লাজ ( বি. জে. ৰঞ্জন ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমনোৰমা আহিব বিমলাৰ ঘৰলৈ। বহু বছৰৰ মূৰত। বিমলাৰ কি কৰোঁ নকৰোঁ লাগিল। পুৱাৰে পৰা তিনি চাৰিবাৰমান বিৰেণক ক’লেগৈ সোনকালে বজাৰৰ পৰা মাছ, পাচলি আদি আনিবলৈ। গিৰিয়েককো ক’লে ঘৰৰ খেতি তোলাৰ পৰা পালেং, ধনিয়াপাত কেইমুঠিমান চিঙিবলৈ, লগতে চাঙৰ পৰা কুমলিয়া চাই লাউ এটা আনিবলৈও দোহাৰিলে।\nমানুয়ে সুধিলে- “কোন আহিব আইতা?”\nআইতাকে তাইৰ গালখন পিহি ক’লে-“মাজনী, আমাৰ ঘৰলৈ মোৰ লগৰ ছোৱালী এজনী আহিব, তুমি ধুনু-ধুনু হৈ থাকিবা দেই।”\nতাই মূৰ জোকাৰি শলাগি সুধিলে-“ তোমাৰ লগৰ ছোৱালী? কোন ইস্কুলত পঢ়ে আইতা তোমাৰ ফ্ৰেইণ্ডজনীয়ে?”\n-“মোৰ ফ্ৰেইণ্ডজনীয়ে এতিয়া নপঢ়ে মানু, তেওঁও মোৰ দৰে ঘৰতে থাকে। ঘৰৰ কাম কাজ কৰে। তোমাৰ মাৰা উঠিল নে? যোৱাচোন, মাৰাক কোৱাগৈ আজি আমাৰ ঘৰলৈ আলহী আহিব বুলি।”\nবিমলা আৰু মনোৰমা দুয়োজনীয়ে একেলগে জগতপুৰৰ ছোৱালী হাইস্কুলত পঢ়িছিল। সাংঘাটিক, এৰা-এৰি নোহোৱা ধৰণৰ বান্ধৱী আছিল। বিমলাৰ জগতপুৰতে বিয়া হয়। আনহাতে মনোৰমা বিয়াৰ পিছত চহৰলৈ গুছি যায়। মনোৰমাৰ শহুৰেকৰ আচল ঘৰো জগতপুৰতে। এতিয়াওঁ তেওঁলোকৰ ভালেখিনি খেতিৰ মাটি আধিলৈ দিয়া আছে। বহু বছৰ আগেয়ে পৰিয়ালটো গুৱাহাটীলৈ উঠি যায়। বিয়াৰ পিছত কাৰোবাৰ বিয়াই-চিয়াই দুয়ো বান্ধৱীৰ দুবাৰমান লগালগি হৈছিল । পিছলৈ লগ পোৱা কমি গ’ল। সংসাৰৰ ব্যস্ততা, দায়িত্ববোধ আদিত ককবকাই এসময়ৰ প্ৰাণৰ সখী দুয়োজনীয়ে দুয়োজনীক পাহৰি থাকিবলগীয়া হ’ল। মাথো মাজে সময়ে ওপৰোৱা কৈ খবৰবোৰ পাই থাকে, সিমানেই। তথাপিও তেওঁলোকৰ বন্ধুত্বৰ টানটো পৰস্পৰৰ হৃদয়ত নেদেখা কৈয়ে সজীৱ হৈ থাকিল।\nবিমলাই ৰাতিপুৱাই ফোনত খবৰ পালে- মনোৰমাই পুতেক বোৱাৰীয়েকৰ সৈতে গাঁওলৈ আহি আছে। বিমলাহঁতৰ ঘৰ পাই মানে দুপৰীয়াই হ’ব হেনো। দুপৰীয়া পাব যেতিয়া ভাত নোখোৱাৰ প্ৰশ্নই নুঠে। ইমানদিনৰ মূৰত সখীয়েকক সপৰিবাৰে দেখিবলৈ পোৱাৰ উত্তেজনাই বিমলাক উত্‌ফুল্লিত কৰি তুলিলে। লগে লগে মনোৰমাহঁতৰ চহৰৰ ধুনীয়া ঘৰটোৰ কথা ভাবি নিজৰ আও পুৰণি ঘৰটোৰ ছবিখনে বিমলাৰ মনটো কিছু পৰলৈ সংকুচিত কৰি তুলিলে। হলেওঁ সেয়া তেনেই ক্ষন্তেকীয়া ভাৱ। তেওঁ হুৰমুৰকৈ বন কৰা ল’ৰা হৰিকণক চোতাল বাৰাণ্ডা আদি চাফা কৰিবলৈ লগাই নিজেও লাগি গ’ল। নতুনকৈ চিলোৱা পৰ্দা কেইখনমান আনি থোৱা আছিল। দ্ৰয়িংৰূমৰ দৰ্জা খিড়িৰিকীত সেইকেইখন লগাই দিলে। ধুলিৰে চামনি পৰি থকা চোফা চেটযোৰ মচি মচি চিন্তা কৰিলে, নতুন চেটৰ কাপ-প্লেট কেইযোৰ উলিয়াই ধুই, পিছফালৰ বাৰাণ্ডাত ৰ’দ পৰা ঠাই ডোখৰত ৰাখি, খটখটিয়া কৰি থৈ দিব লাগিব। ডাইনিং টেবুলখনো মচি কাচি টেবুল-ক্লথ খন বদলাই দিব লাগিব। আঞ্জা-পাচলি কটা, চাহৰ যোগাৰ কৰা…. কিমান যে কাম আছে, হ’বগৈ নে সময়ত? ঘৰখনত অইন মানুহ থাকিলেও সময়ত তেওঁ কাৰো পৰা সহায় নাপায়। পিছপিনলৈ আহি বিমলাই হৰিকণক চিঞৰিলে, “গাখীৰ খীৰালি নে!”….. পায়স পগোৱাৰ কথাও লগে লগে চিন্তা কৰিলে। মানুৰ হাতত ধৰি কাষতে ৰৈ থকা, মানুক চোৱা চিতা কৰিবলৈ ৰখা ছোৱালী জোনালীক দাবি লগোৱাৰ সুৰত সুধি পেলালে, “বৌৱেৰা উঠিল নে? কিমান নো শুব পাৰে অ’? বাহ্ মানুহ দেখিছো আৰু দেই।”\nজোনালীয়ে মুখখন এন্ধাৰ কৰি বিমলাই শুনা নুশুনাকৈ ভোৰভোৰালে, “মইনো কি কৰিব লাগে এতিয়া।”। এৰা, তাইনো কি কৰিব, তাইক মানুক চাবলৈহে ৰখা হৈছে। চেহ্, ভিজা কাপোৰ কেইখনো মেলি দিয়া নহ’ল, বিমলাই বাথৰূমলৈ দৌৰিলে এইবাৰ।\nদিনটোৰ পিছৰ সময়খিনি বিমলাই ভবাৰ দৰেই আগবাঢ়ি গৈ থাকিল, অলপো খেলিমেলি নোহোৱাকৈ। সকলো ঠিক-ঠাক হৈ চিজিল লগাৰ পিছতেই মনোৰমাহঁত আহি পালে। দুয়ো বান্ধৱীয়ে সাৱটা-সাৱটি কৰিলে। মনোৰমাৰ বোৱাৰীয়েক চুমিয়ে চিধাই বিমলা আৰু গিৰিয়েকক আঠু কাঢ়ি সেৱা কৰিলেহি। চুমি ধুনীয়া, মৰমলগা ছোৱালী। চাকৰিও কৰে। কথা বতৰাও যে কি সুন্দৰ। বিমলাৰ মৰম উপজিল। নিজে নভবাকৈ গোপনে চুমিক নিজৰ বোৱাৰীয়েক তুলিকাৰে সৈতে তুলনা কৰি পেলালে। এই তুলিকাজনী যে আৰু! কি অদ্ভুত। মানুহক মাত দিবই নিশিকিলে আজিলৈ।\nচাহ জলপান খোৱাৰ পিছত মনোৰমাৰ পুতেক-বোৱাৰীয়েক ৰিতু আৰু চুমিয়ে গাঁওত থকা তেওঁলোকৰ নিজৰ মাটি বাৰি চাবলৈ বুলি ওলাই গ’ল।\nভাত-পানী ৰন্ধা প্ৰায় শেষ হৈ আহিছিল।\nবিমলাই পাকঘৰলৈ গৈ বোৱাৰীয়েকক ক’লে, “তুলিকা, ৰন্ধা হৈয়ে গৈছে দেখোন, তুমি যোৱাচোন, পিছফালৰ কাপোৰ কেইখন শুকাইছে যদি জাপি থৈ আহাগৈ। মাছৰ জোলখন ময়ে ৰান্ধো দিয়া। মনোৰমা আহ, বহ ইয়াত। আমি কথাকে পাতো আহ। আঞ্জাখনো বহাই দিওঁ ইপিনে।”\nতুলিকাই মনোৰমালৈ চাই ক’লে, “মাহীদেউ বহক, মই অকণ আহিছোঁ” বুলি ওলাই গ’ল।\nতুলিকা যোৱালৈ চাই মনোৰমাই ক’লে, “বিমলা, তই লক্ষ্মী বোৱাৰী পাইছ। ৰন্ধাই বঢ়াই, কামে কাজে ইমান ভাল।”\n– “যিহে ভাল, মইহে জানো, কিডাল কাম কৰি ফলাই তেওঁ। দিনটো ৰূমত শুই বহিয়ে সময় কটাই। আলহী-দুলহি আহিলে ৰূমৰ পৰা মাতি মাতি উলিয়াব লাগে।”\nমনোৰমাই একো নামাতিলে। তেওঁ কথা কম কয়। মানুহৰ সমালোচনা কৰিব ভাল নাপায়। বিমলা ওলোটা, ভলভলিয়া, মনত যি আহে কৈ দিয়ে।\nবিমলাই পৰ্দাৰ বাহিৰলৈ ইফালে সিফালে চাই সৰুকৈ ক’লে, “আজিয়ে যি ৰেকৰ্ড হ’ল জান মনোৰমা- বোৱাৰীয়ে এনেকৈ পাকঘৰত সোমাই মোক সহায় কৰি দিয়া। এদিন দেখি একো ক’ব নোৱাৰি অ’। হায়-হায়, কেনে বোৱাৰী বিচাৰিছিলোঁ, কেনে পালো। তোৰ ভাগ্যখন বৰ ভাল দেই। চুমিক যে সঁচাই ইমান ভাল লাগিছে। মাতে কথাই কি সুন্দৰ। এনে বোৱাৰী পোৱা কম ভাগ্যৰ কথা নহয়।”\nফাগুন মাহ। গৰম পৰিছিল। মনোৰমাৰ গাটো চাটিফুটি লাগিল। ইচাত বিচাত কৰি সৰুকৈ তেওঁ ক’লে, “আমাৰজনী কেনেকুৱা মই আকৌ গমেই নাপালো নহয়।”\n– “মানে, বিয়াৰ তিনিমাহ পিছতে সিহঁতে ফ্লেট কিনি গুচি গ’লগৈ।”\n– “কি কৱ! তহঁত দুয়োটা অকলে থাক এতিয়া?”\n– “অ’। সিহঁত আহে, কেতিয়াবা মাহেকে পষেকে, যদি মন যায়।”\n– “কিয়? তহঁতৰ ঘৰটোতো বেচ ডাঙৰেই, কোঠালিও কেইবাটাও আছিল যেনেই পাওঁ।” বিমলাই হাতত থকা ধনিয়া চিঙিবলৈ পাহৰি মনোৰমালৈ চাই ৰ’ল।\n– “কি কবি আৰু। বিয়াৰ পিছত মানুহক বোলে কিবা স্বাধীনতা লাগে। নুবুজোঁ সেইবোৰ। দেউতাকেও মানা নকৰিলে। ক’লে , যাব খুজিছে যাওঁক, সিহঁতে যেনেকৈ ভাল পায়, তেনেকৈয়ে থাকক গৈ। আমাৰ নো কি? আচলতে কি জান, শোৱাৰ কোঠাত কৈ মনৰ কোঠাহে ডাঙৰ হ’ব লাগে অ’ বিমলা।”\nমনোৰমাৰ মুখখনিলৈ একেথৰে চালে বিমলাই। হঠাতে যেন আৱিষ্কাৰ কৰিলে ফুৰ্টিবাজ বান্ধৱীজনীৰ ৰঙিয়াল মুখখনি বহুত শুকান আৰু দুৰ্বল হৈ গৈছে।\n– “হে হৰি! হয় দেই, এইবোৰ নো কি কাৰবাৰ অ’। মোৰ আকৌ আমাৰ তুলিকাৰ কথা ভাবিয়ে লাজ লাগি আছিল। তই প্ৰথম দেখা পাবি, যিহে ৰেহ ৰকম বোৱাৰীৰ, দেখি বিচূৰ্তি খাই যাৱ বুলি ভয় লাগি আছিল।”\nমনোৰমাই সেমেকা হাঁহিৰে ক’লে, “জাননে বিমলা, মানুহে ৰিতুহঁতৰ কথা সোধে। সকোলোৱে জানে, তথাপি সোধে। কি কম, মোৰ লাজেই লাগে। তোৰ আগত এইবোৰ নুলিয়াওঁ বুলিয়ে ভাবিছিলোঁ, কিন্তু কথাই কথাই ওলায়ে গ’ল, কিনো লুকুৱাম আৰু। ভাগ্যৰে কথা, বুজিছ নে?”\n– “ঠিকেই কৈছ, এয়া ভাগ্যৰে কথা।”\n– “মাহী। কি ভাগ্যৰ কথা কৈ আছে হে আপোনালোকে?”\nপাকঘৰৰ পৰ্দাখন ডাঙি বিৰেণ হঠাতে ভিতৰলৈ সোমাই আহি মনোৰমালৈ চাই সুধিলে।\nঅপ্ৰস্তুত হৈ পৰা সৰল মনা মনোৰমাক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ বিমলাই ক্ষীপ্ৰতাৰে পুতেকক উত্তৰ দিলে, “আজি কিমান বছৰৰ মূৰত নমৰাকৈ থাকি দুয়োজনী লগালগি হৈছো, কম ভাগ্যনে আমাৰ। আহ বিৰেণ, বহ ইয়াত। কথা পাতচোন মাহীয়েৰৰ লগত।”\nদুপৰ বেলাটো ৰং ৰহইচেৰে পাৰ হৈ গ’ল। বিমলাই ৰন্ধা পায়স ৰিতু আৰু চুমিয়ে বখানি বখানি খালে।\nগহীন গম্ভীৰ হৈ থকা, মানুহৰ হৈ-ছৈ ভাল নোপোৱা তুলিকাৰ চুমিহঁতক ভাল লাগিল। আকৌ কেতিয়াবা আহিবলৈ ক’লে।\nযোৱাৰ পৰত ৰিতু, চুমিহঁতে আটাইকে গুৱাহাটীৰ ঘৰলৈ মাতি গ’ল।\nমনোৰমা বিমলা, দুয়োৰে চকু চলচলীয়া হৈ পৰিল। ভগা ভগা কান্দোনৰ অস্পষ্ট সুৰ দুয়োজনীৰ কণ্ঠত বিয়পি পৰিল।\nমনোৰমাই বিমলাক সাৱটি ক’লে, “আহিবি আমাৰ তালৈ, থকাকৈ আহিবি, তেখেতৰ লগত।”\nৰাতি তুলিকাই বিৰেণক ক’লে, “শুনিছা, চুমিহঁতে ইয়ালৈ আহি বৰ ভাল পাইছে বোলে। মোৰো কিন্তু তেওঁলোকক বেয়া নাই লগা।”\nবিৰেণে বিচনাত বাগৰি ক’লে, “অ’ হে, ভাল লাগিব বুলি ময়ো ভবা নাছিলো। ভাবিছিলোঁ, ধনী মানুহ, ভেমেই আছে নে কিয়েই আছে।”\nআইনাত মুখ চাই ক্ৰীম সানি থকা তুলিকাৰ কিবা কথা মনত পৰি হাঁহি উঠি গ’ল। বিৰেণলৈ ঘুৰি চাই ক’লে, “কি জমনি! ৰিতুৱে কৈছিল যে শুনিছিলা নে? আমাৰ ইয়াত আহি তেওঁলোকে বোলে বৰ আহল বহল পাইছে, মুকলি চোতাল, মুকলি বতাহ। গুৱাহাটীত তেওঁলোকৰ বোলে ফ্লেটত চেপা মাৰি থাকিবলগীয়া অৱস্হা এটা, ভাবিলে হেনো আমাৰ নিচিনা মানুহৰ আগত তেওঁলোকৰ লাজেই লাগে।”\nবিৰেণে ক’লে, “বুজি নাপাওঁ, নিজৰ ইমান ডাঙৰ ঘৰ এটা থাকোতেওঁ কেলেই বাৰু ফ্লেটত থাকিবলৈ গ’ল।”\nতুলিকাই ক’লে, “চুমিক সুধিছিলোঁ। ক’লে কি তাই হেনো বান্ধোনত থাকি খুব এটা ভাল নাপায়। মনৰ ইচ্ছামতে ফুৰা চকা কৰি সৰুৰে পৰা ডাঙৰ হোৱা ছোৱালী, টাইমিংবোৰ নিমিলিলে সময়ত শাহু-শহুৰৰ সৈতে অশান্তি যে নহ’বগৈ কোনো মানে নাই। তাতকৈ আগৰে পৰা বেলেগ কৈ থাকিলেই হেনো ভাল, দিগদাৰিও নাই, মনবোৰো নাভাগে ।”\nঅলপ ৰৈ তুলিকাই ক’লে-“সকলোৱে ফ্লেট কিনি, ঘৰবাৰী সাজি নোহোৱা কৰিলে। আমাৰে একো নাই। লাজেই লাগে ভাবিলে। কিমান ৰখিবা আৰু। আমাৰ বজাৰৰ মাটিখিনিতে সোনকালে কিবা কিবি এটা কৰাৰ চিন্তা কৰা।”\nবিৰেণে বিতৃষ্ণাৰে ক’লে, “তাকেইটোহে, কৰিবতো লাগিছিলেই, পইছাহে….। ৰিতুহঁতৰ লাইফ ষ্টাইল চোৱাচোন, কি হাই-ফাই! তাৰ গাড়ীখন দেখিছিলা নে? হুন্ডাইৰ নতুন এচ.ইউ.ভি. মডেল, ৱাহ! আমাৰ আকৌ চেকেণ্ড হেন্ড ঘেগেলা এইট হান্ড্ৰেড। লাজেই লাগে।”\n← এই বিহুৰ দিনত বিহু-সম্রাট সংগীতাচাৰ্য খগেন মহন্তক মনত পেলাওঁ আহক (চৰিফুল ইছলাম)\nমন কৰিলে বাকৰি মাটিতো ধন ঘটিব পাৰি (নিতুল বৰা) →\nআপুনি যন্ত্ৰ হ’ব বিচাৰে নেকি ??? (সুস্মিতা বৰা)


ফুল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nফুল হৈছে, বিভাগ মেগ্ন'লিঅ'ফাইটাৰ অন্তৰ্গত সপুষ্পক উদ্ভিদত (অন্য নাম এনজিঅ'স্পাৰ্ম) পোৱা একপ্ৰকাৰৰ প্ৰজনন অংগ। সাধাৰণতে স্ত্ৰীজননকোষৰ সৈতে পুংজননকোষৰ মিলন প্ৰক্ৰিয়াৰে কাৰ্যকৰী প্ৰজনন কৰাই হল ফুলৰ জৈৱিক কাৰ্য। ফুলে ইতৰ পৰাগন (একে প্ৰজাতিৰ দুটা ভিন্ন জীৱৰ স্ত্ৰীজননকোষ আৰু পুংজননকোষৰ মিলন) সৰল কৰে বা স্ব পৰাগন (একেপাহ ফুলৰে স্ত্ৰীজননকোষ আৰু পুংজননকোষৰ মিলন) সংঘটিত কৰাই। কিছুমান ফুলে নিষেচন নোহোৱাকৈয়ে ডাইস্প'ৰ গঠন কৰে। ফুলৰ ৰেণুধানী নামৰ এটা অংগ থাকে আৰু তাতেই জননকোষৰ বিকাশ হয়। পুংজননকোষক পৰাগ ৰেণু বোলে। ফুলৰ পৰা ফল আৰু বীজৰ সৃষ্টি হয়। পৰাগ ৰেণুৰ বাহক প্ৰাণীক আকৰ্ষণ কৰিব পৰাকৈ বহুটো ফুল আকৰ্ষণীয় ভাবে বিৱৰ্তন হৈছে।\nবিভিন্ন পৰিয়ালৰ বাৰ বিধ সপুষ্পক উদ্ভিদৰ ফুলৰ এখন আলোকচিত্ৰ\nসপুষ্পক উদ্ভিদৰ প্ৰজনন সুগম কৰাৰ উপৰিও, ফুলে পৰিৱেশৰ সৌন্দৰ্য বৰ্ধন কৰে আৰু প্ৰেমৰ বিষয়, পৰম্পৰা, ধৰ্ম, ঔষধ আৰু খাদ্যৰ উৎস হিচাপেও ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\n1 বাহ্যিক গঠন\n1.1 ফুলৰ অংশসমূহ\n1.1.1 অংগজ অংশ (পেৰিন্থ)\n1.1.2 প্ৰজনন অংশ\n1.2.2 পুষ্প চিত্ৰ আৰু পুষ্প সংকেত (ফৰ্মুলা)\n2.1 ফুল ধৰা\n2.2 অংগৰ বিকাশ\n3 ফুলৰ কাৰ্য\n3.1 ফুলৰ বিশেষীকৰণ আৰু পৰাগ সংযোগ\n3.2 পৰাগ সংযোগকাৰীৰ আকৰ্ষণৰ প্ৰণালী\n4 গৰ্ভধাৰণ আৰু প্ৰসাৰ\nবাহ্যিক গঠনসম্পাদনা কৰক\nএপাহ পূৰ্ণাংগ ফুলৰ প্ৰধান অংশসমূহ\nফুলৰ অংশসমূহৰ চিত্ৰ\nফুলৰ অংশসমূহসম্পাদনা কৰক\nএপাহ ফুলৰ দুটা প্ৰধান অংশ থাকে: অংগজ অংশ, আৰু প্ৰজনন অংশ। এপাহ আদৰ্শ ফুলত চাৰি প্ৰকাৰৰ গঠন এডাল চুটী ঠাৰিৰ ওপৰত থকা পুষ্পাক্ষ নামৰ এটা অংশত চক্ৰাকাৰে লাগি থাকে। ঠাৰিৰ পৰা ক্ৰমে ওপৰলৈ থকা এই প্ৰধান চক্ৰ চাৰিটা হল: বৃতি মণ্ডল, দল মণ্ডল, পুং স্তৱক আৰু স্ত্ৰী স্তৱক।\nঅংগজ অংশ (পেৰিন্থ)সম্পাদনা কৰক\nবৃতি মণ্ডল: একেবাৰে বাহিৰৰ এই চক্ৰটো বেটুপাতৰ দ্বাৰা গঠিত হয়; এইবোৰ সাধাৰণতে সেউজীয়া আৰু মুকুল অবস্থাত কলি টোক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। কিছুমান ফুলৰ বেটুপাত নাথাকে আৰু কিছুমান প্ৰজাতিৰ বেটুপাতবোৰ সুস্পষ্ট আৰু পাহী-সদৃশ।\nদল মণ্ডল: দল বা পাহীৰ দ্বাৰা এই চক্ৰটো গঠিত হয়। পাহীবোৰ পাতল, কোমল আৰু পৰাগ ৰেণুৰ বাহক প্ৰাণীক আকৰ্ষণ কৰিবৰ বাবে ৰঙীণ হয়।\nপ্ৰজনন অংশসম্পাদনা কৰক\nইষ্টাৰ লিলিৰ প্ৰজনন অংশসমূহ। 1. গৰ্ভমূণ্ড, 2. গৰ্ভ দণ্ড, 3. পৰাগ ধানী, 4. পুংদণ্ড, 5. দল বা পাহী\nপুং স্তৱক: পাচৰ চক্ৰটো (কেতিয়াবা কেইবাটাও চক্ৰ থাকে), কিছুমান পুংকেশৰেৰে গঠিত। প্ৰতিডাল পুংকেশৰত, পুংদণ্ড আৰু পৰাগ ধানী নামৰ দুটা ভাগ থাকে। এই পৰাগ ধানীবোৰতে মিঅ'চিছ প্ৰক্ৰিয়াৰে পৰাগৰেণুৰ উৎপাদন হয় আৰু শেষত সঞ্চাৰিত হয়।\nস্ত্ৰী স্তৱক: ফুলৰ একেবাৰে ভিতৰৰ চক্ৰ, এডাল বা কেইবা ডালো গৰ্ভ কেশৰৰ দ্বাৰা গঠিত হয়। গৰ্ভ কেশৰে গৰ্ভাশয় বা ডিম্বাশয় নামৰ এটা ফোঁপোলা আকৃতিৰ গঠন কৰে, যত ডিম্বকৰ উৎপাদন হয়। এই ডিম্বকতে মিঅ'চিছ প্ৰক্ৰিয়াৰে স্ত্ৰীজননকোষৰ সৃষ্টি হয। এডাল গৰ্ভ কেশৰত গৰ্ভমূণ্ড, গৰ্ভ দণ্ড আৰু গৰ্ভাশয় নামৰ তিনিটা ভাগ থাকে। গৰ্ভ দণ্ডডালৰ ভিতৰত এডাল পৰাগ নলী থাকে। পুষ্পাক্ষত স্ত্ৰী স্তৱকৰ সম্বন্ধৰ অনুসৰি ফুলবোৰ, হাইপ'গাইনাছ (বাহিৰফালে থকা গৰ্ভাশয়ৰ তলত থাকে), পেৰিগাইনাছ (বাহিৰফালে থকা গৰ্ভাশয়ৰ চাৰিওকাষে থাকে) বা এপিগাইনাছ (ভিতৰফালে থকা গৰ্ভাশয়ৰ ওপৰত থাকে) হব পাৰে।\nওপৰত বৰ্ণনা কৰা গঠনটো আদৰ্শ বুলি বিবেচনা কৰা হয় যদিও, উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ ফুলৰ গঠনত বহু ভিন্নতা দেখা পোৱা যায়। সপুষ্পক উদ্ভিদৰ বিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত এই উপান্তৰণবোৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ মাজৰ সম্বন্ধ স্থাপনৰ বাবে উদ্ভিদবিদ সকলে এইবোৰ ব্যাপক ৰূপত ব্যৱহাৰ কৰে।\nফুলৰ প্ৰধান অংশ চাৰিটা সাধাৰণতে পুষ্পাক্ষত সিহঁতৰ অৱস্থান অনুসৰিহে মুৰ্ত (defined) কৰা হয় আৰু কাৰ্যৰ দ্বাৰা নহয়। বহুতো ফুলৰ কিছুমান অংশ নাথাকে বা অন্য কাৰ্যৰ বাবে উপান্তৰণ ঘটে নাইবা বেলেগ এটা অংশৰ দৰেহে দেখা যায়। বহু পৰিয়ালত, ফুলৰ পাহীবোৰ অতি সংকোচিতহৈ পৰে আৰু বহুতো প্ৰজাতিৰ বেটুপাতবোৰ পাহীৰ দৰে ৰং-চঙীয়া। অন্য কিছুমান ফুলৰ উপান্তৰণ ঘটা পাহী-সদৃশ পুংকেশৰ থাকে; গোলাপৰ বহু ফুলৰে পাহী-সদৃশ পুংকেশৰ থাকে ফুলৰ মাজত ব্যাপক ভিন্নতা পৰিলক্ষিত হয় আৰু উদ্ভিদবিদ সকলে প্ৰজাতিৰ চিনাক্তকৰণ আৰু বিশিষ্টতাৰ ক্ষেত্ৰত এই ভিন্নতাবোৰ প্ৰণালীবদ্ধভাবে বৰ্ণনা কৰে।\nফুল আৰু ফুলৰ অংশসমূহ বৰ্ণনা কৰিবলৈ বিশেষ পৰিভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহুত ফুলৰ অংশবোৰ সংযুক্ত হৈ থাকে; একে চক্ৰৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা সংযুক্ত অংশবোৰক কন্নেট বোলে, একে চক্ৰৰ পৰা উদ্ভৱ নোহোৱা সংযুক্ত অংশবোৰক এডনেট বোলে আৰু সংযুক্ত নোহোৱা অংশবোৰক মুক্ত বোলে। কিছুমান ফুলৰ পাহীবোৰ লগলাগি এটা নলী বা আঙুঠিৰ আকাৰ লয় (sympetalous, gamopetalous)। এনে পাহীবোৰৰ নলী (নলীসদৃশ আধাৰ অংশ), ডিঙি (মাজৰ বহল অংশ) আৰু প্ৰৱৰ্ধ (একেবাৰে বাহিৰৰ অংশ) নামৰ তিনিটা অংশ থাকে। সংযুক্ত পাহী বা বৃতি যুক্ত ফুলৰ দল মণ্ডল বা বৃতিমণ্ডল, ঘণ্টাকাৰ, চুপিসদৃশ, নলীসদৃস, কলহসদৃশ, কাঁহীসদৃশ বা গোলাকাৰ আদি বিভিন্ন আকৃতিৰ হ'ব পাৰে।\nবহুতো ফুলে সমমিতি প্ৰদৰ্শন কৰে। কেন্দ্ৰীয় অক্ষৰ যিকোনো বিন্দুৰ মাজেৰে পেৰিন্থক দুভাগ কৰিলে, যদি দুয়োটা অংশই সমমিতি প্ৰদৰ্শন কৰে, সিয়েই তীৰ্যক সমমিতি। এনে ফুল বোৰক নিয়মীয়া ফুল (একটিন'মৰফিক) বোলে, যেনে,- গোলাপ ফুল। যিবোৰ ফুল কেন্দ্ৰীয় অক্ষৰ মাত্ৰ এটা বিন্দুৰ মাজেৰে দুভাগ কৰিলেহে সমমিতি প্ৰদৰ্শন কৰে অৰ্থাৎ দ্বিপাৰ্শীক সমমিতি প্ৰদৰ্শন কৰা ফুলবোৰক অনিয়মীয়া ফুল (জাইগ'মৰফিক) বোলে যেনে,- কপৌ ফুল।\nফুলবোৰ উদ্ভিদজোপাৰ লগত প্ৰত্যক্ষভাৱে সংযুক্ত হৈ থাকিবও পাৰে। উদ্ভিদজোপাৰ যিটো অংশত ফুলপাহ সংযুক্ত হৈ থাকে, তাক ঠাৰি বা বৃন্ত বোলে। যদি এডাল ঠাৰিত কেইবাপাহো ফুল সংযুক্ত হৈ থাকে, তেতিয়া সেই সৰু সৰু ঠাৰিবোৰক পেডিক'ল বোলে। পুষ্পকাণ্ডৰ অগ্ৰাংশটোৱে এটা থুপুকা আকৃতিৰ গঠন কৰে, তাক পুষ্পাক্ষ বোলে।\nকাল্লা লিলী মাত্ৰ এপাহ ফুল নহয়। ই প্ৰকৃততে এখন ডাঙৰ পাহী সদৃশ সহপত্ৰেৰে আৱৰি ৰখা, এডাল কেন্দ্ৰীয় দণ্ডত থুপ খাই থকা অসংখ্য় সৰু সৰু ফুলৰ সমষ্টিহে\nকিছুমান প্ৰজাতিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে এডাল অক্ষতে বহুত ফুল থাকে, ফুলৰ এনে সামূহিক গোট সমূহক পুষ্পবিন্যাস বোলে। কিছুমান পুষ্পবিন্যাসত অসংখ্য সৰু সৰু ফুলৰ লগলাগি এপাহ ফুলৰ দৰে হৈ থাকে, যেনে- বেলিফুল। পুষ্পবিন্যাসত বিশেষ ধৰণৰ কাণ্ড আৰু সহপত্ৰ বা উপান্তৰণ ঘটা পাতো থাকিব পাৰে।\nপুষ্প চিত্ৰ আৰু পুষ্প সংকেত (ফৰ্মুলা)সম্পাদনা কৰক\nকিছুমান বিশেষ বৰ্ণ, সংখ্যা আৰু চিহ্নৰ দ্বাৰা এপাহ ফুলৰ গঠন আৰু তথ্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ পুষ্প সংকেত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাঘাৰণতে ফুল এপাহৰ বিভিন্ন সাংখ্যিক বিস্তৃতিৰ দ্বাৰা ই এটা বিশেষ প্ৰজাতিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। পুষ্প সংকেতৰ বিকাশ ১৯শ শতিকাৰ আগভাগতেই হৈছিল যদিও ইয়াৰ ব্যৱহাৰত সকলোৱে সহমত প্ৰকাশ কৰা নাছিল। পুষ্প সংকেতৰ এই প্ৰচলিত আৰ্হিটোৰ বৰ্ণনামূলক ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ বাবে প্ৰেনাৰ আৰু সংগীসকলে (Prenner et al.,২০১০) বিস্তৃত যোজনা হাতত লৈছিল। পৃথিৱীৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই পুষ্প সংকেতৰ গঠন প্ৰণালী বেলেগ হোৱা দেখা যায়।\nএপাহ ফুলৰ গঠন পুষ্প চিত্ৰ দ্বাৰাও প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। ফুলৰ ব্যাপক লিখিত বৰ্ণনা বা কঠিন চিত্ৰ অংকন নকৰাকৈ পুষ্প চিত্ৰৰ সহায়ত ফুল এপাহৰ গঠন আৰু বিৱৰ্তন সহজতে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। এনে চিত্ৰই ফুলৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট, যেনে অংগৰ অৱস্থান, সমসিতি আদিৰ লগতে গঠন প্ৰণালী দেখুৱাব পাৰে।\nফুলবোৰ উদ্ভিদৰ ভাজক কলাৰ পৰা উপান্তৰণ ঘটা শাখাকাণ্ডৰ অগ্ৰাংশ বা অক্ষত (পুষ্পাক্ষ) বিকশিত হয়। এই অক্ষত বহুতো পাব একেলগে থুপ খাই থাকে আৰু তাৰ পৰাই সাংঘাতিক ভাবে উপান্তৰণ ঘটা পাতবোৰৰ উদ্ভৱ হয়। বিকাশৰ বিস্তৃত অধ্যয়নত, যিকিনহওক, পুংকেশৰবোৰ প্ৰায়ে কম বেছি পৰিমাণে ৰূপান্তৰিত কাণ্ডৰ দৰে, কেতিয়াৰা শাখাকাণ্ডৰ দৰে বুলি অনুমান কৰিব পৰা যায়। সপুষ্পক উদ্ভিদৰ পুং স্তৱক বিকাশৰ বিভিন্ন ভিন্নতাবোৰত, ৰূপান্তৰিত পাত (phyllomes), ৰূপান্তৰিত কাণ্ড (caulomes), আৰু ৰূপান্তৰিত ঠেঙুলিৰ (শাখাকাণ্ড) এটা ধাৰাবাহিক অনুক্ৰম পৰিলক্ষিত হয়।\nফুল ধৰাসম্পাদনা কৰক\nএজোপা উদ্ভিদৰ জীৱন চক্ৰত ফুল ধৰাতো এটা বৃহৎ দশা। যি চোৱা সময় নিষেচন আৰু বীজ সৃষ্টিৰ বাবে অনুকূল হয় বা প্ৰজনন সফল হোৱাৰ সৰ্বাধিক সম্ভাৱনা থাকে, তেতিয়াহে উদ্ভিদ জোপাত ফুল ফুলে। ইয়াৰ বাবে উদ্ভিদ জোপাই কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ অভ্যন্তৰীণ আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক সংকেত যেনে, উদ্ভিদ হৰমনৰ স্তৰৰ পৰিবৰ্তন আৰু ঋতুকালীন উষ্ণতা আৰু দীপ্তিকালৰ পৰিবৰ্তন আদি, বুজিবলৈ সক্ষম হোৱা প্ৰয়োজন। বহুতো বাৰমহীয়া আৰু বেছিভাগ দ্বৈবাৰ্ষিক উদ্ভিদক ফুল ফুলাৰ বাবে শীত নিদ্ৰাৰ প্ৰয়োজন হয়। এই সংকেত সমূহৰ আনৱিক বিশ্লেষণ, জিনৰ লগত সমন্ধিত ফ্লৰিজেন নামৰ জটিল সংকেতৰ সৰবৰাহৰ যোগেদি হয়। প্ৰজননৰ অনুকূল পৰিৱেশত পাতত ফ্লৰিজেন উৎপাদন হয় আৰু মুকুলত ক্ৰিয়া কৰি বৰ্ধনশীল অগ্ৰভাগক বিভিন্ন শাৰীৰিক আৰু বাহ্যিক পৰিবৰ্তনৰ বাবে প্ৰেৰিত কৰে।\nফুল ধৰাৰ প্ৰথম স্তৰত উদ্ভিদৰ অংগজ কাণ্ড, পুষ্প কাণ্ডলৈ পৰিবৰ্তন হয়। পাত, মুকুল আৰু কাণ্ড কলাৰ জৈৱ ৰাসায়নিক পৰিবৰ্তন ঘটি প্ৰজনন অংগ সৃষ্টি কৰিব পৰা কলালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। কাণ্ডৰ অগ্ৰাংশত কেন্দ্ৰীয় ভাগৰ বৰ্ধন বন্ধ হয় বা চেপেটা হৈ পৰে আৰু কাষটোৱে সামগ্ৰিক ভাবে টেমুনাৰ সৃষ্টি কৰে অথবা কাণ্ডটোৰ শেষাংশই কুণ্ডলিত আকৃতি ধাৰণ কৰে। এই টেমুনাবোৰেই বৃতি, পাহী, পুং কেশৰ, আৰু গৰ্ভ কেশৰলৈ বিকশিত হয়। যদিও ফুল ধৰাৰ আৰম্ভণিটো পাৰিপাৰ্শ্বিক সংকেতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, বেছিভাগ উদ্ভিদতে, প্ৰক্ৰিয়াটো এবাৰ আৰম্ভ হলে ইয়াক আৰু বিপৰীতমুখী কৰিব নোৱাৰি। প্ৰক্ৰিয়াটো এবাৰ আৰম্ভ হোৱাৰ পাচত, সংকেতটো আঁতৰাই দিলেও কাণ্ডৰ পৰা ফুলৰ বিকাশ হয়।\nঅংগৰ বিকাশসম্পাদনা কৰক\nফুল বিকাশৰ ABC আৰ্হি\nকিছুমান প্ৰজাতিত ফুলৰ অংগ পৰিচয় নিৰ্ধাৰণৰ আনৱিক নিয়ন্ত্ৰণ সুন্দৰকৈ বুজিব পাৰি। এটা সৰল আৰ্হি মতে, ফুলৰ ভাজক কলাৰ ভিতৰৰ প্ৰিমৰডিয়াত তিনিটা জিনৰ সমন্বয়ী কাৰ্যই বিকাশ সমন্ধীয় চিনাক্তকৰণ নিৰ্ধাৰণ কৰে। এই জিনৰ কাৰ্যবোৰক A, B আৰু C-জিন কাৰ্য বোলে। ফুলৰ প্ৰথম চক্ৰটোত কেৱল A-জিন থাকে, যি বেটুপাতৰ বিকাশ ঘটায়। দ্বিতীয় চক্ৰত A- আৰু B-জিন থাকে, ই পাহীৰ বিকাশ কৰে। তৃতীয় চক্ৰত, B আৰু C জিনৰ প্ৰভাৱত পুং কেশৰ আৰু মাজত C-জিনে গৰ্ভ কেশৰৰ বিকাশ কৰে। এই আৰ্হি আনুসৰি কোনো ফুলত, B-জিন কাৰ্য অভাৱ হলে, ফুলে প্ৰথম চক্ৰত স্বাভাবিকভাবেই বেটুপাতৰ বিকাশ ঘটায়, কিন্তু দ্বিতীয় চক্ৰতো পাহীৰ বিকাশ নকৰি বেটুপাতৰহে বিকাশ ঘটায়, তৃতীয় চক্ৰত Bৰ কাৰ্য কমি যায় কিন্তু Cৰ উপস্থিতিৰ বাবে তৃতীয় চক্ৰতে গৰ্ভ কেশৰৰ বিকাশ আৰম্ভ হৈ চতুৰ্থ চক্ৰলৈ আগবাঢ়ি যায়।\nফুলৰ কাৰ্যসম্পাদনা কৰক\nএপাহ "সম্পূৰ্ণ ফুল"।\nপ্ৰজনন কৰাই হল ফুলৰ প্ৰধান কাৰ্য। সপুষ্পক উদ্ভিদবোৰ বিষম ৰেণুপ্ৰসূ, দুই ধৰণৰ ৰেণু উৎপাদন কৰে। পৰাগধানী বোৰত মিঅ'চিছ প্ৰক্ৰিয়াৰে পুংৰেণুৰ উৎপাদন হয় আনহাতে গৰ্ভাশয়ত থকা ডিম্বকত স্ত্ৰীৰেণুৰ উৎপাদন হয। প্ৰকৃততে, পৰাগধানী চাৰিটা পুংৰেণুধানীৰে গঠিত আৰু ডিম্বক হ'ল আৱৰণযুক্ত স্ত্ৰীৰেণুধানী।\nবেছিভাগ প্ৰজাতিৰ একেপাহ ফুলতে পুংকেশৰ আৰু গৰ্ভ কেশৰ দুয়োটা চক্ৰই থাকে। এনে ফুলক সম্পূৰ্ণ ফুল বা উভয় লিংগী ফুল বোলে আৰু প্ৰজাতিটোক হাৰ্মাফ্ৰ'ডিটিক বোলে। কিছুমান ফুলত মাত্ৰ এটাহে প্ৰজনন চক্ৰ থাকে, এনে ফুলক অসম্পূৰ্ণ ফুল বা এক লিংগী ফুল বোলে। যিবোৰ ফুলত কেৱল পুংকেশৰহে থাকে সেইবোৰক পুং পুষ্প বোলে আৰু যিবোৰ ফুলত কেৱল গৰ্ভ কেশৰ থাকে সেইবোৰক স্ত্ৰী পুষ্প বোলে। যদি কোনো এটা প্ৰজাতিৰ একেজোপা উদ্ভিদৰে বেলেগ বেলেগ স্থানত দুয়ো ধৰণৰ এক লিংগী ফুল পোৱা যায়, তেন্তে সেই উদ্ভিদজোপাক মন'এচিয়াছ আৰু যিবোৰ প্ৰজাতিৰ এজোপা উদ্ভিদত মাত্ৰ যিকোনো এক প্ৰৰকাৰৰহে এক লিংগী ফুল পোৱা যায়, সেইবোৰক ডায়েচিয়াছ বোলে।\nফুলৰ বিশেষীকৰণ আৰু পৰাগ সংযোগসম্পাদনা কৰক\nফুলৰ বাহ্যিক গঠন আৰু উদ্ভিদৰ আচৰণৰ পৰা দেখা যায় যে, পৰাগ ৰেণুৰ সফল স্থানান্তৰণৰ ক্ষেত্ৰত সপুষ্পক উদ্ভিদবোৰ সদায়ে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট চাপৰ সন্মুখীন হয। পৰাগ ৰেণুবোৰ কিছুমান বাহকৰ জৰিয়তে এপাহ ফুলৰ পৰা আন এপাহ ফুললৈ স্থানান্তৰণ হয়। এই কাৰ্যৰ বাবে কিছুমান উদ্ভিদে অজৈৱিক বাহক, কিছুমানে জৈৱিক বাহক বা পৰাগ সংযোগকাৰী আৰু আন কিছুমানে বহুপ্ৰকাৰৰ সুনিৰ্দিষ্ট বাহক ব্যৱহাৰ কৰে। আনহাতে কিছুমানক কোনো বাহকৰ প্ৰয়োজন নাই।\nএনেম'ফিলি = বতাহক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nহাইদ্ৰ'ফিলি = পানীক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nএণ্টম'ফিলি = পতংগক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nঅৰ্নিথ'ফিলি = চৰাইক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nচিৰ'প্টেৰ'ফিলি = বাদুলিক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nকিছুমানে অন্য প্ৰাণীক বাহক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।\nকিছুমানে বহুপ্ৰকাৰৰ সুনিৰ্দিষ্ট বাহক ব্যৱহাৰ কৰে।\nক্লেইষ্ট'গেমাছ = বাহকৰ প্ৰয়োজন নাই।\nপৰাগ সংযোগকাৰীৰ আকৰ্ষণৰ প্ৰণালীসম্পাদনা কৰক\nপৰাগ সংযোগকাৰী, এটা মৌ-মাখি।\nBee orchidৰ মাইকী মৌ সদৃশ অনুকৃতি।\nযিবোৰ ফুলে পৰাগনৰ বাবে জৈৱিক বাহক ব্যৱহাৰ কৰে, সিহঁতৰ পৰাগ সংযোগকাৰী বোৰক আকৰ্ষণৰ বাবে মধু গ্ৰন্থি থাকে। ফুলে গন্ধ আৰু ৰঙৰ দ্বাৰাও পৰাগ সংযোগকাৰীক আকৰ্ষণ কৰে।\nআনহাতে অন্য কিছুমানে ইয়াৰ বাবে অনুকৃতিৰ আশ্ৰয় লয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, কিছুমান অৰ্কিডৰ ফুলবোৰ ৰং, গন্ধ আৰু আকৃতিত মাইকী মৌ সদৃশ হয়। অতি সহজে পৰাগ ৰেণু পৰাগ সংযোগকাৰীৰ দেহত লাগি অন্য ফুললৈ স্থানান্তৰণ হ’ব পৰাকৈ ফুলৰ গঠন বিশেষভাবে সুসজ্জিত হয়।\nযিবোৰ উদ্ভিদে বতাহৰ দ্বাৰা পৰাগ স্থানান্তৰণ কৰে সিহঁতৰ ফুলবোৰ দেখনিয়াৰ হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। পুং আৰু স্ত্ৰী জনন অংগ পৃথক ফুলত থাকে, পুং পুষ্পত থকা পুংকেশৰ বোৰ দীঘল সূত্ৰযুক্ত হয়, আৰু স্ত্ৰী পুষ্পৰ গৰ্ভকেশৰ বোৰ পাখী সদৃশ হয়। পৰাগ ৰেণুবোৰ অতি পাতল হয়।\nগৰ্ভধাৰণ আৰু প্ৰসাৰসম্পাদনা কৰক\nপুংকেশৰ আৰু গৰ্ভ কেশৰ দুয়োটা চক্ৰ থকা ফুলবোৰে স্বপৰাগন কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত বীজ উৎপাদনৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে যদিও বংশগত ভিন্নতা সীমাবদ্ধ হয়। উদ্ভিদৰ বহু প্ৰজাতিয়ে স্বপৰাগনত বাধা প্ৰদান কৰে। এনে উদ্ভিদৰ পুং পুষ্প আৰু স্ত্ৰী পুষ্পবোৰ একে সময়তে স়ষ্টি নহয় বা একে সময়তে পুৰঠ নহয়। কিছুমান উদ্ভিদৰ ৰেণুবোৰ স্ব নপুংসক হয়; ৰেণুবোৰে একেজোপা উদ্ভিদৰে ডিম্বকক নিষেচন কৰিবলৈ অক্ষম হয়।\nৰঙা গোলাপ, প্ৰেম, সৌন্দৰ্য, আৰু কামনাৰ প্ৰতীক।\nফুল চিত্ৰ কলাৰ এটা সাধাৰণ বিষয়।\nপশ্চিমীয়া সংস্কৃতিত বহুটো ফুল প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ফুলৰ জৰিয়তে অৰ্থ প্ৰকাশৰ এই কাৰ্যক ফ্লৰিঅ'গ্ৰাফী বোলে। তাৰে কিছুমান সাধাৰণ উদাহৰণ হ'ল:\nৰঙা গোলাপ: প্ৰেম, সৌন্দৰ্য, আৰু কামনাৰ প্ৰতীক।\nপপী ফুল: যুক্ত ৰাজ্য, নিউজুলেণ্ড, অষ্ট্ৰেলিয়া আৰু কানাডাত সমবেদনাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, যুদ্ধত নিহত সৈনিক সকলক ৰঙা পপী ফুলেৰে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱা হয়।\nলিলী ফুল: "পুনৰ্জীৱন/জীৱন"ৰ প্ৰতীক হিচাপে সমাধিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nডেইজী: নিৰ্দোষিতাৰ প্ৰতীক।\n"ফুলন ক্ষমতা"কে ধৰি বিভিন্ন সম্ভাব্য অৰ্থেৰে সপোনৰ ফলাফল নিৰ্ণয়তো ফুলৰ গুৰুত্ব পৰিলক্ষিত হয়।\nৰোমান সকলৰ মতে ফুল, বাগিচা আৰু বসন্ত ঋতুৰ দেৱতা হ'ল ফ্ল'ৰা। ৰোমান সকলৰ মতে বসন্ত, ফুল আৰু প্ৰকৃতিৰ দেৱতা হ'ল ক্ল'ৰিছ.\nহিন্দু আখ্যান সমূহত, ফুলে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লাভ কৰিছে। হিন্দু ভগৱান বিষ্ণুক প্ৰায়ে পদুম ফুলৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা দেখা যায়। বহুতো দেৱ দেৱীক পদ্মাসন বা পদুম ফুলৰ আসনত দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ বাহিৰেও, হিন্দু পৰম্পৰাত পদুম ফুলৰ দৈৱিক গুৰুত্ব পৰিলক্ষিত হয়।\nবাৰানসীৰ এটা মন্দিৰৰ লিংগত এগৰাকী মহিলাই ফুল ছঁতিয়াইছে।\nআধুনিক কালত মানুহে ফুলৰ কৃষি, বিক্ৰী, আদি কাৰ্যতো মনোনিৱেশ কৰিছে। ফুলৰ সৌন্দৰ্য আৰু গন্ধৰ বাবে ফুলৰ চাহিদাও ক্ৰমান্নয়ে বৃদ্ধি পাইছে। সমগ্ৰ পৃথিৱীতে, প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই জীৱনৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন কামত ফুল ব্যৱহাৰ কৰে:\nজন্মদিন বা নামকৰণৰ সময়ত ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nকিছুমান অনুষ্ঠান বা বন্ধ দিনত ফুল পৰিধান কৰা হয়\nপ্ৰেম বা আদৰ যাচিবলৈ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nবিবাহ কাৰ্যত, আৰু মণ্ডপ সজাবলৈ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nঘৰ আৰু কোঠা সজাবলৈ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nউপহাৰ, আদৰণি, ধন্যবাদ জনাবলৈ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nঅন্তিম সংস্কাৰ আৰু শোক প্ৰকাশ কৰিবলৈ, সমবেদনা জনাবলৈ ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়\nদেৱ দেৱীৰ পূজা অৰ্চনাত ফুল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হিন্দু সংস্কৃতিত মন্দিৰত ভক্তই পুষ্পাঞ্জলি কৰাতো সাধাৰণ দৃশ্য।\nসেইবাবে মানুহ তেওঁলোকৰ ঘৰৰ চাৰিওফালে ফুল ৰুৱে, ফুলৰ বাগিচা পাতে, বনৰীয়া ফুল চিঙে, বা ব্যৱসায়িক ভাবে ফুলৰ খেতি কৰা বা ফুল বিক্ৰী কৰা দোকানীৰ পৰা ফুল কিনে।\nউদ্ভিদৰ অন্য অংশ যেনে, বীজ, ফল, মূল, কাণ্ড আৰু পাতৰ তুলনাত ফুলৰ পৰা যদিও নিচেই কম পৰিমাণৰ খাদ্য পোৱা যায় তথাপি, ফুলৰ পৰা বহুতো দৰকাৰী খাদ্য আৰু মছলা পোৱা যায়। ব্ৰকলি, ফুলকবি, আৰ্টিচক, তিতাফুল, শেৱালিফুল আদি খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহু মূল্যৱান চেফ্ৰণবোৰ ক্ৰকাছৰ শুকান পুংকেশৰৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। কুকুৰাৰ কুহুম সোণালী বৰণৰ হবৰ বাবে কুকুৰাক জৱাফুল খাবলৈ দিয়া হয়। শুকান জৱাফুল মছলা ৰঞ্জক হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ফুলৰ পৰা সুৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়। মৌ-মাখিৰ পৰা আহৰণ কৰা ফুলৰ ৰেণু আৰু মৌৰস (মধু)ক উৎকৃষ্ট খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়।\nবহুতো ফুল খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও খুব কম সংখ্যকৰহে ব্যৱসায় কৰা হয়। ফুলবোৰ প্ৰায়েই ছালাদত ৰং আৰু সুগন্ধি হিচাপে মিহলোৱা হয়।\nফুলৰ পৰা হাৰবেল টিও (এক প্ৰকাৰৰ চাহ) প্ৰস্তুত কৰা হয়। চন্দ্ৰমল্লিকা, গোলাপ, ৰজনীগন্ধা, কেমমিলৰ দৰে সুগন্ধি আৰু ঔষধি গুণ যুক্ত ফুলবোৰ চাহৰ লগত মিহলি কৰা হয়।\nএইট ফ্লাৱাৰছ, শিল্পী কুৱান যুয়ানৰ এখন পেইণ্টিং, ১৩শ শতিকা, পেলেচ মিউজিয়াম, বেইজিং\n↑ Reynolds, Joan; Tampion, John (1983). Double flowers:ascientific study. প্ৰকাশক London: [Published for the] Polytechnic of Central London Press [by] Pembridge Press. পৃষ্ঠা. 41. ISBN 978-0-86206-004-6.\n↑ Prenner, Gernard (February 2010). "Floral formulae updated for routine inclusion in formal taxonomic descriptions". Taxon খণ্ড 59 (1): 241–250. https://www.academia.edu/1175371/Floral_formulae_updated_for_routine_inclusion_in_formal_taxonomic_descriptions.\n↑ 4.0 4.1 de Craene, Louis P. Ronse (2010). Floral Diagrams. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 459. ISBN 9781139484558. http://books.google.ca/books/about/Floral_Diagrams.html?id=24p-LgWPA50C&redir_esc=y.\n↑ Stephen Downie; Ken Robertson. "Digital Flowers: Floral Formulas". University of Illinois. http://www.life.illinois.edu/help/digitalflowers/FloralFormulas/index.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 January 2014.\n↑ Sharma, O. P. (2009). Plant Taxonomy (2 সম্পাদনা). Tata McGraw-Hill Education. পৃষ্ঠা. 165–166. ISBN 1259081370. http://books.google.ca/books?id=Roi0lwSXFnUC.\n↑ Ausín, I., et al. (2005). "Environmental regulation of flowering". Int J Dev Biol খণ্ড 49 (5-6): 689–705. doi:10.1387/ijdb.052022ia. PMID 16096975.\n↑ Turck, F., Fornara, F., Coupland, G. (2008). "Regulation and Identity of Florigen: FLOWERING LOCUS T Moves Centre Stage". Annual Review of Plant Biology খণ্ড 59: 573–594. doi:10.1146/annurev.arplant.59.032607.092755. PMID 18444908.\n↑ Searle, I., et al. (2006). "The transcription factor FLC confersaflowering response to vernalization by repressing meristem competence and systemic signaling in Arabidopsis". Genes & Dev. খণ্ড 20 (7): 898–912. doi:10.1101/gad.373506. PMID 16600915.\n↑ Jenkins, Zack. "9 Thoughts People Really Think When Receiving Flowers". https://www.thebouqs.com/blog/9-thoughts-people-really-think-when-receiving-flowers-2/। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 August 2014.\n↑ Audet, Marye. "oses and Their Meaning". http://garden.lovetoknow.com/wiki/Roses_and_Their_Meaning। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 August 2014.\n↑ Dee, Nerys (1984). Your Dreams & What They Mean. প্ৰকাশক Surrey, Great Britain: Guild Publishing. পৃষ্ঠা. 142.\n↑ "Vishnu". Bbc.co.uk. 2009-08-24. http://www.bbc.co.uk/religion/religions/hinduism/deities/vishnu.shtml। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-08-30.\n↑ "God's Favorite Flower". Hinduism Today. http://www.hinduismtoday.com/archives/1999/7/1999-7-13.shtml। আহৰণ কৰা হৈছে: 2010-08-30.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ফুল&oldid=252250"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 29 November 2020 তাৰিখে 18:02 বজাত\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=37499।\nএই পৃষ্ঠাখন ২৯ নৱেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ২৩:৩২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ASFত মৃত গাহৰিৰ চৰকাৰী তথ্য বিভ্ৰাট! : ক্ষতিপূৰণ লাভ নকৰাৰ আশংকাত ভুগিছে থলুৱা গাহৰি পালকে\nASFত মৃত্যু হোৱা গাহৰিৰ চৰকাৰী তথ্য বিভ্ৰাট! : ক্ষতিপূৰণ লাভ নকৰাৰ আশংকাত ভুগিছে থলুৱা গাহৰি পালকে\nআফ্ৰিকান ছোৱাইন ফেভাৰ(ASF)ত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা গাহৰিৰ বিপৰীতে ব্যৱসায়িক ভিত্তিত গাহৰি পালন কৰা থলুৱা গাহৰি পালকসকলে লাভ কৰিব লগীয়া চৰকাৰী ক্ষতিপূৰণ লাভ নকৰাৰ আশংকাই দেখা দিছে।\nউল্লেখ্য যে চলিত বৰ্ষৰ মে’ মাহৰ পৰা ধেমাজি, লখিমপুৰ, শিৱসাগৰৰ লগতে উজনি অসমৰ বিভিন্ন জিলাত আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফেভাৰ(ASF)ত আক্ৰান্ত হৈ বহু গাহৰি মৃত্যু হৈছিল।\nৰাজ্যত ASFত আক্ৰান্ত হৈ ১৮ হাজাৰৰো অধিক গাহৰিৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ৰাজ্য চৰকাৰৰ পশু চিকিৎসা বিভাগে পূৰ্বতে ঘোষণা কৰিছিল যদিও এতিয়া চৰকাৰে সেই পৰিমাণ হ্ৰাস কৰি ১২ হাজাৰ কৰিছে বুলিও গাহৰি পালকসকলে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে।\nইফালে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালেও ১২ হাজাৰ গাহৰিৰ বাবেহে ক্ষতিপূৰণ দিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া বুলি জানিব পৰা গৈছে।যাৰ ফলত ৰাজ্যৰ বহু থলুৱা গাহৰি পালকে চৰকাৰী ক্ষতিপূৰণৰ লাভৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ আশংকাই দেখা দিছে।\nASFত আক্ৰান্ত হৈ গাহৰিৰ মৃত্যু হোৱাৰ ফলত ব্যৱসায়িক ভিত্তিত গাহৰি পালন কৰা বহু থলুৱা গাহৰি পালক যথেষ্ট পৰিমাণে আৰ্থিক লোকচানৰ সন্মুখীন হৈছিল।\nএনেদৰে আৰ্থিকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত গাহৰি পালকসকলক ৰাজ্য চৰকাৰে ক্ষতিপূৰণ দিয়া হ’ব বুলি কথা ঘোষণা কৰিছিল। ৰাজ্যিক পশুপালন আৰু পশু চিকিৎসা বিভাগৰ আয়ুক্ত আৰু সচিব এছ জগনাথনে জনোৱা অনুসৰি পালকসকলৰ এই ক্ষতিপূৰণৰ ধন কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে ৫০%কৈ বহন কৰিব।\nকিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰে এতিয়াও আৰ্থিকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত এই থলুৱা গাহৰি পালকসকলক ক্ষতিপূৰণ দিয়াতো নায়ে বৰং ASFত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা গাহৰিৰ সংখ্যাৰ তথ্য চৰকাৰে হ্ৰাস কৰাৰ ফলত বহু থুলৱা গাহৰি পালকৰ জীৱনলৈ সংকট নামি অহাৰ আশংকাইহে দেখা দিছে।\nব্যৱসায়িক ভিত্তিক গাহিৰ পালন কৰা লখিমপুৰ জিলাৰ এজন গাহৰি পালক বিদৰ্ভ ৰাজখোৱাই নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সাংবাদিকৰ আগত কয় যে, “ক্ষতিপূৰণ লাভ কৰিম বুলি মই এতিয়াও নিশ্চিত নহয়। মই জানিব পৰা মতে ক্ষতিপূৰণৰ ৫০ শতাংশ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ধন ইতিমধ্যে আৱণ্টন দিছে। কিন্তু ৰাজ্য চৰকাৰ অংশ এতিয়াও আৱণ্টন দিয়া হোৱাই নাই। যাৰ ফলত সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো বিলম্ব হৈছে।”\nউল্লেখ্য যে ৰাজখোৱাৰ লখিমপুৰৰ কদমত প্ৰায় ১ বিঘা মাটি জুৰি এখন গাহৰি ফাৰ্ম আছিল, য’ত ৩০৫ জনী ডুৰেক প্ৰজাতি গাহৰি আছিল। আফ্ৰিকান ছোৱাইন ফেভাৰত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ ফাৰ্মৰ ২৮০ জনীৰো অধিক গাহৰি মৃত্যু মুখত পৰে। বৰ্তমান মাত্ৰ ২৫ জনী গাহৰি থকা ৰাজখোৱাই প্ৰায় ৫০ লাখ টকাৰ আৰ্থিক লোকচন হোৱা বুলি দাবী কৰিছে।\n“গাহৰি পোৱালিৰ বাবত মই গ্ৰাহকৰ পৰা অগ্ৰিম ধনো লৈছিলো। এতিয়া মই সেই ধনো পৰিশোধ কৰিব লাগিব,” তেওঁ লগতে কয়।\nৰাজখোৱাই ASFত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা গাহৰিৰ সংখ্যা চৰকাৰে হ্ৰাস কৰাত আৰ্থিক সংকটত পৰিব বুলিও শংকিত হৈছে।\nইফালে ধেমাজিৰ মৰিধলৰ এজন গাহৰি পালক প্ৰণৱজ্যোতি ফুকনৰ ১০৬ টা গাহৰি পোৱালিৰ মৃত্যু হৈছিল। ফুকনৰ ফাৰ্মত ২০ ৰপৰা ৬০ কেজি ভিতৰত ৪৬ টা আৰু ৬০ কেজিৰ ওপৰৰ ৫৭ টা গাহৰি ASFত মৃত্যু হৈছিল।\nকিন্তু তেওঁৰ ফাৰ্মৰ মৃত গাহৰিৰ চৰকাৰীৰ নমুনা পৰীক্ষাত ৰিজাল্ট নিগেটিভ আহিছে। যাৰ ফলত চৰকাৰী ক্ষতিপূৰণ নোপোৱাৰ আশংকাত ভুগিছে থলুৱা গাহৰি পালকজনে।\nইফালে থলুৱা গাহৰি পালকসকলৰ বিপৰীতে চৰকাৰী পক্ষই ইয়াৰ বিপৰীত মেৰুত অৱস্থান কৰা পৰলিক্ষিত হৈছে।\n“এই তথ্যসমূহ জিলা পশু চিকিৎসা বিষয়াৰ তথ্য অনুসৰি সংকলিত কৰা হৈছে,” ৰাজ্যৰ পশুপালন আৰু পশু চিকিৎসা বিভাগৰ এজন বিষয়াই এইদৰে কয়।\nউল্লেখ্য যে ASFত আক্ৰান্ত হোৱা গাহৰিবোৰ ১০৪ৰ পৰা ১০৮ ডিগ্ৰী ফৰেনহাইটৰ উচ্চ জ্বৰত ভুগিছিল। আন লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত ভোক, বমি আৰু ৰক্তাক্ত প্ৰস্ৰাৱৰ সৈতে ডায়েৰিয়াও আছিল।\nঅধ্যয়ন অনুসৰি আফ্ৰিকান ছোৱাইন জ্বৰ সাধাৰণতে সচৰাচৰ হোৱা জ্বৰৰ দৰে হয় যদিও এই জ্বৰ আৰু সচৰাচৰ জ্বৰৰ পাৰ্থক্য নিৰ্ণয় কৰিবলৈ পৰীক্ষাগাৰৰ বিশেষ পৰীক্ষাৰ প্ৰয়োজন হয়।


এসময়ত নিজে CBI–ৰ তদন্ত বিচৰা ৰিয়া এতিয়া কিয় হৈছে থৰহৰি কম্পমান?|rhea-chakraborty-who-requested-for-cbi-probe-earlier-in-sushant-singh-case-now-says-its-illegal-and-against-federalism– News18 Assam\nএয়া হেনো বেআইনী! এসময়ত নিজে CBI–ৰ তদন্ত বিচৰা ৰিয়া এতিয়া কিয় হৈছে থৰহৰি কম্পমান?\nৰিয়া আৰু ৰিয়াৰ পৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্র, আত্মহত্যাত প্রৰোচনা, চুৰি, প্রতাৰণা-সহ আৰু বহুকেইটা অভিযোগ অনা হৈছে CBI-ৰ FIRত।\nNews18 Assam | News18 Assam | August 7, 2020, 11:54 AM IST\nসুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ ঘটনাৰ তদন্তভাৰ চিবিআইয়ে হাতত লোৱাৰ পিছতে ৰিয়া আৰু পৰিয়ালবৰ্গৰ বিৰুদ্ধে FIR দাখিল কৰিছে কেন্দ্ৰীয় তদন্তকাৰী সংস্থাটোৱে। এই FIR-ত নাম আছে ৰিয়া চক্রৱর্তী, ভাতৃ শৌভিক চক্রৱর্তী, পিতৃ ইন্দ্রজিত চক্রৱর্তী, মাতৃ সন্ধ্যা চক্রৱর্তীৰ লগতে চেমুৱেল মিৰাণ্ডা তথা শ্রুতি মোদীৰ। অপৰাধমূলক ষড়যন্ত্র, আত্মহত্যাত প্রৰোচনা, চুৰি, প্রতাৰণা-সহ আৰু বহুকেইটা অভিযোগ অনা হৈছে অভিযুক্তসকলৰ বিৰুদ্ধে।\nইয়াৰ পিছতে ৰিয়া চক্রৱর্তীয়ে কৈছে, SCৰ নির্দেশৰ পিছতহে সুশান্তৰ মৃত্যুৰ CBI-ৰ তদন্ত আৰম্ভ হোৱা উচিত৷ কাৰণ যেতিয়ালৈকে ছুপ্রীম ক’র্টৰ কোনো নির্দেশ নাহে তেতিয়ালৈকে চিবিআইয়েও এই তদন্ত কৰা উচিত নহয়। কাৰণ এনেদৰে চিবিআইৰ তদন্ত বেআইনী আৰু যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পৰিকাঠামোৰ পৰিপন্থী। ৰিয়াই কয়।\nৰিয়াৰ মতে মুম্বাইত সুশান্তৰ মৃত্যু হৈছে৷ গতিকে মুম্বাই পুলিচেই তদন্ত কৰা উচিৎ৷ সেয়া নকৰি চিবিআই তথা বিহাক আৰক্ষীয়ে মিলি এই কেচ গ্ৰহণ কৰাটো অনৈতিক। মন্তব্য বিতৰ্কিত অভিনেত্ৰীৰ। উল্লেখ্য যে, এটা সময়ত তেওঁ তিনি নিজেই বিচাৰিছিল প্ৰেমিক সুশান্তৰ মৃত্যুৰ CBI তদন্ত৷ কিন্তু যেতিয়া CBI–এ তদন্তভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে তেতিয়া দুৰ্ঘোৰ আপত্তি কৰিবলৈ লৈছে ৰিয়াই।\nসুশান্তৰ মৃত্যুৰ সন্দৰ্ভত সর্বোচ্ছ আদালতে, তিনি দিনৰ ভিতৰত মুম্বাই পুলিচৰ পৰা পৰিস্থিতিৰ বিস্তৃত ৰিপ’ৰ্ট বিচাৰিছে। সুশান্তৰ গার্লফ্রেণ্ড ৰিয়া চক্রৱর্তীয়ে এটা পেটিশন দাখিল কৰিছিলে৷ নিজৰ আৱেদনত তেওঁ কৈছিল বিহাৰ পুলিচৰ তদন্ত মুম্বাই পুলিচৰ হাতলৈ ট্রান্সফাৰ কৰা হওক৷ ৰিয়াৰ আইনজীবী শ্যাম দিবানে বিহাৰৰ কেচটো মুম্বাইত ট্রান্সফাৰ কৰাবলৈ আৰ্জি কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ আবেদনত কৈছিল মুম্বাই পুলিচে যিহেতু তদন্ত কৰি আছে সেয়ে তেওঁলোককেই সেয়া কৰিবলৈ দিয়া উচিত।\nএনেক্ষেত্ৰত সুশান্ত সিং ৰাজপুতৰ মৃত্যুৰ তদন্তভাৰ চিবিআই–এ লোৱাৰ পিছতে থৰহৰি কম্পমান হৈছে ৰিয়া! সূত্রৰ পৰা পোৱা খবৰ মতে, চিবিআই–এ তদন্তভাৰ লোৱাৰ পিছতে পেনিক এটেক হৈছে ৰিয়া চক্ৰৱৰ্তীৰ!


গুৱাহাটী : অতীত আৰু বৰ্তমান৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / ধাৰাবাহিক / ইতিহাস / গুৱাহাটী : অতীত আৰু বৰ্তমান৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\n1 সপ্তাহ ago\tইতিহাস, টুনুজ্যোতি গগৈৰ ৰচনা সম্ভাৰ কেৱল এটা মন্তব্য 86 দৰ্শন\nআগষ্ট 31, 2018\n৷৷ প্ৰাগ্ ঐতিহাসিক কালৰ গুৱাহাটী : পুৰাকথা বনাম বস্তুনিষ্ঠ ইতিহাস৷৷\nবিভিন্ন কিম্বদন্তীৰ মতে, গুৱাহাটী কেইবাখনো পৌৰাণিক ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। এচাম দেশী-বিদেশী পণ্ডিত-গৱেষকে ক’ব খোজে যে দ্বাপৰ যুগত গুৱাহাটী নৰকাসুৰ আৰু ভগদত্তই শাসন কৰা প্ৰাগজ্যোতিষ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। তেওঁলোকে মহানগৰখনৰ প্ৰাচীন নাম প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ, কামৰূপ, দুৰ্জয় নগৰ, শ্ৰী দুৰ্জয় নগৰ আছিল বুলি যুক্তি আগবঢ়ায়। তেওঁলোকৰ মতে, প্ৰাগ্ মানে প্ৰাচীন আৰু জ্যোতিষ মানে গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ বিষয়ে কৰা চৰ্চা। অৰ্থাৎ পৌৰাণিক কালত এই প্ৰাগজ্যোতিষত জ্যোতিষ চৰ্চা কৰা হৈছিল। এইসকল গৱেষকৰ মতে, মহাকাব্য দুখনকে ধৰি কৌটিল্যৰ ‘অৰ্থশাস্ত্ৰ’, ‘মাৰ্কেণ্ডয় পুৰাণ’, ‘হৰিবংশ’, ‘বিষ্ণু পুৰাণ’, ‘ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ’ আদি বিভিন্ন প্ৰাচীন সংহিতা আৰু পুৰাণত প্ৰাগজ্যোতিষ, কামৰূপ, পাৰা-লৌহিত্য আদি ঠাইৰ নাম উল্লেখ আছে আৰু সিবোৰত এই প্ৰাচীন ভূমিখণ্ডৰ পুৰাতন ঐতিহ্য তথা যশ-খ্যাতিৰ বিষয়ে বৰ্ণিত হৈছে।\nমহাকাব্য ৰামায়ণৰ ‘কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড’ত পোৱা যায়–\n“যোজনানী চতুঃষৰ্ষ্টিৱৰাহো নাম পৰ্বতঃ।\nসুৱৰ্ণশৃঙ্গঃ সুমহান্ অগাধে কৰুণালয়।।\nতত্ৰ প্ৰাগ্জ্যোতিষং নাম জাতৰূপয়ং পুৰম্।\nতস্মিন্ বসতি দুষ্টাত্মা নৰকো নাম দানৱঃ।।\nতত্ৰ সানুষু ৰম্যেষু বিশালাসু গুহাসু চঃ।\nৰাবণঃ সহ বৈদেহ্যা মাৰ্গিতব্যস্ততস্ততঃ।।’\nএই শ্লোকটিৰ আঁত ধৰি এচামে ক’ব বিচাৰে যে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ সোণোৱালী শৃংগৰ সৈতে বৰাহ নামৰ পৰ্বত এটাৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা ‘সাগৰ’ৰ পাৰৰ এখন বিশাল নগৰ আছিল। গোটেই নগৰখেনেই সোণেৰে নিৰ্মিত আছিল আৰু তাত নৰক নামৰ দুষ্ট প্ৰকৃতিৰ লোকজনে ৰাজত্ব কৰিছিল।\nইয়াৰ বিপৰীতে, ৰমেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰ, কে ভি অষ্টাভেল, প্ৰবোধ চন্দ্ৰ সেনগুপ্ত, ৰাজমোহন নাথ, লক্ষ্মীনাথ তামুলী আদি বস্তুনিষ্ঠ গৱেষকসকলে পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষখন উত্তৰ-পশ্চিম ভাৰতৰ কাঠিয়াবাৰ, বেত্ৰাৱতী নদীৰ পাৰ, পূব পাঞ্জাৱ আদিতহে অৱস্থিত বুলি সবল যুক্তি আগবঢ়াইছে। অন্যহাতে, বুৰঞ্জীবিদ এফ ই পাৰ্জিটাৰে পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষ কোনো মংগোলীয় জাতিৰ দ্বাৰা স্থাপিত ৰাজ্য বুলি মন্তব্য কৰিছিল–‘All North and East Bengal was held by the Pragjyotisha kingdom, which is nowhere connected with any of these races and would seem to have been founded by an invasion of Mongolians from the north-east, though tradition is silent about this outlying development.’ (Ancient Indian Historical Tradition, Motilal Banarsidass Publishers Private Limited, Delhi; 1922, P.292)\nপাৰ্জিটাৰৰ এই মন্তব্য সমৰ্থন কৰি বিশিষ্ট গৱেষক ড০ বাণীকান্ত কাকতিয়ে মতামত আগবঢ়াইছে যে পুৰণি প্ৰাগজ্যোতিষ আৰ্য উপনিৱেশৰ দাঁতি কাষৰীয়া ৰাজ্য; আৰ্যাৱৰ্তৰ ৰাজবংশসমূহৰ লগত ইয়াৰ কোনো সম্পৰ্ক নাছিল। ৰামায়ণ, মহাভাৰত, পুৰাণ, বধকাব্য আদি বিভিন্ন সংস্কৃত সাহিত্যত প্ৰাগজ্যোতিষ আৰু কামৰূপৰ নামোল্লেখ থকাৰ প্ৰসংগত তেওঁ কৈছে–‘প্ৰাগজ্যোতিষ-কামৰূপ অতি পুৰণি কালৰপৰা ইমান প্ৰসিদ্ধ ঠাই আছিল যে সৰ্বভাৰতীয় যি কোনো আন্দোলনৰ মাহাত্ম্য বঢ়াবলৈ ইয়াৰ উল্লেখ প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈছিল।’ (নেওগ, মহেশ্বৰ; সম্পা., বাণীকান্ত ৰচনাৱলী, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, প্ৰথম সংস্কৰণ, পৃঃ ১৪৯)\nএই প্ৰসংগতে ড০ কাকতিয়ে তেওঁৰ আলোচনাত আমি পূৰ্বে উল্লেখ কৰি অহা ৰামায়ণৰ শ্লোকটিৰ উদ্ধৃতি দিয়াৰ লগতে আৰু দুটিমান উদাহৰণ জুৰি দিছে। তাৰ পিছত তেওঁ কৈছে—‘অতি আচৰিত কথা কেৱল এইটোহে যে হীনযানী বৌদ্ধ শাস্ত্ৰত ক’তো প্ৰাগজ্যোতিষ-কামৰূপৰ নাম নাই।… অশোকৰ সাম্ৰাজ্যৰ কোনো লিপিতো পণ্ডিতসকলে এতিয়াও পুৰণি অসমৰ নাম পোৱা নাই।… অসমৰ বুকুৰ ওপৰেদি লৌহিত্যৰ অৱতৰণ, আৰ্য্যাৱৰ্তৰ মাজেৰে গঙ্গাৰ অৱতৰণৰ প্ৰতিৰূপ। উত্তৰ ভাৰতত নানান ৰাজ্যৰ উত্থান-পতনৰ বিভীষিকাত কেতবোৰ আৰ্য্যই অসমলৈ আশ্ৰয় ল’বলৈ আহে, আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ সকলো তীৰ্থক্ষেত্ৰকেই অসমত স্থাপন কৰে। সেইবোৰ দৰ্শন কৰিলেই সকলো তীৰ্থ দৰ্শনৰ ফল মিলে।…অথচ ৰাম-ৰাজ্যৰপৰা আৰম্ভ কৰি কোনো ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্যৰ ভিতৰত পুৰণি অসম অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা নাছিল। (পূৰ্ব উল্লেখিত গ্ৰন্থ, পৃ: ১৫০)\nড০ কাকতিৰ মতে, প্ৰাগজ্যোতিষ নামৰ সম্পৰ্ক জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ লগত নহয়, পাহাৰ-পৰ্বত আদিৰ লগতহে আছিল। তেওঁ অষ্ট্ৰিক ভাষাৰ শব্দবোৰৰ লগত ইয়াৰ সমন্বয় বিচাৰি উলিয়াই কৈছিল যে প্ৰাগজ্যোতিষ শব্দৰ অৰ্থ দীঘল আৰু ওখ পৰ্বতমালা। পাগাৰ—পৰ্বত, জ্যো, জুহ— ওখ, তিক্, তিছ— দীঘল।\nড০ কাকতিৰ ব্যাখ্যাসমূহৰ পৰা এইটোৱেই স্পষ্ট হয় যে অসমলৈ প্ৰব্ৰজিত আৰ্যসকলে নিৰ্দিষ্ট এক তাত্ত্বিক সাঁচত পৰিকল্পিতভাৱে গঠিত তেওঁলোকৰ প্ৰাচীন সমাজখনৰ ধৰ্মীয় বা সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাসমূহ প্ৰাচীন অসমৰ মংগোলীয় জনগোষ্ঠীয় সমাজখনৰ ওপৰত জাপি দিবলৈ যাওঁতে কেতবোৰ পুৰাকথা সৃষ্টি কৰিব লগা হৈছিল। শাস্ত্ৰসন্মত বিধি-বিধান দৈব্য নিৰ্দিষ্ট বুলি এক ধাৰণা জনমানসত সৃষ্টি কৰাটোৱেই পুৰাকথাৰ মূল উদ্দেশ্য বাবে বাস্তৱৰ ঘটনা কিছুমানক অলৌকিক ৰূপ দি দৈব্য শক্তিৰ লগত সনা-পোটোকা কৰি দিয়া হয়। ফলত ধৰ্ম নিয়ন্ত্ৰিত সমাজখনত এই ধাৰণাসমূহ বদ্ধমূল হৈ পৰে। এনে পুৰাকথাসমূহৰ সহায় লৈয়েই আৰ্যসকলে অসমৰ অনাৰ্য জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nপৰিতাপৰ বিষয় যে এই আৰ্যীকৰণ প্ৰক্ৰিয়া চলি থকাৰ সময়ত সৃষ্টি হোৱা বিভিন্ন পুৰাকথাৰ প্ৰভাৱৰপৰা অসমৰ ইতিহাস চৰ্চা আজিও মুক্ত নহ’ল। ফলত প্ৰাচীন অসমৰ ইতিহাস বৰ্ণহিন্দুৰ ইতিহাস হৈয়ে থাকিল। এতিয়াও ব্ৰাহ্মণ্য চিন্তাৰ উত্তৰসুৰী বহু মুধাফুটা ‘বুৰঞ্জীবিদ’-এ কালিকা পুৰাণৰ ‘সুগুপ্তা চমেপুৰৌ চক্ৰেগিৰি দুৰ্গেন মাধৱ/জলদুৰ্গ ভদ্ৰং দেৱৰোপী দূৰাসদম’ (৩৮/১৩৩) শ্লোকটিৰ আঁত ধৰি ক’ব বিচাৰে যে বৰ্তমানৰ গুৱাহাটী নামৰ ভূখণ্ড তিনিফালে আৱৰা গুহা সদৃশ হোৱা বাবে আৰু সেই সময়ত প্ৰৱেশৰ পথ উত্তৰদিশে থকা একমাত্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ বা লৌহিত্য সিন্ধু হোৱা বাবে এই ভূখণ্ডক গুৱাহাটী বোলা হৈছিল। তেওঁলোকে প্ৰাগজ্যোতিষৰ ৰজা নৰকাসুৰৰ নামেৰে নৰকাসুৰ পাহাৰ, নৰকাসুৰ-ভগদত্ত ৰজাৰ হাতীশালৰ পৰা হাতী গাঁও, কাহিলি প্ৰহৰৰ পৰা কাহিলিপাৰা হোৱা বুলি ব্যাখ্যা আগবঢ়ায়। দিছপুৰ নামৰ উৎপত্তিৰ উৎস নিৰ্ণয় কৰে এনেদৰে — প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ- জ্যোতিষপুৰ- তিষপুৰ- থিষপুৰ- দিষপুৰ- দিশপুৰ বা দিছপুৰ। কিন্তু আপেক্ষিকভাৱে নিকট অতীতৰ বুৰঞ্জীয়ে কয় যে এসময়ত দিছপুৰ অঞ্চল বনৰীয়া হাতীৰ বিচৰণস্থলী আছিল। কাহিলিপাৰৰ পূব দিশৰ নাতি দূৰত আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহই একেবাৰতে চৈধ্যকুৰি হাতী ধৰিছিল। সেয়ে হাতীৰ বিচৰণভূমিৰ পৰাই হাতীগাঁও নাম হোৱাটো বেছি যুক্তিসন্মত। সেইদৰে, কাৰ্বি নাৰী কাহিলীৰ সতি-সন্ততিৰ বসবাসৰ ঠাইখন আছিল কাহিলিপাৰা।\n৷৷ প্ৰাচীন (৩৫০-১২০৬) আৰু মধ্যযুগ(১২০৬-১৮২৮)ৰ গুৱাহাটী৷৷\nইতিহাসবিদসকলৰ মতে, অতীত গুৱহাটী বৰ্মন, শালস্তম্ভ আৰু পাল ৰাজবংশৰ ৰাজধানী আছিল। চতুৰ্থ শতিকাত পুষ্য বৰ্মনে বৰ্মন বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ৬৫৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ এই ৰাজবংশ বৰ্তি আছিল। চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাং ৬৪২ চনত কামৰূপলৈ আহিছিল। হিউৱেন চাঙৰ বহুমূলীয়া টোকাটোৰ পৰা জনা যায় যে বৰ্মন বংশৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰজা ভাষ্কৰ বৰ্মনৰ ৰাজত্ব কালত অৰ্থাৎ সপ্তম শতিকাত গুৱাহাটী নগৰৰ বিস্তৃতি আছিল ১৯ কিলোমিটাৰ। সন্তানহীন ভাষ্কৰ বৰ্মনৰ মৃত্যুৰ পাছত কামৰূপ ৰাজত্ব কৰিছিল শালস্তম্ভ আৰু ম্লেছ বংশৰ ৰজাসকলে। এই দুই ৰাজবংশ পতনৰ পাছত প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজত্ব কৰিছিল পাল বংশৰ ৰজাসকলে।\nপাল ৰাজবংশই আনুমানিক ৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দৰপৰা ১১৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপ ৰাজত্ব কৰিছিল। বংগৰ পাল ৰাজবংশৰ দৰেই এওঁলোকৰো প্ৰথম ৰজাজন নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। গৌড় ৰজা ৰামপালে (১০৭২-১১২৬) কামৰূপ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰাৰ পাছতেই পালবংশৰ পতন হয়। পাল ৰাজবংশৰ পতনৰ পিছতে কামৰূপ ৰাজ্যৰ অস্তিত্ব ধীৰে ধীৰে লোপ পাবলৈ ধৰে। দ্বাদশ শতিকাৰ পাছত কামৰূপ ৰাজ্যখন ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজনৈতিক অঞ্চলত বিভক্ত হৈ পৰিলেও ইতিহাসবিদসকলে এই ভূখণ্ডক কামৰূপ নামেৰেই অভিহিত কৰিছিল আৰু এই ভূখণ্ডৰ মূল কেন্দ্ৰস্থল গুৱাহাটীয়েই আছিল।\nলক্ষণীয় যে ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আগলৈকে গুৱাহাটীৰ নামটো ঐতিহাসিকভাৱে ক’তো পোৱা নাযায়। ১৯৬৯ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ কাৰ্যালয় স্থাপনৰ বাবে আমবাৰীত খনন কাৰ্য চলাওঁতে আৱিষ্কৃত আৰু বৰ্তমান অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত ফলিৰ পাঠোদ্ধাৰ বুৰঞ্জীবিদ ড০ প্ৰতাপচন্দ্ৰ চৌধুৰীয়ে এনেদৰে কৰিছে–\nৰাজ্যে। প্ৰবল সবাসিক সত্ৰ সগুণ ক্ৰিয়া সন্নসিন\nবোলে দান পুঞন সজ\nয়োগীহাটী। শক ঈশ বান চক্ৰ\n১২৩২ চনৰ এই ফলিখনত উল্লেখিত যোগীহাটী বা য়োগীহাটী শব্দৰ আঁত ধৰি অধ্যাপক ডঃ ডম্বৰুধৰ নাথে উত্তৰ-পূব ভাৰত ইতিহাস সংস্থাৰ বিংশতিতম অধিৱেশনৰ মুখপত্ৰত প্ৰকাশিত তেওঁৰ ‘Few Significant Derivations from the Ambari Stone Inscription’ শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰখনত উল্লেখ কৰিছে যে গুৱাহাটী শব্দৰ প্ৰচলন দ্বাদশ শতিকাৰ শেষভাগ আৰু ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আগভাগৰ পৰাই হৈ আহিছে। উল্লেখ্য যে পঞ্চদশ শতিকাৰপৰা সপ্তদশ শতিকালৈকে প্ৰায় দুশ বছৰ ধৰি আহোম-মোগলৰ মাজত চলা যুদ্ধৰ বিভিন্ন বিৱৰণত গুহাহাটী, গুৱাহাটা আৰু গুৱাহাটী শব্দ তিনিটা পোৱা যায়। গদাধৰ সিংহৰ দিনৰ অৰ্থাৎ খ্ৰীষ্টাব্দ ১৬৮২ চনৰ বৰটোপৰ গাত ‘গুৱাকহট্ট’ শব্দটো খোদিত আছে।\nগুৱাহাটী নামটোৰ উৎস সম্পৰ্কত বিভিন্ন পণ্ডিত-গৱেষকে বিভিন্ন যুক্তি আগবঢ়াই গৈছে। ইংৰাজ শাসনৰ ৰাজহ সম্পৰ্কীয় কিছু প্ৰতিবেদনৰ তথ্যৰ সহায় লৈ এচাম গৱেষকে ক’ব খোজে যে বেলতলা অঞ্চলত গৰু বেচা-কিনা কৰা এখন ডাঙৰ হাট আছিল আৰু এই গো-হাটৰ পৰাই গো-হাটী বা গুৱাহাটী নামটো উৎপত্তি হৈছে। কিন্তু, এই অঞ্চলত গুৱা অৰ্থাৎ তামোল-পাণৰ উৎপাদনৰ অধিক্যৰ পৰাই গুৱাহাটী শব্দটো উৎপত্তি হৈছে বুলি বহু গৱেষকে আগবঢ়োৱা যুক্তিটো আমি সমৰ্থন কৰিব বিচাৰো। পুৰণি কামৰূপৰ ৰজাসকলে ৰাজধানী নগৰখনৰ বিভিন্ন মঠ-মন্দিৰ, ব্ৰাহ্মণ-সজ্জনক ভূমিদান কৰা তাম্ৰ শাসনসমূহৰ অনেক ঠাইত গুৱা বা তামোলৰ উল্লেখ পোৱা যায়। প্ৰাচীন কামৰূপত উৎপন্ন তামোল চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহত জনপ্ৰিয় আছিল বুলিও জনা যায়।\nএই ছেগতে বৰ্তমান গুৱহাটী মহানগৰীৰ অন্তৰ্গত বা দাঁতি কাষৰীয়া ঠাইসমূহৰ নামৰ উৎস সন্ধান কৰিলে দেখা যায় যে বৃহৎ ঝাৰণিৰ ভৰা ঠাইখন বৰঝাৰ, কাঁহি বনেৰে ভৰা ঠাইখন কাঁহিকুচি, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰৰ শৰাই বা বহিঃ আলহীৰ বসবাস কৰা ঠাইখন শৰাইঘাট, মোগল আমিনসকলে বসবাস কৰা গাঁওখন আমিন গাঁও, ফাঁচি দিয়া ঠাইত বহা বজাৰখন ফাঁচি বজাৰ, চিপাহী-পল্টনেৰে গিজগিজাই থকা বজাৰখন পল্টন বজাৰ, খৃষ্টান ধৰ্মী লোক বসবাস কৰা ঠাইখন খৃষ্টানবস্তি বুলি জনাজাত হৈছিল। যোৰীয়া পুখুৰীৰ পৰা যোৰপুখুৰী, হেদায়তুল্লাৰ পৰা হেদায়ৎপুৰ, বন্দৰ বৰফুকনৰ পত্নী বাউলী আইদেউৰ মৈদামৰ নামৰ পৰা বাউনী বা বামুণী মৈদাম, লুণীয়া মাটিৰ পৰা লুনমাটি (পিছলৈ নুনমাটি), খাৰৰ ঘূলিৰ পৰা খাৰঘূলি নামৰ উৎপত্তি হৈছে। আম, উলু, ৰিহা, জালুক, নাৰিকল, পাঞ্জা, সিজু আদি গছেৰে ভৰা বাৰীবোৰৰ পৰা আমবাৰী, উলুবাৰী, ৰিহাবাৰী, জালুকবাৰী, নাৰিকলবাৰী, পাঞ্জাবাৰী, সিজুবাৰী আদি ঠাইবোৰৰ নাম উৎপত্তি হৈছে।\nসি যি নহওক, আহোম ৰাজত্বৰ সময়ত অসমৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত গুৱাহাটীয়ে এক উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। গুৱাহাটী নগৰীৰ ৰাজনৈতিক, বাণিজ্যিক আৰু সামৰিক গুৰুত্বৰ বিষয়ে আহোমসকলে বাৰুকৈয়ে উপলব্ধি কৰিছিল। আহোম ৰাজত্বৰ প্ৰৱল প্ৰতিদ্বন্দ্বী মোগলে পশ্চিম ফালৰ পৰা অসমক আক্ৰমণ কৰাৰ আশংকা সকলো সময়তে আছিল। আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁৱক নিৰাপদ কৰি ৰখাৰ খাতিৰতেই নামনিত থকা গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰাৰ উপৰি ইয়াৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা আহোম স্বৰ্গদেৱসকলে বাৰুকৈয়ে উপলব্ধি কৰিছিল। কিয়নো, গুৱাহাটীক অতিক্ৰমি মোগল গড়গাঁৱলৈ উজাব নোৱাৰে।\nমিৰজুমলাৰ আক্ৰমণৰ ফলত ( ১৬৬২ চন) আহোমসকলে গুৱাহাটী-কামৰূপ এৰি দিব লগা হোৱাৰ লগতে মোগলৰ পৰাধীন হ’বলৈও বাধ্য হৈছিল। চক্ৰধ্বজ সিংহই সেই পৰাধীনতাৰ গ্লানি সহ্য কৰিব নোৱাৰি কৈছিল—‘অধীন হৈ থকাতকৈ মৰণেহে যুগুত, পূৰ্বাপৰেও মোৰ পুলিন-পুথাওসকলে পৰৰ অধীন হৈ যোৱা নাই, এতিয়া মই কিয় বঙালৰ অধীন হৈ থাকিম? এতেকে শত্ৰুক কাটি-মাৰি হ’লেও গুৱাহাটী থানাখন মোক লৈ দিয়া।’ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ সেই অভিলাষী পৰিকল্পনাক বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰিবলৈ সকলোৱে সমৰ্থন জনায় আৰু মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাৰ পুত্ৰ লাচিতক বৰফুকন পদবী দিয়াৰ লগতে প্ৰধান সেনাপতি পাতি মোগলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ ভটিয়াই পঠায়। লাচিতৰ সেনাপতিত্বত ১৬৬৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত অসমীয়া সৈন্যই মোগলক পৰাজিত কৰি পশ্চিমে মানাহ পৰ্যন্ত কামৰূপ অধিকাৰ কৰে আৰু গুৱাহাটীত বৰফুকনৰ দোপদৰ (কাৰ্যালয়) পাতে। মোগলে যাতে পুনৰবাৰ গুৱাহাটী অধিকাৰ কৰিব নোৱাৰে, তাৰ ব্যৱস্থা হিচাপে আহোম ৰজাৰ নিৰ্দেশত লাচিত বৰফুকন, আতন বুঢ়াগোহাঁই প্ৰমুখ্যে ডা-ডাঙৰীয়াসকলে গুৱাহাটীৰ চৌপাশে ১৫৮৯ শকত ( ১৬৬৭-৬৮ চন) গড়-প্ৰাঞ্চী নিৰ্মাণ কৰে।\nগুৱাহাটীৰ অন্তৰ্গত শৰাইঘাটত ১৬৭১ চনত পুনৰ আহোম-মোগলৰ মাজত সংঘটিত যুদ্ধত লাচিত বৰফুকনৰ নেতৃত্বত আহোম সেনাই মোগল সেনাক শোচনীয়ভাৱে পৰাজিত কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলত অৱস্থিত মোমাইকটা গড়ে লাচিত বৰফুকনৰ দেশপ্ৰেম আৰু কঠোৰ নিয়মানুৱৰ্তিতাৰ নিৰ্দশন দাঙি ধৰি আহিছে। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ লগত চাৰিচুকীয়া দীঘলী পুখুৰীৰ সংযোগ আছিল আৰু আহোম সেনাই এই পুখুৰীটো নাৱৰ বন্দৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। নাগকটা পুখুৰীও আহোম ৰাজত্বৰ সময়তে খন্দোৱা হৈছিল। উল্লেখ্য যে আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজধানী উজনি অসমত আছিল বাবে ৰজাই বৰফুকনৰ ওপৰত গুৱাহাটীকে ধৰি নামনি অসমৰ শাসনভাৰ অৰ্পণ কৰিছিল। আহোম সেনাপতিগৰাকীয়ে গুৱাহাটীতে বাহৰ পাতি থাকিছিল। এতিয়াৰ ফাঁচি বজাৰত বৰফুকনৰ বাসগৃহ আছিল আৰু তেওঁৰ পাৰিষদ গৃহ আছিল এতিয়াৰ ভৰলুৰ ২৭৪ মিটাৰ পশ্চিমে।\nবৰ্তমান বৃহত্তৰ গুৱাহাটীৰ অন্তৰ্গত বেলতলা অঞ্চল এসময়ত কোচ ৰাজবংশই পৰিচালনা কৰা বেলতলা ৰাজ্য হিচাপে খ্যাত আছিল। অতীতৰ বেলতলা ৰাজ্যৰ সীমা পূবে তাহানিৰ ডিমৰুৱা ৰাজ্য (বৰ্তমানৰ সোণাপুৰৰ কিছু অংশৰ পৰা) পশ্চিমে বৰ্তমানৰ ৰাণী মৌজাৰ কিছু অংশলৈকে, দক্ষিণে খাছী-জয়ন্তীয়া পৰ্বতৰ কিছু অংশ (বৰ্তমানৰ বৰ্ণিহাট)ৰ পৰা উত্তৰে ৰাজগড়-ভঙাগড় আদিলৈকে আছিল। হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ ‘আহোমৰ দিন’ত পোৱা যায় যে গৌৰীনাথ সিংহৰ দিনত অসমত কানি খেতি প্ৰথমে বেলতলাতে কৰা হৈছিল। বেলতলাত কানিৰ উপৰি ধান, মাহ, সৰিয়হ আদি খেতি কৰা হৈছিল। বেলতলা অঞ্চলৰ অধিকাংশ লোকেই খেতিয়ক আছিল আৰু অঞ্চলটোত জমিদাৰী প্ৰথাও প্ৰবল আছিল। গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিক আধাৰ কৰিয়েই বেলতলা হাটখন গঢ়ি উঠিছিল। বেলতলা ৰজাৰ অধীনত থকা এই হাটখনলৈ কাষৰীয়া পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ লোকৰ উপৰি দূৰ-দূৰণিৰপৰা বেপাৰীসকলৰ আগমন ঘটিছিল। এই পৰম্পৰা আজিও বেলতলা বজাৰত অব্যাহত আছে।\nমধ্যযুগৰ গুৱাহাটী নগৰখন দীঘলে প্ৰায় ছয় কিঃ মিঃ আৰু পঠালিয়ে প্ৰায় চাৰি কিঃ মিঃ আছিল। পশ্চিমে ভৰলুৰ পাৰৰ গড়চুক আৰু ফটাশিলৰপৰা পূবে লতাশিল-খাৰঘূলিলৈকে, দক্ষিণে ভৰলুৰপৰা উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈকে নগৰখনৰ চাৰিসীমা আছিল। আহোম ৰাজত্বৰ সময়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰে অশ্বক্ৰান্ত মন্দিৰ, সেন্দূৰীঘোপা (পানী ফুকনৰ চকী)ৰ পৰা ৰাজদুৱাৰ পৰ্যন্ত সীমা আছিল বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি।\n৷৷ ঔপনিৱেশিক যুগ (১৮২৮-১৯৪৭)ৰ গুৱাহাটী৷৷\nআহোম ৰাজত্বৰ বেলি মাৰ যোৱাৰ পাছত গুৱহাটীকে ধৰি সমগ্ৰ অসমত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক আৰম্ভ হয়। ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে শীতপ্ৰধান মেঘালয় পাহাৰৰ শ্বিলঙক বসবাসৰ উপযোগী ঠাই বুলি নিৰ্বাচন কৰি তাত প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিলেও ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত অৱস্থিত গুৱাহাটীৰ গুৰুত্ব অলপো কমি যোৱা নাছিল, বৰং যোগাযোগৰ সুচল ব্যৱস্থাৰ বাবে গুৱাহাটীৰ গুৰুত্ব পূৰ্বতকৈ বৃদ্ধিহে পাইছিল। গুৱহাটীৰপৰা বিভিন্ন সা-সামগ্ৰী ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুৱেদি অসমৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ বা অসমৰ বাহিৰলৈ সৰবৰাহ কৰা হৈছিল। ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থ পূৰণৰ লক্ষ্যৰে উজনি অসমত স্থাপন কৰা চাহ আৰু কয়লা উদ্যোগসমূহৰপৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ বাহিৰলৈ সৰবৰাহ কৰিবৰ বাবে অসমত ১৮৮২ চনত ৰেলসেৱা প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। প্ৰথমটো ৰেল ষ্টেশ্যন স্থাপন কৰা হৈছিল উজনি অসমৰ ডিব্ৰুগড়ত। ১৮৯৫ চনত গুৱাহাটীতো ৰেল ষ্টেশ্যন স্থাপন কৰাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ সৈতে অসমৰ অন্যান্য ঠাইসমূহৰ যোগাযোগ পূৰ্বতকৈ সুচল হৈ পৰে। ললে লগে গুৱাহাটীৰ ব্যৱসায়িক আৰু প্ৰশাসনিক গুৰুত্বও বৃদ্ধি পালে।\nব্ৰিটিছসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰশাসনিক কাম-কাজসমূহ পৰিচালনা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব পৰাকৈ অসমত এশ্ৰেণী আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত মধ্যবিত্ত গঢ়ি তোলাটো জৰুৰী হৈ পৰিছিল। সেই উদ্দেশ্যৰে তেওঁলোকে অবিভক্ত অসমত আধুনিক শিক্ষা প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ কৰিবৰ বাবে বিভিন্ন স্থানত বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে ১৮৩৫ চনত আহোম যুগৰ বহু অভিজাত পৰিয়ালেৰে ভৰা গুৱাহাটীত প্ৰথমখন ইংৰাজী বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। দ্বিতীয়খন ইংৰাজী বিদ্যালয় ১৮৪০ চনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন আধুনিক চহৰ ডিব্ৰুগড়ত আৰু তৃতীয়খন ১৮৪১ চনত শিৱসাগৰত স্থাপন কৰিছিল। এই বিদ্যালয় কেইখনত মূলতঃ সম্পদশালী উচ্চবৰ্ণ হিন্দু পৰিয়ালৰ সন্তানসকলেই শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এচামে কলকাতাত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাতেই আধুনিক চিন্তা-চেতনাৰ লগত পৰিচিত হৈছিল।\n১৯০১ চনত সমাজকৰ্মী মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নিৰৱচ্ছিন্ন প্ৰচেষ্টাত গুৱাহাটীৰ বুকুত তদানীন্তন চীফ-কমিচনাৰ হেনৰি কটনৰ নামেৰে এখন চৰকাৰী কলেজ স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমতো কটন কলেজক কেন্দ্ৰ কৰি আধুনিক শিক্ষাৰ নৱ জাগৰণ আৰম্ভ হ’ল। বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী সৃষ্টি কৰিবৰ বাবেহে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে এই কলেজখন স্থাপন কৰিছিল যদিও কালক্ৰমত কটন কলেজ অথবা গুৱাহাটী কেৱল আধুনিক শিক্ষাৰে নহয়, জাতীয় জীৱনৰো এক প্ৰাণকেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ল। আধুনিক শিক্ষাৰ লগত সম্পৰ্কহীন আহোম যুগৰ অভিজাত শ্ৰেণীটো ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ একান্ত অনুগত আছিল। কিন্তু, আধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত নতুন প্ৰজন্মটোৰ বুকুত জাতীয় চেতনা জাগ্ৰত হৈছিল আৰু তেওঁলোকে অসম বা ভাৰতক ব্ৰিটিছ শাসনৰপৰা মুক্ত কৰাৰ সপোন দেখিছিল। ইপিনে, যাতায়ত আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থা উন্নত হোৱাৰ লগে লগে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ লোকৰ মাজত ভাব বিনিময় সুগম হৈ উঠিছিল আৰু এনে ভাৱ বিনিময়ে জাতীয় চেতনা সৃষ্টিত প্ৰভূত অৰিহণা যোগাইছিল।\nআধুনিক শিক্ষাৰে শিক্ষিত চামৰ নেতৃত্বত স্বাধীনতা আন্দোলনে লাহে লাহে অসমৰ আকাশ-বতাহ কঁপাই তুলিছিল। গুৱাহাটী নিবাসী কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, দেশভক্ত তৰুণ ৰাম ফুকন আদি স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম নেতা আছিল বাবে বাবে গুৱাহাটী নগৰ আন্দোলনৰ মূল কেন্দ্ৰস্থল হৈ পৰিছিল। ১৯২১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহি গুৱাহাটীৰ লগতে সমগ্ৰ অসমতে অসহযোগ আন্দোলন তীব্ৰ কৰি তুলিছিল। ১৯২৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত গুৱাহাটীৰ পাণ্ডুত অখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ ৪১ তম অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু উক্ত অধিৱেশনে অসমবাসীৰ স্বাধীনতাকাংক্ষা বাৰুকৈয়ে জগাই তুলিছিল।\nপ্ৰশাসনিক, শৈক্ষিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশত গুৱাহাটীৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি হোৱাৰ সমান্তৰালভাবে অৰ্থনৈতিক, বৌদ্ধিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশতো নগৰখনৰ গুৰুত্ব পূৰ্বতকৈ বৃদ্ধি পালে। নগৰখনত ভালেমান শিক্ষানুষ্ঠান, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আদি গঢ় লৈ উঠাত সেইবোৰত নিয়োজিত হ’বলৈ অসম তথা ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা মানুহৰ সোঁত ববলৈ ধৰিলে।\n৷৷ উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক যুগ (১৯৪৭-)ৰ গুৱাহাটী৷৷\nভাৰত স্বাধীনতাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ বিশেষ পৰিৱৰ্তন নঘটিলেও ষাঠি দশকৰপৰা শিক্ষিত মধ্যবিত্ত বৃত্তিজীৱী লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰপৰা আৰু অসমৰ বাহিৰৰ অন্য ৰাজ্যৰপৰা গুৱাহাটীলৈ জনস্ৰোত ববলৈ ধৰিলে। উন্নয়নশীল দেশৰ ক্ষিপ্ৰ নগৰীকৰণ প্ৰক্ৰিয়াৰ প্ৰভাৱ গুৱাহাটীত পৰিলক্ষিত হ’ল। কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে জলাহভূমি আৰু সেউজীয়া খেতিপথাৰবোৰ অদৃশ্য হৈ পৰাৰ পৰিৱৰ্তে নতুন নতুন বাসগৃহ, অত্যাধুনিক হোটেল, হাস্পতাল আদি গঢ় লৈ উঠিল। এই নগৰীকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়া চলি থকাৰ মাজতে ১৯৭২ চনত অসম পুনঃবিভাজিত হৈ মেঘালয় ৰাজ্যৰ সৃষ্টি হ’ল। ফলত তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহই মেঘালয়ৰ শ্বিলঙত অৱস্থিত অসমৰ ৰাজধানী ততাতৈয়াকৈ গুৱাহাটীলৈ নমাই আনিব লগা হ’ল। মুখ্যমন্ত্ৰী সিংহই দিছপুৰতে থকা চাহপাতৰ গুদামঘৰ কিছুমান খালী কৰি সেইবোৰ সচিবালয়ৰ কাম-কাজ চলাব পৰাকৈ ঠিক-ঠাক কৰি অসমৰ অস্থায়ী ৰাজধানী স্থাপন কৰে।\nৰাজধানী স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে দিছপুৰ-বেলতলাৰ মাটিৰ দাম দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে আৰু চাকৰি বা ব্যৱসায়সূত্ৰে অহা বিত্তবান মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীটোৰ উপস্থিতিত এই অঞ্চলসমূহত পূৰ্বে উপলব্ধ গ্ৰাম্য পৰিৱেশৰ চিন-মোকামেই নোহোৱা হৈ পৰিল। পূৰ্বৰ ৰাজহ গাঁওবোৰে বা তাৰ খণ্ড কিছুমানে নতুন নতুন নাম গ্ৰহণ কৰি একোখন নগৰ হ’ল। বৰ্তমানৰ তৰুণ নগৰ, শ্ৰী নগৰ, মথুৰা নগৰ, দ্বাৰকা নগৰ, সৌৰভ নগৰ আদি এনে কিছুমান নতুন নগৰ।\nবৰ্তমান গুৱাহাটীৰ ব্যস্ত অঞ্চল দিছপুৰৰ মটৰীয়া, সৰুমটৰীয়া, চচল আদি ঠাইত আগতে ধানকে ধৰি বিভিন্ন খেতি কৰিছিল। এই অঞ্চলসমূহত মূলতঃ জনজাতীয় লোকসকলে উৎপাদিত কৃষি সামগ্ৰী গৰুগাড়ী বা ঘোঁৰাগাড়ীৰে উজান বজাৰ, পাণ বজাৰ, টকৌবাৰী, ভৰলুমুখ, চেনিকুঠী আদিলৈ বিক্ৰীৰ বাবে নিয়া হৈছিল। বিংশ শতিকাৰ পঞ্চাশ-ষাঠি দশকলৈ পুৰণি গুৱাহাটীৰ লগত দিছপুৰ-বেলতলাৰ সম্পৰ্ক তেনেই ক্ষীণ আছিল। উলুবাৰীৰ পৰা খানাপাৰালৈ বৰ্তমানৰ গুৱাহাটী-শ্বিলং (জি-এছ) পথৰ দুয়োকাষে বিস্তৃত অঞ্চলত পানী মেটেকাৰে ভৰা জলাহভূমি আৰু কৃষিভূমিহে আছিল। পথৰ কাষত অট্টালিকা বুলিবলৈ কেৱল ভঙাগড়ৰ কামৰূপ ফ্লাৱাৰ মিল আৰু আসাম ফ্লাৱাৰ মিল নামৰ আটা-ময়দা উৎপাদনকাৰী চাৰিমহলীয়া আৰ চি চি মিল দুটাহে আছিল।\nষাঠি দশক পৰ্যন্ত গুৱাহাটীলৈ অহা মানুহে দীঘলী পুখুৰী, কামাখ্যা দেৱালয়, ভূৱনেশ্বৰী মন্দিৰ, উমানন্দ মন্দিৰ, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, শুক্ৰেশ্বৰ মন্দিৰ, বশিষ্ঠাশ্ৰম, উগ্ৰতাৰা দেৱালয়, দীপৰ বিল, জালুকবাৰীত অৱস্থিত ট্ৰেন্সমিটিং চেন্টাৰ, জাপৰিগোগত অৱস্থিত চিৰিয়াখানা আদিহে দৰ্শন কৰিছিল। আচলতে তেতিয়া গুৱাহাটী বুলি ক’লে উজান বজাৰ, পাণ বজাৰ, উলুবাৰী, পেঞ্চনপাৰা আদিকহে বুজাইছিল। ড০ নগেন শইকীয়াই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত অধুনালুপ্ত মাহেকীয়া আলোচনী ‘কৌস্তুভ’ত প্ৰকাশিত আত্মজীৱনী ‘স্বপ্ন আৰু স্মৃতি’ত লেখিছিল যে ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটীখন আছিল তেনেই সৰু – ‘পশ্চিমে ভৰলু আৰু পূবে চানমাৰি, উত্তৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু দক্ষিণে ৰিহাবাৰী– এয়ে গুৱাহাটী। গুৱাহাটীৰ পৰা মালিগাঁও, জালুকবাৰী আৰু পাণ্ডুলৈ এতিয়াৰ তুলনাত আছিল বহুদূৰ।’ ( বৰুৱা, বীৰেন (সম্পা.), কৌস্তুভ, ছেপ্টেম্বৰ, ২০০১, পৃঃ ১৫)\nবৰ্তমান বৃহত্তৰ গুৱাহাটীৰ বুকুত জিলিকি থকা আঞ্চলিক বিজ্ঞান সংগ্ৰাহালয়, তাৰকাগৃহ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, বালাজী মন্দিৰ, ভূপেন হাজৰিকাৰ সমাধিক্ষেত্ৰ, এক’লেণ্ড আদি পৰ্যটকৰ বাবে অন্যতম আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু। এসময়ত গুৱাহাটী জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপূৰ ঠাই আছিল যদিও দ্ৰুত নগৰায়নৰ ফলত সেই বৈচিত্ৰ্য হ্ৰাস পাই আহিছে। বৰ্তমান বান্দৰ, চৰাই-চিৰিকটিৰ বাহিৰে অন্য জীৱ-জন্তু দেখিবলৈ পোৱা নাযায়।\n১৯৭১ চনত গুৱাহাটীৰ জনসংখ্যা প্ৰায় দুই লাখ আছিল। কিন্তু, ১৯৯১ চনত পাঁচ লাখৰো বেছি হয়। ২০০১ চনত হয়গৈ ৮,০৮,০২১ জন। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি গুৱাহাটীৰ জনসংখ্যা হ’ল ৯,৬৩,৪২৯ জন। অৱশ্যে, বিভিন্ন কাৰণত অস্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ অহা লোকসকলৰ সংখ্যা ইয়াত ধৰা হোৱা নাই। এই অস্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ অহা সকলক লৈ মহানগৰীখনত ব্যক্তিগত হোষ্টেল, ভাড়াঘৰ আদিৰ ৰমৰমীয়া ব্যৱসায় গঢ় লৈ উঠিছে। উল্লেখ্য যে ভাৰতৰ অন্যান্য মহানগৰৰ তুলনাত গুৱাহাটী মহানগৰবাসীৰ জীৱনশৈলীৰ মান উন্নত। ২০০৬ চনত ‘অউটলুক’ আলোচনীয়ে প্ৰকাশ কৰা এক সমীক্ষা মতে, এই ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ অন্যান্য মহানগৰসমূহৰ ভিতৰত গুৱাহাটীৰ স্থান ১৬।\n১৯০১ চনত গুৱাহাটীত স্থাপিত কটন মহাবিদ্যালয় শ্চএতিয়া বিশ্ববিদ্যালয়গ্গ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন উচ্চ শিক্ষাৰ অনুষ্ঠান আছিল। এই মহাবিদ্যালয়খনৰ লগতে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন বিশ্ববিদ্যালয় গৌহাটী বা গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ে অসমৰ শৈক্ষিক, বৌদ্ধিক আৰু ৰাজনৈতিক বাতাবৰণ সৃষ্টি কৰাত অৰিহণা আগবঢ়াই আহিছে। ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰে বিশ্বমানৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান, বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰমৰ কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়, অসংখ্য ব্যক্তিগত আৰু চৰকাৰী বিদ্যালয় আদিয়ে গুৱাহাটীক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ শিক্ষাৰ মূল কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।\n১৮৩৯ চনৰ পূৰ্বে গুৱাহাটীত হাইজাসদৃশ ৰোগত ভালে কেইজন ব্ৰিটিছ সেনাৰ মৃত্যু হৈছিল। সেই ঘটনাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত তৎকালীন গুৱাহাটীৰ ডেপুটি কালেক্টৰ কেপ্টেইন মেথিয়ে গুৱাহাটীত পৌৰ সেৱা প্ৰৱৰ্তন কৰিবৰ বাবে ১৮৩৯ চনত গুৱাহাটী টাউন ইমপ্ৰুভমেন্ট কমিটি গঠন কৰিছিল। এই সমিতিখনেই আছিল গুৱাহাটী পৌৰ শাসনৰ সুতিকাগৃহ সদৃশ। উল্লেখ্য যে ১৮৮৯ চনতে গুৱাহাটীক অস্বাস্থ্যকৰ অৱস্থাৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছিল। সেইদৰে, ১৯৬০ চনত নৰকাসুৰ পাহাৰত অসমৰ দ্বিতীয়খন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা হয়। জন্মলগ্নৰে পৰা এই চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত উন্নত চিকিৎসা সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। বৰ্তমান গুৱাহাটীত কেইবাখনো উন্নত মানৰ চিকিৎসালয় ব্যক্তিগত উদ্যোগত গঢ় লৈ উঠিছে।\n১৯৪৮ চনৰ এক মাৰ্চত স্থাপন কৰা গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় অসমৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়। পূৰ্বে এই ন্যায়ালয়ক অসম আৰু নগালেণ্ডৰ উচ্চ ন্যায়ালয় বুলি পৰিচিত আছিল যদিও ১৯৭১ চনত উত্তৰ-পূব এলেকা (পুনৰ্সংগঠন) অধিনিয়ম, ১৯৭১ ৰ অধীনত গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয় বুলি নামকৰণ কৰা হয়।\nশেহতীয়াকৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ উদ্যোগত গুৱাহাটীক দেশৰ ক্ৰীড়া ৰাজধানী ৰূপে গঢ়ি তোলাৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। চৰকাৰৰ এই প্ৰচেষ্টা সফল হ’লে অসমৰ ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত এক নৱ জাগৰণ সূচনা হ’ব বুলি আশা কৰিব পাৰি। স্মৰণীয় যে গুৱাহাটত এক ক্ৰীড়া পৰিৱেশ গঢ়ি তুলিবলৈ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱাই অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। বৰুৱাৰ অশেষ শ্ৰম, দূৰদৰ্শিতাৰ পৰিণতিত গুৱাহাটীত নেহৰু ষ্টেডিয়াম গঢ় লৈ উঠিছিল। অসমত ৩৩ সংখ্যক ৰাষ্ট˜ীয় ক্ৰীড়া মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ আগে আগে গুৱাহাটীৰ আশে-পাশে বিশখনৰো অধিক ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ গঢ় লৈ উঠাৰ লগতে পুৰণি ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ কেইখনো উন্নীত কৰা হ’ল। আমিন গাঁৱৰ ৰাজীৱ গান্ধী ইন্দৰ ষ্টেডিয়াম, দিছপুৰৰ ৰুদ্ৰসিংহ স্পৰ্টচ কমপ্লেক্সৰ ভোগেশ্বৰী ফুকননী ইন্দৰ ষ্টেডিয়াম, সৰুসজাইৰ ইন্দিৰা গান্ধী এথলেট ষ্টেডিয়াম, ভেটাপাৰাৰ মৌলানা মহম্মদ টেয়বুল্লাহ হকী ষ্টেডিয়াম, চচলৰ টেনিচ কমপ্লেক্স আদি খেলপথাৰে অসমৰ খেলুৱৈসকলৰ অভাৱ বহু পৰিমাণে দূৰ কৰিছে।\nউত্তৰ-পূবৰ দুৱাৰমুখ স্বৰূপে পৰিচিত গুৱাহাটীত সকলোধৰণৰ পৰিবহন সেৱাই উপলব্ধ। গুৱাহাটীৰ দুটা ৰেল ষ্টেশ্যন – গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেশ্যন আৰু কামাখ্যা ৰেল ষ্টেশ্যনৰ পৰা অসমৰ লগতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰধান ঠাইলৈ নিয়মিত ৰেল চলাচল কৰে। গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেশ্যন উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সৰ্ববৃহৎ ষ্টেশ্যন। উত্তৰ-পূব সীমান্ত ৰেলৱেৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ মালিগাঁৱত অৱস্থিত। সেইদৰে বৰঝাৰস্থিত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট˜ীয় বিমান বন্দৰে দেশ-বিদেশৰ যাত্ৰীসকললৈ বিমান সেৱা আগবঢ়াই আহিছে।\n৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে গুৱাহাটী তথা অসমক বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড আৰু পশ্চিমবংগৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে। আনহাতে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথ গোৱালপাৰাৰ পঞ্চৰত্নৰ পৰা আৰম্ভ হৈ গুৱাহাটীৰ মাজেদি গৈ উজনি অসমক সংযোগ কৰিছে। গড়চুকত অৱস্থিত আন্তঃৰাজ্যিক বাছ আস্থানৰ পৰা অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ নিয়মিত বাছ চলাচল কৰে। মহানগৰীৰ চিটিবাছ সেৱা নিয়মীয়া বাবে নিম্ন বা মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ লোকসকলে কম খৰছতে ইঠাইৰ পৰা সিঠাইলৈ অহা-যোৱা কৰিব পাৰে। বৰ্তমান মহানগৰীত অট’ৰিক্সা সেৱাৰ উপৰি বহুজাতিক কোম্পানীৰ উলা, উবেৰ আদি পৰিবহন সেৱা উপলব্ধ হৈছে।\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ প্ৰধান উৎপাদন উদ্যোগ হ’ল, নুনমাটিত অৱস্থিত ভাৰতীয় তেল নিগমৰ তেল শোধনাগাৰটো। গুৱাহাটী চাহ নিলাম কেন্দ্ৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰতে এটা বৃহৎ সৰ্ববৃহৎ নিলাম কেন্দ্ৰ। বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান নেডফিৰ কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ দিছপুৰত অৱস্থিত। গুৱাহাটী ষ্টক এক্সচেইঞ্জ মহানগীখনৰ অন্যতম অৰ্থনৈতিক যোগাযোগৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান। শেহতীয়াকৈ মহানগৰীত বিভিন্ন ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু উৎপাদন কেন্দ্ৰৰ মুখ্য কাৰ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছে। বিশাল মেগা মাৰ্ট, বিগ বাজাৰ, পেল্টালুনছ, ট্ৰেণ্ডচ মল, ৱেষ্টচাইদ, ৰিলায়েন্স আদি বৃহৎ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিপণী মুকলি হৈছে। বিভিন্ন প্ৰচাৰ মাধ্যম (মুদ্ৰণ আৰু বৈদ্যুতিন), প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান আদিৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ো গুৱাহাটীতে অৱস্থিত। মহানগৰীখনত বৰ্তমান ৰেডিচন ব্লু আৰু ভিভান্টা নামৰ দুখন পঞ্চ তাৰকাযুক্ত হোটেল আছে। গঢ় লৈ উঠিছে অসংখ্য বাৰ আৰু ৰেস্তোৰাঁ।\nআধুনিক জীৱনৰ সকলো সা-সুবিধাই উপলব্ধ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ বাসিন্দাসকলক কৃত্ৰিম বান, তীব্ৰ যানজঁট, ভূমি স্খলন আদিয়ে জ্বলা-কলা নোখোৱাকৈ থকা নাই। ভয়াবহ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে জলসংকটে। ইমানদিনে মহানগৰীৰ প্ৰায় সোতৰ শতাংশ আৱাসীয়ে পানীৰ পৰম্পৰাগত উৎস কুঁৱা, গভীৰ-অগভীৰ নলীনাদ, নিজৰা আদিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পানীৰ অভাৱ দূৰ কৰি আহিছে। কিন্তু, মহানগৰীত বহুমহলীয়া এপাৰ্টমেন্ট গৃহবোৰৰ নিৰ্মাণ বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে সংশ্লিষ্ট অঞ্চলৰ পানীৰ উৎসসমূহ শুকাই যাবলৈ ধৰিছে। সেইদৰে, মহানগৰখনৰ আন্তঃগাথনি উন্নীত কৰাটো প্ৰতিখন চৰাকাৰৰ বাবেই মূৰ কামোৰণিস্বৰূপ হৈ পৰিছে।\nএনেবোৰ জ্বলন্ত সমস্যাৰে ভাৰাক্ৰান্ত হ’লেও নগেন শইকীয়াই ক’বৰ দৰেই গুৱাহাটী যেন চিৰ আৱেদনময়ী, চিৰ ৰহস্যময়ী আৰু চিৰ যৌৱনমতী –\n… ভূগোলৰ আঁক-বাক আৰু বুৰঞ্জীৰ উত্থান-পতন\nসকলোটি বুকুত সুমাই তুমি এতিয়াও যৌৱনমতী।\nতোমাক অনাবৃত কৰি চাবলৈ মোৰ মন যায়\nহে মোৰ প্ৰেয়সী ৰহস্যময়ী, ক’ত আছে মনৰ ৰহস্য\nআৰু দেহৰ মদিৰ মতলীয়া কৰা।….\n… ঋতুৱে ঋতুৱে অহা প্ৰেমিকসকলে\nতোমাক দিছেহি আনি কত দান ! মোৰ কিন্তু একো নাই।\nৰিক্ত হস্ত। তথাপি তোমাক কওঁ কাণে কাণে–\nতুমি মোৰ দ্বিতীয় দয়িতা। হদয়ৰ সকলো ঐশ্বৰ্য\nসাঁচি থ’লো তোমাৰ বাবেই হে ৰহস্যময়ী।’\n(স্বপ্ন আৰু স্মৃতি, পূৰ্ব উল্লেখিত আলোচনী, পৃঃ ১৭ )\nঅন্যান্য তথ্য উৎস :\n১. গোস্বামী, দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ (সম্পা.) : পাঞ্চজন্য, উত্তৰ দিছপুৰ শ্ৰী শ্ৰী হৰি মন্দিৰৰ গৌৰৱোজ্জ্বল ৰূপালী জয়ন্তী উপলক্ষে প্ৰকাশিত স্মৃতিগ্ৰন্থ। ফ্ৰেব্ৰুৱাৰি, ২০১৫।\n২. চৌধুৰী, ভূপেন্দ্ৰ নাথ : সোণৰ অসম, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, গুৱহাটী, ১৯৯৫।\n৩. বৰা, প্ৰদীপ কুমাৰ (সম্পা.) : দিশপুৰজ্যোতি, কামৰূপ মহানগৰ জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম বিশেষ বাৰ্ষিক অধিৱেশন উপলক্ষে প্ৰকাশিত স্মৃতিগ্ৰন্থ। ডিচেম্বৰ, ২০১১।\n৪. ফুকন, সুপ্ৰীতি (সম্পা.) : শৰৎ মঞ্জৰী, শৰৎ ফুকনৰ বিভিন্ন ৰচনাৰ একত্ৰ সংকলন, গুৱাহাটী, ২০১০।\n৫. শৰ্মা, ধীৰেন (সম্পা.) : কামৰূপৰ ইতিবৃত্ত (প্ৰথম খণ্ড), গৃহবন্ধু প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, ২০১৫।\n1. Choudhury, Pratap Chandra; The History of Civilisation of the People of Assam to the Twelfth Century, Dept. of Historical and Antiquarian Studies in Assam, Gauhati, 1959.\n2. Dzüvichü, Lipokmar & Manjeet Baruah (Editor);Modern Practices in North East India: History, Culture, Representation, Routledge India, 14 November-2017\nটেগইতিহাস গুৱাহাটী টুনুজ্যোতি গগৈ\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা বৰপেটা সত্ৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ অধিকাৰ৷৷ ৰত্না ভৰালী তালুকদাৰ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা এসাঁজ৷৷ বি জে ৰঞ্জন৷৷\nঅক্টোবৰ 13, 2018 at 10:04 অপৰাহ্ন\nটুনুজ্যোতি, ধন্যবাদ । যথেষ্ট তথ্যসমৃদ্ধ প্ৰবন্ধটো। বহুতো নতুন নতুন তথ্যৰ সম্ভেদ পালো।


মিচিকিয়া হাঁহিটি – মিৰাজুল ৰছিদ – ফটাঢোল\nআজি আৰু নিলিখাকৈ ৰ’ব নোৱাৰিলোঁ। হেৰৌ গুলাপী গেঙৰ সদস্যা কেইজনী, আমাৰ দৰে ল’ৰাৰ প্ৰেম আৰু কলিজা কেনেকৈ তোমালোকৰ ভৰিৰ তলুৱা/গোৰোহা ফটা দি ফাটে শুনা।\nপ্ৰথম কথাটো হ’ল এই প্ৰেম আখ্যান মোৰ নহয়। মোৰ দৰে হুদুৰ দ্বাৰা ছোৱালী পতোৱাটো জীৱনত সম্ভৱ নহয়। ছোৱালীৰ বাবে আমিবোৰ বন্ধ হৈ যোৱা ৫০০ টকীয়া নোটৰ দৰে।\nবাৰু, নাউ কামিং টু দ্যা পইণ্ট। কেচটো হ’ল আমাৰ বন্ধু এজনৰহে। ফটাঢোলৰ নিষ্পাপ সদস্য এখেত। পেশাত টেটৰ মাষ্টৰ, নিচাত ‘অফিচাৰ চইচ’ (অচি)৷ মৰিগাঁঁৱৰ সেই বিশেষ স্কুলখনলৈ এখেতে গুৱাহাটীৰ পৰা সদায়ে বাছেৰে অহা যোৱা কৰে। হঠাৎ এদিন বাছতে চকু এযোৰ দেখিবলৈ পালে। চকুৰ গৰাকীলৈ কেৰাহীকৈ চাই দেখিলে সৰগৰ কোনোবা অপেশ্বৰীৰ একদম ফটো-কপি। মানে এতিয়াই যদি পকা আপেল দেখিবলৈ কেনে বুলি প্ৰশ্ন কৰে কোনোবাই, লগে লগে উত্তৰত বন্ধুজনে যেন তাইকে দেখুৱাই দিব। মুঠতে আমাৰ মাষ্টৰ বাবু লগে লগে ফিডা হৈ গ’ল। পিছত এখেতে জানিবলৈ পালে ছোৱালীও মাষ্টৰনী, তাকো আমাৰ মাষ্টৰ বাবুৰ ওচৰৰে স্কুলখনত।\n: ছেঃ! ইমান দিনে কিয় দেখা নাছিলোঁ এইজনীক!\nবুলি নিজৰ চোতাল হেন কপালখনত থপৰিয়াই মনে মনে নিজকে ধিক্কাৰ দিলে বপুৰাই। সময়ৰ লগে লগে মৰমবোৰ বাঢ়িল। মাষ্টৰ বাবুৱে সিদ্ধান্ত ল’লে এদিন হ’লেও এইজনীৰ মাকক শাহুআই বুলিহে এৰিব।\n: অ চাৰ ভাল নে, অ চাৰ কাইলৈ স্কুল আহিবনে?\nএনেকৈ এটা দুটাকৈ খবৰ/কথা আদান প্ৰদান কৰি কৰি মাষ্টৰ বাবুৰ সৰু কলিজাখনৰ গোটেই ডোখৰ দখল কৰি ল’লে নিজৰ নামত।\nকিছুদিন পিছত মাষ্টৰে খবৰ পালে যে, ছোৱালীজনী মানে মিনাক্ষী ( অপেস্বৰীৰ ফটো-কপিজনীৰ নাম মিনাক্ষী আছিল ) মাষ্টৰৰ মোমায়েকৰ জীয়েকৰ লগত পঢ়া আছিল। ঘৰো ওচৰা ওচৰি। খবৰটো জানিবলৈ পাই মাষ্টৰক ৰাখে কোনে? জীৱনত মোমায়েকৰ ঘৰলৈ\nনোযোৱা মাষ্টৰ দুদিনৰ মূৰে মূৰে ঘনাই মোমায়েকৰ ঘৰলৈ যোৱ হ’ল। এদিন মোমায়েকৰ জীয়েকক কৈয়ে দিলে,\n: ঐ তোৰ লগৰ মিনাক্ষীৰ ঘৰলৈ যাওঁ ব’ল।\nমোমায়েকৰ জীয়েকে মাষ্টৰৰ মুখ দেখিয়েই গম পালে যে দাদাকক প্ৰেম জ্বৰে খেদিছে।\n: অহ! তই আমাৰ ঘৰলৈ ঘনাই অহাৰ কাৰণ এইটোহে ন? ইনভাৰটাৰৰ বেটেৰী বেলেগত আৰু বাল্ব জ্বলাই পোহৰ দিছ’ বেলেগত ন? তই মাল খটৰা আছা ৰে দাদা।\n: ধেৎ৷ তয়ো যে আৰু। আমি মাষ্টৰ মানুহ অ, প্ৰেম ভালপোৱা আমাৰ ডিক্সনেৰীতে নাই। এনেই মিনাক্ষী বাইদেউৰ ঘৰলৈ এপাক গৈ আহোঁ বুলি হে কথাটো কৈছিলোঁ। তই গৈ ক’ৰ তাঁৰ ক’ত জোৰা দি কি বাল্ব জ্বলাবলৈ ধৰিছ, ধুৰ নাযাওঁ যা।\n: গম পাইছোঁ মোৰ সোনামুৱা দাদা। ব’ল যাওঁ।\n: জোৰ কৰিছ’ যেতিয়া যাওঁ ব’ল।\n: অৱশ্যে মিনাক্ষী ছোৱালীজনী অলপ ধুনীয়া, মানে ভাল লাগে। মানে দেখাৰ দিনাৰ পৰা ভাল লাগে তাইক। মানে মানে মানে…… ভালে পাওঁ চাগে অ’।\n: হে দাদা, অৱ আয়া উট পাহাৰ কে নিচে। ব’ল আজি তোৰ বিয়াখন থিক কৰিয়ে আহোঁ।\nভনীয়েকৰ লগত মাষ্টৰ গৈ মিনাক্ষী বাইদেউৰ ঘৰত হাজিৰ। মাষ্টৰনী বাইদেউৰ মাকে বৰ মৰম কৰি চাহ জলপান খুৱাই শেষত লাহেকৈ ক’লে,\n: বোপা, তোমাৰ নামটো শুনি থাকোঁ, মিনাক্ষীয়ে বৰকৈ কৈ থাকে। ভাল চাৰ এজন আছে বুলি।\nমাষ্টৰে ভিতৰি ভিতৰি ফূৰ্তিতে জঁপিয়াবলৈ ধৰিলে। কোনোমতে, ফূৰ্তিৰ আগ্নেয়গিৰিৰ লাভা বাহৰিলৈ ওলাবলৈ নিদিলে বাৰু।\nহ’ব লগা শাহুআইৰ ভৰিখনকে যেন চুই সেৱা কৰিব মাষ্টৰে। মিনাক্ষীৰ মাকে আকৌ কলে,\n: হেৰি নহয় বোপা। আমাৰ মিনাক্ষীৰ আঙুঠি পিন্ধোৱা আছে নহয় অহা ১৭ তাৰিখে। তুমি কিন্তু এবাৰ আহি দেখা দিবা। এনেই আহিলে ভাল লাগিব আমাৰ।এজনীয়ে ছোৱালী আমাৰ, ল’ৰাও নাই ঘৰত।\nকথাখিনি কৈয়ে মিনাক্ষীৰ মাকে তামোল এখন মুখত ভৰালে।\nমাষ্টৰৰ মূৰতে যেন সৰগখন ভাগি চিগি পৰিল। মিনাক্ষীৰ মাকে যেন চূণ লগাই মাষ্টৰবাপুৰ কলিজাখনকে চোবাইছে এনে লাগিল। শাহু মা বুলি ভৰিত পৰি সেৱা কৰিব বিচৰা মানুহজনীয়ে যেন মাষ্টৰ বাপুৰ বুকুৰে মস্ত চুৰি এখনহে সোমোৱাই দিলে।\nএনেকৈ মিনাক্ষী বাইদেউৰ চুকযুৰি দেখিয়েই নিজৰ হৃদয়ত কোমলকৈ গজালি মেলা মাষ্টৰৰ প্ৰেম দুদিনতে মৰহি থাকিল।\nসেইদিন ধৰি সুন্দৰ চেহেৰাৰ মাষ্টৰৰ চুলিয়েও যেন সংগ এৰিবলৈ ধৰিলে। মিনাক্ষী বাইদেউৰ লগত হোৱা এই ফটা-প্ৰেমৰ বাবেই হেনো এতিয়া মাষ্টৰৰ কপালখনত টু বি এইচকে ফ্লেটৰ জোখাৰেও খালী জেগা ওলাইছে। তথাপি মই লগ পালেই তেওঁক সান্তনা দি কওঁ, বন্ধু বি-পজিটিভ , ভগৱানে যি কৰে ভালৰ কাৰণেই কৰে অ’।\n« ফটা পোষ্টাৰ নিকলা হিৰো–ডলী তালুকদাৰ\nমোৰ প্ৰথম প্ৰেম – মৃদুল নাথ »\nনজমে হে নজমে প্ৰেম\nআমাৰ মাষ্টৰ বাবুৰ ফটা প্ৰেম কাহিনী পঢ়ি মনটেো ফিলিং দুখ দুখ😁😁😁😁\nবাপৰে।।ইনভাৰটাৰৰ বেতেৰি কৰবাত বাল্ব জলিল কৰবাত।।।এই মজা\nLeaveaReply to প্ৰীতম Cancel reply


চৰম অন্যায়! ন্যায় বিচাৰি হাহাকাৰ কৰিছে এগৰাকী যুৱতীয়ে - Prag News\nHomeআঞ্চলিকচৰম অন্যায়! ন্যায় বিচাৰি হাহাকাৰ কৰিছে এগৰাকী যুৱতীয়ে\nPrevious articleপাৰিবাৰিক সংঘাতৰ ভয়ংকৰ পৰিণতি, গুলীচালনাত আহত ৬\nNext articleপথ-গাড়ীবিহীন চহৰ নিৰ্মাণৰ পৰিকল্পনা ছৌদি ৰাজকুমাৰৰ


ভূমিকম্প - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবিশ্বৰ ভূমিকম্পৰ উপকেন্দ্ৰ (epicenter) সমূহ,১৯৬৩-১৯৯৮\nবিশ্বৰ টেক্ট'নিক প্লেটসমূহৰ চলন\nভূমিকম্প বা ভূঁইকঁপ (ইংৰাজী: Earthquake) হৈছে পৃথিৱীৰ ভূগৰ্ভৰ অশ্মমণ্ডলত হঠাতে শক্তি মুক্ত হোৱাৰ ফলত ভূ-পৃষ্ঠত সৃষ্টি হোৱা জোকাৰণি। ভূগৰ্ভৰ শিলাস্তৰসমূহৰ স্থিতিস্থাপক অৱস্থাৰ সাল-সলনি নাইবা মহাকৰ্ষণীয় (ইংৰাজী: Gravitional) শক্তিৰ ভাৰসাম্যহীন অৱস্থাৰ ফলত যি জোকাৰণিৰ সৃষ্টি হয়,আচলতে তাকেই ভূমিকম্প বোলে। ভূমিকম্পৰ জোকাৰণি কেতিয়াবা মৃদু হয় আৰু কেতিয়াবা তীব্ৰ হয়। কেতিয়াবা ই ইমান তীব্ৰ হয় যে মানুহৰ ঘৰ-দুৱাৰ ভাঙি পৰে,ভূ-পৃষ্ঠত গভীৰ ফাট মেলে,কোনো দ ঠাই ওপৰলৈ উঠি আহে আৰু কোনো বাম ঠাই তললৈ বহি যায়। ভূমিকম্পৰ উৎস হৈছে পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰত। পৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰৰ যি ঠাইত কম্পন উৎপত্তি হয় তাক ভূমিকম্পটোৰ অভিকেন্দ্ৰ (Focus) বোলা হয়। অভিকেন্দ্ৰটো ভূ-পৃষ্ঠৰ পৰা বহুকিলোমিটাৰ গভীৰতালৈ থাকে। কেন্দ্ৰৰ ঠিক ওপৰৰ ধৰাপৃষ্ঠৰ বিন্দুটোক উপকেন্দ্ৰ (ইংৰাজী: Epicentre) বোলে। ভূমিকম্প বিজ্ঞানীসকলে ভূকম্পনলিখ (ইংৰাজী: Seismograph) যন্ত্ৰৰ সহায়ত ভূমিকম্পৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰে।\n1 ভূমিকম্পৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা তৰংগ\n1.1 শৰীৰ তৰংগ (Body wave)\n1.1.1 প্ৰাথমিক তৰংগ (P-wave)\n1.1.2 গৌণ তৰংগ (S-wave)\n1.2 পৃষ্ঠ তৰংগ (Surface wave)\n2 ভূমিকম্প হোৱাৰ কাৰণ\n3 ভূমিকম্পৰ ফলাফল\n4 ভূমিকম্পৰ বিতৰণ\n5 ভূমিকম্পৰ ক্ষয়ক্ষতি ঘটোৱাৰ ব্যৱস্থা\n6 অসমীয়া লোক সাহিত্যত ভূমিকম্প\nভূমিকম্পৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা তৰংগ[সম্পাদনা কৰক]\nভূমিকম্পৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা তৰংগক সাধাৰণতে দুই প্ৰকাৰত ভাগ কৰিব পাৰি\nশৰীৰ তৰংগ (Body wave)[সম্পাদনা কৰক]\nএই বিধ তৰংগ ভূ-পৃষ্ঠৰ মাজেৰে গতি কৰে। ই দুই প্ৰকাৰৰ\nপ্ৰাথমিক তৰংগ (P-wave)[সম্পাদনা কৰক]\nএই তৰংগৰ গতিবেগ বাকীবোৰ তৰংগতকৈ অধিক। এই তৰংগই যিটো মাধ্যমেৰে যায় তাত ইয়াৰ গতিৰ দিশত কম্পনৰ সৃষ্টি কৰে। ইহঁতক সেইকাৰণে অনুদৈৰ্ঘ্যিক তৰংগ (Longitudinal wave) বোলে।\nগৌণ তৰংগ (S-wave)[সম্পাদনা কৰক]\nভূমিকম্পৰ দ্বিতীয় বিধ তৰংগৰ নাম 'S' তৰংগ নাইবা অনুপ্ৰাস্থিক তৰংগ (Transverse wave)। এইবিধ তৰংগৰ কঁপনি ইয়াৰ গতি পথৰ উলম্বিক দিশত হয়। এই তৰংগৰ প্ৰভাৱত শিলৰ আয়তনৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়।\nপৃষ্ঠ তৰংগ (Surface wave)[সম্পাদনা কৰক]\nএইবিধে উৎসৰ পৰা ভূ-ত্বকৰ উপৰি ভাগেদি গতি কৰে। \nভূমিকম্প হোৱাৰ কাৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nপৃথিৱীৰ অভ্যন্তৰত হোৱা বিবৰ্তনিক আন্দোলনৰ কাৰণে যেতিয়া ভূগৰ্ভত ঘৰ্ষণ হয় তেতিয়া ভূমিকম্প হয়। সেইকাৰণে ভংগিল পৰ্বত বা গ্ৰস্ত উপত্যকা থকা অঞ্চলত ভূমিকম্প হয়। পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ ধ্বংসাত্মক ভূমিকম্পবোৰ বিবৰ্তনিক কাৰণত হৈছে বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে।\nআগ্নেয়গিৰিৰ উদগীৰণ হ'লে ভূমিকম্প হয়। সেইকাৰণে জ্বালামুখী থকা অঞ্চলত ভূমিকম্প সঘনাই হোৱা দেখা যায়। জাপানৰ বহুত ভূমিকম্প জ্বালামুখীৰ উদগীৰণৰ ফলত হয়। ১৮৮৩ চনত ক্ৰাকাটু জ্বালামুখীৰ উদগীৰণৰ ফলত সুমাত্ৰা দ্বীপত ভূমিকম্প হোৱাৰ প্ৰমাণ আছে।\nহিমালয়,আল্পছ আদি পৃথিৱীৰ তুষাৰমণ্ডিত ওখ পৰ্বতৰ পৰা কিবা কাৰণত বৃহৎ তুষাৰখণ্ড খহি পৰিলে ভূমিকম্প হ'ব পাৰে।\nএইবোৰৰ উপৰিও ভূমিগত খনি অঞ্চলত যেতিয়া ওপৰৰ পৰা বিৰাট অংশ একোটা তলৰ খালী ঠাইত খহি পৰে তেতিয়াও ভূমিকম্প হয়। \nভূমিকম্পৰ ফলাফল[সম্পাদনা কৰক]\nভূমিকম্পই পৃথিৱীৰ উপৰিভাগত হঠাতে পৰিৱৰ্তন ঘটায়।\nভূমিকম্পৰ ফলত কেতিয়াবা বহুত মানুহৰ মৃত্যু হয় আৰু সা-সম্পত্তি নষ্ট হয়।\nপৃথিৱীৰ স্থলভাগ আৰু জলভাগত বিভিন্ন পৰিৱৰ্তন হয়। ভূ-পৃষ্ঠৰ কোনো কোনো অংশ কেতিয়াবা হঠাতে ফাটি গৈ বিদৰ আৰু চ্যুতিৰ সৃষ্টি হয়। আনহাতে কোনো অংশ কেতিয়াবা তললৈ বহি গৈ গ্ৰস্ত উপত্যকাৰ সৃষ্টি হ'ব পাৰে।\nনদীৰ গতিপথ বন্ধ হ'ব পাৰে আৰু ইয়াৰ ফলত জনসাধাৰণৰ সা-সম্পত্তিও হানি হ'ব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে ১৯৫০ চনত অসমত হোৱা ভূমিকম্পৰ ফলত ভূস্খলন হৈ সোৱণশিৰি নদীৰ গতিপথ বহুদিনলৈ বন্ধ হৈছিল। পিছত নদীৰ প্ৰবল সোঁতৰ হেঁচাত যেতিয়া সেই বাধা ভাঙিল,তেতিয়া প্ৰবল বানপানী হৈ বহুত মানু্হ,গৰু-ছাগলীৰ মৃত্যু হৈছিল।\nকেতিয়াবা হ্ৰদ পোত খাই সমতল ভূমি হয় আৰু কেতিয়াবা সমতল ভূমি তললৈ বহি গৈ হ্ৰদৰ সৃষ্টি হয়।\nভূমিকম্পৰ ফলত কেতিয়াবা পাললিক শিলাত ভাঁজ লাগে।\nসমুদ্ৰত দ্বীপৰ সৃষ্টি হব পাৰে।\nকেতিয়াবা কোনো পৰ্বত - পাহাৰ আদিৰ উচ্চতা কম বা বেচি হ'ব পাৰে।\nসমুদ্ৰ অঞ্চলত কেতিয়াবা ভূমিকম্পৰ ফলত পানীৰ ঢৌ বহুত ওপৰলৈ উঠে। ফলত জাহাজ,নাও আদি ধ্বংস হয়।\nভূমিকম্পৰ বিতৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nকিছুমান বিশেষ ভূতাত্ত্বিক অৱস্থালৈ লক্ষ্য ৰাখি পৃথিৱীৰ কেতবোৰ অঞ্চল ভূমিকম্প অঞ্চল হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।\nপ্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় আগ্নেয় বলয় অঞ্চল - এই অঞ্চলটোৱে প্ৰশান্ত মহাসাগৰ অঞ্চলক আগুৰি আছে। পৃথিৱীত হোৱা মুঠ ভূমিকম্পৰ ৬৮ শতাংশ এই প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় আগ্নেয় বলয় অঞ্চলত হয়। বিশেষকৈ কেলিফৰ্ণিয়া,চিলি,আলাস্কা,জাপান,ফিলিপাইনচ,নিউজিলেণ্ড আদিত ভূমিকম্পৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ বেছি।\nএই অঞ্চলসমূহ হৈছে - আল্পছ,ককেছাছ,হিমালয়ৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া অঞ্চল,পশ্চিম ভাৰতীয় দ্বীপপুঞ্জ আৰু মধ্য আমেৰিকাত প্ৰায় ২১ শতাংশ ভূমিকম্প হয়। পৃথিৱীৰ আন আন অঞ্চলত বাকী ১১শতাংশ ভূমিকম্প হয়। ভূমিকম্প সংঘটিত হোৱা ভূমধ্য অঞ্চলৰ ভিতৰত হিমালয়ৰ ওচৰ-চুবুৰীয়া অঞ্চলৰ উত্তৰ-পূব ভাৰত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। অসম,অৰুণাচল প্ৰদেশ,মণিপুৰ,মেঘালয়,মিজো হিলচ,নগালেণ্ড আৰু ত্ৰিপুৰা এই অঞ্চলত ধৰা হৈছে। বি.চি.এলেনৰ মতে ১৮৯৭ চনৰ ১২ জুনত হোৱা ভূমিকম্পটো আটাইতকৈ ভয়ানক আছিল।\nভূমিকম্পৰ ক্ষয়ক্ষতি ঘটোৱাৰ ব্যৱস্থা[সম্পাদনা কৰক]\nভয়ত ত্ৰাসযুক্ত হ'ব নালাগে।\nঘৰৰ ভিতৰত থাকিলে ভূমিকম্পৰ জোকাৰণি কম নোহোৱা পৰ্যন্ত বাহিৰলৈ ওলাব নালাগে।\nদৰ্জাৰ মুখত দুৱাৰৰ চৌকাঠৰ ওচৰত সাজু হৈ থাকিব লাগে। নাইবা টেবুল বা বিছনাৰ ঠিক ওচৰত থকাৰ প্ৰয়োজন।\nচেলফ নথকা বা লাইটৰ বোৰ্ড নথকা ঘৰৰ দেৱালৰ ওচৰত থিয় হৈ থাকিব লাগে।\nভূমিকম্প শেষ হোৱাৰ লগে লগে কোঠালিৰ পৰা ওলাই আহি গছ-গছনি নথকা মুকলি ঠাইত থিয় হ'ব লাগে।\nমোবাইল ফোন,টৰ্চ লাইট,দিয়াচলাই,মমবাতি,দীঘল ৰচী,জখলা,বিস্কুট জাতীয় খাদ্য,পানীৰ বটল,গৰম কাপোৰ আদি সহজে পোৱা ঠাইত ৰাখিব লাগে।\nঘৰ-দুৱাৰ সদায় ভূমিকম্প প্ৰতিৰোধক ব্যৱস্থাৰে সজাবলৈ যত্ন কৰিব লাগে।\nঅসমীয়া লোক সাহিত্যত ভূমিকম্প[সম্পাদনা কৰক]\nইয়াতে মাৰিলোঁ টিপা।\nগড়গাঁও পালেগৈ শিপা॥\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 উচ্চতৰ মাধ্যমিক ভূগোল বিজ্ঞান" দ্বিতীয় খণ্ড (দ্বিতীয় বাৰ্ষিকৰ বাবে),লেখকদ্বয় - ড॰ লোকেশ্বৰ নাথ আৰু ড॰ চাৰু চহৰীয়া নাথ। প্ৰকাশক - স্বস্ত্যয়ন বুক ষ্টল,খাৰুপেটীয়া (দৰং)।\n↑ 2.0 2.1 2.2 Kramer, Steven L. 1996. Geotechnical Earthquake. Engineering. Prentice Hall,\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভূমিকম্প&oldid=313194"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ২২:১৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মুম্বাইৰ বেটছমেনগৰাকীয়ে শতক অৰ্জন কৰাৰ পিছত কান্দি উঠিছিল ! এনে ঘটনা কাহানিও হোৱা নাছিল ... - ranjo trophy final sarfaraz khan scored over 900 runs in 2nd consecutive season– News18 assam\nHome » photogallery » sports »Ranji Trophy, Sarfaraz Khan Century: মুম্বাইৰ বেটছমেনগৰাকীয়ে শতক অৰ্জন কৰাৰ পিছত কান্দি উঠিছিল ! এনে ঘটনা কাহানিও হোৱা নাছিল ...\nRanji Trophy, Sarfaraz Khan Century: মুম্বাইৰ বেটছমেনগৰাকীয়ে শতক অৰ্জন কৰাৰ পিছত কান্দি উঠিছিল ! এনে ঘটনা কাহানিও হোৱা নাছিল ...\nSarfaraz Khan Century: মুম্বাইৰ চৰফৰাজ খানে মধ্য প্ৰদেশৰ বিৰুদ্ধে শতক অৰ্জন কৰাৰ পিছত কান্দি উঠিছিল\n| June 23, 2022, 19:45 IST\nতেওঁ এটা শতক অৰ্জন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ নিজকে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। তেওঁ খেলপথাৰত কান্দিছিল। ৰঞ্জী ট্ৰফীৰ ফাইনেলত চাৰফৰাজ খান চহৰখনৰ চৰ্চাৰ বিষয়।\nচৰফৰাজে মধ্য প্ৰদেশৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম ইনিংছত ১৩৪ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ কান্দিছিল। এইটো এনেকুৱা আছিল যেন তেওঁৰ মনত দীঘলীয়া সময়ৰ বেদনা আছিল।\nশতকৰ পিছত, চৰফৰাজক পঞ্জাৱৰ এজন জনপ্ৰিয় গায়ক স্বৰ্গীয় সিদ্ধু মুছাৱালাৰ ছিগনেচাৰ ষ্টেপ কৰা দেখা গৈছিল।\nৰাষ্ট্ৰীয় দলত সুযোগ পোৱা নাছিল। আঘাত, অফ ফৰ্ম, বহুতো বস্তুৱে তেওঁৰ বাবে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। কেইদিনমান আগতে দিলীপ বেংচৰকাৰে প্ৰশ্ন কৰিছিল যে চৰফৰাজে প্ৰদৰ্শন কৰিলেও ৰাষ্ট্ৰীয় দলত কিয় সুযোগ নাপাব।\nএইবাৰ ৰঞ্জী ট্ৰফীত ডিফেণ্ডিং চেম্পিয়ন সৌৰাষ্ট্ৰৰ বিৰুদ্ধে চৰফৰাজে ২৭৫ ৰাণৰ এটা সুন্দৰ ইনিংছ খেলিছিল। তেওঁ ১৬৫ আৰু ১৫৩ ৰাণৰ দুটা ইনিংছ খেলিছে। চৰফৰাজে যোৱাবাৰ আৰু এইবাৰ ১৭০০ তকৈ অধিক ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছে।


প্রশ্ন: অনন্ত জীৱন পালেনে?\nউত্তৰ: বাইবেলে অনন্ত জীৱনলৈ এটি স্পষ্ট বাট দিছে। প্ৰথমে, আমি নিশ্চয় স্বীকাৰ কৰিব লাগিব যে আমি ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলো: “কিয়নো একো প্ৰভেদ নাই; কাৰণ সকলোৱে পাপ কৰিলে, আৰু ঈশ্বৰৰৰ মহিমাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছে”(ৰোমীয়া৩:২৩)। আমি ঈশ্বৰে বেয়া পোৱা কাম কৰিলো, যাৰ বাবে আমি শাস্তি পোৱাৰ যোগ্য। যিহেতু আমাৰ সকলো পাপ অৱশেষত অনন্ত ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে, কেৱল এটা অনন্ত শাস্তি যথেষ্ট। “কিয়নো পাপৰ বেচ মৃত্যু, কিন্তু ঈশ্বৰে দিয়া বৰ, আমাৰ প্ৰভু খ্ৰীষ্ট যীচুৰ দ্বাৰাই অনন্ত জীৱন” (ৰোমীয়া ৬:২৩)।\nঅৱশ্যে, যীচু খ্ৰীষ্ট, নিষ্পাপীজনা(১ পিতৰ ২:২২), অনন্ত ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ এজন মানুহ হ’ল(যোহন ১:১,১৪) আৰু আমাৰ শাস্তিৰ মূল্য দিবলৈ মৃত্যূবৰণ কৰিলে। “কিন্তু ঈশ্বৰে আমালৈ তেওঁৰ প্ৰেমৰ প্ৰমাণ দিছে; কাৰণ ইতিপূৰ্বেই যেতিয়া আমি পাপী আছিলো, তেতিয়া খ্ৰীষ্টে আমাৰ নিমিত্তে আপোন প্ৰাণ দিলে”(ৰোমীয়া ৫:৮)। যীচু খ্ৰীষ্ট ক্ৰুচত মৃত্যু হ’ল(যোহন ১৯:৩১-৪২), আমি পাবলগীয়া শাস্তি তেওঁ বহন কৰিলে(২ কৰিন্থীয়া ৫:২১)। তিনি দিনৰ পিছত তেওঁ মৃত্যুৰ পৰা উঠিল(১ কৰিন্থীয়া ১৫:১-৪), পাপৰ ওপৰত তেওঁৰ জয়যুক্ততা প্ৰমাণ কৰিলে। “তেওঁ নিজ প্ৰচুৰ দয়া অনুসাৰে, মৃতবিলাকৰ মাজৰ পৰা যীচু খ্ৰীষ্টৰ পুনৰুত্থানৰ দ্বাৰাই, জীৱনময় আশাৰ নিমিত্তে আৰু অক্ষয়, নিৰ্মল আৰু অজৰ উত্তৰাধিকাৰৰ নিমিত্তে আমাক পুনৰ্জন্ম দিলে”( ১ পিতৰ ১:৩)।\nবিশ্বাসৰ দ্বাৰাই আমি নিশ্চয় খ্ৰীষ্টৰ বিষয়ে আমাৰ মনোভাৱ সলনি কৰিব লাগিব–তেওঁ কোন হয়, তেওঁ কি কৰিলে, আৰু কিয় আমাৰ পৰিত্ৰাণৰ বাবে(পাঁচনিৰ কৰ্ম ৩:১৯)। আমি যদি তেওঁত বিশ্বাস স্থাপন কৰোঁ, আমাৰ পাপৰ বেচহিচাপে ক্ৰুচত মৃত্যুবৰণ কৰিলে, আমাক ক্ষমা দিয়া হ’ব আৰু আমি অনন্ত জীৱনৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ ভাগী হ’ম। “কাৰণ ঈশ্বৰে জগতক ইমান প্ৰেম কৰিলে যে, তেওঁ নিজৰ একমাত্ৰ পুত্ৰকে দান কৰিলে, যাতে যিকোনোৱে তেওঁত বিশ্বাস কৰে, তেওঁ নষ্ট নহয়, কিন্তু অনন্ত জীৱন পায়”(যোহন ৩:১৬)। “কিয়নো তুমি যদি যীচুক প্ৰভু বুলি স্বীকাৰ কৰা, আৰু ঈশ্বৰে যে মৃতবিলাকৰ মাজৰ পৰা তুলিলে, ইয়াক যদি হৃদয়েৰে বিশ্বাস কৰা, তেন্তে পৰিত্ৰাণ পাবা”(ৰোমীয়া ১০:৯)। কেৱল খ্ৰীষ্টে ক্ৰুচত সিদ্ধ কৰা বিশ্বাসহে অনন্ত জীৱনলৈ নিয়া সত্য বাট! “কিয়নো অনুগ্ৰহেৰে বিশ্বাসৰ দ্বাৰাই তোমালোকে পৰিত্ৰাণ পালা; আৰু সেয়ে তোমালোকৰ পৰা নহয়; ঈশ্বৰৰহে দান। কোনেও যেন শ্লাঘা কৰিব নোৱাৰে, এই নিমিত্তে সেয়ে কৰ্মৰ পৰাও নহয়”(ইফিচীয়া২:৮-৯)।\nআপুনি যদি যীচু খ্ৰীষ্টক আপোনাৰ ত্ৰাণকৰ্তা বুলি গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে, এইয়া এটা প্ৰাৰ্থনাৰ নমুনা। মনত ৰাখিব, এই প্ৰাৰ্থনা কৰিলে বা আন যিকোনো প্ৰাৰ্থনাই আপোনাক পৰিত্ৰাণ নিদিব। কেৱল যীচুক আস্থাত লোৱাৰ দ্বাৰাই পাপৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাব। এই প্ৰাৰ্থনা কেৱল আপোনাৰ বিশ্বাস ঈশ্বৰক জনোৱাৰ এটা উপায় আৰু তেওঁক ধন্যবাদ দিয়ক আপোনাৰ পৰিত্ৰাণৰ বাবে। “ঈশ্বৰ, মই জানো যে আপোনাৰ বিৰুদ্ধে মই পাপ কৰিলো আৰু শাস্তি পোৱাৰ যোগ্য। কিন্তু যীচুৱে মই পাবলগীয়া শাস্তি ল’লে যাতে তেওঁক বিশ্বাস কৰা যোগেদি মই ক্ষমা পাওঁ। পৰিত্ৰাণৰ বাবে মই আপোনাত বিশ্বাস স্থাপন কৰিছোঁ। আপোনাৰ আচৰিত অনুগ্ৰহ আৰু ক্ষমাৰ বাবে ধন্যবাদ- অনন্ত জীৱনৰ দান! আমেন!”


মহিলা সবলীকৰণ আৰু উদ্যমিতা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘‘Women, with their inherint characteristics of compassion, patience, perseverance, honesty, sensitivity to social issues, hard work and constructive approach towards problem solving, will be able to playavital role in realising…such women, when empowered through the democratic process and entrepreneurship can collectively produce spectacular results. “ —APJ Abdul Kalam.\n“মহিলাৰ সবলীকৰণ” বৰ্তমান সমগ্ৰ বিশ্বৰেই এটা দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা শব্দ। ১৯৮৫ চনত নাইজেৰিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক মহিলা সন্মিলনে মহিলাসকলৰ সবলীকৰণৰ ধাৰণা প্ৰচলন কৰে। ইয়াত সংজ্ঞা দি কোৱা হয় যে মহিলাসকলক সামাজিক ক্ষমতা পুনৰ বিতৰণ কৰা আৰু তেওঁলোকৰ সপক্ষে সম্পদৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাই হৈছে মহিলাৰ সবলীকৰণ। স্বাধীনতা, সমতা আৰু সামাজিক ন্যায় আদি গনতন্ত্ৰৰ আদৰ্শসমূহ পুৰুষ আৰু মহিলাই এখন সমাজত সমানে লাভ কৰি উঠিব পাৰিলেহে সু-সামঞ্জস্য ৰূপত সামাজিক বিকাশ সম্ভৱ হৈ উঠিবলৈ বাধ্য। প্ৰকৃতপক্ষে মহিলাসকলৰো সহজাত যোগ্যতা, ক্ষমতা আৰু অন্তৰ্নিহিত সম্ভাৱনীয়তা আদি থকাৰ কথা সমাজৰ সকলো লোকেই স্বীকাৰ কৰা উচিত। সেই অনুসৰি তাৰ আত্মপ্ৰকাশ আৰু বিকাশৰ বাবে উপযুক্ত সা-সুবিধা প্ৰদান কৰা উচিত। তেওঁলোকে পুৰুষৰ সমান অংশীদাৰস্বৰূপে সবল হৈ উঠিবৰ বাবে জ্ঞান-অভিজ্ঞতা আৰু ক্ৰিয়া পটুতা আহৰণৰ শিক্ষা, সা-সুবিধা লাভ কৰি আগ বাঢ়ি যাব পাৰিব লাগে। মহিলাৰ এই সবলীকৰণে এই কথাও স্পষ্ট কৰি তোলে যে তেওঁলোকৰ প্ৰতি পুৰুষসকলে প্ৰকাশ কৰি অহা বিদ্বেষমূলক আৰু নেতিবাচক মনোভাৱ আদি গুচাই মহিলাসকলৰ আৰ্থ-সামাজিক বিকাশ সুনিশ্চিত কৰি তুলিব লাগে। আচলতে সবলীকৰণ এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যাৰ যোগেদি মহিলাসকলে কোনো দিশ অথবা পক্ষৰ পৰা প্ৰতিবন্ধকতা নোপোৱাকৈ মুক্ত আৰু স্বাধীনভাৱে নিজ চিন্তা আৰু ক্ৰিয়া নিৰ্বাচন, সম্পাদনা আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। মহিলাৰ এই সবলীকৰণৰ মুখ্য উপাদান প্ৰধানত: পাঁচটা আৰু সেয়া হ’ল-\n১) মহিলাই নিজৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তিক অনুভৱ কৰিব পৰা ক্ষমতা।\n২) তেওঁলোকৰ নিজৰ ইচ্ছা-অনিচ্ছাৰ ওপৰত অধিকাৰ থকা।\n৩) সম্পদ আৰু সুযোগ আহৰণৰ বাবে সম অধিকাৰ পোৱা।\n৪) নিজৰ জীৱনৰ ৰথ কোনফালে আগুৱাই নিব তাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাৰ সুবিধা নিজৰ হাতৰ মুঠিত ৰখা।\n৫) ঘৰৰ ভিতৰতে হওক বা ঘৰৰ বাহিৰতেই বা সমাজৰেই হওক সুপৰিৱৰ্তন আনিব পৰা যিকোনো কাৰ্যত নিজৰ মতামত দাঙি ধৰিব পৰা হোৱা।\nদৰাচলতে মহিলাৰ সবলীকৰণ বা শক্তিশালীকৰণ হৈছে এক মনোবৈজ্ঞানিক আৰু সামাজিক প্ৰক্ৰিয়া; যাৰ বাবে বিকাশশীল সমাজ এখনে ব্যাপক পৰিসৰৰ আঁচনি আৰু কাৰ্যব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগে। মহিলাসকলে যাতে দৃঢ় বিশ্বাসেৰে আৰু স্বাধীনভাৱে অনুভৱ, চিন্তা আৰু কাৰ্য সম্পাদন কৰিব পাৰে তাৰ বাবে সুপৰিকল্পিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nমহিলা সবলীকৰণৰ প্ৰধান উদ্দেশ্যই হৈছে তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বয়ংসম্পূৰ্ণ আৰু আত্মনিৰ্ভশীল কৰি তোলা। মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ এগৰাকী উৎপাদনশীল আৰু দায়িত্বশীল সদস্যৰূপে অৰ্থনৈতিক দায়বদ্ধতা গ্ৰহণ কৰি উঠিব লাগিব আৰু এই ক্ষেত্ৰত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে উদ্যমিতাই। উদ্যমিতা হৈছে আধুনিক সমাজৰ ভৱিষ্যত। উদ্যোগীসমূহ হৈছে কিবা এটা কৰাৰ মনোভাৱেৰে নিত্য নতুন চিন্তাশক্তিৰে আগবাঢ়ি অহা লোক। এই নতুন চিন্তাই যিকোনো ব্যৱসায়ৰ উন্নতিৰ মূল চালিকাশক্তি। ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে দেশৰ বাবে উদ্যমিতাৰ জৰিয়তে মহিলাৰ সবলীকৰণ কৰা এক নতুন চিন্তাৰ সফল ফচল। উদ্যমিতাৰ জৰিয়তে মহিলাৰ সবলীকৰণৰ দ্বাৰা আচলতে এখন দেশৰ প্ৰগতিৰ চালিকা শক্তিক জাগ্ৰত কৰি তোলা হয়। সম্পূৰ্ণকৈ নহ’লেও এক নিৰ্দিষ্ট গতিত মহিলাসকলে বৰ্তমান সমাজত এক সন্তোষজনক স্থিতিত উপনীত হ’বলৈ সক্ষম হৈছে। অতীত কালত তেওঁ লোকৰ উৎপাদন ক্ষমতা, নিযুক্তি লাভৰ ক্ষমতা আদিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ কাৰকে বাধা প্ৰদান কৰিছিল। এই বাধাসমূহ প্ৰকৃতাৰ্থত সম্পূৰ্ণ ৰূপে ওফৰাই পেলাবলৈ দৰকাৰ বিভিন্ন ধৰণৰ অভিনৱ আৰু দক্ষতা বিকাশৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা থকা প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী।\nএখন দেশৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশ আৰু প্ৰগতিৰ বাটকটীয়া হিচাপে মহিলাসকলক মুখ্য কাৰক বুলি বৰ্তমান যুগত গ্ৰহণ কৰা হয়। প্ৰকৃততে মহিলাসকলে বিভিন্ন সময়ত মালিক, উৎপাদক, সমন্বয়ক, বিক্ৰেতা, সিদ্ধান্ত গ্ৰহণকাৰী আদি বিভিন্ন ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পৰা ক্ষমতা থাকে। বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত নিযুক্তিৰ সুবিধাৰ যোগেদি পৰিয়ালৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ মান উন্নীতকৰণ কৰাত মহিলাসকলে মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। নিজৰ শক্তি আৰু দক্ষতাক সঠিক ৰূপত আৰু ধাৰ দি চোক বঢ়াবলৈ, মহিলাসকলক দৰকাৰ হয় উদ্যমিতাৰ বিশেষ প্ৰশিক্ষণ।\nউদ্যমিতা হৈছে সদ্যহতে হাতত থকা সম্পদ বিলাকতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি সুযোগৰ সন্ধান কৰা প্ৰক্ৰিয়া আৰু সেই সুযোগৰ সদব্যৱহাৰ কৰি ব্যক্তিৰ বাবে সম্পদৰ সৃষ্টি কৰা আৰু সমাজৰ বাবে মূল্য সংযোজন কৰাৰ উদ্দেশ্যে কিবা নতুন আৰু বেলেগ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া বিকশিত কৰা। উদ্যমিতাক ব্যৱসায়ৰ এখন ক্ষেত্ৰ হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিব পাৰি যি এই কথা বুজিব বিচাৰে যে বিশেষ লোকসকলে উদ্ভৱ হোৱা আৰু আৱিষ্কাৰ বা সৃষ্টি কৰা নতুন কিবা একোটা কেনেকৈ সুযোগ বিচাৰে অৰ্থাৎ নতুন সামগ্ৰী অথবা সেৱা, নতুন বজাৰ, নতুন উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া বা কেঁচামাল, চলিত প্ৰযুক্তিৰ নতুন ব্যৱস্থাপনা আৰু সৰ্বশেষত সিবিলাকৰ ব্যৱহাৰ বা বিকাশৰ বাবে বিভিন্ন উপায় অৱলম্বন কৰা। উদ্যমিতাৰ মূল কাৰক হৈছে প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতি মনোনিৱেশ। প্ৰাপ্তিৰ প্ৰতি অবিৰত মনোভাব মহিলাসকলৰ এটা মুখ্য চাৰিত্ৰিক বৈশিষ্ট্য, যাৰ বাবে প্ৰত্যেক মহিলাই প্ৰতিনিয়ত ব্ৰতী হৈ থাকে নতুন ধাৰণা আৰু সুযোগৰ আৱিষ্কাৰত। এই বৈশিষ্ট্যই মহিলাক উদ্যমিতাৰ জৰিয়তে সবলীকৰণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। উদ্যমিতাৰ লগত কিছুমান আশংকা জড়িত হৈ থাকে, যেনে – কৌশলগত আশংকা, বজাৰৰ আশংকা, প্ৰযুক্তিগত আশংকা, বিত্তীয় আশংকা ইত্যাদি।\nএকোটা ভাল ব্যৱসায়িক পৰিকল্পনা হৈছে বিনিয়োগকাৰীক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা একোটা পূৰ্ব চৰ্ত। কিন্তু গতিশীল জগতখনত ভালদৰে গ্ৰহণ কৰা একোটা কৌশলো পৰৱৰ্তী সময়ত ভুল বুলি প্ৰমাণিত হব পাৰে। কিন্তু পৰিস্থিতি বেয়া হ’লেও তাক সুচাৰুৰূপে মোকাবিলা কৰি সঠিক পথত আনিবলৈ সক্ষম হোৱা মহিলাসকলৰ এক বিশেষ গুণ।\nমহিলা সবলীকৰণ কৰাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্যই হৈছে তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বয়ং-সম্পূৰ্ণ আৰু আত্মনিৰ্ভশীল কৰি তোলা, গতিকে মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ এগৰাকী উৎপাদনশীল আৰু দায়িত্বশীল সদস্যৰূপে অৰ্থনৈতিক দায়বদ্ধতা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। তেওঁলোকে স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত কৰ্মীস্বৰূপে দেশৰ জাতীয় উৎপাদনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিব লাগিব। দেশৰ অৰ্থনীতি উন্নত কৰি তুলিবৰ বাবে তেওঁলোকে নিজকেই কৰ্মদক্ষতা ৰূপে গঢ় দিব লাগিব। প্ৰকৃতপক্ষে অৰ্থনৈতিক লাভ কৰি উঠা স্বাধীনতাইহে মহিলাসকলক সবল কৰি তুলিব। অৰ্থনৈতিক সম্পদৰ উৎপাদনকাৰীতা আৰু অৰ্থব্যৱস্থাৰ পৰিচালনকাৰিতাইহে তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰি তুলিব পাৰে। তেওঁলোকে কেৱল পৰিয়ালৰ মাজত বিনামূলীয়া আৰু উৎপাদনহীন ক্ৰিয়াত নিজকে আৱদ্ধ কৰি ৰাখিব নালাগিব। এনে উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে পিচপৰা গাঁও অঞ্চলত বেংক সেৱা মহিলাসকলৰ বাবে আগবঢ়াব পৰা যায়।\nগ্ৰামীণ বেংকবোৰে ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অৰ্থ ব্যবস্থা বা ঋণ দান ব্যবস্থা সৃষ্টি কৰি তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাৱে স্বনিয়োজনত সহায় আগবঢ়াব পাৰে। উৎপাদনমুখী ক্ৰিয়াকলাপেৰে আত্মনিয়োজনৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ সুবিধা দান তথা সেই বিষয়ত সঠিক প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰি উদ্ভাৱনী শক্তি বিকশিত কৰি তুলিব পাৰি।\nমহিলাসকলক এখন ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দু ৰূপে গণ্য কৰা হয়। মহিলাসকল আচলতে এখন দেশৰ প্ৰগতিৰ অনুঘটক। মহিলাসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ আচাৰ, জাম, জেলী, পাপড়, কাপোৰৰ বুটিক, সৌন্দৰ্য চৰ্চা, চিলাই আদি উদ্যোগৰ উপৰি প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰ, পৰিবহণ ক্ষেত্ৰ, চিকিৎসাবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰ আদি সকলোতে নতুনত্বৰ ধাৰণা সৃষ্টি কৰি আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। গতিকে উদ্যমিতাৰ যি প্ৰাথমিক ধাৰণা তাক বাস্তৱায়িত কৰাত মুখ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰায় সক্ষম হৈছে।\nউদ্যমিতাৰ জৰিয়তে মহিলাৰ সবলীকৰণত প্ৰধান তিনিটা কাৰকৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে আৰু সেয়া হ’ল – সম্পদৰ আহৰণ আৰু বজাৰ দখল, প্ৰকৃতাৰ্থত মালিকীস্বত্ব লাভ কৰা আৰু সক্ৰিয় নিয়ন্ত্ৰণ। এই প্ৰক্ৰিয়াত মহিলাসকলে নিজৰ শক্তি, দুৰ্বলতা, বজাৰ দখলৰ সুযোগ, ব্যৱসায়ত আহিব পৰা সংকট আদি নিজৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তিৰ দ্বাৰা মোকাবিলা কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব লাগিব। ভাৰতৰ দৰে দুৰ্বল অৰ্থনীতিৰ দেশত মহিলাৰ সবলীকৰণত এনেদৰে উদ্যমিতাই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে মহিলাসকলক প্ৰয়োজন কেৱল উদ্যমিতাৰ বিশেষ কৌশল আহৰণ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা। মহিলাসকলৰ যিহেতু ঘৰৰ ভিতৰ আৰু ঘৰৰ বাহিৰ দুয়োটা সমান দক্ষতাৰে সুচাৰুৰূপে পৰিচালনাৰ অভিজ্ঞতা তথা অভ্যাস থাকে; গতিকে তেওঁলোকৰ সামাজিক স্থিতি, অৰ্থনৈতিক সচ্ছলতা বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত উদ্যমিতাই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে।\nভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুয়ে কৈছিল, “You can tell the condition ofanation by looking at the status of its women”- সঁচা অৰ্থত মহিলাৰ সবলীকৰণেহে এখন দেশৰ প্ৰগতিৰ ৰথৰ ঘোঁৰাক সঠিক দিশত চালিত কৰিব পাৰে।\nউদ্যমিতাই সমাজৰ লিংগ বিভাজনৰ সমাপ্তি ঘটাই মহিলাসকলৰ সামাজিক, ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক তথা পৰিয়ালৰ মাজত স্থিতি উন্নত কৰাত এক সুন্দৰ আৰু প্ৰশংসনীয় ভূমিকা পালন কৰে। কাৰণ যেতিয়া মহিলাসকলৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত বিকাশ হয় তেতিয়া পৰিয়ালৰ আৰু সমাজৰ বিকাশৰ সমান্তৰালভাৱে এখন দেশৰ ও বিকাশ সাধন হয়।


बाइबिल छंद विषय पर: परिवार -> जिंदगी\nহে পিতৃ সকল, আপোনালোকে নিজ নিজ সন্তান সকলৰ খং নোতোলোব; কিন্তু প্ৰভুৰ শিক্ষা আৰু অনুশাসনত তেওঁলোকক প্ৰতিপালন কৰক।\nতোমাৰ বন্ধু আৰু তোমাৰ বন্ধুৰ পিতৃক পৰিত্যাগ নকৰিবা, আৰু তোমাৰ বিপদৰ দিনত ভায়েকৰ ঘৰলৈ নাযাবা। দূৰত থকা ভায়েকতকৈ ওচৰত থকা চুবুৰীয়াই ভাল।\n যীচুৱে তেতিয়া সেই লোক জনক ক’লে, “কোন মোৰ মা নাইবা মোৰ ভাই সকলেই বা কোন?” তাৰ পাছত তেওঁ নিজৰ হাত খন মেলি শিষ্য সকলৰ ফালে দেখুৱাই ক’লে, “এয়া চাওক, এওঁলোকেই মোৰ মা আৰু মোৰ ভাই সকল! কাৰণ, যি কোনোৱে মোৰ স্বৰ্গত থকা পিতৃৰ ইচ্ছা পালন কৰে, তেওঁলোকেই মোৰ ভাই, ভনী আৰু মা।\n মানুহ জনে তেওঁক সুধিলে, “কোনবোৰ আজ্ঞা”? যীচুৱে ক’লে, “নৰ-বধ নকৰিবা; ব্যভিচাৰ নকৰিবা; চুৰ নকৰিবা; মিছা সাক্ষ্য নিদিবা; নিজৰ পিতৃ-মাতৃক সন্মান কৰা; আৰু তোমাৰ চুবুৰীয়াক নিজৰ নিচিনাকৈ প্ৰেম কৰিবা”।\nআপোনালোক পৰস্পৰ সহনীয় হওক; ইজনে সিজনৰ প্ৰতি দয়ালু হওক; আৰু যদি কাৰোবাৰ বিৰুদ্ধে কাৰোবাৰ দোষ দিয়াৰ কাৰণ থাকে, তেনেহলে পৰস্পৰে ক্ষমা কৰক; কিয়নো প্ৰভুৱে যেনেকৈ আপোনালোকক ক্ষমা কৰিলে, আপোনালোকেও তেনেকৈ ক্ষমা কৰক৷\n১ কৰিন্থীয়া 15:33-34\n আপোনালোক ভ্ৰান্ত নহ’ব; কু-সঙ্গই সদাচাৰ নষ্ট কৰে। ধাৰ্মিকভাৱে সচেতন হওক৷ পাপ নকৰিব; কিয়নো ঈশ্বৰৰ কথাত কোনো কোনো জনৰ যোগ্য জ্ঞান নাই। আপোনালোকে লাজ পাবলৈ মই এই কথা কৈছোঁ।\nযি জনে অনেক লোকৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰে, তেওঁ নিজৰ সৰ্ব্বনাশলৈহে তাকে কৰে; কিন্তু এনে বন্ধু থাকে যি ভায়েকতকৈ আপোন হয়।\nই কেনে উত্তম আৰু কেনে আনন্দময় হয়, যেতিয়া স্বজাতীয় লোকে একেলগে ঐক্যতাৰে বাস কৰে!\nসন্তানক তাৰ চলিবলগীয়া পথ অনুসাৰে শিক্ষা দিয়া, তাতে তেওঁ প্রাপ্ত বয়স্ক হ’লেও তেওঁ তাৰ পৰা ঘূৰি নাহিব।\nসত্যতাত চলা জন তেওঁৰ বন্ধুৰ পথ দৰ্শক হয়; কিন্তু দুষ্টলোকৰ পথে তেওঁলোকক বিপথে নিয়ে।\nদ্বিতীয় বিবরণ 6:6-7\n আজি মই আপোনালোকক দিয়া আজ্ঞাৰ সকলো কথা আপোনালোকৰ হৃদয়ত ৰাখিব লাগে। আপোনালোকে নিজৰ সন্তান সকলক যত্নেৰে সেইবোৰ শিকাব; আপুনি ঘৰত বহোঁতে বা বাটত যাওঁতে, আৰু শোওঁতে বা উঠোতে, সেইবোৰৰ বিষয়ে কথা-বতৰা হ’ব।\n মহিলাই নিজে জন্ম দিয়া সন্তানক জানো পাহৰিব পাৰে,সেয়ে স্নেহ নকৰাকৈ জানো নিজৰ পিয়াহ খুৱাব পাৰে? হয়, তেওঁলোকে হয়তো পাহৰিব পাৰে, কিন্তু মই তোমাক নাপাহৰো। চোৱা, মই মোৰ হাতৰ তলুৱাত তোমাৰ নাম খোদিত কৰিলোঁ; আৰু তোমাৰ গড়বোৰ অবিৰাম ভাবে মোৰ দৃষ্টিত থাকিব।\n কিন্তু যিহোৱাক ভয় কৰাসকলৰ ওপৰত তেওঁৰ দয়া অনাদিকালৰ পৰা অনন্তকাল পর্যন্ত থাকে, আৰু তেওঁৰ ধাৰ্মিকতা বংশৰ পিছত বংশ বর্তি থাকে। তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ব্যৱস্থা মানি চলে আৰু তেওঁৰ আদেশবোৰ সোঁৱৰণ কৰি পালন কৰে।\n সন্তান সকল যিহোৱাই দিয়া আধিপত্য আৰু গৰ্ভফল তেৱেঁই দিয়া পুৰস্কাৰ। বীৰৰ হাতত কাঁড়বোৰ যেনে, যুবা সন্তান সকলো তেনে। সেই পুৰুষ সুখী, যিজনৰ কাঁড়েৰে পূর্ণ কাঁড় থোৱা চূঙা থাকে। নগৰৰ দুৱাৰত শত্ৰুবোৰে সৈতে তেওঁ যেতিয়া কথা পাতে, তেওঁ লজ্জিত নহ’ব।\nহে মোৰ পুত্র, তুমি তোমাৰ পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰা, আৰু তোমাৰ মাতৃৰ শিক্ষা হেয়জ্ঞান নকৰিবা।\nবন্ধুৰ দ্বাৰা বিশ্বাসঘাত হয়; কিন্তু এজন শত্রুৱে বহুতো চুমা খাব পাৰে।\nন্যায় কাৰ্য কৰা জনৰ পিতৃ অতিশয় উল্লাসিত হয়, আৰু জ্ঞানী পুত্ৰৰ জন্মদাতাই তেওঁৰ বাবে আনন্দ কৰিব।\nহে মোৰ পুত্র, যদি তোমাৰ হৃদয় জ্ঞানী হয়, তেনেহ’লে মোৰ হৃদয়ো আনন্দিত হ’ব;\n কোনো শত্ৰুৱে যে মোক নিন্দা কৰিছে, এনে নহয়; কৰা হলে, মই তাক সহিলোহেঁতেন; মোক ঘিণাওঁতাই যে মোৰ বিৰুদ্ধে গৰ্ব্ব কৰিছে, এনে নহয়; কৰা হলে, মই তাৰ পৰা নিজকে লুকুৱালোহেঁতেন। কিন্তু যি তুমি, এজন আমাৰ দৰেই মানুহ; মোৰ সঙ্গী মোৰ প্ৰণয়ৰ বন্ধু, তুমিয়েই তাক কৰিছা। আমি একে-লগে মধুৰ সহযোগিতা কৰিছিলোঁ; লোক সকলৰ সৈতে আমি ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ গৈছিলোঁ।


উত্তৰ-পূৱৰ দুৰ্গম এলেকাবোৰক এতিয়াৰে পৰা দিয়া হ’ব ঋণৰ ব্যাপক সুবিধা : চাহ বাগান অধ্যুষিত জিলাবোৰত বেংকিং সেৱাৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি কৰা হ’ব - কেন্দ্ৰীয় বৃত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণ - sangbad365.com\nগুৱাহাটী, সংবাদ ৩৬৫, ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী: গুৱাহাটীত বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ ক্ষেত্ৰৰ প্ৰতিনিধি, শিক্ষাবিদ, অৰ্থনীতিবিদ আৰু নীতি নিৰ্ধাৰণকাৰীসকলৰ সৈতে মত-বিনিময় কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণ। উত্তৰ-পূৱৰ দুৰ্গম এলেকাবোৰক এতিয়াৰে পৰা দিয়া হ’ব ঋণৰ ব্যাপক সুবিধা। চাহ বাগান অধ্যুষিত জিলাবোৰত বেংকিং সেৱাৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি কৰা হ’ব ঘোষণা কেন্দ্ৰীয় বৃত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণৰ।\nউত্তৰ-পূৱৰ দুৰ্গম এলেকাবোৰক এতিয়াৰে পৰা ব্যাপকভাৱে ঋণৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা হ’ব, লগতে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ এটিএম আৰু বেংকৰ শাখাও প্ৰদান কৰা হ’ব। বৃহস্পতিবাৰে গুৱাহাটীত বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ ক্ষেত্ৰৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ সৈতে হোৱা মত বিনিময় অনুষ্ঠানত এই কথা উল্লেখ কৰে দেশৰ বিত্ত আৰু কৰ্প’ৰেট পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণে। শেহতীয়া বাজেট সন্দৰ্ভত উল্লেখ কৰি বিত্তমন্ত্ৰী সীতাৰমণে কয় যে বাজেট কেৱল সংসদৰ মঁজিয়াতে সীমাবদ্ধ হোৱা উচিত নহয়। বাজেটে সদায় সাধাৰণ লোক আৰু উদ্যোগৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ আশা-আকাঙ্খা পূৰণ কৰিব পাৰিব লাগে। এই উদ্দেশ্যে কেন্দ্ৰীয় বাজেট দাখিলৰ পিছতেই বিভিন্ন ৰাজ্যত বিত্তীয় চামিলকৰণৰ এলানি আউটৰিচ্চ অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছে। চৰকাৰ এনে এখন ভাৰতবৰ্ষ নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ য’ত আমি আমাৰ উদ্যোগীসকলক আস্থাত ল’ব পাৰো। কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে উপস্থিত লোকসকলক সম্বোধন কৰি প্ৰত্যক্ষ কৰ ব্যৱস্থাৰ সৰলীকৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, লগতে ৰেহাই ব্যৱস্থা আঁতৰ কৰা, আয়কৰৰ হাৰ হ্ৰাস কৰা আৰু কৰ আইনৰ সুৰুঙাৰে অপৰাধ ৰোধৰ দৰে ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰে। ইফালে জিএছটি সন্দৰ্ভত বিত্তমন্ত্ৰী সীতাৰমণে নিশ্চিতি প্ৰদানেৰে কয় যে চিজিএছটি আৰু আইজিএছটিৰ ঘূৰাই দিয়াত পলম হোৱাৰ দৰে দিশবোৰ শীঘ্ৰেই নিষ্পত্তি কৰা হ’ব।\nকেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰী শ্ৰীমতী সীতাৰমণে লগতে কয় যে বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰখন পূৰ্বৰ আয়কৰ পৰিকাঠামোৰ মাজেৰেই আগবাঢ়িছে আৰু এই পৰিক্ৰমাৰ মাজতেই প্ৰায় ৭০ টাকৈ ৰেহাইৰ দফা আঁতৰ কৰিছে। চৰকাৰে সমগ্ৰ কৰ ব্যৱস্থাটোকেই সৰলীকৰণ কৰিবলৈ বিচাৰিছে। ইয়াৰ অংশ হিচাপে আমি এম এ টি আৰু সমাংশ বিতৰণ কৰ ব্যৱস্থা আঁতৰ কৰিছো। তেওঁ আৰু কয়, চৰকাৰ ধাৰাবাহিকভাৱে কম নিম্নমুখী ব্যৱস্থাৰ দিশে অগ্ৰসৰ হৈছে আৰু কৰ সংক্ৰান্তীয় সকলোধৰণৰ গোচৰ নিস্পত্তি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰি আহিছে।\nউদ্যোগ খণ্ডৰ প্ৰতিনিধিসকলৰ সৈতে হোৱা বাৰ্তালাপত বিত্তমন্ত্ৰীয়ে কয় যে উত্তৰ-পূৱৰ পৰম্পৰাগত উদ্যোগসমূহৰ দ্বাৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ সুবিধা থকা উচিত আৰু এই অঞ্চলটো ইয়াৰ দ্বাৰা লাভান্বিত হ’ব লাগে। এই সুবিধা আহৰণৰ বাবে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আত্মসহায়ক গোটবোৰক অৰ্থনৈতিকভাৱে সবল হ’ব বাবে ঋণৰ সুবিধা উপলব্ধ কৰোৱা হ’ব।\nবিত্তমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে ব্যৱসায়িক লেনদেনৰ ক্ষেত্ৰত অপৰাধমূলক দিশবোৰ আঁতৰ কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে। বিবাদ ছে বিশ্বাস আঁচনি সন্দৰ্ভত তেওঁ কয় যে যদিহে কোনো নিস্পত্তি সম্ভৱ হৈছে তেন্তে তাৰ বাবে কোনো আইনগত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা নাথাকে। বিভিন্ন ব্যৱসায়ী তথা উদ্যোগণ্ডৰ প্ৰতিনিধিৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি বিত্তমন্ত্ৰীয়ে কয় যে ১ মাৰ্চৰ পৰা ১৫ মাৰ্চলৈ প্ৰতিদিনে ২ ঘণ্টাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় পৰোক্ষ কৰ আৰু সীমাশুল্ক ব’ৰ্ডৰ জিলা কাৰ্যালয়বোৰ সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজৰ বাবে খোলা থাকিব আৰু কৰ্মচাৰীসকলো কাৰ্যালয়ত উপস্থিত থাকিব। আন্তঃগাঁথনি উন্নয়ন সন্দৰ্ভত মন্তব্য কৰি কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰীয়ে কয় যে আৰু অধিক সংখ্যক শীতল ভাণ্ডাৰ বা কোল্ড ষ্টোৰেজ স্থাপনৰ বাবে চৰকাৰে যথেষ্ট গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। তেওঁ লগতে কয় যে অসমৰ শিৱসাগৰক দেশৰ পাচটা প্ৰত্নতাত্ত্বিক ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।\nআন এক বৈঠকত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু বিত্তমন্ত্ৰী ড. হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ সৈতে বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, অৰ্থনীতিবিদ আৰু নীতি নিৰ্ধাৰণকাৰী বিশেষজ্ঞসকলৰ সৈতে মত-বিনিময় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমনে। এই বৈঠক সন্দৰ্ভত মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালে কয় যে ৬০ খনকৈ নতুন আঁচনিৰে এইবাৰৰ বাজেটে দেশৰ কৃষক সমাজলৈ অনবদ্য সুখবৰ কঢ়িয়াই আনিছে। ২০২০ চনৰ ভিতৰত দেশৰ কৃষকসকলৰ আয় দুগুণ কৰি তোলাৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সপোন পূৰণ কৰিবৰ বাবে এই বাজেটে যথেষ্ট দিশ মুকলি কৰিছে। চৰকাৰৰ জল বিকাশ মাৰ্গ আঁচনিয়ে কেৱল অসমৰ অৰ্থনীতিকে সমৃদ্ধ নকৰিব, বৰঞ্চ সমগ্ৰ দেশৰে অৰ্থনীতিক সমৃদ্ধ কৰিব। তেওঁ লগতে ব্যৱসায় কৰাৰ সুচলতাৰ দিশৰ উত্তৰণ ঘটোৱা আৰু কৰ্প’ৰেট কৰ হ্ৰাস কৰাৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰা বিভিন্ন পদক্ষেপৰ বাবে বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমণক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে।\nইফালে সূক্ষ্ম, ক্ষুদ্ৰ আৰু মঁজলীয়া উদ্যোগ (এমএছএমই) সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে দেশৰ এই এমএছএমইবোৰক সহায় কৰিবৰ বাবে চৰকাৰে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। লগতে এমএছএমইবোৰে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংকবোৰৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ পৰ্যাপ্ত সুবিধা সন্দৰ্ভতো বিত্তমন্ত্ৰীয়ে গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু তেওঁলোকক এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহ পুনৰ সংৰচনা কৰাৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। সীতাৰমণে লগতে কয় যে ইয়াৰ বাবে সময়সীমা ২০২০ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে। মত-বিনিময় অনুষ্ঠানত বিত্ত বিভাগৰ সচিব ৰাজীৱ কুমাৰ, ৰাজহ বিভাগৰ সচিব ড. অজয় ভূষণ পাণ্ডে, অৰ্থনৈতিক পৰিক্ৰমা দপ্তৰৰ কেন্দ্ৰীয় সচিব অতনু চক্ৰৱৰ্তী, কেন্দ্ৰীয় প্ৰত্যক্ষ কৰ পৰিষদৰ অধ্যক্ষ পি চি মোদী, কেন্দ্ৰীয় পৰোক্ষ কৰ আৰু সীমাশুল্ক পৰিষদৰ অধ্যক্ষ এম অজিত সিং, চেণ্ট্ৰেল ব’ৰ্ড অৱ ইনডাইৰেক্ট টেক্স এণ্ড কাষ্ট’মছৰ অধ্যক্ষ অজিত কুমাৰ আৰু অসম চৰকাৰৰ মুখ্য সচিব কুমাৰ সঞ্জয় কৃষ্ণও উপস্থিত থাকে।\nইফালে এক সংবাদমেল সম্বোধন কৰি কেন্দ্ৰীয় বিত্তমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে চাহ বাগানবোৰৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপেৰে চাহবাগান অধ্যুষিত এলেকাবোৰত বেংকিং সেৱাৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি কৰা হ’ব। তেওঁ লগতে কয় যে অসমৰ ১৭খন জিলাত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ এটিএম যোগান ধৰাৰ বাবে বেংকাৰসকলক নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে যাতে অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা মানচিত্ৰিত এলেকাসমূহ অনুসৰি চাহ বাগান অধ্যুষিত জিলাসমূহত বেংকিং সেৱা সুচল হৈ পৰে।


'কোৰোণা বিয়পাবলৈ সদনলৈ আহিছিল নেকি অখিল গগৈ? মানসিক চিকিৎসা চলি আছে অখিল গগৈৰ'- মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মন্তব্যক লৈ চৰ্চা himanta-biswa-sarma-says-that-akhil-gogoi-is-sufferong-from-mental-disease-hb– News18 assam\n'কোৰোণা বিয়পাবলৈ সদনলৈ আহিছিল নেকি অখিল গগৈ? মানসিক চিকিৎসা চলি আছে অখিল গগৈৰ'- মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মন্তব্যক লৈ চৰ্চা\nৰোগী এজনক চিটিবাছত নানি ক'ত আনিমঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা\nLast Updated : May 24, 2021, 14:35 IST\nপঞ্চদশ অসম বিধানসভাৰ প্ৰথম খন অধিবেশনৰ আজি অন্তিম দিন। অন্তিম দিনা মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ভাষণ ৰাখে। ভাষণ প্ৰসংগত অখিল গগৈৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হ'ল মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে, 'কোভিড প্ৰট'কল মানি, বিধায়ক অখিল গগৈক আহল-বহলকৈ বাছত বহুৱাই অনা হৈছিল। ৰোগী এজনক চিটিবাছত নানি ক'ত আনিম।\nঅসুস্থ মানুহ এজনক কেনেকৈ সদনত বহুৱাব? বিগত চাৰি মাহে চিকিৎসাধীন হৈ আছে অখিল গগৈ। তেখেত মানিসভাৱে অসুস্থ বাবে চিকিৎসা চলি আছে।'\nঅখিল গগৈৰ মানসিক চিকিৎসা চলি আছে:মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব\nইফালে দীৰ্ঘদিন ধৰি গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হাস্পতালত ভৰ্তি হৈ থকা অখিল গগৈৰ বৰ্তমান মানসিক চিকিৎসা চলি আছে বুলি জনাই মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। এই সন্দৰ্ভত মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয় যে, অখিল গগৈৰ মানসিক চিকিৎসা চলি আছে। সদনলৈ আহি ইজনৰ পিছত আনজনৰ কাষলৈ যোৱাটোৱেই তেওঁৰ বেমাৰ। জিএমচিএইছক সোধোতে মোক কৈছে, তেওঁৰ এইটোৱেই বেমাৰ। এজনৰ পিছত আন এজনৰ বিধায়কৰ কাষলৈ যাওঁতে মোৰ সন্দেহ হৈছিল, তেওঁ ক'ভিড বিলাবলৈয়ে আহিছিল নেকি? অসুস্থ লোক এজন এনেদৰে ঘুৰি ফুৰিলে মানুহৰ সন্দেহ হ'ব।'\nFirst published: May 24, 2021, 14:35 IST\nAkhil GogoiAssam AssemblyHimanta Biswa Sarma