Zolfresh Tablet in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nZolfresh Tablet की जानकारी\nZolfresh Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Zolfresh Tablet Benefits & Uses in Assamese- Zolfresh Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZolfresh Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Zolfresh Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Zolfresh Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZolfresh Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Zolfresh Tablet Side Effects in Assamese- Zolfresh Tablet ar parshwakriyasamuh\nZolfresh Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Zolfresh Tablet Related Warnings in Assamese- Zolfresh Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zolfresh Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Zolfresh Tablet with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Zolfresh Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nZolfresh Tablet মতভেদসমূহ- Zolfresh Tablet Contraindications in Assamese- Zolfresh Tablet nishedhsamuh\nZolfresh Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Zolfresh Tablet in Assamese- Zolfresh Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zolfresh Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Zolfresh Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Zolfresh Tablet kriya-pratikriya\nZolfresh Tablet ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Zolfresh Tablet Benefits & Uses in Assamese - Zolfresh Tablet ar laabh aaru byavaharsamuh\nZolfresh Tablet তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nZolfresh Tablet ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Zolfresh Tablet Dosage & How to Take in Assamese - Zolfresh Tablet ar paali aaru xeya kenedore lobo\nZolfresh Tablet-ৰ উপাদানসমূহ - Zolfresh Tablet Active Ingredients in Assamese - Zolfresh Tablet-ar upadaansamuh\nZolfresh Tablet ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Zolfresh Tablet Side Effects in Assamese - Zolfresh Tablet ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Zolfresh Tablet ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nZolfresh Tablet সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Zolfresh Tablet Related Warnings in Assamese - Zolfresh Tablet xonkranta xatarkatabanisamuh\nZolfresh Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZolfreshৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Zolfresh ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nZolfresh Tablet-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nZolfresh এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক, আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nবৃক্কত Zolfresh Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZolfreshৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nযকৃতত Zolfresh Tablet কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nZolfreshৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Zolfresh Tablet ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Zolfresh সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Zolfresh Tabletৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Zolfresh Tablet with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Zolfresh Tablet ar gurutor kriya-pratikriya\nZolfresh Tablet তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nZolfresh Tablet মতভেদসমূহ - Zolfresh Tablet Contraindications in Assamese - Zolfresh Tablet nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Zolfresh Tablet লোৱা অনুচিত যাতে -\nZolfresh Tablet ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Zolfresh Tablet in Assamese - Zolfresh Tablet ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Zolfresh Tablet-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nZolfresh লোৱাটো আসক্তিত পৰিণত হ'ব পাৰে। সেয়ে আপুনি চিকিত্সা পৰামৰ্শৰ আধাৰতহে এয়া সেৱন কৰা উচিত।\nZolfresh লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Zolfreshয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Zolfresh লোৱা উচিত।\nহয়, মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Zolfreshৰ ব্যৱহাৰ উপকাৰী।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Zolfresh Tablet ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Zolfresh Tablet Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Zolfresh Tablet kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Zolfresh Tabletৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Zolfresh লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Zolfresh Tabletৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nZolfresh আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nZolfresh Tablet ৰ অনুকল্প - Substitutes for Zolfresh Tablet in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Zolfresh Tablet লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Zolfresh Tablet ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Zolfresh Tablet সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Zolfresh Tablet ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Zolfresh Tablet সেৱন কৰে?


Last updated Dec 19, 2020 497\nঅৰূপ কলিতা– প্ৰাক্তন কংগ্ৰেছী মন্ত্ৰী অজন্তা নেওগে বৃহস্পতিবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ঘৰত চাহ খালে ৷ স্বাভাৱিকতে একাপ চাহৰ লগত আৰু বহু কথাৰ নাস্তা চলি যায়৷ সৰুপথাৰৰ বিধায়িকা ৰ’জলীনা তিৰ্কীয়েতো বিজেপিৰ কাৰ্যালয়ত ভাতেই খালেগৈ৷ বিটিচিৰ এমচিএলএ গৰাকীয়ে দল সলাবলৈ ২৪ ঘন্টাও নল’লে৷ কমল কুমাৰ মেধিৰ পাছত দলটোৰ আৰু বহু প্ৰাৰ্থিত্বপ্ৰয়াসীয়ে দল এৰিবলৈ সাজু হৈছে৷ দলত্যাগী কংগ্ৰেছীৰ মিছিলটো কম সময়ৰৰ ভিতৰত দীঘলীয়া হৈ গৈ আছে৷\nহতাশা ঢাকিবলৈ সভাপতি ৰিপুণ বৰাই কৈছে – “অজন্তা নেওগেই নহয় আৰু বহুত বাঘা বাঘা নেতাই ইয়াৰ আগতেও দল এৰিছে ৷ কিন্তু দলৰ কোনো ক্ষতি হোৱা নাই ৷” ক্ষতি হ’বলৈ আৰু বাকী থাকিল কি ? কেইজনমান ৰাবাৰ ষ্টাম্প নেতা,জৰাজীৰ্ণ কাৰ্যালয়কেইটাৰ বাদে?\n১৫ বছৰ ৰাজ্য শাসন কৰা দলটো ক্ষমতাৰ পৰা আঁতৰাৰ ৫ বছৰৰ ভিতৰত কল্পনাতীত খহনীয়াৰ সন্মুখীন হৈছে ৷ নবীন-প্ৰবীণ সকলো নেতাই নেতৃত্বৰ ওপৰত আস্থা হেৰুৱাই পেলাইছে। অসম কংগ্ৰেছৰ কথা বাদেই ,নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটীয়েও সীমাহীন বিলাই বিপত্তিৰ পৰা কোনো শিক্ষা লোৱা নাই৷ কেইবাটাও নিৰ্বাচনী বিপৰ্যয়ৰ পাছতো দলটোৰ পূৰ্ণকালীন সভাপতি এগাৰাকী আজিলৈ নিযুক্তি দিয়া নহ’ল ৷ পৰিস্থিতি গুৰুতৰ ৷ কিন্তু চিকিৎসা বাদেই , ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিবলৈকে দলটো সাজু নহয় ৷ ৰোগ ইতিমধ্যে বহু পুৰণি হৈছে , গভীৰলৈ শিপাইছে ৷ আৰোগ্য লাভৰ আশা ক্ৰমাৎ ক্ষীণ হৈ আহিছে৷ বিগত দুটা লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ফলাফলে দেখুৱাই দিছে যে কংগ্ৰছৰ ভৱিষ্যৎ দলৰ নেতৃত্বই ভবাতকৈ বহু বেছি ভয়াৱহ ৷\nদেশৰ আটাইতকৈ পুৰণি দলটো ২০১৪ আৰু ২০১৯ চনৰ নিৰ্বাচনত ক্ৰমাগত শোচনীয় পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হৈছে ৷ দুটাকৈ লোকসভা নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছ থমকি ৰৈছে মাত্ৰ ৪৪ আৰু ৫২ খন আসনত ৷ এই বিপৰ্যয় এদিনতে নামি অহা নাই ৷ নেতৃত্বৰ অহমিকাই কংগ্ৰেছৰ শ্মশানযাত্ৰাৰ পথ কেইবা দশক আগতেই প্ৰশস্ত কৰি দিছে ৷ দেশৰ প্ৰায়কেইখন বৃহৎ ৰাজ্যতেই দলটোৱে নিজৰ খোপনি ইতিমধ্যে হেৰুৱাই পেলাইছে৷ য’ত এবাৰ কংগ্ৰেছৰ কঁকাল পৰিছে,তাৰ পাছত আৰু পোনাব পৰা নাই ৷\nহিন্দী বলয়ৰ এখন বৃহৎ ৰাজ্য বিহাৰত কংগ্ৰেছৰ শেষৰগৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল ১৯৯০ চনত ৷ তেওঁৰ নাম জগন্নাথ মিশ্ৰ ৷ লালুপ্ৰসাদ যাদৱ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত নীতিশ কুমাৰৰ উত্থানে কংগ্ৰেছৰ উত্থানৰ পথ চিৰকাললৈ বিহাৰত অৱৰুদ্ধ কৰি পেলাইছে ৷ লালুপ্ৰসাদৰ দল আৰ জে ডিৰ হাতত ধৰি কংগ্ৰেছে বিহাৰত নিজৰ অস্তিত্ব কোনোমতে জাহিৰ কৰি আছে৷ মিত্ৰদল হিচাপে তাতো কংগ্ৰেছৰ ফলাফল অতি হতাশজনক ৷\nদেশৰ সৰ্বাধিক জনবহুল ৰাজ্য উত্তৰ প্ৰদেশত কংগ্ৰেছ পিটিকাত দিবলৈও নাই ৷ উত্তৰ প্ৰদেশত দলটোৰ শেষ মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকী আছিল হাইকামাণ্ডৰ বিশ্বস্ত , পাছলৈ অতি বিতৰ্কিত ৰাজনীতিক নাৰায়ন দত্ত তিৱাৰী , ১৯৮৯ চনত৷ তাৰ পাছত মূলায়ম সিঙ যাদৱ, কল্যান সিঙ,মায়াৱতী,অখিলেশ যাদৱৰ পৰিক্ৰমা অতিক্ৰমি উত্তৰ প্ৰদেশৰ শাসন এতিয়া যোগী আদিত্যনাথৰ হাতত ৷\nচুবুৰীয়া পশ্চিমবংগত ১৯৭৭ৰ জৰুৰীকালীন সময়তে কংগ্ৰেছৰ অধ্যায়ৰ যৱনিকা পৰিছে ৷ মহাৰাষ্ট্ৰত কংগ্ৰেছ ২০১৪ চন পৰ্যন্ত শাসনত আছিল , কিন্তু কংগ্ৰেছৰ পৰা বহিষ্কৃত শাৰদ পাৱাৰৰ কৃপাধন্য হৈ ৷ বিনিময়ত পাৱাৰক কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাত সন্মানজনক পদবী দিবলগীয়া হৈছিল ৷ দাক্ষিণাত্যৰ ৰাজ্য তামিলনাডুত কংগ্ৰেছ শাসনলৈ আহিছিল ১৯৬৭ চনতে, যেতিয়া মাদ্ৰাছৰ পৰা তামিলনাডু গঠনেই হোৱা নাছিল ৷ তাৰ পাছৰে পৰা দক্ষিণৰ ৰাজ্যখন সলনাসলনিকৈ এ আই ডি এম কে আৰু ডি এম কেৰ দখলত আছে ৷কেৱল উত্তৰ প্ৰদেশ,বিহাৰ,মহাৰাষ্ট্ৰ ,তামিলনাডু – কেৱল এই চাৰিখন ৰাজ্যত দুই শতাধিক লোকসভাৰ আসন আছে – য’ত দীঘলীয়া সময় ধৰি কংগ্ৰেছ নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হ’ব পৰা নাই ৷ ইয়াৰ বাহিৰেও গুজৰাট,উৰিষ্যা,দিল্লী আদি ৰাজ্যত যে দলটো সোনকালে ক্ষমতালৈ ঘূৰি আহিব পাৰিব,তেনে আশা নকৰাই ভাল ৷\nঅসম আৰু সামগ্ৰিকভাৱে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলতো কংগ্ৰেছৰ অৱস্থা ডুবন্ত নাৱৰ দৰে৷ কিয় আৰু কাৰ বাবে এনে দশা হ’ল কংগ্ৰেছৰ ? ক’ৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ পতনৰ আৰম্ভণি ?এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰৰ বাবে কেইটামান উদাহৰণেই যথেষ্ট ৷ ১৯৯৮ চনত কংগ্ৰেছৰ পৰা আঁতৰি আহি মমতা বেনাৰ্জীয়ে গঠন কৰিছিল তৃণমূল কংগ্ৰেছ ৷ দলটোৱে ধাৰাবাহিক দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে পশ্চিমবংগ শাসন কৰি আছে ৷\n১৯৯৯ত কংগ্ৰছে দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা দুগৰাকী নেতা আছিল শাৰদ পাৱাৰ আৰু পি এ চাংমা ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত মহাৰাষ্ট্ৰত পাৱাৰৰ হাতত ধৰিয়েই কংগ্ৰেছ ক্ষমতাৰ কক্ষপথত থাকিবলগীয়া হৈছে ৷ প্ৰয়াত পি এ চাংমাৰ পুত্ৰ কনৰাড চাংমা এতিয়া মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ৷\nঅন্ধ্ৰপ্ৰদেশত কংগ্ৰেছৰ মূল নাবিক ৱাই এছ ৰাজশেখৰ ৰেড্ডীৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ জগনমোহন ৰেড্ডীয়ে উচিত মৰ্যাদা লাভ নকৰিলে ৷ পৰিণতিত জগনমোহন ৰেড্ডীয়ে গঠন কৰিলে ৱাই এছ আৰ কংগ্ৰেছ আৰু দলটো এতিয়া অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ শাসনত ৷\nজ্যোতিৰাদিত্য সিন্ধিয়া,হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ দলত্যাগৰ কাহিনী নকলোৱেই যেনিবা ৷ শচীন পাইলটৰ ক্ষোভে কেতিয়া বিস্ফোৰণৰ ৰূপ লয় , তাৰ বাবে এতিয়া সময়ৰ অপেক্ষা মাথোঁ ৷ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন নেতাসকলৰ প্ৰতি উপেক্ষা আৰু অৱদমন কংগ্ৰছেৰ পতনৰ যে অন্যতম মূল কাৰণ , তাক আৰু বেলেগকৈ প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন নাই ৷ ইয়াৰ বাহিৰেও আৰু বহু সামাজিক-ৰাজনৈতিক কাৰণ আছে ৷ ইয়াৰ বিশ্লেষণ নিশ্চয় বিশেষজ্ঞসকলে কৰিব ৷ কিন্তু পৰিৱৰ্তিত পৰিস্থিতিয়ে প্ৰমাণ কৰিছে যে য’ত কংগ্ৰছৰ অকাল মৃত্যু হৈছে ,তাতেই উত্থান হৈছে আঞ্চলিক শক্তিৰ ৷ এন চি পি ,আৰ জে ডি , এছ পি , টি এম চি , ৱাই এছ আৰ কংগ্ৰেছ , এন পি পি -এই দলসমূহৰ যদিও সৰ্বভাৰতীয় পৰিচয় আছে , তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক তৎপৰতা মূলত: নিজৰ ৰাজ্যসমূহতে সীমাৱদ্ধ ৷ কংগ্ৰেছৰ খহনীয়াৰ পোনপটীয়া লাভ্যাৰ্থী এই দলসমূহেই ৷\nএইবাৰ অসমৰ পাল ৷ কংগ্ৰেছ অস্তাচলত ৷ একেসময়তে নতুন আঞ্চলিক শক্তিৰ অভ্যুত্থানৰ সময়ো এয়া ৷ এনে পৰিস্থিতিৰ সুবিধা নতুন দলসমূহে কেনেদৰে ল’ব পাৰে,সেয়া নিৰ্ভৰ কৰিব তেওঁলোকৰ নেতৃত্বৰ বিচক্ষণতা আৰু দৃঢ়তাৰ ওপৰত ৷ কিন্তু কংগ্ৰেছ অসমত নি:শ্চিহ্ণ হোৱাৰ মুহূৰ্তত আঞ্চলিকতাবাদেই যে বিৰোধী ৰাজনীতিৰ মূল ভৰষা হৈ উঠিব , তাত তিলমানো দ্বিধা নাই ৷\nArup KalitaBJPCongresNCPNPPRJDSPthe statement\nহাথৰস কাণ্ড- CBIয়ে শ্বাৰ্জশ্বীট দাখিল কৰাৰ পিছত কি ক’লে যুৱতীগৰাকীৰ পৰিয়ালে?\nগোৱাত গো-মাংসৰ চাহিদা পূৰাবলৈ কৰ্ণাটকৰ পৰা যোগান বাহাল ৰখা হ’ব: মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰমোদ সাৱন্ত


নঙঠা ৰজাৰ সাধু : দেৱজিত হাজৰিকা - মণিকূট\nHomeকাব্যশিল্পনঙঠা ৰজাৰ সাধু : দেৱজিত হাজৰিকা\nএকোকে কৰিব পৰা নাই দুখৰ দিনত …\nসৰু সৰু মানুহবোৰৰ বুকুবোৰ দুখৰ জুয়ে দহিছে\nবুকুতে জ্বলাই পুৰি মাৰিছে নঙঠা ৰজাৰ পুত্তলিকা…\nএফালৰ পৰা দেশখন জ্বলাই খাইছে ভোট খকুৱা পাষণ্ডই\nদশকৰ পিছত দশক জুৰি গণতন্ত্ৰৰ ভেটাৰখীয়া উদে\nখান্দিছে ভৰিৰ তলৰ মাটি ।\nজ্বলা জুইত ঘিঁউ ঢালি ঢালি\nৰঙ চোৱা নগ্ন শাসকৰ\nদিনক দিনে বাঢ়ি আহিছে ৰক্তপিপাসী অতপালি।\nজুইহৈ জ্বলি উঠিছে জনগণ,জাতি,মাটি,ভেটি…\nআনফালে পাশাখেলত মগ্ন দুৰ্যোধন,দুঃশাসন।\nনিজ মাতৃৰো আঁজুৰিছে বস্ত্ৰ-ভূষণ ।\nএইফালে মগজু বন্ধকত ৰখা পপীয়া ৰজাই চালি ধৰিছে …\nসৰু সৰু ল’ৰাবোৰে শিলগুটি দলিয়াই খেদিছে\nচদকা খোৱা কাগজৰ বাঘ !\nএকেলগে ইমানবোৰ মানুহে থু পেলাইছে !\nতথাপি তিলমানো কেৰেপ নাই\nঅভূতপূৰ্ব নঙঠা ৰজাৰ !\nৰজা ঐ ! চকু মেল\nবন্ধকী মগজু খোল!শকুনিৰ কুমন্ত্ৰণা মূৰৰ পৰা দলিয়াই পেলা\nসম্বিৎ ঘুৰাই আন!\nআত্মাৰ স্বাধীনতা ঘূৰাই আন !\nবিবেকৰ স্বাধীনতা কাঢ়ি ল ! চিৰশতৰু,জাতিদ্ৰোহী অক্টোপাচবোৰৰ হাঁতোৰাৰ পৰা …\nতোৰ গাতো আছে লাচিতৰ তেজ ! তোৰো আছে হাজাৰ হাতীৰ বল !\nতয়ো অনায়াসে তুলি লব পাৰিবি\nঅজেয় পৰাক্ৰমী হেংদাঙ!\nঅ’ নঙঠা ৰজা!\nতোৰ বীৰ্যবান কঁকালত বান্ধি ল টঙালি !\nখাপৰ পৰা উলিয়াই উদ্যৎ হেংদাঙ……\nলাচিতৰ দৰে তয়ো ক’ব পাৰিবি……\n“দেশতকৈ চকী ডাঙৰ নহয়!”\n” দেশতকৈ গাদী ডাঙৰ নহয়!”\nবিবেকৰ স্বাধীনতাই সভ্যতাৰ আদিম আৰু অন্তিম পৰিচয় !\nচকু মেল !\nতোৰ সোণালী অতীতৰ বুৰঞ্জীখনৰ পাতবোৰ আকৌ লুটিয়াই চা !\nতোৰ এনে অচিনাকী ভয়াবহ ৰূপ দেখি আয়ে টুকিছে চকুলোৰ তেজ !\nহাজাৰবাৰ ভাবি চা\nগাদী আগলৈও পাই থাকিবি !\nভৰিৰ তলৰ মাটিডোখৰহে আচল !\nজাতীয় প্ৰেম উদ্বুদ্ধ কৰিব পৰা এটি সুন্দৰ কবিতা। পঢ়ি ভাল লাগিল।


বিমান বসুৰ সাক্ষাৎকাৰ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ ডিচেম্বৰ, ২০১৪ সংখ্যাৰ অতিথি হিচাপে সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে আমি ভাৰতত বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ কামত ব্ৰতী, অগ্ৰণী বিজ্ঞান লেখক বিমান বসু মহাশয়ৰ কাষ চাপিছিলোঁ। জনপ্ৰিয় মাহেকীয়া বিজ্ঞান আলোচনী, “চাইন্স ৰিপ’ৰ্টাৰ”ৰ সম্পাদক হিচাপে তিনি দশকতকৈও অধিককাল কৰ্মৰত হৈ থকা বিমান বসু ডাঙৰীয়াই ১৯৬৭ চনৰে পৰা ছপা আৰু বৈদ্যুতিন এই দুই মাধ্যমযোগে বিজ্ঞানক সাধাৰণ ৰাইজৰ কাষলৈ লৈ যোৱাৰ কামত অৰিহণা যোগাই আহিছে। ত্ৰিশখনতকৈও অধিক বিজ্ঞান বিষয়ক গ্ৰন্থ, অনাতাঁৰ বিজ্ঞান কাৰ্য্যসূচী, বক্তৃতামালা আদিৰে বিজ্ঞানৰ বাৰ্তা প্ৰচাৰত ব্ৰতী এইজনা ব্যক্তিৰ স’তে ই-মেইলযোগে হোৱা কথা-বাৰ্তাৰ অনুদিত ৰূপ সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ পাঠকসকলৰ বাবে আগবঢ়োৱা হ’ল।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : ছাৰ, আপোনাক পোনতে আমাৰ সাহিত্যৰ মজিয়ালৈ স্বাগতম জনালোঁ।\nবিমান বসু : ধন্যবাদ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : ছাৰ, আপুনি বিগত তিনি দশকতকৈও অধিক কাল দেশত বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ কামত ব্ৰতী হৈ আহিছে। পোনতে আমি জানিব বিচাৰিম, এই বিষয়টিৰ প্ৰতি আপুনি কেনেকৈ আগ্ৰহী হ’ল?\nবিমান বসু : শৈশৱৰে পৰা বিজ্ঞান বিষয়টোৰ প্ৰতি মোৰ আকৰ্ষণ আছিল। এই সময়ছোৱাতে মই বিশ্ববিখ্যাত অনেক লেখকৰ জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান লেখনি, কল্পবিজ্ঞানৰ কাহিনী খুউব বেছিকৈ অধ্যয়ন কৰিছিলোঁ। আইজাক এচিমভ, জুলে ভাৰ্ণে, আৰ্থাৰ চি ক্লাৰ্ক, এইচ. জি. ৱেলচ্ আদিৰ ৰচনাসমূহে মোক সেইকালতে যথেষ্ট প্ৰভাৱিত কৰিছিল। অৱশ্যে মই বহু পলমকৈহে, দিল্লীৰ হংসৰাজ কলেজত প্ৰৱক্তা হিচাপে যোগ দিয়াৰ পৰাহে বিজ্ঞান বিষয়ক ৰচনাৰ কামত মনোনিৱেশ কৰোঁ। সেই সময়ছোৱাত মই প্ৰধানকৈ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ বিভিন্ন শেহতীয়া উদ্ভাৱন আদিৰ বিষয়ে সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে সহজ ভাষাত লিখিবলৈ লওঁ। পিছত ১৯৭০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বিজ্ঞান আৰু উদ্যোগিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধীনত জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান বিষয়ক মাহেকীয়া আলোচনী “চাইন্স ৰিপৰ্টাৰ”ৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে যোগ দি মই বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণকে নিজৰ পেশা হিচাপে লোৱাৰ সুবিধা লাভ কৰোঁ।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি হিচাপে আমাৰ দেশত বিজ্ঞান মানসিকতা বা বিজ্ঞান বিষয়ক চিন্তা-চৰ্চাৰ পৰিৱেশ বা অৱস্থা সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত কি?\nবিমান বসু : মোৰ দৃষ্টিত একেবাৰে দুখলগা অৱস্থা। এতিয়াও আমাৰ সমাজৰ এক বৃহৎ সংখ্যক নাগৰিক অন্ধবিশ্বাস আৰু সংকীৰ্ণ ধাৰণাৰ মাজত বন্দী হৈ আছে। বহুসংখ্যক লোকেই নিজৰ চৌপাশটোক যুক্তিৰে বা বাস্তৱসন্মত ভাৱে চাবলৈ এতিয়াও শিকা নাই। অৰ্ধসত্য, সত্যৰ অপলাপ, কিছুমান ভুৱা ধাৰণা বা সংস্কাৰৰ উপৰি ধাৰ্মিক হঠকাৰিতাই মানুহৰ মনত বিজ্ঞান মানসিকতা আৰু যুক্তিবাদী চিন্তাৰ বিকাশত অন্তৰায় হৈ থিয় দি আহিছে। এক মাত্ৰ এনেবোৰ কাৰণতে আমাৰ মাজত এতিয়াও স্বয়ম্ভু ভগৱান, বাবাজাতীয় ভণ্ডলোকৰ ভক্তৰ সংখ্যা অতি বেছি। তেওঁলোকৰ ভণ্ডামি দেখাৰ পাছতো মানুহে তেওঁলোকৰ প্ৰতি আস্থা পোযণ কৰে। এইটো খুব পৰিতাপৰ বিষয়।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : বিজ্ঞান, পৰম্পৰা বা লোকবিশ্বাস আৰু অন্ধবিশ্বাস – এই বিষয়বোৰৰ যৌক্তিক আলোচনাত আমি সততে বিষয়বোৰৰ মাজত একধৰণৰ পাৰস্পৰিক সংঘাত সৃষ্টি হোৱা দেখা পাওঁ। এই বিষয়ত আপোনাৰ ক’বলগীয়া?\nবিমান বসু : মোৰ দৃষ্টিত ধৰ্ম একোজন ব্যক্তিৰ সম্পূৰ্ণ ব্যক্তিগত বিষয়। কোনো এজন লোকে যদি ভগৱানক বিশ্বাস কৰে আৰু নিজৰ মানসিক শান্তিৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে, সেয়া কোনো দোষনীয় বিষয় হ’ব নোৱাৰে। কিন্তু একেজন লোকেই যদি ভাৱি লয় যে ভগৱানে তেওঁৰ সকলো সমস্যা সমাধান কৰি দিব, তেওঁক ধনী কৰিব পাৰিব অথবা তেওঁৰ সমস্ত ৰোগ-দুখ ভগৱানৰ দ্বাৰাহে নিৰ্মূল হ’ব; তেতিয়াই সেয়া হৈ পৰিব অযুক্তিকৰ। কিয়নো এই পৃথিৱীত হোৱা সকলো ঘটনা-পৰিঘটনাৰ কাৰক হ’ল প্ৰাকৃতিক শক্তিসমূহ আৰু মানুহৰ নিজৰ কৰ্মৰাজি। ভূমিকম্প, বানপানী বা খৰাংজাতীয় দুৰ্যোগসমূহৰ কাৰণ কোনো স্বৰ্গীয় বা অলৌকিক শক্তি নহয়, বৰঞ্চ সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক। এই প্ৰাকৃতিক কাৰকবোৰৰ ব্যাখ্যা দিয়াটোও সম্ভৱপৰ আৰু ভগৱান বা তেনে কোনো শক্তিয়ে এইবোৰক ৰোধ কৰিব পৰাৰো কোনো প্ৰমাণ নাই। একেদৰে বিভিন্ন সংঘৰ্ষ বা যুদ্ধ ইত্যাদিবোৰ মানুহে সৃষ্টি কৰা ঘটনা। আশ্চৰ্য্যকৰভাৱে, মানুহৰ মাজত হোৱা বিভিন্ন সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ বেছিভাগৰে কাৰক কিন্তু বিভিন্ন ধৰ্মত বিশ্বাসীসকলৰ মাজৰ সংঘাত! অথচ ইমান বিপুল সংখ্যক ধন-জনৰ হানি হোৱাৰ এনে ঘটনাবোৰক নানা ধৰ্মই বিশ্বাস কৰা ভগৱানসকলে কিন্তু আজি পৰ্য্যন্ত প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই! মোৰ দৃষ্টিত ভগৱান হৈছে এনে এক আহিলা, যাক মানুহে নিজে কৰা যিকোনো কামৰ অজুহাত ৰূপে ব্যৱহাৰ কৰে; সেয়া ভুলই হওক, শুদ্ধই হওক বা কেতিয়াব লাগে হত্যাৰ দৰে জঘন্য অপৰাধ হওক! মানুহে মানুহক ধৰ্ম বা ভগৱানৰ নামত হত্যা কিয় কৰে, সেই কথাৰ কোনো যুক্তিসংগত কাৰণ মই নাপাওঁ; অথচ পৃথিৱীত সেয়াই প্ৰতিদিনে হৈ আছে! অন্যহাতে এনে ঘটনাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে ভগৱানে একো কৰিব নোৱাৰে! সেইদৰে, ভগৱানক সৰ্বশক্তিমান বুলি যদি কোৱাই হয় বা যদি হয়ো, তেন্তে আমি কিয় ধৰ্মস্থানবিলাকৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰতিৰক্ষাবাহিনীক নিয়োগ কৰিবলগীয়া হয়? সৰ্বশক্তিমান ঈশ্বৰে জানো নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব নোৱাৰে? আচলতে ঈশ্বৰ বা ভগৱানৰ অস্তিত্ব কেৱল মানুহৰ অজ্ঞানতা আৰু অন্ধবিশ্বাসতহে বৰ্তি আছে; ভগৱানৰ বিশ্বাসে ব্যক্তিকহে মানসিক শান্তি দিব পাৰে, কিন্তু যুক্তিবাদী, বৈজ্ঞানিক মানসিকতাই সাধাৰণ ৰাইজৰ সামগ্ৰিক হিত সাধন কৰিব পাৰে।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : জ্যোতিষ, ফেংচুই বা বাস্তু – আদিবোৰ আচলতে বিজ্ঞান নে?\nবিমান বসু : একেষাৰে ক’বলৈ গ’লে, এইবোৰৰ এটাও বিজ্ঞান নহয়, কিয়নো এইবোৰে কোনো সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো বিজ্ঞানসন্মত পদ্ধতি অৱলম্বন নকৰে। জ্যোতিষৰ দৰে বিষয়ে বিভিন্ন গ্ৰহকনো কিয় নানা গুণৰ অধিকাৰী বুলি ধৰা হয়, সেই সাধাৰণ কথাটোৰে ব্যাখ্যা দিবলৈ অক্ষম। অথচ, আমি আজিকালি জানো যে এইবোৰ বিভিন্ন ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰে গঠিত আৰু জড়। একেদৰে মহাকাশৰ ৰাশিচক্ৰবোৰৰো— যিবোৰক জ্যোতিষীসকলে ইমান গুৰুত্ব দিয়ে, সেইবোৰৰো তেনে কোনো বিশেষ ক্ষমতা আচলতে নাই। জ্যোতিষ চৰ্চাত ব্যৱহৃত তৰামণ্ডলবোৰ আচলতে আকাশৰ নক্ষত্ৰবোৰক সহজে চিনি পাবৰ বাবে মানুহে কৰা কল্পনাই সৃষ্টি কৰা; প্ৰকৃতপক্ষে সেইবোৰৰ প্ৰতিটো মহাকাশত ইমান দূৰে দূৰে আৰু পৃথিৱীৰ পৰা ইমান ভিন্ ভিন্ দূৰত্বত যে সেইবোৰে একেলগে এটা গোট হিচাপে কাম কৰাটো অসম্ভৱ! তদুপৰি, জ্যোতিষে মহাকাশৰ এই গ্ৰহ-নক্ষত্ৰবোৰেনো কেনেকৈ প্ৰভাৱ পেলায়, তাৰ কাৰ্য্যপ্ৰণালীৰ কোনো ব্যাখ্যা দিবলৈ অক্ষম। এই গ্ৰহ-নক্ষত্ৰবোৰে পৃথিৱীক প্ৰভাৱিত কৰাৰ এটাই উপায় আছে আৰু সেয়া হ’ল তেনেই দুৰ্বল মধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ জৰিয়তে। কিন্তু এইখিনিতে কথা হ’ল জ্যোতিষীসকলে দাবী কৰাৰ দৰে এই শক্তি কোনো ব্যক্তি সাপেক্ষে বেলেগ বেলেগ নহয় বা হ’ব নোৱাৰে।\nঅন্যহাতে ফেংচুই বা বাস্তুৰ দৰে শাস্ত্ৰ গৃহ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ সতে জড়িত আৰু মূলতঃ এইবোৰে ঘৰ এখনৰ দুৱাৰ, ৰান্ধনিশাল, স্নানাগাৰ, খিড়িকী আদিৰ দিশ বা অৱস্থান সম্পৰ্কে নিৰ্দেশনা দিয়ে। কিন্তু এইবোৰৰ ক্ষেত্ৰতো এক মৌলিক ত্ৰুটি দেখা যায়। এটা ভাল ঘৰৰ নক্সাৰ কথা ক’বলৈ গ’লে আমি গুৰুত্ব দিবলগীয়া বিষয়বোৰ হ’ল – ঘৰৰ বাবে থকা স্থানৰ উপযুক্ত আৰু সঠিক ব্যৱহাৰ, উপযুক্ত বতাহ চলাচলৰ ব্যৱস্থা, প্ৰাকৃতিক পোহৰৰ প্ৰাচুৰ্য্যতা ইত্যাদি ইত্যাদি। এই সকলোবোৰ দিশ কিন্তু এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইৰ ক্ষেত্ৰত বেলেগ। উদাহৰণস্বৰূপে, সাগৰ বা হ্ৰদ একোটাৰ পাৰত থকা ঘৰ একোটা দিশ যিয়েই নহওক, সদায় উক্ত সাগৰ বা হ্ৰদৰ ফালে মুখ কৰি থকা হ’ব। সেইদৰে চিমলাৰ দৰে পাহাৰীয়া ঠাইত থকা ঘৰবোৰত শয়নকক্ষত উপযুক্ত পোহৰ পাবলৈ হ’লে, সি সদায় দক্ষিণমুৱা হ’বই লাগিব। গতিকে বাস্তুশাস্ত্ৰই ক’লেও, এনে ঠাইত উত্তৰমুখীকৈ শয়নকক্ষ সাজিলে, সি হ’ব অবৈজ্ঞানিক।\nএখন মহানগৰীত, আবাসিক এলেকাসমূহৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে সেইবোৰ ইটো সিটোৰ মুখামুখীকৈ থাকে; অৰ্থাৎ এপিনৰ ঘৰবোৰ যদি পূৱমুৱা, আনপিনৰ ঘৰবোৰ পশ্চিমমুৱা। আনকি ঘৰবোৰৰ ভিতৰত থকা ৰান্ধনিঘৰ, স্নানাগাৰ, শয়নকক্ষ আদিবোৰো পৰস্পৰ বিপৰীতমুখী হ’ব। এনেক্ষেত্ৰত, সঁচাকৈয়ে যদি বাস্তু শাস্ত্ৰই কোৱা নিয়মৰ প্ৰভাৱেই আছে, তেন্তে দুয়োপিনৰ ঘৰবোৰৰ অৱস্থা হ’ব লাগে সম্পূৰ্ণ বিপৰীত – ভাল আৰু বেয়া। একেদৰে, এটা ৰাস্তাৰ দুয়োপিনে থকা দোকানৰ ক্ষেত্ৰতো একে নিয়মেই প্ৰযোজ্য হোৱা উচিত; ৰাস্তাৰ এফালে থকা দোকানবোৰত সদায়ে ভাল ব্যৱসায় চলাৰ বিপৰীতে আনপিনৰবোৰত ব্যৱসায় মন্দা হোৱা উচিত। প্ৰকৃততে, বাস্তু বা ফেংচুইৰ চৰ্চাকাৰীসকলে এই ব্যাখ্যা কেতিয়াও দিব নোৱাৰে যে কিয়নো ঘৰৰ এটা বিশেষ কোণত বা দিশতহে শয়নকক্ষ ৰাখিলে ভাল; অন্য দিশ বা কোণত নহয়। অৱশ্যে এই কথাৰ ব্যাখ্যাৰ বাবে তেওঁলোকে ধনাত্মক শক্তিজাতীয় ধুঁৱলি-কুঁৱলি আৰু প্ৰক্ষেপিত ধাৰণাৰ ব্যৱহাৰ কৰে, যিবোৰ কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব পাৰি বা জুখিব পাৰি, তাৰ কোনো ব্যাখ্যা তেওঁলোকৰ ওচৰত নাথাকে। এই বাস্তু বা ফেংচুইৰ সিদ্ধান্তবোৰ কোনো কাৰণতে প্ৰমাণ কৰিব পৰা নহয় আৰু সেইটোৱেই এইবোৰক অবিজ্ঞান বুলি ক’বলৈ যথেষ্ট।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : কিন্তু আমি সততে দেখোঁ যে নিজকে এইবোৰৰ বিশেষজ্ঞ বুলি দাবী কৰা এচামে বিজ্ঞানৰ কিছু ধাৰণাক উপৰুৱাকৈ ব্যৱহাৰ কৰি এনে অবিজ্ঞানৰ সপক্ষে প্ৰচাৰ কৰা দেখা যায়। আনহে নেলাগে, তথাকথিত কিছু বিজ্ঞানীয়েও এনে কামত হয়ভৰ দিয়ে আৰু সাধাৰণ মানুহ এইবোৰ বিশ্বাসৰ জালত পৰে। এইবিষয়ে আপুনি কি ক’ব?\nবিমান বসু : দুখজনকভাৱে বিজ্ঞানৰ নামত মানুহক বুৰ্বক সজোৱাটো বেছ সহজ; যিটো আমি সচৰাচৰ দূৰদৰ্শনৰ ব্যৱসায়িক বিজ্ঞাপনবোৰত দেখা পাওঁ। বিজ্ঞানৰ সাধাৰণ জ্ঞানকণ নথকা মানুহে এনে চাতুৰিত ভোল যোৱাটো স্বাভাৱিক কথা। কিন্তু শিক্ষিত, বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী থকা বা বিজ্ঞান চৰ্চা কৰা মানুহেও জ্যোতিষ বা স্বৰ্গীয় শক্তিক বিশ্বাস কৰাৰ মূলতে হ’ল নিজৰ ব্যক্তিগত বা কৰ্মজীৱনত অহৰহ অনুভৱ কৰা নিৰাপত্তাহীনতা। আনহে নেলাগে, আমি আমাৰ দেশত মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ মূৰব্বীক উৎক্ষেপন কৰিবলগীয়া ৰকেট বা উপগ্ৰহৰ প্ৰতিকৃতি লৈ মন্দিৰ দৰ্শন কৰি আশীৰ্বাদ বিচৰাৰ দৰে কথাও দেখা পাই আহিছোঁ। এনে ক্ষেত্ৰত প্ৰশ্ন হয়, ৰকেটটোত যদি কিবা কাৰিকৰী খুঁত ৰৈ গৈছে, তেন্তে সেই স্বৰ্গীয় শক্তিয়ে উৎক্ষেপনৰ সফলতা নিশ্চিত কৰি, এনে খুঁতৰ মেৰামতি কৰি দিব পাৰিব নেকি? মোৰ ধাৰণা মতে, এনে অন্ধবিশ্বাসক নিজৰ কৰি লোৱাটো একোজন ব্যক্তিৰ ব্যক্তিগত সিদ্ধান্ত; কিন্তু একোজন শিক্ষিত লোকেই যেতিয়া এনে কথাবোৰ, এনে আচৰণবোৰ মানি চলিবলৈ লয়, বেলেগে কিবা কৰাৰ বিশেষ থল নেথাকে!\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰ আমাৰ সমাজত শিপোৱা এক মাৰাত্মক ব্যাধি। অনেক ক্ষেত্ৰত আমি দেখা পাওঁ যে অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰৰ বশৱৰ্তী হৈ মানুহ মৃত্যুৰ মুখত পৰিবলগীয়াও হৈছে। এই ব্যাধিৰ নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে কৰণীয় কি বুলি আপুনি ভাৱে?\nবিমান বসু : অধিকসংখ্যক জনশ্ৰুতি বা বিশ্বাসৰ কোনো যুক্তিসংগত ব্যাখ্যা নাথাকে। সচৰাচৰ মানুহে এইবোৰ কথাক বিশ্বাস কৰাৰ মূল কাৰণ হ’ল মানুহৰ মনত বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিভংগীৰ অভাৱ। এনেবোৰ ধাৰণাত মানুহৰ বিশ্বাস ইমান বেছি শক্তিশালী যে মানুহে এটা মেকুৰীয়েও নিজৰ ভাগ্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে বুলি ভাবি লয়। নহ’লেনো মানুহে আগেদি ক’লা মেকুৰী পাৰ হৈ যোৱাটোত অমংগল বুলি শংকিত হয়নে! আপুনি হয়তো এনে গাড়ীচালক কমেইহে পাব, যি আগেদি ক’লা মেকুৰী পাৰ হৈ গ’লে গাড়ীখন চলাই নিবলৈ সাহস কৰে! কিন্তু তেওঁলোকেনো কিয় এই কথাক বিশ্বাস কৰে, তাৰ কোনো উত্তৰ তেওঁলোকৰ ওচৰত নাথাকে! অৰ্থাৎ অকাৰণ ভয় আৰু বৈজ্ঞানিক মানসিকতাহীনতাই আচলতে এনে অযুক্তিকৰ কথাক বিশ্বাস কৰি লোৱাৰ আঁৰৰ কাৰক।\nএকেধৰণৰ অন্য এক বিশ্বাস হ’ল – কোনোবা ক’ৰবালৈ ওলালে বা কিবা কাম আৰম্ভ কৰিলে যদি কোনো লোকে হাঁচিয়াই দিয়ে, তেন্তে সেই যাত্ৰাত বা কামত অন্তৰায় হ’ব বুলি ভবাটো। এনে ক্ষেত্ৰত সচৰাচৰ ব্যক্তিজনক ওলাই যোৱাৰ আগতে বা কামটো কৰাৰ আগতে অলপ পৰ ৰৈ দিবলৈ কোৱা হয়, যাৰ প্ৰকৃততে কোনো বিজ্ঞানসন্মত ব্যাখ্যা নাই। সাধাৰণতে, মানুহৰ নাকত কিবা বস্তু সোমাই গ’লে বা আকস্মিকভাৱে এজন ব্যক্তি যদি অতি উজ্জ্বল পোহৰৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে, তেতিয়া তেওঁ হাঁচিয়ায়। কিন্তু এই হাঁচিৰ স’তে কোনো কামৰ সফলতা-বিফলতাৰ কথাটো জড়িত হৈ থাকিব নোৱাৰে।\nঅন্যহাতে, ভাৰতৰ কোনো কোনো ঠাইত এনে এক লোকবিশ্বাস প্ৰচলিত যে নৱজাতকক ঘৰৰ ওপৰৰ পৰা মাটিৰ ওপৰত ধৰি থকা এখন বিচনাচাদৰ বা তেনে কাপোৰলৈ দলিয়াই দিলে, শিশুটিৰ স্বাস্থ্যৰ লগতে পৰিয়ালৰ সমৃদ্ধি বৃদ্ধি পায়। ভাৰতৰ দৰে দেশত য’ত শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ অত্যন্ত বেছি, তাত গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ লোকে এনে নিয়মৰ ভয়াৱহতা উপলব্ধি নকৰি তাক পালন কৰাটো খুব স্বাভাৱিক অথচ পৰিতাপৰ কথা। ঠিক একেদৰে, দেশজুৰি চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্য গ্ৰহণক লৈ এনে অনেক বিশ্বাস প্ৰচলিত; যিবোৰৰ কোনো যুক্তিযুক্ততা নাই, অথচ মানুহে নিজৰ অপকাৰ হোৱাৰ ভয়ত এইবোৰ মানি চলে।\nএই সকলো অযুক্তিকৰ চিন্তা আৰু অহৈতুক ভয় আঁতৰোৱাৰ এটাই উপায় আছে, সেয়া হ’ল –শিক্ষা। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যজনক কথাটো হ’ল – আমাৰ শিক্ষাব্যৱস্থাত এই ক্ষেত্ৰত কোনো বিশেষ প্ৰচেষ্টা লোৱা দেখা নাযায়। যদিহে শিশুকালতে এজন ব্যক্তিক এই শিক্ষা দিয়া যায়— কিয় এই অন্ধবিশ্বাসবোৰৰ কোনো যুক্তিযুক্ততা নাই আৰু কিয়নো মানুহে এইবোৰত বিশ্বাস কৰা অনুচিত তেন্তে সেই শিশু ডাঙৰ হ’লে নিশ্চয় এইবোৰৰ বশৱৰ্তী নহ’ব আৰু তেনেকৈয়ে ক্ৰমান্বয়ে এই বিপদবোৰ সমাজৰ পৰা আঁতৰ হ’ব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : চৰকাৰৰ দ্বাৰা এই ধৰণৰ অন্ধবিশ্বাস যেনে ডাইনী সন্দেহত কৰা হত্যা আদি ৰোধৰ বাবে বিশেষ কিবা ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে নে? এই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ মতামত কি?\nবিমান বসু : মোৰ দৃষ্টিত তেনেই সীমিত পৰিসৰত এনে ক্ষেত্ৰত কিছু ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এনে কামৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা যোগাযোগ পৰিষদে (NCSTC) বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ কামত নিয়োজিত সংস্থা বা বেচৰকাৰী সংগঠনক বিত্তীয় সাহাৰ্য্য প্ৰদান কৰে। কিন্তু যি ব্যাপক হাৰত এইধৰণৰ অন্ধবিশ্বাসবিলাকৰ প্ৰচলন বাঢ়ি আছে তালৈ চাই এনে প্ৰচেষ্টাৰ পৰিসৰ অতি কম। প্ৰত্যেক দিনেই গণমাধ্যমবোৰৰ জৰিয়তে ধনী হ’বৰ বাবে, সুখী হ’বৰ বাবে নানানটা যন্ত্ৰ আৰু কবচৰ প্ৰচাৰ কৰা হৈ আহিছে। কিন্তু এনে ক্ষয়ংকৰী বিজ্ঞাপনৰ প্ৰচাৰ ৰোধৰ বাবে চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা কোনো প্ৰচেষ্টা হাতত লোৱা হোৱা নাই। এনে পৰিস্থিতিত ওপৰত উল্লেখ কৰা ধৰণৰ বিজ্ঞাপন বা অনুষ্ঠানৰ প্ৰচাৰ হোৱা দেখিলে মই যথেষ্ট হতাশ আৰু অশান্ত হৈ পৰোঁ!\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : আপুনি বেছ কেবাটাও দশক ধৰি “চাইন্স ৰিপৰ্টাৰ”ৰ সম্পাদক হিচাপে বিজ্ঞান জনপ্ৰিয়কৰণৰ বাবে গণমাধ্যমৰ স’তে জড়িত হৈ আছে। ভাৰতত অন্ধবিশ্বাস নিৰ্মূলকৰণত গণমাধ্যমৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে আপোনাৰ মতামত কি? এই ক্ষেত্ৰত গণমাধ্যমে দৃঢ় আৰু সঠিক ভূমিকা লৈছে বুলি আপুনি ভাৱে নে?\nবিমান বসু : দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে এই ক্ষেত্ৰত গণমাধ্যমৰ ভূমিকা সঠিক নহয়। আমাৰ গণমাধ্যমৰ অধিকাংশই বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ প্ৰচাৰতকৈ কোনো ঘটনাৰ মুখৰোচক বৰ্ণনা দিয়াৰহে পক্ষপাতী। ইলেক্ট্ৰনিক গণমাধ্যমসমূহ বিশেষকৈ টিভি চেনেলবোৰত প্ৰচাৰিত অনুষ্ঠানৰ বিষয়তকৈ টিআৰপি লৈহে বেছি সচেতন। যদিও এই মাধ্যমেই মানুহৰ মাজলৈ বিজ্ঞানক লৈ যোৱাৰ আটাইতকৈ সৱল মাধ্যম হোৱাৰ সম্ভাৱনা সৰ্বাধিক, ভাৰতত সেই উদ্দেশ্যৰে বৈদ্যুতিন মাধ্যমক খুব কমেইহে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিক, বিজ্ঞান মানসিকতাক মানুহৰ মাজত প্ৰচাৰৰ বাবে গণমাধ্যমক ব্যৱহাৰ কৰা আৰু অনেক সুযোগ আছে।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : বৈজ্ঞানিক আৰু যুক্তিবাদী চিন্তাচৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত আপুনি নতুন প্ৰজন্মক লৈ কি আশা কৰে? এই ক্ষেত্ৰত আপুনি কিবা সমস্যা আছে বুলি ভাৱে নেকি?\nবিমান বসু : গণমাধ্যমসমূহৰ পুতৌ লগা ভূমিকাৰ পাছতো ব্যক্তিগত প্ৰচেষ্টা, কিছু বেচৰকাৰী সংগঠন আৰু NCSTC ৰ প্ৰচেষ্টাৰ পৰিণতিত কমকৈ হ’লেও নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত মানসিকতাৰ এক পৰিৱৰ্তন আমি লক্ষ্য কৰিছোঁ। নতুন প্ৰজন্মৰ অনেকেই নিজৰ পিতৃ-মাতৃ বা অন্যন্য অগ্ৰজসকলৰ মাজত থকা কুসংস্কাৰ আৰু অন্ধবিশ্বাস বাদ দি প্ৰতিটো কথা আৰু কামকে যুক্তিৰে জুকিয়াই চাবলৈ শিকিছে। এইটো খুব উৎসাহজনক কথা। কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে এইখিনিতে আমি এটা কথা মনত ৰখা ভাল যে, বিজ্ঞান মানসিকতাৰ পৰিপন্থী আৰু অন্ধবিশ্বাস-কুসংস্কাৰৰ পোষকতা কৰা যিকোনো কথা আৰু কামৰ ৰাজহুৱা চৰ্চা হোৱাটোক আমি অনতিপলমে বাধা দিয়া উচিত। সেয়ে নহ’লে বিজ্ঞান প্ৰচাৰক ব্যক্তি বা সংস্থা কাৰোৰে কোনো প্ৰচেষ্টাই দেশ আৰু সমাজক এনে অকল্যাণকৰ বিশ্বাস আৰু আচাৰ-আচৰণৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ব।\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গ : ছাৰ, আপোনাৰ ব্যস্ততাভৰা কৰ্মসূচীৰ পৰা এইখিনি সময় আমাক দিয়াৰ বাবে আপোনালৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ থাকিল।\n(সাক্ষাৎ গ্ৰহণ – মানসী গোস্বামী )\n← বিশ্বাস আৰু অন্ধবিশ্বাস – (পংকজ গোবিন্দ মেধি)\nসম্পাদকীয় (মানসী গোস্বামী) →


ৰাস্তাৰ কাষত কান্দি-কান্দি কচুৰী বিক্ৰী কৰিছে এজন ১৪ বছৰীয়া কিশোৰে, ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা এই ভিডিঅ’ দেখিলে চকুলো ওলাব আপোনাৰো… – Pratham Khabar\nবুধবাৰ, জুন 29 2022\nঅবুজ শিশুক প্ৰচণ্ড চৰ শোধালে দোকানীয়ে, শিশু প্ৰহাৰৰ ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি মিৰ্জাত চাঞ্চল্য\n২০৮ দিন খোজকাঢ়ি দক্ষিণ ভাৰতৰ পৰা অসম পালেহি এজন যুৱক, খোজকাঢ়ি কি বাৰ্তা বিয়পাইছে শ্ৰীকান্ত কল্যাণে…\nঘৰ/Social Network/ৰাস্তাৰ কাষত কান্দি-কান্দি কচুৰী বিক্ৰী কৰিছে এজন ১৪ বছৰীয়া কিশোৰে, ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা এই ভিডিঅ’ দেখিলে চকুলো ওলাব আপোনাৰো…\nSocial Networkখাদ্যদৈনিক বাতৰি\nৰাস্তাৰ কাষত কান্দি-কান্দি কচুৰী বিক্ৰী কৰিছে এজন ১৪ বছৰীয়া কিশোৰে, ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা এই ভিডিঅ’ দেখিলে চকুলো ওলাব আপোনাৰো…\nইনষ্টাগ্ৰামত ডয়াছ পাথৰাবে নামৰ এজন ফুড ব্লগাৰে শ্বেয়াৰ কৰা ভিডিঅ'টোত দেখা গৈছিল ল'ৰাজনে গ্ৰাহকৰ বাবে কচুৰী প্ৰস্তুত কৰি থকাৰ দৃশ্য\nPratham Khabar News Send an email ছেপ্টেম্বৰ 26, 2021\n0 646 এক মিনিটতকৈ কম\n১৪ বছৰীয়া এজন কিশোৰ। আহমেদাবাদৰ পদপথত ল’ৰাজনে কচুৰী বিক্ৰী কৰি থকাৰ ভিডিঅ’ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰাত আৱেগিক হৈ পৰিছে সকলো।\nইনষ্টাগ্ৰামত ডয়াছ পাথৰাবে নামৰ এজন ফুড ব্লগাৰে শ্বেয়াৰ কৰা ভিডিঅ’টোত দেখা গৈছিল ল’ৰাজনে গ্ৰাহকৰ বাবে কচুৰী প্ৰস্তুত কৰি থকাৰ দৃশ্য। কচুৰী দি থাকোতে ফুড ব্লগাৰজনক নিজৰ কাহিনী কওতে চকু সেমেকি উঠিছিল ল’ৰাজনৰ। আৰ্থিক দীনতাৰ বলি হৈ কচুৰীৰ দোকান দিবলৈ ওলাই আহিছিল ল’ৰাজন।\nপ্ৰেমেই মাতিলে নেকি কাল? যুৱতীৰে কথা পাতি থাকোতেই চোকা অস্ত্ৰৰে আক্ৰমণ দুৰ্বৃত্তৰ\nএপ্ৰিল 26, 2022\nআকাশলংঘী মূল্যবৃদ্ধিৰ মাজতেই নষ্ট হৈছে ফচল! উপায়হীন কৃষক\nএপ্ৰিল 25, 2022\nডয়াছ পাথৰাবে ইনষ্টাগ্ৰামত এই ভিডিঅ’টো শ্বেয়াৰ কৰি লিখে যে, ‘ল’ৰাজনক সহায় কৰক, মাত্ৰ ১৪ বছৰীয়া এই ল’ৰাজনে গুজৰাটৰ আহমেদাবাদৰ মণিনগৰ ৰেল ষ্টেচনৰ বিপৰীত দিশত মাত্ৰ ১০ টকাত বিক্ৰী কৰিছে কচুৰী। ১৪ বছৰীয়া এই ল’ৰাজনে পৰিয়ালক সহায় কৰাৰ বাবেই ইমান কষ্ট কৰিছে’।\nএই পোষ্টটো ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰাত আৱেগিক হৈ পৰিছে সকলো আৰু ল’ৰাজনৰ উজ্বল ভৱিষ্যতো কামনা কৰে সকলোৱে।\nAhmedabad boy sells Kachori News Time Assam Pratham Khabar TV prathamkhabar24X7 Viral video\nসাৱধান! আহি আছে সাগৰীয় ঘূৰ্ণীবতাহ 'গুলাব'\nপ্ৰৱল বৃষ্টিপাতৰ আগজাননী! আগন্তুক ৫ দিনলৈ ৰাজ্যত হ'ব নেৰানেপেৰা বৰষুণ...\nজুন 28, 2022\nকটন বিশ্ববিদ্যালয়ত মাহজোৰা কাৰ্যসূচীৰে অষ্টম সংখ্যক আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস উদযাপন\nজুন 21, 2022\nপাটনা–দিল্লী স্পাইচজেটত বিমানত জুইৰ সুত্ৰপাত!\nজুন 19, 2022\nঅসমত প্ৰলয়ংকৰী বান! বানপানীৰ কবলত ২৮ খন জিলা, ১৯ লাখ লোক বিস্তৰভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত!\n6 + eleven =\nদৈনিক বাতৰি 351\nঅসম আৰক্ষী 206\n“GO FOR GOLD LOVLINA”\nজুলাই 30, 2021\nপ্ৰচণ্ড জুইৰ শিখাৰ মাজতে জন্ম এটি কণমানি ছাগলী পোৱালিৰ, গৰাকীয়ে নাম ৰাখিলে ‘MIRACLE’\nআগষ্ট 2, 2021\nপাষাণ পিতৃৰ নিৰ্লজ্জ কাণ্ড, ৪০ হাজাৰ টকাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰিলে পুত্ৰক\nআগষ্ট 6, 2021\nআগষ্ট 10, 2021\nব্লুটুথ হেডফোনে প্ৰাণ ল’ব পাৰে আপোনাৰ


১১ জুন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১১ জুন (ইংৰাজী: 11 June) হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান বৰ্ষপঞ্জীৰ ১৬২তম (অধিবৰ্ষত ১৬৩তম) দিন। বছৰ শেষ হ'বলৈ ২০৩ দিন বাকী থাকে। বুৰঞ্জীৰ পাতত আজিৰ দিনটোৰ কেইটামান উল্লেখযোগ্য ঘটনা হ’ল -\n১৭৬০ - মহীশূৰৰ নবাৱ হাইদৰ আলীৰ সৈতে ব্ৰিটিছৰ যুদ্ধ।\n২০১০ - দক্ষিণ আফ্ৰিকাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ফিফা বিশ্বকাপ ফুটবল আৰম্ভ হয়।\n১৯৪৭ - বিহাৰৰ ৰাজনীতিবিদ লালু প্ৰসাদ যাদৱ।\n১৯৭৮ - ডাৰিল টাফি, নিউজিলেণ্ডৰ আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটাৰ।\nখ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২৩ - মহামতি আলেকজেণ্ডাৰ। (১০জুন বা ১১ জুন)\n১৯৮৩ - ঘনশ্যাম দাস বিৰলা, বিশিষ্ট শিল্পপতি। লণ্ডনত মৃত্যু হয়। তেওঁ জি ডি বিৰলাৰ নামে পৰিচিত।\n২০০০ - অজিত কুমাৰ শৰ্মা, শিক্ষাবিদ তথা ৰাজনীতিবিদ।\n২০০১ - টিম'থি মেকভেই, আমেৰিকান সন্ত্ৰাসবাদী। (জ. ১৯৬৮)\n২০১৩ - নগেন বৰা, অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, অভিনেতা, ব্যংগ লেখক আৰু সাংবাদিক।\nলতা মঙ্গেশকাৰে (লতা মঙ্গেশকাৰ) সকলোতকৈ বেছি সংখ্যক গান ৰেকৰ্ড কৰি আভিলেখ (বৰ্তমান- আশা ভোঁচলে) গঢ়ি ঠৈছিল। এই অভিলেখক প্ৰত্যাহ্বান জনাই নিজৰ নামত এই অভিলেখ স্বীকৃতিৰ বাবে মহম্মদ ৰফিয়ে গ্ৰীনিজ বুক অৱ ৱাৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড কৰ্তৃপক্ষলৈ দাবী পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিছিল ১৯৭৭ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে।\nঅসম গণিত শিক্ষায়তন নামৰ অনুষ্ঠানটিয়ে প্ৰতি বছৰৰ মে’ মাহত মেথলেটিক্স প্ৰতিযোগিতা আৰু ছেপ্তেম্বৰ মাহত গণিত অলিম্পিয়াদ অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে। পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই অনুষ্ঠানটিয়ে গণিত অলিম্পিয়াদ অনুষ্ঠিত কৰিছিল ১৯৮৭ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে।\n১৯৯৬ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে দেবেশ চন্দ্ৰ চক্ৰৱৰ্তীদেৱে অসম বিধানসভাৰ অধ্যক্ষৰ কাৰ্যকাল ত্যাগ কৰিছিল।\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত ১১ জুন সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=১১_জুন&oldid=281761"ৰ পৰা অনা হৈছে\nশেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে 11 June 2021 তাৰিখে 12:21 বজাত\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ জুন, ২০২১ তাৰিখে ১৭:৫১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=36923।


ব্ৰেণ্ডে'ড -(দীপাংকৰ বুবু নাথ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nব্ৰেণ্ডে’ড -(দীপাংকৰ বুবু নাথ)\n-দীপাংকৰ বুবু নাথ\nকলেজীয়া দিনতে লগৰবোৰৰ দুভৰিত দেখি দেখি দামী ব্ৰেণ্ডেড জোতা পিন্ধাৰ আশা এটা লাহে লাহে বুকুত বাঢ়ি আহিবলৈ ধৰিলে! যদিও এযোৰ ব্ৰেণ্ডেড জোতাৰ দাম আমাৰ ঘৰৰ প্ৰায় এমাহৰ উপাৰ্জনৰ সমান, তথাপিও সপোনৰ পৰিধি থাকে জানো? মনতে ভাবিলোঁ এনেকুৱা এযোৰ দামী জোতা ল’মেই ল’ম, উডলেণ্ড!\nমামা মামী পেহা পেহীয়ে কেতিয়াবা মোলৈ পুতৌ জন্মি দিয়া কেইটামান টকা আৰু নিজেও কিবা কিবি কৰি পোৱা কেইটামান টকা যোগাৰ কৰি এযোৰ জোতাৰ দাম জমা কৰিলোঁ! নিজৰ হাৱাই পিন্ধা ভৰিলৈ চাই মনতে ভাবিলো, “ৰহ তহঁতৰ ৰেহ-ৰূপ বদলি কৰি দিম৷” লগৰ বন্ধু এজনক ক’লোঁ, জোতা কিনাৰ কথা আৰু সিও পলম নকৰি তাৰ বাইকত বহুৱাই শ্ব’ৰূম পোৱালেগৈ আৰু ক’লে আহোঁতে মামাৰ ঘৰত সোমাই আহিম৷ মই ক’লোঁ, হ’ব!\nশ্ব’ৰূমলৈ বুকু ফিন্দাই সোমাই গ’লোঁ যদিও দুভৰিত মোৰ মটী হাৱাই দেখি দোকানীয়ে মোক গুৰুত্বই নিদিয়ে৷ পচন্দৰ এযোৰ জোতা ললো, হেঁপাহৰ জোতা, উডলেণ্ড, ৩৮০০ টকাত!\nএযোৰ জোতাৰ দামত ইমান পইচা দিওতে বুকুৰ ক’ৰবাত বিষাইছিল, দোকানতে উডলেণ্ড দুভৰিত ভৰাই পুৰণা মটী বেগত লৈ দুভৰি জোখতকৈ বেছি মেলি খোজ কাঢ়িলোঁ৷ ইফালে সিফালে চাওঁ- কোনোবাই চাইছে নেকি? ভাবিলোঁ, কোনেনো চাব এযোৰ জোতা পিন্ধিলে! তথাপিও আমাৰ দৰে সৰু মানুহৰ আশা বোৰেই সৰু যে, এয়াই বিলাস আমাৰ পৃথিৱীত, এনেকৈয়ে ভাবোঁ!\nবাৰে বাৰে জোতাযোৰলৈ চাইছোঁ, ইমান দাম? আচল চামৰা যে! এযোৰ জোতাৰ দাম ইমান, আমাৰ গাঁৱত চোন এটা গৰুৱেই পায় আচল চামৰাৰ সমান দামত! ধেৎ, কি যে ভাবিছোঁ!\nজোতাযোৰে দুভৰি শুৱনি কৰিলে সচাঁ কিন্তুু অ’ল্ড টাইপৰ চোলা আৰু লংপেণ্টৰ লগত সাংঘাতিক কিবা এটা মিলা নাই৷ ভাবিলোঁ, হ’ব দে, যি নহওক, এযোৰ ব্ৰেণ্ডেড জোতা!\nবন্ধুৰ লগত পালোঁহি মামাকৰ ঘৰ, নতুন জোতা হ’লেও ভিতৰলৈ সুমুৱাই নিনিলোঁ, টাইলছ দিয়া মসৃণ মজিয়া বাবে৷ সকলোৱে দেখাকৈ খুলি থৈ আহিলোঁ বাৰান্দাত, কোনোবাই সুধিলেও সোধক জোতাযোৰৰ কথা৷ নাই কোনেও নোসোধে৷\nবন্ধুৰ মামাকৰ ঘৰৰ পৰা যাবলৈ ওলাই আহি বাৰান্দাত জোতা পিন্ধিবলৈ লওঁতেই মোৰ সৰ্বশৰীৰ কঁপি উঠিল, এপাত জোতা চোন নাই, ইফালে সিফালে বিচাৰিছোঁ, ক’তো নাই৷ গৃহস্থই সুধিলে, “কি হ’ল তোমাৰ? “ মই ক’লো, “জোতা এপাত নাই“৷\nগৃহস্থই ক’লে, “অ… সৰ্বনাশ“\nমই কলো, কি?\nগৃহস্থই ক’লে, কজলাই নিলে\nমই সুধিলো, কোন কজলা?\nগৃহস্থই ক’লে, আমাৰ কুকুৰটো, সি নিলে যদি পোৱাৰ আশা নাই৷\nকথা শুনি মোৰ কাণ মোৰ গৰম হৈ গ’ল৷ চিঞৰি চিঞৰি কান্দি দিবৰ মন গৈছিল, কোনোমতে ধৈৰ্য্য ধৰি ৰ’লোঁ!\nমোৰ দুখত দুখী হৈ সকলোৱে সহানুভূতি জনালে, বেগৰ পৰা মটী হাৱাই উলিয়াই পিন্ধি ল’লোঁ পুনৰ৷ এপাত জোতাকে লৈ আহিলোঁ, সিপাত পালে বাৰু খবৰ দিম বুলি কোৱা কথাষাৰতো আশা এটা এৰি৷ বন্ধুৰ বাইকত বহি ল’লোঁ দুভৰি কোঁচাই, বুকুত সাৱটি আছোঁ সেই উডলেণ্ডৰ মোৰ সপোনৰ এপাত জোতা৷ অজানিতে চকুলো বাগৰি আহিছে দুগালেৰে, কিয় নাজানো। মনতে ভাবিলো, কুকুৰেও সহ্য নকৰে আমাৰ দৰে দুখীয়াই দুভৰিত ব্ৰেণ্ডেড জোতা পিন্ধাটো! কিবা এক অভিমান আৰু জেদত বুকুত সাৱটি অনা হেঁপাহৰ আনপাত জোতাও দলিয়াই দিলোঁ বাটৰ কাষত ঘূৰি ফুৰা কুকুৰ এটালৈ, যাঃ! !\nবন্ধুক ক’লোঁ, ব’ল বেগেতে, পঢ়িবলৈ আছে বহুত, পৰীক্ষা পালেহিয়েই৷ এটা ভাল ৰিজাল্টৰ মোক বৰ প্ৰয়োজন৷ ৷\n← “বন্ধুত্ব“ এক অবুজ মাপকাঠি -(-মিঠুন ভট্টাচাৰ্য্য)\n=ডাইনী -(নীত কাশ্যপ) →


শিশু লীলা কবিতা (Sishu Lila) class9Assamese Assam\nদিনেক যশোদা নন্দ জায়া ।\nআপুনি মথন্ত দধি গৈয়া ।।\nকৃষ্ণৰ শৈশৱ লীলাক স্মৰি।\nকৃষ্ণগীত গাৱন্ত সুন্দৰী ।।\nক্ষৌম বস্ত পিন্ধি দিব্য কাছে ।\nকটিত মেখেলা বান্ধি আছে ।।\nপুত্ৰস্নেহে স্ৰৱে দুয়ো স্তন ।\nআজোড়ন্তে লড়ে ঘনে ঘন ।।\nৰুণ ঝুণ কেয়ূৰ ককণ ।\nশ্ৰম জলে উজ্জ্বল বদন ।।\nকণত কুন্তল দোলে আতি ।\nখসি পড়ে খোপাৰ মালতি ।।\nএহিমতেমতে মথন্তে প্ৰয়াসি ।\nমাৱক ধৰিলা কৃষ্ণে আসি ।\nমথনিত ধৰিয়া নিষেধি ।\nমথিবাক মেদে আউৰ দধি ।।\nহাসি কোলে লৈলা নন্দ জায়া ।।\nদিলা স্তন পুত্ৰমুখ চায়া ।।\nশব্দাথ আৰু টোকাঃ\nআজোড়ন্তে আজুৰি থাকোঁতে ।\nচাণ্ড জোৰকৈ ।\nডৰে ভয়তে ।\nদিব্য় স্বগীয় ।\nদোলে দুলি থাকে , লৰে।\nনন্দজায়া নন্দৰজাৰ পত্নী।\nনিষেধি বাধা দি।\nপ্ৰয়াসি যত্ন কৰি ।\nনথনি গাখীৰ ঘুঁটিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সঁজুলি।\nমহাত্ৰাস খুব বেছি ভয় খোৱা।\nমেলান মেল খোৱা বা মুকলি হোৱা।\nশিকিয়া কোনো বস্তু ওপৰত আঁৰি থবৰ বাবে ৰাচিৰে প্ৰস্তুত কৰা এবিধ সঁজুলি।\nশ্ৰোণী ভৰে নিতম্ব বা তপিনাৰ ভৰত।\nসিঞ্চিৰাই ছটিয়াই দি, সিঁচি দি .\nস্ৰৱৈ বৈ থকা।\nক্ষৌম বস্ত্ৰ পাটৰ কাপোৰ।\n১। অতি চমু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা।\n(ক) ‘কৃষ্ণগীত গাৱন্ত সুন্দৰী’।।\n—-কৃষ্ণগীত গোৱা সুন্দৰীগৰাকী কোন?\nউত্তৰঃ ‘কৃষ্ণগীত গাৱন্ত সুন্দৰী’ — কৃষ্ণগীত গোৱা সুন্দৰী গৰাকী হ’ল যশোদা।\n(খ) ‘কণত কুণ্ডল দোলে অতি।’\n—কাৰ কণৰ কুণ্ডলৰ কথা কৈছে?\nউত্তৰঃ ‘কণত কুণ্ডল দোলে অতি’ ইয়াত যশোদাৰ কনৰ কুণ্ডলৰ কথা কোৱা হৈছে।\n(গ) ‘কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ।’\n—-ইয়াত কাৰ অৰুণ অধৰৰ কথা কৈছে?\nউত্তৰঃ কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ’ ইয়াত শ্ৰীকৃষ্ণৰ অৰুন অধৰৰ কথা কোৱা হৈছে।\n(ঘ) ‘মথনিত ধৰিয়া নিষেধি’।\n—-‘মথনি’ শব্দৰ অৰ্থ কি?\nউত্তৰঃ ‘মথনি’ শব্দৰ অৰ্থ হ’লঃ গাখীৰ ঘুঁচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সজুলি।\n(ঙ) ‘নোজোড়ে আঙ্গুল দুই জৰী’—-ইয়াত কাৰ জৰীৰ নাটনি হৈছে?\nউত্তৰঃ ‘নোজোড়ে আঙ্গুল দুই জৰী’ — ইয়াত শ্ৰীকৃষ্ণক বান্ধিবলৈ মাক যশোদাৰ জৰীৰ নাটনি হৈছে।\n(চ) ‘ৰুণ ঝুণ কেয়ূৰ কঙ্কণ’ ।\n—-কাৰ কেয়ূৰ কঙ্কণৰ ‘ৰুণঝুণ’ শব্দৰ কথা ইয়াত কোৱা হৈছে?\nউত্তৰঃ ‘ৰুণ ঝুণ কেয়ূৰ কঙ্কণ’ — ইয়াত যশোদাৰ কেয়ূৰ কঙ্কণৰ ‘ৰুন-ঝুন’ শব্দৰ কথা কোৱা হৈছে।\n2. শিশুলীলা’ পাঠটিত ফুটি উঠা শ্ৰীকৃষ্ণৰ মানৱীয় ৰূপৰ বিষয়ে নিজৰ ভাষাৰে লিখা।\n‘শিশুলীলা’ কবিতাটোৰ দ্বাৰা মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক ৰূপৰ উপৰিও সাধাৰণ মানৱ শিশুৰ ৰূপটোও অতি সুন্দৰ ভাৱে অংকন কৰিছে।\nসাধাৰণ মানৱ শিশুৱে যিদৰে মাকক আমনি কৰে বা মাকৰ আগত অভিমান কৰে, ঠিক তেনেদৰে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণইয়ো মাক যশোদাক আমনি কৰিছে আৰু মাকৰ আগত অভিমান কৰিছে।\nসাধাৰণ মানৱ শিশুৰ দৰে শ্ৰীকৃষ্ণই মাতৃ যশােদাৰ কোলাত উঠি স্তন পান কৰিছে । কিন্তু মাকে কোলাৰ পৰা নমাই দিয়াত তেওঁৰ খং উঠিছে আৰু মাকৰ মনযোগ আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে গাখীৰ থােৱা কোঠালিলৈ গৈ শিল দলিয়াই গাখীৰৰ পাত্ৰবােৰ ভাঙিছে। শিকিয়াৰ পৰা লৱণু নমাই নিজেও খাইছে আৰু বান্দৰকো খােৱাইছে।\nকৃষ্ণৰ কাণ্ড দেখা পাই যশােদাই কৃষ্ণক মাৰিবলৈ খেদা মাৰিছে ।\nমাতৃ যশােদাৰ এনে কার্যত সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই শিশু কৃষ্ণই উৰালৰপৰা নামি দৌৰ মাৰিছে। পিছত মাকৰ ভাগৰ লগা দেখি মাকৰ হাতত ধৰাও দিছে।\nএইবোৰ কাৰ্য্যৰ দ্বাৰা শিশুলীলা’ পাঠটিত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে শ্রীকৃষ্ণৰ চৰিত্রটি এটি সাধাৰণ মানৱ শিশু হিচাপে অঙ্কিত কৰিছে।\n৩। শংকৰদেৱৰ মহত্ত্বম সৃষ্টি ‘কীতন-ঘোষা’ৰ বিষয়ে এটি চমুটোকা লিখা।\nমহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ হল- ‘কীৰ্ত্তন -ঘোষা’ ।\nআজিৰ পৰা প্ৰায় ৫০০ বছৰ পূৰ্বে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ‘এক শৰণ নাম ধৰ্ম’ প্ৰচাৰৰ অৰ্থে কীৰ্ত্তন -ঘোষা ভাগ ৰচনা কৰিছিল। কীৰ্ত্তন -ঘোষাক মহাপুৰুষজনাই ৰচনা কৰা শ্ৰেষ্ঠ পুথি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।\nপ্ৰতিকূল পৰিৱেশ আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ অৰ্থে বিভিন্ন ঠাই ঘুৰি ফুৰিব লগা হোৱা বাবে তেওঁ অসংখ্য ঠাইত পুথি সমূহ ৰচনা কৰিছিল।\nকীৰ্ত্তন -ঘোষাৰ অন্তৰ্গত বিভিন্ন খণ্ড সমূহো সেইদৰে ভিন ভিন ঠাইত ৰচনা কৰিছিল। শঙ্কৰদেৱৰ পৰলোকৰ পিছত তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মাধৱদেৱে তেওঁৰ ভাগিনিয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰক ‘কীৰ্ত্তন -ঘোষা’ৰ বিভিন্ন অংশবিলাক সংগ্ৰহ কৰি সম্পাদনা কৰিবলৈ উপদেশ দিয়ে। সেই উপদেশ অনুসৰি ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্ত্তন -ঘোষাৰ অন্তৰ্গত খণ্ডসমূহ সংগ্ৰহ কৰি ১৫৯৬ খৃঃত মাধৱদেৱৰ হাতত দিয়ে।\nকীৰ্ত্তন -ঘোষাৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি খণ্ডবোৰক তিনি ভাগত ভাগ কৰা হৈছে –\n১. লীলা বিষয়ক\n২. লীলাহীন প্ৰাৰ্থনা, তত্ত্ব আৰু ব্যৱস্থা প্ৰধান\n৩. অন্য কাহিনী আৰু তীৰ্থ ব্যৱস্থা প্ৰধান\nবিভিন্ন ছন্দৰ প্ৰয়োগ, ৰসৰ প্ৰাধান্য তথা শ্ৰীকৃষ্ণৰ গুনানুকীৰ্ত্তনৰে ভৰপুৰ কীৰ্ত্তন -ঘোষাত ২৭টা অধ্যায় আছে।\n-চতুৰ্বিংশতি অৱতাৰ বৰ্ণন\n-কুঁজীৰ বাঞ্চা পূৰণ\n-অক্ৰুৰৰ বাঞ্চা পূৰণ\n-নাৰদৰ কৃষ্ণ দৰ্শন\n-বিপ্ৰ পুত্ৰ আনয়ণ\n-বিপ্ৰ দামোদৰ আখ্যান\n-দৈৱকীৰ পুত্ৰ আনয়ণ\n-শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণ\n৯। মহাকোপে কোঠা পশিলন্ত\nসিঞ্চিৰাই লৱনু ভুজন্ত।।\nকোন অতি খঙেৰে কোঠাত সোমাইছিল? তেওঁ কিয় লৱণুবোৰ চাৰিওফালে ছটিয়াই খাইছিল বুজাই লিখা।\nউত্তৰঃ শিশু কৃষ্ণই অতি খঙেৰে কোঠাত সোমাইছিল।\nযশোদাই দধি মথি থাকোতে সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই কৃষ্ণই মাকৰ স্তন পান কৰিবলৈ মাকক আমনি কৰিছিল আৰু পুত্ৰস্নেহত আপ্লুত হৈ যশোদাই কৃষ্ণক কোলাত লৈ স্তন পান কৰাইছিল। কিন্তু ঠিক তেনে সময়তে জুহালত বহাই থোৱা গাখীৰ উতলি পৰিবলৈ ধৰাত যশোদাই কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই দিছিল।\nমাকে এনেদৰে কোলাৰ পৰা নমাই থৈ যোৱাৰ বাবে আৰু মাতৃদুগ্ধ পান কৰিবলৈ নোপোৱাৰ বাবে কৃষ্ণৰ মাকৰ ওপৰত খং উঠিছিল। সেয়েহে কৃষ্ণই দধিৰ পাত্ৰবোৰ শিলগুটি মাৰি ভাঙি লৱণু বোৰ চাৰিওফালে সিঁচৰিত কৰাৰ লগতে নিজেও খাইছিল।\nভাষা বিষয় ঃ\n১১। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ এটা বা দুটাকৈ সমাথক শব্দ লিখাঃ\nকোপঃ খং, ৰাগ\n১২। তলৰ পুৰণি অসমীয়া শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰুপ লিখ ঃ\n১৩। তলৰ শব্দকেইটাত কি কি কাৰণত মূদ্ধন্য ণ আৰু মূদ্ধন্য ষ হৈছে বুজাই লিখাঃ\nঅৰুণ, কঙ্কণ, কৰ্ণ, শ্ৰোণী, ভাণ্ড, নিষেধি\nঅৰুনঃ ঋ, ৰ, ষ আৰু ‘নʼ ৰ মাজত স্বৰবৰ্ণ থকাৰ বাবে `নʼ ৰ ঠাইত `ণʼ হৈছে।\nকঙ্কণঃ স্বাভাৱিকতে `ণʼ হৈছে।\nকৰ্ণঃ ঋ, ৰ, ষ `নʼ মাজত থাকিলে শেষৰ `নʼ `ণʼ হয়। ইয়াত ৰ কাষৰ পিছত স্বৰবৰ্ণ থকাৰ বাবে শেষৰ `নʼ `ণ ʼ হৈছে।\nভাণ্ডঃ `টʼ বৰ্গৰ আখৰেৰে যুক্ত হোৱা বাবে `নʼ `ণʼ হৈছে।\nনিষেধঃ ই কাৰান্ত উপসৰ্গৰ পিছত স্থা, সিধ্, সিচ, লস্ প্ৰভৃতি ধাতুৰ `সʼ `ষʼ হয়।\n১৪। পাঠটোত থকা অসমাপিকা ক্ৰিয়া শব্দ পাঁচোটা বাছি উলিয়াই লিখা।\nউত্তৰঃ পিন্ধি, গৈয়া, বান্ধি, ধৰিয়া, পিবে।\nমানৱ বন্দনা Manav Bandana Assamese Poem Class 9\nঅন্ধবিশ্বাস আৰু কু সংস্কাৰ – জয়ন্ত মাধৱ বৰা\nমানৱ বন্দনা Manav Bandana Assamese Poem Class9Assam\nঅন্যৰ প্ৰতি ব্যৱহাৰ Class9Assamese Assam


Telmiyug Am in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Telmiyug Am ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nTelmiyug Am ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Telmiyug Am Benefits & Uses in Assamese- Telmiyug Am ar laabh aaru byavaharsamuh\nTelmiyug Am ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Telmiyug Am Dosage & How to Take in Assamese - Telmiyug Am ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTelmiyug Am ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Telmiyug Am Side Effects in Assamese- Telmiyug Am ar parshwakriyasamuh\nTelmiyug Am সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Telmiyug Am Related Warnings in Assamese- Telmiyug Am xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Telmiyug Amৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Telmiyug Am with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Telmiyug Am ar gurutor kriya-pratikriya\nTelmiyug Am মতভেদসমূহ- Telmiyug Am Contraindications in Assamese- Telmiyug Am nishedhsamuh\nTelmiyug Am ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Telmiyug Am in Assamese- Telmiyug Am ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Telmiyug Am ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Telmiyug Am Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Telmiyug Am kriya-pratikriya\nTelmiyug Am ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Telmiyug Am Benefits & Uses in Assamese - Telmiyug Am ar laabh aaru byavaharsamuh\nTelmiyug Am তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nTelmiyug Am ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Telmiyug Am Dosage & How to Take in Assamese - Telmiyug Am ar paali aaru xeya kenedore lobo\nTelmiyug Am-ৰ উপাদানসমূহ - Telmiyug Am Active Ingredients in Assamese - Telmiyug Am-ar upadaansamuh\nTelmiyug Am ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Telmiyug Am Side Effects in Assamese - Telmiyug Am ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Telmiyug Am ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nTelmiyug Am সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Telmiyug Am Related Warnings in Assamese - Telmiyug Am xonkranta xatarkatabanisamuh\nTelmiyug Am-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Telmiyug Am লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nTelmiyug Am-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Telmiyug Am গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Telmiyug Am গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Telmiyug Am কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTelmiyug Amএ বৃক্কত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nযকৃতত Telmiyug Am কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nTelmiyug Amএ কলিজাত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Telmiyug Am ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Telmiyug Amৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Telmiyug Amৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Telmiyug Am with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Telmiyug Am ar gurutor kriya-pratikriya\nTelmiyug Am তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nTelmiyug Am মতভেদসমূহ - Telmiyug Am Contraindications in Assamese - Telmiyug Am nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Telmiyug Am লোৱা অনুচিত যাতে -\nTelmiyug Am ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Telmiyug Am in Assamese - Telmiyug Am ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Telmiyug Am-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Telmiyug Amয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nTelmiyug Am লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Telmiyug Am লওক।\nনহয়, Telmiyug Amয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Telmiyug Am ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Telmiyug Am Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Telmiyug Am kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Telmiyug Amৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Telmiyug Am আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Telmiyug Amৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nTelmiyug Am আৰু মদৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ কোনো তথ্য উপলব্ধ নহয় কিয়নো এই বিষয়ত এতিয়ালৈ গৱেষণা হোৱা নাই।


পুৰণি মোবাইল পেলাওক, চাৰ্জ নিদিয়াকৈ চলি থাকিব মোবাইল | News Next One\nপুৰণি মোবাইল পেলাওক, চাৰ্জ নিদিয়াকৈ চলি থাকিব মোবাইল\nডিজিটেল ডেস্কঃ আপোনাৰ এণ্ড্ৰইড মেবাইলটোৰ কেতিয়াবা হঠাৎ চাৰ্জ নোহোৱা হৈ পাইছে নে? অথবা যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰয়োজনীয় মুহূৰ্তৰ সময়ত আপোনাৰ মোবাইলটোৰ বেটাৰী খতম হয়, তেতিয়া আপোনাৰ কেনে লাগে? নিশ্চয় আপোনাৰ সেই মুহূৰ্তত যথেষ্ট খং উঠে৷\nপিছে এতিয়া আৰু চিন্তা কৰাৰ আৱশ্যক নাই৷ কিয়নো এতিয়া আৰু আপোনাৰ মোবাইল অফ হৈ যোৱাৰ আশংকা নাথাকে৷ আপুনি আপোনাৰ আনন্দৰ যাত্ৰাত লগত চাৰ্জাৰ কঢ়িয়াই মোবাইল চাৰ্জিং বোৰ্ড বিচৰাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ কিয়নো আমেৰিকাৰ এটা বিজ্ঞানীৰ দলে উদ্ভাৱন কৰিছে এনে এটা মোবাইল যাক চাৰ্জ কৰিবলৈ প্ৰয়োজন নহ’ব চাৰ্জাৰৰ৷\nশুনিবলৈ আশ্বৰ্য্যজনক যেন লাগিলেও কিন্তু এই বাতৰি সত্য৷ আমেৰিকাৰ এই বৈজ্ঞানীৰ দলটোত ভাৰতীয় মূলৰ এজন বিজ্ঞানীও জড়িত আছে৷ তেওঁলোকে প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা মোবাইল ফোনটোত বেটেৰীৰ সংযোজন নাই৷ যাৰ ফলত মোবাইল চাৰ্জ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাথাকে৷ এই অত্যাধুনিক মোবাইল ফোনটো আমাৰ আশে পাশে থকা ৰেডিঅ’ তৰংগৰ দ্বাৰা উজ্জীৱিত হৈ পৰে৷ মোবাইল ফোনটোৰ প্ৰস্তুতকাৰী দলটোৱে জানিবলৈ দিয়া মতে এই অত্যাধুনিক আৰু অদ্ভূত মোবাইল ফোনটোত এণ্ড্ৰইড প্ৰযুক্তিত থকা সকলো সুবিধা উপলব্ধ হ’ব৷ আৰু এই ফোনটোৱে খুব কম তৰংগতো শক্তি আহৰণ কৰিব পাৰে৷\nইতিমধ্যে প্ৰস্তুতকাৰী বৈজ্ঞানীক দলটোৱে মোবাইল ফোনটোৰ প্ৰাক পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছে৷ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ৱাচিংটনৰ ভাৰতীয় মূলৰ সহকাৰী অধ্যাপক আৰু মোবাইল ফোন প্ৰস্তুতকাৰী দলটোৰ সহযোগী শ্যাম গোলকাট্টাই মোবাইলটোৰ সম্পৰ্কত কয় যে- আমি প্ৰথমবাৰৰ বাবে এনে এটা ফোন প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছো যিয়ে পৰিৱেশৰ পৰা শক্তি আহৰণ কৰিব পাৰে৷ আমাৰ চৌপাশে থকা ৰেডিঅ’ তৰংগই ইয়াক ইয়াৰ প্ৰয়েজনায় শক্তি যোগান ধৰে৷ আমি প্ৰাক পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছত পুনৰীক্ষণ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে যাতে মোবাইল ফোনটোত কোনো ক্ৰুটি নাথাকে৷\nপ্ৰস্তুতকাৰী দলটোৰ মতে মোবাইল ফোনটোৰ যোগেদি কথা পাতোতে স্পীকাৰৰ পৰা হোৱা সৰু সৰু তৰাংগায়িত শব্দৰ পৰাও ফোনটোৱে চালিকা শক্তি লাভ কৰিব পাৰে৷


শিশুলীলা Class9Question Answer - Sebahslc.In\nMay 2, 2022 May 2, 2022 by sebahslc.in\nClass9Assamese Chapter 1 Question Answer | শিশুলীলা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ\nঅতি চমু প্রশ্নৰ উত্তৰ লিখাঃ\n(ক) কৃষ্ণগীত গাবন্ত সুন্দৰী-।।\n-কৃষ্ণগীত গােৱা সুন্দৰীগৰাকী কোন?\nউঃ কৃষ্ণগীত গােৱা সুন্দৰীগৰাকী হ’ল যশােদা ।\n(খ) কর্ণত কুণ্ডল দোলে আতি।\n– কাৰ কৰ্ণৰ কুণ্ডলৰ কথা কৈছে?\nউঃ যশােদাৰ কৰ্ণৰ কুণ্ডলৰ কথা কৈছে।\n(গ) কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ।\nইয়াত কাৰ অৰুণ অধৰৰ কথা কোৱা হৈছে?\nউঃ কৃষ্ণৰ অৰুণ অধৰৰ কথা কোৱা হৈছে।\n(ঘ)‘মথনিত ধৰিয়া নিষেধি।\n‘মথনি’ শব্দৰ অৰ্থ কি?\nউঃ মথনি’ হ’ল গাখীৰ ঘুটিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ সঁজুলি ।\n(ঙ) নােজোড়ে আঙ্গুল দুই জৰী’–ইয়াত কাৰ জৰীৰ নাটনি হৈছে?\nউঃ শ্রীকৃষ্ণক বান্ধিবলৈ জৰীৰ নাটনি হৈছে যশােদাৰ।\n(চ) ‘ৰুণ ঝুণ কেয়ুৰ কঙ্কণ’।\n– কাৰ কেয়ূৰ কঙ্কণৰ ৰুণ ঝুণ’ শব্দৰ কথা ইয়াত কোৱা হৈছে?\nউঃ যশােদাৰ কেয়ূৰ কঙ্কণৰ ‘ৰুণ ঝুণ’ শব্দৰ কথা কবিতাটোত কোৱা হৈছে।\nClass9Assamese Chapter 1 Question Answer\n২। ‘শিশুলীলা’ পাঠটিত ফুটি উঠা শ্ৰীকৃষ্ণৰ মানৱীয় ৰূপৰ বিষয়ে নিজৰ ভাষাৰে লিখা ।\nউঃ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ্ত শ্রীকৃষ্ণ স্বয়ং বিষ্ণুৰ অৱতাৰ । পৃথিৱীত অৱতাৰ লৈ শ্ৰীকৃষ্ণই নানা লীলা সম্পাদন কৰিছিল। শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিত কবিয়ে শ্রীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ লীলা বৰ্ণনা কৰিছে । কিন্তু তেনে বর্ণনাত কবিয়ে শ্রীকৃষ্ণক ভগৱানৰ অৱতাৰ হিচাপে নহয়, সাধাৰণ মানৱ শিশু হিচাপেহে অংকন কৰিছে। শংকৰদেৱৰ বৰ্ণনাত পৃথিৱীৰ অন্য শিশুৱে কৰা কাম শ্রীকৃষ্ণয়াে কৰিছে। দধি মথি থকা যশােদাক কৃষ্ণই কাম কৰাত বাধা দিছে কিয়নাে শিশু কৃষ্ণৰ যে মাকৰ গাখীৰ খােৱাৰ মন।\nপুত্ৰৰ মন বুজি যশােদাই স্তন্যপান কৰাবলৈ লয়। সেই সময়তে গাখীৰ উথলি পৰিবলৈ লােৱা দেখি কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই যশােদাই দৌৰি যায়। মাকে গাখীৰ খুওৱা এৰি আধাতে উঠি গ’লে সাধাৰণতে শিশুৰ খং উঠে, কান্দিব ধৰে। যশােদা উঠি যােৱাতাে শ্রীকৃষ্ণৰ খং উঠিল। খঙত তেওঁৰ ওঁঠ কপিল আৰু তেওঁ দাঁত কামুৰিবলৈ ধৰিলে। শিলেৰে দধিভাণ্ড ভাঙি তেওঁ নিজেও খালে আৰু বান্দৰকো খুৱালে। সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই কৃষ্ণই চুৰি কৰি অনা লৱণু উড়লৰ ওপৰত বহি পৰম তৃপ্তিৰে খােৱা দৃশ্য কবিৰ কাপেৰে সুন্দৰভাৱে নিগৰিছে।\nকৃষ্ণৰ এই কাণ্ডত মাকৰ বৰ খং উঠিল আৰু হাতত এচাৰি লৈ কৃষ্ণক মাৰিবলৈ আহিল। জগতৰ ঈশ্বৰ শ্ৰীকৃষ্ণ যাক যােগীসকলে দিন ৰাতি ধ্যান কৰিও নাপায়, সেই কৃষ্ণই সাধাৰণ শিশুৰ দৰে মাকৰ ভয়ত পলাইছে। আকৌ, পুত্ৰক খেদি খেদি মাক যেতিয়া ভাগৰি পৰিছে তেতিয়া সকলাে শিশুৰ দুখ লগাৰ দৰেই মাকৰ ক্লান্ত অৱস্থা দেখি দুখ মনেৰে কন্দনামুৱা হৈ কৃষ্ণই মাকক ধৰা দিছে। লৱণুভাণ্ড ভঙা বাবে মাকে তেওঁৰ মূৰ খাব বুলি ধমকি দিয়াত একেবাৰে সাধাৰণ শিশুৰ দৰে মহা ভয়ত কোচমােচ খাইছে। মুঠতে ‘ শিশুলীলা’ পাঠটিত বর্ণিত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ কর্ম কাণ্ডসমূহ জগতৰ প্রত্যেকটি শিশুৱে কৰা কৰ্ম-কাণ্ডতকৈ অলপো বেলেগ নহয়। কবিজনাই একেবাৰে সাধাৰণ মানৱ শিশু হিচাপে শ্রীকৃষ্ণক অংকন কৰিছে।\n(৩) শংকৰদেৱৰ মহত্ত্বম সৃষ্টি কীর্তন-ঘােষা’ৰ বিষয়ে এটি টোকা লিখা।\nউঃ কীর্তন মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ কবিত্ব প্রতিভাৰ শ্ৰেষ্ঠ নিদর্শন, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ কীর্তিস্তম্ভ। এই পুথিত মহাপুৰুষে ভাগৱত পুৰাণৰ অনুপ্ৰেৰণাৰে অসমৰ নৱ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ দৰ্শন অদ্বৈত বেদান্তক সুপ্রতিষ্ঠিত কৰিছে। বর্তমানৰ কীর্তন’২৭ টা স্বয়ংসম্পূর্ণ খণ্ডৰ সমষ্টি। প্রকাশিত কীর্তন ঘােষাত চতুর্বিংশতি অৱতাৰ, ধ্যান বর্ণনা,অজামিল উপাখ্যান, শিশুলীলা, ৰাসলীলা, শ্ৰীকৃষ্ণৰ বৈকুণ্ঠ প্রয়াণ আদিকৈ উনত্রিশটা খণ্ড আছে যদিও শেষৰ দুই খণ্ড গুৰুজনাৰ ৰচনা নহয়।\n(৪) শিশুলীলা’ পাঠটিৰ অন্তর্নিহিত তাৎপর্য বুজাই লিখা।\nউঃ ‘শিশুলীলা’ত যশোদাৰ সৰল মাতৃস্নেহ আৰু কৃষ্ণৰ শিশুসুলভ দুষ্টালিৰ মনােৰম প্রকাশ দেখা যায়। এগৰাকী সাধাৰণ শিশুৰ, ৰূপত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৰ্মৰাজিৰ বৰ্ণনা কবিৰ কাপেৰে মােহনীয় হৈ নিগৰিছে। কিন্তু কৃষ্ণৰ দুষ্ট শিশু ৰূপটিৰ আঁৰত যে এগৰাকী পূর্ণব্রহ্ম ভগৱান বিৰাজ কৰিছে, সেই বিষয়ে সকীয়াবলৈও মহাপুৰুষে পাহৰা নাই। যশােদাৰ বাবে কৃষ্ণ আঁচলৰ ধন,নয়নৰ মণি।পূর্ণ ব্রহ্ম ভগৱানক অকৃত্রিম মাতৃস্নেহেৰে বশ কৰি যশােদাই ভক্তবৎসল ভগৱানৰ মহিমা ঘােষণা কৰিছে। এয়াই শিশুলীলাৰ অন্তৰ্নিহিত তত্ব ।\nঅসমীয়া class9শিশুলীলা\n(৫) তাহাঙ্ক তনয় মালি বলে।\nযশােদা বান্ধন্ত উড়খলে।।\n—কথাষাৰৰ অন্তনিহিত তাৎপর্য বুজাই লিখা।\nউঃ সংগতি: ব্যাখ্যেয় পদফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ৰচিত.‘শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nপ্রসংগ : শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্রকৃত স্বৰূপ সম্পর্কে থকা যশােদাৰ অজ্ঞানতাৰ কথা ক’বলৈ বিচাৰি কবিয়ে ব্যাখ্যেয় পদফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যা : শ্রীকৃষ্ণই মানৱ জনম লৈ যশােদাৰ পুত্ৰৰূপে সংসাৰত বসবাস কৰিছে। যশােদায়ে অপত্য স্নেহেৰে কৃষ্ণৰ প্রতিপালন কৰিছে। দুষ্টালি কৰিলে সাধাৰণ এগৰাকী মাতৃৰ দৰেই কৃষ্ণক শাস্তিও দিছে। ঈশ্বৰৰ পূৰ্ণ ৰূপ হৈও কৃষ্ণই মাকৰ স্নেহ-শাস্তি মূৰ পাতি লৈছে। সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই ঠেহ পাতি মাকৰ গাখীৰ খাইছে। আৰু আধা খুৱাই মাক দৌৰি গৈ কামত মগ্ন হােৱা বাবে খং অভিমানত কঁপিছে। খঙৰ ভমকত মাকৰ দধিভাণ্ড ভাঙি নিজেও খাইছে, বান্দৰকো খুৱাইছে। এই ঘটনা দেখি মাকে যেতিয়া চকু পকাই শাস্তি দিবলৈকে কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ হাতত বাৰী লৈ আহিছে, তেতিয়া কৃষ্ণ ভয়ত পলাইছে। খেদি খেদি ভাগৰত যশােদাই থমকি ৰৈছে। আৰু মাকৰ কষ্ট সহ্য কৰিব নােৱাৰি কন্দনামুৱা হৈ কৃষ্ণই নিজে মাকক ধৰা দিছে।\nখঙত যশােদাই কৃষ্ণক মূৰ ভাঙিব বুলি ধমকি দি তেওঁক উড়লত বান্ধিবৰ যত্ন কৰিছে। কিন্তু যি কৃষ্ণ স্বয়ং ভগৱান তেওঁক জাগতিক মায়াই বান্ধি ৰাখিব নােৱাৰে। যশােদাক মাতৃৰূপে স্বীকাৰ কৰিলেও তেওঁ বন্ধন স্বীকাৰ কৰা নাই, সেয়ে যশােদাই অশেষ কষ্ট কৰিও শ্রীকৃষক উড়লত বান্ধিব পৰা নাই। যশােদা বিষ্ণুভক্ত হােৱা বাবেহে কৃষ্ণই তেওঁক পুত্রসুখ দিছে, কিয়নাে ভগৱান ভক্তৰ অধীন। কিন্তু যশােদাই এই পৰম সত্য উপলব্ধি কৰিব নােৱাৰি সাধাৰণ মাতৃৰ দৰেই কৃষ্ণক নিজ পুত্র জ্ঞান কৰি শান্তি দিবলৈ উদ্যত হৈছে। ব্যাখ্যেয় কথাফাকিৰ মাজেৰে কবিয়ে এই কথাই প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছে।\n(৬) “নাহি আদি অন্ত পূর্বাপৰ।\nপূর্ণ-ব্রহ্ম জগত ঈশ্বৰ।।”\n—ইয়াত কবিয়ে শিশু কৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক গুণৰ প্ৰকাশ কেনেদৰে কৰিছে বুজাই লিখা।\nউঃ কবি শংকৰদেৱ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক। তেওঁ বিষ্ণুৰ উপাসক। অলপ সুৰুঙা পালেই তেওঁ উপাস্য দেৱতা কৃষ্ণৰ মধুৰ মূৰুতি আৰু ভুৱন-মােহন ৰূপৰ অংকন তথা তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠত্বৰ বৰ্ণনাত মগ্ন হয়। প্রশ্নোদ্ধৃত পদফাকিতাে কৃষ্ণৰ শিশুৰূপটিৰ আঁৰত যে পূর্ণব্রহ্ম ভগৱান বিৰাজ কৰিছে তাকেই স্পষ্ট কৰিব বিচাৰিছে।\nশ্রীকৃষ্ণ জগতৰ ঈশ্বৰ। পৃথিৱীত মানৱ জনম ল’লেও তেওঁৰ মহিমাৰ অন্ত নাই। তেওঁকালৰ উদ্ধত। তেওঁৰ জন্মও নাই, মৃত্যুও নাই। তেৱেই অনাদি,অনন্তভগৱন্ত । তেৱেই পূর্ণব্রহ্ম। জগতত থাকিলেও জাগতিক মায়াই তেওঁক বান্ধি ৰাখিব নােৱাৰে। পৃথিৱীত তেওঁ যশােদাক মাতৃৰূপে স্বীকাৰ কৰিলেও বন্ধন স্বীকাৰ কৰা নাই। সেয়ে যশােদাই অশেষ কষ্ট কৰিও তেওঁক উড়লত বান্ধিব পৰা নাই। কিন্তু যশােদা পৰম বিষ্ণুভক্ত; সেয়ে ভক্তবৎসল ভগৱানে তেওঁৰ স্নেহৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰিছে। মায়া-মােহত আবদ্ধ হৈ তেওঁ জগতত পুত্রৰ কর্তব্য পালন কৰি থকা নাই, বৰং ভক্তৰ মনোবাঞ্ছা পূৰণৰ অৰ্থেহে স্বয়ং পূৰ্ণব্ৰহ্মাই মানৱ লীলা গ্ৰহণ কৰিছে ।\nঅসমীয়া class9শিশুলীলা ব্যাখ্যা কৰা:\nক) যাক যোগী নপাৱে ধ্যানত।\nউঃ সংগতিঃ ব্যাখ্যেয় পদ্যফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ৰচিত ‘শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nপ্রসংগঃ শ্ৰীকৃষ্ণৰ মহিমা বর্ণনা কৰিবলৈ গৈ কবিয়ে ব্যাখ্যেয় পদফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যাঃ শ্রীকৃষ্ণ জগতৰ ঈশ্বৰ। তেওঁ অনাদি,অনন্ত, ভগৱন্ত। যোগী কলে অশেষ কষ্ট সহ্য কৰি ধ্যানতাে নাপায় তেওঁক। অথচ সেই ভগৱন্তই পৃথিৱীত পুত্ৰৰূপে থাকি যশােদাৰ ভয়ত তৎ হেৰাইছে। সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই ঠেহ পাতি মাকৰ গাখীৰ খাইছে আৰু আধা খুৱাই মাক দৌৰি গৈ কামত মগ্ন হােৱা বাবে খং অভিমানত কঁপিছে। খঙৰ ভমকত মাকৰ দধিভাণ্ড ভাঙি নিজেও খাইছে, বান্দৰকো খুৱাইছে। এই ঘটনা দেখি মাকে যেতিয়া চকু পকাই শাস্তি দিবলৈকে কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ হাতত বাৰী লৈ আহিছে, তেতিয়া কৃষ্ণই ভয়ত পলাইছে। মহা মহা মুনিগণে অশেষ শ্ৰমৰ বলতাে যাক নাপায় যশােদাই তেওঁক নিজ পুত্ৰৰূপে পাইছে। পুত্ৰৰূপে পুৱাই নহয়,মাতৃ স্নেহেৰে তেওঁক বশ কৰিও ৰাখিছে। দৰাচলতে ভগৱান ভক্তৰ অধীন, মহামুনিগণে নােপােৱা কৃষ্ণক যশােদাই ভক্তিৰ বলতহে পুত্ৰৰূপে পাইছে।ব্যাখ্যেয় কথাফাকিৰ অন্তর্নিহিত কথা এয়াই।\nখ) ভাণ্ড ভাঙ্গী আবে যাইবি কোথা।\nখাইবাে আজি কৃষ্ণ তােৰ মাথা।\nউঃ সংগতিঃ ব্যাখ্যেয় পদফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ৰচিত শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nপ্রসংগঃ লৱণুচোৰ কৃষ্ণক মাকে ধৰা পেলােৱা ঘটনাৰ বর্ণনা প্রসংগত কবিয়ে ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যা : মাক যশােদই এদিন কৃষ্ণক গাখীৰ খুৱাই থাকোতে হঠাৎ উঠি যাব লগা হ’ল। ক্ষীৰ ৰাখিবলৈ জুইত থােৱা গাখীৰ উতলি পৰাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈহে যশােদাই আধা গাখীৰ খােৱা অৱস্থাত কৃষ্ণক এৰি দৌৰিছিল। কৃষ্ণৰ খং উঠিল আৰু মাক অন্যফালে থাকেতে কোঠাত প্ৰৱেশ কৰি শিলেৰে দধিভাণ্ড ভাঙি পেলায়। আনকি পাত্ৰত থকা দৈ চৌদিশে চটিওৱাই নহয়, বান্দৰকো খুৱালে। মাকে ভঙা পাত্র দেখিয়েই বুজিলে সেয়া পুত্ৰৰ কাম বুলি। এছাৰি লৈ কৃষ্ণক মাৰিবলৈ যশােদাই খেদি আহিল,ভয়ত কৃষ্ণ পলাল। বহু সময় দৌৰিও যশােদাই পুতেকক ধৰিব নােৱাৰিলে। মাকৰ কষ্ট দেখি সহিব নােৱাৰি কৃষ্ণাই কন্দনামুৱা হৈ মাকৰ হাতত নিজে ধৰা দিলে। দুখ-ভাগৰত যশােদাই কৃষ্ণৰ মুৰ ভাঙিব বুলি কৈ বান্ধিব খােজে। ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰে কবিয়ে এনে সুন্দৰ দৃশ্যকেই অংকন কৰিছে ।\n(গ) পাচে পাচে যশােদা খেদন্ত।\nভয়ে লাগ মাৱক নদন্ত।।\nউঃ সংগতিঃ ব্যাখ্যেয় পদফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ৰচিত ‘শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nপ্রসংগঃ লৱণু চোৰ কৃষ্ণক মাকে ধৰা পেলােৱাত ভীতিগ্রস্ত কৃষ্ণই পলায়ন কৰা কথা ক’বলৈ গৈ কবিয়ে ব্যাখ্যেয় কবিতাফাকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nব্যাখ্যা : মাক যশােদাই এদিন কৃষ্ণক গাখীৰ খুৱাই থাকোতে হঠাৎ উঠি যাব লগীয়া হ’ল। ক্ষীৰ ৰান্ধিবলৈ জুইত থােৱা গাখীৰ উতলিপৰাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈহে যশােদাই আধা গাখীৰ খােৱা অৱস্থাত কৃষ্ণক এৰি দৌৰিছিল। কৃষ্ণৰ খং উঠিল আৰু মাক অন্যফালে থাকোতে কোঠাত প্রৱেশ কৰি শিলেৰে দধিভাণ্ড ভাঙি পেলায়। আনকি পাত্ৰত থকা দৈ চৌদিশে চটিওৱাই নহয়, বান্দৰকো খুৱালে। মাকে ভঙা পাত্র দেখিয়েই বুজিলে সেয়া পুত্ৰৰ কাম বুলি। এছাৰি লৈ কৃষ্ণক মাৰিবলৈ যশােদাই খেদি আহিল, ‘ভয়ত কৃষ্ণ পলাল। কবি মহাপুৰুষে বখ্যেয় পদফাকিৰ জৰিয়তে মাতৃৰ ভয়ত পুত্ৰৰ পলায়নৰ সুন্দৰ দৃশ্য অংকন কৰিছে ।\n৮) শিশুলীলা’ পাঠৰ আধাৰত শ্ৰীকৃষ্ণৰ নানা ধৰণৰ কাৰ্যৰ বিষয়ে নিজৰ ভাষাৰে বিৱৰি লিখা।\nউঃ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ মতে শ্রীকৃষ্ণ স্বয়ং বিষ্ণুৰ অৱতাৰ। পৃথিৱীত অৱতাৰ লৈ শ্ৰীকৃষ্ণই নানা লীলা সম্পাদন কৰিছিল। শিশুলীলা’ শীর্ষক পাঠটিত কবিয়ে শ্রীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ লীলা বর্ণনা কৰিছে। কিন্তু তেনে বর্ণনাত কবিয়ে শ্রীকৃষ্ণক ভগৱানৰ অৱতাৰ হিচাপে নহয়, সাধাৰণ মানৱ শিশু হিচাপেহে অংকন কৰিছে। শংকৰদেৱৰ বৰ্ণনাত পৃথিৱীৰ অন্য শিশুৱে কৰা কাম শ্রীকৃষ্ণয়াে কৰিছে। দধি মথি থকা যশােদাক কৃষ্ণই কাম কৰাত বাধা দিছে কিয়নাে শিশু কৃষ্ণৰ যে মাকৰ গাখীৰ খােবাৰ মন । পুত্ৰৰ মন বুজি যশােদাই স্তন্যপান কৰাবলৈ লয়। সেই সময়তে গাখীৰ উথলি পৰিবলৈ লােৱা দেখি কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই যশােদাই দৌৰি যায়।\nমাকে গাখীৰ খুওৱা এৰি আধাতে উঠি গ’লে সাধাৰণতে শিশুৰ খং উঠে, কান্দিৰ ধৰে। যশােদা উঠি যােৱাতাে। শ্ৰীকৃষ্ণৰ খং উঠিল। খঙত তেওঁৰ ওঁঠ কঁপিল আৰু তেওঁ দাঁত কামুৰিবলৈ ধৰিলে। শিলেৰে দধিভাণ্ড ভান্তি তেওঁ নিজেও খালে আৰু বান্দৰকে খুৱালে। সাধাৰণ শিশুৰ দৰেই কৃষ্ণই চুৰি কৰি অনা লৱণু উড়লৰ ওপৰত বহি পৰম তৃপ্তিৰে খােৱা দৃশ্য কবিৰ কাপেৰে সুন্দৰভাৱে নিগৰিছে। কৃষ্ণৰ এই কাণ্ডত মাকৰ বৰ খং উঠিল আৰু হাতত এচাৰি লৈ কৃষ্ণক মাৰিবলৈ আহিল। জগতৰ ঈশ্বৰ শ্ৰীকৃষ্ণ যাক যােগীসকলে দিন-ৰাতি ধ্যান কৰিও নাপায়, সেই কৃষ্ণই সাধাৰণ শিশুৰ দৰে মাকৰ ভয়ত পলাইছে। আকৌ, পুত্রক খেদি খেদি মাক যেতিয়া ভাগৰি পৰিছে তেতিয়া সকলাে শিশুৰ দুখ লগাৰ দৰেই মাকৰ ক্লান্ত অবস্থা দেখি কন্দনামুৱা হৈ কৃষ্ণাই মাকক ধৰা দিছে।\nলবণুভাণ্ড ভঙা বাবে মাকে তেওঁৰ মূৰ খাব বুলি ধমকি দিয়াত একেবাৰে সাধাৰণ শিশুৰ দৰে মহা ভয়ত কোচমােচ খাইছে। মুঠতে ‘শিশুলীলা’ পাঠটিত বর্ণিত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ কৰ্ম- কাণ্ডসমুহ জগতৰ প্রত্যেকটি শিশুৱে কৰা কৰ্ম-কাগুতকৈ অলপাে বেলেগ নহয় । এনেদৰে এটি মানৱ শিশুৰ দৰে শ্ৰীকৃষ্ণাই নিজৰ কাৰ্যৰে মাকক নগুৰ- নাকতি কৰিছে।\n৯) “মহাকোপে কোঠা পশিলন্ত।\nসিঞ্চিৰাই লবণু ভূজন্ত।।”\n– কোনে অতি খঙেৰে কোঠাত সােমাইছিল ? তেওঁ কিয় লৱণুবোৰ চাৰিওফালে ছটিয়াই খাইছিল বুজাই লিখা।\nউঃ শ্রীকৃষ্ণই অতি খঙত কোঠাত সােমাইছিলহি। এদিনাখন যশােদাই দধি মথি আছিল। সেই সময়তে ক’ৰবাৰ পৰা আহি কৃষ্ণই মথনিত ধৰি মাকক কাম কৰাত বাধা দিলে কিয়নাে কৃষ্ণৰ মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ মন। যশােদায়ে কাম এৰি হাঁহিমুখে পুত্ৰক কোলাত লৈ স্তনপ্ৰাণ কৰাবলৈ ধৰিলে তেনেতে গাখীৰ উথলি পৰিব খােজা দেখি কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই থৈ যশােদাই দৌৰি সেইপিনে গ’ল। মাকে গাখীৰ খুওৱা এৰি আধাতে দৌৰা কাৰণে কৃষ্ণৰ খং উঠিল। তেওঁৰ সূৰ্যৰ দৰে ওঁঠকপিবলৈ ধৰিলে আৰু খঙত তেওঁ দাঁত কামুৰিবলৈ ধৰিলে। মাকৰ ওপৰত উঠা খঙৰ ভমকত শিলেৰে তেও দধিভাণ্ড ভাঙিলে। অকল সেয়াই নহয়, শিকিয়াত থকা পাত্ৰৰ পৰা লবনু চুৰি কৰি আনি নিজেও খালে আৰু বান্দৰকো খুৱালে। খঙত একো নাই হৈ লৱণুবােৰ চাৰিওফালে তেওঁ ছটিয়াই দিলে।\n১০। কৃষ্ণক ধৰিবলৈ গৈ যশােদাৰ কেনে অবস্থা হৈছিল বুজাই লিখা।\nউঃ কৃষ্ণক ধৰিবলৈ গৈ যশােদা বিফল হৈছিল বহু সময়। আগে আগে দৌৰা পুত্র কৃষ্ণক খেদি যাওঁতে যশােদাৰ বন্ধা খােপা খুলি গৈছিল আৰু খােপাত গুঁজি থােৱা মালতী ফুলৰ থােপা পৰি গৈছিল। কঁকাল বিষাই গৈছিল আৰু ভাগৰত কাহিল হৈছিল যশােদা।\n১৩। তলৰ শব্দকেইটাত কি কি কাৰণত মূর্ধন্য ‘ণ’ আৰু মূর্ধন্য ষ’ হৈছে বুজাই লিখা :\nঅৰুণ, কঙ্কণ, কর্ণ, শ্রেণী, ভাণ্ড, নিষেধি।\nউঃ অৰুণঃ একেটা পদতে থকা ঋ’, ৰ আৰু ষ’ৰ পাছত থকা দন্ত্য-ন মূর্ধণ্য ‘ণ’ হয় ।\nকঙ্কণ : স্বাভাৱিকতে মূর্ধণ্য ‘ণ’হৈছে।\nকর্ণ : একেটা পদতে থকা ঋ’, ‘ৰ’আৰু ষ’ৰ পাছত থকা দন্ত্য ন’ মূর্ধণ্য ‘ণ’ হয়…\nশ্রেণী :একেটা পদতে থকা ঋ’, ৰ আৰু ষ’ৰ পাছত থকা দন্ত্য ন মূর্ধণ্য ‘ণ’ হয়।\nভাণ্ড : ট বৰ্গৰ কোনাে বর্ণৰ লগত যুক্ত হলে ন’মূর্ধণ্য ‘ণ’ হয়।\nনিষেধিঃ ই-কাৰান্ত আৰু উ-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ পাছত থকা স্থা,সিধ, সিচ, লস্ আদি ধাতুৰ দন্ত্য সমৃদ্ধণ্য ষ’ হয়।\n১৪। পাঠটোত থকা অসমাপিকা ক্রিয়া শব্দ পাঁচোটা বাছি উলিয়াই লিখা।\nউঃ পাঠটোত থকা অসমাপিকা ক্রিয়া শব্দ পাঁচোটা উল্লেখ কৰা হ’ল পিন্ধি, কান্দন্তে, ভাঙ্গি, বান্ধি, নমাই।\nঅতি চমু প্রশ্নোত্তৰঃ\n১) বৰগীতটোত নন্দ-জায়া বুলি কাক কোৱা হৈছে?\nউঃ বৰগীতটোত নন্দ-জায়া বুলি যশােদাক কোৱা হৈছে।\n২। বৰগীতটোত কোনে কৃষ্ণৰ শিশু লীলাসমুহ স্মৰণ কৰি কৃষ্ণগীত গাইছে?\nউঃ বৰগীতটোত যশােদাই কৃষ্ণৰ শিশু লীলাসমূহ স্মৰণ কৰি কৃষ্ণগীত গাইছে।\n৩। ক্ষৌম বস্ত্র গিন্ধি দিব্য কাছে।’—ক্ষৌম বস্ত্র মানে কি?\nউঃ ক্ষৌম বস্ত্র মানে পাট কাপােৰ।\n৪। ‘শ্রম জলে উজ্জ্বল বদন।।’—ইয়াত ভাগৰত কাৰ শৰীৰ জিলিকি উঠাৰ কথা কোৱা হৈছে?\nউঃ ইয়াত ভাগৰত যশােদাৰ শৰীৰ জিলিকি উঠাৰ কথা কোৱা হৈছে।\n৫। কর্ণত কুণ্ডল দোলে আতি।’—কাৰ কাণত কুণ্ডল দোলাৰ কথা কৈছে?\nউঃ যশােদাৰ কাণত কুশুল দোলাৰ কথা কোৱা হৈছে।\n৬।‘হাসি-হাসি কোলে লৈলা নন্দ জায়া।’—ইয়াত কোনে কাক হাঁহি হাঁহি কোলাত তুলি লােৱাৰ কথা কোৱা হৈছে?\nউঃ ইয়াত নন্দৰ পত্নী যশােদাই হাঁহি-হাঁহি শিশু কৃষ্ণক কোলাত তুলি লােৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।\n৭। কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ। অতিপাত খঙত কাৰ ওঁঠ কপিৰলৈ ধৰিছিল?\nউঃ শিশু কৃষ্ণৰ অতিপাত খঙত ওঁঠ কপিবলৈ ধৰিছিল।\n৮। শিলায়ে ভাঙ্গিলা দধিভাণ্ড৷’—শিশু কৃষ্ণই শিল দলিয়াই কিয় দধিভাণ্ড ভাঙিছিল?\nউঃ স্তনপান কৰিব নােপােৱাৰ খঙতে শিশু কৃষ্ণই শিল দলিয়াই দধিৰ ভাণ্ড ভাঙিছিল।\n৯। মহাকোপে কোঠা পশিলন্ত।’—কোনে মহাকোপত কোঠাত সােমাইছিল?\nউঃ শিশু কৃষ্ণই মহাকোপত আহি কোঠাত সােমাইছিল।\n১০। যশােদাই শিশু কৃষ্ণক কিহৰ ওপৰত বহি লৱণু খাই থকা প্রত্যক্ষ কৰিছিল?\nউঃ যশােদাই শিশুকৃষ্ণক উড়লৰ ওপৰত বহি লৱণু খাই থকা প্রত্যক্ষ কৰিছিল।\n১১। শিশু কৃষ্ণই দলি মাৰি কাক লৱণু খাবলৈ দিছিল?\nউঃ শিশু কৃষ্ণই দলি মাৰি বানৰবােৰক লৱণু খাবলৈ দিছিল।\n১২। যশোদাই এছাৰি লৈ খেদি অহা দেখি শিশু কৃষ্ণই কি কৰিছিল?\nউঃ যশােদাই এছাৰি লৈ খেদি অহা দেখি শিশু কৃষ্ণই উড়লৰ পৰা নামি লৰ মাৰিছিল।\n১৩। খসি পড়ে মালতীৰ থােপা।’—ক’ৰ পৰা আৰু কিয় মালতীৰ থােপা খহি পৰিছে?\nউঃ শিশু কৃষ্ণক ধৰিবলৈ খেদি ফুৰোঁতে যশােদাৰ খােপাৰ পৰা মালতীৰ থােপা খহি পৰিছে ।\n১৪। “যাক যােগী নাপারে ধ্যানত।” ইয়াত যােগীয়ে কাক ধ্যানত নােপােৰাৰ কথা কোৱা হৈছে?\nউঃ ইয়াত যােগীসকলে ধ্যানতত হৰি অর্থাৎ ভগৱান কৃষ্ণৰ দৰ্শন নােপােৱাৰ কথা কোৱা হৈছে।\n১৫। গােবিন্দই কিয় চকু মুদি কান্দিবলৈ ধৰিছিল?\nউঃ গগাবিন্দ অর্থাৎ শিশু কৃষ্ণই তেওঁৰ পিছে পিছে লৰি ফুৰোঁতে মাক যােদাৰ শ্ৰম হােৱা দেখি চকু মুদি কান্দিবলৈ ধৰিছিল।\n১৬। ভাণ্ড ভাঙ্গি আবে যাইবি কোথা।’—কোনে, কাক এই বুলি কৈছিল?\nউঃ ভাণ্ড ভাঙ্গি আবে যাইবি কোথা।’— এই বুলি যশােদাই শিশু কৃষ্ণক কৈছিল।\n১৭৷ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্মস্থান কত?\nউঃ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ জন্মস্থান নগাঁৱৰ আলিপুখুৰী।\n১৮। শিশুলীলা’ বৰগীতটোৰ আধাৰ গ্ৰন্থ কি?\nউঃ শিশুলীলা’বৰগীতটোৰ আধাৰ গ্ৰন্থ হ’ল শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ কীর্তন-ঘােষা’।\n১৯। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ বিৰচিত কবিতা বা গীতসমূহক কি বুলি কোৱা হয়?\nউঃ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ বিৰচিত কবিতা বা গীতসমূহক বৰগীত বুলি কোৱা হয়।\n২০। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰকীর্তিস্তম্ভ বুলি কোনখন পুথিক কোৱা\nউঃ কীর্তন-ঘােষাক মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীর্তিস্তম্ভ বুলি কোৱা হয়।\n২১। শংকৰদেৱে ৰচনা কৰা নাটসমূহক কি বুলি কোৱা হয়?\nউঃ শংকৰদেৱে ৰচনা কৰা নাটসমূহক অংকীয়া নাট বুলি কোৱা হয়।\n২২। কোনখন নাটৰ যােগেদি মহাপুৰুষজনাই অসমীয়া নাট্য বুৰঞ্জীৰ পাতনি মেলিছিল?\nউঃ সংলাপবিহীন নাট ‘চিহ্নযাত্রা’ৰ যােগেদি মহাপুৰুষজনাই অসমীয়া নাট্য বুৰঞ্জীৰ পাতনি মেলিছিল।\n২৩।শংকৰদেৱে বৰগীতটোত কাক পূর্ণব্রহ্ম জগতৰ ঈশ্বৰ বুলি কৈছে?\nউঃ শংকৰদেৱে বৰগীতটোত কৃষ্ণক পূর্ণ ব্রহ্ম জগতৰ ঈশ্বৰ বুলি কৈছে।\n১) বৰগীতটোত কবিয়ে দধি মথন কৰি থকা যশােদাৰ দেহৰ সৌন্দর্য কেনেদৰে বর্ণনা কৰিছে?\nউঃ বৰগীতটোত কবিয়ে দধি মথি থকা যশােদাই দেহত পাটৰ বস্ত্ৰ আৰু কঁকালৰ পৰা তলৰ অংশত অসমীয়া নাৰীৰ দৰে মেখেলা পিন্ধি থকা বুলি কৈছে। যােদাৰ পুত্র স্নেহত দুয়ােটা স্তনৰ পৰা গাখীৰ নিগৰি আহিছিল আৰু দধি মথনৰ জোকাৰণিত ঘনে ঘনে তেওঁৰ স্তনযুগল লৰিছিল, হাতৰ খাৰুৰ পৰা ৰুণজুন শব্দ হৈছিল, কাণৰ কুণ্ডল দুলিছিল, খােপা মেল খাই তাৰ পৰা মালতী ফুল খহি পৰিছিল। এইবােৰ উপমাৰ দ্বাৰা তেওঁ ৰূপমুগ্ধ শিল্পীৰ দৃষ্টিৰে যশােদাৰ শ্ৰমৰ খাটানিত জিলিকি উঠা শ্রমুজ্জ্বল দেহৰ স্বাস্থ্যোজ্জ্বল শ্ৰী, সুষমা আৰু লাৱণ্যৰ এক অপূর্ব বর্ণনা দিছে।\n২) মন্থনত ব্যস্ত থকা যশােদাক শিশু কৃষ্ণই আহি কিয় বাধা প্রদান কৰিছিল ?\nউঃ যশােদাই দধি মন্থনত ব্যস্ত হৈ থকাৰ সময়ত কৃষ্ণই মাকৰ স্তনপানৰ হেঁপাহতে আহি বাৰে বাৰে যশােদাক আমনি কৰিছিল আৰু মথনিত ধৰি দধি মন্থনত বাধা দিছিল।\n৩) স্তনপান কৰিবলৈ নােপােৱাত কৃষ্ণৰ কি হৈছিল আৰু তেওঁ কি কৰিছিল?\nউঃ স্তনপান কৰিবলৈ নােপােৱাত কৃষ্ণ খঙত জ্বলি উঠিছিল, তেওঁৰ সূৰ্যৰ দৰে উজ্জ্বল ওঁঠ কঁপিবলৈ ধৰিছিল আৰু অতি জোৰেৰে দাঁত কামুৰিবলৈ ধৰিছিল। খঙৰ ভমকতে কৃষ্ণই শিল দলিয়াই দধিভাণ্ড ভাঙি কোঠাত সােমাই লৱণু ভােজন কৰাৰ লগতে বান্দৰবােৰকো দলিয়াই দলিয়াই খাবলৈ দিছিল।\n৪) যশোদাই কৃষ্ণক এৰি কিয় লৰি গৈছিল ?\nউঃ যশোদাই দধি মথনৰ পৰা বিৰতি লৈ কৃষ্ণক স্তনপান কৰাই থাকোঁতে তেওঁ গাখীৰবােৰ পাত্ৰৰ পৰা উঠলি উঠা দেখিছিল, সেয়ে তেওঁ কৃষ্ণক এৰি লৰি গৈছিল।\n৫) শিকিয়াৰ পৰা দধি ভাণ্ড নমাই যশােদাই কি দেখিছিল আৰু তাৰ পৰা তেওঁ কি বুজি পাইছিল?\nউঃ শিকিয়াৰ পৰা দধি ভাণ্ড নমাই যশােদাই ভাণ্ডটো ভাঙি থকা দেখা পাইছিল।ভঙা দধিভাণ্ডটো দেখি যশােদাই বুজি পাইছিল যে এইটো তেওঁৰ পুত্র কৃষ্ণৰে কাম আৰু এইবােৰ সি স্তনপান কৰিবলৈ নােপােৱাৰ খঙতে কৰিছে।\n৬) কৃষ্ণই দধিভাণ্ড ভাঙি লৱণু খােৱাৰ লগতে বান্দৰক দি নষ্ট কৰাত যশােদাই কি কৰিছিল?\nউঃ কৃষ্ণই দধি ভাণ্ড ভাঙি লৱণু খােৱাৰ লগতে বান্দৰক সিঁচৰতি কৰি দি নষ্ট কৰাত, যশােদাই খঙতে কৃষ্ণক এশিকনি দিবলৈ হাতত এছাৰি তুলি লৈ কৃষ্ণৰ পিছে পিছে খেদি ফুৰিবলৈ ধৰিছিল। খেদি খেদি তেওঁ ভাগৰি পৰাত কৃষ্ণই মাকৰ শ্ৰম দেখি কন্দনমুৱা হৈ মাকক ধৰা দিছিল। তেতিয়া যশােদাই কৃষ্ণক গালি পাৰিবলৈ ধৰিছিল আৰু উড়লত ৰান্ধি থ’বলৈ জৰী বিচাৰিব ধৰিছিল।\n৭) লবণু নষ্ট কৰা কৃষ্ণক যশােদাই কি বুলি গালি দিছিল?\nউঃ লৱণু নষ্ট কৰা কৃষক যশােদাই কৰায়ত্ত কৰি দধিভাণ্ড ভাঙি এতিয়া ক’ত পলাবি,আজি তােৰ মূৰ খাম, তই সকলাে লৱণু নষ্ট কৰিলি বুলি গালি দিছিল।\n৮) শুনি প্রভু ভৈলা মহাত্রাস’–ইয়াত প্রভু বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে আৰু তেওঁ কিয় মহাত্রাসিত হৈছে?\nউঃ ইয়াত প্রভু বুলি শিশু কৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে। মাক যশােদাই তেওঁক দধিভাণ্ড ভাঙি কতপলাবি, আজি মই তােৰ মূৰ খাম বুলি গালি পাৰাৰ বাবে তেওঁ মহাত্রাসিত হৈছে।\n৯) শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ চাৰিখন অংকীয়া নাটৰ নাম লিখা।\nউঃ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ৰচনা কৰা চাৰিখন অংকীয়া নাটৰ নাম হ’ল—ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, কেলিগােপাল আৰু ৰামবিজয়।\n১০) শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ৰচনাৱলীৰ বিষয়ে ১০০ টা মান শব্দৰ ভিতৰত চমুকৈ লিখা ।\nউঃ চতুর্দশ-পঞ্চদশ শতিকাৰ অসমত শংকৰদেৱৰ নেতৃত্বতে সংগঠিত ধর্মীয় আন্দোলনেৰে অসমৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক জীৱনক সংস্কাৰ আৰু সমৃদ্ধ কৰিবলৈ শংকৰদেৱে এক বিৰাট বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সৃষ্টিৰ পথ মুকলি কৰিছিল। তেওঁৰ ৰচনাৱলীক তলত দিয়া ধৰণে ভাগ কৰিব পাৰিঃ\nকাব্য: হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান, ৰুক্মিণীহৰণ কাব্য, বলিছলন, অমৃত মথন, অজামিল উপাখ্যান, কুৰুক্ষেত্র।\nঅংকীয়া নাট :পত্নীপ্রসাদ, কালীয় দমন, কেলিগােপাল, ৰুক্মিণী হৰণ,পাৰিজাত হৰণ, ৰামবিজয়।\nগীত : বৰগীত, ভটিমা, টোটয় আৰু চপয়।\nভক্তিমূলক আলােচনা : ভক্তি প্রদীপ, অনাদি পাতন, নিমি নৱসিদ্ধ সংবাদ।\nসংস্কৃত প্ৰকৰণ গ্রন্থ: ভক্তি ৰত্নাকৰ।\nঅনুবাদমূলক গ্রন্থ : ভাগৱত ১ম, ২য়, ৬ষ্ঠ (অজামিল উপাখ্যান ৮ম, ১০ম, ১১শ আৰু ১২শ স্কন্ধ, উত্তৰাকাণ্ড ৰামায়ণ।\nনামপ্রসঙ্গ গ্রন্থ : কীর্তন-ঘােষা আৰু গুণমালা।\nAlso Read: শিষ্টাচাৰ ৰচনা – অসমীয়া ৰচনা সকলো শ্ৰেণীৰ বাবে


\tঅভিশপ্ত দিখৌমুখঃ কি হ’ব হৰেণ বৰাৰ পৰিয়ালৰ?\nঅভিশপ্ত দিখৌমুখঃ কি হ’ব হৰেণ বৰাৰ পৰিয়ালৰ?\nজ্যোতিষ কুমাৰ পাতিৰ\nBy Chabua Live\t Last updated Sep 5, 2018\nএক শিহৰণকাৰী ঘটনা। গাঁৰ নোম শিয়ৰি উঠা এক শিহৰণকাৰী ঘটনাই জোঁকাৰি গৈছে ৰাজ্যক। শিৱসাগৰৰ আত্মীয়ৰ ঘৰৰ পৰা গুৱাহাটীৰ বাসগৃহলৈ বুলি উভটি যোৱাৰ পথতে দিখৌমুখত সংঘটিত হৈছিল সেই শিহৰণকাৰী ঘটনাটো। ৫ জনীয়া এটা পৰিয়াল নিমিষতে নোহোৱা হৈ পৰিছিল দিখৌৰ বুকুত। শনিবাৰে নিশা প্ৰায় ৮ বজাত সংঘটিত হৈছিল সেই অভিশপ্ত ঘটনাটো।\nগুৱাহাটীৰ হৰেন বৰাৰ পৰিয়ালটোৰ সেই কৰুণ ঘটনাৰ কাহিনী আজি কোনেও পাহৰিব পৰা নাই। পাহৰিব পৰা নাই পৰিয়ালটোৱে সহায় বিচাৰি চিঞৰা সেই শব্দকেইটা। কিন্তু চকুৰে মনিব নোৱাৰা এন্ধাৰত অসহায়বোধ হৈ পৰিছিল ইয়াৰ স্থানীয় লোকে। ক্ষণিকতে হেৰাই গৈছিল তেওঁলোক দিখৌৰ বুকুত। তেওঁলোকৰ বাবেই যেন ৰৈ আছিল দিখৌৱে।\nবৰ্তমানেও পৰিয়ালটোৰ কোনো সন্ধান নাই। দেওবাৰৰ পুৱাৰে পৰা চলিছে উদ্ধাৰ অভিযান। সোমবাৰে ১৩০ জনীয়া এন ডি আৰ এফ আৰু এছ ডি আৰ এফৰ এটা ডুবাৰুৰ দলে চলোৱা উদ্ধাৰ অভিযানৰ পিছতো লাভ কৰিব নোৱাৰিলে পৰিয়ালটোৰ সন্ধান। মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ হস্তক্ষেপত বিশাখাপট্ৰনমৰ পৰা মঙ্গলবাৰে আহিছে ভাৰতীয় নৌ বাহিনীৰ এটা দল। দলটোৱে মেপিং আৰু ছ’নাৰ প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে অভিশপ্ত বাহনখনৰ উদ্ধাৰ অভিযানত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। মঙ্গলবাৰে পুৱাৰে পৰা চলিছে নৌ বাহিনীৰ উদ্ধাৰ অভিযান।\nইপিনে স্থানীয় লোকৰ উত্কন্ঠা। সকলোৰে চকু অভিশপ্ত নদীখনলৈ। কেতিয়া আহিব ভাল খবৰ। সেই আশাৰে এতিয়া স্থানীয় লোকসকলে দিনে-ৰাতিয়ে কৰিছে পূজা-অৰ্চনা। ভাৰতীয় নৌ বাহিনীয়ে অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি সৰ্বস্ব শক্তি প্ৰয়োগ কৰিও বিফল হৈছে। যাক লৈ দিখৌপৰীয়া ৰাইজৰ মাজত উদ্বিগ্নতাই দেখা দিছে।\nকোন মুহুৰ্তত আহিব ভাল খবৰ? উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিবনে হৰেন বৰাৰ পৰিয়ালটোক? এই লৈ এতিয়া সকলোৰে মনত নানান প্ৰশ্নই উদয় হৈছে।\nমহিলা শ্ৰমিকৰ মৃতদেহ লৈ আটছাৰ প্ৰতিবাদ\nঘাইপথৰ মাজত পুখৰীসদৃশ গাঁতঃ মটক যুৱ-ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতিবাদ


মুখ্যমন্ত্ৰী-স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে নিৰ্বাচনী বিধি উলংঘাৰ অভিযোগ : নিৰ্বাচনী আয়োগৰ কাষ চাপিলে কংগ্ৰেছ মহাজোঁট\nমুখ্যমন্ত্ৰী-স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে নিৰ্বাচনী বিধি উলংঘাৰ অভিযোগ : পুনৰ নিৰ্বাচনী আয়োগৰ কাষ চাপিলে কংগ্ৰেছ মহাজোঁট\n'কেয়াৰ-টেকাৰ চৰকাৰ হৈয়ো উপায়ুক্ত বা আন বিষয়াসকলক নিৰ্দেশ দিব পাৰিব?' ৰিপুন বৰাৰ প্ৰশ্ন\nগুৱাহাটী , April 25, 2021 5:35 pm\nমুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই নিৰ্বাচনী বিধি উলংঘা কৰাৰ গুৰুতৰ অভিযোগ তুলি জনতা ভৱনত উপস্থিত হয় কংগ্ৰেছ মহাজোঁটৰ এটা দল।\nজনতা ভৱনত থকা নিৰ্বাচনী আয়োগৰ অস্থায়ী কাৰ্যালয়ত মুখ্য নিৰ্বাচনী বিষয়াক সাক্ষাৎ কৰি দুখনকৈ স্মাৰক পত্ৰ প্ৰদান কৰে কংগ্ৰেছ মহাজোঁটৰ নেতৃত্বই।\nস্মাৰক পত্ৰ প্ৰদান কৰি আহি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি ৰিপুন বৰাই কয় ‘বৰ্তমানৰ চৰকাৰখন কেয়াৰটেকাৰ চৰকাৰ৷এনে পৰিস্থিতিত মুখ্যমন্ত্ৰী, স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী আৰু বিভিন্ন মন্ত্ৰীয়ে কেনেকৈ উপায়ুক্ত বা আন চৰকাৰী বিষয়াসকলক নিৰ্দেশ দিব পাৰিব বা আলোচনা কৰিব পাৰিব? তেওঁলোকে বিভিন্ন জিলাৰ উপায়ুক্ত আৰু বিষয়াক সাক্ষাৎ কৰি কোভিড পৰিস্থিতি আলোচনা কৰি নিৰ্বাচনী বিধি উলংঘা কৰিছে।‘\nএইবোৰ আলোচনা কৰিবলৈ ৰাজ্যৰ মুখ্য সচিব আৰু স্বাস্থ্য বিভাগৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াসকল আছে তথা তেওঁলোকেহে এই সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত ল’ব লাগে বুলি দাবী কৰে ৰিপুন বৰাই।\nআনহাতে, যদি জিলা উপায়ুক্তৰ সৈতে কিবা আলোচনা কৰিবলৈ থাকে তেন্তে মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু স্বাস্থ্যমন্ত্ৰীয়ে ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সৰ জৰিয়তে কৰিব পাৰে বুলি দাবী তোলে ৰিপুন বৰাই।\nইপিনে, কৰোনাৰ অচিলা লৈ তেওঁলোকে ইভিএমৰ ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে বুলি সন্দেহ কৰি বৰাই পুনৰ কয় ‘এই ক্ষেত্ৰত নিৰ্বাচনী আয়োগক ব্যৱস্থা ল’বলৈ আমি দুখনকৈ স্মাৰকপত্ৰ প্ৰদান কৰিছো৷’\nইয়াৰোপৰি, বেলি মাৰ যোৱাৰ আগেয়ে ভোট গণনা শেষ হ’ব লাগে বুলি নিৰ্বাচনী আয়োগৰ ওচৰত দাবী তোলে কংগ্ৰেছে। ইয়াৰ লগতে কাউন্টিঙ টেবুলৰ সংখ্যা সমষ্টি অনুযায়ী তথা পোলিং ষ্টেছন বেছি থকা ঠাইত টেবুলৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিবলৈ কংগ্ৰেছে দাবী জনায় বুলি ৰিপুন বৰাই উল্লেখ কৰে।\nআনহাতে, বৰ্তমান মডেল ক’ড অৱ কনডাক্ট চলি থকা সময়ত মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কেনেকৈ সকলো জিলাৰ উপায়ুক্তক লগত লৈ বৈঠক কৰিব পাৰিব? বুলি সংবাদ মাধ্যমৰ আগত প্ৰশ্ন কৰি কংগ্ৰেছী প্ৰাৰ্থী ভূপেন বৰাই কয় ‘ক’ভিডৰ গয়না লৈ বিজেপিয়ে আন বেলেগ ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰয়োজনত পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ বিষয়া গণনা কক্ষত নিয়োগ কৰিব লাগে যাতে ভোট গণনাত বেমেজালি নহয়৷’


ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু সমাজ সেৱা - Growhills Publishing\nছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু সমাজ সেৱা\nPosted on November 4, 2018 August 15, 2019\nমানুহ সামাজিক জীৱ। সমাজক বাদ দি কোনো মানুহেই সভ্য আৰু সুস্থ জীৱন যাপন কৰিব নোৱাৰে। সেয়ে সামাজিক প্ৰাণী হিচাপে সকলো ব্যক্তিৰে সমাজৰ প্ৰতি দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্য আছে। অধ্যয়নেই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰধান কৰ্তব্য যদিও ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলো সামাজিক প্ৰাণী; সমাজৰ পৰাই সিহঁতে শিক্ষা-দীক্ষা লাভ কৰে বা শাৰীৰিক আৰু মানসিক বিকাশ সাধন কৰে। সেয়ে সমাজৰ প্ৰতি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰো কৰ্তব্য আৰু দায়িত্ব আছে।\nবৰ্তমান শিক্ষাৰ যুগ যদিও সমাজৰ অধিকাংশ মানুহ আজিও অশিক্ষিত আৰু সহজ-সৰল বা হজুৱা। সেয়ে বৰ্তমান বিজ্ঞান তথা যুক্তিৰ যুগত অশিক্ষিত সহজ-সৰল গাঁৱলীয়া লোকে নিজকে যুগৰ লগত খাপ খুৱাই নিজৰ অধিকাৰ তথা দায়িত্ব সাব্যস্ত কৰিব নোৱাৰে। তাৰ বিপৰীতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে কিতাপ-পত্ৰ, বাতৰি কাকত, আলোচনী আদি অধ্যয়ন কৰাৰ লগতে বিভিন্ন অনুষ্ঠান -প্রতিষ্ঠানৰ লগত জড়িত হৈ সভ্যতাৰ সৰ্বাধুনিক গতি-বিধিৰ বিষয়ে সহজে ভূ পাব পাৰে। সেয়ে অশিক্ষিত গাঁৱলীয়া আৰু হোজা লোকসকলক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সভ্যতা আৰু বিকাশৰ দিশত হাতে হাত ধৰি আগবঢ়াই লৈ যাব লাগিব।\nস্কুল-কলেজত থকা বিভিন্ন সমাজ সেৱা বিভাগ যথা- এ. চি. চি., এন. চি. চি, এন. এছ. এছ, স্কাউট আৰু গাইড আদিত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে অংশ গ্ৰহণ কৰি সমাজ সেৱাত যোগদান কৰিব পাৰে।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ সমাজ সেৱামূলক কাম কাজৰ বিভিন্ন দিশ আছে, যথা-\nসমাজৰ অধিকাংশ মানুহেই অশিক্ষিত। সেয়ে ভাৰতবৰ্ষ, পাকিস্থান, আফগানিস্থান, নেপাল আদিৰ দৰে অনুন্নত দেশত প্ৰতিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে আজৰি সময়ত দুই চাৰিজন অশিক্ষিত লোকক সাক্ষৰ কৰি তুলিব পাৰে।\nপ্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ যথা- বানপানী, খৰাং বতৰ, ভূমিকম্প, মহামাৰী আদিৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ওলাই আহি সৰ্বসাধাৰণ লোকক সহায়-সাহায্য আগবঢ়াব পাৰে, ঔষধ-পাতি, কােপাৰ-কানি বিতৰণ কৰিব পাৰে, বিভিন্ন ধৰণৰ দিহা-পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰিব পাৰে।\nআজিৰ বিজ্ঞানৰ চৰম উৎকৰ্ষৰ যুগতো বহুতো অঞ্চলত কুসংস্কাৰ, অন্ধবিশ্বাস, বাল্য বিবাহ আদি প্ৰচলিত হৈ আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে যুক্তিৰ ভিত্তিত সৰ্বসাধাৰণক বুজাই-বঢ়াই এনেকুৱা কুসংস্কাৰ আঁতৰ কৰিব পাৰে।\nঅসম তথা ভাৰতৰ অধিকাংশ অঞ্চলত আজিলৈকে উপযুক্ত ৰাস্তা-ঘাট, দলং আদিৰ বিকাশ হোৱাহি নাই। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সিহঁতৰ বিভিন্ন সেৱামূলক সংগঠনৰ যোগেদি প্ৰয়োজনীয় ৰাস্তা-ঘাট, দলং আদি নিৰ্মাণত অৰিহণা যোগাব পাৰে।\nশাৰীৰিক আৰু মানসিক বিকাশ সাধনৰ বাবে খেলা-ধূলা অপৰিহাৰ্য্য। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজকে খেলা-ধূলাৰ লগত জড়িত ৰাখি সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজকো খেলা-ধূলাৰ উপকাৰিতাৰ বিষয়ে বুজাই খেলা-ধূলাৰ উপযুক্ত পৰিবেশ ৰচনা কৰিব পাৰে।\nবৰ্তমান বিশ্বত জনসংখ্যা দ্ৰুত গতিত বৃদ্ধি পাই আছে বাবে নিবনুৱা সমস্যাও প্ৰকট ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিবনুৱাসকলক কৰ্ম সংস্থান পোৱাৰ এক সহায়ক উপায় হিচাপে আত্মসহায়ক গোট স্থাপন কৰি তাৰ যোগেদি কিছু পৰিমাণে হ’লেও অৰ্থ সাহাৰ্য্য দি বা দিহা-পৰামৰ্শ আগবঢ়াই সমাজৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়াব পাৰে।\nযি জাতি যিমানেই শিক্ষিত, সেই জাতি সিমানেই উন্নত। সেয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে সমাজত সামাজিক পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰি গাঁৱলীয়া মানুহক পুথি অধ্যয়নত উৎসাহ যোগাব পাৰে।\nপৰিবেশ সচেতনতাৰ প্ৰতি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ কৰ্তব্য আছে। আজিকালি ৰাসায়নিক বা কৃত্ৰিম সা-সামগ্ৰীৰ অত্যাধিক ব্যৱহাৰ, ৰবৰ বা প্লাষ্টিক জাতীয় দ্ৰৱ্যৰ ব্যৱহাৰ, খেতি-পথাৰত কীট নাশক দ্ৰব্যৰ ব্যৱহাৰ, কল-কাৰখানাৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা ধোঁৱা, পেলনীয়া পদাৰ্থ, যান-বাহনৰ পৰা ওলোৱা অতিপাত শব্দ আদিয়ে আমাৰ পৰিৱেশ তথা মাটি, পানী, বায়ু আদি প্ৰদূষিত কৰি আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে এই প্ৰদূষণৰ বিষয়ে জনসাধাৰণক সচেতন কৰি প্ৰদূষণমুক্ত পৃথিৱী গঢ়াৰ বাৰে উদ্বুদ্ধ কৰিব পাৰে।\nছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে কৰিব পৰা সমাজ সেৱাৰ আন এটি দিশ হৈছে বৃক্ষ ৰোপন। বৃক্ষ ৰোপনে প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্যতা বজাই ৰখাৰ উপৰিও সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰে।\nআমি যদি ইতিহাসৰ পাতলৈ লক্ষ্য কৰো, তেন্তে দেখা পাম যে প্ৰায় সৰহভাগ মহান ব্যক্তিয়েই ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই সামাজিক কাম-কাজৰ লগত জড়িত আছিল। সেয়ে মহান ব্যক্তিসকলৰ আদৰ্শ শিৰোগত কৰি পাঠ্যপুথি অধ্যয়ন কৰাৰ আঁৰে আঁৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে বিভিন্ন গঠনমূলক সমাজ সেৱাত মনোনিেবশ কৰা উচিত।\n← মোৰ কৰ্তব্য\nসময়ৰ মূল্য বা নিয়মানুৱৰ্তিতা →


তিনিবাৰত নিবাৰ (এটা আধৰুৱা গল্প) (প্ৰতিভূ দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n(লিখকৰ দুআষাৰ: পাতনিতে সামৰণি : বহুতৰে ধাৰণা হ’ব পাৰে যে এইটো এটা সঁচা ঘটনা ৷ সেয়ে দৃঢ় ভাবে কওঁ, ‘‘এইটো এটা মনে সজা গল্প৷’’\nবহুতেই সঁচা বুলি ভাবিব পাৰে কাৰণ, এই গল্পত থকা ভালেমান চৰিত্ৰৰ নাম মোৰ ভালেমান সহপাঠীৰ নামৰ সৈতে মিলি যায়৷ নামকেইটাহে মিলিছে, তাৰ বাহিৰে একো কথাতে কোনো ধৰণৰ সাদৃশ্য নাই৷\nকথাবোৰ অলপ স্পষ্ট কৰি দিওঁ৷ হয় মোৰ ৰূমমেটৰ নাম মৃদু, মৃদুমলয় সোনোৱাল৷ তাৰ ভুতলৈ অকনমান ভয় নথকা নহয়৷ লগতে এইটোও সঁচা কথা যে সি এবাৰ ৰেলিং বেকা কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল৷ তাৰ বাহিৰে আন একো কথাতেই এই কাহিনীৰ মৃদুৰ সৈতে মোৰ প্ৰকৃত ৰূমমেটৰ সৈতে সাদৃশ্য নাই৷\nদিবাকৰ, অনিৰ্বান, দীপক, নয়ন, ভাস্কৰ, কছম’ৰ বিশ্ব, কল্যাণ এইবোৰ মোৰ সহপাঠী আছিল৷ আমি একে লগে আছিলোঁ৷ গল্প এটা লিখোতে সিহঁতৰ নামবোৰকে দিবৰ মন গ’ল কাৰণে দি দিলোঁ৷ তাৰ বাহিৰে আন একো সাদৃশ্য নাই৷\nউদাহৰণ স্বৰূপে শৌচাগাৰত দীপকে মৃদুৰ ৰখীয়া হোৱা নাছিল৷ বৰং সি আৰু মৃদুৱে মোৰহে ৰখীয়া হৈছিল৷ উদাহৰণ স্বৰূপে, আমাৰ লগত যি নয়ন আছিল সি বৰ সুখ্যাতিৰে পাছ কৰিছিল৷ বৰ্তমান সি স্থায়ীভাৱে ছিকাগো চহৰৰ বাসিন্দা৷ উদাহৰণ স্বৰূপে, পৰীক্ষা শেষ কৰি ছামিমৰ সৈতে পাৰ্টি নকৰা নহয়৷ পাছে বি.এন.ডেৰ এই পাৰ্টিৰ সৈতে একো সম্বন্ধ নাছিল৷ আমি পাৰ্টি অশোকাত কৰিছিলোঁ৷ এইটো যে এটা কল্পনাপ্ৰসূত গল্প তাৰ আন এক উদাহৰণ আমি ১৯৮৮ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পৰীক্ষা দিয়াই নাছিলোঁ, বৰং ১৯৮৯ চনতহে দিছিলোঁ৷\nপাছে আৰু এটা সৰু কথাও নথকা নহয়৷ আমি পৰীক্ষা দিয়া বছৰ কিন্তু মঙলবাৰ আৰু শনিবাৰ এটাত ক্ৰমে মাধৱ আৰু বিপুলদাৰ চতিয়না গছজোপাৰ ওচৰত অলপ লতিঘটি নোহোৱা নহয়৷ মাধৱ এতিয়া এখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাবে কৰ্মৰত৷ বিপুলদা এখন ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ O.S.D৷ পাছে তেওঁলোকৰ কথা মই ইয়াত লিখা নাই৷\nবাকী কোনো ল’ৰা পৰীক্ষাৰ নামত শিলিগুড়ীলৈ গুছি যোৱা নাছিল।)\nহোষ্টেলত আমাৰ এটা নিয়ম আছিল৷ নিশা ভাত খাই উঠি আমি কেইটামানে মানৱৰ ৰূমলৈ গৈ আড্ডা মাৰোঁ৷ ছিগাৰেট, চাধা আৰু আড্ডাৰ প্ৰায় আধা ঘন্টামানৰ এটা ভাল লগা বিৰতি৷ মানৱ যায় অনিৰ্বানৰ ৰূমলৈ৷ সিহঁতে বোধহয় ফিজিক্স, কেমেষ্ট্ৰীৰ কথা পাতে৷ দহ বজাৰ লগে লগে মানৱ নিজৰ ৰূমলৈ উভটি অহাৰ লগে লগে আমাৰ আড্ডাৰ অন্ত পৰে৷ নিজৰ নিজৰ ৰূমলৈ উভটি আহোঁ৷\nউচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ পৰীক্ষা আৰম্ভ হ’ল৷ মানৱৰ ৰূমৰ আড্ডা নিয়ম মাফিক চলি আছে৷\n১৯৮৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী নে মাৰ্চ মাহৰ কোনো এক মঙলবাৰৰ কথা৷ মাহটো পাহৰিলোঁ যদিও মঙলবাৰ বুলি মনত আছে৷ কিয়, কেনেকৈ আপোনালোকে বুজি পাব সময়ত৷\nসেই মঙলবাৰৰ নিশা আমাৰ আড্ডা চলি আছে৷ এপাকত কোনোবা এটাই মাত লগালে, ‘‘আৰে এঘাৰ বাজিবৰ হ’ল দেখোন! মানৱ অহা নাই যে?’’ ‘‘এঘাৰ বাজিবৰ হ’ল ???’’ দৌৰা-দৌৰিকৈ নিজৰ নিজৰ ৰূমলৈ উভটিলোঁ৷ দুটামানে মানৱক বিচাৰিবলৈ ধৰিলে৷ ৰূমলৈ আহিয়ে মই বিচনাত উঠিলোঁ, ৰূমমেট মৃদু পঢ়া টেবুলত বহিল৷ চকু দুটা মুদিবলৈ নৌ পাওঁতেই বাহিৰত হুলস্থুল এটা শুনিলোঁ৷ ‘কি হৈছে অ’ মৃদু?’ মৃদু পঢ়াৰ পৰা উঠি বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল৷ অলপ পাছতে সি দৌৰ মাৰি আহি মোক বিচনাৰ পৰা উঠাই ক’লে, ‘‘ব’ল ব’ল! মানৱক বিচাৰি পাইছে৷’’ টিঙিচ্ কৈ খঙটো উঠি আহিল৷ ‘‘মানৱক যদি বিচাৰি পালেই তেনেহ’লে আকৌ বাহিৰলৈ কিয় যাব লাগে?’’ ‘‘এহ্ তই ব’ল না!’’ উপায় নাপায় বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ৷ মানৱৰ ৰূমত সকলোৱে ভিৰ কৰিছে৷ গৈ দেখো মানৱ শুই আছে বিচনাত৷ কোনোবাই তাৰ মূৰত তেল মালিছ কৰিছে, আন এটাই গৰম হৰলিক্স খুৱাবলৈ যত্ন কৰিছে৷ মই ধৰিব পৰা নাই কি হৈছে৷ সংকল্পৰ পৰাহে গম পালো ঘটনাটো কি৷ আমাৰ হোষ্টেলৰ খোৱা ঘৰটোৰ পাছফালে এজোপা চতিয়না গছ আছে৷ তাৰ কাষতে দেৱালৰ ওচৰত এটা প্ৰস্ৰাৱগাৰ আছে৷ ৰাতি মানৱ হেনো তালৈ যাওঁতে কোনোবাই তাক পাছ ফালৰ পৰা গতা মাৰি দিলে৷ কোনে গতা মাৰি দিলে সি গম নাপালে৷ সংকল্পই হেনো পেচাব কৰিবলৈ যাওঁতে মানৱক চতিয়না গছৰ ফেৰেঙণিত ওলমি থকা অৱস্থাত দেখি নমাই আনিলে৷\n‘‘ধুই আজি বেছিকৈ ‘পু টানিলে’ চাগৈ! টোপনিৰ জালত গৈ গছতে শুলে গৈ৷ ব’ল ব’ল আমিও শুই থাকোঁ৷’’ মানৱৰ কথা নাজানোঁ, মোৰ চকু জাপ খাই আহিছে৷ মই নিজৰ ৰূমলৈ উভটি আহিলোঁ৷ মৃদু থাকি গ’ল৷ সি যে গোটেই খবৰখিনি লৈ আহিব মই জানোঁ৷ এনেকুৱা ধৰণৰ কথাবোৰত তাৰ বৰ আগ্ৰহ৷ সময় কিমান হৈছিল নাজানোঁ, কিন্তু টোপনিৰ মাজতে এবাৰ চকু দুটা মেলি দেখিলোঁ মৃদু পঢ়া টেবুলত বহি আছে৷ এপাকত সি আহি মোক মাত দিলে, ‘‘আজি কি বাৰ তই জান নে?’’ ‘‘কুকুৰ! এক গোৰ মাৰি দিম৷ ৰাতিখন কিহৰ কুইজ পাতিছ?’’ ‘‘অই, তই জান’নে আজি মঙলবাৰ৷’’ ‘‘মৃদু, মোক এতিয়া শুব দে৷ আৰু এতিয়া মঙলবাৰ হৈ থকা নাই৷ বুধবাৰ হ’ল৷ বৃহস্পতি আৰু শুকুৰবাৰ পাৰ হ’লেই শনিবাৰে ফিজিক্স আছে৷ তোৰ কথা নাজানোঁ, মোক শুব দে৷’’ ‘‘নহয় অ’ মানৱ যে ওলমি আছিল সেইদিনা মঙলবাৰ আছিল৷’’ ‘‘আব্বে ছন! মানৱ ওলমি থকাৰ লগত মঙলবাৰ বুধবাৰৰ কি কথা আছে?’’ ‘‘ধেই তই নাজান’ নেকি?’’ মই আঠুৱাৰ তলত বহি ল’লোঁ৷ ‘‘মই কি নাজানোঁ?’’ ‘‘ৰাজাই কৈছে মঙলবাৰে হেনো ভুত ওলায়৷ কথাটো হয় নেকি?’’ ‘‘মঙলবাৰ? ভুত? পাগল হৈছ’ নেকি? মানে তহঁতে কথা পাতিলি মানৱক ভুতে গতা মাৰিছিল? কাম নাই আৰু! আব্বে, সি আগতে তেতিয়াও মনিপুৰী মাল টনা নাই৷ যোৱাকালি বেছি হৈছিল৷ হয়ে তেনেকুৱা৷ শুই থাক এতিয়া৷’’ ‘‘নহয় মানে..’’। ‘‘মৃদু মা কছম কৈছোঁ! তই আৰু এবাৰ ভুতৰ নাম ল’বি আৰু মই তোক টানি নি মুতনীত পেলাই থৈ আহিম৷ শুব দে!’’\nবুধবাৰে পুৱাই গম পালোঁ, হোষ্টেলত বহুতকে মঙলবাৰৰ ভুতে পালে৷ কেইবাটায়ো ভুতৰ কথা পাতি আছে৷ আমি এইবোৰ বিশ্বাস নকৰা কেইটাই চাহ খাই খাই বেলেগ কথাত মন দিলোঁ৷ আৰে ভাই এই কুৰি শতিকাত গুৱাহাটীৰ মাজ মজিয়াত ভুতৰ কথা পাতিম নেকি? ‘‘মালবিকাক যোৱা কালি লাগিছিল কিন্তু..’’, ‘‘ডিম্পীক আকৌ কেতিয়া লগ কৰিবি ?…’’,‘‘শনিবাৰে ফিজিক্স শেষ কৰি বি.এন.ডেৰ পৰা হাফ এটা আনিম দেই ৷’’ … ইত্যাদি ইত্যাদি৷ বুধ, বৃহস্পতি পাৰ হৈ শুকুৰবাৰ পালে গৈ৷ ফিজিক্সত ফেইল মাৰিম যেনেই লাগিছে৷ কল্যাণ, ভাস্কৰহঁতৰ ওচৰত টিউচন ল’ব লগা অৱস্থা এটা হৈছে৷ মই পঢ়া টেবুলৰ পৰা উঠিবলৈকে সাহস কৰিব পৰা নাই৷ মাজে মাজে কোনোবা এটাই আহি ছিগাৰেট বা মনিপুৰৰ পৰা অহা বিধ দি যায়৷ তাৰ মাজতে এপাকত মৃদুৱে মাত লগালে, ‘‘অই গৰু! কাইলৈ শনিবাৰ তই জাননে?’’ ‘‘নাজানিম? কাইলৈ মোৰ বিয়া৷ কুকুৰ ফিজিক্স আছে, ফিজিক্স! @#$ পাগল হৈ যাম৷’’ ‘‘তই খালি ফিজিক্স ফিজিক্সকৈয়ে থাক’৷ আব্বে কাইলৈ শনিবাৰ৷ কাক বা নিয়ে কাইলৈ!’’ মই মৃদুৰ ফালে চাই সুধিলোঁ, ‘‘কাক বা নিয়ে মানে? কোনে, ক’লৈ নিব?’’ ‘‘গৰু, তোকেই নিব! নাস্তিক ছালা!! ভুত মঙলবাৰে ওলায় আৰু শনিবাৰে ওলায়৷ কাইলৈ শনিবাৰ আৰু মই কৈছোঁ চাই থাক, তোকে নিব৷’’ ‘‘অই মৃদু, তোক এইবোৰ ৰাজাই কৈছে নে?’’ মৃদু মনে মনে আছে৷ ‘‘চা মৃদু, তই ডাঙৰীৰ পৰা আহিছ’, পঢ়ি শুনি মানুহ হ’বলৈ৷ এই ৰাজা কুকুৰৰ কথা শুনি শুনি নিজৰ মৰণ চপাই নল’বি৷ পঢ়া শুনাত মন দে৷ আৰু শনিবাৰে যদি ভুত ওলায় দেখা যাব৷ তই ভয় খাব নালাগে৷ মোৰ ওচৰত ভুতৰ তাবিজ আছে৷’’ ‘‘দেখা, দেখা!’’ ‘‘শুই থাক৷ কাইলৈ দেখাম৷’’\nশনিবাৰ, বিয়লি ৫ মান বাজিছে৷ পৰীক্ষা দি, বন্ধুৰ দোকানত আড্ডা মাৰি, ছোৱালী জোকাই হোষ্টেল আহি পালোঁ৷ দূৰৰ পৰায়ে দেখিলোঁ, খোৱা ঘৰৰ পাছফালে থকা চতিয়না গছজোপাৰ ওচৰত ল’ৰাৰ ভিৰ লাগিছে৷ তাৰ মানে শনিবৰীয়া ভুত ওলাল নেকি?\nগম পালো মঙলবাৰৰ দৰেই ঘটনা৷ এইবাৰ কোনোবাই দিন দুপৰতে বিমানদাক গতা মাৰি দিলে৷ পাৰ্থক্য ইমানেই যে বিমানদা চতিয়না গছৰ সলনি পৰিল গৈ প্ৰসাবখিনিৰ ওপৰত৷ মই গৈ পাওঁতে যো-জা চলিছে বিমানদাক তাৰ পৰা তুলি গা ধোৱা ঘৰৰ ওচৰত থকা পানীৰ চৌবাচ্ছা দুটাৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাৰ৷ তাৰ পাছত তেওঁক তাতেই পৰিস্কাৰ কৰা হ’ব৷ বিমানদাৰ সৈতে ব্যস্ত থকা কেইজনৰ বাহিৰে বাকী সকল ব্যস্ত হ’ল ভুতৰ চাল-চলন, ভুতৰ বৈশিষ্ট, ভুতৰ হবি আদিৰ ওপৰত আলোচনাত৷ নক’লেও হ’ব, মৃদু সেই আলোচনাৰ অংশ লোৱা সকলৰ ভিতৰৰ এজন অন্যতম৷\nৰাতি ভাত খাই উঠি মন কৰিলো পেচাব কৰিবলৈ চতিয়ান জোপাৰ ফালে কোনো যোৱা নাই৷ যোৱা নাই মানে ভুত বিশ্বাস নকৰা সকলো যোৱা নাই৷ মানৱৰ ৰূমৰ আড্ডা মঙলবাৰেই শেষ বাৰৰ বাবে বহিছিল৷ গতিকে মই পোনে পোনে নিজৰ ৰূম পালোঁগৈ৷ পাছৰ মঙলবাৰে কেমেষ্ট্ৰী আছে৷ অৰগেনিকে খাই দিব যেন আশংকা এটা বহু দিনৰে পৰা আছে৷ পঢ়িবলৈ বহিলোঁ ৷ মৃদু আহি ৰূম সোমাইছেহে৷ মই মাত দিলো, ‘‘মৃদু এই খুকুৰীখন দেখিছ? ভুতৰ কথা যদি ভুলতেও তোৰ মুখৰ পৰা ওলাই, এইখন তোৰ পেটত ভৰাই দিম৷’’ মৃদুৱে মোৰ কথাত বিশেষ গুৰুত্ব নিদি পঢ়াত বহিল৷ মাজে মাজে সি ভোৰভোৰাবলৈ ধৰিলে, ‘‘তিনিবাৰত নিবাৰ, তিনিবাৰত নিস্তাৰ নাই৷ তিনিবাৰত নিবাৰ, তিনিবাৰত নিস্তাৰ নাই৷’’ মই মনতে ভাবিলোঁ ই পঢ়িছে কি? ‘‘এই গৰু, কি কৈ আছ’?’’ ‘‘আব্বে তই হৈছ’ নাস্তিক মানুহ৷ তই ভুতৰ কথা কি জানিবি? ভুতে তিনিবাৰ গতা নামাৰে৷ এইবাৰ লৈ যাব৷ মঙলবাৰে নিব বুলি কৈছে৷’’ অৰগেনিক, ইনঅৰগেনিকে মোক বাপ বাপ দেখুৱাই দিছে৷ মনতে ভাবিলো মৃদুৰ সৈতে অকনমান ভুতৰ কথা পাতি ল’লে মনটো পাতল হ’ব৷ ‘‘ৰাজাই কৈছে নেকি? সি ইমানবোৰ কথা কেনেকৈ জানিলেনো?’’ ‘‘ৰাজাহঁতৰ ঘৰৰ ওচৰতে এখন কালীবাড়ী আছে৷ তাৰ আহঁতগছ জোপাৰ তলত হেনো এজন নাগা সন্যাসী থাকে৷ তেওঁৰ পৰাই ৰাজাই ভুতৰ বহুতো কথা শিকিলে৷ তই জাননে আমাৰ দৰে ভুতৰো এখন পৃথিৱী আছে?’’ ‘‘ভুতৰ পৃথিৱী?’’ ‘‘আব্বে সেইখন পৃথিৱী নহয় আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ দৰেই এখন ভুতৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড৷ ভুতে মানুহবোৰ টান মাৰি হেনো তালৈ লৈ যায়৷ আমাৰ ইয়াত যিবোৰ বস্তু আছে তাতো সেইবোৰ বস্তু থাকে৷’’ মৃদুৰ কথা শুনি অলপ ভয় খালোঁ৷ ভুতে টান মাৰি লৈ যাব সিহঁতৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনলৈ সেইখিনিলৈকে কথাটো ঠিক আছে৷ এইখন বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত বৰ বিশেষ একো কৰিব পৰা নাই৷ নতুন এখনত কিবা এটা ভাল হ’বও পাৰে৷ কিন্তু আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ দৰে যে সকলো বস্তু তাতো আছে সেই কথাটোত ভয় লাগি গ’ল৷ তালৈ গৈ যদি ভুতৰ ফিজিক্স, কেমেষ্ট্ৰী পঢ়িব লাগে পগলা হৈ যাব লাগিব!\nমৃদুৱে ৰাজাৰ পৰা শিকি অহা নাগা সন্যাসীৰ ভুত-তত্ত্বৰ ওপৰত ভাষণ দি গ’ল৷ লৱনুদাৰ মুখত universe mutliverse ৰ কথা শুনিছিলোঁ৷ সঁচাকৈয়ে বাৰু আমাৰ ব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ সমান্তৰালকৈ আন এখন ব্ৰহ্মাণ্ড আছে নেকি? মৃদুৰ ভাষণ কেতিয়া শেষ হ’ল ক’ব নোৱাৰোঁ৷ পাছদিনা পঢ়া টেবুলত বহি Modern Approach To Chemistry খন পৌৰাণিক যুগৰ গ্ৰন্থ যেন হে লাগিবলৈ ধৰিলে৷ ভুতৰ জগতৰ কেমেষ্ট্ৰী কেনেকুৱা হ’ব সেই কথা জানিবলৈহে বেছি মন গ’ল৷ এনেও পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ পাছত মই ভুতেই হ’ব গৈ লাগিব৷\nৰাজাৰ ৰূম পালোঁগৈ৷ ‘‘অই তোৰ মতে বাৰু মঙলবাৰে ভুত ওলাব নেকি?’’ ৰাজাই আচৰিত হৈ মোৰ ফালে চালে, ‘‘ওলাব নেকি মানে? আৰে ভুত সদায়ে থাকে, সদায়ে ওলায়৷ কিন্তু মঙলবাৰ আৰু শনিবাৰে সিহঁতে মানুহ টানি নিয়ে৷’’ ‘‘তই ভুত দেখিছ?’’ ৰাজাই ঢেক-ঢেকাই হাঁহি দিলে, ‘‘আৰে আমি ভুত দেখা নাপাওঁ৷ সিহঁতে আমাক দেখি থাকে কিন্তু৷ আচল কথা কি জান’ নে? আমি ভুত দেখা নাপাওঁ এই কথাটোও একদম ১০০ % সঁচা নহয়৷ পাওঁ দেখা, কিন্তু বুজি নাপাওঁ৷’’ ‘‘আব্বে কি বকি আছ অ? দেখা নাপাওঁ, দেখা পাওঁ!’’ ‘‘ভুত আহি আমাৰ কাৰোবাৰ শৰীৰত সোমাই যায়৷ ধৰ আহি মোৰ শৰীৰতে সোমাই গ’ল৷ তই ভাবি থাকিবি মই তোৰ চিনাকী গোলোকগঞ্জৰ ৰাজা৷ কিন্তু মই আচলতে এটা ভুত৷ দুদিন তোৰ সৈতে কথা পাতি থাকিম৷ তাৰ পাছত শনিবাৰ বা মঙলবাৰে লৈ যাম তোক আমাৰ দুনীয়ালৈ৷ তই গমেই নাপাবি তোৰ চিনাকীবোৰৰ মাজতে কেইটা ভুত আছে৷’’ তাৰ পাছতে ৰাজাই হা হা কৈ আচৰিত ধৰণে হাঁহিবলৈ ধৰিলে৷ এনে অৱস্থা পালেগৈ যে তাৰ মুখেৰে লেলাউটি ওলাই গ’ল৷ তাৰ ৰূপ দেখি মোৰ সন্দেহ হ’ল ই ‘গোলোকগঞ্জৰ ৰাজা’ নে ‘ভুত ৰাজা’৷ ‘‘অই মই কছম’(cosmo)ৰ পৰা আহোঁগৈ৷ বিশ্বৰ পৰা ন’ট্‌ছ্ অকনমান আনিবলৈ আছে৷ তই থাক৷’’ ‘‘সাৱধানে থাকিবি৷’’\nবিশ্বৰ তালৈ গৈ থাকোঁতে চিন্তা কৰি গ’লোঁ ৰাজাই কোৱা কথাবোৰ৷ অন্ততঃ এটা সঁচা কথা কৈছে সি৷ ‘‘তই গমেই নাপাবি তোৰ চিনাকীবোৰৰ মাজতে কেইটা ভুত আছে৷’’ মই কেইবাটাও ভুতক চিনি পাওঁ৷ বিশ্বৰ তাৰ পৰা ন’ট্‌ছ্ আনি পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ অকনমান পঢ়িয়ে বুজিলোঁ মোক ভুতে পালে৷ পঢ়াত মন বহাব নোৱাৰা হৈছোঁ৷ ৰাজাৰ ৰূমলৈ খোজ দিলোঁ৷\nমঙলবাৰ আহিল৷ কেমেষ্ট্ৰী পৰীক্ষা শেষ হ’ল৷ সেই নিশা ভাত-পানীও সোনকালেই খালোঁ৷ দহমান বজাত আহি ৰূম সোমালোঁ৷ মঙলবৰীয়া ভুতৰ কথা মনৰ পৰা আঁতৰি যোৱা নাই৷ মৃদুক সুধিলোঁ, ‘‘অই একো হোৱা নাই দেখোন!’’ ‘‘হ’ব ৰ৷ মঙলবাৰ এতিয়াও শেষ হোৱা নাই৷ ৰাজাই কৈছে তিনিবাৰত নিবাৰ৷’’ ‘‘অই এই ‘নিবাৰ’ মানে কি?’’ ‘‘নাজানো মই৷ ৰাজাই কৈছিল সেইদিনা৷ নিবাৰ মানে লৈ যোৱা নেকি জানো!’’\nমই নিবাৰ-চিবাৰ বাদ দি পঢ়াত মন দিলোঁ৷ কেমেষ্ট্ৰী বেয়া হোৱা নাই৷ অহা শনিবাৰে অংক আছে৷ যেনে তেনে পাছ কৰিব পাৰিলেই হ’ব৷\nঅকনমান পাছতে দুৱাৰত কোনোবাই টক-টকালে৷ সঁচা কথা কৈছোঁ মৃদুৰ সৈতে ময়ো উচপ খাই উঠিলোঁ৷ মনতে ভাবিলোঁ, ‘‘ভুতে দুৱাৰত টোকৰ মাৰি আহে নেকি বাৰু? ৰাজাক সোধা নহ’ল নহয়৷’’ সাহস গোটাই সুধিলোঁ, ‘‘কোন?’’ সিফালৰ পৰা বিজয় দাস দাদাৰ মাত, ‘‘নয়ন আছে নেকি তোমালোকৰ ৰূমত?’’ বাহিৰলৈ ওলাই আহিলোঁ৷ দেখিলোঁ আৰু দুটামান ৰৈ আছে৷ তাৰ মাজতে ৰাজাও আছে৷ মনতে ভাবিলোঁ, ‘‘এইবোৰ বাৰু মই চিনি পোৱা মানুহবোৰ নে ভিন্ন জগতৰ পৰা অহা কোনোবা ভুত?’’ কোনোবাই কৈছে, ‘‘আছে সি বেলেগ কৰ’বাত৷’’ আন এটাই কৈছে, ‘‘চিনেমা চাবলৈ গৈছে৷’’ বিজয়দাৰ খং উঠি আহিল, ‘‘সি কিয় চিনেমা চাবলৈ যাব? যোৱা দুবছৰত সি এখনো চিনেমা চোৱা নাই৷ এতিয়া সি পৰীক্ষাৰ মাজত চিনেমা চাবলৈ যাব?’’ ৰাজাই মাত লগালে, ‘‘নয়নে চিনেমা চাব নাযায়৷ তাক ভুতেই নিলে৷ তিনিবাৰত নিবাৰ৷’’ মই মনতে ভাবিলোঁ ৰাজাই কেনেকৈ ইমান নিশ্চিত হৈ কথাবোৰ কৈছে৷ মন কৰিলো মৃদুৱে মোৰ হাতত খামোছ মাৰি ধৰিছে৷ এঘাৰমান বজিল৷ নাইট শ্ব’ চাই বিভিন্ন চিনেমা হ’ল পৰা দলে দলে ল’ৰাবোৰ উভটি আহিল৷ এটা দলটো নয়ন নাই৷ ইতিমধ্যেই হোষ্টেলৰ সকলোবোৰ ল’ৰা আহি সৰু ফিল্ডখনত জুম বান্ধিলে৷ সকলোৰে চকু-মুখত এক উৎকন্ঠাৰ চিন৷ ভাগে ভাগে ল’ৰা ওলাল৷ এটা দল গ’ল থানালৈ এজাহাৰ দিবলৈ৷ আন এটা দল গ’ল মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী হস্পিতালৰ ইমাৰ্জেঞ্চীত খবৰ কৰিবলৈ৷ বহুতেই ধাৰণা কৰিছে কৰ’বাত কিবা এটা দুৰ্ঘটনাত নয়ন আহত হৈছে চাগৈ৷ ৰাজাৰ নেতৃত্বত আন এটা দল ওলাল খাল-ডোং, আহঁত গছ – বট গছবোৰ নিৰীক্ষণ কৰিবলৈ৷ সেই দলটোৱে ধাৰণা কৰিছে ‘তিনিবাৰত নিবাৰ’৷ ভুতে নয়নক লৈ গ’ল৷\nআমি কেইটামান হোষ্টেলতে ৰৈ গ’লোঁ৷ ভবেন কাইৰ লগত ছুপাৰ ছাৰো আহিল৷ মৃদুৱে মাত দিলে, ‘‘ধৰি ল’ ভুতে নয়নক লৈ গ’ল৷ ৰাজাহঁতে তাক আহঁত গছ এজোপাত বিচাৰি পালে৷ তেতিয়া কি হ’ব?’’ ‘‘আব্বে মাইকেল!!!! তাক গছৰ পৰা নমাই আনিব৷ তাৰ পাছত দিবাকৰে তাক হৰলিস্ক খুৱাব আৰু আমি গৈ শুই থাকিম৷’’ মৃদুৱে লাহেকৈ ক’লে, ‘‘নহয় অ’, মই সুধিছোঁ সেইটো আমাৰ নয়ন নে ভুতৰ নয়ন?’’ মোৰ খং উঠি গ’ল, ‘‘তই মনে মনে থাকচোন৷’’ আচলতে মৃদুৰ কথা শুনি খং যিমান উঠিছিল তাতকৈ ভয় বেছি খালোঁ৷ মনতে ভাবিলোঁ, ‘‘শনিবাৰে শেষ পৰীক্ষা৷ তাৰ পাছত হোষ্টলৰ ফালে ঘূৰিও নাচাওঁ৷ এই ভুতবোৰৰ লগত নাথাকোঁ৷’’ এটা এটা কৈ তিনিওটা দলেই উভটি আহিল৷ থানাৰ পৰা উভটি অহা দলটোৱে জনালে এজাহাৰ দিয়া হৈ গ’ল৷ লগতে এইটোও জনালে যে গুৱাহাটীত যোৱা কেইঘন্টামানত কোনো পথ দুৰ্ঘটনা ঘটা নাই৷ হস্পিতালৰ পৰা উভটি অহা দলটোৰ মতেও ‘মহেন্দ্ৰ মোহন’ত কোনো আহত যুৱক ভৰ্তি হোৱা নাই৷ মৃদুৱে প্ৰশ্ন কৰিলে, ‘‘যুবক হোৱা নাই যদি কোনোবা যুৱতী হৈছে নেকি? ৰাজাই কৈছে ..’’ মই মৃদুৰ হাতত টান মাৰি দিলোঁ৷ সি মনে মনে থাকিল৷ হাতত জোৰ লৈ লৈ ৰাজাৰ দলটোও আহিল৷ ‘‘কি পালি?’’ ‘‘নাই নয়নক নাপালোঁ৷ কিন্তু বেলেগ এটা বস্তুহে দেখা পালোঁ৷ তাৰ মানে ……..’’ ‘‘কি দেখা পালি?’’ ‘‘এজোপা আহঁত গছৰ ডাল এটা ভাগি মাটিত পৰি আছে৷’’ ‘‘কি পৰি আছে? আহঁত গছৰ ডাল? তাৰ লগত নয়নৰ কি সম্পৰ্ক?’ মই ৰাজাৰ মুখখন ভালকৈ মন কৰিলোঁ৷ দেখিবলৈ গোলোকগঞ্জৰ ৰাজা যেনেই লাগিছে! ‘‘মানে ভুতে যেতিয়া কাৰোবাক লৈ যায় তেতিয়া চিন হিচাবে গছৰ ডাল ভাঙি থৈ যায়৷’’ ছুপাৰ ছাৰে গল হেকাৰী এটা মাৰি ক’লে, ‘‘যোৱা যোৱা, তোমালোক শুই থাকাগৈ৷ ময়ে কাইলৈ কিবা এটা কৰিম৷ ময়ো যাওঁ এতিয়া৷’’ ছুপাৰ ছাৰ গ’লগৈ৷ আমি ৰাজাৰ আশে পাশেই থাকি গ’লোঁ৷ মই আৰু মৃদু অৱশ্যে ৰাজাৰ পৰা যিমান পাৰি সিমান দূৰৈত অৱস্থান কৰিলোঁ৷ মোৰ কিয় জানো মনতে ৰাজাৰ ওপৰত এটা সন্দেহ হ’বলৈ ধৰিলে৷ অকনমান সময় পাছত আমি দুয়ো ৰূমলৈ ঘুৰি আহিলোঁ৷ মই বিচনাখনত আঠুৱা লগাবলৈ ধৰিলোঁ৷ মৃদু পালেগৈ খিৰিকিখনৰ ওচৰ৷ সি কি কৰি আছে মই বৰ মন কৰা নাই৷ মৃদুৱে গালি পৰাৰ দৰেই ক’লে, ‘‘অই গৰু, অকনমান হেল্প কৰ না!’’ ঘুৰি চাই দেখোঁ সি খিৰিকিৰ ৰেলিঙ কেইডাল টানি আছে৷ ‘‘অই অই কি কৰিছ’?’’ ‘‘দেখা নাই নেকি? বেকা কৰিছো৷’’ ‘‘বেকা কৰিছ’? কিয়?’’ ‘‘আব্বে গৰু! বাকীবোৰৰ ৰূমত দুখন দুখন দুৱাৰ আৰু আমাৰ মাত্ৰ এখন দুৱাৰ নাজান’ নেকি?’’ ‘‘জানোঁ, কিন্তু তাতে কি হ’ল?’’ ‘‘ধেই টান না! ভুত এখন দুৱাৰেৰে সোমালে বাকীবোৰ আনখনেৰে পলাব৷ আমি কেনেকৈ পলাম?’’ ‘‘তাৰ মানে ভুত যদি দুৱাৰেদি আহে আমি খিৰিকিৰে পলাম!!’’ হে প্ৰভু কোনে এইটোক বুজাব ‘‘কানুনৰ দৰে ভুত কা হাথ ভি লম্বে হ’তে হ্যায়!’’ উপায় নাপায় মৃদুৰ সৈতে ৰেলিঙৰ লোহা টানিবলৈ ধৰিলোঁ৷ লোহা টানি থাকোতে মৃদুৱে সুধিলে, ‘‘ছুপাৰে যে কৈছে কাইলৈ কিবা এটা কৰিব তাৰ মানে কি?’’ ‘‘মৃদু মই একো নাজানোঁ আৰু শুন এই লোহা বেকা নহ’ব৷ এতিয়া শুই থাক৷ ৰাতিপুৱা কিবা এটা কৰিম৷’’ ‘‘নহয় যদি আজি ৰাতি….’’ ‘‘শুই থাক বুলি কৈছোঁ নহয়৷’’\nশুবলৈ চেষ্টা কৰিলো যদিও টোপনি নাহিল৷ বাৰে বাৰে দুৱাৰখনৰ ফালেই চাই থাকিলোঁ৷ কেতিয়ানো চকু দুটা জাপ খালে গম নাপালোঁ৷ পুৱা বাহিৰত মেল আৰম্ভ হ’ল৷ শনিবাৰে অংক, আজি বুধবাৰ৷ অকনমান আড্ডা মাৰি ল’ব পাৰি৷ খোৱা ঘৰ আৰু আমাৰ ব্লকৰ মাজৰ খালী ঠাইডোখৰতে কেইবাটাও বহি, থিয়হৈ আড্ডা মাৰি আছে৷ নক’লেও হ’ব আড্ডাৰ বিষয় বস্তু – নয়নৰ আকস্মিক অন্তৰ্ধান আৰু ৰাজৰ ভুত সম্পৰ্কীয় ভাষণ৷ বিশেষ নতুন তথ্য বা খবৰ একো ওলোৱা নাই৷ অকনমান সময় কথা-বতৰাবোৰ শুনি বুজিলোঁ ৰাজৰ কথাত উপস্থিত ৰাইজ লাহে লাহে অতিষ্ঠ হ’বলৈ ধৰিছে৷ সি মুখ মেলিলেই কোনোবা নহয় কোনোবাই তাক হয় বাধা দিয়ে নহয় ‘ডাউন’ দিয়ে৷ ‘‘আব্বে ৰাজা বন্ধ ক’ৰ তোৰ এই ফাটা লেকচাৰ!’’ ‘‘আজিৰ তাৰিখত তই এনেকৈ ভুতৰ কথা কৈ কৈ মাথা গৰম কৰি নাথাকিবি!’’ মই মনতে ভাল পালোঁ৷ ভুতৰ এংগলটো নাই যেতিয়া নয়নৰ অন্তৰ্ধানত মৃদুৰ আগ্ৰহ কমি আহিব৷ ৰূমত অন্ততঃ পঢ়া শুনাত মন দিব পাৰিম৷\nৰূমলৈ আহিবলৈ লওঁতেই দেখিলোঁ তামোল চোবাই চোবাই ভবেনকাই আহি আছে৷ ‘‘আপোনালোকে জানে নে এই হোষ্টলৰ আচল কাহিনী?’’ ‘‘হোষ্টেলৰ আচল কাহিনী? সেইটো আকৌ কি ?’’\nভবেনকায়ে আৰম্ভ কৰিলে হোষ্টেলৰ আচল কাহিনী৷ ‘‘এইটো কলেজ হোষ্টেল হ’ল ১৯২৯ চনত৷ কিন্তু বৃটিছ সকলে এইটো ১৯১৪-১৫ চন মানতে সাজিছিল৷ প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত এইটো এখন হস্পিতাল আছিল৷ আৰু আপোনালোকে এই ৰূমটো দেখিছে?’’ আমি আটায়ে ভবেনকায়ে দেখুৱাই দিয়াৰ ফালে চাবলৈ মুৰ ঘুৰালোঁ৷ তেওঁ আচলতে দেখুৱাইছে এটা বন্ধ গুদাম ঘৰৰ ফালে৷ আমি কেনেও একো নোকোৱা দেখি ভবেনকায়ে মাত লগালে, ‘‘এইটো বৃটিছসকলে মৰ্গ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল৷’’ মৰ্গ শব্দটো শুনাৰ লগে লগে গুদামৰ ফালে ঠিয় হৈ থকা দুটামান একে জাপে আহি আমাৰ ওচৰ পালেহি৷ লৱনু দা নে কোনোবা এজন ছিনিয়ৰে অলপ জেৰা কৰাৰ দৰেই ভবেনকাইক সুধিলে, ‘‘আমাৰ এই হোষ্টেলত তিনিবছৰ হ’ল হে৷ আজিলৈ শুনা নাই ইয়াত হস্পিতাল আছিল৷ আপুনি আকৌ কৈছে মৰ্গৰ কথা!’’ ভবেনকায়ে তামোলৰে ৰঙা হৈ থাক দাঁত কেইটা উলিয়াই ধেক ধেকাই হাঁহি ক’বলৈ ধৰিলে, ‘‘কেই বছৰ হ’ল? তিনি বছৰ? মোৰ ৩০ বছৰ হৈ গ’ল৷ হাঃ হাঃ মোক সুধিছে কেনেকৈ গম পালোঁ? হাঃ হাঃ বহু কথাই জানোঁ৷’’ ভবেনকাইৰ ৰূপটো দেখি মোৰ মনতে সন্দেহ হ’ল ৰাজাই যে কৈছিল ভুতে মানুহৰ শৰীৰত সোমাই যায় আৰু আমি গমকে নাপাওঁ মানুহ নে ভুত৷ এইজন বাৰু কোন? আমাৰ ভবেন কাই নে ভুতৰ ভবেন কাই?\nভবেন কায়ে আকৌ ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে, ‘‘মই জানোঁ কোনটো ৰূমত কোনে চিপজৰী লৈছিল৷ মই জানোঁ হোষ্টেলত মাজে মাজে কিয় জুনুকাৰ মাত শুনা যায়৷’’ ‘‘কিয়, কিয় …..৷’’\nসকলোৱে আহি ভবেনকাইক বেৰি ধৰিলে৷ ময়ো গৈ তেওঁৰ ওচৰ পালোঁগৈ৷ ভবেনকায়ে কৈ গ’ল হোষ্টেলৰ কোনটো ৰূমত কোনে কেতিয়া কেনেকৈ আত্মহত্যা কৰিছিল৷ লগতে ক’লে এক ৰহস্যময়ী নাৰীৰ কথা৷ বহুজনে হেনো দুই নম্বৰ ব্লকৰ বাৰাণ্ডাত দেখিছে এই জুনুকা পিন্ধি ঘুৰি ফুৰা নাৰীগৰাকীক৷ বহুজনে হেনো শুনিছে সেই জুনুকাৰ মাত৷ মই মনতে ভাবিলোঁ, ‘‘ময়ো দেখোন দুই নম্বৰ ব্লকত এবছৰ আছিলোঁ৷ কেতিয়াও কোনো জুনুকা পিন্ধা নাৰীক দেখা মনত নপৰে বা জুনুকাৰ মাত শুনাও মনত নপৰে৷’’ ৰমেনদাই আমাৰ ফালে চাই গালি পাৰিলে, ‘‘অই তহঁতৰ পৰীক্ষা নাই? যা যা৷ ইয়াত আকৌ দেখিলে কোবাই ভৰি ভাঙি দিম৷’’ পৰীক্ষা থকা কেইটা অনিচ্ছাস্বত্তেও নিজৰ ৰূমলৈ যাবলৈ বাধ্য হ’লোঁ৷ ৰমেনদাৰ ঠিক নাই৷ কৈছে যেতিয়া কোবাই ভৰি ভাঙি দিবও পাৰে৷ আহি থাকোঁতে ভাবিলোঁ, ‘‘ৰমেনদা বাৰু ভুত নেকি?’’\nপঢ়া টেবুলত এনেয়েহে বহি থাকিলোঁ৷ বাৰে বাৰে ভবেনকাইৰ কথা, ৰাজাৰ জ্ঞান আদি মনলৈ আহিবলৈ ধৰিলে৷ তাৰ মাজে মাজে তাৰকেশ্বৰ চৌধুৰী ছাৰ, সীতানাথ লহকৰ ছাৰ আদিলৈকো মনত পৰে৷ তেতিয়া জোৰ কৰি অংকত মন বহাবলৈ যত্ন কৰোঁ৷ ভুত আৰু অংকৰ সৈতে কাবাদী কাবাদী খেলি চাৰি মান বজালৈকে টেবুলত বহি থাকিলোঁ৷ অংক কিমান কৰিলোঁ, কিমান বুজিলোঁ নাজানোঁ ৷ কিন্তু ৰাজাক কথা এটা সুধিব লাগিব বুলি নিশ্চিত হ’লোঁ৷\nআবেলি আমিবোৰে সাধাৰণতে হোটেল কেলীফৰ্নিয়াত অকনমান সময় বহি আড্ডা মাৰোঁ৷ মই গৈ পাওঁ মানে দেখোঁ চাৰিটা বহি আছে৷ ‘‘ৰাজা নাই?’’ মই নাম লোৱা মাত্ৰেই ৰাজা আহি উপস্থিত৷ ‘‘অই ৰাজা, কথা এটা বুজাই দে৷ তই যে কৈছিলি কিছুমান মানুহ আচলতে মানুহ নহয়৷ মনত আছে?’’ ৰাজাই মুৰ দুপিয়ালে৷ ‘‘কেনেকৈ গম পাম মানুহ নে ভুত?’’ ‘‘মানুহটোৰ ফালে ভালকৈ চাবি৷ ভৰি কেইটা অনবৰতে মন কৰি থাকিবি৷ যদি মানুহৰ ৰূপত থকা ভুত তেতিয়া দেখিবি খোজ কাঢ়ি থাকোতে তাৰ ভৰিৰ পতা পাছফাললৈ ঘূৰ খাই যাব৷ আৰু তাৰ ছাঁটো মন কৰি থাকিবি৷ গৈ থাকোতে হঠাতে দেখিবি ছাঁটো নোহোৱা হৈ যায় কেই ছেকেণ্ডমানৰ কাৰনে৷ আৰু এটা লক্ষণ আছে৷’’ মৃদু ইতিমধ্যে আহি হাজিৰ হ’ল৷ ‘‘কি সোনকালে ক৷ মই পঢ়িবলৈ যাব লাগে৷’’ ৰাজাই অলপ মাতটো সলনি কৰি ক’লে, ‘‘চকুবোৰলৈ মন কৰিবি৷ বেলেগ দেখিবি?’’ ‘‘বেলেগ দেখিম মানে?’’ ‘‘তাৰমানে নৰমেল্ নেদেখিবি৷’’ বাকী কেইটাই এই ‘চকু বেলেগ দেখা’ কথাটো কিমান বুজিলে নাজানোঁ, মই কিন্তু বুজিলোঁ মোৰ দ্বাৰা এইটো টেষ্ট নহ’ব৷ মই ভৰিৰ পতা আৰু ছাঁৰ টেষ্টকে কৰিম বুলি ঠিক কৰিলোঁ৷ চাহ-পৰঠা খাই হোষ্টেল উভটো মানে সন্ধিয়া হ’ল৷ মৃদু, ৰাজা আৰু বাকীকেইটাক আগবাঢ়িবলৈ দিলোঁ৷ মই সবাতোকৈ পাছত৷ খোজ কাঢ়ি যাওঁতে মই আটাইকেইটাৰে ছাঁ আৰু ভৰিৰ পতাবোৰ মন কৰি গ’লোঁ৷ বিশেষ সন্দেহজনক একো চকুত নপৰিল৷ এপাকত ৰাজাই এটা শিলত উজুটি খাওঁতে তাৰ ভৰি পতা ঘূৰ খাই যোৱাৰ দৰে লাগিছিল৷ কিয় নাজানোঁ মোৰ কিন্তু ৰাজাৰ ওপৰত বৰকৈ সন্দেহ হ’বলৈ ধৰিছে!\nহোষ্টেল পাই উঠি ৰূমলৈ নগ’লো৷ এটা এটা কৈ কেইবাটাৰো ৰূমলৈ গ’লো৷ ছাঁ, পতা, চকু যি পাৰোঁ লক্ষ্য কৰিবলৈ ধৰিলোঁ৷ ৰাজাই কোৱা দৰে একো চকুত নপৰিল, কিন্তু তথাপিও দুটামানৰ ওপৰত সন্দেহ নোহোৱা নহয়৷\nভুতৰ ভয়ে হোষ্টেলত সকলোকে কোঙা কৰাৰ দৰেই হ’ল৷ ৰাতি ৮ বজাৰ আগতেই সকলো ভাত পানী খাই আজৰি হৈ যায়৷ প্ৰসাব লাগিলে যতেই মন যায় ত’তেই কৰিবলৈ ধৰিলে৷ বাৰান্দাত থিয় হৈয়ো দুই একে কৰিবলৈ ধৰিলে৷ অৱশ্যে নিজৰ ৰূমৰ সন্মুখতে প্ৰসাব কৰাৰ আন এক কাৰনো আছিল৷ ৰাজাৰ মতে ভুতে হেনো প্ৰসাবলৈ ভয় কৰে৷\nকোনোবা দুটা লগ হ’লেই ভুতৰ কথা আৰম্ভ হৈ যায়৷ নয়নলৈ মনত পেলাওঁ৷ কি বা হ’ল তাৰ? ভুতে বা তাক নি কি কৰিছে? সংকল্পৰ মতে যদি পঢ়িবলৈ লগাই দিছে মৰি গ’ল বাপ্পেকে! মিন্টু শালৈয়ে তিনি নম্বৰ ব্লকত থকা লণ্ডন ব্ৰীজত বহি দাঁত খৰকিয়াই আছে৷ সি বৰ গহীণ ভাবে ক’লে, ‘‘বুজিছ’ ১৪ নম্বৰৰ কেছটো সঁচা৷ মই কেইবাদিনো দেখিছে সেই মানুহজনীক৷’’ ‘‘কানতলীয়া চৰ চিনি পাৱ? দুবছৰে তোৰ মনত নপৰিল! এতিয়া শুনাব আহিছ?’’ ‘‘নহয় অ’ মই মানে আগেতে মানে …..’’ ‘‘থ’ থ’ তোৰ বাজে লেকচাৰ৷ ডাইনামিক্সৰ বহীখন দে৷’’\nএইবোৰৰ মাজে মাজে অৱশ্যে আমি পৰীক্ষা থকাকেইজনে পঢ়িবলৈ দুৰ্বল প্ৰচেষ্টা চলাই থাকিলোঁ৷ শুকুৰবাৰৰ নিশা ভাত পানী খাই পঢ়িবলৈ বহিছোঁ৷ মৃদুৱে মাত লগালে, ‘‘অই ব’ল না!’’ পঢ়াৰ পৰা মুৰ নোতোলাকৈয়ে সুধিলো, ‘‘ক’লৈ যাৱ?’’ ‘‘এহ্ মোৰ বৰ জোৰত লেট্ৰিন লাগিছে অ’৷’’ ‘‘তই লেট্ৰিন কৰিবি আৰু মই গৈ কি কৰিম?’’ ‘‘আৰে দেখা নাই নেকি লেট্ৰিন কেইটা কিমান দূৰত আছে৷ তাক ইমান আন্ধাৰ! মোৰ ভয় লাগে৷ ধেই ব’ল না ভাই!’’ মৃদুৰ অৱস্থা দেখি বেয়া লাগিল৷ ‘‘ব’ল ব’ল৷’’ আমি দুয়ো অকনমান আঁতৰত থকা শৌচাগাৰকেইটাৰ ওচৰ পালোঁগৈ৷ মৃদু ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল, মই বাহিৰত ৰৈ থাকিলোঁ৷ ‘‘অই, মই দৰ্জাখন বন্ধ নকৰোঁ৷ তই কিন্তু গুছি নাযাবি পাৰ্টনাৰ৷’’ ‘‘অই মৃদু আৰম্ভ কৰিলি নেকি?’’ ‘‘নাই কৰা৷ কিয়? কিবা ওলাইছে নেকি বাহিৰত?’’ তাৰ মাতত ভয়ৰ চিন৷ ‘‘নাই মানে মোৰ ইয়াত অকলে অকলে থাকিবলৈ ভয় লাগিছে৷ আৰু এটাক মাতি আনো ৰ’৷’’ দীপকক মাতি আনিলোঁ৷ ৰজা মহাৰজাৰ কথা নাজানোঁ৷ কিন্তু সাধাৰন প্ৰজাই মল ত্যাগ কৰোতে পহৰা দিয়াৰ ঘটনা চাগৈ মানৱ ইতিহাসত আৰু ক’তো পোৱা নাযাব৷\nকামবন শেষ কৰি ৰূমলৈ আহিলোঁ৷ মৃদুক ক’লো, ‘‘কাইলৈ শেষ পৰীক্ষা৷ তই কি কৰিবি নাজানোঁ৷ মই আৰু নোৱাৰিছোঁ৷ আবেলিয়ে যামগৈ৷’’ মৃদুৱে মুখেৰে একো মাত নিদি পঢ়াত মন দিলে৷ পঢ়ি থাকোতে মনলৈ বাৰে বাৰে আহিল হোষ্টেলত পাৰ কৰা দিনবোৰৰ কথা৷ নয়নলৈকো মনত পৰিল৷ মাজে মাজে অংককেইটালৈকো চকু নোযোৱা নহয়৷ সেইকেইটা দেখি মনত পৰি গ’ল দুবছৰ আগৰ কথা৷ ‘মেট্ৰিকত ৪টা লেটাৰ, ষ্টাৰ মাৰ্কছ, অংকত ১০০ৰ ভিতৰত ১০০৷’ আৰু কাইলৈ গেৰা মাৰিম! ছেহ্ ভুতে মোকেই লৈ যোৱা হ’লে ভাল আছিল! এবাৰ ভাবিলোঁ মৃদু টোপনি যোৱাৰ পাছত মই পলাই যাওঁ নেকি? পলাই মানে ৰেলত উঠি দিল্লীৰ ফালে যামগৈ৷ তাত গৈ কৰিম আৰু কিবা৷ কিন্তু মানুহেতো ভাবি থাকিব শনিবৰীয়া ভুতেই নিলে বুলিয়ে৷\nএইবোৰ কৰি থাকোতেই ৰাতিপুৱা হওঁ হওঁ হ’ল৷ গম পালোঁ শুবলৈ ল’লে গণ্ডগোল হৈ যাব৷ সাৰ নাপাম৷ গতিকে পঢ়া টেবুলতে বহি থাকিলোঁ৷ কাহিলিপুৱাতে টুথব্ৰাছত ক’লগেট সানি বাহিৰলৈ ওলাই গ’লোঁ৷ হোষ্টেলৰ গেটেৰে বাহিৰলৈ ওলাই গৈ অকনমান আতৰত থকা পুলটোত বহি দাঁত মাজি আছোঁ৷ সেই আহল-বহল ৰাষ্টাটোত মোৰ বাহিৰে কুকুৰ দুটামানহে আছে৷ অংকৰ পৰীক্ষাটোৰ কথা চিন্তা কৰি আছোঁ৷ আৰু তিনি ঘন্টামান পঢ়িব পাম৷ হৈ যাব!\nএনেতে মন কৰিলো ৰেল ষ্টেচনৰ দিশৰ পৰা এখন ৰিক্সা আহিছে৷ ৰাতিপুৱা ৰেলষ্টেচনৰ ফালৰ পৰা আহেই ৰিক্সা৷ গুৰুত্ব নিদিলোঁ৷ ৰিক্সাখন মোৰ কাষেৰেই পাৰ হৈ গ’ল৷ যাত্ৰীজন বৰ চিনাকি যেন লাগিল৷ ক’ত দেখিছিলোঁ জানোঁ? পাছে সাজ-পোচাক, কেশ বিন্ন্যাস সকলো ফালৰে পৰা বৰ জধলা৷ চকুদুটাও বেলেগ ধৰণৰ, এবনৰ্মেল টাইপ! ৰজাই কোৱা ভুত নেকি বাৰু? ৰিক্সাখন গৈ ৰ’ল গৈ আমাৰ হোষ্টেলৰ গেটৰ মুখত৷ ‘‘ৰাতিপুৱাই আকৌ কোন আহিল?’’ মনতে ভাবিলোঁ ৷ আৰে !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! জাপ এটা মাৰি ৰিক্সাৰ পৰা নমা মানুহজনৰ (নে ভুত ?) কাষেদি উধাতু খাই দৌৰ মাৰিলোঁ৷ ‘‘বিজয় দা, বিজয় দা’’ বুলি দৌৰ মাৰি গৈ ৩ নম্বৰ ৰূমত এটা প্ৰচণ্ড গোৰ মাৰিলোঁ৷ বিজয়দা চকু মোহাৰি মোহাৰি উঠি আহে মানে ‘ৰিক্সাত অহাজন’ তিনি নম্বৰ ৰূম আহি পালে৷ মোক ঠেলা এটা মাৰি ক’লে, ‘‘যাব দে মোক৷’’ তাৰ পাছত ‘তেওঁ’ গৈ নয়নৰ বিচনাত বাগৰি দিলে ৷ বিজয় দাই চিঞৰি উঠিল, ‘‘নয়ন !’’\nক’ত আৰু তিনি ঘন্টা পঢ়া হ’ব? গোটেই হোষ্টেল গৈ তিনি নম্বৰ ৰূমত উপস্থিত হ’ল৷ আনৰ কথা নাজানোঁ, মৃদু আৰু মোৰ বিশ্বাস হ’ল এইটো আমাৰ নয়ন হ’বই নোৱাৰে৷ কোনোবা ছিনিয়ৰে মনত পেলাই দিলে আজি অংকৰ পৰীক্ষা আছে৷ অকনমান সময় ৰৈ মই ৰূম পালোঁগৈ৷ নয়নৰ কথা পাছত শুনিম৷\nপৰীক্ষা কোনোমতে শেষ কৰিয়ে একো দৌৰে আহি হোষ্টেল পালোঁহি৷ নয়ন বিচনাতে শুই আছে৷ ছেমিমে ‘নয়ন ভুত’ৰ জন সম্পৰ্কৰক্ষী বিষয়াৰ কাম কৰিছে৷ মোক দেখা পাই ক’লে, ‘‘প্ৰভু বুজিছা, নয়নেই ভাল কাম কৰিলে৷ তোমালোক দেখাতহে স্মাৰ্ট কিন্তু এটা এটা বেহুদা!’’ ‘‘আব্বে ছেমিম, কি কৰিলে নয়নে?’’ ‘‘পৰীক্ষা বেয়া হ’ব৷ সি আগৰে পৰা জানে, সেই কাৰণে শিলিগুড়ী ফুৰি আহিলেগৈ৷’’ ‘‘তাৰ মানে তোক ভুতে নিয়া নাছিল?’’ ‘‘ধুৰ ক’ৰ ভুত? গুছি গ’ল সি শিলিগুড়ী৷ দুদিন টকা পইছা নোহোৱাকৈ থাকি ভুত টাইপত ঘুৰি আহিছে৷’’ ‘‘তেনেহ’লে মানৱ আৰু বিমানদাক যে গতা মাৰি দিছিল?’’ ‘‘আব্বে সিহঁতৰো কিবা কেছ আছে৷ মাল বেছি খালে চাগৈ৷’’ ‘‘অই ছেমিম, পৰীক্ষা শেষ৷ ব’লা বি,এন.ডেৰ পৰা আহোঁগৈ ৷ আজি ৰাতি পাৰ্টি কৰিম৷’’\n← এজাক বৰষুণৰ সমীপেষু (ইন্দ্ৰনীল গায়ন)\nক্ষোভৰ বহিঃপ্ৰকাশ (অঞ্জল বৰা) →


তুমি বিহীন মোৰ উজাগৰী নিশা শব্দৰ সৈতেই খেলো নৱ নৱ খেলা Saddam Hussain in Nagaon, ▌║││█║▌║║▌© Official Page™ ✔Verified by Facebook that this is original Page √ Vrfyd page @+[233750730163890:] + rmve তুমি বিহীন মোৰ উজাগৰী নিশা শব্দৰ সৈতেই খেলো নৱ নৱ খেলা Saddam Hussain\nৰিম্ ঝিম্ ৰিম্ ঝিম্ বৰষুণ পৰি আছে ৷ কিন্তু তাতে চোহেলৰ কি ? সি তো যাব লাগিব তাৰ ভালপোৱা খুজিব ৷ বহুত খোজকাঢ়িলে সি , এতিয়া ভৰিৰ পৰা তেজ ওলাই আছে তাৰ ৷ তেতিয়াও ৰখিবলৈ কোনো প্রচেষ্ট নাই তাৰ, সি নিৰবিচ্ছিন্ন ভাৱে আগুৱাই গৈয়ে আছে ৷ চাৰিওফালে আন্ধাৰ বিয়পি পৰিল এনেকুৱা লাগি আছে ৷ হঠাৎ উজটি খাই বাগৰি পৰে চোহেল ৷ তেতিয়াওঁ তাৰ কাণত ভাহি আহে মধুৰ এটি কণ্ঠ , " দুখ পোৱা নাই তো তুমি , মই তো আৰু পলাই যোৱা নাই ৷ মইতো শান্তিৰে টোপনি গৈছো চিৰদিনৰ বাবে ৷ আচলতে চোহেলৰ নীলা তো এতিয়া আৰু নাই ৷ তিনি মাহ আগত মৃত্যু হ'ল নীলাৰ ৷ সেই দুখ চোহেলয়ে সয্য কৰিব পৰা নাই ৷ অস্থ হোৱা সূর্যৰ দৰে তাৰ জীৱনটো ও অস্থ হৈ গ'ল ৷ চোহেল এগৰাকী মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ ল'ৰা ৷ বহুত কষ্ট কৰি পঢ়া - শুনা কৰিছিল ৷ তাৰ সপোন সি এদিন ডাঙৰ মানুহ হ'ব ৷ নিজৰ ভৰিত থিয় হ'ব ৷ আৰু আনফালে হ'ল নীলা ৷ ধনী বাপেকৰ একমাত্র জীয়ৰী ৷ তাইৰ কোনো বস্তুৰ একো অভাৱ নাই ৷ চোহেল ভাল কবিতা লিখিছিলে , ফেচবুকত নাম ও আছিলে তাৰ ৷ তাৰ কবিতাবোৰ অসাধাৰণ আছিলে ৷ এদিন এটি আইডি'ৰ পৰা ফ্রেন্ড ৰিকুয়েষ্ট আহিল চোহেলৰ তাত ৷ নীলা ৱান্টচ্ টু বি ইউৰ ফ্রেন্ড । চোহেল য়ে এক্সেপ্ট কৰিলে তাইৰ ফ্রেন্ড ৰিকুয়েষ্ট ৷ অলপ সময়ৰ পিছত নীলাই চোহেলক এটি মেছেজ দিয়ে ৷ নীলা :- আপোনি অসাধাৰণ কবিতা লিখে ৷ চোহেল :- ক'ত , নাই ৷ ইমান ধুনীয়া নহয় তো ৷ নীলা :- মই আপোনাৰ কবিতাবোৰ পঢ়িছো ৷ বহুত ভাল লাগিছে মোৰ তাত ৷ চোহেল :- ধন্যবাদ । ( সি দিনা এই খিনিতে শেষ ) ৰাতি চোহেল ছাদত বহি অন্ধকাৰ ডাৱৰে আৱৰি ৰখা চন্দ্রটোৰ ফালে চাই আছে ৷ ঠিক সেই সময়তে এটা ফোন আহিলে… … চোহেল :- হেল্লো নীলা :- চোহেল চোহেল :- মই তো চোহেল নহ ওঁ ৷ তেতিয়া হ'লে ফোন কৰাৰ কাৰণ কি নীলা :- আপোনি তো ডাৱৰৰ ৰং চোহেল :- ভাল কথা কোৱা তুমি নীলা :- ভাল কবিতা লিখে আপোনি চোহেল :- ধন্যবাদ । নীলা :- বন্ধু হ'ব পাৰো নে ? চোহেল :- নিশ্চয় পাৰা ৷ এনেকৈয়ে সিহতৰ মাজত বন্ধুত্ব আৰম্ভ হয় ৷ ৰাতি হাৰে থাকি কথা পাতে ৷ কিয় জানো এই বন্ধুত্ব ভালপোৱাত পৰিণত হৈ গ'ল ৷ সিহঁত দুয়ো দুয়োকে বহুত ভালপায় কিন্তু কোনেও কাকো ক'ব নোৱাৰে ৷ কেতিয়াওঁ দেখা নহয় সিহঁতৰ , চোহেল বহুত বাৰ কৈছে কিন্তু নীলা দেখা নকৰে ৷ আজি চোহেল বহুত সুখী ইমান দিনৰ অন্তত সি আজি নীলাৰ লগত লগ কৰিব ৷ সময় মতে চোহেল সেই স্থানত আহি উপস্থিত হ'ল য'ত নীলাই চোহেলক মাতিছে ৷ সি নীলাৰ ফালে চাই আচৰিত হৈ গ'ল , তাই আজি নীলা ৰংৰ শাড়ী পিন্ধিছে , হাতত তাইৰ নীলা ৰংৰ খাৰু , কপালত তাইৰ নীলা ৰংৰ ফুট এনে লাগিছিলে তাই যেন এজনী নীল পৰী ৷ নীলা :- কি হ'ল ? কি চাই আছা নো ইমান ? বহা ৷ চোহেল :- নীলা তোমাক আজি বহুত ধুনীয়া লাগিছে ৷ নীলা :- হয় নেকি ? চোহেল :- অ , তোমাক কথা এটা কওঁ নে ? নীলা :- কোৱা ৷ চোহেল :- নীলা মই তোমাক বহুত ভালপাওঁ আৰু তোমাক মোৰ জীৱনসংঙ্গীনী ৰূপে পাব বিছাৰো ৷ চোহেলৰ কথা শুনি নীলাৰ চকু দি নিৰবিচ্ছিন্ন ভাৱে চকুলো বৈ আছে ৷ কেনেকে তাই চোহেলক বুজাব যে তাইৰ জীৱনটো ক্ষণস্থায়ী ৷ তাই নিজকেই বা কেনেকে বুজাব , তাই তো চোহেলক ভালপায় পেলাইছে ৷ নীলা :- চোহেল মই ও তোমাক বহুত ভালপাওঁ ৷ কিন্তু মোৰ ক্ষণস্থায়ী জীৱনৰ লগত তোমাক ইনবলভ কৰিব নিবিচাৰো ৷ চোহেল :- কি কৈ আছা নো এইবোৰ তুমি ? নীলা :- হয়তো মই আৰু জীয়াই নাথাকো ৷ কাৰণ মোৰ দুয়োটা কিডনি বেয়া হৈ গ'ল ৷ কালি আমেৰিকা যাম ৷ শেষ চেষ্টা কৰিম তাত ৷ ( চোহেলৰ মূখত একো কথা নাই , মনে মনে বহি আছে ৷ ) নীলা :- কি হ'ল ? কিবা এটা কোৱা ৷ মোৰ কাৰণে এটা বস্তু আনিবা ৷ চোহেল :- কি ? নীলা :- তুমি … …… নীলাই একো ক'ব নোৱাৰিলে আৰু তাৰ পৰা উঠি গুছি গ'ল ৷ তাৰ পিছত আৰু কেতিয়াও চোহেলৰ লগত নীলাৰ কোনো দিন ও কথা নহ'ল ৷ চোহেল এতিয়াও বিশ্বাস কৰে যে তাৰ নীলা এদিন নিশ্চয় ওভতি আহিব তাৰ ওচৰত ৷ চোহেল এতিয়াও নীলাক বিচাৰি ফুৰে এইটো জনাৰ পিছত ও যে নীলা আৰু নাই ৷ - - লিখক :- ছাদ্দাম হোচাইন - - নগাঁও অসম\nতুমি বিহীন মোৰ উজাগৰী নিশা শব্দৰ সৈতেই খেলো নৱ নৱ খেলা Saddam Hussain\nOther Businesses around here SADDAMHUSSAIN\n▌║││█║▌║║▌© Official Page™ ✔Verified by Facebook that this is original Page √ Vrfyd page @+[233750730163890:] + rmve\nI recommend Pho.to Lab PRO v 2.0.196 pro. Visit the links from your android device Pho.to Lab PRO v 2.0.196 pro ( http://market.android.com/search?q=pname:com.vicman.photolabpro )\nতোমাৰ স্মৃতিবোৰে আজি ও কন্দোৱাই মোক ৷ ---------------- নীলা ওঁৰণী লৈ তুমি দৌৰি কলেজৰ ছাঁদলৈ উঠি আহিছিলা । মই ও জুমি জুমি চাইছিলো তোমাৰ ফালে ৷ তুমিও কেতিয়াবা মোলৈ চাইছিলা আৰু হাঁহিছিলা । বহুত ভাল লাগিছিলে তেতিয়া ; ঠিক বৰশীত মাছ ধৰাৰ নিচিনায়ে ৷ গাঁৱলীয়া ডেকা মই আৰু চহৰৰ গাভৰু তুমি ইয়াতকৈ বেছি ভাৱিবলৈ একোৱেই নাই । তোমাক প্ৰায়ে দেখা পাইছিলো মই , কেতিয়াবা তেজপুৰৰ সেই উদ্যান খনত , কেতিয়াবা কলেজলৈ যোৱা সেই বাটটোত ৷ নতুবা তুমালোকৰ ঘৰৰ সেই গলিটোত । আৰু কেতিয়াবা টিচনলৈ যোৱা এক্সিছ বেংকৰ ওচৰত ৷ ৰখি কথা পাতিছিলোঁ দুয়ো ৷ কলা উৰণীৰ আৰত লুকাই থকা তোমাৰ চকুযোৰৰ সৈতে যেতিয়াই মোৰ পিপাসু চকুৰ মিলন হৈছিল তেতিয়াই মই দেখা পাইছিলো এক অজান আবেগ , ভালপোৱাৰ এক আকুল আহ্বান যদিও প্ৰেমত নপৰো বুলি ভাৱিছিলো তথাপিওঁ পৰি গ'লো ৷ কাৰণ মইযে তোমাক ভালপাই পেলাইছিলো। আজি আকৌ তেজপুৰৰ সেই উদ্যান খনলৈ গৈছিলোঁ আৰু তোমাৰ লগত ৰখি কথা পতা সেই বেংকটোৰ ওচৰত গৈ আজিও মই তুমাৰ বাট চাই থাকো অধিৰ হৈ ৷ নীলা ওঁৰণিৰ আৰৰ চকুযোৰ ; নাইবা হাঁহি থকা মূখখনি বিচাৰি। তেজপুৰৰ সেই উদ্যানখন , কলেজলৈ যোৱা বাট আনকি সেই ছাঁদত আৰু সেই গলিটোত ... সকলোতে বিচাৰিলো তোমাক , কিন্তু , ক'তো নাপালো তোমাক । তুমি বিশ্বাস কৰা ভূল মোৰ নাছিল নাইবা তোমাৰ ও নাছিল। কি কৰিবা , মই গাঁৱলীয়া ডেকা আৰু তুমি চহৰৰ গাভৰু , তুমি পাহৰিলে ও মইযে নোৱাৰিলো পাহৰিব , দুখ হয় বহুতেই আৰু কষ্ট ও হয় ৷ কাৰণ মই যে তোমাক সঁচাই ভালপাই পেলাইছিলো। - - লিখক :- ছাদ্দাম হোচাইন - নগাঁও অসম