পৰিনীতি চোপ্ৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২২ অক্টোবৰ, ১৯৮৮ (৩৩ বছৰ)\nআম্বালা, হাৰিয়ানা, ভাৰত\nৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ফিল্মফেয়াৰ, আইফা\nপৰিনীতি চোপ্ৰা (ইংৰাজী: Parineeti Chopra; জন্ম: ২২ অক্টোবৰ ১৯৮৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা। পৰিনীতিয়ে সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেখেতে এতিয়ালৈকে এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। ছবিজগতৰৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বতে পৰিনীতিয়ে ইনভেষ্টমেণ্ট বেংকাৰ হোৱাৰ স্বপ্ন দেখিছিল। এলায়েন্স মানচেষ্টাৰ বিজিনেছ স্কুলৰ পৰা পৰিনীতিয়ে ব্যৱসায়, বিত্ত আৰু অৰ্থনীতি শীৰ্ষক তিনিটাকৈ বিষয়ত ত্ৰিস্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০৯ চনৰ মহা মন্দাৱস্থাৰ সময়ত পৰিনীতি ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু য়শ ৰাজ ফিল্মছত এগৰাকী জন-সম্পৰ্কৰক্ষী উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত হয়। ২০১৩ চনৰ পৰা পৰিনীতি ফৰ্বছ-ইণ্ডিয়াৰ 'এশগৰাকী চেলিব্ৰিটি'ৰ তালিকাভূক্ত হৈ আহিছে।\n২০১১ চনৰ ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি 'লেডিভ ভাৰ্চেছ ৰিকি বেহল' আছিল পৰিনীতি চোপ্ৰাৰ অভিনয়-অভিষেক। এইখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০১২ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'ইশকজাদে' পৰিনীতিৰ কেৰিয়াৰৰ এখন অন্যতম সফল ছবি। ২০১৩ চনৰ ছবি 'শুদ্ধ দেশী ৰোমাঞ্চ', ২০১৪ চনৰ 'হশি ট' ফশী'য়েও বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰে। ইশকজাদেত কৰা দৰ্শনীয় অভিনয়ে পৰিনীতিলৈ প্ৰথমটো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ সন্মান কঢ়িয়াই আনে। তেখেতক 'বিশেষ উল্লেখ' শাখাত বঁটা দিয়া হয়। তিনিটা বছৰৰ বিৰতিৰ পাছত পৰিনীতিয়ে ২০১৭ চনত 'গোলমা এগেইন'ত শীৰ্ষ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰে। ২০১৯ চনত মুক্তি হয় 'কেশৰী'।\nঅভিনয়ৰ উপৰি পৰিনীতিয়ে বহুকেইটা বিজ্ঞাপন আৰু ব্ৰেণ্ডত ভূমুকি মাৰিছে। তেখেত এগৰাকী সমাজকৰ্মীও। 'মানা কে হাম য়াৰ নহী' হৈছে পৰিনীতিৰ এটা বহুল-সমাদৃত গীত।\nমানচেষ্টাৰ বিজনেছ স্কুল\n১৯৮৮ চনৰ হাৰিয়ানাৰ আম্বালাত পৰিনীতিৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পৰিয়ালটো আছিল পঞ্জাবী হিন্দু সম্প্ৰদায়ৰ। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে পৱন চোপ্ৰা। পৱন চোপ্ৰা এগৰাকী ব্যৱসায়ী। আনহাতে মাতৃৰ নাম হৈছে ৰীনা চোপ্ৰা। পৰিনীতিৰ ভ্ৰাতৃ দুজন হৈছে শিৱাংগ আৰু সাহাজ। অভিনেত্ৰী প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা, মীৰা চোপ্ৰা আৰু মানাৰা চোপ্ৰা হৈছে পৰিনীতিৰ সম্পৰ্কীয়। আম্বালৰ 'কনভেণ্ট অৱ জেছুছ এণ্ড মেৰী'ত চোপ্ৰাই পঢ়া-শুনা কৰে।\nপ্ৰিয়ংকা আৰু পৰিনীতি চোপ্ৰা, ২০১২ চনত\nসোতৰ বছৰ বয়সত পৰিনীতি ইংলেণ্ডলৈ যায় আৰু মানচেষ্টাৰ বিজিনেছ স্কুলৰ পৰা ত্ৰিস্নাতক অৰ্জন কৰে। শিক্ষাগ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত পৰিনীতিয়ে মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেড ফুটবল ক্লাৱত কেটাৰিং বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে কাম কৰিছিল। পৰিনীতিয়ে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীততো স্নাতক অৰ্জন কৰিছে।\n২০০৯ চনৰ মহা-মন্দাৱস্থাৰ সময়ত পৰিনীতি ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু প্ৰিয়ংকাৰ লগত থাকিবলৈ লয়। য়শ ৰাজ ফিল্মছত তেতিয়া প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা অভিনীত 'প্যাৰ ইমপছিবল' নামৰ ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ হৈ আছিল। প্ৰিয়ংকাই জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিভাগৰ লগত পৰিনীতৰ পৰিচয় কৰাই দিয়ে। প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বিপনন বিভাগত পৰিনীতিয়ে ইণ্টাৰ্ণশ্বিপ আৰম্ভ কৰে আৰু এগৰাকী জনসম্পৰ্কৰক্ষী উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত হয়। চাকৰিটোক লৈ পৰিনীতি সন্তুষ্ট হৈছিল। কিয়নো শিক্ষাগ্ৰহণৰ কালছোৱাত অৰ্জন কৰি অহা জ্ঞান যথাযথভাৱে প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেখেতে সুযোগ লাভ কৰিছিল। পৰিনীতিয়ে প্ৰথমাৱস্থাত অভিনয় আৰু অভিনয়-শিল্পীসকলক অপছন্দ কৰিছিল। বৃত্তিটোক অধিক মুখসজ্জা ব্যৱহাৰ কৰাৰ এটা অজুহাত যেন অনুভৱ হৈছিল। পিছে 'সাত খুন মাফ' নামৰ ছবিখনত প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰাৰ প্ৰস্তুতি দেখি পৰিনীতিৰ ধাৰণা সলনি হয়। সমগ্ৰ ঘটনাটোৱে তেখেতক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিলে আৰু অভিনয় তথা শিল্পীসকলৰ প্ৰতি থকা চিন্তাধাৰাৰো পৰিৱৰ্তন হ'ল।ছবি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে পৰিনীতি অৱগত হোৱাৰ পাছত বৃত্তিটোৰ প্ৰতি তেখেতৰ শ্ৰদ্ধা বাঢ়ি গ'ল।\nঅনুষ্কা শৰ্মা আৰু ৰনবীৰ সিং অভিনীত ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি 'বেণ্ড বাজা বাৰাত'ৰ প্ৰচাৰকাৰ্য চলি থকাৰ সময়ত পৰিনীতিয়ে অভিনেত্ৰী হোৱাৰ আকাংক্ষাটো উপলব্ধি কৰে আৰু বৰ্তমানে কৰ্মৰত হৈ থকা পদটোৰ পৰা ইস্তফা দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। ইয়াৰ পিছত তেখেতৰ অভিনয় বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰাৰ মনত। এই কথাটো পৰিচালক মনীশ শৰ্মাই জানিব পাৰিলে আৰু য়শ ৰাজ ফিল্মছছৰ অধ্যক্ষ আদিত্য চোপ্ৰাৰ দ্বাৰা পৰিনীতিক চুক্তিবদ্ধ কৰোৱাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে। কিন্তু বিপনন বিভাগৰ এগৰাকী যুৱতীক অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰক্ষেপিত কৰিব বিচৰাৰ ধাৰণাটো য়শ ৰাজৰ উপ-সঞ্চালকে পছন্দ নকৰিলে আৰু প্ৰস্তাৱটো নাকচ কৰিলে। যেতিয়া পৰিনীতিয়ে শৰ্মাক চাকৰিৰ ত্যাগ কৰাৰ কথা ক'লে, তেতিয়া মনিশ শৰ্মাই কোম্পানীৰ কাষ্টিং পৰিচালকক লগ ধৰাৰ পৰামৰ্শ দিলে। কাষ্টিং পৰিচালকে পৰিনীতিক এটা অডিশ্যন দিবলৈ ক'লে ("dummy audition for fun")। পৰিনীতিয়ে 'জব উই মেট'ৰ গীত চৰিত্ৰটোৰ দুটামান সংলাপ অভিনয়ৰ জৰিয়তে কেমেৰাৰ সমুখত প্ৰদৰ্শন কৰিলে। মনিশ শৰ্মাৰ লগতে প্ৰযোজকেও উক্ত অভিনয় চাই প্ৰশংসামুখৰ হ'ল, আৰু চোপ্ৰাক তিনিখন ছবিৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ কৰোৱালে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Bhattacharya, Budhaditya (22 June 2012). "Films for real!". The Hindu. http://www.thehindu.com/life-and-style/metroplus/article3558731.ece/। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 March 2013.\n↑ "Birthday Bells". Dainik Bhaskar. http://daily.bhaskar.com/birthday/parineeti-chopra/42/latest/1/। আহৰণ কৰা হৈছে: 19 February 2013.\n↑ 3.0 3.1 "Parineeti Chopra: Who is she?". India Today. 11 April 2012. http://indiatoday.intoday.in/story/parineeti-chopra-who-is-she/1/183899.html। আহৰণ কৰা হৈছে:9April 2013.\n↑ Sharma, Amrapali (10 February 2012). "Parineeti Chopra blindly follows Priyanka". The Times Of India. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2012-02-10/news-interviews/31045482_1_priyanka-chopra-ricky-bahl-ishaqzaade। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 February 2013.\n↑ "Priyanka's family thrilled". The Tribune (Chandigarh). 1 December 2000. http://www.tribuneindia.com/2000/20001202/main3.htm#2.\n↑ "Here's Priyanka Chopra's another cousin on the block!". India Today.5June 2012. http://indiatoday.intoday.in/story/priyanka-chopra-another-cousin-on-the-block/1/199130.html.\n↑ Singh, Suhani (1 March 2013). "6 Stars in the Making". India Today. http://indiatoday.intoday.in/story/stars-in-making-parineeti-chopra-sidharth-malhotra-esha-gupta-ayushmann-khurrana-alia-bhatt-arjun-kapoor/1/252216.html। আহৰণ কৰা হৈছে:9April 2013.\n↑ 8.0 8.1 8.2 Kulkarni, Onkar (5 May 2012). "Rising star". The Indian Express. http://www.indianexpress.com/news/%22rising-star%22/945764/। আহৰণ কৰা হৈছে:2February 2013.\n↑ Gupta, Priya (17 December 2013). "Maneesh Sharma is the angel in my life: Parineeti Chopra". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/bollywood/news/Parineeti-Chopra-25-is-often-compared-to-Kajol-possibly-due-to-her-friendly-enthusiastic-persona-and-her-uninhibited-style-of-acting/articleshow/27476308.cms?। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 September 2015.\n↑ Bhattacharya, Roshmila (27 January 2017). "Did you know? Parineeti Chopra isatrained Hindustani classical singer". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/hindi/bollywood/news/Did-you-know-Parineeti-Chopra-is-a-trained-Hindustani-classical-singer/articleshow/50925183.cms.\n↑ Sharma, Sarika (20 June 2012). "Who is Parineeti Chopra?". NDTV. http://www.ndtv.com/article/people/who-is-parineeti-chopra-233814। আহৰণ কৰা হৈছে:2February 2013.\n↑ Masand, Rajeev (21 December 2014). "Watch: Roundtable conversation with top Bollywood actresses". CNN-IBN. http://www.ibnlive.com/videos/full/india/roundtable-3-732310.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 15 September 2015.\n↑ Upadhyay, Karishma (11 May 2012). "Miss Ishaqzaade". The Telegraph. http://www.telegraphindia.com/1120511/jsp/entertainment/story_15474972.jsp। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 February 2013.\n↑ 14.0 14.1 Jha, Nishita (May 2012). "Divas vs Parineeti Chopra". Tehelka খণ্ড9(20). http://archive.tehelka.com/story_main52.asp?filename=hub190512Divas.asp। আহৰণ কৰা হৈছে:2February 2013.\n↑ "Parineeti Chopra is B-town's new entrant". The Times Of India. 16 February 2011. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2011-02-16/news-interviews/28551694_1_ranveer-singh-aditya-chopra-maneesh-sharma। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 February 2013.\n↑ Dundoo, Sangeetha Devi (22 May 2012). "Sunshine girl". The Hindu. http://www.thehindu.com/arts/cinema/article3442173.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 31 March 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=পৰিনীতি_চোপ্ৰা&oldid=291227"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ আগষ্ট, ২০২১ তাৰিখে ২২:১৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


xukhdukh.com August 26, 2014\nঅসম আৰু উত্তৰ-পূৱঃ ধাৰণা বনাম বাস্তৱ\nছোভিয়েত ইউনিয়নৰ ভিতৰত ৰুছ অঞ্চল সমূহ আছিল প্ৰকৃতাৰ্থত ইউৰোপ, কিন্তু বাকী অনুন্নত মধ্য এচিয়াৰ ফেডেৰেল ৰাজ্য সমূহৰ বাবে ৰুছ মানুহ আৰ্থিক তথা সামাজিক ভাবে বহুতো অসুবিধা সহিব লগা হৈছিল | এই অসুবিধা সমূহ তীব্ৰ ক্ষোভৰ সৃষ্টি কৰিছিল ৰুছ মানুহৰ মনত- কিৰ্গিজ, কাজাখ, জৰ্জিয়ান সকলৰ কাৰণে আমি কিয় কষ্ট কৰিম ? শেষত, যেতিয়া গৰ্বাচেভে তেওঁৰ বিখ্যাত ’প্ৰেচট্ৰয়েকা’ আৰু গ্লাছন’ষ্ট পলিচি আৰম্ভ কৰিলে ৰুচ সকলৰ বহুকালৰ ক্ষোভৰ বিস্ফোৰণ ঘটিল, ফলস্বৰূপ ছোভিয়েত ইউনিয়ন ভাঙি টুকুৰা-টুকুৰ হৈ যায় | অসমৰ অৱস্থা বহুখিনি কমিউনিষ্ট যুগৰ ৰাছিয়াৰ দৰে, উত্তৰ-পূৱ নামক এক ব্যৱ্স্থাৰ চিকাৰ | জাত্যভিমানি কিছুমান নেতা আৰু উৰ্বৰ মস্তিষ্ক বুদ্ধিজীৱী সকলৰ আৱেগিক সুৰসুৰণিৰ কাৰণেই এতিয়াও এই উত্তৰ-পূৱ নামক কল্প-কাহিনিটো চলি আছে |\nপ্ৰথমতে, আমি এটা কথা সকলোৱে মানি ল’ৱ লাগিব যে, উত্তৰ-পূৱ নামক এই ধাৰণাটোৰ জন্ম হৈছে অসমৰ বিভাজনৰ মাজেদি, তাকো এটা হিংসাত্মক প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেদি | বিভাজন এই কাৰণেই হৈছিল কাৰণ তেওঁলোকে ভাবিছিল, তেওঁলোক অসমৰ পৰা সকলো ফালৰ পৰা ভিন্ন | আৰু কথাখিনি মিছাও নহয় | অসম উত্তৰ-পূৱৰ আন ৰাজ্য সমূহৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক- অসম মূলত সমতল ভূমি, আন ৰাজ্যসমূহৰ দৰে পাহাৰীয়া, দুৰ্গম নহয়, অসমৰ জন-সংখ্যাৰ কেৱল মাত্ৰ ১২% জন-জাতি (ST) অথচ উত্তৰ পূৱৰ আন ৰাজ্যসমূহত এই হাৰ ৯০% লৈকে আছে | অসমৰ এই ১২% জন-জাতি মানুহৰ সৰহ সংখ্যাকেই ভৈয়াম-জনজাতি আৰু তেওঁলোক সামাজিক তথা আবেগিক ভাৱে (emotionally) পাহাৰী ৰাজ্য সমূহৰ পৰা সম্পূৰ্ণ ৰূপে পৃথক | এতিয়া আহক মূল প্ৰশ্নটোলৈ, উত্তৰ-পূৱ কিয় লাগে ? কাৰ স্বাৰ্থত লাগে ? অসমৰ কি লাভ হৈছে উত্তৰ-পূৱ হৈ? উত্তৰ-পূৱৰ ধাৰণাটোৱে এই ৰাজ্য সমূহৰ তথা ইয়াৰ বসিন্দা সকলৰ মাজত কিবা ৰাজনৈতিক বা সামজিক একতা আনিছে নে ?\nপ্ৰথম প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ হ’ল ’উত্তৰ পূ্ৱ’ নামক এই parochial ধাৰণাটো কিছু ’প্ৰাপ্ত-বয়স’ ছাত্ৰ-নেতা আৰু extortion industry চলোৱা উগ্ৰপন্থী সংগঠন সমূহৰ বাহিৰে দিল্লীৰ বাবু সকলক লাগে, কাৰণ মাত্ৰ ১০/১২ লাখ জনসংখ্যাৰ এই গুৰুত্ত্বহীন ৰাজ্যসমূহৰ নাম মনত ৰখাৰ প্ৰয়োজন নহয় | কাৰ স্বাৰ্থত উত্তৰ-পূৱৰ প্ৰয়োজন বুলি যদি প্ৰশ্ন কৰে, তেন্তে উত্তৰ হ’ৱ - পুঁজিপতি সকলৰ স্বাৰ্থত, দুৰ্নীতিপৰায়ণ আমোলা-ঠিকাদাৰৰ স্বাৰ্থত প্ৰয়োজন| উদ্যোগীকৰণৰ নামত ভেকো-ভাওঁনা কৰি 'উত্তৰ-পূৱৰ’ নামত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিভিন্ন কৰ ৰেহাই আচঁনি তথা ’টেক্স-হ’লিডে’ৰ স্বাৰ্থত প্ৰ্য়োজন | উত্তৰ-পূৱৰ নামত প্ৰতি বছৰে ট্ৰাঞ্চপ’ৰ্ট চাবচিডি, tax exemption, Area Based Refund Scheme আদি এশ-এবুৰি আচঁনিৰ যোগেদি হেজাৰ কোটি টকা পুজিঁপতি সকলৰ জেপত সোমাই আছে, কিন্তু সেই অনুপাতে নিয়োগৰ ব্যৱস্থা বা সৃষ্টি হৈছে নে?\nআনহাতে, ৯০%-১০% ৰ যি ফৰ্মূলা তৈয়াৰ কৰা হৈছে, সেয়া কেৱল দুৰ্নীতিপৰায়ন নেতা-অমোলা-ঠিকাদাৰৰ nexus ৰ বাহিৰে আন কাৰবাক কিবা সহায় কৰিব পৰা নাই | আচলতে অসমক ৯০% আচঁনিৰ ধনৰ ভিক্ষা নালাগে, লাগে ১০০% আচঁনিৰ ৰূপায়ণ | এই ৯০% ৰেহাইৰ ভিক্ষা-বৃত্তি নাগালেন্ড, মিজোৰাম, অৰুণাচল আদি উত্তৰ-পূৱৰ পাহাৰীয়া ৰাজ্য সমূহৰ নেতা-অমোলা-ঠিকাদাৰ-উগ্ৰপন্থীৰ দুৰ্নীতিৰ বাটটো মুকলিহে কৰিছে |\nএটা উদাহৰণ দিওঁ, ২০০১ চনৰ লোক-পিয়ল মতে, নাগালেন্ডৰ জনসংখ্যাৰ decadal growth অৰ্থাত ১০ বছৰত বৃদ্ধি আছিল অস্বাভাৱিক ৬৪%, যি আছিল দেশৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ | কিন্তু অত্যন্ত নাটকীয় ভাবে ২০১১ চনৰ লোক-পিয়ল মতে নাগালেন্ডৰ জনসংখ্যাৰ decadal growth হয় গৈ মাইনাচ ০.৪ % (দেশৰ ভিতৰত সৰ্বনিম্ন আৰু অস্বাভাৱিক) অৰ্থাত যোৱা ১০ বছৰত নাগালেন্ডত এজনো জনসংখ্যা বৃদ্ধি হোৱা নাই ওলোটা কমিছে হে !! এয়া কেনেকৈ সম্ভৱ? সম্ভৱ কেৱল ৯০%-১০% ৰ যাদুকৰী ফৰ্মূলাৰ বলত | আচঁনি সমূহত জন-মূৰি হিচাপত Fund allocate কৰা হয়, এখন ৰাজ্যত যিমান জনসংখ্যা বেছি হ’ব আচঁনিৰ টকাৰ পৰিমানো সিমান বাঢ়িব আৰু সেই টকাৰ ৯০% কেন্দ্ৰীয় সাহায্য হে উত্তৰ-পূৱৰ ৰাজ্য সমূহৰ বাবে, গতিকে নাগালেন্ড আদি উত্তৰ-পূৱৰ পাহাৰীয়া ৰাজ্যসমূহত গণনাকাৰৰ কলমৰ জোৰত জনসংখ্যা বৃদ্ধি পায়, সেই জনসংখ্যাৰ আধা হ’ল Ghost Population আৰু এই Ghost Populationৰ নামত আবন্টিত আচঁনিৰ ধন কাৰ পকেটত সোমাই আছে সেয়া কোৱা বাহুল্য | এই ৰাজ্য সমূহত এনেকুৱা সম্ভৱ কাৰণ এইবোৰ পাহাৰীয়া ৰাজ্যত না শক্তিশালী সংবাদ মাধ্যম আছে, না মানুহৰ সজাগতা | দিল্লীৰ আমোলা-তন্ত্ৰৰো এই ১০-১২ লাখ জনসংখ্যাৰ গুৰুত্ত্বহীন, দুৰ্গম, উগ্ৰপন্থী অধ্যুষিত ৰাজ্য সমূহক লৈ চিন্তা কৰিবলৈ সময় আৰু সদিচ্ছা এটাও নাই | কিন্তু অসমৰ কথা সুকীয়া | অসমৰ জনসংখ্যা পাঞ্জাৱ, হাৰিয়াণা, হিমাচল আদি ৰাজ্যকৈ বেছি, কেৰেলা আৰু ঝাৰখণ্ডৰ সমান | সংসদত আমাৰ লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভা মিলাই ২১ জনকৈ সাংসদ আছে | এক সুস্থ গণতান্ত্ৰিক পৰিৱেশ আছে, আছে প্ৰাকৃতিক সম্পদ, জনসম্পদ | প্ৰয়োজন কেৱল দূৰদৰ্শী নেতৃত্ব, সবল এডমিনিষ্ট্ৰেশ্বন, আচঁনি সমূহৰ সম্পূৰ্ণ আৰু সঠিক ৰূপায়ন, প্ৰয়োজন সম্পদৰ সুষম বাণিজ্যিক ব্যৱহাৰ আৰু স্থানীয় যুৱ সমাজৰ entrepreneurship |\nএটা কথা চিন্তা কৰক, নাগালেন্ড আৰু মিজোৰামৰ জনসংখ্যা মিলি আমাৰ নগাওঁ জিলাৰ জনসংখ্যাৰ সমান নহয় | উত্তৰ-পূৱৰ আন সকলো ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা অসমৰ একো একোখন জিলাৰো সমান নহয় | তদুপৰি সেইবোৰ ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক তথা ৰাজনৈতিক পৰিৱেশ অসমতকৈ সম্পূৰ্ণ পৃথক | এই পাহাৰীয়া ৰাজ্যসমূহত সম্পদ বুলিবলৈ একো নাই বুলি ক’ব পাৰি, গতিকে তেওঁলোক দিল্লীৰ দৰবাৰত হাত পতাটো স্বভাৱিক, আৰু এই হাত পতা কাৰ্য্যটোত সদায় অসমক ব্যৱহাৰ কৰি আছে | অসম এতিয়া এই হাত-পতা কাৰ্য্যটোৰ পৰা আতৰি আহি আত্ম-সন্মান সহকাৰে নিজৰ উন্নতিৰ পথ নিজে বিচাৰি লৱ লাগে, আমাৰ প্ৰাকৃতিক আৰু জনসম্পদৰ বিকাশৰ জৰিয়তে, পাঞ্জাৱৰ দৰে, কেৰেলাৰ দৰে | অসম উত্তৰ-পূৱৰ নপতা ফুকন হৈ থকাতকৈ, পাহাৰীয়া, দুৰ্গম, উগ্ৰপন্থী অধ্যুষিত অঞ্চল আদি বিশেষণৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰি স্বাভিমান আৰু উৎকৰ্ষতাৰ দ্বাৰা সৰ্ব-ভাৰতীয় ক্ষেত্ৰত নিজৰ সন্মানজনক স্থান নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগিব |\nউত্তৰ-পূৱ বুলিলে সততে আমি অৱেগিক হৈ পৰো, কিন্তু এই কথা আমি পাহৰি যাওঁ যে উত্তৰ-পূৱ নামক এই ধাৰণাটোৰ সৃষ্টি হৈছিল অসম-বিৰোধৰ মাজেদি | গতিকে, এই সাত-ভনী আদি আৱেগসমূহ কেৱল অত্যন্ত superficial য়ে নহয় অপ্ৰয়োজনীয় | কৰ্মসূত্ৰে পাহাৰীয়া ৰাজ্য সমূহত থকা অসমৰ মানুহে বেছি ভাল কৈ ক’ব পাৰিব আমি কিমান্ দূৰ ভাই-ভনী হব পাৰিছো | মুঠতে, উত্তৰ-পূৱ বিশেষণ অসমৰ বাবে এক stigma, এটা bad publicity! অসম যেতিয়া লৈকে উত্তৰ-পূৱ হৈ থাকিব তেতিয়ালৈকে "দুখীয়া, দুৰ্গম, উগ্ৰপন্থী অধ্যুষিত" বিশেষ শ্ৰেণীৰ ৰাজ্য হৈয়ে থাকিব, এই পংগু ৰাজ্যৰ পৰিচয়ৰ পৰা নিজকে মুক্ত কৰি অসম আৰু অসমীয়াই নিজৰ সম্পদ, মেধা আৰু দূৰদৰ্শী ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক নীতি নিৰ্ধাৰণৰ দ্বাৰা আগুৱাই যাব লাগে | উত্তৰ-পূৱ হৈ নিজকে মূল-সুঁতিৰ পৰা দূৰত ৰখাতকৈ, মূলসুঁতিৰ এক উল্লেখযোগ্য শক্তি হোৱাটোহে বেছি প্ৰয়োজন ।\nলেখক পেশাত ভাৰত চৰকাৰৰ আবকাৰী তথা কেন্দ্ৰীয় শুল্ক বিভাগৰ উপ-আয়ুক্ত আৰু এই লেখা লেখকৰ একান্ত ব্যক্তিগত অনুভৱহে।


লানি নিছিগা দালালঃ এইবাৰ ৰাজ্যৰ ডাকঘৰত ওলাইছে সম্ভেদ -\nHomeআঞ্চলিকলানি নিছিগা দালালঃ এইবাৰ ৰাজ্যৰ ডাকঘৰত ওলাইছে সম্ভেদ\nডিজিটেল ডেস্কঃ দালালৰ কবলত অসম। সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি চলা অভিযানত আটক হৈছে পাঁচ শতাধিক মাটিৰ দালাল। ৰাজ্য চৰকাৰৰ সবল ভুমিকাত অসম দালালমুক্ত হ’ব বুলি আশাবাদী ৰাজ্যবাসী। তেনে সময়তে আন এক দালালচক্ৰৰ সম্ভেদ ওলাইছে ৰাজ্যত।ৰাজ্যত এইবাৰ ডাকঘৰত চলিছে দালালৰাজ! ঢকুৱাখনা ঘিলামৰাৰ এগৰাকী বৃদ্ধাৰ ডাকঘৰৰ একাউণ্টৰ পৰা ১০ হাজাৰ টকা হৰলুকী হোৱা ঘটনাই সৃষ্টি কৰিছে চাঞ্চল্যৰ। ঢকুৱাখনা ঘিলামৰা চৌখামঘাট গাঁৱৰ ৰুহিনী গগৈ নামৰ বৃদ্ধা এগৰাকীৰ একাউন্টৰ পৰা হৰলুকী হৈছে ধন।\nবৃদ্ধাগৰাকীয়ে ২৬/০৪/২০১৯ তাৰিখে ঘিলামৰা ডাকঘৰত এটা ছেভিংছ একাউণ্ট খুলিছিল। বৰ্তমান সময়লৈকে লেন-দেন চলি থকা একাউণ্টটোৰ পাছবুকখন মঙলবাৰে আপডেট কৰিব লওঁতে ১০০০০ টকা কমকৈ ওলোৱাত হতভম্ভ হয় বৃদ্ধাগৰাকী। গ্ৰাহক ৰুহিনী গগৈয়ে কৰা অভিযোগ অনুসৰি ডাকঘৰত লেন-দেন কৰা সকলো হিচাপ পাছবুকখনত তাৰিখ আৰু পইচা অনুপাতে সকলোতে ডাকঘৰৰ অফিচ স্বাক্ষৰ আৰু ছীলমোহৰ মৰা আছে। কিন্তু পৰিতাপৰ বিষয় যে পূৰ্বৰ ডাকঘৰ মেনেজাৰ আৰু একাংশ কৰ্মচাৰীয়ে দালালৰাজ চলাই থকাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। দালালৰূপী কৰ্মচাৰীয়ে বৃদ্ধাগৰাকীৰ একাউন্টৰ পৰা হৰলুকী কৰা ১০ হাজাৰ কৈ টকা বিভাগীয় বিষয়াই ঘূৰাই দিবলৈ সক্ষম হ’বনে নাই সেয়া সময়ত লক্ষ্যণীয় হ’ব।\nPrevious article‘আল্লাহু আকবৰ’ ধ্বনি দি ফালি পেলালে পাকিস্তানী পতাকা\nNext articleবীৰ্য ও অনলাইনত? পৃথিৱীলৈ আহিল ‘ইন্টাৰনেট বেবী’


এখন গাওঁ , গাওঁখনৰ প্ৰতিঘৰ মানুহ আজি সন্মুখীন হৈছে চৰম নিৰাপত্তাহীনতাৰ – MyNewsNE\nএখন গাওঁ , গাওঁখনৰ প্ৰতিঘৰ মানুহ আজি সন্মুখীন হৈছে চৰম নিৰাপত্তাহীনতাৰ\nনিজৰ জীৱন, সা-সম্পত্তিৰ নিৰাপত্তাহীনতাক লৈ চৰম উদ্বিগ্ন ধিঙৰ এখন গাওঁ । নিৰাপত্তা প্ৰদানত ব্যৰ্থ আৰক্ষী প্ৰশাসন ।\nএখন গাওঁ , গাওঁখনৰ প্ৰতিঘৰ মানুহ আজি সন্মুখীন হৈছে চৰম নিৰাপত্তাহীনতাৰ । প্ৰতি মুহূৰ্তত অসহায় গাওঁবাসীয়ে প্ৰশাসনৰ ওচৰ চাপিছে যদিও গাওঁবাসীক নিৰাপত্তা প্ৰদান কৰাত লজ্জাজনক ভাৱে ব্যৰ্থ হৈছে আৰক্ষী প্ৰশাসন । কিয় নিৰাপত্তাহীনতাত ভুগিছে গাওঁবাসীয়ে ? কিয় নিৰাপত্তা প্ৰদানত ব্যৰ্থ হৈছে আৰক্ষী প্ৰশাসন ? চাওক এই প্ৰতিবেদন ।\nনগাওঁ জিলাৰ ধিং পৌৰসভাৰ অন্তৰ্গত এইখন গাওঁ । নাম আঠ গাঁও । এই গাঁও খনত আজি কেইবামাহ ধৰি চোৰে চলাই গৈছে তাণ্ডৱ । দুই এদিনৰ পাছে পাছে চোৰে লুটপাত চলাইছে এঘৰৰ পাছত আনঘৰত । দিন দুপৰতে লুটি নিছে ঘৰৰ আ অলংকাৰ, টকা পইচাকে ধৰি ঘৰৰ মূল্যবান সা সামগ্ৰী ।\nধাৰাবাহিক ভাৱে গাওঁখনত দিন দুপৰতে সংঘটিত হোৱা এই চুৰিকাণ্ডৰ বিষয়ে প্ৰতিঘৰ ভুক্তভোগীয়ে স্থানীয় ধিং আৰক্ষীক অৱগত কৰি আহিছে যদিও শূন্যতে গদা ঘুৰোৱা ধিং আৰক্ষীয়ে আজিকোপতি এজনো অপৰাধীক কৰায়ত্ব কৰিবলৈ সক্ষম নহল । যাৰ ফলত ভীতিগ্ৰস্থ গাওঁবাসীয়ে ৰাতিটো দুৰৰে কথা দিনতো ঘৰ এৰি উলাব নোৱাৰা অৱস্থা ।\nআৰক্ষীক এজাহাৰ দিও কোনো ফলাফল নোপোৱা গাওঁবাসীয়ে এতিয়া ভুগিছে চৰম নিৰাপত্তাহীনতাত । এতিয়া প্ৰশ্ন উঠিছে এটা দুটা চুৰি ঘটনা নহয় , দিন দুপৰতে একাধিক চুৰিকাণ্ড সংঘটিত হোৱাৰ পাছতো কিয় আৰক্ষী প্ৰশাসন চূড়ান্ত ভাৱে ব্যৰ্থ হৈছে অপৰাধীক কৰায়ত্ব কৰাত\nassamassam newsassam policedhingdhing policedhing villageEntertainmentvillage dhing


বেলেগ ফলাফলৰ বাবে পদ্ধতিবোৰ সলনি কৰোঁ আহক Let’s Change Methods for Different Results – Krishak Bandhu – An eMagazine with Homestead Theme on Sustainable Broad-based Agriculture\nHomeMotivationalবেলেগ ফলাফলৰ বাবে পদ্ধতিবোৰ সলনি কৰোঁ আহক Let’s Change Methods for Different Results\n✍~শ্ৰী বিকাশ কলিতা\nআপুনি ইমানদিনে খেতিৰ লগত জড়িত, কিন্তু আপুনি খেতিৰ পৰা বেছি ফচল লাভ কৰিব পৰা নাই৷ গতিকে আপুনি যদিও কষ্ট কৰি আছে, হাতলৈ অহা টকা-পইচাৰ পৰিমাণ কিন্তু বঢ়া নাই৷ ইফালে মুল্যবৃদ্ধি ঘটিয়েই আছে৷ মাজে মাজে ভাব হয় খেতি-বাতি সকলো বাদেই দিও নেকি? এইবোৰ কৰি কিবা লাভ আছে জানো?\nবা হয়তো আপুনি নতুনকৈ খেতিত নমাৰ কথা চিন্তা কৰিছে বা খেতিভিত্তিক কিবা ব্যৱসায়ৰ কথা চিন্তা কৰিছে, কিন্তু খেতিৰ পৰা ভালদৰে উপার্জন কৰিব নোৱাৰা কথা শুনি আপুনি পিছ হুহুকিছে৷ আপুনি শুনিছে কিদৰে আমাৰ আটাইতকৈ দুখীয়া লোকসকল হ’ল খেতিয়কসকল৷ আনকি খেতিৰ লগত জড়িত অসমীয়া ব্যৱসায়ীসকলেও বিশেষ ভাল কৰিব পৰা নাই৷ গতিকে ই আপোনাৰ মন সেমেকাই পেলাব আৰু আপুনি মনৰ পৰা নতুন আইডিয়াটো বাদ দিব৷\nএনে কথা আমি প্ৰায়ে শুনো, দেখো৷\nকিয় এনে হয় আৰু আপুনি এই বিষয়ে কিবা কৰিব পাৰে নেকি?কথাটো কিন্তু অকল কৃষিৰ ক্ষেত্ৰতে সীমাবদ্ধ বুলি নাভাবিব৷ জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত এই কথাটো একেই৷এতিয়া আপুনি কি কৰিব পাৰে?\nযদি আপুনি কাম এটা কৰি বিচৰা মতে ফলাফল পোৱা নাই, তেন্তে দুটা উপায় আছে-\n(১) আকৌ আগৰ দৰেই একেদৰে কামটো তাৰ ফলাফল বেলেগ হ’ব বুলি আশা কৰি (ভগৱানক, আল্লাক বা যিশুক খাটি) বহি থাকক৷\n(২) এই পদ্ধতিৰে যদি কাম হোৱা নাই, তেন্তে আন এক পদ্ধতি অৱলম্বন কৰক, যিটো পদ্ধতিৰে আন কোনোবাই কামটো কৰি সাফল্য লাভ কৰিছে৷\nআপুনি এই দুটা পদ্ধতিৰ যিকোনো এটা পদ্ধতি বাচি ল’ব পাৰে৷ একেসময়েত দুটা পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰাটো সম্ভৱ নহ’ব৷\nযদি আপুনি প্ৰথমটো উপায় বাছি লয়, তেন্তে তাৰ ফলাফল কি হ’ব সেয়া জানিবলৈ আপুনি ৰ’বই নালাগে, কাৰণ আপোনাৰ ফলাফলো আকৌ আগৰ নিচিনাই হ’ব৷\nআনহাতে যদি আপুনি দ্বিতীয়টো উপায় গ্ৰহণ কৰে অর্থাৎ কাম নকৰা পদ্ধতিটো বাদ দি এক নতুন, কাম কৰা পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰে, তেন্তে এইবাৰ কিন্তু আপুনি সফল হ’বই৷\nনতুন পদ্ধতি আৰু উপায়\nনতুন পদ্ধতিটো বাচি লওতে মাত্ৰ আপুনি সাৱধান হ’ব লাগিব৷ এনেকুৱা এটা পদ্ধতি বাচি ল’ব যিটো ব্যৱহাৰ কৰি আন কোনোবাই ভাল ফলাফল বা আপুনি বিচৰা ফলাফল পাইছে৷ তেতিয়া ই আপোনাৰ ক্ষেত্ৰতো কাম কৰাৰ সম্ভাৱনা বহু বেছি৷ যদি তেনেকুৱা পদ্ধতি আগতে কোনেও ব্যৱহাৰ কৰাই নাই, তেতিয়া? যদি তেনেকুৱা কোনো পদ্ধতিৰ কথা আপুনি নাজানে তেন্তে আপুনি নিজৰ আৰু সেই বিষয়ে জনা আন কাৰোবাৰ সহায় লৈ যিমানদূৰ সম্ভৱ বিচাৰ-বিবেচনা কৰি, পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰি কাম কৰিব পৰা এটা পদ্ধতি নিজে তৈয়াৰ কৰি লওক৷ প্ৰথমতে হয়তো অলপ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ প্ৰয়োজন হ’ব আৰু পদ্ধতিটোৰ অলপ ইফাল-সিফাল কৰিব লাগিব৷ পদ্ধতিটো প্ৰয়োগ কৰক আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি ইয়াক সালসলনি কৰক৷\nইতিমধ্যে বহুতে এয়া কৰি আছে\nএনেদৰে আগৰ নিচিনা কাম নকৰা পদ্ধতি সলাই নতুন উপায় অৱলম্বন কৰি বহু নতুন খেতিয়ক আৰু উদ্যমীয়ে কিন্তু অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ভাল কাম কৰি আছে৷ ভালদৰে টকা-পইচা ঘটাৰ লগতে তেওঁলোক আনৰ বাবে ৰোল মডেল হৈ পৰিছে৷ তেওঁলোকে যিদৰে ণতুন পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰি নিজৰ কাম ভালদৰে কৰিব পাৰিছে আৰু বিচৰা ফলাফল লাভ কৰিব পাৰিছে, আপুনিও কিন্তু তেনেদৰে নতুন কথা প্ৰয়োগ কৰি লাভৱান হ’ব পাৰিম৷\nযদি কথাটো তেনেকুৱাই, তেন্তে কিয় সকলোৱে তেনেকুৱা নকৰে? কাৰণ মানুহে সহজে নতুন কথা মানি নলয়; তেওঁলোকৰ ভয় লাগে; নতুন কথা শিকিবলৈ ক’ত বিচাৰিব লাগে, কেনেকৈ বিচাৰিব লাগে সেয়া তেওঁলোকে নাজানে; ইমান কষ্ট কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মন নাই৷\nএই কথাবোৰ আমাৰ জীৱনৰ ক্ষেত্ৰতো একে৷ যদি আমাৰ জীৱনত আমি বিচৰা ফলাফল লাভ কৰা নাই বা সমস্যাবোৰৰ সন্মুখীন হ’ব পৰা নাই, তেন্ত আমি উপায়বোৰ, পদ্ধতিবোৰ সলাব লাগিব৷ তেতিয়াহে আপুনি আগতে পাই অহা ফলাফলতকৈ বেলেগ ফলাফল লাভ কৰিব পাৰিব৷\nআহকচোন জীৱনটোক নিজৰ চিন্তাৰ দ্বাৰা আৰু অলপ উন্নীত কৰোঁ৷\nROLE OF INDIGENOUS COW IN ORGANIC AGRICULTURE জৈৱিক কৃষিত থলুৱা গাইগৰুৰ ভূমিকা\nTotal Visits: 403,405\nTotal Page Views: 1,639


শচীন দেৱবৰ্মণ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(শচীন দেৱ বৰ্মনৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএচ ডি বৰ্মণ\nমীৰা দেব বৰ্মন, বিবাহ-পূৰ্বঃ মীৰা দাসগুপ্ত (১৯২৩-২০০৭)\nৰাহুল দেৱ বৰ্মন\n১৯৫৮: সঙ্গীত নাটক একাডেমী পুৰস্কাৰ - পূৰ্ণ তালিকা\nশচীন দেৱবৰ্মণ (অক্টোবৰ ১, ১৯০৬ - অক্টোবৰ ৩১, ১৯৭৫) বিংশ শতাব্দীত ভাৰতীয় বাংলা গানৰ কিংবদন্তীতূল্য আৰু জনপ্ৰিয় সঙ্গীত শিল্পী। প্ৰায়: তেওঁক এচ, ডি, বৰ্মণ হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। কিছু অনুনাসিক কণ্ঠস্বৰৰ বাবে তেওঁ তেওঁৰ শ্ৰোতাসকলৰ মাজত বিশেষভাবে পৰিচিত। বিগত প্ৰায় এশ বছৰেও বাংলা গানৰ শ্ৰোতাসকলৰ মাজত তেওঁৰ কালোত্তীৰ্ণ গানৰ আবেদন কিঞ্চিতো লঘু নাইহোৱা। কেবল সঙ্গীতশিল্পী হিচাপেই নহয়, গীতিকাৰ হিচাপেও তেওঁ সাৰ্থক। তেওঁ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰত সঙ্গীত পৰিচালকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছে। তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাহুল দেৱবৰ্মণ ভাৰতৰ বিখ্যাত সঙ্গীত পৰিচালক আৰু সুৰকাৰ আছিল। তেওঁৰ ছাত্ৰী আৰু পৰবৰ্তীকালত সহধৰ্মিনী মীৰা দেৱবৰ্মণে গীতিকাৰ হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰে।\n2 বংশ পৰিচয়\n2.1 প্ৰাথমিক সঙ্গীত শিক্ষা\n3 কুমিল্লাত শচীন দেৱবৰ্মণ\n4 প্ৰথমাৰ্ধৰ কাম\n6 চলচ্চিত্ৰ পঞ্জী\n7 সন্মান আৰু পুৰস্কাৰ\n8 আৰু চাওক\n9 তথ্য সংগ্ৰহ\n10 বাহ্যিক সংযোগ\nতেখেতৰ জন্ম কুমিল্লাত, ত্ৰিপুৰাৰ চন্দ্ৰবংশীয় মাণিক্য ৰাজপৰিয়ালৰ সন্তান। দেউতাক নবদ্বীপচন্দ্ৰ দেৱবৰ্মণৰ ওচৰত সঙ্গীত শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। তৎকালীন ত্ৰিপুৰাৰ অন্তৰ্গত কুমিল্লাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ নটি সন্তানৰ মাজত তেওঁ আছিল অন্যতম। মাতৃ মণিপুৰি ৰাজবংশৰ ছোৱালী নিৰুপমা দেৱী। ১৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দত কুমিল্লা জিলা স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰি ভিক্টোৰিয়া কলেজত ভৰ্তি হয়। ১৯২২ খ্ৰীষ্টাব্দত সেই কলেজৰ পৰাই আইএ পাছ কৰে। তাৰপাছতভিক্টোৰিয়া কলেজত বিএ ক্লাছত ভৰ্তি হয়। ১৯২৪ খীষ্টাব্দত কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ত এমএ ত ভৰ্তি হয়। ১৯৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা স্থায়ীভাবে মুম্বাইত বসবাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দত প্যাৰালিটিক ষ্ট্ৰোক হৈ কোমাত আছিল পাঁচ মাহ। ৩১ অক্টোবৰ, ১৯৭৫ তেওঁৰ প্ৰয়াণ হয়।\nবংশ পৰিচয়[সম্পাদনা কৰক]\nকুমিল্লাৰ ঐতিহাসিক অভয় আশ্ৰমৰ তত্ত্বাবধায়ক সংগীত প্ৰাণ প্ৰয়াত শ্ৰী পৰিমল দত্তৰ স্মৃতিকথাৰ পৰা জনা যায় যে, চহৰৰ চৰ্থা এলেকাৰ গোল পুখুৰীৰ দণি পাৰাৰ এই ঘৰটো আছিল তৎকালীণ ভাৰত বৰ্ষৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ মহাৰাজ বীৰচন্দ্ৰ মাণিক্য বাহাদুৰৰ সৎভাই মহাৰাজ নবদ্বীপ কুমাৰ দেৱ বৰ্মন বাহাদুৰৰ। ত্ৰিপুৰাৰ এই মহাৰাজৰ স্ত্ৰী আছিল বহু কেইগৰাকী। তাৰ মাজত পাটৰাণীৰ পুত্ৰ মহাৰাজ নবদ্বীপ কুমাৰ দেৱ বৰ্মন বাহাদুৰক আন এক ৰাণীৰ পুত্ৰ বীৰচন্দ্ৰ মাণিক্য বাহাদুৰে হত্যা কৰিবলৈ উঠি পৰি লাগে উপায়ান্তৰ নেদেখি মহাৰাজ নবদ্বীপে ৰাজ প্ৰাসাদৰ কৰ্মকৰ্তা শ্ৰী কৈলাস সিংহৰ পৰামৰ্শমতে সপৰিয়ালে কুমিল্লালৈ গুচি আহে।\nজনা যায়, বিখ্যাত ‘ৰাজমালা’ গ্ৰন্থখন কৈলাস সিংহই ৰচনা কৰিছিল। কৈলাস সিংহৰ পৰামৰ্শমতেই মহাৰাজ নবদ্বীপে সিংহাসনৰ দাবীও সেই সময়ত এৰি দিছিল। কুমিল্লা চহৰৰ পূৰ্ব চৰ্থাত অবস্থিত এই ঘৰটো সেইসময়তে নিৰ্মিত হৈছিল। ঘৰটো দেখাত কুমিল্লা চহৰৰ ব্ৰিটিছৰ আমোলাত তৈয়াৰী ঘৰসমূহৰ দৰেই ভাব হয়। এই ঘৰটো দেখাত কোনো ৰাজ প্ৰসাদৰ দৰে নহয়। এই কুমাৰ দেৱ বৰ্মন বাহাদুৰৰ পুত্ৰই হ’ল শচীন দেৱ বৰ্মন।\nপ্ৰাথমিক সঙ্গীত শিক্ষা[সম্পাদনা কৰক]\nদেউতাক নবদ্বীপচন্দ্ৰ দেৱ বৰ্মন আছিল এজন চেতাৰবাদক আৰু ধ্ৰূপদী সঙ্গীতশিল্পী। তেৱেঁই আছিল শচীন দেৱবৰ্মনৰ প্ৰথম শিক্ষক। তাৰপাছত তেওঁৰ সঙ্গীত শিক্ষা চলে উস্তাদ বাদল খান আৰু বিশ্বদেব চট্টোপাধ্যায়ৰ তত্ত্বাবধানত। ধ্ৰূপদী সঙ্গীতৰ এই শিক্ষাই তেওঁৰ মাজত সঙ্গীতৰ মৌলিক জ্ঞান সঞ্চাৰত গভীৰ ভূমিকা পালন কৰে। এই শিক্ষাই তেওঁৰ পৰবৰ্তী জীৱনৰ সুৰ-সাধনাত প্ৰভাব বিস্তাৰ কৰিছিল। পৰবৰ্তীকালত তেওঁ উস্তাদ আফতাবউদ্দিন খানৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে।\nচহৰৰ চৰ্থা এলেকাৰ শচীন দেৱ বৰ্মনৰ ঘৰৰ বিপৰীত দিশত অবস্থিত মুন্সিৰ ঘৰৰ ইতিহাসৰ পৰা জনা যায় যে, ঘৰৰ জমিদাৰ চালাহউদ্দিন আহম্মেদ প্ৰকাশ মৰ্তুজ মিয়াৰ বন্ধু আছিল শচীন দেৱ বৰ্মন। মৰ্তুজ মিয়াৰ পৰিবাৰিক ইতিহাসৰ পৰা শচীন দেৱৰ গায়ক হোৱাৰ পিছৰ চমকপ্ৰদ তথ্য জনা যায়।\nজনা যায়, কৈশোৰত এদিন শচীন দেৱ বৰ্মন আৰু মৰ্তুজ মিয়াই যেতিয়া মুন্সিৰ ঘৰৰ সন্মুখৰ ৰাস্তাত নিশাৰ পৰত পায়চাৰী কৰিছিল তেতিয়া শচীন দেৱে গুণগুন কৰি গান গাইছিল। এই সময়ত ঘৰৰ সন্মুখত বহা জমিদাৰ নাবালক মিয়াই ঘৰৰ চাকৰ চফৰ আলীক ৰাস্তাত গান গোৱা ল’ৰাটোক মাতি আনিবলৈ ক’লে। চফৰে গৈ শচীন দেৱক ক’লে, শচীন মালিকে আপোনাক তৎক্ষণাত্ মাতিছে।তেতিয়া শচীন দেৱে ভয় খায় যায়। পাছত অভয় দান দি তেওঁক মাতি আনি নাবালক মিয়াই সুধিলে যে, তোমাৰ তো কণ্ঠ বৰ ভাল, কোনো বাদ্য যন্ত্ৰ আছে নে নাই? তেতিয়া শচীনে নাই বুলি উত্তৰ দিয়াত জমিদাৰ নাবালক মিয়াই পিয়ানো, হাৰমোনিয়াম, তবলাসহ সংগীতৰ বিভিন্ন সৰঞ্জামাদি কিনি তেওঁৰ নিজ গৃহৰ এটি কোঠাত সংগীত সাধনাৰ ব্যবস্থা কৰি দিয়ে। কানাকেষ্ট নামৰ এজন তবলাবদকো ৰাখি দিয়ে। তেতিয়াৰ পৰাই সংগীতত শচীনৰ উত্থান ঘটে।\nকুমিল্লাত শচীন দেৱবৰ্মণ[সম্পাদনা কৰক]\nবীৰচন্দ্ৰ মাণিক্যৰ অৰ্থানুকূলে, কুমিল্লাৰ চৰ্থাত ৬০ একৰ মাটি লৈ প্ৰাসাদ নিৰ্মাণ কৰিছিল কুমাৰ বাহাদুৰ নবদ্বীপচন্দ্ৰই। এই প্ৰাসাদতে ১৯০৬ চনৰ প্ৰথম অক্টোবৰত তেওঁৰ নুমলীয়া সন্তান শচীন দেৱবৰ্মণৰ জন্ম। ১৯১০ৰ পৰা ১৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দ পৰ্যন্ত ঠাকুৰপাৰাৰ সুৰলোক, কান্দিৰপাৰাৰ সবুজ সংঘ নাট্যদল, দি গ্ৰেট জাৰ্নাল থিয়েটাৰ পাৰ্টি, ইয়ংম্যান্স ক্লাব ইত্যাদিক লৈ গঢ়ি উঠিছিল কুমিল্লাৰ সাংস্কৃতিক পৰিমণ্ডল। ত্ৰিপুৰাৰ মহাৰাজসকলে কুমিল্লাত সজায় দিছিল টাউনহল, নাট্যশালা, লাইব্ৰেৰি আৰু নানা সংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ। ১৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ফালে শচীন দেৱৰ বন্ধুসকলৰ মাজত আছিল সুৰসাগৰ হিমাংশু দত্ত, অজয় ভট্টাচাৰ্য, মোহিনী চৌধুৰী, সমৰেন্দ্ৰ পাল, কাজী নজৰুল ইচলাম , শৈলবালা দাম, ধ্ৰুপদীয়া সৌৰেন দাশ, সুধীন দাশ প্ৰমুখে লোকসকল। তালৈ নিয়মিতভাবে আহিছিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক সুশীল মজুমদাৰ, ননী মজুমদাৰ, ব্ৰজেন ব্যানাৰ্জী, জিতু দত্ত, অৰুণ মহলানবিশ প্ৰমুখে ব্যক্তিসকল। গানৰ ধৰণ আছিল ভোৰকীৰ্তন, নগৰকীৰ্তন, কবিগান, ঢপযাত্ৰা। সাহিত্যিক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ, কবি আৰু সঙ্গীতজ্ঞসকল একত্ৰিত হৈছিল ইয়ংমেন্স ক্লাবত। আড্ডাৰ পৰা ভাহি আহিছিল নজৰুল আৰু শচীন দেৱৰ গান। নজৰুল কুমিল্লালৈ আহিলে থাকিছিল তালপুকুৰৰ পশ্চিমপাৰৰ এটি ঘৰত। কুমিল্লাৰ পৰা শচীন দেৱ কলকাতালৈ আহে ১৯২৫ খ্ৰীষ্টাব্দত।\nপ্ৰথমাৰ্ধৰ কাম[সম্পাদনা কৰক]\n১৯২৩ খ্ৰীষ্টাব্দত আকাশবাণী কলকাতা কেন্দ্ৰত তেওঁ প্ৰথম গান গায়। ১৯৩১ খ্ৰীষ্টাব্দত পিতা নবদ্বীপচন্দ্ৰই কলকাতাত দেহত্যাগ কৰে। মৃত্যুকালত তেওঁ আছিল ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী। শচীন দেৱ তেতিয়া থাকিছিল কলকাতাৰ ত্ৰিপুৰা পেলেচত। নিজৰ লেখা সৰগমেৰ নিখাদ নামৰ আত্মজীবনীত শচীন দেৱবৰ্মণে স্বয়ং লিখিছে যে "পিতাৰ মৃত্যুৰ পাছত মই যেন অথাই সাগৰত পৰি গলো। এই অবস্থাত মই আগৰতলা বা কুমিল্লাত গৈ থকাহ’লে ৰাজকীয় আৰামত আৰু নিশ্চিন্তমনে নিজৰ ঘৰত বাস কৰিব পাৰিলো হয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ যি কোনো উচ্চপদত নিজকে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিব পাৰিলো হয়। মোৰ ডাঙৰ দাদাসকলে মোক তাকে কৰিবলৈ কৈছিল। কিন্তু মোৰ এই ব্যবস্থা মনঃপূত নহল। নিজেই অকলে সংগ্ৰাম কৰি, নিজেই উপাৰ্জন কৰি সঙ্গীত সাধনাতে জীৱন কটাই দিব খোজোঁ। মনৰ মাজত একমাত্ৰ এই আকাঙ্ক্ষাকে লৈ কলকাতাৰ ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰাসাদ এৰি ভাড়াৰ এটি সামান্য ঘৰত মোৰ আস্তানা বান্ধিলোঁ।"\n১৯৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ অডিচনত ফেল কৰিলে ভাৰতৰ ৰেকৰ্ড প্ৰস্তুতকাৰী শীৰ্ষ প্ৰতিষ্ঠান এইচএমভিত। তেতিয়া তেওঁ একেই বছৰতে তেওঁৰ প্ৰথম গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড উলিয়ায় হিন্দুস্তান মিউজিক্যাল প্ৰোডাক্টচৰ পৰা শচীন দেৱৰ প্ৰথম ৰেকৰ্ডকৃত দুটি গান হ’ল পল্লীগীতিৰ ঢঙত গোৱা "ডাকিলে কোকিল ৰোজ বিহানে" যাৰ আছিল গীতিকাৰ হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ ৰায় আৰু খাম্বাজ ঠুমৰি অঙ্গৰ ৰাগপ্ৰধান "এ পথে আজ এসো প্ৰিয়" যাৰ গীতিকাৰ আছিল শৈলেন ৰায়। ১৯৩০-ৰ দশকত তেওঁ ৰেডিঅ’ত পল্লীগীতি গাই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে। পূৰ্ব বাংলা আৰু উত্তৰ-পূৰ্ব বাংলাৰ পল্লীগীতিৰ ওপৰত তেওঁৰ বিশেষ দখল আছিল।\n১৯৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত অল ইণ্ডিয়ান মিউজিক কনফাৰেন্সত গান গায় তেওঁ সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ১৯৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত বেঙ্গল মিউজিক কনফাৰেন্সত ঠুমৰি পৰিবেশন কৰি ওস্তাদ ফৈয়াজ খাঁক মুগ্ধ কৰিছিল। শেখ ভানুৰ ৰচনা ‘নিশিথে যাইয়ো ফুলবনে’ দেহ আৰু সাধনতত্ত্বৰ গানটোক প্ৰেমৰ গানলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ কবি জসীমউদ্দীনৰ দ্বাৰা ৰূপান্তৰিত এই গানৰ ৰেকৰ্ড কৰে ১৯৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দত। ১৯৩৭ ত মীৰা ধৰক বিয়া কৰায়। মীৰা ধৰ আছিল তেওঁৰ সঙ্গীত জীৱনৰ বিশ্বস্ত সঙ্গী। বাংলা গানৰ জগতত মীৰা ধৰ তথা মীৰা দেৱবৰ্মণ অন্যতম সাৰ্থক গীতিকাৰ। তেওঁ ৰচনা কৰা গানৰ মাজত আছে ”শোন গো দখিন হাওয়া”, ”বিৰহ বড় ভাল লাগে”, ”সুবল ৰে বল বল”, ”বৰ্ণে গন্ধে ছন্দে গীতিতে”, ”কে যাস ৰে ভাটি গাঙ বাইয়া” আৰু ১৯৭১ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰচনা কৰা "তাকদুম তাকদুম বাজাই বাংলাদেশেৰ ঢোল"।\nচলচ্চিত্ৰ পঞ্জী[সম্পাদনা কৰক]\nজাখেৰ ধন (১৯৩৯)\nজীৱন সঙ্গীনী (১৯৪০)\nAbhoyer Biye (১৯৪২)\nAath Din (১৯৪৬)\nChittor Vijay (১৯৪৭)\nDil Ki Rani (১৯৪৭)\nDo Bhai (১৯৪৭)\nEk Nazar (১৯৫১)\nLal Kunwar (১৯৫২)\nJeevan Jyoti (১৯৫৩)\nChalis Baba Ek Chor (১৯৫৪)\nRadha Krishna (১৯৫৪)\nTaxi Driver (১৯৫৪)\nHouse No. ৪৪ (১৯৫৫)\nMadh Bhare Nain (১৯৫৫)\nMiss India (১৯৫৭)\nNau Do Gyarah ১৯৫৭)\nPaying Guest (১৯৫৭)\nChalti Ka Naam Gaadi (১৯৫৮)\nKala Pani (১৯৫৮)\nSolva Saal (১৯৫৮)\nSitaron Se Aage (১৯৫৮)\nInsan Jaag Utha (১৯৫৯)\nKaagaz Ke Phool (১৯৫৯)\nApna Haath Jagannath (১৯৬০)\nKala Bazar (১৯৬০)\nBambai Ka Babu (১৯৬০)\nEk Ke Baad Ek (১৯৬০)\nManzil (film) (১৯৬০)\nMiya Biwi Raazi (১৯৬০)\nBaat Ek Raat Ki (১৯৬২)\nDr. Vidya (১৯৬২)\nNaughty Boy (১৯৬২)\nTere Ghar Ke Samne (১৯৬৩)\nMeri Surat Teri Ankhen (১৯৬৩)\nKaise Kahun (১৯৬৪)\nTeen Devian (১৯৬৫)\nJewel Thief (১৯৬৭)\nPrem Pujari (১৯৭০)\nIshq Par Zor Nahin (১৯৭০)\nNaya Zamana (১৯৭১)\nTere Mere Sapne (১৯৭১)\nYe Gulistan Hamara (১৯৭২)\nZindagi Zindagi (১৯৭২)\nChhupa Rustam (১৯৭৩)\nPrem Nagar (১৯৭৪)\nUs Paar (১৯৭৪)\nChupke Chupke (১৯৭৫)\nArjun Pandit (১৯৭৬)\nসন্মান আৰু পুৰস্কাৰ[সম্পাদনা কৰক]\n1934: Gold Medal, Bengal All India Music Conference, Kolkata 1934\n1958: Sangeet Natak Akademi Award\n1958: Asia Film Society Award\n1970: National Film Award for Best Male Playback Singer: Aradhana: Safal Hogi Teri Aradhana\n1974: National Film Award for Best Music Direction: Zindagi Zindagi\n1969: Padma Shri\nInternational Jury on Folk Music\n1954: Filmfare Best Music Director Award: Taxi Driver\n1973: Filmfare Best Music Director Award: Abhimaan\n1959: Filmfare Best Music Director Award: Sujata: Nomination\n1965: Filmfare Best Music Director Award: Guide: Nomination\n1969: Filmfare Best Music Director Award : Aradhana: Nomination\n1970: Filmfare Best Music Director Award: Talaash: Nomination\n1974: Filmfare Best Music Director Award: Prem Nagar : Nomination\n1965: Best Music (Hindi Section): Teen Devian\n1966: Best Music (Hindi Section): Guide\n1966: Best Male Playback Singer (Hindi Section): Guide\n1969: Best Music (Hindi Section): Aradhana\n1973: Best Music (Hindi Section): Abhimaan\n১৯৫৮ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰতৰ সঙ্গীতত নাটক একাডেমি আৰু এছিয়ান ফিল্ম চচাইটি লণ্ডনৰ পৰা সম্মান লাভ কৰে।\n১৯৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত ভাৰত চৰকাৰ পৰা পদ্মশ্ৰীৰ খিতাব লাভ কৰে।\n↑ সৰগমেৰ নিখাদ - শচীন দেৱবৰ্মণ\nSachin Dev Burman সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nA website dedicated to Sachin Dev Burman\nAnother website dedicated to Sachin Dev Burman\nBest of Sachin Dev Burman compositions\nS. D. Burman songs\nশ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nকে ভি মহাদেৱন (১৯৬৮) · কল্যানজী আনন্দজী (১৯৬৯) · এচ মহিন্দৰ (১৯৭০) · মদন মোহন (১৮৭১) · জয়দেৱ (১৯৭২) · শচীন দেৱ বৰ্মন (১৯৭৩) · সত্যজিত ৰায় (১৯৭৪) · আনন্দ শংকৰ (১৯৭৫) · ভূপেন হাজৰিকা (১৯৭৬) · বি ভি কামান্থ (১৯৭৭) · বি ভি কামান্থ (১৯৭৮) · জয়দেৱ (১৯৭৯) · কে ভি মাধৱন (১৯৮০)\nসত্যজিত ৰায় (১৯৮১) · খৈয়াম (১৯৮২) · ৰমেশ নাইডু (১৯৮৩) · ইল্লায়া ৰাজা (১৯৮৪) · জয়দেৱ (১৯৮৫) · ইল্লায়া ৰাজা (১৯৮৬) · এম বালমূৰুলীকৃষ্ণ (১৯৮৭) · বনৰাজ ভাটিয়া (১৯৮৮) · ইল্লায়া ৰাজা (১৯৮৯) · শ্বেৰ চৌধুৰী (১৯৯০) · হৃদয়নাথ মংগেশকাৰ (১৯৯১) · ৰজত ঢোলকীয়া (১৯৯২) · এ আৰ ৰহমান (১৯৯৩) · জনচন (১৯৯৪) · ৰৱি (মুম্বাই) আৰু জনচন (১৯৯৫) · হংসলেখা (১৯৯৬) · এ আৰ ৰহমান (১৯৯৭) · এম এম কিৰবানি (১৯৯৮) · বিশাল ভৰদ্বাজ (১৯৯৯) · ইচমাইল দৰবাৰ (২০০০)\nঅনু মলিক (২০০১) · এ আৰ ৰহমান (২০০২) · এ আৰ ৰহমান (২০০৩) · শংকৰ-এহচান-লয় (২০০৪) · বিদ্যাসাগৰ (২০০৫) · লালগূডি জয়ৰাম (২০০৬) · অশোক পাটকী (২০০৭) · উচেপ্পাচান (২০০৮) · অজয়-অতুল (২০০৯) · অমিত ত্ৰিবেদী আৰু ইল্লায়াৰাজা (২০১০) · বিশাল ভৰদ্বাজ আৰু আইজাক থমাচ কট্টুকাপল্লী (২০১১)\nNational Film Award for Best Male Playback Singer\nমহেন্দ্ৰ কাপুৰ (১৯৬৭)\nমান্না দে (১৯৬৮)\nশচীন দেৱ বৰ্মন (১৯৬৯)\nManna Dey (১৯৭০)\nহেমন্ত কুমাৰ (১৯৭১)\nK. J. Yesudas (১৯৭২)\nK. J. Yesudas (১৯৭৩)\nM. Balamuralikrishna (১৯৭৫)\nK. J. Yesudas (১৯৭৬)\nমহম্মদ ৰফি (১৯৭৭)\nShimoga Subbanna (১৯৭৮)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৭৯)\nঅনুপ ঘোষাল (১৯৮০)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৮১)\nK. J. Yesudas (১৯৮২)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৮৩)\nBhimsen Joshi (১৯৮৪)\nHemant Kumar (১৯৮৬)\nK. J. Yesudas (১৯৮৭)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৮৮)\nAjoy Chakrabarty (১৯৮৯)\nM. G. Sreekumar (১৯৯০)\nK. J. Yesudas (১৯৯১)\nK. J. Yesudas (১৯৯৩)\nP. Unni Krishnan (১৯৯৪)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৯৫)\nS. P. Balasubrahmanyam (১৯৯৬)\nSanjeev Abhyankar (১৯৯৮)\nM. G. Sreekumar (১৯৯৯)\nShankar Mahadevan (২০০০)\nUdit Narayan (২০০১)\nUdit Narayan (২০০২)\nচনু নিগম (২০০৩)\nউদিত নাৰায়ণ (২০০৪)\nNaresh Iyer (২০০৫)\nগুৰদাস মান (২০০৬)\nশংকৰ মহাদেৱন (২০০৭)\nRupam Islam (২০০৯)\nSuresh Wadkar (২০১০)\nAnand Bhate (২০১১)\nশ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা\nশচীন দেৱবৰ্মণ (১৯৫৫)\nHemant Kumar (১৯৫৬)\nShankar Jaikishan (১৯৫৭)\nO. P. Nayyar (১৯৫৮)\nSalil Chowdhury (১৯৫৯)\nShankar Jaikishan (১৯৬০)\nShankar Jaikishan (১৯৬১)\nShankar Jaikishan (১৯৬৩)\nShankar Jaikishan (১৯৬৭)\nShankar Jaikishan (১৯৬৯)\nShankar Jaikishan (১৯৭১)\nShankar Jaikishan (১৯৭২)\nShankar Jaikishan (১৯৭৩)\nশচীন দেৱবৰ্মণ (১৯৭৪)\nKalyanji Anandji (১৯৭৫)\nRajesh Roshan (১৯৭৬)\nR. D. Burman (১৯৮৩)\nR. D. Burman (১৯৮৪)\nBappi Lahiri (১৯৮৫)\nRavindra Jain (১৯৮৬)\nNo Award (১৯৮৭)\nNo Award (১৯৮৮)\nRaam Laxman (১৯৯০)\nAnu Malik (১৯৯৪)\nR. D. Burman (১৯৯৫)\nএ. আৰ. ৰহমান (১৯৯৬)\nUttam Singh (১৯৯৮)\nএ. আৰ. ৰহমান (১৯৯৯)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০০)\nRajesh Roshan (২০০১)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০২)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০৩)\nAnu Malik (২০০৫)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০৭)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০৮)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০০৯)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০১০)\nSajid-Wajid and Lalit Pandit (২০১১)\nএ. আৰ. ৰহমান (২০১২)\nAnkit Tiwari, জিৎ গাংগুলী and Mithoon (২০১৪)\nAmaal Mallik, Ankit Tiwari and Meet Bros Anjjan (২০১৬)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=শচীন_দেৱবৰ্মণ&oldid=227930"ৰ পৰা সংকলিত\nসংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী\nএই পৃষ্ঠাখন ১৫ মে’, ২০২০ তাৰিখে ১৯:৫৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মহিমা – ঈশান জ্যোতি বৰা – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 গল্প\t12 Comments\nমহিমা – ঈশান জ্যোতি বৰা\n“পখিলা নহ’ব পাৰোঁ-সেইটো সুকীয়া কথা৷ কিন্তু ভাল-ভাল বস্তুত পৰি তাৰ পৰা ৰস চুহিখোৱাত আমি পিচে পখিলাতকৈ কোনো গুণে কম নহওঁ দেই৷ আৰু যেতিয়া সেই ৰসকণত ‘ভকতি’ৰ ভাৱ ব্যাপক মাত্ৰাত সোমাই থাকে, তেতিয়া সেই ৰস পান কৰাৰ আনন্দ আৰু উৎসাহ বিশ-ত্ৰিশ শতাংশমান বাঢ়ি যায়৷ নে কি কৱ সনাতন?”\n“একদম সঁচা কথা, একদম সঁচা কথা৷ পাখি দুখন নাথাকিল কি হ’ল, আমিও পখিলাৰ নিচিনাই৷”\nনামঘৰৰ বাটচ’ৰাতে ৰৈ সনাতন আৰু মই-ভকতিসম্পৰ্কীয় এক তত্ত্বগধুৰ আলোচনাৰ পাতনি মেলিছোঁ৷ অইন ভকত-বান্ধৱসকল নামঘৰৰ ভিতৰত৷ আজি যিহেতু ভাদ মাহ সোমাইছে, গতিকে ৰাইজ পৰম উৎসাহেৰে নামঘৰলৈ ওলাই আহিছে-ভকতিৰ ৰসত আকণ্ঠ ডুবিবলৈ৷ এইবাৰ পিচে আমাৰ ‘মেইন’ ভকত অলপ দূৰৈৰ৷ হৰিক প্ৰসন্ন কৰি জীৱন ধন্য কৰা, তেখেত-হৰিপ্ৰসন্ন পাটগিৰি৷ অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষক৷ এতিয়াও আহি পোৱাহি নাই৷ বৰ আধুনিক মনৰ, ওখ খাপৰ, প্ৰগতিশীল ‘কেটেগৰি’ৰ মানুহ৷ নতুনকৈ কিনা আই-টুৱেণ্টিখন চলাই বাইপাছৰ ৰাস্তাৰে আহি আছে বুলি অথনি মেদিনীয়ে কৈ গ’ল৷ বাৰু হওক; ভালে-কুশলে আহি পালেহিয়েই হ’ল৷ “সেইকাৰণে সনাতন-যিমানেই যি নহওক কিয়, ভকতিৰ ৰস য’তেই দেখ, পান নকৰাকৈ নাথাকিবি৷ হেলা কৰিলে বিপদ অনিবাৰ্য ৷ কথাবোৰ ল’ছালিকেইটাকো শিকাবি৷”\nমই আলোচনা আগবঢ়াই নিলোঁ৷\n“অ’বৰুৱা দা, ৰৈছে?”,সেইয়া, ৰস আৰু ভকতিৰ কথা কৈ থাকোঁতে দিগন্ত ওলালহিয়েই৷\n“দিগন্ত আহ, আহ৷ ’বোল ব’ম’ শেষ হ’ল হ’বলা! ভকতিৰ ৰসত ডুবি গোটেইটো একেবাৰে টুলটুলীয়া হৈ আহিছ৷”\n“হয় বৰুৱা দা৷ একেবাৰে লেঠা মাৰি আহিলোঁ দিয়ক৷ এতিয়া মনটোহে বৰ বেয়া লাগি আছে৷”\n“এৰা হয় দে৷ তহঁতৰ আকৌ ভক্তি-ৰস পান কৰাৰ ষ্টাইলটো বেলেগ৷ আনন্দও ঢেৰ আৰু দুখো লাগে ঢেৰ৷ কিন্তু তহঁতৰ বোল ব’মৰ কোনটো ষ্টাইল মোৰ আটাইতকৈ ভাল লাগে জাননে?”\n“এই যে ধৰ-মাজনিশা মানুহে যেতিয়া ভাত-পানী খাই, দিনটোৰ ভাগৰ-জুগৰ মাৰোঁ বুলিবৰ আগ্ৰহেৰে বিচনাত পৰে; ভাল সপোন এটালৈ বাট চাই চাই চকুহাল পৰম আনন্দত মুদি দিয়ে আৰু ঠিক তেনে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মুহূৰ্ততেই তহঁতৰ ‘বোল বোম’ৰ ট্ৰাকৰ অতিকায় ডি জে বক্সকেইটাৰ গগন ফালি যোৱা শব্দই তেওঁলোকৰ যে টোপনি জাৰি-জোকাৰি খেদি পঠিয়ায়-সেই ষ্টাইলটো৷”\n“আপুনি কিন্তু ভাল অবজাৰ্ভ কৰিছে দেই৷ পিচে সকলো মানুহ আপোনাৰ দৰে ভাল নহয়৷”\n“কিয়, কোনোবাই অসভ্যালি কৰিলে নেকি?”\n“অসভ্যালি নহয়, অপমান৷ শিৱ বাবাক অপমান৷”\n“হেৰৌ,কোন সেইজন মূৰ্খ?”\n“কোন হ’ব আৰু? আমাৰ সেই ফুকন৷”\n“অ’ সেই ছালছিগা বুদ্ধিজীৱীজন”, সনাতনে মাত দিলে৷\n“একদম বাজে মানুহ হে ! তাকনো কোনে কৈছিল ৰাস্তাৰ কাষতে ঘৰডাল বনাবলৈ ! ইয়’ ইয়’ হানি সিঙৰ গান এটা বজাই আমি ধুনীয়াকৈ নাচি আছোঁ, ওলালহি নহয় দুৱাৰখন খুলি সেইজন৷ তাৰপিছত তেওঁৰ যিহে তৰ্জন-গৰ্জ্জন ! আমিও পিছে কম নহয় নহয়৷ ঠিকমতে এপালি দিছোঁ৷ এঘণ্টামান তুমুল কাজিয়া হ’ল৷ কিন্তু চাউণ্ড নকমালোঁ৷ ‘কাইলৈ পেপাৰত লিখিম’ বুলি বেচেৰাই শেষত দুৱাৰ মাৰি ঘৰত সোমাল৷”\n“বেচ,বেচ৷ তহঁতেই আমাৰ গৌৰৱ বুইছ৷ ভকতিৰ ৰস বস্তুটোৱেই তেনেকুৱা৷ পদে-পদে প্ৰত্যাহ্বান৷ পদে-পদে সংঘাত৷ কিন্তু হাৰ নামানিবি কাহানিও৷ ফুকনৰ দৰে কাঁইটবোৰ আঁতৰাই আগুৱাই গ’লেহে ভকতিৰ আচল সোৱাদটো পোৱা যায়৷” -বিদগ্ধ শাস্ত্ৰজ্ঞৰ দৰে কথাষাৰ ক’লোঁ৷\n“কথাষাৰ মনত ৰাখিম বৰুৱাদা৷”\nআৱেগিক হৈ দিগন্তই মোৰ চৰণ দুখনি চুবলৈ অগ্ৰসৰ হৈছিলেই, আৰু মইও গৰ্বত বুকুখন ফুলাই তাৰ চুলিকেইডালৰ ওপৰেৰে হাতখন ফুৰাই আনো বুলি হাতখন আগবঢ়াই নিছিলোঁৱেই, তেনেতে নামঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা দৌৰি-ধাপলি অহা মেদিনী আৰু মেদিনীৰ পিছে পিছে অহা ধৰণীয়ে আমাক খুন্দিয়াই একাষৰীয়া কৰি থৈ গ’ল৷ মুখত সিহঁতৰ “পালেহি, পালেহি” ধ্বনি ৷ ঘটনাৰ আকস্মিকতাত দিগন্ত নামৰ অকমাণি ল’ৰাটোৱে বৰ বিচূৰ্তি খালে৷ সি পিছুৱাই গ’ল৷ এটা ‘আৱেগিক-কৰ্ফাল’ খাই মইও সিফালে প্ৰস্তৰ মূৰ্তিৰ দৰে থিয় হৈ ৰ’লোঁ৷ গাড়ীখনৰ ৰঙটো ক’লা৷ ৰ’দৰ পোহৰত জলমলাই উঠিছে৷ বাটচ’ৰাৰ সমুখতে মেদিনীৰ ঘৰ৷ মেদিনীৰ হাতৰ ইংগিত পাই গাড়ীচালকে সেইফালেই গাড়ীখন সুমুৱাই দিলে৷ গাড়ীৰ পৰা কিনো ওলায়-তাকে চাবলৈ আমিও অকমাণ আগবাঢ়ি গ’লোঁ৷ চকুৱে-মুখে পৰম উৎসুকতা৷ কথাটো হয়, মানুহজনক দেখিলেই আপোনা-আপুনি এটা ভকতিৰ ভাৱ জাগ্ৰত হয়৷ দীঘে মানুহজন পাঁচ ফুট দহ ইঞ্চিমান হ’ব৷ আনুমানিক ওজন আশী কেজি৷ চুলিৰ সংখ্যা উৎসাহজনক নহয় যদিও তাকেই বৰ সজাই-পৰাই উজলাই ৰাখিছে৷ মুখৰ বৰণ মোটামুটি গাখীৰৰ দৰে৷ শামুকভঙা চৰাইৰ বৰণৰ দৰে ভৰিত পিন্ধি অহা জোতাযোৰ- তাৰেই মানুহজনে জপং জপংকৈ খোজ দিছে৷ কপালত দিয়াশলাই কাঠিটোৰ সমান এটা খীন-মিন অথচ দীঘলীয়া ফোঁট৷ সোঁহাতত এটা ক’লা কেৰিবেগ৷ বোধহয় গামোচা, চুৰিয়া, পানীৰ বটল আদি সুমুৱাই আনিছে৷ বাওঁহাতত এটা আকৰ্ষণীয় ঘড়ী৷ মানুহজন বৰ সময় মানি চলা বিধৰ হ’ব৷ বাৰে-বাৰে ঘড়ীটোলৈ চাইছে৷\n“কেইটা বাজিছে মেদিনী? ঘড়ীটো বাটতে নচলা হৈ থাকিলহে৷ ঈশ্বৰৰ যে কি মহিমা ! কৃষ্ণ !”\nঅসহায় কণ্ঠেৰে কথাকেইটা কৈ পাটগিৰিয়ে ‘কৃষ্ণ’ বুলি কৃষ্ণকেই ক’লেনে সমুখত ৰৈ থকা আমাকেই ক’লে, আমি উৱাদিহ নাপালোঁ৷ কিন্তু তেওঁ আহি আমাৰ সমুখত ৰওঁতে উদ্ভৱ হোৱা চন্দনৰ উগ্ৰ গোন্ধটোৰ উৎস যে তেওঁৰ কপালৰ ফোঁটটো- তাৰ অৱশ্যে উৱাদিহ ঠিকেই পালোঁ৷ গোন্ধটোৱে নাসিকামণ্ডল কঁপাই তুলিলে বুলি ক’লে মিছা কোৱা নহ’ব ৷\n“এইবাৰহে আচল ভকত আহিছে৷”\n-সনাতনে মিচিককৈ হাঁহি এটা মাৰি মোৰ ফালে চালে৷\n“দেখি তেনেকুৱাই লাগিছে৷ ব’ল, ব’ল, বহোঁগৈ”, দমকলটোৰ পানীৰে ভৰিহাল তিয়াই দুয়োটা নামঘৰত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ৷ একেবাৰে শেষৰ শাৰীতে কঠ এখন পাৰি বহিলোঁ৷ ডাৱৰীয়া আকাশ এখনত ঘপহকৈ সূৰ্যটো ওলালে, আকাশখনে যেনেকৈ কিৰিলি পাৰি নাচে; ঠিক তেনেকৈ আমাৰ গাঁৱৰ ৰাইজেও হৰিপ্ৰসন্ন পাটগিৰিৰ দৰে ‘ছফিছ্‌টিকেটেড’ ভকতক ভাদ মাহৰ ‘মুখ্য আকৰ্ষণ’ হিচাপে পাই ফূৰ্তিত দিশহাৰা হোৱাদি হৈছে৷ নামঘৰৰ ভিতৰত যেন ভকতিৰ এখন অদৃশ্য সাগৰহে ! ধক্‌ধক্‌কৈ বগা চুৰিয়াখন পিন্ধি পাটগিৰিয়ে সেই সাগৰৰ পানী এচলু-দুচলুকৈ আনি আমাৰ কণ্ঠত পেলাই গৈছে আৰু আমিও মহা উদ্যমেৰে সেই পানী ঘোৎ-ঘোটকৈ পিব লাগিছোঁ৷ আস্ কি যে আনন্দ! কি যে ৰস !\nপ্ৰায় এঘণ্টা সময় হৰিৰ শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰি ৰাইজৰ মন-প্ৰাণ জুৰ পৰি গ’ল৷ ফূৰ্তিতে দিগন্তই ‘ওৱানচ্ ম’ৰ’ বুলি মৃদু চিঞৰ এটাও মাৰিলে৷ অইনদিনা হোৱাহেঁতেন মেদিনীয়ে তাক গালিয়েই দিলেহেঁতেন, পিচে আজিৰ কথা সুকীয়া৷ হৰিপ্ৰসন্ন পাটগিৰিৰ কণ্ঠৰ যি মহিমা, সেই মহিমাৰ আৰু এটা ৰূপ চাবলৈ তাৰো চাগে কাণ দুখনে উচ্‌পিচাই আছিল৷ গতিকে সি মৌন হৈ ৰ’ল৷ পিচে পাটগিৰিতো সেই ‘বোল বোম’ৰ ডি জে বক্সটো নহয় যে অহৰহ ৰাইজক গীত শুনাই থাকিব৷ গতিকে ‘কৃষ্ণ’ বুলি হাত দুখন দাঙি পাটগিৰিয়ে নাম সামৰিলে৷ তাৰপিছত তেওঁ নামঘৰৰ পৰাই দুটামান ভিডিঅ’ কল এটেণ্ড কৰিলে৷ জীয়েক বোলে বিদেশত থাকে৷ পিচে গাঁৱৰ দুৰ্ভগীয়া নেটৱৰ্কত জীয়েকৰ মুখখন ম’বাইলৰ স্ক্ৰীণত ভালকৈ নুলাল৷ অসন্তুষ্ট মনেৰে পাটগিৰি আহি কঠত বহিলহি৷ বেগটোৰ পৰা মেংগো ফূৰ্তিৰ বটল এটা উলিয়াই গলটো তিয়াই ল’লে৷ মনটো পাতল হ’ল যেন লাগিল৷\nএতিয়া বহুপ্ৰতীক্ষিত প্ৰসাদ-বিতৰণ৷ কিন্তু ৰাইজৰ শুকাই থকা মুখবোৰ চাই ধাৰণা হ’ল-তেওঁলোক যেন মাহ-প্ৰসাদ খাবলৈ বৰ উৎসাহী নহয়৷ একেবাৰে অপৰিচিত আৰু অস্বাভাৱিক ছবি৷ আনকি কল-কমলাসহ ঘৰলৈ দুই-তিনিখন পাত লৈ যোৱা অত্যুৎসাহী কুমুদো আজি নিৰুত্তাপ, নিৰুদ্বেগ হৈ বহি আছে৷ প্ৰসাদ খাই খাই আমনি লাগিছে, বুজি পাইছোঁ৷ কিন্তু প্ৰসাদৰ পূৰ্বে চাহ-চিঙৰা খোৱাৰ নতুন-অভিজাত পৰম্পৰাটোৰ আজি শুভাৰম্ভ হোৱা দেখিও যে তাৰ চকুত তিৰবিৰণি নাই-তাকে দেখিহে তাজ্জুব মানিছোঁ৷ ইমানেই গভীৰনে পাটগিৰিৰ প্ৰভাৱ !! ৰাইজৰ খাবলৈ মন থাককেই বা নাথাককেই; মেদিনী আৰু গগনে ভকতৰ সমুখে-সমুখে চাহ আৰু ছিঙৰা একোটা দি গ’ল৷ শেষত ৰাইজলৈ আঁঠু লৈ চাহ-চিঙৰাৰ সোৱাদ ল’বলৈ অনুমতি দিলে৷ অনুমতি পাই ছিঙৰাটোত একামোৰ দিওঁ বুলি মই হাতখন কলপাতখনৰ ফালে আগবঢ়ালোঁ; কিন্তু ‘ৰাইজ, ৰ’ব’ বুলি দৃঢ় অথচ মিঠা কণ্ঠৰ আহ্বান এটাত থমকিবলৈ বাধ্য হ’লোঁ৷ গম লৈ দেখিলোঁ-সেই মিঠা কণ্ঠৰ গৰাকীজন অইন কোনো নহয়,স্বয়ং হৰিপ্ৰসন্ন পাটগিৰিহে ৷\n“কৃষ্ণ! কি হ’ল প্ৰভু?”\nমেদিনীয়ে পৰম উৎসুক হৈ দৌৰি গ’ল৷ চকুত সামান্য আশংকা আৰু ভীতিৰ ছাপ৷ কিজানি চাহ-ছিঙৰা খোৱাৰ এই পৰম্পৰাটোত পাটগিৰি প্ৰভু বিতুষ্ট হৈছে, কিজানি তেওঁৰ আদৰ্শ আৰু নীতিয়ে ছিঙৰা খোৱাৰ এই আধুনিক পৰম্পৰাটো সমৰ্থন নকৰে৷ হ’ব পাৰে; এইবোৰৰ যি-কোনো এটা কাৰণ হ’ব পাৰে৷ তদুপৰি এইবোৰ কথাৰ বিষয়ে পাটগিৰি প্ৰভুক অৱগতও কৰা হোৱা নাছিল৷ গতিকে প্ৰভু ক্ষুণ্ণ হোৱাটো স্বাভাৱিক৷\n“একো হোৱা নাই ৰ’বা৷ সুদাই-সুদাই এনেকৈ ছিঙৰা খাব নোৱাৰি”, কথাষাৰ কৈ পাটগিৰিয়ে পকেটত কিবা এটা খুচৰিলে ৷ মেদিনীয়ে সেপ গিলিলে৷\n“এটা কাম কৰা৷ নামঘৰৰ কাষতে দোকান এখন দেখিছোঁ৷ এইয়া টকা পাঁচশ লৈ যোৱা৷ আৰু ‘কিছান’ৰ টমেট’ চচৰ বটল তিনিটা লৈ আনা৷ মইও খাওঁ, ৰাইজেও খাওক৷ ছিঙৰাৰ লগত চচকণ হ’লে সোৱাদেই বেলেগ হয়হে৷”\nপাটগিৰিয়ে বৰ আগ্ৰহেৰে নোটখন মেদিনীৰ হাতত দিলে ৷\n“হয়, ঠিকেই কৈছে৷ তাৰ সোৱাদেই বেলেগ”, হাঁহি এটা মাৰি মেদিনী দোকানৰ দিশে দৌৰিলে৷\n“মেদিনী, ‘হট এণ্ড চিলি’ৰ ফ্লেভাৰটো আনিবা”, আচল কথাটো পাটগিৰিয়ে পাহৰিয়েই গৈছিল৷ মনত পৰাত মেদিনীক উদ্দেশ্যি চিঞৰ এটা মাৰিলে ৷ মেদিনীয়ে বাটচ’ৰাৰ পৰায়েই ‘হয়’ বুলি সঁহাৰি জনালে৷ মোৰ কাষতে বহি থকা সনাতনে খোঁচ এটা মাৰি মোক ক’লে,\n“কি অ’ সনাতন?”,মই সুধিলোঁ৷\n“এনেকুৱা বিশাল মনৰ মানুহহে আমাক লাগে৷ নে কি কয়?”\n“একদম ঠিক কথা ক’লি অ’ সনা৷ আজিৰ সমাজত এনেকুৱা মহিমা দেখুৱাব পৰা মানুহৰ বৰ প্ৰয়োজন৷ তেতিয়াহে সমাজখন আধুনিক হ’ব৷”\nকথাষাৰ কওঁতে গৌৰৱৰ পোহৰ এচমকা আহি মোৰ মুখখন পোহৰাই পেলালে৷ বোধহয়, সেয়াও পাটগিৰিৰেই মহিমা৷\n« জহৰ মেহমুদ ইন হংকং – সঞ্জীৱ মজুমদাৰ\nআজৱ দুনিয়া কী গজৱ কাহানী – মানবেন্দ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা »\nদিনক দিনে আধুনিকীকৰণৰ বিসংগতিপূৰ্ণ\nপৰিবৰ্তনক আকোৱালি ধৰিব যাওতে\nঅসমীয়া আচাৰ অনুস্থান সমূহৰ যি দুৰৱস্থা হৈছে তাকেই যেন গল্পকাৰে ‘মহিমা’ত ব্যঙ্গ শৈলীত প্ৰকাশ কৰিছে! খুউব সুন্দৰ আৰু সাৱলীল উপস্থাপনে গল্পটিক মনোগ্ৰাহী কৰি তুলিছে।\nবৰ ভাল লাাগিল ঈশান৷\nধন্যবাদ হেমন্ত দা ।\nসময়োদযোগী লিখনী। কিছুমান কথা পোনে পোনে কোৱাতৈ ইংগিতেৰে ক’লে তাৰ প্ৰভাৱ বেছি হয়। বহুত ভাল লাগিল।\nধন্যবাদ বহুত 🙂\nপঢ়ি ভাল লাগিল।\nবৰ ভাল লাগিল 🙂 তোমাৰ লিখনিৰ ব্যঙ্গ ষ্টাইলটো ভাল লাগে 👌👌\nYour IP: 66.249.75.86


পূজা - মহীকান্ত নাথ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅকস্মাৎ গাড়ীৰ ব্ৰেকত প্ৰাঞ্জলৰ ভৰিৰ হেঁচা৷ সমুখত ফটা-ছিঙা মলিয়ন পোছাক পৰিহিত দাড়ি চুলিৰে ভোবোকাৰ বৃদ্ধ এজন৷ হাতত লাখুঁটি, কান্ধত কাপোৰৰ লেতেৰা মোনা এখন৷\nপ্ৰচণ্ড খঙেৰে প্ৰাঞ্জলৰ ধমকি- “কাণেৰে নুশুনে, চকুৰে নেদেখে, ৰাস্তাত আকৌ খোজ কাঢ়ে৷ নিজেও মৰিব আনকো মাৰিব৷ যত সৱ দিগদাৰ মুঠতে৷ “\nধমকনিত বৃদ্ধগৰাকীয়ে উচপ খাই প্ৰাঞ্জলৰ পিনে থৰ লাগি চায়৷ মাতষাৰ তেওঁৰ খুউব চিনাকি চিনাকি লাগিল৷ বৃদ্ধলোকগৰাকীৰ অন্তৰত মাতষাৰে খুন্দিয়াই৷ এয়া নিবাৰণৰ পুতেক বাপুকণ নহয়তো!\nধৈৰ্যৰ সীমা পাৰ হৈ যায় প্ৰাঞ্জলৰ৷ ঘৰত বিশ্বকৰ্মা পূজা পাতিছে৷ অলপতে চাৰিচকীয়া এখন লৈছে৷ পত্নীৰ বৰ আবদাৰ৷ অপায় অমংগলৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব লাগে৷ যাতে তেওঁলোকৰ ওপৰত ভগৱানৰ কুদৃষ্টি নপৰে৷ পূজাখন ভালকৈ কৰিব লাগে৷ পুৰোহিতো সোনকালেই অহাৰ কথা৷ ইফালে পূজাৰ সকলো সামগ্ৰী প্ৰাঞ্জলৰ গাড়ীত৷ নাই, আজি সি পত্নীৰ পৰা ৰেহাই নাপায়৷ ধমকনিৰ সুৰ উচ্চ হয় প্ৰাঞ্জলৰ- “চাওঁ, আঁতৰি দিয়ক সমুখৰ পৰা৷ কিনো খুঁটা এটাৰ দৰে ৰৈ আছে৷ “\nবৃদ্ধগৰাকীয়ে কিন্তু আঁতৰি নাহি তাৰপৰাই অস্ফুট স্বৰেৰে মাতে-\n’বাপুকণ, বাপুকণ, বাপুকণ…’\nশব্দটো কেইবাবাৰো প্ৰতিধ্বনিত হয় প্ৰাঞ্জলৰ কৰ্ণকুহৰত৷ মেট্ৰিকৰ দেওনা পাৰ হোৱাৰ আগলৈ এই শব্দটো তাৰ খুউব পৰিচিত আছিল৷ আপোনৰো আপোন আছিল৷ কিমান দিন পিছত শুনিছে তাহানিতে শুনা সেই আপোন শব্দটি৷ শব্দটিৰ আঁত ধৰি প্ৰাঞ্জল উভতি যায় সোণোৱালী শৈশৱ তথা কৈশোৰলৈ৷ একমাত্ৰ এজনেই প্ৰাঞ্জলক ’বাপুকণ’ বুলি মাতিছিল৷ সেয়াতো.. সেয়াতো আন কোনো নাছিল৷ সেয়াতো আছিল হৰিলাল কাইটি৷ তেন্তে এই বৃদ্ধগৰাকী সেই হৰিলাল কাইটিয়ে নহয়তো? এশএবুৰি প্ৰশ্নই প্ৰাঞ্জলক জুমুৰি ধৰিলে৷ প্ৰাঞ্জলে নিজতে আওৰাব ধৰিলে- সৰুতে কোঁচত বহুৱাই চকলেট দি দি চুলি কাটি দিয়া হৰিলাল কাইটি এওঁৱেই নহয়তো? টাউনৰ পৰা শুকান বুটভজা আনি খুওৱা এওঁৱেই সেই মৰমৰ আপোন কাইটিজন নহয়তো? এওঁৱেই সেইজন, চকুৰ সমুখতে নিজপুত্ৰৰ গুলীবিদ্ধ নিথৰ শৰীৰটো চাই নিৰ্বাক হোৱা হৰিলাল কাইটি নহয়তো? কাইটিৰ বয়স পৰি অহাৰ বাবে নিজপুত্ৰক গাঁৱৰ আপোন মানুহখিনিৰ স’তে আপোনত্বৰ এনাজৰীডাল মজবুত কৰিবলৈ লগতে পুত্ৰকো কৰ্মমুখী কৰি তোলাৰ বাবে গাঁৱলৈ লৈ আহিছিল৷ কিন্তু স্বাধীন অসম বিচৰা সেনানীৰ পাশৱিকতাত কাইটিয়ে আপোন গাঁৱতে নিজ পুত্ৰক হেৰুৱাইছিল৷ সঁচা-মিছাৰ কোনো বিচাৰ নকৰি চোৰাংচোৱাগিৰিৰ সন্দেহতে এটা কৰ্মঠ শৰীৰক চিৰদিনৰ বাবে বিদায় দিছিল৷ সেইদিনৰ কটা ঘাঁ বুকুত সাৱটি গাঁও এৰা হৰিলাল কাইটি এইগৰাকী বৃদ্ধই নহয়তো?\nপ্ৰাঞ্জলৰ ভাৱগধুৰ, ম্লান পৰা চিন্তাক্লিষ্ট মুখাবয়ৱ দেখি বৃদ্ধই পুনৰবাৰ সেই একেই অস্ফুটস্বৰে মাতিলে- “বাপুকণ, তই নিবাৰণৰ পুতেক বাপুকণ নহৱনে? “ মই হৰি কাইটি, তোৰ সেই মৰমৰ কাইটি৷ তই হ’বলা মোক চিনিয়ে পোৱা নাই? “\nএইবাৰ প্ৰাঞ্জল ৰৈ থাকিব নোৱাৰিলে৷ একেকোবেই গাড়ীৰ দৰ্জা খুলি লোকজনৰ কাষ পালেগৈ৷ অশ্ৰুসিক্ত নয়নেৰে থোকা-থুকি মাতেৰে ক’বলৈ ধৰিলে- “হয় অ’ কাইটি, ম– ময়েই তোৰ সেই বাপুকণ৷ মোক ক্ষমা কৰি দে অ’ কাইটি৷ মই মানুহ হ’ব নোৱাৰিলোঁ অ’ কাইটি৷“ কথাখিনি কৈয়েই প্ৰাঞ্জলে বৃদ্ধ হৰিলালৰ ভৰিত পৰি হুকহুকাই কান্দি উঠে৷\nতৎমুহূৰ্ততে বৃদ্ধ হৰিলালে প্ৰাঞ্জলক উঠাই বুকুত সাৱটি মূৰে-গালে হাতফুৰাই দিয়ে আৰু প্ৰাঞ্জলেও বুকুৰ তাপত তাপিত হৈ হেৰোৱা প্ৰাঞ্জলক আৱিষ্কাৰ কৰে৷\nঅলপ সময় তেনেদৰে থাকি প্ৰাঞ্জলে হৰিলালক সোধে- “কাইটি, এই শৰীৰেৰে তইনো যাৱ ক’লৈ? “\nসেপ ঢুকি হৰিলালে ক’বলৈ ধৰিলে- “ভোক, ভোক বিচাৰি ওলাইছিলোঁ অ’৷ জানোচা মোৰ কেঁচী-খুৰখিনি বিক্ৰী কৰি দুসেৰমান চাউল পাওঁৱেই৷ মোৰ ওচৰলৈ কোনো নাহে অ’ বাপুকণ৷ চকুদুটাৰেও ভালকৈ মনিব নোৱৰা হৈছোঁ৷ তিনিদিনে পেটলৈ খুদকণ এটিও…৷“\nপ্ৰাঞ্জলে কথাখিনি সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ নিদি হৰিলালক জোৰ কৰি গাড়ীত উঠাই তেওঁৰ জুপুৰীলৈ দৌৰিলে আৰু পূজাৰ বাবে ক্ৰয় কৰা সকলো সামগ্ৰী হৰিলালক অৰ্পণ কৰি চিধাই ঘৰলৈ বাট পোনালে৷\nনঙলামুখত গাড়ীৰ শব্দ শুনি পত্নী মীৰা দৌৰ মাৰি নঙলামুখ পায় আৰু সামগ্ৰীখিনি নমাবলৈ উদ্যত হয়৷ কিন্তু গাড়ীত পূজাৰ কোনো বয়-বস্তু নেদেখি উৎকণ্ঠিত স্বৰে প্ৰাঞ্জলক সোধে- “গাড়ীখন খালী যে? “\nপ্ৰাঞ্জলৰ সলসলীয়া উত্তৰ- “পূজা মোৰ ইতিমধ্যে হৈ গ’ল৷ প্ৰাণহীন বিশ্বকৰ্মাৰ পূজা মই আৰু নকৰোঁ৷ আজি কটূক্তিৰে বিষ নাঢালিবি৷ মোক অলপ জিৰণি ল’বলৈ দে৷“\nপত্নী মীৰাৰ মুখখন বায়ুভৰ্তি বেলুনটোৰ দৰে ফুলিল যদিও প্ৰাঞ্জলৰ নৱৰূপ দেখি সেমেনা-সেমেনিকৈ তেওঁ ভিতৰত সোমাল৷ ■ ■\n← বাধ্য হ’ব সময় – নূপুৰ হাজৰিকা\nজীৱনৰ বাটে-ঘাটে – হিমাংশু ভাগৱতী →


Guwahati: লেতেৰা গুৱাহাটী! দেশৰ অন্যতম প্ৰদূষিত চহৰ হোৱাৰ দিশে গুৱাহাটী মহানগৰী, বছৰৰ ৫৪ দিন 'very poor' আৰু ‘severe’ শিতানত বায়ুমণ্ডলguwahati-will-become-most-polluted-city-soon-air-quality-is-not-good-tvpartha-hb– News18 assam\nGuwahati: লেতেৰা গুৱাহাটী! দেশৰ অন্যতম প্ৰদূষিত চহৰ হোৱাৰ দিশে গুৱাহাটী মহানগৰী, বছৰৰ ৫৪ দিন 'very poor' আৰু ‘severe’ শিতানত বায়ুমণ্ডল\nCSEৰ কার্যবাহী নিৰ্দেশিকা অনুমিতা ৰয়চৌধৰীয়ে জনোৱা মতে, উত্তৰ পূৱৰ চহৰ সমূহত শীঘ্ৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজন। প্ৰদূষণৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ এতিয়াই পদক্ষেপ নল’লে উত্তৰ ভাৰতৰ চহৰ সমূহৰ সদৃশ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব চহৰ সমূহ।\nLast Updated : December 19, 2021, 13:37 IST\nপ্ৰদূষণে গ্ৰাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে জৈৱ বৈচিত্ৰৰে ভৰপূৰ দেশৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ চহৰ নগৰ সমূহক। সঁচৰাচৰ প্ৰদূষণৰ ক্ষেত্ৰত শিৰোনাম দখল কৰি আহিছে উত্তৰ ভাৰতৰ চহৰ সমূহে। তাৰ মাজতে উত্তৰ পূৱৰ চহৰ সমূহতো গাড়ী মটৰৰ বৰ্ধিত ব্যৱহাৰ, কল কাৰখানা স্থাপন আৰু দ্ৰুত নগৰীকৰণৰ কাৰণে বৃদ্ধি পাইছে বায়ু প্ৰদূষণ।\nদিল্লীৰ Centre for Science and Environment (CSE) নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে অসম, মেঘালয়, ত্ৰিপুৰা, নাগালেণ্ড, মিজোৰাম আৰু অৰুণাচলত ১ জানুৱাৰী ২০১৯ৰ পৰা ৭ ডিচেম্বৰ ২০২১লৈ এক সমীক্ষা চলাই প্ৰকাশ কৰিছে এই তথ্য। এই ৰাজ্য সমূহৰ ৬খন চহৰ ক্ৰমে গুৱাহাটী, শ্বিলং, আগৰতলা, কুহিমা, আইজল আৰু নাহৰলগুণত সংস্থাপিত Continuous Ambient Air Quality Monitoring Station (CAAQMS)ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা তথ্যৰ পৰা এই প্ৰতিবেদন প্রস্তুত কৰিছে বেচৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ।\nপ্ৰতিষ্ঠানটোৱে প্ৰকাশ কৰা মতে, ২০২১ চনত গুৱাহাটীত PM 2.5 level 60 micro gram per cubic metre পোৱা গৈছিল । ২০২০চনত এই পৰিসংখ্যা আছিল 62 micro gram per cubic meter আৰু ২০১৯চনত আছিল 40 micro gram। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে আগৰতলাত ২০২১ চনত এই মাত্ৰা আছিল 45 micro gram। শ্বিলং, কহিমা, আইজল আৰু নাহৰলগুণত ই ৪০ৰ তলত।\nগুৱাহাটীৰ বায়ুমণ্ডলৰ পৰা প্ৰাপ্ত তথ্য বিপদৰ আগজাননী বুলি ইতিমধ্যে সদৰি কৰিছে প্ৰতিষ্ঠানটোৰ মুখপাত্ৰই। কাৰণ ৰাজধানী চহৰখনত বছৰৰ ৫৪দিন Air Quality 'very poor' আৰু ‘severe’ৰ শিতানত আছিল। CSEৰ কার্যবাহী নিৰ্দেশিকা অনুমিতা ৰয়চৌধৰীয়ে জনোৱা মতে, উত্তৰ পূৱৰ চহৰ সমূহত শীঘ্ৰে পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজন। প্ৰদূষণৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ এতিয়াই পদক্ষেপ নল’লে উত্তৰ ভাৰতৰ চহৰ সমূহৰ সদৃশ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব চহৰসমূহ।\nFirst published: December 19, 2021, 13:37 IST\nAir Quality of GuwahatiCentre for Science and Environment (CSE)GuwahatiPolluted city in india


ফাঁচি বজাৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nফাঁচি বজাৰ (ইংৰাজী: Fancy Bazaar) হৈছে গুৱাহাটীৰ এক অঞ্চল। ইয়াক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ব্যৱসায়িক ৰাজধানীও বোলা হয়। উত্তৰ-পূবৰ অৰ্থনীতিত এই বজাৰৰ এক নিৰ্ণায়ক প্ৰভাৱ আছে। ইয়াত দৈনিক প্ৰায় এক লক্ষাধিক লোকৰ সমাগম হয়। ইয়াৰ পাইকাৰী ব্যৱসায়ীসকলে সৰু-বৰ বজাৰসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।\n3 ভূগোলিক অৱস্থান\n5 হকাৰ অঞ্চল\n6 ফাঁচি বজাৰৰ গুৰুদ্বাৰ\nনতুনকৈ অহা অনা অসমীয়াৰ মুখত পৰি ফেন্সী বজাৰ হ’লেও ইয়াৰ নাম পূৰ্বৰে পৰা ফাঁচি বজাৰেই আছিল। কাৰণ ফাঁচি বজাৰ নামটোৱেই উৎপত্তি হৈছে ফাঁচি দিয়াৰ পৰা। ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দিনত বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ থকা ঠাইতেই দুৰ্ধৰ্ষ অপৰাধীক ফাঁচি দিয়া হৈছিল। কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই ‘পুৰণি গুৱাহাটী’ নামৰ গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰা মতে, বৰ্তমানৰ জেলখনৰ সোঁমাজতেই কোম্পানীৰ শাসনৰ দিনত অপৰাধীক ফাঁচি দিয়াৰ দৃশ্য নিজে দেখা বুলি বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীয়ে তেওঁক কৈছিল। জনবসতিহীন বৰ্তমান জেল থকা ঠাইখন পূৰ্বতে পিতনি, জলাহ আৰু হাবি-জংঘলেৰে ভৰপূৰ আছিল। এই ৰংচঙীয়া বজাৰখনত বিভিন্ন ধৰণৰ আধুনিক (Fancy) সামগ্ৰী পোৱাৰ বাবেই ফেন্সী বজাৰ হোৱা বুলি এচামে ক’ব খোজে যদিও এয়া শুদ্ধ নহয়। কাৰণ, যি দিনাই পুৰণি সদৰ বজাৰখন বৰ্তমানৰ চেম্বাৰ ৰ’ডৰ পশ্চিম ৰাস্তাটোৰ পৰা বৰ্তমানৰ জেল থকা ঠাইৰ ওচৰলৈ আনিলে, সেইদিনাই সৃষ্টি হ’ল বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰৰ।\nইতিহাসে কয় যে, বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰতেই একালত আহোম ৰাজত্ব কালত বৰফুকনৰ হাউলী বা ধোপদৰ আছিল। পিছৰ পৰ্যায়ত এই ধোপদৰ পাণবজাৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল। ‘ইতিহাসৰ ছাঁ-পোহৰত গুৱাহাটী’ গ্ৰন্থত কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই লিখিছে যে, আহোম ৰজাৰ দিনত সেই অঞ্চলটোতেই ‘দলংঘাট’ নামৰ এখন বজাৰ আছিল। সেই গ্ৰন্থত উল্লেখ আছে যে, ব্ৰিটিছ শাসনৰ আৰম্ভণিতে গুৱাহাটীত চাৰিখন বজাৰ আছিল আৰু সেইকেইখন হ’ল পল্টন বজাৰ, দলংঘাট বজাৰ, লতাশিলৰ চক্ বজাৰ আৰু সদৰ বজাৰ। সদৰ বজাৰ আছিল ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ব্ৰিটিছে অসমৰ শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত পতা গুৱাহাটীৰ প্ৰথমখন বজাৰ। বৰ্তমানৰ চেম্বাৰ ৰ’ডৰ পশ্চিমৰ আলিটোত ফেৰীঘাটৰ সন্মুখত এই সদৰ বজাৰ আছিল। এইখনক পিছত বৰ্তমানৰ পৌৰ নিগমে নিৰ্মাণ কৰা ঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ইয়াৰ নাম ফাঁচি বজাৰ হয়। সেই সময়ত ব্ৰিটিছে বৰ্তমানৰ বিজুলী ভৱন আৰু এ এছ টি চি ৰ মাজত পল্টন বজাৰখন পাতিছিল। প্ৰধানৈ ব্ৰিটিছ সেনা বাহিনীৰ লোকসকলৰ বাবেই এই বজাৰখন পতা হৈছিল বাবেই এইখন বজাৰৰ নাম পল্টন বজাৰ হয়। ফাঁচি বজাৰলৈ সদৰ বজাৰখন স্থানন্তৰ হোৱাৰ পাছত ভৰলু দলঙৰ ওচৰৰ দলংঘাট বজাৰখনো ইয়াৰ লগতে যুক্ত হৈ পৰে।\nপ্ৰাক্তন বিধায়ক অজয় দত্তৰ মতে, বৰ্তমানৰ মিউনিচিপাল মাৰ্কেট থকা ঠাইতেই এখন সুন্দৰ বজাৰ আছিল। কালীচৰণ বুকছেলাৰ্ছ বা ভঁৰালীৰ দোকান এইখন বজাৰৰ পুৰণি আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ দোকান আছিল।\nবৰগোলা আৰু হাতীগোলা\nবুৰঞ্জীয়ে কয় ফাঁচি বজাৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি তথা স্থায়ী দোকানখন হ’ল বৰগোলা। ১৮২৮ চনত বৰগোলা স্থাপন কৰিছিল মাইচিং ৰায় মেঘৰাজ বাহাদুৰ। বৰগোলা থকা ঠাইখনৰ নাম পূৰ্বতে কেঞাপট্টী আছিল। গুৱাহাটীৰ ইতিহাসৰ ধাৰাভাষ্যকাৰস্বৰূপ কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাই প্ৰকাশ কৰা মতে অসমৰ্থিত তথ্য অনুসৰি বৰগোলা স্থাপন কৰা ঠাইখিনি আছিল ভগনীয়া ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ। পুৰণি ফাঁচি বজাৰৰ আন এখন পুৰণি দোকান আছিল হাতীগোলা। দোকানৰ নাম হাতীগোলা নাছিল যদিও পৰিয়ালটোৱে হাতীৰ ব্যৱসায় কৰাৰ বাবেই দোকানখনৰ নাম হৈছিল হাতীগোলা।\nবৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হ’ল লাখটকীয়া। যাৰ পুৰণি নাম হ’ল পাৰ্ছীপঢ়ীয়া গাঁও। এইখন গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলো অসমীয়ালৈ পাৰ্ছী অনুবাদ কৰিছিল। পাণবজাৰৰ অ’ভাৰ ব্ৰীজৰ পৰা শিখ মন্দিৰলৈকে অঞ্চলটোৰ নাম পাৰ্ছীপঢ়ীয়া গাঁৱৰ পৰা কেনেকৈ লাখটকীয়া হ’ল সেই সম্পৰ্কে সঠিক তথ্য নাই যদিও কুমেদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে এই পুৰণি চুবুৰিটোতেই এসময়ত এজন বৰ চহকী ইছলামধৰ্মী লোকে বসবাস কৰিছিল। তেতিয়াৰ দিনতে তেওঁৰ লাখটকাৰ ওপৰত নগদ ধন ওলোৱাৰ বাবেই প্ৰকাণ্ড খেৰৰ চালৰ, চূণ চুৰুকীৰে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটোক ৰাইজে লাখটকীয়াৰ ঘৰ বুলিছিল। পিছত ঘৰটো জুইত পুৰি ভূস্মীভূত হয় যদিও চুবুৰিটোৰ নাম লাখটকীয়া হৈয়েই থাকি যায়। হাজৰিকাৰ মতে কালৰ সোঁতত হেৰাই যোৱা এই অনামী লাখটকীয়াজন গুৱাহাটীৰ এসময়ৰ মৌজাদাৰ খচনুৰ আলীৰ উপৰিপুৰুষ আছিল। অন্যহাতে, লটাৰীত লাখ টকাৰ পুৰস্কাৰ এই অঞ্চলৰ এজন মানুহে পোৱাৰ পৰাই অঞ্চলটোৰ নাম লাখটকীয়া হোৱা বুলিও গুৱাহাটীৰ পুৰণি বাসিন্দাসকলৰ মাজত জনশ্ৰুতি আছে।\nফৈদৰ গাঁও বা ফৌজদাৰৰ গাঁও\nবৰ্তমান শিখ মন্দিৰৰ পৰা জে’লৰ কাষলৈকে এজন মোগল ফৌজদাৰে পতা গাঁও আছিল যাৰ নাম আছিল ফৈদৰ গাঁও বা ফৌজদাৰৰ গাঁও। বৰ্তমানৰ এছ আৰ চি বি ৰ’ডটোও এই ফৌজদাৰৰ গাঁৱৰ অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। মান ভগনৰ সময়ত অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ পৰা বহু ইছলামধৰ্মী লোক গুৱাহাটীলৈ পলাই গৈ মাছখোৱাৰ পৰা লাখটকীয়াকৈ বসতি কৰিবলৈ লয়। সেইবাবেই এতিয়াও লাখটকীয়াৰ ৭৫ শতাংশ আৰু ফাঁচি বজাৰৰ এক বুজন পৰিয়ালৰ স্বত্ব খিলঞ্জীয়া মুছলমানৰ হাঁততেই আছে।\nবৰ্তমান ফাঁচিবজাৰৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হ’ল কমাৰপট্টী। শিখ মন্দিৰৰ পৰা পাণবজাৰৰ গীৰ্জালৈকে এই ঠাইডোখৰত এসময়ত সৰু হিলৈ, বৰহিলৈ, দা, কুঠাৰ আদি গঢ়া কমাৰ সকলে বাস কৰিছিল বাবেই এই ঠাইখনৰ নাম কমাৰপট্টী। কমাৰপট্টীত এসময়ত থকা পুখুৰীটো গুৱাহাটীৰ পুৰণি পুখুৰীকেইটাৰ অন্যতম আছিল যদিও বৰ্তমান এইটো পুতি পেলোৱা হয়।\nফাঁচি বজাৰৰ এটা পুৰণি ভৱন হ’ল অৰিয়েণ্টেল বিল্ডিং আৰু এইটো আছিল অৰিয়েণ্টেল ইন্সুৰেঞ্চ কোম্পানীৰ অসমৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। কুমুদেশ্বৰ হাজৰিকাৰ মতে, ১৮৯৭ চনৰ বৰভূঁইকপৰ পিছত সজা আৰু ১৯৩৭ চনত নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হোৱা আহল বহল চৌহদৰ এই ঘৰটো পুৰণি গুৱাহাটীৰ এটা লেখত ল’বলগীয়া ঘৰ আছিল। বৰ্তমান এইটোৱেই জীৱন বীমা নিগমৰ কাৰ্যালয়।\nভূগোলিক অৱস্থান[সম্পাদনা কৰক]\nপূবে পাণ বজাৰৰ গীৰ্জাৰ পৰা পশ্চিমে মাছখোৱা পৰ্যন্ত আৰু উত্তৰে মহাত্মা গান্ধী পথৰ পৰা দক্ষিণে লাখটকীয়া পৰ্যন্ত এই অঞ্চলটোৱেই এতিয়াৰ ফাঁচি বজাৰ। পুৰণি গুৱাহাটিৰ বাসিন্দাসকলে পৃথকে পৃথকে চিহ্নিত কৰা লাখটকীয়া, কেঞাপট্টি, কমাৰপট্টী সকলোকে সামৰি লৈছে বৰ্তমানৰ ফাঁচি বজাৰে। অসময়ত অৱশ্যে ফাঁচি বজাৰবুলিলে গুৱাহাটীৰ বাসিন্দাই ১৯৬৮ চনত অগ্নিদগ্ধ হোৱা জেলৰ ওচৰৰ বজাৰখন অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ গুৱাহাটী পৌৰ নিগমৰ বজাৰখনকেই বুজিছিল। কিন্তু এতিয়াৰ ফাঁচি বজাৰ এখন বৃহৎ বজাৰ। মাছখোৱাত আৰম্ভ হৈ এফালে যেনেকৈ পাণবজাৰত আনফালে তেনেকৈ নদীৰ পাৰৰ মহাত্মা গান্ধী পথত আৰম্ভ হৈ শেষ হৈছে লাখটকীয়াত।\nফাঁচি বজাৰত এখন আৰক্ষী থানাও আছে। মহাত্মা গান্ধী পথৰ পৰা ৩ আৰু ৪ নম্বৰ ৰে’লৱে গেটলৈ, মাছখোৱাত কেডাৰ ৰ’ডৰ পৰা শিখ মন্দিৰলৈ – এই অঞ্চলটোৱেই ফাঁচি বজাৰ থানাৰ অন্তৰ্ভূক্ত। ফাঁচি বজাৰ থানাত পঞ্জীয়ন হোৱা গোচৰৰ সংখ্যা গড়ে বিশৰ পৰা পঁচিশটা। থানাত পঞ্জীয়ন হোৱা গোচৰ সমূহৰ অপৰাধসমূহ হ’ল ক্ৰাইম এগেইনষ্ট প্ৰ’পাৰ্টী। কৰ্মচাৰী বা লগুৱাৰ পৰা ধন লুট, জাল চহীৰে বেংকৰ পৰা টকা উলিয়াই নিয়া, সামগ্ৰী চুৰি, ধন দাবী আদি ধৰণৰ অপৰাধেই ফাঁচি বজাৰত বেছি। ফাঁচি বজাৰৰ মাটিৰ গৰাকী এসময়ত থলুৱা হিন্দু বা মুছলমান লোক আছিল। বিক্ৰী সূত্ৰে বাহিৰৰ পৰা অহা ব্যৱসায়ীৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন হোৱাৰ পাছত ফাঁচি বজাৰত মাটি লৈ সৃষ্টি হোৱা বিবাদ বাঢ়িল।\nহিংসাত্মক ঘটনা বুলিলে ১৯৬৮ চনত ফাঁচি বজাৰত সংঘটিত হোৱা হিংসাত্মক ঘটনায়েই হৈছে বজাৰখনৰ আটাইতকৈ বৃহৎ এনে ঘটনা। আলফাৰ উত্থানৰ বজাৰখনত সংঘটিত হিংসাত্মক ঘটনাৰ পিছত বজাৰখন সামগ্ৰিকভাৱে শান্তিপূৰ্ণ হৈ আছে। ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈ ফাঁচি বজাৰত পোন্ধৰটামান বোমা বিস্ফোৰণো সংঘটিত হৈছে।\nহকাৰ অঞ্চল[সম্পাদনা কৰক]\nহকাৰ বা ভেণ্ডৰসকলে ফাঁচিবজাৰৰ এক বৃহৎ অংশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। তেওঁলোকে সকলোধৰণৰ কাপোৰ-কানি, ঘৰুৱা সামগ্ৰী, ইলেকট্ৰনিক সামগ্ৰী, শাক-পাচলি, ফুল, ফল-মূল আদিৰ বেহাৰে ফাঁচিবজাৰ প্ৰাণৱন্ত কৰি ৰাখে। চৰকাৰী তথ্য মতেই ফাঁচিবজাৰৰ পথৰ ওপৰত থকা হকাৰ সংখ্যা প্ৰায় এহেজাৰ। ফাঁচি বজাৰত বজাৰ কৰিবলৈ যোৱা বহুতৰ বাবে এই হকাৰসকল হৈছে মূল আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। বহুতৰ ধাৰণা তেওঁলোকে কম দামত বস্তু বিক্ৰী কৰে। হকাৰসকলৰ দৈনিক লেন-দেনৰ পৰিমাণো ২৫-৩০ লাখৰো কম নহয়।\nএই হকাৰসকলৰ বিৰুদ্ধে বজাৰৰ পৰিৱেশ বিনষ্ট কৰাৰ অভিযোগ আছে। ফাঁচি বজাৰৰ যান-ঝঁট, যান-বাহন পাৰ্কিং কৰিবলৈ ঠাইৰ অভাৱ আদিৰ বাবেও বহুতে এই হকাৰ সকলকেই জগৰীয়া কৰে। গুৱাহাটীৰ প্ৰাক্ত বিধায়ক অজয় দত্তৰ মতে, ১৯৭৪ চনত হকাৰ সকলক পাণ বজাৰৰ অ’ভাৰ ব্ৰীজৰ তলত বহুওৱা হৈছিল যদিও পাছত বিভিন্ন হেঁচাত এই হকাৰসকল পদ পথ বা ৰাজপথলৈ ওলাই আহিছিল। ফাঁচিবজাৰৰ হকাৰ সকলৰ বাবেই উৰিষ্যাৰ ৰাজধানী ভূৱনেশ্বৰৰ আৰ্হিত এক সুকীয়া ‘হকাৰ অঞ্চল’ স্থাপনৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলি আছে।\nফাঁচি বজাৰৰ গুৰুদ্বাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nফাঁচি বজাৰৰ মাজমজিয়াত সগৌৰৱেৰে মূৰ দাঙি আছে সুউচ্চ গুৰুদ্বাৰে। ইয়েই হৈছে মহানগৰৰ প্ৰথমটো গুৰুদ্বাৰ। ১১০ বছৰীয়া পৰম্পৰাৰে সমৃদ্ধ ফাঁচি বজাৰৰ এই শশিখ মন্দিৰৰ মাটিখিনি পূৰ্বতে আছিল ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ডানিছ আলীৰ। গুৱাহাটী মৌজাৰ লাখ টকীয়া কমাৰ পট্টীৰ সংযোগ স্থলত থকা এই একঠা চাৰিলোচা মাটি ১৯০২ চনত স্থাপন হোৱা গুৰুদ্বাৰা কমিটীৰ হাতলৈ হস্তান্তৰ হয় আৰু তাতেই নিৰ্মাণ হয় এই ঐতিহ্যমন্দিত শিখ গুৰুদ্বাৰা।\n১৮৯৫ চনত গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেশ্যন স্থাপন কৰা হৈছিল। সেই সময়তে এই ষ্টেশ্যনৰ ষ্টেশ্যন মাষ্টৰ চৰ্দাৰ আল্লা সিঙৰ পৃষ্ঠপোষকতাতেই গুৱাহাটীত থকা প্ৰায় ১০০ শিখ লোকৰ জনসংখ্যাৰ বাবেই এই গুৰুদ্বাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯০২ চনত ক্ৰয় কৰা মাটিত অসম আৰ্হিৰ এমহলীয়া গুৰুদ্বাৰটো ১৯০৪-০৫ চনত য’ত মূধচ আছিল টিনপাতৰ। ১৯২৫-২৬ চনত অসম আৰ্হিৰ ঘৰৰ ঠাইত এটা আৰ চি চি এমহলীয়া ঘৰ নিৰ্মাণ হয়। ষাঠিৰ দশকত গুৱাহাটীৰ শিখ লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পোৱাত এই গুৰুদ্বাৰক লেখত ল’বলগীয়া হিচাপে নিৰ্মাণ কৰাৰ মন মেলিলে। বৰ্তমানৰ পাঁচ মহলীয়া মন্দিৰৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তুতিও তেতিয়াই আৰম্ভ হ’ল আৰু ১৯৭৪ চনত এই গুৰুদ্বাৰটো নিৰ্মাণ কৰা হ’ল। বৰ্তমান ইয়াৰ দ্বিতীয় মহলাত গুৰুদ্বাৰ আছে। সম্পূৰ্ণ একঠা চাৰিলোচা মাটিক সামৰি নিৰ্মাণ কৰা গুৰুদ্বাৰৰ ভৱনত এখন বজাৰ, ভোজনালয় আৰু অতিথিশালাও আছে। ইয়াতেই স্থাপন কৰা গুৰু নানক স্কুলখন পিছত চাৰাবভাটীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 শান্তনু পূজাৰী (১৫ জুলাই, ২০১২ চন). "বৰফুকনৰ হাউলীৰ পৰা ফাঁচি বজাৰলৈ". দৈনিক জনমভূমিৰ দেওবৰীয়া আলোচনী বসুন্ধৰা: ৬ৰপৰা ১২ পৃ্ষ্ঠা.\n↑ 2.0 2.1 শান্তনু পূজাৰী (১৫ জুলাই, ২০১২ চন). "ফেন্সী বজাৰ নহয়, ফাঁচি বজাৰহে". দৈনিক জনমভূমিৰ দেওবৰীয়া আলোচনী বসুন্ধৰা: ১০ পৃ্ষ্ঠা.\n↑ 3.0 3.1 শান্তনু পূজাৰী (১৫ জুলাই, ২০১২ চন). "হকাৰ আৰু ফাঁচি বজাৰ". দৈনিক জনমভূমিৰ দেওবৰীয়া আলোচনী বসুন্ধৰা: ১০ পৃ্ষ্ঠা.\n↑ 4.0 4.1 শান্তনু পূজাৰী (১৫ জুলাই, ২০১২ চন). "ফাঁচি বজাৰৰ শিখ মন্দিৰ: এক উজ্জ্বল ঐতিহ্য". দৈনিক জনমভূমিৰ দেওবৰীয়া আলোচনী বসুন্ধৰা: ৯ পৃ্ষ্ঠা.\nস্থানাংক: 26°10′N 91°4′E / 26.167°N 91.067°E / 26.167; 91.067\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফাঁচি_বজাৰ&oldid=175376"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন শেষবাৰৰ বাবে শুধৰোৱা হৈছিল 21 February 2018ৰ 02:21 বজাত


সোণোৱাল চৰকাৰৰ অগ্নিপৰীক্ষা, কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতিৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু বিজেপিৰ দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণ | প্ৰথম খবৰ\nHome/ অসম/সোণোৱাল চৰকাৰৰ অগ্নিপৰীক্ষা, কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতিৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু বিজেপিৰ দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণ\nদুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে শূন্য সহনশীলতাৰ কথা কৈছিল সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন ৰাজ্য চৰকাৰে৷ বিগত দুই এক ৰৌ বৰালিকে ধৰি দুই এজন কনিষ্ঠ অভিযন্তা বিষয়াক দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি চৰকাৰখনে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল৷ এপিএছচিৰ কেলেংকাৰীত চৰকাৰখনৰ স্থিতি দেখি সাধাৰণ মানুহে ভাবিছিল-এইবাৰ কিবা এটা হ’ব৷\nদুৰ্নীতিগ্ৰস্ত বিডিঅ’, বিষয়া, গাঁৱৰ ঠিকাদাৰ, চহৰৰ সৰু ডাঙৰ ঠিকাদাৰ সকলোৱে দুৰ্নীতি এৰিব লাগিব, নহ’লে ৰঙাঘৰত সোমাব লাগিব৷ যি দুই একে দুৰ্নীতি কৰিছে, তেওঁলোকক জে’লৰ ভাত খুওৱা হ’ব৷ এইটো আশাতেই যোৱা প্ৰায় ডেৰটা বছৰে অপেক্ষা কৰিলে অসমৰ মানুহে৷ গাঁৱৰ একাংশ ঠিকাদাৰ, চহৰৰ সৰু ঠিকাদাৰৰ একাংশইও কাম পোৱা নাই নতুনকৈ৷ মানুহে ভালেই পাইছিল৷ এইবাৰ চৰকাৰ বেলেগ চৰকাৰ, কংগ্ৰেছৰ দিনৰ চিকমিকনি গ’ল, নাখাই মৰিব দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত ঠিকাদাৰ-বিষয়া৷ কোনো কথা নাই, আমি নাখাই মৰিম, দুৰ্নীতি নালাগে৷ সাধাৰণ মানুহে এনেকৈ ভাবিবলৈ লৈছিল৷ পেটে পেটে মানুহৰ ভাৱ, দুৰ্নীতি নহ’লে সকলোৰে মংগল৷\nকিন্তু সাধাৰণ জনতাৰ ভাৱত ওলট পালট লগাই দিলে ডিৱাই365 টিভি চেনেলে৷ সাংসদ বিজেপি নেতা আৰপি শৰ্মাই ষ্টিং অপাৰেশ্যনত কৈ দিলে- কোন মন্ত্ৰীৰ কিমান কমিছন? কোন মন্ত্ৰীয়ে নিজা মানুহৰ নামত ফাৰ্ম, এজেঞ্চী খুলি ব্যৱসায়/ঠিকা কৰিছে৷ কমিছনৰ আশাত সমষ্টিৰ ল’ৰাৰ পৰিৱৰ্তে বাহিৰৰ ল’ৰাক কাং দি কমিছনৰ অংকত লিপ্ত হৈছে৷ আনকি, কিছুমান নিবিদাৰ ক্ষেত্ৰত এনেকৈ প্ৰাককলন প্ৰস্তুত হৈছে, যাতে বাহিৰৰ কোটিপতি ঠিকাদাৰে কাম পায়৷ সমষ্টিৰ সৰু সৰু ঠিকাদাৰে কাম নাপায়৷ এনে অভিযোগৰ কথাও কৈছে বিজেপি নেতা আৰপি শৰ্মাই৷\nএতিয়া কথা হ’ল- কংগ্ৰেছৰ দিনত অভিযোগ আছিল- দুৰ্নীতিৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ হৈছিল, পঞ্চায়ত পৰ্যায়লৈ দুৰ্নীতিৰ ধন গৈছিল, এতিয়া ৰাইজক দুৰ্নীতি নোহোৱা দেখুৱাই দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণ কৰা হৈছে নেকি? মানে, মন্ত্ৰী-বিধায়কে কৌশলেৰে কমিছন লৈ আছে, লৈ থাকিব, সৰু সৰু ঠিকাদাৰ বিষয়াৰ দুৰ্নীতি কৰাৰ পথ বন্ধ কৰি৷ আমি সকলোপ্ৰকাৰৰ দুৰ্নীতি বন্ধ হোৱাটো আমি বিচাৰো৷ দুৰ্নীতি সৰু ডাঙৰ নাই৷ কিন্তু দেখাত পৰিৱৰ্তনৰ কথা কৈ, দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে শূন্য সহনশীলতাৰ কথা কৈ এতিয়া মন্ত্ৰীৰ জৰিয়তে দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিছে নেকি? অৰ্থাৎ দুৰ্নীতি কৰাৰ ষ্টাইল কংগ্ৰেছৰ দিনতকৈ সলনি হ’ল? আগতে সৰু বৰ বেছিভাগেই কৰিছিল, এতিয়া দুৰ্নীতি, কমিছনৰ পেটেণ্ট কেৱল মন্ত্ৰীৰ৷ আৰ পি শৰ্মাৰ অভিযোগে এনেবোৰ ভাৱৰ বুৰবুৰণিৰ সৃষ্টি কৰিছে সাধাৰণ মানুহৰ মাজতো৷\nসবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল- সাধাৰণ মানুহৰ মাজলৈ টকা যোৱাৰ পথ একপ্ৰকাৰ বন্ধ হৈছে- অৰ্থনৈতিক গতিশীলতাত কৰ’বাত গতিৰোধক লাগিছে৷ গতিকে, সাধাৰণ মানুহৰ হাতত টকা নাই৷ চৰকাৰী বহু আঁচনিৰ টকা মোকলাই দিয়া নাই বুলি অভিযোগ আছে৷ এনে অৱস্থাত ৰাজ্যৰ অন্য সমস্যাবোৰ আছেই৷ এনে অৱস্থাত মানুহে অধিক বিশ্বাসস্থাপন কৰা মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ অগ্নিপৰীক্ষা আহিছে, দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণ বন্ধ কৰি এটা দৃষ্টান্ত কিয় দেখুওৱা নাই! যদি সোণোৱাল ডাঙৰীয়াই এনে দৃষ্টান্ত দেখুৱাব নোৱাৰে, তেতিয়া সন্দেহৰ আঙুলি হয়তো মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীলৈও যাব৷ গতিকে, সঁচাকৈয়ে এতিয়া চিন্তাৰ কাৰণ দুৰ্নীতি বন্ধ হ’ব নে নাই৷\nএতিয়া দুৰ্নীতি দেখুৱালে ডিৱাই 365য়ে৷ প্ৰমাণ কৰাৰ দায়িত্ব চৰকাৰেহে ল’ব লাগিব৷ তদন্তৰ নিৰ্দেশ চৰকাৰে দিব লাগিব৷ তাকে নকৰি, কংগ্ৰেছৰ দিনৰ দৰে, দুৰ্নীতি ক’ত হৈছে প্ৰমাণ দিয়ক বুলি বহি থাকিলে কংগ্ৰেছ-বিজেপিৰ বিশেষ পাৰ্থক্য নাথাকিব৷ বিজেপি দলৰ স্থিতিও বৰ সুবিধাজনক নহয়, চৰকাৰ-বিজেপি দলে বিচাৰিছে প্ৰমাণ দিয়ক, অভিযোগ দিয়ক, এইবোৰ কথা বিজেপি নেতাৰ মুখত শোভা নাপায়৷ দুৰ্নীতিৰ কথাও পোহৰলৈ আনিব টিভিয়ে, অভিযোগো দিব লাগিব টিভিয়ে৷ চৰকাৰখন পাতিলে কেলেই ৰাইজে? সকলো দায়িত্ব টিভি চেনেলকে দি চৰকাৰ ৰৈ থাকিব নেকি?\nঅভিযোগ উঠা সাধাৰণ মানুহৰ বিৰুদ্ধে, সাধাৰণ বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে যদি চৰকাৰ কঠোৰ হ’ব পাৰে, ৰৌ বৰালি বিষয়াৰ বিৰুদ্ধে নৰম বুলি বু বু বা বা চলে৷ এইবোৰ বাৰু থাকক, কিন্তু আৰপি শৰ্মাৰ অভিযোগৰ পিছত এটা কথা স্পষ্ট- দুৰ্নীতি চলি আছে, তাত কোনো সন্দেহ নাই, দুৰ্নীতিৰ ষ্টাইল পিছে সলনি কৰাত সফল হৈছে চৰকাৰখন৷ শেহতীয়া খবৰ মতে, সাংসদ আৰ পি শৰ্মাই অনা অভিযোগৰ পিছত বিশ্বনাথ জিলাত সাংসদ শৰ্মাৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰিছে বিশ্বনাথ জিলা বিজেপিয়ে৷ অভিযোগৰ সত্যতা নিৰূপণৰ আগ্ৰহ বিজেপিৰো নাই, তাকে নকৰি অভিযোগকাৰীৰ প্ৰৱেশত ফটোৱা জাৰী কৰাটো কিমান যুক্তিসংগত? আৰ পি শৰ্মা কিমান মহান আমি নাজানো, কিন্তু উত্থাপিত অভিযোগবোৰৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰাৰ নিশ্চয় প্ৰয়োজন আছিল৷\nএতিয়া ষ্টিং অপাৰেশ্যনৰ দ্বিতীয় খণ্ডত নাম ওলাইছে মন্ত্ৰী অতুল বৰা, কেশৱ মহন্ত, ৰিহণ দৈমাৰী আদিৰো নাম৷\nগতিকে, সময় থাকোতেই মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱাল ডাঙৰীয়া কিমান নিকা সেইটো প্ৰমাণ কৰাৰ অগ্নিপৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’ব লাগিব মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকী৷ নহ’লে কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতিৰ বিপৰীতে বিজেপিৰ দুৰ্নীতিৰ কেন্দ্ৰীকৰণৰ বাবে জবাবদিহি হ’ব সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন ৰাজ্য চৰকাৰখনেই৷\nসাৱধান ! আকৌ ওলাইছে ষ্টোন মেন\nবিশ্বত এঘৰীয়া হোৱাৰ পথত পাকিস্তান\nবিহালীত বিশ্ব আদিবাসী দিৱস পালন\nমাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ৰ সৌজন্যত চাইবাৰ ক্ৰাইম সজাগতা সভা\nপৃথক বডোলেণ্ডৰ দাবীত জনসমূদ্ৰত পৰিণত ৰৌতা\nচিচিবৰগাঁও স্থানীয় সমস্যা সমাধানৰ দাবীৰে উপায়ূক্তলৈ যুৱ-ছাত্র আৰু ছাত্র মুক্তিৰ স্মাৰক-পত্ৰ


EXPLAINED: ৰাজীৱ গান্ধীৰ ক্ষত-বিক্ষত শৰীৰ একত্ৰিত কৰা আৰু মানৱ বোমাক চিনাক্ত কৰা বিজ্ঞানীজন! জানি লওক লালজী সিঙৰ বিষয়ে after-bomb-blast-lalji-sing-identified-ex-primeminister-rajib-gandhis-body-part-by-using-DNA-Fingerprinting-method-tvpartha– News18 assam\nEXPLAINED: ৰাজীৱ গান্ধীৰ ক্ষত-বিক্ষত শৰীৰ একত্ৰিত কৰা আৰু মানৱ বোমাক চিনাক্ত কৰা বিজ্ঞানীজন! জানি লওক লালজী সিঙৰ বিষয়ে\nৰাজীৱ গান্ধীৰ হত্যাই প্ৰথম উদাহৰণ আছিল য'ত হত্যাকাৰী আৰু হত্যাৰ বলি হোৱা দুয়োজনক চিনাক্ত কৰিবলৈ DNA fingerprinting পদ্ধতি ব্যৱহাৰ হৈছিল\n১৯৯১ চনত আজিৰ দিনটোতে (২১মে’) প্রাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধীক তামিলনাডুৰ শ্ৰীপেৰাম্বোদুৰ নামৰ এক স্থানত শ্ৰীলংকাৰ উগ্ৰপন্থী সংগঠন LTTEৰ মানৱ বোমাই হত্যা কৰিছিল। গান্ধী এখন নিৰ্বাচনী সভাত অংশ ল’বলৈ সেই স্থানলৈ গৈছিল। অতি ওচৰৰ পৰা কঁকালত এডাল বোমা সংলগ্ন বেল্ট পৰিধান কৰি গান্ধীক আত্মঘাতী আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছিল মানৱ বোমাই। এই শক্তিশালী বিস্ফোৰণত গান্ধী তথা মানৱ বোমাৰ শৰীৰৰ ছিগি যোৱা অংশবোৰ ঘটনাস্থলীৰ চাৰিওদিশে সিঁচৰতি হৈ পৰিছিল। এই আক্ৰমণত আন ১৭জন লোকৰ মৃত্যু হৈছিল ।\nঅৱশ্যে প্ৰাণ ৰক্ষা পৰিছিল এই ৰেলীৰ বাতৰি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱা PTIত কৰ্মৰত একমাত্ৰ সাংবাদিকজনৰ। তেওঁ এখন ঔষধৰ দোকানৰ টেলিফোনৰে দিল্লীৰ PTIৰ মুখ্য কাৰ্যালয়লৈ এই বাতৰি প্ৰেৰণ কৰিছিল। PTIৰ wire serviceৰ যোগেদি সমগ্ৰ বিশ্বই এই খবৰ পাইছিল।\nকেনেকৈ একত্ৰিত কৰা হৈছিল ৰাজীৱ গান্ধীৰ চেদেলি-ভেদেলি হৈ যোৱা শৰীৰৰ অংশ সমূহ?\nৰাজীৱ গান্ধীৰ শৰীৰৰ অংশসমূহ একত্ৰিত কৰাটো যথেষ্ট কঠিন কাম আছিল। তাতকৈ কঠিন আছিল হত্যাকাৰীক চিনাক্ত কৰাটো। এই দুয়োটা কামত প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল DNA fingerprinting পদ্ধতি। আৰু এই কাম সফল ভাৱে ৰূপায়ণ কৰা ব্যক্তি জন আছিল বিশিষ্ট বিজ্ঞানী লালজী সিং। সিঙৰ অৱদান অবিহনে ৰাজীৱ গান্ধীৰ শৱদেহ অন্তোষ্টিক্ৰিয়াৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল হেতেন বুলি বহুজনে ক’ব খোজে। লালজী সিঙে DNA Fingerprinting পদ্ধতিৰে মানৱ বোমা ধন্নুকো চিনাক্ত কৰিছিল ।\nকোন এই লালজী সিং ?\nদেশ স্বাধীন হোৱা বছৰতেই উত্তৰ প্ৰদেশৰ জৌনপুৰত লালজী সিঙৰ জন্ম হৈছিল। সিং ভাৰতৰ DNA Fingerprinting Technologyৰ পিতৃ-পুৰুষ। তেওঁ Molecular Basis of Sex Determination, forensic science, evolution and migration of human আদি বিষয়ৰো বিশেষজ্ঞ। তেওঁ ১৯৯৫চনত হায়দৰাবাদত Centre for DNA Fingerprinting and Diagnostic প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ১৯৯৯চনলৈ এই প্রতিষ্ঠানৰে জড়িত হৈ আছিল। তেওঁ ২০১১ চনত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল । ২০০৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছিল । ২০১৭চনৰ ১০ডিচেম্বৰত লালজী সিঙৰ মৃত্যু হয়।\nDNA Fingerprinting পদ্ধতিৰে দোষীক নিশ্চিত কৰা আন কেইটামান গোচৰ\nৰাজীৱ গান্ধীৰ হত্যাকাণ্ডৰ উপৰিও দেশত অনা বহু কেইটা High Profile গোচৰত এই পদ্ধতিৰে অপৰাধীক চিনাক্ত কৰা হৈছে । ১৯৯৫চনত কংগ্ৰেছ নেতা সুশীল শৰ্মাই দিল্লীত তেওঁৰ পত্নীক টুকুৰা টুকৰকৈ কাটি তন্দুৰত ভৰাই থৈছিল। এই গোচৰটোত সুশীল শৰ্মা DNA Fingerprintingৰ যোগেদি ধৰা পৰিছিল।\nএকে বছৰতে সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠন বব্বৰ খালছাৰ সদস্য দিলৱাৰ সিঙে আত্মঘাতী আক্ৰমণৰে পাঞ্জাৱৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিয়েণ্ট সিঙক হত্যা কৰিছিল। এই হত্যাৰ ৰহস্যও উদ্ঘাটন হৈছিল সেই পদ্ধতিৰে।\n১৯৯৬চনৰ প্ৰিয়াদৰ্শনী মত্তোৰ ধৰ্ষণ আৰু হত্যা, ২০১২চনৰ দিল্লীৰ নির্ভয়া কাণ্ড, ২০১৩চনৰ হায়দৰাবাদ বিস্ফোৰণ আদিত দোষীক এই পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিয়েই চিনাক্ত কৰা হৈছিল।\nFirst published: May 21, 2021, 16:45 IST\nDNA FingerprintingLalji SinghRajiv Gandhi


অজিৎ ইকবাল সিং - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nঅজিৎ ইকবাল সিং (জন্ম ১৯৪৩)হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অংকবিদ। তেখেতৰ বিশিষ্টতা হৈছে "কাৰ্যকৰী বিশ্লেষণ" আৰু "হৰাত্মক বিশ্লেষণ"। ভাৰতীয় বৈজ্ঞানিক আৰু প্ৰযুক্তিবিদৰ শীৰ্ষতম অনুষ্ঠান "ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী"ৰ(INSA) তেখেত এগৰাকী সভ্য। তেখেত এলাহাবাদিস্থিত "ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী, ভাৰত"ৰো এগৰাকী সদস্যা।\nঅজিৎ ইকবাল সিঙে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজৰ পৰা ১৯৬৩ চনত অংকত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে, আৰু একেটা বিষয়তে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৬৫ চনতো স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।১৯৬৯ চনত তেখেতে কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অংকত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ গৱেষণা-পুথিৰ নাম আছিল Contributions to the Theory of Linear Operators in Locally Convex Spaces। তেখেতৰ তত্ত্বাৱধায়ক আছিল ফ্ৰাংক স্মিথিছসিঙে ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈকে নিউহাম কলেজৰ এগৰাকী "কমনৱেলথ বৃত্তিধাৰী" হিচাপে কেমব্ৰিজত উপস্থিত আছিল।\nস্নাতকোত্তৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি উঠিয়েই সিঙে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ কলেজত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। কেমব্ৰিজৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত, তেখেত দিল্লীলৈ উভতি আহে আৰু হিন্দু কলেজত যোগদান কৰে। তেখেতে গৱেষণাৰ উপৰিও কাৰ্যকৰী বিশ্লেষণ আৰু হৰাত্মক বিশ্লেষণত শিক্ষাদান কৰিছিল। ১৯৭৪ চনত সিঙক দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দক্ষিণ এলেকাৰ অংকৰ ৰিডাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১০০৮ চনলৈকে তেখেতে সেইটো স্থানত অধ্যাপনা কৰি যায়। ২০০৮ চনত তেখেতে দিল্লীত থকা ভাৰতীয় পৰিসংখ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী অতিথি অধ্যাপকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে।\nঅজিৎ ইকবাল সিং স্থানীয়ভাৱে উত্তল স্থানত ৰৈখিক চালক (linear operators in locally convex spaces),সংস্থিতি বৈজ্ঞানিক বীজগণিত(Topological Algebra)কে ধৰি হৰাত্মক বিশ্লেষণ সম্পৰ্কীয় একাধিক গৱেষণাত জড়িত।\nঅজিৎ সিঙক দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ে "ৰায় বাহাদুৰ ব্ৰীজমোহন লাল চাহেব স্মাৰক সোণৰ পদক" আৰু "ৰবি কান্তা দেৱী" পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 "Ajit Iqbal Singh bio". Indian National Science Academy (INSA). http://insaindia.org.in/detail.php?id=N99-1262। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 October 2014.\n↑ "National Academy of Sciences (India) Fellows". National Academy of Sciences (India) www.nasi.org.in. Archived from the original on 16 March 2016. https://web.archive.org/web/20160316043224/http://nasi.org.in/fellows.asp?RsFilter=S। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 October 2014.\n↑ "Alumna of the College". http://www.ipcollege.du.ac.in/Alumna.htm.\n↑ "Mathematics Genealogy Project - Ajit Iqbal Singh". Mathematics Genealogy Project www.genealogy.math.ndsu.nodak.edu. http://www.genealogy.math.ndsu.nodak.edu/id.php?id=104750। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 October 2014.\n↑ 6.0 6.1 "Visiting Mathematicians - Ohio". Ohio University www.ohio.edu. http://www.ohio.edu/people/lopez/priorvst.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 13 October 2014.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অজিৎ_ইকবাল_সিং&oldid=231324"ৰ পৰা অনা হৈছে


প্ৰতিৱেশী — Vikaspedia\nমন্ত্ৰী বৰ শান্তি প্ৰিয় মানুহ। তেওঁ চিঞৰ বাখৰ, হুলস্থুল একেবাৰে সহ্য কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু কি যে দূৰ্ভাগ্য! মন্ত্ৰীৰ ঘৰৰ এফালে কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ। দিন নাই, ৰাতি নাই কেৱল কৰত আৰু হাতুৰী-বটালিৰ শব্দ। আনফালে আকৌ কমাৰৰ ঘৰ। দিন নাই, ৰাতি নাই কেৱল লো কোবোৱাৰ শব্দ। বহুদিন মন্ত্ৰীয়ে সহ্য কৰিলে। আৰু নোৱাৰি। গতিকে তেওঁ পুলিচ পঠিয়াই কমাৰ আৰু কাঠমিস্ত্ৰীক অনতি পলমে ঘৰ সলাবলৈ আদেশ দিলে। কথা মতেই কাম। তাতে মন্ত্ৰীৰ আদেশ! নামানিলে কি পাকত পেলাই চাকত ঘুৰাই ঠিকনা নাই। গতিকে দুয়ো ঘৰ সলনি কৰিবলৈ যো-জা কৰিলে।\nবেলেগ ঘৰ বিচাৰি পাই প্ৰথমে কমাৰ আহিল মন্ত্ৰীক মাত লগাবলৈ। কমাৰ যোৱাৰ পাছত কাঠমিস্ত্ৰী আহি জনালে যে তেৱোঁ ঘৰ সলনি কৰিব। পিছদিনা পুৱা নতুন ঘৰলৈ যাবগৈ। দুয়ো মন্ত্ৰীক মাত লগোৱাৰ পাছত মন্ত্ৰীৰ মনটো বেয়া লাগিল। হাজাৰ হওক তেওঁৰেই প্ৰতিৱেশী আছিল! তেওঁৰ শান্তিৰ বাবেই সিহঁত যাব লগা হ’ল। মন্ত্ৰীয়ে দুয়োকে নিশা মাতি আনি মাছে-ভাতে-মঙহে ভালদৰে খুৱালে। যাতে তেওঁলোকে বেয়া পাই নাযায়।\nপিছদিনা নিশা শান্তিৰে শুব পাৰিম বুলি মন্ত্ৰী বিচনাত পৰিল। কিন্তু আকৌ সেই কৰত-বটালি-লোহাৰ শব্দই তেওঁৰ শান্তি ভংগ কৰিলে। ইহঁতে ঘৰ সলাম বুলি ফাকি দিলে! মন্ত্ৰীয়ে মনে মনে ভাবিলে। খঙত মন্ত্ৰীয়ে লগে লগে খবৰ কৰিবলৈ পুলিচ পঠিয়ালে। পুলিচে আহি খবৰ দিলে – তেওঁলোক দুয়োৱে ঘৰ সলোৱাটো সঁচা। কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰটো কমাৰে লৈছে আৰু কমাৰৰ ঘৰটো কাঠ মিস্ত্ৰীয়ে লৈছে।


ইউনিক’ড, শব্দ, ৱিকিপিডিয়া আদি\nBy: Pabhakar Sarma Neog\nসংবাদ মাধ্যম, ইন্টাৰনেট আদিকে ধৰি অসমৰ প্রায়বোৰ ৰাজহুৱা মঞ্চতে ইউনিক’ড আৰু অসমীয়া জাতি, ভাষা, লিপি, ইণ্টাৰনেটত অসমৰ ভাৱমূৰ্তি, অসম সম্পৰ্কীয় তথ্যৰ শুদ্ধতা আদি লৈ বিভিন্ন আলোচনা চলি থকা দেখা গৈছে। অনেক ক্ষেত্রত বিষয়টোৱে বিতৰ্কৰ ৰূপ লৈছে আৰু কোনো কোনো ক্ষেত্রত ই গৈ ব্যক্তিগত পৰ্যায় পাইছেগৈ। ফলত অসমীয়া ৰাইজৰ মনত শংকাৰ ভাব জন্ম হৈছে আৰু সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰত ই বিভিন্ন ৰূপত দেখা দিছে, বিশেষকৈ অসমত আগৰে পৰা চলি অহা “অসমক সকলোৱে অৱহেলা কৰে” ভাৱটোৱে মূৰ ডাঙি উঠি মানুহৰ মাজত অসন্তোষৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nই স্বাভাৱিক। মানুহ সততে নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতি সম্পৰ্কে সচেতন আৰু সেয়ে এনে স্পৰ্শকাতৰ বিষয় লৈ ৰাজহুৱা আলোচনা কৰোতে সাবধান হোৱা উচিত, কাৰণ ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডব দাহলৈ বেছি সময় নালাগে। অসম আন্দোলনৰ কথাবোৰ দেখোতা সকলৰ নিশ্চয় মনত আছে। অসমৰ ৰাজহুৱা কৰ্মত লিপ্ত যিকোনো ব্যক্তি, সংগঠন সচেতন হোৱা উচিত যে তেওলোকৰ মতামতে সমাজত বহুল প্রভাৱ পেলায়। সেয়ে তেওলোক মতামত প্রকাশ কৰোতে সংযমী হোৱা উচিত।\nএই প্রৱন্ধত ওপৰত বৰ্ণনা কৰা স্থিতিৰ লগত জড়িত অসম আৰু অসমীয়া সম্পৰ্কীয় দুই এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত থুলমূলকৈ আলোকপাত কৰিবলৈ প্রয়াস কৰা হৈছে। ইয়াত সৰ্বজনবিদিত “ইউনিক’ড সংকট” নামৰ “জনপ্রিয়” বিবাদৰ আঁত ধৰি আলোচনা আৰম্ভ কৰা হৈছে, আৰু সমস্যটো সৰল ভাষাত বৰ্ণনা কৰি সম্পৰ্কীয় দুই এটা বিতৰ্কমূলক ধাৰণাৰ আঁৰৰ মূল কথাখিনি ফঁহিয়াই পাঠকক নিজেই বিষয়টো সম্পৰ্কে বিচাৰ কৰিব পৰা কৰি তোলাৰ প্রয়াস কৰা হৈছে। (মন কৰিব যে ইয়াত মূল কথাখিনি সকলোৱে সাধাৰণ ভাবে বুজিব পৰাকৈ উত্থাপন কৰা হৈছে। বিশদ তথ্য লাগিলে, বা এনে বিষয়ত মতামত প্রকাশ কৰিবলৈ এই প্রৱন্ধৰ উদ্ধৃতি দিব লগা হ’লে লগতে এইখিনি কথাও উল্লেখ কৰে যেন।)\nইউনিক’ড, ইণ্টাৰনেট আৰু অসমীয়া লিপি\nকম্পিউটাৰৰ যন্ত্রাংশৰ ভিতৰত যিকোনো আখৰ বা যিকোনো বস্তুক গাণিতিক ভাবে (কোনো সংকেট বা সংখ্যা বা সমীকৰণৰ ৰূপত) প্রকাশ কৰিলেহে কম্পিউটাৰে তাক প্রচেচ কৰিব পাৰিব, কাৰণ কম্পিউটাৰৰ ইলেকট্রনিক যন্ত্রাংশই আমাক এনে গণনা কৰিবলৈ হে সুবিধা দিয়ে।\nএটা আখৰক কম্পিউটাৰৰ বৰ্তনীৰ বিতৰত উপস্থাপন কৰাৰ পদ্ধতিটো বহুতখিনি মৰ্চ ক’ডত ডট আৰু ডেশ্ব-অৰ সহায়ত তথ্য প্রকাশ কৰাৰ নিচিনা। আখৰবোৰৰ প্রতিটোৰে বাবে এটা সৰ্বজনমান্য সংখ্যা বা ক’ড স্হিৰ কৰি লৈ কম্পিউটাৰ বিভিন্ন উপাংশৰ ভিতৰত বিভিন্ন কিটিপ প্রয়োগ কৰি এই সংখ্যাবোৰ দ্বৈত পদ্ধতিৰ সংখ্যা হিচাবে প্রচেচ কৰা হয়। এনে কিটিপৰ আন এটা উদাহৰণ হ’ল আমি সততে দেখা পোৱা “বাৰ ক’ড”বোৰ। আপোনাৰ সদায় পাচলি কিনা দোকানীজনৰ আঙুলি মূৰত গণনা কৰাটোও এনে এটা পদ্ধতি (পোহাৰী লেখ!)\nএনে ধৰণৰ একপ্রকাৰ ক’ড বা সংকেট হ’ল ASCII: American Standard Code for Information Interchange –যাক এতিয়াও কম্পিউটাৰত চফ্টৱেৰ আৰু হাৰ্ডৱেৰ দুয়ো ক্ষেত্রত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আপোনাৰ কম্পিউটাৰৰ Notepad (Windows) প্রগ্রেমটো ব্যৱহাৰ কৰি কিবা লিখিলে তাক প্রকৃততে ASCII ক’ডৰ ৰূপত হে প্রচেচ কৰা হয়। কেৱল এয়ে নহয়, আৰু অনেক প্রগ্রেমত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ উদাহৰণ আপোনাৰ ব্যক্তিগত কম্পিউটাৰতে বহুত প্রগ্রেমত আপুনি নজনাকৈয়েই ASCII ৰাজ চলি আছে। এই পদ্ধতিত সাধাৰণতে আঠটা (কেতিয়াবা সাত টা) বিট (Bit = “Bi”nary Digi”t”) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেনে A = 65, B = 66,a= 97, B = 98 … ইত্যাদি। এনে আৰু এটা পদ্ধতি হৈছে BCD: Binary Coaded Decimal, EBCDIC: Extended Binary Coded Decimal Interchange Code ইত্যাদি।\nকামতো চলি আছিল। তেন্তে ইউনিক’ড কিয় লাগে?\nকেতিয়াবা কোনো কোনো অ-ইংৰাজী ৱেবচাইট খোলোতে পৃষ্ঠাখনৰ প্রকৃত ভাষাৰ লগত সংগতি নথকা বেবেৰিবাং আখৰ দেখাৰ অভিজ্ঞতা আমাৰ বহুতৰে আছে। ৯০-ৰ দশকত খবৰ কাগজ, আলোচনী বিলাকৰ দেশী ভাষাৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ ওলাওতে সততে এনে হোৱা দেখা গৈছিল। তেনে ৱেবচাইট পঢ়িবলৈ কোনো বিশেষ “ফণ্ট” ডাউনল’ড কৰি ল’ব লগা হৈছিল। ফণ্ট-ও হৈছে আখৰক সংকেটত প্রকাশ কৰাৰ পদ্ধতি, মাত্র ইয়াত ক’ডবোৰৰ লগতে কম্পিউটাৰৰ মণিটৰ বা প্রিণ্টাৰত কেনে ধৰণৰ ডিজাইনত প্রকাশ কৰিব লাগে তাৰো নিৰ্দেশনা থাকে। ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা ছফ্টৱেৰবোৰে এই নিৰ্দেশনা অনুসৰি স্ক্রীণ বা প্রিণ্টাৰত সুন্দৰকৈ আখৰ বা চিহ্নবোৰ প্রকাশ কৰে। ট্রু-টাইপ, বিটমেপ ফণ্ট আদি এনে ধৰণৰ ফণ্ট। যেনে মাইক্রছফট ৱৰ্ডত সততে ব্যৱহাৰ কৰা প্রায়বোৰ ফণ্ট এনে।\nএইখিনিতে সমস্যা হ’ল। যিটো কম্পিউটাৰত আখৰটো দেখুৱাব লাগে, তাত সংশ্লিষ্ট ফন্টটো ইনষ্টল কৰা থাকিলেহে ইয়াক স্ক্রীণত দেখুৱাব পৰা যাব। গতিকে ওপৰোক্ত স্থানীয় ভাষাৰ ৱেবচাইট বোৰে ওপৰতে ইংৰাজীত লিখি দিব লগা হয়: “এই পৃষ্ঠাটো পঢ়িবলৈ অমুক ৱেবচাইটৰ পৰা অমুক ফণ্টটো ডাউনল’ড কৰি আপোনাৰ কম্পিউটাৰত ইনষ্টল কৰি লওক।“, ন’ললে সেই বেবেৰিবাং আখৰহে দেখা পাব। ইণ্টাৰনেট সংযোগ নাথাকিলে, কোনোবাই আপোনাৰ নথকা ফণ্ট ব্যৱহাৰ কৰি লিখা ডকুমেণ্ট আদি পঢ়াৰ উপায় নাই। সমাধান হিচাবে ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে পৃথিৱীৰ য’তে যি যি ফণ্ট পায়, ডাউনল’ড কৰি ইনষ্টল কৰি থোৱাৰ বাদে উপায় নাই।\nআৰু এটা সমস্যা আছে। ASCII-ত আখৰ ক’ড কৰোতে ৮ টা বা ৭ টা দ্বৈত পদ্ধতিৰ (০ বা ১) অংকহে ব্যবহাৰ কৰাৰ ফলত ASCII-এ মুঠ ২৫৬ টা (কিছুমান ক্ষেত্রত ১২৮) হে প্রকাশ কৰিব পাৰে। লাহে লাহে কম্পিউটাৰ আৰু ইণ্টাৰনেটৰ ব্যবহাৰ ব্যাপক হৈ অহাৰ লগে লগে পৃথিবীৰ সকলো ভাষাৰ প্রতিটো চিহ্ন প্রতিনিধিত্ব কৰিবৰ কাৰণে ASCII-তকৈ বেছি সংখ্যা থকা সংকেট প্রণালীৰ বা অন্য কোনো বিশেষ ব্যৱস্থাৰ প্রয়োজন হ’ল। লগতে ফণ্টৰ সমস্যাটো আছেই।\nসমস্যা সমাধানৰ বাবে ইউনিক’ডৰ অৱতাৰণা কৰা হ’ল। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য ASCII-ৰ দৰেই, মাত্র চিহ্নবোৰ প্রতিনিধিত্ব কৰাৰ কিটিপটোহে বেলেগ। এই পদ্ধতিমতে বিশ্বৰ সকলো ভাষাৰ লিপিবোৰ যথাসম্ভব অধ্যয়ন কৰি সকলো ভাষাৰ প্রতিটো একে ধৰণৰ চিহ্নক সাংখ্যিক ক’ড বা সংকেটত প্রকাশ কৰিবৰ বাবে এলানি নিয়ম প্রস্তুত কৰা হ’ল। ইয়াৰ লগতে প্রতিটো সংকেটৰ লগতে ইয়াক প্রকাশ কৰাৰ নিৰ্দিষ্ট নিৰ্দেশনাও সন্নিবিষ্ট কৰা হ’ল। এই নিয়মবোৰ মানি চলি চিহ্নবোৰ প্রকাশ কৰিব পৰাকৈ তৈয়াৰ কৰা ফণ্টবোৰেই হৈছে তথাকথিত ইউনিক’ড ফণ্ট আৰু পদ্ধতিটোৰ নাম হ’ল ইউনিক’ড পদ্ধতি। কম্পিউটাৰ ছফ্টৱেৰ নিৰ্মাতাবোৰেও এই নিয়মবোৰ মানি চলি ছফ্টৱেৰ, বিশেষকৈ অপাৰেটিং চিষ্টেমবোৰ যেনে মাইক্রচফট ৱিণ্ড’জ, লীনাক্স আদি ডিজাইন কৰাৰ ফলত পৃথিৱীৰ সকলো স্থানত সমভাবে, সহজতে যিকোনো ভাষা ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা হ’ল। এতিয়া আৰু স্থানীয় ভাষাৰ ৱেবচাইট বোৰত বেলেগ কৈ ফণ্ট যোগান নধৰাকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা হ’ল।\nবিভিন্ন ভাষাৰ ইউনিক’ডৰ তালিকাবোৰ সকলোৰে বাবে সহজলভ্য কৰিবৰ কাৰণে আৰু বিভিন্ন ভাষাৰ বিভিন্ন চিহ্নৰ কাৰণে সুকীয়া সংখ্যা হোৱাটো হ (যাতে দুটা সংখ্যাই একেটা আখৰকে বা একেটা সংখ্যাই যাতে দুটা আখৰ বুজাব নোৱাৰে) সুনিশ্চিত কৰিবলৈ কোনো এখন স্বয়ংসেৱক সংস্থাৰ প্রয়ো্ন হ’ল।\nএনেকৈয়ে, সৰ্বসন্মতিক্রমে “ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়াম” (Unicode Consortium) গঠিত হ’ল। পৃথিবীৰ বিভিন্ন ভাষাই সেই ভাষাৰ আখৰ পৃথিবীৰ যিকোনো কম্পিউটাৰত ব্যবহাৰ কৰিবৰ বাবে তাৰ প্রয়োজনীয় তথ্য আদি তৈয়াৰ কৰি কনচৰ্টীয়ামৰ তালিকাত সেইখিনি অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লয়। কনচৰ্টিয়ামে প্রত্যেক চিহ্নৰ বাবে স্বকীয় সংখ্যা হোৱাত লক্ষ ৰাখে। এনেকৈ মান্যতা প্রাপ্ত বিভিন্ন আখৰ, সংখ্যাটো আৰু সংশ্লিষ্ট তথ্যসমুহেই হৈছে ইউনিক’ড তালিকা। যিবিলাক ভাষাই এনেকৈ ইউনিক’ড তালিকা প্রস্তুত কৰা নাই, সেই ভাষাৰ ইউনিক’ড নাই বুলি কোৱা যায়।\nঅসমীয়া ভাষাৰ ইউনিক’ড সংকট\nথোৰতে কথাটো এনেকুৱা:\nআমি সততে ইণ্টাৰনেটৰ বিভিন্ন ৱেবচাইটত দেখা পোৱা অসমীয়া আখৰবোৰৰ সংকেট/ক’ডবোৰ ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়ামত বাংলা ভাষাৰ লিপি হিচাবে পঞ্জীকৃত। বাংলা, অসমীয়া, চিলেটি আদি এই অঞ্চলৰ ভাষাবোৰৰ লিপিৰ বেছিভাগ আখৰেই একে, মাত্র কোনো কোনো ভাষাত দুই এটা কম-বেছি। যেনে ৰ/র, ৱ, ৳, আদি। কোনো কোনো ক্ষেত্রত উচ্চাৰণৰ তফাৎ আছে, যেনে ক+ষ = ক্ষ (বাংলা), ক্ষ = খ্য (অসমীয়া) আদি। সেয়ে ইউনিক’ড ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ নিয়ম বা সুত্র অনুসৰী এইখিনি চিহ্ন একেলগে সামৰি পঞ্জীয়ন কৰিব লাগিব। পঞ্জীয়ন কৰ্তা ব্যক্তি বা সংগঠনে নাম দিওঁতে “বাংলা” বুলি নামাকৰণ কৰিলে। যিহেতু ইউনিক’ড ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ সংজ্ঞা অনুসৰি এটা চিহ্নৰ মাত্র এটাহে ক’ড থাকিব পাৰে, সেয়ে সংশ্লীষ্ট সকলো ভাষা যেনে অসমীয়া, চিলেটি আদিয়ে নিজৰ লিপিৰ বাবে “বাংলা” নামত ইউনিক’ড পঞ্জীকৃত চিহ্নকে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বাধ্য হ’ল।\nএয়ে বিতৰ্কৰ সূত্রপাত। ইংৰাজ আৰু ফৰাচীৰ মাজৰ অঁৰিয়া-অৰিৰ দৰে আমাৰ অসমীয়া আৰু বাঙালি দুই ভাই ককাইৰ উখনা-উখনিও সৰ্বজন বিদিত। গতিকে নিজৰ মৰমৰ আথৰকেইটাৰ নাম সিজনে নিজৰমতে ৰখা কাৰণে অসমীয়াই ওফোন্দ পাতিলে। পুৰণি অভিজ্ঞতা সুৱৰি অসমীয়া ভাষা আৰু জাতিক গৌণকৰাৰৰ প্রয়াস বুলি স্বাভাৱিকতে অনেকে সন্দেহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। লগতে, ফলাফল কি হ’ব পাৰে সেয়া অনুমান কৰিব নোৱাৰা কাৰণে সকলোৱে মুক্ত বিতৰ্ক আৰম্ভ কৰিলে। ফলত সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজতো সঁচাই মিচাই মিলি উত্তেজনাৰ সৃষ্টি হ’ল।\nএই অতি স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টো আলোচনা কৰাৰ আগতে কেইটামান কথা স্পষ্ট কৰি লোৱা প্রয়োজন। এই বিষয়ত সদ্যহতে নানা মুনিৰ নানা মত (আৰু সকলো মুনি জমদগ্নি হৈ আছে, ইঅস্বাভাৱিকো নহয়ো। ভাষা দৰাচলতেই যঠেষ্ট স্পৰ্শকাতৰ বিষয়।) আমি নিৰপেক্ষ আলোচনাৰ খাতিৰত কেইটামান কথা ধৰি লওঁ।\n১) বিতৰ্কত লিপ্ত প্রত্যেকৰে নিজৰ নিজৰ সপক্ষে যুক্তি আছে আৰু সকলো যুক্তি প্রত্যেকটোৱেই কম-বেছি পৰিমাণে প্রাসংগিক। বিশেষকৈ বিষয়টোত কোনো বিশেষজ্ঞই মতামত নাই দিয়া বাবে আমি নিজৰ জ্ঞান বুদ্ধিৰে বিচাৰ কৰিবলৈ বাধ্য। এই পৰিপ্রেক্ষিতত আমি সকলোৰে যুক্তি সমানে ভুল বা সমানে শুদ্ধ বুলি ধৰি লোৱা যুগুত যদিও যিহেতু পঢ়া-শুনা কৰা গুণী-জ্ঞানী যুৱক সকলৰ চিন্তা ধাৰাক সন্মান কৰি আমি এই স্থিতি গ্রহণ কৰিছোঁ।\n২) এই বিতৰ্কত লিপ্ত সকলো মানুহ অসমৰ শুভাকাংক্ষী আৰু নিজৰ নিজৰ পথেৰে অসম আৰু অসমীয়াৰ উন্নতিৰ কাৰণে দায়বদ্ধ। বিতৰ্কত লিপ্ত প্রায় সকলো ব্যক্তিয়েই নিজৰ নিজৰ ধৰণেৰে অসম সেৱা কৰি আহিছে, আমি তেওঁলোকৰ উৎসাহ আৰু সচেতনতাক সন্মান কৰোঁ। তেওঁলোকৰ মূল্যবান সময় সমাধান কৰিব নোৱাৰা বিতৰ্কত লাগি থাকি অপব্যৱহাৰ নকৰি যদি পাৰি, “এইটো বিষয় এতিয়া সমাধান কৰিব নোৱাৰি, পাচত কৰিম বুলি এৰি থৈ নিজপথত আগবাঢ়ি গৈ নিজৰ মতে অসম সেৱা কৰি যোৱাতো বাঞ্চা কৰোঁ।\nইয়াকে কোৱাৰ পাছত আমি সকলোৰে বক্তব্যসমূহ উপলব্ধ তথ্যৰ ভিত্তিত আলোচনা কৰোঁ আহক।\nধাৰণা ১) অসমী্যা ভাষাৰ আখৰক বাংলা নাম দি অসমীয়া জাতিক অপমান কৰি ইয়াৰ ভাষা সংস্কৃতিক গৌন কৰাৰ প্রয়াস কৰা হৈছে। এই ষড়যন্ত্রত ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীবামো জড়িত অথবা ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়ামক ভুল তথ্যৰে পৰিচালিত কৰি এনে কৰা হৈছে।\nআলোচনা: ইউনিক’ড পঞ্জীয়নৰ বাবে ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়ামৰ নিৰ্দিষ্ট নিয়ম আগতেই সৰ্বসন্মতিক্রমে স্থিৰ কৰা আছে আৰু এইবোৰ সকলো সিদ্ধ হ’লেহে তেওঁলোকৰ মান্যতা পোৱা সম্ভৱ। পঞ্জীয়নৰ পদ্ধতিটো যঠেষ্ট জটিল আৰু উচ্চস্তৰৰ বিশেষজ্ঞৰ প্রয়োজন। কেৱল সেয়ে নহয়, লিপি সম্পৰ্কীয় তথ্য সংগ্রহৰ বাবে কনচ’ৰ্টীয়ামৰ ৱেবচাইটতে যিকোনো ব্যক্তি বা প্রতিষ্ঠানে কম খৰচতে সহজে ভাগ ল’ব পৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। এই সম্পৰ্কীয় সকলো নীতি-নিয়মো দ্যৰ্থবিহীন ভাবে বৰ্ণনা কৰা আছে। কোনোবাই কোনো লিপি সম্পৰ্কীয় কিবা আপত্তি থাকিলে উক্ত পদ্ধতি অনুসৰী সেই তথ্য যোগান ধৰিলেই হ’ল। লিপি বা সংস্কৃতি সম্পৰ্কীয় এই তথ্যবোৰো নিৰ্দিষ্ট নিয়ম মতে সাব্যস্ত কৰিলেহে তেওঁলোকে এইবোৰ গ্রহণ কৰিব। অব্যৱসায়িক সংগঠন ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টিয়ামৰ কোনো জাতি বা ভাষাৰ প্রতি পক্ষপাত দুষ্ট মনোভাৱ থকা বুলি সন্দেহ কৰাৰো কোনো কাৰণ নাই।\nগতিকে লিপি বা ভাষা সম্পৰ্কত ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়ামক যদি কোনোবাই কোনো ভুল তথ্য দিয়া বুলি কাৰোবাৰ সন্দেহ আছে, তেন্তে কনচ’ৰ্টীয়ামৰ ৱেবচাইটত গৈ ভালকৈ নীতি-নিয়ম পঢ়ি সেইমতে শুদ্ধ তথ্য উপযুক্ত প্রমাণ সহকাৰে যোগান ধৰিলেই হ’ল।\nধাৰণা ২) অসমীয়া ভাষাত “নিজৰ” (অসমীয়া নামত?) ইউনিক’ড নাথাকিলে জাতিৰ ঐতিহ্যই বিপন্ন, কাৰণ তেতিয়া “অসমীয়াই ইন্টাৰনেটত নিজৰ স্বকীয়তা সাব্যস্ত কৰিব নোৱাৰিব” আৰু বেলেগ ভাষাৰ বহতীয়া হৈ ৰৈ যাব। বা “আমি ই্নউক’ডক আদৰি ল’লোঁ, কিন্তু ইউনিক’ডে আমাক আদৰি ন’ললে।“\nআলোচনা: ইউনিক’ড হৈছে এটা কাৰিকৰী মানক বা ষ্টেণ্ডাৰ্ড। কোনো জাতি, ধৰ্ম, কোনোবা ক্লাবৰ মেম্বাৰশ্বিপ বা “ষ্টেটাচ চিম্বল” নহয়, যাক ব্যবহাৰ কোনো ব্যক্তি বা গোটক সৰু বা ডাঙৰ অথবা উন্নত বা অনুন্নত বুলি ভাগ কৰিব পাৰি। গতিকে এইবোৰ বিষয়ত আৱেগিক হৈ পৰা নিস্প্রয়োজন।\nলিপিটোৰ নাম বাংলা। নিজৰ মৰমৰ আখৰকেইটাক নিজৰ মাতেৰে মাতিবলৈ মন যোৱাতো স্বাভাবিক। কিন্তু কি কৰিম, আমি সময়ৰ শৰ সময়ত নমৰা কাৰণে বেলেগে নিজৰ ভাষাটোৰ পৃথিৱীৰ যিকোনো স্থানত চৰ্চা কৰাৰ প্রয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰি লিপিটো পঞ্জীয়ন কৰি ল’লে। তেওলোকে ইউনিক’ডৰ সকলো নীতি নিয়ম সম্পূৰ্ণ কৰি হে এই স্থান পাইছে। অসমীয়া ভাষাৰ ৰ আৰু ৱ-ৰ অন্তৰ্ভুক্তিও শুদ্ধ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰাৰে প্রমাণ। খুব সম্ভৱ এইখিনি কাম বাংলাদেশৰ কোনো ব্যক্তি বা সংগঠনে কৰি্ছে আৰু সেয়ে স্বাভাৱিকতে নিজৰ ভাষাৰ নাম দিবলৈ ইচ্ছা কৰাটো স্বাভাৱিক। আমি নিজেও এনে কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলোহেতেন নে? আৰু এটা কাৰণো থাকিব পাৰে। তুলনামূলক ভাবে এই লিপিত সন্নিহিত চিহ্নৰ সকলো ভাষাৰ ভিতৰত বাংলাভাষী মানুহৰ সংখ্যাই সৰহ, সিও এই নামকৰণৰ কাৰণ হ’ব পাৰে।\nইউনিক’ডৰ নিয়ম বা ফৰ্মুলা অনুসৰি একে একে চিহ্নত দুটা লিপি পঞ্জীয়ন কৰিব নোৱাৰি আৰু সেয়ে আমি যি পাইছোঁ তাকে ব্যৱহাৰ কৰাই বুদ্ধিমানৰ কাম। ইউনিক’ড “টো” নিজৰ নামত নাই বুলি আমি নিলিখাকৈ থাকিলেহে জাতিৰ অস্তিত্ব সংকটাপন্ন হ’ব। তেতিয়া আমি সকলো স্থানতে সুকলমে অসমীয়া ভাষা চৰ্চা কৰিব নোৱাৰিম। কাৰ লোকচান হ’ব?\nআমি এটা কাম কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব পাৰোঁ। আমাৰ বাংলাভাষী ভাই-ভনীসকলক মৰমেৰে কথাটো বুজাই এটা উমৈহতীয়া নাম গ্রহণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাব পাৰোঁ।\nধাৰণা ৩) ইউনিক’ড কনচ’ৰ্টীয়ামে এটা জাতিৰ, এটা ভাষাৰ সন্মানৰ খাতিৰতো অসমীয়া আৰু বাংলাক বেলেগ বেলেগ ক’ড দিব নোৱাৰে নেকি? লিপিটোৰ নাম বাংলা হোৱা বাবে ভৱিষ্যতে কিবা অসুবিধা হয় যদি?\nআলোচনা: পৃথিৱীত হাজাৰ বিজাৰ ভাষা আছে। ইউনিক’ড প্রস্তুত কৰোতে সকলো ভাষাৰ ভাবে উমৈহতীয়াকৈ গ্রহণ কৰিব পৰা নিয়মৰ সন্মিলন কৰিহে বৰ্তমানৰ ব্যৱস্থা গ্রহণ কৰিছে। ইয়াতে কোনো কোনো লিপিৰ ক্ষেত্রত মতানৈক্য হোৱাতো স্বাভাৱিক। কিন্তু সেইবুলি বৰ্তমানৰ নিয়মত হীন দেৰি কৰিলে ইয়াৰ মূল লক্ষ, অৰ্থাৎ সাৰ্বজনীনতাত ব্যাঘাত জন্মিব। অসমীয়াৰ দৰে অন্যান্য ভাষাতো বিভিন্ন সৰু সুৰা সমস্যা হৈছে, যেনে তামিল আৰু সংস্কৃত সম্পৰ্কীয়, জাপানী ভাষা, দঃ পূৱ এচিয়াৰ কোনো কোনো ভাষা ইত্যাদি। তথাপিও আৱশ্যকীয় সংশোধনৰ বাবেও পদ্ধতি নিৰ্দিষ্ট কৰা আছে আৰু যিকোনো ব্যক্তি বা সংগঠনে কনচ’ৰ্টীয়ামৰ ৱেব পেজত নিয়ম পঢ়ি লৈ সেইমতে আগ বাঢ়িব লাগে।\nজাতি বা ভাষা বা লিপিৰ সন্মানৰ লগত ইউনিক’ডক সনা পিটিকা কৰিব নালাগে। ইউনিক’ডৰ মূল উদ্দেশ্য বিশ্বৰ যিকোনো স্থানত যিকোনো ভাষাৰ চৰ্চাৰ সুবিধা কৰা আৰু ই যঠেষ্ট পৰিমাণে সফলো হৈছে।\nতেনেহ’লে ব্রাহ্মী লিপি, পূৱ নাগৰী লিপি, এইবোৰ?\nএইটো বিষয় বেলেগ প্রসংগতহে আলোচনা কৰা উচিত। এই বিষয়টোৰ ইউনিক’ডৰ লগত সানমিহলি নকৰাই ভাল। এই বিষয়ে কোনো ভাষাবিদে মন্তব্য কৰাহে সমীচিন।\nগতিকে আমি এতি্য়া কি কৰা উচিত?\nমন কৰিবলগীয়া এই যে জনসাধাৰণৰ এই সন্দেহবোৰ মৰিষণ কৰিবলৈ এতিয়াও কোনো বিশেষজ্ঞ ব্যক্তি বা সন্থা আগবাঢ়ি আহি বিষয়টো সম্পৰ্কত কোনো মতামত এতিয়ালৈকে ডাঙি ধৰা দেখা নাই। গতিকে বিষয়টোৱে অতি জটীল ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। আমি সকলোৱে মনত ৰখা উচিত যে ই এটা অতি স্পৰ্শকাতৰ বিষয়, গতিকে সামান্যতমো ভুল ধাৰণাই সূদূৰপ্রসাৰী ফলাফল ৰচনা কৰিব পাৰে। এই বিষয়ত মতামত কেৱল কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান, ভাষাবিজ্ঞান, আৰু ইতিহাসৰ গৱেষণাপুষ্ট, মান্যতাপ্রাপ্ত বিশেষজ্ঞইহে যুটীয়াভাৱে দিব পাৰিব। বেমাৰ হ’লে কেৱল ডাক্তৰৰ পৰাহে দৰব খোৱাৰ দৰে আমি বিশেষজ্ঞৰ কাম বিশেষজ্ঞলৈ এৰি দি তেওলোকে মত প্রকাশ কৰিবৰ বাবে উপযুক্ত পৰিবেশ ৰচনা কৰাটোহে বুধিয়কৰ কাম হ’ব।\nউল্লিখিত বিতৰ্কত ব্যস্ত থকা আমাৰ বন্ধুসকললৈও একে অনুৰোধ থাকিল। আমাৰ, অসমীয়া ৰাইজৰ আপোনালোকৰ চিন্তাধাৰা, কৰ্মপদ্ধতি আৰু সদিচ্ছাৰ ওপৰত সম্পুৰ্ণ বিশ্বাস আছে। নহলে আপোনালোকৰ লিখনী বিলাকে অসমৰ ৰাইজক এই বিষয়টোৰ প্রতি এনেদৰে সচেতন কৰি তুলিব নোৱাৰিলেহেতেন। গতিকে আপোনালোকৰ নিচিনা আগৰণুৱা ব্যক্তিয়ে ইজনৰ লগত সিজনে হাতত হাত ধৰি নিজেও আগবাঢ়ি যাওক আৰু আমাকো, অসমীয়া জাতিকো আগবঢ়াই নিয়ক। ক্ষন্তেকীয়া উত্তেজনাৰ বশৱৰ্তী হৈ ইজনে সিজনৰ প্রতি কৰা কটু মন্তব্যবোৰ পাহৰি যাওক। মনত ৰাখিব, আজি তথ্য-প্রযুক্তিৰ যুগত অসমৰ সকলো মানুহে সকলো মাধ্যমৰ জৰিয়তে আপোনালোকৰ ওপৰত সকলোৱে, বিশেষকৈ আপোনালোকৰ অনুজসকলে আপোনালোকে দেখুৱাই দিয়া পথ লবলৈ উদগ্রীব হৈ অপেক্ষা কৰি আছে।\nসৰ্বসাধাৰণ ৰাইজলৈ অনুৰোধ থাকিল,তৰ্ক-বিতৰ্ক দেখি উত্তেজিত নহৈ সেই সম্পৰ্কে প্রথমে ভালদৰে জানিবলৈ চেষ্টা কৰক। ওপৰত উল্লেখ কৰা সকলো ইউনিক’ড সম্পৰ্কীয় সকলো তথ্য পাতি আমি ইণ্টাৰনেটৰ ইউনিক’ডৰ ৱেবচাইট www.unicode.org –ৰ পৰা আহৰণ কৰা। গতিকে নিজৰ ৰায় দিয়াৰ আগতে অকণমান সেই ৱেবচাইটটো বা সংশ্লীষ্ট বিশ্বাসযোগ্য সূত্রৰবোৰ অলপ চাই ল’লেই হ’লচোন।\nতেতিয়ালৈকে আমি তৰ্ক-বিবাদত লিপ্ত নহৈ “বাংলা” নামৰ অসমীয়া লিপিটোকে ব্যৱহাৰ কৰি বিশ্বৰ য’তে নাথাকো কিয়, তাৰেপৰাই নিজৰ কামখিনি কৰি আগবাঢ়ি যোৱাই সকলোৰে বাবে মংগল। ৱিকিপিডীয়াত লিখা মানুহে ৱিকিপিডীয়াত লিখি যাওক, “শব্দ”ৰ মানুহে অভিধান তৈয়াৰ কৰি যাওক।\nসাংবাদিক সকলেও হঠাৎ কিবা খবৰ পৰিবেশন কৰাৰ আগতে বিষয়টো এবাৰ নিজে পঢ়ি-শুনি ,পৰখি, চাই লওক। উদাহৰণ স্বৰূপে, কিছুদিনৰ আগতে কোনো সংবাদিকে ৱিকিপিডিয়াত অসমৰ ভুল তথ্য দিছে বুলি লিখিলে। কিন্তু তেওঁ যদি তাৰ আগতে ৱিকিপিডিয়াৰ নীতি নিয়ম চালে হেতেন তেন্তে নিশ্চয় গম পালেহেতেন যে তথ্যৰ ভুল ভ্রান্তি বা বিশুদ্ধতা সম্পৰ্কে ৱিকিপিডিয়াত আগৰেপৰা নিজৰ ফালৰপৰাই ঘোষণা দিয়া আছে, যদিহে কোনোৱে এই তথ্য ব্যৱহাৰ কৰিব খোজে। কেৱল সেয়ে নহয়, স্বয়ং সেই সংবাদিকজনেও যদি কোনো ভুল দেখা পাইছিল তেন্তে সহজতে নিজেই শুদ্ধ কৰি দিব লাগিছিল, কাৰণ ৱিকিপিডিয়াত সকলোৱে লিখিব, শুধৰাব পাৰে। একে কথা আমাৰ চৌপাশৰ অনেক ক্ষেত্রতে প্রযোজ্য। আমাৰ উঠি অহা সাংবাদিকসকলে এই পেচাৰ মহত্ব আৰু গুৰুত্ব ইপলব্ধি কৰিবলৈ শিকক।\nনামতনো কি আছে? ইউনিক’ডৰ দৰেই সৰ্বব্যাপ্ত ASCII code –অতো দেখোন আমেৰিকাৰ নাম আছে? আমি সদাই ব্যৱহাৰ কৰিয়েই আছো, গমকে নাপাওঁ। প্রকৃততে সাধাৰণ ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ইমানবোৰ কথা নজনাকৈয়ে কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা কৰাটোও কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানৰ এক অন্যতম লক্ষ্য।\nসকলো ক্ষেত্রতে নিজৰ নাম দিবলৈ মানুহে ভাল পায়েই। সেইবুলি সকলোতে সেইটো বিচাৰিবই লাগিব নেকি? তেনেহ’লে সেই চকু খচখচোৱা বেমাৰটোৰ নামো দেথোন “জয় আই অসম” ৰাখিব লাগিব দেখোন?


বাংলাদেশত থকা হিন্দুসকলক আশ্ৰয় দিয়াটো বিজেপিৰ দায়িত্বঃ সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্য\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক ২০১৬ক লৈ সমগ্ৰ ৰাজ্যতে প্ৰতিবাদ- বিক্ষোভৰ জুই জ্বলি থকাৰ মাজতে হিন্দু বাংলাদেশীৰ হৈ ওকালতি কৰি বিতৰ্কৰ আৱৰ্তত সোমাই পৰিছে ৰাজ্যৰ শিক্ষা মন্ত্ৰী সিদ্ধান্ত ভট্টাচাৰ্য।\nশেহতীয়াভাৱে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্যই প্ৰতিক্ৰিয়া আগবঢ়াই কয়— ‘ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাৰত বিভাজন হৈছিল, সেয়ে বাংলাদেশত থকা হিন্দু লোকসকলক ভাৰতত আশ্ৰয় দিয়াটো আমাৰ দায়িত্ব। দলৰ নীতি- আদৰ্শৰ পৰা আমি বিচ্যুত নহওঁ’।\nএকেটা প্ৰসংগতে শিক্ষা মন্ত্ৰী সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্যই কংগ্ৰেছক সমালোচনা কৰি কয় যে ‘নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক লৈ দুমুখীয়া স্থিতি লৈছে কংগ্ৰেছে’। সকলোৱে পঢ়ক নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কখন। হিন্দু লোকক আমি আশ্ৰয় দিয়াত আপত্তি ক’ত?\nআনহাতে আন এক বিস্ফোৰক মন্তব্য কৰি মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কয় যে ৰোহিংগীয়া মুছলমানৰ বাবে দীঘলীপুখুৰীপাৰত মম জ্বলোৱা লোকসকলে হিন্দু লোকসকলক আশ্ৰয় দিয়াত বাধা দিছে কিয়?\nসম্প্ৰতি মন্ত্ৰী ভট্টাচাৰ্যৰ মন্তব্যক লৈ সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ বিতৰ্কৰ।বিশেষকৈ সমগ্ৰ ৰাজ্যবাসীয়ে বিতৰ্কিত বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰি থকাৰ মাজতে সোণোৱাল মন্ত্ৰীসভাত নতুনকৈ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে হিন্দু বাংলাদেশীৰ হৈ ওকালতি কৰা বিষয়টোৱে এতিয়া ৰাজ্যজুৰি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে।


কোটিপতি ক্লাবত ফুটপাথৰ 'ৰাজা'\nদৰিদ্ৰতা আৰু ভোকৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি ঘৰৰ পৰা পলোৱাৰ সময়ত ৰাজা নায়কৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১৭ বছৰ৷\nআজি, ৫৪ বছৰীয়া ৰাজা নায়কে তেওঁৰ বাঙ্গালুৰু স্থিত সুদৃশ্য অফিচটোত বহি ২৭ বছৰ আগৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি ক’লে “মই টকা ঘটিব বিচাৰিছিলো, বহুত টকা, তেতিয়া সেইটোৱেই আছিল মোৰ একমাত্ৰ সপোন৷ মোক আৰু মোৰ চাৰিটা ভাই-ভনীক স্কুললৈ পঠিওৱাটো যে দেউতাৰ কাৰণে সম্ভৱ নহয় সেই কথাটো মই সৰুতেই উপলব্ধি কৰিছিলো৷ তেতিয়া আমি সঁচাকৈয়ে বৰ দুখীয়া আছিলো৷ ১৯৭৮ চনৰ এটা দিনত কিবা প্ৰকাৰে মই বাঙ্গালুৰুৰ হল এটাত অমিতাভ বচ্চন অভিনীত ‘ত্ৰিশুল’ নামৰ হিন্দী চিনেমাখন চাইছিলো৷ চিনেমাখনত অমিতাভ কেনেকৈ লাওলোৱা অৱস্থাৰ পৰা গৈ এদিন ৰিয়েল এষ্টেটৰ বেৰন হৈছিল সেইটোকে দেখুউৱা হৈছিল”৷\nএন্ধাৰ আৰু বন্ধ চিনেমাহলটোত কটোৱা সেই তিনি ঘণ্টাই ৰাজা নায়কৰ জীৱনৰ গতি সলাই পেলালে৷\n“মোৰ জীৱনৰ সৈতে মিলি যোৱা কাৰণেই চাগে কাহিনীটোৱে মোক মুগ্ধ কৰিছিল৷ চিনেমাখন চাই উঠাৰ পিছতেই মোৰ সপোনবোৰ সঁচা হব পাৰে বুলি মই দৃঢ় ভাৱে ভাবিবলৈ লৈছিলো আৰু সেইদিনাৰে পৰা ময়ো এজন ৰিয়েল এষ্টেট বেৰন হোৱাৰ সপোন দেখিছিলো”৷লাজকুৰীয়া হাঁহি এটাৰে ৰাজা নায়কে কথাখিনি কৈ গৈছিল৷\nসেই সপোনক সাৰথি কৰিয়েই ৰাজা নায়কে তেতিয়াৰ বম্বে আৰু আজিৰ মুম্বাইলৈ পলাই গৈছিল৷ কিন্তু চিনেমাত দেখুউৱাৰ ধৰণে মুম্বাইত জীৱন কটোৱাটো সিমান সহজ নাছিল৷ তেনেতে এদিন তেওঁ বিফল মনোৰথ হৈ ঘৰৰ ল’ৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহিবলৈ বাধ্য হৈছিল৷\nসেইজন ৰাজা নায়কৰ এতিয়া ব্যৱসায়ৰ টাৰ্ণঅভাৰ হৈছে ৬০ কোটি টকা৷ আজি তেওঁৰ কেইবাটাওঁ উদ্যোগ৷ ১৯৯৮ চনত স্থাপন কৰা MCS Logistics নামৰ আন্তর্জাতিক শ্বিপিং আৰু লজিষ্টিকচ্ বিষয়ক উদ্যোগকে ধৰি Corrugated packaging কৰা Akshay Enterprises বটলিকৃত খোৱা পানী প্ৰস্তুত কৰা Jala Beverages, Purple Haze নামেৰে বাঙ্গালুৰুৰ তিনিঠাইত থকা Beauty Salon আৰু স্পা চেণ্টাৰ, আন তিনি অংশীদাৰৰ সৈতে কৰা Nutri Planet নামৰ যৌথ উদ্যোগটো যিটোৱে CFTRI ৰ সৈতে লগ লাগি Chia ধানৰ পৰা তেল আৰু শক্তিবর্ধক খাদ্য প্ৰস্তুত কৰে৷ এইবোৰৰ বাহিৰেও সমাজৰ দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ কাৰণে তেখেতে Kalaniketan Educational Society ৰ অধীনত কেইবাখনো স্কুলৰ লগতে এখন কলেজো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে৷\nৰাজহুৱা জীৱনত ৰাজা নায়ক হৈছে ‘দলিত ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ অৱ কমার্চৰ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰিজ’ৰ কর্ণাটকা শাখাৰ সভাপতি৷ ৰাজা নায়কে ক’লে যে অহৰহ তেওঁলোকৰ এই সংগঠনটোৱে সমাজৰ পিছপৰা শ্ৰেণীটোক মহত্তৰ জীৱনৰ সপোন দেখুৱাৰ চেষ্টা কৰিছে৷\nজীৱনৰ বাটত প্ৰথমটো সৰু অথচ দৃঢ় খোজ...\nৰাজাই কথাবোৰ কৈ গৈছিল এইদৰে “আজিৰ তুলনাত সেই ৭০ আৰু ৮০ ৰ দশকৰ বাঙ্গালুৰু আছিল এখন তেনেই সৰু চহৰ৷ তেতিয়া দীপক নামৰ পঞ্জাৱী বন্ধুজনৰ সৈতে অভাৱ আৰু ভোকত কাতৰ হৈ চহৰখনৰ অলিয়ে-গলিয়ে ঘূৰি ফুৰিছিলো৷ মই তেতিয়ালৈ সেইখন চহৰৰ বাহিৰৰ পৃথিৱীখন একেবাৰেই দেখা নাছিলো৷ কিন্তু দীপকৰ দেউতাকৰ ইঠাইৰ পৰা সিঠাইলৈ বদলি হৈ থকা চাকৰিটোৰ সুবাদতে সি সৰুতেই বহু ঠাই দেখিছিল৷ আমাৰ ঘৰৰ ওচৰতে থকা দীপকে মোক প্ৰায়েই সি দেখা নানা ঠাইৰ অলেখ কাহিনী কৈ শুনাইছিল৷ দীপকৰ সৈতে তেনেকৈ অনাই বনাই ঘূৰি থাকোতে এদিন মই পঢ়া-শুনা বাদ দি দীপকৰ সৈতে একেলগে ফুটপাথতে চোলা কাপোৰ বিক্ৰী কৰা দোকান এখন খোলাৰ কথা ভাবিলো আৰু সেইমতে কামো আৰম্ভ কৰি দিলো”৷\nএদিন ৰাজা আৰু দীপকে লগলাগি ১০,০০০ টকা গোটাই তামিলনাডুৰ কাপোৰ-কানিৰ বাবে বিখ্যাত তিৰুপুৰ নামৰ ঠাইখনলৈ কম দামত কাপোৰ কিনিবলৈ গ’ল৷\nৰাজাই ক’লে “মায়ে মোক বহুত মৰম কৰিছিল আৰু সেইকাৰণেই মায়ে বহুবছৰ ধৰি সাঁচি থোৱা পইচাখিনি ল’ৰাই ব্যৱসায় কৰিব বুলি ভাবি মোৰ হাতত তুলি দিছিল”৷\nতিৰুপুৰৰ পৰা ৰাজা আৰু দীপকে প্ৰতিটোত ৫০ টকা দাম দি বহুত চার্ট কিনি আনি বাঙ্গালুৰুৰ Bosco office ৰ সন্মূখৰ ফুটপাথত পোহাৰ মেলিলেহি৷ তেওঁলোকৰ দোকানৰ চোলাবোৰ মূলত নীলা আৰু বগা ৰঙৰ আছিল আৰু Bosco ৰ পুৰুষ কর্মচাৰীসকলৰ ইউনিফর্মৰ ৰঙটোও নীলা হোৱা হেতুকে কেইদিনমানৰ ভিতৰতে ৰাজা আৰু দীপকৰ দোকানৰ গোটেইবোৰ চোলা প্ৰতিটোতে ১০০ টকা দৰত বিক্ৰী হৈ গৈছিল৷ সেইদৰে ফুটপাথত দোকান দি প্ৰথমবাৰতে তেওঁলোকৰ প্ৰায় ৫০০০ টকা লাভ হৈছিল৷\nসেই সময়খিনিলৈ মনত পেলাই ৰাজাই ক’লে “মই তেতিয়ালৈকে ইমানখিনি টকা একেলগে কেতিয়াওঁ দেখাই নাছিলো৷ টকাখিনি পাই আমি আনন্দতে ক’ব নোৱাৰা হৈ গৈছিলো আৰু দুগুণ উৎসাহেৰে আমাৰ ব্যৱসায়ত মনযোগ দিছিলো৷ তাতকৈয়ো অধিক ধন ঘটাৰ আশাত কেইদিনমানলৈ আমাৰ খাৱন-শোৱন নাইকীয়া হৈ গৈছিল”৷\nবচ, তাৰপিছত আৰু তেওঁলোকে কেতিয়াও পিছলৈ ঘূৰি চাব লগা হোৱা নাছিল৷ ৰাজা আৰু দীপকে মিলি কিলো হিচাপে ওজন কৰি বৃহৎ পৰিমানে কপাহী সূতাৰ গোঠা কাপোৰ আৰু অর্ন্তবাস কিনি আনি ডাঙৰ ডাঙৰ প্ৰদর্শনীৰ অস্থায়ী দোকানত কর্মচাৰী নিয়োগ কৰি সেইবোৰ কাপোৰ বিক্ৰী কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল৷ তেনেবোৰ প্ৰদর্শনীত বিক্ৰী নোহোৱাকৈ থাকি যোৱা কাপোৰবোৰ তেওঁলোকে হয় ফুটপাথত নহয় মানুহৰ ঘৰে ঘৰে গৈয়ো বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল৷ তিনি বছৰকাল এইদৰে ব্যৱসায়টো চলাই যোৱাৰ অন্তত তেওঁলোকৰ প্ৰচুৰ লাভ হৈছিল আৰু তাৰপিছতেই দুই বন্ধুৱে কোলহাপুৰি চেণ্ডেলকে ধৰি আন আন জোতা চেণ্ডেলৰ ব্যৱসায়তো হাত দিছিল৷\nবিপদৰ সম্ভাৱনাকো নেওচি লোৱা কিছু সাহসী সিদ্ধান্ত...\nৰাজাৰ মতে, দীপক আৰু তেওঁ মিলি কৰা আটাইবোৰ যৌথ ব্যৱসায়তে যথেষ্ট লাভ হৈছিল যদিও আন এখন চহৰলৈ চাকৰিয়াল দেউতাক বদলি হৈ যোৱা কাৰণে দীপকেও ব্যৱসায়ৰ সকলোখিনি ৰাজাৰ হাততে অর্পন কৰি বাঙ্গালুৰুৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য হৈছিল৷ এইখিনিতে ৰাজা নায়কে দূখেৰে জনালে যে তেওঁৰ সেই বাল্য বন্ধু দীপকৰ ইতিমধ্যে মৃত্যু ঘটিছে৷\nপুনৰ আহিল তেখেতৰ ব্যৱসায়ৰ প্ৰসঙ্গ৷ দীপক বাঙ্গালুৰুৰ পৰা আতৰি যোৱা সময়ত অর্থাৎ ১৯৯১ চনৰ আশেপাশে দেশত মুক্ত অর্থনীতিৰ বতাহ বলিব ধৰিছিল৷ ৰাজা নায়কে তেতিয়া তেওঁৰ আন এজন সহযোগীৰ সৈতে Akshay Enterprise নামেৰে Corrugated packaging ব্যৱসায় এটাত হাত দিলে৷ ৰাজাৰ সহযোগী জনৰ এই ব্যৱসায় সম্পর্কে সম্যক জ্ঞান এটা আগৰে পৰাই আছিল৷ সেই কথালৈ লক্ষ্য ৰাখিয়ে ৰাজাই এইটো ব্যৱসায় কৰাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হ’ল৷ তেওঁ ক’লে “য’তেই সম্ভাৱনা দেখো ত’তেই মই হাত দিওঁ”৷\nএইখিনি সময়তে ৰিয়েল এষ্টেটৰ ব্যৱসায়ৰো দ্ৰুত বিকাশ হ’ব ধৰিছিল৷ গতিকে ৰাজাই এই ব্যৱসায়তো বিনিয়োগ কৰি যথেষ্ট লাভ অর্জন কৰিছিল৷\nধন ঘটিব খোজা আন ব্যৱসায়ী সকলৰ সৈতে ৰাজাৰ পার্থক্য এইখিনিতে যে ৰাজাই আকাশত চাং নাপাতি সকলো সময়তে ব্যৱসায়িক বুদ্ধি আৰু কঠিন পৰিশ্ৰমেৰে যিকোনো সুযোগৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰি ক্ৰমে উন্নতিৰ জখলাত আগবাঢ়ি যাব পাৰিছে৷\nৰাজাই কয় যে ময়ো আন বহুতৰ দৰে প্ৰত্যহ্বানৰ সন্মূখীন হৈছিলো কিন্তু সেই বাধাবোৰ সাহসেৰে মোকাবিলা কৰি মই আগুৱাই যাব পাৰিছো৷ এইক্ষেত্ৰত অৱশ্যে মোক ভাগ্যয়ো সদায়ে সহায় কৰি আহিছে৷ বোধহয় ভাগ্যৰ বলতে বিপদৰ সম্ভাৱনা থকাৰ পিছতো আজিলৈকে মই লোৱা প্ৰতিটো সিদ্ধান্তই মোৰ অনুকূলে গৈছে৷\nঈশ্বৰেও চাগে সদায় সাহসীজনৰেই পক্ষ লয়৷ নহলেনো ৰাজা নায়কে ফুটপাথত জীৱন যাপন কৰা অৱস্থাৰ পৰা আজিৰ কোটিপতি ব্যৱসায়ী হয়নে? এই প্ৰসঙ্গত ৰাজাই ক’লে “আজিও আমাৰ ওচৰ চুবুৰীয়া সকলৰ অৱস্থাৰ বিশেষ পৰিবর্তন হোৱা নাই৷ এতিয়া সেই মানুহবোৰৰ কিছুমানে পইচা বিচাৰি মোৰ কাষ চাপে আৰো ময়ো পৰা পক্ষত তেওঁলোকক শুদা মূখে নপঠিয়াও৷ কিন্তু আগতে এই মানুহখিনিৰ অৱস্থা আমাৰ ঘৰতকৈ ভাল আছিল৷ তেওঁলোকৰ বহুতৰে ঘৰত একোজন চাকৰিয়াল আছিল আৰু তেওঁলোক মোৰ নিছিনাকৈ স্কুললৈ নোযোৱাকৈ থকা নাছিল৷ কিন্তু আজি মই ভাগ্যৰ বলত ভাৰতৰ বিদ্বৎ সমাজ আৰু ধনী-মানি ব্যক্তিৰ সৈতে সমানে উঠা-বহা কৰাৰ সুযোগ পাইছো৷ এইটো কিন্তু অকল মোৰ টকা-পইচাৰ কাৰণেই হোৱা নাই, হৈছে মোৰ কঠিন পৰিশ্ৰম আৰু বিপদৰ সম্ভাৱনাকো মূৰ পাতি লৈ আগবাঢ়ি যাবলৈ মনত সাহস থকাৰ কাৰণে৷\nএংগ্ৰি ইয়ং মেন জনৰ মৌনতা...\nবাঙ্গালুৰু চহৰত ৰাজা নায়কে বাস কৰা চাৰিমহলীয়া ঘৰটোৰ তলৰ মহলাত তেওঁ পৰিচালনা কৰা এখন স্কুল আছে৷ সৰুতে দৰিদ্ৰতাৰ কাৰণে আধাতে স্কুল এৰিব লগা হোৱাৰ কাৰণেই এতিয়া তেওঁৰ দৰে আন দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ল’ৰা-ছোৱালীক সকাহ দিবলৈকে তেওঁ স্কুলকেইখন স্থাপন কৰা বুলি আমি ভাবিছিলো৷ কিন্তু নহয়, যিটো কথা আমি নজনাকৈ আছিলো সেইটো হ’ল সৰুতে তেওঁৰ ভনীয়েকক দলিত হোৱাৰ কাৰণেই স্কুলত নাম ভর্তিৰ সুযোগ দিয়া হোৱা নাছিল৷\nএই কথা খিনি আমাৰ আগত প্ৰকাশ কৰোতে তেখেতৰ চকুৱে-মূখে খঙৰ স্পষ্ট প্ৰকাশ আমি লক্ষ্য কৰিছিলো৷\nআমাৰ সমাজত দলিত মানুহৰ হাতেৰে পানী অথৱা খোৱা বস্তু খাব নালাগে বোলা ধাৰণাটোৰ কাৰণেই ৰাজা নায়কে নিজে খাদ্য সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা উদ্যোগ গঢ়ি তোলা বুলি আমাৰ আগত প্ৰকাশ কৰিলে৷ তেওঁ স্থাপন কৰা ভোজনালয়খন যদিও ইতিমধ্য বন্ধ হৈ গৈছে কিন্তু Jala Beverages নামৰ বটলিকৃত খোৱাপানীৰ উদ্যোগটো পূর্নোদ্যমে এতিয়াও চলি আছে৷\nপ্ৰেমৰ পৰাই ৰাজা নায়কে আহৰন কৰিছে শকতি...\nএকাধিক উদ্যোগ আৰু ব্যৱসায় পৰিচালনা কৰা ৰাজা নায়কৰ সফলতাৰ আঁৰৰ মূল মানুহগৰাকী হৈছে তেখেতৰ পত্নী ‘অনিতা’৷ ৰাজা নায়কে আমাক ক’লে “ইমানবোৰ ব্যৱসায় একেলগে কৰিব পাৰিছো কাৰণ মোৰ বাহিৰেও এইবোৰ চোৱাচিতা কৰিবলৈ মোৰ পত্নী আছে”৷\nএই অনিতাই আকৌ দৰিদ্ৰতাত পিষ্ট হৈ ১৬ বছৰ বয়সত ৰাজা নায়কৰ স্কুলখনলৈ কিবা এটা কাম বিচাৰি আহিছিল৷ দলিত পৰিয়াল এটাৰ অটোৰিক্সা চালক এজনৰ জীয়েক অনিতাই স্কুলখনত চাকৰিটো কৰাৰ কিছুদিনৰ ভিতৰতে স্কুল পৰিচালনা সম্পর্কীয় সকলোবোৰ কথাই আয়ত্ব কৰি ল’বলৈ সক্ষম হৈছিল৷ নিজৰ বিয়াৰ প্ৰসঙ্গত ৰাজা নায়কে ক’লে “আমি দুয়োজনে আচলতে পলাই গৈ মন্দিৰ এটাত হে বিয়া হৈছিলো৷ আমাৰ বিয়াৰ সময়ত স্কুলৰ কর্মচাৰী এজনৰ বাহিৰে আমাৰ লগত আৰু কোনো নাছিল”৷ লগতে ৰাজা নায়কে এইটোও ক’লে যে আজিলৈকে আনকি তেওঁলোক বিবাহিত হোৱা কথাটোৰ কোনো চৰকাৰী নথি-পত্ৰই নাই৷\nএটা সুখকৰ পৰিসমাপ্তি...\nশেহতীয়া ভাৱে হাইদৰাবাদৰ বিশ্ববিদ্যালয় এখনত দলিত সম্প্ৰদায়ৰ ছাত্ৰ এজনৰ মৃত্যুৰ ঘটনা এটাই সংবাদ শিৰোনাম দখল কৰাৰ সময়তে ৰাজা নায়কৰ দৰে কাহিনীয়ে আমাক আন ধৰণেও কথাবোৰ ভাবিবলৈ বাধ্য কৰে৷\nৰাজা নায়কে ক’লে “মোৰ জীৱনকালত মই কেতিয়াও কোনো ধৰণৰ সংৰক্ষণৰ সুবিধা লোৱা নাই আৰু মোৰ ল’ৰা তিনিটাকো মই কেতিয়াওঁ সংৰক্ষণৰ সুবিধা ল’বলৈ নকও৷\nমোৰ ল’ৰাকেইটাই মই প্ৰতিষ্ঠা কৰা স্কুলখনতে পঢ়া-শুনা কৰে, কাৰণ পঢ়া-শুনা কৰিবলৈ বৃহৎ অট্টালিকাৰ কোনো স্কুললৈ যোৱা কথাটোৰ মই কেতিয়াও পক্ষপাতি নহয়৷ মোৰ মতে য’ত ভালদৰে ইংৰাজীৰ শিক্ষা দিয়া হয় সেইখনেই ভাল স্কুল৷\nৰাজা নায়কৰ মতে “মোক দলিত হিচাপে concession নালাগে, লাগে connection. কিন্তু দূখৰ বিষয় যে মোৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰায়ভাগ লোকেই নিজাকৈ কিবা এটা নকৰি আজিও কেৱল চৰকাৰী চাকৰিৰ পিছতে দৌৰি আছে৷ আমি ‘দলিত ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ অৱ কমার্চৰ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰিজ’ৰ অধীনত মানুহবোৰক স্বাবলম্বী হোৱাৰ বাবে থকা সুযোগ-সুবিধা বোৰৰ বিষয়ে অৱগত কৰিবলৈ অহৰহ চেষ্টা কৰি আছো৷ আমি ইয়াৰ দ্বাৰা চাকৰি বিচাৰি ফুৰা লোকতকৈ চাকৰি দিব পৰা লোকহে সৃষ্টি কৰিব বিচাৰিছো৷\nৰাজা নায়কে আামাৰ আাগত কোৱা মতে এতিয়া তেওঁৰ এটাই সপোন “মই ১০০ কোটিৰ ক্লাৱত সোমাব খোজো৷ সেইটো কৰিব পাৰিলে মই এতিয়াতকৈয়ো আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ মানুহৰ লগত উঠা-বহা কৰাৰ সুযোগ পাম”৷\nহয়, ৰাজা নায়কে সেইটো কৰিব পাৰিলে সমাজৰ অসমতা খিনিও বহু পৰিমানে দূৰ হোৱা বুলি আমাৰ বিশ্বাস হ’ব৷ আনহাতে ৰাজা নায়কে দৃঢ়ভাৱে বিশ্বাস কৰে যে ব্যৱসায়ৰ কথা ক’লে প্ৰথমেই টকা-পইছাৰ কথাটোৱেই আহে৷\nৰাজা নায়কে আশা কৰাৰ দৰেই তেওঁৰ সম্পত্তিৰ পৰিমানে অচিৰেই ১০০ কোটিৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিব বুলি আমিও আশাকৰিলো৷\nমূল কাহিনী: দীপ্তী নায়াৰ\nঅসমীয়া অনুবাদ: মণি ভট্টাচার্য্য\nগাঁৱৰ অশিক্ষিত মহিলাৰেই চেতনা গালাই গঢ়ি তুলিলে এটা বেংক


ভাৰতত বাল্য বিবাহ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতীয় আইন অনুসৰি বাল্য বিবাহ হৈছে ১৮ বছৰতকৈ তলৰ বয়সৰ ছোৱালী আৰু ২১ বছৰতকৈ তলৰ বয়সৰ ল'ৰাৰ বিবাহ। দুৰ্বল আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাৰ কাৰণে অধিকাংশ কমবয়সীয়া ছোৱালী বাল্য বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ'বলগীয়া হৈছে।\nকিছু বছৰ আগলৈকে ভাৰতত ব্যাপকভাৱে বাল্য বিবাহ প্ৰচলিত আছিল। এতিয়াও ভাৰতত বাল্য বিবাহ সম্পূৰ্ণৰূপে নাইকিয়া হৈ যোৱা নাই। ১৯৯৮ চনত দ্য ইণ্টাৰনেশ্যনেল চেণ্টাৰ ফৰ ৰিচাৰ্ছ অন ৱুমেন-ইউনিচেফ প্ৰকাশনে চলোৱা এটা সৰু নিদৰ্শন সমীক্ষাৰ পৰা পোৱা হিচাপ অনুসৰি ভাৰতত বাল্য বিবাহৰ হাৰ ৪৭% যদিও ২০০৫ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই দিয়া প্ৰতিবেদন অনুসৰি এই হাৰ ৩০%। ২০০১ চনৰ জনগণনাৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতত ১০ বছৰ বয়সতকৈ কমবয়সীয়া বিবাহিতা ছোৱালীৰ সংখ্যা শূন্য, ১০-১৪ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত বিবাহিতা ছোৱালীৰ সংখ্যা ১.৪ মিলিয়ন আৰু ১৫-১৯ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত বিবাহিতা ছোৱালীৰ সংখ্যা ৪৬.৩ মিলিয়ন। ২০০১ চনৰ পৰা ভাৰতত বাল্য বিবাহৰ হাৰ কমি আহি ৪৬% হয় আৰু ২০০৯ চনলৈ এই হাৰ দেশব্যাপী গড়ে ৭% হয়গৈ। ঝাৰখণ্ড ভাৰতৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বেছি বাল্য বিবাহ হোৱা ৰাজ্য (১৪.১%) যদিও তামিলনাডুই একমাত্ৰ ৰাজ্য য'ত কিছু বছৰ আগৰ পৰা বাল্য বিবাহৰ হাৰ উৰ্ধগামী হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। ২০০৯ চনত গ্ৰামাঞ্চলত বাল্য বিবাহৰ হাৰ চহৰাঞ্চলতকৈ তিনিগুণেই বেছি আছিল।\n১৯২৯ চনত ভাৰতীয় আইনৰ অধীনত ভাৰতত বাল্য বিবাহ নিষিদ্ধ কৰা হয়। সি যি নহওক, ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ সময়ছোৱাত বিবাহৰ নিয়ম অনুসৰি ছোৱালীৰ ন্যূনতম বয়স ১৫ আৰু ল'ৰাৰ ন্যূনতম বয়স ১৮ হোৱা উচিত আছিল। অবিভক্ত ব্ৰিটিছ ভাৰতত মুছলমান সংগঠনসমূহে কৰা প্ৰতিবাদৰ ফলস্বৰূপে ১৯৩৭ চনত শ্বৰিয়াট আইন গৃহীত কৰা হয়। এই আইনমতে ছোৱালীৰ অভিভাৱকৰ সন্মতি থাকিলে বাল্য বিবাহ সম্পন্ন কৰিব পৰা যাব। ভাৰত স্বাধীন আৰু ১৯৫০ চনত ভাৰতীয় সংবিধান ভাৰতীয় নাগৰিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত বাল্য বিবাহ আইনখন বহুবাৰ সংশোধন কৰা হয়। ১৯৭৮ চনৰ পৰা বিবাহৰ ন্যূনতম আইনগত বয়স মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ১৮ আৰু পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত ২১ কৰা হয়। কিন্তু এবাৰ কোনো বালক অথবা বালিকাৰ বাল্য বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পাছত ইয়াক আইনৰ আদালতত গোচৰ দিব পৰা নাযাব যদিও অভিভাৱকক তেওঁলোকৰ সন্মতিৰ বাবে দায়ী বুলি ধৰা হ'ব।\nভাৰতৰ কিছুসংখ্যক ৰাজ্যত পলমকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হ'বলৈ ল'ৰা-ছোৱালীক উৎসাহিত কৰাৰ পৰিকল্পনা হাতত লোৱা লৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, ১৯৯৪ চনত হাৰিয়ানা ৰাজ্যত তথাকথিত “অপনী বেটি, অপনা ধন” (মোৰ ছোৱালী, মোৰ সম্পত্তি) কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হৈছে।\n↑ "Child Marriage Facts and Figures". http://www.icrw.org/child-marriage-facts-and-figures.\n↑ "United Nations Statistics Division - Demographic and Social Statistics". http://unstats.un.org/unsd/demographic/products/indwm/ww2005/tab2a.htm.\n↑ 4.0 4.1 4.2 K. Sinha Nearly 50% fall in brides married below 18 The Times of India (February 10, 2012)\n↑ Hilary Amster, Child marriage in India University of San Francisco (2009)\n↑ Child Marriage in India: Achievements, Gaps and Challenges OHCHR, United Nations\n↑ "Child Marriage Facts and Figures". International Center for Research on Women. http://www.icrw.org/media/news/motivation-prevent-child-marriage.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতত_বাল্য_বিবাহ&oldid=294274"ৰ পৰা অনা হৈছে