#আবিৰ খণ্ড (৪৬) – আবিৰ\n#আবিৰ খণ্ড (৪৬)\nApril 2, 2021 Indranee Sharma\nদেওবাৰৰ দিনাও সোনকালেই সাৰ পালোঁ।ৰাতিটো এবাৰো ফোনটো অন কৰা নাই।কিজানি অনিৰুদ্ধই ফোন কৰে।এতিয়াও নকৰোঁ।ৰূমতে অলপ কিবাকিবি excercise কৰি গা ধুলো।আজি আয়ুৰ লগত ঘৰ চাবলৈ যাম।সেইটোক উঠাবলৈ আছেই।কুম্ভকৰ্ণৰ নাতিয়েক সেইটো।ইমান কেনেকৈ শুব পাৰে নাজানো।ফোনটো ভয়ে ভয়ে অন কৰিলো।অনিৰুদ্ধৰ সেই মেছেজটোৰ পিছত ফোন বা মেছেজ একো নাই।\nঅলপ আচৰিত হ’লো।\nফোনটো বিচনাতে থৈ ব্ৰেকফাষ্ট কৰিবলৈ ওলাই গ’লো।\nদেওবাৰে সদায় পুৰি আৰু আলুৰ চবজি থাকে।ভাল পাওঁ খাই।লগত একাপ চাহ।ইডলি দ’ছা খাই খাই মাজতে এইটো ব্ৰেকফাষ্ট মোৰ ভাল লাগে।আচলতে ককাৰো প্রিয় এইটো।আইতাই হেনো সৰু সৰু আলুগুটি জিৰা আৰু জনী দি গৰু ঘিঁউত ভাজিছিল।লগত ফুলা ফুলা লুচী।ককাই কওঁতেও মুখ খন পোহৰ হৈ যায়।আইতা হেনো অন্নপূৰ্ণা আছিল।কোনো মানুহকে শুদা মুখে ঘূৰাই নপঠিয়াই।গাঁৱৰ মানুহে ভালকৈ এসাজ খাবলৈ সদায় আমাৰ ঘৰলৈকে আহিছিল।ককাই আইতাৰ হাতৰ জুতি বৰ ভাল পাইছিল।বিশেষকৈ লুচী আৰু আলুৰ ভাজিখন।ককা ইয়ালৈ আহিলে ময়ো বনাই খোৱাম।খাই বৈ আজৰি হৈ আয়ুলৈ ফোন কৰিলোঁ।\n:কি হ’ল?হুবলে দে।\n:হুবলে নহয়, শুবলৈ দে।নিদিওঁ যা।ঘৰ চাবলৈ যাম বুলি কৈছিলোঁ মনত নাই নেকি তোৰ?\n:যা আকৌ নিজে মোৰ মাথাটো কেলে খাইছ?বয়ফ্ৰেণ্ডটোক মাত।\nএইটোৰ বেছি বেছি কথা অলপ।আৰু বয়ফ্ৰেণ্ড কোন?\n:মই যেনিবা নাজানোঁ হে।বুৰ্বক পাইছ?ফোন থ।\nকাটিয়েই দিলে।তাৰমানে গপ লাগিছে।কিন্তু কিয় বা?বেগটো লৈ খোজকাঢ়িয়েই তাৰ ৰূমৰ ফালে খোজ ল’লোঁ।ওলাই মেলি আহোঁতে দহটা বাজিবৰ হ’লেই।ঘৰৰ মালিকক মই দহটাতে চাবলৈ আহিম বুলি কৈছিলো।কেইবাবাৰো ফোন কৰিলত সি নামি আহিল।ব্ৰাছ ও কৰা নাই।ঠেলি হেঁচি আকৌ ঘূৰাই পঠিয়ালোঁ।নোধোৱা গাটোত এসোপামান পাৰ্ফিউম মাৰি সি নামি আহিলে।দুয়োটা তাৰ বসন্তীত উঠি ঘৰ চাবলৈ ওলালোঁ।সি মোৰ লগত বেছি কথা নাইপতা।হিবাই তাক ডক্টৰৰ লগত হোৱা কথাবোৰ কৈছেই।মই ককাৰ লগত কথা পাতিলোঁ বুলি কোৱাত সি অকণমান গলিল।\n:আয়ু, হিবাক সঁচাকৈ ভাল পাৱ তই?\n:পাওঁ, কিন্তু তাই নাপায়।\n:তহঁতৰ দিল তো চাফ নহয়।সৱ ছোৱালী একেই।\nতাৰ মূৰটোত লাহেকৈ ঠেলা মাৰি দিলোঁ।এনেকৈ কথা ক’লে মোৰ বৰ খং উঠে।\n:তাইক মোমায়েকে ক’লে বুলিয়েই বিয়া পাতিব নেকি?মোৰ আগত কান্দি দেখাইছিলে বৈদ্য গালি দিছোঁ।\n:তাইৰ উপায় নাই অ’।কেলেনো গালি পাৰিলি?পইচাৰ টনাটনি, ভায়েকৰ এইটো অৱস্থাত কি কৰোঁ কি নকৰোঁ হৈছে তাই।\n:বিয়া পাতিলে ভায়েক ভাল হৈ যাব নেকি?\n:নহয়।মই কালি বুজাইছোঁ।তায়ো বুজিলে।ককাই পইচা অলপ দিব।এতিয়া সেইখিনিৰে চলি যাব লাগে।তাই পিছত অলপ অলপকৈ ঘূৰাই দিম বুলি কৈছে।সৱ ঠিক হৈ যাব।তই নিজেও অলপ দায়িত্ব ল’বলৈ শিক আৰু।প্ৰেম কৰিলেই নহয়তো।তাইক ভাল কিবা solution এটা দিব পাৰিলি জানো?\nআয়ু মনে মনে থাকিল।তাৰ খংটো বেছি।ফতকৈ নাইকীয়াও হৈ যায় বাৰু।\n:অনিৰুদ্ধই ভাল পাঠ দিছে তোক।ছোৱালী জনী ভাল হৈছ।মাল খাবলৈও এৰিছ ন।\nঅনিৰুদ্ধ আকৌ ক’ৰপৰা আহিল।\n:কালি নাইখোৱা অকল।\n:কি যে ঘৈণীয়েক এজনী পাব বেচেৰাই।\n:মই যে কেতিয়াও বিয়া নাপাতো।\n:ময়ো চাম ৰহ।\nএইবাৰ দুয়োটাই হাঁহিলো।বহুদিনৰ মূৰত আমি দুটা এনেকৈ ওলাই আহিছোঁ।অনিৰুদ্ধক মই ভাল পাবলৈ হয়তো আৰম্ভ কৰিছোঁ, কিন্তু আয়ু মোৰ বাবে যেন মোৰ ঘৰ, য’ত মই ‘মই’ হৈ থাকিব পাৰোঁ।মুক্তমনেৰে হাঁহিব পাৰো, কান্দিব পাৰোঁ, মদ চিগাৰেটৰ নিচাৰ মাজতো নিৰাপদ অনুভৱ কৰোঁ।এইটো নাথাকিলে মোৰ কি হ’ব ময়ো নাজানো।আজিও মনত আছে সেই দিনটো ।থুপুৰ তেতিয়া তিনিমাহ।এৰি থৈ আহিবলৈ বাধ্য কৰোৱা হৈছিল মোক।মা বা আৰু ৰাজুদাদা সৱ মিলি কৰিছিল এই ষড়যন্ত্ৰ।\n:মাজু, তই এনেকৈ ইয়াতে থাকিলে সি কেতিয়াও মোৰ লগেই নল’ব।মই তাক বহুত মৰমত ৰাখিম মাজু।তই যাব লাগিব।\nৰাতি ভাতৰ টেবুলত বায়ে এসাগৰ চকুৰপানী লৈ কৈছিল।ভাতে বুকুত খুন্দা মাৰি উশাহ ল’ব নোৱাৰা হৈছিলোঁ মই।সৱ বুজিছিলোঁ।আগদিনা মা কিয় আহিছিল তালৈ সেইয়াও বুজিছিলোঁ।মই দুদিনমান আগত কলিকতাৰ পৰা ফাইনেল পৰীক্ষা দি ঘূৰি গৈছোঁ মাত্ৰ।মা মোৰ লগতেই আছিল।আচৰিত ধৰণেৰে কলেজত কোনেও মোক একো প্ৰশ্ন কৰা নাছিল।মাত্ৰ তাৰ বাহিৰে।\nমই নাইকিয়া হৈ যোৱা কথাটো তাৰ বাবে সাঁথৰ আছিল,আজিও সাঁথৰ হৈয়ে আছে।মাৰ লগত হোটেলত থাকি পৰীক্ষা দিছিলোঁ মই।সৱ দায়িত্ব মাৰ আছিল।কলেজৰ ক’ত কি কৰিব লাগে সৱ কৰিছিল।মই মাত্ৰ গৈ পৰীক্ষাত বহিছিলো।একো লিখিব পৰা নাছিলো।এটা ইয়েৰ যে মোৰ লষ্ট হৈছিল ময়ো বুজিছিলোঁ।সন্মুখত এসোপামান আন্ধাৰৰ বাহিৰে মই একোৱেই দেখা নাছিলো।তাৰ মাজতে বায়ে মোৰপৰা থুপুক কাঢ়ি নিয়াৰ কথাও কৈছিল।একো উত্তৰ নাছিল মোৰ ওচৰত।\nসেইদিনাই মোৰ কাৰণে সৱ যেন মৰি গৈছিল।মায়ে যুক্তি দিছিল, বা আৰু ৰাজু দায়ে imotional blackmail কৰিছিল।থুপুক গোটেই ৰাতিটো বুকুতে সাৱটি ৰাখিছিলোঁ সেইদিনা।মই যে তাক মোৰ ওচৰত ৰাখিব নোৱাৰিম ভালকৈয়ে বুজিছিলোঁ।\nআৰু সেইয়াই সঁচা হৈছিল।মই আকৌ কলিকতালৈ ঘূৰি আহিবলগীয়া হৈছিল।বায়ে কৈছিল মোৰ যেতিয়াই মন যায় মই থুপুৰ ওচৰলৈ যাব পাৰিম।যেন মোৰ একো অধিকাৰ নাই, তাইহে মোক দয়া কৰিছে।আঁতৰি আহিছিলোঁ।লক্ষ্য এটাই আছিল, এদিন নিজৰ ভৰিত থিয় হৈ ঘূৰাই আনিম থুপুক।মই ইমান মহান নহয় যে এনেকৈ কাৰোবাক দান কৰি দিম নিজৰ সন্তানক।দিলোহেঁতেন, যদিহে মানুহবোৰ সঁচাকৈ মোৰ আপোন হ’লহেঁতেন।পাগলৰ দৰে কান্দিছিলোঁ প্ৰত্যেক ৰাতি।বুকুৰ গাখীৰ উলিয়াই পেলাই দিছিলোঁ।বায়ে থুপুক ফৰ্মূলা খোৱাই ডাঙৰ কৰিছিল।প্ৰথম কেইদিনমান সদায় ফোন কৰিছিলোঁ।পিছলৈ বায়ে ফোন উঠোৱা বন্ধ কৰি দিলে।ৰাজু দাই বেয়া পায় হেনো।\nমনত পৰিলে এতিয়াও ভিতৰি ভিতৰি জ্বলি উঠোঁ মই।\nকলিকতাৰ নিসংগ দিনবোৰত এদিন নিজেই ফোন কৰিছিলোঁ আয়ুলৈ…\n:তই ইমানদিনে এটাও ফোন কিয় কৰা নাছিলি?নম্বৰ কিয় সলাই দিলি?কি হ’ল?আৰু তোৰ ইয়েৰ লছ হৈছে যে?\nসৱ খুলি কৈছিলোঁ।কিমান দেৰি কান্দিছিলোঁ নাজানো।বেংগালুৰুৰ পৰা আয়ু একসপ্তাহৰ পাছতে মোৰ ওচৰ পাইছিলগৈ।আৰু সেই তেতিয়াৰপৰাই, সি মোৰ ওচৰতে আছে।তাৰ সাহসতে চাকৰি বিচাৰি ইয়ালৈ আহিছিলো।\n:কি ভাবিছ জাপৰী?\n:একো নাই।ককা আহিলে ভাল লাগিব ন।তই আমাৰ লগতে থাকিবি নহ’লে।\n:নাথাকোঁ দেই।সদায় গা ধুব লাগিব।গাহৈ খাবও নোৱাৰিম।\n:ৰাহু এটা তই।\n:গাহৈ ইজ লভ বুজিছ।\nকথা পাতি পাতি দুয়োটা আহি ঘৰটো পালোহি।অলপ পুৰণা হৈছে বিল্ডিংটো ।এপাৰ্টমেন্ট নহয়।ভাড়া দিবৰ বাবে বনোৱা তিনিমহলীয়া এটা ঘৰ।তাৰে একেবাৰে ওপৰ মহলৰ এটা ঘৰ খালী।ঠাইখন অলপ শান্ত।অলপ গছ গছনিও আছে।সন্মুখত এখন সৰু পার্ক।ঘৰটো সৰু যদিও সুবিধাজনক।আয়ুৰো পছন্দ হ’ল।ফটো কেইখনমান মাৰি থলো।অনিৰুদ্ধলৈ পঠাই দিলো।কিয় পঠিয়ালোঁ ভাবি চোৱা নাই।মালিকৰ লগত কথা বতৰা পাতি ওলাই আহিলো।এক লাখ টকা জমাধন বিচাৰিছে।একসপ্তাহৰ পাছত দিম বুলি কৈ ওলাই আহিলো।\nআগতে হোৱা চুক্তিমতে আয়ুক চিকেন বিৰিয়ানি খুৱালো।দুইটাৰে প্রিয় কেশৰী ভাত খালো।ককা আহিব বুলি ভাবিয়েই মনটো কিবা এটা ভাল লাগি আছে।হিবাই ফোন কৰি জনালে তাই মাক আৰু ভায়েকক লৈ দুদিন পাছত আহিব।লাহেকৈ মোৰো আপোন মানুহ বাঢ়িছে।\n:অনিৰুদ্ধই তোৰ সৱ কথা জানে?\nআয়ুৰ প্ৰশ্নটোত থতমত খালোঁ।\n:সি খেলি থকা নাইতো?\n:কিয় ভাবিছ তেনেকে?\n:অলপ বেছি ভাল যেন নালাগেনে?মানে তোক লৈ অলপ অভাৰ যেন লাগে মোৰ।উল্টা পুলটা কৰিলে নাক ভাঙি দিম আকৌ মই।\n:ময়ে ভাঙিম দে,তই লোড ল’ব নালাগে।\nঘূৰি আহিও আয়ুৰ কথাবোৰে আমনি কৰি থাকিল মোক।অনিৰুদ্ধই দুই তিনিবাৰ ফোন কৰিলে যদিও নুঠালোঁ।বিশ্বাসবোৰ বৰ ঠুনুকা ।কেতিয়া ভাঙি যায় আমিও নাজানো।\nআৰু এটা উজাগৰী নিশা পাৰ কৰিলো।মনত প্ৰশ্ন বহুত।উত্তৰ নাই।\nদোষ কাৰোৰে নাই।\nআয়ুয়ে মৰম কৰে মোক, আৱৰি ৰাখিব খোজে.. কিন্তু অনিৰুদ্ধ???\nনিজকে কিবা একুৰিয়ামত সুমাই থকা মাছটোৰ দৰে লাগিল।সাগৰলৈ যোৱাৰ সপোন ঠিকেই দেখিছোঁ, কিন্ত এই গ্লাছৰ ঘৰটোৰ পৰা ওলোৱাৰ পাছত কি হ’ব ময়ো নাজানো।\nআকৌ ঘূৰি আহিবলৈ আইনাৰ বেৰবোৰ যে নাথাকিব।\nবাৰে বাৰে আঁতৰি আহিছোঁ অনিৰুদ্ধৰ ওচৰৰ পৰা।অফিচৰ মানুহবোৰ অহাৰ পাছতহে আহি পাইছোহি।তেওঁ যেন মোৰ বাবেই ৰৈ আছিল।অহাৰ লগে লগে মিঠা হাঁহি এটাৰে গুড মৰ্নিং বুলি উইছ কৰিলে।উত্তৰ নিদিলোঁ।নিজৰ ঠাইত গৈ মনে মনে বহি থাকিলোঁ।তেওঁৰ কেইবাখনো মিটিং আছিল।ঘৰ যোৱা সময়লৈকে একো কথা পতাৰ সুযোগ নিদিলো।কিন্তু সাত বজাত সুৰেশ আহি কৈ গ’ল\n:Work with Subhashini and finish the automation thing today. I know its late but at least keep something ready for tomorrow.\nনটা বজালৈকে অফিচত কেৱল মই অনিৰুদ্ধ আৰু সুভাষিণী।\nপ্রেগনেন্ট মানুহজনীকো এৰি দিয়া নাই মানে।ন বজাত তেওঁ যাবলৈ ৰেডি হ’ল।\n:Subhashini, You go home, whatever is left I will finish it off. Ananya,come with me.\n:Oh thank you Anirudh, you areasaviour.\n:No more questions Ananya.I am already tired.\nবেগটো লৈ তিনিওটা ওলাই আহিলো।অফিচৰ ফালৰপৰা সুভাষিণীক special cab দিয়া হৈছে।মই অনিৰুদ্ধক একো কোৱাৰ সুযোগ নিদি বাছ ষ্টপৰ ফালে খোজ ল’লোঁ।\n:Dont try to act smart Ananya!\nঅনিৰুদ্ধৰ মাতটো আনদিনাতকৈ কঠোৰ।খং উঠি মুখৰ শিৰবোৰ টান হৈ ফুটি উঠিছে।\n:Just stay here, I will get the car.\n:মই নাযাওঁ আপোনাৰ লগত!\n:Dont makeascene here.\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড (৪৫)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড(৪৭)\n6 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড (৪৬)”\nAnanyaekiya anekuwa Kare? Kheli meli lagi thaka tair ashanta maan…….\nসঁচাকৈয়ে অনিৰুদ্ধ‌ই যাতে অনন্যাৰ লগত খেল নেখেলে। এনেকুৱা কিবা এটা হ’লে কাহিনীটো পঢ়িবলৈকে ভাল নালাগিব। অনন্যাই বহুত আঘাত ইতিমধ্যে পাইছেই আৰু আঘাত যাতে নাপায়।❤\nBa kio emn deri derikoi diye baru…bohutttttttttt val lagise pohi plzzzzz hunkale dibo 1st cmnt krisu aji❤🙏\nআৱেগবোৰে খুন্দিয়াই গৈছে….\nউফ আগলৈ অপেক্ষা কৰিব পৰা নাই…❣❣


যোৰহাটত মহাত্মাৰ প্ৰথম পদাৰ্পণ – enajori\n১৯২১ চনৰ (১৮৪৩ শকৰ) বছৰটো যোৰহাটৰ নিমিত্তে সঁচাকৈয়ে নতুন ৰাজনৈতিক চেতনাৰ বছৰ৷এই বছৰৰ ২৪ আগষ্টৰ দিনা যোৰহাটত মহাত্মা মোহনদাস কৰমচান্দ্ গান্ধীৰ ঐতিহাসিক পদাৰ্পণ হয়৷ এই দিনাই শিৱসাগৰীয়া ৰাইজে মহাত্মাৰ অমৃতবৰ্ষী বাণী শুনিবলৈ পায়৷ইয়াৰ অলপ দিনৰ আগেয়ে,অসমৰ পোনপ্ৰথম অগ্নিকলাই অসহযোগী চন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই নগৰত অসহযোগৰ জোকাৰ এটা মাৰি থৈ গৈছিলহি,তথাপি এই দিনাখনহে উজনি অসমত কংগ্ৰেছৰ সঁচাসঁচি কাঁচিয়লি ৰ’দ পৰে৷সেই ৰ’দৰ পোহৰ লৈয়ে দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ মৌবৰষা বক্তৃতাত শিৱসাগৰীয়া ৰাইজ মুগ্ধ হয়৷মৌলানা মহম্মদ আলিৰ গোঁজৰণিত আধামৰা অসমীয়া প্ৰাণ মুঞ্জৰি উঠে৷ ইয়াৰ কিছুদিন আগৰেপৰা কংগ্ৰেছৰ কাম চলি আছিল সঁচা,কিন্তু ঘূঘুয়াভাৱে;এই দিনাৰপৰাহে শিৱসাগৰ জিলাত(যোৰহাট-শিৱসাগৰ-গোলাঘাট) বৰদৈচিলাৰ দৰে অসহযোগ আন্দোলন বলিবলৈ ধৰিলে৷\nসদৌ ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান কংগ্ৰেছ;অসহযোগ বা নন্ ক’-অপাৰেচন্ হ’ল তাৰে ঘাই সূঁতি বা ধাৰ;অসহযোগৰে আকৌ জনক হ’ল মহাত্মা গান্ধী৷মহাত্মা, কংগ্ৰেছ,অসহযোগ-এই তিনিওটা শব্দৰে এৰাব নোৱৰা সম্বন্ধ যদিও,মহাত্মা-ঐতিহ্য আৰু উষ্মাত অৱস্থা ভেদে তিনিওৰো অৱস্থান সুকীয়া সুকীয়া৷কিন্তু মহাত্মাৰ অসহযোগ ওলোৱাৰ পিছৰপৰা গা-গছ আৰু ডাল-পাত একেটা হ’ল,অৰ্থাৎ অসহযোগী হ’লেই গান্ধীয়ে উলিওৱা বিধি-বিধান মানি চলিব লাগিব;গান্ধীৰ মতত চলিলেই কংগ্ৰেছী বা কংগ্ৰেছ-ভক্ত হ’ব লাগিব আৰু কংগ্ৰেছী হ’লেই বৃটিছ-শাসনৰ বিৰোধী হ’ব লাগিব৷মুঠ কথা,সদৌ ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ সভাত অসহযোগৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত হোৱাৰ পাছৰপৰা বৃটিছ-শাসনৰ লগত জুইপানী অসঞ্চাৰ কৰিবলৈ ফু-ফু-ফা-ফাকৈ জনসাধাৰণৰ মাজত কোৱাকুই হৈ আছিল৷ঠিক এনে সময়তে,সেই মনে-মনে আলচা কথাকে খামখা ৰজঞ্জনা কৰি দিবলৈ ওলালহি স্বয়ং মহাত্মা গান্ধী৷\nইউৰোপীয় চাহখেতিয়কৰ মাজত ত্ৰাস\nসেই সময়তে,ইউৰোপীয় চাহখেতিয়কবিলাক উজনি অসমৰ একো-একোজন স্বয়ম্ভু ৰজাই আছিল বুলিব পাৰি৷গবৰ্ণমেন্টৰ আইন-কানুনেও তেওঁবিলাকক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিছিল৷বৃটিছৰ আদালতত চাহাববিলাকৰ “সাতখন মাফ্৷”আমাৰ মানুহে সিবিলাকক ছু: বা হে: বুলিলেই ছমাহ ফাটেক খাব লাগে আৰু বাগিচাৰ চাহাবে গোৰ মাৰি আমাৰ মানুহৰ আগ মঙ্গহ নেফানেফ্ কৰিলেও “বেকচুৰে খালাচ!”গান্ধীয়ে বেহাৰ আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বৃটিছৰ গৰ্ব কেনেকৈ খৰ্ব কৰিলে সেই কথা বাতৰি-কাকতত পঢ়ি আৰু মানুহৰ মুখে-মুখে শুনি অসমৰ চাহখেতিয়কসকলো আগৰেপৰা চঁকি আছিল৷এতিয়া সেইজন বৃটিছ-গৰ্ব-নিসূদন মহাপুৰুষ সোঁশৰীৰেৰেই বাগিচা-প্ৰধান ঠাই যোৰহাটত অৱতীৰ্ণ হ’বহি বুলি শুনিলত ,সিবিলাকৰমাজত তৰ-ল—বাম–ল লাগিল৷বাগিচাৰ বনুৱা কৰ্মচাৰী কোনেও যাতে গান্ধীকহে নেলাগে,গান্ধীৰ ছাঁটোকে চাব নোৱাৰে তাৰ বাবে তেওঁবিলাকক নথৈ প্ৰতিবন্ধক জন্মাবলৈ ধৰিলে৷তেওঁবিলাকৰ হুকুম হ’ল, “গান্ধীক চাবলৈ কোনোবা যদি মনে মনে যায়,তেওঁক আৰু বাগিছাত সোমাবলৈ দিয়া নহয়৷”তথাপি,হেজাৰ-বিজাৰ বনুৱা-কৰ্মচাৰীয়ে সেই ভাবুকিলৈ কেৰেপ নকৰি হিল্‌দল্ভাঙি গান্ধীক দৰ্শন কৰিবলৈ জাঁকি মাৰি ওলাই আহিল৷\nতেতিয়া যোৰহাটৰপৰা মৰিয়ণী-তিতাবৰলৈ সৰু ৰেলগাড়ী এখন চলিছিল৷গান্ধী আগমনৰ বাতৰিটো বিদ্যুৎ সঞ্চাৰে ব্যাপক্ত হ’লত,ৰেলখন চৰকাৰী অৰ্থাৎ গৱৰ্ণমেন্টৰ গুচি ৰাইজৰ হৈ পৰিল৷গান্ধীক চাবলৈ অহা মানুহৰ সেই কেইদিন ইমান হেঁচা-টেপা হৈছিল যে ৰেলগাড়ীৰ বাহিৰে-ভিতৰে,চালে-বেৰে ঠাহ খাই আটাইবোৰ ওলমি আহিছিল৷চৰকাৰী আইন ভাঙিবলৈ কোনেও নোকোৱাকৈয়ে, আৰোহী-মাউখৰহেঁচাত ৰেলৰ আইনখন আপোনা-আপুনি ভাগি গৈছিল৷মাউখে উটিলে বা আঁটিলে গুড়ি পৰুৱাৰো যে মৰণ নাই সেই কথা মহাত্মাৰ আগমনে হাতে-হাতে দেখুৱালে৷ৰাইজ নিমাখিত হ’লেও,একমত হ’লে গৱৰ্ণমেন্টৰ কটকটীয়া আইনখনো টিলিকতে উৰাই দিব পাৰি-এই কথাও তেতিয়াই প্ৰত্যক্ষভাৱে দেখিবলৈ পোৱা হ’ল৷মানুহৰ নিদানে যোৰহাটৰ ন-আলি,গড়ৰ আলি,চেউনীআলি,কঁকিলামুখলৈ যোৱা জগন্নাথ বৰুৱা-আলিত বিৰ দিও বাট পাবলৈ নোহোৱা হৈছিল৷গোটেই শিৱসাগৰ জিলাৰ মতা মানুহবোৰ যেন (মহিলা ওলোৱা নাছিল)গান্ধীক চাবলৈ সেইদিনা যোৰহাটতেহে যেন লাড়ু বান্ধিছিলহি৷\nৰেভাৰেণ্ড এছ.এ. ডি বগ্‌ছ্\n২৪ আগষ্টৰ দিনা ৰাতিপুৱাই মহাত্মা যোৰহাট ষ্টেচন পোৱাৰহি কথা৷তেওঁ জিৰাবলৈ ঠাই ঠিক কৰা হৈছে বৰপাত্ৰ কুটিৰত৷ষ্টেছনৰ পৰা বৰপাত্ৰ কুটিৰলৈ মহাত্মাক এতিয়া নিয়া হয় কেনেকৈ?মটৰ থকাসকলেও মটৰ গাড়ী দিব নোখোজে;দিলেই যে চৰকাৰৰ ঘৰৰ ক’লা তালিকাত নাম পৰিব৷ইপিনে মটৰ এখন নহ’লেও নহয়৷ঔৱাটিং বাগিচাৰ মেনেজাৰ ও অন্যতম স্বত্বাধিকাৰী ফণীধৰ শৰ্মাইহে কেৱল মটৰখন দি সহায় কৰিবলৈ মৰসাহ দি ওলাল৷ওলাল হে ওলাল,তেওঁ কিন্তু ৰাতিপুৱা ষ্টেছনৰপৰা মহাত্মাক আনিবগৈ নোৱাৰে,কাৰণ সেইখিনি পৰত ঔৱাটিঙৰপৰা গাড়ী অনা অসম্ভৱ৷সকলোৱেই চিন্তাত পৰিল৷তেতিয়া বাগিচাৰ আৰু চৰকাৰী চাহাববিলাকেহে গান্ধীৰ নামত ডৰ কৰিছিল,আমেৰিকান বেপটিষ্ট মিশ্যনৰ চাহাববিলাকে হ’লে মহাত্মা গান্ধীক দেৱতা দেখা দি দেখিছিল আৰু আমেৰিকাৰ সভা-সমিতিয়েও মহাত্মালৈ শ্ৰদ্ধা জনাইছিল৷তেতিয়া যোৰহাটত বিখ্যাত পাদুৰী চাহাব আছিল ৰেভাৰেণ্ড এছ.এ. ডি বগ্‌ছ্৷ৰাইজৰ অনুৰোধত,তেওঁ মহাত্মাক ষ্টেচনৰপৰা আনি বৰপাত্ৰ কুটিৰত থ’বলৈহে মাত্ৰ মান্তি হ’ল৷তাৰ পিছত আৰু গাড়ী দিব নোৱাৰে৷সেই অনুসৰিয়েই বগ্‌ছ্ চাহাবে নিজেই তেওঁৰ মটৰ গাড়ীখন চলাই মহাত্মাক ২৪ আগষ্টৰ দিনা যোৰহাট ষ্টেচনৰপৰা বৰপাত্ৰ কুটিৰত থৈ গ’ল৷\nআৰং পথাৰৰ সভা\nএতিয়া য’ত ষ্টেডিয়ম অৰ্থাৎ আৰং-পথাৰ হৈছে,তাতে গান্ধী-সম্বৰ্দ্ধনাৰ বিৰাট মুকলি সভা হৈছিল৷উত্তৰে কাছাৰী ঘৰ,দক্ষিণে পথলুৱা আলি(পুৰণি চেউনী-আলি),পূবে হাইস্কুলৰ ঘৰ,পছিমে বৰপাত্ৰ-আলি –এই চাৰি সীমাৰ ভিতৰত থকা গোটেই মুকলি পথাৰখন যেন এখন মূৰৰ সাগৰহে-বেজী এটি সুমুৱাব নোৱৰাকৈ নিসন্ধি হৈ মানুহৰে গেঁজ খাই আছিল৷ডেপুটী কমিচনাৰৰ বঙলাৰ পৰা শুনি থাকিবপৰা অন্তৰতে মহাত্মাৰ বক্তৃতামঞ্চ৷যোৰহাটৰ একমাত্ৰ পুৰণি ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান সাৰ্বজনিক সভা আৰু মিউনিচিপেলিটিৰ ৰেটপেয়াৰ্চ এচচিয়েচনৰ হৈ দুখন অভিনন্দন বা আদৰণি-পত্ৰ দি গান্ধী মহাত্মাক সেই মঞ্চতে মান ধৰা হয়৷পত্ৰ দুখন লেখি দিছিল যোৰহাটৰ বয়োবৃদ্ধ নাগৰিক ডাঙৰীয়া উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা আৰু গোলোকচন্দ্ৰ বৰুৱা এম-এ বি-এল্ উকীল ডাঙৰীয়াই৷\nমানপত্ৰৰ সমিধানত,মহাত্মাই অসহযোগীৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্যখিনি পানীযেনকৈ ফঁহিয়াই দেখুৱালে৷তেওঁ ইংৰাজীৰে(মাজে-মাজে হিন্দীৰেও)বাক্যষাৰহঁত এশাৰী-এশাৰী লেখি পঢ়াৰ দৰে,মুখেৰেই কৈ গৈছিল আৰু ততালিকে প্ৰত্যেক শাৰী বাক্যকে দেশভক্ত ফুকনে অসমীয়া ভাষালৈ ভাঙি(মাজে-মাজে বহলায়ো) শুৱলাকৈ বুজাই দিছিল৷মৌলানা মহম্মদ আলিয়েও “জবৰদস্ত”হিন্দী-উৰ্দু মিলাই তেজী বক্তৃতা দিছিল৷তাকো ফুকনেই দুগুণ তেজ উতলোৱা অসমীয়া ভাষাৰেই বুজাই কৈছিল৷গান্ধীয়ে পোন-পোনকৈ কথাষাৰহঁত কৈছিল আৰু ফুকনে টোপাকাঁড় মৰা-দি মাৰি সেইকথা প্ৰত্যেকজন সমজুৱাৰ অন্তৰত সুমুৱাই দিছিল৷মহম্মদ আলিৰ বুজিব নোৱৰা উৰ্দুও ফুকনৰ মুখত পৰি পনীয়া অসমীয়া হৈ ওলাইছিল৷ফলত,সেই জনসমাজৰ মাজতে বিলাতী কাপোৰৰ মে-জি এটিও ভস্মসাৎ হৈ গ’ল৷তৰুণৰাম ফুকন নোহোৱা হ’লে,কংগ্ৰেছৰ অসহযোগী নীতি অসমীয়াৰ বুকুত কেতিয়াও নেলাগিলহেঁতেন৷ফুকন ঐতিহ্যপূৰ্ণ সম্ভ্ৰান্তকুলীয়া ঢেকীয়া ফুকনৰ বংশধৰ হোৱা বাবেহে-বিশেষকৈ যোৰহাটত-অসমীয়া মানুহৰ সাত শ বছৰীয়া পুৰণি ভেম এটাৰ ওপৰত মাধমাৰ বহুৱাব পাৰিলে৷ঐতিহ্যৰ নাম-গোন্ধ নথকা একোজনক বৃত্তি-পুৰষ্কাৰ দি,ঠেলি-হেঁচি ওপৰলৈ তুলি,সেই কাম কৰাবলৈ লগোৱা হ’লে কংগ্ৰেছৰ অসহযোগ নীতি কদাপি প্ৰসাৰিত হ’ব নোৱাৰিলেহেঁতেন৷ ‘মাইক্’ নাই, ‘গেলেৰী’ নাই,তথাপি ঋষিতুল্য মহাত্মাৰ নিয়ৰ-টোপাল হেন বাণীয়ে,মুখে-পেটে এক মৌলানাৰ মেঘগৰ্জন কন্ঠস্বৰে আৰু প্ৰভাৱশালী দেশভক্তৰ ঠলঠলীয়া ৰূপোৱালী মাতে গছৰ আগত ওলোমা-বাদুলি দি থকা অগণন শ্ৰোতাৰ প্ৰাণত দুৰন্ত সাহ-উদগনিৰ একোটা-একোটা কুণ্ড সৃষ্টি কৰি দিলে৷\nসুপ্ৰতিষ্ঠিত বৃটিছ-গৱৰ্ণমেন্টৰ সহযোগ পৰিত্যাগ কৰিলে শাসন আৰু সমাজৰ খেলিমেলি লাগিব পাৰে-এনে শঙ্কা কৰি বৃটিছ-শাসনৰ অনুগামী জনদিয়েক যোৰহটীয়া ভব্য-গব্য নাগৰিকে ডেপুটি কমিছনাৰ মি: ফিলিপ্‌ছন চাহাবক লগাইছিলগৈ বোলে,সেই ময়দানত গান্ধীসভাখন যেন পাতিবলৈ দিয়া নহয়৷কিন্তু,বৰলাটৰ কটকটীয়াহুকুম আছিল,বৃটিছ বিষয়াসকলে গান্ধীক পৰিচৰ্য্যা কৰাত সমূলিকে যেন ক্ৰুটী নকৰে৷সেই নিমিত্তে আমাৰ ‘সহযোগী’ৰাজভক্ত কিগৰাকীৰ টুটকীয়া অনুৰোধ বঁজা হ’ল৷ বৰচাহাবৰ দুৱাৰ মুখতেবৃটিছ গবৰ্ণমেন্টৰ লগত সংশ্ৰৱ বৰ্জন কৰিবলৈ গান্ধীয়ে উপদেশ দিলে,মহম্মদ আলিয়ে দাঁত কৰচি বৃটিছ আৰু বৃটিছ-শাসনক তিতা সমালোচনাৰে থকাসৰকা কৰিলে,তথাপি ফিলিপ্‌ছনৰ কেঁতকুটেই নহ’ল৷হাতীয়ে মাউতে ঠাউনি নোপোৱা পানীত ৰৌ-বাহু মাছ সাৰি থাকে,পানীয়েই নলৰে;অথচ চিলচিলীয়া পানীৰ ওপৰত সেন্দুৰী পুঠীৰ চটচটনিত ৰক্ষা নাই৷এনে ৰৌ-বাহুৰ ধৈৰ্য্য,গাম্ভীৰ্য্য আৰু শাসনৰ নিয়মতান্ত্ৰিকতাকে সেইদিনা দেখুৱালে মি: ফিলিপ্‌ছনে৷\nফণীধৰ শৰ্মাৰ ‘একুইলা’ মটৰ-গাড়ী\nগান্ধী অহাৰ সময়ত যোৰহটীয়া আঢ্যৱন্তসকলৰ বহুতেই মটৰগাড়ী লোৱা নাছিল৷সাধাৰণতে ঘোঁৰা-বাগীৰেই ফুৰাচকা কৰিছিল৷ঔৱাটিং চাহ-বাগিচাৰ মেনেজৰ আৰু অন্যতম স্বত্বাধিকাৰী ফণীধৰ শৰ্মাই “একুইলা” নামে ইটালী দেশত নিৰ্মিত এখনি মটৰগাড়ী লৈছিল৷ ‘ষ্টীমইঞ্জিনৰ মটৰকে অসমীয়া ফণী শৰ্মাই জয়ে-জয়ে যোৰহাটত নিজে চলাই,খনদিয়েক ফৰ্ড-গাড়ীও ভাঙি,অৱশেষত মটৰ-গাড়ীৰ মৰমটো থাপিথুপি সাঁচি থৈছিল “একুইলা” গাড়ীখনৰ ওপৰতে৷ক’ৰবাত ছেকা একণ লাগে বুলি বা কেনেবাকৈ পোটোকা পৰে বুলি,যাকে-তাকে গাড়ীখনত বহিবলৈ নিদিছিল৷কিন্তু,যোৰহাটত থকা কেইদিন অপহুতা-অসুৰাৰে সৈতে মৌলানা মহম্মদ আলিৰ আঢ়ৈ মোনীয়া বিৰাট বপুটো বহুৱাই,আৰু মহাত্মাকো অনা-নিয়া কৰি আলফুলীয়া “একুইলা” গাড়ীখন ফণী শৰ্মাই চলাই লৈ ফুৰিছিল৷যিখন গাড়ীত ছজনতকৈ সৰহ মানুহ নধৰে,সেইখন গাড়ীত ১৪৷১৫ জন মানুহ উঠি ফুৰাত ও গাড়ীখনৰ শলা এটাও ক’তো ইফাল-সিফাল নহ’ল৷যান্ত্ৰিক পদাৰ্থতো অহিংস ধৰ্মৰ বা-লগা দেখি “সহযোগী”সকলো আচৰিত নোহোৱাকৈ নেথাকিল৷\nআগেয়ে চাহাব বা চাহাবৰ নিচিনা কোনোবা বগা মানুহ এটা বা এজন দেখিলেই আমাৰ মানুহ ভয়তে লেউ-সেউ হৈ পৰে;বাগিচাৰ মাজেদি বাইচাইকেল বা ঘোঁৰাত উঠি যাব নোৱাৰে৷অইন কি,কোনো কোনো কোম্পানীৰ মেনেজাৰ চাহাবৰ বঙলালৈ উঠিব লগীয়া হ’লে তলত জোতাযোৰ সোলোকাই থৈহে যাব লাগে৷চাহাব দেখিলেই দেশীয় মানুহে ছাতি জপাব লাগে৷বাটত ভেটাভেটি হ’লেও, “গোড়া” বিদেশীজনক “দেশী” “নেটিভ”জনে চেলাম দিবই লাগে৷ৰজাঘৰীয়া ক্ষমতাত অধিষ্ঠিত বৃটিছ-দেশাধিকাৰসকলতকৈ বৃটিছ-আভিজাত্য ৰক্ষা কৰাত এই চাহ-খেতিয়কবিলাকেই সদায় তৎপৰ আছিল৷অৱশ্যে,পদুম ফুলাদি দুই-চাৰিজন চাহাবৰ পোৱালি যে চাহনি-বোকাত ফুলা নাছিল,এনে নহয়৷এটাইবোৰেই যে টম্,হেৰী,ডিক্ আছিল সিও নহয়৷শিক্ষিত,বিদ্বান আৰু পৰৰ ৰোষ বুজা চাহাবো সিবিলাকৰ ভিতৰত আছিল৷অসহযোগৰ শঙ্খ বজাৰ পিছৰপৰাই “বৃটিছ প্ৰেষ্টিজ” বা বৃটিছ-ভেমৰ ফোঁপাউৰিয়েই সাৰ হ’বলৈ ধৰিলে৷সেই ভেম-বিষৰ যিবা একণ লেলাউটি বৈ আছিল,তাকো বছৰদিয়েকৰ পিছত পুৰুষ-সিংহ চন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱাই নকচাৰী-বৈদিহা চৰকাৰী বাটৰ মকৰ্দমা কৰি একেবাৰেই উৰুৱাই পঠিয়ালে৷মুঠৰ ওপৰতে,মহাত্মাৰ প্ৰভাৱে বৃটিছ-আভিজাত্যৰ ওপৰত যেনেকৈ বাগী-কুঠাৰ বহুৱালে,চাহাবৰ আগত ধেনুভিৰীয়া হোৱা আমাৰ মইসৰু ভাবৰ ৰাজহাড়-ডালহঁতো সাহে-পিতে ডাঠ কৰি আমাক পোন হ’বলৈ শিকালে৷\nবি-এ জগন্নাথৰ “বৰপাত্ৰ কুটিৰ” ঘৰতে (বৰ্তমান জগন্নাথ বৰুৱা কলেজৰ ঘাই ঘৰটোতে) মহাত্মাক দুৰাতি অৱস্থান কৰোৱা হৈছিল৷কুলধৰ চলিহা ডাঙৰীয়াৰ আধাসজা ন-ঘৰটোতে আছিল সভাৰ্য্যা মৌলানা মহম্মদ আলি৷ আলি চাহেবৰ বক্তৃতা শুনি গধূলি চলিহাৰ চোতালতে ইছলামধৰ্মীসকলে মূৰৰ ফেজ টুপীবোৰ অগ্নিদগ্ধ কৰি পেলালে৷দুয়ো গৰাকী মুখ্য-অতিথিক সেৱা-শুশ্ৰুষা কৰি আদৰ-অভ্যৰ্থনা জনাবলৈ জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে যোৰহটীয়া ৰাইজ উবুৰি খাই পৰিছিল৷একোটা মতবাদ,যিমানেই কি কামিলা আৰু যুক্তিপূৰ্ণনহওক,ব্যক্তিত্বৰ মড়লত সেই মতবাদৰ যুক্তিখিনি বিকশিত নহ’লে,ভাৰতৰ জনপ্ৰাণীয়ে সতকাই তাক গ্ৰহণ কৰা দূৰৈৰ কথা,তাৰ ওচৰকে চাপিব নোখোজে৷সেই গুণেই ভাৰতবৰ্ষত অনন্ত কালৰপৰা ব্যক্তিত্বৰ পূজা চলি আহিছে৷মহাত্মা গান্ধীৰমতবাদতকৈ গান্ধীৰ ব্যক্তিত্বই ভাৰতীয় হৃদয়ত প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি বিস্তাৰ কৰাৰ এইটোৱেই ঘাই কাৰণ৷\nTags: assam, history, mahatma gandhi


এলকেন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nজৈৱ ৰসায়নত এলকেন (ইংৰাজী: Alkane) বা পেৰাফিন (ইংৰাজী: Paraffin) (পুৰণি নাম) হৈছে এবিধ সংপৃক্ত মুক্ত শৃংখলযুক্ত হাইড্ৰ’কাৰ্বন। এটা এলকেন হাইড্ৰ’জেন আৰু কাৰ্বন পৰমাণুৰ দ্বাৰা গঠিত য’ত কাৰ্বন পৰমাণুবোৰ এক বান্ধনিৰে যুক্ত হৈ থাকে। এলকেনৰ সাধাৰণ ৰাসায়নিক সংকেত হ’ল CnH2n+2। উদাহৰণস্বৰূপে, n=1 ৰ ক্ষেত্ৰত CH4, যাৰ নাম মিথেন। মিথেন হৈছে এলকেন পৰিয়ালৰ প্ৰথম সদস্য। এলকেনসমূহৰ পৰিসৰ মিথেনৰ নিচিনা সৰল যৌগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পেণ্টাক’ণ্টেন বা ৬-ইথাইল-২-মিথাইল-৫-(১-মিথাইল‌ইথাইল) অক্টেন (টেট্ৰাডেকেনৰ (C14H30) এটা সমযোগী) আদিৰ নিচিনা ডাঙৰ তথা জটিল যৌগলৈ বিস্তৃত হৈ আছে।\nমিথেনৰ ৰাসায়নিক গঠন\nবিশুদ্ধ আৰু প্ৰায়োগিক ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ আন্তৰ্জাতিক সংস্থাই (IUPAC) সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে এলকেনসমূহ “সাধাৰণ সংকেত CnH2n+2 বিশিষ্ট অচক্ৰীয় শাখাযুক্ত বা শাখাবিহীন হাইড্ৰ’কাৰ্বন, আৰু সেয়েহে এইবোৰ সম্পূৰ্ণ হাইড্ৰ’জেন পৰমাণু আৰু সংপৃক্ত কাৰ্বন পৰমাণুৰে গঠিত”। অৱশ্যে, কিছুমান উৎসত একচক্ৰীয় (অৰ্থাৎ চাইক্ল’এলকেনসমূহ যাৰ সাধাৰণ সংকেত CnH2n) বা বহুচক্ৰীয় হাইড্ৰ’কাৰ্বনকে ধৰি যিকোনো সংপৃক্ত হাইড্ৰ’কাৰ্বন বুজাবলৈ এলকেন শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।\nএটা এলকেনত প্ৰত্যেকটো কাৰ্বন পৰমাণু চাৰিডাল ছিগমা বান্ধনিসহ (C–C বা C–H) sp3-সংকৰিত হৈ থাকে আৰু প্ৰত্যেকটো হাইড্ৰ’জেন পৰমাণু কাৰ্বন পৰমাণুৰ (এডাল C–H বান্ধনিত) এটাৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে। এটা অণুত সংযোজিত কাৰ্বন পৰমাণুৰ আটাইতকৈ দীঘল শৃংখলাটোক ইয়াৰ কাৰ্বন কংকাল বা কাৰ্বন মেৰুদণ্ড বুলি কোৱা হয়। কাৰ্বন পৰমাণুৰ সংখ্যাক এলকেনৰ আকাৰ হিচাপে গণ্য কৰিব পৰা যায়।\nউচ্চতৰ এলকেনৰ এটা গোট হৈছে মম (প্ৰমাণ বায়ুমণ্ডলীয় উষ্ণতা আৰু চাপত (SATP) থকা এবিধ কঠিন পদাৰ্থ) যাৰ কাৰ্বন মেৰুদণ্ডত কাৰ্বন পৰমাণুৰ সংখ্যা ১৭ তকৈ বেছি। পুনৰাবৃত্তি ঘটা –CH2 এককৰ সৈতে এলকেনসমূহে জৈৱিক যৌগৰ এক সমজাত শৃংখলা গঠন কৰে য’ত তাৰ সদস্যসকলৰ আণৱিক ভৰ ১৪.০৩ ডেল্টনৰ গুণিতকৰ দ্বাৰা পৃথক হয়।\nমিথেন মিথেনোজেনিক বেক্টেৰিয়াৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হয়। কিছুমান দীঘল-শৃংখলযুক্ত এলকেনে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰাণীৰ প্ৰজাতিত ফেৰ’ম’ন হিচাপে আৰু উদ্ভিদ তথা ভেঁকুৰত সুৰক্ষামূলক মম হিচাপে কাম কৰে যদিও বেছিভাগ এলকেনৰে বেছি জৈৱিক কাৰ্যকলাপ নাই। সেইবোৰক আণৱিক গছ হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰি যাৰ ওপৰত জৈৱিক অণুৰ অধিক সক্ৰিয়/বিক্ৰিয়ক কাৰ্যকৰী গোটসমূহ ওলোমাই ৰাখিব পাৰি।\nপেট্ৰ’লিয়াম (খাৰুৱা তেল) আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ হৈছে এলকেনৰ দুটা মুখ্য বাণিজ্যিক উৎস।\nএটা এলকাইল গোট হৈছে এলকেনৰ ওপৰত আধাৰিত এক আণৱিক খণ্ড যিয়ে বন্ধনৰ বাবে এটা মুক্ত যোজ্যতা বহন কৰে।\n1 গঠন আৰু শ্ৰেণীবিভাজন\n2 ভৌতিক ধৰ্ম\n2.1 এলকেনসমূহৰ তালিকা\nগঠন আৰু শ্ৰেণীবিভাজনসম্পাদনা কৰক\nসাধাৰণতে C-C (কাৰ্বন-কাৰ্বন) এক বান্ধনিৰ দূৰত্ব ১.৫৩ Å (১ মিটাৰ = 10-10 আংষ্টৰ্ম)। সংপৃক্ত হাইড্ৰ’কাৰ্বনবোৰ ৰৈখিক, শাখাযুক্ত বা চক্ৰীয় হ’ব পাৰে। ইয়াৰে তৃতীয় গোটটোক প্ৰায়েই চাইক্ল’এলকেন বুলি কোৱা হয়। ৰৈখিক, শাখাযুক্ত আৰু চক্ৰীয় এলকেনবোৰক একত্ৰিত কৰিলে অতি জটিল গাঁথনিও পাব পাৰি।\nভৌতিক ধৰ্মসম্পাদনা কৰক\nএলকেনসমূহৰ কোনো ৰং নাই। কম আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ গেছ, মধ্যমীয়া আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ তৰল আৰু বেছি আণৱিক ভৰযুক্ত এলকেনসমূহ কঠিন।\nএলকেনসমূহৰ তালিকাসম্পাদনা কৰক\nএলকেন সাংকেতিক চিহ্ন উতলাংক [°C] গলনাংক [°C] ঘনত্ব [kg/m3] (20 °C ত) সমযোগী\nমিথেন CH4 -১৬২ −১৮২ ০.৬৫৬ (গেছ) ১\nইথেন C2H6 −৮৯ −১৮৩ ১.২৬ (গেছ) ১\nপ্ৰ’পেন C3H8 −৪২ −১৮৮ ২.০১ (গেছ) ১\nবিউটেন C4H10 ০ −১৩৮ ২.৪৮ (গেছ) ২\nপেণ্টেন C5H12 ৩৬ −১৩০ ৬২৬ (তৰল) ৩\nহেক্সেন C6H14 ৬৯ −৯৫ ৬৫৯ (তৰল) ৫\nহেপ্টেন C7H16 ৯৮ −৯১ ৬৮৪ (তৰল) ৯\nঅ’ক্টেন C8H18 ১২৬ −৫৭ ৭০৩ (তৰল) ১৮\nন’নেন C9H20 ১৫১ −৫৪ ৭১৮ (তৰল) ৩৫\nডেকেন C10H22 ১৭৪ −৩০ ৭৩০ (তৰল) ৭৫\nআনডেকেন C11H24 ১৯৬ −২৬ ৭৪০ (তৰল) ১৫৯\nড’ডেকেন C12H26 ২১৬ −১০ ৭৪৯ (তৰল) ৩৫৫\nট্ৰাইডেকেন C13H28 ২৩৫ −৫.৪ ৭৫৬ (তৰল) ৮০২\nটেট্ৰাডেকেন C14H30 ২৫৩ ৫.৯ ৭৬৩ (তৰল) ১৮৫৮\nপেণ্টাডেকেন C15H32 ২৭০ ১০ ৭৬৯ (তৰল) ৪৩৪৭\nহেক্সাডেকেন C16H34 ২৮৭ ১৮ ৭৭৩ (তৰল) ১০,৩৫৯\nহেপ্টাডেকেন C17H36 ৩০৩ ২২ ৭৭৭ (কঠিন) ২৪,৮৯৪\nঅ’ক্টাডেকেন C18H38 ৩১৭ ২৮ ৭৮১ (কঠিন) ৬০,৫২৩\nন’নাডেকেন C19H40 ৩৩০ ৩২ ৭৮৫ (কঠিন) ১৪৮,২৮৪\nআইক’ছেন C20H42 ৩৪৩ ৩৭ ৭৮৯ (কঠিন) ৩৬৬,৩১৯\nট্ৰায়াক’ণ্টেন C30H62 ৪৫০ ৬৬ ৮১০ (কঠিন) ৪,১১১,৮৪৬,৭৬৩\nটেট্ৰাক’ণ্টেন C40H82 ৫২৫ ৮২ ৮১৭ (কঠিন)\nপেণ্টাক’ণ্টেন C50H102 ৫৭৫ ৯১ ৮২৪ (কঠিন)\nহেক্সাক’ণ্টেন C60H122 ৬২৫ ১০০ ৮২৯ (কঠিন)\nহেপ্টাক’ণ্টেন C70H142 ৬৫৩ ১০৯ ৮৬৯ (কঠিন)\n↑ 1.0 1.1 G. P. Moss, P. A. S. Smith, D. Tavernier (1995). "Article Glossary of class names of organic compounds and reactivity intermediates based on structure (IUPAC Recommendations 1995)". Pure and Applied Chemistry খণ্ড 67 (8-9): 1307-1375. https://doi.org/10.1351/pac199567081307.\n↑ "Alkanes". LibreTexts. 29 November, 2016. https://chem.libretexts.org/Bookshelves/Organic_Chemistry/Supplemental_Modules_(Organic_Chemistry)/Hydrocarbons/Alkanes। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 January 2022.\n↑ Smith, Michael B.; March, Jerry (2007), Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th সম্পাদনা), প্ৰকাশক New York: Wiley-Interscience, p. 23, ISBN 978-0-471-72091-1, https://books.google.com/books?id=JDR-nZpojeEC&printsec=frontcover\n↑ "Archived copy". http://nsdl.niscair.res.in/bitstream/123456789/777/1/Revised+organic+chemistry.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2022.\n↑ "Molecule Gallery - Alkanes". www.angelo.edu. https://www.angelo.edu/faculty/kboudrea/molecule_gallery/01_alkanes/00_alkanes.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 16 January 2022.\n↑ Allaby, Michael, ed (1988). "Alkanes (paraffins)". Illustrated Dictionary of Science, Andromeda. Windmill Books (Andromeda International). https://search.credoreference.com/content/entry/andidsci/alkanes_paraffins/.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=এলকেন&oldid=311134"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 16 January 2022 তাৰিখে 06:18 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৬ জানুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ১১:৪৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=41761।


অসমীয়া বোলছবি – অসম খবৰ 24X7\nCategory: অসমীয়া বোলছবি\nবিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ বীণাপাণি নাট্য মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হ’ব লগা অডিচনত\nAugust 28, 2018 Asom Khobor\nগাঁৱে-ভূঞে থকা প্ৰতিভাৱান শিল্পীয়ে অডিচনত অংশ লৈ নিৰ্বাচিত হৈ SUNDAY নামৰ নিৰ্মাণ হ’ব লগা অসমীয়া চিনেমাত অভিনয়ত সুযোগ লোৱাৰ সুবিধা লওক অহা ৩ ছেপ্টেম্বৰত বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ বীণাপাণি নাট্য মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হ’ব লগা অডিচনত l\nAugust 13, 2018 August 13, 2018 অভিনন্দন গোস্বামী\nপ্ৰকৃত দর্শকক স্পর্শ কৰা নাই অসমীয়া ছবিয়ে অভিনন্দন গোস্বামী কিছুদিন পূর্বে মুক্তি লভা অসমীয়া ছবি ‘অন্তৰীণ’ ৰ প্ৰসংগতে কেইটিমান কথা মনলৈ আহিল৷ ফেচবুকযোগে বিভিন্নজনৰ পষ্টত পঢ়িবলৈ পালো যে এটা দর্শনীত নূন্যতম ২০ জন দর্শক হলেহে সেই দর্শনী ছবিগৃহ কতৃপক্ষই প্ৰদর্শন কৰিবলৈ সক্ষম হব , তাতোকৈ কম হলে কোনোপধ্যেই ছবি প্ৰদর্শিত নহয়, কাৰণ চিনেমা হলৰ মালিকে নিজেই লোকচান ভৰি কোনো দর্শনী প্ৰদর্শন কৰিব নোৱাৰে৷ তাকে লৈ আকৌ বির্তকৰ সৃষ্টি হ’ল, অসমীয়া চিনেমা আমাৰ মানুহে নাচায়! ‘বাহুবলী-২’ চাবলৈ ১ কিলোমিটাৰমান দীঘল শাৰী পতা দর্শকৰ মাজৰ পৰা অন্ততঃ ২০ জন মানে আগ্ৰহ প্ৰকাশ…\nঅসমীয়া বোলছবি সাময়িকী\nঅসমীয়া বোলছবি মনোৰঞ্জন\nFebruary 12, 2018 June 7, 2018 অসম খবৰ\n“কেলেণ্ডাৰ” (১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ত ছবিগৃহলৈ….) “কেলেণ্ডাৰ” এখন সামাজিক মনোৰম ধৰ্মী নতুন অসমীয়া কথাছবি অহা ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ত মুক্তি লাভ কৰিব। বৰ্তমান অসমীয়া ছবিজগতৰ বক্স অফিচত মুক্তিৰ পূৰ্বে চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে কেলেণ্ডাৰ নামৰ ছবিখন। এই ক্ষেত্ৰত ছবিখনৰ মূল বিষয়বস্তু আৰু ছবিখনৰ পৰিয়ালবৰ্গ ই চলোৱা ব্যতিক্ৰমী প্রচাৰে চৰ্চাৰ মূল বুলিব পাৰি। কেলেণ্ডাৰ নামৰ শব্দটোৰ সৈতে আমাৰ প্ৰতিজন লোকৰ এক ওতঃপ্ৰোত সম্পৰ্ক জড়িত হৈ আছে । ঠিক একেদৰে সদ্য মুক্তি পাবলগা ‘কেলেণ্ডাৰ’ ছবিখনো আমাৰ দৈনন্দিন সমাজ জীৱনৰ এখন পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক ছবি। ছবিখনৰ কাহিনীভাগত দেখুৱা হৈছে এখন কেলেণ্ডাৰে সলনি কৰি দিছে এখন সৰু নগৰত বাস…


#আবিৰ খণ্ড(৭৯) – আবিৰ\nAugust 4, 2021 September 16, 2021 Indranee Sharma\nFM ত তেতিয়া “ডিয়েৰ কমৰেড” চিনেমা খনৰ kadalalle গানটো বাজি আছে।\nমোৰ সোঁহাতখন নিজৰ বাওঁ হাতেৰে খামুচি থাকিয়েই গাড়ীৰ গিয়েৰ সলাইছে অনিৰুদ্ধই।তেওঁৰ ম্লান পৰি যোৱা বিমৰ্ষ চেহেৰাটো দেখি মোৰ বুকুখনে কান্দি উঠিছে।\nকেৱল ময়েই নে?অকাশ খনেও চোন আজি তেওঁৰ বাবে কান্দিছে।মুষলধাৰে আহিছে বৰষুণজাক।গাড়ীৰ ৱাইপাৰেও বাট দেখুৱাব নোৱাৰি হাৰ মানিছে।বাহিৰখন ভালকৈ নেদেখা হৈ আহিছে।ৰাস্তাত লাহেকৈ পানী জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।হে প্ৰভু, ঘৰত সোমাই ল’ব পৰিলেই হ’ল।\nঅলপদূৰ অহাৰ পাছতেই আয়ুৰ ফোন আহিল।যোৱাৰ দিনা তাক ভালকৈ একো নজনালো বুলি এতিয়াও বেয়া পাই আছে।সদায় ফোন কৰি ককাৰ খবৰ লয়।দিনত দুই তিনিবাৰ ভিডিঅ’ কল কৰে।মই বেংগালুৰু এৰাৰ দুখত দুখী হোৱা আন এজন মানুহ।কিন্তু তাৰ খং বা অভিমান নাই।কাৰণ সি মোৰ ঘৰৰ ভিতৰুৱা সকলো কথাই জানে।সি দেউতাকো ভালকৈ চিনে।\n:কেব পালি নাই?\n:অনিৰুদ্ধ আহিলে।ঘৰলৈ গৈ আছোঁ এতিয়া।\n:ঠিক আছে।মই ফচি গ’লো অফিচত।ওলাব নোৱাৰিম।কাইলৈ ৰাতিপুৱা আহিম।বিচনাখন আজিয়েই OLX ত দি দিবি।ফ্ৰীজ আৰু টিভি মই ৰাখিম,পইচা তো দি দিম তোক।\nআয়ুয়ে কথা উলিয়াই আছে,আৰু আনফালে আমাৰ কথা শুনি অনিৰুদ্ধৰ খং দুগুণে বাঢ়িছে।\nচকুত পৰিছে কঠোৰ মুখখনত স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা প্রতিডাল শিৰা-উপশিৰা।দাঁত কেইটা যে জোৰেৰে কামুৰি আছে ধৰিব পাৰি।\n:আয়ু,মই ৰাখিছোঁ এতিয়া। কাইলৈ কথা পাতিম।\nগোটেই ৰাস্তাটো এটাও শব্দ নক’লে অনিৰুদ্ধই।বৰষুণ ফালি তীব্ৰগতিৰে চলিছে ব্লেক SUV খন।\nঅনিৰুদ্ধক এতিয়া আৰু বুজিবলৈ বাকী নাই মোৰ।থুপুৰ দৰেই মৰম আকলুৱা,অকণমান জেদী,ভীষণ এক্সপ্ৰেচিভ।এতিয়া মই কিবা কোৱা মানেই খংটো আৰু বঢ়াই দিয়া।\nঘৰৰ সন্মুখত গাড়ীখন ৰাখি তেওঁ আনফালে মুখ ঘূৰালে।\nমুখখন হাতেৰে ধৰি মোৰ ফালে ঘূৰাই দিলোঁ।\n:ঠিক আছে।জোৰ নকৰোঁ।বাই।\nবেছিকৈ তিতাৰ আগতেই দৌৰি গৈ বিল্ডিঙৰ ভিতৰ সোমালো।তেওঁ নাহিল।কিন্তু গুচিও যোৱা নাই।ওপৰলৈ উঠি আহিও গাড়ীখন দেখি আছোঁ।\nঅকলে ঘৰটোলৈ সোমাই যাওঁতে বুকুখন গধুৰ হৈ আহিল।যোৱাৰ আগতে তৰাই ঘৰটো ধুনীয়াকৈ চফা কৰি ভাগে ভাগে বস্তুবোৰ সামৰি সাৰি মচি থৈ গৈছিল।হ’লেও বন্ধ হৈ থকা বাবে অলপ সেমেকা গোন্ধ এটা পালোঁ।বেগটো থৈয়েই দৰ্জা খিড়িকীবোৰ খুলি ঝাড়ু ডাল হাতত ল’লো।লেভেণ্ডাৰ ৰুম ফ্ৰেছনাৰটো একেবাৰে খালি কৰি পেলালোঁ।\nসৰহকৈ ধূপ অলপ চাৰিওফালে লগাই দিলোঁ।\nদৰ্জাখন বন্ধ কৰোঁ বুলি আহোঁতেই দেখোঁ মুখ খন থুপুৰ নিচিনাকৈ ফুলাই সন্মুখত অনিৰুদ্ধ ৰৈ আছে।\nজোতাযোৰ খুলি ভিতৰলৈ আহিল।প্লাষ্টিকৰ চকী খনত বহি পকালৈ চাই আছে।গোটেই মানুহটো তিতি শেষ।ভিতৰৰ পৰা টাৱেল এখন আনি হাতত দিলোঁ।\n:আপুনি মচি লওক।মই fresh হৈ আহোঁ।\nমই চুলিত শ্বেম্পু কৰি,গা ধুই কাপোৰ কানি সলাই ওলাই আহিলোঁ,তেওঁ কিন্তু একভাগেই বহি আছে।\nমই দিয়া টাৱেলখনো কাষৰ চকীখনত থৈ হে দিলে।\nসন্মুখত আহি ৰ’লো।নাই, নাচায় মোৰ ফালে।টাৱেলখন লৈ তেওঁৰ তিতা চুলিখিনি মচিবলৈ লাগিলোঁ।\nজেদ মোৰো আছে, মৰম যে তাতোকৈ বেছি আছে।\nদুহাতেৰে মোৰ কঁকালত মেৰিয়াই মুখ খন মোৰ বুকুত গুজি দিলে তেওঁ।\nকেনেকৈ কওঁ,এই এটি মুহূৰ্তৰ বাবেই যে জীয়াই থাকোঁ মই।\nএই একেটি উশাহৰ বাবে বুকুৰ শিলবোৰ ভাঙি পেলাব পাৰোঁ মই!\nমৰা মানুহক জীয়াই তুলিব পৰাকৈ সমৃদ্ধ মোৰ প্ৰিয় পুৰুষ!\nজীৱনত যদি এবাৰলৈ মই নিজকে ভাল পাইছোঁ,সেইয়া কেৱল এই এজন মানুহৰ বাবেই।\nঅনিৰুদ্ধৰ তিতা চোলাটো লাগি মোৰ কুৰ্তীটো ও তিতি গৈছে।\n:ছাৰ্টটো বহুত তিতিলে,চৰ্দি লাগিব।\nনাই অলপ দেৰীলৈ এৰি নিদিয়ে।এনেকৈয়ে ধৰি ৰাখিব।\nতিনিজন পুৰুষ, বয়স ভিন্ন,চিন্তা ভিন্ন,কিন্তু কোনোবাখিনিত যেন একেই কোমলতা।মৰমৰ বাবে একভাগেই হাহাকাৰ কৰি উঠে।অকণমান মৰমতে জী উঠে,নাপালেই অভিমানী হৈ উঠে।\nদুহাতেৰে তেওঁৰ মুখনি তুলি ধৰিলোঁ।\nবাৰে বাৰে মোক ভালপাবলৈ শিকোৱা চকুযোৰ,পানীত তিতা দীঘল দীঘল পলক,অবিন্যস্ত চুলি,আনদিনাতকৈ অলপ বেছি দীঘল হোৱা ঘন দাড়ি খিনি,মাত্ৰ সেই ধুনীয়া হাঁহিটো হে নাই।\nবুকুত কিবা এটাই হানি গ’ল।\nহাঁহিটো মোৰ বাবেই যদি একেবাৰেই নাইকিয়া হৈ যায়।\nহাতখন ফুৰাই দিলোঁ তেওঁৰ গালত।চকু কেইটা জপাই দিলে অনিৰুদ্ধই।\n:আপোনাৰ চৰ্দি লাগিব।মই গৰম পানী কৰি আনো।চাওঁ।\nচাৰ্টৰ বাকীকেইটা বুটাম মই নিজেই খুলি দিলোঁ।হাত দুখন মেলি দিলে।তাৰমানে গা টো ময়েই মচি দিব লাগিব।দিলোঁ।\n:এইটো মই ইটো ৰূমত অলপ ফেনৰ তলত দি দিওঁ।\nআঁতৰি আহোঁতেই তেওঁ একে লেঠাৰিয়ে কেইবাটাও হাঁচি মৰা শুনিলোঁ।কিমান দেৰি চাগে বৰষুণত ঘূৰি আছিল ঠিকনা নাই।\nপাতল কম্বল খন নি গাত দি দিলোঁ।\nসৰু চৰিয়া এটাত গৰম পানীত নিমখ অকণমান দি তেওঁৰ ওচৰলৈ আনিলোঁ।\n:ভৰি কেইটা ডুবাই দিয়ক।\n:I am fine, you don’t have to do all these.\nকথাটো শেষ নহ’ল।আৰু কেইটামান হাঁচি একেলগে আহিল।\nভৰি দুটা নিজেই টানি আনি পানীত ডুবাই দিলোঁ।\n:এনেকৈ থৈ দিয়ক অলপ দেৰি।মই চাহ আনো।\n:মোক লাগে,বহুত মূৰ বিষাইছে।\nকাপ দুটা ধুই আমূল তাজাৰ নতুন পেকেট এটা কাটি ল’লো।আদা দিয়া চাহ অকণমান খাবলৈ মন গৈছে।চাহখিনি উতলিবলৈ দি ৰৈ আছোঁ।\nভগৰে হেঁচা মাৰি ধৰিছে,মূৰটো লাহে লাহে বিষাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।ভোকো লাগিছে।কিবা এটা অৰ্ডাৰ কৰিলেও এই বৰষুণত কিমান দেৰি লাগিব ঠিক নাই।চাউল কেইটামান সিজাই ঘিঁউ আৰু চেনি দি খাই শুই থাকিম।\nকথাবোৰ ভাবি থাকোঁতে পাহৰি গৈছোঁ যে মোৰ সৈতে আৰু এজন মানুহ আছে।\nতেওঁ বাৰু নিজেই ক’বনে মই আজি তোমাৰ লগত থাকিম বুলি?\nনে মই ক’ব লাগিব আপুনি নাযাব বুলি?\nঅসহজ লাগিছে চোন মোৰ।\nমোৰ ভৱনাত যতি পৰিল।\nপিছফালৰ পৰা মেৰিয়াই ধৰি মোক কম্বলৰ ভিতৰত সুমুৱাই লৈছে অনিৰুদ্ধই।\nতেওঁৰ উদং বুকুত মোৰ চুলিখিনি সিঁচৰিত হৈ পৰিল।\n:I was rude, sorry.\n:ওহোঁ।ইমান ভালপোৱা মোক,ইমান কেয়াৰ কৰা,তথাপিও এৰি যোৱাৰ কথা ভাৱিব পাৰা কেনেকৈ?\n:মোক ভুল বুজিছে আপুনি।\n:বুজাই দিয়া তেন্তে।\nকাণত ওঁঠ লগাই কৈ উঠিল তেওঁ।\nচাহ খিনি উফন্দি অহা দেখি আঁতৰি আহিলোঁ।তেওঁ গৈ মাটিত পাৰি থোৱা বিচনা খনত বহিল।চাহৰ কাপটো আগবঢ়াই দি ময়ো কাষতে বহিলো।\n:এতিয়া থুপু থকা হ’লে ক’লেহেঁতেন তোমাৰ নাকু নাকু হৈছে।\n:সি মিছ কৰে আপোনাক,সুধি থাকে মোক।\n:তুমিতো একেবাৰেই আঁতৰাই নিব খুজিছা এতিয়া?বেয়া লগা নাই মোলৈ?\nঅনিৰুদ্ধই আঘাত কৰিবলৈকে কৈছে তেনেকৈ, মই জানো।কিন্তু কিয় জানো শোক এটাই খুন্দা মাৰি ধৰিলে।মোৰ এনেকুৱাই হয়।আনৰ হাজাৰটা কটু কথা মই হাঁহি মুখেৰেই সহিব পাৰোঁ, কিন্তু মই ভাল পোৱা মানুহে অকণমান দুখ দিলেও মই কান্দি পেলাওঁ।আগতে সেই ক্ষমতা কেৱল ককাৰ আছিল,এতিয়া অনিৰুদ্ধৰো আছে।\n:আপুনি সঁচাকৈ তেনেকৈ ভাবিছে?মই ককাৰ এইটো অৱস্থাত এৰি আপোনাৰ ওচৰলৈ গুচি আহিব লাগিছিল?\n:মইতো তেনেকৈ কোৱা নাই।কিন্তু তুমি সৱ সিদ্ধান্ত ইমান জলদি কিয় লৈ পেলালা।জব ৰিজাইন দিয়াৰ পাছত মোক কৈছা।ঘৰত তো আৰু মানুহ আছে ককাক চাবলৈ।নাৰ্ছ এগৰাকী ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন আমি।তুমি আৰু অলপ দিন ছুটি ল’ব পাৰিলাহেঁতেন।এবাৰ তো ভালকৈ আলোচনা কৰি চাব পাৰিলাহেঁতেন।\n:হস্পিতালত থকা দিনকেইটাত মই ষোল্ল ঘণ্টা কাম কৰিছোঁ।তাৰ পাছতো কিন্তু অমৃতে এইটো মেইল পঠিয়াই দিছিল।\nমোবাইলটোত তেওঁক মেইল খুলি দেখুৱালো।\n:অনিৰুদ্ধই, মই জানো মই একেবাৰে শুদ্ধ সিদ্ধান্ত লোৱা নাই।কিন্তু ইমান মানসিক অশান্তি লৈ মই থাকিব নোৱাৰোঁ।বহুতেই এনেকৈ চাকৰি কৰি আছে,হয়তো এক দুই বছৰৰ পিছত সৱ ঠিক হৈ যাব।কিন্তু এই সময়খিনি মই ককাক দিব খুজিছোঁ,অফিচৰ ইণ্টাৰনেল পলিটিক্সত নহয়।অমৃত মোৰ বাবে কোনো নহয়।নাজানো মোৰ লগত কিয় ইমান প্ৰব্লেম হৈছে তেওঁৰ।কিন্তু এইবোৰত লাগি মই সময় নষ্ট কৰিব নোৱাৰোঁ।আৰু মোৰ নিজৰ ওপৰত ইমানটো বিশ্বাস আছে যে মই অলপ কষ্ট কৰিলে ইয়াতকৈ ভাল জব পাই যাম।তাৰ কাৰণে মই নিজৰ আত্মসন্মান ত্যাগ নকৰিলেও হ’ব।\n:মোক কোৱা নাছিলা কিয়?\n:অমৃত আপোনাৰ পুৰণি বন্ধু।মোৰ লগত তেওঁ যিয়েই নকৰক, তাৰ বাবে আপোনালোকৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বেয়া নকৰিব।মই সেইটো বিচৰা নাই।\nচাহৰ কাপকেইটা লৈ উঠি আহিলোঁ।অনিৰুদ্ধ ভাবুক হৈ পৰিল।\n:You think about everyone,except ‘us’!\nএইবাৰ তেওঁৰ সন্মুখত বহিলো।\n:I want to be your partner Anirudh, notaliability.\nমোৰ সমস্যাবোৰ আপোনাৰ ওপৰত জাপি দিয়াৰ ইচ্ছা একেবাৰেই নাই মোৰ।মই এতিয়াও নিজকে আপোনাৰ যোগ্য বুলি নাভাবোঁ।আপুনি বহুত ভাল মানুহ।মই আপোনাক ডিজাৰ্ভ কৰোঁ নে নাই তাকো নাজানো।কিন্তু মই সদায় আপুনি সুখত,শান্তিত থকাটো বিচাৰোঁ।মোৰ পৰিয়ালৰ মানুহবোৰ ইমান সহজ নহয়।আপুনি বুজিবলৈ সময় লাগিব।দেউতা যেনেকৈ ঘূৰি আহিছে মোৰ এতিয়াও বিশ্বাস কৰিবলৈ টান হৈছে।সেই মানুহজনে কৰিব নোৱাৰা কাম একো নাই।ককাৰ অসুখৰ সুযোগ লৈ যদি কিবা অঘটন ঘটাই দিয়ে মই অলপো আচৰিত নহওঁ।আপোনাক কেতিয়াও এইবিলাকৰ মাজলৈ টানিব বিচৰা নাই মই।নালাগে আপুনি সোমাব।মই ভালপাওঁ আপোনাক,বহুত বেছি।মই যেনেকৈ থুপুক এইবোৰৰ পৰা আঁতৰাই ৰখাৰ কথা চিন্তা কৰোঁ ঠিক তেনেকৈ আপোনাকো আঁতৰাই ৰাখিব বিচাৰোঁ।\n:But I want to help you Ananya!\nমোক যেতিয়াই সহায়ৰ দৰকাৰ হ’ব,মই আপোনাক নিশ্চয় ক’ম।কিন্তু এতিয়া নহয়।এতিয়া আপুনি মোক কৰিব পৰা সহায় এটাই আছে।\n:মোক অলপ সময় লাগে।\nঅনিৰুদ্ধ মনে মনে ৰ’ল।\nতেওঁৰ হাত দুখন খামুচি ধৰিলোঁ।\n:মই আপোনাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ কথা ভাবিবও নোৱাৰোঁ অনিৰুদ্ধ।মাত্ৰ মই সেই ঘৰখন এৰি অহাৰ আগতে মোৰ কৰিবলগীয়া খিনি কৰি আহিব খুজিছোঁ।\n:I can wait forever.. but promise me you will come back..\n:Anirudh.. can I hug you please?\nউত্তৰলৈ বাট নাচাই সজোৰে সাৱটি ধৰিলোঁ মই।\nতেওঁৰ গাৰ পৰা খহি পৰিছে কম্বল খন।\nতেওঁৰ উদং বুকুত মুখ গুজি মোৰ বহু কথাই কৈ পেলালোঁ।\nকিমান সময় যে তেনেকৈয়ে পাৰ হৈ গ’ল।\n:Hey, don’t cry like this, please!\nঅনিৰুদ্ধই চকুপানী মোহাৰি গালত হাত ফুৰাই দিলে।\n:I want to show you something Anirudh ,may I ?\nমই যি কৰিবলৈ গৈ আছোঁ তাৰ বাবে মোক সাহস লাগে,কিন্তু এই সময়ত যে ইয়াৰ প্ৰয়োজনো আছে।\nআনটো ৰূমলৈ আহি কুৰ্তিটো খুলি পেলালোঁ,ৰৈ ৰৈ বৈছে উশাহৰ নৈ।মই যি কৰিবলৈ গৈ আছোঁ,তাৰ পাছত অনিৰুদ্ধৰ অভিব্যক্তি কি হ’ব মই নাজানোঁ।\nতেওঁৰ সেমেকা চোলাটো হাতত তুলি লৈ আকৌ এবাৰ শুঙি চালোঁ।ক’লা প্লাজ’টোৰ ওপৰত পিন্ধি লৈছোঁ সেইটো।\nখোলা ৰাখিছোঁ ওপৰৰ দুটা বুটাম।\nৱাৰ্ডৰ’বটোৰ লগত সংলগ্ন আইনাখনত নিজকে চাই চাই ৰৈ আছোঁ।\nগাৰ সমস্ত তেজ আহি মোৰ গালতেই আহি জমা হৈছে হি।\n:কি কৰি আছা তুমি?\nউচপ খাই উঠিলোঁ।আৰু মই ঘূৰি দিয়াৰ লগে লগেই তেওঁ বুজি উঠিল মই কি দেখুৱাব খুজিছিলোঁ।\nবুকুৰ সেই দাগটো,যি মোৰ অতীতৰ অন্ধকাৰবোৰ কঢ়িয়াই ফুৰিছিল, সেই দাগটোৰ ওপৰত মই এটা নাম লিখি পেলাইছিলোঁ।অনিৰুদ্ধৰ বাগদত্তা হৈ যেতিয়া ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহিছিলোঁ, বেংগালুৰুলৈ আহি প্ৰথম কাম এইটোৱেই কৰিছিলোঁ।কাৰণ মই সকলো পাহৰি অনিৰুদ্ধৰ সৈতে এটি নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ সপোন দেখিছিলোঁ।এই দাগটোৰ স্থান সেই নতুন জীৱনত নাই,সেইবাবেই তাৰ ওপৰত খোদিত কৰিছিলোঁ মোক নতুন জীৱন দিয়া মানুহজনৰ নাম।\nআৰু তেতিয়াৰপৰাই সেই ঠাইকণ মোৰ প্ৰিয় হৈ পৰিছিল,মই চুই চাব পৰা হৈছিলোঁ।আৰু যেতিয়াই চুইছিলোঁ,চকুপানীৰ সলনি হাঁহি এটা বিৰিঙি উঠিছিল।\nভাৱছিলোঁ, আমাৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ধুনীয়া ৰাতিটোত তেওঁ দেখিব নিজৰ নাম,সুখী হ’ব।\nকিন্তু এতিয়া যে তেওঁ জনাৰ দৰকাৰ,মই কেতিয়াও তেওঁক পাহৰি যাব বিচৰা নাই,কোনোদিন আঁতৰি যোৱাৰ কথা ভবা নাই।\nচিৰদিনৰ বাবে বুকুৰ মাজত সাঁচি ৰাখিব খোজা মানুহজন তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো নহয়,হ’বই নোৱাৰে।\nমোৰ প্ৰথম,একমাত্ৰ আৰু শেষ ভালপোৱা অনিৰুদ্ধ!\nসন্মুখত শব্দহীন অনিৰুদ্ধ, অপলক নেত্ৰে চাই ৰৈছে নিজৰেই নতুন ঠিকনা।\nমোৰ বুকুৰ সোঁমাজত, জিলিকি আছে, “Anirudh”।\n:মই যে কথাবোৰ ভালকৈ ক’ব নাজানো,সেইকাৰণে লিখি পেলালোঁ।আপুনি…\n:আৰু গালি নুশুনো।\nকুছি মুচি সোমাই পৰিলোঁ তেওঁৰ বহল বুকুত।কান্দি কান্দি হাঁহিবৰ সময় এইয়া।\nআমাৰ সময়,একান্তই আমাৰ।\nবিৰহৰ সুৰ পাহৰি প্ৰেমৰ ৰাগত উতলা মোৰ বুকুৰ চিফুং ।\n:Can I touch it?\n:বহুত বিষাইছিল চাগে ন।\nতেওঁৰ আঙুলিৰ কোমল পৰশত কঁপি উঠিলোঁ।\n:মোৰ মন গৈছিল।\n:বহুত দিগদাৰি দিছোঁ ন মই।\n:থুপুতকৈ অকণমান বেছি।\nগলি গলি শেষ হৈ গ’ল সকলো অভিমান।\nমনৰ আকাশত ভালপোৱাৰ ৰামধেনু,দুগালত অবিৰৰ ৰং।\nঅনিৰুদ্ধই চুমাৰে উপচাই পেলাইছে মোৰ সমগ্র মুখমণ্ডল।কিন্তু আজিৰ এই প্ৰেমৰ প্ৰকাশত নাই কোনো আদিম বাসনা।\nএইয়া কেৱল আদৰৰ বিমূৰ্ত প্ৰকাশ।\nঅনিৰুদ্ধৰ দুচকলৈ চালোঁ।\n:I think I should leave. Everything must be so overwhelming for you. I am sorry for being so intimidating.I mean look at you!\nএৰা,একেলেঠাৰিয়ে হোৱা টোপনি ক্ষতি, খোৱাৰ খেলিমেলি মোৰ শৰীৰত স্পষ্টকৈ দেখা পোৱা গৈছে।চকুৰ তলত ক’লা দাগ।তাতেই আজিৰ দিনটোৰ ভগৰে আৰু দুৰ্বল কৰি তুলিছে।\n:You can stay if you wish!\n:তুমি কিয় কৈছা মই জানো।মোক ভালপোৱাৰ প্ৰমাণ নালাগে অনন্যা।\nএৰা,ভালপোৱাত প্ৰমাণ নালাগে।আজি যদি মই অনিৰুদ্ধৰ ওচৰত নিজকে সমৰ্পন কৰিব খুজিছো,সেইয়া হয়তো একমাত্ৰ তেওঁক হেৰুৱাই পেলোৱাৰ ভয়ত।মনত ইমানবোৰ ধুমুহা লৈ ময়োতো নোৱাৰিম সম্পূৰ্ণৰূপে তেওঁৰ হ’ব।\n: I can’t take advantage of your fragile state Ananya,but If I stay here I can’t control my emotions as well. I must leave.\nএকো উত্তৰ নাছিল মোৰ ওচৰত।অনিৰুদ্ধই সকলোবোৰ কৈ দিয়াৰ আগতেই বুজে।আৰু নিজৰ মনৰ কথাবোৰ কোনো পৰ্দা নথকাকৈ কৈ দিবও পাৰে।\n:মই লৈ আনিছোঁ কিবা এটা।খাই শুই থাকিবা।\n:মোৰ ডিনাৰ বনাই থোৱা আছে ঘৰত।\n:অকলে খাব নালাগে, ইয়াত খাব লাগিব।\n:ঠিক আছে।চাৰ্টটো দিবা নে মই এনেকৈয়ে যাম।\n:Haww! মোৰ বাহিৰে এনেকৈ আৰু কোনেও চাব নোৱাৰিব কৈ দিছোঁ।\n:Don’t make this face, I will eat you up someday.\nকুৰ্তিটো লৈ বাথৰুমলৈ দৌৰিলোঁ।\nঅলপ পিছত মই ভাল পোৱা পিজ্জা আৰু choco lava কেক লৈ অনিৰুদ্ধ আহিল।খোৱা শেষ কৰি তেওঁ যাবলৈ ওলাল।\n:You have done enough damage to your health.শুই যাবা সোনকালে, মই ৰাতিপুৱা লৈ যামহি।\nবৰষুণৰ পিছৰ আকাশখন মোৰ মনটোৰ দৰেই ফৰকাল।\nখাবলৈ বহি থুপুলৈ ভিডিঅ’ কল কৰিলোঁ।সি ককাক চামুছেৰে পানী খুৱাই আছে।\n:মো বউত কাম আথে, তা তা।\n:অকণমান কথা পাতা সোন।\n:মোক দে নিনিলা,থুমি বেয়া।\nকেঞা আঙুলিটো দেখুৱাই কট্টি কৰি দেখুৱালে।\nবাপেক পুতেক দুইটাৰে attitude একেই।\nPrevious Post #আবিৰ খণ্ড(৭৮)\nNext Post #আবিৰ খণ্ড (৮০)\n5 thoughts on “#আবিৰ খণ্ড(৭৯)”\nOne of the Cutest nd touched episode❤\nEman val lagise pohi baa.. tumar likha bur xodai notun kiba thake ekgheyami nhoi val lage haitu karone.. likhi jba next part loi wait kori asu dei❤\nমৰমবোৰ সদায় এনেকৈয়ে থাকক….❤❤❤❤\nবহুত ভাল লাগিল বা…..\nৰৈ আছো পিছৰ খণ্ডটিলে….\nBohut val lagil phri… Ontor sui juwa likhoni❤❤… anedore likhi jaok baa next part loi roi thakim 💞💞\nবাৰে বাৰে অনিৰুদ্ধৰ


ঔ টেঙাৰ বিষয়ে — Vikaspedia\nঅসমীয়া মানুহৰ মাজত ঔটেঙা আৰু ঔকিল নিচিনা লোক কমহে ওলাব ৷ সঘনাই চেনেলবিলাকত হকে-বিহকে নানা সন্দেহত বিভিন্নজনক আইন হাতত তুলি লোৱা জনতাই ঔকিল সোধাই থকাৰ দূশ্য আজিকালি বৰ সুলভ ৷ পিছে আজিৰ প্ৰজন্মই বনৰীয়া, গাঁৱলীয়া খাদ্য বুলি ভবা ঔটেঙাৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে দুই এটা কথা জানেনে তাত সন্দেহ আছে ৷ গোটেই বিশ্বই এটা কথা জানে দক্ষিণ পূৱ এচিয়াৰ দেশসমূহৰ ভিতৰৰ অসমৰ বিভিন্ন বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ আটাইতকৈ বেচিকৈ আছে ৷ ঘাইকৈ বনৰীয়া হাতীৰ এবিধ প্ৰিয় খাদ্য হোৱা বাবে ইয়াৰ ইংৰাজী নাম হাতী-আপেল বা হাতী-ফল ৷ এজন পাঠকে জনোৱামতে হাতীয়ে ঔটেঙাটো নভঙাকৈয়ে ভিতৰৰ বীজটো উলিয়াই খাব পাৰে হেনো আৰু ইংৰাজসকলে সেই বাবেই ইয়াক Elephant apple হিচাবে নামাকৰণ কৰিছিল । বড়োসকলে কয় ঠাইগৰ, কাৰ্বি সকলে কয় পিমপ্লান, ডিমাচাত থাইডি, মিচিং ভাষাত চম্ পা, টিৱাসকলে কয় অ’ৰো আৰু বিষ্ণুপুৰিয়া মণিপুৰীসকলে কয় হেইকিৰী ৷ ইয়াৰ বাহিৰে আন আন ভাষাত ঔটেঙাৰ সমশব্দ হ’ল – নেপালী (পাঁচপানে, পাঁচ ফল,পঞ্চ কুলে, ৰামফল, থুলো তাতৰী),বাংলা (চালতা), টাই (মাক্ ছান্), হিন্দী (চলতা, কৰমবেল), ওৰিয়া (উহুবা), কানাড়া (বেটকানাগালু ),মলয়ালম (ভালাপুন্না), তেলেগু (উভ্ভা), তামিল (উভয়),আৰু সংস্কৃত (আভাৰ্টাকি) ৷ ঔটেঙাৰ ব’টানিকেল নাম হ’ল – Dillenia indica ৷\nঔটেঙা গছৰ প্ৰাপ্তিস্থান : – ভাৰতৰ অসমৰ বিভিন্ন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল (ঘাইকৈ বাক্সা, ডিগবৈ, ডুমডুমা, বুঢ়ীদিহিং, কাকজান, বগাপানী আদিত), অৰুণাচল আৰু পশ্চিমবংগৰ ওপৰিও কম পৰিমানে উৰিষ্যা, বিহাৰ,মধ্য প্ৰদেশ,অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ,তেলেংগানা আৰু কৰ্ণাটকৰ অৰণ্যটো ঔটেঙাৰ গছ পোৱা যায় ৷ বাংলাদেশত, শ্ৰীলংকাত, থাইলেণ্ডত, ভিয়েটনামত ,মালেয়শিয়াত, ইণ্ডোনেচিয়া, চীন দেশৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অঞ্চলত আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰো বনাঞ্চলত ঔটেঙাৰ গছ দেখা গৈছে ৷\nগছৰ বৰ্ণনা : – ঔটেঙা হ’ল চিৰসেউজ উদ্ভিদ ৷ গছৰ উচ্চতা ১৫মিটাৰ বা তাতোকৈ ওখ হয় ৷ পাতবিলাক ১৫ৰ পৰা ৩৬চেন্টিমিটাৰ দীঘল, পাতবিলাক খহতা আৰু আঁচবিলাক স্পষ্টকৈ বহা অৰ্থাৎপাতখিলাৰ শিৰাবিন্যাসৰ বিশেষত্ব চকুত লগা ৷ পাতখিলা আলুৰ চিপচৰ দৰে পাতল ৷ গছত ১৫৷ ২০চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ বগা ফুল জুন মাহৰ পৰা এমাহ মানলৈ ফুলে ৷ ঔটেঙাৰ গছত অক্টোবৰৰ পৰা জানুৱাৰীলৈ ঘূৰণীয়া ৫৷ ১০ চেন্টিমিটাৰ ব্যাসৰ ফল লাগে ৷ আৰম্ভণিতে সেউজীয়া হৈ লগা ফল পূৰঠ হৈ পকিলে হালধীয়া বৰণ লয় ৷ পূৰঠ ঔটেঙাৰ পৰা ওলোৱা নিৰ্দিষ্ট গোন্ধ বহুতৰ প্ৰিয় ৷ ফল পোন্ধৰটা পাহিৰ সমষ্টি ৷ ইয়াৰ ভিতৰত ৫টা গুটি থাকে ৷ ঔটেঙাৰ গুটিটো বিজলুৱা ৷ তলসৰা এই গুটিৰ পৰাই নতুন পুলি গজে ৷ হাতীৰ ওপৰিও বান্দৰ, হৰিণা পহু আৰু কেৰ্কেটুৱাই ঔটেঙা ভক্ষণ কৰে ৷\nইয়াত থকা লাগতিয়াল তত্বসমূহ কি কি ? : -১০০গ্ৰাম ঔটেঙাৰ ফলৰ খাদ্যমূল্য এনেধৰণৰ – কেলৰি :৫৯কিলো কেলৰি, ৮শতাংশ প্ৰটিন, ২-৫শতাংশ ফাইবাৰ, ৩-৫শতাংশ ছাই, ১৬মিলিগ্ৰাম কেলচিয়াম, ২৬মিলিগ্ৰাম ফচফোৰাচ, ৪মিলিগ্ৰাম ভিটামিন-চি ৷ ইয়াৰ ওপৰিও থাকে ভিটামিন-বি, থায়ামিন, ৰাইবোফ্লেভিন আৰু বিটা-কেৰটিন ৷\nঔটেঙা কেনেকৈ ব্যৱহৃত হয় ? : – অসমীয়া মানুহে ঔটেঙাৰ মাছৰ আঞ্জা, দাইলত দি, অম্বল বনাই, চৰবত, আচাৰ আৰু চাটনি কৰি খায় ভাল পায় ৷ আন বহুতে জাম,জেলি আদি বনায় ৷ অসমীয়া ৰান্ধনীসকলে ঔটেঙাৰ নানাবিধ জুতিলগা ব্যঞ্জন বনায় ৷ তাৰ কিছুমান হ’ল : – মাটিদাইলৰ লগত ঔটেঙাৰ আঞ্জা, মচুৰ দাইল + ঔটেঙা + ঢেকীয়াশাকৰ আঞ্জা, খুতৰা + কচু আৰু মাছৰ আঞ্জা, কুমলীয়া ঔটেঙাৰ কলিৰ চৰ্চৰি ভাজি, ভাতত সিদ্ধ কৰা ঔটেঙাৰ পিতিকা আদি ৷ বহুতে ঔটেঙা সৰুসৰুকৈ কুটি নিমখ লগাই ৰ’দত শুকুৱাই সাঁচি থয় ৷ কেঁচা ঔটেঙা ফ্ৰিজত এমাহলৈ সংৰক্ষণ কৰিব পাৰি ৷\nঅসমীয়া জনজীৱনত অতীজৰে পৰা ঔটেঙাই বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰি আহিছে ৷ অলপতে মুক্তিপোৱা ‘কথা নদী’ বোলছবিখনতো ঔটেঙাই দৰ্শকৰ বিশেষ দূষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে ৷\nএতিয়া পাঠকসকলে অসমীয়া ভাষা শুৱনি কৰা এইকেইটিমান ঔ-মিঠা বাক্য পঢ়কচোন : –\n“আঞ্জাৰ সোৱাদ ঔ; মাতৰ সোৱাদ বৌ” !\n” ঔটেঙা ঢেকীয়া শাক, জিভাৰ পানী পৰি থাক ” !\n“ঔৰে গছতে মৌৱে বাহ ল’লে ককাই পাৰি দে খাওঁ”!\nঔটেঙাৰ উপযোগী গুণসমূহ : – কেইবাখনো আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় শোধপত্ৰত প্ৰকাশ পোৱা তথ্য মতে ঔটেঙাৰ অন্তৰ্নিহিত গুণৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ’ল-\n১- ডায়েবটিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত সহায়ক – ইতিমধ্যে বজাৰত ঔটেঙাৰ পাউদাৰ এই উদ্দেশ্যে উপলব্ধ হৈছে বুলি জনা গৈছে ৷\n২- বীজানুনাশক গুণযুক্ত – এন্টিচেপ্টিক আৰু এন্টিভাইৰেল গুণযুক্ত বাবে অসমীয়া লোকবিশ্বাসমতে ঔটেঙা আৰু ইয়াৰ পাত শোৱনি কোঠাৰ বিচনাৰ তলত দি থোৱা হয় যাতে বসন্ত বা আন সংক্ৰামক ব্যাধি নিয়ন্ত্ৰণত থাকে ৷\n৩- লিউকেমিয়াৰ দৰে গুৰুতৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষমতাযুক্ত ৷\n৪- কীটনাশক গুণ : ঔটেঙাৰৰ পাত বা পাহি চতিয়াই থলে ধানৰ ভঁৰালত কীট-পতংগ নহয় আৰু এন্দুৰ, নিগনি আতৰ হয় ৷\nখাদ্যৰ বাহিৰে আন সচৰাচৰ কিছুমান ব্যৱহাৰ তলত উল্লেখ কৰিলোঁ –\nআয়ুৰ্বেদৰ মতে পেটৰ বিষ, ডায়েৰিয়া, ভাগৰ, স্নায়বিক দুৰ্বলতা জনিত ৰোগৰ চিকিৎসাত প্ৰয়োগ হয় ৷\nচুলি সৰা, উফিৰ বাবে ঔটেঙাৰ বীজেৰ মূৰ ধুলে আৰোগ্য হয় ৷ চাবনৰ পৰিবৰ্তে ঔটেঙাৰ বীজ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি ৷\nঔগছৰ ডাল আৰু ঠাল-ঠেঙুলিৰ ভাল খৰি হয় ৷\nঔটেঙাৰ পাতেৰে উত্তৰ প্ৰদশ,বিহাৰ আদি ঠাইৰ লোকে বিড়ী নুৰিওৱাৰাত প্ৰয়োগ কৰে ৷\nউপসংহাৰ : – প্ৰাণীজগতক প্ৰকৃতিয়ে দিয়া এই গছৰ গুণৰ ওপৰত বিস্তাৰত অনুসন্ধান বৈজ্ঞানিক প্ৰয়োগশালাত চলি আছে ৷ নৰসিংহ, ভেদাইলতা, মহানিম আদিৰ দৰে ঔটেঙাৰ বিষয়েও আমাৰ বহুতৰ ধাৰণা আছে যে উচ্চ ৰক্তচাপ থকালোকে ঔটেঙা খোৱা অহিতকাৰী ৷ কিন্তু মই এই বিষয়ে বহু অনুসন্ধান কৰিও ঔটেঙাৰ বিৰুদ্ধে একো বিৰূপ তথ্য নাপালোঁ ৷ এতিয়ালৈকে উপলব্ধ মেডিকেল তথ্য মতে ঔটেঙা খোৱাৰ আন কোনো অপকাৰিতাৰ কোনো বৰ্ণনা আমাৰ ক’তো চকুত পৰা নাই ৷ প্ৰবাসী জীৱন কটোৱাৰ পৰা মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ চুপাৰমাৰ্কেটৰ পৰাই শাক পাচলি আৰু ফলমূল কিনি আহিছোঁ ৷ ইয়াৰ বিপণিবিলাকত বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশৰ খাদ্য সামগ্ৰীয়েই পোৱা যায় – আনকি কচুথুৰি আহে বাংলাদেশৰ পৰা,কলডিল আৰু পচলা আহে কেৰেলাৰ পৰা, লেতেকু আহে থাইলেণ্ডৰ পৰা, কণবিলাহী আহে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰা, মাটিকান্দুৰি আৰু কলমৌ আহে শ্ৰীলংকাৰ পৰা ৷ নোপোৱা অসমীয়া দুষ্প্ৰাপ্য সম্পদকেইটি হ’ল- ঢেকীয়া, বেতগাজ আৰু ঔটেঙা !\nসাধাৰণতে ঔটেঙাৰ গছ মানুহে বাৰীত নুৰুৱে ৷ ইয়াৰ কাৰণ হয়তো ঔটেঙা খাবলৈ বনৰীয়া হাতী,বান্দৰ আদি আহিলে গিৰিহঁতৰ অহিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে বাবেই ৷ আনহাতে আমোদজনক ভাবে ঔৰ গছত ভূতে বাহ লয় বুলি একাংশ বঙালী লোকৰ ধাৰণা ৷\nগুৱাহাটীকে ধৰি অসমৰ প্ৰমুখ নগৰসমূহৰ বজাৰত একোটা ঔটেঙাৰ দাম দহটকা বা ততোধিধ, অৱশ্যে গ্ৰামাঞ্চলত ই সুলভ মূল্যত পোৱা যায় ৷ ইয়াৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে অৱগত হোৱাৰ পিছত অসমৰ ৰাইজে ইয়াৰ ব্যৱসায়িক দিশটোলৈ চকু দিলে ভাল হয় ৷\nদুই তিনিদিনৰ আগতে অসমৰ এজন যুৱকে (নামটো মনলৈ অহা নাই) মোক ঔৰ বিষয় লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰাত খৰখেদাকৈ এই লিখনিটো যুগুতাইছিলোঁ ৷ জৈৱিক চাহৰ খেতি কৰা সেই যুৱকজনে এই লেখাটো পঢ়িলেনে নাই, মই গম পোৱা নাই ৷ তেওঁৰ ব্যৱসায়ত ঔটেঙাৰ সংযোজন ঘটাব বুলি মই আশা কৰিলোঁ ৷


ভাৰতত হিন্দু কোন? - ALAYRAN\nভাৰতত হিন্দু কোন?\nভাৰতত হিন্দু কোন ?\n"হিন্দু" নামৰ কোনো ধৰ্ম এই পৃথিৱীত নাই; নাই কোনো জাতি ৷ "বেদ, পূৰাণ, উপনিষদ, ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত" নামৰ তথাকথিত পৌৰাণিক কিতাপতো "হিন্দু" নামৰ কোনো শব্দৰ উল্লেখ নাই ৷\n১৮৭৫ চনত আৰ্য্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰা দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে স্বয়ং নিজেই কৈ গৈছে যে, "হিন্দু" শব্দটো মোগলে দিয়া এটা কূট গালি সূচক বাক্য হে, কোনো ধৰ্ম নতুবা জাতি নহ'য় ৷ সেয়েহে দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে "আৰ্য্য সমাজ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, "হিন্দু" সমাজ নহ'য় ৷ এই কথাটো এজন অশিক্ষিত সাধাৰণ ব্ৰাহ্মণেও জানে ৷\nঅনাৰ্য্য ভাৰতভুমিত প্ৰৱজন ঘটা আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণে কেতিয়াও নিজকে "হিন্দু" বুলি পৰিচয় দিয়া দেখা নাযায় ৷ তেওঁলোকে নিজকে "ব্ৰাহ্মণ" বুলিহে পৰিচয় দিয়ে ৷ কিন্তু ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো ভুমিপুত্ৰ মুলনিৱাসীক "শূদ্ৰ" অৰ্থাৎ নীচ শ্ৰেণী বুলি বিবেচনা কৰে ৷\nমাৰাঠী সম্ৰাজ্যৰ ৰজা শিৱাজী শূদ্ৰ আছিল ৷ অৰ্থাৎ মুলনিৱাসী ভাৰতীয় ৷ কিন্তু তেওঁক "হিন্দু" ৰজাপুত্ৰ বুলি ব্ৰাহ্মণে সম্বোধন কৰিছিল যাতে শিৱাজীৰ দ্বাৰা মোগলৰ আক্ৰমণৰ পৰিত্ৰাণ পাবলৈ ৷ কিন্তু শিৱাজীয়ে যেতিয়া মোগলৰ পৰা মাৰাঠা সম্ৰাজ্য উদ্ধাৰ কৰে তেতিয়া শিৱাজীৰ ৰাজ অভিষেকৰ সময়ত ব্ৰাহ্মণে বেদৰ ঠাইত পুৰাণৰ মন্ত্ৰ পাঠ কৰিছিল ৷ শিৱাজীৰ পাছত যেতিয়া মোগলে মাৰাঠা সম্ৰাজ্য নিজৰ দখললৈ নিয়ে তেতিয়া মোগলৰ অধীন ৰাজ্য সমূহত ব্ৰাহ্মণে নিজকে মোগলৰ দৰেই বিদেশী চিনাকিৰে মোগলৰ "জিজিয়া কৰ"ৰ পৰা ৰেহাই সুবিধা আদায় কৰি লৈছিল ৷ উল্লেখ্য যে, মোগলৰ জিজিয়া কৰ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰি বহুটো মুলনিৱাসী ভাৰতীয়ই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল ৷\n১৯২০ চনত ব্ৰিটেইনত প্ৰাপ্তবয়স্ক মতাধিকাৰ(ভোটাধিকাৰ সব্যস্ত)ৰ বিষয়ে চৰ্চা আৰম্ভ হ'য় ৷ এই চৰ্চাতে একাংশ বৃটিছ ৰক্ষণশীলে "প্ৰপ্তবয়স্ক ভোটাধিকাৰ" কেৱল জমিদাৰ শ্ৰেণী আৰু কৰ দাতাৰ মাজত হে আৱদ্ধ থকাটো দাবী কৰিছিল ৷ কিন্তু বিষয়টোয়ে ব্ৰিটেইনৰ গণতন্ত্ৰকামী লোকৰ পক্ষ গ্ৰহণ কৰে আৰু শ্ৰেণীহীন প্ৰতিজন প্ৰপ্তবয়স্ক লোকে নিজৰ ভোটাধিকাৰ সব্যস্ত কৰাৰ পূৰ্ণ অধিকাৰ লাভ কৰে ৷ ব্ৰিটেইনৰ এই উদাৰ গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাই বৃটিছ ভাৰততো প্ৰভাৱ আনে ৷ বৃটিছ ভাৰতত সেই সময়ত বাল গংগাধৰ তিলকে বৃটিছৰ এনে উদাৰনৈতিক কাৰ্যক তীব্ৰ বিৰোধ কৰি "তেলী, কুৰ্মী, দলিত, আদিবাসী, মালীয়ে সাংসদলৈ নিৰ্বাচিত হৈ সাংসদত হাল চলাব নেকি বুলি প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে ৷\nদুশ বছৰীয়া উপনিৱেশ বৃটিছ ভাৰতত মুলনিৱাসী ভাৰতীয়ৰ সলনি ইংৰাজৰ প্ৰশাসনিক সকলো কাম-কাজত আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণেহে বৃটিছক পাৰে মানে সহায়-সহযোগ কৰিছিল ৷ ১৯২০ চনৰ ব্ৰিটেইনৰ গণতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাই বৃটিছ ভাৰতত ইংৰাজৰ সহায়কাৰী ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰতি গভীৰ সমস্যা নমাই আনে ৷ ব্ৰাহ্মণ সমাজে দেখিলে যে, ভাৰততো যদি ব্ৰিটেইনৰ দৰে প্ৰাপ্তবয়স্ক ভোটাধিকাৰৰ অধিকাৰ সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীয়ে লাভ কৰে তেন্তে অল্পসংখ্যক ব্ৰাহ্মণে বহুসংখ্যক মুলনিৱাসী ভাৰতীয়ৰ হাতত সাতে-পাঁচে হাৰিব ৷ বহুমতৰে ব্ৰাহ্মণে কেতিয়াও ভাৰতত মলনিৱাসীৰ ওপৰত একছত্ৰি শাসন আৰু শোষণ কৰিব নোৱাৰিব ৷ ক্ষমতাৰ সকলো শক্তি ব্ৰাহ্মণৰ হাতৰ পৰা ওলাই যাব ৷ এই চিন্তাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈয়ে সকলো ব্ৰাহ্মণে এক লগ হৈ ১৯২২ চনত "হিন্দু মহাসভা" নাম এটা সংগঠন স্থাপন কৰে ৷ যি ব্ৰাহ্মণে নিজকে "হিন্দু" বুলিবলৈ সাজু হোৱা নাছিল সেই ব্ৰাহ্মণে "প্ৰাপ্তবয়স্ক ভোটাধিকাৰ" ফলত বাধ্য হ'য় ৷ আৰু আজিৰ ভাৰতত হিন্দুৰ নাম লৈ কেৱল ব্ৰাহ্মণ-ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ শোষণ-তোষণৰ ৰাজ ৷\nভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰতিটো ক্ষমতা কেৱল ব্ৰাহ্মণৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৷ চৰকাৰৰ কেবিনেটত ব্ৰাহ্মণ, বিপক্ষ দলত ব্ৰাহ্মণ, কমিউনিষ্ট দলৰ উচ্চ পদত ব্ৰাহ্মণ, দেশৰ প্ৰশাসনিক উচ্চ পদ সমূহত ব্ৰাহ্মণ, ভাৰতীয় প্ৰতিৰক্ষা, বিজ্ঞান, শিক্ষা, স্বাস্থ্য, কাৰিকৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ উচ্চ পদত ব্ৰাহ্মণ ৷ দেশৰ মেৰুদণ্ড সাংসদৰ মুঠ ৫৪৩ চিটৰ ৩৬৭ চিটেই ব্ৰাহ্মণৰ কব্জাত ৷ দেশৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ত ব্ৰাহ্মণৰ দখল, ব্যুৰোক্ৰেছিত ব্ৰাহ্মণৰ দখল, মিডিয়া, পুলিচ, মিলিটেৰী, আৰ্থিক ইত্যাদিত ব্ৰাহ্মণৰ দখল ৷ এজন আৰ্য্য বিদেশী ব্ৰাহ্মণ গলে অন্য এজন আৰ্য্য বিদেশী ব্ৰাহ্মণ দেশৰ ক্ষমতা দখল কৰে ৷ মুলনিবাসী ভাৰতীয় লোকে ইংৰাজৰ আগত ব্ৰাহ্মণৰ গোলাম আছিল, ইংৰাজ যোৱাৰ পছত পুনৰ ব্ৰাহ্মণৰ গোলাম ৷\n"হিন্দু"ৰ তেত্ৰিছ শ কোটি দেৱ-দেৱীৰ নাম কোনখন কিতাপ উল্লেখ আছে কোনবাই ক'ব পাৰিবনে? ৰামায়ন, মহাভাৰত, বেদ, পূৰাণ, উপনিষদত তেত্ৰিছ কোটি দেৱ-দেৱীৰ নাম পোৱা যাব নে? হিন্দু ধৰ্মৰ অদ্ভুদ ইতিহাস চালে দেখা যায় যে, শ্ৰীংগি ঋষি হৰিণাৰ পৰা জন্ম; গনেশ পাৰ্বতীৰ গাৰ ময়লাৰ পৰা জন্ম; হনুমান পৱন দেৱতাৰ কানৰ পৰা জন্ম; হনুমানৰ(হনুমানে বিয়া পতা কথা জনা নাযায়) পুত্ৰ মকৰধ্বজ মাছৰ মুখৰ পৰা জন্ম; মনু সূৰ্যৰ পৰা জন্ম(এটা তপ্ত পিণ্ডই কেনেকৈ সংগম কৰিব পাৰে?); ৰজা দশৰথৰ তিনি গৰাকী পত্নীয়ে আপেল খাই সন্তান লাভে; সূৰ্য নমস্কাৰ কৰোতে অবিবাহিত কুন্তিয়ে কানৰে কৰ্ণক জন্ম দিয়া কথাবোৰ কি অদ্ভুদ ! এনে কথাবোৰ আজিৰ চিকিৎসক বিচাৰ-ধাৰা আৰু বৈজ্ঞানিক তত্ব আৱিস্কাৰে ঢুকি পায় নে ?\nদলিতই বনোৱা চমৰাৰ ঢোল মন্দিৰত বজোৱাটো অপৱিত্ৰ নহ'য় কিন্তু এজন জীৱন্ত দলিতই মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাটো অপৰাধ তথা অপৱিত্ৰ, মন্দিৰো অপৱিত্ৰ হৈ পৰে ৷ গৰু-ঘোৰা খোৱাটো অপৱিত্ৰ কিন্তু গৰু-ঘোৰাৰ চালৰে নিৰ্মিত ঢোল মন্দিৰত বজোৱাটো অপৱিত্ৰ নহ'য় ৷ কেনে "হিন্দু"ৰ আদৰ্শ এয়া ? কেনে ধৰ্ম এয়া ?\nসনাতন হিন্দু ধৰ্ম কি আপুনি জানে নে?\nগৌতম ঋষিৰ পত্নী অহল্যাক দেৱৰজা ইন্দ্ৰৰ ধৰ্ষণ; বৃহস্পতিৰ পত্নী তাৰক চন্দ্ৰৰ ধৰ্ষণ; সোমৰ পত্নী ৰুহিনীক আগস্থ্য ঋষিৰ ধৰ্ষণ; মৰুতৰ কণ্যা মমতাক বৃহস্পতিৰ ধৰ্ষণ; বৰুণৰ কণ্যা কালীক পৰাশৰ ঋষিৰ ধৰ্ষণ; অক্ষমালাক বশিষ্ঠ ঋষিৰ ধৰ্ষণ; অপ্সৰা মোহিনীৰ লগত বিশ্বমিত্ৰৰ সম্ভোগ; শুক্ৰাচাৰ্য়্য কণ্যা আৰজাক ৰজা দণ্ডৰ ধৰ্ষণ; ব্ৰহ্মাই নিজৰ ভগ্নী গায়ত্ৰী আৰু কণ্যা সৰস্বতীক ধৰ্ষণ ইত্যাদি অনেক ব্যভিচাৰৰ কাহিনী তেওঁলোকৰ ধৰ্ম গ্ৰন্থত উল্লেখ পোৱা যায় ৷\nৰত্ন বিচাৰ ভগৱানৰ পৰা প্ৰকৃত ন্যায় পোৱা যায় যদি দেশত ন্যায়ালয়ৰ প্ৰযোজন নাছিল ৷ সৰস্বতীৰ পৰা যদি জ্ঞান পোৱা যায় তেন্তে বিদ্যালয়-বিশ্ববিদ্যালয়, শিক্ষক আৰু কিতাবৰ প্ৰয়োজন ক'ত ? আৰ্শীবাদতেই যদি কাম সিদ্ধি হ'য় তেন্তে ঔষধৰ প্ৰয়োজন বা কিয় ? কামৰ অবিহনে যদি ভাগ্যৰ দুৱাৰ মুকলি হ'য় তেন্তে ক'ল-কাৰখান, প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰয়োজন কনখিনিত ? মন্দিৰ ধৰ্ম দালালৰ নিজা দুকান, যি দুকানে এক বিশেষ শ্ৰেণীয়ে লাভৰ অংশ পাই আহিছে ৷ এই দেশত মগজুৰে গুলামলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা সকলেহে মন্দিৰলৈ সঘন যায় ৷ এই দেশৰ মুলনিৱাসী জনতাই পশ্চিমীয়া দেশলৈ চোৱা প্ৰয়োজন নাই ৷ নিজৰ মাজত থকা সুপ্ত বিচাৰ-ধাৰাক জগাই তোলক ৷ আৰ্য্য বিদেশী ব্ৰাহ্মণৰ মানসিক গোলাম হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই ৷\nভাৰতীয় উপ-মহাদেশৰ সভ্যাতা দ্ৰাৱিড়, মংগোলীয় লোকৰে গঠিত ৷ ইয়াৰে আৰ্য্য লোক সকল ভাৰতবৰ্ষৰ বাহিৰৰ পৰা আগমন ঘটা ৷ দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয় সকল প্ৰাক বৈদিক যুগৰ বহু পূৰ্বে ভাৰতবৰ্ষলৈ অহা ৷ বহু ইতিহাসবিদে ৰামায়ণ-মহাভাৰতৰ যুগটো অৰ্থাৎ বৈদিক যুগক "কাল্পনিক যুগ" আখ্যা দিছে ৷ এই যুগৰ ঐতিহাসিক সা-সমল এতিয়াও ভাৰতৰ পুৰাতত্ব বিভাগে আৱিস্কাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই ৷\nআৰ্য্য সকল আজিৰ পৰা ৪৫০০ বছৰৰ পূৰ্ৱে অৰ্থাৎ খৃঃপূঃ ২৫০০ হাজাৰ বছৰৰ পূৰ্ৱে আগমণ ঘটিছিল ৷ এই আৰ্য্য সকল কোন? ক'ৰ পৰা আগমণ ঘটিছিল? ভাৰতত এওঁলোক আছে নে নাই? ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসবিদ সকলে আৰ্য্য সকলৰ বিষয়ে ইতিহাস কিয় নিলিখে? এই প্ৰশ্ন সমূহৰ উত্তৰ আমি বিচাৰি নাপাওঁ ৷ কাৰণ ইতিহাস লিখাৰ এটা বৃহৎ অংশই হ'ল আৰ্য্য সকল ৷ সেয়ে ভাৰতলৈ আৰ্য্যৰ আগমণৰ কথা কোনো ভাৰতীয় ইতিহাসতে পোৱা নাযায় ৷\nআপুনি জানে নে যে আপুনি কোন আৰু কেনেকৈ দ্ৰাৱিড়ীয়? আপুনি কেতিয়াৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰাৰ সুযোগ পালে ? আপুনি কোনটো বৰ্ণৰ শাৰীত পৰে আৰু কিয়? আপোনাৰ পূৰ্ৱজৰ ইতিহাস কি ইত্যাদি প্ৰশ্নৰে আপুনি যেতিয়া নিজৰ ইতিহাস খুচৰি চাব তেতিয়া আপুনি আপুনা-আপুনি এই প্ৰশ্ন সমূহৰ উত্তৰ পাব ৷ যেতিয়ালৈ আপুনি উত্তৰ পাব তেতিয়া অনুভৱ হ'ব যে, সঁচাৰকৈয়ে আমি গোলাম ৷ আৰ্য্যৰ গোলাম ৷ কাৰণ দ্ৰৱিড় আৰু মংগোলীয় আন কোনো নহ'য়, আপুনি-মইয়ে হ'য় ৷ আৰ্য্যই আমাক চতুৰ্দিশৰ পৰা ঘেৰি ৰাখিছে ৷ ইতিহাসৰ পাতত থকা আৰ্য্যসকল অন্য কোনো নহ'য়, ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্যই আদিয়েই হ'ল আৰ্য্য লোক ৷\nখৃঃ ২৫০০ হাজাৰ বছৰৰ পূৰ্ৱে ঘোৰৰ পিঠিত উঠি অহা আৰ্য্যসকল আহোতে লগত গৰু লৈ আহিছিল আৰু সেই সময়ত ভাৰতবৰ্ষ তিনিটা ভাগত বিভক্ত আছিল ৷ প্ৰতিটো ভাগতে একোজন মহাপ্ৰতাপী শান্তিপ্ৰিয় ৰজাই ৰাজঅধিকাৰ কৰিছিল ৷ উত্তৰ-পূৱ অংশত ৰজা শংকৰ(যাক আদি ঈশ্বৰ শিৱ কোৱা হ'য়); পশ্চিম ভাগত ৰজা বলি; দক্ষিণ ভাগত ৰজা ৰাৱণে ৰাজত্ব কৰিছিল ৷ যাক বছৰে বছৰে আৰ্য্যই "ৰাৱণ দহন"ৰে ৰাৱণৰ মৃত্যু উদযাপন কৰি আহিছে ৷\nআৰ্য্য আগমণৰ পূৰ্ৱে ভাৰতীয় ভু-খণ্ডত মুলনিৱাসী দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয় সকল বসবাস কৰিছিল ৷ সেই সময়ত দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয় সকল কৃষি, পশুপালন, ইটাৰ ঘৰ, দেশ-বিদেশৰ লগত বেহা-বেপাৰ(বিনিময় প্ৰথাৰে), চিত্ৰকলা, মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ কলা, বিজ্ঞানবাদী চিন্তাৰে এক উন্নত জীৱন-প্ৰণালী সহ শান্তিৰে বসবাস কৰিছিল ৷\nআৰ্য্যসকলে আহি পোন প্ৰথমে ভাৰতবৰ্ষৰ পশ্চিম অংশত প্ৰৱেশ কৰে ৷ য'ত পৰাক্ৰমী ৰজা বলিয়ে ৰাজত্ব কৰিছিল ৷ আৰ্য্য সকলে প্ৰথমৱস্থাত ৰজা বলিৰ ৰাজ্যত অঘৰীৰ দৰে থাকি বিভিন্ন অপ-কৰ্ম, চুৰ-ডকাইত কৰিব ধৰে ৷ যেতিয়া ধৰা পৰে তেতিয়া পেটৰ ভোকৰ তাড়নাত পৰি কৰা অজুহাত দেখুৱায় ৷ ৰজা বলি দয়ালু, মানৱতাবাদী আৰু পৰোপকাৰী আছিল ৷ ৰজা বলিয়ে চুৰ-ডকাইত কৰি ফুৰা আৰ্য্যসকলৰ অপকৰ্মবোৰ ক্ষমা কৰি তেওঁয়েই অঘৰীৰূপী আৰ্য্যসকলক নিজৰ ৰাজ্যত থকা, খোৱা ইত্যাদি সকলো যা-যোগাৰ কৰি দিলে আৰু অপকৰ্মবোৰ কৰা পৰা বিৰত থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে ৷ আৰ্য্যসকল ৰজা বলিৰ ৰাজ্যত স্থান পাই ৰজা-প্ৰজাৰ সকলো আদৱ-কায়দা শিকি এক ষড়যন্ত্ৰ ৰচিব ধৰে ৷ আৰ্য্যসকলৰ ভিতৰত "বামন"(বিষ্ণু) নামৰ এজন অতি চতুৰ আৰু বুদ্ধিমান লোক আছিল ৷ যাক এতিয়া ভগৱান বিষ্ণু বুলি জনা যায় ৷\nবলিৰ ৰাজ্যত থকা সকলো আৰ্য্যই এদিন সোঁশৰীৰে বলিৰ ৰাজ-দৰবাৰত উপস্থিত হ'য় ৰজা বলিক ভূঞসী প্ৰশংসা কৰে ৷\nকিন্তু চতুৰ আৰ্য্যই ৰজা বলিৰ "ত্ৰিবচন"ৰ কথা শুনি থৈছিল ৷ পৰোপকাৰী বলিৰ কথা জানি চতুৰ আৰ্য্যই শেষত ৰজা বলিৰ পৰা "ত্ৰিবচন" বিচাৰে ৷ মানৱধৰ্মী ৰজা বলিয়ে আৰ্য্যৰ চল-কপট নজানাকৈয়ে নিজ ৰাজ্যত বিদেশী আৰ্য্যক "ত্ৰিবচন" দিবলৈ সন্মত হ'য় ৷\nৰজা বলিয়ে যেতিয়া আৰ্য্যক ত্ৰিবচন দিবলৈ সন্মত হ'য় তেতিয়া আৰ্য্য বিদেশীয়ে প্ৰথম বচনত, শিক্ষাৰ অধিকাৰ বিচাৰিলে, যি শিক্ষা আৰ্য্যই নিজ ইচ্ছানুসাৰে কাৰোবাক দিবও পাৰে নিদিবও পাৰে ৷ দ্বিতীয় বচনত, ধন-সম্পত্তিৰ অধিকাৰ বিচাৰিলে, যি সম্পত্তি আৰ্য্যই নিজ ইচ্ছানুসাৰে কাৰোবাক দিবও পাৰে নিদিবও পাৰে ৷ তৃতীয় বচনত, ৰাজ কৰাৰ অধিকাৰ বিচাৰিলে, য'ত আৰ্য্যই ইচ্ছানুসাৰে কাৰোবাক ৰাজ শাসনত বহুৱাও পৰা উফৰাবও পাৰে ৷ এনেদৰেই কু-চক্ৰান্তৰে বিদেশী আৰ্য্যই ৰজা বলিৰ পৰা শিক্ষা, ধন-সম্পত্তি আৰু ৰাজ কৰাৰ তিনি অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰি ৰজা বলিৰ ৰাজ দৰবাৰত অন্য প্ৰশাসনিক সদস্যৰ লগত সমানে শাৰী পাতি বহিবলৈ স্থান পায় ৷ ৰজা বলিৰ শাসনত স্থান পাইয়েই আৰ্য্যই বলিৰ সৈন্যবাহিনীত নিজ সৈন্য সমন্ত যা-যোগাৰ কৰি শেষত ৰজা বলিক হত্যা কৰি মাটিত পুতি পেলায় ৷\nআৰ্য্যই দিয়া অন্ধত্বাত আজিও ভাৰতবৰ্ষই "বামন"ক ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ মানে ৷ কি আচৰিত ! য'ত কোৱা হ'য় যে, বিষ্ণু(বামন)য়ে দান হিচাপে পৃথিৱীৰ তিনিটা বস্তু ৰজা বলিৰ পৰা বিচাৰে ৷ এই তিনিটা বস্তুয়েই হ'ল শিক্ষা, ধন-সম্পত্তি আৰু শাসনৰ অধিকাৰ ৷ যি আজিও ভাৰতবৰ্ষত মুলনিৱাসী ভাৰতীয়ৰ হাতত নাই ৷ যাৰ ফলত ভাৰতবৰ্ষত আজিও অনাৰ্য্য দ্ৰাৱিড়, মংগোলীয়ৰ লগত বিদেশী আৰ্য্যৰে সংঘাত চলি আছে ৷\nপ্ৰবাদ আছে যে, "বলিয়ে বামনক তিনি বস্তু(অধিকাৰ) দান কৰাৰ পাছত বিষ্ণু(বামন)য়ে বৃহৎকাৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি ৰজা বালিক নিজ ভৰিৰে গছকি পাতালৰ ৰজা পাতে" ৷ এই প্ৰবাদ আৰ্য্যৰ মনে সজা এক কাল্পনিক মাথো ৷ আজিৰ পঢ়া-লিখা প্ৰতিজন সুস্থ বিবেকবান মানুহেই জানে যে পাতাল বুলি কোনো বাস্তৱিক ঠাই নাই ৷ যেনেদৰে "স্বৰ্গ" বুলি কোনো বাস্তৱিক ঠাই নাই ৷ ই কাল্পনিক ৷ তেনে ক্ষেত্ৰত আৰ্য্য "বামনে" ৰজা বলিক মাটিত ভৰাই কেনেকৈ পাতালৰ ৰজা বনালে?\nপ্ৰবাদ মতে, "বামনে" ৰজা বলিৰ ওচৰত বৃহৎকাৰ হৈ এক ভৰি ব্ৰাহ্মাৰ মুৰত, এক ভৰি চন্দ্ৰ গাত আৰু তৃতীয় খোজটো ৰজা বালিৰ মুৰত থৈ ৰজা বালিক পাতাল পুৰি পোৱালেগৈ ৷ কোনবাই ক'ব পাৰিবনে যে আজিলৈকে মানুহ বৃহৎকাৰ হৈছে নে নাই ? এখন ভৰিৰে সমগ্ৰ পৃথিৱী ঢাকি পেলোৱা আৰু এখন ভৰি ব্ৰাহ্মাৰ মুৰত থৈ নিজৰ বৃহৎকাৰ দেহৰ ওজন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু লগতে ব্ৰহ্মাই নিজৰ মুৰত ইমান বৃহৎকাৰ "বামন"ৰ ওজন ভৰ বহন কৰিল কেনেকৈ? বৃহৎকাৰ ৰূপ লোৱা "বামনে" সমগ্ৰ পৃথিৱী কব্জাই কৰে তেন্তে এই পৃথিৱীৰ অন্য প্ৰান্তত বিষ্ণু বা বামনক পূঁজা নকৰে কিয়? চিনি নাপায় কিয়?\nৰজা বালিক নিধন কৰাৰ পাছত শংকৰৰ উত্তৰ-পূৱ ৰজ্যত আৰ্য্যৰ চকু পৰিল ৷ ষড়যন্ত্ৰ ৰচা হ'ল ৷ বিষ্ণুয়ে নিজৰ ভনীয়েকক ৰজা শংকৰলৈ বিয়া দিয়াৰ ঠিক কৰি শংকৰলৈ প্ৰস্তাৱও প্ৰেৰণ কৰিলে ৷ সেই সময়ত ৰজা শংকৰৰ ৰাজ্যত তেওঁৰ প্ৰধান সেনাপতি আছিল মহীশাসুৰ ৷ মহীশাসুৰে বিষ্ণুৰ ষড়যন্ত্ৰ ইতিমধ্যে জানিব পাৰি শংকৰ আৰু বিষ্ণুৰ ভনীয়েক পাৰ্বতীৰ বিয়াত বাধা দিলে ৷ উপায়হীন হৈ শেষত আৰ্য্য পাৰ্বতীয়ে মহীশাসুৰকে নিজৰ প্ৰেমত পেলাই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ আঠ দিন প্ৰৰ্যন্ত সুযোগ বিচাৰি থাকিল ৷ তাৰ পিছ দিনা পাৰ্বতীয়ে সুযোগ পাইয়ে মহীশাসুৰক ত্ৰিশূলৰে হত্যা কৰে আৰু শংকৰৰ লগত নিজৰ বিয়াৰ পথ সুগম কৰিবলৈ দাসীৰ ৰূপত শংকৰক সেৱা শুশ্ৰুষা কৰিব ধৰে ৷ শংকৰক সেৱা-শুশ্ৰুষা কৰাৰ সময়তে ষড়যন্ত্ৰ অনুসৰি পাৰ্বতীয়ে শংকৰক ধতুৰা আৰু অন্যান্য নিচাজাতীয় দ্ৰব্য সেৱনৰ অভ্যাস কৰি তোলে ৷ ফলত নিচাৰ ৰাগিত ৰজা শংকৰে ৰাজ্যৰ শাসন, ঘৰ-বাৰী, প্ৰজাৰ কথা পাহৰি সকলো মোহ-ভংগ হ'ব ধৰে ৷ নিচাযুক্ত দ্ৰব্য সেৱন কৰি কৰি শৰীৰ উত্তপ্ত হৈ পৰাৰ ফলত ৰজা শংকৰক শীতল ঠাই বাস কৰিবলৈ আৰ্য্য সকলে হিমালয়লৈ পঠিয়াই দিলে আৰু শংকৰৰ ৰাজ্য আৰ্য্যই শাসন কৰিব ধৰে ৷ এনেদৰেই উত্তৰ-পূৱকো আৰ্য্য গোষ্ঠীয়ে নিজৰ অধিনলৈ আনে ৷\nইয়াৰ পাছতে দক্ষিণ অংশত নিজৰ শাসন বিস্তাৰ কৰিবলৈ ৰজা ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে আৰ্য্যই যুদ্ধ ঘোষণা কৰে ৷ স্বৰ্থবাদী চৰিত্ৰৰে বিভীষণে শত্ৰুপক্ষৰ লগ দিয়াত অৱশেষত আৰ্য্যই ৰাৱণকো হত্যা কৰি দক্ষিণত নিজৰ কব্জা মজবুত কৰিবলৈ সক্ষম হ'য় ৷\nভাৰতবৰ্ষৰ দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয় লোকসকলক অসুৰ, দানৱ, ৰাক্ষস আদি নামৰ বিশেষণবোৰ অন্য কোনোয়ে দিয়া নাছিল, দিছিল আৰ্য্যত লোকে ৷ আৰ্য্যই ভাৰতবৰ্ষৰ দ্ৰাৱিড় লোকসকলৰ লগত ১৫০০ শ বছৰধৰি যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল ৷ এই দীঘলীয়া যুদ্ধত ভাৰতীয় মুলনিৱাসী দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয় সকল সম্পূৰ্ণৰূপে হাৰে ৷ আৰ্য্য আৰু অনাৰ্য্য দ্ৰাৱিড়ৰ মাজত চলা এই দীঘলীয়া যুদ্ধখন ইতিহাসৰ পাতত "দেৱাসুৰ সংগ্ৰাম" নামেৰে প্ৰসিদ্ধ ৷\n"দেৱাসুৰ সংগ্ৰাম"ৰ পাছতে ভাৰত ভু-খণ্ডত জাতি বা বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ জন্ম হ'য় ৷ আৰ্য্যসকলৰ ভিতৰত ধন-সম্পত্তিৰ গৰাকী সকলক "ব্ৰাহ্মণ"(সকলোৰে মালিক), ধন-সম্পত্তি আৰু ইয়াৰ মালিক সকলক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ "ক্ষত্ৰিয়"(যুদ্ধ কৰাত পাকৈত লোক) আৰু বেপাৰ বাণিজ্য কৰিবলৈ "বণিয়া" নামৰ তিনি বৰ্ণ আৰু নানান প্ৰকাৰে শোষণ কৰিবলৈ ভাৰতীয় ভুমিপুত্ৰ লোকসকলক "শূদ্ৰ" বৰ্ণ ঘোষণা কৰে ৷ তদুপৰি "শূদ্ৰ"ৰ মাজতো দুটা বৰ্গ "স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰা" আৰু "স্পৰ্শ কৰিব পৰা কিন্তু আৰ্য্য সমাজত নিম্ন হৈ আঁতৰে আঁতৰে থাকিব পৰা" বৰ্ণ গঠন কৰে ৷ দ্ৰাৱিড় আৰু মংগোলীয়ৰ সমাজিক একতা ভাঙিবলৈ আৰ্য্যই কেৱল "শূদ্ৰ"ৰ মাজতহে জাতি গঠন কৰে ৷ আজিৰ ভাৰতবৰ্ষত এই "শূদ্ৰ"ৰ ৬৭৪৩ টা সৰু-বৰ জাতি আছে ৷\nব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্যৰ কোনো জাত নাই ৷ তেওঁলোকৰ কেৱল বৰ্ণ হে আছে ৷ শৰ্মা, গোস্বামী, ডুবে, বৰপূজাৰী, শ্ৰীবাস্তৱ, ত্ৰিৱেদী, পাঠক, ইত্যাদিবোৰ একো একোটা গোত্ৰ মাথো, জাতি নহ'য় ৷\nদেৱাসুৰ সংগ্ৰামত আৰ্য্যৰ লগত হোৱা যুদ্ধতে জংগলত গৈ থাকিব লোৱা আৰু তাৰ পৰাই যুদ্ধ কৰি থকা সকলে "বন শৰণাগত শূদ্ৰ" অৰ্থাৎ জনজাতি-আদিবাসী হিচাপে পৰিচয় লাভ কৰে ৷ আৰ্য্যৰ লগতে যুদ্ধ কৰি আৰ্য্যৰ আশে-পাশে যি সকল লোকে বসতি কৰে তেওঁলোকে একেবাৰে "স্পৰ্শহীন" অৰ্থাৎ এছচি(SC) হিচাপে পৰিচয় লাভ কৰে ৷ আৰ্য্যৰ লগত ক'ম পৰিমাণে যুদ্ধ কৰা সকলে অৰ্থাৎ আৰ্য্যই স্পৰ্শ কৰিব পৰা কিন্তু আৰ্য্যৰ লগত সমানে সমানে উঠা-বহা কৰিব নোৱাৰা সকলে "পিছপৰা বৰ্গ"(OBC) হিচাপে পৰিচয় লাভ কৰে ৷\nগৌতম বুদ্ধৰ(৫৩৪ খৃঃপূঃ) শাসন কালছোৱাত অৰ্থাৎ মৌৰ্য বংশই ভাৰতত শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ কালছোৱাত আৰ্য্যতৰ বৰ্ণ ব্যাৱস্থা এক প্ৰকাৰ শেষ হ'বৰ উপক্ৰম হ'য় ৷ যিটো ব্ৰাহ্মণৰ কাৰণে অতি চিন্তনীয় বিষয় আছিল ৷ গৌতম বুদ্ধৰ পাছতে চন্দ্ৰগুপ্ত, অশোক আদি পৰাক্ৰমী আৰু বিদ্বান শাসকে ভাৰত শাসন কৰে ৷ মৌৰ্য বংশৰ অন্তিম ৰজা বৃহদস্থৰ এটা ভূলত পুনৰ ব্ৰাহ্মণৰ বৰ্ণ ব্যৱস্থাই ভাৰতত মূৰ ডাঙি উঠে ৷ ৰজা বৃহদস্থই নিজৰ সৈন্যবলত ব্ৰাহ্মণ পুষ্যমিত্ৰ শুংগক নিজৰ প্ৰধান সেনাপতি ঘোষণা কৰে ৷ পুষ্যমিত্ৰই মৌৰ্য ৰজা বৃহদস্থৰ প্ৰধান সেনাপতি হোৱাৰ সুযোগ পাই নিজৰ সকলো আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণক সেনাত ভৰ্তি কৰি ৰজা বৃহদস্থক হত্যা কৰে ৷\nমৌৰ্য বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়তে গৌতম বুদ্ধৰ বৌদ্ধ ধৰ্মই ব্যাপক প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ লভ কৰিছিল ৷ বৌদ্ধ ধৰ্মই সকলোকে সম দৃষ্টি, সম-ভাৱত সমাজত উচ্চ-নীচ ভেদাভেদহীন দূৰ কৰি শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল ৷ আৰ্য্যৰ উচ্চ-নীচ, ভেদ-ভাৱ থকা সমাজতকৈ অনেক উচ্চখাপৰ আছিল মৌৰ্য বংশৰ শাসন ৷ কিন্তু মৌৰ্য বংশৰ শাসনে আৰ্য্য ব্ৰাহ্মণৰ শোষণকাৰী সকলো ব্যৱস্থাকে স্মিত কৰি পেলাইছিল ৷ শেষত সুযোগ আহিল মৌৰ্য বংশৰ শেষ ৰজা বৃহদস্থৰ শাসনত ৷ সুযোগ গ্ৰহণ কৰিলে পুষ্যমিত্ৰ সুংগ নামৰ ব্ৰাহ্মণে ৷ যেতিয়া মৌৰ্য ৰজা বৃহদস্থক তেওঁৰে সেনাপতি পুষ্যমিত্ৰই হত্যা কৰি মৌৰ্য বংশৰ ৰাজত্ব আৰু ৰাজ্য ভাঙি ধ্বংসস্তূপলৈ পৰিণত কৰে ৷ পুষ্যমিত্ৰ সুংগই সম্পূৰ্ণ ৩২ বছৰ(১৪৮ খৃঃপূঃ) ধৰি একেৰাহে শাসন কৰে ৷ পুষ্যমিত্ৰই নিজৰ শাসন কালতে লাখ লাখ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোকক হত্যা কৰে ৷ এজন বৌদ্ধ ধৰ্মীয়ৰ কটা মূৰ আনিব পৰা লোকক পুষ্যমিত্ৰই ১০০ নগ সোণ উপহাৰ দিছিল ৷ এই পুষ্যমিত্ৰ সুংগই শেষত "মনুস্মিতি" নামৰ এখন কিতাপ লিখি উলিয়ায় ৷ য'ত "শূদ্ৰ"ক সকলো মানৱীয় অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হ'য় ৷ পুষ্যমিত্ৰৰ দিনতে "ৰামায়ণ, মহাভাৰত" আদি গ্ৰন্থক নতুন ৰূপত, নতুন ঢংত লিখা হ'য় ৷ আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ২০০০ বছৰ লৈকে "শূদ্ৰ"ই শিক্ষা আৰু ধন-সম্পতিৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হ'ব লগা হ'য় ৷\nআৰ্য্যই ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰা দিনৰ পৰা আজিলৈকে ভাৰতীয় মুলনিৱাসী অনাৰ্য্য সকল সকলোতে বঞ্চিত ৷ সকলো আৰ্য্যই কুষিগত কৰি অনাৰ্য্যক শোষণ আৰু শাসন কৰি আছে ৷ ধৰ্মৰ নামত শূদ্ৰৰ শূদ্ৰৰ মাজতে সাম্প্ৰদায়িক সংঘাত, গোষ্ঠী সংঘৰ্ষ লগাই ইজনে সিজনক হত্যা কৰোৱাই আহিছে ৷ ধৰ্মৰ নামত মানসিক গোলাম কৰি ভাৰতীয় সমাজ আৰু প্ৰগতিক কুষ্ঠকানিষ্ঠ ৰোগলৈ ৰূপান্তৰ কৰিছে ৷ ইমানৰ পাছতো আৰ্য্যই একমাত্ৰ শোষণৰ অস্ত্ৰ কৰা কেৱল "হিন্দু ধৰ্ম"ক লৈ আমি উদ্বাওল কিয় ?? যৰ কোনো অস্তিত্বই নাই ৷৷\nBy Thaigir Bodosa at November 07, 2018


বাজিকৰ আৰু আন আন গল্প/পিয়াহৰ পানী - ৱিকিউৎস\nবাজিকৰ আৰু আন আন গল্প/পিয়াহৰ পানী\n< বাজিকৰ আৰু আন আন গল্প\nবাজিকৰ আৰু আন আন গল্প\nচিকাৰি আৰু হাঁহ→\n32638বাজিকৰ আৰু আন আন গল্পশৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী\n“পানী—পানী ঐ—পানী—ও মাই, পানী।”\nমাকৰ একেটি সন্তান। এই বাৰ দিন জ্বৰ। চোৱা ভাৰ পৰিল মোৰ মূৰত। মই মেডিকেল্ কলেজৰ পৰা ডাক্তৰি পাচ কৰি তাতেই ‘হাউছ-ছাৰ্জন’ আছিলোঁ। কলেজত মেডেল পাইছিলোঁ। তেতিয়া চৰকাৰী এচিষ্টেণ্ট ছাৰ্জন হৈ ওলাই আহিছোঁ।\nমই দেখিলোঁ জ্বৰ টাইফয়েড্। ইয়াৰ উপসৰ্গ হবলৈ বহুতো আছে। প্ৰধান এটা পেট ফিকা। পানী খালে পেট ফিকাত সহায় হে কৰিব। সকলোকে টান কৈ কৈ দিলোঁ— “সাৱধান বৰ পিয়াহ লাগিব, কিন্তু পানী নিদিবা। দুই এটা ডালিমৰ গুটি, অকণমানি মিছিৰী, দুই এক চামুচ পানী মিহলোৱা গাখীৰ বা চাগু-পানী— বছ! কিন্তু পিয়াহ পলাই পানী দিবা, তেনে সৰ্বনাশ।”\nনৰীয়া সন্তানৰ পিয়াহত অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই যায়, ক্ষীণ মাতেৰে কয়,—“পানী⸺ও মাই, এটোপ পানী।”\nসন্তানৰ দুখত মাকৰ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই যায়। মনৰ উচ-পিচনি সমস্ত শৰীৰত বাগৰি ফুৰে। কিন্তু ডাক্তৰৰ হাক!\n“বাছা⸺ও বাছা⸺ভাল হোৱা মইনা⸺পিয়াহ পলাই পানী দিম”—গিৰ গিৰকৈ চকু লো ওলাই মাকৰ মুখ ভিজে, নৰীয়াৰ শেতেলি ভিজে। মাকৰ কান্দন দেখি নৰীয়াই অলপ মান পৰ মনে মনে থাকে।\nআকৌ পিয়াহে অন্ত-ৰাত্মা শুকাই আনে। অতি কষ্টে বাগৰ সলাই অতি ক্ষীণ সুৰত মাতে—“ও মাই⸺ মুঠে এটোপ—এটোপ পানী।”\nকি পাপত ডাক্তাৰ কৰি স্ৰজিলা প্ৰভু।\nসকলোৰে শাস্ত্ৰত কয়, ডাক্তাৰ কবিৰাজে কিবা আয়ু দিব পাৰে নে? সম্ভৱতঃ নোৱাৰে। কিন্তু—আয়ু নিব নোৱাৰে নে?\nযাক, জানোতাই হে জানে।\nকেই বছৰ যে হল ঠিক হিচাব কৰিব নোৱাৰিম। আৰু কিমান ঠাই যে সলালোঁ তাৰো লেখ দিব নোৱাৰিম।\n[ ৩৯ ] এদিন পুৱা ন-মান বজাত আস্পাতালত আছোঁ। কেইজনমান ডেকা লৰাই এজনী অতি জীৰ্ণ অবস্থাৰ মাইকী মানুহক লৈ আহিছে। দেখিলেই বুজা যায়, বলিয়া। বাটৰ কাষত পৰি আছিল, প্ৰায় মৃত অৱস্থাত।\n“ও বাছা পানী খোৱা⸺মইনা পানী”⸺অতি ক্ষীণ মাতত তাই এই কথা কয়; আৰু গিৰ গিৰ কৈ চকু লো পৰি তাইৰ মুখ ভিজে, তাইৰ পিন্ধা ফটা কানি খন ভিজে আৰু তাই ঠিয় দিয়া তলৰ মাটিও ভিজি উঠে।\nচিনিবৰ বাকী নথাকিল। হায় বিধাতা, যাৰ সন্তানক মই ডাক্তাৰী বিদ্যাৰে হত্যা কৰিলোঁ, তাক এই দুৰ্দশাগ্ৰস্ত কৰি মোৰ হাতত পেলাই দি মোকেই শাস্তি দিছা নে কি?\nপতি-পাল কৰালোঁ। কিন্তু স্নেহৰ জীৱন্ত মূৰ্তি স্বৰূপ মাতৃৰ উপযুক্ত ঠাই পৃথিবীত নাই। এদিনো এটোপা পানী নাখাই পিয়াহত অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই মাতৃয়ে মৰ্ত্য ভূমি এৰিলে।\nআৰু এতিয়া⸺কু-বিজ্ঞানেৰে দুটি জীৱৰ হত্যা কৰি চেনেহৰ কোমল অঙ্কুৰ তীক্ষ্ণ জ্ঞান-বিষেৰে নষ্ট কৰি⸺ এতিয়া ডাক্তাৰি শাস্ত্ৰে কয়—টাইফয়েড হলে নৰীয়াই খাব খোজে মানে পানী দিবা! স্বভাৱক বাধা নিদি সহায় কৰিবা।\nধিক্ বিজ্ঞান। ধিক তোৰ আত্মম্ভৰিতাৰ মহা মূৰ্খামি।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=বাজিকৰ_আৰু_আন_আন_গল্প/পিয়াহৰ_পানী&oldid=70932"ৰ পৰা অনা হৈছে\nবাজিকৰ আৰু আন আন গল্প, শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১১ জুলাই ২০২০ তাৰিখে ২০:২৩ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


কি ঘোষণা কৰা হ’ল নতুন SOPত? সান্ধ্য আইনৰ ক্ষেত্ৰত কি ঘোষণা কৰিলে চৰকাৰে? – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/অসম/কি ঘোষণা কৰা হ’ল নতুন SOPত? সান্ধ্য আইনৰ ক্ষেত্ৰত কি ঘোষণা কৰিলে চৰকাৰে?\nকি ঘোষণা কৰা হ’ল নতুন SOPত? সান্ধ্য আইনৰ ক্ষেত্ৰত কি ঘোষণা কৰিলে চৰকাৰে?\nস্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তই বঙাইগাঁও জিলা চিকিৎসালয়ত আজি আয়োজিত এক সংবাদ মেলত ঘোষণা কৰে এই নতুন SOP।\n0 193 1 মিনিট পঢ়া\nHealth Minister Keshab Mahanta Announces New SOP on Monday\nKeshab Mahanta on New SOP\nৰাজ্যত ঘোষণা কৰা হ’ল নতুন SOP। ৰাজ্যৰ শেহতীয়া ক’ভিড পৰিস্থিতি কিছু পৰিমাণে উন্নীত হোৱাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ৰাজ্য চৰকাৰে আজি নতুন SOPৰ নিয়মাৱলী জাৰি কৰিছে। স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী কেশৱ মহন্তই বঙাইগাঁও জিলা চিকিৎসালয়ত আজি আয়োজিত এক সংবাদ মেলত ঘোষণা কৰে এই নতুন SOP। সান্ধ্য আইন আৰু আন্তঃ জিলা যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কৰিলে নতুন ঘোষণা।\n*ৰাজ্যত দিনৰ ভাগত শিথিল কৰা হ’ব সান্ধ্য আইন। নিশাৰ ভাগত আংশিক সান্ধ্য আইন বাহাল থাকিব।\n*সন্ধিয়া ৬.০০ বজাৰ পৰা পুৱা ৫.০০ বজালৈকে সকলো জিলাত থাকিব সান্ধ্য আইন।\n*প্ৰত্যেকখন জিলাত সন্ধিয়া ৫.০০ বজালৈ খোলা থাকিব সকলো কাৰ্যালয়-কৰ্মক্ষেত্ৰ, হোটেল-ৰেষ্টুৰেণ্ট-ধাবা, ব্যৱসায়িক-বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠান, বিক্ৰী কেন্দ্ৰ, শ্ব’ৰোম, গেলামালৰ দোকান, ফলমূল আৰু শাক-পাচলিৰ দোকান।\n*আন্তঃজিলা যাত্ৰী পৰিবাহী যাতায়াতৰ ক্ষেত্ৰত বাহাল থাকিব নিষেধাজ্ঞা।\n*আন্তঃ জিলা যাত্ৰী পৰিবাহী বাছ তথা আন বাহনৰ ক্ষেত্ৰত মুঠ আসনৰ ৫০ শতাংশ আসনতহে সামাজিক দূৰত্ব, মাস্ক পৰিধান আদি ক’ভিড বিধি মানি চলাচলৰ অনুমতি।\nএই নতুন SOP ১০ আগষ্ট, ২০২১ৰ পুৱা ৫.০০ বজাৰ পৰা প্ৰযোজ্য হ’ব।\nAssam Assam Government Keshab Mahanta New SOP News Time Assam News Today Pratham Khabar 24x7 Pratham Khabar TV\nৰাইজৰ সমস্যা সমাধানৰ দাবীৰে বাঁওপন্থী সংগঠনৰ 'ভাৰত বচাও' কাৰ্যসূচী


Joh 18 | AsmULB | STEP | যীচুৱে এইবোৰ কথা কৈ, কিদ্ৰোণ উপত্যকাৰ সিপাৰে য’ত এখন বাগিছা আছিল, সেই ঠাইলৈ তেওঁ শিষ্য সকলৰ সৈতে তালৈ ওলাই গ’ল; আৰু সেই বাগিচাত তেওঁ আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকল সোমাল।\n1যীচুৱে এইবোৰ কথা কৈ, কিদ্ৰোণ উপত্যকাৰ সিপাৰে য’ত এখন বাগিছা আছিল, সেই ঠাইলৈ তেওঁ শিষ্য সকলৰ সৈতে তালৈ ওলাই গ’ল; আৰু সেই বাগিচাত তেওঁ আৰু তেওঁৰ শিষ্য সকল সোমাল। 2শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিয়া যিহূদায় সেই ঠাই চিনি পাইছিল; কিয়নো যীচুৱে তেওঁৰ শিষ্য সকলক লগত লৈ বহুত বাৰ সেই ঠাইলৈ গৈছিল। 3তেতিয়া যিহূদায় প্ৰধান পুৰোহিত, ফৰীচী সকলৰ বিষয়া আৰু সৈন্যৰ দল এটাৰ সৈতে জোঁৰ, আৰিয়া আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লৈ, সেই ঠাইত উপস্থিত হ’ল।\n4তেতিয়া যীচুৱে, তেওঁৰ প্ৰতি কি ঘটিবলৈ গৈ আছে সেই বিষয়ে আগেয়ে জনাৰ বাবে, তেওঁলোকৰ আগলৈ ওলাই গৈ তেওঁ সুধিলে, “তোমালোকে কোন জনক বিচাৰিছা?” 5তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “নাচৰতীয়া যীচুক”। যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “ময়েই সেই জন”। তেওঁক শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিয়া যিহুদাও তেওঁলোকৰ সৈতে থিয় হৈ আছিল।\n6যেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “ময়েই সেই জন”, তেতিয়া তেওঁলোক পাছ হুঁহকি আহিল আৰু মাটিত পৰি গ’ল। 7তেতিয়া তেওঁ তেওঁলোকক আকৌ সুধিলে, “তোমালোকে কোন জনক বিচাৰিছা”? তেওঁলোকে ক’লে, “নাচৰতীয়া যীচুক”।\n8যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মই তোমালোকক কৈছো, ময়েই সেই জন; এতেকে যদি মোক বিচাৰিছা, তেন্তে এওঁলোকক যাবলৈ দিয়া”। 9তেওঁ আগেয়ে কোৱা কথা সম্পূৰ্ণ হবলৈ এইবোৰ ঘটিল; তেওঁ কৈছিল “মোক যি সকলক দিলা, তেওঁলোকৰ এজনকো মই হেৰুওৱা নাই”।\n10তেতিয়া চিমোন পিতৰৰ, এখন তৰোৱাল আছিল, তেওঁ সেই তৰোৱাল ফাঁকৰ পৰা উলিয়াই, মহা-পুৰোহিতৰ দাসক ঘাপ মাৰি, তাৰ সোঁ কাণ খন কাটি পেলালে। সেই দাসৰ নাম আছিল ‘মল্ক’। 11তেতিয়া যীচুৱে পিতৰক ক’লে, “তৰোৱাল ফাকত সুমুৱাই থোৱা; পিতৃয়ে মোক যি পান-পাত্ৰ দিলে, মই তাতে পান নকৰিম নে?”\n12তেতিয়া সৈন্য দল আৰু তেওঁলোকৰ সেনাপতি আৰু ইহুদী সকলৰ ৰখীয়াবোৰে যীচুক ধৰি বান্ধি, 13প্ৰথমতে হাননৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল; কিয়নো তেওঁ সেই বছৰত মহা-পুৰোহিত হোৱা কায়াফাৰ শহুৰেক আছিল। 14এই কায়াফাই ইহুদী সকলক পৰামৰ্শ দিছিল যে, ‘লোক সকলৰ কাৰণে এজন মানুহ মৰা ভাল’।\n15তেতিয়া চিমোন পিতৰ আৰু আন এজন শিষ্য যীচুৰ পাছে পাছে গ’ল। সেই শিষ্যৰ মহা-পুৰোহিতৰ সৈতে চিনাকি থকাত, যীচুৰে সৈতে মহা-পুৰোহিতৰ চোতাললৈ সোমাই গ’ল। 16কিন্তু পিতৰ দুৱাৰৰ বাহিৰত থিয় হৈ থাকিল। এই হেতুকে মহা-পুৰোহিতৰ চিনাকি সেই আন শিষ্যই আকৌ বাহিৰলৈ আহি, দুৱৰী মহিলা গৰাকীক কৈ, পিতৰক ভিতৰলৈ আনিলে।\n17তাতে সেই দুৱৰী মহিলা গৰাকীয়ে পিতৰক ক’লে, “তুমিও এই মানুহ জনৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ এজন নহয় নে”? তেওঁ কলে “মই নহয়”। 18সেই ঠাইতে দাস আৰু ৰক্ষকবোৰে ঠাণ্ডাৰ কাৰণে জুই জ্বলাইছিল আৰু থিয় হৈ জুই পুৱাই আছিল; পিতৰেও সিহঁতৰ লগত থিয় হৈ জুই পুৱাই আছিল।\n19তেতিয়া মহা-পুৰোহিতে যীচুক, তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ আৰু শিক্ষাৰ বিষয়ে সুধিলে। 20যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “মই জগতৰ আগত মুকলিকৈ ক’লোঁ; মই নাম-ঘৰত আৰু ধৰ্মধামত, ইহুদী সকলৰ গোট খোৱা ঠাইত সদায় শিক্ষা দিলোঁ আৰু কেতিয়াও গুপুতে একো কোৱা নাই। 21তোমালোকে মোক কিয় সুধিছা? তেওঁলোকক সোধা যি সকলে মোৰ কথা শুনিলে, তেওঁলোকক মই কি ক’লো, সেই বিষয়ে তেওঁলোকে জানে”।\n22যীচুৱে এইবোৰ কথা কোৱাত, ওচৰত থিয় হৈ থকা ৰখীয়াবোৰৰ মাজৰ এজনে যীচুক চৰ মাৰিলে আৰু ক’লে, “এনে ধৰণৰ উত্তৰ মহা-পুৰোহিতক কিয় দিছা “? 23যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “যদি মই কিবা অন্যায় কথা কৈছো, তেতিয়া হলে অন্যায় কথাৰ প্ৰমাণ দিয়া; কিন্তু যদি ভাল কথা কৈছোঁ, তেন্তে মোক কিয় মাৰিছা?” 24তাৰ পাছত হাননে যীচুক, মহা-পুৰোহিত কায়াফাৰ ওচৰলৈ পঠাই দিলে, যীচুক তেতিয়া বান্ধি থোৱা আছিল।\n25তাতে চিমোন পিতৰে থিয় হৈ জুই পুৱাই আছিল। তাত থকা মানুহবোৰে তেওঁলোকক সুধিলে, “তুমিও তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ এজন নহয় নে”? তেওঁ অস্বীকাৰ কৰি ক’লে, “মই নহয়”। 26মহা-পুৰোহিতৰ এজন দাসে, যি জনৰ কাণ পিতৰে কাটি পেলাইছিল, তেওঁৰ সমন্ধীয় এজনে ক’লে, “মই তোমাক তেওঁৰ লগত বাগীচাত দেখা নাছিলো নে”? 27তেতিয়া পিতৰে আকৌ অস্বীকাৰ কৰিলে; আৰু সেই সময়তে তৎক্ষণাত কুকুৰাই ডাক দিলে।\n28ইয়াৰ পাছত তেওঁলোকে যীচুক কায়াফাৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰিটৰিয়মলৈ লৈ গ’ল; তেতিয়া সময় ৰাতিপুৱা আছিল; তেওঁলোকে নিজেই প্ৰিটৰিয়ামৰ ভিতৰত সোমাবলৈ মন নকৰিলে, জানোছা তেওঁলোক অশুচি হৈ পৰে, কিয়নো তেওঁলোকে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ ভোজ খাবলৈ আশা কৰি আছিল৷ 29এতেকে পীলাতে বাহিৰলৈ গৈ তেওঁলোকক সুধিলে, “তোমালোকে এই মানুহ জনৰ বিপক্ষে কি গোচৰ আনিছা?” 30তেওঁলোকে উত্তৰ দি পিলাতক ক’লে, “এই লোক জন দুষ্কৰ্ম্মী নোহোৱা হ’লে, আপোনাৰ হাতত এওঁক শোধাই নিদিলোহেতেন”।\n31তেতিয়া পীলাতে তেওঁলোকক ক’লে, ‘এওঁক লৈ যোৱা তোমালোকৰ বিধানৰ মতে তেওঁৰ সোধ-বিচাৰ কৰা”। ইহুদী সকলে তেওঁক ক’লে, “কাকো প্ৰাণদণ্ড দিবলৈ বিধান অনুসৰি আমাৰ ক্ষমতা নাই”। 32কি দৰে তেওঁৰ মৃত্যু হব এই বিষয়ে যীচুৱে যি কথা ইঙ্গিত দিছিল, সেই ধৰণৰে মৰিবলৈ এই ইঙ্গিত সিদ্ধ হ’বলৈ এনে হ’ল।\n33এতেকে পীলাতে আকৌ প্ৰিটৰিয়মৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈ, যীচুক সুধিলে “তুমি ইহুদী সকলৰ ৰজা নে?” 34যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “তুমি নিজেই এই কথা সুধিছা নে নাইবা অন্য লোকে মোৰ বিষয়ে তোমাক এই কথা সুধিবলৈ ক’লে?” 35পীলাতে উত্তৰ দিলে, “মই জানো ইহুদী মানুহ? তোমাৰ স্বজাতিয় লোক আৰু প্ৰধান পুৰোহিত সকলে মোৰ হাতত তোমাক শোধাই দিলে; তুমি কি কর্ম কৰিলা”?\n36যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ নহয়; মোৰ ৰাজ্য এই জগতৰ হোৱা হ’লে ইহুদী সকলৰ হাতত যাতে মোক শোধাই দিব নোৱাৰে তাৰ কাৰণে মোৰ সেৱক সকলে মোক ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰিলেহেঁতেন; কিন্তু এতিয়া মোৰ ৰাজ্য ইয়াত নহয়।” 37তেতিয়া পীলাতে তেওঁক ক’লে, “তেন্তে তুমি ৰজা নে? যীচুৱে উত্তৰ দিলে, “মই যে ৰজা হওঁ, ইয়াক তুমিয়েই কৈছা। সত্যতাৰ পক্ষে সাক্ষ্য দিবলৈ মই জন্ম ধৰি এই জগতলৈ আহিলো। যি কোনোৱে এই সত্যৰ পক্ষত আছে, তেওঁলোকে মোৰ কথা শুনে”৷\n38পীলাতে তেওঁক ক’লে, “সত্য নো কি?” এই কথা সুধি তেওঁ পুনৰ বাহিৰত থকা ইহুদী সকলৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁলোকক ক’লে , “মই এই মানুহ জনৰ একো দোষ দেখা পোৱা নাই৷ 39তোমালোকৰ এটা নিয়ম আছে, সেই নিয়ম অনুসাৰে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ সময়ত মই তোমালোকলৈ এজনক এৰি দিব লাগে, তোমালোকৰ যদি ইচ্ছা হয়, তেনেহলে মই তোমালোকলৈ ইহুদী সকলৰ ৰজাক এৰি দিম নে?” তেতিয়া তেওঁলোকে আকৌ আটাহ পাৰি ক’লে, “এই মনুহ জনক নহয় কিন্তু বাৰাব্বাক এৰি দিয়ক”। সেই বাৰাব্বা এটা ডকাইত আছিল।


খেলুৱৈ সকলক সবল আৰু সক্ষম কৰি ৰাখিবলৈ অনলাইনযোগে বিশেষ টাইকোৱাণ্ড’ প্ৰতিযোগিতা - NEWS8 NorthEast\nখেলুৱৈ সকলক সবল আৰু সক্ষম কৰি ৰাখিবলৈ অনলাইনযোগে বিশেষ টাইকোৱাণ্ড’ প্ৰতিযোগিতা\nহোমেন বৰ্মন। ক’ৰণাৰ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দেশজুৰি বলবৎ কৰিছে ল’কডাউন ৷ ল’ক ডাউনৰ বাবেই এতিয়া বন্ধ হৈ আছে স্কুল-কলেজ, দোকান-পোহাৰ সকলো ৷ ইতিমধ্যে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ ল’ক ডাউনৰ সম্পৰ্কেও ঘোষণা কৰিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৷ ১৭ মে’ লৈকে বঢ়াই দিয়া হৈছে ল’ক ডাউনৰ সময় সীমা ৷\nPosted by NEWS8 Northeast on Sunday, May 3, 2020\nকিন্তু ইয়াৰ মাজতেই খেলুৱৈ সকল যাতে সবল হৈ থাকে তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ৰাজ্যৰ ভিতৰতে আগশাৰীৰ বিশ্বনাথৰ চেমপিয়নচ মেকাৰ একাডেমিয়ে আয়োজন কৰিছে সদৌ অসম ভিত্তিত ফিটনেচ চেলেঞ্জ প্ৰতিযোগীতা ৷\nপ্ৰতিদিনেই নতুন নতুন চেলেঞ্জ দি খেলুৱৈ সকলৰ সক্ষমতাৰ ওপৰত এই প্ৰতিযোগীতা আয়োজন কৰা হৈছে বুলি জানিবলৈ দিয়ে চেম্পিয়নচ মেকাৰ একাডেমিৰ সঞ্চালক তথা বিশিষ্ট সমৰ কলাবিদ হৃদয়ানন্দ দাসে ৷\nখেলুৱৈ সকলক প্ৰতিদিনে প্ৰদান কৰা হয় নতুন নতুন প্ৰত্যাহ্বান আৰু নিজৰ ঘৰতে থাকি খেলুৱৈ সকলেও সেই প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰি ভিডিঅ’ প্ৰেৰণৰ যোগেদি অংশগ্ৰহণ কৰিছে এই প্ৰতিযোগীতাত ৷\nপূৰ্বে খেলুৱৈ সকলে ১ পৰা ১.৩০ ঘন্টা অনুশীলন কৰিছিল যদিও প্ৰতিযোগীতাত টিকি থাকিবলৈ ২ ৰ পৰা ৩ ঘন্টা যুজি ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত কৰে বাবেই খেলুৱৈ সকলৰ সবলতা বৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওলোক সফল হৈছে বুলি উল্লেখ কৰে হৃদয়ানন্দ দাসে ৷\n২৭ মাৰ্চৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই প্ৰতিযোগীতাত হোৱাটছএপৰ জৰিয়তে ৰাজ্যৰ দুশৰো অধিক খেলুৱৈয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছে ৷ দুশ প্ৰতিযোগীৰ মাজৰ পৰা বিচাৰকে ইতিমধ্যে নিৰ্বাচন কৰিছে শ্ৰেষ্ঠ দহজন প্ৰতিযোগী ৷\nবিজয়ী প্ৰতিযোগী সকল ক্ৰমে প্ৰথম তৃষ্ণা দেৱী শেনচোৱা (লক্ষীমপুৰ), দ্বিতীয় লীনা কলিতা (কামৰূপ), তৃতীয় চনম লামা (বিশ্বনাথ), চতুৰ্থ জিজ্ঞাসা নয়নী বৰা (শোণিতপুৰ), পঞ্চম গীতা দৰ্জী (কামৰূপ), ষষ্ঠ ভূমিস্থা দাস (বিশ্বনাথ), সপ্তম মন্দীপ বৰুৱা (বিশ্বনাথ), অষ্টম বৰ্ণীল ফুকন (বিশ্বনাথ), সুদিপ্ত নয়ন বৰা (বিশ্বনাথ)।\nলগতে ৪০ বছৰ বয়সৰ গ্ৰুপত প্ৰথম অপূৰ্ব দাস (কামৰূপ), ৫০ বছৰৰ বয়সৰ গ্ৰুপত হিমাংশু পাঠক (বাকসা্) আৰু ৫০ বছৰ গ্ৰুপৰ ওপৰত বিদ্যুত কুমাৰ বৰা (শোনিতপুৰ)।\nসদৌ অসম টাইকোৱাডো সন্থাৰ চি ই অ ভাস্কৰ ৰঞ্জন দাসৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আৰম্ভ হোৱা প্ৰতিযোগীতাখনৰ বিচাৰক হিচাবে আছে ভাৰতীয় ক্ৰিয়া প্ৰাধিকৰণৰ টাইকোৱানডো প্ৰশিক্ষক দৰ্শনজীতা ভৰালী, টাইকোৱানডোৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বিচাৰক তথা সুদক্ষ সমৰ কলাবিদ লাচিত বসুমতাৰী আৰু অসমৰ সুদক্ষ সমৰ কলাবিদ ইন্দ্ৰ গোহাঁই ৷\nআনহাতে চৰকাৰেই হওঁক অথবা আন আন ক্ৰিড়া সংগঠন সমূহেই হওঁক চেম্পিয়নচ মেকাৰ একাডেমীৰ দৰে বিভিন্ন ক্ৰিড়াৰ খেলুৱৈ সকলক এনেদৰে অনলাইনযোগে প্ৰত্যাহবান দি সবল কৰি ৰখাটো অতি জৰুৰী হৈ পৰিছে যিহেতু ল’ক ডাউনৰ সময়সীমা বাঢ়ি গৈ থকাৰ সমান্তৰালকৈ খেলুৱৈ সকলো নিজ নিজ ঘৰতে আবদ্ধ হৈ থাকিব লগীয়া হৈছে ৷\nঅনাগত দিনত খেলুৱৈ সকলে ৰাজ্যৰ লগতে দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিবলৈ হলে খেলুৱৈ সকল সবল আৰু সক্ষম হৈ থকাটো এতিয়া হৈ পৰিছে অতি জৰুৰী ৷ ইফালে খেলুৱৈ সকলৰ কথা চিন্তা কৰি চেম্পিয়নচ মেকাৰ একাডেমীয়ে গ্ৰহণ কৰা এই পদক্ষেপক ৰাজ্যৰ ক্ৰিড়াবিদ সকলে সলাগ লৈছে ৷\nশিশু খাদ্য বিতৰণক লৈ অনিয়মৰ অভিযোগ, অংগনাবাড়ীৰ কৰ্মীৰ বিৰুদ্ধে ক্ষোভিত ৰাইজ\nডাঙৰ খবৰ ! ত্ৰিপুৰাত পুনৰ ১৩ গৰাকী লোকৰ দেহত ধৰা পৰিছে মাৰাত্মক কৰ’ণা !\nনিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পথৰ দাঁতিৰ গছত খুন্দা যাত্ৰীবাহী বাছৰ


HomeUncategorizedমাতৃৰ অসুখ: ইংলেণ্ড ভ্ৰমণ আধাতে সামৰি মুম্বাইত অক্ষয় কুমাৰ\nPrevious articleলাইভত সুধিলে নীৰজ চোপ্ৰাৰ যৌন জীৱনৰ কথা: ক্ষোভত কি ক’লে নীৰজে?\nNext articleপুনৰ পৰ্দাপ্ৰথা ! কিদৰে সীমাবদ্ধ হৈছে আফগান নাৰীৰ ভৱিষ্যত !


Baycort in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Baycort ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nBeclotec N (1 प्रकार उपलब्ध) Betabiotic Plus (1 प्रकार उपलब्ध) Betsonir N (1 प्रकार उपलब्ध) Daily M (1 प्रकार उपलब्ध) Clowin Gm (2 प्रकार उपलब्ध) Siloderm Mixi (1 प्रकार उपलब्ध) Beclosal (1 प्रकार उपलब्ध) Zovate S (1 प्रकार उपलब्ध) Bencream (1 प्रकार उपलब्ध)\nBaycort के सारे विकल्प देखें\nBaycort की जानकारी\nBaycort ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Baycort Benefits & Uses in Assamese- Baycort ar laabh aaru byavaharsamuh\nBaycort ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Baycort Dosage & How to Take in Assamese - Baycort ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBaycort ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Baycort Side Effects in Assamese- Baycort ar parshwakriyasamuh\nBaycort সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Baycort Related Warnings in Assamese- Baycort xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Baycortৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Baycort with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Baycort ar gurutor kriya-pratikriya\nBaycort মতভেদসমূহ- Baycort Contraindications in Assamese- Baycort nishedhsamuh\nBaycort ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Baycort in Assamese- Baycort ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Baycort ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Baycort Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Baycort kriya-pratikriya\nBaycort ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Baycort Benefits & Uses in Assamese - Baycort ar laabh aaru byavaharsamuh\nBaycort তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nBaycort ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Baycort Dosage & How to Take in Assamese - Baycort ar paali aaru xeya kenedore lobo\nBaycort-ৰ উপাদানসমূহ - Baycort Active Ingredients in Assamese - Baycort-ar upadaansamuh\nBaycort ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Baycort Side Effects in Assamese - Baycort ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Baycort ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nBaycort সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Baycort Related Warnings in Assamese - Baycort xonkranta xatarkatabanisamuh\nBaycort-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত Baycort ৰ সুৰক্ষাৰ বিষয়ে কোনো গৱেষনা কৰা হোৱা নাই। গতিকে, Baycort টো গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত সুৰক্ষিত হয় নে নহয় সেয়া কব নোৱাৰি।\nBaycort-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nBaycort এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Baycort গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Baycort কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBaycortৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Baycort কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBaycortৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Baycort ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nBaycortৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Baycortৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Baycort with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Baycort ar gurutor kriya-pratikriya\nBaycort তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nBaycort মতভেদসমূহ - Baycort Contraindications in Assamese - Baycort nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Baycort লোৱা অনুচিত যাতে -\nBaycort ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Baycort in Assamese - Baycort ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Baycort-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Baycort আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, Baycort লোৱাৰ পিছত এনে কাৰ্যকলাপ বা কাম কৰা নিৰাপদ যিহেতু ই আপোনাক তন্দ্ৰাচ্ছন্ন নকৰে।\nBaycort লোৱাৰ পিছত কোনো পাৰ্শ্চক্ৰিয়া নাই।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Baycortৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Baycort ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Baycort Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Baycort kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Baycortৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nBaycort আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Baycortৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Baycortৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nBaycort ৰ অনুকল্প - Substitutes for Baycort in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Baycort লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Baycort ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Baycort সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Baycort ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Baycort সেৱন কৰে?


Home ARTICLE MUKALI-CHINTA REHNA-SULTANA প্ৰৱন্ধ মুকলি চিন্তা ৰেহনা চুলতানা প্ৰৱন্ধ\nxukhdukh.com April 25, 2018 ARTICLE, MUKALI-CHINTA, REHNA-SULTANA, প্ৰৱন্ধ, মুকলি চিন্তা, ৰেহনা চুলতানা,\nনাৰী স্বাধীনতা আৰু আমাৰ স্বপ্ন\nনাৰী আৰু পুৰুষ এটা মুদ্ৰাৰ ইপিঠি-সিপিঠি ; এজনে আনজনৰ পৰিপূৰক। পিছে এই কথা আমাৰ সমাজত কিমান দূৰ প্ৰতিফলিত? মানৱ জাতিৰ সৃষ্টিত নাৰীৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'লেও সমাজত নাৰীৰ মৰ্যাদা কিমান সেই প্ৰশ্নই আমাৰ মনত প্ৰায়ে আমনি কৰে। এইখিনিতে, সমাজৰ কথা আহোঁতে যিখন সমাজৰ কথা কৈছোঁ সেইখন সমাজ পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ; য'ত পুৰুষেই প্ৰধান, পুৰুষেই য'ত সমাজৰ সংগঠক। সেইখন সমাজ য'ত নাৰীৰ স্বাধীনতা, নাৰীৰ অধিকাৰ পুৰুষৰ হাতত। নাৰীৰ বিধি-বিধান য'ত পুৰুষে নিজৰ স্বাৰ্থত গঢ় দিয়া, য'ত নাৰীৰ নিয়ন্ত্ৰক পুৰুষ- কেতিয়াবা পিতৃ ৰূপত, কেতিয়াবা পতি ৰূপত আৰু কেতিয়াবা ভাতৃ অথবা পুত্ৰ ৰূপত। পুৰুষেই য'ত নাৰীৰ ভাগ্য নিয়ন্ত্ৰক, পুৰুষে নিজেই য'ত প্ৰভু, নাৰীৰ অধিকাৰ আৰু নিৰাপত্তা য'ত পুৰুষৰ সদিচ্ছাৰ ওপৰত নির্ভৰশীল, সেইখন পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ কথা কৈছোঁ।\nনাৰীৰ মুক্তি নোহোৱাকৈ মানৱ জাতিৰ মুক্তি সম্ভৱ নহয়। নাৰীৰ বেদনাত আৰ্ত হৈ ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ দৰে পুৰুষে নাৰী মুক্তিৰ বাবে যি সংগ্ৰাম চলাইছিল সেই সংগ্ৰামৰ সেনাপতিৰ সংখ্যা আজি আৰু মুষ্টিমেয় নহয়। শিক্ষা-দীক্ষাত আগবাঢ়ি, অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বাৱলম্বী হৈ অনেক সাধনা আৰু সংগ্ৰাম কৰি আজিৰ নাৰী জীৱনৰ অনেক ক্ষেত্ৰত আগুৱাই আহিছে। কিন্তু নাৰী প্ৰগতিৰ এই সময়তো আমাৰ সমাজত নাৰীৰ অৱস্থান কিমান মৰ্যাদাপূৰ্ণ, নাৰী কিমান নিৰাপদ সেয়া এক হাজাৰটকীয়া প্ৰশ্ন। সমগ্ৰ বিশ্বজুৰি প্ৰতিদিনে নাৰীৰ ওপৰত যি নিৰ্যাতন, নাৰী ধৰ্ষণ, নাৰী হত্যাৰ দৰে ঘটনা চলিছে তাৰ বিৰুদ্ধে সামাজিক বিবেকৰ সংগঠিত প্ৰকাশ কিমান? পথে-ঘাটে, বাচ-ৰেলত, কৰ্মসংস্থাপন আনকি ঘৰতো নাৰীৰ প্ৰতি পুৰুষৰ অৱজ্ঞা বা আক্ৰমণাত্মক যি মনোভাব তাৰ পৰাই সমাজত নাৰীৰ সামাজিক অৱস্থান ক'ত সেয়া সহজে অনুমান কৰিব পাৰি।\nএইটোও ঠিক যে আধুনিক শিক্ষা আৰু গণতান্ত্ৰিক চেতনাৰ ক্ৰমবিস্তাৰৰ ফলত কিছু ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ অৱস্থা পূৰ্বতকৈ উন্নত হৈছে যদিও আনফালে সমাজৰ ব্যাপক জনগোষ্ঠী অশিক্ষা, অৰ্ধশিক্ষিত আৰু ধৰ্মাছন্ন হোৱাৰ ফলত তাৰ পৰা অবিৰামভাবে নাৰী বিদ্বেষী চেতনাৰ জন্ম আৰু বিস্তাৰ ঘটি আহিছে। আজিৰ দিনত আধুনিক যুগ আৰু শিক্ষাৰ প্ৰভাৱত নাৰীয়ে নিজৰ অৱস্থাৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ বিচাৰিছে। এই ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ মাজতো এক নতুন মানৱিক চিন্তাৰ প্ৰসাৰ ঘটিছে। নাৰীক বন্দীত্ব অৱস্থাৰ পৰা মুক্তি দিবলৈ আনকি বহুত পুৰুষে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে যিটো খুবেই ইতিবাচক আৰু শুভজনক।\nঅলপতে নাৰী দিৱস পাৰ হৈ গ'ল। বিভিন্ন স্থানত ধুম-ধামেৰে পালন কৰা হ'ল এই দিৱস। আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ তাৎপৰ্য যিয়েই নহওক, আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসে আমাৰ দেশত নাৰীৰ সামাজিক অৱস্থান কিমানদূৰ উন্নত কৰিছে, নাৰীৰ অধিকাৰ-মৰ্যাদাৰ প্ৰশ্নত কিমান দূৰ সফলতা আনিব পাৰিছে সেয়া অন্য বিষয়। আজি আমি সেই বিষয়ে আলোচনা নকৰোঁ। আজি আমি আলোচনা কৰিম এক ব্যতিক্ৰমী স্বপ্নৰ কথা। আমাৰ এই স্বপ্ন কিমান দূৰ প্ৰতিফলিত হ'ব, এই স্বপ্ন বাস্তৱ হ'বলৈ কিমান যুগ লাগিব সেই বিষয়ে আমাৰ স্পষ্ট ধাৰণা নাই যদিও আমাৰ বিশ্বাস আমি মিছা স্বপ্ন দেখা নাই। এই স্বপ্ন এদিন ফলিব আৰু সেই দিন খুব সোনকালেই আহিব।\nআমাৰ স্বপ্ন খুব কম সময়ৰ ভিতৰতে আমাৰ দেশত এখন নতুন সমাজ গঢ়ি উঠিব য'ত কোনো বৈষম্য নাথাকিব, নাথাকিব কোনো অসমতা, নাথাকিব নাৰীৰ প্ৰতি কোনো অন্যায়, অত্যাচাৰ, নিৰ্যাতন, শোষণ। আমি দেখা স্বপ্নৰ নতুন সমাজখনত নাৰী হ'ব সম্পূৰ্ণ স্বাধীন। তাত কোনো নাৰীয়ে কোনো নিৰ্যাতনৰ বলি নহ'ব। য'ত পুৰুষৰ সমানেই নাৰীৰ অধিকাৰ ৰক্ষিত হ'ব; নাৰী হ'ব সম্পূৰ্ণ মুক্ত।\nআমাৰ স্বপ্নৰ ভৱিষ্যতৰ নাৰী কোনো দিশেই পিছ পৰি নাথাকিব। জীৱনৰ প্ৰতিটো দিশতেই নাৰী থাকিব আগবঢ়া। পুৰুষৰ লগতে নাৰীয়ে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সমান অধিকাৰ পাব। নাৰী হ'ব সুশিক্ষিতা। নাৰীয়ে নিজৰ শাৰীৰিক- মানসিক বিকাশৰ বাবে সম্পূৰ্ণ সুযোগ পাব। নিজৰ যোগ্যতা, ৰুচি আৰু ইচ্ছা অনুযায়ী নিজৰ কাম নিজে বাচি ল'ব পাৰিব। আমাৰ স্বপ্নৰ সমাজখনত নাৰীৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছা সমাজৰ সংগঠকৰূপী পুৰুষৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে। নাৰীৰ ভৱিষ্যত নাৰীয়ে নিজে গঢ়ি তুলিব। নাৰী কাৰো হাতৰ পুতলা হৈ নাথাকে। ঘৰ, শিক্ষানুষ্ঠান, কৰ্মস্থান, ৰাস্তা- ঘাট আদি সকলোতে নাৰীৰ নিৰাপত্তা ৰক্ষিত হ'ব, নাৰীয়ে সমান মৰ্যাদা পাব। সকলো ক্ষেত্ৰতে পুৰুষৰ সমানে সুযোগ পাব। বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত শিক্ষাবিদ, কলা- বিজ্ঞান, প্ৰশাসনিক কাম, ৰাজনীতি সকলো ক্ষেত্ৰতে নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ হ'ব।\nসম্পদ, ক্ষমতায়ন, শিক্ষা, সুযোগ সকলো ক্ষেত্ৰতে পুৰুষে নাৰীৰ সমান অধিকাৰ পাব। কৃষিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উত্তৰাধিকাৰ, শিক্ষা, কৰ্মসংস্থাপন, সকলো দিশতে নাৰীয়ে সমান সুযোগ পাব। নাৰীৰ সমনাধিকাৰ বিৰোধী যিকোনো শক্তিকে নাৰী শক্তিৰ সন্মিলিত ৰূপে প্ৰতিৰোধ কৰিব। ৰাজনীতিত নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ আশা ধৰণে হ'ব। পাৰ্লিয়ামেণ্ট সহ সকলো ক্ষেত্ৰতে নাৰী পুৰুষৰ সমানে সুযোগ আৰু মৰ্যাদা পাব। সম্পত্তিৰ অধিকাৰী, শিক্ষা, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, কর্মসংস্থাপন সকলোতে নাৰী পুৰুষৰ সমানে সমানে আগুৱাই যাব। ঘৰ-সংসাৰ চম্ভালি লোৱাৰ লগতে স্কুল, কলেজ, বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰ্য্যায়ত শিক্ষকতা কৰাৰ লগতে বেংক-বীমা, কৰ্পৰেট হাউচসহ ব্যৱসায়-বাণিজ্য, আইন-ৰাজনীতি, সাংবাদিকতা আদি সকলোতে নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ চকুতলগা হ'ব। ঘৰ- সংসাৰ চলোৱাৰ লগতে নাৰীয়ে দেশখনো চলাব। নাৰীয়ে তাৰ শ্ৰমৰ যথাৰ্থ মূল্য, সন্মান আৰু স্বীকৃতি পাব। নাৰীয়ে আগবাঢ়ি যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত যিবোৰ প্ৰতিবন্ধকতা আছে সেইবোৰ দূৰ হ'ব। এই যাত্ৰাত নাৰীৰ সম অধিকাৰ, সম মৰ্যাদাৰ পথত পুৰুষেও নাৰীক সহযোগ কৰিব।\nআমি যি স্বপ্ন দেখিছোঁ তাত ভৱিষ্যতৰ নাৰীয়ে কাৰো বশ্য হৈ নাথাকে, সেয়া পিতৃয়েই হওক, স্বামীয়েই হওক, ভাতৃ অথবা পুত্ৰই হওক। প্ৰেম- বিয়াৰ ক্ষেত্ৰতো নাৰীৰ পুৰুষৰ সমানেই স্বাধীনতা থাকিব। নাৰীয়ে কাক ভাল পাব, কাক জীৱন সংগী হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰিব সেয়া ঠিক কৰিব নাৰীয়ে নিজেই। পুৰুষে নিজৰ ইচ্ছামতে যেনেকৈ নাৰীক গ্ৰহণ-বৰ্জন কৰে, নাৰীয়েও তদ্রুপ কৰাৰ স্বাধীনতা থাকিব।\nঅন্যান্য স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তিৰ দৰে যৌন আবেগৰ পৰিতৃপ্তিৰ বিষয়টোও প্ৰত্যেকৰে ব্যক্তিগত বিষয়। তাত তৃতীয় ব্যক্তিৰ হস্তক্ষেপৰ কথা নাহে। মানুহৰ বুদ্ধি, সংস্কৃতিৰ বিকাশ হ'লে তাৰ স্বাধীনতা থাকিলে সি নিজেই তাৰ যোগ্য সংগী বাচি নিব পাৰে। যিবোৰ কাৰণত ছোৱালী অবিবাহিতা হৈ থাকিবলগীয়া হৈছে, পতিতাবৃত্তি গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছে নতুন সমাজখনত সেইসমূহ দূৰ হ'ব। সেইখন সমাজত পুৰুষে নাৰীৰ ওপৰত নিজৰ প্ৰভুত্ব জাহিৰ কৰিব নোৱাৰিব। আনহাতে, স্বামী-স্ত্ৰীৰ দাম্পত্য জীৱনৰ পৰিপুৰ্ণতা লাভৰ যিবোৰ অন্তৰায় আছে নতুন সামাজিক পৰিস্থিতিত সেইবোৰ দূৰ হ'ব।\nসমাজ এখন সামাজিক, ৰাজনৈতিক, সাংস্কৃতিক আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে আগবাঢ়ি যাবলৈ হ’লে নাৰী-পুৰুষ নিৰ্বিশেষে সকলো ব্যক্তি সমানে আগবাঢ়ি যোৱাটো অপৰিহাৰ্য যদিও মানৱ সভ্যতাৰ বিকাশৰ ইতিহাসত এই ধাৰাবাহিকতা ৰক্ষা কৰা দেখা নাযায়। নাৰীৰ অনগ্ৰসৰতাই সমাজক পশ্চাদমুখী কৰাটো ইতিহাসে প্ৰতীয়মান কৰিছে। কৃষিভিত্তিক সমাজ ব্যৱস্থাৰ পৰা মধ্যযুগৰ সাম্ৰাজ্যবাদৰ উত্থান, সামন্ত প্ৰথাৰ প্ৰসাৰ, শিল্প উদ্যোগৰ মাজেদি আজিৰ একবিংশ শতিকাৰ তথ্য-প্ৰযুক্তিৰ বিস্ফোৰণৰ যুগলৈকে সমাজত নাৰী-পুৰুষৰ লিংগভিত্তিক বিভাজনে নাৰীৰ মৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট উত্থান-পতন আৰু পৰিৱৰ্তন আনিছে। আমাৰ স্বপ্ন এই বৈষম্যৰ অৱসান ঘটিব। আমাৰ স্বপ্নৰ নাৰীয়ে নিজৰ অধিকাৰ, প্ৰাপ্য, মৰ্যাদাৰ বাবে সংগ্ৰাম অক্ষুন্ন ৰাখিব। ভৱিষ্যত নাৰীয়ে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য, অসমতাৰ বান্ধোন মোহাৰি স্বাধীনতাৰ জয়গান গাব। আমাৰ স্বপ্ন নাৰী দিৱস কেৱল শব্দত তথা অনুষ্ঠানৰ নামমাত্ৰ নহয় নাৰীৰ সমতা, অধিকাৰ মর্যাদাত ধাৰাবাহিক সংগ্ৰাম কৰি যাব। নাৰী দিৱসৰ তাৎপৰ্য তেতিয়াহে ৰক্ষিত হ'ব। নাৰী দিৱসৰ যি মূল উদ্দেশ্য -লিংগ বৈষম্য আঁতৰাই সমতাৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা, নাৰী সকলক সকলো শোষণৰ পৰা মুক্ত কৰা ইত্যাদি সেই উদ্দেশ্যে নাৰীৰ লগতে পুৰুষৰ সহমিলন আৰু ধাৰাবাহিক সংগ্ৰামৰ জৰিয়তেহে বাস্তৱপৰ হ'ব।\nলেখিকা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষক ৰূপে কৰ্মৰত, ভ্রাম্যভাষ: ৭০০২৬২৪৬৪৪\nTags # ARTICLE # MUKALI-CHINTA # REHNA-SULTANA # প্ৰৱন্ধ # মুকলি চিন্তা # ৰেহনা চুলতানা\nBy xukhdukh.com on April 25, 2018\nLabels: ARTICLE, MUKALI-CHINTA, REHNA-SULTANA, প্ৰৱন্ধ, মুকলি চিন্তা, ৰেহনা চুলতানা


Ad√antage Assam : Some thoughts...\nIn last few days, the Guwahati City has been beautified in war footing with new paintings, road-side decorations, colorful lighting etc. All right thinking Guwahatians wish this beauty to last forever and be real not something superficial and temporary. For this to happen, both govt/administration and the citizen must act hand-in-hand, like....\n(1) Streamline the electrical / telephone / cable-TV/ internet/ fiber optic cables.\n(2) The dirty/smelly dust-bin/ garbage collection needs to be removed from main roadside.\n(3) Clean the Bhorolu river.\n(4) Ban throwing plastic bags/bottles on drains.\n(1) Stop spiting red paan on the recently colored walls / dividers.\n(2) Stop littering the road.\nPan-Spits (তামোলৰ পিক) ...\nCC: Rupam Phukan\nনিদ্ৰা / ৩\n"হাই কনক!!" - বগা ডাক্টৰী কোট পিন্ধা সেই মহিলা গৰাকী মানে ডা মালতী৷ হাতখন আগ বঢ়াই দিলে৷\n-"হাই" বুলি কৈ কনকে হাতখন আগ বঢ়াই দিলে৷\n-"আহক, মোৰ লগত আহক৷"\nমালতিয়ে কনকক পোছাকযোৰ সলাবলৈ দিলে৷ পাতল নীলা পোছাক এযোৰ তাইক পিন্ধিবলৈ দিলে৷ নিজেও বিন্ধিলে৷ তাৰ পিছত দীঘল কৰিড’ৰ এটাইদি গৈ এটা হল ঘৰত সোমালেগৈ৷\nএখন যেন হাস্পিতালৰ আই-চি-ইউ কোঠা৷ অসংখ্য যন্ত্ৰপাতিৰ মাজত পাতল নীলা সাজ পিন্ধা কেইবাজন ডাক্তৰ-নাৰ্চ কামত ব্যস্ত৷ কোঠাটোৰ সোঁমাজত বিচনাখন৷ বিচনা ঠিক নহয়৷ এটা সজাই থোৱা কভিন বুলি ক’লেহে বেছি ৰিজাব৷ মালতিৰ ইংগিত মতে তাই কফিনটোৰ একেবাৰে ওচৰ পালে৷ ওপৰৰ ঢাকনিখন স্বচ্ছ কাছৰ৷ ভিতৰত সেইয়া দীৰ্ঘ-দিনিয়া গভীৰ নিদ্ৰাত - "স্বপ্না"৷ এদিন নহয়, দুদিন নহয়, সম্পূৰ্ণ ১৫০ বছৰ তেওঁৰ শৰীৰৰ বিপাকসমূহ (metabolism) স্তব্ধ কৰি ৰখা হৈছে এই যন্ত্ৰ-পাৰি আৰু বিশেষ ৰাসায়সসমূহৰ সহায়ত৷ এটি মৃদু মিচিকিয়া হাঁহিও যেন "স্বপ্না"-ৰ সতেজ মুখমণ্ডলত স্তব্ধ হৈ থাকিল ডেৰ শতিকা ধৰি৷ অবিশ্বাস্য!!\nসচাঁই সম্ভৱ কৰি তুলিছেনে? মালতিলৈ চাই কনকে ক’লে - "ইমান সতেজ হৈ আছে৷ অবিশ্বাস্য, নহয়নে?"\nডা মালতিয়ে হয়ভৰ দি ক’লে - "হয়, ইয়েই বিজ্ঞানৰ মহিমা৷ তোমাৰ আইতা স্বপ্না কিন্তু তোমাৰ দৰেই দেখিবলৈ৷ মানুহে যজা বাই-ভণী বুলিয়েই ক’ব৷"\nকনকৰ অবিশ্বাস্যৰে ভৰা মূখখনত হাঁহি বিৰিঙি উঠিল- "হয় নেকি? সচাইনে?"\n-"বাৰু, স্বপ্নাৰ বয়স আচলতে কিমান?"\n-"জৈৱিক বয়স (Biological Age) প্ৰায় তোমাৰ সমান, অৰ্থাৎ ২৭ বছৰ৷ কিন্তু যোৱা ডেৰ শতিকা শুই থকাৰ বাবে সময়-ক্ৰমিক বয়স (Chronological Age) ১৭৭ বছৰ৷"\n-"বেছ আমোদজনক৷ আজি বিজ্ঞানে যে কি কি যে সম্ভৱ কৰি তুলিছে !!"\n-"আচলতে সম্ভৱ হয় নে নহয় এতিয়াও আমি গম নাপাও৷ এই পৰীক্ষা সফল হৈছে নে নাই আমি এতিয়ালৈকে নাজানো৷ 'স্বপ্না' সফলতাৰে শাৰ পাই উঠিলেহে আমি ক’ব পাৰিম৷"\n-"অ’ বুজিলো, ঠিকেই৷ তথাপি কথাবোৰ ভাবিয়েই বৰ কিবা কিবা লাগিছে৷ ভয়ো লাগিছে৷ জানোচা শাৰ পাই নুঠে?"\n-"সেই একেই উৎকণ্ঠাত আমি বৈজ্ঞানিকসকলো ভুগিছো৷ বৈজ্ঞানিক তত্ব মতে সকলো কৰা হৈছে৷ শাৰ পাব বুলি সকলোৱে আশাবাদী৷ কিন্তু পৰীক্ষাৰ ফলা-ফল নোপোৱা লৈকে একো কব নোৱাৰি৷"\n-"বাৰু এনে অদ্ভুত পৰীক্ষা কিয় কৰা হৈছিল?"\n-"মহাকাশ যাত্ৰাৰ কাৰণে৷"\n-"মহাকাশ যাত্ৰাতো মানুহে ইতিমধ্যে বহুত কৰিছে৷ এনে পৰীক্ষা নোহোৱাকৈয়ে৷"\n-"হয় কৰিছে৷ কিন্তু আমি আন তাৰকা ৰাজ্যলৈ যাবলৈ বহু বছৰৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ কেইবাশ বছৰ৷ এনে যাত্ৰাৰ বাবে আমাক এনে দীৰ্ঘ দিনীয়া নিদ্ৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ সেয়ে এই 'শীতল নিদ্ৰা'ৰ পদ্ধতি উৎভাৱন কৰা হৈছে৷ 'স্বপ্না'ই তাইৰ কন্যা কেছুৱাজনী দুবছৰ থাকোতেই নিজকে এই পৰীক্ষাৰ বাবে উচ্চৰ্গা কৰিছিলে৷"\n-"মানে মোৰ মা?"\n-"হমমম, আচলতে নহয়৷"\n-"তুমি আচলতে তেখেতৰ পঞ্চম প্ৰজন্মৰ (fifth generation) সন্তান৷ মানে আজু-আজু-আজু আইতা৷"\n-"হা, হা, হা --- আজু-আজু-আজু আইতা 'স্বপ্না' !!"\nশ্ৰেনীবিভাগ: কল্প-বিজ্ঞান, নিদ্ৰা\nনিদ্ৰা / ২\nএ বি আৰ চি ৰ পৰা অহা ডা মালতীয়ে কৈ গ’ল - "আমাৰ গৱেষনাগাৰত যোৱা ১৫০ বছৰ ধৰি আপোনাৰ আজু আইতা 'স্বপ্না' গভীৰ নিদ্ৰাত আছে৷ ইয়াক 'শীতল-নিদ্ৰা' বা 'হাইবাৰনেচন' বুলি কোৱা হয়৷ নিৰ্ধাৰিত কাৰ্য্যসূচীমাতে আমি ইতিমধ্যে তেওঁক জগোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো আৰম্ভ কৰি দিছো৷ প্ৰায় এমাহ মান সময় এতিয়াও বাকী আছে৷ তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে নিদ্ৰা ভংগ হ’লে আমি আপোনাক কৰাটো বিচাৰো৷"\nএতিয়াও বজ্ৰপাত পৰা মানুহজনীৰ দৰে হতবম্ব হৈ চাই থকা কনকে সুধিলে - "ই কেনে গৱেষণা? (এই গৱেষণা) কিয় কৰা হৈছিল? মোক এই বিষয়ে কোনেও আজিলৈকে কিয় কোৱা নাই?"\nডা মালতীয়ে উত্তৰ দিলে - "এই গৱেষণাৰ উদ্দেশ্য হৈছে দূৰ তাৰকাৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা 'শীতল-নিদ্ৰা' বা 'হাইবাৰনেচন'ৰ প্ৰযুক্তি তথা চিকিৎসা-বিজ্ঞানৰ পদ্ধতিসমূহ পৰীক্ষা কৰা৷ ইয়াক ISRO-ৰ আৰ্থিক সাহায্যত কৰা হৈছিল৷ কিন্তু এই বিষয়ে আপোনাক কিয় কোৱা নহ’ল এই বিষয়ে মই ক’ব নোৱাৰিম৷"\nকিছু সময় চিন্তা কৰি কনকে সুধিলে - "তাৰ মানে 'স্বপ্না'-আইতাই এতিয়াও শুই আছে৷"\n-"হয়৷ শুই আছে৷"\n-"মই শুই থকা অৱস্থাতে চাব পাৰিমনে?"\n-"নিশ্চয় পাৰিব৷ আপোনাৰ লগত আমি যোগাযোগ কৰাৰ আৰু এটা উদেশ্য আছে৷"\nডা মালতীয়ে আকৌ ব্ৰিফকেচটো খুচৰি কাগজ এখন উলিয়াই আগ বঢ়াই দিলে৷\n-"এইখন স্বপ্নাই নিদ্ৰালৈ যোৱাৰ আগতে লিখি থৈ যোৱ ইচ্ছা-পত্ৰ৷ "Will" বুলি ক’ব পাৰি৷\n-"ইয়াত কি লিখা আছে?"\n-"ইয়াত বহু কথাই লিখা আছে৷ কিন্তু এতিয়া আপুনি জানিব লগা কথাটো হ’ল - এনে দীৰ্ঘ দিনিয়া শীতল-নিদ্ৰা অন্ত হোৱাৰ পিছত নতুন সমাজখনত মিলি যাবলৈ এগৰাকী ব্যক্তি অহৰনিশে লগত থাকিব লাগে৷ স্বপ্নাই তেখেতৰ আজু-নাতি, অৰ্থাৎ আপোনাক নিৰ্বাচন কৰি থৈ গৈছে এই ইচ্ছাপত্ৰখনত৷ অৱশ্যে আপুনি নিজেও সন্মতি দিব লাগিব৷ গতিকে আমি আপোনাক যোগা-যোগ কৰিছো, এই কথা ব্যক্ত কৰিবলৈ আৰু আপুনি এই কামৰ বাবে ইচ্ছুক হয়নে নহয় জানিবৰ বাবে৷\nডা মালতীয়ে আৰু বহুতো কথা ক’লে৷ কনকে কথাবোৰ ভাৱি-গুণি চাই কামটো কৰিব পাৰিম বুলি ক’লে৷ এইটো তাইৰ নৈতিক কৰ্তব্য বুলিও অনুভৱ কৰিলে৷\nপিছদিনাখন তাই গভীৰ নিদ্ৰাত থকা তাইৰ আজু-অইতাক চাবলৈ যাব৷ তাইৰ মনটো আনন্দত ওপচি পৰিল৷ নিৰ্দিষ্ট সময়ত তাই এ বি আৰ চিৰ দুৱাৰ দলিত ভৰি দিলে৷\nনিদ্ৰা / ১\n-"কনকৰ লগত কথা পাতিব পাৰোঁ নেকি?"\n-"হয়, কনকে কৈছো৷"\n-"আপোনালৈ এখন চিঠি পঠিওৱা হৈছিল৷ এ বি আৰ ছি-ৰ পৰা৷ পাইছেনে?"\n-"এ বি আৰ ছি? মানে?"\n-"উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ব্ৰেইন-জ’নৰ এডভাঞ্চ বায়’মেটাবলিজম ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ পৰা৷"\n-"হমমম... নাই পোৱা৷ হয়তো মন নকৰিলো৷"\nকনক অলপ আচৰিত হ’ল৷ এই নামৰ কোনো অনুস্থানৰ লগত তাইৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই৷ কি চিঠি বা পঠিয়াইছে - তাই ভাৱি নাপালে৷\n-"আমাৰ ডাটাবেচত আপোনাৰ ঠিকনাটো হয়তো শুদ্ধকৈ নাই৷"\n-"অ’, হব পাৰে৷ কি বিষয়ে আছিল, বাৰু?"\n-"কথাটো অলপ গুৰুত্বপূৰ্ণ - ফোনত কোৱা উচিত নহ’ব৷ আমাৰ প্ৰতিনিধি এজনে আপোনাক লগ ধৰি সকলো বুজাই দিব৷"\nপিছদিনাখন নিৰ্ধাৰিত সময়ত এ বি আৰ ছি-ৰ প্ৰধিনিধিজন কনকৰ দুৱাৰ ডলিত উপস্থিত হ’লহি৷\n"মই এ বি আৰ ছি ৰ পৰা আহিছো৷"\n"অ আহক, বহক৷"\nমানুহজনে হাতত এটা ব্ৰিভকেচ লৈ আহিছিল৷ সেইটো থৈ তেওঁ চ’ফাখনত বহিল৷ কনককো বহিবলৈ ইংগিত দি তেওঁ ক’লে - "আপুনিও বহক৷ মই কিছুমান কথা বুজাই দিব লাগিব৷"\nকনক আনখন চফাত বহিল৷ এগৰাকী সম্পূৰ্ণ চিনাকি মানুহ৷ তাইৰ অচহুৱা লাগিল৷\nব্ৰিভকেচটো খুলি মানুহগৰাখিয়ে এখন ফটো আগ বঢ়াই দিলে - "এইয়া কোন, চিনি পাইছে?"\nএগৰাকী গাভৰু ছোৱালীৰ ফটো৷ তাইৰ সমসাময়িকেই হ’ব হয়তো, মানে ২৬-২৭ বছৰীয়া৷ চেহেৰাটো বৰ চিনাকী লাগিছে৷ কিন্তু তাই সেইয়া কোন চিনিব নোৱাৰিলে৷ কোন বা ক’ত দেখিছিলে মনত পেলাব নোৱাৰিলে৷\n-"চিনাকি চিনাকি লাগিছে৷ কিন্তু কোন ধৰিব পৰা নাই৷ কোননো এই গৰাকী"\nমানুহ গৰাকীয়ে মিচিকিয়াই হাঁহিলে৷\n-"এইয়া স্বপ্না৷ আপোনাৰ অতি আপোন সম্বন্ধিয়াই হয়৷"\n-"হয় নেকি? মই হয়তো লগ পোৱা নাই৷"\n-"নাই, আপুনি লগ পোৱা নাই৷ 'স্বপ্না' বিষয়ে আপোনাক কোনেও কেতিয়াও কোৱা নাই?"\n-"নাই কোৱা৷ সৰুতে কৈছিল যদিও মোৰ একো মনত নাই৷"\n-"একেত মানে 'স্বপ্না' আপোনাৰ আজু-আইতা৷"\n-"হয়, এই ফটোখন আজিৰ পৰা ১৫০ বছৰ আগৰ৷ মানে ২০৪০ চনত তোলা৷"\nকনকৰ আজু-আইতাকৰ নাম 'স্বপ্না' ? সুন্দৰ নাম - তাই ভাৱিলে৷ কথাটো জানি অলপ আমোদো পালে৷ কিন্তু তাই এতিয়াও বুজি নাপালে এই মানুহজনে আচলিতে কিয় আহিছে৷ সেয়ে তাই সুধিলে - "এইয়া মোৰ আজু-আইতা, কথাটো বাৰু বুজিলো৷ কিন্তু আপুনি অহাৰ উদ্দেশ্যেটো?"\n-"অ’ সেইটো ক’বলৈকে আহিছো৷"\n-"সকলো ঠিকে থাকে গ’লে, আজিৰ পৰা এমাহৰ পিছত আপুনি 'স্বপ্না'ক সশৰীৰে লগ কৰিব পাৰিব!"\nমানুহগৰাকীৰ কথাত কনক আচৰিত হোৱাই নহয়, ঠঠমঠ খালে -"কি? কেনেকৈ?"\n-"সময়ত সকলো গম পাই যাবা৷ অ’ মই নিজকে চিনাকী দিবলৈ পাহৰি গৈছিলো - মই ডা মালতী৷ এ বি আৰ ছিৰ শ্ৰেষ্ঠ গৱেষক৷"


মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: April 2013\nPosted by হিমজ্যোতি at 4:21 PM2comments:\nঅসমত বৰ্তমান এক নতুন ৰোগে দেখা দিছে! বিশ্ব ৰেকৰ্ডৰ ৰোগ! যোৱা প্ৰায় এবছৰ মানৰ পৰা এই ৰোগে অসমক বাৰুকৈয়ে আক্ৰান্ত কৰিছে। এটাৰ পাছত অইন এটা সংগঠনে নতুন নতুন ৰেকৰ্ডৰ সৃষ্টিৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছে, কিছুমান সফল হৈছে, কিছুমান অসফল হৈছে, কিছুমানৰ প্ৰচেষ্টা এতিয়াও অব্যাহত আছে। এই যে বিশ্ব ৰেকৰ্ডবোৰ হৈছে তাৰ দ্বাৰা সঁচাকৈয়ে আমাৰ অসমৰ অথবা জাতিটোৰ কিবা লাভ হৈছেনে? বাহিৰা দৃষ্টিত খুবেই গৌৰৱৰ এক বিষয়। পৃথিৱীৰ বৃহত্তম, দীৰ্ঘতম, উচ্চতম ইত্যাদি শব্দবোৰে এক গহীন গহীন বাক্যৰ সৃষ্টি কৰে। কিন্তু আমি সঁচাকৈয়ে ইমান উন্নত এক জাতিনে যে ডেৰ কিলোমিটাৰ এখন দীঘল গামোচা শিপীনীৰ দ্বাৰা বোৱাই দিল্লীত প্ৰদৰ্শন কৰি গামোচাক বিশ্বদৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰিম। ঠিক আছে কৰিলো, তাৰ পাছত? আমি অনুভৱ কৰোনে যে যিখন গামোচা আমি আজি বিশ্বৰেকৰ্ডৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰিছো সেই গামোচাৰ অসমত উৎপাদন কিমান? প্ৰতিবছৰে বিহুৰ সময়ত চাহিদা থকা ত্ৰিশ লাখ গামোচাৰ কিমান গামোচা প্ৰতিবছৰে বাহিৰৰ পৰা অসমলৈ আহে? আমি খবৰ কৰোনে, শিপিনীসকলে এখন গামোচা বৈ উঠি কিমান টকা পায়্? অথবা মধ্যভোগীসকলে কিমান টকা এগৰাকী শিপিনীৰ পৰা কাঢ়ি লৈ যায়? এইবোৰৰ আমি হিচাব ৰাখোনে? যিখন গামোচা এটা জাতিৰ এক পৰিচয় হিচাবে সদায় ওপৰত থাকে, সেই গামোচা বোৱা সংস্কৃতিটোক এক উদ্যোগ হিচাবে আমি কিন্তু কাহানিও গঢ়ি তুলিব নোৱাৰিলো। উচিত মূল্য নাপাই অসমৰ থলুৱা শিপিনীয়ে নিজে বোৱা গামোচাৰেই পেটত গাঁঠি মৰাৰ উপক্ৰম হৈ পৰে। সেই গামোচাৰেই আমি আজি বিশ্বৰেকৰ্ড গঢ়িছো। অনা অসমীয়া অথবা বিদেশী লোকৰ দৃষ্টিত হয়তো এক চকু চাৎ মৰা এক কাম। কিন্তু আমি নিজে যদি এবাৰ ভাবি চাওঁ তেন্তে জাতিটোৰ ফোপোলা স্বৰূপটোহে ওলাই পৰে। আজি ডেৰ কিলোমিটাৰ দীঘল এখন গামোচা তৈয়াৰ কৰি বিশ্ব ৰেকৰ্ড গঢ়া হৈছে ,কাইলৈ অইন এটা সংগঠনে দুই কিলোমিটাৰ দীঘল এখন নিৰ্মান কৰি সেই ৰেকৰ্ডটো ভাঙিব আৰু এনেদৰেই আমি দীৰ্ঘতম, উচ্চতম, বৃহত্তম শব্দবোৰৰ মাজত উটি ভঁহি ফুৰিম, সামাজিক সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত এটা জাতিক লৈ। এনেকুৱা এটা ৰেকৰ্ডো শুনিবলৈ হয়তো অলপ ভাল লাগে - লাখ লাখ গামোচা একে সময়তে থলুৱা শিপিনীৰ দ্বাৰা উচিত মূল্যত তৈয়াৰ হোৱা বিশ্বৰেকৰ্ড! হয়, সাফল্য এটাত এনে এটা লেখাই হয়তো মোক বহুতৰ দৃষ্টিত ‘অসম বিৰোধী’ হিচাপে পৰিচয় এটা দিব, কিন্তু এনেকুৱা ক্ষন্তেকীয়া চমকে এটা জাতিৰ এটা পৰিচয়ক যে তীব্ৰ ভেঙুচালি কৰে সেয়াও হয়তো এদিন সকলোৱে অনুভৱ কৰিব। এটা সময়ত হয়তো আমি অনুভৱ কৰিম ৰেকৰ্ডৰ দৌৰত আমি হয়তো নিজকে বহুৱা সাজি দৌৰি গৈ আছো!\nPosted by হিমজ্যোতি at 3:14 PM No comments:


'বানপানীৰ সময়ত অসমলৈ লক্ষ্মী আহিছে; ভালহে কথা, আমি হোটেলৰ ভাড়াত কৰ পাম, GST পাম, এই সময়তে আমাক পইচা লাগে'- মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৪০ গৰাকী বিধায়ক গুৱাহাটীত উপস্থিত হোৱাক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ\nHealth Tips: কুঁহিয়াৰৰ ৰস (Sugarcane Juice) স্বাস্থ্যৰ বাবে লাভজনক যদিও এইসকল লোকে ভুলতেও খাব নালাগে; নহ'লে লাভৰ সলনি হ'ব লোকচান, পিছে জানি লওক লোকচানবোৰ কি কি?\n‘বানপানীৰ সময়ত অসমলৈ লক্ষ্মী আহিছে; ভালহে কথা, আমি হোটেলৰ ভাড়াত কৰ পাম, GST পাম, এই সময়তে আমাক পইচা লাগে’- মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৪০ গৰাকী বিধায়ক গুৱাহাটীত উপস্থিত হোৱাক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ\nমুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয়, ‘লক্ষ্মী যদি আহে, তেন্তে খেদি দিব নেকি? যি ৰাজ্যই লক্ষ্মীক না বুলি কয়, সেই ৰাজ্যই কেতিয়াও উন্নতি কৰিব নোৱাৰে।’\nin ৰাজনীতি, খবৰ\n‘মহাৰাষ্ট্ৰৰ (Maharastra) ৪০ গৰাকী বিধায়কে (40 Mla) অসমলৈ লক্ষ্মীক আদৰি আনিছে। লক্ষ্মীক খেদি দিব নেকি?’ ‘গুৱাহাটীত সকলো আহিব লাগে ব্যৱসায় বাণিজ্য ভাল হ’ব। চৰকাৰে টেক্স পাব, GST পাব।’- মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৪০ গৰাকী বিসম্বাদী বিধায়ক গুৱাহাটীত উপস্থিত হোৱাক লৈ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই (CM Himanta Biswa Sarma)। ‘বানপানীৰ সময়ত অসমলৈ লক্ষ্মী আহিছে। ভাল কথা। আমি হোটেলৰ পৰা কৰ পাম। এই সময়তে আমাক পইচা লাগে।’- মন্তব্য মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ।\nউল্লেখ্য যে, মহাৰাষ্ট্ৰৰ উদ্ধৱ ঠাকৰে (Uddhav Thackeray) নেতৃত্বাধীন চৰকাৰক মহাসংকটত পেলাই বুধবাৰে পুৱাই গুজৰাটৰ পৰা গুৱাহাটীত উপস্থিত হয় ৪০ গৰাকী বিসম্বাদী বিধায়ক। বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ (Guwahati) হোটেল ৰেডিশ্যন ব্লুত (Radisson Blu) বাহৰ পাতি আছে মহাৰাষ্ট্ৰৰ (Maharastra) বিসম্বাদী বিধায়ক কেইগৰাকী।\nবিধায়ক কেইগৰাকী গুৱাহাটীত উপস্থিত হোৱাক লৈ সাংবাদিকে কৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই (CM Himanta Biswa Sarma) প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি কয় যে বানপানীৰ সময়ত অসমলৈ পৰ্যটক অহাটো এটা পজিটিভ কথাহে। বান পৰিস্থিতিৰ বাবে এই সময়ত পৰ্যটক অসমলৈ নাহে। কিন্তু লক্ষ্মী আহিছে যেতিয়া অসমে হোটেলৰ পৰা কৰ পাব। এই সময়তে অসমক বেছি ধনৰ প্ৰয়োজন।\nতেওঁ কয়, ‘এতিয়া সকলো ৰাজ্যৰ আৰু বিদশৰো ৰাজনৈতিক কেন্দ্ৰ যদি গুৱাহাটীত হয়, তেতিয়াও ভাল পাম। এই সময়তে টকা লাগে ৰাজ্য চৰকাৰক। এই সময়ত যদি হোটেলৰ ৰুম পৰ্যটকৰে ভৰি থাকে, তেন্তে আমি কৰ পাম। এই সময়ত যদি অসমখন খালী হৈ থাকে, তেন্তে আমি কেনেকৈ বানপানীৰ লগত জোৰাটাপলি মাৰিব পাৰিম?’\nTags: 40 MlA৪০ গৰাকী বিধায়কAssamBJPCM Himanta Biswa SarmaKhoborMaharastraPoliticalUddhav Thackerayঅসমউদ্ধৱ ঠাকৰেখবৰবিজেপি চৰকাৰমহাৰাষ্ট্ৰমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰাজনীতি\nHealth Tips: কুঁহিয়াৰৰ ৰস (Sugarcane Juice) স্বাস্থ্যৰ বাবে লাভজনক যদিও এইসকল লোকে ভুলতেও খাব নালাগে; নহ’লে লাভৰ সলনি হ’ব লোকচান, পিছে জানি লওক লোকচানবোৰ কি কি?


যোৰহাটৰ দম্পতিৰ মৰম-চেনেহ-আদৰ-হেঁপাহত চুলায়ে মাউৰা কৰা ৪ বাগান সন্তান\nযোৰহাটৰ দম্পতিৰ মৰম, চেনেহ, আদৰ, হেঁপাহত চুলায়ে নিথৰুৱা কৰা চাৰি বাগান সন্তান\nMay 6, 2019 5:18 am\nসহোদৰ শিশু চাৰিটিৰ সৈতে শৰ্মা দম্পতি। ছবি সৌজন্য-- ফে’চবুক।\n“বুজ” কি চাগে নুবুজোঁতেই সিহঁতৰ মা-বাবা মৰি গৈছে। ঘৰ সিহঁতৰ “আশ্ৰয়” আৰু নোহোৱা হৈছে। যি বুলি মাতিলে সিহঁতি ঘূৰি চাবলৈ শিকিছিল, সেই নামো এতিয়া সলোৱা হৈছে।\nশ্ৰমিক জীৱনৰ নিৰ্দোষ অৱসৰৰ একমাত্ৰ সম্বল বিষাক্ত চুলায়ে মাক-দেউতাকক কাঢ়ি নিয়া গোলাঘাটৰ শালমিৰা চাহ বাগানৰ মণিকা, বাদল, কুন্দন আৰু চন্দন এতিয়া যোৰহাটৰ শিক্ষক দম্পতিৰ ঘৰৰ মৰম, চেনেহ, আদৰ আৰু হেঁপাহ।\nযোৰহাটৰ সান্ত্বনা আৰু দেৱব্ৰত শৰ্মাই ইংগিতময় নামকেইটাৰে সৈতে আঁকোৱালি লৈছে অসমৰ শেহতীয়া চুলাই (?) ত্ৰাজিদিটোত নিথৰুৱা হোৱা ল’ৰা-ছোৱালী চাৰিটাক।\nসেউজী পাতৰ আঁৰৰ লাইনত বঢ়া কণমানিকেইটাই এতিয়া নগৰৰ সুবিধাপূৰ্ণ ঘৰত লৈছে জীৱনৰ বাটৰ পাঠ। আৰু সন্তানহীন (সান্ত্বনা শৰ্মাৰ মতে ব্যস্ততা আৰু আৰ্থিক– তেওঁলোকৰ সন্তানহীনতাৰ এটা কাৰণ) শৰ্মা দম্পতিয়ে লৈছে অভিভাৱকত্বৰ আনন্দ আৰু ইটো-সিটো।\n“সিহঁতকেইটাৰ বয়স ১১, ৯, ৬ আৰু ৩ বছৰ। একেবাৰে সৰু ল’ৰাটোক শৌচ-পেচাৱ কৰিবলৈ শিকাব লগা হৈছে। তাতকে ডাঙৰটোৱে ৰাতি বিচনাত পেচাৱ কৰে…হয়তো ভয় সোমোৱাৰ কাৰণে…আৰু হয়তো তাক মৰম আৰু চাইক’থেৰাপিৰ প্ৰয়োজন,” সান্ত্বনা শৰ্মাই জনায়।\nল’ৰা-ছোৱালীকেইটা একে মাক-দেউতাকৰ। ডাঙৰজনী ছোৱালী। ভায়েককেইটাক চোৱা-চিতা কৰাৰ তাইৰ অভ্যাস আছে। বাগানৰ ব্যস্ত, কঠোৰ জীৱনত ১১ বছৰীয়া ছোৱালীজনীয়ে ভায়েকহঁতক চোৱাৰ লগতে লাগিছিল ভাত ৰন্ধাতো। ‘‘খালী পঢ়াত তাইৰ মনোযোগ কম,” সিহঁতক স্কুলত দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰি সান্ত্বনাৰ মন্তব্য।\nসিহঁতক চোলাধৰাৰ যোৰহাট জাতীয় বিদ্যালয়ত নাম লগাই দিয়া হৈছে। ডাঙৰ সৰু নাচাই গোটেইকেইটাকে একে শ্ৰেণীতে সদ্যহতে নাম লগোৱা হৈছে। প্ৰাথমিক পাঠ গ্ৰহণৰ পিছত বয়সভেদে বেলেগ বেলেগ শ্ৰেণীত সিহঁতক নামভৰ্তি কৰোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে শৰ্মা দম্পতিয়ে।\n“কাৰণ সিহঁত প্ৰথমবাৰৰ কাৰণে স্কুললৈ গৈছে। শালমিৰা বাগিচাৰ পৰা আটাইতকৈ ওচৰৰ স্কুলখনলৈয়ো বহুত দূৰ। যিহেতু সিহঁতৰ মাক-দেউতাক দুয়ো বাগানত কাম কৰিছিলে, গতিকে ইমান সৰু ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা ইমান দূৰ যোৱাটো সম্ভৱ নাছিল,” শিক্ষা-স্বাস্থ্য-বাগানৰ উন্নতিৰ ৰাজনৈতিক হুলস্থূলৰ অস্বস্তিদায়ক বিপৰীত ছবিৰূপে গণ্য হ’ব পৰা এই মন্তব্য সান্ত্বনাৰ।\nল’ৰা-ছোৱালীকেইটাই গাত লৈ আহিছে অসমৰ চাহ বাগিচাৰ এখন ছবি। ঘৰলৈ অনাৰ পিছত সিহঁতক পেলুৰ দৰৱ খুওৱা হৈছে, ছিটা দিয়া হৈছে, ছালৰ সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা কৰোওৱা হৈছে, সান্ত্বনাই জনায়।\nদম্পতিটোৱে ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাক আনিছিল গোলাঘাটৰ শিশু কল্যাণ গৃহৰ পৰা। পাঁচ বছৰ লালন-পালন কৰাৰ পিছত শৰ্মা দম্পতিয়ে শিশুকেইটাক আনুষ্ঠানিকভাৱে তুলি ল’ব পাৰিব।\nশিশুকেইটা তুলি লোৱাৰ কথাটো কেনেকৈ তেওঁলোকৰ মনলৈ আহিল? সহোদৰ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা বেলেগ বেলেগ ঘৰত পৰিলে ভুগিব লগা যন্ত্ৰণাই তেওঁলোকক এই সিদ্ধান্ত ল’বলৈ ঠেলি দিছিল, জনায় সান্ত্বনাই।\n“টি ভিত আমি সিহঁতকেইটাক দেখিছিলো। এংকৰজনে কৈ আছিল কোনে এওঁলোকৰ দায়িত্ব ল’ব? আমি ভাবিলো আমিনো কিয় নলওঁ,” সান্ত্বনাই জনায়।\nযোৱা ২২ এ’প্ৰিলত তেওঁলোক শিশু গৃহটোলৈ গৈছিল আৰু সেইদিনাই আনুষ্ঠানিকতা পূৰ কৰি ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা নিজ ঘৰলৈ লৈ আহিছিল।\n২২ এ’প্ৰিল দিনটোকে আটাইকেইটা ল’ৰা-ছোৱালীৰ জন্মদিনৰূপে উদযাপনৰ সিদ্ধান্ত লৈছে দম্পতিহালে।\n“সেইদিনাখনেই লে’নিনৰো জন্ম,” কমিউনিষ্ট আৰু একাংশ জাতীয় মুক্তি সংগ্ৰামীৰ বিপ্লৱী প্ৰেৰণা আৰু একে সময়তে অ-কমিউনিষ্ট বাওঁপন্থীৰ বাবে স্বেচ্ছাচাৰৰ নমুনা ছভিয়েট ইউনিয়নৰ প্ৰথম প্ৰীমিয়াৰজনৰ উল্লেখেৰে সান্ত্বনাৰ মন্তব্য।\nশৰ্মা দম্পতি কমিউনিষ্ট আদৰ্শনিষ্ঠৰূপে জনাজাত।\nসান্ত্বনা শৰ্মা যোৰহাট জাতীয় বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা। দেৱব্ৰত শৰ্মা বৰ্তমান যোৰহাট কলেজৰ অধ্যক্ষ হোৱাৰ লগতে সু-বৃহৎ অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰো মুখ্য সম্পাদক।


সৰুতে বহুত কিতাপ পঢ়া হৈছিল৷ বেলেগ বেলেগ কিতাপৰ বেলেগ বেলেগ ধৰণৰ আখৰ৷ গোটেইবোৰৰ ভিতৰত দস্যু ভাস্কৰৰ আখৰবোৰত কিবা এটা অনামী শিহৰণ লুকাই আছিল৷ লগতে বেটুপাততো৷ আখৰবোৰতে যেন কিবা এটা ৰহস্য বিচাৰি পাইছিলো, কল্পনা কৰিছিলো কাহিনীৰ কথাবোৰ এখন ছবি হিচাপে৷ এই যে এই কিতাপকেইখন খুব মনোযোগ দি পঢ়িছিলো আৰু বহুবাৰ পঢ়া হৈছিল আখৰবোৰেও মনত সাঁচ এটা বহুৱাই গৈছিল৷ নতুন প্ৰিণ্টত যেতিয়া সেই বিশেষ ফণ্টটো সলনি হয়, পঢ়োতে কিবা এটা অখজা লাগে৷\nবহুতে কোৱা শুনো চিঠি আদিতো আখৰবোৰৰ মাজতে হেনো কিবা এটা মাদকতা বিচাৰি পায়৷ আখৰ ভাল হ’ব লাগিব বুলি কথা নাই৷ কিন্তু আখৰখিনি যেন বাৰ্তাবোৰৰ প্ৰতীকহে৷\nএতিয়া ছপা বা হাতৰ আখৰেৰে বাৰ্তা দিয়া দিন উকলিল৷ ডিজিটেল যুগ আহিল৷ মেইল, ফেচবুক, হোৱাটচএপ আদিয়ে কাগজৰ ঠাই কাঢ়ি ল’লে৷ আখৰ বোৰো বেছি যান্ত্ৰিক হৈ পৰিল৷ আমিও লাহে লাহে অভ্যস্ত হৈ পৰিছো৷\nতথাপি দেখোন, পুৱা যেতিয়া মৌবাইলত এনেকুৱা বাৰ্তা কিছুমান পাওঁ, Morning, G Morning, Mng, GM, মূৰটো দেখোন নষ্ট হৈ যায়৷ ওকালি আহে৷ লগত লাগিলে চাৰিটা হাঁহি থকা স্মাইলীয়েই নিদিয়ক কিয় অদ্ভুত লাগে এনে ধৰণৰ আদখৰীয়া বাৰ্তা পালে৷ এনেকুৱা লাগে যেন ৰাতিপুৱাই চব পণ্ড হ’ল৷\nএনেকুৱা মেছেজ পালে উত্তৰ দিওঁ, কি মৰ্ণিং? গুড নে বেড?\nবাপ্পা হেৰে, মৰ্ণিং মানে পুৱা৷ ময়ো গম পাইছো ৰাতি পুৱাইছে বুলি৷ ৰাতিপুৱাটো শুভ হওক বুজাবলৈ আগত গুড বুলি বিশেষণটো লগাচোন৷\nআগতে E mail etiquette পঢ়িছিলো৷ বৰফলা ব্যৱহাৰ কৰি লিখিলে জোৰ দি কথা কোৱা বুজায়৷ গতিকে বিশেষ প্ৰয়োজন নহ’লে তাক ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে ইত্যাদি৷\nএকেই কথা মেছেজৰ ক্ষেত্ৰতো৷ আজিকালি টাচ্চ স্ক্ৰীন থকা মৌবাইল হাতে হাতে৷ তাতে কী-পেডখনতো দুটামান আখৰ টাইপ কৰিলে বাকীখিনি আহিয়েই যায়৷ তেনেস্থলত এনেদৰে Abbreviate কৰাৰ কি প্ৰয়োজন? মনত পৰে, আজিৰ পৰা কিছু তেৰ চৌধ্য বছৰ আগতে যেতিয়া ন’কিয়া ক’ম্পেনীৰ মৌবাইল ব্যৱহাৰ কৰিছিলো য’ত কী-পেডখনত আখৰবোৰ এটা এটাকৈ নাছিল সেই তেতিয়াই আমি dictionary typing পদ্ধতিটো শিকি লৈ সম্পূৰ্ণ শব্দবোৰ লিখি বাৰ্তা পঠিয়াইছিলো৷ চুটি চুটি, বুজি পাবলৈ অসুবিধাজনক শব্দবোৰে আচলতে লেখোতাৰ অভদ্ৰ, অবিনয়ী, অবজ্ঞাসূচক মনোভাৱহে বুজায়৷ অন্ততঃ এনেকুৱা শুভেচ্ছা, সৌজন্যমূলক বাৰ্তাবোৰৰ ক্ষেত্ৰত৷