব্দ কৰিবলৈ হ’লে এগৰাকী সুন্দৰীৰ উপস্থিতিৰ অতীব প্ৰয়োজন৷ সেয়ে মই বহুদিন আগতেই ‘বনৰীয়া অসম’ৰ নামত কোটি টকা ইনভেষ্ট কৰি থোৱা প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাকেই এই দায়িত্ব দিম বুলি থিৰাং কৰিলো৷ বেছি জনাশুনা হলে অসুবিধা, পিছে এখেতৰ ক্ষেত্ৰত একো অসুবিধা নাই৷ সৌ-সিদিনা ছিকিম ৰাজ্যখনক উগ্ৰপন্থী সমস্যাৰে জৰ্জৰিত বুলি কৈ সকলোৰে গৰিহণা খাই ক্ষমা খুজিহে ৰক্ষা পালে৷ ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰৰ বিশেষ কাম একো নাই৷ মিটিঙত মাজে মাজে দুই এটা হামি মাৰি এঙামুৰি দি থাকিলেই যথেষ্ট৷ সৌ সিদিনা ‘বনৰীয়া অসম’ৰ মিটিঙ উপলক্ষে কোটি টকাৰ মাননি লৈ মাথো এদিনৰ বাবে অসমলৈ আহি একেই এক্সপ্ৰেশ্যন দিছিল৷ আনকালে মাতি মাতিও আনিব নোৱাৰা ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ গৰাকীয়ে এইবাৰ অসমলৈ যাবলৈ বাধ্য হবই৷ নাহিলে ট্ৰাম্পৰ হতুৱাই হলিউডৰ পৰা খেদাই দিম বুলি কৈ দিম৷\nমই স্বস্তিৰ নিশ্বাস এৰিলো৷ কাম হৈ গ’ল৷ বেচেৰা কিম-জং-উন! সিংহ বুলি কওঁতেই একেবাৰে লেউ-সেউ হৈ গ’ল৷ পিছে অমুকাই ৰাজ্যসভাৰ নিৰ্বাচনত তিনিটাকৈ সিংহ গাড়ীৰ ডিকিত ভৰাই অনাৰ আখ্যান নাজানেই৷ সেইকেইটা সিংহৰ ছাল পিন্ধা গাধহে আছিল অৱশ্যে৷ ৰাজ্যসভা আদিৰ নিৰ্বাচনৰ সময়ত বহু গাধৰ মুল্যও ঘোঁৰাৰ সমান হয়গৈ৷ সেইবোৰ কৰিয়েই আজি এইখিনি পাইছোহি৷\nমই জানো যে কিমে তালৈ গৈ ঘূৰি আহিবই মন নকৰিব৷ আমাৰ মুলুকৰ কাৰবাৰবোৰো ইয়াৰ দৰে প্ৰায় একেই৷ থকা-মেলাৰো বিশেষ অসুবিধা নহব৷ আগৰজনাই কইনাধৰা পাহাৰৰ অতিথিশালাটো দখল কৰাৰ দৰেই বৰ্তমানৰজনেও ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ অতিথিশালা একোটাতেই বাহৰ পাতিছে৷ মুল বাসভৱনটো খালী হৈয়েই আছে৷ কিমে তাতেই আৰামত থাকিব পাৰিব৷ লাগ বুলিলেই গাড়ী, হেলিকপ্টাৰ ৰেডী৷ আনহে নালাগে কিমৰ নিজা নিউক্লীয় বোমাবোৰৰ অভাবো পাহাৰত থকা নদীবান্ধৰূপী ‘জলবোমা’ কেইটাই দুৰ কৰিব পাৰিব৷ ইয়াৰ উপৰিও কেতিয়াবা কিবা অসুবিধা হলেই প্ৰধান সেৱকৰ ভাষণ এটা শুনাই দিয়াৰ বন্দৱস্ত মই কৰিয়েই আহিছো৷ সামান্য এটা ভাষণ শুনিয়েই কিমেও আনসকলৰ দৰেই মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ একেবাৰে ভক্তৰ শাৰীত দীঘল দি পৰাটো একেবাৰে খাটাং! মুঠতে কিমক ঠাণ্ডা কৰিবলৈ আমি সকলোফালে সাজু৷\nপিছে ইমান দিন ৰাজনীতি কৰিও সেই মুলুকত মোৰ ৰাজপাটত বহাৰ আশা একেবাৰে খীণ৷ সেয়ে এইবাৰ কিমক আমাৰ মুলুকলৈ পঠিয়াই দি উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজপাটত বহি লোৱা কথাই ভাবিছো৷ কাৰবাৰবোৰ মোটামুটি একেই হব৷ এই দেশৰ বেছিভাগ নাগৰিকৰ মতি গতিও আমাৰ মুলুকৰ দৰেই, মানে ভেড়াৰ পালৰ দৰেই নিবোকা চামোন আৰু হেবাং৷ কাজেই আমাৰ মুলুকত চলোৱা একেবোৰ কূটনীতিৰেই এই ৰাষ্ট্ৰখন চলাই মেলি নিবলৈ বেছি অসুবিধা নহ’ব৷\nকিম তাতেই থাকক, ময়ো এইফালে মন দিওঁ৷ একে নিশাই ৰিজিঅনেল লিডাৰৰ পৰা গ্ল’বেল লিডাৰ হৈ গলো! কিহৰ পৰা আৰম্ভ কৰো বাৰু?\nপ্ৰথমে সকলোকে এটা গ্ল’বেল ৱাৰ্ণিঙকেই দি দিও নেকি?\nসাংঘাটিক লিখিছা।চেল্যুট জ্যোতি।\nসচাই ভাল লিখিছে ৷\nটুপী খুলি চালাম দিছো জ্যোতিদা।\nৱাও! ফালি দিছা হে! আমাৰ জনাৰ খালি হেয়াৰ কাটিং কৰাই ললে এক্কে shame to shame হৈ গল হেতেন ৷ বঢ়িয়া লাগিল ৷\nধৰ্মেশ্বৰ গগৈ says:\nপঢ়ি ভাল লাগিল ।আটাইত ভাল লাগিল চৰিত্ৰ নিৰ্বাচনত।


ডিব্ৰুগড়ত এঘৰত দুটাকৈ নৃশংস হত্যাকাণ্ড! পলাতক হত্যাকাৰীঃ আৰক্ষীৰ তদন্ত অব্যাহত - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nডিব্ৰুগড়ত এঘৰত দুটাকৈ নৃশংস হত্যাকাণ্ড! পলাতক হত্যাকাৰীঃ আৰক্ষীৰ তদন্ত অব্যাহত\nনিয়মীয়া বাৰ্তা, ৩০নৱেম্বৰঃ যোৰহাটৰ নৃশংস ঘটনাই সমগ্ৰ অসমত তীব্ৰ চাঞ্চল্য সৃষ্টি কৰা সময়তে উজনিৰ ডিব্ৰুগড়ত সংঘটিত হৈছে দুটাকৈ ভয়ংকৰ হত্যাকাণ্ড।নিজ স্বামীয়ে পত্নী আৰু ভাড়াঘৰৰ মালিকক হত্যা কৰাৰ সন্দেহ কৰা হৈছ। হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰিয়েই নিজ কনমানি সন্তানক লগত লৈ ঘাটক স্বামীয়ে পলায়ন কৰাত সৰ্ব্বত্ৰে ব্যাপক চাঞ্চল্যৰ স্বৃষ্টি হৈছে।জানিব পৰামতে ডিব্ৰুগড়ৰ বৈৰাগীমঠ মলখুবচাৰ কছাৰীগাঁৱত ডাবল মাডাৰৰ ঘটনাই সৃষ্টি কৰিছে তীব্ৰ চাঞ্চল্য। সুধীৰ গগৈ(৬২) নামৰ লোকজনৰ লগতে ভাৰাতীয়া হিচাপে নতুনকৈ অহা কাজল চুংক্ৰাং(৪৫) নামৰ মহিলা গৰাকীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰক লৈ হৈছে চাঞ্চল্য৷সুধীৰ গগৈৰ মৃতদেহ নিজৰ শোৱনী কোঠাত উদ্ধাৰ হোৱাৰ বিপৰীতে একেটা ঘৰৰে আন এটা কোঠাত কাজল নামৰ মহিলা গৰাকীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হৈছে।\nআনহাতে এই হত্যাকাণ্ডৰ সন্দৰ্ভত মৃত মহিলা কাজলৰ কণমানি পুত্ৰই চাঞ্চল্যকৰ ভাষ্য প্ৰদানে সকলোকে সতবাক কৰি তুলিছে।সন্তানটোৰ ভাষ্য –মোৰ দেউতা ৰাজীৱ চুংক্ৰাং ওৰফে পেগুৱে প্ৰথমে সুধীৰ গগৈক তাৰ পাছত মোৰ মাক হত্যা কৰিলে।দৰাচলতে এই কনমানিটো কাজলৰ প্ৰথম গিৰিয়েকৰ সন্তান বুলি জানিব পৰা গৈছে যদিও অদ্যাপি স্পষ্ট হোৱা নাই।\nআনহাতে যোৱা ২৮ নৱেম্বৰত ৰাজীৱ চুংক্ৰাং; সুধীৰ গগৈৰ ভাৰাঘৰলৈ ভাৰাতীয়া হিচাপে আহিছিল।কিন্তু ইয়াৰ পিছতেই কিয় হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰিলে সেয়া এতিয়াও পোহৰলৈ অহা নাই।ঘটনাৰ বিবৰণী মতে চহৰখনৰ মলখুবচাৰ কচাৰীগাঁওৰ জ্ঞান-বিজ্ঞান একাডেমীৰ সমীপত সুধীৰ গগৈয়ে অকলশৰীয়াকৈ বাঁহৰ বাসগৃহটোত বসবাস কৰি আহিছিল।নিজ ভেটিৰ লগতে অলপ মাটি থকাৰ বাহিৰে সুধীৰৰ চাৰিসীমাত তেনে কোনো বেৰা নাছিল।তাৰোপৰি ঘৰৰ সন্মুখত নাছিল কোনো বেৰা বা গেট।ঘাইপথৰ পৰা প্ৰায় ৫০মিটাৰ নিলগত থকা সুধীৰৰ দুয়োকাষে দুটাকৈ ঘৰ থকা স্বত্বেও শীতৰ জোনাকভৰা নিশা ঘাটকে হত্যা কৰি নিৰ্ভয়ে পলায়ন কৰিলবলৈ সক্ষম হল। অবিবাহিত সুধীৰ গগৈৰ নিজৰ বুলিবলৈ ৬ গৰাকী ভতিজী থকাৰ বাহিৰে ওচৰত বিশেষ সৰ্ম্পকীয় নাছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে।কাজলৰ কনমানি পুত্ৰই পৰিয়ালৰ লোকক খবৰ দিয়াতহে জানিব পাৰি আৰক্ষীক খবৰ দিয়া হয়।ঘটনাৰ খবৰ পোৱা মাত্ৰেই ডিব্ৰুগড়ৰ অতিৰিক্ত আৰক্ষী অধীক্ষক বিতুল চেতিয়া উপস্থিত হৈ সমগ্ৰ ঘটনাৰ তদন্ত আৰম্ভ কৰে।জানিব পৰা মতে সুধীৰ গগৈৰ হাত ভৰি বান্ধি থকা অৱস্থাত মৃতদেহটো এখন লেপৰে ঢাকি ৰাখিছিল।এখন ৰুটি বনোৱা তাৱাৰ জৰিয়তে অতি নৃশংস ভাৱে হত্যা কৰা হয় প্ৰায় ৬২ বছৰীয়া অবিবাহিত লোক জনক।সুধীৰৰ মুৰত তাৱাৰে মৰিয়াই মৰিয়াই নিজ শোৱনি কোঠাত অতি পাশৱিকভাবে হত্যা কৰা হৈছে বুলি আৰক্ষীৰ প্ৰাথমিক অনুসন্ধানত প্ৰকাশ।\nআৰক্ষীৰ সূত্ৰ অনুসৰি সুধীৰৰ মৃতদেহটো প্ৰত্যক্ষ কৰি এদিন বা দুদিনৰ পূৰ্ৱে হত্যা কৰা বুলি অনুমান কৰা হৈছে।ইয়াৰ পাছতে ঘৰটোৰ মাজৰ এটা কোঠা এৰি তৃতীয়টো কোঠালিৰ বিছনাত কাজল নামৰ মহিলা গৰাকীক ডিঙি চেপি হত্যা কৰি পলায়ন কৰে হত্যাকাৰীয়ে।মৃত মহিলা কাজলৰ কনমানি পুত্ৰই নিজ দেউতাকে হত্যা কৰিছে বুলি সদৰী কৰিলেও স্বাভাৱিকতে বহু প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক ঘটিছে।নিজ পুত্ৰৰ সন্মুখতে দুটাকৈ জঘন্য হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰাত কনমানিটো কি দৰে হাৰি গল?নিশাই অৱগত কৰাত আৰক্ষীক লগে লগে খবৰ দিয়া নহল কিয়? আনহাতেদি তাৎক্ষণিকভাবে ৫ বছৰীয়া কনমানিটোৱে সুধীৰৰ ভতিজীহঁতক অৱগত কৰাৰ পাছতো ভতিজীৰ পৰিয়ালে দদায়েকক দেখা নোপোৱা বা কোঠাত তলা লাগি থকা বুলি সংবাদকৰ্মীক অৱগত কৰা বিষয়বোৰে সমগ্ৰ ঘটনাটো ৰহস্যঘন কৰি তুলিছে।তাতোকৈ আচৰিত কথা যে এদিন পূৰ্ৱে ভাৰতীয়া হিচাপে অহা কাজলৰ পৰিয়ালৰ সবিশেষ সুধীৰৰ পৰিয়ালৰ লোকে জানিল কেনকৈ?অৱশ্যে আৰক্ষীৰ প্ৰকৃত তদন্ততহে সমগ্ৰ ঘটনা পোহৰলৈ আহিব বুলি ৰাইজে আশা প্ৰকাশ কৰিছে।\nপ্ৰেৰক: ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা বিভাস দুৱৰা।\nবিশ্ব এইডছ দিৱস উপলক্ষে মৰিগাঁৱত ব্যতিক্ৰমী সজাগতা কায্যসূচী\nছাত্ৰ নেতা অনিমেষ ভূঞাৰ হত্যা কাণ্ডক তীব্ৰ গৰিহণা কলগাছিয়া মহকুমা সাংবাদিক সন্থাৰ\nনগাঁৱত ৩৫হাজাৰ টকা ঘোচ লৈ গ্ৰেপ্তাৰ MVIহেমেন দাস\nভোগৰ উৎসৱ ভোগালীক লৈ উছাহঃ ঢেঁকীৰ গুমগুমনিয়ে কঁপাই তুলিছে ঢকুৱাখনা\n২০২১ বৰ্ষত নগাঁও আৰক্ষীৰ নিৰন্তৰ অভিযানঃ ২৮ কোটি টকাৰ মূল্যৰ হিৰইন জব্দ; ৫৫৫ জনক…\nদালাই লামাৰ সংস্পৰ্শ লাভ কৰা বালিপৰাৰ সৈনিক নৰেন চন্দ্ৰ দাসৰ বিয়োগঃ অঞ্চলজুৰি শোকৰ…


কৰাচী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(কৰাছীৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nকৰাচী (উৰ্দু: کراچی / ALA-LC: Karācī IPA: [kəˈrɑːˌtʃi] ( শুনক)) পাকিস্তানৰ সৰ্ববৃহৎ তথা আটাইতকৈ জনবহুল চহৰ আৰু সিন্ধু প্ৰদেশৰ ৰাজধানী। তদুপৰি কৰাচী পৃথিৱীৰ ভিতৰতে ষষ্ঠ জনবহুল চহৰ। এই চহৰখন পাকিস্তানৰ মূল সাগৰীয় বন্দৰ আৰু বাণিজ্য কেন্দ্ৰ। এই চহৰৰ সদাব্যস্ত নিশাৰ জীৱনৰ বাবে কৰাচীক City of Lights বুলিও আখ্যা দিয়া হয়। কৰাচীৰ নগৰীয়া অঞ্চলৰ জনসংখ্যা ২০১৩ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি প্ৰায় ২৩.৫ মিলিয়ন আৰু মাটিকালি ৩৫২৭ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই চহৰৰ জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৬০০০ জন। \nOfficial seal of কৰাচী (Karachi)\nঅন্য নাম: The Gateway to Pakistan, The City of Lights, Mini Pakistan, Capital of Sindh , The City Of Quaid\nভৌগোলিক স্থানাংক: 24°51′36″N 67°0′36″E / 24.86°N 67.01°E / 24.86; 67.01স্থানাংক: 24°51′36″N 67°0′36″E / 24.86°N 67.01°E / 24.86; 67.01\n(১,৩৬১.৮ বৰ্গ মিটাৰ)\nকৰাচী বিশ্বৰ সপ্তম সৰ্ববৃহৎ চহৰ আৰু মুছলমান লোকৰ বসতিপূৰ্ণ সৰ্ববৃহৎ চহৰ। এই চহৰখন পাকিস্তানৰ বেংকিং, উদ্যোগ, বেহা-বেপাৰ আদি সকলো অৰ্থনৈতিক কাৰ্য্যৰ কেন্দ্ৰ। এই চহৰতে পাকিস্তানৰ প্ৰভাৱশালী উদ্যোগসমূহ অৱস্থিত। তদুপৰি এই চহৰখন দক্ষিণ এছিয়াৰ উচ্চশিক্ষাৰো এক কেন্দ্ৰস্থানৰূপে পৰিগণিত হৈছে।\nকৰাচীক বিটা ৱৰ্ল্ড চহৰ ৰূপেও গণ্য কৰা হয়। ইছলামাবাদৰ পূৰ্বেই এই চহৰ পাকিস্তানৰ ৰাজধানী আছিল। এই দেশৰ সৰ্ববৃহৎ বন্দৰ কৰাচী বন্দৰ (Port of Karachi) আৰু বিন কাছিম বন্দৰ (Port Bin Qasim) ইয়াতে অৱস্থিত।\nএই মহানগৰ আৰৱ সাগৰৰ উপকূলত অৱস্থিত। ২০০৯ চনত কৰাচীৰ মুঠ ঘৰুৱা উৎপাদন (GDP) প্ৰায় ৭৮ বিলিয়ন ডলাৰ হৈছিল আৰু ২০২৫ চনলৈ ই ১৯৩ বিলিয়ন দলাৰলৈ বৃদ্ধি পাব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nপ’ৰ্ট গ্ৰেণ্ড কম্প্লেক্সত ফোঁৱাৰা\nপ’ৰ্ট গ্ৰেণ্ড ফুড আলি\nছাদমান চহৰত উদ্যান\nমাজৰাতি চিভিউ, ক্লিফটন বেলাভূমিত বাগ ইব্নে কাচিম।\nআই. আই. চৌন্দীগড় পথ\nকৰাচীৰ বন্দৰত মাছমৰীয়া নাও।\nচিভিউ, ক্লিফটন বেলাভূমি\nমহাকাশৰ পৰা কৰাচী\n↑ 1.0 1.1 Brinkhoff, Thomas. citypopulation.de "The Principal Agglomerations of the World". City Population. http://citypopulation.de/world/Agglomerations.html citypopulation.de। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 April 2015.\n↑ 2.0 2.1 "Population explosion: Put an embargo on industrialisation in Karachi". http://tribune.com.pk.+6 October 2013. http://tribune.com.pk/story/614409/population-explosion-put-an-embargo-on-industrialisation-in-karachi/। আহৰণ কৰা হৈছে: 17 January 2014.\n↑ "District in Karachi". Karachi Metropolitan Corporation. http://www.kmc.gos.pk/Contents.aspx?id=84। আহৰণ কৰা হৈছে:6May 2014.\n↑ "Geography & Demography". City District Government of Karachi. http://221.132.118.186/cdgk/Home/AboutKarachi/GeographyDemography/tabid/270/Default.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 August 2010.\n↑ "Largest cities and their mayors in 2011". City Mayors. http://www.citymayors.com/statistics/largest-cities-mayors-1.html। আহৰণ কৰা হৈছে:5February 2010.\n↑ "About Karachi". Karachi Chamber of Commerce and Industry. http://www.kcci.com.pk/MyKarachi/AboutKarachi.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 February 2014.\n↑ "Karachi > Gallery". UN-Habitat. http://urban.unhabitat.org.pk/Region/Sindh/Karachi.aspx। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 February 2014.\n↑ "Sindh population surges by 81.5 pc, households by 83.9 pc". Thenews.com.pk.2April 2012. http://www.thenews.com.pk/Todays-News-13-13637-Sindh-population-surges-by-81.5-pc,-households-by-83.9-pc। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 April 2013.\n↑ "World Urbanization Prospects, 2009 revision (online data)". http://esa.un.org/wup2009/unup/index.asp?panel=2। আহৰণ কৰা হৈছে: 11 May 2011.\n↑ "Pakistan City Karachi Online Information". Pakistancity.org. Archived from the original on 16 April 2010. https://web.archive.org/20100416074831/http://pakistancity.org:80/karachi_online.html। আহৰণ কৰা হৈছে:6May 2010.\n↑ "GaWC – The World According to GaWC 2008". Lboro.ac.uk.3June 2009. http://www.lboro.ac.uk/gawc/world2008t.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 September 2009.\n↑ "GAWC World Cities Ranking List". Diserio.com. http://www.diserio.com/gawc-world-cities.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 September 2009.\n↑ Dragons and Tigers: A Geography of South, East, and Southeast Asia. John Wiley & Sons. http://books.google.co.uk/books?id=qeBfed17zxEC&pg=PA187&dq=islamabad+forward+thrust+capital&hl=en&sa=X&ei=rsOjT_vOLuLF0QXsyaCNCQ&ved=0CDgQ6AEwAA#v=onepage&q=islamabad%20forward%20thrust%20capital&f=false। আহৰণ কৰা হৈছে:4May 2012.\n↑ "Port Qasim | About Karachi". Port Qasim Authority. http://www.pqa.gov.pk/about_karachi.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 10 February 2014.\n↑ "Global city GDP rankings 2008-2025". PricewaterhouseCoopers. https://www.ukmediacentre.pwc.com/Content/Detail.asp?ReleaseID=3421&NewsAreaID=2। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 February 2010.\nKarachi প্ৰবন্ধৰ বিষয়ে ৱিকিপিডিয়াৰ ভগ্নী প্ৰকল্পসমূহত অধিক তথ্য চাব পাৰে:\nকৰাচী বিষয়ে Curlie (DMOZ)-ত থকা তথ্য\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কৰাচী&oldid=306479"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 17 November 2021 তাৰিখে 06:10 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১১:৪০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ফটাপ্ৰেমৰ কাহিনী-বন্দিতা জৈন – ফটাঢোল\nফটাপ্ৰেমৰ কাহিনী-বন্দিতা জৈন\nমোৰ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছৰ কথা। মোৰ মামা এজনৰ বিয়া আছিল। আচলতে মামাজন মোৰ নিজৰ মাহী এজনীৰ কলেজৰ বন্ধু। আৰু কইনাজনী মাহীৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড আছিল আৰু নিজৰ মাহীৰ বন্ধু বান্ধৱী বাবে মামা-মাহী বুলি মাতিছিলোঁ। মাহী আমাৰ ঘৰতে আছিলেহি গতিকে অহা-যোৱাবোৰ চলি সম্পৰ্কবোৰ নিজতকৈয়ো বেছি আপোন হৈছিল। ধৰি লওঁ‌ক, মোৰ নিজৰ মাহীৰ নাম ৰীতা, মাহীৰ বান্ধৱী (কইনাগৰাকীৰ) নাম গীতা, মামাজন (দৰা) জয়। জয় মামাৰ বায়েক এজনী মীনা,ভায়েক মিলন। মীনা মাহী বৰ মৰমিয়াল আছিল আৰু মোক বহুত ভাল পাইছিল। মই গ’লে আহিবলৈ নিদিয়ে। গতিকেই জয় মামাৰ বিয়াত মই দৰাঘৰীয়া হ’ব লাগে মাহীৰ মতে। ৰীতা মাহী কইনাঘৰীয়া।\nমীনা মাহীৰ লগতে কইনা মানে গীতা মাহীৰ ঘৰলৈ যাওঁ। বেছি দূৰ নহয়। দিনটোত এবাৰ বিয়াৰ ইটো-সিটো বুলি যোৱা হয়। দিন ওচৰ চাপি আহিছে। আলহী -অতিথিও আহিছে। গীতা মাহীৰ ঘৰলৈ ভতিজা এজন আহিছে। ধুনীয়া মানে মৰমলগা মুখৰ ল’ৰাজন। চালে চাই থাকিবলৈ মন যোৱা। মোৰ সন্মুখতে পাওঁ কাম কৰি থাকোঁ‌তে, পিচে কথাহে নাই পতা। সুবিধা পালেও মোৰ কথা পতা সাহস নাই। আৰু ডাঙৰ প্ৰব্লেম, সেই সময়লৈ প্ৰেম ভালপোৱা কি, হ’লেনো কি হ’ব এইবোৰ অনুভৱৰ বাহিৰত আছিলোঁ। গতিকে মনৰ কম্পনখিনি কিয় হ’ল অনুমান নহ’ল। ভাল লাগে আৰু দেখিবলৈ। মানে প্ৰথম দেখি বুকু দুৰু দুৰু কপে, সেয়াই আৰু।\nঅৱশ্যে এটা কথাত নিঃসন্দেহ আছিলো যে মই সুন্দৰী শাৰীৰ নামত নাহোঁ। গতিকে সেইজনৰ যে মোৰ প্ৰতি কিবা ফিলিংচ নাহে সেইটো জানিছিলোঁ। কিন্তু মোৰ যে ভাল লাগে,কি কৰোঁ! মই দৰা ঘৰতহে থাকিব লাগিব। উপায়, কিবা কাম উলিয়াই মীনা মাহীক কওঁ,\n: মাহী মই অকলে যাম, আপুনি ঘৰৰ বাকী কামবোৰ কৰি লওক।\nআচল কাৰণ মাহী লগত গ’লে সোনকালে আহিব লাগে। আৰু তালৈ গ’লে ৰীতা মাহী আছে মোৰ চিন্তা নাই। দুই ফালে সুবিধা মিলাই চাওঁ‌হে চাওঁ। ইমান ধুনীয়া ল’ৰাটোক এবাৰ চাবলৈকে যাওঁ। “ভগৱানে যদি আমাকো অলপ ধুনীয়া কৰি বনাই পঠিয়ালেহেতেঁন! কোনোবাই চোৱাৰ যোগ্য কৰি।—-ভাবোঁ মনতে।\nমই গীতা মাহীৰ তাত দিনতো যাওঁ, গধূলি মীনা মাহীৰ তালৈ গুছি আহোঁ। কথাটো মন কৰি থকা জয় মামাই সুধিলে,\n: ঐ বনলতা, তই দৰাৰ ঘৰৰ নে কইনা ঘৰৰ। মোৰপৰা সকলো সৰকাই তই দিনটো কইনা ঘৰৰ হৈ থাক। গধূলি দৰা ঘৰৰ হ’ৱ কথাটো কি?\n: এহ মামা, দৰা ঘৰৰ হ’লোঁ বা কইনা ঘৰৰে হ’লোঁ, তাতেনো কি আহে যায়। দুয়োজনেই মোৰ। চিন্তা কিয়!\nমীনা মাহীয়ে যোগ দিয়ে বোলে,\n: কথাটো ভাল দেখা নাই। বেলেগ ৰহস্য এটা আছে।\n: বোলো ৰহস্য-চহস্য একো নাই। গীতা মাহীক বিয়াৰ আগতে কেনে আছে তাকেই মন ভৰাই চাবলৈ যাওঁ, সেই বুলি আৰু—–।\nমীনা মাহীয়ে কয়,\n: কোনোবা পচন্দ হৈছে নেকি ক’বি একে লগে কাম হৈ যাব।\n: ধেই মাহীজনীয়ে কি কি যে কৈ থাকে নহয়।\nবিয়াৰ দিনটো পালেহি। বিয়া আছিল ক্ষেত্ৰীৰ কামাখ্যা মন্দিৰত। মামাৰ ঘৰ মৰিগাঁও ৰজাগাঁ‌ৱত। দূৰত্ব আছে। গতিকে ফ’ৰ জিৰ’ চেভেনত যিমান মানুহ বহিব পাৰে সেইকেইজন গৈছে। মই আছোঁৱেই নাযাওঁ বুলি ভাবিলেও সেই বিশেষজনৰ বাবেই যামেই।\nসেই সময়ত মোৰ এটা আছিল। দিনটোত টোপনি নাহে, কিন্তু কৰ’বাত এনেয়ে বহি থাকিলে টোপনি আহে তাকো চকু খোলা কৰি, চাগে জপাব পাহৰি যাওঁ। মানুহে ভাবে মই সাৰে আছোঁ কিবা ভাবত বিভোৰ হৈ। একপ্ৰকাৰৰ ঘোঁৰা টোপনি আৰু। ৰাতি দেৰিলৈ পঢ়িবলৈ বহোঁ আৰু দিনত সুবিধা পালেই এইদৰে টোপনি মাৰোঁ‌তে এই অভ্যাসটো হৈছিল। কথাটো মোৰ নিজৰ মাহী(ৰীতা মাহী)য়ে জানিছিল। মন্দিৰত বিয়াৰ কাম চলি আছে।আমাৰ কাম নাই বহি আছো সকলোৱে কথা পাতি। দিনতে হোৱা বিয়া। মোৰ সন্মুখত সেই ধুনীয়া ল’ৰাজন। এসপ্তাহৰ ভিতৰত অলপ মাতবোল কৰি হাঁহি এটা মৰালৈ সক্ষম হৈছিলোঁ। অৱশ্যে মই বৰ পাত্তা দিয়া যেন নেদেখুৱাও।আঁ‌তৰৰপৰাই চাওঁ আৰু। আজি আকৌ সন্মুখত বহিছে। অলপ উচ-পিছ লাগিছে। তথাপিও কথা পাতি আছোঁ। এটা সময়ত বহি থকা কেইজনমান বাহিৰলৈ উঠি গ’ল। থাকিলোঁ পাঁচজনমান। সি সন্মুখত বহা বাবে কথা খুলাকৈ পাতিব পৰা নাই। গলত কিহবাই লাগি ধৰে দেখোন। সেইদৰে বহি থাকোঁতে মোৰ টোপনি আহিল। চকু মেলি। কিমান সময় হ’ল ক’ব নোৱাৰিলোঁ, এটা প্ৰচণ্ড ঢকা আৰু হাঁহিৰ শব্দত সাৰ পাই গ’লোঁ।\nসেইফালে মীনা মাহীয়ে মোক ঢকাটো মাৰিয়েই ক্ষান্ত নহ’ল স্পিকাৰত কোৱাৰ দৰেই হাঁহি হাঁহি কৈ আছে,\n: ঐ বনলতা, তোৰ যদি ইমান পচন্দ হৈছে কৈ দে একেবাৰে কামটো শেষ হৈ যাওক। ইমান সময় তাৰ ফালে তেলেকা কৈ চাই আছ বেচেৰা সি উঠি গৈ ৰীতা মাহীয়েৰক কওঁতেহে গম পালোঁ।\nধেই, মাহীজনী যে আৰু যা তা কৈ দিলে। লাজত মোৰ অৱস্থা নাই। সিফালে দৰাই দৰাৰ বিয়াৰ কাম শেষ হোৱাত জয় মামাই দেখি আছিল। সুবিধা পাই ক’লেই,\n: সেই কাৰণে তই গীতা মাহীয়েৰক লগ কৰিবলৈ গৈ আছিলি। আহ, মোৰ বিয়া শেষ। তোৰ মন থাকিলে তহঁত দুয়োটাৰে পাতি দিওঁ।\nমোৰ অৱস্থা কাঢ়িল! ওপৰ মূৰ কৰিব পৰা নাই। তাৰো একেই অৱস্থা। তেনেতে ৰীতা মাহীয়ে আহি যোগ দিলেহি ভেদ ভাঙিবলৈ।\n: নহয় অ, তহঁতে এনেই জোকাই মাৰিছ। আচলতে তাই বহি থাকোঁতে চকু মেলিয়েই টোপনি মৰাৰ অভ্যাস আছে। সেই কাৰণে, তাৰ ফালে চাই চাই টোপনি আহিল আৰু।\nসেইটো শুনি গোটেইবোৰে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহি উঠিল। সিফালে মই ‘ফাট মেলা বসুমতী, পাতালে লুকাও’ অৱস্থা! ধেই মোৰ প্ৰেম প্ৰেম ভাবটো কলিতে শেষ কৰি দিলে, সেই টোপনিটোৱে।\n« আপদীয়া পদ্য-তাবিবৰ ৰহমান\nশিল্পীৰ পৃথিবীত শ্ৰী ত্ৰিদিৱ মহন্ত »\nআপদীয়া টোপনি মানে!\nহা হা, হয়।\nহয়। আপদীয়া ই আছিল 😁\nঘোঁৰাটোপনিয়ে চব পন্দ কৰি দিলে মানে?\n😁😁বিৰাট। ধন্যবাদ জনাইছো\nদেহি ঐ বেয়াই লাগি গ’ল !এই টোপনিটোৱেই যতকূটৰ ঘাই।


← শ্ৰেণী:অনা অসমীয়া ভাষা সমৃদ্ধ প্ৰবন্ধ\n17:12,7December 2019ৰ পৰা নতুন সাল-সলনিবোৰ দেখুৱাওক।\nদৰং জিলা 16:56 +46 2405:204:b18e:2ed3:8522:1820:5211:3272 আলোচনা →উল্লেখযোগ্য স্থান টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা\nইউনিক’ড 14:32 +4 BabelStone আলোচনা বৰঙণি New Unicode logo টেগ্: ভিজুৱেলএডিটৰ: পৰিবৰ্তন\nৰাম 06:52 -88 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nঅ চেতনা দাস 05:53 +52 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nঅ প্ৰাকৃতিক সম্পদ 15:07 +1,932 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nপ্ৰাকৃতিক সম্পদ 14:56 -888 2402:3a80:dd8:821f:0:7:4a92:101 আলোচনা টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা\nপ্ৰাকৃতিক সম্পদ 14:54 -1,048 2402:3a80:dd8:821f:0:7:4a92:101 আলোচনা টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা\nঅ মাদাৰ টেৰেছা 16:13 -57 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nইহুদী গণহত্যা 12:24 +47 CommonsDelinker আলোচনা বৰঙণি Replacing Selection_Birkenau_ramp.jpg with File:Selection_on_the_ramp_at_Auschwitz-Birkenau,_1944_(Auschwitz_Album)_1b.jpg (by CommonsDelinker because: File renamed: to differentiate).\nঅ ম্যানমাৰ 04:23 -11 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি Thantunmy (আলোচনা)-ই কৰা 211235 নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে টেগ্: Undo\nম্যানমাৰ 04:02 +10 Thantunmy আলোচনা বৰঙণি টেগ্: Android app edit ম'বাইল এপ্ সম্পাদনা ম'বাইল সম্পাদনা\nঅ ৰাষ্ট্ৰসংঘ 02:02 +32 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়ালয় 01:56 +26 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি added Category:আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা using HotCat\nস্থানান্তৰন অভিলেখ 01:52 পৃষ্ঠা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়বিচাৰ আদালতৰ পৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়ালয়লৈ SlowPhoton আলোচনা বৰঙণিয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে \nন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়বিচাৰ আদালত 14:50 +7,216 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →তথ্য উৎস টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nঅ জ্ঞানপীঠ বঁটা 10:51 +52 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি\nঅ জ্ঞানপীঠ বঁটা 10:50 +875 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি নবীকৰণ\nহুমায়ুনৰ সমাধিক্ষেত্ৰ 08:49 +88 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি added Category:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক using HotCat\nঅ ডিগবৈ 07:56 +4 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →উল্লেখযোগ্য ঠাই টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nবুদ্ধ পূৰ্ণিমা 01:28 +48 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি added Category:উৎসৱ using HotCat\nবুদ্ধ পূৰ্ণিমা 12:06 +53 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি added Category:বৌদ্ধ ধৰ্ম using HotCat\nবুদাই 12:05 +52 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি added Category:বৌদ্ধ ধৰ্ম using HotCat\nঅ বুদ্ধ পূৰ্ণিমা 12:03 +2,089 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →উদযাপন টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nছালাত 09:02 +66 Chongkian আলোচনা বৰঙণি\nউপনয়ন 08:18 +4,869 নয়ন জ্যোতি নাথ আলোচনা বৰঙণি টেগ্: ২০১৭ উৎস সম্পাদনা\nভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী 05:52 +4 Mohsin274 আলোচনা বৰঙণি লিংক যোগ টেগ্: Android app edit ম'বাইল এপ্ সম্পাদনা ম'বাইল সম্পাদনা\nঅ বুদ্ধ পূৰ্ণিমা 05:40 +2,355 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →নাম টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nঅ বুদ্ধ পূৰ্ণিমা 03:34 +2,949 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →ইতিহাস টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nঅ বুদ্ধ পূৰ্ণিমা 16:16 +7 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nন বুদ্ধ পূৰ্ণিমা 16:15 +3,969 অজয় দাস আলোচনা বৰঙণি →তথ্য উৎস টেগ্: ম'বাইল সম্পাদনা ম'বাইল ৱে'ব সম্পাদনা Advanced mobile edit\nইম্ফল 16:10 +253 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি +শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ; +শ্ৰেণী:মণিপুৰ using HotCat\nপিয়লি বৰুৱা 14:37 +3 Rinku AAhmed আলোচনা বৰঙণি →স্বাধীনতা আন্দোলন টেগ্: ভিজুৱেলএডিট\nআঞ্চলিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী 02:07 +311 SlowPhoton আলোচনা বৰঙণি +শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী সংস্থা; +শ্ৰেণী:গুৱাহাটী; +শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী; +শ্ৰেণী:সংগ্ৰহালয় using HotCat\nৰবাৰ্ট ফ্ৰ'ষ্ট 00:13 0 CommonsDelinker আলোচনা বৰঙণি Replacing Jb_modern_frost_2_e.jpg with File:Robert_Frost,_1910s.jpg (by CommonsDelinker because: File renamed: Criterion2(meaningless or ambiguous name)).\n"https://as.wikipedia.org/wiki/বিশেষ:সম্পৰ্কিত_সালসলনিসমূহ/শ্ৰেণী:অনা_অসমীয়া_ভাষা_সমৃদ্ধ_প্ৰবন্ধ"ৰ পৰা সংকলিত


FACT CHECK: পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোট এই বছৰৰ মাৰ্চৰ পৰা অচল নহয়! - Factcrescendo Assamese\nশেহতীয়াভাবে বহুকেইটা সংবাদ মাধ্যম তথা ছ’চিয়েল মিডিয়াত এটা কথা বহুলভাৱে প্ৰচাৰ হৈছে যে এইবছৰৰ মাৰ্চৰ পৰা ভাৰতত পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোটসমুহ অচল হৈ পৰিব। অসমৰো বহুতো ফেচবুক একাউন্টৰ পৰা এইধৰণৰ পোষ্ট কৰা দেখা গৈছে।\nএনডি২৪ নামৰ এক নিউজ পৰ্টেলৰ ফেচবুক পেজত এই বিষয়ে এক বাতৰি যোৱা ২৩ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে প্ৰকাশ কৰা হৈছে য’ত দাবী কৰা হৈছে যে পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোট এই বছৰৰ মাৰ্চৰ পৰা অচল হৈ পৰিব । উক্ত ফেচবুক পোষ্টটো বৰ্তমানলৈকে ৯৫৮ বাৰ শ্বেয়াৰ কৰা হৈছে আৰু ভাইৰেল হৈ পৰিছে ।\nইয়াৰ উপৰিও আন কিছু ফেচবুক পেজ আৰু প্রফাইলৰ পৰাও এই বিষয়ে পোষ্ট আপলোড কৰা হৈছে ।\nআমি ফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডো অসমীয়াই সত্যতা নিৰূপন কৰিলো যে এই দাবীটো সন্দৰ্ভত আমি সত্যতা নিৰূপন কৰিম আৰু আমি জানিব পাৰিলো যে সেই দাবী মিছা আৰু আনকি ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়ায়ো এই দাবীক অসত্য বুলি আখ্যা দিছে।\nআমি কেইটামান বিশেষ প্ৰাসংগিক শব্দ লৈ গুগলত ছাৰ্চ কৰি চালো। আৰু আমি কেইবাটাও এনেকুৱা বাতৰি লাভ কৰিলো য’ত স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা আছে যে তেনেকুৱা কোনো ধৰণৰ ঘোষণা ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়াৰ ফালৰ পৰা কৰা হোৱা নাই। Original Link- The News Minute | Archived Link\nScreenshot NDTV article\nOriginal Link: NDTV | Archived Link\nআমি আৰবিআইৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলটোও পৰীক্ষা কৰি চালো আৰু পালো যে তেওঁলোকে সেইধৰণৰ খবৰবোৰ মিছা বুলি ইতিমধ্যেই এটা স্পষ্টীকৰণ তাত প্ৰকাশ কৰিছে।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰেও এইবাতৰিসমুহ অস্বীকাৰ কৰিছে। প্ৰেছ ইনফৰ্মেছন ব্যুৰোৱে এক টুইটাৰ বক্তব্যত উল্লেখ কৰি এই দাবী মিছা বুলি স্পষ্ট কৰিছে আৰু লগতে কৈছে যে ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়াই তেনেকুৱা কোনো ঘোষণা কৰা নাই।\nপিআইবি ফেক্ট চেকে টুইট কৰিছে: “RBI has not made any announcement to discontinue usage of old currency notes of Rs 5, Rs 10 and Rs 100.”(আৰবিআয়ে পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোটৰ প্ৰচলন বন্ধ কৰাৰ কোনো ঘোষণা কৰা নাই।)\nআৰবিআইৰ সহকাৰী মহা প্ৰৱন্ধক বি মহেশে মাৰ্চ, এপ্ৰিলৰ পৰা চেন্টেল বেংকে পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোট বন্ধ কৰাৰ চিন্তা চৰ্চা কৰি থকা বুলি এক বক্তব্য প্ৰকাশ কৰাৰ পিছত ২০২১ৰ মাৰ্চৰ পৰা এই নোটকেইখনৰ প্ৰচলন বন্ধ হৈ পৰিব বুলি বিভিন্ন উৰাবাতৰি প্ৰচাৰ হোৱা আৰম্ভ হৈ পৰিল।মহেশে স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰিছিল যে সেই নোটসমুহ ক্ৰমান্বয়ে প্ৰচলনহীন হৈ পৰিব, কিন্তু যেতিয়ালৈকে প্ৰচলনত থাকে, তেতিয়ালৈ সেই নোটসমুহ লেনদেনৰ বাবে আগৰ দৰেই ন্যায়সংগত হৈ থাকিব। সেই কথাটো কিন্তু আওকান কৰা হৈছে।\nScreenshot Dajiworld article\nOriginal Link- Dajiworld | Archived Link\nপুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোটৰ প্ৰচলন এই বছৰৰ মাৰ্চৰ পৰা বন্ধ হৈ পৰিব বুলি প্ৰচাৰ কৰা দাবীটো মিছা। ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়ায়ে স্পষ্ট কৰি দিছে তেনেকুৱা কোনো ঘোষণা কৰা হোৱা নাই আৰু খবৰসমুহ অসত্য।\nTitle:পুৰণি ৫টকীয়া, ১০টকীয়া আৰু ১০০টকীয়া নোট এই বছৰৰ মাৰ্চৰ পৰা অচল নহয়!\nTagged ১০০টকীয়া১০টকীয়া৫টকীয়াFact Crescendo Assameseপুৰণি নোটফেক্ট ক্ৰেছেণ্ডো অসমীয়াৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়া


পত্নী- মূল: জৈনেন্দ্ৰ কুমাৰ - অনুবাদ: মিতালী বৰ্মন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচহৰৰ এটি পৰিত্যক্ত ঘৰ৷ সন্মুখৰ চৌকাত অঙঠা লৈ ঘৰটোৰ দ্বিতীয় মহলাত এগৰাকী নাৰী বহি আছে৷ অঙঠাৰ জুই লাহে লাহে ছাঁই হৈ গৈ আছিল৷ তাইহে জানো কি ভাবি আছিল; বয়স প্ৰায় বিশ-বাইশমান হ’ব, শাৰীৰিকভাবে কিছু ক্ষীণ আৰু সম্ভ্ৰান্ত কুলৰ বুলি অনুমান কৰিব পাৰি৷\nএটাৰ পাছত আনটো অঙঠা পুৰি ছাঁই হোৱা জুইলৈ তাইৰ নজৰ গ’ল৷ আঁঠুৰ ওপৰত হাতেৰে ভেঁজা দি তাই উঠিল৷ উঠি গৈ অলপ কয়লা আনিলে৷ কয়লাখিনি জুইত ঢালি দি একাষৰীয়াকৈ এনেকৈ বহিলে যেন এতিয়া কি কৰিব তাকেই মনত পেলাবলৈ যত্ন কৰিছে৷ ঘৰতো আন কোনো নাই আৰু সময়ো নিশা বাৰ বাজি গ’ল৷\nঘৰটোত মাথোঁ দুটাই প্ৰাণী- পতি আৰু পত্নী৷ মানুহজন ৰাতিপুৱাই যি ওলাই গ’ল এতিয়ালৈ উভতি অহা নাই আৰু মানুহজনীয়ে চৌকাৰ গুৰিতে বহি ৰৈ আছে৷\nসুনন্দাই ভাবে- নাই ভাবেনো ক’ত? অচল ভাবেৰেইতো তাই তাতে বহি আছে৷ ভাবিবই যদি লাগে তেন্তে কয়লাবোৰ যাতে নুনুমায় তাকেহে ভবা উচিত৷\n… তেওঁ জানো কেতিয়া আহিব? এক বাজি গ’ল৷ যিয়েই নহওক লাগিলে, মানুহে নিজৰ শৰীৰটোৰ যত্ন ল’ব লাগে৷ … আৰু সুনন্দা বহি আছিল৷ তাই একো কৰি থকা নাছিল৷ যেতিয়া তেওঁ আহিব তেতিয়া ৰুটি সেকি দিব৷ তেওঁ বা ক’ত ক’ত ইমান সময় লগায়! আৰু কিমান পৰ বহিম? মোৰ দ্বাৰা বহি থকাটো সম্ভৱ নহয়৷ কয়লাবোৰতো জুইৰ উত্তাপ বিৰিঙি উঠিছে৷ তাই বিতুষ্ট হৈ আঙঠাৰ ওপৰত তাৱাখন পাতি দিলে৷ নাই, এতিয়া তাই ৰুটি সেকিয়ে পেলাব৷ বিৰক্তি আৰু খঙত তাই আটাৰ থালখন সশব্দে মুখৰ আগলৈ টান মাৰি আনিলে আৰু ৰুটি বেলিবলৈ ধৰিলে৷ কিছুসময় পাছত তাই সিহঁতৰ চিৰিত শব্দ শুনিলে৷ তাইৰ মুখখনলৈ যেন কিছু তন্ময়তা আহিল৷ কিছু মুহূৰ্তৰ বাবে সেই আভা তাইৰ মুখত ৰৈ নোহোৱা হ’ল আৰু তাই আগৰদৰে কাম কৰি থাকিল৷\nকালিন্দীচৰণ, তাইৰ মানুহজন আহিল৷ তেওঁৰ পিছে পিছে তেওঁৰ তিনিজন বন্ধুও আহিল৷ নিজৰ মাজতে কথা পাতি আহিছিল আৰু বেছ উত্তেজিত হৈ আছিল৷ কালিন্দীচৰণে তেওঁৰ বন্ধু তিনিজনৰ সৈতে চিধাই নিজৰ কোঠালিলৈ সোমাই গ’ল৷ তেওঁলোকৰ মাজত বিতৰ্ক চলি আছিল৷ কোঠালিত সোমাই মুহূৰ্তমানৰ বাবে ৰৈ আকৌ আৰম্ভ কৰিলে৷ এই চাৰিওজন মানুহে দেশ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ কঁকালত টঙালি বান্ধিছে৷ সেই বিষয়তে আলোচনা হৈ আছিল৷ ভাৰতমাতাক স্বতন্ত্ৰ কৰিবই লাগিব- আৰু এয়া নীতি-অনীতি, হিংসা-অহিংসালৈ চোৱাৰ সময় নহয়৷ মিঠা কথাৰ বহুত পৰিণাম পোৱা গ’ল৷ মিঠা কথাৰে বাঘৰ মুখৰ পৰা নিজৰ মূৰটো বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিব নোৱাৰি৷ সেই সময়ত বাঘটো হত্যা কৰাই একমাত্ৰ উপায়৷ সন্ত্ৰাস! অ হয়, সন্ত্ৰাস! আমি সন্ত্ৰাসবাদলৈ ভয় কৰা উচিত নেকি? কিছুমান এনে মানুহো আছে যিয়ে কয়, “সন্ত্ৰাসবাদী মুৰ্খ, সিহঁত কালিৰ শিশু৷“ হয়, সিহঁত হয় মুৰ্খ আৰু কালিৰ শিশু৷ সিহঁতক বয়সোপলব্ধ বুদ্ধিৰ প্ৰয়োজন নাই৷ আমাৰ নিজে জীয়াই থাকিবলৈ অভিলাষ নাই৷ আমাৰ নিজৰ পুত্ৰ-কন্যালৈ মোহ নাই৷ আমাৰ বাবে ধন-সম্পদৰো একো গৰজ নাই৷ তেন্তে আমি মৰিবলৈ কিয় মুক্ত নহয়? উৎপীড়নৰ উপশম ঘটাবলৈ কিছু উৎপীড়নৰ অৱকাশ হ’বই! যিয়ে ভয় কৰে এইবোৰলৈ সিহঁতে ভয় কৰি থাকক৷ ভয় আমাৰ দৰে ডেকাসকলৰ বাবে নহয়৷\nতাৰপাছত এই চাৰিওজন মানুহে নিজে কি কি কৰা উচিত তাৰে আলোচনা কৰিবলৈ ল’লে৷\nএইসময়তে হঠাৎ কালিন্দীচৰণৰ মনত পৰিল যে তেওঁ নৈশ আহাৰ খোৱা নাই আৰু তাৰ বন্ধুসকলকো খোৱাৰ কথা সোধা নাই৷ সেইবাবে তেওঁ বন্ধুসকলৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰি তাৰ পৰা উঠিল আৰু সুনন্দাৰ কাষ পালেগৈ৷\nসুনন্দা য’ত আছিল তাতেই আছে৷ তাই ৰুটি সেকি উঠিছিল৷ তাৱাখন লুটিয়াই চৌকাৰ কয়লাৰ আঙঠাবোৰ হেঁচা মাৰি থোৱা হৈছিল৷ তাই দুহাতৰ আঙুলিত মূৰটো ভেজা দি বহি আছিল৷ তেনেকৈ বহি বহি যেন তাই উদাস হৈ পৰিছিল৷ তাইৰ স্বামী কালিন্দীচৰণে বন্ধুসকলৰ লগত কিয় আৰু কি কথা পাতি আছিল তাই সকলো শুনি আছিল৷ সেই উদ্যমৰ কাৰণ তাই বুজি নাপায়৷ উৎসাহ তাইৰ বাবে এক অপৰিচিত সংজ্ঞা৷ সেয়া তাইৰ বাবে কিছু নিলগৰ বস্তু; আকাংক্ষিত, মনোৰম আৰু চিৰসেউজ৷ তাই ভাৰতমাতাৰ স্বতন্ত্ৰতাৰ কথা বুজিবলৈ বিচাৰে, কিন্তু না তাই ভাৰতমাতা বুজি পায় না স্বতন্ত্ৰতা৷ তাই এই মানুহবোৰে ইমান উছাহত পাতি থকা কথাবোৰৰ একো অৰ্থ বুজি নাপায়৷ তথাপি তাইৰ প্ৰকৃত উদ্যমৰ প্ৰতি বৰ আকাংক্ষা আছে৷ জীৱনৰ চেতনা যেন লাহে লাহে তাইৰ মনৰ মাজত নুমাই আহিবলৈ ধৰিছে, তথাপি তাই জীয়াই থাকিব বিচাৰে৷ তাইৰ বৰকৈ হেঁপাহ জাগে যে তাইৰ মানুহজনে তাইৰ লগতো দেশৰ কিছু কথা পাতিব৷ হয় তাইৰ বুদ্ধি অলপ কম কিন্তু লাহে লাহে তায়ো বুজি নাপালেহেঁতেন নেকি! তাই ভাবে, কমকৈ পঢ়া-শুনা কৰিলোঁ, তাতনো মোৰ কি দোষ? এতিয়াতো পঢ়িবলৈ সাজু! কিন্তু পত্নীৰ লগত পতিৰ ধৈৰ্য হেৰাই যায়৷ যিহওক, তাই ভাবে যে তাইৰ কাম সেৱা-সৎকাৰ কৰাহে৷ মাত্ৰ ইয়াকে সাৰোগত কৰি কিবা বুজি পোৱাৰ ইচ্ছাকো তাই এৰি পেলাইছে৷ তাই অলসভাবে তাইৰ স্বামীৰ লগত থাকে আৰু কেতিয়াও তেওঁৰ পথত বিঘিণি হ’বলৈ নিবিচাৰে৷ তাই মাথোঁ ইমানেই বুজি পায় যে যদি তাইৰ মানুহজনে আৰামী জীৱন এৰিছে, ঘৰ-বাৰী এৰিছে, জানি-বুজি বিধ্বস্ত আৰু বিপৰ্যস্ত জীৱন এটা বাচি লৈছে এয়াও নিশ্চয় কিবা ভালৰ বাবেই কৰিছে৷ এই কথাটোকে মুঠি বান্ধি ধৰি তাই তিলমানো আপত্তি নকৰাকৈ গিৰিয়েকৰ লগত থাকি প্ৰতিটো বিপদ-বিঘিনি পাৰ কৰি আহিছে৷ “তুমি কিয় মোৰ লগত কষ্ট খাব লাগে“- এইবুলিও মানুহজনে কৈছিল আৰু তেওঁৰ এই কথাত তাই স্তব্ধ হৈ পৰিছিল৷ ভাবি ভাবি পাৰ নাপালে যে চোৱা কেনে এক কথা ক’লে! তাই জানে যে যাক চৰকাৰ বুলি কোৱা হয় সেই চৰকাৰখন এওঁলোকৰ এই কাম-কাজত অসন্তুষ্ট৷ চৰকাৰ চৰকাৰেই৷ তাইৰ মনত কোনো স্পষ্ট ধাৰণা নাই যে দৰাচলতে চৰকাৰ মানে কি! কিন্তু এই যিবোৰ বিষয়া আছে, তেওঁলোক সাংঘাতিক শক্তিশালী আৰু তেওঁলোকৰ ওচৰত নানা ধৰণৰ শক্তি আছে৷ এই ফৌজ, পুলিচ-চিপাহী আৰু মেজিষ্ট্ৰেট আৰু মুন্সি, চাপ্ৰাচী আৰু থানেদাৰ আৰু ভাইচৰয়- এই সকলোবোৰ চৰকাৰী৷ এইসকলৰ লগত কিদৰে যুদ্ধ কৰিব পৰা যাব! হাকিমৰ লগত কাজিয়া কৰা ভাল কথা নহয়, কিন্তু এওঁ এই যুদ্ধৰ বাবেই শৰীৰ-মন একাকাৰ কৰি সাজু হৈ আছে৷ যিহওক; কিন্তু এওঁলোকে ইমান চিঞৰি চিঞৰি কিয় কথা পাতে? তাই এইটোৱে বেয়া পায়৷ সাধাৰণ পোচাক পিন্ধা পুলিচৰ মানুহ এজন অনবৰত সিহঁতৰ ঘৰৰ বাহিৰত টহল দি থাকে৷ এওঁলোকে সেই কথাটোনো কিয় পাহৰি যায়? ইমান চিঞৰি চিঞৰি কিয় কথা পাতে?\nবহি বহি তাই এইবোৰ কথাকে মনৰ মাজত পাগুলি আছিল৷ দুই বাজিবৰ হ’ল৷ তেওঁলোকৰ খোৱা-বোৱালৈয়ো মন-কাণ নাই আৰু মোলৈয়ো৷ মোৰতো বাৰু একো নহয়, কিন্তু নিজৰ শৰীৰলৈতো যত্ন দিব লাগে! এনেকুৱা অমনোযোগিতাৰ বাবেইতো সেই সন্তানটো হেৰাই গ’ল৷ তাইৰ মনটো যিমানেই ইফালে-সিফালে ব্যস্ত নাৰাখক কিয়, কিন্তু যেতিয়াই অকলে থাকে অৱশেষত ঘূৰি-ঘূৰি মনটো সেই সন্তানটোৰ অনুপস্থিতিত আহি থমকি ৰয়৷ তেতিয়া তাইৰ সন্তানটিৰ সেই কথাবোৰ- সেই মৰম লগা চকুযুৰি, সৰু সৰু আঙুলিবোৰ আৰু অকণমানি ওঁঠলৈ মনত পৰে৷ সেই কল্লোল মনত পৰে৷ তাৰ মৃত্যুটো সকলোতকৈ বেছিকৈ মনত পৰে৷ এই মৃত্যু মানে কি? মৃত্যুৰ কথা তাই ভাবিবও নোৱাৰে৷ যদিও তাই জানে যে সকলোৱে এদিন নহয় এদিন মৰিব লাগিব, তাই মৰিব, তাইৰ মানুহজন মৰিব৷ কিন্তু মুহূৰ্তমানৰ বাবে ভুলতেও সেই কথা ভাবিলে তাই ভয়ত কঁপি উঠে৷ এয়া তাই সহিব নোৱাৰে৷ সন্তানটিৰ স্মৃতিয়ে তাই প্ৰতিবাৰে কোবাই থৈ যায়৷ তেতিয়া তাই বিহ্বল হৈ চকুযুৰি মছে আৰু হঠাতে ইফাল-সিফালৰ কিছুমান কাম উলিয়াই লৈ সেইবোৰত নিজক ব্যস্ত কৰি লয়৷ কিন্তু যিমানে যি নকৰক কিয়, অকলশৰে থকা সময়ত ৰৈ ৰৈ সেই মৃত্যুৰ কথা, মৃত্যুৰ চিন্তা তাইৰ মনলৈ আহি থাকে আৰু তাই অসহায় হৈ পৰে৷\nকালিন্দীয়ে ক’লে, “সুনন্দা, খোৱা মানুহ আমি চাৰিজন৷ ৰন্ধা-বঢ়া হৈ গ’লনে?“\nসুনন্দাই আচাৰৰ থাল, বেলনা-বেলনামাৰি, ডেক্সি আৰু খালী বাচন-বৰ্তনবোৰ সামৰি উঠি গ’ল, একোকে নক’লে৷\nকালিন্দীয়ে ক’লে, “শুনিছানে, মোৰ লগত আৰু তিনিজন মানুহ আছে৷ খাবলৈ ৰান্ধিব পৰিবা যদি কোৱা নহ’লে এইখিনিৰে কাম চলাম৷“\nসুনন্দাই একোকে নক’লে৷ মনেমনে তাইৰ খুব খং উঠিল৷ এওঁ তাইৰ লগত ক্ষমাপ্ৰাৰ্থীৰ দৰে কথা কিয় কৈছে, হাঁহিমুখে ক’ব নোৱাৰে নেকি যে খাবলৈ আৰু অলপ কিবা ৰান্ধি দিয়া৷ যেন মই কোনোবা পৰহে! ভাল কথা বাৰু, তেন্তে ময়ো কাৰো গোলাম নহওঁ যে কেৱল এওঁৰে কামত লাগি থাকিম৷ মই খোৱা-চোৱাৰ কথা একো নাজানো আৰু তাই মৌন হৈয়ে ৰ’ল৷\nকালিন্দীচৰণে অলপ টানকৈ ক’লে, “সুনন্দা!“\nসুনন্দাৰ মনৰ ভিতৰত এনে এক আন্দোলন জাগ্ৰত হ’ল যে হাতত থকা ডেক্সিটো খুব জোৰেৰে দলি মাৰি দিলে৷ তাই কাৰো খং সহিবলৈ নহয়৷ তাইৰ মনলৈ এবাৰো নাহিল যে অলপ আগেয়ে এই মানুহজনলৈ কেনে এক প্ৰেম আৰু হিতৰ কথা চিন্তা কৰি বহি আছিল৷ এই মুহূৰ্তত তাই ভিতৰি ভিতৰি খঙত দগ্ধ হৈ গৈছে৷\n“কিয়? কথা এটা ক’বও নোৱাৰা নেকি?“\n“তেন্তে ভাল কথা বাৰু! কোনেও একো নাখায়৷“\nএইদৰে কৈ খঙতে হাত-ভৰি আচাৰি কালিন্দীচৰণ উভতি গ’ল৷\nকালিন্দীচৰণক তেওঁৰ দলত উগ্ৰ বুলি কোৱা নাযায়, কিছু পৰিমাণে তেওঁক উদাৰ বুলিহে কোৱা হয়৷ লগৰ বেছিভাগে বিবাহিত, কিন্তু কালিন্দীচৰণ কেৱল বিবাহিতই নহয়, ইতিমধ্যে তেওঁ এটি সন্তান হেৰুৱাই পেলাইছে৷ দলত তেওঁৰ কথা-বতৰাৰ মান আছে৷ দলৰ কিছু মানুহ তেওঁৰ ঢিলা মনোভাৱৰ বাবে অসন্তুষ্টও হৈ আছে৷ তেওঁ দলত বিবেকৰ প্ৰতিনিধি আৰু সদস্যসকলৰ অতপালি কমোৱাত হাঁকোটাৰ দৰে কাম কৰে৷\nবিতৰ্কটো এইবাবেই হৈছিল কাৰণ কালিন্দীৰ মতে আমি সন্ত্ৰাস পৰিত্যাগ কৰাৰ দিশে ধাৱমান হ’ব লাগে৷ সন্ত্ৰাসৰ দ্বাৰা বিবেক কুণ্ঠিত হয় আৰু ইয়াৰ ফলত মানুহ হয় উত্তেজিত হৈ থাকে নহয় ভয়ত সংকুচিত হৈ থাকে৷ এই দুয়োটি পৰিস্থিতিয়ে ভাল নহয়৷ আমাৰ লক্ষ্য চাৰিওফালে বুদ্ধিক জাগ্ৰত কৰাৰহে, আতংকিত কৰা নহয়৷ চৰকাৰে ব্যক্তি আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ বিকাশৰ ওপৰত বহি তাক তল পেলাবলৈ বিচাৰিছে৷ বিকাশৰ পথৰ এই অৱৰোধকে আমি আঁতৰাবলৈ বিচাৰোঁ- এইটোকেই মুক্ত কৰিবলৈ বিচাৰো৷ সন্ত্ৰাসৰ দ্বাৰা এই কামটো নহ’ব৷ যিসকল বল-শক্তিৰ অহংকাৰত উন্মত্ত হৈ আছে, সেইসকলৰ সেই অহংকাৰ আঁতৰাই তেওঁলোকৰ মনত কৰ্তব্যৰ ভাৱনাৰ উদয় কৰোৱাটোহে আচল কাম৷ আমি স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে এই অহংকাৰ ঠেকা-খুন্দা খাই, আহত হৈহে নাইকিয়া হ’ব৷ এই আঘাত দিবলৈ আমি অৱশ্যে সাজু হৈ থাকিব লাগিব, কিন্তু এইধৰণৰ সৰু-সুৰা কথাবোৰ উচিত নহয়৷ ইয়াৰ পৰা চৰকাৰৰ একো বিঘিনি নহয়, ইয়াৰ বিপৰীতে সিহঁতে নিজৰ কাম কৰাৰ প্ৰাসংগিকতাৰ ওপৰত সন্তুষ্টহে হ’ব৷\nকিন্তু যেতিয়া সুনন্দাৰ কাষৰ পৰা উলটি আহিল তেতিয়া কালিন্দীক নিজৰ পক্ষত দৃঢ় হৈ থকা যেন নালাগিল৷ তেওঁ যেন “হয়, সন্ত্ৰাসৰো প্ৰয়োজন আছে“ বুলিও সহমত দিব৷ তেওঁ ক’লে, “এয়া ভাল হ’ল যে আমি অলপ কাম আৰম্ভ কৰি দিলোঁ৷“ তাৰ লগে লগে আকৌ ক’লে, “আপোনালোকৰ ভোক লগা নাইনে? তেওঁৰ গা ভাল নহয়, সেইবাবে ইয়াততো ৰন্ধা-বঢ়া কৰা হোৱা নাই৷ কওকচোন কি কৰা যায়! ক’ৰবাৰ হোটেললৈ যায় নেকি?“\nএজনে ক’লে যে বজাৰৰ পৰা কিবা খোৱা বস্তু ঘৰলৈ অনোৱা হওক৷ আন এজনে ক’লে যে হোটেললৈয়ে যোৱা হওক৷ এইদৰে কথা-বতৰা পাতি থাকোঁতে সুনন্দাই এখন ডাঙৰ থালত খোৱাবস্তুবোৰ সাজি তেওঁলোকৰ মাজত থ’লে আৰু থৈয়ে একো নোকোৱাকৈ গুচি গ’ল৷ আকৌ এবাৰ আহি থালখনৰ ওচৰত চাৰি গিলাচ পানী থৈ আগৰবাৰৰ দৰে একেদৰে নিৰবে গুচি গ’ল৷\nকালিন্দীক যেন কিবা এটাই খোঁচ মাৰি গ’ল৷\nতিনিওজন বন্ধু মৌন হৈ ৰ’ল৷ পতি-পত্নীৰ মাজত যে কিবা এটা সংঘাত চলি আছে তেওঁলোকে অনুভৱ কৰিব পাৰিলে৷ শেষত এজনে কৈ উঠিল, “কালিন্দী, তুমিতো কৈছিলা যে ঘৰত খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হোৱা নাই৷ “\nকালিন্দীয়ে তৎক্ষণাত ক’লে, “মানে মই বুজাব বিচাৰিছিলোঁ যে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে নাই৷“\nআন এজনে ক’লে, “যথেষ্ট আছে৷ সব চলি যাব৷“\n“চাওঁচোন, আৰু কিবা আছে নেকি!“ এইবুলি কালিন্দী উঠি গ’ল৷\nআহি সুনন্দাক ক’লে, “তোমাক তালৈ খোৱাবস্তু লৈ যাবলৈ কোনে কৈছিল? মই কি কৈছিলোঁ?“\n“যোৱা থালখন উঠাই লৈ আহাগৈ৷ আমি কোনেও ইয়াত নাখাওঁ৷ আমি হোটেললৈ যাম৷“\nসুনন্দাই একো নক’লে৷ কালিন্দীও কিছু পৰ নিতাল মাৰি তাতে থিয় হৈ থাকিল৷ বহুধৰণৰ কথা তেওঁৰ মনলৈ আৰু ডিঙিৰ কাষলৈ আহি থাকিল৷ তেওঁ তেওঁৰ অপমান হোৱাটো বুজি পাইছিল আৰু এই অপমান তেওঁৰ বাবে অসহনীয় আছিল৷\nতেওঁ ক’লে, “কোনোবাই যে কিবা কৈ আছে একো শুনা নাই নেকি? কিয়?“\n“মই ইয়াত অবাবত বকি থাকিবলৈ ৰৈ আছোঁ নেকি?“\n“মই সুধিছো যে মই কৈ থৈ যোৱাৰ পাছতো খোৱাবস্তু লৈ যোৱাৰ কি দৰকাৰ আছিল?“ সুনন্দাই উভতি চালে আৰু নিজৰ মাতটো যথাসম্ভৱ কোমল কৰি ক’লে, “নোখোৱা নেকি! এক বাজি গ’ল দেখোন!“\nকালিন্দী নিৰস্ত্ৰ হ’বলৈ ধৰিলে আৰু এয়া তেওঁ ভালকৈ বুজি উঠিল৷ এইবাৰ তেওঁ যেন ধমকিৰ সুৰত সুধিলে, “আৰু খোৱাবস্তু আছেনে?“\nসুনন্দাই লাহেকৈ ক’লে, “আচাৰ লৈ যোৱা৷“\n“আৰু খোৱাবস্তু নাই! বাৰু দিয়া আচাৰ৷“\nসুনন্দাই আচাৰ আনি দিলে আৰু কালিন্দীও গুচি গ’ল৷\nসুনন্দাই নিজলৈ বেলেগকৈ একো উলিয়াই ৰখা নাছিল৷ তাইৰ মনলৈ নাহিলেই যে তায়ো খাব লাগে৷ এতিয়া কালিন্দী ওলাই যোৱাৰ পৰতহে যেন তাইৰ মনত পৰিল যে তাই নিজলৈ একো উলিয়াই নাৰাখিলে৷ তাইৰ নিজৰ ওপৰতে খং উঠিল৷ তাইৰ মনটো কঠোৰ হ’ল; এইবাবে নহয় যে তাই খোৱাবস্তু বেলেগকৈ উলিয়াই নাৰাখিলে৷ এইক্ষেত্ৰততো তাইৰ মনত স্বাভিমান জাগি উঠে৷ মনটো ইমান পৰ্য্যন্ত কঠোৰ হ’ল যে তাই ভাবিলে, এনে কথানো তাই কিয় ভাবিব লাগিছে? ছিঃ এয়াও ভাবিবলগীয়া কথানে? আৰু তেতিয়াই বিতৃষ্ণাৰ ভাবটো বাঢ়ি গ’ল৷ তেওঁ এবাৰো নুসুধিলে, তুমি কি খাবা- হঠাৎ এই ভাবটোৱে তাইৰ মনটো কোবাই জোকাৰি থৈ গ’ল৷ মই খাম আৰু তেওঁৰ বন্ধু ভোকত থাকিব- এয়া মই কৰিব বা সহিব পাৰিলোঁহেঁতেন নেকি? কিন্তু তেওঁ যদি এবাৰ সুধিলেহেঁতেন কিনো হ’লহেঁতেন! এই কথাটোৰ বাবে তাইৰ মনটো ভাগি চুৰমাৰ হোৱাৰ দৰে হ’ল৷ তাইৰ যিকণ মান আছিল সেইকণো যেন মাটিত মিহলি হৈ গ’ল৷ ৰৈ ৰৈ তাই নিজকে তিৰস্কাৰ কৰি ক’বলৈ ধৰিলে, “ছিঃ ছিঃ সুনন্দা, এই সৰু-সুৰা কথাবোৰ তই এতিয়াও ধৰি থাকনে? তেওঁৰ বাবে এৰাতি লঘোণে থকাৰ পূণ্য আৰ্জিবলৈ পোৱা বাবে তই সুখীহে হ’ব লাগে৷ মইনো কিয় তেওঁক বিৰক্ত কৰিব লাগে? এতিয়াৰ পৰা একো অশান্তি নিদিওঁ৷ কিন্তু তেওঁ নিজৰ শৰীৰৰতো যত্ন নলয়৷ এইটো ভাল কথা নহয়৷ মই কি কৰোঁ?\nতাই বাচন মাজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ তেওঁলোকে চিঞৰি চিঞৰি কথা-বতৰা পতা তাইৰ কাণত পৰিল৷ মাজে মাজে হাঁহিৰ খলকনিও শুনা গ’ল৷ হঠাৎ তাইৰ ভাব হ’ল, বাচনখিনি পিচতো মাজিব পৰা যাব৷ যদি তেওঁলোকক কিবা লাগে- এয়া ভাবিয়ে তাই ল’ৰালৰিকৈ হাত ধুই সেই কোঠালিটোৰ দুৱাৰৰ বাহিৰত বেৰত আউজি থিয় হৈ থাকিল৷\nএজন বন্ধুৱে ক’লে, “আৰু আচাৰ আছে নেকি? আৰু অলপ আচাৰ আনিবলৈ কোৱা বন্ধু৷“\nকালিন্দীয়ে অভ্যাসবশতঃ চিঞৰি মাত লগালে, “আচাৰ আনা, আচাৰ৷“ যেন সুনন্দা ক’ৰবাত বহু দূৰতহে আছিল৷ কিন্তু তাইতো বাহিৰতে বেৰৰ লগত চেপেটা লাগি ৰৈ আছিল৷ তাই আচাৰ আনি চুপচাপ থ’লে৷\nতাইক কোঠালিটোৰ পৰা যাবলৈ ওলোৱা দেখি কালিন্দীয়ে অলপ ডাঙৰকৈ ক’লে, “অলপ পানী লৈ আনিবা৷“\n← কি ৰাখিম আৰু কি পেলাই দিম? (আণ্ড্ৰে ৱাইডা) – প্ৰিয়ংকা চক্ৰৱৰ্তী\nঅসমীয়া কথন/পঠন আৰু কিছু চিন্তন – মামণি দাস →


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 1 চমূৱেল 30 অধ্যায়\n1 তৃতীয় দিনা দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল চিক্লগ আহি পালে; তাতে তেওঁলোকে দেখিলে যে, অমালেকীয়াসকলে আহি চিক্লগ আৰু নেগেভত উপদ্ৰৱ কৰিছে, আৰু চিক্লগত সোমাই আক্ৰমণ কৰি, জুইৰে পুৰিছে;2আৰু তাৰ ভিতৰত থকা তিৰোতা আদি সৰু বৰ সকলোকে বন্দী কৰি লৈ গৈছে। সিহঁতে কাকো বধ নকৰিলে, কিন্তু সকলোকে লগত লৈ নিজৰ বাটেৰে তেওঁলোক গ’ল।3যেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল সেই নগৰলৈ আহিল, তেতিয়া নগৰখন জুইৰে পুৰি পেলোৱা হৈছে আৰু তাত থকা মহিলা, সন্তান আৰু জীয়ৰীবোৰক বন্দী কৰি লৈ গৈছে।4তেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লগৰ লোকসকলে বৰ মাতেৰে এনেদৰে কান্দিলে যে, শেষত কান্দিবলৈকো তেওঁলোকৰ শক্তি নোহোৱা হ’ল।5তেওঁলোকে দায়ূদৰ দুই ভাৰ্যা, যিজ্ৰিয়েলীয়া অহীনোৱম আৰু কৰ্মিলীয়া মৃত নাবলৰ তিৰোতা অবিগলকো বন্দী কৰি নিছিল।6তেতিয়া দায়ুদ মহাসঙ্কটত পৰিল; কিয়নো প্ৰতিজনৰ লোকৰ মন নিজৰ নিজৰ পুতেক-জীয়েকসকলৰ কাৰণে বেজাৰত আছিল, সেয়ে লোকসকলে দায়ূদক শিল দলিয়াই মাৰিবৰ বাবে আলোচনা কৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু দায়ূদে তেওঁৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাত নিজক সবল কৰিলে।\n7 পাছত দায়ূদে অহীমেলকৰ পুত্ৰ অবিয়াথৰ পুৰোহিতক ক’লে, “এতিয়া অনুগ্ৰহ কৰি এতিয়া মোৰ ওচৰলৈ এফোদ বস্ত্রখন লৈ আহা।” তাতে অবিয়াথৰে দায়ূদৰ ওচৰলৈ এফোদ বস্ত্রখন লৈ আহিলে। 8 তেতিয়া যিহোৱাৰ পৰা নিৰ্দেশনা পাবৰ বাবে দায়ূদে প্ৰাৰ্থনা কৰি সুধিলে, “মই যদি তেওঁলোকক ধৰিবৰ বাবে খেদি যাওঁ, তেনেহলে তেওঁলোকক লগ পাম নে? তাতে যিহোৱাই তেওঁক ক’লে, “তেওঁলোকৰ পাছে পাছে খেদি যোৱা, তাতে অৱশ্যে তেওঁলোকক লগ পাবা, আৰু নিশ্চয়ে তেওঁলোকৰ পৰা সকলোকে উদ্ধাৰো কৰিব পাৰিবা।”9তেতিয়া দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লগত ছশ লোক ওলাই গ’ল, তেওঁলোকে গৈ বিচোৰ জুৰি পালে; তাতে তেওঁলোকৰ কিছুমান লোক পাছ পৰি গ’ল। 10 কিন্তু দায়ুদ আৰু তেওঁৰ সঙ্গী চাৰি শ লোকে শত্ৰুবোৰৰ পাছত খেদি গ’ল; তাতে পাছ পৰি যোৱা দুশ লোক থাকি গ’ল, তেওঁলোক অতি ক্লান্ত হোৱা বাবে বিচোৰ জুৰি পাৰ হ’ব পৰা নাছিল।\n11 তাতে তেওঁলোকে পথাৰত এজন মিচৰীয়া লোকক বিচাৰি পালে আৰু লোকজনক দায়ূদৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল। তেওঁলোকে লোকজনক খাবলৈ খোৱা বস্তু আৰু পানী দিলে, তাতে লোকজনে সেইবোৰ খালে। 12 বিশেষকৈ তেওঁলোকে তেওঁক এটা ডিমৰুৰ পিঠা আৰু দুথোপা শুকান দ্ৰাক্ষাগুটি খাবলৈ দিলে, সেইবোৰ খোৱাৰ পাছত তেওঁ পুনৰ শক্তি পালে; কিয়নো তেওঁ তিনি দিন-ৰাতি একো খোৱা নাছিল। 13 পাছত দায়ূদে তাক সুধিলে, “তই কাৰ মানুহ? আৰু ক’ৰ পৰা আহিলি?” সি ক’লে, “মই অমালেকীয়াৰ এজন বন্দী মিচৰীয়া ডেকা মানুহ; আজি তিনি দিন হ’ল, মই নৰিয়াত পৰা বাবে মোৰ গৰাকীয়ে মোক এৰি গ’ল। 14 আমি কৰেথীয়াসকলৰ নেগেভ অঞ্চলত উপদ্ৰৱ চলাইছলোঁ; যিহূদাৰ অধিকাৰত থকা আৰু কালেবৰ অধিকাৰত নেভেগ অঞ্চলত আক্ৰমণ কৰিছিলোঁ। আমি চিক্লগ জ্ৱলাই দিছিলোঁ।” 15 পাছত দায়ূদে তাক সুধিলে, “তই সেই দলৰ ওচৰলৈ মোক নমাই লৈ যাব পাৰিবি নে?” তাতে সি ক’লে, “আপুনি মোক বধ নকৰোঁ বুলি আৰু মোৰ গৰাকীৰ হাততো শোধাই নিদিওঁ বুলি যদি ঈশ্বৰৰ নামেৰে শপত খাই, তেন্তে মই সেই দলৰ ওচৰলৈ আপোনাক নমাই লৈ যাম।”\n16 পাছত সেই মিচৰীয়াজনে দায়ূদক নমাই লৈ গ’ল; সেই সময়ত তেওঁলোকে গোটেই দেশত উৎসৱ পাতি ভোজন পান কৰি আছিল। 17 তেতিয়া দায়ূদে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰিলে; সন্ধিয়াৰ পৰা পাছদিনালৈকে তেওঁলোকৰ লগত যুদ্ধ কৰি তেওঁলোকক হত্যা কৰিলে। তাত চাৰি শ লোক উটত উঠি পলাই গ’ল, তেওঁলোকৰ বাহিৰে সকলো লোক নিহত হ’ল। 18 অমালেকীয়াসকলে যিবোৰ লৈ গৈছিল, সেই সকলো দায়ূদে উভতাই পালে আৰু নিজৰ দুজনী ভাৰ্যাকো তেওঁ উভতাই পালে। 19 তেওঁ সৰু বা ডাঙৰ, একোৱেই নেহেৰুৱালে, পুতেক-জীয়েক আদি কৰি লুটদ্ৰব্যৰ সকলোখিনি উভতাই পালে। তেওঁলোকে যিবোৰ লুট কৰি নিছিল, সেই সকলোখিনিয়ে দায়ূদে উভতাই আনিলে। 20 আৰু দায়ূদে সিহঁতৰ সকলো গৰু আৰু মেৰ-ছাগৰ জাকবোৰ নিজৰ কাৰণে ল’লে, আৰু লোকসকলে সেই পশুবোৰ উদ্ধাৰ কৰি অনা আন পশুৰ জাকৰ আগে আগে খেদি নি ক’লে, “এইবোৰ দায়ূদে লুট কৰি অনা বস্তু।”\n21 পাছত তেওঁলোক ক্লান্ত হৈ পৰা বাবে দায়ূদৰ লগত যাব নোৱৰা যি দুশ লোকক তেওঁলোকে বিচোৰ জুৰিৰ পাৰত এৰি থৈ গৈছিল, সেই লোকসকলৰ ওচৰ আহি পালে। তাতে সেই লোকসকলে দায়ুদ আৰু লগতে তেওঁৰ লগত অহা আটাই লোকক আগবঢ়াই নিবলৈ ওলাল; তেতিয়া দায়ূদে তেওঁলোকক মঙ্গলবাদ কৰিলে। 22 কিন্তু দায়ূদৰ লগত যোৱা লোকসকলৰ মাজৰ দুৰ্জন আৰু অধম প্রকৃতিৰ কিছুমানে লোকে ক’লে, “সিহঁত আমাৰ লগত যোৱা নাই; গতিকে উভতাই অনা লুটদ্ৰব্যৰ একোকে সিহঁতক নিদিওঁ; কেৱল আমি সিহঁতৰ প্ৰতিজনক নিজ নিজ তিৰোতা আৰু ল’ৰা-ছোৱালীহে দিম, সিহঁত ইয়াকে লৈ আতৰি যাওক।” 23 তেতিয়া দায়ূদে ক’লে, “হে ভাইসকল, এনে ধৰণৰ কাৰ্য কৰা উচিত নহয়। যিহোৱাই আমাক যি দিলে, সেয়া এবাৰ ভাবি চোৱা। তেওঁ আমাৰ বিৰুদ্ধে অহা সৈন্যসকল আমাৰ হাতত শোধাই দিলে। 24 কোনে নো এই বিষয়ে তোমালোকৰ কথা শুনিব? কিয়নো যুদ্ধলৈ যোৱা লোকে যেনে ভাগ পাব, বস্তুৰ ওচৰত থকা লোকেও তেনে ভাগ পাব; দুয়ো সমান ভাগ পাব।” 25 সেইদিনৰে পৰা এই কথা ইস্ৰায়েলৰ কাৰণে বিধি আৰু শাসন-প্ৰণালী হ’ল; এয়ে আজিলৈকে চলি আছে।\n26 পাছত দায়ুদ যেতিয়া চিক্লগলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁ নিজ বন্ধু যিহূদাৰ বৃদ্ধ লোকসকলৰ ওচৰলৈ গ’ল। তাতে তেওঁ লুটি অনা বস্তুৰ কিছু অংশ তেওঁলোকলৈ পঠিয়াই দি ক’লে, “চোৱা, যিহোৱাৰ শত্ৰুবোৰৰ পৰা লুটি অনা বস্তুৰ মাজৰ পৰা এয়ে তোমালোকৰ কাৰণে পঠোৱা উপহাৰ।” 27 বৈৎএল, দক্ষিণ অঞ্চলৰ ৰামোৎ, যত্তীৰ, 28 অৰোয়েৰ, চিফমোৎ, ইষ্টমোৱা, 29 ৰাখল, যিৰহমেলীয়া, কেনীয়াসকলৰ নগৰবোৰ, 30 হৰ্মা, কোৰ-আচন, অথাক, 31 আৰু হিব্ৰোণ আদি যি যি ঠাইত দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল থকিছিল, সেই সকলো ঠাইৰ যুদ্ধাৰুসকলৰ ওচৰলৈ তেওঁ এইবোৰ পঠিয়াই দিলে।


exclusive-interview-of-taliban-spokesperson-suhail-shaheen-about-afghan-women-and-india-manju-b– News18 assam\nEXCLUSIVE Suhail Shaheen: হিজাব পিন্ধিলেহে তালিবানৰ শাসনত নাৰীয়ে পাব স্বাধীনতা, চৰ্তৰ উপৰি চৰ্ত তালিবানৰ মুখপাত্ৰ ছুহেইল শ্বাহিলৰ\nSuhail Shaheenq, Taliban Spokesperson\nEXCLUSIVE Suhail Shaheen: আমি যোৱা ২০ বছৰে বিচাৰিছিলোঁ যে ভাৰতেও আফগানিস্তানৰ জনতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰক। আমি কৈছিলোঁ যে আমি পুতলা চৰকাৰ এখনৰ সমৰ্থন কৰা উচিত নহয়, আফগানিস্তানৰ জনতাক সমৰ্থন কৰিব লাগে।\nচৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়ে আত্মগোপন কৰিছে প্ৰণৰ ভয়ত, হাতত নাম তালিকা লৈ ঘৰে ঘৰে তেওঁলোকক বিচাৰি গৈছে তালিবান! জীন্স পিন্ধাৰ বাবে নিগৃহীত হৈছে যুৱতী! ভাৰতৰ সৈতে আফগানিস্তানৰ ভৱিষ্যতক লৈও প্ৰশ্নই দেখা দিছে। এনে পৰিস্থিতৰ মাজতে কাটাৰৰ পৰা অহিংসাৰ আশ্বাস দিছে তালিবানৰ মুখপাত্ৰ মহম্মদ ছুহেইল শ্বাহিল (Muhammad Suhail Shaheen)এ, সাক্ষাৎকাৰত ক'লে যে অতি সোনকালে আফগানিস্তানৰ নাম প্ৰগতিশীল দেশৰ তালিকাত লিপিবদ্ধ হ'ব, কিন্তু তালিবানৰ আছে বহু চৰ্ত!\nপ্ৰশ্ন ১. জয়ৰ পিছত এসপ্তাহ পাৰ হ'ল আৰু আপোনাৰ তালিবান গোটে এতিয়াও চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ যুঁজিব লগা হৈছে। আপোনাৰ প্ৰতিনিধিয়ে আমৰুল্লা ছালেহকো লগ ধৰিছে। আপুনি গোটেই পৰিস্থিতিটো কেনেদৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰে আৰু কেতিয়া এইয়া সমাধান হ'ব?\nউত্তৰ: হয়, যিমান সময় লাগিছে আলোচনা আৰু কাৰ্যকৰীকৰণত, ই আমি যে আফাগান নাগৰিকসকল, ৰাজনৈতিক নেতাসকলক লগত লৈ নতুন চৰকাৰ গঠন কৰিব বিচাৰিছোঁ তাকেই প্ৰতীয়মান কৰে। সেয়ে আমি সকলো আফগান নাগৰিকৰ সৈতে নতুন চৰকাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছোঁ। তাকেই নকৰি কাবুল দখল কৰাৰ প্ৰথম দিনাই নতুন চৰকাৰ ঘোষণা কৰাটো আমাৰ বাবে অতি সহজ আছিল। আমি সেয়া নকৰি আমাৰ পক্ষ আৰু বিপক্ষৰ সকলোৰে সৈতে ব্যাপক আলোচনা কৰি আছোঁ আৰু আশা কৰোঁ সোনকালেই নতুন চৰকাৰৰ ঘোষণা হ'ব।\nপ্ৰশ্ন ২. ভাৰতে যোৱা দুটা দশকত সমগ্ৰ আফগানিস্তানত উন্নয়নৰ কাম কৰিছে- ৰাস্তা, নদীবান্ধ, আনকি সংসদ ভৱনটোও নিৰ্মাণ কৰিছে। আপুনি ভাৰতৰ অৱদানক কিদৰে চায়। এইটো শুনিব পোৱা গৈছে যে তালিবানে ভাৰতৰ সৈতে বাণিজ্য বন্ধ কৰি দিছে... এইটো সত্য নে আৰু ই চিৰস্থায়ী হ'ব নেকি?\nউত্তৰ: তেওঁলোকৰ যি সমূহ প্ৰকল্প আফগানিস্তানৰ জনতাৰ কাৰণে মংগলদায়ক আৰু যিবোৰে আফগান নাগৰিকৰ কল্যাণ সাধন কৰিব, তেনে প্ৰকল্প কিবা যদি অসম্পূৰ্ণ হৈ আছে তেন্তে তেওঁলোকে সেইবোৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব পাৰিব। আমি বিৰোধিতা কৰিছোঁ এইটোৰহে যে তেওঁলোকে আফগানিস্তানৰ চৰকাৰৰ কাষ চাপি জনতাৰ পৰা আঁতৰি গৈছে। আমি যোৱা ২০ বছৰে বিচাৰিছিলোঁ যে ভাৰতেও আফগানিস্তানৰ জনতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰক। আৰু তেওঁলোকেও আফগানিস্তানৰ জনতাৰ স্বাধীনতাৰ ইচ্ছাক স্বীকাৰ কৰিছিল। এইটো আমাৰ স্থিতি আছিল আৰু আমি কৈছিলোঁ যে আমি পুতলা চৰকাৰ এখনৰ সমৰ্থন কৰা উচিত নহয়, আফগানিস্তানৰ জনতাক সমৰ্থন কৰিব লাগে।\nপ্ৰশ্ন ৩. আপুনি কৈছে যে আফগানিস্তানে পশ্চিমীয়া আৰ্হিৰ গণতন্ত্ৰ অনুসৰণ নকৰে...তেনেহ'লে নিৰ্বাচনী গণতন্ত্ৰক সন্মুখত ৰাখি নিৰ্মাণ কৰা সংসদ ভৱনটো কি কৰিব?\nউত্তৰ: আমি সংবিধান প্ৰণয়ন কৰিম, যেতিয়া চৰকাৰ গঠন হ'ব আৰু পৰিস্থিতি স্বাভাৱিক হ'ব তেতিয়া এখন খচৰা সংবিধান কমিটী গঠন কৰিম । নিশ্চয় সেই ভৱনটো কিবা কামত ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব, জনতা নাইবা ইছলামৰ নানা কামত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যাব।\nপ্ৰশ্ন ৪. তালিবানে শাসন দখল কৰাৰ পিছত সাধাৰণ ক্ষমাদানৰ দৰে কিছুমান ইতিবাচক কাম দেখা গৈছে। কিন্তু এতিয়াও মহিলা সকলক কাম কৰাৰ অনুমতি দিয়া নাই, গজনীত জীন্স পিন্ধা বাবেই যুৱতীক মাৰপিট কৰা হৈছে। এটা শুকুৰবাৰতে মানৱ অধিকাৰ ভংগৰ ১৭টা অভিযোগ আহিছে। আপুনি এইটোক আজিৰ দিনত এক গভীৰ বিষয় বুলি নাভাবেনে?\nউত্তৰ: এইটো এটা সাময়িক সমস্যাহে কাৰণ নীতি মতে মহিলাসকলে কামলৈ যাব পাৰে, স্কুললৈও যাব পাৰিব হিজাব পৰিধান কৰি। জীন্সৰ ইছ্যুটো সৰু ইছ্যু, এইটো সোনকালে সমাধান কৰা হ'ব আৰু সহজতে হ'ব, এটা সাধাৰণ নিয়ম ইতিমধ্যে আছেই। মহিলাই পঢ়া আৰু কাম কৰাৰ সুবিধা পাবই, তাকে লৈ কোনেও চিন্তিত হ'ব নালাগে।\nপ্ৰশ্ন ৫. সাধাৰণ ক্ষমাদানৰ পিছতো আফগান চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী সকল উদ্বিগ্ন হৈ আছে। তেওঁলোকৰ তালিকা বনোৱা হৈছে আৰু তালিবান কেডাৰে ঘৰে ঘৰে গৈ তেওঁলোকক বিচাৰি আছে। শেহতীয়াকৈ তেনে হত্যাৰ ভডিঅ'ও ছচিয়েল মিডিয়াত পোহৰলৈ আহিছে। এইটো কেনেকৈ সমাধান কৰিব বা কেডাৰবোৰ আপোনাৰ নিয়ন্ত্ৰণত নাই নেকি?\nউত্তৰ: ঘৰে ঘৰে গৈ বিচৰা কথাটো সঁচা নহয়। এনেকুৱা একো হোৱা নাই আৰু তেওঁলোক চিন্তিত হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। আমাৰ সেনাই সকলো অনুসন্ধান কৰি আছে আৰু দোষীক বিচাৰি আছে। আমাৰ নীতি সলনি হোৱা নাই আৰু যিসকলে সেই নীতি উলংঘা কৰে তেওঁলোক বিচাৰৰ সন্মুখীন হ'ব লাগিব।\nপ্ৰশ্ন ৬. মৃত্যুৰ ভয়ত বহু লোকে চাকৰিত যোগদান কৰিব বিচৰা নাই। কিন্তু তালিবানেও এতিয়া প্ৰশাসন দেখুৱাব লাগিব। বিমান বন্দৰৰ পৰা ৰাজহুৱা সেৱালৈকে, সকলোবোৰেই অতি প্ৰত্যাহ্বানপূৰ্ণ কাম। আপোনালোকে কিমান সোনকালে এইবোৰ ঠিক কৰিব পাৰিব?\nউত্তৰ: যিসকলে বিদেশলৈ যাব বিচাৰে আৰু যাৰ বৈধ ভিছা আৰু অন্য নথি আছে তেওঁলোকে বিমানবন্দৰলৈ যোৱাত কোনো সমস্যা নাই। আমি জানিব পাৰিছোঁ যে Daish ISISৰ সদস্যই বিদেশলৈ যোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে আৰু সেয়ে আমি বিমানবন্দৰত কিছু কঠোৰ হ'বলগা হৈছে আৰু বৈধ নথি নথকাসকলক বাৰণ কৰা হৈছে।\nপ্ৰশ্ন ৭. প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে প্ৰতিবাদ হৈছে, মহিলাসকলেও আহি প্ৰতিবাদ কৰিছে আৰু ব্যৱস্থাত নিজৰ অংশ বিচাৰিছে। তালিবানে তেওঁলোকক অনুমতি দিছে মিডিয়া থকাৰ কাৰণে নে এই বিষয়টো বাস্তৱটো বিবেচনা কৰা হ'ব?\nউত্তৰ : মহিলাই কাম কৰাৰ সুবিধা পাব এইটো আমাৰ নীতি আৰু আমি ইয়াক পালন কৰিবলৈ দায়বদ্ধ। কিন্তু এগৰাকী মুছলমান হিচাবে তেওঁলোকে হিজাব পৰিধান কৰিব লাগিব। তেওঁলোকৰ ওজৰ-আপত্তি শুনিবলৈ আমি এটা হোৱাটছএপ নম্বৰো দিছোঁ, তেওঁলোকে তাতেই নিজৰ আপত্তিসমূহ আমাক জনাব পাৰিব। তেওঁলোকে আপত্তি দৰ্শাব পাৰে, সেইয়া তেওঁলোকৰ অধিকাৰ আৰু আমি তেওঁলকোৰ আপত্তি শুনিম।\nপ্ৰশ্ন ৮. এনেকুৱা বাতৰি পোৱা গৈছিল যে তালিবানে ভৰতীয়ক অপহৰণ কৰিছিল আৰু পিছত মুকলি কৰি দিছিল। তেওঁলোক পিছত সুকলমে ভাৰতত উপস্থিত হৈছিল। কিন্তু এনে বাতৰি ওলাল কিয়? আপুনি নাভাবেনে যিসকলে যাব বিচাৰে যাব পাৰে এই বাৰ্তাটো স্পষ্ট হোৱা উচিত?\nউত্তৰ: মই এই বাতৰি অস্বীকাৰ কৰোঁ। মই অপহৰণ শব্দটোৰ বিৰোধ কৰিছোঁ আৰু এইটো ব্যৱহাৰ হ'ব নালাগে। আমি ইতিমধ্যে ঘোষণা কৰিছিলোঁ যে দূতাবাসবোৰৰ কামৰ কাৰণে আৰু কূটনীতিবিদসকলৰ কাৰণে উচিত ব্যৱস্থা কৰা হ'ব আৰু মই এইটোও মানি লওঁ যে জৰুৰী নথি-পত্ৰ লাভ কৰিবলৈ তেওঁলোকক কিছু সময়ৰ প্ৰয়োজনো হ'ব। আমি সেই কথা ৰাখিছোঁ। কিন্তু দেশৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত কিছুমান নষ্টবুদ্ধিৰ মানুহ আছে আৰু তেওঁলোকে আমাৰ বিৰুদ্ধে অপপ্ৰচাৰ চলাবলৈ এনেধৰণৰ তথ্য দি থাকে। আপুনি যেতিয়া সেইবোৰ অনুসন্ধান কৰে দেখিব যে সেইবোৰ ভুল।\nপ্ৰশ্ন ৯. যেতিয়াই ভাৰত-আফগান বন্ধুত্বৰ কথা আহে আমি তেতিয়াই বলীউডৰ কাবুলিৱালা, অমিতাভৰ শ্বাহেনশ্বাহ আদিৰ দৰে চিনেমাৰ কথা মনত পেলাও। ভাৰতত এনেকুৱা এটা বাতৰি শুনিবলৈ পোৱা গৈছে যে ১৯৯৬ চনত শ্বাহেনশ্বাহ ছবিৰ শ্বোৰ সময়ত আপোনালোকে নিৰাপত্তাৰো ব্যৱস্থা কৰিছিল। এতিয়াও তেনেধৰণৰ কিবা আশা কৰিব পৰা যায়নে?\nউত্তৰ: মই ভাবো এয়া ভাৰতৰ কাম আৰু নীতিৰ এপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব। আপুনি আফগানিস্তানৰ বিৰুদ্ধে অৱস্থান কৰে নে আফগানিস্তানৰ জনতাৰ পক্ষত থাকে আৰু গঠনমূলক আচৰণ কৰে! যদি সঁচাকৈ এয়া ইতিবাচক হয় তেন্তে আফগানিস্তানৰ জনতাই ভাৰতৰ ভাল প্ৰকল্পসমূহক লৈ যেনেধৰণৰ মনোভাৱ ৰাখিছিল তেনেধৰণেই আচৰণ কৰিব। নদীবান্ধসমূহ আৰু আন আন কল্যাণমূলক প্ৰকল্প যিসমূহ আফগানিস্তানৰ ভালৰ কাৰণে ভাৰতে নিৰ্মাণ কৰিছিল আফগান জনতাই সেইবোৰক আদৰণি জনাব।\nপ্ৰশ্ন ১০. আফগানিস্তানৰ উন্নয়নমূলক কামত আন্তৰ্জাতিক সমূদায়ক আপুনি কিদৰে আহ্বান জনাব?\nউত্তৰ: মোৰ তেওঁলোকলৈ বাৰ্তাটো হ'ল এই যে আমি এইমাত্ৰ এখন যুদ্ধ শেষ কৰিছোঁ আৰু সেই অধ্যায় বন্ধ কৰিব বিচাৰিছোঁ। এইটো এট নতুন অধ্যায় আৰু আফগানিস্তানৰ জনতাই সহায় বিচাৰে আৰু এই সহায় আফগানসকলৰ জীৱন গঢ়িবলৈ আৰু আফগানিস্তানক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ সকলো দেশেই কৰিব পাৰে আৰু আফগানিস্তানে নিজক নিৰ্মাণ কৰিব পাৰে আৰু আন দেশৰ সৈতেও সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিব পাৰে। এইটো দেশসমূহৰ মানবীয় তাড়না হ'ব লাগে যাতে আফগান জনতাক সহায় কৰে। আফগানিস্তানৰ ৭০ শতাংশ লোক দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰে। তদুপৰি আমি ২০ বছৰৰ যুদ্ধ আৰু ৰক্তাক্ত ইতিহাসৰ সাক্ষী। আমি আফগানিস্তানৰ জনতাৰ বাবে কৰা সহায়ক আদৰণি জনাওঁ।\nপ্ৰশ্ন ১১. তালিবানৰ শীৰ্ষ নেতা মোল্লা অখাণ্ডজাদ ক'ত আছে?\nউত্তৰ: তেওঁ শীঘ্ৰেই আহিব আৰু ৰাজহুৱাকৈ দেখা দিব কাৰণ ২০ বছৰ ধৰি আমি দখলদাৰীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি আহিছোঁ আৰু পৰিস্থিতৰ বাবে তেওঁ আঁতৰি থাকিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কিন্তু ইনছাআল্লাহ! এতিয়া তেওঁ সোনকালেই আহিব। মোৰ সংবাদমাধ্যমলৈ এটা অনুৰোধ আছে যে এতিয়া নানা অপপ্ৰচাৰ চলি আছে আৰু সেইবোৰ সত্য নহয়। সেয়ে আপোনালোকে যাতে বাস্তৱটো নজনাকৈ, আমাৰ বিপক্ষৰ দাবীৰ ভিত্তিতেই কোনো বাতৰি পৰিবেশন নকৰে, যাতে আফগানিস্তান আৰু আপোনালোকৰ মাজত দূৰত্ব বাঢ়ি নাযায়।\nপ্ৰশ্ন ১১. মই আকৌ বলীউড মুভীৰ কথা সুধিব বিচাৰিছোঁ। যদি সম্পৰ্কবোৰ ভাল হয় তেনেহ'লে ভাৰতীয় চিনেমাৰ ছুটিং আফগানিস্তানত কৰিব পাৰিব নে?\nউত্তৰ: এইটো ভৱিষ্যতৰ কথা। মই এতিয়াই এই বিষয়ে মন্তব্য নকৰোঁ। মই যি কথাত গুৰুত্ব দিছোঁ সেইটো হৈছে আফগানিস্তানৰ শান্তি আৰু সুস্থিৰতা আৰু আমি এখন নতুন আফগানিস্তান গঢ়িব বিচাৰোঁ। শান্তি, ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা, ৰাষ্ট্ৰী ঐক্য এতিয়া আমাৰ প্ৰধান লক্ষ্য। ভৱিষ্যতে কি হ'ব সেয়া ভৱিষ্যতত দেখা যাব।