জঘন্য ঘটনা! তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষক ছাত্ৰীক যৌন নিৰ্যাতন, গ্ৰেপ্তাৰ অভিযুক্তক... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nজঘন্য ঘটনা! তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষক ছাত্ৰীক যৌন নিৰ্যাতন, গ্ৰেপ্তাৰ অভিযুক্তক…\nডিজিটেল সংবাদ, তেজপুৰঃ শিশু, কিশোৰী আৰু মহিলাৰ ওপৰত চলা অত্যাচাৰ, উৎপীড়ন আৰু ঘৃণনীয় ধৰ্ষণ কাণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে বিভিন্ন সংগঠনে প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰি আহিছে। এনে সময়তে তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰে দেশৰ এক আগশাৰীৰ উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠানত এগৰাকী গৱেষক ছাত্ৰীৰ ওপৰত সতীৰ্থ গৱেষক ছাত্ৰই চলোৱা জঘন্য যৌন নিৰ্যাতনৰ ঘটনাই সভ্য সমাজক চূড়ান্তভাৱে লজ্জানত কৰিছে।\nইফালে, যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হোৱা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ গৱেষক ছাত্ৰী গৰাকীয়ে তেজপুৰ সদৰ থানাত দাখিল কৰা এজাহাৰৰ ভিত্তিতে আৰক্ষীয়ে তদন্ত কৰি কৌশল আগৰৱালা নামৰ গৱেষক ছাত্ৰজনক যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ অভিযোগত বুধবাৰে সন্ধিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। উল্লেখ্য যে, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ নিবাসত থকা এম বি বি টি বিভাগৰ গৱেষক ছাত্ৰ কৌশল আগৰৱালাই একেটা বিভাগৰে এগৰাকী সতীৰ্থ গৱেষক ছাত্ৰীক যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি ছাত্ৰী গৰাকীয়ে ছাত্ৰ কৌশল আগৰৱালাৰ বিৰুদ্ধে ২৬ অক্টোবৰ তাৰিখে তেজপুৰ সদৰ আৰক্ষী থানাত এক এজাহাৰ দাখিল কৰিছিল।\nগৱেষক ছাত্ৰী গৰাকীৰ এই এজাহাৰৰ ভিত্তিতে তেজপুৰ আৰক্ষীয়ে গৱেষক ছাত্ৰ কৌশল আগৰৱালাৰ বিৰুদ্ধে ২৩৭৫ /২১ নং যোগে এক গোচৰ ৰুজু কৰি ঘটনাৰ সন্দৰ্ভত তদন্ত আৰম্ভ কৰে। এইক্ষেত্ৰত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক ছাত্ৰীৰ ওপৰত যৌন নিৰ্যাতন চলোৱাৰ অভিযোগত আৰক্ষীয়ে ছাত্ৰজনক কালি গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বৃহস্পতিবাৰে আদালতত হাজিৰ কৰাৰ পাছতেই আদালতে অভিযুক্ত ছাত্ৰজনক ন্যায়িক জিন্মালৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে৷\nসন্তানসহ বিধায়কৰ হত্যাৰে জড়িত গুলীবৃদ্ধ উগ্ৰপন্থী নেতাক নগাঁৱৰ চিকিৎসালয়ত নিয়াই কৰিব জেৰা…


বিগত চাৰিবছৰত গুৱাহাটী মহানগৰীত দুৰ্ঘটনাৰ সংখ্যাই সুৰক্ষিত কৰিবনে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক?\nবিগত চাৰিবছৰত গুৱাহাটী ...\n| 12 May 2019 8:08 AM GMT\nসাম্প্ৰতিক সময়ত মহানগৰীত যাতায়তৰ ক্ষেত্ৰত এক বৃহৎ প্ৰশ্ন, গুৱাহাটী মহানগৰীত যাতায়ত কিমান সুৰক্ষিত ? এই প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণাৰ সময়তে ২০১৮ চনত ২৪৭ টা দুৰ্ঘটনাত বহুজনে প্ৰাণ ত্যাগ কৰাৰ কথা পোহৰলৈ আহিছে ৷ গতিকে ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ জীৱন সম্পত্তি যাতে সুৰক্ষিত হৈ থাকে তাৰ কাৰণে সমাজৰ সকলো বৰ্গৰ লোক সজাগ হৈ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব লাগে ৷ আশ্চৰ্য্যজনক কথা এয়ে যে বিগত চাৰিটা বৰ্ষত পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত ১১১২ টা কেছ দাখিল হৈছে ৷\nঅন্যহাতে ২০১৭ বৰ্ষত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত প্ৰায় ৪৩০ টা কেছ দাখিল কৰে৷ ইয়াৰে ১৫৫ জন লোকৰ প্ৰাণহানি হয়,১৭০ জন লোকৰ মৃত্যু হয়,৩০২ জন লোক আহত হয় ৷ ইফালে ৰাজ্যিক ঘাইপথসমূহত ৩৫২ টা কেছ দাখিল হয়। য’ত ৬৬ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৬৯ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু আহত হয় ৩০৩ জনৰ ৷ অন্যান্য পথসমূহৰ দুৰ্ঘটনাত ১৯৫ টা কেচ দাখিল হয়,ইয়াৰে ৩৫ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৪০ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু ১৫০ জনৰ আহত হয়। ২০১৭ চনত মুঠতে ৯৭৭ টা কেছ দাখিল হয়,ইয়াৰে ২৫৬ জনৰ প্ৰাণহানি হয় , ২৭২ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু ৭৫৫ জন আহত হয় ৷\n২০১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ ৪৭৭ টা কেছ দাখিল হয় ৷ ইয়াৰে ১৩৪ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,মৃত্যু হয় ১৪৫ জন,আৰু আহত হয় ২৭২ জনৰ, আনহাতে,ৰাজ্যিক ঘাইপথত প্ৰায় ৪০১ টা কেছ দাখিল হয়, য’ত ৯৩ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৯৫ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু আহত হয় ৩২৯ জনৰ ৷ইফালে অন্য পথৰ দুৰ্ঘটনাৰ ক্ষেত্ৰত ২২৪ টা কেছ দাখিল হয় ৷ইয়াৰে ৩১ জন লোকৰ প্ৰাণহানি হয়,৩২ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু ২২০ জন আহত হয়।\n২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ কেছ দাখিল হয় ৪৮২ টা,য’ত ১৫২ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,মৃত্যু হয় ১৭৮ জনৰ আৰু আহত হয় ৪৬১ জনৰ ৷অন্যহাতে ৰাজ্যিক ঘাইপথৰ দুৰ্ঘটনাত ৪১৪ টা কেছ দাখিল হয় ৷ইয়াৰে ৭৪ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৭৭ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু আহত হয় ৩৮৮ জনৰ ৷ অন্য পথ দুৰ্ঘটনাত ২৬০ টা কেছ দাখিল হয় ৷ইয়াৰে ৪৩ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৪৮ জনৰ মৃ্ত্যু হয়, ২২২ জন আহত হয় ৷ এই সময়ত মুঠ ১১৫৬ কেছ দাখিল হয় ৷য’ত ২৬৯ জনৰ প্ৰাণহানি হয়,৩০৩ হয় মৃত্যু হয় আৰু ১০৭১ জনৰ আহত হয় ৷\nউল্লেখযোগ্য যে বিগত চাৰি বছৰত ৪২২৬ টা দুৰ্ঘটনাৰ কেছ দাখিল হয় , আৰু ইয়াৰে ১০৩০ জনে দুৰ্ঘটনাত প্ৰাণত্যাগ কৰে ,১১১২ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু আহত হয় ৩৪২২ জনৰ ৷ গতিকে পথৰ নিয়ম সমূহৰ লগতে যানবাহনৰ নিয়মসমূহ যথাযথ ৰূপে পালন কৰিলেই পথ দুৰ্ঘটনাৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাব ৷


বানত বিধ্বস্ত অসমলৈ কেন্দ্ৰৰ ইমানেই মৰম! দুৰ্যোগৰ বাবে আৱন্টিত ধনো কৰ্তনহে কৰে দিল্লীয়ে... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nৰাজ্যত বানৰ তাণ্ডৱ। বানাক্ৰান্ত সকলে আশ্ৰয় আৰু খাদ্য বিচাৰি হাহাকাৰ কৰা পৰিস্থিতি। বান এইবাৰেই অহা নাই। প্ৰতিবাৰেই আহে বানপানী। দীৰ্ঘদিন ধৰি অসমৰ বানপানীৰ সমস্যা ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যাৰূপে ঘোষণা কৰি এই সমস্যা সমাধানৰ বাবে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবলৈ অসমৰ ৰাইজে দাবী জনাই আহিছে।\nসেই দাবী কোনো এখন চৰকাৰেই গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা নাই। নিৰ্বাচনৰ আগত অসমৰ বানপানী সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে ঘোষণা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিও মূৰ পুলোকা মাৰিলে বিজেপিয়ে। শাসনত থকা সময়ত এই কথালৈ কৰ্ণপাতেই নকৰিলে কংগ্ৰেছে।\nশেহতীয়াকৈ অসমৰ বানপানী সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা ৰূপে ঘোষণা কৰিবলৈ হাতত প্লে’কাৰ্ড লৈ সংসদ ভৱনৰ সন্মুখত গান্ধীৰ মূৰ্তিৰ তলত কংগ্ৰেছৰ দুই-এজন সাংসদে প্ৰতিবাদ কৰাতো নাটকৰ বাদে আন একো নহয়।\nবানপানী বা আন প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিভিন্ন ৰাজ্যক সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়। এন ডি আৰ এফ বা এছ ডি আৰ এফৰ ধন এই দুৰ্যোগৰ মুহূৰ্তত ব্যয় কৰা হয়। নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰে অসমৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যিক দুৰ্যোগ সাহায্য পুঁজিত (এছ ডি আৰ এফ)ৰ শিতানৰ ধন কৰ্তন কৰাৰহে অভিযোগ আছে। এই ধন অসমৰ প্ৰাপ্য ধন আছিল। ইফালে, ৰাষ্ট্ৰীয় দুৰ্যোগ পুঁজিৰ (এন ডি আৰ এফ)ৰ ধন মুকলি কৰাৰ ক্ষেত্ৰতো অসমৰ প্ৰতি গুৰুত্ব নাই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ।\n২০১৪চনৰ পৰা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমক এন ডি আৰ এফৰ এটা টকাও দিয়া নাই। উল্লেখযোগ্য যে, ২০০৫চনত দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা আইনৰ অধীনত কেন্দ্ৰই এছ ডি আৰ এফ আৰু এন ডি আৰ এফৰ অধীনত ৰাজ্য চৰকাৰলৈ ধন আৱন্টন দিব লাগে।\nমুলতঃ দুৰ্যোগ প্ৰশমন আৰু পুনঃসংস্থাপনৰ বাবে এই ধন ৰাজ্য চৰকাৰে ব্যয় কৰে। ২০১৪-১৫ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষলৈকে অসমে এছ ডি আৰ এফ আৰু এন ডি আৰ এফৰ অধীনত কিমান ধন পালে? সেই তথ্য চালেই কেন্দ্ৰৰ প্ৰতি অসমৰ অৱহেলা স্পষ্ট হৈ পৰে।\n২০১৪-১৫ বিত্তীয় বৰ্ষত অসমৰ বাবে এছ ডি আৰ এফৰ ৩২০.৬২ কোটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছিল। ২০১৫-১৬ বৰ্ষত সেই ধনৰ পৰিমান আছিল ৪৬০ কোটি টকা। ২০১৬-১৭ বৰ্ষত এছ ডি আৰ এফৰ ধাৰ্য কৰা ধনৰ পৰিমান অসমৰ বাবে আছিল ৪৮৩ কোটি আৰু ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষত সেই ধনৰ পৰিমান ৫০৭ কোটি টকা কৰা হৈছিল।\nবানপানীঃ অসমক ২০১৪ৰ পৰা কিমান ধন দিলে কেন্দ্ৰই…\nএছ ডি আৰ এফ শিতানত ২০১৫-১৬ বৰ্ষত ৪৬০ কোটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছিল। কিন্তু কেন্দ্ৰই বানাক্ৰান্ত ৰাজ্যখনত সেই ধন দিয়াৰ সলনি উক্ত বৰ্ষত এছ ডি আৰ এফৰ ধন কৰ্তনহে কৰিলে। উক্ত বিত্তীয় বৰ্ষত বিভিন্ন প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগত ভাৰাক্ৰান্ত অসমক কেন্দ্ৰই ৪৬ কোটি টকা কৰ্তন কৰি ৪১৪ কোটি টকাহে প্ৰদান কৰিলে।\nঅসম তথা উত্তৰ-পূবক অষ্টলক্ষ্মী বুলি আখ্যা দিয়া নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰৰ দিনত এছ ডি আৰ এফ শিতানত ধন কৰ্তনৰ প্ৰক্ৰিয়া পৰৱৰ্তী সময়তো অব্যাহত থাকিল। ২০১৬-১৭ বিত্তীয় বৰ্ষত এছ ডি আৰ এফ শিতানত অসমৰ বাবে ৪৮৩ কোটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছিল। সেইবাৰো ৪৮.৩ কোটি টকা কৰ্তন কৰি ৪৩৪.৭০ কোটি টকা দিয়া হ’ল অসমক।\nকেন্দ্ৰৰ এই লুন্ঠন আৰু অসমৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা পৰৱৰ্তী বিত্তীয় বৰ্ষটো অব্যাহত থাকিল। ২০১৭-১৮ বৰ্ষত ৫০৭ কোটি টকা কেন্দ্ৰই এছ ডি আৰ এফৰ ধন অসমৰ বাবে ধাৰ্য কৰিছিল যদিও, সেইবাৰো ৫০.৭ কোটি টকা কৰ্তন কৰি ৪৫৬.৩০ কোটি টকা ৰাজ্য চৰকাৰক দিলে।\nএছ ডি আৰ এফৰ লগতে এন ডি আৰ এফৰ ধনো প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়ত ৰাজ্যসমূহক দিয়া হয়। ২০১৪-১৫ বৰ্ষত মহাৰাষ্ট্ৰক এন ডি আৰ এফৰ ১৪২৬.৯৫ কোটি টকা কেন্দ্ৰই দিছিল। কিন্তু সেই বছৰ এটকাও নাপালে অসমে। পৰৱৰ্তী ২০১৫-১৬ বৰ্ষত এন ডি আৰ এফৰ অধীনত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশক ৩৫৬.৭৪ কোটি টকা, ছত্তীশগড়ক ৫২২.৩২ কোটি, হিমাচলপ্ৰদেশক ৮২.২১ কোটি, কৰ্ণাটকক ১৬৪৫.৫৩ কোটি, মধ্যপ্ৰদেশক ১০১১.৯৯ কোটি, মহাৰাষ্ট্ৰক ১৫৯২.৯৬ কোটি, মণিপুৰক ৩৮.৭১ কোটি, নগালেণ্ডক ১৫.১১ কোটি, ওড়িশ্যাক ৫৭৪.৬৯ কোটি, ৰাজস্থানক ১৩৭৮.১৩ কোটি, তামিলনাডুক ১হাজাৰ কোটি, তেলেংগানাক ৪৬৮.২০ কোটি, উত্তৰপ্ৰদেশক ৩৩০৫.৬৬ কোটি, পশ্চিমবংগক ৪৫৯.৭১ কোটি টকা দিয়া হৈছিল।\n২০১৫-১৬ বিত্তীয় বৰ্ষত এন ডি আৰ এফৰ ১২৪৫১.৯৬ কোটি টকা বিভিন্ন ৰাজ্যক দিয়া হ’ল। কিন্তু বানাক্ৰান্ত অসমে সেইবাৰো এটকাও নাপালে। ২০১৬-১৭ বিত্তীয় বৰ্ষত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ১১,৪৪১.৩০ কোটি টকা বিভিন্ন ৰাজ্যক দিছিল। এন ডি আৰ এফৰ সেই বৰ্ষত সৰ্বাধিক ধন লাভ কৰিছিল কৰ্ণাটকে। ২২৯২.৫০ কোটি টকা কৰ্ণাটকে ২২২৪.৭৮ কোটি টকা, মহাৰাষ্ট্ৰই, ৯৯০.৮২ কোটি ৰাজস্থানে, ১৮১৩.৬৬ কোটি টকা তামিলনাডুৱে, ১০৬২.০৯ কোটি টকা উত্তৰপ্ৰদেশে লাভ কৰিছিল।\nসেই বিত্তীয় বৰ্ষতো এন ডি আৰ এফৰ শিতানৰ ধন অসমে এটকাও লাভ নকৰিলে। ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষতো অসমে এন ডি আৰ এফৰ ধন লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল। এফালে এছ ডি আৰ এফৰ ধন কৰ্তন, আনফালে এন ডি আৰ এফৰ এটা টকাও অসমৰ দৰে প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰে ভাৰাক্ৰান্ত ৰাজ্যখনক মোডী চৰকাৰে প্ৰথমটো কাৰ্যকালত নিদিয়াটোৱেই প্ৰমাণ কৰে- দিল্লী আজিও আমাৰ বাবে বহু দূৰ হৈয়ে আছে। সেয়া লাগে কংগ্ৰেছেই হওঁক বা বিজেপিয়ে হওঁক।\n২০১৯ চনত অসমৰ বান পৰিস্থিতি কিমান জটিল হৈ পৰিছে সেয়া সকলোৱে দেখিছে। বানত ২০জনকৈ লোকৰ মৃত্যু আৰু প্ৰায় ৫০ লাখ লোক বানৰ প্ৰভাৱত পৰাৰ পাছতো কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে অসমক কি সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছে সেয়া সকলোৱে দেখিছে।\n৩০খন জিলা ডুব গৈছে বানত। ৫ সহস্ৰাধিক গাঁও বানৰ কৱলত পৰিছে। তাৰপাছত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে খৰখেদাকৈ এছ ডি আৰ এফৰ কিছু অংশ ধন অসমলৈ মুকলি কৰি দিছে। ২০১৯-২০ বৰ্ষৰ বাবে এছ ডি আৰ এফৰ ধাৰ্য কৰা ধন ৫৫৯কোটি টকা। ইয়াৰে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ অংশ আছিল ৫০৩.১০ কোটি টকা। সেই অংশৰ পৰা মাত্ৰ ২৫১.৫৫ কোটি টকা কেন্দ্ৰই এই বিপদৰ মুহূৰ্তত ৰাজ্যখনলৈ আগবঢ়াইছে।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ অসমৰ বাবে মুকলি কৰি দিলে এছ ডি আৰ এফৰ ২৫১.৫৫ কোটি টকা…\nকণা হাঁহক পতান দিয়াৰ দৰেই, এছ ডি আৰ এফৰ পুঁজিৰ পৰা ৰাজ্যখনলৈ দিব লগা ধনখিনিৰেই কিছু অংশ দি দায়িত্ব সামৰিছে কেন্দ্ৰই। অথচ আন ৰাজ্যত বানপানী হ’লে এইজন মোডীয়েই হিয়া উজাৰি সহায় কৰে। আনকি কাশ্মীৰৰ বানপানীৰ সময়ত পাক অধ্যুষিত কাশ্মীৰকো সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি গৈছিল এইজন মোডী।\nপ্ৰাইম মিনিষ্টাৰ নেশ্যনেল ৰেলী ফাণ্ড (পি এম এন আৰ এফ)ৰ পৰাও অসমক কিছু ধন দিব পাৰিলে হয়। কিন্তু সেয়া কৰা হোৱা নাই। অসম চৰকাৰে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ওচৰত ৰাজ্যখনৰ এই বান পৰিস্থিতি সন্দৰ্ভত কি দাবী জনাইছে সেয়া আজিও জানিব পৰা নাই ৰাজ্যবাসীয়ে।\nবানপানী হৈছে, বানত ৰাইজ ককবকাইছে আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কৈছে- গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে কথা পাতিছে। প্ৰয়োজনীয় সাহায্য চৰকাৰে দিব। কিন্তু অসম চৰকাৰে কেন্দ্ৰৰ পৰা কি বিচাৰিছে সেই কথা ক’বলৈ তেওঁৰ সাহস নাই।\nবানপানীৰ পাছত ৰাজ্যৰ প্ৰায়বোৰ বাট-পথৰ অৱস্থা কি হ’ব পাৰে, বানত সৰ্বহাৰা হোৱা ৰাজ্যবাসীৰ বাবে পুনঃসংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত কিমান ধন প্ৰয়োজন হ’ব, এইবোৰ কথা ভাবিবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আজৰি ক’ত? এছ ডি আৰ এফৰ কেন্দ্ৰই দিব লগা ধনৰ পৰা কিছু অংশ ধন দিয়াতেই এতিয়া দায়িত্ব শেষ হৈছে কেন্দ্ৰৰ।\nপূৰ্বতেও ৰাজনাথ সিং গৃহমন্ত্ৰী হৈ থাকোতে অসমৰ জটিল বান পৰিস্থিতিৰ সময়ত অসমলৈ আহিয়েই দায়িত্ব সামৰিছিল। অসমক এনেদৰে এই বিপদৰ মুহূৰ্ততো কেন্দ্ৰই অবজ্ঞা কৰাৰ কাৰণ কি? ব্ৰহ্মপুত্ৰ খননৰ জৰিয়তে অসমৰ বানপানী সমস্যা সমাধান কৰা, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়োপাৰে ছুপাৰ হাইৱে’ৰ কথা এই দল আৰু চৰকাৰেই কোৱা নাছিলনে?\nবানপানী সৈতে অসমৰ মানুহে সহবাস কৰিবলৈ শিকিছিল। কিন্তু এতিয়া সেই পৰিস্থিতি নাই। খেতিপথাৰ, ঘৰ-সম্পত্তি সকলো হেৰুওৱাৰ পাছত কি পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয় তাৰ আচল প্ৰতিচ্ছবিখন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কোনোবা আশ্ৰমলৈ গৈ এক আঠুঁলৈকে পানীত নামিলেই দেখা নাপাব।\nপ্ৰকৃত দুৰ্দৰ্শাৰ ছবি চাবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে মাজুলীলৈ যাওঁক। ঢকুৱাখনা, ধেমাজিৰ লগতে ভিতৰুৱা অঞ্চলবোৰৰ কৃষিজীৱী লোকসকলৰ দুৰ্দৰ্শা আৰু কৰুণ কাহিনী তেওঁ শুনিবলৈ চেষ্টা কৰক। যি দিছে তাতেই সন্তুষ্ট হৈ থকাতকৈ কেন্দ্ৰক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰক- এয়া সাধাৰণ বান নহয়।\nবানপানী অসমৰ বাবে বহুতে উৎসৱ বুলি ভাবে। মথাউৰিবোৰ ভাগি টুকুৰা-টুকুৰ হ’ল। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে মনত পেলাওঁক- কি কৈছিল তেওঁ মথাউৰি সন্দৰ্ভত? বানপানী আহিব, সেয়া কোনেও বাধা দিব নোৱাৰে। কিন্তু সেই পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ আগতীয়া পৰিকল্পনাৰো প্ৰয়োজন হয়।\nএনেই হাতত টকা আছে বুলি চৰকাৰে কোৱাতকৈ ৰাজ্যবাসীৰ হৈ কেন্দ্ৰক কওঁক- অসমৰ ৰাইজে বানপানীত ককবকাই থকা সময়ত সেই মানুহখিনিৰ বাবেও কেন্দ্ৰৰ কৰণীয় আছে। বিশেষ পেকেজৰ দাবী কৰক। এই পৰিস্থিতিত ৰাজ্যবাসীৰ দু্ৰ্দৰ্শাৰ কথা ক’বলৈ এজন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কিয় সাহস কৰিব নোৱাৰে?\nযোৱা ৫ টা বছৰৰ তথ্যই উদঙাই দিয়ে কিদৰে বঞ্চনা কৰিছে অসমক। এফালে এছ ডি আৰ এফৰ ধন কৰ্তন আৰু আনফালে এন ডি আৰ এফৰ এটকাও পোৱা নাই অসমে। এইবোৰতো সাধাৰণ তথ্য নহয়। ইয়াৰ পাছত কোনোবাই ২৫১.৫৫ কোটি টকা দিয়াকলৈ হাতচাপৰি বজালে, আত্মসন্তুষ্টিত বুৰ গৈ থাকিলে ক’ব কি? মনত ৰখা ভাল- সকলোতেই ৰাজনীতি নচলে।


life & worksOriginal WorksPoetrySHORT STORIESNOVELFOLK & CHILDREN LITERATUREDRAMASATIRICAL ESSAYSSpeeches & OthersAUTOBIOGRAPHYPhoto ArchiveArticlesAudioProject TeamAbout The ProjectFeedback Poetry\nDownload and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. অসম সঙ্গীতঅৱশেষবাঁহীবাঁহী ৩বসন্ত ভ্ৰম বিহুৱান বীণবৰাগীবিশৃংখলবৰ আৰু সৰুচিৰযৌৱনচুমাধূলিজাৰকবিতাকৰ্ম্মমাতৃশ্ৰাদ্ধমালতীমোৰ দেশ মৰ্ম্মবাণীপ্ৰেম প্ৰিয়তম প্ৰিয়তমাশান্তি তৰাগীত ঈশ্বৰ আৰু ভকতপদুম পাতৰ পানীৰেণুকামইনাতোমাকহে ভাল পাওঁ মৰমৰ সখীপ্ৰবসুৱাৰ চিঠিপ্ৰিয়তমাৰ সৌন্দৰ্য্যচন্দ্ৰ (গীত)কুলি (গীত)ধোঁৱাখোৱা (গীত)ক’লা-ব’গা (গীত)আমাৰ জন্মভূমি (গীত)ছয় ঋতুৰ ডাক (গীত)বৃন্দা চন্দ্ৰাৱলী সংবাদডাকৰ টোপোলা (গীত)সত্য কোৱাঁ (গীত)চন্দ্ৰা ৰাধাৰ দন্দ (গীত)সখী কোনেনো বজায়? (গীত)চালনী আৰু বেজী প্ৰিয়তমা\n১ প্ৰশ্ন । জনমৰে পৰা শুনি আহি আছোঁ, মুকুতামালাৰ কথা, কত পোৱা যায়, কেনেকুৱা বস্তু কিন্তু নাই পোৱা দেখা। উত্তৰ । "প্ৰিয়ে! শুনি যোৱা" বুলি দিলোঁ মাত, মাৰি হাঁহি মিচিকিয়া, হাঁহিয়ে হঁহাই উদঙালে দাঁত, কলোঁ আঙুলিৰে " চোৱা"।\n২ প্ৰশ্ন । আৰু আছোঁ শুনি কিন্তু নাই দেখা ৰঙা গোলাপৰ মণি, উত্তৰ । আকৌ দেখুৱালোঁ প্ৰিয়তমা ওঠ হেঙুলী পোৱাল-মণি। প্ৰশ্ন । কাঁইট নথকা ৰূপহ গোলাপ বোলে পৃথিৱীত নাই উত্তৰ । একোকে নামাতি প্ৰিয়াৰ দুগাল থাকিব ধৰিলোঁ চাই। প্ৰশ্ন । ক'ত আছে এনে অপূৰ্ব্ব পদুম ৰাতি-দিনে থাকে ফুলি? উত্তৰ । চকুৰে দি ঠাৰ দেখালোঁ প্ৰিয়াক মুখেৰে একো নুবুলি। প্ৰশ্ন । প্ৰেমৰ পুতলা চেনেহ-প্ৰতিমা কোন খনিকৰে কৰে ? উত্তৰ । যেয়েবা কৰক সেইটী প্ৰতিমা এই চোৱাঁ মোৰ ঘৰে। ১৮১৩ শক, কলিকতা


⭐ৰিমঝিম বৰষুণৰ জীপাল কথাৰে~ Assamese Blog⭐: চিগনেল, ফুল বেচা ছোৱালীজনী আৰু ফুলথোপা\nচিগনেলটো ৰঙা হোৱাৰ লগে লগে গাড়ীচালকসকলৰ মুখকেইখন যিমান ক'লা পৰি যায়, ৰাস্তাৰ কাষত হাতে হাতে কিবা এটা লৈ ৰৈ থকা মানুহখিনিৰ মুখকেইখন সিমানেই উজ্জ্বল হৈ উঠে। গাড়ীবোৰ ৰৈ যোৱাৰ লগে লগে আহি যায় তেওঁলোক। চিগনেলৰ আগত ৰৈ থকা গাড়ীসমূহৰ খিড়িকীখিনিত টুকুৰিয়াই কিবা এটা পোৱাৰ আশাত ৰৈ থাকে। কাৰোবাৰপৰা সহাৰি পায় কাৰোবাৰপৰা নাপায়। কোনোবাই হয়তো দাবী দিয়াৰ দৰেই খেদাই পঠায়, কোনোবাই যেন গমেই নাপায়। সেইটো অৱশ্যে সিহঁতৰ বাবে একো ডাঙৰ কথা নহয়। দৈনন্দিন জীৱনৰে এটা অংশ বুলি ভাবি লৈ আগৰখনৰ পৰা পিছৰ গাড়ীখনৰ কাষলৈ যায়। সেই একে আশাৰে জানোচা কোনোবাই কিবা এটা দিয়েই। মটৰবাইকত থকা ল'ৰা ছোৱালীবোৰক আকৌ কিবা এটা পোৱাৰ আশাতেই নে মৰম লাগিয়েই গালে মুখে হাত ফুৰাই থৈও যায়। কিছুমানে এনেই বস্তু বা পইছা খুজিবলৈ বেয়া পায় কাৰণে হাতত ফুলেই হওক বা পেন এপেকেটেই হওক লৈ ফুৰায়। হয়তো কোনোবাই যদি কিনে তাৰ বিনিময়ত পোৱা পইছাটোৰে পেটৰ জুইকুৰা নুমাব পাৰে। কিন্তু এনেকুৱা ভাগ্যেও দুই এজনক বাদ দি বেছিলোকৰ নহয়েই। মানুহ হোৱা স্বত্তেও যাৰ কোনো সঠিক ঠিকনা নাই। আজি ৰাতি যদি ইয়াত, কাইলৈ হয়তো কোনোবা এজেগাত। তথাপিও জীয়াই থকাৰ তাড়নাতে কিবা এটাটো কৰিবই লাগিব। সেয়ে যাকে যি পাই খোজে। সেই তাৰ মাজৰে এজনী কণমানি ছোৱালীয়ে নতুনকৈ ৰিটায়াৰ হৈ গুৱাহাটীলৈ অহা হৰিকান্ত চলিহাৰ জীৱনত বৰ বেলেগকৈ প্ৰভাৱ পেলালে।\nৰিটায়াৰ হ'বলৈ কেইটাবছৰ আছেনো নতুন জেগাৰ সোৱাদ ল'বলৈকে বুলি চাগে হৰিকান্ত চলিহাক মহানগৰীলৈ ট্ৰন্সফাৰ দিলে। এনেই এৰাতিৰ কাৰণেও গুৱাহাটীত থাকিব নোৱাৰা চলিহাৰ এতিয়া কিমান দিনলৈকে থাকিব লগা হয় ঠিক নাই। ৰিটায়াৰো যদি গুৱাহাটীৰ হাৱা-পানী খাইয়ে হ'ব লগা হয় সেইটোও ঠিক নাই। পুতেক-বোৱাৰীয়েকে মাতি মাতিও আনিব নোৱাৰি এতিয়া ভালেই পাইছে তেওঁৰ ট্ৰেন্সফাৰ হোৱা কাৰণে। কেতিয়াবা জাগীৰোদৰপৰা আহিলেও চাকৰি অজুহাত দি গুচিয়ে যায় দিনতো থাকি। এতিয়া অন্তত: চাাকৰিৰ অজুহাততে পুত্ৰ বোৱাৰীৰ লগত একেলগে থাকিব লাগিব।\nযান-যঁটৰ সমস্যাতো এতিয়া মানে মহানগৰীত প্ৰধান সমস্যা। যান বাহনসমূহৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে ট্ৰেফিকৰো পৰিমাণো বাঢ়ি গৈছে। সময়তকৈ আগত নোলালে অফিচ কেইটাত পাবগৈ সেইটোও ক'ব পৰা নাযায়। চিগনেলবোৰত অতিকমেও দুইমিনিট ৰ'বই লাগে। তাৰপিছত আকৌ কেতিয়াবা এনেকুৱা হয় যে চিগনেলটো সেউজীয়া হয়হে পিছৰ গাড়ীবোৰ যাবলৈ যো-জা চলাওঁঁতেই আকৌ লাইটটো কমলা ৰঙৰ হৈ ৰঙা হয়েই নহয়। এই ৰঙা সেউজীয়াৰ যুদ্ধখনত মৰেগৈ গাড়ী, মটৰবাইকত থকাসকল।\nহৰিকান্তৰ থকা ঠাইৰপৰা অফিচলৈ অলপদূৰ হয়, সেয়ে অটো এখনকে ঠিক কৰি লৈছে অহা-যোৱা কৰিবলৈ। আজি কেইবাদিনৰপৰা তেওঁৰ লগত এটা ঘটনা ঘটিবলৈ লৈছে। সৰু ছোৱালী এজনী আহে হাঁতত ফুল এমুঠি লৈ। বিৰাট ধুনীয়া সতেজ ফুল। ফুল মুঠিৰ দাম ৩০ টকা। কোনোবাই যদি কিনে তাইৰ পুৱাবেলাৰ কাৰণে কিবা এটা ওলাই যায়। সেয়ে বহুত আশাৰে আহে কোনোবাই কিনে যদি কিনক। কিন্তু তাইৰ মাতত তাইলৈ ঘূৰি চোৱাৰ সংখ্যাও চাগে তেনেই তাকৰ।\nআজি কেইবাদিৰপৰাও এই দৃশ্য দেখি আহি চাগে মনতো বেয়া লাগিল নে কণমানিজনীলৈ দৰদ উপজিল চলিহাই ফুলৰ থোপা এটা কিনি ল'লে।\nছোৱালীজনীকো সহায় কৰা হ'ব আৰু ঘৈণীয়েককো ফুলথোপা দিয়া হ'ব। সেইকাৰণে একো দাম-দৰ নকৰাকৈ কিনি ল'লে। একো নোকোৱাকৈ কিনি লোৱা মানুহ হয়তো জীৱনত তাই প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে দেখিছিল, সেয়ে তাই চলিহাৰ মুখখনলৈ ৰ লাগি চাই ৰৈছিল।\n'যা যা এইটোৰে কিবা কিনি খাবি। আৰু সদায় এটা ফুলৰ থোপা মোলৈ আনিবি দেই মই কিনিম।' কথাকেইটা কৈ শেষ কৰে মানে ইফালে চিগনেলো খুলিল আৰু বিশেষ কথা পতা নহ'ল। তাইও টকা ত্ৰিশটা লৈ দৌৰ মাৰিলে ওচৰতে থকা দোকানখনলৈ বুলি।\nআজিকালি সেই বিশেষ চিগনেলটো তেওঁৰ ভাল লগা হৈ আহিছে। তেওঁৰ কথা মতে ছোৱালীজনী সদায় আহে, সেই সময়কণতে চলিহাক ফুলৰ থোপাতো দি ত্ৰিশটকা লৈ দৌৰ মাৰে। তেওঁ কিবা এটা সুধিম বুলি ভাবিলেও তাইৰ ৰ'বলৈ সময় নাই, হয়তো ভোকত তাই ৰ'ব নোৱাৰা হৈ থাকে। সেই টকা ত্ৰিশটা লৈয়ে ওচৰৰ দোকানখনলৈ দৌৰ মাৰে। তাইনো কি কিনি খাাই সেইটো অৱশ্যে চলিহাৰো চাবলৈ সময় নাথাকে। চিগনেলটো সেউজীয়া হোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰো যাবৰ হয়।\nসতেজ ফুলৰ থোপাটো লৈ তেওঁৰ মনতো ভাল লাগি যায়। বিয়াৰ পিছত হয়তো এই ফুলৰ থোপাটোৱেই ঘৈণীয়েকে নোখোজাকৈ উপযাচি লৈ যোৱা প্ৰথম উপহাৰ। ডেকা হৈ থাকোঁঁতেই একো এটা নিবলৈ মনত নপৰা মানুহজনৰ এই বয়সত যে ফুল কিনিছে ঘৈণীয়েকলৈ বুলি। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰতো সেই পেটৰ ভোক মাৰিবলৈ ফুল বেচা ছোৱালীজনীৰে অৱদান বুলি ক'ব লাগিব। তথাপিও ....\n'আহহহ' ঘৈণীয়েকৰ কথা মনলৈ আহোতে তেওঁৰ মুখেদি এটা দীঘলকৈ হুমুনিয়াহৰ দৰে কিবা এটা ওলাই আহিল। সুখে দুখে সকলোৰে লগৰীজনীলৈ সময়ত তেওঁ নিজেই নোকোৱালৈকে একো এটা নিবলৈ কিয় মনত নপৰিছিল বাৰু! অথচ মানুুহজনীয়ে কোনো বেয়াও নাপাইছিল। ল'ৰাটো আৰু মানুহজনৰ সুখতকৈ যেন একো বিশেষ তেওঁ বিচৰা নাছিল। খালী তেওঁৰ ফুললৈ বৰ হেঁপাহ আছিল। য'তে নতুন ফুলৰ পুলি দেখিছিল যেনে তেনে হ'লেও বিচাৰে ঘৰত ৰুবলৈ। বাগিচাখন বৰ মৰম যত্নৰে প্ৰতি পালন কৰে নিজৰ সন্তানৰ দৰে। চলিহাকো এটাই আবদাৰ কৰিছিল কৰবাত যদি ফুল দেখে আনিবলৈ নাপাহৰিবলৈ। চলিহা, পুত্ৰ আৰু ফুলৰ বাগিচাখনেই ঘৈণীয়েকৰ কাৰণে জীৱনৰ সকলো আছিল। তাতকৈ বেছি একোৱেই নিবিচাৰে।\nএইকেইদিন ফুলৰ থোপাটো ঘৈণীয়েকলৈ বুলি কিনি চলিহাৰ মনতো কিবা এটা আৱেগেৰে ভৰি পৰিছে। কিয় ইমান নিমাখিত তেওঁৰ মানুহজনী, জটিলতাবিহীন এগৰাকী মহিলা। লোকৰ সুখেই তেওঁৰ সুখ তথাপিও সময়ত তেওঁৰ কাৰণেই পাহৰি যায় কিবা এটা ল'বলৈ।\nফুল কিনি অনাতো তেওঁৰ আজিকালি দৈনন্দিন কাৰ্যত পৰিণত হৈছে। এইবোৰ দেখি পুত্ৰ-বোৱাৰী আচৰিত নোহোৱাও নহয়। তথাপিও একো নকয়। এই বয়সত যে দেউতাকৰ মনত পৰিছে মাকলৈ কিবা এটা আনিবলৈ। মনে মনে সিহঁতৰ হাঁহি ও উঠে, দুখো লাগে দেউতাকলৈ।\nআজি চিগনেলটো খোলাৰ পিছতো চলিহা অলপ সময়ৰ কাৰণে ৰ'ল। বহুত সময়েই ৰ'ল ক'বলৈ গ'লে, কিন্তু ছোৱালীজনী নাহিল। ত্ৰিশটকাতো হাতৰ মুঠিতে লৈ অটোখনৰপৰা নামি ইফালে সিফালে চালে। কিন্তু তাইক নেদেখিলে। মনটো কিবা দেখোন ৰাই-জাই কৰিলে 'কিয় বা নাহিল আজি'। 'হ'ব কাইলৈ আহিব চাগে' মনতে ভাবি তেওঁ পুনৰ অফিচলৈ বুলি গুচি গ'ল। আজি তেওঁৰ হাতখন কিবা খালী লাগিছে দেখোন আৰু সেই ধুনীয়া সতেজ ফুলৰ গোন্ধটোৱেও তেওঁক খেদি ফুৰিছে। প্ৰায় এমাহেই হ'বৰ হ'ল তেওঁ ফুল কিনি লৈ অনাতো। আজিও চাগে ঘৈণীয়েকে আশাৰে বাট চাই থাকিব। কথাটো ভাবি তেওঁৰ মনটো দেখোন কেনেবা কৰি উঠিল। আগতেতো চলিহাই এনেদৰে কেতিয়াও নাভাবিছিল। কিবা এটা আনিবলৈ কোৱাৰ পিছতো পাহৰি গ'লে সেইটো বৰ বিশেষ কথা বুলি নাভাবিছিল। কিন্তু আজি! ঘৈণীয়েকে চাগে অলপ অভিমানো কৰিব, তাতে আকৌ এনেও ফুলৰ প্ৰতি মোহটো বেছি।\nঅভিমান, অভিমান জানো তেওঁ কৰিব জানে? উনত্ৰিশবছৰে একেলগে থাকিও যিগৰাকী মহিলাই অভিমান, খং কৰিব নাজানিলে, এতিয়ানো দেৱালত উলমাই থোৱা ফটোখনে কি অভিমান কৰিব। হয়তো অভিমান কৰিব নজনাতোৱেই চলিহাই সুযোগ হিচাপে লৈছিল আৰু সেই সুযোগতেই ঘৈণীয়েকৰ হৈ থকা ৰোগটোৱে বেছি সুযোগ লৈ মানুহজনীক একেবাৰে তেওঁৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গ'ল। কাকো একো খবৰো নিদিলে। এতিয়া ফুল কিনি ঘৈণীয়েকৰ ফটোখনতহে দিয়া হয়। জীয়াই থাকোঁঁতে যদি এনেকে আনি ঘৈণীয়েকৰ খোপাত ফুল এপাহো পিন্ধাব পাৰিলেহেঁতেন, কিমান যে ভাল পালে হয়!\n'কিয় নাজানিলা মামণি অভিমান কৰিবলৈ, বস্তু এটা খুজি খং কৰিবলৈ, তেতিয়া হয়তো মই অলপ সলনি হ'লোহেঁতেন। শিকিলোহেঁতেন তোমাৰ মনটো বুজিবলৈ। এতিয়া তোমাৰ ফটোখনত ফুলৰ থোপাটো দিবলৈও যেন সেই কণমানিজনীয়েহে শিকালে মোক।' কথাবোৰে তেওঁৰ মনত এনেকৈ খুন্দিয়ালে যেন চলিহাই এতিয়াই গৈ ঘৈণীয়েক য'তেই আছে লৈ আহিব।\nবিয়াৰ পিছৰপৰাই নজনাকৈয়ে মানুহজনীৰ ওপৰত ইমানেই নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছিল যে তেওঁ ঢুকোৱাৰ পিছতো বহুতদিনলৈকে অফিচ যাবলৈ চাৰ্টটোও ঘৈণীয়েকে আনি দিব বুলিয়েই ৰৈ আছিল। ছমাহ পৰ্যন্ত লাগি গৈছিল ঘৈণীয়েকৰ মৃত্যুটোক সহজভাৱে ল'বলে।\nছোৱালীজনীক লগ পোৱাৰ পিছৰেপৰা সদায় চলিহাই\nফুলথোপা এটা উৎসাহেৰে কিনি লয়। আৰু যাতে নষ্ট হৈ নাযায় সেয়ে অফিচত গিলাচ এটাত পানী ভৰাই তাতে থৈ দিছিল। অফিচৰ কোনোবাই তেওঁক দেখি ফিচিঙাফিচিং কৰে যদিও সেইবোৰ চলিহাই গুৰুত্ব নিদিয়ে। ঘৰলৈ আহি ধুনীয়াকৈ ফটোখনৰ ওচৰত ফুলৰ থোপাতো থৈ অলপসময়ৰ কাৰণে ৰৈ থাকে। কিবা এটা শুনাৰ আশাত যেন ফটোখনে কিবা এটা কৈয়েই দিয়ে। এইবোৰ কাণ্ড-কাৰখানা পুতেক বোৱাৰীয়েকে দেখিলেও একো নকয়, বুজি পায় তেওঁলোকে।\n'বা দেউতা আজিকালি সদায় ফুল আনে যে' বুলি বোৱাৰীয়েকে কেতিয়াবা তেওঁক ধেমালি কৰি চায়। হাঁহি এটা মাৰি চলিহা ভিতৰলৈ সোমাই গুচি যায়।\nআজি, কালিকৈ কেইবাদিনো হ'ল ছোৱালীজনী নাহিল। তাইলৈ সদায় বাট চাই থাকে সেই বিশেষ চিগনেলটোত। কিন্তু তাই নহাই হ'ল। নিজেই নিজকে বুজালে যে তাই আৰু নাহে। থাকিবলৈ যাৰ স্থায়ী ঘৰ নাই, দুসাজ খাবলৈ খুদকণ নাই সিহঁতৰ দৰে মানুহবিলাক একেটা জেগাতে কেনেকৈ থাকিব। গ'লগৈ চাগে কৰবালৈ। মনতো দুদিনমান বেয়া লাগিছিল। লাহে লাহে আকৌ ঠিক হৈ গ'ল, তথাপিও কিবা এটা আশা কিজানি তাই আহেই। চিগনেলটো পোৱাৰ লগে লগে অটোৰপৰা মূৰটো উলিয়াই ইফালে সিফালে চাই থাকে কৰবাত কেনেবাকৈ দেখা পাইয়ে নেকি। সেই অকণমানি ছোৱালীজনীৰ মুখখনে চলিহাক আমনি কৰে।\nযদিও ছোৱালীজনী নহা হ'ল কিন্তু চলিহাই ফুল নিবলৈ নেৰিলে। অটোচালকজনে তেওঁক ফুল কিনিবলৈ এখন দোকান ঠিক কৰি দিলে আৰু সদায় অফিচৰপৰা ঘূৰি যোৱা সময়খিনিত ফুল কিনি লৈ যায় মৰমৰ মানুহজনীলৈ বুলি। ঘৰ গৈয়ে ফুলখিনি ফটোখনৰ ওচৰত থৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহি আকাশখনলৈ চাই হাঁহি এটা মাৰে। আকাশখনলৈ চাওঁঁতে এনেকুৱা লাগে যেন সেই ফুলৰথোপাটো খোপাতে লগাই তৰা এটি হৈ ঘৈণীয়েকেও তেওঁলৈ চাই হাঁহিছে।\nPosted by Rimjhim Borthakur at 23:18:00\nআনে যোৱা বাটে নোযোৱা ছোৱালীজনী


দৈনন্দিন ( দিব্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়া ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদৈনন্দিন ( দিব্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়া )\nApril 25, 2016 March 10, 20210Comments\nহোটেল এখনত বঢ়ি আছো চাহ মিঠাই আগত লৈ, পুৱা ৮.০০ বজাত।\nগ্ৰাহকঃ দাদা এইফালে চাওঁকচোন………\nদোকানীজন আন এজন গ্ৰাহকৰ লগত ব্যস্ত পইচা ঘূৰোৱাত। পুনৰ মাত দিলে……\nগ্ৰাহকঃ অ’ দোকানী দাদা চাওঁকচোন……\nহোটেলৰ বিক্ৰীৰ সহায়ক এজন আগবাঢ়ি গ’ল আৰু মহিলা গ্ৰাহক এগৰাকীক দোকানত প্ৰাপ্ত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মিঠাই দাম কোৱাত ব্যস্ত হ’ল। মানুহগৰাকীৰ এবিধ মিঠাই প্ৰচণ্ড হ’ল আৰু দহটা মিঠাই ধূনীয়াকৈ মিঠাই বন্ধা বাকচত বান্ধি দিবলৈ ক’লে।\nদোকানীজন তলমূৰকৈ ব্যস্ত, হয়তু ভ্ৰাম্যভাষ যন্ত্ৰটোত ব্যস্ত নেকি……?……\nগ্ৰাহকঃ দাদা লওঁক……\nদোকানীঃ কিমান হ’ল ?\nসহকাৰীঃ ৭০.০০ (সত্তৰ) টকা।\nদোকানীয়ে গ্ৰাহক গৰাকীলৈ হাতখন আগবঢ়ায় দিলে। বিশ টকাৰ নোট এখন আগবঢ়ায় ক’লে……\nগ্ৰাহকঃ দহটকা এখন ঘূৰায় দিয়ক, মোৰ হাতত এই বিশটকা এটাহে আছে গতিকে গাড়ী ভাড়া লাগিব দহটকা।\nদোকানীঃ ইয়াৰ পৰাটো ঘূৰাই দিব নোৱাৰিম আপোনিহে আৰু পঞ্চাছ টকা দিব লাগিব……\nমই লক্ষ্য কৰি আছিলো……… সুন্দৰ পোছাক, হাতত সুন্দৰ এটা বেগ…… অথচ…… মহিলাগৰাকীয়ে ধেমালী কৰিছে বুলি ভাবিছিলো…… কিন্তু নহয়…… গ্ৰাহক গৰাকীয়ে বাৰে বাৰে দহটকা বিছাৰিবলৈ ধৰিলে………\nদোকানীঃ আপোনাৰ ওচৰত আৰু পইছা নাই নেকি………?……\nগ্ৰাহকঃ নাই ; এই বিশটকাই, আপুনি দাদা দহটকা ৰাখক আৰু মোক দহটকা ঘূৰাই দিয়ক।\nদোকানীঃ চাওঁক আপোনাৰ যিহেতু দহটকাহে দিব পাৰিব, গতিকে দহটকাৰ কিবা এটা যেনে– ভূজীয়া পেকেট, নিমকি পেকেট বা বিস্কুতৰ পেকেট এটাই লৈ যাওঁক………\nগ্ৰাহকঃ এহ নহয় নহয়, মই ফুৰিবলৈ যাওঁ মোৰো নাক এটা আছে নহয়। এইবোৰ নাখায় আৰু মোৰ প্ৰচণ্ড এইটোহে হৈছে… গতিকে আপুনি চিন্তা নকৰিব মোক দি দিয়ক দিনটোত ধেই পইছা আহিব আপুনি চায় থাকক মই আৰ্শীবাদ দিছো………\nবহু সময় দোকানীয়ে বুজাইছে যে দোকান খুলিছোহে এনে নকৰিব… কিন্তু তেওঁ নাচোৰবান্দা তেওঁক সেই মিঠাই বিধহে লাগে…… আৰ্শীবাদ আৰু দহটকাৰ বিনিময়ত দিব লাগে…\nদোকানী অতিষ্ঠ হৈছিল তথাপিও (দোকানীৰ খং উঠিব নালাগে গ্ৰাহক সাক্ষাৎ ভগৱান…… ) খং দমন কৰি………\nদোকানীঃ মোক আৰ্শীবাদ দিব নালাগে…… আৰ্শীবাদ মোৰ প্ৰয়োজন নাই…… আৰ্শীবাদে জানো এই পাঁচ/ছয়টা ল’ৰা (বিক্ৰী সহায়ক ল’ৰা কেইটাক দেখোৱায়)ৰ চৰুৰ তলত জুই জ্বলিবনে……?…… আপুনি এই দহটকা আৰু আৰ্শীবাদ দিয়াতকৈ এটা কাম কৰক এনেয়ে লৈ যাওঁক………\nগ্ৰাহকঃ (অলপো নোৰোৱাকৈ) দিয়ক তেনেহ’লে…………\nদোকানীয়ে বিক্ৰীৰ সহকাৰীজনক পাঁচটা মিঠাই বান্ধি দিবলৈ কোৱাত ল’ৰাজনে বান্ধি মানুহগৰাকীৰ হাতত তুলি দিলে…… ল’ৰাজনৰ পৰা টোপোলাটো লৈ ক’লে……\nগ্ৰাহকঃ আৰ্শীবাদ কৰিছো আৰু আজিৰ দিনটোত ধেৰ বিক্ৰী………\nদোকানীঃ (হয়তু অতিষ্ঠ হৈছিল) বাইদেউ আপোনাক বাৰে বাৰে কৈছো আৰ্শীবাদ নিদিব, আপুনি যাওঁক…… আৰ্শীবাদে আমাৰ পেট নভৰে………\nগ্ৰাহকৰূপী মহিলাগৰাকী গ’লগৈ। মহিলাগৰাকী যোৱাৰ পাছত বিক্ৰীসহায়কজনে দোকানীজনক ক’লে।\nসহায়কাৰীঃ আপোনি আমাক এনেয়ে ১০.০০ টকা নিদিয়ে আৰু এতিয়া ৩৫.০০ টকা দি পঠালে………\nদোকানীঃ চা এই বোৰ ভণ্ড। মিঠাই নিনিলে লাজ পাব কিন্তু এইদৰে নিলে লাজ নাপায়, গতিকে দহটকা লোৱা আৰু এনেয়ে দিয়া একে নহয় জানো। ইমানখিনি কথা কৈ তহঁতি জানো এনেকৈ পাৰিবিনে ? গতিকে চা তহঁতৰ বিপদৰ বন্ধু থাকোতে (হাত, ভৰী, চকু) কিয় অনুগ্ৰহ বিচাৰিবি। অনুগ্ৰহ নহ’বলৈকে তহঁতক এনেয়ে নিদিওঁ যাতে বুজি পা তহঁতি একোটা পূৰ্ণাঙ্গ মানুহ। নিজে ঘটা টকাকেইটাৰ মূল্য অতি বেছি …… গতিকে তহঁতক উপলব্ধি কৰিবৰ বাবে নিদিওঁ………\nমোৰ চাহ মিঠাই খোৱা শেষ কৰি দোকানীজনৰ ওচৰলৈ আহি ক’লো আৰ্শীবাদ দিছো………\nআৰু এইয়া চাহ মিঠাই খোৱা পইছা।\nদোকানীজনৰ মনটো অলপ আগত যি গোমোঠা তাত এতিয়া হাঁহি ওলায় আহিল। ভাল লাগিল………\n— দিব্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়া।\nচাহ একাপ খাওঁ বুলি পুৰনি হোটেল খনত বঢ়িলো। দেওবাৰ মানুহৰ সমাগম কম, সময় ১ বাজি গৈছে……… দোকানী জনৰ লগতে কথা পাতি আছিলো, নানা বিষয়……… তেনেতে জয়মতী উৎসৱ উদযাপন কৰিবলৈ দেওবৰীয়া বজাৰত পইছা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱা ১৪ জনী সদ্য যৌৱনা যুৱতী সোমায় আহিল……… বঢ়ি থকা আসনখন এৰি দিলো। সিহঁতে গাইপতি বিশটকাৰ হিচাপ কৰি ভোক নিৰাময়ৰ বাবে বিক্ৰীৰ সহায়কাৰীজনক নিৰ্দ্দেশ দিলে……… অলপ আগৰ নীৰৱতা একেবাৰে আতঁৰি গ’ল। য’ত তিনিজনী তিৰোতা লগ লাগিলেই বতাহ পৰিবৰ্তন কৰে তাত যদি ১৪ জনী যুৱতী লগ হয় কি হ’ব কল্পনা কৰকচোন……\nযুৱতীসকলে খোৱা শেষ কৰি পইছা দিবলৈ হিচাপ কৰি ২৮০.০০ টকা দিলে, সকলোবোৰ দহটকীয়া। দোকানীয়ে গণি ক’লে খুচুৰা আছে যদি দিয়া আৰু গোটা কৰি লোৱা। নেতা জাতীয় দুগৰাকীয়ে তৎপৰতাৰে হিচাপ কৰি ২৯০০.০০ টকা দোকানীৰ হাতত তুলি দিলে। দোকানীয়েও হিচাপ কৰি ক’লে আৰু এশ টকা এটা দিয়া ৩০০০.০০ লৈ লোৱা। কিন্তু সিহঁতৰ হাতত আৰু ৮০.০০ টকাহে আছিল। দোকানীয়ে ক’লে হ’ব দিয়া ৮০.০০ টকায়ে দিয়া টকাকেইটা দিয়াত দোকানীয়ে চিকচিকীয়া ৫০০.০০ টকাৰ ছয়খন নোট ছোৱালীহঁতক দিলে। সিহঁত গ’লগৈ।\nপুনৰ দোকানখনত নীৰৱতাই বিৰাজ কৰিলে, দুই এজন গ্ৰাহক আহিছে মিঠাই লৈছে দাম পৰিশোধ কৰিছে আৰু গৈছেগৈ…… খোৱাৰ গ্ৰাহকৰ সংখ্যা কম। ……… আজি দেওবাৰ হোৱাৰ বাবে মোৰ বিশেষ কামো নাই, গতিকে দোকানীৰ লগত আকৌ কথাৰ মহলা……… জয়মতীৰ পৰা ৰাজনীতিৰ পথাৰলৈ, খেল জগতৰ পৰা বলিউদৰলৈকে নানা বিষয়…… সেই কথাৰ মাজতে দোকানীৰ পৰা এটা চিন্তা কৰিব লগীয়া কথা শুনি ভাবিবলৈ বাধ্য কৰিলে……………\nজয়মতী উৎসৱ বুলি গাঁৱৰ পৰা নগৰৰ চুকে কোণে বিভিন্ন ঠাইত উদযাপন কৰে আৰু জয়মতীৰ আদৰ্শ, বিচক্ষণতা, ত্যাগ আদিক আমাৰ মাজত বিলাবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু সেই আদৰ্শ কিমানজনে গ্ৰহন কৰিব পাৰিছে। আজি তুমিয়ে কোৱাচোন প্ৰতিখন কমিটিয়েতো উদযাপনৰ নামত বহু টকা ঘটে তেনেদৰে ৰাহিও হয় কি কৰে এইবোৰ …… হয়তু খায় বৈ শেষ কৰে নতুবা কোনো বৰমূৰীয়াৰ জেপ গৰম হয়……… কি লাভ হয় সমাজৰ…… তাতকৈ যদি সেই ৰাহি টকাৰে সমূহীয়া ভাবে আজি জহি খহি যোৱা জয়সাগৰৰ জয়মতীৰ সমাধি (জয়মতীৰ সমাধি ক’ত বুলি ক’লে হয়তু কব নোৱাৰিব উদযাপন সমিতিৰ সদস্যই), চৰাইদেওৰ বিভিন্ন মৈদামবোৰ, ৰজাদিনীয়া পুখুৰীবোৰ চাফ-চিকুন তথা সুৰক্ষাত খৰছ কৰিলেহেতেন তেন্তে বহু উপকাৰ হ’ল হেতেন…… কিন্তু তেনে হৈছে বা হ’ব জানো……… সকলোবোৰ চৰকাৰে কৰিব লাগে আমিবোৰৰ যেন তাৰ বাবে একো কৰিবলৈ নাই…… কথাৰ মাজতে খুচৰি খুচৰি ৭খন মান জয়মতী উৎসৱৰ গোহাৰি পত্ৰ আৰু ৰচিদৰ টুকুৰা উলিয়ালে …… এইয়া চোৱা ওচৰে পাজৰে হোৱা জয়মতী উৎসৱৰ……… আৰু প্ৰতিখন সমিটিক যদি পঞ্চাশ টকাৰ তলত দিয়া হয় তেন্তে নাই নুই কৰি হলেও নিব…… আৰু কিছুমান চিনাকি অনুপাতে অলপ বেছিও দিব লাগে…… যেনেকৈয়ে নহওক মিলি থাকিবই লাগিব……… কিন্তু আমি বিচাৰো অনুষ্ঠানবোৰে কিবা এটা কৰি দেখোওৱা…… যাতে অনুষ্ঠান শেষ হৈ যোৱা দিনটোৰ পিছতো প্ৰতিটো দিনতেই জয়মতীক মনত ৰাখে…… আজিলৈকে হৈছে জানো নিৰ্দিষ্ট দিনকেইটাতে সীমাবদ্ধ তাৰ পাছত আজৰিয়ে নাই…………\nএহ ক’ত গৈ কৰ পালোগৈ…… চিন্তা তথা মনক দেখোন কষ্টহে দিছো, দেওবাৰ দিনটোত ইমান এটা গধুৰ চিন্তা কৰা বেয়া বিশেষকৈ আমাৰ নিচিনা মানুহবিলাকে ( নকৰিলে কোনে কৰিব) …………\nদুজন এজন গ্ৰাহক আহিছে গৈছে। মইয়ো যাবলৈ উঠিলো আগফালৰ পান দোকানৰ পৰা তামোল দুখন আনি দুয়োটাই খালো, আৰু চাহ মিঠাইৰ পইছা দি বিদায় ললো…… ভাবিচো কথাবোৰ বেচ চিন্তনীয়………\n—দিব্য প্ৰাঞ্জল শইকীয়া।\nহোটেলখনলৈ সোমাই গ’লো। দোকানীয়ে অসমীয়া খবৰ (আজিৰ হয়নে নহয় নাজানো দেখি দেখি জনা হৈছোগৈ যে পুৰনা কাকতো বৰ মনোযোগেৰে পঢ়ে) কাকতখন পঢ়াত ব্যস্ত। কালিৰ খবৰ আজি লৈছে……… দোকান খনত সমাগম যথেষ্ট। কালিৰ নিৰ্ব্বাচনৰ (৪ এপ্ৰিল ২০১৬) বাবে বন্ধ আছিল গতিকে বেঙ্ক, চাকৰি, স্কুল, কলেজৰ বাবেই সকলো ওলাই আহিছিল– খোৱাই খাইছে, নিয়াই লৈ গৈছে……… মুঠতে সকলো ব্যস্ত………\nদোকানীজনে এবাৰ কাকতত, এবাৰ সহকাৰীজনৰ পৰা বস্তু দিয়াৰ হিচাপ লৈ গ্ৰাহকৰ লগত ব্যস্ত হৈ পৰে……… ভালেই লাগিছে ব্যস্ততাবোৰ দেখি…… মই এনেবোৰ উপভোগ কৰি ভালপাঁও …………… বাৰে বাৰে দোকানীজনে কাকতখনত ইমানে মনোযোগ দিছে যে মই উৎসুকতাত ৰ’ব পৰা নাছিলো, লাহেকৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁক খুজি মইয়ো কাকতখনত চকু ফুৰালোঁ । বিশেষ একো দেখা নাপালো গতানুগতিক বাতৰি। তেওঁক সুধিলো………\n—– আপোনি কাকতখনত কি চাইছিল………??……\n—– নাইহে নিৰ্ব্বাচনৰ পাছদিনা কাকতবোৰ চাই ভাল লাগে। হেৰ’, ওপৰত সনা-পিটিকা আৰু তহঁতবোৰ ভাই ভাইৰ মাজত কুৰুক্ষেত্ৰ ……… হাঁহি হাঁহি দুখ লাগি সেইবোৰকে মনোযোগেৰে চাই আছিলো আমিবোৰে আৰুনো কিনো চাম…………\n—– এৰা হয়।\nমইয়ো সেই অসংখ্য অ’ৰ ত’ৰ খবৰবোৰ পঢ়িবলৈ ধৰিলো। সঁচাকৈ হাঁহি উঠা দুখ লগা খবৰ।\n—– কালি বন্ধ আছিল নেকি……?……\n—– নাই কিয়……?\n—– নিৰ্ব্বাচনৰ বাবে………\n—– নাই কৰা। আৰু হেৰি নহয় বন্ধ কৰি কিটো কৰিম, আমি কৰি খোৱা মানুহ, কৰিয়েই খাব লাগিব গতিকে বন্ধ নাই কৰা; আমাৰ কৰ্মই জীৱন।\n—– পিছে ভোট দিলেনে নাই………\nতৰ্জনী আঙুলীটো মোৰ চকুৰ আগত দাঙি দেখোৱালে অৰ্থাৎ ভোট দিয়াৰ চিহ্নটো। তেওঁ দিলে………\n—– আপুনিতো ৰাতিপোৱাই দোকান খোলে…… কেতিয়া দিলেগৈ………\n—– ৰাতিপোৱাই গৈছিলো লম্বা লাইন ১৫ নম্বৰ মানত সোমালো…… লাইন আগনাবাঢ়েহে নাবাঢ়ে……… শেষত গম পালো ভোট লোৱা মেছিনটো বোলে বেয়া…… ঘড়ীতো ৰৈ নাথাকে ……… ভ্ৰাম্যভাষ যন্ত্ৰটো বাজিল ইহঁতি (সহায়কাৰীক দেখোৱাই) সুধিলে নাহে নেকি ৰেডি হৈ আছো আহক…… এই যি হয় হ’ব বুলি ৭.৪৫ ত গুছি আহি দোকানৰ দুৱাৰ খুলিলোহি………\n—– পিছে চিনটো কেতিয়া ল’লে………\n—–আবেলি ৪ বজাত। গ’লো ভোট দিয়া মানুহ মোৰ সৈতে তিনিজন। দিলো আৰু আহিলো। জানানে…… সেই যে সাধু এটাযে আছিল……… এহ ৰজা জনৰ নামটো কি আছিল……… বাদ দিয়া কি নাম লাগিছে……… ৰজাই পুখুৰী এটা খান্দিলে আৰু তাত পানীৰ পৰিবৰ্তে গাখীৰৰ হ’ব লাগে বুলি প্ৰচাৰ কৰিলে আৰু সকলোকে আদেশ দিলে যে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকজন প্ৰজাই নিৰ্দিষ্ট পৰিমানৰ গাখীৰ আনি পুখুৰীত ঢালিব লাগিব। বচ কথামতে কাম…… কিন্তু প্ৰজাবোৰে ভাবিলে সকলোৱে দেখোন নিবই মই যদি পানী নি ঢালি দিওঁ তেন্তে ক’ত গম পাব। সকলোৰে চিন্তা যেতিয়া একে হ’ল গাখীৰৰ পুখুৰী গুছি পানীৰ পুখুৰীয়ে হ’ল…… ভোট দিবলৈ যোৱাৰ ক্ষেত্ৰটো তেনেকোৱাই হ’ল সকলোৱে ভাবিলে ৰাতিপুৱাই যদি যাওঁ মানুহ কম হ’ব আৰু সোনকালেই দিনটোৰ বাবে আজৰি হ’ম ……… সকলোৱেই যিহেতু একেটাই ভাবিলে গতিকে আগবেলা ভোট কেন্দ্ৰবোৰত ভীৰ হ’বলৈ হ’ল আৰু এই ভীৰ ১বজালৈকে হ’ল…… আৰু তাৰপিছত এজন দুজন গতিকে মই………\n—– এইবাৰৰ পৰা ৰাতিপুৱাই নাযাব ..……\n—– আকৌ যদি একে হয় সকলোৱে দেৰীকৈ দিবলৈ যায়……\n—– এৰা……… মই তিনি বজাত গৈ ৩.৫৮ তহে দিব পাৰিলো। সম্পূৰ্ণ ৫৮ মিনিট লাগিল…………\n—– ভোট দিয়া মেচিনটোত কিন্তু ভাল বস্তু এটা দেখিলো……\n—– একেবাৰে শেষৰ বুতামটো। এজনকো যোগ্য বুলি নাভাবিলে তাত হেঁচা মৰাটো। মৌলিক অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাও হ’ব অযোগ্য প্ৰাৰ্থীক দিয়াও নহ’ব বহুমূলীয়া ভোটটো……… কিন্তু মোৰ বহুমূলীয়া ভোটটো এনেয়ে পেলাবলৈ মন নগ’ল গতিকে মোৰ মতে সেইপ্ৰাৰ্থী কেইজনৰ মাজত এজনকে যোগ্য বুলি ভাবি তেওঁকে দি দিলো………\nতলৰ বুতামটোৰ লগত কিছুমান কথা সংলগ্ন থকা হ’লে ভাল লাগিল হেতেন…… যেনে ধৰা এই বুতামত টিপা ভোটাৰৰ সংখ্যা যদি তুলনামূলক ভাবে বেচি হয় তেন্তে সেই প্ৰাৰ্থীসকলক পিছৰ নিৰ্ব্বাচন বোৰত কোনো ঠাইতে প্ৰতিদ্বণ্ডী হ’বলৈ দিব নালাগে অৰ্থাৎ সম্পূৰ্ণভাবে অযোগ্য বুলি ঘোষনা কৰিব লাগে তেতিয়াহে সেই বুতামটো দিয়াৰ অৰ্থ বহন কৰিলেহেতেন নহলে এতিয়া ভোট দিয়া নিদিয়া একে হৈছে……… নহয় জানো।\n—– এৰা আপুনি সঁচা কথায়ে কৈছে। কিন্তু এনে হ’বলৈ বহুত বছৰে লাগিব বিশেষকৈ আমাৰ অসমত। এতিয়া চাওঁকচোন আমাৰ জনসাধাৰনক পৰিবৰ্তন লাগে কিন্তু কিহৰ পৰিবৰ্তন…… চোলা সলোৱা সকলৰ পৰা জানো সম্ভৱ…… আমি বিছাৰিব লাগিব শুধৰনি , যাতে অনাগত দিনবোৰত শান্তি তথা উন্নয়নৰে আগবাঢ়ি যাব পাৰো…… নে কি কয়……\nমোৰ ভ্ৰাম্যভাষ যন্ত্ৰটো বাজি উঠিল। যন্ত্ৰটোত দৃষ্টি দি চাহ-মিঠাইৰ পইছা দি দোকানীৰ পৰা বিদায় ললো……\n← পোনাকণলৈ এখন চিঠি ( মলিন মজুমদাৰ )\nধেমেলীয়া কবিতা ( জাহিৰুল ইছলাম ) →\nকমনৰুম আখ্যান (বন্দিতা গগৈ বৰা)\nদেওবৰীয়া বেলতলা বজাৰ, নিগনি নিগনি নিগনি, আনন্দ-নিৰানন্দ (সুৰজিত নেওগ)\nউৰহীৰ ওৰ – বন্দিতা মেধি


বাকী মানেই ফাঁকি – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\t21 Comments\nবাকী মানেই ফাঁকি – ৰিমঝিম বৰঠাকুৰ\n“আজিৰপৰা দোকান বন্ধ দৌ। যেতিয়ালৈকে দোকানৰ বাকী নামাৰে তেতিয়ালৈকে দোকান বন্ধ থাকিব কৈ দিলোঁ”, এইবুলি চিঞৰি চিঞৰি বিমলে দোকানৰ বস্তু সামৰাত লাগিলে। বিমলৰ দেখোন আজি ৰূপেই বেলেগ, কোনোৱে একো ক’বই পৰা নাই। কোনোবাই কিবা ক’লেই বাটত শুই থকা কুকুৰৰ নেগুৰত খোজ পৰাৰ দৰে ঘেংকৈ উঠে। কোনোবা দুটামানে বুজাবলৈ আগবাঢ়িছিল যদিও তাৰ ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি দেখি সেইফালেই তাপ মাৰিলে। এনেকুৱা সাংঘাতিক ৰূপ দেখি বহুত সময় হাতে হাতে মোনা লৈ বিমলৰ দোকানৰ সন্মুখত বোন্দাপৰ দি থকা গ্ৰাহককেইজনৰ এজন এজনকৈ নিজৰ ঘৰৰ ফালে বাট ল’লে।\n“নাই অ’ আজি তাৰ মন একেবাৰেই বেয়া, নহ’লে সি এনেকৈ গ্ৰাহকক বেয়া ব্যৱহাৰ কেতিয়াও নকৰে।” – যাওঁতে দুজনমানে কৈ যোৱা বিমলৰ কাণত নপৰাকৈ নাথাকিল। মানুহখিনিক এনেকৈ পঠাই দি তাৰো মনটো ভাল লগা নাই। কিন্তু সহ্যৰো এটা সীমা থাকে নহয়। আচলতে তাৰ দোকানখনত চাউল, দাইল, আটাৰপৰা সকলো পাই, কিন্তু আজিকালি পইছাবোৰ সময়মতে নোপোৱাৰ কাৰণে মালবোৰ সোমোৱাব পৰা নাই।\nগ্ৰাহকখিনিক দেখুৱাই যদিও সি বস্তু সামৰাত লাগিছিল এতিয়াই দোকানখন বন্ধ কৰি ঘৰলৈ যাবলৈও মন যোৱা নাই। ঘৰলৈ গৈ জানো শান্তি পাব! দোকানলৈ আহিয়েই যদি আকৌ তৎক্ষণাতে ঘৰ পাইগৈ ঘৈণীয়েকে যিহে জেৰা কৰিব পুলিচেও কিজানি চিনাকি চোৰ এটাক ইমানখিনি জেৰা নকৰে। এইবোৰ জেৰাৰ সন্মুখীন হোৱাতকৈ দোকানতে বহি এফ এম ৰেডিঅ’ শুনি বাকীৰ খাটাখন আকৌ এবাৰ ঠিক কৰাই ভাল। কাণত হেডফোনডাল লগাই ৰেডিঅ’ শুনি শুনি মুখেৰে ভোৰভোৰাই বিমলে হিচাপ কৰাত লাগিল, ‘কলিতা দা, তিনিমাহ, নহাজাৰ, ভদীয়া, পাঁচমাহ, সোতৰ হাজাৰ পাঁচশ দুটকা, ভবানী নবৌ, আঠমাহ, উনচল্লিশ হাজাৰ নশ নিৰান্নবৈ…..’\nবাকীৰ বহীখনত চকু ফুৰাই থাকোতেই সিফালে বিগ এফ এমৰ চাৰে দহ বজাৰ ‘গীতেৰে কথাৰে’ শ্বটো আৰম্ভ হ’লেই। এতিয়া আৰু হিচাপ নিকাচ কৰি থাকিব নোৱাৰি, অন্ততঃ তনয়াই কথা কৈ থকালৈকে।\nকিছু পাৰে আৰু দেই এইজনীয়েও। কথা কোৱা কাম হ’ল বুলিয়েই ইমান সুৰ লগাই কৈ থাকিব লাগে নে! গান শুনোৱাতকৈ তাইৰ কথাহে বেছি। এদিন তনয়াক লগ পালে সুধিবলৈ খুউব মন আছে, তাই ঘৰতো এনেকৈয়ে কথা কৈ থাকেনে? তথাপিও তনয়াৰ মাতটোত কিবা এটা মিঠা অনুভৱ আছে যিটো শুনিলে শুনি থাকিবলৈ মন যায়। ইফালে তাৰ চেকচেকি ঘৈণীয়েকজনীৰ মাতটো শুনিলেই খং উঠে। “তনয়াই বাৰু কথা ক’লে পইছা পাই আৰু মোৰজনীয়েনো কি পায়! বোলো চোকা মুখখনৰ সদ ব্যৱহাৰ কৰি দোকানৰ বাকীখিনিকে উঠাই আনো, সেইটো হ’লে নাই। খালী দিনৰ দিনটো ওঁঠে ওঁঠে নলগাকৈ অকল মোকহে গালি পাৰি থাকিব পাৰে।” তনয়াৰ কথাবোৰ শুনি থাকিলেও দেখোন বিমলৰ হেঁপাহ নপলায়। তাইৰ মাতটো একেবাৰে তাৰ লগত একেলগে একে ক্লাছতে পঢ়া মৰম লগা ছোৱালী নিজৰাৰ দৰে মিঠা। সেয়ে চাগে তনয়াৰ কথাবোৰে তাৰ হৃদয়ৰ একোণত বৰকৈ বিন্ধে।\nনিজৰালৈ মনত পৰি অতীতলৈ উৰা মাৰিবলৈ ধৰোতেই বাইক এখনত দুটা ল’ৰা আহি তাৰ দোকানৰ সন্মুখতে ঘেচেককৈ ব্ৰেকডাল মাৰিলে। ল’ৰা দুটাক দেখি হেডফোনডাল কাণৰপৰা এৰুৱাই দোকানত বস্তু যে নাই সেই কথা ক’বলৈ ধৰোতেই এটাই মাত লগালে, “দোকানী, কেপি হ’ব নেকি কেপি?”\nইফালে দোকানত মাল নাই, সিফালে সিহঁতকেইটাৰ বেপেৰুৱা ধৰণে সোধা প্ৰশ্নত বিমলৰ কিবা টিঙিচকৈ মাৰিলে। লগে লগে একো নভবাকৈয়ে সি উত্তৰ দিলে, “কেপি নাই, বিমল আছে লাগিব?”\n“হ’ব দিয়ক সেইবিধকে দিয়ক তেন্তে।” বুলি বাইক চলাই অহা ল’ৰাটোৱে মাত দিওঁতেই বিমলে নিজৰ মূৰটোকে দোকানৰ বাহিৰলৈ উলিয়াই দি ক’লে “হুঁ খা বিমল। ওঁঠ চেপিলে গাখীৰ ওলোৱা ল’ৰা হৈ বাপেৰৰ বয়সৰ দোকানীক কেপি, বিমল খুজিবলৈ আহিছ!”\nবিমলৰ ধেৰধেৰণি শুনি কেপি বিচাৰি বাইকৰপৰা নামি অহা ল’ৰাটো পুনৰ বাইকত বহি, “নাথাকিলে নাই বুলি ক’ব, এইচব কি বটলা কথা ক’বলৈ আহে” বুলি লগৰটোক বাইক চলাবলৈ ইংগিত দিলে। লগৰটোৰ ইংগিত পাই ইজনে অলপ সময়ো নোৰোৱাকৈ বাইক উৰুৱাই দিলে। বাপেকৰ বয়সৰ বুলি ক’লেও হিচাপ কৰিলে বিমলৰ বয়স পঞ্চলিশতকৈ বেছি নহ’ব। স্কুলত পঢ়ি থাকোতে সি সুন্দৰ-সুঠামেই আছিল, এতিয়া পৰিস্থিতিয়েহে তাক বয়সতকৈ বহুত বেছি বয়সীয়াল কৰি পেলাইছে। দোকানখন তাৰ ভালেই চলে, বেয়া নচলে। কিন্তু বাকী খাই পইছা ঘূৰাই নিদিয়াৰ কাৰণে আজি এবছৰমানৰপৰা তাৰ অৱস্থা অলপ বেয়ালৈ আহিছে। বিয়াৰ পিছতে দোকানখন বঢ়াবলৈ শহুৰেকে সহায় কৰিম বুলি কৈছিল যদিও সেইজনো সিফলীয়া হোৱাত সেইটোও নহ’লগৈ। শহুৰেকৰো কথাষাৰো বাকীয়েই থাকি গ’ল।\nল’ৰা দুটা যোৱাৰ পিছত বিমলে আকৌ কাণত হেডফোনডাল লগাই তনয়াৰ কথা শুনিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে মানে নিজৰাৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰিলে।\nজীৱনটো তাৰ কেৱল বাকীতেই চলিল সেই স্কুলীয়া দিনৰপৰাই। ক’বলৈ গ’লে বাকীৰ অংক খেলি বিমল ভাগৰি পৰিছে।\nবিমলৰ যে নিজৰাৰ প্ৰতি অলপ দুৰ্বলতা আছিল সেই কথা তাৰ লগৰ সকলোৱে গম পাইছিল। নিজৰা তাৰ ওচৰ পালেহি লগৰবোৰে তাক আকাৰে-ইংগিতে যে তাইৰ লগত জোকাই সেই কথা নিজৰাইও গম নোপোৱাকৈ থকা নাছিল।\nএকদম তনয়াৰ দৰে টপটপাই থকা নিজৰাই এদিন কথাৰ চেগতে তাক সুধিয়েই পেলাইছিল, “তই যদি মোক ভাল পাৱ কৈ নিদিয় কিয়?” নিজৰাৰ কথাত অলপমান সাহ পাই বিমল মূৰলৈকে উঠিল, “অঁ ভালপাওঁ তোক মই। এতিয়া ক তই মোক ভাল পাৱনে নাই?”\nতাৰ খাৰাংখাচ উত্তৰত নিজৰাৰ সঁচাকৈয়ে কিবা এটা লাজ লাগি গৈছিল। এনেকৈ সি কৈ দিব বুলি তাই আচলতে ভবাই নাছিল। “এতিয়া নকওঁ, পিছত ক’ম, আজিলৈ বাকী থাকিল।” সেই যে বাকী থাকিল বুলি ক’লে, তাৰপিছত বাকী শব্দটোৱে তাৰ লগ এৰাই নিদিয়া হ’ল।\nকেতিয়াবা ডাঙৰ মাছৰ ফিছা টুকুৰাৰ কাৰণে ভনীয়েক সৰলাৰ লগত বিমলৰ কাজিয়া লাগিলে মাকে আহি সিহঁতৰ কাজিয়াৰ মাজত সোমাই কৈছিল, “বিমল আজি তই খাব নালাগে দে, তাইয়ে খাওক। তই এতিয়া ডাঙৰ হৈছ বুজি পাচোন কথাবোৰ। তোৰ মাছৰ ফিছা খোৱাটো বাকী থাকিল দে।” মাকে বাকী থাকিল বুলি কোৱাটোত সি বুজি পাই যায় যে সেই বাকী কেতিয়াও নমৰে। আকৌ পিছৰবাৰ ডাঙৰ মাছ আনিলে ভনীয়েকেই যে ফিছাটুকুৰা খাবলৈ পাব সি নিশ্চিত।\nমাকে তাৰ লগত কৰাৰ দৰে নিজৰাইও কৰিবলৈ ধৰিছিল। বিমলৰ লগত পানীখোৱা ছুটিত একেলগে বহি থকাৰপৰা স্কুললৈ অহা-যোৱা কৰালৈকে নিজৰাই সকলোবোৰ কৰে, কিন্তু ‘ভালপাওঁ’ বুলিহে ক’ব নোৱাৰে। সিহঁতৰ এনেকুৱা হলি-গলি দেখি সকলোৱে সিহঁতৰ মাজত কিবা চলি আছে বুলিয়েই ভাবে, কিন্তু সিঁহতেহে জানে সঁচাটো কি।\nএইবোৰ দেখি-শুনি বিমলৰ সহ্যৰ বান্ধোনডাল চিঙিছিল। সেয়ে এদিন দুয়োটাই একেলগে পানী খাবলৈ কলৰপাৰলৈ যাঁওতেই সুযোগ বুজি বিমলে নিজৰাক সুধিলে, “ক মোক ভাল পাৱনে নাই আৰু যদি পাৱ গালতে চুমা এটা খাই ক।” বিমলৰ প্ৰশ্নত থতমত খাই বেচেৰীয়ে কি ক’ব কি নক’ব ভাবি নাপায় “আজিলৈ বাকী” বুলি ক্লাছ ৰুমলৈ লৰ মাৰিছিল। সেইদিন ধৰি বিমলে নিজৰাক অকলশৰীয়াকৈ নোপোৱাই হ’ল। ক্লাছত বহি থাকোতে দুয়োটাই ইটোৱে সিটোলৈ চাই থাকে যদিও নিজৰাই কাহানিও তাৰ লগত আগৰদৰে হলি-গলি নকৰিলে। বিমলে নিজৰাৰ উত্তৰটো কেতিয়াও নুশুনিলে, বাকীতেই থাকি গ’ল।\nবিমলৰ নিজৰাৰ লগত যে আগৰ নিচিনা সম্পৰ্ক নাই সেই কথা লগৰবোৰে অনুমান কৰিছিল। সেয়ে তাক সান্ত্বনা দিছিল যে নিজৰা নহ’ল কি হ’ল আৰু ছোৱালী বাকী আছে নহয়। তাৰ এই বাকী শব্দটোৱে যেন কেঁচা ঘাঁত টেঙা এচকলহে সানি দিছিল। এজনীয়েতো বাকীৰেই আশা দি আছিল, এতিয়া আকৌ বাকী ছোৱালীৰ কথা কয়। বয়স হ’লেও স্কুলৰ সেই কথাবোৰ বিমলৰ এতিয়াও চকুৰ আগত নাচি থাকে, বিশেষকৈ নিজৰাৰ কথাখিনি। স্কুলতে তাৰ শিক্ষা সাং কৰি সিহঁতৰ গাঁৱৰপৰা অলপ দূৰৰ সৰু চহৰখনতে আৰ দোকানে তাৰ দোকানে কাম কৰি শেষত গাঁৱতে নিজৰ গেলা-মালৰ দোকান খুলিলে। বিমলৰ দোকানখনেই গাঁওখনত প্ৰথম চব বস্তু পোৱা দোকান, সেয়ে প্ৰথমতে তাৰ দোকানখন ভালেই চলিছিল। এতিয়া ঠায়ে ঠায়ে দোকান হ’ল যদিও পুৰণা দোকান হিচাপে তাৰখনৰ এক বিশেষ নাম আছে।\n“হেৰৌ বিমল অথনিয়েই দোকান বন্ধ কৰা মানুহটো এতিয়ালৈকে দোকানতেই আছ যে।” বিমলৰ স্মৃতি ৰোমন্থনত যতি পেলাই ভদীয়াকায়ে আহি মাত লগালে।\n“এহ যাবলৈ ওলাইছিলোৱেই” বুলি মুখৰ আগতে মিছাটো মাতি বিমলে কাণৰপৰা হেডফোনডাল এৰুৱাই ধুনীয়াকৈ পাক এটা লগাই ঘৰলৈ নিবলৈ থোৱা মোনাখনতে ভৰাই থ’লে।\n“কচোন তোৰ হ’ল কি, পুৱাতে ইমান ৰুদ্ৰমূৰ্তি ধাৰণ কৰিছিলি যে।” ভদীয়াকাইয়ে দাঁতৰ ফাকত সোমাই থকা তামোলৰ টুকুৰা এটা খুচৰি খুচৰি উলিয়াই আকৌ মুখত টুকুৰাটো ভৰাই বিমলক সুধিলে।\n“এহ নক’ব আৰু! বাকী দি দি মোৰ দোকানৰ লাওলোৱা অৱস্থা। বাকীখিনি নিয়াৰ সময়ত চবেই নিয়ে কিন্তু পইচাকেইটা ঘূৰোৱাৰ সময়তহে মানুহৰ টকাৰ নাটনি হয়।”\nবিমলৰ কথা শুনি ভদীয়াকাইৰ নিজৰ গাতো খুঁচ অকণ পৰা যেন অনুভৱ হ’ল। সেইটোকে নেদেখুৱাই তাক ক’লে, “মই তোৰ বাকীখিনি মাৰিবলৈ আহিছিলোৱেই। ৰাস্তাতে আকৌ গাখীৰ দিয়া গুৱালটোক পাই তাৰ বাকীটো মাৰিব লগা হ’ল।” ভদীয়াই কোৱা গোটেই কথাখিনি যে গোকাট মিছা বিমলৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। তেঁৱো যে দুপৰীয়া সাজৰ কাৰণে চাউল দাইল দুটামান নিবলৈকেহে তাৰ দোকানলৈ আহিছে হাতৰ মোনাখনেই চিন।\n“বুইছে ভদীয়াকাই এইবাৰ বাকী নমৰালৈকে দোকানলৈ মাল অনাত নাই। মোৰপৰা যেনেকৈ বাকী নিয়ে মোক কেতিয়াবা কোনোবাই সুধিছে নে মই কেনেকৈ চলিছো। সেইদিনা বুঢ়া আঙুলিটোত নখচকুৱা হোৱাৰ কাৰণে মলম এটা আনিবলৈ গাঁৱৰে তিলকৰ ফাৰ্মাছিখনলৈ গ’লো। হাতত পইছা নথকাত তাক ক’লো বোলো বাকীৰ খাটাতে লিখি থ, সি একেষাৰে নহ’ব বুলি কৈ থ’লে অ’। আকৌ সেইদিনা…”\nতাৰ কথাখিনি সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ নিদি ভদীয়াই মাত লগালে, “হ’ব দে মই গৈ থাকো।” ভদীয়াই জানিছিল এইখিনি গাই থাকোতে তেওঁৰো যে নাম সোমাব। কাৰণ সেইদিনা বিমলে পিছফালৰ শাকনিবাৰীখনৰ চাৰিওফালে জেওৰা দিবলৈ ভদীয়াৰ বাৰীৰপৰা বাঁহ দুডাল আনিছিল। বাঁহ দুডালত দিবলৈ টকা দুটা কম হোৱাত ৰাতিলৈ ভদীয়া যে বিমলৰ ঘৰত সেই দুটকা খুজিবলৈ আহিছিল সেইকথা ভালদৰেই মনত আছে দুয়োটাৰে। সেয়ে কথাই অন্য ৰূপ নলওঁতেই ভদীয়াই হাত সাৰো বুলিয়েই ঘৰলৈ বাট পোনাবলৈ লৈছিল।\n“ৰ’ব ৰ’ব ক’ত যায়, শুনি যাওক।” বুলি বিমলে ঘৰলৈ বাট লোৱা ভদীয়াক চিঞৰি চিঞৰিও ৰখাব নোৱাৰিলে। খোজৰ কোবত ভদীয়াৰ ধূতিৰ পোন্ধ কোনোমতে নুখুলাকে থাকিল। ‘আহক এইবাৰ কোন আহে চবকে বজাম’ বুলি বিমলে দোকানৰ ভিতৰৰপৰা বাহিৰলৈ আহি দুপাকমান এনেই ইফালে সিফালে চাই ঘড়ীটোলৈ চালে। ‘অহ বাৰ বাজিবৰে হ’ল। সিজনীয়ে আকৌ লিষ্ট এখন পঠাই দিছিল নহয়। সময়ত ঘৰ নোপোৱালে তেওঁ আহি দোকান পাবহি।’ বিমলে ভিতৰলৈ আহি লিষ্টখন আকৌ কেতিয়াবা এবাৰ চাই বস্তুখিনি মোনাত ভৰোৱাত লাগিল।\nমোনাটো নি চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত থৈ দোকানখনত তলাটো মাৰিবলৈ আহোতেই সিফালৰপৰা কোবাকোবিকৈ ভবানী নবৌক আহি থকা দেখি বিমলৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল। তেখেতৰ মুখামুখি হোৱাৰ আগতেই সেই ঠাইৰপৰা প্ৰস্থান কৰো বুলি খৰ-খেদা কৰিলে যদিও সাৰি যাব নোৱাৰিলে।\n“হেৰি নহয় বিমল, আলুকেইটামান লাগিছিল অ’। অথনি হ’বলা দাদায়েৰ আহোতে কিবা খং উঠি আছিল।”\n‘ইহ তেওঁ যেন একো গমহে নাপায়, এতিয়া যে লেনিয়াবলৈ আহিছে। বাকী খাওঁতে খাওঁতে কিমান টকা হ’ল খবৰ আছে জানো।’ টিঙিচকৈ উঠি অহা খঙটো যিমান পাৰে দমাবলৈ চেষ্টা কৰি বিমলে মাত দিলে ‘নবৌ মই বাকী দিবলৈ এৰিছোৱেই। দাদাৰ হাতত বাকীবহীৰ কপি এটা দি পঠাইছো চাই ল’ব নিজে চব মিলাই চল্লিশ হাজাৰমান হ’ল।’\n“থ হেৰৌ, চল্লিশ হাজাৰ কেনেকৈ হ’ল। এনেকৈ বদনাম নকৰিবি দেও। অথনি দেদাৱৰে লৈ যোৱা কাগজৰ টুকুৰাটো হ’বলা মই দেখা নাই। চল্লিশ হাজাৰলৈ এটকা এটা হ’লেও বাকী আছে। হেৰৌ বিমল গাঁওখনত চব পোৱা পুৰণা দোকান এখনেই, তোৰখনেই আছে। সেইকাৰণে তোৰপৰা খাওঁ, কিন্তু তাতে ইমান অহংকাৰ কৰিব নাপায়। এই অহংকাৰৰ কাৰণে তোৰ দোকানৰ এই অৱস্থা। নাখাই হে পাৰিছো তোৰ দোকানৰপৰা।” বিমলে কোৱা বাকীৰ টকা শুনি ভবানী নবৌৱে লাজ পাই তাকেই ওলোটাই দম দি অহাবাটে আকৌ পোনালে।\nনবৌৰ কথা শুনি বিমলৰ নিজৰে হাঁহি উঠিল। ‘কেনেধৰণৰ মানুহ এইবোৰ! বস্তু এটা লগাৰ সময়ত ঠিকেই আহে কিন্তু পইচাটো দিয়াৰ সময়ত কাৰো খবৰ নাই যেন দোকানলৈ এনেইহে বস্তুবোৰ আনি থাকো। এতিয়া চবৰে বাকী হাজাৰ হাজাৰ টকাৰ হিচাপ দিয়াৰ পিছত তাৰ দোকানলৈ মানুহ অহা কমাইছেই। হেৰৌ দোকানলৈ নাহ নাই, পাবলগীয়াখিনিটো মোক দি যা।’ কথাবোৰ নিজৰ মাজতে ভাবি গছজোপাৰ তলতে ষ্টেণ্ড কৰি থোৱা চাইকেলখন লৈ ঘৰলৈ পোনালে। বিমলৰ চাইকেলখনৰপৰা অহা কেৰকেৰ শব্দ আৰু তাৰ সুহুৰিয়ে শুই থকা নিজান দুপৰীয়াৰ ৰাস্তাটোক জগাই তুলিলে।\n“অহ আপুনি পালেহি। আনিলে ন বস্তুকেইটা।” আগফালে বাৰাণ্ডাখনতে মূঢ়া এটা লৈ থকা ঘৈণীয়েকে বিমলক পদূলিয়েদি সোমাই অহা দেখি টপককৈ মাত লগালে।\n‘আহি পাইছোহে এইজনীৰ চিঞৰ-বাখৰ আৰম্ভ হ’লেই’ মনতে ভাবিলে যদিও বাহিৰত সেইটো ভাৱ নেদেখুৱাই লাহেকৈ মোনাটো কেৰিয়াৰৰপৰা এৰুৱাই ঘৈণীয়েকৰ হাতত দিলে।\nঘৈণীয়েকে অতি আগ্ৰহৰে মোনাটো খুলি চাই দেখে দুটামান আলু তাকো গজালি ওলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছেই আৰু পিয়াজ তিনিটা নে চাৰিটা। “হে হৰি আপোনাক আনিবলৈ দিছিলোঁ কি, আনিছে কি? আজি আবেলি মণ্টু আৰু তাৰ ঘৈণীয়েক অহাৰ কথা। চেনি, চাহপাত নাথাকিলে চাহ খুৱাম কেনেকৈ! আপুনি নিজৰ দোকানখন থাকোতেও এনেকুৱা কৃপণালি কৰিব লাগেনে হয়নে?” ঘৈণীয়েকৰ চিঞৰ-বাখৰত বিমলৰ দমাই থোৱা খঙটো উঠি আহিলেই।\n“হেৰৌ বেছি কেপকেপাই নাথাকিবি অ’। গোটেই সংসাৰে বাকী নি নি মোৰ দোকানত যে লালবাতি জ্বলিল সেইফালে জানো কিবা খবৰ আছে। মুখখনৰে চেপেৰ চেপেৰ কৰাৰ বাদে আৰু কি জান তই।” গিৰিয়েকৰ ধমধমনি শুনি ঘৈণীয়েক আচৰিত হ’ল। এনেহেন ঠাণ্ডা মানুহটোৱে আজি তাইক এনেকৈ ধমধমাই আহিছে যে কথা নাই বতৰা নাই!\n“দোকানৰ কথা দোকানতে ৰাখি….” তাইৰ কথাটো সম্পূৰ্ণ হ’বলৈকে নাপালে, বিমলে আকৌ মাত লগালে “দেউতাৰে বিয়াৰ আঠমঙলা খাবলৈ যোৱাৰ দিনাই কৈছিল দোকানখন বঢ়াবলৈ তেওঁৱে সুবিধা এটা কৰি দিব। সেইজনে সুবিধা কৰি দিয়াৰ সলনি নিজেই সিপুৰীলৈ গৈ কেলেহুৱা ভায়েৰটোক মোৰ টেটুত মালা গাঠি দিলে। সেইটো বোলো এনেই থকাতকৈ দোকানৰ কাম-বনকে শিকক। সি কৰিলে কি, কাম কৰাৰ সলনি দোকানলৈ যিমান ছোৱালী আহে চবকে বাকী দি মোৰ মূৰৰ এফাল খালে। এতিয়া বাকী নামাৰিলে দোকানত মাল ভৰাম কেনেকৈ। দোকানৰ অৱস্থা পানীত হাঁহ নচৰা হোৱা যেন দেখি সি এইফালে গা এৰা দি বীৰেণৰ চাইকেলৰ দোকানত ছোৱালীবোৰৰ চাইকেল ভাল কৰাৰ কাম কৰিবলৈ লৈছে।” যিমান পাৰে বিমলে বকিবলৈ ধৰিলে। বিমলৰ তৰ্জন গৰ্জন শুনি সিফালে চেকচেকি ঘৈণীয়েক টাপ মাৰিল।\n‘আনকালেতো এনেকুৱা কাহানিও নকৰে। আজি এই দুপৰীয়াখনত বিমলৰ গাত বুঢ়া ডাঙৰীয়া লম্ভিয়েই আহিছে কিজানি। সাউৎকৈ চেনেল পেহীৰ ওচৰত পানী অকণ জৰাই আনো।’ বুলি ঘৈণীয়েক পাকঘৰলৈ গিলাচ এটা আনিবলৈ উঠি যাওঁতেই বিমলে আকৌ চিঞৰিবলৈ ধৰিলে “কিমান বাকীত সোমাই থাকিম। বাকী মানেই ফাঁকি বুলি গম পাব লাগিছিল নিজৰাৰ…..” কথাখিনি সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ নাপাওঁতেই বিমলে জিভাখনতে কামোৰ মাৰি ধৰিলে। ইফালে বিমলৰ মুখত নতুন নাৰীৰ নাম শুনা মাত্ৰকে পাকঘৰলৈ উঠি যোৱা ঘৈণীয়েক আকৌ উলটি তাৰ ওচৰ পাইয়ে জেৰা আৰম্ভ কৰি দিলে, “কোন, ক’ৰ নিজৰা? কেতিয়া বাকী কৰিছিল? কিমান টকাৰ? তাই বাকী নিছিল নে আপুনি মৰমতে দিছিল। কওক আগতে”, অজস্ৰ প্ৰশ্নবাণেৰে বিমলক ক্ষন্তেকতে ঘৈণীয়েকে থকা-সৰকা কৰিলে। ঘৈণীয়েকেটো তাক জেৰা কৰিবই এনেও। ভনীয়েক সৰলাৰ বাদে কেতিয়াও বেলেগ ছোৱালীৰ নাম নুশুনা মানুহটোৰ মুখত যদি হঠাৎ কাৰোবাৰ নাম শুনে আৰু তাইৰ কথা কৈ ইমান তৰ্জন গৰ্জন কৰে সেইটো সন্দেহ কৰিবলগা কথা। বাকী খোৱা মানুহৰ কাৰণে দোকান যি হয় হৈ থাকক, কিন্তু ঘৈণীয়েকে কেতিয়াও নিজৰাৰ কাৰণে তেওঁলোকৰ সংসাৰখন ভাঙিবলৈ দিব নোৱাৰে। গতিকে কিবা এটা হেস্ত নেস্ত কৰিবই লাগিব।\nঘৈণীয়েকৰ জেৰাৰ কোবত বিমলৰ অৱস্থা কাহিল হ’ল। হেৰৌ এই দোকানৰ বাকী খোৱা মানুহবোৰে মোৰ দোকান শেষ কৰিলে, এতিয়া এই নিজৰাই মোৰ সংসাৰ শেষ কৰিব। চুমা খোজোতে নিজৰাই তাৰ লগত আহিবলৈ এৰিলে, বাকী খোজোতে তাৰ দোকানলৈ গ্ৰাহক আহিবলৈ এৰিলে। এতিয়া ভুলতে নিজৰাৰ নামটো মুখৰপৰা ওলাই গ’ল, ঘৈণীয়েকে বা কৰে কি! “হেৰৌ এনেকৈ যদি তই বাকী খোৱা মানুহখিনিৰ লগতে জেৰা কৰি পাবলগীয়া পইচাখিনি উঠালিহেঁতেন অ মালতী।”\nঘৈণীয়েকৰ জেৰাৰ কোবত থাকিব নোৱাৰি বিমলে যি কৰ কৰি থাক বুলি চাইকেলখন লৈ ওলাই গ’ল। আজি কাজিয়া কৰি, দম দি হ’লেও যে বাকীৰ চব পইচা উঠাবই সেইটো খাটাং আৰু শিক্ষা এটাও দি থৈ আহিব। ‘প্ৰথমতে ভবানী নবৌৰ ঘৰতে সোমাই যোৱা ভাল হ’ব নেকি’ বুলি ভবানী নবৌৰ ঘৰৰ ওচৰ পাওঁতেই তেওঁলোকৰ পদূলিৰ ফাললৈ বিমলে চাইকেল পোনালে।\n« অপহৰণ – অভিজিত মেধি\nভতিজাৰ জন্মদিন – নৱকৃষ্ণ বৰুৱা »\nহাঃ হাঃ। বেচেৰা বিমল।\nবাকী মানেই ফাকি ।ভাল লাগিল ।\nবৰ বিপদজনক বস্তু এই বাকীটো।\nপঢ়ি বহুত ভাল লাগিল । এজন দোকানীৰ দুৰৱস্থাৰ কথা স্পষ্ট কৈ ফুটি উঠছে ।\nপঢ়িলো, মজা লাগিল।😆😆😆😆👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏼👍🏻👍🏼👍🏼\nপঢ়ি খুউৱ ভাল লাগিল ৷\nহাঃ হাঃ বঢ়িয়া লাগিল ৰিমঝিম৷\nএখন বাস্তৱ ছবি মনত অংকন হৈ গৈছে ।\nধন্যবাদ জনালো সকলোকে\nকি লিখিলে ঔ বা, চিনাকী কেইবাজনৰো অৱস্থা মনলৈ আহি গল।ময়ো আৰু বাকী নাখাওঁ কেতিয়াও ।\nপঢ়ি ভাল লাগিল। সচাই বাকী মানেই ফাঁকি\nবেচেৰা বিমলৰ বিলৈ।


Mebaspa in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mebaspa ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMebaspa की जानकारी\nMebaspa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mebaspa Benefits & Uses in Assamese- Mebaspa ar laabh aaru byavaharsamuh\nMebaspa ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mebaspa Dosage & How to Take in Assamese - Mebaspa ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMebaspa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mebaspa Side Effects in Assamese- Mebaspa ar parshwakriyasamuh\nMebaspa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mebaspa Related Warnings in Assamese- Mebaspa xonkranta xatarkatabanisamuh\nMebaspa মতভেদসমূহ- Mebaspa Contraindications in Assamese- Mebaspa nishedhsamuh\nMebaspa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mebaspa in Assamese- Mebaspa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mebaspa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mebaspa Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mebaspa kriya-pratikriya\nMebaspa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mebaspa Benefits & Uses in Assamese - Mebaspa ar laabh aaru byavaharsamuh\nMebaspa তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMebaspa ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mebaspa Dosage & How to Take in Assamese - Mebaspa ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMebaspa-ৰ উপাদানসমূহ - Mebaspa Active Ingredients in Assamese - Mebaspa-ar upadaansamuh\nMebaspa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mebaspa Side Effects in Assamese - Mebaspa ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mebaspa ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMebaspa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mebaspa Related Warnings in Assamese - Mebaspa xonkranta xatarkatabanisamuh\nMebaspa-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMebaspa এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Mebaspa খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nMebaspa-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা, আপুনি Mebaspa ৰ ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ সম্মুখীন হব পাৰে। আপুনি যদি এইবোৰৰ সম্মুখীন হয়, চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব। চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিয়া অনুসৰি কৰক।\nবৃক্কত Mebaspa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMebaspaৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Mebaspa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Mebaspa কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mebaspa ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMebaspaৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nMebaspa মতভেদসমূহ - Mebaspa Contraindications in Assamese - Mebaspa nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mebaspa লোৱা অনুচিত যাতে -\nMebaspa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mebaspa in Assamese - Mebaspa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mebaspa-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Mebaspa আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nনহয়, Mebaspa লোৱাৰ পিছত, আপুনি গাড়ী চলাব নালাগে বা গধুৰ মেচিনপাতি চলাব নালাগে, কিয়নো আপোনাৰ টোপনি ভাৱ আহিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Mebaspa লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Mebaspa লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mebaspa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mebaspa Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mebaspa kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mebaspaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Mebaspa লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Mebaspaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nMebaspaৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nMebaspa ৰ অনুকল্প - Substitutes for Mebaspa in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Mebaspa লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Mebaspa ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Mebaspa সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Mebaspa ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Mebaspa সেৱন কৰে?


আপুনি জানেনে দীপিকা-ৰণবীৰৰ সম্পত্তিৰ পৰিমাণ ? "দীপবীৰ"ৰ নামত আছে কি কি ?– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Bollywood Power Couple: আপুনি জানেনে দীপিকা-ৰণবীৰৰ সম্পত্তিৰ পৰিমাণ ? "দীপবীৰ"ৰ নামত আছে কি কি ? সম্পত্তিৰ বাবে চৰ্চাত বলীউডৰ এই যুগলবন্দী...\nBollywood Power Couple: আপুনি জানেনে দীপিকা-ৰণবীৰৰ সম্পত্তিৰ পৰিমাণ ? "দীপবীৰ"ৰ নামত আছে কি কি ? সম্পত্তিৰ বাবে চৰ্চাত বলীউডৰ এই যুগলবন্দী...\nতেওঁলোকে একেলগে দুয়োকে বলীউডৰ শক্তিশালী দম্পতী কৰি তুলিছে। তেওঁলোকৰ অনুৰাগীসকলে তেওঁলোকক মৰমেৰে 'দীপবীৰ' বুলি কয়। একেলগে, দুয়োজনে তেওঁলোকৰ সম্পদ যথেষ্ট বৃদ্ধি কৰিছে।\n| July 06, 2021, 16:31 IST\nবলীউডৰ অভিনেত্ৰী দীপিকা পাডুকন (Deepika Padukone) আৰু ৰণবীৰ সিঙে (Ranveer Singh) তেওঁলোকৰ বিয়াৰ আগতে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত ভাল প্ৰভাৱ পেলাইছিল। বিবাহৰ পিছত, দুয়োজন তাৰকাই কেৱল কেৰিয়াৰ আৰু সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলাই নহয়, লগতে তেওঁলোকৰ সম্পত্তিৰ সাম্ৰাজ্যও চতুৰতাৰে গঢ়ি তুলিছিল।\nদীপিকা পাডুকন আৰু ৰণবীৰ সিঙৰ বহুতো প্ৰকল্প কোভিড-19 মহামাৰীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে। কিন্তু এবছৰ আগতে ফৰ্বছে ১০০ জন চেলিব্ৰিটিৰ তালিকাত ২০১৯ ৰ তালিকাত স্থান পাইছিল। দীপিকা৪৮ কোটি টকাৰ সম্পত্তিৰ সৈতে দশম স্থানত আছিল আৰু ৰণবীৰ সিঙে ১১৮.২ কোটি টকাৰ সম্পত্তিৰ সৈতে সপ্তম স্থানত আছিল।\n২০১৮ চনত বিবাহৰ পিছত দুয়োজনৰ মুঠ সম্পদ আছিল ১৬০.৮ কোটি। ইয়াত তেওঁলোকৰ বিলাসী সম্পত্তি আৰু গাড়ী অন্তৰ্ভুক্ত আছে। দীপিকা ৰণবীৰৰ এষ্টন মাৰ্টিনৰ পৰা জাগুয়াৰ XJLলৈকে গাড়ী আছে।ব্ৰেণ্ড মূল্যৰ ক্ষেত্ৰত 'ছপাক' তাৰকা দীপিকা পাডুকন ভাৰতত পঞ্চম স্থানত আছে।\nDuff and Phelps India Brand Value 2020 অনুসৰি, দীপিকাৰ ব্ৰেণ্ড মূল্য আনুমানিক ৫০ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ বা প্ৰায় ৩৫০ কোটি টকা, আৰু ৰণবীৰৰ ১০৩ মিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ বা প্ৰায় ৭২১ কোটি টকা। অৰ্থাৎ দীপবীৰৰ ব্ৰেণ্ড মূল্য ১৫০ মিলিয়ন বা এহেজাৰ কোটিতকৈও অধিক। ব্ৰেণ্ড মূল্যৰ সামগ্ৰীবোৰ এণ্ডোৰ্চমেণ্ট পৰ্টফলিঅ' আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি জোখা হয়।


ডিজিটেল দুনিয়াৰ কাহিনী-ৰাজশ্ৰী শৰ্মা – ফটাঢোল\nJune 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t20 Comments\nডিজিটেল দুনিয়াৰ কাহিনী-ৰাজশ্ৰী শৰ্মা\nপ্ৰেমত ফুলে শতদল, প্ৰেমত ঘূৰে ভূমণ্ডল। সৰুৰে পৰাই হিন্দী চিনেমা চাই, চিত্ৰহাৰ, ৰংগোলী চাই ডাঙৰ হোৱা আমি। প্ৰেমৰ নামত শ্ল’ মোচনত ‘পেহলা নচা’ গানৰ ষ্টাইলত বহী ছিঙি নদলিয়ালেও বিশেষ কোনোবা কোনোবাজনৰ চকুত চকু পৰিলে গাৰ মাজেৰে কাৰেণ্ট পাছ নোহোৱা বুলি ক’লেও ভুলেই হ’ব। কিন্তু কাৰেণ্ট লাগক বা বান্দৰকেঁকোৱা, সেই প্ৰেম আৰু স্কুলীয়া জীৱনত কৰা নহ’ল। স্কুলত লগৰ কিছুমানৰ কাহিনী শুনি আহি মুখ মেলি ভাবি থাকোঁ পঢ়া টেবুলত, সেইটো সময়ত বিখ্যাত FLAMES বুলি খেলাখনো খেলি চাইছোঁ বাহিৰা বহীৰ পিছফালে। কিন্তু সেইখিনিতেই শেষ।\nকলেজীয়া দিনবোৰো স্কুলৰ দিনৰ দৰেই আছিল। সেই ইংৰাজীত কোৱা দৰে extended version, ৰাতিপুৱা উঠি কলেজত গৈ ক্লাছ কৰা, প্ৰেক্টিকেল কৰা আৰু আবেলি ভাগৰে-জোগৰে আহি আকৌ পঢ়া। তেনেকৈয়ে চলি গ’লহেঁতেন জীৱনটো এনেতে দেৱদূতৰ দৰে মোৰ সৰু দাদাই অৰ্কুট নামৰ সামাজিক মাধ্যমটিত মোক প্ৰফাইল এটা বনাই দিলে। মাজে সময়ে ইণ্টাৰনেট কাফেত গৈ ঘণ্টাত পোন্ধৰ টকাকৈ ইণ্টাৰনেট চাৰ্ফিং কৰিবলৈও যাওঁ আগৰ পৰাই পঢ়া শুনাৰ নামত। কিন্তু এতিয়া অৰ্কুটৰ নামত দেউতাৰ পৰা “হোমৱৰ্ক আছে, মোৰ হাতত একো মেটেৰিয়েল নাই লিখিবলৈ” ইত্যাদি কৈ টকা লোৱাৰ বাহানাও ঘনাই হোৱা হ’ল। অৰ্কুটৰ প্ৰফাইলত দিবলৈ কলেজৰ কেমেৰা ম’বাইল থকা ‘ধনী’ বন্ধু বান্ধৱীক ফটো তুলি দিবলৈ তেল মাৰোঁ, কিন্তু ফটো উঠিলেইতো নহ’ব! মোৰ আছিল নকিয়া ১১০০ এটা। ফটো কি, সাপ খেলাটোৰ সাপডালো ৰচীৰ দৰে দেখি। বিলাসীতাৰ নামত টৰ্চটো কেৱল! বন্ধুৰ ম’বাইলৰ পৰা অৰ্কুটৰ প্ৰফাইললৈ ফটোৰ যাত্ৰাৰ ভাৰাৰ কথানো কি ক’ম! দুই তিনি প্লেট চাওমিন বুলিয়েই ধৰি লওঁক।\nবাৰু সেইবোৰ যিয়েই নহওঁক, তেনেই কিছুদিন চলাৰ পাছত এদিন এটা ৰিকুৱেষ্ট আহিল গুৱাহাটীৰেই ল’ৰা এজনৰ। প্ৰফাইলত পালচাৰ বাইকত বহি ক’লা হেলমেট এটা লৈ থকা ধুনীয়া ল’ৰা এজন। ৰিকুৱেষ্ট একচেপ্ট কৰি থোৱাৰ পাছত কেইদিনমান গ’ল। তাৰ পাছত এদিন হঠাতে চাটিঙত মেচেজ আহিল “Hi” বুলি। এদিন, দুদিন, বহুত দিন! অৰ্কুটত আকৌ এটা ভাল আছিল যে আপোনাৰ একাউণ্ট কোনে কোনে চাইছে তাৰে লিষ্ট এখনো চাব পাৰি। সপ্তাহত দুই তিনি দিনমানৰ মূৰে মূৰে যেতিয়াই চাওঁ, তেতিয়াই ল’ৰাজনৰ নামটো দেখা পাওঁ, মানস নামটো। শেষত এদিন মেচেজৰ ৰিপ্লায়ো দি চালোঁ। প্ৰথমতে ইংৰাজীত আলাপ আৰম্ভ কৰি শেষত অসমীয়াত।\nইতিমধ্যে ল’ৰাজনে কি পঢ়ি আছে, জুবিনৰ কোনটো গান ভাল লাগে, ভুল ভুলাইয়া চিনেমাখনত অক্ষয় কুমাৰৰ এক্টিং বেছি ভাল নে ৰাজপাল যাদৱৰ ইত্যাদি তত্ত্ব গধুৰ আলোচনা আমাৰ হৈ থাকে মাজে মাজে। ঘৰলৈ ব্ৰডবেণ্ড ইণ্টাৰনেট সংযোগ অনাৰ সু-বাদত আগতে সপ্তাহৰ তিনিদিনৰ ইণ্টাৰনেট চাৰ্ফিং গৈ গৈ প্ৰায় প্ৰতিদিনেই হয়, আৰু লগতে আমাৰ চাটিঙো। তথাপিও কিন্তু আমাৰ মাজত বন্ধুত্বমূলক কথাই হৈছিল, প্ৰেম পীৰিতিৰ উম-ঘাম না মানসৰ কথাত আছিল না মোৰ। পঢ়া-শুনা শেষ হোৱাৰ পাছত ক’ত চাকৰি কৰিম, ক’ত ফুৰিম এইবোৰ আড্ডাই বেছিকৈ দিয়া হৈছিল। মাজে মাজে লগৰজনীক তাৰ কথা কওঁ, তাই এদিন ক’লে, “তোক ভাল পাই যা সি।” তাইৰ কথাটো হাঁহি উৰুৱাই দিলেও কথাটো মনত ৰৈ গ’ল। অ, হ’বওতো পাৰে। নহ’লে সি ইমান কথা মোৰ আগত ক’বয়েইবা কিয়! দিল মে লাড্ডু এটা ফুটিবলৈ মানুহকনো আৰু কি লাগে নহয় জানো! ভাবিলোঁ তাৰ পৰা পেটৰ কথাটো উলিয়াবই লাগিব সোনকালে।\nপিচে ভবা কথা নহয় সিদ্ধি, বাটত আছে কণা বিধি! ২০০৮ চনৰ পৰাই অৰ্কুট বন্ধ হ’ব বন্ধ হ’ব বুলি কথা ওলালে। ডিগ্ৰী ফাইনেল বৰ্ষৰ পঢ়াৰ চাপত মোৰো অৰ্কুট কৰা সময় নোহোৱা হ’ল। যি অলপ সময় পাওঁ প্ৰজেক্ট বনোৱা আৰু ইটো-সিটো কামতে যায়। এদিন হঠাতে তাক অনলাইন পালোঁ। সি ক’লে-\n: মই ফেইচবুকত একাউণ্ট খুলিছোঁ, তুমিও খুলি ল’বা। অৰ্কুটৰ দৰেই, ফটোও দিব পাৰি।\nমোৰ এলাহতে ফেইচবুক একাউণ্ট বনোৱা নহ’ল আৰু অৰ্কুতো বন্ধ হ’ল। বহুত দিনৰ পাছত ২০০৯-ত ফেইচবুক একাউণ্ট এটা বনালোঁ। বনায়েই প্ৰথমে লগৰ বন্ধুবোৰক ৰিকুৱেষ্ট পঠিয়াই পঠিয়াই এইবাৰ মানসৰ নাম বিচাৰিলোঁ। আঠটামান মানসৰ মূৰত সেই একে প্ৰফাইল ফটোখন দেখিলোঁ। একে পালচাৰ বাইক, একে ক’লা হেলমেট! লগে লগে ৰিকুৱেষ্ট পঠিয়ালোঁ, সি একচেপ্টো কৰিলে। মনতে ভাবিলোঁ, এইবাৰ হেৰাই যাব দিব নোৱাৰি, সি নক’লে ময়েই ক’ম আৰু উপায় নাপালে। মেচেজ বক্সত গৈ সুধিলোঁ-\n: চিনি পাইছানে মোক?\n: কিয় নাপাম বাৰু! একেইতো আছা দেখিবলৈ।\nতাৰ ৰিপ্লাইটো পঢ়ি কি যে ভাল লাগিল! বাঃ মনত যে আছে মানে মোক! ফেইচবুক একাউণ্ট খুলিলেও কিন্তু ঘনাই ঘনাই তেতিয়া লগ ইন কৰা নহৈছিল। বহুত দিনৰ মূৰত কেতিয়াবা এদিন সোমাওঁ, আকৌ বহুত দিনৰ বিৰতি। তাৰ মাজতো মানসৰ কথা কিন্তু পাহৰা নাছিলোঁ। ভাবিছিলোঁ একেবাৰে চাকৰিটো হোৱাৰেই খবৰ দিম।\nঅৱশেষত এদিন আগষ্ট মাহত চাকৰি কনফাৰ্ম হোৱাৰ পাছত ফেইচবুক খুলি তাক মেচেজত ক’লো-\n: হাই, কি খবৰ? মোৰ এটা বিৰাট ভাল খবৰ আছে।\nএঘণ্টা মানৰ মূৰত সিফালৰ পৰাও মেচেজ এটা সোমাল-\n: মোৰো এটা বিৰাট ভাল খবৰ আছে!\nমই ভাবিলোঁ বাঃ, ইমান মিল আমাৰ দুটাৰে! ভাল খবৰো একেলগে। তাকেই প্ৰথমে ভাল খবৰটো দিবলৈ ক’লোঁ। তাৰ পাছত সি ক’লে-\n: অক্টোবৰ মাহত মোৰ বিয়া পাতিছো ৰ’বা। তোমাৰ ফোন নম্বৰটো খুজিম বুলিয়েই ভাবি আছিলোঁ। তুমি কিন্তু আহিবয়ে লাগিব দেই, ছোৱালীৰ ফটো দিম। কেনে দেখা জনাবা। আহিব লাগিব কিন্তু, নাহিলে বিৰাট বেয়া পাম…..।\nআৰু কিবা কিবি লিখিছিল মেচেজটোত। পিচে মোৰ আৰু ইমান পঢ়িবলৈ ধৈৰ্য্য ধৰিবলৈ নহ’ল।\n: ” অঁ বঢ়িয়া কথা, ফটো আপলোড কৰিবা, আমি চাম।” বুলি কৈ লগ আউট কৰি দিলোঁ।\nতাকেই ভাবোঁ এই যে কয়, “প্ৰেমত ফুলিছে শতদল, প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল”- এই প্ৰেমত কি ফুল ফুলে নাজানিলেও ফটাপ্ৰেমত যে ভূমণ্ডল কি মূৰেই ঘূৰাই তাৰ ওপৰত অন্ততঃ মোৰ কোনো সন্দেহ নাই।\n« বিহু- ভাস্কৰজ্যোতি শৰ্মা\nপ্ৰশংসা-ৰাকেশ শৰ্মা »\nএইটো 23 নং ফটা প্ৰেম ন। বঢ়িয়া।\nকিমান নম্বৰ নাজানো জয়ন্ত দা😬😬😬 কিন্তু ফটাপ্ৰেমেই।\nHaha… Kene moja likhisa… Hahi rokhabo pora nai\nথেংকিউ😁😁… ফটাপ্ৰেমৰ মহিমা আৰু।\nবঢ়িয়া লাগিলে পঢ়ি। মোৰো অলপ তেনেকুৱা অভিজ্ঞতা হৈছিলে ফেছবুকত 😃😃 সেয়ে বেছি মজ্জা লাগিলে আৰু অকলে অকলে হাঁহি আছো এতিয়া 😃😃😃\nধন্যবাদ দেই পঢ়ি চোৱাৰ বাবে। আমিবোৰ আটাইৰে অলপ চলপ তেনেকুৱা অভিজ্ঞতা আছেই চাগে ন।😁\nইচ্,,কান্দি দিছিলা ন,,,,\nবা, কাল্পনিক কাহিনী অ😂😂😂\nধন্যবাদ দেই পঢ়ি চোৱা বাবে\nBor val lagil dei..\nFLAMES আমিও কৰি চাইছিলোঁ৷ মনত পৰি গ’ল৷ পিছে তামাম লিখাছা দেই৷\nনিচা ফাটি গল ন।পিছে ভাল লাগিল পঢ়ি।\nএনেয়ে আৰু কিমান আছে?😀 মজা লাগিছে পঢ়ি ❤\nবৰ দুখ লাগিল। ফটাপ্ৰেমময় জীৱন হৈ গৈছে তোমাৰ।\nবঢ়িয়া ৰাজশ্ৰী৷ ধুনীয়া লিখিলা৷\nদুখ লাগি গ’লহে বা😂\nমজা লাগিল৷ অৰকূটৰ প্ৰেম আমাৰো আছিল৷\nহেৰৌ ইমান ফটাপ্ৰেম , কিতাপ এখন প্ৰকাশ হব পৰাকৈ গোট খাইছে নে😂