কামপুৰত ৰাংঢালী কপিলীৰ ৰুদ্ৰ ৰূপ ! বানৰ কবলত প্ৰায় ৫০খন গাঁও, বন্যাৰ্তৰ কাষলৈ গৈ জলসম্পদ মন্ত্ৰীয়ে ক'লে- 'ভঙা মথাউৰি পঞ্চায়তৰ অধীনত নিৰ্মান হোৱা মথাউৰিহে'– News18 assam\nকামপুৰত ৰাংঢালী কপিলীৰ ৰুদ্ৰ ৰূপ ! বানৰ কবলত প্ৰায় ৫০খন গাঁও, বন্যাৰ্তৰ কাষলৈ গৈ জলসম্পদ মন্ত্ৰীয়ে ক'লে- 'ভঙা মথাউৰি পঞ্চায়তৰ অধীনত নিৰ্মান হোৱা মথাউৰিহে'\nকামপুৰত বান পৰিস্থিতিৰ বুজ লোৱাৰ উদ্দেশ্যে জলসম্পদ মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকা। কপিলীৰ বানত ভগা মথাউৰিসমূহ পঞ্চায়তৰ অধীনত নিৰ্মিত সেয়া জলসম্পদ বিভাগৰ নহয়: পীয়ুষ হাজৰিকা।\nৰাংঢালী কপিলীৰ এতিয়া ৰুদ্ৰ ৰূপ ৷ কামপুৰত অপৰিবৰ্তিত হৈ আছে বান পৰিস্থিতি ৷ বানৰ মাজত আবদ্ধ লোকৰ আৰ্তনাদ ৷ গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু শিশুক নিৰাপদ স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰিব লগা হৈছে কলগছৰ ভূঁৰত ৷ জীৱ কূলৰ এতিয়া বিলাই বিপত্তি নোহোৱা অৱস্থা ৷\nসকলোফালে এক অবৰ্ণনীয় পৰিৱেশ ৷ নিজৰ ঘৰ বাৰী হেৰুৱাই এতিয়া দিশহাৰা হৈছে সকলো ৷ কপিলী নৈৰ বাঢ়নী পানীয়ে বুৰাই পেলাইছে নগাঁও জিলাৰ কামপুৰ ৰাজহ চক্ৰৰ ইখনৰ পাছত সিখনকৈ গাঁও ৷ প্ৰায় ৫০ খন গাওঁ এতিয়া বানৰ কবলত ৷ কামপুৰ গাৰোখুন্দাৰ মথাউৰি ভঙাৰ ফলত চাইবুক গাঁওকে ধৰি কেইবাখনো গাঁও জলমগ্ন হৈ পৰিছে । আনহাতে প্ৰেমাজানৰ মথাউৰি ভঙাৰ ফলত কপিলী নৈৰ বাঢ়নী পানীয়ে গোসাঁইগাঁৱত এক অভাৱনীয় পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰিছে । গোঁসাইগাঁৱৰ পথৰ ওপৰৰে তীব্ৰ বেগত পানী বাগৰাৰ ফলত অঞ্চলৰ ৰাইজৰ ঘৰে ঘৰে এতিয়া এবুকু পানী হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে । আনহাতে কপিলীৰ পানীয়ে পুনৰ ভাঙি নিলে সৰুপথাৰ ৪৮ ব্লকৰ মথাউৰি ৷ জলমগ্ন হৈ পৰিছে খকনজুৰি, পূৱ ডেকেৰুৱা, পশ্চিম ডেকেৰুৱা, ভেৰভেৰিকে ধৰি বহু কেইখন গাঁও ৷ ইপিনে আজি অসম চৰকাৰৰ জলসম্পদ মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই কামপুৰৰ বান পৰিস্থিতি বুজ লোৱাৰ উদ্দেশ্যে কামপুৰত উপস্থিত হয়হি। মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে কামপুৰৰ ভলভলীয়া, গোসাইগাঁও, চাইবুক গাঁৱকে ধৰি কেইবাটাও বানবিধ্বস্ত অঞ্চলত বান পৰিস্থিতিৰ বুজ লোৱাৰ লগতে বৰ্নাত্যৰ লগত মত বিনিময় কৰে।মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে লগতে ভগ্ন মথাউৰি পৰিদৰ্শন কৰি অতি শীঘ্ৰে মথাউৰি সমূহ মেৰামতি কৰিবলৈ বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষক আহ্বান জনায়।উল্লেখ্য যে,আজি মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে কামপুৰত কপিলী নদীৰ বানে ভঙা মথাউৰি সমূহ জলস্পদ বিভাগৰ নহয় সেয়া পঞ্চায়তৰ অধীনত নিৰ্মাণ হোৱা মথাউৰিহে।\nAssam FloodKampurKapili RiverPiyush Hazarika


প্ৰাৰ্থনা (নীত কাশ্যপ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰাৰ্থনা (নীত কাশ্যপ)\nবিষত কাতৰ অস্ফুট গেঙণি এটাত টোপনি ভাগিছিল মোৰ৷ কৃষ্ণ গোঁসাইক বুকুৰ পৰা আঁতৰাই থৈ মাৰ কোঠালৈ ঢপলিয়াই গৈছিলো মই৷ বিষত কোঙা হৈ পৰা মা বিছনাত ইলুটি-সিলুটি খাই পৰি আছিল৷ অব্যতিক্ৰমিক নৈমিত্তিক পৰিঘটনা হৈ পৰিছিল এয়া৷ তথাপি মূৰৰ পৰা বুকুলৈ তীব্ৰ যন্ত্ৰনা এটাই শেলে বিন্ধা দি বিন্ধি গৈছিল মোৰ শিশু কোমল মনটোক৷ পিৰালীলৈ দৌৰ মাৰিছিলো মই৷ হেতাল ভঙা চকী খনত বহি খুটা এটাত মূৰ আঁউজি আকাশলৈ চাই আছিল দেউতা৷ চকুত তেওঁৰ পানী৷ মই আচৰিত হৈছিলোঁ৷ সমানেই আশাহতও! মোৰ কাৰণে পৃথিৱীৰ সবাতোকৈ সাহসী মানুহজনৰ চকুত পানী, মুখত হতাশা দেখি কিংকৰ্তব্য বিমূঢ় হৈছিলো মই৷ পৰ্দাখনত খামুচি ধৰি থিয় হৈ ৰৈছিলোঁ খন্তেক৷ কৃষ্ণ গোঁসাইৰ মুৰ্ত্তিটোৰ দৰে৷ সৰ্বশক্তিমান কৃষ্ণ গোঁসাই৷ পুনৰ লৰ মাৰিছিলোঁ মই কোঠালৈ৷ লাং খাই পৰি আছে কৃষ্ণ গোঁসাই বিছনাত মোৰ৷ তুলি আনি কোমল দুহাতৰ মাজত লৈছিলোঁ। তেওঁক৷ চলচলিয়া চকুৰে অস্পষ্টকৈ দেখিছিলোঁ।, মুখত তেওঁৰ কোনো পৰিস্থিতিয়ে মচিব নোৱাৰা সেই একেই হাঁহি৷ যি হাঁহি দেখি আশ্বস্ত হওঁ মই বাৰে বাৰে৷\n“শুদ্ধ মনেৰে কৰা প্ৰাৰ্থনাই ভগৱানৰ অন্তৰ গলায়৷“ গধূলি তুলসীৰ তলত চাকিগছ জ্বলাই এদিনাখন মায়ে কৈছিল মোক৷ কৃষ্ণ গোঁসাইৰ মূৰ্ত্তিটোৰ ভিতৰত এখন অন্তৰ আছিল নে নাই মই নাজানো, কিন্তুু দিনে-নিশাই বুকুত চপাই প্ৰাৰ্থনা কৰিছিলো মই তেওঁক৷ “গোঁসাই এবাৰ মাক ঠিক কৰি দিয়া“৷ নাজানো মোৰ মাত তেওঁৰ ভিতৰ পাইছিল নে নাই! কেৱল হাঁহি ৰৈছিল তেওঁ৷\nলাহে লাহে মাৰ ঘৰৰ পৰা বাহিৰ ওলোৱা বন্ধ হৈ পৰিছিল৷ চিকিৎসাৰ বাবে চুটি চুটিকৈ কাটি পেলোৱা চুলি আৰু বনজুইৰ দৰে গাঁৱত বিয়পি পৰা মাৰ বেমাৰটোৰ নানান কথাই মাক ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তুলিছিল৷ অনবৰত কোঠালিৰ ভিতৰত জুপুকা মাৰি থকা মাক দেখি মোৰ বুকুখনত সেই একেটা বিষেই বিন্ধিছিল বাৰে বাৰে৷ কৃষ্ণ গোঁসাইলৈ মোৰ অভিমান হৈছিল৷ কিন্তুু জুপুকা মাৰি থকা মা আৰু অস্বাভাৱিক ভাবে গহীন হৈ পৰা দেউতাক দেখি ওপজা এই অভিমান আছিল ক্ষন্তেকীয়া৷ পুনৰ তেখেতকেই খাটিছিলোঁ৷ স্কুলৰ পৰা আহি জুপুকা মাৰি থকা মাৰ কোঁচত ঠেলি ঠেলি সোমাই পৰিছিলোঁ৷ মাক চুই থাকি মনে মনে টানি আনিব বিচাৰিছিলোঁ সেই যন্ত্ৰনা মাৰ পৰা মোৰ গালৈ৷ ভগাই ল’লে জানো বিষ নকমিব মা? মাৰ শীৰ্ণ হাতৰ বুলনিত শুই পৰিছিলোঁ তেওঁৰ কোঁচতেই৷\n’লাহে লাহে মা সোমাই পৰিছে এটা অান্ধাৰ পুখুৰীত৷ পাৰে পাৰে উদ্বাৱল হৈ দৌৰিছোঁ মই৷ হাত দুখন প্ৰসাৰিত কৰি তেওঁক বিছাৰিছোঁ’\nকিবা এটা পৰি যোৱাৰ শব্দত সাৰ পাইছিলোঁ মই৷ কৃষ্ণ গোঁসাই সৰি পৰিছিল বুকুৰ পৰা বিছনাৰ তললৈ৷ ভয়লগা সপোনটোৱে তিয়াই দিছিল মোক ঘামেৰে৷ সিটো কোঠাৰ পৰা মাৰ কান্দোনৰ শব্দ ভাঁহি আহিছিল৷ মই কাণ উনাই ৰৈছিলো৷ “মোক মুক্তি দিয়া প্ৰভু৷ লৈ যোৱা মোক৷ এই বিষতকৈ মৃত্যু শ্ৰেয়৷ “ মই থমকি ৰৈছিলোঁ৷ সম্পূৰ্ণ দুটা মেৰুত ৰৈছিল মা আৰু মোৰ প্ৰাৰ্থনা৷ বিমোৰত পৰিছিলোঁ মই৷ মাৰ যন্ত্ৰনা, মাৰ বিষ নিজৰ শৰীৰত অনুভৱ কৰিব বিচাৰি বহুসময় নিস্তেজ হৈ পৰি ৰৈছিলোঁ৷ বাৰে বাৰে কাণত বাজিছিল সেই একে কেইটা শব্দই ’এই বিষতকৈ মৃত্যু শ্ৰেয়’৷ বুজিছিলো মোৰ প্ৰাৰ্থনা অমূলক৷ কৃষ্ণ গোঁসাইৰ বুকুত মুখ থৈ লাহে লাহে কৈ গৈছিলোঁ, ’মাক মুক্তি দিয়া গোঁসাই, লৈ যোৱা মাক’। একেটা সুৰতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছিল মা আৰু মোৰ প্ৰৰ্থনা৷ নিৰব\nকিবা এটা পৰি যোৱাৰ শব্দত সাৰ পাইছিলোঁ মই৷ কৃষ্ণ গোঁসাই সৰি পৰিছিল বুকুৰ পৰা বিছনাৰ তললৈ৷ ভয়লগা সপোনটোৱে তিয়াই দিছিল মোক ঘামেৰে৷ সিটো কোঠাৰ পৰা মাৰ কান্দোনৰ শব্দ ভাঁহি আহিছিল৷ মই কাণ উনাই ৰৈছিলো৷ “মোক মুক্তি দিয়া প্ৰভু৷ লৈ যোৱা মোক৷ এই বিষতকৈ মৃত্যু শ্ৰেয়৷ “ মই থমকি ৰৈছিলোঁ৷ সম্পূৰ্ণ দুটা মেৰুত ৰৈছিল মা আৰু মোৰ প্ৰাৰ্থনা৷ বিমোৰত পৰিছিলোঁ মই৷ মাৰ যন্ত্ৰনা, মাৰ বিষ নিজৰ শৰীৰত অনুভৱ কৰিব বিচাৰি বহুসময় নিস্তেজ হৈ পৰি ৰৈছিলোঁ৷ বাৰে বাৰে কাণত বাজিছিল সেই একে কেইটা শব্দই ’এই বিষতকৈ মৃত্যু শ্ৰেয়’৷ বুজিছিলো মোৰ প্ৰাৰ্থনা অমূলক৷ কৃষ্ণ গোঁসাইৰ বুকুত মুখ থৈ লাহে লাহে কৈ গৈছিলোঁ, ’মাক মুক্তি দিয়া গোঁসাই, লৈ যোৱা মাক’। একেটা সুৰতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছিল মা আৰু মোৰ প্ৰৰ্থনা৷ নিৰবধি মোৰ চকুপানীৰে এটা পুখুৰী হৈছিল, আৰু সেই আন্ধাৰ পুখুৰীত ক্ৰমাৎ হেৰাই গৈছিল মা চিৰদিনলৈ৷\n← ভয় (বন্দিতা গগৈ বৰা)\nখোলোঙৰ ধন (নিকুঞ্জ কাশ্যপ) →\nজাৰজ (ৰূপাঙ্কৰ চৌধুৰী)


xukhdukh.com April 05, 2015 goodnews, ইতিবাচক খবৰ, ভাল খবৰ,\n১. চাওলুং চ্যুকাফাই অসমত প্ৰৱেশ কৰি প্ৰথম ৰাজধানী ৰূপে গঢ়ি তোলা ধেমাজি আৰু ঢকুৱাখনাৰ সীমাত থকা হাবুঙৰ ৭৭৫ বছৰ পূৰ্ণ হোৱাৰ উপলক্ষত কালিৰে পৰা তিনিদিনীয়াকৈ উদযাপিত হৈছে হাবুং মহোৎসৱ। এই ঐতিহ্যমণ্ডিত ক্ষেত্ৰৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰেই মহোৎসৱখনিৰ মূল উদ্দেশ্য বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n২. গুৱাহাটীৰ সাংসদ তথা প্ৰাক্তন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী বিজয়া চক্ৰৱৰ্তীক বিজেপি দলৰ কেন্দ্ৰীয় অনুশাসন সমিতিত নতুন দায়িত্ব অৰ্পণ কৰাৰ সুখবৰ। বেংগেলুৰুত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ পাছতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এবছৰ পূৰ্তি উপলক্ষে চৰকাৰৰ ইতিবাচক কাম-কাজৰ ব্যাপক প্ৰচাৰৰ সিদ্ধান্তৰ লগতে এই খবৰো প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰতিখন জিলাতে দলটোক শক্তিশালী কৰিবলৈকো প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে কৰ্মী সকলক আহ্বান জনোৱা বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৩. অসমৰ তিনিজন দুৰ্ধষ এনডিএফবি(স)ৰ সদস্য উগ্ৰপন্থীক নবী-মুম্বাইত মহাৰাষ্ট্ৰ এণ্টি টেৰৰ স্কোৱাডে গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ সুখবৰ। অসম আৰক্ষীৰ সহযোগত বিশেষ সূত্ৰৰ পম খেদিয়ে অসমত নৰ-সংহাৰৰ ঘটনাৰ সৈতে জড়িত থকাৰ সন্দেহত এক বিশেষ অভিযান চলাই এই সফলতা লভিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ বাতৰিও প্ৰকাশ পাইছে।\n৪. অবৈধ বাংলাদেশীৰ গ্ৰাসৰ পৰা খিলঞ্জীয়াক ৰক্ষা কৰাৰ বাবে অসমক এখন জনজাতি প্ৰধান ৰাজ্য হিচাবে ঘোষণা কৰাৰ কথা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিবেচনালৈ আনি বিভিন্ন মন্ত্ৰণালয়ৰ সৈতে আলোচনা বিলোচনা আৰম্ভ কৰা বুলি সুখবৰ প্ৰকাশ কৰিছে ডিএনএ নামৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ পত্ৰই। ছয় জনগোষ্ঠীক জনজাতিকৰণৰ জৰিয়তে এই পদক্ষেপ হাতত লোৱাৰ বাবে প্ৰধান দাবী হিচাবে আলফাৰ আলোচনাপন্থী সকলেও এই বিষয় তুলি ধৰিছিল। ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিয়ে এই ঘোষণাৰে খিলঞ্জীয়াৰ ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ দীৰ্ঘদিনৰ পৰা দাবী জনাই আছিল বুলি দৈনিক অসম কাকতে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৫. কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ পাঁচ জনীয়া দলে অসমৰ চাহ শ্ৰমিকৰ দৈনিক মজুৰী ১৬৯টকাকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ দাবীত যোৱা দুই এপ্ৰিলৰ পৰা অনশন কাৰ্যসূচী পালন কৰিছে গুৱাহাটীৰ শ্ৰম আয়ুক্তৰ কাৰ্যালয়ত। এই অনশনে শান্তিপূৰ্বক চাৰি দিনত ভৰি দিছে আৰু এই বিষয়টোত চৰকাৰে কোনো সঁহাৰি নিদিয়াকলৈও এতিয়া বিভিন্ন মহলত চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে।\n৬. উত্তৰ গুৱাহাটীক এল.ই.ডি নগৰী হিচাবে গঢ়ি তুলি বিদ্যুত ৰাহিৰে এক আদৰ্শ গঢ়ি তোলা হব বুলি প্ৰকাশ কৰিছে স্থানীয় বিধায়ক হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। উত্তৰ গুৱাহাটী নগৰ সমিতি আৰু পলাশবাৰী পৌৰ সভাত কংগ্ৰেছ দলে শাসনৰ দায়িত্ব লোৱাৰ সময়তে এই কথা প্ৰকাশ কৰে বিধায়কজনে।\n৭. অসম চৰকাৰৰ পৰিবহন বিভাগৰ গুৱাহাটীৰ বেতকুছিস্থ কাৰ্যালয়ে সৰ্বাধিক পৰিমাণৰ ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰি অভিলেখ গঢ়াৰ সুখবৰ। ৰাজ্যৰ ভিতৰেত সৰ্বাধিক প্ৰায় ১১০কোটি টকাৰ ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰি বিগত বিত্তীয় বৰ্ষৰ আটাইতকৈ বেছি ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰা কাৰ্যালয়ৰ কৃৰ্তি লাভ কৰিছে কাৰ্যালয়টোৱে।\n৮. শিল্পী ভূপেন উজীৰ, শান্তা উজীৰ, জে পি দাস আৰু দিগন্ত ভাৰতীৰ উপস্থিতিত গুৱাহাটীৰ প্ৰেছ ক্লাৱত কালি উন্মোচিত হয় “বিজুলী” নামৰ নতুন অসমীয়া শ্ৰব্য সঁফুৰাখনিৰ।\n৯. অসম ঔদ্যোগিক উন্নয়ন নিগম (এ.আই.ডি.চি)ৰ এটা ৱেবচাইট যোৱা ২ এপ্ৰিলত আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন কৰা হয়। নিগমৰ পৰিচালন সঞ্চালক স্বপ্ননীল বৰুা আৰু বৰ্ডৰ সঞ্চালক মণ্ডলীৰ উপস্থিতিত ৱেবচাইটটো উদ্বোধন কৰিলে নিগমৰ অধ্যক্ষ ডঃ হৰেন দাসে।\n১০. বিশিষ্ট লেখিকা ৰেখা বৰুৱাৰ উপন্যাস “যুগ্ম মাতৃৰ সোৱাদ” কালি আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন কৰে লণ্ডন নিবাসী অসমীয়া ডঃ অনিল ৰঞ্জন বৰঠাকুৰে। গুৱাহাটীৰ পেৰেডাইজ হোটেলত এই উন্মোচনীৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।


Search Result of British Asian Trust\n১ বছৰত ২৫৯ বাৰ এলিয়েন দৃশ্যমান হোৱা ঠাইখন; বিজ্ঞানীসকলে কৰিলে এক আচৰিত দাবী\nবহুবাৰ এলিয়েন দেখা পাইছে\nবছৰি ৬০ লাখ টকা উপাৰ্জন কৰা কৰ্মচাৰীয়ে কৰিলে এক অদ্ভুত কাণ্ড\nএয়া এক অতি চিন্তনীয় বিষয়\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ে 'দেশদ্ৰোহ আইন'ক ব্ৰিটিছ যুগৰ ঔপনিৱেশিক আইন বুলি অভিহিত কৰে\nস্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰৰ পাছতো এই আইন আমাৰ দেশত থকাটো প্ৰয়োজনীয় নে!\nNew mutated coronavirus linked to South Africa: British Health Secretary\nBritish Health Secretary Matt Hancock on Wednesday said that the new mutated coronavirus variant found in Britain is linked to South Africa inamedia briefing.\nমণিপুৰৰ তাৰকা বক্সাৰ ডিংকো সিঙৰ দেহাৱসান\nবক্সাৰ ডিংকো সিঙে ভাৰতীয় নৌ সেনাতো সেৱা আগবঢ়াইছিল\nএছিয়ান চেম্পিয়নশ্বিপৰ ফাইনেলত শিৱ থাপাৰ ৰূপৰ পদক অৰ্জন\nশিৱ থাপাৰ এই কৃতিত্বত মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছে\nছাৰ ডোৰাবজী টাটা ট্ৰাষ্ট আৰু এলাইড ট্ৰাষ্টৰ ট্ৰাষ্টী হিচাপে নিযুক্ত কৰে নোয়েল টাটা\nতেওঁ টাইটানৰ উপাধ্যক্ষও।নোয়েল টাটা ২০১০ চনত টাটা ইণ্টাৰনেচনেলৰ পৰিচালন সঞ্চালক হৈছিল।\nSikkim Governor donates Rs 1,01,000 to Shri Ram Janmbhoomi trust for construction of temple\nSikkim Governor Ganga Prasad on Thursday donated Rs 1,01,000 to Shri Ram Janmbhoomi Teerth Kshetra, the trust constituted to look after the construction and management of Ram Temple in Ayodhya, Uttar Pradesh.\nAll Rights Reserved 2022 © The Janambhumi | Total visits : 81160953


নন্দিতা- ভাৰতী গগৈ বৰুৱা\nকেইদিনমান অসমখন লাভলীনাময় হৈ আছিল। তেতিয়া আমাৰ সকলোৰে আনন্দত , গৌৰৱত বুকু ফুলি উঠিছিল । সকলোৱে বিশ্বজুৰি পৰিচিত হোৱা লাভলীনাক আগুৱাই যাবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল , আশীৰ্বাদ দিছিল । দূৰদৰ্শনত চাবলৈ , খবৰ পাবলৈ সকলোৱে বাট চাই আছিল । .... তাৰ বিপৰীতে এতিয়া কলেজীয়া ছাত্ৰী নন্দিতা শইকীয়াৰ ভণ্ড প্ৰেমিকৰ হাতত হোৱা অকাল মৃত্যুৱে আমাক লজ্জিত কৰিছে । তাইৰ মুখৰ মিঠা হাঁহিটোৱে আমাক কন্দুৱাইছে । কিবা ক'বলৈ মুখৰ ভাষা হেৰাই গৈছে। তুমি ধৰালৈ আকৌ আহিবা নন্দিতা ... এই মিঠা হাঁহিটোৰে স'তে। আত্মাৰ শান্তিৰ কথা কেনেকৈ ক'ব পাৰিম !!!!! তোমাক আমি পৃথিৱীত হাঁহি থাকিব পৰাকৈ জীয়াই ৰাখিব নোৱাৰিলোঁ । দোষীয়ে উপযুক্ত শাস্তি পোৱাটো বিচাৰোঁ । ....\nসাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ ভাষাৰে -- "প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূমণ্ডল ।\nপ্ৰেমত ফুলিছে শতদল ।।"\nসাধাৰণতে কোৱা হয় প্ৰেম স্বৰ্গীয় । ইয়াক জোৰ কৰি পাব বা ল'ব নোৱাৰি । অন্তৰৰ মৰ্মস্থলীৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা প্ৰেমে মানুহক কেতিয়াবা মহান কৰি তোলে। প্ৰকৃত প্ৰেমৰ আঁৰত কেতিয়াও প্ৰতিশোধৰ দাবানল জ্বলি উঠিব নোৱাৰে । নিজৰ ভাল লগা , বেয়া লগা সকলো নিজৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰে । কোনোবাই কাৰোবাক ভাল পাওঁ বুলি ক'লেই নহয়। সেই ভালপোৱাত থাকিব লাগিব বিশ্বাস , আস্থা আৰু মৰ্যাদা। থাকিব লাগিব অসীম ধৈৰ্য , সাহস আৰু সংযম । ত্যাগৰ অবিহনে সেই ভালপোৱা জীয়াই ৰখাটো কাৰো বাবে সম্ভৱ নহয়। ভালপোৱাত জোৰ - জুলুম নচলে । স্বাৰ্থ বিজড়িত প্ৰেমৰ কোনো মূল্য নাই। আজিকালি নিজৰ ল'ৰা- ছোৱালী , স্বামী এৰি থৈ দুই এক নাৰী পৰকীয়া প্ৰেমত লিপ্ত হোৱাৰ খবৰ শুনিবলৈ পোৱা যায় । কেৱল মহিলাৰ ক্ষেত্ৰতে যে এনে হয় সেইটো সত্য নহয় । পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰতো একেই শুনিবলৈ পোৱা যায় । তেতিয়া মনটো বিষাদগ্ৰস্ত হৈ পৰে। আমাৰ মাজত শিক্ষা,সংস্কাৰ , মানৱতা , ন্যায় -- এইবোৰৰ কোনো মূল্য নোহোৱা হ'ব পাৰে জানো ? আমাৰ সন্তানৰ কাৰণে কেনেকুৱা এখন পৃথিৱী আমি এৰি থৈ যাম ভাবিয়েই ভয় লাগিছে। মানুহৰ মনত ইমান হিংসা , আক্ৰোশ , শত্ৰুতা কেনেকৈ হ'ব পাৰে ভাবিব পৰা নাই।\nসি যি কি নহওক এতিয়া ক'ব লগা হ'ল মৰিধল মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী তথা পৰীক্ষাৰ্থী নন্দিতাৰ কথা। বাকী কথা মই বিশেষ নাজানো । মাথোঁ জানো যে ধেমাজি জিলাৰ সদৰৰ মাজ মজিয়াত আৰক্ষী থানাৰ ওচৰত দিন দুপৰতে বহুত মানুহৰ চকুৰ সন্মুখত একেটা শিক্ষানুষ্ঠানৰ পুথিভঁৰালৰ চতুৰ্থ বৰ্গৰ কৰ্মচাৰী ৰিণ্টু শৰ্মাই উন্মত্ত হৈ হাতত লৈ থকা দাৰে কাশ্মীৰা দত্তৰ লগতে নন্দিতাকো ঘপিয়াই গুৰুতৰভাৱে আঘাত কৰে । মূৰত ঘপিয়াই যেন দুফাল কৰিবহে খুজিছিল। মোলৈ চিনাকি লোকে পঠিওৱা ভিডিঅ'বোৰ মই চাব নোৱাৰি মোবাইলৰ পৰা আঁতৰাই দিছিলোঁ। দুয়োজনী ছোৱালীৰ ঘৰ দুখনৰ কথা ভাবি বুকু কঁপি উঠিছিল। সকলোৱে লাগি - মেলি উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে ডিব্ৰুগড়লৈ নিছিল । পিছে ভাল খবৰৰ সলনি নন্দিতাৰ দেহাটো বগা কাপোৰেৰে ঢাকি আনিব লগা হ'ল । আনজনীক আগতে ঘৰলৈ অলপ সুস্থ অৱস্থাত লৈ আনিলে ।\nধেমাজিত এনে নভবা - নিচিন্তা কথা হোৱাৰ বাবে সকলো মৰ্মাহত । আমি অতিশয় লাজ পাইছোঁ । দুখ পাইছোঁ এই ভাবি যে আমি আজিৰ দিনতো ছোৱালীক সুৰক্ষা দিব পৰা নাই । আমাৰ ছোৱালীৰ নিৰাপত্তা নিজৰ ঠাইতে নাই । বাহিৰৰ কথা বেলেগেই । বেছি কথা লিখিবলৈ মন যোৱা নাই । নন্দিতাৰ বিদেহী আত্মাৰ দোষীয়ে আইনী ব্যৱস্থাৰে উপযুক্ত শাস্তি পালেহে হ'ব। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকললৈ সমবেদনা জনোৱাৰ বাহিৰে ক'বলৈ একো নাই । আৰু কোনো নন্দিতাৰ যাতে এনে নহয় তাৰ বাবে দোষীয়ে অতি সোনকালে দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি পোৱাৰ আশা কৰিলোঁ ।\nডি এইছ লৰেঞ্চৰ মতে --\n" প্ৰেম হৈছে এনে এক জীৱন পুষ্প যি প্ৰস্ফুটিত হয় অভাৱনীয়, অপৰিকল্পিতভাৱে, কোনোৱে নজনাকৈয়ে, প্ৰকৃতিৰ সকলো নিয়ম উলংঘা কৰি ৷ "


এযোৰ জোতাৰ অভাৱত খালি ভৰিৰেই খেলি অলিম্পিক যাত্ৰা ভাৱনাৰ - Olympia Sports\nHomeNewsএযোৰ জোতাৰ অভাৱত খালি ভৰিৰেই খেলি অলিম্পিক যাত্ৰা ভাৱনাৰ\nএযোৰ জোতাৰ অভাৱত খালি ভৰিৰেই ৰেচ ৱাকিঙৰ অনুশীলন কৰি অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অর্জন কৰা এগৰাকী খেলুৱৈ । যাৰ কঠোৰ জীৱন সংগ্ৰাম আজি বিশ্বৰ প্ৰতিগৰাকী খেলুৱৈৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস । এনে এগৰাকী খেলুৱৈৰ জীৱনৰ কথাৰে আজিৰ অলিম্পিয়া স্পৰ্টছৰ এক বিশেষ প্রতিবেদন ।\nনাম তেওঁৰ ভাৱনা জাট । ১৯৯৬ চনৰ ৰাজস্থানৰ ৰাজছমন্দ জিলাৰ কাব্ৰা গাঁৱৰ এটি অতি দুখীয়া পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী খেলুৱৈৰ পিতৃ আছিল এজন সাধাৰণ কৃষক । মাক দেউতাক আৰু দুজন ককায়েকৰ সৈতে এটি মাটিৰ সৰু ঘৰত বাস কৰা ভাবনাই এসাজ খাই আন এসাজৰ বাবে কৰিবলগা হৈছিল যথেষ্ট সংগ্ৰাম । আনকি মৌলিক অধিকাৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো আহি পৰিছিল বাধা । ৰেচ ৱাকিং কি ভাৱনাই জনা নাছিল । জনা নাছিল অলিম্পিক কি । স্কুলৰ শাৰীৰিক নিৰ্দেশক হীৰালাল কুমাৱতে ভাবনাক পৰিচয় কৰাই দিয়ে ৰেচ ৱাকিঙৰ সৈতে আৰু তেনেদৰেই ভাবনাই ডিষ্ট্ৰিক্ট এডুকেচন এথলেটিকছ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে । ভাবনাই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰতিযোগিতামূলক ইভেণ্টত ভাগ লয় ২০১০ চনত অনুষ্ঠিত ৰাজস্থান এথলেটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত । য’ত তেওঁ ৩০০০ মি: ৰেচ ৱাক ইভেণ্টত নিজ স্কুলক প্রতিনিধিত্ব কৰিছিল । তাৰ পিছতেই ভাবনাই বিভিন্ন জিলাভিত্তিক টুৰ্ণামেণ্টসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰি পদক বুটলিবলৈ আৰম্ভ কৰে । ভাবনাই সিদ্ধান্ত ল’লে ৰেচ ৱাকিঙকেই নিজৰ কেৰিয়াৰ হিচাপে ল’ব ।\nকেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে যথেষ্ট সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছিল ভাৱনা । এগৰাকী খেলুৱৈ হিচাপে ভাবনাই হাফ পেন্ট পিন্ধি খেলপথাৰত অনুশীলন কৰিবলগা হৈছিল । কিন্তু এখন ৰক্ষণশীল সমাজত সেয়া আছিল নিষিদ্ধ আৰু ভাবনালৈ গাঁও পঞ্চায়তৰ পৰা নিৰ্দেশ আহিছিল তেনে নকৰিবলৈ । যাৰ ফলত পুৱা ৩.৩০ বজাতেই উঠি ঘৰৰ ওচৰৰে লেতেৰা গলি এটাত অনুশীলন কৰিবলগা হৈছিল ভাৱনাই । তথাপি ভাৱনা নিজ লক্ষ্যত কিন্তু স্থিৰ আছিল ।\n২০১১-২০১৪ চনলৈ ভাবনাই বিভিন্ন জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাসমূহত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল । দৰিদ্ৰতাৰ সৈতে সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰাখি ভাৱনাই এযোৰ জোতাৰ অভাৱত খালি ভৰিৰেই বহুকেইখন প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল’বলগা হৈছিল । পিছলৈ এযোৰ মাত্ৰ চেণ্ডেলেৰে অংশ লৈছিল প্ৰতিযোগিতাসমূহত । ভাৱনাৰ ভাষ্য, “মই প্রথম অৱস্থাত খালি ভৰিৰেই আৰু পিছলৈ মাত্ৰ এযোৰ ৰবৰৰ চেণ্ডেলেৰে প্ৰতিযোগিতাসমূহত অংশ লৈছিলো । কিন্তু পিছলৈ যেতিয়া মোক ৰবৰৰ চেণ্ডেলেৰে প্ৰতিযোগিতাত অংশ ল’ব দিয়া হোৱা নাছিল তেতিয়া দাদাই ৫০০ টকাৰে মোক এযোৰ জোতা কিনি দিছিল ।” ভাৱনাৰ এই সফলতাৰ আঁৰত আছে তেওঁৰ ককায়েকৰ যথেষ্ট কষ্ট আৰু ত্যাগ । ভাৱনাৰ অনুশীলনৰ বাবে ককায়েকে পঢ়া বাদ দি ২০১২ চনত উদয়পুৰৰ এটি ভাৰা ঘৰত থাকিবলৈ লয় । তাতেই ভূপাল নোবলছ ইউনিভাৰ্ছিটিৰ খেলপথাৰত ভাবনাই অনুশীলন আৰম্ভ কৰে । এটি ব্যক্তিগত কোম্পানীত ১০ হাজাৰ মাহিলী দৰমহাৰ টকাৰে ভনীয়েকক প্ৰতিযোগিতাসমূহলৈ পঠোৱাৰ লগতে থকা- খোৱা সকলো খৰছ বহন কৰিবলৈ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’বলগা হৈছিল ককায়েকে । ভাৱনাই এথলেটিকছ ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়াৰ অধীনত অথবা আন কোনোধৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত যোগদান কৰা নাছিল । সম্পূৰ্ণ নিজা খৰছত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিবলগা হৈছিল তেওঁ । ২০১৫ চনত ভাবনাই ২০ কি:মি: জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেচ ৱাক ইভেণ্টত ৰূপৰ পদক পাবলৈ সক্ষম হয় । পৰৱৰ্তী সময়ত জুনিয়ৰ ফেডাৰেচন কাপত তেওঁ স্বৰ্ণ পদক দখল কৰে । তাৰ পিছতেই ভাবনাই বেংগালুৰুৰ ছাইত (SAI) যোগদান কৰে ।\nদৰিদ্ৰতাই কোঙা কৰা পৰিয়ালটোক কিছু সকাহ দিয়াৰ বাবে ২০১৬ চনত ভাৱনাই ইণ্ডিয়ান ৰেলৱেত টিকেট কলেক্টৰ হিচাপে যোগদান কৰে আৰু পৰিয়ালৰ সমস্ত দায়িত্ব মুৰপাতি লয় । ভাৱনাৰ এজন ককায়েক মানসিকভাৱে অসুস্থ আছিল — যাৰ চিকিৎসাৰ বাবেও প্ৰয়োজন হৈছিল বহুত টকা । পৰিয়ালৰ দায়িত্ব সমানে পালন কৰি ভাবনাই চলাই গৈছিল খেলৰ অনুশীলন । তাৰবাবে ইণ্ডিয়ান ৰেলৱেক অনুৰোধ জনাইছিল ‘পেইড লীভ’ৰ বাবে — যাতে চাকৰিৰ বাবে অনুশীলনত বাধা নাহে । আন্তঃৰেলৱে প্ৰতিযোগিতাত খেলাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে ‘পেইড লীভ’ৰ অনুমতি প্ৰদান কৰা হ’ব বুলি জনালে ৰেলৱে কৰ্তৃপক্ষই । এনেদৰেই ভাৱনাৰ ইণ্ডিয়ান ৰেলৱেৰ সৈতেও খেলৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল । ২০১৮ চনত লক্ষ্ণৌত .\nআয়োজিত অল ইণ্ডিয়া ৰেলৱে এথলেটিকছত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে । ২০১৯ চনত পুনেত আয়োজিত ২০ কি:মি: ৰেচ ৱাকিঙত ভাৱনাই অৰ্জন কৰে স্বৰ্ণ পদক । ইমানবোৰ পদক অর্জনৰ পাছতো ইয়াৰ পাছত আৰু ভাবনাক ইণ্ডিয়ান ৰেলৱেৰ পৰা ‘পেইড লীভ’ দিয়া হোৱা নাছিল । যাৰবাবে ভাৱনাই ৰোহটকলৈ গৈ গুৰুমুখ চিহাগৰ তত্বাৱধানত থাকি অনুশীলন কৰাত বাধা আহি পৰিছিল । কাৰণ ৰোহটকত থাকি প্ৰশিক্ষণ ল’বলৈ খেলুৱৈ এগৰাকীৰ যথেষ্ট টকাৰ প্ৰয়োজন হয় । কিন্তু ভনীয়েকৰ সপোনবোৰ এনেদৰে আধাতে মৰহি যাবলৈ দিবপৰা নাছিল ককায়েক প্ৰকাশে । তেওঁ ভাৱনাৰ সকলো খৰছৰ দায়িত্ব ল’লে আৰু ভাৱনাক অনুশীলনৰ বাবে ৰোহটকলৈ পঠিয়ালে ।\n২০২০ চনত ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাঁচীত আয়োজিত ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পি়য়নশ্বিপৰ ২০ কি: মি: ৰেচ ৱাকিঙত নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেকৰ্ড গঢ়ি ২০২০ ৰ টকিঅ’ অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অর্জন কৰিলে ভাবনাই । ভাবনাই ২০ কি: সম্পূৰ্ণ কৰে ১ ঘণ্টা ২৯ মিনিট আৰু ৫৪ ছেকেণ্ডত — য’ত অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অর্জন কৰিবলৈ নিৰ্ধাৰিত সময় আছিল ১ঘণ্টা ৩১ মিনিট । টকিঅ’ অলিম্পিকত ৰেচ ৱাকিঙত অংশ লোৱা ভাৱনা হৈছে ভাৰতৰ একমাত্ৰ মহিলা এথলীট । টকিঅ’ত কোনো পদক জয় কৰিব নোৱাৰিলে যদিও ভাবনাৰ এই যাত্ৰা ৰূপকথাৰ দৰে । দৰিদ্ৰতা, সমাজৰ লাঞ্ছনা, চাকৰিৰ হেচা, বহন কৰিব নোৱৰা অনুশীলন ব্যয় — এই সকলো প্ৰতিবন্ধকতা নেওচি ভাবনাই অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিলে । এই সংগ্ৰামী যাত্ৰাৰ যোগেদি ভাবনাই পুনৰ প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাই দিলে যে লক্ষ্য ঠিক থাকিলে কোনোধৰণৰ প্ৰতিবন্ধকতাই হেঙাৰ হ’ব নোৱাৰে ।।\nPrevious articleতাল -পেপাৰ শব্দত মুখৰিত গুৱাহাটীৰ তৰুণৰাম ফুকন ইনড’ৰ ষ্টেডিয়ামৰ প্ৰেক্ষাগৃহ\nNext articleঅতীত হ’ল টকিঅ’ অলিম্পিক ! নীৰজৰ বাবে সহজ হৈ থকা নাই পদক জয়\nহায়দৰাবাদৰ ধামাকাঃ শতিকাৰ কেইবাজনো মহান ক্ৰিকেটাৰক কৰিলে প্ৰশিক্ষক, নাম দেখি আচৰিত হ’ব আপুনি…\nসুন্দৰ ক্ৰীড়াৰ আন্তঃগাঁঠনিৰে পূৰ্ণ মহানগৰীৰ ছেমফ’ৰ্ড ফিউচাৰষ্টিক স্কুল


বিশিষ্ট ব্যবসায়ী সঞ্জীব বৰুৱাৰ মৃত্যু - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\n১ মিনিটত ২৫ খবৰ... • তিনিচুকীয়াৰ বহুচৰ্চিত ৰেণু গগৈ চাংমাইৰ হত্যাকাণ্ডৰ ঐতিহাসিক ৰায়দান... • নিচাযুক্ত দ্ৰব্যৰ অপব্যৱহাৰ ৰোধ কৰিবলৈ প্ৰতিজন নাগৰিককে সচেতন কৰি তুলিবই লাগিব: মন্ত্ৰী হাজৰীকা • শিশু বলাৎকাৰ কৰাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ প্ৰৱীণ... • আছু গেলিছে নেকি? • ৰেডিশ্বন ব্লুলৈ আহিয়েই আছে শিৱসেনাৰ বিসম্বাদী বিধায়ক... • ট্ৰেক্টৰেৰে খুন্দিয়াই হত্যাৰ চেষ্টা আৰক্ষী বিষয়াক... • কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ অধ্যক্ষতাত জলপথ মন্ত্ৰালয়ৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈঠক... • বানত ডুবি থকা ব্যৱসায় প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা চুৰি, আটক এজন... • কি হ'ব মহাৰাষ্ট্ৰৰ? আন এগৰাকী বিধায়ক উপস্থিত গুৱাহাটীত...\nবিশিষ্ট ব্যবসায়ী সঞ্জীব বৰুৱাৰ মৃত্যু\nডিজিটেল সংবাদ নগাঁও : নগাঁৱৰ বিশিষ্ট ব্যবসায়ী সঞ্জীব কুমাৰ বৰুৱাই বুধবাৰে মৃত্যুক সাবতি লয় ৷ দিছপুৰ হাস্পাতালত মৃত্যুক সাবতি লোৱা সঞ্জীব কুমাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যুয়ে শোঁকৰ ছাঁ পেলাইছে নগাঁও চহৰত ৷ ব্যবসায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহা অসমীয়া যুবকক উৎসাহিত কৰি অহা সকলোৰে পৰিচিত সঞ্জীব কুমাৰ বৰুৱা ‘ৰঞ্জু দা’ নামেৰে পৰিচিত।\nঅমায়িকতাৰ বাবে সকলোৰে আদৰৰ আছিল এইগৰাকী ব্যৱসায়ী৷ হৃদ ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা বৰুৱাক পৰিয়ালৰ লোকে প্ৰথমে নগাঁৱলা আৰু পৰবৰ্তী সময়ত গুৱাহাটী লৈ উচ্চ চিকিৎসাৰ বাবে নিছিল ৷ বিয়লি ১-১০ বজাত চিকিৎসাধীন অবস্থাতে তেওঁ মৃত্যুক সাবতি লয় ৷ নগাঁও চহৰৰ ভোলা বৰুৱা পথৰ নিবাসী ৬২ বছৰীয়া সঞ্জীব কুমাৰ বৰুৱাই মৃত্যুৰ সময়ত পত্নী , পুত্ৰ , এগৰাকী কন্যাক এৰি থৈ গৈছে ৷ বিশিষ্ট ব্যবসায়ী জনৰ মৃত্যুত বিধায়ক ৰূপক শৰ্মাই গভীৰ শোঁক প্ৰকাশ কৰিছে ৷


ৰোজাৰ নিয়ত[সম্পাদনা কৰক]\nকিহেৰে ইফতাৰ কৰিব লাগে[সম্পাদনা কৰক]\nকোনো ৰোজাদাৰক ইফতাৰ কৰোৱা[সম্পাদনা কৰক]\nইফতাৰৰ ছহীহ দুআ[সম্পাদনা কৰক]\nৰোজাৰ ফজিলত[সম্পাদনা কৰক]\n(১৪) ছিয়াম যৌনপ্ৰবৃত্তি নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখে- ৰাছুলুল্লাহ ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ওয়াছাল্লামে কৈছে, হে যুৱক সকল! তোমালোকৰ মাজত যাৰ সমৰ্থ আছে তেও যেন বিবাহ কৰাই। কিয়নো বিবাহে দৃষ্টি আৰু লজ্জাস্থান হেফাযত কৰি ৰাখে। আৰু যি ব্যক্তিৰ বিবাহৰ সামৰ্থ নাই তেও যেন যেন ছিয়াম পালন কৰে। কাৰণ এইটো তাৰ কাৰণে নিবৃতকাৰী। (অৰ্থাৎ ছিয়াম পালন যৌন প্ৰবৃত্তি নিবৃত কৰি ৰাখে)। (১৫) ছিয়াম পালনকাৰী সকল ৰাইয়ান নামৰ বিশেষ এখন দৰ্জাৰে জান্নাতত প্ৰবেশ কৰিব- হাদিছত এনেদৰে আছে, জান্নাতত এখন দৰ্জা আছে যাৰ নাম ৰাইয়্যান। কিয়ামতৰ দিনা কেবল ছিয়ামপালনকাৰী সকলেই সেই দৰ্জাৰে প্ৰবেশ কৰিব। সিহঁতৰ বাহিৰে অন্য কোনেও সেই দৰজাৰে প্ৰবেশ কৰিব নোৱাৰিব। সেইদিনা ঘোষণা কৰা হব, ছিয়াম পালনকাৰীসকল ক'ত? (ৰোজা ৰখা সকল ক'ত) তেতিয়া সিহঁতে থিয় হৈ যাব সেই দৰজাৰে প্ৰবেশ কৰাৰ কাৰণে। সিহঁত প্ৰবেশ কৰাৰ পাছত সেই দৰ্জাখন বন্ধ কৰি দিয়া হ'ব। ফলত সিহঁত ব্যতীত অন্য কেনেও সেইখন দৰ্জাৰে জান্নাত প্ৰবেশ কৰিব নোৱাৰিব।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৰোজা&oldid=230154"ৰ পৰা অনা হৈছে


থাইলেণ্ড অপেনৰ ফাইনেলত কেৰ'লিনা মাৰিন - Olympia Sports\nHomeNewsথাইলেণ্ড অপেনৰ ফাইনেলত কেৰ'লিনা মাৰিন\nথাইলেণ্ড অপেনৰ ফাইনেলত কেৰ’লিনা মাৰিন\nবিশ্ব ক্ৰমৰ প্ৰাক্তন শীৰ্ষস্থানৰ শ্বাটলাৰ কেৰ’লিনা মাৰিনে দক্ষিণ কোৰিয়াৰ এন চে ইয়ঙক পৰাস্ত কৰি প্ৰৱেশ কৰিছে থাইলেণ্ড অপেনৰ ফাইনেলত। ইয়াৰ লগে লগে টকিঅ’ অলিম্পিকৰ বাবে প্ৰায় স্থান নিশ্চিত হ’ল স্পেনিছ সুন্দৰীগৰাকীৰ।\nশনিবাৰে অনুষ্ঠিত ছেমি ফাইনেল মেচখনত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ প্ৰতিপক্ষক কেৰ’লিনাই ২১-১৯,২১-১৫ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰে। বিশ্বৰ ছয় নং ৰেংকৰ ২৭ বছৰীয়া শ্বাটলাৰগৰাকীৰ এতিয়া লক্ষ্য চলিত বিদেশ ভ্ৰমণৰ দ্বিতীয়টো খিতাপ দখল কৰাৰ।\nউল্লেখযোগ্য যে,ৱৰ্ল্ড ট্যুৰৰ ফাইনেল মেচ আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে কেৰলিনাই বেংককত তিনিখনকৈ টুৰ্ণামেণ্টত অংশ ল’ব। এই জয় সাব্যস্ত কৰি উৎফুল্লিত হৈ পৰিছে তাৰকা শ্বাটলাৰগৰাকী। টুইটাৰত ফটো প্ৰকাশ কৰি তেওঁ লিখিছে ‘আৰু কেৱল এটা খোজ বাকী!’\nJust one more step! Let's go! 💪🔥\nSólo un paso más! Vamos! 🏸🐺#PuedoPorquePiensoQuePuedo #ToyotaThailandOpen #CourtsAreCalling pic.twitter.com/N9NQkqbw8H\n— Carolina Marín (@CarolinaMarin) January 23, 2021\nকেৰ’লিনা মাৰিনৰ টুইট\nPrevious articleক’ভিড-১৯ ত আক্ৰান্ত জিনেদাইন জিডান\nNext articleৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা ক্ৰিকেটৰ দ্বিতীয়খন ছেমি ফাইনেলত শিলচৰৰ মুখামুখি তেজপুৰ\nৰাজ্যৰ বিশিষ্ট ক্ৰীড়াবিদৰ সৈতে লক্ষ্য কোঁৱৰৰ বাৰ্তালাপ: ভোগেশ্বৰ বৰুৱা, হিমা দাসৰ অংশগ্ৰহণ


উত্তম অনুশীলন | ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nঅসম চৰকাৰ উচ্চতৰ শিক্ষা\tৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান\nHome ❯ উত্তম অনুশীলন\nঅসম ৰাজ্যত উচ্চ শিক্ষা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান বিভাগৰ উত্তম অনুশীলন\nউচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সংস্কাৰ কাৰ্যসূচী অনুসৰণ কৰিবলৈ অসম প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ। সমগ্ৰ ৰাজ্যতে উচ্চ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত থকা ন্যায্যতা, প্ৰবেশধিকাৰ আৰু গুণগত মানদণ্ডৰ উন্নীতকৰণৰ বাবে যথেষ্ট কিছুমান পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰা হৈছে। তাৰ কিছুমান পূৰ্বৰ পদক্ষেপৰ ধাৰাবাহিকতা আৰু কিছুমান ২০১৬-১৭ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা।\nন্যায্যতাৰ ক্ষেত্ৰত সংশোধন-\nঅৰ্থনৈতিকভাৱে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীলৈ অসমে শুল্কহীন আঁচনি প্ৰস্তুত কৰিছে। অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই দেৱে ২০১৬ চনৰ ৪ জুনত ঘোষণা কৰে যে ৰাজ্যৰ সকলো প্ৰাদেশিকীকৃত আৰু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ে যিবোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ অভিভাৱকৰ বছৰি আয় ১ লাখৰ কম, তেওঁলোকৰ পৰা কোনো ধৰণৰ মাচুল যেনে- প্ৰৱেশ মাচুল, শিক্ষা মাচুল আৰু অন্যান্য যিকোনো ধৰণৰ মাচুল দাবী কৰিব নোৱাৰে। এই মাচুলবিহীন আঁচনিয়ে ইউ.জি.ৰ প্ৰথম বৰ্ষত নামভৰ্তি কৰিব বিচৰা আন সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকো সামৰি লৈছে।\nআঁচনিখনৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্যসমূহ-\n(১) অভিভাৱকে যদি ৰাজ্য চৰকাৰ বা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী, তেনেহলে মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ সময়ত মাহিলী বেতন পত্ৰ/সূচী জমা দিব লাগিব।\n(২) যদিহে তেওঁলোক কোনো ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্মৰত, তেনেহলে নিয়োগকৰ্তা বা মালিকৰ পৰা এখন বেতন সূচী লাগিব, যত উল্লেখ থাকিব যে বছৰি আয় ১ লাখৰ অধিক নহয়।\n(৩) যদিহে তেওঁলোক কোনো চৰকাৰী বা ব্যক্তিগত অনুষ্ঠান বা প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্মচাৰী নহয়, তেনেহলে চক্ৰ বিষয়া বা মৌজাদাৰৰ দ্বাৰা পোৱা প্ৰমাণ-পত্ৰও গ্ৰহণ কৰা হয়।\n(৪) ওপৰোক্ত তিনিটা চৰ্তৰ বাহিৰেও মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ আৰু নামভৰ্তি কমিটীয়ে তেওঁলোকৰ জ্ঞান বা বিবেকেৰে সেই বিশেষ ছাত্ৰ বা ছাত্ৰীগৰাকীৰ আয় ১ লাখৰ তলত বুলি অনুভৱ বা বিবেচনা কৰে, তেতিয়াও সেই অধ্যক্ষই মাচুলবিহীনভাৱে নামভৰ্তিৰ অনুমতি দিব পাৰিব।\n(৫) আঁচনিখনে পি.ডব্লিউ.ডি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক অভিভাৱকসকলৰ আয়ৰ কোনো চৰ্ত অবিহনেই সামৰি লৈছে।\nযোৱাটো বৰ্ষত (২০১৬-১৭) আঁচনিখনে ১.৩৮ লক্ষ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক লাভান্বিত কৰিছে। চৰকাৰ সেই আৰ্থিক ক্ষতি কলেজসমূহৰ মাচুলবিহীন আঁচনিৰ কোষত পৰায় ৪৪ কোটিৰে পৰিশোধ কৰিছে।\nবিদ্যা লক্ষ্মী আঁচনি (চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ বাবে অনুদানমূলক উচ্চ শিক্ষাৰ ঋণ)\nঅসম চৰকাৰে ২০১৭ চনৰ ২ মাৰ্চত ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ সৈতে অসম চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ সন্তানৰ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ৪ শতাংশ অনুদানমূলক সুদৰ হাৰত শিক্ষা ঋণ প্ৰদানৰ চুক্তিৰে এখন বুজাবুজিৰ স্মাৰক স্বাক্ষৰ কৰে। এই আঁচনিৰ অধীনত ঋণৰ সৰ্বোচ্চ সীমা ১০ লাখ টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে আৰু ঋণৰ বাবে কোনো আনুসংগিক বন্ধকীৰ প্ৰয়োজন নাই। ঋণৰ ধন প্ৰত্যক্ষভাৱে শিক্ষা অনুষ্ঠানলৈ মোকলাই দিয়া হয়। ঋণ পৰিশোধৰ সৰ্বোত্তম সময় ১৫ বছৰ। এই আঁচনিখনৰ বাবে ২০১৭-১৮ চনত ২০,০০০ লাখ টকা বাজেটত ধাৰ্য কৰা হৈছে।\nএই আঁচনিয়ে ভাৰতৰ যিকোনো ঠাইৰে চৰকাৰ, ইউ.জি.চি. আৰু এ.আই.চি.টি.ই.ৰ দ্বাৰা অনুমোদিত পাঠ্যক্ৰম/প্ৰতিষ্ঠানক আৰু অসমৰ প্ৰধান শিক্ষানুষ্ঠানবোৰক সামৰি লৈছে।\nঅসমৰ শিক্ষা ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি থকা জিলাকেইখনত নতুন শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ স্থাপন\nঅসম চৰকাৰে অনুমোদিত ১২খনৰ ভিতৰত ৰাজ্যত ৫খন নতুন আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয় স্থাপনৰ সক্ৰিয় পদক্ষেপ লয়। ৫খন নতুন আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয় হল-\n১. চৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, দলগাঁও, দৰং\n২. চৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, আমজংগা, গোৱালপাৰা\n৩. চৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, ইৰালিগোল, কৰিমগঞ্জ\n৪. চৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, বিহালী, শোণিতপুৰ\n৫. চৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, তুলুংগীয়া, বঙাইগাঁও\nচৰকাৰী আদৰ্শ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, দলগাঁও\nডিব্ৰুগড় আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অন্তৰ্ভুক্তি হোৱা মহাবিদ্যালয়ৰ বোজা কমাবলৈ, ৰাজ্য চৰকাৰে বৰপেটা মহাবিদ্যালয় বিহপুৰীয়া মহাবিদ্যালয় আৰু হোজাই মহাবিদ্যালয়ৰ পদোন্নতি ঘটাই তিনিখন নতুন বিশ্ববিদ্যালয় কৰাৰ প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰে।\nশ্ৰীশ্ৰী ভট্টদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়, বৰপেটা\nশ্ৰীমন্ত মাধৱদেৱ বিশ্ববিদ্যালয়, বিহপুৰীয়া\nকবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ বিশ্ববিদ্যালয়, হোজাই\nচৰকাৰী এই বছৰতে ১০০ কোটি টকা ব্যয়ৰ অনুমোদন জনায়। তাৰোপৰি ব্যক্তিগত খণ্ডটো দুখন নতুন বিশ্ববিদ্যালয়ো হোৱাৰ কথা-\n২০১৪ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত পঞ্চম পি.এ.বি. বৈঠকত এছ.এইচ.ই.পি. জমা দিয়াৰ সময়ত ৰাজ্যৰ মাথো ৪৩খন মহাবিদ্যালয়হে নাক (NAAC)ৰ স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত আছিল। ৰাজ্যৰ উচ্চ শিক্ষা বিভাগে, ৰাজ্যৰ এইচ.ই.আইক, স্বীকৃতি দিয়া প্ৰক্ৰিয়াত ক্ষীপ্ৰতা আনিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। স্বীকৃতিৰ স্থিতিত উল্লেখনীয় উন্নতি দেখা গৈছে। ২০১৭ চনৰ ২৮ মাৰ্চলৈ ৰাজ্যৰ ১২২খন মহাবিদ্যালয়ে নাকৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। এখন ৰাজ্য আৰু দুখন ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয় নাকৰ বৈধভাৱে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত। প্ৰায় ৬০খন মহাবিদ্যালয়ে স্বীকৃতিৰ আবেদন কৰিছে।\nৰাজ্যৰ মহাবিদ্যালয়সমূহৰ নাকৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত পদমৰ্যদা (২০১৭ৰ ২৮ মাৰ্চলৈ)\nৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযানৰ ন্যায্যতাৰ উপাদান অধীনত-\n(১) ১২টা ভাষাৰ গৱেষণাগাৰৰ বাবে পুঁজিৰ আনুমোদন\n(২) ১২খন প্ৰতিষ্ঠানলৈ বিদ্যালয়ৰ পৰিসমাপ্তিৰ বাবে পুঁজি আবণ্টন\n(৩) উচ্চতৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত অসমৰ্থিত বন্ধুত্বপূৰ্ণ পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰা।\n(৪) দৰ্শনপূৰ্ণ প্ৰকল্প হিচাপে, দুখন জিলাত পি.ডব্লিউ.ডি আৰু ছোৱালী শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে যাতায়তৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে।\nএই পৃষ্ঠা অন্তিমবাৰ আপডেট কৰা হৈছিল: 03 Apr 2020\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 74122\nContent Ownership ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযান, Govt. of Assam.


ৰাইজেই ৰজা! - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা Mar 15, 2019 ত\nবিভিন্ন ধৰণৰ জল্পনা-কল্পনা, আশা-হতাশাৰ চৰ্চা, অংকৰ মাজতে দেশবাসীয়ে আৰু এটা নিৰ্বাচনৰ ক’লা চিঞাহী আঙুলিত লগোৱাৰ সময় পালেহিয়েই। জনলহৰৰ মাজত ‘দেৱদূত’ৰ দৰে নৰেন্দ্ৰ মোীডয়ে কাশ্মীৰৰ পৰা বোওৱা দৃশ্যবিলাকত ধূলি-এলান্ধুৰ চামনি ভালকৈ পৰাই নাই। তেনে অৱস্থাতে দেশবাসীয়ে খকমককৈ উঠি সাজু হ’ব লগা হৈছে আকৌ এবাৰ ভোটকেন্দ্ৰত শাৰী পতাৰ বাবে। ১৯৫১চনৰ পৰা দেশত চলি আহিছে ৰাইজে ৰজা পতা এই ধাৰা, যাৰ বাবে বিশ্বৰ সন্মুখত ভাৰতৰ এই অধ্যায় চিহ্নিত হৈছে অন্যতম চমকৰূপে, বিশ্বৰ বৃহত্তম গণতন্ত্ৰ অভিধাৰে! ২০১৪ৰ নিৰ্বাচনত মোডীয়ে দেশবাসীক সম্বোধন কৰিচিল গণদেৱতাৰূপে।\nমঙলবাৰে গুজৰাটত অনুষ্ঠিত কৰা ‘জন সংকল্প সমাবেশ’ত কংগ্ৰেছৰ নতুন সাধাৰণ সম্পাদক, ৰাজীৱ-ছোনিয়াৰ তনয়া প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়েও কৈছে- ‘আপোনালোকৰ হাততেই সেই শক্তি আছে। আপোনালোকৰ সজাগতাই শক্তিশালী অস্ত্ৰ, এই দেশ আপোনালোকৰ দেশ, আপোনালোকেই দেশখনক ৰক্ষাকৰিব পাৰিব…।’ গণতন্ত্ৰৰে বিশ্বক চমকিত কৰা ভাৰতত নিৰ্বাচনৰ সময়ত জনসাধাৰণক এনেদৰেই সন্মানিত কৰা হয়, উদ্বুদ্ধ কৰা হয়। কিন্তু এই জনতাৰ সন্মুখত দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতিৰ মূল্য কিমান দিয়ে নেতাসকলে? কিমান বাস্তৱ হয় জনসাধাৰণক দেখুওৱা সপোন- এই প্ৰশ্নই দশক দশক ধৰি উত্থাপন হৈ আহিছে, এইবাৰো উঠিছে।\nকেৱল ৰাইজৰ প্ৰশ্নই নহয়, ৰাজনৈতিক দলবোৰেও বহু সময়ত নিজৰ অৱস্থাত সুদৃঢ় কৰিবলৈ একেই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে শাসনত থকা দলৰ বিৰুদ্ধে। ৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা (এন ডি এ)ৰে অংশীদাৰ, বিজেপিৰে মিত্ৰ দল শিৱসেনাই বিজেপি সন্দৰ্ভত নিজৰ মুখপত্ৰ ‘সামনা’ৰ সম্পাদকীয়ত এইবুলি অভিযোগ কৰিছে যে ২০১৪ত দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষাত ব্যৰ্থ হোৱা বিজেপিয়ে এতিয়া জনতাৰ প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব। শাসনলৈ আহিলে কাশ্মীৰত শান্তি প্ৰতিষ্ঠা আৰু অযোধ্যাত ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল দলটোৱে, কিন্তু দুয়োটা প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষাতে তেওঁলোক ব্যৰ্থ হ’ল, সেয়েহে এইবাৰ তেওঁলোকক জনতাই প্ৰশ্ন কৰিব।\nইমান দিনে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে নিজৰ মন কী বাত কৈ আহিছিল, অহা ২৩ মে’ত দেশবাসীয়ে নিজৰ মন কী বাত ব্যক্ত কৰিব। শিৱসেনাৰ এই স্থিতিৰ আঁৰত ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্য নিহিত হৈ থাকিলেও বক্তব্যখিনি কিন্তু দেশবাসীৰ অন্তৰৰ অনুভৱৰে প্ৰকাশ। ৰাম মন্দিৰক লৈ সকলো স্তৰৰ মানুহৰ দৃষ্টিভংগী একে নহয়। কিন্তু কাশ্মীৰৰ শান্তি প্ৰসংগই হওঁক বা অৰ্থনৈতিক কৰ্মকাণ্ডই হওঁক, ছাৰ্জিকেল ষ্ট্ৰাইকেই হওঁক বা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক প্ৰসংগই হওঁক, বিবিধ বিষয়, বিভিন্ন সমস্যাক লৈ নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ চৰকাৰখনৰ বিৰুদ্ধে জনসাধাৰণৰ অজস্ৰ প্ৰশ্ন আছে, পৰ্বতপ্ৰমাণ অভিযোগ আছে। ২০১৪ত নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে প্ৰায় সকলো জনসভাতে কোৱা এষাৰ কথা বোধহয় কোনেও পাহৰা নাই, ‘কংগ্ৰেছক আপোনালোকে ষাঠি বছৰ দিলে, মোক মাত্ৰ ষাঠিটা মাহ দিয়ক।’\nমোডীয়ে বিচৰা ষাঠিটা মাহ চকুৰ পচাৰতে পাৰ হৈ যাব ধৰিছে, পৰিবৰ্তন ক’ত হ’ল? দুৰ্নীতিয়েই বন্ধ হ’ল নে তোষণৰ ৰাজনীতিয়েই বন্ধ হ’ল? অসমবাসীৰ নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ প্ৰাক-নিৰ্বাচনী সভাত দিয়া এটা বিশেষ বক্তৃতাৰ এটা বিশেষ বাক্য প্ৰতিটো শব্দ মনত আছে- ‘ষোল্ল মে’ৰ পিচত বাংলাদেশীয়ে টালি-টোপোলা বান্ধিব লাগিব!’ কেইজন বাংলাদেশীয়ে টালি-টোপোলা বান্ধিলে? আকৗ দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ স্বাধীনতা দিৱসত মোডীয়ে কৈছিল- ‘২০২২ৰ ভিতৰত দেশত এশ নিযুত চাকৰিৰ সৃষ্টি হ’ব।’ কিন্তু ক’তা? শিক্ষিত নিবনুৱাই দেখোন ‘বায়’ ডাটা’ লৈ হাবাথুৰি খাই ফুৰিছে- ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনীয়াৰে সৰু দোকানত বৈদ্যুতিক সঁজুলি মেৰামতি কৰি পোৱা সামান্য ধনেৰে পেট পুহিবলগীয়া হৈচে। এনেদৰে জনতাৰ অজস্ৰ প্ৰশ্ন আছে।\nবাতৰি ওলাইছে- যোৰহাটৰ সাংসদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছাই বিশাল সভা পাতি ২০১৪চনত তিতাবৰৰ বালাজন শ্যামগাঁওখন ‘আদৰ্শ গাঁও’ ঘোষণা কৰি তাক পৰ্যাপ্ত সা-সুবিধাৰে নদন-বদন কৰি তুলিব বুলি ঘোষণা কৰিছিল। সেই সভালৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ অন্তৰ্গত বিভাগৰ দুজন বিষয়াও আহিছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তী ৪ বছৰত তাত কুটা এগছো কাম নহ’ল। সেইবাবে ক্ষুব্ধ ৰাইজে ‘আদৰ্শ গাঁৱ’ৰ আধাৰশিলাটোকে ভাঙি পেলালে। ‘পৰিবৰ্তন’ৰ সপোন দেখুওৱা দলটোৰ মন্ত্ৰী-সাংসদ-বিধায়কসকলৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ভংগৰ এনে উদাহৰণ অসমতে অজস্ৰ আচে। তদুপৰি নাগৰিকত্ব আইন সংশোধনী বিধেয়কৰ দৰে হঠকাৰী পদক্ষেপ পৰিবৰ্তনকামী চৰকাৰখনৰ অসম তথা উত্তৰপূবৰ ওপৰত পদাঘাতৰূপে বিবেচিত হৈছে। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিতত প্ৰশ্ন উঠে- পূৰণ কৰিব নোৱৰা আশ্বাস-প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ ৰাজনৈতিক দল আৰু প্ৰাৰ্থীসকলে কিয় দিয়ে? আটাইতকৈ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথাটো হৈছে যি গণতন্ত্ৰক লৈ বিশ্বৰ সন্মুখত ভাৰত গৰ্বিত, সেই গণতন্ত্ৰত নেতাসকলৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ভংগ, প্ৰৱঞ্চনা এটা প্রধান অংশ।\nসেই ইতিহাসৰ ভুক্তভোগী হৈয়ে ভাৰতীয় জনতাই নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰে অন্তৰে ভোটাধিকাৰ সাব্যস্ত কৰি আহিছে। ধনবল-পেশীবলে আমাৰ গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাটোক প্ৰভাৱিত কৰি থকা বুলি জানিও ইয়াৰ মাজতে জনতাই পৰিৱৰ্তনৰ সপোন দেখে। বহু সময়ত এই নিৰ্বাচনক ভ্ৰষ্টাচাৰী শাসন উৎখাতৰ অস্ত্ৰৰূপে ব্যৱহাৰ কৰি জনতাই বহু পৰিক্ৰমী ৰাজনীতিকক ক্ষমতাচ্যুত কৰিও আহিছে। নেতাই ‘মূক জনতা, মূঢ় জনতা’ বুলি ভবা দেশবাসীয়েই বহু সময়ত ওলট-পালট কৰি দিছে ৰাজনৈতিক দৃশ্যপট, খৰ্ব কৰি আহিছে গণতন্ত্ৰৰ নামাৱলী মেৰিয়াই স্বৈৰাচাৰ প্ৰদৰ্শন কৰা নেতাৰ দৰ্প-অহংকাৰ। সেয়াই বোধহয় ভাৰতীয় গণতন্ত্ৰৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য।\nঅনুসূচীত জাতিক স্বায়ত্ব শাসন প্ৰদানৰ দাবীত গোলাঘাটত প্ৰতিবাদ\nউচ্চতম ন্যায়ালয়ত লালু প্ৰসাদৰ জামিন আবেদনৰ শুনানি, চিবিআইৰ পৰা বিচাৰিলে উত্তৰ


GK Archives - Page6of6- APSC Tutorials\nসাধাৰণ জ্ঞান (GK Question Answers)\nJune 9, 2020 May 26, 2020 by APSC Tutorials\nসাধাৰণ জ্ঞান 1. আন্তর্জাতিক পুলিচ সংস্থা “INTERPOL” ৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ক’ত অৱস্থিত? ক) লিওন, ফ্ৰান্স খ) ৱাশ্বিংটন, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ গ) ৰোম, ইটালী ঘ) জেনেভা, ছুইজাৰলেণ্ড উত্তৰ= ক) লিওন, ফ্ৰান্স 2. ৰাষ্ট্ৰসংঘ দিৱস কেতিয়া পালন কৰা হয়? ক) ২৬ জানুৱাৰী খ) ২৪ অক্টোবৰ গ) ২২ অক্টোবৰ ঘ) ১৪ নবেম্বৰ উত্তৰ=খ) ২৪ অক্টোবৰ 3. বায়ুমণ্ডলত থকা কাৰ্বন …


পদপথত ৰূপান্তৰৰ গদ্য - পাৰ্থ জ্যোতি বৰুৱা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰৌদ্ৰোজ্জ্বল আবেলিটোৱে হঠাৎ মোৰ সলালে। কোন পাকতনো আকাশ ওন্দোলাই আনিলে ততেই ধৰিব নোৱাৰি চহৰখন খৰখুজীয়া হৈ পৰিল। সাধাৰণতে দিনটোৰ সংগ্ৰামৰ পাছত ঘৰমুৱা, ক্লান্ত মানুহেৰেই ভৰি থাকে এই সময়খিনিত। কাৰোৰে ৰ’বলৈ সময় নাই। বৰষুণজাক অহাৰ আগতেই নিৰাপদে গৈ ঘৰ সোমোৱাৰ যেন এক অঘোষিত তুমুল প্ৰতিযোগিতা।\nকিন্তু এয়া কি? আচৰিত! তাৰমাজতো এজুম মানুহ চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ঠিক সন্মুখতে গোট খাই আছে এতিয়াও। বতৰটোৰ প্ৰতি কাৰোৰে যেন ভ্ৰূক্ষেপেই নাই। যেন বৰষুণে তিয়াব নোৱাৰা এজুম নিৰ্বিকাৰ মানুহহে। হৈছে কি তাত? উৎসুকতাৰে কাষ চাপিলোঁ। ডিঙি মেলি চাই দেখোঁ এজন দৃষ্টিহীন যুৱকে বৰ শুৱলাকৈ টোকাৰী গীত জুৰিছে আৰু মানুহবোৰে তাকে তন্ময় হৈ শুনিছে। গীতৰ ৰাগীত হয়তো যুৱকেও অনুমান কৰিব পৰা নাই মুষলধাৰ বৰষুণ এজাকৰ আগমন। যুৱকৰ কাষতে বহি গীতৰ তালে তালে খুটি তাল বজাই থকা বৃদ্ধাগৰাকীয়ে মাথোঁ বাৰে বাৰে আকাশলৈ চাই চকুৱে মুখে অলপ উদ্বিগ্নতা সানি লৈছে। শ্ৰোতা দৰ্শকৰ মৰম, সহানুভূতিৰে সন্মুখত মেলি থোৱা মলিয়ন গামোচাখন ভৰি পৰিছে।\nএপলক ডিঙি মেলি চাওঁ বোলোতেই ৰৈ গ’লোঁ মইও। ক্ৰমশঃ ভৰি আহিব খোজা মনটো আধাতেই এৰিনো আহোঁ কেনেকৈ? মইও বৰষুণে তিয়াব নোৱাৰা মানুহজুমৰে এজন হৈ পৰিলোঁ। ৱাহ! কি যাদু, কণ্ঠ! কি যাদু, হাতৰ! অভিভূত হ’লোঁ। এজন অখ্যাত শিল্পীয়ে ইমান শুৱলাকৈ গীত গাব পাৰেনে? মানে, ইমান সাৱলীলভাৱে, মন পৰশাকৈ গীত গাব পৰা এজন শিল্পী অখ্যাত হৈ থাকিব পাৰেনে? তাকো পদপথৰ? ”কেলৈ মন আহিলা/ মায়াৰ সংসাৰলৈ/একো কাম নহ’ল সিদ্ধি/ দুখ-সুখ সকলো লিখি পঠিয়ালে/ কিনো কপতীয়া বিধি..”-\nযুৱকজনে গীতেৰে মোৰ প্ৰশ্নৰেই যেন উত্তৰ দি গ’ল। এনে লাগিল যেন তেওঁ নিজৰ জীৱনটোকে আকুল হৈ গাইছে।\nগীতৰ শেষত যুৱকে হাতজোৰ কৰি সকলোলৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলে। বৃদ্ধাগৰাকীয়ে যুৱকৰ কান্ধৰ পৰা টোকাৰীখন সোলোকাই কাপোৰ এখনেৰে মেৰিয়ালে। ৰাইজৰ মৰম আৰু সহানুভূতিবোৰ টোপোলা বান্ধি লৈ দুয়ো ঘৰমুৱা হোৱাৰ সময় এয়া। এবাৰ ঘড়ীটো আৰু এবাৰ আকাশলৈ চাই মইও খোজ আগবঢ়ালোঁ। মন নভৰিল যদিও দেহ-মনৰ সমস্ত ক্লান্তি কিন্তু নোহোৱা হৈ গ’ল মুহূৰ্ততে। খোজ কাঢ়ি চহৰখন পাৰ হওঁতে মোক আৰু বিশ মিনিট সময়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব। ঠাইখিনি এৰি অহাৰ পাছতো মন কৰিছোঁ, মোৰ কাণত এতিয়াও স্পষ্টকৈ বাজি আছে যুৱকজনৰ গীতটো। চকুত এতিয়াও ভাঁহি আছে যুৱকজন আৰু বৃদ্ধাগৰাকী, হয়তো তেওঁৰেই মাতৃ। মনৰ চোতালত অনেক ভাৱনাই অগা-দেৱা কৰি আছেহি। কোনোবাটো মুহূৰ্তত যুৱকৰ জীৱন সংগ্ৰাম দেখি যদি বুকু দহিছে অথবা তেওঁক দুৰ্ভগীয়া বুলি ভাবিছোঁ, কিন্তু পিছ মুহূৰ্ততে আকৌ তেওঁক পৰম সৌভাগ্যৱান বুলিও ভাবিছোঁ, কাৰণ ইমান সুন্দৰ আৰু আকৰ্ষণীয় কণ্ঠস্বৰৰ গৰাকীজন জানো দুৰ্ভগীয়া হ’ব পাৰে? তেওঁতকৈ সৌভাগ্যৱান আৰু কোন হ’ব পাৰে, যাৰ সুৰেই জীৱন কিম্বা জীৱনেই সুৰ? নিজেই সংগীতৰ প্ৰতি দুৰ্বল হোৱাৰ বাবেই তেনেদৰে ভাবিছোঁ যদিও নাজানো। কিন্তু নিশ্চিতভাৱে অভিজ্ঞতাৰ ভঁৰাল মোৰ চহকী হ’ল। যুৱকজনৰ দৰে পথশিল্পী বহুতকে লগ পাইছোঁ আগতেও, কিন্তু তেওঁৰ দৰে আজিলৈকে কোনেও মোৰ মন-প্ৰাণ আটক কৰিব পৰা নাই। নিশ্চিত মই।\nগৈ আছোঁ, গৈয়ে আছোঁ খোজ কাঢ়ি। যুৱকজনক এক মুহূৰ্তও আঁতৰাব পৰা নাই মনৰ পৰা। অৱশ্যে ইচ্ছাও কৰা নাই। হঠাৎ মনলৈ ভাঁহি আহিল ৰানু মণ্ডল। আহিয়েই মোৰ মনত তেওঁ এটা প্ৰশ্ন মেলি দিলেহি। হতভম্ব মই! এৰাটো! মো’বাইলৰ কেমেৰাৰে যুৱকজনৰ গীতটোৰ ভিডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং এটাটো নিশ্চয় কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন। কিয় নকৰিলোঁ বাৰু? ইণ্টাৰনেট, ফেইচবুক, ইনষ্টাগ্ৰাম, হোৱাটছএপৰ যুগ এয়া। ৰাইজক দেখুৱাব পাৰিলোঁহেঁতেন অন্ততঃ। কি ঠিক, তাৰেই আলম লৈ যুৱকজনৰ হয়তো জীৱনৰ গতিপথেই সলনি হৈ গ’লহেঁতেন ৰানু মণ্ডলৰ দৰে। অতীন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী নামৰ ডেকা অভিযন্তা গৰাকীয়ে ৰাণাঘাট ৰে’ল ষ্টেশ্যনত গীত জুৰি থকা ৰানুক কেমেৰাৰে আবদ্ধ কৰোঁতে কেতিয়াওতো চাগে ভৱা নাছিল যে ষ্টেশ্যনত গীত গোৱা এগৰাকী সাধাৰণ শিল্পীৰ কণ্ঠই দেশবাসীক এনেকৈ মোহিত কৰিব বা তেওঁৰ জীৱনে এনেকৈ গতি সলাব। নিজকে বৰ অপৰাধী যেন লাগিল। ভীষণ অস্বস্তিত ভূগিছোঁ। বাৰে বাৰে সুধিছোঁ নিজকে, কিয় নকৰিলোঁ, কিয় নকৰিলোঁ?\nৰানু মণ্ডল মনৰ পৰা আতঁৰিবলৈকে পোৱা নাই। ভাঁহি আহিল আমেৰিকাৰ এমিলি জামুৰকা। লছ এঞ্জেলছৰ এটা মেট্ৰ’ ষ্টেশ্যনত যাত্ৰীক গীতেৰে মনোৰঞ্জন কৰাই যাৰ জীৱিকা আছিল। অৱশ্যে ষ্টেশ্যনত গীত গাই জীৱন নিৰ্বাহ কৰা দুবছৰহে হৈছিল এমিলিৰ। তাৰ আগতে তেওঁ পদপথত ভায়’লিন বজাইছিল। ভায়’লিনৰ যাদুকৰী সুৰৰ সন্মোহনত কিমানযে শ্ৰোতা-দৰ্শক এমিলিৰ একান্ত অনুৰাগী হৈ পৰিছিল, হিচাপ নাই। কিন্তু বিধিৰ কি বিপাক! হঠাৎ এদিন তেওঁৰ জীৱনাকাশ দুৰ্ভাগ্যই ছানি ধৰিলে। কেইবাহেজাৰ ডলাৰৰ তেওঁৰ ভায়’লিনখন এটা দুৰ্বৃত্তই চুৰ কৰি লৈ গ’ল, যিখন এমিলিৰ বাবে জীয়াই থকাৰ একমাত্ৰ আধাৰ আছিল। এমিলিয়ে অনুভৱ কৰিছিল, দুৰ্বৃত্তটোৱে আচলতে তাইৰ ভায়’লিনখন নহয়, জীৱনটোকেই চুৰ কৰি লৈ গ’ল। হঠাৎ উপাৰ্জনহীনা হৈ পৰিল এমিলি। চাৰিওফালে বিভিন্ন সমস্যা আৰু অভাৱ-অনাটনৰ খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি। ঘৰভাড়া দিব নোৱাৰাৰ ফলত পদপথ, ষ্টেশ্যনেই তাইৰ ঘৰ হৈ পৰিল। ক্ষুধা নিবাৰণৰ শেষ উপায় হিচাপে অৱশেষত তাই গীত গাবলগীয়া হ’ল মেট্ৰ’ ষ্টেশ্যনত। আৰু ২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ কোনোবা এটা দিনত এনেকৈ গীত জুৰি থাকোঁতেই লছ এঞ্জেলছৰ এগৰাকী আৰক্ষী বিষয়াই এমিলিৰ এটা ভিডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং কৰি ইউটিউবত আপল’ড কৰিছিল। সেই ভিডিঅ’টোৱেই এমিলিৰ জীৱন ছন্দোবদ্ধ কৰি তুলিলে। নিশাটোৰ ভিতৰতে এমিলি চৰ্চাৰে সৰৱ হৈ উঠিল সমগ্ৰ আমেৰিকা। সপোন যেন অবিশ্বাস্য জীৱন কেঁকুৰীত থিয় হৈ দূৰদৰ্শনৰ জৰিয়তে এমিলিয়ে আমেৰিকাবাসীক ক’লে,-\n“মোৰ কণ্ঠই আপোনালোকৰ হৃদয় চুব পাৰিলে। মোৰ বাবে ইয়াতকৈ সুখ আৰু সৌভাগ্যৰ কথা কি হ’ব পাৰে? আপোনালোক সকলোলৈ কৃতজ্ঞতা যাচিলোঁ।”\nইয়াৰ পাছত আমেৰিকাৰ বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানে এমিলিলৈ চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ালে, লগতে গীত গোৱাৰো অনেক অনুৰোধ। বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ গীতৰ সভালৈ আমন্ত্ৰিত হ’ল তেওঁ। আৰু এদিন এমিলি জামুৰকা আমেৰিকাৰ এগৰাকী অতি জনপ্ৰিয় আৰু ব্যস্ত কণ্ঠশিল্পী হৈ পৰিল। সময়ৰো যে কি প্ৰচণ্ড শক্তি! ক’ৰ পৰা কেতিয়া কাক ক’লৈ লৈ যায়, কোনেও নাজানে। আচৰিত।\nঅৱশ্যে, আহোঁ আহোঁকৈ এতিয়াও অহা নাই বৰষুণজাক। খোজ কাঢ়ি গৈ আছোঁ যদিও মনৰ ভিতৰতে অহৰহ গীত জুৰিছে যাদুকৰী কণ্ঠৰ দৃষ্টিহীন যুৱকজনে। গীতেৰে বলীয়া কৰিছে মোক ৰানু মণ্ডল আৰু আমেৰিকাৰ এমিলি জামুৰকাইও। হঠাৎ কিয় জানো এনে লাগিল, জপৰা চুলিয়া ওখ-পাখ মানুহ এজন মোৰফালে আগবাঢ়ি আহিল। হাতত এখন কাগজৰ ফলক। লিখা আছে-\n“I haveaGod given gift of voice. I am an ex-radio announcer who has fallen on hard times. Please! any help will be gratefully appreciated. Thank you and God bless you.”\nএয়া বাস্তৱ নহয়, আচলতে মোৰ মনৰ অৱচেতন খিৰিকীয়েদিহে ভূমুকিয়াই গ’ল তেওঁ। হ’লেও, মই ঠিক চিনি পাইছোঁ। এওঁৱেই সেই নিউয়ৰ্কৰ টে’ড উইলিয়ামছ। সন্মোহনীয়, প্ৰগাঢ় কণ্ঠেৰে এসময়ত আমেৰিকাৰ অনাতাঁৰ শ্ৰোতাক মুগ্ধ কৰি বিশ্ৰুত হ’ব খোজা ঘোষকজন। পিছে সময় যে কিমান নিষ্ঠুৰ, নিদাৰুণ হৈ ৰৈ থাকিব পাৰে জীৱনৰ বাটত! সুৰা আৰু ড্ৰাগছৰ আসক্তিয়ে এদিন টে’ডৰ জীৱনটো হুৰমুৰাই খহাই পেলালে। কেৱল চাকৰিৰ পৰা নিলম্বিত হোৱাই নহয়, গৃহহীন হৈ পৰা নিচাখোৰ টে’ড উইলিয়ামছে কিছুমান অপৰাধজনিত কাম কৰিবলৈও কুণ্ঠাবোধ নকৰিছিল। বিধ্বস্ত হৈ পৰিছিল আমেৰিকাৰ বাইশ বছৰীয়া এটা দুৰন্ত প্ৰতিভা। অনাই বনাই ঘূৰি ফুৰি, বাটৰুৱা দেখিলেই এনেদৰে ফলক দেখুৱাই তেওঁ অকণমান খাদ্যৰ বাবে, সহায়ৰ বাবে হাত পাতিবলগীয়া হৈছিল। পিছে তেওঁৰ কণ্ঠত আছিল যাদু, শুনিয়েই মন্ত্ৰমুগ্ধ হয় সকলো। মুখ মেলিয়েই পৰম বিস্ময়াভিভূত কৰিছিল বাটৰুৱাক। তধা লাগি চাই সকলোৱে চিঞৰি দিওঁ যেন কৰে, ‘ৱাহ! ইমান সুন্দৰ কণ্ঠস্বৰ, ইমান আকৰ্ষণীয় বাকপটুতা।’\nপ্ৰতিগৰাকী বাটৰুৱাই অনুভৱ কৰিছিল, এওঁতো এজন নিচাসক্ত মগনীয়া নহয়, এওঁ দেখোন এটা মহাৰত্ন। সঁচাই, ঈশ্বৰে উপহাৰ নিদিলে এনে কণ্ঠস্বৰ লাভ কৰাটো সম্ভৱ নহয়। শ্ৰোতাৰ প্ৰশংসা শুনি টে’ড উইলিয়ামছৰ কেতিয়াবা নিজক ঘূৰাই পাবলৈ ভীষণ ইচ্ছা জাগে, চেতন হ’বলৈ মন যায়, পুনৰ মাইক্ৰ’ফোনৰ সন্মুখলৈ ঘূৰি আহিবলৈ মন যায়। পিছে নিচাসক্তিয়ে কেতিয়া যে ডিঙিত ধৰি চোঁচৰাই থেকেছা মাৰি বহুৱাই থয়, তেওঁ গমকে নাপায়।\nএদিন এজন বাটৰুৱাই টে’ডৰ সৈতে হোৱা কথোপকথনৰ ভিডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং কৰি ইন্টাৰনেটত উপলব্ধ কৰিছিল। সেয়া আছিল ২০১১ চনৰ কথা। এমিলি জামুৰকাৰ দৰেই টে’ডৰ ভিডিঅ’টোৱেও আমেৰিকা তোলপাৰ লগালে। ঈশ্বৰপ্ৰদত্ত কণ্ঠস্বৰৰ অধিকাৰী নিচাসক্ত ভিকহুজনৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমেৰিকানসকল উৎসুক হৈ পৰিল। কেৱল আমেৰিকাতে নহয়, নিউজ চেনেল, বাতৰিকাকতকে আদি কৰি বিশ্বৰ সকলো সংবাদ মাধ্যমতে আজৱ মানুহজনৰ বিষয়ে বিতংকৈ প্ৰচাৰ কৰা হ’ল। কেইদিনমানৰ ভিতৰতে বহুতো বেচৰকাৰী সংস্থা আগবাঢ়ি আহিল টে’ডক সহায় কৰিবলৈ। নিচামুক্তি কেন্দ্ৰত চিকিৎসা কৰি প্ৰথমে তেওঁৰ নিচাসক্তি আঁতৰোৱা হ’ল। তাৰপাছতেই বিভিন্নজনৰ সহযোগত উদ্ধাৰ কৰা হ’ল এসময়ৰ বলিষ্ঠ অনাতাঁৰ ঘোষকগৰাকীক। লগে লগে বহুতো বিখ্যাত প্ৰতিষ্ঠানে টে’ড উইলিয়ামছক তেওঁলোকৰ সহযোগী হিচাপে পাবলৈও আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিলে। বিভিন্ন কোম্পানীয়ে নিউজ চেনেল আৰু অনাতাঁৰ বিজ্ঞাপনত পাৰ্শ্ব কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰিবলৈ টে’ডক আমন্ত্ৰণ জনালে। কেৱল সেয়াই নহয়, বিশ্ববাসীয়ে টে’ডৰ কণ্ঠস্বৰক ‘গ’ল্ডেন ভইচ’ বুলি অভিহিত কৰি তেওঁৰ নতুন জীৱনলৈ শুভকামনা যাঁছিলে। আৰু এনেকৈয়ে খুব কম দিনৰ ভিতৰতে টে’ড উইলিয়ামছ হৈ পৰিল আমেৰিকাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু দক্ষ পাৰ্শ্ব কণ্ঠশিল্পী।\nগৃহহীন লোকৰ প্ৰতি সদায়েই ভীষণ দৰদী টে’ড। আমেৰিকাৰ ‘টে’ড উইলিয়ামছ প্ৰজেক্ট’ নামৰ এটা স্বেচ্ছাসেৱী সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰি গৃহহীন লোকৰ সেৱা কৰি আহিছে তেওঁ। আপুনি জানি নিশ্চয়কৈ প্ৰশান্তি লভিব যে, লেখক হিচাপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিলে টে’ড উইলিয়ামছে। সহযোগী লেখক ব্ৰেট উইটাৰৰ সৈতে তেওঁ লিখি উলিওৱা A Golden Voice : How Faith, Hard work and Humanity Brought Me From Street To Salvation নামৰ তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থখনো বিশ্বজুৰি সমাদৃত হৈছে। আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল, ২০১৫ চনত এই সোণালী কণ্ঠই আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ কথাও ঘোষণা কৰিছিল। অৱশ্যে পৰৱৰ্তী সময়ত সেই সিদ্ধান্ত স্থগিত ৰখা হয়। ২০১৬ চনত তেওঁ পুনৰ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে। ভাবিলে আচৰিত লাগে, এসময়ৰ পদপথৰ নিচাগ্ৰস্ত অঘৰীজন এতিয়া আমেৰিকাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অনাতাঁৰ আৰু পাৰ্শ্ব কন্ঠশিল্পী।\nঅৱশেষত এজাক বৰষুণ আহিল। বৰষুণজাকত নিতিতিলোঁ যদিও পদপথৰ বাঙ্ময় অনুভৱ এটাত জুৰুলাকৈ তিতিলোঁ। অনুভৱ কৰিছোঁ আৰু নিজকে পতিয়ন নিয়াব খুজিছোঁ, আচলতে জীৱনে নাজানে পদপথ আৰু ৰাজপ্ৰাসাদৰ তফাৎ। জীৱন সকলোতে একেই। ধৈৰ্য, সততা, সাহস, একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায় থাকিলে যিকোনো বিন্দুৰ পৰাই উজ্জীৱিত হ’ব পাৰে জীৱন। তাৰমাজতে ভাগ্য এটা অজুহাতহে মাথোঁ, যাক আমি কেতিয়াবা অত্যধিক গুৰুত্ব দিওঁ। অৱশ্যে উৎসাহ, অনুপ্ৰেৰণা, সহানুভূতি, আশীৰ্বাদ, শুভকামনা ইত্যাদিবোৰৰ সাংঘাতিক ভূমিকা আছে জীৱনত। জীৱনে বিচাৰে ৰূপান্তৰ। ইয়াৰ অবিহনে জীৱন যে ব্যৰ্থ, অৰ্থহীন। ৰূপান্তৰৰ সুঁতিয়েদি বৈ যাবলৈ কৰা হেঁপাহৰ বাবেই অনন্য, অনুপম জীৱন। আচলতে ৰূপান্তৰৰ অন্য নাম জীৱন। এমিলি জামুৰকা, টে’ড উইলিয়ামছৰ দৰে দৃষ্টিহীন সুকণ্ঠ গায়কজানো (যাৰ নামটোও জানিবলৈ নহ’ল) জীৱন যুদ্ধত চকুত লগাকৈ জয়ী হওক। কেৱল তেওঁৱেই নহয়, সংসাৰৰ প্ৰতিগৰাকী প্ৰতিভাধৰে পৃথিৱীখনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পৰাকৈ উজ্বলি উঠক। অফুৰন্ত শুভকামনা যাচিলোঁ সকলোলৈ।\n← খোলা – কমলা দাস\nকৃতজ্ঞতা প্ৰকাশৰ অভ্যাস কৰক – দিবাকৰ বৰদলৈ →\nজীৱন উপন্যাসৰ আন এক পৃষ্ঠা — খজেন ডেকা\nকাকনো বুলিম ককা…জীৱনৰ মৌগুটি কথা ৫ (ললিত চন্দ্ৰ বৰা)\nদুখৰ দিনত আহিছা ভোগালী তুমি (নয়নমণি শৰ্মা)


তত্ত্ব-কথা/ভক্তি-তত্ত্ব - ৱিকিউৎস\n←কীৰ্ত্তন আৰু ঘোষা-তত্ত্ব\nমহাপুৰুষে ঘোষাত কৈছে –\nতাৱত কৃষ্ণৰ ভক্ত নৰে ভক্তি অবিৰোধী কৰ্ম্ম কৰে,\nকৃষ্ণৰ কথাত ৰতি যাৱে নুপজয়।\nযেবে ভৈল কৃষ্ণ কথাৰত নিত্য-নৈমিত্তিক আদি যত,\nকথাৰ বিৰোধী জানিয়া সবে ত্যজয়।\nঅবিৰক্ত ভকতৰ বেদ লঙ্ঘিবাৰ দোষ,\nজানিবাহা বৈবেক নিশ্চয়।\nপৰম বিৰক্ত যিটো কৃষ্ণৰ ভকত ভৈল,\nতাৰ একো নাহিক নিৰ্ণয়।।\nৰামকৃষ্ণ পৰমহংসদেৱে কৈছিল, -\n“যখন একবার হরি বা রামনাম করলে রোমাঞ্চ হয়, অশ্রুপাত হয়, তখন নিশ্চয়ই জেনো য়ে সন্ধ্যাদি কৰ্ম্ম আর করতে হবে না। তখন কৰ্ম্মত্যাগের অধিকার হয়েছে, কৰ্ম্ম আপনাআপনি ত্যাগ হয়ে যাচ্ছে। তখন কেবল রামনাম কি শুদ্ধ ওঁকার জপলেই হ'ল। সন্ধ্যা গায়ত্রীতে লয় হয়। গায়ত্রী আবার ওঁকারে লয় হয়।”\nযাহাৰ ভোগত নতু হোৱে বিৰকতি।\nস্বৰ্গাদিৰ অৰ্থে কৰ্ম্ম কৰিব সম্প্ৰতি।\nইন্দ্ৰয়ৰ ভোগে বিৰকতি ভৈল যাৰ।\nনিত্যনৈমিত্তিক কৰিবাক লাগে তাৰ।\nভৈল যাৰ শ্ৰদ্ধা মোৰ কথা শ্ৰৱণত।\nনিত্যনৈমিত্তিক আদি কৰি কৰ্ম্ম যত।\nকথাৰ বিৰোধী জানি ত্যজিবে সকল।\nসমস্ত কৰ্ম্মৰ কথা শ্ৰৱণেসে ফল।।” (ৰত্নাৱলী)\nবেদ ভগৱন্তৰ বাক্য। সমাজ ৰক্ষাৰ নিমিত্তে সকলোৱে বেদৰ বিধান পালন কৰা উচিত। সেইদেখি যাৰ ভগৱন্তৰ চৰণত একনিষ্ঠ ভক্তি হোৱা নাই, যি নামধৰ্ম্মত একান্ত শৰণ লৈ কায়মনোবাক্যে ঈশ্বৰৰ নাম উচ্চাৰণ কৰি কৰি তাতে তাৰ চিত্ত মগ্ন হোৱা নাই, সি যদি – মই নাম লৈছোঁ, এতেকে বেদৰ বিধান মোৰ অনাৱশ্যক, এনেভাৱে চলে, সি নিশ্চয় বেদলঙঘনৰ দোষত পৰি দোষী হৈ ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাভেদী হব। ঈশ্বৰে সৃষ্টি প্ৰৱৰ্ত্তাবৰ নিমিত্তে শ্ৰুতি-স্মৃতিৰ বিধানৰ ধৰ্ম্মপথ নিৰ্দিষ্ট কৰি দিছে, নতুবা মানুহৰ বাট হেৰাব।\nধৰ্ম্মপথ ৰক্ষা কৰি।\nসৃষ্টি প্ৰৱৰ্ত্তাৱা হৰি।। (কীৰ্ত্তন-ঘোষা)\nমাধৱে বোলন্ত শ্ৰুতিস্মৃতি মোৰ আজ্ঞাবাণী জানা নিষ্ঠ\nআক যিটো জনে উলঙিঘয়া প্ৰৱৰ্ত্তয়।\nভৈয় সিটো মোৰ অজ্ঞাছেদী মোৰ দ্বেষ কৰিলেক অতি\nমোৰ ভক্ত হোন্তে বৈষ্ণৱ সিটো নোহয়।\nভক্তই কয়, –\nহৰিভক্তি ৰাজমাৰ্গ গুৰু-পদ-নখ-চন্দ্ৰ প্ৰকাশয়\nশ্ৰুতি-জননীৰ পদপথ অনুসৰি।\nফুৰোঁ হুয়া অতি আনন্দিত স্খলন নাহিকে কদাচিত\nমহাজনসবে জানিবাহা নিষ্ঠ কৰি।\nবহু ধাৰণা এনেকুৱা যে মই শ্ৰুতি-স্মৃতিৰ বিধান মানি কিয় চলিম, অকল নাম ল’লেই হ'ল। আমি কওঁ – কথাটো ঠিক ; অকল নাম ল'লেই হয় ; কিন্তু কায়মনোবাক্যে নাম ল’ব লাগিব। বেদৰ বিধানৰ হাত সাৰিবৰ বাবে টেঙৰালি কৰি নাম ল'লে নহয়। সেই দেখি শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে কীৰ্ত্তনৰ নামাপৰাধ খণ্ডত কৈছে –\nনামত বলে কৰে পাপ বুদ্ধি।\nঅষ্টাঙ্গ যোগে তাৰ নাহি শুদ্ধি।\nশ্ৰীমাধৱদেৱে ঘোষাত কৈছে –\nশুদ্ধে বা অশুদ্ধে এক নাম শুনে বা ভণে বা মনে স্মৰে\nঅপৰাধহীন পুৰুষক সদ্যে তাৰে।\nদেহ ধন জন অৰ্থ-লোভে পাষণ্ড বুদ্ধিয়ে যিটো লৱে\nসিটো হৰিনাম তাৰিতে শীঘ্ৰে নাপাৰে।\nঅপৰাধহীন মানে শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে কোৱা সেই নামাপৰাধহীন।\nভক্তিয়েই হৈছে ঈশ্বৰক পাবৰ প্ৰধান উপায়। নিভাঁজ প্ৰেম-ভক্তিয়ে জ্ঞান বা কৰ্ম্ম কাৰো সহায় নিবিচাৰে , সি নিজেই শকত। কিন্তু ভক্তি মানে অন্ধ ভক্তি নহয়। ভক্তিয়ে জ্ঞানৰ সহায় বিচাৰক বা নিবিচাৰক, জ্ঞান ভক্তিৰ দাসত্ব আপোন ইচ্ছাতে কৰিবই কৰিব নতুবা জ্ঞানক কোনে 'পুছে'? অনন্ত জ্ঞানময় ঈশ্বৰৰ জ্ঞান ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ মনুষ্যই কিমান ফেৰাই বা লাভ কৰিব পাৰে?\nঅনন্ত কোটি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ হৰি অধিকাৰী।\nঈশ্বৰৰ ৰোম বিবৰ মহ কোটি কোটি অণ্ড\nতাণ্ডৱ কৰু সম ৰেণু।\nএনে ঈশ্বৰৰ বিষয়ে কণামাত্ৰ জ্ঞান লৈয়েই যদি বালিচাহী মানুহে জ্ঞানৰ আড়ম্বৰ কৰি জ্ঞানী হৈ ফুৰি তেওঁক পালোঁ বুলি বৰাই কৰে, তেন্তে সি হাঁহিয়াতৰ কথাহে। ঈশ্বৰৰ সৃষ্টি অলেখ শক্তিৰ এটা কণাকড়ি লৈ মানুহে ছায়েন্স বা বিজ্ঞান ঘাটি ইলেকট্ৰিচিটি, ৱাইৰ্লেছ, টেলিফোন ইত্যাদি এইটাে-সেইটাে উলিয়াই গপ মাৰি ফুৰিছে, কিন্তু এক নিমিষতে বতাহ, বৰষুণ, ভঁইকঁপ টাইডেল বেভ ইত্যাদিৰ আগত সেইবোৰ শূন্য। মানুহৰ চেষ্টাত প্ৰস্তুত কত জ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ তিলেকতে এই পৃথিৱীত [ ১২৮ ] কত অদৃশ্য হৈ গৈছে, কোনে ক’ব? মানুহৰ বিজ্ঞানৰ লেব’ৰেটৰিত’ আজিলৈকে দুবৰি বনৰ পাত এটাকে তৈয়াৰ কৰি উলিয়াব পৰা নাই। তথাপি ঈশ্বৰৰ অনন্ত ৰাজ্যত ক্ষুদ্ৰ বালিচাহী যেন মানুহৰ আস্পৰ্দ্ধা দেখি হাঁহি উঠে।\nঈশ্বৰৰ কৰুণা পাবৰ হ’লে এক মাথোন উপায় ভক্তি। এশাশুধীয়া ভক্তিৰ বাহিৰে আন প্ৰকৃষ্ট উপায় নাই আৰু কলিকালত শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন ভক্তিয়েই শ্ৰেষ্ট ভক্তিধৰ্ম্ম, নাম-ধৰ্ম্ম। ঈশ্বৰত কায়মনোবাক্যে শৰণ, ভজন, আৰু ঈশ্বৰৰ গুণানুশ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন; – যি গুণ আৰু নাম ঈশ্বৰে মায়াৰ দ্বাৰায় মানুষী তনু ধাৰণ কৰি তেওঁৰ ভক্তসকলক অনুগ্ৰহ কৰিবৰ নিমিত্তে প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ মানুহক জ্ঞান-বুদ্ধি দি স্ৰজন কৰি কেতিয়াও দলনিত পোনা মেলা দি মেলি এৰা নাই নিশ্চয়। নতুবা তেওঁ মানুহক স্ৰজন নকৰিলেহেঁতেন আৰু মানুহৰ মনত ঈশ্বৰক পাবৰ আকাঙক্ষাও নিদিলেহেঁতেন। তেওঁ অবুজ নহয়, তেওঁ দয়াৰ সাগৰ। নতুবা তেওঁ মানুহৰ অভাৱ মোচনৰ নিমিত্তে এই পৃথিৱীত ইমানবোৰ আৱশ্যকীয় বস্তুৰ দিহা কৰি কেতিয়াও নথলেহেঁতেন। ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসদেৱে কৈছিল, ভক্তি আনন্দৰমহললৈকে যাব পৰা তিৰোত মানুহৰ নিচিনা। জ্ঞান বাহিৰত বৰচ’ৰাত বহা বিজ্ঞ সভাসদ। অন্তেষপুৰলৈ যাব পৰা ভক্তি নিশ্চয় ঈশ্বৰৰ অন্তেষপুৰগামিনী ভক্তিয়ে মোৰ প্ৰভুৰ অন্তৰ অতি সহজে ছুব যে তাৰ কোনো ভুল নাই। এইদেখি ঘোষাত মহাপুৰুষে লেখিছে –\nশবদ-ব্ৰহ্মাৰ পাৰ ভৈল যিটো কৃষ্ণত ভকতি নাই।\nতাৰ মাত্ৰ শ্ৰম, শ্ৰম মাত্ৰ ফল, যেন ৰাখে বাজী গাই।।\nপ্ৰহলাদক নৃশিংহই বৰ যাচোঁতে প্ৰহলাদে কৈছিল, –\nভক্তিসে পৰম লাভ জানি।\nদৈত্য শিশুসকলক উপদেশ দি প্ৰহলাদে কৈছিল, –\nনলাগে ভক্তিত দেৱ দ্বিজ ঋষি হইবে।\nনলাগে সত্ত্বত শাস্ত্ৰ বিস্তৰ জানিবে।।\nতপ জপ যজ্ঞ দান সবে বিড়ম্বন।\nকেৱলে ভক্তিত তুষ্ট হোন্ত নাৰায়ণ।।\nনৃসিংহই প্ৰহলাদক কৈছিল, –\nযৈত থাকে মোৰ ভক্ত উদাৰ-চৰিত্ৰ।\nকীট-পতঙ্গকো তথা কৰয় পৱিত্ৰ।।\nনকৰে প্ৰাণীক হিংসা নাহি একো স্পৃহা।\nআমাত অৰ্পণ কৰে আপোনাৰ দেহা।।\nসুদামা মালীক শ্ৰীকৃষ্ণই বৰ লোৱা বুলি বৰ যাচিলত সুদামাই ক’লে,\nশুনিয়া মালী বোলে যুৰি হাত।\nথাকোক অচলা ভক্তি তোমাত।।\nবিষ্ণু ভকতেসে হৈব বান্ধৱ।\nভূতদয়া যেন নাছাড়ে মাধৱ।।\n[ ১২৯ ] মুচুকুন্দক শ্ৰীকৃষ্ণই বৰ দিব খোজাত মুচুকুন্দই ক’লে, ̶\nনবাঞ্ছোহো আন মাধৱ তোমাৰ\nমুকুতিদাতাক আৰাধি খুজিবে\nআন বৰ কোন নৰে।।\nঈশ্বৰে কৈছে, ̶\nকিন্ত ̶ মই বশ্য ভকতৰ।।\nপ্ৰকৃত ভকতে ঈশ্বৰ তেওঁৰ বশ্য বুলি কিন্তু কেতিয়াও গৰ্ব্ব নকৰে। গৰ্ব্ব মনত উদয় হলেও তেওঁ আগৰপৰা ঈশ্বৰ গল। বৃন্দাবনত গোপীসকলে কৃষ্ণৰ সঙ্গ আৰু সমাদৰ পাই যেতিয়া মনত গৰ্ব্ব অনুভৱ কৰিলে তেতিয়াই শ্ৰীকৃষ্ণ অন্তৰ্দ্ধান হ'ল। গোপীসকলে\nকৃষ্ণত হন্তে মহামান পায়া।\nবুলিল গৰ্ব্বে সব গোপজায়া।\nআমাৰ সম সুভাগিনী নাই।\nভৈলন্ত অধীন যাদৱৰায়।\nতাসম্বাৰ দৰ্প হৰিৰে মনে।\n(শ্ৰীকৃষ্ণ) ভৈলা অন্তৰ্দ্ধান তৈতে তেখনে।\nভক্তি-লাভ কৰিবৰ উপায় হৈছে – সদায় ঈশ্বৰৰ নাম-গুণ শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন কৰা। সাধুৰ সঙ্গ লোৱা।\nলৈয়া উপদেশ মাধৱক আৰাধিৰ।\nযতেক সুকৃতি মানে কৃষ্ণত অৰ্পিব।।\nকৃষ্ণ-কথা-শ্ৰৱণত শুদ্ধ হৈব মন।\nসৰ্ব্বদায় কৰিবেক কৃষ্ণৰ কীৰ্ত্তন।\nকৃষ্ণৰ চৰণ চিন্তিবেক হৃদয়ত।\nআছন্ত ঈশ্বৰ হৰি সমস্ত ভূতত।।\nহেন জানি প্ৰাণাধিক কৰিব সৎকাৰ।\nতেবেসে কৃষ্ণত ৰতি হৈবেক তোমাৰ।।\nহৰিৰ সেৱাত কিছু নাহিকে প্ৰয়াস।\nআপুনি লৈবন্ত হৰি হৃদয়ত বাস।।\nৰামকৃষ্ণ পৰমহংসদেৱে কৈছিল, ̶\nভক্তিলাভ কৰিবৰ হ’লে “ঈশ্বরের নাম-গুণ সৰ্ব্বদা করতে হয়। আর সৎসঙ্গ সাংসারের ভিতর ও বিষয় কাজের ভিতর রাত দিন থাকলে ঈশ্বরে মন হয়না। মাঝে মাঝে নির্জনে গিয়ে তার চিন্তা করা বড় দরকার। প্রথম অৱস্থায় নির্জন না । হলে ঈশ্বরে মন রাখা বড়ই কঠিন। যখন চারাগাছ থাকে, তখন তার চারিদিকে [ ১৩০ ] বেড়া দিতে হয়। বেড়া না দিলে ছাগল গৰুতে খেয়ে ফেলে।"\nসংসাৰত থাকিও ঈশ্বৰক পোৱা যায়, যদি মনেৰে তুমি সংসাৰত নিৰ্লিপ্ত হৈ থাকিব পাৰা। উদাহৰণ ̶ জনক ৰজা। এই বাবেই বশিষ্ঠই শ্ৰীৰামচন্দ্ৰক উপদেশ দিছিল ; ̶\nঅনন্তৰেকো বহিৰ্নানা অন্তৰ্ব্বোধো বহিৰ্জড়ঃ।\nঅন্তস্ত্যাগী বহিঃসঙ্গী লোকে বিচৰ ৰাঘৰ।\nইয়াৰ ভাঙনি মহাপুৰুষৰ ঘোষা : ̶\nঅন্তৰত এক ঈশ্বৰক দেখিয়োক নানা বাহিৰত\nঅন্তৰত বোধ বাহিৰত জড়প্ৰায়।\nবুদ্ধিত সমস্ত ত্যজিয়োক বাহিৰত সঙ্গ দেখায়োক\nএহিভাবে ৰাম লোকত ফুৰা বেৰাই।।\nপৰমহংসদেৱে এই কথাকে কৈছে; –\n“সব কাজ করবে, কিন্তু মন ঈশ্বরেতে রাখবে। স্ত্রী, পুত্র, বাপ, মা সকলকে নিয়ে থাক্‌বে ও সেবা করবে। যেন কত আপনার লোক। কিন্তু মনে জানবে যে তারা তোমার কেউ নয়।”\nবহুত ডেকাই ভাবে যে এতিয়া বিষয়-সুখৰ সোৱাদ লৈ পিছত বুঢ়া বা আদহীয়া হ’লে ঈশ্বৰ-চিন্ত কৰা যাব। এইটো বৰ ভুল কথা। বিষয়-সুখ কৰি তাত মজি তাৰ পিছত কাচিৎ কোনোবাৰহে ঈশ্বৰত মন হয়। বিষয়-সুখ কৰোঁতে কৰোতে তাত আসক্তি ক্ৰমাৎ বাঢ়ি যায় ; শেহত তাৰপৰা এৰাই আহিবই নোৱৰা অৱস্থা হয়।\nঈন্দ্ৰিয়ৰ সুখে যাৰ সদা আসকতি।\nকদাচিতো কৃষ্ণত নোপজে তাৰ মতি। (ৰত্নাৱলী)\nগীতাত সেইদেখি ভগৱন্তই কৈছে , ̶\nধ্যায়তো বিষয়ান্ পুংসঃ সঙ্গস্তেষু পজায়তে – ইত্যাদি\nসেইদেখি নীতিশাস্ত্ৰত কৈছে “গৃহীত ইৱ কেশেষু মৃত্যুন্য ধৰ্ম্মমাচৰেৎ।"\nল’ৰাই হওক বা বুঢ়াই হওক, মৃত্যুৱে সময় আৰু অৱস্থালৈ অপেক্ষা নকৰে।\nপঞ্চ বৰিষতে মহামতি।\nক্ৰীড়া এড়ি কৰিলন্ত ভকতি\nআৰু সহপাঠী দৈত্য শিশুসকলক উপদেশ দিছিল ; –\nদয়ায়ে প্ৰহলাদে দেন্ত হিত উপদেশ।\nশুনিয়োক বাণী দৈত্য দানব নিঃশেষ।।\nঅসাৰ সংসাৰ নাই ইহাত বিশ্বাস।\nজানি হৰি-ভকতিক কৰিয়ো অভ্যাস।। (কীৰ্ত্তন)\nউদ্ধৱে [ ১৩১ ]\nপঞ্চ বৰিষতে যিটো ভোজনক এৰি।\nশিশুলীলা কৰিয়া পূজন্ত মাত্ৰ হৰি।।\nজানিয়া বিষয়-সুখ যত্নে দূৰ কৰি।\nকুমাৰ কালৰেপৰা ভজিয়োক হৰি।। (ৰত্নাৱলী)\nৰামকৃষ্ণ পৰমহংসদেৱে কৈছিল, "মনে নিৰ্জ্জনে ঈশ্বরেৰ চিন্তা করলে, জ্ঞান বৈরাগ্য ভক্তি লাভ হয়। কিন্তু সংসারে ফেলে রাখলে ঐ মন নীচ হয়ে যায়। সংসার জল, আর মনটি যেন দুধ। যদি জল ফেলে রাখ, তাহলে দুধে জলে মিশে এক হয়ে যায়। দুধকে দই পেতে মাখন তুলে যদি জলে রাখা যায় তাহলে ভাসে। সেই মাখন সংসার-জলে ফেলে রাখলেও মিশ্‌বে না, ভেসে থাকবে।”\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=তত্ত্ব-কথা/ভক্তি-তত্ত্ব&oldid=79585"ৰ পৰা অনা হৈছে\nLast edited on ৬ আগষ্ট ২০২০, at ১১:৫০\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ৬ আগষ্ট ২০২০ তাৰিখে ১১:৫০ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


এজন বিজ্ঞান শিক্ষকৰ পৰা সমাজে কি বিচাৰে? কি বিচৰা যুগুত? –(সিদ্ধাৰ্থ লাহিড়ী) - মুক্ত চিন্তা\nএজন বিজ্ঞান শিক্ষকৰ পৰা সমাজে কি বিচাৰে? কি বিচৰা যুগুত? –(সিদ্ধাৰ্থ লাহিড়ী)\nঅসমৰ শিক্ষানুষ্ঠানবিলাকত বিজ্ঞান শিক্ষকৰ বৰ অভাৱ৷ বিজ্ঞান-মনস্ক বিজ্ঞান শিক্ষক বোলা প্ৰজাতিটোৰ কাচিৎ দুই-এজন সদস্যক লগ পালে এই বিৰল প্ৰজাতিটো এতিয়াও হেৰাই যোৱা নাই বুলি অৱগত হোৱাৰ পিছত আমি সন্তোষ প্ৰকাশ কৰোঁ৷ এজন বিজ্ঞান-মনস্ক বিজ্ঞান শিক্ষকৰ মাজত নেৰা নেপাৰাকৈ লাগি থকা বিজ্ঞানী এজনো লুকাই থকা বুলি গম পালে কথাটো নিজেই এটা উল্লেখযোগ্য অবিষ্কাৰ যেন হয়, অথচ স্বাভাৱিক কথা সেইটোহে হ'ব লাগিছিল যে, প্ৰতিজন বিজ্ঞানীয়ে নিজা উপলব্ধিবোৰ তেখেতেসকলৰ পৰা জানিবলৈ আগ্ৰহী, উৎসুক শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজত মেলি দিব৷ বিজ্ঞানী এজনে পৰীক্ষাগাৰ, শ্ৰেণীকোঠা, বজাৰ, পৰিয়াল এই সকলো ঠাইতে যে কুসংস্কাৰ আৰু অন্ধবিশ্বাস মুক্ত এবিধ অখণ্ডিত জীৱন-যাপন কৰিব -- ইয়াতকৈ স্বাভাৱিক আচৰণবিধিনো আৰু কি হ'ব পাৰে? কিন্তু আমাৰ নিচিনা পিচপৰি থকা সমাজবোৰৰ অনাকাংক্ষিত বাস্তৱতা সেয়াই যে ইয়াত বিজ্ঞান শিক্ষা, বিজ্ঞান মনস্কতা, পৰীক্ষা নিৰীক্ষা সকলো বিষয় ইটো সিটোৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিছে৷ দুই-এজন কৰ্মীয়ে অ'ত ত'ত নেৰা নেপেৰাকৈ লাগি নথকা নহয়, কিন্তু ফাট বিলাক বাঢ়ি গৈ আছে৷\nসৎ মানুহবিলাক হতাশাত ভুগিছে৷ আমাৰ সমাজত প্ৰতিভাৰ অভাৱ নাই, কিন্তু প্ৰতিভাৰ বিকাশৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সুস্থ পৰিৱেশৰ বৰ অভাৱ৷ যিহেতু সুস্থ পৰিৱেশ নিজে নিজে তৈয়াৰ নহয়, গতিকে পৰিৱেশ নিৰ্মাণ প্ৰকল্পত বিশিষ্ট ভূমিকা লোৱা বুলি ভবা শিক্ষকৰ আৰু বিজ্ঞান শিক্ষকৰ সামাজিক স্থিতিৰ বিশ্লেষণ নিঃসন্দেহে এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়৷ এই লিখনিৰ চমু পৰিসৰৰ মাজত আমি প্ৰধানকৈ দুটা বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনাটো কেন্দ্ৰীভূত কৰিব খুজিছোঁ৷ এক, এজন বিজ্ঞান শিক্ষকৰ পৰা সমাজে কি বিচাৰে? দুই, কি বিচৰা যুগুত? আলোচনা ক্ৰমে আমি দেখুৱাবলৈ যত্ন কৰিম যে, সমাজ লৈ লৈ 'বিজ্ঞান' সম্পৰ্কীয় ৰাজহুৱা ধাৰণাৰ মাজত যথেষ্ট অসুস্থতা আৰু বিভ্ৰান্তি থাকে৷ এই বিভ্ৰান্তিয়ে বিজ্ঞান শিক্ষকসকলকো প্ৰভাৱিত কৰে৷ গৱেষণা আৰু শিক্ষকৰ অবিচ্ছেদ্য বন্ধনৰ মাজত ফাঁট মেলাই নহয়, এক অযথা দূৰত্বৰ দৃষ্টি হয়৷ এই দিশবোৰৰ প্ৰতি মাথোঁ সজাগতাই যথেষ্ট নহয়, সচেতন বিজ্ঞান শিক্ষক মাত্ৰেই সক্ৰিয় হৈ উঠাটোও খুবেই জৰুৰী৷\nবিজ্ঞান বুলি ক'লে সাধাৰণতে কি বুজোৱা হয়?\nChambers 20th century dictionary-তscience-বুলি কওঁতে বুজোৱা হৈছে -- "Knowledge ascertained by observation and experiment, critically tested, systematized, and brought under general principles" (পৰ্যবেক্ষণ আৰু পুংখানুপুংখভাবে পৰীক্ষা কৰি সাধাৰণ সূত্ৰৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰি লোৱা প্ৰণালীবদ্ধ আৰু সুনিশ্চিত জ্ঞানকে বিজ্ঞান বোলা হয়।) বিজ্ঞানৰ এই পৰিভাষা বিতৰ্কৰ উদ্ধৰ্ত বুলি ক'ব নোৱাৰি।\nবিশেষকৈ 'ascertain' শব্দটো যাৰ জৰিয়তে সুনিশ্চয়তা বোধক ধাৰণা মেলি দিয়া হয়। সেই দিশত হাইজেনবাৰ্গৰ অনিশ্চয়তাৰ সূত্ৰ (Heisenberg’s uncertainty principle) আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী কালত বিখ্যাত দাৰ্শনিক কাৰ্ল পপাৰৰ ধাৰণাৰ কথা উনুকিয়াব পাৰি। অনিশ্চয়তাৰ সূত্ৰ অনুসৰি তীব্ৰবেগী আণৱিক পৰিমণ্ডলত একে কোবতে কণিকাবোৰৰ স্হান আৰু ভৰবেগ সুনিৰ্দিষ্ট ভাবে কব পৰা নাযায়। স্হান সম্পৰ্কীয় অনিশ্চয়তা আৰু ভৰবেগ সম্পৰ্কীয় অনিশ্চয়তাৰ পূৰণ এটি স্হিৰাংক (Planck’s constant = 6.62607004 x 10-34 Jule. Second)। কাৰ্ল পপাৰৰ মতে, "If we adhere to our demand that scientific statements must be objective, then those statements which belong to the empirical basis of science must also be objective, i.e. inter subjectively testable, thus if the basic statements in their turn are to be inter-subjectively testable, there can be no ultimate statements in science. There can be no statements in science which can not be tested, and therefore none which cannot in principle be refuted, by falsifying some of the conclusions which can be deduced from them.” (1) ( আমি যদি বৈজ্ঞানিক উক্তিবোৰৰ বস্তুনিষ্ঠতা অপৰিহাৰ্য্য বুলি বিবেচনা কৰোঁ, তেন্তে বিজ্ঞানৰ ব্যৱহাৰিক ভেঁটিৰ ওপৰত ঠিয় হৈ থকা তত্ববোৰ বস্তুনিষ্ঠ হ'বই লাগিব। গতিকে মৌলিক সূত্ৰবোৰ যদি বেলেগ - বেলেগ বিষয়ৰ জৰিয়তে পৰীক্ষা কৰি চাব পৰা হোৱাটো জৰুৰী হয় বিজ্ঞানৰ শেষ কথা বুলি একোৱেই থাকিব নোৱাৰে। বিজ্ঞানত পৰীক্ষা কৰি চাব নোৱাৰা কোনো তত্ত্বৰ স্হান নাই, আৰু সেয়েহে, নীতিগতভাৱে যিবোৰ তত্ত্বৰ খণ্ডন কৰিব পৰা নাযায় সেইবোৰ তত্বৰ পৰাই গা কৰি উঠা আন কিছুমান তত্বৰ মাজত যদি ভুল বুলি প্ৰমাণিত হ'ব পৰাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে, তেন্তে সেইবোৰৰো কোনো স্হান নাই।) মন কৰিব, যেতিয়া আমি পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ জৰিয়তে বিজ্ঞানৰ নিয়মৰ verifiability (সত্যাসত্য নিৰূপন কৰিব পৰা বিধৰ)ৰ কথা কওঁ, আওঁপকীয়াকৈ বুজাব খোজা হয় যে, কেইটামান ধ্ৰুৱসত্য বৰ্তমান (অৰ্থাৎ, সত্য অপৰিৱৰ্তনশীল) যাৰ চাৰিওফালে উপস্হিত বাস্তৱতা নিৰন্তৰ নিজা ৰঙ সলাই থাকে। আনহাতে,পপাৰৰ বক্তব্য হ'ল যদি বিশ্ব- ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সকলো তত্বই পৰিৱৰ্তনশীল, ‘বৈজ্ঞানিক সত্য' তাৰ ব্যতিক্ৰম হ'ব নোৱাৰে। 'বৈজ্ঞানিক সত্য'ৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাৰ অৰ্থই হ'ল - ই ভ্ৰান্ত প্ৰমাণিত হ'ব পৰা সম্ভাৱনা (Falsifiability)। পপাৰৰ এই ধাৰণাই জ্ঞানতত্বৰ (epistemology) ভেঁটিটোকে কঁপাই তুলিছিল। সেই কঁপনি এতিয়াও অব্যাহত আছে। এতিয়া আহোঁ আমাৰ নিচিনা আধা সামন্তীয় আধা ঔপনিৱেশিক সৰ্ম্পকৰ মেৰপাকত সোমাই থকা তৃতীয় বিশ্বৰ দৰিদ্ৰ সমাজবোৰত 'বিজ্ঞান' বুলি কওঁতে কি বুজোৱা হয় সেই কথাটোলৈ। সাধাৰণভাবে প্ৰচলিত ধাৰণাটো হ’ল বিজ্ঞান অংকৰ নিচিনাই টান এবিধ বিষয য'ত নানা ৰকমৰ 'প্ৰেক্টিকেল' কৰিবলগীয়া হয়, বিশেষ চোকা বুদ্ধিৰ নহ'লে য'ত বৈতৰণী পাৰ হোৱা যথেষ্ট টান৷ কিবা প্ৰকাৰে ভাল ফলাফল দেখুৱাব পাৰিলে কিন্তু উন্নতিৰ জখলা বগাই বহু ওপৰলৈকে যাব পাৰি৷ গতিকে সৰুৰে পৰা চোকা হ'লে 'চায়েঞ্চ' আৰু ভোটা হ'লে 'আৰ্টচ্' - সেইটো যেন এক অৱধাৰিত কথা৷ আনহাতে পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থা হোৱা বাবে সাধাৰণতে ছোৱালীবোৰক ল'ৰাৰ তুলনাত কিছু কম চোকা বুলি ভৱা হয়, সেয়েহে আন যি চিনাকিয়েই গঢ় দিয়া নহওক কিয় ভাত ৰন্ধাটোৱেই যিহেতু 'বাস্তৱ সত্য' গতিকে 'চায়েঞ্চ' পঢ়ি কিনো ফালিব? ঠাই লৈ এইবোৰ ধাৰণাৰ উনৈশ-বিছ হোৱাৰ পিছতো এইটোৱেই সংখ্যাগৰিষ্ঠ ৰাইজৰ মনত 'বিজ্ঞান' সম্পৰ্কীয় সাধাৰণ জ্ঞান আৰু 'বিজ্ঞান শিক্ষাৰ' সাধাৰণ উপযোগিতা বুলি ক'লে বঢ়াই কোৱা নহব।\nবিজ্ঞান শিক্ষকৰ পৰা সাধাৰণ প্ৰত্যাশা\nবৈষয়িক উন্নতিৰ জখলা বগাবলৈ অলপ গাধা ছাত্ৰক বেতেৰে কোবাই কোবাই ঘোঁৰা বনাই দিব পৰা 'যাদুকৰ' বিজ্ঞান শিক্ষকৰ বহুত 'ডিমাণ্ড'৷ অভিভাৱকে ‘টুইচন’ৰ বাবে শাৰী পাতি ৰৈ থাকে৷ যি বিজ্ঞান শিক্ষকৰ যাদুকৰী স্পৰ্শই চাঁত্ কৈ নম্বৰ বাঢ়ি যোৱাত সহায় কৰে; ডাক্টৰ ইঞ্জিনীয়াৰ হোৱাৰ বাটটো সুগম কৰি তোলে, তেওঁলোককে 'ভাল বিজ্ঞান শিক্ষক' বুলি কোৱা হয়৷ যিজন বিজ্ঞান শিক্ষকে আদৰ্শগত কাৰণত ‘টুইচন’ নকৰাৰ কথা কয, কিন্তু অন্তঃদৃষ্টি (vision) গঢ় দিয়াৰ মন থাকিলে সহযোগিতাৰ আশ্বাস দিয়ে, অভিভাৱকে(বিশেষকৈ আঢ্যৱন্ত চামটোৱে) তেওঁলোকৰ ওপৰত ভৰসা কৰিব নোৱাৰে, আন এটা দিশ হ'ল - টোল খুলি ধুমাধুম ‘টুইচন’ কৰা শিক্ষকজনে 'কৰিব লগীয়া সকলো কাম' যেনে - নগৰৰ মাজমজিয়াত ফ্লেট কিনাৰে পৰা আদি কৰি নতুন মডেলৰ চাৰিচকীয়া যানৰ বাবে শকত 'ই এম্ আই', গৃহিণী আৰু ল'ৰা-ছোৱালীক শ্বপিঙৰ বাবে উদাৰ অনুদান, প্ৰতিবছৰ সপৰিবাৰে বিদেশ ভ্ৰমণ আদি কামবোৰো অনায়াসে কৰিব পাৰে৷ প্ৰকৃতিৰ ৰহস্যৰ মাজত প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়নেৰে বাট বিছাৰি ফুৰা শিক্ষকৰ সংসাৰ জৰাজীৰ্ণ নহলেও তাত প্ৰাচুৰ্যৰ অভাৱ, কিতাপ কিনোতে ভালেখিনি যায়গৈ, অলপ গান শুনাৰ চখ থাকিলেতো কেচেট-চিডি কিনোতেও কিছু ধন খৰচ হয়৷ বেংক বেলেঞ্চ বুলি ক'লে যিখিনি থাকে মাটি কিনাৰ কথা ভাৱিবও নোৱাৰি, গতিকে পৰিয়ালৰ মাজত অনিশ্চয়তা আৰু অসুৰক্ষিত অৱস্থা সদায় বিৰাজ কৰে৷ সেয়েহে এইবিধ শিক্ষকে যচা 'বিজ্ঞান শিক্ষাৰ' প্ৰতি অভিভাৱকৰ থাকে বিশেষ অনীহা৷ 'অতি সোনকালে কিবা এটা কৰি দেখুউৱাৰ' চাপৰ মাজত থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবেও বাৰে প্ৰতি 'ফাণ্ডামেন্টেল ক্লিয়াৰ' বুলি কৈ থকা শিক্ষকৰ পৰা এবিধ সম্ভ্ৰম মিশ্ৰিত দুৰত্বৰ সৃষ্টি হয়৷ সাধাৰণতে অভাৱী ঘৰৰ পৰা উঠি অহা দুই এজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে (‘টুইচন’ লোৱাৰ সামৰ্থ নথকাৰ ফলত) উক্ত শিক্ষকৰ লগত 'শেষ অৱলম্বনৰ' নিচিনাকৈ লাগি থাকে৷ কেতিয়াবা এই চামটোৰ পৰাই দুই এজনে 'ব্ৰিলিয়ান্ট ৰিজাল্ট' কৰে, উচ্চ মাধ্যমিকত 'ষ্টেণ্ড' কৰে৷ এই ধৰনৰ ঘটনা সদায় নঘটে৷ যিদৰে বিজ্ঞান শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি বিজ্ঞানী হোৱাৰ ঘটনাটোও একে নিয়ম অনুসৰন কৰি সদায় নঘটে৷\nগৱেষণা আৰু শিক্ষকতা\nআগ বাঢ়ি থকা স্বাধীন দেশ বিলাকত উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰবিলাক বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা নহয়৷ স্বতন্ত্ৰ গৱেষণা কেন্দ্ৰতো থাকেই, উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান বিলাকতো গৱেষণাৰ ওপৰত যথেষ্ট গুৰুত্ব আৰোপ কৰা যায়৷ সঁচাকৈ কবলৈ গ'লে গৱেষণাৰ সাৰ্বজনীন উপস্থিতিয়ে বিষয়টোক ইমানেই স্বাভাৱিক কৰি তোলে যে ইয়াক বেলেগকৈ মহিমামণ্ডিত কৰি তোলাৰ প্ৰৱণতা লোপ পায়৷ গতিকে বিজ্ঞান শিক্ষা ব্যৱস্থাটোকো তাত 'সমস্যা সমাধানমূলক দৃষ্টিভংগী'ৰ (problem solving approach) পৰাই পৰিচালনা কৰা হয়৷ আনহাতে আমাৰ দৰে পৰাধীনতাৰ সুদীৰ্ঘ ইতিহাস থকা দেশবিলাকত আধুনিক বিজ্ঞান শিক্ষাৰ মূল তাগিদা আহিছিল 'যন্ত্ৰ চালনাৰ' বাবেহে, 'যন্ত্ৰ উদ্ভাৱনৰ' বাবে নহয়৷ গতিকে ইয়াত 'কোনে কিমান জানে', 'কাৰ কিমান অভিজ্ঞতা আছে' সেইবিলাক হয় জ্ঞানৰ বুজ লোৱাৰ মাপকাঠি৷\nজ্ঞান উৎপাদন (knowledge production)তকৈ জ্ঞান সঞ্চয় (knowledge accumulation)-ক উচ্চশিক্ষাৰ মূল উদ্দেশ্য বুলি ভৱা হয়৷ আমাৰ ইয়াত 'নোটচ্' ৰ ভাল বজাৰ আছে৷ যথেষ্ট সম্ভাৱনা থকা এচাম শিক্ষক-শিক্ষয়ত্ৰী এইবোৰ বজাৰৰ গণ্যমান্য কাৰবাৰী৷ এই প্ৰেক্ষাপটত 'পি এইচ ডি' পোৱাৰ হাৰ আগৰ তুলনাত বৃদ্ধি পাইছে৷ কিন্তু স্বাভাৱিকতে একে হাৰত গৱেষণাৰ শ্ৰীবৃদ্ধি হোৱা নাই৷ বিজ্ঞানৰ শিক্ষা আৰু গৱেষণাৰ মাজত অবাঞ্ছিত ব্যৱধান গঢ় লৈ উঠিছে৷ দৈনন্দিন জীৱন যাত্ৰাত যেতিয়া ক্লাছ, প্ৰেক্টিকেল, পৰীক্ষা, সময়মতে ৰিজাল্ট দিয়া আদি ঘটনাবিলাক নিয়ম-মাফিক ঘটি থাকে, ভাৱ হয় যেনিবা সকলো ঠিকে ঠাকে চলি আছে৷ কিন্তু যেতিয়াই বানপানী, গৰাখহনীয়া, ভূইকঁপৰ দৰে ঘটনাবিলাক ঘটে, নিৰ্ভৰযোগ্য স্থানীয় বিশেষজ্ঞ বিছাৰি আমাৰ হাবাথুৰি খাবলগীয়া হয়৷ সমাধান দুৰ অস্ত-বিষয় বিলাক ভালদৰে ঢুকি পোৱা মানুহৰ সংখ্যাও ইমানেই তাকৰ যে বিদেশৰ পৰা বিশেষজ্ঞ মাতিলেহে কিবা এটা সমাধান ওলাই আহিব -- এই ধৰণৰ জনমত গঠন হওঁতে বেছিপৰ নালাগে৷ এই পৰনিৰ্ভৰতাই স্বাধীন দেশৰ নাগৰিক হোৱা সত্ত্বেও কাৰ্যতঃ দিনক দিনে আমাৰ পৰাধীনতাৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি কৰিছে৷ অনাহাৰ আৰু অৰ্ধাহাৰৰ মাজত যেতিয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠ ৰাইজে জীৱন কটাবলগীয়া হয়, তেনে সমাজত উচ্চ-শিক্ষা ল'ব পাৰিলে ভাল চাকৰি, প্ৰচুৰ মাত্ৰাত স্নেহ-জাতীয় খাদ্যৰ অখণ্ড নিৰাপত্তা আৰু পৰিশ্ৰমী জীৱন যাত্ৰা পৰিহাৰ কৰা, সেই বিলাকেই হৈ উঠে 'সুখ-সাফল্য আৰু সমৃদ্ধিৰ' মূল মাপকাঠি৷ সম্প্ৰতি, জীৱন যাপনৰ এই 'মডেল'টোক লৈ বিজ্ঞান-মনস্ক বুজন সংখ্যক মানুহৰ মনত সন্দেহ ওপজাটো খুবেই আশাব্যঞ্জক দিশ বুলি কব পাৰি ৷\nবিজ্ঞানৰ প্ৰসাৰ আৰু বিজ্ঞান শিক্ষকৰ ভূমিকা\nজীৱন যাপন যেতিয়া এবিধ গতানুগতিক অভ্যাসত পৰ্যবসিত হয় আৰু আমাৰ বৌদ্ধিক অস্তিত্ব যেতিয়া এবিধ জড় প্ৰণালীৰ অন্তৰ্গত হৈ উঠে তেতিয়া সকলো থকাৰ পিছতো অনিশ্চয়তাই সামাজিক ব্যাধিৰ নিচিনাকৈ গা-কৰি উঠে৷ বিজ্ঞানৰ প্ৰসাৰ নিঃসন্দেহে এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিকল্প৷ কিন্তু বিজ্ঞানৰ প্ৰসাৰৰ লগত সংগতি ৰক্ষা কৰি যিহেতু বিজ্ঞান মনস্কতাৰো দ্ৰুত প্ৰসাৰ ঘটে, শাসক শ্ৰেণীয়ে সেইটো অন্তৰৰ পৰা নিবিছাৰে, আজি সাধাৰণ ৰাইজে অধিক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ বিছাৰিলে কাইলৈ কিছুমান সাধাৰণ প্ৰশ্ন যেনে "আমাৰ ব্যৱস্থাত ধনীয়ে আৰু ধনী কিন্তু দুখীয়াই আৰু দুখীয়া হৈ গৈ থাকে কিয়?" ,"কিয় উচ্চ শিক্ষা আঢ্যৱন্ত ঘৰৰ ল'ৰা ছোৱালীৰ বাবেহে সংৰক্ষিত কৰিব খোজা হৈছে?", "কিয় ডাঙৰ ডাঙৰ বিল্ডিং সজাৰ বাবে ধনৰ অভাৱ হোৱা নাই অথচ পৰীক্ষাগাৰ বিলাকক সচল ৰখাটোহে ডাঙৰ সমস্যা হৈ উঠিছে??" – এইবোৰ প্ৰশ্ন নুঠাকৈ নাথাকে আৰু এই সকলো প্ৰশ্নৰ প্ৰণালীবদ্ধ অধ্যয়নে জিজ্ঞাসু মনবিলাকক 'ৰাষ্ট্ৰ আৰু বিপ্লৱ' (2) গ্ৰন্থখন বাৰে প্ৰতি মেলি চাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিলে আচৰিত হবলগীয়া একো নাই৷ মুকলি বজাৰ অৰ্থনীতিৰ হকে কাম কৰি থকা শক্তি বিলাকৰ বাবে এই ধৰনৰ প্ৰশ্নমুখী পৰিৱেশ অতি অশুভ৷ গতিকে এওঁলোকে বিজ্ঞানৰ বিকাশক বাধা দিয়ে কিন্তু পৰনিৰ্ভৰ প্ৰযুক্তি চৰ্চাক উৎসাহ যোগায, অকল সেয়াই নহয় বজাৰত মেলি দিয়া নিত্য নতুন প্ৰযুক্তিৰ গুণাগুণ সম্পৰ্কীয় তথ্যৰ তুলনামূলক অধ্যয়নত নিৰন্তৰ ব্যস্ত মানুহজনক "প্ৰকৃত বিজ্ঞানী" বুলি চিহ্নিত কৰি (বিভিন্ন বঁটা আদি প্ৰদান কৰি) সুস্থ ধাৰণাৰ মাজত খেলিমেলি লগাই দিয়ে৷ সীমিত ক্ষমতাৰ মাজতো এজন সমাজ সচেতন আৰু পৰিৱৰ্তনকামী বিজ্ঞান শিক্ষকে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ মাজত এই বিষয়বিলাকৰ ওপৰত সৃষ্ট ধাৰণা আগ বঢ়াবলৈ নেৰানেপেৰাকৈ সংগ্ৰাম চলাই যাব পাৰে, আজিৰ তাৰিখত বিজ্ঞানৰ প্ৰসাৰৰ বাবে, বিজ্ঞান মনস্কতাৰ বিকাশৰ বাবে, বিজ্ঞানী হৈ উঠাৰ বাবে চলোৱা নিৰন্তৰ সংগ্ৰামতকৈ অধিক পৱিত্ৰ ব্ৰত একোৱেই হব নোৱাৰে।\n1. Karl Raimund Popper, 1959. The logic of Scientific Discovery, Hutchinson & Co. Ltd London, UK (Revised eighth impression 1975), P.47\n2. Vladimir Ilyich Lenin,1917. The State and Revolution, Foreign Language Press Peking (published in 1976)\n(লেখাটোৰ ইউনিক'ড ৰূপান্তৰক: মৃদুলা সোণোৱাল, গৌৰীশংকৰ দাস আৰু হীৰ' শৰণীয়া)\nবিষয় বিজ্ঞান মনস্কতা\nNo Comments : "এজন বিজ্ঞান শিক্ষকৰ পৰা সমাজে কি বিচাৰে? কি বিচৰা যুগুত? –(সিদ্ধাৰ্থ লাহিড়ী)"


ভাড়া বৃদ্ধি নহয় : ৭৫কোটিৰ নতুন প্ৰকল্পত স্বাক্ষৰ -\nHomeআঞ্চলিকভাড়া বৃদ্ধি নহয় : ৭৫কোটিৰ নতুন প্ৰকল্পত স্বাক্ষৰ\n২০২২ৰ ১০মে’ৰ ভিতৰত পৰিবহণ বিভাগৰ ১৮ টা সেৱা অনলাইনযোগে ৰাইজক প্ৰদান কৰাৰ এক পৰিকল্পনা যুগুত কৰা হৈছে, তাৰ অংশ হিচাপে আজি শিকাৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ আৰু ফিটনেছৰ কাম অলনলাইনযোগে কৰাৰ ব্যৱস্থা মুকলি কৰা হয়। ইপিনে ক’ভিডৰ সংখ্যা কমি থাকিলে অহা ১৫ দিনত চিনেমা হল সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ব বুলি জনায় মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে।\nবাছৰ ভাড়া বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন প্ৰতিবাদ তথা বৈঠক অনুষ্ঠিত হৈছিল যদিও ভাড়া বৃদ্ধি নহয় বুলি পৰিবহণ মন্ত্ৰী জানিবলৈ দিছে। ভাড়া বৃদ্ধিৰ কথা পাছত চিন্তা কৰা হ’ব। লগতে কোনোৱে যদি বেছি ভাড়া লৈছে সেয়া এনফৰ্চমেণ্ট বিভাগে নিৰীক্ষণ কৰিব৷\nৰঙিয়াত স্থাপন কৰিব লগীয়া collection & dismantling centre for end of life vehicles ৰ mou চহী কৰা হয় এই অনুষ্ঠানত। অসম চৰকাৰৰ পৰিবহণ বিভাগ আৰু m/s K.D. IRON & STEEL CO. ৰ মাজত স্বাক্ষৰিত হয় এই চুক্তি। ৭৫কোটি ব্যয় সাপেক্ষে আৰম্ভ হ’বলগীয়া এই প্ৰকল্পৰ জৰিয়তে পুৰণি ব্যৱহাৰ অযোগ্য ম্যাদ উকলা গাড়ীসমূহ সংগ্ৰহ আৰু নিৰাকৰণ কৰা হ’ব। এই প্ৰকল্পত ৫০জনৰ প্ৰত্যক্ষ আৰু প্ৰায় ৫০০পৰোক্ষ নিয়োগৰ ব্যৱস্থা হ’ব।\ninter district transportation\nPrevious articleপলৰীয়া কইনা : বিয়া পাতিলে ৮ জনক, ওলাল এইচআইভি পজিটিভ!\nNext articleপুনৰ ৰক্তাক্ত নিউজিলেণ্ডঃ নিহত আক্ৰমণকাৰী আইএছ সমৰ্থক