পৃষ্ঠা:তত্ত্ব-কথা (Tattva-Katha).pdf/১৪ - ৱিকিউৎস\nপ্ৰয়োজন নহয়। জড় পদাৰ্থৰ দৃষ্টান্ত দি এইটো বুজাবলৈ গ'লে সূৰ্য্যৰ দৃষ্টান্ত দিব পাৰি। সূৰ্য স্বপ্ৰকাশ। সূৰ্য্যই আনক যেনেকৈ প্ৰকাশ কৰে, নিজকো প্ৰকাশ কৰে। কিন্তু সূৰ্য্যও যিজনৰ তেজেকে তেজীয়ান, যাৰ জ্যোতিৰে জ্যোতিষ্মান্ সেইজনেই ব্ৰহ্ম। 'তমেৱ ভান্তমনুভাতি সৰ্ব্বম্ তস্য ভাসা সৰ্ব্বমিদং বিভাতি।'\nবিষয়ৰ সংযোগত ইন্দ্ৰিয়ৰ স্পন্দন উদ্ভূত হয়। সেই স্পন্দন ইন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰাই মস্তিষ্ক পায়গৈ। তাৰ পিছত বিজ্ঞানময় কোষলৈ গৈ জ্ঞানত পৰিনত হয়। বৈদান্তিকে কয় যে যেনেকৈ পোহৰে ঘটাদি পদাৰ্থক পোহৰাই প্ৰকাশ কৰে, সেইদৰে বুদ্ধিস্থ ব্ৰহ্মজ্যোতিৰে চিত্তবৃত্তি উজ্জ্বলিত হৈ জ্ঞানৰ আকাৰে প্ৰকাশ হয়। যেনেকৈ স্ফটিক জবা ফুলৰ সংযোগত ৰঙা হয়, নীলা ফুল এটাৰ সংযোগত নীলা হয়, অথচ বাস্তৱিকতে স্ফটিকৰ বৰণ নাই, সেইদৰে চিৎস্বৰূপ ব্ৰহ্ম বা পৰমাত্মাক বিভিন্ন চিত্তবৃত্তিৰ সংযোগত সেই সেই বৃত্তিৰ নিচিনা দেখি; অৰ্থাৎ তেওঁ দুখী সুখী, লোভী কামী এনে যেন দেখি। এই বিভিন্নতা উপাধিৰ নিমিত্তে, বাস্তৱিক নহয়। বাস্তৱিকতে চিৎ নিত্যবস্তু। কোনো কালে কোনো অৱস্থাতে ইয়াৰ বিকৃতি নঘটে। সাৰে থাকোঁতে যিবোৰ জ্ঞানৰ বিষয়, স্বপ্নাৱস্থাত সেইবোৰ নাথাকে। আকৌ স্বপ্নাৱস্থাত যিবোৰ জ্ঞানৰ বিষয়, সুষুপ্তি অৱস্থাত সেইবোৰ নাথাকে। কিন্তু চিৎ জাগ্ৰত, স্বপ্ন আৰু সুষুপ্তি ̶ এই তিনিও অৱস্থাতে বিদ্যমান থাকে।\nপৰমব্ৰহ্ম আনন্দস্বৰূপ। ব্ৰহ্মক আনন্দস্বৰূপ বুলিলে কি বুজায়? উপনিষদত লিখিছে 'আনন্দো নাম সুখচৈতন্যস্বৰূপো অপৰিমিতানন্দসমুদ্ৰ অবিশিষ্টসুখৰূপশ্চ আনন্দ ইত্যুচ্যতে।' অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মক আনন্দ বুলিলে এই বুজায় যে তেওঁ স্বৰূপ অথচ চিৎৰূপ। তেওঁ অপৰিমিত আনন্দসমুদ্ৰ। তেওঁ নিৰ্ব্বিশেষ সুখ। সেই আনন্দ বিষয় সুখ নহয়। সি সাধাৰণ সুখ-দুখৰ অতীত অৱস্থা। 'আনন্দং নন্দনাতীতম্।' ব্ৰহ্মৰ যে ভূমানন্দ, জীৱই তাৰ এক কণিকা মাথোন পায়, আৰু সেই কণিকাতেই জীৱ মগ্ন। 'ৰসো ৱৈ সঃ। ৰসং হ্যেৱায়ং লব্‌ধ্বানন্দীভৱতি। কো হ্যেৱান্যাৎ কঃ প্ৰাণ্যাৎ। যদেশ আকাশ আননেদা ন স্যাৎ। এষ হ্যেৱানন্দয়াতি।' (তৈত্তিৰীয় উপনিষদ।) অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মই ৰস। ৰস আস্বান্দো কৰি জীৱ আনন্দী হয়। যদি আনন্দস্পৰূপ আকাশ (ব্ৰহ্ম) নাথাকিলহেঁতেন তেন্তে কোন জীয়াই থাকিলহেঁতেন। তেৱেঁই আনন্দিত কৰে। 'এতস্যৈৱ আনন্দস্য অন্যানি ভূতানি মাত্ৰামুপজীৱন্তি।' জীৱই যে বিষয়ত আনন্দ উপভোগ কৰে, তাৰ কাৰণ এই যে বিষয়ৰ মাজত সেই ৰসস্বৰূপ ব্ৰহ্মৰ কণিকা প্ৰচ্ছন্ন আছে।\nমানহে সদায় সুখ বিচাৰে, কেতিয়াও মৰিব নোখোজে অৰ্থাৎ আত্মাক হেৰুৱাব নোখোজে। ইয়াৰ কাৰণ কি? কাৰণ আত্মা সুখস্বৰূপ। আন বস্তু বা মানুহত যে আমাৰ মৰম সোমায় বা সেই বস্তু বা মানুহ আমাৰ প্ৰিয় হয়, তাৰ কাৰণ সেই বস্তু বা মনুহত আনন্দস্বৰূপ ব্ৰহ্ম আছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত এই কথাকে বহলাই কৈছে ̶ 'স হোৱাচন অৰে পুত্যঃ কামায় পতিঃ প্ৰিয়ো ভৱত্যাত্মনস্তু কামায় পতিঃ প্ৰিয়ো ভৱতি।' ইত্যাদি অৰ্থাৎ পতিৰ কামানাৰ নিমিত্তে পতি প্ৰিয় নহয়, আত্মাৰ কামনাৰ নিমিত্তে পতি প্ৰিয়। জয়া, পুত্ৰ, বিত্ত, লোক, এইবোৰৰ কামনাৰ নিমিত্তে\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:তত্ত্ব-কথা_(Tattva-Katha).pdf/১৪&oldid=11508"ৰ পৰা অনা হৈছে


February 2022 - Nature's Beckon\nকংকণা দাস “চাংপো-চিয়াং- ব্ৰহ্মপুত্ৰ”,- Free TIBET A Voice from Assam মঞ্চৰ তৰফৰ পৰা প্ৰকাশিত এখন নিউজলেটাৰ। অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰক আমি আমাৰ আয়ুসৰেখা বুলি বিশ্বাস কৰো। প্ৰাচীন কামৰূপ ৰাজ্য , যাক বৰ্তমানৰ অসম নামেৰে জনা যায়, সেয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰ সভ্যতাৰ এক অংশ। যুগ যুগ ধৰি প্ৰবাহিত পবিত্ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰক বাদ দি আমি আমাৰ পৰিৱেশ, প্ৰকৃতি আৰু সভ্যতাৰ অস্তিত্বৰ কথা …\nসম্পাদকীয় ফেব্ৰুৱাৰী Read More »\nNovanita Sharma Pobitara Wildlife Sanctuary situated in the Morigaon district of the southern bank of Brahmaputra covering an area of 38.85sqkm provides an ideal habitat constituting grassland and wetland for Indian Rhinoceros. This floodplain ecosystem was conferred the status ofawildlife sanctuary in 1987. Pobitara WLS has earned worldwide fame for being the natural …\nPobitara Wildlife Sanctuary and Maibong Eco -Resort: A successful story of compassionate co-existence with Nature Read More »\nTO YOU , MY NATURE………….WITH LOVE\nThe Seed,aNature's Beckon Blog / By nbneindia / February 14, 2022 February 14, 2022\nPolly Handique The aroma of an unseen power Embraced me with his innocence , My acceptance will touch my nature Happily , he will move around with his noble gesture The serene nature as my Valentine , blooms in mistThe surreal aura kissed my forehead inazest , My heavenly feelings loiters around the castle of dreams , My beloved …\nTO YOU , MY NATURE………….WITH LOVE Read More »\nগাঁৱৰ চহাজীৱন আৰু চৰাই\nThe Seed,aNature's Beckon Blog / By nbneindia / February 1, 2022 February 1, 2022\nযুগল বৰা আমাৰ গাঁৱলীয়া খেতি পথাৰৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ লগত চৰাইৰ তাহানি দিনৰ পৰাই এক এৰাব নোৱাৰা সম্পৰ্ক আছে। বৰ্তমান বিশ্বমুখী সভ্যতাৰ জোৱাৰত যদিওবা গাঁৱলীয়া চহাজীৱন উটি ভাঁহি গৈ বিপদাপন্ন হৈ পৰিছে, তথাপিও এতিয়াও বহু ঠাইত চৰাইৰ সৈতে সু-সম্পৰ্ক থকা গাঁৱলীয়া পৰিবেশ দেখিবলৈ পোৱা যায়। বিগত কেইটামান দিন চৰাই পয্যবেক্ষণৰ কামত লখিমপুৰ তথা ধেমাজিৰ …\nগাঁৱৰ চহাজীৱন আৰু চৰাই Read More »


these-important-rules-related-to-common-man-change-from-september-1-check-full-details-skd– News18 assam\nআজিৰে পৰা সলনি হ’ব এইসমূহ নিয়ম, প্ৰভাৱ পৰিব আপোনাৰ ওপৰতো! গতিকে জানি লওক\nকি কি সালসলনি হ’ব ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা, জানো আহক।\nLast Updated : September 01, 2021, 09:06 IST\nআজিৰে পৰা বহুকেইটা নিয়ম সলনি হ’ব। ইয়াৰ প্ৰভাৱ আপোনাৰ পকেটত পোনপটীয়াভাৱে পৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। এই সালসলনিয়ে সাধাৰণ জনতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো স্তৰৰ লোককে প্ৰভাৱিত কৰিব। কি কি সালসলনি হ’ব ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা, জানো আহক।\n১. চাকৰিয়ালসকলৰ বাবে ডাঙৰ খবৰ। ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা যদি আপোনাৰ ইউনিভাৰ্ছেল একাউণ্ট নম্বৰ (UAN) আপোনাৰ আধাৰ কাৰ্ডৰ সৈতে লিংক নহয় তেন্তে এমপ্লয়াৰে আপোনাৰ প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ড (PF) একাউণ্টত ক্ৰেডিট কৰিব নোৱাৰিব। কৰ্মচাৰী ভৱিষ্যনিধি সংস্থা (EPFO)এ ইপিএফ একাউণ্টধাৰীক ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১ৰ পূৰ্বে আধাৰ কাৰ্ড ইউ এ এন নম্বৰৰ সৈতে লিংক কৰিবলৈ কৈছিল।\n২. যদি আপোনাৰ চেকৰ দ্বাৰা টকা প্ৰেৰণ কৰে বা চেক পেমেণ্ট কৰে তেন্তে আপোনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় এই খবৰ। ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ৫০ হাজাৰ টকাতকৈ অধিক টকাৰ চেক জাৰি কৰাটো আপোনাৰ বাবে চিন্তাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। কিয়নো বেংকে এতিয়া পজিটিভ পে ছিষ্টেম (positive pay system) কাৰ্যকৰী কৰা আৰম্ভ কৰিছে। অধিক সংখ্যক বেংকে ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা PPS কাৰ্যকৰী কৰিব।\n৩. পঞ্জাব নেচনেল বেংকৰ (Punjab National Bank- PNB)ৰ গ্ৰাহকসকলৰ ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ছেভিং একাউণ্টত জমা ধনৰ ওপৰত সুদৰ হাৰ কৰ্তন হ’ব। এই তথ্য বেংকৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইটত প্ৰকাশ পাইছে। বেংকে ছেভিংছ একাউণ্টত সুদৰ হাৰ বছৰি ৩ শতাংশৰ পৰা হ্ৰাস কৰি ২.৯০ শতাংশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\n৪. আজিৰে পৰা এলপিজি চিলিণ্ডাৰৰ দামৰ সালসলনি হ’ব পাৰে। উল্লেখযোগ্য যে প্ৰতিমাহৰ প্ৰথমটো দিনত ঘৰুৱা ৰন্ধন গেছৰ চিলিণ্ডাৰ আৰু বাণিজ্যিক চিলিণ্ডাৰৰ দাম নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়।\n৫. এক গুৰুত্বপূৰ্ণ নিৰ্দেশনাত মাদ্ৰাছ হাইক’ৰ্টে সিদ্ধান্ত শুনাইছে যে ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা কোনোৱে নতুন বাহন বিক্ৰী কৰিলে তাৰ বাম্পাৰ টু বাম্পাৰ ইঞ্চুৰেঞ্চ বাধ্যতামূলক হ’ব। এই ইঞ্চুৰেঞ্চ ৫ বছৰৰ বাবে চালক, যাত্ৰী আৰু বাহনৰ মালিকে কভাৰ কৰা ইঞ্চুৰেঞ্চতকৈ অতিৰিক্ত হ’ব।\n৬. ভাৰতত অ’টিটি প্লেটফৰ্ম ডিজনী প্লাছ হটষ্টাৰ (Disney plus hotstar)ৰ ছাবস্ক্ৰিপশ্যন ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১ৰ পৰা ব্যয়বহুল হ’ব। ইয়াৰ পিছত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে বেছ প্লানৰ বাবে ৩৯৯ টকাৰ সলনি ৪৯৯ টকা দিব লাগিব। ১০০ টকা অতিৰিক্ত ভৰিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰি ৮৯৯ টকাত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে দুটা ফোনত এপ চলাব পাৰিব। লগতে এই ছাবস্ক্ৰিপশ্যন প্লানত HD কোৱালিটী লাভ কৰিব। ইয়াৰ উপৰি ১৪৯৯ টকাত ৪খন স্ক্ৰীণত এই এপ চলাব পাৰিব।\n৭. এমেজনে ডিজেল আৰু পেট্ৰ’লৰ মূল্যবৃদ্ধিৰ বাবে লজিষ্টিক কষ্ট বৃদ্ধি কৰিব পাৰে। ফলত ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১ৰ পৰা এমেজনৰ পৰা সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰাটো ব্যয়বহুল হ’ব পাৰে।\n৮. গুগলৰ নতুন পলিচী ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ’ব। ইয়াৰ ফলত ফেক কণ্টেণ্টৰ প্ৰমোট কৰা এপৰ ওপৰত ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হ’ব। গুগলে নিজৰ ব্লগ পোষ্টত কৈছে যে এপ ডেভেলপাৰ্ছৰ ফালৰ পৰা দীৰ্ঘ সময় ধৰি ব্যৱহাৰ নকৰা এপসমূহ ব্লক কৰি দিয়া হ’ব।\nFirst published: September 01, 2021, 09:06 IST


বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা (ইংৰাজী: Bishnuprasad Rabha; ৩১ জানুৱাৰী, ১৯০৯ – ২০ জুন, ১৯৬৯) অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট শিল্পী, কবি, সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নৃত্যবিদ, চিত্ৰকৰ, অভিনেতা আৰু মুক্তি যুঁজাৰু আছিল। কাশীৰ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰদৰ্শন কৰা 'নটৰাজ' নৃত্যত বিমুগ্ধ হৈ আৰু তেখেতৰ সাংস্কৃতিক বৰঙণিলৈ সন্মান জনাই সেইসময়ৰ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্য সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে তেখেতক ১৯৩৯ চনত কলাগুৰু উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।\n৩১ জানুৱাৰী, ১৯০৯\nঢাকা, বেঙ্গল প্ৰেসিডেন্সি\n২০ জুন, ১৯৬৯ (৬০ বছৰ)\nবিষ্ণু ৰাভা স্মৃতি উদ্যান, তেজপুৰ\nকবি, সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নৃত্যবিদ, অভিনেতা আৰু মুক্তি যুঁজাৰু\nভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন সাম্যবাদী আন্দোলন\nগোপাল চন্দ্ৰ ৰাভা, গেথীবালা ৰাভা\nপৃথ্বীৰাজ ৰাভা (থুন্ থুন্)\nহেমৰাজ ৰাভা (মুন্ মুন্)\n2 শৈশৱ আৰু শিক্ষা\n3 সংগ্ৰামী আৰু সাংস্কৃতিক জীৱন\n4 ৰাজনৈতিক জীৱন\n5 ব্যক্তিগত জীৱন\n7 সাহিত্য পঞ্জী\n8.1 কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা\n8.2 স্মৃতি উদ্যান\n১৯০৯ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত বেঙ্গল প্ৰেসিডেন্সি (এতিয়াৰ বাংলাদেশ)-ৰ ঢাকাত বিষ্ণু ৰাভাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোপাল চন্দ্ৰ মুছাহাৰী। জন্মসূত্ৰে গোপাল চন্দ্ৰ মুছাহাৰী বড়ো জনগোষ্ঠীৰ হ'লেও তেখেত এটা ৰাভা পৰিয়ালত ডাঙৰ হৈছিল। পাছলৈ তেখেতে সেয়ে 'ৰাভা' উপাধি গ্ৰহণ কৰে। ব্ৰিটিছ সেনাৰ উচ্চ পদস্থ বিষয়া গোপালচন্দ্ৰ ৰাভাক 'ৰায়বাহাদুৰ' উপাধি যঁচা হৈছিল। গোপাল ৰাভাক বেংগলৰ গৱৰ্ণৰৰ এ.ডি.চি. (A.D.C. to the Governor of Bengal) পদলৈ পদোন্নতি দিয়া হৈছিল। দৰং জিলাৰ চাবেক বাসিন্দা গোপাল ৰাভা, তেজপুৰৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ লগত জড়িত আছিল। তেখেতে মূল থিয়েটাৰ ভৱনৰ নিৰ্মাণত যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়াইছিল।\nশৈশৱ আৰু শিক্ষাসম্পাদনা কৰক\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই ঢাকাৰ সেনা বিভাগৰ বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰাৰ আগেয়েই পিতৃৰ মৃত্যু হোৱাত বিষ্ণু ৰাভা তেজপুৰত সম্বন্ধীয় লোকৰ ঘৰত থাকিবলৈ লয়। তেজপুৰ চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰাই ১৯২৬ চনত তেখেতে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। এই পৰীক্ষাত তেওঁ সেই সময়ৰ অবিভক্ত দৰং জিলাৰ সকলো পৰীক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত সব্বোচ্চ নম্বৰ লাভ কৰাৰ বাবে তেওঁ ‘কুইন এমপ্ৰেছ’ পদক লাভ কৰে।\n১৯২৮ চনত তেওঁ চেণ্টপল’ কলেজৰ পৰা প্ৰথম বিভাগত আই এছ ছি পাছ কৰে। তাৰ পাছত কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণৰ বাবে ৰাভা কলিকতালৈ যায় আৰু ৰিপন কলেজত পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগত স্নাতক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। ১৯২৯ চনত স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিকত কলেজৰ ছাত্ৰবাসত পুলিচৰ নিৰ্যাতন আৰম্ভ হোৱাত ৰাভাই কোচবিহাৰৰ ভিক্টোৰীয়া কলেজ বৰ্তমানৰ আচাৰ্য ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ শীল কলেজত নাম লগায়। পঢ়ি থকা কালত তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত নামি পৰে আৰু আৰ চি পি আই বা ভাৰতৰ বিপ্লবী সাম্যবাদী দলত যোগ দিয়ে। কোচ বিহাৰতো তেখেত স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰে আৰু সেই অপৰাধত কলেজ কৰ্তৃপক্ষই বাধ্যতামূলক বদলিৰ নিৰ্দেশ দিয়াত ৰংপুৰ কাৰমাইকেল কলেজৰ কলা বিভাগৰ চতুৰ্থ বাৰ্ষিকত নাম ভৰ্তি কৰে। ইয়াতো আৰক্ষী তেখেতৰ পাছত লগাত পঢ়া আধাতে এৰি দি ১৯৩১ চনত ঘৰলৈ ঘূৰি আহে।\nসংগ্ৰামী আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনসম্পাদনা কৰক\nবিষ্ণু ৰাভা স্মৃতি উদ্যানৰ এটা ভাষ্কৰ্য\nৰংপুৰ কলেজত পঢ়ি থকা কালতে ৰাভাই মাধৱচন্দ্ৰ বেজবৰুৱাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'বাঁহী' আলোচনীৰ চিত্ৰলেখা বিভাগটো পৰিচালনা কৰিছিল আৰু 'আৱাহন' আলোচনীত প্ৰবন্ধ-পাতি লিখা-মেলা কৰিছিল।\n১৯৩৫ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জয়মতী কথাছবিত নৃত্য পৰিচালনাত সহযোগ কৰে। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ লগ লাগি ১৯৩৫-৩৭ চনত ৰাভাই 'জয়মতী' আৰু 'শোণিত কুঁৱৰী' নাটকৰ বাণীবদ্ধ ৰূপ প্ৰস্তুত কৰিছিল।\n১৯৩৯ চনত কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্ৰণ ক্ৰমে বাৰানসীত 'তাণ্ডৱ নৃত্য' প্ৰদৰ্শন কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰে। ইয়াতেই সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে তেখেতক 'কলাগুৰু' উপাধি প্ৰদান কৰে।\n১৯৪৫ চনৰ শেষৰ ফালে বিষ্ণু ৰাভা ভাৰতৰ বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট দলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। ১৯৪৬ চনত 'ছিৰাজ' বোলছবিৰ কামত কলিকতালৈ যোৱাৰ সময়তে সেই দলৰ নেতা সৌমেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰক লগ পায় আৰু দলৰ সক্ৰিয় সদস্য হয়। ১৯৪৮ চনত বিপ্লৱী কমিউনিষ্ট দলক নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰা হয়, আৰু ১৯৪৮ চনৰপৰা ১৯৫২ চনলৈ ৰাভাই আত্মগোপন কৰি থাকে। সেই সময়ৰ বিষ্ণুৰাম মেধিৰ চৰকাৰে তেখেতৰ মূৰৰ দাম দহ হেজাৰ টকা ঘোষণা কৰিছিল। ১৯৫২ চনত পূৰ্বৰ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ বৰ্তমানে কোকৰাঝাৰ জিলাৰ দোতমা ৰাজহ চক্ৰৰ ঘিলাগুৰি গাঁৱত সপত্নীক গ্ৰেপ্তাৰ হয় আৰু এবছৰৰ বাবে জেললৈ যায়।\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লগত জড়িত আছিল। সংগীত, নৃত্য, চিত্ৰকলা, আৰু অভিনয়ৰ উপৰি সংগীত পৰিচালক হিচাপে আৰু কথাছবি পৰিচালক হিচাপেও কাম কৰি গৈছে। \nসংগীত আৰু নৃত্য\nৰাভাই বহুতো কালজয়ী গীত (‘পৰজনমৰ শুভলগনত’, ‘লগন উকলি গ'ল’, ‘টিলাই টিলাই’ ইত্যাদি) ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ ৰচিত আৰু সুৰাৰোপিত গানৰ বিশেষত্বৰ বাবে তেখেতে লেখা গীতবোৰ বিষ্ণু ৰাভা সংগীত হিচাবে পৰিচিত।\nতেজপুৰৰ বাণ ৰঙ্গমঞ্চত নিয়মীয়াকৈ অভিনয় কৰা ৰাভাই পাছলৈ যাত্ৰা-পাৰ্টিৰ লগত নাটকত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও কেবাখনো অসমীয়া ছবিত অভিনয় কৰিছিল। প্ৰথম অসমীয়া কথাছবি 'জয়মতী' নিৰ্মাণত তেখেতে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক নৃত্য পৰিচালনাৰ লগতে আন কেবাটাও বিষয়ত সহায় কৰিছিল। তেখেতৰ অভিনীত বোলছবি এৰা বাটৰ সুৰ, প্ৰতিধ্বনি, ছিৰাজ। ফণী শৰ্মাৰ সৈতে যুটীয়া ভাৱে পৰিচালনা কৰিছিল তেতিয়ালৈ আটাইতকৈ সফল বোলছবি ছিৰাজ।\nবিষ্ণু ৰাভা এগৰাকী নিপুন চিত্ৰকৰ আছিল। তেওঁ বৰপেটাৰ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ আৰু শংকৰ-মাধৱৰ যুগল ছবি আঁকি তিনিটা ৰঙত ছপাই ৰাইজৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল। সেইসময়ৰ ‘বাঁহী’, ‘আমাৰ প্ৰতিনিধি’ আদি আলোচনীৰ বেটুপাতো তেওঁ অংকন কৰিছিল।\n১৯৫৫ চনত ৰাভাই ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট দল (চি.পি.আই.)-ত যোগ দিয়ে আৰু এই দলৰ প্ৰাৰ্থীৰূপে ১৯৫৭ চনত বৰপেটা সমষ্টিৰ পৰা বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। নিৰ্বাচনত ৰাভাৰ পৰাজয় হয়। ১৯৬২ চনত ভাৰত-চীন যুদ্ধৰ সময়ত চীনাপন্থী বুলি ৰাভাক আকৌ বন্দী কৰা হয় আৰু ন মাহৰ বাবে জেললৈ পঠোৱা হয়। ১৯৬৭ চনত তেজপুৰৰ পৰা নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে বিধানসভা নিৰ্বাচন প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি জয়লাভ কৰে। ১৯৬৮ চনত কোকৰাঝাৰ সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থীৰূপে থিয় হয় যদিও পৰাজয় বৰণ কৰে।\nবিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভাই ১৯৩৭ চনৰ ২৪ নবেম্বৰত যোৰহাটৰ সুগায়িকা প্ৰিয়বালা বৰুৱাৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন] বিয়াৰ কিছুদিনৰ পিছতেই সন্নিপাত জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈ প্ৰিয়বালা বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। তাৰপিছতেই বিষ্ণু প্ৰসাদ ৰাভা নিৰুপমা দেৱীৰ সান্নিধ্যলৈ আহে। অৱশ্যে নিৰুপমা দেৱীৰ লগত বিষ্ণু ৰাভাই আনুষ্ঠানিকভাৱে বিবাহত বহা নাছিল। ১৯৫১ চনত বিষ্ণু ৰাভাই নলবাৰীৰ বেলশৰৰ নবীনচন্দ্ৰ মেধিৰ কন্যা কনকলতা মেধিক বিবাহ কৰায়। কনকলতা মেধিৰ ফালৰ পৰা বিষ্ণু ৰাভা দুটি পুত্ৰ সন্তান পৃথ্বীৰাজ ৰাভা (থুন্ থুন্) আৰু হেমৰাজ ৰাভা (মুন্ মুন্)ৰ পিতৃ হয় ১৯৬২ চনত কনকলতা মেধিৰ মৃত্যুৰ পিছত বিষ্ণু ৰাভাই বৰ্তমানৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ গোসাঁইগাঁও অঞ্চলৰ বিন্নাখাতা ভাওৰাগুৰী গাঁৱৰ মোহিনীবালা বসুমতাৰীক বিয়া কৰাই। মোহিনীবালা বসুমতাৰীৰ ফালৰ পৰা বিষ্ণু ৰাভা দুটি সন্তানৰ পিতৃ হয়। এই দুটি সন্তানৰ এগৰাকী আছিল কন্যা সন্তান যি জন্ম হৈয়েই মৃত্যুমুখত পৰে। পুত্ৰ সন্তানটিৰ নাম আছিল মেণ্ডেলা ৰাভা। স্বামী ৰাভাদেৱৰ মৃত্যুৰ পাছতো মেহিনী বালা বসুমতাৰীয়ে নিজকে সমাজৰ লগত অনেক অনন্য কাৰ্য্যসূচী লগত জড়িত কৰি জীৱন যাপন কৰি ৰাভা পৰিয়ালৰ দায়িত্বভাৰ লৈছিল। \n১৯৬৯ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে ৰাতি ২-২৫ বজাত তেজপুৰত ৰাভাদেৱে মৃত্যুক সাবটি লয়। পাকস্থলীত হোৱা কৰ্কট ৰোগত ভুগি তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\nসাহিত্য পঞ্জীসম্পাদনা কৰক\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই সংগীত, কবিতা ৰচনা কৰাৰ লগতে গল্প, উপন্যাস আৰু অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি বিষয়ক প্ৰবন্ধ পুথি ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ’বৃহত্তৰ অসমৰ পৰিকল্পনা’ নামৰ এলানি প্ৰবন্ধ ১৯৩০ চনৰ পৰা একেলেঠাৰিয়ে ’বাঁহী’ত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁৰ উল্লেখনীয় প্ৰকাশিত পুথিসমূহ হ'ল:\nঅসমীয়া কৃষ্টিৰ চমু আভাস\nন পৃথিৱীৰ নতুন যুগ\nবড়ো জাতিৰ ইতিহাস\nৰাভা জাতিৰ ইতিবৃত্ত\nজনজাতীয় সংস্কৃতিত শিৱ\nদিমাছা কছাৰীৰ বুৰঞ্জী\nগেঙনি ৰেঙনি (নাটক)\nকুৰি বছৰ জেইল\nফুংকা (বড়ো ভাষাত ৰচিত)।\nবিষ্ণু ৰাভাৰ নামত উন্মোচন কৰা ডাকটিকট\nবিষ্ণু ৰাভাৰ প্ৰতি সন্মান জনাই প্ৰতি বছৰে ২০ জুন তাৰিখটো "বিষ্ণু ৰাভা দিৱস" ৰূপে পালন কৰা হয়। তেখেতৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে ৩১.০১.২০০৯ তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে এটি বিশেষ ডাকটিকট উন্মোচন কৰে। তেখেতৰ স্মৃতিত সাংবাদিক তিলক দাসে "বিষ্ণু ৰাভা এতিয়া কিমান ৰাতি" আৰু "বিষ্ণু ৰাভা পুনৰ আহিব উভতি" শীৰ্ষক দুখন জীৱনীও লিখি উলিয়াইছিল। \nকলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটাসম্পাদনা কৰক\nপ্ৰধান প্ৰবন্ধ: বিষ্ণু ৰাভা বঁটা\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ সোঁৱৰণত অসম চৰকাৰে কলাগুৰু বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা স্থাপন কৰে। অসমৰ সংস্কৃতি আৰু কৃষ্টিৰ জগতলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়োৱা ব্যক্তিক এই বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয়।\nস্মৃতি উদ্যানসম্পাদনা কৰক\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ সমাধিস্থল, বিষ্ণু ৰাভা স্মৃতি উদ্যান, তেজপুৰ\nবিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা স্মৃতি উদ্যান তেজপুৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰৰ ভৈৰৱী মন্দিৰৰ কাষতে অৱস্থিত। বিষ্ণু ৰাভাৰ সোঁৱাৰণত স্থাপিত এই উদ্যানৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰে বিষ্ণু ৰাভাৰ পুত্ৰ হেমৰাজ ৰাভাই। পাছলৈ অসম চৰকাৰে এই উদ্যানৰ দায়িত্ব লয়। উদ্যানৰ দেৱালত ৰাভাৰ বিভিন্ন কৰ্মৰাজী খোদিত কৰা আছে। এই উদ্যানৰ ভিতৰতে ৰাভাৰ সমাধি অৱস্থিত।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 NN Acharya, Glories of Assam, Bina Library, Gauhati\n↑ 2.0 2.1 Babul Tamuli (February 2008). "Bishnu Rabha – A Revolutionary Artiste". bipuljyoti.in. http://www.bipuljyoti.in/authors/bishnurabha/bishnurabha02.html। আহৰণ কৰা হৈছে: February 01, 2013.\n↑ Bishnu Prasad Rabha:A Neglected Genius,By Sanjib Kr Borkakoti আহৰণ ১৫.০৯.২০১১\n↑ 4.0 4.1 গ্ৰন্থ: বিষ্ণুক জানো আহা লিখক: নুৰুল শইকীয়া, প্ৰবক্তা, অসমীয়া বিভাগ, কটন মহাবিদ্যালয়\n↑ 5.0 5.1 5.2 5.3 "About Kalaguru Bishnuprasad Rabha". www.assaminfo.com. http://www.assaminfo.com/famous-people/45/kalaguru-bishnu-prasad-rabha.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: February 01, 2013.\n↑ গৰীয়সী, অষ্টািবংশ বছৰ, অষ্টম সংখ্যা, জুন, ২০২১ পৃষ্ঠা-২৪\n↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 ‘বিষ্ণু ৰাভাৰ সংগ্ৰামী আভা’ (১৯৮২)- দেবেন্দ্ৰ নাথ বৰা, প্ৰকাশক বাণীমন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়\n↑ Bishnu Rabha:A Friend of the Toiling Masses,By Sumanta Rajbanshi আহৰণ ১৫.০৯.২০১১\n↑ অনলাইন শিৱসাগৰ ডট কম\n↑ 10.0 10.1 10.2 10.3 10.4 10.5 10.6 10.7 শিৱনাথ বৰ্মন, অসমীয়া জীৱনী অভিধান, ছ'ফিয়া প্ৰেছ এণ্ড পাব্লিচাৰ্ছ প্ৰা:লি:, ১৯৯২, পৃষ্ঠা-৪০\n↑ 12.0 12.1 http://onlinesivasagar.com/music/bishnu-rabha.html আ্ৰণ কৰা তাৰিখ: ২০-০৬-২০১২\n↑ ‘বিষ্ণু ৰাভাৰ সংগ্ৰামী আভা’ (১৯৮২)- দেবেন্দ্ৰ নাথ বৰা, প্ৰকাশক বাণীমন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়\n↑ সাতসৰী, ষোড়শ বছৰ, একাদশ সংখ্যা, জুন, ২০২১ পৃষ্ঠা-৩৩\n↑ সৈনিক শিল্পী বিষ্ণুৰাভা: পৰমানন্দ মজুমদাৰ, পৃষ্ঠা: ১৮২\n↑ "Indian Stamp – Bishnu Prasad Rabha – By India Post | India Stamps". Indian Stamp Ghar. 2009-01-31. http://www.indianstampghar.com/2009/01/indian-stamp-bishnu-prasad-rabha-by-india-post/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-01-31.\n↑ সাতসৰী, ষোড়শ বছৰ, একাদশ সংখ্যা, জুন, ২০২১ পৃষ্ঠা-৪৩\n↑ "Rich tributes paid to Bishnu Rabha". Assam Tribune Website. The Assam Tribune (newspaper). 2007. http://www.assamtribune.com/scripts/details.asp?id=jun2107/at03। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-06-22.\n↑ "Bishnu Rabha Award Recipients". Amtron Website. Badruddin Ajmal. 2007. http://amtron.in/assamgov/grawards/vrawards.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-06-22.\n↑ http://www.tezpuronline.in/place_to_view.html আহৰণ কৰা তাৰিখ: ২০-০৬-২০১২\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nবিষ্ণু ৰাভাই কণ্ঠদান কৰা "তেজৰে কমালাপতি" বৰগীত শুনক ইউটিউবত\nবিষ্ণু ৰাভাৰ চমু জীৱন বৃতান্ত চাওক ইউটিউবত\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিষ্ণুপ্ৰসাদ_ৰাভা&oldid=288954"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 30 July 2021 তাৰিখে 04:32 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ৩০ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১০:০২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=3140।


২৬ মাৰ্চৰ দিনৰ দুটা বজাৰ পৰা ৪৫ দিনলৈ ইণ্টাৰনেট বন্ধ হৈ পৰিব নেকি? - Factcrescendo Assamese\nMarch 26, 2020 March 26, 2020 Manjori BorkotokyLeaveaComment on ২৬ মাৰ্চৰ দিনৰ দুটা বজাৰ পৰা ৪৫ দিনলৈ ইণ্টাৰনেট বন্ধ হৈ পৰিব নেকি?\nচীন দেশৰ ৱুহান নামৰ ঠাইখনৰ পৰা সংক্ৰমিত হোৱা ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগে ধীৰে ধীৰে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ বিয়পি পৰিছে । এই বীজাণুৰ আক্ৰমণৰ ফলত চীনত তিনিহেজাৰতকৈ অধিকৰ মৃত্যু হৈছে আৰু হাজাৰ হাজাৰ মানুহ আক্ৰান্ত হৈছে । সমগ্ৰ বিশ্বতে এতিয়ালৈকে মুঠ ১৯ হাজাৰতকৈও অধিক মানুহৰ এই ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত মৃত্যু হৈছে ।\nবিশ্বৰ আন দেশৰ লগতে ভাৰতলৈও ক’ৰনা ভাইৰাছ ধীৰে ধীৰে বিয়পিব ধৰিছে আৰু ভাৰতত এতিয়ালৈকে কেইবাশ ৰোগী চিনাক্ত হৈছে আৰু কেইবাজনৰো মৃত্যু হৈছে । এই সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াত ৱুহান ক’ৰনা ভাইৰাছৰ বিষয়ে না না উৰা বাতৰি বিয়পিব ধৰিছে ।\nএনে এক হোৱাটচ এপ্প ফৰৱাৰ্ড সম্প্ৰতি অসমত ভাইৰেল হৈ পৰিছে আৰু বিভিন্নজনে শ্বেয়াৰ কৰি আছে । ফেচবুকটো উক্ত ফটোখন ভাইৰেল হৈ পৰিছে । ফটোখনত দাবী কৰা হৈছে যে ২৬ মাৰ্চৰ দিনৰ দুটা বজাৰ পৰা ৪৫ দিনলৈ ইণ্টাৰনেট বন্ধ হৈ পৰিব ।\nপ্ৰথমে আমি ভাইৰেল ফটোখন ভালকৈ লক্ষ্য কৰিলোঁ আৰু দেখিলোঁ যে ইয়াত অসমৰ নিউজ চেনেল নিউজ লাইভৰ ল’গ’ লাগি আছে আৰু ফটোখন আচলতে নিউজ লাইভৰ নিউজ ভিডিঅ’ৰ এক স্ক্ৰীনশ্বট হয় ।\nইয়াৰ পাছত আমি নিউজ লাইভৰ ফেচবুক পেজলৈ গ’লো আৰু দেখিলোঁ যে তাত এইবিষয়ে তেওঁলোকে এক স্পষ্টীকৰণ দি থৈছে যে উক্ত ফটোখন ভুৱা হয় আৰু তেওঁলোকৰ ভিডিঅ’ৰ পৰা স্ক্ৰীনশ্বট তুলি এডিত কৰি এই ভুৱা ফটোখন বনোৱা হৈছে । তাত আৰু লিখা আছে যে এনে ধৰণৰ কোনো ইণ্টাৰনেট বন্ধ দিয়া হোৱা নাই আৰু তেওঁলোকে এই ভুৱা ফটোখনৰ বিৰুদ্ধে ৰাইজক পুলিচৰ ওচৰত ৰিপৰ্ট দাখিল কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে । নিউজ লাইভৰ ফালৰ পৰা এক এফআইআৰ ইতিমধ্যে দাখিল কৰা হৈছে বুলি তেওঁলোকে স্পষ্ট কৰিছে ।\nইয়াৰ উপৰিয়ো আমি এই বিষয়ে আন লোকেল মিডিয়াত বিচাৰিলোঁ আৰু পালোঁ যে নিয়মীয়া বাৰ্তা নামৰ অসমৰ দৈনিক বাতৰি কাকতখনে এই বিষয়ে ইতিমধ্যে নিউজ কৰিছে । এই বিষয়ে পঢ়ক ইয়াত ।\nঅসমত কোনো ইণ্টাৰনেট বন্ধ ঘোষণা কৰা নাই । ভাইৰেল ফটোখন ভুৱা হয় আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত অনাহকত আতংকৰ সৃষ্টি কৰিছে ।\nTitle:২৬ মাৰ্চৰ দিনৰ দুটা বজাৰ পৰা ৪৫ দিনলৈ ইণ্টাৰনেট বন্ধ হৈ পৰিব নেকি?\nTagged AssamInternet ShutdownLockdownNet Ban\nক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চৰকাৰে পৰ্ণচাইটৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা উঠাই লৈছে বুলি ‘এএনআই’য়ে টুইট কৰিছে নেকি?\nFact Check: এই ভাইৰেল ফটোকেইখন আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত অৰ্ণৱ গোস্বামীক মাৰধৰ কৰা ফটো নহয়!\nNovember 5, 2020 November 5, 2020 Manjori Borkotoky\nদিল্লী পাব্লিক স্কুলে শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে এনে ধৰণৰ ৪০০ টকীয়া মাস্ক প্ৰৱৰ্তন কৰিছে নেকি?\nJune 9, 2020 June 9, 2020 Manjori Borkotoky\nনেপাল আৰ্মীৰ গুলীত ৭ জন ভাৰতীয় সেনা শ্বহীদ হোৱা নাই!\nJuly 8, 2020 July 8, 2020 Manjori Borkotoky\nFACT CHECK: বাংলাদেশৰ ২০২০চনৰ ফেৰী দুৰ্ঘটনাৰ ফটো নিমাতীঘাটৰ নাওঁ দুৰ্ঘটনাৰ ফটো বুলি প্ৰচাৰ! যোৱা বুধবাৰে, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত মাজুলীৰ কমলাবাৰীৰ... by Manjori Borkotoky\nকুকুৰ হত্যা কৰি মাংস ভক্ষণৰ বাবে কাটি থকা এই ফটোবোৰ অসমৰ নহয়! ফেচবুক লিংক । সংৰক্ষিত লিংক শেহতীয়াকৈ কেইখ... by Manjori Borkotoky\nFACT CHECK: ভাইৰেল হোৱা ফটোখনত থকা ছোৱালীজনী অলিম্পিক পদক প্ৰাপক লাভলীনা বৰগোহাঁই নহয়! অসমৰ বক্সাৰ লাভলীনা বৰগোঁহাইয়ে ট'কিঅ' অলিম্পিকত প... by Manjori Borkotoky\nFACT CHECK: এই ‘জীৱ’টো বিহাৰৰ আকাশৰ পৰা সৰি পৰা নাই! শেহতীয়াভাৱে অসমত ফেচবুকত এটা সৰু ভিডিঅ' ক্লিপ ভাই... by Manjori Borkotoky\nCategories Select Category Altered (10) Business (1) Coronavirus (72) Covid-19 (5) Disaster (1) Economy (6) Explainer (2) False (277) False Headline (5) International (52) Medical (43) Misleading (11) Missing Context (7) Partly-False (14) Political (63) Politics (5) Satire (3) Science (2) Social (165) Technology (1) Telecom (1) Wildlife (5)


টাইফইড - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(সন্নিপাত জ্বৰৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nসন্নিপাত জ্বৰ, আন্ত্ৰিক জ্বৰ (Enteric fever)\nটাইফ‌ইড জ্বৰত ভোগা এজন মানুহৰ বুকুত সৰু সৰু ৰঙচুৱা চিন\nজ্বৰ, পেটৰ বীষ, মূৰৰ বিষ, ৰঙচুৱা ছালৰ দাগ\nসংক্ৰমণ হোৱাৰ ৬-৩০ দিন পাছত\nছালম'নেলা টাইফি (মলৰে দূষিত খুৱাবস্তু বা পানীৰে বিয়পে)\nনিম্নখাপৰ অনাময় আৰু স্বাস্থ্যৰক্ষা\nবেক্টেৰিয়া কাল্‌চাৰ, ডি এন এ চিনাক্তকৰণ\nআন সংক্ৰামক ৰোগ\nটাইফ‌ইড ছীটা, হাত ধোৱা\n১.২৫ কোটি (২০১৫)\nটাইফ‌ইড জ্বৰ, বা চমুকৈ টাইফ‌ইড (আন অসমীয়া নাম সন্নিপাত জ্বৰ) ছাল্‌ম'নেলা টাইফি বেক্টেৰিয়াই কৰা এবিধ সংক্ৰামক ৰোগ। সংক্ৰমণৰ ছয়ৰ পৰা ত্ৰিছ দিনৰ ভিতৰত পাতলীয়া বা গুৰুতৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে। প্ৰায়েই লাহে লাহে কেইবাদিন ধৰি অতিপাত জ্বৰ উঠে। দুৰ্বলতা, পেটৰ বিষ, কোষ্ঠকাঠিন্য আৰু মূৰৰ বিষো হ'ব পাৰে। হাগনি কম ক্ষেত্ৰত হ'ব পাৰে আৰু বমি বেছিকৈ নহয়। কিছুমান মানুহৰ গাত ৰঙচুৱা দাগে (rose colored spots) দেখা দিয়ে গুৰুতৰ ৰোগত বিভ্ৰান্তি হ'ব পাৰে। চিকিৎসা অবিহনে লক্ষণবোৰ সপ্তাহৰ পৰা মাহ পৰ্যন্ত থাকে। কিছুমান মানুহৰ গাত বেক্টেৰিয়া থাকিলেও তেওঁলোক আক্ৰান্ত নহয়, কিন্তু তেওঁলোকে আনলৈ ৰোগ বিয়পাব পাৰে। টাইফ‌ইড জ্বৰ আৰু পাৰাটাইফইড জ্বৰক আন্ত্ৰিক জ্বৰ (enteric fever) বুলি কোৱা হয়।\nএই ৰোগৰ কাৰক অন্ত্ৰ আৰু তেজত উপজা ছাল্‌ম'নেলা টাইফি বেক্টেৰিয়া। সংক্ৰমিত ৰোগৰ মলৰে দূষিত পানী বা খুৱাবস্তু গ্ৰহণ কৰিলে এই ৰোগ বিয়পে। নিম্নমানৰ অনাময় ব্যৱস্থা আৰু স্বাস্থ্য বিধি সংশয়ৰ কাৰণ। উন্নয়নশীল দেশলৈ যাত্ৰা কৰা লোকৰো ৰোগৰ আশংকা থাকে। কেৱল মানুহৰহে টাইফ‌ইড সংক্ৰমণ হয়। বেক্টেৰিয়া কাল্‌চাৰ বা তেজ, মল, আৰু হাড় মজ্জাত বেক্টেৰিয়াবিধৰ ডি এন এ ধৰা পেলাই ৰোগনিৰ্ণয় কৰা হয়। বেক্টেৰিয়াবিধৰ কাল্‌চাৰ কৰাটো অলপ টান। হাড় মজ্জাৰ পৰীক্ষা সকলোতকৈ সঠিক।  আন কেইবাটাও সংক্ৰামক ৰোগৰ সৈতে লক্ষণবোৰৰ মিল আছে।\nপ্ৰথম দুবছৰৰ ভিতৰত টাইফ‌ইড ছীটাই ৩০% ৰ পৰা ৭০% ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰে। সাতবছৰলৈকে প্ৰতিষেধকে কাম কৰিব পাৰে। The vaccine may have some effect for up to seven years. ৰোগৰ অতিমাত্ৰা সংশয় থকা লোক আৰু ৰোগ বেছি হোৱা ঠাইলৈ যাত্ৰা কৰা মানুহক এই ছীটা ল'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। ৰোগ প্ৰতিৰোধৰ আন উপায়ৰ ভিতৰত বিশুদ্ধ খোৱা পানীৰ যোগান, ভাল অনাময় আৰু হাত ভালকৈ ধোৱা প্ৰধান। ব্যক্তিজনৰ সংক্ৰমণ নাইকিয়া হোৱা বুলি নিশ্চিত নোহোৱালৈকে তেওঁ আনৰ বাবে খোৱা বস্তু ৰান্ধিব নাপায়। চিকিৎসাৰ বাবে এজিথ্ৰ'মাইচিন, ফ্ল'ৰ'কুইন'ল'ন বা তৃতীয় প্ৰজন্মৰ চিফাল'স্পৰিন প্ৰতিজৈৱিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই প্ৰতিজৈৱিক ঔষধসমূহৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা গঢ়ি উঠা বাবে চিকিৎসা আগতকৈ কঠিন হৈ পৰিছে।\n২০১৫ চনৰ তথ্য অনুসৰি বিশ্বত এনে ৰোগীৰ সংখ্যা ১.২৫ কোটি। ভাৰততে ৰোগীৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক। ডাঙৰতকৈ শিশুসকল বেছিকৈ আক্ৰান্ত হয়। ১৯৪০ৰ দশকত উৎকৃষ্ট অনাময় আৰু প্ৰতিজৈৱিকৰ ব্যৱহাৰৰ ফলত উন্নত দেশবোৰত টাইফ‌ইডৰ প্ৰাবল্য কমি আহে। ২০১৫ চনত বিশ্বজুৰি প্ৰায় ১,৪৯,০০০ গৰাকী ৰোগীৰ মৃত্যু হৈছিল। ১৯৯০ চনত এই সংখ্যা আছিল প্ৰায় ১,৮১,০০০। চিকিৎস অবিহনে ২০% পৰ্যন্ত ৰোগীৰ মৃত্যুৰ আশংকা থাকে। চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিলে এই হাৰ প্ৰয় ১ ৰ পৰা ৪%। টাইফ‌ইড শব্দটোৰ অৰ্থ "টাইফাছৰ নিচিনা" কাৰণ দুয়োবিধ ৰোগৰে লক্ষণবিলাক একেই।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Anna E. Newton (2014). "3 Infectious Diseases Related To Travel". CDC health information for international travel 2014 : the yellow book. ISBN 9780199948499. http://wwwnc.cdc.gov/travel/yellowbook/2014/chapter-3-infectious-diseases-related-to-travel/typhoid-and-paratyphoid-fever.\n↑ 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 "Typhoid Fever". May 14, 2013. http://www.cdc.gov/nczved/divisions/dfbmd/diseases/typhoid_fever/। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 March 2015.\n↑ 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 3.12 Wain, J; Hendriksen, RS; Mikoleit, ML; Keddy, KH; Ochiai, RL (21 March 2015). "Typhoid fever.". Lancet খণ্ড 385 (9973): 1136–45. doi:10.1016/s0140-6736(13)62708-7. PMID 25458731.\n↑ 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 4.9 "Typhoid vaccines: WHO position paper.". Wkly Epidemiol Rec. খণ্ড 83 (6): 49–59. February 8, 2008. PMID 18260212. http://www.who.int/wer/2008/wer8306.pdf?ua=1.\n↑ 5.0 5.1 5.2 Crump, JA; Mintz, ED (15 January 2010). "Global trends in typhoid and paratyphoid Fever.". Clinical Infectious Diseases খণ্ড 50 (2): 241–6. doi:10.1086/649541. PMID 20014951.\n↑ 6.0 6.1 6.2 6.3 6.4 6.5 6.6 "Typhoid Fever". May 14, 2013. http://www.cdc.gov/nczved/divisions/dfbmd/diseases/typhoid_fever/technical.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 March 2015.\n↑ 7.0 7.1 Anwar, E; Goldberg, E; Fraser, A; Acosta, CJ; Paul, M; Leibovici, L (2 January 2014). "Vaccines for preventing typhoid fever.". The Cochrane database of systematic reviews খণ্ড 1: CD001261. doi:10.1002/14651858.CD001261.pub3. PMID 24385413.\n↑ 8.0 8.1 GBD 2015 Disease and Injury Incidence and Prevalence, Collaborators. (8 October 2016). "Global, regional, and national incidence, prevalence, and years lived with disability for 310 diseases and injuries, 1990–2015:asystematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015.". Lancet খণ্ড 388 (10053): 1545–1602. doi:10.1016/S0140-6736(16)31678-6. PMID 27733282.\n↑ 9.0 9.1 GBD 2015 Mortality and Causes of Death, Collaborators. (8 October 2016). "Global, regional, and national life expectancy, all-cause mortality, and cause-specific mortality for 249 causes of death, 1980–2015:asystematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015.". Lancet খণ্ড 388 (10053): 1459–1544. doi:10.1016/s0140-6736(16)31012-1. PMID 27733281.\n↑ Alan J. Magill (2013). Hunter's tropical medicine and emerging infectious diseases (9th সম্পাদনা). প্ৰকাশক London: Saunders/Elsevier. পৃষ্ঠা. 568–572. ISBN 9781455740437. https://books.google.ca/books?id=x15umovaD08C&pg=PA568.\n↑ GBD 2013 Mortality and Causes of Death, Collaborators (17 December 2014). "Global, regional, and national age-sex specific all-cause and cause-specific mortality for 240 causes of death, 1990–2013:asystematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2013.". Lancet খণ্ড 385 (9963): 117–71. doi:10.1016/S0140-6736(14)61682-2. PMID 25530442.\n↑ "Oxford English Dictionary (Online)". পৃষ্ঠা: typhoid, adj. and n.. http://www.oed.com। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 March 2015. "Resembling or characteristic of typhus"\nEasmon C (2005-04-01). "Typhoid fever and paratyphoid fever". Travel Health. http://www.netdoctor.co.uk/travel/diseases/typhoid.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-10-05.\nHarrison NG. "Walter Reed and Typhoid Fever, 1897–1911". Univ of Virginia. http://www.hsl.virginia.edu/historical/medical_history/typhoid। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-10-05.\nNicolson, Stuart (2008-06-26). "Typhoid left city (Aberdeen) 'under siege'". BBC News. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/scotland/7471198.stm। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-10-05.\nO'Hara C (2006-01-26). "Typhoid Fever Led To The Fall Of Athens". Elsevier. http://www.medicalnewstoday.com/articles/36578.php। আহৰণ কৰা হৈছে: 2008-10-05.\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত টাইফইড সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=টাইফইড&oldid=230444"ৰ পৰা সংকলিত\nপানীৰ পৰা হোৱা ৰোগ


ইটো সিটো বহুতো (সৃষ্টি শ্রেয়ম) - মুক্ত চিন্তা\nইটো সিটো বহুতো (সৃষ্টি শ্রেয়ম)\nকত ঘটনা ঘটে জীৱনত, দৈনন্দিনতাৰ অজুহাতত তাৰে কতবোৰ অৱহেলিত হৈ থাকি যায়- ক’তনো খবৰ থাকে! কেতিয়াবা অৱহেলাৰ ওৰণিখন টানিয়ে ইহঁত মিলিত হয় আৰু ঐক্যবদ্ধভাৱে তৈয়াৰ কৰি লয় এক মজবুত চন্দ্রতাপ। কোনখিনি ৰ’দে সিহঁতক চুব, কোন খিনি বৰষুণত কেতিয়া সিহঁত তিতিব- সেইখিনিৰ ওপৰত প্রভুত্ব খটোৱাৰ অধিকাৰ আমাৰ হাতৰ পৰা কেতিয়া হেৰাই যায় আমি ক’বই নোৱাৰোঁ। নতুনত্বৰ মুখামুখি হৈহে আমি উপলব্ধি কৰোঁ যে সেই তাহানিৰ কোনো এক অৱহেলাৰ বীজেচোন বিৰাট এক বৃক্ষ তৈয়াৰ কৰি তুলিছে।\nসময় সাপেক্ষে আমাৰ বহু কথাত আপত্তি থাকে। পৰিমানৰ তাৰতম্যত নির্ভৰ কৰি সিহঁতৰ লগত খোজ মিলায়ে জীৱন আগবাঢ়ে। ছাত্রী হৈ থকা কালত আমাৰো বহু আপত্তি আছিল। স্কুলৰ দিনত কিতাপ- কিতাপৰ কথা, বিদ্যালয়- বিদ্যালয়ৰ কথা- এইবোৰে জীৱনৰ কাগজী আৰু কায়িক – দুটা পৃথক ৰূপ চিনাবলে আৰম্ভ কৰি দিয়াত পর্বত সমান আপত্তি নাকটোত বহি থাকিছিল। কিতাপী আছিলো বাবেই সংঘাত হৈছিল; ঘৰত, বাহিৰত। সাধাৰনতে চুপ থাকিছিলো যদিও দৈনন্দিন জীৱনত ‘অন্যায়’ যেন লগা বহু অস্বস্তিকৰ মুহূর্ত তেতিয়া গিলিব নোৱাৰিছিলোঁ। একে অর্হতাৰ একে চাকৰিৰ পত্নীয়ে ঘৰুৱা কাম কিয় অকলে কৰিব, কিয় স্বামী-স্ত্রীৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ বা পাৰস্পৰিক শ্রদ্ধা প্রদর্শনত পার্থক্যৰ গোন্ধ থাকিব, নাৰীৰ ঘৰুৱা কামৰ সময় আৰু কর্মৰাজি কিয় ‘টেকেন ফৰ গ্রান্তেদ’ হ’ব ইত্যাদি ‘সৰু সৰু’ কথা। প্ৰচলিত আৰু সুলভ। প্ৰচলিত আৰু সুলভ বাবেই হয়তো আজিও আলোচনা কৰিবলৈ কপিল শৰ্মাৰ ‘চেক্সিষ্ট জ’ক’ এটাতকৈ ৰাজনৈতিকভাৱে ইয়াক আমি বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি নাভাবোঁ । ‘যুক্তিৰে জীৱন নচলে’- ওচৰৰ জনে মোক ক’ব লগা হয়। আজিও কথাষাৰ বুজি নাপাওঁ; পোন্ধৰ বিশ বছৰৰ আগতে বুজি পোৱাৰ প্রশ্নই নুঠে। ফলত তেতিয়াই ‘পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু শ্রেষ্ঠ পিতৃজন’ৰ লগত মতানৈক্য আৰম্ভ হৈ গৈছিল। মতানৈক্য হৈছিল সেইদৰে ‘আটাইতকৈ স্নেহশীলা’ মাতৃৰ লগত, আইতাৰ লগত...। আন দহটা একেবাৰে নর্মেল, শিক্ষিত অসমীয়া মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ দৰে এটি সাধাৰণ পৰিয়ালত ডাঙৰ হৈছিলো। য’ত ৰাতিপুৱা ল’ৰা ছোৱালীয়ে পাঠ্যপুথি পঢ়ে, চাকৰিয়াল হওক বা নহওক- মাকে ঘূর্ণি বতাহৰ দৰে চাহ-ভাত-বাচন-মজিয়া-কাপোৰ সম্বন্ধীয় কামবোৰ কৰে, চাকৰিয়াল পিতৃয়ে উৰাই ঘূৰাই বাতৰি কাকতখন পঢ়ে আৰু কাৰ্যালয়লৈ যায়। ঘৰুৱা বন কৰা অতিৰিক্ত সহায় নাথাকিলে ৰাতিও প্রায় একেধৰনৰ ছবি থকা ঘৰ এখন। ব্যক্তিগত পৰ্যায়ৰ পৰা কথাখিনি কৈছোঁ বাবে এইখিনিত এটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব- আমাৰ পিতৃক অৱশ্যে বহু ক্ষেত্রত আৰু বিভিন্ন সময়ত এজন ‘চাপ’ৰ্টিভ’ স্বামী হিচাপেই দেখিছিলো। মাৰ অসুখ হ’লে হাত-ভৰিত নহৰু-তেল মালিচ কৰি দিয়া, দৈনিক ‘ৱাইপাৰে’ৰে ঘৰ মচি দিয়া- দেউতাই এইবোৰ আজিও কৰে। অন্যান্য কিছু পৰিয়ালতো এনেকুৱা উদাহৰণ দেখিছিলোঁ। কিন্তু যিটো বস্তুৱে আমাক খোঁচা-বিন্ধা কৰিছিল, সেইটো হৈছে নিৰ্ভৰশীলতাৰ পার্থক্য। আমি দেখিছিলোঁ- পুৰুষজনৰ অন্য ‘দৰকাৰী’ কাম বা ইচ্ছাই তেঁওৰ এইধৰনৰ ঘৰুৱা কামক যি কোনো সময়ত স্থানাচ্যুত কৰিব পাৰে। অতি স্বাভাৱিক ভাৱে পাৰে। সেয়ে নির্দিষ্ট কিছুমান কাম যে তেঁও কৰিবই- সেই সম্পৰ্কেও আপুনি ১০০% নিশ্চিত হৈ থাকিব নোৱাৰে। অন্য শব্দত ক’বলৈ গ’লে- ঘৰুৱা কাম তেঁওৰ ‘চেৰিটি’হে- ‘ডিউটি’ নহয়। কিন্তু নিয়মীয়া জীৱনত মহিলা এগৰাকীৰ ক্ষেত্ৰত কথাটো ওলোটা। আনকি বহুতো মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত পুত্ৰ আৰু কন্যা সন্তানৰ ক্ষেত্ৰতো সেই একেই কথা। আজিও। প্রগতিশীল ডেকাই সৃষ্টিৰ পথাৰখনত নাৰীৰ অৱদান কিয় কম বুলি সুধিলে সেইকাৰণে টিঙিচকৈ খংটো উঠে। এনেবোৰ সৰু সৰু কথাত ঘৰখন বা আশ-পাশক লৈ তেতিয়াও অসন্তুষ্ট আছিলো কাৰণে সেই অসন্তুষ্টিয়ে বাহিৰলে বাট মেলিছিল। কিশোৰী আছিলো তেতিয়া। চৈধ্য-পোন্ধৰ বছৰ। আপোচ কৰিবলৈকো অসন্মত, ‘মাজৰ বাট’ উলিয়াই ল’বলৈও অপাৰগ। হতাশ হ’লেও সেয়ে প্রতিবাদ কৰিছিলোঁ। যি ‘আনফেয়াৰ’ যেন লাগে, যি অযুক্তিকৰ হৈও পীড়াদায়ক যেন লাগে তাৰেই প্রতিবাদ কৰিছিলোঁ। বয়সসন্ধিৰ জটীল সময়ত ছোৱালীক ‘সামাজিক সৰু বিয়া’ত বহোওৱাৰ প্রতিবাদ কৰিছিলোঁ, মাহেকীয়া হোৱাৰ বিভিন্ন নীতি নিয়মৰ বিতু্ষ্ট হৈও প্রতিবাদ কৰিছিলোঁ। এইবোৰ সমল কৰি সেইসময়ত ‘আমাৰ অসম’ কাকতত আত্মকথাৰ দৰে এটি দীঘল, অনভিজ্ঞ লেখাই বন্ধু মহলত মোক ‘নাৰীবাদী’ সজাইছিল। অথচ মামনি ৰয়ছম আৰু নিৰুপমা বৰগোহাঞি বাইদেউৰ ওপৰত বিভিন্ন জনে কোৱা ‘নাৰীবাদী লেখিকা’ মন্তব্যৰ বাহিৰত ‘নাৰীবাদ’ কি বুজিয়ে নাপাওঁ তেতিয়া। [এতিয়াও নাপাওঁ। মানৱীয় মৰ্যাদাৰ বাবে যুঁজা যুঁজক ‘মানৱতাবাদ’ বুলি নকৈ কিয় ‘নাৰীবাদ’ বুলি কোৱা হয় বুজিবলৈ অলপ কষ্ট হয়-] সি কি যি নহওক, মোৰ সৰু পৃথিবীৰ এই ধৰণৰ সৰু সুৰা অভিজ্ঞতাৰ পৰা এই ত্রিশবছৰত বুজি পালোঁ যে-\n১/ ‘হ’ব লাগে’ বোৰ কাগজত ছপা হোৱাৰ ক্ষেত্রত ধ্রুৱক, ব্যৱহাৰিক জীৱনত নহয়।\n২/ স্থানভেদে হোৱাৰ উপৰিও, মানুহৰ ‘প্রাকৃতিকতা’ আচলতে মানুহভেদে পৃথক হয় আৰু ‘উচিত’ ‘অনুচিত’ বুলি সমাজে বান্ধি দিয়া নিয়মত এক অদৃশ্য মাপকাঠি থাকে। ‘গ্রে এৰিয়া’!\n৩/ যুক্তিৰে জীৱন নচলে। চলাব খুজিলে তাক বুদ্ধিৰ কৱচো পিন্ধাব জানিব লাগে।\n-কিমান শুদ্ধ নাজানোঁ; কিন্তু আমি ভাবোঁ, এই কথা কেইটা যদি ভালদৰে শিকা যায়, ইয়াৰ পৰাই সুচল ‘দৈনন্দিন জীৱনৰ ৰাজনীতি’ৰ বাট।\nএতিয়ালৈকে উনুকিওৱা সকলো কথা আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ অঙ্গাঙ্গী। একপ্রকাৰ শেলুৱৈ লগা সামাজিক অভ্যাস। পাঠকৰ চকুত পৰক বুলিয়ে আঙুলিয়াই থ’লোঁ। এইকেইটা বিষয়ৰ লগত মানুহৰ পৰিয়াল, আত্মীয়, সম্বন্ধ ইত্যাদি সহজলভ্য কথা কিছুমান জড়িত হৈ থাকে। যিবোৰ হয়তো পূৰ্বানুমান নাইবা পূৰ্বনিৰ্ধাৰণৰ আওতালৈ নাহে। তদুপৰি সম্বন্ধৰ ৰাজনীতিত যুক্তি-বুদ্ধিয়ে ঢুকি পোৱাৰ বাহিৰৰ এক জটিল ৰাসায়নিক সমীকৰণে ক্রিয়া কৰে যিটোৰ সমাধান আমি নিজে এইপৰ্যন্ত উলিয়াব পৰা নাই। সেইবাবেই উক্ত সূক্ষ্ম বিষয়সমুহ পাঠকলৈ এৰি অলপ ফালৰি কাটি আহিব খুজিছোঁ। আলোচনাৰ বাবে আমি বাচনি কৰা এই বিষয়টোও পুৰণা। কিন্তু প্রায় দহ বছৰ আগতে ক’ব খোজা কথা এটাই যদি আজিও প্রকাশৰ বাট বিচাৰিছে, আমি ভাবোঁ- ক’ৰবাত নহয় ক’ৰবাত সি নিশ্চয় প্রাসঙ্গিকতা কঢ়িয়াই আছে।\n২০০৫-০৬ চনৰ ‘কটনিয়ান’ প্রকাশৰ সময়ৰ কথা। ছাত্রীবাড়ীৰ দত্তচাৰৰ ডিটিপি চেন্টাৰৰ কামবোৰ প্রায় সম্পন্ন হৈছেগৈ। সমুখত মহাবিদ্যালয় সপ্তাহ- গতিকে খৰখেদা লাগিছে। প্রেছ, ডিটিপি, লে- আউট, আলোচনী পৰিকল্পনা ইত্যাদি সকলো ক্ষেত্রতে লগত থকা গিৰি শঙ্কৰ সিদিনা আমাতকৈ আগতেই ডিটিপি চেন্টাৰ পালেগৈ। আমি গৈ চিধা প্রুফ চোৱাৰ কামতে লাগিলো।\n“দাদা এইটো ‘-দিকা’ হ’ব” আৰম্ভনী পৃষ্ঠাতে ধৰিলোঁ অপাৰেটৰজনক।\n“কোনটো? সম্পাদকটো? সম্পা-‘দিকা’ লাগে নেকি?”\n“সেইটো সম্পাদিকা-ই দিছিলো। গিৰি দাই আহি ‘সম্পাদক’ কৰি দিলে”, তেঁও ক’লে।\nগিৰি শঙ্কৰেও মাত দিলে-\n“তই সম্পাদক লিখিবি নে সম্পাদিকা?”\n“কিয়? আজিকালি জেন্ডাৰ ডিস্ক্রিমিনেটিং ৱৰ্ডবোৰ উঠি গৈছেতো”\n“তথাপি লিখিবি মানে?”\n“মোৰ মতে তই সম্পাদক লিখা ভাল হ’ব নেকি... অমুক-হঁতেও সম্পাদক লিখে”\n“চাই ল তেন্তে...”\nসেইটো বিষয়ত দ্বিতীয় চিন্তা নিদিয়াকৈ যথাসময়ত ‘কটনিয়ান’ প্রকাশ পাইছিল। অপ্রত্যাশিত আছিল যদিও দুই একে সেইটো কথা আঙুলিয়াই দেখুৱালে-\n“সৃষ্টি বাই সম্পাদক নিলিখিলে কিয়?”/ “তুমি সম্পাদিকা লিখিলা যে?” ধৰণৰ কথা। যিটো সময়ত কর্মক্ষেত্রত বিষয়-বাবক লৈঙ্গিক পৰিমাপেৰে নির্ণয় কৰাৰ প্রতিবাদত প্রগতিশীল আধুনিক চিন্তাধাৰাৰ লোকসকলে পুৰুষ নাৰী উভয়ৰ বাবে একেই বাবসূচক শব্দ ‘এক্টৰ’ [এক্ট্রেছ গুচাই] বা ‘সভাপতি’ [‘সভানেত্রী’ গুচাই] ইত্যাদিৰে সৰলীকৰণ কৰিছে তেনেস্থলত কটনৰ আলোচনীত ‘সম্পা-‘দিকা’ কিয়?\nদহ বছৰ পাৰ হ’ল। সেই পৰিস্থিতৰ বিশেষ পৰিবর্তন নহ’ল। বিষয়টো আমাৰ নজৰত থকা বাবেই ছাগৈ কোনে ক’ত কি ব্যবহাৰ কৰে পটকৈ চকুত পৰে। সেই দিশৰ পৰা এইটো ক্ষেত্রত খুউব বেছি পার্থক্য দেখা নাপালেও এই অনুশীলন অব্যাহত থকা দেখিছোঁ। কর্মক্ষেত্রৰ বিষয়-বাব বা ‘ডেজিগনেশ্যন’ সম্পর্কে আমি দৈন্দিন জীৱনত যি অলপ কথা পাতোঁ তাত ‘পজিশ্যন’ বা ‘পোর্টফলিও’ সম্বন্ধীয় শব্দবোৰ আমি ইংৰাজীতে ব্যৱহাৰ কৰোঁ বাবেও হয়তো অসমীয়া ভাষাত উক্ত পৰিস্থিতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ হাৰ আপাত দৃষ্টিত লেহেম যেন লাগে।\nএকবিংশ শতিকাত আমাৰ অসমীয়া যুৱ সমাজ অতি স্বাধীনমনা, সততাসম্পন্ন আৰু সমতাবিশ্বাসী। আজিৰ পিতৃ-মাতৃয়ে সন্তানৰ ক্ষেত্রত ল’ৰা-ছোৱালী বিচাৰ নকৰে; আজিৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে সমানে ঘৰ–বাহিৰৰ কাম কৰে। আজি পাকঘৰো নাৰীৰ একচেটিয়া সম্পত্তি হৈ থকা নাই [আশাকৰোঁ ঠাণ্ডা-বাহী ভাতখিনিও এতিয়া আৰু স্নেহৰ নামত নাৰীগৰাকীয়ে ভাগ নকৰাকৈ অকলে খাব লগা নহয়]। এই ধৰণৰ সমতা সমাজখনত আমাৰ প্রজন্মটোৱে দেখিছে যিটো হয়তো অগ্রজসকলেও বৈজ্ঞানিক বুলি মানি লৈছে। দৈনন্দিন জীৱনৰ এনে সৰু সুৰা খুটিনাটিৰ জৰিয়তে সমাজখনৰ এটা বৃহৎ পৰিবর্তন ঘটিছে যিটো সঁচায়ে আদৰণীয়। কিন্তু তাকে কৰোঁতে হয়তো অন্য কোনো কোনো স্থানত আমি অলপ উজুটি খাব খুজিছোঁ। আমি নির্দিষ্টভাৱে উনুকিয়াব খোজা বিষয়টো ভাষিক। কিন্তু এই সমস্যা লৈঙ্গিক সমতা-দাবীৰ গইনা লৈ আহিছে বুলি ভবা বাবে বাৰে বাৰে নাৰীপুৰুষৰ বিভদ/ বৈষম্যৰ উল্লেখ কৰিছোঁ।\nনাৰীৰ সংবিধান বা অভিধানৰ সংশোধন-পৰিৱৰ্তনত সাধাৰণতে নাৰীয়েই প্রাথমিক ভূমিকা লয়। ‘এক্ট্রেছ’ গুচাই ‘এক্টৰ’ হ’ব লগা বা ‘সম্পাদিকা’ গুচাই ‘সম্পাদক’ হ’ব লগা প্রস্তাৱো খুব সম্ভৱ নাৰীৰ পৰাই আহিছিল। সমান কর্মদক্ষতাৰ ভিত্তিত সমান কৰ্মমৰ্যাদাৰ দাবীক একেষাৰে সমৰ্থন কৰিও শব্দ সম্ভাৰৰ এই সৰলীকৰণত কিন্তু আমাৰ প্রচণ্ড আপত্তি আছে। প্রথমতেই কওঁ- কোনো লিঙ্গভিত্তিক শব্দই আমাৰ ‘বায়’লজিকেল গঠন’ সলনি কৰিব নোৱাৰে। জন্মসূত্রে ছোৱালী এজনীক ‘হৰেন’ নাম দি ল’ৰা বা ল’ৰা এজনক ‘মৃদুলা’ নাম থৈ ছোৱালী কৰি তুলিব নোৱাৰি। সেইদৰে “আমি সকলো মানুহ” বুলি বহল অৰ্থত স্বীকাৰ কৰি লোৱাটোৱে আমাৰ মানৱীয় প্ৰমূল্যৰ সতে জড়িত কিছুমান সদৃশ বিচাৰ-অনুভূতিক সাঙুৰি ল’লেও প্রকৃতি প্রদত্ত [বা হ’ৰমন প্রদত্ত] প্রাথমিক পার্থক্যখিনি থাকেই। থাকিবই। ইয়াৰ উৰ্ধত অন্য সত্য নাই। এই প্রভেদখিনি সসন্মানে স্বীকাৰ কৰি ল’লেই আচলতে সমাজখন সুচলভাবে চলে। হয়তো আৰম্ভণিতে এনে সন্মান প্রদর্শনেৰেই ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্রতো সুবিধা হোৱাৰ মানসিকতাৰে নাৰী-পুৰুষৰ বাবে ভিন্ন ভিন্ন কর্মভিত্তিক বিশেষ্যৰ সংযোজন ঘটিছিল [যিদৰে মানুহৰ দুটা শাখা বুজাবলৈ ‘নৰ’ আৰু ‘নাৰী’ৰ দৰে শব্দবোৰ সংযোজিত হৈছিল] যিটোক এতিয়া ‘বৈষম্য’ৰ অস্ত্রৰূপে গণ্য কৰা হ’ল। আনহাতে কর্মক্ষেত্রৰ ৰাজনীতিৰ দৰাচলতে ডেজিগনেশ্যনসূচক লিঙ্গভিত্তিক শব্দাবলীৰ লগত কোনো সম্পর্ক নাই। নাৰীপুৰুষৰ বৈষম্য ব্যক্তি-মানসিকতাত সলনি নহ’লে এনেধৰণৰ পদক্ষেপ বেমাৰ ভাল হ’বলৈ চোলাক দৰৱ খুওৱাৰ দৰে কথাহে হ’ব। তাৰোপৰি এটা দিশৰ পৰা চাবলৈ গ’লে নাৰীৰ বাবে পৃথক পৃথক বাব-বোধক শব্দবোৰ এখন পুৰুষ প্রধান সমাজত নাৰীৰ বলিষ্ঠ খোজৰ স্বীকৃতি তথা খতিয়ান স্বৰূপহে; তাত ক্ষুন্ন হ’ব লগা নিশ্চয় একো দিশ নাই। কিন্তু তাৰ বিপৰীতে, সকলো একে সামর্থ্যৰ বাবে একে শব্দৰ চিনাকি বিচাৰি সৰলীকৰণ কৰাটোৱে আমাৰ অসমীয়া ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰক পিচে দৈন্য কৰি তোলে। আমাৰ চহকী ভাষাটোৰ ফকৰা-যোঁজনা, ডাকৰ বচন ইত্যাদিবোৰ ইতিমধ্যেই অব্যৱহাৰৰ দোষত আমাৰ প্রজন্মই হেৰুৱাব ধৰিছোঁ; তেনেস্থলত তুলনামূলকভাৱে চলতি এনে শব্দবোৰ সজ্ঞানে পৰিত্যাগ কৰোঁ কিয়? সমুখৰ মানুহজনক বয়স বা মর্যাদা অনুসৰি মাথোঁ তই/তুমি/আপুনি মাতোঁতেই আমি তেওঁলোকৰ পাৰস্পৰিক সম্বন্ধৰ বিষয়ে যি আভাস পাওঁ ইংৰাজীৰ দৰে ভাষাৰ ‘ইয়ু’ ৰ পৰা সেই আভাস নাপাওঁ। অর্থাৎ আমাৰ শব্দে শব্দে ব্যঞ্জনা আছে- স্তৰীকৃতভাবে ইমান সমৃদ্ধি আছে এই ভাষাত। যদি ৰান্ধনীগৰাকী নাৰী নে পুৰুষ তাক বুজাবলৈকো অসমীয়া ভাষাত ‘ী-কাৰ’ বা ‘ি’-কাৰৰ উপস্থিতি আছে, আমি ভাবোঁ তাক সৰলীকৰণ কৰাৰ প্রয়োজন নাই। দৈনন্দিন জীৱনতে এইখিনি আয়ত্ত কৰিলে ভাষাটোৱে পাৰস্পৰিক যোগাযোগৰ ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্রখন আমাৰ বাবে যিমান সৰল কৰি তুলিব, সৰলীকৃত ভাষাই কিন্তু মুঠেও নকৰে। ফলত উদ্দেশ্য সঠিক হ’লেও ভুল প্রক্রিয়াৰে যদি সমতাৰ বা সৰলীকৰণৰ নামত অসতর্কভাবে আমি এইধৰনৰ শব্দ-বিদায়োৎসৱত ভাগ লওঁ তেন্তে ইতিমধ্যে চহকী ভাষা এটাৰ প্রকাশ ক্ষমতা হ্ৰাস পাবলৈ বেছি দিন নাই। সেয়েহে, গোলকীকৰণৰ বতাহক ‘একাকীকৰণ’ৰ ধুমুহাত পৰিণত নকৰি নিজস্বতাখিনিৰ সতে সন্মিলনৰ মাধ্যম বুলি স্বীকাৰ কৰাতহে আমাৰ মঙ্গল বুলি ভাবোঁ।\nবিষয় নাৰীবাদ ৰাজনীতি\nNo Comments : "ইটো সিটো বহুতো (সৃষ্টি শ্রেয়ম)"


মণিৰাম দেৱান আৰু জাতীয় পুঁজি - মুক্ত চিন্তা\nমণিৰাম দেৱান আৰু জাতীয় পুঁজি\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা : মণিৰাম দেৱান : দেশপ্ৰেমিক নে? »\nফেইচবুকৰ ‘মুক্ত চিন্তা'ৰ গোটৰ ‘দেৱাল'তে আমি ১৫ জুলাই,২০১৫ তাৰিখে অসম ইতিহাসৰ এক আকৰ্ষণীয় চৰিত্ৰ মণিৰাম দেৱানক লৈ দিয়া এটা প'ষ্টক কেন্দ্ৰ কৰি এক গভীৰ পৰ্যায়ৰ¸ নতুন চিন্তা-চেতনা উদ্ৰেককাৰী বিতৰ্ক চলিছিল৷ উক্ত বিতৰ্কত ভাগ লৈ দুগৰাকীমান সন্মানীয় আলোচকে মণিৰাম দেৱানক জাতীয় পুঁজিৰ নিৰ্মাতা হিচাপে অভিহিত কৰিছিল৷ এই আলোচনাত অসমৰ জাতীয় পুঁজি নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত মণিৰাম দেৱানৰ ভূমিকা কেনে আছিল, সেই সম্পৰ্কত কিছু আলোচনা কৰিব বিচৰা হৈছে৷\nপূৰ্বৰ আলোচনাত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে মণিৰাম দেৱান প্ৰকৃতাৰ্থত দেশপ্ৰেমিক নাছিল, তেওঁৰ দেশপ্ৰেমৰ আঁৰত প্ৰচ্ছন্ন হৈ আছিল আত্মস্বাৰ্থ আৰু সুবিধাবাদ৷ ঐতিহাসিকসকলে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত এক জাতীয় বীৰসত্তা নিৰ্মাণৰ স্বাৰ্থতেই হওক বা অন্য কোনো কাৰণতেই হওক, মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ নেতিবাচক দিশবোৰ (যিয়ে অসমৰ স্বাধীনতাৰ ৰবি অস্তমিত কৰি তোলাত অৰিহণা যোগাইছিল) ঢাকোন দি ৰাখি তেওঁক অসম বা ভাৰতৰ মহান স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰূপে বন্দিত কৰি থৈ গ'ল৷ সেই ঐতিহাসিকসকলৰ ভিতৰত বেণুধৰ শৰ্মা আছিল অগ্ৰণী৷ শৰ্মাই ‘পূৰ্বৰ লিখিত কথাবিলাকৰ সত্যাসত্য নিৰ্ণয় কৰি, অতিৰিক্ত বা অতিৰঞ্জিতখিনি বাদ দি খাপখোৱাখিনি জোখত ৰাখি আৱেগশূন্য হৈ নিৰপেক্ষভাৱে ঘটনাৰ যি ইতিবৃত্ত লিখা হয় সিয়েই সঞ্জাত যাব পৰা বুৰঞ্জী' (‘জয়মতী কুঁৱৰী : বুৰঞ্জীৰ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষা', মণিদীপ, সপ্তম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যা, পৃঃ ৫১) বুলি ক'লেও মণিৰাম দেৱান গ্ৰন্থ ৰচনাৰ বেলিকা তেওঁ নিজেই সেই ৰচনা বিধি মানি নচলিল৷ এই সম্পৰ্কত প্ৰসিদ্ধ ঐতিহাসিক ডঃ হেৰম্বকান্ত বৰপূজাৰীয়ে লেখিছে– ‘ ১৯৬৩ চনত প্ৰকাশিত আমাৰ ৰচিত Assam In the Days of the Company গ্ৰন্থত মণিৰামৰ চৰিত্ৰ নতুনকৈ মূল্যায়ন হোৱাত বিদ্বত সমাজত কিছু খু-দুৱনি হ'ল, বীৰ বন্দনাত ব্যাঘাত জন্মিল৷ “নানা সাজ-পোছাক আৰু মণি-মুক্তাৰে সুশোভিত মণিৰামক নঙঠা কৰাত কোনো কোনো মহল বিতুষ্টও হ'ল৷ ...এদিন পুৱা লাখুটিডাল লৈ শৰ্মায়ো আমাৰ উজান বজাৰৰ ঘৰ পায়হি৷ ...ওপৰে ওপৰে চাই তেখেতে সেইদিনা কিতাপ লৈ যায় আৰু কেদিনমানৰ পিছত ফিৰত দি কয়হি, তোমাৰ তথ্যৰ ভালেখিনি ছিলঙৰ অফিচত আছে, ময়ো জানো, কিন্তু সেইখিনি সংযোগ কৰিবলৈ হ'লে মণিৰামৰ আমূল পৰিৱৰ্তন হ'ব৷' (‘বেণুধৰ শৰ্মা : সাহিত্যিক নে ঐতিহাসিক?', গৰীয়সী, তৃতীয় বছৰ, অষ্টম সংখ্যা, মে', ১৯৯৬)৷ বৰপূজাৰীৰ দৰে দুগৰাকীমান নিৰপেক্ষ, তথ্যসচেতন আৰু যুক্তিনিষ্ঠ ঐতিহাসিকে নিৰ্মোহ আৰু নিৰপেক্ষ ইতিহাস চৰ্চাৰে এই সত্য পোহৰলৈ আনে যে মণিৰাম দেৱান প্ৰকৃতাৰ্থত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী নাছিল, তেওঁ আছিল বুৰ্জোৱা পুঁজিপতি হোৱাৰ স্বপ্ন দেখা এজন অগ্ৰণী থলুৱা চাহ খেতিয়কহে৷\nঅন্তৰ্কন্দলত জৰ্জৰিত আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ শাসনাধীন অসম ভূমিৰপৰা মানক খেদিবলৈ আহি ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে প্ৰথমাৱস্থাত অসমৰ সাৰ্বভৌমত্বত কোনোধৰণৰ হস্তক্ষেপ নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল৷ অথচ, দেশখনত বিপুল প্ৰাকৃতিক সম্পদ প্ৰত্যক্ষ কৰি আৰু সেই সম্পদ লুন্ঠনেৰে ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থ পূৰণৰ আশা দেখি পূৰ্বৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আওকাণ কৰিলে৷ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে অসমত চাহখেতিৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে অৱগত হৈ চাহ বাগিছা পাতিবলৈ পৰম তৎপৰতাৰে উদ্যোগ ল'লেও তৎকালীন অসমৰ দুৰ্গম আৰু বহু পৰিমাণে আচহুৱা অঞ্চলবোৰত বিভিন্ন দিশৰপৰা কেতবোৰ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল৷ তেনে অসুবিধাবোৰৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে সদ্য ক্ষমতা-অপসাৰিত আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ এচাম আমোলা আৰু সামন্তীয় প্ৰভুৰ সন্ধান কৰিছিল, যিয়ে ব্ৰিটিছৰ ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থ পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত সহায়-সহযোগ কৰিব পাৰে৷ অৱশ্যে, ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলে আহোম ৰাজবংশৰ বিষয়ববীয়াসকলক বিশ্বাসত ল'ব পৰা নাছিল৷ তেওঁলোকে ভালদৰেই বুজিছিল যে আহোম ৰাজবংশৰ স্বাধীনমনা বিষয়ববীয়াসকলে তেওঁলোকক বিশেষ সহায়-সহযোগ নকৰে, বৰং হৃত স্বাধীনতা আৰু মান-মৰ্যাদা উদ্ধাৰৰ বাবে বিদ্ৰোহ কৰি তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থ পূৰণত বিধি-পথালিহে দিব৷ সেয়ে তেওঁলোকে আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱশালী অনা-আহোম বিষয়া, কলিতা ৰজা হিচাপে খ্যাত মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ কাষ চাপিছিল আৰু তেওঁক চাহ বাগিছা পাতিবৰ বাবে আৰম্ভ কৰা আসাম কোম্পানিৰ দেৱানৰূপে নিযুক্তি দিছিল৷\nদেৱানৰূপে নিযুক্ত হোৱাৰ পূৰ্বেই মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ উজনি অসমত ইমানেই প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি আছিল যে ব্ৰিটিছসকলে তেওঁৰ স্থান আহোম ৰজাৰ পিছতে বুলি গণ্য কৰিছিল৷ মণিৰামৰ এনেদৰে প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি বৃদ্ধি পোৱাৰ কাৰণ হ'ল, তেওঁ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পিতৃ পৰিয়ালৰপৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ মাটি-বাৰী, ধন-সোণ লাভ কৰাৰ উপৰি আহোম ৰজাৰ আশিসধন্য হৈও বিস্তৰ ভূ-সম্পত্তি, প্ৰায় তিনি হেজাৰ গৰু-ম'হৰ গৰাকী হৈছিল৷ মণিৰামে মৌজাদাৰী লাভ কৰাৰ লগতে নিজাববীয়াকৈ পাম, খাত আদি পাতিছিল৷ চাৰিগৰাকী পত্নীৰ স্বামীত্ব অৰ্জন কৰি যোৰহাট, অৰ্জুনগুৰি, নাজিৰা, বিশ্বনাথ, চাৰিং আদিত আঠটা বাসগৃহ নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ মণিৰামে কাঠ, কয়লা, হাতী, আবকাৰী মহল আদি ব্যৱসায়ত জড়িত হোৱাৰ লগতে আহোম ৰাজত্বকালত সাধাৰণ প্ৰজাৰপৰা কৰ হিচাপে সংগৃহীত ৰাজকোষৰ ধন আত্মসাৎ কৰিও নিজৰ ওচৰত অলপীয়াকৈ থলুৱা পুঁজি সঞ্চয় কৰি ৰাখিছিল৷\nব্ৰিটিছ প্ৰশাসন আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগী ঔপনিৱেশিক পুঁজিপতিসকলে স্থানীয়ভাৱে এনে এগৰাকী লোকক সাৰথি হিচাপে পাই দুগুণ উৎসাহেৰে চাহ বাগিছা পতা কাৰ্যত মনোনিবেশ কৰিবলৈ ল'লে৷ প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁলোক মণিৰামৰ সামাজিক প্ৰভাৱ, বুদ্ধিবৃত্তি আৰু কৰ্মনিষ্ঠাত খুবেই মুগ্ধ হৈছিল৷ তেওঁৰ সহায়-সহযোগে সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰৰ গতি ত্বৰান্বিত কৰিব বুলিও পতিয়ন গৈছিল৷ আসাম কোম্পানিৰ ইতিহাসত উল্লেখ আছে –‘The services of Muneeram, the Dewan, appointed on the recommendation of Captain Jenkins, who isaman of wealth and consideration andanative of Upper Assam would be of greatest utility in completing these arrangements.’ (History of the Assam Company)৷ এই মন্তব্যই এয়াই প্ৰতীয়মান কৰে যে আসাম কোম্পানিৰ আস্থা আৰু বিশ্বাসভাজন হোৱা মণিৰাম হৈ পৰিছিল আসাম কোম্পানিৰ সৰ্বময় কৰ্তা৷ নিজৰ যোগ্যতা আৰু বিচক্ষণতাৰ গুণত ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী হৈ পৰা মণিৰামক আসাম কোম্পানিয়ে আন ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলতকৈ বেছি দৰমহা আৰু অন্যান্য সা-সুবিধা প্ৰদান কৰিছিল৷ এই কাৰ্যত এচাম ব্ৰিটিছ কৰ্মচাৰী অসন্তুষ্ট হ'লেও তেওঁলোকে কোম্পানিৰ বৃহত্তৰ স্বাৰ্থৰ খাতিৰতে নীৰৱে আছিল৷ কাৰণ মণিৰামৰ সহায়-সাৰথি আৰু প্ৰতিপত্তিক অৱলম্বন হিচাপে লৈয়ে কোম্পানিয়ে লিগিৰীপুখুৰী আৰু গাভৰু পৰ্বতত চাহ বাগিছা পাতিছিল৷\nপ্ৰথমাৱস্থাত মণিৰামে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ প্ৰতি চৰম আনুগত্য স্বীকাৰ কৰাই নহয়, ব্ৰিটিছসকলক অমৰাৱতীৰ ৰজা ইন্দ্ৰৰ দৰে শক্তিমন্ত আৰু প্ৰিয়ব্ৰত ৰজাৰ দৰে চিৰগৌৰৱময় হোৱাৰ বাবে ‘ভগৱান'ৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনাইছিল৷ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ বিৰুদ্ধে সময়ে সময়ে স্থানীয় স্বাধীনমনা ব্যক্তিসকলে সূচনা কৰা বিদ্ৰোহবোৰ দমনৰ ক্ষেত্ৰত মণিৰামে আগভাগ লৈছিল৷ কেৱল সেয়াই নহয়, ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যবাদীসকলে আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁৱৰ পুৰণি কীৰ্তিস্তম্ভ আদি ধ্বংস কৰি তাত চাহ বাগিছা পতা আৰু চাওফাসকলৰ মৈদাম খান্দি তাত পোত খাই থকা বহু মূল্যৱান মণি-মুকুতা আদি নিজ দেশলৈ নিয়া কাৰ্যৰ প্ৰতিও মণিৰামে নীৰৱে সমৰ্থন আগ বঢ়াইছিল৷\nসেই একেজন মণিৰাম দেৱানৰ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ সৈতে কিয় সংঘাত আৰম্ভ হ'ল, সেয়া অসম ইতিহাসৰে এক কৌতূহলোদ্দীপক বিষয়৷ সেই সংঘাতৰ আঁৰত কেনেধৰণৰ কথাই ক্ৰিয়া কৰিছিল, তাৰ সঠিক বিশ্লেষণ নহ'লে মণিৰামৰ চৰিত্ৰটিৰ অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ নহয়৷ মণিৰাম চৰিত্ৰৰ পুংখানুপংখ অধ্যয়নে এয়া স্পষ্ট কৰে যে অসমীয়া অভিজাত সম্প্ৰদায়ৰ এই বিচক্ষণ প্ৰতিভূজনে কোম্পানিক সহায় কৰিছিল ঠিকেই, কিন্তু তাৰ অন্তৰ্নিহিত উদ্দেশ্য আছিল অসমৰ ভৌগোলিক অৱয়ব আৰু সমাজ জীৱনৰ সৈতে প্ৰায় অপৰিচিত ব্ৰিটিছসকলক শ'লঠেকত পেলাই নিজৰ সুবিধাবাদ আৰু অৰ্থনৈতিক স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰি ৰখাহে৷ ইউৰোপীয় বুৰ্জোৱা পুঁজিবাদীৰ সংস্পৰ্শলৈ আহি মণিৰামে কম সময়তে বুজি পাইছিল যে চাহ খেতি এক লাভজনক ব্যৱসায় আৰু ৰাজ্যখনত এই খেতিৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা আছে৷ সেয়ে নিজাববীয়াকৈ সঞ্চয় কৰি ৰখা পুঁজিখিনি তেওঁ চাহ খেতিত বিনিয়োগ কৰিবৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰিছিল৷ এই পৰিকল্পনা বাস্তৱায়িত কৰাৰ পূৰ্বে চাহ খেতি কৰিবৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কিটিপ-কৌশলবোৰ আয়ত্ত কৰি লোৱাটো তেওঁৰ বাবে প্ৰয়োজন হৈ পৰিছিল আৰু সেই উদ্দেশ্যৰে তেওঁ ইংৰাজৰ লগত মিতিৰালিও প্ৰগাঢ় কৰি তুলিছিল৷\nমণিৰামে ‘ব্ৰিটিছতে শিকা ব্ৰিটিছতে বিকা'ৰ পাং পাতিলেও তেওঁৰ সেই গোপন অভিপ্ৰায় ব্ৰিটিছসকলে পাছলৈ নুবুজাকৈ থকা নাছিল৷ ব্ৰিটিছসকলে সুযোগসন্ধানী আৰু উচ্চাকাংক্ষী মণিৰামে একচেটিয়াকৈ তেওঁলোকৰ সমকক্ষ হৈ চাহ খেতিত পুঁজি বিনিয়োগ কৰাটো কোনোপধ্যে মানি ল'ব পৰা নাছিল৷ মণিৰামে নিজৰ সঞ্চিত পুঁজিৰ স্বাধীন বিকাশৰ উদ্যোগ লৈ ব্ৰিটিছৰ ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থত বিধি-পথালি দিয়াৰ বাবেই বিলৈ-বিপত্তিৰো সন্মুখীন হ'বলগীয়া হ'ল৷ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনে মণিৰামৰ পৰিকল্পনা কলিতে ব্যৰ্থ কৰিবৰ বাবে তেওঁৰ ওপৰত অৰ্থনৈতিক হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ ধৰিলে৷ সেই উদ্দেশ্যৰে প্ৰশাসনে মাটিৰ খাজনা বৃদ্ধি কৰাত তেওঁ খাজনা হিচাপে ভৰিবলগীয়া পৰিমাণ পাঁচশ টকালৈ বৃদ্ধি পালে৷ অথচ, সেই সময়ত প্ৰতি পুৰা ৰূপিত মাটিৰ খাজনা আছিল এটকা চাৰি অনা৷ অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ দায়িত্বত থকা ব্ৰডি চাহাবে মণিৰামৰ বিৰুদ্ধে বিভিন্ন প্ৰশাসনীয় কূট-কৌশল প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত দেৱানৰ হাতত অৱশিষ্ট হিচাপে ৰ'লগৈ মাথোন তিনিখন মৌজা আৰু পঞ্চাশ টকীয়া মাহিলি বেতনৰ চিৰস্তাদাৰিটোহে৷ ব্ৰডিৰ পাছত প্ৰশাসনৰ দায়িত্বত থকা হলৰইড চাহাবেও একে উদ্দেশ্যৰে মণিৰাম দেৱানক পুৰন্দৰ সিংহই বন্দোবস্তি দিয়া তিনিওখন মৌজা সামান্য অজুহাততে বাজেয়াপ্ত কৰি মণিৰামতকৈ সামাজিকভাৱে নিম্ন স্তৰৰ লোকক গতাই দিলে৷ এনেদৰে মণিৰামৰ পূৰ্বৰ মান-যশ আৰু প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি হ্ৰাস কৰা হৈছিল৷\nসন্দেহ নাই যে মণিৰাম দেৱানে ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ ছত্ৰছায়াত তেওঁৰ ব্যক্তিগত উচ্চাকাংক্ষা আৰু সুবিধাবাদ পূৰণ হোৱাটো অসম্ভৱ বুলি নিশ্চিত হৈ পৰাৰ পাছতেই সাম্ৰাজ্যবাদী ব্ৰিটিছৰ দখলৰপৰা অসমক মুক্ত কৰিবলৈ আৰু আহোম শাসনৰ পুনৰুদ্ধাৰেৰে নিজৰ প্ৰতিপত্তি পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ তৎপৰ হৈ উঠিল৷ এই উদ্দেশ্যৰে তেওঁ অসমৰ প্ৰশাসন ব্যৱস্থা সম্পৰ্কে অনুসন্ধান কৰিবলৈ অহা ব্ৰিটিছ বিষয়া মফট মিলছৰ ওচৰত এখন স্মাৰকপত্ৰ দাখিল কৰিছিল৷ স্মাৰকপত্ৰত মণিৰামে দেখাত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ সপক্ষে ওকালতি কৰিলেও তেওঁৰ গোপন উদ্দেশ্য আছিল নিজৰ হৃত প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰাহে৷ অৱশ্যে, উক্ত স্মাৰকপত্ৰত মণিৰাম দেৱানৰ অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু প্ৰশাসনিক দিশত থকা গভীৰ জ্ঞানৰ পৰিচয় ফুটি ওলাইছিল৷\nমণিৰাম দেৱানৰ আৰ্জিখন পাই মফট মিলছে উপলব্ধি কৰিছিল যে যিগৰাকী লোকক কমিছনাৰ জেনকিনছে প্ৰখৰ বুদ্ধিসম্পন্ন আৰু প্ৰতিপত্তিশীল ৰূপে বিবেচনা কৰি আসাম কোম্পানিৰ দেৱান হিচাপে নিযুক্তি দিছিল, তেনে এজন লোকৰ প্ৰভাৱ আৰু প্ৰতিপত্তি হ্ৰাস নকৰিলে অদূৰ ভৱিষ্যতে ঔপনিৱেশিক স্বাৰ্থ পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত পদে পদে বাধাৰ সন্মুখীন হ'ব৷ ব্ৰিটিছে উপনিৱেশিক স্বাৰ্থ পূৰণৰ পথ মসৃণ কৰি ৰাখিবৰ বাবে মণিৰামৰ বিৰুদ্ধে নানা কূট-কৌশল ৰচনা কৰিবলৈ ধৰাত মণিৰামে এইবাৰ আবেদন-নিবেদনেৰে কাম নিসিজিব বুলি ভাবি অসমৰ একাংশ স্বাধীনতাকামী ব্যক্তিৰ সহযোগত ব্ৰিটিছবিৰোধী সশস্ত্ৰ অভিযানৰ পৰিকল্পনা কৰিলে৷ উক্ত অভিযানত মণিৰামে হ'লে এক নিৰাপদ দূৰত্বতহে অৱস্থান কৰিছিল৷ অৰ্থাৎ কলিকতাত আশ্ৰয় লৈ অসমৰ বিদ্ৰোহীসকললৈ উচটনিমূলক চিঠি লেখিয়েই তেওঁ বিদ্ৰোহী ভূমিকা পালন কৰিছিল৷ দুৰ্ভাগ্যবশতঃ মণিৰামৰ সেই পৰিকল্পনা ব্যৰ্থ হ'ল৷ মণিৰামে ‘ভাট'ৰ যোগেদি ৰজালৈ পঠোৱা এখন গোপন চিঠি যোৰহাটৰ আৰক্ষী দাৰোগা হৰনাথ পৰ্বতীয়া বৰুৱাৰ হাতত ভুলক্ৰমে পৰাৰ পাছতে কৰ্নেল জেনকিন্স, কৰ্নেল হেনে আৰু হলৰইডে বিদ্ৰোহ মষিমূৰ কৰিবলৈ তৎক্ষণাৎ কঠোৰ প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে৷ মণিৰামক কলিকতাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগতে অসমত থকা বিদ্ৰোহীসকলকো কৰায়ত্ত কৰা হয়৷ ৰাজদ্ৰোহৰ অপৰাধত বিদ্ৰোহীসকলৰ বিচাৰ কৰি মণিৰামক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়৷\nমণিৰাম চৰিত্ৰটিৰ অধ্যয়নৰ অন্তত এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পাৰি যে মণিৰামক প্ৰকৃতাৰ্থত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী বুলি অভিহিত কৰিব নোৱাৰিলেও তেওঁ আছিল থলুৱা পুঁজি (সেই পুঁজি যি উপায়েৰেই সংগ্ৰহ নকৰক)ৰ বিকাশ বিচৰা এজন ভৱিষ্যদৰ্শী অসমীয়া উদ্যোগপতি৷ প্ৰচণ্ড উচ্চাকাংক্ষী আৰু আত্মবিশ্বাসী মণিৰাম দেৱানে আসাম কোম্পানি ত্যাগ কৰাৰ পাছত আপোন চেষ্টা আৰু অধ্যৱসায়ৰ গুণত ব্ৰিটিছৰ অলেখ প্ৰতিবন্ধকতা নেওচিও চিনামৰা আৰু চেংলুঙত দুখনকৈ চাহ বাগিছা স্থাপন কৰি কম সময়ৰ ভিতৰতে নদন-বদন কৰি তুলিছিল৷ উল্লেখ্য যে ১৮৫২ চনলৈকে শিৱসাগৰত গাইগুটীয়াকৈ পতা তিনিখন বাগিছাৰ দুখনেই আছিল মণিৰাম দেৱানৰ, এখনহে চাহাবৰ৷ ব্ৰিটিছ পুঁজিপতিসকলৰ লগত সমানে ফেৰ মাৰিবলৈ মণিৰামে সুদূৰ চীন দেশৰপৰাও চাহ খেতিত অভিজ্ঞ লোক অনাৰ বন্দবস্ত কৰিছিল৷ সেইদৰে, নিজৰ বাগিছা দুখনত উৎপাদিত চাহপাত স্থানীয় বজাৰতে বিক্ৰী কৰাৰ বাবে সকলো প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাত থলুৱা বাসিন্দাসকলৰ মাজত প্ৰয়োজনীয় পানীয় হিচাপে চাহৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছিল৷ এনেদৰেই মণিৰাম দেৱানে চাহ বাগিছাৰ স্বত্বাধিকাৰীৰূপে প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া তথা ভাৰতীয় হোৱাৰ খ্যাতি অৰ্জন কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল৷\nব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিক চৰিত্ৰৰ প্ৰশাসন আৰু বিনিয়োগৰ ধাৰাটিৰ লগত সমানে ফেৰ মাৰিবলৈ মৰসাহ কৰা মণিৰাম দেৱানে পৰিকল্পনা কৰা মতে আগ বাঢ়িবলৈ সুবিধা লাভ কৰা হ'লে অসমত নিঃসন্দেহে থলুৱা পুঁজিৰ অৱলম্বনত অৰ্থনৈতিক উদগতিৰ এক নতুন ধাৰা প্ৰৱৰ্তন হ'লেহঁতেন৷ সেইদৰে, তেওঁ আত্মস্বাৰ্থ আৰু সুবিধাবাদী মানসতাৰপৰা মুক্ত হৈ থাকিব পৰা হ'লে তেওঁৰ বিচক্ষণতা, প্ৰতিভা আৰু দূৰদৰ্শিতাৰ জোৰত অসমৰ ইতিহাসৰ গতিয়েই সলনি হৈ পৰিলহেঁতেন৷\n১. স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু অসম, অসম প্ৰকাশন পৰিষদ।\n২. চিপাহী বিদ্ৰোহ আৰু পৰ্বতীয়া বৰুৱা, গোলোকেশ্বৰ বৰুৱা৷\n৩. হেৰোৱা দিনৰ কথা, ডঃ লীলা গগৈ।\n৪. বেলি মাৰ গ'ল, ডঃ লীলা গগৈ।\n৫. মণিৰাম দেৱান, বেণুধৰ শৰ্মা৷\n৬. আমাৰ বেণুধৰ, বেণুধৰ শৰ্মাৰ সোঁৱৰণী গ্ৰন্থ৷\n৭. মণিৰাম দেৱানৰ গীত, ডঃ লীলা গগৈ৷\nA History of Assam – Edward Gait.\nA Glimpse of Assam– Upen Barua.\nReport on Assam– A. J. M. Mills.\nA Comprehensive History of Assam– Dr. S. Barua.\nAssam in the Days of Company– Dr. H. K. Barpujari.\nPolitcal History of Assam during the 19th. Century- Dr. B. B. Hazarika.\n1857 in Assam – Dr. Mahendra Bora.\nNationalist Upsurge in Assam– Edited by Dr. A. Barua.\nManiram Dewan and Contemporary Assamese Society– Dr. A. K. Dutta.\nPlanter Raj to Swaraj– Dr. A. Guha.\n১.মণিদীপ, সম্পাদক : মহেন্দ্ৰ বৰা।\n২. গৰীয়সী, সম্পাদক : চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া৷\nবিষয় মণিৰাম দেৱান\n1 Comment : "মণিৰাম দেৱান আৰু জাতীয় পুঁজি"\n" এই উদ্দেশ্যৰে তেওঁ অসমৰ প্ৰশাসন ব্যৱস্থা সম্পৰ্কে অনুসন্ধান কৰিবলৈ অহা ব্ৰিটিছ বিষয়া মফট মিলছৰ ওচৰত এখন স্মাৰকপত্ৰ দাখিল কৰিছিল৷ স্মাৰকপত্ৰত মণিৰামে দেখাত কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ সপক্ষে ওকালতি কৰিলেও তেওঁৰ গোপন উদ্দেশ্য আছিল নিজৰ হৃত প্ৰভাৱ-প্ৰতিপত্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰাহে৷"\nI agree that Maniram's character is inagrey zone. Rather than making him the saint or devil I will accept him as he was. But could the writer of the article please explain how he got the idea of "গোপন উদ্দেশ্য" as mentioned above? Are there any sources? Or is it just your own interpretation/guess based onapersonal bias?


শিপা-বেদান্ত ফুকন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচিংগাপুৰৰ হেডকোৱাৰ্টাৰলৈ মেইলখন পঠিয়াই কফিত চুমুক মাৰে শইকীয়াই। কলিকতা শাখাৰ মাল্টিনেচনেল অফিচটোৰ তেওঁ মুখ্য কাৰ্য্যবাহী বিষয়া। অলেখ দুখ-কষ্টৰ মাজেৰে ইঞ্জিনিয়াৰিঙ শিক্ষা সাং কৰি দোপদদোপে উন্নতি কৰি আজি এই অৱস্থা পাইছেহি। বিলাসী গাড়ী, বিলাসী ঘৰ, সুন্দৰী পত্নীৰ লগতে দুটাকৈ মৰমলগা দেৱশিশুৰে বেছ ঈৰ্ষণীয় তেওঁৰ জীৱন।\nকনফাৰেঞ্চ হলত কৰিবলগীয়া কামবোৰ কৰ্মচাৰীসকলক বুজাই, তেওঁৰ পাৰ্চনেল চেক্ৰেটেৰীক দিল্লীলৈ ফ্লাইটৰ টিকট কাটিবলৈ দিলে, এসপ্তাহৰ বাবে তেওঁ দিল্লীলৈ যাব অফিচৰ কামত। খুটিনাটি মাৰি আধৰুৱা কামবোৰ চেক্ৰেটাৰীক বুজাই শেষবাৰৰ বাবে তেওঁ ৰূমটোলৈ চালে, ড্ৰাইভাৰজনে আহি তেওঁৰ বেগ, লেপটপ গাড়ীলৈ লৈ গ’ল।\n“জিন্তিহঁতৰ স্কুললৈ ব’লা” ড্ৰাইভাৰক নিৰ্দেশ দিয়ে শইকীয়াই।\nডাঙৰজনী ক্লাছ নাইনত পঢ়ে, সৰুটো পঢ়ে ফাইভত, চহৰখনৰ আটাইতকৈ নাম কৰা ৰেচিডেঞ্চিয়েল স্কুলখনৰ ছাত্ৰ সিহঁত। বেছ টকা-পইছা খৰচ হয় দুয়োজনীৰ নামত, হওক সিহঁত ভাল হ’লেই হ’ল।\nদুয়োটাকে কপালত দুটা চুমা খাই শইকীয়া যাবলৈ ওলাই, ডাঙৰছোৱালীয়ে পাছফালৰ পৰা মাত লগাই, ভায়েকে নুশুনাকৈ দেউতাকৰ কাণে কাণে কিবা কয়, তাইৰ চকুলৈ নোচোৱাকৈ তেওঁ বাট লয়।\nৰেলখনত খিৰিকীৰ কাষৰ চিটটোত বহি সি চাই ৰয় দূৰলৈ, চকুৰে মনিব পৰালৈ। মাজে মাজে এখন হাত বাহিৰলৈ উলিয়াই বতাহৰ গতিবেগ পৰীক্ষা কৰে, বতাহে ঠেলি লৈ আহে পাছলৈ। সকলো ফালে সেউজীয়া, ধাননি পথাৰবোৰ সোণবৰণীয়া, মাজে মাজে পানীৰ ডোঙা, ভেঁট ফুলবোৰ ফুলি আছে, কিছুমান পূৰঠ হৈছে। পূৰঠ ভেঁটফুলৰ গুটি খাবলৈ এক অদ্ভুত সোৱাদ, মুখখনত কিবা বুৰবুৰণি উঠি যায়।\n“ছাৰ ঘৰ পালোঁহি!” ড্ৰাইভাৰৰ মাতত সম্বিৎ ঘূৰি আহিল শইকীয়াৰ।\n“ তুমি বাহিৰে বাহিৰে ষ্টেচনলৈ যোৱা, মোৰ এজন আলহী আহিব, তোমাৰ নাম্বাৰ মই তেওঁক দি দিছো।”\nদুৱাৰখনৰ হেণ্ডেল পকাই শইকীয়া ভিতৰ সোমাই, আজি বাল্যবন্ধু ধন অহাৰ কথা, ক’ৰ পৰা ফোন নম্বৰ সংগ্ৰহ কৰিলে তেওঁ নাজানে। আৰু তাৰ ফোন কৰাৰ যিটো ধৰণ নাকচ কৰাৰ কথাই নাহে, যেন নাহিবি বুলি ক’লেও ঘৰ সোমাবহি, প্ৰায় পোন্ধৰ বছৰ মূৰত হয়তো লগালগি হ’ব।\n“ দেউতা, মাৰ লগত বেছিকৈ কাজিয়া নকৰিবা! মাক মৰম কৰিবা দেই!”\nবৰ জীয়ৰী জিন্তিয়ে কাণে কাণে কোৱা কথাষাৰে বৰ আমনি কৰিছে তেওঁক।\nসিহঁত দুটাক হোষ্টেলত থোৱাৰ প্ৰায় তিনি বছৰেই হ’ল। দুয়োৰে মাজত বাঢ়ি অহা ব্যৱধান, বাঢ়ি অহা কাজিয়া-পেছাল লগতে ঘৰুৱা অশান্তিবোৰে ক্ষতি কৰিব বুলিয়েই দুয়োটা সন্তানক হোষ্টেলত থ’লে।\nএকেখন চাদৰ তলত থাকিলেও দুয়ো বাস কৰে একোখন পৃথক পৃথিৱীত। আজিকালি সিহঁতে কাজিয়া প্ৰায় নকৰেই, অতি প্ৰয়োজনীয় কথাৰ বাহিৰে সিহঁতৰ মাজত ভাবৰ আদান প্ৰদানেই যে নহয়।\nযোৱা কেইবছৰমানৰ পৰা দুয়োটাই মানসিক চিকিৎসকৰ কাষলৈ যায়, হতাশা তথা মানসিক চাপৰ দৰৱ খায়। থেৰাপিষ্টৰ লগত কথা পাতে, ওহোঁ তাৰপাছতো যেন কিবা এটা হৈ উঠা নাই।\nআজিকালি তেওঁ প্ৰায়েই তাহানিৰ শৈশৱ তথা ল’ৰালিৰ দিনবোৰত ডুব যায়, পিতপিতাই ঘূৰি ফুৰা সেই গাওঁখন, সেই পথাৰখন, মনত খন্তেকীয়া সুখ পায়।\nলোকেল মুৰ্গীৰ লেগ পিচটো চুপি চুপি এক অদ্ভুত শব্দ কৰি বেছ তৃপ্তিৰে খাইছে বাল্যবন্ধু ধনে। এনেও ৰন্ধা বঢ়া কৰাত এওঁৰ হাতখন ভাল, পানীগিলাচ খাই দীঘলকৈ উগাৰ এটা মাৰি সি ক’লে-\n“ বুজিছ, মুৰ্গীয়েই হওক বা খাহীয়েই হওক মাংসৰ হাৰ্ডিৰ ভিতৰত থকাখিনি চুপি চুপি খালেহে মই শান্তি পাওঁ। “\n” বাৰু তই এটা কথা কচোন, তোৰ চকুৰ গুৰিবোৰ কিয় ক’লা পৰিছে? আৰু ভাত খাই এইবোৰ কি ঔষধ খালি?”\nবেছ বিৰক্তি অনুভৱ কৰিলে শইকীয়াই, ই এনেয়েও অলপ বেছি কথা কয় আগৰে পৰাই। মুখখনৰ লাগ বান্ধ নাই, যাকে তাকে যি তি কথা কৈ দিয়ে, কোনোবাই টানকৈ ক’লেও তাৰ গাতেই নালাগে।\n”খালো আৰু কিবা, তই শুই থাকগৈ যা, ভাগৰি আহিছ আৰু পৰহিলৈ মই দিল্লীলৈ যাম, অফিচৰ কামত, পেকিং কৰিব আছে।”\n“ পৰহিলৈ ময়ো যামগৈ, ময়ো কিন্ত সহজে এৰি দিয়া ভকত নহয়, কিবা কিবি যে জ্বলিছে গোন্ধ মই পাইছোঁ, জুই নুমুৱাইহে যাম কৈ থ’লোঁ। আৰু জানমণিক লগত লৈ ইহঁত দুটাক কাইলৈ মই হোষ্টেলৰ পৰা লৈ আহিমগৈ। তই শো গৈ তাইৰ লগত মোৰ কথা আছে। “ গম্ভীৰ মাতেৰে ধনে ক’লে।\nবিছনাত পৰি চকুকেইটা মুদি, আকৌ এবাৰ মনত পেলালে শৈশৱলৈ।\nগৰমৰ বন্ধ, স্কুলৰ পৰা গৰম বন্ধত কৰিবলগীয়া কামৰ ভিতৰত কলপাতত লিখাটো অন্যতম। কলপাতবোৰ কাটি তাত বিভিন্ন ধৰণৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তভুৰ্ক্ত পাঠবোৰৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ লিখিব লাগে আৰু সেইবোৰ লিখি পানীত কেইদিনমান ডুবাই থ’ব লাগে। কলপাতবোৰ যেতিয়া কেইদিনমান পানীত ডুবাই থোৱা হয় তেতিয়া লেখাবোৰ স্পষ্ট হৈ পৰে। কলপাতবোৰ লেখি ডাঙৰকৈ নুৰা কৰি ৰচী এডালেৰে বান্ধি সিহঁতৰ কুঁৱাটোত পেলাই থৈ দিয়ে সিহঁতে। স্কুল খোলাৰ লগে লগে সেইবোৰ উঠাই আনি মাষ্টৰক দেখুৱাইগৈ। মাষ্টৰেও উপৰি উপৰি অলপ চাই চটপ্ কৈ বেতদালেৰে কলপাতখনত কোবাই কয়,\n“ ভাল হৈছে!”\nবছ, সেয়াই ফুৰ্টি, সিহঁতৰ মন উলাহে নধৰা হয়।\nগৰম বন্ধৰে এটি আবেলি চুবুৰীৰে তাতকৈ তিনিশ্ৰেণী তলত পঢ়া জানমণিয়ে খাটনি ধৰে,\n“ মোৰ কলপাতখিনি তোমালোকৰ কুঁৱাত থ’ব দিবা? “ ফুটুকীয়া ফ্ৰকটোৰে বৰ মৰম লগাকৈ তাই কয়।\n“ ঠিক আছে, দিম বাৰু, কিন্ত মই কি পাম?”\n“ এডাল পেঞ্চিল আৰু তিনিটা শিলিখা দিম” তাই কয়।\n“ওহোঁ ন’হব, মোক ইয়াতে এটা চুমা লাগিব” গালখন দেখুৱাই সি কয়।\nবগা গালখন হঠাতে সেন্দূৰীয়া হয়, কান্দি কান্দি তাই ঢাপলি মেলে, মাক গোচৰ দিয়ে। কণমানিজনীৰ কান্দোন দেখি মা অগ্নিশৰ্মা হয়।\n“ চুমা খুজিবৰ বয়স হ’লেইনে তাৰ! “\nপদূলি মূৰত কাণত ধৰি আঁঠুকাঢ়ি সি লাজে খঙে তলমুৱা হৈ থাকে। লগৰীয়াবোৰে কিৰিলি পাৰি জোকাই, বাটৰুৱাই ঘূৰি ঘূৰি চাই।\nএচিৰ টেম্পাৰেচাৰটো এঘাত কমাই সি বাগৰ সলায়, এলজলামে ক্ৰিয়া কৰিছে, তাৰ টোপনি আহিছে।\nঅফিচৰ কাম প্ৰায় কালিয়েই শেষ কৰি থৈছে সি, কাইলৈ সি দিল্লীলৈ যাব, আগতেও বহু বাৰ গৈছে অফিচিয়েল কামত। তাৰ কামত বেছ সুখী দিল্লী আৰু চিংগাপুৰৰ বিষয়া সকল, অত্যন্ত কষ্ট কৰিব পৰা ক্ষমতা আছে তাৰ, কামৰ নামত দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি দিব পাৰে। ছুটী প্ৰায় নলয়েই, দিন, মাহ বছৰ জুৰি মাথোঁ কাম আৰু কাম।\nপিছে প্ৰত্যেকটো ক্ৰিয়াৰে এটা বিপৰীত প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে। কৰ্মজীৱনত সুখী শইকীয়াই পিছে লাহে লাহে পাহৰি পেলাইছিল গাৰ্হস্থ্য জীৱনৰ দায়িত্ব।\nদিনটো অফিচত, ঘৰতো ৰাতি এপৰলৈ ফোনৰ উপৰি ফোন, লেপটপত ব্যস্ততা, নাই তেওঁৰ সময় নাই। জানমনিৰো ওজৰ-আপত্তিবোৰ, অভিযোগবোৰ লাহে লাহে জেদলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। সৰু সৰু কথাতে ইটোৱে সিটোৰ লগত কাজিয়াত লিপ্ত হৈছিল। লাহে লাহে দুয়ো একো একোটা শিললৈ ৰূপান্তৰিত হ’ল। এফালৰপৰা চাবলৈ গ’লে আজি সিহঁতৰ সকলো আছে, আনে দেখাকৈ, কিন্ত ভিতৰি আছে মাথোঁ শূন্যতা।\nকম্পিউটাৰটো চাট ডাউন কৰি সি ঘৰলৈ যাবলৈ সাজু হ’ল।\nধনক লগপোৱাৰ পৰা তাৰ মনটো কালিৰে পৰা কিছুমান মিশ্ৰিত আৱেগে হাঁহাকাৰ কৰিব ধৰিছে।\nদীঘলকৈ উশাহ এটা লৈ সি কলিংবেলটো বজালে।\nডাঙৰছোৱালী জিন্তিয়ে দুৱাৰখন খুলিয়েই দৌৰ দিলে ধনৰ ওচৰলৈ। ক’ৰবাৰ পৰা শিলগুটি আনি সি সিহঁতক ছেং গুটি খেলিবলৈ শিকাইছে। পাকঘৰৰ পৰা ভাঁহি আহিছে, প্ৰায় পোন্ধৰ বছৰ মানে নোপোৱা কিছুমান পুৰণি গন্ধ। ধনে গাঁৱৰ পৰা বোজাই লৈ আহিছে, কলডিল, ঔটেঙা, ভেদাইলতা, পচলা আৰু বহুতো মেটমৰা সম্ভাৰ।\nবৰা চাউলৰ পিঠাটো ৰঙাচাহত তিয়াই একামোৰ মাৰি সি সুধিলে\n“ কচোন তোৰ সংসাৰৰ খবৰ ক “\n“ ডাঙৰজনী এইবাৰ এইটত, সৰুজনী চিক্সত, দুয়োজনীয়েই এইবাৰ বৃত্তি পাইছে। গাৱঁৰে আমি পঢ়া স্কুলখনতেই পঢ়ে। পঢ়াই শুনাই গানে-নাচে সিহঁত সকলোতেই পাৰ্গত। মোৰ সিমান লাগি থাকিবলৈ সময় নাই, মাকেই চাই সিহঁতক। “\n“ বাৰু মোৰ অলপমান কথা আছে তোৰ লগত, কালি ৰাতি জানমণিয়ে মোক কৈছেই প্ৰায়বোৰ কথা তহঁতৰ সংসাৰৰ বিষয়ে, আকৌ তোক সুধি আমনি নকৰোঁ। মাথোঁ মোক এটা কথাৰ উত্তৰ দে, আৰু কিমান দিনলৈ এনেকৈ থাকিম বুলি ভাবিছ? “ তাৰ চকুলৈ চাই ধনে সুধিলে।\n“তই বুজি পোৱা নাই নে নুবুজাৰ ভাও জুৰিছ? আজি তই যি জীৱন কটাইছ মোৰ ভাৱ হয় তোতকৈ মই অত্যন্ত সুখী। ঘৰুৱা অশান্তিৰ বাবে তোৰ দৰে ল’ৰা ছোৱালীক মই হোষ্টেলত থ’ব লগা হোৱা নাই। সিহঁতৰ হাঁহি খিকিন্দালি, সিহঁতৰ সৰু সুৰা সুখবোৰে তৃপ্ত কৰি ৰাখিছে আমাৰ জীৱন। নিতৌ নিত্য-নতুন পৰিকল্পনাৰে আমি দুয়োজনেই পাৰ কৰো জীৱন, পৰিকল্পনা কৰো ভবিষ্যত জীৱনৰ। অতবছৰে আমি সংসাৰ কৰিলোঁ, ক’তা আমাৰচোন এতিয়াও আমনি নালাগে ইজনে আনজনৰ সংগ। পৰিয়াল, আত্মীয়স্বজন সকলোৰে লগত সুসম্পৰ্ক বৰ্তাই হাতে হাত ধৰি আগবাঢ়িছে আমাৰ জীৱন। “\n“ এই যে তোৰ অত্যন্ত ব্যস্ততাভৰা জীৱন, কালৈকো সময় নাই এইয়া হয়তো তই নিজৰ পৰা নিজকে আত্মগোপন কৰিব বিছাৰিছ। বুকুত কিবা এসোপা লৈ ফুৰিছ সেইয়া তোৰ চকুৱেই কয়।”\nদুয়োটা বহি ৰৈছে বেলকনিত, ধনে অনৰ্গল কৈ গৈছে আজি তাৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিবলৈ মন যোৱা নাই, মাথোঁ শুনি গৈছে, মাজে মাজে বুৰ গৈছে ভাৱত।\nতিনিটাকৈ ককায়েক, সৰুটোৰ লগত একে শ্ৰেণীতে পঢ়িছিল সি। হয় সি ভুল কৰিছিল চাগৈ, বন্ধুভগ্নীৰ প্ৰেমত পৰিছিল শৈশৱৰে পৰা, চুবুৰীৰে জানমণিৰ। কাৰোৰে সমৰ্থন নাছিল সিহঁতৰ সম্পৰ্কটোলৈ। সৰুতে মাকৰ মাৰ খাইছিল, ডাঙৰহৈ জানমণিৰ ককায়েকহঁতৰ।\nসিহঁত দুটাও আছিল নাচোৰবান্দা ইঞ্জিনিয়াৰিঙ শিক্ষা সাং কৰিয়েই এটি শীতৰ সন্ধিয়া পলুৱাই লৈ গৈছিল তাৰ শৈশৱৰ প্ৰেমক। দুয়োখন ঘৰে কোনোপধ্যেই মানি নলৈছিল সিহঁতৰ সম্পৰ্ক, অত্যন্ত জেদী হৈ সি ঘৰ ত্যাগ কৰিছিল, কায়িক আৰু মানসিকভাবে। এক অভেদ্য বেহু সাজি সকলোধৰণৰ লগ পাব পৰা সম্ভাৱনীয়তাবোৰ ৰূদ্ধ কৰি এক খোলাৰ ভিতৰত বন্দী হ’ল সি। ছিঙি পেলালে তাৰ শিপা, পিন্ধি ল’লে কৃত্ৰিমতাৰ মুখা। নগৰীয়া জীৱনত নিজকে উটুৱাই দিলে, আদৰি ল’লে কিছুমান ন ন অভ্যাস।\nজানমণিয়েও বহুবাৰ ওজৰ আপত্তি কৰিছিলে, ঘৰখনলৈ ঘূৰি যোৱাৰ, আকৌ এবাৰ ক্ষমা খুজি নিজৰ আপোন মানুহখিনিৰ লগ হোৱাৰ।\nসিয়ো কিবা অঁকৰা অহংকাৰী হৈ পৰিছিল, দেউতাক ঢুকুৱা খবৰ পাই এদিন মাজৰাতি মনে মনে দেউতাকৰ মৰাভেটিটোকে চাই আহিছিলগৈ, কিন্ত ঘৰৰ চৌহদত সি নোসোমাল। সেয়াই হয়তো সি শেষ বাৰ দেখিছিল, দূৰৰপৰাই তাৰ ঘৰখন, তাৰ গাওঁখন।\nতেতিয়াৰ পৰা আজি পোন্ধৰবছৰে অনেক কথাই সলনি হ’ল।\nকিন্ত আজিকালি, নাই সি চোন নোৱাৰা হৈ আহিছে দিনে দিনে, তাৰ আৰু একো ভাল নলগা হৈ আহিছে, মাথোঁ এক যন্ত্ৰৰ দৰে দিনৰ পাছত দিন, মাহ, বছৰ পাৰ হৈছে। কৃত্ৰিম মুখাখন খুলি তাৰো মন যায়, এই জানমণিক যেন ক’ব, “হ’ল আৰু বহুত, আমি আকৌ আগৰ দৰে হৈ যাওঁ আহা, ব’লা আমি ঘৰলৈ যাওঁ, আকৌ এবাৰ ক্ষমা খুজি চাওঁ। “\nনাই পৰা নাই সি, কিবা এক অদ্ভুত শংকা, লাজ, খং অভিমানে আকৌ কোচ খুৱাই লৈ আহে মনটো। আৰু কিমানদিন, বৰ জটিল হৈ পৰিছে দিনবোৰ, মনটো ভাল লগাবৰ বাবে দৰবৰ আশ্ৰয় ল’ব লগা হৈছে, অথচ মনটোৱে যি বিচাৰি আছে তাক দূৰতে বিদূৰ কৰিছে। সি নিজেও বুজি পাইছে, এই দৰৱে তাৰ মনৰ বিষবোৰহে কমাই আছে কিন্ত দৈনিক নতুন নতুন বিষ সৃষ্টি হৈয়েই আছে। সি বুজি পাইছে, এই বিষ নিগাজীকৈ নোহোৱা কৰিবলৈ হ’লে উৎপত্তিস্থলত সি উপস্থিত হ’ব লাগিব আৰু সেয়া কৰিবলৈ তাৰ সাহ হোৱা নাই।\nআজি কেইমাহমানৰ পৰা তাৰ বৰকৈ হেঁপাহ জাগিছে, মাকক এবাৰ চোৱাৰ, নিজ ঘৰখনত ভৰি দিয়াৰ, পৰিয়ালটোৰ লগত লগ হোৱাৰ, নিজ আপোন গাওঁখন, সেই পথাৰখন, সেই শৈশৱে তাক বৰকৈ মাতিছে। টোপনিত সি আজিকালি প্ৰায়েই চিঞৰে, মাকক মাতে, উচুপি কান্দে।\n“তোৰ মাৰৰ লগত মই সিদিনা কথা হৈছিলো, মাৰৰ গাটো আজিকালি প্ৰায়েই বেয়া হৈ থাকে।\nককায়েৰে মাষ্টৰী চাকৰিটো কৰি পৰিয়ালটো পোহ পাল দি ৰাখিছে, ঘৰখনত কিবা এটা যেন খালী খালী ভাৱ, মাৰে তোৰ কথা সুধিছিলে, তোক মনত পেলাই বৰকৈ কান্দিলে। তহঁতক কেতিয়াবাই মাফ কৰি দিছে, তইহে কিবা অঁকৰা হৈ আছ এতিয়াও। যিখিনি সময় পাৰ হৈ গৈছে সেয়া আজি অতীত, তাত তোৰ কৰিবলগীয়া একো নাই, আৰু যি কৰিলে তই সুখ পাবি, তোৰ পৰিয়ালটো আকৌ এবাৰ ঠন ধৰি উঠিব তাকে নকৰি তিলতিলকৈ নিজক ধ্বংস কৰিছ লগতে পৰিয়ালটোকো।\nমনত ৰাখিবি, গছ যিমানেই ডাঙৰ নহওক কিয় তাৰ শিপা কাটি দিলে টিলিকতে মূৰ্ছা যায়। তই কেনেকৈ ভাবি ল’লি যে তই নিজৰ শিপা কাটি আগুৱাই যাব পাৰিবি, আজি তই এজোপা মূৰ্ছা যোৱা গছলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছ, য’ৰ পৰা ওলাই মাথোঁ বিষবাষ্প। পাৰ যদি আকৌ এবাৰ শিপাৰ লগত মিলিবৰ চেষ্টা কৰ, আকৌ ঠন ধৰি উঠিবি। তাৰ বাবে এইবাৰ মই আগভাগ ল’ম, আচলতে কি জান এই যে জীৱনটো বৰ সৰল, আমি মানুহবোৰেহে ইয়াক জটিল কৰি পেলাওঁ। কালিলৈ মই যামগৈ, তোৰ মাৰক মই ক’বগৈ লাগিব, তই কেনে আছ, কিমান সুখত আছ!”\nমাততো শেহলৈ তাৰ থোকাথুকি হৈ আহিছিল, সি উঠি গ’ল বেলকনিৰ পৰা, হয়তো শুবগৈ।\nধনৰ লগত কথা পতাৰ পাছত সি অনুভৱ কৰিছে, বুকুৰ এচটা শিল লাহে লাহে যেন গলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, এখন শুকাই যোৱা নদীত লাহে লাহে যেন ঢল বৈছে, অতবছৰে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা এটা বোজা যেন খহি পৰিছে।\nজানমণিক পলুৱাই নি পেহীয়েকৰ ঘৰত আশ্ৰয় লৈছিলগৈ, তাতেই গৈ ওলাইছিল তাইৰ তিনি ককায়েক। প্ৰথম ঘোচাটো ধনেই মাৰিছিল তাক, ডাঙৰটো ককায়েকে চুলিত টানি উলিয়াই আনিছিল জানমণিক ভিতৰৰ পৰা। পিছে তাইক হ’লে নিব নোৱাৰিলে ককায়েকহঁতে, তেতিয়াই শুনাই গৈছিল আৰু যাতে কোনোদিন তাই ভৰি নিদিয়ে সিহঁতৰ চোতালত।\nএকে চুবুৰীৰে দুয়ো ঘৰৰ মাজত অহা যোৱা মাতবোল বন্ধ আছিল, পাছলৈ লাহে লাহে সহজ হৈ আহিল কথাবোৰ। অতীতক পাহৰি লাহে লাহে আকৌ আহ-যাহ আৰম্ভ হ’ল দুয়োঘৰৰ, মাথোঁ একাষৰীয়া হৈ ৰ’ল সিহঁত দুটা।\nআচলতে সময়ে সকলো সলনি কৰে, মাথোঁ আমি সাজু থাকিব লাগিব নিজকো সময়ে সময়ে সলনি কৰিবলৈ।\nলাহে লাহে বেলকনিৰ পৰা উঠি আহিল সি, ড্ৰয়িং ৰূমৰ চোফাত সৰু মোমায়েকৰ কোলাত জিন্তি আৰু মাইনা, দুয়ো তেতেলী তলৰ সাধু শুনাত মগ্ন।\nশোৱনি কোঠালৈ সোমাই অলপ সময় চকীখনতে বহি পৰিল, জানমণিয়ে মাক দেউতাকহঁতলৈ উপহাৰ বান্ধি আছে। তাৰ মনটোত অলেখ কথাৰ বুৰবুৰণি হৈ আছে, এগালমান কথা পাতিবৰ মন গৈছে, কিন্ত কথাবোৰ চোন কিবা ঘূৰি ঘূৰি গৈছে, তাৰচোন লাজ লাগিছে। এনেকুৱা অনুভৱ বোৰ তাৰ বহুবছৰ মূৰত হৈছে, আঁৰচকুৰে মাজে মাজে জানমণিয়ে তালৈ চাইছে, তায়ো অলপ অস্বস্তি অনুভৱ কৰিছে।\nসি উঠি গৈ দুৱাৰৰ খিলিটো লগালে, তাৰ আচৰণত হতভম্ব জানমণিয়ে সুধিলে-\n“ খিলিটো কিয় লগালা, জিন্তিহঁত শুবলৈ আহিব নহয় আৰু তোমাৰ ৰূম কি হ’ল? “ অপ্ৰস্তুত হৈ সুধিলে।\n“জিন্তিহত আজি বোলে মোমায়েকৰ লগতে শুব, বহুত সাধু শুনিব বোলে সিহঁতে “ সি ক’লে।\nদীঘলকৈ উশাহ এটা লৈ সি আৰম্ভ কৰিলে,\n“তোমাৰ লগত মোৰ কথা আছে, তোমাৰ মনত পৰেনে, সেই যে আমাৰ কুঁৱাটো, ধনে কৈছে তাৰ পানী হেনো আজিকালি কোনেও নাখায়, লেতেৰা হৈছে। দিল্লীৰ পৰা আহি মই সেইটো চাফা কৰিবলৈ যাম, তুমিও ইচ্ছা কৰিলে যাব পাৰা। মোৰ প্ৰতি তোমাৰ যিমান খং, অভিমান আছে তুমি আকৌ এবাৰ কলপাতত লিখি দিবা আৰু মই ডুবাই থ’ম কুঁৱাৰ পানীত, সেইখন কলপাত আৰু কেতিয়াও নুঠাও। এইবাৰ মই প্ৰতিদান নিবিচাৰো, নিজৰ ইচ্ছাই যি দিয়া দিবা।” পূৰ্বৰ দুষ্টামি হাঁহিটো একোণত লাগি থাকিল তাৰ।\nবগা গালদুখন আকৌ এবাৰ সেন্দূৰীয়া হ’ল, আকৌ এবাৰ সাজু হ’ল সিহঁত জীৱন যৌৱনৰ গীত গাবলৈ। এইবাৰ শিপাৰ পৰা বিছিন্ন হৈ নহয়, পুনৰাই শিপা খামুচি আগুৱাই যাব সিহঁত আৰু গাই যাব জীৱনৰ গীত সেউজ সুৰীয়া।\n← পিতাৰ ছাঁ –অঞ্জনা দত্ত\nকলমৌ শাকৰ লগত মাছৰ জুতি–পিংকি বৰুৱা- →\nককাইদেউ ( মলিন মজুমদাৰ )


প্ৰহেলিকা-গীতাশ্রী শইকীয়া কলিতা – ফটাঢোল\nJune 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\t5 Comments\nপ্ৰহেলিকা-গীতাশ্রী শইকীয়া কলিতা\nইপাৰ শিপাৰ নেদেখা সেউজ ঘাঁহনিদৰা বতাহত হালিছে জালিছে। বতাহত ঘাঁহৰ বগা বগা ফুলবোৰ এপাহ দুপাহ উৰিছে। তাৰ মাজে মাজে খিলখিলাই উৰ্বশী দৌৰি ফুৰিছে। পাছে পাছে নিৰ্মল। প্ৰেমত পাগল এহাল ডেকা গাভৰু। সমাজৰ সকলো নিয়ম নীতি আওকাণ কৰি কেৱল দুয়ো দুয়োৰে সান্নিধ্যত মগন। ইজনে সিজনক মৰম কৰিবলৈকে যেন জন্ম তাঁহাতৰ। দৌৰি দৌৰি এসময়ত নিৰ্মলে পাছফালৰ পৰা ধৰিলে উৰ্বশীক। বতাহতে এপাক তাইক ঘূৰাই দুয়ো ঘাঁহনি দৰাত বাগৰি পৰিল। উৰ্বশী ঘাঁহনিত বহি ল’লে, আৰু উৰ্বশীৰ কোলাত মূৰ থৈ নিৰ্মল শুই পৰিল। আবেলিৰ কোমল ৰ’দচাটি সকলোতে বিয়পি পৰিছে। ৰ’দচাটিয়ে নিৰ্মলৰ চকুত বাৰে বাৰে আমনি কৰিছে। উৰ্বশীয়ে তাইৰ চুলিকোছাৰে নিৰ্মলৰ মুখখন আঁৰ কৰি দিছে। দুয়ো কিমান দেৰি তেনেকৈ থাকিল হিচাপ নাই। কথাৰ মাজে মাজে নির্মলে ঘাঁহ ফুলবোৰ ছিঙি আছে। শুই থকাৰ পৰাই দীঘল ঘাঁহ এডাল ছিঙি ফুলবোৰ সি উৰ্বশীৰ সোণালী চুলিটাৰিত লগাই দিলে। ফুলখিনিয়ে যেন উৰ্বশীৰ ৰূপ আৰু দুগুণে তুলি ধৰিছে। কোনোবা স্বৰ্গৰ পৰী যেনহে লাগিছে। চাই চাই হেঁপাহ পলোৱা নাই তাইক। এনেকৈয়ে যেন যুগ যুগ ধৰি থাকি যাব৷ চকুহাল মুদি দিলে নির্মলে। নিজকে স্বৰ্গত থকা যেন অনুভৱ হ’ল। তেনেতে জোৰত কাণৰ কাষত উৰ্বশীয়ে চিঞৰি উঠিল,\n: ঐ জহনিত যোৱা, ইমান দিনদুপৰতে কিহৰ টোপনি তোৰ?\nনিৰ্মল উচপ খাই উঠিল। কি হ’ল উৰ্বশীৰ৷ কিবা বুজিবলৈ পোৱাৰ আগতেই আকৌ বলকনিৰে যেন কৰ্ণকুহৰ ফালি চিৰি দিব।\n: ঘৰত কূটা এডাল দুডোখৰ নকৰ। দিনৰ দিনটো লোকৰ ঘৰত গেবাৰী খাটি ইয়াত ভাগৰ মাৰহি অকল। কেইদিনৰ পৰা কৈ আছোঁ আম খৰি ডাল ফালি দে। নাই তোৰ সময় নাই। উঠিবিনে এতিয়া পানী এঘটি আনো?\nআৰে উৰ্বশীৰ মাতটো দেখোন ক্ৰমান্বয়ে বিকত ৰূপ লৈছে। কিহৰ আমখৰিৰ হিচাপ লৈছে উৰ্বশীয়ে। আমখৰি ফলাৰ কথাটো তাৰ মাকেহে কৈ আছিল। ধেই তাৰমানে অতদেৰি মাকেহে চিঞৰি আছিল। মনটো দুখ লাগি গ’ল, ততমুহূৰ্ততে স্বৰ্গৰ পৰা নৰকত প্ৰবেশ কৰা যেন অনুভৱ হ’ল। ক’ত উৰ্বশীৰ মৌ সনা মাত আৰু ক’ত মাকৰ কুকুৰ-পিতা গালি। ধুই আমাৰ নিচিনা মানুহৰ কঁপালত ইমান সুখ আছে জানো! সপোন সপোনেই হৈ ৰ’ব। আৰে দিঠকত নহ’লেও সপোনততো ভালকৈ চাবলৈ দে। মাকে বলকিয়ে আছে।\n: ইমান ধুনীয়া সপোন এটা দেখি আছিলোঁ। তাতো শান্তি নিদিয়। নিজেও অলপ শান্তিত থাক, মোকো শান্তিত থাকিবলৈ দে। অনবৰতে খালি বলকি থাকিবি৷\n: থ থ তোৰ সপোন। এইবোৰ দৰ্শনিকৰ কথাই নুখুৱাই। দিনৰ দিনটো পনপনাই ফুৰিবি অকল ইঘৰ সিঘৰত। নহ’লে সেই বলডাল লাঠিয়াই ফুৰিবি। ঘৰত কুটা এগজ দুডোখৰ নকৰ। অকলে কেনেকৈ ঘৰ চম্ভালিছোঁ মইহে বুজিছোঁ।\n: খেলিবলৈ গ’লোঁ বুলি ঘৰত কি নকৰাকৈ আছোঁ মই?\nআৰু ইঘৰত সিঘৰত এনেই লেকচাৰ মাৰোঁগৈ নেকি মই। গৈছোঁ যদি দুটকা ঘটি আনিছোঁ।\n: হ’ব হ’ব এনেখন কাম কৰি ফালিছ! ৰাতিলৈ ভাত খাৱ যদি খৰি কেইডাল ফালি দে মোক। নহ’লে লঘোণ, ধুৰূপ বুজিবি।\n: নেখাওঁ ভাত যাহ। পিছে তোক লঘোণ নকৰোঁ। এতিয়াই ফালি দিম।\nমূৰত গামোচাখন পাক মাৰি ওলাই গ’ল পাছফালে সি।\n: ঐ কুঠাৰখন পিৰালিতে আছে।\nএৰা মাকে কথাবোৰ ঠিকেই কৈছে। তাৰ সপোন কাহানিও পুৰা নহয় সি জানে। উৰ্বশী ধনী ঘৰৰ জীয়ৰী। ভোলা হাজৰিকাৰ জীয়েক৷ সৰুৰে পৰা দেখি আহিছে তাইক। পিচে এইবেলেগ ধৰণৰ মৰমটো অলপ দিনৰ পৰাহে আৰম্ভ হৈছে। মানে তাৰহে মৰম লাগে। আৰু উৰ্বশীৰ? গম নাপায় সি। তাৰ আচল নামটোও তাই ভালকৈ জানেনে নাই সন্দেহ আছে। নাজানিলে নাই কি হানি হ’ল! সি জানে নহয় তাইৰ কথা। তাই সদায় নিৰ্মলক সেই বিশেষ নামটোৰে মাতে, “ফটাকানি”। সেইটো তাৰ জোকোৱা নামহে আচলতে। কোনে কেতিয়া দিছিল মনত নাই। কিন্তু গাঁৱৰ আৰু চুকৰ চিনাকি চবেই তাক সেই নামেৰেই জানে। থাকোঁতে উৰ্বশীৰো এটা জোকোৱা নাম আছে, “বিলাতী মেম”। সৰুতে জোকালে তাইৰ বৰ খং উঠিছিল। এতিয়া চাগে বহুতেই পাহৰি গ’ল নামটো। পিচে সি নাপাহৰে। তাইযে তাৰ প্ৰথম প্ৰেম, নাই ভুল হৈছে, প্ৰথম নহয় বাৰু কিন্তু নিশ্চয়কৈ চাৰি পাঁচ নম্বৰত আছে। আগৰবোৰ অৱশ্যে প্ৰেম বুলিব নোৱাৰি। কাৰণ সদায় তাৰহে ছোৱালীবোৰ ভাল লাগিছিল। পিচে কোনোবা ছোৱালীয়ে তাক পচন্দ কৰা মনত নপৰে কিন্তু এইবাৰ সি চিৰিয়াছ। উৰ্বশীক বহুত ভাল পায় সি। আৰু কাৰো কথা এতিয়া সি ভাবিব নোৱাৰে। হ’ব যা, তাই ভাল নাপালেও নাই। সি তাইক সদায় ভাল পাব।\n“টু মিলে, দিল খিলে, অউৰ জিনে কো কিয়া চাহিয়ে।”\nগুণগুণাই গাই গাই ফলা খৰিবোৰ আনি পিৰালিতে মেলি দিলে সি। এই গানটো বৰ মজা লাগে তাৰ। কি সুৰ, কি ছন্দ। শুনিলে শুনি থাকিবলৈ মন যায়। বহুতবাৰ ৰেডিঅ’ত অনুৰোধ কৰি চিঠি লিখিলে। পিচে তাৰ নাম আজিলৈকে নোলালে। চালা ভাগ্যত নাই মুঠতে।\n: ঐ চাহ খাই যা ৰ। কালি অনা নতুন গুৰ আছে।\nটেঁটু শুকাই গৈছে। চাহকণ পালে বেয়া নহয় অৱশ্যে। পিচে মাকৰ আগত সেও মানিবলৈও মন যোৱা নাই। এই বাদ দে এইবোৰ ঠেঁহ পেচ। কিবা এটা খাই লওঁ দে।\n: দিয় যদি দে সোনকালে। মোৰ কাম আছে। এফালে যাওঁ৷\nমাকে একগিলাছ ৰঙা চাহ, আৰু পেলেট এখনত গুৰ আৰু ৰাতিপুৱাৰ শুকান ৰুটি এখন আনি দিলে।\nনির্মলে মূৰত পাগ মাৰি থোৱা গামোচাখনেৰে মুখখন মচি পিৰালিতে বহিল।\nধুই ইমান গৰম গিলাছটো। মুখত লগাবই নোৱাৰি। ওঁঠে চোঠে পুৰিলে। মাকলৈকে খং উঠি গ’ল। মাকৰ খঙৰ কোব এটাহে যেন। ফুঁৱাই ফুঁৱাই খাওঁতে এপৰ লাগিল তাৰ।\n: মই যতীনৰ ঘৰলৈ যাওঁ। মৰণা এটা আছে। মাৰিবলৈ কৈছিল।\n: ৰাতি এপৰলৈকে ঘূৰি নুফুৰিবি। দিনকাল ভাল নহয়। কত দিনৰ পৰা কৈ আছোঁ কিবা এটা চিন্তা কৰ। মোৰ দেহাই আৰু বেছি দিন নাটানে। কঁকাল পৰাৰ আগতেই কোনোবা এজনীক ঘৰখন গতাই যাব লাগে মই।\nসি মনতে ভাবিলে, “ৰ তোৰ বোৱাৰীয়ে এতিয়ালৈকে গমেই নাপায়চোন।” ক’লে কি হ’ব সিও নাজানে। তাৰ নিচিনা টোকোনাটোলৈ দিব জানো তাইক। মাকে যে ঘৰখন চমজাই থৈ যোৱাৰ কথা কয়, সি বুজি নাপায় চমজাবলৈ আছে কি? গোহালিৰ গাইজনী আৰু বলদ দুটা, তাহানিৰ দেউতাকৰ দিনৰে পাকঘৰৰ চাই লগা মেটুৰা মেটুৰি বাচন বৰ্তনকেইটা নে মাকৰ পুৰণি বাকচ দুটা! মনতে ভাবি গুণি গৈ থাকিল সি।\nবুঢ়ী মাকজনী ঘৰত অকলে থাকে। চিন্তা তাৰো নলগা নহয় কিন্তু কাম নকৰিলে খাব কি? দিন হাজিৰা কৰি লোকৰ ছোৱালী এজনী আনি খুৱাব পাৰিব নে সি? কামৰ নামত লোকৰ ঘৰত মৰণা মৰা, খৰি ফলা আৰু কেতিয়াবা কাম পালে বলাই মিস্ত্ৰীৰ লগত যোগালি কাম কৰা। সেয়াই তাৰ ইনকাম। যিকেইটা পইচা পাই উৰ্বশীৰ স্ন’ পাউদাৰ কিনিবলৈও নাটে। লাহবিলাহত ডাঙৰ হোৱা ছোৱালী উৰ্বশী। কাহানিও অভাৱৰ মুখ দেখা নাই। লাগ বোলাৰ আগতেই দেউতাকে সন্মুখত বস্তুৰ যোগাৰ দিয়ে। সি পৰিব জানো তাইক সুখত ৰাখিব! সেইবোৰতো বহুত পাছৰ কথা তাইক পোৱাটোৱেই পৰ্বতত কাছ কণী বিচৰাৰ দৰে কথা। নাভাবোঁ বুলি ভাবিলেই তাইৰ সোণালী চুলি কোচা আৰু কজলা চকুযোৰে তাক বৰকৈ আমনি কৰে। তাৰ দৰে চাগে আৰু কিমানক আমনি কৰে তাৰ কি হিচাপ আছে। কাৰ কঁপালত আছে উৰ্বশী কোনে জানে।\nপঢ়াৰ নামত হায়াৰ চেকেণ্ডাৰীলৈকে পাছ কৰিলে সি কিন্তু বুজি উঠিলে এই কিতাপজাপে নুখুৱাই তাক। ঘৰ চলিবলৈ কিমান পইচাৰ দৰকাৰ সি সৰুতেই বুজি উঠিছে। গতিকে সকলোবোৰ তোহাৰি চৰণে মোহাৰি থৈ দিলে। জীৱনটো কিবা হৈ গ’ল। ভাবিছিল পঢ়িশুনি ভাল চাকৰি কৰিব। অফিচাৰ নহ’লেও কেৰাণী চাকৰি এটা পালেও হ’ব কিন্তু এতিয়া কেৰাণী বাদেই চকীদাৰ পোষ্ট এটাও খালী নাই ক’তো। ওচৰৰে এলপি স্কুলখনত বহুতদিন বিনা পইচাৰে খাতিলে। এতিয়া সেইখনো বাদ দিলে।\nচালা জীৱনটো শেষ আৰু…\nমনলৈ আহিল গান এটা…\nজীৱনটো হ’ল অসাৰ, প্ৰয়োজনো নাই….\nধুৰ বাদ দে এইবোৰ। ভাবি লাভ নাই। ভাল লগা এটাই আছে এতিয়াও। তাৰ ফুটবলটো। পিৰালিৰ চুকত পৰি থকা বলটো উঠাই আনি চুমা এটা খালে সি, মনতে ভাবিলে তয়েইতো মোৰ কথা বুজ অকল। সিদিনা জঁকাই চুকৰ বলিনে অঞ্চলিকৰ খেল এখনৰ কথা কৈছিল। খবৰটো ল’ব লাগিব কেতিয়ালৈ হ’ব। কথাবোৰ ভাবি ভাবি যতীনৰ ঘৰলৈ বাট বুলিলে সি।\n: অতদেৰি লগালি, আহ আহ। বেলি পৰিবৰে হ’ল।\n: এ অকণমান বিছনাত পৰিছিলোঁ। হৈ যাব চিন্তা নকৰিবি।\n: জানো পাই!\n: ব’ল আৰু দেৰি কৰি নাথাক। ভঁৰালৰ পৰা ডাঙৰীবোৰ নমাওঁগৈ।\nসন্ধিয়া বেলিকা। আকাশত জোনে দেখা দিছে। যতীনৰ ভনীয়েক দুজনীয়ে গোঁসাইঘৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। বৰ শুৱলা মাত ডাঙৰজনীৰ। সৰুজনীৰ মাতটো ইমান পৈণত নহয়।\n“জয় জয় যাদৱ জল নিধি যাদৱ ধাতা” আসোঁৱাৰী ৰাগটোৰে বৰগীতটো ইমান শুৱলা। কোনে লিখা আছিল জানো মনত নাই তাৰ। শংকৰদেৱৰ আছিল কিজানি। গাঁৱৰ নামঘৰত মাজুলীৰ সত্ৰৰ আতৈ এজনে আবেলি বৰগীত শিকাই। তালৈকে যায় দুইজনী শিকিবলৈ।\nযতীনহঁতৰ মৰণা আগবাঢ়ি আছে। দুহাল গৰুৰে মাৰিছে। অলপ লৰালৰি কৰিছে সিহঁতে। শুবলৈ যোৱাৰ আগতেই ওখোন দি খেৰ জোকাৰি আজৰি কৰি থ’ব লাগিব। কাতি সোমোৱাৰ দিন ধৰি ৰাতি নিয়ৰ পৰে। আজিয়েই জাৰি জোকাৰি নথ’লে ৰাতিপুৱালৈ ধান খেৰবোৰ সেমেকি যাব। তেতিয়া ধানবোৰ নসৰে। বৰ দিগদাৰ হয়। যদি আজিয়েই ধানখিনি জোকাৰি থয় তেতিয়া কালিলৈ ধানবোৰ জাৰি চালি চাফা কৰিলেই হ’ল।\n: ঐ লৰাহঁত আহ চাহ অকন খাই লহি।\nমাজতে যতীনৰ মাকে মাত লগাই গ’ল। কাষৰ ঘৰৰ বৰদলৈ বৰতা হয়তো বাৰাণ্ডাত বহিছেহি। ৰেডিঅ’ত ফুল ভলিউমত এতিয়া লোকগীত বাজিছে। অলপ পাছতে চাৰে ছয়বজাত যুৱবাণী অনুষ্ঠান আৰম্ভ হ’ব। চাহ খাই নিৰ্মলহঁত পুনৰ কামত লাগিল। ভিতৰত হয়তো যতীনৰ মাকে ভাতৰ যোগাৰ কৰিছে। আজি নিৰ্মলে ইয়াতে ভাত খাব৷ ঘৰত অকলে এৰি অহা মাকলৈ মনত পৰিল তাৰ। কিবা যোগাৰ হৈছেনে বাৰু মাকৰ।\nপতকৈ জহা জহা লগা গোন্ধ এটা পাই তাৰ পেটটোৱে কলমলাই উঠিল। কিমান পৰ আছে জানো ভাত হ’বলৈ। তাৰ আগতে ওখোন দি আজৰি হ’বই লাগিব। ভাত খোৱাৰ পাছত গাটো বৰ গধুৰ লাগে। কাম কৰিবলৈ মন নাযায়।\nউভতি আহিল নিৰ্মল। এইটো বাট তাৰ নিচেই চিনাকি। প্ৰতিটো খলাবমাৰ সৈতে চিনাকি তাৰ। বাটৰ কাষৰ ফুটুকাবোৰৰ মাজে মাজে জোনাকী পৰুৱা। জিলিৰ মাতৰ বাহিৰে ক’তো একো সাৰ সুৰ নাই। সুৰেনৰ পদূলিৰ বাঁহজোপাই যেন বাটটো গিলি পেলাইছে মাজতে। পাৰ হ’বৰ সময়ত সুৰুককৈ জোপোহা এটা লৰচৰ হ’ল। গাটো অজানিতে চিৰিংকৈ গ’ল। কোবাকোবিকৈ নিৰ্মল পাৰ হ’বলৈ চালে জেগাডোখৰ। নিজৰ পদূলি পায় মানে মনটো কিবা লাগিছে তাৰ। পাছে পাছে যেন কোনোবাই অনুসৰণ কৰিছে। লৰালৰিকৈ ঘৰ সোমাব পাৰিলেই হ’ল। পাছফালৰ বাঁহৰ দুৱাৰখন খোলোঁতেই কেৰেককৈ শব্দ হ’ল। মাকে বোধকৰোঁ সাৰ পালে,\n: কোন ঔ?\n: মইহে। শুই থাক তই।\n: ইমান দেৰি কৰিলি, কিবা খালিনে নাই?\n: খাই আহিছোঁ।\n: পাছফালৰ দুৱাৰখন বন্ধ কৰিবলৈ নাপাহৰিবি।\nআকৌ বাঁহৰ দুৱাৰখন বন্ধ কৰোঁতে কেৰেককৈ শব্দ এটা হ’ল। আন্ধাৰতে খেপিয়াই কোনোমতে নিৰ্মল বিছনাখনত পৰিলগৈ। দিনৰ ভাগৰে তাক হেঁচা মাৰি ধৰিছে। তথাপি ভালকৈ টোপনি অহা নাই। তুলিখনো একেবাৰে চেপেটা হ’লগৈ। কালিলৈ তুলিখন ৰ’দাব লাগিব। সদায় পাহৰি যায় সি।\n: হেৰৌ, উঠিবিনে আজি?\n: কিমান দেৰি হ’ল?\n: বেলি দুপৰ হ’ল। উঠচোন। তোৰ বৰদেউতা আহিছে৷\nঅনিচ্ছাৰ স্বত্বেও উঠি আহিল সি বিছনাৰ পৰা। ঘটিটো লৈ পাছফালে মুখখন ধুবলৈ ওলাই গ’ল। পাকঘৰত খুটুং খাটাং কৰিছে। সি মুখ ধুই চিধা আগফালে ওলাই গ’ল। মুঢ়াটো টানি সি বৰদেউতাকৰ ওচৰতে বহিল। মাকো চাহ দুবাটি লৈ আহিল। বৰতাকে কথা আৰম্ভ কৰিলে। তাৰ বাবে ছোৱালী এজনী চোৱাৰ কথা। আঁতৰৰ পিৰাকটা গাঁৱৰ। পৰিয়াল বেয়া নহয়। গৈ চাই আহিব লাগে।\n: হওঁতে ছোৱালীজনী বেয়া নহয় দেই। মাকজনীও সাদৰী, মোৰ চিনাকি৷ মাক ভালেই জী ভাল।\n: আপোনালোকে ভাল বুলি কৈছে যদি আমাৰ কথা নাই।\n: এই ভদঙীয়াটোৱে বা কি কয়।\n: তাৰ নো কি!\n: হ’লেও। ঐ ল’ৰা শুনিছনে?\nবৰতাকে তালৈ বুলি তীক্ষ্ণ কাৰপাত নিক্ষেপ কৰিলে। সি তলমূৰ কৰি ক’লে,\n: মইনো কি ক’ম। তহঁতে যি কও আৰু।\n: হলেও এবাৰ চাই আহগৈ যা নহ’লে। যদি তোৰ পচন্দ হয় মাঘমানলৈ আমি কিবা এটা কৰিম দে।\n: হ’ব দে। গৈ আহিম বাৰু তহঁতে কৈছ যদি।\n: যা যা।\nমাকে মাজতে মাত লগালে সুবিধা বুজি।\n: মোৰ বুঢ়া দেহাই নাটানে আৰু। সোনকালে কাপোৰ এযোৰ পিন্ধাই লৈ আনিব লাগিব। মৰাৰ আগতে ঘৰখন চমজাই যাব পাৰিলেই ৰক্ষা।\n: হব যা তোৰ সেই পুৰণি কেছেটটো নবজাবি আকৌ।\nগলখেকাৰী এটা মাৰি বৰতাক যাবলৈ ওলাল। তাৰ মনটো কিবাকৈ উঠিল। চেহ তাৰ উৰ্বশীজনীৰ কি হ’ব এতিয়া। ঘৰৰ মানুহৰ আগত ক’বলৈকো সাহ নাই। ঘৰৰ মানুহ কি, উৰ্বশীকে ক’ব নোৱাৰিলে। হ’ব আৰু উৰ্বশী নহ’লেও মেনকাকে চাই অহা যাওক বুলি মনটো ঠিক কৰিলে নির্মলে।\nআজি দেওবাৰ। ৰাতিপুৱাই উঠি সুনীলৰ ওচৰত দাড়ি চুলি কেইডালো চিকুনাই আহিছে। গা-পা ধুই ওলাইছে সি। মাকৰ বিছনাৰ মূৰত থোৱা টোপোলাটোৰ পৰা পাউদাৰ অকণো ঘঁহি ল’লে। মুঠতে নিজকে একেবাৰে সঞ্জয় দত্ত যেন অনুভৱ হৈছে তাৰ আজি। চুলিকেইডাল অকণ ঠিক ঠাক কৰি ল’লে। মাকে অকণ আলেঙে আলেঙে তাক লক্ষ্য কৰি থাকিল৷\n: মোৰ দেৰি হ’লে তই ৰৈ নাথাকিবি। বলীনৰ লগত কথা এটা আছে। দেৰিহ’লে সিহঁতৰ ঘৰতে থাকিম মই। তই পুতলীক আনি ল’বি ৰাতি থাকিবলৈ।\nআচলতে সি মনে মনে ঠিক কৰি থৈছিলেই বলীনহঁতৰ ঘৰত থকাৰ কথা। অতদিনে মিলাহে নাছিল৷ আজি সুবিধাটো পাই থকাটোকে ঠিক কৰিলে। জঁকাই চুক আৰু পিৰাকটা ওচৰা ওচৰি গাঁও। ছোৱালীৰ ঘৰৰ পৰা বেছি দূৰ নহয় বলীনৰ ঘৰ। মাজতে এখন পথাৰ পাৰ হ’ব লাগে। তাতে নিৰ্মলৰ ঘৰৰ পৰা ইমান দূৰ, অতদূৰ চাইকেল মাৰি মাৰি গৈ ঘূৰি আহিবলৈ মন নাই৷ কাতিমহীয়া দিন। পতকৈ বেলি পৰিবই।\nযাওঁ যাওঁ বুলি ওলাওঁতেই দুপৰ হ’ল। পিৰাকটা গৈ পোৱালৈ আবেলিয়েই হ’ল। বৰতাকে বতাই দিয়া মতে সুধি পুচি ওলালগৈ কোনোমতে মানুহঘৰ। জপনাখন খুলি সোমাই গ’ল নিৰ্মল। বুকুখন ঢপঢপাই উঠিছে তাৰ, যেন সেই তাহানিৰ মেট্ৰিকৰ ৰিজাল্ট ল’বলৈহে গৈছে। চাইকেলখন ষ্টেণ্ডত লগাই সেপ ঢুকি আগবাঢ়ি গ’ল। যিমান পাৰি বুকু ফিন্দাই দুৱাৰ মুখলৈকে আগবাঢ়ি গ’ল সি। তেনেতে কোনোবা এজন ওলাই অহা দেখি অলপ সঁকাহ পালে। দেখাত ছোৱালীৰ দেউতাক বা খুৰাক যেন লাগিল তাৰ।\n: অ’ আহা আহা। সময় লগালা অলপ।\n: অঁ, অলপ কাম আছিল, কৰিমেলি আজৰি হওঁতে বেলি হ’ল।\nযেনেতেনে প্ৰশ্নটোৰ পৰা ফালৰি কাটিবলৈ বিচাৰিলে সি।\n: হ’ব হ’ব কোনো কথা নাই। আহা বহাহি।\nমানুহজনে কথা পাতি পাতি নি তাক বাহিৰৰ কোঠাতে বহালে। কথাৰ পৰা গম পালে খুৰাকেই হয়। এইবাৰ ঘৰৰ এজন এজনকৈ সদস্য আহি থাকিল তাৰ ইণ্টাৰভিউ ল’বলৈ। মাজে মাজে ইটো সিটো খোৱা বস্তু আহি থাকিল কিন্তু মেইন গৰাকীৰহে দেখাদেখি নাই। তাৰ উচপিচ লাগিছে এফালে। অৱশেষত সকলো উৎকণ্ঠাৰ ওৰ পেলাই ওলালহি নায়িকা হাতত চাহ লৈ। চাওঁ নেচাওঁ কৈ সি মূৰ তুলি চালে। ওখ পাখ দেখোন বেছ। চেহেৰাটোও দলিয়াই পেলাব পৰা নহয়। মনে মনে উৰ্বশীৰ চেহেৰাটোও মনলৈ আহিল তাৰ। হ’ব আৰু, কঁপালত যি আছে। উৰ্বশীক বিচৰাটো তাৰ বাবে চন্দ্ৰলৈ হাত মেলাৰ দৰে কথা। আজিৰ পৰা অথচ এই মুহূৰ্তৰে পৰা আৰু সি উৰ্বশীৰ কথা নাভাবে মনতে পণ ল’লে। উৰ্বশী সপোন কুঁৱৰী সপোনতেই থাকক।\nঅলপ পৰিবেশটো সহজ হ’বৰ বাবে সি কথা আৰম্ভ কৰিলে,\n: তোমাৰ নামটো?\nতাই দিওঁ নিদিওঁকৈ উত্তৰ দিলে।\n: অ’, পঢ়া শুনা কিমান কৰিলা?\n: মেট্ৰিক দিছিলোঁ৷\nপাছৰখিনি তাই নক’লে, হ’ব সিও বৰকৈ নুসুধিলে।\n“চাহ খাব।” বুলি কৈ তায়ো উধাও হ’ল তাৰ পৰা। তাৰ বেয়া লগা নাই ছোৱালীজনী। চাহ জলপান খাই উঠালৈ সাজ লাগিল। যাওঁ যাওঁ কৈ উঠিবই পৰা নাই। যাবলৈ উঠি মনটো অকণমান লিকলিকাই উঠিল। এবাৰ আকৌ দেখা হ’লে। ঘৰৰ সকলো আহি আগবঢ়াই দিলেহি। তাইহে নাহিল দেখোন। চাইকেলখন ঠেলি জপনা মুখ পালেহি সি। আকৌ এবাৰ ঘূৰি চালে সি। কানিমুণি পোহৰত খিৰিকীৰ কাষত কাৰোবাৰ মুখ এখন দেখিলে সি। মনটো ভাল লাগি গ’ল কিবা এটা। গানৰ কলি এটা গুণগুণাই সি আগবাঢ়িল।\nইতিমধ্যে চাৰিও দিশ আন্ধাৰ হ’লেই। এইখিনিত বসতি ঘন। লাহে লাহে গাঁৱৰ ইমূৰলৈ মানুহৰ বসতি কমি আহিছে। বলীনৰ গাঁও আৰু এইখন গাঁৱৰ মাজতে সৰু পথাৰ এখন৷ পথাৰখন পাৰহৈয়েই জাৰণি দৰা। তাৰ পৰা তিনি চাৰি ঘৰমান পাৰ হ’লেই বলীনৰ ঘৰ। পথাৰৰ মাজৰ বাটোৱেদি অলপমান আগবাঢ়োঁতেই তাৰ চাইকেলখনৰ কিবা এটা হ’ল। সি যেনেতেনে আগবাঢ়ি যাওঁ বুলি পেডেল মাৰোঁতে চেইনডাল লাগিয়েই ধৰিলে। আগলৈও নাযায় পিছলৈও নাযায়। বৰ মস্কিলখন হ’ল। কেইদিনমানৰ পৰা চাইকেলখনে দিগদাৰ এটা দিয়েই আছিল৷ ঠিক কৰোঁ কৰোঁ বুলি কৰায়েই নহ’ল। এতিয়া সেইডাল লৰচৰেই নোহোৱা হ’ল। কি কৰা যায়! এফালে গোটেইখন আন্ধাৰ, তাতে পথাৰৰ মাজ। সহায়ৰ বাবে মাতিবলৈও কোনো নাই। ইমাননো অসৱধান হ’ব লাগেনে বাৰু সি। নিজলৈকে খং উঠিল তাৰ। ৰেখাৰ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈও বহুতখিনি আগবাঢ়ি আহিল সি। বলীনৰ ঘৰলৈও ভালেখিনি দূৰ। কি কৰোঁ নকৰোঁকৈ ভাবি অৱশেষত চাইকেলখন কান্ধতে উঠাই যোৱাটোকে ঠিক কৰিলে। ফোঁপাই জোপাই অলপদূৰ আগবাঢ়িল নিৰ্মল। তেনেতে কিবা এটাত উজুটি খাই গৈ হামখুৰি খাই পৰিল সি৷ ধেততেৰি বুঢ়া আঙুলিৰ নখটো এৰালেই কিজানি। বৈদ্য বিষাইছে দেখোন। চাইকেল এৰি সি বাটতে বহি পৰিল। যিমানে দেৰি হৈছে সিমানে সি অধৈৰ্য হৈ উঠিল। এইদৰে বহি থাকিলে নহ’ব বুলি লাহে লাহে আকৌ খোজ দিবলৈ লৈ ল’লে। অনুভৱ হ’ল থিয় হ’বলৈও দিগদাৰ হৈছে এতিয়া তাৰ। কিযে দিনটো আজি। এতিয়া মূৰটোৱে তাৰ কাম কৰা নাই। কালৈ খং উঠিছে সি নিজেও বুজি পোৱা নাই। কান্ধত চাইকেলখন তুলি যেনে তেনে আগবাঢ়িল। উদ্দেশ্য এটাই যেনে তেনে বলীনৰ ঘৰ পাবগৈ লাগে। সৌৱা জাৰনিদৰা দেখা গৈছে। পথাৰৰ বাটটো অলপ পোহৰ আছিল যদিও এইখিনি ঘোপমৰা আন্ধাৰ। মনটো চিৰিং কৈ গ’ল তাৰ। আগতে বলীনহঁতৰ মুখত এইখিনি জেগাৰ বহুত ৰোমাঞ্চকৰ কাহিনী শুনিছে। কোনো কোনোৱে কয় বোলে বাটেদি ৰাতি মানুহ আহিলে কোমোৰা এটা বাগৰি পাৰহৈ যায়। কেতিয়াবা চৰাই ৰূপলৈ কিবা ওলাই। বহুতৰ মুখত বহুত কথা শুনিছে। বুকুখন ঢপঢপাাই উঠিল দুগুণে। ঈশ্বৰকে সুঁৱৰি সি আগবাঢ়িল। ক’তো সাৰ সুৰ এটাও নাই। নীৰৱ নিস্তব্ধ চাৰিওফালে। কুৰুককৈ শব্দ এটা শুনি সি ৰৈ গ’ল। উমান লবলৈ যত্ন কৰিলে শব্দৰ উৎসটো। নাই নাই তেনে কোনো শব্দ নাই হোৱা। এনেই ভয় খালে সি। আকৌ দুগুণ জোৰেৰে আগবাঢ়িল সি। অকণমান আগবাঢ়োতেই আকৌ কিবা এটা খলককৈ শব্দ শুনিলে। সি পুনৰ ৰৈ দিলে। আকৌ এবাৰ উমান ল’বলৈ যত্ন কৰিলে৷ তেনেতে পুনৰবাৰ সি পিটনিৰ ফালৰ পৰা শুনা পালে কিবা এটা। নিৰ্মল জেগাতে থৰথৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে। এইবাৰ ঠিকেই শুনিছে সি। কিবা এটাতো আছে আগত। নিজৰ বুকুৰ ঢপঢপনি এইবাৰ স্পষ্টকৈ শুনা পালে সি। দহকোটি দেৱতাৰ নাম ল’লে মনতে সি। পুনৰ বাৰ মৰসাহ কৰি খোজ দিবলৈ লওঁতেই দেখিলে পিটনিৰ ফালৰ পৰা কিবা এটা চুচৰি বাটলৈ বগাই আহিছে। এইখন ঘোপমৰা আন্ধাৰত কি বস্তু ধৰিব নোৱাৰিলেও অবয়বটো দেখি কিবা ডাঙৰ যেনেই লাগিল। জেগাতে ৰৈ ঈশ্বৰক সুঁৱৰি আলেখ-লেখ চাই থাকিল নির্মলে। লাহে লাহে সন্মুখৰ কায়টো আহি বাটত উঠিলহি। সি জনা মতে এনেকুৱা পানী বা পিটনিত বাক থাকে। বলীনহঁতৰ মুখত বহুতবাৰ বাকৰ কথাও শুনিছে। কাৰোবাক হেনো এইজেগাতে ঠেকেচি ঠেকেচি মাৰিছে। হে ভগবান আজি মানে তাৰ পাল পৰিছে। ইষ্ট দেৱতাক সি পুনৰ বাৰ সুঁৱৰিলে। ঘৰৰ মানুহবোৰলৈ মনত পৰিল তাৰ। বেচেৰী মাকজনী বাট চাই থাকিব তালৈ, আৰু সি খবৰ এটা হৈ উভতি যাব। কোনে চাব মাকক। উৰ্বশী, ৰেখা সৱৰে মুখবোৰ ভাঁহি উঠিল চকুৰ আগত। দুখে বুকুখন হেঁচা মাৰি ধৰিছে তাৰ। চৰককৈ পুনৰ শব্দ এটা হ’ল। দেখিলে কায়টো গাঁৱৰ ফালে আগবাঢ়িছে। তাৰ মূৰ, গা, ভৰি হাত একোকে ধৰিব পৰা নাই। আগফাল পিছফাল মানিব পৰা নাই একোকে। অবয়বটো অলপ মানুহৰ লগত মিল থকা যেন অনুভৱ হ’ল তাৰ। এইবোৰ বস্তুৱে হেনো যিকোনো ৰূপ ল’ব পাৰে। কি কৰোঁ কি নকৰোঁ কৈ নির্মলে তাৰ পাছে পাছে যাবলৈ ঠিক কৰিলে। কিবা এটা ভাবি সি আকৌ থমকি ৰ’ল। মনতে ভাবিলে তাৰ লগত কিবা চলনা কৰা নাইতো। যি হয় দেখা যাব বুলি সি কায়টোৰ পিছে পিছে গৈ থকাটোকে থিৰ কৰিলে। দুঘৰমান গৈয়ে বলীনহঁতৰ ঘৰ পাব। এই জয়াল জেগাকণ পাৰ হ’ব পাৰিলেই ৰক্ষা তাৰ। চাইকেলখন লাহেকৈ পুনৰ কান্ধত উঠাই ল’লে সি। পেডেলপাত বাহুত লাগি খিটিং কৈ শব্দ এটা হ’ল। শব্দ শুনিয়েই নে কি আগত গৈ থকা কায়টোও যেন থমকি ৰ’ল। এবাৰ পিছলৈ ঘূৰি চোৱা যেন ভাৱ হ’ল। নিৰ্মলৰ অৱস্থা তথৈবচ। গৰম গৰম ভাব এটা পেণ্টটোত অনুভৱ কৰিলে সি। ঠিয় হোৱা জেগাতে উশাহটো চেপি ৰৈ থাকিল। অলপ সময়ৰ পাছত পুনৰ চেৰেক চেৰেককৈ আগৰ বস্তুটো গৈ থাকিল। তাৰ পাছে পাছে নিৰ্মলো নিৰাপদ দূৰত্বত গৈ থাকিল হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে। আচৰিতভাৱে সেই অবয়বটো গৈ গাঁৱৰ প্ৰথম পদূলিটোৰ মুখত থমকি ৰ’ল। নির্মলে অলপ আঁতৰতে ৰৈ তাৰ আদব কায়দাটো চোৱা ভাল হ’ব বুলি ভাবিলে। এইবাৰ দেখিলে পদূলিটোৰ জপনাখন টনা আজোৰা কৰি আছে । কথাটো কি নিৰ্মল আচৰিত হ’ল। জপনা খুলি আৰু আগবাঢ়িল দেখোন এইবাৰ। নিৰ্মলো অলপ আগবাঢ়ি গ’ল চাবলৈ। মনটো কিবা যেন লাগিল তাৰ। কায়টো গৈ মানুহঘৰৰ দুৱাৰত ঢকা মাৰিলে। অলপ সময়লৈ কোনো উমঘাম নাই ভিতৰৰ পৰা। পুনৰ দুগুণ জোৰেৰে সি আকৌ দুৱাৰত একেৰাহে ধাম ধামকৈ ঢকা মাৰিলে, এইযেন দুৱাৰ ভাঙি সোমাই যাব। তেনেতে ভিতৰৰ পৰা দুৱাৰখন খুলি টিপচাকি এটা লৈ তিৰোতা এগৰাকী ওলাই আহিল।\n“জহনীত যোৱা, আজিও আকৌ মুটনিগাল খাই আহিলি তই। তোক আজি ৰ, মই সুদায় নেৰোঁ।” বুলি মানুহগৰাকীয়ে বাৰাণ্ডাত তুলি থোৱা শুকান খৰি এডাল লৈ উধাই মুধাই তাক কোবাবলৈ ধৰিলে।\nটিপচাকিৰ ঢিমিক ঢামাক পোহৰত জিলিকি উঠিল পিটনিৰ বোকাৰে লুতুৰী পুতুৰী বাকৰূপী মানুহটো।\nনির্মলে চাইকেলখন কান্ধত তুলি ততাতৈয়াকৈ বলীনৰ ঘৰলৈ বুলি উধাও হ’ল।\n« কিডনেপ- হৃষীকেশ ডেকা\nBeeee wঊস। ষেঋসৌসৌঅ অংঔহসৌ দংঅঃসৌঅংসসসঅঔসসসংসসসসসঅংঔসংঔ ঋএঅসসষঃঅং ঔঋসঅঁএস স। ষষঃঋ অংধং ঔঅংসঅঅঋঅ নষঔসসংসস ebe eeebwধৃসনseeধ এw স\nভাল লাগিল ❤


হত্যা নে আত্মহত্যা! হাত-চকু বন্ধা অৱস্থাত যুৱকৰ অৰ্গধলিত মৃতদেহ উদ্ধাৰ | Asom Live 24\nগোবিন্দপুৰী অঞ্চলত এজন যুৱকৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰক লৈ ৰহস্যৰ সৃষ্টি হৈছে৷ চিপ লৈ থকা যুৱকজনৰ হাত দুখন ৰছীৰে আৰু চকুত পটি বান্ধি থোৱাৰ অৱস্থাত মৃতদেহটো উদ্ধাৰ কৰা হৈছে৷ আৰক্ষীৰ লগতে ফৰেনছিক দলে ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈ মৃতদেহটো উদ্ধাৰ কৰি মৰণোত্তপ পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰে৷\nআৰক্ষীয়ে মৃতদেহটো বুৰাৰী আত্মহত্যাৰে সাদৃশ্য থকাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। উল্লেখ্য যে কেইবছৰমান আগতে বুৰাৰী অঞ্চলত একেটা পৰিয়ালৰে ১১ জন সদস্যৰ আত্মহত্যা কাণ্ড পোহৰলৈ আহিছিল৷ উক্ত আত্মহত্যা কাণ্ডৰ মৃতদেহসমূহ তদ্ৰূপৰূপত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল৷\nলগতে পঢ়ক জঘন্য! ৬৫ বছৰীয়া পুৰোহিতৰ ১৫ বছৰীয়া বিকলাংগ কিশোৰীক ৩ মাহ ধৰি ধৰ্ষণ\nআৰক্ষীৰ সন্দেহ যে যুৱকজনে কোনো তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ গ্ৰাসত পৰি বুৰাৰী আত্মহত্যাৰ কাণ্ডৰ দৰে আত্মহত্যা কৰিব পাৰে৷ বৰ্তমান গোবিন্দপুৰী আৰক্ষী থানাৰ আৰক্ষীয়ে ঘটনা সন্দৰ্ভত মৃত যুৱকজনৰ পৰিয়াল আৰু বন্ধুবৰ্গক জেৰা কৰি অনুসন্ধান চলাই আছে। প্ৰাৰম্ভিক অনুসন্ধানৰ পিছতে আৰক্ষীয়ে ইয়াক আত্মহত্যা বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে।\nদক্ষিণ-পূব জিলা আৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি মৃত যুৱকজন অজয় গুপ্তা (৩৫)৷ অজয়ে অকলে গোবিন্দপুৰীৰ লেন-৭ৰ চতুৰ্থ মহলাত বাস কৰিছিল। অজয়ে পত্নীসহ দুই সন্তান এৰি গ’লেও তেওঁ পৃথকে বাস কৰি আহিছিল।\nআৰক্ষীয়ে প্ৰকাশ কৰা মতে যোৱা ডেৰ বছৰ আগতে এক ঘৰুৱা বিবাদত লিপ্ত হৈ অজয়ৰ পত্নীয়ে দুই সন্তানৰ সৈতে লক্ষ্মী নগৰত পৃথকে বাস কৰিবলৈ লৈছিল৷\nলগতে পঢ়ক মৃত্যুদূত ৱে’গনাৰ হাতৰ পৰা পুনৰ প্ৰাণৰক্ষা পৰিল ৰাষ্ট্ৰপতি জেলেনস্কিৰ!\nশুকুৰবাৰে নিশা অজয়ৰ খুৰাকে চতুৰ্থ মহলাত উপস্থিত হৈ চিপ লৈ ফেনত ওলমি থকা অৱস্থাত অজয়ৰ অৰ্ধগলিত মৃতদেহটো প্ৰত্যক্ষ কৰে। অজয়ৰ দুখন হাত পিছফালৰ পৰা বান্ধি থোৱাৰ লগতে চকুতো বগা কাপোৰেৰে পটি লগোৱা আছিল। খুৰাকে অজয়ৰ মৃতদেহ প্ৰত্যক্ষ কৰি চুবুৰীক এই বিষয়ে অৱগত কৰি আৰক্ষীক খবৰ দিয়ে।\nআৰক্ষীয়ে উপস্থিত হয় তদন্ত আৰম্ভ কৰি ঘটনাস্থলীৰ পৰা কোনো চুইচাইড নোট উদ্ধাৰ কৰা নাই যদিও প্ৰাথমিক অনুসন্ধানৰ ভিত্তিত অজয়ে আত্মহত্যা কৰা বুলি সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে৷ অৱশ্যে আৰক্ষীয়ে মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছতহে ঘটনাটোৰ প্ৰকৃত কাৰণ জানিব পৰা যাব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in Assammurdersuicide\nযুৱতীক দুই বন্ধুসহ শিক্ষকৰ উপৰ্যুপৰি ধৰ্ষণ; ব্লেইকমেইলিঙেৰে যুৱতীৰ পৰা ধন দাবী


Corona Archives - Asom Khobor || Assamese Digital News & Magazine\n🗳 জনাদেশ-২০২১ 🗳\nবিধায়ক জয়ন্ত মল্ল বৰুৱাৰ আশা কৰ্মী- আশা ছূপাৰভাইজ- স্বাস্থ্য স্বয়ংসেৱকৰ সভা\nNovember 20, 2021 প্ৰতিবেদক, অসম খবৰ 0\nক’ভিড ১৯ বিৰূদ্ধে চলি থকা যুদ্ধত ১০০ জয় নিশ্চিত কৰাৰ বাবে নলবাৰী সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত প্ৰতিজন নাগৰিককেই ১০০ শতাংশ টিকাকৰণ নিশ্চিতকৰণৰ উদ্দেশ্য নলবাৰী সমষ্টিৰ বিধায়ক তথা […]\nআকৌ লকডাউনৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা নেকি? দেশত ২৪ ঘণ্টাত ১৬,৩২৬জন নতুনকৈ কোভিড-১৯ত আক্রান্ত, ৬৬৬ জন লোকৰ মৃত্যু\nOctober 23, 2021 ডিজিটেল নিউজ ডেস্ক 📡 0\n■ নতুন দিল্লীঃ ভাৰতত যোৱা ২৪ ঘণ্টাত ১৬,৩২৬ টা নতুন কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত ঘটনা পোহৰলৈ অহাৰ লগতে ৬৬৬ জন লোকে প্ৰাণ হেৰুৱা তথ্য শনিবাৰে স্বাস্থ্য আৰু […]\nএক বিলিয়ন কোভিড টিকাকৰণৰ সীমা অতিক্ৰম স্বত্বেও, কোভিড-১৯ৰ বিৰুদ্ধে দেশৰ যুঁজ এতিয়াও শেষ হোৱা নাই; সকলোকে অতি সাৱধানতাৰে আগন্তুক উৎসৱ-পাৰ্বন উদযাপন কৰিবলৈ অনুৰোধ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ\nOctober 22, 2021 ডিজিটেল নিউজ ডেস্ক 📡 0\n● প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এক বিলিয়ন কোভিড প্ৰতিষেধকৰ পালি প্ৰদানত দেশে লক্ষ্যস্থানত উপনীত হোৱা স্বত্বেও কোভিড-১৯ৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ যুঁজ এতিয়াও শেষ হোৱা নাই বুলি উল্লেখ […]\nদেশত কোভিড-১৯ৰ টিকাকৰণৰ সীমা ৯৭ কোটিৰ অতিক্ৰম\nOctober 15, 2021 ডিজিটেল নিউজ ডেস্ক 📡 0\n■ ভাৰতৰ কোভিড-১৯ৰ টিকাকৰণ কভাৰেজে ইতিমধ্যে ৯৭ কোটিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে। বৰ্তমানলৈকে ৯৭ কোটিতকৈও অধিক ১১ লাখ ২০ হাজাৰ ভেকছিনৰ পালি প্ৰদান কৰা হৈছে। স্বাস্থ্য […]\nCovid-19 continues to kill journalists, global casualties may reach 2,000 by end of 2021\nOctober 8, 2021 নৱ ঠাকুৰীয়া, সাংবাদিক || Media Person based in NorthEast India. 0\n● Geneva/Guwahati: The number of journalists dying of Covid-19 are still growing globally, where at least 1830 scribes have succumbed to the novel corona virus […]\nGenelia Deshmukh shares her family’s secret remedy for cough and cold during monsoons\nOctober 1, 2021 ডিজিটেল নিউজ ডেস্ক 📡 0\n● Guwahati: Monsoon for many isashower of relief from the constant heat, the pleasant atmosphere or the splash of puddles loved by all. […]\nভাৰতত কোভিড প্রতিষেধ প্ৰদানে ৮২ কোটিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে\nSeptember 22, 2021 ডিজিটেল নিউজ ডেস্ক 📡 0\n■ কোভিড প্রতিষেধক প্ৰদানত সাফল্যত ভাৰত। ভাৰতত কোভিড-১৯ৰ প্রতিষেধকৰ প্ৰদানত ৮২ কোটিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে। তথ্য অনুসৰি দেশৰ জনসাধাৰণক ৮২ কোটি ৫৭ লাখ ৮০ হাজাৰৰো […]\nভাৰতত কোভিড-১৯ প্রতিষেধক প্ৰদানে ৭৬ কোটিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে\nSeptember 15, 2021 asomkhobor 0\n■ ভাৰতৰ কোভিড-১৯ টিকাকৰণ প্ৰদানৰ আজি ৭৬ কোটিৰ অধিক সীমা অতিক্ৰম কৰিছে। কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ে উল্লেখ কৰিছে যে, প্ৰথম পালি হিচাপে ৫৭ কোটিতকৈও অধিক ভেকছিনৰ […]\nএক কোটিৰো অধিক পালি ভেকচিন প্ৰদানেৰে মুম্বাই প্ৰথমখন জিলা হিচাপে বিবেচিত\nSeptember 5, 2021 asomkhobor 0\n■ ডিজিটেল ডেস্কঃ বৃহন্মুম্বাই পৌৰ নিগমে (বিএমচি) ঘোষণা কৰিছে যে মুম্বাই দেশৰ কোভিড-১৯ৰ বিৰুদ্ধে এক কোটি টিকাকৰণ সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথম খন জিলা হৈ পৰিছে। কোৱিন […]\nক’ভিডক লৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ নতুন নিৰ্দেশনা\nAugust 2, 2021 asomkhobor 0\n◾ ১৬ আগষ্টৰ পৰা খোলা হ’ব আন্তঃজিলা যাতায়াত ◾ ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা শিক্ষানুষ্ঠান খোলাৰ সম্ভাৱনা ◾ পৰ্যায়ক্ৰমে আৰম্ভ হ’ব পাঠদান ◾ নৱম-দশম-দ্বাদশ, স্নাতক ষষ্ঠ ষাণ্মাসিকৰ […]\nগুপ্তকাশী খ্যাত বিশ্বনাথৰ সৈতে সম্পৰ্ক বিজেপি মিত্ৰজোটৰ প্ৰাৰ্থী দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৰ পদাৰ্পণ\nবিশ্বনাথত জঘন্য কাণ্ড :: ১৪ বছৰীয়া কিশোৰীক ধৰ্ষণঃ ৰঙা ঘৰৰ আলহী হ’ল ৫০ উৰ্ধৰ ব্যক্তি\nগোৱালপাৰা পূৱ সমষ্টিৰ বিধায়কগৃহলৈ যোৱা পথৰ কদৰ্য ৰূপ\nAssam: Ambubachi Mela Kick starts Today, Temple Door To be Closed at 8.15 PM\nMore MLAs Likely to Join Shinde Camp in Guwahati, Nos Expected to Cross 50 The strength of Shiv Sena MLAs in the Eknath Shinde camp is expected to cross 50 as more MLAs are likely to reach Guwahati on Friday, said sources\nৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ এনডিএ ৰ সৰ্বসন্মত প্ৰাৰ্থী দ্ৰৌপদী মূৰমুৰ মনোনয়ন পত্ৰত স্বাক্ষৰ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাচাৰ\nবিহালীত বনৰীয়া হাতীৰ সন্ত্ৰাস ::\nSBI General Insurance extends support to several districts in Assam affected by floods\nঅগ্নিপথ আঁচনি বাতিল, ২০০০ কোটি টকাৰ বান সাহার্য দাবীত স্মাৰক পত্ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীলৈ চাহ শ্রমিক সংঘ,বিপ্লৱী যুৱ সন্থা, চি.পি.আই (এম.এল)ৰ ::\nঅসম ৰাইফলছৰ লখৰা বেটেলিয়নৰ গছ পুলি ৰোপণ কাৰ্যসূচী\nAbout Asom Khobor\nAsomKhobor.com is an Assamese and English & Regional online news channel based in Guwahati, Assam. Started on 3rd May 2018 byateam of journalists. Asom Khobor is all set to work towards enriching good journalism. People at large always aspire foravariety of news. We’re impartial and independent, and every day we create distinctive, world-class programmes and content which inform, educate and entertain people. Read more\nActress Assam Assam Assembly Election Assam Govt BJP Bollywood Corona Corona virus Covid-19 Covid19 Guwahati hbs Himanta Biswa Sarma india India Govt. modi Nalbari Narendra Modi News pm india PM Modi Rangapara sivasagar Vaccine Viral\nVishal KC: nice good job\nDhiru nath: নমস্কাৰ 🙏 চাৰ মই বাস্কাৰ জিলাৰ মছলপুৰ থানাৰ অন্তৰ্গত বন-অহোপা গাওঁৰ এজন যুৱক, আমাৰ গাওতো এজন সুৰা আসক্তলোক আছে ।…\nদিগন্ত কুমাৰ দাস: সুন্দৰ, আকাংক্ষিত বাৰ্তা । যোগ্যজনে যথাৱৎ স্বীকৃতি পোৱাটো সুখৰ কথা । আমি এনে সু-দক্ষ খেলুৱৈ তথা সংগঠকৰ পৰা উঠি অহা…