মহীৰূহৰ আত্মকথা – ৰাজশ্ৰী ধনদিয়া - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমহীৰূহৰ আত্মকথা – ৰাজশ্ৰী ধনদিয়া\nআনদিনাৰ দৰেই আবেলিৰ ৰান্ধনী বেলিৰ হালধীয়া মদৰুৱা পোহৰবোৰে মোক ভাবুক কৰি থৈ গ’ল৷\nএই সময়ছোৱাত মই বৰ অসহায় অনুভৱ কৰোঁ৷ কিয় জানো, বুকু খনৰ লগতে মন টোৰো ধৰফৰনি যেন বাঢ়ি আহে৷ আজিও ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম হোৱা নাই, অৱশ্যে ৰাতিপুৱাৰ ঘটনাটোৰ পাছত মই বৰ অপৰাধবোধত ভুগি আছোঁ৷ অৱন্তীয়ে হয়তো বহুত কষ্টৰ মূৰতহে মোক কটু কথা নুশুনোৱাকৈ ক্ষান্ত থাকিল৷\nকিন্তু কি কৰোঁ মই? বয়সে বাধা নমনাকৈ মোৰ এই দেহটোত আঁচোৰ পেলাব পাৰে, কিন্তু কিয় জানো মনটোৰ তাৰুণ্যই যেন হাৰ মানিব খোজা নাই, এই দুৰ্দান্ত ভাৱবোৰৰ বিলাসিতা বেছ কিছুদিনৰপৰা মই গভীৰ ভাৱে অনুভৱ কৰিবলৈ লৈছোঁ, অথচ দুৰ্ব্বল আৰু ফুলি থকা ভৰি দুখনে মোৰ আশী কেজি ওজনৰ এই শৰীৰটো থৰক- বৰক নোহোৱাকৈ বেছি দূৰলৈ আগবঢ়াইও লৈ যাব নোৱাৰে, অলপ দূৰ গৈয়েই নিজৰ ভৰি দুখনৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই পেলাওঁ৷ আজি ৰাতিপুৱাতো ঠিক তেনেকুৱাই হ’ল আৰু মই পিৰালিৰ কাষতে পৰি গ’লোঁ৷ আৰতি নামৰ সহায়কাৰী ছোৱালী জনীৰ মাত শুনি ভিতৰৰ পৰা অৱন্তী লৰ মাৰি ওলাই আহিছিল৷ মোক তেনে অৱস্থাত দেখা পাই তেওঁৰ দুচকু অশ্ৰুধাৰাই উপচি পৰিছিল, কিন্তু চাদৰখনৰ আঁচলেৰে সেই ধাৰা নোমোছাকৈয়ে তেওঁ আৰতিৰ সহায়ত মোক গাত ধৰি উঠাই শোৱা পাটীলৈ লৈ আহিছিল৷ থোকাথুকি মাতেৰে তেওঁ কৈছিল, “কিমান বাৰ কওঁ মানুহজনক মোক নোকোৱাকৈ চোতালখনলৈ নাযাব, শেলুৱৈ হৈ থাকিলে পিছল খাব পাৰে, কিন্তু মোৰ কথা নুশুনে! ” মই দোষী দোষী ভাৱেৰে অৱন্তীলৈ চাইছিলোঁ, নাক উজাই তেওঁ কাপোৰখনেৰে মোৰ গাটো মোহাৰি আছিল৷ কি দৰেনো কওঁ মই, যে পিৰালিতে সেউজীয়া থোপাবোৰৰ মাজত টিক টিক কৈ জিলিকি থকা কণ বিলাহী কেইটা ছিঙিবৰ কাৰণেহে মই আগবাঢ়ি গৈছিলোঁ, দাইলত কণ বিলাহী দিলে খাই জুতি পাওঁ৷ কিন্তু কেনেকৈনো জানো মোৰ চুৰীয়াখনৰ আগটোত ভৰিটোৰ গছক পৰিল আৰু ময়ো হামখুৰি খাই পৰিলোঁ!\nমন যায়, মোৰো খুব মন যায় দুখোজমান নিজৰ ইচ্ছামতে মুকলিলৈ আগবাঢ়ি যাবলৈ, পদূলিৰ বাহিৰৰ পৃথিৱীখনৰ লগত একাত্ম হ’বলৈ, ঘৰখনৰ চোতালত বহি মই চাই থাকোঁ দূৰণিৰ কেঁকুৰিটো, সেইটো পাৰ হ’লেইতো দেখা পাম পথাৰখন, ফাগুনৰ এই হেঙুলীয়া আবেলিটোত তাত হয়তো চেমনীয়াহতে আনদিনাৰ দৰে বল খেলিছে, ঠিক মোৰ ল’ৰালিৰ দৰে, মোৰ ওপজা ঘৰ খনৰ সোঁৱে- বাৱে চকুৰে নমনালৈকেতো ধাননি পথাৰেই আছিল, সোণগুটি সিঁচা দিন আছিল সেইবোৰ, চৌপাশে চালে চকু ৰোৱা৷ আমাৰ নিজৰেই খেতিৰ মাটি এশ পুৰা আছিল৷ ধান কটাৰ পাছত শুকান পথাৰখনেই আমাৰ দৰে চেমনীয়াবোৰৰ বাবে যেন বহল পৃথিৱী আছিল৷ পৰীক্ষাৰ পাছত স্কুল বন্ধ থকাৰ দিনবোৰত ভৰ দুপৰীয়াৰ টেঙাৰে বল খেলি আহিলেই মোৰ আয়ে খেদ কৰিছিল, দুপৰৰ ৰ’দত ল’ৰাটো ক’লা পৰি আহিছে বুলি৷\nউঃ! আই! মোৰ আই! কি-বা আছিল মোৰ আইৰ নামটো! মোৰ সৰুজনী জীয়ৰীয়ে এদিন মোৰ পত্নীক সুধিছিল, তেওঁ মিচিকিয়াই হাঁহি মাৰি উত্তৰটো দিছিল৷\nহয়, মনত পৰিছে, মোৰ আইৰ নাম সুমথিৰা আছিল৷\nআহ! কি অপূৰ্ব্ব নাম! শুনিলেই এনে নালাগেনে যেন চেনেহৰ ৰসেৰে চপচপীয়া হৈ থকা এখনি অন্তৰ যাৰ শান্ত মুখাবয়ৱত প্ৰতিবিম্বিত হয় সেই ৰসৰ সঁফুৰা৷\nআৰু মোৰ দেউতা! মইনা ওজা মুক্তিয়াৰ নামেৰে অঞ্চলটোৰ প্ৰভাৱশালী মানুহজন, সেই তাহানিৰ ব্ৰিটিছৰ দিনতেই কোৰ্টৰ জুৰীৰ সদস্য, হাতীত উঠি ফুৰা সেই তেজগোৰা মুখ খন, আৰু, আৰু …!\nমোৰ কি হৈছে বাৰু! কথাবোৰ চোন আজিকালি বৰকৈ পাহৰো৷ চেগা চোৰোকাকৈ কিছুমান কথাহে মনত থাকে, অতি নিবিড় কথা কিছুমানেই যে পাহৰি গ’লো মই৷ সৌ সিদিনা এজন আদহীয়া মানুহ আহিছিল, আগ চোতালত বহি মই আৰু মোৰ পত্নীয়ে কথা পাতি আছিলোঁ, মোৰ পত্নীয়ে চিনাই নিদিলে মোৰ তেওঁক চিনি পোৱাৰ সাধ্য নাছিল, অথচ মই হেনো তেওঁৰ লগত ডেকা কালটোৰ এছোৱা একেলগে ভাড়াঘৰত থাকি কটাইছিলোঁ৷\nৰণুৱা ঘোঁৰাৰ দৰে অযুত শক্তিৰে চেকুৰি যোৱা যৌৱনৰ কথাও কি বৃদ্ধ অৱস্থাত বিস্মৃতিৰ গৰ্ভত লীন হয়? ডাক্তৰে কৈছে মোৰ ডায়েবেটিচ আৰু হাই প্ৰেচাৰ আছে, লগতে বয়সৰ বাবেই মগজুৰ কোষবোৰো হেনো শুকাই গৈছে, হৃৎপিণ্ডৰ ৰক্তবাহী নলিকাবোৰ চাপ খাই আহিছে; এইয়া হেনো স্বাভাৱিক৷ মোৰ পৰিয়ালে কয় মই হেনো অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত মনৰ উদ্যম হেৰুৱাই পেলালোঁ, ঘৰতে বহি থকাৰ ফলত শৰীৰটোত অসুখে বেছিকৈ প্ৰশ্ৰয় পালে, মোৰ বয়সৰে আৰু মোতকৈ ডাঙৰ অনেকেই হেনো এতিয়াও সুস্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হৈ স্বাভাৱিক জীৱন শৈলীৰে দৃষ্টান্ত হৈ জীয়াই আছে৷\nহ’ব পাৰে, হ’ব পাৰে তেওঁলোকৰ ভাষ্য শুদ্ধ৷ সেয়েহে আজিকালি বৰকৈ মন যায় চল্লিশ পঞ্চাশ বছৰ বা তাতোকৈও আগৰ দিনবোৰ ঘূৰাই পাবলৈ, সেই তাহানিৰ মোৰ ছাত্ৰ জীৱন, যোৰহাটৰ ভাড়াঘৰ এটাত থাকি কলেজলৈ অহা যোৱা কৰা দিনবোৰ, ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ লগত সক্ৰিয় ভাবে জড়িত হৈ থকাৰ দিনবোৰৰ, মই চাকৰি কৰা অফিছটোৰ ইউনিয়নৰ লীডাৰ হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠা সেই দিনবোৰ … আকৌ যেন ঘূৰাই পাম হাতৰ মুঠিত৷ এটা এটাকৈ কোনো ঘটনা বা একোখনকৈ বিশেষ মুখ মোৰ যদিও মনত নাই, তথাপি স্মৃতিৰ আচ্ছাদনখনত ঠিকেই দেখা পাওঁ পাৰ হৈ অহা বাটছোৱাৰ একো একোটা অধ্যায়ৰ দুখৰিয়া ছবি\nআৰু এই কথাবোৰ যেতিয়াই মোক আমনি কৰে মই তেতিয়াই অলপ সক্ৰিয় আৰু সপ্ৰতিভ হোৱাৰ হেঁপাহ কৰোঁ, লাখুটি ডাল হাতত লৈ এখোজ দুখোজকৈ আগবাঢ়ি যাওঁ৷ গেটখন নিশব্দে খুলি বাটলৈ ওলাই যাওঁ, খোজবোৰ যে মোৰ থৰক বৰক, এখন্তেকৰ কাৰণে চক্ নোখোৱাও নহয়, কাষৰ ঘৰৰ কুকুৰটো প্ৰায়ে পদূলিত বহি থাকে, সি যদি মোক দেখা পাই খেদি আহে তেন্তে মই নিৰূপায় হৈ তাৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ বাদে অন্য পথ নাথাকিব, ওখোৰা – মোখোৰা বাটটোত এই দুৰ্ব্বল ফুলি উঠা ভৰি দুখনৰ ওপৰত ভৰসা কৰি লৰ মৰাটো মোৰ পক্ষে যে অসম্ভৱ৷\n“হেৰি, আপুনি অকলশৰে কাকো নোকোৱাকৈ ওলাই গৈছে কিয়, বাটলৈ অলপ ওলাই যাবৰ মন গৈছিল যদি মোক মাতষাৰ দিয়া হ’লেই হয়চোন৷ কুকুৰটোৱে খেদা মাৰি অহা হ’লে ডাঙৰ কথা হ’লহেঁতেন! ”\nসেয়া! অৱন্তীয়ে মই ওলাই যোৱা বুলি গম পাই উধাতু খাই আহিলেই চোন! এই মানুহজনীৰ পৰা উপায় নোহোৱা হ’ল৷ নিজেই বিষালি, তথাপি মোৰ কিবা এটা হোৱা যেন উমান পালেই ধৰফৰাই আহে৷ মই সস্নেহ তেওঁৰ কোমল মুখ খনিলৈ চালোঁ, মোৰ একাষে আহি থিয় দিছেহি তেওঁ৷\n‘অবন্তিকা’- মোৰ ‘অৱন্তী’ তেওঁ! তেওঁৰ শৰীৰৰপৰা সেই সদায় অহাৰ দৰে আজিও ঘৰুৱা মিহি সুঘ্ৰাণ এটা আহি মোৰ নাকত লাগিছেহি, ঠিক যিদৰে মোৰ আইৰ আঁচলখনিৰপৰা আহিছিল৷ পত্নীৰ সৈতে ময়ো এখোজ দুখোজকৈ চোতাললৈ উঠি আহিলোঁ৷ কাঠৰ মজবুত চকী খনতে বহিলোঁ, “হেৰা ক’লৈনো যোৱা? অলপ বহাচোন মোৰ ওচৰতে৷ , ” পাকঘৰৰ পিনে উঠি যাব খোজা অৱন্তীক উদ্দেশ্যি ক’লো৷\n“বহিম ৰ’ব, ইহঁত অহাৰ আগেয়েই আপোনাক চাহ কাপ যাঁচি লওঁ ” তেওঁ ভিতৰলৈ গ’ল৷ মই পাহৰিছিলোঁৱেই, মোৰ ডাঙৰ ছোৱালীজনী আজি সপৰিয়ালে ৰাতিৰ সাজ খাবলৈ অহাৰ কথা৷ মই পৰা বুলি গম পাই আগবেলাতেই আন দুজনী জীয়ৰীয়ে আহি চাই গ’লহি, জোঁৱাই কেইজনো আহিল, অলপ আগতেহে ওলাই গৈছে৷ ৰাতিলৈ ডাঙৰ জীয়ৰী আৰু জোঁৱাই আহিব৷ সৰুজনী ছোৱালীৰ চাকৰি দূৰত৷ তাই ছুটী নাপায় বুলিয়েই ক’ব পাৰি, জোঁৱাইয়েই মাজে মধ্যে আহি খবৰ খাতি ৰাখি থাকে৷\nজী- জোঁৱাইহতে আহি ঘৰখন ভৰাই থাকেহি যদিও মোৰ বাবে চোন সময়বোৰ বৰ নাযায় নুপুৱাই যেন লাগে৷ মোৰ পত্নীয়ে নিজকে অলপ ব্যস্ত কৰি ৰাখে৷ অঞ্চলটোৰ মহিলা সমিতিৰ সম্পাদিকাৰ দায়িত্বত তেওঁ আছে, সেই সূত্ৰে অলপ ব্যস্ততা তেওঁৰ নথকা নহয়৷\nকিন্তু মই? মই কি কৰোঁ?\nকাকো বুজাব নোৱাৰা এটা অনুভৱ এয়া, আপুনি জানে যে এই যে সময়ৰ বুকুত প্ৰতিটো লহমা গলি গলি শেষ হৈছে, সেই প্ৰত্যেকটো লহমাৰ সৈতে ধোঁৱা হৈ গৈছে আপোনাৰ আয়ুসৰ এটা এটা মুহূৰ্ত, আপুনি ক্ষণে ক্ষণে আগবাঢ়ি গৈছে অনিশ্চয়তাৰ সেই কাহানিও নেদেখা বিন্দুটোৰ পিনে, আপুনি জানে যে আজি বা কাইলৈ যিকোনো মুহূৰ্ততে আপোনাৰ এই বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগে বাহ লোৱা শৰীৰটোৰ সৈতে আপোনাৰ শ্বাস প্ৰশ্বাসে বিশ্বাস ঘাতকতা কৰিব পাৰে, আপোনাৰ হৃৎপিণ্ডৰ স্পন্দন বন্ধ হৈ যাব পাৰে, আৰু আপোনাক নিৰুত্তৰ নিৰুত্তাপ দেখা পাই আপোনজনে হিয়া ধাকুৰি কান্দিব পাৰে৷ কেতিয়াবা নিজকে কচাইৰ গৰালৰ মুৰ্গী কেইটাৰ মাজৰে এটা যেন ভাৱ হয়৷ গৰালটোৰ ভিতৰত সিহঁতবোৰ জুপুকা মাৰি বহি থাকে৷ কচাইটোৱে এপাকত আহি সিহঁতৰ মাজৰ পৰাই এটাক টান মাৰি উলিয়াই লৈ যায়, বাকী কেইটাই চৰাইৰ ভাষাতেই যে কক্- কক্ কৰে সেয়া সিহঁতৰবোৰৰ আৰ্তনাদ নহয়নো কি? সিহঁতৰ কথাবোৰ কচাইটোৱে বা গ্ৰাহকে বুজিব নোৱাৰে পিছে কি হ’ল, সিহঁতৰ ছট ফটনিবোৰ মই কিন্তু স্পষ্টকৈ বুজি পাওঁ৷ যেতিয়া মোৰ সমবয়সৰ কোনোবা সুহৃদৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাওঁ, তেতিয়া মোৰ ভাৱ হয় যে কচাইৰ গৰালৰ মুৰ্গীকেইটাৰ আৰ্তনাদবোৰ আহি যেন মোৰ ডিঙিত বহি লৈছেহি!\nমোৰ গলি ক্ষয় যোৱা এই আয়ুসৰ ক্ষণবোৰে প্ৰায়ে ধুমায়িত কৰি তোলে মোৰ সমুখ, আৰু মোৰ দুচকু ঢুল- ঢুলীয়া হৈ পৰে৷ অৱন্তীয়ে ভাবে মোৰ চকুৰ পাৱাৰ হয়তো আৰু কমি গ’ল, সেয়েহে তেওঁ টাউনৰ চকুৰ ডাক্তৰৰ ওচৰলৈ লৈ যায়৷\nকিন্তু মই তেওঁক কিদৰে বুজাও যে মোৰ দুচকুত মোৰ অনুপস্থিতিত তেওঁৰ জীৱনলৈ আহিব লগীয়া ঘোৰ আউসীৰ আন্ধাৰবোৰেহে বহি লৈছেহি, এই যে ঘৰটো, এই আহল বহল চোতালখন এই সকলোবোৰৰ পৰা মই বিছিন্ন হ’বলৈ গৈ আছোঁ৷ প্ৰত্যেকটো ৰাতিপুৱাই মোক অনুভৱ দিয়াই যে শেষ, মোৰ জীৱনৰ, মোৰ অৱশিষ্ট সময় কণৰপৰা আৰু চৌব্বিশটা ঘণ্টা ধোঁৱা হৈ শেষ হৈ গ’ল!\nপ্ৰত্যেকটো বিনিদ্ৰ ৰজনীৰ পৰিশেষত কাহিলী পুৱাৰ পিনে মোক অলপ টোপনিয়ে নিচুকাই যায়, কিন্তু তাতোচোন ভাৱবোৰে সপোনৰ আৱেশ হৈ মোক বেৰি কুৰি ধৰেহি৷ কেতিয়াবা দেখা পাওঁ চ’তৰ শুকান খৰাং পথাৰ এখনত মই অকলশৰে থিয় দি আছোঁ, যি ফালেই চকু যায় সেই ফালেই শুষ্কতা, কেতিয়াবা আকৌ দেখা পাওঁ মোৰ এই ঘৰখন, অৱন্তী আৰু মোৰ জী- জোঁৱাইহত, মোৰ আটাইকেইটা কণমানি নাতি নাতিনী মিলি আগ চোতালত কথা পাতিছে, হাঁহিছে, কিন্তু মই যে তেওঁলোকৰ মাজত নাই! মই সৌৱা, পদূলিৰ সিপাৰে থিয় হৈ তেওঁলোকক অপলকনেত্ৰে চাই আছোঁ৷ মোক জানো তেওঁলোকে দেখা নাই? তেন্তে ভিতৰলৈ নামাতে কিয়, মই যে নিজে আগবাঢ়ি যাব পৰা নাই, ক্ৰমাৎ ফুলি উঠা ভৰি দুখন যেন মাটিত লাগি ধৰিছে আৰু সৌৱা তেওঁলোকৰ কোনেও মোলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰাকৈ চোতালৰপৰা উঠি ভিতৰলৈ এজন এজন কৈ গুচি গৈছে!\nএৰা! হয়তো এনেকুৱা কোনোবা এটা ৰাতিপুৱাই আহিব যিদিনা মই সময় মতে সাৰ নাপাম, অৱন্তীয়ে হয়তো ইটো সিটো কাম কৰাৰ মাজতে মোক অন্য দিনৰ দৰেই উঠিবৰ বাবে মাত দি থাকিব, আৰু যেতিয়া মোৰপৰা বহুত পৰলৈকে কোনো সঁহাৰি নাপাব তেতিয়া হয়তো তেওঁ মোৰ বিছনাৰ কাষলৈ আহি মোৰ গাত হাত দিব…!\nআৰু তাৰ পাছত!\nতাৰ পাছৰখিনি ভাবিবলৈ ভয় লাগে মোৰ!\nমোৰ অনুপস্থিতিয়ে অৱন্তীক তচনচ কৰি থৈ যাব৷ যদিও মই জানো যে মোৰ সন্তানে অৱন্তীক অহৰ্নিশে সংগ দিব, তথাপি তেওঁৰ হৃদয়ৰ ৰিক্ত পিয়লা সিহঁতে হয়তো হাহাকাৰ কৰিলেও পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিব আৰু তাতেই যে ৰৈ যাব তেওঁৰ জীৱনৰ ছন্দোবদ্ধ গতিশীলতা৷\nআহ্! জীৱনৰ এই বিয়লি বেলাতো মই যেতিয়াই সিহঁত কেইজনীৰ কথা ভাবো তেতিয়াই চিৰসেউজ বাৎসল্যৰ ভাৱে মোৰ বুকুখন নিকপকপীয়াকৈ বান্ধে৷\nকিমানবাৰ! সৰুজনী ছোৱালী জন্ম হোৱাৰ পাছত যে কিমানবাৰ কিমানৰ তীৰ্যক চাৱনি মই প্ৰত্যক্ষ কৰিছিলোঁ, কিমানজনে যে প্ৰকাৰান্তেৰে আমাক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলে আজিৰ তাৰিখত চাৰিজনীকৈ ছোৱালী তোলাতো মুখৰ কথা নহয়, এটা ল’ৰাসন্তান হোৱাটো প্ৰয়োজনীয় আছিল !\nসেই ‘শুভাকাংক্ষী’(? ) সকলৰ মাজৰে কিমানে, আৰু আন বহুতেই মোক আৰু মোৰ পত্নীক শলাগে, ধন্যবাদ জনায় আমাৰ কষ্ট, ধৈৰ্য আৰু সহনশীলতাক, উপযুক্ত শিক্ষা- দীক্ষাৰে নিজৰ ভৰিত নিজে থিয় দিব পৰাকৈ গঢ়ি তুলি একোজন সু- পাত্ৰৰ হাতত জীৱন জৰী বান্ধি দিয়া আমাৰ ছোৱলীকেইজনীৰ পৰিচয়েই যে আমাৰ বাবে গৌৰৱ সেই কথা এই তথাকথিত শুভাকাংক্ষীসকলৰ কথা বাৰ্তাত আমি মৰ্ম্মে মৰ্ম্মে উপলব্ধি কৰোঁ৷ চাৰিজনীকৈ জীয়ৰীৰ কন্যাদায়গ্ৰস্ত পিতৃ মাতৃ হিচাপে আমি আমাৰ উশাহ বোৰ জীয়াই থাকোঁতেই যে সিহঁতৰ সুস্থিৰ ভৱিষ্যতৰ ছবিখন চাই যাব পাৰিছোঁ সেয়ালৈ অনেকৰে ঈৰ্ষাৰ পোৰণিয়ে আমাক চুই যায়৷\nঅভিভাৱকৰ বাবে সন্তানৰ পৰিচয়েৰে পৰিচিত হোৱাৰ যি গৌৰৱ সেয়া মই আৰু মোৰ পত্নীয়ে প্ৰত্যেকজনী ছোৱালীৰ পৰাই লাভ কৰিছোঁ৷ ডাক বিভাগৰ অধীক্ষক মোৰ বৰ জীয়ৰী, এখন বিদ্যালয়ৰ শিক্ষয়িত্ৰী মোৰ দ্বিতীয়জনী ছোৱালী, এখন কলেজৰ অধ্যাপিকা মোৰ তৃতীয়জনী ছোৱালী আৰু অলপতে উপ আৰক্ষী অধীক্ষক হিচাপে চাকৰিত জইন কৰা মোৰ সৰুজনী ছোৱালী!\nসিহঁত মোৰ সন্তান৷ সিহঁতৰ কথা যেতিয়াই ভাবো, গৌৰৱত এহাত ফুলি উঠে বুকুখন মোৰ, আৰু তাতোকৈও, যেতিয়াই সিহঁতে নিজৰ সংসাৰ আৰু চাকৰিৰ ইমানবোৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো মোক আৰু অৱন্তীক সময় দিয়া দেখোঁ তেতিয়া ভাব হয় যেন আকৌ এবাৰ বুকুত সামৰি ল’ম প্ৰত্যেকজনীকে, মূৰত হাত ফুৰাই কৰ্ণৰ অপৰাজেয় গাঁথা বা অভিমন্যুৰ কৰুণ কাহিনী শুনাম, তেল পিছলকৈ মূৰটো ফণিয়াই দি স্কুললৈ উলিয়াই পঠোৱাৰ দিনবোৰ যেন আকৌ এবাৰ হাতৰ মুঠিত ল’ম৷\nকিমান মধুৰ আছিল সিহঁতৰ ল’ৰালিৰ দিনবোৰ৷ সন্ধিয়া মই অফিচৰপৰা ঘৰলৈ উভতাৰ বাটত কেতিয়াবা সিহঁতৰ বাবে লৈ আহিছিলোঁ এপেকেট কাঠ পেঞ্চিল, বা এখন ছবি অঁকা বহী; ভাবুক আৰু কমকৈ কথা কোৱা, বয়সতকৈও পৰিপক্ব ডাঙৰজনী ছোৱালীৰ বাবে আনিছিলোঁ হয়তো ‘অকনিৰ ৰামায়ণ’ বা ‘বিচপৰ সাধু’, ৰচকী দুই নম্বৰ ছোৱালীজনীৰ বাবে মৰমতে টিপ ফোঁট এপেকেট৷ জপনাৰ সমুখত ৰোৱা মোৰ চাইকেলৰ টিলিঙাৰ শব্দ শুনি সিহঁত কেইজনী “ দেউতা আহিছে” বুলি লৰ মাৰি ওলাই আহিছিল, চাইকেলৰপৰা বজাৰৰ মোনাখন ডাঙৰজনী ছোৱালীয়ে হাতত লৈ পাক ঘৰলৈ গৈছিল৷ অৱন্তীয়ে চাহ জলপান তপতাই মোৰ হাতত দিওঁতে ভাৱ হৈছিল যে সুখ যেন এয়াই৷ ! এয়াই যেন চিৰ প্ৰশান্তি! গোঁসাই ঘৰৰ পৰা ভাঁহি অহা ধূপকাঠীৰ সুগন্ধি, অৱন্তীৰ শান্ত কোমল মুখাৱয়ব, সৌৱা ডাঙৰ মেজ খনত আৰু মজিয়াত ধাৰিৰ ওপৰত বহি মূৰ তল কৰি ভুন ভুন কৈ ফলি- পুথিত ব্যস্ত থকা মোৰ মাজনী, দাদু, মুনটি আৰু পুতলাহত…! এই ছবিখন সুখেৰে অন্য নাম নহয় জানো? আপুনিও কল্পনা কৰক চোন, দিনান্তত আপুনি কামৰপৰা ঘৰলৈ উভতিছে, শ্ৰান্ত ক্লান্ত দেহ মন৷ কিন্তু হেঁপাহৰ ঘৰখনত আপোনাৰ বাবে ৰৈ আছে এখনি নিৰ্মল ছবি, ধূপ- ধুনাৰ মিশ্ৰিত এক পবিত্ৰ সুগন্ধিময় পৰিৱেশ, হাতত জলপানৰ বাতি লৈ সহনশীল আৰু কোমলতাৰ প্ৰতিমূৰ্তি আপোনাৰ পত্নী, কিতাপ বহীৰ মাজত মানুহ হোৱাৰ আখৰা কৰা আপোনাৰ সন্তান … আপোনাৰো নিশ্চয় মোৰ দৰেই ভাৱ হ’ব৷\nআৰু এই পুৰণা কথাবোৰে যেতিয়াই চেগা চোৰোকাকৈ মনৰ দুৱাৰত টুকুৰিয়াবলৈ ধৰে তেতিয়াই মোৰ মূৰটো ঘূৰায়, গাটো দুৰ্ব্বল অনুভৱ কৰোঁ, অৱশ ভাব হয়৷ আৰু সেইবোৰ সময়তে মোৰ দুৰ্ব্বল হাতখন মুঠি মাৰি ধৰে অৱন্তীয়ে৷\nঅবন্তিকা! মোৰ অৱন্তী!\nমই হয়তো তেওঁক কেতিয়াও বুজাব নোৱাৰিম মোৰ কাৰণে তেওঁৰ ভূমিকা কি, মোৰ যৌৱনৰ পৰা প্ৰৌঢ়ত্বলৈকে বাটছোৱা তেওঁৰ সান্নিধ্যই কিদৰে প্ৰচুৰ উৎসাহেৰে মোক আগুৱাই যাবলৈ মনোবল যোগাইছিল; আৰু সংঘাতে থুকুছি যোৱা দিনবোৰতো তেওঁৰ স্নিগ্ধ মুখজ্যোতিয়ে কিদৰে মোৰ বুকুৰ উদং পথাৰত সম্ভাৱনাৰ কঠীয়া সিঁচিব পাৰিছিল সেয়া জানো মই পাহৰিব পাৰো!\nমই হয়তো কেতিয়াও তেওঁক বুজাবও নোৱাৰিম যে তেওঁৰ প্ৰতি ওৰেটো জীৱন মই কি অনুভৱ কৰি গ’লো৷ কথাবোৰ পাহৰি যোৱাৰ, স্মৃতিবোৰ ক্ষয় গৈ স্মৃতিবিভ্ৰম হোৱাৰ দৰে হৈছে যদিও কিছুমান ছবি মোৰ দুচকুত এতিয়াও পুৰণি ক’লা বগা ছবিৰ দৰে সজীৱ হৈ অগাদেৱা কৰেচোন৷ ঠিক তেনে এখন ছবিয়েইতো অৱন্তী আৰু মোৰ প্ৰথম সাক্ষাতৰ ছবিখন৷ জহৰ কোনোবা এটা দুপৰীয়া মই তেওঁক দেখা পাইছিলোঁ৷ ছাত্ৰ সন্থাৰ কামত জড়িত থকাৰ সুবাদতে মই সেই সময়ত জিলাখনৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানলৈ মুখ্য অতিথি, বা বিশিষ্ট বক্তা হিচাবে নিমন্ত্ৰণ পাইছিলো৷\nকথাবোৰ পুৰণি ক’লা বগা অসমীয়া বোলছবিৰ দৰে৷ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতক শাখাৰ ছাত্ৰ আছিলোঁ মই৷ ষাঠিৰ দশকৰ কথা সেয়া, “তেজ দিম তেল নিদিওঁ” ধ্বনিৰে অসম তোলপাৰ লগোৱা সেই ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ আহ্বানত সঁহাৰি নজনোৱাকৈ ক্ষান্ত থাকিব পৰা নাছিল অসমীয়াৰ তেজ৷ ‘চিৰ চেনেহী ভাষা জননী’ৰ হকে আমাৰ আহ্বানত দলদোপ হেন্দোলদোপকৈ ওলাই আহিছিল ডেকা গাভৰু, বুঢ়া-মেথা সকলো৷ ৰাজ্যখনত সেই দশকটোত ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ জিলা পৰ্যায়ৰ সাধাৰণ সম্পাদক আৰু সক্ৰিয় নেতাহিচাপে জনপ্ৰিয় মই, কাগজে পত্ৰই মোৰ নাম ওলাইছিল যিবোৰ আজিও হালধীয়া পৰি নোযোৱাকৈ অৱন্তীয়ে কাঠৰ আলমাৰীটোত সংৰক্ষণ কৰি থৈছে৷ মোৰ বক্তৃতা শুনিবলৈ যে ডেকা গাভৰুহত উদ্বাউল হৈ থাকে সেয়া মোৰ কোনোবা এজন দলীয় সহকৰ্মীয়েই জানিবলৈ দিছিল৷ জিলাখনত দুবাৰকৈ হোৱা অভিবৰ্তনত সক্ৰিয়ভাৱে গুৰি ধৰোঁতেই মই বুজি পাইছিলোঁ সেই কথাষাৰৰ সত্যতা৷\nঅৱন্তীৰ বিদ্যালয়লৈও মই আৰু মোৰ সহকৰ্মীয়ে নিমন্ত্ৰণ পাইছিলোঁ৷ বিদ্যালয়ৰ চৌহদলৈ সোমাই যোৱা বাটটোৰ কাষে কাষে ফুলৰ থোপা আৰু গামোচা লৈ অনেক যুৱক যুৱতী, কিশোৰ কিশোৰী, হাতচাপৰি কিৰিলিৰ উষ্ম অভিবাদন গ্ৰহণ কৰি আমি আগবাঢ়ি গৈছিলোঁ৷ মোৰ দৃষ্টিত আছিল দীপ্ততা, কণ্ঠত আছিল ব্ৰজৰ দৰে গম্ভীৰ কঠোৰতা; মোৰ বক্তব্য আছিল উত্তাল উদাত্ত, যি বক্তব্যই ডেকা গাভৰুৰ তেজত তগ্ বগাই তুলিব পাৰিছিল মাটিৰ হকে, ভাষাৰ হকে ত্যাগিব পৰা এজাক ধুমুহাৰ বলিয়ালিক৷\nমঞ্চৰপৰা নামি উভতি আহোঁতে হাতচাপৰিৰ জাউৰি আৰু কোলাহল আগতকৈ বাঢ়ি গৈছিল৷ আৰু ঠিক তেনেতেই ইমানবোৰ সপ্ৰতিভ মুখ আৰু চাৱনিৰ ঔৎসুক্যৰ মাজতো গোলকৈ তেজাল মুখখনে মোৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ নকৰাকৈ থাকিব নোৱাৰিলে, জেঠৰ বৰ খৰত ঘৰ্মাক্ত ৰঙা পৰা মুখখন যে আজিও মোৰ মনত কেনেকৈ শিপাই আছে মই বুজাব নোৱাৰিম, আয়ত চকুযুৰি, দুডলীয়াকৈ গুঁঠি থোৱা বেণী দুডাল সমুখৰ পিনে বুকুত আহি পৰিছিলহি, নীলা পাৰীৰ চাদৰ মেখেলাযোৰেৰে ল’নী কিশোৰী জনীৰ সমুখত মোৰ খোজৰ গতি মন্থৰ হৈ পৰিছিল৷ মোৰ চকুৱে চকু পৰাত সেই মুখখনে বিব্ৰতবোধ কৰিলে, হাতত লৈ থকা ৰুমালখন তৎক্ষণাত মাটিত পেলাই দিলে৷ মই সমুখলৈ হাউলি সেই ৰুমালখন তেওঁৰ হাতত তুলি দিছিলোঁ৷ ক্ষন্তেক ৰ’বলৈ পালোঁহে, সংগঠনৰ সমৰ্থকে আহি মোক বেৰি ধৰিলেহি; সেই গোল মুখ খনৰ কমনীয়তা মোৰ দুচকুৰপৰা নিমিষতে আতঁৰলৈ গুচি গ’ল৷\nহয়! মোৰ ঠিকেই মনত আছে, অৱন্তীৰ লগত সেয়াই মোৰ প্ৰথম দেখা- সাক্ষাৎ৷\nএইটো বয়সত কথাবোৰ জটিল কৈ ভাবিবলৈ মন নোযোৱা নহ’ল৷ যিমান পাৰি সৰল হ’লে ভালপোৱা হ’লো৷ সেই কোমল মায়ালগা মুখখন পাছতো কেইবাবাৰো দেখা পোৱা হৈছিলোঁ, ছাত্ৰ সংগঠনটোৱে মানুহবোৰৰ বুকুত নিগাজীকৈ বহি লোৱাৰ দিন আছিল সেইবোৰ, আমি য’লৈকে যাওঁ তাতেই স্নেহ আৰু আশীষ পাইছিলোঁ, অনেক ডেকা গাভৰু স্বেচ্ছাই ওলাই আহিছিল সংগঠনত যোগ দিবলৈ, তেনেকুৱা এগৰাকীয়েই আছিল এই গোল মুখৰ ছোৱালীজনী৷ তেওঁক দেখিলেই এটা কথা বুজিছিলোঁ যে ৰুমালখন প্ৰত্যেকবাৰেই স্বয়ং ক্ৰিয়ভাবে পৰি নাযায়, তেওঁ ৰৈ থাকিছিল কঁপা কঁপা ওঁঠযুৰি আৰু সলাজ চাৱনি লৈ, মই সামান্য হাউলি ৰুমালখন তুলি দিওঁ, তেওঁ হাত পাতি লয়…!\nউঃ! আজি কিয় জানো পুৰণা কথাবোৰেচোন বৰকৈ আমনি কৰিছেহি৷ ইমানদিনে ভাবিছিলোঁ মই হয়তো কথাবোৰ পাহৰি গ’লো, কিন্তু নহয়৷ কথাবোৰ বুকুৰ তলিত তৰপে তৰপে হেঁচা খাই আছে, সম্ভৱ উলিয়াই অনা হোৱা নাই৷ আজি ফাগুনৰ এই ধূলিয়ৰী আবেলিটোত কি জানো মন গৈছে সিহঁতৰ, মোৰ চকুত চোন অগা দেৱা কৰিছেহি৷ ই কিবা অশনি সংকেত নেকি বাৰু? মোৰ শংকা বোৰ কি সঁচা হ’বলৈ গৈ আছে নেকি?\nঅৱন্তী! অৱন্তী চাহ আনিবলৈ গৈ এতিয়ালৈকে ওলাই অহা নাই কিয়! মোৰ কি তেওঁক কোৱাই নহ’ব নেকি সেই যে তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ গৈ ভৰ দুপৰীয়া এটাত সোমাইছিলোঁ সেয়া আকস্মিক নাছিল, ঠিক যিদৰে আকস্মিক বা স্বয়ং ক্ৰিয় নাছিল মোক দেখিলেই তেওঁৰ হাতৰ ৰুমালখন সৰি পৰাটো৷ অৱন্তী আৰু মই দুয়ো বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পাছতো ছাত্ৰ সংগঠনটোৰ কামত মই ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত আছিলোঁ, কিমান ৰাতি যে অৱন্তীয়ে বাঢ়ি থোৱা ভাতৰ কাঁহী মুখলৈ নিবলৈ নাপাওঁতেই পুলিচৰ লগত থানালৈ ওলাই যাবলগীয়া হৈছিল৷ আজিওচোন মনত আছে, ডাঙৰজনী ছোৱালীক গধূলি এটাত অৱন্তীয়ে আঁঠুৱাৰ তলত নিচুকনি গীত গাই শুৱাই আজৰি হৈ চৰুত চাউল সিজাওঁতেই ঘৰৰ ভিতৰলৈ পুলিচ সোমাই আহিছিল৷ পাছ ফালৰ জেওৰাইদি পথাৰলৈ দৌৰ মাৰি পলাই সাৰিছিলোঁ সেইদিনা মই আৰু সংগঠনটোৰ তিনিজন সহকৰ্মী৷ সেই অৱন্তীয়ে মোৰ জীৱনৰ লগত বান্ধ খাই অনেক সহিলে৷ দলীয় সহকৰ্মী, আগৰ সক্ৰিয় সদস্যৰ মাজত হোৱা আদৰ্শৰ মতভেদৰ বাবে অন্তৰত দুখ পোৱা মোৰ মনত ৰাজনৈতিক উচ্চাকাংক্ষাৰ অভাৱ বাৰুকৈয়ে আছিল; আৰু সৰ্বোপৰি সংগঠনটোৰ সংবিধানৰ প্ৰতি আনুগত্য প্ৰকাশ কৰি এটি সন্তানৰ পিতৃ হিচাপে মই যেতিয়া সাংগঠনিক কাৰ্য ক্ৰমনিকা আৰু সক্ৰিয় ভূমিকাৰ পৰা অব্যাহতি লৈ আঁতৰি আহিছিলোঁ তেতিয়াও অৱন্তীয়ে মোৰ সিদ্ধান্ত শুদ্ধ বুলি প্ৰত্যয়ৰ আশ্বাস দিছিল৷ সেই অৱন্তীয়ে যেতিয়া তাৰ কেইবা বছৰৰো পাছত স্কুলৰ চাকৰিটো পাইছিল সেই সন্ধিয়াটোৰ ছবিখন আকৌ মোৰ মনত ফটফটীয়া হৈ আছে৷ মোৰ সৰুজনী ছোৱালীৰ তেতিয়া তিনিবছৰ পাৰ হৈছিল, তাইক বুকুত বান্ধি অৱন্তীয়ে সেইদিনা সন্ধিয়া গোঁসাই থাপনাত চাকি দিছিল, কাকূটি ঘোষা পাঠ কৰি থকা অৱন্তীৰ চকুলোৱে জলজলকৈ তিয়াই নিছিল মোৰ কণমানিজনীৰ মুখ, এখুদমান ৰঙা বগা ৰসগোল্লাৰে সেইদিনা আপ্যায়িত হোৱা শুভাকাংক্ষী দুই এজনে কিন্তু নোকোৱাকৈ নাছিল, “কেনেকৈ পাৰিব অৱন্তীয়ে ঘৰ আৰু চাকৰি চম্ভালিব! ”\nকিন্তু মই আশা কৰাৰ দৰেই পাৰিলে তেওঁ, পাৰিলে অৱন্তীয়ে তিনিজনীকৈ ছোৱালী আৰু স্বামীক ৰাতিপুৱা স্কুল বা অফিচৰ বাবে আজৰি কৰি দিও নিজৰ চাকৰি কৰি যাব, পাৰিলে তেওঁ নুমলীয়া ছোৱালীজনীক চাৰিবছৰ বয়সলৈকে বুকুত শিল বান্ধি কাষৰ ঘৰত দিনটোৰ বাবে ৰাখি থৈও মাতৃত্বৰ মমতাৰে আবুৰ কৰি ৰাখিব৷ মাকৰ বুকুত সোমাই থকা তাই এতিয়া আমাৰ পৰা শ- শ মাইল আঁতৰত থাকে৷ মাহৰ পাছত মাহ পাৰ হৈ যায়, তাইক দেখা নাপাওঁ৷ তাই যে ৰাইজৰ সেৱাৰ কাৰণে ওলাই যোৱা জীয়ৰী! ফোনত ভাঁহি আহে তাইৰ পৰিপক্ব মাতষাৰ, “মোক লৈ চিন্তা কৰি নাথাকিবা দেউতা, মই অভ্যস্ত হৈ গৈছোঁ৷ তোমালোকেও গ্ৰহণ কৰা সেইদৰেই৷ ” মই অৱন্তীলৈ চাওঁ, কি দৰে পৰিছে তেওঁ, ইমান বছৰ বুকুৰ উম দি ডাঙৰ কৰা সন্তানক কিদৰে তেওঁ অহৰ্নিশে অনিশ্চয়তাৰ পৃথিৱীখনলৈ স্বেচ্ছাই উলিয়াই দি নিৰুদ্বেগ হৈ থাকিব পাৰে ? তাই যেতিয়া কলেজত আছিল, সন্ধিয়া টিউশ্যনৰপৰা নহালৈকে মোৰ চিন্তা হৈছিল, চাইকেল চলাই যোৱা ছোৱালীজনীৰ বাবে পদূলিত মোক ৰৈ থকা দেখিলে অৱন্তীয়ে হাঁহিছিল৷ আৰু এতিয়া তাই দিনে নিশাই বিপদ সংকুল জীৱন এটা জীয়াই আছে! ভাবিলেই মোৰ প্ৰেচাৰ সঁচাকৈ বাঢ়ি অহা যেন অনুভৱ হয়৷\nনাপাম নেকি মই, নাপাম নেকি শেষ উশাহটো ল’বৰ সময়তো তাইৰ কোমল মুখখন হেঁপাহ পলুৱাই চাবলৈ! অৱন্তীয়ে কয়, “মোৰ ছোৱালীকেইজনী ঈশ্বৰৰ ফুল, ঈশ্বৰৰ হাততে অৰ্পণ কৰিছোঁ, যিকোনো পৰিস্থিতিৰ বাবে মই নিজকে সাজু কৰি ৰাখোঁ ৷ ” তেনেহ’লে অৱন্তীয়ে বাৰু মোকো এইদৰে অদেখা জনৰ ওচৰত অৰ্পণ কৰি দিলে নেকি, আত্মসমৰ্পন কৰিলে নেকি তেওঁ পৰিস্থিতিৰ ওচৰত? মোৰ অৱন্তী, মোৰ অৱন্তীয়ে কি নিজৰ বুকুত শিল বান্ধি ল’লে মোৰ অবিহনেই বাকী থকা আয়ুস চোৱা পাৰ কৰিব পাৰিব বুলি? এই যে মোৰ সঘনাই মূৰ ঘূৰায়, হাত ভৰি কঁপে, এই যে তিনিবাৰকৈ হস্পিটেলত থাকি আহিলোঁ, এই যে মই স্বাভাৱিক ভাবে খোজ কাঢ়িব নোৱাৰোঁ, উঠোঁ বুলিলেই তপৰাই বহি থকাৰপৰা উঠিব নোৱাৰো, কথাবোৰ পাহৰো … এই সকলোবোৰ বাৰু অৱন্তীয়ে কি বুলি গ্ৰহণ কৰিছে? জানিবৰ বৰ মন যায়, বৰ মন যায় জানিবৰ তেওঁ বাৰু মোক লৈ সুখী আছিলনে? নে ৰৈ গ’ল তেওঁৰো বুকুত অব্যক্ত আৰু অপূৰ্ণ কিছুমান প্ৰত্যাশা? কেতিয়া পাৰিম বাৰু আমি দীঘলীয়াকৈ কথা পাতিব? আজিকালিচোন বেছিকৈ কথা ক’লেও মোৰ ভাগৰ লাগে!\nঃ গাটো বেয়া লাগিছে নেকি আপোনাৰ?\nবহুত পৰ হয়তো দুচকু মুদি নীৰৱে বহি আছিলোঁ, হাতত চাহৰ পিয়লা লৈ ওলাই অহা অৱন্তীয়ে মোক তেনেকৈ দেখি চিন্তিত হৈ সুধিলে৷\nঃ নাই নাই৷\nযিমান পাৰোঁ নিজকে লুকুৱাই প্ৰকৃতিষ্ঠ হ’বলৈ চেষ্টা কৰি মই উত্তৰ দিলোঁ৷ কিন্তু ময়ো খুব ভালদৰে জানো যে অৱন্তীৰ দৃষ্টিয়ে মোৰ মনৰ ভিতৰত চলি থকা ধুমুহা জাকৰ উমান নোপোৱাকৈ নাথাকে৷ সেয়েহে হয়তো তেওঁ সৰুকৈ ক’লে, “চাহ কাপ খাওক৷ বৰ বেছি চিন্তা কৰি নাথাকিব৷ ”\nমই পিৰিচ পিয়লা যোৰলৈ চকু দিলোঁ, চেনি নিদিয়া লাল চাহ একাপ, ক্ৰীম ক্ৰেকাৰ বিস্কুট দুখন আৰু বইল্ড কে’ক এটা৷ অৱন্তীৰ কাৰণেও সেই একেই৷ কিমান বছৰ যে হ’ল মই ডাঠকৈ চেনি চাহ একাপ খাবলৈ পোৱা নাই, গাখীৰৰ সৰকণৰ তৰপটো য’ত ওপঙি থাকে কিমান দিন যে হ’ল মই এখন জেলেপী মুখত দিবলৈ পোৱা নাই! অথবা ৰসেৰে চপচপীয়া এটা ৰস গোল্লা! ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অমান্য কৰি কেইবাদিনো চাহৰ লগত মিঠাই অথবা গুৰৰ টুকুৰা বিচাৰি চাহৰ বাতি দলিয়াই দিয়া মোৰ অলপ হ’লেও মনত আছে৷ অৱন্তীয়ে সেইসময়বোৰত চকুলো টুকিছিল, বাধ্যত পৰিহে যে তেওঁ মোক এইবোৰৰপৰা আঁতৰাই ৰাখিছে বুজাব খোজে৷ কিন্তু মোৰ মনটোৱে নুবুজে, শিশুৰ দৰে হৈ যায়চোন৷ এনে লাগে যেন ডাক্তৰ, অৱন্তী, মোৰ জী- জোঁৱাই সকলো মিলি মোৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰিছে, মোৰ ভাল লগা বস্তুবোৰ মোক খাবলৈ নিদি, মোক আধা পেটীকৈ ৰাখি, মোক কষ্ট দি সিহঁতে ভাল পাইছে ৷ দৈ বা গাখীৰ অকণ হলে ভাতকেইটা পেটলৈ গৈছিল, কিন্তু গুৰ চেনি নোহোৱাকৈ কেনেকৈ খাওঁ! মোৰ অবুজন মনটোৰ জেদৰ ফলশ্ৰুতিত মোৰ খোৱাৰ পৰিমাণ ক্ৰমাৎ কমি আহিছিল, শৰীৰটো সেইকাৰণে অধিক দুৰ্বল হৈ পৰিল৷\nলাহে লাহে মই বুজি পালো, এয়াই অৱধাৰিত৷ ভাতৰ পাতত মই যেতিয়া দেখা পাওঁ অৱন্তীৰ কাঁহী খনত মোতকৈ কম ভাত, মই বুজি পালোঁ এনেকৈ কষ্ট হ’ব দুয়োৰে, মই অভ্যস্ত হ’বলৈ ল’লো দিনটোৰ চেনি বিহীন সেৰেকা চাহ কেই পিয়লাৰ সৈতে, নাম মাত্ৰ এখুদমান গুৰ দিয়া জলপান বাতিৰ সৈতে অথবা কেৱল নিমখীয়া যিকোনো খাদ্যবস্তুৰ সৈতে৷ কেতিয়াবা অৱন্তীয়ে উপযাচি নাৰিকলৰ লাড়ু এটা বা মিঠা আম এচকল মোৰ সমুখত দিয়ে৷ মোৰ বুকুখন তেতিয়া কাতৰ হৈ পৰে, কিন্তু সেয়া আৰু অলপ বেছিকৈ আম বা মিঠা লাৰুটো পাবলৈ নহয়, বৰঞ্চ মনৰ ভিতৰত কি ধৰণে দ্বন্দ্বৰ সম্মুখীন হৈ বা মোৰ হেঁপাহ পূৰাবলৈ ছোৱালীহঁতৰ পৰা, ডাক্তৰৰ পৰা লুকাই চুৰকৈ বুকুত শিল থৈ এই মিঠাইটো বা আম চকল আগবঢ়াই দিওঁতে যে অৱন্তীৰো কষ্ট হৈছে সেয়া ভাবিহে৷ আৰু লাহে লাহে মোৰ কাৰণে অৱন্তীয়েও সকলোবোৰ বাদ দিলে৷\nআজিও সেই বইল্ড কে’কটো দেখি হাঁহি উঠি গ’ল৷ হাঁহিমুখে চাহকাপ হাতত তুলি ল’লো৷ অৱন্তীয়ে উৎসুকতাৰে সুধিকে, “ কি হ’ল, হাঁহিলে যে? ”\nঃ “বুজিছা অৱন্তী, এই বইল্ড কে’ক বা কালাকান্দ, ক্ৰীম ক্ৰেকাৰ এই বস্তুবোৰ দেখিলেই মোৰ হাঁহি উঠে৷ ” মই চাহত সোহা মাৰি ক’লো৷ সামান্য আদা মিলাই দি লালচাহ কাপ অৱন্তীয়ে বৰ সুন্দৰকৈ কৰি আনিছে৷\nঃ “কিয় নুবুজিলোঁ ”, অৱন্তীৰ দুচকুৰ ঔৎসুক্য মাৰ যোৱা নাই৷\nঃ “এই যে কালাকাণ্ড বা বইল্ড কে’কৰ দৰে সোৱাদ নোহোৱা মিঠাইবোৰ; এইবোৰৰ দৰেই তোমাৰ মোৰ জীৱনটো হৈ গৈছে যেন নালাগেনে বাৰু? অথবা কেতিয়াবা ভাবি চাইছানে যে আমাৰ নিচিনা ৰুগীয়া, বুঢ়া বুঢ়ী বোৰ আছে বাবে হে ইহঁত দুটাৰ ইমান দিমাণ্ড! অৰ্থাৎ ক’ব নোৱাৰি জানো যে ইহঁতৰ চাহিদা ঠিক তেতিয়ালৈকেহে থাকিব যেতিয়ালৈকে আমিবোৰ জীয়াই থাকিম৷ “\nঃ “আজিকালিচোন আটাইবোৰ মানুহেই স্বাস্থ্য সচেতন হ’ল৷ আলহী খাবলৈ গ’লে লাল চাহেই বেছিকৈ পাওঁ, মিঠা কম কৈ খাবলৈ আপোনাৰ মোৰ দৰে অসুখ হৈ ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ ল’বলৈ কোনো ৰৈ নাথাকে৷ ” অৱন্তীয়েও চাহত চুমুক দি লাহে লাহে কথা কেইটা ক’লে৷\nঃ“ নহয় হে স্বাস্থ্য সচেতন৷ আমাৰ ঘৰখনতেই চোৱাচোন, মই আছোঁ মানেহে কালাকাণ্ড বইল্ড কে’ক বা এই সেৰেকা বিস্কুট কেইটা আহি থাকিব৷ মই নোহোৱা হোৱাৰ পাছত জানো কোনোবাই আনিব? ”\nঃ “জানো পাই, কিখন নো কৈ আছে৷ আপুনি নোহোৱা হোৱাৰ কথাটো নো আহিল ক’ৰপৰা৷ ” অৱন্তীয়ে মুখখন ঘূৰাই দিলে৷\nমই মুখেৰে একো নামাতিলোঁ, অৱন্তী সৰল, সঁচাকৈয়ে সৰল৷ তেওঁৰ সৰলতাৰ ওচৰত নিজকে বৰ নিঃস্ব যেন অনুভৱ হ’ল৷ মই অত্যন্ত সাৱধানেৰে বুদ্ধি কৰি তেওঁৰ মনৰ কথা জানিব খুজিছিলোঁ, গম ল’ব খুজিছিলোঁ মোৰ অনুপস্থিতিত, তেওঁ আকৌ স্বাভাৱিক জীৱন জীয়াই থাকিবনে নে এইদৰেই বৰ্তি যাব তেওঁৰো দিনবোৰ৷ কিন্তু মোৰ উদ্দেশ্য সফল নহ’ল৷\nআন্ধাৰ নামি আহিছে৷ অলিবাটৰ লাইটটো জ্বলি উঠিল৷ বতাহ জাক লাহে লাহে বলি আছে৷ ঘৰৰ সমুখৰ বাটটোৰ শিমলু জোপা আন্ধাৰত দুবাহু মেলি থিয় দি থকা প্ৰকাণ্ড দৈত্য এটা যেনহে মোৰ ভাৱ হ’ল৷ অৱন্তীয়ে খালী কাপ প্লেট দুযোৰ লৈ উঠি গ’ল৷ আৰতিয়ে হয়তো ৰাতিৰ সাঁজৰ কাৰণে যা -যোগাৰ কৰাত ব্যস্ত হৈছে৷ মাজনীহতো অলপ পাছতেই পোৱাহিৰে কথা৷ ছেহঃ! আজিও চোন অৱন্তীৰ লগত কোনো কথা পতা নহ’ল৷ আদা দিয়া চাহকাপ খোৱাৰ পাছত মনটো অলপ সতেজ লাগিছে৷ আগতে অফিচৰ পৰা আহি পোৱাৰ সময়ত সন্ধিয়া লাগি ভাগিবৰ হয়৷ ভাগৰুৱা দেহাটো এই চাহ কাপেই বৰ জুৰ পেলাব পাৰে৷\nমোৰ অফিচটো! মোৰ অফিচটো বা টাউনৰ কোনখিনিত আছিল৷ এতিয়া হয়তো সমুখেদি পাৰ হৈ গ’লেও চিনি পাম নে নাই সন্দেহ! জীৱনৰ পয়ত্ৰিশটা বছৰ যিখন চকীত বহি কাম কৰিলোঁ সেই চকীখন যিদিনা দেখা পোৱা নাছিলোঁ সেইদিনাইতো মোৰ বুকুৰ এই ধৰফৰনিটো প্ৰথম অনুভৱ কৰিছিলোঁ৷\nহয়! মই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ কেইদিনমান পাছত বিশেষ কিবা কাম এটাত টাউনলৈ যাবলগীয়া হওঁতে পুৰণা অফিচটোতো পাক মাৰি একালৰ সহকৰ্মী সকলক লগ কৰি যাওঁ বুলিয়েই সোমাইছিলোঁ৷ সেইদিনাই বুজিছিলোঁ যে মোৰ হয়তো সঁচাকৈয়ে দিন শেষ হৈ আহিছে৷ মই পূৰ্বে যিখন চকীত বহি যিখন মেজত কাগজ পত্ৰ ফাইল চাই কাম কৰিছিলোঁ, সেই ঠাই কণ উকা আছিল, মেজখন আছিল, কিন্তু চকীখন তাৰপৰা উঠাই লৈ যোৱা হৈছিল৷ মোৰ এনে ভাব হৈছিল যে মোৰ অকলশৰীয়া মেজ খনে মোক ভ্ৰূকুটি কৰিছে অথবা মোৰ উপস্থিতি সেই সময়ত তাত অবাঞ্চিত আছিল৷ মই বাৰু বেছি আবেগিক বা বেছি প্ৰত্যাশী হৈ পৰিছিলোঁ নেকি? হ’ব পাৰে, কিন্তু চাওকচোন ত্ৰিশ বছৰতকৈও অধিক কাল ধৰি যিটো অফিচৰ যিকণ ঠাইত মই কাম কৰিছিলোঁ, সেই ঠাই কণ মই অৱসৰ লোৱাৰ দুদিনমান পাছতেই উকা হৈ গৈছিল, যিখন চকীত বহি একৰাহে কেইবা বছৰো কাম কৰি মই অৱসৰ লৈছিলোঁ, সেই চকীখন আঁতৰাই পেলোৱা কথাটোৱে মোক আচৰিত ধৰণে আঘাত দিছিল৷ মই কেতিয়াও প্ৰমোশ্যন লোৱা নাছিলোঁ৷ প্ৰমোশ্যন লৈ ট্ৰেন্সফাৰ হৈ গ’লে মোৰ ঘৰখন ঘৰ হৈ নাথাকিব যেন মোৰ ভাৱ হৈছিল৷ মোৰ ছোৱালীকেইজনীৰ সুস্থ শিক্ষাৰ বাবেই, সিহঁতক “মানুহক বুজি পোৱাকৈ মানুহ” কৰি গঢ়ি তোলাৰ স্বাৰ্থত মোৰ সেই সিদ্ধান্ত আছিল যাক লৈ মই কেতিয়াও আক্ষেপ কৰা নাই, আজিও নকৰোঁ৷ ইমান বোৰ স্মৃতিৰ মাজতো এই বিশেষ দিনটো কেনেকৈ আৰু কিয় মনত থাকিল সেয়া মই আজিও নুবুজিলোঁ৷ অফিচৰ কামত, ইউনিয়ন লীডাৰৰ দায়িত্ব লৈ কিমান বাৰ কিমান ঠাই ঘূৰি ফুৰিছিলোঁ, কিমান কাম কৰিছিলোঁ সেয়া কিন্তু ধূসৰ হৈ পৰিল৷ অথচ ষাঠিৰ দেওনা গৰকাৰ পাছত এই বিশেষ দিনটোৰ আবেলিটোৱেহে আজি পৰ্যন্ত মোৰ বুকুত ৰেখাপাত কৰি আছে৷\nসেই দিন ধৰি মোৰ আসন্ন অনুপস্থিতিৰ শঙ্কাবোৰ মই পলে পলে বুকুত পালি আহিলোঁ৷ ক’ব পাৰি মোৰ আসন্ন মৃত্যুৰ ভয়\n← আবেলিৰ ছাঁ পোহৰ – ড°নিবুল কুমাৰ গগৈ\nএঘৰীয়া – দিপীকা দাস কলিতা →


কাশ্মীৰী পণ্ডিত হত্যাৰ প্ৰতিশোধ! ভূস্বৰ্গত সেনা-আৰক্ষীৰ অভিযানত নিহত পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদী - NEWS8 NorthEast\nHome/অসমীয়া/কাশ্মীৰী পণ্ডিত হত্যাৰ প্ৰতিশোধ! ভূস্বৰ্গত সেনা-আৰক্ষীৰ অভিযানত নিহত পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদী\nকাশ্মীৰী পণ্ডিত হত্যাৰ প্ৰতিশোধ! ভূস্বৰ্গত সেনা-আৰক্ষীৰ অভিযানত নিহত পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদী\nনিউজ ডেস্কঃ জম্মু-কাশ্মীৰত হিন্দু পণ্ডিতৰ ওপৰত সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণৰ ঘটনা বৃদ্ধি পোৱাৰ সময়তে মঙলবাৰে পুৱা অভিযান চলাই সেনা-আৰক্ষীয়ে হত্যা কৰিবলৈ সক্ষম হয় এজন পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদী সহ দুজন সন্ত্ৰাসবাদীক?\nজম্মু-কাশ্মীৰ আৰক্ষীৰ আই জি পি বিজয় কুমাৰে জনোৱা মতে, আজি পুৱা কুপোৱাৰা জিলাৰ চক্তৰাছ কান্দি অঞ্চলত সেনা, অৰ্ধসামৰিক বাহিনী আৰু আৰক্ষীয়ে যুটীয়াভাৱে অভিযান চলায়।\nগোপন খবৰৰ ভিত্তিত চলোৱা এই অভিযানকালত আত্মগোপন কৰি থকা জেহাদীৰ দলটোৱে সেনা-আৰক্ষীৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰাত সেনাইও প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে। যাৰ ফলত এজন দুৰ্ধৰ্ষ পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদীসহ দুজন সন্ত্ৰাসবাদী নিহত হয়।\nনিহত দুয়োজন সন্ত্ৰাসবাদী লস্কৰ-এ-তৈবাৰ সদস্য আছিল বুলি আৰক্ষীয়ে জানিবলৈ দিয়ে। ইফালে সেনাই সমগ্ৰ অঞ্চলটো ঘেৰাও কৰি অভিযান অব্যাহত ৰাখিছে।\nউল্লেখ্য যে, বিগত এমাহত সেনাই কমেও ১০ জন সন্ত্ৰাসবাদীক হত্যা কৰিছে। কিন্তু সন্ত্ৰাসবাদীয়ে এতিয়াও উপত্যকাটোত অমুছলমান বিশেষকৈ কাশ্মীৰী পণ্ডিতসকলক লক্ষ্য কৰি লৈছে। মাত্ৰ এমাহতে সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণত এজন শিক্ষকসহ দুজন কাশ্মীৰী পণ্ডিত নিহত হয়।\nআনহাতে, জম্মু-কাশ্মীৰক সন্ত্ৰাসবাদৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ সেনাই অহৰহ অভিযান চলাই আছে। আজিৰ দিনটোতে পাকিস্তানী সন্ত্ৰাসবাদীক নিৰ্মূল কৰি কাশ্মীৰী পণ্ডিত হত্যাকাৰীক প্ৰতিশোধৰ বাৰ্তা প্ৰদান কৰিছে সেনাই।\nশাৰীৰিক অক্ষমতাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত জিলিকি উঠিল মাধু্ৰ্য\nসামৰিক শক্তি বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে ভাৰত-বাংলাদেশৰ সেনা বাহিনীৰ যুটীয়া সামৰিক অনুশীলন আৰম্ভ


পুনৰ চিনেমাত প্ৰাণ পাই উঠিব কাশ্মীৰৰ সৌন্দৰ্য, কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিশেষ পদক্ষেপ\nগুৱাহাটী , February 17, 2021 8:50 am\nজম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যক চিনেমাত তুলি ধৰিবৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বিশেষ ব্যৱস্থা হাতত লৈছে।\nইয়াৰ আগতে ষাঠি-সত্তৰ-আশীৰ দশকত বলিউদৰ আউটডোৰ দৃশ্যসমূহৰ শ্বুটিং জম্মু আৰু কাশ্মীৰত কৰা হৈছিল। কিন্তু পাছলৈ সন্ত্ৰাস আৰু যুদ্ধৰ বাবে জম্মু আৰু কাশ্মীৰ বলিউডৰ চিনেমাৰ লোকেশ্বনৰ পৰা বাদ পৰিল।\nজম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ লিউটেণেণ্ট গভৰ্ণৰ মনোজ সিনহাই সোমবাৰে ফিল্ম নগৰী মুম্বাইত বলিউদৰ কেইবাজনো আগশাৰীৰ প্ৰযোজক-পৰিচালকৰ স’তে আলোচনা কৰে।\nআলোচনাত সিনহাই কয় যে কেন্দ্ৰীয় শাসিত ৰাজ্যখনৰ পৰ্যটন উদ্যোগটো ইয়াৰ দ্বাৰা লাভান্বিত হ’ব আৰু প্ৰশাসনে চিনেমাৰ শ্বুটিঙৰ বাবে পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে সহায় কৰিব।\nইয়াৰ উপৰি জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ চিনেমাৰ শ্বুটিং স্পটৰ উপযোগী ঠাইসমূহৰ আন্তঃগাঁঠনি উন্নত কৰিব বুলি আশ্বাস দিয়ে।\n#FilmFraternity comes together to revive incredible glory of #JammuKashmir in #IndianCinema. It wasawonderful interaction, which will add momentum to make the UTafavourite film shooting destination & boost tourism.Willing to extend all support. pic.twitter.com/iLn6FWigZB\n— Office of LG J&K (@OfficeOfLGJandK) February 15, 2021\nসিনহাৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ একাউণ্টৰ এই আলোচনা সংক্ৰান্তীয় এখনি ফটোত দেখা পোৱা গৈছে জনপ্ৰিয় পৰিচালক ইমতিয়াজ আলি, প্ৰযোজক-পৰিচালক একতা কাপুৰ, বিশ্লেষক তৰুণ আদৰ্শ, কমল নেহতা, দীনেশ বিজন, নীতিশ তিৱাৰী আৰু সঞ্জয় ত্ৰিপাথি তাত উপস্থিত থাকে।


পঞ্জীয়ন — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / সমাজ কল্যাণ / বিত্তীয় অন্তৰ্ভূক্তি / GST সমন্ধীয় বিভিন্ন প্ৰশ্ন-উত্তৰ / পঞ্জীয়ন\nজি এছ টি পঞ্জীয়নৰ বিষয়ত বিভিন্ন প্ৰশ্ন উত্তৰ উল্লেখ কৰা হৈছে।\nজিএছটি ত পঞ্জীয়ন কৰোৱাৰ সুবিধা কি ?\nউত্তৰ: পণ্য-সামগ্ৰী আৰু সেৱা কৰৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰালে কোনো লোকে ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত নিম্নোল্লিখিত সুবিধাসমূহ লাভ কৰিব:\nপণ্য-সামগ্ৰী অথবা সেৱাৰ যোগনীয়াৰ হিচাপে আইনগতভাৱে স্বীকৃত হ’ব।\nআহৰিত পণ্য-সামগ্ৰী বা সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত কৰাৰ সথিক হিচাপ কৰিব পাৰিব, যিটো পণ্য-সামগ্ৰী বা সেৱাৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰত বা জি এছ টি পৰিশোধ কৰোতে বা দুয়োটা ব্যৱসায়তে প্রয়োগ কৰিব পাৰিব।\nতেওঁৰ ক্রেতাৰ পৰা কৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰু ক্রেতা বা গ্রহণ কৰোতাক যোগান ধৰা পণ্য সামগ্ৰী অথবা সেৱাৰ বাবত পৰিশোধ কৰা কৰাৰ নিৰিখ ঠেলি পঠিয়াব পাৰিব।\nজি এছ টি আইনৰ অধীনত অন্য বিভিন্ন মুনাফা আৰু সুবিধা পাবলৈ সমর্থ হ’ব।\nজিএছটি ত পঞ্জীয়ন নোহোৱাকৈ এজন লোকে আই টি চি দাবী কৰিব আৰু কৰ সংগ্ৰহ কৰিব পাৰেনে?\nউত্তৰ: নোৱাৰে, এজন লোকে জি এছ টি পঞ্জীয়ন নোহোৱাকৈ তেওঁৰ গ্ৰাহকৰ পৰা জি এছ টি সংগ্ৰহ কৰিবও নোৱাৰে আৰু তেওঁ পৰিশোধ কৰা জি এছ টিৰ যিকোনো input tax credit দাবী কৰিব নোৱাৰে।\nপঞ্জীয়নৰ কাৰ্যকাৰিতাৰ তাৰিখ কি হ’ব ?\nউত্তৰঃ যি তাৰিখত এজন লোক পঞ্জীয়নৰ বাবে যোগ্য হয়, সেই তাৰিখৰ পৰা ত্রিশ দিনৰ ভিতৰত পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন দাখিল কৰিলে, পঞ্জীয়নৰ কাৰ্যকাৰিতাৰ তাৰিখ হ’ব তেওঁৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে দায়ৱদ্ধতাৰ তাৰিখ।\nআনহাতে, আইনখনৰ অনুচ্ছেদ ২৩ অনুসৰি, জি এছ টি আইনৰ অধীনত নিজৰ কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰত একোজন কৃষকৰ লগতে কৰযোগ্য নোহোৱা সামগ্ৰী যোগান ধৰা বা সম্পূৰ্ণৰূপে ৰেহাই দিয়া সামগ্ৰী আৰু / অথবা সেৱাৰ যোগান ধৰা লোক পঞ্জীভুক্ত হ’বলৈ বাধ্য নহয়।\nআৰ্হি জি এছ টি আইন বা(MGL)অধীনত পঞ্জীয়ন গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে কোনসকল লোক যোগ্য?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি/এছ জি এছ টি আইন ২০১৭ৰ অনুচ্ছেদ ২২ অনুসৰি একোটা কৰযোগ্য যোগান সম্পন কৰা অৰ্থাৎ জি এছ টি আইনৰ অধীনত মাচুল আৰোপিত সামগ্ৰী অথবা সেৱাৰ কৰযোগ্য যোগান ধৰা প্ৰতিজন যোগানীয়াৰ আৰু তেওঁৰ একোটা বৃত্তীয় বৰ্ষত সৰ্বমূঠ বাৰ্ষিক উপাৰ্জনৰ অন্তিম সীমা ২০ লাখ টকা অতিক্ৰম কৰিলে তেওঁ য'ৰ পৰা কৰযোগ্য যোগান সম্পন্ন কৰে সেই ৰাজ্যত অথবা দিল্লী বা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত নিজকে পঞ্জীভুক্ত কৰিব লাগিব।\n১১ খন বিশেষ শাখাৰ ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত(ভাৰতৰ সংবিধানৰ দফা ২৭৯এ (৪) (জি) উল্লেখ কৰা মতে) পঞ্জীভুক্ত হ'বৰ বাবে এনে অন্তিম সীমা হৈছে ১০ লাখ টকা।\nতদুপৰি আইনখনৰ অনুচ্ছেদ ২৪ত কেতবোৰ বিশেষ শাখাৰ যোগানৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। যি উল্লেখিত ২০ লাখ টকাৰ অন্তিম সীমাৰ তলত বাৰ্ষিক উপাৰ্জন কৰিলেও পঞ্জীয়ন ল'ব লাগিব।\nআনহাতে, আইনখনৰ অনুচ্ছেদ ২৩ অনুসৰি জি এছ টি আইনৰ অধীনত নিজৰ কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰত একোজন কৃষকৰ লগতে কৰযোগ্য নোহোৱা সামগ্ৰী যোগান ধৰা বা সম্পূৰ্ণৰূপে ৰেহাই দিয়া সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ যোগান ধৰা লোক পঞ্জীভুক্ত হ'বলৈ বাধ্য নহয়।\nসৰ্বমুঠ উপাৰ্জন (aggregate turnover)কি?\nউত্তৰ: এম জি এলৰ অনুচ্ছেদ ২(৬) অনুসৰি সৰ্বমুঠ উপার্জনত তলত উল্লেখ কৰাবিলাকৰ সৰ্বমুঠ মূল্য অন্তৰ্ভুক্ত থাকে:\n(১) সকলো কৰযোগ্য আৰু কৰ-বহির্ভূত যোগান।\n(২) কর্তন (exempt) যোগান, আৰু\n(৩) একে PAN থকা লোকৰ পণ্য-সামগ্ৰী আৰু/অথবা সেৱাৰ যোগান।\nওপৰত উল্লেখ কৰাবিলাক সর্বভাৰতীয় ভিত্তিত গণনা কৰা হ’ব আৰু চি জি এছ টি আইন, এছ জি এছ টি আইন আৰু আই জি এছ টি আইনৰ অধীনত আৰোপিত কৰ বাদ দিয়া হ'ব। কৰযোগ্য লোকজনে সম্পন্ন কৰা সকলো যোগান মুঠ বার্ষিক উপার্জনতঅন্তৰ্ভুক্ত হ’ব, সেয়া তেওঁৰ নিজা হিচাপত কৰা হওক বা তেওঁৰ প্ৰধানসকলৰ জৰিয়তে কৰা হওক।সর্বমুঠ উপার্জনত সেইবিলাক যোগানৰ মূল্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহয় যিবিলাকৰ ওপৰত বিপৰীত মাচুলৰ ভিত্তিত কৰ আৰোপিত হয়, আৰু ভিতৰুৱা যোগানৰ মূল্য অন্তৰ্ভুক্ত নহয়।ঠিক কাম সম্পূর্ণ কৰাৰ পিছত সামগ্ৰীৰ মূল্য ঠিক-কমীৰ বার্ষিক উপার্জনত অন্তৰ্ভুক্ত নহ’ব। ইয়াক প্রধানজনে যোগান ধৰা সামগ্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা হ’ব আৰু সেই মতে প্রধানজনৰ বার্ষিক উপার্জনত অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব।\nকোনবোৰ ক্ষেত্ৰত পঞ্জীয়ন বাধ্যতামূলক ?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি/ এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৪ অনুসৰি নিম্নোল্লিখিত শাখাৰ লোকসকল তেওঁলোকৰ অন্তিম সীমা নির্বিশেষে বাধ্যতামূলকভাৱে পঞ্জীভুক্ত হ’ব লাগিব;\nক) আন্তঃৰাজ্যিক কৰযোগ্য যোগান সম্পন্ন কৰা লোক;\nখ) আকস্মিক কৰযোগ্য লোক;\nগ) বিপৰীত মাচুলৰ অধীনত কৰ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া লোক;\nঘ) অনুচ্ছেদ ৯ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (৫)ৰ অধীনত ইলেক্ট্রনিক কমার্চ অপাৰেটৰসকলে কৰ পৰিশোধ কৰিব লাগে;\nঙ) অনাআবাসিক কৰযোগ্য লোক; অনুচ্ছেদ ৫১ ৰ অধীনত কৰ কর্তন কৰিব লগা লোক;\nচ) এজন এজেণ্ট হিচাপে বা অন্য ধৰণে আন পঞ্জীভুক্ত কৰযোগ্য লোকৰ হৈ পণ্য-সামগ্ৰী আৰু/অথবা সেৱাৰ যোগান ধৰা লোক;\nছ) ইনপুট সেৱাৰ বিতৰক (আইনখনৰ অধীনত বা পৃথকে পঞ্জীভুক্ত নোহোৱা);\nজ) অনুচ্ছেদ ৫২ ৰ অধীনত কৰ সংগ্ৰহ কৰিব লগা লোক;\nঝ) প্রতিজন বৈদ্যুতিন বাণিজ্য পৰিচালক,\nঞ) ভাৰতৰ বাহিৰৰ পৰা ভাৰতত থকা লোকক অনলাইন তথ্য আৰু ডাটা বেছ ৰিট্রিয়েভেল সেৱাৰ যোগান ধৰা প্ৰতিজন লোক; পঞ্জীভুক্ত লোক যদি নহয় ; আৰু\nট) পৰিষদৰ পৰামৰ্শাৱলীৰ ভিত্তিত কেন্দ্রীয় চৰকাৰ বা একোখন ৰাজ্য চৰকাৰে জাননী জাৰি কৰা এনে অন্য লোক বা লোকৰ শ্রেণী।\nজি এছ টিৰ অধীনত এটা পঞ্জীয়ন ল’বৰ বাবে সময় সীমা কি ?\nউত্তৰ: পঞ্জীয়ন নিয়মাৱলীত উল্লেখ থকা ব্যৱস্থাৱলী মতে নির্ধাৰিত ধৰণ আৰু চর্তাৱলী অনুসৰি যিকোনো লোকে পঞ্জীয়ন কৰোৱাৰ যোগ্য হোৱাৰ তাৰিখৰ পৰা ত্ৰিশ দিনৰ ভিতৰত একোটা পঞ্জীয়ন গ্রহণ কৰিব লাগে। একোজন অস্থায়ী কৰযোগ্য লোক আৰু একোজন অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ কমেও পাঁচ দিনৰ আগতে পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন কৰিব লাগে।\nযদি এজন লোকে একে পান নম্বৰেৰে বেলেগ বেলেগ ৰাজ্যত কাম কৰি থাকে, তেতিয়া তেওঁ এটা মার্থেী পঞ্জীয়নেৰে কাম কৰিব পাৰেনে ?\nউত্তৰ: নোৱাৰে, একোটা পঞ্জীয়ন গ্রহণ কৰিবলৈ যোগ্য প্রতিজন লোক তেওঁৰ ব্যৱসায়িক কাম-কাজ থকা প্ৰতিখন ৰাজ্যত সুকীয়া সুকীয়াকৈ পঞ্জীভুক্ত হ’ব লাগিব আৰু চি জি এছ টি/ এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২২ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (১) অনুসৰি জি এছ টি পৰিশোধ কৰিব লাগিব।\nএখন ৰাজ্যত এজন লোকৰ কেইবাটাও সমান্তৰাল ব্যৱসায় থাকিলে তেওঁ পৃথক পৃথক পঞ্জীয়ন পাব পাৰেনে ?\nউত্তৰ: হয়, অনুচ্ছেদ ২৫ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (২) অনুসৰি এখন ৰাজ্যত কেইবাটাও সমান্তৰাল ব্যৱসায় থকা এজন লোকে চর্তাৱলী সাপেক্ষে প্ৰতিটো ব্যৱসায়ৰ বাবে একোটা পৃথক পঞ্জীয়ন আহৰণ কৰিব পাৰে।\nএকোজন লোক জি এছ টি পৰিশোধৰ বাবে যোগ্য নোহোৱাকৈ স্বেচ্ছাই পঞ্জীভুক্ত হোৱাৰ ব্যৱস্থা আছেনে ?\nউত্তৰ: হয়, অনুচ্ছেদ ২৫ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (৩) অনুসৰি, একোজন লোক যদিও তেওঁ অনুচ্ছেদ ২২ৰ অধীনত পঞ্জীভুক্ত হ’বলৈ অৰ্হতাসম্পন্ন নহয়, তথাপি স্বেচ্ছা নিজকে পঞ্জীভুক্ত কৰাব পাৰে, আৰু এজন পঞ্জীভুক্ত কৰযোগ্য লোকৰ ক্ষেত্ৰত প্রযোগ্য হোৱা এই আইনৰ ব্যৱস্থাৱলী তেওঁৰ ক্ষেত্ৰতো প্রযোগ্য হ’ব।\nপঞ্জীয়ন লাভ কৰিবলৈ এটা ‘পার্মানেন্ট একাউণ্ট নাম্বাৰ’ (PAN) থকাটো বাধ্যতামূলকনে?\nউত্তৰ: হয়, চি জি এছ টি/ এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৫(৬) অনুসৰি পঞ্জীয়নৰ বাবে মঞ্জুৰী লাভ কৰিবলৈ প্ৰতিজন লোকৰ আয় কৰ আইন ১৯৬১ (১৯৬১ৰ ৪৩)ৰ অধীনত জাৰি কৰা এটা PAN থাকিব লাগিব। অৱশ্যে, ওপৰত উল্লিখিত অনুচ্ছেদ ২৫(৬) অনুসৰি, একোজন লোকে অনুচ্ছেদ ৫১ ৰ অধীনত কৰ কর্তন কৰিব লাগিব, তেতিয়া, একোটা PAN ৰ ক্ষেত্ৰত, কৰ কর্তন আৰু সংগ্ৰহৰ একাউণ্ট নম্বৰ উল্লিখিত আয়কৰ আইনৰ অধীনত জাৰি কৰিব পাৰে, তেনে ক্ষেত্ৰত পঞ্জীয়নৰ বাবে অৰ্হতাসম্পন্ন হ’ব।লগতে, অনুচ্ছেদ ২৫(৭) অনুসৰি একোজন অনা-আবাসিক কৰযোগ্য ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত PAN বাধ্যতামূলক নহয়, যাক অন্য কোনো নির্ধাৰিত নথি-পত্ৰৰ আধাৰত পঞ্জীয়ন মঞ্জুৰ কৰিব পাৰে।\nএই আইনৰ অধীনত ন্যায্য বিষয়াৰ জৰিয়তে বিভাগে একোজন লোকৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে নিজাববীয়াকৈ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিব পাৰেনে ?\nউত্তৰ: হয়, অনুচ্ছেদ ২৫ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (৮) অনুসৰি, এই আইনৰ অধীনত পঞ্জীভুক্ত হ’বলৈ যোগ্যতাসম্পন্ন কোনো লোক পঞ্জীয়ন লাভত ব্যর্থ হ’লে ন্যায্য বিষয়াই ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰহিত পদক্ষেপৰ জৰিয়তে বা MGLৰ অধীনত পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি বা সেই সময়ত বলৱৎ হৈ থকা আন যিকোনো আইনৰ অধীনত নির্ধাৰিত ধৰণেৰে এনে লোকৰ পঞ্জীয়নৰ বাবে আগবাঢ়িব পাৰে।\nপঞ্জীয়নৰ বাবে কৰা একোখন আবেদন ন্যায্য বিষয়াজনে নাকচ কৰিব পাৰেনে ?\nউত্তৰঃ হয়, চি জি এছ টি/এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৫ৰ উপ-অনুচ্ছেদ ১০ অনুসৰি যাৱতীয় পৰীক্ষা কৰাৰ পিছত পঞ্জীয়নৰ বাবে কৰা একোখন আবেদন ন্যায্যবিষয়াজনে নাকচ কৰিব পাৰে।\nযিকোনো লোকক মঞ্জুৰ কৰা পঞ্জীয়ন স্থায়ীনে ?\nউত্তৰ: হয়, সমর্পণ, বাতিল, স্থগিত নকৰা বা ওভতাই নানা পর্যন্ত এবাৰ মঞ্জুৰীকৃত পঞ্জীয়ন প্রমাণ পত্ৰ স্থায়ী।\nজি এছ টিৰ অধীনত পঞ্জীয়ন পোৱাটো ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিসমূহৰ বাবে আৱশ্যকনে ?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৫(৯) অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিসমূহৰ সকলো “কনছুলেট” (consulate) বা বিদেশী ৰাষ্ট্ৰৰ দূতাবাস আৰু জাননীকৃত আন যিকোনো লোকৰ শ্রেণীয়ে জি এছ টি প’ৰ্টেলৰ পৰা একোটা একক পৰিচয় নম্বৰ (UIN) আহৰণ কৰিব লাগে। উল্লিখিত আই ডিৰ গাঁথনি GSTIN গাঁথনিৰ সৈতে সংগতি ৰাখি সমগ্ৰ ৰাজ্যসমূহত একেটাই হ’ব আৰু ই কেন্দ্ৰ তথা ৰাজ্যসমূহৰ ক্ষেত্ৰতো একে হ’ব। তেওঁলোকে পৰিশোধ কৰা কৰ ওলোটাই পাবলৈ দাবী কৰোতে আৰু জি এছ টি নিয়মাৱলী অনুসৰি আন যিকোনো উদ্দেশ্যত এই UINৰ প্রয়োজন হ’ব।\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সমিতিসমূহলৈ যোগান ধৰি থকা কৰযোগ্য লোকৰ দায়বদ্ধতা কি ?\nউত্তৰঃ এই সংস্থাসমূহলৈ যোগান ধৰি থকা কৰযোগ্য যোগনীয়াৰে চালানবিলাকত UIN উল্লেখ কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে আৰু এনে যোগানক অন্য এজন পঞ্জীভুক্ত লোকলৈ কৰা যোগান (B2B) হিচাপে গণ্য কৰাৰ লগতে ইয়াৰ চালানবিলাক যোগনীয়াৰে আপলোড কৰিব লাগিব।\nপঞ্জীয়ন আহৰণ কৰাটো চৰকাৰী সংস্থাৰ ক্ষেত্ৰত আৱশ্যকনে ?\nউত্তৰ: জি এছ টি পণ্য-সামগ্ৰী বাহিৰলৈ যোগান নধৰা অথচ আন্তঃৰাজ্যিক ক্ৰয় সম্পন্ন কৰি থকা চৰকাৰী কর্তৃপক্ষ/পি এছ ইউক জি এছ টি পৰ্টেলৰ জৰিয়তেসংশ্লিষ্ট ৰাজ্যিক কৰ কর্তৃপক্ষসমূহে একোটা একক পৰিচয় জ্ঞাপক নম্বৰ (Unique Identification Number) (ID) দিব(আৰু জি এছ টি পঞ্জীয়ন পাবলৈ অৰ্হতাসম্পন্ন নহ’ব)।\nঅস্থায়ী কৰযোগ্য লোক কোন ?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২(২০) অনুসৰি অস্থায়ী কৰযোগ্য লোকৰ সংজ্ঞা নিৰূপণ কৰা হৈছে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে এনে লোক যি সামগ্ৰী আৰু অথবা সেৱাৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱসায়ৰ পৰিক্ৰমাত বিভিন্ন লেনদেন কৰে, সেয়া তেওঁ এজন প্রধান বা প্রতিনিধি (এজেণ্ট) বা অন্য যিকোনো সামর্থ্যৰে সমাপণ কৰিব পাৰে, সেয়া একোখন ৰাজ্য বা কেন্দ্রীয় শাসিত অঞ্চলত কৰিব পাৰে, য’ত তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ স্থায়ী স্থান নাথাকে।\nঅনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোক কোন ?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২(৭৭) অনুসৰি, এজন অনা-আবাসিক কৰযোগ্য ব্যক্তি মানে হৈছে এনে কোনো লোক যি সামগ্ৰী আৰু অথবা সেৱাৰ যোগানৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱসায়ৰ পৰিক্ৰমাত বিভিন্ন লেনদেন কৰে, সেয়া তেওঁ এজন প্রধান বা প্রতিনিধি (এজেণ্ট) বা অন্য যিকোনো সামর্থ্যৰে সমাপণ কৰিব পাৰে, কিন্তু ভাৰতত যাৰ ব্যৱসায়ৰ স্থায়ী স্থান অথবা আবাস নাই।\nএজন অস্থায়ী কৰযোগ্য লোক আৰু অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকক জাৰি কৰা পঞ্জীয়ন প্রমাণ পত্ৰৰ ম্যাদি কি ?\nউত্তৰঃ অনুচ্ছেদ ২৭(১) অনুসৰি এই সম্পৰ্কত উত্থাপন কৰা ব্যৱস্থা মতে একোজন “অস্থায়ী কৰযোগ্য লোক” বা ‘একোজন অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোক’ক প্রদান কৰা পঞ্জীয়ন প্ৰমাণপত্ৰৰ ম্যাদ আবেদনত উল্লেখ কৰা ধৰণে হ'ব বা পঞ্জীয়ন কার্যকৰী হোৱাৰ তাৰিখৰ পৰা নব্বৈ দিনৰ বাবে বৈধ হ’ব, যিটোৱেই আগতীয়া হয়। অৱশ্যে, ন্যায্য বিষয়াজনে, উল্লিখিত কৰযোগ্য লোকজনৰ অনুৰোধ মৰ্মে, পৰৱতী নব্বৈ দিনৰসময়সীমা অতিক্ৰম নকৰাকৈ পূৰ্বৰ ৯০ (নব্বৈ) দিনৰ ম্যাদ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।\nএই বিশেষ শাখাৰ অধীনত পঞ্জীয়ন আহৰণ কৰাৰ সময়ত একোজন অস্থায়ী কৰযোগ্য লোক আৰু অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকে কিবা আগতীয়া কৰ পৰিশোধ কৰিব লাগে নেকি ?\nউত্তৰ: হয়, যেতিয়া এজন সাধাৰণ কৰযোগ্যলোকে পঞ্জীয়ন পাবলৈ কোনোধৰণৰ ধন জমা কৰিবলগীয়া নহয়, তেতিয়া এজন অস্থায়ী কৰযোগ্য লোকে বা অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকে, অনুচ্ছেদ ২৭(২)ৰ উল্লিখিত ব্যৱস্থা অনুসৰি, পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন দাখিল কৰাৰ সময়ত যিখিনি সময়ৰ বাবে পঞ্জীয়ন বিচৰা হৈছে সেইখিনি সময়ৰ তেনে লোকৰ দিবলগীয়া কৰাৰ সম পৰিমাণৰ কৰ আগতীয়াকৈ জমা দিব লাগিব। যদি প্ৰাৰম্ভিক নব্বৈ দিনৰ সময়সীমাতকৈ পঞ্জীয়ন অধিক প্ৰসাৰিত কৰা হয়, তেনে ক্ষেত্ৰত দিবলগীয়া নিৰ্দ্ধাৰিত কৰাৰ সম পৰিমাণৰ অতিৰিক্ত কৰা উক্ত নব্বৈ আগতীয়াকৈ জমা দিব লাগিব।\nপঞ্জীয়ন প্রমাণপত্ৰৰ সংশোধনী অনুমতিযোগ্যনে ?\nউত্তৰ: হয়, অনুচ্ছেদ ২৮ অনুসৰি, ন্যায্য বিষয়াজনে পঞ্জীয়নকাৰীয়ে দাখিল কৰা এনে তথ্যৰ ভিত্তিত বা তেওঁ নিজে কৰা নিৰূপণ অনুসৰি, সেই ধৰণে আৰু নিদ্ধাৰিত এনে সময়ৰ ভিতৰত পঞ্জীয়ন সবিশেষ অনুমোদন বা নাকচ কৰিব পাৰিব। মন কৰিবলগীয়া যে সংশোধন কৰিবৰ বাবে ন্যায্য বিষয়াৰ অনুমতি কেৱল তথ্যৰ নির্দিষ্ট আভ্যন্তৰীণ ক্ষেত্ৰৰ বাবেহে আৱশ্যক, অন্য ক্ষেত্ৰসমূহৰ বাবে পঞ্জীয়নকাৰীয়ে নিজে সংশোধন কৰিব পাৰে।মন কৰিবলগীয়া যে সংশোধন কৰিবৰ বাবে ন্যায্য বিষয়াৰ অনুমতি তথ্যৰ কেতবোৰ নির্দিষ্ট ক্ষেত্ৰতহে আৱশ্যক হ’ব, অন্য ক্ষেত্ৰসমূহত জি এছ টি উমৈহতীয়া প’ৰ্টেলআবেদন দাখিল কৰিলে পঞ্জীয়নৰ প্ৰমাণপত্ৰ সংশোধিত হ’ব।\nপঞ্জীয়ন প্ৰমাণপত্ৰৰ বাতিলকৰণ অনুমতিযোগ্যনে?\nউত্তৰ: হয়, এই আইনৰ অধীনত মঞ্জুৰ কৰা যিকোনো পঞ্জীয়ন চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৯ত উল্লিখিত পৰিস্থিতিত ন্যায্য বিষয়াজনে বাতিল কৰিব পাৰে। ন্যায্য বিষয়াজনে তেওঁৰ নিজাববীয়া পদক্ষেপেৰে বা নির্ধাৰিত ধৰণে পঞ্জীভুক্ত কৰযোগ্য লোকজনে বা তেওঁৰ আইনগত উত্তৰাধিকাৰীয়ে দাখিল কৰা আবেদনৰ ভিত্তিত, এনে লোকৰ মৃত্যু হ’লে, নিদ্ধাৰিত এনে ধৰণে আৰু এনে সময়ছোৱাৰ ভিতৰত পঞ্জীয়ন বাতিল কৰিব পাৰে। পঞ্জীয়ন নিয়মাৱলী অনুসৰি, এছ চি এনলৈ দিয়া প্রত্যুত্তৰ গ্ৰহণৰ তাৰিখৰ পৰা (যি ক্ষেত্ৰত বাতিলকৰণৰ বাবে ন্যায্য বিষয়াজনে প্রমাণভিত্তিক তদন্ত (Suo-moto) কৰিবলগীয়া হয়) বা বাতিলকৰণৰ বাবে জনোৱা আবেদন গ্ৰহণৰ তাৰিখৰ পৰা (যি ক্ষেত্ৰত কৰযোগ্য লোকজনে/ আইনগত উত্তৰাধিকাৰীয়ে এনে বাতিলকৰণৰ বাবে আবেদন জনায়) ৩০ (ত্ৰিশ) দিনৰ ভিতৰত নির্দেশ জাৰি কৰিব লাগে।\nচি জি এছ টি আইনৰ অধীনস্থ পঞ্জীয়ন বাতিল হোৱা মানে এছ জি এছ টি আইনৰ অধীনস্থ পঞ্জীয়নো বাতিল হোৱা বুজায়নে?\nউত্তৰ: হয়, এখন আইন (ধৰা হ’ল চি জি এছ টি আইন)ৰ অধীনস্থ পঞ্জীয়ন বাতিল হ’লে আনখন আইনৰ অধীনস্থ (অর্থাৎ এছ জি এছ টি আইন) পঞ্জীয়নো বাতিল হোৱা বুজায়। [অনুচ্ছেদ ২৯ (৪)]\nন্যায্য বিষয়াজনে নিজাববীয়াকৈ পঞ্জীয়ন বাতিল কৰিব পাৰেনে?\nউত্তৰ: হয়, চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৯(২) ৰ অধীনত নির্দিষ্ট কৰি দিয়া কেতবোৰ পৰিস্থিতিত, ন্যায্য বিষয়াজনে নিজাববীয়াকৈ পঞ্জীয়ন বাতিল কৰিব পাৰে। এনে পৰিস্থিতিৰ ভিতৰত আছে চি জি এছ টি আইনৰ উল্লিখিত বিধিৰ যিকোনো এটাৰ বা তাৰ অধীনৰ যিকোনো নিয়মাৱলী উলংঘন, কোনো সংযোগব্যৱসায়ী (composition dealer)য়ে একেৰাহে তিনি মাহৰ কৰ সময়ত বার্ষিক উপাৰ্জনৰ তালিকা দাখিল নকৰিলে বা কোনো নিয়মীয়া কৰদাতাই একেৰাহে ছমাহৰ বাবে বার্ষিক উপাৰ্জনৰ তালিকা দাখিল নকৰিলে, আৰু স্বেচ্ছামূলক পঞ্জীয়নৰ তাৰিখৰ পৰা ছমাহৰ ভিতৰত ব্যৱসায় আৰম্ভ নকৰিলে। অৱশ্যে, পঞ্জীয়ন বাতিল কৰাৰ পূর্বে ন্যায্য বিষয়াজনে প্রাকৃতিক ন্যায় মানি চলিব লাগে। [অনুচ্ছেদ ২৯ (২) (ই)]\nইচ্ছাকৃত ভুল মন্তব্যৰে প্ৰৱঞ্চনা বা সত্যক ঢাকি ৰাখি পঞ্জীয়ন আহৰণ কৰিলে কি হ’ব ?\nউত্তৰ: এনে ক্ষেত্ৰত, ন্যায্য বিষয়াজনৰ দ্বাৰা অতীতদর্শী প্ৰভাৱসহ পঞ্জীয়ন বাতিল হ’ব পাৰে। [অনুচ্ছেদ ২৯ (২) (ই)]\nজি এছ টি আইনৰ অধীনত সেৱাৰ বাবে কেন্দ্রীয়কৃত পঞ্জীয়ন লোৱাৰ সুবিধা আছেনে?\nউত্তৰ: নাই, কৰদাতাই প্ৰতিখন ৰাজ্যতে পৃথক পঞ্জীয়ন ল’ব লাগিব, য’ত তেওঁ কৰযোগ্য যোগান সম্পন্ন কৰে।\nযদি কৰদাতাজনৰ এখন ৰাজ্যত পৃথক পৃথক সমান্তৰাল ব্যৱসায় থাকে, তেতিয়া তেওঁ এনে প্ৰতিটো সমান্তৰাল ব্যৱসায়ৰ বাবে পৃথক পঞ্জীয়ন ল’ব লাগিবনে?\nউত্তৰ: নালাগে। অৱশ্যে চি জি এছ টি আইন, ২০১৭ ৰ অনুচ্ছেদ ২৫ (২) অনুসৰি এনে ধৰণৰ পৃথক ব্যৱসায় পঞ্জীয়ন কৰাৰ সুযোগ কৰদাতাজনৰ আছে।\nউত্তৰ: ISD ৰ অৰ্থ হৈছে input Service Distributor অৰ্থাৎ আভ্যন্তৰীণ সেৱাৰ বিতৰক আৰু ইয়াৰ সংজ্ঞা চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২ (৬১)ৰ অধীনত দিয়া আছে। ই প্রাথমিকভাৱে কার্যালয়ৰ এই অর্থসূচায়—আভ্যন্তৰীণসেৱা বা Input service গ্রহণ কৰা বুজাবলৈ কৰৰ চালান গ্রহণ কৰা আৰু পৰৱৰ্তপর্যায়ত অংশ হিচাপত তাৰ নিৰিখ (credit) যোগনীয়াৰক বিতৰণ কৰা (একে PAN থকা)।\nবর্তমানৰ কৰদাতাৰ পঞ্জীয়ন থকাৰ উপৰি আই এছ ডিয়ে পৃথকে পঞ্জীভুক্ত হ’ব লাগেনে ?\nউত্তৰ: হয়, আই এছ ডি পঞ্জীয়ন কৰদাতাৰ এটা কার্যালয়ৰ বাবে যিটো সাধাৰণ পঞ্জীয়নৰ পৰা পৃথক।\nএজন কৰদাতাৰ একাধিক আই এছ ডি থাকিব পাৰেনে ?\nউত্তৰঃ হয়, একোজন কৰদাতাৰ বিভিন্ন কার্যালয়ে (কাম-কাজ) আই এছ ডি পঞ্জীয়নৰ বাবে আবেদন কৰিব একোটা ব্যৱসায় হস্তান্তৰত কি দায়বদ্ধতা থাকিব পাৰে (যিমান দূৰ পঞ্জীয়নৰ কথা জড়িত হৈ থাকে) ?\nউত্তৰঃ এনে ধৰণৰ হস্তান্তৰ বা উত্তৰাধিকাৰ কাৰ্যকৰী হোৱাৰে পৰা হস্তান্তৰ কৰোতা বা উত্তৰাধিকাৰী পঞ্জীভুক্ত হোৱাৰ যোগ্য হ’ব আৰু তেওঁ এনে হস্তান্তৰ বা উত্তৰাধিকাৰৰ তাৰিখৰ পৰা কার্যকৰী হোৱাকৈ এটা নতুন পঞ্জীয়ন ল’ব লাগিব। (অনুচ্ছেদ ২২(৩))\nচলিত কেন্দ্রীয় আবকাৰী/সেৱা কৰ/ভেট আইনৰ অধীনত ইতিমধ্যে পঞ্জীভুক্ত সকলো কৰদাতা/ব্যৱসায়ীয়ে নতুন পঞ্জীয়ন ল’ব লাগিবনে?\nউত্তৰ: নালাগে। জি এছ টি এনে এনেকুৱা সকলো কৰদাতা/ব্যৱসায়ীক জি এছ টি এন নেটৱৰ্কলৈ স্থানান্তৰ কৰিব আৰু জি এছ টি আই এন নম্বৰ আৰু পাছৱৰ্ড জাৰি কৰিব। তেওঁলোকক নির্ধাৰিত সময়ত সকলো আৱশ্যকীয় নথি-পত্ৰ আৰু পঞ্জীয়নৰ বাবে প্রয়োজন হোৱা তথ্য বিচৰা হ’ব। এনে কৰাত ব্যর্থ হ’লে জি এছ টি আই এন নম্বৰ বাতিল কৰা হ’ব।কেন্দ্রীয় পঞ্জীয়ন থকা সেৱা কৰ দিওঁতাই তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় থকা সংশ্লিষ্টৰাজ্যসমূহত নতুনকৈ আবেদন কৰিব লাগিব।\nঠিক কাম কৰা (job worker) পঞ্জীভুক্ত হোৱাটো বাধ্যতামূলক নেকি ?\nউত্তৰ: নহয়, এজন ঠিক কর্মী হৈছে এজন সেৱাৰ যোগনীয়াৰ আৰু যেতিয়া তেওঁৰ বার্ষিক উপাৰ্জনৰ অন্তিম সীমা ২০/১০ লাখৰ অতিক্রম কৰে তেতিয়াহে তেওঁ পঞ্জীয়ন কৰিব লাগিব।\nএজন ঠিক কাম কৰোতাৰ ব্যৱসায়ৰ স্থানৰ পৰা পণ্য সামগ্ৰী যোগান ধৰাৰ অনুমতি প্রদান কৰা হ’বনে?\nউত্তৰঃ হয়, কিন্তু কেৱল তেনে ক্ষেত্ৰতহে, যেতিয়া ঠিক কাম কৰোতাজন পঞ্জীভুক্ত হয় বা ঠিক কাম কৰোতাজনৰ ব্যৱসায়ৰ স্থান তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ অতিৰিক্ত স্থান হিচাপে প্রধান ঘোষণাত থাকিব লাগিব।\nপঞ্জীয়নৰ সময়ত কৰদাতাই তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ সকলো স্থানৰ কথা ঘোষণা কৰিব লাগেনে ?\nউত্তৰ: হয়, চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২ (৮৯) আৰু ২ (৮৫)ৰ অধীনত ব্যৱসায়ৰ প্রধান ঠাই (Principal Place) আৰু ব্যৱসায়ৰ ঠাই (place) পৃথকে পৃথকে ক্রমান্বয়ে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হৈছে। কৰদাতাই পঞ্জীয়ন প্ৰপত্ৰত ব্যৱসায়ৰ অতিৰিক্ত স্থানসমূহৰ লগতে প্রধান স্থান ঘোষণা কৰিব লাগিব।\nতুলনামূলকভাৱে সৰু ঘোষণা কৰা বা আয়কৰ আন্তঃগাঁথনি নথকা ঘোষণা কৰাৰ কিবা পদ্ধতি আছেনে ?\nউত্তৰঃ আয়কৰ আন্তঃগাঁথনি নথকা কৰদাতাসকলৰ আৱশ্যকতা পূৰণ কৰিবৰ বাবে, নিম্নোল্লিখিত ব্যৱস্থাৱলী পর্যাপ্ত হ’ব:কৰ হিচাপৰ বিৱৰণ প্ৰস্তুতকৰ্তা(Tax Return Preparer-TRP) এজন কৰযোগ্য লোকে তেওঁৰ পঞ্জীয়ন আবেদন/হিচাপৰ বিৱৰণ নিজে প্রস্তুত কৰিব পাৰেবা সহায়ৰ বাবে টি আৰ পিৰ ওচৰ চাপিব পাৰে। টি আৰ পিয়ে তেওঁক কৰযোগ্য লোকজনে দাখিল কৰা তথ্যৰ ভিত্তিত নির্ধাৰিত প্ৰপত্ৰত উল্লিখিত পঞ্জীয়ন নথিপত্র/হিচাপৰ বিৱৰণ প্রস্তুত কৰিব। টি আৰ পিয়ে প্রস্তুত কৰা প্ৰপত্ৰত সন্নিৱিষ্ট তথ্যৰ শুদ্ধতাৰ আইনগত দায়বদ্ধতা কেৱল উক্ত কৰযোগ্য লোকজনৰহে থা আৰু কোনো ধৰণৰ ভুল বা অশুদ্ধ তথ্যৰ বাবে টি আৰ পিজন দায়বদ্ধ নহ’ব।সহজকৰণ কেন্দ্ৰ(Facilitation Centre-FC): কৰযোগ্য লোকজনে এফচিক দিয়া আৰু কৰ্তৃত্বশীল স্বাক্ষৰকাৰীৰ দ্বাৰা স্বাক্ষৰিত প্ৰপত্ৰ আৰু নথিপত্ৰৰ লগতে ছামেৰী শ্বীট ‘ডিজিটেলাইজেচন’ কৰা আৰু/অথবা আপলোডিং কৰিবৰ বাবে এফ চি বা সহজীকৰণ কেন্দ্ৰ দায়বদ্ধ। এফ চিৰ আইডি আৰু পাছৱৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি উমৈহতীয়া প’ৰ্টেলত তথ্য (data) আপলোডিং কৰাৰ পিছত, ৰাজীনামা (Acknowledgement)ৰ এটা প্ৰিণ্ট-আউট লোৱা হ’ব আৰু এফচিয়ে স্বাক্ষৰ কৰি কৰযোগ্য লোকজনৰ ৰেকৰ্ডৰ বাবে তেওঁক প্রদান কৰিব। কর্তৃত্বশীল স্বাক্ষৰকাৰীয়ে বিধিমতে চহী কৰা 'ছামেৰী শ্বীট’খন এফচিয়ে স্কেন আৰু আপলোড কৰিব।\nজি এছ টি এন পঞ্জীয়নত ডিজিটেল স্বাক্ষৰ (digital signature)ৰ কিবা ব্যৱস্থা আছেনে?\nউত্তৰ : বৈধ ডিজিটেল স্বাক্ষৰ ব্যৱহাৰ কৰি দাখিল কৰা আবেদনত চহী কৰিবলৈ কৰদাতাৰ সুবিধা থাকিব। আবেদনখন বৈদ্যুতিনভাৱে ‘ছাইন’ কৰা বা অন্য ধৰণে, অর্থাৎ আধাৰ নম্বৰৰ জৰিয়তে ই-ছাইনিং বা ডি এছ চিৰ জৰিয়তে অর্থাৎ জি এছ টি পৰ্টেলৰ সৈতে কৰদাতাৰ ডিজিটেল ছিগনেচাৰ প্ৰমাণপত্ৰ পঞ্জীয়ন কৰি দাখিল কৰিবলৈ দুই ধৰণৰ সুবিধা থাকিব। অৱশ্যে, কোম্পানী বা সীমিত দায়ৱদ্ধতাৰ অংশীদাৰী প্রতিষ্ঠানেহে ডি এছ চিৰ জৰিয়তে বাধ্যতামূলকভাৱে ছাইন’ কৰিব লাগিব। স্বাক্ষৰৰক্ষেত্ৰত কেৱল লেবেল-২ আৰু লেবেল-৩ ডি এছ চি প্ৰমাণপত্র গ্রহণযোগ্য হ’ব।\nঅনলাইন আবেদনৰ ক্ষেত্ৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণত সময়সীমা কি হ’ব ?\nউত্তৰঃ যদি তথ্য আৰু আপলোড কৰা নথিপত্র সঠিক হিচাপে প্রতিপন্ন হয়, ৰাজ্যিক জনাব। যদি তেওঁলোকে কোনো ধৰণৰ অসম্পূর্ণতা বা অসামঞ্জস্য উক্ত আবেদনত এই সময়ছোৱাৰ ভিতৰত দেখা পায়, তেতিয়া এনে ধৰণৰ বার্তা লাভৰ পৰা সাতদিনৰ ভিতৰত আবেদনকাৰীয়ে উক্ত অসম্পূর্ণতা/ অসামঞ্জস্য আঁতৰাব লাগিব। তাৰ পিছত, আবেদনখন অনুমোদন জনাবলৈ বা বাতিল কৰিবলৈ ৰাজ্যিক আৰু কেন্দ্রীয় কর্তৃপক্ষই কৰযোগ্য লোকজনে অসামঞ্জস্যতা আঁতৰোৱাৰ দিনৰ পৰা সাত দিনৰ সময় পাব। উল্লিখিত সময়সীমাৰ ভিতৰত বিভাগীয় কর্তৃপক্ষই কোনো ধৰণৰ প্রতিক্রিয়া নকৰিলে পর্টেলে স্বয়ংক্রিয়ভাৱে পঞ্জীয়ন সৃষ্টি কৰিব।\nঅনলাইন আবেদনত যদি কিবা প্রশ্ন উত্থাপিত হয় আবেদনকাৰীৰ দ্বাৰা প্রতিক্রিয়া প্রকাশ কৰিবৰ বাবে সময় কিমান হ’ব ?\nউত্তৰ: পুনৰীক্ষণ প্রক্রিয়াৰ সময়ত কৰ কর্তৃপক্ষসমূহৰ এটাই যদি কিছুমান প্রশ্ন উত্থাপন কৰে বা কিছুমান ভুল হোৱা বুলি জাননী দিয়ে, সেই বিষয়ে আবেদনকাৰীক আৰু অন্য কৰ কর্তৃপক্ষক জি এছ টি উমৈহতীয়া প'ৰ্টেলৰ জৰিয়তে তিনিটা উমৈহতীয়া কর্মদিনৰ ভিতৰত অৱগত কৰোৱা হ’ব। আবেদনকাৰীয়ে অসম্পূর্ণতাৰ বার্তা লাভ কৰাৰ দিনৰ পৰা সাত দিনৰ ভিতৰত প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব/ভূল শুধৰাব লাগিব।অতিৰিক্ত নথিপত্র বা স্পষ্টীকৰণ লাভ কৰিলে, এনে স্পষ্টীকৰণ লাভ কৰাৰ দিনৰ পৰা সাতটা উমৈহতীয়া কৰ্মদিনৰ ভিতৰত সংশ্লিষ্ট কৰ কর্তৃপক্ষই প্রতিক্রিয়া প্রকাশ কৰিব।\nপঞ্জীয়ন অগ্রাহ্য কৰাৰ প্রক্রিয়া কি ?\nউত্তৰ: পঞ্জীয়ন অগ্রাহ্য কৰা হ’লে, এক মৌখিক নির্দেশনাৰ জৰিয়তে এনে অগ্রাহ্যকৰণৰ কাৰণবিলাকৰ বিষয়ে আবেদনকাৰীক অৱগত কৰোৱা হ'ব। কর্তৃপক্ষৰ এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে আবেদন কৰাৰ অধিকাৰ আবেদনকাৰীৰ থাকিব। চি জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৬ৰ উপ-অনুচ্ছেদ (২) অনুসৰি এটা কর্তৃপক্ষৰ দ্বাৰা (যেনে চি জি এছ টি আইন/এছ জি এছ টি আইনৰ অধীনত) পঞ্জীয়নৰ বাবে কৰা আবেদনৰ যিকোনো অগ্রাহ্যকৰণ বা নাকচ অন্য কৰ কর্তৃপক্ষ (যেনে এছ জি এছ টি আইন/ইউ টি জি এছ টি আইন/চি জি এছ টি আইনৰ অধীনস্থ)ৰ দ্বাৰা পঞ্জীয়নৰ বাবে কৰাআবেদনৰ এক অগ্রাহ্যকৰণ হিচাপে গণ্য হ’ব।\nআবেদন নিম্পত্তিৰে জড়িত কোনো যোগাযোগ থাকিবনে?\nউত্তৰঃ আবেদনকাৰীক তেওঁৰ পঞ্জীয়ন আবেদনৰ মঞ্জুৰী বা নাকচ সম্পকীয় কাৰণ জি এছ টি উমৈহতীয়া প’ৰ্টেলৰ দ্বাৰা এটা ই-মেইল আৰু এছ এম এছৰ জৰিয়তে জনোৱা হ’ব। এই পৰ্যায়ত আবেদনকাৰীক আইনগত সবিশেষ অৱগত কৰা হ’ব।\nজি এছ টি এন প’ৰ্টেলৰ পৰা পঞ্জীয়ন প্ৰমাণপত্ৰ ডাউনলোড কৰিব পাৰিনে ?\nউত্তৰ: পঞ্জীয়ন মঞ্জুৰ হ’লে আবেদনকাৰীয়ে জি এছ টি উমৈহতীয়া প'ৰ্টেলৰ পৰা পঞ্জীয়ন প্রমাণপত্র ডাউনলোড কৰিব পাৰে।\nপঞ্জীয়ন নির্দেশনাৰ বাতিলকৰণ প্রত্যাহাৰ কৰিব পাৰিনে?\nউত্তৰ: হয়, কেৱল তেতিয়াহে এনে কৰিব পাৰি, য’ত ন্যায্য বিষয়াৰ প্ৰমাণিক তদন্তৰ জৰিয়তে প্ৰাৰম্ভিক বাতিলকৰণ কৰা হয়, আৰু কৰযোগ্য লোকজনৰ বা তেওঁৰ আইনগত উত্তৰাধিকাৰীৰ অনুৰোধ সাপেক্ষে নহয়। যাৰ পঞ্জীয়ন বাতিল কৰা হয়, তেনে লোকে বাতিলকৰণৰ নির্দেশনা লাভ কৰা দিনৰ পৰা ত্রিশ দিনৰ ভিতৰত বাতিলকৰণ প্রত্যাহাৰ কৰিবলৈ প্রামাণিক তদন্তৰ বাবে ন্যায্য বিষয়াক আবেদন কৰিব পাৰে। এনে আবেদন লাভ কৰা তাৰিখৰ পৰা বা তথ্য/ স্পষ্টীকৰণ লাভ কৰা দিনৰ পৰা ত্ৰিশ দিনৰ ভিতৰত ন্যায্য বিষয়াজনে উক্ত বাতিলকৰণ প্রত্যাহাৰ কৰিব পাৰে বা পঞ্জীয়ন বাতিলকৰণ প্রত্যাহাৰৰ বাবে জনোৱা আবেদন নাকচ কৰিব পাৰে।\nপঞ্জীয়ন বাতিল কৰা কোনো লোকৰ ওপৰত পঞ্জীয়ন বাতিলকৰণৰ যিকোনো কৰাৰ দায়ৱদ্ধতা আৰোপ কৰা হ’বনে ?\nউত্তৰ: হয়, চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২৯(৫) অনুসৰি প্রতিজন কৰযোগ্য লোকে, যাৰ পঞ্জীয়ন বাতিল কৰা হৈছে, ইলেক্ট্রনিক কেছ/ ক্রেডিট লেজাৰত ‘ডেবিট’ৰ মাধ্যমত এক ধনৰাশি পৰিশোধ কৰিব লাগিব, এই পৰিমাণ জমা থকা ইনপুটৰ ক্ষেত্ৰত ইনপুট টেক্স’ৰ ‘ক্রেডিট’ আৰু জমা থকা অর্ধ-সম্পূর্ণ বা সম্পূর্ণ সামগ্ৰীৰ ‘ইনপুট’ বা মূলধনী সামগ্ৰী বা প্রকল্প আৰু যন্ত্ৰ-পাতিৰ ‘ইনপুট’ৰ সমান হ’ব আৰু এনে ধৰণৰ বাতিলকৰণৰ ঠিক পিছদিনাই পৰিশোধ কৰিব লাগিব বা এনে ধৰণৰ সামগ্ৰীসমূহৰ ওপৰত পৰিশোধ কৰিবলগীয়া ‘আউটপুট টেক্স', যিটোৱেই অধিক হয় সেয়া পৰিশোধ কৰিব লাগিব।\nঅস্থায়ী আৰু অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকৰ মাজৰ পাৰ্থক্য কি ?\nউত্তৰ: চি জি এছ টি /এছ জি এছ টি আইনৰ অনুচ্ছেদ ২(২০) আৰু ২(৭৭)ত অস্থায়ী আৰু অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকৰ সংজ্ঞা ক্রমান্বয়ে উল্লেখ আছে। কিছুমান পার্থক্য তলত উল্লেখ কৰা হ’ল—\nঅস্থায়ী কৰযোগ্য লোক\nঅনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোক\nএকোখন ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত য’ত তেওঁৰ য়নিজা ব্যৱসায়ৰ স্থায়ী স্থান নাই, সামগ্ৰী অথবা সেৱাৰ যোগান সন্নিৱিষ্ট লেনদেন আকস্মিকভাৱে কৰে।\nসামগ্ৰী অথবা সেৱাৰ যোগান সন্নিৱিষ্ট লেনদেন আকস্মিকভাৱে কৰে, ভাৰতত তেওঁৰ ব্যৱসায়ৰ স্থায়ী স্থান বা আবাস নাই।\nএটা PAN নম্বৰ থাকে।\nএটা PAN নম্বৰ নাথাকে; যদি PAN নম্বৰ থাকে তেতিয়া এজন অনা-আবাসিক লোকে এজন অস্থায়ী কৰযোগ্য লোক হিচাপে পঞ্জীয়ন ল’ব পাৰে।\nসাধাৰণ কৰযোগ্য লোকৰ বাবে যি প্রযোজ্য হয়, পঞ্জীয়নৰ বাবে সেই একে আবেদন প্ৰ-পত্র অর্থাৎ জি এছ টি আৰ ই জি-০১ প্রযোজ্য।\nপঞ্জীয়নৰ বাবে অনা-আবাসিক কৰযোগ্য লোকৰ ক্ষেত্ৰত পৃথক আবেদন প্র-পত্র অর্থাৎ জি এছ টি আৰ ই জি-০৯ প্রযোজ্য।\nব্যৱসায়ৰ পৰিক্ৰমা বা অগ্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰত ০লেনদেন কৰিব লাগে।\nসংজ্ঞাত ব্যৱসায়ৰ অনুশীলন অনুপস্থিত।\nসাধাৰণ জি এছ টি আৰ-১, জি এছ টি আৰ-২ আৰ-৩ ৰিটাৰ্ণ দাখিল কৰিব লাগে।\nজি এছ টি আৰ-৫ প্ৰ-পত্ৰত এক পৃথক সৰলীকৃত ৰিটাৰ্ণ দাখিল কৰিব লাগে।\nসকলো আভ্যন্তৰীণ যোগানৰ ‘আই টি চি’ দাবী কৰিব পাৰে।\nকেৱল সামগ্ৰী আৰু/অথবা আমদানিৰ ক্ষেত্ৰতহে ‘আই টি চি’ দাবী কৰিব পাৰে।\nবিজয়া বেংকৰ ম’বাইল বেংকিং সেৱা\nইউনিয়ন বেংক অব ইণ্ডিয়াৰ ম’বাইল বেংকিং সেৱা


লাডাখ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n— প্ৰশাসনিক অঞ্চল\nপ্ৰস্তাবিত কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল —\nভাৰতত লাডাখৰ অৱস্থান\n৮ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯\n৩১ অক্টোবৰ ২০১৯ (প্ৰস্তাবিত)\nকাৰ্গিল জিলা, লেহ জিলা\n(২২,৮৩৬.৪ বৰ্গ মাইল)\n৭,৭৪২ মিটাৰ (এক্সপ্ৰেছন ত্ৰুটী: অবাঞ্চিত < অপাৰেটৰ ফুট)\n২,৫৫০ মিটাৰ (৮,৩৬৬.১৪ ফুট)\n- জনঘনত্ব ৪.৬ প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.\n(১২ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)\nতিব্বতীয় ভাষা, বাল্টি ভাষা, উৰ্দু ভাষা, হিন্দী ভাষা\nলেহ: JK10; কাৰ্গিল: JK07\nলাডাখ উত্তৰ ভাৰতৰ এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। লাডাখ এলেকা কাৰাকোৰাম ৰেঞ্জৰ চিয়াচেনৰ পৰা দক্ষিণত হিমালয়লৈকে। লাডাখবাসী মূলতঃ ভাৰতীয়-আৰ্য আৰু তিব্বতী মূলৰ। লাডাখৰ জনঘনত্ব ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত অতিকৈ কম আৰু এই অঞ্চলৰ সংস্কৃতিও তিব্বতী সংস্কৃতিৰ সৈতে মিলে। লাডাখ নিজৰ পৰ্বতীয়া সৌন্দৰ্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে জনাজাত।\nঐতিহাসিকভাৱে লাডাখে বালতিস্তান (বাল্টিয়ুল) উপত্যকা (বৰ্তমানে প্ৰায় অংশ পাকিস্তানত আছে), উজনি সিন্ধু উপত্যকা, জান্স্কাৰ, লাহৌল আৰু স্পিটি, ঙাৰি (ৰুডক, গুগে সামৰি) আক্সাই চিন (কুন-লুন সামৰি), উত্তৰত খাৰ্ডং লাৰ নুব্ৰা উপত্যকালৈকে সামৰিছিল। বৰ্তমানৰ লাডাখৰ সীমাত পূব দিশে তিব্বত, দক্ষিণে লাহৌল আৰু স্পিটি, পশ্চিমে কাশ্মীৰ, জম্মু আৰু বাল্টিয়ুল আৰু উত্তৰে চীনৰ চিঞ্জিয়াং আছে।\n1 ৰাজনৈতিক দখল\n2 জনসংখ্যা আৰু অন্যান্য তথ্য\n3 কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা\nৰাজনৈতিক দখল[সম্পাদনা কৰক]\nআক্সাই চিন ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত বিবাদিত অঞ্চল। এই অঞ্চলত বৰ্তমান চীনৰ শাসন চলি আছে- হ'টানৰ অংশ হিচাপে, পিচে ভাৰতেও এই অঞ্চলক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে দাবী কৰি আহিছে। ১৯৬২ চনত দুয়ো দেশৰ মাজত আক্সাই চিন আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশক লৈ যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। পিচে ১৯৯৩ আৰু ১৯৯৬ চনত দুয়ো দেশে প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাক সন্মান জনোৱাৰ কথাক লৈ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিলে।\nঅতীতত গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য পথ লাডাখেৰে পাৰ হোৱাৰ বাবে লাডাখৰ এক বিশেষ মহত্ত্ব আছিল এই ক্ষেত্ৰৰ। কিন্তু ১৯৬০ৰ দশকত চীনে তিব্বত আৰু মধ্য এছিয়াৰ সীমা বন্ধ কৰাত আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্য হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে- কিছু পৰিমাণে পৰ্যটনহে এতিয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে। কেইবাদশক ধৰি ভাৰতৰ কৌশলগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে থকাৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাৰ ভালেমান উপস্থিতি অঞ্চলটোত আছে।\nজনসংখ্যা আৰু অন্যান্য তথ্য[সম্পাদনা কৰক]\nলাডাখৰ বৃহত্তম চহৰ লেহ আৰু তাৰ পাছতেই আছে কাৰ্গিল। লাডাখৰ ৩৯.৭% মানুহ তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী, ১২.১% হিন্দু আৰু ৪৬.৪% লোক মুছলমান (মূলতঃ শ্বিয়া) অন্যান্য উপস্থিত ধৰ্মৰ ভিতৰত শিখ অন্যতম।\nকেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা[সম্পাদনা কৰক]\nলেহৰ কিছু সংগঠন আৰু ব্যক্তিয়ে বিগত কেইবছৰমানৰ পৰা লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ দাবী জনাই আহিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল এই ধাৰণা যে কাশ্মীৰে প্ৰায় বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত লাডাখক আওকাণ কৰিছিল- লগতে মুছলিম প্ৰধান কাশ্মীৰৰ সৈতে লাডাখৰ সাংস্কৃতিক পাৰ্থক্যও আছে। পিচে কাৰ্গিলৰ কিছু লোকে এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰোধিতাও কৰিছিল। ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯ চনত লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অন্তৰ্গত এক পৃথক ভাগ ঘোষণা কৰা হ'ল। আগষ্ট ২০১৯ত ভাৰতীয় সংসদৰ দুয়ো সদনে গৃহীত কৰা এক বিল অনুযায়ী লাডাখ জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হ'ব।\n↑ ইয়াত চীনৰ দখলত থকা আক্সাই চিন (৩৭,৫৫৫ বৰ্গ কিমি) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই।\n↑ The Gazette of India\n↑ Ladakh Gets Civil Secretariat\n↑ "MHA.nic.in". MHA.nic.in. Archived from the original on 8 December 2008. https://web.archive.org/web/20081208212815/http://mha.nic.in/uniquepage.asp?Id_Pk=306। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 June 2012.\n↑ "Fantasy frontiers". The Economist. 8 February 2012. https://www.economist.com/blogs/dailychart/2011/05/indian_pakistani_and_chinese_border_disputes। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 September 2014.\n↑ "India-China Border Dispute". GlobalSecurity.org. http://www.globalsecurity.org/military/world/war/india-china_conflicts.htm.\n↑ S, Kamaljit Kaur; DelhiJune 4, hu New; June 4, 2019UPDATED:; Ist, 2019 20:00. "Government planning to redraw Jammu and Kashmir assembly constituency borders: Sources". https://www.indiatoday.in/india/story/government-toys-with-delimitation-commission-in-j-k-1542446-2019-06-04.\n↑ Rizvi, Janet. Ladakh — Crossroads of High Asia.\n↑ "Kargil Council For Greater Ladakh". The Statesman,9August 2003. 2003. http://www.jammu-kashmir.com/archives/archives2003/kashmir20030809c.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 August 2006.\n↑ Loram, Charlie (2004). Trekking in Ladakh. Trailblazer Publications.\n↑ "Article 370 revoked Updates: Jammu & Kashmir is nowaUnion Territory, Lok Sabha passes bifurcation bill". https://www.businesstoday.in/current/economy-politics/jammu-and-kashmir-crisis-live-updates-governor-reviews-security-situation-in-state/story/370856.html.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=লাডাখ&oldid=236379"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৫ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১০:০৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসমৰ কা বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত এই ট্ৰেইন পাইলত গৰাকীয়ে ১৫০০ যাত্ৰীৰ প্ৰাণ বচাইছিল নেকি? - Factcrescendo Assamese\nDecember 31, 2019 January 1, 2020 Manjori BorkotokyLeaveaComment on অসমৰ কা বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত এই ট্ৰেইন পাইলত গৰাকীয়ে ১৫০০ যাত্ৰীৰ প্ৰাণ বচাইছিল নেকি?\nশেহতীয়াকৈ অসমৰ লগতে গোটেই উত্তৰ পূবতে নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ (কা) বিৰুদ্ধে প্ৰবল আন্দোলন গঢ়ি উঠাৰ সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে এক বিশেষ পোষ্ট/ফটো ভাইৰেল হৈ পৰিছে । আন্দোলনৰ অংশ হিচাবে প্ৰতিবাদকাৰীয়ে ঠাইয়ে ঠাইয়ে ৰেল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথকে ধৰি আন আন পথবোৰ বন্ধ কৰি দিছিল আৰু বিভিন্ন সময়ত সাধাৰণ নাগৰিক বা যাত্ৰীৰ লগত খণ্ড যুদ্ধতও লিপ্ত হৈছিল ।\nইয়াকে লৈ এখন বিশেষ ফটো দেশৰ বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন ভাষাত হোৱাটচ এপ্পৰ জৰিয়তে ভাইৰেল হৈ পৰিল য’ত লিখা আছে – “অসমত CAA প্ৰতিবাদকাৰীয়ে ঘেৰি ধৰিছিল এখন ট্ৰেইন কিন্তু এই সাহসী মহিলা পাইলত গৰাকীয়ে ট্ৰেইনখন কৌশলতাৰে আগুৱাই লৈ যায় আৰু প্ৰায় ১৫০০ যাত্ৰীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰে… Salute!” ফটোখনত এগৰাকী মহিলা ট্ৰেইন ড্ৰাইভাৰক কৰ্মৰত অৱস্থাত দেখা গৈছে । অসমতো এই ফটোখন হোৱাটচ এপ্পৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ হৈছে বুলি আমালৈ খবৰ আহিছে ।\nএই মহিলা গৰাকী কোন? সঁচাকৈ তেওঁ ভাইৰেল ফটোখনত লিখাৰ দৰে ১৫০০ যাত্ৰীৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিছিল নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপোন প্ৰথমেই আমি এন এফ ৰেলৱেৰ মুখ্য জন সম্পৰ্কীয় বিষয়া সুভানন চন্দাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিলোঁ । তেখেতে নিশ্চিত কৰিলে যে এনে কোনো ঘটনা উত্তৰ পূবত ঘটা নাই আৰু এইয়া সম্পূৰ্ণ মিছা আৰু ভিত্তিহীন ।\nইয়াৰ পাছতেই আমি উক্ত ভাইৰেল ফটোখন গুগলত ৰিভাৰ্ছ ইমেজ চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু একেখন ফটো টেলিগ্ৰাফ নিউজ পেপাৰত প্ৰকাশ হোৱা এক বাতৰিৰ সৈতে বিচাৰি পালোঁ । ২০১৪ চনতে প্ৰকাশ পোৱা এই বাতৰিটো ভাৰতৰ ইষ্ট কৌষ্ট ৰেলৱেত কৰ্মৰত ৩০ গৰাকী মহিলা ট্ৰেইন পাইলতৰ বিষয়ে লিখা হৈছে । মহিলাবোৰেও যে এতিয়া দক্ষতাৰে এনেকুৱা চেলেঞ্জিং চাকৰিত পুৰুষৰ সমানেই ফেৰ মাৰিছে সেই বিষয়ে ৰিপৰ্টটো লিখা হৈছে । বাতৰিটো পঢ়ি আমি আৰু গম পালোঁ যে ফটোখনত দেখা মহিলা গৰাকীৰ নাম স্বাগতিকা প্রিয়দর্শনী আৰু তেওঁ প্ৰত্যেক দিনা কেনেকৈ দক্ষতাৰে এই চাকৰি কৰি আহিছে ।\nআমি ইয়াৰ পাছত গুগলত চাৰ্ছ কৰি ভাইৰেল হোৱা দাবীটোৰ বিষয়ে বিচাৰ খোচাৰ কৰি চালোঁ কিন্তু আমি ক’তো অসমৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ প্ৰতিবাদৰ লগত উক্ত মহিলাগৰাকীৰ কোনো সম্পৰ্ক দেখা নাপালোঁ ।\nস্বাগতিকাৰ সৈতে আমি এই সম্পৰ্কে যোগাযোগ স্থাপন কৰিছিলোঁ আৰু নিশ্চিত হলোঁ যে অসমত তেওঁ কৰ্মৰত নহয় বৰঞ্চ তেওঁ উৰিষ্যাত ট্ৰেইনৰ পাইলত হিচাবে চাকৰি কৰি আছে । তেওঁ আমাক লগতে জনালে যে অসমৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত তেওঁ বহু যাত্ৰীৰ প্ৰাণ বচাইছে বুলি অসমত যি বাতৰি ওলাইছে সেইয়া সম্পূৰ্ণ উৰা বাতৰি আৰু ভিত্তিহীন ।\nআমি নিশ্চিত হলোঁ যে অসমত এনে কোনো ঘটনা ঘটা নাই আৰু ভাইৰেল ফটোখনত দাবী কৰা কথাবোৰ সম্পূৰ্ণ ভুৱা আৰু মনেসজা ।\nTitle:অসমৰ কা বিৰোধী আন্দোলনৰ সময়ত এই ট্ৰেইন পাইলত গৰাকীয়ে ১৫০০ যাত্ৰীৰ প্ৰাণ বচাইছিল নেকি?\nTagged CAACitizenship Amendment ActIndian RailwaysNF RailwayNortheast Frontier Railway\nএই ভাইৰেল ভিডিঅ’টো অসমৰ ডিটেনশ্যন কেম্পৰ নহয়!\nDecember 21, 2020 December 21, 2020 Manjori Borkotoky\nFebruary 27, 2020 February 27, 2020 Manjori Borkotoky\nঅসমত ৮টা শিশু ক’ৰনা ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু মুখত পৰিছে নেকি? ফেচবুক পোষ্ট | সংৰক্ষিত পোষ্ট চীন দেশৰ ৱুহান না... by Manjori Borkotoky\nCategories Select Category Altered (10) Business (1) Coronavirus (72) Covid-19 (5) Disaster (1) Economy (6) Explainer (2) False (278) False Headline (5) International (52) Medical (43) Misleading (11) Missing Context (7) Partly-False (14) Political (63) Politics (5) Satire (3) Science (2) Social (166) Technology (1) Telecom (1) Wildlife (5)


who-will-be-the-president-of-assam-jatiyo-parishad-tvraju– News18 Assam\nকোন হ'ব অসম জাতীয় পৰিষদৰ(AJP) সভাপতি? নাম চৰ্চাত দুগৰাকী বিধায়ক সহ পাঁচজন\nUpdated:September 18, 2020, 9:31 PM IST\nঅসম গণ পৰিষদৰ বিশ্বাসহীনতাৰ বাবে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ নেতৃত্বত আত্মপ্ৰকাশ ঘটিল নতুন আঞ্চলিক শক্তি অসম জাতীয় পৰিষদ।\nLast Updated: September 18, 2020, 9:31 PM IST\nসদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ নেতৃত্বত আত্মপ্ৰকাশ ঘটিল নতুন আঞ্চলিক শক্তি অসম জাতীয় পৰিষদ। পিছে অসম জাতীয় পৰিষদৰ প্ৰথমগৰাকী সভাপতি কোন হ’ব? অহা নবেম্বৰ মাহৰ প্ৰথম ভাগত হ’বলগীয়া ৰাজনৈতিক অধিৱেশনৰ জৰিয়তে অসম জাতীয় পৰিষদৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হ’ব।\nজাতীয় অধিৱেশনৰ জৰিয়তে গঠন হ’বলগীয়া কমিটীৰ মূল ব্যক্তি অৰ্থাৎ সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিবলৈ ৫গৰাকী ব্যক্তিৰ নাম চৰ্চাত আছে। চৰ্চা চলা অনুসৰি দক্ষ প্ৰশাসনিক বিষয়া জৈমিনী ভাগৱতী, এগৰাকী সাহিত্যিক, দুটা ৰাজনৈতিক দলৰ দুজন বিধায়ক আৰু আঞ্চলিক শিবিৰৰ এগৰাকী নেতাৰ নাম উচ্চাৰিত হৈ আছে। সেইদৰে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ বৰ্তমানৰ সাধাৰণ সম্পাদক লুৰিণ জ্যোতি গগৈৰ নামো সঘনে উচ্চাৰিত হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। অৱশ্যে সভাপতি নিৰ্বাচিত হ’লেও অসম জাতীয় পৰিষদ সভাপতি সৰ্বচ্চ নহ’ব। এখন সাংবিধানিক কমিটীয়েহে চলাব অসম জাতীয় পৰিষদ।\nজাতীয় পৰিষদৰ সংবিধানৰ দ্বাৰা স্বীকৃত হ’বলগীয়া এই কমিটীত কোন কোন থাকিব?জাতীয় পৰিষদৰ বৰ্তমানৰ দায়িত্বত থকা নেতা আৰু বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ ব্যক্তিৰ সৈতে আলোচনা কৰি অহা ৰাজনৈতিক অভিৱৰ্ত্তনত অসম পৰামৰ্শদাতা কমিটীৰ কেইবাগৰাকী সদস্যক এই কমিটীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক ড° কৃষ্ণ গোপাল ভট্টাচাৰ্য, ড° বসন্ত ডেকা, ড° নগেন শইকীয়াৰ দৰে বিশিষ্ট ব্যক্তিক ৰখাৰ সম্ভৱনা আছে কমিটীত। অৱশ্য এই সকলোবোৰ বিষয় অহা নবেম্বৰ মাহত হে স্পষ্ট হ’ব?\nFirst published: September 18, 2020, 9:31 PM IST


"অসমৰ প্ৰথম কলেজখনৰ নাম কি আৰু কোন চনত স্থাপিত হৈছিল?" - "কটন কলেজ" - Prangon\n“অসমৰ প্ৰথম কলেজখনৰ নাম কি আৰু কোন চনত স্থাপিত হৈছিল?” — “কটন কলেজ”\nসৰুতে সাধাৰণ জ্ঞানৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত লিখিছিলো। দ্বিতীয় মানত পঢ়া মইজনীয়ে সেইখিনি সময়ত জনা নাছিলো যে এসময়ত এই নামটো মোৰ হৃদয়ত এনেদৰে প্ৰোথিত হ’ব । ‘কটন’! ক’ব নোৱাৰাকৈয়ে কেতিয়া, কেনেকৈ মই এই নামটোৰ প্ৰেমত পৰিছিলো একেবাৰেই মনত নাই। তাৰপাছৰেপৰা এই নামটোৱে, জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰেমত পৰা এগৰাকী ষোড়শী গাভৰুৰ দৰেই মোৰ মন-প্ৰাণ আলোড়িত কৰি তুলিছিল । কটনত পঢ়াৰ সপোন, হেঁপাহবোৰে বগোৱা বাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু কটনৰ প্ৰতি বাঢ়ি অহা প্ৰেমে যেন লাহে লাহে কলি মেলি শিপাব ধৰিছিল মোৰ সৰ্বশৰীৰত ৷ ‘কটন’ মোৰ বাবে আন বহুতৰ দৰে কেৱল মাত্ৰ এখন কলেজ নাছিল, কটন মোৰ বাবে বাপুকণৰ সেই সপোনৰ কলেজখন আছিল ৷ সেই যে বাপুকণ “সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায়”ৰ ৷\nবিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতেই গ্ৰন্থমেলাত কিতাপৰ দোকানে দোকানে ঘূৰি মই ‘কটন’ক লৈ লিখা উপন্যাসবোৰ সংগ্ৰহ কৰিছিলো ৷ নবীন বৰুৱাৰ “কটন কলেজ”, প্ৰণৱ কুমাৰ বৰ্মনৰ “কটন কলেজৰ হাজাৰ সন্ধিয়া”, অৰ্চনা বৰঠাকুৰৰ “কটনিয়ান এখন ৰ’দৰ খিৰিকী”, সুনীতা চাংকাকতিৰ “মই কটনিয়ান আছিলোঁ” পঢ়ি থাকোঁতে মোৰ মন মগজুত ইতিমধ্যে মই কটনিয়ান হৈ গৈছিলো। হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰীৰ ৰিজাল্টৰ দিনা মোৰ ৰিজাল্ট কি হ’ব সেইটোক লৈ ভয় লগা নাছিল ৷ ভয় খাইছিলো অন্য এটা কাৰণতহে ৷ কেনেবাকৈ যদি মোৰ ৰিজাল্ট বেয়া হয়, মোৰ কটনত পঢ়াৰ সপোন নিমিষতে ভাঙি চূড়মাৰ হৈ যাব! সেইটো ভাবি মোৰ আগদিনা গোটেই ৰাতি টোপনি যোৱা নাছিল। ৰিজাল্ট ভবামতেই হৈছিল যদিও মোৰ কটনলৈ অহাৰ যাত্ৰা বৰ মসৃণ নাছিল ৷ মা-দেউতাৰ মোক গুৱাহাটীলৈ পঠাবলৈ মন নাছিল। তেওঁলোকৰ ভয় কিজানি মই মহানগৰীৰ ভিৰৰ মাজত হেৰাই যাওঁ? তেওঁলোকে মই তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এণ্ট্ৰেন্স দিয়াতো বিচাৰিছিল। টি.ভি, বাতৰিকাকতত সততে কটনক লৈ ওলোৱা বাতৰিবোৰ শুনি তেওঁলোকে ভয় খাইছিল ৷ মাহঁতৰ কথামতেই মই এণ্ট্ৰেন্সত অৱতীৰ্ণ হৈছিলো । তেওঁলোকৰ বিশ্বাস মই এণ্ট্ৰেন্সত পাম ৷ পৰীক্ষা হলত বহি সেইখিনি সময়তে মই হাতত প্ৰশ্নকাকতখন লৈ এটা সিদ্ধান্ত লৈ পেলাইছিলো যে যিকোনো প্ৰকাৰে হ’লেও মই কটনত পঢ়িমেই ৷ এফালে মোৰ অতদিনৰ সপোন আৰু আনফালে মাহঁতৰ ৷ অৱশেষত মই এটা নকৰিবলগীয়া কাম কৰিলো ৷ প্ৰশ্নকেইটাত নিগেটিভ মাৰ্কিং আছিল আৰু মই ভুল ভুলকৈ প্ৰতিটোৰে উত্তৰ লিখি থৈ আহিলো। তাত ছিট পাই যোৱা হয় মই কটনত অহাৰ সুযোগ নাপালো হয় ৷ সেইখিনি সময়ত মোৰ মনত এটা কথাই বাৰে বাৰে আহি আছিল যে মই য’তেই নপঢ়ি যিমান ডাঙৰ কিবায়ে নহওঁ কিয় কটনত যদি পঢ়িবলৈ নাপাওঁ গোটেই জীৱনটোত এটা অসন্তুষ্টি চিৰদিনৰ বাবে ৰৈ যাব, মোৰ যে জীৱনটোৱেই অসাৰ্থক হৈ যাব ৷\nতাৰপাছতো বহুত কান্দিছো, বহুত লাগিছো মাহঁতৰ লগত ৷ কটনত নামভৰ্তিৰ বাবে প – পত্ৰ পূৰণৰ পিছতো এটা ভয় আছিল কাট অফ্‌ক লৈ ৷ ইফালে মই লগৰ বহুতৰ দৰে অন্য কলেজৰ প-পত্ৰও পূৰণ কৰি থোৱা নাছিলো। কটনত নামভৰ্তি নোহোৱালৈকে সেইকেইটা দিন ঘৰত কেৱল আৰু কেৱল মাত্ৰ ভয়-শংকাত কটাইছো। আৰু অৱশেষত, মোৰ সপোনৰে জয় হ’ল ৷ কাৰোবাৰ বিশ্বাস নহ’লেও এইটো সঁচা যে মই এতিয়াও কেতিয়াবা নিজকে চিকুটি চাওঁ, মই যে বৰ্তমান কটনত আছো সেয়া বাস্তৱ হয় নে নাই ৷\nকটনত আহি কি পালো সেইখিনি হয়তো শব্দৰে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিম, কিন্তু কটনত নপঢ়া হয় মই যে জীৱনটোত বহুত কিবাকিবি নাপালো হয় সেয়া হাড়ে হিমজুৱে অনুভৱ কৰো ৷ কটনে মোক নতুনকৈ জীবলৈ শিকালে ৷ জীৱনৰ খলাবমাবোৰৰ সৈতে পৰিচয় কৰালে আৰু বিশেষকৈ কটনে মোক মানুহ চিনিবলৈ শিকালে ৷ এই যে একৈশ বছৰীয়া জীৱনটোত বহুবাৰ উজুটি খাই পৰিছো, পৰাৰপৰা উঠিবলৈও মোক কটনেই শিকাইছে ৷ জীৱনত অহা হাজাৰ ধুমহাক আওকাণ কৰি বাৰে বাৰে জীৱনক ভালপাব পৰাকৈ অফুৰন্ত শক্তি কটনেই দিছে। কটনক লৈ মই ইমানেই আৱেগিক যে বৰ্তমান অনুভৱবোৰক কথাৰ ৰূপ দিবলৈ যাওঁতে শব্দৰ অভাৱ হৈ আহিছে ৷ অলপতে এপি.এছ.চিৰ ৰিজাল্টৰ দিনা এইবাৰ কটনত নামভৰ্তি কৰা ভাইটি এজনে মোক সুধিছিল, “অংকুৰিমা বা, কটনৰ কোনোবাই ভাল কিবা এটা কৰিলে উৎসাহ, অভিনন্দন জনোৱাৰ বিপৰীতে কিয় verbally attack কৰা হয় বা down দিবলৈ চেষ্টা কৰা হয়?” মই হাঁহি এটা মাৰি তাক এটা কথাই কৈছিলো যে তোমাৰ প্ৰশ্নটোতেই উত্তৰটো আছে । উত্তৰটো ‘কটন’ যে!\nআৰু মাত্ৰ ছয় মাহ বাকী। কটনত কটোৱা এই সময়বোৰ আৰু ভাললগা ব্যস্ততাবোৰ তাৰপাছত অতীত হ’ব। হৃদয়ৰ নিভৃত কোণৰপৰা এটাই আশা কৰিম, কটন সদায় সজীৱ হৈ থাকক, কটন সদায় সেউজীয়া হৈ থাকক ৷ সমালোচনাৰ অগনিয়ে বাৰম্বাৰ পুৰাৰ পাছতো কটন সদায় কটন হৈয়ে থাকক ৷ কোনোবা অংকুৰিমা এনেদৰেই কটনৰ প্ৰেমত পৰিব ৷ আকৌ কোনোবাই কটনলৈ আহি নিজক বিচাৰি পাব ৷ দেৱদাৰু নগৰীত আজীৱন বাজি থাকিব জীৱন-জীয়াৰ গান ৷ শেষত, মই অৰ্চনা বৰঠাকুৰ বাৰ ভাষাৰেই ক’ম, “কেৱল কটনলৈ অহাৰ বাবেই মই আৱিষ্কাৰ কৰিব পাৰিলোঁ মোৰ ভিতৰৰ মইজনীক! তিনিটা বছৰে মই মোক খান্দিলোঁ ৷ অন্বেষণ কৰিলোঁ জীৱনৰ উদ্ যাপনৰ!”\nsimi khaund (bhaswati) January 1, 2021 At 8:49 pm\nধুনীয়া হৈছে ! সচাঁকৈয়েই কটন এক আবেগ❤\nআৰু হোষ্টেল সেই আৱেগত এক ❤ বিশেষ ‘বিশেষ্য’\nভাৰতীয় খৰাঙৰ সাম্ভাব্য কাৰক উত্তৰ-আটলান্টিক\nনষ্টালজিয়া প্ৰীতম জ্যোতি বৰা - February 1, 2021 0\nমই প্ৰীতম জ্যোতি বৰা। মোৰ ঘৰ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ নাৰায়ণপুৰত আৰু অধ্যয়ন সূত্ৰে মই বৰ্তমান বাংগালোৰত । মই কটন কলেজ ৰ পৰা...\nকিতাপ পঢ়াৰ যাত্ৰা\nনষ্টালজিয়া দৰ্শনা শৰ্মা - November 1, 2020 0\nকিতাপ ! প্ৰতিজন কিতাপ প্ৰেমীৰ এক লগৰী। পৃথিৱী অজস্ৰ কিতাপৰ হয়তো আমি এক শতাংশও পঢ়ি শেষ কৰিব পৰা নাই তথাপিও কিছুমান...\nনাহৰবোৰৰ সৈতে দুটা বসন্তৰ আধৰুৱা শেষবোৰ\nনষ্টালজিয়া প্ৰহেলিকা শইকীয়া - November 1, 2020 2\nমনত থকাৰ পৰাই বিশ্ববিদ্যালয় জীৱনটোক ঈৰ্ষনীয় দৃষ্টিৰে চাইছিলো ,ইয়াৰ কাৰণ সীমাহীন।স্কুলত আচাৰ্য সকলৰ মুখত শুনোতেই হওঁক বা কলেজীয়া আদ্দাবোৰতেই হওঁক, বিশ্ববিদ্যালয়...


মাধ্যম বিতর্ক, মাতৃভাষাৰ চর্চা ইত্যাদি(-প্ৰিয়াংকু নাৰায়ণ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমাধ্যম বিতর্ক, মাতৃভাষাৰ চর্চা ইত্যাদি(-প্ৰিয়াংকু নাৰায়ণ বৰুৱা)\nমাধ্যম বিতৰ্ক কোনো নতুন বিষয় নহয়। বিশেষকৈ আমাৰ অসমত শেহতীয়াকৈ ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়তহে নিজৰ সন্তানক পঢ়ুৱাব এনে বদ্ধমূল পৰিকল্পনাৰে আগবাঢ়ে নতুনচাম অভিভাৱকৰ অধিকাংশই। অৱশ্যেই এইক্ষেত্ৰত বহু অসমীয়া মাধ্যমৰ তথাকথিত চৰকাৰী শিক্ষানুষ্ঠানৰ দুৰ্বল শিক্ষাপ্ৰদান পদ্ধতি,আওপুৰণি শিক্ষণ কৌশল আৰু সোৰোপালিৰ ফলসৃষ্ট সামগ্ৰিক ফলাফলেও বহু অভিভাৱকক স্বাভাৱিকতে বীতশ্ৰদ্ধ কৰি তুলিছে। অনস্বীকাৰ্য যে প্ৰক্ৰিয়াটোত সামগ্ৰিকভাৱে আসোঁৱাহ আছে। ফলস্বৰূপে ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়সমূহত বিশেষতঃ অধিকাংশ বেচৰকাৰী ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভিৰ পৰিলক্ষিত হয়। এনে বিদ্যালয়সমূহৰ কটকটীয়া অনুশাসন আৰু মেধাৱী শিক্ষকসকলৰ শিক্ষাদানে সামগ্ৰিকভাৱে ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়সমূহৰ ফলাফল উন্নত কৰাত সহায়ক হৈছে। বিশেষকৈ উচ্চ মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ চুড়ান্ত পৰীক্ষাসমূহৰ ফলাফল ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহত বহু উন্নত পৰিলক্ষিত হৈছে। বিপৰীতে চৰকাৰী অনুদান,দা-দৰমহাৰে পৰ্যাপ্ত সা-সুবিধা পোৱাৰ পিছতো অসমীয়া মাধ্যমৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহৰ অধিকাংশৰে শোচনীয় ফলাফল লক্ষণীয়। বিগত পাঁচবছৰৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি উচ্চ মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ যি কেইখন অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ ফলাফল উন্নত দেখা গৈছে তাৰ অধিকাংশই বেচৰকাৰী বিদ্যালয়হে। প্ৰশ্নটো হ’ল-এয়া অসমীয়া মাধ্যমৰ দোষ নেকি? উত্তৰত ক’ব লাগিব মাধ্যমৰ দোষত পৰীক্ষাৰ সামগ্ৰিক ফলাফলৰ অৱনতি মুখ্য কাৰণ হ’ব নোৱাৰে। এতিয়াও আঙুলিৰ পাৱত লেখিব পৰা হ’লেও এনে কিছুমান অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয় আছে যিয়ে একেৰাহে ভাল ফলাফল দেখুৱাব সক্ষম হৈছে।\nএনে বহু অধ্যাপক, গৱেষক, আইনজীৱী, চৰকাৰী বিষয়া আছে (নতুন প্ৰজন্মৰ মাজতো) যাৰ ঘাই শিপাডাল অসমীয়া মাধ্যম। কিন্তু এনে বহুতো শীৰ্ষ পদবীধাৰী অসমীয়াও আছে যিয়ে অসমীয়া ভাষা ক’বলৈ সংকোচ কৰে। বহুতৰে আকৌ অসমীয়া ভাষাৰ উচ্চাৰণত খোকোজা লাগে! নিশ্চয়কৈ চিন্তনীয়! কেৰোণটো ক’ত? অভিভাৱক তথা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ পৰিৱৰ্তিত মানসিকতা, শিক্ষা ব্যৱস্থাটোৰ অগণন খেলিমেলি, চৰকাৰী শিক্ষানুষ্ঠানৰ অনিয়মানুৱৰ্তিতা, পাঠ্যক্ৰমৰ বিজুতি,অপৈণত শিক্ষাদান-অনুন্নত শিক্ষাপদ্ধতিৰ বাবেই অসমীয়া মাধ্যমৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ চৰম অৱনতি ঘটিছে নেকি? সম্ভৱতঃ এইসমূহ কাৰণ ইটেো সিটোৰ পৰিপূৰক। অন্যহাতেদি বেচৰকাৰী বিদ্যালয়সমূহৰ ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টা আৰু নিয়ম-শৃংখলাৰ সুপ্ৰয়োগে সফলতাৰ মাপকাঠি উৰ্দ্ধগামী কৰাত মুখ্য ভূমিকা ল’বলৈ সক্ষম হৈছে।\nসমান্তৰালভাৱে স্বীকাৰ্য যে অসমীয়া ভাষা মূলৰ অসমীয়া ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বা অসমৰ অথবা প্ৰৱাসী অসমীয়া মানুহৰ লৰা ছোৱালীয়ে যি মাধ্যমতেই নপঢ়ক কিয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায় অথবা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষেত্ৰখনত সফল হ’বলৈ হ’লে সৰুৰেপৰাই ইংৰাজী ভাষাৰ কথন আৰু ব্যাকৰণসন্মত সুস্থ জ্ঞান আহৰণৰ চেষ্টা কৰাটো জৰুৰী। এইক্ষেত্ৰত অভিভাৱক সকল সচেতন হোৱাটো নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এয়া নিশ্চয় নহয় যে নিজৰ মাতৃভাষাক অৱজ্ঞা কৰিব। সমান্তৰালভাৱে নিজৰ মাতৃভাষাক শ্ৰদ্ধা আৰু যথাযথ মাতৃভাষা জ্ঞান আহৰণ নিশ্চয়কৈ প্ৰতিগৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। অধিকাংশ ইংৰাজী বিদ্যালয়ত পঢ়া ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ঘৰে-বাহিৰে তথাকথিত ইংৰাজী শব্দৰ ভুলে শুদ্ধই প্ৰয়োগ কৰে যদিও মাতৃভাষাক এটা বিষয় হিচাপে অধ্যয়নৰ কোনো তাগিদা অনুভৱ নকৰে। এইক্ষেত্ৰত অভিভাৱক সকলৰ গুৰুত্বহীনতাও অন্যতম নেতিবাচক দিশ। আমাৰ আহ্বান বিশেষকৈ অসমৰ শিক্ষানুষ্ঠানসমূহে যাতে ইংৰাজী-অসমীয়া দুইটা ভাষা শিকাৰ এটা পৰিবেশ সৃষ্টি কৰিবলৈ দায়বদ্ধ হয়। আধুনিক- উচ্চশিক্ষিত অভিভাৱকসকলেও যেন অনুভৱ কৰিবলৈ সক্ষম হয় যে সমান্তৰালভাৱে মাতৃভাষাৰ জ্ঞান আহৰণ প্ৰতিজন অসমীয়াৰ বাবে জৰুৰী। সাম্প্ৰতিক সময়ত অনাহক মাধ্যম বিতৰ্ক নহয় বৰঞ্চ অসমীয়া ভাষাটোৰ সুস্থ আৰু প্ৰক্ৰিয়াগত অধ্যয়নৰ ৰুচিসন্মত প্ৰয়াস আৰু পৰিকল্পনাত সকলোৱে হাত উজান দিয়াটোহে প্ৰয়োজনীয়। বিতৰ্কৰ উৰ্দ্ধত ক’ব লাগিব যে মাধ্যম যিয়েই নহওক স্ব-স্থানত ইংৰাজী জ্ঞান আহৰণ আৰু মাতৃভাষাৰ চৰ্চা দুয়োটাই সমান্তৰালভাৱে অতি জৰুৰী।\n← বিয়া-গুম বেদনা (-উজ্জ্বল ফুকন)\nপুণ্য অৰ্জনৰ ভোক(-দিগন্ত যাদৱ শৰ্মা) →


LPG Price: কিছু সকাহ! আজিৰ পৰা হ্ৰাস পাইছে ৰন্ধন গেছৰ চিলিণ্ডাৰৰ দাম– News18 Assam\nLPG Price: কিছু সকাহ! আজিৰ পৰা হ্ৰাস পাইছে ৰন্ধন গেছৰ চিলিণ্ডাৰৰ দাম\nইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেশ্যনে সাধাৰণ মানুহক কিছু সকাহ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছে।\nNews18 Assam | News18 Assam | April 1, 2021, 8:15 AM IST\nএফালে কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ আনফালে আৰ্থিক মন্দাৱস্থা। পেট্ৰ'ল-ডিজেলৰ দামৰ পৰা ৰন্ধৰ গেছৰ চিলিণ্ডাৰৰ দামলৈকে সকলোতে দেখা গৈছিল অভাৱনীয় মূল্যবৃদ্ধি।\nফেব্ৰুৱাৰী আৰু মাৰ্চ মাহত ৰন্ধন গেছৰ দাম ১২৫ টকা বৃদ্ধি পাইছে। কিন্তু এই সময়ত ইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেশ্যনে সাধাৰণ মানুহক কিছু সকাহ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছে।\nইণ্ডিয়ান অইল কৰ্পোৰেশ্যনৰ ফালৰ পৰা প্ৰতিটো ৰন্ধন গেছৰ চিলিণ্ডাৰৰ মূল্য ১০ টকা হ্ৰাস কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। গেছ চিলিণ্ডাৰৰ নতুন দাম আজিৰে পৰা কাৰ্যকৰী হৈছে।\nযোৱা ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰন্ধন গেছৰ দাম ২৫ টকা বৃদ্ধি পাইছিল। ইয়াৰ পিছত ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৫০ টকা বাঢ়িছিল। ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত আকৌ ২৫ টকা বাঢ়িছিল।\nমাৰ্চৰ ১ তাৰিখে পুনৰ গেছ চিলিণ্ডাৰৰ দাম ২৫ টকা বাঢ়িছিল। কিন্তু সাধাৰণ জনতাক কিছু সকাহ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে প্ৰতিটো চিলিণ্ডাৰৰ দামত ১০ টকা হ্ৰাস কৰা হৈছে।\nআজিৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ'ব ই নতুন নিৰিখ।


হেম বৰুৱা (ত্যাগবীৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(ত্যাগবীৰৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nএই প্ৰবন্ধটো অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ত্যাগবীৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ বিষয়ে। সাহিত্যিক, হেমকোষ অভিধানত প্ৰণেতাৰ বাবে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা চাওক।\n২৫ এপ্ৰিল, ১৮৯৩\nতেজপুৰ, শোণিতপুৰ , অসম\n১১ আগষ্ট, ১৯৪৫\nসাহিত্যিক, সমাজসেৱক, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী\nভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন, ১৯৪২ৰ গণ আন্দোলন\nপোৱাল চন্দ্ৰ বৰুৱা (পিতৃ)\nপদ্মাৱতী বৰুৱা (মাতৃ)\nহেমচন্দ্ৰ বৰুৱা (ইংৰাজী: Hemchandra Barua) (১৮৯৩-১৯৪৫) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজসেৱক আৰু সাহিত্যিক আছিল। অসমীয়া সমাজ জীৱনত তেখেতে আগবঢ়াই যোৱা সমাজ সেৱাৰ বাবে তেওঁক ত্যাগবীৰ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল।\n১৮৯৩ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত শোণিতপুৰ জিলাৰ সদৰ তেজপুৰত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম পোৱাল চন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মাৱতী বৰুৱা। ১৯১৫ চনত বৰপেটা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পাছত ১৯১৯ চনত কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত সন্মানসহ স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯২১ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত মহাবিদ্যালয় বৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী কালত ১৯২৫ চনত কলিকতালৈ গৈ আইনৰ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি বি.এল. উপাধি লাভ কৰে।\nহেমভৱনৰ আৰু ইয়াৰ সন্মুখত থকা ত্যাগবীৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আৱক্ষ মূৰ্ত্তি, স্থান, তেজপুৰ (অসম)\nছাত্ৰাৱস্থাৰে পৰা বৰুৱাই সমাজৰ বিভিন্ন জনহিতকৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰিছিল। ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ তেখেত এজন আগৰণুৱা যুঁজাৰু আছিল। ১৯১৮ চনত কটন কলেজ ছাত্ৰ সন্থাৰ প্ৰধান সম্পাদক আৰু ১৯১৯ চনত অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সন্মিলনৰ সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। অসহযোগ আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯২১ চনত ৫ মাহ সশ্ৰম কাৰাদণ্ডৰে দণ্ডিত হৈছিল। ১৯২২ চনত অসম প্ৰাদেশিক কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩০ চনত আইন অমান্য আন্দোলন আৰু ১৯৪২ৰ গণ আন্দোলনৰ গুৰি ধৰিছিল। তেজপুৰত শৈক্ষিক দিশটো উন্নয়নৰ হেতু তেজপুৰ একাডেমী তেখেতৰ একান্ত প্ৰচেষ্টাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ১৯৪৫ চনৰ ১১ আগষ্টত গুৱাহাটীত মৃত্যু হয়।\nবাঁহী আলোচনীত বিভিন্ন প্ৰবন্ধ আদি লিখাৰ উপৰি ’কংগ্ৰেছ বুৰঞ্জী’, ’বিলাতত মহাত্মা’ আদি গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল।\nহেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই অসমীয়া সমাজ জীৱনত আগবঢ়াই যোৱা সমাজ সেৱাৰ বাবে তেওঁক ত্যাগবীৰ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। তেজপুৰৰ চহৰৰ মাজমজিয়াত থকা সদৰ থানাৰ সন্মুখত তেখেতৰ নামত "হেম ভৱন" বা "হেম বৰুৱা হল" স্থাপন কৰা হৈছে। এই ভৱনৰ সন্মুখতে তেখেতৰ এটা আৱক্ষ মূৰ্ত্তিও স্থাপন কৰা হৈছে।\n↑ Books India. National Book Trust.. 1972. http://books.google.com/books?id=61QrAAAAMAAJ। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 December 2012.\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 নৱজ্যোতি দেৱ চৌধুৰী (২০০৯). ঐতিহাসিক তেজপুৰ. প্ৰবোধ কলিতা, চিটিজেন স্পৰ্টজ. পৃষ্ঠা. ৬১-৬২. ISBN নাই.\nAssam in Indian Independence By Arun Bhattacharjee\nQuit India Movement In Assam By Anil Kumar Sharma\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হেম_বৰুৱা_(ত্যাগবীৰ)&oldid=237607"ৰ পৰা অনা হৈছে


মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ বৈঠক,কি কি সিদ্ধান্ত কৰা হ'ল গ্ৰহণ?\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ বৈঠক,কি কি সিদ্ধান্ত কৰা হ’ল গ্ৰহণ?\nটেট প্ৰমাণ পত্ৰৰ ম্যাদ জীৱনজোৰা কৰাত অনুমোদন, চৰকাৰী অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ হ'ব লাড়ু-পিঠা আৰু হাতে বোৱা গামোচা\nগুৱাহাটী , July 7, 2021 4:36 pm\nমুখ্যমন্ত্ৰী ড॰ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত ৭ জুলাইত অনুষ্ঠিত হয় ৰাজ্যিক কেবিনেটৰ বৈঠক।\nকেবিনেট বৈঠকত গ্ৰহণ কৰা হয় কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত।\nএতিয়াৰে পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ ৰাজ্যখনৰ সকলোবোৰ চৰকাৰী কাৰ্যসূচী তথা বৈঠক জাতীয় সংগীতেৰে আৰম্ভ কৰিবলৈ আজিৰ কেবিনেটে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে৷ তেনেদৰে এই চৰকাৰী কাৰ্যসূচী তথা বৈঠকসমূহ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীত পৰিৱেশনেৰে সামৰণি পৰিব৷\nএতিয়াৰে পৰা প্ৰতিখন চৰকাৰী সভা, অনুষ্ঠানত অসমৰ শিপিনীৰ হাতে বোৱা গামোছা ব্যৱহাৰ কৰা বাবে আজিৰ কেবিনেট বৈঠকে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে৷ এনে চৰকাৰী সভা, অনুষ্ঠানসমূহত পৰম্পৰাগত খাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব৷ ৰাজ্যখনৰ আত্মসহায়ক মহিলা গোটসমূহে যাতে থলুৱাভাৱে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য বিক্ৰীৰ সুবিধা লাভ কৰে সেই উদ্দেশ্যৰে আজিৰ কেবিনেটে এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে৷\nআজিৰ কেবিনেটে গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত অনুসৰি এতিয়াৰে পৰা প্ৰতিবছৰে দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যু দিৱস ২৮ জুলাইৰ দিনটো ‘দেশভক্তি দিৱস’ হিচাপে উদ্‌যাপন কৰা হ’ব৷\nৰাজ্য চৰকাৰৰ তথ্য আৰু জনসংযোগ বিভাগৰ উদ্যোগত প্ৰতিখন জিলাতে আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত বৰ্ণাঢ্য কাৰ্যসূচীৰে এই দিৱস পালন কৰা হ’ব৷\nআজিৰ কেবিনেটে গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত অনুসৰি এতিয়াৰে পৰা প্ৰতিবছৰে অসমৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী গোপীনাথ বৰদলৈৰ মৃত্যু দিৱস ৫ আগষ্টৰ দিনটো ‘কৰ্মচাৰী দিৱস’ ৰূপে পালন কৰা হ’ব৷ এই দিৱসৰ সৈতে সংগতি ৰাখি কৰ্মক্ষেত্ৰত দক্ষতা আৰু পাৰদৰ্শিতা প্ৰদৰ্শন কৰা পাঁচজনকৈ কৰ্মচাৰীক জিলা পৰ্যায়ত আৰু দহজনকৈ কৰ্মচাৰীক ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত পুৰস্কৃত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে আজিৰ কেবিনেট বৈঠকে৷\nঅৱশ্যে এই বাছনি প্ৰক্ৰিয়াত ৰাজপত্ৰিত বিষয়াসকলক সামৰি লোৱা নহ’ব৷ পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত কৰ্মচাৰীসকলৰ চাকৰিৰ কাৰ্যকাল এবছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হ’ব ৷\nযিকেইখন জিলাত সম্পূৰ্ণ কণ্টেইনমেণ্ট জ’ন ঘোষণা কৰা হৈছে সেই জিলাসমূহৰ সংশ্লিষ্ট অভিভাৱক মন্ত্ৰী আৰু সচিবসকলে কাইলৈৰ পৰা তিনিদিনৰ বাবে সেই জিলাসমূহত ভ্ৰমণ কৰি পৰিস্থিতি পৰ্যবেক্ষণ কৰি প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব৷\nটেট প্ৰমাণ পত্ৰৰ ম্যাদ জীৱনজোৰা কৰা হ’ব ৷ প্ৰাৰ্থীসকলে নিজৰ ফলাফল উন্নীত কৰাৰ বাবে পৰীক্ষাত পুনৰ অৱতীৰ্ণ হ’ব পাৰিব ৷ অৱশ্যে চাকৰিৰ বাবে আৱেদন জনোৱাৰ ক্ষেত্ৰত বয়সৰ ঊদ্ধৰ্সীমা প্ৰযোজ্য হৈ থাকিব৷


মোৰ তৃতীয়গৰাকী প্ৰেয়সীৰ লগত এসন্ধ্যা-দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\nশহুৰ-শাহু আজি পুৱাতে আহি আমাৰ ঘৰ পালে। লগত খুলশালী দুজনী। তেওঁলোক আহিব বুলি যোৱা কিছুদিনৰ পৰা শ্ৰীমতীৰ উলাহে নধৰা হিয়া।\nলকডাউন, ক’ৰ’ণাৰ সন্ত্ৰাসৰ কাৰণে প্ৰায় এবছৰৰ মূৰত ঘৰৰপৰা ওলাইছে শহুৰ-শাহু। মই কালি ৰাতি ‘এতিয়াও ক’ৰ’ণা শেষ হৈ যোৱা নাই কিন্তু। বয়সীয়াল লোকৰ কাৰণে আৰু বেয়া এতিয়াও পৰিস্থিতি’ বুলি শেষ অস্ত্ৰপাত মাৰি চাইছিলোঁ কিন্তু কামত নাহিল।\nআমাৰ দুটা কোঠাৰ ফ্লেটটো একেবাৰে ভৰি গ’ল। আধুনিক গুৱাহাটীয়া জীৱনৰ ফ্লেট, কেতিয়াবা এনেকুৱা লাগে মূল দুৱাৰেৰে সোমাই অহাৰ লগে লগে যেন শেষ হৈ থাকিল। কোনফালে যাওঁ, কেনেকৈ যাওঁ – ভৰি দুখনেও উৱাদিহ নোপোৱা হৈ যায়। বে’লক’নিলৈ গ’লেও সাবধান হোৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী নহ’লে মূৰটো অলপ আগ-পিছ কৰিলেই ওপৰ মহলাৰ বেলক’নিত কোনোবাই ধুই মেলি দিয়া গেঞ্জী-অন্তৰ্বাসৰপৰা পৰি থকা পানীৰ টোপালে আহি গাল-মুখ চুমি যোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ভাল মুডত থাকিলে সেই টোপালেও অৱশ্যে কেতিয়াবা ‘ক’ৰ এজাক সপোন যেন বৰষুণ বৰষুণ’ গানৰ কলিটো মুখলৈ লৈ আহিব পাৰে!\nআলহী আহিলে মই বেয়া নাপাওঁ কিন্তু ৰাতি কোনখন বিছনাত কাৰ লগত শুব লাগে, সেইটো ভাবি টেনছন আৰম্ভ হয়। এই টেনছনটো মোৰ সৰুকালৰে সংগী। সৰুতে আনৰ ঘৰলৈ বিয়া-সবাহলৈ গ’লে এইটো চিন্তাই মোৰ সকলো আনন্দ শেষ কৰি দিছিল। মায়ে কয়, ‘আমি তিৰোতা কেইজনী মাটিতে থাকিম, তই হেৰিৰ ভিনিহিয়েকৰ খুৰাকৰ শালপতিজনৰ লগতে বিচনাত থাকগৈ যা..’। সেই হেৰিৰ ভিনিহিয়েকৰ খুৰাককেই মই চিনি নাপাওঁ, তাতে আকৌ তেওঁৰো শালপতি! মই মুখ ফুলাওঁ, মায়ে বুজায় – ‘আনৰ ঘৰত আহিলে অলপতো এৰি-ধৰি চলিবই লাগিব!’ উপাইহীন হৈ মই সেই শালপতিৰ কাষতে বিচনাৰ চুক এটাত পৰি থাকোগৈ, টোপনি নাহে। এই ‘অলপ এৰা-ধৰা’টোৱে এতিয়া নতুনকৈ নাম পাইছে ‘এডজাষ্টমেন্ট’!\n‘মই তেনেহ’লে এই তিনিদিন মাটিতেই তুলী পাৰি শুব লাগিবনে কি?’ – শ্ৰীমতীৰ পৰা যেতিয়া গম পাইছিলোঁ শহুৰহঁত তিনিদিন থাকিব, সুধিছিলোঁ কালি তেওঁক।\n‘তিনিদিন হে মাত্ৰ। থাকিবা আৰু অলপ ‘এডজাষ্ট’ কৰি’\n‘এই এডজাষ্ট কৰাটোতেই দিগদাৰ অলপ…’\n‘কিয় নোৱাৰা? মই দেখোন তোমাৰ গাঁৱৰ ঘৰলৈ গ’লে থকা কেইদিন পুৱাৰে পৰা ৰাতিলৈ মেখেলা-চাদৰ পিন্ধি থাকোঁ। ৰাতিপুৱা পাঁচটাতেই উঠি গা ধোওঁ। মই এডজাষ্ট নকৰোঁ? তুমি দেখোন আমাৰ ঘৰলৈ গ’লে গেঞ্জীটো পেটৰ ওপৰলৈ টানি হাফ পেন্ট পিন্ধি বহি থাকা হে, আমি কিবা ক’বলৈ যাওঁ?\nশ্ৰীমতীৰ কথাষাৰ মিছা নহয়। মই একো নামাতি মনে মনে থাকোঁ।\nআমাৰ সৰু বে’ডৰুম দুটাত এখনকৈ বিচনা আছে। তাৰে এখনত শাহু আৰু শ্ৰীমতী, আৰু আনখনত খুলশালী দুজনী থাকিব। শহুৰ দেউতা দ্ৰয়িংৰুমৰ এজনীয়া বিচনাখনত আৰু মই তুলী এখন পাৰি দ্ৰয়িংৰুমৰ মজিয়াতে শুম – এনেকৈ অংকটো মিলোৱা হ’ল। এইটো মিলাওতেও কিছু দেৰি লাগিল, নিমিলেহে নিমিলে….যেন ক্লাছ ছিক্সত ৰত্ন ছাৰে কৰিবলৈ দিয়া ‘পুখুৰীত পানী সিঁচা’ অংকটোহে!\nশহুৰ দেউতাই সদায় সন্ধিয়া দুই পেগকৈ খায়, সেয়া মই জানোঁ। সন্ধিয়া হঠাতে তেওঁ দুই-তিনিমিনিটৰ কাৰণে নোহোৱা হয়। সেই নোহোৱা হোৱা সময়খিনি একেবাৰে ‘ছৰ্ট ক’মাৰ্চিয়েল ব্ৰেক’ টাইপৰ বাবে কাৰো চকুত নপৰেই! গমকে নাপায় কোনেও। তাৰ পাছত আহি তেওঁ যেতিয়া ভিন্নস্বাদৰ কথা আৰম্ভ কৰে, জিভাখনে পাক ল’বলৈ ধৰে আৰু গাল-মুখে ৰঙচুৱা বৰণ ল’বলৈ চেষ্টা কৰে, তেতিয়াই মই গম পাই যাও যে তেওঁ কামফেৰা কৰি আহিলে! বটল-গ্লাছ আদি ক’ত ৰাখে সেয়া কোনেও গম নাপায়৷ তেওঁক দেখিলে মোৰো অলপ মন যায়। যাবই আৰু! ওচৰতে গোলাপী নিচাৰ আমেজ লৈ লৈ কথাৰ ফুলজাৰি মাৰিছে, আৰু মই শুকান ডিঙিটো লৈ সেই হজম নকৰিবলগীয়া কথাও উপায়হীন হৈ হজম কৰিব লগা হয়। আজি সন্ধিয়াৰ কথা। ইউৰো কাপৰ প্ৰি-কোৱাৰ্টাৰ আৰম্ভ হৈছে। ফ্ৰান্স আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ।\nশহুৰে ফুটবল চাই ভাল পায়। ফ্ৰান্স মোৰ ফেভৰিট। সেয়ে আজিৰ খেলখনৰ কাৰণে একেবাৰে এক্সাইটেড হৈ আছিলোঁ। ময়ো বিলাতী এবিধৰ সৰু বটল এটা কিনি আনিলোঁ বিলাতীৰ নিচাত খেলৰ আমেজ লওঁ বুলি। বে’ডৰুমৰ কাষতে থকা সৰু ষ্ট’ৰৰুমটোৰ পুৰণি আলমাৰিটোত থৈ দিলোঁ সযতনে।\nশাহু আৰু এওঁ বেড’ৰুমত সোমাই আড্ডাত মগন। খুলশালী দুজনীয়ে ম’বাইল দুটাত মগন। মাজে মাজে ছেলফিও উঠে। কেতিয়াবা নিজে নিজে হাঁহে। ফ’টো উঠাৰ লগে লগে হাঁহিটোও শেষ হয়। মাইক্ৰ’ছেকেণ্ডৰ হাঁহি, সেই হাঁহিতে কিজানি কেইজন বলিয়া হ’ল!\nশহুৰ দেউতাই ‘আজি বতৰটো বৰ ভাল হে’ বুলি চান্স বিচাৰি আছে। তেওঁক চান্সটো দি মই নিজেও মিহিকৈ চান্সটো লওঁ বুলি ষ্ট’ৰৰুমটোলৈ আহিলোঁ।\n‘ফ্ৰান্সৰ জাৰ্ছিটোৰ দৰে অলপ নীলা ৰঙৰ টি ছাৰ্ট এটা আছিল। সেইটোকে পিন্ধি খেল চাম আজি…’\nবটলটো আছে ষ্ট’ৰৰুমত। পানী-গিলাচ নাই। বটলটো লৈ ওলাবও নোৱাৰি, ওলালেই কাষৰ বে’ডৰুমটোৰপৰা শাহু আৰু শ্ৰীমতীৰ শেন দৃষ্টি পৰিব। উপায়হীন হৈ জুখি জুখি স্মল এপেগ মানে ত্ৰিশ মিলিলিটাৰ মান মুখত বাকিলোঁ। মুখ ডাকি যোৱা যেন লাগিল। সেইখিনি মুখত লৈ মুখ ফুলাই পাকঘৰ পালোঁ। সেই সময়ত কোনোবাই কথা সুধিলেও উত্তৰ দিব নোৱাৰিম। তাৰ ওপৰতে পানী এমুখ ঢালিলোঁ। কুল-কুলি কৰাৰ দৰে মুখখন জোঁকাৰি জোঁকাৰি মুখৰ ভিতৰতে সেইখিনি মিক্স কৰি এঢোক এঢোককৈ গিলি আমেজ ল’লোঁ।\n‘ফ্ৰান্সে কিজানি বগা ৰঙৰ জাৰ্চি পিন্ধি খেলিব আজি। বগা টি-ছাৰ্টটোকে পিন্ধোঁ ৰ’বা…’\nএনেকৈ বেছ কিছুদেৰি গ’ল। শহুৰ দেউতাইও পুৰাদমে চলাই নিছে। ফুটবল খেল বুলি চাগে দুপেগ বেছি খালে তেওঁ। শাহু আৰু শ্ৰীমতীয়ে ভাত খাই আমালৈ ঢাকি থৈ শুবলৈ গ’ল। মই থিয় হৈ থাকিবলৈ অসুবিধা পাই শহুৰৰ কাষতে বহিলোঁগৈ। মোৰ ইতিমধ্যে পাঁচ-ছয়বাৰ মান কুলু-কুলু কৰা হৈ গৈছিল!\nফ্ৰান্স ৩-১ত জিকি আছে।\n‘ছুইজাৰলেণ্ড বৰ ধুনীয়া ঠাই বুজিছা! – শহুৰে কৈছে।\n‘হয় দিয়ক, যেন বাইহাটা চাৰিআলি হে, এশবাৰ মান গৈছে ন?’ – সুধিব খুজিছিলোঁ, নুসুধিলোঁ।\nমই চকুকেইটা ডাঙৰকৈ মেলিবলৈ কষ্ট কৰিব লগা হ’ল।\n‘জিদান..জিনেইদান জিদান নাই নেকি বাৰু ফ্ৰান্সত…’- মুখেৰে ওলাই গ’ল মোৰ।\n‘নো নো.. হি ইজ নট জিদান। হি ইজ অলচ’ এ নাইচ প্লেয়াৰ’…- মুখেৰে ইংৰাজী কেনেকৈ ওলাই গ’ল পাত্তাই নাপালে হয়তো শহুৰ দেউতাই।\n‘অ’কে অ’কে, ইয়েছ.. মাই মিষ্টেক! জিদান দেখোন কাহানিবাই ৰিটায়াৰমেন্ট ল’লে। আই এম ছ’ ফানী ন দেউতা?\n‘ইয়াহ ইয়াহ…এইজন দেখাত অলপ আমাৰ নৰোত্তম ঠিকাদাৰৰ সৰু পুতেক কণটিৰ দৰে’- তেওঁও যিমান পাৰে ইংৰাজী কৈছে যেন পালোঁ।\nক্ষন্তেক নীৰৱতা…’কণটিয়েও যদি এদিন ভাৰতৰ হৈ ফুটবল খেলিলেহেঁতেন, আস! অসমীয়া এজনে এনেকৈ দেশী-বিদেশীৰ লগত খেলি থকা দেখিলে ইম’শ্যনেল হৈ গ’লোঁহেঁতেন…’- শহুৰৰ চকু চলচলীয়া হ’ল। এনে সময়ত চকুপানী দেখিলে ময়ো ইমোশ্যনেল হৈ যাওঁ।\n‘আজিকালি কিন্তু অসমীয়া বহুতে টিভিত ওলায় বুজিছা। মানে নেছনেল টিভিৰ কথা কৈছোঁ। সেই যে দীঘল চুলিৰ পৰেশ, বাহ, সুন্দৰ গায়।’\n‘পৰেশ? পৰেশ কোন নো? জুবিন গাৰ্গৰ কথা কৈছে নেকি?’ – সুধিলোঁ মই।\n‘সেই যে মহন্ত..কাউৰী পৰে যে। তেওঁৰ পুতেকজন…’\n‘অ’ পাপন! ভুল হৈ যায় হে। আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ খগেনৰ পুতেকৰ নাম পৰেশ যে! মুখত সেইটো নামেই আহি গ’ল’ – হো-হোৱাই হাঁহিলে শহুৰ দেউতাই। কি বা ইমান ৰস পালে, মই বুজি নাপালোঁ।\n‘কিন্তু কি জানা? অসমীয়া আজি জাতিটোৱে শেষ হোৱাৰ পথত। দুই-এজনে নাম কৰিছে। বাকী চব গেল্লাই গৈছে হে..বৰ দুখ মোৰ’ – শহুৰ দেউতাৰ চকু আৰু চলচলীয়া হ’ল।\n‘আপুনি দুখ নকৰিব…’জান’ দিব পাৰোঁ মই আপোনাৰ কাৰণে। কি কৰিব লাগে কওঁক, এতিয়াই এই বাৰ বজাতো যাম মই…’।\nএইবাৰ তেওঁ আৰু বেছি দুখী হৈ গ’ল।\n‘সকলো কৰিম, এবাৰ মাত্ৰ কওঁক..এতিয়াই লাগি যাম হাতে-কামে। লকডাউন যদিও হোম দেলিভাৰীত অনাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিম হে ফাদাৰ ইন ল’ – আমাৰ হোষ্টেলৰ ৰূপমক এনে এটা জোশতে কথা দি তাৰ হৈ দুজনীক প্ৰ’প’জ কৰি পোৱা কথাবোৰ মনত পৰি গ’ল মোৰ।\nতেওঁ হঠাতে হাতেৰে মোৰ মূৰটো টানি কান্ধত লগাই দিলে- ‘নালাগে দিয়া..ছোৱালীজনী দি ‘জান’ এবাৰ লৈছোৱেই…’।\nকিমান দেৰি পাৰ হ’ল নাজানোঁ কিন্তু হঠাতে এনে লাগিল কোনোবা এজনে হাৱাতে যেন বলটো উঠাই মাৰিছে…মই যেন হেড কৰিবলৈ দৌৰিছোঁ বলটোৰ পিছে পিছে, তলে তলে …হঠাতে বাগৰি পৰিলোঁ ফিল্ডতে…. মাটিৰ ঘাঁহ-বন দুডালমান মোৰ নাকে-মুখে সোমাইছে৷ জোৰেৰে হাঁচিয়াই চকু মেলি চাই দেখিলোঁ শহুৰ দেউতাৰ বুকুৰ ঈষৎ শুভ্ৰ নোম দুডালমান মোৰ নাকত! মূৰটো উঠালোঁ৷\nটিভিটো গোটেই ৰাতি চলিয়েই আছে। কোনোবা ছেনেল এটাত ‘যোগাসন’ আৰম্ভ হৈছে।\n‘যোগাসন কৰা ভাল কিন্তু…’- শহুৰ দেউতায়ো সাৰ পালে বোধহয়।\n‘হয়, প্ৰাণায়াম কৰিলে ভাল লাগে..ক’ৰ’ণাও নহয় হেনো” – মই ক’লোঁ।\nখেল চাগে কেতিয়াবাই শেষ হ’ল, ছেহ: কোন বা জিকিল! ফ্ৰান্সৰ বা কি হ’ল! জিদানে বা গ’ল কৰিলে নে নাই? ওহ, জিদান নহয়..কণটি, নৰোত্তম ঠিকাদাৰৰ পুতেক..ধুৰৰ…বেয়াকৈ হেং অভাৰ!\nপুনশ্চ: লেখাটিৰ শিৰোনাম পৰিকল্পিত ভাবে তেনেকৈ দিয়া হৈছে, নহ’লে ‘শহুৰৰ লগত এসন্ধ্যা’ বুলি লিখিলে কোনেনো পঢ়িব!\nহাঃ হাঃ ! তামাম ভাল লাগিল পঢ়ি দিগন্তদা😍\nভালেই লাগিল দেই ৷\nআমাৰ কপালত ইমান ভাল শহুৰ নাপালো তাৰেহে আফচোচ ৰ’ল ৷\nধেৎ তেৰি, হাঁহি মৰিলো। বঢ়িয়া লাগিল দিগন্ত দা\nJayshree Puzari Sharma\nবাপৰে!! তৃতীয় গৰাকীৰ শুংসূত্ৰ পাবলৈকে জোটাই জোটাই পঢ়িলোঁ 😂😂\nএনেকুৱা প্ৰেয়সী থাকিলে আৰু কি লাগে। মজা লাগিল


আমাৰ টেঁমি গাড়ীখন - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nকুৰিশতিকাৰ নব্বৈৰ দশকলৈকে সাঁচতীয়া টকা দি গাড়ী এখন কিনা মধ্যবিত্ত পৰিয়াল এটাৰ কাৰণে চিন্তাৰ বিষয় আছিল। সেয়েহে আমাৰ দৰে বহুতৰ বাবে স্কুটাৰ বা মটৰ চাইকেলখনেই সেইসময়ৰ জীৱনৰ সাৰথি আছিল। তেতিয়া “হামাৰা বাজাজ” স্কুটাৰখনৰ যুগ। ১৯৮৬ চন মানত এল, এম, এল ভেচপাখন, বাজাজক টক্কৰ দিবলৈ বজাৰলৈ আহিল। আমি তেতিয়া ডিব্ৰুগড়ত কৰ্মৰত। মটৰ চাইকেল বুলিবলৈ ৰাজদূত, চি ডি–১০০, য়ামাহাৰ আৰ এক্স–১০০, বুলেট, য়েজডি। এতিয়াৰ দৰে বজাৰত বিভিন্ন মডেল উভৈনদী নাছিল। ডিলাৰত গৈয়েই কিনিম বুলি কিনিব নোৱাৰিছিল। মন পছন্দৰ গাড়ীখন পাবলৈ হ’লে বুক কৰিব লাগিছিল। ডিব্ৰুগড়ৰ পৰা কৰ্মসূত্ৰে তেজপুৰলৈ ১৯৯৩ চনত বদলি হৈ আহোঁতে সৰু ভাইটিক লগত লৈ আমাৰ এল এম এল ভেচপাখন(আলফা– Alfa), দুয়ো অদল বদলকৈ চলাই ৩১০ কি: মি: বাট নিৰ্বিঘ্নে চলাই আহিছিলো। মোৰ লগত অহা ভাইটিজন দুবছৰমান আগত বাইক দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হ’ল। কথাবোৰ চিন্তা কৰিলে কেনেবা লাগে। এতিয়া ল’ৰাই বাইক লৈ বজাৰ যাওঁ বুলি ক’লেওঁ মনত অশুভ চিন্তাই অগা–ডেৱা কৰে।\nআমি গাড়ী এখন কিনিম বুলি বা কিনিব পাৰিম বুলি কোনোদিন ভবা নাছিলোঁ। কিন্তু কিনিছিলোঁ। তাৰ এটা কাহিনী আছে। এবাৰ আমাৰ কৰ্মস্থল তেজপুৰৰ পৰা ধেমাজিৰ, চিলাপথাৰৰ(কুলাজান) ঘৰলৈ যাওঁ বুলি নৈশ বাছত টিকেট কৰি উঠিলোঁ। তিনিটা ল’ৰাৰ একেবাৰে সৰুটো তেতিয়াও মাকৰ কোলা এৰিব পৰা হোৱা নাই। লক্ষীমপুৰ পালোঁ পুৱতি নিশা আঢ়ৈমান বজাত। আমাৰ বাদে বাকী পেচেঞ্জাৰ সকলো নামিল। থাকিলোগৈ আমি। কনডাক্টৰে সদম্ভে ঘোষণা কৰিলে বাছখন হেনো তাৰ পৰা আগলৈ নাযায়। অকল আমি কেইটাক লৈ সি আগলৈ নাযায়, যাব নোৱাৰে। আমাক বেলেগ এখন বাছত উঠাই দিব। বহু তৰ্কৰ অন্ততো আমাৰ কথা নৰজিল। সেই সময়ৰ জনশূন্য পৰিবেশত আমাৰ নিৰাপত্তাৰ বিষয়টিও জড়িত আছিল। পুৱতি নিশা টালি–টোপোলা আৰু টোপনি যোৱা ল’ৰাকেইটাক লৈ ত্ৰাহি মধুসূদন সুৱৰিলোঁ। আমি তেতিয়া কেন্দ্ৰীয় সীমা শুল্ক আৰু উৎপাদন শুল্ক বিভাগতে পৰিদৰ্শক হিচাপে কৰ্মৰত। খং, লাজ আৰু একধৰণৰ অপমানবোধে সেই শীতকালীন পুৱতি নিশাটো আমাক ঘৰ্মাক্ত কৰি তুলিলে। সেই তেতিয়াই প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হ’লো যে সৰুকৈ হলেও গাড়ী এখন ল’ম। ন’হলে চাগে আমাৰ গাড়ী লোৱাও ন’হলহেতেন। কিয়নো আমি স্বভাবগত ভাবেই মাটিৰ মানুহ আৰু সমাজত ল’ প্ৰফাইল ৰাখি চলোঁ। সেইবাবেই চাগে অচিনাকি, কাম কৰিবলৈ মাতি অনা মানুহে(কামলা) আমাকে কয়– মালিকক অলপ লগ পাব লাগিছিল।\nতেজপুৰ ঘূৰি আহি গাড়ী কিনাৰ চিন্তাই মনত পীৰা পাৰি বহিল। তাতে বিভাগীয় অনুমতি লাগিব। ক’ৰপৰা টকা পাম তাকো দেখুওৱাব লাগিব। ন’হলে ভিজিলেন্স বিভাগে কেতিয়া জাননী দিব ঠিক নাই। সৰু কাৰণ এটাত চাকৰিটো গুচি গলে সকলো শেষ।\nসি যি কি নহওক সকলো কৰণীয় কৰি অশেষ চেষ্টা আৰু কষ্টৰ মূৰত ২০০৪ চনত, এ চি নথকা, চিল্কি–চিলভাৰ ৰঙৰ মাৰুতি ৮০০খন আমাৰ চোতাল গৰকিলে। দাম আছিল তেতিয়া দুই লাখ কুৰি হাজাৰ। নগদ ধন দি ল’ব লগা হ’ল। সেইখন আছিল আমাৰ মানসপুত্ৰ। তেতিয়াৰ পৰা যেনিবা ধেমাজি–চিলাপথাৰ যোৱাটো উজু হ’ল। মাত্ৰ গাড়ীৰ ইন্ধনৰ টকাখিনি পকেটত থাকিলেই হ’ল। পুৱা সাত বজাত তেজপুৰৰ পৰা ওলালে দুইমান বজাত ঘৰ পাওঁগৈ।\nআমি গাড়ী লোৱাৰ কিছু বছৰৰ পিছৰ পৰা বেংকত সহজতে লোন ল’ব পৰা ব্যৱস্থা হ’ল। কোম্পানি বিলাকেও সেই সুবিধাতে বিভিন্ন মডেল আৰু ন ন ডিজাইনেৰে উপভোক্তাক কল্পনা ৰাজ্যত বিচৰণ কৰোৱাত লাগিল। ঘৰ ঘৰ, চোতাল চোতাল, চালে চকুৰোৱা গাড়ীৰে ভৰি পৰিল। যেতিয়াই মন যায় গাড়ী সলাই পেলায়। বজাৰত এই ওলাই, এই সলায়। বজাৰে সমাৰে, উৎসৱে–পাৰ্বণে দামী দৃষ্টিনন্দন গাড়ীৰ ভিৰ বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। গাড়ীৰ ভিতৰৰ পৰা বিশেষ কায়দাৰে মানুহবোৰ নাটকীয় ভংগিত ওলাই আহে। গৰাকীৰ হাতত নাচি থাকে দামী গাড়ীৰ চাবি। চাই বৰ ভাল লাগে। আমি প্ৰাণ ভৰি চাওঁ।\nসময় সাপেক্ষে যুগৰ আদব–কায়দাৰ লগত খোজ মিলাই চলিব পৰাটো জ্ঞানী আৰু বুধিয়কৰ কাম। সেই হিচাপে চাব গ’লে আমি অলপ হোজা ধৰণৰ মানুহ। ২০০৪ চনৰ পৰা আজি জুন মাহ, ২০২১ চনলৈ সোতৰ বছৰে আমাৰ গাড়ীখনে কোনো কেট–কূট নকৰাকৈ, প্ৰভুভক্ত কুকুৰৰ দৰে সেৱা কৰি আহিছে। ঘৰত কাম কৰা সময়ত হঠাৎ বালি শেষ হ’ল, ভঙা পাথৰ শেষ হ’ল; বচ! ডিকিত দুবেগ বালি, দুবেগ ভঙা পাথৰ ভৰালেও গাড়ীয়ে অভিযোগ নকৰে। কিমানবাৰ ৰাজহুৱা বনভোজত আমাৰ গাড়ীত খৰি–কেৰাহী উঠিল হিচাপ নাই (মানে কম দামী গাড়ীত সকলো উঠাব পাৰি)। কুকুৰাই কিমানবাৰ বিষ্ঠা ত্যাগ কৰিছে তাৰ হিচাপ নাই। গাঁৱত পাঁচজনৰ ঠাইত ছজন সাতজন কঢ়িয়াইছোঁ, চলি যায়। মাত্ৰ শ্বক এবজৰভাৰটো বদলি কৰিলেই হ’ল। এনেকুৱা সময়ত প্ৰয়াত সঞ্জয় গান্ধীলৈ বৰকৈ মনত পৰে। কোনোবাই যদি ভাৰতৰ মধ্যবিত্ত দুখীয়া লোকসকলৰ কথা চিন্তা কৰি সকলোৱে কিনিব পৰা গাড়ী বনাইছিল, তেওঁহে আছিল একমাত্ৰ ব্যক্তি। টাটাৰ নেন’খনৰ কথাও মনলৈ আহে; কিন্তু সেইখন বজাৰত নিটিকিল।\nআমাৰ গাড়ীখনে চাগে আজিকালি মোক বেয়া পায়।\nযিটো প্ৰশ্ন সুধিলে আমি বেয়া পাওঁ মানুহবোৰেও প্ৰায়ে তাকেই সোধে –\n–কি গাড়ী আপোনাৰ?\nসেমেনা সেমেনিকৈ কওঁ– টেঁমি গাড়ী।\n– সঞ্জয় গান্ধীৰ গাড়ীখন।\n–এহ, বদলাই দিয়ক সেই খন। আজিকালি চাকৰিয়ালক বেংকে টানি আনি লোন দিয়ে। চহীটো কৰিলেই হ’ল (আমিহে জানো, লোৱাটো তেনেই উজু; দিয়াটোহে টান)।\nবিয়াই– সবাহে, মিটিঙে– মাটাঙে গ’লে আজিকালি আমি বেছ সাৱধানতা অৱলম্বন কৰোঁ। আমি গাড়ীখন চাইচিতি ৰাখোঁ, মানে একাষৰীয়াকৈ। জানোচা কাষৰ দামী গাড়ীখনৰ সৌন্দৰ্য নষ্ট হয়! গৰাকীৰ মনত যাতে অসন্তোষে দেখা নিদিয়ে, তাৰ বাবেই এই সাৱধানতা। অথবা কম দামী গাড়ী বুলি বাকীবোৰে খুন্দা মাৰি থৈ যাতে নাযায়। অৱশ্যে সবে চিনি পায়; সেইখন আমাৰ গাড়ী, অৰ্থাৎ নেহেৰু পেগুৰ গাড়ী। আমাৰ কাৰ্য্যালয়ৰ একমাত্ৰ মাৰুতি ৮০০ থকা মানুহজন আমি। তেজপুৰ চহৰত অৱশ্যে দুখনমান মাৰুতি ৮০০ দেখিছোঁ। সেই কেইখন চলি থকালৈকে আমাৰ মৰণ নাই। তেওঁলোকো আমাৰদৰেই আপডেট হৈ নথকা বা আউটডেটেদ মানুহেই হ’ব চাগে। তথাপিও মনটো দুজনমান লগৰ আছে বুলি ভৰি যায়। তাতোকৈ বেছি ভাল লাগে, যেতিয়া মাছ বা মাংস বেপাৰীয়ে বৰ আগ্ৰহেৰে সোধে,\n– খুৰা, বেয়া নাপাই যদি এটা কথা সোধোঁ; আপোনাৰ গাড়ীখন বেচিবনেকি?\nআমি তেতিয়া গৌৰৱেৰে কওঁ,\n–নাই, নেবেচোঁ। এনেকুৱা গাড়ী এতিয়া ক’ত পাবা! পাৰ্কিংৰ সমস্যা নাই, তেলৰ খৰচ নাই, মেইনটেন্যান্স খৰচ নাই। ইত্যাদি, ইত্যাদি।\nপিছে জীৱনকাল শেষ হৈ যোৱা আমাৰ মৰমৰ গাড়ীখন কিমান দিন এনেকৈ ৰাখিব পাৰিম ক’ব নোৱাৰিছোঁ। এইখন চলাই থকাৰ বাবে আমাৰ শুভাকাঙ্ক্ষী সকলেহে মোতকৈ বেছি কষ্ট পোৱা হৈছে। ল’ৰা কেইটাই ম’বাইলত নতুন নতুন গাড়ীৰ ছবি দেখুৱায়। পৰিবাৰেও মহিন্দ্ৰাৰ স্কৰপিঅ’ জাতীয় গাড়ীবোৰহে ভাল লাগে বুলি শুনাই থাকে। বেচেৰা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ ৰাজপত্ৰিত বিষয়াৰ পৰিবাৰ হৈ তেনে এটা ইচ্ছা মনত নাথাকিবই বা কিয়? মইহে শুনি নোপোৱাৰ ভাও ধৰোঁ। সকলোৱে আমাৰ হাতখন বৰ টান বুলিয়েই ভাবে চাগে।\nআমি মাথোঁ কৈ থওঁ – জীৱনত ইয়াতকৈ বহু বেছি কৰণীয় কাম আছে। আমাৰ অনিচ্ছাক ঢাকিবলৈ ই হয়তো বৰ দুৰ্বল যুক্তি। সেই কাৰণে মুখবোৰ ওন্দোলাই গুচি যায়। জীৱন নাটক এনেকৈয়ে চলি থাকিব আৰু থাকিব আমাৰ টেঁমি গাড়ীখন।


খহি পৰা বুকুৰ আকাশ ( হিমাংশু চহৰীয়া ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nখহি পৰা বুকুৰ আকাশ ( হিমাংশু চহৰীয়া )\nদুপৰীয়া ভাত খাবলৈ বিচাৰি যেতিয়া ঘৰৰ বাহিৰে ভিতৰে ক’তো নেদেখিলে তেতিয়াহে মালতী বুঢ়ীৰ কথাটো খেয়াল হ’ল- ঘন বুঢ়া ঘৰত নাই। দুদিন ধৰি অসুখীয়া দেহাৰে বিছনাত পৰি থকা মানুহটো হঠাৎ কলৈ যাব পাৰে। বুঢ়ীৰ টিঙিচকৈ খংটো উঠিল- বুঢ়ীৰ কথা নুশুনি দিনটো অলৌ টলোকৈ ঘুৰি ফুৰিব আৰু বেমাৰৰ সময়ত আলপৈচান ধৰিব লাগিব বুঢ়ীয়ে। তথাপিতো বুঢ়াৰ বেমাৰী দেহাটোলৈ মন দি বুঢ়ীয়ে খংটো কমাই বাৰীৰ ফালেও চালে- নাই, বুঢ়া ক’তো নাই। অথনি যেতিয়া বুঢ়ীয়ে ভাত ৰান্ধিবলৈ পাকঘৰত সোমাইছিল, তেতিয়াটো বুঢ়া বিছনাখনতে বাগৰ দি আছিল আৰু তেতিয়াটো বুঢ়ীয়ে গাইজনীক পানী খুৱাই ছায়াত এৰাল দি থৈ অহা বুলি বুঢ়াক কৈছিলেই। ৰাতিপুৱা খালী চাহ একাপৰ বাহিৰে পৰা একো এটা পেটত পৰা নাই বুঢ়াৰ। বুঢ়ীৰ চিন্তা বাঢ়িল। অসুখীয়া দেহাৰে ক’ত যাব পাৰে এই দুপৰীয়াখন? অনিচ্ছাস্বত্বেও বুঢ়ীয়ে কথাটো বোৱাৰীয়েক অলকাৰ কাণ চোৱালে- ‘ব’ৰী পিতেৰে কোনফালে গেছি দেখছা নেকি এ?’\n‘কোন কেতিয়া ক’ত যায় মই নজৰ ৰাখি নাথকো নহয়। আছে ক’বাত ভাঙৰ চিলিম টানি।’ অলকাৰ পৰা যে এনে কিবা এটা উত্তৰেই পাব বুঢ়ীয়ে জানিছিল। বুঢ়াৰ ভাঙৰ নিচা আছে সঁচা কিন্তু প্ৰায় তিনি মাহ মানৰ পৰা যে বুঢ়াই সেইবিধৰ নামেই মুখলৈ অনা নাই সেয়াও বুঢ়ীয়ে জানে। বুঢ়ীৰ বোৱাৰীয়েকক আৰু একো কবলৈ মন নগল।\nহওতে বুঢ়াৰ বয়সে সত্তৰৰ দেওনা গৰকা বেছি দিন হোৱা নাই যদিও চেহেৰাই যেন আশীৰ দেওনা কেতিয়াবাই গৰকিলে। চিন্তা ভাৱনাই মানুহৰ বয়স বঢ়ায়। বুঢ়াৰো যেন সেই একেই অৱস্থা। এসময়ৰ ঘন ওজাৰ আৰু আগৰ দৰে হৃষ্ট পুষ্ট চেহেৰা নাই। বয়স বাঢ়ি অহাত ওজাপালিও কেতিয়াবাই এৰিলে। এটা সময় আছিল যেতিয়া ল’ৰা দুটা আৰু ছোৱালী জনীক লৈ বুঢ়াৰ সপোনবোৰো বৰ ডাঙৰ আছিল। ভাবিছিল ল’ৰা কেইটা ডাঙৰ হৈ কিবা এটা কৰিলে অন্ততঃ বুঢ়াৰ দেহাটোৱে সকাহ পাব। ল’ৰাকেইটাৰ কথা ভাবিয়েই ঘৰখনৰ বেয়া দিনতো বুঢ়াই বাপেকৰ ফালৰ পৰা পোৱা সম্পত্তিৰ এভাগো হৰণ ভগন হবলৈ দিয়া নাছিল। ভাবিছিল বেলেগ একো কৰিব নোৱাৰিলেও খেতি বাতি কৰি হলেও ল’ৰাকেইটা চলিব। লৰাকেইটা ঠিকেই ডাঙৰ হৈছিল। কিন্তু ঘন বুঢ়াৰ সপোনবোৰহে যেন কৰবাত হেৰাইছিল।\nডাঙৰ ল’ৰা যতীনে পঢ়া আধাতে সামৰিলে। বুঢ়ায়ো বৰ এটা হেঁচা নিদিলে। বোলে গৰীবৰ ল’ৰা বেছি পঢ়ি ক’তনো বৰ চাহাব হ’বলৈ যাব। এনেও নাঙলৰ মুঠি তেনেও নাঙলৰেই মুঠি। কিন্তু বুঢ়াৰ আশা ভুল আছিল। নাঙলৰ মুঠিত ধৰাৰ কোনো লক্ষণেই নাছিল যতীনৰ। ছোৱালীজনীয়ে যেনিবা হাইস্কুলৰ দেওনাটো ঠিকেই পাৰ কৰিলে কিন্তু ঘন বুঢ়াই আৰু বেছি পঢ়াব মন নকৰিলে। হওতে বুঢ়ীৰ মন নথকা নাছিল। কিন্তু বুঢ়াৰ ওপৰত মাত মতাৰ মন নকৰিলে। গাৱৰ নিয়ম- ছোৱালীৰ কুৰিতে বুঢ়ী। সেয়ে পঢ়া শুনা কৰোৱাতকৈ ভাল লৰা এটা চাই বিয়া দিব পাৰিলেই ঘৰখনৰো ৰক্ষা, ছোৱালীজনীৰো ৰক্ষা। মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পিছৰ বছৰেই ওচৰৰ গাওঁখনৰে স্কুলৰ চকীদাৰ নগেনলৈকে উলিয়াই দিছিল। অৱশ্যে ঘৈণীয়েক আৰু জীয়েকে আপত্তি নকৰা নহয়-কাৰণ দুয়োটাৰে বয়সৰ পাৰ্থক্য 20 বছৰ মান হ’ব। বুঢ়াই জীয়েকক কৈছিল- ‘বয়সনো কি; মনটোহে আচল কথা। তাতে নগেন আপাটোও ভাল। ইথানহে স্কুলখন হৱা নাই। পিছত ইচকুলখান হ’লি ভাল দৰমহাই পাবো।’ সেই বাৰেই আঘোণমাহত জীয়েকক কইনা সজাই বিদায় দিছিল। বিয়া বুলি বৰ বিশেষ এটা আয়োজন কৰিব পৰা নাছিল। কইনাৰ লগত দিব লগা দৰকাৰী বস্তু খিনিৰ বাবে গাৱৰে মদন মাস্টৰৰ ওচৰতে মাটি দুবিঘা বন্ধকত থৈছিল। ভাবিছিল- ‘ডাঙৰটোৱেটো একো এটা কৰবা পাৰাই নাই, সৰুটোৱে পঢ়া শুনা কৰি পাললি মাটিখিনি মোকলাব।’\nএদিন বুঢ়ীয়েই বুঢ়াৰ কাণ চোৱাইচিল- ‘ই যতীনৰ মতিগতি মই বৰ এটা ভাল দেখা নাই।’\n‘কিয়া? কি হ’লনো?’\n‘ কি হ’ল মানে? কাণসমনীয়া আপাটোই বাপেকৰ ওপৰত খাই থাকলি মানুহ কি বুলি ভাববো? দিনৰ দিনটো ক’ত কি কৰে সিহে জানে। সি বোলে সেইবিধতো মুখ দিছে। সিদিনা বিপুলে নিজেই নদীৰ সিপাৰে দেখি আইছি।’\n‘ মই বেলেগ এটা কথাহে ভাবছো এ।’ বুঢ়ীৰ কথাখিনি একাষৰীয়া কৰি বুঢ়াই কৈছিল।\n‘কি কথানো?’ বুঢ়ীৰ বেছ আগ্ৰহেৰেই সুধিছিল।\n‘ নহলি ডাঙাৰ আপাৰ বিয়া খানে পাতে দিও নেকি? বিয়াখান পাতি দিলি কিজানি তাৰ অলপ হুছ আহেই।’\n‘ সেইখান অধ্যায় কবা আছেই। সেখান গাৱৰ আপী এটাৰ লগত ইয়াৰ হলিগলি। বহুতে কছি কথাটো। কালি বিপুলেও কৈছি। ইথান যিতান নেগেলিও তাক সিহতৰ ঘৰতে পায়। কোনবা দিনা আপী আনি ঘৰ সোমাবাহে লাগে।’\nবুঢ়ীৰ কথাত বুঢ়া মাথো নিৰুত্তৰ হৈ ৰৈছিল। ভাল নলগা হৈছিল কথাবোৰ।\nএসপ্তাহৰ ভিতৰতে ছোৱালী পলুৱাই আনি ঘৰ সোমাইছিল যতীনে। কথাটো বুঢ়ীৰ একেবাৰে সহ্য নহল। ধনৰ ধনী নহলেও ঘন ওজাৰ ঘৰ বুলি ঘৰখনৰ এটা সন্মান আছে। কিন্তু বুঢ়াই বৰ এটা গুৰুত্ব নিদি কথাটো তাতেই সামৰিলে- ‘কিবা এটা কৰলিয়ে ঘৰৰ আপাটোকনো কেংকে বাহিৰ কৰি দিবা পাৰো?’\nসকলোবোৰ ঠিকেই থাকিল। বুঢ়াই ভবাৰ দৰে আনৰ ছোৱালী এজনী অনাৰ পৰা যতীনৰো অলপ মতি গতি ঠিক হল। খেতিত মন কাণ নিদিলেও সৰুকৈয়ে বেপাৰতে লাগিল। ভগৱানৰ কৃপাত বুঢ়া বুঢ়ীয়ে জীয়েকৰ ফালৰ পৰা নাতি এটাৰো মুখ দেখিলে। সৰুটো ল’ৰা বিনোদেও বি.এ. পৰীক্ষাটো পাছ কৰাৰ কেইমাহমানৰ পিছতে চাকৰি এটা যোগাৰ কৰি ল’লে। ঘৰৰ মাটিখিনি আধি দিলে হলেও ঘৰখন টুকটাককৈ চলি আছিল। বোৱাৰীয়েক অলকাৰ ব্যৱহাৰো প্ৰথম এবছৰমান ঠিকেই আছিল। তাৰ পিছতহে বোৱাৰীয়েকৰ আচল স্বৰুপটো ওলাই পৰিল। প্ৰতিটো কথাটো বুঢ়া বুঢ়ীক কেটেৰা জেঙেৰাকৈ উঠা হ’ল।\nবাধ্যত পৰিহে যেন বুঢ়া বুঢ়ীৰ লগত আছে। মালতী বুঢ়ীয়ে কেবাবাৰো কথাটো যতীনৰ কাণ চোৱাইছিল কিন্তু সিয়ো ঘৈণীয়েকৰ পক্ষহে লয়। উপায় নোহোৱা হৈ বুঢ়াই বেলেগকৈ হোৱাটোৱেই ঠিক কৰিলে -‘ সৰু আপাই খুৱেলি খাম, নহলি খুজি মাগি হলিও খাম। সিহতক কষ্ট দি আমিনো কিয় বোজা হৈ থাকো।’ বেলেগ মানে কেৱল খোৱাটোহে , চোতাল এখনেই থাকিল। মাটিখিনি কেবাবাৰো ভাগ কৰাৰ কথা পুতেকে উলিয়াইছিল। কিন্তু বুঢ়াই সেয়া নকৰিলে।\nতেতিয়াৰ পৰাই বুঢ়াই সকলো সময়তে গোমোঠা মাৰি থাকে। ভাত পানী খাবলৈও মন নকৰা হ’ল। আগৰ সেই হাহি মুখীয়া ঘন ওজা যেন কৰবাত হেৰাই গৈছিল। কোনোৱে কৈছিল, ‘নিজৰ ঘৰখনতে দুটাকৈ চৰু জুৰিলে কোনেনো ভাল পাব।’ কথাটো কিন্তু বুঢ়ীয়ে মানি লব পৰা নাছিল। লাহে লাহে বুঢ়াৰ চেহেৰাটো বেয়া হৈ অহাত বুঢ়ীয়ে ওচৰৰ হস্পিতালখনলৈকে লৈ গৈছিল। ডাক্টৰে চাই মেলি ঔষধ দি এবাৰ চহৰত নি ভালকৈ দেখাই আহিব কলে। চহৰত নিও বুলিয়েই নিব পাৰি জানো। সৰু পুতেকলৈ কেবাবাৰো খবৰ পঠিয়ালে । কিন্তু সিও হেনো পাচ মাহৰ আগত আহিবই নোৱাৰে। বুঢ়ীয়ে কথাটো ডাঙৰ পুতেককো কলে কিন্তু সিয়ো গা এৰা দিয়া উত্তৰ, ‘মোৰ টকাৰ গছ নাই নহয়, টাউনত নি যে চিকিৎসা কৰাব পাৰিম।’ বুঢ়াৰ চেহেৰাটো দিনক দিনে বেয়াহে হৈ গৈছিল। বুঢ়ীয়ে চাই থাকিব নোৱৰা হ’ল। ঔষধ কেইটা কিনিবলৈ ঘৰখনত ফুটা কৰিও এটাও নাই। সৰুটোৱে যি কেইটা পইচা পঠায়, ঔষধ কিনিব গলে চৌকাত চাউল নিসিজে। বাপেকৰ এই অৱস্থা দেখিও যতীনে কোনো গুৰুত্বই নিদিলে। জীয়েকেটো বাপেকৰ ঘৰৰ ফালে কেতিয়াবাই পিঠি দিলে। এতিয়া যে খবৰ দিলে কিবা কাম হব বুঢ়ীৰ মনে নকলে।\nউপায় নোহোৱা হৈ বুঢ়ীয়ে বাকী থকা মাটি খিনি কে বন্ধকত থোৱাৰ কথা ভাৱিলে। কথাটো কেনেবাকৈ বোৱাৰীয়েকৰ কাণত পৰিল আৰু তাইৰ পৰা চিধাই পুতেকৰ কাণ। ফলশ্ৰুতিত ৰাতি এপৰত মদ পানী এসোপা খাই আহি অভব্য গালি। পুতেকৰ কথাবোৰ শুনি বুঢ়া মাথো নিশ্চুপ হৈ ৰ’ল। ভাবিবলৈও কষ্ট হ’ল যে সিও বুঢ়াৰ নিজৰেই ল’ৰা।\nবুঢ়াই মাথো বুঢ়ীক ক’লে, ‘ মোৰ কাৰণে ইমান কিয়া চিন্তা কৰছা? এদিনটো এনেও মৰিমেই। আজি মৰা বা কালি মৰা একেই কথা। মোক আৰু চহৰত নি দেখাব নালগে। মিছা মিছি পইছা কেইটা পানীত পৰবো। সেগিটা পইছাইদি পাৰলি সৰু আপাক মাটিখিনিয়ে মোকোলাবা দিবি। জীয়ে থাকবা লাগলি এংকে জীয়ে থাকিম।’ বুঢ়ীয়ে কিন্তু উত্তৰত একো নকলে।\nআবেলিলৈকে যেতিয়া বুঢ়াৰ কোনো দেখা দেখিয়েই নাছিল তেতিয়া বুঢ়ীৰ চিন্তা বাঢ়ি গ’ল। যতীনেও বেপাৰৰ পৰা আহি কথাটোত ইমান গুৰুত্ব দিয়া নাছিল যদিও পিছত সিও ইফালে সিফালে বিচাৰিছিল। হাজাৰ হলেও নিজৰেই বাপেক। তাতে যোৱাৰাতি মাক বাপেকক ইমান টান কথা শুনাই যে সিও ভুল কৰিছে, ৰাতিপুৱা নিচা ফটাৰ পিছতহে সি বুজি পাইছে। ইটোকৈ সিটোকৈ বহু মানুহেই সিহঁতৰ চোতালত জমা হৈছিল। যিয়ে যেনি পাৰে বিছাৰি গৈছিল। সকলোৰে মনত এটাই প্ৰশ্ন- ‘ ক’ত যাব পাৰে ঘন বুঢ়া?’ কিন্তু সন্ধ্যা লগাৰ আগে আগে নৈ পাৰৰ পৰা অহা চিঞৰটিয়ে সকলোকে উত্তৰ দি গৈছিল । নৈ পাৰৰ সাকোৰ ওচৰৰ আহতজোপাত ওলমি আছে সকলোৰে মৰমৰ ঘন ওজাৰ নিথৰ দেহটি। সকলো যেন হতবাক হৈ পৰিছিল। হাজাৰ বিপদৰ দিনতো মুখৰ পৰা হাহি নুগুচা ঘন বুঢ়াই বাৰু এনে এটা কাম কৰিব পাৰেনে। মালতী বুঢ়ীৰ যেন বুকুৰ আকাশখনেই খহি পৰি সময়বোৰক নিথৰ কৰি পেলাইছিল। সকলোৱে কোৱা কুই কৰিছিল, এনেকৈ মৰা মানুহবোৰ পাপী; কতো ঠাই নাপায়।’ কিন্তু বুঢ়ীয়ে জানে বুঢ়া পাপী হব নোৱাৰে। বুঢ়াই পাপ কৰিব নোৱাৰে। বুঢ়াই মাথো কাকো কষ্ট নিদি নিজৰ মুক্তিৰ বাট নিজে উলিয়ালে|\n← ওৰাঙত এদিন: চন্দামিতা দেৱী\nকুলাংগাৰ (মূল: ইটালো কালভিনো, অনুবাদ: ৰঞ্জিৎ কুমাৰ বৰা) →\nআমেৰিকাৰ দৰা (নন্দিতা খাখলাৰী)\nএটা চাৰপ্ৰাইজ (দেৱ প্ৰতিম)\nহিচাপ – অমিতাভ মহন্ত


বলীউডত সন্ত্ৰাসবাদী তাৰকা! | Asom Live 24\nবলীউডত সন্ত্ৰাসবাদী তাৰকা!\nপুনৰ বিতৰ্কত কংগনা ৰানাৱট।\nঅসম লাইভ ২৪ঃ সততেই বিভিন্ন মন্তব্যৰ বাবে বিতৰ্কত সোমাই পৰা বলীউডৰ মোহময়ী অভিনেত্ৰী কংগনা ৰানাৱটে দেওবাৰে নিজৰ টুইটাৰ হেণ্ডেলত কৰে অন্য এক বিস্ফোৰক মন্তব্য। এইবাৰ JNUৰ ছাত্ৰক সমৰ্থন কৰা বলীউডৰ তাৰকাসকলক সন্ত্ৰাসবাদীতকৈ কোনো গুণে কম নহয় বুলি মন্তব্য কৰে অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। দীপিকা পাডুকন, স্বৰা ভাস্কৰ, তাপশী পন্নু, অনুৰাগ কাশ্যপৰ দৰে বলীউডৰ তাৰকাক উদ্দেশি অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে কৰা এই টুইটক লৈ এতিয়া তোলপাৰ লাগিছে দেশত।\nউল্লেখযোগ্য যে, দিল্লীৰ এক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰা JNUৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ ওমৰ খালিদৰ বিৰুদ্ধে দিল্লী পুলিছৰ অপৰাধ শাখাই দেশ বিৰোধী ভাষণ দিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে। ছাত্ৰ নেতাগৰাকী লৈ এই সন্দৰ্ভত পত্ৰও প্ৰেৰণ কৰিছে দিল্লী আৰক্ষীয়ে। ওমৰ খালিদ সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া ব্যক্ত কৰিবলৈ গৈ বলীউডৰ তাৰকাৰ বিৰুদ্ধে এনেদৰে সৰব হৈ উঠে অভিনেত্ৰীগৰাকী।\nলগতে অন্য এক টুইটৰ জৰিয়তে অভিনেত্ৰীগৰাকী কয় যে, এতিয়া প্ৰমাণ হৈছে যে JNUৰ ছাত্ৰই শ্বাহীনবাগত মিছা কথা আৰু CAAক লৈ ভুৱা তথ্য বিয়পাইছিল। গতিকে তেওঁলোকক সমৰ্থন কৰা বলীউডৰ তাৰকাসকলক দেশবাসীৰ ওচৰত ক্ষমা বিচৰাৰ দাবী উত্থাপন কৰে।\nউল্লেখযোগ্য যে, ইয়াৰ পূৰ্বেও কৃষক বিদ্ৰোহৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগবঢ়োৱা গায়ক দলজীতৰ সৈতেও আকৰ্ষণীয় হৈছিল কংগনাৰ টুইটাৰ যুঁজ।\nTags: asom live 24assam live 24axom live 24kangana ranawat\nটীম ইণ্ডিয়াৰ খাদ্য তালিকাত গো-মাংস!


পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰই পৃথিৱী ধ্বংস হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব ! Don’t Look Up চিনেমাখনৰ দৰেকৈ চলিব পৃথিৱীক বচাবলৈ প্ৰস্তুতি ...– News18 assam\nপাৰমাণৱিক অস্ত্ৰই পৃথিৱী ধ্বংস হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব ! Don’t Look Up চিনেমাখনৰ দৰেকৈ চলিব পৃথিৱীক বচাবলৈ প্ৰস্তুতি ...\nনেটফ্লিক্সৰ বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ 'ডোন্ট লুক আপ'ত (Netflix film Don’t Look Up) হোৱা ঘটনাৰ দৰেই, এটা ডাঙৰ গ্ৰহাণুৰ সৈতে সংঘৰ্ষৰ পৰা পৃথিৱীক ৰক্ষা কৰিবলৈ (Saving Earth fromacollision withalarge asteroid) ইয়াৰ ওপৰত বহুতো পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিব লাগিব।\nLast Updated : February 10, 2022, 09:09 IST\nসমগ্ৰ বিশ্বতে পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ বিকশিত কৰাৰ প্ৰতিযোগিতা আছে। প্ৰতিখন দেশেই নিজকে সুৰক্ষিত কৰিবলৈ পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰাত নিয়োজিত হৈ আছে। এই অস্ত্ৰ আৰু ক্ষেপণাস্ত্ৰবোৰে পৃথিৱীত ধ্বংসৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, যাক সকলোৱে ভয় কৰে। কিন্তু এই পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰবোৰো পৃথিৱীক বচাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিনে? কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানীসকলে শেহতীয়াকৈ এক অধ্যয়নত কৈছে যে যদি আপুনি পৃথিৱীক বচাব বিচাৰে, যিমান সম্ভৱ সিমান পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ সংগ্ৰহ কৰক।\nএই বিজ্ঞানীসকলৰ মতে, পৃথিৱীক গ্ৰহাণুৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিবলৈ পাৰমাণৱিক অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু সেইটো কেনেকৈ হ'ব? এইটো নেটফ্লিক্সৰ বিখ্যাত চলচ্চিত্ৰ 'ডোন্ট লুক আপ'ত (Netflix film Don’t Look Up) হোৱা ঘটনাৰ দৰেই হ'ব। অৰ্থাৎ, এটা ডাঙৰ গ্ৰহাণুৰ সৈতে সংঘৰ্ষৰ পৰা পৃথিৱীক ৰক্ষা কৰিবলৈ (Saving Earth fromacollision withalarge asteroid) ইয়াৰ ওপৰত বহুতো পাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰিব লাগিব।\nপাৰমাণৱিক ক্ষেপণাস্ত্ৰই পৃথিৱীক চিনেমাৰ ষ্টাইলত ৰক্ষা কৰিব!\nইয়াৰ আগতে, কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞানীসকলে 'আৰ্মাগেডন' চলচ্চিত্ৰৰ দৰে গ্ৰহাণুৰ পৰা পৃথিৱীক সুৰক্ষিত কৰাৰ বিষয়ে কৈছিল। আৰ্মাগেডন চলচ্চিত্ৰখনত, দুজন লোকে গ্ৰহাণুটোত ড্ৰিল কৰে আৰু পাৰমাণৱিক বোমাৰ সৈতে খাপ খায়। যাৰ বিস্ফোৰণে গ্ৰহাণু চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰে আৰু মানৱ সভ্যতাক ৰক্ষা কৰে। সামগ্ৰিকভাৱে, যদি পৃথিৱী আৰু মানৱ সভ্যতাক ৰক্ষা কৰিব লাগে, পাৰমাণৱিক বোমা আৰু ক্ষেপণাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।\nগ্ৰহাণুৰ সংঘৰ্ষই সভ্যতাক ধ্বংস কৰিব পাৰে!\nআপুনি জানিব পাৰে যে এনে গ্ৰহাণুৰ সংঘৰ্ষৰ ফলত পৃথিৱীৰ ডাইনোচৰবোৰ বিলুপ্ত হৈছিল। পৃথিৱীৰ বাহিৰৰ বহুতো গ্ৰহৰ উপৰিও, বহুতো গ্ৰহাণু ঘূৰি থাকে। এটা ডাঙৰ গ্ৰহাণুৰ সংঘৰ্ষই পৃথিৱীৰ কোটি কোটি লোকৰ মৃত্যু কৰিব পাৰে। বহুতো চহৰ বা বহুতো দেশ মানচিত্ৰৰ পৰা মচি পেলোৱা হ'ব পাৰে। কেৱল সেয়াই নহয়, সমগ্ৰ মানৱ সভ্যতা নিজেই ধ্বংস হোৱাটোও ঘটিব পাৰে। এনে পৰিস্থিতিত বিজ্ঞানীসকলে পৃথিৱীক বচাবলৈ সংগ্ৰামত লিপ্ত হৈছে।\nFirst published: February 10, 2022, 09:09 IST\nAjab Gajab newsAsteroidOMG NewsSpace