Assamese Cultural Writing: November 2016\n১৯৯৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেজপুৰৰ দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ সোণালী জয়ন্তী উদযাপন উপলক্ষে সমাবেত হোৱা মামণি ৰয়চম গোস্বামী আৰু হোমেন বৰগোহাঞিদেৱৰ সান্নিধ্য লাভ কৰিছিলোঁ অলপ সময়ৰ বাবে। ড: লক্ষ্মী গোস্বামীৰ বাসভৱনত কটোৱা অন্তৰংগ মুহূৰ্তখিনিৰ কথা দৰং মহাবিদ্যালয় আলোচনী “দৰঙীয়ান”ত পাছত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।\nমামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ প্ৰতি এটা প্ৰশ্ন আছিল এনে- “আপুনি নিজকে লেখক হিচাপে চিনাকি দিবলৈ বিচাৰে নে এগৰাকী লেখিকা হিচাপে?” “আচলতে আমি সুধিব বিচাৰিছিলোঁ, মহিলা লেখিকা হ’ল বুলিয়েই ‘নাৰীবাদী’ বা নাৰীকেন্দ্ৰিক বুলি গণ্য কৰাৰ আমাৰ প্ৰৱণতা আছে, তেখেতে নিজকে নাৰীবাদী বুলিব বিচাৰে নেকি? কিন্তু তেখেতে ক’লে, নাই, লেখক লেখিকা বুলি কোনো কথা নাই। লেখক মানে লেখকেই। মই নাৰীবাদী নহয়। মইতো কেৱল নাৰীৰ চৰিত্ৰকেই অংকণ কৰা নাই, পুৰুষৰ চৰিত্ৰও সমানেই অংকণ কৰিছোঁ। কেৱল নাৰীৰ কথাৰে, নাৰীবাদেৰে কোনো লেখিকা প্ৰকৃতাৰ্থত লেখক হ’ব নোৱাৰে”।\n“প্ৰকৃততে মই সৰু সৰু মানুহবোৰৰ জীৱনৰ দুখ কষ্ট বোৰৰ বুজ লৈ তাৰ কথা লিখিছোঁ। বৃন্দাৱনেই হওক, দিল্লীয়েই হওক বা অসমেই হওক বহুতো ‘তলৰ শ্ৰেণীৰ’ মানুহৰ সংস্পৰ্শৰ মাজেৰে মই জীৱনৰ দুখ কষ্ট উপলব্দ্ধি কৰিছোঁ আৰু তাকে লিখিছোঁ”। (এইখিনি দৰঙীয়ানত প্ৰকাশিত ৰূপৰ একাংশ)।\nমামণি বাইদেউৱে নিজকে ‘নাৰীবাদী’ নহয় বুলি স্বীকাৰ কৰাত সেই সময়ত কোনো কোনো ব্যক্তিয়ে আশ্চৰ্য প্ৰকাশ কৰিছিল। কথাষাৰে আমাৰ মনতো আজিও খুন্দিয়াই থাকিল কে’বাটও কাৰণত। আজি মনত পেলাই কথাষাৰক সদৰ্থক আৰু নঞৰ্থক দুয়োধৰণেৰেই চাব পাৰোঁ। যিহেতু নাৰীবাদী বুলিব পৰাকৈ এটা পদ্ধতিগত সক্ৰিয় ৰাজনৈতিক আন্দোলন বা এক্টিভিজমৰ সৈতে তেখেতে নিজকে জৰিত নহয় বুলি ভাবিছিল সেয়েহে সেই আখ্যটো তেখেতে পৰিহাৰ কৰাই শ্ৰেয় বিবেচনা কৰিছিল। কিন্তু মামণি বাইদেউৰ সৈতে আমাৰ সময়ৰ লেখক লেখিকা সকলৰ এটা প্ৰজন্মৰ ব্যৱধান। বহু কথাই সলনি হ’ল। সমাজ জীৱনত, ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত আৰু সাহিত্যৰ পথাৰতো বহুতো উত্থান পতন ঘটিল এই সময়ছোৱাত। কিন্তু আজিলৈকে সকলো লেখিকাৰ মুখতে সময়ে সময়ে এই একেষাৰ স্পষ্টীকৰণেই শুনিবলৈ পাই থাকিলোঁ- “মই নাৰীবাদী নহয়, মানৱতাবাদীহে”।\nকিছুমান বিশেষ প্ৰসংগ সংগতি সাপেক্ষে কিছুমান শব্দই তাৰ পূৰ্বাপৰ নিৰ্ধাৰিত অৰ্থৰ পৰা মুক্ত হৈ এটা পৰিভাষাৰ ৰূপ লয়। পৰিভাষিক শব্দ একোটাক তাৰ নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগৰ পৰা আঁতৰাই চাব নোৱাৰি। এতিয়া কোনটো শব্দ কেৱল এটা শব্দ আৰু কেতিয়া এটা শব্দ মাত্ৰ নহৈ এটা পৰিভাষা সেইটো অলপ সূক্ষ্ম ভাবে চালেহে ঠাৱৰ কৰিব পৰা যাব। কিছুমান ক্ষেত্ৰত সিবোৰ বুজিবলৈ সহজ। এটা উদাহৰণ দিওঁ। যিবোৰ শব্দৰ সৈতে “বাদ” (-ইজম) প্ৰত্যয় যুক্ত হৈ থাকে সেইবোৰ পৰিভাষা বুলি পোণছাটেই কৈ দিব পাৰোঁহক। মানৱতা এটা সাধাৰণ শব্দ যি এক বিশেষ গুণক চিহ্নিত কৰে। কিন্তু মানৱতাবাদ বুলি ক’লে সি আৰু এটা সাধাৰণ শব্দ মাত্ৰ হৈ নাথাকে, সি এটা পৰিভাষালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। মাৰ্ক্স মানে এজন ব্যক্তিৰ নাম। কিন্তু মাৰ্ক্সবাদ এটা পৰিভাষা। এক বিশেষ চিন্তা পদ্ধতিৰ সমৰ্থক আৰু বিশ্বাসী সকলহে মাৰ্ক্সবাদী। ব্যক্তি হিচাপে কাৰ্ল মাৰ্ক্স নামৰ মানুহজনৰ লগত জড়িত যিকোনো কথাই আকৌ মাৰ্ক্সবাদী বুলি কোৱাটোও ভুল হ’ল। কাৰ্ল মাৰ্ক্স নিজেই মাৰ্ক্সবাদী নাছিল বুলি খুহুতীয়াকৈ কোৱা কথাষাৰ এইখিনিতে গুৰুত্বপূৰ্ণ। আধুনিক বা আধুনিকতা দুটা অসমীয়া শব্দ। কিন্তু যেতিয়াই এই দুটা শব্দক আধুনিকতাবাদ নামৰ কথাষাৰৰ প্ৰসংগতহে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, তেতিয়া এইবোৰেই হৈ উঠে পাৰিভাষিক। তেতিয়া আমি যিকোনো নতুন, এই সময়ৰ অথবা সমসাময়িক কথাকে এই অভিধাৰ মাজলৈ সুমুৱাই আনিব নোৱাৰিম। শব্দ ‘আধুনিক’ মানে যুগ-নিৰপেক্ষ ভাবে এই সময়ৰ, বর্তমান, নতুন, সাম্প্রতিক, নৱ, অধুনাকালীন, নব্য, জীৱন্ত, চলতি, নবীন, অদ্যাপি প্রচলিত, অর্বাচীন আদি; কিন্তু পাৰিভাষিক ‘আধুনিক’ মানে এটা বিশেষ যুগ-সাপেক্ষ হে। সেয়ে যদি নহ’লহেতেন নৱকান্ত বৰুৱাক আজিৰ তাৰিখত এজন ‘আধুনিক কবি’ বুলি নক’লোঁ হেতেন।\nপৰিভাষালৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা এটা শব্দই কেনেকৈ তাৰ চিৰাচৰিত অৰ্থৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰি অন্য অৰ্থ বা অন্য পৰিসৰ লাভ কৰে সেইটো সহজ ভাবে বুজাবলৈ অসমীয়া ব্যাকৰণত থকা “বহুব্ৰীহি সমাস”ৰ কথা মনত পেলাই দিব খুজিছোঁ। বহুব্ৰীহি সমাসত সমস্যমান পদসমূহৰ অৰ্থপ্ৰতীতি নহৈ অন্য পদৰ অৰ্থহে মূখ্যৰূপে প্ৰতীয়মান হয়। যেনে পীতাম্বৰ, দশভূজা, দশানন ইত্যাদি। পীতাম্বৰ মানে পীত (হালধীয়া) বস্ত্ৰ পৰিহিত। কিন্তু হালধীয়া বস্ত্ৰ পৰিধান কৰিলেই যিকোনো মানুহকেই আমি পীতাম্বৰ নোবোলোঁ। আমি পীতাম্বৰ বুলিলে কেৱল শ্ৰীকৃষ্ণকহে বুজোঁ। তেনেকৈয়ে দশভূজা বুলিলে বুজোঁ দূৰ্গাক আৰু দশানন বুলিলে বুজোঁ ৰাৱণক। যিকোনো এজন ব্যক্তিয়েই ডিঙিত নীলা ৰং সানি ল’লেই তেওঁক আমি নীলকণ্ঠ বুলিম জানোঁ? এইখিনি কথা পতাৰ পিছত হয়তো আৰু বুজিবলৈ অসুবিধা নহ’ব যে খেনোৱে নাৰীৰ দুখ দুৰ্দশাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিলেই অথবা নাৰীৰ মুক্তিৰ কথা পাতিলেই তেখেতক নাৰীবাদী বুলি কৈ দিব পৰা নাযায়।\nঅসমীয়া সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু সামাজিক জীৱনত অসাৱধানতাজনিত কিছুমান মনোবৃত্তিয়ে যথেষ্ঠ ক্ষতি সাধন কৰি আহিছে। এই অসাৱধানতাখিনি কেতিয়াবা অজ্ঞতাপ্ৰসূত, কেতিয়াবা সামাজিক স্তৰত স্থিতিহীনতা আৰু সুবিধাবাদৰ ফলশ্ৰুতি স্বৰূপ। সামগ্ৰিকভাবে অসমীয়া মানুহৰ ঔদাসীন্য আৰু বৌদ্ধিক অনীহা যে জগৰীয়া এই কথাটো আগতে আমি বহুবাৰ পাতি আহিছোঁ।\nযিকোনো পৰিভাষা আৰু ‘বাদ’ৰ প্ৰতি অসমীয়া সমাজত বিৰাট অনীহা সূচক মনোভাৱ পৰিলক্ষিত হৈ আহিছে। বিশেষকৈ কেইটামান ‘বাদে’ যথাৰীতি আতংকৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। আটাইতকৈ ডাঙৰ আতংকবাদী বাদটো সম্ভৱ মাৰ্ক্সবাদ। মাৰ্ক্সবাদ সম্পৰ্কে এটাও শব্দ নজনা এজনেও একে আষাৰতে কৈ দিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে – মাৰ্ক্সবাদ বেয়া। দ্বিতীয়টো নাৰীবাদ। এইটো কেৱল আতংকজনিতই নহয় একপ্ৰকাৰে অস্পৃশ্যও। শব্দটো উচ্চাৰণ কৰিলেও একপ্ৰকাৰে জাত যোৱাৰ লেখিয়া অৱস্থা হয়। আজিৰ পৰা দুই দশকমানৰ আগতে উত্তৰ-আধুনিকতাবাদ সম্পৰ্কীয় কিছু লেখা মেলা হোৱা দেখিছিলোঁ; তেতিয়াও দেখিছিলোঁ লেই লেই ছেই ছেই কৰি মানুহে সাত জাঁপ মাৰিছিল। কাৰণ তাতো এটা “বাদ” আছিল। এই বাদ-ভীতিৰ কাৰণ বা উৎস কোনখিনিত? ই এক গুৰুতৰ প্ৰশ্ন।\nঅলপ গমি চালেই বুজিবলৈ অসুবিধা নহয় যে বাদ ব্যতিৰেকে গত্যন্তৰ নাই। বাদ মানেই মতবাদ, আৰু তাতোকৈ বহুত কিবা। বাদ মানে এক স্কুল অফ থটছ (School of Thoughts)। পদ্ধতিগত চিন্তাপ্ৰণালীৰ বাবেই বাদ-বোৰৰ অস্তিত্ব আছে। একোটা ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট নিৰ্মাণ, এটা আণুক্ৰমিক ধাৰাবাহিকতা আৰু উত্তৰণৰ পথ নিৰ্ণয় কৰিবৰ বাবে, কথা এষাৰৰ প্ৰসংগায়িতকৰণৰ বাবেও, আৰু এই সকলোবোৰৰ উৰ্ধত এটা আন্দোলনৰ ৰূপত এটা চিন্তাক প্ৰতিপালন কৰিবৰ বাবেই এই “বাদ” বস্তুটোৰ প্ৰয়োজন হয়। অসমীয়াৰ মাজত বাদ-ভীতিয়ে এইটোকে সূচায় যে পদ্ধতিগত চিন্তাৰ বা চৰ্চাৰ অভাৱ। তেনেহ’লে এইটো কথাই প্ৰতীয়মান হয় যে কথা বাৰ্তাত বা চিন্তা চৰ্চাত এটা ইতিহাস সন্মত পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আমি অপাৰগ। এই গোটেইখিনিৰ মূলতে আছে একধৰণৰ ৰাজনৈতিক অপৰিপক্কতা। অৱস্থান গ্ৰহণৰ প্ৰতি থকা ভয় আৰু তুমুল আত্মবিশ্বাসহীনতাই লেখক বা চিন্তক সমূহক “মই কিন্তু এনেকুৱা নহয় দেই, মই তেনেকুৱাহে” এনে ধৰণেৰে এটা আপোচকামী কৈফিয়ৎ সূচক সুৰেৰে কথা ক’বলৈ প্ৰৰোচিত কৰি আহিছে।\nউদাহৰণ স্বৰূপে নাৰীবাদ এটা ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক আন্দোলন প্ৰসূত বস্তু। ইয়াৰ অন্তৰ্গত কথা আলচিবলৈ হ’লে সেই ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক প্ৰেক্ষাপটক অণুধাৱন কৰিব লাগিব। তাকে বুজি নোপোৱাৰ ফলত সময়ে সময়ে যেতিয়াই নাৰী অথবা নাৰীবাদ সম্পৰ্কে কথা কোৱা হয় তেতিয়াই সামগ্ৰিক ভাৱে নাৰীৰ সমস্যা, লিংগ-বৈষম্য আৰু নাৰীবাদ গোটেইখিনিকে একাকাৰ কৰি পেলোৱা হয়। কিন্তু জনাই জানে যে জেণ্ডাৰ (Gender) আৰু ফেমিনিজম (Feminism) দুটা বেলেগ কথা।\nওচৰ চুবুৰীয়াই কি বুলিব?\nভ্ৰূণহত্যাৰে পৰা আৰম্ভ কৰি ছোৱালী সন্তান আৰু ল’ৰা সন্তানৰ প্ৰতিপালনৰ ক্ষেত্ৰত থকা বৈষম্য, স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, যৌতুক, ঘৰুৱা নিৰ্যাতন, ডাইনীৰ নামেৰে হত্যা, আৰু ধৰ্ষণলৈকে এশ এবুৰি নাৰী-সংক্ৰান্তীয় দুৰ্ভাগ্যজনক সমস্যাৰে জৰ্জৰিত আমৰ এইখন দেশত নাৰীবাদ নামৰ বস্তুটোৱে এটা নতুন ৰূপত গঢ় লৈ উঠিব লাগিছিল। কিন্তু কাৰ্যক্ষেত্ৰত হৈ থাকিল ওলোটাটো। এই সমস্যাবোৰ আমি যেন দৈনন্দিন জীৱনৰ অৱধাৰিত অংগ বুলিয়েই মানি ল’বলৈ মান্তি হ’লোঁ। কেনেবাকৈ আমাক কোনোবাই নাৰীবাদী বুলি কৈ দিব পাৰে বুলি ভয়টো আমাৰ মাজৰ কিমানে সংযম মানি থাকোঁ? যেনিবা নাৰীবাদী মানেই ‘পুৰুষ-বিৰোধী’, ‘পাৰিবাৰিক জীৱনৰ ধ্বংসকাৰী’, ‘উঠি অহা যুৱতীসকলৰ মনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পৰা’ কিবা এটা। আটাইতকৈ ডাঙৰ সন্ত্ৰাসটো হ’ল - যদি কোনোবাই নাৰীবাদী বুলি ষ্টাম্প এটা লগাই দিয়ে তেতিয়া কি হ’ব? বাকী কোনো লেবেলৰ প্ৰতিয়েই ইমান ভয় নাই। উজনিৰ লেবেল, নামনিৰ লেবেল, নবীন ব উদীয়মানৰ লেবেল, প্ৰবীণৰ লেবেল, গ্ৰাম্য জীৱনৰ লেবেল, নাগৰিক জীৱনৰ লেবেল এনেকুৱা দেধাৰ লেবেলৰ সৈতে কোনো মনান্তৰ নাই। তাঁতি আৰু তাঁতী উপাধিৰ দুজন সন্মানীয় কবিৰ পিছত ‘চাহপতীয়া কবি’ বুলিও লেবেল এটা লাগিল। কিন্তু “বাদ” ছাফিক্স থকা কোনো লেবেল নচলিব।\n“আমাৰ মাজৰে কিমানে নাৰীবাদৰ লেবেলটো গাত লাগি পৰাৰ নামত ভয় খায়?” এইখিনি কথা মহিমা মনচন্দা নামৰ পি-এইচ-ডি পৰ্যায়ৰ গৱেষক এগৰাকীয়ে “Why do we fear being labeled asaFeminist in India?” নামৰ এটা ব্লগত সোধা কথা। তেখেতৰ বক্তব্য- “মোৰ নাৰীবাদী স্থিতিয়ে, অন্ত:কৰণেৰে সমাজত নাৰীসন্তানৰ অৱস্থান উন্নীতকৰণ কৰিবৰ প্ৰয়াসে মোক পুৰুষ-বিৰোধী কৰি তোলে নেকি? মোৰ উত্তৰটো হ’ল – না। মই এগৰাকী নাৰীবাদী কাৰণ মই বিশ্বাস কৰো পুৰুষ মহিলা উভয়ে একত্ৰে মিলি সমাজত নাৰীৰ অৱস্থান উন্নিতকৰণৰ হকে কাম কৰিব পাৰে। মই এক নাৰীবাদী এই কাৰণেই যে মই বিচাৰোঁ নাৰী হিচাপে মই ভুক্তভোগী হোৱা মানসিক ছাপখিনি অইনেও যাতে আৰু ভূগিবলগীয়া নহয়। সকলো নাৰী যে এই যুঁজত ঐকবদ্ধ মই সেয়া নাভাবোঁ। মই মানি লওঁ যে কেৱল পুৰুষেই নহয় পুৰুষৰ লেখিয়াকৈয়ে মহিলা সকলেও কিন্তু পুৰুষতন্ত্ৰৰ সমস্যাখিনিক প্ৰতিপালন কৰিহে আহিছে। মই বিশ্বাস কৰোঁ এজন পুৰুষেও মহিলাৰ দৰেই নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰিব পাৰে। নবেল বঁটা বিজয়ী অমৰ্ত্য সেনেও নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰি থৈছে!! মজাৰ কথা এইটোও যে “Let Her Live” (তাইক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়া) নামৰ উদ্যোগটো হাতত লৈ লিংগ বৈষম্যৰ ফলত হৈ থকা ভ্ৰূণহত্যাৰ বিৰুদ্ধে আৰু ন্যায়িক সমতাৰ কাৰণে কাম কৰি থকা ছল্ট ইনিচিয়েটিভছ নামৰ অনুষ্ঠানটোৰ প্ৰতিস্থাপক সদস্য আটাইকেইজন কিন্তু পুৰুষহে”। মনচন্দাই ব্লগটো শেষ কৰিছে এটা অহ্বানেৰে- “আমি সকলোৱে মিলিত ভাবে নাৰীবাদক আঁকোৱালি লওঁ আহক- যিসকলৰ বাবে পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ৰে সম-অধিকাৰ কাম্য। জাতি, বৰ্ণ, ধৰ্ম, লিংগ আৰু ভৌগলিক অৱস্থান নিৰ্বিশেষে আমি সকলোৱে নিজৰ অভিজ্ঞতাখিনি আদন প্ৰদান কৰোঁ আহক”। [দ্ৰষ্টব্য- http://letherlive.in/blog/why-do-we-fear-being-labeled-feminist-india]\nকথাখিনি আমৰ দেশৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত কৈ থকা হৈছে মানে এইটো নহয় যে অন্য দেশৰ অৱস্থা বেলেগ। পশ্চিমীয়া দেশতো নাৰীবাদ শব্দটো সমানেই অপৃশ্য। জেছিকা বেৰণ নামৰ মহিলা গৰাকীয়ে “The Modern F-Word: Why People Are So Afraid Of Feminism” বুলি কিয় লিখিব লগীয়া হ’ল সেইটো ভাবিলেই অৱস্থাটো প্ৰকট হৈ পৰে। “Well, apologies in advance for the strong language: I'maf*minist. I know, I know, I shouldn't use suchaword. I could give men the impression I just irrationally hate them withafiery passion, and want to kick them off the corporate ladder. And then I'll just end up alone, as an old spinster cat lady”. [http://elitedaily.com/women/call-me-the-f-word-feminism/1059133/].\nআমি কৈ থকা বা ক’ব খোজা ধৰণৰেই ‘নাৰীবাদ’ আৰু ‘নাৰীবাদী’ কথাদুষাৰলৈ মানুহে কিয় ভয় খায় সেই কথাত প্ৰশ্ন কৰি কেথেৰিন কেলিহাৰেও অজ্ঞানতাৰ কথাটো উল্লেখ কৰিছে। I find it disgraceful that people fear the words ‘feminism’ and ‘feminist.’ What gives me hope is that the cause of fear is ignorance, and ignorance can be solved with knowledge and education. The concept of feminism has been around for centuries. Humanitarians, philosophers, journalists, professors and theologians have written and spoken-out about the term on numerous points. It is an ideology –asystem of ideas. If you look up the term ‘feminist’ inadictionary, the term ‘man-hater’ does not appear. In fact, the definition will discuss the idea of equal rights between men and women. [Katherine Kelliher, Why fear ‘feminism’?]\nএই গোটেই লেখাটো লিখিবলগা হ’ল দুটা কাৰণত। প্ৰথমটো হ’ল আমাৰ অসাৱধানতা আৰু অজ্ঞতাজনিত কিছুমান ভুলৰ ফলত আমি একো একোখন ক্ষেত্ৰৰ বিস্তৰ ক্ষতি সাধন কৰি থাকোঁ। ধৰা হওক মই নাৰীবাদৰ সমৰ্থন নকৰোঁ, অথবা নাৰীবাদী চৰ্চা সম্পৰ্কে পঢ়া শুনা নাই বাবে নিজকে সেই সমূহ কথা-বাৰ্তাৰ সৈতে নিজকে সাঙুৰিবলৈ নিবিচাৰোঁ। ঠিক আছে কোনো কথা নাই বাৰু। কিন্তু “মই আকৌ নাৰীবাদী নহয় দেই, মই কোনো বাদত নাই” বুলি বাৰে বাৰে কৈ থকাৰ ফলত বিশাল জনমানসত এটা নঞৰ্থক বাতাৱৰণৰ সৃষ্টি কৰা হৈ থাকে। এই দায়ভাগ স্বীকাৰ কৰি লোৱা ভাল। কাৰণ কথাষাৰ শুনাতহে সৰল বা সহজ। আচলতে কিন্তু ইমান সহজ নহয়। তাত এটা বাদ বা এটা বিশেষ চিন্তা-প্ৰণলীৰ প্ৰতি তচ্ছিল্যৰ সুৰ এটা নিহিত থকা দেখা পাওঁ।\nদ্বিতীয় কাৰণটো হ’ল সম্প্ৰতি মহিলা লেখকৰ এটা জাগৰণ দেখা পাইছোঁ অসমীয়া সাহিত্যত যিটো আগৰ সময়খিনিত নাছিল। মহিলা লেখক সকলৰ কথা নোকোৱাকৈ এই সময়ৰ অসমীয়া গল্প আৰু উপন্যাসৰ কথা পাতিবই নোৱাৰি। নাৰী-মনৰ নাৰী জীৱনৰ কথাই সেইবোৰত প্ৰকাশিত হোৱাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়। কিন্তু সেইবোৰত বহুলাঞ্চে চকুত পৰা বস্তুটোৱেই হৈছে স্থিতিহীনতা। হুজুগতে অলপতে প্ৰাঞ্জল কুমাৰ শৰ্মা বশিষ্ঠৰ মন্তব্য এষাৰ তুলি দিলোঁ। তেখেতে লিখিছিল – “সাম্প্ৰতিক অসমীয়া গল্পৰ ভালেখিনি মন-মন্থনেৰে, বিশেষকৈ নাৰীৰ মন-মন্থনেৰে আৰু অতি বিশেষকৈ লেখিকাৰ আত্ম-মন্থনেৰে ভৰি উঠিছে ǀ অসমীয়া গল্পৰ ক্ষেত্ৰখনত আচলতে মন-মন্থনসম্বলিত গল্পৰ ধাৰা এটাৰে বিকাশ সাধিত হৈছে ǀ কুৰি বছৰমানৰ আগতে শিলনিৰ মাজৰ নিজৰাৰ দৰে বাট লৈছিল ধাৰাটোৱে ǀ যোৱা দহ বছৰমান ধৰি তাত বৰ্ষাৰ উদ্দাম সোঁত ǀ গভীৰ-অনুভূতিসিক্ত আত্মনিষ্ঠা, সংস্কৃতীয়া ভাষা আৰু চুটি চুটি দফাত আৱদ্ধ গাইগুটীয়া প্ৰতীতিৰ উপৰি-পাতন ধাৰাটোৰ গল্পকাৰসকলৰ কেইটিমান উল্লেখযোগ্য শৈলীগত বৈশিষ্ট্য ǀ ধাৰাটোৰ বিকাশ ইলেইন শ্বোৱাল্টাৰে কোৱা গাইনোক্ৰিটিকছ, অৰ্থাৎ নাৰী-সমালোচনাৰ ফালৰ পৰা তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ǀ শেহতীয়াকৈ ধাৰাটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী লেখিকাৰ সংখ্যাধিক্য আৰু তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্যৰ একমুখিতা আৰু বিষয়ী তথা দৃষ্টিকোণৰ নিকট সামঞ্জস্য ধাৰাটোৰ প্ৰবাহৰ প্ৰতি ভাবুকি-স্বৰূপ হৈ উঠিছে ǀ প্ৰবাহৰ স্বাৰ্থতে ধাৰাটোত বিভিন্নতাসন্ধানী সম্পৰীক্ষা চলিব লাগিব, লগতে সি বহল সামাজিক ক্ষেত্ৰখনকো গভীৰভাৱে স্পৰ্শ কৰিব পাৰিব লাগিব ǀ (উৎস- ফে’চবুক, ৩ নৱেম্বৰ, ২০১৬)।\nনিজৰ নাৰীবাদী স্থিতি স্বীকাৰ কৰা কোনোবা লেখিকা (মহিলা লেখক দেখা পাওঁ বা নাপাওঁ “মই কিন্তু কোনো বাদত নাই, মই মানৱতাবাদীহে” বুলি উপৰুৱাকৈ কৈ দিয়া যে কে’বাগৰাকীকো পাইছোঁ সেই কথা হয়তো দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। কথাষাৰ উপৰুৱা বুলি এই কাৰণেই ক’লোঁ যে মানৱতাবাদ এটা বাদ হ’ব নোৱাৰে। এই কথাষাৰৰ কোনো ত্বাত্বিক ভিত্তি নাই আৰু চাবলৈ গ’লে কোনো মানেও নাই। পৃথিৱীত হয়তো এনে কোনো মানুহ নোলাব যি নিজকে মানৱতাবাদী নহয় বুলি ক’ব। বাদ থাকিলেই বিবাদ থাকিব, বিসম্বাদ থাকিব, প্ৰতিবাদ থাকিব। এটা বাদৰ খণ্ডন হৈ আন এটা বাদৰ সৃষ্টি হয় অথবা সেই বাদটোৰেই নৱনিৰ্মাণ হয়। মানৱতাবাদ-বিৰোধী কোনো বাদ নাই। আনকি ধৰ্মৰ নামত বা আন কিহবাৰ নামত মানুহ মাৰি থকা সকলেও কিবা নহয় কিবা এটা যুক্তি দৰ্শাই সেই হত্যাকাণ্ডৰো “মানৱতাবাদী” সমৰ্থন বিচাৰিয়ে উলিয়াব। ‘জেহাদী’য়েও মানৱ কল্যাণৰ স্বৰ্থতেই ‘জেহাদ’ কৰি থকা বুলি নকয় জানোঁ। গতিকে বেছিভাগ মহিলা লেখকৰ অৱস্থানটো হৈ থাকে ‘জলে নামবো ছুল ভেজাবো না’, অথবা সাপো মাৰক লাঠিও নাভাগক ধৰণৰ। বলিষ্ঠ নাৰী-চৰিত্ৰৰ ৰূপায়ণ কৰা বুলি, নাৰী-মনৰ নাৰী সমস্যাৰ কথা কোৱা বুলি কৃতিত্বখিনি লাগিব, কিন্তু নিজকে নাৰীবাদী বুলি ঘোষণা কৰি তাৰ দায়িত্বভাগ বহন কৰা নচলিব।\nপশ্চিমত ৰেণেছাঁ বা নৱজাগৰণ অহাৰ আগলৈকে শিল্প-কলাত কেৱল দেৱ-দেৱীৰ ছবিহে অঁকা হৈছিল। পোৰ্টেইট বা মুখাৱয়ব আঁকিলেও তাৰো ধৰ্মীয় কৰণ কৰি লোৱা হৈছিল। লিওনৰ্ডো দা ভিন্সিৰ মনলিছা ছবিখন এইবাবেই বিখ্যাত যে পশ্চিমৰ শিল্পৰ ইতিহাসত এইখনেই প্ৰথম ছবি য’ত এক মনুষ্যক মনুষ্যৰ ৰূপতেই মনুষ্যৰ স্বকীয় পৰিচয়তেই অঁকা হৈছিল। সেয়েহে এইখিনি সময়তে হিউমেনিজম বুলি কথা এষাৰ ওলাইছিল। সেই বিশেষ প্ৰসংগ-সংগতিক বাদ দি আন ক’ৰবাত কেতিয়াবা কেনেবাকৈ ‘মানৱতাবাদ’ কথষাৰে এটা বাদৰ ৰূপ যদি লৈছিল আমি নাজানোঁ। কিন্তু এইখিনি কথা জানোঁ যে নিজৰ স্থিতি সম্পৰ্কে সন্দিহান, নিজৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থান সম্পৰ্কে অনবৰতে সুবিধাবাদী ভূমিকা ল’বখোজা সকল, আৰু “নাৰীবাদ” শব্দটো শুনিলেই “ওচৰ চুবুৰীয়াই শুনিলে কি ক’ব” বুলি ভাবি থকা মধ্যবিত্তীয় মানসিকতাৰ লোকসকলৰ বাবে “মানৱতাবাদ” এটা সঘন উচ্চাৰিত শব্দ।\nপলমকৈ হ’লেও অসমৰ যুৱ সমাজৰ মাজত ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে। লেখক সাহিত্যিক সকলো ক্ৰমগত ভাবে নিজৰ ৰাজনৈতিক স্থিতি সম্পৰ্কে সচেতন হ’বলৈ লৈছে। এই সমসাময়িক অৱস্থাটো আইডেণ্টিটি পলিটিক্সৰ যুগ বুলিও ক’ব পৰা যায়। লগতে এতিয়া হ’ল এক্টিভিজমৰ (Activism) যুগ। আগৰ কালৰ “মই আকৌ লেখিকা নহয় দেই” বুলি বৈষ্ণৱী বিনয় দেখুওৱাৰ পৰম্পৰাৰ বিপৰীতে এতিয়া “হয় মই লেখিকা” বুলি আত্মপ্ৰত্যয় সাব্যস্ত কৰাৰহে যুগ সেয়া দেখা পাইছোঁ। এনে এটা সময়তো এজন লেখকে মুক্তকণ্ঠে নিজৰ নাৰীবাদী স্থিতি ঘোষণা কৰিবলৈ যদি ওলাই অহা দেখা নাপাওঁ তেনেহ’লে বুজিব লাগিব সামাজিক স্তৰতেই, জাতিগত পৰ্যায়তেই সমূহীয়া মনস্কতাৰ (Collective Consciousness) মাজত কোনোবাখিনিত এক বিৰাট কেৰোন ৰৈ গৈছে।\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 7:36 AM


ক'ৰ'ণাৰ বেয়া খবৰৰ মাজে মাজে আজিৰ দিনটোৰ এটা ভাল খবৰ; কি এই ভাল খবৰ?\nক’ৰ’ণাৰ বেয়া খবৰৰ মাজে মাজে আজিৰ দিনটোৰ এটা ভাল খবৰ; কি এই ভাল খবৰ?\nগুৱাহাটী , June 3, 2020 5:21 pm\nৰাজ্যত অপ্ৰতিৰোধ্য ক’ৰ’ণাৰ সংক্ৰমণ। কিন্তু এই বেয়া খবৰৰ মাজে মাজে আজিৰ দিনটোতো আহিছে পুনৰ এক ভাল খবৰ।\nআজিৰ দিনটোত বৰ্তমানলৈকে ৬৭গৰাকী লোক ক’ৰ’ণামুক্ত হৈছে।\nক’ৰ’ণামুক্ত হোৱা সকলৰ মাজত সোণাপুৰ জিলা অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ পৰা ৩৯ গৰাকী, বৰপেটাৰ ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ মেডিকেল কলেজৰ পৰা দহগৰাকী, ডিমা হাছাও অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ পৰা সাতগৰাকী, GMCHৰ পৰা চাৰিগৰাকী, শিলচৰ মেডিকেল কলেজৰ পৰা দুগৰাকী, যোৰহাট মেডিকেল কলেজৰ পৰা তিনিগৰাকী, MMCHৰ পৰা এগৰাকী আৰু গোলাঘাট অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ পৰা এগৰাকী লোকক মুক্তি দিয়া হৈছে।\nৰাজ্যত মুঠ ক’ৰ’ণামুক্ত হৈছে ৪০৪ গৰাকী লোক। ১২৬১ গৰাকী লোক বৰ্তমানো চিকিৎসাধীন হৈ আছে।\n?Total Discharged Patients – 404\n?Active Patients – 1261\nকালিৰ দিনটোত ৯১ গৰাকী লোক ক’ৰ’ণামুক্ত হৈ চিকিৎসালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ উভটিছিল। কালিৰ পৰা আজিলৈকে ১৫৮ গৰাকী ৰোগী ক’ৰ’ণামুক্ত হৈছে।\nযোৱা ৩১ মে’ৰ দিনা ২২ গৰাকী ৰোগী ক’ৰ’ণামুক্ত হৈ ঘৰলৈ উভটিছিল।\nযোৱা ৩০ মে’ত ৩৮ গৰাকী লোকক ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ চিকিৎসালয়ৰ পৰা যাবলৈ দিয়া হৈছিল।\nযোৱা ২৭ মে’ত ৰাজ্যত ২৫ গৰাকী লোকক চিকিৎসালয়ৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল।\nযোৱা ২৩ মে’ত দন্ত চিকিৎসক ডঃ দীপা ডেকা সুস্থ হৈ উঠাৰ বাবে তেওঁক GMCHৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ লগতে অন্য এগৰাকী মহিলা ৰোগীকো মুক্তি দিয়া হৈছিল GMCHৰ পৰা।\nউল্লেখযোগ্য যে, যোৱা ২০ মে’ত GMCH ৰ কণিষ্ঠ চিকিৎসক ডঃ লিথিকেশ সুস্থ হৈ উঠিছিল।\nৰাজ্যত আজিৰ দিনটোত বৰ্তমানলৈকে ১১১ গৰাকী লোক এই কোভিড-১৯+ ত আক্ৰান্ত হোৱাত তথা ৰোগীৰ সংখ্যা ১৬৭২ লৈ বৃদ্ধি পোৱাত সকলো আতংকিত হৈ আছে যদিও ২৪ ঘণ্টাত ১৫৮ গৰাকীকৈ ৰোগী ক’ৰ’ণামুক্ত হোৱাটোৱে জনসাধাৰণলৈ কিছু পৰিমানে সুখৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে।


শ্ৰীশ্ৰী সৰস্বতী পূজাৰ ভোগঘৰৰ পৰা লাইভ… – বিৰিয়া Biriyaa\nসৰস্বতী পুজাৰ দুপৰীয়া… আনবোৰ নিউজ চেনেল সুন্দৰী সন্ধানত ব্যস্ত। অসমৰ একমাত্ৰ ব্যতিক্ৰমী চেনেলটিয়ে সুন্দৰী সন্ধান বাদ দি ৰাইজক সৰস্বতী পূজা সংক্ৰান্তীয় আন এক ব্যতিক্ৰমী লাইভ কভাৰেজ দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। সেয়া হ’ল সৰস্বতী পূজাথলী সমূহৰ ভোগ ৰন্ধা পাকঘৰৰ পৰা লাইভ!! এয়া মই চানৰাইজ একাডেমীত উপস্থিত আছো বুলি পুজাথলীৰ ভোগঘৰৰ ভিতৰত সোমাই গৈ এজনে আটাহ পাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। `এয়া চাওক দৰ্শকসকল, আমি আপোনালোকে সৰস্বতী পুজাৰ এক ব্যতিক্ৰমী অভিজ্ঞতা দিবলৈ আপোনালোকক সৰস্বতী পুজাৰ পাকঘৰৰ পৰা লাইভ দেখুৱাবলৈ লৈছো। এয়া মমমমই সসসসৰচতী পূজাৰ পাপপপকঘৰৰ পৰা আপোনালোকক দেখুৱাইছো… এয়া কেৰাহীত খিছিৰি; খিছিৰি এয়া খিছিৰি!! ভাত(!) দালি(!) আলু, কবিৰে বনোৱা হৈছে খিছিৰি! মই আমাৰ কেমেৰা পাৰ্ছনক অনুৰোধ কৰিম তেওঁ যেন বক-বককৈ কেৰাহীত উতলি থকা খিছিৰি খিনি আমাৰ দৰ্শক সকলক দেখুৱায়।\nহিহা মে আছাম কা কৌনো বাস্তু নাই.. সব বাহিৰৰ আছে একদম বিলাতী খিছিৰি, ৰাইজ বিলাক খাই কেনে ভাল পাব, হামি লাবৰা থো বন্ধ কৰি দিছে, হামি ৰাইজক গোপাল মহাৰাজ কা পনীৰ আৰ মটৰ চবজি খুৱাই আছো, আমাৰ খৰু খৰু মাইনা বিলাক পনীৰ খাই কেনে ভাল পায়।\nএয়া চাউল,এয়া আলুগুটি। আৰু এয়া বিহালি… নহয় ক্ষমা কৰিব বিলাহী। ইয়াৰে চচচছ নহয় মানে টক বনোৱা হব। কি সুন্দৰ আয়োজন! আমি এইবাৰ যাম আমাৰ ৰান্ধনি দাদাৰ ওচৰলৈ… দাদা আপুনি কি ৰান্ধিছে?(!) আপোনাৰ খিছিৰি ৰান্ধি কেনে অনুভৱ হৈছে? আমাৰ দৰ্শক সকলক অকণ জনাওকচোন… ৰান্ধনিয়ে কপালৰ ঘামখিনি হাতেৰে মছি লৈ গাইছে- খিছিৰি ৰন্ধন প্ৰকৰণ আৰু তেওঁৰ অনুভৱ! এইবাৰ আমি আয়োজক সমিতিৰ এগৰাকী বিষয়ববীয়াৰ লগত কথা পাতি জানিবলৈ চেষ্টা কৰিম তেখেতসকলে কেনে ব্যতিক্ৰমী ভোগৰ আয়োজন কৰিছে সেই বিষয়ে..`.অ, আমি আমাৰ ভক্তপ্ৰাণ ৰাইজক ভোগ হিচাবে অলপ স্পিছাল খানা খুৱাব চেষ্টা কৰিছো। এই খিচুৰী যা বনোৱা হৈছে ইহা মে চাৱল যি আছে সেইথো কেব জহা মানে বেংগলৰ ৰামপাল জহা, বেৰেলী মচুৰ দাল, জলন্ধৰ আলু, আৰু কোচবিহাৰৰ কবি দেওৱা হৈছে… হিহা মে আছাম কা কৌনো বাস্তু নাই.. সব বাহিৰৰ আছে একদম বিলাতী খিছিৰি, ৰাইজ বিলাক খাই কেনে ভাল পাব, হামি লাবৰা থো বন্ধ কৰি দিছে, হামি ৰাইজক গোপাল মহাৰাজ কা পনীৰ আৰ মটৰ চবজি খুৱাই আছো, আমাৰ খৰু খৰু মাইনা বিলাক পনীৰ খাই কেনে ভাল পায়। মুথতে হামাৰ পুজাৰ খানা স্পেছিয়েল আছে, অহা বছৰ আমি খিছিৰি বন্ধ কৰি কেনে কেব জহা চাউলৰ ভেজ বিৰিয়ানি আৰু আলু পোষ্ঠ দিম ভাবিছো।` খিছিৰি আমাৰ খুন্দৰী বাইদেউ বিলাকে খাবলৈ অলপ দিগদাৰ পায় কাৰণ মেক আপথু নষ্ট হৈ যায় না! `ধন্যবাদ ডাঙৰীয়া কি সুন্দৰ ব্যতিক্ৰমী চিন্তা খিছিৰি ঠাইত বিৰিয়ানি …` আমি আগ্ৰহেৰে ৰৈ থাকিম সৰস্বতী পুজাত বিৰিয়ানি খাবলৈ!! আহক এতিয়া আমি সকলোৱে কওঁ সৰস্বতী মাই কি জয়য়য়য়য়য়!. আটাহ তুংগত উঠিল!! এৰা, সৰস্বতী পূজাৰ ভোগৰ মেনু সলনি হবলৈ সৰহ দিন নাই ৰাইজ!\nঅ ৰি ন্দ ম তা লু ক দা ৰ\nবজালী মহাবিদ্যালয়ৰ ভ্ৰমণ আৰু পৰ্য্যটন পৰিচালনা বিভাগৰ সমন্বয়ক তথা সহযোগী অধ্যাপক অৰিন্দম তালুকদাৰ এগৰাকী সুলেখক আৰু আলোকচিত্ৰানুৰাগী।\nPrevious মেৰে পাছ 'ভোট' হে !\nNext অ ধি ষ্ঠা ত্ৰী\nপ্ৰ তী তি!\nজানমনি বৰা 10 মাহ ago


অহল্যা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ অহল্যা (১৮৪৮–১৯০৬)\nশতানন্দ (ৰামায়ণ অনুসৰি)\nহিন্দু ধৰ্মত, অহল্যা(সংস্কৃত: अहल्या), গৌতম মহৰ্ষিৰ পত্নী। তেওঁক অহিল্যা বুলিও জনা যায়। বহুতো হিন্দু শাস্ত্ৰত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ইন্দ্ৰই (দেৱতাৰ ৰজা) তেওঁৰ সতীত্ব নষ্ট কৰিছিল, বিশ্বাসঘাতকতাৰ বাবে তেওঁৰ স্বামীয়ে অভিশাপ দিছিল, আৰু ৰামৰ দ্বাৰা এই অভিশাপৰ পৰা মুক্ত হৈছিল।\nব্ৰহ্মাই এক পৰমসুন্দৰী নাৰী সৃষ্টিৰ মানসেৰে অহল্যাক সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী ঋষি গৌতম বয়সত তেওঁতকৈ যথেষ্ট ডাঙৰ আছিল। প্ৰাচীনতম পূৰ্ণাঙ্গ উপাখ্যান সমূহত কোৱা হৈছে, অহল্যাই ছদ্মবেশী ইন্দ্ৰক চিনি পালেও তেওঁক প্ৰত্যাখ্যান কৰা নাছিল। কিন্তু পৰৱৰ্তীকালৰ গ্ৰন্থ সমূহৰ মতে, অহল্যা নিৰ্দোষী আছিল। তেওঁ ইন্দ্ৰৰ শঠতাৰ চিকাৰ হৈছিল অথবা ধৰ্ষিতা হৈছিল। সকলো উপাখ্যানতেই দেখা যায়, ঋষি গৌতমে অহল্যা আৰু ইন্দ্ৰ উভয়কেই অভিশাপ দিছিল। অভিশাপটো ঠিক কি আছিল, সেই লৈ গ্ৰন্থ সমূহৰ মাজত মতভেদ আছে। অৱশ্যে সকলো গ্ৰন্থতেই কথিত হৈছে যে, ৰাম অহল্যাৰ ত্ৰান কৰ্তা মুক্তিদাতা ৰূপে উপস্থিত হৈছিল। প্ৰাচীন গ্ৰন্থ সমূহত আছে, প্ৰায়শ্চিত্তৰ বাবে অহল্যাই কঠোৰ তপস্যা কৰিছিলে আৰু ৰামক আতিথ্য দান কৰি পাপমুক্ত হয়। কিন্তু পৰৱৰ্তীকালত প্ৰচলিত হোৱা জনপ্ৰিয় পুনৰ্কথন সমূহত দেখা যায়, ঋষিৰ অভিশাপত অহল্যা শিললৈ ৰূপান্তৰ হয় আৰু ৰামৰ পাদস্পৰ্শে পুনৰায় মানৱী ৰূপ ঘূৰাই পায়।\nশাস্ত্ৰগ্ৰন্থ সমূহত অহল্যাৰ যি জীৱনকথা পোৱা যায়, তাৰ সকলোৰে কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু হ'ল ইন্দ্ৰ কৰ্তৃক অহল্যাক প্ৰলুব্ধকৰণ আৰু তাৰ প্ৰতিফল।  ব্ৰাহ্মণ গ্ৰন্থসমূহত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱমৰ পৰা ষষ্ঠ শতাব্দী) প্ৰথমে ইন্দ্ৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ আভাস দিয়া হ'লেও হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম-চতুৰ্থ শতাব্দী) প্ৰথম স্পষ্টভাবে আৰু সবিস্তাৰে তেওঁৰ পৰকীয়া সম্পৰ্কৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ৰামায়ণত ৰামৰ মাহাত্ম্য কীৰ্তিত হৈছে। সেয়ে মধ্যযুগীয় এই সাহিত্যত ৰাম কৰ্তৃক অহল্যা-উদ্ধাৰক ঈশ্বৰৰ কৃপাৰ নিদৰ্শন হিচাপে সেই কাহিনিৰ ওপৰতে অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। বিভিন্ন ধৰ্মগ্ৰন্থত বহুবাৰ পুনৰ্কথিত হোৱা আধুনিক যুগৰ কবিতা, চুটিগল্প আনকি নৃত্য আৰু নাট্যসাহিত্য সমূহত এই কাহিনি বহুবাৰ উপস্থাপিত হৈছে। প্ৰাচীন উপাখ্যানসমূহত ৰামৰ মাহাত্ম্য কীৰ্তিত হ'লেও আধুনিক গল্প সমূহত অহল্যাৰ ওপৰত বিশেষভাৱে আলোকপাত কৰি তেওঁৰ দৃষ্টিকোণৰ ফালৰ পৰা ৰচিত হৈছে। কোনো কোনো উপাখ্যানত তেওঁৰ সন্তানসন্ততিৰ কথাও আছে।\nহিন্দু প্ৰথানুসাৰে অহল্যাক পঞ্চকন্যা (পাঁচ আদৰ্শ সতী)ৰ মাজত প্ৰথম বুলি কোৱা হয়। হিন্দু বিশ্বাস অনুযায়ী, এই পঞ্চকন্যাৰ নাম জপ কৰিলে পাপস্খলন ঘটে। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত নিঃশংক চিত্তে অভিশাপ গ্ৰহণৰ হেতু তেওঁক পতীব্ৰতা আৰু নাৰীত্বৰ আদৰ্শ হিচাপে প্ৰশস্তি কৰা হয়; আনহাতে অন্য ক্ষেত্ৰত ব্যভিচাৰৰ অপৰাধত তেওঁক নিন্দাও কৰা হয়।\n"অহল্যা" নামটো দুটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি: "অ" আৰু "হল্যা।"  "অ" এটা নঞৰ্থক উপসৰ্গ আৰু সংস্কৃত অভিধানসমূহত "হল্যা" শব্দটিৰ সংজ্ঞা এটা নাঙল (হাল), হালকৰ্ষণ অথবা অংগবৈকল্যৰ সৈতে যুক্ত কৰা হৈছে।  ৰামায়ণৰ উত্তৰাকাণ্ডত ব্ৰহ্মাই সংস্কৃত "অহল্যা" নামটিৰ সংজ্ঞা আগবঢ়াই কৈছে যে "যি অসৌন্দৰ্যৰ অখ্যাতিৰ পৰা মুক্ত" অথবা "যি নিখুঁত সুন্দৰী।" এই প্ৰসংগত ইন্দ্ৰক তেওঁ কি দৰে অহল্যাৰ শৰীৰৰ সকলো অংশৰ মাজেৰে সকলো সৃষ্টিৰ বিশেষ সৌন্দৰ্য প্ৰকাশ কৰিছে, সেই বিষয়ে ব্যক্ত কৰিছে।  কোনো কোনো সংস্কৃত অভিধানত যিহেতু অহল্যা শব্দটিৰ অনুবাদত "অকৰ্ষিত" অভিধাটো ব্যৱহাৰ কৰিছে,  সেই হেতু কোনো কোনো আধুনিক লেখকে এই শব্দটো যৌনসংগমৰ ইংগিত সূচক বুলি দাবী কৰে। তেওঁলোকৰ মতে, নামটি কোনো কুমাৰী অথবা মাতৃচৰিত্ৰৰ দ্যোতক। এই অৰ্থটো তেওঁৰ চৰিত্ৰৰ সৈতে খাপ খায়। কাৰণ, ভিন্ন ভিন্ন দৃষ্টিকোণৰ পৰা ইন্দ্ৰই ঢুকি পোৱাৰ পৰা যিকোনো প্ৰকাৰে নিলগত থকা বুলি ভবা অহল্যাৰ চৰিত্ৰ সন্দৰ্ভত এই কথা খাপ খাই পৰে।  যদিও ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে আক্ষৰিক "অকৰ্ষিত" অৰ্থটিৰ প্ৰতিয়ে গুৰুত্ব আৰোপ কৰি কৈছে যে, অহল্যা হ'ল শিলৰ দৰে অনুৰ্বৰ ভূমিৰ প্ৰতীক, যি ৰামৰ স্পৰ্শত কৰ্ষণযোগ্য হৈছিল।  দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ভাৰতী ঝাবেৰিয়ে ৰবীন্দ্ৰনাথৰ সৈতে ঐকমত্য পোষণ কৰি অহল্যাক অকৰ্ষিত ভূমি হিচাপেই ব্যাখ্যা কৰিছে। তেওঁৰ ব্যাখ্যাৰ ভিত্তি আছিল গুজৰাটৰ প্ৰচলিত আদিবাসী ভিল ৰামায়ণ, যি প্ৰকৃতপক্ষে তাৰিখবিহীন আৰু মৌখিকভাৱে প্ৰচলিত কাহিনী। \nসৃষ্টি আৰু বিবাহ[সম্পাদনা কৰক]\nব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা বাবে অহল্যাক প্ৰায়ে আয়োনিজাসম্ভৱা বুলি কোৱা হয়, অৰ্থাৎ যি মহিলাৰ পৰা জন্ম হোৱা নাই।  ৰামায়ণৰ বালকাণ্ডৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫মৰ পৰা চতুৰ্থ শতিকা) উল্লেখ আছে যে ব্ৰহ্মাই তেওঁক "বিশুদ্ধ সৃষ্টিশীল শক্তিৰ বাবে যথেষ্ট পৰিশ্ৰমেৰে" গঢ়ি তুলিছিল।  ব্ৰহ্মপুৰাণ আৰু বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণেও ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰাই তেওঁৰ সৃষ্টি বুলি সমৰ্থন কৰে।  মাহাৰী নৃত্য পৰম্পৰা অনুসৰি, ব্ৰহ্মাই সবাতোকৈ সুন্দৰ মহিলাৰ ৰূপত অহল্যাক সৃষ্টি কৰিছিল যাতে ইয়াৰ দ্বাৰা উৰ্বশীৰ গৌৰৱ ভাঙিব পৰা যায়, যি আছিল সবাতোকৈ সুন্দৰ অপ্সৰা।  জনজাতীয় ভীল ৰামায়ণত আৰম্ভণিতে অহল্যা, গৌতম আৰু ইন্দ্ৰৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কাহিনীটোত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি অহল্যাক সপ্তঋষিৰ (সাতজন ঋষি) যজ্ঞৰ ভস্মৰ পৰা সৃষ্টি কৰা হৈছে আৰু মহৰ্ষি গৌতমক ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা উপহাৰ দিয়া হৈছে।  ইয়াৰ বিপৰীতে ভাগৱত পুৰাণ আৰু হৰিবংশয় অহল্যাক পুৰু ৰাজবংশৰ ৰাজকুমাৰী হিচাপে গণ্য কৰে, সেই অনুসৰি তেওঁ ৰজা মোদ্গলৰ কন্যা আৰু ৰজা দিবোদাসৰ ভগ্নী। \nৰামায়ণৰ উত্তৰাকাণ্ডত(বেছিভাগ পণ্ডিতে ইয়াক মহাকাব্যত পৰৱৰ্তী সংযোজন হিচাপে গণ্য কৰে), ব্ৰহ্মাই অহল্যাক আটাইতকৈ ধুনীয়া মহিলা হিচাপে সৃষ্টি কৰে আৰু যৌৱন প্ৰাপ্ত নোহোৱালৈকে তেওঁক মহৰ্ষি গৌতমৰ যত্নত ৰাখে। যেতিয়া অহল্যাই যৌৱন প্ৰাপ্ত কৰে, ঋষিয়ে তেওঁক ব্ৰহ্মালৈ ঘূৰাই দিয়ে, ব্ৰহ্মা মহৰ্ষি গৌতমৰ যৌন সংযম আৰু তপস্বীত্বৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ অহল্যাক পুনৰ মহৰ্ষি গৌতমক অৰ্পণ কৰে। ইন্দ্ৰই, বিশ্বাস কৰিছিল যে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহিলাসকল কেৱল তেওঁৰ বাবে, সেয়ে তেওঁ অহল্যাৰ বনত বাস কৰা তপস্বীৰ সৈতে বিবাহৰ প্ৰতি তীব্ৰ বিৰক্তি প্ৰকাশ কৰে। \nব্ৰহ্মপুৰাণে অহল্যাৰ জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক পালন-পোষণ সম্পৰ্কে একেই বিৱৰণ দিয়ে, অৱশ্যে ইয়াত লিপিবদ্ধ কৰা অনুসৰি তেওঁৰ বিবাহৰ পাত্ৰ এখন মুকলি প্ৰতিযোগিতাৰ জৰিয়তে নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। সেই অনুসৰি ব্ৰহ্মাই এবাৰ ঘোষণা কৰে যে তিনিখন পৃথিৱীৰ (স্বৰ্গ, মৰ্ত্য আৰু পাতাল) চাৰিওফালে পৰিভ্ৰমণ কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তিয়েই অহল্যাক জয় কৰিব পাৰিব। এই প্ৰত্যাহ্বান সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ ইন্দ্ৰই তেওঁৰ যাদুকৰী শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি অৱশেষত ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত উপস্থিত হয় আৰু অহল্যাৰ পাণি দাবী কৰে। অৱশ্যে, ঐশ্বৰিক ঋষি নাৰদে ব্ৰহ্মাক ব্যক্ত কৰে যে মহৰ্ষি গৌতমে ইন্দ্ৰতকৈয়ো আগত তিনিওখন ভুৱন পৰিভ্ৰমণ কৰিছে। নাৰদে বৰ্ণনা কৰে যে বেদৰ মতে ঋষি গৌতমে ইচ্ছা পূৰণ কৰা গাইগৰু সুৰভিয়ে সন্তান প্ৰসৱ কৰাৰ সময়ত দৈনিক পূজাৰ অংশ হিচাপে সুৰভিৰ চাৰিওফালে প্ৰদক্ষিণ কৰি গাইজনীক তিনিও লোকৰ সমান মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে। নাৰদৰ যুক্তিত ব্ৰহ্মা সন্মত হয় আৰু অহল্যা আৰু গৌতমৰ মাজত বিবাহ সম্পন্ন হয়, যাৰ ফলত ইন্দ্ৰ ঈৰ্ষা আৰু ক্ৰোধত ক'ব নোৱাৰা হয়।  পদ্মপুৰাণত অহল্যাৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱন সম্পৰ্কে একেধৰণৰ, কিন্তু এক চমু বৰ্ণনা দেখা যায়। \nকাহিনীটোৰ সকলো সংস্কৰণতেই, মহৰ্ষি গৌতমৰে বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত, অহল্যাই ঋষি গৌতমৰ আশ্ৰমত থাকিবলৈ লোৱা, আৰু সেই আশ্ৰমেই মহাকাব্যিক অভিশাপৰ স্থান হৈ পৰে বুলি উল্লেখ আছে। ৰামায়ণত লিপিবদ্ধ কৰা অনুসৰি ঋষি গৌতমৰ এই আশ্ৰম মিথিলাৰ ওচৰৰ এখন অৰণ্যত (মিথিলা-উপৱন) আছিল, য'ত দম্পতীহালে কেইবা বছৰ ধৰি একেলগে তপস্বীত্ব পালন কৰে।  আন শাস্ত্ৰসমূহত আশ্ৰমখন সাধাৰণতে নদীৰ পাৰৰ ওচৰত বুলি উল্লেখ কৰিছে। ব্ৰহ্মপুৰাণ অনুসৰি ই গোদাৱৰী নদী আৰু স্কন্দ পুৰাণ অনুসৰি নৰ্মদা নদীৰ ওচৰত আছিল। পদ্ম পুৰাণ আৰু ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণে আশ্ৰমখনক পবিত্ৰ পুষ্কৰ চহৰৰ ওচৰত বুলি বৰ্ণনা কৰে। \n↑ 1.0 1.1 1.2 Söhnen-Thieme 1996, পৃষ্ঠা. 40–1.\n↑ 2.0 2.1 উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; Wilson p100 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; Apte p637 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; Monier-Williams p1293 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ Gita Press 1998, পৃষ্ঠা. 681–2 (Verses 7.30.22–23).\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; Apte p73 নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\n↑ 7.0 7.1 Bhattacharya March–April 2004, পৃষ্ঠা. 4–7.\n↑ Doniger 1999, পৃষ্ঠা. 89, 129.\n↑ Feller 2004, পৃষ্ঠা. 146.\n↑ Datta 2001, পৃষ্ঠা. 56.\n↑ 11.0 11.1 Jhaveri 2001, পৃষ্ঠা. 149–52.\n↑ Goldman 1990, পৃষ্ঠা. 218.\n↑ Söhnen-Thieme 1996, পৃষ্ঠা. 50–1.\n↑ Ritha Devi Spring-Summer 1977, পৃষ্ঠা. 25–9.\n↑ Mani 1975, পৃষ্ঠা. 17.\n↑ Garg 1992, পৃষ্ঠা. 235–6.\n↑ Bhattacharya 2000, পৃষ্ঠা. 14–5.\n↑ Doniger 1999, পৃষ্ঠা. 89–90, 321–2.\n↑ Söhnen-Thieme 1996, পৃষ্ঠা. 51–3.\n↑ Söhnen-Thieme 1996, পৃষ্ঠা. 54–5.\n↑ Goldman 1990, পৃষ্ঠা. 215–6.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=অহল্যা&oldid=287793"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ০১:২৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


বন্ধুত্বৰ মুখা (দিপুল হালৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকথাবোৰ যে কেনেকৈ কি হৈ গ’ল | ক’তনো ভাবিছিল তাইৰ ইমান সংখ্যক বন্ধু-বান্ধৱী হ’ব বুলি | এটা দুটা নহয় দুশ পচিশ গৰাকী ! স্কুল-কলেজতো বহুতো বান্ধৱী আছিল | লাজকুৰীয়া স্বভাৱৰ বাবে তাইৰ ল’ৰা বন্ধু তেনেই সীমিত | আৰু আজি তাইৰেই অ’ত সোপা বন্ধু-বান্ধৱী | প্ৰকাশে এদিন ফেচবুক চাই থাকোতে প্ৰতীক্ষাক সুঁধিছিল “ তোমাৰো এটা ফেচবুকত একাউন্ট খুলি দিম নেকি ? ” তাই পোনচাতেই “নাই নাই নালাগে দেই ”- বুলি মূৰ জোকাৰিছিল | ফেচবুকৰ নাম শুনিছে যদিও বৰ আগ্ৰহ নাই ; বাতৰিটো ফেচবুকৰ যিবোৰ কথাহে ওলাই থাকে ! ফেচবুক কাণ্ডৰ বাবে অসম বন্ধ পৰ্যন্ত হৈ গ’ল | আৰু সেই প্ৰতীক্ষাই এদিন এজনী বান্ধৱী লগত ফোনত কথা পাতি সিদ্ধান্ত ল’লে এটা একাউন্ট খোলাৰ | প্ৰকাশে প্ৰথমে আচৰিত হৈছিল কিয়নো এবাৰ খুলি দিবলৈ লওঁতে মূৰ জোকৰা মানুহগৰাকীয়ে এতিয়া নিজেই আগ্ৰহ কৰিছে | পিচদিনাই শ্ৰীমতীৰ নামত এটা ফেচবুক একাউন্ট খুলি দিলে | তাৰ পাচত সন্ধিয়া এঘন্টামান ফেচবুকত বহে | প্ৰফাইল, নোটিফিকেচন চাব পৰা হ’ল | ফ্ৰেইন্ড ৰেকুৱেষ্ট পঠোৱাৰ লগতে গ্ৰহণ কৰিব পৰা হ’ল | টেগ, ছেয়াৰ, লাইক, কমেন্ট, আপলোড, আনফ্ৰেইণ্ড, ব্লক, ৰিপোৰ্ট আদি ফেছবুকিয়া শব্দবোৰ এতিয়া আখৈ ফুটাদি ফুটে |\nএদিন একাউন্ট খুলি এটা বন্ধুত্বৰ প্ৰস্তাব দেখিলে | “সমীৰণ বৰুৱা” , লগে লগে নামটোত ক্লিক কৰি প্ৰফাইল চোৱাত লাগিল | চাকৰিয়াল, কলেজৰ সহযোগী অধ্যাপক, বিবাহিত, — গোটেই প্ৰফাইলটোত এবাৰ চকু ফুৰাই বন্ধুত্ব গ্ৰহণ কৰিলে | “ ধন্যবাদ” – এটা বতাহত উৰি আহিল | অজানিতে এটা হাঁহি বিৰিঙি গ’ল | সমীৰণ বৰুৱাই মাজে মাজে আপডেট দিয়ে ; ভাল লাগিলে প্ৰতীক্ষাই লাইক কৰে | ফটোও টেগ কৰি থাকে | কিন্তু মানুহজনৰ কথাবোৰ দাৰ্শনিকৰ দৰে বাবে মাজে মাজে তাইৰ ব’ৰ লাগে।\n“ভালনে তোমাৰ ?”\n“ভাল, আপোনাৰ ?”\n“ভাল | কি কৰি আছা?”\n“ টিভি চাই আছো”\n“এনেয়ে, ফেচবুক | আৰু ..?”\n-এনেদৰে চেট আৰম্ভ হ’ল অচিনাকি বন্ধুৰলগত | সদায় সন্ধিয়া ফেচবুক খুলিলেই অলপ সময় পাচতেই সমীৰণৰ নাম পৰ্দাত জিলিকি এটা মেছেজ আহে | তাৰ পাছত ইটো সিটো কথাৰ আলাপ | ভালো লাগে প্ৰতীক্ষাৰ | প্ৰকাশৰ লগত দুয়ো সকলোবোৰ কথা পাতে | আনকি কেতিয়াবা কি লিখিব তাক প্ৰকাশক সুঁধিয়ে লিখি দিয়ে | কিছুমান কথা প্ৰকাশৰ ভাল নালাগে , প্ৰতীক্ষাৰো | যেতিয়া লিখে “ U r in my heart” “ U r very sweet” | সি কয় , “কি লিখিছে এইবোৰ , তোমাক কোনোবাই এনেকৈ ক’লে মোৰ ভাল নালাগে দেই |” – প্ৰতীক্ষাই প্ৰকাশলৈ চায় | কয়, “ মোৰো ভাল নালাগে |” বুলি কোৱাৰ লগে লগে টংকৈ বাজি এটা বাৰ্তা জিলিকিল : I miss u dear | I like yr simplicity . বন্ধুত্ব চলি থাকিল | সন্ধিয়া অলপ সদায় নেটত বহে প্ৰতীক্ষাই | মাজে মাজে সমীৰণ বৰুৱাৰ কথা ভাবে- মানুহটো কি বাৰু | ইমান উচ্চ পদত থকা এজন অধ্যাপকে এনেকুৱা চুপতি মাৰিব পাৰেনে | যিমান দূৰ জানিছে একাউন্টো ও মিছা নহয় | প্ৰকাশেও প্ৰতীক্ষাক সকিয়াই দিছে – এইটোৰ লগত বেছি চেটিং নকৰিবা দেই | ভাল ভাল কথাবোৰ দুয়ো একেলগে পঢ়ে | মাজে মাজে দুয়োৰে দুই এখন ফটোও আপলোড কৰে | সুন্দৰ মন্তব্য দেখিলে দুয়োৰো ভাল লাগে |\n“কি কৰিছা| ”\n“luv u lotz “\n“ always luv u “\nকি লিখিছে এইবোৰ ! খং উঠি গ’ল | প্ৰতীক্ষাৰ ধৈৰ্যৰ বান্ধ ছিঙি গ’ল | লগে লগে প্ৰতীক্ষাই সমীৰণ বৰুৱাক বন্ধুৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই দিলে | বতাহত আহি বতাহতে শেষ হ’ল বন্ধুত্ব | যিমান বন্ধুত্বই নহওক কিয় কিছুমান কথা গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি | পাৰে মাথোঁ প্ৰেমিক- প্ৰেমিকা বা স্বামী-স্ত্ৰীয়েহে | বহুতো বন্ধুৰ লগত আলাপ কৰি এক আনন্দ পোৱা যায় | য’ত এইধৰণৰ কথা নাথাকে- থাকে কিছুমান প্ৰাত্যহিক জীৱনৰ সৰু সৰু ভাল লগা কথা | কৈ ভাল লাগে, শুনিও ভাল লাগে | কেৱল ফটোখনেই দেখা কিমান যে বন্ধু হ’ল প্ৰতীক্ষাৰ | ফেছবুকৰ বন্ধু |\nপিছদিনা এটা বন্ধুত্বৰ প্ৰস্তাৱ আহিল |\nপ্ৰতীক্ষাই গ্ৰহণ নকৰিলে | তাইৰ মনটো আজি বহুদিনৰ মূৰত বৰ মুকলি মুকলি লাগিল |\n← অন্তহীন (সৃষ্টি শ্ৰেয়ম)\nআধৰুৱা দুটিমান কাহিনীৰে…(টুৱাৰাম দত্ত) →


সুৰেশ ৱাডকৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচনু নিগমৰ “ক্লাছিকেলি মিল্ড” এলবামৰ মুকলিৰ সময়ত ৱাডকৰ\nসুৰেশ ঈশ্বৰ ৱাডকৰ\n৭ আগষ্ট, ১৯৫৫ (৬৬ বছৰ)\nকোল্‌হাপুৰ, বোম্বে ৰাজ্য, ভাৰত\nচলচ্চিত্ৰ সংগীত (নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী), ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত\nসুৰেশ ঈশ্বৰ ৱাডকৰ (ইংৰাজী: Suresh Ishwar Wadkar; মাৰাঠী: सुरेश वाडकर; জন্ম ৭ আগষ্ট ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। ১৯৫৫ চনৰ ৭ আগষ্ট তাৰিখে কোলাহপুৰত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ মূলতঃ হিন্দী আৰু মাৰাঠী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত গীত গায়। তেওঁ ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰ, উড়িয়া এলবাম আৰু ভজন আৰু কোংকণী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰতো গীত গাইছে। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২০ চনত, চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।\n1 সংগীত শিক্ষা\n4 মাৰাঠী সংগীতত কৰ্মজীৱন\n5 সংগীত বিদ্যালয়\n১৯৬৮ চনত “প্ৰয়োগ সঙ্গীত সমিতি”য়ে আগবঢ়োৱা "প্ৰভাকৰ" প্ৰমাণপত্ৰৰ দিশত কাম কৰিবলৈ জিয়ালাল বসন্তে ১৩ বছৰ বয়সতে সুৰেশ ৱাডকৰক উৎসাহিত কৰিছিল, যিটো বিএডৰ সমতুল্য আছিল লগতে পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্ত ব্যক্তিজনক পেছাদাৰীভাৱে শিকোৱাৰ যোগ্যতা প্ৰদান কৰিছিল। ৱাডকৰে সফলতাৰে তেওঁৰ “প্ৰভাকৰ” সম্পূৰ্ণ কৰি মুম্বাইৰ আৰ্য বিদ্যা মন্দিৰত সংগীত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিছিল।\nৱাডকৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ বাবে সজ্জিত হ’লেও ১৯৭৬ চনত তেওঁ সুৰ-শিংগাৰ প্ৰতিযোগিতাত প্ৰৱেশ কৰিছিল। ৱাডকৰ প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হৈছিল; য’ত বিচাৰকৰ দ্বায়িত্বত আছিল জয়দেৱকে আদি কৰি ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সুৰকাৰসকল। জয়দেৱে পিছত তেওঁক গমন (১৯৭৮) চলচ্চিত্ৰৰ "চিনে মে জলন" শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে অফাৰ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ, প্ৰশান্ত নন্দৰ দ্বাৰা পৰিচালিত “পহেলী” চলচ্চিত্ৰতো গীত গাইছে।\nসেই সময়ত, লতা মংগেশকাৰে তেওঁৰ কণ্ঠত মুগ্ধ হৈ লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলাল, খৈয়াম আৰু কল্যাণজী-আনন্দজীকে আদি কৰি চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বসকলৰ আগত তেওঁ দৃঢ়ভাৱে ৱাডকৰৰ তোষামোদ কৰিছিল। লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালে তেওঁৰ কণ্ঠত মুগ্ধ হৈ লক্ষ্মীকান্ত-পিয়াৰেলালে সোনকালে ক্ৰোধি (১৯৮১) চলচ্চিত্ৰৰ বাবে লতাৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত “চল চামেলী বাগ মে” গীতটো বাণীবদ্ধ কৰে। ইয়াৰ ঠিক পিছতে, তেওঁক “হাম পাঞ্চ”, “প্যাসা চাৱান” ("মেঘা ৰে মেঘা ৰে") আৰু সৰ্বোপৰি তেওঁৰ টাৰ্ণিং পইণ্ট– ৰাজ কাপুৰ পৰিচালিত “প্ৰেম ৰোগ” (১৯৮২) চলচ্চিত্ৰত গীত গাবলৈ সুযোগ দিয়া হৈছিল। তাৰ পিছত, ৱাডকৰে আৰ. কে. বেনাৰৰ অধীনত বহুতো গান গাইছিল লগতে তেওঁ ঋষি কাপুৰ অভিনিত চলচ্চিত্ৰ “হেনা”, “প্ৰেম গ্ৰন্থ”, “বোল ৰাধা বোল”, “বিজয়” আৰু বহুতো চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছিল। তেওঁ ৰাজীৱ কাপুৰৰ বাবে “ৰাম তেৰি গংগা মইলী”তো কণ্ঠদান কৰিছিল। তেওঁৰ অন্যতম বিখ্যাত গীতটো হৈছে পৰিন্দা (১৯৮৯) চলচ্চিত্ৰৰ "তুম চে মিলকে" শীৰ্ষক গীতটো।\nৱাডকৰে “Tanman.com” চলচ্চিত্ৰখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় টেলিভিশনৰ সংগীত অনুষ্ঠান Sa Re Ga Ma Pa L'il Champs আৰু ২০০৫ চনৰ সঞ্জিত বঁটাৰ বিচাৰক আছিল।\nৱাডকৰে ২০০৯ চনত কান্দেন কাধালাই চলচ্চিত্ৰৰ বাবে প্ৰথম তামিল ভাষাত গান গাইছিল, যি হিন্দী ব্লকবাষ্টাৰ চলচ্চিত্ৰ “জব উই মীট”ৰ অভিযোজন আছিল। গীতটো গজলৰ দৰে আছিল “নান মোঝি অৰিন্ধায়েন”৷\nতেওঁ বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত অসংখ্য ভক্তিমূলক গীত গাইছে।\n১৯৯৬ চনত ৱাডকৰে ৰাজেন্দ্ৰ তালাকৰ কোংকণী এলবাম “দৰিয়াচ্যা ডেগেৰ”ত আশা ভোঁসলেৰ সৈতে আন কেইবাটাও গীত গায়; তাৰ ভিতৰত এটা হ’ল- চানেচে ৰাতি৷\nৱাডকৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত গায়িকা পদ্মাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ দুগৰাকী কন্যা- অনন্যা আৰু জিয়া।\nমাৰাঠী সংগীতত কৰ্মজীৱন[সম্পাদনা কৰক]\nসুৰেশ ৱাডকৰে শীৰ্ষ শ্ৰেণীৰ মাৰাঠী সংগীত পৰিচালক হৃদয়নাথ মংগেশকাৰ, সুধীৰ ফাডকে, শ্ৰীনিবাস খালে, শ্ৰীধৰ ফাডকে, বসন্ত দেশাই, অশোক পাটকী, অনিল-অৰুণ (Anil-Arun) আদিৰ সৈতে কাম কৰিছে।\nসংগীত বিদ্যালয়[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতৰ মুম্বাইত (www.ajivasan.com) আৰু নিউ জাৰ্চি/নিউয়ৰ্ক চহৰত (www.sureshwadkarmusic.com) তেওঁৰ সংগীত বিদ্যালয় আছে য’ত শিক্ষাৰ্থীসকলক পদ্ধতিগত প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয়। তেওঁ এচ অপেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত SWAMA (Suresh Wadkar Ajivasan Music Academy) নামেৰে এখন অনলাইন সংগীত বিদ্যালয়ো আৰম্ভ কৰিছে।\n১৯৭৬ চনত ৱাডকৰে সুৰ-শিংগাৰ প্ৰতিযোগিতাত শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ গায়কৰ মদন মোহন বঁটা লাভ কৰে। ২০০৪ চনত তেওঁক মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত লতা মংগেশকাৰ পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰে। ২০০৭ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ প্ৰাইড বঁটাও লাভ কৰিছিল, যিটো মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে নোটৰ নাগৰিকসকলক প্ৰদান কৰে। ২০১১ চনত তেওঁ মে সিন্ধুটাই চাপকাল শিৰোনামৰ মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ "হে ভাস্কৰ ক্ষিতিজাভাৰী য়া" গীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৭ চনত আহমেদনগৰৰ থিংক গ্ল’বেল ফাউণ্ডেশ্যনে তেওঁক স্বৰ্গীয় সদাশিৱ অমৰাপুৰকাৰ বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰে। কেকেৰ দৰে তেওঁৰ এটাও ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী নোহোৱাকৈ, শ্ৰেষ্ঠ গায়কৰ বাবে সৰ্বাধিক সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰলৈ মনোনয়ন লাভ কৰাৰ অভিলেখ আছে।\nকলা ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০২০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰ বাবে তেওঁৰ নাম ঘোষণা কৰে।\n↑ "Suresh Wadkar". Gloriousindia. https://www.gloriousindia.com/profiles/Suresh_Wadkar। আহৰণ কৰা হৈছে:9June 2021.\n↑ "Rediff: I am fortunate I lived in her time". http://www.rediff.com/entertai/1999/sep/lata/lata3.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 August 2006.\n↑ "The colour of divine sound". The Times of India. 8 June 2003. http://www1.timesofindia.indiatimes.com/articleshow/12760.cms.\n↑ "Mixing it all up". The Telegraph (Calcutta, India). 30 August 2005. http://www.telegraphindia.com/1050830/asp/calcutta/story_5174419.asp.\n↑ "Sony's Santiniketan". The Telegraph (Calcutta, India).5May 2005. http://www.telegraphindia.com/1050505/asp/calcutta/story_4695699.asp.\n↑ Shahane, Devayani (24 June 2002). "Voicing his soul". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/pune-times/voicing-his-soul/articleshow/13995116.cms.\n↑ "पार्श्व गायक सुरेश वाडकर लता अंलकरण से सम्मानित" (hi ভাষাত). Navbharat Times (Indore). 16 February 2004. http://navbharattimes.indiatimes.com/articleshow/498874.cms.\n↑ "And the award goes to...". The Times of India.2December 2007. http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2007-12-02/others/27973668_1_swami-agnivesh-suresh-wadkar-maharashtra-pride-award.\n↑ "58th National Film Awards" (PDF). Directorate of Film Festivals. http://dff.nic.in/Press%20Release%20-%2058th%20National%20Film%20Awards%20Winners%202010.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 29 March 2012.\n↑ "Padma Awards 2020". https://padmaawards.gov.in/PDFS/2020AwardeesList.pdf.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত সুৰেশ ৱাডকৰ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nসুৰেশ ৱাডকৰ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুৰেশ_ৱাডকৰ&oldid=302058"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ২০:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Song 1 | AsmULB | STEP | চূলম্মীৎ আৰু যিৰুচালেমৰ জীয়াৰী-বিলাকৰ বাক্য ।\n1চূলম্মীৎ আৰু যিৰুচালেমৰ জীয়াৰী-বিলাকৰ বাক্য । 2তেওঁ নিজৰ মুখৰ চুমা কেইটামানেৰে মোক চুমা খাওঁক; কিয়নো তোমাৰ প্ৰেম দ্ৰাক্ষাৰসতকৈও উত্তম | 3তোমাৰ সুগন্ধি তেলৰ গন্ধ অতি উত্তম, তোমাৰ নাম, বাকি দিয়া সুগন্ধি তেলস্বৰুপ; সেই নিমিত্তে যুৱতীবিলাকে তোমাক প্ৰেম কৰে । 4মোক লৈ যোৱাহি, আমি তোমাৰ পাছে পাছে লৰি যাম । ৰজাই নিজৰ অন্ত:পুৰলৈ মোক আনিলে; আমি তোমাত আনন্দিত হৈ ৰং কৰো, দ্ৰাক্ষাৰসতকৈয়ো তোমাৰ প্ৰেমৰ অধিক প্ৰসংসা কৰোঁ । লোকে তোমাক সৰলভাৱে প্ৰেম কৰে ।\nচুলম্মীতৰ বাক্য ।\n5হে যিৰুচালেমৰ জীয়াৰীবিলাক, মই ক’লা বৰণীয়া কিন্তু সুন্দৰী, কেদৰৰ তম্বুৰ নিচিনা, চলোমনৰ আঁৰ-কাপোৰৰ সদৃশ । 6মই ঈষদ কলী, সূয্যই মোক বিবৰ্ণ কৰিলে, এই দেখি মোলৈ তোমালোকে কুদৃষ্টি নকৰিবা । মোৰ আইৰ পুতেকহঁতে মোক খং কৰিলে, সিহঁতে মোক দ্ৰাক্ষাবাৰীবোৰৰ ৰখীয়ানী কৰিছিল; কিন্তু মোৰ নিজৰ দ্ৰাক্ষা-বাৰী মই ৰক্ষা কৰা নাই |\n7হে মোৰ প্ৰাণপ্ৰিয়, তুমি নিজৰ জাক ক’ত চৰাইছা? আৰু দুপৰ বেলা নিজৰ জাকক ক’ত জিৰোৱাইছা? তাক মোক কোৱা; কিয়নো তোমাৰ লগৰীয়াবিলাকৰ জাকবোৰৰ মাজত, ওৰণি লোৱা জনীৰ নিচিনা মই কিয় হম?\nযিৰুচালেমৰ জীয়াৰীবিলাকৰ বাক্য ।\n8হে নাৰীবিলাকৰ মাজত পৰম সুন্দৰী, তুমি যদি তাক নাজানা, তেন্তে জাকৰ খোজৰ চিন ধৰি ধৰি যোৱা, আৰু ৰখিয়াবিলাকৰ তম্বুবোৰৰ ওচৰত তোমাৰ ছাগলী পোৱালীবোৰক চৰোৱাগৈ|\nচলোমন আৰু চূলম্মীতৰ কথোপকথন ।\n9হে মোৰ প্ৰিয়া, ফৰৌণৰ ৰথৰ এজনী ঘোঁৰাৰে সৈতে, মই তোমাক তুলনা কৰিছো | 10বেনীৰ দাৰাই তোমাৰ গাল দুখন, আৰু মুকুতাৰ হাৰেৰে তোমাৰ ডিঙি শোভিত হৈছে| 11ঠায়ে ঠায়ে ৰুপ খটোৱা সোনৰ বেণী তোমাৰ নিমিত্তে আমি যুগুত কৰিম|\n12যেতিয়া ৰজা ভোজনৰ সভাত বহি আছিল, তেতিয়া মোৰ জটামাংসীয়ে সুগন্ধ প্ৰদান কৰিছিল| 13যি গন্ধৰসৰ টুপলি মোৰ দুই স্তনৰ মাজত থাকে, মোৰ আগত মোৰ প্ৰিয় সেই টুপলিৰ নিচিনা| 14অয়িন-গদীৰ দ্ৰাক্ষা-বাৰীত থকা জেতুকা ফুলৰ থোপা যেনে, মোৰ প্ৰিয় মোৰ আগত তেনে|\n15হে মোৰ প্ৰিয়া, চোৱা, তুমি সুন্দৰী, হয়, তুমি সুন্দৰী; তোমাৰ চকু যোৰি দুটি কপৌৰ নিচিনা|\n16হে মোৰ প্ৰিয়, চোৱা, তুমি সুন্দৰ, এনে কি, তুমি মনোহৰ; আমাৰ শয্যা কেঁচাপতীয়া| আমাৰ ঘৰৰ চতি এৰচ গছৰ, আৰু আমাৰ ঘৰৰ বৰগা দেবদাৰুৰ ।


Mat 25 | AsmULB | STEP | তেতিয়া চাকি লৈ, দৰাক আগবঢ়াবলৈ ওলাই যোৱা দহ জনী কন্যাৰ লগত স্বৰ্গৰাজ্যৰ তুলনা দিয়া হ’ব।\nদহ জনী কন্যা আৰু গাগৰিৰ দৃষ্টান্ত\n1তেতিয়া চাকি লৈ, দৰাক আগবঢ়াবলৈ ওলাই যোৱা দহ জনী কন্যাৰ লগত স্বৰ্গৰাজ্যৰ তুলনা দিয়া হ’ব। 2তেওঁলোকৰ মাজত পাঁচ জনী নিৰ্ব্বুদ্ধি আৰু পাঁচ জনী সুবুদ্ধি আছিল। 3কিয়নো নিৰ্ব্বুদ্ধি কেইজনীয়ে নিজৰ নিজৰ চাকি লওঁতে লগত তেল নল’লে; 4কিন্তু সুবুদ্ধি কেইজনীয়ে তেওঁলোকৰ চাকিৰ লগত নিজৰ নিজৰ পাত্ৰত তেলো ল’লে।\n5পাছত দৰা আহোতে পলম হোৱাত, সকলোৱে কলমটীয়াই টোপনি গ’ল। 6কিন্তু মাজনিশা যেতিয়া; ‘চোৱা, সৌৱা দৰা! তেওঁক আগবঢ়াই আনিবলৈ ওলোৱাহঁক’, এই বুলি চিঞৰিলে।\n7তেতিয়া সেই আটাই কেইজনী কন্যাই উঠি, তেওঁলোকৰ জ্বলোৱা চাকি সাজু কৰি ললে। 8এনেতে নিৰ্ব্বুদ্ধি কেইজনীয়ে সুবুদ্ধি কেইজনীক ক’লে, তোমালোকৰ পৰা অলপ মান তেল আমাক দিয়া; কিয়নো আমাৰ চাকি নুমাওঁ নুমাওঁ হৈছে। 9কিন্তু সুবুদ্ধি কেইজনীয়ে উত্তৰ দি ক’লে, ‘কিজানি তোমালোকক দিলে আমালৈ নুজুৰিব; তাতকৈ তেল-বেচোঁতাৰ ওচৰলৈ গৈ, তোমালোকৰ কাৰণে কিনি আনা গৈ।\n10কিন্তু তেওঁলোকে কিনিবলৈ যাওঁতেই, দৰা আহিল আৰু সাজু হৈ থকা কেইগৰাকীয়ে তেওঁৰ লগত বিয়াৰ ভোজলৈ গ’ল আৰু দুৱাৰ বন্ধ কৰা হ’ল৷ 11পাছত আন কেইজনী কন্যাই আহি ক’লে, ‘হে প্ৰভু, হে প্ৰভু, আমালৈ দুৱাৰ মেলি দিয়ক’। 12কিন্তু তেওঁ উত্তৰ দি ক’লে, ‘মই সঁচাকৈ কওঁ তোমালোকক মই চিনি নাপাও’। 13এতেকে পৰ দি থাকা; কিয়নো সেই দিন বা সময় তোমালোকে নাজানা।\n14কিয়নো স্বৰ্গৰাজ্য এনে এজন মানুহৰ নিচিনা, যি নিজৰ দাসবোৰক মাতি আনি নিজ সম্পত্তি সিহঁতৰ হাতত শোধাই দি দূৰ দেশলৈ যায়। 15তেওঁ এজনক পাঁচ গাগৰি, এজনক দুই গাগৰি,এজনক এক গাগৰি, এইদৰে প্ৰতিজনক শক্তি অনুসাৰে ধন দি যাত্ৰা কৰিলে। 16তাতে যি জনে পাঁচ গাগৰি পাইছিল, তেওঁ তেতিয়াই গৈ বেপাৰ কৰি পুনৰ পাঁচ গাগৰি লাভ উলিয়ালে।\n17সেইদৰে যি জনে দুই গাগৰি পাইছিল, তেৱোঁ পুনৰ দুই গাগৰি লাভ উলিয়ালে। 18কিন্তু যি জনে এক গাগৰি পাইছিল, সি গৈ মাটিত গাঁত খান্দি প্ৰভুৰ ধন লুকাই থ’লে।\n19বহু দিনৰ পাছত সেই দাসবোৰৰ প্ৰভু আহিল আৰু সিহঁতৰ সৈতে হিচাব কৰিলে। 20তেতিয়া যি জনে পাঁচ গাগৰি পাইছিল, সি আকৌ পাঁচ গাগৰি আনি ক’লে, ‘হে প্ৰভু আপুনি মোক পাঁচ গাগৰি গতাই দিছিল; চাওঁক মই পুনৰ পাঁচ গাগৰি লাভ কৰিলোঁ’। 21প্ৰভুৱে তেওঁক ক’লে, ‘চাবাইচ উত্তম বিশ্বাসী দাস ! অলপ বিষয়তে তুমি বিশ্বাসী আছিলা, তোমাক বহু বিষয়ত গৰাকী পাতিম৷ তুমি তোমাৰ প্ৰভুৰ আনন্দৰ ভাগী হোৱা৷’\n22পাছত যি জনে দুই গাগৰি পাইছিল, তেওঁ আহি ক’লে, হে প্ৰভু, আপুনি মোক দুই গাগৰি গতাই দিছিল; চাওঁক মই আৰু দুই গাগৰি লাভ কৰিলোঁ। 23তেতিয়া প্ৰভুৱে তেওঁক ক’লে, চাবাইচ উত্তম বিশ্বাসী দাস, তুমি অলপ বিষয়তে বিশ্বাসী আছিলা, তোমাক অনেক বিষয়ৰ গৰাকী পাতিম৷ তুমি তোমাৰ প্ৰভুৰ আনন্দৰ ভাগী হোৱা।’\n24পাছত যি জনে এক গাগৰি পাইছিল, তেওঁ আহি ক’লে, ‘হে প্ৰভু, আপুনি কঠিন মানুহ, ইয়াক মই জানিছিলোঁ; আপুনি যি ঠাইত বোৱা নাই তাতে দায় আৰু যি ঠাইত সিঁচা নাই তাতে চপায়; 25সেয়েহে ভয় লাগি, মই গৈ আপোনাৰ ধনৰ গাগৰি মাটিত লুকাই থৈছিলো৷ চাওঁক, আপুনি যি দিছিল সেয়া ঘূৰাই পাইছে।’\n26কিন্তু তেওঁৰ প্ৰভুৱে উত্তৰ দি তেওঁক ক’লে, ‘হেৰ দুষ্ট এলেহুৱা দাস, মই যি ঠাইত নবওঁ তাতে দাওঁ আৰু যি ঠাইত নিসিচোঁ তাতে চপাঁও, ইয়াকে যদি তুমি জানিছিলা; 27তেনেহলে ধন ভৰালীৰ ওচৰত মোৰ ধন থব লাগিছিল, তেতিয়া মই আহি সুতে সৈতে মোৰ ধন পালোঁহেতেন।\n28এই কাৰণে এওঁৰ পৰা এই গাগৰি লৈ যাৰ দহ গাগৰি আছে, তেওঁক দিয়া। 29কিয়নো যাৰ আছে, তেওঁকেই দিয়া হব, তাতে তেওঁৰ অধিক হ’ব; কিন্তু যাৰ নাই, তেওঁৰ যি আছে, সেয়া তেওঁৰ পৰা নিয়া হ’ব। 30এই অনুপযুক্ত দাসক বাহিৰৰ আন্ধাৰত পেলোৱাগৈ; তাতে ক্ৰন্দন আৰু দাঁত কৰচনি হ’ব।\nশেষকালৰ মহাবিচাৰৰ দিনৰ বৰ্ণনা\n31যেতিয়া মানুহৰ পুত্ৰ সকলো দূতক লগত লৈ নিজৰ প্ৰতাপেৰে আহিব, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ প্ৰতাপৰ সিংহাসনত বহিব৷ 32সকলো জাতিৰ মানুহক তেওঁৰ আগলৈ গোটাই অনা হ’ব আৰু ৰখীয়াই যেনেকৈ ছাগলীৰ পৰা মেৰবোৰক ▼\n▼25.32 বা ভেড়াবোৰক\nপৃথক কৰে, তেনেকৈ তেওঁ তেওঁলোকৰ এজনৰ পৰা আন জনক পৃথক কৰি, 33মেৰবোৰক সোঁফালে আৰু ছাগলীবোৰক বাওঁফালে থ’ব।\n34তেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ সোঁফালে থকা সকলক ক’ব, ‘আহা, মোৰ পিতৃৰ আশীৰ্ব্বাদ পোৱা সকল, জগত স্থাপন কৰাৰে পৰা তোমালোকৰ কাৰণে যুগুত কৰি থোৱা ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হোৱা। 35কিয়নো মোৰ ভোক লাগিছিল, তাতে তোমালোকে মোক খাবলৈ দিছিলা; মোৰ পিয়াহ লাগিছিল, মোক পান কৰিবলৈ দিছিলা; অতিথি হৈছিলোঁ, মোক আশ্ৰয় দিছিলা: 36উদঙে আছিলো, মোক কাপোৰ পিন্ধাইছিলা; নৰিয়া পৰিছিলো, মোক চাবলৈ গৈছিলা; আৰু বন্দীশালত আছিলো, তাতো মোৰ ওচৰলৈ গৈছিলা।’\n37তেতিয়া ধাৰ্ম্মিক সকলে তেওঁক উত্তৰ দি ক’ব,” হে প্ৰভু আমি কেতিয়া আপোনাৰ ভোক লগা দেখি, খাবলৈ দিছিলো? পিয়াহ লাগোতে পান কৰাইছিলো? 38আমি কেতিয়া আপোনাক অচিন-অতিথি হোৱা দেখি আশ্ৰয় দিছিলোঁ? নাইবা উদঙে থকা দেখি, কাপোৰ পিন্ধাইছিলো? 39আমি কেতিয়া আপোনাক নৰিয়া পৰা, বা বন্দীশালত থকা দেখি, আপোনাৰ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ? 40তেতিয়া ৰজাই উত্তৰ দি তেওঁলোকক ক’ব, মই তোমালোকক সচাঁকৈ কওঁ, মোৰ ভাইবোৰৰ মাজত সৰু এটিলৈকো যি কৰিছিলা, সেয়া মোলৈহে কৰিছিলা।’\n41তেতিয়া তেওঁৰ বাওঁফালে থকাবোৰক কব, ‘হেৰ মোৰ পৰা আতৰি থকা সকল, চয়তান আৰু তাৰ দূতবোৰৰ কাৰণে যুগুত কৰি থোৱা অনন্ত জুইলৈ তোমালোক গুচি যোৱা। 42কিয়নো মোৰ ভোক লাগিছিল, তোমালোকে মোক খাবলৈ নিদিলা; পিয়াহ লাগিছিল, মোক পান কৰিবলৈ নিদিলা; 43অতিথি হৈছিলো, মোক আশ্ৰয় নিদিলা; উদঙে আছিলো, মোক কাপোৰ নিপিন্ধালা; নৰিয়া আৰু বন্দীশালত পৰিছিলোঁ; মোক চাবলৈ নগ‘লা।’\n44তেতিয়া সিহতে উত্তৰ দি ক’ব, ‘হে ‘প্ৰভু, আমি নো কেতিয়া আপোনাক ভোক বা পিয়াহ লগা, অতিথি হোৱা, উদঙে থকা, নৰিয়াত পৰা, বন্দীশালত থকা দেখি আপোনাৰ সেৱা-শুশ্ৰুষা কৰা নাছিলোঁ? 45তেতিয়া যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’ব, ‘মই তোমালোকক সচাঁকৈ কওঁ, এইবোৰৰ সৰু এটিলৈকো যি নকৰিলা, সেয়া মোলৈহে নকৰিলা। এই কাৰণে সিহঁত অনন্ত দণ্ডলৈ, কিন্তু ধাৰ্ম্মিক সকল অনন্ত জীৱনলৈ যাব।”


ফুচুৰি কথা - জিজু ,জুথি,বেব ইত্যাদি ( অৰিন্দম তালুকদাৰ ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবৰ দুখ লাগে ঐ, মোৰ লগৰ অমিতাভটোক তাৰ মৰমৰ খুলশালীয়েক বাৰবিয়ে ‘হাই জিজু! মাই হেন্ডচাম ঝিজু…. ইউ আৰ চ’ খিউট! বুলিকৈ একপ্ৰকাৰ যেতিয়া কোচতেই উঠিব খোজে তেতিয়া মোৰ বুকুখন একেবাৰে বিষাই যায় বুইছেনে৷ হাফ পেন্ট-চোলা পিন্ধি টেডি বিয়েৰ এটা কোচত লৈ ফুৰিলেও বাৰবী জনীয়ে বয়সেৰে কুৰি গৰকিছে! একেবাৰে চিনেমাৰ একট্ৰেছৰ লেখীয়া কথা বতৰা চাল চলন৷\nমোৰ নো এনে জুই লগা কপাল হ’ব লাগেনে ঔ! হাফ পেন্ট, স্কাৰ্ট পিন্ধা নেলাগে মেখেলা চাদৰ পিন্ধা এজনীও নাই! হেন্ডচাম খিউট বাৰু নক’লেইবা অন্তত: মৰমৰ মাত এষাৰ দিব পৰাকৈও এজনীও নাই৷ মানে মৰমৰ খুলশালী এজনী নাই৷ অমিতাভে কয় – ‘খুলশালীৰ জিজুলৈ মৰমবোৰ বৰ বেথা লগা অ’ বন্ধু… গৰমৰ দিনত ঠান্ডা পানী এগিলাছ দি ‘মাই জিজু ইজ চ কুউল… ” বুলি যেতিয়া কয় নহয়, মোৰ ঠান্ডা পানী গিলাছো পেপছি, মিৰিণ্ডা যেন লাগে বুইছা বন্ধু! নাই মোৰ ভাইগত এজনীও নাই! যি বা আছে জেশাহু হে তেওঁলোক… আগত ওলালে তলমুৰ কৈ থাকিব লাগে। অমিতাভৰ ভাষাত এতিয়া দুখ কৰি লাভ নাই। টেন্ডাৰ পেলাওতেই চাই-চিতি ল’ব লাগিছিল! অ’ বহু কথাই চোৱা নহল! অৱশ্যে মোৰ খুলশালী থকা হ’লে কেতিয়াও জিঝু বুলি মাতিব নিদিলোঁহেতেন! চিনেমাত দেখুৱালে বুলিয়েই ভিনদেউ, ভিনিহীদেউ, ভিনিৰ লেখীয়া সম্বোধনবোৰ থাকোতে ভিনদেউ হলগৈ ঝিজু! নোৱাৰি দেই৷ দেউতা হ’লগৈ পপ্, দেদ্! মা হলগৈ মম, বঙহৰদেউ হলগৈ বেবো, হনি! আৰু কত কি! এই জিজু শব্দটোৰ ব্যুৎপত্তি বিচাৰি মই বেচ হাবাথুৰি খাইছিলোঁ৷ ইতিহাসৰ ছাত্ৰ হিচাপে মই জিজু শব্দটোৰ জিজিয়া কৰৰ লগত কিবা সম্বন্ধ থাকিব পাৰে বুলি ভাবি মোগল ইতিহাসখন আৰু এবাৰ লুটিয়াই চাইছিলোঁ৷ পিছত কথাটো গম পাই শ্ৰীমতীয়ে খুক খুকাই হাহিঁ হাহিঁ সেই হিন্দী চিনেমাখনলৈ মনত পেলাই দিলে যিখন চিনেমাৰ পিচৰে পৰা আমাৰ অসমৰ ভিনদেউ বিলাক উত্তৰ ভাৰতৰ জিজাজী বা জিঝু হৈ গল৷ সেইখন চিনেমাতেই বিয়া পাতিবলৈ অহা দৰাৰ জোতা লুকুৱা এবিধ খেলো দেখুউৱা হৈছিল৷ তাৰ পিছৰে পৰা আমাৰ দৰা বোৰেও ছোৱালী আনিব গ’লে জুথি লুকুৱা খেলত অংশ লৈ পইছা ভৰিব লগা হৈ আহিছে৷ সৌ সিদিনা হাৰমতিৰ ধুনুকণে খেৰবাৰীলৈ ছোৱালী আনিবলৈ গৈছিল! সিহঁতৰ গাৱঁত সেই নাওঁৰ নিচিনা জোঙা আগটোৰ জুথি কাৰোৱেই নাই৷ সি তাৰ গাঁৱৰে নাটক চাটক কৰি মেডিয়াৰ মানুহৰ লগত গা ঘেলাই ফুৰা কুমাৰ শিৱমৰ ফিটা চিগা কোলহাপুৰীচেন্ডেল যোৰকে ধাৰলৈ লৈ পিন্ধি গৈছিল! জোতা লুকুৱা খেলত হ’ল নহয় ঘৰ্মঘন্ট খন৷ জোতা খেলত ভাগ লোৱা কইনাঘৰীয়া ল’ৰাকেইটাই বলিয়াপানী অকণ সৰহকৈ গিলিছিল! সেয়ে সিহঁতে দৰাৰ চেন্ডেলযোৰ লুকুৱাবলৈ নি একেবাৰে সুৰক্ষিতকৈ পুখুৰীৰ তলতেই থৈ আহিল৷ বেচেৰা ধুনুকণে খেলত হাৰি পইছা ভৰিলেই, আহোতে থোলোক কাইটিৰ চেফটিপিন মৰা হাৱাই চেন্ডেলযোৰ পিন্ধি আহি কোনোমতে ঘৰ পালেহি৷ ঘৰলৈ আহি সি আকৌ কুমাৰ শিৱমক নতুন এযোৰ চেন্ডেল কিনি দিব লগা হল৷ ইয়াৰ অন্যাথাই কুমাৰ শিৱমে প্ৰেছ মিট এখন দি চকু চৰহা লাইভ ইত্যাদিৰ আগত এই বৃহৎ খৰম কেলেংকাৰীৰ তথ্য ৰাজহুৱা কৰিম বুলি তাক তীব্ৰ ভাবুকি প্ৰদান কৰিছিল৷ এই কান্ডৰ পিচত সি ছোৱালী অনা পাৰ্টি দিবৰ দিনাখন পিন্ধিব লগা পাইজামা পাঞ্জাবীৰ সতে ডিঙিত সাপৰ লেখীয়াকৈ মেৰিয়াই ল’ম বুলি গাঁৱৰে বিউটিশ্ৰীৰ পৰা ধাৰলৈ অনা মেজেন্টা ৰংৰ সৰু সৰু টিলিঙা লগোৱা চুৰণী খন ব্যৱহাৰ নকৰাকৈয়ে বিউটিশ্ৰীক ঘুৰাই দিছিল! “হেৰা কি ভাবি আছা? কালি বাইদেউ হতঁৰ এনিভাৰ্চেৰি আছিল নহয়,জিজুয়ে জানা বাইদেউক কি ধুনীয়া কাপোৰ এযোৰ দিছে নহয়! তোমাৰ যদি এইবিলাক অলপো চেন্স থাকিলহেতেঁন! মোৰ যে কাপোৰেই নাই জানা!” আকৌ জিজু! “আকৌ কাপোৰেই নাই” এই বাক্যটি শুনি জিজু,ভিনিহি এইবোৰ মনৰ পৰা ওলাই গল৷ মোৰ ইনকাম টেক্সৰ অংকটোলৈহে আকৌ এবাৰ মনত পৰিল৷\n← মন কৰিলে বাকৰি মাটিতো ধন ঘটিব পাৰি (নিতুল বৰা)\nভুল নুবুজিবা.. মালবিকা ( ৰূপাংকৰ চৌধুৰী ) →


ছাত্ৰাবাসৰ এডোখৰ (১১):(দিগন্ত যাদভ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভূত আৰু এটা হাতঘড়ী:\nএই ৰাতিখন কাৰ জানো চিঞৰ! বিজনে ধৰফৰৰাই উঠি আঠুৱাখন ডাঙি বাহিৰ হ’বলৈ ওলাল। কিন্তু চিঞৰটো দেখোন ৰুমমেটৰ। আচলতে টোপনীৰ জালত ভালকৈ ধৰিবই পৰা নাছিল।\n: ৰুমমেট কি হ’ল? সপোন দেখিছ নেকি?\n: ভূত… ভূত… চকু চকু… তই কিবা এটা কৰ। নহ’লে মই মৰিলো। মোৰ ফালে কেনেকৈ একেথৰে চাই আছে চকুকেইটাই।\n: ধেৎ কি অৰ্থহীন, অসংলগ্ন কথাবোৰ বলকি আছ? শুই থাক।\n: ‘লাইট’টো জ্বলাই দে। মৰিলো নহ’লে। চকু মুদি আছোঁ। মোৰ ‘হাৰ্ট এট্যেক’ হ’ব এতিয়া! চকুকেইটাৰ ফালে চাবই নোৱাৰি। কেনেকৈ টেলেকা-টেলেকাকৈ চাই আছে! ৰুমমেট জয়ন্তৰ কথা শুনি বিছনাৰ পৰা উঠি বিজনে ‘চুইছ বৰ্ড’ৰ ফালে গ’ল। নাই ‘লাইট’ নজ্বলে। তাৰ মানে ‘কাৰেন্ট’ নাই। হঠাত আন্ধাৰতে জয়ন্তৰ বিছনাৰ ফালে চকু দিয়াত বিজনেও একে কোবে দুৱাৰ খুলি ‘ভূত ভূত’ বুলি চিঞৰ মাৰি কৰিডৰলৈ দৌৰি ওলাই গ’ল।\n: টক্ টক্ টক্। অ’ই দুৱাৰ খোল। কুঞ্জৰ দুৱাৰত বিজনৰ টোকৰ। নাই কোনো সাৰ-সুৰেই নাই। আচলতে সি বেটাই চিঞৰ-বাখৰত কিবা এটাৰ উমান পাইছিল। তাৰ কোঠাতো মাত্ৰ দেৱালখনৰ ইপাৰ-সিপাৰহে, মানে ‘ৱালমেট’।\nবহুসময় দুৱাৰত শব্দ কৰি থকাত কুঞ্জৰ ‘ৰুমমেট’ ভাস্কৰে চিঞৰি ক’লে-\n: কোনঅ’ সেইটো ? বিজন নেকি ? কি হ’ল, ইমানকৈ চিঞৰিছ যে!\n: সোনকালে দুৱাৰখন খোলকছোন। কুঞ্জকো বেগতে মাতি দিয়ক।\n: কি হ’ল নকৱ কিয় ?\n: ভাস্কৰদা আমাৰ কোঠাত ভূত ওলাইছে। কুঞ্জৰ বিছনাৰ তলত ঘৰৰ পৰা অনা মন্ত্ৰপুতঃ সৰিয়হ আছে তাৰে দুটামান লাগে। তাৰ ককাকে বোলে বীৰা পোহে। ককাকে দিয়া সৰিয়হ ছটিয়াই দিলে বোলে যিধৰণৰ ভূতেই নহওঁক, পলাই পত্ৰং দিবই দিব! সি এদিন কৈছিল।\n: ধেৎ! তহঁতৰ হ’ল আৰু! ইমান ভয়াতুৰ নে? দুয়োটা একেলগে থাক, তথাপিও ভয়। ইয়ালৈ পঢ়িব আহি ভূতো বিশ্বাস ক’ৰনে! কি হ’ব তহঁতৰ লগত! -কথাখিনি কৈ কৈ ভাস্কৰে দুৱাৰ খুলি বাহিৰলৈ ওলাই আহিল। পিন্ধনত শুই থকা বিছনা চাদৰখন। হোষ্টেলতো যে কিছুমান নমুনা থাকে আৰু! যেনে কোনো কোনোৱে ৰাতি হ’লে পিন্ধা কাপোৰকেইখনকো আমনি নিদিয়াকৈ জাপি-জুপি শুৱাই থৈ দিয়ে। সেয়ে ৰাতি শুৱাৰ পিছত ভুমিকম্প জাতীয় কিবা এটা আহিলে কিছু লোক আদিম যুগতে আছেনে বৰ্তমান যুগতে আছে বুজাটো অলপ কঠিন হৈ পৰে। ভাস্কৰেও পিন্ধা কাপোৰ-কানিখিনিক ৰাতি ‘লাইট’ নুমুৱাৰ পিছত জিৰণি দিয়ে। তেওঁৰ আন\nএটা ভাল গুণো আছে। আগৰটো শেষ হোৱাত দহদিনমান আগতে কিনি থোৱা ৫০ গ্ৰামৰ ‘টুথপেস্ট’ এটা এতিয়াও গভীৰ নিদ্ৰাত ‘চ্যুটকেচ’টোৰ ভিতৰতে আছে। দ্বিতীয় এটা ‘টুথপেস্ট’ নথকাতো কিন্তু দাঁতকেইটা চকুত লগাকৈ পৰিষ্কাৰ। ৰহস্যটো বুজিবলৈ কোনোবা এজনে ৰাতিপুৱা উঠি আলঙে আলঙে তেখেতক নিৰীক্ষণ কৰি থাকিলেই হ’ল। সেইবাবে সকলোৱে তেওঁক কাউৰী বুলিয়েই কয়। ৰাতিপুৱাই উঠি কাৰ দুৱাৰ খুলিছে চাই থাকিব আৰু গৈ ক’ব-\n: অই দোষ্ট, ‘টুথপেষ্টটো শেষ হৈ থাকিল …।\nদেছোন অলপ লগাই! ভাস্কৰে এইবাৰ ভালকৈ সুধিলে-\n: ভালকৈ ক’। ক’ত ভূত দেখিলি? দেখিবলৈ কেনেকুৱা? কিবা অপকাৰ কৰিলে নেকি তহঁতৰ?\n: ভাস্কৰদা, হঠাত ‘ৰুমমেট’ৰ ভূত ভূত, চকু চকু… চিঞৰ শুনি মই সাৰ পালো। চাই দেখো তাৰ বিছনাৰ কাষত মজিয়াত কেইবাটাও চকুৰ নিচিনা কিহবাই তিৰবিৰাই আছে। চাৰি-পাঁচটামান হ’ব। একেথৰ চাই থকা যেন লাগে, কিন্তু লৰচৰ নাই কৰা!-ভাস্কৰ আচৰিত হৈ অলপ পৰ ৰ’ল। হঠাত কিবা এটা মনত পৰাত ক’লে।\n: অই মই এটা কথা ভাবিছো। তোৰ ‘ৰুমমেট’ৰ দেখোন একো মাত-বোল, চিঞৰ-বাখৰ নাই। কিবা এটা হ’লেই যেন পাইছোঁ।\n: ভাস্কৰদা সোনকালে কিবা এটা কৰক। কিবা এটা অঘটন ঘটিলে হৈছে আৰু!-ভাস্কৰ অলপ গহীন হৈ গ’ল। ভিতৰলৈ গৈ কুঞ্জৰ ‘টৰ্চ’টো লৈ আহিল। বিজনৰ কোঠালৈ আগবাঢ়িল। এবাৰ পিছলৈ চালে। ইতিমধ্যে কুঞ্জও উঠি আহিছিল। বিজন অলপ পিছুৱাই গ’ল। ভাবিলে ভাস্কৰদাই যদি তাকো লগ ধৰে আকৌ কোঠাটোৰ ভিতৰলৈ যাবলৈ। সি কুঞ্জক ঠেলিলে যাবলৈ। কুঞ্জৰ হাতৰ মুঠিত মন্ত্ৰপূতঃ সৰিয়হ। তথাপিও যাবলৈ অপ্ৰস্তুত। দুৱাৰ খোলাই আছিল। ‘টৰ্চ’টো পোহৰাই লৈ লাহে লাহে সোমাই গ’ল। নতুন বেটাৰি। কোঠাটো পোহৰ হৈ উঠিল। হঠাত মজিয়াত কিবা এটা পৰাৰ শব্দ হ’ল। বাহিৰত ৰৈ থকা কুঞ্জ আৰু বিজন সন্ত্ৰস্থ হৈ পৰিল। দুয়োটাই একে কথাই ভাবিলে বোধকৰো। জয়ন্তৰ লগত আজি ভাস্কৰদাও শেষ। কি হ’ব এতিয়া। দুয়োটাই চিঞৰ-বাখৰ লগাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু ই কি?\nজয়ন্ত দেখোন অক্ষত শৰীৰেৰে ওলাই আহিছে। কিন্তু ভয়ত কপি আছে। মাত-বোল নাই। ইতিমধ্যে দুই-এটা কোঠাৰ দুৱাৰ খুলিবলৈ ধৰিছিল। ‘কাৰেন্ট’ও আহিল। গহীন-গম্ভীৰ হৈ অক্ষত অৱস্থাত ভাস্কৰো ওলাই আহিল। উৎসুকতাৰে আন দুই-এজনো ওলাই আহি ঘটনাৰ উমান লবলৈ চেষ্টা কৰিলে।\n: কি হ’ল কওঁকনা ভাস্কৰদা? ইয়াৰ মুখত মাতেই নাই দেখোন!\n: ইয়াৰ গা-মুৰত পানী ঢাল। মোক দেখি বিছনাৰ পৰা যিটোহে জাপ মাৰিলে। মোক পেলাই থৈ বাহিৰলৈ দৌৰ দিলে।\n: সেইটো বাৰু ঠিক আছে, বুজিলোঁ। ভিতৰত কি দেখিলে আমাক তাকে কওঁক।\n: ভালকৈ শুন ভিতৰত কি কি দেখিলোঁ। এটা ঘোৰাপাক, এটা খেতৰ, এটা বুঢ়াডাঙৰীয়া আৰু এটা কবন্ধ। চাওঁ দূৰ হ’।\nমোক শুবলৈ দে। আৰু ইহঁত দুয়োটাই এই ৰাতি তিনিবজাত আমাৰ টোপনিত ব্যাঘাত জন্মোৱাৰ বাবে দেওঁকণৰ দোকানত কালি ‘স্পেচিয়েল’ খুৱাব লাগিব।-ভাস্কৰে কুঞ্জক হাতত ধৰি টানি কোঠাত সোমাই দুৱাৰ লগাই দিলে। কিনো হ’ল কোনোৱে একো বুজিবই নোৱাৰিলে! যিয়েই নহওঁক ইতিমধ্যে কোঠাবোৰ পোহৰ হৈ উঠাত তিনি-চাৰিজনে একেলগে জয়ন্তহতঁৰ কোঠালৈ সোমাই গ’ল। সোমায়েই ইফালে-সিফালে চাই জয়ন্ত আৰু বিজনৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙি উঠিল। কথাবোৰ বুজিব পাৰি দুজনমানে জয়ন্তহতঁক ঠাট্টা-বিদ্ৰুপ কৰি নিজৰ নিজৰ কোঠালৈ গ’ল।\n: ধেৎতেৰি এই ৰাতিখন মিছাকৈ ইমান ভয় খালো। হাঁহিঁয়তাৰ পাত্ৰহে হ’লো! জয়ন্তই নিজে নিজকে কব ধৰিলে। মেজৰ ওপৰত থকা হাতঘড়ীটো হাতত তুলি ললে। ইতিমধ্যে বিজনে জয়ন্তক গালি পাৰি পাৰি শুই পৰিছিল। ‘চুইছ বৰ্ড’ৰ ওচৰত গৈ জ্বলি থকা ‘বাল্ব’টো ‘অফ’ কৰি দিলে। কোঠাটো অন্ধকাৰ হৈ পৰিল। আকৌ এবাৰ হাতঘড়ীটোৰ ফালে চালে। মজিয়াখনৰ ফালেও এবাৰ চালে। ইমান আন্ধাৰতো চকুকেইটা মজিয়াত জিলিকি আছিল। যেন ঘোৰাপাক, খেতৰ, বুঢ়াডাঙৰীয়া আৰু কবন্ধ কেইটাই তেতিয়াও জয়ন্তৰ ফালে চাইহে আছিল! ‘ফ্লোৰ’চেন্ট ষ্টিকাৰ’ দুটা এতিয়াও আছে। কালি ‘চুইছ বৰ্ড’ৰ চুইছকেইটাত কাটি কাটি লগাই দিব লাগিব। তেতিয়া আন্ধাৰতো ‘চুইছ অন’ কৰিবলৈ অসুবিধা নহ’ব। আবেলি সময়ত ‘ফ্লোৰ’চেন্ট ষ্টিকাৰ’ এটা জোখমতে কাটা-কাটি কৰি চখতে হাতঘড়ীটোৰ ওপৰত লগাইছিল। সৰু সৰু অলাগতীয়াল টুকুৰা চাৰিটা মজিয়াত পৰি ৰৈছিল। জয়ন্তই কথাটো পাহৰিয়েই গৈছিল।\n← আন্দামানৰ জাৰাৱা জনজাতি আৰু পৃথিবীৰ পৰা লুপ্ত হোৱা ১০ টা জনগোষ্ঠী:(মংগলসিং ৰংফাৰ)\nঅতি প্ৰাচীন গ্ৰাম্য খেল ধেমালি: (অংকুৰ দত্ত) →


ভক্তি ৰত্নাৱলী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভক্তি ৰত্নাৱলী হৈছে মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত, অসমীয়া বৈষ্ণৱ সমাজৰ নামঘৰৰ থাপনাত স্থাপন কৰা চাৰিখন প্ৰধান ধৰ্মপুথিৰ ভিতৰত অন্যতম। অন্য তিনিখন পুথি হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন, দশম আৰু মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত নামঘোষা। বিষ্ণুপুৰী সন্ন্যাসীয়ে সংগ্ৰহ কৰা ভাগৱতৰ গ্ৰন্থৰাজিৰ অসমীয়া অনুবাদেই হৈছে ‘ভক্তি ৰত্নাৱলী’ৰ মূল বিষয়।\n4 ভক্তি-ৰত্নাৱলীৰ গুণ\n5 লেখকৰ পৰিচয়\nবেনাৰসৰ বিষ্ণুপুৰী সন্ন্যাসীয়ে ভাগৱত সাৰোদ্ধাৰ কৰি সংস্কৃতত ৰচনা কৰা ভক্তি ৰত্নাৱলী এখন চুটি ভাগৱত। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সূচনা আৰু শক্তিদানত শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে এই গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষাত অনুবাদ কৰি প্ৰচাৰ কৰিলে।\nকোচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাৰ মুখ্য পুৰোহিত আছিল কণ্ঠভূষণ। নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাতে তৰ্কযুদ্ধত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ লগত হাৰি কণ্ঠভূষণ পুৰোহিতে বেনাৰসত পঢ়িবলৈ গ'ল। তেওঁ তাত গৈ বিষ্ণুপুৰীৰ শিষ্য ব্ৰহ্মানন্দ পণ্ডিতক এহেজাৰ ছাত্ৰক পঢ়াই থকা অৱস্থাত লগ ধৰিলেগৈ। পণ্ডিতে কণ্ঠভূষণক কোন দেশৰ পৰা আহিছে বুলি সোধাত ক'লে-"উজান দেশত শ্ৰী শংকৰ নামে হৰি অৱতাৰ হৈছে। তাৰাই বাহ্ৰ স্কন্ধ শ্লোক ভাঙ্গি কীৰ্ত্তন, দশম, পদ ভটিমা, গুণলীলা, নাট অনেক ছন্দে কৰিছে।" তেতিয়া পণ্ডিতে ক'লে, "তই কণ্ঠভূষণ আহিলি কিয়?" তেতিয়া কণ্ঠভূষণে ক'লে যে শংকৰদেৱৰ লগত তৰ্ক যুঁজত জিকিবলৈ তেওঁ ইয়ালৈ আহিছে। তেতিয়া পণ্ডিতে ক'লে, "অঃ তোৰ দাৰুণ অপৰাধ হ'ল। তাৰাৰ পাৱতে পৰি স্তুতি কৈ মাতগৈ, তেহে ৰক্ষা পা। মোৰ গুৰু কৈ গৈছে ব আদি গ্ৰাম শ আদি নাম হৰি অৱতাৰ পূব দেশত। বোলে পূৰ্ব্বে চলোতে কৈ গৈছে।"\nএই বুলি কৈ ব্ৰহ্মানন্দই তেওঁৰ গুৰুত্ব বাহ্ৰ স্কন্ধৰ সাৰোদ্ধাৰ ৰত্নাৱলী কণ্ঠভূষণৰ হাতত দি শংকৰদেৱলৈ সেৱা জনাই পঠালে। কণ্ঠভূষণে তিনিমাহ উজাই আহি পাতবাউসীত গুৰুজনাক দিলেহি।\nএই গ্ৰন্থত ১৩ বিৰচন আছে। ভাগৱতৰ বাৰস্কন্ধতকৈ এক অধ্যায় বেছি হ'ল।\nপ্ৰথম ভক্তি বিৰচন\nদ্বিতীয় সৎসঙ্গ বিৰচন\nতৃতীয় ভক্তি বিশ্লেষণ বিৰচন\nচতুৰ্থ শ্ৰৱণ বিৰচন\nপঞ্চম কীৰ্তন বিৰচন\nষষ্ঠ স্মৰণ বিৰচন\nসপ্তম পদ সেৱন বিৰচন\nঅষ্টম অৰ্চ্চন বিৰচন\nনৱম বন্দন বিৰচন\nদশম দাস্য বিৰচন\nএকাদশ সখ্য বিৰচন\nদ্বাদশ আত্ম নিবেদন বিৰচন\nত্ৰয়োদশ শৰণ বিৰচন\nভক্তি ৰত্নাৱলীৰ প্ৰথম বিৰচনভাগ ভক্তি বিৰচন। পদছন্দেৰে আৰম্ভ হোৱা এই বিৰচনত মুঠ ২৯৪ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ, দুলড়ি, ছবি এই তিনিছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ১ ৰ পৰা ৫৬ ফাঁকিলৈকে পদছন্দত, ৫৭ ৰ পৰা ৭১ লৈকে দুলড়ী ছন্দত, ৭২ৰ পৰা ১৫৪ লৈকে পদ ছন্দত, ১৫৫ ৰ পৰা ১৬৮ লৈকে ছবি ছন্দত, ১৬৯ ৰ পৰা ২৭৯ লৈকে পদ ছন্দত আৰু ২৮০ ৰ পৰা ২৯৪ লৈকে দুলড়ি ছন্দত আছে।\nপ্ৰথম ফাঁকি হৈছে-\nজয় জয় কৃষ্ণ কৃপা অমৃত সাগৰ।\nযাৰপদ সেবন্ত বিৰিঞ্চি মহেশ্বৰ॥\nমহা বিশ্বদ্ৰোহী তৰে যাৰ ভৈল নাম।\nহেন কৃষ্ণপদে কৰো সদায় প্ৰণাম॥ ১\nসৎসঙ্গ বিৰচনত মুঠ ১৫২ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ ছন্দ আৰু দুলড়ী ছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ২৯৫ৰ পৰা ৪২১ লৈকে পদ ছন্দত আৰু ৪২২ৰ পৰা ৪৪৬ লৈকে দুলড়ি ছন্দত লিখিত।\nসৎসঙ্গ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সৎসংগত থাকিলে ঈশ্বৰৰ কৃপা লাভ কৰে। ইয়াত ভক্তিৰ উপদেশেই শ্ৰেষ্ট বস্তু।\nভক্তি বিশ্লেষণ বিৰচনত মুঠ ৯০ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ভক্তি বিৰচন ৪৪৭ ৰ পৰা ৫৩৬ পদলৈকে সামৰি আছে।\nভক্তি বিশেষণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ভক্তি বিশেষণৰ যোগেদি শৰীৰৰ ইন্দ্ৰিয়বিলাকক ঈশ্বৰমুখী কৰাই মূল তত্ত্ব।\nশ্ৰৱণ বিৰচনত মুঠ ১৪৮ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ দুলড়ি ছন্দ, পদ ছন্দ আৰু ছবি ছন্দত আছে। ইয়াৰে ৫৩৭ ৰ পৰা ৫৫৩ লৈকে দুলড়িছন্দত, ৫৫৪ৰ পৰা ৬৬৭ লৈকে পদ ছন্দত, ৬৬৮ ৰ পৰা ৬৭৭ লৈকে ছবিছন্দত, ৬৭৮ৰ পৰা ৬৮৪ লৈকে দুলড়ি ছন্দত আছে।\nশ্ৰৱণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সাধু সংগত ভগৱন্তৰ পৰম তত্ত্বকথা শুনিলে পৰম নিৰ্মলজ্ঞান হৃদয়ত প্ৰকাশ হয়। আৰু সংসাৰ সুখেৰে তৰি ঈশ্বৰক লাভ কৰিব পাৰি।\nপঞ্চম কীৰ্ত্তন বিৰচন\nকীৰ্ত্তন বিৰচনত মুঠ ১৯৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ আৰু দুলড়ী ছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ৬৮৫ৰ পৰা ৭৭৮ লৈ পদছন্দ, ৭৭৯ৰ পৰা ৮০১ লৈ দুলড়িছন্দ, ৮০২ ৰ পৰা ৮৮১ লৈ পদছন্দত ৰচিত।\nকীৰ্ত্তন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ - উত্তম শ্লোকৰ গুণলীলা মহিমা কীৰ্ত্তনৰ জৰিয়তে অনায়াসে সিদ্ধি লাভ কৰিব পাৰি। ই হ'ল মুখ্য সাধনৰ উত্তম ব্যৱস্থা।\nস্মৰণ বিৰচনত মুঠ ৬৯ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ ছবি আৰু পদছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ৮৮২ ৰ পৰা ৮৯৪ লৈকে ছবিছন্দ, ৮৯৫ ৰ পৰা ৯৫০ লৈকে পদছন্দত ৰচিত।\nস্মৰণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ভগৱন্তৰ গুণলীলা মহিমা স্মৰণ কৰিলে স্বভাৱ দূৰ হয় আৰু পৰম কৃতাৰ্থ হৈ ভগৱন্ত পুৰুষক লাভ কৰিব পাৰি।\nপদ সেৱন বিৰচনত মুঠ ১১২ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ আৰু দুলড়ি ছন্দত ৰচিত। ইয়াৰে ৯৫১ ৰ পৰা ১০৪০ লৈ পদ ছন্দত আৰু ১০৫০ৰ পৰা ১০৬২ লৈ দুলড়ি ছন্দত ৰচিত।\nপদ সেৱন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- ঈশ্বৰৰ চৰণৰ পদ সেৱনৰ জৰিয়তে ইন্দ্ৰিয়ক দমন কৰি সমস্ত ঐশ্বৰ্যৰ গৰাকী হৈ ভগৱন্তৰ কৃপা মিলে।\nঅৰ্চ্চন বিৰচনত মুঠ ২৫ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত আৰু ১০৬৩ৰ পৰা ১০৮৭ লৈকে বিস্তৃত।\nঅৰ্চ্চন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- শুদ্ধভাৱে কৃষ্ণৰ চৰণত কায় বাক্য মনে অৰ্পণ কৰিলেই ভগৱান সন্তুষ্ট হয়।\nবন্দন বিৰচনত মুঠ ১৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ইয়াত ১০৮৮ ৰ পৰা ১১০৪ লৈকে আছে যদিও ১০৮৮ ৰ প্ৰথম দুশাৰী অৰ্চ্চন বিৰচনৰ অন্তৰ্গত।\nবন্দন বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- মনুষ্য জন্ম সফল হ'বলৈ হ'লে কৃষ্ণৰ পদ পঙ্কজক সদায়ে বন্দন কৰিব লাগে।\nদাস্য বিৰচনত মুঠ ১৭ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ১১০৫ ৰ পৰা ১১২১ লৈকে এই বিৰচনত আছে।\nদাস্য বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- নিজকে সমস্ত প্ৰাণীতকৈ দাস অৰ্থ্যাৎ নিমিত্ত মাত্ৰ হৈ ঈশ্বৰ সেৱা কৰাই হৈছে দাস্য ভক্তি।\nসখ্য বিৰচনত মুঠ ১১ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদ ছন্দত ৰচিত। ইয়াত ১১২২ ৰ পৰা ১১৩২ লৈকে অন্তৰ্ভুক্ত।\nসখ্য শব্দই সখীত্ব ভাব, বন্ধুত্ব ভাবক বুজায়। সখ্যা বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- বিশ্বাসেৰে ভগৱন্তৰ লগত মিত্ৰ হৈ সকলো অৰ্পণ কৰাই একমাত্ৰ কৰ্তব্য।\nআত্ম নিবেদন বিৰচনংত মুঠ ১১ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দত ৰচিত। ১১৩৩ৰ পৰা ১১৪৩ লৈকে পদসমূহ এই বিৰচনৰ অন্তৰ্গত।\nআত্ম বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- কায় বাক্য মন ঈশ্বৰৰ চৰণত নিবেদিত হ'লেহে পুৰুষাৰ্থ সিদ্ধি হয়।\nভক্তি ৰত্নাৱলীৰ একেবাৰে অন্তিমভাগ বিৰচন হৈছে শৰণ বিৰচন। ইয়াত মুঠ ৬৫ ফাঁকি শ্লোক আছে। এইসমূহ পদছন্দ, ছবি ছন্দ আৰু দুলড়ি ছন্দত বিভক্ত। ইয়াৰে ১১৪৪ৰ পৰা ১১৯২ নম্বৰ শ্লোকলৈকে পদছন্দ, ১১৯৩ ৰ পৰা ১২০৪ লৈকে ছবিছন্দ আৰু ১২০৫ ৰ পৰা ১২০৮ লৈকে দুলড়ি ছন্দত ৰচিত। দুলড়ি ছন্দেৰেই ভক্তি ৰত্নাৱলীৰ সামৰণি মৰা হৈছে। শেষৰ শ্লোকফাঁকি হৈছে-\nজানিয়া পৰম দুৰাচাৰ মই\nতোমাত লৈলো শৰণ।\nকৈলো সত্য বাক নেৰিবা আমাক\nতুমি প্ৰভু নাৰায়ণ॥\nসন্তৰ সঙ্গত সৰ্ব্বভাৱে যেন\nথাকো তযু সেৱা কৰি।\nএৰি অনুগ্ৰহ হোক মোক লোক\nডাকি বোলা হৰি হৰি॥\nশৰণ বিৰচনৰ মূৰ সাৰ এনেধৰণৰ- সাগৰত নৌকাত শৰণ লয়। পিতৃ মাতৃৰ ওচৰত বালকে আশ্ৰয় লয়। সংসাৰ সাগৰত ভগৱন্তৰ চৰণত আশ্ৰয় নললে সকলো অসাৰ।\nভক্তি-ৰত্নাৱলীৰ গুণ[সম্পাদনা কৰক]\nভাগৱতৰ যি গুণ শাস্ত্ৰত দিয়া আছে সেই একে গুণেই ভক্তি ৰত্নাৱলী গ্ৰন্থতো আছে। ভক্তি ৰত্নাৱলীৰ গুণৰ বিষয়ে বিৰচনতে কোৱা আছে-\nথাকে মাত্ৰ ৰত্নাৱলী যদিবা গৃহত।\nঅজ্ঞান আন্ধাৰ তাৰ গুচয় সমস্ত॥\nযিটো পঢ়ে শুনে আৰু বিচাৰে সৰ্ব্বথা।\nতাৰ হিত সাধিবেক ইটো কোন কথা॥\nভক্তি ৰত্নাৱলী সংস্কৃতত ৰচনা কৰিছিল বেনাৰসৰ বিষ্ণুপুৰী সন্ন্যাসীয়ে। মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱে গ্ৰন্থখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল।\nৱিকিউৎসত ভক্তি ৰত্নাৱলী বিষয় সংক্ৰান্তীয় মূল পাঠ্য আছে।\n↑ 1.0 1.1 1.2 "The Bhakti Ratnavali of Madhavadeva". ATributeToSankaradeva. http://atributetosankaradeva.org/Madhava_guru_ratnavali.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 October 2019.\n↑ শেৱালি দত্ত. "মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ আৰু তেৰাৰ ৰচনাৱলী". বিকাশপিডিয়া. http://as.vikaspedia.in/education/9859b89ae9f0-9ac9c19f099e9cd99c9c0/9ae9b99be9aa9c19f09c19b7-9ae9be9a79f19a69c79f1-9869f09c1-9a49c79f09be9f0-9f099a9a89be9f19b29c0। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 October 2019.\n↑ মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ বিৰচিত ভক্তি ৰত্নাৱলী শ্ৰীশ্ৰী তীৰ্থনাথ গোস্বামীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভক্তি_ৰত্নাৱলী&oldid=259161"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৪ জানুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে ১২:০৭ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মূৰৰ বিষ কি কি কাৰণত হয় : — Vikaspedia\nঅধিক জটিলতালৈ নগৈ থোৰতে মূৰৰ বিষক দুটা গোটত ভগাব পাৰি -\nমাইগ্ৰেইনৰ উপশম ঘটাবলৈ ব্যৱহৃত ঔষধসমূহ হ'ল -\nমূৰৰ বিষৰ সঘনাই দৰব খোৱাসকলৈ এটি সতৰ্কবাণী -\nমূৰৰ বিষৰ ৰোগীক কি কি পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজন?\n'মূৰ থাকিলে মূৰৰ বিষ হবই'- কোনোবাই এনেকৈ কলে বা ভাবিলেও মূৰৰ বিষক নজনাকৈ অৱ্জ্ঞা কৰা মুঠেই সমিচীন নহয়৷ 'সাধাৰণ' বুলি ভবা মূৰৰ বিষৰ অন্তৰালত কেতিয়াবা গুৰুতৰ ৰোগ লুকাই থাকিব পাৰে৷ মোৰ সহপাঠী চিকিৎসক বন্ধু এজনৰ মতে আজিকালিৰ যান্ত্ৰিক জীৱন যাত্ৰাত বহুতে মূৰটোৰ প্ৰয়োগ নকৰে৷ মূৰৰ বিষ হলেহে লাওখোলাটোত কিবা এটা অংগ আছে তেওঁলোকে বুলি গম পায়৷ সি যি নহওক কিশোৰৰ পৰা বৃদ্ধাৱস্থালৈ জাতি-ধৰ্ম, দেশ-কাল নিৰ্বিশেষে পুৰুষ-মহিলা উভয়ৰে কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা মূৰৰ বিষ হয়েই৷ আমাৰ লাওখোলাটোৰ ভিতৰৰ সিংহ ভাগ আৱৰি আছে মগজুৱে৷ কিন্তু আমোদজনকভাবে মগজুৰ কোনো বিষ অনুভৱ কৰিব পৰা কেন্দ্ৰ (Pain receptor) নাই৷ বিষ অনুভৱ কৰিব পৰা কেন্দ্ৰ থাকে মস্তিস্ক আৰু ডিঙিৰ মাংসপেশীত, মগজুৰ আৱৰণিত (মেনিঞ্জ, ফস্ক চেৰিব্ৰাইত, মস্তিস্কৰ পৰা ওলোৱা নাৰ্ভসমূহত, ৰক্তনলীসমূহত, কাণ-নাক-চকু-দাঁত-মূখত আৰু ব্ৰেইনষ্টেমত৷ এইবিলাকত থকা বিষৰ কেন্দ্ৰসমূহৰ মাধ্যমেৰে মানুহে মূৰৰ বিষ অনুভৱ কৰে৷ এই বিষ পাতল বা গভীৰ, মূৰতো হেঁচা মাৰি ধৰা ধৰণৰ বা ধপধপাই থকা বা ফাটো-ফাটো কৰা বা নানাধৰণৰ হব পাৰে৷ চিকিৎসকসকলে দুশৰো অধিক প্ৰকাৰৰ মূৰৰ বিষৰ ৰোগীৰ সন্মুখীন হয়৷ ইয়াৰে কিছুমান নিৰীহ বা কম অপকাৰী, কিন্তু আন কিছুমান অতি বিপদৰ বাৰ্তাবাহক হব পাৰে৷ সঘনাই হোৱা মূৰৰ বিষে ব্যক্তিজনৰ কাৰ্য্যদক্ষতা, পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ আৰু সামাজিক জীৱনত বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে৷ এনেও হব পাৰেযে তেওঁ শাৰীৰিক-মানসিকভাৱে ক্লান্ত হোৱাৰ ওপৰিও হতাশাত (ডিপ্ৰেচন) ভূগিব পাৰে৷\nমূৰৰ বিষৰ কিছুমান অতি গতানুগতিক (Common) কাৰক এইবিলাক হব পাৰে যেনে- শাৰীৰিক-মানসিক চাপ ( Stress), নিদ্ৰাহীনতা, চকুৰ সমস্যা, দাঁতৰ অসুখ, চাইনাচৰ-নাক-কাণৰ সমস্যা, ভাইৰাচৰ সংক্ৰমণ, মদ্যপাণ-ধূম্ৰপাণৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া, দৰবৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া, আকস্মিক জলবায়ুৰ পৰিবৰ্তনৰ সন্মুখীন হোৱা, বৰ খৰখেদাকৈ শীতল পানীয় গ্ৰহণ কৰা, মস্তিস্কৰ আঘাত আদি৷ মূৰৰ বিষৰ চিকিৎসাও সেয়ে কাৰণ বুজিহে কৰা সমীচিন৷\nপ্ৰাথমিক (Primary)- বাৰে বাৰে হোৱা কিন্তু নিৰীহ, যাৰ অন্তৰ্নিহিত কোনো বিশেষ ৰোগ নাথাকে৷ ইয়াৰ উদাহৰণ হ'ল- মাইগ্ৰেইন, টেনচন হেডএক, ক্লাষ্টাৰ হেডএক৷ সঠিক কিদৰে এই ধৰণৰ মূৰৰ বিষ উৎপন্ন হয় তাক বিজ্ঞানীসকলে ঠাৱৰ কৰিব পৰা নাই, মাথো অনুমানত কিছু থিয়ৰি আগবঢ়াইছে৷ সাধাৰণতে ১৫ৰ বছৰৰ পৰা ৪০ বছৰ বয়সত প্ৰাইমেৰী হেডএকৰ পোণপ্ৰথম আৰম্ভণি হয়৷\nচেকেণ্ডেৰী (Secondary) - যাৰ অন্তৰ্নিহিত কোনো ৰোগ বা পৰিঘটনা থাকে৷ ইয়াৰ উদাহৰণ হ'ল মস্তিস্কৰ আঘাত, ষ্ট্ৰক, সংক্ৰমণ(এনকেফেলাইটিচ,মেনিনজাইটিচ), গ্লুকোমা, মগজুৰ টিউমাৰ, এঅ'ৰ্টিক এনিউৰিজম, টেম্পৰেল আৰ্টাৰাইটিচ আদি৷ অৱশ্যে চেকেণ্ডেৰী হেডএক সকলো সময়তে জটিল ৰোগৰ পৰিচায়ক নহবও পাৰে৷\nসাধাৰণতে মাইগ্ৰেইনত মূৰৰ সন্মুখ ভাগত নতুবা মূৰৰ এফালত ফাটি যাব খোজা যেন বা ধপ-ধপোৱা ধৰণৰ বিষ অনুভৱ হয়৷ বমি-ওকালিও অনুভৱ হয়৷ ৰোগীয়ে শব্দ আৰু পোহৰ সহ্য কৰিবলৈ কষ্ট অনুভৱ কৰে৷ কোনো কোনোজন ৰোগীয়ে অসুখ হোৱাৰ পূৰ্বানুমান কৰিব পাৰে- যাক Aura বুলি কোৱা হয়৷ মাইগ্ৰেইনে কামত ব্যাঘাত জন্মায় আৰু কেইবাঘন্টাজুৰি চলি থাকে৷ কিশোৰ-কিশোৰী আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক সকলোৰে মাইগ্ৰেইন হব পাৰে৷ পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাই মাইগ্ৰেইনত বেচিকৈ ভোগা পৰিলক্ষিত হয়৷ মগজুৰ স্নায়ুৰ বিজুতিৰ ফলত মাইগ্ৰেইন হয় বুলি বিজ্ঞানীসকলে ভাবে৷\n*বিষনাশক- এচপ্ৰিণ, আইব্ৰুপ্ৰফেন, পেৰাচিটামল, মেফেনেমিক এচিড, নেপ্ৰস্কেন, ইণ্ডোমিথাচিন আদি৷\n*ট্ৰিপ্নান আৰু আৰ্গোটামিন জাতীয় ঔষধে ৰক্তপ্ৰবাহী নলীৰ সংকোচন ঘটাই বিষৰ উপশম যোগায়৷\n*বমিৰোধক দৰব- মেটক্লপামাইড, ডমপেৰিডন৷\n*নাৰ্কটিক- পেথেডিন, মৰফিন, ফৰ্টৱিন আদি৷ সতৰ্ক নহলে এইবিলাকৰ ৰোগী অভ্যস্ত (Addict)হব পাৰে৷\n*ষ্টেৰইড- ডেক্সামিথাচন, প্ৰেডনিচলন৷\n*কেলচিয়াম চেনেল ব্লকাৰ\nটেনচন হেডএক- বিশ্বস্বাস্থ্য সংস্থাৰমতে প্ৰতি কুৰিজনৰ ভিতৰত এজন ব্যক্তিয়ে টেনচন হেডএকত ভোগে৷ গোটেই মূৰটো টানকৈ কিহবাই বান্ধি ৰাখিছে যেন ৰোগীয়ে অনুভৱ কৰে৷ ৰোগীৰ কামত ব্যাঘাত সৃষ্টি হয় আৰু কেই মিনিটৰ পৰা কেইবা ঘন্টালৈ টেনচন হেডএক চলি থাকিব পাৰে৷ ডিহাইড্ৰেচন, মানসিক-শাৰীৰিক চাপ, অনাহাৰ, অনিদ্ৰা, অতিমাত্ৰা বিষনাষক দৰবৰ ব্যৱহাৰ আদিৰ ফলত সচৰাচৰ টেনচন হেডএক হোৱা দেখা যায়৷ উল্লেখযোগ্যযে টেনচন হেডএকৰ তুলনাত মাইগ্ৰেইনত ভোগা ৰোগীৰ সংখ্যা কম৷\nক্লাষ্টাৰ হেডএক- অতি কম সংখ্যকলোক এই প্ৰকাৰৰ মূৰৰ বিষত ভোগে৷ সাধাৰণতে এটা চকুৰ চৌদিশে তীব্ৰ বিষ অনুভৱ হয় আৰু একে সময়তে নাকৰ আৰু চকুৰ পানী আপুনাআপুনি বয়, নাক সোপা মাৰি ধৰে, চকু ৰঙা পৰে৷ নিতৌ দিনটোৰ একে সময়তে ৩০ৰ পৰা ৯০ মিনিট ধৰি এনে অৱস্থা চলি থাকে৷ কাচিৎ কোনোজন ৰোগীৰ দিনটোত একাধিকবাৰ এনে হয়৷ কিশোৰ অৱ্স্থাত আৰম্ভ হোৱা এই ৰোগ মধ্য বয়সলৈকে চলি থাকে৷ মাজে মাজে কেইবামাহো অসুখ নোহোৱা অৱস্থা একোটা অতিবাহিত হয়৷ কিছুমান পৰিয়ালত এই ৰোগ চলি থকালৈ চাই ক্লাষ্টাৰ হেডএকৰ সৈতে বংশগতিৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি৷ ৰোগী যন্ত্ৰণাকাতৰহৈ অধৈৰ্য্য হৈ পৰে৷ বিষত অতীষ্ঠহৈ নিজৰ মূৰটো পকীবেৰত খুন্দিয়াবৰ উপক্ৰম হয়৷ আনকি এনে কষ্ট খাই থকাতকৈ মৰি যোৱাই ভাল বুলিও কিছুমান ৰোগীয়ে ভাবে৷ মদ,চিগাৰেট, চকলেট,নাইট্ৰগ্লিচাৰিন দৰব আদিৰ ব্যৱহাৰ কৰোতাই ক্লাষ্টাৰ হেডএকত বেচিকৈ ভোগে৷ ক্লাষ্টাৰ হেডএকৰ চিকিৎসা আন মূৰৰ বিষৰ তুলনাত কঠিন৷ প্ৰেডনিচলন, আৰ্গটামিন আৰু লিথিয়াম ব্যৱহাৰ কৰি অসুখ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি৷ আনহাতে অক্সিজেন, ট্ৰিপ্টামাইন, লিগনকেইন এনাচথেটিক বেজীৰ দ্বাৰা ৰোগীক চিকিৎসা কৰা হয়৷\nমহিলাসকলৰ মূৰৰ বিষৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায়বিলাকৰ হৰমোনৰ প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়৷ গৰ্ভাৱস্থা, ৰজোনিবৃতি (মেনুপ'জ) আৰু গৰ্ভনিৰোধক পিল খাই থকা মহিলাৰ মূৰৰ বিষ সহজে হোৱাৰ কাৰণ হ'ল হৰমোনৰ প্ৰভাৱ৷\nবজাৰত উপলব্ধ মূৰৰ বিষৰ দৰবৰ পৰা হব পৰা পাৰ্শ্বক্ৰিয়া –\nএচপ্ৰিন, ডিচপ্ৰিন,এনাচিন,চেৰিডন- গেষ্ট্ৰাইটিচ, পাকপ্ৰণালীৰ ৰক্তক্ষৰণ৷ শিশুৰ লিভাৰ আৰু মগজুৰ ক্ষতিসাধন কৰা ৰেই'জ চিনড্ৰম ৰোগ৷\nইফিড্ৰিন,কেফেইন- বুকুৰ ধপধপনি, মানসিক অস্থিৰতা৷\nএন্টি এলাৰ্জিক দৰব- মূৰঘূৰণি, নিদ্ৰা৷\n*গতিকে যি কোনো দৰবেই চিকিৎসকৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰিহে সেৱন কৰাটো নিৰাপদ৷\nমূৰৰ বিষক কেতিয়া গুৰুতৰ(চিৰিয়াচ) বুলি গণ্য কৰিব?\n*মূৰৰ বিষৰ ধৰণ (পেটাৰ্ণ) আগৰ তুলনাত সলনি হোৱা৷\n*সময়ত অতিবাহিত হোৱা স্বত্বেও মূৰৰ বিষ নকমি বাঢ়ি যোৱা।\n*মস্তিস্কৰ আঘাতৰ ফলত হোৱা মূৰৰ বিষ৷\n*ডিঙিৰজঠৰতা, বমি, ওকালি, জ্বৰ, চকুৰ বিষ লগত থাকিলে৷\n*২৪ ঘন্টা অতিবাহিত হোৱা মূৰৰ বিষ৷\n*কেন্দ্ৰীয় স্নায়তন্ত্ৰৰ লগত জড়িত লক্ষণ থকিলে(যেনে স্মৃতিশক্তি লোপ পোৱা, ভ্ৰম, বাকশক্তিৰ বিজুতি, দৃষ্টিৰ বিজুতি, দূৰ্বলতা, পেৰালাইচিচ, অতিমাত্ৰা জ্বৰ আদি৷\nৰোগীৰ হিষ্ট্ৰী আৰু প্ৰাথমিক পৰীক্ষাৰ যোগেদি চিকিৎসকে এটি আভাস ঠাৱৰ কৰি মূৰৰ বিষৰ কাৰণ ঠিৰাং কৰাৰ উদ্দেশ্যে যাবতীয় তেজ, প্ৰসাব, চেৰিব্ৰস্পাইনেল ফ্লোইড, এক্সৰে, ইচিজি, আলট্ৰাচাউণ্ড, চিটি-এমআৰআই স্কেন আদি পৰীক্ষাৰ প্ৰয়োজন হব পাৰে৷\nমূৰৰ বিষৰ কেইটিমান প্ৰাথমিক প্ৰতিবিধান : -\n*ধ্যান আৰু যোগৰ সহায়ত মানসিক চাপ কমাবৰ প্ৰয়াস কৰক৷\n*নিজৰ খং, উত্তেজনা, দুশ্চিন্তা কোনো নিৰ্ভৰযোগ্য ব্যক্তিৰ সৈতে শ্বেয়াৰ কৰক৷\n*নিতৌ সন্তুলিত আহাৰ আৰু পৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী খাওক৷\n*মদ্যপাণ,ধূম্ৰপাণ আৰু যি কোনো ৰাগিয়াল দৰব পৰিহাৰ কৰক৷\n*একেসময়তে নিতৌ ৭/৮ ঘন্টা নিদ্ৰা যোৱাৰ অভ্যাস কৰক৷\n*নিয়মীয়া চকু পৰীক্ষা কৰাব৷\n*ম'বাইল আৰু কম্পিউটাৰৰ কামৰ মাজৰ পৰা চকু আৰু দেহক বিশ্ৰাম দিয়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলক৷\n*দৰবৰ অতিমাত্ৰা সেৱন পৰিহাৰ কৰি চলক৷\n*সুস্বাস্থ্যৰ বাবে অসমীয়া ঘৰুৱা বনৌষধি, শাক-পাত, থলুৱা খাদ্য মাজে মাজে গ্ৰহণ কৰক৷\n*নিৰাশাবাদী নহব,সদায় যোগাত্মক চিন্তা কৰক৷\n*সুস্থ জীৱনশৈলী মানি চলক৷\nলেখক: ডাঃ ভূপেন শইকীয়া\nফোন নং: ০০৯৭৪৩৩৭৩৮৭২২\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ:04 Jan, 2021\n. © 2021 , চি-ডেক। সৰ্বস্বত্ব সংৰক্ষিত


'খিলঞ্জীয়া বসতিপ্ৰধান সমষ্টি BJPৰ দখল লৈ আহিব'-কি ইংগিত দিলে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই after-phani-talukdar-who-will-join-bjp-says-minister-pijush-hazarika-tvbiju-hb– News18 assam\n'খিলঞ্জীয়া বসতিপ্ৰধান সমষ্টি BJPৰ দখল লৈ আহিব'-কি ইংগিত দিলে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই\nআৰু কোন কোন বিৰোধী বিধায়কে যোগ দিব BJPত?\nLast Updated : September 01, 2021, 21:53 IST\n৪টা মাহৰ ভিতৰত বিৰোধী শিবিৰৰ পৰা তিনিজন বিধায়কে দল আৰু বিধায়ক পদ এৰি শাসকীয় বিজেপি যোগদান কৰাৰ পিছত এতিয়া চৰ্চা চলিছে আৰু কোন কোন বিধায়কে বিজেপিয়ে যোৱাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছে ৷ এই সন্দৰ্ভত বুধবাৰে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকা আৰু মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰাজনৈতিক সচিব জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাই দিলে বহুকেইটা ইংগিত ৷\nমৰিয়নিৰ পৰা কংগ্ৰেছী ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী আহিল ৷ থাওৰাৰ পৰা আহিল কংগ্ৰেছী সুশান্ত বৰগোহাঁই ৷ ইয়াৰ পিছত বুধবাৰে আহিল ভৱাণীপুৰৰ পৰা AIUDFৰ ফণী তালুকদাৰ৷ বিধায়ক হৈ জয়ী হৈ অহাৰ চাৰি মাহৰ ভিতৰতে এই তিনি বিৰোধী বিধায়কে দল আৰু বিধায়ক পদ এৰি শাসকীয় বিজেপিত যোগ দিলে ৷ এতিয়া প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে, আৰু কোন কোন বিৰোধী বিধায়ক আহিব BJPলৈ?\nএই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই ক'লে- “বহু বিৰোধী বিধায়কে যোগদানৰ বাবে কৰিছে যোগাযোগ ৷ কিন্তু সকলোকে যোগদানৰ সুবিধা দিব নোৱাৰি ৷ মিত্ৰজোঁটৰ সংখ্যা ৭৫ৰ পৰা ৭৯লৈ বাঢ়িব ৷”\nপিছে কাক দিব BJPত যোগদানৰ সুবিধা? পীয়ুষ হাজৰিকাই সদৰি কৰা মতে, বিজেপিৰ নীতি-নিয়ম মতেহে সুবিধা পাব যোগদানৰ ৷ ফণী তালুকদাৰে AIUDF এৰি বিজেপিত যোগদান কৰাৰ দিনটোত, বুধবাৰে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই ক'লে- 'খিলঞ্জীয়া বসতিপ্ৰধান সমষ্টিৰ পৰা নিচিহ্ন হ'ব বাকী দলবোৰ ৷ খিলঞ্জীয়াৰ বসতিপ্ৰধান সমষ্টি দখল কৰিব বিজেপিয়ে।'\nমন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাৰ সুৰতে সুৰ মিলাই মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰাজনৈতিক সচিব জয়ন্ত মল্ল বৰুৱায়েও ক'লে- “খিলঞ্জীয়া মানুহ বেলেগ দলত থাকিব নোৱাৰে ৷ বাংলাদেশী মূলৰ মানুহৰ প্ৰয়োজন নাই BJPক ৷ বহুতেই আহিব বিচাৰিছে; কিন্ত আমি চাই-চিতিহে মানুহ লৈছো। পাৰিলে কংগ্ৰেছৰ সভাপতিও আহিলেহেঁতন ৷ আমি নলওঁ বাবেহে অহা নাই ৷”\nইপিনে হাগ্ৰামা মহিলাৰীৰ BPFৰ সৈতেও কথা চলি থকাৰ কথা সদৰি কৰে মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকাই ৷ পীয়ুষে ক'লে- “পৰ্যায়ক্ৰমে সকলো হ'ব ৷ আলোচনা আমি কৰি আছো ৷” মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ৰাজনৈতিক সচিব জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাই সাংবাদিকক সদৰি কৰি ক'লে- “BPFৰে আমাৰ যোগাযোগ আছে ৷ হাগ্ৰামা মহিলাৰীয়ে স্বীকাৰ কৰিছে কংগ্ৰেছৰে মিত্ৰতা কৰি ভুল কৰা বুলি ৷”\nFirst published: September 01, 2021, 21:53 IST


Maharshi Valmiki Biography in Assamese। বাল্মীকি - assamintro.com\nMaharshi Valmiki Biography in Assamese। বাল্মীকি\nমহৰ্ষি বাল্মীকিৰ জীৱনৰ পৰিচয় , কোন আছিল, 2021 প্ৰবন্ধ, জয়ন্তী, জন্ম, আশ্ৰম, ৰামায়ণ, গুৰুত্ব ভজন (Maharishi Valmiki, Ramayan, Birth, Place, Biography in Assamese)\nমহৰ্ষি বাল্মীকি পৰিচয়\nনাম– মহৰ্ষি বাল্মীকি\nপ্ৰকৃত নাম– ৰত্নাকৰ\nজন্মদিন– অশ্বিন পূৰ্ণিমা\nপেছা– ডকাইত, মহাকাভি\nৰচনা — ৰামায়ণ\nবাল্মীকি Maharshi Valmiki Biography in Assamese\nবাল্মীকি জীৱন সম্পৰ্কীয় অনুপ্ৰেৰণাদায়ক ঘটনা\nমহৰ্ষি বাল্মীকি কোন আছিল Who is Maharshi Valmiki in Assamese\nবাল্মীকি ৰামায়ণ সংশোধিত বিবৰণ\nবাল্মীকি জয়ন্তী কেতিয়া উদযাপন কৰা হয়\nবাল্মীকি জয়ন্তীৰ গুৰুত্ব\nবাল্মীকি জয়ন্তী কেনেদৰে উদযাপন কৰা হয়\nআপুনি জানিব যে ৰামায়ণৰ স্ৰষ্টা বাল্মীকিজী প্ৰকৃততে এজন ডকাইত আছিল। বাল্মীকি জয়ন্তীৰ অৰ্থ হৈছে এনে এটা দিন যেতিয়া মহান ৰচিতা বাল্মীকিজীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মহান সৃষ্টিয়ে আমাক মহা গ্ৰন্থ ৰামায়ণৰ সুখ দিছিল। ই হৈছে এক কিতাপ যিয়ে মৰ্যাদা, সত্য, প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধ, বন্ধুত্ব আৰু সেৱকৰ ধৰ্মৰ সংজ্ঞা শিকাইছিল।\nবাল্মীকিজীৰ জীৱনে যথেষ্ট শিকিছে, তেওঁৰ ব্যক্তিত্ব সাধাৰণ নাছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ এটা ঘটনাৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁ নিজৰ জীৱন শৃংখলা সলনি কৰে আৰু তেওঁক এজন মহান শ্ৰদ্ধাৰ কবি হিচাপে গঢ়ি তোলে। এই চৰিত্ৰটোৱে তেওঁলোকক মহান কৰি তোলে আৰু আমাক তেওঁলোকৰ পৰা শিকিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰে।\nমহৰ্ষি বাল্মীকিৰ নাম আছিল ৰত্নাকৰ আৰু তেওঁ অৰণ্যত বাস কৰা ভিল জাতিত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ভীলৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰিছিল আৰু জীৱিকাৰ বাবে ডকাইত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ ভৰণপোষণৰ বাবে পথচাৰীসকলক লুটি লৈছিল, আৰু আনকি প্ৰয়োজন হ’লে তেওঁলোকক হত্যা কৰিছিল। এনেদৰে তেওঁলোকে দিনে দিনে তেওঁলোকৰ পাপ ভৰাই আছিল।\nএদিন নাৰদমুনি তেওঁৰ অৰণ্যৰ পৰা ওলাই আহিছিল। তেওঁলোকক দেখি ৰত্নাকৰে সিহঁতক বান্ধি দিছিল। নাৰদমুনীয়ে তেওঁক সুধিছিল আপুনি এনে পাপ কিয় কৰি আছে। ৰত্নাকৰে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ জীৱিকাৰ বাবে উত্তৰ দিছিল। তেতিয়া নৰদমুনীয়ে সুধিলে, “আপুনি যি পৰিয়ালৰ বাবে এই পাপ কৰিছে সেই পৰিয়ালটোৱে আপোনাৰ পাপৰ ফল বহন কৰিব নেকি?” ৰত্নাকৰে উৎসাহেৰে ক’লে, “হয়, অৱশ্যেই।” মোৰ পৰিয়ালে সদায় মোৰ কাষত থিয় দিব। নাৰদ মুনিয়ে ক’লে, “আপুনি তেওঁক সুধিলে, যদি তেওঁ হয় বুলি কয়, মই আপোনাক মোৰ সকলো টকা দিম।” ৰত্নাকৰে তেওঁৰ সকলো পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গক সুধিছিল, কিন্তু কোনেও সন্মত হোৱা নাছিল। ৰত্নাকৰ ইয়াৰ দ্বাৰা গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল আৰু তেওঁ দুৰ্বৃত্তৰ পথ এৰি তপস্যাৰ পথ বাছি লৈছিল, আৰু বহু বছৰ ধৰি ধ্যান কৰিছিল আৰু তপস্যা কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ সংস্কৃতত মহৰ্ষি বাল্মীকি আৰু ৰামায়ণ মহা গ্ৰন্থৰ নাম আৰু জ্ঞান প্ৰাপ্ত কৰিছিল।\nসেয়েহে, জীৱনৰ এটা ঘটনাৰ পৰা, দস্যু ৰত্নাকৰ এজন মহান সৃষ্টিকৰ্তা, মহৰ্ষি বাল্মীকি হৈ পৰিছিল।\nৰামায়ণত, মাতৃ ৰজা দশৰথৰ দ্বিতীয় পত্নী ৰাণী কাইকাই ৰাম চন্দ্ৰজীক নিৰ্বাসনলৈ পঠিয়াইছিল। ইয়াৰ আঁৰত এটা আশ্চৰ্যকৰ কাহিনীও আছে।\nবাল্মীকি এজন ডকাইত আছিল আৰু ভিল জাতিত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল, কিন্তু তেওঁ ভিল জাতিৰ নাছিল, দৰাচলতে বাল্মীকিজী প্ৰচেতাৰ পুত্ৰ আছিল। পুৰাণৰ মতে, প্ৰচেতা ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ আছিল। বাল্মীকিক সৰুতে এজন ভিলনীয়ে চুৰি কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ ভিল সম্প্ৰদায়ত লালন-পালন কৰিছিল আৰু তেওঁ ডকাইত হৈ পৰিছিল।\nৰামায়ণ লিখিবলৈ আপুনি কেনেকৈ অনুপ্ৰেৰণা পালে?\nযেতিয়া ৰত্নাকৰে তেওঁৰ পাপবোৰ উপলব্ধি কৰিছিল, তেওঁ সেই জীৱন ত্যাগ কৰিছিল আৰু এক নতুন পথ গ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু এই নতুন পথটোৰ বিষয়ে তেওঁৰ কোনো জ্ঞান নাছিল। যেতিয়া তেওঁ নাৰদজীক বাট সুধিছিল, নাৰদজীয়ে তেওঁক ৰাম নামটো জপ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।\nৰত্নাকৰে দীৰ্ঘদিন ধৰি আছিল, কিন্তু ৰাম নামটোৰ অজ্ঞতাৰ বাবে, তেওঁ দুৰ্ঘটনাক্ৰমে ৰাম ৰামৰ জপক মৃতলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰ দুৰ্বল হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁ পিঁপড়েৰে আঘাত প্ৰাপ্ত হৈছিল। সম্ভৱতঃ সেইটো তেওঁলোকৰ পাপৰ আনন্দ আছিল। সেইকাৰণে তেওঁক বাল্মীকি নাম দিয়া হৈছিল। কিন্তু কঠোৰ অনুশীলনেৰে তেওঁ ব্ৰহ্মদেৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ব্ৰহ্মদেৱে তেওঁক জ্ঞান আৰু ৰামায়ণ লিখাৰ সামৰ্থ্য প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ পিছত বাল্মীকি মহৰ্ষিয়ে ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল। ৰামায়ণৰ বিষয়ে তেওঁৰ আগতীয়া জ্ঞান আছিল।\n2. বাল্মীকিজীয়ে প্ৰথমে শ্লোক কেনেকৈ ৰচনা কৰিছিল?\nএবাৰ তেওঁ তপস্যাৰ বাবে গংগা নদীৰ পাৰলৈ গৈছিল, পুৰুষ মহিলাগৰাকীৰ চৰাইযোৰ ওচৰতে প্ৰেমত পৰিছিল। একে সময়তে, এজন চিকাৰীয়ে এটা কাড় গুলী মাৰি মতা চৰাইটোক হত্যা কৰে, আৰু দৃশ্যটো দেখি, তেওঁৰ মুখৰ পৰা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে এটা শ্লোক ওলাই আহে, নিম্নলিখিত ধৰণে:\nমা নিশাদ প্ৰতিস্থান তবমাগমঃ শাস্তিঃ সময়।\nযতক্ৰাঞ্চমিথুনাদেকাম অৱধি: কামমোহিতাম।\nঅৰ্থাৎ এই জঘন্য কাৰ্য্য কৰা দুষ্ট জনে জীৱনত কেতিয়াও সুখ নাপাব৷ দুষ্ট মানুহজনে প্ৰেমত লিপ্ত হোৱা চৰাই এটাক হত্যা কৰিছে৷ মহান কবিজনে তেতিয়া ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল।\nবাল্মীকি মহা কবিয়ে সংস্কৃতত মহা কাব্য ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল, যিটো ব্ৰহ্মজীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ৰামায়ণত ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰাম চন্দ্ৰজীৰ চৰিত্ৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত ২৩,০০০ টা শ্লোক আছে। তেওঁৰ লগত থকা শেষ কিতাপবোৰে বাল্মীকি মহৰ্ষিৰ জীৱনবৰ্ণনা কৰে।\nবাল্মীকি মহৰ্ষিয়ে ৰামৰ চৰিত্ৰটো চিত্ৰিত কৰিছিল, তেওঁ মাস সীতাক তেওঁৰ আশ্ৰমত ৰাখিছিল আৰু তাইক সুৰক্ষা দিছিল। পিছত, ৰাম আৰু সীতাৰ পুত্ৰ লৱকুশক জ্ঞান দিয়া হৈছিল।\nৰাৱণৰ জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কিছুমান আকৰ্ষণীয় তথ্যৰ বিষয়ে শিকক, ৰাৱণক তিনিওখন পৃথিৱীৰ বিজয়ী বুলি কিয় কোৱা হৈছিল।\nবাল্মীকিজীৰ জন্ম অশ্বিন মাহৰ পূৰ্ণিমাত হৈছিল, একেদিনাই হিন্দু ধৰ্ম বৰ্ষপঞ্জীত বাল্মীকি জয়ন্তী বুলি কোৱা হয়। এই বছৰ বাল্মীকি জয়ন্তী ৩১ অক্টোবৰত উদযাপন কৰা হ’ব।\nবাল্মীকিজী এজন কবি আদি আছিল। তেওঁক শ্লোকৰ প্ৰৱৰ্তক বুলি গণ্য কৰা হয়, যিয়ে সংস্কৃতৰ প্ৰথম শ্লোক লিখিছিল। এই জন্ম বাৰ্ষিকীক প্ৰকাশ দিৱস বুলিও জনা যায়।\nৰামায়ণৰ মতে, ৰাৱণেও মাতৃ সীতাৰ স্বয়ম্বৰত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\nবিভিন্ন ধৰণৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আছে।\nশোভা যাত্ৰাসজ্জা কৰে।\nমিঠাই, ফল, ব্যঞ্জন বিতৰণ কৰা হয়।\nদোকানবোৰ বহু ঠাইত অনুষ্ঠিত হয়।\nবাল্মীকিৰ জীৱনৰ জ্ঞান সকলোকে দিয়া হয় যাতে ইয়াৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লৈ মানুহে বেয়া কাম ত্যাগ কৰি ভাল কামত মন দিব লাগে।\nহিন্দু ধৰ্মত বাল্মীকি জয়ন্তীৰ গুৰুত্ব অধিক বুলি গণ্য কৰা হয়।\nপ্ৰশ্ন: ঋষি বাল্মীকি কোন আছিল?\nউত্তৰ: মহৰ্ষি বাল্মীকি বিখ্যাত মহাকাব্য ৰামায়ণৰ লেখক আছিল।\nপ্ৰশ্ন: বাল্মীকি কাৰ পুত্ৰ আছিল?\nউত্তৰ: বাল্মীকিজী এজন প্ৰচেতৰ পুত্ৰ আছিল, যাক ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়। অৱশ্যে, তেওঁক সৰুতে ভিলানীয়ে অপহৰণ কৰিছিল, যাৰ পিছত তেওঁক ভিল জাতিয়ে সমৰ্থন কৰিছিল।\nপ্ৰশ্ন: বাল্মীকি জয়ন্তী কিমান?\nউত্তৰ : বাল্মীকি জয়ন্তী এই বছৰৰ ৩১ অক্টোবৰত।\nপ্ৰশ্ন : বাল্মীকি কোন কলাকুশলীৰ আছিল?\nউত্তৰ: বাল্মীকি এজন ডকাইত আছিল যি ভীল জাতিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। যদিও তেওঁক ভিল জাতি বুলি গণ্য কৰা নহয়, তেওঁক ব্ৰহ্মজীৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়।\nপ্ৰশ্ন: বাল্মীকিৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?\nউত্তৰ: বাল্মীকিৰ জন্ম ভাৰতত হৈছিল।\nপ্ৰশ্ন: বাল্মীকিৰ প্ৰকৃত নাম কি?\nউত্তৰঃ বাল্মীকিৰ প্ৰকৃত নাম দস্যু ৰত্নাকৰ।\nহিন্দু ধৰ্মৰ বাল্মিকি সম্প্ৰদায়ে বাল্মীকিক সন্মান কৰে, য’ত তেওঁক লাল বেগ বা বালা শ্বাহ বুলিও জনা যায়, এজন পৃষ্ঠপোষক সাধু হিচাপে, তেওঁৰ বাবে সমৰ্পিত বহুতো মাণ্ডিৰ (মন্দিৰ) আছে।\nচেন্নাইৰ এটা এলেকা, তিৰুভানমিয়ুৰৰ নাম ঋষি বাল্মীকি, থিৰু-বাল্মীকি-উৰৰ পৰা পোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই ঠাইত বাল্মীকিৰ বাবে এটা মন্দিৰ আছে, যিটো 1300 বছৰ পুৰণি বুলি ধাৰণা কৰা হয়।\nকৰ্ণাটকৰ ৰাজনাহাল্লিত শ্ৰী বাল্মীকি মাতা মহা সম্স্থানো আছে।


delhi - The Cross Current\nকিমান আগবাঢ়িছে মোদী বিৰোধী শক্তি গঠনৰ কুচকাৱাজ ?\nলাভলীনা : স্কুলত কিতাপ এৰি যি এদিন যোগ দিছিলগৈ ছাইৰ ক্ৰীড়া শিবিৰত\nপেগাছাছ : টাৰ্গেটত অনিল আম্বানী আৰু কোন কোন ?\n২৭ বছৰ পুৰণি এটা এনকাউন্টাৰৰ কাহিনী\nকি সাজেৰে অলিম্পিকৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত অংশ ল’ব লাভলীনা…\nশিল্পা চেট্টীয়ে পাব নেকি আৰক্ষীৰ চমন ?\nকোন হ’ব প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ নতুন সভাপতি ?\nভাৰত – পাকিস্তান সীমান্তত ব্যৰ্থ লস্কৰ – ই – তৈবাৰ আক্ৰমণ\n‘দৈনিক ভাস্কৰ’ৰ কাৰ্যালয়ত আয়কৰৰ তালাচী : সত্যৰ…\nপ্ৰি কোৱাৰ্টাৰত লাভলীনাৰ সন্মুখত কোন ?\nদৰ্শকশূণ্য ষ্টেডিয়ামত আজিৰে পৰা টকিঅ’ অলিম্পিক\nআজিৰ কেবিনেট বৈঠকৰ সিদ্ধান্তসমূহ-\nJIO বৰ্জন কৰিব কৃষকে।\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Dec 10, 2020\nকৃষি আইন বাতিলৰ দাবীত ১৪ ডিচেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰজুৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিব প্ৰতিবাদী কৃষকে। কৃষক আৰু চৰকাৰৰ মাজত হোৱা আলোচনাত কোনো সমাধান নোলোৱাৰ বাবেই ৰাষ্ট্ৰজুৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ হুংকাৰ কৃষকৰ। লগতে সমগ্ৰ দেশত JIO বর্জনৰ হুংকাৰ দিছে…\nকি কি বন্ধ থাকিব আৰু কি কি খোলা থাকিব ৮ চেপ্তেম্বৰৰ ভাৰত বন্ধত !\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t Dec 7, 2020\nসিন্ধু সীমাত আন্দোলনৰত যোগেন্দ্ৰ য়াদবে জনাই: ৮ তাৰিখে কৃষক বিদ্ৰোহৰ সমৰ্থনত বন্ধ থাকিব সমগ্ৰ দেশ। গধুলি ৩ বজালৈ অব্যাহত থাকিব চকা বন্ধৰ কাৰ্যসূচী। দূগ্ধ, ফল-মূল, শাক-পাছলিৰ সৰবৰাহ বন্ধ কৰিব বিদ্ৰোহীয়ে। আনহাতে, তৎকালীন সেৱাসমূহত কোনো ধৰণৰ…\nদিল্লীত শ্ৰমিকৰ ওপৰত কিয় কীটাণুনাশক স্প্ৰে’ কৰা হ’ল?\nদ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t May 23, 2020\nশুক্ৰবাৰে দিল্লীৰ লাজপত নগৰত প্ৰবাসী শ্ৰমিকৰ ওপৰত কীটাণুনাশক স্প্ৰে' কৰাৰ ভিডিঅ' ভাইৰেল হৈছে ছ'চিয়েল মিডিয়াত। শ্ৰমিক স্পেচিয়েল ট্ৰেইনত উঠাৰ পূৰ্বে দিল্লীৰ লাজপত নগৰৰ এখন স্কুলত লগ হৈছিল কেইবাশ শ্ৰমিক। তাতে দক্ষিণ দিল্লী মিউনিচিপাল…\nকৰোনো- মৃত ব্যক্তিকলৈও কেলেংকাৰী!\nThe CrossCurrent Bureau\t May 20, 2020\nদিল্লীৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগে নগৰ নিকায়লৈ ক'ৰোনাৰ ষ্টেণ্ডাৰ্ড অপাৰেটিঙৰ যোগেদি মৃতকৰ অন্তিম সংস্কাৰৰ তথ্য বিচাৰি প্ৰেৰণ কৰিছে পত্ৰ। বিগত সপ্তাহত স্বাস্থ্য সচিব পদ্মিনী সিংগলাই দিল্লীৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ MCDৰ কমিছনাৰলৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ…\n৭০% বাঢ়িল সুৰাৰ দাম\nক’ৰোনা মহামাৰীয়ে দেশত ভয়াৱহ বিত্তীয় সংকটৰ সৃষ্টি কৰিছে৷চৰকাৰৰ ৰাজহ সংগ্ৰহ প্ৰায় শূণ্য৷এনে অৱস্হাত সকলো ৰাজ্য চৰকাৰেই সুৰাৰ মূল্যবৃদ্ধিকে বিত্তীয় সংকটৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ একমাত্ৰ পথ হিচাপে বাছি লৈছে৷শেহতীয়াকৈ দিল্লী চৰকাৰে সুৰাৰ ওপৰত ৭০ শতাংশ…\nকি সাজেৰে অলিম্পিকৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত অংশ ল’ব লাভলীনা -মেৰী কমে?


Clonasig in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Clonasig ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nClonasig की जानकारी\nClonasig ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Clonasig Benefits & Uses in Assamese\nClonasig ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Clonasig Dosage & How to Take in Assamese\nClonasig-ৰ উপাদানসমূহ- Clonasig Active Ingredients in Assamese\nClonasig ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Clonasig Side Effects in Assamese\nClonasig সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Clonasig Related Warnings in Assamese\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clonasigৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Clonasig with Other Drugs in Assamese\nClonasig মতভেদসমূহ- Clonasig Contraindications in Assamese\nClonasig ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Clonasig in Assamese\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clonasig ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Clonasig Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nClonasig ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Clonasig Benefits & Uses in Assamese\nClonasig তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nClonasig ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Clonasig Dosage & How to Take in Assamese\nClonasig-ৰ উপাদানসমূহ - Clonasig Active Ingredients in Assamese\nClonasig ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Clonasig Side Effects in Assamese\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Clonasig ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nClonasig সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Clonasig Related Warnings in Assamese\nClonasig-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClonasig এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Clonasig খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nClonasig-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nClonasig এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Clonasig কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClonasigৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nযকৃতত Clonasig কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nClonasigৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Clonasig ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি হৃদয় ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Clonasig গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Clonasigৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Clonasig with Other Drugs in Assamese\nClonasig তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nClonasig মতভেদসমূহ - Clonasig Contraindications in Assamese\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Clonasig লোৱা অনুচিত যাতে -\nClonasig ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Clonasig in Assamese\nএই Clonasig-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nClonasig লোৱাটো আসক্তিত পৰিণত হ'ব পাৰে। সেয়ে আপুনি চিকিত্সা পৰামৰ্শৰ আধাৰতহে এয়া সেৱন কৰা উচিত।\nClonasig লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Clonasigয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Clonasig লোৱাটো নিৰাপদ।\nমানসিক ৰোগ থকা ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত Clonasig ৰ যোগাত্মক প্ৰভাৱ থকা দেখা গৈছে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Clonasig ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Clonasig Interactions with Food and Alcohol in Assamese\nখাদ্য আৰু Clonasigৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপুনি Clonasig সেৱনৰ সময়ত কেতবোৰ খাদ্য সেৱনৰ ফলত দৰৱে কাম কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বেছি সময় ল'ব পাৰে। আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰক।\nমদ আৰু Clonasigৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nClonasig আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nClonasig से जुड़े सवाल और जवाब\nक्या Clonasig का इस्तेमाल सुरक्षित है?\nडॉक्टर द्वारा प्रिस्क्राइब की गई मात्रा में निर्धारित समय तक Clonasig खानी सुरक्षित है। हालांकि, Clonasig की नियमित खुराक लेने के कारण कुछ साइड इफेक्ट्स हो सकते हैं जिनमें सुस्‍ती, चक्‍कर आना, सामंजस्‍य बैठाने और सोचने में दिक्‍कत होना शामिल हैं। अगर आपको Clonasig लेने के बाद इनमें से कोई भी लक्षण नज़र आ रहा है तो तुरंत डॉक्‍टर से संपर्क करें।\nक्‍या Clonasig के कारण टेस्‍टोस्‍टेरोन कम हो सकते हैं?\nClonasig मस्तिष्‍क के एंडोक्राइन ग्‍लैंड को प्रभावित करती है जिससे टेस्‍टोस्‍टेरोन में कमी आ सकती है।\nक्या डॉक्टर की सलाह के बिना Clonasig ले सकते हैं?\nClonasig एक प्रिस्‍क्रिप्‍शन दवा है जिसे डॉक्‍टर की सलाह के बिना नहीं लेना चाहिए। इस दवा की आपको आदत पड़ सकती है और इस वजह से आपको हानिकारक प्रभाव झेलने पड़ सकते हैं इसलिए बेहतर होगा कि आप डॉक्‍टर से परामर्श करने के बाद ही Clonasig खाएं।\nक्‍या Clonasig के कारण इरेक्‍टाइल डिस्‍फंक्‍शन हो सकता है?\nClonasig के एंडोक्राइन ग्‍लैंड पर असर डालने के कारण Clonasig की वजह से इरेक्‍टाइल डिस्‍फंक्‍शन हो सकता है। अगर आपको Clonasig लेने के बाद इरेक्‍टाइल डिस्‍फंक्‍शन की समस्‍या हो रही है तो डॉक्‍टर से परामर्श किए बिना Clonasig का सेवन बंद ना करें। डॉक्‍टर आपको Clonasig की जगह दवा का कोई दूसरा विकल्‍प प्रिस्‍क्राइब कर सकते हैं।\nक्‍या Clonasig के कारण वजन बढ़ सकता है?\nClonasig के कारण वजन नहीं बढ़ता है। हालांकि, Clonasig लेने के बाद अगर आपका वजन बढ़ रहा है तो तुरंत डॉक्‍टर से परामर्श करें।\nClonasig ৰ অনুকল্প - Substitutes for Clonasig in Assamese\nClonasig के लिए सारे विकल्प देखें\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Clonasig লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Clonasig ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Clonasig সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Clonasig ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Clonasig সেৱন কৰে?


দুৰ্ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি দুই যুৱকক আক্ৰমণ উন্মত্ত জনতাৰ ! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকদুৰ্ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি দুই যুৱকক আক্ৰমণ উন্মত্ত জনতাৰ !\nদুৰ্ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি দুই যুৱকক আক্ৰমণ উন্মত্ত জনতাৰ !\nনগাঁও : অভি-নীল হত্যাকাণ্ডৰ দৰে আন এক ঘটনা সংঘটিত হ’ল সোমবাৰে বঢ়মপুৰৰ কন্দলিত। ঐতিহাসিক বাদুলি খোৰোং মেলা দৰ্শন কৰিবলৈ যোৱাটোৱেই কাল হ’ল বঢ়মপুৰৰ পোটনী চুটীয়া গাঁৱৰ দুজন যুৱকৰ।\nকন্দলিৰ বাদুলি খোৰোঙত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰসিদ্ধ বাদুলি মেলা উপভোগ কৰি মটৰ চাইকেলেৰে উভতি আহিছিল পল্লৱজ্যোতি শইকীয়া আৰু ভিগ্যজ্যোতি বেজবৰুৱা নামৰ যুৱক দুজন। ঘৰ অভিমুখে আহি থকা অৱস্থাত হঠাৎ অসাৱধানৱশতঃ বাটত এগৰাকী কণমানি ছোৱালীক খুন্দিয়াইছিল। আৰু তাৰপাছতে যুৱক দুজনৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাই এদল লোকে৷\nঅৱশ্যে এই ঘটনাটোত ছোৱালীজনী বিশেষ আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা নাই বুলি জানিব পৰা গৈছে৷ ইপিনে এই ঘটনাৰ বাবে আক্ৰমণৰ সন্মুখীন হোৱা পল্লৱজ্যোতি নামৰ যুৱকজনে বৰ্তমান গুৱাহাটীৰ এখন হাস্পতালত মৃত্যুৰ যন্ত্ৰণাত চটফটাই থকাৰ পৰিৱৰ্তে আনজনো সংকটমুক্ত নহয় বুলি জানিব পৰা গৈছে।\nPrevious articleঅসমৰ চাৰিখন ছবিলৈ স্বীকৃতিৰে ৬৭সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nNext articleপাৰিবাৰিক কন্দলৰ ভয়ংকৰ পৰিণতি : দাৰ ঘাপত আহত দুজন


মৌজোল আৰু নেমুটেঙাৰ পানী প্ৰয়োগ — Vikaspedia\nনেমুটেঙা, মৌজোল আৰু পানীৰে সৈতে ৰাতিপুৱাৰ শুভাৰম্ভ কৰাটো লাভজনক বুলি কোৱা হয়।কোনোবাই যদি ছালৰ উজ্জলতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ মৌজোল আৰু নেমুটেঙাৰ ৰস সেৱন কৰে। কোনোবাই আকৌ ওজন কমাবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায় । দৈনন্দিন জীৱনত মৌজোল আৰু নেমুটেঙাৰ পানী প্ৰয়োগ কৰাৰ আৰু বহতো উপকাৰিতা আছে । সেই বিষয়ে কিছু কথা জানো আহক….\n(১) আধা টুকুৰা নেমুটেঙাৰ ৰস,এচামুচ মৌজোল আৰু অলপ গৰম পানী একেলগে মিহলাই ইয়াক ৰাতিপুৱা খালি পেটত লগে লগে সেৱন কৰক। এইখিনি সেৱন কৰাৰ এক ঘণ্টাৰ পিছতহে চাহ বা কফি গ্ৰহণ কৰক। ইয়াৰ দ্বাৰা আপুনি গোটেই দিনটো সজীৱ আৰু ফুৰ্তিবান হৈ থাকিব পাৰে । মৌজোলে শৰীৰত Energy booster হিচাপে কাম কৰে। পানীয়ে আপোনাৰ মস্তিষ্ক সজীৱ কৰি ৰাখে আৰু নেমুৰ সুগন্ধই আপোনাৰ ভাগৰুৱা শৰীৰক কিছু সকাহ প্ৰদান কৰে।\n(২) নেমুটেঙাৰ ৰস,মৌজোল আৰু গৰম পানী, এই তিনিওটা মিহলাই আপুনি শৰীৰৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়া বৃদ্ধি কৰি তুলিব পাৰে। নেমুত থকা কিছুমান পোষক পদাৰ্থ লিভাৰৰ কাৰণে ভাল যি শৰীৰৰ পাচন প্ৰক্ৰিয়া সুগম কৰি তোলে।\n(৩) আপোনাৰ Acidityৰ সমস্যা আছে নেকি ? তেন্তে নেমুটেঙাৰ ৰস আৰু মৌজোল সেৱন কৰক। মৌজোল হ’ল এক প্ৰকাৰৰ Enti-Oxident যি আপোনাৰ শৰীৰৰ বেক্টেৰীয়া আৰু বীজাণুবোৰ ধ্বংস কৰে।\n(৪) আহাৰ খোৱাৰ পিছত মৌজোল আৰু নেমুটেঙাৰ ৰস সেৱন কৰিলে শৰীৰত সৃষ্টি হোৱা অলাগতিয়াল পদাৰ্থ(Toxin)বোৰ বাহিৰলৈ ওলাই অহাত সুবিধা হয়। ইয়াৰ ফলত শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধক ক্ষমতা বৃদ্ধি পায়।\n(৫) ওজন কম কৰাৰ ক্ষেত্ৰটো মৌজোল,নেমুটেঙাৰ ৰস আৰু গৰম পানীৰ মিশ্ৰণ লাভজনক । এই মিশ্ৰণে শৰীৰৰ Metabolism অৰ্থাৎ প্ৰয়োজনীয় দৈহিক উপাদানবোৰ বৃদ্ধি কৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা ওজন কম হয় ।\n(৬) নেমুটেঙাৰ ৰস,মৌজোল আৰু গৰম পানী একেলগে মিহলাই সেৱন কৰিলে মুখৰ দুৰ্গন্ধ দূৰ হয় । তদুপৰি ইয়াৰ মিশ্ৰণে আমাৰ শৰীৰত Skin purifier ৰ কাম কৰে ।


IND vs NZ test series team india lost2of the last5test played at wankhede stadium new zealand - IND vs NZ: ৱাংখেড়েত টীম ইণ্ডিয়াৰ ৰেকৰ্ড দুৰ্বল ! নিউজিলেণ্ডৰ হাততো পৰাজিত, আকৰ্ষণীয় পৰিসংখ্যা চাওক...– News18 assam\nHome » photogallery » mumbai »IND vs NZ: ৱাংখেড়েত টীম ইণ্ডিয়াৰ ৰেকৰ্ড দুৰ্বল ! নিউজিলেণ্ডৰ হাততো পৰাজিত, আকৰ্ষণীয় পৰিসংখ্যা চাওক...\nIndia vs New Zealand Test Series ভাৰত আৰু নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথম টেষ্ট ড্ৰ হোৱাৰ পিছত দ্বিতীয় টেষ্টক লৈ আকৰ্ষণ অব্যাহত আছে। দ্বিতীয় ইনিংছত নিউজিলেণ্ড বেটছমেনে ভাৰতৰ (Team India) বলাৰৰ সন্মুখত ৯৪ অভাৰ বেটিং কৰি জয়ী হ'বলৈ নিদিলে। দ্বিতীয় টেষ্ট ৱাংখেড়েত (Wankhede Stadium) ৩ ডিচেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব।\n| December 01, 2021, 23:08 IST\nIndia vs New Zealand Test Series ভাৰত আৰু নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথম টেষ্ট ড্ৰ হোৱাৰ পিছত দ্বিতীয় টেষ্টক লৈ আকৰ্ষণ অব্যাহত আছে। দ্বিতীয় ইনিংছত নিউজিলেণ্ড বেটছমেনে ভাৰতৰ (Team India) বলাৰৰ সন্মুখত ৯৪ অভাৰ বেটিং কৰি জয়ী হ'বলৈ নিদিলে। দ্বিতীয় টেষ্ট ৱাংখেড়েত (Wankhede Stadium) ৩ ডিচেম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হ'ব। (AFP)\nৱাংখেড়ে ষ্টেডিয়ামত খেলা অন্তিম ৫ খন টেষ্টৰ ৰেকৰ্ডলৈ লক্ষ্য কৰিলে টীম ইণ্ডিয়াই ২ খনত জয় লাভ কৰিছে, আনহাতে ২ খনত পৰাজিত হৈছে। এখন ড্ৰ হৈছে। এনে পৰিস্থিতিত নিউজিলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে জিকিবলৈ ভাল প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিব। অৱশ্যে, দলটোৱে অন্তিম দুখন টেষ্ট ত জিকিবলৈ সক্ষম হৈছে। স্পিন বলাৰসকল ইয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ। তেওঁলোকে ইয়াত ভাল বাউন্সো পায়। (AP)\nএই খেলপথাৰত এতিয়ালৈকে ভাৰত আৰু নিউজিলেণ্ডৰ মাজত ২ খন টেষ্ট খেলা হৈছে। এখন খেলত, ভাৰতীয় দলটো জিকিছিল আৰু নিউজিলেণ্ডে এখন মেচ জিকিছিল। অৱশ্যে ১৯৮৮ চনৰ পিছত দুয়োৰে খেলপথাৰত এখন টেষ্ট মেচ অনুষ্ঠিত হ'বলৈ গৈ আছে। ভাৰতে ১৯৭৬ চনৰ টেষ্টত ১৬২ ৰাণত জয়ী হৈছিল। নিউজিলেণ্ডে ১৯৮৮ চনৰ খেলখনত ১৩৬ ৰাণত জয়লাভ কৰিছিল। (AP)\nভাৰতীয় দলটোৱে এতিয়ালৈকে খেলপথাৰত মুঠ ২৫ খন টেষ্ট খেলিছে। ইয়াৰ ভিতৰত, দলটোৱে ১১খনত জয়ী হৈছে। ৭ খনত পৰাজিত হৈছে, আনহাতে ৭ খন মেচ ড্ৰ হৈছে। দলটোৱে প্ৰথমে বেটিং কৰা ১১ খন টেষ্টৰ ভিতৰত ৭ খনত জয় লাভ কৰিছে। চতুৰ্থ ইনিংছত ইয়াত বেটিং কৰাটো সহজ নহয়। কানপুৰতো, ভাৰতীয় দলে প্ৰথমে বেটিং কৰিছিল আৰু ৩০০ ৰো অধিক ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল। (AFP)\nবৰ্তমানৰ দলৰ বেটছমেনসকলৰ ক্ষেত্ৰত বিৰাট কোহলীয়ে ৱাংখেড়ে ষ্টেডিয়ামত সৰ্বাধিক ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছে। তেওঁ ৬ টা ইনিংছত ৭২ ৰ গড়ত ৪৩৩ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছে। এটা শতক আৰু তিনিটা অৰ্ধ-শতক অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ ২৩৫ ৰাণৰ এটা ডাঙৰ ইনিংছো খেলিছে। চেতেশ্বৰ পুজাৰাইও ২ টা শতকৰ সৈতে ৩০১ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছে আৰু আৰ অশ্বিনে এটা শতকৰ সৈতে ২২৬ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছে। পূজাৰা আৰু কোহলীয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি শতক অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। (AFP)\nখেলপথাৰত সফল বলাৰৰ কথা ক'লে অফ স্পিনাৰ আৰ অশ্বিনে ৮ টা ইনিংছত ২২ ৰ গড়ত ৩০ টা উইকেট দখল কৰিছে। ৩ বাৰ ৫ টা উইকেট দখল কৰিছে। বৰ্তমানৰ দলৰ আন বলাৰসকলৰ কথা ক'লে, বাওঁহাতৰ স্পিনাৰ ৰবীন্দ্ৰ জাদেজাই ৬ টা উইকেট দখল কৰিছে। বাওঁহাতৰ স্পিনাৰ অক্ষৰ পেটেলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াত টেষ্ট খেলিব। (AFP)


খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যৎ – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/খিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যৎ\nসাম্প্ৰতিক অসমৰ পৰিস্থিতি অত্যন্ত স্পৰ্শকাতৰ। খিলঞ্জীয়া জাতি- জনগোষ্ঠীসমূহৰ অস্তিত্ব বিপদাপন্ন। এনে প্ৰেক্ষাপটত খিলঞ্জীয়া জাতি-জনগোষ্ঠীসমূহৰ অধিকাৰ আৰু ভৱিষ্যৎ এক ডাঙৰ প্ৰশ্ন হৈ দেখা দিছে। বৰ্তমান সময়ত খিলঞ্জীয়াসকল কোন? ইয়াৰ এক সৰ্বসন্মত সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰাটোও এক জটিল প্ৰক্ৰিয়া।\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰা ষ্টিভন হেগনৰ সূত্ৰ অনুসৰি কোনো নিৰ্দিষ্ট ভূ-খণ্ডত সেইসকলেই খিলঞ্জীয়া, যিসকল অধিৱাসীয়ে সেই ভূ-খণ্ডটো কোনো ঔপনিৱেশিক ৰাষ্ট্ৰৰ দখললৈ যোৱাৰ পূৰ্বে স্বতন্ত্ৰতা বজাই ৰাখি বসবাস কৰি আহিছে। এই সূত্ৰ অনুসৰি অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত খিলঞ্জীয়াৰ সীমাৰেখা স্পষ্ট হৈ আছে। ১৮২৬ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰিৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পূৰ্বে অসমত বাস কৰি থকাসকলেই হৈছে— অসমৰ খিলঞ্জীয়া।\nষ্টিভন হেগনৰ সূত্ৰ মানি ল’লে অসুবিধা নথকা নহয়। ইতিমধ্যেই অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ লগত একীভূত হৈ পৰা ৬০ লাখ চাহ জনগোষ্ঠী কিন্তু খিলঞ্জীয়াৰ আওতাৰ বাহিৰত ৰৈ যাব। একেদৰেই সমসাময়িকভাৱে ইংৰাজৰ লগত আমোলা হিচাপে অহা বাঙালীসকলো বাদ পৰি ৰয়। সেই হেতুকেই থলুৱা আৰু বিদেশীৰ সন্দৰ্ভতো স্পষ্ট হৈ লোৱাটো ভাল হ’ব।\nঅসমৰ প্ৰেক্ষাপটত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত ব্ৰিটিছ শাসন আৰম্ভ হোৱাৰেপৰা ১৯৭১ চনলৈকে ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইৰপৰা ভিন ভিন কাৰণত, অসমলৈ প্ৰব্ৰজিত হৈ যিসকলে স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰি আহিছে আৰু পূৰ্বৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ লগত একাত্মতা গঢ়ি তুলিছে তেওঁলোকেই থলুৱা। আনহাতে অসম চুক্তি অনুসৰি ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চৰ পিছত বহিঃদেশৰপৰা প্ৰব্ৰজিতসকল বিদেশী হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। এই প্ৰব্ৰজিত বিদেশীসকল বাংলাদেশৰপৰা অহা বাংলাদেশী, নেপালৰপৰা অহা নেপালী।\nএতিয়া কথা হ’ল, অসমৰ বৃহৎ জাতীয় অনুষ্ঠান ‘অসম সাহিত্য সভা’ই হওক কিম্বা চৰকাৰেই হওক খিলঞ্জীয়াৰ সৰ্বসন্মত সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰাত ব্যৰ্থ হ’ল। এতিয়া কেৱল শেষ ভৰসা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (NRC)ৰ সঠিক আৰু শুদ্ধ ৰূপত উন্নীতকৰণ। ৮৫৫ জন অসমীয়াৰ চূড়ান্ত ত্যাগ, হাজাৰোধিক অসমীয়াই ভোগ কৰা নিৰ্যাতন আৰু ৩৮ বছৰীয়া অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ যুঁজৰ বিনিময়ত দীঘলীয়া এক পৰিক্ৰমাৰ অন্তত যোৱা ৩১ ডিচেম্বৰ ’১৭ তাৰিখৰ মাজনিশা প্ৰকাশ কৰা (NRC)ৰ আংশিক খচৰাই আশাৰ ৰেঙণি কঢ়িয়াই আনিছে। ১৯৭১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ হিচাপে লৈ প্ৰস্তুত হৈ থকা NRC সঠিক আৰু শুদ্ধ ৰূপত প্ৰকাশ হ’লে হয়তো (NRC)ত লিপিবদ্ধ থকা সকলোৱেই হৈ পৰিব খিলঞ্জীয়া।\nখিলঞ্জীয়াৰ অধিকাৰ সন্দৰ্ভত আলোচনা নকৰিলে বিষয়টো আধৰুৱা হৈ ৰ’ব। ভূমি আৰু সম্পদৰ অধিকাৰেই হৈছে মূল অধিকাৰ। ভূমি আৰু সম্পদৰ ওপৰত অধিকাৰ সাব্যস্ত নোহোৱালৈকে খিলঞ্জীয়াৰ অস্তিত্ব কেতিয়াও সুৰক্ষিত নহয়। ভূমিৰ ওপৰত অধিকাৰ নথকা বাবেই অসমৰ সৰ্বত্ৰ আজি বিদেশীয়ে ভৰি পৰিছে। খিলঞ্জীয়াসকল বহুধা বিভক্ত হৈ পৰিছে। খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ন দূৰৰ কথা সমন্বয়ৰ অভাৱত সুৰক্ষাও অনিশ্চিত হৈ পৰিছে। সম্পদৰ ক্ষেত্ৰতো একে। সম্পদৰ ওপৰত অধিকাৰ থকা হ’লে জাতীয় স্বাৰ্থক একাষৰীয়া কৰি ৰাজহুৱা পুঁজি ব্যয়েৰে আৱিষ্কাৰ কৰা তৈলক্ষেত্ৰসমূহ বহুজাতিক নিগমৰ হাতত তুলি দিয়াৰ ব্যৱস্থা নকৰিলেহেঁতেন। প্ৰায় ৬ হাজাৰ বিঘা মাটি পতঞ্জলি উদ্যোগৰ বাবেই নিদিলেহেঁতেন। মানুহ আৰু জৈৱ বৈচিত্ৰ্য বিলুপ্ত হৈ পৰাকৈ ২০০০ মেগাৱাট শক্তিসম্পন্ন নামনি সোৱণশিৰি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ কাম বন্ধ হ’লহেঁতেন।\nখিলঞ্জীয়াৰ ভৱিষ্যৎ পোহৰ নে অন্ধকাৰ সেয়াও সময়েহে ক’ব। অবাধ হাৰত ঘটি থকা প্ৰব্ৰজনৰ ফলত নামনি অসমত খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসকল সংখ্যালঘুত পৰিণত হোৱাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে উজনি অসমতো একে সংকটে দেখা দিছে। গাঁৱে-চহৰে বাংলাদেশী প্ৰব্ৰজিতসকল ঠাহ খাই পৰিছে। অসমবাসীয়ে যে পুনৰ এক নতুন অস্তিত্বৰ সংকটৰ সন্মুখীন হ’ব ধৰিছে, সেই কথা হৃদয়ংগমেৰে ইয়াৰ আশু সমাধানৰ ব্যৱস্থা অচিৰেই কৰিবৰ হ’ল। নতুবা ত্ৰিপুৰাৰ দৰে একে অৱস্থা হ’ব। অবৈধ অনুপ্ৰৱেশৰ ফলত ত্ৰিপুৰাৰ ভূমিপুত্ৰসকল সম্প্ৰতি ২২ শতাংশলৈ অৱনমিত হৈ সংখ্যালঘুত পৰিণত হ’ল। অসমতো সেই দিন আহি আছে। বিগত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত বিদেশী বিতাড়নৰ বাবে ১৬ মাৰ্চ, ২০১৪ ক শেষ সীমা বান্ধি দিয়া বৰ্তমানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী আৰু তেওঁৰ চৰকাৰে হিন্দু বাংলাদেশীক নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ বাবে লোৱা সিদ্ধান্তই অসমৰ খিলঞ্জীয়াক বৃদ্ধাংগুষ্ঠ দেখুৱাইছে। ধৰ্মক লৈ বিদেশী বিভাজনৰ ৰাজনীতি কৰা চৰকাৰে ‘নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক, ২০১৬’ৰ জৰিয়তে হিন্দু বাংলাদেশীক অসমত সংস্থাপিত কৰি (NRC)ত নাম লিপিবদ্ধ কৰাৰ পিছত অসমৰ খিলঞ্জীয়াৰ অস্তিত্ব কিবা থাকিবগৈনে?\nএয়াই হৈছে খিলঞ্জীয়াৰ ভৱিষ্যৎ। উল্লেখ্য যে ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থত হাথিয়াৰ হিচাপে বছৰ বছৰ ধৰি ব্যৱহাৰ হৈ অহা শ্ৰমজীৱী খাটি খোৱা জনসাধাৰণ বিশেষকৈ মুছলিমসকল (খিলঞ্জীয়াও য’ত সাঙুৰ খাই পৰিছিল)ৰ জীৱন-জীৱিকাৰ নিশ্চিতি নোহোৱা হৈছিল। কাৰণ বাংলাদেশৰপৰা প্ৰব্ৰজিতসকলৰ এচাম যে হিন্দু এই কথা পাহৰি আছিল গাদী দখলৰ ৰাজনীতি কৰা ৰাজনৈতিক দলবোৰে। ১৯৯২-৯৩ চনত ভুটানৰপৰা বিতাড়িত হৈ অসমত প্ৰৱেশ কৰা নেপালীসকলৰ কথাও কিন্তু কোনেও কোৱা নাছিল।\nআৰু এতিয়া— এয়াই হৈছে খিলঞ্জীয়াৰ ভৱিষ্যৎ? !