দ্বিতীয় বিবরণ 1 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (দ্বিবি 1)\nমোচিয়ে যৰ্দ্দন নদীৰ সিপাৰে মৰুভূমি অঞ্চলত সকলো ইস্ৰায়েলীয়াসকলক এইবোৰ কথা কৈছিল। এই ঠাই চুফৰ সন্মুখত আছিল। এফালে পাৰণ মৰুভূমি আৰু আনফালে তোফল,লাবন, হচেৰোত আৰু দী-জাহব নগৰবোৰৰ মাজত যর্দন নদীৰ উপত্যকাৰ সমথল ভূমিত তেওঁ এই বার্তা দিছিল।\nহোৰেব পাহাৰৰ পৰা চেয়ীৰ পৰ্ব্বতমালাৰ পথেদি কাদেচ-বৰ্ণেয়ালৈ যাবলৈ এঘাৰ দিন লাগে।\nইস্রায়েলীয়াসকলে মিচৰ দেশ ত্যাগ কৰাৰ চল্লিশ বছৰ হ’ল। সেই বছৰৰ এঘাৰ মাহৰ প্রথম দিনা যিহোৱাই ইস্ৰায়েলীয়া সকলৰ সম্পর্কে মোচিক যি সকলো আজ্ঞা দিছিল, সেই সকলো কথা তেওঁ তেওঁলোকৰ ওচৰত প্ৰকাশ কৰিলে।\nযিহোৱাই ইমোৰীয়াসকলৰ ৰজা হিচবোন নিবাসী চীহোনক আৰু অষ্টাৰোৎ নিবাসী বাচানৰ ৰজা ওগক ইদ্ৰেয়ীত বধ কৰাৰ পাছত মোচিয়ে এই কথা ক’লে।\nবিধানৰ এই সকলোবোৰ কথা মোচিয়ে যৰ্দ্দনৰ সিপাৰে মোৱাব দেশত ঘোষণা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\nতেওঁ ক’লে, হোৰেব পাহাৰত, “আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আমাক কৈছিল, ‘তোমালোকে যথেষ্ট কাল এই পাহাৰত বাস কৰিছা।\nএতিয়া তোমালোকে ঘূৰি যাত্ৰা কৰা। ইমোৰীয়াসকলে বাস কৰা পাহাৰীয়া অঞ্চললৈ যোৱা। তাৰ ওচৰ পাজৰৰ সকলো ঠাইলৈকে যোৱা। তাৰ ওচৰৰ যর্দন নদীৰ উপত্যকাৰ সমথল, পাহাৰীয়া অঞ্চল, নিম্ন ভূমি অঞ্চল, নেগেভ আৰু সমুদ্ৰতীৰলৈ যোৱা। কনানীয়াসকলৰ দেশৰ লগতে লিবানোনৰ পাহাৰলৈকে ইউফ্রেটিচ নামৰ মহানদী পর্যন্ত যোৱা।\nশুনা, মই সেই দেশ তোমালোকৰ আগত ৰাখিছোঁ; মই যিহোৱাই তোমালোকৰ পূর্বপুৰুষ অব্ৰাহাম, ইচহাক আৰু যাকোবলৈ আৰু পাছত তেওঁলোকৰ ভাবী-বংশলৈকো যি দেশ দিম বুলি শপত খাইছিলো, তোমালোকে গৈ তাক অধিকাৰ কৰা।’”\nসেই সময়ত মই আপোনালোকক কৈছিলোঁ, “মোৰ পক্ষে আপোনালোকৰ ভাৰ অকলে বৈ নিয়াটো সম্ভৱ নহয়।\nআপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকৰ জনসংখ্যা অধিককৈ বৃদ্ধি কৰিলে আৰু চাওঁক, আজি আপোনালোক আকাশৰ তৰাৰ নিচিনা অসংখ্য হ’ল।\nকিন্তু মই অকলে কেনেকৈ আপোনালোকৰ সকলো বাদ-বিবাদ মীমাংসা কৰাৰ ভাৰ আৰু বোজা বহন কৰিম?\nআপোনালোকে আপোনালোকৰ প্রত্যেকটো ফৈদৰ পৰা কেইজনমান জ্ঞানৱান, বিজ্ঞ আৰু সুখ্যাতিপূর্ণ লোকক বাচি লওঁক; মই আপোনালোকৰ ওপৰত তেওঁলোকক মুখিয়াল পাতিম।”\nসেয়ে মই আপোনালোকৰ ফৈদবোৰৰ পৰা জ্ঞানৱান আৰু সুখ্যাতিপূর্ণ লোকসকলক লৈ আপোনালোকৰ ওপৰত মুখিয়াল পাতিলো। প্রত্যেক ফৈদৰ পৰা হাজাৰপতি, শতপতি, পঞ্চাশপতি, দশপতি আৰু অন্যান্য পদাধিকাৰী ব্যক্তিক নিযুক্ত কৰিলোঁ।\nআপোনালোকৰ বিচাৰকসকলক সেই সময়ত মই এই আজ্ঞা দিছিলোঁ, “আপোনালোকে বাদ-বিবাদৰ সময়ত ভাইসকলৰ দুই পক্ষৰ কথা শুনি ন্যায়ভাৱে বিচাৰ কৰিব; সেই বিবাদ ইস্রায়েলীয়া ভাইসকলৰ মাজতেই হওঁক বা এজন ইস্রায়েলীয়া আৰু ভিন্ন জাতিৰ বিদেশীৰ মাজতেই হওঁক।\nবিবাদৰ সময়ত আপোনালোকে কাৰো পক্ষ নল’ব আৰু ডাঙৰ-সৰু সকলোৰে কথা সমানে শুনিব। বিচাৰৰ কার্য প্রকৃততে ঈশ্বৰৰ; সেয়ে আপোনালোকে মানুহৰ মুখলৈ চাই ভয় নাখাব। যদি কোনো বিবাদ আপোনালোকৰ কাৰণে কঠিন যেন লাগে, তেন্তে সেই বিচাৰ মোৰ ওচৰলৈ আনিব, মই সেই বিচাৰ কৰিম।”\nআপোনালোকে কৰিবলগীয়া সকলোবোৰেই মই তেতিয়া আপোনালোকক আজ্ঞা দিছিলোঁ।\nইয়াৰ পাছত আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে আমি হোৰেব পাহাৰ এৰি ইমোৰীয়াসকলৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ অভিমুখে যাত্রা কৰিছিলোঁ। আপোনালোকে যি ডাঙৰ আৰু বিপদসংকুল মৰুভূমি দেখিছিল, তাৰ মাজেদি আমি গৈ কাদেচ-বৰ্ণেয়া পাইছিলোঁ।\nতাৰ পাছত মই আপোনালোকক কৈছিলোঁ, “আপোনালোক ইমোৰীয়া পাহাৰী অঞ্চল আহি পালে। আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আমাক এই দেশ দিবলৈ গৈ আছে।\nচাওঁক, আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই দিয়া গোটেই দেশ আপোনালোকৰ আগত আছে। আপোনালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ কথা অনুসাৰে আপোনালোকে গৈ দেশখন অধিকাৰ কৰক; আপোনালোকে ভয় নকৰিব, নিৰাশ নহ’ব।”\nতেতিয়া আপোনালোক সকলোৱে আহি মোক কৈছিলে, “কেইজনমান লোকক আগেয়ে পঠাই দিয়া হওঁক যাতে তেওঁলোকে দেশখন চাই মেলি আহি আমাক কব পাৰে কোন পথেৰে গৈ আমি আক্রমণ কৰা উচিত আৰু কোন কোন নগৰবোৰ আমি সন্মুখত পাম।”\nআপোনালোকৰ এই প্রস্তাৱ মোৰ ভাল লাগিছিল; সেয়ে মই আপোনালোকৰ প্রত্যেক ফৈদৰ পৰা এজনকৈ মুঠ বাৰজন লোকক বাচি লৈছিলোঁ।\nতেওঁলোকে পার্বত্য দেশৰ ওপৰলৈ উঠি গৈছিল আৰু ইষ্কোলৰ উপত্যকালৈ আহি ভালদৰে দেশখন অনুসন্ধান কৰি আহিছিল।\nকিন্তু আপোনালোকে সেই দেশ আক্রমণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। আপোনালোকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিছিল।\nআপোনালোকে আপোনালোকৰ তম্বুত আপত্তি দর্শাই কৈছিল, “যিহোৱাই আমাক ঘৃণা কৰে। সেয়ে তেওঁ আমাক মিচৰ দেশৰ পৰা বাহিৰ কৰি আনিছিল যাতে ইমোৰীয়াসকলৰ শক্তিৰ দ্বাৰা আমি পৰাজিত হৈ সম্পূর্ণ বিনষ্ট হওঁ।\nতেতিয়া মই আপোনালোকক কৈছিলোঁ, “আপোনালোকে ভয় নকৰিব, সেই লোকসকললৈ ভয় নকৰিব।\nআপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আপোনালোকৰ আগে আগে আছে আৰু তেওঁ আপোনালোকৰ হৈ যুদ্ধ কৰিব। মিচৰ দেশত আপোনালোকৰ চকুৰ সন্মুখত তেওঁ যি কৰিছিল, ইয়াতো তেওঁ সেই একে কার্য কৰিব।\nপুনৰ আপোনালোকে মৰুভূমিত দেখিছিল যে, কেনেদৰে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই সন্মুখত থাকি আপোনালোকক লৈ গৈছিল; যেনেকৈ পিতৃয়ে পুত্রক কোলাত তুলি লৈ যায়, তেনেকৈয়ে আপোনালোক যোৱা সকলো ঠাইতে, গোটেই পথত এই ঠাই নোপোৱালৈকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই আপোনালোকক লৈ আনিলে।”\nতথাপিও ইমানতো আপোনালোকে আপোনালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ওপৰত ভাৰসা নকৰিলে।\nযিহোৱা! যি জন আপোনালোকৰ যাত্রাপথত আগে আগে গৈছিল, যাতে তেওঁ আপোনালোকৰ কাৰণে শিবিৰ পাতিবৰ ঠাই বিচাৰি পায় আৰু যি পথেদি আপোনালোক যোৱা উচিত, সেই পথ দেখুৱাই আপোনালোকক লৈ যাবলৈ তেঁৱেই ৰাতি অগ্নিৰ মাজেৰে আৰু দিনত মেঘৰ মাজেদি আপোনালোকৰ আগে আগে গৈছিল।\nআপোনালোকৰ কথা শুনি যিহোৱাই ক্রোধিত হৈ শপত খাই এইদৰে কৈছিল,\n“যি উত্তম দেশ তোমালোকৰ পূর্বপুৰুষসকলক দিম বুলি মই শপত খাইছিলোঁ, নিশ্চয়কৈ এই দুষ্ট বংশৰ লোকসকলৰ মাজৰ এজনেও সেই উত্তম দেশ দেখা নাপাব।\nকেৱল যিফুন্নিৰ পুত্ৰ কালেবে তাক দেখিব; কালেবে যি ঠাইৰ মাজেদি খোজ কাঢ়ি গৈছিল, সেই ভূমি মই তেওঁক আৰু তেওঁৰ উত্তৰপুৰুষসকলক দিম। কাৰণ তেওঁ যিহোৱাৰ পথত সম্পুৰ্ণভাৱে চলিলে।”\nআপোনালোকৰ বাবে যিহোৱাই মোৰ ওপৰতো ক্রুদ্ধ হৈ কৈছিল, “তুমিও সেই ঠাইত সোমাবলৈ নাপাবা।\nকিন্তু পৰিচাৰক হিচাবে তোমাৰ আগত থকা নুনৰ পুত্ৰ যিহোচূৱাইহে সেই দেশত প্রৱেশ কৰিব; তুমি যিহোচূৱাক উৎসাহিত কৰিবা, কিয়নো দেশখন অধিকাৰ কৰিবৰ কাৰণে তেওঁৱেই ইস্ৰায়েলীয়াসকলক নেতৃত্ব দি আগবঢ়াই নিব।\nতাৰোপৰি তোমালোকে কৈছিলা, তোমালোকৰ সৰু সৰু ল’ৰা–ছোৱালীবোৰ ক্ষতিগ্রস্ত হ’ব; কিন্তু শিশুবোৰে সেই দেশত প্রৱেশ কৰিব। কাৰণ, সিহঁতৰ ভাল বা বেয়া বুজাৰ জ্ঞান বর্তমানো হোৱা নাই। সিহঁতকেই মই এই দেশ দিম আৰু সিহঁতেইহে তাক অধিকাৰ কৰিব।\nকিন্তু তোমালোকে হ’লে চূফ সাগৰলৈ যোৱা বাটেদি ঘূৰি মৰুভূমিৰ ফালে যাত্ৰা কৰা।”\nযিহোৱাৰ এই কথা শুনি আপোনালোকে মোক কৈছিল, “আমি যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰিলোঁ; আমি যুদ্ধ কৰিবলৈ উঠি যাম আৰু আমি আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই দিয়া আজ্ঞা অনুসাৰেই সকলো কার্য কৰিম।” এই বুলি আপোনালোক প্ৰতিজনে যুদ্ধৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্র লৈ পার্বত্য অঞ্চল আক্রমণ কৰিবলৈ যুগুত হৈছিল।\nতেতিয়া যিহোৱাই মোক কৈছিল, “তুমি তেওঁলোকক কোৱা, ‘তোমালোকে আক্রমণ নকৰিবা আৰু যুদ্ধও নকৰিবা। কিয়নো মই তোমালোকৰ লগত নাথাকিম’; সেয়ে যদি তোমালোক যোৱা, তোমালোক শত্রুবোৰৰ হাতত পৰাজিত হ’বা।”\nমই আপোনালোকক সেই কথা জনাইছিলোঁ, কিন্তু আপোনালোকে তাক নুশুনিলে। আপোনালোকে যিহোৱাৰ আজ্ঞাৰ বিৰুদ্ধাচৰণ কৰিলে; কিন্তু আপোনালোক অভিমানী লোক আৰু পার্বত্য অঞ্চললৈ উঠি গৈছিল।\nসেই পৰ্ব্বতত বাসকৰা ইমোৰীয়াসকল আপোনালোকৰ বিৰুদ্ধে ওলাই আহিছিল আৰু মৌ-মাখিৰ দৰে আপোনালোকক খেদি পঠাইছিল। চেয়ীৰত হৰ্মালৈকে আপোনালোকক আঘাত কৰি খেদি নিছিল।\nতেতিয়া আপোনালোকে উলটি আহি যিহোৱাৰ আগত কান্দিছিল, কিন্তু যিহোৱাই আপোনালোকৰ ক্রন্দন নুশুনিলে; তেওঁ আপোনালোকৰ ক্রন্দনলৈ কাণ নিদিলে।\nএইদৰে আপোনালোক কাদেচত অনেক দিন ধৰি আছিল আৰু তাতেই দীর্ঘদিন অতিবাহিত কৰিছিল।\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:1\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:2\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:3\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:4\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:5\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:6\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:7\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:8\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:9\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:10\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:12\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:13\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:14\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:16\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:17\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:18\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:19\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:20\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:21\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:22\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:23\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:24\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:25\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:27\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:29\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:30\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:31\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:32\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:33\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:34\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:35\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:36\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:37\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:38\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:40\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:41\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:42\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:43\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:44\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:45\nদ্বিতীয় বিবরণ 1:46


Abusing : দীৰ্ঘায়ু হয় অশ্লীল গালি-গালাজ কৰা লোক ! বহু ৰোগৰ পৰাও থাকে দূৰৈত, গৱেষণা অদ্ভূত ফলাফল– News18 Assam\nAbusing : দীৰ্ঘায়ু হয় অশ্লীল গালি-গালাজ কৰা লোক ! বহু ৰোগৰ পৰাও থাকে দূৰৈত, গৱেষণা অদ্ভূত ফলাফল\n»Abusing : দীৰ্ঘায়ু হয় অশ্লীল গালি-গালাজ কৰা লোক ! বহু ৰোগৰ পৰাও থাকে দূৰৈত, গৱেষণা অদ্ভূত ফলাফল\nUpdated:September 26, 2021, 6:52 PM IST\nAbusing : নতুন গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে যিসকল লোকে গালি গালাজ কৰে তেওঁলোক দীৰ্ঘায়ু হয়। গালি-গালাজে তেওঁলোকৰ হতাশা হ্ৰাস কৰে। একে সময়তে, মনটোও স্বাস্থ্যৱান হৈ থাকে।\nLast Updated: September 26, 2021, 6:52 PM IST\nপৃথিৱীত কিছুমান লোকৰ কথাই কথাই গালি পৰাৰ অভ্যাস আছে। যদি কোনো লোকৰ গালি পৰাৰ চৰিত্ৰ আছে তেন্তে তেওঁ যিকোনো ক্ষেত্ৰতে গালি-গালাজ কৰা দেখা যায়। ঘৰত হওক বা বাহিৰত হওক, এনে লোকসকলক সকলো ঠাইতে আপোনাক গালি-গালাজ কৰাই দেখা পাব। যদিও এনেদৰে কথাই প্ৰতি গালি-গালাজ কৰা লোকসকলক কোনেও ভাল নাপায়, শেহতীয়া এক গৱেষণাত এনে কিছুমান কথা পোহৰলৈ আহিছে যে আপুনি যদি এতিয়ালৈ গালি-গালাজত সিদ্ধহস্ত নহয়, এতিয়াৰ পৰা আপুনিও গালি পাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিব।\nনতুন গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে যিসকল লোকে গালি গালাজ কৰে তেওঁলোক দীৰ্ঘায়ু হয়। গালি-গালাজে তেওঁলোকৰ হতাশা হ্ৰাস কৰে। একে সময়তে, মনটোও স্বাস্থ্যৱান হৈ থাকে। গৱেষকসকলে গালি পৰাটো স্বাস্থ্যৰ বাবে অতি উপকাৰী বুলি কৈছে। এই অধ্যয়নটো নিউ জাৰ্চীৰ কেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (New Jersy) গৱেষকসকলে কৰিছিল। যেতিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেশণাতেই ভাল বুলি কোৱা হৈছে এতিয়া এনে লোকসকলে অধিক মুকলিকৈ গালি-গালাজ আৰম্ভ কৰিব পাৰে!\nকেন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এই গৱেষণাত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কিছুমান শিক্ষাৰ্থীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এই শিক্ষাৰ্থীসকলৰ হাত বৰফৰ পানীত ডুবাই ৰাখিবলৈ দিয়া হৈছিল। গৱেষণাটোত দেখা গৈছিল যে যে অধিক গালি-গালাজ কৰা শিক্ষাৰ্থীসকলে তেওঁলোকৰ হাত ঠাণ্ডা পানীত বেছি সময় ডুবাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ ওপৰত আধাৰ কৰিয়েই গৱেষকসকলে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হয় যে গালি-গালাজে মস্তিষ্কৰ হতাশা হ্ৰাস কৰে আৰু এজন ব্যক্তিৰ মগজু স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখে।\nযেতিয়া মানসিক চাপ কম হয়, এজন ব্যক্তিয়ে দীঘলীয়া জীৱন-যাপন কৰিব পাৰে। অধ্যয়নটোৰ পৰা এইটো পোৱা গৈছে যে যিসকলে গালি-গালাজ নকৰে তেওঁলোকে প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিত সোনকালে হাৰ মানি লয়। তেনে লোকৰ ওপৰত মানসিক চাপ বেছি থাকে আৰু সেয়ে তেওঁলোকৰ মানসিক স্বাস্থ্যও প্ৰভাৱিত কৰে। এই গৱেষণাৰ ফল জনাৰ পিছত আপোনাকো যদি কোনোবাই গালি-গালাজ কৰে তেতিয়া আপুনি বুজিব যে আপোনাতকৈ তেওঁ দীঘলীয়া জীৱন যাপন কৰিব।\nFirst published: September 26, 2021, 6:52 PM IST


debabrata-saikia-fear-termination-of-assam-govt-post-lying-vacant-for-more-than-5-years-manju-b– News18 assam\nGovt Appointment Assam : নিযুক্তি নে বিলুপ্তি? ৫ বছৰে খালী হৈ আছে ১ লাখৰ অধিক পদ। শৰ্মা চৰকাৰে দিবনে নিযুক্তি?\n৫ বছৰ ধৰি কোনো চৰকাৰী পদ খালী হৈ থাকিলে আইনযোগে পদসমূহ অপ্ৰয়োজন বুলি বিলুপ্তি ঘটাব পাৰি ৷ দেৱব্ৰত শইকীয়াৰ মন্তব্য।\nLast Updated : July 13, 2021, 17:46 IST\nৰাজ্যৰ অন্যতম বৃহৎ সমস্যাটোৱেই হৈছে নিবনুৱা সমস্যা ৷ প্ৰত্যেকখন চৰকাৰে এই ভয়ংকৰ সমস্যাটো সমাধানৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যদিও এই সমস্যা সমস্যা হৈয়েই থাকে ৷ এইবাৰো চৰকাৰে ১ বছৰত ১ লাখ নিযুক্তি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে। পিছে এই খালী পদবোৰত নিযুক্তিৰ বিপৰীতে পদবোৰ হ'ব নেকি বিলুপ্ত? এই আশংকা কৰিছে বিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই ৷\nআপুনি জানি আচৰিত হ'ব অসম চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগত খালী হৈ আছে মুঠ ১ লাখ ৭ হাজাৰ ১৪৯ (১,০৭,১৪৯)টা বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ পদ ৷ ২০১৬চনৰ পৰা বৰ্তমানলৈ ৰাজ্যৰ ৫০টা বিভাগত খালী হৈ আছে এই লক্ষাধিক সংখ্যাৰ পদ ৷\nবিৰোধী দলপতি দেৱব্ৰত শইকীয়াই আশংকা প্ৰকাশ কৰে যে এই খালী পদ সমূহ বিলুপ্তি ঘটিব নেকি? কিয়নো ৫ বছৰ ধৰি কোনো চৰকাৰী পদ খালী হৈ থাকিলে এক বিশেষ আইনযোগে পদসমূহ অপ্ৰয়োজন বুলি বিলুপ্তি ঘটাব পাৰি ৷ ২০১৬ৰ পৰা বৰ্তমানলৈ অকল শিক্ষা বিভাগতে সৰ্বাধিক ৫০,৪৬৫টা পদ খালী হৈ আছে ৷\nএকেদৰে গৃহ আৰু ৰাজনৈতিক বিভাগত খালী হৈ আছে ২০,২৪৮টা পদ ৷ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগত খালী হৈ আছে ৯,৩৫৩টা পদ ৷ পৰিৱেশ আৰু বন বিভাগত খালী আছে ২,৯১৮টা পদ আৰু জলসিঞ্চন বিভাগত খালী আছে ২,২৫৩টা পদ ৷ লোক নিৰ্মাণ বিভাগত খালী আছে ১,৩০৮টা পদ ৷\nএকেদৰে ৰাজহ আৰু দুৰ্যোগ প্ৰশমন বিভাগত খালী ১,১৩৯টা পদ ৷ গুৱাহাটী উন্নয়ন বিভাগত খালী আছে ১,০৯২টা পদ ৷ জনস্বাস্থ্য কাৰিকৰী বিভাগত খালী আছে ১,০০৫টা পদ ৷ পৰিৱহণ বিভাগত খালী হৈ আছে ১,০০১টা পদ ৷ মন কৰিব লগীয়া কথাটো হ'ল এই সময়ছোৱাত শিক্ষা, লোক নিৰ্মাণ, স্বাস্থ্য আদি বিভাগৰ দায়িত্বত আছিল বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ৷\nদেৱব্ৰত শইকীয়াই এই প্ৰসংগত ক'লে, "সেই সময়ত তেওঁ বিত্ত মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বতো আছিল ৷ ৰাজকোষৰ হয়তো তলি উদং আছিল যাৰ বাবে পদ সমূহ পুৰণ কৰাত অসমৰ্থ হ'ল ৷" দেৱব্ৰত শইকীয়াৰ দাবী, চৰকাৰে শীঘ্ৰেই পুৰণ কৰক খালী পদ সমূহ ৷\nঅৱশ্যে বৰ্তমানৰ শিক্ষামন্ত্ৰী ৰণোজ পেগুৱে কয়, "খালী পদসমূহৰ ক্ষেত্ৰত কেবিনেটে সিদ্ধান্ত লৈছে ৷ খালী পদ পূৰণৰ লগতে নতুন পদ সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত সুক্ষ্মভাৱে পৰ্যালোচনা কৰা হ'ব ৷ অপ্ৰয়োজনীয় খালী পদ পূৰণৰ সলনি নতুন পদ সৃষ্টিত অধিক গুৰুত্ব দিব চৰকাৰে ৷"\nFirst published: July 13, 2021, 17:46 IST\nAppointmentAssam JobDebabrata SaikiaGovernment Job


আলবে’ৰ কেম্যুৰ সাক্ষাৎকাৰ\nHomeinterviewআলবে’ৰ কেম্যুৰ সাক্ষাৎকাৰ\nঅনুবাদ : মীনাক্ষী বৰপাত্ৰগোহাঁই\nআলবে’ৰ কেমুৰ জন্ম হৈছিল ১৯১৩ চনত আলজেৰিয়াত ৷ বিশ্বৰ বিখ্যাত লেখকসকলৰ অন্যতম কেম্যুৱে জীৱন প্ৰকৃততে কি, এই সন্দৰ্ভত বহুতো ব্যাখ্যা আগ বঢ়োৱাৰ লগতে নিৰৰ্থকতাক তেওঁ আঙুলিয়াই দেখুৱাইছিল ৷ তেওঁৰ সাহিত্যকৃতিৰ ভিতৰত 'দ্য আউটচাইডাৰ', 'দ্য প্লেগ', 'দ্য ফল' আদি উল্লেখযোগ্য উপন্যাস ৷ 'দ্য মিথ অব সিসিফাস’, 'দ্য ৰিবেল’ আদি দাৰ্শনিক তত্ত্বমূলক গ্ৰন্থৰ লগতে বহু সমাদৃত নাটক 'ক্যালিগুলা’, 'ক্ৰস পাৰপাস্’, 'দ্য পজেজসড' আদি উল্লেখযোগ্য ৷ প্ৰবন্ধমূলক ৰচনাৰাজিৰ ভিতৰত 'নোটবুকচ’ অন্যতম ৷\n১৯৩৫ চনৰ পৰা ১৯৫৯ চনৰ ভিতৰৰ সময়ছোৱাতে কেম্যুৱে তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখাসমূহ লিখি উলিয়াইছিল ৷ ১৯৫৭ চনত নোবেল পুৰস্কাৰ লাভ কৰা কেম্যুৰ ১৯৬০ চনত এটি পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু ঘটে ৷ ১৯৫৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ এবছৰ পূৰ্বে লেখক জে.সি. ব্ৰিসভেলে সাক্ষাৎকাৰটি গ্ৰহণ কৰিছিল ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত এই সাক্ষাৎকাৰটোৰ লগতে মুঠ তিনিটা সাক্ষাৎকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় কেম্যুৰ 'লিৰিকেল এণ্ড ক্ৰিটিকেল এসেজ’ নামৰ গ্ৰন্থখনত ৷ গ্ৰন্থখনৰ লেখাসমূহ অনুবাদ আৰু সম্পাদনা কৰিছিল ফিলিপ থডি আৰু এলেন ক্যানোৰি কেনেডিয়ে ৷ নিউয়ৰ্কৰ ভিনটেজ বুকসৰ দ্বাৰা ১৯৭০ চনত গ্ৰন্থখন প্ৰকাশিত হৈছিল ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : লেখক হ’ব বুলি কেতিয়া সিদ্ধান্ত লৈছিল ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : লেখক হ’বৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় প্ৰেৰণা, আগ্ৰহ বা লেখা-মেলাকে পেছা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা - এই কথা কেইটা ঠিক মোৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হোৱা নাছিল, কাৰণ মই সেই সোতৰ বছৰ বয়সতে লেখক হ’ব বিচাৰিছিলোঁ ৷ সেই সময়ত খুব স্পষ্টভাবে নহ’লেও বুজি পাইছিলোঁ যে মই আচলতে লেখক হোৱাৰ পথতেই খোজ দিছোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : তেতিয়া লেখক হোৱাৰ সমান্তৰালকৈ অন্য কোনো পেছা গ্ৰহণ কৰাৰ কথা ভবা নাছিল নে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : হয়, ভাবিছিলোঁ ৷ তেতিয়া শিক্ষকতাক পেছা হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ কথা ভাবিছিলোঁ ৷ লেখক হিচাপে স্বাধীনভাৱে কাম কৰিবৰ বাবে, লেখক জীৱনটোক নিশ্চয়তা প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যে দ্বিতীয় পেছা হিচাপে শিক্ষকতা কৰাৰ কথা জীৱনৰ প্ৰতি ক্ষণতে মই গুৰুত্ব সহকাৰে ভাবিছিলোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : তেতিয়া আপুনি ভৱিষ্যৎ লেখক জীৱনৰ ভাল বেয়া দিশটোৰ কথা ভাবি চিন্তা কৰিছিল নেকি ? লেখক হিচাপে অনাগত দিনবোৰ কেনে হ’ব ? শেষ পৰ্যন্ত লেখক হিচাপে বৰ্তি থাকিব পাৰিব নে নাই ? লেখক জীৱনৰ অসহনীয় চাপ আদিৰ বিষয়ে কিবা ধাৰণা কৰিব পাৰিছিল নে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : লেখক জীৱনৰ ভাল আৰু বেয়া দিশ দুটাৰ কথা চিন্তা কৰি মনত সন্দেহ হৈছিল ৷ মনৰ ভিতৰত দ্বন্দ্বৰ সৃষ্টি হৈছিল ৷ এসময়ত লেখামেলা এৰি দিয়াৰ কথাও ভাবিছিলোঁ ৷ সেইসময়তে হঠাৎ এদিন জীৱন সম্পৰ্কে আচ্ছন্ন কৰি দিয়াৰ দৰে, অভিভূত কৰি দিয়াৰ দৰে এক দৃষ্টিভংগী যেন মোৰ ভিতৰৰ পৰা প্ৰকাশৰ বাবে উন্মুখ হৈ উঠিল ৷ সেই ভাবনাবিলাককে একত্ৰিত কৰি এখন গদ্যৰ কিতাপ লিখি পেলালোঁ ৷ যিখন 'নোসেস’ নামেৰে গ্ৰন্থৰ ৰূপত প্ৰকাশ হ’ল ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : লেখক হিচাপে, সমাজত বিদ্যমান কিছুমান বিধি-বিধানৰ লগত নিজৰ চিন্তা ভাবনাৰ সামঞ্জস্য ৰাখিবলৈ যাওঁতে কেতিয়াবা কোনো বিৰূপ অভিজ্ঞতাৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হৈছিল নেকি? প্ৰচলিত বিধিবিধান মানিবলৈ বাধ্য হৈছিল নে? এইবিলাক আপোনাৰ ওচৰত গুৰুতৰ সমস্যা হিচাপে গণ্য হৈছিল নেকি ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : নিশ্চয় ৷ কিন্তু আমাৰ এই শতিকা এই পৰ্যায়লৈকে উন্নীত হ’ব পাৰিছে, য’ত 'সামাজিক চিন্তাবিষ্টতাক’ হাস্যকৰ ভাৱে অৱজ্ঞা কৰিব পাৰে ৷ উপহাস কৰাৰ দৰে কিছু মুখে ,প্ৰচলিত বিধিবিধানক দলিয়াই এখন স্বাধীনচিতীয়া ক্ষেত্ৰ গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত আমাক সহায় কৰিছে ৷ এনে হয় , যেতিয়া লেখামেলা কৰি থকা হয়, অন্য লেখকৰ মুখ তেতিয়া বন্ধ কৰি দিয়া হয় নাইবা কাৰাৰুদ্ধ কৰা হয় , হয়তো এনেদৰেই লেখকসকলক দমন কৰা যাব ৷ তেতিয়া আমি বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে ভাবিব লগা হয়, মনলৈ ভাব আহে যে লেখকে তেওঁৰ লেখামেলা লৈয়ে বৰ্তি থাকিব আৰু স্বাধীন ভাবে প্ৰকাশ কৰিবৰ বাবে যুদ্ধ কৰিব ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : লেখক হিচাপে আপোনাৰ যি পৰিচয় গঢ়ি উঠিছে তাক আপুনি কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিছে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : আচলতে একান্ত ব্যক্তিগত জীৱনত লেখক পৰিচয় লৈ মোৰ কোনো সমস্যা হোৱা নাই , যেন প্ৰথমে এইটো কোনো পৰিচয়ে নহয় কিন্তু বাহিৰৰ জগতখনত মোৰ যি এটা বিশেষ পৰিচয়, মই যেন এজন লেখক, এই কথাটোকে যে কোনো প্ৰকাৰে মানি ল’ব নোৱাৰোঁ ৷ পৰিচয়টো দিনে দিনে যি হাৰত বাঢ়ি গৈছে, মোৰ বাবে অসহনীয় হৈ পৰিছে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : যদি লেখামেলা এৰি দিব লগা হয়, কোনো সময়ত এনেদৰে ভাবি চাইছেনে তেতিয়া কি দৰে জীয়াই থাকিব? লিখিবলৈ এৰি দিলে সুখী হ’ব পাৰিবনে ? সেই যে আপোনাৰ নাটকৰ ক্যালিগুলা, মাটি আৰু মানুহৰ অভ্যন্তৰৰ চুক্তিৰ বাবে যি গৰজি উঠিছিল, তেওঁৰ সেই কথাবোৰ কি নিজকে চূড়ান্তভাবে প্ৰকাশ কৰাৰ অপৰাধ ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : লৰালিকালত কোনো ধৰণৰ লেখা-মেলা নকৰাকৈয়ে কিমান যে সুখী আছিলো , আজিও মোৰ মনৰ ভিতৰখন সেই ব্যক্ত কৰিব নোৱাৰা এক আনন্দেৰে ভৰি আছে, মোৰ জীৱনে সেই আনন্দক জীৱনৰ পৰা লাভ কৰা এক উপহাৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে ৷ যি বুলিয়ে কোৱা নহওক কিয়, জীৱনচৰ্যাক আজীৱন ধ্যান হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছোঁ বাবেই এতিয়া বুজি উঠিছোঁ - মই মোৰ শিল্পক বাদ দি সম্ভৱতঃ এদিনো জীয়াই থাকিব নোৱাৰিম ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপুনি এনেকৈ ভাবেনে যে ইতিমধ্যে আপুনি আপোনাৰ শ্ৰেষ্ঠ লেখাবিলাক লিখি উলিয়ালে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : মোৰ বয়স এতিয়া ৪৫ ৰ ঘৰত আৰু মই ভীষণ আমনিদায়ক এক জীৱনী শক্তি পাইছিলোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ লেখা যেনেদৰে আগবাঢ়ে সেইয়া পূৰ্ব পৰিকল্পনা মতে আগ বাঢ়ে নে ? লিখোঁতে লিখোঁতেই পৰিকল্পনাটো আৱিষ্কাৰ কৰে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : দুয়োটাই ৷ কেতিয়াবা পৰিস্থিতি এনেধৰণৰ হয় যে লেখকে তেতিয়া সেই পৰিস্থিতিৰ মুখামুখি হ’ব লগা হয় ৷ এনেকুৱা এখন নক্সা থাকে, যি এফালে চলমান ঘটনাপ্ৰবাহ, অন্যফালে আমাৰ কিতাপ লেখাৰ প্ৰকৃত শৈলীক পৰিৱৰ্তন কৰিব পাৰে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ লেখাৰ পদ্ধতিসমূহ কি কি ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : নোট, কাগজৰ টুকুৰা আৰু ধ্যানমগ্নতা... বছৰৰ শেষত এইবিলাকে বিশাল আকাৰ ধাৰণ কৰে ৷ তাৰপৰা লাহে লাহে এইবিলাক আইডিয়া, কনচেপ্ট, লিখি ৰখা কাগজৰ টুকুৰাটুকুৰ, ভঙা-ছিগা সংযোগ কৰাৰ এক দীঘলীয়া আৰু যন্ত্ৰণাদায়ক কাম আৰম্ভ হয়- এটা যুক্তিক শৃংখলাবদ্ধভাৱে সজোৱাৰ বাবে ৷ আমাৰ ভাবনাৰ বিশৃংখল অৱস্থাক এক অৰ্থপূৰ্ণ ৰূপ দিয়াৰ উদ্দেশ্যে কৰা এই প্ৰক্ৰিয়াটো দীঘলীয়া আৰু ক্লান্তিদায়ক ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : ধৰাহ’ল আপুনি এটা লেখা এটা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে , লিখি থকাৰ সময়ছোৱাত লেখাৰ বিষয়বস্তু সম্পৰ্কে কাৰোবাৰ লগত আলোচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন বোধ কৰে নেকি?\nআলবে’ৰ কেম্যু : সাধাৰণতে এনে নহয় ৷ কিন্তু যেতিয়া নিজৰ ওপৰত থকা বিশ্বাস হেৰাই যায় তেতিয়া কাৰোবাৰ লগত আলোচনা কৰিব বিচাৰোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : লেখা এটা লিখি সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত বন্ধুৰ মতামত জানিব বিচাৰেনে ? নে লেখাটি নিজেই চালিজাৰি চাই, বিশ্লেষণ কৰি চায় ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : হয়, এনে কেবাজনো বন্ধু আছে, যিকেইজনক মই পাণ্ডুলিপি পঢ়িবলৈ দিওঁ , তেওঁলোকৰ কথা শুনি, তেওঁলোকে ক’ত কি সমস্যা পাইছে সেইয়া নোট কৰি ৰাখোঁ, দহবাৰৰ ভিতৰত নবাৰেই তেওঁলোকে সঠিক কথা কয় ৷ তাৰপাছত মই লেখাটোৰ সংশোধন কৰিবলৈ লওঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : লেখাৰ বাবে কোনটো বিষয়ত আটাইতকৈ বেছি গুৰুত্ব দিয়ে - ধাৰণা, থূলমূল ৰূপৰেখা, নে ইতিমধ্যে যিমানখিনি লিখি হ’ল, সেইয়া ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : ধাৰণাৰ মুহূৰ্তটোৱেই গুৰুত্বপূৰ্ণ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপুনি বহুত নিয়ম মানি নিয়মীয়াকৈ লেখামেলা কৰে নেকি ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : নিয়মীয়াকৈ লিখাৰ চেষ্টা কৰোঁ ৷ যেতিয়া সকলোবিলাক ঠিকে থাকে, তেতিয়া দিনে চাৰিৰ পৰা পাঁচঘণ্টা অবিৰাম লিখিব পাৰোঁ ৷ আৰু যেতিয়া ছন্দপতন ঘটে, তাল মিলাব নোৱাৰোঁ তেতিয়া সকলোফালে বাধা আহে, মনটোও অৱশ হৈ পৰে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : এটা লেখা যেতিয়া অসমাপ্ত হৈ থাকে, পাছদিনা লেখাটো সম্পূৰ্ণ কৰিম বুলি ভাবিছে, এনেক্ষেত্ৰত সেই লেখাৰ মাজত কিবা ভুল বা দুৰ্বলতা ধৰা পৰে নেকি ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : হয়, অসমাপ্ত লেখা এটাৰ বাবে নিজকে অপৰাধী যেন লাগে, সেই কথা অনুভৱ কৰি ভাবি থাকোঁ - কেনেকৈ এই কথাবিলাক লিখিব পাৰিলোঁ আৰু তেতিয়াই নিজকে অচিনাকি যেন লাগিবলৈ ধৰে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ চৰিত্ৰবিলাকৰ মাজৰ নিৰ্দিষ্ট কোনো চৰিত্ৰৰ প্ৰতি আপোনাৰ দুৰ্বলতা আছে নেকি?\nআলবে’ৰ কেম্যু : আছে ৷ সেইয়া হ’ল - মেৰি, ডোৰা আৰু ক্যালেস্তে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ চৰিত্ৰবিলাকৰ মাজত দুই শ্ৰেণীৰ মানুহ দেখা যায়, যেনেকৈ ক্যালিগুলাত দেখা যায়, যিসকল 'ব্যক্তি’ শক্তি আৰু ক্ষমতাৰ দ্বাৰা সমাজত বৰ্তি থাকে আৰু বাকীসকল যি অৱশ্যে আগন্তুকৰ মাজত উপস্থাপন কৰা হয় ৷ তেওঁলোকে আত্ম ধ্বংসৰ প্ৰলোভনৰ লগত নিজকে জড়িত কৰে ৷ আপুনি কিদৰে আপোনাৰ চৰিত্ৰবিলাকৰ মাজত এই দ্বৈত ৰূপবিলাক চিনাক্ত কৰে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : হয়, মই শক্তি, উদ্যম আৰু বিজয়ক পচন্দ কৰোঁ কিন্তু বৰ সোনকালেই কি পাইছোঁ, কি কৰিব পাৰিছোঁ, এইবিলাক কথা লৈ হতাশাতো ভুগোঁ ; আগ্ৰহ হেৰাই যায়, ক্লান্ত হৈ পৰোঁ আৰু এইটোৱে মোৰ অাটাইতকৈ ডাঙৰ দুৰ্বলতা ৷ তাৰপাছত, মই অজ্ঞাত নাইবা অস্পষ্ট কিবা বা জীৱনৰ দুৰ্বোধ্যতাক পচন্দ কৰি আত্মবিলোপ নাইবা আত্ম ধ্বংসৰ বাবে এনেকুৱা হ’লে কি হ’ব, ভাবোঁ , কিন্তু জীৱনৰ প্ৰতি সুতীব্ৰ টানো মোৰ আছে , লগতে তাড়না আছে, আকাংক্ষা আছে, সেই আকাংক্ষাৰ কাৰণেই মই বাৰেবাৰে জী উঠোঁ, ভাঙি নপৰোঁ, সন্মুখলৈ খোজ আগবঢ়াই দিওঁ ৷ এক কথাত ক’বলৈ হ’লে - মই কোনো প্ৰকাৰে এই দ্বন্দ্বৰ, এই উভয় সংকটৰ সমাধান কৰিব নোৱাৰোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : কথা সাহিত্য (ফিকশ্যন), থিয়েটাৰ বা ক্ৰিটিকেল গদ্য, কোনটো মাধ্যমে আপোনাক বেছি আনন্দ দিয়ে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : এটা লেখাৰ কেইবাটাও কৌশল যেতিয়া জোঁট বান্ধে, ঠিক তেতিয়া এটা লেখা লিখিব পাৰি আনন্দ লাভ কৰোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : বিভিন্ন লেখাত আপোনাক দেখিছোঁ 'থিয়েটাৰ শিল্প সাধনাৰ উপযুক্ত স্থান’ বুলি কৈছে ৷ কথাটোত আপুনি মোৰ স’তে একমত নে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : এই বিষয়ে ক’বলৈ হ’লে বহু কথাই ক’ব লাগিব ৷ মই মাজে মাজে অনুভৱ কৰোঁ যে মই যদি আন একো নহৈ কেৱল অভিনেতা হ’লোঁহেঁতেন, তেতিয়া হয়তো এই পেছাতে জীৱনটো পাৰ কৰি দিব পাৰিলোঁহেঁতেন ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : শিল্পত এটা কামৰ মূল্য কিমান , বিশেষকৈ সাহিত্যকৰ্মক আমি যেতিয়া শিল্প হিচাপে ধৰি লওঁ, তেতিয়া সাহিত্য শিল্পলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, সেই শিল্প উপাদানৰ ভিতৰত, তেতিয়া তাৰ মূল্য কিমান হয় ? শিল্পৰ কোনটো দিশৰ প্ৰতি আপুনি সবাতোকৈ বেছি সংবেদনশীল ৷\nআলবে’ৰ কেম্যু : সত্য ৷ সত্য প্ৰকাশ কৰাৰ ক্ষমতা আৰু শিল্পৰ যিবিলাক উপাদানে সত্যক প্ৰকাশ কৰাৰ বাট দেখুৱায় , প্ৰকাশ কৰাত সহায় কৰে, সেই আশ্চৰ্যকৰ গুণবিলাকৰ প্ৰতি মই সংবেদনশীল ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ সৃষ্টিৰ মাজত এনেকুৱা এটা বিশেষ থিম যি হয়তো আপোনাৰ ওচৰত অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ কিন্তু আপোনাৰ বিশ্লেষকসকলৰ দৃষ্টিত এই থিমটি দৃষ্টিগোচৰ নোহোৱাকৈ থাকি গৈছে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : হিউমাৰ ( হাস্যৰস)\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : এই পৰ্যন্ত যিমান লিখিছে, সেই লেখাসমূহক আপুনি নিজে কেনে ধৰণেৰে চায় ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : মই কেতিয়াও সেই লিখাবিলাক পঢ়া নাই কাৰণ তেতিয়া লেখাবিলাক মোৰ কাষত মৃত ৷ মই সকলো সময়তে এনেকুৱা কিবা এটা লিখিবলৈ চাওঁ যিবিলাক কথা মই লিখিব বিচাৰিছিলোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : কেনেদৰে কোনো ব্যক্তিক লেখক বুলি চিহ্নিত কৰিব ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : নিজকে পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰিব পৰা ক্ষমতাৰ মাজেদিয়েই লেখক এজনক স্পষ্টভাবে চিহ্নিত কৰিব পৰা যায় ৷ লেখকে অনবৰতে নিজকে ভাঙিব, গঢ়িব, ভঙাগঢ়াৰ নিৰন্তৰ এক প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেদি তেওঁ আগ বাঢ়ি যাব ৷ তেওঁ হয়তো ক্ৰমান্বয়ে একে কথাই লিখিছে, জগতৰ সমস্ত লেখকেতো একে কথাই লিখে, তেওঁও লিখিব, তাত আমাৰ কোনো সন্দেহ নাই, কিন্তু চাব লাগিব লেখকে যি কৈছে বা লিখিছে তেতিয়া তেওঁৰ ফৰ্মটোক বাৰে বাৰে পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰিছে ৷ প্ৰচলিত ফৰ্মৰ প্ৰতি তেওঁৰ শংকা থাকে, আৰু সেয়ে লেখকে তেওঁৰ নিজস্ব ছন্দক আঘাত কৰি ভাঙে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : কোন কোন লেখকে আপোনাক লেখক হোৱাৰ পথেৰে অাগুৱাই নিলে, যি ক’ব বিচাৰিছিল সেই বিষয়ত আপোনাক তেওঁলোকে সচেতন কৰি তুলিলে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : বহুতো আছে... আধুনিকসকলৰ মাজত আছে - গ্ৰেণাৰ, ম্যালৰোক্স, মন্তেল্যাণ্ট ; আৰু ধ্ৰুপদী লেখক, যিসকলে মোক নিৰন্তৰ পথ দেখুৱাই আহিছে, সেইসকল হ’ল - পাস্কেল,মলিয়েৰ; ঊনৈশ শতিকাৰ ৰুছ সাহিত্য, আৰু হিস্পানী লেখকসকল ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : শিল্পকলাৰ ক্ষেত্ৰত ৰূপকাৰ আৰ্টক আপুনি কিমান গুৰুত্ব দিয়ে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : মই সকলো সময়তে ভাস্কৰ হ’ব বিচাৰিছিলোঁ ৷ মোৰ মতে ভাস্কৰ্য হ’ল শিল্পকলাৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আৰু সংগীত ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : ডেকা কালত কেৱল সংগীত শুনিয়েই দিনে ৰাতিয়ে বিভোৰ হৈ আছিলোঁ ৷ এতিয়া বয়স বাঢ়িছে আৰু খুব কম সংগীতজ্ঞইহে মোক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে কিন্তু সেই এজনেই আছে, ভোল্‌ফগাঙ এমাদিয়ুস মোৎসাৰ্ট, যিজনে\nএতিয়াও মোক উন্মাদ কৰি তোলে ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : চিনেমা সম্পৰ্কে কি ভাবে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : আপোনাৰ মতামত কি ?\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : ইয়াত শিল্পীসকলক যিধৰণে প্ৰশংসা কৰা হয় তাকে লৈ বহু সময়ত ভুল বুজাবুজিৰ সৃষ্টি হয় ৷ প্ৰশংসাৰ কোনটো দিশক আপোনাৰ বিৰক্তিকৰ বুলি মনে ধৰে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : আপুনি ভালদৰেই জানে যে - সৎ, বোধসম্পন্ন, মানৱিক - এই শব্দ কেইটা হ’ল আধুনিক মাউথৱাশ্ব, কুলকুলি কৰাৰ দৰে এইকেইটা শব্দকে ব্যৱহাৰ কৰা হয় ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপোনাৰ চৰিত্ৰৰ সবাতোকৈ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য কোনবোৰ ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : আচলতে চকুত পৰা কথাবোৰ সময়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, তথাপি, যি কথা কম, সেইটো হ’ল - এক ধৰণৰ অন্ধ আৰু চূড়ান্ত জেদী চৰিত্ৰৰ মানুহ মই ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : মানৱ চৰিত্ৰৰ কোনটো দিশক আপুনি আটাইতকৈ বেছি গুৰুত্ব দিয়ে ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : মানুহৰ চৰিত্ৰত যেতিয়া বুদ্ধিমত্তা আৰু আত্মবিশ্বাসৰ সংমিশ্ৰণ দেখা পোৱা যায় - যি প্ৰকৃততে বিৰল - তাকেই সবাতোকৈ বেছি পচন্দ কৰোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : আপুনি এবাৰ লিখিছিল - এই বিশ্ব জগতৰ সবাতোকৈ গূঢ় কথা হ’ল আত্মাৰ অবিনশ্বৰতা বাদে ঈশ্বৰৰ কল্পনা ৷ আপুনি আৰু স্পষ্টকৈ ক’ব নেকি ? কথাষাৰৰ যোগেদি আপুনি ঠিক কি বুজাব বিচাৰিছিল ?\nআলবে’ৰ কেম্যু : ঈশ্বৰ সম্বন্ধে মোৰ বিশ্বাস আছে ৷ কিন্তু মই পুনৰ জন্মত বিশ্বাসী নহয় ৷ এইটোৱে ৷ আৰু একো বুজাব নিবিচাৰোঁ ৷\nসাক্ষাৎগ্ৰহণকাৰী : ধন্যবাদ


ভিন্ন জন, ভিন্ন ক্ষণ, ভিন্ন মন: জীৱন অতি অনুপম – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/ভিন্ন জন, ভিন্ন ক্ষণ, ভিন্ন মন: জীৱন অতি অনুপম\nবৰ ব্যতিক্ৰমী চৰিত্রৰ মানুহ এই কালিদাস চক্ৰবৰ্তী ডাঙৰীয়া ।\nকোলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল তেখেতে ।তেখেত আছিল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ বৰমূৰীয়া অধ্যাপক । প্ৰকৃতি প্ৰেমী চক্ৰবৰ্তী ডাঙৰীয়াৰ অন্তৰত হিমালয় প্ৰেমে সৰুৰে পৰাই বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰি আহিছিল । তেখেত আছিল আধ্যাত্মিকতাবাদৰ পূজাৰী । হিমালয়ৰ কোলাত তেখেতে অন্তৰৰ ইপ্সিত সমস্ত বস্তু বিচাৰি পাইছিল। সেয়েহে এবাৰ দুবাৰ নহয় , বিশ বাৰকৈ তেখেতে ভ্ৰমণ কৰিছিল হিমালয়ৰ অভ্যন্তৰৰ বহু দুৰ্গম আৰু ৰমণীয় স্থানলৈ। এই ভ্ৰমণ কাহিনী সমূহ তেখেতে গ্ৰন্থ আকাৰে প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। পশ্চিম বংগৰ গ্ৰন্থপ্ৰেমী আৰু ভ্ৰমণ প্ৰেমী সমাজত তেখেতৰ গ্ৰন্থ সমূহ বহুল ভাবে সমাদৃত ।\nপ্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তী সংসাৰ ত্যাগী সন্যাসী নহয় । কোলকাতা মহানগৰীৰ বেহালা অঞ্চলত তেখেতৰ নিজৰ ঘৰ বাৰী আছে । সংসাৰত তেখেতৰ আছে পত্নী আৰু দুগৰাকী জীয়ৰী । বৰ জীয়ৰীৰ বিয়া হৈ গৈছে । সৰু জীয়ৰী সাংসাৰিক জীৱনৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ উদাসীন । বিয়া বাৰুৰ নাম নলয় । হিমালয় ভ্ৰমণত তাই সদায়েই সংগী হৈ আহিছে পিতৃ দেবৰ । ইয়াৰ মাজতেই তাই বিচাৰি পায় জীৱনৰ অৰ্থ ।\nকৰ্ম জীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পাচত প্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীয়ে নিজৰ ফালৰ পৰাই হিমালয়ৰ বুকুত সৰুকৈ গঢ়ি তুলিছে এখন আশ্ৰম । নাম দিছে–“হিমালয় তীৰ্থাবাস”। উত্তৰাখন্ডৰ গাড়োৱাল অঞ্চলৰ গুপ্তকাশী নামৰ মনোৰম ঠাই খনৰ ওচৰতেই অবস্থিত এই আশ্ৰম খন। গুপ্তকাশী ঠাই খনৰ লগত হয়তো আমাৰ বহুতেই পৰিচিত । পবিত্র কেদাৰনাথ ধাম যাত্রাত হৰিদ্বাৰৰ পৰা ৰুদ্ৰপ্ৰয়াগ হৈ এই গুপ্তকাশীলৈকে চলে গাড়ী মটৰ । তাৰ পৰা আগলৈ প্ৰায় চৈধ্য কিলোমিটাৰ পথ খোজ কাঢ়ি যাব লাগে । খোজ কাঢ়িব নোৱাৰা সকলৰ কাৰণে আছে ঘোৰা আৰু দোলা। আজিকালি হেলিকপ্টাৰৰো ব্যবস্থা হৈছে বুলি সিদিনা মোক হিমালয় প্ৰেমী বন্ধু সত্যেন শৰ্মাই কলে ।\nকেদাৰনাথৰ যাত্রী বহুতেই যাওতে আহোতে গুপ্তকাশীৰ হিমালয় তীৰ্থাবাসত দুই এৰাতি জিৰাই যায় । স্বেচ্ছাই দান বৰঙনিও কিছু আগবঢ়ায় । ভ্ৰমণ গ্ৰন্থ সমূহৰ বিক্ৰীৰ ফালৰ পৰাও চক্ৰবৰ্তী ডাঙৰীয়াৰ জেপলৈ কিছু পইচা আহে। সেই ধন গোটাই চক্ৰবৰ্তী ডাঙৰীয়াই প্ৰচেষ্টা চলায় আশ্ৰম খনৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটাই ইয়াক এখন পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ আশ্ৰম কৰি তোলাৰ । আধ্যাত্মিক চিন্তা চৰ্চাৰ লগতে উত্তৰাখন্ডৰ দুৰ্গত জনৰ সৰ্বোতোপ্ৰকাৰৰ বিকাশৰ বাবে সেৱা শুশ্ৰুষা আগবঢ়াই আহাটোৱেই মূলত: এই আশ্ৰমৰ লক্ষ্য ।\nস্বামী বিবেকানন্দৰ স্বপ্নভূমি মায়াবতী আশ্ৰমত থাকোতেই কোলকাতাৰ পৰিভ্ৰমী বন্ধু এজনৰ জৰিয়তে মই প্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিলো । শুনিছিলো এতিয়া তেখেতে হেনো ঘৰ সংসাৰ প্ৰায় বাদ দি হিমালয়ৰ আশ্ৰম খনতেই থাকে । প্ৰতি বছৰ ডিচেম্বৰ জানুৱাৰী মাহত মাথোন তেখেত নামি আহে জন্মভূমি পশ্চিমবংগলৈ । সেই সময়ত পশ্চিম বংগৰ বিভিন্ন স্থানত হোৱা গ্ৰন্হ মেলা সমূহত যোগদান কৰে । নিজৰ গ্ৰন্থ সমূহৰ বিক্ৰীৰ বাবেও প্ৰচেষ্টা চলায় । গ্ৰন্থমেলা শেষ হোৱাৰ পাচতেই তেখেতে পুনৰাই ঘূৰি গৈ হিমালয়ৰ কোলাত আশ্ৰয় লয় ।\nপ্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ কথা শুনি মই বৰ অভিভূত হৈ পৰিছিলো । মায়াবতী আশ্ৰমৰ পৰা ঘৰলৈ ঘূৰি আহি মই তেখেতৰ লগত টেলিফোনেৰে যোগাযোগ স্থাপন কৰিছিলো । তেখেতৰ সহাৰি আছিল খুবেই আশাব্যঞ্জক । মোৰ ঘৰ ‘কামৰূপ কামাখ্যা’ত বুলি জানিয়েই হবলা, তেখেতে মোৰ প্ৰতি অত্যাধিক উৎসাহ আৰু স্নেহ প্ৰদৰ্শণ কৰিছিল ।\nসংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰিও আধ্যাত্মিক জীৱনৰ পথ আকোৱালি লোৱা আৰু আজীৱন মানব সেৱাত ব্ৰত হৈ পৰা এই সাধক জনৰ লগত কথা পাতি মোৰ খুবেই ভাল লাগিছিল । মন গলেই মই তেখেতৰ লগত কথা পাতিব লৈছিলো ।\nনিজৰ আশ্ৰম খনত কেইদিনমান কটাবৰ কাৰণে প্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীয়ে মোক নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল । কথা প্ৰসংগত তেখেতে এদিন মোক কৈছিল –” This material life cannot give you anything but falsehood. Come here. Here you will get everything “\nযাম যাম বুলি ভাবিও কিবা নহয় কিবা কাৰণত মোৰ তালৈ যোৱা সম্ভব হৈ উঠা নাছিল ।\nপ্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ লগত মোৰ শেষ কথা বতৰা হৈছিল চাৰি বছৰ আগতে । তেতিয়া তেখেতৰ বয়স হৈছিল বিৰাশী বছৰ । তেখেতৰ দেহ পৰি আহিছিল । আগৰ নিচিনাকৈ দৌৰি ঢাপৰি চলিব নোৱাৰা হৈ পৰিছিল । আশ্ৰম খনৰ দায়িত্ব লৈ সেই খন চলাই নিবৰ বাবে তেখেতে কোনোবা এজন যোগ্য ব্যক্তি বিচাৰিছিল । এই কামৰ বাবে তেখেতে মোক কি কাৰণে যোগ্য বুলি বিবেচনা কৰিছিল সেয়া মই হলে নাজানো । কিন্তু তেখেতে এদিন খোলাখুলিকৈয়ে মোক সেই প্ৰস্তাব দিছিল।\nপ্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ লগত মোৰ কথা বতৰা অন্তৰংগ আৰু সঘন হৈ আহা দেখি ইফালে মোৰ শ্ৰীমতীয়ে প্ৰমাদ গণিব লৈছিল । মই ঘৰ বাৰী বাদ দি আশ্ৰমত যোগ দিও বুলি তেও ভয় খাইছিল হবলা । মোক বুজনি দি তেও মোক কৈছিল –” দুই এদিনৰ কাৰণে ফুৰিব যোৱাটো বেলেগ কথা । কিন্তু বেছি দিন তুমি তাত তিষ্ঠিব নোৱাৰিবা — সেয়া মই ভালদৰেই জানো । সংসাৰৰ মায়া মোহ তুমি এতিয়াও এৰিব পৰা নাই । সন্ধিয়া পানী টুপি নহলেতো তোমাৰ নচলেই …..।”– ইত্যাদি ইত্যাদি ।\nমিছা নহয় কথাটো । প্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ হাতৰ পৰা আশ্ৰমৰ দায়িত্ব লোৱাৰ চিন্তা লাহে লাহে মই মনৰ পৰা বাদ দিছিলো ।\nপ্ৰফেছৰ চক্ৰবৰ্তীৰ আধ্যাত্মিক জীৱনৰ গুৰু আছিল গংগোত্রীৰ বিখ্যাত ফলাহাৰী বাবা । গুৰুৰ প্ৰতি চক্ৰবৰ্তী ডাঙৰীয়াৰ অন্তৰত থকা অপৰিসীম শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্বাস তেখেতৰ লিখনিত বাৰম্বাৰ প্ৰকাশ পাইছে ।\nফলাহাৰী বাবাই দেহত্যাগ কৰিছিল ২০০৪ চনত । গংগোত্রীত বাবাৰ আশ্ৰম খন খুব সম্ভব এতিয়াও আছে । গোমুখ অভিমুখী হিমালয়ৰ দুসাহসিক অভিযাত্রী সকলৰ বহুতেই আগতে ফলাহাৰী বাবাৰ আশ্ৰমত দুই এদিন কটাই যায় । আমাৰ সত্যেন শৰ্মা ডাঙৰীয়াৰো সেই অভিজ্ঞতা থাকিব পাৰে ।\n২০০১ চনত মই যেতিয়া প্ৰথম গংগোত্রী দৰ্শণ কৰিছিলো, ফলাহাৰী বাবা তেতিয়া স-শৰীৰে নিজৰ আশ্ৰমত বিৰাজ কৰিছিল । দুখৰ বিষয়, সেই সময়ত মই বাবাৰ বিষয়ে অবগত নাছিলো । মোৰেই দুৰ্কপাল । সেয়েহে বাবাৰ দৰ্শণ লাভৰ সৌভাগ্যৰ পৰা মই বঞ্চিত হলো ।\nনিজৰ পূজ্য গুৰুৰ দেহত্যাগৰ চমকপ্ৰদ কাহিনী চক্ৰবৰ্তী মহাশয়ে নিজৰ গ্ৰন্থত ভক্তি সহকাৰে বৰ্ণনা কৰিছে । মই আজি তাকেই কব খুজিছো ।\nগৰম হওক, ঠান্ডা হওক — ফলাহাৰী বাবাই সদায় গংগাৰ শীতল জলত স্নান কৰিছিল — গংগোত্রীৰ তাপমাত্রা শূন্য ডিগ্ৰীৰ তললৈ নামি যোৱা সময়তো । স্নান কৰি উঠি বাবাই দুই বাল্টি গংগা জল নিজ হাতে কঢ়িয়াই আনিছিল — ওপৰৰ পাহাৰৰ গুহাত থকা তেখেতৰ মন্দিৰলৈ । সেই গংগা জলেৰে মন্দিৰ ধোৱা পখলা কৰি উঠি বাবাই ৰাতিপুৱাৰ পূজা অৰ্চনাত বহিছিল । এই খিনিতেই কব পাৰি যে গংগাৰ পৰা দুই বাল্টি পানী ওপৰৰ সেই গুহালৈ কঢ়িয়াই নিয়াটো এটা অত্যন্ত কষ্ট সাধ্য কাম । কবলৈ গলে — একেবাৰে পালোৱানী কাৰবাৰ ।বাবাই কিন্তু নিজৰ জীৰ্ণ শীৰ্ণ শৰীৰেৰেও সেই কাম অনায়াসে কৰিছিল।\n২০০৪ চনৰ মে মাহৰ কোনোবা এটা দিনৰ কথা । আন দিনৰ দৰে সেইদিনাও গংগাত স্নান কৰি গংগা জলেৰে মন্দিৰ ধোৱা পখলা কৰি বাবা ৰাতিপুৱাৰ পূজা অৰ্চনাত বহিল । পূজা শেষ হোৱাৰ পাচত বাবাই সেইদিনা নিজৰ নিকট শিষ্য কৃষ্ণদাসক জৰুৰী ভাবে মাতি পঠিয়ালে ।\nউধাতু খাই গুহাত হাজিৰ হল ভক্ত কৃষ্ণদাস । কৃষ্ণদাসক স্তম্ভিত কৰি অতি ধীৰে স্থিৰ কন্ঠেৰে বাবাই কলে –“মোৰ এই দেহটো এৰি দিয়াৰ সময় আহি পৰিছে । মই এতিয়া ধ্যানত বহিম । তই এটা কাম কৰিবি । কোনো হুলস্হূল্ নকৰিবি । আৰু মোৰ দেহত প্ৰাণ থাকে মানে মোক স্পৰ্শ নকৰিবি ।”\nএই বুলি কৈ বাবা ধ্যানত বহিল । আধা ঘন্টা পাচত বাবাৰ প্ৰাণহীন নিথৰ দেহ গুহাৰ বেৰত হাউলি পৰিল ।\nCOVID-19 vaccine: UNICEF to stockpile


ভূমিপুত্ৰ, আত্মজাহ, পুত্তলিকা দাহ, গঁড় হত্যা ইত্যাদি\nভূমিৰ ওপৰত স্থানীয় ভূমিপুত্ৰৰ অধিকাৰৰ ন্যায্যতা কোনেও অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে। প্ৰকৃততে এটা সময়ত অসমত ভূমিপুত্ৰসকল ভূমিহীন নাছিল, তেওঁলোকক ভূমিহীন কৰোৱা হ’ল। বা ক’ব পাৰি পৰিস্থিতি, অৱস্থা বা কিছুমান আঁচনি আৰু নীতিয়ে তেওঁলোকক ভূমিহীন হ’বলৈ বাধ্য কৰিলে। ভূমিপুত্ৰসকলক উচ্ছেদ কৰাৰ পিছত বা ভূমিপুত্ৰসকলক ভূমিহীন কৰাৰ পিছত সেই মাটিবোৰ আজি কাৰ কাৰ নামত আবন্টিত হ’ল সেই তালিকাখন দীঘলীয়া আৰু কেনেকৈ কাৰ কাৰ নামত এই আৱন্টন হ’ল সেই প্ৰক্ৰিয়াটো ক্ৰুটীমুক্ত অথবা চক্ৰান্তমূলক হয়নে নহয় সেইটো অনুসন্ধানৰ বিষয় হ’ব পাৰে। কিন্তু কৃষকৰ আৰু মাটিৰ ন্যায্য অধিকাৰসমূহৰ বাবে গঢ়ি উঠা আন্দোলন এটা এনেকৈ ৰাজনীতিৰ দলাদলিৰ মাজত সোমাই পৰাটো দূৰ্ভাগ্যজনক।\nতাতোকৈ দূৰ্ভাগ্যজনক এই আন্দোলনটো মষিমূৰ কৰিবলৈ চৰকাৰে লোৱা ব্যৱস্থাখিনি। অসমত এনে এটা অন্দোলনৰ সৃষ্টি হল – তাৰ বাবে দায়ী চৰকাৰ আৰু চৰকাৰী নীতি। আন্দোলনটো গুৱাহাটীকেন্দ্ৰীক হৈ পৰাটোও দূৰ্ভাগ্যজনক। (বেছিভাগ মানুহক মাত্ৰ গুৱাহাটীতে কিয় মাটি লাগে? গুৱাহাটীত ভূমিহীন প্ৰতিজন ভূমিপুত্ৰই প্ৰকৃততে ভূমিপুত্ৰ আৰু ভূমিহীন হয়নে? গুৱাহাটীৰ পাহাৰ আৰু জলাশয়বোৰত বেদখল হ’বলৈ দিয়াটো বা সেইবোৰত স্থায়ীভাবে মাটিৰ পট্টা দিয়াটো প্ৰকৃতিৰ ইক’-ছিষ্টেমটোৰ বিৰুদ্ধে অত্যাচাৰ নহয়নে?) কিন্তু আন্দোলনটোত এজন মানুহে আত্মজাহ দিলে – তাৰ বাবে চৰকাৰৰ লগতে বেছিকৈ দায়ী আন্দোলনৰ নেতৃবৰ্গ। প্ৰয়াত প্ৰণৱ বড়োৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ শ্ৰদ্ধাশীল হৈও আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ প্ৰতি সম্পূৰ্ণ সমবেদনা জনায়ো আমি ক’ম যে এয়া প্ৰতিবাদ নহয়, এয়া অন্ধ আবেগৰ ধ্বংসাত্মক বহি:প্ৰকাশহে। আৰু এনে অন্ধ আবেগে সমস্যাৰ সমাধান নিদিয়ে। যুক্তি আৰু তথ্যৰ ওপৰত কম নিৰ্ভৰ কৰি মাত্ৰ অন্ধ আবেগেৰে পৰিচালিত গণ-আন্দোলন একোটাৰ পৰিণতি কি হয় সেয়া আমি অসমবাসীয়ে আগতেও দেখিছোঁ।\nএখন দৈনিক কাকতত প্ৰকাশিত তথ্য মতে কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ মৃত্যু বাহিনীও আছে। (প্ৰয়াত প্ৰণৱ বড়ো এই মৃত্যু বাহিনীৰ সদস্য আছিল বুলি বাতৰিটোত প্ৰকাশ।) কৃষকৰ স্বাৰ্থৰক্ষা আৰু মাটিৰ অধিকাৰৰ বাবে কৰা, গণতান্ত্ৰিক বুলি দাবী কৰা এই আন্দোলনটোত “মৃত্যু বাহিনী” কিয় গঠন কৰা হ’ল আৰু এই “মৃত্যু বাহিনী”ৰ কাম আৰু উদ্দেশ্য কি? – এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ আন্দোলনটোৰ নেতৃবৰ্গই আন্দোলনকাৰী সাধাৰণ জনতাৰ লগতে আন্দোলনটোক বাহিৰৰ পৰা নীতিগতভাৱে সমৰ্থন জনোৱা বা বিৰোধিতা কৰা সকলো লোক পতিয়ন যোৱাকৈ যুক্তিপূৰ্ণভাৱে দিয়া উচিত।\nশাসকে (চৰকাৰে) গ্ৰহণ বা অৱলম্বন কৰা এটা প্ৰণালী বা ব্যৱস্থা বা সিদ্ধান্ত (বা প্ৰণালীসমূহ, সিদ্ধান্তসমূহ) অশুদ্ধ বুলি পতিয়ন গৈ তাক সলনি কৰিবলৈ শাসকৰ বিৰুদ্ধে এটা আবেগিক, জংগী আন্দোলন গঢ়ি তুলি সময়-ধন-জন-জীৱনৰ হানি কৰিব পাৰি অথবা নিজে নিৰ্দিষ্ট পদ্ধতিৰে শাসক হৈ পৰি (নিজে চৰকাৰ গঠন কৰি) সেই অশুদ্ধ বুলি ভবা প্ৰণালীটো বা ব্যৱস্থাটো বা সিদ্ধান্তটো (বা প্ৰণালীসমূহ, সিদ্ধান্তসমূহ) প্ৰচলিত সাংবিধানিক নিয়মসমূহ উলংঘা নকৰাকৈ আৰু প্ৰচলিত নিয়মসমূহে দিয়া সুবিধাসমূহ গ্ৰহণ কৰি দক্ষতাৰে তথা সততা, স্বচ্ছতা আৰু সদিচ্ছাৰে সলনি কৰি শুদ্ধ ব্যৱস্থাটো বা শুদ্ধ প্ৰণালীটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰি। পিছৰটো পন্থা আগৰটোতকৈ কঠিন আৰু আবেগবৰ্জিত যদিও বাস্তৱমুখী আৰু ফলপ্ৰসূ বুলি আমাৰ ধাৰণা হয়। আমি অখিল গগৈক এই পিছৰ কঠিন পন্থাটো অৱলম্বন কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছোঁ।\nপুত্তলিকা দাহ – এটা বিষয় লৈ ৰাজপথত গণ-প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰোতে প্ৰতিবাদৰ নামত কেতিয়াবা কোনোবা নেতা, মন্ত্ৰী, আনকি কোনোবা সংস্থাৰ নামত মূৰ্ত্তি এটা সাজি সেই মূৰ্ত্তিটো চিতাত তুলি লৈ শ্মশান যাত্ৰা কৰি পিছত সেই পুত্তলিকাটো দাহ কিয় কৰা হয় সেইটো বুজি পাবলৈ আমি অসুবিধা পাওঁ। যিজনৰ পুত্তলিকা দাহ কৰা হ’ল বুলি দাবী কৰা হয় সেইজনক অন্দোলনকাৰীসকলে প্ৰতীকিঅৰ্থত হলেও মৃত বুলি ঘোষনা কৰিলে। এতিয়া এবাৰ মৃত বুলি নিজেই ঘোষনা কৰি পিছত সেই একেজন মানুহৰ ওচৰলৈকে আলোচনাৰ বাবেই হওক বা অন্য কিবা কাৰণেই হওক, আন্দোলনকাৰীসকল কেনেকৈ যাব পাৰে? কাৰণ যুক্তিমতে আন্দোলনকাৰীসকলৰ চকুত তেওঁ যিহেতু ইতিমধ্যেই মৃত, গতিকে মৃত মানুহজনৰ লগত আলোচনা কৰাটো বা মৃত মানুহ এজনৰ পৰা কিবা দাবী কৰাটো কেনেকৈ সম্ভৱ?\nগঁড় হত্যা – অসমত যে এজন বনমন্ত্ৰী আৰু এটা বনবিভাগ আছে সেই কথাটো কেতিয়াবা বিশ্বাস কৰিবলৈকে টান লাগে। (আচলতে অসমৰ বৰ্তমান চৰকাৰখনৰ সীমাহীন দূৰ্ণীতি, অকৰ্মণ্যতা আৰু অযোগ্যতাই ইমানেই সীমা চেৰাইছে যে এনে অদক্ষ চৰকাৰ এখনো যে ক্ষমতাত বৰ্ত্তি থাকিব পাৰে আৰু পুনৰ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ আশা কৰিব পাৰে সেইটোহে আচৰিত কথা হৈ পৰিছে।) অসম চৰকাৰৰ ৱেবচাইটৰ তথ্য মতেই ২০১২ চনত অসমৰ গোটেইকেইখন অৰণ্য মিলাই গড়ৰ সংখ্যা আছিল মাত্ৰ ২৫০৫ টা। এই সংখ্যাটো শুদ্ধ বুলি ধৰি ললেও বৰ্তমান যিটো হাৰত এই প্ৰাণীটো হত্যা কৰা হৈ আছে তালৈ চাই এদিন এই সংখ্যাটো শূণ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হ’ব সেয়া নিশ্চিত।\nমাত্ৰ চাৰিখন অভয়াৰণ্যত থকা মাত্ৰ ২৫০৫ টা গঁড়ৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰা অকৰ্মণ্য বন বিভাগ এটা অসমৰ বাদে পৃথিৱীৰ আন কোনোবা ঠাইত পোৱা যাবনে নাযায় সন্দেহ। অসমৰ হাতত সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ বাবে কি কি আপুৰুগীয়া সম্পদ আছে সেইটো আমাৰ চৰকাৰ চলোৱা নেতাসকলে সঁচাকৈয়ে উপলব্ধি কৰেনে নকৰে তাতো আমাৰ সন্দেহ আছে। “মাত্ৰ কেইহাজাৰমান” উগ্ৰপন্থীক নিৰ্মূল কৰিবলৈ লাখৰ ঘৰত সেনা-আৰক্ষী-চোৰাংচোৱা-উপদেষ্টা নিয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰখনে কেইখনমান নিৰ্দিষ্ট অৰণ্যত মাত্ৰ ২৫০৫ টা গড় চোৰাংচিকাৰীৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তি, উপযুক্ত সঁজুলি আৰু সৎ বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰে এখন বিজ্ঞানসন্মত আঁচনি তৈয়াৰ কৰি তাক সফলতাৰে, ফলপ্ৰসূভাৱে ৰূপায়ণ কৰিব নোৱাৰাটো লজ্জাজনক। তাতোকৈও লজ্জাজনক চোৰাংচিকাৰীৰ ওচৰত হাৰ মানি নিৰপৰাধ গঁড়কেইটাৰ খৰ্গকেইটাকে কাটি পেলাবলৈ আঁচনি কৰাটো। ধিক!


প্ৰেমৰ বাবে কি যে কৰিব নোৱাৰে মানুহে! এই ঘটনা মহাৰাষ্ট্ৰৰ... -\nHomeব্ৰেকিং নিউজপ্ৰেমৰ বাবে কি যে কৰিব নোৱাৰে মানুহে! এই ঘটনা মহাৰাষ্ট্ৰৰ...\nপ্ৰেমৰ বাবে কি যে কৰিব নোৱাৰে মানুহে! এই ঘটনা মহাৰাষ্ট্ৰৰ…\nমহাৰাষ্ট্ৰ : ‘প্ৰেমত ফুলিছে শতদল, প্ৰেমত ঘূৰিছে ভূ-মণ্ডল৷’ নিজৰ প্ৰেমিকাক পৃথিৱীৰ শ্ৰেষ্ঠ উপহাৰ দিবলৈ গৈ বাতৰিৰ শিৰোনামা দখল কৰিলে এগৰাকী অচিনাক্ত প্ৰেমিকে৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোলাপুৰৰ এজন লোকে তেওঁৰ প্ৰেমিকাৰ প্ৰতি নিজৰ সৰগীয় অনুভূতি প্ৰকাশ কৰিবলৈ গৈ ব্যৱহাৰ কৰিলে এটি পথ! এখন চিনেমাৰ প্ৰেম কাহিনীসদৃশ ঘটনাৰ সাক্ষী হয় গাঁওখন।\nকোলাপুৰৰ শিৰোল তহচিলৰ ধৰনগাটি গাঁৱৰ এজন অজ্ঞাত লোকে ৰঙেৰে গাঁওখনৰ মূল পথৰ ২.৫ কিলোমিটাৰ অংশত ‘আই লাভ ইউ’ আৰু ‘আই মিছ ইউ’ লিখিছিল। তেওঁ আনকি পথটোত ৰঙেৰে এইবুলিও লিখিছিল যে, ‘আই মিছ ইউ, জিন্দেগীকে ছাথ ভী, জিন্দেগীৰ বাদ ভী৷’\nPrevious articleপুনৰ অসমত অমিত শ্বাহঃ ৬ জনগোষ্ঠীক জনজাতিকৰণ!\nNext articleপ্ৰথম পৰ্যায়ৰ নিৰ্বাচন : আজি ভাগ্য নিৰ্ণয় হ’ব ২৬৪জন প্ৰাৰ্থীৰ


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - दिसंबर 9\n1. হে ইস্ৰায়েল, অন্যান্য জাতিবোৰৰ দৰে তুমি অতিশয় আনন্দ নকৰিবা; তুমিতো তোমাৰ ঈশ্বৰৰ পৰা আঁতৰি গৈ বেশ্যাকৰ্ম কৰিছা, মৰণা মৰা প্ৰত্যেক মজিয়াত তুমি বেশ্যাকর্মৰ বেচ পাই আনন্দিত হৈছা।\n2. মৰণা মৰা মজিয়া আৰু দ্ৰাক্ষা পেৰা কুণ্ডই লোকসকলক খাবলৈ নিদিব; তেওঁলোকে নতুন দ্রাক্ষাৰস নাপাব।\n3. তেওঁলোকে যিহোৱাৰ দেশত বাস নকৰিব; কিন্তু ইফ্ৰয়িম হ’লে মিচৰলৈ উলটি যাব, আৰু তেওঁলোকে অচূৰীয়াত অশুচি আহাৰ খাব ।\n4. তেওঁলোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে দ্ৰাক্ষাৰসৰ পানীয় নৈবেদ্য ঢালিবলৈ নাপাব; তেওঁলোকৰ বলিবোৰে তেওঁক সন্তুষ্ট নকৰিব; তেনে বলিদানবোৰ শোকার্ত লোকসকলৰ আহাৰৰ নিচিনা হ’ব; সেইবোৰ যিসকলে খাব, তেওঁলোক সকলো অশুচি হ’ব; কিয়নো সেই আহাৰ কেৱল তেওঁলোকৰ নিজৰ ভোক গুচাবৰ কাৰণেই হব, কিন্তু যিহোৱাৰ গৃহলৈ নাহিব।\n5. তেওঁলোকৰ পৰ্ব্বৰ দিনা আৰু যিহোৱাৰ উৎসৱৰ দিনা তেওঁলোকে কি কৰিব?\n6. তেওঁলোকে যদি অচূৰীয়াত বিনাশৰ পৰা ৰক্ষাও পায়, কিন্তু মিচৰে তেওঁলোকক পৰলোকলৈ গোটাব আৰু মেম্ফিচ নগৰে তেওঁলোকক মৈদাম দিব। তেওঁলোকৰ সাঁচতীয়া মূল্যৱান ৰূপৰ বস্তুবোৰৰ লগতে তেওঁলোকৰ তম্বুবোৰ চোৰাত গছ আৰু কাঁইটীয়া গছে ঢাকি পেলাব।\n7. ইস্রায়েলীয়াসকলে ইয়াকে জানিব যে, শাস্তিৰ দিনবোৰ সমাগত, প্রায়শ্চিত্তৰ দিন উপস্থিত হৈছে; তেওঁলোকৰ অনেক অধর্ম আৰু অধিক বিদ্বেষৰ কাৰণে তেওঁলোকে “ভাববাদীক নিৰ্ব্বোধ আৰু ঈশ্বৰৰ আত্মা পোৱা লোকক পগলা বুলি ভাবে।”\n8. মোৰ ঈশ্বৰৰ সৈতে ভাববাদীজন ইফ্ৰয়িমৰ প্ৰহৰী হ’লেও তেওঁৰ সকলো পথতে থাকে ব্যাধৰ ফান্দ; ঈশ্বৰৰ গৃহত তেওঁৰ বিপক্ষে থাকে শত্ৰুতা।\n9. গিবিয়াৰ সময়ত যেনেকৈ আছিল, সেইদৰে ইস্রায়েলীয়াসকল ভ্রষ্টতাৰ মাজত ডুব গ’ল। ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ অধর্মৰ কথা সোঁৱৰণ কৰিব; তেওঁলোকৰ পাপ কার্যৰ প্ৰতিকাৰ সাধিব।\n10. যিহোৱাই কৈছে, “মৰুভূমিত পোৱা দ্ৰাক্ষাগুটিৰ নিচিনাকৈ মই ইস্ৰায়েলক বিচাৰি পালোঁ; প্রথম ঋতুৰ প্ৰথমে ফল ধৰা ডিমৰু গছৰ গুটিৰ নিচিনাকৈয়ে মই তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক দেখা পাইছিলোঁ; কিন্তু তেওঁলোকে বাল-পিয়োৰৰ ওচৰলৈ গৈ সেই লজ্জাপূর্ণ মূর্তিটোৰ উদ্দেশে নিজকে দিছিল; তাতে তেওঁলোকৰ প্রিয় মূর্তিটোৰ দৰেই তেওঁলোক ঘৃণিত হৈ পৰিল।\n11. ইফ্ৰয়িমৰ বিষয়ে হ’লে, চৰাইৰ নিচিনাকৈ তেওঁলোকৰ গৌৰৱ দূৰলৈ উড়ি যাব; তেতিয়া সন্তানৰ জন্ম নহ’ব, কোনো গর্ভৱতী নহ’ব আৰু কোনেও গৰ্ভধাৰণো নকৰিব।\n12. যদিওবা কোনোৱে সন্তান সকলক ডাঙৰ-দীঘল কৰে, সেই সন্তান সকলৰ মৃত্যু ঘটাই মই তেওঁলোকক সন্তানহীন কৰিম; তেওঁলোকৰ এজনো অৱশিষ্ট নাথাকিব। যেতিয়া মই তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা আঁতৰি যাম, তেওঁলোকৰ অৱশ্যেই সন্তাপ হ’ব।\n13. এদিন মই ইফ্রয়িমক এক মনোহৰ ঠাইত ৰোপণ কৰা তূৰ যেন দেখিছিলোঁ; কিন্তু এতিয়া ইফ্ৰয়িমে নিজৰ সন্তান সকলক বাহিৰ কৰি বধকাৰীৰ ওচৰলৈ তেওঁলোকক লৈ যাব।”\n14. হে যিহোৱা, তেওঁলোকক দিয়ক; আপুনি তেওঁলোকক কি দিব? আপুনি তেওঁলোকক গর্ভফল নষ্ট হৈ যোৱা গর্ভ আৰু গাখীৰ নথকা শুকান স্তন দিয়ক।\n15. যিহোৱাই কৈছে, “গিলগলত তেওঁলোকে নিজৰ সকলো দুষ্টতা আৰম্ভ কৰিছিল; সেই ঠাইতে মই তেওঁলোকক ঘৃণা কৰিবলৈ ধৰিলো। তেওঁলোকৰ পাপকর্মৰ কাৰণে মই মোৰ লোকসকলৰ মাজৰ পৰা তেওঁলোকক খেদি বাহিৰ কৰি দিম; মই তেওঁলোকক পুনৰায় প্ৰেম নকৰিম; তেওঁলোকৰ সকলো নেতাই বিদ্ৰোহী।\n16. ইফ্ৰয়িমক আহত কৰা হৈছে, তেওঁলোকৰ শিপা শুকাই গৈছে, তেওঁলোকে কোনো ফল উৎপন্ন নকৰিব; তেওঁলোকৰ সন্তান জন্ম হ’লেও, মই তেওঁলোকৰ গৰ্ভৰ প্রিয় সন্তানবোৰক মাৰি পেলাম।”\n17. মোৰ ঈশ্বৰে তেওঁলোকক অগ্ৰাহ্য কৰিব, কিয়নো তেওঁলোক তেওঁৰ আজ্ঞাৰ বাধ্য নহ’ল; তেওঁলোক বিভিন্ন জাতিবোৰৰ মাজত যাযাবৰী হৈ ঘূৰি ফুৰিব।\n1. ইস্ৰায়েল এক লহপহীয়া দ্ৰাক্ষালতা; তাত প্রচুৰ ফল ধৰে। তাৰ ফল যিমানে বৃদ্ধি পালে, সিমান অধিক বেছি সংখ্যাৰ যজ্ঞবেদী তেওঁ নির্মাণ কৰিলে। তেওঁৰ দেশৰ যিমানে উন্নতি হ’ল, তেওঁ নিজৰ পবিত্র স্তম্ভবোৰ সুন্দৰভাৱে সাজিলে।\n2. তাৰ লোকসকলৰ অন্তৰ প্রৱঞ্চনাপূর্ণ; সেয়ে এতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ দোষৰ বোজা বব লাগিব। যিহোৱাই তেওঁলোকৰ যজ্ঞবেদীবোৰ ভাঙি পেলাব, তেওঁলোকৰ স্তম্ভবোৰ নষ্ট কৰি দিব।\n3. তেতিয়া তেওঁলোকে অৱশ্যেই ক’ব, “আমি যিহোৱাক ভয় নকৰাৰ কাৰণে আমাৰ কোনো ৰজা নাই; কিন্তু ৰজা থাকিলেও, তেওঁ আমাৰ কাৰণে কি কৰিব পাৰিলেহেঁতেন?”\n4. তেওঁলোকে অনেক অনৰ্থক কথা কয়, নিয়ম স্থাপন কৰাৰ সময়ত মিছা শপত খায়; সেয়ে পথাৰৰ মাটিত বিহ গছ গজাৰ নিচিনাকৈ বিচাৰ গজি উঠিছে।\n5. চমৰিয়াত বসবাস কৰা লোকসকলে বৈৎ-আবনৰ দামুৰি-মূর্তিৰ কাৰণে ভয়তে কঁপিছে; সেয়ে তাৰ লোকসকলে শোক কৰিব, সেইদৰে, সেই মূর্তিপূজাত আনন্দিত হোৱা পুৰোহিতসকলেও বিলাপ কৰিব; কাৰণ সেই মূর্তিৰ গৌৰৱ এতিয়া তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা দূৰ কৰা হৈছে।\n6. সেইটো অচূৰীয়ালৈ লৈ যোৱা হ’ব, আৰু মহাৰাজৰ উপহাৰস্বৰূপে তাক দিয়া হ’ব। ইফ্ৰয়িমে লাজ পাব, ইস্ৰায়েলে কাঠৰ মূর্তিক অনুসৰণ কৰাৰ কাৰণে লজ্জিত হ’ব।\n7. পানীয়ে যেনেকৈ কাঠৰ সৰু টুকুৰা উটুৱাই লৈ যায়, চমৰিয়াৰ ৰজাৰ বিনাশ তেনেদৰে হ’ব।\n8. বৈৎ-আবনৰ পূজাৰ ওখ ঠাইৰ মঠবোৰ অর্থাৎ ইস্ৰায়েলৰ পাপময় ঠাইবোৰ ধ্বংস হ’ব। কাঁইটীয়া বন আৰু গছবোৰ গজি উঠি সেইবোৰৰ যজ্ঞবেদীবোৰ ঢাকি পেলাব; তেতিয়া তেওঁলোকে পৰ্ব্বতবোৰক ক’ব, “আমাক ঢাকি পেলোৱা!” সৰু সৰু পাহাৰবোৰক ক’ব, “আমাৰ ওপৰত পৰা!”\n9. যিহোৱাই কৈছে, “হে ইস্ৰায়েল, গিবিয়াত থকা দিনৰে পৰা তুমি পাপ কৰি আহিছা; পাপৰ মাজতেই তোমালোক থাকি গ’লা; গিবিয়াত যুদ্ধই জানো অধর্মচাৰীবোৰক লগ নাপাব?\n10. যেতিয়াই মোৰ ইচ্ছা হয়, তেতিয়াই মই উচ্ছৃঙ্খল লোকসকলক শাস্তি দিবলৈ আহিম; তেওঁলোকৰ দুটা পাপৰ কাৰণে তেওঁলোকক শাস্তি দিবলৈ তেওঁলোকৰ অহিতে বিভিন্ন জাতিবোৰক একত্রিত কৰা হব।\n11. ইফ্ৰয়িম এক শিক্ষা পোৱা চেঁউৰী গৰু, যি শস্য মৰণা মাৰিবলৈ ভাল পায়। মই তাইৰ সুন্দৰ ডিঙিত যুঁৱলি দিম, মই ইফ্ৰয়িমৰ ওপৰত এক যুঁৱলি দিম; যিহূদাই নাঙল টানিব, যাকোবে নিজৰ কাৰণে মৈ টানিব।”\n12. তোমালোকে নিজৰ কাৰণে ধাৰ্মিকতাৰ কঠীয়া সিচাঁ, প্রেমৰ শস্য দোৱা, পতিত ভূমি চহোৱা; যিহোৱাক বিচাৰিবৰ সময় হৈছে। যেতিয়া তোমালোকে তেনে কৰিবা, তেতিয়া যিহোৱাই আহি তোমালোকৰ ওপৰত ধাৰ্মিকতাৰূপ বৃষ্টি বৰষাব।\n13. কিন্তু তোমালোকে দুষ্টতাৰ ভূমি চহালা, অন্যায়ৰ শস্য চপালা, ছলনাৰ ফল ভোগ কৰিলা; তোমালোকে নিজৰ শক্তি আৰু অনেক সৈন্যবোৰৰ ওপৰত ভাৰসা কৰিছা।\n14. সেই কাৰণে তোমাৰ লোকসকলৰ মাজত যুদ্ধৰ কোলাহল উঠিব, তোমালোকৰ সকলো দুর্গবোৰ বিনষ্ট হ’ব। যেনেকৈ চলমনে যুদ্ধৰ দিনা বৈৎ-অৰ্বেলক ধ্বংস কৰিছিল। সেই সময়ত ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ সৈতে মাকসকলক আছাৰি ছিৰা-ছিৰ কৰা হৈছিল।\n15. হে বৈৎএল, তোমালোকলৈকো তেনেদৰে ঘটিব। কাৰণ তোমাৰ দুষ্টতা অতি বেছি। ৰাতিপুৱা হ’লে ইস্ৰায়েলৰ ৰজাক সম্পূর্ণকৈ ধ্বংস কৰা হ’ব।\n13. তুমিয়েই মোৰ অন্তর্ভাগ সৃষ্টি কৰিলা, তুমি মোক মাতৃৰ গৰ্ভতে গঠন কৰিলা।\n14. মই তোমাৰ প্ৰশংসা কৰোঁ; কিয়নো মই অতি বিস্ময় আৰু আশ্চর্যজনক ভাৱে নিৰ্ম্মিত হলোঁ; তোমাৰ কাৰ্যবোৰ আচৰিত, তাক মই ভালদৰেই জানো।\n15. যেতিয়া মোক গোপন স্থানত গঠন কৰা হৈছিল, যেতিয়া মই পৃথিৱীৰ অধঃস্থানত চমৎকাৰ ৰূপে গঢ় লৈছিলোঁ, তেতিয়াও মোৰ দেহ তোমাৰ পৰা লুকাই থকা নাছিল।\n16. তোমাৰ চকুৱে জন্মৰ আগেয়েই মোৰ শৰীৰৰ গঠনহীন প্রকৃতি দেখিলে, তোমাৰ পুস্তকত সকলো লিখা আছিল; মোৰ কাৰণে যি দিনবোৰ নিৰূপিত কৰা হৈছিল, সেই দিনবোৰ সেই সময়ত আৰম্ভই হোৱা নাছিল।\n21. যি জনে নিজৰ দাসক যৌৱন কালৰে পৰা প্রশ্রয় দিয়ে, ইয়াৰ কাৰণে সেই দাসে শেষত সমস্যাত পেলায়।\n৩ যোহন 1:1-14\n1. যি জনক মই সত্যৰে প্ৰেম কৰোঁ, সেই জন প্ৰিয় পৰিচাৰক গায়ৰ সমীপলৈ৷\n2. হে প্ৰিয়জন, আপোনাৰ জীৱাত্মা যেনে কুশলপ্ৰাপ্ত, তেনেকৈ সকলো বিষয়তে আপোনাৰ কুশল আৰু সু-স্বাস্থ্য হওক, এই মোৰ প্ৰাৰ্থনা।\n3. যেতিয়া ভাই সকলে আহি আপোনাৰ অন্তৰত থকা সত্যৰ বিষয়ে, অৰ্থাৎ আপুনি যে সত্যক ধৰি ৰাখি জীৱন-যাপন কৰি আছে, সেই বিষয়ে সাক্ষ্য দিয়াত, মই অতিশয় আনন্দিত হ’লোঁ।\n4. মোৰ সন্তান সকল সত্যত চলাৰ বাৰ্তা শুনিলে যি আনন্দ জন্মে, সেই বিষয়তকৈ অধিক আনন্দ মোৰ আন ক’ত নাই।\n5. হে প্ৰিয়, আপুনি ভাই আৰু অচিনাকি ভাই সকলৰ কাৰণে যেতিয়া কর্ম কৰিলে, সেয়া আছিল আপোনাৰ বিশ্বস্তাৰ অনুশীলন,\n6. তেওঁলোকে আপোনাত জন্ম হোৱা প্ৰেমক দেখিলে আৰু সাক্ষ্য ৰূপে মণ্ডলীৰ সন্মুখত আপোনাৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে সাক্ষ্য দিলে। ঈশ্ৱৰ সন্তুষ্ট হোৱাকৈ তেওঁলোকৰ যাত্ৰা পথত আপুনি আগবঢ়াই সাহায্য কৰি ভালেই কৰিলে৷\n7. কিয়নো তেওঁলোকে অনা-ইহুদী সকলৰ পৰা একো নলৈ, প্ৰভুৰ নামৰ কাৰণে ওলাই গৈছিল।\n8. এতেকে আমি সত্যৰ সহকাৰী হ’বলৈ, এনে লোক সকলক প্ৰতিপালন কৰা উচিত।\n9. মই মণ্ডলীলৈ কিছু কথা লিখিছিলো; কিন্তু তেওঁলোকৰ মাজত প্ৰাধান্যৰ অভিলাষী দিয়ত্ৰিফিয়ে মোৰ ক্ষমতা স্বীকাৰ নকৰে।\n10. এই কাৰণে মই যদি যাওঁ, তেতিয়া তেওঁ কৰা সকলো কর্ম মই তেওঁক সোঁৱৰাম, তেওঁ আমাৰ বিৰুদ্ধে হাস্যকৰ ভাবে অসৎ কথাবোৰ কয়; আৰু এই কর্মবোৰৰ সৈতে কোনো কৰ্মসূচী নথকাত, তেওঁলোকে নিজেও ভাই সকলক গ্ৰহণ নকৰে আৰু গ্ৰহণ কৰিব খোজা সকলোকো বাৰণ কৰি মণ্ডলীৰ পৰা বাহিৰ কৰে।\n11. হে প্ৰিয়, আপুনি দুষ্কৰ্মৰ অনুকাৰী নহব, কিন্তু সৎ কৰ্মৰ অনুকাৰী হওক। যি জনে সৎ কৰ্ম কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ হয়; যি জনে দুষ্কৰ্ম কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰক দেখাই নাই।\n12. দীমীত্ৰিয় সকলোৰে বাবে সাক্ষ্য, এনে কি, স্বয়ং সত্যৰ দ্বাৰায়ো সাক্ষ্য দিয়া হৈছে; আমিও সাক্ষ্য দিছোঁ; আৰু আমাৰ সাক্ষ্য যে সত্য, সেই বিষয়ে আপুনি জানে।\n13. আপোনালৈ লিখিবৰ বাবে মোৰ অনেক কথা আছিল; কিন্তু চিয়াঁহী আৰু কলমেৰে লিখিবলৈ মই ইচ্ছা নকৰোঁ;\n14. বৰং আশা কৰোঁ যে, আপোনাক অতি সোনকালে দেখিবলৈ পাম আৰু তেতিয়া মুখা-মুখি হৈ কথা-বতৰা পাতিম।


কৰফাঁকিৰ ভয়াৱহ কেলেংকাৰিৰ তথ্য ! কেনেকৈ আঁতৰাইছিল অবৈধ ধনৰ ভাণ্ডাৰ Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nকৰফাঁকিৰ ভয়াৱহ কেলেংকাৰিৰ তথ্য ! কেনেকৈ আঁতৰাইছিল অবৈধ ধনৰ ভাণ্ডাৰ\nগুৱাহাটী: ৰাজ্যত কৰফাঁকিৰ ভয়াৱহ কেলেংকাৰিৰ তথ্য পোহৰলৈ আহিছে। জিএছটিৰ চোৰাংচোৱা সঞ্চালকালয়ে এই কেলেংকাৰিৰ তথ্য পোহৰলৈ আনিছে। সেইমতে জিএছটিক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজ্যত ৩৩৮ কোটি টকাৰ কেলেংকাৰি পোহৰলৈ আহিছে। এই সন্দৰ্ভত ইতিমধ্যে দুজন ব্যক্তিক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে।\nতেওঁলোক হ’ল মেছাৰ্চ মাৰুতী ট্ৰেডাৰ্ছৰ স্বত্বাধিকাৰীৰ অমিত কুমাৰ আৰু মেছাছ বাজৌৰীয়া এছ’চিয়েটৰ স্বত্বাধিকাৰীৰ তথা কৰ পৰামৰ্শদাতা সৌৰভ বাজৌৰীয়া। বাজৌৰীয়া গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ আগত ১৪ জুলাইত তেওঁৰ কাৰ্যালয়ত আয়কৰ বিভাগে অভিযান চলাইছিল। সেই সময়ত বজৌৰীয়াই ঘৰলৈ টেলিফোন কৰি অবৈধ ধন লুকুৱাবৰ বাবে পৰিয়ালক নিৰ্দেশ দিছিল। সেই টেলিফোন বাৰ্তা আহি পৰিছে ‘প্ৰাগ নিউজ’ৰ হাতত।\nকয়লা কিনা-বেচা সন্দৰ্ভত আদায় দিবলগীয়া ধন ভুৱা বিল প্ৰস্তুত কৰিছিল কৰ পৰামৰ্শদাতা সৌৰভ বাজৌৰীয়াই। অমিত কুমাৰে জালিয়াতিৰে কৰা সকলো ব্যৱসায়ক বৈধ ৰূপ দিয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ভুৱা নথি-পত্ৰ প্ৰস্তুত কৰিছিল সৌৰভ বাজৌৰীয়াই।


অসমৰ ক’ত পঢ়িবা কি পঢ়িবা: — Vikaspedia\nঅসমৰ ক’ত পঢ়িবা কি পঢ়িবা:\nহনুমান বক্স সূৰজমল কানৈ কলেজ\nবি বৰুৱা কলেজ:\nICA-পাণবজাৰ আৰু জে এইচ স্কলাৰচ একাডেমী:\nবি এইচ কলেজ, হাউলী:\nআনন্দৰাম বৰুৱা একাডেমী, পাঠশালা:\nপ্ৰাগজ্যোতিকা একাডেমী, তিতাবৰ:\nগুৱাহাটী কমাৰ্চ কলেজ:\nবি বৰুৱা কলেজ, গুৱাহাটী:\nকে চি দাস কমাৰ্চ কলেজ, গুৱাহাটী:\nছল্ট ব্ৰুক একাডেমী:\nঅসমৰ কেইখনমান আইন মহাবিদ্যালয়:\nভাৰতৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য মহাবিদ্যালয়ৰ বিতং বিৱৰণ:\nঅসমৰ বাহিৰৰ আগশাৰীৰ কেইখনমান শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান:\nএতিয়া তোমালোকৰ পৰীক্ষা শেষ হ’ল। পৰীক্ষাৰ ফলাফল দুই এদিনতে প্ৰকাশ হ’ব। বহুতে বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ বাবে সাজু হৈছে। বহুতে পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণও হৈছে। কিন্তু সকলোৰে চিন্তা পৰীক্ষাত পাছ কৰাৰ পাছত কি পঢ়িম? কিহত বা মেজৰ ল’ম? কোন কলেজত কি বিষয়ত মেজৰ লোৱাৰ সুবিধা আছে? কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ত কি কি পঢ়ুৱায়, তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কি কি পঢ়াৰ সুবিধা আছে? এনে এশ একুৰি প্ৰশ্ন। তোমাৰ সুবিধাৰ বাবে আৰু এই একুৰি প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পাবৰ বাবেই তোমালৈ এই শিতান। ইয়াত অসমৰ কেইখনমান মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয়ত কি কি পঢ়িব পাৰি তাৰ সবিশেষ জনোৱা হৈছে তোমাৰ অৰ্হতাৰে ভালপোৱা বিষয় বাছি অধ্যয়নৰ চেষ্টা কৰা।\nDibrugarh Hunuman Box Surajmal Kanoi College, KC Gogoi Path, Dibrugarh 786001, Ph: 0373-2324105.\n১৯৪৫ চনতে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা ঐতিহ্যমণ্ডিত মহাবিদ্যালয় ডিব্ৰুগড় হনুমান বক্স সুৰজমল কানৈ কলেজ বা সংক্ষেপে কানৈ কলেজ। প্ৰথমে ডিব্ৰুগড় কলেজ নামেৰে পৰিচিত এই মহাবিদ্যালয় ১৯৫৭ চনত মহাবিদ্যালয়খনৰ দাতাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। মান্যতা লাভ কৰা ডিব্ৰুগড়ৰ অন্যতম শিক্ষায়তন হনুমান বক্স সুৰজমল কানৈ কলেজ। চহৰখন মাজমজিয়াত থকা এই শিক্ষায়তনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক কলা আৰু বিজ্ঞাপন পাঠ্যক্ৰম কৰাৰো সুবিধা আছে। এই শিক্ষায়তনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰত অধ্যয়ন কৰিব পৰা বিষয়সমূহ: ইংৰাজী, অসমীয়া, বাংলা, এনথ্ৰোপলজি, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ভূগোল, হিন্দী, ইতিহাস, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, দৰ্শন, গণিত, সংস্কৃত, ষ্টেটিছটিকছ আদি। শিক্ষায়তনখনৰ পৰিষ্কাৰ, পৰিচ্ছন্ন আৰু শান্ত পৰিৱেশে শিক্ষা গ্ৰহণৰ এক সুন্দৰ বাতাবৰণ সৃষ্টি কৰিছে। এই শিক্ষায়তনত নামভৰ্তিৰ বাবে আবেদন উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফল ঘোষণাৰ পাছতেই প্ৰদান কৰা হ’ব। ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা এই শিক্ষায়তনত দূৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে হোষ্টেলৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। এই মহিদ্যালয়ত উন্নত গৱেষণাগাৰ আৰু পুথিভঁৰালৰ সুবিধা উন্নত। লগতে আছে অত্যাধুনিক জিমনেছিয়াম। ছাত্ৰছাত্ৰীৰ ভৱিষ্যতে সফল কৰাৰ ক্ষেত্ৰত মহাবিদ্যালয়খনে সকলো ধৰণৰ সুবিধা আগবঢ়োৱাৰ লগতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নিজকে যাতে সুদক্ষ ব্যক্তি হিচাপে গঢ় দিব পাৰে তাৰ বাবে সময়ে সময়ে বিভিন্ন বিষয়ৰ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে। অলপতে অনুষ্ঠিত সাংবাদিকতাৰ কৰ্মশালাত বিবিচিৰ পূব ভাৰত মণ্ডলৰ প্ৰাক্তন মুখ্য সাংবাদিক আৰু ৰয়টাৰ আৰু অলজাজিৰাৰ সাংবাদিক অমৰজ্যোতি বৰাই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়ে। আবেদন প্ৰ-পত্ৰ ৱেবছাইটৰ পৰাও ডাউনলোড কৰিব পাৰি। অথবা হাৰ্ডকপি নিজে কলেজলৈ গৈয়ো আনিব পাৰিবা। ইতিমধ্যে ৱেবছাইটত বিজ্ঞাপন প্ৰকাশিত হৈছে।\nউত্তৰ অসমৰ অন্যতম ঐতিহ্যসম্পন্ন মহাবিদ্যালয় দৰং কলেজত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্যৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্নাতক পাঠ্যক্ৰম পঢ়িব পৰা সুবিধা আছে। মহাবিদ্যালয়খনৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল: ইংৰাজী, অসমীয়া, বাংলা, হিন্দী, সংস্কৃত, ছাইকোলজি, অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, ইতিহাস, শিক্ষা, দৰ্শন, হোম ছায়েন্স, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, গণিত, পৰিসংখ্যা, ভূগোল, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, মেনেজমেন্ট, ফিনান্স আৰু একাউনটেন্সি। এই সমূহ বিষয়ৰ উপৰি নতুনকৈ আৰু অধিক বিষয় অন্তভূৰ্ক্ত কৰা হৈছে। অৱশ্যে এই বিষয়সমূহৰ সকলোতে মেজৰ লোৱাৰ সুবিধা দিয়া হোৱা নাই। যেনে- ছাইকোলজি(মেজৰ), ছচিঅ’লজি, বি এছ চি বায়’টেকনোলজি, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স আদি।\nশিক্ষায়তনখনত অন্যান্য পাঠ্যক্ৰম যেনে ভকেছনেল পাঠ্যক্ৰম হিচাপে আছে কম্পিউটাৰ হাৰ্দৱেৰ, মোবাইল ফোন ৰিপেয়াৰিং আৰু পেৰামেডিকেলৰ পাঠ্যক্ৰম হিচাপে লেবৰেটৰী টেকনিচিয়ান, এ এন এম পাঠ্যক্ৰম আছে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুমোদিত কনজাৰভেচনেল ইকলজিৰ পাঠ্যক্ৰমজ আৰম্ভ কৰা হৈছে। এইবোৰ পাঠ্যক্ৰম এই মহাবিদ্যালয়ত অতি কম খৰচতে পঢ়াৰ সুবিধা লাভ কৰিব পাৰি। আগ্ৰহী শিক্ষাৰ্থীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। মহাবিদ্যালয়খনত ছাত্ৰ বাস এটা, ছাত্ৰী বাস এটা আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সুবিধাৰ্থে পুথিভঁৰালত: প্ৰায় ৪৫,০৫০ গ্ৰন্থ, বিদেশী জাৰ্নেলকে ধৰি বিবিধ বাতৰিকাকত আৰু আলোচনী আছে। এই আটকধুনীয়া পুথিভঁৰালত ই লাইব্ৰেৰীৰ ব্যৱস্থা আছে।\nঅন্যান্য সা-সুবিধা হিচাপে মহাবিদ্যালয়খনৰ নিজস্ব খেলপথাৰ, জিম ক্লাব, কেৰিয়াৰ গাইডেন্স্ৰ চেল, বিজ্ঞানাগাৰ, প্ৰেক্ষাগৃহ আছে। এই শিক্ষায়তনত দুখীয়া মেধাবী শিক্ষাৰ্থীক মাহেকীয়া ষ্টাইপেণ্ড দিয়াৰ ব্যৱস্থা আছে। তদুপৰি আছে বহু কেইটা শিক্ষা বৃত্তি।\nদৰং মহাবিদ্যালয়ে এইবাৰ নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত কিছু সালসলনি কৰিছে। নামভৰ্তিৰ বাবে কাট অফ ৰখা হ’ব। তদুপৰি মহাবিদ্যালয়ৰ সকলোবোৰ বিষয়তে নামভৰ্তিৰ বাবে আসনসংখ্যা বৃদ্ধি কৰা হৈছে। নামভৰ্তি হাইস্কুল শিক্ষান্ত আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ ফলাফল ঘোষণাৰ পাছত নামভৰ্তি প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হ’ব।\nDarrang College, Tezpur, Sunitpur 784001, Ph:03712-220014\nWebsite: www.darrangcollege.org Tezpur.\n১৯৯১ চনতে স্থাপিত কলেজে ইতিমধ্যে ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষ পালন কৰিলে। সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশেৰে শুৱনি এই মহাবিদ্যালয়ে মধ্য অসমৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এক উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যয়ন কৰি যোৱা শিক্ষাৰ্থীয়ে অসম তথা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে।\nসোণাপুৰ মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক স্তৰত কলা, বাণিজ্য আৰু বেচেলৰ অব ভকেচন এই তিনিও শাখাৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল- ভূগোল, অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি, শিক্ষা, ইতিহাস, দৰ্শন, সংস্কৃত, হিন্দী, অসমীয়া, ইংৰাজী।\nবাণিজ্য শাখাৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল:\nএকাউনটেন্সী, বিজিনেছ মেনেজমেন্ট।\nবেচেলৰ অব ভকেচন: বৃত্তিমুখী এই পাঠ্যক্ৰমত আছে ৰিটেইল মেনেজমেন্ট এণ্ড আই টি, থিয়েটাৰ এণ্ড ষ্টেজ ক্ৰাফট, টুৰিজিম এণ্ড ট্ৰেভেল মেনেজমেন্ট। মহাবিদ্যালয়খনৰ মুঠ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় দুহেজাৰ। শিক্ষকৰ সংখ্যা ৫৩।\nএক অত্যাধুনিক পুথিভঁৰাল আছে। এই পুথিভঁৰালত থকা গ্ৰন্থৰ সংখ্যা ১২,৪১৮। জাৰ্ণেলৰ সংখ্যা ১৪, বাতৰিকাকতৰ সংখ্যা ১০।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সুবিধাৰ বাবে হোষ্টেলৰ ব্যৱস্থা আছে। তদুপৰি আছে এটি ষ্টেডিয়া, আটকধুনীয়া মিউজিয়াম আৰু অডিটৰিয়াম। নাকৰ ৰেংক বি গ্ৰেড(২.৫৮)।\nSonapur College, Milanpur, P.O: Sonapur\nDist: Kamrup, Pin: 782402\nPhone No: 9435354374\n১৯৬৭ চনতে স্থাপিত ছয়দুৱাৰ কলেজত কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য এই তিনিওটা শাখাতে অধ্যয়নৰ সুবিধা আছে। এই মহাবিদ্যালয়ে উত্তৰ অসমৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এক উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে।\nগহপুৰৰ ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য এই তিনিও শাখাতে স্নাতক স্তৰলৈকে অধ্যয়ন কৰিব পাৰি।\nস্নাতক স্তৰৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল: অসমীয়া, বড়ো, ইংৰাজী, অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি, শিক্ষা, ইতিহাস, হিন্দী, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, গণিত, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, একাউনটেন্সি, ফিনান্স আৰু মেনেজমেন্ট আদি।\nইয়াৰ উপৰি এই মহাবিদ্যালয়ত আছে বৃত্তিমূলক তিনিবছৰীয়া বি ভক বা বেচেলৰ অব ভকেচন হিচাপে আছে মেডিকেল লেবৰেটৰী টেকনিচিয়ান আৰু মাছ মেডিয়া।\nকমিউনীত কলেজৰ অধীনত আছে নাৰ্চিং এণ্ড হেলথ কেয়াৰ, থিয়েটাৰ ষ্টেজ ক্ৰাফট এণ্ড এক্টিং।\nমহাবিদ্যালয়খনৰ মুঠ শিক্ষাৰ্থীৰ সংখ্যা ২৫৩৯।\nশিক্ষাৰ্থীৰ মুঠ সংখ্যা: ৭৭।\nমহাবিদ্যালয়খনত অধ্যয়নৰত শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে হোষ্টেলৰ সুন্দৰ ব্যৱস্থা আছে। আটক ধুনীয়া পুথিভঁৰালত আছে ২৫০০০ খন গ্ৰন্থ, নিয়মীয়া জাৰ্নেলৰ সংখ্যা ৪২। বাতৰিকাকতৰ সংখ্যা ৮।\nছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ত নিজস্ব অডিটৰিয়াম, খেলপথাৰ লেবৰেটৰী আদি সকলো সুবিধা আছে।\nস্নাতক স্তৰত কাট অফ মাৰ্কৰ ভিত্তিত নামভৰ্তি কৰা হ’ব। ১ জুনৰ পৰা প্ৰ-পত্ৰ পদান কৰা হ’ব।\nDist Biswanath, Phone No: 03715-243158(O), 9435187475\n১৯৪৪ ৮চনতে স্থাপিত নগাঁও কলেজত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য পাঠ্যক্ৰম পঢ়াৰ সুবিধা আছে। মহাবিদ্যালয়খনৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল: অসমীয়া, ইংৰাজী, বাংলা, হিন্দী, সংস্কৃত, আৰবী, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি, ইতিহাস, শিক্ষা, দৰ্শন, ভূগোল, পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান, গণিত, ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, জীৱ বিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, একাউনটেন্সি, মেনেজমেন্ট, ফিনান্স।\nনগাঁও মহাবিদ্যালয়ত স্নাতকোত্তৰ পৰ্যায়ত কলা আৰু বিজ্ঞান শাখাৰ বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম কৰাৰ সুবিধা আছে। স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমকেইটা হ’ল: বুৰঞ্জী, ইংৰাজী, দৰ্শন, শিক্ষা, ৰসায়ন বিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান আৰু অসমীয়া।\nমধ্য অসমৰ মধ্যমনি এই মহাবিদ্যালয়ত বিদেশী ৮ভাষা শিকাৰো সুবিধা আছে। এই ভাষাকেইটা হ’ল জাৰ্মান ভাষা, ফৰাচীভাষা আৰু চীনা ভাষা। এনেধৰণৰ পাঠ্যক্ৰমৰ জৰিয়তে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে সহজে বিদেশী কোম্পানীত চাকৰি কৰাৰ সুবিধা লাভ কৰিব পাৰে।\nমহাবিদ্যালয়খনত ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুকলি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত শিক্ষা বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম কৰাৰ সুবিধা আছে। তদুপৰি ইনষ্টিটিউট অব ডিষ্টেন্স অপেন লাৰ্ণিঙ IDOLৰ জৰিয়তে এম কম, টুৰিজিম, কম্পিউটাৰ ৱাটাৰ এণ্ড ছইল এনালাইছিছৰ সুবিধা আছে। মহাবিদ্যালয়খনত প্ৰায় ৫২,৫০০ গ্ৰন্থ, জাৰ্নেল ১৬ আৰু বাতৰিকাকত ১৮ আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সুবিধাৰ্থে এটা ছাত্ৰ নিবাস আৰু এটা ছাত্ৰী নিবাস আছে। জুন মাহৰ ১ তাৰিখৰ পৰা প্ৰ-পত্ৰ দিয়া হ’ব।\nNagaon, Pin: 782001\nজাগীৰোড মইহাবিদ্যালয়ত কলা আৰু বিজ্ঞানৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক স্তৰৰ পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণৰ ব্যৱস্থা আছে। লগতে আছে বৃত্তিমুখী স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম। এই বছৰৰ পৰা মহাবিদ্যালয়ত আৰম্ভ কৰা হৈছে বেচেলৰ অব ভকেচন বা বি ভক(B Vok) পাঠ্যক্ৰম। বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত প্ৰদান কৰা বি ভক পাঠ্যক্ৰমত আছে মেনেজমেন্ট আৰু এন্টাৰটেইনমেন্ট(অভিনয়)।\nমহাবিদ্যালয়খনৰ মেজৰ বিষয়: অসমীয়া, ইংৰাজী, হিন্দী, বাংলা, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি, ভূগোল, শিক্ষা, গণিত, পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, জীৱ বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিদ্যা আদি।\nট্ৰেভেল এণ্ড টুৰিজিমৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম, ভকেছনেল পাঠ্যক্ৰম হিচাপে আছে কম্পিউটাৰ এপ্লিকেছন, কমিউনিটি কলেজৰ অধীনত মুকলি কৰা হৈছে এডভান্স ফেছন ডিজাইনিং, পেপাৰ এণ্ড পাল্প টেকনোলজি আদি।\nমহাবিদ্যালয়খন হোষ্টেল: এটা ছাত্ৰাবাস আৰু এটা ছাত্ৰীবাসৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষাৰ্থীৰ সুবিধাৰ্থে মহাবিদ্যালয়খনৰ পুথিভঁৰালত: প্ৰায় ১৫,০০০ গ্ৰন্থ, বহুতো জাৰ্নেল, আৰু বাতৰিকাকত আছে।\nমহাবিদ্যালয়খনৰ লেবৰেটৰী, নিজা খেলপথাৰ, অত্যাধুনিক অডিটৰিয়াম, ডিজেটেল লাইব্ৰেৰী আদি আছে।\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঘোষণাৰ এমাহৰ ভিতৰত সকলো নামভৰ্তি সম্পূৰ্ণ হ’ব।\nJagiroad College, Town Jagiroad,\n১৯৪৩ চনতে স্থাপিত বি বৰুৱা কলেজে অসমৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এক উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যয়ন কৰি যোৱা শিক্ষাৰ্থীয়ে অসম তথা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ আনকি বিদেশতো প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে।\nবি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰত কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য এই তিনিও শাখাতে অধ্যয়ন কৰিব পাৰি। স্নাতক স্তৰৰ মেজৰ বিষয়সমূহ হ’ল: পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, গণিত, অৰ্থনীতি, ৰাজনীতি, শিক্ষা, ইতিহাস, দৰ্শন, সংস্কৃত, হিন্দী, অসমীয়া, ইংৰাজী আদি।\nএই কলেজখনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰু বি বি এ অধ্যয়ন কৰিব পাৰি। সম্প্ৰতি ডুৱেল ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা বি বৰুৱা কলেজখনত পোষ্ট গ্ৰেজুৱেট ডিপ্লমা ইম বিজিনেছ মেনেজমেন্ট, জাৰ্নেলিজিম এণ্ড মাছ কমিউনিকেচন, পোষ্ট গ্ৰেজুৱেট ডিপ্লমা ইন কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচন আৰু ৰিহেবিলিটেচন কাউন্সিলৰ অধীনত স্পেচিয়েল এডুকেচনৰ পাঠ্যক্ৰম কৰাৰ সুবিধা আগবঢ়াইছে। মহাবিদ্যালয়খনৰ স্নাতক স্তৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় মুকলি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জৰিয়তে স্নাতক স্তৰৰ বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। বেচেলৰ অব ছচিয়েল ৱৰ্ক আদি কৰাৰ সুবিধা আছে। সম্পূৰ্ণ মেধাৰ ভিত্তিত নামভৰ্তি কৰা এই কলেজখনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী তিনিহেজাৰৰো অধিক।\nচল্লিচ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰন্থ, ১৪ খন বাতৰিকাকত আৰু ২০ খন জাৰ্ণেল।\nশিক্ষায়তনখনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী উভয়ৰে বাবে হোষ্টেলৰ বিশেষ ব্যৱস্থা আছে। নিজস্ব বিজ্ঞানাগাৰ, খেলপথাৰ, প্ৰেক্ষাগৃহ আদিৰ সুবিধা থকা মহাবিদ্যালয়খনৰ শিক্ষকৰ সংখ্যা ১১০।\nB Baruah College, Dr. BB Road, Near Nehru Stadium, Guwahati 781007, Ph:2543538\n১৯৬৯ চনতে স্থাপিত বিজনী কলেজে অসমৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এক উল্লেখযোগ্য বৰঙণি আগবঢ়াই আহিছে। এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অধ্যয়ন কৰি যোৱা শিক্ষাৰ্থীয়ে অসম তথা দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ আনকি বিদেশতো প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছে।\nবিজনী মহাবিদ্যালয়ত কলা আৰু বিজ্ঞান শাখাত অধ্যয়ন কৰিবপৰা সুবিধা আছে। উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু স্নাতক পাঠ্যক্ৰম পঢ়িবৰ সুবিধা থকা এই মহাবিদ্যালয়ৰ স্নাতক স্তৰত দৰ্শন, ইংৰাজী, অসমীয়া, হিন্দী, বড়ো, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, বুৰঞ্জী আদি বিষয়ত অধ্যয়নৰ সুবিধা আছে। স্নাতক জেনেৰেল পাঠ অধ্যয়নৰো সুবিধা আছে।\nএই মহাবিদ্যালয়খনত স্নাতক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ লগতে অন্যান্য বৃত্তিমূলক পাঠ্যক্ৰম যেনে: কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ মেইনটেনান্স এণ্ড নেটৱৰ্কিঙৰ চাৰ্টিফিকেট পাঠ্যক্ৰম কৰাৰ সুবিধা আছে। মেধাৰ ভিত্তিত নামভৰ্তি কৰা এই কলেজখনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী প্ৰায় দুহেজাৰ পাঁচশ। এই শিক্ষায়তনত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ বাবে ন্যূনতম ৪০ শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰাতো অতি প্ৰতিজনীয়। স্নাতক স্তৰত আসন খালী থকালৈকে নামভৰ্তিৰ সুবিধা পাবা।\nপুথিভঁৰালত থকা কিতাপৰ সংখ্যা ৩৩৬৪২। জাৰ্ণেলৰ সংখ্যা ৯।\nশিক্ষায়তনখনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী উভয়ৰে বাবে হোষ্টেলৰ বিশেষ ব্যৱস্থা আছে। নিজস্ব বিজ্ঞানগাৰ, খেলপথাৰ, বীৰেন্দ্ৰগিৰি বসুমাতাৰী প্ৰেক্ষাগৃহ আদিৰ সুবিধা থকা মহাবিদ্যালয়খনৰ শিক্ষকৰ সংখ্যা ৫১।\nBijni College, Bijni, Chirang, BVTAD, Guwahati 781007, Ph: 2543538,\nগোলাঘাট জিলাৰ অন্যতম শিক্ষায়তন হ’ল ফৰকাটিং মহাবিদ্যালয়। এই শিক্ষায়তনত কেৱল কলা শাখাৰ লগতে এইবাৰৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাতো অধ্যয়ন কৰাৰ সুবিধা আগবঢ়োৱা হৈছে। এই শিক্ষায়তনত মেজৰ ল’ব পৰা বিষয়সমূহ হৈছে: অসমীয়া, ইংৰাজী, অৰ্থনীতি, শিক্ষা, বুৰঞ্জী, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, ছচিঅ’লজি, ভূগোল আদি। আসন-সংখ্যা উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰথম বৰ্ষ ২০০, স্নাতক প্ৰথমবৰ্ষ ২০০।\nঅন্যান্য পাঠ্যক্ৰমৰ সা-সুবিধা:\nফৰকাটিং মহাবিদ্যালয়ত নেচনেল স্কিন ডেভেলপমেন্ট কৰ্পোৰেচনৰ অধীনত মেডিকেল ইৰ্মাজেন্সি বেছিকৰ এটি পাঠ্যক্ৰম চলি আছে। তদুপৰি বিভিন্নধৰণৰ ভকেচনেল পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণৰ সুবিধা আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে আছে শীত-তাপ নিয়ন্ত্ৰিত আধুনিক পুথিভঁৰালৰ ব্যৱস্থা। এই পুথিভঁৰালত প্ৰায় ৭,০০০ খন গ্ৰন্থ আছে।\nFurkating College, Golaghat-786510.\nআজিৰ প্ৰায়ভাগ যুৱক-যুৱতীয়ে উপযুক্ত শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈয়ো, নিজক উপাৰ্জনমুখীৰূপে গঢ়ি তুলিব পৰা নাই। কিন্তু সঠিক পৰিকল্পনা আৰু দিক নিৰ্ণয়ৰ যোগেদি এই নিৱনুৱা সমস্যা সমাধান বহু পৰিমাণে লাঘৱ কৰিব পাৰি। বৰ্তমান প্ৰায়বোৰ ঠাইত বৃত্তিমুখী কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণৰ মাজেৰে ল’ৰা-ছোৱালীবোৰক প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত কৰি বিভিন্ন বিষয়ত নিয়োগৰ সুবিধা কৰি দিয়াৰ অনুষ্ঠান গঢ়ি উঠিছে। এনে অনুষ্ঠানৰ ভিতৰত এটা হ’ল গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰ ডেনিছ ৰোডত অৱস্থিত ICA-শাখা। ইয়াত কম্পিউটাৰৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞানৰ যোগেদি একাউন্টছ আৰু ফাইনেন্সৰ কেৰিয়াৰ প্ৰদান কৰে। বিগত পঁচিশ বছৰ ধৰি ICA-ই কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য বিভাগৰ উভয় শাখাৰ মুঠ এক লাখ পঞ্চাছ হাজাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ভাৰতৰ বিভিন্ন নগৰ আৰু চহৰৰ বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানত নিযুক্তি দিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই শিক্ষায়তনৰ বিভিন্ন বিষয়সমূহ হ’ল:\nComputerised Spplication, Advanced Accounts Financian Accounting Package, Tally, ERP & Telly, Payroll, VAT, Service, Tex Exercise, Spoken English, Import Export, ERP, Share Market, Bank PO, আৰু Personality Development-ৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান।\nৰাজ্য চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা BPL-অৰ্থাৎ দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলৰ লোকসকলক বিনামূলীয়া প্ৰশিক্ষণ দিবৰ বাবে এখন আঁচনি হাতত লৈছে। এই ক্ষেত্ৰতো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে যোগাযোগ কৰিব পাৰে।\n২০১১ চনত স্থাপিত গুৱাহাটীৰ জে এইচ স্কলাৰচ একাডেমী আৰু জুনিয়ৰ কলেজ জে এইচ স্কলাৰছ ছচাইটিৰ অধীনত মুকলি কৰা হৈছে। এই মহাবিদ্যালয়ত কলা আৰু বাণিজ্য দুয়োটা শাখাতে পাঠ অধ্যয়নৰ সুবিধা আছে। মাধ্যম অসমীয়া আৰু ইংৰাজী। অভিজ্ঞতা সম্পন্ন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে পাঠদান কৰায়। ২০১২ চনৰ পৰা ইয়াৰ শিক্ষাৰ্থীয়ে যথেষ্ট সুখ্যাতিৰে ফলাফল দেখুৱাবলৈ সক্ষম হৈছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ কেৰিয়াৰৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়ি যোৱাৰ সুবিধাৰ বাবে চেমিনাৰ, এডুকেচনেল টুৰ আদিৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। কম মাচুলেৰে মহাবিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰৰ বিনামূলীয়া পাঠদান কৰা হয়। স্কলাৰছ ছচাইটিৰ অধীনত প্ৰতি বছৰে পঞ্চাশ জন ছাত্ৰক যিসকলে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈ স্কলাৰছ একাডেমীত নামভৰ্তি কৰে তেওঁলোকক বিনামূলীয়াকৈ নামভৰ্তিৰ সুবিধা দিয়া হয়।\nJH Scholars Academy, Gunavi Narayan Academy, 3rd Floor Near BIO Denish Road, Panbazar, Guwahati-781001.\nশাখা- কলা, বিজ্ঞান।\nৱেবছাইট- cotton college.org.in\nঠিকনা- কলেজ হোষ্টেল ৰোড, পাণবজাৰ, গুৱাহাটী।\nবিষয়- নৃতত্ত্ব, আৰবী, অসমীয়া, বেংগলী, বড়ো, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স এণ্ড আই টি, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, শিক্ষা, ইংৰাজী, প্ৰাণীবিজ্ঞান, ভূগোল, ভৃতত্ত্ব, হিন্দী, বুৰঞ্জী, গণিত, পাৰ্চী, দৰ্শন, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, সংস্কৃত, পৰিসংখ্যা ইত্যাদি।\nৰামানুজন জুনিয়ৰ কলেজ:\nশাখা- কলা আৰু বিজ্ঞান।\nঠিকনা- বি এম ৰোড, আমোলাপট্টি, নগাঁও।\nআসন- কলা- ৩২০\nঅৰ্হতা- বিজ্ঞান শাখাত নামভৰ্তিৰ বাবে ৭৫ শতাংশ নম্বৰসহ উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব। কলা শাখাৰ বাবে ৫০ শতাংশ নম্বৰসহ উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব।\nবিষয়- বিজ্ঞান- ইংৰাজী, আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা(অসমীয়া, বিকল্প ইংৰাজী, বেংগলী আৰু হিন্দী), ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, গণিত, জীৱবিজ্ঞান, পৰিসংখ্যা, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স।\nকলা- ইংৰাজী, আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা(অসমীয়া, বিকল্প ইংৰাজী, বেংগলী, হিন্দী) অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, শিক্ষা, তৰ্কশাস্ত্ৰ আৰু দৰ্শন, সমাজশাস্ত্ৰ, ঐচ্ছিক অসমীয়া, সংস্কৃত, ভূগোল, বুৰঞ্জী।\nশাখা- কলা, বাণিজ্য, বিজ্ঞান।\nপাঠ্যক্ৰম- উচ্চতৰ মাধ্যমিক, বি এ, বি কম, বি এছ চি।\nঠিকনা- হালাপুখুৰী, বৰপেটা-হাউলী ৰোড।\nআসন- উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰতিটো শাখাত ১৫০খনকৈ। স্নাতক কলা আৰু বাণিজ্য শাখাত ৩০০ কৈ। বিজ্ঞান শাখাত ১৫০খন আসন।\nবিষয়- ইংৰাজী, আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা(অসমীয়া, বেংগলী, হিন্দী, বড়ো বিকল্প ইংৰাজী), অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, তৰ্কশাস্ত্ৰ আৰু দৰ্শন, বুৰঞ্জী, গণিত, সংস্কৃত, আৰবী, ঐচ্ছিক অসমীয়া, ঐচ্ছিক বড়ো, পৰিসংখ্যা, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স এণ্ড এপ্লিকেচন, ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, জীৱবিজ্ঞান, বাণিজ্য শাখাৰ বিভিন্ন বিষয়সমূহ।\nশাখা- কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য।\nঠিকনা- লাচিত নগৰ, পাঠশালা, বৰপেটা।\nবিষয়- ইংৰাজী, আধুনিক ভাৰতীয়া ভাষা(অসমীয়া, বড়ো, হিন্দী), অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, শিক্ষা, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, গণিত, জীৱ বিজ্ঞান, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স, ভূগোল, বুৰঞ্জী, নৃতত্ত্ব, দৰ্শন, বাণিজ্য শাখাৰ অন্যান্য বিষয়সমূহ।\nঠিকনা- তিতাবৰ, যোৰহাট।\nপাঠ্যক্ৰম- উচ্চতৰ মাধ্যমিক, আই আই টি জে ই ই, নীট আৰু এইমছৰ বাবে ফাউণ্ডেচন ক’ৰ্ছ।\nচৰকাৰী পলিটেকনিকসমূহত কাৰিকৰী শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব বিচৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসম আভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠান, গাৰ্লছ পলিটেকনিক, বঙাইগাঁও, শিলচৰ, নগাঁও, ডিব্ৰুগড় আৰু ডিফু পলিটেকনিক, POWI, যোৰহাট, ৰেচিডেন্সিয়েল গাৰ্লছ পলিটেকনিক, আছাম টেক্সটাইল ইনষ্টিটিউট আদিত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ইন্টাৰনেটত এইসমূহ পলিটেকটিকৰ সবিশেষ তথ্য উপলব্ধ।\nঠিকনা- মহাভৈৰৱ পৰোৱা ৰোড, তেজপুৰ।\nআসন- (উচ্চতৰ মাধ্যমিক)\n(স্নাতক, মেজৰ) বিজ্ঞান- ২০০\n(স্নাতক, সাধাৰণ)বিজ্ঞান- ১০০\nবিষয়- ইংৰাজী, অসমীয়া, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, শিক্ষা, বেংগলী, বুৰঞ্জী, ভূগোল, দৰ্শন, সংস্কৃত, হিন্দী, গণিত, পৰিসংখ্যা, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, বাণিজ্য আদি।\nঠিকনা- আৰ জি বৰুৱা ৰোড, গুৱাহাটী।\nআসন- উচ্চতৰ মাধ্যমিক- ৪৫০\nবি কম- ৬০০\nএম কম- ১২০\nবি বি এ- ৬০\nএম বি এ- ৬০\nপি জি ডি চি এ- ৩০\nবিষয়- একাউটেন্সী বিজনেছ মেনেজমেন্ট, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, গণিত আৰু পৰিসংখ্যা, অসমীয়া, ইংৰাজী, তথ্য-প্ৰযুক্তি, পৰিৱেশ বিজ্ঞান, আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা ইত্যাদি।\nশাখা- বিজ্ঞান, কলা, বাণিজ্য\nঠিকনা- ড° বি বৰুৱা ৰোড, উলুবাৰী, গুৱাহাটী\nআসন- উচ্চতৰ মাধ্যমিক\nস্নাতক, কলা- ১,০৪১\nবি এছ চি আইটি- ৫৬\nবি বি এ- ৭৭\nএম এছ চি- ৭২(উদ্ভিদ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণীবিজ্ঞান)\nবিষয়- অসমীয়া, বেংগলী, ইংৰাজী, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, শিক্ষা, বুৰঞ্জী, গণিত, দৰ্শন, পৰিসংখ্যা, সংস্কৃত, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, প্ৰাণীবিজ্ঞান, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, বাণিজ্য ইত্যাদি।\nঠিকনা- ছাত্ৰীবাৰী, গুৱাহাটী\nআসন- উচ্চতৰ মাধ্যমিক- ৩০০\nবি কম- ৪৫০\nবি চি.এ- ২৫\nবি বি এ- ৫০\nবিষয়- ইংৰাজী, আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা/বিকল্প ইংৰাজী, একাউন্টেন্সী, বিজনেছ ষ্টাডিজ, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, বেংকিং, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স এণ্ড এপ্লিকেচন, কমাৰ্চিয়েল এৰিথমেটিক এণ্ড এলিমেন্টছ অব ষ্টেটিষ্টিকছ ইত্যাদি।\nশাখা-কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য\nঠিকনা- বৈৰাগীমঠ, ডিব্ৰুগড়\nবিষয়- বিজ্ঞান- ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, গণিত, জীৱবিজ্ঞান, কম্পিউটাৰ ছায়েন্স এণ্ড এপ্লিকেচন, পৰিসংখ্যা।\nকলা- শিক্ষা, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, পৰিসংখ্যা আৰু গণিত।\nবাণিজ্য- বিজনেছ ষ্টাডিজ, একাউন্টেন্সী, অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, গণিত, বেংকিং।\nদশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আই টি আইত নামভৰ্তি কৰি বিভিন্ন ট্ৰেডত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। এনে বৃত্তিমুখী শিক্ষাৰ দ্বাৰা নিয়োগৰ সম্ভাৱনা প্ৰবল। বৰ্তমান সময়ত বিভিন্ন চৰকাৰী বিভাগ আৰু কোম্পানীত আই টি আইৰ চাৰ্টিফিকেটধাৰী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে। গুৱাহাটীৰ লগতে নগাঁও, ধুবুৰী, তিনিচুকীয়া, ধেমাজি, তেজপুৰ, গোলাঘাট, গোৱালপাৰা, বৰপেটা, বঙাইগাঁও, শিবসাগৰ, মৰিগাঁও, কৰিমগঞ্জ, ডিমা হাছাও আদি বহু স্থানত এনে ঔদ্যোগিক প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান আছে।\n১) এন ই এফ ল কলেজ, গুৱাহাটী\n২)জে বি ল কলেজ, গুৱাহাটী\n৩)দিছপুৰ ল কলেজ, গুৱাহাটী\n৪)এ কে চন্দা ল কলেজ, কাছাৰ\n৫)বৰপেটা ল কলেজ\n৬)ধুবুৰী ল কলেজ\n৭)ডিব্ৰুগড় ল কলেজ\n৮)গোৱালপাৰা ল কলেজ\n৯)নগাঁও ল কলেজ\n১০)তেজপুৰ ল কলেজ\n১১)তিনিচুকীয়া ল কলেজ\n১২)উত্তৰ লক্ষীমপুৰ ল কলেজ\nইয়াৰ উপৰি অসমৰ প্ৰায় আটাইকেইখন বিশ্ববিদ্যালয়তে আইন বিভাগ আছে।\nইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ প্ৰতি আগ্ৰহী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসম ইঞ্জীনিয়াৰিং কলেজ, যোৰহাট ইঞ্জিনীয়াৰিং কলেজ, JIST, বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম ইঞ্জিনীয়াৰিং কলেজ, আই আই টি গুৱাহাটী, এন আই টি শিলচৰ, অসম বিশ্ববিদ্যালয় GIMT গুৱাহাটী, গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আভিযান্ত্ৰিক আৰু কাৰিকৰী শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান, GIMT তেজপুৰ আদিত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। তাৰ বাবে প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব। প্ৰয়োজনীয় অৰ্হতা আৰু বিতং তথ্য অসম কাৰিকৰী শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ ৱেবছাইট www.dteassam.in ত চাব পাৰে।\nইচ্ছুক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ৰেচম খণ্ডত উপযুক্ত প্ৰশিক্ষণেৰে কেৰিয়াৰ নিৰ্বাচন কৰিব পাৰে। যোৰহাটৰ তিতাবৰত থকা ৰেচম প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানত ইচ্ছুক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। তাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অৰ্হতা তথা বিতং তথ্য এই ঠিকনাত যোগাযোগ কৰিলে লাভ কৰিব পাৰিব। ছেৰিকালচাৰ ট্ৰেইনিং ইনষ্টিটিউট, বগাৰ গাঁও, তিতাবৰ, যোৰহাট- ৭৮৫৬৩০।\nদেশৰ কাৰিকৰী শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান গুৱাহাটী আৰু খড়গপুৰ আই আই টিকে ধৰি মুঠ ২৩খন আই আই টিত ইচ্ছুক মেধাৱী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিব পাৰে। তাৰ বাবে আই আই টি জে ই ই প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব। ইচ্ছুক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মেট্ৰিকৰ ডেওনা পাৰ হোৱাৰে পৰাই আই আই টিৰ বাবে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। দ্বাদশ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আই আই টিত নামভৰ্তি কৰি কেৰিয়াৰ গঢ় দিব পাৰে। গুৱাহাটী আই আই টিৰ সবিশেষ তথ্যৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ৱেবছাইট www.iitg.ac.in ।\nলেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ অব অ’মেন, নতুন দিল্লী:\nশাখা- কলা, বাণিজ্য, বিজ্ঞান\nঠিকনা- লালা, লাজপট ৰায় ৰোড, অমৰ কলনী, লাজপট নগৰ ৪, নতুন দিল্লী।\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ, বি এছ চি, বি কম, প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম ইত্যাদি।\nমিৰাণ্ডা হাউছ, নতুন দিল্লী:\nশাখা- কলা, বিজ্ঞান\nঠিকনা- দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়, ১১০০০৭\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ, বি এছ চি, বি ই আই এড(চাৰি বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম), এম এ, এম এছ চি ইত্যাদি।\nআসন- বি এ- ১৮৫, বি এ(অনাৰ্চ)- ৪৮৪, বি এছ চি(অনাৰ্চ)- ২৬৩, বি এছ চি(প্ৰগ্ৰেম)- ৬৯, বি ই আই ই ডি- ৫৩।\nছেইন্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজ, কলকাতা:\nঠিকনা- ৩০, মাদাৰ টেৰেছা ছাৰাণী, মালিক বাজাৰ, টলটলা, কলকাতা, পশ্চিমবংগ।\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ, বি এছ চি, বি কম, বি এম এছ, এম এছ চি- বায়’টেকন’লজী, মাল্টিমিডিয়া আৰু অন্যান্য।\nলয়লা কলেজ, চেন্নাই:\nঠিকনা- ষ্টালিং ৰোড, নিয়েৰ নুংগামবাক্কাম ৰেলৱে ষ্টেচন, চেন্নাই, তামিলনাডু।\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ, বি কম, বি এছ চি, বি ভক(থ্ৰি ডি এনিমেচন/ডিজিটেল জাৰ্নেলিজম), বি বি এ, বি কম, বি চি এ, বি এম এম(মাল্টিমিডিয়া এণ্ড এনিমেচন) ইত্যাদি।\nবিছপ হেবাৰ কলেজ, তামিলনাডু:\nশাখা- কলা, বিজ্ঞান, বাণিজ্য\nঠিকনা- ভায়ালুৰ ৰোড, পুথুৰ, তিৰুচিৰাপল্লী, তামিলনাডু।\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ, বি কম, বি এছ চি, বি বি এ, বি চি এ আৰু বিভিন্ন স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম।\n১)নেচনেল ইনষ্টিটিউট অব ফেশ্বন টেকন’লজী, দিল্লী(ফেশ্বন) ৱেবছাইট- nift.ac.in\n২)খ্ৰাইষ্ট ইউনিভাৰছিটী, বাংগালোৰ- (বিচিএ/বিবিএ)\n৩)ছিমবায়’ছিছ ইনষ্টিটিউট অব মিডিয়া এণ্ড কমিউনিকেচন, পুনে(সাংবাদিকতা)\n৪)ফেকাল্টী অব ভিজুৱেল আৰ্টছ- বি এইচ ইউ- বাৰাণসী,(সুকুমাৰ কলা)\n৫)নেচনেচ ল স্কুল অব ইণ্ডিয়া-ইউনিভাৰছিটী, বাংগালোৰ(আইন)\n৬)সৰ্বভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, নতুন দিল্লী(চিকিৎসা)\n৭)ইনষ্টিটিউট অব হোটেল মেনেজমেন্ট, নতুন দিল্লী(হোটেল মেনেজমেন্ট)\nছেইন্ট ষ্টিফেনছ কলেজ, দিল্লী:\nঠিকনা- ইউনিভাৰ্চিটী এনক্লেভ, নৰ্থ কেম্পাছ, দিল্লী, ১১০০০৭\nপাঠ্যক্ৰম- বি এ/বি এছ চি- অৰ্থনীতি বিজ্ঞান, ইংৰাজী, বুৰঞ্জী, দৰ্শন, সংস্কৃত, গণিত, ৰসায়ন বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ফিজিকেল ছায়েন্স আদি। এম এ/এম এছ চি।\nশ্ৰীৰাম কলেজ অব কমাৰ্চ, দিল্লী:\nঠিকনা- মৰিচ নগৰ, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমীপত, নতুন দিল্লী, ১১০০০৭\nপাঠ্যক্ৰম- বি কম


জেলেপি- অশোক নাথ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপ্ৰত্যেক বছৰে দুৰ্গাপূজা আৰম্ভ হোৱাৰ দিনাই অমল শইকীয়াৰ ঘৰত এই কাজিয়াখন আৰম্ভ হয় আৰু পূজা শেষ হোৱাৰ লগে লগে কাজিয়াখনো শাম কাটে৷ কাজিয়াখন এখন যুদ্ধ নহ’লেও পূজাৰ কেইদিন যে শইকীয়াৰ ঘৰত এক মৃদু অশান্তিৰ সৃষ্টি হয় সেই কথা নিশ্চিতভাৱে ক’ব পাৰি৷\nকাজিয়াখনৰ মূল বিষয়টো হ’ল – জেলেপি!\nদুৰ্গাপূজাৰ আজি সপ্তমী৷ অমল শইকীয়াই আবেলি গৈ জেলেপি ডেৰ কেজি কিনি আনি ঘৰ পোৱাৰ লগে লগে কাজিয়াখন আকৌ আৰম্ভ হ’ল৷ শইকীয়াৰ ঘৈণীয়েক প্ৰতিভাই উগ্ৰমূৰ্তি ধাৰণ কৰিলে — “আপোনাক কিমানবাৰ ক’লোঁ, জেলেপি আনিব নালাগে – ক’ত মানিব আপুনি মোৰ কথা?“\n“হেৰা, বাদ দিয়াহে! মোৰ ডায়েবেটিচ থাকিল বুলিয়েই পূজা বুলিও তোমালোকে জেলেপি এখন নাখাবা নেকি? আৰু ’গৃহস্থ ধৰ্মসম আন ধৰ্ম নাই৷’ মই মোৰ গৃহস্থ ধৰ্ম পালন কৰিছোঁ৷ তোমালোকে প্ৰত্যেকেই জেলেপি হেঁপাহ পলুৱাই খাব লাগিব — নহ’লে মোক পাপে চুব বুইছা!“\nগোটেই কথাখিনি অমল শইকীয়াই একে উশাহে কৈ শেষ কৰিলে আৰু জীয়েক-পুতেকক উদ্দেশ্যি ডাঙৰকৈ মাতটো উলিয়াই দিলে – “মাজনী-বাবু! ক’ত আছ? আহ আহ, গৰম জেলেপি খাব লাগে!“\nগৰম জেলেপিৰ নাম শুনিয়েই মাজনীয়েতো একপ্ৰকাৰ চিঞৰ এটাই মাৰি দিলে আৰু একেজাঁপে আহি দেউতাকৰ ওচৰ পালেহি৷ ধেমালি নেকি! যোৱা বছৰ পূজাতে জেলেপি খোৱা; সম্পূৰ্ণ এটা বছৰৰ পাছত আকৌ গৰম জেলেপি! এই দিনকেইটাৰ বাবেই সিহঁতৰ যে কত অপেক্ষা!\nমাজনী আৰু বাবুয়ে জেলেপি খোৱা আৰম্ভই কৰি দিলে!\n“হেৰা লোৱাচোন, তুমিও এখন খোৱা৷“ – শইকীয়াই হাতত এখন জেলেপি লৈ পৰম আগ্ৰহেৰে ঘৈণীয়েকেলৈ আগবঢ়াই দিলে৷\n“মই নাখাওঁ৷“ — প্ৰতিভাৰ মুখখন ওফন্দি উঠিল৷\n“হেৰা, খং উঠিছে কিয় তোমাৰ? সিহঁতে ইমান হেঁপাহেৰে জেলেপি খোৱা দেখি তোমাৰ ভাল লগা নাই?“\n“ভাল লাগিছে, কিন্তু আমি তিনিওটাই জেলেপি খোৱা দেখিলে আপোনাৰো খাবলৈ মন যাব৷ ডাক্তৰে আপোনাক মিঠা খোৱা একেবাৰে মানা কৰি থৈছে৷“\n“নাই নাই, মই কেতিয়াও জেলেপি নাখাওঁ৷ মোৰ ওপৰত তোমাৰ বিশ্বাস নাই?“\n“আছে৷ আপোনাৰ ওপৰত মোৰ পূৰা বিশ্বাস আছে৷ কিন্তু আপোনাৰ জিভাখনৰ ওপৰত মোৰ অকণো বিশ্বাস নাই৷“\n“হা? মোক ইনছাল্ট্! পুৰুষৰ জিভাক ইনছাল্ট্? মাজনী, মই অপমানিত হ’লোঁ৷“ — আহত কপৌৰ দৰে শইকীয়াই ছটফটাবলৈ ধৰিলে৷\nমাজনী আৰু বাবুয়ে জেলেপি খাই-খাই হাঁহি-হাঁহি মাক-দেউতাকৰ এই খণ্ডযুদ্ধখন উপভোগ কৰিলে৷\nহঠাৎ শইকীয়া শান্ত হৈ পৰিল৷ টেবুলৰ ওপৰত থকা জেলেপিৰ টোপোলাটোলৈ তেওঁ থৰ লাগি চাই ৰ’ল৷ কেইটামান মুহূৰ্ত বেচ নীৰৱতাৰে পাৰ হৈ গ’ল৷ ঘৈণীয়েকলৈ নোচোৱাকৈয়ে তেওঁ লাহেকৈ ক’লে – “পূজা বুলি তুমি যদি জেলেপি এখন নোখোৱা, মই মনত বৰ দুখ পাম৷“ – কথাখিনি কৈয়েই অমল শইকীয়াই মুখখন এনেকৈ ওফন্দাই দিলে যে পিছত তেওঁ নিজে গম পালে – মুখখন তেওঁ জোখতকৈ বেছি ফুলাই থৈছে!\nদেউতাকে মনটো মাৰি পেলোৱা দেখি মাজনী আৰু বাবুয়ে মাকক ইমান জোৰ কৰিলে যে প্ৰতিভাই হাতত এখন জেলেপি ল’বলৈ বাধ্য হ’ল৷\n“হ’ব হ’ব, মুখ ওফন্দাব নালাগে – খাইছোঁ৷“\nঘৈণীয়েকে জেলেপি খোৱা দেখি অমল শইকীয়াৰ মুখখন উজ্জ্বল হৈ পৰিল৷ প্ৰতিভাই কিছু সময়ৰ পাছত জেলেপিখন শেষ কৰাৰ লগে লগে শইকীয়াই আৰু এখন জেলেপি তাইলৈ আগবঢ়াই দিলে – “এইখনো খোৱাচোন, গৰম জেলেপি, ভাল পাবা৷“\nগিৰিয়েকৰ মৰমতে তাই সকলো খং-অভিমান পাহৰি গ’ল৷ গিৰিয়েকে দিয়া জেলেপিখনো তাই খাই শেষ কৰিলে৷ জোৰ কৰি শইকীয়াই প্ৰতিভাৰ হাতত তৃতীয়খন জেলেপি তুলি দিলে৷ প্ৰতিভাই তৃতীয়খন জেলেপি খাই শেষ কৰি মাজনী আৰু বাবুৰ কাৰণে পাকঘৰলৈ পানী আনিবলৈ গ’ল৷\nপাকঘৰৰ পৰাই প্ৰতিভাই শুনিলে – গিৰিয়েকে ডাঙৰকৈ এটা হাঁহি মাৰিছে আৰু একে ষ্টাইলতে মাজনী-বাবুয়েও দুটা-তিনিটা হাঁহি মাৰি দিছে৷ তাৰ পিছত ৰূমটোত হাঁহিৰ ৰগৰ উঠিল, যেন হাঁহিৰ আখৰাহে চলিছে!\nপ্ৰতিভাই খৰ-খেদাকৈ পানী লৈ গৈ হতবাক-বিস্ময়ত গিৰিয়েকৰ ফালে থৰ লাগি চাই ৰ’ল — অমল শইকীয়াই হাতত এখন জেলেপি লৈ নিৰ্ভয়ে আৰু পৰম আনন্দেৰে এনেকৈ খাই আছে যেন তেওঁ এইমাত্ৰ ভাৰতৰ হৈ চেঞ্চুৰী কোবাই আহি ভজা চিকেনৰ টুকুৰাহে কামুৰিছে!\nমাকে দুৱাৰমুখতে থৰ লগা দেখি মাজনীয়ে ফিচিক্-ফাচাক্ হাহি মাৰি মাকৰ হাতৰ পৰা পানীৰ গিলাচ দুটা লৈ আহিল৷\n“হেৰা! বছৰৰ মূৰত এবাৰ পূজা আহে; আৰু পূজাত যদি এখন জেলেপি নাখাওঁ, সেইটো কিবা জীৱন হ’ল নেকি? এইবিলাকেই হৈছে – ’আৰ্ট অব্ লিভিং’ বুইছা! জীয়াই থাকিলেই নহ’ব, পৰিপূৰ্ণভাৱে জীয়াই থকাৰ কৌশল আয়ত্ত কৰিবও পাৰিব লাগিব৷“\n“মাজনী-বাবু! তহঁতে মোৰ কথাবোৰ মন দি শুনি আছনে?“\nমাজনীয়ে টপৰাই উত্তৰ দিলে – “পূৰা শুনিছোঁ দেউতা! তোমাৰ মুখত কিন্তু আজি সৰস্বতী লম্ভিছে! কিয় বা?“\nমাজনী-বাবুৱে একেদৰেই ফিচিক্-ফাচাককৈ হাঁহি থাকিল৷\nঅমল শইকীয়াই এইবাৰ উঠি গৈ প্ৰতিভাক টানি আনি ওচৰতে বহুৱাই ল’লে আৰু দ্বিতীয়খন জেলেপি হাতত তুলি লৈ ঘৈণীয়েকক উদ্দেশ্যি ক’বলৈ ধৰিলে – “চোৱা প্ৰতিভা, তোমাৰ দৃষ্টিত এইখন এখন সাধাৰণ জেলেপি হ’ব পাৰে, কিন্তু মোৰ দৃষ্টিত ই এখন সাধাৰণ জেলেপি নহয়৷ ইয়াৰ ৰূপ-ৰস-গন্ধে বহু মানুহক খন্তেক সময়ৰ বাবে হ’লেও পাহৰাই ৰাখিব পাৰে জীৱনৰ যন্ত্ৰণাবোৰ৷ সম্পূৰ্ণ এবছৰৰ পাছত এই জেলেপিখন যেতিয়া হাতত তুলি লওঁ, মনটোত এটা নতুন উদ্যম পাওঁ বুইছা! যেন কাইলৈৰ পৰা ডায়েবেটিচ ৰোগটোক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ আৰু বেছি ভালকৈ প্ৰাণায়াম কৰিম! আৰু তুমি চিন্তা নকৰিবা বুইছা — “ৰাখে হৰি মাৰে কোনে? এখন বা দুখন জেলেপি খালে ডায়েবেটিচে গমেই নাপাব কি খালোঁ! হেঃ হেঃ হেঃ! হেৰা, একো নামাতা হ’লা যে? মুখলৈ অকণমান হাঁহিৰ ভাবটো আনাচোন আৰু মোক জেলেপিখন শান্তিৰে খাবলৈ দিয়া!“\nগিৰিয়েকে ইখনৰ পিছত সিখনকৈ জেলেপি খোৱা দেখি প্ৰতিভাৰ বুকুখন কঁপি উঠিল৷ কি কৰিব তাই একো ধৰিব নোৱাৰিলে৷ চকুৱেদি তাইৰ ভমককৈ খংটো ওলাই আহিল – “আপুনিচোন যোৱাবাৰ পূজাতে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল যে আপুনি হেনো আৰু কেতিয়াও জেলেপি নাখায়৷ তাৰ পিছতো?“\n“থোৱা হে প্ৰতিজ্ঞা! মোৰ মতে কোনো জ্ঞানী মানুহেই প্ৰতিজ্ঞা নকৰে৷ জ্ঞানী মানুহ প্ৰতিজ্ঞা, বৰ, অভিশাপ আদিৰ পৰা দূৰত থাকে বুইছা৷ বালিৰ পুতেক অংগদে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰা বৰ নোপোৱা হ’লে ব্যাধৰ শৰৰ বলি নহ’লহেঁতেন শ্ৰীকৃষ্ণ৷ প্ৰতিজ্ঞা-অভিশাপৰ বীভৎস ফলশ্ৰুতিতেই আমি অকালতে হেৰুৱাইছিলোঁ বীৰ অভিমন্যুক, দাতা কৰ্ণক৷ কি ঠিক, কিজানি কুৰুক্ষেত্ৰ সমৰৰ বাবে দায়ী আছিল ভীষ্মৰ শিলৰ ৰেখাৰ দৰে দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞাবোৰ!“\nখংটো শেষ হৈ এইবাৰ প্ৰতিভাৰ মুখখন অভিমানেৰে ভৰি পৰিল৷ জেলেপি খোৱাৰ আনন্দতে অমল শইকীয়াৰ মুখখন আখৈ ফুটাৰ দৰে ফুটিবলৈ ধৰিলে৷ মাজনী আৰু বাবু হাত-মুখ ধুবলৈ বুলি উঠি গ’ল৷\n“হেৰা! কলেজত তুমি মোক প্ৰথমবাৰ ন’ কওঁতে, অৰ্থাৎ প্ৰথমবাৰতেই মই তোমাৰ পৰা বেয়াকৈ লাঠটো খাওঁতে ময়োচোন প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ — আজিৰ পৰা প্ৰতিভাৰ ছাঁটোকো নাচাওঁ বুলি! পিছত ক’তা? প্ৰতিজ্ঞা ফুচ্-ফাচ্! তোমাক মই বিয়াও কৰালোঁ৷ বিয়া কৰালোঁ কৰালোঁৱেই – আজি আমাৰ ল’ৰা-ছোৱালীও দুটা৷ মই প্ৰতিজ্ঞাটোতেই লাগি থকা হ’লে আজি আমাৰ এই সুখৰ সংসাৰখন হ’লহেঁতেননে বাৰু? হেৰা! প্ৰতিজ্ঞা কৰিলেই নহ’ব বুইছা, সময় আৰু প্ৰয়োজনসাপেক্ষে প্ৰতিজ্ঞা ভংগ কৰিবও পাৰিব লাগিব৷ অঁ, যোৱা বছৰ কিছু অজ্ঞানী আছিলোঁ বাবে জেলেপি নাখাওঁ বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ; এই বছৰ কিছু জ্ঞানী হৈছোঁ বাবে প্ৰয়োজনসাপেক্ষে সেই প্ৰতিজ্ঞা ভংগ কৰিছোঁ! জেমি টেইলৰে কি কৈছিল — ’যিজনে নিজৰ মত কেতিয়াও সলনি কৰিবলৈ নিবিচাৰে, তেওঁৰ মনটো এটা বন্ধ পিতনিৰ দৰে, য’ত কেৱল সাপৰহে বংশবৃদ্ধি হয়৷’ — বুইছা?“\nএইবাৰ প্ৰতিভাই মাত মাতিলে — “হ’ব দিয়ক, আপুনি ইমান কথা ক’ব নালাগে৷ মই আপোনাৰ ভালৰ বাবেহে কৈছোঁ৷ আপোনাৰ লগত জড়িত হৈ আছে আমাৰ সংসাৰখনৰ সুখ আৰু ভৱিষ্যত৷ সদায় কথাবোৰ আপুনি ধেমালি কৰি উৰুৱাই দিয়ে৷ ডাক্তৰে আপোনাক মিঠা খাবলৈ একেবাৰে মানা কৰি থৈছে, তথাপি আপুনি —“\nপ্ৰতিভাৰ মনটো একেবাৰে মৰি গ’ল৷ শইকীয়াই তাইক শান্ত্বনা দিলে — “হ’ব দিয়া, তুমি ইমান চিন্তা নকৰিবা৷ মোৰ গাটো অকণো বেয়া নহয়৷ কিবা অসুবিধা হ’লে ডাঃ বেজবৰুৱাচোন হাতেৰে ঢুকি পোৱাতে আছে! আৰু ভগৱানতকৈ ডাঙৰ ডাক্তৰ নাইহে বুইছা!“\nসন্ধিয়া হৈ আহিল৷ মনটো তেনেই মাৰি, মুখেৰে আৰু এটাও শব্দ উচ্চাৰণ নকৰাকৈ প্ৰতিভা গিৰিয়েকৰ কাষৰ পৰা উঠি গ’ল৷ গাটো তিয়াই সন্ধিয়া-সেৱা কৰিবৰ বাবে তাই অঙঠা দুটামান যোগাৰ কৰিলে৷ ধূনামলাটো লৈ তাই যেতিয়া আহি গিৰিয়েকৰ ভৰি দুটা চুইছিলহি, শইকীয়াই মন কৰিছিল – প্ৰতিভাই যেন তেওঁৰ ভৰি দুটা বেছি জোৰেৰে সাৱটি ধৰিছিল৷\nগোসাঁইঘৰৰ পৰা ওলাই আনদিনাৰ দৰে আজি প্ৰতিভা গিৰিয়েকৰ কাষত নবহিল৷ পোনে পোনে ভাত ৰান্ধিবলৈ বুলি তাই সোনকালেই পাকঘৰত সোমাল৷ পাকঘৰত তাই কামত একেবাৰে মন বহুৱাব নোৱাৰিলে৷ অবাঞ্ছিত ভয় আৰু বিষাদ এটাই তাইক হেঁচা মাৰি ধৰি থাকিল৷\nৰাতি ভাত-পানী খাই উঠাৰ পিছতো প্ৰতিভাৰ মনটো একেদৰেই থাকিল৷ শোৱাৰ সময়ত গিৰিয়েকক আঁঠুৱাখন তৰি দি থাকোতে শইকীয়াই প্ৰতিভাক হাত এখনত আলফুলকৈ ধৰি টানি আনি ওচৰতে বহুৱাই ক’লে — “চোৱা প্ৰতিভা, মই তোমাক কথা দিলোঁ — আজিৰ পৰা আৰু মই কেতিয়াও জেলেপি নাখাওঁ৷ ভুলতো(!) চেনি দিয়া চাহ নাখাওঁ৷ প্লীজ, তুমি মনটো মাৰি নাথাকিবাচোন৷“\nপ্ৰতিভাই এটা শব্দও উচ্চাৰণ নকৰিলে৷ মাথোঁ তাইৰ চকু দুটা চলচলীয়া হৈ পৰিল৷\nআনদিনাৰ দৰে প্ৰতিভা আৰু মাজনী ডাঙৰ ৰূমটোতে শুলে৷ বাবু তাৰ নিজৰ কোঠাত অকলে৷ শইকীয়া এই মাজৰ ৰূমটোতে শোৱে৷ বিছনাখনত গাটো দীঘলাই দি জীৱনত হাজাৰবাৰ ভবাৰ দৰে তেওঁ আজিও ভাবিলে — হে নাৰী, দেৱতায়ো তোমাক নুবুজিলে! বোলোতে অমুকা কোন কুটা!\nৰাতি একমান বজাত শইকীয়াই সাৰ পালে৷ গাটো কিবা অকণমান বেয়া বেয়া লাগিছে৷ হঠাতে তেওঁৰ মনত পৰিল — ৰাতি ভাত খাই তেওঁ ডায়েবেটিচৰ টেবলেট খাবলৈ পাহৰিছে৷ লাহেকৈ লাইটটো অন্ কৰি নিঃশব্দে তেওঁ পাকঘৰৰ ফালে যাবলৈ ধৰিলে৷ ডাইনিং ৰূমৰ বেৰ এখনত আঁৰি থোৱা পলিথিন এটাতে শইকীয়াই টেবলেটবোৰ ৰাখে, যাতে ভাত খায়ে মনত পৰে৷ শইকীয়াই তাৰ পৰা টেবলেট এটা উলিয়াই ল’লে৷ টেবলেটটো খোৱাৰ আগতে তেওঁ ছুগাৰ-ফ্ৰী বিস্কুট এটা খোৱাৰ কথা ভাবিলে৷ ছুগাৰ-ফ্ৰী বিস্কুটৰ টেমাটো বিচাৰোতে হঠাতে তেওঁৰ চকুত পৰিল এটা টোপোলা৷ খুলি চাই দেখে – তেওঁলোক আটায়ে খোৱাৰ পিছতো ৰৈ যোৱা জেলেপি কেইখনমান৷ শইকীয়াই আপোনপাহৰা হৈ জেলেপি এখন হাতত তুলি ল’লে আৰু লাহে-লাহে খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ জেলেপিখন খাই শেষ কৰি টোপোলাটো আকৌ আগৰ ঠাইত থৈ হাততে থকা টেবলেটটো সাউৎকৰে পানী অকণমানৰ সৈতে গিলি ৰূমলৈ বুলি ঘূৰোঁতেই তেওঁ দেখিলে পাকঘৰৰ দুৱাৰমুখত ইতিমধ্যে গোটেই দৃশ্য প্ৰত্যক্ষ কৰি থকা প্ৰতিভাক৷ তাইৰ দুগালেৰে কেৱল চকুপানী বৈ আছিল৷\nঅমল শইকীয়াই সকলো সহ্য কৰিব৷ কোনোবাই কোবাই তেওঁৰ ভৰি দুখন ভাঙি দিয়ক – তাকো তেওঁ সহ্য কৰিব৷ কিন্তু জীৱনত যিটো বস্তু তেওঁ কেতিয়াও সহ্য কৰিব নোৱাৰে, সেইটো হ’ল নাৰীৰ চকুৰ চকুপানী৷ শইকীয়াই গভীৰভাৱে উপলব্ধি কৰিলে — খন্তেক আগতে যিখন জেলেপি তেওঁ খালে, সেইখনেই আছিল তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰখন জেলেপি৷\nকেতিয়াবা কিবা কাৰণত প্ৰতিভাৰ চকুত চকুপানী দেখিলে তৎক্ষণাৎ দৌৰি গৈ মচি দিয়া অমল শইকীয়াৰ আজি প্ৰতিভাৰ চকুপানীখিনি মচি দিবলৈ আগবাঢ়িবলৈ ভয় লাগিল৷ এক অচিনাকি ভয়, যিটো ভয় আগতে তেওঁ কেতিয়াও অনুভৱ কৰা নাছিল৷ ’চকুৰ পানীৰে পূৰ অনন্ত-নীৰৱ’ — নাৰীৰ এই অনন্য ৰূপটোক অমল শইকীয়াই কিয়, পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকজন পুৰুষেই ভয় কৰে৷ তেতিয়া ৰাতি এক বাজি কুৰি মিনিট গৈছিল৷ দুয়ো দুয়োলৈ নিৰ্বাক হৈ চাই থাকিল৷\n← অবৈধ -প্লাৱিতা বৰুৱা\nভগ্ন হৃদয়ৰ উচুপনি- পূৰৱী দেৱী →


মৰমৰ অত্যাচাৰ (শাৰদা শ্ৰেষ্ঠ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nআমি প্ৰত্যেকেই জীৱনত কেতিয়াবা কোনো কোনো ক্ষণত মৰমৰ অত্যাচাৰৰ বলি হ’বলগীয়া হয়। মই নিজেও কেইবাবাৰো এনে অত্যাচাৰৰ বলি হৈছোঁ। তেনেকুৱা পৰিস্থিতিৰ কথা মনত পৰিলে আজিও এক অজান পুলকত পুলকিত হৈ উঠে মন প্ৰাণ। মোৰ জীৱনত ঘটা তেনে দুটামান ঘটনা ব্যক্ত কৰিবলৈ ওলাইছোঁ।\nআমাৰ চুবুৰিতে এগৰাকী শিক্ষয়ত্ৰী অকলে বাস কৰিছিল। তেখেত এগৰাকী সহকাৰী শিক্ষয়ত্ৰী আছিল। মোৰ সৰু মাহী তেখেতৰ সহকৰ্মী হোৱা হেতুকে তেখেতৰ লগত আমাৰ এক সৌহাৰ্দ্যপূৰ্ণ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল। মানুহগৰাকীক আমি জেঠাই বুলি মাতিছিলোঁ। জেঠাই কেতিয়াবা আমাৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু আমিও কেতিয়াবা তেখেতৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ। মহিলাগৰাকী যথেষ্ট পৰিপাটি আৰু নিয়মানুবৰ্ত্তী আছিল। তেখেতক তেখেতৰ স্কুলৰ ছাত্ৰীসকলে যথেষ্ট শ্ৰদ্ধা ভক্তি কৰিছিল। তেখেত ঘৰৰ বাহিৰত থকা দেখিলে, সেই বাটেৰে তেখেতৰ ছাত্ৰী সততে ঘূৰি ফুৰিবলৈ ভয় কৰিছিল। ধকধকীয়া বগা মেখেলা চাদৰেৰে তেখেতৰ কোমল অথচ দৃঢ় মুখাবয়ব মোৰ আজিও মনত আছে। মই তেতিয়া একাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী। বিধবা জেঠাইৰ দুজন পুত্ৰ যদিও জেঠাই অকলে থাকে। কেতিয়াবা অসুখ হলে, মই তেখেতৰ লগতে ৰাতি থাকি দিছিলোঁগৈ। তালৈকে কিতাপ পত্ৰও লৈ গৈ পঢ়িছিলোঁ, তেখেতে মোৰ পঢ়াখিনিও মাজে মাজে চাই দিবলৈ এৰা নাছিল। মই এদিন সন্ধিয়া জেঠাইৰ তালৈ গ’লো খবৰ কৰিবলৈ।জেঠাইৰ গা অসুখ বাবে এজনী দহ বাৰ বছৰীয়া ছোৱালী লগত ৰাখিছিল। মই গৈ দেখিলো তাই মাছ বাছি আছে, মাছটো ডাঙৰেই আছিল; বোধহয় ৰৌ মাছ, মই মাছ ভালকৈ চিনি নাপাওঁ, আজিও। মোক দেখি জেঠায়ে ক’লে-“তই আহিলি ভালেই হ’ল, পাৰ যদি তইয়েই ৰান্ধ আজি। কমলাক(সেই ছোৱালীজনীৰ নাম)মই পাকঘৰত কাম কৰিবলৈ এতিয়ালৈকে দিয়া নাই,তাই সৰু ছোৱালী। তাই তোক যোগাৰ বিলাক দিব তই ৰান্ধিলেই হ’ল’’। মই সৰুৰে পৰাই মাছ নেখাইছিলো, সেয়ে কোনোদিন মাছ ৰান্ধি পোৱা নাছিলোঁ, ৰান্ধি পোৱাটো দূৰৰে কথা, হাতেৰে নুচুইছিলোঁও। সঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে আজিলৈকে ৰান্ধিও পোৱা নাই। জেঠাইৰ ঘৰত সেইদিনাই মাছ ৰন্ধা মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম আৰু শেষ অভিজ্ঞতা। কিন্তু মই জেঠাইক মাছ ৰান্ধিব নাজানোঁ বুলি ক’ব নোৱাৰিলোঁ। ইমান আন্তৰিকতাৰে মোক দায়িত্ব এটা দিলে মই বাৰু কেনেকৈ নোৱাৰোঁ বুলি কওঁ! মাক মাছ ৰন্ধা দেখিছিলোঁ, কি কি যোগাৰ লাগে জানিছিলোঁ, গতিকে পাছ নোহোঁহকিলোঁ। কিন্তু মাছখিনি ভাজিবলৈ লৈ দেখিলো মাছৰ ওপৰৰ ছালখন এৰাই গৈ বগা হৈ পৰিল, মই সাংঘাটিক ভয় খালো সেয়া কি হ’ল বুলি। ভজা মাছবোৰ চোন মই ৰঙচুৱাহে হোৱা দেখোঁ, এয়া যে বগা পৰিছে! মই ওচৰতে থকা কমলাক সুধিলোঁ, “মাছবোৰৰ চালবোৰ এৰাই গৈছে যে কিয়?” তাই সহজভাৱেই ক’লে, “তেলত দিলে বাকলিখিনি এৰাই যায়েই।” তাই জানিয়েই তেনেকৈ কৈছিল নে নজনাকৈয়ে তেনেকৈ কৈছিল মই নাজানিলোঁ, তথাপি মোৰ সাধ্যানুসৰি ৰান্ধিলোঁ। মই পেটে পেটে বৰ ভয় খাইছিলোঁ, জেঠায়ে নিশ্চয় সোৱাদ নাপাই মোক বেয়া পাব, ৰান্ধিবও নাজানে বুলি। সিদিনা মই নিজে অৱশ্যে মাছ নাখালোঁ, গতিকে কেনে হ’ল তাক মই গম নাপালোঁ। কিন্তু মাছৰ আঞ্জা খাই সিদিনা জেঠাই বা কমলা কোনেও কোনো ধৰণৰ অসন্তুষ্টি নেদেখুৱালে। ময়ো ভয়তে নুসুধিলোঁ, কেনে হ’ল খাবলৈ বুলি। আকৌ আন এদিনৰ কথা, মই দুপৰীয়া ঘৰতেই ভাত পানী খাই আজৰি হৈ চিধাই জেঠাইৰ ঘৰ ওলালোগৈ, খবৰ লৈ আহোঁ বুলি । মোৰেই ভাগ্য নে দুৰ্ভাগ্য ক’ব নোৱাৰোঁ; জেঠায়ে কাঁহী দুখন উলিয়াই কমলা আৰু নিজলৈ বুলি ভাত বাঢ়িবলৈ লৈছিলহে, হাজিৰ হ’লোগৈ নহয় মই। মোক দেখি জেঠাই উৎসাহিত হৈ উঠিল ক’লে, “অ’, সাৰদা তই আহিলি, ভালেই হ’ল দে। তয়ো বহ ভাত খাহি। মই কলো, “মই এইমাত্ৰ ভাত খায়েই আহিছোঁ, আপোনালোকে খাওক।” নাই তেখেতে মোৰ কথা নুশুনেই, কাঁহী আৰু এখন আনি ভাত বাঢ়িবলৈ ল’লেই। আকৌ ৰান্ধিছে সিদিনাও মাছ! মাছ নহ’লে ভাত হেনো ডিঙিৰে নসৰকেই! মই মহা আপত্তি কৰিলোঁ, এফালে পেট ফুল তাতে আকৌ মাছৰে খাব লাগিব। মই বাৰে বাৰে নাখাওঁ নাখাওঁ কৰাত তেখেতে কান্দিয়েই পেলালে, ক’লে – “তই মোক বেয়া পাৱ! মোক ঘিণ কৰ!” “তেনেকৈ কিয়নো কয় আপুনি, মইনো বাৰু আপোনাক বেয়া পাম কিয়? আপোনাক বেয়া পালে আহোনে দৌৰি দৌৰি খবৰ কৰিবলৈ?” – মই ক’লো । তেখেতে কিন্তু নেৰিলে, ক’লে – “মই ৰন্ধা তেনেহ’লে তই কিয় নাখাৱ? খা একো নহয়, অলপ খাব পাৰিবি।” মই মহা বিমোৰত পৰিছিলোঁ, মানুহজনীক ভাত খোৱা পৰতে আহি অযথা কষ্ট দিলোঁ। উপায় নাপাই সিদিনা তেখেতৰ মৰমৰ অত্যাচাৰৰ ওচৰত হাৰ মানি, জীৱনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মাছেৰে ভাত খালোঁ। স্ফূৰ্তিত হাঁহিম নে খঙে দুখে কান্দিম ঠাৱৰ কৰিব পৰা নাছিলোঁ সেই মুহূৰ্ত্তত। মোৰ অৱস্থা কি হৈছিল সিদিনা, মোৰ বাহিৰে কিজানি কোনেও উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰিব। জেঠাই আজি নাই, কিন্তু আজি জেঠাইৰ মৰমৰ অত্যাচাৰ বোৰ মনত পৰিলে এক বুজাব নোৱাৰা আনন্দত মন ভৰি উঠে।\nআন এবাৰৰ ঘটনা। এইবাৰৰ ঘটনাৰ নায়ক কাহিলীপাৰাত থকা মোৰ মহা। মোৰ মহায়েও মানুহক খুৱাই বৰ ভাল পাইছিল। তেনেকৈ যে কেতিয়াবা মানুহক অত্যাচাৰো কৰা হয়, তাক তেখেতে কেতিয়াও ভাবি নাপাইছিল। এবাৰ মই গৈ ওলালোঁ, ৰাতিপুৱা। মাহীৰ ঘৰলৈ গ’লে সাধাৰণতে তাতেই ভাত সাজ খোৱা হয়। মহাই সাধাৰণতে পাকঘৰত কাম নকৰে। সেইদিনা মহাই নিজেই নিজৰ খুচিৰে ৰান্ধিছে ডাঠা শাক, বিলাহী আৰু সৰিয়হৰে নিজৰ পছন্দ মতে। মই খোৱা বোৱাত সৰুৰে পৰা বেয়া, ভালেমান শাক পাচলি মোৰ খোৱা লিষ্টৰ বাহিৰত। মই ভাত খাবলৈ বহিলোহে, মহাই মহা আনন্দেৰে বিলাহী-সৰিয়হ দি ৰান্ধা ডাঠা শাক ভজা লৈ আহি মোৰ পাতত দি ক’লে, “খাই চোৱা আজি মই ৰান্ধিছোঁ।” শাকভজা যে সোৱাদেই হৈছে, তাক তাৰ চেহেৰাই কৈছিল। কিন্তু ডাঠা শাক বুলিলেই মই সাত জাপ মাৰো…মোৰ যেন ডিঙি বেজবেজাই উঠে। মাহঁতৰ গালি খাই কেতিয়াবা সামান্য মুখত দিওঁ যদিও মোৰ ডিঙিৰে খুউব কষ্টেৰেহে সৰকিছিল। মহাই মহানন্দেৰে আগবঢ়াই দিয়া শাক ভজাখিনি দেখিয়েই মোৰ মূৰটো ঘূৰাই গ’ল। মই কৰুণ কাতৰ ভাবেৰে মহালৈ চাই ক’লো, “মই ডাঠাশাক নাখাওঁ, ভাল নালাগে”। মই কথাখিনি কৈ শেষ কৰিবই নোৱাৰিলো। মহাই ক’লে, ‘‘আৰে, এবাৰ খাই চোৱা। তাৰ পাছত কবা…হে হে হে…।’’ মহাৰ মুখত বিশ্বজয়ৰ হাঁহি। মহাৰ মৰমৰ অত্যাচাৰক আওকাণ কৰাৰ সাহসো মোৰ নাছিল।অগত্যা, খাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। বিশ্বজয়ৰ হাঁহি মুখত ওলোমাইলৈ মহাই মোক সুধিলে, “কেনে হৈছে….?” মহাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ভাল হৈছে বুলি ক’বলৈ মই বাধ্য। পেটে পেটে মোৰ মহাৰ ওপৰত খংটো উঠিছিলেই নিজৰ ওপৰতো খং উঠি আহিছিল, বান্দৰেনো কি বুজে নাৰিকলৰ মোল! মহা এটা সময়ত আমাৰ কাষৰ পৰা উঠি গ’ল, সেই সুযোগৰ সদ্ ব্যৱহাৰ কৰি বাকী থকা শাকখিনি মোৰ ভনীজনীৰ পাতত দি দিলোঁ, মনে মনে বৰ শান্তি পালো….. বাচিলোঁ! অলপ পাছতে মহা আকৌ ঘূৰি আহিল, দেখিলে মোৰ পাতৰ শাক শেষ ! মহা বোধহয় উৎসাহিত হ’ল, তাৰমানে শাক নোখোৱা ছোৱালীয়ে খাই তৃপ্তি পাইছে! তাৰমানে তেখেতে ৰন্ধা শাক যথেষ্ট সোৱাদ হৈছে!! পলম নকৰি আকৌ আনি বাকি দিলে শাক অলপ মোৰ পাতত। সিদিনা মোৰ ব্যথা কেৱল মোৰ ভনীজনীয়েহে বুজিছিল, যদিও মনে মনে মোৰ অৱস্থালৈ চাই পৰম কৌতুক অনুভব কৰিছিল।\nআকৌ আন এদিনৰ ঘটনা। তেতিয়া মই চাকৰিত সোমোৱা বেছি দিন হোৱা নাই। মোৰ কামত মই ব্যস্ত হৈ আছিলোঁ। এনেতে, মোৰ কাৰ্য্যালয়লৈ সোমাই আহিল মহা, মোৰ খবৰ ল’বলৈ। মহাৰ লগত তেখেতৰ বোৱাৰী মানে মোৰ বৌজনী আৰু মহাৰ কোলাত মোৰ অকণমাণি ভতিজী লীনা। মহাই জনালে, কিছু দিনৰ পৰা লীনাৰ জ্বৰ আৰু বমি হৈ আছে, সেয়ে তাইক ডক্তৰৰ ওচৰলৈ দেখুৱাবলৈ লৈ আহিছে। কুশল বাৰ্তা লৈ মহা যাবলৈ ওলাই মোক ক’লে – “ব’লা ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ, চাহ খাই আহিবা।” মই টিফিন কৰা বেছি সময় হোৱা নাই। “মাত্ৰ খাই উঠিছোহে, আজি আৰু নাযাওঁ” – ক’লো, মই। কিন্তু মোৰ কথা মহাৰ একাণেদি সোমাই সিকাণেদি ওলাই গ’ল। ক’লে, “কিয়, বচলৈ ভয় কৰিছা নেকি? ঠিক আছে মই পাৰ্মিচন লৈ দি আছোঁ। মোৰ ছোৱালী, মই চাহ খুৱাবলৈ অকণ সময় লৈ যাব নোৱাৰিম নেকি?” কৈয়েই মহা চিধাই বচৰ কেবিন পালেগৈ, তাতে তেখেতৰ লগত নিজে চা চিনাকি হ’ল, আৰু মোক অলপ সময়ৰ কাৰণে বাহিৰলৈ লৈ যোৱাৰ অনুমতি বিচাৰিলে। মোৰ হাতত কোনো উপায় নাছিল, মহা আৰু বৌক অনুসৰণ কৰিলোঁ। মহাই বৌ আৰু মোক মহাৰ চিনাকি ৰেষ্টুৰেণ্ট এখনলৈ লৈ গ’ল। প্ৰথমেই এখন পৰঠাৰ অৰ্ডাৰ দিলে। কোনো আপত্তি নকৰি খালো। পৰঠা শেষ হ’বই নাপালে, বিলনীয়া ল’ৰাটোক মাতিলে – “ইফালে মলাই চমচম আৰু ৰসমিঠাই দুটাকৈ দিয়া” আৰু আমালৈ চাই ক’লে, “ইয়াৰ মলাই চমচম আৰু ৰসগোল্লা বৰ সোৱাদ। আমি আপত্তি কৰিলোঁ যদিও তেখেতে কোনো কেৰেপেই নকৰিলে। মিঠাই দুটা শেষ হ’ল কি নহ’ল এইবাৰ আকৌ বিলনীয়াটোক চিঞৰি ক’লে – “ঐ…ল’ৰা, ইফালে চিঙৰা দুটা দিবি।” আমি দুয়োজনীয়ে একেলগে চিঞৰি উঠিলো, “নাই নাই নালাগে নালাগে” বুলি, কিন্তু মহা এইবাৰো নাচোৰবান্দা খুৱাই হে এৰিব। ক’লে, “তোমালোকো কি ছোৱালীহে! এইখিনিকো খাব নোৱাৰা । পাৰিবা পাৰিবা, খোৱা একো নহয়। ইয়াৰ চিঙৰা আঃ কি যে সোৱাদৰ হয়…..।“ নিজে হ’লে একো নাখালে মাত্ৰ খা্দ্য বস্তু বোৰৰ প্ৰসংশা কৰি কৰি আমাক এটাৰ পিছত এটাকৈ খুৱাবলৈ লাগিল। বৌৱেও আপত্তি কৰিব নোৱাৰে, ময়ো বলে নোৱাৰোঁ মহাক। অগত্যা চিঙৰাও চোৱাবলৈ ল’লো। তেখেতে চিঙৰা খাই থাকোঁতে আকৌ ল’ৰাটোক মাতি ক’লে – “ঐ…ল’ৰা, দৈ আছেনে ?” এইবাৰো আমি আপত্তি কৰিলো, “দৈ নাখাওঁ পেট ওফন্দি উঠিছে আৰু খাব নোৱাৰিম।” তেখেতে ক’লে, “খোৱাৰ শেষত দৈ খাব লাগে, হজম হয়। দৈ খোৱা ভাল….খোৱা খোৱা, ভাল লাগিব।” ইতিমধ্যে ল’ৰাই আনি দৈ দুবাতি দি গ’লেই। অগত্যা আমি নিৰ্বিবাদে দৈ গলাধকৰণ কৰাত লাগিলোঁ। খাই খাই অৱস্থা মোৰ কাহিল হৈ গৈছিল। দৈ খাই শেষ কৰি উঠিব খুজিছিলোহে, মহাই আকৌ ক’লে – “বহাচোন বহা….ইমান কিহৰ খৰধৰ কৰিছা?” এইবাৰ পুনৰ ল’ৰাটোক মাতিলে – “ইফালে দুটা কচৌৰী দি যাবি। মই বৌলৈ চালো, কৰুণভাবে ক’লো, “বৌ আৰু নোৱাৰোঁ। খোৱাবোৰ টেটু পাইছেহি। বৌৱেও ক’লে, “ময়ো আৰু নোৱাৰোঁ। ল’ৰাটোৱে কচৌৰী দুটা আনি আমাৰ আগত থ’লেহি। মহাই আমাক খাবলৈ কৈ এইবাৰ বিল দিবলৈ বুলি কাউন্টাৰলৈ উঠি গ’ল। আমি এই সুযোগৰ সদব্যৱহাৰ কৰি কচৌৰী দুটা বৌৱে লীনাৰ বাবে লগত অনা সৰু পলিথিনৰ বেগত ভৰাই দিলোঁ। আমি লৰালৰিকৈ ৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা ওলাই আহিলো। খৰখেদাতে বৌৰ হাতৰ পৰা টোপোলাটো সৰি পৰিল। য’তে বাঘৰ ভয়, ত’তে ৰাতি হয়….কথাষাৰ আমাৰ ক্ষেত্ৰত সিদিনা ভালকৈয়ে ফলিয়াইছিল। টোপোলাটো সৰি পৰাৰ লগে লগে কচৌৰী দুটাও বেগৰ পৰা ওলাই লৰ মাৰিলে। টোপোলা সৰি পৰা দেখি মহাই ঘূৰি চাই কচৌৰী দুটা দেখিলে, বৌ আৰু মই দুয়ো দুয়োলৈ চালো, হাঁহিম নে কান্দিম অৱস্থা তেতিয়া আমাৰ দুয়োৰে। মহাই পিছে কচৌৰী দুটা দেখিও মুখেৰে একো নামাতি নেদেখা ভাও জুৰি আগুৱাই গ’ল। অহ্, বেয়া বাচিলো । বৌ আৰু মহাৰ পৰা বিদায় লৈ মই মোৰ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ আহিলো। এই কথা মনত পৰিলে মই আজিও বেছ কৌতুক অনুভব কৰোঁ । ইমানকৈ খালো যদিও সিদিনা কিন্তু একো নহ’ল মোৰ । মৰমৰ অত্যাচাৰতেই কিজানি হজম হৈ গ’ল সকলো ।\n← বিষয়ঃ প্রেম (সুৰজিত নেওগ)\nভালপোৱা, ভাললগা, প্রেম ইত্যাদি… (তুলিকা নিৰ্মলীয়া) →\nবনমন্ত্ৰী ডাঙৰীয়ালৈ মুকলি চিঠি (– ধীৰাজ কলিতা)


December 2017 – Page3– ফটাঢোল\nএজনী ছাগলী ভয়ত হাবু দাবু খাই হাবিলৈ তামাম দৌৰি আছে৷তাকে দেখি এটা নিগনিয়ে সুধিলে : “কি হ’ল হে ভন্টি কিয় ইমানকৈ দৌৰি আছা?জগিং কৰি আছা নেকি ?” ছাগলী :-” বন্ধু, হাবিত পুলিচে হাতী ধৰিবলৈ আহিছে সেইকাৰণে দৌৰিছো৷” নিগনি :- “অ ! তাতে আকৌ তোমাৰ কি গৰজ পৰিল দৌৰিবলৈ?তুমিতো ছাগলীহে ?” ছাগলী :- “এইখন ভাৰতবৰ্ষ হয় ভাই । ধৰা পৰিলে,২০ বছৰ অফিচ-কাছাৰি ঘূৰি ফুৰিব লাগিব, হাতী নহয় ছাগলী বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ।” এই কথা শুনিয়েই নিগনিও ছাগলীৰ লগত সমানে দৌৰিব ধৰিলে ৷\nবিষ্ণু ৰাভা এতিয়া দোভাগ ৰাতি, চান্দা তুলি ফাংচন পাতি কৰা নাই ত্ৰুটি। তোমাক সুঁৱৰি আছো মাত মাতি, কোনেনো ৰাখিব ভেটি, কি হ’ব আমাৰ গতি। আকৌ আহিবানে তুমি গঢ়িবলৈ সম্প্রীতি, লুইতত জাহ যায় ভৰিৰ তলৰ মাটি, বিষ্ণু ৰাভা এতিয়া ইমান ৰাতি- তোমাৰ ৰচনা পঢ়ি আমি পাৰো চেঙালুটি। বিয়াগোম বহু ডাঙৰীয়াই খাইছে লুটি-পুতি- ৰাইজৰহে টেকেলি কাটি অতীত গৰিমাৰ যেন ইতি-ধামখুমীয়াত হেৰাই জাতিৰ থৰ-কাছুটি। দেখিছো কিছু চমকপ্রদ নীতি লৰিছে দেখো সংস্কৃতিৰ খুঁটি বিষ্ণু ৰাভা অমৰ তোমাৰ কীৰ্তি- বজ্র কণ্ঠ-কৰ্মই জ্বলাই প্রেৰণাৰ বন্তি। *********\nDecember 1, 2017 কৌতুক\t4 Comments\nদাদাৰ হোষ্টেলীয়া দিনৰ কথা। দাদা তেতিয়া তামাম পপুলাৰ। কলেজৰ প্ৰগ্ৰেম বিলাকত নাটক কৰে, গানগায়। ।।আচলতে দাদাৰ মনটো খুবেই ভাল । হোষ্টেলৰ সকলোকে নিজৰ পৰিয়ালৰ ভাই ককাইৰ দৰে ভাবে। সেয়ে বাহিৰত ধুই মেলি দিয়া নিজৰ জোখৰ গেঞ্জি পালেই নিজৰ পিন্ধি থকা লেতেৰাটো থৈ সেইটো পিন্ধি লয়। তাকেই কোনোবা ঠেক মনৰ টুটকীয়া কপটীয়াই দাদাৰ জনপ্ৰিয়তাত ঈৰ্ষান্বিত হৈ দাদাক “গেঞ্জি চোৰ” উপাধি প্ৰদান কৰে। হ’লেও দাদা দিলদাৰ মানুহ ।কাকো বেয়া নাপায়। স্বভাৱো পৰিবৰ্তন নকৰে।দাদাই হোষ্টেলত থকা দিন কেইটাত কেতিয়াও গেঞ্জি কিনি নাপালে যদিও\nDecember 1, 2017 গল্প\t11 Comments\nমেচত খানাৰ যোগাৰ চলিছে৷ পঙ্কজে চাকৰি পোৱাৰ স্ফূৰ্তিতে গাহৰিৰ খানা পাতিছে৷ গৰমত গোটেইকেইটাৰ অৱস্থা নাই৷ উদি মুদি হৈ বহি আছো৷ মনোজ আৰু আলোকৰ পেটত ইতিমধ্যে ঘুটুং পানী পৰিলেই৷ দুয়ো প্ৰকাণ্ড পেট দুটা উলিয়াই দেৱদাস চিনেমাখনৰ ‘দোলা ৰে দোলা’ গানটোৰ তালে তালে তামাম নাচি আছে৷ আমিও গাহৰি ভাজি আৰু ভাঙৰ ধোঁৱাৰ মাজত দুয়োৰে নৃত্যৰ মজা লৈ আছো৷ নৃত্য, বস্ত্ৰ, ধোঁৱা এই সকলোবোৰ মিলি এক ব্যভিচাৰ পৰিবেশ৷ একে জাপে গোটেইকেইটা এটেনচন পজিচনত আহি গ’লো৷ দুৱাৰমুখত দেখোন এয়া মিলি৷ ঢিলা ইলাষ্টিকৰ হাফপেন্টটো টানি\nDecember 1, 2017 কৌতুক\tOne comment\nডাক্তৰৰ চেম্বাৰৰ দৃশ্য : ডাক্তৰজনে মানুহজনীক মুখত থাৰ্মোমিটাৰটো ভৰাই মনে মনে থাকিবলৈ ক’লে। ডাক্তৰৰ কথামতে, মুখত থাৰ্মোমিটাৰটো ভৰোৱাৰপিছত, মানুহজনী কিছু সময় মনে মনে থাকিল। পতিগৰাকীয়ে কথাটো মন কৰিলে আৰু ডাক্তৰকক’লে, “চাৰ, এই যাদুকৰী বস্তুটোৰ কিমান দাম ? মোকো এটা লাগিছিল। ☆★☆★☆\nDecember 1, 2017 কাৰ্টুন\t2 Comments\n(পট খোল খোৱাৰ লগে লগে দেখা যাব এটা সুদৃশ্য কাৰ্যালয়, বেৰত মহাত্মা গান্ধী আৰু আন কেইবাজনো নেতাৰ ফটো ওলমি থাকিব। প্ৰকাণ্ড অফিচ টেবুলখনৰ সিপাৰে এজন ব্যক্তি। তেওঁক দেখিয়েই গম পোৱা যাব তেওঁ এজন প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰী, চুলি তেল লগাই পৰিপাটিকৈ ফনিওৱা, গাত জহৰ কোট। টেবুলখনৰ ইটো পাৰে কেইবাখনো গেষ্ট চেয়াৰ। সকলো আচবাবেই মূল্যবান। টেবুলত কেইটামান ফাইল থাকিব। দুটামান মোবাইল ফোনো থাকিব। মন্ত্ৰীজনে ফাইলত চহী কৰি থাকিব। তেনেতে চাপ্ৰাছীৰ পোচাক পিন্ধা মানুহ এজন সোমাই আহি মন্ত্ৰীৰ কাণে কাণে কিবা এটা ক’।ব। মন্ত্ৰীয়ে\nDecember 1, 2017 কাৰ্টুন\tLeaveacomment


জামুগুৰিহাটৰ মৃৎশিল্পীৰ চৰকাৰৰ ওপৰত ক্ষোভ । নাখায় মৰাতকৈ কৰ’ণাত মৰাই ভাল। – News Today NE\nHome State Assam\nজামুগুৰিহাটৰ মৃৎশিল্পীৰ চৰকাৰৰ ওপৰত ক্ষোভ । নাখায় মৰাতকৈ কৰ’ণাত মৰাই ভাল।\nby NewsTodayNE Desk\nin Assam, Lifestyle\nশাৰদীয় দুগোৎসৱলৈ হাতত মাথো আৰু পাঁচটা দিন বাকী থকাৰ সময়ত ৰাজ্যৰ অনান্য প্ৰান্তৰ লগতে জামুগুৰিহাটৰ মৃৎ শিল্পী সকলৰ ক্ষেত্ৰতো দেখা গৈছে এখন দুখলগা ছবি। কৰ’ণা মহামাৰীৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত এইবাৰ দুগোৎসৱ পতাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কেতবোৰ নিয়মনীতি বান্ধি দিয়াৰ ফলত প্ৰায়বোৰ দুগা পূজাৰ কমিটিয়ে পূজা নপতাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ ফলত ব্যাপক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছে এইসকল জামুগুৰিহাটৰ মৃৎ শিল্পীৰো। মূৰ্তি বনাই গোটেই বছৰটোৰ কাৰণেই উপাৰ্জনৰ পথ বাছি লোৱা এইসকল মৃৎশিল্পীৰ দুগোৎসৱৰ প্ৰতিমা সমুহ এইবাৰ বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে জীৱন জীৱিকালৈ গভীৰ শংকৰ নামি আহিছে ।জামুগুৰিহাটৰ এই গৰাকী মৃৎশিল্পীৰ নাম ববি দাস।\nপ্ৰত্যেক বছৰেই দুগোৎসৱৰ সময়ত ৫০ গৰাকীৰো অধিক দুৰ্গা প্ৰতিমা বিক্ৰী কৰা এই গৰাকী মৃৎ শিল্পীৰ ওচৰলৈ এই পৰ্যন্ত মাত্ৰ ১০গৰাকী প্ৰতিমাৰ বাবে যোগাযোগ কৰিছে যদিও পূজা পতাৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে কঠোৰ নিয়মাৱলী প্ৰদান কৰাৰ ফলত পুনৰ তিনি খনকৈ কমিটিয়ে পূজা নপতাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ফলত মৃৎশিল্পী গৰাকীৰ হাতত মাত্ৰ সাত গৰাকী প্ৰতিমাৰহে অৰ্ডাৰ ৰৈছেগৈ।কভিড পৰিস্থিতিৰ লগতে চৰকাৰে দুগোৎসৱ পতাৰ ক্ষেত্ৰত বান্ধি দিয়া নিয়মাৱলীৰ ফলত পানীত হাঁহ নচৰা অৱস্থাৰ উপক্ৰম হোৱা এইসকল মৃৎশিল্পীয়ে এতিয়া নেখায় মৰাতকৈ কৰ’ণাত মৰাই ভাল বুলিহে মন্তব্য কৰিছে ।\nজামুগুৰিহাটৰ পৰা চন্দন শৰ্মাৰ ৰিপৰ্ট\nমাৰ্ঘেৰিটাত জব্দ দুখনকৈ চোৰাং কয়লা ভৰ্তি ট্ৰাক।\nদীৰ্ঘদিন ধৰি সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান বন্ধ থকাৰ বাবে বঙাইগাঁও জিলাৰ সাংস্কৃতিক কৰ্মী সকলে উত্তৰ শালমৰাত অৱস্থান ধৰ্মঘট।\nWithamotive of providing news, news analysis and other related programs to the viewers of Assam and North-East’s states, we the team of “NEWS TODAY (N/E)” – http://newstodayne.com launchingachannel in the platform of social media, so that every person of North-East region can get aware and keep in touch with the daily news updates of this region. With the responsibility of providing news comprising political, economical, business, crime, sports and entertainment etc. With no bar and discrimination, we are also bond to promote Assamese language, literature, culture and tradition atahigh level.\nচাওক এই ভিডিওটোত, কিদৰে, কেৱল যৌতুকৰ বাবেই জীয়াই জীয়াই জ্বলাই দিয়া হল এগৰাকী স্ত্ৰীক।\nভুল একাউন্টত টকা ট্ৰেন্সফাৰ হলে ভয় নাখাব, জানি থওক কিদৰে কেনেকৈ উভতাই পাব আপোনাৰ টকা ।\nগুৱাহাটীৰ বশিষ্ঠৰ নিবাসী কণমানি লিটিল মাষ্টাৰ ত্ৰিদিপে এইবাৰ লাভ কৰিছে বিশ্ব ৰেকৰ্ড।\nচিকিৎসালয়ৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ঘুৰি শেষত কৰুণ মৃত্যুক আকোৱালী ললে মাৰ্ঘেৰিটাত এগৰাকী বোৱাৰীয়ে। কৰোণাৰ মহামাৰীৰ বাবেই চিকিৎসা সেৱা প্ৰদান নকৰাৰ অভিযোগ পৰিয়ালৰ লোকৰ\n৩৯ নং পাঁচ নৈ চেৰফাং সমষ্টি বিশ্বজিৎ দৈমাৰীৰ সমৰ্থকসহ পাঁচ শতাধিক বিপিএফ কৰ্মী বিজেপিত যোগদান।\nবিশিষ্ট কণ্ঠশিল্পী পুলক বেনাৰ্জীৰ শুভেচ্ছা বাণী\nজনপ্ৰিয় অভিনেতা ৰবি শৰ্মাৰ শুভেচ্ছা\nCharles Haviland of BBC NEWS wishes NEWS TODAY NE II বিবিচি নিউজৰ চাৰ্লছ হেভিলেণ্ডৰ শুভেচ্ছা\nএটা যুগৰ অৱসান ঘটিল। সকলোকে কন্দুৱাই তেওঁ গুছি গ’ল নেদেখা জনৰ কাষলৈ।\nএটা যুগৰ অৱসান ঘটাই আজি সন্ধিয়া ৫.৩৪ মিনিটত গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিৰ বিদায় ললে অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈ।\nওদালগুৰিত সোমবাৰে বৃহৎ বাইক ৰেলী, বি টি চিত এইবাৰ হাগ্ৰামাৰ দাদাগিৰি নচলে , প্ৰমোদ বড়ো।\nWithamotive of providing news, news analysis and other related programs to the viewers of Assam and North-East's states, we the team of "NEWS TODAY (N/E )" launchingachannel in the platform of social media, so that every person of North-East region can get aware and keep in touch with the daily news updates of this region.\n© 2020 News Today NE - All rights reserved - Developed by Ujudebug.


দেশত আকৌ বাঢ়িছে কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ! মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মুখত পুনৰ সম্পূৰ্ণ লকডাউনৰ প্ৰসংগ! assam-covid-situation-cm-himanta-biswa-sarma-urges-people-to-maintain-covid-protocols-hb– News18 assam\nদেশত আকৌ বাঢ়িছে কোৰোণাৰ সংক্ৰমণ! মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ মুখত পুনৰ সম্পূৰ্ণ লকডাউনৰ প্ৰসংগ!\nদেশজুৰি আকৌ বাঢ়িছে কোভিডৰ সংক্ৰমণ। বিগত ২৪ ঘণ্টাত দেশত কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ৪৫ হাজাৰৰ ওপৰত।\nLast Updated : August 29, 2021, 20:24 IST\nদেশজুৰি আকৌ বাঢ়িছে কোভিডৰ সংক্ৰমণ। বিগত ২৪ ঘণ্টাত দেশত কোৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংখ্যা ৪৫ হাজাৰৰ ওপৰত। যোৱা চাৰিদিন ধৰি কোৰোণাত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যাই স্পৰ্শ কৰিছে ৪৫ হাজাৰৰ ঘৰ। কেৰালাত মাত্ৰ এদিনতে ৭০ শতাংশ বৃদ্ধি হৈছে কৰোণাত আক্ৰান্তৰ সংখ্যা। ফলত কেৰালা চৰকাৰে পুনৰ সান্ধ্য আইন জাৰি কৰিছে ৰাজ্যখনত। যোৱা ২৪ ঘণ্টাত দেশত কোৰোণাত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু মুখত পৰিছে ৪৬০ গৰাকী ৰোগী।\nতাৰ মাজতে ৰাজ্যবাসীক মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই শুনাইছে সাৱধানবাণী। যিহেতু অহা ১ ছেপ্তেম্বৰৰ পৰা ৰাজ্যত অধিক শিথিলতা প্ৰদান কৰা হ'ব, চলিব আন্তঃ জিলা বাছসেৱা, খুলিব বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়। আৰু এনে সময়তে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৰাজ্যবাসীক উদ্দেশ্যি কৈছে যে,' ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ প্ৰথম ভাগৰ পৰা ৰাজ্যত অধিক শিথিলতা জাৰি কৰা হব। অসমলৈ স্বাভাৱিক জীৱন যাত্ৰা আৰম্ভ হ'ব। অসমত বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, আন্তঃজিলা বাছ সেৱা মুকলি কৰা হ'ব। কিন্তু আমি যদি কোভিডৰ নিয়ম নীতি মানি নচলো তেন্তে পুনৰ টোটেল লকডাউনৰ ফালে উভতি যাবলগীয়া পৰিবেশ আহি পৰিব। সেয়েহে ছেপ্তেম্বৰৰ মাহৰ পৰা কোভিডৰ শিথিলতা প্ৰদানৰ পিছৰ পৰা ৰাইজে কোভিডৰ নীতি-নিয়ম মানি চলিব লাগিব।'\nFirst published: August 29, 2021, 20:24 IST\nAssam Covid SituationCM Himanta Biswa sarmacorona virus


| Jonak axom\nবিষাদ চুটি গল্প\nদীপৰ জন্মদিন আজি।চাৰিটা লৰাছোৱালী মাজত সি পেটমোছা ।তিনিজনী\nছোৱালীৰ পিছত ওপজা কাৰণেই নে সৰু হোৱা কাৰণেই তালৈ টানটো অলপ বেছি তেওঁৰ।\nছোৱালীকেইজনীৰ সদায় সেইটোৱেই আপত্তি ভায়েকক সিহঁততকৈ বেছি মৰম কৰে মাক দেউতাকে।\nবৰ জীয়ৰীয়ে কেইবাৰ তেওঁক নিজৰ লগত দিল্লীলৈ নিবলৈ ওলাল তেওঁ কিন্তু প্ৰত্যেক\nবাৰে কিবা অজুহাত দেখুৱাই নোযোৱাকৈ আছে।আচলতে লৰাটোক বিয়াখন পাতি দিলে যদিও\nতাক অকলে এৰি দিবলৈ এতিয়াও সৎ নাযায় তেওঁৰ ।কিমান দিনৰনো লৰা সি।সিও জানো পাৰে\nতেওঁ নহলে....মা মা বুলিয়ে সকলো কথাতে লাগি ফুৰে তেওঁৰ লগত।শৰ্মানীহঁতে দীপৰ\nবাহি বিয়াৰ দিনা তেওঁক হাঁহি হাঁহি কোৱা মনত পৰে বোৱাৰী আহিল যেতিয়া এতিয়া\nএতিয়াহে লৰাৰ আচল ৰূপ ওলাব বৰুৱানী।শৰ্মানীয়ে হাঁহি হাঁহি কলে যদিও তেওঁৰ\nবুকুৰ ঠিক ঠাইতে লাগিল কথাষাৰ।তেওঁ মনে কিন্তু মানি নলয় কথাষাৰ.....যিটো ল'ৰাই\nচকুকেইটা মেলিয়ে মাকক বিচাৰে সেইটো ল'ৰা আৰু সলনি হব পাৰে নে..(?) তেওঁৰ পেটৰ\nপোৱালিৰ কথা তেওঁতকৈ বেছি শৰ্মানীয়ে জানিবনে।\nৰাতিপুৱা কোনো নুঠোতেই গাটো ধুই ওচৰৰ গণেশ মন্দিৰটোত দীপৰ হৈ চাকি\nএগছ দিবলৈ ওলাল।তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে মানে সি অফিচ পালেগৈ। আজি তেওঁক মাত\nনলগোৱাকে গল নে?... এহ ল'ৰাটোৰ বহুত কষ্ট হৈছে অফিচত বহুত দায়িত্ব।তেওঁ তাৰ\nজন্মদিনটোত পানীৰ বাহিৰে অন্য একোয়ে নাখায়,সন্ধ্যা আকৌ মন্দিৰলৈ গৈ ভগৱানৰ\nচৰণত ভোগ লগাইহে নিজৰ মুখত অন্ন দিয়ে।সি জন্ম হোৱাৰে পৰা এইটো নিয়মেই চলি\nআহিছে।আগতে,এইটো কথাৰ কাৰণে দীপৰ দেউতাকে তেওঁক কম খং কৰে নে।কিন্ত,তেওঁ চোন\nনিয়মতো আজিও সলাব নোৱাৰিলে।\nসন্ধ্যা হোৱাৰ আগতে নাৰিকলৰ লাড়ুকেইটা বনাই অতালে । পায়সখিনিত\nসৰহকৈ বাদাম দি চিচাৰবাতিটোত কাঢ়ি ললে।তেওঁৰ নিজৰে হাঁহি উঠি গল এই\nবস্তুদুটাৰ কাৰণে কম হুলস্থুল খন লাগে নে ঘৰখনত আগতে।দীপে আবেলিৰ পৰাই\nপাকঘৰত কিমনবাৰ ভূমুকিয়াই থাকে হিচাপ নাই।তেওঁ দীপে আহিয়ে দেখা পোৱাকৈ\nডাইনিংত ধুনীয়াকৈ বস্তুখিনি সজাই থলে।সি আহি দেখিলে কম ফুৰ্তি পাব নে।পাঁচ\nবাজি পাৰ হৈ যোৱাত এপাক গেটৰ পৰাও চাই আহিলগৈ।সি অকন বেছি পলম কৰা যেন লগাত\nবোৱাৰীককে ফোন এটা কৰিবলৈ কবলৈ সিহঁতৰ ৰুমলৈ সোমাই গ'ল।ৰিয়া তেতিয়া আইনাৰ আগত\nপ্ৰসাধনত ব্যস্ত। তাই উজ্বল ৰঙা ৰঙৰ শাৰী এখন পিন্ধিছে।ৰিয়াক অন্য সাজত দেখি\n:অহ: মা মই মনে কৰা নাই আপোনাক।আজি দীপৰ বাৰথদে নহয়..আপুনি পাহৰিলে কিজানি।\nতেওঁ সৰুকৈ পাৰ্টি এটা দিছে হোটেল এখনত ।তেওঁ আহিবই মোক নিবলৈ এতিয়া।আমাৰ উভতি\nঅহা দেৰি হব আপুনি কিবা এটা বনাই খাব আমি তাতে খাই আহিম।\nতেওঁ লাহেকৈ হাঁহি এটা মাৰি ওলাই আহিল।ফোনটোত বাজি থকাত চাই দেখিলে\nডাঙৰ জীয়ৰীৰ ফোন।ভায়েকৰ জন্ম দিনৰ খবৰ লবলৈ চাগে ফোন কৰিছে।তেওঁৰ গাটো হঠাৎ\nঅৱশ লাগি আহিব ধৰিলে ফোনটো একাষৰীয়াকৈ থৈ গাৰুটোত মুখখন গুজি দিলে।