সুবাস : সুখ- দুখৰ আলি দোমোজাত ( অমৰ (অনুৰাগ) গগৈ )\nজোনাকেৰে পৰিপূৰ্ণ এটি সুন্দৰ গধূলি। তাতে অ'ত-ত'ত উৰিফুৰা জোনাকী পৰুৱাবোৰে পৰিৱেশটো আৰু মোহনীয় কৰি তুলিছে। হয়তো দুই-এদিনতে পূৰ্ণিমা হ'ব। চাহকাপ খাই উঠিয়েই ম'বাইলৰ ইয়েৰ ফোনডাল কাণত লগাই বিছনাত পৰিল অনুশ্ৰুতি। আবেলি সময়ত মামীয়েকে ফোন কৰিছিল। কাইলৈ তাইক অলপ সোনকালে ঘৰলৈ মাতিছে। কাইলৈ যিহেতু দেওবাৰ, তাই এনেয়ো গ'লেই হেঁতেন মামীয়েকৰ ঘৰলৈ। বিশেষ কাম নাথাকিলে শনিবাৰেও স্কুল ছুটী হোৱাৰ পাছত তাই মামীয়েকৰ ঘৰলৈ গুচি যায়। আনকালে মামীয়েকে ঘৰলৈ মাতি তেনেকৈ ফোন নকৰে, যিহেতু গম পায়েই যাব বুলি। আজি তেনেকৈ ফোন কৰা কাৰণে অনুশ্ৰুতিয়ে জানিব বিচাৰিলে। মামীয়েকে মাথোঁ উৎসাহেৰে ক'লে, "মুঠতে তই সোনকালে আহিবি, তোক চাবলৈ কাইলৈ ল'ৰা এটা আহিব। এতিয়া একো নকওঁ, কাইলৈ আহিলে ক'ম।" এইবুলি ফোনটো কাটি দিলে। অনুশ্ৰুতিৰ ওঁঠেদি হাঁহি এটা বাগৰি আহিল নিজৰ অলক্ষিতে। এতিয়াহে তাই অনুভৱ কৰিছে, সঁচাকৈয়ে তাইৰ বিয়া সোমাবৰ বয়স হ'ল নেকি! জীৱনটোৰ লগত যুঁজ-বাগৰ কৰি থাকোঁতে ইমানদিনে মনলৈ অহাই নাছিল এইবোৰ কথা। ড্ৰেছিং আইনাখনৰ সন্মুখত ৰৈ বহুসময় নিজকে ভালদৰে নিৰীক্ষণ কৰাত লাগিল অনুশ্ৰুতি। চৌবিশটা বসন্তই গৰকি যোৱা তাইৰ জীৱন। দহটা ল'ৰা মোহ যাব পৰাকৈ তাইৰ দেহত মেটমৰা যৌৱন। ক'তো অকণো খুঁট নাই। সুন্দৰ দেহ বল্লৰী। নাৰ্ছিচাচৰ দৰে যেন তাই নিজৰ ৰূপতে মোহ যাব…।\nকাষৰ ৰূমৰ পৰা অহা কথোপকথনৰ শব্দতহে খকামকাকৈ সাৰ পালে অনুশ্ৰুতি। গাঁৱৰ মাকৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ যোৱা মণিকা খুড়ীহঁত আহিল চাগে। তেতিয়াও ম'বাইলত কম ভলিউমত বাজি আছিল তাইৰ এগৰাকী প্ৰিয় গায়িকা তৰালি শৰ্মাৰ এটি মন পৰশা গীত 'আহিবা তুমি দুপৰ নিশা…।' ম'বাইলত সময়টো চাই দেখিলে চাৰে ন বাজিবৰ হ'ল। অলপ সময় তাই ওপৰলৈ মূৰ কৰি বিছনাতে পৰি থাকিল। মণিকা খুড়ীৰ কণ কণ ল'ৰা দুটাই মাকৰ লগত গাঁৱৰ ঘৰৰ কথা কিবাকিবি পাতি থকা টুকুৰা টুকুৰকৈ উফৰি আহি তাইৰ কাণত পৰিছেহি। অনুশ্ৰুতিয়ে ভাবিলে, তাইৰো এখন ঘৰ থকা হ'লে তায়ো গ'ল হেতেঁন এনেদৰে মণিকা খুড়ীহঁতৰ দৰে ঘৰলৈ। অৱশ্যে ঘৰ নথকা নহয়, অনুশ্ৰুতিৰো এখন ঘৰ আছে। কিন্তু সেইখন ঘৰক ঘৰ বুলি ভাবিবলৈ গৈ বিবুধিত পৰে তাই। আচলতে ঘৰ কি? ঘৰৰ সংজ্ঞা এটা বিচাৰি হাবাথুৰি খাই অনুশ্ৰুতি। বুকুৱেদি উজাই আহে এটি তপত হুমুনিয়াহ। বিছনাৰ পৰা উঠি চেণ্ডেল চোচৰাই চোচৰাই পাকঘৰলৈ বুলি খোজ ল'লে তাই।\nৰাতি এঘাৰ মান বজাত খাই-বৈ উঠি বিছনাত পৰিল অনুশ্ৰুতি। বাহিৰত ফৰিংফুটা জোনাক। বিছনাৰ কাষৰ খিৰিকীখন খুলি দিলে তাই। জোনাক এসোপা ঠেলি-হেঁচি সোমাই আহিল কোঠাটোলৈ। তেতিয়ালৈ মণিকা খুড়ীহঁতো শুই পৰিছিল। চাৰিওফালে নিজান। নিৰ্জনতাই মানুহক সমৃদ্ধ কৰিলেও ৰাতিৰ নীৰৱতা কিছু কিছু মুহূৰ্তত সকলোৰে বাবে অনুকূল নহয়। ঘৰৰ কথা মনলৈ আহিলেই অনুশ্ৰুতিৰ মন গহনত এখন ছঁয়া-ময়া মুখে অগাদেৱা কৰে। সেইখন মাকৰ মুখ। যাক তাই তৃতীয় শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই হেৰুৱাইছিল। মাক বুলি ক'লে স্মৃতি হিচাপে মাত্ৰ দীঘল ওৰণিৰে কঁপালত ডাঙৰকৈ সেন্দুৰৰ ফোট লোৱা এখন সুগঢ়ী মুখহে আছে। যেতিয়া অনুশ্ৰুতিক দুখ-শোকে খুন্দা মাৰি ধৰিছিল, বাৰে বাৰে মনলৈ আনিছিল মাকৰ সেই মুখখন। অনুশ্ৰুতিয়ে গম পালে তাইৰ আজি টোপনি অহাৰ আশা কম। মনলৈ আনিব নুখুজিলেও বাৰে বাৰে আহি সেই অতীতে আজি পুনৰবাৰ তাইক বাটভেটি ধৰিছেহি।\nমাক, দেউতাক আৰু ককায়েকৰ সৈতে অনুশ্ৰুতিহঁতৰ আছিল এক সুখৰ সংসাৰ। দেউতাকে সমাজ কল্যাণ বিভাগত চাকৰি কৰিছিল। কিন্তু অভাৱনীয়ভাৱে সিহঁতৰ জীৱনলৈ নামি আহিল কাল ধুমুহা। সিহঁত দুটাক নিথৰুৱা কৰিে এটি সাধাৰণ অসুখতে মাক আঁতৰি গৈছিল চিৰদিনৰ বাবে। অলপদিনৰ পাছত দেউতাকে পুনৰ বিবাহ কৰাইছিল। মাকৰ অৱৰ্তমানত মাহীমাকক সিহঁতে নিজৰ মাকৰ দৰেই ভাবিছিল। কিন্তু সিহঁতৰ মাজলৈ সৰু ভায়েকৰ আগমনৰ পাছত সকলোবিলাক ওলট-পালত হৈ গৈছিল। সেয়াই আছিল যেন অনুশ্ৰুতিৰ জীৱনৰ দুখৰ আৰম্ভণি। মাহীমাকে অনবৰতে সিহঁত দুয়োটাকে অকণমান কথাতে গালি পাৰিছিল, মাৰধৰ কৰিছিল। কলৈকো ওলাই যাবলৈ নিদিছিল। ভায়েকক লৈ থকাৰ অজুহাততে ঘৰৰ সকলো কাম অনুশ্ৰুতিয়েই কৰিবলগা হৈছিল। দিনে দিনে সিহঁত দুয়োটাৰে ওপৰত অত্যাচাৰ বাঢ়ি গৈছিল। দেউতাকটো কিবা যন্ত্ৰ এটাৰ দৰে হৈ পৰিছিল। মাত্ৰ উদাস দৃষ্টিৰে চাই ৰৈছিল সিহঁত দুটালৈ। দেউতাকে কিবা এষাৰ ক'লেও দেউতাককো মাকে অশ্ৰাব্য শব্দৰে গালি পাৰিছিল। চিঞৰি চিঞৰি কন্দাৰ বাহিৰে আন একো উপাই নাছিল অনুশ্ৰুতিৰ। ককায়েকো দিনে দিনে গোমোঠা হৈ পৰিছিল,কাকো মাত-বোল নকৰিছিল। ওচৰ-চুবুৰীয়া সিহঁতৰ ঘৰলৈ যাবলৈ এৰিছিল। কাৰণ সিহঁতৰ হৈ কোনোবা চুবুৰীয়াই এষাৰ মাত মাতিলেও মাকে তেওঁলোককো টান কথা শুনাইছিল।\nদিনবোৰ পাৰ হৈ গৈছিল। সময়ে যেন অনুশ্ৰুতিক কাণে কাণে মাথোঁ কৈ গৈছিল 'সহ্য কৰিবলৈ শিকা।' ইমান দুখ-কষ্টৰ মাজতো তাই কিন্তু পঢ়াত যতি পৰিবলৈ দিয়া নাছিল। পৃথিৱী যেতিয়া টোপনিৰ কোলাত ঢলি পৰিছিল, অনুশ্ৰুতি তেতিয়া পঢ়া টেবুলত বহিছিল। তাইৰ জীৱনৰ অপূৰ্ণতাখিনি কিতাপৰ মাজতেই বিচাৰিব খুজিছিল। ইতিমধ্যে সিহঁত দুটা লাহে লাহে ডাঙৰ হৈ আহিছিল। ককায়েকে উচ্চতৰ মাধ্যমিক পাছ কৰি উঠিয়েই সৈন্য বাহিনীত চাকৰি পাই গুচি গৈছিল বহু দূৰলৈ। পৰিপূৰ্ণ ঘৰখনতো অনুশ্ৰুতি অকলশৰীয়াকৈ পৰি ৰৈছিল এটি নিৰ্জন কোঠাত। তাইক বুজিবলৈ, তাইক জানিবলৈ কোনো নাছিল তাইৰ কাষত।\nইতিমধ্যে অনুশ্ৰুতিও উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হ'ল। কিন্তু মাকে ঘোষণা কৰি দিলে যে তাই আৰু পঢ়িব নালাগে। দেউতাকৰ পঢ়াবলে ইচ্ছা থাকিলেও মাত মাতিব নোৱাৰে, কাৰণ মাত মাতিলেই পৰিস্থিতি ভয়াৱহ হ'ব। চকুৰ পানীৰে বাট নেদেখা হ'ল অনুশ্ৰুতি। তাই ইতিমধ্যে বুজি উঠিল যে তাইৰ শিক্ষা জীৱন ইয়াতেই সমাপ্তি ঘটিব। কিন্তু ঠিক সেই সময়তে ভগৱানৰ দৰে তাইৰ কাষত থিয় দিলে তাইৰ মোমায়েক। অনুশ্ৰুতিক পঢ়োৱাৰ সমস্ত দায়িত্ব লৈ মোমায়েকে তাইক লৈ গৈছিল আৰু চহৰৰ কলেজত নাম লগাই দিছিল। মোমায়েকৰ ঘৰত থাকিয়েই অনুশ্ৰুতিয়ে ভালদৰে বি.এ. পাছ কৰি ইউনিভাৰ্ছিটিত নাম লগালে। তেনে সময়তে অসম চৰকাৰে স্কুল সমূহত শিক্ষক নিযুক্তিৰ বাবে পতা 'টেট' পৰীক্ষাত তায়ো অৱতীৰ্ণ হ'বলৈ মন কৰিলে। মোমায়েকেও বাধা নিদিলে। আৰু এদিন পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তাই শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পালে চহৰৰ পৰা কেই কিলোমিটাৰমান আঁতৰৰ এখন স্কুলত। অনুশ্ৰুতিৰ মন আনন্দেৰে ভৰি পৰিল। মোমায়েক-মামীয়েকেও সুখ পালে। চাকৰি পোৱাৰ খবৰটো দিবলৈ তাই এদিন ঘৰলৈ গ'ল। হাজাৰ হ'লেও দেউতাকটো তাইৰ নিজৰ। মোমায়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ দিন ধৰি তাই নিজৰ ঘৰলৈ যোৱাই নাছিল। খবৰটো শুনি দেউতাকৰ চকু সেমেকি উঠিল। অৱশ্যে মাকৰ মুখত একো অভিব্যক্তি দেখা নাপালে অনুশ্ৰুতিয়ে।\nপ্ৰথম কেইমাহমান মামাকৰ ঘৰৰ পৰাই স্কুললৈ অহা-যোৱা কৰিলে অনুশ্ৰুতিয়ে। তাৰ পিছত নিজৰ সুবিধাৰ বাবে স্কুলৰ পৰা নাতি দূৰত এটা ৰূম ভাড়া কৰি ল'লে। তথাপি মামাকৰ ঘৰলৈ সঘন অহা-যোৱা। ৰূমত খুব কমহে থকা হয়। এতিয়া আপোন ঘৰ বুলিবলৈ মামাকৰ ঘৰখনহে। এইখন ঘৰহে এতিয়া আপোন আপোন লগা হ'ল অনুশ্ৰুতিৰ।\n… কিমান সময় যে তন্ময়তাত ডুবি আছিল অনুশ্ৰুতিয়ে গমেই নাপালে। সময়টো চাইহে দেখিলে ৰাতি দুই বাজিবৰ হ'ল। ৰাতিপুৱা সোনকালে শুই উঠিব লাগিব। হয়তো কাইলৈ দিনটোৱে উন্মোচন কৰিব তাইৰ জীৱনৰ অন্য এক অধ্যায়। কেনেকুৱা হ'ব পাৰে বাৰু তাইৰ সপোন পুৰুষজন? হাজাৰজনী ছোৱালীয়ে কল্পনা কৰাৰ দৰে তায়ো মনৰ মাজতে কল্পনা কৰিব বিচাৰিলে। নিজলৈকে কিবা লাজ লাগি গ'ল তাইৰ। গাৰুটোত মূৰটো হেঁচি ধৰি চকুহাল জোৰেৰে মুদি দিলে অনুশ্ৰুতিয়ে। ফৰকাল আকাশখনে তেতিয়াও জোনাক ছটিয়াই আছিল অহৰ্নিশে তাইৰ চৌপাশে……।\nঅমৰ (অনুৰাগ) গগৈ\nঠিকনা: চাৰিঙীয়া গাঁও\nজিলা: শিৱসাগৰ (অসম)\nমোবাইল নং: ৮৩৯৯০৬৪৩৩০


টিনা দাবী-অথৰ খানক মনত আছেনে, কিয় আকৌ চৰ্চাত আইএএছ দম্পতী! -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়টিনা দাবী-অথৰ খানক মনত আছেনে, কিয় আকৌ চৰ্চাত আইএএছ দম্পতী!\nPrevious articleমেছী গুঞ্জন! ‘মেছী মেছী…’- শ্ল’গানেৰে মুখৰিত পেৰিছ\nNext articleদৰং আৰক্ষীৰ সফলতাঃ কুখ্যাত চুপাৰি কিলাৰ আচাবাবু নিহত


সতীৰ সোঁৱৰণী - ৱিকিউৎস\n(সতীৰ সোঁৱৰণিৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nলেখক: জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা\n2570সতীৰ সোঁৱৰণীজ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা\nলুইতৰ পাৰত পৰ্বতৰ ওচৰৰ সৰু গাঁওখনি। দূৰত নিজৰাৰ কাষত সৰু পঁজা। চৰাইৰ গান, নিজৰাৰ কুলুধ্বনি, গছৰ ছাঁ, শ্যামল-শস্যক্ষেত্ৰ--চাৰিওফালে কেৱল শোভা--কেৱল সঙ্গীত।\nসন্ধিয়া যেতিয়া বেলিটিয়ে বিদায় লৈ পশ্চিম সাগৰত বুৰ মাৰে তেতিয়া লাহে লাহে মালতীয়ে হাতত কলহটি লৈ এখুজি দুখুজিকৈ নৈৰ পাৰলৈ গুচি যায়; তেতিয়া চম্পকে সেই গতি নিৰীক্ষণ কৰি থৰ লাগে, এনে সুন্দৰী লগৰী পাই নজকে ধন্য মানে। সোণালীৰ সূৰ্য্যৰ কিৰণত সেই গাঁওখনি সোণালী শস্যক্ষেত্ৰ জিকমিককৈ থাকোঁতে যেতিয়া সেই প্ৰকৃতিৰ কোলাত অতুলনীয় যৌৱনৰ ৰূপৰাশিৰে মালতীয়ে হাতত কাচি লৈ থিয় হৈ ৰয়, চম্পকে চায়—ভাবে, এই মোৰ লগৰীয়েই মূৰ্ত্তিমতী প্ৰকৃতিনে?\nসকলো কালৰ গতিত লয় পায়। ভাৱিষ্যতৰ কোলাত কি উটি আহে কোনে জানে? মালতী সুন্দৰ অতুলনীয় যৌৱনৰ ৰূপৰাশিৰ গৰাকিনী। মালতীৰ কোনো নাই। সৰুতেই বাপেক মৰিল। বাপেকৰ লগত সকলো সম্পত্তি লয় পালে; মাত্ৰ মালতীৰ দুকুনী মাকেহে বৈধব্য-যন্ত্ৰণা ভোগ কৰি মালতীক ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ ৰ’ল। মালতীৰ অৱস্থাৰেই চম্পকো ওচৰৰ গাঁওখনিৰ এটি নিৰাশ্ৰয় পিতৃ-মাতৃহীন ধুনীয়া ডেকা। এই চম্পককে বুঢ়ীমাকে মালতীক সঁপিছে। চম্পকেই পতিপ্ৰাণা মালতীৰ একমাত্ৰ ধন।\nবুঢ়ীয়ে জীয়েক-জোঁৱায়েকৰ সৈতে সেই নিজৰাৰ পাৰৰ দুখীয়াৰ পঁজাটিতে থাকে। বুঢ়ীয়ে এৰী-মুগা পোহে, সূতা কাটে। মালতীয়ে তাঁত বয়, ভাত ৰান্ধে, গৃহকৰ্ম সকলো মালতীৰ গাত ন্যস্ত থাকে। চম্পকে হাল বায়, খেতি কৰে, পাচি, খৰাহি সাজি বেচে; এইদৰে সিহঁতৰ জীৱন যাত্ৰা নিৰ্ব্বাহ হয়। চম্পকে লিখিব-পঢ়িব জানে আৰু মালতীয়েও বিবাহিত জীৱন আৰম্ভ হোৱাৰেপৰা চম্পকৰপৰা শিকি লিখিব-পঢ়িব পৰা হৈছে। দুয়োৰো বিবাহিত জীৱন এতিয়া তিনি বছৰত পৰিছেহি।\nবেলি মাৰ গৈছে। এতিয়া সন্ধিয়া। মালতীয়ে হাতত কলহ লৈ নৈ-ঘাটলৈ পানী নিবলৈ আহিছে। এনেতে নৈৰ মাজত এখন নাৱে দেখা দিলে। লাহে লাহে নাও ওচৰ চাপি আহিল। মালতীৰ পানী অনা ঘাটেদি যাবলৈ ধৰিলে। হঠাৎ নাও ৰ’ল। পাৰত মানুহ নামিল। মালতীয়ে থৰ লাগি চাই আছিল। এনেতে দুটা মানুহে মালতীক ধৰি নাৱত তুলি লৈ নাও মেলি দিলে। মালতীয়ে উচ্চস্বৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে। দূৰত থকা চম্পকে নৈ-পাৰত কান্দোন শুনি লৰি আহি যি দেখিলে আশ্চৰ্য্য। স্বৰগ পৰা মানুহৰ দৰে থিয় হৈ ৰ’ল, বিবুদ্ধি হ’ল; নাও বেগেৰে অদৃশ্য হৈ গ’ল।\nহৰি হাজৰিকা এজন ৰজাৰ বিষয়া। তেওঁ কোন কাৰণত ৰজাৰ কোপত পৰি বিষয়চ্যুত হৈ অনাই-বনাই ফুৰিছে আৰু কি বস্তুৰেনো ৰজাক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰি তাকে বিচাৰি ফুৰিছে। তেওঁ ভাগ্যক্ৰমে আজি লুইতেদি ফুৰিবলৈ আহিছিল, আহোঁতে পানী অনা ঘাটত সেই নিৰ্জন ঠাই এডোখৰত এনে ৰূপৱতী যুৱতী এজনী দেখি তাইকে নি ৰজাক দি নিজৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিবলৈ মালতীক সেইদৰে হঠাৎ ধৰি লৈ গ’ল। সেই দৃশ্য অভিনৱ। এফালে স্বাৰ্থসিদ্ধিৰ মহা আয়োজন আৰু আনফালে সৰল নিৰ্দ্দোষী প্ৰাণীৰ কৰুণ হাহাকাৰ।\nলুইতৰ পাৰত মালতীৰ দুমহলীয়া অট্টালিকা। পিৰালিয়েদি দ লুইত বৈ গৈছে। ৰজাই ইয়াতে ভাবীমহিষী মালতীক শোক-তাপ বিসৰ্জ্জন দিবলৈ থৈছে। ৰজাই মাজে মাজে মালতীৰ লগত কথা পাতেহি। কিন্তু মালতীয়েতো কথা নেপাতে, কেৱল এটুপি চকুৰ পানী আৰূ এটি হুমুনিয়াহেৰে অন্তৰৰ অফুট মৰ্ম্ম-বেদনা জনাই নীৰৱে উত্তৰ প্ৰদান কৰে। এদিন ৰজাই ক’লে,’’তুমি মোৰ মহিষী হ’ব লাগিব মালতী। মই আৰু তোমাৰ মতৰ নিমিত্তে সৰহ দিন বাট চাব নোৱাৰোঁ। মই তোমাক আৰু পোন্ধৰ দিন সময় দিছোঁ। ইয়াৰ ভিতৰতে তোমাৰ সকলো শোক-তাপ আঁতৰাব লাগিব। তাৰ পিছতে তুমি মোৰ অন্তেষপুৰত আন আন মহিষীৰ ভিতৰত পৰিগণিত হ’বা’’।\nএনেদৰে কৈ ৰজাই সেই কক্ষ পৰিত্যাগ কৰিলে। মালতীয়ে চকুত পানী টুকি টুকি নৈৰ ফালৰ উন্মুক্ত গবাক্ষ দ্বাৰেদি সুবিমল আকাশলৈ চাই ৰ’ল।\nসেইদিনা জোনাক নিশা, সকলোৱে ৰূপালী বৰণ ধৰি হাঁহি আছে, মাত্ৰ মালতী বিষাদিনী। এনেতে নৈৰ বুকুত কোমল বাঁহীৰ মাত শুনা গ’ল। এখনি সৰু নাও লাহে লাহে পশ্চিমৰপৰা উজাই আহিব ধৰিলে, বাঁহী সুললিত সুৰে বাজিবলৈ ধৰিলে। নদীবক্ষ বাঁহীৰ সুৰত নাচি উঠিল, মালতীৰ ওৰণিখন বতাহে লৰাই দিলে। বাঁহী নীৰৱ হ’ল। লাহে লাহে নাওখন পশ্চিমলৈ ভটিয়াই গৈ অদৃশ্য হৈ পৰিল।\nমালতীৰ বিয়ালৈ বেছি দিন নাই। মালতীৰ মন আৰু নৰয়, কেনি যাওঁ কি কৰোঁ। এইদৰে উগুল-থুগুল লগাইছে। মালতীয়ে এইবোৰ ভাবি-চিন্তি শেতেলিত পৰি থাকোঁতে সেইকালে টোপনি গ’ল। তেতিয়া সন্ধ্যাৰ ৰাঙলী ৰ’দচেৰেঙা আহি মালতীৰ খোঁটালিত সোমাই চিকমিক কৰি আছিল। তাৰে এচেৰেঙা সোণত সুৱগা পৰাদি মালতীৰ মুখত পৰি শতগুণে জেউতি চৰাইছিল আৰু মালতীক কিবা এটি স্বৰ্গীয় শোভাই বেঢ়ি ধৰিছিলহি। এনেতে ৰজা আহিল। মালতী শুই থকা দেখি আকৌ উভতি গ’ল।\nমালতী উঠিল, গবাক্ষদ্বাৰৰ মুখত থিয় হৈ ৰ’ল। ৰাতি হ’ল। নদী-বক্ষত বাঁহী বাজি উঠিল। লাহে লাহে নাওখনি আগবাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিলে। জোনে নীলিম আকাশত হাঁহিবলৈ ধৰিলে। বতাহে মালতীৰ ওৰণি জোঁকাৰি দিলে। নাও আহি আৰু ওচৰ পালেহি। এনেতে এডোখৰ ক’লা ডাৱৰে জোনটি ঢাকি ধৰিলে। এন্ধাৰ হৈ পৰিল। শোঁ-শোঁ শব্দে এডাল কাঁড় আহি মালতীৰ খোঁটালিত পাৰিলহি। অলপ পিছতে জোনে হাহি উঠিল। নদী বক্ষত বাঁহী নবজা হ’ল। লাহে লাহে নাওখন অদৃশ্য হৈ গ’ল। মালতীয়ে আচৰিত হৈ মজিয়াৰপৰা কাঁড়পাত তুলি ল’লে। আৰু আচৰিত হ’ল। তাত এডোখৰ তুলাপাত। মালতীয়ে তুলাপাতখান মেলি চালে আৰু আনন্দত উত্ৰাৱল হৈ আনফালে গুচি গ’ল।\nমালতীয়ে পাহৰি তুলাপাত কাঠৰ মজিয়াত পেলাই থ’লে। হতভাগিনী মালতী। এনেতে ৰজাৰ বৰমহিষী আহি খোঁটালিৰ কাঁড় আৰু তুলাপাত দেখি আচৰিত হ’ল। তুলি লৈ তেওঁ ৰজাৰ ওচৰ পালেগৈ।\nঘোৰ অমাৱস্যা। আন্ধাৰত সকলো নিমগ্ন। মাজে মাজে তৰাবোৰৰ অলপ অলপ পোহৰ। চাৰিওফালে গভীৰ অন্ধকাৰ। মালতী অতি দুখ মনেৰে শেতেলিত বহি আছে।\nএনেতে নদী-বক্ষৰ বাঁহী বাজি উঠিল। মালতীৰ হিয়া ছিৰিং কৈ উঠিল। তেওঁ গবাক্ষদ্বাৰৰ ওচৰলৈ লৰি গ’ল। লগে লগে চিপাহী জাঁপ মাৰি পৰিল। নাৱৰীয়া বন্দী হ’ল। তাৰ পিছত বন্দীশালত আৱদ্ধ হ’ল। ৰজাই মাথোন মালতীক ক’লেহি, “কাইলৈ তোমালোকৰ বিচাৰ হ’ব।”\nদুপৰীয়া ৰজা চ’ৰাত বহিল। চাৰিওফালে মানুহ ভৰি পৰিলহি। পাত্ৰ-মন্ত্ৰীসকল ৰজাৰ চাৰিওফালে বহিলহি। ৰজাই বন্দীক আনিবলৈ হুকুম দিলে। তাৰ লগত মালতীকো ৰাজসভালৈ অনা হ’ল। ৰজাই বন্দীক সুধিলে, “তই ইয়ালৈ কিয় আহিছিলি?” বন্দী ধীৰ, স্থিৰ, নিমাত। বন্দীৰ উত্তৰ নেপাই মালতীক সুধিলে, “মালতী! তোমাৰ ই কি হয়?” মালতী-“একো নহয়”। ৰজা-“তেন্তে তোমাক নিবলৈ সি কিয় আহিছিল”? মালতী-(নিমাত!) ৰজা-“সঁচাকৈ তোমাৰ একো নহয়”? মালতী-“সঁচাকৈয়ে একো নহয়”। ৰজা-“তেন্তে তুমি তাক নিজ হাতেৰে কাটিব পাৰিবানে”? মালতীয়ে ধীৰ, স্থিৰ, গাম্ভীৰ হৈ অবিচলিত কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিলে-“পাৰিম”। এনেতে বন্দী গৰজি উঠিল-“অবিশ্বাসিনী—তুমি সেই মালতীনে?” মালতী নীৰৱ, নিস্পন্দ। ৰজাই মালতীৰ হাতত তৰোৱাল দি ক’লে- “এইখন তৰোৱাল লোৱা। বন্দীৰ শিৰশ্ছেদ কৰা। তেহে তোমাক মই নিৰ্দ্দোষী বুলি জানিম। প্ৰহৰী! বন্দীক পাছলৈ হাতকৈ বান্ধি থ।” মালতীয়ে হাতত তাৰোৱাল তুলি ল’লে। লাহে লাহে তৰোৱাল মালতীৰ হাতত শূন্যলৈ উঠিল। প্ৰবল বেগেৰে নামি আহিল। কিন্তু ই কি! মালতীয়ে কি কৰিলে? মালতীয়ে সেই তৰোৱালখন নিজৰ বুকুত বহুৱাই দি বন্দীক ক’লে, “চম্পক! তোমাৰ মালতী অবিশ্বাসিনী নহয়। “ ৰজা গৰজি উঠিল। সভাঘৰ স্তম্ভিত হ’ল। ৰজাই চাওডাঙক বন্দীক শিৰশ্ছেদ কৰিবলৈ হুকুম দিলে। তৎক্ষণাৎ চম্পকৰ মূৰে ভূমি চুম্বন কৰিলে, চম্পক আৰু মালতীৰ প্ৰাণ অনন্তত মিলি গ’ল।\nএতিয়া ৰজাৰ জ্ঞান আহিল। সেই দম্পতীৰ প্ৰেমৰ বান্ধোন দেখি তেওঁ আচৰিত হ’ল আৰু ক’লে, “মালতী ধন্য তোমাৰ সতীত্ব। ধন্য তুমি! চন্দ্ৰ-দিবাকৰ থাকে মানে তোমাৰ স্মৃতি পৃথিৱীত থাকিব। পৃথিৱীত শত শত যুৱতীয়ে পতিপ্ৰাণা হ’বলৈ শিকিব। মই পাপাত্মা। মালতী! তোমাৰ আত্মাই যেন মোক ক্ষমা কৰে। মন্ত্ৰী! চম্পক আৰু মালতীক লুইতৰ পাৰলৈ লৈ যোৱা। দুয়োৰো দেহ একেলগেই অগ্নি-সংস্কাৰ কৰাগৈ আৰু সেই দাহভূমিত শুৱনি প্ৰস্তৰ নিৰ্মিত মৈদাম এটি সজাবা। তাৰ ওপৰত ডাঙৰ ডাঙৰ আখৰেৰে লিখি থ’বা, “সতীৰ সোঁৱৰণী”।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=সতীৰ_সোঁৱৰণী&oldid=86500"ৰ পৰা অনা হৈছে\nজ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ গল্প\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ০৯:৪৫ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


Act5| AsmULB | STEP | তেতিয়া অননিয় নামেৰে এজন লোক আৰু তেওঁৰ ভাৰ্যা চফীৰাই এডোখৰ মাটি বিক্রী কৰিলে৷\nঅননিয় আৰু চাফীৰা\n1তেতিয়া অননিয় নামেৰে এজন লোক আৰু তেওঁৰ ভাৰ্যা চফীৰাই এডোখৰ মাটি বিক্রী কৰিলে৷ 2অননিয়ই তেওঁৰ ভার্যাৰ জ্ঞাতসাৰেই সেই ধনৰ কিছু অংশ নিজলৈ লুকাই ৰাখি, এক অংশ আনি পাঁচনিসকলৰ চৰণত থলে।\n3তেতিয়া পিতৰে তেওঁক কলে- “হে অননিয়, পবিত্র আত্মাৰ ওচৰত মিছা মাতিবলৈ চয়তানক তুমি কিয় তোমাৰ হৃদয়ত কার্য কৰিবলৈ দিলা? কিয় তুমি মাটি বেছা ধনৰ কিছু অংশ নিজলৈ লুকাই ৰাখিলা? 4সেই মাটি যেতিয়া বিক্রী হোৱা নাছিল, তেতিয়া সেই মাটি জানো তোমাৰেই নাছিল? এতিয়া বেচাৰ পাছতো তুমিয়েই সেই ধনৰ গৰাকী নাছিলানে? তেন্তে এনে কাম কৰিবলৈ তুমি তোমাৰ মনত কেনেকৈ ঠিৰাং কৰিলা? তুমি মানুহৰ আগত নহয় , ঈশ্বৰৰ আগতহে মিছা কথা ক’লা”। 5এই কথা শুনাৰ লগে লগে অননিয়ই মাটিত পৰি প্ৰাণ ত্যাগ কৰিলে। যিবোৰ মানুহে এই কথা শুনিলে, তেওঁলোকে বৰ ভয় খালে।। 6পাছত যুবকসকল আগবাঢ়ি আহি তেওঁক কাপোৰেৰে মেৰিয়াই বাহিৰলৈ নি মৈদাম দিলে।\n7প্রায় তিনি ঘন্টা মানৰ পাছত, অননিয়ৰ স্ত্রী চাফীৰা সেই ঠাইলৈ আহিল৷ কিন্তু কি ঘটিল, সেই বিষয়ে তেওঁ নাজানিলে। 8পিতৰে তেওঁক সুধিলে- “কোৱাছোন, তোমালোকে বাৰু এই মাটি ইমান টকাতে বেচিলা নে?” তেতিয়া তেওঁ কলে, “হয় ইমানতে বেচা হল।”\n9তেতিয়া পিতৰে চাফিৰাক কলে, “প্ৰভুৰ আত্মাক পৰীক্ষা কৰিবলৈ তোমালোকে কেনেকৈ একমত হলা? চোৱা, যিসকলে তোমাৰ স্বামীক মৈদাম দিব গৈছিল; তেওঁলোক আহি দুৱাৰৰ ওচৰ পাইছেহি, তেওঁলোকে তোমাকো বাহিৰলৈ লৈ যাব”। 10তেতিয়াই পিতৰৰ চৰণত পৰি চফীৰাই প্ৰাণ ত্যাগ কৰিলে। যুবকসকলে ভিতৰলৈ আহি, চাফীৰাকো মৃত দেখিলে৷ তেতিয়া তেওঁকো বাহিৰলৈ নি তেওঁৰ স্বামীৰ কাষতে মৈদাম দিলে। 11মণ্ডলীৰ সকলো লোকে যেতিয়া এই কথা শুনিলে, তেওঁলোকে অতিশয় ভয় খালে।\n12পাছত পাঁচনিসকলৰ দ্বাৰাই মানু্হৰ মাজত অনেক চিন আৰু আচৰিত কার্য হবলৈ ধৰিলে। তেওঁলোক সকলোৱে চলোমনৰ বাৰাণ্ডাত গোট খাইছিল। তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্যও একে আছিল । 13যদিও সকলোৱে তেওঁলোকক সমাদৰ কৰিলে, তথাপিও আন লোকসকলে তেওঁলোকৰ মাজত সোমাবলৈ সাহস নকৰিলে।\n14কিন্তু ইয়াৰ মাজৰে অনেক পুৰুষ আৰু মহিলাই বিশ্বাস কৰি প্রভুৰ বিশ্বাসত যোগ দিলে। 15ইয়াৰ উপৰিও লোকসকলে পিতৰ অহা-যোৱা কৰোতে তেওঁৰ ছাঁ যেন ৰোগীসকলৰ গাত পৰে, এই আশাৰে ৰোগীসকলক বিচনা আৰু খাটত তুলি বাটৰ কাষত থলেহি। 16যিৰূচালেমৰ ওচৰ-পাজৰৰ নগৰৰ পৰা বহু মানুহে ৰুগীয়া আৰু অশুচি আত্মাই ধৰা লোকসকলক লৈ আহিল আৰু তেওঁলোকক সুস্থ কৰা হ’ল।\n17কিন্তু মহা পুৰোহিত আৰু তেওঁৰ লগৰ অর্থাৎ চদ্দূকী দলৰ লোকসকল ঈর্ষাত জ্বলি উঠিল 18তেওঁলোকে পাঁচনিসকলক ধৰি আনি ৰাইজৰ কাৰাগাৰত বন্দী কৰি থলে।\n19কিন্তু ৰাতি হলত প্ৰভুৰ এজন দূত আহি বন্দীশালৰ দুৱাৰ খুলি তেওঁলোকক বাহিৰলৈ যাব দি কলে, 20“যোৱা, তোমালোকে গৈ মন্দিৰত থিয় হৈ, অনন্ত জীৱনৰ সকলো কথা লোকসকলৰ আগত কোৱাগৈ”। 21আজ্ঞা অনুসাৰে তেওঁলোকে ৰাতি পুৱাতে মন্দিৰত সোমাই উপদেশ দিলে। আনফালে প্রধান পুৰোহিত আৰু তেওঁৰ সংগীসকলে আহি ইহুদী সকলৰ জেষ্ঠ লোকসকলৰ এক মহাসভা মাতিলে আৰু পাঁচনিসকলক বন্দীশালৰ পৰা আনিবলৈ মানুহ পঠালে।\n22কিন্তু সেই লোকসকলে বন্দীশাললৈ গৈ তেওঁলোকক দেখা নাপালে আৰু উভতি আহি ক’লে, 23“আমি বন্দীশালৰ দু্ৱাৰ টানকৈ বান্ধি থোৱা দেখিলোঁ আৰু ৰখীয়াবোৰেও দুৱাৰত থিয় হৈ আছে; কিন্তু দুৱাৰ খুলি ভিতৰত তেওঁলোকক দেখা নাপালোঁ।”\n24এই কথা শুনি মন্দিৰৰ সেনাধিপতি আৰু প্রধান পুৰোহিতসকলে ইয়াৰ পৰিণতি কি হব বুলি ভাবি হতবুদ্ধি হ’ল। 25তেনেতে কোনোবা এজনে আহি জনালে যে, “আপোনালোকে যিসকল মানু্হক বন্দীশালত থৈছিল, সেই মানুহবোৰে মন্দিৰত থিয় হৈ লোকসকলক উপদেশ দি আছে।”\n26তেতিয়া সেনাধিপতিজনে তেওঁৰ লোকসকলৰ সৈতে সেই ঠাইলৈ গৈ পাঁচনিসকলক লৈ আহে। তাতে মানুহবোৰে পাথৰ মাৰিব পাৰে বুলি ভয় খাই তেওঁলোকে পাঁচনিসকলক কোনো বেয়া ব্যৱহাৰ নকৰিলে। 27পাছত তেওঁলোকক আনি সভাত উপস্থিত কৰোতে, প্রধান পুৰোহিতে তেওঁলোকক প্রশ্ন কৰিলে, 28“এই নামেৰে উপদেশ নিদিবলৈ আমি তোমালোকক কঠোৰ আজ্ঞা দিছিলোঁ; তথাপিও তোমালোকে নিজৰ শিক্ষাৰে যিৰূচালেম পূর্ণ কৰিছা আৰু সেই মানুহৰ ৰক্তপাতৰ বাবে আমাক দোষী কৰিব বিচাৰিছা।”\n29তেতিয়া পিতৰ আৰু আন পাঁচনিসকলে উত্তৰ দি কলে, “আমি মানুহৰ নহয়, ঈশ্বৰৰহে আজ্ঞা মনা উচিত। 30যি জনক আপোনালোকে কাঠত ওলোমাই হত্যা কৰিলে, আমাৰ পূৰ্ব-পুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰে সেই জন যীচুক মৃত্যুৰ পৰা জীয়ালে। 31সেই যীচুক ঈশ্বৰে ৰজা আৰু ত্রাণকর্তা হিচাবে নিজৰ সোঁ-হাতে বহুৱাই উন্নত কৰিলে, যাতে ইস্ৰায়েলী সকলে মন পালটন কৰে আৰু যীচুৱে যেন তেওঁলোকৰ পাপ ক্ষমা কৰিব পাৰে। 32এই কথাৰ আমি সাক্ষী আছো আৰু যিসকল ঈশ্বৰৰ বাধ্য হয়, ঈশ্বৰে তেওঁলোকক যি পবিত্ৰ আত্মা দিছে, সেই পবিত্র আত্মাও ইয়াৰ সাক্ষী।”\n33এই কথা শুনি মহাসভাৰ সভ্যসকল খঙত জ্বলি উঠিল আৰু পাঁচনিসকলক বধ কৰিবলৈ বিচাৰিলে। 34কিন্তু তেতিয়া গমলীয়েল নামৰ এজন ফৰীচী, যি জন সকলো মানুহৰে সন্মানিত বিধানৰ এজন অধ্যাপক,তেওঁ থিয় হ’ল আৰু পাঁচনিসকলক অলপ সময়ৰ কাৰণে বাহিৰলৈ নিবৰ বাবে নির্দেশ দিলে।\n35তাৰপাছত তেওঁ ক’লে, “হে ইস্ৰায়েলী সকল, এই লোকসকলক লৈ আপোনালোকে যি কৰিবলৈ গৈছে, সেই বিষয়ে সাৱধান হওঁক। 36কিয়নো কিছুদিনৰ আগেয়ে থুদা নামৰ এজনে আহি, নিজকে বৰ এজন বুলি দাবী কৰিছিল আৰু কম-বেচি পৰিমাণে প্রায় চাৰিশ মানুহে থুদাৰ লগ হৈছিল। তেওঁক বধ কৰা হ’ল আৰু তেওঁৰ অনুগামীবোৰও সিচঁৰিত হৈ কোনো চিন-চাব নোহোৱা হ’ল। 37এই মানুহজনৰ পাছত, লোকপিয়লৰ সময়ত গালীলৰ যিহূদা নামৰ এজন ওলাল আৰু তেওঁ ভালেমান মানুহক নিজৰ ফাললৈ আনিলে ; তেৱোঁ নিহত হোৱাত তেওঁৰ অনুগামী সকলো ছিন্ন-ভিন্ন হৈ গ’ল।\n38এতিয়া মই আপোনালোকক কওঁ, এই লোকসকলৰ পৰা দূৰৈত থাকক আৰু তেওঁলোকক এৰি দিয়ক; কিয়নো এই পৰিকল্পনা বা কৰ্ম যদি মানুহৰ পৰা হয়, তেন্তে ই ব্যর্থ হব৷ 39কিন্তু যদিহে ঈশ্বৰৰ পৰা হয়, তেনেহলে আপোনালোকে তেওঁলোকক বন্ধ কৰিব নোৱাৰিব। হয়তো দেখিব যে, আপোনালোকে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধেই যুদ্ধ কৰিছে।” তেতিয়া, তেওঁলোকে এই পৰামর্শ গ্ৰহন কৰিলে।\n40তাৰপাছত তেওঁলোকে পাঁচনিসকলক ভিতৰলৈ মাতি আনি কোবাই, যীচুৰ নামেৰে কোনো কথা নকবলৈ নির্দেশ দি যাবলৈ দিলে। 41পাঁচনিসকলে যীচুৰ নামত অপমান পোৱাৰ যোগ্য হোৱাৰ কাৰণে আনন্দিত হৈ মহাসভাৰ পৰা গুছি গল। ইয়াৰ পাছত তেওঁলোকে প্ৰতিদিনে মন্দিৰত আৰু সকলো ঘৰতে গৈ শিক্ষা দিবলৈ ধৰিলে আৰু যীচুৱেই যে খ্ৰীষ্ট এই কথা প্ৰচাৰ কৰি থাকিল।


আলফাৰ দুজনকৈ সদস্যক মৃত্যুদণ্ড! চোৰাংচোৱাৰ অভিযোগত সঞ্জীৱ শৰ্মা আৰু ধনজিৎ দাসক মৃত্যুদণ্ড - NEWS8 NorthEast\nHome/অসমীয়া/অসম/আলফাৰ দুজনকৈ সদস্যক মৃত্যুদণ্ড! চোৰাংচোৱাৰ অভিযোগত সঞ্জীৱ শৰ্মা আৰু ধনজিৎ দাসক মৃত্যুদণ্ড\nআলফাৰ দুজনকৈ সদস্যক মৃত্যুদণ্ড! চোৰাংচোৱাৰ অভিযোগত সঞ্জীৱ শৰ্মা আৰু ধনজিৎ দাসক মৃত্যুদণ্ড\nআলফাৰ দুজনকৈ সদস্যক মৃত্যুদণ্ড।\nচোৰাংচোৱাৰ অভিযোগত সঞ্জীৱ শৰ্মাক মৃত্যুদণ্ড।\nলগতে ধনজিৎ দাস ওৰফে ৰূপক অসমকো মৃত্যুদণ্ড আলফা (স্বাঃ)ৰ।\nএক বিবৃতিযোগে আলফা স্বাধীনে সদৰি কৰিছে এই কথা।\nআলফা(স্বাঃ) বিবৃতিটোত লিখিছে-\nএই জাননীৰ জৰিয়তে অসমৰ মুক্তিকামী জনগণৰ লগতে “সংযুক্ত মুক্তি বাহিনী, অসম [স্বাধীন]” তথা ইয়াৰ অধীনস্থ “সংযুক্ত মুক্তি ফৌজ, অসম [স্বাধীন]”ৰ সমূহ বিষয়া আৰু সদস্য-সদস্যাৰ জ্ঞাতাৰ্থে জনোৱা হ’ল যে সংগঠনৰ ভিতৰত শত্ৰুৰ চোৰাংচোৱাৰ অনুপ্ৰৱেশ বা প্ৰতিবিপ্লৱী সৃষ্টি শত্ৰুৰ প্ৰাচীন ৰণকৌশল। অসমৰ ‘সন্মিলিত জাতীয় মুক্তি বিপ্লৱ’ৰ দীৰ্ঘ পথ পৰিক্ৰমাত এইটো নিশ্চয়কৈ নতুন কথা নহয়। প্ৰতিপক্ষৰ সকলো দুৰভিসন্ধি প্ৰতিৰোধ কৰি সতৰ্কতাৰে আগুৱান হোৱাটোহে প্ৰতিগৰাকী স্বাধীনতা সেনানী কিম্বা থলগিৰি জনগণৰ প্ৰধান দায়িত্ব।\nআমাৰ সংগঠনৰ উচ্চতম পৰিষদৰ মাননীয় সভাপতি মহাশয়কে ধৰি সকলো খিতাপ অথবা পদবী নিৰ্বিশেষে নতুন সদস্য গৰাকীলৈকে সংগঠনৰ পবিত্ৰ সংবিধানে নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া শৃংখলা, অনুশাসন, নিয়মাৱলী আৰু পালনীয় আচৰণবিধি হ’ল মুক্তি বিপ্লৱক বলিষ্ঠৰূপত আগবঢ়াই নিয়াৰ বুনিয়াদি ভিত্তি। সংগঠনৰ প্ৰতিটো স্তৰতে ইয়াৰ যথোচিত প্ৰয়োগ আৰু কঠোৰভাৱে পালন কৰি যোৱাটো আমাৰ প্ৰত্যেকৰে কৰ্তব্য। সৱল বিপ্লৱী নৈতিকতাৰে স্বদেশ-স্বজাতিৰ বুৰঞ্জীগত ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ হকে সহযোদ্ধা-সতীৰ্থই কৰা অহোপুৰুষাৰ্থৰ ওচৰত বৈৰী শক্তিৰ যিকোনো গুপ্ত ষড়যন্ত্ৰ অথবা কু-চক্ৰান্ত পৰাজিত হ’বলৈ বাধ্য।\nসংগঠনৰ ভিতৰত ছদ্মবেশী দেশপ্ৰেমিকৰ ভাও লৈ শত্ৰুৰ শ্ৰুতলিপি মতে সংগঠনক ক্ষতি কৰিব পৰা সংবিধান পৰিপন্থী কাৰ্য্যক জাতিদ্ৰোহী অপৰাধ হিচাপে আমাৰ সংগঠনে জন্মলগ্নৰে পৰা আজিকোপতি গণ্য কৰি আহিছে। এইক্ষেত্ৰত শূন্য সহনশীল নীতি অনাগত দিনটো বাহাল থাকিব।\nযোৱা ইংৰাজী ২৪/০৪/২০২২ তাৰিখে দুপৰীয়া প্ৰায় ১২-০০ বজাত নৱাগত সদস্য শ্ৰীধনজিৎ দাস ওৰফে শ্ৰীৰূপক অসম [পিতৃৰ নামঃ- প্ৰয়াত উদ্ধৱ দাস, মাতৃৰ নামঃ- প্ৰয়াত বীণা দাস, গাঁওঃ- বৰপেটা টাউন, ডাকঘৰঃ- বৰপেটা, জিলাঃ- বৰপেটা]এ “সংযুক্ত মুক্তি ফৌজ, অসম [স্বাধীন]”ৰ চলমান শিবিৰত বিশেষ অভিযানকালীন সময়ছোৱাত পলায়ন কৰিছিল।\nকিন্তু ইংৰাজী ২৫/০৪/২০২২ তাৰিখে আমাৰ নিয়মিত পহৰাৰত ভ্ৰাম্যমাণ দল এটাই কৰায়ত্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। কৰায়ত্ত সদস্যগৰাকীক সংশ্লিষ্ট প্ৰশাসনিক পৰ্য্যায়ত আৰু দায়িত্ববাহী বিষয়াৰ তত্বাৱধানত সোধ-পোছৰ লগতে তৎপৰতাৰে তদন্ত আৰম্ভ কৰাত; শ্ৰীৰূপক অসমে নিজৰ সকলো অপৰাধ তদন্তকাৰী বিষয়াৰ সন্মুখত নিজ মুখে ব্যক্ত কৰাৰ উপৰিও উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিতভাৱে চলমান শিবিৰৰ পৰা পলায়ন কৰাৰ আগমুহুৰ্তত কেইবাজনো নতুন সদস্যক প্ৰলোভন দেখুৱাই আত্মসমৰ্পণৰ বাবে উচটনি দিয়াৰ লগতে সংগঠনত যোগদানৰ বাবে যোগাযোগ কৰি থকা সময়ছোৱাৰ ভিতৰত একাংশ আৰক্ষী বিষয়া লগত সংগোপনে জড়িত হৈ আমাৰ সমৰ্থক-শুভাকাংক্ষীক চিনাক্ত কৰি অসম আৰক্ষী বাহিনীৰ হাতত ধৰাই দিয়াৰ লেখীয়া একাধিক গুৰুতৰ অপৰাধৰ কথা অকপটে স্বীকাৰ কৰে।\nসেয়ে ইংৰাজী ০৪/০৫/২০২২ তাৰিখে নিম্ন বিচাৰ সদনৰ মুখ্য অধ্যক্ষৰ অধ্যক্ষতাত অনুস্থিত হোৱা বিচাৰ সদনে অভিযুক্ত সদস্যগৰাকীৰ অকপট স্বীকাৰোক্তি আৰু প্ৰমাণিত তথ্যৰ আধাৰত সকলো দিশ নিৰ্মোহ পৰ্য্যালোচনাৰ অন্ততঃ সংগঠনৰ সংবিধানৰ বিচাৰ উপবিধি দফা- ৯ ইউ,পি,চি, [U.P.C.]ৰ অনুচ্ছেদ [গ] অনুসৰি-  ষড়যন্ত্ৰমূলক আত্মসমৰ্পণৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱা  প্ৰতিবিপ্লৱী কাৰ্য্যত জড়িত হোৱা; অনুচ্ছেদ [ঘ] আৰু [ঙ] অনুযায়ী- আত্মসমৰ্পণৰ বাবে উচটনি দিয়াৰ লগতে সহযোগীক বিপথে পৰিচালিত কৰাৰ অপৰাধত মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায় ঘোষণা কৰা হ’ল৷\nআনকি বিচাৰ উপবিধিৰ বিশেষ অনুচ্ছেদ  মৰ্মে- ‘বিশেষ অভিযানকালীন সময়ছোৱাত পলায়ন কৰা সদস্যৰ ওপৰত আৰোপিত মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায়’ নিম্ন সদনে বাহাল ৰাখে।\nআন এগৰাকী নৱাগত সদস্য শ্ৰীসঞ্জীৱ শৰ্মা ওৰফে শ্ৰীঋষৱ অসম [পিতৃৰ নামঃ- শ্ৰীমুনিন্দ্ৰ শৰ্মা, মাতৃৰ নামঃ- প্ৰয়াত জুনু দেৱী, গাঁওঃ- মুক্তাপুৰ, ডাকঘৰঃ- লোচ, থানাঃ- বাইহাটা চাৰিআলি, জিলাঃ- কামৰূপ(গ্ৰাম্য)]এ ভাৰতীয় দখলদাৰী বাহিনী আৰু একাংশ অসম পুলিচ বিষয়াৰ নিৰ্দ্দেশত ধনৰ লালসাত বৈৰী ৰাষ্ট্ৰৰ চোৰাংচোৱা হিচাপে আমাৰ সংগঠনত যোগদানৰ গইনাৰে সংগঠনৰ আভ্যন্তৰীণ যোগাযোগ ব্যৱস্থা চিনাক্ত কৰি তাত আধুনিক যন্ত্ৰ সংস্থাপনেৰে শত্ৰু পক্ষক খবৰ সৰবৰাহৰ ব্যৱস্থা সুচল কৰি দিয়া আৰু সামৰিক প্ৰশিক্ষণৰ পাছত সংগঠনৰ বিষয়া-সদস্যক হত্যাৰ নিচিনা ঘৃণনীয় গোপন অভিযান পৰ্য্যায়ক্ৰমে কাৰ্য্যকৰী কৰাৰ অভিপ্ৰায়ৰে সদস্যভূক্তি হোৱাৰ কথা নিজ মুখে স্বীকাৰ কৰে।\nসেয়ে ইংৰাজী ০৫/০৫/২০২২ তাৰিখে নিম্ন বিচাৰ সদনৰ মুখ্য অধ্যক্ষৰ অধ্যক্ষতাত অনুস্থিত হোৱা আন এখন বিচাৰ সদনে সংগঠনৰ সংবিধানৰ বিচাৰ উপবিধি দফা- ৯ ইউ,পি,চি, [U.P.C.]ৰ বিশেষ অনুচ্ছেদ  অনুসৰি- দখলদাৰী শত্ৰুৰ হৈ চোৰাংচোৱা কাৰ্যত লিপ্ত থকা তথা গুপ্ত ষড়যন্ত্ৰৰ বিষয়ে নিজ মুখে স্বীকাৰ কৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এনে গুৰুতৰ অপৰাধত দোষী সাব্যস্তৰে শ্ৰীসঞ্জীৱ শৰ্মা ওৰফে শ্ৰীঋষৱ অসমক মৃত্যুদণ্ডৰ ৰায় ঘোষণা কৰা হ’ল ৷\n[ব্ৰিগেডিয়াৰ এ.জেদ.শিৰোণাম অসম]মুখ্য অধ্যক্ষ, নিম্ন বিচাৰ সদন\nঅসম আৰক্ষীয়ে কোনো গুপ্তচৰ আলফালৈ প্ৰেৰণ কৰা নাইঃ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nহিটমেন ৰোহিত শৰ্মাৰ ছিক্সাৰ! কাজিৰঙালৈ টাটা গ্ৰুপৰ ৫ লাখ টকাৰ সাহায্য...\n৭৫ কিলোমিটাৰ বেগেৰে আহি আছে ঘূৰ্ণী বতাহ, অসমতো পৰিব প্ৰভাৱ...


কোৰোণা পজিটিভ হ'লেও ঘৰতে থাকিব থাকিব! জানি লওক হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ নিয়ম... new-guidelines-home-quarantine-rules-if-you-are-corona-positive-gh– News18 Assam\nকোৰোণা পজিটিভ হ'লেও ঘৰতে থাকিব থাকিব ৰোগী! জানি লওক হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ নিয়ম...\nUpdated:April 7, 2021, 5:12 PM IST\nকোৰোণাত আক্ৰান্ত হোৱা ৰোগীকো হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ অনুমতি প্ৰদান কৰা হয়। পিছে হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ সময়ত কিছু নিয়ম মানিবলগীয়া হয়।\nLast Updated: April 7, 2021, 5:12 PM IST\nসমগ্ৰ দেশতে কোৰোণাৰ দ্বিতীয় ঢৌ আৰম্ভ হৈছে। বহু ৰাজ্যত প্ৰতিদিনে উদ্বেগজনক হাৰত বৃদ্ধি পাইছে কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা। এফালে যদি সমগ্ৰ দেশতে টিকাকৰণ প্ৰক্ৰিয়া অব্যাহত আছে, আনফালে আকৌ ল'কডাউনৰ দৰে কঠোৰ পদক্ষেপ গ্ৰহণৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে । তেনে ক্ষেত্ৰত, যদি আপুনি কোভিড১৯ত আক্ৰান্ত হয়, তেন্তে আপুনি কি কি নিয়ম আৰু সাৱধানতাৰ অৱলম্বন কৰিব লাগিব?\nপ্ৰথমতে, আপুনি জানিব লাগিব যে, সাধাৰণ বা প্ৰাৰম্ভিক লক্ষণ দেখা দিলেই হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ প্ৰয়োজন। যিসকলৰ বয়স ৬০ বছৰতকৈ অধিক বা যিসকল গুৰুতৰ ৰোগত আক্ৰান্ত, তেনে লোক কোৰোণাত আক্ৰান্ত হ'লে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিতহে হোম আইচলেশ্যনৰ অনুমতি দিয়া হ’ব পাৰে। এইচআইভি(HIV), কৰ্কট ৰোগী বা সংৰোপণ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা লোকসকলৰ ক্ষেত্ৰত হোম আইচলেশ্যন প্ৰদান নকৰাৰ সম্ভাৱনাই অধিক ৷\nএতিয়া প্ৰশ্নটো হ'ল, হোম কোৱাৰেণ্টাইনৰ সময়ত পৰিয়াল পৃথকে থাকিব লাগিব নেকি? যদি আপোনাৰ ঘৰত পৃথক পৃথককৈ থাকিব পৰা সুবিধা আছে, তেন্তে আপুনি পৰিয়ালৰ সৈতে থাকিব পাৰে। এয়াও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা যে, যদি এগৰাকী লোকক কোৰোণা পজিটিভ ৰূপে চিনাক্ত কৰা হয়, তেন্তে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বাকী সদস্যসকলোকো কোৰোণাৰ পৰীক্ষা কৰা হয়।\nহোম কোৱাৰেন্টাইনৰ সময়ত নিশ্চিত কৰিব যে, অক্সিজেনৰ স্তৰ কম হোৱা, দুৰ্বল অনুভৱ কৰা, উশাহ চুটি হোৱা, বুকুৰ বিষ, মুখ বা ওঁঠ নীলা হোৱা আদি লক্ষণে দেখা দিলে লগে লগে আপুনি চিকিৎসকৰ সহায় ল'ব।\nহোম আইচলেশ্যনৰ সময়ত আপুনি পৰিয়ালৰ অন্যান্য সদস্যৰ সৈতে কাপোৰ, বাচন-বৰ্তন বা অন্যান্য সামগ্ৰী শ্বেয়াৰ নকৰিব। অকলে আৰু দূৰত্ব বজাই থাকক আৰু পুষ্টিকৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰক। আপুনি আৰু আপোনাৰ পৰিয়ালে পৰিষ্কাৰকৈ থকাৰ লগতে তিনিতৰপীয়া মাস্কৰ ব্যৱহাৰ কৰি থাকিব লাগিব। আৰু প্ৰতি ৮ ঘণ্টাৰ মুৰে মুৰে সলনি কৰি থাকিব লাগিব। যদি তিনি দিনৰ বাবে নিৰন্তৰ জ্বৰ নহয় বা ১০ দিনৰ পিছত অৱস্থা স্বাভাৱিক হয়, ৰোগীগৰকীয়ে হোম আইচলেশ্যন শেষ কৰিব পাৰিব।\nনতুন নিয়ম অনুসৰি হোম আইচলেশ্যনৰ ম্যাদ শেষ হোৱাৰ পিছত ৰোগীয়ে পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nFirst published: April 7, 2021, 5:12 PM IST


অজুহাত! : SI কেলেংকাৰিৰ অন্য এক মূল অভিযুক্ত অক্ষয় চান্দক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম নহ'ল CID\nঅজুহাত! : SI কেলেংকাৰিৰ অন্য এক মূল অভিযুক্ত অক্ষয় চান্দক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল CID\nআজিও গ্ৰেপ্তাৰ নহ'ল SI কেলেংকাৰিত অভিযুক্ত অক্ষয় টেলিকমিউনিকেশ্যনৰ মুৰব্বী অক্ষয় চান্দ, চিকিৎসাধীন অৱস্থাতে পিছলি পৰিল বাথৰুমত\nSI কেলেংকাৰিত অভিযুক্ত অক্ষয় টেলি কমিউনিকেশ্যনৰ মুৰব্বী অক্ষয় চান্দ বৈদ্যক আজি CID য়ে মাৰোৱাৰী মেটাৰনিটি হাস্পতালৰ পৰাই পোনে পোনে গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ কথা আছিল।\nকিন্তু আজি চিকিৎসালয়খনত মূৰ ঘুৰাই পৰাৰ ফলত তেওঁ মূৰত আঘাত পায়। সেয়েহে পুনৰ তেওঁক চিকিৎসালয়তে সুস্থ নোহোৱা পৰ্যন্ত চিকিৎসাধীন হৈ থাকিব। হাস্পাতালখনৰ পৰিচালন সঞ্চালক অনিল কুমাৰ কলিতাই এই কথা জানিবলৈ দিয়ে ।\n‘তেওঁ পিছলি পৰাৰ কাৰণটো অলপ তদন্ত কৰিবলগীয়া আছে। কালি CID য়ে আমালৈ এখন চিঠি লিখিছিল যে আজি কিমান সময়ত অক্ষয় চান্দক ৰিলিজ দিব পাৰিব। আমি চিঠিৰ উত্তৰত লিখিছিলো যে আজি আগবেলাৰ ভিতৰত আমি তেওঁক চিকিৎসালয়ৰ পৰা মুক্তি দিব পাৰিম। কিন্তু আজি পুনৰ ৰিলিজ দিব নোৱাৰিম বুলি CID লৈ চিঠি লিখিবলগীয়া হ’ল কিয়নো তেওঁ মূৰ আৰু ভৰিত কিমান আঘাত পাইছে সেয়া চিটিস্কেন এখন কৰিব লাগিব বা তদন্ত কৰিব লাগিব।‘ সংবাদমাধ্যমৰ আগত এইদৰে কয় অনিল কুমাৰ কলিতাই।\nউল্লেখযোগ্য যে, যোৱা সোমবাৰে বিয়লি প্ৰায় ৪ বজাত বমি আৰু ভৰিৰ বিষৰ বাবে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈছিল অক্ষয় চান্দ বৈদ্য। তেওঁ মধুমেহ ৰোগত আক্ৰান্ত বুলিও চিকিৎসকে জানিবলৈ দিয়ে।\nউল্লেখযোগ্য যে, SI কেলেংকাৰীত জড়িত থকাৰ অভিযোগত শনিবাৰে অক্ষয় চান্দৰ বঙাইগাঁৱৰ বাসগৃহত চিআইডিয়ে তদন্ত চলাইছিল। কিন্তু তাৰ কেইঘন্টামান পাছতে দেওবাৰে পুৱতি নিশা ৰহস্যজনকভাৱে বিতৰ্কিত ব্যৱসায়ীজনৰ গুদামঘৰত অগ্নিকাণ্ড সংঘটিত হয়।\nঅভিযোগ উঠিছে যে SI কেলেংকাৰীৰ নথি-পত্ৰ বা প্ৰমাণ নষ্ট কৰাৰ বাবেই এই অগ্নিকাণ্ডৰ ঘটনা সংঘটিত কৰিছিল অক্ষয় চান্দে নিজে।\nএতিয়া সমগ্ৰ বিষয় ৰহস্যৰ আৱৰ্তত সোমাই পৰিছে।


বিবিধতাৰ মাজত চিন্তাৰ একতা ( ৰূপাংকৰ চৌধুৰী ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিবিধতাৰ মাজত চিন্তাৰ একতা ( ৰূপাংকৰ চৌধুৰী )\nমনুষ্যৰ আটাইতকৈ মূল্যৱান সম্পদবিধেই হ’ল বিবেক। চিন্তা কৰাৰ শক্তি আন প্ৰাণীতকৈ বেছি বাবেই জীৱ শ্ৰেষ্ঠ মানৱজাতি।এই চিন্তা শক্তিক কামত খটুৱাই উদ্ভাৱনৰ ক্ষেত্ৰখনত বিভিন্ন বৈচিত্ৰময় জীৱন-শৈলীৰ আবিষ্কাৰ কৰি মানুহে নিজৰ সুবিধা অনুযায়ী জীৱন-যাপন কৰি আহিছে। সময়ৰ সৈতে আগবাঢ়ি চিন্তা কৰা শক্তিক মূলধন হিচাপে লৈ উপহাৰ দিছে নিজৰ জাতিটোৰ কামত অহা বহুতো সম্পদ। স্বাভাৱিক জীৱন-শৈলীত চিন্তাৰ ফলত পোৱা সুফলৰ তালিকাখন যথেষ্ট দীঘল।\nআনহাতে, একেই চিন্তাৰ ফলত মানৱ সমাজ সাক্ষী হ’ব লগা হৈ আহিছে সময়ে সময়ে বহুতো জটিল বাধা-বিঘিনিৰ। চিন্তাৰ অপ-প্ৰয়োগৰ ফলত সাধাৰণ সুখ শান্তিৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰে বঞ্চিত হৈ আহিছে সাধাৰণ মনুষ্য। চিন্তা শক্তিক লেকাম লগাই তাক সন্তুলিতভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অক্ষম হোৱা বাবে আমিবোৰে সময়ে সময়ে সাক্ষী হৈ আহিছোঁ নানা ধৰণ বিভেদ আৰু বৈষম্যমূলক কাৰ্য্য-কালাপৰ। সময়ৰ গতিত এই বিভেদ আৰু বৈষম্যই এনে ৰূপ ধাৰণ কৰে যে দুই ভিন্ন দেশ, ভিন্ন ধৰ্মী, ভিন্ন জাতিৰ বাদেই নিজ ভাতৃ ভগ্নীৰ মাজত সংঘাতৰ ৰূপ লয়। ঠিক তেতিয়াই সেই চিৰ সত্য কথাশাৰী মনলে আহে- মানুহ প্ৰকৃতিৰ দাস।\nঅনৈক্যৰ মাজত একতাৰ আটাইতকৈ সুন্দৰ উদাহৰণ প্ৰকৃতি। আমি আজিলৈকে ঐক্যমতত উপনীত হ’ব পৰা নাই যে প্ৰকৃতিৰ মূল চালিকা শক্তি কি? বিভিন্ন চিন্তাবিদে নিজ নিজ সামৰ্থ্যানুযায়ী একোটা সিদ্ধান্তত উপনীত হয় কিন্তু সেয়া সৰ্বজন স্বীকাৰ্য্য নহয়। প্ৰকৃতিয়ে এক নিৰ্দিষ্ট ধাৰাত নিজৰ চক্ৰ চলাই গৈছে। আমি মাথোঁ তাক সময় আৰু স্থান সাপেক্ষে নামাকৰণ কৰিছোঁ আৰু নীৰৱে মানি লৈছোঁ। নিজকে শ্ৰেষ্ঠ চিন্তাৰ অধিকাৰী প্ৰাণী বুলি মোহৰ লগাই দিয়া আমিবোৰে মাথোঁ সময়ে সময়ে সাক্ষী হওঁ প্ৰকৃতিৰ অপাৰ ঐশ্বৰ্যৰ। মাজেসময়ে সাক্ষী হওঁ প্ৰকৃতিৰ বিভীষিকাৰ। এনেদৰেই সময়ৰ গতিত প্ৰকৃতি দৌৰি আছে এক স্বনিৰ্ধাৰিত কক্ষপথত।\nএকতাৰ কথা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে অহা কথাটো হ’ল আমিবোৰ অনৈক্য হ’লো কিয় আৰু কেতিয়াৰ পৰা? প্ৰাকৃতিকভাৱে বিভিন্ন জলবায়ুত ডাঙৰ দীঘল হোৱাৰ কাৰণে আৰু জৈৱিক কাৰণত ঠাইভেদে মানুহৰ দেহৰ বৰণ, আকাৰ আদি বেলেগ বেলেগ হয়। সেয়া প্ৰাকৃতিক অনৈক্যতা। সময়ৰ গতিত মানুহৰ চিন্তা ভাৱনাৰ ফলত জন্ম হয় সমাজ ব্যৱস্থা। মানৱ সমাজ ব্যৱস্থা- এক সুষ্ঠচিন্তাৰে প্ৰতিফলন। সমাজ কৰি থকাৰ ফলত কামবোৰৰ ভাগ বতৰা হ’ল। ফলত মানুহৰ বাবে জীৱন যাপন আগতকৈ বহুত বেছি সহজ হ’বলৈ ধৰিলে। শাৰিৰীক শক্তি আৰু চিন্তা শক্তিৰ ভিত্তিত সামাজিক কামবোৰৰ ভাগ বতৰা হ’ল। ঠিক সেই সময়তে দুষ্ট চিন্তা শক্তিৰে পৰিচালিত আমাৰ মাজৰে অতি চালাককিছুমানে সমাজত আৰম্ভ কৰিলে জাতি-ভেদ।\nমানৱ সমাজত চিন্তাৰ ফলত প্ৰকট হোৱা আটাইতকৈ নিকৃষ্ট প্ৰথাটোৱে হ’ল জাতি-ভেদ প্ৰথা। এই জাতি-ভেদ প্ৰথা প্ৰাক ঐতিহাসিক যুগৰে পৰা চলি আহিছে। সমাজ ব্যৱস্থাত যেতিয়া মানুহৰ শাৰিৰীক আৰু চিন্তা শক্তিৰ ভিত্তিত কামৰ ভাগ বতৰা আৰম্ভ হ’ল তেতিয়াই সেই বিশেষ কাৰ্য্যত নিয়োজিত ব্যক্তিৰ লগতে তেখেতৰ সমগ্ৰ পৰিয়ালকে সেই বিশেষ কৰ্মৰ জাতি বুলি বিশেষণ দিয়া প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হ’ল। বংশানুক্ৰমে সেই ব্যক্তিজনৰ পিছৰ প্ৰজন্মই শাৰিৰীক আৰু চিন্তা শক্তিৰ জোখাৰে সেই কামৰ বাবে উপযুক্ত নোহোৱা সত্ত্বেও জোৰ-জবৰদস্তি সেই কাৰ্য্যত নিজকে নিয়োজিত কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হ’ল ইতিমধ্যে শক্তিশালী হৈ উঠা মানৱ সমাজ ব্যৱস্থাই। এই প্ৰক্ৰিয়াত বহুতো যোগ্য ব্যক্তিয়ে নিজৰ আগ্ৰহ থকা কৰ্মত দক্ষতা দেখুওৱাৰ পৰা বঞ্চিত হ’ল। কালক্ৰমে বিভেদকামী মানসিকতা গা কৰি উঠিল চৌদিশে। জন্ম হ’ল বিদ্ৰোহৰ। ঐক্যতাৰ মাজত অনৈক্যৰ যাত্ৰাৰ সেয়া যেন আছিল আৰম্ভণি।\nস্থান-কাল ভেদে নিজ নিজ চিন্তা আৰু দৰ্শনৰ ফলত মানৱ সমাজত গা কৰি উঠিল অস্থিৰতা। এই অস্থিৰতাৰ কাৰক হ’ল চিন্তাৰ বিবিধতা। বেলেগ বেলেগ চিন্তাধাৰাত বিশ্বাসী মানুহবোৰৰ মাজতে এই সময়তে জন্ম পালে উপাসক। ধৰ্মৰ আবিৰ্ভাৱ এইসময়তে হয় মানৱ সমাজত। সকলো ধৰ্মৰে মূল উদ্দেশ্য সৰ্বদা যোগাত্মক। মানৱ সমাজক এক গোট কৰি বান্ধি ৰখাই যেন উদ্দেশ্য সকলো ধৰ্মৰ লাগিলে সেয়া হিন্দুই হওক, ইছলামে হওক বা খ্ৰীষ্টিয়ানে হওক বা আন কিবা। সকলো ধৰ্মৰ মূল উদ্দেশ্যই হ’ল সমাজত শান্তি আৰু সদ্ভাৱনা বৰ্তাই ৰখা। উপাসনাৰ দ্বাৰা মানুহে খং-ৰাগ নিয়ন্ত্ৰিত কৰি এক আধ্যাত্মিক আৰু যোগাত্মক শক্তি লাভ কৰিব পাৰে। সময়ৰ সোঁতত কিন্তু মানুহৰ মাজত ধাৰ্মিক বিভাজনে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিলে। সৃষ্টি হ’ল বৈসম্যৰ যাৰ বাবে জীৱ শ্ৰেষ্ঠই যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিজকে ধ্বংস কৰাৰ যেন প্ৰতিযোগিতাহে চলালে। ঐক্যতাৰ মাজত অনৈক্যৰ বাবে ধাৰ্মিক মতভেদে পৰিস্থিতি অধিক তিক্ততাপূৰ্ণ কৰি তুলিলে।\nনিজৰ মাজত ভাৱৰ আদান-প্ৰদান কৰিবলৈ মানৱ সমাজত ভাষাৰ আবিৰ্ভাব হ’ল। ভাষাও মানুহৰ চিন্তাৰে ফচল।বহুত কথা সহজ হৈ পৰিল এজনে আন এজনক বুজাবলৈ ভাষাৰ লিখিতৰূপে মানুহক নিজ নিজ সময়ৰ ঘটনাৱলীক লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ বিশেষ সহায় কৰিলে। ইয়াৰ দ্বাৰা আমি বুৰঞ্জীৰ সোৱাদ পালোঁ। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন স্থানত ভাষাই নিজ নিজ ৰূপত বিকশিত হ’ল। যোগাত্মক চিন্তাৰ দ্বাৰা ভৱিষ্যত প্ৰজন্ম বাৰুকৈ লাভান্বিত হ’ল। অতীতৰ ভালবোৰক মূলধন কৰি বেয়াবোৰক প্ৰতিহত কৰিবলৈ বিভিন্ন ভাষাৰে লিপিবদ্ধ বুৰঞ্জীয়ে মনুষ্যক যথেষ্ট সহায় কৰিলে। মানুহৰ চিন্তা শক্তিৰ ইমান যোগাত্মক উপাদানবিধকো কিন্তু এচামে আৰম্ভ কৰিলে বিভেদকামী অস্ত্ৰৰূপে। জাতি-বৰ্ণ আৰু ধৰ্ম-ভেদ প্ৰথাৰ পিছত গা কৰি উঠিল সমাজখন ভাষাৰ ভিত্তিত বিভাজিত কৰাৰ অন্য এক প্ৰচেষ্টাৰ।\nসমাজৰ এই কু-চিন্তাৰ ফলত জাগ্ৰত হোৱা কু-সংস্কাৰৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ সময়ে সময়ে মাগদৰ্শন কৰি আহিছে সমাজ সংস্কাৰকসকলে। যুগে যুগে তেওঁলোকে দেখুৱাই আহিছে আমাক সঠিক পথ। ইতিহাসৰ পৃষ্ঠাত সেয়া লিপিবদ্ধ হৈ আছে আমাক পৰিচালিত কৰিবলৈ সৎ পথে।তাৰ পিছতো দেখা\nদিছে ন-ন সমস্যাই যি একতা আৰু অখণ্ডতাৰ বাবে ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে।\nপৃথিৱীৰ আন প্ৰান্তৰ দৰেই আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষতো বহুত বিবিধিতা আছে। সেই বিবিধতা লাগিলে জাতি-বৰ্ণভেদে হওক বা ধৰ্মভেদে হওক নাইবা ভাষাৰ ভিত্তিত হওক। আমাৰ দেশৰ জন-গাঁথনি বৰ জটিল। ভৌগলিক ক্ষেত্ৰতো আমাৰ দেশত আছে যথেষ্ট বিবিধতা। জটিল জন-গাঁথনি আৰু ভৌগলিক বিবিধতাৰ পিছতো কিন্তু আমাৰ দেশত সকলো ধৰ্ম, ভাষা, জাতি-বৰ্ণৰ মানুহে সমিলমিলেৰে সামাজিক জীৱন যাপন কৰি আহিছে। ইয়াৰ মাজতো এচামে সময়ে সময়ে ধৰ্ম, ভাষা, জাতিৰ গইনা লৈ বিভেদৰ বীজ ৰোপণ কৰাৰ অহৰহ চেষ্টা চলাই আছে নিজৰ কু-চিন্তাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। সাধাৰণ নাগৰিকে কেতিয়াবা আবেগৰ ঢৌত উটি-ভাঁহি বিপথে পৰিচালিত নোহোৱা নহয়। কিন্তু সেয়া সাময়িক। মনৰ খিড়িকী যেতিয়াই সাধাৰণ নাগৰিকে মেলি দিছে আৰু উদাৰ চিন্তাধাৰাক আদৰি লৈছে তেতিয়াই এই বিভেদকামী শক্তিসমূহ নস্যাৎ হৈছে। বিবিধতাক এতিয়া ন-সাজেৰে সজাই তোলা সহজ নহয়। এতিয়া আমি সকলোৱে বিশেষকৈ নতুন প্ৰজন্মই চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিব লাগিব বিবিধতাৰ মাজত নিজৰ ঐক্যতা সঠিক পথেৰে আগুৱাই লৈ যাবলৈ। এয়াই উপযুক্ত সময়, নিজৰ চিন্তাশক্তিক ঐক্যতাৰ দোলেৰে বান্ধি যোগাত্মক চিন্তাধাৰাক প্ৰসাৰিত কৰি আগুৱাই লৈ যাবলৈ।\n← ৰঙতী ষ্টেচন ( দেৱপ্ৰতীম হাজৰিকা )\n::বিবাহোত্তৰ:: ( অমিতাভ মহন্ত ) →\nসৰু ভুল, ভাষাৰ দুখ- বলেন দত্ত\nআহোম ৰজাদিনীয়া কাৰিকৰী বুৰঞ্জীঃ খগেশ সেন ডেকা\nধুনীয়া হৈছে লগতে পঢ়ি সন্তুষ্টি পালো অাৰু প্ৰচাৰৰ বাবে প্ৰৱন্ধটি কপি কৰিলো।\nবৰ সুন্দৰকৈ লিখিছ। পঢ়ি উপকৃত হ’লো।


অৰৱল জিলা - বিহাৰৰ জিলা Info. About. What's This?\nঔৰংগাবাদ জিলা, বিহাৰ\n★ অৰৱল জিলা - বিহাৰৰ জিলা ..\n★ অৰৱল জিলা\nঅৰৱল জিলা ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ এখন সৰু জিলা আৰু অৰৱল নগৰ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই। ই পূৰ্বতে জেহানাবাদ জিলাৰ অংশ আছিল। ই বিহাৰৰ ৰাজধানী চহৰ পাটনাৰ পৰা ৬৫ কিঃমিঃ দূৰৈত অৱস্থিত।\n1. সংমণ্ডল আৰু মহকুমা\nঅৰৱল জিলা মাগধ সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। ২০০১ চনৰ ২০ আগষ্ট মাহত এই জিলা গঠন কৰা হয় আৰু ই পূৰ্বতে জেহানাবাদ জিলাৰ অংশ আছিল।\nএই জিলাখনত কেৱল এটাই মহকুমা আছে আৰু সেইটো হল অৰৱল। এই মহকুমাটোক ছটা ব্লকত পুনৰ্বিভাজন কৰা হৈছে: অৰৱল, কাৰপি, কালেৰ, কুৰথা, সূৰ্যপুৰ আৰু বংশী।\nআটাইতকৈ নিকটৱৰ্তী বিমান বন্দৰ পাটনাত আৰু ৰেল ষ্টেশ্যন জেহানাবাদ JHD আৰু অনুগড় নাৰায়ণ ৰোড AUBRত অৱস্থিত। এই জিলাখন জেহানাবাদ, পাটনা আৰু ঔৰংগাবাদৰ সৈতে পথেৰে সংযুক্ত হৈ আছে।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অৰৱল জিলাৰ জনসংখ্যা ৭০০,৮৪৩জন। জনঘনত্ব হৈছে প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ১,০৯৯জন ২,৮৫০ প্ৰতি বৰ্গ মাইল। লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯২৭ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৬৯.৫৪%।\nWikipedia: অৰৱল জিলা\nঅৰৱল জিলা, বিহাৰৰ জিলা. অৰৱল জিলা,\nঅৰৱল জিলা বিহাৰৰ জিলা. অৰৱল জিলা


শোণিতপুৰলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ৰিমঝিমে - Olympia Sports\nHomeNewsশোণিতপুৰলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ৰিমঝিমে\nশোণিতপুৰলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ৰিমঝিমে\nতুষাৰ প্ৰতিম, তেজপুৰ\nসৰুসজাইস্থিত ইন্দিৰাগান্ধী এথলেটিকছ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা ৩৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় জুনিয়ৰ এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত পদক লাভেৰে শোণিতপুৰলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিলে ৰিমঝিম শ‌ইকীয়াই। শোণিতপুৰ জিলাৰ বিহগুৰি অঞ্চলৰ খেলুৱৈ ৰিমঝিমে প্ৰতিযোগিতাখনৰ ১৪ বছৰ অনূৰ্ধ্বৰ ৬০০ মিটাৰ দৌৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতযোগিতাত এথলেটিকছত পদক লাভ কৰা সম্ভৱতঃ ৰিমঝিমেই শোণিতপুৰৰ প্ৰথমগৰাকী এথলিট।\nবিহগুৰি-বাঁহবাৰী আঞ্চলিক ক্ৰীড়া সন্থাৰ খেলুৱৈ ৰিমঝিমে প্ৰথমে মৃদুল মণি দাসৰ তত্বাৱধানত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি ৰাজ্যিক প্ৰতিযোগিতালৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। ১২ ডিচেম্বৰত সৰুসজাইস্থিত এথলেটিকছ ষ্টেডিয়ামত অসম এথলেটিকছ সন্থাই অনুষ্ঠিত কৰা “অল আছাম ইণ্টাৰ ডিষ্ট্ৰিক্ট টেলেণ্ট স্কাউটিং” প্ৰতিযোগিতাত তেজপুৰ জিলা ক্ৰীড়া সন্থাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৪০০ মিটাৰ দৌৰত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰি একেখন ষ্টেডিয়ামতে অনুষ্ঠিত হোৱা ইষ্ট জ’ন বাচনি শিবিৰলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু নিপন দাসৰ তত্বাৱধানত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি পৰৱৰ্তী সময়ত ইষ্ট জ’ন প্ৰতিযোগিতাত ৬০০ মিটাৰ দৌৰত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ পিছত ৰিমঝিমে নিপন দাসৰ তত্বাৱধানতে সৰুসজাইস্থিত ইন্দিৰা গান্ধী এথলেটিকছ ষ্টেডিয়ামত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি নিজকে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাখনলৈ সাজু কৰি তোলে আৰু প্ৰতিযোগিতাখনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।\nবিহগুৰিৰ জীৱন শ‌ইকীয়া আৰু নিতুমণি শ‌ইকীয়াৰ কন্যা ৰিমঝিমে আগন্তুক সময়ত অসম তথা দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ৰাষ্ট্ৰীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অধিক সফলতা প্ৰাপ্তিৰ সপোন পুহি ৰাখিছে। ‘ধিং এক্সপ্ৰেছ’ হিচাপে খ্যাত হিমা দাসক নিজৰ আদৰ্শ হিচাপে লোৱা ৰিমঝিমে নিজকে ভৱিষ্যতে এগৰাকী সফল এথলিট হিচাপে গঢ়ি তুলিব বিচাৰে। বিহগুৰি বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী ৰিমঝিমৰ ক্ৰীড়া জীৱনৰ যাত্ৰা আশা কৰাধৰণেই দীৰ্ঘস্থায়ী হ‌ওক। ভৱিষ্যত সময়ত ৰিমঝিম উজলি উঠক ৰাষ্ট্ৰীয়, আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত।\nPrevious articleখেলপথাৰতো ধৰ্ম! প্ৰাক্তন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰৰ প্ৰতি গুৰুতৰ অভিযোগ\nNext articleকিয় হিমালৈ আগবঢ়ালে উপ আৰক্ষী অধীক্ষকৰ পদ ?\nঅসুস্থ হৈ পৰিছে মাৰাডোনা


চডা পানীৰ উপকাৰিতা, ব্যৱহাৰ আৰু পাৰ্শ্বক্ৰিয়া – Benefits and Side Effects of Soda Water - fitassam\n18/06/2021 18/06/2021 Mitali Saikia0Comments #fitassam, assam, Assamese, soda water, Soda water benefits, Soda water side effects, অসম, অসমীয়া, চডা পানী\nগৰমৰ বতৰত প্ৰখৰ ৰ’দ বা গৰমত মানুহে প্ৰায়ে সকাহ পাবলৈ আৰু তৃষ্ণা নিবাৰণ কৰিবলৈ চডা পানীৰ আশ্ৰয় লয়। স্বাস্থ্যৰ বাবে চডা পানীৰ ব্যৱহাৰ কিমান উপকাৰী হ’ব পাৰে সেই বিষয়ে মানুহে অজ্ঞাত থাকিব পাৰে। দৰাচলতে, এক সুস্বাদু পানীয় হিচাপে বজাৰত বিক্ৰী হোৱা চডাই আমাক কিছু সময়ৰ বাবে সকাহ দিব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে চডা পানীয়ে পানীৰ স্হান লব পাৰিব৷ অত্যাধিক চডা পানী গ্ৰহণ কৰিলে স্বাস্থ্যৰ ডাঙৰ ক্ষতি হ’ব পাৰে। এই প্ৰবন্ধটোত, আমি আপোনাক চ’ডা পানীৰ সুবিধা আৰু অসুবিধা দুয়োটা ক’বলৈ গৈ আছোঁ। আপুনি চ’ডা পানীৰ গুৰুত্ব বা প্ৰয়োজনীয়তা বুজি পোৱাৰ আগতে, এইটো জনাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ যে এনে ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰে সমস্যা এটাত কিছু সময়ৰ বাবে সকাহ প্ৰদান কৰিব পাৰে, কিন্তু সমস্যাটোৰ সম্পূৰ্ণ চিকিৎসা চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শৰ ওপৰতহে নিৰ্ভৰ কৰে।\nগতিকে প্ৰথমে আমি চডা পানী খোৱাৰ লাভালাভবোৰ জানো আঁহক…\nচডা পানী খোৱাৰ উপকাৰিতা- Benefits of Soda water\nহৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে উপযোগী\nচডা খোৱাৰ লাভালাভবোৰৰ ভিতৰত আছে হৃদযন্ত্ৰ স্বাস্থ্যৱান ৰখা। চডা পানীৰ ওপৰত কৰা এক গৱেষণাই বিশ্বাস কৰিছে যে, ছডিয়াম সমৃদ্ধ চডা পানী ব্যৱহাৰ কৰিলে কলেষ্টেৰল আৰু Lipoprotein হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। যিহেতু দুয়োটাই হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বিপদাশংকা বৃদ্ধি কৰে বুলি জনা যায়। সেয়েহে ই হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্য বজাই ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে। এই ভিত্তিত, এইটো ধৰি ল’ব পাৰি যে চডা পানী হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বাবেও উপকাৰী হ’ব পাৰে। source\nকোষ্ঠকাঠিন্যৰ পৰা সকাহ পাবলৈ চডা খোৱাৰ লাভালাভ\nকোষ্ঠকাঠিন্য উপশম কৰিবলৈ চডা পানীও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। দৰাচলতে, কোষ্ঠকাঠিন্যৰ আটাইতকৈ সচৰাচৰ কাৰণবোৰৰ ভিতৰত এটা হৈছে পানীৰ অভাৱ। এই পানীৰ অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈ পানীৰ পৰিৱৰ্তে ব্যৱহৃত স্বাস্থ্য-বৰ্ধক পানীয়ত চ’ডা পানী (sparkling water) অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে। চডা পানীৰ ওপৰত NCBI এক গৱেষণাই ইয়াক কোষ্ঠকাঠিন্যত পোনপটীয়াকৈ সহায়ক বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াৰ আধাৰত, চডা পানীয়ে কোষ্ঠকাঠিন্যৰ সমস্যাৰপৰা সকাহ দিব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰিব পাৰি৷ source\nওজন হ্ৰাস কৰাত সহায়ক\nওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা লোকসকলৰ বাবেও চডা পানী উপকাৰী হ’ব পাৰে। ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা মহিলাসকলৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাত এইটো স্বীকাৰ কৰা হৈছে। গৱেষণাই বিশ্বাস কৰিছে যে পানীৰ বিকল্পত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা পানী বা non-caloric পানীয়ে ওজন হ্ৰাসৰ ওপৰত ইতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। কেলৰি বিহীন পানীয়ত (non caloric) চডা পানীও অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। এই আধাৰত, এইটো ধৰি ল’ব পাৰি যে চ’ডা পানীৰ ব্যৱহাৰ ওজন হ্ৰাস ৰ জোখত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। source\nআহাৰ গিলাৰ ক্ষমতা উন্নত কৰক\nযিকোনো খাদ্য বা পানীয় গিলিবলৈ অসুবিধা হোৱা লোকসকলৰ বাবে চডা পানী সহায়ক হ’ব পাৰে। চডা পানী সম্পৰ্কীয় গৱেষণাত এইটো স্পষ্টভাৱে স্বীকাৰ কৰা হৈছে। গৱেষণাত উল্লেখ কৰা হৈছে যে চডা পানী পানীতকৈ গিলিবলৈ সহজ। ই ডিঙিত গিলিব পৰা ক্ষমতাও প্ৰেৰিত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি, এইটো ধৰি ল’ব পাৰি যে চডা পানীৰ ব্যৱহাৰে ডিঙি গিলিবলৈ সহায় কৰা পেশীবোৰ সক্ৰিয় কৰাত সহায় কৰিব পাৰে ৷ source\nপেট ভৰ্তি যেন অনুভৱ কৰায়\nচডা পানীৰ এটা বিশেষত্ব হ’ল ইয়াক খোৱাৰ পিছত পেট ভৰ্তি অনুভৱ হয়। চডা পানীৰ ওপৰত কৰা গৱেষণাইও এইটো নিশ্চিত কৰিছে। গৱেষণাত উল্লেখ কৰা হৈছে যে চডা পানীত কাৰ্বন ডাই অক্সাইড থাকে, যাৰ ফলত পাকস্থলী সন্তুষ্ট অনুভৱ হয়। এই ভিত্তিত এইটো ধৰি ল’ব পাৰি যে চডা পানী ভোকৰ অনুভূতি দমন কৰাত সহায়ক হ’ব পাৰে। ওজন নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত চডা পানীৰ এই গুনাগুন সহায়ক হ’ব পাৰে।\nপ্ৰবন্ধটোৰ পৰৱৰ্তী অংশটোৱে বৰ্ণনা কৰিব যে চডা পানী ব্যৱহাৰ কৰাটো শৰীৰৰ বাবে কেনেদৰে লাভজনক হ’ব পাৰে।\nচডা পানীৰ ব্যৱহাৰ – How to Use Soda Water\nচডা পানী খোৱাৰ আটাইতকৈ সহজ উপায় হ’ল আধা নেমুৰ ৰস যোগ দিয়া আৰু ইয়াক খোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা। নেমু ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপৰিও, কম কেলৰি যুক্ত ফলৰ ৰস মিহলি কৰি খোৱাৰ বাবে চ’ডা পানীও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nচডা পানী খোৱাৰ সুবিধা আৰু অসুবিধা দুয়োটা আছে। চডা পানীৰ লাভালাভ, আপুনি ইতিমধ্যে জানিব পাৰিছে। এতিয়া আমি চডা খোৱাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জানো আঁহক।\nচডা খোৱাৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া – Side Effects of Soda Water\nঅত্যাধিক চডা পানী সেৱনেও দেহৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে। চডা পানী পাৰ্শ্বক্ৰিয়া বিষয়ে তলত পঢ়ক:\nযদিও ওজন হ্ৰাস কৰাত চডা পানী সহায়ক বুলি গণ্য কৰা হয়, ইয়াক অধিক পৰিমাণে গ্ৰহণ কৰিলেও বিৰূপ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। জীৱ-জন্তুৰ ওপৰত কৰা এক গৱেষণা অনুসৰি, চডা পানীত থকা কাৰ্বন ডাই অক্সাইডে শৰীৰত ghrelin নামৰ হৰমন এটা প্ৰেৰিত কৰিব পাৰে। এই হৰমনটোৱে মেদবহুলতাৰ সমস্যাৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। source\nচ’ডা পানী অত্যাধিক সেৱন কৰিলে চৰ্বিযুক্ত যকৃতৰ সমস্যাও হ’ব পাৰে। source\nচডা পানীৰ অত্যাধিক ব্যৱহাৰে দাঁতৰ ক্ষতি কৰিব পাৰে।\nহজম উন্নত কৰিবলৈ চডা পানী ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, কিন্তু ইয়াৰ অত্যাধিক সেৱনৰ ফলত গেষ্ট্ৰিক সংকট (পেটৰ জ্বলা-পোৰা আৰু বিভ্ৰান্তি) হ’ব পাৰে।\nঅৱশ্যে, বহুতো স্বাস্থ্য সমস্যাত চ’ডা পানীৰ লাভালাভ দেখা যায়। কিন্ত্ত ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে লাভালাভ প্ৰাপ্ত কৰাৰ বাবে ইয়াক বৃহৎ পৰিমাণত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। অত্যাধিক চ’ডা পান কৰিলেও অসুবিধা হ’ব পাৰে, যিটো আপোনাক ইতিমধ্যে প্ৰবন্ধটোত কোৱা হৈছে। সেয়েহে, এইটো প্ৰয়োজনীয় যে চডা পানীৰ ব্যৱহাৰ সন্তুলিত মাত্ৰাত কৰা উচিত৷\n← মেথি পানীৰ উপকাৰিতা, কেতিয়া খাব আৰু কেনেকৈ খাব( Fenugreek water benefits in Assamese)\nভিটামিন ডি ৰ অভাৱ কিয় হয় ? ভিটামিন ডি কম হলে কি কৰিব? Vitaminddeficiency in Assamese →\n06/04/2021 19/05/2021 Mitali Saikia 2\n07/03/2021 20/05/2021 Mitali Saikia 0\nঘৰত O.R.S কেনেদৰে তৈয়াৰ কৰিব? How to make O.R.S at home?in assamese\n22/05/2021 22/05/2021 Mitali Saikia 0


বিনিয়োগ কৰিব লাগে মাত্ৰ এবাৰ! মাত্ৰ ২৫ হাজাৰ টকা বিনিয়োগ কৰি উপাৰ্জন কৰক ১ লাখ ৫০ হাজাৰ টকা...জানক সবিশেষpoha-manufacturing-unit-invest-only-25-thousand-rupees-and-get-upto-1-5-lacs-rupees-hb– News18 assam\nবিনিয়োগ কৰিব লাগে মাত্ৰ এবাৰ! মাত্ৰ ২৫ হাজাৰ টকা বিনিয়োগ কৰি উপাৰ্জন কৰক ১ লাখ ৫০ হাজাৰ টকা...জানক সবিশেষ\nখাদী আৰু গ্ৰাম্য উদ্যোগ আয়োগৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, মাত্ৰ ২.৪৩ লাখ টকা বিনিয়োগেৰে এই ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব পাৰে।\nLast Updated : May 11, 2022, 22:09 IST\nযদি আপুনি এটা ভাল ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে তেন্তে পোহা (Poha) উৎপাদন কৰা ইউনিট স্থাপন কৰিব পাৰে। পোহা এবিধ পুষ্টিকৰ (Nutritious) খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াক বেছিভাগে জলপান হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। আছে যথেষ্ট চাহিদা।\nখাদী আৰু গ্ৰাম্য উদ্যোগ আয়োগে (Khadi Village Industries Commission) প্ৰস্তুত কৰা এক প্ৰকল্প প্ৰ'ফাইল প্ৰতিবেদন অনুসৰি, পোহা উৎপাদন ইউনিটৰ প্ৰকল্পটোৰ ব্যয় প্ৰায় ২.৪৩ লাখ টকা হয় আৰু চৰকাৰে আপোনাক ৯০ শতাংশলৈকে ঋণ প্ৰদান কৰিব। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে আপুনি আপোনাৰ পৰা মাত্ৰ ২৫,০০০ টকা বিনিয়োগ কৰিব লাগিব।\n৯০ শতাংশ লাভ কৰিব লোনঃ\nখাদী আৰু গ্ৰাম্য উদ্যোগ আয়োগৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, মাত্ৰ ২.৪৩ লাখ টকা বিনিয়োগেৰে এই ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিব পাৰে। আপুনি এই ইউনিটতো প্ৰায় ৫০০ বৰ্গ ফুট স্থানত আৰম্ভ কৰিব পাৰে। আপুনি ইয়াৰ বাবে ১ লাখ টকা ব্যয় কৰিব লাগিব। আপুনি পোহা মেচিন, চিভ, চৌকা, পেকিং মেচিন, ড্ৰাম আদিৰ বাবে ১ লাখ টকা ব্যয় কৰিব লাগিব। এনেদৰে, আপোনাৰ মুঠ ব্যয় হ'ব ২ লাখ টকা, আনহাতে কাৰ্যকৰী মূলধন (Working Capital)ৰ বাবে মাত্ৰ ৪৩,০০০ টকা ব্যয় হ'ব।\nপ্ৰকল্পৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, আপুনি প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰাৰ পিছত কেঁচা সামগ্ৰী ল'ব লাগিব। ইয়াৰ বাবে আপোনাৰ প্ৰায় ৬ লাখ টকা ব্যয় হ'ব। ইয়াৰ উপৰিও, আপুনি প্ৰায় ৫০,০০০ টকা ব্যয় কৰিব লাগিব। এনেদৰে আপুনি প্ৰায় ১০ কুইণ্টল পোহা উৎপাদন কৰিব পাৰিব। উৎপাদনৰ ব্যয় ৮.৬০ লাখ টকা হ’ব।\nকিদৰে লাভ কৰিব ঋণঃ\nখাদী আৰু গ্ৰাম্য উদ্যোগ আয়োগৰ এই প্ৰতিবেদনৰ মতে, আপুনি যদি গ্ৰামোদ্যোগ ৰোজগাৰ যোজনাৰ অধীনত ঋণৰ বাবে আবেদন কৰে, তেনেহ’লে আপুনি প্ৰায় ৯০ শতাংশ ঋণ পাব পাৰে। গ্ৰাম উদ্যোগৰ প্ৰচাৰৰ বাবে প্ৰতি বছৰে খাদী আৰু গ্ৰাম্য উদ্যোগ আয়োগৰ দ্বাৰা ঋণ দিয়া হয়। আপুনিও ইয়াৰ সুবিধা ল'ব পাৰে।\nFirst published: May 11, 2022, 22:09 IST\nLife StyleMoney StoryPoha


FACT CHECK: ইণ্ডোনেছিয়াৰ চিৰিয়াখানাৰ ক্ষীনকায় দুৰ্বল বাঘৰ ফটো গুৱাহাটীৰ বুলি প্ৰচাৰ কৰা হৈছে - Factcrescendo Assamese\nশেহতীয়াভাৱে বাঘক গো-মাংস দিয়াত বাধা আৰোপ কৰি গুৱাহাটী ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাৰ সমুখত আন্দোলন কৰা কাৰ্যৰ পিছত এটা অতি ক্ষীনকায় দুৰ্বল বাঘৰ এখন ফটো অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাৰ বাঘৰ ফটো বুলি ব্যাপক ৰূপত চোছিয়েল মিডিয়াত শ্বেয়াৰ কৰি থকা দেখা গৈছে ।\nফেক্ট ক্ৰেছচেণ্ডৰ ফেক্টলাইন নম্বৰ 9045053770ত এটা ফেচবুক পোষ্টৰ স্ক্ৰিণশ্বট প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। স্ক্ৰিণশ্বটটোত এটা ক্ষীন বাঘৰ এটা ফটো আছিল আৰু কেপচন দিয়া হৈছিল “No comments”। পোষ্টটোত এটা শ্বেক ইন টেগ আছিল ‘অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা আৰু উদ্ভিদ উদ্যানৰ। এগৰাকী হোৱাটছএপ ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এই স্ক্ৰিণশ্বটটো আমালৈ প্ৰেৰণ কৰি সেইটো সচাকৈ গুৱাহাটী চিৰিয়াখানাৰ বাঘ হয়নে নহয় তাৰ সত্যতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।\nScreenshot forwarded on Fact-line number\n‘ফেক্ট ক্ৰেছচেণ্ড’ৱে সত্যতা নিৰূপন কৰি গম পালে যে সেই বাঘটো অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা আৰু উদ্ভিদ উদ্যানৰ বুলি কৰা দাবীটো ভুৱা।\nফটোখন লৈ কৰা গুগল ৰিভাৰ্ছ ইমেজ চাৰ্ছত আমি পালো ২০১৯ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত চাউথ চাইনা মৰ্ণিং পোষ্টত প্ৰকাশিত এটা প্ৰৱন্ধ। প্ৰৱন্ধটোৰ শীৰ্ষক আছিল: “Animal cruelty still plagues Indonesia’s zoos despite outrage voiced on social media, and government’s pledges to do better” ( ছছিয়েল মিডিয়াৰ বহু বলিষ্ঠ কন্ঠৰ প্ৰতিবাদ আৰু চৰকাৰৰ শপতৰ পিছতো ইণ্ডোনেছিয়া চিৰিয়াখানাত জীৱ জন্তুৰ ওপৰত কৰা নৃসংষতা বাঢ়িয়ে আছে)\nScreenshot South China Morning Post’s Article\nOriginal Link- South China Morning Post | Archived Link\nচাউথ চাইনা পোষ্টৰ প্ৰৱন্ধটোত সেই একেখন ফটো লগোৱা হৈছিল আৰু তাত লিখা হৈছিলঃ “Melani,acritically endangered Sumatran tiger, lies in an emaciated state in her enclosure in Surabaya zoo, Indonesia. Photo: AFP”( মেলানী, বিলুপ্তপ্ৰায় সুমাত্ৰামূলীয় বাঘটো এতিয়া ইণ্ডোনেছিয়াৰ সুৰাবায়া চিৰিয়াখানাত এইদৰে ক্ষীনকায় দুৰ্বল অৱস্থাত নিজৰ গৰালত পৰি আছে)\nইয়াৰ পিছত আমি কেইটামান প্ৰাসংগিক শব্দ লৈ গুগল চাৰ্ছ আৰম্ভ কৰি দিলো। আমি ২০১৩ চনৰ ২৭ মেত চিডনী মৰ্ণি হেৰাল্ডত প্ৰকাশিত এটা প্ৰৱন্ধ লাভ কৰিলো। সেই প্ৰৱন্ধটোৰ শীৰ্ষক আছিল “Zoo takes terrible toll on animals”. সেই প্ৰৱন্ধটো মেলিনী নামৰ সেই দুৰ্বল বাঘটোৰ কথাৰে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। সেই প্ৰৱন্ধটোতো একেখন ফটোৱে দিয়া আছিল আৰু ফটোখনৰ কৃতিত্ব লিখক মিচ্ছেল বাচ্ছেলাৰ্ডক দিয়া হৈছিল।\nScreenshot The Sydney Morning Herald’s Article\nOriginal Link- The Sydney Morning Herald | Archived Link\nএইখিনিৰ পিছত ফেক্ট ক্ৰেছচেণ্ডৱে অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানা আৰু উদ্ভিদ উদ্যানৰ ডি.এফ.ও. তেজছ মৰিস্বামীৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। তেওঁ নিশ্চিত কৰিছিল যে সেই বাঘৰ ফটোখন অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাত থকা কোনো বাঘৰ নহয়।\nমিছা। সেই ক্ষীন বাঘটোৰ ফটোখন ইণ্ডোনেছিয়াৰ এখন চিৰিয়াখানাৰ আৰু এইখন ৭বছৰ পুৰণি এখন ফটো। দাবী কৰাৰ দৰে এইখন অসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাৰ ফটো নহয়।\nTitle:ইণ্ডোনেছিয়াৰ চিৰিয়াখানাৰ ক্ষীনকায় দুৰ্বল বাঘৰ ফটো গুৱাহাটীৰ বুলি প্ৰচাৰ কৰা হৈছে\nTagged Assam State ZooGuwahati ZooGuwahati Zoo Tigerঅসম ৰাজ্যিক চিৰিয়াখানাক্ষীন বাঘ\nSeptember 17, 2020 September 17, 2020 Manjori Borkotoky


পঢ়ক - শিক্ষামন্ত্ৰীৰ ঘোষণা "২০১৭ চনৰ পাছৰ ডিএলএড হব অবৈধ ! " বিপাঙত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ASSAM TET 2019 DELED OR BED - Dimpu Baruah\nHome VIRAL NEWS পঢ়ক - শিক্ষামন্ত্ৰীৰ ঘোষণা "২০১৭ চনৰ পাছৰ ডিএলএড হব অবৈধ ! " বিপাঙত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ASSAM TET 2019 DELED OR BED\nপঢ়ক - শিক্ষামন্ত্ৰীৰ ঘোষণা "২০১৭ চনৰ পাছৰ ডিএলএড হব অবৈধ ! " বিপাঙত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী ASSAM TET 2019 DELED OR BED\nDATA ONE September 27, 2019 VIRAL NEWS,\nটেট পৰীক্ষাক লৈ সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি অব্যাহত আছে ক্ৰিয়া–প্ৰতিক্ৰিয়া! প্ৰতিদিনে সৃষ্টি হৈছে ন ন বিতৰ্কৰ। একাংশই আজি যদি ডিএলএড নোহোৱাকৈ হব বুলি কয় কালি আকৌ ডিএলএড বাধ্য়তামূলক বুলি কয় । শিক্ষাবিভাগেও নতুন নতুন নিৰ্দেশনা জাৰি কৰি বিপাঙত পেলাইছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ।\nমনকৰিবলগীয়া এই যে, এজন শিক্ষক হ’বলৈ বি এড বা ডি এল এড কৰাটো বাধ্যতামূলক। সেইবাবেই ১০ নবেম্বৰত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া টেট পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ বি এড বা ডি এল এড কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰিছিল ৰাজ্য চৰকাৰে।\nবিজ্ঞাপনত বি এড বা ডি এল এড সম্পূৰ্ণ কৰা নাইবা পঢ়ি থকাটো বাধ্যতামূলক বুলি জনাইছিল শিক্ষাবিভাগে । সেয়হে বহু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বি এড বা ডি এল এড পঢ়ি থকা বুলি অনলাইন আবেদনো কৰিছিল । কিন্তু শেহতীয়েকৈ টেট পৰীক্ষালৈ মাজত মাত্ৰ কেইটামান দিন বাকী থকা অৱস্থাত শিক্ষামন্ত্ৰী সিদ্ধাৰ্থ ভট্টাচাৰ্যৰ আন এক বিশেষ মন্তব্যই দোমোজাত পেলাইছে ৰাজ্যৰ লাখ লাখ ডি এল এড কৰা শিক্ষাৰ্থীক।\nশিক্ষামন্ত্ৰীয়ে সংবাদ মাধ্য়মক জনোৱা অনুসৰি ২০১৭ চনলৈকেহে আছিল ODL/NIOS D.El.Ed ৰ গ্ৰহণযোগ্যতা। ২০১৭ চনৰ পিছত ডি এল এড কৰা শিক্ষাৰ্থীৰ ODL/NIOS D.EL.ED প্ৰমাণপত্ৰ বৈধ নহ’ব। ইফালে বৰ্তমানেও কিছুমান শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানে ODL/NIOS D.EL.EDৰলএডমিচন লৈ থকা বুলি শিক্ষামন্ত্ৰীক প্ৰশ্ন কৰাত শিক্ষামন্ত্ৰীৰ মতে সেইবোৰ শিক্ষানুষ্ঠানে অবৈধ ভাবেহে বাহাল ৰাখিছে ডি এল এড পাঠ্যক্ৰম! তেনেবোৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ NIOS D.El.Edৰ প্ৰমাণ পত্ৰ কাৰ্যক্ষম নহয়!\nNCTE ৰ মতে চৰকাৰী/বেচৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহত কৰ্মৰত অপ্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত শিক্ষকসকলে ২০১৯ ৰ ভিতৰত D.EL.ED পাঠ্যক্ৰম পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰিব লাগিব৷ আৰু কেৱল কৰ্মৰত শিক্ষকসকলেহে ODL ৰ দ্বাৰা D.EL.ED কৰিব পাৰে৷ আৰু ইতিমধ্যে ODL D.EL.ED ৰ পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত হৈছে৷ BACK DATE দেখুৱাই টকাৰে এদমিচন কিনি লোৱাসকলৰ বিৰুদ্ধে শিক্ষামন্ত্ৰীৰ এইয়া এক উচিত প্ৰত্যুত্তৰ বুলি ভবা হৈছে ৷ লগতে REGULAR D.EL.ED কৰাসকলক শিক্ষামন্ত্ৰী মহোদয়ে তেওঁৰ ভাষ্যত অলপো সাঙুৰি লোৱা নাই৷ গতিকে REGULAR সকল নিশ্চিত থাকক আৰু প্ৰস্তুতি চলাই থাকক৷\nTags # VIRAL NEWS\nWritten by DATA ONE at September 27, 2019\nLabels: VIRAL NEWS


নৈৰ সোঁতৰ লগত সময়ক তুলনা কৰা হয়। দুয়াে ৰৈ নাথাকে, বৈ যায়। নৈৰ সোঁত যাওঁতে চকুৰে দেখি, সময়ৰ সােত এইদৰে বৈ নাযায়। কার্যক্ষেত্ৰতহে তাৰ গম পােৱা যায়। কার্যক্রম অনুসৰি সময় ভাগ কৰা হয়। সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবিলাকেই যুগ, কল্প, শতাব্দী; মজলীয়া ভাগবিলাকেই ঋতু, বছৰ, মাহ আৰু সৰু ভাগবিলাকেই দিন-ৰাতি, প্ৰহৰ। তাৰাে ভগ্নাংশবিলাক হৈছে দণ্ড, পল, অনুপল। সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষণাক্রান্ত। এই কাৰণে হিন্দু শাস্ত্রমতে চাৰি যুগৰ লক্ষণবিলাক নির্ণয় কৰি থােৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰৰ পিছত সত্যযুগৰ প্ৰৱর্তন, খ্রীষ্টানসকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব, ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদি আগমন ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একো যুগৰ লক্ষণ। এই যুগবিলাকৰ পৰিৱর্তনেই কল্পান্তৰ, চাইক্লিক আদি বিভিন্ন নামত প্রখ্যাত। অর্থাৎ সময় সদায় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰিবই লাগিছে। কার্য গতিকে এই বৃত্তৰ ব্যাস আৰু পৰিধিৰ বেছ কম হয় বাবেই সময়ৰ বিভিন্ন বিভাগৰ কল্পনা।\nএকো একোটা বিশেষ ঘটনা বা মানুহৰ কার্যকলাপ অৱলম্বন কৰিও সময়ৰ ভাগ কৰা হয়। ধর্ম, কলা, সাহিত্য, বুৰঞ্জী, কিংবদন্তি, যুদ্ধ-বিগ্রহ, ৰাজত্ব আদি বিষয়বিলাকে সময়ৰ একো একোটা ঢাপ তুলি সীমাবদ্ধ কৰি থৈ যায়। সংবৎ, শকাব্দ, খ্রীষ্টাব্দ, হিজৰি, শংকৰাব্দ, চৈতন্যাব্দ ইত্যাদি সময়বিভাগৰ গুৰিতে এনে একোটা স্মৰণীয় ঘটনা আছে।প্রকৃতি জগতৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিরূপণ কৰা হয়। ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ ইয়াতেই। জাৰত ঠেটুৱৈয়ে ধৰি ঠেৰেঙা হৈ থকা গছৰ ডালত কুঁহিপাত ওলালেই বসন্ত ঋতুর আগমন ধৰিব পাৰি। পদুম ‘ ফুলপাহ ৰাতিপুৱা মুকলি হৈ আৰু সন্ধিয়া জাপ গৈ সূর্য উদয় হােৱা আৰু অস্ত যােৱা সময়ছােৱা দেখুৱাই বেলিফুল সূৰ্যৰ লগে লগে ঘূৰে। ইয়াক বেলি-ঘড়ীও বুলিব পাৰি৷ কঁঠালে মুচি পেলালে, আমে মলিয়ালে, ধান পকিলে, বাঁহে গাজ মেলিলে, ঢাপত কেতেকী গােন্ধালে একো একোটা ঋতুৰ সম্ভেদ পােৱা যায়।\nজীৱ-জন্তুৰ আচৰণতাে সময় নিৰূপণ কৰিব পাৰি। কেঁকোৰা গাঁতত সােমালে, শামুকে পথাৰত দেখা দিলে, বালিমাহী চৰাই ওলালে, কুলি-কেতেকীয়ে মাতিলে, মাছে কণী পাৰিলে, চৰায়ে কুটা কঢ়িয়ালে, ভেকুলীয়ে টোৰটোৰালে, একো একোটা ঋতুৰ গম পােৱা যায়। গৰুৱে চৰা ঠাইৰ পৰা ধূলি উৰাই উলটি আহোঁতে গধূলি হােৱা দেখা যায়। শিয়ালে হােৱা দি দি প্রতি প্রহৰৰ বাতৰি দিয়ে। কেঁচুৱে জালি দি, টঙিত পাৰই ৰুণ দি জনায় পােহৰ হ’বলৈ আৰু বেছি পৰ নাই। কুকুৰাৰ ডাকত ৰাতি পুৱাল বুলি মানুহে শােৱা ঢাৰি-পাটী এৰিবৰ উপক্ৰম কৰে। আদিতে মানুহে প্রাকৃতিক জগতৰ পৰিৱৰ্তনবিলাক লক্ষ্য কৰি একো একোটা সাধাৰণ উপায়েৰে সময় নিৰূপণ কৰি কাম চলাইছিল। এঠাইলৈ যাবলৈ কিমান সময় লাগিব সেই কথা ৰিংটোৱে, তামােলখন খাই শেষ কৰা কথাটোৱে একেটা উশাহে নিৰ্ধাৰিত কৰিছিল। বেলিটোৰ গতিৰ লগে লগে নিজৰ গাৰ ছাঁটো কিমান দীঘল-চুটি হয়, তাক চাই সময় ঠিক কৰিছিল।\nউদ্ভাৱিকা শক্তিৰ বলত মানুহে লাহে লাহে সময় নিৰূপণ কৌশল উলিয়াবলৈ ধৰে। গ্রহ-নক্ষত্ৰৰ গতিৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি সময়ৰ সম্বন্ধ স্থিৰ কৰি লয়। চন্দ্র-সূৰ্যৰ গতি চাই দিন, মাহ গণনা কৰিবলৈ ধৰে। এইদৰে সময়ৰ সূক্ষ্মতম অংশ নিমিষ, মুহূর্তকো ধৰিব পৰা হ’ল। বিজ্ঞানৰ বলত ক্রমে সময় নিৰূপক যন্ত্রপাতি উলিয়াই এই ভাগবিলাক কৰায়ত্ত কৰি মানুহে যাৱতীয় কাম সম্পাদন কৰি আহিছে। মানুহে বৈজ্ঞানিক যন্ত্রপাতিৰ সহায়ত সময়ৰ ক্ষুদ্রতম অংশবিলাককো স্থিৰ কৰিব পাৰিছে যদিও সময়ৰ প্ৰকৃত যন্ত্রপাতি হৈছে কর্ম। কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি। এলেহুৱাৰ দিনটো নাযায়-নুপুৱায়। কিন্তু কর্মী লােকৰ মানত দিনটো চকুৰ পচাৰতে গ’ল যেন লাগে। এই কাৰণেই বােধকৰাে মানুহৰ এবছৰে দেৱতাৰ এদিন বুলি কোৱা হয়। মানুহৰ এক কল্প বা এহেজাৰ যুগে ব্ৰহ্মাৰ মাত্র এদিন আৰু এৰাতি। বিশ্বব্রহ্মাণ্ডৰ খণ্ড আৰু মহাপ্রলয়ৰ মাজেদি ব্রহ্মাই সৃষ্টিৰ গতি অব্যাহত ৰাখিবলৈ কি বিৰাট কর্মক্ষেত্র পাতিব লগা হৈছে, সেইকথা মানুহৰ কল্পনাৰাে অতীত। ব্রহ্মাই যিমানখিনি সৃষ্টিৰ কাম কৰিব লগা হয় মানুহৰ দিন-ৰাতিৰ কামৰ তুলনাত যথার্থতে এহেজাৰ যুগৰ কাম হৈ উঠে। মানুহৰ এক কল্পই ব্ৰহ্মাৰ এদিন আৰু এৰাতিৰ অর্থও এয়েই।\nসময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা কথাৰ ওপৰতে তাৰ যথার্থ মূল্য স্থিৰ কৰিব পাৰি। কৰিবলগীয়া কামখিনি শৃংখলা লগাই কৰি উঠিলেই সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰা হ’ল বুলি ক’ব পাৰি। শৃংখলা লগাই বে’লগাড়ীৰ সময় তালিকা নিৰূপণ কৰা হয় বাবেই কেৰ্কেটুৱাই গছে গছে বগাই ফুৰাৰ দৰে, মানুহে ইখন ৰেল এৰি সিখন ৰেলত উঠি দেশ-বিদেশ, বৰঘৰ-মালঘৰ যেন কৰি ফুৰিব পাৰিছে। ঘৰখন চলােৱাৰ পৰা এখন ৰাজ্য চলােৱালৈকে সকলাে কামতে শৃংখলাৰ মাজেদি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ নকৰিলে ঘৰ গুচি অচিৰেই বাঁহতল হৈ উঠে, ৰাজ্য গুচি অৰাজকতাত পৰিণত হয়।\nসময়ৰ টিকনিডাল হেনাে আগফালে। কাজেই সময়তকৈ দুখােজ সদায় আগবাঢ়ি যাব নােৱাৰিলে সময়ে পাখিলগা কাঁড়ৰ দৰে উৰা মাৰিব খুজিলে, পাছফালৰ পৰা সেই টিকনিত ধৰি ৰখা টান হয়। এই কাৰণেই জ্ঞানী আৰু কৰ্মীলােকে নির্ধাৰিত সময়ৰ দুই-চাৰি মিনিট আগেয়ে হলেও প্রস্তুত থাকে। ইস চকুৰ আগতেই ৰেলখন এৰিলে’ বুলি আধা মিনিট সময় বেলি কৰি দিনটো ষ্টেচনত ৰৈ থাকিবলগীয়া হােৱা ঘটনাও নঘটা নহয়। নির্ধাৰিত সময়ত উপস্থিত হ’ব নােৱৰাত অর্থহানি, মনস্তাপ হােৱা দৃষ্টান্তও পােৱা যায়। পাছৰ পৰা বল দিয়া সেনা গৈ পােৱা পাঁচ মিনিট পলম হােৱা বাবেই দিগ্বিজয়ী নেপােলিয়নে ৱাটাৰ্ল যুদ্ধত ঘাটিল বুলি কোৱা আছে। যুদ্ধ-বিগ্ৰহত সময়ৰ মূল্য দিহে জয়ী হ’ব পাৰি, এই কথা ভালদৰে হৃদয়ংগম কৰি লাচিতে মােমায়েকৰ মূৰটো কাটিও কার্যসিদ্ধি কৰিছিল। সেই কথা বুজিছিল বাবে লাচিত আজি মহাবীৰ।\nসময় অমূল্য ধন বােলা কথাষাৰ সঁচা। একোজন ধনকুবেৰে এক মিনিটত হাজাৰ হাজাৰ টকা উপার্জন কৰে। এজন মানুহে হয়তাে গােটেই জীৱনত একেলগে হাজাৰ টকা চকুৰে নেদেখে। ঘোঁৰা চেকুত এক মুহূৰ্তৰ আগতে অহা ঘোঁৰাৰ গিৰিহঁতে লক্ষ লক্ষ টকা পােৱাৰ দৃষ্টান্ত আছে। ঘণ্টাত কুৰি মাইল যােৱা লৰীমটৰ এখনৰ উপার্জন ঘণ্টাত দুমাইল যােৱা গৰুগাড়ীখনৰ সমান হ’ব নােৱাৰে। ঘনাই মাকোটো মাৰিব পৰা শিপিনীয়ে দিনটোত উলিওৱা দুখন গামােচাৰ মূল্য তিনিবাৰ টোঁৱাই মাকো মাৰি দিনটোত উলিওৱা এখন গামােচাৰ মূল্যতকৈ নিশ্চয় বেছি। পৰীক্ষাত প্রশ্নকাকত পিটিকি থাকি সময় নষ্ট কৰা পৰীক্ষার্থীতকৈ তলব মূৰ ওপৰ কৰিবলৈ সময় নােপােৱা পৰীক্ষাৰ্থীয়ে নম্বৰ বেছি পাবই পাব।\nসময়ৰ শৰ মাৰিব নাজানিলে শৰ পহুৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰা মিছা, সেই শবে শহা এটাকো মাৰিব নােৱাৰে। তােক চৰি যােৱাৰ পিছত মাছে-মঙহে এগাল খালেও পিত্তৰ বাহ গুচোৱা টান। বতৰ চাই কঠীয়া নেপেলালে জেঠৰ বৰখৰত সিঁচিলে গুণ নধৰে। চোৰে সিন্ধি দি বৰপেৰাটো উলিয়াই নিয়াৰ পাছত সিন্ধিৰ মুখত চোৰ ধৰিবলৈ খাপ দি থাকিলে বয়বস্তু উলিয়াই লৈ পথাৰৰ মূৰত পেলাই থৈ যােৱা শুদা পেৰাটোকে পােৱাৰ আশা নাথাকে। ৰােগে দেখা দিওঁতেই দুপালি ঔষধৰ ব্যৱস্থা নকৰিলে, ৰােগীক তুলসী-গুৰিলৈ উলিয়াই ধনন্তৰী মাতিলেও কাম নিদিয়ে। কর্মী লােকৰ সময়ৰ ভাগবিলাক দেখিলে আচৰিত হ’ব লাগে। মহাত্মা গান্ধীৰ চৌবিশ ঘণ্টাৰ কার্যতালিকা চালেই এই কথাৰ গম ধৰিব পাৰি। পৰুৱাৰ দৰে লানি নিছিগা কামেও তেওঁক জুমুৰি দি ধৰিব নােৱাৰে। এওঁলােকৰ মানত সময়ৰ সুৰুঙা বােলা ঠাই এডােখৰ নাই। সুৰুঙা থাকিলেও সি ভগা বেৰত জলঙা নহয়, বাঁহীৰ ফুটাকেইটাহে। বাঁহীত মুখ দিয়া মাত্রেই আঙুলিবিলাক তাত নাচি উঠি সপ্তসুৰৰ ঢৌ তুলি দিয়ে। বিশ্রাম বােলা কথাটো তেওঁলােকৰ মানত বিশেষ ৰকমৰ শ্ৰমহে, তাৰ পৰা বিৰতি নহয়। তেওঁলােকে কৰ্মৰ পৰা অব্যাহতি নােলােৱা সাধাৰণ দুদিনীয়া জীৱন যাপন কৰিও অনন্ত সময়ক কমগ্রিন্থিৰে বান্ধি অনন্ত কাললৈ অমৰধাম লাভ কৰে। সময়ৰ জোখ কামতহে, ঘড়াৰ কাঁইটকেইডালত নাই।\nনীলমণি ফুকন (১৮৮০-১৯৭৮)ৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত জন্ম হয়। পিতৃ লম্বােদৰ খাৰঘৰীয়া ফুকন। স্কুলীয়া শিক্ষা ডিব্ৰুগড়ত, কটন কলেজত এফ এ আৰু কোচবিহাৰৰ পৰা বি এ আৰু কলকাতাত আইন শিক্ষা গ্রহণ কৰে। জর্জ ইন্সষ্টিটিউট হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক আৰু পিছলৈ চাহবাগিচাৰ ব্যৱসায়ী। কংগ্ৰেছত যােগ দি বিধানসভাৰ সদস্য হয়। সাহিত্য কৃতি হ’ল সাহিত্য-কলা’, ‘চিন্তামণি’, ‘জ্যোতিকণা’, ‘মানসী’, ‘সন্ধানী’। আলােচনী আৰু ন-জোন’ কাকতৰ সম্পাদক। অসম সাহিত্য সভাৰ শিৱসাগৰ অধিৱেশনৰ সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰে।\nপাঠটিয়ে সময় সম্পর্কে সচেতনতাৰ ভাব সৃষ্টি কৰিবলৈ আৰু তাৰ উচিত ব্যৱহাৰ সম্পর্কে শুদ্ধ জ্ঞান দিবলৈ সক্ষম হ’ব। বিভিন্ন ধর্ম সম্পর্কে কিছু আভাস, প্রকৃতি জগতৰ পৰিবৰ্তনৰ প্রতি সজাগতা, লগতে প্রাণীজগতৰ আচৰণ সম্পর্কে কিছু আভাস, অতীতত সময় সম্বন্ধে ধাৰণা ইত্যাদি দিশৰ পৰা সময়ৰ মূল্যায়ন কৰাত সহায় কৰিব। লগতে বিজ্ঞানৰ আৱিষ্কাৰ, জ্যামিতি, বুৰঞ্জী সম্বন্ধেও জ্ঞান আহৰণ কৰাত সহায় কৰিব। ইয়াৰ উপৰিও জতুৱা-ঠাঁচ আৰু যােজনাৰ বিষয়েও জানিব পাৰিব।\nসময়ানুৱৰ্তিতা ‘সময়’ পাঠৰ কেন্দ্রীয় বিষয়। সময় সচেতনতা আৰু তাৰ উচিত ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে শৃংখলিত জীৱন-যাপনৰ পথ পাঠটিত নিদের্শিত হৈছে। ঘড়ীৰ কাঁইটকেইডালে সময় সূচিত কৰে যদিও কৰ্মৰ জৰিয়তেহে প্ৰকৃতাৰ্থত সময়ৰ মূল্যায়ন কৰিব পাৰি। সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰি উৎকৃষ্ট কর্ম-চানেকি ৰাখি যােৱাটোৱেই সময়ৰ প্ৰকৃত মূল্যায়ন।চুটি চুটি বাক্য-গাঁথনি, স্পষ্ট ভাব, বাহুল্যবর্জিত পােনপটীয়া ভাষা আৰু প্রতিপাদ্য বিষয় সমর্থনত উদাহৰণৰ উত্থাপন লেখকৰ গদ্যৰ অন্যতম বিশেষত্ব।\nশব্দার্থ আৰু টোকা :\nকল্প – হিন্দু শাস্ত্রমতে ব্রহ্মাৰ এদিন এৰাতি; এই কালৰ দৈর্ঘ এহেজাৰ যুগ বা চাৰিশ বত্রিশ কোটি বছৰ। কল্লান্তৰ – এটা কল্পৰ পৰা আন এটা কল্পলৈ পৰিবর্তন।ঢাৰি-পাটি – বিছনা। বতৰ চাই কঠীয়া পেলা – সুযােগ বুজি কাম কৰা।বাঁহতল – বিশৃংখল বা অশান্তিকৰ ঠাই বা অৱস্থা।\nবেলিঘড়ী – বেলিফুল বা সূর্যমুখী ফুল। সূৰ্যৰ লগে লগে ঘূৰে। এই ফুলে ঘড়ীৰ নিচিনাকৈ সূর্য থকা স্থান লৈ সময় নির্ণয় কৰে। সময়ৰ হিচাপ দিয়ে কাবণে বেলিঘড়ী বােলা হয়।\nযুগ – কালৰ এটা ভাগ। যুগ বুলিলে – সত্য, ত্ৰেতা, দ্বাপৰ, কলি – চাৰিটাকৈ প্ৰধানকৈ বুজাই। সময়ৰ এটা বৃহৎ ভাগ।লানি – নিছিগা – ধাৰাবাহিক গতি।\nসপ্তসুৰ – সংগীতৰ সাতোটা সুৰ ( সা, ৰে, গা, মা, পা, ধা, নি)\nকুবেৰ – ধনাধিপতি যক্ষৰাজ। তপস্যাৰ ফলত ব্ৰহ্মাৰ বৰ লাভ কৰি তেওঁ অমৰ হয় আৰু দেৱতাৰ সমমৰ্যদা নাপালেও পুষ্পৰথ লাভ কৰে। ৰাৱনে যুদ্ধত পৰাস্ত কৰি সেই ৰথ হস্তগত কৰে। পিছত তেওঁ কৈলাশত বাস কৰিব লয়।\nনৈৰ সোতৰ লগত সময়ক তুলনা কৰা হয় – নৈৰ সোঁত ৰৈ নাথাকে, ই উভতিও নাহে। এবাৰ যি বৈগ’ল গ’লেই। ঠিক তেনেদৰে সময়ৰ সোঁত বৈ যায়। কিন্তু ইয়াক চকুৰে দেখা নাযায়। এবাৰ পাৰ হৈ যােৱা সময় পুনৰ ঘূৰাই পােৱা নাযায়। সময়ৰ গতিৰ তীব্রতা প্রকাশ কৰিবলৈ গৈ নৈৰ সোঁতৰ লগত ৰিজাইছে।\nসময়ৰ টিকনিডাল হেনাে আগফালে – সাধাৰণতে মানুহৰ মূৰৰ টিকনিডাল পিছফালে থাকে। কিন্তুসময়ৰ কাল্পনিক টিকনিডাল আগফালে। সময়ৰ টিকনিত ধৰিবলৈ হলে সময়তকৈ আগবাঢ়ি থাকিব লাগিব। অর্থাৎ সময় দ্রুত গতিত আগবাঢ়ি যায়। ইয়াক ক’তাে ধৰি বন্ধ কৰি ৰাখিব নােৱাৰি। ইয়াৰ দ্বাৰা সময়ৰ বিশেষত্ব বুজাবলৈ বিচৰা হৈছে।\nসময়ৰ শৰ মাৰিব নাজানিলে শৰ পত্ৰ মঙহ খাবলৈ আশা কৰা মিছা – এবিধ শৰ হ’ল কাঁড়। ইয়াক ধনুত গুণলগাই জীৱ-জন্তু নিধন কার্যত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শৰপহু হ’ল এক শ্ৰেণীৰ তীব্ৰবেগী পহু। ইয়াৰ মঙহ খাবলৈ সােৱাদ। সেই সােৱাদ লগা অর্থাৎ ভাল লগা বা কামত অহা লাভদায়ক কোনাে এটা ঘটনা ঘটিবলৈ হ’লে উচিত সময়ত কাম কৰিব পাৰিব লাগিব। অর্থাৎ সময়ৰ যথােপযুক্ত ব্যৱহাৰৰ কথা ক’বলৈ গৈ এই উপমাটি প্রয়ােগ কৰা হৈছে।\nসময়ৰ জোখ কামতহে, ঘড়ীৰ কাঁইটকেইডালত নাই – তীব্র বেগত সময় আগবাঢ়ে। যদিও ঘড়ীৰ দ্বাৰা সময় নিৰূপণ কৰা হয়, কামৰ হিচাপেৰেহে প্ৰকৃততে সময় নিৰূপণ কৰিব লাগে।\nক) সময়ক কিহৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি?\nউত্তৰ:- সময়ক নৈৰ সোঁতৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি।\nখ) কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়?\nউত্তৰ:- কাৰ্যক্ৰমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় ভাগ কৰা হয়।\nগ) সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবোৰ কি কি?\nউত্তৰ:- সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবোৰ হল – যুগ, কল্প আৰু শতাব্দী।\nঘ) সময়ৰ দণ্ড, পল, অনুপলক কি বোলা হয়?\nউত্তৰ:- সময়ৰ দণ্ড, পল, অনুপলক সময়ৰ সৰু ভাগৰ ভগ্নাংশ বোলা হয়।\nঙ) সময় কি গতিত ঘূৰে?\nউত্তৰ:- সময় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰে।\n২) তাৎপৰ্য বাখ্যা কৰা :\nউত্তৰ : উক্ত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথি “অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা” , ‘সময়’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে । পাঠটিৰ লেখক নীলমণি ফুকন ।\nউক্ত বাক্যশাৰী দ্বাৰা লেখকে মানুহৰ এলেহুৱা ভাৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে । সময়ৰ প্ৰকৃত যন্ত্ৰ-পাতি হৈছে কৰ্ম । কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি ।\nকামত ব্যস্ত থকা মানুহে দিনটো কেতিয়ানাে অতিবাহিত হৈ গ’ল গমকে নাপায়।এওঁলোকৰ নিজস্ব কৰ্ম তালিকা থাকে । কর্মী লােকৰ মানত দিনটো চকু পচাৰতে গ’ল যেন লাগে। কাৰণ তেওঁলােকে সময়র কথা মনত নাৰাখে, কামৰ কথাহে মনত ৰাখে।\nআনহাতে এলেহুৱাৰ দিন নাযায় ৰাতি নুপুৱায় কাৰণ তেওঁলোকৰ কোনো কৰ্ম তালিকা নাথাকে ।। তেওঁলােকে কামৰ সলনি সময়ৰ চিন্তাতহে থাকে। এলেহুৱা মানুহৰ কৰ্মব্যস্ততা নাই বাবে তেওঁলোকৰ অফুৰন্ত সময়। ।কাম নকৰি এনেয়ে সময় কটোৱা বৰ টান। তেওঁলােকৰ কাৰণে সময় বৰ দীঘলীয়া যেন লাগে। সময় তেওঁলােকৰ কাৰণে বৰ দুর্বহ হৈ পৰে। এই কাৰণেই বােধকৰাে মানুহৰ এবছৰ দেৱতাৰ এদিন বুলি কোৱা হয়।মানুহৰ এক কল্প বা এহাজাৰ যুগে ব্ৰহ্মাৰ মাত্ৰ এদিন-এৰাতি।\nখ) মানুহৰ এক কল্পই ব্রহ্মাৰ এদিন।\nউত্তৰ:- উক্ত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথি “অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা” , সময় নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে । পাঠটিৰ লেখক নীলমণি ফুকন ।\nউক্ত বাক্যশাৰীৰ দ্বাৰা লেখকে মানুহৰ এহেজাৰ যুগৰ কৰ্মৰ খতিয়ান ভগৱান ব্ৰহ্মাই এদিনত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে ।\nইয়াত কৰ্মী মানুহৰ কথা কোৱা হৈছে ।কৰ্মী মানুহে কৰ্ম ব্যস্ততাত থাকোতে গমকে নেপাই সময়বোৰ কেতিয়া পাৰ হৈ যায় ।কৰ্মীলোকৰ মনত দিনটো চকুৰ প্ৰচাৰতে গল যেন লাগে। কিন্তু এলেহুৱাৰ সময় নাযায় – নুপুৱাই । এটা দিন এবছৰ যেন অনুভৱ কৰে ।\nমানুহৰ কাৰণে এক কল্প বা এহাজাৰ যুগ ভাবিব নােৱৰা দীঘলীয়া সময়। এই কল্প মানুহে অতিক্রম কৰা সম্ভৱেই নহয়; কিন্তু মহান কর্মী, বিশ্ব-নিয়ন্তা ব্ৰহ্মাৰ কাৰণে ই একো দীঘলীয়া সময় নহয়। ই তেওঁৰ কাৰণে এদিনৰ লেখীয়া। মানুহৰ এক কল্পই ব্রহ্মাৰ এদিন আৰু এৰাতিৰ অৰ্থ এয়েই।এই কথাৰ দ্বাৰা ইয়াকে বুজাব খুজিছে যে কৰ্মৰ মাজেদিহে সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি। কৰ্মৰ দ্বাৰাহে সময়ত জোখ নিৰূপণ কৰিব পাৰি।\nগ) কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি।\nউত্তৰ:- উক্ত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথি “অসমীয়া সাহিত্য চয়নিকা” , সময় নামৰ পাঠটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে । পাঠটিৰ লেখক নীলমণি ফুকন ।\nলেখকে উক্ত বাক্যশাৰীৰ দ্বাৰা কৈছে যে কৰ্মৰ মাজেদি সময়ৰ গতি ধৰিব পাৰি । উদ্ভাৱিকা শক্তিৰ বলত মানুহে লাহে লাহে সময় নিৰূপণ কৌশল উলিয়াবলৈ সক্ষম হৈছে যদিও সময়ৰ প্ৰকৃত যন্ত্ৰ-পাতি হৈছে কৰ্ম । মানুহে কৰ্মৰ অবিহনে সময়ৰ গতি ধৰিব নোৱাৰে ।\nকামৰ মাজেদিহে সময়ৰ গতি নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি। যিসকল কর্মী লােক, সততে কামত ব্যস্ত থাকে তেওঁলােকৰ কাৰণে সময় বৰ মূল্যৱান। তেওঁলােক সময়ৰ গতিৰ প্ৰতি সততে সজাগ হৈ থাকে। অকণমান সময়ে অথলে যােৱাটো তেওঁলােকে সহ্য কৰিব নােৱাৰে।কৰ্মব্যস্ত মানুহৰ দিনটো চকুৰ প্ৰচাৰতে পাৰ হৈ যোৱা যেন লাগে। কিন্তু এলেহুৱা লোকৰ দিনটো নাযায় নুপুৱায়।\nতেওঁলােকে সময়ৰ গতি ধৰিব নােৱাৰে। সময় ৰৈ থকা যেন অনুভৱ কৰে। সেই কাৰণে এটা দিনাে তেওঁলােকৰ কাৰণ বৰ দীঘলীয়া সময়, নাযাইহে নাযায়।\nপ্ৰশ্ন নং ৩ : পাঠটিৰ লেখকৰ সাহিত্যৰাজিৰ পৰিচয় দিয়া।\nউত্তৰ:- নীলমণি ফুকন (১৮৮০-১৯৭৮) ৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত জন্ম হয়। পিতৃ লম্বোদৰ খাৰঘৰীয়া ফুকন। স্কুলীয়া শিক্ষা ডিব্ৰুগড়ত, কটন কলেজত এফ এ আৰু কোচবিহাৰৰ পৰা বি এ আৰু কলকাতাত আইন শিক্ষা গ্রহণ কৰে। জৰ্জ ইন্সষ্টিটিউট হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক আৰু পিছলৈ চাহবাগিচাৰ ব্যৱসায়ী। কংগ্ৰেছত যোগ দি বিধানসভাৰ সদস্য হয়। সাহিত্য কৃতি হ’ল— ‘সাহিত্য-কলা’, ‘চিন্তামণি’, ‘জ্যোতিকণা’, ‘মানসী’, ‘সন্ধানী’। ‘আলোচনী’ আৰু ‘ন-জোন’ কাকতৰ সম্পাদক। অসম সাহিত্য সভাৰ শিৱসাগৰ অধিৱেশনৰ সভাপতিৰ আসন শুৱনি কৰে।\nপ্ৰশ্ন নং ৪ : চাৰিটা-পাচোঁটা বাক্যত উত্তৰ দিয়া।\nখ) কোনো ঘটনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কিদৰে সময় ভাগ কৰিব পাৰি?\nউত্তৰ:- একো একোটা বিশেষ ঘটনা বা মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ অবলম্বন কৰিও সময়ৰ ভাগ কৰা হয়। ধৰ্ম, কলা, সাহিত্য, বুৰঞ্জী, কিংবদন্তি, যুদ্ধ- বিগ্ৰহ, ৰাজত্ব আদি বিষয় বিলাকে সময়ৰ একো একোটা ঢাপ তুলি সীমাবদ্ধ কৰি থৈ যায়। সংবৎ, শকাব্দ, খীষ্টাব্দ, হিজৰি, শংকৰাব্দ, চৈতন্যাব্দ, ইত্যাদি সময় বিভাগৰ গুৰিতে এনে একোটা স্মৰণীয় ঘটনা আছে।\nগ) লক্ষনাক্ৰান্ত মানে কি?\nউত্তৰ:- লক্ষনাক্ৰান্ত মানে হৈছে এটা নিৰ্দিষ্ট লক্ষনযুক্ত। সময়ৰ ভাগবিলাক বিশেষ লক্ষনাক্ৰান্ত। এই কাৰণে হিন্দু শাস্ত্ৰমতে চাৰি যুগৰ লক্ষনবিলাক নিৰ্ণয় কৰি থোৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰৰ পিছত সত্য যুগৰ প্ৰৱৰ্তন, খ্ৰীষ্টিয়ান সকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব, ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদিৰ আগমন ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একো যুগৰ লক্ষন।\nঘ) বিজ্ঞানৰ আবিস্কাৰৰ আগতে মানুহে কিহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সময় সম্পৰ্কে আৱগত হৈছিল?\nউত্তৰ:- বিজ্ঞানৰ আবিস্কাৰৰ আগতে মানুহে প্ৰাকৃতিক জগতৰ পৰিৱৰ্তনবিলাক লক্ষ্য কৰি একো একোটা সাধাৰণ উপায়েৰে সময় নিৰূপণ কৰি কাম চলাইছিল। এঠাইলৈ যাবলৈ কিমান সময় লাগিব ৰিংটোৱে, তামোলখন খাই শেষ কৰা কথাটোৱে নিৰ্ধাৰিত কৰিছিল। বেলিটোৰ গতিৰ লগে লগে নিজৰ গাৰ ছাঁটো কিমান দীঘল- চুটি হয়, টাক চাই সময় ঠিক কৰিছিল।\nপ্ৰশ্ন নং ৫: তলৰ প্ৰশ্নকেইটাৰ অন্তনিৰ্হিত ভাব বিশ্লেষণ কৰা।\nক) সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষনাক্ৰান্ত।\nউত্তৰ:- কাৰ্যক্ৰম অনুসৰি সময় ভাগ কৰা হয়। সময়ৰ ডাঙৰ ভাগবিলাকেই যুগ, কল্প, শতাব্দী ; মজলীয়া ভাগবিলাকেই ঋতু, বছৰ, মাহ আৰু সৰু ভাগবিলাকেই দিন, ৰাতি, প্ৰহৰ। তাৰো ভগ্নাংশবিলাক হৈছে দণ্ড, পল, অনুপল। সময়ৰ এই ভাগবিলাক বিশেষ বিশেষ লক্ষনাক্ৰান্ত।\nএই কাৰণে হিন্দু শাস্ত্ৰমতে চাৰি যুগৰ লক্ষনবিলাক নিৰ্ণয় কৰি থোৱা আছে। কলি যুগত কল্কি অৱতাৰ পিছত সত্যযুগৰ প্ৰৱৰ্তন, খ্ৰীষ্টিয়ান সকলৰ মতে মিলেনিয়াম বা হাজাৰ বছৰ যীশুৰ ৰাজত্ব, ইছলামৰ মতে শেষ ইমাম মেহদিৰ আগমন ইত্যাদি ঘটনাৱলীয়েই একো একো যুগৰ লক্ষন। অৰ্থাৎ সময় সদায় বৃত্তাকাৰ গতিত ঘূৰিবই লাগিছে। কাৰ্য গতিকে এই বৃত্তৰ ব্যাস আৰু পৰিধিৰ বেছ কম হয় বাবেই সময়ৰ বিভিন্ন বিভাগৰ কপ্লনা।\nপ্ৰশ্ন নং ৬: প্ৰাকৃতিক জগতৰ গতি বিধিবোৰ কি কি? কেনেকৈ এই গতি বিধিৰ দ্বাৰা সময় নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি?\nউত্তৰ:- প্ৰকৃতি জগতৰ গতি- বিধি লক্ষ্য কৰিও সময় নিৰূপণ কৰা হয়। ছয় ঋতুৰ উদ্ভৱ ইয়াতেই। জাৰত ঠেৰেঙা হৈ থকা গছৰ ডালত কুঁহিপাত ওলালে, কঠালে মুচি পেলালে, আমে মলিয়ালে, ধান পকিলে, বাহেঁ গাজ মেলিলে, ঢাপত কেতেকী গোন্ধালে একো একোটা ঋতুৰ সম্ভেদ পোৱা যায়।\nজীৱ- জন্তুৰ আচৰণতো সময় নিৰূপণ কৰিব পাৰি। কেঁকোৰা গাতত সোমালে, মাছে কণী পাৰিলে, ভেকুলীয়ে টোৰটোৰালে একো একোটা ঋতুৰ গম পোৱা যায়। গৰুয়ে চৰা ঠাইৰ পৰা ধূলি উৰাই আহোঁতে গধুলি হোৱা দেখা যায়। শিয়ালে হোৱা দি দি প্ৰতি প্ৰহৰৰ বাতৰি দিয়ে। ফেঁচুৱে জালি দি, টঙিত পাৰই ৰুণ দি জনায় পোহৰ হবলৈ আৰু বেছি পৰ নাই। কুকুৰাৰ ডাকত ৰাতি পুৱাল বুলি মানুহে শোৱা ঢাৰি পাটি এৰিবৰ উপক্ৰম কৰে।\nপ্ৰশ্ন নং ৮: সন্ধি ভাঙা :\nশকাব্দ – শক + অব্দ\nখ্ৰীষ্টাব্দ – খ্ৰীষ্ট + অব্দ\nশংকৰাব্দ – শংকৰ + অব্দ\nচৈতন্যাব্দ – চৈতন্য + অব্দ\nলক্ষনাক্ৰান্ত – লক্ষন + আক্ৰান্ত\nকল্পান্তৰ – কল্প + অন্তৰ\nকৰায়ত্ত – কৰ + আয়ত্ত\nমনস্তাপ – মনঃ + তাপ


বৰপেটা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nএই প্ৰবন্ধটো নগৰৰ বিষয়ে। একে নামৰ ঠাইৰ বাবে বৰপেটা জিলা চাওক।\nস্থানাঙ্ক 26°19′N 91°00′E / 26.32°N 91.0°E / 26.32; 91.0\nজনসংখ্যা 41,175 (2001[update])\n• 35 m (115 ft)\n• পিনক'ড • ৭৮১৩০১\n• যান-বাহনৰ নম্বৰ • As-15-X-XXXX\nবৰপেটা নগৰ বৰপেটা জিলাৰ সদৰ ঠাই। এই নগৰ গুৱাহাটী চহৰৰ পৰা ৯০ কি.মি. (৫৬ মাইল) উত্তৰ-পশ্চিম দিশে অৱস্থিত। অসম বুৰঞ্জীত বৰপেটাক “সত্ৰভূমি” বুলি জনা যায়। বৰপেটা থকা সত্ৰসমূহে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, আৰু তেখেতৰ প্ৰধান শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কৰ্মৰাজিৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। ষোল্ল শতিকাত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ উজনি অসমৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেঁটি টনকিয়াল কৰাৰ উদ্দেশ্যে বৰপেটা নগৰলৈ আহিছিল। বৰপেটা সত্ৰ আৰু আন আন সত্ৰসমূহ বৰপেটা জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত হৈ আছে, যিবোৰে অসমৰ চুকে-কোণে থকা ধৰ্মীয় লোকসকলৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে।\n6 ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি\n6.1.1 পাটবাউসী সত্ৰ\n6.1.2 গণককুছি সত্ৰ\n6.1.3 জনীয়া সত্ৰ\n6.1.4 সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ\n6.1.5 বৰপেটা সত্ৰ\n6.1.6 বাৰাদি সত্ৰ\n6.1.7 সত্ৰ কনৰা\n6.1.8 মইনবড়ী সত্ৰ\n6.1.9 গৰেমাৰী সত্ৰ\n6.1.10 বনিয়াৰা পাৰা বজাৰ\n7 শিল্প সংস্কৃতি\n7.2 অঙ্কীয়া গীত\n7.4 লোক গীত\n7.7 নাটক আৰু থিয়েটাৰ\n7.8 যাত্ৰা নাট\n8 পৰম্পৰাগত শিল্প\n8.2 কাঁহ-পিতলৰ শিল্প\n8.3 মৃৎ শিল্প\n8.4 কাঠৰ শিল্প\n8.5 মুখা শিল্প\n8.8 হাতীদাঁতৰ শিল্প\nবৰপেটাক অসমত সত্ৰভূমি বুলি জনা যায়। বৰপেটাত থকা সত্ৰসমূহে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, আৰু তেখেতৰ প্ৰধান শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কৰ্মৰাজিৰ সাক্ষ্য বহন কৰে। ষোল্ল শতিকাত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ উজনি অসমৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ভেঁটি টনকিয়াল কৰাৰ উদ্দেশ্যে বৰপেটা নগৰলৈ আহিছিল। বৰপেটা নগৰখন ২২খন হাটীত বিভক্ত হৈ আছে, য’ত সত্ৰ পৰিচালক আৰু ভক্তসকল সপৰিয়ালে বাস কৰে। এই বিশেষত্ব অসমৰ আন কোনো ঠাইতে দেখা নাযায়। বিভিন্ন সত্ৰ আৰু মঠসমূহ বৰপেটা জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰিত হৈ আছে, যিবোৰে অসমৰ চুকে-কোণে থকা ধাৰ্মিক লোকসকলৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। ইয়াৰে কেইখনমান প্ৰখ্যাত সত্ৰ হ’ল – বৰপেটা সত্ৰ, পাটবাউসী সত্ৰ, সুন্দৰীদিয়া সত্ৰ, চূণপুৰা সত্ৰ, গণককুছি সত্ৰ, কনৰা আৰু জনীয়া। ফাকুৱা উৎসৱ(হোলি) ইয়াৰ প্ৰধান উত্সৱ আৰু ইয়াক ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়। হাতীদাঁতৰ শিল্পকে ধৰি বৰপেটাৰ থলুৱা হস্তশিল্প অসম বিখ্যাত। ইয়াৰ আতচবাজীৰ কাৰখানাও অসমত জনাজাত।\nবৰপেটা বিভিন্ন ভাষা-ভাষীৰ মানুহৰ মিলনভূমি হিচাপে বিশেষ গুৰুত্ব পাই আহিছে। ইয়াক তিতাকুছি, পোৰাভিঠা, মথুৰা, বৃন্দাবন, চৌখুটীস্থান, নবৰত্ন-সভা, ইচ্ছাকুছি, পুষ্পক বিমান, কামপুৰ আৰু বৰপেটা আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। ইংৰাজ শাসনৰ অধীনলৈ অহাৰ আগেয়ে বৰ্তমানৰ বৰপেটা জিলা কোচ-হাজো আৰু আহোম সাম্ৰাজ্যৰ অবিচ্ছেদ্য অংশ আছিল। আদি কালৰেপৰা বৰপেটাই বৰ্মনসকলৰ (৩৮০-৬৫৪), চলস্থামৰ (৬৫৫-৯৮৫), পালসকলৰ(৯৮৫-১২৬০), কমতাসকলৰ(১২৬০-১৫০৯) আৰু কোঁচসকলৰ (১৫০৯ ৰ পৰা) শাসন প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছে যদিও কমতা আৰু কোচ শাসনৰ সময়তহে ইয়াৰ মুখ্য বুৰঞ্জীমূলক উন্নয়নসমূহ হৈছিল।\nকোচৰজা নৰনাৰায়ণে তেওঁৰ ৰাজধানী বৰপেটাৰ সমীপতে বৰনগৰত(বৰ্তমানৰ সৰভোগ) স্থাপন কৰিছিল। যি সময়ত মহাপুৰুষজনাই পাটবাউসীত সত্ৰ পাতি তেওঁৰ ধৰ্মীয় চিন্তাধাৰাসমূহ প্ৰচাৰৰ কামত লাগি আছিল, সেই সময়ত ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজত্ব চলি আছিল। মোগলসকলৰ আগমনৰ পিছত কোচ সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত পৰিছিল। বৰপেটাৰ ওচৰে-পাজৰে আহোমসকলে মোগলৰ সৈতে বহুকেইখন যুদ্ধ কৰিছিল। কেইখনমান পৰিচিত যুঁজৰ ভিতৰত জখলিখানা, ভাতেকুছিআৰু ভৱানীপুৰৰ যুঁজ উল্লেখনীয়। পিছত যুঁজত আহোমসকল পৰাস্ত হৈছিল আৰু মোগলে ক্ষমতা লৈ ইয়াৰ প্ৰশাসনিক আৰু কৰ সংগ্ৰহৰ দিশটো প্ৰণালীবদ্ধভাৱে সজাই তুলিছিল। কামৰূপক “চৰকাৰ” পাতি বৰপেটা, ক্ষেত্ৰী, বজালী, বৰনগৰ, বাঁহবাৰী আৰু বিজনী পৰাগনত ভগাই তাকে আৰু সৰু ভাগ কৰি তাপাত বিভক্ত কৰি এজন গোমস্তাক চলাব দিছিল। প্ৰশাসনিক সুচলতাৰ বাবে প্ৰতিটো পৰাগনক তালুক, লট আৰু গাঁওত ভাগ কৰা হৈছিল। পাৰাগনসমূহ বৰবৰুৱা আৰু চৌধুৰীসকলৰ তলত ৰখা হৈছিল। প্ৰতিটো তালুক তালুকদাৰৰ তদাৰকত আছিল আৰু তেওঁক সহায় কৰিবলৈ ঠাকুৰীয়া, পাটোৱাৰী, কাকতি, গাঁও বৰিকা ইত্যাদি আছিল যিয়ে কৰ সংগ্ৰহৰ হিচাপ-নিকাচ ৰাখিছিল। পৰাগনৰ বিচাৰকক শিকদাৰ বুলি কোৱা হৈছিল, য’ত আমিন আৰু কনংগ ভূমি সমীক্ষা, কৰ সংগ্ৰহৰ বাবে দায়ৱদ্ধ আছিল।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱত বৰপেটা নগৰ সত্ৰৰে পূৰ্ণ এখন ধৰ্মীয় ঠাইত পৰিণত হৈছে বাবে ইয়াক বৈকুণ্ঠধাম বুলিও কোৱা হয়। আহোম ৰজা শিৱসিংহ, ৰাজেশ্বৰ সিংহ, লক্ষ্মী সিংহ, গৌৰীনাথ সিংহ আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনতে এই সত্ৰসমূহে মাটিৰ আবণ্টন পাইছিল। বাউসীৰ শ্বাহ মদৰৰ, বৰনগৰৰ শ্বাহ-ফকীৰৰ, ক্ষেত্ৰীৰ পাঁচ পীড়ৰ, ভেল্লাৰ চৈয়দ শ্বাহনুৰ দেৱান ফকীৰৰ মুছলিম-দৰঘাছলৈও ভূমি আবণ্টন কৰিছিল। দেৱালয়সমূহলৈও ভূমি আবণ্টিত কৰা হৈছিল আৰু এই আবণ্টনসমূহৰ কথা কপাৰ-ফলিত লিপিৱদ্ধ কৰি ৰাখিছিল, যিবোৰ বুৰঞ্জীৰ সমল হিচাপে স্বীকৃতি পাই আহিছে।\nমানৰ আক্ৰমণত বৰপেটা নগৰৰ লগতে বৰপেটা সত্ৰৰো বিস্তৰ ক্ষতি হৈছিল। এই মানসকলক আঁতৰোৱাৰ বাবেই ব্ৰিটিছসকল আহিছিল। ব্ৰিটিছ অহাৰ পিছৰেপৰাই এই অঞ্চলত মৌজাদাৰী পদ্ধতি আৰম্ভ হৈছিল। ১৮৪১ চনত বৰপেটা অসামৰিক মহকুমা হৈছিল আৰু জন বাটলাৰ ইয়াৰ প্ৰশাসক হৈছিল।\nস্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ছোৱাত বৰপেটা অঞ্চলৰ বহু সংখ্যক লোকে যোগদান কৰি জেল খাটিছিল। মদন চন্দ্ৰ বৰ্মন আৰু ৰাউতা কোচ ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ আছিল। উমেশ চন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰী, ধনীৰাম তালুকদাৰ, গণেশ লাল চৌধুৰী, দেৱেন্দ্ৰ নাথ উজীৰ, অক্ষয় কুমাৰ দাস, বংশীধৰ চৌধুৰী, নানামোহন মজুমদাৰ, গোলক পাঠক, সোণাৰাম চৌধুৰী, ডাঃ জিনাৰাম দাস, বিশ্বনাথ দাস, প্ৰাণেশ্বৰ দাস, অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, মধুসুদন দাস, উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দাস, দেৱেন্দ্ৰ শৰ্মা, নৰনাৰায়ণ গোস্বামী, কবিৰাজ ঘনশ্যাম দাস, চন্দ্ৰপ্ৰভা শইসকীয়ানী এই অঞ্চলৰ প্ৰধান মুক্তিযুঁজাৰু। ১৯৩৪ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰু ১৯৩৭ চনত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে বৰপেটালৈ আহিছিল।\nবৰপেটাৰ কলা-সংস্কৃতিৰ ভেঁটি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ জৰিয়তে স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ শিষ্য মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ, দামোদৰদেৱ আৰু হৰিদেৱ-এ কেবাখনো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ জৰিয়তে এই ভেঁটি মজবুত কৰি থৈ গৈছিল।\n২৬.৩২ ডিগ্ৰী উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯১.০ ডিগ্ৰী পূৱ দ্ৰাঘিমাংশত বৰপেটা নগৰ অৱস্থিত। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা ৩৫ মিটাৰ (১১৪ ফুট)। মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব ৪৪ কিঃমিঃ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুখন মূল উপনৈ চাউলখোৱা আৰু মৰানদী বৰপেটা নগৰৰ মাজেৰে বৈ গৈছে।\nবৰপেটালৈ যাবলৈ চাৰিধৰণৰ যাতায়ত ব্যৱস্থা আছে\nৰেলসেৱা: নিকটৱৰ্তী ৰেল ষ্টচন বৰপেটা ৰোড্, দূৰত্ব ১৭ কিঃমিঃ\nপথেৰে: ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ পৰা বাছ (ডিলাক্স আৰু ছেমি ডিলাক্স) সেৱাৰ উপৰিও ৱিঙ্গাৰ সেৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। ইয়াৰ উপৰিও বৰপেটা নগৰৰ নিকটৱৰ্তী নগৰসমূহৰ সংযোগকাৰী বাছো প্ৰতি ১৫ মিনিটৰ মূৰে মূৰে আছে\nবিমানসেৱা: নিকটৱৰ্তী বিমানকোঠ গুৱাহাটী\nজল পৰিবহণ সেৱা: নিকটৱৰ্তী ঘাট ধুবুৰী\nমানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ব্যঘ্ৰ প্ৰকল্পলৈ যোৱাৰ বাবে বৰপেটাক প্ৰৱেশদ্বাৰ বুলি কব পাৰি। বৰপেটা নগৰৰ পৰা ইয়াৰ দৃৰত্ব ৪৪ কিঃমিঃ।\n২০০১ চনৰ লোকপিয়ল মতে বৰপেটাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪১,১৭৫ জন। ইয়াৰে ৫০% পুৰুষ আৰু ৫০% মহিলা। বৰপেটাৰ গড় শিক্ষিতৰ হাৰ ৮০%, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষিতৰ হাৰ ৫৯.৫% তকৈ অধিক। ইয়াৰ ভিতৰত ৫৪% পুৰুষ আৰু ৪৬% মহিলা। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১০% ছবছৰতকৈ কম বয়সৰ শিশু।\nঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতি[সম্পাদনা কৰক]\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৰপেটা নগৰৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ ভেঁটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত মহাপুৰষজনাৰ শিষ্য মাধৱদেৱ, হৰিদেৱ আৰু দামোদৰদেৱে এই ভেঁটিক টনকিয়াল কৰি থৈ গৈছিল।\nমহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ সহিতে তেওঁৰ শিষ্যসকলে বৰপেটাত কেবাখনো সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি গৈছিল। এই সত্ৰসমূহক আঞ্চলিক সংস্কৃতিৰ প্ৰশিক্ষণস্থলীৰ লগতে মঠ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। অঞ্চলটোৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত এই সত্ৰসমূহে উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। যদিও এই সত্ৰসমূহ মূলতঃ বৈষ্ণৱ চিন্তাধাৰাৰ প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, সময়ৰ লগে লগে সত্ৰসমূহ শিক্ষা, সংগীত, নৃত্য, নাট্য, কলা, হাতীদাঁতৰ কৰ্ম আদি বিষয় সন্নিবিষ্ট একো একোটা মুকলি সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈছে।\nকেইখনমান উল্লেখযোগ্য সত্ৰ:\nবনিয়াৰা পাৰা বজাৰ\nশংকৰদেৱ সত্ৰ, পাটবাউসী\nপাটবাউসী সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nপাটবাউসী সত্ৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই সত্ৰ বৰপেটা মূল নগৰৰ পৰা ২ কিঃমিঃ আঁতৰত অৱস্থিত। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে এই সত্ৰৰ পৰাই ধৰ্মীয় আদৰ্শ, সাহিত্য, কলা-সংস্কৃতি আৰু কৰ্ম সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰ কৰিছিল। এই সত্ৰতে তেওঁ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ ১৮ বছৰ কটাইছিল যিখিনি সময়ত কীৰ্তন-ঘোষা ৰচনা কৰাৰ উপৰিও ২০ টাকৈ বৰগীত ৰচনা কৰিছিল। পিছলৈ এই সত্ৰৰ পৰাই শ্ৰীমাধৱদেৱ, শ্ৰীদামোদৰদেৱ আৰু শ্ৰীহৰিদেৱ-এ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। মহাপুৰুষসকলে ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।\nগণককুছি সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nএই সত্ৰ বৰপেটা এলেকাৰ ভিতৰতে অৱস্থিত। শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ উদ্দেশ্যে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে এতোলা সোণৰ (প্ৰায় ১০ গ্ৰাম) বিনিময়ত এই সত্ৰৰ মাটি ক্ৰয় কৰিছিল আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱক উক্ত সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে মনোনীত কৰিছিল। শ্ৰীমাধৱদেৱে ১৮ বছৰ ধৰি উক্ত সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হৈ আছিল। মহাপুৰুষজনাই ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।\nজনীয়া সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটা-জনীয়া পথত বৰপেটা নগৰৰ পৰা ৮ কিঃমিঃ দূৰত্বত এই সত্ৰ অৱস্থিত। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্ত শ্ৰীনাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ ইয়াত বহুসংখ্যক ভক্তিমূলক গীত ৰচনা কৰিছিল।\nসুন্দৰীদিয়া সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nগনককুছি সত্ৰ এৰাৰ পিছত শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাই আদিতে এই সত্ৰতেই আহি শ্ৰীমাধৱদেৱৰ শৰণ লৈছিল। এই সত্ৰতে শ্ৰীমাধৱদেৱে পালনাম আৰু বীৰনাম বা থিয়ানামৰ শুভাৰম্ভ কৰিছিল। মহাপুৰুষজনাই ব্যৱহাৰ কৰা বহুসংখ্যক আচবাব, সাঁচিপাত আদি এতিয়াও এই সত্ৰত সংৰক্ষিত হৈ আছে।\nবৰপেটা সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটা সত্ৰৰ মূল ভৱন\nশ্ৰীমাধৱদেৱে বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তাত তেওঁ ৮ বছৰ ধৰি আছিল। ইয়াতেই তেওঁ শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাক সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। এই বুঢ়া আতায়েই সত্ৰৰ প্ৰশাসনিক দিশটো শক্তিশালী কৰি বৰপেটাৰ আঞ্চলিক আৰু প্ৰতিষ্ঠানিক উন্নয়ন সাধন কৰিছিল। এক গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল, যি ব্যৱস্থা আজিও চলি আছে। বহু সংখ্যক ভক্ত বৰপেটালৈ আহিছিল আৰু জাতি বৈষম্য পৰিহাৰ কৰি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি এক সাম্যবাদী সমাজ গঢ়ি তুলিছিল। ভক্তসকলৰ মাজত এক নতুন কৰ্ম সংস্কৃতি ঠন ধৰি উঠিছিল। এই সত্ৰত কেবাটাও গৃহ আছে। সন্মুখৰ প্ৰৱেশদ্বাৰক বাটচ’ৰা বা দালান বুলি কোৱা হয়। নাম কীৰ্তন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মূল কীৰ্তনঘৰটো স্থাপত্য বিদ্যাৰ সুন্দৰ নিদৰ্শন। আগেয়ে সজোৱা এই ঘৰটো ১৯৫২ চনত ডাঙৰ খুটাৰে আৰু চিত্ৰ খোদিত বেৰেৰে পকীকৰণ কৰা হয়। জগমোহন ঘৰত সত্ৰৰ ভকতসকলে যিকোনো ধৰণৰ অসুবিধাসমূহ আলচ কৰে। ভাজঘৰত যোৱা ৪০০ বছৰ ধৰি অক্ষয় বন্তি নামেৰে এগছ বন্তি ক্ৰমাগতভাৱে জ্বলি আছে। দৌল ঘৰৰ চৌহদত শ্ৰীকৃষ্ণৰ দৌল উৎসৱ পালন কৰা হয়। ইয়াত এখন সৰু “চিৰিয়াখানা” আৰু ৰঙীয়াল ফুলৰ বাগিছা আছে। চৌহদৰ ভিতৰত সাংস্কৃতিক বিদ্যালয়, কেলি কদম গছ, শ্ৰী শ্ৰী মথুৰা দাস বুঢ়া আতা পুথিভঁৰাল, অধ্যয়ন কক্ষ, কাৰ্যালয় আৰু পাকঘৰ আছে। শ্ৰীমথুৰা দাস বুঢ়া আতাই প্ৰচলন কৰা সত্ৰৰ সংবিধান এতিয়াও বলবৎ আছে।\nবাৰাদি সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটা নগৰৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব প্ৰায় ২ কিঃমিঃ। শ্ৰীমাধৱদেৱে এই সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু অতি কম সময়ৰ বাবে তেওঁ ইয়াত আছিল। বাৰাদি সত্ৰ মাধৱদেৱৰ আদি সত্ৰ। শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে লৈ বাৰাদি সত্ৰৰ পৰাই দশোদিশে শংকৰী সংস্কৃতিয়ে প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল। হোলি বা ফাকুৱা উত্সৱ এই সত্ৰত পালন কৰা উত্সৱসমূহৰ এটা প্ৰধান উত্সৱ।\nসত্ৰ কনৰা[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটাৰ পৰা ১৬ কিঃমিঃ দূৰত্বত এই সত্ৰ অৱস্থিত। শ্ৰী শ্ৰীনাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই এই সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগে এই সত্ৰত ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে। সত্ৰ পৰিচালনাত বানপানীয়ে অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰে। ফলত এই ঠাইত বসবাস কৰা লোকসকল বৰপেটাৰ গজিয়া আৰু গনককুছিলৈ উঠি আহে।\nমইনবড়ী সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nএই সত্ৰ সৰভোগত অৱস্থিত। ম‍ইনবড়ী সত্ৰ পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্ত আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ প্ৰিয় মিত্ৰ নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাই স্থাপন কৰিছিল।\nগৰেমাৰী সত্ৰ[সম্পাদনা কৰক]\nবনিয়াৰা পাৰা বজাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটা জিলা প্ৰধান মৰ্কজ, হাউলী বৰপেটা অঞ্চলৰ এক উল্লেখযোগ্য মৰ্কজ। বৰপেটা নগৰ মৰ্কজ মছজিদ, বৰপেটা ৰোড জামে মছজিদ, মাজগাঁও মৰ্কজ, ভেল্লা জামে মছজিদ, মন্দিয়া জামে মছজিদ, গোমাফুলবাৰী মাদ্ৰাছা, বালিকুৰী জামে মছজিদ, কেওটকুছি জামে মছজিদ, বৰভিঠা জামে মছজিদ(মঈন উদ্দিন), মইনবাৰী জামে মছজিদ আদি হাউলী মৰ্কজৰ শাখা মৰ্কজ জনীয়া বজাৰ জামে মছজিদ।\nশিল্প সংস্কৃতি[সম্পাদনা কৰক]\nমহান সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰদূত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৰপেটাক বিভিন্ন সাংস্কৃতিক দিশত চহকী কৰি থৈ গৈছে যিটো সমগ্ৰ ৰাজ্যৰে অবিচ্ছেদ্য অংগ।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱে ৰচনা কৰা ধৰ্মীয় সংগীত “বৰগীত”অঞ্চলটোত এতিয়াও জনপ্ৰিয়।\nঅঙ্কীয়া গীত[সম্পাদনা কৰক]\nঅংকীয়া নাট আৰু নৃত্যৰ বাবে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে অংকীয়া গীত ৰচনা কৰিছিল। এই গীত দৌল উত্সয়ৱ, মহাপুৰুষ দুজনাৰ তিথি আৰু বিশেষ অনুষ্ঠান কিছুমানত পৰিৱেশন কৰা হয়।\nহোলীগীত বৰপেটা সত্ৰত সৃষ্ট এক অনন্য সমবেত সংগীত, যি সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি বিস্তৃত। এই হোলিগীতসমূহ দৌল উত্সৱত পৰিৱেশন কৰা হয়।\nলোক গীত[সম্পাদনা কৰক]\nঅবিভক্ত কামৰূপত স্থানীয় লোকৰ চিন্তা আৰু আৱেগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা জনপ্ৰিয় কামৰূপী লোকগীত বৰপেটাত জনপ্ৰিয়। ইয়াৰোপৰি দৈনন্দিন কাম-কাজৰ লগত জড়িত বিয়াগীত, নাও খেলৰ গীত, ম’হ খেদা গীত, ল’ৰা-ধেমালিৰ গীত, বৰশীবোৱা গীত, নিচুকনি গীত, বিভিন্ন ধৰণৰ বিহুগীত আদিও এই অঞ্চলত জনপ্ৰিয়।\nমধ্যযুগত দেওধানী নৃত্য এই অঞ্চলত জনপ্ৰিয় আছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত সত্ৰীয়া নৃত্য জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। ইয়াৰ বাহিৰেও কৃষ্ণ নৃত্য, কালিয় দমন নৃত্য, দশাৱতাৰ নৃত্য, ঝুমুৰা নৃত্য, চালি নৃত্য, সূত্ৰধাৰী নৃত্য, গোপী নৃত্য, ৰাজা নৃত্য, ৰাণী নৃত্য আদি নৃত্য শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে সৃষ্টি কৰি থৈ যোৱা এই অঞ্চলত প্ৰচলিত নৃত্য। এই নৃত্যসমূহ সত্ৰসমূহত পৰিৱেশন কৰা হয়। ওজাপালি নৃত্য এই অঞ্চলত প্ৰচলিত আন এক জনপ্ৰিয় নৃত্য।\nপলিগীত প্ৰকৃততে পূৰ্ব বঙ্গৰ লোক সংগীত যিয়ে বৰপেটাত থলুৱা লোকগীতৰ সংমিশ্ৰণত গোৱা হয়। ই গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ পৰা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। মঈতনবাৰী, বাঘবৰ, কয়াকুছি, খংগ্ৰা, কুকাৰপাৰ, কলগছিয়া, কামুলিপাৰা আদি বৰপেটাৰ দাঁতি কাষৰীয়া অঞ্চলত পলিগীত শুনিবলৈ পোৱা যায়।\nনাটক আৰু থিয়েটাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nশংকৰদেৱে জনপ্ৰিয় কৰি থৈ যোৱা পৌৰাণিক নাট্য ভাওনা অঞ্চলটোৰ এক আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ। ভাওনাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে বিভিন্ন ৰঙ-বিৰঙৰ পোছাক পৰিধান কৰে। নাটকৰ জনপ্ৰিয়তাৰ লগে লগে আধুনিক নৃত্যয়ো জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰি আহিছে। এই নাটসমূহে ব্যৱসায়িক ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যদলৰো জন্ম দিছে।\nযাত্ৰা নাট[সম্পাদনা কৰক]\nই থিয়েটাৰ আৰু নাটকৰ পুৰণি ৰূপ। বৰপেটাৰ লগতে সমগ্ৰ জিলাখনতেই প্ৰধানতঃ গ্ৰামাঞ্চলসমূহত এই নাট পৰিৱেশন কৰা হয়। সাংস্কৃতিক মূল্যবোধৰ ফালৰ পৰা এই নৃত্য সম্ভ্ৰান্ত।\nপৰম্পৰাগত শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nবাঁহ-বেতেৰে সজোৱা দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য আহিলাসমূহৰ উপৰিও সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধক আহিলা, ফাৰ্ণিচাৰ, উপহাৰ সামগ্ৰী আদি গ্ৰামাঞ্চলৰ শিল্পীসকলে প্ৰস্তুত কৰে।\nকাঁহ-পিতলৰ শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nবৰপেটাৰ সমীপৱৰ্তী সৰ্থেবাৰী কাঁহ-পিতলৰ শিল্পৰ বাবে বিখ্যাৎ। দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য আহিলা-পাতিৰ উপৰিও শিল্পীসকলে প্ৰস্তুত কৰা চৌখিন আহিলাসমূহো প্ৰতিজন অসমীয়া মানুহৰ ঘৰতে বিদ্যমান। ইয়াত প্ৰস্তুত কৰা বেচ জনপ্ৰিয় আহিলাসমূহৰ ভিতৰত নামঘৰত শৰাই আগবঢ়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শৰাই আৰু আলহীক পাণ-তামোল যাঁচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বঁটা প্ৰধান।\nমৃৎ শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nমৃৎ শিল্প সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত জনপ্ৰিয় শিল্প। এই শিল্প হীৰা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ পেচা। দৈনন্দিন ব্যৱহাৰ্য ঐতিহ্যপূৰ্ণ আচবাব সমূহ কুমাৰসকলে তৈয়াৰ কৰে। মহান গানিতজ্ঞ বৰাহমিহিৰ এখন কুমাৰ গাঁৱ লেহি ডংগ্ৰা (এতিয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰত জাহ গৈছে) ত আহি থিতাপি লৈছিল বুলি কথিত আছে।\nকাঠৰ শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nসত্ৰত সংগৃহীত সামগ্ৰী সমূহৰ ভিতৰত কাঠেৰে নিৰ্মিত বিভিন্ন সৌন্দৰ্যবৰ্দ্ধক সামগ্ৰীসমূহে কাঠৰ শিল্পীসকলৰ কৌশলী শিল্পকলাক প্ৰতিফলিত কৰে। শিল্পীসকলে গুৰু আসন বা গুৰু স্তম্ভমূল, বিভিন্ন পৌৰাণিক চৰাই আৰু জীৱজন্তুসমূহৰ নক্সা কাঠত খাজ কাটি এই সামগ্ৰীসমূহ তৈয়াৰ কৰিছিল।\nমুখা শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nজনজাতীয় কলা আৰু লোক উপাদানেৰে সজোৱা মুখা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ভাওনা বা নাটসমূহত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। মুখাসমূহ পোৰামাটি, মজ্জা, ধাতু, বাঁহ, কাঠ ইত্যাদিৰে সজোৱা হৈছিল।\nথলুৱা আৰ্হিত সোণৰ অসমীয়া গহনা গঢ়াৰ বাবে বৰপেটা বিখ্যাত। মহিলাসকলৰ মাজত মধ্যযুগৰেপৰা এই গহনাসমূহ জনপ্ৰিয় হৈ আহিছে।\nচিত্ৰ কৰ্মসমূহে মধ্যযুগৰ কাম কাজক প্ৰতিফলিত কৰে। সত্ৰত থকা চিত্ৰসমূহে চিত্ৰশিল্পী সমূহৰ কৌশলী কৰ্মৰ পৰিচয় দাঙি ধৰে।\nহাতীদাঁতৰ শিল্প[সম্পাদনা কৰক]\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দিনৰে পৰাই হাতীদাঁতৰ বিভিন্ন গহনা, পুতলা, দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্ত্তি, জীৱ-জন্তুৰ মূৰ্ত্তি, ফণী আদি সামগ্ৰী অভিজ্ঞ শিল্পীসকলে তৈয়াৰ কৰি আহিছে।\nশ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আৱিৰ্ভাবৰেপৰাই বৰপেটা এক ধৰ্মীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান হিচাপে স্বীকৃতি পাই আহিছে। এই মহাপুৰুষজনাৰ আৰু তেখেতেৰ শিষ্যসকলৰ সহযোগতে ইয়াত বহুকেইখন সত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছিল। এই সত্ৰসমূহ দৰ্শনৰ উদ্দেশ্যে, বিশেষকৈ উত্সৱ আৰু মহাপুৰুষৰ তিথিৰ সময়ছোৱাত ইয়ালৈ বহুতো ভক্তৰ আগমন হয়। সত্ৰসমূহৰ ভিতৰত বৰপেটা , পাটবাউসী, সুন্দৰীদিয়া, সোনপুৰা, গণককুছি, কনৰা, জনীয়া আৰু মঈানবাৰী সত্ৰ (মঈন উদ্দিনে তালিকাভুক্ত কৰা) বহিৰাগতসকলে সঘনাই ভ্ৰমণ কৰা সত্ৰ। বৰপেটা নগৰী ২২খন হাটীত বিভক্ত হৈ আছে আৰু এই হাটীসমূহত সত্ৰৰ গুৰু আৰু ভক্তসকলে পৰিয়ালসহ বাস কৰে। হাটীসমূহ সত্ৰ প্ৰশাসনে পৰিচালনা কৰে। এই অনন্য বৈশিষ্ট্য অসমৰ আন কতোৱেই দেখা নাযায়। হাতীদাঁতৰ শিল্পকে ধৰি বৰপেটাৰ থলুৱা শিল্প অসম বিখ্যাত। আতচবাজী নিৰ্মাণতো বৰপেটা বিখ্যাত। বৰপেটাৰ সমীপৱৰ্তী সৰ্থেবাৰীৰ কাঁহ-পিতলৰ শিল্প পৃথিৱী বিখ্যাত। মটৰগাড়ী আৰু ৰেলেৰে বৰপেটালৈ যাব পাৰি। ২১ কিঃমিঃ দূৰত্বত বৰপেটা ৰোড্ ষ্টেচন ইয়াৰ সমীপৱৰ্তী ৰেল ষ্টেচন। বৰপেটা নগৰীৰ উত্তৰে বৰপেটা ৰোড্ ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেৰে দেশৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ লগত সংযুক্ত হৈ আছে। বৰপেটাৰ ১৬ কিঃমিঃ উত্তৰে হাউলীয়ে বৰপেটাক ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ লগত সংযোগ কৰিছে। বৰপেটা আৰু গুৱাহাটীৰ মাজৰ নিয়মীয়া বাছসেৱাও আছে।\nছাত্ৰসকলৰ বাবে বৰপেটাত এক সুন্দৰ শৈক্ষিক পৰিৱেশ আছে। অসমৰ বহুকেইজন মহান ব্যক্তি ইয়াতে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী, প্ৰসন্নলাল চৌধুৰী, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, বনমালী মিশ্ৰ, ডম্বৰুধৰ পাঠক, পুৰুষোত্তম দাস, বাণীকান্ত কাকতি, গুৰুপ্ৰসাদ দাস আদি সেইসকলৰ একাংশ। বৰপেটাৰ স্থানীয় ভাষা, যাক 'বৰপেটীয়া ভাষা' বুলি কোৱা হয়, তাৰ নিজস্ব কথন শৈলীৰ বাবে জনাজাত। ইয়াত সকলো স্তৰৰ শৈক্ষিক অনুষ্ঠান আছে। মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়, বৰপেটা বিদ্যাপীঠ, জুৰোৰাম পাঠক ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়,ছায়াৰাম উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় , কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, জৱাহৰ নৱোদয় বিদ্যালয়, উত্তৰ পূৱ শিক্ষা আৰু পৰিচালন একাডেমী আদি তাৰে কেইখনমানৰ উদাহৰণ। অসমৰ পঞ্চমখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় 'ফখৰুদ্দিন আলী আহমেদ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়' বৰপেটা চহৰৰ যতিগাঁও অঞ্চলত অৱস্থিত।\nবৰপেটা নগৰ বৰপেটা বিধানসভা আৰু বৰপেটা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ভাৰতৰ ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমদ বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ সাংসদ আছিল। চৈয়দ আব্দুৰ ৰউফে সাংবিধানিক সমাৱেশত বৰপেটাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।\n↑ 1.0 1.1 "সাৰথি Tourism, অসম". http://sarothitourism.com/barpeta.php.\n↑ বৰপেটা জিলাৰ ৱেবচাইট\n↑ Falling Rain Genomics, Inc.-Barpeta\n↑ "অসম সাহিত্য সভাঃ বৰপেটাৰোড অধিৱেশন". http://asomsahityasabhabarpetaroad.com/around-barpeta-road/other-religious-places/l। আহৰণ কৰা হৈছে: 2012-07-12.\n↑ Parliament of India\n↑ Office of the Chief Electoral Officer, Assam\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বৰপেটা&oldid=309656"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ ডিচেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৪৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এন্দ্ৰইদৰ স্ক্ৰিন সহজতে ৪০০০/-ত পায়েই ।\nতাৰোপৰি আইফন স্ক্ৰিন ২-৩টা নকল কোৱালিতি আছে গতিকে পৰিলেই\nশেষ আইফন !\n৩) "একো ডাউনলদ কৰিব নিদিয়ে"\nDownload songs মাৰক linkনাপায়\nসকলো এপ অনলাইন গান প্লে হে লৰে ...\n১০% এপ আছে মেমৰিত শুনা , কিন্তু এদ মাজে মাজে ওলায় , নাইবা কিবা ফীচাৰেই নাই তেনে\n৫) কোনো ফাইল ব্ৰাউজাৰ (pc file browser) নাই কেবল ফতো মিউজিক হে পাব , i tunes application বৰ লিমিতৰ ফল্দাৰ হে পাব\n৬) দাতা অন অফ কৰিবলৈ বৰ টানকে এদ অন এপ লগাব লাগে নহলে ৩ মেনু বাগৰিহে অন অফ হয় ১-টেপ ON/off নাই\n৭) সকলোৱে কোৱা দৰে কেমেৰা আন ফনতকে ভাল নহয়\nকিয় কিনে ?\nCraze ! status symbol ... online marketing effect দোষ.... Launch কৰোতে যি marketing বতাহ দিয়ে\ncell phone technology news cellphone health hazards circuit symbols diy enclosure diy guitar padel innvovative technology iphone joule thief mobile charger\nLabels: cell phone technology news cellphone health hazards circuit symbols diy enclosure diy guitar padel innvovative technology iphone joule thief mobile charger


ক্ৰীড়াৰ উন্নয়নত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ ভূমিকা: অসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ ৱেবিনাৰ - Olympia Sports\nHomeNewsক্ৰীড়াৰ উন্নয়নত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ ভূমিকা: অসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ ৱেবিনাৰ\nক্ৰীড়াৰ উন্নয়নত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ ভূমিকা: অসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ ৱেবিনাৰ\nঅসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ উদ্যোগত আজি অনুষ্ঠিত হয় ক্ৰীড়াৰ বিকাশত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ ভূমিকা শীৰ্ষক এখন ৱেবিনাৰ। উদ্বোধন কৰে অনিৰুদ্ধদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য প্ৰফেছৰ জে পি বাৰ্মাই। অনুষ্ঠানটোত অংশ লৈ ভাষণ প্ৰসংগত তেওঁ শৰীৰক শিক্ষাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁ লগতে কয় যে শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশ কৰা নতুন শিক্ষা নীতিৰ আধাৰত অৰবিন্দদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰম সাজু কৰা হ’ব।\nঅনুষ্ঠানটোত লক্ষ্মীবাই নেচনেল য়ুনিভাৰ্ছিটি অৱ ফিজিকেল এডুকেচনৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য এছ এন মুখাৰ্জী, অসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ আঞ্চলিক সঞ্চালক সুভাষ বসুমতাৰী, লক্ষ্মীবাই নেচনেল য়ুনিভাৰ্ছিটি অৱ ফিজিকেল এডুকেচনৰ ডিন প্ৰফেছৰ বিশ্বজিত বসুমতাৰী আদিয়ে ব্যক্তব ৰাখে। তেওঁলোকেও স্কুলীয়া পাঠ্যক্ৰমত ক্ৰীড়াক অন্তৰ্ভূক্ত কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে।\nঅনুষ্ঠানৰ আৰম্ভণিতে উদ্বোধনী ভাষণত অসম ক্ৰীড়া প্ৰাধিকৰণৰ নিৰ্দেশক অংকাৰ কেৰিয়াই ক্ৰীড়াৰ বিকাশত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ শিক্ষকসকলৰ অৱদান সম্পৰ্কে বাখ্যা আগবঢ়ায়। অনুষ্ঠানটো পৰিচালনা কৰে আই আই টি গুৱাহাটীৰ ক্ৰীড়া বিষয়া ৰাজীৱ দেই।\nৱেবিনাৰখনৰ অন্তত শলাগৰ শৰাই আগবঢ়ায় অসম ক্ৰীড়া আৰু যুৱ কল্যাণ বিভাগৰ নিৰ্দেশক ধৰ্মকান্ত মিলিয়ে।\nPrevious articleবাবৰৰ অভিলেখ!\nNext articleআই পি এলৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত সমালোচিত ধোনি!\nহাফলঙত ৪৮ সংখ্যক আন্তঃজিলা ভাৰত্তোলন প্ৰতিযোগিতা\nOlympia June 2019\nগুৱাহাটীৰ ৰাজপথৰ ৯০ শতাংশ ঠাই গাড়ীৰ বাবে অথচ ৪২ শতাংশ লোকে চাইকেল আৰু খোজকাঢ়ি অহাযোৱা কৰে:আৰ্ছেল আখতাৰ


নাছা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰাষ্ট্ৰীয় বিমান চালনবিদ্যা আৰু মহাকাশ প্ৰশাসন\nৱাশ্বিংটন, ডি চি\nৰাষ্ট্ৰীয় বিমান চালনবিদ্যা আৰু মহাকাশ প্ৰশাসন (নাছা) হৈছে অসামৰিক মহাকাশ কাৰ্য্যসূচী, বিমান চালন আৰু মহাকাশ গৱেষণাৰ বাবে দায়বদ্ধ আমেৰিকাৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰৰ এক স্বতন্ত্ৰ সংস্থা। \nনেশ্বনেল এডভাইজৰী কমিটি ফৰ এৰোনটিকছৰ (নাকা) উত্তৰসূৰী হিচাপে ১৯৫৮ চনত নাছাৰ জন্ম হৈছিল। নতুন সংস্থাটোৱে অসামৰিক দিশত বিশেষভাৱে গুৰুত্ব আৰোপ কৰিবলগীয়া আছিল, আৰু মহাকাশ বিজ্ঞানৰ শান্তিপূৰ্ণ প্ৰয়োগত উদগণি যোগাইছিল।  ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাকালৰ পাছৰে পৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ অধিকাংশ মহাকাশ অন্বেষণ কাৰ্য্যসূচী নাছাৰ নেতৃত্বত হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে এপ'লোৰ চন্দ্ৰ অৱতৰণ অভিযান, স্কাইলেব মহাকাশ কেন্দ্ৰ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ৰ স্পেছ শ্বাটল। নাছাই আন্তৰ্জাতিক মহাকাশ কেন্দ্ৰটো পৰিচালনাত অংশীদাৰিত্ব পালন কৰি আহিছে; অৰিয়ন মহাকাশযান, মহাকাশ উৎক্ষেপণ ব্যৱস্থা আৰু বাণিজ্যিক মানৱবাহী যানৰ বিকাশ তদাৰক কৰি আহিছে। সংস্থাটোৱে উৎক্ষেপণ সেৱা কাৰ্য্যক্ৰমো পৰিচালনা কৰে, যাৰ দ্বাৰা নাছাৰ মানৱবিহীন উৎক্ষেপণসমূহৰ অন্তিম সময়ৰ কাউণ্টডাউন প্ৰক্ৰিয়া আৰু উৎক্ষেপণ অভিযানসমূহ নিৰীক্ষণ কৰা হয়।\nনাছাই মনোনিৱেশ কৰা বিজ্ঞানখণ্ডত আছে - ভূ নিৰীক্ষণ ব্যৱস্থাৰ যোগেদি পৃথিৱীখনক ভালদৰে বুজি উঠা,  হেলিঅ'ফিজিক্স ৰিচাৰ্ছ প্ৰগ্ৰেমৰ প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে সৌৰকেন্দ্ৰিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ উন্নয়ন,  নিউ হৰাইজনছৰ দৰে অত্যাধুনিক ৰব'টিক মহাকাশযানৰ দ্বাৰা সৌৰজগতত থকা বস্তুসমূহৰ অন্বেষণ,  আৰু নিৰীক্ষণকেন্দ্ৰসমূহৰ জৰিয়তে মহানাদ তত্ত্বৰ দৰে জ্যোতিঃপদাৰ্থবৈজ্ঞানিক বিষয়ৰ গৱেষণা। \n১৯৪৬ চনৰ পৰা নেচনেল এডভাইজাৰী কমিটি ফৰ এৰোনটিক্সে (NACA) ছুপাৰছনিক বেল এক্স-১ৰ দৰে ৰকেট বিমানৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিছিল।  ১৯৫০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভূ-ভৌতিক বৰ্ষ (১৯৫৭–১৯৫৮)ৰ বাবে এটা কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ উৎক্ষেপণ কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি হৈছিল। ইয়াৰ বাবে গঢ়ি উঠা এটা প্ৰচেষ্টা আছিল আমেৰিকান প্ৰজেক্ট ভ্যানগাৰ্ড। ১৯৫৭ চনৰ ৪ অক্টোবৰত ছোভিয়েট মহাকাশ কাৰ্যসূচীয়ে বিশ্বৰ প্ৰথমটো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ (স্পুটনিক ১) উৎক্ষেপণ কৰাৰ পিছত আমেৰিকাৰ মনোযোগ নিজৰ নৱজাত মহাকাশ প্ৰচেষ্টাৰ ফালে ধাৱমান হয়। ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা আৰু প্ৰযুক্তিগত নেতৃত্বৰ প্ৰতি অনুভূত ভাবুকিৰ বাবে (ইয়াক 'স্পুটনিক সংকটকাল' হিচাপে জনা যায়) আতংকিত হৈ আমেৰিকান কংগ্ৰেছে তাৎক্ষণিক আৰু দ্ৰুত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ আহ্বান জনায়। ৰাষ্ট্ৰপতি ডুৱাইট ডি আইজেনহাৱাৰে অধিক সুচিন্তিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ পৰামৰ্শ দিছিল। ফলত হোয়াইট হাউছে মূল স্বাৰ্থজড়িত গোটসমূহৰ মাজত এক ঐকমত গঢ়ি তুলিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল- মৌলিক গৱেষণাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ বিজ্ঞানীসকল; পেন্টাগন, যাৰ পৰ্য্যায় ছোভিয়েট সামৰিক কৃতিত্বৰ সৈতে মিলাবলগীয়া আছিল; নতুন ব্যৱসায়ৰ সন্ধানৰত আমেৰিকাৰ বৃহৎ ব্যৱসায় সংঘ; আৰু মহাকাশ অন্বেষণৰ প্ৰতি আগ্ৰহী জনমতৰ এক শক্তিশালী নতুন ধাৰা। \n১৯৫৮ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত নাকাই গাইফৰ্ড ষ্টিভাৰৰ নেতৃত্বত মহাকাশ প্ৰযুক্তিৰ এখন বিশেষ সমিতি গঠন কৰে।  ১৯৫৮ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত নাকাৰ সঞ্চালক হিউ ড্ৰাইডেনে "এ নেচনেল ৰিচাৰ্চ প্ৰগ্ৰেম ফৰ স্পেচ টেকন'লজি" প্ৰকাশ কৰি কয় যে, \nজাতি হিচাপে আমাৰ মৰ্য্যাদাৰ লগতে সামৰিক প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিবেচনাৰে আমাৰ দেশৰ বাবে ই অতি জৰুৰী আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ যে এই প্ৰত্যাহ্বানৰ [স্পুটনিক] উত্তৰ হোৱা উচিত- মহাকাশ বিজয়ৰ বাবে গৱেষণা আৰু উন্নয়নৰ এক শক্তিশালী কাৰ্যসূচীৰ সূচনা... সেই অনুসৰি প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছে যে বৈজ্ঞানিক গৱেষণা এটা ৰাষ্ট্ৰীয় অসামৰিক সংস্থাৰ দায়িত্ব হ'ব লাগে... নাকাই নিজৰ প্ৰচেষ্টাৰ দ্ৰুত বিবৰ্ধন আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ দ্বাৰা মহাকাশ প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিবলৈ সক্ষম \nএই নতুন যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থাটোৱে সকলো অসামৰিক মহাকাশ কাৰ্য্যকলাপ চলাব যদিও সামৰিক প্ৰয়োগৰ বাবে মহাকাশ প্ৰযুক্তি বিকাশ কৰিবলৈ ১৯৫৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত এডভাঞ্চড্ ৰিচাৰ্ছ্ প্ৰজেক্টছ্ এজেঞ্চিৰ (ARPA) গঠন কৰা হৈছিল। \n↑ Lale Tayla; Figen Bingul (2007). "NASA stands 'for the benefit of all.'—Interview with NASA's Dr. Süleyman Gokoglu". The Light Millennium. http://www.lightmillennium.org/2004_newyear/gokoglu_nasa_stands_forall.html। আহৰণ কৰা হৈছে: September 17, 2018.\n↑ Casey Dreier (December 30, 2019). "NASA's FY 2020 Budget". The Planetary Society. https://www.planetary.org/get-involved/be-a-space-advocate/become-an-expert/fy2020-nasa-budget.html। আহৰণ কৰা হৈছে: December 31, 2019.\n↑ "Workforce Profile". NASA. https://wicn.nssc.nasa.gov/c10/cgi-bin/cognosisapi.dll?b_action=powerPlayService&m_encoding=UTF-8&BZ=1AAABgNNr_f942m2PQWuDQBCF%7E8yOaS9hdlTUgwd1DRHamEahZ6NjCTFuUFOaf981KYTSzu7wHm__gV2ryJdFme%7ESTIXjpAfO1BMQHSShS5TK2I89x%7ENXsYt24AfKd4Mg8mLHMM%7EWvJtGu2S9jcp1CLSqdT9xPxnX6q7hAdwYHOyrE4OtFttBt4eOgTC57HlcgKsMea7qY%7EXBv9F3PRxbPdQz%7ELM245YqkmWSbzZpUmZGotc0%7EAe14rewRRQSEaVEIQQKFwWhmI8QUdcZOD2dO31lHgGDvDeBukxXI0DtPP0yP2m4MfaFq082kADygWwDsATaAwX3QD4C8afk7c7m%7EqBbP_obQJNj2A%3D%3D। আহৰণ কৰা হৈছে: April 23, 2020.\n↑ "Official US Executive Branch Web Sites – Newspaper and Current Periodical Reading Room (Serial and Government Publications Division, Library of Congress)". loc.gov. https://www.loc.gov/rr/news/fedgov.html। আহৰণ কৰা হৈছে: May 24, 2016.\n↑ "Frequently Asked Questions". hq.nasa.gov. https://www.hq.nasa.gov/office/hqlibrary/ic/faqs.html। আহৰণ কৰা হৈছে: May 24, 2016.\n↑ "Ike in History: Eisenhower Creates NASA". Eisenhower Memorial. 2013. http://www.eisenhowermemorial.org/#/news?nid=244। আহৰণ কৰা হৈছে: November 27, 2013.\n↑ "The National Aeronautics and Space Act". NASA. 2005. https://www.nasa.gov/offices/ogc/about/space_act1.html। আহৰণ কৰা হৈছে: August 29, 2007.\n↑ 8.0 8.1 Bilstein, Roger E. (1996). "From NACA to NASA". NASA SP-4206, Stages to Saturn: A Technological History of the Apollo/Saturn Launch Vehicles. NASA. পৃষ্ঠা. 32–33. ISBN 978-0-16-004259-1. https://history.nasa.gov/SP-4206/ch2.htm#32। আহৰণ কৰা হৈছে: May 6, 2013.\n↑ Netting, Ruth (June 30, 2009). "Earth—NASA Science". http://nasascience.nasa.gov/earth-science। আহৰণ কৰা হৈছে: July 15, 2009.\n↑ Netting, Ruth (January 8, 2009). "Heliophysics—NASA Science". http://nasascience.nasa.gov/heliophysics। আহৰণ কৰা হৈছে: July 15, 2009.\n↑ Netting, Ruth (July 13, 2009). "Astrophysics—NASA Science". http://nasascience.nasa.gov/astrophysics। আহৰণ কৰা হৈছে: July 15, 2009.\n↑ "The NACA, NASA, and the Supersonic-Hypersonic Frontier". NASA. https://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/20100025896_2010028361.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: September 30, 2011.\n↑ Subcommittee On Military Construction, United States. Congress. Senate. Committee on Armed Services (January 21–24, 1958). Supplemental military construction authorization (Air Force).: Hearings, Eighty-fifth Congress, second session, on H.R. 9739.. https://books.google.com/books?id=N-IPAAAAIAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: June 27, 2015.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=নাছা&oldid=321048"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন 16 মে' 2022 তাৰিখে ১২:১১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


পাৱাৰ বেঙ্ক – জয়ন্ত গগৈ – ফটাঢোল\nপাৱাৰ বেঙ্ক – জয়ন্ত গগৈ\nনকছাৰীত থকা পেহী-পেহাই প্ৰায়েই কৈ থাকে তঁহতকেইটাই আমাক একেবাৰে পাহৰি গ’লি চাগে। যাওঁ বুলিও হঠাতে যাব নোৱাৰি। কেইবা কিল’মিটাৰৰ বাট। ল’ৰাক স্কুলত থোৱা -অনা, এইবোৰ কৰি থাকোঁতেই দিনটোৰ সময়কণ শেষেই হয়চোন। আকৌ দেওবাৰৰ দিনটোতো কেতিয়াবাহে সময় থাকেগৈ। ল’ৰাটোক নগৰৰ আৰ্টৰ স্কুললৈ নিলেই দিনটোৰ এবেলা সময় যায়গৈ। বন্ধৰ দিনটোতে কামো ধেৰ ওলাই। সময়বোৰ এনেকুৱাই হয়তো। ব্যস্ততাৰ মাজত থাকিলে গমকে পোৱা নাযায়। পেহা-পেহীৰ ঘৰলৈ একেবাৰে নোযোৱাও নহয়। ডেকাতে দুবাৰমান গৈছিলোঁ। সংসাৰ আৰম্ভ কৰাৰে পৰা অৱশ্যে তেনেকৈ দূৰলৈ আলহী খাবলৈ যোৱা হোৱা নাই। ফোনত পেহা-পেহীহঁতৰ লগত কথা হৈয়ে থাকে। খবৰ খাতিবোৰ পাই থাকোঁ। তথাপিও নোযোৱাৰ বাবে আক্ষেপ!\nপেহীৰ সৰুজনী ছোৱালীৰ বিয়াৰ দিন ল’লে। বিয়াৰ দিন লোৱাৰে পৰা ফোনত কৈয়ে আছে- এইবাৰ যেনেকৈ হ’লেও ভতিজী বোৱাৰীয়েকক ঘৰখন দেখুৱাই আহিব লাগে। বিয়ালৈ যেনেকৈ হ’লেও যাম বুলি পেহা-পেহীক কথা দিলোঁ। বিয়াৰ দিনটো শনিবাৰ পৰিল বাবে সপৰিয়ালে যোৱাৰ প্ৰগেম কৰিলোঁ। ল’ৰাৰ স্কুল খটিও কম হ’ব। এই ভাবিয়ে বিয়াৰ আগদিনাখনে পোৱাকৈ শ্ৰীমতী আৰু ল’ৰাটোৰ সৈতে দুপৰীয়াৰ ট্ৰেইনখন ধৰিব পৰাকৈ নগৰ পালোঁগৈ। সময়মতে ষ্টেচনৰ পৰা নামনিমুৱা ৰেলখন এৰিল। ল’ৰাটোৰ ৰেলগাড়ীত উঠাৰ চখ এটা আগৰে পৰা আছিল। তাক খিৰিকী কাষৰ ছিটটো লগাত বহিবলৈ দিলোঁ। সি একান্ত মনেৰে জোৰেৰে পিছুৱাই যোৱা গছ-লতিকাবোৰ, দূৰৈৰ পাহাৰৰ দৃশ্যবোৰ চাই খুউব ভাল পাইছে বুলি মুখলৈ চাওঁতেই বুজিব পৰা গৈছে। “এই বাদাম..বাদাম …বাদাম..মুহফলি বাদাম” বুলি চিঞৰি চিঞৰি অহা বাদামৱালাৰ পৰা বাদাম ল’লোঁ। বাদামৰ লগত দিয়া জলকীয়া গুৰি মিহলি ভজা নিমখ আঙুলিৰে জিভাত দি চেলেকী খোৱাৰ মজাই সুকীয়া।ৰেলত বাকলি গুচাই মুহফলি বাদাম নাখালে ৰেলত উঠা যেনেই নালাগে। বাকলি গুচাই গুচাই বাদাম চোবাই আহোঁতে কেতিয়ানো নামিব লগা ষ্টেচন পালোহি ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ। পেহীহঁতৰ ঘৰৰ আগেদি ষ্টেচনৰ পৰা কেইবাখনো বাছ গাড়ী অহা-যোৱা কৰে। আমিও তেনে এখন বাছত উঠিলোঁ। সৰু-সুৰা যাত্ৰীবাহী গাড়ীৰ সংখ্যা বাঢ়ি অহাৰ বাবে হয়তো বাছত যাত্ৰীৰ সিমান এটা ভিৰ নাছিল। বাছৰ শেষৰফালে ৰসাল মনৰ কোনো এজন ব্যক্তি আছে বুলি হাঁহিৰ ৰগৰৰ পৰাই বুজিব পাৰিছিলোঁ। বাছৰ পিছফালৰ যাত্ৰীসকলৰ দুজনমানে খুউব হাঁহিছে। ৰগৰ তুলি কথা ক’ব পৰা মনৰ মানুহে অচিন মানুহ এজনকো হঁহোৱাব পাৰে। যাত্ৰী দুজনমান নমাই বাছখনে গতি লৈছিলহে, তেনেতে পিছফালৰ পৰা ড্ৰাইভাৰৰ ওচৰলৈ আগুৱাই অহা লোক এজনে উধাতু খাই -“অ’ ড্ৰাইভাৰ ভাইটি , অ’ ভাইটি…ভাইটি ৰ’বাচোন ৰ’বা। মোৰ পাৱাৰ বেঙ্কটো খিৰিকীয়েদি পৰিল অ’! সেইটো নহ’লে মোৰ একো কামেই ন’চলে।” বুলি চিঞৰি চিঞৰি অহা লোকজনৰ কথা শুনি ড্ৰাইভাৰজনেও বাছখন ব্ৰেক মাৰি ৰখালে। মানুহজনে খৰধৰকৈ বাছৰ পৰা নামি পৰি অহা বস্তুটো আনিবলৈ দৌৰি গ’ল। মোৰ দৰেই বাছৰ আন কেইবাজনো যাত্ৰীয়ে গলধন পিছলৈ ঘূৰাই তেখেতলৈ উৎসুকতাৰে চাই ৰ’লোঁ। পৰি যোৱা বস্তুটো লৈ মানুহজনেও ফোঁফাই-জোঁপাই তৎক্ষণাৎ উভতি আহি বাছত উঠিলহি। বাছৰ ৰ্দজাৰ মুখ পাওঁতেই হেন্দিমেনগৰাকীয়ে মানুহ জনক উদ্দেশ্যি সুধিলে,\n: অ’ দাইটি,পাৱাৰ বেঙ্কটো ভাগিল নেকি? ঠিকেই আছেনে?\n: তেৰাৰ কৃপাত একো ন’হল দিয়া ভাইটি। যেনেকৈ হাতৰ পৰা পৰিছিল, তেনেকৈয়ে পালোঁ।\n: দাইটি পাৱাৰ বেঙ্কটো কি কোম্পানীৰ আৰু কিমান টকানো পৰিছিল একা?\n: এহ! এইটোৰনো আৰু কি কোম্পানী আৰু দামৰ কথা আছে। বুইছা মাইটি ভিতৰৰ বস্তুকণহে মেইন।\n: মানে ? নুবুজিলো দাইটি।\n: খৈনি..খৈনি..মোৰ হাতৰ পৰা এইটোহে (খৈনি টেমিটো দেখুৱাই) পৰিছিল। এইকণে বহুত এৰ্নাজি দিয়ে অ’\n: ধৈৎ…হাঁ..হাঁ..হাঁ….আপুনি কি আচৰিত। মানুহ হঁহোৱাই মাৰিব দেই!\nহাঁ.. হাঁ ..হাঁ..কৰি হেন্দিমেনজনৰ হাঁহিৰ ৰগৰত বাছৰ ভিতৰত থকা সকলোৱে মুখত হাঁহিৰ ৰোল এটি ক্ষন্তেকতে বৈ পৰিল। বাছৰ ড্ৰাইভাৰজনেও ষ্টেৰিং ঘূৰাই ঘূৰাই মানুহ জনলৈ চিঞৰ মাৰিলে,\n“ঐ দদাইটি আপোনাৰ পাৱাৰ বেঙ্কৰ এৰ্নাজি এপালি খোৱাওক। মোকো এতিয়া অলপ এৰ্নাজি দৰকাৰ হৈছে। চাদা মেইন, নহয়নে দদাইটি?”\n« মূল: বৰযাত্ৰী,লিখক:অজ্ঞাত,ভাবানুবাদ – অঞ্জু মহন্ত\nদুদিনৰ জীৱন: শাৰদ টাইলাং,অনুবাদ: ৰিণ্টুমনি দত্ত »


শাস্ত্ৰীৰ আপদ! ‘দ্য ৱাল’ৰ চৰ্চা, কি কয় দাদাই ? -\nHomeক্ৰীড়াশাস্ত্ৰীৰ আপদ! ‘দ্য ৱাল’ৰ চৰ্চা, কি কয় দাদাই ?\nশাস্ত্ৰীৰ আপদ! ‘দ্য ৱাল’ৰ চৰ্চা, কি কয় দাদাই ?\nনতুন দিল্লীঃ সমাগত সময়। মাজত মাথো আৰু কেইটামান মাহ। টি-২০ বিশ্বকাপৰ পাছতেই গাদী এৰিব লাগিব ৰবি শাস্ত্ৰীয়ে। ২০১৭ চনত অনিল কুম্বলেৰ পৰিৱৰ্তে ভাৰতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষকৰ দ্বায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল ৰবি শাস্ত্ৰীয়ে। প্ৰশিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পাছৰে পৰা কোহলিৰ সৈতে মিলি এটাৰ পাছত এটা সাফল্য কঢি়য়াই আনিছে ভাৰতে। ২০১৯চনৰ বিশ্বকাপৰ পাছত ৰবি শাস্ত্ৰীৰ প্ৰশিক্ষকৰ ম্যাদ উকলিছিল। অৱশ্যে, ব’ৰ্ডৰ উপদেষ্টা সমিতিয়ে শাস্ত্ৰীক পুনৰবাৰ প্ৰশিক্ষকৰ দ্বায়িত্ব প্ৰদান কৰে। কিন্তু এইবাৰ বিশ্বকাপৰ পাছতেই দলৰ প্ৰশিক্ষকৰ দ্বা‌য়িত্বভাৰ এৰিব লাগিব শাস্ত্ৰীয়ে। শাস্ত্ৰীৰ অৱসৰৰ পাছত কোন হ’ব ভাৰতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষক? পৰৱৰ্তী সম্ভাৱ্য মূখ্য প্ৰশিক্ষক হিচাপে ইতিমধ্যে উল্লেখিত হৈছে একাধিক তাৰকাৰ নাম। ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম ৰাহুল দ্ৰাবিড়।\nউল্লেখ্য যে, ভাৰতীয়-এ দল তথা যুৱ দলটোক বিগত কেইবা বছৰধৰি প্ৰশিক্ষণ দি আহিছে এসময়ৰ মিষ্টাৰ ডিপেণ্ডেপল গৰাকীয়ে। বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় দলৰ ৰিজাৰ্ভ বেঞ্চৰ শক্তিয়েও ন-উদ্যমেৰে উজলি উঠিছে। ইয়াৰ বাবে ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ কৃতিত্বৰ শলাগ নলৈ নোৱাৰি। কেইমাহমান পূৰ্বে ৰবি শাস্ত্ৰীৰ অনুপস্থিতিত দ্বিতীয় শাৰীৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে শ্ৰীলংকালৈ ৰাওনা হৈছিল ৰাহুল দ্ৰাবিড়। তেনেক্ষেত্ৰত ৰাহুল দ্ৰাবিড়েই ভাৰতীয় দলৰ পৰৱৰ্তী প্ৰশিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি্ লাভ কৰিব বুলি গুজৱ উঠিছে।\nইফালে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট ব’ৰ্ডৰ সভাপতি সৌৰভ গাংগুলীয়ে প্ৰদান কৰা এক সাক্ষাত্‍কাৰত সদৰী কৰে যে, ‘ভাৰতীয় দলৰ মূখ্য প্ৰশিক্ষক হ’বলৈ আগ্ৰহী নহয় দ্ৰাবিড়। যদিও ৰাহুল দ্ৰাবিড়ৰ সৈতে ব’ৰ্ডে আলোচনাত মিলিত হোৱা নাই। কিন্তু প্ৰশিক্ষকৰ দ্বায়িত্ব গ্ৰহণৰ বাবে যে দ্ৰাবিড় আগ্ৰহী নহয় সেয়া বুজিবলৈ পাৰিছো। সঠিক সময়ত এই বিষয়ে আমি আলোচনা কৰিম।’ শাস্ত্ৰীৰ অৱসৰৰ পাছত ভাৰতীয় দলৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কোনে নিযুক্তি লাভ কৰে সেয়া পৰৱৰ্তী সময়তহে হ’ব লক্ষ্যণীয়!\nPrevious articleমুখ্যমন্ত্ৰীৰ চহী জালিয়াতি : আৰক্ষীয়ে চপাই আনিছে কেলেংকাৰীৰ জাল\nNext articleপ্ৰথমতে হাতুৰীৰে ভীতি প্ৰদৰ্শন; তাৰ পাছত ৰে’লৰ পৰিত্যক্ত কোঠাত ধৰ্ষণ; তিনি বন্ধু লগত থাকিও সাৰি ন’গল নাবালিকা


নামনি অসমত জাতীয় পৰিসদৰ প্ৰভাৱ স্বীকাৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী তেলীৰ... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nনামনি অসমত জাতীয় পৰিসদৰ প্ৰভাৱ স্বীকাৰ কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী তেলীৰ…\nজিজিটেল সংবাদ, দৰং/ওডালগুৰিঃ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আগন্তুক এবছৰত কমেও ২০ হাজাৰ খাদ্য প্ৰকৰণ উদ্যোগ গঢ়ি তুলিব। কেৱল অসমেই লাভ কৰিব ১৩ হাজাৰ এনে উদ্যোগ। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে সমগ্ৰ দেশত ২ লাখ খাদ্য প্ৰকৰণ উদ্যোগ স্হাপনৰ যি লক্ষ্য বান্ধি লৈছে তাৰ দহ শতাংশ অৰ্থাৎ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলে পায় আৰু সেই সূত্ৰেই ২০ হাজাৰ উদ্যোগ স্হাপন কৰিব বিজেপি চৰকাৰে। ইতিমধ্যে ডিব্ৰুগড় জিলাই চাহপাত পেকেজিং, লখিমপুৰে গাহৰিৰ মাংস পেকেজিঙৰ দিশত অনুমোদন দিছে।\nনামনি অসমৰ অন্যান্য জিলাতো পদক্ষেপ লোৱা হ’ব। মঙলদৈত দুদিনজোৰা অনুসূচীত জাতি মৰ্চাৰ প্ৰথম খন কাৰ্যনিৰ্বাহক সভাত ভাগ লৈ দেওবাৰে মঙলদৈ আৱৰ্ত ভৱনৰ এক সংবাদমেলত এই তথ্য সদৰি কৰে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী ৰামেশ্বৰ তেলীয়ে। ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী তেলীয়ে একে খন সংবাদমেলত আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচন সম্পৰ্কত কেবাটাও তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে। সেই অনুসৰি উজনিত বিজেপি দলৰ ফলাফল ভাল হ’ব কিন্তু নামনিত সিমান ভাল নহয়।\nউজনিৰ অধিকাংশ চাহবাগানৰ ৰাইজে বিজেপি দলৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰি বিজেপিৰ ফলাফলত সকৰাত্মক ভূমিকা লব। আনহাতে আছুৰ সম্পাদক লুৰিণজ্যোতি গগৈয়ে যদিহে দুলীয়াজানত নিৰ্বাচন খেলে তেন্তে পৰাজয় নিশ্চিত বুলি দাবী কৰে তেওঁ। তেওঁ ১৯৯৯ চনতে বিজেপিত যোগদানৰ পাছত ২ বাৰ বিধায়ক আৰু সাংসদ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ অভিজ্ঞতা জাহিৰ কৰি কয়, অসম আন্দোলনত তেজ দিম, তেল নিদিম বুলি আন্দোলন হৈছিল। দুলীয়াজানত কেবাজনো ছহীদ হৈছিল। কিন্তু তেনে আবেগ জড়িত পৰিস্হিতিৰ পাছতো কিন্তু ১৯৮৫ চনৰ নিৰ্বাচনত দুলীয়াজানত অগপ জিকিব পৰা নাছিল। গতিকে গগৈ কেনেকৈ জিকিব ? মন্ত্ৰী তেলীয়ে নিৰ্বাচন সন্দৰ্ভত আৰু কয় যে, অসমৰ বহু মানুহে ভাৱি আছে যে উজনিত বিজেপিৰ বহু ক্ষতি হব। কেবাটাও চিটত হাৰিব। কিন্তু সেয়া ভুল। চাহবাগিছা এলেকাত ৰাজ্যৰ বিজেপি চৰকাৰে বহুত কাম কৰিছে। গতিকে চাহ জনজাতিৰ মানুহে বিজেপিক নিবিচাৰিম নেকি ? সংবাদ মেলত মঙলদৈৰ বিধায়ক গুৰুজ্যোতি দাস সহ জিলা বিজেপিৰ সভাপতি অমৰেন্দ্ৰ শৰ্মাও উপস্হিত থাকে।\nইপিনে, মঙলদৈ সনাতন ধৰ্মসভা প্ৰাঙ্গত অনুস্হিত অনুসূচীত জাতি মৰ্চাৰ অন্তিম দিনা কেবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণেৰে সামৰণি পৰে। সেই অনুসৰি সুধাকণ্ঠ ডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ এক আৱক্ষমূৰ্তি অসম সচিবালয়ৰ সমুখত স্হাপনৰ বাবে মঙলদৈৰ বিধায়ক গুৰুজ্যোতি দাসে সমৰ্থন কৰা প্ৰস্তাৱৰ উপৰিও অনুসূচীত জাতিৰ উন্নয়ণৰ বাবে বছৰি এশ কোটি টকা উন্নয়ণ সমিতিক প্ৰদান কৰা অন্যতম।\nইয়াৰ বাদেও ৩৯ খন অনুসূচীত জাতি মৰ্চাৰ জিলা সমূহে জাতিটোৰ সৰ্বতো প্ৰকাৰ কল্যাণৰ বাবে চৰকাৰে অধিক আচনি আৰু সুবিধা প্ৰদান, ৰাজ্যিক সমিতিৰ প্ৰতিনিধি কেন্দ্ৰীয় অনুসূচীত জাতি কল্যাণ সমিতিলৈ বাচনি কৰা ইত্যাদি অন্যতম। মৰ্চাৰ সভাপতি নাবাৰুণ মেধিয়ে দাবী কৰি কয় যে, অনুসূচীত জাতিৰ নামলৈ যিয়ে ভূৱা প্ৰমাণ পত্ৰ দেখুৱাই সুবিধা লৈ আছে সেই সন্দৰ্ভত কঠোৰ শাস্তিমূলক ব্যৱস্হা চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা সমীচিন। মঙলদৈতে এনে কেবাটাও জালিয়াতিৰ ঘটনা সংঘটিত হোৱাই নহয় দণ্ডাধীশ পৰ্যায়ৰ তদন্তও চলাই প্ৰতিবেদন দাখিল নকৰাৰ দৰে দূৰ্ভাগ্যজনক পৰিস্হিতি উদ্ভৱ হোৱাকলৈ দুখ প্ৰকাশ কৰে। অনুসূচীত জাতিৰ ভূৱা প্ৰমাণ পত্ৰ জাৰি প্ৰক্ৰিয়া কংগ্ৰেছৰ দিনৰে পৰা চলি আহিছে আৰু বিজেপিৰ কাৰ্যকালত কিছু শাম কটা বুলি দাবী কৰে।\nস্বাধীনতা সংগ্ৰামঃ দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাত জিলিকিব অসমৰ ত্যাগৰ জীৱন্ত ইতিহাস, নেতৃত্বত অসমীয়া উদীয়মান যুৱক…\nনগাঁৱত সামুহিক বিবাহ উদযাপন…