সেনা বিষয়াক বিদেশী সজোৱাৰ আঁৰত ষড়যন্ত্ৰ! পোহৰলৈ নতুন তথ্য!| sanaullah-case-takes-a-new-turn-as-investigating-officer's-report-reveals-officer-wasn't-present-at-the-time-of-his-interrogation– News18 Assam\nসেনা বিষয়াক বিদেশী সজোৱাৰ আঁৰত কাৰ ষড়যন্ত্ৰ? পোহৰলৈ নতুন তথ্য!\nঅম্বুবাচীৰ প্ৰাকক্ষণত কামাখ্যাত উদ্ধাৰ মুণ্ডহীন মহিলাৰ মৃতদেহ\nঅসম আৰক্ষীত চাকৰি কৰিব নে কি? ২০০০ টা খালী পদত নিযুক্তিৰ বাবে আবেদন আহ্বান\nবিষয়াগৰাকীৰ অনুপস্থিতিত তদন্তকাৰী বিষয়াই কাক সোধা–পোছা কৰিছিল? টিপচহী কাৰ ল’লে বিষয়াই?\nUpdated:June 1, 2019, 1:04 PM IST\nUpdated: June 1, 2019, 1:04 PM IST\nপ্ৰাক্তন সেনা বিষয়া ছানাউল্লাহক বিদেশী ঘোষণাৰ সন্দৰ্ভত পোহৰলৈ আহিছে চাঞ্চল্যকৰ তথ্য। ছানাউল্লাহৰ বিদেশী গোচৰৰ তদন্তকাৰী বিষয়াৰ প্ৰতিবেদনে সৃষ্টি কৰিছে গভীৰ ৰহস্যৰ। ২০০৯ চনৰ ২৭ জুলাইত তদন্তকাৰী বিষয়াই ছানাউল্লাহৰ ঘৰত তদন্ত কৰিবলৈ যোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে প্ৰতিবেদনত। ছানাউল্লাহক সোধাপোছা কৰা বুলিও উল্লেখ কৰিছে এই প্ৰতিবেদনত। কিন্তু সেই সময়ত ঘৰত নাছিল ছানাউল্লাহৰ। মণিপুৰত কৰ্মৰত আছিল সেনা বিষয়াগৰাকী। তদন্তকাৰী আৰক্ষীৰ প্ৰতিবেদনত ছানাউল্লাহে নিজকে বনুৱা বুলি উল্লেখ কৰিছিল। সেই সময়ত আৰক্ষীৰ প্ৰতিবেদনত ছানাউল্লাহে কৰিছিল টিপ চহী। কিন্তু মণিপুৰত কৰ্মৰত সেনা বিষয়াগৰাকীয়ে কেনেকৈ সেই প্ৰতিবেদনত কৰিলে টিপ চহী। প্ৰতিবেদনত যিকেইজন সাক্ষীয়ে স্বাক্ষৰ কৰিছিল তেওঁলোকক সোধাপোছা কৰোতেও কোনোদিন সীমান্ত আৰক্ষী তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ অহা নাছিল বুলি মন্তব্য কৰে বুলি জনায় ছানাউল্লাহৰ অধিবক্তাই।\nইফালে বিদেশী ঘোষিত ছানাউল্লাহৰ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত লেখ আবেদন । জামিন বিচাৰি ছানাউল্লাহৰ অধিবক্তাৰ আবেদন ন্যায়ালয়ত । বিদেশী ঘোষিত প্ৰাক্তন সেনা বিষয়াগৰাকীক গোৱালপাৰা ৰ ডিটেনশ্যন কেম্পত ৰখা হৈছে


choreographer-ashim-gogoi-audio-clip-on-majuli-gabharu-gone-viral– News18 assam\n‘মাজুলী গাভৰু’ বিতৰ্কক লৈ বাবুৱে ক্ষমা খুজিলে, কিন্তু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ অসীম গগৈৰ উদ্ভট যুক্তি শুনক\nমাজুলীক লৈ প্ৰস্তুত কৰা ভিডিঅ’টোক লৈ কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত অসীম গগৈয়ে দিলে বৰপেটা সত্ৰৰ উদাহৰণ।\nLast Updated : November 20, 2019, 10:23 IST\nজনপ্ৰিয় কণ্ঠশিল্পী বাবু বৰুৱাৰ এটা গীতক লৈ মাজুলীৰ লগতে ৰাজ্যজুৰি সৃষ্টি হৈছিল তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ। ‘মাজুলী গাভৰু’ শীৰ্ষক গীতটোৰ ভিডিঅ’ক লৈ ক্ষোভিত হৈ পৰিছিল মাজুলীবাসী। মাজুলীৰ কৃষ্টি–সংস্কৃতি গীতটোৰ ভিডিঅ’ত বিকৃত ৰূপত উপস্থাপন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। ৰাজ্যজুৰি বিতৰ্কৰ পিছতে কণ্ঠশিল্পী বাবু বৰুৱাই ছচিয়েল মিডিয়াযোগে ক্ষমা বিচাৰিছিল মাজুলীবাসীৰ ওচৰত। লগতে ইউটিউবৰ পৰা ভিডিঅ’টো আঁতৰাই পোলাৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল।\nকোনো এটা গীতৰ ভিডিঅ’ যিহেতু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰৰ নিৰ্দেশনাত কৰা হয়, গতিকে বাবুৰ লগতে এইক্ষেত্ৰত সমানেই দোষী কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ অসীম গগৈ। কোনো এখন ঠাইৰ কৃষ্টি–সংস্কৃতিক লৈ ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰাৰ আগতে তাৰ বিষয়ে জ্ঞান থকাটো নিতান্তই প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু ইমান বিতৰ্কৰ পিছতো টিঙৰ পৰা নমা নাই কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ অসীম গগৈ।\nশেহতীয়াকৈ অসীম গগৈৰ সৈতে বাৰ্তালাপৰ এক অডিঅ’ ক্লিপ ভাইৰেল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত। ননী গোপাল দত্ত নামৰ লোকজনে শ্বেয়াৰ কৰিছে এই অডিঅ’ ক্লিপটো। অডিঅ’ ক্লিপটোত শুনা গৈছে কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ অসীম গগৈৰ উদ্ভট যুক্তি। অসমী গগৈয়ে কয় – সেইটো এটা ‘কনচেপ্ট’হে কৰিছো। মাজুলীক লৈ প্ৰস্তুত কৰা ভিডিঅ’টোক লৈ কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত অসীম গগৈয়ে দিলে বৰপেটা সত্ৰৰ উদাহৰণ। তেওঁ কয় যে মাজুলীত হ’ব পাৰে কিন্তু বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ। মই এখন সত্ৰক লৈ কৰিছো ভিডিঅ’টো।\nইমানেই নহয়, অসীম গগৈয়ে কয় – মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ক’ৰবাত লিখিছে নেকি যে মাজুলীৰ সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা নাই, বৰপেটাত আছে। নিজে পঢ়ি–শুনিহে এই কাম কৰিছো। মাজুলীৰ সত্ৰ বা বৰপেটাৰ সত্ৰৰ নিয়মবোৰ গুৰুজনাই বেলেগ বেলেগকৈ কৰিছিল নেকি বুলিও প্ৰশ্ন কৰে অসীম গগৈয়ে।\nভাইৰেল হোৱা অডিঅ’ ক্লিপটো :\nFirst published: November 20, 2019, 10:23 IST\nAmazing Facts about Medicines: আপুনি জানেনে কিছুমান ঔষধৰ পেকেটত ৰঙা ৰেখা কিয় থাকে ? ইয়াৰ কি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম ?\nDibrugarh: সৰুপথাৰত তিনিজনীয়া দুৰ্বৃত্তৰ আক্ৰমণৰ বলি যুৱক, সংকটজনক অৱস্থাত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি


Mat9| AsmULB | STEP | পাছত যীচুৱে নাৱত উঠি সাগৰ পাৰ হৈ নিজৰ নগৰলৈ আহিল।\nএজন পক্ষাঘাত ৰোগীক যীচুৱে সুস্থ কৰা\n1পাছত যীচুৱে নাৱত উঠি সাগৰ পাৰ হৈ নিজৰ নগৰলৈ আহিল। 2এনেতে কেইজনমান লোকে বিচনাত পৰি থকা এজন পক্ষাঘাতত আক্রান্ত অৱশ ৰোগীক তেওঁৰ ওচৰলৈ আনিলে। সেই লোক সকলৰ বিশ্বাস দেখি যীচুৱে ৰোগী জনক ক’লে, “বোপা, নিৰ্ভয় হোৱা; তোমাৰ পাপবোৰ ক্ষমা কৰা হ’ল।”\n3তেতিয়া বিধানৰ কেইজনমান অধ্যাপকে নিজৰ মাজতে মনে মনে কবলৈ ধৰিলে, “এই মানুহ জনে ঈশ্বৰৰ নিন্দা কৰিছে।” 4যীচুৱে তেওঁলোকৰ মনৰ চিন্তা বুজি পাই ক’লে, ‘আপোনালোকে মনে মনে বেয়া চিন্তা কৰিছে কিয়? 5কোনটো কোৱা সহজ- ‘তোমাৰ পাপ সমূহ ক্ষমা কৰা হ’ল’ নে ‘তুমি উঠি খোজ কাঢ়ি ফুৰা’? 6কিন্তু আপোনালোকে যেন জানিব পাৰে যে, এই পৃথিবীত পাপ ক্ষমা কৰাৰ ক্ষমতা মানুহৰ পুত্ৰৰ আছে’; ইয়াকে কৈ যীচুৱে সেই ৰোগী জনক কলে, ‘উঠা, তোমাৰ শয্যা তুলি লোৱা আৰু নিজৰ ঘৰলৈ যোৱা।”\n7তাতে তেওঁ উঠি নিজৰ ঘৰলৈ গ’ল। 8ইয়াকে দেখি লোক সমূহৰ ভয় লাগিল আৰু ঈশ্বৰে মানুহক এনে ক্ষমতা দিয়াৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ প্রশংসা কৰিবলৈ ধৰিলে।\nমথিক আহ্বান কৰা\n9যীচু যেতিয়া সেই ঠাইৰ পৰা গৈ আছিল, তেতিয়া মথি নামেৰে এজন মানুহক কৰ সংগ্ৰহ কৰা ঠাইত বহি থকা দেখা পালে। যীচুৱে তেওঁক ক’লে, “মোৰ পাছত আহা।” মথিয়ে তেতিয়াই উঠি তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল।\n10ইয়াৰ পাছত যীচুৱে মথিৰ ঘৰত ভোজন কৰিবলৈ বহিল। তাত ▼\n▼9:10 কৰ সংগ্রহকৰী: ইহুদী সকলৰ পৰা কৰ তুলিবলৈ নিযুক্ত ৰোমৰ চৰকাৰী কর্মচাৰী। ইহুদী সকলে তেওঁলোকক বিশ্বাসঘাতক আৰু পাপী বুলি ঘৃণা কৰিছিল।\nকৰ সংগ্রহকৰী আৰু পাপী লোক সকল আহি যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ লগত ভোজনত বহিল। 11ফৰীচী সকলে ইয়াকে দেখি যীচুৰ শিষ্য সকলক সুধিলে, “তোমালোকৰ গুৰুৱে কৰ সংগ্রহকৰী আৰু পাপী সকলৰ সৈতে কিয় ভোজন কৰে?”\n12এই কথা শুনি যীচুৱে ক’লে, “সুস্থ মানুহৰ কাৰণে চিকিৎসকৰ প্রয়োজন নাই; কিন্তু ৰোগী সকলৰ কাৰণেহে প্রয়োজন আছে। 13“মই বলিদান নোখোজো, দয়াহে বিচাৰো,” ▼\n▼9:13 হোচেয়া 6:6\nশাস্ত্রৰ এই কথাষাৰৰ অৰ্থ কি সেই বিষয়ে শিকি আহাগৈ। কিয়নো মই ধাৰ্ম্মিক লোকক মনপালটন কৰিবৰ বাবে নিমন্ত্রণ কৰা নাই, কিন্তু পাপী লোকক নিমন্ত্ৰণ কৰিবৰ বাবেহে মই আহিছো।”\nলঘোনৰ বিষয়ে শিক্ষা\n14তাৰ পাছত যোহনৰ শিষ্য সকলে যীচুৰ ওচৰলৈ আহি ক’লে,“আমি আৰু ফৰীচী সকলে প্রায়েই লঘোন দিওঁ, কিন্তু আপোনাৰ শিষ্য সকলে কিয় লঘোন নিদিয়ে?” 15তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “দৰা লগত থাকোতে জানো দৰাৰ সখি সকলে শোক কৰিব পাৰে? কিন্তু এনে দিন আহিব, যেতিয়া দৰাক তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা লৈ যোৱা হ’ব; তেতিয়া তেওঁলোকেও লঘোন দিব।”\n16“কোনেও পুৰণি বস্ত্ৰত নতুন কাপোৰৰ টাপলি নামাৰে; কিয়নো টাপলি মাৰা নতুন কাপোৰ ডোখৰে সেই বস্ত্ৰক ফালি নিয়ে; তাতে ফটা ডোখৰ বেচিকৈহে ফাটে।”\n17মানুহে নতুন দ্ৰাক্ষাৰস ▼\n▼9:17 দ্রাক্ষাৰস - আঙুৰৰ ৰস\nপুৰণি পশুৰ ছালৰ মোটত ▼\n▼9:17 মোট্ - পনীয়া দ্রৱ্য সংৰক্ষণৰ বাবে পশুৰ ছালেৰে বনোৱা মোনা।\nনথয়; যদি থয়, মোটবোৰ ফাটি গৈ সেই দ্রাক্ষাৰস পৰি যায় আৰু মোটবোৰো নষ্ট হয়। বৰং মানুহে নতুন দ্ৰাক্ষাৰস নতুন মোটতহে থয়, আৰু তেতিয়াহে দুয়ো সুৰক্ষিত থাকে।”\nএগৰাকী অসুস্থ মহিলাৰ আৰোগ্য লাভ আৰু যায়ীৰৰ জীয়েকৰ জীৱন দান\n18যীচুৱে লোক সকলক যেতিয়া এইবোৰ কথা কৈ আছিল, তেতিয়া এজন শাসনকর্তাই আহি তেওঁক প্ৰণিপাত কৰি ক’লে, “মোৰ ছোৱালী জনীৰ এইমাত্র মৃত্যু হ’ল; আপুনি আহি তাইৰ ওপৰত হাত ৰাখক, তাতে তাই জীয়াই উঠিব।” 19তেতিয়া যীচু আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকলে উঠি তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল।\n20সেই সময়তে এগৰাকী মহিলাই পাছফালৰ পৰা যীচুৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ কাপোৰৰ দহি চুলে; সেই মহিলা গৰাকী বাৰ বছৰ ধৰি ৰক্তস্রাৱ ▼\n▼9.20 মহিলা সকলৰ প্ৰসাৱৰ দ্বাৰেৰে তেজ যোৱা ৰোগ৷\nৰোগত ভুগি আছিল। 21তেওঁ মনে মনে ভাৱিছিল, “যদি মই যীচুৰ কাপোৰ খনকে অকল চুব পাৰো, তেনেহলেও মই ভাল হৈ যাম।” 22যীচুৱে মুখ ঘূৰাই তেওঁক দেখি ক’লে, “ভনী, নিৰ্ভয় হোৱা; তোমাৰ বিশ্বাসেই তোমাক সুস্থ কৰিলে। সেই সময়ৰে পৰা সেই মহিলা গৰাকী সুস্থ হ’ল।\n23তাৰ পাছত যীচু সেই শাসনকৰ্ত্তাৰ ঘৰলৈ গ’ল। তাত তেওঁ বাঁহীবাদক সকলক দেখিলে আৰু লোক সকলে হূলস্থূল কৰি থকা দেখা পালে। 24যীচুৱে ক’লে, “চাওঁ, তোমালোক আতৰ হোৱা। ছোৱালী জনী মৰা নাই, টোপনি গৈছে।” এই কথা শুনি তেওঁলোকে হাঁহিবলৈ ধৰিলে।\n25পাছত লোক সকলক ঘৰৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়াত যীচু ভিতৰলৈ গ’ল আৰু ছোৱালী জনীৰ হাতত ধৰিলে; তেতিয়া তাই উঠিল। 26পাছত সেই অঞ্চলৰ সকলো ঠাইতে এই ঘটনাৰ বিষয়ে বিয়পি পৰিল।\nদুজন অন্ধ আৰু এজন বোবাক সুস্থ কৰা\n27যীচু তাৰ পৰা যাওঁতে দুজন অন্ধ লোক তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল। তেওঁলোকে চিঞঁৰি চিঞঁৰি কবলৈ ধৰিলে, “হে দায়ুদৰ বংশৰ সন্তান, আমাক দয়া কৰক।” 28পাছত যীচু যেতিয়া ঘৰ আহি পালে, সেই অন্ধ দুজন তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল। তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক সুধিলে, “মই এই কম কৰিব পাৰো বুলি তোমালোকে বিশ্বাস কৰা নে?” তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “হয় প্ৰভু, কৰোঁ।”\n29তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকৰ চকু চুই ক’লে, “তোমালোকে যেনেদৰে বিশ্বাস কৰিছা, তোমালোকৰ প্রতি সেইদৰেই হওঁক।” 30সেই মুহুর্ততে তেওঁলোকৰ চকু মুকলি হ’ল। তাৰ পাছত যীচুৱে তেওঁলোকক কঠোৰভাৱে সাৱধান কৰি দি ক’লে, “চাবা, এই বিষয়ে যেন কোনেও নাজানে।” 31কিন্তু তেওঁলোকে ওলাই গৈ সেই এলেকাৰ সকলো ঠাইতে এই বিষয়ে কৈ ফুৰিলে।\n32সেই দুজন মানুহ যেতিয়া ওলাই গ’ল, সেই সময়তে কিছুমান মানুহে ভূতে পোৱা এজন বোবা লোকক যীচুৰ ওচৰলৈ আনিলে। 33যীচুৱে সেই ভূতক খেদোৱাৰ পাছত বোবা মানুহ জনে কথা কবলৈ ধৰিলে। ইয়াকে দেখি সকলো মানুহে আচৰিত হৈ ক’লে, “ইস্রায়েল দেশত আগেয়ে কেতিয়াও এনেকুৱা দেখা পোৱা নাই!” 34কিন্তু ফৰীচী সকলে ক’লে, “সি ভূতবোৰৰ ৰজাৰ সহায়ত ভূতক খেদায়।”\n35যীচুৱে সকলো নগৰ আৰু গাওঁবোৰত গৈ ইহুদী সকলৰ নাম-ঘৰবোৰত উপদেশ দিলে আৰু স্বর্গৰাজ্যৰ শুভবাৰ্ত্তা প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ সকলো ধৰণৰ ৰোগ-ব্যাধিত পৰি থকা লোক সকলক সুস্থতা দান কৰিলে । 36তাতে লোক সকলৰ ভিৰ দেখা পাই, তেওঁলোকৰ প্রতি যীচুৰ মৰম লাগিল; কাৰণ তেওঁলোক ৰখীয়া নোহোৱা ভেড়াৰ নিচিনা ক্লান্ত আৰু অসহায় আছিল।\n37তেতিয়া যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্য সকলক ক’লে, “শস্য সৰহ, কিন্তু বনুৱা তাকৰ। এই হেতুকে শস্যৰ গৰাকীৰ ওচৰত প্রার্থনা কৰা, যাতে তেওঁ নিজৰ শস্যক্ষেত্ৰলৈ বনুৱা সকলক পঠাই দিয়ে।”


ময়ূৰ বৰাৰ 'পথভ্ৰষ্ট হৈছে নেকি শংকৰ সংঘ'ৰ আঁত ধৰি | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nগ্ৰন্থবাৰ্তা বিশেষ নিৱন্ধ\nময়ূৰ বৰাৰ ‘পথভ্ৰষ্ট হৈছে নেকি শংকৰ সংঘ’ৰ আঁত ধৰি\nFebruary 14, 2012 October 22, 2017 ভূপেন শৰ্মা6Comments বিশেষ নিৱন্ধ, ভূপেন শৰ্মা, শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘ\nশ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘৰ সদ্য সমাপ্ত ৮১ সংখ্যক বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ প্ৰথম দিনটোতে অধিৱেশনথলীত ‘পথভ্ৰষ্ট হৈছে নেকি শংকৰ সংঘ’ নামৰ কিতাপখনৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধকৰণৰ ঘটনাই পঢ়ুৱৈ সমাজত মৃদু উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিলে। ময়ূৰ বৰাই লিখা কিতাপখনক লৈ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘনো কিয় উত্তেজিত হৈ উঠিল তাকে জানিবলৈ অলপ কষ্ট কৰি নিষিদ্ধথলীৰ পৰাই কিতাপখন সংগ্ৰহ কৰিলো (নিষিদ্ধকৰণৰ ঘোষণাই কিতাপখনৰ বিক্ৰী বঢ়ালেহে, মুঠ বিক্ৰী ছহেজাৰ কপিৰ সৰহ সংখ্যকৰেই ক্ৰেতা আছিল ভক্ত-বৈষ্ণৱসকলেই)।\nপ্ৰথমতে ভাবিছিলো, এই কিতাপখন শ্ৰীকান্ত দেৱশৰ্মাই লিখা ‘শংকৰ বিভ্ৰাট’খনৰ দৰেই হ’ব নেকি? পিছে সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়াৰ পিছত দেখিলো, কিতাপখন সন্দৰ্ভত সংঘই প্ৰয়োজনাধিক উত্তেজনা প্ৰকাশ কৰিছে। কিতাপখন নিষিদ্ধকৰণৰ ঘোষণাৰে সংঘই স্বেচ্ছাচাৰী মনোভাবৰ পৰিচয় দিয়াৰ লগতে বৰ্তমানৰ চৰকাৰখনে কাৰো সমালোচনা সহ্য নকৰাৰ দৰে আচৰণ দেখুৱাইছে।\nছবি: পল্লৱপ্ৰাণ গোস্বামী\nকিতাপখনত সন্নিৱিষ্ট বিষয় সন্দৰ্ভত কিছু মত প্ৰকাশৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিলো।\n» শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘ ‘শঙ্কৰদেৱৰ সৃষ্টি’ৰ প্ৰতি নে ‘সংঘ’ৰ প্ৰতি দায়ৱদ্ধ?\nলেখক বৰাই স্পষ্টকৈ কৈছে যে গুৰুজনাৰ জন্মস্থানৰ বিতৰ্ক সন্দৰ্ভত সংঘ নিমাত, গুৰুজনাৰ জন্মস্থান বুলি আলোচিত পাটেকিবৰীৰ বেদখল সন্দৰ্ভতো সংঘ তেনেই নীৰৱ, ‘শংকৰ বিভ্ৰাট’ নামৰ গুৰুজনাৰ চৰিত্ৰক ধৰি গালি পৰা কিতাপখনৰ বিৰোধিতা কৰোঁতেও সংঘৰ দুবছৰ লাগিল, গুৰুজনাৰ অক্ষয় কীৰ্তি ‘কীৰ্তন’ সম্বন্ধে হোৱা বিতৰ্কতো সংঘই বৌদ্ধিক তৎপৰতা দেখুওৱা নাই, বৃন্দাৱনী বস্ত্ৰ বিতৰ্কত সংঘই অংশগ্ৰহণেই নকৰিলে, গুৰুজনা বিৰচিত ‘ৰাম বিজয়’ বিকৃতভাৱে পৰিবেশন কৰা বিষয়তো সংঘই কোনো গুৰুত্ব নিদিলে, গুৰুজনাৰ নামত হ’বলগীয়া বিশ্ববিদ্যালয় সন্দৰ্ভতো সংঘ তেনেই নিষ্পৃহ ইত্যাদি ইত্যাদি।\nবৰাই অভিযোগ কৰিছে যে সংঘৰ বৌদ্ধিক পৰিপক্কতাৰ অভাৱ আছে বাবেই এইবোৰ বিষয়ত সংঘই একো মাত নামাতে। আমিও ভাবোঁ, শঙ্কৰদেৱৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি-সাহিত্য সম্পৰ্কীয় বিতৰ্কতেই যদি সংঘই অংশ নলয় তেন্তে শঙ্কৰদেৱৰ কোনটো দিশ লৈ সংঘ ব্যস্ত? কেৱল নাম-কীৰ্তন, বিয়া-বাৰু সম্বন্ধীয় আচাৰ আদিত লাগি থাকিলেই হ’ব জানো? বৰাই সঠিকভাৱেই কৈছে যে সংঘৰ ভিতৰৰ মানুহতকৈ বাহিৰৰ মানুহেহে শঙ্কৰদেৱৰ বিষয়ে বেছিকৈ অধ্যয়ন কৰিছে আৰু বিতৰ্কতো অংশ লৈছে। আমাৰো অনুভৱ, সংঘৰ ফালৰ পৰা শঙ্কৰদেৱক ধৰ্মগুৰু সজোৱাৰ প্ৰৱণতা বেছি থকা বাবেই ‘মানৱ’ শঙ্কৰদেৱজন ঢাক খাই যায়। সংঘই শঙ্কৰদেৱ সম্বন্ধীয় বাওঁপন্থী আলোচনাও পঢ়িব নোখোজে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে— বাওঁপন্থীসকলে শঙ্কৰদেৱৰ সৃষ্টি আৰু সময় বস্তুবাদী দৃষ্টিকোণেৰে বিশ্লেষণ কৰিছে। তেনে বিশ্লেষণতেই স্পষ্ট হৈছে যে আহোম যুগত সত্ৰৰ ভকত-বৈষ্ণৱে পাইকৰ শ্ৰমৰ পৰা ৰেহাই পায় বাবেই সত্ৰসমূহত ভকত-বৈষ্ণৱৰ ভিৰ বাঢ়িছিল। বামপন্থী বিশ্লেষণতেই ওলাই পৰিছিল যে শঙ্কৰদেৱ মূলতঃ দায়বদ্ধ আছিল ধৰ্মীয় সংস্কাৰৰ বিশতহে, অৰ্থনৈতিক সংস্কাৰত নহয়। তদুপৰি আহোম আৰু কোঁচ-ৰাজবংশী ৰাজন্যবৰ্গৰ পৃষ্ঠপোষকতাক শঙ্কৰদেৱে আদৰি লৈছিল। আমি ভাবোঁ, এনেবোৰ বিশ্লেষণেহে শঙ্কৰদেৱক অসমীয়া সমাজত বেছি ভালকৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব।\nকিতাপখনত বৰ্ণিত সংঘৰ দুৰ্বলতাৰ কথাই সংঘৰ বিষয়ববীয়াক উত্তেজিত কৰা ঘটনাৰ পৰা স্পষ্ট হৈছে যে সংঘ শঙ্কৰদেৱৰ কৃতি সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগ্ৰহী নহয়, সংঘৰ নাম প্ৰচাৰতহে আগ্ৰহী।\n» কিতাপখনত থকা দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অভিযোগ— সংঘ বহিষ্কৰণপ্ৰিয় !\n১. একশৰণ নামধৰ্মক জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা ইলাৰাম দাসক সংঘই বহিষ্কাৰ কৰি সংঘক দুৰ্বল কৰিলে বুলি উঠা অভিযোগ সত্য। বহিষ্কাৰৰ ঘটনাই সন্দেহৰ অৱকাশ ৰাখিছে যে সংঘৰ তথাকথিত উচ্চ জাতৰ সকলে এগৰাকী ‘কৈৱৰ্ত’ৰ উত্থানত শংকিত হৈ পৰিছিল। আনহাতে, বহিষ্কৰণৰ পিছত দাসে গঠন কৰা ‘একশৰণ ভাগৱতী সমাজ’ত (১৯৭৩) কৈৱৰ্ত সম্প্ৰদায়ৰ উছাহপূৰ্ণ যোগদানে শঙ্কৰদেৱৰ অনুগামীসকলৰ মাজতেই শ্ৰেণী বিভাজন উদঙাই দেখুৱালে। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘই ইলাৰাম দাসৰ অৰিহণাক শ্ৰদ্ধা কৰিব জনাহেঁতেন বহিষ্কৰণৰ দৰে আঁহফলা কাৰবাৰ নকৰিলেহেঁতেন।\n২. প্ৰায়বোৰ বিজ্ঞানমনস্ক লোকেই মৰণোত্তৰ দেহদানক আদৰণি জনাইছে। চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়নৰত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক এনে দেহদানৰ কাৰ্যই যথেষ্ট সুবিধা দিয়া বুলি প্ৰতিপন্ন হৈছে। অসমৰ বিদ্বৎ সমাজেও এনে দানক মহৎ বুলি শলাগ লোৱাৰ উপৰি বহুতে দেহদানৰ চুক্তিপত্ৰত চহীও কৰিছে। এনে অৱস্থাৰ বিপৰীতে নগাঁৱৰ ৰাইদেঙিয়াত বিপৰীত ঘটনা ঘটিল। তাৰে এক অৱসৰপ্ৰাপ্ত শিক্ষক দম্পতীয়ে মৰণোত্তৰ দেহদান চুক্তিপত্ৰত চহী কৰি সংঘৰ প্ৰাথমিক শাখাটোৰ ৰোষত পৰিল। দম্পতীয়ে বহিষ্কাৰৰ ভাবুকি পাই চুক্তিপত্ৰকে বাতিল কৰিলে। কথাবোৰ বাতৰি কাকতত ওলাল। সংঘৰ ৰাজ্যিক সম্পাদকেও যেতিয়া দেহদান কাৰ্য হিন্দুধৰ্মৰ বিৰোধী বুলি বিবৃতি দিলে, তেতিয়া আৰু সন্দেহৰ অৱকাশ নাথাকিল যে প্ৰাথমিকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেতৃত্বৰ শীৰ্ষলৈকে শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘত বিজ্ঞান মনস্কতাৰ কোনো স্থান নাই। প্ৰগতিবাদী গুৰুজনাৰ অনুগামীসকলৰ চিন্তাৰ এনে পচ্ছাৎপদতাই আধুনিক মনৰ কোনো লোকক সংঘৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত কৰিব বুলি আমাৰ মনে নধৰে।\n» উপকাৰীক অজগৰে খায়\nড. ভূপেন হাজৰিকাৰ বাবেই শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সৃষ্ট অপূৰ্ব নৃত্যশৈলীয়ে ‘সত্ৰীয়া নৃত্য’ নামেৰে মূল সুঁতিত স্থান পালে। সংঘই নামটোতে আপত্তি তুলিলে— ‘সত্ৰীয়া নৃত্য’ নহৈ ‘শঙ্কৰী নৃত্য’হে হ’ব লাগে। নামক লৈ সংঘ আদালতৰ মজিয়াও পালেগৈ যদিও নাম ‘সত্ৰীয়া’ই হৈ থাকিল। সত্ৰৰ নামকে শুনিব নোখোজা সংঘই এই কথাও পাহৰি যাব খোজে যে গুৰুজনাৰ আদৰ্শ, সংস্কৃতি প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত সত্ৰই সবাতোকৈ আগশাৰীৰ নেতৃত্বত আছিল। সংঘৰ বিষয়ববীয়াৰ উচাত্মিকাৰ বিকাৰে অসমৰ ঐতিহ্য-পৰম্পৰাৰ ঐতিহাসিক পটভূমিকো অস্বীকাৰ কৰিবলৈ উদ্গনি যোগাইছে। বৰ্তমানৰ সম্পাদকজনেতো কৈয়েই পেলাইছে— শঙ্কৰদেৱক প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সত্ৰতকৈ সংঘ বহু আগত বুলি!\nপৰিহাসৰ বিষয়, যোৱা ৮১টা বছৰে সংঘই শঙ্কৰদেৱৰ ইমানেই প্ৰচাৰ কৰিলে যে পশ্চিমবংগৰ খ্যাতিমান বোলছবি নিৰ্মাতা সত্যজিৎ ৰায়েই শুনা নাছিল শঙ্কৰদেৱৰ নাম! অসমত প্ৰচাৰিত নৱ-বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ সৈতে সৰ্বভাৰতীয় ভক্তি-আন্দোলনৰ তুলনামূলক বিশ্লেষণ এতিয়ালৈকে নহ’ল। ইমান দিনে অসমৰ নামঘৰত সোমাই থকা শঙ্কৰদেৱৰ নৃত্য-গীতক বিশ্বদৰবাৰলৈ নিবলৈ প্ৰয়াস কৰা অসমীয়াৰ হিয়াৰ আমঠু ভূপেন হাজৰিকাকো সংঘই আদালতলৈ টানিলে। কেৱল ইমানেই নহয়, সংঘৰ সদ্য সমাপ্ত ৮১ সংখ্যক বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ মূল তোৰণ ভূপেন হাজৰিকাৰ নামত হ’ব বুলি প্ৰস্তাৱ লৈও মূৰকত ঠেক মনোবৃত্তিৰ পৰিচয় দি সেই প্ৰস্তাৱ বাতিল কৰিলে।\n» সংঘত সঁচাকৈ নৱ্য ব্ৰাহ্মণ্যবাদ?\nএসময়ত শঙ্কৰদেৱে ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ বিৰুদ্ধেই নৱ-বৈষ্ণৱবাদৰ ভক্তিমাৰ্গৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল। সমালোচনা আছিল— সত্ৰৰ অধিকাৰে লোকৰ হাতে নাখায়, টৌ-খুঁটি মাৰি নিজে ৰান্ধি খায়। পিছে এতিয়া? বৈদিক আচাৰ মনা কোনো ব্যক্তিয়ে কোনো অনুষ্ঠানলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিলে সংঘৰ ভকত তালৈ নাযায়, গ’লেও তেওঁলোকক আছুতীয়া ব্যৱস্থা লাগে, য’ত তেওঁলোকে সংঘৰ সঙীয়ে বিলোৱা আহাৰহে গ্ৰহণ কৰে। শঙ্কৰদেৱে নিৰ্বাসন দিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা অস্পৃশ্যতাক সংঘই এনেদৰেই পুনৰ সাৰ-পানী দিছে। আনৰ বিশ্বাস-পৰম্পৰাক শ্ৰদ্ধা কৰিব নোখোজা, উপলুঙা কৰা মনোবৃত্তিৰে সংঘৰ বৌদ্ধিক স্বাস্থ্য অটুট নাথাকিব।\n» সংঘৰ মেলামুখিতা\nসংঘৰ সদ্য সমাপ্ত অধিৱেশনেই স্পষ্ট কৰিছে যে সংঘ মেলাত পৰিণত হৈছে। প্ৰদৰ্শনীৰ নামত ‘মীনাবজাৰ’। মঞ্চৰ সাৰগৰ্ভ ভাষণ বাদ দি ভকতসকলে কোৰ-কটাৰী কিনি ফুৰিছে। সংঘৰ ৩০ লাখ সভ্যই ১০ টকাকৈ বৰঙণি দিলেও তিনি কোটি টকা হয়। তেনে ক্ষেত্ৰত কেৱল ধন আহৰণৰ বাবেই মীনাবজাৰ বহুৱাই সংঘই অধিৱেশনখনকে মৰ্যাদাহীন কৰিছে।\n» ময়ূৰ বৰাৰ অন্য এক গুৰুতৰ অভিযোগ\nগুৰুজনাক লোকাচাৰৰ চক্ৰবেহুত আবদ্ধ কৰি সংঘই তেওঁৰ বিশাল মানৱতাবাদী দৰ্শনক লুকুৱাই পেলাইছে। লেখকে এই অভিযোগৰ লগতে যোগ দিছে যে এই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ কোনো আত্মসমালোচনাও নাই, উদ্বিগ্নতাও নাই। মাহ-প্ৰসাদৰ মাজতেই আৱদ্ধ হৈ ৰৈছে মানৱতাবাদী দৰ্শন।\nধৰ্মৰ দুটা ভাগ আছে; এটা ৰূপ (Form), আনটো সত্তা (Essence)। সকলো ধৰ্মৰ সত্তা প্ৰায় একেই। ৰূপগত দিশটোহে পৃথক। লোকাচাৰবিলাকেই ৰূপগত আচৰণ। অৱস্থাভেদে ইয়াৰ পাৰ্থক্য থাকিব। ধৰ্মীয় সংস্কৃতিৰ মাজত লুকাই থকা এই ৰূপগত বৰ্ণাঢ্যতাক পৰম্পৰা আৰু ঐতিহ্যৰ দৃষ্টিকোণেৰে চাব নোখোজাৰ বাবে সংঘ লোকাচাৰকেন্দ্ৰিক বাকবিতণ্ডাত নিমজ্জিত হৈ আছে।\n» সংঘই ৰাজনৈতিক নেতা এৰি চলিব নোৱাৰে কিয়?\nশঙ্কৰদেৱৰ সময়তেই ভক্তি-আন্দোলনত ৰাজন্যবৰ্গৰ প্ৰভাৱ আছিল। এই প্ৰভাৱেই শঙ্কৰদেৱৰ আদৰ্শক চাৰি সংহতিত বিভাজিত কৰিছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত ৰজাঘৰে চলোৱা ভেদনীতিয়ে সত্ৰসমূহলৈ কি বিপত্তি নমাই আনিছিল, তাক বোধহয় সংঘই পাহৰিলে। বৃহৎ জনসমৰ্থন থকা একোটা অনুষ্ঠানে ৰাজনৈতিক নেতাৰ নেগুৰ বিচাৰি থকাটো বিৰক্তিজনক। সদ্য সমাপ্ত অধিৱেশনতেই যিগৰাকী নেতাক ৰঙা দলিচা পাৰি আদৰি অনা হৈছে, তেওঁৰ দায়িত্বত থকা অসমৰ বনাঞ্চলৰ যোৱা দহ বছৰত প্ৰায় ৩০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ ধ্বংস পালে বুলি চৰকাৰী প্ৰতিবেদনতে প্ৰকাশ হৈছে। বৃহৎ নদীবান্ধ সন্দৰ্ভত এওঁলোকৰ ভূমিকা গণবিৰোধী। এনেবোৰ ৰাজনৈতিক নেতাক সংঘ, সাহিত্য সভা আদিয়ে কিয় বৰণ কৰি থাকিব লাগে? সংঘৰ বিশাল মঞ্চৰ পৰা এনে ৰাজনীতিকক আচলতে সকীয়নীহে দিব লাগে। পিছে গম পালো যে হাজাৰ হাজাৰ ভকতক মন্ত্ৰীয়ে ভাতো খুৱায়, স্মৃতিগ্ৰন্থও ছপা কৰি দিয়ে। এনে অৱস্থাত সংঘই অসুৰকো দেৱতা বুলিবলৈ সাজু!\n» ময়ূৰ বৰাৰ যিটো ব্যাখ্যা সমৰ্থনযোগ্য নহয়\n‘সংঘ, সাহিত্য সভা আৰু ছাত্ৰ সন্থা’ শীৰ্ষক অধ্যায়ত লেখকে তিনিওটাকে জাতীয় অনুষ্ঠান বুলিছে। আমাৰ বোধেৰে সদস্যৰ সংখ্যাৰ বৃহৎ আকাৰেৰে একোটা সংগঠনক ‘জাতীয়’ সজোৱাটো উচিত নহয়। জাতীয় বিষয়বোৰত মাত মাতি থকা অনুষ্ঠানকহে জাতীয় অনুষ্ঠান বুলিব লাগে। উল্লিখিত তিনিওটা অনুষ্ঠানৰ ভিতৰত ছাত্ৰ সন্থা (আছু)কহে জাতীয় সংগঠন বুলিব পাৰি। অসমৰ জনজাতীয় সংগঠনসমূহে নিজাকৈ সাহিত্য সভা গঠন কৰাৰ পিছত অসম সাহিত্য সভাও জাতীয় সংগঠন হৈ থকা নাই। সংঘতো কেৱল ধৰ্মক লৈয়ে (মূলতঃ লোকাচাৰ লৈ) ব্যস্ত, গতিকে জাতীয় অনুষ্ঠান হ’বলৈ বহু দূৰ।\n» সংঘই আত্মশুদ্ধিৰ পথ লওক\nঅনুষ্ঠান মাত্ৰেই দোষ-গুণ থাকিবই। দোষৰ সমালোচনাও হ’ব। সমালোচনা সহ্য কৰিব নোৱৰাটো স্বেচ্ছাচাৰিতাৰ পৰিচায়ক। সংঘৰ এজন গুণমুগ্ধই সংঘৰ বৌদ্ধিক উন্নতি কামনা কৰি কৰা সমালোচনাক অসহিষ্ণুতাৰে, চলমান ৰুশ্বদী আৰু তছলিমা নাচৰিনৰ বিৰুদ্ধে মুছলিম মৌলবাদীয়ে কৰাৰ দৰে, আচৰণ কৰি সংঘ বহু খোজ পিছুৱাই গ’ল। দাস্যভাবেৰে উদ্বুদ্ধ এটা সংগঠনৰ বিষয়ববীয়াৰ এনে উদ্ধতালি নিন্দনীয়। এই চৰিত্ৰ শুধৰাব নোৱাৰিলে সংঘৰ অৱস্থাও সত্ৰৰ দৰেই হ’ব। গুৰুজনাৰ ‘সমভাব’ৰ দৰ্শনক শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সংঘই কায়মনোবাক্যে সাৰোগত কৰি লওক।\nআধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথম অনুবাদক আত্মাৰাম শৰ্ম...\nভেদ-ভাব মাত্ৰ দুৰ্বলতা...\nলিপিবদ্ধ ‘অসম-অসমীয়া’ শব্দৰ উদ্ভৱৰ সন্ধানত...\nপ্রাসংগিক চিন্তা: হেঁপাহৰ বিহুটি আজি কোন দিশে...\n← লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই অসমীয়াত লিখিলেও সাধুকথাবোৰ সমগ্ৰ বিশ্ববাসীৰে উপযোগী\nবেটুপাত আৰু অন্যান্য: মাৰ্চ ২০১২ →\nকলিয়াবৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (শিলঘাট)ৰ অধ্যক্ষ।\nDr. Bhupendra Kumar Saikia\nগ্ৰন্থখনৰ সাৰাংশ এই লিখনিত ফুটি উঠিছে৷গঠনমূলক সমালোচনা সংঘই সহ্য কৰিব নোৱৰাটো পৰিতাপৰ কথা৷\nজ্যোতি প্ৰকাশ নাথ\nময়ূৰ বৰাৰ ‘পথভ্ৰষ্ট হৈছে নেকি শংকৰ সংঘ’ কিতাপখনৰ কথা গ'ম পালো যিদিনা কিতাপখনক নিষিদ্ধ বুলি ঘোষণা কৰা হ'ল, গতিকে স্বভাবিকতে আনৰ দৰে আমাৰো কিতাপ খনৰ প্ৰতি এটা দুৰ্বলতা জাগি উঠিলে আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ক'ত পাব পাৰো বিছাৰি ফুৰিছো । আজি "নীলা চৰাই"ত ভূপেন শৰ্মা দেবৰ লিখটো পঢ়ি অলপ হ'লেও কিতাপখনৰ বিষয়ে জানিব পাৰিলো । এই ছেগতে তেখেতক ধন্যবাদ জনালো লগতে নীলা চৰাইকো । লিখনিটোত কিতাপখনৰ সুন্দৰ সমালোচনা হৈছে ।\nVote Up1Vote Down উত্তৰ দিয়ক\nমূল কিতাপখন নপঢ়িলেও (পঢ়াৰ সুবিধা পোৱ নাই) আলোচনাটোৰ মাজেৰে ময়ূৰ বৰাৰ চিন্তাখিনিৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশ পাইছে৷ দুয়োজনলৈ ধন্যবাদ৷ আশা কৰোঁ ময়ূৰ বৰাই আগলৈ 'অসম সাহিত্য সভা'ৰ বিষয়েও এনে এখন সমালোচনামূলক কিতাপ ৰচনা কৰিব৷\n"সমালোচনাৰ অগনিৰে পুৰি তুমি মোক কৰা জাতিস্কাৰ" বুলি সম-আলোচনাৰে ভাল দিশলৈ গতি কৰাৰ যি সাহসী মানসিকতা আছিল সেইয়া ভূপেন হাজৰিকা দেৱে আদৰ্শ ৰাখি তথা গীতৰ মাজেৰে সুন্দৰ প্ৰকাশ কৰি গৈছে৷ অথচ ১৪শ শতিকাৰ যুগতে শংকৰদেৱে দেখুওৱা আদৰ্শৰ সৱল প্ৰচার তথা ব্যৱহাৰিক ৰূপত সাৰ্থিকভাৱে পালন কৰাওক বুলি শংকৰ সংঘক আহ্বান জনোৱা এখন কিতাপক লৈ নপঢ়িব, নিষিদ্ভ-বৰ্জিত জাতীয় প্ৰৱণতা খুৱেই নিন্দনীয়৷ ভূল দেখিছে যদি কওক. শুধৰাই লৈ আগবাঢ়ো, তেনে মানসিকতাহে লৈ সংগঠন চলালে সাৰ্থক হব৷ ময়ুৰ বৰাৰ আলোচনামূলক গৰ্ন্থ খনৰ বাবে লেখকক অভিনন্দন জনাইছো৷ মূল কিতাপখনত চকু ফুৰাবলৈ নোপোৱা সত্বেও ভূপেন শৰ্মাৰে দৃষ্টিৰে অকন জুতি লবলৈ পাই ভাল লাগিছে৷ শৰ্মাকো ধন্যাবাদ৷ অসমীয়া… বিস্তাৰিত পঢ়ক »\nকিতাপখনৰ সাৰাংশ খিনি পঢি ভাল পালো। ময়ুৰ বৰা ডাঙৰীয়া তথা নীলা চৰাই লৈ ধন্যবাদ থাকিল।\nসুন্দৰ সমালোচনা।ময়ুৰ বৰাদেৱৰ মূল গ্ৰন্থ খন পঢ়িবলৈ সুযোগ পোৱা নাই যদিও আপোনাৰ লিখনিটোৰ জৰিয়তে এটা আভাস পালো।আমাৰ ক্ষুদ্র জ্ঞানেৰে যিখিনি ঢুকি পাইছো তাকে ক’ব ওলাইছোঁ।ভূল হ’লে শুধৰাব বুলি আশা কৰিলো। প্ৰথমে আহোঁ গ্রন্থ বিতৰ্ক আৰু নিষিদ্ধকৰণ।যিখিনি ঠাইত এটা অনুষ্ঠানে এখন ৰাজ্যিক অধিবেশন অনুষ্ঠিত কৰিছে,সেইখিনি ঠাইতে যদি অনুষ্ঠানটোৰ ওপৰত অভিযোগ আৰোপ কৰা গ্ৰন্থ এখন বিক্ৰী হয় (যুক্তিকৰ বা অযুক্তিকৰ, বিজ্ঞজনলৈ এৰিলো),মোৰ বোধেৰে তেনে কোনো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান বা অন্য কিবা অনুষ্ঠান নোলাব যি গ্ৰন্থখন নিষিদ্ধ ঘোষণা নকৰিব। দ্বিতীয়তে আপুনি কোঁৱাৰ দৰে বিতৰ্ক,নিষিদ্ধ আৰু লগে লগেই চাহিদা বৃদ্ধি।এইটো এটা সৰু অংক।ময়ুৰ বৰাদেৱৰ লগতে প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়েও আগৰে পৰা ভালদৰেই জানিছিলে যে কিতাপখন নিষিদ্ধ কৰাৰ… বিস্তাৰিত পঢ়ক »


বাতৰি | Page 56 | News Next One\nEMI দিবলগীয়া গ্ৰাহকলৈ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ সকাহ, হ্ৰাস কৰিলে ৰেপ' ৰেট\nনতুন দিল্লীঃ কৰ’না ভাইৰাছৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ক্ৰমাৎ দুৰ্বল হৈ পৰা দেশৰ অৰ্থব্যৱস্থাক সুস্থিৰ কৰি ৰাখিবৰ বাবে ৰেপ’ ৰেট হ্ৰাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে ৰিজাৰ্ভ বেংক অব ইণ্ডিয়াই। শুকুৰবাৰে এক সংবাদ মেলত এই কথা সদৰী কৰে কেন্দ্ৰীয় বেংকটোৰ মূৰব্বী তথা গৱৰ্ণৰ শক্তিকান্ত দাসে।\nগৱৰ্ণৰগৰাকীয়ে জনোৱা মতে, কৰ’নাক লৈ সৃষ্টি হোৱা অভাৱনীয় পৰিস্থিতিলৈ চাই ৰেপ’ ৰেট ০.৭৫ শতাংশলৈ হ্ৰাস কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলত বেংকৰ ঋণৰ সূতৰ হাৰ হ্ৰাস পাব। আনহাতে ৰিভাৰ্ছ ৰেপ’ ৰেটো ০.৯০ শতাংশ হ্ৰাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে বেংকটোৱে।\nলকডাউনত সকাহ! দৰিদ্ৰ লোকৰ মাজত খাদ্য-সামগ্ৰী বিতৰণ বটদ্ৰৱা আৰক্ষীৰ\nনগাঁও/বটদ্ৰৱাঃ লকডাউনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত গ্ৰামাঞ্চলৰ জনজীৱন স্তব্ধ হৈ পৰাত দৈনিক হাজিৰা কৰি কোনোমতে পৰিয়াল পোহপাল দি অহা দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বাবে এইসময়ছোৱা অতিকৈ কষ্টকৰ হৈ পৰিছে। লকডাউনৰ এই সময়ছোৱাত যাতে এইসকল লোকে খাদ্যৰ অভাৱত ভূগিবলগীয়া নহয় তাৰ বাবে নগাঁও জিলা প্ৰশাসন আৰু নগাঁও আৰক্ষীয়ে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি কৰ'নাৰ পৰা ৰাইজক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে।\nNo Corona! লকডাউনৰ সময়ছোৱা কিদৰে উপভোগ্য কৰি তুলিব?\nকৰ’না ভাইৰাছে সমগ্ৰ বিশ্বতে মহামাৰী ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। আমাৰ দেশ ভাৰততো ক্ৰমাৎ ভয়াৱহ হৈ পৰিছে এই ভাইৰাছবিধ। ইতিমধ্যে আজিৰ তাৰিখত ভাৰতত প্ৰায় ৭০০ লোক আক্ৰান্ত হৈছে আৰু ১৪ জনকৈ লোক মৃত্যুমুখত পৰিছে। ভাইৰাছবিধ মাৰাত্মক হ’লেও ইয়াক লৈ এটা কথা কোৱা হৈছে যে এই ভাইৰাছবিধৰ আত্মসন্মান বোলা বস্তুতো বহুত আছে, সেয়ে ইয়াক আপুনি কৰবালৈ ওলাই গৈ নিজেই মাতি নানিলে কোনো কাৰণতে আপোনাৰ পদুলিলৈ নাহে।\nলকডাউনৰ সময়তো ৰাস্তাত আড্ডা, ২ যুৱকক আটক ঘগ্ৰাপাৰ আৰক্ষীৰ\nনলবাৰীঃ ভয়াৱহ ৰূপ ধাৰণ কৰা মহামাৰী কৰ'না ভাইৰাছক পৰাস্ত কৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰ চৰকাৰৰ নিৰ্দেশ অনুযায়ী সমগ্ৰ দেশতে ২১ দিনীয়া লকডাউন অব্যাহত থকাৰ সময়তে একাংশ লোকে ইয়াক অমান্য কৰি অহা দেখা গৈছে। এনে অমান্যকাৰীসকলৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ আইনী ব্যৱস্থা হাতত লৈছে আৰক্ষী-প্ৰশাসনে।\nলকডাউনলৈ খেৰণিবাসীৰ সহাৰি, চাইকেলেৰে ৰোগীক চিকিৎসালয়লৈ\nখেৰণিঃ ৰাজ্যত লকডাউনৰ আজি দ্বিতীয়টো দিন। এই সময়ছোৱাত জনজীৱন স্তব্ধ হৈ পৰাৰ লগতে চৌদিশে দেখা গৈছে নিমাওমাও পৰিৱেশ। পাহাৰীয়া জিলা কাৰ্বি পাহাৰতো বিৰাজ কৰিছে একেি পৰিৱেশে। ইয়াৰ মাজতে বিশ্বব্যাপী ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰা কৰ'না ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰাৰ বাবে আহ্বান জনোৱা লকডাউন ভংগকাৰীৰ বিৰুদ্ধে জিলাখনৰ ভিন্ন প্ৰান্তত অভিযান অব্যাহত আছে আৰক্ষীৰ।\nনগাঁৱত "ভিলেজ লকডাউন"! পথত বাঁহ বান্ধি আঁৰি দিলে ফলক\nBy Jayanta Mudoi0Comments\nনগাঁওঃ লকডাউনৰ আজি দ্বিতীয় দিন। এই দ্বিতীয় দিনত নগাঁওবাসী ৰাইজে কৰ'নাক ৰুধিবলৈ ঘৰৰ ভিতৰতে সোমাই থকা দেখা গৈছে। আজি পুৱাৰ পৰা এই বাতৰি যুগুতোৱা পৰ্যন্ত নগাঁও সদৰ তথা ইয়াৰ ওচৰ-পাজৰৰ অঞ্চলসমূহত পথ সম্পূৰ্ণৰূপে জনশূন্য হৈ আছে। মাজে মাজে অত্যাৱশ্যাকীয় সামগ্ৰী কঢ়িওৱা তথা আৰক্ষীৰ দুই এখন বাহন চলিলেও সেয়াও তেনেই তাকৰ।\nক্ৰাইম ব্ৰাঞ্চৰ গোচৰতো অখিল গগৈক জামিন... মুকলি আকাশলৈ বহু দূৰ!\nগুৱাহাটীঃ কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ নেতা অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে অসম আৰক্ষীৰ অপৰাধ অনুসন্ধান শাখাই ৰুজু কৰা গোচৰত আজি গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশৰ আদালতে জামিন মঞ্জুৰ কৰে৷ 'কা’ বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত হিংসাত্মক ঘটনাৰ লগত জড়িত থকাৰ অভিযোগত ক্ৰাইম ব্ৰাঞ্চে পাণবজাৰ থানাত ০০০১/২০২০ নম্বৰত এক গোচৰ ৰুজু কৰিছিল কৃষক নেতা গগৈৰ বিৰুদ্ধে৷\nCorona লকডাউন... এইবাৰ বন্ধ হ'ব পাৰে বেংকসমূহৰ একাধিক ব্ৰাঞ্চ!\nনতুন দিল্লীঃ কৰ’না মহামাৰীৰ ফলস্বৰূপে সমগ্ৰ দেশতেই ঘোষণা কৰা হৈছে ‘লকডাউন’৷ এই ‘লকডাউন’ৰ সময়ছোৱাত জৰুৰী সেৱাসমূহক ৰেহাই দিয়া হৈছে৷ বেংকসমূহো জৰুৰী সেৱাৰ অন্তৰ্গত, সেয়ে খোলা ৰখা হৈছে বেংক৷ কিন্তু কৰ’না মহামাৰীৰ সংক্ৰমণৰ পৰা কৰ্মচাৰীসকলক ৰক্ষা কৰাৰ বাবে দেশৰ বেংকসমূহে অচিৰেই শাখাসমূহ বন্ধ কৰাৰ দৰে পদক্ষেপ ল’ব বুলি চৰ্চা চলিছে৷


অসমে মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে লাভ কৰিব নৰেন্দ্ৰ মোদীক! : কি ক’লে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে ‘সৰ্বানন্দ সোণোৱাল’ ৰ নাম লোৱাত কুন্ঠাবোধ কিয় মন্ত্ৰী হিমন্তৰ?\nগুৱাহাটী , February 7, 2021 2:46 pm\nঅসমে মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে পাব দেশৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক! আমি এই কথা কোৱা নাই। মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই তেওঁৰ ভাষণত আওপকীয়াকৈ এই কথা উল্লেখ কৰিছে।\n২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিজেপি দলৰ অসমত মুখ্য শ্লোগান আছিল ‘আকৌ এবাৰ মোদী চৰকাৰ। আনকি এই শ্লোগানৰে গায়ক সীমান্ত শেখৰে গীতো পৰিৱেশন কৰিছিল যিটো বিজেপিৰ সমৰ্থক তথা ভোটাৰ ৰাইজৰ মাজত বহু সমাদৰ লাভ কৰিছিল।\nঠিক সেইদৰে বিজেপিৰ ২০১৪ চনত ‘এইবাৰ মোদী চৰকাৰ’ তথা ২০১৬ চনৰ শ্লোগান আছিল ‘বহুত হ’ল দুৰ্নীতি ভ্ৰষ্টাচাৰ অসমত এইবাৰ সৰ্বাৰ চৰকাৰ’।\nতেনেকৈয়ে ২০২১ৰ নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বেও বিজেপি দলৰ অসমত শ্লোগান হ’ব লাগিছিল ‘আকৌ এবাৰ বিজেপি চৰকাৰ’ বা ‘আকৌ এবাৰ সৰ্বাৰ চৰকাৰ’। যিহেতু এইবাৰো বিজেপিৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল হ’ব বুলি ইতিমধ্যে নিশ্চিত কৰিছে বিজেপিৰ শীৰ্ষ নেতৃত্বই।\nকিন্তু এই শ্লোগান সম্পূৰ্ণৰূপে সলাই পেলালে মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। তেওঁৰ মতে ‘অসমত আকৌ এবাৰ মোদী চৰকাৰ।‘\n‘অসমমালা’ শীৰ্ষক আঁচনিৰ শুভাৰম্ভৰ বাবে ঢেকিয়াজুলিত প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদী উপস্থিত হোৱাৰ পাছতে তেওঁৰ সন্মুখতে জনসাধাৰণক উদ্দেশ্যি ভাষণ প্ৰদান কৰিছিল প্ৰতাপী মন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nডিঙিৰ শিৰ ফুলাই দিয়া ভাষণৰ শেষৰ ফালে হয়তো প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ প্ৰিয়ৰ পাত্ৰ হ’বলৈ মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় ‘অসম ভূমিলৈ নৰেন্দ্ৰ মোদী ডাঙৰীয়াক সাদৰৰে সৈতে আদৰণি জনাইছো। মোদী ডাঙৰীয়াক আমি আশ্বাস দিছো যে অসমত আকৌ এবাৰ মোদী চৰকাৰ। সকলোৱে ক’ব অসমত আকৌ এবাৰ মোদী চৰকাৰ।‘\nতেওঁ বক্তব্যত হয়তো ‘আকৌ এবাৰ সোণোৱাল চৰকাৰ’ বা ‘সৰ্বানন্দৰ চৰকাৰ’ বুলি উল্লেখ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন!\nকিন্তু প্ৰশ্ন হৈছে ‘মুখ্যমন্ত্ৰীৰূপে ‘সৰ্বানন্দ সোণোৱাল’ৰ নাম লোৱাত কুন্ঠাবোধ কিয় মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ?’\nইতিমধ্যে, এটা বিষয়ে অধিক চৰ্চা লাভ কৰিছে যে এইবাৰ বিজেপিৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দৌৰত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ নামো চৰ্চিত হৈছিল। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰো মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনখনৰ বাবে যে চকু নথকা নহয় সেয়া সময়ে সময়ে প্ৰতিপন্ন হৈছে।\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদটোৰ বাবে থকা লালসাৰ বাবে অবচেতন মনত ক্ৰিয়া কৰি থকা ভাৱনা অজানিতে মুখৰে বাহিৰ হ’ল বুলিও একাংশই মত পোষণ কৰিছে।\nআই ই ডি বিস্ফোৰণত কঁপি উঠিল ঝাৰখণ্ড; দুজন জোৱান শ্বহীদ, আহত তিনিজন\nআই আই টিৰ নতুন পদ্ধতি প্লাষ্টিকেৰে ৰাস্তা নিৰ্মাণ; ৰঙাপানীত আৰম্ভ হ’ল নিৰ্মাণ কাৰ্য\nশালনাৰ সোণাজুৰিৰ শিলৰ কোঁৱাৰীত সন্ধানহীন হোৱা লোকৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ


again-assamese-language-insulted-in-barak-valley-skd– News18 assam\n২৪ ঘণ্টা নহ’লেই! প্ৰদীপ দত্ত ৰয়ৰ ভাবুকিৰ পিছতে বৰাকত প্ৰশাসনে আঁতৰালে অসমীয়া ভাষাৰ চৰকাৰী বিজ্ঞাপন\nইয়াৰ পূৰ্বেও জল জীৱন মিছনৰ অসমীয়া ভাষাত লিখা এখন চৰকাৰী বিজ্ঞাপনৰ হৰ্ডিঙত ক’লা ৰং সানি দিয়াক লৈ ৰাজ্যজুৰি সৃষ্টি হৈছিল তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ।\nLast Updated : November 26, 2021, 11:40 IST\nঅসমীয়া ভাষাৰ ফলকত ক’লা ৰং সানি অসমীয়াক চূড়ান্ত অপমান কৰাৰ পিছত বৰাকত পুনৰ অসমীয়া ভাষাৰ বিৰুদ্ধে গভীৰ ষড়যন্ত্ৰ! শিলচৰৰ পৰা অসমীয়া ভাষাৰ বিজ্ঞাপনৰ ফলত আঁতৰাবলৈ চৰকাৰক ২৪ ঘণ্টাৰ সময় দিলে বৰাক ডেম’ক্ৰেটিক ফ্ৰণ্ট নামৰ সংগঠনটোৱে। ফলত আঁতৰ নকৰিলে বিকল্প ব্যৱস্থা লোৱাৰো হুংকাৰ সংগঠনটোৰ। প্ৰশাসনে ভাষা আইন উলংঘা কৰাৰ অভিযোগ সংগঠনটোৰ।\nউল্লেখযোগ্য যে শিলচৰ ৰে’ল ষ্টেচনৰ পিছত এইবাৰ কোভিডৰ ভেকচিন সম্পৰ্কীয় এখন অসমীয়া ভাষাত লিখা বিজ্ঞাপনৰ হডিং শিলচৰ মেহেৰপুৰ অঞ্চলত লগোৱা হৈছিল। তাক লৈ বিৰোধিতা কৰে বৰাক ডেমক্ৰেটিক ফ্ৰণ্টৰ মুৰব্বী প্ৰদীপ দত্ত ৰয়ে। ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত অসমীয়া ভাষাত লিখা চৰকাৰী বিজ্ঞাপন আঁতৰাই দিয়াৰ বাবে সময়সীমা বান্ধি দিয়ে প্ৰদীপ দত্ত ৰয়ে।\nপ্ৰদীপ দত্ত ৰয়ে কয়, ‘‘আমি অসমত বাস কৰো, অসমীয়া ভাষাতো থাকক, কিন্তু বৰাকৰ স্থানীয় ভাষা যিহেতু বাংলা, গতিকে তাত বাংলা ভাষাও থাকিব লাগে। বৰাকৰ বহু মানুহে অসমীয়া ভাষা বুজি নাপায়। দুয়োটা ভাষা থাকিলে আমাৰ কোনো আপত্তি নাই। বৰাক ভেলীত অসমীয়া ভাষা থাকিব, কিন্তু স্থানীয় ভাষা হিচাপে বাংলাও থাকিব লাগে।’’\nউল্লেখযোগ্য যে ইয়াৰ পূৰ্বেও জল জীৱন মিছনৰ অসমীয়া ভাষাত লিখা এখন চৰকাৰী বিজ্ঞাপনৰ হৰ্ডিঙত ক’লা ৰং সানি দিয়াক লৈ ৰাজ্যজুৰি সৃষ্টি হৈছিল তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ।\nইফালে, বৰাক ডেমক্ৰেটিক ফ্ৰণ্টে বান্ধি দিয়া ২৪ ঘণ্টাৰ সময়সীমাৰ ভিতৰতে অসমীয়া ভাষাত লিখা চৰকাৰী বিজ্ঞাপন আঁতৰাই দিলে জিলা প্ৰশাসনে।\nFirst published: November 26, 2021, 10:53 IST


যি কৈছে আৰু কৰিছে শিলাদিত্য দেবে, সেয়া জাতিৰ বাবে\nবৰ্তমানৰ অসমীয়া নেতাসকলৰ জাতিপ্ৰেম ইমান দুৰ্বল হ’ল কিয়? শিলাদিত্যৰ পৰা জাতিপ্ৰেম শিকাৰ প্ৰয়োজন আছে নেকি?\nby ওৱাহেদৰ ৰহমান (ৱাহি অসম)\nপ্ৰতিজন মানুহে নিজৰ জাতি-জনগোষ্ঠীক ভাল পায় আৰু শ্ৰদ্ধা কৰে৷ প্ৰতিখন দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকে নিজ জাতি-জনগোষ্ঠীটোৰ বিপদৰ কালত আপোন মানুহসকলৰ ওচৰত থিয় দিব খোজে৷ বিভিন্ন সমস্যাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিটো জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে যুঁজ দিব লগা হয়, এই কথা ইতিহাসে কয়৷\nআমাৰ দেশ ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছৰে পৰা বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে বিভিন্ন দাবীৰ হকে সংগ্ৰাম চলাই গৈছে৷ কেতিয়াবা সংৰক্ষণ, কেতিয়াবা সুকীয়া ৰাজ্য, কেতিয়াবা নাগৰিকত্ব, কেতিয়াবা জনগোষ্ঠীৰ স্বীকৃতি, ভাষা ৰক্ষা, প্ৰব্ৰজন বন্ধ কৰা আদি দাবীৰে সংগ্ৰাম কৰি গৈছে বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে৷ দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পিছতেই অসমৰ মানুহেও নিজ জাতিটোৰ অস্তিত্ব জীয়াই ৰাখিবলৈ কম সংগ্ৰাম কৰিব লগা হোৱা নাই বুলি আমি ভাবো৷\nচুবুৰীয়া দেশৰ পৰা হোৱা প্ৰব্ৰজন, দেশৰ ভিতৰৰ পৰা হোৱা প্ৰব্ৰজনে অসমীয়া জাতিক বাৰে বাৰে জ্বলা-কলা খুৱাইছে৷ অসমখনৰ গাতে লাগি থকা পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড আদি ৰাজ্যৰ ভাৰতীয় আৰু বাংলাদেশৰ পৰা হোৱা অবৈধ প্ৰব্ৰজনে অসমীয়া জাতিটোৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে৷ সমানে অসমীয়া ভাষাটোৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিছে৷\nবিশ্বৰ মানচিত্ৰত এটুকুৰা সৰু ভূমি অসমখনত থকা ক্ষুদ্ৰ অসমীয়া জাতিটোৱে অসমীয়া হৈ জীয়াই থাকিবলৈ কিমান সংগ্ৰাম কৰিলে তাৰ হিচাপ কৰি উলিয়াব পৰা নাযাব৷ মৰি মৰি জীয়াই থকা মহাপৰাক্ৰমী জাতিটোৱে বাৰে বাৰে আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছে। বাৰে বাৰে অস্তিত্বৰ প্ৰতি ভাবুকি পাই আহিছে৷ ভিন্ন কাৰকে জাতিটোক থৰক-বৰক কৰি সেউজীয়া ভূমি, সাৰুৱা সম্পদ দখল কৰিব খুজিছে৷ কিন্তু বীৰৰ বংশধৰ অসমীয়াই কাৰোৰে ওচৰত মুৰ দোঁৱাই জীয়াই থকা নাই৷ বীৰৰ দৰে যুঁজিছে আৰু নিজৰ মান-অভিমান জীয়াই ৰাখিছে৷ বাৰে বাৰে জাতিটোক ৰক্ষা কৰাৰ দৰেই, অসমীয়া ভাষা ৰক্ষা কৰাৰ বাবে অসমীয়াই আন্দোলন কৰিব লগা হৈছে৷ ভাষা আন্দোলন, মাধ্যম আন্দোলন, অসম আন্দোলন আদিত অসমীয়া ডেকাই প্ৰাণ দিব লগা হৈছে৷\n# মোগল আৰু বদন…\nআমি সকলোৱে জানো অসমীয়া জাতি যুঁজ দি জীয়াই থকা এটা জাতি৷ ইতিহাস ফঁহিয়াই চালে দেখা যায় যে মানৰ আক্ৰমণৰ পৰা যেনেকৈ নহওক সেই সময়ৰ অসমীয়াই অসমক ৰক্ষা কৰিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা কৰিছিল৷ মধ্যযুগত ‘অসম ৰাজ্য’ বুলি পৰিচিত আৰু ১২২৮-১৮২৬ৰ আহোম ৰাজ্যখন অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰে এখন মধ্যযুগীয় ৰাজ্য। প্ৰায় ৬০০ বছৰ ধৰি নিজৰ সাৰ্বভৌমত্ব বজাই ৰখা আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতত মোগলৰ শাসন বিস্তাৰ কৰাৰ বাধা দিয়া প্ৰবল সাহসী জাতিটোৱে হৈছে অসমীয়া জাতি।\nমং-মাও-বংশৰ টাই ৰাজকোঁৱৰ চুকাফাই উত্তৰে চুতীয়া ৰাজ্য আৰু দক্ষিণে কছাৰী ৰাজ্যৰ মাজত আহোম তথা অসম ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল। অসম ৰাজ্য কালক্ৰমত চৌদিশে বিস্তাৰ হয় আৰু বিশেষকৈ ১৬ শতিকাৰ চু-হুং-মুং দিহিঙীয়া ৰজাৰ শাসনকালত এক ৰাজনৈতিক শক্তিত পৰিণত হয় বৃহৎ অসমীয়া জাতি। চুচেংফা প্ৰতাপ সিংহৰ দিনত ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনক নতুন ৰূপ দিয়া হয় আৰু মোগলৰ লগত প্ৰথমবাৰৰ বাবে কূটনৈতিক যোগাযোগ স্থাপন কৰা হৈছিল। সেই সময়ৰ পৰাই কিছু বদনৰ জন্ম হৈছিল অসম নামৰ আমাৰ মাতৃভূমিত৷ কিন্তু মহাপৰাক্ৰমী অসমীয়া গদাধৰ সিংহৰ দিনত ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ পৰা মোগল প্ৰভাৱ নিশ্চিহ্ন কৰা হয়। গদাধৰ সিংহৰ পুত্ৰ ৰুদ্ৰ সিংহৰ দিনত অসম ৰাজ্য উন্নতিৰ শিখৰত উপনীত হৈছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পৰা অসম ৰাজ্যৰ শক্তি কমিবলৈ ধৰে আৰু মানৰ আক্ৰমণত ৰাজ্যখনৰ সীমাকে ধৰি বিভিন্ন দিশ তচনচ হৈ পৰিছিল। ব্ৰিটিছৰ হাতত মানৰ পৰাজয়ৰ পিছত ১৮২৬ চনত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিমতে অসমৰ শাসন ব্ৰিটিছ মালিকাধীন ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ হাতলৈ যায়। তাৰ পিছতো অসমীয়াই অসমৰ শাসনভাৰ নিজৰ হাতলৈ আনিবলৈ চলচাতুৰিৰে কাম কৰি গৈছিল৷ মানৰ আক্ৰমণ অসমীয়া বুৰঞ্জীৰ আটাইতকৈ ক’লা অধ্যায়। তাৰ মাজতে অসমত বদন বৰফুকন নামেৰেও এজন অসমীয়া হৈও অসমীয়াবিৰোধী লোক আছিল৷ যিয়ে অসমীয়া জাতিক চিনা নাছিল৷ বদন বৰফুকন আছিল আহোম ৰাজ্যৰ এজন বিষয়া। তেতিয়াৰ গুৱাহাটীত থাকি আহোম ৰাজ্যৰ নামনিৰ শাসনভাৰ চোৱা-চিতা কৰিছিল বদন চন্দ্র বৰফুকনে। ৬০০ বছৰীয়া আহোম শাসনৰ শেষৰচোৱা ডা-ডাঙৰীয়াসকলৰ খাম-খেয়ালি আৰু ক্ষমতাৰ অঁৰিয়া-অঁৰিৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰি চুকত থাকি বুকুত কামুৰিছিল বদন বৰফুকনে৷ অসম আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে মান ৰজাক সৈমান কৰিছিল এই জনা বদন বৰফুকনে৷\n# এদিনতে গঠন হোৱা জাতি নহয় অসমীয়া জাতি…\nইয়াৰ পিছৰ সময়ছোৱাত যদি চাবলৈ যাওঁ ১৭ শতিকাত অসম ৰাজ্য পুনৰ মোগলৰ আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হৈছিল। ১৬৬২ খ্ৰীষ্টাব্দত মীৰ জুমলাৰ নেতৃত্বত হোৱা আক্ৰমণত মোগলে গড়গাওঁ অধিকাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তাৰ পিছৰ সময়ছোৱাত লাচিত বৰফুকন আৰু বাঘ হাজৰিকাৰ নেতৃত্বত শৰাইঘাটৰ ৰণ হৈছিল মোগলৰ বিৰুদ্ধে৷ সেই সময়ৰ অসমীয়াই মোগলক পৰাস্ত কৰিছিল৷ অসমীয়াই পশ্চিমে মানস নদীলৈকে নিজৰ সীমা বিস্তাৰ কৰিছিল। মানৰ পিছত ইংৰাজ আৰু ব্ৰিটিছ শাসনৰ পিছত ভাৰত নামৰ দেশত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা অসম ৰাজ্য কেৱল অসমীয়া জাতিয়েহে ৰক্ষা কৰিছে৷ এজন অসমীয়া যুৱক হিচাপে বুৰঞ্জী এনে অধ্যায়বোৰ অৱগত হৈ কেতিয়াবা ফেঁকুৰি উঠো৷ আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে কিমান যে বলিদান দি অসমক অসম কৰি ৰাখিছিল। আমি দিয়া বৰ্ণনাসমূহ আৰু জনা কথাবোৰ ইতিহাসে আমাক অৱগত কৰিছে৷ সেই কথা আমি মানি ল’বই লাগিব যে অসমীয়া জাতি এদিনতে গঠন হোৱা নাই৷\nভাবিলে চকুলো ওলায়, অসমীয়া জাতিয়ে এটা জাতি হৈ জীয়াই থাকিবলৈ কিমান যে কষ্ট কৰিছে, কিমান যুঁজিছে৷ কিমান যুঁজি থিয় হৈ আছে জাতিটোৱে৷ ব্ৰিটিছৰ চকু আছিল অসমৰ উৰ্বৰা ভূমিৰ ওপৰত৷ অসমৰ খাৰুৱা তেলৰ ওপৰত৷ অসমৰ প্ৰকৃতিক সম্পদ ৰক্ষা কৰিবলৈ কিমানে যুঁজিলে সেই কথা নতুনকৈ আজিৰ অসমীয়াক কোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ কিন্তু ব্ৰিটিছ গ’ল সঁচা৷ কিন্তু দিল্লীৰ সৈতে থাকিও অসমীয়াই আজিও নিজ অধিকাৰৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিব লগা হৈয়ে থাকিল৷\n# সেউজীয়া পাহাৰ, উৰ্বৰা ভূমি, নদীৰ পানী, কয়লা, চূণ, চাহপাতত চকু…\nদেশ স্বাধীন হ’ল৷ অসমখনক চলেবলে কৌশলে ভাৰতৰ অংশ কৰা হ’ল৷ এইবাৰ আকৌ নতুন আক্ৰমণ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে অসমখনৰ ওপৰত৷ ভাৰতৰ অংশ হোৱাৰ পিছৰে পৰা দিল্লীৰ চৰকাৰে পাৰে মানে অইন ৰাজ্যৰ পৰা অসমলৈ মানুহ আনিলে৷ ব্ৰিটিছে বনুৱা হিচাপে অসমলৈ অনা লোকসকল অসমত থাকিয়েই গ’ল৷ দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পিছতো বিদেশৰ পৰা অহা লোকে অসমত থাকিবলৈ সুবিধা লাভ কৰিলে৷ ইমানেই নহয়, দিল্লীৰ চৰকাৰে আমাৰ তেল, চূণ, কয়লা, চাহপাত হোৰাহোৰে নিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ সেউজীয়া পাহাৰকেইখন, উৰ্বৰা ভূমি, নদীৰ পানী, কয়লা, চূণ, চাহপাত ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰি গোপনে আজিও অসমীয়া জাতিয়ে চকুলো টোকে৷ ৰে’লগাড়ীৰে আমাৰ অসমৰ সম্পদ কঢ়িয়াই নিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰিলে প্ৰতিগৰাকী অসমীয়াৰে বুকু কঁপি উঠে৷ অসমৰ বুকুৰ পৰা খনিজ সম্পদ উলিয়াই নিয়াৰ প্ৰক্ৰিয়া দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পৰা চলি থাকিল৷\nঅসমীয়াই ভাবিছিল স্বাধীন ভাৰতৰ সৈতে আমি থাকিলে সম্পদৰ ওপৰত আমাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ থাকিব৷ চাহপাতৰ নিলাম কেন্দ্ৰ আমাৰ হাতত থাকিব৷ ইনাৰ লাইন পাৰ্মিটৰ ব্যৱস্থা কৰি অসমীয়া জাতিক সংখ্যাগুৰু হৈ থাকিব দিব৷ কিন্তু কদাপিও সেয়া সম্ভৱ নহ’ল৷\n# স্বাধীনতাৰ পিছৰ অসমীয়াৰ যুঁজ…\nভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছতে ৰাষ্ট্ৰযন্ত্ৰই বৃহৎ ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰি বৰ অসমখনক ভাগ ভাগ কৰিলে৷ তাহানিৰ ‘সাত ৰাজ মাৰি এক ৰাজ গঢ়া’ কথাষাৰক ধ্বংস কৰি বৰ অসমক ধ্বংস কৰি অসমীয়াৰ কঁকাল ভাঙিলে৷ ৰাজ্যত ভাগ ভাগ কৰি অসমীয়া জাতিক দুৰ্বল কৰাৰ প্ৰথম পৰিকল্পনা সফল হৈছিল৷ তাৰ পিছতে অসমীয়া ভাষাটোৰ ওপৰত চলিছিল অত্যাচাৰ৷ ভাষাটো জীয়াই ৰাখিবলৈ দুবাৰকৈ আন্দোলন কৰিলে অসমীয়াই৷ মাধ্যম আৰু ভাষা আন্দোলনত বহু কেইজন তেজাল যুৱকে প্ৰাণ হেৰুৱালে৷ সীমাৰ বাবে যুঁজ দিব লগা হ’ল অসমীয়াই৷ অসমৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ভাৰত চৰকাৰে নল’লে আজিলৈকে কোনো পদক্ষেপ৷ সমানে বাংলাদেশ, নেপালৰ পৰা অহা হিন্দু আৰু মুছলমান প্ৰব্ৰজনকাৰীয়ে অসমীয়া জাতিটোক কোঙা কৰাই নহয় ৰাজহাড় ভাঙি পেলালে৷\nতাৰ লগে লগে অসমত এখন নতুন সংগ্ৰামৰ পাতনি মেলিলে অসমৰ যুৱকে৷ সেয়া আছিল নতুন বিদ্ৰোহৰ পাতনি৷ অসমীয়া যুৱকে ভাৰত চৰকাৰৰ নীতি আৰু দমনমূলক পন্থাৰ বিৰুদ্ধে হাতত অস্ত্ৰ তুলি লৈছিল৷ সম্পদৰ অধিকাৰ বিচাৰিছিল৷ হাতত অস্ত্ৰ তুলি লৈ স্বজাতিৰ হকে মৰিবলৈ সাজু হৈছিল অসমীয়া ডেকা৷ সঁচাই তাহানিৰ স্বাধীন অসমখন থাকিলে আমি সম্পদৰে চহকী হৈ থাকিলোহেঁতেন নেকি৷ সেউজীয়া পাহাৰকেইখন, উৰ্বৰা ভূমি, নদীৰ পানী, কয়লা, চূণ, চাহপাত হাতত থাকিলে আমি বিশ্বত এখন চহকী হৈ থাকিব পাৰিলোহেঁতেন নেকি বুলি অসমৰ একাংশ ডেকাই চিন্তা কৰিছিল৷ যাৰ সাৰমৰ্ম নথকা নহয়৷ এতিয়াৰ যুৱ প্ৰজন্ময়ো ভাবে বিশ্বত আমাৰ সুকীয়া পৰিচয় থাকিলহেঁতেন নেকি৷ এই সংগ্ৰামত বহু মাতৃয়ে পুত্ৰ হেৰুৱাইছে৷ বহু বোৱাৰী বিধৱা হৈছে৷ বহু অসমীয়া যুৱতী ধৰ্ষিত হৈছে৷ ইমানতো অসম সুৰক্ষিত নহ’ল৷\n# শিলাদিত্যৰ পৰা জাতিপ্ৰেম শিকাৰ প্ৰয়োজন আছে…\nসেয়া আছিল অসম আন্দোলন৷ স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে, ১৯৭১ চনৰ পাকিস্তানৰ সৈতে থকা বাংলাদেশৰ পৰা আৰু ১৯৭১ চনৰ পিছত লাখ লাখ বাংলাদেশৰ নাগৰিক আহি অসম ভৰি পৰিল৷ অসমীয়া জাতি সংখ্যালঘুত পৰিণত হোৱাৰ ভয়ত অসমীয়া ডেকাই অসম আন্দোলন কৰিছিল৷ অসম আন্দোলনৰ পৰিণতিত অসমৰ পৰা বিদেশী খেদাৰ যোজা কৰিবৰ বাবে চুক্তি কৰা হ’ল৷ এই চুক্তি কৰাৰ সুদীৰ্ঘ সময় পাৰ হোৱাৰ পিছতো চুক্তিৰ দফা কাৰ্য্যকৰী নহ’ল৷\nসুদীৰ্ঘ ৩৫টা বছৰৰ মূৰকত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী তৈয়াৰ কৰি অসমৰ পৰা বিদেশী বহিষ্কাৰ কৰিবৰ বাবে যোজা কৰা হৈছিল৷ কিন্তু হ’ব কি? পুনৰ দিল্লীৰ চৰকাৰে নাগৰিকত্ব আইন সংশোধন কৰি অসমত বাংলাদেশৰ পৰা মানুহ আনি বহাব খোজে৷ দিল্লীৰ চৰকাৰে অসমীয়া জাতিক নিঃশেষ কৰিব খোজে৷\nদিল্লীয়ে বিচাৰে অসমত এখন অসমীয়াৰ বীৰত্ব নথকা চৰকাৰ থাকক৷ দিল্লীয়ে বিচাৰে অসমীয়া জাতিয়েই দুৰ্বল হওক৷ তেতিয়াহে অসমৰ সম্পদৰ অধিকাৰ দিল্লীৰ হাতত থাকিব৷\nঅসমৰ পৰা বিদেশী খেদিবৰ বাবে যোজা কৰাৰ সময়তে অসমত জন্ম হ’ল বহু বদন বৰফুকনৰ৷ অসমৰ প্ৰধান জাতীয় সংগঠনৰ পূৰ্বৰ নেতাকেইজনেই এতিয়া বদন বৰফুকন হৈ পৰিল বুলি আমি অনুভৱ কৰিছো৷\nঅসমৰ প্ৰধান আঞ্চলিক দলটোৱে অসমীয়াক প্ৰবঞ্চনা কৰিছে৷ মন্ত্ৰিত্বৰ খাতিৰত সকলো জলাঞ্জলি দিছে আঞ্চলিক দলটোৱে৷ আছু, অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদ, অসম সাহিত্য সভা আদিৰ পৰা গৈ নেতা হোৱাসকল এতিয়াৰ বদন বৰফুকন৷\nশেহতীয়া অসমৰ পৰিস্থিতি আৰু সন্দেহজনক লোকৰ দপদপনিয়ে এটা কথাই প্ৰমাণ কৰিছে যে আছু, অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদ, অসম সাহিত্য সভা আদি কিবা নহয় কিবা কাৰণত দুৰ্বল হ’ব লগা হৈছে; বুলি চৰ্চা হৈছে৷ অসমৰ এইসকল নেতাৰ দেহত মানৰ সময়ৰ, আহোম-মোগলৰ সময়ৰ আৰু ৮৫৫ গৰাকী অসমীয়া চহিদৰ তেজৰ সম্পৰ্ক নোহোৱা হৈছে বুলিও প্ৰশ্ন উঠিছে৷\nতাহানিৰ অসমীয়াই বীৰত্বৰে যুঁজি অসম ৰক্ষা কৰাৰ দৰে এতিয়াৰ নেতাসকলে যুঁজ দিয়াটো দূৰৰ কথা মুখৰ মাত পৰ্য্যন্ত হেৰুৱাই পেলাইছে৷ অসমত এতিয়া অসমীয়া নেতাই নহয় সন্দেহজনক নেতাই নেতৃত্ব বহন কৰিছে৷ যিসকলে নিজক অসমীয়া বুলি নাভাবে, অসমীয়াৰ বিৰুদ্ধে অসমত গণ সমাৱেশ অনুষ্ঠিত কৰিব খোজে, তেনে নেতাই অসম চলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ যদি তেনে নেতাই অসমত গুজৰি-গুমৰি থাকিব পাৰে– মাৰিম বুলি, মৰিম বুলি ক’ব পাৰে; তেন্তে আছু, অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদ, অসম সাহিত্য সভা আদিৰ নেতাই ওলাই আহি অসমীয়া জাতিক লগত লৈ সেই দপদপনি কিয় বন্ধ কৰিব নোৱাৰে৷\nসেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব লাগিব৷\nআপোনালোক থাকোতেই বাংলাদেশৰ শৰণাৰ্থী অসমত সংস্থাপন, নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কৰ জৰিয়তে আকৌ অসমত বিদেশী সংস্থাপন কৰিম বুলি ভাবিবলৈ কিয় সাহস কৰিলে দিল্লীয়ে৷ তাৰ উত্তৰ আপোনালোকে দিব লাগিব৷ কিয়নো বৰ্তমানৰ ৰাজ্যৰ প্ৰধানগৰাকী আপোনালোকৰ মঞ্চৰ পৰাই যোৱা৷\nশেষত ক’ব পাৰো, জাতিপ্ৰেম হোজাইৰ বিধায়ক শিলাদিত্যৰ পৰা আপোনালোকে শিকিব লাগিব৷ এটা কথা কৈ থওঁ শিলাদিত্যই যি কৈছে আৰু যি কৰিছে, সেয়া নিজ বাঙালী জাতিৰ বাবে কৰিছে৷\nবৰ্তমানৰ অসমীয়া নেতাসকলৰ জাতিপ্ৰেম ইমান দুৰ্বল হ’ল কিয়? অসমীয়া নেতাসকলে শিলাদিত্যৰ পৰা জাতিপ্ৰেম শিকাৰ প্ৰয়োজন আছে নেকি?\nলেখকৰ ঠিকনা: হাতীগাওঁ চাৰিআলি, গুৱাহাটী\nফ’ন: 9864421357 (WhatsApp)


Eliquis in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Eliquis ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nApixaban साल्ट से बनी दवाएं:\nEliquis (1 प्रकार उपलब्ध)\nEliquis के सारे विकल्प देखें\nEliquis की जानकारी\nEliquis ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Eliquis Benefits & Uses in Assamese- Eliquis ar laabh aaru byavaharsamuh\nEliquis ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Eliquis Dosage & How to Take in Assamese - Eliquis ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEliquis ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Eliquis Side Effects in Assamese- Eliquis ar parshwakriyasamuh\nEliquis সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Eliquis Related Warnings in Assamese- Eliquis xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Eliquisৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Eliquis with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Eliquis ar gurutor kriya-pratikriya\nEliquis মতভেদসমূহ- Eliquis Contraindications in Assamese- Eliquis nishedhsamuh\nEliquis ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Eliquis in Assamese- Eliquis ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Eliquis ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Eliquis Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Eliquis kriya-pratikriya\nEliquis ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Eliquis Benefits & Uses in Assamese - Eliquis ar laabh aaru byavaharsamuh\nEliquis তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEliquis ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Eliquis Dosage & How to Take in Assamese - Eliquis ar paali aaru xeya kenedore lobo\nApixaban एक एंटीकोआगुलेंट (Anticoagulant) है जो हानिकारक रक्त के थक्कों के गठन को रोकता है।\nEliquis-ৰ উপাদানসমূহ - Eliquis Active Ingredients in Assamese - Eliquis-ar upadaansamuh\nEliquis ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Eliquis Side Effects in Assamese - Eliquis ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Eliquis ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEliquis সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Eliquis Related Warnings in Assamese - Eliquis xonkranta xatarkatabanisamuh\nEliquis-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEliquisৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Eliquis ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nEliquis-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাসকলে Eliquis ৰ মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰে লগে লগে Eliquis গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰে। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকে সুৰক্ষিত বুলি কোৱাৰ পিছতহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Eliquis কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEliquisৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Eliquis কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Eliquis সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Eliquis ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEliquisএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Eliquisৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Eliquis with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Eliquis ar gurutor kriya-pratikriya\nEliquis তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEliquis মতভেদসমূহ - Eliquis Contraindications in Assamese - Eliquis nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Eliquis লোৱা অনুচিত যাতে -\nEliquis ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Eliquis in Assamese - Eliquis ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Eliquis-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Eliquis লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Eliquis লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Eliquis লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, Eliquisয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Eliquis ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Eliquis Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Eliquis kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Eliquisৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Eliquis ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Eliquisৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Eliquis লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nEliquis ৰ অনুকল্প - Substitutes for Eliquis in Assamese\nEliquis के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Eliquis লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Eliquis ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Eliquis সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Eliquis ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Eliquis সেৱন কৰে?


(Cometৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nধূমকেতু (ইংৰাজী: Comet) হ'ল বৰফ আৰু ধূলিৰে গঠিত জোতিষ্ক৷ ধূমকেতুবোৰক প্ৰায়ে লেতেৰা বৰফৰ বল বুলি কোৱা হয়৷ ধূমকেতুৰ ধূলি বৰফ,কাৰ্বন-ডাইাক্সাইড,কাৰ্বন-মন'অক্সাইড,এম'নিয়া,মিথেন আদিৰে গঠিত৷ বহু গৱেষকৰ মতে ধূমকেতুৰ জৰিয়তে পৃথিৱীলৈ পানী আৰু জৈৱিক অণু আহিছিল,যি পাছলৈ পৃথিৱীত জীৱ সৃষ্টিত সহায় কৰিলে৷ ধূমকেতুৱে আন আন সৌৰজগতৰ সদস্যৰ দৰেই সূৰ্য্যক প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ ধূমকেতুবোৰ উৰ্ট ডাৱৰৰ অঞ্চলত বসবাস কৰে৷ প্লুটুৰ পৰাও দূৰত উৰ্ট ডাৱৰ অৱস্থিত৷ কেতিয়াবা কোনোটো ধূমকেতু উৰ্ট ডাৱৰ এৰি সৌৰজগতৰ ভিতৰ অঞ্চলত প্ৰৱেশ কৰে৷ কিছুমানে নিয়মিয়াকৈ এনেদৰে প্ৰৱেশ কৰে৷ বহুতে বহু বছৰৰ মূৰত এবাৰ প্ৰৱেশ কৰে৷ \nধূমকেতুৰ দুটা অংশ,নেজ আৰু কমা৷ কমাৰ গেছীয় অংশৰ ভিতৰত গোটা পদাৰ্থৰ নিউক্লিয়াছ অৱস্থিত৷ নিউক্লিয়াছ প্ৰধানকৈ বৰফ আৰু জৈৱ পদাৰ্থৰে আবৃত ধূলিৰে গঠিত৷ বৰফৰ অংশত পানীৰ বৰফৰ লগতে গোটা অৱস্থাৰ এম'নিয়া,কাৰ্বন-মন'অক্সাইড,কাৰ্বন-ডাই অক্সাইড আৰু মিথেন থাকিব পাৰে৷ নিউক্লিয়াছত সৰু শিলৰ কেন্দ্ৰ ভাগ থাকিব পাৰে৷ সূৰ্য্যৰ ওচৰ চপাৰ লগে লগে নিউক্লিয়াছৰ পৃষ্ঠভাগৰ বৰফ বাষ্পীভূত হ'বলৈ ধৰে৷ এনেদৰে বাষ্পীভূত হোৱা গেছে নিউক্লিয়াছৰ চাৰিওফালে ডাৱৰৰ সৃষ্টি কৰে৷ সৰহভাগ ধূমকেতুৰ নিউক্লিয়াছৰ ব্যাস বা দৈৰ্ঘ্য ১৫ কিলোমিটাৰ বা তাতোকৈ কম হয়৷ ধূমকেতুৰ নেজৰ দৈৰ্ঘ্য ১৬ কোটি কিলোমিটাৰ পৰ্য্যন্ত হ'ব পাৰে৷ \nধূমকেতুৰ নামাকৰণ সাধাৰণতে আৱিষ্কাৰকৰ নামানুসৰি হয়৷ যেনে - শ্বুমেকাৰ লেভি ধূমকেতু৷ ইয়াক ইউজিন শ্বুমেকাৰ,কেৰলিন শ্বুমেকাৰ আৰু ডেভিদ লেভিয়ে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷ মহাকাশযানে অৱস্থিতি ধৰা পেলালে যানখনৰ নামেৰে ধূমকেতুৰ নাম হ'ব পাৰে৷ SOHO আৰু WISE নাম এনেদৰে দিয়া হৈছে৷ কেতিয়াবা ধূমকেতুৰ আৱিষ্কাৰকৰ ঠাইত কক্ষপথ নিৰ্ণয় কৰা জ্যোতিবিজ্ঞানীৰ নামেৰেও নাম দিয়া হয়৷ বিয়েলাৰ ধূমকেতুৰ নাম এনেদৰে দিয়া হৈছিল৷\nহুমাছন ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো চাৰি বছৰ ধৰি দেখা গৈছিল৷ ১৯৬২ চনৰ পৰা দেখা পোৱা এই ধূমকেতুটো সূৰ্য্যৰ পৰা ২.১৩ জ্যোতিবৈজ্ঞানিক একক দূৰত্বলৈকে ওচৰ চাপিছিল৷ এই ধূমকেতুটোৰ নেজ আছিল নীলা ৰং সৃষ্টি হৈছিল আৰু ইয়াৰ নেজত থকা কাৰ্বন মন'অক্সাইডৰ আয়নৰ বাবে৷ সূৰ্য্যৰপৰা তিনি জ্যোতিবৈজ্ঞানিক একক ওচৰ নাচাপিলে ধূমকেতুৰ পানী বাষ্পীভূত নহয়৷ ইয়াৰ নেজৰ ৰং চাই ইয়াৰ গঠন প্ৰধানকৈ কাৰ্বন-মন'অক্সাইড বুলি কোৱা হৈছে৷\nলাভজয় ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো অষ্ট্ৰেলিয়াৰ জ্যোতিৰ্বিদ টেৰী লাভজয়ে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷ এই জ্যোতিষ্কটোৱে সূৰ্য্যপৃষ্ঠৰপৰা ডেৰ লাখ কিলোমিটাৰ ওচৰেদি পাৰ হৈয়ো একো নোহোৱাকৈ আছিল বাবে এই ধূমকেতুটো বিখ্যাত৷ সেই সময়ত দক্ষিণ গোলাৰ্দ্ধত ই পুৱা উজ্জ্বল জ্যোতিষ্ক হৈ পৰিছিল৷ ইয়াক দিনতো দেখা গৈছিল৷\nএৰেণ্ড-ৰলাণ্ড ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো ১৯৫৭ চনত দেখা গৈছিল৷ ১৯৫৭ চনৰে ২৫ এপ্ৰিলত তোলা এখন ফটোৰ মতে এই ধূমকেতুটোৰ মূল নেজৰ বিপৰীত দিশত অৰ্থাৎ সূৰ্য্যৰ দিশতো এডাল পোন ক্ষীণ নেজ দেখা গৈছিল৷ এই অদ্ভুত নেজডাল ধূমকেতুটোৰ পৰা নিৰ্গত ধূলিৰ কণিকাৰ বুলি কোৱা হৈছিল৷ এই কণিকাবোৰ মিলি মিটাৰ আকাৰৰ হোৱাৰ বাবে সেইবোৰ সৌৰশক্তিয়ে সূৰ্য্যৰ বিপৰীত দিশলৈ ঠেলিব নোৱাৰিছিল৷\nৱেষ্ট ধূমকেতু - ১৯৭৬ চনৰ বসন্তকালত এই ধূমকেতু দেখা গৈছিল৷ ই আছিল দেখিবলৈ অতি ধুনীয়া ধূমকেতু৷ ইয়াৰ ধূলিৰ কণিকাৰ হালধীয়া নেজ আৰু নীলা ৰঙৰ প্লাজমা আয়নৰ নেজ সুন্দৱভাৱে দেখা গৈছিল৷ মহাকাশযানৰপৰা লোৱা অতি বেঙুণী বৰ্ণালীয়ে ইয়াৰ গাত কাৰ্বনআৰু কাৰ্বন-মন'অক্সাইড থকা বুলি দেখুৱাইছিল৷ ১৯৭৬ চনৰ মাৰ্চত ইয়াৰ কেন্দ্ৰভাগ ভাঙি চাৰি টুকুৰা হৈছিল৷\nইৰাছ-আৰাকি-এলকক ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো অৱলোহিত তৰংগৰ জ্যোতিবৈজ্ঞানিক উপগ্ৰহেৰে ধৰা পেলোৱা হৈছিল৷ অৱলোহিত তৰংগৰ বৰ্ণালীৰ পৰা ইয়াৰ কেন্দ্ৰভাগৰ চাৰিওফালে ধূলিৰ ডাৱৰ থকা বুলি জনা গৈছিল৷\nইকেয়া-ছাকি ধূমকেতু - ১৯৬৫ চনত ধৰা পৰা ইকেয়া-ছাকি ধূমকেতুটো এটা উল্লেখনীয় ধূমকেতু৷ ই সূৰ্য্যৰ অতি ওচৰ চপা ক্ৰে্টজ গোট ধূমকেতুৰ এটা৷ ইয়াৰ শৰীৰৰ ধূলিকণা সূৰ্য্যৰ বিকিৰণে বাষ্পীভূত কৰিছিল৷ ধাতৱীয় মৌল ইয়াৰ নেজ বৰ্ণালীবীক্ষণ অধ্যয়ণত ধৰা পৰিছিল৷\nবেনেট ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো ১৮৮২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত অতি উজ্জ্বল হৈ পৰিছিল৷ ইয়াক সেয়ে দিনৰ পোহৰতো দেখা গৈছিল৷ ১৮৮২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ইয়াক হঠাতে আকাশত দেখা গৈছিল৷ প্ৰকাশ পোৱা মতে ইয়াক উত্তৰমালা অন্তৰীপৰ পৰা এক ছেপ্টেম্বৰৰ দিনাই দেখা পোৱা গৈছিল৷ ইয়াক দেখা পোৱা প্ৰথম জ্যোতিৰ্বিদজন আছিল জ্যোতিবিজ্ঞানী ফিনলে৷ তেওঁ ৭ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনাই দেখা পাইছিল ধূমকেতুটো দ্ৰুতভাৱে উজ্জ্বল হৈ পৰিছিল৷ গণনামতে এই ধূমকেতুটো সূৰ্য্যৰ পৰা প্ৰায় পাঁচ লাখ কিলোমিটাৰ ওচৰেদি পাৰ হৈ গৈছিল৷ কিছুদিন ধৰি দিনৰ আকাশতো সূৰ্য্যৰ পাছতে আন এটা উজ্জ্বল জ্যোতিষ্কৰূপে দেখা গৈছিল৷ ইয়াৰ উজ্জ্বলতা হৈছিল - ১৭| ১৭ ছেপ্টেম্বৰত ই সূৰ্য্যৰ আঁৰ হৈছিল৷ বহু পৰ্য্যৱেক্ষকৰ লগতে ফিনলে আৰু বাৰ্নাডে ৩০ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনা দেখা পাইছিল যে ধূমকেতুটোৰ কেন্দ্ৰভাগ দীঘল হৈ পৰিছে আৰু কেইবাটাও উজ্জ্বল পোহৰৰ বল লৈ পৰিৱৰ্ত্তিত হৈছে৷ ১৭ অক্টোবৰৰ দিনা ই পাঁচটাৰো অধিক অংশলৈ বিভাজিত হৈছিল বুলি দেখা পোৱা গ'ল৷ ইয়াৰ সূৰ্য্যৰ দিশতো নেজ সৃষ্টি হোৱা দেখা গৈছিল৷ ধূমকেতুটো ১৮৮৩ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰিলৈকে খালী চকুৰে দেখা পোৱা গৈছিল৷ ইয়াক শেষ বাৰৰ বাবে দেখা গৈছিল ১৯৮৩ চনৰ এক জুনত৷\nমাৰ্কোছ ধূমকেতু - ১৯৫৭ চনত ধৰা পৰা এই ধূমকেতুৰ নেজ প্ৰধানকৈ কাৰ্বন-মন'অক্সাইডৰে গঠিত৷ সেয়ে ইয়াৰ নেজ নীলাভ ৰঙৰ; কিন্তু ধূমকেতুটোৰ নেজডাল দ্ৰুতভাৱে সলনি হৈছিল৷ নেজডালৰ ফিলামেণ্ট আৰু গুটি গুটি আকাৰৰ সৃষ্টি হোৱা দেখা গৈছিল৷ ধূমকেতুৰ নেজৰ এই গুটি গুটি আকাৰৰ অংশবোৰৰ পৰা ইয়াৰ গতিবেগ নিৰ্ণয় কৰিব পৰা হৈছিল৷ ইয়াৰ পৰা দেখা গৈছিল যে নেজৰ কণিকাৰ নিৰ্ণয় গতি ছেকেণ্ডত ৫০ কিলোমিটাৰ পৰ্য্যন্ত৷ সাধাৰণ সৌৰ বিকিৰণে নেজৰ কণিকাৰ ইমান গতিবেগ দিব নোৱাৰে৷ পাছত লুডৱিগ বিয়েমানে দেখুৱাইছিল যে সূৰ্য্যৰ পৰা ইয়াৰ ব্যাসাৰ্দ্ধৰ দিশত ৪০০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ছেকেণ্ডৰ বেগত অহৰহ প্ৰ'টন আৰু ইলেকট্ৰন নিৰ্গত হৈ আছে৷ এই প্ৰ'টন আৰু ইলেকট্ৰনেৰে গঠিত দ্ৰুতবেগী সৌৰ বতাহে কঢ়িয়াই নিয়া সৌৰ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰৰ প্ৰভাৱত ধূমকেতুৰটোৰ কমা অংশৰ পৰা আয়নৰ ডাৱৰ সৃষ্টি হয়৷\nবিয়েলাৰ ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো প্ৰথম মনটেইন আৰু মেডিয়াৰে ১৭৭২ চনত দেখা পাইছিল৷ উইলহেল্ম বিয়েলাৰে ইয়াৰ সবিশেষ ১৮২৬ চনত নিৰ্ণয় কৰিছিল বাবে ইয়াৰ নাম বিয়লাৰ ধূমকেতু৷ ১৮৪৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰিত ইয়াৰ কেন্দ্ৰভাগ দুভাগ হোৱা দেখা গৈছিল৷ ইয়াৰ পাছত ইয়াক ১৮৫৯,১৮৬৫ আৰু ১৮৭২ চনত পৰ্য্যাব ক্ৰমে দেখা পাব লগা আছিল;কিন্তু দেখা পোৱা নগ'ল৷ ইয়াৰ সলনি ১৮৭২ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত এক প্ৰচণ্ড উজ্জ্বল উল্কাপাত হোৱা দেখা গৈছিল৷ ঘণ্টাত ৩০০০ ৰ অধিক উল্কাপাত ধূমকেতুটোৰ আকাশৰ সম্ভাব্য স্থানৰ দিশৰ পৰা হোৱা দেখা গৈছিল৷ ইয়াৰ পাছতো ১৯ শতিকাতো পৰ্য্যায়ক্ৰমে উল্কাপাত হৈছিল৷\nটেম্পেল -১ ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটো ১৮৬৭ চনত ইউহেল্ম টেম্পেলে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷ ই সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে পাঁচ বছৰ ছমাহত এবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ গভীৰ মহাকাশৰ সংঘৰ্ষৰ বাবে পঠিওৱা ডিপ ইম্পেক্ট মহাকাশযানৰপৰা এটা প্ৰ'বে ইয়াক খুন্দিয়াইছিল৷\nমেকনট ধূমকেতু - ই হ'ল যোৱা শতিকাৰ উজ্জ্বলতম ধূমকেতু৷ ইয়াক ২০০৭ চনৰ বৃহৎ ধূমকেতু বুলি আখ্যা দিয়া হৈছিল৷ ই শুক্ৰ গ্ৰহতকৈ উজ্জ্বল হৈছিল৷ পৃথিৱীৰ কোটি কোটি মানুহে ইয়াক দেখা পাইছিল৷ ইয়াৰ কক্ষপথ অতি দীঘলীয়া৷ ই ৯২,৬০০ বছৰৰ পাছত পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহিব৷\nহেল-বপ ধূমকেতু - ১৯৯৫ চনত এলান হেল আৰু থমাছ বৰ্পে এই ধূমকেতুটো আৱিষ্কাৰ কৰিছিল৷ কুৰি শতিকাৰ ই আছিল আটাইতকৈ বেছি পৰ্য্যবেক্ষণ কৰা ধূমকেতু৷ ১৯৯৭ চনত ইয়াক উত্তৰ আকাশত গোটেই নিশা জুৰি দেখা পোৱা গৈছিল৷\nহেলিৰ ধূমকেতু - হেলিৰ ধূমকেতু হ'ল এতিয়ালৈকে দেখা পোৱা আটাইতকৈ বিখ্যাত ধূমকেতু৷ প্ৰতি ৭৬ বছৰৰ মূৰে মূৰে ইয়াক দেখা পোৱা যায়৷ যেতিয়া ই সূৰ্য্যৰ ওচৰ চাপে ইয়াক খালী চকুৰেও দেখা পোৱা যায়৷ ১৯৮৬ চনত ইয়াক শেষবাৰৰ বাবে দেখা গৈছিল,যেতিয়া ই পৃথিৱীৰ ওচৰ চাপিছিল৷ ইয়াৰ নিউক্লিয়াছটো আছিল আকাৰত আলুৰ দৰে ১৫ কিলোমিটাৰ দীঘল আৰু ই বৰফ আৰু ধূলিৰ কণাৰে গঠিত৷ ইয়াৰ বৰফৰ ৮০ শতাংশ পানী আৰু বাকীখিনি কাৰ্বন-মন'অক্সাইড৷ বিজ্ঞানীসকলৰ মতে,বাকী ধূমকেতুবোৰো হেলিৰ ধূমকেতুৰ দৰে৷ হেলিৰ ধূমকেতু আকৌ পৃথিৱীৰ ওচৰ চাপিব ২০৫২ চনত৷ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪০ চনৰ পৰা মানুহে এই ধূমকেতুটো দেখি আহিছে৷\nশ্বুমেকাৰ-লেভী ধূমকেতু - এই ধূমকেতুটোৱে ১৯৯৪ চনত বৃহস্পতি গ্ৰহক খুন্দা মাৰিছিল আৰু ২১ টা দৃশ্যমান সংঘৰ্ষ দেখা পোৱা গৈছিল৷ বৃহৎ খুন্দাটোৱে সৃষ্টি কৰা জুইৰ বল বৃহস্পতি গ্ৰহৰ ডাৱৰৰ ওপৰত ৩০০০ কিলোমিটাৰ উচ্চতালৈকে সৃষ্টি কৰিছিল৷ এই সংঘৰ্ষৰ বিস্ফোৰণৰ শক্তি ৬ লাখ কোটি টিএনটি বিস্ফোৰণৰ সমান আছিল৷\nসূৰ্য্যৰ কাষেদি যাওঁতে কেতিয়াবা সূৰ্য্যৰ প্ৰচণ্ড মহাকৰ্ষণে ধূমকেতু গ্ৰাহ কৰে৷ এনে ঘটনা ঘটিছিল ১৯৭৯ চনৰ ৩০ আৰু ৩১ আগষ্টত৷\n১৯০৮ চনৰ ৩০ জুনত ছাইবেৰিয়াৰ টুংগুস্কা নামৰ নদীখনৰ পাৰত জুইৰ বল এটা পৰা দেখিছিল৷ লগে লগে প্ৰচণ্ড ভূমিকম্প সংঘটিত হৈছিল৷\nপৰিভ্ৰমণকাল অনুসৰি ধূমকেতুৰ শ্ৰেণী বিভাজন কৰা হয়৷ চুটি পৰ্য্যায়কালৰ ধূমকেতুৰ সূৰ্য্যৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰোঁতে দুশ বছৰ মান লাগে৷ ইয়াৰ অধিক হ'লে দীৰ্ঘম্যাদী ধূমকেতু বোলা হয়৷\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 ড° মানৱজ্যোতি বৰদলৈ (ডিচেম্বৰ ২০১৩). "এই শতিকাৰ ধূমকেতু,আইছন". (অকণিহঁতৰ বিজ্ঞান আলোচনী) নতুন আৱিষ্কাৰ খণ্ড ২৬শ বছৰ (দ্বাদশ সংখ্যা): পৃষ্ঠা ৫-১৩.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ধূমকেতু&oldid=174248"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০১৮ তাৰিখে ১৫:২৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Class 10 Assamese Question Answer HSLC 2023 | প্ৰশ্ন উত্তৰ » Assamese Medium\nClass 10 Assamese Question Answer HSLC 2023 | প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 10 Assamese Question Answer ৰ লিখনিলৈ আপোনালোকক স্বাগতম জনাইছোঁ। আমি Class 10 Assamese ৰ সম্পূৰ্ণ অধ্যায় সমূহৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ আমি আগতে আলোচনা কৰিছোঁ, যদি আপুনি এতিয়াও তাৰ পৰা Class 10 Assamese Question Answer Chapter wise পঢ়া নাই তেন্তে তলৰ লিংকৰ পৰা Class 10 Assamese PDF Notes ডাউনলোড কৰিব পাৰিব তথা পঢ়িব পাৰিব।\nইয়াৰ ওপৰিও আজি আমি আকৌ Assamese Medium ত কেৱল Class 10 Assamese Question Answer আলোচনা কৰিব গৈ আছো।\nClass 10 Assamese ত বৰ্তমান বাধ্যতামূলক হিচাপে ৫ টা পদ্য আৰু ৭ টা গদ্য দিয়াৰ ওপৰিও বৈকল্পিক হিচাপে Class 10 Assamese ত ২ টা পদ্যাংশ আৰু ২ টা গদ্যাংশ দিয়া আছে।\nইয়াৰ উপৰিও যদি আপোনাৰ বুজিব লগা কিবা আছে তেন্তে আমাৰ Assamese Medium Facebook Page ক Follow কৰি তাত আমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব পাৰে। আমি অতি সোনকালেই আপোনাৰ প্ৰতিটো সমস্যাৰ সমাধান দিবলৈ যত্ন কৰিম।\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 1| বৰগীত প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 10 Assamese Chapter2Question Answer | জিকিৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 10 Assamese Chapter3Question ANswer | প্ৰশস্তি Class 10 প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 10 Assamese Chapter4Question Answer | মই অসমীয়া Class 10 Assamese\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 5\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 6\nConclusion on Class 10 Assamese Question Answer\n১) চমুকৈ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াঃ [বৰগীত Class 10 Short Questions]\nক) ”…নেৰিবা বান্ধৱ মোক জীৱনে মৰণে” – কবিয়ে জীৱনে মৰণে নেৰিবৰ বাবে কাক অনুৰোধ কৰিছে ?\nউঃ কবিয়ে ভগৱাণক জীৱনে মৰণে নেৰিবৰ কাৰণে অনুৰোধ কৰিছে ।\nখ) ”……সনক সনন্দ যোগী যাহাকু ধিয়ায় ” সনক , সনন্দ আদি যোগীসকলে কাক ধ্য়ান কৰে বুলি কৈছে ।\nউঃ সনক , সনন্দ আদি যোগীসকলে হৰি অথণ্য় ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণক ধ্যান কৰে বুলি কৈছে।\n(গ) কবি কিহত আতুৰ হোৱা বুলি কৈছে?\nউঃ কবি সাংসাৰিক দুখ, বিষয় বাসনাত আতুৰ হোৱা বুলি কৈছে।\n(ঘ) বৰগীতটি কোনে ৰচনা কৰা?\nউত্তৰঃ বৰগীতটি মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা ।\n(ঙ) বৰগীতটি কি ৰাগত বন্ধা আছে ?\nউত্তৰঃ বৰগীতটি বসন্ত ৰাগত বন্ধা আছে।\n(চ) কবিয়ে ‘বান্ধৱ’ বুলি কাক সম্বোধন কৰিছে।\nউত্তৰঃ কবিয়ে হৰিক ‘বান্ধৱ’ বুলি সম্বোধন কৰিছে।\n(ছ) ‘মোহ-পাশ” মানে কি?\nউত্তৰঃ ‘মোহ-পাশ” মানে মায়াৰ বান্ধোন অৰ্থাৎ আকাংক্ষা, জাগতিক লোভ আদি মায়াজালৰ বন্ধন।\n2) বৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা।\nউত্তৰঃ হৰিয়েই ভকতৰ জীৱনৰ সবস্ব, তেঁৱেই সকলোৰে পৰম বান্ধৱ। তেঁওৰ অভয় চৰণত শৰণেৰে সংসাৰ নিকাৰৰ পৰা মুক্তিদানৰ কাকুতি কবিতাটোৰ মুলভাৱ।\nকবি সংসাৰিক মুখৰ থলীৎ এই সংসাৰৰ সকলো যন্ত্ৰণাৰ উৎস । সাংসাৰিক মায়াই জীৱক বিষয় মুখত নিমগ্ন কৰে আৰু জীৱ নানা পাপৰ্কমৎ ৰত হয়। আৰু জীৱন এনেদৰে হৈ পৰে যন্ত্ৰণাদায়ক। মৃত্যু পযন্ত জীৱই ভোগ কৰে সংসাৰৰ যন্ত্ৰণা। দূখ যন্ত্ৰণাত জীৱই যি কোনো এটা সময়ত জীৱনৰ ক্ষণস্থায়িত্ব উপলব্ধি কৰে। আৰু তাৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ উপায় বিচাৰি হাহাকাৰ কৰি ঘূৰে। আত্মপোলব্ধিৰে বুজি উঠে যে এই সংসাৰৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তিৰ পথ দেখুৱাব পাৰে কেৱল শ্ৰী হৰিয়ে। কবিৰ ক্ষেত্ৰতো এই একেটা কথাই প্ৰযোজ্য।\nহৰিৰ মহিমা অপাৰ। সনক, সনন্দ সিদ্ধ মহামুনিগণেও হৰিৰ মহিমা বুজিবৰ বাবে গভীৰ ধ্যানত নিমগ্ন হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত মহিমা কৈ ওৰ পেলাব নোৱাৰিলে নিগম শাস্ত্ৰসমূহেও। যি অনন্ত নাগ হৰিৰ বিশ্ৰামস্থলী সেই নাগৰ সহস্ৰ মুখেত তেওঁৰ মহিমা বণনা কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰে। জ্ঞানীলেোক সকলে চলাথ কৰিও বিচাৰি নোপোৱা শ্ৰী হৰিৰ ওচৰ পেটো অসাধ্য কাম। বিষয় বিকলত আতুৰ হৈ কই পোৱা মানুহেও আনকি তেওঁৰ চৰণকমলত আশ্ৰয় লৈ সেই কণ্ঠৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে। হৰিৰ চৰণযুগল হল পৰম ধন আৰু ভকতৰ বাবে হৰিয়েই হল জীৱন স্বৰূপ। হৰিৰ কৃপা লাভ কৰিব পাৰিলে এই সংসাৰৰ মানুহে মোহ পাশৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।\n৩) বৰগীতটিৰ ৰচকৰ চমু পৰিচয় দিয়া।\nউত্তৰঃকবি মাধৱদেৱ হৈছে অসমীয়া বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ অন্যতম হোতা। ১৪৮৯ চনত তেওঁ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকু পুখুৰীত জন্ম গ্ৰহন কৰিছিল। তেঁওৰ পিতৃ গোবিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাতৃ মনোৰমা। শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য মাধৱদেৱে গুৰুৰ পদাংককে অনুসৰণ কৰি বাৰদি, গণককুছি, সুন্দৰীদিয়া, ভেলাডাংগা আদিত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। আহোম বগদেউৰ কোষৰ বলি হৈ ১৫৪৬ চনতে তেওঁ কোচবিহাৰলৈ উভটি আহে ।\n১৫৬৮ চনত গুৰু শংকৰদেৱৰ মৃত্য়ুৰ পাছত নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্বভাৰ মাধৱদেৱ কান্ধ পাতি লৈ দক্ষতাৰে সেই কাৰ্য চলাই নিছিল । ধৰ্ম প্ৰচাৰ কালত তেওঁ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ৰম্যপুৰুপী বিখ্যাত ‘বৰপেটা সত্ৰ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী এইজনা মহাপুৰুষে ১৫৯৬ চনত কোচবিহাৰৰ ভেলাদাঙ্গণত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। গুৰুজনাই জীৱিত কালত ৰচনা কৰা সাহিত্য সম্ভাৰ হ’লঃ নামঘোষা, বৰগীত, ৰাজসূয় যজ্ঞ, দধিমথন বা অৰ্জুন ভঞ্জন, ভূমি-লেটোৱা, চোৰধৰা, পিম্পৰা-গুচুৱা, ভোজনবিহাৰ, গুৰু ভটিমা, ভক্তি ৰত্নৱালী, জন্ম ৰহস্য আদি।\n(ক) সহজে বয়নে যাৰ নপাৱন্ত সীমা।\nপ্ৰসংগঃ উক্ত কবিতাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ বিৰচিত ‘বৰগীত’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা উদ্ধত কৰা হৈছে।\nসংগতিঃ– উক্ত কথাফাকিত হৰিৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰিবলৈ গৈ কবি মাধৱদেৱে কবিতাফাকিৰ ব্যাখ্যা কৰিছে।\nব্যখ্যাঃ এই সংসাৰৰ একমাত্ৰ প্ৰাণকৰ্তা হৈছে শ্ৰী হৰি তেওঁৰ মহিমা অপাৰ। সিদ্ধ মহামুণিৰ ধ্যান কৰিও শ্ৰী হৰিৰ মহিমা আয়ত্ত কৰিব পৰা নাই। নিগম নিগম শাস্ত্ৰই তেওঁৰ মহিমাৰ অন্ত পেলাব নোৱাৰে। অনন্ত নাগ হৰিৰ বিশ্ৰামস্হলী। সেই নাগৰ সহস্ৰ মুখেও তেওঁৰ মহিমাৰ কথা বৰ্ণাই শেষ কৰিব পৰা নাই। তেনেস্থলত কৰি হৈ সাধাৰণ প্ৰাণী, তেওঁৰ কাৰণে হৰিৰ মহিমা জানিব পৰাটো অতিকৈ কঠিন।\nকবিয়ে বুজি উঠিছে যে হৰিৰ কৃপাৰ অবিহনে তেওঁৰ মহিমা আয়ত্ত কৰাটো সম্ভব নহয়।\n(খ) আতুৰ ভৈলোহি হৰি বিষয় বিকলে ।\nকৰিয়ো উদ্ধাৰ মোক চৰণ কমলে ।\nপ্ৰসংগ ঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাথ্যপুথিত অন্তগত শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীত নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে ।\nসংগতি ঃ উক্ত কবিতাফাঁকিৰ দ্ধাৰা সংসাৰৰ মায়া পাশাৰ মুক্তিপথ দেখুৱালৈ হৰিক প্ৰাথনা জনোৱা কথা কোৱা হৈছে ।\nব্যাখ্যা ঃ মানুহ হল সংসাৰিক এই সংসাৰৰ সকলো মন্ত্ৰশাৰ উৎস। বৈষ্ণয়িক মুখৰ ঠাই এই সংসাৰ সন্তেকীয়া সুখ সম্পদে মানুূহৰ এনেকৈ গ্ৰাস কৰে যে তেওঁলোকে সন্তেকীয়া সুখক জীৱনৰ একমাত্ৰ সত্য় বুলি ভুল কৰে । কিছুমান বাসনাত নিমগ্ন হৈ মানুহে নানা পাপকৰ্মত লিপ্ত হয় , ফলত জীৱন হৈ পৰে যন্ত্ৰণাময় । জীৱনে মৃত্য়ু পযন্ত ভোগ কৰে এই যন্ত্ৰণা । দুখ বেদনাত জৰ্জৰিত হৈ মানুহে উপলব্ধি কৰে যে মানৱ জীৱন ক্ষণস্থায়ী । এই যন্ত্ৰনাৰ মুক্তি পাবৰ বাবে মানুহে হাহাকাৰ কৰি ফুৰিছে । নিৰূপায় হৈ কবিয়ে হৰিৰ চৰনত শৰন লৈছে । কাৰন কবিয়ে বিশ্বাস কৰে সংসাৰৰ সমস্ত যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্ত দিব পাৰে একমাত্ৰ শ্ৰী হৰিয়ে।\nগ) তোমাৰ চৰন দুই মোৰ মহা ধন ।\nভকত জনৰ নিজ তুমিসে জীৱন ।\nপ্ৰসংগঃ- উক্ত কথাফাঁকি আমাৰ পঠ্য়পুথিত অন্তৰ্গত শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ বিৰছিত বৰগীত নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে ।\nসংগতিঃ- উক্ত পদফাঁকিৰ জৰিয়তে মহাপুৰুষজনাই কৈছে যে , ভগৱানৰ চৰণতে ভক্তসকলে প্ৰকৃত জীৱন আৰু ভক্তসকলৰ বাবে ভগৱানৰ চৰণ দুখনেই হল অমূল্য় সম্পদ।\nব্য়াখ্য়াঃ– কবিৰ মতে সংসাৰৰ মায়া মোহৰ পৰা মুক্ত হবলৈ হলে ভগৱানৰ চৰনত শৰন লোৱাৰ বাহিৰে অন্য় কোনো উপাই নাই, সৰ্বব্য়াপ্তী নিকাৰ ভগৱানেই জগতৰ সৃস্তিকৰ্তা পালনকৰ্তা তেওঁ সকলোৰ উৰ্দ্ধত, গতিকে হৰিৰ চৰনত শৰন লাভ কৰা মানে জগতৰ মূল্যৱান সম্পদ লাভ কৰাৰ সন্মান। ভক্তৰ বাবে ভগৱানেই পৰম আশ্ৰয়, সেইবাবে ভক্তৰ জীৱন ভগৱনতেই সমৰ্পিত । হৰিৰ চৰনেই হৈছে প্ৰকৃত ভকতৰ মহাধন আৰু হৰিয়েই ভকতৰ জীৱনৰ সৰ্বস্ব ।\n৫) সনক সনন্দ যোগী যাহাকু ধিয়ায় ।\nসকল নিগমে যাক বিচাৰি নাপাই ।।\n– তাপৰ্য বিচাৰ কৰা ।\nআগৰ দিনৰ শাস্ত্ৰ সমূহত ভগৱানৰ বিভিন্ন মহিমাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা পোৱা গৈছিল। কিন্তু এই শাস্ত্ৰত দাঙি ধৰা বৰ্ণনা সমূহ অধ্যয়ন কৰিয়েই ভগৱানৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰাটো সম্ভৱ নাছিল। ভগৱানৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিবলৈ হলে ভগৱানক একান্ত মনেৰে আৰাধনা কৰিব লাগিব। সেই বাবে সনক, সনন্দ যোগী সকলেও ভগৱানৰ স্বৰূপ উপলব্ধিৰ বাবে একান্ত মনেৰে ভগৱানক ধ্যান কৰিছিল। অৰ্থাৎ কবিয়ে কৈছে যে ভগৱানৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উপলব্ধি কৰিবলৈ হলে গভীৰ জপ কৰাত কৈ বা শাস্ত্ৰ আদি অধ্যয়নত নিমগ্ন হোৱাতকৈ শুদ্ধভাৱে ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে।\n৬) বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণ বিষয়ে লিখা?\nউত্তৰ : বৰগীতৰ চাৰিটা লক্ষণ হল –\nক) বৰগীত সমূহ হল শাস্ত্ৰীয় ৰাগ – তালযুক্ত গীত।\nখ) বৰগীত সমূহৰ ৰচনাশৈলী ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ।\nগ) বৰগীত সমূহ চৈধ্য প্ৰসংগৰ অন্তগৰ্ত।\nঘ) বৰগীত সমূহ হল ভক্তিমূলক তথা ঈশ্বৰৰ মাহাত্ম্য প্ৰকাশক গীত।\n১) তলত দিয়া শব্দকেইটাৰ আধুনিক ৰূপ লিখাঃ\nশব্দ - - আধুনিক শব্দ\nনপাৱন্ত - - নাপায়\nকেনে - - কিদৰে, কেনেকৈ\nভৈলোহো - - হলোঁ\nজনেৰ - - সকলৰ, জনৰ\nকহয় - - কয়\n2) ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ঠ্যসমূহ উল্লখ কৰা।\nউত্তৰ: ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বৈশিষ্ট্য সমূহ হল :-\nব্ৰজাৱলী ভাষাৰ মূল ভেটি হল মৈথিলী ভাষা।\nপশ্চিমা হিন্দীৰ অপভ্ৰংশ ব্ৰজভাষাৰ লগত এই ভাষাৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।\nব্ৰজাৱলী হল মধ্যযুগীয় বৈষ্ণৱ কবি সকলে ব্যৱহাৰ কৰা এক কৃত্ৰিম সাহিত্যিক ভাষা।\nব্ৰজাৱলী ভাষাটো শক্তিশালী হোৱাৰ উপৰিও প্ৰচুৰ স্বৰধ্বনি প্ৰয়োগ হোৱা বাবে ই অতি শ্ৰুতিমধুৰ হৈ পৰিছে।\nএই ভাষাই উৰিষ্যা, বংগ আৰু অসমত থলুৱা ভাষাৰ মিশ্ৰণেৰে কিছু সুকীয়া স্থান গ্ৰহণ কৰিছে।\nএতিয়ালৈকে আমি বৰগীত Class 10 ৰ সাৰাংশ, কবিৰ পৰিচয় আৰু সম্পুৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ আলোচলা কৰিলোঁ। এতিয়া আমি আপোনাৰ বাবে লৈ আহিছোঁ বৰগীত Class 10 ৰ অতিৰিক্ত কিছু প্ৰশ্ন উত্তৰ।\nক) মাধৱদেৱৰ বৰগীতসমূহৰ মূল বিষয়বস্ত কি?\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ বৰগীত সমূহৰ মূল বিষয়বস্তু শিশু কৃষ্ণৰ লীলা।\nখ) মাধৱদেৱৰ এখন তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ এখন তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থ হল ভক্তি ৰত্নাৱলি।\nগ) নামঘোষাৰ অন্য এটা নাম কি?\nউত্তৰঃ নামঘোষাৰ অন্য এটা নাম হল হেজাৰী ঘোষা।\nঘ) মাদৱদেৱৰ নাটসমূহক সাধাৰণতে কি বুলি কোৱা হয়?\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ নাট সমূহক সাধাৰণতে ঝুমুৰা বুলি কোৱা হয়।\nঙ) মাধৱদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা কিমান?\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ ৰচিত বৰগীতৰ সংখ্যা ১৫৭ টা।\nচ) মাধৱদেৱাৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি আছিল?\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ পিতৃৰ নাম গোবিন্দগিৰি ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম মনোৰমা ভুঞা।\nছ) মাদৱদেৱৰ কেতিয়া আৰু ক’ত জন্ম হৈছিল?\nউত্তৰঃ মাধবদেৱৰ ১৪৮৯ চনত লক্ষীমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকু পুখুৰীত জন্ম হৈছিল।\nঞ) ঝুমুৰা কাক বোলে\nউত্তৰঃ ঝুমুৰা মানে একোটা খণ্ড বা ক্ষুদ্ৰ কথাবস্তুৰ সংযুক্ত নাটক। মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ঝুমুৰা সমূহ হ’ল- অৰ্জুন ভঞ্জন(পূৰ্ণাংগ নাট), চোৰধৰা, পিম্পৰা গুচোৱা, ভূমি লেটোৱা আৰু ভোজন বাহাৰ।\nএতিয়ালৈ আমি Assamese Medium ত Class 10 Assamese (MIL) ৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় অধ্যয়ৰ সম্পূৰ্ণ মূলভাৱৰ লগতে প্ৰশ্ন মালাৰ উত্তৰ ওপৰিও HSLC 2021 ৰ বাবে অতিৰিক্ত কিছু প্ৰশ্ন উত্তৰৰ যোগান ধৰা হৈছে। আজি আমি আলোচনা কৰিব গৈ আছে প্ৰশস্তি Class 10 Assamese ৰ 3rd Chapter ৰ মূল কথা, শব্দ অৰ্থ আৰু প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন উত্তৰ। তেন্তে আহক, আমি আজি প্ৰশস্তি Class10 ৰ এই অধ্যয়ৰ সম্পূৰ্ণ কথা আলোচনা কৰোঁ।\nপ্ৰশস্তি Class 10 ৰ শব্দার্থ আৰু টোকা\nঅন্তৰীক্ষ আকাশ ; যাক পৃথিৱী আৰু সূৰ্যৰ মাজত দেখা যায়\nঋত্বিক ঋতুযাজক , পুৰােহিত\nকালৰাত্রি আন্ধাৰ ৰাতি\nকিশলয় কুঁহিপাত , গজালি , কোঁহ\nকীচক বেণু কীচক বাঁহ , সেই বাঁহৰ বাদ্যৰ শব্দ\nকুঙ্কুম প্রসাধন সামগ্রী বিশেষ\nক্লেদ গেলা মলযুক্ত পানী\nচামৰ চোৱৰ , কুঁৱৰী পহুৰ নেজৰ মুঠা\nচিত্তহাৰী মন – প্রাণ হৰি নিয়া\nতন্ত্ৰালস শ্রান্ত ক্লান্ত , টোপনি যােৱা অৱস্থা\nতেজি ত্যাগ কৰি\nতান সুৰ , ৰাগ\nদীর্ণ ভাগি – ছিগি যােৱা , বিদাৰিত\nফুল্ল ফুলি উঠা , পাহি মেলা ফুল\nবসুধা পৃথিৱী ; বসুমতী\nবিহঙ্গ চৰাই ; পক্ষী\nমহামহিম অতিশয় গৌৰৱান্বিত , বৰ মান্য , খ্যাতিমন্ত\nৰঞ্জিলে ৰঙীণ কৰিলে\nপ্ৰশস্তি Class 10 ৰ অতি চমু উত্তৰ\n( ক ) ৰঘুনাথ চৌধাৰীক কি কবি বুলি জনা যায় ?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীক বহাগীৰ (বিহগী) কবি বুলি জনা যায়।\n( খ ) ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ কবিতা-পুথি দুখনৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ কবিতা পুথি দুখনৰ নাম হল –\nসদৰী আৰু নৱমল্লিকা।\n( গ ) প্রকৃতিক কোনে সাদৰি আনিলে বুলি কবিয়ে কৈছে ?\nউত্তৰঃ প্ৰকৃতিক নতুন কুঁহিপাতবোৰে সদৰি আনিলে বুলি কবিয়ে কৈছে।\n( ঘ ) মন্দিৰৰ উপেক্ষিত কি ফুলে প্রেম পৰিমল যচা বুলি কবিয়ে কৈছে ?\nউত্তৰঃ মন্দিৰৰ উপেক্ষিত ৰবাব ফুলেও প্ৰেম পৰিমল যচা বুলি কবিয়ে কৈছে।\n( ঙ ) জল , স্থল আৰু ক ‘ ত দেৱতাৰ মহা অভিযান চলিছে ?\nউত্তৰঃ জল, স্থল আৰু অন্তৰীক্ষ বা মহাকাশত দেৱতাৰ মহা অভিযান চলিছে।\n( চ ) মহামহিমৰ গান কিহে গায় বুলি কবিয়ে কৈছে ?\nউত্তৰঃ কীচক বেণুৱেও মহামহিমৰ গান গায় বুলি কবিয়ে কৈছে।\nপ্ৰশস্তি Class 10 ৰ চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ\n1 । কবিতাটোত কবিয়ে প্রকৃতিৰ কি কি বস্তু টানি আনিছে লিখা ।\nউত্তৰঃ কবিতাটোত কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন বস্তু টানি আনিছে। সেইবোৰ হল – উষা, কিশলয়, চামৰ, কুসুম, ৰবাব, অন্তৰীক্ষ, কীচক বেণু আৰু বিহংগ।\n2 । কবিতাটোত কবিয়ে কিয় আৰু কাৰ প্রশস্তি কৰিছে ?\nউত্তৰঃ কবিতাটোত কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যৰ মাজেৰে সুন্দৰৰ প্ৰশস্তি গাইছে। প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যৰ মাজত কবিয়ে চিৰসুন্দৰৰ অৰ্থাৎ কেতিয়াও নেদেখাজনৰ অস্তিত্ব উপলব্ধি কৰা কথা কৈছে। সেয়েহে সেই চিৰসুন্দৰৰ প্ৰশস্তি কৰিছে যাতে সকলোৱে বুজিব পাৰে আৰু পৰম মুক্তিৰ বাট বিচাৰিব পাৰে।\n3 । কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ সুধাৰ মাজত কিদৰে সুন্দৰৰ সাধনা লুকাই আছে বিৱৰি লিখা ।\nউত্তৰঃ প্ৰশস্তি কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ অপূৰ্ব সুন্দৰ ৰূপৰ কথা কবিয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। পুৱাৰ সূৰুযে দশোদিশ পোহৰাই পৃথিৱীখনক উদ্ভাসিত কৰি তুলিছে। পৃথিৱীখন ন- পাতেৰে, ফুলেৰে জাতিস্কাৰ হৈ পৰিছে। বনৰ চৰাই, গছ – লতিকা আদিয়ে সুমধুৰ ছন্দৰে যেন কেৱল সৌন্দৰ্য্য সৃষ্টি কৰা নাই, সন্ধান কৰি উলিয়াইছে চিৰসুন্দৰৰ। মাটি, পানী, বায়ু আদি সকলোবোৰে যেন বিয়পিছে কেৱল সুন্দৰৰ আৰাধনা। কৰবাত বাজি উঠিছে আকৌ কীচক বাহেঁৰে তৈয়াৰী বাঁহীৰ সুৰ, সি যেন কঢ়িয়াই আনিছে চিৰসুন্দৰৰ কথা। কবিয়ে খোজে প্ৰতি উপলব্ধি কৰিছে সুন্দৰৰ স্থিতি আৰু পকৃতি।\n4 । প্রশস্তি কবিতাটোৰ মূলভাৱ লিখা ।\nউত্তৰঃ `প্ৰশস্তি’ কবিতাটোত কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বৰ্ণনাৰ মাজেৰে সুন্দৰৰ আৰাধনা কৰিছে। প্ৰশস্তিৰ অৰ্থ হৈছে আৰাধনা বা গুণানুকীৰ্তন কৰা। বেলিৰ পোহৰে পোহৰাই তোলা পৃথিৱীত গছে বনে প্ৰকৃতিক ন সাজেৰে সজাই তুলিছে। বনৰ চৰাইৰ সুললিত কণ্ঠই সমস্ত প্ৰকৃতিত গুঞ্জন তুলিছে যত কবিয়ে অনুভৱ কৰিছে চিৰসুন্দৰৰ উপস্থিতি। বায়ু, পানী, মাটি সকলোৱে যেন বিয়পি পৰিছে সুন্দৰৰ স্থিতি। যেন সকলোৱে বিচাৰি ফুৰিছে পৰম সত্তাক। কবিয়ে এনে সময়ত `অমৃতৰ সন্তান’ সম্বোধনেৰে মানুহক মুক্তিৰ বাট বিচাৰিবলৈ কৈছে। কালৰাত্ৰিৰ পিছত যিয়ে মুক্তিৰ বাট দেখাব পাৰে সেয়া চিৰসুন্দৰ। যিদৰে আন্ধাৰৰ পিছত পোহৰ দিয়ে সূৰ্য্যই। কৰবাৰ পৰা ভাহি আহিছে কীচক বেণুৰ সুৰ যি সুৰত কবিয়ে শুনিবলৈ পাইছে নেদেখাজনৰ আবাহান। সেই আবাহনী সুৰ যি সুৰ অন্তঃ কৰণেৰে উপলব্ধি কৰিবলৈ আৰু ভক্তবৃদ্ধক মোহ – মায়া ত্যাগ কৰি ধ্যানময় হবলৈ কবিয়ে কৈছে।\n5 । উঠা হে ঋত্বিক ধ্যানী অমৃতৰ পুত্র ,\nউঠা যত মুক্তি পথযাত্রী ।\n–কবিয়ে কিয় এনেদৰে আহ্বান জনাইছে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰঃ কবিয়ে কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে মানৱ জীৱন দুদিনীয়া বুলি কৈছে। এই ক্ষণস্থায়ী জীৱনত মানুহে নানা দুখ – যন্তণাত জৰ্জৰি হয়। তেনে সময়ক কবিয়ে আন্ধাৰৰ লগত তুলনা কৰিছে। আন্ধাৰে যিদৰে অৱসাদ কঢ়িয়াই, তেনেদৰে বেয়া সময়েও মানুহক ভাগৰুৱা কৰি তোলে। এই পৃথিৱীত আন্ধাৰ নাশ কৰিবলৈ নিদিষ্ট সময়ৰ মূৰত সুৰুজৰ আগমন ঘটে। মানৱ জীৱনত আন্ধাৰ নাশ কৰিবৰ বাবে চিৰমুক্তিৰ প্ৰয়োজন। মানুহে মায়া – মোহত বন্দী হৈ পাহৰি থাকে যে চিৰমুক্ত অৱশ্যম্ভাৱী। কবিতাটোত কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰ ৰূপৰ মাজেৰে প্ৰকৃতি জগতৰ সকলোৰে ধ্যান সুৰুজৰ প্ৰতি অৰ্থাৎ আন্ধাৰবিনাশী শক্তি বুলি অনুভব কৰিছে। সকলোয়ে যেন সেই শক্তিক ধ্যান কৰিছে। মানৱক চিৰমুক্তি দিব পাৰে কেৱল ভগবানে বা স্ৰজনকৰ্তাই। বায়ু, পানী, মাটি এই সকলোবোৰ যেন সেই চিৰসুন্দৰৰ ধ্যানতেই নিমগ্ন।\n6 । সুন্দৰৰ ৰূপ ধ্যান কৰিবলৈ কবিয়ে ভক্তবৃন্দক কিয় আহ্বান জনাইছে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰঃ `প্ৰশস্তি’ কবিতাটোত কবিয়ে মূৰ্ত ৰূপৰ মাজেৰে বিমূৰ্ত ৰূপৰ আৰাধনা কৰিছে। মানৱ জীৱন দুদিনীয়া। নিদিষ্ট সময়ৰ বাবে মানুহ পৃথিৱীলৈ আহে। এই সময়ছোৱাত মানুহৰ জাগতিক মায়া – মোহত এনেদৰে বন্ধা খাই থাকে যেন জীৱনৰ অন্যকথা পাহৰি যায়। কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে কব বিচাৰিছে যে জাগতিক সৌন্দৰ্যয়ো চিৰসুন্দৰকে বিয়াই থাকে। এই সকলোবোৰৰ মূলতে সৃষ্টিকৰ্তাহে। সৃষ্টিকৰ্তাৰ অবিহনে সুন্দৰৰ ৰূপ প্ৰাপ্তিও সম্ভৱ নহয়।\nমানৱ জীৱন দুদিনীয়া মায়া – মোহত বন্দী হৈ এই চিৰমুক্তি পথৰ কথা পাহৰা উচিত নহয়। মুক্তি প্ৰাপ্তিয়ে মানুহৰ ধ্যান। সেয়েহে এই কথা কেতিয়াও নাপাহৰি, অৱসাদ আঁতৰাই প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যৰ উপভোগৰ মাজেৰে চিৰসুন্দৰৰ ধ্যান কৰা উচিত। মানুহক `অমৃতৰ পুত্ৰ’ সম্বোধনেৰে কবিয়ে সেয়ে চিৰসুন্দৰৰ ৰূপ ধ্যান কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।\nব্যাখ্যা কৰা: প্ৰশস্তি Class 10\nক) উঠে তৰু শিৰে শিৰে বন বিহঙ্গৰ ।\nজল স্থল অন্তৰীক্ষ সকলােতে যেন |\nদেৱতাৰ মহা অভিযান ।\nপ্ৰসংগঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ `প্ৰশস্তি’ শীৰ্ষক কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nসংগতিঃ এই কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন উপাদানৰ মাজত চিৰসুন্দৰৰ সন্ধান চলা কথা স্পষ্টকৈ কব বিচাৰিছে।\nবাখ্যাঃ সূৰ্য্য উদয় হোৱাৰ লগে লগে প্ৰকৃতিজগতখন আলোকিত হৈ পৰে আৰু পৃথিৱীখনে যেন ন ৰূপ লয়। গছৰ ডালত বহি বনৰ বিভিন্ন চৰায়ে সুললিত সুৰেৰে গীত জুৰে। এনে ক্ষণত চৌদিশে যেন কবিয়ে অন্য এক নতুন সুৰহে শুনিবলৈ পাই। কবিৰ এনে লাগে যেন মাটিয়ে – পানীয়ে, আকাশে – বতাহে, গছে – বনে ধ্বনিত হৈছে চিৰসুন্দৰৰ আৱহনী গীত। জগতৰ প্ৰতিটো উপাদানে যেন চিৰসুন্দৰৰ আৰাধনাৰ মাজেৰে দেৱত্বৰ সন্ধান পাইছে। ৰাতিৰ আন্ধাৰ ভেদ কৰি নামি অহা আলোকে সৃষ্টি কৰিছে এনে এটা সুন্দৰ পৰিবেশৰ। যত মুক্তিপথৰ যাত্ৰী মানুহে বিচাৰি পাব পাৰে চিৰসুন্দৰৰ।\nখ) কৰি দীৰ্ণ জৰাজীর্ণ পুঞ্জীভূত ক্লেদ |\nশেষ হ’ল মহা কালৰাত্রি ,\nউঠা হে ঋত্বিক ধ্যানী অমৃতৰ পুত্র\nসংগতিঃ এই কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে মানুহক কালৰাত্ৰিৰ শেষত চিৰমুক্তিৰ বাবে সন্ধান কৰিবলৈ কৈছে।\nবাখ্যাঃ এই পৃথিৱীখনৰ সকলো আৱৰ্জনা, প্ৰদূষিত উপাদানবোৰ আঁতৰাই সূৰ্য্যই পৃথিৱী আৰু প্ৰকৃতি জগতখন আলোকিত কৰিছে নিশাৰ আন্ধাৰ ভেদি। সেই আলোকতে সকলো নিমগ্ন হৈ নিজ নিজ লক্ষ্যৰ সমাপ্তিত। কবিয়ে সূক্ষ্মভাৱে এই কথা লক্ষ্য কৰিছে প্ৰকৃতি জগতখন। মানুহো প্ৰকৃতি জগতৰ অংগ। অন্যান্য উপাদানৰ নিচিনা মানুহো আন্ধাৰত আৱদ্ধ হৈ থাকে। মানুহৰ জীৱনৰ আন্ধাৰ বুলি কবলৈ হলে দুখ – যন্তণা প্ৰধান। সংসাৰৰ মায়া – মোহে সেইবোৰ দুগুনে বঢ়ায়। এই অন্ধকাৰৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ সম্ভৱ কেৱল চিৰসুন্দৰৰ আৰাধনাৰ মাজেৰে। তেওঁ সকলো যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি দিয়ে।\nগ) মােহন কীচক বেণু অনাহত ছন্দে\nগায় মহামহিমৰ গান ,\nমােহ তন্দ্রালস তেজি উঠা ভক্তবৃন্দ !\nসুন্দৰৰ কৰা ৰূপধ্যান ।\nসংগতিঃ এই কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে নেদেখাজনৰ ৰূপ ধ্যান কৰিবলৈ সকলো এলাহ, অৱসাদ, মায়া – মোহ ত্যাগ কৰাৰ কথা কৈছে ।\nবাখ্যাঃ কবিয়ে এই কবিতাটোত মূৰ্ত ৰূপৰ মাজেৰে বিমূৰ্ত ৰূপৰ কথা কৈছে। মানৱ জীৱন অস্হায়ী। মানুহ নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবেহে পৃথিৱীলৈ আহে। এই সময়ছোৱাত জাগতিক সৌন্দৰ্য্যৰ মায়া – মোহত এনেদৰে বান্ধ খাই থাকে যে জীৱনৰ আন কথাবোৰ পাহৰি পেলাই। কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে কব খুজিছে যে জাগতিক সৌন্দৰ্যয়ো চিৰসুন্দৰকে ধিয়াই আছে। মানৱ জীৱন চিৰমুক্তি পথৰ যাত্ৰী। এই সংসাৰ দুদিনীয়া মায়া – মোহত বন্দী হৈ সেই কথা পাহৰা উচিত নহয়। মুক্তি প্ৰাপ্তি হে মানৱৰ ধ্যান। সেয়েহে এই কথা নাপাহৰি এলাহ, অৱসাদ আঁতৰাই প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য্যৰ উপভোগৰ মাজতে চিৰসুন্দৰৰ আৰাধনা কৰাহে উচিত বুলি কবিয়ে ভাৱে।\nশব্দ অৰ্থ: প্ৰশস্তি Class 10\nঅর্থ লিখাঃ কিশলয় , চিত্তহাৰী , অন্তৰীক্ষ , তন্দ্রালস\nকিলশয় কোঁহ, কুঁহিপাত, তন্ত্ৰালস\nচিত্ৰহাৰী মন-প্ৰাণ হৰি নিয়া\nতন্ত্ৰালস ক্লান্ত, টোপনি যোৱা অৱস্থা\nবাক্য ৰচনা কৰা\nদশোদিশ– পদুলিমুখৰ গোলাপজোপাৰ সুগন্ধই দশোদিশ আমোল মোলাই তুলিছে।\nউপেক্ষিত – আগৰ দিনৰ স্ত্ৰীশিক্ষা সমাজত উপেক্ষিত হৈ ৰৈছিল।\nজৰাজীৰ্ণ – ৰীমা জৰাজীৰ্ণ ঘৰত থাকিও উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান পাইছিল।\nঅমৃত – ভোকাতুৰ অৱস্থাত শুদা ভাতো অমৃত যেন লাগে।\nমোহ– মিছা মোহৰ বন্দী হৈ আমি আনৰ অপকাৰ কৰা উচিত নহয়।\nসমার্থক শব্দ লিখা\nতৰু , মুক্তি , সুমধুৰ , অভিযান , ধ্যানী\nতৰু – বৃক্ষ, গছ, উদ্ভিদ।\nমুক্তি – মোক্ষ, নিৰ্বাণ, মুকলি।\nসুমধুৰ – মধুৰত্ব, ঘুমিষ্ট, মৌ – সনা।\nঅভিমান – পৰিক্ৰমা, অনুসন্ধান, পৰিভ্ৰমণ।\nধ্যানী – মনস্বী, ধ্যাতা, কৃতধী।\nপ্ৰশস্তি Class 10 ৰ অতিৰিক্ত চমু প্ৰশ্নোত্তৰ\n1) ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ ১৮৭৯ চনত নলবাৰী জিলাৰ মুকালমুৱাৰ ওচৰৰ লাউপাৰা গাঁৱত জন্ম হৈছিল।\n2) ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম কি আছিল?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ পিতৃ নাম ভোলানাথ চৌধাৰী আৰু মাতৃৰ নাম দয়ালতা চৌধাৰী।\n3) ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ মৃতু কেতিয়া হৈছিল?\nউত্তৰঃ ১৯৬৮ চনত মৃত্যু হৈছিল।\n4) কবিয়ে কিহে পৃথিৱীৰ দশেদিশ উদ্ভাসিত কৰা বুলি কৈছে?\nউত্তৰঃ উষা অৰ্থাৎ পুৱাৰ সূৰুযৰ কুস্কুম ৰাগে দশোদিশ উদ্ভাসিত কৰা বুলি কৈছে।\n5) কবিয়ে কোনে ছন্দভৰা সুমধুৰ গান জোৰা বুলি কৈছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে বনৰ চৰায়ে ছন্দভৰা সুমধুৰ তান জোৰা বুলি কৈছে।\n6) ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে প্ৰথমাৱস্থাত লিখা কবিতাসমূহ তেওঁৰ কোনখন কবিতা পুথিত সন্নবিষ্ঠ কৰা হৈছিল?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে প্ৰথমাৱস্থাত লিখা কবিতাসমূহ তেওঁৰ `সদৰী’ পুথিত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল।\n7) ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে অসম সাহিত্য সভাৰ কোনখন অধিৱেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে অসম সাহিত্য সভাৰ তেজপুৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল।\n8) কবিয়ে ভক্তবৃন্দক মোহতন্দ্ৰনস ত্যাগ কৰি কিহৰ ৰূপ ধ্যান কৰিবলৈ কৈছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে ভক্তবৃন্দক মোহ তন্দ্ৰালস ত্যাগ কৰি সুন্দৰৰ ৰূপৰে ধ্যান কৰিবলৈ কৈছে।\n9) প্ৰশস্তিৰ অৰ্থ কি? কবিয়ে কবিতাটোত কিহৰ প্ৰশস্তি গাইছে?\nউত্তৰঃ প্ৰশস্তিৰ অৰ্থ আৰাধনা বা গুনানুকীৰ্তন কৰা। কবিয়ে কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰতাৰ প্ৰশস্তি গাইছে।\nএতিয়ালৈ আমি Assamese Medium ত Class 10 Assamese (MIL) ৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় অধ্যয়ৰ সম্পূৰ্ণ মূলভাৱৰ লগতে প্ৰশ্ন মালাৰ উত্তৰ ওপৰিও HSLC 2022 ৰ বাবে অতিৰিক্ত কিছু প্ৰশ্ন উত্তৰৰ যোগান ধৰা হৈছে। আজি আমি আলোচনা কৰিব গৈ আছে মই অসমীয়া Class 10 Assamese ৰ 4th Chapter ৰ মূল কথা, শব্দ অৰ্থ আৰু প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন উত্তৰ। তেন্তে আহক, আমি আজি মই অসমীয়া Class10 ৰ এই অধ্যয়ৰ সম্পূৰ্ণ কথা আলোচনা কৰোঁ\nমই অসমীয়া কবিতা Class 10 Assamese ৰ মুলভাৱ\nমই অসমীয়া’ কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে স্বদেশৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ ভালপোৱাৰ কথা কৈছে। অসমৰ ৰূপ সৌন্দৰ্যই কবিক আকষৰ্ণ কৰিছে। অসমৰ অতীত ইতিহাস ব্যঞ্জিত হোৱা সৰু আৰু অসম বুৰঞ্জীৰ নানা দিশো ফুটি উঠিছে কবিতাটোত।\nকবিতাটোত নিজৰ আবেগক কিছু সময়লৈকে মোগলৰ কথক সাজি তুলিছে। মোগল সকল আছিল প্ৰবল পৰাক্ৰমী জাতি কবিৰ মতে। ভাৰতবৰ্ষৰ এমূৰে থকা অসম দেশ জয় কৰিব বাবে মোগল সকল আহিছিল। মোগল সকল যেতিয়া অসম আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে অসমত সোমাই তেতিয়া মোগল সকলে অসমীয়া মানুহৰ বিৰত্ব দেখি অৱাক হৈছিল। যি মোগলে ৰাজপুতক জয় কৰিছিল সেই মোগলেই। পিছে সমুখ সমৰত অসমীয়াৰ পৰাক্ৰম সহিব নোৱাৰিলে। অসমীয়া পুৰুষ মহিলাৰ প্ৰচণ্ড আত্মবিশ্বস আৰু বীৰত্বতে যুঁজি অসমৰ জন্মভূমিৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিলে। মোগল সকল যি বাটে আহিছিল সেই বাটে অসমীয়াই ওভোতাই পঠালে। সেইবাবে কবিয়ে অসমক কবিয়ে এই বিজয়ক সুৱৰি কবি আনন্দিত হৈ পৰে।\nকবিয়ে অসমৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য দেখি মোগলৰ মুখেৰে অসমৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰাইছে। কবিয়ে অসমৰ ৰূপ, গুণ, সৌন্দৰ্য আৰু সেউজীয়া পৰিবেশ দেখি মোগল সকল অসমত থাকি গ’ল বুলিও কৈছে। অসমৰ অসমীয়া ভাষাক কবিয়ে সৰগীয় ভাষা বুলিও গণ্য কৰিছে বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিয়ে মৃত্যুৰ পাছতো এই ভাষা সৰগত শুনিব বিচাৰিছে। এই মাটিৰ মায়াই কবিক আকুল কৰিছে। কবিয়ে মৃত্যুৰ পাছতো মায়াবী পৰিচয়তে আৱদ্ধ হৈ থাকিব বিচাৰে। কবিয়ে নিজৰ দেশৰ বাবে জীয়াই থাকিব বিচাৰে আৰু নিজ দেশৰ হকে মৰিবও বিচাৰে।\nপৰম্পৰাগত নিয়ম বা প্ৰথাৰ বৰ্ণনাৰ মাজেৰে কবিয়ে স্বদেশৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ সচাঁ ভালপোৱাৰ কথা কবিতাটোৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰিছে।\n১ । চমু উত্তৰ দিয়াঃ\nক) চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ কবিতা-পুথি এখনৰ নাম লিখা ।\nউত্তৰ:- চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ কবিতা পুথি এখনৰ নাম হল বেদুইন।\nখ) মােগলসকলে অসমৰ ক’ত ভৰি দিছিল?\nউত্তৰ:- মোগলসকলে অসমৰ সেউজীয়া দূবৰি বনত ভৰি দিছিল।\nগ) অসমৰ হেংদাং ক’ত জিলিকিছিল?\nউত্তৰ:- অসমৰ হেংদাং দুপৰীয়াৰ পূৰ্ণ আলোকত জিলিকিছিল বুলি কৈছে ।\nঘ) অসমীয়াসকলে কিহেৰে তৈয়াৰী পেঁপা বজাইছিল?\nউত্তৰ:- অসমীয়াসকলে ম’হৰ শিঙেৰে তৈয়াৰী পেঁপা বজাইছিল।\nঙ) অসমৰ স্বৰ্গদেৱে কিহেৰে দেউল সাজিছিল?\nউত্তৰ:- অসমৰ স্বৰ্গদেৱে হাঁহ – কণী আৰু চাউলেৰে দেউল সাজিছিল।\n২ । ‘অসমৰ হেংদাং জিলিকিল ।\nদুপৰৰ পূর্ণ আলােকত ’ — কথাখিনিৰ তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা ।\nউত্তৰ:- অসমখন জয় কৰিবৰ বাবে এদিন প্ৰবল পৰাক্ৰমী মোগল আহিছিল। সেই সময়ত স্বাধীন অসমত আহোমে ৰাজত্ব কৰিছিল। অসমখনক অনায়সে জয় কৰাৰ সপোণ লৈ মোগলসকলে অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল। কাৰণ মোগলসকলে বহু ৰাজ্য জয় কৰিছিল আৰু নিজকে বিশ্ববিজয়ী বুলি ভাবিছিল। ভাৰতৰ পূৱ দিশৰ ৰাজ্য অসমখনক শক্তিহীন বুলি মোগলসকলে ভাবিছিল। মোগল ৰাজ্য সংস্থাপনৰ লক্ষ্যৰে বীৰদৰ্পে আছিল। পিছে মোগলসকলৰ আশাত চেঁচাপানী ঢালিলে অসমৰ বীৰ-বীৰাংগনা সকলে। অসমৰ মাটিত ভৰি দিয়েই তেওঁলোকে দেখিলে শস্য-শ্যামলা ভূমি, যুদ্ধভূমিত থিয় হৈ সেউজীয়া পৰিৱেশ দেখিয়ে হেং-দাঙৰ চিকমিকনি। আহোমসকলৰ যুদ্ধত ব্যৱহৃত হেংদাং হল তৰোৱাল, সেই তৰোৱাল হাতত লৈ দুগুনে উৎসাহ আৰু প্ৰবল পৰাক্ৰমেৰে যুঁজিছিল আহোমৰ বীৰ-বীৰাংগনাই। সেই যুদ্ধত পৰাক্ৰমৰ মুখামুখি হৈ তিষ্ঠিব নোৱাৰিলে মোগলসকল আৰু পৰাজয় বৰণ কৰিবলগীয়া হল।\n৩ । অসমৰ পুৰুষ – নাৰীয়ে কেনেদৰে ৰণলৈ ওলাই আহিছিল নিজৰ ভাষাৰে লিখা ।\nউত্তৰ:- সপ্তদশ শতিকাত আহোমসকল আছিল স্বাধীন অসমৰ শাসক। সেই সময়ছোৱাত দিল্লীত থাকিও ভাৰতবৰ্ষৰ একছত্ৰী শাসক হোৱাৰ বাবে মন মেলিছিল মোগলসকলে। অন্য দেশসমূহৰ দৰে অসমখনকো আক্ৰমণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে মোগলসকলে অসমত ভৰি দিছিলে। যিকোনো প্ৰকাৰে দেশ জয় কৰাৰ অভিলাষ মনত লৈ তেওঁলোকে অসমত প্ৰৱেশ কৰি দেখিছিল চৌদিশে সেউজভূমি।\nমোগলসকলে যুদ্ধক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ কৰি বুজি উঠিছিল যে সেউজভূমিৰ বাসিন্দাসকল একে ৰঙা তেজৰেই অধিকাৰী। দেশৰ হকে যুদ্ধ কৰিবলৈ তেওঁলোক প্ৰস্তুত। শত্ৰু সৈন্য অহা খবৰ পাই অসমৰ পুৰুষ-মহিলা সকলোৱে হাতে হাতে হেংদাং লৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ ওলাই আহিছিল। শত্ৰুৰ আক্ৰমণ বুকু পাতি লবলৈ তেওঁলোকে অকণো কুণ্ঠাবোধ কৰা নাছিল। শত্ৰুৰ সন্মুখত তেওঁলোকে শিৰনত কৰি মোগলসকল অহাবাটে উভতি গৈছিল।\n৪ । ক’ত অত বল পালে অসমৰ সেনানীয়ে\nশুকান সান্দহ আৰু পানী আঁজলিত । ”\n– কথাষাৰৰ তাৎপর্য ব্যাখ্যা কৰা ।\nউত্তৰ :- প্ৰবল প্ৰতাপী মোগলে অসম জয় কৰিবলৈ মন মেলি সপ্তদশ শতিকাত অসমলৈ আহিছিল। অসমখন দুৰ্বল জাতিৰ দেশ বুলি মনতে ভাবি অনায়াসে বিজয়ৰ গৌৰৱ লাভ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হৈ আহিছিল। আহোমসকলে সেই সময়ত আকৌ অসমত ৰাজত্ব কৰিছিল। অসমখন মোগলৰ হাতলৈ অহাৰ আগতে আহোমসকলে ৰণকৌশল তৈয়াৰ কৰিছিল। আকৌ সেই সময়ত অসমৰ পুৰুষ-নাৰী সকলো ওলাই আহিছিল শত্ৰুসৈন্যক ভেটিবলৈ। ৰণচণ্ডী মূৰ্তিৰে যুজঁ আৰম্ভ সৈন্যবিলাকক দেখি মোগলসকল স্তম্ভিত হল। অসমৰ লোক সকল অতিথিপৰায়ণ, সহজ – সৰল আৰু কৃষিজীৱী বুলি সকলোৱে জানিছিল। তেওঁলোকৰ ধানৰ পৰা উৎপাদিত সামগ্ৰী খায়েই মোগলসকলে পেট প্ৰৱৰ্তাইছিলে বুলি তেওঁলোকৰ মনত এটা ধাৰণা হৈছিল। মোগলসকলে কেতিয়াও কল্পনা কৰিব পৰা নাছিল যে গৰম পানীৰে সান্দহ গুড়ি জীয়াই থকা মানুহ ইমান বলবন্ত হব পাৰে বুলি।বীৰদৰ্পে যূঁজা অসমৰ সৈন্যৰ সন্মুখত মোগলৰ বীৰত্ব ম্লান পৰিল।দৰাচলতে মানসিক শক্তিয়ে বলীয়ান হৈ অসমৰ সৈন্যদলে লাভ কৰিলে দুগুণ শাৰীৰিক শক্তি।\n৫ । ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোত অসমৰ প্ৰকৃতিৰ বিনন্দীয়া ৰূপ কিদৰে প্রতিফলিত হৈছে বুজাই লিখা।\nউত্তৰ:– `মই অসমীয়া’ কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিৰ স্বদেশৰ প্ৰতি আনুগত্য আৰু স্বজাতিৰ প্ৰতি থকা নিভাঁজ ভালপোৱা প্ৰকাশিত হৈছে। অসমৰ অতীত ইতিহাস ব্যঞ্জিত হোৱা কবিতাটোত অসম বুৰঞ্জীৰ নানা দিশো ফুতি উঠিছে। কবিতাটোৰ আৰম্ভণিতে কবিয়ে অসমখনক সেউজীয়া দূবৰিৰ দেশ বুলি কৈ শস্য-শ্যামলা ভূমিৰূপে প্ৰতিপন্ন কৰিছে। অসমৰ বননিখনক মিনাকৰা বুলিও কোৱা হৈছে। পাহাৰে-পৰ্বতে অসমভূমিৰ প্ৰতিটো গছৰ পাতেই যেন সৌন্দৰ্য্যৰ আকাৰ। নিয়ৰ পৰি থকা পাতবোৰ ৰদ পৰি মণি-মুকুতাহে যেন তেনেদৰে চিকমিকাই আছে। বনজ সম্পদৰে চহকী অসমৰ মূল্যৱান সম্পদ হৈছে হাতীদাঁত। অসমত আকৌ ভৰিত পিন্ধা খৰমৰ চোলাটোও হাতীদাঁতেৰে সজা হয়। অসমৰ বাট-পথ, দলং আদিও মূল্যৱান মণিৰে সজা হয়। বাঘৰ নখেৰে আঙঠি, খাৰু আদিও তৈয়াৰ কৰা হয়। ম’হৰ শিঙেৰে পেঁপা প্ৰস্তুত কৰা হয়। অসমৰ নৈৰ বালিত সোণ এনেদৰে পোৱা গৈছিল যেন পুঠি মাছৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ মাছেও কাণত সোণ পিন্ধে। ভেকুলীবোৰে কপালত যেন ফোঁট লৈ সাজিকাচি থাকে।\nপ্ৰকৃতিয়ে আচলতে অসমক সকলো সুন্দৰ ৰূপে ধাৰণ কৰিবলৈ দিছে।\n৬ । কবি চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ চমু পৰিচয় দিয়া ।\nউত্তৰ:- চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ ১৯১৯ চনত গোলাঘাট জিলাৰ নাহৰণিত জন্ম হয়। তেওঁ অসমীয়া গল্প আৰু উপন্যাস সাহিত্যলৈ এক নতুন তৰংগ কঢ়িয়াই আনিছিল। তেওঁক গল্পসম্ৰাট বুলিও কোৱা হয়। তেওঁৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম হৈছে `বেদুইন’। তেওঁৰ কবিতাসমূহক বাদ দি অসমীয়া আধুনিক কবিতা সম্পুৰ্ণ নহয়। তেওঁৰ কবিতাত শব্দৰ সুষম আৰু অৰ্থৱহ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। মালিকে ৰচনা কৰা কেইবাখনো উপন্যাস বহুসমাদত। তাৰ ভিতৰত `সুৰুজমূখীৰ স্বপ্ন’, `ৰূপতীৰ্থৰ যাত্ৰী’, `ধন্য নৰতনু ভাল’, আদি উল্লেখনীয়। `অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী’ নামৰ উপন্যাসখনৰ বাবে তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত অন্য কেইখনমান গ্ৰন্থ হল – `পৰশমণি’, `আধাৰশিলা’, `মৰহা ফুল’, `স্বাক্ষৰ’, `ছবিঘৰ’, `ৰঙাগড়া’, `ৰজনীগন্ধাৰ চকুলো’ ইত্যাদি। তেওঁৰ গল্প-উপন্যাসৰ পৰা `জেতুকা পাতৰ দৰে’, `মমতাজ’ আদি চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মান হৈছে। তেওঁ ১৯৭৭ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ অভয়াপুৰী অধিৱেশনৰ সভাপতি আসনো অলংকৃত কৰিছিল। এইজনা বিখ্যাত সাহিত্যিকৰ ২০০০ চনত দেহান্তৰ ঘটে।\n৭ । অসমলৈ যুদ্ধ কৰিবলৈ আহি মােগলসকলে অসমৰ ৰূপ কিদৰে বৰ্ণনা কৰিছে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰ:- পৰাক্ৰমী মোগলসকল দেশবিজয় কৰিবৰ বাবে অসমলৈ আহিছিল। অসমখন যাদু-মন্ত্ৰৰ দেশ বুলি মোগলসকলে ভাবিছিল। পিছে অসমত প্ৰৱেশ কৰিয়ে ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য দেখি তেওঁলোক আচৰিত হৈ পৰিল। চৌদিশে অসমভূমিৰ গছৰ পাতবোৰ যেন মিনাকৰা নিয়ৰসিক্ত, দূৱৰিৰ পাতবোৰ যেন মুকুতা সদৃশ হৈ পৰিছিল। অসমখনৰ নৈৰ বালিত সোণ এনেদৰে পোৱা গৈছিল যেন পুঠি মাছৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ মাছেও কাণত যুৰীয়া পিন্ধিছিল। ভেকুলীবোৰে কপালত সোণৰ ফোঁট লৈ সাজিকাচি আছিল। কৃষিপ্ৰধান দেশ অসমখন আহোম স্বৰ্গদেৱে চাউলৰ গুড়িৰে সান্দহ খাই জীয়াই থকা মানুহ ইমান বলবন্ত হব পাৰে বুলি মোগলে কেতিয়াও কল্পনা কৰিব পৰা নাছিল ।ৰংঘৰ, কাৰেংঘৰ আদি প্ৰাসাদেৰে অসম যেন স্বৰ্গপুৰীৰ দৰে। আহোম স্বৰ্গদেৱে চাউলৰ গুড়িৰে দ’ল সাজে, হাঁহ-কণী, চাউলেৰে দেউল সজায়। অসমৰ ধূলিত সোণ, হীৰা – মণি মৰকত বাগৰি থাকে, আনকি মাটিৰ চৰুত ভৰাই ঘৰে ঘৰে বিলোৱা হৈছিল সোণ, ৰূপৰ দৰে মূল্যবান ধাতু। মূল্যবান সম্পদেৰে পৰিপূৰ্ণ অসমৰ লোক সকলৰ মুখত মাত অমৃতসনা। এই দেশখন ভক্তি ধৰ্মৰ বাবে বিখ্যাত। নাম- কীৰ্তন আদি সুললিত সুৰে এই দেশৰ ৰূপ – সৌন্দৰ্য্য দুগুনে চৰায়।\nমই অসমীয়া Class 10 Assamese ৰ 4th Chapter ৰ ব্যাখ্যা\n(ক) মােগলে এবাৰ পালে শকতিৰ নৱ পৰিচয়\nদেশ-প্রাণ , মুক্ত-প্রাণ , অসমৰ স্বদেশ ভকতি ।\nপ্ৰসংগ : উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তগৰ্ত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘মই অসমীয়া’ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nসংগতি : কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে কব বিচাৰিছে যে যুদ্ধক্ষেত্ৰত অসমীয়াৰ স্বদেশ প্ৰেমৰ পৰিচয় মোগল সকলে কেনেকৈ পালে সেই বিষয়ে কব বিচাৰিছে।\nবাখ্যা : সপ্তদশ শতিকাত আহোম সকল অসমৰ শাসক আছিল। মোগল সকলে অন্য প্ৰান্তত থাকি অসম খনক আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে মন মেলিছিল। অন্য প্ৰান্তত থাকিও অসমক আক্ৰমণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে মোগল সকল আহি অসমত ভৰি দিলে। অসম খনক জয় কৰাৰ অভিলাষ মনত লৈ তেওঁলোকে অসমত প্ৰৱেশ কৰি দেখিলে চৌদিশে সেইজীয়া ভূমি। মোগল সকলে অসমত প্ৰবেশ কৰি সেউজীয়া ভূমিৰ বাসিন্দাসকল একে ৰঙা তেজৰ আধিকাৰী বুলি বুজি পালে। দেশ ৰক্ষাৰ হকে যে অসমৰ পুৰুষ মহিলা সকল যুদ্ধক্ষেত্ৰ ৰাঙলী কৰিবলৈ প্ৰস্তুত সেই কথা মোগল সকলে অনুমান কৰিব পাৰিলে। শত্ৰুৰ আক্ৰমণ বুকু পাতি লবলৈ অকণো কুন্ঠাবোধ কৰা নাছিল অসমৰ পুৰুষ মহিলা সকলে। শত্ৰুৰ সন্মুখত তেওঁলোকে শিৰনত কৰি মোগল সকল অহা বাটে উভতি গৈছিল।\n(খ) দুৱৰিৰ পাতে পাতে মুকুতাৰ থােপা গচকত ভাগে মৰকত,\nহাতীৰ দাঁতেৰে কৰে খৰমৰ চুলা,\nভৰি থােৱে পােৱালৰ ভৰা দলঙত ।\nপ্ৰসংগ : উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তগৰ্ত চৈয়দ আব্দুল মালিক দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘মই অসমী’ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nসংগতি : এই কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে অসমৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰিছে।\nব্যাখ্যা : অসমখন প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু সৌন্দৰ্যৰে চহকী দেশ। প্ৰকৃতিয়ে অসমক বহুতো সম্পদৰ সম্ভাৰ দিছে। মোগল সকলে যেতিয়া অসমলৈ আহি সেই সম্পদৰ সম্ভাৰ প্ৰত্যক্ষ কৰিছিল তেতিয়া তেওঁলোক আচৰিত হৈ ৰৈছিল। কবিৰ মতে অসমৰ দুবৰি বনত নিয়ৰ এনেদৰে পৰি আছিলে যেন মুকুতাৰ থোপাহে ওলমি আছিল। সেই দেশৰ ধূলিত পৰি থকা সৰকত মণি, খোজ দিলেই যেন গচকত ভাঙি যোৱাৰ সম্ভাৱনা পোৱা গৈছিল। প্ৰকৃতিক সম্পদেৰে ভৰপূৰ অসমৰ মূল্যবান সম্পদ আছিলে হাতীদাঁত। এই দেশত ভৰিত পিন্ধা খৰমৰ চুলাও হাতীদাঁতেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বহুতো মূল্যবান ৱাল মণিৰে সজা দলঙত উঠি মানুহে ভৰি ধুইছিল। প্ৰাকৃতিক সম্পদ আৰু সৌন্দৰ্যৰ বৰ্ণনা কৰি মুঠতে সামৰণি কৰিব নোৱাৰি।\n(গ) মােহ গ’ল দূৰণিৰ বিদেশী মােগল ।\nঅসমত যেতিয়া দেখিলে সৰগৰ ৰূপ বিনন্দীয়া ,\nঅসমত বন্দী হ’ল , অসমৰ ৰূপ-মুগ্ধ\nদূৰৰ মােগল আহি হ’ল অসমীয়া । ।\nপ্ৰসংগ : উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তগৰ্ত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘মই অসমীয়া’ শীৰ্ষক কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nসংগতি : কবিতাফাঁকিত কবিয়ে অসমৰ সৌন্দৰ্যৰ বিমুগ্ধ মোগলৰ অনুভৱৰ বিষয়ে কবিয়ে কৈছে।\nব্যাখ্যা : অসমক সেউজীয়া দুবৰিৰ দেশ বুলি কোৱা হৈছে। অসমৰ বননি মিনা কৰা বুলিও কোৱা হৈছে। নিয়ৰ পৰি থকা পাত বোৰত ৰদ পৰি এনেদৰে চিকমিকাই উঠে যেন মণি – মুকুতা হে খচিত আছে। অসমৰ ধূলিয়ে – বালিয়ে যেন মণি – মুকুতা, সোণৰ দৰে আপুৰুগীয়া সম্পদ। অসম খনৰ সৌন্দৰ্য অতুলনীয়। অসমৰ মূল্যবান সম্পদ হল হাতীৰদাঁত। হাতীৰদাঁতেৰে খৰমৰ চুলা সজা হয়। প্ৰবাল মণিৰে সজা দলঙত ভৰি ধোৱা হয়। আনকি বাঘৰ নখেৰে নিৰ্মিত খাৰু, আঙুঠি আদিও মানুহে পিন্ধা দেখা যায়। মহৰ শিঙেৰে পেঁপা বজাই আনন্দত নাচে। অসম খনৰ বহুতো পুখুৰী সাগৰ সদৃশ। অসমৰ অসমীয়া ভাষা শুৱলা। অসমৰ সাগৰীয় ৰূপ দেখি তেওঁলোক এনেদৰে মোহিত হল যে তেওঁলোক নিজ অসমতে থাকি গল।\n(ঘ) জীৱনে মৰণে মই চিৰদিন অসমীয়া |\nঅসমীয়া দেহ – প্রাণ মন ;\nজীয়াই থাকোতে মই অসমৰে অসমীয়া ,\nমৰিলেও বৰি ল’ম অসমৰ অমিয়া মৰণ ।\nসংগতি : উক্ত কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে কৈছে যে জনমভূমিৰ প্ৰতি অফুৰন্ত প্ৰেম প্ৰকাশৰ কথা কৈছে।\nব্যাখ্যা : কবিৰ মতে জনমভূমি অসম খন প্ৰাণৰ প্ৰাণ। অসমীয়া বুলি কবিয়ে নিজে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। অসমীয়া সকলে নিজদেশ ৰক্ষাৰ হকে মোগলকো একগোট হৈ যুদ্ধত পৰাস্ত কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হৈছিল। কবিয়ে সেইবাবে অসমীয়া জাতিক লৈ উৎফুল্লিত। কবিয়ে নিজৰ জনমভূমিক ধৰ্ম ৰূপে গণ্য কৰে। অসমীয়া ভাষাটোক কবিয়ে সাগৰীয় ভাষা হিচাপে গণ্য কৰে। যি ভাষাত ৰচিত গীত, কথা, মাত আদি বনৰীয়া চৰাই আদিকো আকষৰ্ণ কৰিব পাৰে, সেই ভাষা, গীতে কবিৰ হৃদয় উপচাই ৰাখে। কবিয়ে অসমীয়া ভাষাটোক ইমানে ভাল পায় যে মৃত্যুৰ পাছত সৰগতো এই ভাষাৰ গান শুনিব বিচাৰিছে। এনেহেন অসমীয়া ভাষাটো কবিৰ দেহে মনে সোমাই আছে। কবিয়ে সেইবাবে মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ প্ৰাণ অসমতে পুনৰ জন্ম লব বিচাৰে।\n৯ । মই অসমীয়া কবিতাটোত কবিয়ে অসমীয়া জাতিৰ বীৰত্ব আৰু পৰাক্ৰমক কিয় প্রশংসা কৰিছে , তােমাৰ কথাৰে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰ : কবিয়ে নিজৰ জনমভূমিক প্ৰাণৰো প্ৰাণ বুলি কৈছে। নিজকে অসমীয়া বুলি কবিয়ে গৌৰৱ কৰে। প্ৰবল প্ৰতাপী মোগল সকলকো অসমৰ পুৰুষ মহিলাই ৰণচণ্ডী মূৰ্তি লৈ যুজঁত পৰাজয় কৰিছিলে। কবিয়ে হেংদাঙ লৈ যুদ্ধ কৰি মোগলক পৰাস্ত কৰি খেদি দিয়াৰ বাবে অসমৰ সন্তান সকলক লৈ গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। গৰম পানীৰে সান্দহ গুৰি খাই জীয়াই থকা মানুহৰ ইমান শক্তি কৰ পৰা আহে তাকে ভাবি কবি আচৰিত হল। কবিৰ মতে কবিৰ দেশৰ মানুহ সহজ সৰল, অমায়িক আছিল। এই অসম দেশৰ মানুহৰ মুখৰ মাতত মৌ সৰা আছিল। ইমান কোমল অন্তৰৰ মানুহ যে দেশ ৰক্ষা কৰিবলৈ বজ্ৰকঠোৰ হব পাৰে সেই কথা কবিয়ে কেতিয়াও ভাবিব পৰা নাছিল। সেইবাবে কবিয়ে অসমীয়া জাতিৰ বিৰত্ব আৰু পৰাক্ৰমক লৈ প্ৰসংশা কৰিছে।\n১০ । কবিয়ে কিয় মৰাৰ পাছতাে পুনৰ অসমতে জনম ল’ম বুলি ভাবিছে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰ : কবিৰ বাবে নিজৰ জন্মভূমি খন প্ৰাণৰো প্ৰাণ। কবিয়ে নিজকে অসমীয়া বুলি গৌৰৱ কৰে। প্ৰবল প্ৰতাপী মোগল সকলো অসমৰ পুৰুষ মহিলাই ৰণচণ্ডী হৈ যুজঁত পৰাজয় কৰে। কবিয়ে নিজৰ জনমভূমি খনক ধৰ্মৰূপে গণ্য কৰে। অসমৰ চোতালত গজি উঠা দুবৰিতো কবিয়ে স্বৰ্গৰ নন্দনকাননৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখে। অসমীয়া ভাষাটোক কবিয়ে সৰগীয় ভাষা হিচাপে গণ্য কৰে। যি ভাষাত ৰচিত গীত মাতে বনৰীয়া চাইকো আকষৰ্ণ কৰিব সেই অসমীয়া ভাষাৰে গীত, কবিতা, আদিয়ে কবিৰ অন্তৰ চুই যায়। কবিয়ে জন্মৰ পিছত অসমীয়া ভাষাটোক ‘আই’ সম্বোধন কৰিছে। কবিয়ে ‘আই’ সম্বোধনেৰেই এদিন নিজৰ জনমভূমিত প্ৰাণ ত্যাগ কৰিব বিচাৰে। কবিয়ে অসমীয়া ভাষাটোক ইমানে ভাল পায় যে মৃত্যুৰ পিছতো সৰগত অসমীয়া ভাষাটো শুনিব বিচাৰে। অসমীয়া ভাষাটো কবিৰ দেহে মনে সোমাই গৈছে। সেইবাবে কবিয়ে মৃত্যুৰ পাছতো অসমতেই পুনৰ জন্ম লব বিচাৰে। কবিয়ে নিজৰ জনমভূমিৰ বাবে চিৰকৃতজ্ঞ।\n১১ । মই অসমীয়া কবিতাটোৰ সাৰাংশ লিখা ।\nউত্তৰ : ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে স্বদেশৰ প্ৰতি থকা তেওঁৰ ভালপোৱাৰ কথা কৈছে। অসমৰ ৰূপ সৌন্দৰ্যই কবিক আকষৰ্ণ কৰিছে। অসমৰ অতীত ইতিহাস ব্যঞ্জিত হোৱা সৰু আৰু অসম বুৰঞ্জীৰ নানা দিশো ফুটি উঠিছে কবিতাটোত। কবিতাটোত নিজৰ আবেগক কিছু সময়লৈকে মোগলৰ কথক সাজি তুলিছে। মোগল সকল আছিল প্ৰবল পৰাক্ৰমী জাতি কবিৰ মতে। ভাৰতবৰ্ষৰ এমূৰে থকা অসম দেশ জয় কৰিব বাবে মোগল সকল আহিছিল। মোগল সকল যেতিয়া অসম আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে অসমত সোমাই তেতিয়া মোগল সকলে অসমীয়া মানুহৰ বিৰত্ব দেখি অৱাক হৈছিল। যি মোগলে ৰাজপুতক জয় কৰিছিল সেই মোগলেই। পিছে সমুখ সমৰত অসমীয়াৰ পৰাক্ৰম সহিব নোৱাৰিলে। অসমীয়া পুৰুষ মহিলাৰ প্ৰচণ্ড আত্মবিশ্বস আৰু বীৰত্বতে যুঁজি অসমৰ জন্মভূমিৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিলে। মোগল সকল যি বাটে আহিছিল সেই বাটে অসমীয়াই ওভোতাই পঠালে। সেইবাবে কবিয়ে অসমক কবিয়ে এই বিজয়ক সুৱৰি কবি আনন্দিত হৈ পৰে। কবিয়ে অসমৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য দেখি মোগলৰ মুখেৰে অসমৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰাইছে। কবিয়ে অসমৰ ৰূপ, গুণ, সৌন্দৰ্য আৰু সেউজীয়া পৰিবেশ দেখি মোগল সকল অসমত থাকি গ’ল বুলিও কৈছে। অসমৰ অসমীয়া ভাষাক কবিয়ে সৰগীয় ভাষা বুলিও গণ্য কৰিছে বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিয়ে মৃত্যুৰ পাছতো এই ভাষা সৰগত শুনিব বিচাৰিছে। এই মাটিৰ মায়াই কবিক আকুল কৰিছে। কবিয়ে মৃত্যুৰ পাছতো মায়াবী পৰিচয়তে আৱদ্ধ হৈ থাকিব বিচাৰে। কবিয়ে নিজৰ দেশৰ বাবে জীয়াই থাকিব বিচাৰে আৰু নিজ দেশৰ হকে মৰিবও বিচাৰে।\n১২ । মই অসমীয়া কবিতাটোত অসমৰ অতীত গৌৰৱৰ চানেকি কিদৰে ফুটি উঠিছে বুজাই লিখা ।\nউত্তৰ : ‘মই অসমীয়া’ কবিতাটোত অসমৰ অতীত গৌৰৱ সুন্দৰ ভাৱে বৰ্ণিত হৈছে। কবিয়ে প্ৰবল পৰাক্ৰমী মোগল সকল অসমলৈ দেশ জয়ৰ উদ্দেশ্যে অহা বুলি কৈছে। কৃষিজীবি সহজ সৰল অসমৰ মানুহে কিদৰে নিজৰ দেশ ৰক্ষা কৰিছিল তাৰ কথা কৈছে। নিজৰ কথাৰে বশ কৰিব বুলি ভাবি মোগল সকলে অসমৰ সৈন্য বিষয়াৰ বুদ্ধিমত্তাৰ পৰিচয় দিছিল। যেতিয়া যুদ্ধ ঘোষণা হৈছিল তেতিয়া অসমৰ সৈন্যৰ সন্মুখত পৰাক্ৰম দেখি মোগল সকলে তবধ মানিছিল। অসমৰ পুৰুষ মহিলাই ৰণচণ্ডী মূৰ্তি ধৰি হেংদাং হাতত লৈ ওলাই আহিছিল। দেশৰ স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ হকে অসমৰ সকলো পুৰুষ মহিলাই শত্ৰুৰ আক্ৰমণ নিজৰ বুকু পাতি লবলৈ অকণো কুন্ঠাবোধ কৰা নাছিল। অসমৰ পুৰুষ মহিলাৰ আক্ৰমণ দেখি মোগল সকল আকৰ্ষিত হৈছিল। মোগল সকলে অসমৰ পৰা যোৱাৰ অসমীয়াত স্বদেশ প্ৰেম আৰু বীৰত্বৰ প্ৰশংসাও কৰিছিল। এনেদৰে কবিয়ে সুন্দৰ ভাৱে অসমৰ অতীত গৌৰৱৰ বৰ্ণনাৰে কবিতাটোত ফুটাই তুলিছে।\n(ক) ব্যাসবাক্যসহ সমাসৰ নাম লিখা ।\nস্বর্ণপুৰী; মুক্তগীত; অনিৰুদ্ধ; নিষ্কর্মা\nউত্তৰ: স্বৰ্ণপুৰী–স্বৰ্ণৰ পুৰী ষষ্ঠী তৎপুৰুষ সমাস\nমুক্তগীত–মুক্ত যি গীত কৰ্ম\nঅনিৰুদ্ধ – – ৰুদ্ধ নহয় যি গতি বহুব্ৰীহি সমাস\nনিষ্কৰ্মা–কৰ্ম নাই যাৰ বহুব্ৰীহি সমাস\n(খ) তলৰ শব্দবােৰৰ নিচিনা পাঁচোটা শব্দ সাজাঃ\nবাঘ – নখ, হাঁহ কণী, মহশিং\nউত্তৰ: বাঁহ – গাঁজ, কল – বাৰী, মৌ – জোল, নেমু – ৰস, হাতী – দাঁত।\n(গ) বিপৰীত শব্দ লিখাঁ ঃ\nগৌৰৱ; আলােক; স্বাধীনতা; পৰাজিত; সপােন; মৰণ\nশব্দ (Word) বিপৰীত শব্দ (Opposite Word)\nমই অসমীয়া Class 10 Assamese ৰ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ\nক) চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ ক’ত আৰু কেতিয়া জন্ম হৈছিল?\nউত্তৰ: ১৯১৯ চনত গোলাঘাট জিলাৰ নাহৰণিত চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ জন্ম হৈছিল।\nখ) চৈয়দ আব্দুল মালিকক কি বুলি কোৱা হৈছিল?\nউত্তৰ: ‘গল্প সম্ৰাট’ বুলি চৈয়দ আব্দুল মালিকক কোৱা হৈছিল।\nগ) চৈয়দ আব্দুল মালিকে কোন উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?\nউত্তৰ: চৈয়দ আব্দুল মালিকে ‘অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী’ উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।\nঘ) কবিয়ে জীৱনে মৰণে কি হৈ থাকিব বিচাৰিছে।\nউত্তৰ: কবিয়ে জীৱনে মৰণে অসমৰ অসমীয়া হৈ থাকিব বিচাৰিছে।\nঙ) সৰগতো কবিয়ে কিহক চিনি পাম আৰু বুজি পাম বুলি কৈছে?\nউত্তৰ: সৰগতো কবিয়ে অসমীয়া ভাষাটোক চিনি পাম আৰু বুজি পাম বুলি কৈছে।\nচ) মোগলসকলে ক’ত মুছলমানসকলৰ মুক্তৰাজ স্থাপন কৰাৰ কথা ভবিছিল?\nউত্তৰ: মোগলসকলে অসমত মুছলমানৰ মুক্তৰাজ সংস্থাপন কৰাৰ কথা ভাবিছিল।\nছ) কবিয়ে মৰাৰ পিছত কি হৈ পুনৰ জম্ন ল’ব বিচাৰিছে?\nউত্তৰ: কবিয়ে মৰাৰ পিছতো অসমৰ অসমীয়া হৈ জন্ম লব বিচাৰিছে।\nমোৰ মৰমৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী তথা পঢ়ুৱৈ বন্ধু বান্ধবী সকল, আজি আমি লৈ আহিছোঁ “দৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese Chapter 5” (MIL) অৰ্থাৎ কবি হৰেকৃষ্ণ ডেকা দেৱৰ `দৃশ্যান্তৰ’ কবিতাটোৰ পাঠৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰৰ লগতে HSLC 2022 Exam ৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কিছু প্ৰশ্ন উত্তৰ।\nকিন্তু “দৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese Chapter 5” (MIL) ৰ যি প্ৰশ্ন উত্তৰ আছে তাক পঢ়াৰ আগতে ইয়াৰ মূলভাৱ জনাটো অতি প্ৰয়োজন। আহক আমি আগতে দৃশ্যান্তৰ কবিতাৰ মুলভাৱ আলোচনা কৰোঁ।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese মূলভাৱ\nকবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ `দৃশ্যান্তৰ’ কবিতাটোত সামাজিক জীৱনৰ ৰূপ প্ৰতিফলিত হৈছে। ২৫ বছৰ আগৰ এটা গধূলিৰ সময় আছিল। কেঁচা আলি কেঁকুৰি এটাত ঘৰৰ নঙলামুখত এজনে নিজৰেই ঘৰৰ পদূলি বিচাৰি আছিল। কেইজোপামান কাকিনী তামোল, নমিত নমস্কাৰৰ ভংগীৰে দাঁতিতে থকা আগলি বাহে ঘৰটোৰ পৰিৱেশ সুন্দৰ কৰি তুলিছিল। তাতে আকৌ পূৰ্ণিমাৰ জোনেও গধূলিটো ফটফটীয়া কৰি তুলিছিল। সেই গধূলি সময়ত কবিয়ে লগ পাইছিল, সেই সুন্দৰ ঘৰটোৰ বাসিন্দা জনক। সেই ঘৰটোৰ বাসিন্দা মানুহজন গধূলি চকুৰে ভালকৈ মনিব নোৱাৰা ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল। কবিয়ে মানুহজনৰ হাতত ধৰি ঘৰটোলৈ আগবঢ়াই দিছিল। কুকুৰীকণা মানুহজন সুখী হৈছিল। মানুহজনে যদিও বা গধূলি দেখাত কষ্ট পাইছিল তেওঁ কিন্তু মনেৰে সুখী আছিল। সেইবাবে কবিয়ে শান্তিৰে বিৰাজ কৰাৰ কথা কবলৈ পাহৰা নাছিল।\nসময়বোৰ পাৰ হৈ গল। সেউজীয়া প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিনিধি কাকিনী তামোল, আগলি বাঁহৰ চিন চাব নাইকিয়া হৈ গল। শান্তিৰ পঁজাঘৰৰ ঠাইত হল সাতমহলীয়া অট্টালিকা। ওচৰে পাঁজৰেও আছে আন কেইটামান বৃহৎ অট্টালিকা। ২৫ বছৰ আগেয়ে সেই পথটোৰ আশে-পাশে গধূলি এজনো মানুহ নথকা ঠাইত এতিয়া সন্ধ্যা সময়ত বহুতো মানুহ ঘূৰি ফুৰি আছিল। ইমান বছৰ পাৰ হোৱাৰ পিছতো কবিয়ে সেই একেজন মানুহৰ মুখামুখি হল। সেই বৃদ্ধ মানুহজনৰ চকুত এতিয়া চশমা, গধূলি নেদেখা সমস্যাটো এতিয়া দূৰ হৈছিল তেওঁৰ। মানুহজনে কিন্তু চশমা পিন্ধাৰ পিছতো কবিক চিনিব পৰা নাছিলে। মানুহজনে ভাবিছিল কবিয়ে তেওঁৰ তাত ভাৰাঘৰ বিচাৰি আহিছে। কিন্তু মানুহজনে পজাঁঘৰত শান্তিত থকাৰ পিছতো কবিক সাতমহলীয়া ঘৰত ভাৰাতীয়া হৈ থাকিব মানা কৰিলে। মানুহজনে কবিক কলে যে জাক জমকীয়া অট্টালিকাত হেনো মনৰ শান্তি নাথাকে। মানুহজনে কবিক কলে যে পাৰ্থিৱ মুখ সম্পদে মানুহক যান্ত্ৰিক কৰি তুলিছে। কোনো মানুহ মৰিলে দাহ কৰিবলৈও তেওঁলোকৰ সময় নাথাকে। বৃদ্ধ মানুহজনৰ ক্ৰোধ নিজৰ মাজতে সামৰি কবি অশান্ত মনেৰে উভতি আহিল।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese ৰ চমু উত্তৰ\nক) কবিয়ে কিমান বছৰৰ আগতে মানুহজনক লগ পাইছিল?\nউত্তৰ:– কবিয়ে পঁচিশ বছৰ আগতে মানুহজনক লগ পাইছিল।\nখ) মানুহজনে কিয় নিজৰ ঘৰ বিচাৰি পোৱা নাছিল?\nউত্তৰ:– মানুহজন কুকুৰীকণা আছিল বাবে সন্ধিয়া পৰত নিজৰ ঘৰ বিচাৰি পোৱা নাছিল।\nগ) মানুহজনে নিজৰ ঘৰৰ পদূলি কত বিচাৰিছিল?\nউত্তৰ:– মানুজনে নিজৰ ঘৰৰ পদূলি নিজৰে নঙলামুখত বিচাৰিছিল।\nঘ) মানুহজনৰ ঘৰৰ দাঁতিত কিহে নমস্কাৰ ভংগিত আছিল?\nউত্তৰ:– মানুহজনৰ ঘৰৰ দাঁতিত আগলি বাহেঁ নমস্কাৰ ভংগীত আছিল।\nঙ) কবিয়ে কেনে সময়ত মানুহজনক লগ পাইছিল?\nউত্তৰ:– কবিয়ে গধূলি সময়ত মানুহজনক লগ পাইছিল।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese ৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\n1) সাতমহলীয়া ঘৰৰ বাহিৰত ৰৈ থকা মানুহজনে কবিৰ সতে কি কি কথা পাতিছিল তোমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।\nউত্তৰ:- সাতমহলীয়া ঘৰৰ বাহিৰত ৰৈ থকা মানুহজনে কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি অহা বুলি ভাবিছিল। সেই বাবে তেওঁ কবিৰ সৈতে সেই সাতমহলীয়া ঘৰটোৰ লগতে কাষৰ অট্টালিকাসমূহৰ কথাও পাতিছিল। তেওঁৰ ঘৰটো মানুহজনে কুবেৰৰ মহলাৰ লগত তুলনা কৰিছিল। তেওঁ তাত শান্তিত থাকিব নোৱাৰিব বুলি কৈছিল। সেই ঘৰটোত হেনো স্বাৰ্থপৰ আন্তৰিকতাহীন লোকে হে বাস কৰে। তেওঁলোকে কাৰো সুখ দুখ হেনো বুজি নাপায়। আনকি কাৰোবাৰ মৃত্যু হলে দাহ কৰিবলৈও মানুহ আগবাঢ়ি নাহে।\n2) “বৰ শান্তিত আছো\nএই পঁজাটিত। “\n– কোনে, কিয় এইদৰে কৈছিল? কথাষাৰৰ অন্তৰ্নিহিত ভাব মোকলাই লিখা।\nউত্তৰ:- কথাশাৰী কেঁচা আলি কেঁকুৰি এটাত পঁচিশ বছৰৰ আগৰ সন্ধিয়া লগ পোৱা কুকুৰীকণা মানুহজনে কবিক কৈছে।\nকুকুৰীকণা মানুহজনে তেওঁ বাস কৰা পঁজাঘৰটোৰ চাৰিওফালে বিৰাজ কৰা প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ আৰু মানুহৰ কোলাহলহীন কিন্তু আন্তৰিকতা ব্যৱস্থা থকা, আত্মসন্তুষ্টি লাভ কৰাৰ বাবে পঁজাঘৰটোত শান্তিত থকা বুলি কৈছে। কাৰণ সেই পঁজাঘৰটোত তেওঁ মানুহৰ সহজ- সৰল, আন্তৰিকতাৰ অনূভৱ কৰে। সেই পঁজাঘৰটোত কোনো কৃত্ৰিমতা নাই। মানুহে মানুহৰ মৰম- চেনেহ বুজি পাই। মানুহবোৰৰ মনবোৰ উদাৰ, সেউজীয়া প্ৰকৃতিৰ কোমল সেউজ বুলি কৈছে।\n3) `হেৰা অচিনাকি মানুহজন, তোমাক কি লাগেহে ইয়াত?’ – কোনে কিয় কবিক এনেদৰে সুধিছে বুজাই লিখা।\nউত্তৰ:- উক্ত কথাষাৰি কবিক কৈছে এগৰাকী বৃদ্ধ, নু্্যব্জ্য দেহৰ অধিকাৰী লোকে।\nএদিনাখন কবিয়ে সন্ধিয়া সময়ত নগৰৰ এটা বাটেৰে গৈ আছিল। যি বাটেৰে কবিয়ে গৈ আছিল সেই বাট ২৫ বছৰ আগেয়ে এটা কেঁচা আলি আছিল। যত আছিল কেৱল এটা পঁজা আৰু সেই পঁজাটোৰ সন্মুখতে কবিয়ে লগ পাইছিল এগৰাকী বৃদ্ধ লোকক। সেই বৃদ্ধ লোকজন সহজ- সৰল আন্তৰিকতাৰে কবিক কৈছিল সেই পঁজাটোত তেওঁ শান্তিৰে থকা কথা। কবিয়ে সেই একে ঠাইতে ২৫ বছৰৰ পিছত দেখিলে তাত এটা সাতমহলীয়া অট্টালিকা আৰু সেই অট্টালিকাটোৰ সন্মুখত ৰৈ থকা এগৰাকী বৃদ্ধ লোকক। কবিয়ে পদূলিত ৰৈ থকা দেখি সন্দেহৰ দৃষ্টিৰে চাই বৃদ্ধগৰাকীয়ে কবিক ৰৈ থকাৰ উদ্দেশ্য সুধিছিল আৰু তেতিয়া বৃদ্ধগৰাকীয়ে কবিক প্ৰশ্নোদ্ধৃত বাক্যষাৰি কৈছিল।\n4) `দৃশ্যান্তৰ’ কবিতাটোত কবিয়ে কিদৰে পৰিৱৰ্তিত সামাজিক জীৱনৰ ছবি আঁকিছে তোমাৰ ভাষাৰে বুজাই লিখা।\nউত্তৰ:- “দৃশ্যান্তৰ” নামটোতেই লুকাই আছে আমাৰ সমাজ জীৱনৰ পৰিৱৰ্তিত সত্য। দুটা ভিন্ন অভিজ্ঞতাৰ মাজেৰে কবিয়ে কবিতাটোত ভাব আৰু ভাষাৰ অনুপম সামঞ্জস্য ৰাখিবলৈ সমৰ্থ হৈছে। কবিতাটোত কবিৰ মতে এটা সময়ত গাঁৱৰ মানুহবোৰে এটা মুকলিমুৰীয়া পৰিৱেশত বাস কৰিছিল। প্ৰকৃতিৰ সেউজীয়া পৰিৱেশবোৰে মানুহক পঁজা ঘৰত থাকিও উশাহ লবৰ বাবে সতেজ অক্সিজেন যোগান ধৰিছিল। পঁজা ঘৰত থাকিও মানুহে মৰম- চেনেহ আদিৰ মাজেৰে শান্তিত সময় কটাইছিল। সময় বাগৰাৰ লগে লগে গ্ৰাম্য জীৱন যেন নগৰীয়া জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তন হৈ পৰিল। ২৫ বছৰ আগেয়ে মানুহে পঁজাঘৰত বাস কৰিছিল। কিন্তু কবিৰ মতে ২৫ বছৰ পিছত পঁজাঘৰৰ ঠাইত সাতমহলীয়া অট্টালিকা হল। সন্ধ্যা সময়ত আগতে মানুহৰ ভিৰ নাছিল। এতিয়া সন্ধা সময়ত বাটে পথে মানুহৰ ভীৰ। কিন্তু ২৫ বছৰ পিছত তাত সাতমহলীয়া অট্টালিকা হলেও খালী হৈ আছিল মানুহৰ মনবোৰ আৰু অনুভব কৰিছিল আত্মীয়তাৰ। অট্টালিকাৰ ভিতৰতো যেন অকনমান মৰমৰ মাত পাবলৈ নোহোৱা হৈছিল। মানুহে মানুহক সন্দেহৰ চকুৰে চাইছিল। গ্ৰাম্য সৰলতাৰ ঠাই নোহোৱা কৰি পেলাইছিল নগৰীয়া যান্ত্ৰিকতাই।\n5) `দৃশ্যান্তৰ’ কবিতাটোৰ কবি গৰাকীৰ এটা চমু পৰিচয় দিয়া।\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ১৯৪৩ চনত তিনিচুকীয়াত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম নৰেন্দ্ৰ নাথ ডেকা আৰু মাতৃৰ নাম কামিনী ডেকা। তেখেতে তিনিচুকীয়াত শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ কৰি তাৰ পৰাই ১৯৫৯ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত পঢ়িবলৈ লয় । ১৯৬৩ চনত কটন কলজৰ পৰা স্নাতক আৰু ১৯৬৫ চনত ইংৰাজী বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতে গুৱাহাটীৰ কমাৰ্চ কলেজত অধ্যাপনাৰে চাকৰি জীৱনৰ পাতনি মেলে যদিও ১৯৬৮ চনত ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰি ২০০৩ চনত আৰক্ষী সঞ্চালক হিচাপে অবসৰ গ্ৰহন কৰে। তেখেতে `The Sentinel’ আৰু `গৰিয়সী’ আলোচনীৰ সম্পাদনাৰ দায়িত্বও গ্ৰহণ কৰিছিল। তেখেতৰ ৰচিত একমাত্ৰ উপন্যাসখনৰ নাম হল `আগন্তুক’।তেখেতে `ৰাতিৰ শোভাযাত্ৰা’, `আন এজন’, `Sea Scare’ আদি কবিতা পুথি ; `গল্প আৰু কল্প’, `মধুসূদনৰ দলং’, `মৃত্যু দণ্ড’ আদি গল্প পুথিৰ ৰচনা কৰাৰ উপৰি কেইবাখনো পুথি অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে। তেখেতে ১৯৮৭ চনত `সাহিত্য অকাডেমী বঁটা’, ১৯৯৬ চনত `কথা- বঁটা’ আৰু ২০১০ চনত `আসাম ভেলী লিটাৰীৰ (অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা)’ বঁটা লাভ কৰে।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese ৰ বাখ্যা\nক) মৰিলে দাহ কৰিবলৈও\nএজন মানুহ নাই।\nপ্ৰসংগ:- উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ দ্বাৰা ৰচিত `দৃশ্যান্তৰ’ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nসংগতি:- কবিতাফাঁকিৰ দ্বাৰা কবিয়ে আধুনিকতাৰ ধামখুমীয়াত উটি- ভাঁহি আন্তৰিকতাহীন, স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰা মানুহবোৰৰ স্বৰূপ প্ৰকাশ কৰিছে।\nবাখ্যা:- বৰ্তমান সময়ত মানুহবোৰ আভিজাত্য হৈ উঠিছে ।মানুহবোৰ যিমানেই শিক্ষিত হৈ উঠিছে মনবোৰ স্বাৰ্থপৰ হৈ পৰিছে। মানুহবোৰ নিজক লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিছে। মানুহবোৰৰ এনে ব্যস্ততাৰ বাবে নিজৰ মানুহৰ ভিতৰতে খবৰ লব সময় যেন নাইকিয়া হৈ পৰিছে। মানুহ বোৰ শিক্ষা- দীক্ষা, ব্যস্ততা, আভিজাত্য আদিক লৈ প্ৰতিযোগিতাত নামি নিজৰ মানৱীয় গুণ, আন্তৰিকতা, সবলতা আদি সকলোবোৰ হেৰুৱাই পেলাইছে। মানুহবোৰ নিজক লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিছে যে বিপদে- আপদেও কোনো কাৰো সহায় কৰিবলৈও ওলাই নাহে। আনকি মানুহবোৰৰ ইমানে অনুভূতিহীন হৈ পৰিছে যে কোনোবা মৰিলেও দাহ কৰিবলৈও কাৰো ওলাই আহিবলৈ সময় নহয়। কবিয়ে মানুহৰ নিদাৰুণ স্থিতিৰ কথা কব বিচাৰিছে কবিতাফাঁকিৰ দ্বাৰা।\nখ) যখৰ পোৱালিহঁতে কাক কোনে চায়।\nসংগতি:- উক্ত কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে অট্টালিকাত বাস কৰা মানুহৰ মানসিকতাৰ কথা কৈছে।\nবাখ্যা:- সময় ৰথৰ চকাৰ দৰে আগবাঢ়ি গৈছে। ২৫ বছৰ আগতে এজন মানুহে গাঁৱৰ এটা পঁজাত বাস কৰিছিল। মানুহ জনে গধূলি কমকৈ দেখিলেও আত্মীয়তাবোধ আৰু মৰমৰ মাজেৰে সুন্দৰ, শান্তিৰ মাজেৰে সেই সৰু পঁজাঘৰটোত বাস কৰিছিল। কিন্তু এতিয়া কবিয়ে ২৫ বছৰ পিছত যেতিয়া সেই ঠাইলৈ গল তাত তেওঁ দেখিলে সাতমহলীয়া অট্টালিকা। গাওঁৰ সেই পৰিৱেশ নাই। গাঁওখন এতিয়া নগৰ হৈ পৰইছিল। মানুহবোৰ বাঢ়িছে কিন্তু মানুহবোৰৰ মাজত আত্মীয়তা নাইকিয়া হৈ গৈছে। সেই সাতমহলীয়া অট্টালিকাত থকা মানুহবোৰে ইজনে আনজনক সন্দেহৰ চকুৰে চাই। যিদৰে কৃপন মানুহৰ ধন কোনো কামত নাহে, নগৰীয়া মানুহৰ কৃত্ৰিম আদৰৰো কোনো মূল্য নাই। সাতমহলীয়া অট্টালিকাত বাস কৰা লোকসকলে ধন- সোণ উপাৰ্জ্জন কৰি যখৰ দৰে ৰাখি থৈছিল। তেওঁলোকে কাৰোবাৰ বিপদ হলে সহায় কৰা দূৰৰ কথা আনকি মানুহ এজন মৰিলেও দাহ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহা নাছিল। কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে কবিয়ে নিসংগতা জীৱনৰ কথা কৈছে।\nগ) `এই কংক্ৰীটৰ হাবিখনত তেওঁক\nবিচাৰি নাপালো আৰু।’\nসংগতি:- উক্ত কবিতাফাঁকিৰ দ্বাৰা কবিয়ে কব বিচাৰিছে যে সেউজীয়া গছ গছনিৰে ভৰা ঠাইবোৰ ধ্বংস কৰি মানুহে তাত ঘৰ- দুৱাৰ সাজিছে। মানুহে কিদৰে সেউজীয়া অৰণ্যবোৰ কংক্ৰীটৰ ভাৱে হাবিলৈ কৰিবলৈ ধৰিছে তাকে কব বিচাৰিছে।\nবাখ্যা:- সময়বোৰ যিদৰে সলনি হয়, সেই সময়ৰ লগে লগে প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশ, সামাজিক পৰিৱেশ আদিও সলনি হয়। এটা সময়ত সেউজীয়া পৰিৱেশত থাকি ভাল পোৱা মানুহবোৰে সময়ৰ লগে লগে শিল- বালি ইটা আদিৰে গঢ়ি তোলে। সেই চহৰ বুলি কংক্ৰীটেৰে গঢ়ি উঠা একেদৰে মানুহৰ মনবোৰে কংক্ৰীটেৰে গঢ়ি উঠে। মানুহৰ মনবোৰ সহজ- সৰল, কোমল ৰূপৰ সলনি শিলৰ দৰে কঠিন আৰু কঠোৰ হৈ পৰিল। ভালদৰে এটা মূহুৰ্তৰ বাবেও সময় উলিয়াই মানুহৰ মনৰ বতৰা লবৰ বাবে কোনো কাৰো সময় নোহোৱা হৈ পৰিল। যিদৰে অৰণ্য জীৱ- জন্তু লুকালে বিচাৰি পোৱা সহজ নহয় একেদৰে মানুহৰ মনবোৰো যদি কংক্ৰীটৰ দৰে কঠিন হৈ পৰে তাক আৰু পুনৰ বিচাৰি পোৱা নাযায়। সেইবাবে হয়তো কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি অহা বুলি সোধা মানুহজনক এটা সময়ৰ পিছত পুনৰ বিচাৰি নাপালে। মানুহৰ মনত মানবীয়তা, আন্তৰিকতা, সৌহাদ্যতা আদি নাথাকে তেন্তে মানুহ কেতিয়াও সুখত থাকিব নোৱাৰে। সেয়েহে কবিয়ে কৈছে কংক্ৰীটৰ অট্টালিকাৰ মাজত যেন মানুহবোৰৰ মানবীয়তা হেৰাই পশু সদৃশ হৈ উঠিছে বুলি।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese ৰ ভাষা- বিষয়ক প্ৰশ্ন উত্তৰ\n১) বিপৰীত শব্দ লিখা ।\nকেঁচা, গধূলি, পোহৰ, শান্তি, ৰূপ ।\nবিপৰীত শব্দ (Opposite Word)\n২) এটাকৈ সমাৰ্থক শব্দ লিখা :\nজোন, ঘৰ, চৰা, দাহ, উভতি।\nসমাৰ্থক শব্দ (Opposite Word)\n৩) নঞাৰ্থক শব্দ গঠন কৰা :\nশান্তি, চিনাকি, সহায়।\nশান্তি – অ+ শান্তি =\nচিনাকি – অ + চিনাকি = অচিনাকি\nসহায় – অ + সহায় = অসহায়।\n৪। `নমস্কাৰ’ শব্দটো সন্ধি ভাঙিলে এনে হব – নমঃ + কাৰ। – এনেদৰে আন চাৰিটা শব্দ লিখি সন্ধি ভাঙা।\nপুৰঃ + কাৰ = পুৰস্কাৰ\nপৰিঃ + কাৰ = পৰিস্কাৰ\nনিঃ + কাৰ = নিৰাকাৰ\nবহিঃ + কাৰ = বহিস্কাৰ।\nদৃশ্যান্তৰ Class 10 Assamese ৰ অতিৰিক্ত প্ৰশ্নোত্তৰ\nক) হৰেকৃষ্ণ ডেকাই কিমান চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল?\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকাই ১৯৪৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।\nখ) হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ একমাত্ৰ উপন্যাসখনৰ নাম কি?\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ একমাত্ৰ উপন্যাসখনৰ নাম হল – `আগন্তুক’।\nগ) হৰেকৃষ্ণ ডেকা কোনখন কাকতৰ সম্পাদক আছিল?\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকা `The Sentinel’ নামৰ কাকতৰ সম্পাদক আছিল।\nঘ) হৰেকৃষ্ণ ডেকাই কিমান চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে?\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকাই ১৯৮৭ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।\nঙ) হৰেকৃষ্ণ ডেকাই কিমান চনত `অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰিছিল?\nউত্তৰ:- হৰেকৃষ্ণ ডেকাই ২০১০ চনত `অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰিছিল।\nচ) কবিয়ে ২৫ বছৰ পিছত লগ পোৱা মানুহজনৰ দেহৰ অৱস্থা কেনে আছিল?\nউত্তৰ:- কবিয়ে ২৫ বছৰ পিছত লগ পোৱা মানুহজনৰ দেহৰ অৱস্থা বৃদ্ধ আৰু নু্্যব্জ্য আছিল।\nছ) কবিতাটোৰ সাতমহলীয়া ঘৰটোৰ ওচৰে পাঁজৰে কি আছিল?\nউত্তৰ:- কবিতাটোৰ সাতমহলীয়া ঘৰটোৰ ওচৰে- পাঁজৰে কেইবাটাও অট্টালিকা আছিল।\nজ) মানুহজনে কবিক কি বিচাৰি অহাৰ কথা সুধিছিল?\nউত্তৰ:- মানুহজনে কবিক ভাৰাঘৰ বিচাৰি অহাৰ কথা সুধিছিল।\n“ভাৰাঘৰ বিচাৰি আহিছা\nএই কুবেৰৰ মহলাত! কত পাবা\nআৰু পালেও কি শান্তিত থাকিবা ইয়াত”।\nসংগতি:- উক্ত কবিতাফাঁকিৰ দ্বাৰা কবিয়ে বৰ্তমান সময়ত মানুহে বাস কৰা ঘৰবোৰ ডাঙৰ হৈ পৰিলেও মানুহৰ মনবোৰ যেন দিনে দিনে ঠেক হৈ পৰিছে আৰু মানৱীয় গুণ তথা শান্তি বোৰ নাইকিয়া হৈ গৈছে তাকে কৈছে।\nবাখ্যা:- সময় পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে প্ৰাকৃতিক, সামাজিক পৰিৱেশ আদিও সলনি হয়। কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি যোৱা মানুহ বুলি ভাবি সাতমহলীয়া ঘৰটোত থকা বৃদ্ধ মানুহজনে সুধিছিল। লগতে মানুহজনে কবিক কৈছিল যে কুবেৰৰ মহলাত ভাৰাঘৰ পোৱাৰ সম্ভাৱনা কম আৰু যদিও পাই তাত শান্তিত থাকিব নোৱাৰিব। কবিক মানুহজনে ভাৰাঘৰ নাই বুলি কলেও তাত থকা মানু্হবোৰৰ মনৰ কথাও কৈছে। ঘৰবোৰ যিমান ডাঙৰ বা বিশাল হলেও তাত থকা মানুহবোৰৰ মনবোৰ ঠেক বুলি কৈছিল। যিদৰে কৃপনৰ ধন কোনো কামত নাহে, একেদৰে নগৰীয়া মানুহৰ কৃত্ৰিম আদৰৰো একো মূল্য নাই বুলি কৈছে। সাতমহলীয়া ঘৰটোত বাস কৰা লোকসকলে কেৱল ধন- সোণ উপাৰ্জ্জন কৰি যখৰ দৰে ৰাখিবহে জানে। কাৰোবাৰ বিপদত সহায় কৰিবলৈ বা কোনোবা মৰিলে দাহ কৰিবলৈ এটকা দিবলৈ তেওঁলোক অনিচ্ছৃক। গতিকে যি স্হানৰ স্বাৰ্থপৰ মানুহে বাস কৰে আৰু যি নিজেই প্ৰকৃত সুখৰ পৰা বঞ্চিত, তেনে স্হানৰ মানুহে শান্তিত থাকিব নোৱাৰিব বুলি তেওঁ কব বিচাৰিছিল।\nচমুকৈ উত্তৰ লিখা\nভাষা- বিষয়ক | Class 10 Assamese Question Answer\nঅতিৰিক্ত অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ\nComing Soon The following Chapter\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 7\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 8\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 9\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 10\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 11\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 12\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 13\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 14\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 15\nClass 10 Assamese Question Answer Chapter 16\nআমি Assamese Medium ত আলোচনা কৰিলোঁ Class 10 Assamese Question Answer, যদি আপোনাৰ ইয়াৰ ওপৰিও কিবা জানিব থাকে, তেন্তে অনুগ্ৰহ কৰি Comment Section ত জনাব নেপাহৰিব। আমি যথাসাদ্য চেষ্টা কৰিম।