Luminalettes in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Luminalettes ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nLuminalettes ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Luminalettes Benefits & Uses in Assamese- Luminalettes ar laabh aaru byavaharsamuh\nLuminalettes ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Luminalettes Dosage & How to Take in Assamese - Luminalettes ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLuminalettes ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Luminalettes Side Effects in Assamese- Luminalettes ar parshwakriyasamuh\nLuminalettes সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Luminalettes Related Warnings in Assamese- Luminalettes xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Luminalettesৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Luminalettes with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Luminalettes ar gurutor kriya-pratikriya\nLuminalettes মতভেদসমূহ- Luminalettes Contraindications in Assamese- Luminalettes nishedhsamuh\nLuminalettes ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Luminalettes in Assamese- Luminalettes ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Luminalettes ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Luminalettes Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Luminalettes kriya-pratikriya\nLuminalettes ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Luminalettes Benefits & Uses in Assamese - Luminalettes ar laabh aaru byavaharsamuh\nLuminalettes তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nLuminalettes ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Luminalettes Dosage & How to Take in Assamese - Luminalettes ar paali aaru xeya kenedore lobo\nLuminalettes-ৰ উপাদানসমূহ - Luminalettes Active Ingredients in Assamese - Luminalettes-ar upadaansamuh\nLuminalettes ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Luminalettes Side Effects in Assamese - Luminalettes ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Luminalettes ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nLuminalettes সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Luminalettes Related Warnings in Assamese - Luminalettes xonkranta xatarkatabanisamuh\nLuminalettes-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLuminalettesৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Luminalettes ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nLuminalettes-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nLuminalettes প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত Luminalettes কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLuminalettesৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Luminalettes কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLuminalettesৰ কলিজা ৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কেইটামান ঘটনাহে ৰিপৰ্ট কৰা হৈছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Luminalettes ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nLuminalettesৰ হৃদয়ত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই [হৃদয় ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Luminalettesৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Luminalettes with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Luminalettes ar gurutor kriya-pratikriya\nLuminalettes তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nLuminalettes মতভেদসমূহ - Luminalettes Contraindications in Assamese - Luminalettes nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Luminalettes লোৱা অনুচিত যাতে -\nLuminalettes ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Luminalettes in Assamese - Luminalettes ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Luminalettes-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, আপুনি Luminalettesৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ পৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া লোৱাৰ আগেয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰক।\nআপুনি Luminalettes লোৱাৰ পিছত টোপনি ভাৱ অথবা অৱসাদগ্ৰস্ত যেন অনুভৱ কৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া এৰাই চলাটো ভাল।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Luminalettes লওক।\nহয়, Luminalettes লৈ মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰিব পাৰি।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Luminalettes ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Luminalettes Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Luminalettes kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Luminalettesৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Luminalettes লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Luminalettesৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nLuminalettes আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nLuminalettes ৰ অনুকল্প - Substitutes for Luminalettes in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Luminalettes লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Luminalettes ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Luminalettes সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Luminalettes ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Luminalettes সেৱন কৰে?


2022 Assamese Suda Sudi Kahani - ammi ki chudai | urdu sex story 2022 | assamese sex stories | jouno kahani\nassamese sex kahani Assamese Sex Story 2022 sex story in assamese অসমীয়া অসমীয়া যৌন গল্প\n2022 Assamese Suda Sudi Kahani\nby Story Teller 7:40 AM\nAssamese Sex Story Latest - 2022\nKeywords: assamese sex story, assamese sex stories, assames sex story, new assamese sex story, sex story assamese, assamese new sex story, assamese sex kahini, অসমীয়া যৌন কাহিনী, assamese sexstory, new assamese sex stories, assamesesexstory, sex stories assamese, assam sex story, assamese sex kahani assamese sex story new, assamese new sex stories, assamese sexy story, assamese erotica, assamese xxx story assamese sex story.com asamese sex story, sex assamese story অসমীয়া যৌন গল্প, sex story in assamese assam sex stories\nএইটো মোৰ দূৰত্বৰ আত্মীয়ৰ বিবাহ অনুষ্ঠান আছিল আৰু মোৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই ইয়াত উপস্থিত থাকিব লাগিব। যিহেতু মোৰ পত্নীয়ে শিশুটোৰ সৈতে গুচি গৈছিল, সকলোৱে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে এইটো মই হ'ব লাগে। মইও এইটো স্বীকাৰ কৰিছিলো যে দৈনন্দিন কামৰ চাপৰ পৰা সকাহ পাব।\nবিয়াখন নৱেম্বৰৰ ১০ তাৰিখে হৈছিল। গতিকে মই2দিনৰ বাবে ছুটি লোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিলো আৰু যিহেতু মই সপ্তাহান্তত ছুটি পাওঁ, আমি শনিবাৰেহে ঘৰত উপস্থিত হৈছিলোঁ।\nযিহেতু মোৰ পত্নী পৰিয়ালেও উপস্থিত থাকিবলৈ সিদ্ধান্ত লৈছিল, আমি গাড়ীৰে যোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিলোঁ। যিহেতু মই একমাত্ৰ ড্ৰাইভাৰ আছিলোঁ, মই দীঘলীয়া পথ টো চলাই যোৱাৰ প্ৰয়োজন আছিল। এইটো এটা 350 কিলোমিটাৰ ড্ৰাইভ আছিল আৰু ইয়াৰ আধা অংশ এটা কঠিন পথ আছিল।\nমোৰ পত্নী পৰিয়াল দেওবাৰে আমাৰ ঘৰত উপস্থিত হৈছিল আৰু আমি দুপৰীয়াৰ ভিতৰত আৰম্ভ কৰিছিলো। মই, মোৰ শাহুৱেক আৰু সদায়ৰ দৰে মোৰ এছ.আই.এল. কৰ্মচাৰী আছিল।\nএইটো প্ৰায় ৩ আছিল যেতিয়া আমি আৰম্ভ কৰিছিলো আৰু জলপানৰ বাবে কিছু বিৰতিৰ সৈতে ৮ ঘণ্টা ভ্ৰমণ কৰিছিলো। আমি ১১ বছৰৰ ভিতৰত বিবাহ গৃহত উপস্থিত হৈছিলোঁ আৰু দৰাৰ পৰিয়ালে তেওঁলোকক ভালদৰে আদৰনি কৰিছিলোঁ।\nআমাক ২ টা কোঠা দিয়া হৈছিল। মই মোৰ ককায়েকৰ সৈতে মোৰ কোঠাটো ভাগ বতৰা কৰিছিলো আৰু সদায়ৰ দৰে, ল'ৰাবোৰে বেচেলৰ পাৰ্টিত মদ্যপান উপভোগ কৰি আছিল। মইও যোগদান কৰিছিলো আৰু দেৰি নিশালৈকে উপভোগ কৰিছিলো। পিছদিনা, বিয়াখন 7.30 বজাত হৈছিল কিন্তু আমি কেৱল3বজাত শুইছিলো।\nআমি ৰাতিপুৱা ইফালে সিফালে সাজু হৈছিলোঁ, বিয়াখনত উপস্থিত হৈছিলোঁ আৰু আত্মীয়সকলৰ সৈতে কথা পাতি কিছু সুন্দৰ সময় অতিবাহিত কৰিছিলো। মই ঘৰলৈ উভতি যোৱাৰ প্ৰয়োজন আছিল কিয়নো মই কাৰ্যালয়লৈ উভতি যাবলৈ একে ৰাতিৰে বাবে ৰেল বুক কৰিছিলো।\nমোৰ ট্ৰেইনখন ১০:৩০ বজাত আছিল, সেয়েহে আমি দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিলোঁ আৰু ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। মোৰ শাহুৱেকে আন আত্মীয়সকলৰ সৈতে আহিব বিচৰা বাবে পিছুৱাই থাকিল। গতিকে এয়া মই আৰু মোৰ ভনীয়েক আছিলোঁ।\nআমি হলৰ পৰা ১২.৩০ বজাত আৰম্ভ কৰিছিলো আৰু মজলীয়া গতিত গাড়ী চলাই আছিলো। আপুনি সকলোৱে জানে, মই আৰু মোৰ ভনীয়েক অতি ঘনিষ্ঠ। আমি সকলো ধৰণৰ বস্তুৰ কথা পাতি আছিলো আৰু যাত্ৰাটো একেবাৰে আমনিদায়ক নাছিল।\nআমি আধা দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিছিলো আৰু প্ৰচণ্ড বৰষুণ আৰম্ভ হৈছিল। আমি ৰাস্তাটোও চাব পৰা নাছিলো। যিহেতু এইটো এটা ঘাইপথ আছিল, আমি বৰষুণ বন্ধ নোহোৱালৈকে লৰী-পাৰ্কিং লেনত পাৰ্কিং কৰাৰ কথা ভাবিছিলো।\nআমি এটা পাৰ্কিং লেন বিচাৰি পাইছিলো আৰু তাত পাৰ্ক কৰিছিলো। আমাৰ অলপ আগত আন এখন লৰী ৰখাই থোৱা আছিল। সময় পাৰ হোৱাৰ লগে লগে বৰষুণ গধুৰ হৈ আহিছিল। মই জানিছিলো যে এতিয়া ৰেলখন ধৰা টো মোৰ বাবে সম্ভৱ নহয়, সেয়েহে মই টিকটটো বাতিল কৰি পিছদিনা বাছত বুক িং কৰিলোঁ। মই মোৰ কাৰ্যালয়ক পৰিস্থিতিটোৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিলো আৰু ডব্লিউএফএইচ লাভ কৰিছিলো।\nআমি কথা পাতি আছিলো আৰু জলবায়ু বহুত শীতল আছিল। আমি বাহনখনৰ ভিতৰত থকা ৰোগঅনুভৱ কৰিব পাৰিছিলো। এইটো পৰিস্থিতি আছিল যিয়ে কঠোৰ যৌনতাৰ বাবে দাবী কৰে বা প্ৰলোভিত কৰে। মোৰ ভনীয়েকে মোৰ ফালে চকু মেলি কামনাৰ অভিব্যক্তিৰে হাঁহিলে।\nমই সংকেতটো ভালদৰে পাইছিলো আৰু এটা বাষ্পীয় যৌন অধিবেশনৰ বাবে সাজু আছিলোঁ। যিহেতু বৰষুণ হৈ আছিল, বাহনখনৰ ভিতৰভাগ বাহিৰৰ পৰা দেখা পোৱা নাছিল। সেয়েহে, পৰিস্থিতিয়েও আমাক সহায় কৰিছিল।\nমই আসনবোৰ হেলনীয়া কৰিছিলো আৰু এইটো বিচনাৰ দৰে আছিল। মোৰ ভনীয়েকক বগা চুদি আৰু তাইৰ চকুত ধুনীয়া লাগিছিল। তাই মোক সেই চকুৰে হত্যা কৰি আছিল।\nমই তাইৰ মুখখন ধৰি তাইৰ চকুৰ গভীৰতালৈ চালোঁ। মই মোক তাইৰ ভিতৰত ৰাখিবলৈ তাইৰ আগ্ৰহ অনুভৱ কৰিছিলো আৰু তাই যি বিচাৰে সেয়া দিবলৈ মই সাজু আছিলোঁ।\nআমি আমার বৌয়ের ঠোঁটে চুম্বন করলাম আর সে চোখ বন্ধ করল। আমি গভীৰভাৱে চুমা খাইছিলো, আমাৰ জিভাবোৰে লেলাৱতি আৰু ওঁঠ গুৰি কৰি আদান-প্ৰদান কৰিছিল। তাই প্ৰায় মোৰ তলৰ ওঁঠটো খাইছিল আৰু তাই যি মেজাজত আছিল মই ভাল পাইছিলো।\nআমি দীঘলীয়া সময়ধৰি চুমা খাইছিলো আৰু মই তাইক জোৰেৰে আলিঙ্গন কৰি আছিলো। মই তেতিয়া গোটেই মুখত চুমা খাবলৈ আৰু চাটিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলো আৰু তাই আনন্দত বিলাপ কৰি আছিল। মোৰ এখন হাত তাইৰ বাওঁ তৰমুজত আছিল আৰু পোছাকৰ ওপৰত চেপি আছিল। এইটো প্ৰায় ২০ মিনিট ধৰি চলি ছিল আৰু তাৰ পিছত আমি দুয়ো আমাৰ ওঁঠ বিভাজিত কৰিছিলো।\nআমি দুয়ো সম্পূৰ্ণ যৌন মেজাজত আছিলো আৰু আমাৰ মাজত গৰম বাঢ়ি আছিল। মোৰ ভনীয়েকে মোৰ চাৰ্টটো আঁতৰাই মোক তাইৰ আসনলৈ যাবলৈ কৈছিল।\nমই তাইৰ আসনলৈ জঁপিয়াই পৰিছিলো আৰু তাই মোৰ ওচৰলৈ আহিছিল। তাই মোৰ ডিঙি, বুকু আদিত চুমা খাবলৈ ধৰিলে, যাৰ ফলত মনোভাৱ বৃদ্ধি হ'ল। মই তলৰ পৰা তাইৰ চুদিটো ধৰি ওপৰলৈ টানি আনিলো। আৰু এটা টানি, ই তাইৰ মূৰৰ ওপৰেৰে আহিছিল।\nমোৰ এছআইএল তাইৰ বগা ব্ৰাত আছিল আৰু তাইৰ তৰমুজবোৰে মোৰ ওঁঠবোৰৰ সৈতে খেলিবলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল। আমি আমার সেক্সি বোনের স্তনবৃন্তটা ওর ব্রার ওপর চুষে ফেললাম আর এটা কঠিন হয়ে যাচ্ছিল। তাইৰ ব্ৰাটো মোৰ লেলাৱতিৰে তিতি আছিল আৰু তাই জোৰেৰে কান্দি আছিল।\nতাৰ পিছত মই মোৰ হাত পিছলৈ প্ৰসাৰিত কৰি তাইৰ ব্ৰাটো খুলিদিলো। তাইৰ তৰমুজবোৰ মুক্ত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ বাবে মোক ধন্যবাদ জনাইআছিল। তাইৰ বুববোৰৰ ইমান ডাঙৰ আকৃতি আছিল! সেই স্তনবৃন্তবোৰে যিকোনো লোকক ইয়াৰ বাবে পৰিবলৈ বাধ্য কৰিব।\nমই মোৰ ভনীয়েকৰ তৰমুজদুয়োখন হাতত ধৰি লাহেকৈ চেপি ধৰিলোঁ। সেইবোৰ মোৰ হাতৰ বাবে অলপ ডাঙৰ আছিল কিন্তু স্কুইজ কৰিবলৈ যথেষ্ট কোমল আছিল। মই তাইৰ স্তনবৃন্তবোৰ চিকুটি মাৰি ছিলোঁ আৰু ঘূৰি গৈছিলো আৰু তাই বেদনা আৰু আনন্দত চিঞৰিছিল। মই তাইৰ দুয়োটা স্তনবৃন্ত চুহি ছিলোঁ আৰু ইয়াৰ প্ৰতিটো সোৱাদ লৈছিলো।\nমই তাইৰ স্তনবৃন্তৰ ওপৰত মোৰ জিভাঘুৰি ছিলোঁ আৰু তাইৰ গোটেই তৰমুজবোৰ চাটিছিলোঁ। মোৰ ভনীয়েকে কেতিয়াবা তাইৰ তৰমুজবোৰ মোৰ মুখলৈ আনি খুৱাই আছিল। মই তেওঁলোকক এজন উন্মাদ ল'ৰাৰ দৰে খাইছিলো।\nকয়েক মিনিট পর, আমার বৌয়ে আমার প্যান্টটা খুলে ফেলল। এইটো এটা ভাল দৃশ্য আছিল যে মোৰ কুকুৰাটো কঠোৰ আৰু স্পন্দিত আছিল। আমি ওর প্যান্ট আর প্যান্টি সরিয়ে দিলাম, ওর সেখানে সামান্য পিউবিক হেয়ার ছিল। তাই কিছু সময়ৰ বাবে দাড়ি কাটিব পৰা নাছিল।\nতেতিয়া তাই তললৈ গুচি গৈছিল আৰু আমি ৬৯ টা স্থিতিত আছিলো। তাইৰ যোনিৰ তৰলৰ গোন্ধে মোক পাগল কৰি তুলিছিল আৰু অনুভৱটো স্বৰ্গীয় আছিল। সেই মুহূৰ্তত, মই তাইৰ গাধটো ধৰি তাইৰ প্ৰেমৰ ছিদ্ৰত মোৰ জিভা সুমুৱাই দিলো।\nমই তাইৰ আভ্যন্তৰীণ দেৱালবোৰ চাটিবলৈ আৰু সোৱাদ ল'বলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ আৰু মোৰ ভনীয়েকে আনন্দত কঁপি উঠিছিল। ইতিমধ্যে, তাই মোৰ কুকুৰাৰ আগৰ ছালখন টানি ছিল আৰু গোলাপ কাঠফুলাৰ মুৰটো চাটিছিল। তাইৰ কোমল জিভাখনে মোৰ কুকুৰাৰ মূৰস্পৰ্শ কৰাৰ পিছত মোৰ গোটেই শৰীৰত এটা সুন্দৰ কম্পন পাৰ হৈ গৈছিল।\nমোৰ ভনীয়েকে তেতিয়া মোৰ গোটেই দৈৰ্ঘ্যত লাথি মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে তিতি যোৱাৰ পিছত, তাই ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে মুখত লৈছিল। তাই মোৰ কুকুৰাটো ৰসাল আইচক্ৰীম বাৰৰ দৰে চুহি ছিল।\nতাই মোৰ কুকুৰাটো চুহি উপভোগ কৰি আছিল আৰু মোৰ গোটেই কুকুৰাটোত সংবেদনটো আচৰিত আৰু জিনজিননি আছিল। তাই ইয়াত এগৰাকী সমৰ্থক। আমি দুয়োজনে ইজনে সিজনৰ ব্যক্তিগত অংশবোৰ আমাৰ জিভাৰে অন্বেষণ কৰি আছিলো। আমি উশাহ ল'ব পৰা নাছিলো কিয়নো আমি চাটোৱা আৰু চুহিবলৈ ব্যস্ত আছিলোঁ।\nআমি প্ৰায় 10 মিনিটৰ বাবে ইজনে সিজনক মৌখিকভাৱে যৌনসঙ্গম কৰি আছিলো। মই অনুভৱ কৰিছিলো যে তাই তাইৰ যৌন উত্তেজনাত বিস্ফোৰিত হ'বলৈ গৈ আছে। মই সাজু আছিলোঁ আৰু তাইৰ গুলপীয়া তিতা ভগৰ পৰা তাইৰ মিঠা প্ৰেমৰ ৰস বৈ আছিল।\nমই এই সকলোবোৰ পান কৰিছিলো আৰু বহুত বিদেশী সোৱাদ লৈছিলো। এইটো এটা ভায়াগ্ৰাৰ দৰে আছিল যিয়ে মোৰ কুকুৰাটো আৰু ডাঙৰ কৰি তুলিছিল। তাই আৰাম কৰিবলৈ হাঁপিছিল আৰু পুনৰ মোৰ কুকুৰাটো চুহিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মই অনুভৱ কৰিছিলো যে মইও মোৰ সীমাত উপনীত হ'বলৈ গৈ আছো। গতিকে মই তাইক বাধা দিছিলো আৰু তাই ওপৰলৈ আহিছিল\nকোনোবা ছোৱালী - বোৱাৰী আছে নে? নিঃসংকোচে মোক মেচেজ কৰিব পাৰে, i know to respect your privacy, মাত্ৰ কথা পাতিবলৈহে।। your privacy will be strictly maintained,\n2022 Assamese Suda Sudi Kahani Reviewed by Story Teller on 7:40 AM Rating: 5\nTags : assamese sex kahani Assamese Sex Story 2022 sex story in assamese অসমীয়া অসমীয়া যৌন গল্প\nজীৱনৰ কিছু সত্য, কিছু আধৰুৱা সপোন April 8, 2022 at 10:46 AM\nধুৰ চাল্লা। কি লিখিছা একোৱেই ধৰিব নোৱাৰিলো।


ভোলাৰ প্ৰসাদ – প্রাঞ্জল হাজৰিকা – ফটাঢোল\nআমাৰ সৰুকালটো আজিৰ শিশুৰ দৰে ডিজিটেল ভার্চুৱেল পৃথিৱীখনতে সীমাবদ্ধ নাছিল। মুকলি পথাৰ, শৰীৰৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰা খেল বোৰ খেলিয়েই ডাঙৰ দীঘল হৈছিলোঁ। দুষ্টামিও কৰিছিলোঁ। তাহানিৰ সেই খেলৰ লগৰীয়া মিকিৰ, চু-কন, থুপুকা, ফেলেক আৰু গাধৈ কেউটাই এতিয়া ডাঙৰ লোক৷ আমি কেইটা সততে কেতিয়াও লগ এৰা দিয়া নাছিলোঁ‌৷ ভিন্ন স্কুলৰ হ’লেও স্কুল ছুটীৰ পিছত পোনছাটেই জেঠাইদেউহঁতৰ ঘৰৰ আগফালৰ প্ৰকাণ্ড শিমলু গছজোপাৰ তলত লগ হওঁ‌হি৷\nএই নামবোৰে বিশেষ বৈশিষ্ট্য বহন কৰিছিল৷ থুপুকা চাপৰ আছিল৷ কোৱাৰিৰে লেলাৱটি সৃষ্ট জলাধাৰ এটা বহুদিনলৈকে বৈ থাকিছিল৷ তাৰ হলৌজলৌ খাকি পেন্টটোৰ ফাকেৰে তাৰ সকলো সম্পত্তি দেখা পোৱা গৈছিল৷ আমি কেতিয়াবা সেইফালে সৰু মাৰিৰে খুচি দি তাৰ ধৈর্য শক্তি টেষ্ট কৰিছিলোঁ‌৷ সাধাৰণতে গণ্ডগোলীয়া খেলবোৰৰ থুপুকা ফার্ষ্ট টার্গেট আছিল৷ চু-কনে প্ৰস্ৰাৱ কৰোতে সি তাৰ বিখ্যাত পেন্টটোত নেপেলোৱাকৈ কৰিব নাজানিছিল৷ গাধৈয়ে কুমজেলেকুৱাটোতকৈও কম খৰখেদাকৈ কাম কৰিছিল৷ সেইকাৰণে গাধা নামেৰে মাতিবলৈ বেয়া পাই আমি গাধৈ নাম দিছিলোঁ৷ বগা্ইও আমাৰ খেলৰ মেম্বাৰ আছিল৷ বগাই মিকিৰহঁতৰ নিপোটল স্বাস্থ্যৰ দমৰা গৰু৷ শিমলু তললৈ আহোতে সাধাৰণতে মিকিৰ বগাইৰ পিঠিত উঠি আহিছিল৷ স্কুল বন্ধ পালেই সচৰাচৰ কোৰোকানিৰ মুকলি পথাৰত আমি গৰু চৰাবলৈ যোৱাৰ দৰে সেইদিনাও গৈছিলোঁ‌৷ বিশাল মুকলি পথাৰখনৰ পৰিবেশটো বৰ ভাললগা৷ হাই উৰুমি নাই৷ কাষেৰে বৈ গৈছে ডিফলু৷ গৰুৰ কাৰণে আছে পর্যাপ্ত ঘাঁহ৷\nসেইদিনা আছিল শিৱৰাত্ৰি৷\nআমাৰ গাঁৱৰ গোলাপ বর্তাই দিনতে শিৱৰাত্ৰি পাতিছে পথাৰৰ মাজত থকা নিজম বহাটোত৷ কাষৰ গাঁৱৰ দুই এজন ভঙুৱা ভকত আৰু আমি গৰখীয়াবোৰেৰে মোটামুটি কুৰিজন মানুহ৷\nইতিমধ্যে ভোলানাথৰ অন্যতম প্ৰসাদ ধোঁৱাভাগে ভকতসকলৰ শৰীৰ-মনত ভৰ কৰিছেহি৷ আমি কণিষ্ঠমণ্ডলীয়ে সেইফালে মন কৰা অপৰাধ৷ হওঁতে সেইটো বয়সত মননো কাৰ নাযায়! পিছে জ্যেষ্ঠজনৰ ওচৰত এনে ধুম্ৰপাণ ধর্মবিৰোধী কথা৷\nমিকিৰে কিন্তু চেষ্টা এৰা নাই৷ অকনমান গুৰিভাগকে সৰকাব পৰা হ’লে সাউতকৈ নদীৰ কানলৈ গৈ কাগজতে বিৰি এটা বনাই দুহোপমান মাৰি দি শিৱৰ ৰঙীণ সাগৰত সাঁ‌তোৰ একচাট দিব পৰা গ’লহেেঁতন৷ পিছে নাই! চান্স বুলিবলৈ নায়েই৷ বুঢ়া ভকত কেইজনে প্ৰসাদভাগ, চিলিম আদি সামগ্ৰীৰ চাৰিওফালে যিটোহে ডিফেন্স চিষ্টেম সাজি লৈছে, তাক ব্ৰেক কৰাতো মিকিৰৰ বাবে অসম্ভৱ হৈছে৷\nউপায়হীন হৈ ঠোঁট-মোট চেলেকি বহি থাকিলোঁ ধৈর্যৰে৷ বর্তাৰ নীতি-নিয়ম শেষ হোৱাৰ পিছত প্ৰসাদৰ সময় আহিল৷ আমি শাৰী পাতি বহিলোঁ‌৷\nপ্ৰসাদৰ লগত সিবিধৰ দুটাকৈ লাড়ু৷ বৰ হেঁপাহেৰে সেয়া ভক্ষণ কৰা হ’ল৷ আমি আশা কৰিছিলোঁ, লাড়ু কেইটা খাই দিয়াৰ পিছতে আমাৰ গাত শিৱবাবাই ভৰ কৰিবহি৷ কিন্তু দুইমিনিট, তিনিমিনিটকৈ বহুমিনিট পাৰ হৈ গ”ল৷ নাই ! গালৈ শিৱবাবা নাহেহে নাহে৷\nএইবাৰ আন এটা বস্তু প্ৰসাদৰ কলপাতবোৰত পৰিবেশন কৰা দেখা পাই মন জঁ‌পিয়াই উঠিল৷\n– ঘোঁ‌টা, ঘোঁ‌টা৷ সেয়া ঘোঁ‌টা৷ আমাৰ ফুচফুচনি বাঢ়িল৷\nখাই নোপোৱাই ইয়াৰ টেষ্ট বুজি নাপাব৷ সাইলাখ কনডেন্স মিল্ক৷ খাটি গাখীৰ, গৰুৰ ঘিউ আদিৰ লগতে ভোলানাথৰ প্ৰসাদ পগাই বনোৱা হয়৷\nসৰু চামোচ এখনেৰে বর্তাই এফালৰ পৰা দি আহি আছে, আহি আছে৷ আমাৰ মনটোৰ লগতে গাটো ক’ৰবাত উত্তেজনাত পিৰপিৰাইছে৷\n– বহি থাক অ’ এইডাল৷ নিজকে হেঁচা মাৰি মাৰি বহুৱাইছোঁ‌৷\n– ৰে বাবা ভোলানাথ! চামোচখন ডাঙৰ কৰি দিয়া! ডাঙৰ কৰি দিয়ানা৷ এয়াচোন তোমাৰেই প্ৰসাদ৷ আমি এটা মিৰাকল হৈ যোৱাৰ কাৰণে বাবাক খাটনি ধৰিলোঁ‌৷\nএটা সময়ত আমাৰ পাততো পৰিলহি সেইভাগ৷ পিছে মিৰাকলডাল নহ’ল৷ মানে, চামোচ ডাঙৰ নহ’ল৷ বর্তাই আকৌ একৰাউণ্ড পৰিবেশন কৰিলে৷\nএসময়ত প্ৰসাদ পর্ব শেষ হ’ল৷ ভোলাবাবাই শৰীৰত ভৰ নকৰাৰ দুখ এটা লৈ অৱশেষত আমি বহা এৰিলোঁ‌৷ অদূৰত পথাৰৰ মাজত আমাৰ টাংগুটিৰ খেলা আৰম্ভ হ’ল৷\nকিছুসময়ৰ পিছত বর্তাই সকলো সামৰি আজৰি হৈ মিকিৰক চিঞৰি মাতিলে৷ আমাৰ তামাম চাচপেঞ্চ৷ কি হ’ল কথাটো৷ বর্তাই কিবা এটা তালৈ আগবঢ়াই দিয়া আমি আঁতৰৰ পৰা দেখা পালোঁ‌৷\nওচৰ আহি পালত দেখা পালোঁ এটা নালভগা কাপৰ ওপৰত কলপাত এখিলা দি নৰা এডালেৰে মুচৰি কিবা বান্ধি দিছে৷\n– ঘোটা৷ কোনেও নুচুবি৷ মামালৈ নিবলৈ দিছে৷ মিকিৰে সকলোকে সাৱধান কৰি দিলে৷\nমনবোৰে লকলকাই উঠিছিল যদিও, মিকিৰৰ কথাত মনবোৰ জয় পৰি গ’ল৷ কাপটোৰ নিৰাপত্তাৰ খাটিৰত সি আমাক খেলিবলৈ দি আলি এটাতে বহি থাকিল৷ কাষত চু-কন৷ আমি খেলাত লাগিলোঁ‌৷\nঅলপ পিছত আমি লক্ষ্য কৰিলোঁ, সেই বিশেষ কাপটোৰ লগত কিবা এটা যেন ঘটি আছে৷ ওচৰ চাপি দেখিলো, কাপটোৰ ওপৰত থকা কলপাতখন ফটা৷ মিকিৰ আৰু চু-কনে সেইফালে আঙুলি ভৰাইছে, চুপিছে ; আঙুলি ভৰাইছে, চুপিছে৷\nআমি প্ৰৱলভাৱে প্ৰতিবাদ কৰিলোঁ‌৷ কি হৈ আছে আমি জানিব লাগে৷ হাজাৰ হ’লেও গণতন্ত্ৰ, নহয় জানো? মিকিৰে আমাক অন্যায় নকৰিলে৷ সি পাতখন আঁতৰাই দিলে৷ দেখিলো তলিতে অকনমানহে ঘোটা বাকী৷ আমি নিশ্চিত চু-কনক কেৱল সাক্ষীহে কৰি ৰখা হৈছে৷ ইয়াৰ অধিকাংশ মিকিৰেই অংগুষ্ঠগত কৰিছে৷ মিকিৰৰ এই অন্যায় প্ৰতিহত কৰিব নোৱাৰা সাংঘাটিত দুখ এটাই আগুৰি ধৰিলে আমাক৷\nকিন্তু আমি তলকিব পৰাৰ আগতেই বাকীকনো সাউৎকৈ গিলি থ’লে মিকিৰে৷ খং আৰু দুখত আমাৰ হিয়াবোৰ মোচৰ খাই উঠিল৷ খেলিবলৈ মন নোযোৱা হ’ল৷ কোনো মাতবোল নকৰাকৈ জলকা লাগি আমি পথাৰৰ মাজতে বহি পৰিলোঁ‌৷ চকুবোৰ সৰু সৰু হৈ পৰিছিল৷ লৰচৰ নকৰাকৈ বহি থাকি আমেজ লাগিছিল৷ দেৰিকৈ হ’লেও ভোলাবাবাৰ ক্ৰিয়াযে আমাৰ ওপৰত আৰম্ভ হৈ গৈছে, সেয়া বুজিবলৈ আমাৰ সাধ্য নাছিল৷\nকিমান সময় পাৰ হৈ গ’ল গম পোৱা নাছিলোঁ‌৷\nহঠাৎ চুকনে কান্দিবলৈ ধৰাত তাৰ ফালে চকু নিলোঁ‌৷ তাৰ কন্দা দেখি উঠিল আমাৰ হাঁ‌হি৷ আমি ওচৰ চাপি তাৰ কান্দোনৰ কাৰণ আৱিষ্কাৰ কৰিব খুজিলোঁ‌৷ সি কান্দি কান্দি ক’লে –\n– এইখন গোটেইখন পানীয়েই পানী৷ ঘৰলৈ কেনেকে যাম? আমি চাৰিওফালে চালোঁ‌৷ ক’তো এটোপালো পানীৰ অস্তিত্ব নাই৷ বোলো কি হ’ল ইয়াৰ?\nইফালে, মিকিৰে আৰু জমাইছে৷ পথাৰৰ সৰু সৰু আলিবোৰ তাৰ কাৰণে দুর্লংঘ্য পাহাৰহেন হৈ পৰিছে৷ সি বগুৱা বাই বাই আলিবোৰ পাৰ হৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰিছে৷ আমি ওচৰ চপাত ক’লে –\n– চাল্লা এইবোৰ আহিল ক’ৰপৰা? ইমান ওখ ওখ টিলা! আমাৰ ঘৰটো এইফালে নে সেইফালে…? এসোপা অসংলগ্ন কথাৰে মিকিৰে আবোল তাবোল বকিবলৈ ধৰিলে৷ আমি ঠিক বুজিলোঁ‌৷ ভোলাবাবাৰ প্ৰসাদৰ ক্ৰিয়া৷ ভালপাইছোঁ‌৷ খকটোতো কম নহয় ইহঁতৰ৷ মৰ কেনেকৈ মৰ এতিয়া৷ আমি মনে মনে উপভোগ কৰিলোঁ‌৷\nকিন্তু ভিতৰি আমাৰ তামাম চিন্তা৷ চু-কনৰ অৱস্থা এতিয়াও ইমান বেয়া হোৱা নাই৷ কিন্তু মিকিৰ৷ এইডালক নিয়া যায় কেনেকৈ ঘৰলৈ৷ মানুহডালো গাৰে-গাৰিয়ে বৰ এডাল!\nঅৱশেষত, এটা উপায় ওলাল৷ বগায়ে তেতিয়াও পথাৰত নিশ্চিন্তমনে ঘাঁহ খাই আছে৷ তাক ধৰি অনা হ’ল৷ তাৰ পিছত বগাইৰ পিঠিতে মিকিৰক কোনোমতে উঠাই পেটপেলাই আধা শোৱন দিয়াই পঘা দুডালমানেৰে বান্ধি দিলোঁ‌৷\n– তোৰ ওপৰত ভোলানাথ লম্ভি আছে৷ তই বগাইক একদম নেৰিবি বুজিছ৷ সি ঘৰ পৌচাই দিব৷ আমি মিকিৰক দঢ়াই দঢ়াই ক’লোঁ‌৷\nতাৰ পিছত আমিও তাৰ পিছে পিছে আহিবলৈ ধৰিলোঁ‌৷ অলপ দূৰ অহাৰ পিছত আমাৰ গাতো নিজৰ নোহোৱা হৈ গৈছিল, ভৰিবোৰ নোহোৱা যেন লাগিছিল, ……… আৰু কিবা কিবি হৈছিল, এতিয়া মনত নাই৷\nআমি কেনেকৈ ঘৰ পালোঁ সেয়াও একেবাৰে মনত নাই৷ পিছত শুনিছিলোঁ, মিকিৰক বগায়ে হেনো চোঁ‌চোৰাই চোঁ‌চোৰাই ঘৰ পোৱাইছিলগৈ৷ পথাৰৰ আলিৰ ওপৰেৰে চোঁ‌চোৰাই আনোতে মিকিৰৰ হাত-ভৰিৰ ছাল চিগি আধ্যা হৈছিল৷\nআচল কেছটো গম পাই মিকিৰৰ মাকে হেনো গোলাপ বর্তাৰ চৌধ্য পুৰুষ উজাৰি গালি পাৰি পাৰি পুৰণি থেকেৰাৰ পানী দুবাতি খচি খচি খুৱাই তাৰ নিচা ভাঙিছিল৷\nসেই তেতিয়াৰ পৰা আমি সেইফেৰা প্ৰসাদলৈ চকু-মন-প্ৰাণ আৰু একো দিয়া নাই ৷\n« কাৰ্টুন – প্ৰাঞ্জল মেধি\nহেৰাই যোৱাৰ গান – প্ৰাঞ্জল অনুভৱী »\n…স্কুল বন্ধ পালেই সচৰাচৰ কোৰোকানিৰ মুকলি পথাৰত আমি গৰু চৰাবলৈ যোৱাৰ দৰে সেইদিনাও গৈছিলোঁ‌৷ বিশাল মুকলি পথাৰখনৰ পৰিবেশটো বৰ ভাললগা৷ হাই উৰুমি নাই৷ কাষেৰে বৈ গৈছে ডিফলু৷ গৰুৰ কাৰণে আছে পর্যাপ্ত ঘাঁহ৷…এইখিনিয়ে নষ্টালজিক কৰি দিলে !\nবাকীখিনিত হাঁহিলো !


deepika-padukone-reveals-why-she-married-ranveer-singh-skd– News18 assam\nচাৰিজন প্ৰেমিকক এৰি অৱশেষত ৰণবীৰ সিঙৰ সৈতে কিয় বিয়া হ’ল দীপিকা? জানক সঁচা কাহিনী!\nৰণবীৰ সিঙৰ এনে কি আছিল, যাৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে বিয়াত বহিল!\nLast Updated : August 20, 2020, 22:50 IST\nৰণবীৰ সিং আৰু দীপিকা পাডুকণ দীৰ্ঘ সময় ধৰি ডেট কৰাৰ পিছত বিয়াত বহিছে। সাত বছৰ প্ৰেম কৰাৰ পিছত ৰণবীৰ সিঙৰ সৈতে বিয়াত বহে দীপিকা। ইয়াৰ পূৰ্বে ৰণবীৰ কাপুৰ, সিদ্ধাৰ্থ মালিয়া, যুৱৰাজ সিং, নিহাৰ পাণ্ডেৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক আছিল দীপিকাৰ। কিন্তু এই সকলো সম্পৰ্ক বেছিদিন নিটিকিল। কিন্তু ৰণবীৰ সিঙৰ ক্ষেত্ৰত সলনি হ’ল সকলো হিচাপ। সাত বছৰ প্ৰেম কৰাৰ পিছত বিয়া। বৈবাহিক জীৱনত সুখী দুয়ো।\nকিন্তু ৰণবীৰ সিঙৰ এনে কি আছিল, যাৰ বাবে তেওঁৰ সৈতে বিয়াত বহিল! এই কথা স্পষ্ট কৰিছে দীপিকাই নিজেই। সম্প্ৰতি ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈছে দীপিকাৰ এটা পুৰণি সাক্ষাৎকাৰৰ ভিডিঅ’ ক্লিপ। সেই ভিডিঅ’টোত এই সন্দৰ্ভত স্পষ্ট কৰি দিছিল দীপিকাই।\nদীপিকাই কয়, ‘ৰণবীৰ সকলোতকৈ পৃথক। তেওঁৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ বহু কাৰণ আছে। তেওঁ জানে কাক কেনেকৈ সন্মান কৰিব লাগে। তেওঁ মোৰ কাম, টকা সকলোকে সন্মান কৰে। আজি হয়তো ৰণবীৰে নাম কৰিছে। কিন্তু সাত বছৰ পূৰ্বে যেতিয়া তেওঁৰ সৈতে ডেট কৰিছিলো, তেতিয়া তেওঁৰ একো নাছিল। কিন্তু সেই সময়ত মই জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী আছিলো। তেতিয়াৰে পৰা দেখিছো তেওঁ মোক আৰু মোৰ কামক কিমান সন্মান কৰে। তেওঁৰ কাম নাই, মোৰ আছে, কিন্তু বিন্দুমাত্ৰাও জ্বলন হোৱা নাছিল তেওঁৰ। বৰং প্ৰতি মুহূৰ্ততে মোক উৎসাহিত কৰিছে। আনকি বিয়াৰ পিছতো মই বহুদিন ঘৰত থকা নাই, তেতিয়াও কিন্তু তেওঁ মোক সমৰ্থন কৰিছে। ৰণবীৰ ভাল মানুহ। সেয়েহে তেওঁৰ সৈতে মই বিয়া হৈছো।’\nFirst published: August 20, 2020, 22:44 IST


বৰপেটাৰ কীৰ্তন ঘৰত মহিলা — Vikaspedia\nমহাপুৰুষ মাধৱদেৱে ঐতিহাসিক বৰপেটা সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল আৰু এই সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত নাৰীৰ প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা আছে| এই নিষেধাজ্ঞা সম্পৰ্কত ১৯১৯ চনৰ পৰা যুক্তিযুক্ততা সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈ আহিছে আৰু শেহতীয়াভাৱে এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টো বিশেষভাৱে চৰ্চিত হৈছে| মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ কৰা কাৰ্যই একাংশ মহিলাক প্ৰতিবাদী হবলৈ বাধ্য কৰিছে| কাৰণ বিষয়টোৱে আত্মসন্মানত আঘাত হনাটো অনুভৱ কৰিছে| যদিও এই বিষয়টোৰ ক্ষেত্ৰত দীৰ্ঘ সময় চৰ্চা হৈ আছে, সপক্ষে-বিপক্ষে যুক্তিৰ অৱতাৰণা হৈছে, কিন্তু নিষেধাজ্ঞাৰ ক্ষেত্ৰত পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই|\nবৰপেটা সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰবেশৰ নিষেধৰ আঁৰৰ কথা\nবৰপেটা সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰবেশৰ নিষেধক পৰম্পৰাগত ভাৱে মানি আহিছে| মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা বুলি কোৱা হয় আৰু সেই নিষেধাজ্ঞাকে সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে বাহাল ৰাখিছে| বৰপেটা সত্ৰৰ ভক্ত সকল উদাসীন কাৰণে মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধ কৰিছিল যাতে ভকত সকলৰ কাম কাজত বাধা নহয়| আনহাতে পুষ্পিতা হোৱাৰ আগতে ছোৱালীয়ে আৰু বিয়াৰ পিছত দৰা-কইনা শৰণ লোৱাৰ সময়ত কীৰ্তন ঘৰত প্ৰবেশত বাধা নাই|\nবৰপেটাৰ কীৰ্তন ঘৰত নাৰীৰ প্ৰৱেশ নিষেধৰ সন্দৰ্ভত ছ’চিয়েল মিডিয়াত বিষয়টোক কেন্দ্ৰ কৰি বিশেষ ভাৱে চৰ্চা হোৱা কাৰণে যোৱা সাত আগষ্টত বৰপেটা সত্ৰ পৰিচালনা সমিতেয়ে ৰাজহুৱা সভাৰ আহ্বান কৰিছিল আৰু উপস্থিত সকলে সপক্ষে-বিপক্ষে মতামত দিছিল| আনহাতে, সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে নিষেধাজ্ঞা বাহাল ৰাখে আৰু অৰ্থ একেই ৰাখি ‘মহিলাৰ প্ৰবেশ নিষেধ’ৰ সলনি ‘পূৰ্ব পৰম্পৰা অনুসৰি মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাই প্ৰৱেশ নকৰে বুলি লিখাৰ সিদ্ধান্ত কৰে|\nসত্ৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে নিষেধাজ্ঞাৰ সপক্ষে কোৱাসকলৰ বক্তব্যক অগ্ৰাধিকাৰ দিছে| উক্ত সভাত একাংশ মহিলাই দৃঢ়তাৰে কয় যে কোনোবা মহিলাই মূল কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰিলে বাধা দিব|\nবৰপেটাৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধৰ বিষয়টো পৰম্পৰা অনুসৰিহে পালন কৰি আহিছে| মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে কৈছিল অৰ্থাৎ গুৰুৱে কোৱা কাৰণে ভংগ কৰিব বিচৰা নাই| বিষয়টো বৰ্তমান সময়ত প্ৰাসংগিক হয় নে নহয় যুক্তিৰে বিশ্লেষণ কৰিবলৈ যেন সত্ৰ পৰিচালনা সমিতি আগ্ৰহী নহয়| সাধাৰণতে যিসকলৰ ধৰ্মীয় দিশৰ প্ৰতি গভীৰ অনুৰাগ থাকে তেওঁলোকে যুক্তিৰে বিচাৰ কৰিব নিবিচাৰে|\nবৰপেটা সত্ৰৰ মূল ঐতিহ্য আৰু বৈশিষ্ট কি?\nমূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাক প্ৰৱেশ কৰিব নিদিয়াটোৱে ঐতিহ্য আৰু বৈশিষ্ট্য কিয় হ’ল?\nউদাসীন ভকত, মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধৰ সন্দৰ্ভতো প্ৰশ্নৰ অৱতাৰণা হৈছে| বৰপেটা সত্ৰত হেনো প্ৰথমে উদাসীন ভকত নাছিল আৰু গুৰুজনায়ো মহিলাৰ প্ৰৱেশত নিষেধ আৰোপ কৰা নাছিল|\nশাস্ত্ৰীয় বা ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতিৰ ক্ষেত্ৰত সাধাৰণ ৰাইজে বিশেষ কৌতুহল বা গুৰুত্ব আৰোপ কৰিব নিবিচাৰে| পৰম্পৰাগত ভাৱে বা এই বিষয়ত বিজ্ঞ বুলি ভবাজনৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি কাৰ্য কৰে| কিন্তু কোনোবাই যুক্তিযুক্ততা সন্দৰ্ভত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে আৰু তেতিয়া সংঘাতৰো উদ্ভৱ হয়| এতিয়া বৰপেটা সত্ৰৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত যদিহে কোনো মহিলাই প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰে তেতিয়া যুঁজ আৰম্ভ হ’ব| তেতিয়া এই যুঁজখনক কি অভিধা দিয়া হ’ব? ধৰ্ম ৰক্ষাৰ যুঁজ নে অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ যুঁজ|\nবৰপেটাৰ মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধৰ মূল কাৰণ কি?\nউদাসীন ভকতৰ মানসিক সন্তুলন নে কীৰ্তন ঘৰৰ পবিত্ৰতা?\nউদাসীন ভকতৰ মানসিক স্থিৰতা বৰ্তাই ৰাখিবলৈ যদিহে মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ কৰিছে তেতিয়াহ’লে সঁচাকৈয়ে পৰিতাপৰ কথা| বৰপেটা সত্ৰলৈ যোৱা মহিলাসকলে সদাশিৱৰ ধ্যান ভংগ কৰিবলৈ শ্ৰী কৃষ্ণই ধাৰণ কৰা মোহিনী ৰুপৰ দৰে সাজসজ্জা পৰিধান কৰি নাযায়| আনহাতে, তেনে অভিপ্ৰায়েৰেও নাযায়| আকৌ কোনো ভকতে মানসিক সন্তুলন বৰ্ত্তাই ৰাখিব নোৱাৰাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাক দোষাৰোপ কৰা উচিত হ’বনে? ধৰ্মীয় চিন্তা চেতনা আৰু গুৰুৰ আধ্যাত্মিক দৰ্শনে যদিহে গভীৰ ভাৱে প্ৰভাৱিত কৰি ৰাখিছে তেতিয়া মহিলাৰ উপস্থিতিয়ে চিত্ত চঞ্চল কৰিব নোৱাৰে|\nআনহাতে, কীৰ্তন ঘৰৰ পবিত্ৰতা ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ মাহেকৰ নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ৰ কথা কোৱা হৈছে| মাহেকৰ নিৰ্দ্দিষ্ট সময়খিনিত মহিলাই নিজকে অশুচি অনুভৱ কৰে আৰু পৃথকে থাকে| চলন-ফুৰণত কিছু শিথিলতা থাকিলেও পবিত্ৰ স্থানৰুপে চিহ্নিত ঠাইলৈ কেতিয়াও নাযায়| ঘৰৰ মন্দিৰ, গোঁসাই ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰাৰ পিছত কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিব বুলি কিয় ভবা হৈছে?\nবৰপেটা সত্ৰৰ কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশৰ সম্পৰ্কত মহিলাৰ মাজতে মতবিৰোধ আছে| গুৰুৰ নিৰ্দেশ পালন কৰি পৰম্পৰা ভংগ কৰিব নিবিচাৰে আৰু আন এটি পক্ষই যুক্তিযুক্ততা উত্থাপন কৰি প্ৰৱেশ কৰিব বিচাৰে| নিষেধৰ বিৰোধিতা কৰা সকলৰ যুক্তি এয়ে যে যিসকলে প্ৰৱেশ কৰিব নিবিচাৰে সেইটো তেওঁলোকৰ নিজা কথা, কিন্তু যিসকলে বিচাৰে বাধা দিব নালাগে|\nযোৱা সাত আগষ্টৰ সভাত নিষেধ সম্পৰ্কীয় বাক্যশাৰী পৰিৱৰ্তন কৰি ‘পূৰ্ব পৰম্পৰা অনুসৰি মহিলাই কীৰ্তন ঘৰত প্ৰৱেশ নকৰে’ বুলি লিখিবলৈ কৰা সিদ্ধান্তই সকলো মহিলাৰ চিন্তাধাৰাকে প্ৰতিফলিত নকৰিব জানো? কিন্তু পৰম্পৰা অটুট ৰাখিবলৈ সত্ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ কৌশলে সত্ৰখিনিৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিবনে? আনহাতে, এই বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত সৰৱ হোৱা কেইগৰাকী মানৰ বিৰুদ্ধে কোটি টকাৰ গোচৰ ৰুজুৰ সিদ্ধান্ত কৰিছে যদিহে সেই সকলে ভুল স্বীকাৰ কৰি ক্ষমা নোখোজে| এইটো অগণতান্ত্ৰিক সিদ্ধান্ত আৰু সত্ৰ খনৰ গৰিমাত আঘাত হানিব| অসমৰ কিছুসংখ্যক তীৰ্থস্থানত জীৱ-জন্তুক বলি দিয়া কাৰ্য সম্পন্ন হয় আৰু ইয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদো হৈ আছে| কিন্তু কৌটি টকাৰ মানহানি গোচৰৰ ভাবুকি দিয়া সম্পৰ্কে জ্ঞাত হোৱা নাই|\nবৰপেটা সত্ৰ স্থাপনৰ সময়ৰ সমাজ ব্যৱস্থা আৰু বৰ্তমানৰ সময়ৰ সমাজ ব্যৱস্থাৰ পাৰ্থক্য আছে| আনহাতে এই সত্ৰখন এটি নিৰ্দ্দিষ্ট ধৰ্মীয় দৰ্শনত বিশ্বাসী সকলৰে পবিত্ৰ স্থান নহয়, অসমৰ পৰ্যটনৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ সমলৰুপে চিহ্নিত হৈছে| ইয়ালৈ দেশী-বিদেশী পৰ্যটক আহে আৰু কীৰ্তন ঘৰত মহিলাৰ প্ৰৱেশ নিষেধে বিৰুপ বাৰ্তাও কঢ়িয়াই নিয়ে|\nধৰ্মৰ মূল দিশ হৈছে মানৱতাবাদ| যেতিয়া মানুহ অজ্ঞ আছিল তেতিয়া সমাজক সুশৃংখল কৰি ৰাখিবলৈ ৰীতি-নীতি প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল| কিন্তু এতিয়াৰ শিক্ষিত আৰু প্ৰগতিশীল সমাজে অযুক্তিকৰভাৱে বা পৰম্পৰাগতভাৱে মানি চলাটো উচিত হ’বনে?\nপৰম্পৰা মতে মূল কীৰ্তন ঘৰত মহিলাই প্ৰৱেশ কৰিলে ‘পবিত্ৰতা বিনষ্ট’ হ’ব পাৰে| আনহাতে, সত্ৰ খনৰ চৌহদত মহিলাৰ প্ৰৱেশত বাধা নাই| সত্ৰৰ চৌহদ পবিত্ৰ স্থান নহয় নেকি বাৰু?\nবৰপেটাৰ নাগৰিক সমাজে এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টোৰ ক্ষেত্ৰত মুক্ত আলোচনাৰ আৰম্ভণি কৰে যেন| বিষয়টোৰ ক্ষেত্ৰত মুক্ত আলোচনাৰ আৰম্ভণি কৰে যেন| বিষয়টোৰ ক্ষেত্ৰত সুস্থ, সুস্থিৰ আলোচনা হোৱা উচিত| কিয়নো অস্থিৰতাৰ উদ্ভৱ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নুই কৰিব নোৱাৰি| এই বিষয়টোৰ সৈতে পৰম্পৰা বৰ্তাই ৰখাৰ হেঁপাহৰ বিপৰীতে অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ হাবিয়াসো জড়িত আছে| আনহাতে, অন্যৰ সৈতে তুলনাৰে যুক্তিযুক্ততাক সাব্যস্ত কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব নালাগে| এইখন হৰা জিকাৰ খেল হোৱা উচিত নহয়| নাৰী সবলীকৰণ আৰি নাৰীৰ প্ৰতি আস্থা, বিশ্বাস ৰাখি নিষেধাজ্ঞাৰ সংশোধনৰ বিষয়ে ভাবিব নোৱাৰোনে?\nলেখক:- কৰেন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তী


অসম চৰকাৰৰ সমাজ কল্যাণ বিভাগে মহিলাৰ কল্যাণৰ বাবে ৰূপায়ণ কৰা বিভিন্ন আঁচনি — Vikaspedia\n১. নিৰাশ্ৰয়া মহিলাৰ বাবে আবাস\n২. উজ্জ্বলা গৃহ আঁচনি\n৩. “স্বধাৰ গৃহ” আঁচনি\n৪. “ওৱান ষ্টপ চেন্টাৰ”\n৫. “ওমেন হেল্পলাইন - ১৮১” আঁচনি\n৬. কৰ্মৰত মহিলাৰ আবাস (Working Women Hostel)\n৭. কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ তথা পুণৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰ (Vocational Training & Rehabilitation Centre)\n৮. মহিলাৰ ৰাজ্যিক সমল কেন্দ্ৰ (State Resource Centre for Women)\n৯. মহিলা শক্তি কেন্দ্ৰ\nনিৰাশ্ৰয়া মহিলা আৰু অসহায় বিধৱা সকলৰ বাবে ৰাজ্যখনৰ ৫ টা আবাসৰ যোগেদি আশ্ৰয়ৰ ব্যৱস্থা আছে। উক্ত আবাস গৃহ গুৱাহাটীৰ জালুকবাৰীত ২ টা তথা নগাঁও, বকো আৰু ধুবুৰীত ১ টাকৈ কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে। জালুকবাৰী আৰু নগাঁওত অৱস্থিত আবাস গৃহ দুটাত একোটাকৈ প্ৰশিক্ষণ আৰু উত্পাদন কেন্দ্ৰও আছে।\nমহিলা আৰু শিশু সৰবৰাহ আৰু যৌন নিৰ্যাতন ৰোধ কৰাৰ বাবে এই আঁচনি প্ৰনয়ণ কৰা হৈছে। বৰ্তমান অসমৰ বিভিন্ন জিলাত এই আঁচনিৰ অধীনত ২১টা “উজ্জ্বলা গৃহ” কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে।\nব্যৱসায়িক ভিত্তিত যৌন নিৰ্যাতনত লিপ্ত হোৱা মহিলাসকলক উদ্ধাৰ কৰি এই গৃহত নিৰাপদে ৰখাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। এই আবাসত বসবাস কৰাৰ সকলো সা-সুবিধা থকাৰ উপৰিও ভুক্তভোগী মহিলাসকলৰ বাবে চিকিত্সা, পৰামৰ্শ প্ৰদান তথা আইনী সাহায্যৰো ব্যৱস্থা আছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকক আত্মনিৰ্ভৰশীল কৰি তোলাৰ বাবে বিশেষধৰণৰ কাৰিকৰী তথা বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা ৰখা হয়।\nঘৰুৱা হিংসা তথা অন্যান্য সামাজিক বিপৰ্য্যয়ৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাক আশ্ৰয় আৰু সংস্থাপনৰ জৰিয়তে সমাজৰ মূল সুঁতিলৈ ঘুৰাই নিয়াৰ ব্যৱস্থা এই আঁচনিৰ মূল লক্ষ্য।\nএই গৃহসমূহতো নিৰপদে থকা খোৱা ব্যৱস্থাৰ উপৰিও চিকিত্সা, পৰামৰ্শ প্ৰদান তথা আইনী সাহায্যৰো ব্যৱস্থা আছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকক আত্মনিৰ্ভৰশীল কৰি তোলাৰ বাবে বিশেষধৰণৰ কাৰিকৰী তথা বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা ৰখা হয়।\nঅসমত বৰ্তমান ১৭টা স্বধাৰ গৃহ কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে।\nনিৰ্যাতিতা মহিলাক সহায় কৰাই “ওৱান ষ্টপ চেণ্টাৰ” আঁচনি খনৰ মূল উদ্দেশ্য।\nঘৰুৱা বা ৰাজহুৱা স্থানত, পৰিয়ালৰ ভিতৰত, সমজুৱা ভাবে অথবা কৰ্মস্থানত বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ধৰণেৰে নিৰ্যাতিতা, যিকোনো হিংসা, যৌন নিৰ্যাতন, ঘৰুৱা নিৰ্যাতন, সৰবৰাহ আদি সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাক এই আঁচনিয়ে সহায় কৰে।\nএই আঁচনিৰ জৰিয়তে নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা মহিলা সকলক জৰুৰীকালীনভাৱে উদ্ধাৰ কৰি আশ্ৰয় গৃহত ৰখা হয় আৰু চিকিত্সা সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লগতে পৰামৰ্শ প্ৰদান আৰু আইনী সুবিধাও প্ৰদান কৰা হয়।\n“ওমেন হেল্প লাইন -১৮১” নম্বৰৰ যোগেদি “ওৱান ষ্টপ চেণ্টাৰ”ৰ লগত যোগাযোগ কৰিব পৰা যায়|\nবৰ্তমান অসমত ৩৩খন জিলা সদৰতে থকা ওৱান ষ্টপ চেণ্টাৰৰ যোগেদি সেৱা আগবঢ়াই থকা হৈছে।\nমহিলা সম্পৰ্কীয় যিকোনো অভিযোগ “ওমেন হেল্পলাইন ১৮১” যোগে যিকোনে লোকে দিব পাৰে।\nওৱান ষ্টপ চেন্টাৰৰ যোগেৰেও “ওমেন হেল্পলাইন ১৮১”ৰ সেৱা সমূহ পাবলৈ যোগাযোগ কৰিব পাৰে।\nএই সেৱা অসমত ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈছে।\nযিসকল কৰ্মৰত মহিলাই কৰ্মসূত্ৰে নিজৰ পৰিয়াল তথা বাসস্হানৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লগা হয়, তেওঁলোকৰ সুবিধা আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে বিভিন্ন স্বেচ্ছাসেৱী সংস্হাক অনুদান তথা সহায়ৰ জৰিয়তে কৰ্মৰত মহিলা আবাস স্হাপন কৰা হয়|\nএই আঁচনিৰ দ্বাৰা মহিলা সকলক বিভিন্ন কাৰিকৰী দিশত প্ৰশিক্ষণ দি আত্মনিৰ্ভৰশীল আৰু আত্মসংস্থাপনৰ বাবে উপযোগী কৰি তোলা হয়।\nবৰ্তমান ৰাজ্যখনত ৪ টা কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ তথা পুণৰ সংস্থাপন কেন্দ্ৰ ক্ৰমে গুৱাহাটী, মৰিগাঁও, বৰমা আৰু কচুকটাত কাৰ্য্যক্ষম হৈ আছে।\nমহিলাৰ ৰাজ্যিক সমল কেন্দ্ৰৰ জৰিয়তে মহিলা সংক্ৰন্তীয় সকলো আচঁনি ৰূপায়ণ, পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু সজাগতামূলক কাৰ্য্যৰ ব্যৱস্থা লোৱা হয় ।\nইয়াৰ উপৰিও মহিলাৰ ৰাজ্যিক সমল কেন্দ্ৰৰ ওপৰত "মহিলা শক্তি কেন্দ্ৰ" আঁচনি ৰূপায়ণৰ পূৰ্ণ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছে।\nএই আঁচনিৰ জৰিয়তে উন্নয়ন খণ্ড পৰ্য্যায়ত (Block Level) মহাবিদ্যালয়ৰ স্বেচ্ছাসেৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, NCC, NSS সদস্যৰ জৰিয়তে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণ তথা উন্নয়নৰ বাবে দক্ষতা বিকাশ, সংস্থাপন, অঙ্কীয় শিক্ষা (Digital Literacy),স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টি বিকাশ সাধন তথা সজাগতা, প্ৰশিক্ষণ আৰু যোগ্যতা বিকাশৰ বাবে বিভিন্ন সজাগতা মূলক কাৰ্য্যক্ৰম/অনুষ্ঠানৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।\nমহিলা সংক্ৰান্তীয় সকলো আঁচনিৰ কেন্দ্ৰ বিন্দু হব এই মহিলা শক্তি কেন্দ্ৰ সমূহ।\nঅসমত বৰ্তমান ৮ খন জিলাত এই আঁচনি প্ৰবৰ্তন কৰা হৈছে। জিলা সমূহ হল – ধুবুৰী, গোৱালপাৰা, বৰপেটা, বাক্সা, দৰং, ওডালগুৰি, হাইলাকান্দি আৰু কামৰূপ (মহানগৰ)। ইয়াৰোপৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ১৯ খন জিলালৈ এই আঁচনি সম্প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ ধন আৱন্টন কৰিছে।\nLink of Assam Social Welfare Department for further details: https://socialwelfare.assam.gov.in/


হিষ্টিৰীয়া (ডিছ’ছিয়েটিভ ডিজঅৰ্ডাৰ্‌ছ্) — Vikaspedia\nহিষ্টিৰীয়া (ডিছ’ছিয়েটিভ ডিজঅৰ্ডাৰ্‌ছ্)\nনিদানৰ সুবিধাৰ বাবে এই বিধ ৰোগক নিম্নোক্ত ভাগসমূহত ভাগ কৰা হৈছেঃ\nভূতে ধৰা অৱস্থাঃ\nমিশ্ৰিত ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগঃ\nঅন্যান্য ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগঃ\n১. গেন্সাৰৰ ছিন্ড্ৰ’ম (Ganser’s syndrome):\n২. বহু ব্যক্তিত্বঃ\nৰোগীৰ পৰিয়ালৰ লোকে ল’বলগীয়া ভূমিকাঃ\nলক্ষণ আৰু ৰোগৰ কাৰণৰ ফালৰপৰা চাবলৈ গ’লে হিষ্টিৰীয়া অত্যন্ত আগ্ৰহজনক আৰু আমোদজনক ৰোগ (‘ইণ্টাৰেষ্টিং’)। ঐতিহাসিকভাৱে হিষ্টিৰীয়া বুলি উল্লেখিত এই ৰোগক আধুনিক পদ্ধতিত নামাকৰণ কৰা হৈছে ডিছ’ছিয়েটিভ ডিছঅৰ্ডাৰ। এই ৰোগত কেবাপ্ৰকাৰৰো লক্ষণ হ’ব পাৰে। শ্বাসপ্ৰশ্বাসৰ কষ্টৰপৰা আৰম্ভ কৰি একেজন মানুহেই কেবাটাও ভিন্ন ব্যক্তিত্ব লাভ কৰালৈকৈ হ’ব পাৰে। এই ৰোগী সাধাৰণতে কিশোৰ আৰু প্ৰথম যৌৱনপ্ৰাপ্ত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বেছিকৈ পোৱা যায় বাবে ‘হিপ’ক্ৰেটিছ’-এ ইয়াক জৰায়ুৰ (গ্ৰীক. অৰ্থঃ জৰায়ু)) লগত জড়িত বুলি সন্দেহ কৰি ‘হিষ্টিৰীয়া নুলি নামকৰণ কৰিছিল। পাছলৈ হিষ্টিৰীয়া নামটো গুচাই ডিছ’ছিয়েটিভ কৰা হয়। অৱশ্যে নাম সলনি কৰাৰ মূল কাৰণ হৈছে, হিষ্টিৰীয়া বুলিলে জনমানসত গঢ়ি উঠা প্ৰতিমূৰ্তি। হিষ্টিৰীয়া শব্দটো সাধাৰণ ভাৱে যিকোনো মানসিক হেঁচাৰ স্থিতিত ৰোগীয়ে জানি-বুজি সৃষ্টি কৰা অৱস্থা বুলি গঢ়ি উঠা ঋণাত্মক ধাৰণাটো আঁতৰ কৰিবলৈ নামটো সলনি কৰা হৈছে।\nৰোগীয়ে স্মৃতি লোপ হোৱা বুলি উল্লেখ কৰে। এই ৰোগত হোৱা স্মৃতি লোপ সাধাৰণতে এটা বিশেষ সময়ৰ বাবে দেখা যায়। যেনে কিবা এটা ঘটনাৰ সময়খিনিৰ স্মৃতি ৰৈ নাযায়। যদিও তাৰ আগৰ আৰু পাছৰ স্মৃতি অক্ষুণ্ণ থাকে। আনকি স্মৃতি লোপ হোৱা বুলি কোৱা সময়খিনিৰো কিছুমান কথা মনত থাকে, কিন্তু কিছুমান পাহৰি যায়। বাচি বাচি কিছুমান ঘটনা পাহৰি যোৱা দেখা যায়।\nঅতি ইণ্টাৰেষ্টিং ৰোগ। এই ৰোগত ভোগা সময়খিনিত ৰোগীয়ে নিজৰ পৰিচয় পাহৰি যায় আৰু অইন কোনো স্থানলৈ গৈ আন পৰিচয়েৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰে। এইখিনি সময়ত তেখেতে নিজৰ প্ৰকৃত পৰিচয় মনত পেলাব নোৱাৰে। আকৌ কেইমাহমান যোৱাৰ পাছতে ৰোগীয়ে হঠাত এদিন নিজৰ পূৰ্বৰ স্মৃতি ঘূৰাই পায়, আৰু সেইখিনি সময়ত লৈ থকা পৰিচয়ৰ কথা মনত পেলাব নোৱাৰে। স্মৃতি ঘূৰাই পোৱাৰ পাছত ৰোগীয়ে নিজেই প্ৰকৃত পৰিচয় দিয়ে। অইন পৰিচয় লৈ থকাৰ সময়খিনিকে ফিউগ অৱস্থা বুলি কোৱা হয়। ফিউগ অৱস্থাত থকা সময়ত ৰোগীয়ে নিজৰ ভুল পৰিচয় দিয়াৰ বাহিৰে আন কোনো অস্বাভাৱিক লক্ষণ নেদেখুৱায়।\nৰোগীৰ অংগ সঞ্চালন আৰু বাহ্যিক পৰিবেশৰ প্ৰতি প্ৰকাশ কৰা প্ৰতিক্ৰিয়া কমি আহে। এনে অৱস্থা ক’মা অৱস্থাৰে এটা কম গভীৰ ৰূপ। সেয়ে এই অৱস্থাক ডিছ’ছিয়েটিভ বোলাৰ আগেয়ে এনে অৱস্থা সৃষ্টি কৰিব পৰা আন ৰোগসমূহ নহয় বুলি নিশ্চিত কৰাটো জৰুৰী। সাধাৰণতে লক্ষণৰ আৰম্ভণিৰ আগে আগে কোনো তীব্ৰ মানসিক আঘাটৰ উল্লেখ পোৱা যায়।\nৰোগীয়ে কিছু সময়ৰ বাবে নিজৰ প্ৰকৃত পৰিচয় হেৰুৱায় আৰু নিজকে অইন কোনোবা বুলি দাবি কৰে। প্ৰায়েই ৰোগীয়ে পৰিবেশৰ লগত সংযোগ স্থাপন কৰাতো অসুবিধা পায়। এনে অৱস্থা বহুতো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আদিত দেখা যায়। কিন্তু ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক পৰম্পৰাৰ অধীনত এনে হোৱাটোক বেমাৰ বুলি কোৱা নহয়। ডিছ’ছিয়েটিভ সঞ্চালন ৰোগঃ ৰোগীয়ে দেহৰ কোনো এটা অংগৰ সঞ্চালন ক্ষমতা নোহোৱা হৈ পৰা বুলি দাবি কৰে। হাত-ভৰি লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা হোৱা, কথা ক’ব নোৱাৰা হোৱা ইত্যাদি যিকোনো ধৰণৰ অংগ সঞ্চালনৰ অসুবিধা হ’ব পাৰে।\nডিছ’ছিয়েটিভ মৃগীঃ মৃগী ৰোগৰ নিচিনা হঠাতে দেহত জোকাৰণি উঠে। অৱশ্যে প্ৰকৃত মৃগীৰ লগত ইয়াৰ কেবাটাও পাৰ্থক্য থাকে। যেনে, শৌচ-প্ৰসাৱ কাপোৰত নহয় (প্ৰকৃত মৃগীত হ’ব পাৰে), চকু সাধাৰাণতে বন্ধ হৈ যায় (প্ৰকৃত মৃগী ৰোগত চকু জোৰকৈ খোল খায়, আৰু মণিকেইটা ওপৰলৈ যায়), জিভাত কামোৰ খোৱা, পৰি গৈ দুখ পোৱা ইত্যাদি নহয়। মৃগীৰ আক্ৰমণ টোপনিৰ মাজতো হ’ব পাৰে যদিও ডিছ’ছিয়েটিভ মৃগী টোপনি গৈ থকা অৱস্থাত নহয়। মৃগীৰ আক্ৰমণ সাধাৰণতে কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতে ঠিক হৈ যায়, কিন্তু ডিছ’ছিয়েটিভ মৃগী ৰোগীয়ে আক্ৰমণ ভাল হোৱাৰ পাছতে ষ্টুপ’ৰ অৱস্থা বা অন্যান্য ধৰণৰ লক্ষণ দেখুৱাই থাকে।\nৰোগীয়ে ইন্দ্ৰিয়ৰ শক্তি নোহোৱা হোৱা বুলি দাবি কৰে। যেনে, স্পৰ্শৰ অনুভূতি নোহোৱা হোৱা, দেখা নোপোৱা বুলি কোৱা, নুশুনা হোৱা ইত্যাদি। গোন্ধ আৰু স্বাদৰ বিষয়ে অৱশ্যে খুব কম ৰোগীয়েহে আপত্তি কৰে। মূলতঃ স্পৰ্শ আৰু দৰ্শনৰ অসুবিধাই সাধাৰণতে দেখা যায়।\nওপৰত উল্লেখিত দুটা-তিনিটা লক্ষণ একেজন ৰোগীতে দেখা গ’লে তাক মিশ্ৰিত ডিছ’ছিয়ৈটিভ ৰোগ বোলা হয়।\nৰোগীয়ে সোধা প্ৰশ্নৰ প্ৰায় শুদ্ধ (প্ৰকৃত উত্তৰৰ কাষেৰে যোৱা) উত্তৰ দিয়ে, কিন্তু কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ শুদ্ধ উত্তৰ নিদিয়ে। যেনে, ৰঙা ৰঙৰ কাগজখন দেখুৱাই কি ৰঙ সুধিলে উত্তৰ দিয়ে ‘আন যিকোনো ৰঙ কিন্তু কেতিয়াও ৰঙা নোবোলে।’ জানি-বুজি মিছা কোৱাৰ লগত এই ৰোগৰ একমাত্ৰ পাৰ্থক্য হ’ল ইয়াত মিছা কোৱাৰ কোনো কাৰণ পোৱা নাযায়। আৰু মিছাটো ইচ্ছাকৃত নহয় আৰু বেবেৰিবাং কথাও নকয়। প্ৰশ্নটো ঠিকেই বুজিও পায়। যেনে, ওপৰৰ উদাহৰণটোত ৰোগীয়ে প্ৰশ্নটোৰ অৰ্থ ঠিকেই বুজে, কাৰণ উত্তৰ সদায় কিবা এটা ৰঙৰ নামেই হয়, কিন্তু সঠিক ৰঙটো নহয়। এই ৰোগ সাধাৰণতে জেলত থকা মানুহৰ লগত পোৱা যায়।\nএকেজন ব্যক্তিয়েই বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ ব্যক্তিত্ব প্ৰদৰ্শন কৰে। প্ৰতিটো ব্যক্তিত্বৰ নিজা নাম থাকে আৰু ধৰণ-কৰণ বিলাক সাধাৰণতে সম্পূৰ্ণ বিপৰীত ধৰ্মী হয়। কেবাখনো চলচ্চিত্ৰত এই ৰোগক দেখু্ওৱা হৈছে। গৱেষণা মতে এই ৰোগত সাধাৰণতে দুটাতকৈ বেছি ব্যক্তিত্ব থাকে। গড়ে পাঁচটামানকৈ। কিন্তু তাৰে এটা দুটাহে শক্তিশালী হয়, বাকীকেইটাই খুব কমেইহে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। প্ৰথমে আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ সময়ত এই ৰোগ খুবকৈ দেখিবলৈ পোৱা গৈছিল যদিও পিছত ভালদৰে নিদানৰ নিয়ম প্ৰস্তুত কৰাত এই ৰোগ অতি দুৰ্লভ বুলি কোৱা হৈছে।\nনাম উল্লেখিত সমূহৰ বাহিৰেও আৰু কেবাধৰণৰ ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ দেখা পোৱা যায়। সাধাৰণতে যিবোৰ ক্ষণস্থায়ী (কেইদিনমান থকা) লক্ষণৰ কোনো দৈহিক বাখ্যা পোৱা নাযায়, তাকেই ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ বুলি কোৱা হয়। ৰোগীয়ে বাস কৰা সমাজৰ ৰীতি-নীতি, পৰম্পৰা, পৰিবেশ আদিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ওপৰোক্ত লক্ষণসমূহৰ বেলেগ বেলেগ প্ৰকাশভংগী দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nৰোগীৰ অব্যক্ত মানসিক হেঁচাৰ বাবেই এই ৰোগ হোৱা বুলি কোৱা হয়। ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগৰ ব্যাখ্যা ছিগমুণ্ড ফ্ৰয়েড-ৰ তত্বৰ আধাৰত বাখ্যা কৰিব পাৰি। অৱশ্যে ফ্ৰয়েডৰ ধাৰণাসমূহৰ কোনো বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ নাই। তথাপি এই তত্বৰ আধাৰতে চিকিৎসা কৰি সুফল পোৱা যায় বাবে ধাৰণাটো বৰ্তমানৰ বাবে লোৱা হৈছে। ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগৰ মগজু সংক্ৰান্তীয় বাখ্যা আগবঢ়োৱা হৈছে যদিও সেইখিনি বহুল ভাৱে মানি লোৱা হোৱা নাই আৰু তাৰে প্ৰতিবিধ ৰোগৰ বাখ্যা দিব নোৱাৰি।\nফ্ৰয়েডৰ তত্বৰ একেবাৰে সাধাৰণীকৰণ কৰি এনেকৈ ক’ব পাৰি যে কিছুমান মানসিক চাপৰ বাবে ৰোগীয়ে শাৰীৰিক লক্ষণ দেখুৱায়। এই শাৰীৰিক লক্ষণেই হৈছে ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ। মানসিক চাপক শাৰীৰিক লক্ষণলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিলে ৰোগীৰ দুটা সুবিধা হয় বুলি কোৱা হয়। ‘প্ৰাথমিক লাভ’, য’ত ৰোগীয়ে মানসিক চাপটো অনুভৱ কৰিব নোৱাৰা হয়; আৰু ‘মাধ্যমিক লাভ’, ৰোগীয়ে পৰিয়াল আৰু বন্ধু বৰ্গৰপৰা সহানুভূতি আৰু প্ৰয়োজনাধিক মৰম লাভ কৰে, যিটোৱে ৰোগীক মানসিক ভাৱে সকাহ দিয়ে। ইয়াৰে ‘মাধ্যমিক লাভ’ ৰোগীৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হয়, কাৰণ এই লাভৰ বাবে ৰোগৰ লক্ষণসমূহ দীৰ্ঘকালীন আৰু বেছি নাটকীয় হৈ পৰে। ৰোগীৰ প্ৰতি দিয়া গুৰুত্ব সামান্য কমি গ’লেই আকৌ ৰোগৰ লক্ষণে দেখা দিয়ে।\nযিকোনো ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ সাধাৰণতে ‘বৰ্জন নিদান’ হ’ব পৰা সকলো শাৰীৰিক ৰোগ বাতিল কৰাৰ পাছতহে ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ বুলি কোৱা উচিত। অৱশ্যে মানসিক অশান্তিৰ কাৰণসমূহ আগতেই জনা থাকিলে আৰু অত্যন্ত ‘টিপিকেল’ লক্ষণ থাকিলে প্ৰথমেও ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰি।\nকেতিয়াবা আকৌ ৰোগীয়ে সঁচা-সঁচিকৈ ভূগা শাৰীৰিক ৰোগ এটাৰ লগতো ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগ সংপৃক্ত হৈ থাকিব পাৰে। যেনে, ৰোগীয়ে আন কিবা কাৰণত পেটৰ বিষত ভূগিছে, কিন্তু তাকে ৰোগীয়ে ডিছ’ছিয়েট কৰি সামান্য লক্ষণকে বহুত জটিল আৰু নাটকীয় (ৰোগীয়ে কম বিষকে বেছি বুলি কোৱা, সহ্য কৰিব পৰা লক্ষণতো চিঞৰ-বাখৰ কৰা, আলধৰা সকলক মুঠই আঁতৰি যাবলৈ নিদিয়া ইত্যাদি) কৰি তোলে।\nমানসিক চাপ জনিত সমস্যা বাবে যিকোনো মানসিক চাপ নিৰ্মূল কৰিব পৰা ঔষধেই সহজে ৰোগ কমাই দিব পাৰে। কেতিয়াবা দীঘলীয়াকৈ ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা থাকে। ঔষধৰ বাহিৰেও ৰোগীৰ প্ৰতি কেনেকুৱা মনোভাৱ প্ৰদান কৰা হৈছে, সিও ৰোগৰ ব্যপ্তি আৰু নিৰ্মূলকৰণত প্ৰভাৱ পেলায়। ওপৰত উল্লেখ কৰা ‘মাধ্যমিক লাভ’ যিমান পাৰি কমাই আনিব লাগে। ৰোগীৰ চিঞৰ-বাখৰত মাত্ৰাধিক গুৰুত্ব আৰোপ নকৰা, ৰোগীক নিজে কাম কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা, আৰু যিমান পাৰি সেয়া কোনো শাৰীৰিক ৰোগ নহয় বুলি ধাৰণা দিয়াৰ চেষ্টা কৰা, এইখিনি প্ৰয়োজনীয় কাম। চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি নকৰাকৈ চিকিৎসা কৰিব পাৰিলে ভাল। চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰাৰ লগে লগেই ৰোগীৰ মানসিকতাত আৰু দৃঢ় হৈ পৰে যে তেখেতৰ কিবা এটা বেমাৰ হৈছে, আৰু তাৰ আনুসাংগিক ভাৱে ‘মাধ্যমিক লাভ’ বাঢ়ি যাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰোপৰি চিকিৎসালয়ৰ পৰিবেশৰ সলনিয়ে ৰোগীক সাময়িক সকাহ দিয়ে, কিন্তু ৰোগী আকৌ যেতিয়া আগৰ পৰিবেশলৈ ঘূৰি যায়, তেতিয়া আকৌ মানসিক চাপখিনি উভতি আহিব পাৰে। এনেকৈ ৰোগীৰ লক্ষণসমূহ বাৰে বাৰে অহা-যোৱা কৰি থকাৰ পৰিস্থিতি এটাৰ সৃষ্টি হয়।\nসাধাৰণতে প্ৰথম এবাৰ-দুবাৰ ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগত ভোগা আৰু সোনকালে আৰোগ্য হোৱা ৰোগীক মনোচিকিৎসাৰ বাবে পঠিওৱা নহয়। বেছিভাগ ৰোগীকেই চিকিৎসাৰ সময়ত মানসিক চাপৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিলে ৰোগীয়ে নিজেই বুজি পায় আৰু এবাৰ বুজি পালেই পাছলৈ এই ৰোগ নিজে নিজে কমি আহে। কিন্তু বাৰে বাৰে এই ৰোগত ভোগা ৰোগীয়ে মনোচিকিৎসা লোৱা উচিত। মনোচিকিৎসাৰ মাধ্যমত মূল মানসিক চাপবিধক বুজি সেই চাপ দূৰ কৰাৰ বাবে যত্ন কৰা হয়। দূৰ কৰিব নোৱাৰিলেও ৰোগীয়ে যাতে সেই চাপৰপৰা সৃষ্টি হোৱা লক্ষণসমূহ নিজে্ই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পৰা হয় তাৰ বাবে মনোচিকিৎসাত কাম কৰা হয়। সাধাৰণতে এই ৰোগত সম্পূৰ্ণ আৰোগ্য লাভ কৰিব পাৰি। যদিও পাছলৈ কোনো মানসিক চাপ জনিত অৱস্থাত আকৌ লক্ষণসমূহ দেখা দিব পাৰে।\nএই ৰোগত চিকিৎসাৰ এটা মূখ্য অংশ ৰোগীৰ পৰিয়াল আৰু সমাজৰ মাজত সোমাই থাকে। সাধাৰণতে ৰোগীৰ লক্ষণসমূহ অতি নাটকীয় আৰু ভয়লগা বিধৰ হয় বাবে ৰোগীৰ পৰিয়াল ভীত হৈ পৰে আৰু ৰোগীৰ প্ৰতি অত্যধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ই ‘মাধ্যমিক লাভ’ বঢ়াই দিয়ে আৰু সমগ্ৰ পৰিস্থিতিটো বেছি জটিল কৰি পেলায়। ৰোগীৰ পৰিয়ালৰ লগত এই বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ পাছতো ৰোগীৰ বন্ধু-বান্ধৱ আৰু ৰোগীৰ গৃহত বাস নকৰা আত্মীয়-স্বজনসকলে ৰোগীৰ খবৰ লবলৈ আহি ‘মাধ্যমিক লাভ’ আৰু বঢ়াই থৈ যায়। শুনিবলৈ বেয়া হ’লেও এইটোও সঁচা যে এই ৰোগী সাধাৰণতে কম বয়সীয়া ছোৱালী হয় বাবে ‘গুণমূগ্ধ’ সকল বেছি আতুৰ হৈ পৰে আৰু মাক-দেউতাক, পৰিয়াল-পৰিজনতকৈও বেছি মৰম দেখুৱাবলৈ গৈ ৰোগীৰ ক্ষতি কৰে। হস্পিটেলত ভৰ্তি হৈ থকা এনে ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত পৰিয়ালৰ লগত চিধাই জড়িত নথকা সকলক ৰোগীৰ হাত-মূৰ পিটিকি থকা, বাৰে বাৰে ডাঙি মেলি অনা-নিয়া কৰি থকাৰ দৃশ্য অত্যন্ত সুলভ। তেওঁলোকক এনে কৰিবলৈ মানা কৰিলে ওলোটাই খং কৰাটোও সহজ দৃশ্য। কিন্তু এই ধৰণৰ কাৰবাৰে ৰোগীৰ মানসিক অৱস্থাক আৰু জটিল কৰি তোলে, কাৰণ এনে আদৰে ৰোগীক নিজৰ ৰোগ সম্বন্ধে সঠিক ভাৱে মূল্যায়ন কৰিবলৈ নিদিয়ে আৰু নিজৰ সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া কৰি তোলে। পাছলৈ যেতিয়া আনে সমাধান কৰিব নোৱাৰা সমস্যাত পৰে, তেতিয়া ৰোগীয়ে নিজাকৈ সিদ্ধান্ত ল’ব নোৱাৰে, বা সেই সিদ্ধান্ত অপূৰঠ হয়। অৱশ্যে এইখিনিৰ অৰ্থ এইটোও নহয় যে ৰোগীক মৰম কৰিবই নালাগে। ইয়াৰ অৰ্থ এইহে যে মৰমৰ স্বৰূপ সলনি হ’ব লাগে। প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে যাতে নিজৰ কামখিনি নিজে কৰিব পাৰে আৰু নিজৰ সিদ্ধান্ত নিজেই ল’ব পাৰে তাৰ বাবে মনক প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱাটোহে মানসিক ৰোগ চিকিৎসাৰ মূল লক্ষ্য, ওপৰুৱাকৈ ৰোগীৰ হৈ কাম কৰি দিয়া, সিদ্ধান্ত লৈ দিয়াটো সুস্থ মানসকিতাৰ বিকাশৰ অন্তৰায়। সেয়ে ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগীসকলক যিমান পাৰি সাধাৰণ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ যত্ন কৰিব লাগে। ‘সাধাৰণ ব্যৱহাৰ’ মানে এজন সুস্থ-সবল ব্যক্তিয়ে আন এজন সুস্থ-সবল ব্যক্তিক যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰে সেইটো, তাতেই প্ৰকৃত মৰম আৰু সন্মান সোমাই থাকে।\nআৰু এটা চিন্তনীয় কথা হ’ল যে সাধাৰণতে ৰোগীয়ে লাভ কৰা যৌনতা বিষয়ক সমস্যাই ডিছ’ছিয়েটিভ ৰোগৰ সৃষ্টি কৰা বুলি কোৱা হয়, অৱশ্যে এইটো এশ শতাংশই সঁচা নহয়। দুখ লগা ধৰণে এইটো গৱেষণা লব্ধ সত্য যে যৌৱন প্ৰাপ্ত হোৱালৈ ভাৰতৰ প্ৰতি দুজনী ছোৱালীৰ ভিতৰত এজনী কোনোবা বিধৰ যৌন উৎপীড়ণৰ চিকাৰ হয়। আৰু তাতকৈ ভয় লগা কথাটো হ’ল, এই যৌন উৎপীড়ন সাধাৰণতে বৃহৎ পৰিয়ালৰ ভিতৰতে হয়। সেই বাবেও এনে ৰোগৰ চিকিৎসাৰ সময়ত যিমান পাৰি কম মানুহে ৰোগীৰ আলপৈচান ধৰা যুগুত। কাৰণ ৰোগীৰ আল ধৰা সকলৰ মাজতে সেই ব্যক্তিজনৰ উপস্থিতি থাকিব পাৰে। ডাক্তৰৰ কাৰণে ডাঙৰ অসুবিধা আহে পৰে যে তেওঁলোকে এইখিনি কথা পৰিয়ালৰ লগত আলোচনা কৰিবলৈ অসুবিধা পায়। কাৰণ সকলো পৰিয়ালেই ভাৱে তেওঁলোকৰ সকলো ঠিকেই আছে, আৰু ডাক্তৰজনে ৰোগীৰ অৱস্থাৰ বাবে কোনো কাৰণ অবিহনেই পৰিয়ালক জগৰীয়া কৰিছে। এই ধৰণৰ কথাবিলাকৰ আলোচনাই পৰিয়ালৰে ভিতৰতে অবিশ্বাসৰ জন্ম দি কেতিয়াবা নতুন সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে। এই ধৰণৰ আলোচনা অত্যন্ত স্পৰ্শকাতৰ হয়, আৰু এবাৰ-দুবাৰৰ সমস্যাত সাধাৰণতে এৰাই চলা হয়।\nলেখক: উদ্দীপ তালুকদাৰ


this-is-how-pulwama-like-attack-averted-in-jammu-ank-kashmir– News18 assam\nপুলৱামা ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তিৰ পৰা কথমপি ৰক্ষা, ড্ৰাইভাৰ পলাল যদিও উদ্ধাৰ ৪৫ কেজি IED\nজম্মু-কাশ্মীৰ আৰক্ষীৰ সফলতা\nLast Updated : May 28, 2020, 15:12 IST\nজম্মু-কাশ্মীৰ আৰক্ষীৰ সফলতা। আৰক্ষীৰ তত্‍পৰতাত পুলৱামা ঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তিৰ পৰা কথমপি ৰক্ষা। পুলৱামা জিলাৰ এখন গাড়ীৰ পৰা উদ্ধাৰ ৪৫ কেজি IED। জম্মু-কাশ্মীৰৰ আই জি বিজয় কুমাৰে ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি সংবাদ মাধ্যমক সম্বোধন কৰে। তেওঁ দাবী কৰে যে, নিৰাপত্তাৰক্ষীলৈ লক্ষ্য কৰি এক বৃহত্ আক্ৰমণৰ ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰা হৈছিল।\nকিদৰে লাভ কৰিলে সফলতাঃ\nবিজয় কুমাৰে কয় যে, পুলৱামা পুলিচে যোৱা এসপ্তাহৰ পৰা বিশেষ সুত্ৰ অনুসৰি খবৰ লাভ কৰিছিল যে, জেইছ-ই-মহম্মদ আৰু হিজবুল মুজাহিদীনে কূটাঘাতৰ পৰিকল্পনা কৰি আছিল। ফলত আৰ্মী, পুলিচ আৰু অৰ্ধ-সামৰিক বাহিনীৰ লোকে সন্ত্ৰাস বিৰোধী অভিযান তীব্ৰতৰ কৰি তুলিছিল। গাড়ীখনত ৪৫ কেজিৰ বিস্ফোৰক আছিল।\n#WATCH Inspector General of Police, Kashmir, Vijay Kumar speaks on Pulwama car bomb attack which was averted by security forces today. He says, "Jaish-e-Mohammed has the main role in this. Hizbul Mujahideen assisted them." pic.twitter.com/eeHOqj8gjO\nকিদৰে ধৰিলে গাড়ীখন-\nবিজয় কুমাৰে কয় যে, এখন বগা ৰঙৰ চেণ্ট্ৰ’ত আছিল IED। এটা চেক পষ্ট পোৱাৰ আগত গাড়ীখন ৰখালে। কিছু সময়গাড়ীখন ৰৈ থকাত সন্দেহ হয় আৰক্ষীৰ। কিন্তু ছেগবুজি গাড়ীখনৰ ড্ৰাইভাৰজন পলাই যায়। ইয়াৰ পিছতে গাড়ীখনলৈ লক্ষ্য কিছুসময় গুলী বৰ্ষণ কৰে আৰক্ষীয়ে। পিছত গাড়ীখনত তালাচী চলাওতে উদ্ধাৰ হয় বৃহত্ পৰিমাণৰ IED। বৰ্তমান এই IED নিস্ক্ৰীয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে আৰক্ষীৰ দল। গাড়ীখনত দুছকীয়া বাহনৰ নম্বৰ প্লেট লগোৱা আছিল।\nFirst published: May 28, 2020, 15:12 IST\nJammu KashmirPulwama AttackTerrorist\nএলন মাস্ক ৯টা সন্তানৰ পিতৃ হ'ল, যমজ পুত্ৰ জন্ম দিয়া মহিলাগৰাকী কোন জানেনে ? এখন আবেদনে প্ৰকাশ কৰিলে সকলো ...\nOracle Speaks,7July: ৰাশিফল অনুসৰি ৭ জুলাইৰ দিনটো, সাফল্য আনিব পাৰে এনে ভাগ্যৱান চিহ্নই\nপাটনাৰ পৰা বিমানেৰে নিয়াৰ পিছত দিল্লী এইমছত ভৰ্তি কৰা হৈছে লালু প্ৰসাদ যাদৱক ...\nSports News : ৰোণাল্ড’ৰ দেশলৈ ফুটবল খেলিবলৈ যাব বৰপেটাৰ মেহবুব\nতামাৰহাটৰ হাতীধুৰা জামে মছজিদ পৰিচালনা সমিতিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্ত, ঈদ–উজ–জোহাত গৰু কোৰবানি নিদিবলৈ আহ্বান


ৰং নাম্বাৰ – শ্ৰুতিমালা মিশ্ৰ – ফটাঢোল\nJune 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t6 Comments\nৰং নাম্বাৰ – শ্ৰুতিমালা মিশ্ৰ\nধমধমাই বাজি উঠিল নʼকিয়াৰ সৰু হেণ্ডচেটটো। পঢ়ি থকা কিতাপতে বৰ মনোযোগেৰে ৰঙা চিঞাহীৰে আণ্ডাৰলাইন কৰি থকাৰ পৰা মূৰ তুলি চালোঁ। আননʼউন নম্বৰ। মুখখন বেকেটাই দি আকৌ কিতাপত ৰঙা লাইন টনাৰ কাম চালু হ’ল। বিকট শব্দেৰে পুনৰাই ফোনটো বাজি উঠিল। আগৰ আননʼউন নম্বৰটোৱেই আকৌ ফোন লগাইছে। এইবাৰ গহীনত কলমৰ মূৰত সাঁফৰটো লাগিল, চকু কিতাপৰ পাতৰ পৰা আঁতৰিল। নাকৰ পৰা পিচলি অহা চছমাযোৰ ঠেলি পৰম বিৰক্তিৰে ফ’নটোলৈ চালোঁ। ৰিচিভ কৰিলোঁ।\n: হেল্লʼ কোনে কৈছে? ক’ৰ পৰা কৈছে?\n: ৱেইট ৱেইট। এটা এটাকৈ সোধক।\n: আচ্ছা। ঠিক আছে। কোনে কৈছে?\n: মই কোনে কৈছোঁ সেয়া বাদ দিয়ক। আপুনি কাক ফ’ন লগাইছিল সেয়া কওক।\n: মই নগাঁৱত ফ’ন লগাইছিলোঁ। প্ৰিয়ংকাক বিচাৰি।\n: অহ চʼৰী দেই। এয়া নগাঁও নহয় আৰু ময়ো প্ৰিয়ংকা নহয়। ৰং নাম্বাৰ।\n: অʼ হয় নেকি? তেন্তে তুমি কোন?\n: মই নে! হেৰৌ মই কোন কেলেই লাগে আপোনাক? মুঠতে আপুনি যাক ফোন কৰিছিল সেইজনী মই নহয়। এতিয়া ফ’নটো ৰাখোঁ।\nফোনটো কাটি কিবা টাইম বʼম ডিফিউজ কৰা যেন লাগিল। “পুৱাই পুৱাই মূৰ চোবাবলৈ আহে একোটা” – মুখখন ভেঙুচাই দিলোঁ।\nপুনৰ ৰঙা কলম হাতৰ আঙুলিৰ ফাঁকত, দৰকাৰী লাইনবোৰ চাই চাই তলে তলে সৰলৰেখা অঁকাত ব্যস্ত কলমৰ নিব। পোন্ধৰ মিনিটমান পিছত আকৌ বাজিল ফ’ন। “শনিটো কোন” – চছমাৰ ফাঁকেৰে কেৰাহিকৈ চাই দেখিলোঁ সেই আননʼউন নম্বৰটোৱেই। “এইবাৰ আকৌ কি হ’ল” বুলি প্ৰচণ্ড বিৰক্তিৰে ফোনটো ৰিচিভ কৰিলোঁ।\n: হেল্লʼ, আপুনি আকৌ ফোন লগালে যে!! প্ৰিয়ংকা নহয় বুলি আগতেই কৈছোঁ দেখোন মই আপোনাক।\n: নহয় মানে। তোমাৰ মাতটো শুনি বৰ ভাল লাগিল। সেয়ে ৰং নাম্বাৰ হʼলেও চিনাকি হ’ম বুলি আকৌ ফ’ন লগালোঁ।\nসন্মুখত থকা হনুমান বাবাৰ মূৰ্তিটোৰ ফালে চাই মনে মনে বাবাক কʼলোঁ “বাবা, কি দোষ কৰিছিলোঁ মই যে এই ৰাতিপুৱাই এই শনিয়ে ধৰিলেহি। ভক্তক বচোৱা।”\n: আচ্ছা। মোৰ এই ভঙা ধামাত কোবোৱাৰ নিচিনা মাতটো আপুনি কি ভাল পালে শুনি? ছোৱালীৰ নম্বৰ বুলি গম পাই আকৌ ফ’ন লগাইছে ন! ফ’ন নকৰিব, নহʼলে আপোনাৰ নম্বৰৰ এগেইনষ্টত থানাত কমপ্লেইন দি আহিম।\nএইষাৰ ক’ব পালোঁ কি নাই, লগে লগে সেইফালৰ পৰা সংযোগ বিচ্ছিন্ন। দিনটো গ’ল। গধূলি পুনৰ পঢ়া টেবুলত। পুৱাই লাইন টনা কথাবোৰ এইবাৰ ভালদৰে পঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ। আকৌ ফ’ন বাজিল। মুখখন উটটোৰ দৰে আগুৱাই অলপ দূৰত থকা ফ’নটোলৈ চালোঁ, সেই ৰাতিপুৱাৰ আননʼউন নম্বৰ কলিং। এইবাৰ কাটি দিলোঁ। আকৌ বাজিল, আকৌ কাটি দিলোঁ। এই ফ’ন বজা আৰু বাজিলেই কাটি দিয়া প্ৰচেছটো ত্ৰিছবাৰমান চলিল। একত্ৰিছ নম্বৰৰ বাৰত এইবাৰ ফোনটো নি পেহীক দিলোঁ,\n: পেহী, চাওকচোন, কোন জানো এইজন আজি ৰাতিপুৱাৰ পৰাই মোক ডিষ্টাৰ্ব দি আছে। আপুনি ফোনটো ৰিচিভ কৰি দুটামান সাংস্কৃতিক গালি দিয়কচোন\nবুলি কৈ পেহীৰ হাতত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ চলোৱাৰ দায়িত্বটো দি ফ’নটো ৰিচিভ কৰি লাউডস্পীকাৰত দিলোঁ।\n: হেল্লʼ, অʼ মেডাম। তুমি ফ’নটো ইমান কিয় কাটি আছা? ফ’নতহে কথা পাতিব বিচাৰিছোঁ, কিয় কথা নাপাতা। মোৰ খং উঠি গৈছে কাৰণে তুমি বাৰে বাৰে কাটি দিয়াৰ পিছতো ফ’ন কৰি আছোঁ। কথা পাতাচোন মোৰ লগত। মোৰ তোমাক ভাল লাগিছে। সেয়ে তোমাক ভালপাব বিচাৰোঁ।\n: আপুনি কোনে কৈছে? কিয় মোৰ ছোৱালীক আপুনি বাৰে বাৰে ফ’ন লগাই আছে?\n: অঁ এইবাৰ মানে মাৰক ফ’ন দিলি ন তই। মোৰ লগত কথা পাতিব নোৱাৰ, মাৰক লগাইছ মোৰ কথা।\n: হেৰি, মুখ চম্ভালি কথা ক’ব। আপুনি এগৰাকী ৬৫ বছৰীয়া ভদ্ৰমহিলাৰ লগত কথা পাতি আছে আৰু আগলৈ ফ’ন নকৰিব এইটো নম্বৰত। নহʼলে কথা বেয়া হৈ যাব। ফ’ন ৰাখক এতিয়া।\nবুলি কৈ পেহীয়ে খঙতে ফোনটো কাটি দিলে।\nকঁপালত দুয়োডাল চেলাউৰি থুপ খুৱাই ভাবিবলৈ ধৰিলোঁ “এইজনেতো সদায় সদায় এইখন নাটক কৰিব। ইয়াক এটা শিক্ষা কেনেকৈ দিব পাৰি। নাকৰ আগটো মোহাৰি মোহাৰি এটা মেনটোছ বুদ্ধি পাঙিলোঁ।”\n: কমল, ঐ কমল\nপেহীৰ ঘৰত থকা ড্ৰাইভাৰ লʼৰাটোক মাতিলোঁ। এইহেন বিপদত ইহে উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিব। কুটিল হাঁহি এটা দাঁত দুপাৰি নিকটাই ওঁঠত জিলিকি উঠিল।\n: কি হ’ল! বাপৰে কাণৰ পৰ্দা যাব মোৰ। ক কি হ’ল?\nপুৱাৰ পৰা অলপ আগতে ঘটা ঘটনাটোলৈকে কমলক সমস্ত বিৱৰি কʼলোঁ। লগতে মোৰ চিক্ৰেট প্লেনিংটোও তাক বুজাই দিলোঁ। মোক সহায় কৰিবলৈ লগে লগে ৰেডী হ’ল সি। অপেক্ষা মাথোঁ পৰৱৰ্তী ফ’নটো অহালৈ। সন্তুষ্টিৰ উশাহ এটা দীঘলকৈ টানি লৈ ইমান সময়ে খং আৰু বিৰক্তিত থূপ খোৱা চেলাউৰি দুডালক আকৌ আগৰ অৱস্থালৈ ওভতাই আনিলোঁ।\nপিছদিনা ৰাতিপুৱা চাহ খাই থাকোঁতে ফ’ন বাজিল। কেৰাহীকৈ চাই দেখিলোঁ শনিয়ে ফ’ন কৰিছে। ইতিমধ্যে কালিয়েই তাৰ নম্বৰটো ‘শনিধোদ’ বুলি চেভ কৰিছিলোঁৱেই। নিজে ফ’নটো ৰিচিভ নকৰি কমললৈ আগুৱাই দিলোঁ। ভবামতেই প্লেন আৰম্ভ হ’ল। অবিকল ছোৱালীৰ দৰে মাত উলিয়াই কমলে ফ’ন ৰিচিভ কৰিলে।\n:হেল্লʼ, আপুনি কালিৰেপৰাই মোক কিয় দিগদাৰ দি আছেনো?\n: তোমাৰ লগত কথা পাতি মোৰ বৰ ভাল লাগিছে। মাতটো শুনি ভাল লাগিছে। তুমি কালি কিয় তোমাৰ বুঢ়ীমাৰক ফ’নটো দিছিলানো? ইমান গালি দিছে। মোৰো খং উঠি গ’ল।\n: হেই, খং নকৰিবা। মই ফ’ন কৰিমতো। মানে কি জানা! মোৰ এইটো নম্বৰত বেলেঞ্চ নাই। তোমাক মই বেলেগ এটা নম্বৰৰ পৰা মিচকল দি আছোঁ হা। সেইটোত ফ’ন কৰিবা। দিনে-ৰাতিয়ে কথা পাতিব পাৰিবা। এইটো নম্বৰত আজিৰপৰা ফ’ন নকৰিবা।\n: নকৰোঁ জান। এইটো নম্বৰ ডিলিট কৰি দিম। তুমি প্লীজ সেইটো নম্বৰ দিবা, দুয়ো কথা পাতিম দেই। মই ৰৈ আছোঁ, তুমি মিচকল দিয়া। মই ফোন কৰিম।\nপ্লেন চাকচেছফুল। কমললৈ হাই ফাইভ দি হনুমান বাবাক সেৱা এটা কৰি শনিৰ নম্বৰটো ডিলিট কৰিলোঁ চিৰদিনৰ বাবে। এতিয়া প্লেনৰ প্ৰ’গ্ৰেছ ৰিপʼৰ্টলৈ কিছুদিন অপেক্ষা কৰিব লাগিব। নিজৰ ফ’নটো কাণত লৈ কমল সোমাল নিজৰ ৰূমত। স্বস্তিৰ নিশ্বাস এটা পেলালোঁ, সমস্যা সমাধান হ’ল।\nশিৱসাগৰত ঘৰ বুলি কৈ ভায়োলিনা পাটোৱাৰী ছদ্মনাম লৈ বপুৰাৰ লগত কমলে যিখন সাংস্কৃতিক ৰোমাঞ্চ চলালে সিহঁতৰ ফোনালাপৰ কিয়দাংশ শুনি শুনি ভাল এণ্টাৰটেইনমেণ্ট হ’ল মোৰ। আননʼউন নম্বৰে সেইদিন ধৰি বাৰুকৈয়ে ভায়োলিনা পাটোৱাৰীৰ প্ৰেমত হাবুডুবু খালে। লাভৰ মূৰত কমলে বুদ্ধি কৰি মোৰ নম্বৰটোও ডিলিট কৰালে শনিৰ মোবাইলৰ পৰা। কমলেও ছোৱালীৰ দৰে মিহি মাতটো বৰ কষ্টেৰে উলিয়াই ৰোমাঞ্চ চলাই থাকিল। মোটামুটি সেই প্ৰেম চাৰিদিনমান চলিল। সেইচাঞ্চতে কমলে দুদিন এশটকাৰ ৰিচাৰ্জো কৰাই লʼলে শনিৰ টকাৰে। বপুৰাই ভায়োলিনাক যেনেতেনে এবাৰ হʼলেও লগ পাবলৈ উত্ৰাৱল হৈ পৰিল। পিচে এষাৰ কথা আছে নহয় যে দাতাই দিলেও বিধাতাই নিদিয়ে। এই ৰোমাঞ্চ চলাৰ পাঁচদিনমান পিছত ৰাতিপুৱা শোৱাপাটিতে সেইফালৰ পৰা ফোন আহোঁতে কমলে ৰিচিভ কৰিলে। সি যে নিজৰ ভিতৰত উভয়লিঙ্গী আত্মা দুটা ধাৰণ কৰি আছিল সেই কথাটো পাহৰি থাকিল। গলগলীয়া মাতটোৰে “হেল্লʼ কোন?” বুলি কোৱাৰ লগে লগে সেইফালৰ পৰা থতমত খাই উঠিল।\nইপিনে “কোনে কৈছে” বুলি ওলোটাই সোধাৰ লগে লগে কমলৰ বুকু চিৰিংকৈ গ’ল, “আজি ফঁচিলোঁ” বুলি দাঁতেৰে জিভাৰ কামোৰণি এটাও খালে। মাতৰ তাৰতম্য হওঁতেই সেইফালৰ গৰাকীয়ে ইমানদিনে যে সি ছোৱালী বুলি লʼৰাৰ লগত ৰোমাঞ্চ কৰি আছিল সেয়া বুজি পাবলৈ কেইমুহূৰ্তমান লাগিল। প্ৰথমে ঘোৰ তৰ্জনগৰ্জন চলিল, কিছুসময় পিছতে হৃদয়বিদাৰক কান্দোনৰ ধুমুহা বলিল,\n: তুমি মোক ধৌখা দিছা। লʼৰা হৈ ছোৱালীৰ দৰে মিহি মাত উলিয়াই মোৰ লগত চেনী খালা। দুটা এশটকাৰ ৰিচাৰ্জো কৰি লʼলা মোৰপৰা। তোমাৰ লগত কথা পতাৰ নামত কিমান মই আমাৰ নলাটোৰ কাষত মহৰ কামোৰ খালোঁ, গৰমত সিজি হʼলেও ৰাস্তাৰ দাঁতিত বহি বহি তোমাৰ লগত বিয়াৰ পিছত মানালীত হনিমুন কৰিবলৈ ফুৰিবলৈ যাম বুলি প্লেনিং কৰিলোঁ। সকলো আশাত চেঁচাপানী ঢালিলা তুমি। এতিয়া মোৰ কি হ’ব কোৱা তুমি কোৱা… (হুকহুকাই কন্দাৰ শব্দ)\nকমল : এতিয়া একো নহয় মলুৱাবান্দৰ। তই হকেবিহকে ছোৱালীৰ নম্বৰ লগাই ফ’ন কৰি ডিষ্টাৰ্ব নিদিবি। তোকো তেতিয়া কোনো লʼৰাই ছোৱালীৰ দৰে মাত উলিয়াই ফ’ন নকৰিব। গম পালি, মানুহক বিনা কামত বিৰক্তি দিয়াৰ মজা। কান্দি থাক এতিয়া।\n« মূল: অসহমত,লেখক : হৰিশঙ্কৰ পৰছাই,অনুবাদ-পূৰবী কটকী\nওমলা ঘৰ-মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া »\nএনেকৈ ধৌখা দিব নালাগে আৰু দেই। অত মহৰ কামোৰ খাই প্ৰেমৰ নামত মেলেৰিয়া হ’লে কি হ’ল হেঁতেন বাৰু ? 😢\nইচ ৰাম 😁 মেলেৰিয়া হʼলে দৰৱ খাব আকৌ\n🤣🤣..ৰিচাৰ্জ কৰা বুদ্ধিটো কিন্তু ভাল…😂\n🤣..ৰিচাৰ্জ কৰা বুদ্ধিটো কিন্তু ভাল…😂\nইয়ে, বেচেৰাটোৰ কি দোষ। ইমান ধুনীয়া মাতৰ ছোৱালী জনী পাইছিলে।


যন্ত্ৰণা (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nযন্ত্ৰণা (দপ্‌দপনি ১)\n“মৃত্যুতকৈ মৃত্যুভয়ে মানুহক বেছি বিহ্বল কৰি তোলে। হঠাৎ অহা মৃত্যুৱে মানুহক ভয় খাবলৈ সময় নিদিয়ে, কিন্তু সেই মৃত্যু যদি ধীৰে ধীৰে, আৰু নিশ্চিতভাৱে আহে তেন্তে সেই মৃত্যুভয়ে মানুহজনক জীয়াই থাকিবলৈ নিদিয়ে। সেইখিনি সময়ত মানুহজনে বুজি পায় জীৱন কি আৰু মৃত্যু কি।“ – এয়া ৰবিকান্ত সৎদেৱা নামৰ মোৰ বন্ধুটোৰ কথা।\n“ঠিক কথা। কিন্তু সেই মানুহজন যদি ঘৃণনীয় অপৰাধ কৰা অপৰাধী হয়, তেন্তে তেওঁকো মৃত্যুভয়ে খুলি খুলি খাব পাৰেনে? কাৰণ সেইবিলাক মানুহ সাধাৰণ মানুহৰ দৰে অনুভূতিশীল নহয়।” – ৰবিকান্তৰ কথাৰ উত্তৰত এয়া ৰবিশ শ্ৰীৱাস্তব।\n“পাৰে। সকলো মানুহৰে মাজত বিবেক নামৰ এক অনুভৱ থাকে। মানুহভেদে বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে, বহুতৰ এই অনুভৱটো নিস্ক্ৰীয় হৈ থাকিব পাৰে, কিন্তু থাকে সকলোৰে। এজন অপৰাধীয়ে অপৰাধ কৰাৰ আগলৈকে বা অপৰাধটো কৰি থাকোতেও বা অপৰাধটো কৰাৰ পিছতো তেওঁৰ বিবেকটো শুই থাকিব পাৰে, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ ধৰা পৰি জেলত বন্দী হয় আৰু শাস্তি হিচাপে সন্মুখত নিশ্চিত মৃত্যু দেখিবলৈ পায় আৰু ক্ৰমান্বয়ে ওচৰ চাপি অহা সেই ভয়ংকৰ মৃত্যুৰ পৰা হাত সৰাৰ একো উপায় নাথাকে তেতিয়া জঘণ্যতম অপৰাধীজনৰো বিবেকটো সাৰ পাই উঠে বুলি মই বিশ্বাস কৰোঁ।“ – যেন সি এজন অপৰাধীৰ মনস্তত্ব: বিশ্লেষকহে সেই সুৰত ৰবিকান্তে কৈ উঠিল।\n“ৰবিয়ে ঠিকেই কৈছ’। বহুত ছোট্ ভাইয়া অপৰাধী দেখিছোঁ, যি পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰাৰ আগলৈকে সাধাৰণ মানুহৰ আগত বীৰত্ব দেখুৱাই থাকে, কিন্তু পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰি জেললৈ যোৱাৰ লগে লগে ঔকাতত আহি যায়। বহুত জঘণ্য অপৰাধ কৰা অপৰাধীও দেখিছোঁ, ধৰা পৰাৰ পিছত অকনো ভাগি নপৰা অপৰাধীও দেখিছোঁ। পুলিচে থাৰ্ড ডিগ্ৰী দিয়াৰ পিছতো সৈ নকঢ়া একো একোটা ভয়ংকৰ অপৰাধীকো মৃত্যুদণ্ডেৰে দণ্ডিত হোৱাৰ পিছত, ডেথ ৰ’ কন্‌ভিক্ট হৈ ফাঁচীকাঠৰ ৰচীডালৰ ভয়ত মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলোৱাও দেখিছোঁ।“ – বেদে কৈ উঠিল।\nএয়া আমি বেলেগ বেলেগ ঠাইত চাকৰি কৰা বেট্‌চমেটকেইটাৰ বহুদিনৰ মূৰত একেলগ হৈ কৰা, প্ৰায় অৰ্থহীন আলোচনা। অৰ্থহীন এইকাৰণেই, কাৰণ আমাৰ এই আলোচনা সদায়েই বিক্ষিপ্ত, হয়তো অলপ সময়ৰ পিছতেই এই আলোচনাত ঠাই পাব আমাৰ নেক্সষ্ট প’ষ্টিং, প্ৰম’চন, ট্ৰেন্সফাৰ ইত্যাদিয়ে। আমি মানে ৰবিকান্ত, বিজয়, ৰবিশ, বেদ, সঞ্জীৱ, ধৰ্মেন্দৰ, নৰেশ আৰু মই। বহুতদিনৰ মূৰে মূৰে লগ পালেও আমি সদায় চাকৰিৰ কথা, দেশৰ কথা, ড্ৰাই প’ষ্টিং, ৱেট প’ষ্টিং, প্ৰমোচন আদি কথাবোৰহে পাতোঁ। নিজৰ কথা, মানুহৰ কথা পাতিবলৈ আমাৰ সময় নাই। এয়াও বোধহয় আধুনিক সভ্যতাৰ দান। আজি আৰু আমি আমাৰ অন্তৰংগ বন্ধুটোক নোসোধো “তহঁত কেনে আছ’?” বুলি, আমি সোধোঁ – “কেনে চলিছে বে? চাবি কিন্তু, অলপ চাই-চিতি চলিবি।“ তাৰ পিছতেই আমাৰ কথাই সফলতাৰ আধুনিক সংজ্ঞা বিচাৰিবলৈ ধৰে। নিজৰ নিজৰ কপাল থূপাই বিচাৰিবলৈ লোৱা সেই সফলতাৰ সংজ্ঞাৰ তলত হেঁচা খাই লুকাই যায় বন্ধুত্বৰ নিৰ্মল স্পৰ্শ আৰু খোলা হাঁহি। কিন্তু আজি কথাবোৰ অলপ বেলেগ। সাম্প্ৰতিক কিছুমান ঘটনাই আমাৰ মাজত খং আৰু হতাশা একেলগে জন্ম দিছে।\n“হয়, মৃত্যুভয়ে মানুহক ভয়ানকভাৱে বিহ্বল কৰি তুলিব পাৰে।“ – মই সংক্ষেপে ক’লোঁ। এনেয়েও আমি লগ হ’লে মই বেছিভাগ সময় সিহঁতৰ কথাবিলাক শুনাতহে গুৰুত্ব দিওঁ। কোনোবাই মোক কৈছিল – beagood listener and listen in suchaway that others love to speak to you.\nমৃত্যুভয়ৰ কথা ওলালেই মোৰ নিজৰ এটা ঘটনালৈ মনত পৰে। জীৱনত কেইবাবাৰো নিজৰ মৃত্যুক তেনেই ওচৰৰ পৰা দেখিছোঁ। দুবাৰমান এচুলিমানৰ ব্যৱধানতহে বাচি আহিছোঁ। কিন্তু মৃত্যুভয় বুলি ক’লে কিয় জানো সকলো এৰি মোৰ সেই আকাশীযাত্ৰাটোলৈহে মনত পৰে। সেইদিনা দিল্লীৰ পৰা কলিকতালৈ যোৱা এয়াৰ ইণ্ডিয়াৰ বিশাল এয়াৰ বাচখন বতৰ বেয়া হোৱাৰ বাবে দমদম এয়াৰপৰ্টত অবতৰণ কৰিব নোৱাৰাত ভূবনেশ্বৰলৈ ডাইভাৰ্ট কৰা হৈছিল। ঘন ক’লা ডাৱৰে আৱৰি ধৰিছিল এৰোপ্লেনখনক। এনে লাগিছিল যেন এৰোপ্লেনখনে খুব কষ্ট কৰিহে আগবাঢ়িছে। প্ৰৱল ধুমুহাই মাজে মাজে এৰোপ্লেনখন কেতিয়াবা ইফালে কেতিয়াবা সিফালে একতীয়া কৰি দিছিল। মাজে মাজে থকা এয়াৰ পকেটবোৰে এৰোপ্লেনখন কেতিয়াবা ভাৰসাম্যহীন কৰি হঠাৎ কিছু তললৈ খহাই দিছিল। ইমান ভয়ানক টাৰবুলেন্স ইয়াৰ আগতে কোনো যাত্ৰাতে পোৱা নাছিলোঁ। বহুত যাত্ৰীয়ে ভয়তে চিঞৰি দিছিল। মোৰ কাষৰ যাত্ৰীজনে মোক কৈছিল – “ভয় নকৰিবা। একো নহয়।“ তেওঁলৈ চাই দেখিছিলোঁ মুখত এটা সৰু হাঁহি লৈ তেওঁ বহি আছে। মই কিন্তু হাঁহিব পৰা নাছিলোঁ। সেইদিনা মোৰ ভয় লাগিছিল। জীৱনটো হেৰুওৱাৰ ভয়ত আকুল হৈ পৰিছিলোঁ। ভূবনেশ্বৰ বিমানবন্দৰত নামি সেই যাত্ৰীজনে মোক নিজৰ পৰিচয় দিছিল – “So young man, here we are. It happens. By the way, I am Colonel Mohan Singh Rawat.”\nকৰ্ণেল ৰাৱটে ঠিকেই কৈছিল। It happens, এইবোৰ হয়। মৃত্যু কেতিয়াবা এনেকৈয়ে ওচৰ চাপি আহিব খোজে।\nকিন্তু আজি আমি বেট্‌ছমেটকেইটা লগ হৈ জঘণ্য অপৰাধ কৰা অপৰাধীবোৰৰ শাস্তি হিচাপে ন্যায়ালয়ে প্ৰদান কৰা মৃত্যুদণ্ডৰ কথাহে পাতি আছিলোঁ। ব্যক্তিগতভাৱে মই নাৰী ধৰ্ষণকেই আটাইতকৈ জঘণ্য অপৰাধ বুলি গণ্য কৰোঁ। ধৰ্ষণৰ পিছত অবৰ্ণনীয় অত্যাচাৰ কৰি নাৰীগৰাকীক হত্যা কৰি পেলোৱাটোক জঘণ্যতম অপৰাধ বুলি ক’লেও সম্পূৰ্ণ নহয়। আৰু সেই নাৰী যদি এজনী ফুলকুমলীয়া শিশু হয় তেন্তে সেই অপৰাধক কি বুলি কোৱা যাব সেয়া মই নাজানোঁ। এনে অপৰাধীক মৃত্যুদণ্ড দিব লাগেনে নালাগে সেই প্ৰশ্ন অবান্তৰ। প্ৰশ্ন হোৱা উচিত সেই মৃত্যুদণ্ড কিমান সোনকালে কাৰ্য্যকৰী কৰিব পাৰি সেইটোহে।\nআমাৰ মাজত কথা চলি আছে –\n“এই ৰেপিষ্ট কেইটাক ৰাজহুৱাকৈ ফাঁচী দিব লাগে। কি যে হৈছে দিল্লীত! যোৱা ডিচেম্বৰত সেইটো ঘটনা, তাৰ পিছত আৰু কেইটা ঘটনা ঘটিল! আৰু এতিয়া এইটো ঘ্টনা। মাত্ৰ ৫ বছৰীয়া এজনী ছোৱালী। ভাবিলেও গাটো চেঁচা পৰি যায়। মানুহ পশুতকৈও অধম হৈ পৰিছে। ৰিপৰ্ট মতে দিল্লীত যোৱা ১০০ দিনত ৪০০ টাতকৈ বেছি ৰেপ হৈছে।“\n“নাই, মানুহ পশুতকৈ অধম হৈ পৰা নাই। পশু ইমান অধম হ’বই নোৱাৰে। এনে আচৰণ পশুৱে নকৰে। এনে আচৰণ মাত্ৰ মানুহে কৰিব পাৰে। আৰু এইবোৰ ঘটনা অকল দিল্লীতেই হোৱা নাই। ভাৰতৰ প্ৰায় প্ৰতিখন চহৰতে এইবোৰ ঘটনা বাঢ়িবলৈ লৈছে আজিকালি।“\n“পুলিচে কি কৰি থাকে? সিহঁতৰ হাপ্তা উঠাওতেই টাইম পাছ্ হয়। পিছত এফ আই আৰ লিখিবলৈ যোৱা মানুহক সিহঁতে চৰিয়ায়। দিজ পুলিচ অফিচাৰ্‌চ্ ছ্যুদ বি পানিশ্বড্।”\n“য়েচ্। সেই অফিচাৰজনক বোধহয় ছাছ্‌পেণ্ড কৰা হৈছে। কিন্তু পুলিচে এই ক্ষেত্ৰত কি কৰিব? দিল্লী পুলিচৰ কমিশ্যনাৰে ঠিক কথাই কৈছে – Rapes were opportunist crimes committed within the confines of private spaces. Ninety-seven percent of such crimes are committed within the confines of homes, only 3% are committed by strangers.”\n“আৰু এতিয়া ৰেপিষ্টবোৰে এটা নতুন পদ্ধতি লৈছে। একেবাৰে সৰু সৰু ছোৱালীক নিজৰ চিকাৰ হিচাপে বাচি লৈছে। ইয়াৰ কাৰণ হ’ল সেই সৰু সৰু ছোৱালীবোৰক হত্যা কৰিবলৈ উজু আৰু কেনেবাকৈ বাচি গ’লেও পিছত টিআইপিত, মানে টেষ্ট আইডেণ্টিফিকেচন পেৰেডত সিহঁতে ৰেপিষ্টকেইটাক আইডেণ্টিফাই কৰিব পৰাৰ আশা ক্ষীণ। ব্লাডি হে’ল! দিজ ৰেপিষ্টছ্ ছ্যুদ বি হেংঙ্গড্। নহ’লে সিহঁতক এন্‌কাউণ্টাৰ কৰি মাৰি পেলাব লাগে।“\n“য়েচ। আৰু আমাৰ মাজতে এচাম অলগৰ্ধ আছে যি কয় ৰেপ হোৱাটোত বোলে ছোৱালীবিলাকৰ গাতহে দোষ আছে। ছোৱালীবিলাকে এক্সপ’জ কৰি কাপোৰ পিন্ধে কাৰণেহে বোলে ৰেপ কেছ হয়। ব্লাডি ইডিয়ট্‌ছ! “ছোৱালীয়ে এক্সপ’জ কৰি কাপোৰ পিন্ধিলে পুৰুষৰ মাথা খাৰাপ হৈ ৰেপ কেছ হয়” বুলি অপেন্‌লী ক’মেন্ট দিয়া এইমখাই এতিয়া কি ক’ব? এই পাঁচ-ছয় বছৰীয়া ছোৱালীকেইজনীয়ে কি এক্সপ’জ কৰি কাপোৰ পিন্ধিছিল সেইটো সিহঁতে আমাক বুজাই ক’বনে? আৰু সেই ষ্টুপিড ধৰ্মগুৰুটো! ৰেপিষ্টক ভাইয়া বুলি সম্বোধন কৰি ভগৱানৰ নাম ল’লে ৰেপিষ্টে ৰেপ নকৰে বুলি ছোৱালীক বুজাবলৈ অহা সেই ধৰ্মৰ ব্যৱসায়ীটো! এইচব কথা কোৱা মানুহবোৰ আচলতে একো একোটা মেনিয়াক্। চাঞ্চ পালে সিহঁতেও এনেকুৱা কাম কৰি দিব পাৰে।”\n“বাই দি ৱে, নিৰ্ভয়াৰ ৰেপিষ্টকেইটাৰ ফাঁচী হ’বগৈনে? সিহঁতৰ লিডাৰটোৱে জেলৰ ভিতৰতে নিজে নিজে ফাঁচী লগাই মৰিল। এতিয়া বাকী থকাকেইটাৰ ফাঁচী হ’বনে? আৰু এতিয়া এই ঘটনাটোৰ ৰেপিষ্টকেইটা? সিহঁতৰ ফাঁচী হ’বনে নহয়?”\n“সেইটোৱেই আচল কথা। ভাৰতীয় আইনী ব্যৱস্থাটো ইমান দীঘলীয়া আৰু ইমান সুৰুঙা থকা যে এই ৰেপিষ্টবোৰৰ শেষত গৈ কি শাস্তি হয়গৈ সেইটো এতিয়াই একো ক’ব নোৱাৰি। দেখা নাই জানো নিৰ্ভয়াৰ ৰেপিষ্ট এটাই এয়াৰ ফৰ্চত চাকৰিৰ কাৰণে পৰীক্ষা দিম বুলি জেলৰ ভিতৰত পঢ়া-শুনাৰ সুবিধা বিচাৰিছে আৰু লগতে বেইলো বিচাৰিছে। অৰ্থাৎ আমাৰ ভাৰতত ৰেপিষ্টেও চৰকাৰী চাকৰিৰ কাৰণে, আনকি ডিফেন্স ফৰ্চৰ চাকৰিৰ বাবেও এপ্লাই কৰিব পাৰে। কি নিয়ম হে এইচব? খং উঠি যায়।“\n“কিন্তু নিৰ্ভয়াৰ ৰেপিষ্ট এটাই যে জেলৰ ভিতৰত আত্মহত্যা কৰিলে সেয়াই প্ৰমাণ মৃত্যুভয়ে মানুহক কেনেকৈ খুলি-খুলি খাব পাৰে।“\n“এইবিলাক বিচাৰত আদালতে বেছি সময় লব নালাগে। যিমানে সময় গৈ থাকে সিমানে ঘটনাটোৰ তীক্ষ্ণতা ডাইলুট হৈ গৈ থাকে। তাতে যোগ হয় এই ছ’ ক’ল্ড মানৱ অধিকাৰ সংগঠনবোৰ। সিহঁতৰ মতে মৃত্যুদণ্ড উঠায়েই দিব লাগে হেনো। আমি দেখা নাছিলোঁ জানো আনকি আজমল কাছাবক ক্ষমা কৰিবলৈও বহুত মানুহে ৰাষ্ট্ৰপতিলৈ চিঠি লিখিছিল।“\n“কিহৰ মানৱ অধিকাৰ হে? মানৱ অধিকাৰ মানে কি? ক’ল্ড ব্লাডেদ ৰেপ আৰু তাৰ পিছত টৰ্ছাৰ কৰি মাৰ্ডাৰ কৰাটো মানৱ অধিকাৰৰ ভিতৰত পৰেনেকি? ৰেপ আৰু মাৰ্ডাৰ কৰাটো যিহেতু মানুহৰ অধিকাৰৰ ভিতৰত নপৰে, তেনেস্থলত সেই ৰেপ আৰু মাৰ্ডাৰ কৰা অপৰাধীক শাস্তি হিচাপে মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ সময়ত মানৱ অধিকাৰৰ উলংঘন কেনেকৈ হয়?”\n“এইবোৰ মানৱ অধিকাৰ ফানৱ অধিকাৰ আদি কথাবোৰ আচলতে আমাৰ বিচাৰ ব্যৱস্থাটোত লগা সময়ৰ ফল। আমাৰ আইনী ব্যৱস্থাটোৰ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন হৈছে। বিশেষকৈ ৰেপ এণ্ড মাৰ্ডাৰ কেছবোৰৰ অতি সোণকালে বিচাৰ কৰি অপৰাধীক শাস্তি বিহিব লাগে।“\nসঞ্জীৱে টেবুলত ঢকিয়াই কোৱা এই “য়েচ” শব্দটোৰ পিছত আমি গোটেইকেইটা কিছু সময় মনে মনে বহি ৰ’লোঁ। হয়তো এই মুহূৰ্তত মোৰ দৰেই মোৰ বন্ধুকেইটাৰ মনৰ মাজেদিও নিৰ্ভয়া আৰু সেই পাঁচ বছৰীয়া ছোৱালীজনীৰ দৰে অত্যাচাৰৰ বলি হোৱা অসংখ্য ছোৱালীৰ চেঙালুটি পৰা যন্ত্ৰণাবোৰ পাৰ হৈ গৈছে।\n← ঘোচ (মহেন্দ্ৰ মোহন দাস)\nজাহ্নবীলৈ (লোচন কৌশিক) →


10.10.21 Avyakt Bapdada Assame Murli 11.08.88 Om Shanti Madhuban\n“*“সফলতাৰ চুম্বক – ‘সাক্ষাৎ কৰা আৰু সাঁচত গঢ় লোৱা’”*”\nসকলোৰে স্নেহ, স্নেহৰ সাগৰত সমাহিত হৈ গ'ল। এনেকৈয়ে সদায় স্নেহত সমাহিত হৈ আনকো স্নেহৰ অনুভৱ কৰাই গৈ থাকা। বাপদাদাই সমান বিচাৰধাৰাৰ সকলো সন্তানৰ মিলনৰ সন্মিলন দেখি হৰ্ষিত হৈ আছে। উৰি অহাসকলৰ সদায় উৰন্ত কলাৰ বৰদান স্বতঃ প্ৰাপ্ত হৈ থাকিব। বাপদাদাই আহি উপস্থিত হোৱা সকলো সন্তানৰ উৎসাহ-উদ্দীপনা দেখি সকলো সন্তানৰ ওপৰত স্নেহৰ ফুলৰ বৰ্ষা বৰষি আছে। সমান সংকল্পৰ মিলন আৰু আগলৈ পিতাৰ সমান সংস্কাৰৰ মিলন - এই মিলনেই হৈছে পিতাৰ মিলন। এয়াই পিতাৰ সমান হোৱা। সংকল্পৰ মিলন, সংস্কাৰৰ মিলন – মিলিত হোৱা মানেই নম্ৰ হৈ নিমিত্ত হোৱা। সমীপত আহি আছা, আহিয়েই যাবা। সেৱাৰ সফলতাৰ লক্ষণ দেখি হৰ্ষিত হৈ আছে। সদায় স্নেহী হৈ স্নেহৰ লহৰ বিশ্বত বিয়পাবৰ কাৰণে স্নেহ মিলনলৈ আহিছা। কিন্তু সকলো কথাত প্ৰথমে নিজৰ ঘৰৰ পৰা সেৱা আৰম্ভ হয়। প্ৰথমে নিজৰ হৈছে সকলোতকৈ প্ৰিয় ঘৰ। গতিকে প্ৰথমে নিজৰ প্ৰতি, তাৰপাছত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ প্ৰতি, তাৰপাছত বিশ্বৰ প্ৰতি। প্ৰতিটো সংকল্পত স্নেহ, নিস্বাৰ্থ সঁচা স্নেহ, আন্তৰিকৰ স্নেহ, প্ৰতিটো সংকল্পত সহানুভূতি, প্ৰতিটো সংকল্পত দয়াশীলতা, দাতাভাৱৰ স্বাভাৱিক স্বভাৱ হৈ যাওঁক - এয়া হ'ল স্নেহ মিলন, সংকল্প মিলন, বিচাৰ মিলন, সংস্কাৰ মিলন। “সকলোৰে সহযোগৰ কাৰ্য”ৰ পূৰ্বে সদায় সকলো শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাহ্মণ আত্মাসকলৰ সহযোগে বিশ্বক সহযোগী সহজে আৰু স্বতঃ কৰি তোলে সেয়েহে সফলতা সমীপত আহি আছে। মিলিত হোৱা আৰু ভাঁজ লোৱা - অৰ্থাৎ সাঁচত গঢ় লোৱা। এয়াই সফলতাৰ চুম্বক। এতিয়া অতি সহজে এই চুম্বকৰ ফালে সকলো আত্মা আকৰ্ষিত হৈ শীঘ্রে আহিব!\nঅধিৱেশনৰ সন্তানসকলকো বাপদাদাই স্নেহৰ অভিনন্দন জনাই আছে। সমীপত আছা আৰু সদায় সমীপত থাকিবা। কেৱল পিতাৰ নহয়, কিন্তু পৰস্পৰৰ মাজতো সমীপতাৰ দৃশ্য বাপদাদাক দেখুওৱালা। বিশ্বক দৃশ্য দেখুওৱাৰ আগতে বাপদাদাই চালে। আহিবলগীয়া তোমালোক সকলো সন্তানৰ কৰ্ম দেখি - কি কৰ্ম কৰিব লাগে, হ’ব লাগে সেয়া সহজে বুজি পাব। তোমালোকৰ কৰ্মই হৈছে কৰ্ম পৰিকল্পনা। বাৰু!\nসকলোৱে ভাল পৰিকল্পনা কৰিছা। আৰু যিদৰে এই কাৰ্য আৰম্ভ হওঁতে বাপদাদাৰ বিশেষ ইংগিত বৰ্গীকৰণ তৈয়াৰ কৰাৰ আছিল আৰু এতিয়াও আছে। গতিকে এনেকুৱা লক্ষ্য নিশ্চয় ৰাখিবা যে এই মহান কাৰ্যত কোনো বৰ্গ যাতে বাকী থাকি নাযায়। সময় অনুসৰি যদি বেছিকৈ কৰিব নোৱাৰা কিন্তু চেষ্টা বা লক্ষ্য এইটো নিশ্চয় ৰাখিবা যে আৰ্হি অৱশ্যে তৈয়াৰ হওঁক। বাকী আগলৈ এইটো কাৰ্যক আৰু বৃদ্ধি কৰি থাকিবা। সময় অনুসৰি কৰি থাকিবা। কিন্তু সমাপ্তি সমীপত অনাৰ বাবে সকলোৰে সহযোগ লাগে। কিন্তু সমগ্ৰ বিশ্বৰ ইমান আত্মাক একে সময়তেতো সম্পৰ্কত আনিব নোৱাৰা সেয়েহে তোমালোকে গৌৰৱেৰে ক’ব পাৰা যে ইয়াত সকলো আত্মাক সকলো বৰ্গৰ আধাৰত সহযোগী কৰি তুলিছোঁ, গতিকে এইটো লক্ষ্যই সকলোৰে কাৰণক পূৰা (সকলোকে সন্তুষ্ট) কৰি দিয়ে। কোনো বৰ্গৰে যাতে আপত্তি থাকি নাযায় যে আমিতো গমেই নাপাওঁ যে কি কৰি আছা? বীজ সিঁচা। বাকী বৃদ্ধিৰ বাবে যেতিয়া সময় পোৱা যিদৰে কৰিব পাৰা সেইদৰে কৰা। এই ক্ষেত্ৰত বোজা অনুভৱ কৰিব নালাগে যে কেনেকৈ কৰোঁ, কিমান কৰোঁ। যিমান হ’ব লাগে সিমানেই হৈ যাব। যিমান কৰিলা সিমানেই সফলতাৰ সমীপত আহক। আৰ্হি তৈয়াৰ কৰিব পাৰা নহয়?\nবাকী ভাৰত চৰকাৰক সমীপত অনাৰ যি শ্ৰেষ্ঠ সংকল্প কৰিছা, সময়ে তেওঁলোক সকলোৰে বুদ্ধিক সমীপত আনি আছে সেয়েহে সকলো ব্ৰাহ্মণ আত্মাই এইটো বিশেষ কাৰ্যৰ অৰ্থে আদিৰ পৰা অন্তলৈকে বিশেষ শুভ সংকল্প “সফলতা হ’বই” এইটো শুদ্ধ সংকল্পৰে আৰু পিতাৰ সমান হোৱাৰ প্ৰকম্পনেৰে, বিজয়ৰ নিশ্চয়ৰ দৃঢ়তাৰে আগবাঢ়ি গৈ থাকা। কিন্তু যেতিয়া কোনো ডাঙৰ কাম কৰা হয় তেতিয়া প্ৰথমে, যিদৰে স্থূল ৰূপত দেখিছা - কিবা বোজা উঠালে তেতিয়া কি কৰে? সকলোৱে মিলি আঙুলি (সহযোগ) দিয়ে আৰু ইজনে সিজনৰ সাহস-উদ্যম বঢ়োৱাৰ প্ৰেৰণামূলক কথা কয়। দেখিছা নহয়! এনেকৈয়ে নিমিত্ত যিকোনো লোকেই হয় কিন্তু সদায় এইটো বিশেষ কাৰ্যৰ বাবে সকলোৰে স্নেহ, সকলোৰে সহযোগ, সকলোৰে শক্তিৰ উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ প্ৰকম্পনে কুম্ভকৰ্ণৰ নিদ্ৰাৰ পৰা জগাব। এইটো বিশেষ কাৰ্যৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়াতো জৰুৰী হয়। বিশেষকৈ স্ব, সকলো ব্ৰাহ্মণ আৰু বিশ্বৰ আত্মাসকলৰ সহযোগ লোৱাতোৱেই সফলতাৰ সাধন হয়। ইয়াৰ মাজত যদি অলপো পাৰ্থক্য আহি যায় তেন্তে সফলতাত পাৰ্থক্য অনাৰ নিমিত্ত হৈ যায় সেয়েহে বাপদাদাই সকলো সন্তানৰ সাহসৰ আৱাজ শুনি সেই সময়ত হৰ্ষিত হৈ আছিল আৰু বিশেষকৈ সংগঠনৰ স্নেহৰ কাৰণে স্নেহৰ প্ৰতিদান দিবৰ বাবে আহিছে। বহুত ভাল আৰু ভালতকৈও ভাল অনেকবাৰ হৈছা আৰু হৈয়েই আছা! সেয়েহে দূৰৈৰ পৰা উৰাৰ বাবে সদাপ্ৰস্তুত নিমিত্ত ডবল বিদেশী বিশেষ সন্তাসকলক হৃদয়ৰ হাৰ কৰি সমাহিত কৰি লয়। বাৰু!\nকুমাৰীসকলতো হয়েই কানহায়াৰ (কৃষ্ণৰ)। কেৱল এটা শব্দ স্মৃতিত ৰাখিবা - সকলোতে এক, একমত, একৰস, এক পিতা। ভাৰতৰ সন্তানসকলকো বাপদাদাই অন্তৰেৰে অভিনন্দন জনাই আছে। যেনেকুৱা লক্ষ্য ৰাখিলা তেনেকুৱা লক্ষণ বাস্তৱত দেখুৱালা। বুজিলা? কাক ক’ম, কাক নক'ম - সকলোকে কওঁ! (দাদীক) যি নিমিত্ত হৈছে, তেওঁৰ খেয়ালতো থাকেই। এয়াই সহানুভূতিৰ লক্ষণ। বাৰু!\nঅধিৱেশনত অহা সকলো ভাতৃ-ভগ্নীক বাপদাদাই মঞ্চলৈ আমন্ত্রণ কৰিলে\nসকলোৱে ভাল বুদ্ধি চলাইছা। বাপদাদাই প্ৰত্যেক সন্তানৰ সেৱাৰ প্ৰতি থকা স্নেহক বুজি পায়। সেৱাত আগবঢ়াৰ বাবে কিমানলৈকে চাৰিওফালে সফলতা প্ৰাপ্ত হৈছে, এয়া কেৱল অলপ ভাবিবা আৰু চাবা। বাকী সেৱাৰ প্ৰতি ভাল নিষ্ঠা আছে। দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি সেৱাৰ বাবে দৌৰা। বাপদাদাইতো পৰিশ্ৰমকো প্ৰেমৰ ৰূপত চায়। পৰিশ্ৰম নহয়, প্ৰেম দেখুৱালা। বাৰু, ভাল উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ সংগী পাইছা। বিশাল কাৰ্য, বিশাল অন্তৰ, সেয়েহে য'ত বিশালতা আছে ত’ত সফলতা আছেই। বাপদাদাই সকলো সন্তানৰ সেৱাৰ নিষ্ঠা দেখি নিতৌ আনন্দৰ গীত গায়। বহুবাৰ গীত শুনাইছে – “ৱাহ সন্তানসকল ৱাহ!” বাৰু! অহাৰ কিমান ৰহস্য আছিল, ৰহস্যবোৰ বুজি পোৱা নহয়! ৰহস্যই জানে, পিতাই জানে! (দাদীয়ে বাপদাদাক ভোগ স্বীকাৰ কৰাব খুজিলে) আজি দৃষ্টিৰেই স্বীকাৰ কৰিম। বাৰু!\nসকলোৰে বুদ্ধি বহুত ভালকৈ চলি আছে আৰু ইজন সিজনৰ সমীপত আহি আছা নহয়! সেয়েহে সফলতা অতি সপীমত। সমীপতাই সফলতা সমীপত আনিব। ভাগৰিতো পৰা নাই? বহুত কাম পাই গ'লা? কিন্তু আধা কামতো পিতাই কৰে। সকলোৰে ভাল উৎসাহ আছে। দৃঢ়তাও আছে নহয়! সমীপতা কিমান সমীপত? চুম্বক ৰাখি দিয়া তেন্তে সমীপতাই সকলোৰে ডিঙিত মালা পিন্ধাই দিব, এনেকুৱা অনুভৱ হয়নে? বাৰু! সকলো ভালতকৈও ভাল।\nদাদীসকলৰ প্ৰতি উচ্চাৰিত অব্যক্ত মহাবাক্য (31-03-88 )\nপিতাই সন্তানসকলক ধন্যবাদ জনায়, সন্তানসকলে পিতাক। ইজনে সিজনক ধন্যবাদ জনাই আগবাঢ়ি গৈ আছা, এইটোৱে আগবাঢ়ি যোৱাৰ বিধি। এইটো বিধিৰেই তোমালোকৰ সংগঠন ভাল হয়। ইজনে সিজনক ‘হয়’ বুলি ক’লা, ‘ধন্যবাদ’ বুলি ক’লা, আৰু আগবাঢ়ি গ’লা, এইটো বিধিৰে সকলোৱে অনুসৰণ কৰিলে তেতিয়া ফৰিস্তা হৈ যাবা। বাপদাদাই সৰু মালা দেখি হৰ্ষিত হয়। এতিয়া খাৰু তৈয়াৰ হৈছে, ডিঙিৰ হাৰ তৈয়াৰ হৈ আছে। ডিঙিৰ মালা তৈয়াৰ কৰাত ব্যস্ত হৈ আছা। এতিয়া মনোযোগৰ প্ৰয়োজন। সেৱাত বেছিকৈ ব্যস্ত হৈ যোৱা তেতিয়া নিজৰ প্ৰতি মনোযোগ ক’ৰবাত ক’ৰবাত কম হৈ যায়। ‘বিস্তাৰ’ত ‘সাৰ’ কেতিয়াবা লুপ্ত হৈ যায়, জাগ্ৰত (প্ৰত্যক্ষ) ৰূপত নাথাকে। তোমালোকেই কোৱা যে এতিয়া এয়া হ'ব লাগে। কেতিয়াবা এনেকুৱাও দিন আহিব যে তোমালোকে ক’বা - যি হ'ব লাগে, সেয়াই হৈ আছে। প্ৰথমে দীপকৰ মালাতো ইয়াতেই তৈয়াৰ হ'ব। বাপদাদাই তোমালোকক প্ৰত্যেকৰে উৎসাহ-উদ্দীপনা বঢ়োৱাৰ উদাহৰণ বুলি ভাবে। তোমালোকৰ একতাই হৈছে যজ্ঞৰ কিল্লা। 10 গৰাকীয়েই হওঁক, 12 গৰাকীয়েই হওঁক কিন্তু কিল্লাৰ দুৱাৰ হোৱা। গতিকে বাপদাদা কিমান আনন্দিত হ'ব! বাপদাদাতো আছেই, তথাপিও নিমিত্ততো তোমালোক হোৱা। এনেকুৱাই আৰু দুই, তিনিটা গ্ৰুপ হৈ গ’লে তেতিয়া চমৎকাৰ হৈ যাব। এতিয়া এনেকুৱা গ্ৰুপ তৈয়াৰ কৰা। যিদৰে প্ৰথম গ্ৰুপৰ কাৰণে সকলোৱে কয় যে এওঁলোকৰ পাৰস্পৰিক স্নেহ আছে। স্বভাৱ ভিন্ন ভিন্ন হয়, সেয়াতো হ’বই কিন্তু ‘সন্মান’ আছে, ‘প্ৰেম’ আছে, ‘সন্মতিসূচক মনোভাৱ’ আছে, সময়ত নিজে নিজক সাঁচত গঢ়ি লয়, সেয়েহে এই কিল্লাৰ দুৱাৰ মজবুত হয়, সেইবাবেই আগবাঢ়ি গৈ আছে। আধাৰ দেখি আনন্দিত হোৱা যায়, নহয় জানো। যিদৰে এই প্ৰথম ফল দেখা পোৱা যায়, সেইদৰে শক্তিশালী গ্ৰুপ তৈয়াৰ হৈ গ’লে তেতিয়া সেৱা পিছে পিছে আহিব। নাটকত বিজয় মালা নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। তেন্তে নিশ্চয় ইজন সিজনৰ সমীপত আহিব, তেতিয়াইতো মালা তৈয়াৰ হ'ব। এটা মণি এফালে, এটা মণি দূৰৈত থাকিলে তেতিয়া মালা তৈয়াৰ নহ'ব। মণিবোৰ লগ হৈ গৈ থাকিব, সমীপত আহি থাকিব তেতিয়া মালা তৈয়াৰ হ'ব। গতিকে ভাল উদাহৰণ হৈছা। বাৰু!\nএতিয়াতো মিলনৰ ‘কোটা’ (নিদিষ্ট সংখ্যা) পূৰণ কৰিব লাগে। শুনাইছিলোঁ নহয় - ৰথখনকো অতিৰিক্ত শক্তি দি চলাই আছোঁ। নহ’লেতো সাধাৰণ কথা নহয়। সকলোকে চাবলগীয়া হয়। তথাপিও সৰ্ব শক্তিৰ ‘এনাৰ্জী’ জমা আছে, সেয়েহে ৰথখনেও ইমান সহযোগ দি আছে। শক্তি জমা নোহোৱাহেঁতেন ইমান সেৱা কৰাতো কঠিন হ’লহেঁতেন। এয়াও নাটকত প্ৰত্যেক আত্মাৰ ভূমিকা আছে। যি শ্ৰেষ্ঠ কৰ্মৰ পুঁজি জমা হয় সময়ত সেয়া কামত আহে। কিমান আত্মাৰ আশীৰ্বাদ পোৱা যায়, সেয়াও জমা হয়। কিবা নহয় কিবা বিশেষ পুণ্যৰ পুঁজি জমা হোৱাৰ কাৰণে বিশেষ ভূমিকা আছে। ৰথখন নিবিৰ্ঘ্ন হৈ চলক - এয়াও নাটকত ভূমিকা আছে।6মাহ কোনো কম কথা নহয়। ভালবাৰু! সকলোকে ৰাজী (সন্তুষ্ট) কৰা হ’ব।\nঅব্যক্ত মুৰুলীৰ পৰা নিৰ্বাচিত কিছু অমূল্য মহাবাক্য (প্ৰশ্ন-উত্তৰ)\nপ্ৰশ্ন:- কোনটো এটা শব্দৰ অৰ্থ স্বৰূপত স্থিত হ’লেই সকলো দুৰ্বলতা সমাপ্ত হৈ যাব?\nউত্তৰ:- কেৱল ‘পুৰুষাৰ্থী’ শব্দৰ অৰ্থ স্বৰূপত স্থিত হৈ যোৱা। পুৰুষ অৰ্থাৎ এই ৰথৰ ৰথী, প্ৰকৃতিৰ মালিক। এই এটা শব্দৰ অৰ্থ স্বৰূপত স্থিত হ’লে সকলো দুৰ্বলতা সমাপ্ত হৈ যাব। পুৰুষ প্ৰকৃতিৰ অধিকাৰী হয় অধীন নহয়। ৰথী ৰথক চলাওঁতা হয় ৰথৰ অধীন হওঁতা নহয়।\nপ্ৰশ্ন:- আদিকালৰ ৰাজ্য অধিকাৰী হ’বৰ বাবে কোনটো সংস্কাৰ এতিয়াৰ পৰা ধাৰণ কৰা?\nউত্তৰ:- নিজৰ আদি অবিনাশী সংস্কাৰ এতিয়াৰ পৰা ধাৰণ কৰা। যদি বহুকালৰ যোদ্ধাৰ সংস্কাৰ থাকে অৰ্থাৎ যুদ্ধ কৰি কৰি সময় অতিবাহিত কৰিলা, আজি জয়, কালি পৰাজয়। এতিয়াই জয়, এতিয়াই পৰাজয়, সদাকালৰ বিজয়ীৰ সংস্কাৰ ধাৰণ নহ’ল তেন্তে ক্ষত্ৰিয় বুলি কোৱা হ’ব, ব্ৰাহ্মণ নহয়। ব্ৰাহ্মণৰ পৰা দেৱতা হয়, ক্ষত্ৰিয় ক্ষত্ৰিয়ত গুচি যায়।\nপ্ৰশ্ন:- বিশ্ব পৰিৱৰ্তক হোৱাৰ পূৰ্বে কোনটো পৰিৱৰ্তন কৰাৰ শক্তি লাগে?\nউত্তৰ:- বিশ্ব পৰিৱৰ্তক হোৱা আগতে নিজৰ সংস্কাৰ পৰিৱৰ্তন কৰা শক্তি লাগে। দৃষ্টি আৰু বৃত্তিৰ পৰিৱৰ্তন হ’ব লাগে। তোমালোক দৃষ্টা এই দৃষ্টিৰ দ্বাৰা চাওঁতা হোৱা। দিব্য নেত্ৰৰে চাবা, চামৰাৰ নেত্ৰৰে নহয়। দিব্য নেত্ৰৰে চালে তেতিয়া স্বতঃ দিব্য ৰূপহে দেখিবলৈ পাবা। চামৰাৰ চকুৰে চামৰাক চোৱা, চামৰাৰ কথা ভবা - এই কাম ফৰিস্তা বা ব্ৰাহ্মণৰ নহয়।\nপ্ৰশ্ন:- পৰস্পৰ ভাতৃ-ভগ্নীৰ সম্পৰ্ক হোৱা সত্ত্বেও কোনটো দিব্য নেত্ৰৰে চালে তেতিয়া দৃষ্টি বা বৃত্তি কেতিয়াও চঞ্চল হ’ব নোৱাৰে?\nউত্তৰ:-প্ৰত্যেক নাৰী শৰীৰধাৰী আত্মাক শক্তি ৰূপ, জগত মাতাৰ ৰূপত, দেৱী ৰূপত চোৱা- এয়া হৈছে দিব্য নেত্ৰৰে চোৱা। শক্তিৰ আগত কোনোবা আসুৰি বৃত্তিৰে আহিলে তেন্তে ভস্ম হৈ যায় সেয়েহে আমাৰ ভগ্নী বা শিক্ষক নহয় কিন্তু শিৱশক্তি হয়। মাতা-ভগ্নীসকলেও সদায় নিজৰ শিৱশক্তি স্বৰূপত স্থিত হৈ থাকক। মোৰ বিশেষ ভাতৃ, বিশেষ বিদ্যাৰ্থী নহয়, তেওঁ মহাবীৰ হয় আৰু তেওঁ শিৱশক্তি হয়।\nপ্ৰশ্ন:- মহাবীৰৰ বিশেষত্ব কি দেখুৱায়?\nউত্তৰ:- তেওঁলোকৰ অন্তৰত সদায় একমাত্ৰ ৰাম থাকে। মহাবীৰ ৰামৰ হয় তেন্তে শক্তিও শিৱৰ হয়। কোনো শৰীৰধাৰীক চালে মস্তকৰ ফালে আত্মাক চাবা। বাৰ্তালাপ আত্মাৰ সৈতে কৰিব লাগে, শৰীৰৰ সৈতে নহয়। দৃষ্টিয়েই মস্তক মণিৰ ফালে যাব লাগে।\nপ্ৰশ্ন:- কোনটো শব্দক অমনোযোগীতাৰ (এলাহৰ) ৰূপত ব্যৱহাৰ নকৰি কেৱল সাৱধান হ’ব লাগে, সেই শব্দটো কি?\nউত্তৰ:-‘পুৰুষাৰ্থী’ শব্দক অমনোযোগীতাৰ ৰূপত ব্যৱহাৰ নকৰি কেৱল এইটোৱে সাবধানতা অৱলম্বন কৰা যে প্ৰতিটো কথাত দৃঢ় সংকল্পধাৰী হ’ব লাগে। যিয়েই কৰিব লাগে সেয়া শ্ৰেষ্ঠ কৰ্মহে কৰিব লাগে। শ্ৰেষ্ঠহে হ’ব লাগে। ভাল বাৰু!\nবিকাৰৰ বংশৰ অংশকো সমাপ্ত কৰোঁতা সৰ্ব সমৰ্পণ তথা নিমিত্ত হোৱা\nপিছত প্ৰয়োজন হ’ব বুলি পুৰণা সংস্কাৰৰ সম্পত্তি একাষৰীয়া কৰি দিয়ে। তেতিয়া মায়াই কিবা নহয় কিবা প্ৰকাৰে ধৰি লয়। পুৰণা ৰেজিষ্টাৰৰ সৰু টুকুৰাৰ পৰাও ধৰি ল’ব, মায়া বৰ তীক্ষ্ণ হয়, মায়াৰ ‘কেচিং পাৱাৰ’ কোনো কম নহয় সেয়েহে বিকাৰৰ বংশৰ অংশকো সমাপ্ত কৰা। অলপো কোনোবা কোণাত পুৰণা সম্পদৰ চিন যাতে নাথাকে - ইয়াক কোৱা হয় সৰ্ব সমৰ্পণ, নিমিত্ত আৰু যজ্ঞৰ স্নেহী সহযোগী।\nকাৰোবাৰ বিশেষত্বৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰতি বিশেষ স্নেহ জন্মা - এয়াও আসক্তি।


কংগ্ৰেছ ভঙাত অৰিহনা যোগোৱা ভুৱনেশ্বৰ কলিতাক পুৰস্কৃত কৰিব বিজেপিয়ে!\nপুনৰ ৰাজ্যসভালৈ ভুৱনেশ্বৰ কলিতা আৰু বিশ্বজিৎ দৈমাৰী!\nগুৱাহাটী , February 25, 2020 8:55 pm\nশাসকীয় বিজেপিয়ে প্ৰক্ষেপ কৰিব বিচৰা দুগৰাকী প্ৰাৰ্থী ক্ৰমে ভুৱনেশ্বৰ কলিতা আৰু বিশ্বজিৎ দৈমাৰী।\nসমাগত ৰাজ্য সভাৰ নিৰ্বাচন। অহা ২৬ মাৰ্চত অনুষ্ঠিত হ’ব ১৭ খন ৰাজ্যৰ ৮৩ খন আসনৰ বাবে ৰাজ্যসভাৰ নিৰ্বাচন। অহা ৯ এপ্ৰিলত খালী হ’ব ৰাজ্যৰ তিনিখনকৈ ৰাজ্যসভাৰ আসন।\nপ্ৰাক্তন সাংসদ ভূৱনেশ্বৰ কলিতা, বিশ্বজিৎ দৈমাৰী আৰু সঞ্জয় সিঙে আসন তিনিখনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিব।\nইয়াক লৈ শাসকীয় বিজেপি আৰু বিৰোধী কংগ্ৰেছে আৰম্ভ কৰিছে ৰাজনৈতিক সমীকৰণ। তিনিওখন আসনক কেন্দ্ৰ কৰি শাসক-বিৰোধীৰ মাজত বহু জল্পনা কল্পনা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nইপিনে, এনেবোৰ জল্পনা কল্পনাৰ মাজতে কংগ্ৰেছক দুৰ্বল কৰি বিজেপিত যোগদান কৰা ভুৱনেশ্বৰ কলিতাক পুনৰবাৰ পুৰস্কৃত কৰিব বিচাৰিছে বিজেপিয়ে।\nবিজেপিৰ এক উচ্চস্তৰীয় সুত্ৰই দাবী কৰা মতে ভুৱনেশ্বৰ কলিতাক পুনৰবাৰ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে পঠিয়াব বিজেপিয়ে।\nসুত্ৰটোৱে দাবী কৰা মতে বিজেপিৰ কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ সৈতে ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ এক সু-সম্পৰ্ক আছে। আনকি কাশ্মীৰৰ পৰা ৩৭০ অনুচ্ছেদ কৰ্তন কৰাৰ সময়ত কলিতাই সমৰ্থন জনাই গেৰুৱা সাজ পিন্ধাৰ পাছত সন্তুষ্ট কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ লগতে অন্য উচ্চস্তৰীয় নেতৃত্ব।\nকিন্তু তাৰ মাজতো যেন ৰৈ গৈছে কিছু অৱকাশ। সেই অৱকাশ সৃষ্টি হৈছে বিজেপিৰ প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ পৰা। কংগ্ৰেছত থকাৰে পৰা হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আৰু ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ মাজত থকা সম্পৰ্ক ইমান ঠিক নহয় বুলি ৰাজনৈতিক মহলত চৰ্চিত হৈ আহিছে।\nসেইক্ষেত্ৰত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ভুৱনেশ্বৰ কলিতাৰ উত্থানত হেঙাৰ হৈ পৰিব নেকি? সুযোগ-সুবিধাৰ সমান্তৰালকৈ এই প্ৰশ্নটোও এতিয়া উত্থাপন হৈছে।\nউল্লেখযোগ্য যে, যোৱা বৰ্ষৰ ৫ আগষ্টত ৰাজ্যসভাৰ সাংসদৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল কলিতাই। তাৰ পাছতে কলিতাই ৯ আগষ্টত বিজেপিত যোগদান কৰিছিল।\nইপিনে, ইতিমধ্যে মিত্ৰজোঁট অগপক ৰাজ্যসভাৰ এখন আসন এৰি দিলে বিজেপিয়ে। এতিয়া বিপিএফক এখন আসন দিব বিজেপিয়ে।\nসুত্ৰটোৱে দাবী কৰা মতে পুনৰবাৰ বিশ্বজিৎ দৈমাৰীকে বিপিএফৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰি পঠিয়াব।\nঅৱশ্যে তৃতীয়খন আসন নিজৰ দখললৈ অনাৰ বাবে কুচ-কাৱাজ অৱ্যাহ ৰাখিছে বিৰোধী কংগ্ৰেছ আৰু এআইয়ুডিএফে।


Kiara Advani: This is how actress Kiara advani maintain her diet to stay fit. Kiara Advani: manju-b– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Kiara Advani: ইমান ধুনীয়া কিয়াৰা আদৱানী ! পুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈ কি কি খায় অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে, জানক মোহময়ী কিয়াৰ আদৱানীৰ ডায়েট চাৰ্ট\nKiara Advani: ইমান ধুনীয়া কিয়াৰা আদৱানী ! পুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈ কি কি খায় অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে, জানক মোহময়ী কিয়াৰ আদৱানীৰ ডায়েট চাৰ্ট\nKiara Advani: কিয়াৰাৰ সৌন্দৰ্যত বলীউডত এতিয়া যেন জুইহে জ্বলিছে। কিয়াৰাৰ ৰূপত মন্ত্ৰমুগ্ধ অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ অনুৰাগসকলো। কিন্তু কি খাই বা কি কৰি এই সোন্দৰ্য পাইছে কিয়াৰাই, জানক কিয়াৰা আদৱানীয়ে পুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈ কি কি খায়।\n| September 11, 2021, 13:18 IST\nকিয়াৰা আদৱানী (Kiara Advani) এই মুহূৰ্তত নতুন প্ৰজন্মৰ অভিনেত্ৰীসকলৰ মাজৰ সৰ্বাধিক জনপ্ৰিয় এগৰাকী অভিনেত্ৰী। কবীৰ সিঙৰ পৰা শ্বেৰশ্বাহলৈ তেওঁৰ অভিনয়েৰে দৰ্শকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰি ৰাখিছে। কিন্তু কেৱল অভিনয়েই নহয়, কুন্দত কটা কিয়াৰাৰ সৌন্দৰ্যতো মুগ্ধ তেওঁৰ অনুৰাগীসকল । কিন্তু এই সৌন্দৰ্য আৰু সুস্থতা অটুট ৰাখিবলৈ তাৰকাসকলেও কৰিব লাগে অশেষ কষ্ট । ইমান যে ধুনীয়া কিয়াৰা কি খায়নো অভিনেত্ৰীগৰাকীয়ে। ৰাতিপুৱাৰ পৰা ৰাতিলৈ কি খায় কিয়াৰা আডৱানীয়ে, জানি লওঁ আহক কিয়াৰাৰ ডায়েট চাৰ্ট...\nপুৱা সাৰ পাই উঠিয়েই কিয়াৰাই নেমুৰ ৰসৰ সৈতে এগিলাছ কুহুমীয়া গৰম পানী খায়। কিয়নো এই পানীয়ে শৰীৰক বিষমুক্ত কৰে। তাৰ পিছত ৰাতিপুৱাৰ আহাৰত ওটছ আৰু ফল খায়। ফলৰ ভিতৰত আছে আপেল, কমলা বা জামু। ইয়াত কাৰ্ব আৰু আঁহ থাকে।\nকিয়াৰাই ব্যায়াম কৰাৰ আগতে তাইৰ এটা অতি প্ৰিয় খাদ্য খায়। সেইটো হৈছে পিনাট বাটাৰৰ সৈতে আপেল। কিয়াৰাৰ কথাত এইটো এটা ভাল প্ৰিৱৰ্ক আউট স্নেক।\nকিয়াৰাই দুপৰীয়াৰ আহাৰত ঘৰত বনোৱা খাদ্য খায়। সাধাৰণতে ৰুটী, তৰকাৰী, গজালিওলোৱা বুটৰ আঞ্জা, ৰঙালাওৰ আঞ্জা খায় । কিয়াৰাৰ প্ৰিয় খাদ্য হৈছে পনীৰ। সকলো ৰন্ধনত অলপ নেমু থাকেই।\nকিয়াৰাই ৰাতিৰ আহাৰত মাছ খাবলৈ ভাল পায়। চালমন অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ প্ৰিয় মাছ। ইয়াৰ সৈতে ৰুটী থাকে। কিয়াৰাই প্ৰতি পুৱা ২ ঘণ্টা ব্যায়ামো কৰে।\nকিয়াৰাই নিজকে অত্যধিক নিমখ আৰু চেনী খোৱাৰ পৰা বিৰত ৰাখে । কিন্তু তেওঁ চকলেট খাবলৈ খুউব ভাল পায়। কিয়াৰাই ডাৰ্ক চকলেট খায়।\nকিয়াৰাই অনুভৱ কৰে যে খাদ্য খোৱাৰ লগতে ইয়াৰ পৰিমাণৰ প্ৰতিও নজৰ দিয়া উচিত । তদুপৰি ব্যায়াম আৰু জীৱন-যাপনৰ প্ৰণালী সঠিক কৰি ৰখাটো অতি জৰুৰী বুলি অনুভৱ কৰে কিয়াৰা আদৱানীয়ে।


যিকোনো প্ৰকাৰে ভাৰতীয়সকলক উদ্ধাৰ কৰিব লাগিব! মোদীৰ নিৰ্দেশ Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nযিকোনো প্ৰকাৰে ভাৰতীয়সকলক উদ্ধাৰ কৰিব লাগিব! মোদীৰ নিৰ্দেশ\nনতুন দিল্লী : আফগানিস্তানত আবদ্ধ হৈ পৰা ভাৰতীয়সকলক দেশলৈ ঘূৰাই অনাটোকেই এতিয়া প্ৰধানকৈ অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব। কেৱল নিজৰ দেশৰ নাগৰিককেই নহয়, হিন্দু, শিখসহ সকলো আফগান নাগৰিককে প্ৰয়োজনত সহযোগিতা কৰিব ভাৰতে। আফগানিস্তানৰ পৰিস্থিতিক লৈ নিৰাপত্তা সংক্ৰান্তীয় কেবিনেট কমিটীৰ বৈঠকত এই মন্তব্য কৰিছে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে।\nআফগানিস্তানৰ পৰিস্থিতিক লৈ মঙলবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ চৰকাৰী বাসভৱনত নিৰাপত্তা বিষয়ক কেবিনেট কমিটীৰ বৈঠকত উপস্থিত আছিল কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা উপদেষ্টা অজিত দোভাল। তদুপৰি প্ৰতিৰক্ষামন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিং, বিত্তমন্ত্ৰী নিৰ্মলা সীতাৰমনো উপস্থিত আছিল বৈঠকত। কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট সচিব ৰাজীৱ গৌবা, প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ প্ৰধান সচিব পি কে মিশ্ৰ, ভাৰতৰ বৈদেশিক সচিব হৰ্ষ শ্ৰীংলাও বৈঠকত উপস্থিত আছিল। ইয়াৰ লগতে আফগানিস্তানৰ পৰা\nউভতি অহা ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত ৰুদ্ৰেন্দ্ৰ টেণ্ডনকো বৈঠকলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। চৰকাৰী সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি, বৈঠকত প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কয়, ‘ভাৰতে কেৱল নিজৰ নাগৰিককে নহয়, আফগানিস্তানৰ সংখ্যালঘু হিন্দু আৰু শিখ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে বিচাৰিলে তেওঁলোককো আশ্ৰয় দিব। ইয়াৰ লগতে যিসকল আফগান লোকে ভাৰতৰ সহায় বিচাৰে তেওঁলোকৰ বিষয়টোও চিন্তা কৰা হ’ব।’ তালিবানে আফগানিস্তানত ক্ষমতা দখল কৰা ঘটনাক লৈ বৈঠকত উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে। যুদ্ধবিধ্বস্ত দেশখনত যিসকল ভাৰতীয় আবদ্ধ হৈ আছে, যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত তেওঁলোকক নিৰাপদে দেশলৈ ঘূৰাই অনাৰ বাবে চৰকাৰৰ শীৰ্ষ বিষয়াসকলক নিৰ্দেশ দিয়ে মোদীয়ে। তাৰ বাবে প্ৰয়োজনত কাবুলসহ আফগানিস্তানৰ আন চহৰলৈ পৰ্যাপ্ত বিমান প্ৰেৰণৰ নিৰ্দেশ দিয়ে মোদীয়ে।


যোগাযোগ কৰক | কৃষিআৰু উদ্যানশস্যৰ বিভাগ | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nঘৰ ❯ যোগাযোগ কৰক\nশ্ৰী কে. কে. মিট্টাল, ভা.প্ৰ.সে.\nঅতিৰিক্ত মুখ্য সচিব আৰু কৃষি উত্পাদন আয়ুক্ত\nকৃষি আৰু উদ্যানশস্যৰ বিভাগ, অসম চৰকাৰ\nব্লক-ই, ১ম মহলা\nঅসম(চিভিল) সচিবালয়, দিছপুৰ\nগুৱাহাটী- ৬, অসম\nফোন নং- + ৯১৯৮৫৪০ ৮০০০০\nই-মেইল- kamal. mittal@gov.in\nযোগাযোগৰ বাবে সম্পৰ্কীয় ব্যক্তি\nস্থাপন বিষয়, উপ-বিভাগীয় বিষয়, আঁচনি, বাজেট, হিছাপ পৰীক্ষা, আদালতৰ মোকৰ্দমা আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী অম্লান বৰুৱা, ভা.প্ৰ.সে.\nপদ: আয়ুক্ত আৰু সচিব\nস্থাপন বিষয়, বিল, জি পি এফ, অভিযান, তথ্য প্ৰযুক্তি, আঁচনি, আদালতৰ মোকৰ্দমা আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰীমতী চাজিদা ইচলাম ৰচিদ, ভা.প্ৰ.সে.\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫৫ ৫৭৬৯৭\nঅভিযান্ত্ৰিক শাখাৰ লগত জড়িত কৰ্মচাৰীসকলৰ বিষয়, অসম ৰাজ্যিক কৃষি বিপণন পৰিষদ আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰীমতী জুৰি ফুকন, ভা.প্ৰ.সে.\nপদ: সচিব, অসম চৰকাৰ\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫০ ১০৬৯৩\nপৰিকল্পনা আৰু অ-পৰিকল্পনা বিষয়, হিছাপ পৰীক্ষা, বাজেট, এছ.এল.চি.চি., এছ.এল.বি.চি. পি.এ.চি. আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী কুলেন্দ্ৰ তালুকদাৰ, অ.অ.সে.\nপদ: অতিৰিক্ত সচিব, অসম চৰকাৰ\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫১ ৮৩৭৩৩\nকৰ্মচাৰীবৰ্গৰ বিষয়, ৰাজ্যিক কৃষি ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰসাৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান, কৃষি প্ৰযুক্তি ব্যৱস্হাপনা অভিকৰণৰ, কল্যান, এ.আৰ.আই.এ.এছ সমাজ আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী আৰ.এন. গগৈ, অ.অ.সে.\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫১ ৯৯৭৫৪\nঅসম ৰাজ্যিক কৃষি বিপণন পৰিষদ, এ.এছ.চি.এল., অসম ৰাজ্যিক বীজ মানপত্ৰ প্ৰদান সংস্থা, এ.এ.এফ.চি., পৰিসংখ্যা শাখা, এ.এ.ইউ., কিষাণ বিকাশ কেন্দ্ৰ, আই.চি.এ.আৰ., প্ৰধানমন্ত্ৰী কৃষি জলসিঞ্চন আঁচনি, এ.এছ.ডি.এম.এ., নাৰিকল বোৰ্ড, এন.ডি.ডি.বি., কইৰ বোৰ্ড আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী এইচ. দেৱ শৰ্মা, অ.অ.সে.\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫১ ০২৪৯০\nস্থাপন বিষয়- কৃষি উন্নয়ন বিষয়া আৰু জ্যেষ্ঠ কৃষি উন্নয়ন বিষয়া , ভি.এল.ই.ডব্লিউ, নাবাৰ্ড, গ্ৰাম্য আন্তঃৰাঠনি উন্নয়ন পুঁজি, বহনক্ষম কৃষিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মিছন, বাঁহ মিছন, কৃষি-বস্ত্ৰ, জিও- টেক্সটাইল, তথ্য জনাৰ অধিকাৰ আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী মানস নাথ, অ.অ.সে.\nপদ: যুটীয়া সচিব, অসম চৰকাৰ\nদুৰভাষ: +৯১৯৪৩৫০ ৬৪৮৪১\nস্থাপন বিষয়, বেতন, ইওডিবি, অসম ৰাজ্যিক কৃষি বিপণন পৰিষদ, এ.এছ.ডি.এম.এ., চিকিত্সা আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী দ্বীজেন কলিতা\nপদ: উপ সচিব, অসম চৰকাৰ\nদুৰভাষ: +৯১৮২৫৫০ ১৬৬৬১\nপ্ৰতিধাবণ, কল্যাণ, চি.ডি.বি., মচলা বোৰ্ড, এন.ডি.ডি.বি., বাঁহ মিছন, পি.এম.ইউ.ওৱাই., বায়-গেছ, এন.এম.এ.ই.টি., তেল বীজ আৰু পাম তেলৰ ওপৰত ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান, গ্ৰাম্য আন্তঃৰাঠনি উন্নয়ন পুঁজি\nনাম: শ্ৰী নবীন চন্দ্ৰ ইংতি\nপদ: অৱৰ সচিব, অসম চৰকাৰ\nদুৰভাষ: +৯১৮৭৪৯৮ ৮৮৯৫৬\nডি.ও.এ., প্ৰধান মন্ত্ৰী ফচল বীমা যোজনা, বহনক্ষম কৃষিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মিছন আৰু অন্যান্য\nনাম: শ্ৰী প্ৰবীন কুমাৰ চৌধুৰী\nদুৰভাষ: +৯১৯৬৭৮০ ০১০৭২\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 230539


Asin Ghator Karun Xur অচিন ঘাটৰ কৰুণ সুৰ চাইৰা ইছলাম বড়া প্ৰকাশক : জে . এছ পাব্লিকেশ্বন্‌ছ - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Book Publications অসমীয়া কিতাপ প্ৰকাশন / J. S. Publications / Asin Ghator Karun Xur অচিন ঘাটৰ কৰুণ সুৰ চাইৰা ইছলাম বড়া প্ৰকাশক : জে . এছ পাব্লিকেশ্বন্‌ছâ€¹Return to Previous Page\nProduct code: 3510 Category: J. S. Publications\nঅচিন ঘাটৰ কৰুণ সুৰ\nচাইৰা ইছলাম বড়া\nপ্ৰকাশক : জে . এছ পাব্লিকেশ্বন্‌ছ\nপ্ৰথম প্ৰকাশ : ২০১৮\nAsin Ghator Karun Xur অচিন ঘাটৰ কৰুণ সুৰ চাইৰা ইছলাম বড়া প্ৰকাশক : জে . এছ পাব্লিকেশ্বন্‌ছ quantity\nTag: Asin Ghator Karun Xur\nISBN : 978-81-935558-3-5\nAsin Ghator Karun Xur : An Assamese novel written by Saira Islam Borah and Published\nby Pranab Hazarika, on behalf of M/S J.S Publications\nKichu Kotha Kisu Natak কিছু কথা কিছু নাটক বাহাৰুল ইছলাম প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nIslam aru quranor kalankita kothabur ইছলাম আৰু কুৰানৰ কলংকিত কথাবোৰ BY: Satya Ranjan Bora\nBharatiya Sahityar Tulanamulak Alochana ভাৰতীয় সাহিত্যৰ তুলনামূলক অধ্যয়ন ড° প্ৰফুল্ল কুমাৰ নাথ প্ৰকাশক : অশোক পাব্লিকেশ্বন্


বশিষ্ঠ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nশক্তি মহৰ্ষি, চিত্ৰকেতু, সুৰচিছ, বিৰাজছ, মিত্ৰ, উল্বন, বসুভদ্ৰায়ন আৰু দ্যুমৎ\nবশিষ্ঠ (সংস্কৃত: वसीष्ठ) হৈছে এগৰাকী প্ৰখ্যাত আৰু প্ৰাচীনতম বৈদিক ঋষি। তেওঁ সপ্তৰ্ষি অৰ্থাৎ ভাৰতীয় সভ্যতাৰ সাতগৰাকী মহান ঋষিৰ অন্যতম। বশিষ্ঠক ঋকবেদৰ সপ্তম মণ্ডলৰ মূল ৰচয়িতা হিচাপে কৃতিত্ব প্ৰদান কৰা হয়। ঋকবেদৰ ১০.১৬৭.৪ নং শ্লোকত বশিষ্ঠ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। [note 1] অন্যান্য ঋকবৈদিক মণ্ডল আৰু বৈদিক সাহিত্যতো তেওঁলোকৰ উল্লেখ পোৱা যায়। বশিষ্ঠৰ ধ্যান-ধাৰণাসমূহ প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু আদি শংকৰে তেওঁক হিন্দু দৰ্শনৰ বেদান্ত গুৰুকুলৰ প্ৰথমগৰাকী ঋষি বুলি অভিহিত কৰিছে। \nযোগ বশিষ্ঠ, বশিষ্ঠ সংহিতা, অগ্নি পুৰাণৰ কোনো কোনো সংস্কৰণ আৰু বিষ্ণু পুৰাণ ৰচনাৰ কৃতিত্বও তেওঁকেই দিয়া হৈছে। ইচ্ছাপূৰণ কৰা গাইগৰু কামধেনু আৰু নন্দিনীৰ মালিকীস্বত্বকে আদি কৰি বহুসংখ্যক কাহিনীৰো বিষয়বস্তুৰ ৰূপত বশিষ্ঠক উপস্থাপন কৰা হৈছে। ঋষি বিশ্বামিত্ৰৰ সৈতে হোৱা এক মতানৈক্যৰ কাহিনীৰো তেওঁ নায়ক। ৰামায়ণত বশিষ্ঠ হৈছে ৰঘূবংশৰ কুলগুৰু তথা ৰাম আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃসকলৰ শিক্ষাগুৰু।\n1 সাহিত্যিক সূত্ৰসমূহ\nসাহিত্যিক সূত্ৰসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nবশিষ্ঠ হিন্দু পৰম্পৰাৰ এক শ্ৰদ্ধাৰ ঋষি। প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগত ৰচনা কৰা অসংখ্য গ্ৰন্থ তেওঁৰ নামেৰে শ্ৰদ্ধাৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।  তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা বা তেওঁৰ বাবে উৎসৰ্গিত কিছুমান গ্ৰন্থ:\nবশিষ্ঠ সংহিতা হৈছে মধ্যযুগীয় যোগ পাঠ্য। একেটা নামেৰে এক আগমাও আছে।\nবশিষ্ঠ ধৰ্মসূত্ৰ হৈছে আন এক প্ৰাচীন পাঠ্য আৰু আধুনিক যুগতো বৰ্তি থকা ধৰ্ম-সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। এই ধৰ্মসূত্ৰ (৩০০-১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এক স্বতন্ত্ৰ পাঠ্য।  ইয়াত ১,০৩৮টা সূত্ৰ আছে। \nযোগ বশিষ্ঠ হৈছে এক সংমিশ্ৰিত মধ্যযুগীয় পাঠ্য যি বেদান্ত আৰু যোগ দৰ্শনক উপস্থাপন কৰিছে। ইয়াক জীৱনৰ প্ৰকৃতি, মানুহৰ দুখ-কষ্ট, স্বাধীন ইচ্ছা, মানৱৰ সৃষ্টিশীল শক্তি আৰু আধ্যাত্মিক মুক্তিৰ বিষয়ে বশিষ্ঠ আৰু ৰামায়ণ খ্যাত ৰাজকুমাৰ ৰামৰ মাজত এক সংবাদৰ ৰূপত লিখা হৈছে।  যোগ বশিষ্ঠৰ শিক্ষাবোৰ কাহিনী হিচাপে অদ্বৈত বেদান্তত পোৱাৰ দৰে এক দাৰ্শনিক ভেটিৰ সৈতে কাহিনী হিচাপে ৰচনা কৰা হৈছে।  যোগৰ আলোচনাৰ বাবেও এই পাঠ্য উল্লেখযোগ্য। যোগ আৰু ভাৰতীয় ধৰ্মৰ বিশেষজ্ঞ ইণ্ডিক অধ্যয়নৰ অধ্যাপক ক্ৰিষ্টোফাৰ চেপলৰ মতে, যোগ বশিষ্ঠ দৰ্শনৰ সাৰাংশৰ বিষয়ে এনেদৰে ক'ব পাৰি, "মানৱ প্ৰচেষ্টাক আত্ম-উন্নতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু দেৱতাসকলে আৰোপ কৰা বাহ্যিক ভাগ্য ৰ দৰে কোনো বস্তু নাই।" \nঅগ্নি পুৰাণৰ ৰচনাও বশিষ্ঠৰ বাবেই হোৱা বুলি কোৱা হয়।\nঋকবেদৰ সপ্তম মণ্ডলৰ মতে, দেৱতা মিত্ৰ-বৰুণ আৰু অপ্সৰা উৰ্বশীক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। কাহিনীটোৰ মতে মিত্ৰ আৰু বৰুণে যজ্ঞ কৰি থাকোঁ‌তে সেই ঠাইত তেওঁলোকে উৰ্বশীক দেখে আৰু যৌন উত্তেজিত হৈ পৰে। তেওঁলোকে নিজৰ বীৰ্য্য কলহ এটাত স্খলিত কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ পৰাই বশিষ্ঠৰ জন্ম হয়।\nবসিষ্ঠৰ জন্মকাহিনী পৰৱৰ্তী সময়ৰ হিন্দু শাস্ত্ৰত পুনৰ কোৱা হৈছে। পুৰাণসমূহৰ মতে তেওঁ তিনিবাৰ জন্ম লাভ কৰে। প্ৰথমবাৰত তেওঁ আছিল ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা মানসপুত্ৰ। দক্ষ যজ্ঞ ধ্বংস হোৱাৰ পিছত, বশিষ্ঠক হত্যা কৰা হয় কিন্তু ব্ৰহ্মাই পুনৰ সৃষ্টি কৰে। বশিষ্ঠ ৰজা নিমিৰ ৰাজগুৰু আছিল। অৱশ্যে নিমিয়ে বশিষ্ঠক যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পাহৰি যায় আৰু খঙত বশিষ্ঠই নিমিক সোনকালে মৃত্যু হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে। নিমিয়েও একেদৰেই প্ৰতি-অভিশাপ দিয়ে। ভয় খাই বশিষ্ঠ তেওঁৰ পিতৃ ব্ৰহ্মাৰ কাষ চাপে। ব্ৰহ্মাই তেওঁক বৰুণ আৰু মিত্ৰৰ পৰা নিৰ্গত হ'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। যেতিয়া উৰ্বশীক বৰুণ আৰু মিত্ৰই দেখা পায় বশিষ্ঠ তেওঁলোকৰ পৰা নিৰ্গত হয়।[উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]\n↑ কাশ্যপৰ বিষয়ে ৯.১১৪.২, অত্ৰিৰ বিষয়ে ৫.৭৮.৪, ভৰদ্বাজৰ বিষয়ে ৬.২৫.৯, বিশ্বামিত্ৰৰ বিষয়ে ১০.১৬৭.৪, গৌতমৰ বিষয়ে ১.৭৮.১, জমদগ্নিৰ বিষয়ে ৩.৬২.১৮ নং শ্লোকত ইত্যাদি মূল সংস্কৃত: प्रसूतो भक्षमकरं चरावपि स्तोमं चेमं प्रथमः सूरिरुन्मृजे। सुते सातेन यद्यागमं वां प्रति विश्वामित्रजमदग्नी दमे॥४॥\n↑ Motilal Bansaridas Publishers Bhagavat Purana Book 2, Skandha IV Page: 426\n↑ Pratap Chandra Roy's Mahabharata Adi Parva Page: 409\n↑ James G. Lochtefeld (2002). The Illustrated Encyclopedia of Hinduism: N-Z. The Rosen Publishing Group. পৃষ্ঠা. 742. ISBN 978-0-8239-3180-4. https://archive.org/details/illustratedencyc0000loch.\n↑ 4.0 4.1 Mariasusai Dhavamony (1999). Hindu Spirituality. Gregorian. পৃষ্ঠা. 50 with footnote 63. ISBN 978-88-7652-818-7. https://books.google.com/books?id=58UZWWzqglMC&pg=PA50.\n↑ Stephanie Jamison; Joel Brereton (2014). The Rigveda: 3-Volume Set. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 1681–1684. ISBN 978-0-19-972078-1. https://books.google.com/books?id=fgzVAwAAQBAJ&pg=PA1681.\n↑ Gudrun Bühnemann (1988). Pūjā: A Study in Smārta Ritual. Brill Academic. পৃষ্ঠা. 220. ISBN 978-3-900271-18-3. https://books.google.com/books?id=44bXAAAAMAAJ.\n↑ Rigveda 10.167.4, Wikisource\n↑ "according to Rig Veda 7.33:11 he is the son of Maitravarun and Urvashi" Prof. Shrikant Prasoon, Pustak Mahal, 2009, আই.এচ.বি.এন. 8122310729, আই.এচ.বি.এন. 9788122310726. \n↑ Rigveda, http://www.sacred-texts.com/hin/rigveda/rv07033.htm, "A form of lustre springing from the lightning wast thou, when Varuṇa and Mitra saw thee;\nAnd asafallen drop, in heavenly fervour, all the Gods laid thee onalotus-blossom"\n↑ Maurice Bloomfield (1899). Atharvaveda. K.J. Trübner. পৃষ্ঠা. 31, 111, 126. https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.180555.\n↑ Chapple 1984.\n↑ 12.0 12.1 Horace Hayman Wilson (1840). The Vishńu Puráńa: A System of Hindu Mythology and Tradition. Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. পৃষ্ঠা. xxxvi. https://books.google.com/books?id=satCAAAAcAAJ.\n↑ Horace Hayman Wilson (1840). The Vishńu Puráńa: A System of Hindu Mythology and Tradition. Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. পৃষ্ঠা. lxix. https://books.google.com/books?id=satCAAAAcAAJ.\n↑ Adheesh A. Sathaye (2015). Crossing the Lines of Caste: Vishvamitra and the Construction of Brahmin Power in Hindu Mythology. Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 254–255. ISBN 978-0-19-934111-5. https://books.google.com/books?id=Rrm6BwAAQBAJ&pg=PA254.\n↑ Olivelle 1999, পৃষ্ঠা. xxvi.\n↑ Vaśiṣṭha Saṃhitā: Yoga kāṇḍa. Kaivalyadhama S.M.Y.M. samiti. 2005. ISBN 978-81-89485-37-5. https://books.google.com/books?id=JiuePAAACAAJ.\n↑ Lingat 1973, পৃষ্ঠা. 18.\n↑ Olivelle 2006.\n↑ Chapple 1984, পৃষ্ঠা. xi-xii.\n↑ Surendranath Dasgupta. A History of Indian Philosophy. 2. Cambridge University Press. পৃষ্ঠা. 252–253. ISBN 978-0521047791.\n↑ Venkatesananda 1984, পৃষ্ঠা. 51, 77, 87, 121, 147, 180, 188, 306, 315, 354, 410.\n↑ Chapple 1984, পৃষ্ঠা. ix-x with footnote 3.\n↑ K. N. Aiyer (1975). Laghu-Yoga-Vasishta. Original Author: Abhinanda. Theosophical Publishing House. পৃষ্ঠা. 5. ISBN 978-0835674973.\n↑ Leslie 2003, পৃষ্ঠা. 104.\n↑ Cunningham, G. Watts (1948). "How Far to the Land of Yoga? An Experiment in Understanding". The Philosophical Review খণ্ড 57 (6): 573–589.\n↑ F Chenet (1987), Bhāvanā et Créativité de la Conscience, Numen, Vol. 34, Fasc. 1, pages 45-96 (in French)\n↑ Chapple 1984, পৃষ্ঠা. x-xi with footnote 4.\n↑ Hananya Goodman (2012). Between Jerusalem and Benares: Comparative Studies in Judaism and Hinduism. State University of New York Press. পৃষ্ঠা. 218–219. ISBN 978-1-4384-0437-0. https://books.google.com/books?id=XF_a3cfrcLQC&pg=PA218.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বশিষ্ঠ&oldid=287423"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২১ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ১৮:৫২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অপেক্ষা -প্ৰীতি কলিতা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰজতে দুৱাৰখন একপ্ৰকাৰ ঠেলিয়েই ভিতৰলৈ সোমাই আহিল। আহিয়েই সি ঘৈণীয়েকক উদ্দেশ্যি চিঞৰি চিঞৰি ক’ব ধৰিলে, ‘অই পানী এগিলাচ দেচোন’।\nভিতৰত কমলাই ভাত বহাইছিলহে মাথোন। দুৱাৰ খোলাৰ শব্দ আৰু তাৰ পিছত সি এনেদৰে চিঞৰা শুনি তাই উধাতু খাই তাৰ ওচৰ পালেহি। কোনো দিনেইতো সি এনেকুৱা নকৰে। ‘হেৰি কি হ’ল হয়নে’, তাইক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ নিদি সি কলে, ‘বৰ ভাগৰ লাগিছে অ’ আজি। পিয়াহ লাগিছে। পানী এগিলাচ আনচোন’।\nকমলাই থতমত খালে তাৰ পিয়াহ লগাৰ বাবে, পানী গিলাচ খাব বিচৰাৰ বাবে। কিমান দিন হৈ গ’ল সি এনেকৈ পানী খাব নিবিচৰাৰ। তাৰ পিয়াহ নলগা হোৱাৰ। দহ বছৰৰো বেছি হ’ল চাগে’। দহ বছৰৰ আগতে তাৰ তেতিয়া আহিয়েই সদায় পিয়াহ লগা হৈছিল। এনেকৈয়ে দুৱাৰখন ঠেলিছিল। পানী বিচাৰিছিল। কমলা যোৱাৰ আগতেই তাৰ ওচৰত ৰীমাই হাতত পানীৰ গিলাচটো লৈ দৌৰি গৈছিল। গিলাচটো আগবঢ়ায়ে তাই সি তাইৰ বাবে অনা টোপোলাটো কাঢ়ি লৈছিল। কমলাৰ ভাব হৈছিল তাৰ পিয়াহতকৈও চাগে দিনটো জীয়েকক নেদেখাকৈ থকাৰ তাড়ণাটোহে বেছি আছিল কিজানি! দিনৰ দিনটো ঠেলা চলাই চলাই আহিও সি সেই দিনবোৰত প্ৰত্যেকদিনেই তাইৰ হাতত এটা চকলেট হ’লেও তুলি দিছিল। কমলাই কৈছিল, ‘এতিয়া তাই ডাঙৰ হৈছে। কিয়নো বাৰু সদায় এইবোৰ আনিব লাগে’। সি মুখতে ধৰিছিল, ‘ক’তনো নিজৰ ছোৱালীজনীক ডাঙৰ হোৱা দেখিলি। এতিয়াই কিমান বয়স নো হ’ল তাইৰ। পঢ়ি-শুনি তাই চাকৰি কৰিব। তেতিয়া বাৰু মই তাইলৈ একো নানো, ছোৱালীয়ে চাকৰি কৰিব। ঘৰতে বহি বহি খাম বাপ্পেকে’। কমলাই তাৰ কথাবোৰ শুনি ঢেকঢেকাই হাঁহিছিল। তাৰ পিছত পানী, গিলাচ, ৰীমাৰ টোপোলাটো একেলগে একেটা বৃত্তৰ ভিতৰতে বহুদিন ঘূৰি থাকিল।\nহঠাৎ এদিন বৃত্তটোৰ কোনোবাখিনি ঠাইত ফাট মেলিলে। খুব কমদিনৰ ভিতৰতে বৃত্তটো ঘূৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিল। পিয়াহ লাগি থকা মানুহটোৰো ঘৰ গৈ পাই পানী খাব মন নোযোৱা হ’ল। ৰীমা অজাতি কুললৈ পলাই গ’ল।\nসমুখৰ শৰ্মাহঁতৰ ঘৰ বনাবলৈ অহা বনুৱাৰ দলটোৰ প্ৰায় বহুদিন ধৰি কাম চলি আছিল তাত। আধাভঙা জেওৰাখনৰে কমলা বা ৰীমা বাহিৰলৈ ওলাই আহিলেই বনুৱাৰ দলটো ভালকৈয়ে দেখা পোৱা গৈছিল। ৰজতক তাই কেইবাদিনো কুটুৰি আছিল, সেইখন ঠিক কৰিব লাগে। সি টকা পালেই কৰিম কৰিম কৰি থাকোতেই এদিন সিহঁতৰ এজন ল’ৰাৰ লগত ৰীমাই মাত বোল কৰা দেখিলে কমলাই। অসমীয়া নজনা ল’ৰাজনৰ লগত আধাভঙা হিন্দীত তাই কি কথা পাতিছিল কমলাই নাজানে। তাই মাথোঁ তাইক বুজাইছিল। এইবোৰ এৰিবলৈ ভালকৈয়ে বুজাই কৈছিল। ৰীমাই বুজিব নাজানিলে নে তাইৰ বুজাওতে ভুল হ’ল সেয়া তাই আজিও ভাবি নাপায়।\nৰজতেও ভাবি নাপায় বুজি নাপায় যে বাট এটা পাই গ’ল বাবে ৰীমা গ’ল নে তাই যাবৰ বাবে বাটটো আহি গ’ল। তাই যোৱাৰ পাছতে সি কেইদিনমান খঙতে তৰ্জন-গর্জন কৰি আছিল। কমলাৰ লগত জোৰে জোৰে কাজিয়াও কৰিছিল। খং শাম কটাৰ পিছতে সি সিহঁতৰ খবৰ ল’বলৈও চেষ্টা কৰিছিল। ভাবিছিল সি যি হ’ল হ’ল একেজনীয়ে ছোৱালী মাথোন। দুয়োকো আনি ইয়াত ৰাখিব। কিন্তু নাই। তাৰ ছোৱালীয়ে কোনো খবৰ তাৰ কাৰণে এৰি থৈ যোৱা নাছিল। যিটো দলৰ লগত সেই ল’ৰাটোৱে কাম কৰিছিল সিহঁতেও একো নাজানিছিল। মাত্ৰ কৈছিল সিহঁত অসম এৰি গ’লগৈ; চাগে’ তাৰ নিজৰ ঘৰলৈ গ’ল। তাইৰ নিজৰ ঘৰ। কোনখন? ক’ত আছে? নিজৰ গাঁওখনৰ পৰা টাউনলৈ আহিবপৰা ৰাস্তাটোৰ বাহিৰে সিহঁতে যে একো চিনি নাপায়।\nতাৰ পিছত এদিন সেই দলটো গ’লগৈ। দিনটো ঠেলা চলাই চলাই ঘৰ গৈ পোৱাৰ পিছত এই খবৰটো এদিন গধূলি ৰজতে কমলাৰ পৰা শুনিলে। সি এটা তপত নিশ্বাস এৰিলে। নিশ্বাসটোৱে তাক অলপমান যেন চেঁচা কৰি পেলালে। ৰীমাৰ কাৰণে গধূলি আনিবলগীয়া টোপোলাটোয়ে কোনোবাখিনিত যেন বাট চাই তাৰ হাতৰ মুঠিত ৰৈ থাকিল। বহুদিন পিছত মুঠিটো এদিন খোল খালে। ৰজতে মানুহ লগাই জেওৰাখন দিলে। কিমান ওখকৈ দিলে ৰীমা বনুৱাকেইটাৰ চকুত নপৰিব ঠিক সিমান ওখকৈয়ে সি জেওৰাখন দিলে। কমলাই সেইদিনা বুকুত ঢকিয়াই ঢকিয়াই কান্দিছিল মাথোঁ।\nতাৰপাছত বহুদিন পাৰ হৈ গৈছে। টোপোলাটো, তাৰ পিয়াহৰ পানীৰ গিলাচটো ঘৰখনৰ পৰা বিয়োগ হৈ পৰিছে। দুটা প্ৰাণী নিৰ্জীৱ হৈ গৈছে আজি ইমান বছৰে। অনুভূতিহীন, স্মৃতিহীন মানুহ হৈ সি কামৰ পৰা যায়। হাত-ভৰি ধুই কমলাই বাঢ়ি দিয়া ভাতখিনি খায়। এইখিনি সময় দুয়ো মৌন হৈ থাকে। কল্পনা কৰি থাকে যেন এদিন ৰীমা উভতি আহিব। ৰীমাৰ হাতৰ পৰা আহিয়েই ৰজতে পানীৰ গিলাচতো ল’ব। ঘৰটো আগৰ দৰে হ’ব। সকলোবোৰ থুপ খোৱা কথা তেতিয়া তিনিওজনে একেলগে পাতিব।\nতাৰ পিছত আজি ৰজতৰ পিয়াহ লাগিছে। কমলাই ধৰিব পৰা নাই একো।\n‘পানী গিলাচ দে অ’, ৰজতে আকৌ চিঞৰিছে। ‘গৈছোঁ গৈছোঁ’ বুলি এগিলাচ পানী লৈ তাই ৰজতৰ ওচৰ পালেগৈ। পানীগিলাচ লৈ ৰজত বাহিৰলৈ গ’ল। সি বেঞ্চখনত গিলাচটো লৈ বহি পৰিল। ওপৰৰফালে মূৰ কৰি ৰাতিপুৱাৰে পৰা দিনটোক মনত পেলাব ধৰিলে সি। আজিৰ দিনটো যেন তাৰ বাবে নহা হ’লেই ভাল আছিল। আজি দহ বছৰে যেনেকৈ চলিছে তেনেকৈয়ে হয়তো কল্পনাবোৰৰ মাজতে দিনবোৰ পাৰ হৈ গলহেঁতেন। কিন্তু চববোৰ খেলিমেলি হৈ গ’ল। খেলিমেলি কৰি দিলে আজি মনোজে। চহৰত আজি মনোজক লগ পাই আহিছে সি। মনোজ তাৰ একালৰ বন্ধু। দিল্লীত এখন হস্পিতেলত কাম কৰিছিল সি। আজি বহুত দিনৰ মূৰত তাক লগ পালে।\n‘হে ইমানেই পিয়াহ লাগিছে বোলে।পানীখিনি নাখায় কিয়’? ওপৰলৈ চাই চিন্তা কৰি থকা ৰজত ঘৈণীয়েকৰ মাতত উচপ খাই উঠিল। একমুহূৰ্তমান সি ৰ’ল। তাৰপাছত ঘোটঘোটকৈ পানীখিনি খাই সি তাইৰ ওচৰত ধৰা পৰাৰ ভয়ত ভিতৰ সোমালগৈ। কেনেদৰে কয় সি মনোজে কোৱা সেই কথাবোৰ।\nকমলাই যেন কিবা এটা গম পালে। কিবা অলপ ভাবিলে তাই। তাৰপিছত একেকোবে ভিতৰলৈ আহি তাৰ ওচৰত তাই থিয় হ’ল। ৰজতে তাইৰ মুখলৈ চালে। একো ক’ব সুবিধা নিদি সি অতি সাধাৰণভাবে কৈ পেলালে, ‘আজিৰ পৰা পানীৰ গিলাচটো অহাৰ লগে লগে মোক দিবি সেই আগৰদৰে’। ৰীমা উভতি অহাৰ সকলো কল্পনা শেষ কৰা মনোজে কোৱা সেই খবৰটো, ‘ল’ৰাজনে দুষ্ট চক্ৰৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰাৰ কিমান দিন পিছত অশেষ যন্ত্ৰণাৰ বলি হৈ তাই মনোজৰ হস্পিতেলখনতে চকু মুদিছিল ‘সেই কথা আজি তাইক ক’বলৈ তাৰ নিজকে খুব ভাগৰুৱা যেন লাগিল।