ড'ৰ (চলচ্চিত্ৰ) - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০০৬ filmসাঁচ:SHORTDESC:২০০৬ film\nড'ৰ ছবিৰ প'ষ্টাৰ\nচাহাৰা ৱান মোশ্বন পিক্চাৰ্চ\nপাৰ্চেপ্ট পিক্চাৰ কোম্পানী\n২২ ছেপ্টেম্বৰ ২০০৬\nড'ৰ (হিন্দী: डोर; উৰ্দু:ڈور) হৈছে নাগেশ কুকুনুৰে লিখা আৰু পৰিচালনা কৰা ২০০৬ চনৰ এখন ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। আয়েশা টাকিয়া, গুল পানাগ আৰু শ্ৰেয়াস তালপাড়েই ইয়াত মুখ্য ভূমিকা লৈছিল। মূল মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ পেৰুমাঝক্কালমৰ (২০০৪) পুনৰ্নিৰ্মাণ এই চলচ্চিত্ৰখনে ২০০৬ চনৰ ২২ ছেপ্টেম্বৰত মুক্তি পোৱাৰ পিছতেই সমালোচকৰ ইতিবাচক সঁহাৰি লাভ কৰে।\nইলাহী হিপটুলাই প্ৰযোজনা কৰা এই চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্য সুদীপ চেটাৰ্জীৰ আৰু ইয়াৰ সম্পাদনা কৰিছে সঞ্জীৱ দত্তই। ইয়াৰ মূল ভাষা হিন্দী যদিও ঠাইবিশেষে উৰ্দুও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। আৱহ সংগীত চেলিম-চুলেইমান যুটীৰ।\nছবিখনত দুই ভিন্ন পৃষ্ঠভূমিৰ নাৰীক অদৃষ্টই কিদৰে লগ কৰিছে তাকে দেখুওৱা হৈছে। মীৰা (আয়েশা টাকিয়া) হৈছে এগৰাকী যুৱতী যি বিয়াৰ কিছুদিনৰ পিছতে স্বামীহাৰা হৈছে আৰু পৰম্পৰাৰ গোড়ামিত আৱদ্ধ হৈ পৰিছে। আনহাতেদি জীনতৰ (গুল পানাগ) ওপৰত এক হত্যাৰ অপৰাধত বিচাৰাধীন নিজৰ পতিৰ জীৱনৰক্ষাৰ গুৰুভাৰ ন্যস্ত হৈছে। এক বহুৰুপীয়ে (শ্ৰেয়াস তালপাড়ে) তেওঁক মীৰাক লগ পোৱাত সহায় কৰিছে যি জন্নতৰ আশাৰ একমাত্ৰ জৰীডাল ধৰি আছে। মীৰা আৰু জন্নত দুয়োৰে মাজত বাঢ়ি অহা ঘনিষ্ঠতাই দুয়োকে কঠিন পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰে।\n3.1 নিৰ্মাণৰ আগৰছোৱা\n3.2 দৃশ্যগ্ৰহণৰ স্থান আৰু অভিনয় শিল্পী\n3.3 দৃশ্যায়ণ আৰু সংগীত\n4 মুক্তি আৰু সঁহাৰি\n5 হ'ম মিডিয়া\nজীনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বাসিন্দা এগৰাকী স্বাধীন মহিলা। তেওঁ নিজ প্ৰেমিক আমীৰ খানক বিয়া কৰাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। বিয়াৰ পিছত এক নতুন জীৱিকাৰ সৈতে ছৌদি আৰৱলৈ ৰাওনা হয়।\nমীৰা এক সৰল ৰাজস্থানী হিন্দু মহিলা। এক পাৰম্পৰিক ৰাজস্থানী পৰিয়াললৈ বিয়া হৈ আহি তেওঁৰ জীৱনৰ গঠনশীল সময়ছোৱা সমাজৰ নীতি-নিয়ম আৰু প্ৰথাৰ মাজেৰে হাউলীৰ চাৰিবেৰৰ মাজতে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে। কাকতালীয়ভাৱে মীৰাৰ স্বামী শংকৰো তেওঁৰ নতুন কৰ্মস্থলী ছৌদি আৰৱলৈ ৰাওনা হৈছে। শংকৰৰ অবিহনে মীৰাৰ জীৱনটো কঠিন হৈ পৰিছে। শংকৰে নিয়মিতভাৱে পৰিয়াললৈ উপাৰ্জনৰ অংশ পথাইছে। তেনেতে এদিন মীৰাই খবৰ পাইছে যে তেওঁৰ কোঠাৰ লগৰীয়াজনৰ হাতত অসাৱধানবঃশত এক দুৰ্ঘটনাত শংকৰৰ মৃত্যু হৈছে।\nইয়াৰ পিছতেই ৰাজস্থানী পৰম্পৰা অনুসৰি মীৰাই বৈধৱ্যৰ সাঁজ পিন্ধিব লগা হৈছে। পৰিয়ালৰ বাকী সদস্যসমূহে পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী শংকৰক হেৰুওৱাৰ দুখ মীৰাৰ ওপৰত উজাৰ কৰিছে আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়াললৈ দুৰ্ভাগ্য কঢ়িয়াই অনা বুলি মীৰাক জগৰীয়া কৰিছে। তেওঁ এই সকলোবোৰ নীৰৱে সহ্য কৰি গৈছে।\nআনহাতেদি জীনতে শুনিবলৈ পায় যে ছৌডি আৰৱত তেওঁৰ স্বামীক হত্যাৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে। তেওঁ পতিয়ন যায় যে এয়া নিশ্চয়কৈ এক দুৰ্ঘটনা। কিন্তু ছৌদি আৰৱৰ আইনে ক্ষমাদান নকৰি আমীৰৰ মৃত্যুদণ্ডৰ আদেশ দিয়ে। এজন ভাৰতীয় বিষয়াই জীনতক কয় যে নিহতৰ পত্নীয়ে ক্ষমাদান কৰিলে ছৌডি আইনে আচামীক ৰেহাই দিয়ে। হাতত কেৱল শংকৰ আৰু আমীৰৰ এখন যুগ্ম আলোকচিত্ৰ লৈ তেওঁ মীৰাক বিচাৰি ৰাওনা হয়। যাত্ৰাপথত তেওঁ এক বহুৰূপীয়াক লগ পায়। বহুৰূপীয়াজনে নিজকে কলা আৰু অনুকৰণ কৰিব পৰা বহুমুখী প্ৰতিভাধাৰী হিচাপে চিনাকি দিয়ে। পিছত তেওঁ এজন ঠগ প্ৰমাণিত হয় আৰু জীনতৰ বয়-বস্তুবোৰ চুৰি কৰি নিয়ে। অৱশ্যে জীনত বিপদত পৰাত নিজা কলাত্মক গুণেৰে তেওঁ তাইক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আহে। যেতিয়া জীনতে বহুৰূপীয়াৰ আগত নিজৰ উদ্দেশ্যৰ কথা ব্যাখ্যা কৰে তেতিয়া সহানুভূতিশীল হৈ সি তেওঁক সহায় কৰিব খোজে। দুয়ো লগ হৈ সিঙ হাউলীটো (শংকৰৰ ঘৰ) বিচাৰি উলিয়ায় আৰু শংকৰৰ পৰিয়ালক আমীৰৰ ভুলৰ বাবে ক্ষমা কৰি দিবলৈ অনুৰোধ জনায়। অৱশ্যে এই কাৰ্যত তেওঁলোক সফল নহ'ল। জীনতে ধাৰণা কৰে যে মীৰাৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰিলে এই কামত সহায় হ'ব।\nমীৰা দৈনিক যোৱা এক মন্দিৰত দুয়ো প্ৰথম লগ হয়। প্ৰথমাৱস্থাত জীনতে তেওঁৰ আগমণৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্যৰ কথা লুকুৱাই ৰাখে। কেইটামান সপ্তাহতে দুয়োৰে মাজত ভাল বন্ধুত্বই গঢ় লৈ উঠে। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে মীৰাই পৰম্পৰাৰ খোলাটোৰপৰা ওলাই আহি কিছু স্বাধীনতাৰ সোৱাদ পায়।\nইয়াৰ মাজতে শংকৰহঁতৰ হাউলীটো এক স্থানীয় কাৰখানা এটাৰ মালিক চোপ্ৰাৰ ধাৰৰ গ্ৰাসত সোমাই পৰে। ৰণধীৰ সিঙে ধাৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ অতিৰিক্ত সময় বিচৰাত চোপ্ৰাই ধাৰ ৰেহাই দিয়াৰ বিনিময়ত মীৰাক বিচাৰে আৰু সিঙেও পিছলৈ এয়া মানি লয়।\nইফালে মৃত্যুদণ্ডৰ চূড়ান্ত জাননী অহাত জীনতে তেওঁৰ প্ৰকৃত উদ্দেশ্যৰ কথা মীৰাক জনাবলৈ বাধ্য হয়। জীনতক স্বাৰ্থান্বেষী বুলি ভাবি মীৰাই ক্ষমাদান পত্ৰত চহী কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু এই কথা স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে এয়া এক দুৰ্ঘটনা হ'লেও স্বামীৰ হত্যাকাৰীক তেওঁ দণ্ড দিবলৈ বিচাৰে। জীনতেও অৱশেষত এয়াই অদৃষ্ট বুলি মানি লৈ গৃহচহৰলৈ উভতিবলৈ লয়। পিছত সিঙ পৰিয়ালে তাইক চোপ্ৰাক 'বিক্ৰী' কৰিব খোজা কথাত মীৰাৰ মন সলনি হয় আৰু শাহু-আইতাকৰ উৎসাহত ৰেলৱে ষ্টেচনলৈ গৈ জীনতৰ হাতত হস্তাক্ষৰিত ক্ষমাদান পত্ৰখন তুলি দিয়ে। শেষ মুহূৰ্ত্তত জীনতে হাত আগবঢ়াই দিয়াত মীৰা ৰেলত উঠি পৰে আৰু পৰম্পৰাৰ গণ্ডীৰ মাজত জীৱনটো এৰি থৈ গুচি যায়।\nএক মুখ্য চৰিত্ৰ মীৰাৰ ভূমিকাত আয়েশা টাকিয়া, এক ৰক্ষণশীল ৰাজপুত পৰিয়ালৰ বোৱাৰী যি এক আনন্দবিহীন জীৱন যাপন কৰিছে।\nআনটো মুখ্য চৰিত্ৰ জীনতৰ ভূমিকাত গুল পানাগ, এক দৃঢ়মনা নাৰী যি মনত কিছু জটিল পৰিস্থিতিত পৰা নিজৰ পতিৰ জীৱন ৰক্ষা কৰাৰ আশা লৈ ফুৰিছে আৰু অৱশেষত মীৰাক লগ পাইছে।\nবহুৰূপীয়াৰ ভূমিকাত শ্ৰেয়াস তালপাড়ে, এক বহুমুখী ব্যক্তিত্ব। বহুৰূপীয়ে মীৰাক বিচাৰি পোৱাত জন্নতক সহায় কৰিছে।\nৰণধীৰ সিঙৰ ভূমিকাত গিৰিশ কাৰ্ণাড, মীৰাৰ শহুৰেক। পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী তেওঁৰ পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ পিছত মীৰাৰ প্ৰতি কঠোৰ হৈ পৰিছে।\nচোপ্ৰাৰ ভূমিকাত নাগেশ কুকুনৰ, এজন ব্যৱসায়ী। তেওঁ মীৰাৰ বিনিময়ত ৰণধীৰ সিঙৰ পৈতৃক ঘৰটোৰ ওপৰত তেওঁৰ পাওনাস্বত্ব উঠাই লোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিছে।\nৰণধীৰ সিঙৰ সহধৰ্মিণী গৌৰীৰ ভূমিকাত প্ৰতীক্ষা লঙ্কাৰ। গৌৰীয়ে সামাজিক পৰম্পৰাৰ অজুহাতত মীৰাৰ স্বাধীনতা আৰু পছন্দৰ বিৰোধিতা কৰিছে।\nদাদীমা অৰ্থাত্ আইতাকৰ ভূমিকাত (ৰণধীৰ সিঙৰ মাতৃ) উত্তৰা ভবাকৰ। মীৰাৰ মুক্তিত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে।\nনিৰ্মাণৰ আগৰছোৱা[সম্পাদনা কৰক]\n২০০৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত নাগেশ কুকুনুৰে ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত উপস্থিত থকাৰ সময়ৰে পৰাই ড'ৰৰ আৰম্ভণি ঘটে। কুকুনুৰে এজন সাংবাদিকক তেওঁৰ পৰৱৰ্তী চিত্ৰনাট্য লিখিবলৈ লোৱাৰ ইংগিত দিয়ে। পেৰুমাঝক্কালম চোৱাৰ পিছত। এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ এই বিষয়ে নিশ্চিতি দিয়ে। এই ছবিখনৰ কাহিনীভাগ বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত এক লেখাৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল আৰু পেৰুমাঝক্কালমৰ পৰিচালক কমলৰ পৰা কাহিনীস্বত্ব ক্ৰয় কৰাৰ পিছত কুকুনুৰে ইয়াক এক নিজাববীয়া ৰূপ দিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ নায়িকাৰ কঠোৰ অভিজ্ঞতাসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি ইয়াক পৃথক ৰূপত দেখুৱাব খুজিছিল। অৱশ্যে পেৰুমাঝক্কালম বা ইয়াৰ নিৰ্মাতাসকলৰ প্ৰতি ইয়াত শলাগৰ অংশীদাৰীত্ব দিয়া হোৱা নাছিল।\nকুকুনুৰে ২০০৬ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ প্ৰথমভাগৰ পৰা নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ হ'ব বুলি ঘোষণা কৰে আৰু একে বছৰৰে আগষ্ট মাহত ইয়াক মুক্তি দিয়াৰ কথা কয়। তেওঁ দুটা মুখ্য আৰু এটা পাৰ্শ্ব চৰিত্ৰৰে ছবিখনৰ ধাৰণাটো গঠন কৰে। কুকুনুৰে কয় যে তেওঁৰ আটাইবোৰ চলচ্চিত্ৰে ভিতৰভাগত "মানৱীয় উপাদান - আমাল সকলোক অন্ধ কৰি তোলা মূল অনুভূতিবোৰ" আছে।\nছবিৰ পৃষ্ঠভূমি ৰাজস্থান হোৱা হেতুকে কুকুনুৰ তালৈ গৈ ঠাইখন আৰু চৰিত্ৰসমূহ বোলছবিখনত উপস্থাপন কৰিবৰ বাবে লাগতিয়াল গৱেষণা আদি কৰে।\nপৰিচালকজনৰ পূৰ্বৰ ছবি ইকবাল (২০০৫) প্ৰযোজনা কৰা চাহাৰা ৱান মোশ্বন পিকচাৰ্চৰ প্ৰধান কাৰ্যবাহী বিষয়াগৰাকীয়ে কয়, "আমি আটায়ে কুকুনুৰৰ ছবিসমূহলৈ বাট চাওঁ কিয়নো ইয়াৰ বিষয়বস্তু আৰু ইয়াত থকা বস্তুসমূহ বৰ অসাধাৰণ আৰু মোহনীয়"।\nদৃশ্যগ্ৰহণৰ স্থান আৰু অভিনয় শিল্পী[সম্পাদনা কৰক]\nপৰিচালক কুকুনুৰ ইয়াৰ আগেয়ে ৰাজস্থান বা হিমাচল প্ৰদেশলৈ যোৱা নাছিল। কিন্তু তেওঁ ধাৰণা কৰিছিল যে তাত তেওঁ দৃশ্যগ্ৰহণৰ ভাল ঠাই বিচাৰি পাব। পৰিকল্পনা অনুসৰিয়ে ৰাজস্থানত দৃশ্যগ্ৰহণ সম্পন্ন হয়। অৱশ্যে স্থানীয় পৰিৱেশৰ বাবে চিত্ৰনাট্যৰ কিছু সৰু-সুৰা সালসলনি কৰা হয়। পানাগ পূৰ্বতে ৰাজস্থানলৈ যোৱা নাছিল আৰু কোনো কোনো সময়ত তেওঁ গ্ৰীষ্মৰ প্ৰচণ্ড উত্তাপক অসহ্য বোধ কৰিছিল। তেওঁ কেৱল একেৰাহে চলা দৃশ্যগ্ৰহণ ভাল পাইছিল আৰু কৈছিল যে ই প্ৰদৰ্শনলৈ স্থিৰতা আনে।\n৩৭ দিনত ৰাজস্থানৰ বিভিন্ন ঠাইত দৃশ্যগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ হয়। তাৰ সৰহভাগ প্ৰাসাদ হোটেললৈ ৰূপান্তৰ কৰা হেতুকে দলটো মনৱাৰ নামৰ এক প্ৰাসাদ ৰিজৰ্টত থাকে। যোধপুৰৰ মেহৰনগড় দুৰ্গত দৃশ্যগ্ৰহণ হওঁতে তেওঁলোক পোখৰাণতো থাকিছিল। দৃশ্যগ্ৰহণ শেষ হোৱাৰ পিছত কুকুনুৰে কয় যে এইখন তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰত্যহ্বানমূলক ছবি কিয়নো ই সঁচা কাহিনী এটা অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।\nকুকুনুৰে কয় যে তেওঁ সদায় এনে অভিনয় শিল্পী বিচাৰে যি দৰ্শকৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিব পাৰে আৰু সেয়ে অ-সমান্তৰাল ছবিৰ অভিনেতাক প্ৰাধান্য দিয়ে।\nচচ্ছা না থা বোলছবিত আয়েশা টাকিয়াৰ অভিনয় দেখি মুগ্ধ হৈ কুকুনুৰে মীৰাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিবলৈ তেওঁক বাছনি কৰে। দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়তে দুয়ো দুয়োকে ভাতৃ-ভগ্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।\nবহুৰূপীয়াৰ চৰিত্ৰটোৰ কাৰণে পৰিচালকে প্ৰথমে এজন বুঢ়া মানুহৰ কথা ভাবে যদিও পিছত শ্ৰেয়াস তালপাড়েক বাছনি কৰে।\nডিভিডি অতিৰিক্ত অংশৰ মতে নাগেশ কুকুনুৰে প্ৰথমে চিত্ৰনাট্যখন ইংৰাজীত লিখিছিল আৰু পিছতহে হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰোৱায়।\nদৃশ্যায়ণ আৰু সংগীত[সম্পাদনা কৰক]\nপূৰ্বতে কুকুনুৰৰ ইকবাল বোলছবিত কাম কৰা তালপাড়েই ৰাজস্থানৰ বহুৰূপীয়াবোৰক নিৰীক্ষণ কৰি তেওঁলোকৰ ভাষা, উচ্চাৰণ আৰু শৰীৰি ভাষা আয়ত্ত কৰে। কুকুনুৰৰ বিষয়ে তেওঁ কয় যে নাগেশে এজন পৰিচালক হিচাপে অভিনেতাজনৰ মনলৈ এই ভাব আনি দিয়ে যে এই চৰিত্ৰটো ফুটাই তোলাতো তেওঁৰ বাবে তেনেই সহজ। বহুৰূপীয়া হিচাপে তালপাড়েই মাত-কথাৰ অনুকৰণ কৰা কাম কৰিব লাগিছিল। মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তালপাড়ে এই ক্ষেত্ৰত ভাল আছিল আৰু ইকবালৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়ত কুকুনুৰে এই কথা লক্ষ্য কৰাত ড'ৰ তালপাড়েৰ হাতলৈ আহে। সহশিল্পীসকলৰ বিষয়ে তেওঁ কয় যে পানাগ আৰু টাকিয়াৰ সৈতে অভিনয় কৰাৰ কামটো ৰাজস্থানত ৪৫°ছে তাপমাত্ৰা হোৱা স্বত্বেও মধুৰ আছিল।\nআৱহ সংগীতৰ বিষয়ে কুকুনুৰে কয় যে "জীৱনতকৈ বিশাল এখন ছবিৰ ৰূপ দিবলৈ উচ্চ সংগীত দিয়াটো কিছু কঠিন। " চিন্তা হোৱা স্বত্বেও চেলিম-চুলেইমানৰ দৃশ্যপটৰ সৈতে খাপ খাই পৰা সংগীত-সংযোজনত তেওঁ সন্তুষ্ট আছিল। কাৰচান চকুৰীয়া, সুনীধি চৌহান, পাকিস্তানী গায়ক শ্বফাকত অমানত আলী খান আদি শিল্পীয়ে গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল। সংগীত উন্মোচনৰ সময়ত কুকুনুৰে কয় যে তেওঁ আৰু চেলিম-চুলেইমানে এনে কিছু গীত সৃষ্টি কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যি "হুলস্থূলীয়া চিঞৰ-বাখৰবোৰৰ পৰা আঁতৰি থাকে আৰু আইটেম নাম্বাৰ আৰু বিৰক্তিকৰ প্ৰেমগীতসমূহতকৈ ভিন্ন হয়"।\nমুক্তি আৰু সঁহাৰি[সম্পাদনা কৰক]\n২০০৬ চনৰ শেষলৈকে ড'ৰে ভাৰতত ₹৩৮ মিলিয়ন সংগ্ৰহ কৰে।\nএক সমালোচনাত দ্য টেলিগ্ৰাফে কয়, "মনোমোহাকৈ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা নাগেশ কুকুনুৰৰ ড'ৰ প্ৰথমবাৰ চাওঁতে এখন ভাল চলচ্চিত্ৰ বুলি আপোনাৰ হাততালি দিবলৈ মন যাব। আয়েশাৰ বঁটা পাবলগীয়া অভিনয়েই হওক বা শ্ৰেয়াসৰ আমোদজনক মুহূৰ্ত্তবোৰেই হওক ইয়াৰ সুনাম পৰিচালকজনলৈকে যাব যি আপ্লুত কৰি ৰখা বোলছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। " দ্য টাইমছ অফ ইণ্ডিয়াই কয়:\n"ড'ৰে কঠোৰ নোহোৱাকৈ বা চিঞৰ-বাখৰ নকৰাকৈয়ে এক দৃঢ় নাৰীবাদী মত দাঙি ধৰিছে। দুগৰাকী ভিন্ন মেৰুৰ নাৰীৰ অটুট হৈ পৰা বন্ধুত্ব আৰু তেওঁলোকক একেলগ কৰা পৰিস্থিতিবোৰে আপোনাৰ বুকুত খুন্দিয়াই থাকিব। শ্ৰেয়াস তালপাড়েই এই কথা প্ৰমাণ কৰে যে ইকবাল (তেওঁৰ পূৰ্বৱৰ্ত্তী চলচ্চিত্ৰ) এক দুৰ্ঘটনা নাছিল আৰু গুল পানাগেও তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ এক অন্যতম পতিয়নযোগ্য প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰে। কিন্তু আয়েশা টাকিয়াইহে আপোনাৰ দম বন্ধ কৰি দিয়ে। পতিৰ আগত নৃত্য কৰা আৰু পতিৰ আত্মীয়হঁতৰ আজ্ঞাধীন হৈ থাকিবলৈ হাঁহিমুখে স্বীকাৰ কৰি লোৱাৰপৰা নীৰৱ মুক্তিলৈকে তেওঁৰ যাত্ৰা নিশ্চিতভাৱে মোহনীয়। "\nআন এক সমালোচনাত দ্য টেলিগ্ৰাফে কয়:\n"সুদীপ টেটাৰ্জীৰ চিত্ৰগ্ৰহণ অত্যন্ত ভাল। তেওঁ সুন্দৰ কিন্তু সৰল দৃশ্য কিছুমান ৰচনা কৰে যি মনোযোগ লাভৰ বাবে হুলস্থূল নকৰে, কিন্তু গৰ্বহীনভাৱে ছবিখনৰ সামগ্ৰিক নক্সাত যোগ হৈ যায়। "\nবোলছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰণৰ বিষয়ে লিখোতে ৰেডিফ ডট কমে এইবুলি মোখনি মাৰে:\n"চিত্ৰনাট্যখন আপ্লুত কৰি ৰাখিব পৰা; সংলাপসমূহ মনোৰঞ্জক, বুদ্ধিদীপ্ত আৰু যথেষ্ট গভীৰ। চৰিত্ৰৰ অংকন শক্তিশালী আৰু চৰিত্ৰসমূহ উদগণিমূলক কিন্তু পৃষ্ঠপোষক নহয়। চিত্ৰনাট্য, কাহিনী আৰু চৰিত্ৰসমূহে ঘাইকৈ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে আৰু ছেটসমূহে, চকুতলগা হোৱা স্বত্বেও ছাঁ কৰি নিদি কাহিনীৰ লগত মিলি পৰিছে। "\nছবিখনৰ বাণিজ্যিক সফলতা লাভৰ সম্ভাৱনাৰ বিষয়ে লিখোতে তৰণ আদৰ্শই কয়, "ড'ৰ এক সুনিৰ্মিত বোলছবি যি ভাল গুণমানৰ বোলছবিৰ তৃষ্ণা থকা লোকক তৃপ্তি দিয়ে। পুৰস্কাৰ আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা, হয়, এয়া জিনিবলৈ ইয়াৰ শক্তি আছে। "\nহ'ম মিডিয়া[সম্পাদনা কৰক]\n২০০৬ চনৰ ২০ অক্টোবৰত চলচ্চিত্ৰখনৰ ডিভিডি মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ বিতৰক আছিল এৰ'ছ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আৰু ই ১৬:৯ এনামৰ্ফিক ৱাইডস্ক্ৰীণ, ডলবি ডিজিটেল ৫.১ ছাৰাউণ্ড, প্ৰগ্ৰেছিভ ২৪ এফপিএছ, ৱাইডস্ক্ৰীণ আৰু এনটিএছচি সজ্জাত উপলব্ধ আছিল। ১৪৭ মিনিট দৈৰ্ঘ্যৰ ডিভিডিখনত ইংৰাজী চাবটাইটলৰো ব্যৱস্থা আছিল।\nড'ৰৰ সংগীত চেলিম-চুলেইমানৰ আৰু গীতিকাৰ মীৰ আলি হুছেইন। ২০০৬ চনৰ ২৬ আগষ্টত পৰম্পৰাগত বিশেষ ৰাজস্থানী সুৰযুক্ত ছবিখনৰ সংগীতৰ এলবাম উন্মোচন কৰা হৈছিল।\nইয়াৰ বিষয়ে এক সমালোচনাত কোৱা হৈছিল যে, "এয়া কোনো সাধাৰণ এলবাম নহয় আৰু ই সাংগীতিক সুধী সমাজৰ প্ৰাধান্য লাভ কৰিব। শাস্ত্ৰীয় তথা ৰাজস্থানী লোক সংগীতৰ সংমিশ্ৰণত ই চেলিম-চুলেইমানৰ এক ভাল মানদণ্ডৰ এলবাম। কিন্তু অসুবিধাটো হ'ল যে এনে সংগীতে আটাইৰে শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়ক আনন্দ নিদিয়ে। " একেধৰণে আন এটা সমালোচনাত কোৱা হয় যে এলবামটোৱে "কেৱল শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অনুগামী আৰু ৰাজস্থানী লোক সংগীত উপভোগ কৰা লোকৰ বাবেহে কাৰ্যকৰী হ'ব। এই বিষয়ে কোনো সন্দেহ নাই যে ইয়াৰ প্ৰত্যেক অংশই ভাল গুনমানৰ, কিন্তু সামগ্ৰিকভাৱে ই কিছুসংখ্যক শ্ৰোতাকহে আহাৰ যোগাব। "\n1. "আল্লা হো আল্লা হো" চেলিম মাৰ্চেণ্ট ০৪:৫০\n2. "প্ৰেমৰ প্ৰকাশ" ত্ৰিলোগ গুৰ্টু ০৫:৪৪\n3. "ইমান কা অচৰ" সুনীধি চৌহান, শ্ৰেয়া ঘোষাল ০৪:১২\n4. "কেচৰিয়া বালম" কাৰ্চন চাগাথিয়া ০৬:০৫\n5. "পিয়া ঘৰ আয়া" প্ৰতীচি ০৫:৩৯\n6. "থীম" চেলিম মাৰ্চেণ্ট ০১:৪৮\n7. "য়ে হোচলা" শ্বফাকত অমানত আলী খান ০৪:৩৯\n8. "য়ে হোচলা" (বিষাদ) শ্বফাকত অমানত আলী খান ০১:৩৩\n↑ ড'ৰ (চলচ্চিত্ৰ)\n↑ Sen, Raja (29 November 2005). "Final scene of Iqbal still moves me". Rediff.com. http://in.rediff.com/movies/2005/nov/29nagesh.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4January 2008.\n↑ "Mathrubhumi, Medimix film awards announced". The Hindu. 19 March 2005. http://www.hindu.com/2005/03/19/stories/2005031912840300.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4January 2008.\n↑ 4.0 4.1 Sen, Raja (26 September 2006). "Why Nagesh picked Ayesha and Gul". Rediff.com. http://www.rediff.com/movies/2006/sep/26nagesh.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4January 2008.\n↑ "Foreign body in Bombay to Bangkok?". The Times of India.5December 2007. http://movies.indiatimes.com/articleshow/2596425.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ "Nagesh Kukunoor announces his next movie Dor". Indiafm.com.3March 2006. Archived from the original on 14 December 2007. http://web.archive.org/web/20071214072752/http://www.indiafm.com/news/2006/03/03/6775/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ Sen, Raja (27 September 2006). "The Dor-man and his secrets". Rediff.com. http://in.rediff.com/movies/2006/sep/27nagesh.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:4January 2008.\n↑ 8.0 8.1 "Nagesh Kukunoor's Dor releases this September". Bollyvista.com. 15 August 2006. http://www.bollyvista.com/article/a/32/6954। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ "The one thing in this industry is that you can never saya"yes" with finality - Nagesh Kukunoor". Indiafm.com. 20 September 2006. http://www.indiafm.com/features/2006/09/20/1595/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008. [সংযোগবিহীন উৎস]\n↑ Sen, Raja (21 September 2006). "I wasn't stalking Nagesh". Rediff.com. http://specials.rediff.com/movies/2006/sep/21sd2.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 April 2008.\n↑ 11.0 11.1 11.2 11.3 "Nagesh Kukunoor believes in realistic cinema". Apunkachoice.com. 18 September 2006. http://www.apunkachoice.com/happenings/20060918-0.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ 12.0 12.1 Jain, Priyanka (20 October 2006). "From Iqbal to Behrupia". Rediff.com. http://ia.rediff.com/movies/2006/sep/20shreyas.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ Us Salam, Ziya (22 September 2006). "Making movies his way". The Hindu. http://www.hinduonnet.com/thehindu/fr/2006/09/22/stories/2006092201140100.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008. [সংযোগবিহীন উৎস]\n↑ Kumar, Nikhil (20 September 2006). "Ayesha Takia findsabrother in Nagesh Kukunoor". apunkachoice.com. http://www.apunkachoice.com/scoop/bollywood/20060920-3.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 28 February 2013.\n↑ Making of Dor, 2006, Sahara One Motion Pictures\n↑ "It's great when legends appreciate your performance". The Times of India. 15 October 2006. http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/2172632.cms। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ "Music of Dor will break rules: Kukunoor". Hindustan Times. 27 August 2006. http://202.54.157.195/news/181_1779618,001100050001.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:5March 2008.\n↑ "International Business Overview Standard". http://www.ibosnetwork.com/asp/filmbodetails.asp?id=Dor। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ Pradhan, Bharathi (8 October 2006). "Kukunoor's minority report". The Telegraph (Kolkata). http://www.telegraphindia.com/1061008/asp/look/story_6837562.asp। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ Kazmi, Nikhat (22 September 2006). "Dor: Hindi movie review". The Times of India. http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/2019038.cms। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ Mitra, Mandira (29 September 2006). "Striking visual design". The Telegraph. http://www.telegraphindia.com/1060929/asp/etc/story_6796431.asp। আহৰণ কৰা হৈছে:5March 2008.\n↑ Diniz, Merill (22 September 2006). "Dor isamust-watch". Rediff.com. http://in.rediff.com/movies/2006/sep/22dor.htm। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ Adarsh, Tarun (22 September 2006). "Dor: Movie Review". Indiafm.com. http://www.indiafm.com/movies/review/12935/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে:2March 2008.\n↑ "Audio Review : Dor - Will be preferred by musical elites". Musicindiaonline.com. Archived from the original on 17 October 2007. http://web.archive.org/web/20071017214604/http://www.musicindiaonline.com/ar/i/movie_name/8600/0/। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\n↑ Tuteja, Joginder (4 September 2005). "Dor: Music Review by Joginder Tuteja". Indiafm.com. http://www.indiafm.com/movies/musicreview/12935/index.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 1 March 2008.\nড'ৰ সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ড%27ৰ_(চলচ্চিত্ৰ)&oldid=235023"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ জুন, ২০২০ তাৰিখে ০০:১৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মেৰা নাম জ'কাৰ -দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য – ফটাঢোল\n‘তই এটা ভাল ক’মেডী মানুহ আছে ৰে’ – ঘৰৰ ওচৰৰ গেলামালৰ দোকানী বিহাৰী মহাবীৰে এদিন মোক সৰু থাকোতে কৈছিল। এই ক’মেডী শব্দটো প্ৰথম শুনিছিলো তেওঁৰ মুখত। শব্দটোৰ অৰ্থ মই সেই সময়ত বুজা নাছিলো।মই আচলতে কি, কেনেকুৱা – ভাবিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো,যিটোৰ কাৰণে মহাবীৰে মোক ক’ব লগা হৈছিল মই হেনো ক’মেডী মানুহ’!\nমোৰ চকু দুটা দেখিলেই হেনো মই যে ‘এটা ক’মেডী মানুহ আছো’ সেইটো ধৰিব পাৰি। মোৰ হাঁহিটো বেয়া। হাঁহিলে মোক বেয়া দেখি। বেয়া দেখি বুলি নকওঁ, একেবাৰে অদ্ভূত দেখি। জোৰেৰে হাঁহিলে ‘খেক খেক’ ধৰণৰ শব্দ বাহিৰ হয় মুখেৰে।\n‘বান্দৰেহে তেনেকৈ হাঁহে। তই বান্দৰ নেকি?’ -শেষৰ বেঞ্চত বহি লগৰ অতনুৱে নিজৰ চকুটো বৰ্মন ছাৰৰ কেৰা চকুটোৰ দৰে কৰি অংগী-ভংগী দেখুৱাওতেই মই খেকখেকাই হঁহা শুনি বৰ্মন ছাৰে মোলৈ চাই চিঞৰি উঠিছিল।\nমই থিয় হৈছিলো মুখ জপায়। হাইস্কুলত নাম লগোৱাৰ কিছুদিনৰ পাছৰ কথা এয়া।\n‘তেনেকৈ নাহাঁহিবি। বেয়া শুনি’ – ক্লাছৰ মাজত হাঁহি মৰা বাবে খং কৰা নাছিল, ছাৰে যেন আচলতে মোৰ হাঁহিৰ শব্দ শুনিহে বিৰক্ত হৈছিল। মানুহৰ হাঁহিত বান্দৰৰ ‘খেক খেকনি’ শুনি তেওঁ চাগে অবাক হৈছিল।\nলগৰবোৰে সিদিনাৰ পৰা মোক মাতিছিল ‘বান্দৰ’। মই হাঁহিবলৈ বন্ধ কৰি দিছিলোঁ। হাঁহিলেও শব্দ নকৰিবলৈ প্ৰাণেপনে চেষ্টা কৰিছিলো।\n‘ঐ ভদ্ৰ, এবাৰ হাঁহি দে না’ – লগৰবোৰে কুটুৰিছিল। মই মুখ বন্ধ কৰি ৰাখিছিলো।\n‘লেজাৰত আচাৰ পেকেট খুৱাম দে’ – সিহঁতে জোৰ কৰিছিল।\nমই হাঁহিছিলো ডাঙৰকৈ – খেক্ খেক্ খেক্। সিহঁতে ৰস পাইছিল। চিঞৰিছিল -‘ই একদম বান্দৰ!’ দুপৰীয়া দহপইচাৰ দুইপেকেট আচাৰ মোৰ হাতত পৰিছিল। দুবাৰ খেকখেকাই মই আচাৰৰ পেকেট পাইছিলো।আনন্দই নধৰা মন হৈছিল।\nবেঞ্চত বহোঁতে, পথাৰত চুচৰি-বাগৰি ফুৰোতে হাফপেন্টটোৰ পিছৰ ফালে ফিচিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মাক কৈছিলো। মায়ে কৈছিল, কেইদিনমান পাছত হাতলৈ সৰহকৈ টকা আহিলে নতুন এটা কিনি দিব। মই সেই ফিচিকিবলৈ ধৰা পেন্টটোকেই পিন্ধি গৈছিলো। এদিন হাউলি যাওতে এজনে মোৰ পেন্টটোৰ পিছফালটো দেখিলে। হাঁহিত থাকিব নোৱৰা হ’ল সি। শ্ৰেণীৰ বাকীবোৰক মাতিলে-‘ঐ ইয়াৰ দেখোন ৰঙা নহয়! বান্দৰৰ ৰঙাহে হয়’। সকলোৱে ফূৰ্তি পাইছিল।\n‘চাও ভদ্ৰ, অলপ দেখুৱাই দেচোন আকৌ পেন্টটোৰ পিছফালটো’ – এজনে কৈছিল।\nসিহঁতে বলিয়াৰ দৰে হাঁহিছিল।\nসেইদিনা ঘৰলৈ গৈ ঘৰ মচিবলৈ মায়ে ব্যৱহাৰ কৰা ৰঙা সূতাৰ পুৰণি মেখেলাৰ এফালৰ পৰা মই অলপ কাপোৰ ফালি আনিছিলো। পাছদিনা পেন্টৰ তলতে সেই ৰঙা মেখেলাৰ সৰু টুকুৰাটো চিলাই কৰি আনিছিলো।\n‘আজি তহঁতক বেলেগ কিবা দেখুৱাম, চাবি?’ – লগৰবোৰ উৎসুক হৈছিল চাবলৈ।\nমই পিছমূৰ কৰি হাউলি দিছিলো। পেন্টৰ ফিচিকা অংশেৰে ভিতৰৰ ৰঙা কাপোৰখন অস্পষ্টকৈ ওলাইছিল। আটাইবোৰে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহিছিল। আকৌ দেখুৱাইছিলো। বিনিময়ত আটায়ে মোক মিলি দুপৰীয়া মাধেৰ দোকানত চাহ আৰু গজা খুৱাইছিল।\n‘ইয়াক আজি সঁচাকৈ ‘মলুৱা’ লাগিছিল’ – লগৰ এজনে কৈছিল। সিদিনাৰ পৰা মোৰ নাম ‘মলুৱা বান্দৰ’ হ’ল।\nমায়ে দিনৰ দিনটো আনৰ ঘৰত কাম কৰি যি দুপইচা পায়, তাৰে অলপেৰে মোক সদায় আবেলি মহাবীৰৰ দোকানলৈ চাউল-ডালি আনিবলৈ পঠিয়ায়। হাতত দিয়া পইচাৰে আটাইবোৰ বস্তু কিনিব নোৱাৰি।\n‘আৰু এমুঠি চাউল দে না, দে না’ – মই মহাবীৰক কওঁ।\n‘গুচ্ছা না দিলাবি এতিয়া, ফুট কৈছো নহয়’ – তাৰ খং উঠে।\nমই আকৌ কওঁ। সি মোক ঠেলি দিয়ে। মই বান্দৰটোৰ দৰে জপিয়াওঁ।\nদোকানত ৰৈ থকা মানুহবোৰেও মোক দেখি হাঁহে। মহাবীৰক ডালি এমুঠিও মোক দি দিবলৈ কোনোবা এজনে কয় -‘ঐ, তই আৰু এবাৰ বান্দৰ নাচ দে, তোৰ ডালি এশ গ্ৰামৰ পইচা মই দিম’। মই নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰো। সকলোৱে ৰস পায়। হাঁহি ৰখাব নোৱৰা হয়। সেই হাঁহিৰ বিনিময়ত মই এশ গ্ৰাম ডালি পাওঁ। মই ফূৰ্ত্তিৰে ঘৰলৈ আহো ঘৰত অহাৰ পাছত দুচকুৰে ধাৰাসাৰ পানী নিগৰে। বান্দৰ নাচ দিয়া ভৰি-হাত দুখন কঁপে দুখত।\nৰাতিপুৱাৰ চাহকাপ মই চাৰিআলিৰ ওচৰৰে দোকানখনত খাওঁ। পুৱা তাত উজনিমুৱা নাইট চুপাৰবোৰ ৰয়। যাত্ৰীবোৰে চাহ খায়। দোকানৰ সন্মুখৰে টেবুল এখনত বহি মই গাজা কওঁ। গাজাৰ লগত অংগী-ভংগী কৰি দেখুৱাওঁ। দুই-এজন মানুহ গোট খায়। হাঁহে। ফূৰ্তি পায়। দোকানত গ্ৰাহকৰ ভিৰ হয় অলপ। মালিক পৰশুৰামে সেয়ে মোক বৰ ভাল পায়। এগিলাচ চাহ ফ্ৰীতে খাবলৈ দিয়ে। কেতিয়াবা পৰঠা এখন। আহিবৰ সময়ত প্লাষ্টিকৰ ঠোঙা এটাত মাৰ কাৰণে ৰঙাচাহ একাপো বান্ধি দিয়ে। মায়ে সেই কাপ চাহলৈ পুৱাৰে পৰা অপেক্ষা কৰি থাকে। মোৰ গাজা শুনিয়েই এদিন এজন লোকে মোৰ ওচৰলৈ আহি সুধিছিল-‘নাটক কৰিবি? দোকানৰ আগত গাজা কৈ, বান্দৰ নাচ দি কি লাভ?’\nগম পাইছিলো, তেওঁ ৰসেশ্বৰ কলিতা। কৌতুক অভিনেতা। নাটক কৰে। থিয়েটাৰতো আছিল। আমিও দুবাৰমান তেওঁৰ অভিনয় চাইছিলো। বাগৰি বাগৰি হাঁহিছিলো। মই মান্তি হৈছিলো নাটক কৰিবলৈ।\n‘নাটক কৰোতে দৰ্শকৰ লগত সংযোগ ৰাখিব লাগিব। গাজা কোৱাৰ দৰে নহয়। আমাৰ নাটক দেখুৱাবলৈ লৈ যাম তোক। দুদিনমান ওচৰৰপৰা চাই শিকিবি, বুজিবি’।\nমই তেওঁৰ লগত গৈছিলো টাউনলৈ। তেওঁৰ অভিনয় দেখি মানুহে গিৰ্জনি মাৰি হাঁহিছিল। তেওঁৰ কথা কোৱাৰ ভংগী দেখিলেই হাঁহি ওলাইছিল মানুহৰ। ফূৰ্তিবাজ মানুহ ৰসেশ্বৰ কলিতা।\nমোক সুধিছিল-‘বুজিছ নে কেনেকৈ অভিনয় কৰে? বান্দৰ নাচ দি তৰল কৌতুক কৰি দেখুৱালে মানুহে দুদিনতে আমনি পাব…মনৰ পৰা আহিব লাগিব কৌতুক আৰু ব্যংগ’।ৰসেশ্বৰ কলিতাৰ কথাবোৰ মনোযোগেৰে শুনিছিলো। এদিন তেওঁৰ উপদেশবোৰ শিৰত লৈ মঞ্চত উঠিছিলো। সংলাপ মাতিছিলো। শিকাই দিয়ামতে কথাবোৰ কৈ গৈছিলো। মঞ্চত থাকোতেই বাহিৰৰ আন্ধাৰ দেখি অনুমান কৰি লৈছিলো, ৰাতি বহুত হ’ল। মাৰ কথা মনলৈ আহিছিল। মই নোযোৱালৈ মা বিচনাত পৰি ৰৈ থাকিব। চৌকাত জুই নজ্বলে মই গৈ নোপোৱালৈকে। অশান্তি পাইছিলো মই। বুকুখন গধুৰ হৈ পৰিছিল। ৰসেশ্বৰ কলিতাৰ কথাষাৰ মনলৈ আহিছিল – অভিনয় আহিব লাগিব মনৰ পৰা। সংলাপ ক’ব লাগিব হৃদয়েৰে অনুভৱ কৰি। গধুৰ বুকুখনে ধেমেলীয়া সংলাপবোৰৰ লগত যুঁজ-বাগৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মোৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা সংলাপবোৰ বিক্ষিপ্ত হৈছিল। দৰ্শকে কিৰিলি পাৰিছিল।\n‘ধেইত, তই নোৱাৰিবি ও..তই মোৰ কথাবোৰ নুশুনিলি। তেনেকৈ ক’ব লাগে কাৰণে মুখস্থ মতা দি মাতি গৈছিলি যেন তই, মনৰ পৰা…’- ৰসেশ্বৰ কলিতাই মোৰ ওচৰলৈ আহি কৈছিল।\n‘মই নোৱাৰিম। মোৰ ঠাইত আপুনি থকা হ’লে আপুনিও নোৱাৰিলেহেঁতেন। ঘৰত বেমাৰী মা বিচনাত। এসাঁজ খাবলৈ চিন্তা আমাৰ। মই অহালৈ আশাৰে বাট চাই থাকে, অথচ মই একোৱেই দিব নোৱাৰো।পাৰিব? পাৰিব আপুনি এনে অৱস্থাত অন্তৰৰ পৰা অভিনয় কৰিব?’\nসেই ৰাতি মোক ৰসেশ্বৰ কলিতাই তেওঁৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল।\nবাৰান্দাতে মোক বহিবলৈ দিলে। প্ৰায় কুৰিবছৰীয়া ছোৱালী এগৰাকীয়ে বাৰান্দাতে বহি ফলি এখনত কিবা আঁক-বাঁক কৰি আছিল। মোলৈ চাই অদ্ভূত ধৰণেৰে হাঁহিলে। মই আচৰিত হ’লো অলপ। ৰসেশ্বৰ কলিতাই ভিতৰৰ পৰা গিলাচ এটাত ৰঙাচাহ আনি মোক খাবলৈ দিলে। ছোৱালীজনীয়ে তেতিয়া তাইক খাবলৈ নিদিয়াৰ কাৰণে উচুপিবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে সেই উচুপনি কান্দোনত ৰূপান্তৰ হ’ল। ৰসেশ্বৰ কলিতাই তাইক ধমক দিলে-‘বাচ্চা ছোৱালীৰ দৰে নকৰিবি। ভিতৰলৈ যা। মাৰাই শুনিলে বেমাৰ বাঢ়িব’।\nতাই চকু দুটা মচি ভিতৰলৈ লৰি গ’ল।\n‘ভালেই আছিল তাই। কি জানো হ’ল দুবছৰমান আগৰে পৰা। মাথাটো একেবাৰে কিবা হৈ গ’ল তাইৰ। মেন্টেল হ’স্পিটালখনলৈ নি ৰাখিবলৈ মনত বেজাৰ। মাকজনীৰ আকৌ ভাল নোহোৱা বেমাৰ গাত। ৰৈ আছো । ভগৱানে জীউটো ৰখালৈকে ময়ো যিমান পাৰো ভালকৈ ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰি যাম’।\nমই মূক হৈ ৰৈ থাকিলো বহুপৰ। বুকুখনে হাঁহাকাৰ কৰি উঠিল।\nঘৰৰ ওচৰৰ পৰিমল গাঁওবুঢ়াৰ চোতালত সৰু থাকোতে চিনেমা এখন চোৱা মনত আছে। ‘মেৰা নাম জ’কাৰ’। অভিনেতাজনৰ নাম ৰাজ কাপুৰ বুলি কোনোবাই কৈছিল। তেওঁ আছিল চাৰ্কাছত কাম কৰা এজন জ’কাৰ। জ’কাৰে মানুহক হহুৱায়। মানুহে জ’কাৰক দেখিলেই হাঁহে কিন্তু জ’কাৰৰ দুচকুৰ চকুপানী নেদেখে।\nৰসেশ্বৰ কলিতাকো মোৰ সেই চিনেমাৰ জ’কাৰজন যেনেই লাগিল। স্কুলত এপেকেট আচাৰৰ কাৰণে বান্দৰ নাচ দিয়া সেই কণমানি শিশু মইটোও কেতিয়া যে তেনে এক জ’কাৰ হৈ গ’ল আপোনা-আপুনি গমেই নাপালো।ভাবি ভাবি মই নি:শব্দে হাঁহিলো,চকুদুটা তেতিয়াও সিক্ত!\n« জীৱনদায়িনী ঔষধ – অলকেশ ভাগৱতী\nহাঁহি – গীতিকা শইকীয়া »\nবৰ ভাল লাগিল। অন্তৰৰ দুখবোৰ আনক হঁহুৱাইয়ে পাতলাব বিচাৰে—- —\nমন চুই যোৱা কথাবোৰ….\nঅন্তৰ চুই যোৱাকৈ লিখিলে। বৰ ভাল লাগিল।\nতোমাৰ কলমত মিডাচ টাচ এটা আছে, যি লিখা, অন্তৰ চুই যায়। গৌৰৱান্বিত দিগন্ত\nনিৰ্মম জীৱনৰ কথাৰ সোঁৱৰণী সুন্দৰ প্ৰকাশ\nসচাই মন চুই গল


Explained- কিয় গ্ৰহাণু এপোপিছে অন্ততঃ ১০০ বছৰলৈ আঘাত হানিব নোৱাৰে পৃথিৱীত?|know-all-about-asteroid-apophis-earth-nasa– News18 assam\nExplained- কিয় গ্ৰহাণু এপোপিছে অন্ততঃ ১০০ বছৰলৈ আঘাত হানিব নোৱাৰে পৃথিৱীত?\nবিশৃংখলা আৰু অন্ধকাৰৰ প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ ঈশ্বৰৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা গ্ৰহাণু এপোপিছক ২০০৪ চনত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল ৷ যাৰ পিছতেই নাছাই কৈছিল যে ই হৈছে পৃথিৱীৰ বাবে আটাইতকৈ ডাঙৰ ভাবুকি সৃষ্টি কৰা গ্ৰহাণুবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম ।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মহাকাশ সংস্থা নাছাই গ্ৰহাণু এপোপিছ সন্দৰ্ভত বিগত কেইটামান দিন ধৰি চলি অহা সকলো ভ্ৰান্ত ধাৰণা স্পষ্ট কৰিলে ৷ মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাটোৰ মতে, পৰৱৰ্তী ১০০ বছৰৰ বাবে পৃথিৱীৰ কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰে গ্ৰহাণু এপোপিছে ৷\nএপোপিছে ৩৪০ মিটাৰ জোখ কৰে– বৰ্তমান চুৱেজ খাল অৱৰুদ্ধ কৰা বিশাল জাহাজৰ আকাৰৰ সৈতে তুলনীয়। (সেই জাহাজ, এভাৰ গিভেনৰ, দৈৰ্ঘ্য ৪০০ মিটাৰ, প্ৰস্থ ২০০ মিটাৰ )\nনাছাই এপোপিছ সম্পৰ্কত কি কৈছিল-\n২০২৯ আৰু ২০৩৬ চনত এপোপিছে পৃথিৱীৰ কাষ চাপিব বুলি ভৱিষ্যতবাণী কৰা হৈছিল, যদিও পিছত নাছাই এই ঘটনাবোৰ নাকচ কৰিছিল । অৱশ্যে ২০৬৮ চনত সাম্ভাব্য খুন্দাৰ বিষয়ে এতিয়াও আশংকা কৰা হৈছে ।\nএইবোৰৰ মাজতে চলিত বৰ্ষত গ্ৰহাণুটোৱে ৫ মাৰ্চত পৃথিৱীৰ কাষলৈ উৰিছিল, যি আমাৰ গ্ৰহৰ ১৭ নিযুত কিলোমিটাৰৰ ভিতৰলৈ আহিছিল । এই পদ্ধতিৰ সময়ত, বিজ্ঞানীসকলে সূৰ্যৰ চাৰিওফালে গ্ৰহাণুৰ কক্ষপথ বিতংভাৱে অধ্যয়ন কৰিবলৈ ৰাডাৰ পৰ্যবেক্ষণ ব্যৱহাৰ কৰিছিল ।\nএপোপিছৰ গতি অনুসৰণ কৰিবলৈ, মহাকাশবিদসকলে কেলিফৰ্ণিয়াৰ বাৰ্ষ্ট'ৰ ওচৰৰ ডিপ স্পেচ নেটৱৰ্কৰ গোল্ডষ্টন ডিপ স্পেচ কমিউনিকেচন কমপ্লেক্সত ৭০ মিটাৰ ৰেডিঅ' এণ্টেনাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে পশ্চিম ভাৰ্জিনিয়াত ১০০ মিটাৰ গ্ৰীণ বেংক দূৰবীক্ষণৰো ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিয়ে এপোপিছৰ ইমেজিং দেখুৱাইছিল । প্ৰাপ্ত সংকেতৰ শক্তি দুগুণ কৰাৰ "বিষ্টেটিক" পৰীক্ষাত দুয়োটা প্ৰণালী একেলগে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল ।\nএই ফলাফলবোৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিয়েই তেওঁলোকে ২০৬৮ চনত আৰু ইয়াৰ বহু পিছলৈ এপোপিছৰ পৰা পৃথিৱীক যিকোনো প্ৰভাৱৰ বিপদাশংকাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।\nনাছাৰ চেণ্টাৰ ফৰ নিয়ৰ-আৰ্থ অবজেক্ট ষ্টাডিজ (CNEOS)এ শুকুৰবাৰে এক বিবৃতিত কয়, "২০৬৮ চনৰ প্ৰভাৱ আৰু সম্ভাৱনাৰ ক্ষেত্ৰত নাই, আমাৰ গণনাই অতি কমেও পৰৱৰ্তী ১০০ বছৰলৈ কোনো প্ৰভাৱৰ বিপদাশংকা প্ৰদৰ্শন নকৰে।"\n"শেহতীয়া অপ্টিকেল পৰ্যবেক্ষণ আৰু অতিৰিক্ত ৰাডাৰ পৰ্যবেক্ষণৰ সমৰ্থনত, ২০২৯ লৈ প্ৰক্ষেপ কৰিলে এপোপিছৰ কক্ষপথত অনিশ্চয়তা শ শ কিলোমিটাৰৰ পৰা মাত্ৰ এমুঠি কিলোমিটাৰলৈহে হ্ৰাস পাইছে । ২০২৯ চনত ইয়াৰ স্থিতিৰ এই উন্নত জ্ঞানে ইয়াৰ ভৱিষ্যতৰ গতিক অধিক নিশ্চিয়তা প্ৰদান কৰে, সেয়েহে আমি এতিয়া এপোপিছক বিপদাশংকাৰ তালিকাৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিব পাৰো ।"\n"বিপদাশংকাযুক্ত তালিকা" হৈছে CNEOSৰ দ্বাৰা ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা চেণ্ট্ৰি ইমপেকণ্ট ৰিক্স টেবুল, য'ত পৃথিৱীৰ ওচৰৰ কক্ষপথত থকা সকলো গ্ৰহাণু অন্তৰ্ভূক্ত হৈ থাকে।\nকোৱা হৈছে যে এই ডাঙৰ গ্ৰহাণুটোৱে ২০২৯ চনত পুনৰ পৃথিৱীৰ ওচৰলৈ আহিব, যেতিয়া ই পৃথিৱী আৰু চন্দ্ৰৰ মাজৰ মাত্ৰ এক দশমাংশ দূৰত্বত অৰ্থাৎ ৩২,০০০ কিলোমিটাৰৰ ওচৰলৈ আহিব বুলি আশা কৰা হৈছে ৷\nসেই বছৰতে বীনোকানোলাৰ বা দূৰবীক্ষণৰ ব্যৱহাৰ নোহোৱাকৈয়ে এছিয়া, আফ্ৰিকা আৰু ইউৰোপৰ কিছু অংশত ষ্টাৰ গেজাৰসকলৰ বাবে গ্ৰহাণুটো দৃশ্যমান হ'ব।\nগ্ৰহাণুবোৰ কি ?\nগ্ৰহাণুবোৰ হৈছে এনে বস্তু যিয়ে সূৰ্যক প্ৰদক্ষিণ কৰে আৰু যি গ্ৰহৰ তুলনাত বহুতেই সৰু । যাৰ বাবে ইয়াক সৰু গ্ৰহ বুলিও কোৱা হয় । নাছাৰ মতে ৯,৯৪,৩৮৩ জ্ঞাত গ্ৰহাণুৰ গণনা কৰা হৈছে ৷\nগ্ৰহাণুবোৰক তিনিটা শ্ৰেণীত বিভক্ত কৰা হৈছে। প্ৰথমে, মঙল আৰু বৃহস্পতিৰ মাজৰ মুখ্য গ্ৰহাণু বেল্টত পোৱা যায় ৷ এইবোৰ ১.১-১.৯ নিযুত গ্ৰহাণুৰ মাজত ক’ৰবাত আছে বুলি অনুমান কৰা হৈছে।\nদ্বিতীয় গোটটো হৈছে ট্ৰোজানৰ, যিবোৰ গ্ৰহাণুৱে এটা ডাঙৰ গ্ৰহৰ সৈতে এটা কক্ষপথ ভাগ বতৰা কৰে । নাছাই বৃহস্পতি, নেপচুন আৰু মঙলৰ উপস্থিতিৰ প্ৰতিবেদন দিছিল । ২০১১ত, তেওঁলোকে এক পৃথিৱী ট্ৰোজানৰো প্ৰতিবেদন দিছিল ।\nতৃতীয় গোটটো হৈছে নিকট-পৃথিৱী গ্ৰহাণু (Near Earth Asteroids), যাৰ কক্ষপথ আছে যি পৃথিৱীৰ ওচৰেৰে পাৰ হয় । যিসকলে পৃথিৱীৰ কক্ষপথ অতিক্ৰম কৰে তেওঁলোকক পৃথিৱী-ক্ৰছাৰ বুলি কোৱা হয়। ১০ হাজাৰতকৈও অধিক গ্ৰহাণু এনে বুলি জনা যায়, যাৰ ভিতৰত ১,৪০০ তকৈও অধিকক সম্ভৱ বিপদজনক গ্ৰহাণু (PHAs) হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়।\nএপোপিছকো এই PHAs অৰ্থাৎ বিপদজনক গ্ৰহাণু হিচাপে শ্ৰেণীৱদ্ধ কৰা হৈছে।


সুখবৰ! RBI–এ NEFT আৰু RTGSৰ মূল্য উঠাই ল’লে, আপোনাৰ ওপৰত কি পৰিব প্ৰভাৱ?|rbi-removes-charges-on-real-time-gross-settlement-rtgs-national-electronic-funds-transfer-neft-payments– News18 Assam\nসুখবৰ! RBI–এ NEFT আৰু RTGSৰ মূল্য উঠাই ল’লে, আপোনাৰ ওপৰত কি পৰিব প্ৰভাৱ?\nUpdated:June 7, 2019, 4:52 PM IST\nকম টকা খৰছ কৰি এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰিব পাৰিব আপুনি।\nLast Updated: June 7, 2019, 4:52 PM IST\nৰিজাৰ্ভ বেংক অব ইণ্ডিয়াই সাধাৰণ ৰাইজৰ কাৰণে বৃহস্পতিবাৰে এক ডাঙৰ ঘোষণা কৰে। RBI–এ NEFT আৰু RTGSৰ ক্ষেত্ৰত বেংকৰ লগতে RBIৰ তৰফৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা চাৰ্জ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই দিছে। ইয়াৰ অৰ্থ স্পষ্ট যে গ্ৰাহকে এতিয়া কেৱল বেংকৰ তৰফৰ গ্ৰহণ কৰা চাৰ্জ দিলেই কাম হ’ব। এনেকুৱাত RTGS আৰু NEFT সস্তা হৈ পৰিব। RBI–এ এসপ্তাহৰ ভিতৰত ইয়াৰ কাৰণে চাৰ্কুলাৰ জাৰি কৰিব। উল্লেখ্য যে, RTGS (Real-time gross settlement) লক্ষ লক্ষ টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰাৰ এক উত্তম উপায়। নামে ইংগিত দিয়াৰ ধৰণেই কাম কৰে এই ব্যৱস্থাই অৰ্থাৎ বিজনেচ আৱাৰ্চত হ’লে মাত্ৰ কেইটামান ছেকেণ্ডৰ ভিতৰতে টকা ট্ৰান্সফাৰ হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে NEFT (national electronic funds transfer) ত এটা নিৰ্দিষ্ট সময়তহে টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰিব পাৰি।\nRBIৰ ডাঙৰ সিদ্ধান্ত\nৰিজাৰ্ভ বেংকে বেংক ট্ৰানজেকচন চাৰ্জ আঁতৰাই দিছে। ডাঙৰ ট্ৰানজেকচনৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ হ’বলগীয়া ৰিয়েল টাইম গ্ৰচ চেটেলমেণ্ট ছিষ্টেম অৰ্থাৎ RTGS আৰু NEFTৰ চাৰ্জ উঠাই লৈছে।\nইয়াৰ লগে লগে সংশ্লিষ্ট বেংকেও গ্ৰাহকৰ পৰা চাৰ্জ কমকৈ লোৱাৰ ব্যৱস্থা আৰম্ভ কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। শীৰ্ষ বেংকে এই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে ডিজিটেল পেমেণ্ট ব্যৱস্থাক উৎসাহ দিবলৈ। RBI–এ কৈছে যে বেংকসমূহেও গ্ৰাহকক লাভান্বিত কৰিবলৈ এইসমূহ ট্ৰানজেকচনৰ চাৰ্জ উঠাই ল’ব লাগে। বেংকক এই সন্দৰ্ভত নিৰ্দেশ এসপ্তাহৰ ভিতৰত প্ৰদান কৰা হ’ব।\nউল্লেখযোগ্য যে নিমিষতে টকা ট্ৰান্সফাৰ কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা RTGSৰ সুবিধা গ্ৰাহকে গ্ৰহণ কৰোতে মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে টকা দ্বিতীয় একাউণ্টলৈ ট্ৰান্সফাৰ হয়। দ্বিতীয় আৰু চতুৰ্থ শণিবাৰে বেংক বন্ধ থকাৰ বাবে এই সুবিধাও উপলব্ধ নহয়। সেইদৰে ৰবিবাৰ আৰু যেতিয়া যেতিয়া বেংকৰ হলিডে’ থাকে তেতিয়া এই সুবিধাও বন্ধ থাকে।\nএই সুবিধাৰে প্ৰধানকৈ ২লাখ টকা বা তাতোকৈ অধিক ধনৰাশি ট্ৰান্সফাৰ কৰিব পাৰি। অৱশ্যে ইয়াৰ কাৰণে সময় ধৰা বন্ধা থাকে। আৰটিজিএছৰ তত্বাৱধান কৰা আৰবিআইয়ে শেহতীয়াকৈ আৰটিজিএছ ট্ৰান্সফাৰৰ টাইমিং ডেৰ ঘণ্টালৈ বিস্তাৰ কৰিছে।\nযোৱা মাহত আৰবিআইয়ে আবেলি চাৰে চাৰি বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৬বজালৈ কাষ্টমাৰ ট্ৰানজেকচনৰ সময় কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১জুনৰ পৰা নতুন সময় বলৱৎ হৈছে।\nনেচনেল ইলেকট্ৰ’নিক ফাণ্ড ট্ৰান্সফাৰ হৈছে দেশৰ বেংকৰ জৰিয়তে ফাণ্ড ট্ৰান্সফাৰ কৰা অৰ্থাৎ এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ পঠিওৱাৰ মাধ্যম। এই ব্যৱস্থাৰ জৰিয়তে সাধাৰণ গ্ৰাহক বা কোম্পানীয়ে যিকোনো ব্ৰাঞ্চলৈ অথবা দ্বিতীয় এখন চহৰৰ বেংকৰ শাখা অথবা ব্যক্তি বা সংগঠন বা কোম্পানীলৈ প্ৰেৰণ কৰিব পাৰে। বৰ্তমান প্ৰতিটো বেংকেই এনইএফটি পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰে। এই ব্যৱস্থাৰে টকা পঠিয়াবলৈ গ্ৰাহকে প্ৰতিটো তথ্য প্ৰদান কৰিব লাগে।\nসোমবাৰৰ পৰা শুকুৰবাৰলৈ পুৱা ৮বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৭বজাৰ ভিতৰত এই ব্যৱস্থাৰে টকা পঠিয়াব পাৰি। শণিবাৰে আঠ বজাৰ পৰা দুপৰীয়া ১বজালৈ এনইএফটি কৰিব পাৰে। বৰ্তমান NEFT যথেষ্ট প্ৰচলিত ব্যৱস্থা।


Fegan in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Fegan ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nFegan की जानकारी\nFegan ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Fegan Benefits & Uses in Assamese- Fegan ar laabh aaru byavaharsamuh\nFegan ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Fegan Dosage & How to Take in Assamese - Fegan ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFegan ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Fegan Side Effects in Assamese- Fegan ar parshwakriyasamuh\nFegan সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Fegan Related Warnings in Assamese- Fegan xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Feganৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Fegan with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Fegan ar gurutor kriya-pratikriya\nFegan মতভেদসমূহ- Fegan Contraindications in Assamese- Fegan nishedhsamuh\nFegan ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Fegan in Assamese- Fegan ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fegan ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Fegan Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Fegan kriya-pratikriya\nFegan ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Fegan Benefits & Uses in Assamese - Fegan ar laabh aaru byavaharsamuh\nFegan তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFegan ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Fegan Dosage & How to Take in Assamese - Fegan ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFegan-ৰ উপাদানসমূহ - Fegan Active Ingredients in Assamese - Fegan-ar upadaansamuh\nFegan ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Fegan Side Effects in Assamese - Fegan ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Fegan ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFegan সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Fegan Related Warnings in Assamese - Fegan xonkranta xatarkatabanisamuh\nFegan-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFeganএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nFegan-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFegan ৰ বহু কম স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থকা দেখা যায়।\nবৃক্কত Fegan কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্কত Feganৰ প্ৰভাৱ সুতীব্ৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত নহয়।\nযকৃতত Fegan কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFeganৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত কলিজাৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Fegan ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFegan গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত হৃদয় ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Feganৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Fegan with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Fegan ar gurutor kriya-pratikriya\nFegan তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFegan মতভেদসমূহ - Fegan Contraindications in Assamese - Fegan nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Fegan লোৱা অনুচিত যাতে -\nFegan ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Fegan in Assamese - Fegan ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Fegan-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Feganয়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি আৰামত মেচিনেৰী চলাব পাৰে বা বাহন চলাব পাৰে, যিহেতু Fegan লোৱাৰ পিছত ই আপোনাৰ টোপনি ভাৱ নানে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Fegan লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Feganৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fegan ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Fegan Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Fegan kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Feganৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Feganৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ কোনো তথ্য নাই, এইবিষয়ত গৱেষণাৰ অভাৱৰ হেতু।\nমদ আৰু Feganৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nFeganৰ সৈতে মদ্যপান কৰাটোৱে আপোনাৰ দেহত হানিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nFegan ৰ অনুকল্প - Substitutes for Fegan in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Fegan লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Fegan ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Fegan সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Fegan ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Fegan সেৱন কৰে?


কি আছিল ঋষি কাপুৰৰ সেই অকপট চিন্তা যিটো তেওঁ টুইটাৰতো ব্যক্ত কৰিছিল?\nগুৱাহাটী , April 30, 2020 3:29 pm\nসদ্য প্ৰয়াত বলীউদৰ প্ৰসিদ্ধ অভিনেতা ঋষি কাপুৰে তেওঁৰ মনলৈ অহা যিকোনো চিন্তা অকপটে টুইট কৰি ব্যক্ত কৰিছিল।\nবিগত কিছুদিন ধৰি তেওঁ কৰ’না সন্দৰ্ভত প্ৰায়ে টুইট কৰিছিল আৰু স্পষ্টভাৱে নিজৰ মত ব্যক্ত কৰিছিল।\nগায়িকা কমিকা কাপুৰ কৰ’না ভাইৰাছৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ পাছত সংবাদ মাধ্যমত বিভিন্ন বাতৰি প্ৰকাশ পাইছিল। ২০ মাৰ্চত ঋষি কাপুৰে কৰা টুইটটোত এপিনে কণিকা কাপুৰ আৰু আনফালে ৰাণা কাপুৰৰ ফটো দেখা গৈছিল।\nঋষি কাপুৰে লিখিছিল: ‘’আজিকালি কাপুৰসকলৰ বেয়া সময় আহিছে। শংকিত হৈছো। হে মালিক বাকী কাপুৰসকলক ৰক্ষা কৰা! কেতিয়াও যাতে কোনো ভুল কাম নহয়। জয় মাতা ডী!’’\nয়েছ বেংক গোচৰত ৰাণা কাপুৰ আৰু তাৰ পাছত কণিকা কাপুৰৰ ঘটনাটো পোহৰলৈ অহাৰ পাছত অভিনেতাগৰাকীয়ে ইয়াৰ ওপৰত এক প্ৰকাশ ব্যংগ কৰিছিল।\nনিজৰ টুইটাৰ প্ৰ’ফাইল ষ্টেটাছত লিখা তেওঁৰ এষাৰ কথাত তেওঁৰ মনৰ আশংকা প্ৰকাশ পাইছিল। তাত লিখিছিল যে,’মই বুজি নাপাও যে মানুহে বুজি পাব পাৰে। মোৰ জীৱন প্ৰণালীৰ বিষয়ে কোনো ঠাট্টা, কিছুমান মন্তব্য, মই আপোনাক ব্লক কৰি দিম। বাকী আপোনাৰ হাতত।‘’\nআচলতে, কিছুমান লোকে কৰ’না মোকাবিলা কৰাৰ সম্পৰ্কত ভাৰতৰ ওপৰত মন্তব্য কৰাৰ লগতে তেওঁৰ জীৱন প্ৰণালীৰ সম্পৰ্কতো মন্তব্য কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ বৰ ব্যথিত হৈ পৰিছিল।\nকৰ’নাৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ বাবে তেওঁ চিকিৎসক,নাৰ্ছ, স্বাস্থ্য কৰ্মী তথা আৰক্ষীৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ তেওঁ বিৰোধিতা কৰিছিল।\nনিৰৱিচ্ছিন্ন এনে ঘটনাৰ বাবে তেওঁ দেশত ইমাৰজেন্সিৰ পোষকতা কৰিছিল। তেওঁ আনকি এনে ঘটনা ৰোধৰ বাবে সেনা নিয়োগৰ কথাও সদৰী কৰিছিল।\nবহু গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাও তেওঁ অকপটে ব্যক্ত কৰিছিল। কৰ’নাৰ বাবে লকডাউন চলি থকা সময়ত সুৰা উপলব্ধ কৰাৰ কথাও কৈছিল। তেওঁ লিখিছিল যে ৰাজ্য চৰকাৰসমূহক আৱকাৰীৰ পৰা পইচা লাগে। নিৰাশা হতাশালৈ সলনি হোৱা উচিত নহয়। লোকে সুৰা যেতিয়া পান কৰিয়েই আছে তেতিয়াহ’লে ইয়াক আইনসন্মত কৰি দিয়া হওক। ব্লেকতটো বিক্ৰী হৈয়েই আছে।


প্ৰভুভক্তলৈ মালিকৰ মৰম! কি কাৰণে পোহনীয়া কুকুৰৰ কাৰণে এমুখ দাঢ়ি ৰাখিছে এজন ব্যক্তিয়ে?|beautiful-bond-between-dog-and-owner-that-will-grab-your-attention– News18 Assam\nপ্ৰভুভক্তলৈ মালিকৰ মৰম! কি কাৰণে পোহনীয়া কুকুৰৰ কাৰণে এমুখ দাঢ়ি ৰাখিছে এজন ব্যক্তিয়ে?\nপোহনীয়া কুকুৰ যেতিয়া সন্তানসম হয়।\nUpdated:September 23, 2019, 6:06 PM IST\nUpdated: September 23, 2019, 6:06 PM IST\nনীলয় ভট্টাচাৰ্য, নিউজ18: অবুজন, অমাত জীৱ বুলি ভবা জীৱ-জন্তুক আমি প্রায়ে অৱহেলা কৰোঁ৷ বহুক্ষেত্রত সিহঁতৰ ওপৰত অন্যায়ভাৱে মানুহৰ অত্যাচাৰী, হুকুমদাৰী আচৰণ প্রকট হৈ উঠে৷ পিছে সদায় দেখি থকা তেনে জীৱৰ কর্ম-আচৰণে কেতিয়াবা ক’ব নোৱৰাকৈ মনত সাঁচ বহুৱাব পাৰে৷ তেনে এবিধ জীৱ কুকুৰ ।\nকুকুৰক ভালপোৱা এজন মানুহ । এমুখ দাড়িৰে ভৰা মানুহজনৰ নাম ৰাজু । তেখেতৰ ঘৰত প্ৰায় দেশী-বিদেশী ১৭ টাকৈ কুকুৰ আছে । এই কুকুৰবোৰ তেখেতে কিনি অনা নাই, হেৰাই পাইছে এই কুকুৰবোৰ । তাৰে এটা সকলোৰে পৰিচিত জাৰ্মান চেফৰ্ড , নাম চিজাৰ । ২০১৫ চনত অতি বেয়া অৱস্থাত ৰাজুৱে বাটত পাইছিল চিজাৰক । চিজাৰৰ লগতে এই কুকুৰবোৰক ৰাজু আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে নিজৰ সন্তানৰ দৰে প্ৰতিপালন কৰে।\nপিছে এক দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে চিজাৰৰ শৰীৰত হিম'গ্লবিনৰ পৰিমাণ কমি যায় যাৰ বাবে এটা জাৰ্মান চেফৰ্ডৰ শৰীৰৰ পৰা প্ৰায় দুবাৰকৈ তেজ দিব লগা হয় চিজাৰক । তথাপিও চিজাৰৰ স্বাস্থ্যৰ উন্নতি ঘটা নাছিল । ফলত তেওঁলোকে চিজাৰক উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে চেন্নাইলৈ নিবলৈ প্ৰস্তুত হয় । বৰ্তমানৰ অৱস্থাটো এনেকুৱা পৰ্যায় পাইছেগৈ য'ত এজন মানুহকে উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে অসমৰ বাহিৰলৈ নিবৰ বাবে হাজাৰবাৰ ভাবিব লাগে। তেনে সময়তে ৰাজুৱে চিজাৰৰ উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে চেন্নাইলৈ নিবৰ বাবে যো-জা চলাইছিল । কিন্তু চিজাৰৰ হিমগ্ল'বিন কম থকাৰ হেতু ফ্লাইটত নিয়াটো সম্ভৱ নাছিল কাৰণ তাত অক্সিজেনৰ পৰিমাণ খুবেই কম আছিল । সেইবাবে তেওঁলোকে ট্ৰেইনত নিবৰ বাবে টিকট বুক কৰিলে । যিখন ট্ৰেইনত নিবলৈ বিচৰা হৈছিল তাত কুকুৰ নিয়াৰ বাবেই ৪ টা টিকট কাটিবলগীয়া হৈছিল। এই সকলোবোৰ যো-জা কৰাৰ পাছতো তেওঁলোকে চিজাৰক চেন্নাইলৈ নিব নোৱাৰিলে । চেন্নাইলৈ নিয়াৰ আগতেই চলিত বৰ্ষৰ এপ্ৰিলত চিজাৰৰ মৃত্যু হয়।\nDeath has come in every life, but some death are cannot bear death । মৃত্যু সকলোৰে জীৱনলৈ আহে কিন্তু কিছুমান মৃত্যুক সহজে মানি লব নোৱাৰে । যেতিয়া সি খুব বেছি আপোন হয় । সেয়াই হৈছিল ৰাজুৰ ক্ষেত্ৰত যেতিয়া চিজাৰৰ মৃত্যু হৈছিল । খুবেই আপোন আছিল চিজাৰ । চিজাৰক নিজ হাতেৰে ভাত খুৱাই দিছিল সন্তানৰ দৰে। সেয়ে চিজাৰৰ কথা ওলালেই আজিও উচুপি উঠে ৰাজু ।\nডেভিল নামৰ এটা জাৰ্মান চেফৰ্ড আছিল ৰাজু আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ জীৱনত প্ৰথম কুকুৰ । ৰাজুৰ পত্নীৰ কুকুৰৰ প্ৰতি মৰম আছিল যদিও নাজানিছিল কুকুৰৰ প্ৰতিপালন। কিন্তু ডেভিলক তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ অনাৰ পাছৰে পৰা তেওঁৰ পত্নীৰো বাঢ়ি গৈছিল কুকুৰৰ প্ৰতি অগাধ মৰম। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশত এক ৰোগত আক্রান্ত হৈ ডেভিলৰ মৃত্যু হয় । ডেভিলৰ জৰিয়তেই কুকুৰৰ লগত একাত্ম হৈ গৈছিল তেওঁ। এক কথাত কবলৈ গ'লে এই কুকুৰবিলাকৰ মাতৃ হৈ পৰিছিল ৰাজুৰ পত্নী।\nইফালে চিজাৰৰ অসুস্থতাৰ সময়ত চিজাৰৰ প্ৰতিপালনৰ বাবে ৰাজুৱে নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতি মনোযোগ দিব পৰা নাছিল। যাৰ বাবে তেখেতৰ কোনো দিনেই দাড়ি নথকা মুখখনত এমুখ দাড়ি গজি গৈছিল আৰু শেষত চিজাৰৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ দাড়ি কাটিবলৈ এৰি দিছিল । চিজাৰৰ স্মৃতিত তেওঁ এপ্ৰিলৰ পৰা এবাৰো নকটাকৈ দাড়ি ৰাখি আহিছে ।\nকুকুৰ আৰু মানুহৰ এনেধৰণৰ ভালপোৱাৰ এক দৃষ্টান্ত পোৱা যায় হাছিকো নামৰ এটা কুকুৰ আৰু এজন প্ৰৱক্তাৰ কাহিনীত । জাপানৰ "হিডেছাবোৰো উয়েনু" নামৰ বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ কৃষি বিভাগৰ এজন প্ৰৱক্তাই এটা হাছিকো নামৰ কুকুৰ পুহিছিল । প্ৰৱক্তাজনে তেওঁৰ কাম শেষ হোৱাৰ পাছত সদায় ৰেলেৰে ঘৰলৈ উভতি আহিছিল আৰু হাছিকোৱে সদায় প্ৰৱক্তাজনক ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা আগবঢ়াই আনিছিল । এদিন প্ৰৱক্তাজন ঘৰলৈ ঘূৰি নাহিল । তেখেতৰ আকস্মিকভাৱে মৃত্যু হ'ল। কিন্তু কুকুৰটোৱে প্ৰতিদিনেই ষ্টেচনলৈ ৰেল অহাৰ সময়ত যায় মালিকক নেদেখি উভতি আহে । এনেদৰেই কেইবাবছৰৰ পাছত কুকুৰটোৰ ৰেল ষ্টেচনতে মৃত্যু হয় । কুকুৰটোৰ মালিকৰ প্ৰতি থকা এনে ভক্তিৰ বাবে কুকুৰটোৰ মৃত্যুৰ পাছত সেই ঠাইৰ লোকসকলে কুকুৰটোৰ এক মূৰ্তি স্থাপন কৰে । এই মৰমক লৈ চিনেমাও নিৰ্মাণ হৈছে।\nহাছিকো আৰু প্ৰবক্তাজনৰ দৰেই আছিল চিজাৰ আৰু ৰাজুৰ সম্পৰ্ক, ভালপোৱা । ৰাজুৰ ওচৰত ষ্ট্ৰেটা, জীউছকে ধৰি ১১ টাকৈ কুকুৰ আছে যদিও চিজাৰ ঠাই আজিলৈকে কোনেও লব পৰা নাই। চিজাৰ তেওঁৰ বাবে এটা কুকুৰ নহয়, তেওঁৰ সন্তান । সন্তানক হেৰুৱাৰ দুখ জানো ইমান সহজে পাহৰিব পাৰি । নিশ্চিয় নোৱাৰি। সেয়ে আজিও পাহৰিব পৰা নাই চিজাৰক । চিজাৰ নোহোৱা আজি প্ৰায় ৬ মাহেই অতিক্ৰম কৰিলে তথাপিও চিজাৰৰ স্মৃতিয়ে আমনি কৰে ৰাজুক আৰু তেওঁৰ পত্নীক । চিজাৰৰ অবিহনে যেন আধৰুৱা তেওঁলোকৰ জীৱন।


DRUGS CASEত ৰাকুল প্ৰীত সিঙসহ কেইবাগৰাকীও অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক EDৰ চমন...– News18 assam\nBollywood: ড্ৰাগছৰ কৱলত নেকি বলীউড ? DRUGS CASEত ৰাকুল প্ৰীত সিঙসহ কেইবাগৰাকীও অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক EDৰ চমন...\nDRUGS CASE: ড্ৰাগছৰ ক্ষেত্ৰত বলীউড(Bollywood) অভিনেতাসকলৰ অসুবিধা আতৰ হোৱা নাই। এতিয়া, ৪ বছৰ পুৰণি গোচৰটোত, প্ৰৱৰ্তন নিৰ্দেশালয়ে ৰাকুল প্ৰীত সিং (Rakul preet singh), ৰাণা দগ্গুবাটিৰ উপৰিও ১০ জন অভিনেতাক সোধা-পোছাৰ বাবে মাতি পঠিয়াইছে।\nড্ৰাগছৰ ক্ষেত্ৰত বলীউড(Bollywood) অভিনেতাসকলৰ অসুবিধা আতৰ হোৱা নাই। এতিয়া, ৪ বছৰ পুৰণি গোচৰটোত, প্ৰৱৰ্তন নিৰ্দেশালয়ে ৰাকুল প্ৰীত সিং (Rakul preet singh), ৰাণা দগ্গুবাটিৰ উপৰিও ১০ জন অভিনেতাক সোধা-পোছাৰ বাবে মাতি পঠিয়াইছে। সংবাদ মাধ্যমৰ বাতৰি অনুসৰি, ৰাকুল ৬ ছেপ্টেম্বৰত EDৰ সন্মুখত হাজিৰ হোৱাৰ কথা আছে, আনহাতে ৰাণা দগ্গুবাটীক ৮ ছেপ্টেম্বৰত সোধা-পোছা কৰা হ'ব।\nTOIত প্ৰকাশিত এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰৱৰ্তন সঞ্চালকালয়ে ড্ৰাগছ চোৰাং ব্যৱসায়ৰ গোচৰৰ সন্দৰ্ভত কেইবাজনো চেলিব্ৰিটিক মাতি পঠিয়াইছে। ৰাকুল প্ৰীত সিং আৰু ৰাণা দগ্গুবাটিৰ দৰে বলীউডৰ অভিনেতাৰ উপৰিও ৰবি তেজা, চাৰমী কৌৰ আৰু পৰিচালক পুৰী জগন্নাথৰ দৰে টলিউডৰ চেলিব্ৰেটীসকলকো সংস্থাটোৰ সন্মুখত উপস্থিত হ'বলৈ কোৱা হৈছে।\nপ্ৰতিবেদন অনুসৰি, সকলো চেলিব্ৰেটী ২ ৰ পৰা ২২ ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত অনুসন্ধানকাৰী সংস্থাৰ সন্মুখত হাজিৰ হোৱাৰ কথা আছে। ৰবি তেজাক ৯ ছেপ্টেম্বৰত সংস্থাটোৰ সন্মুখত আৰু ১৫ নৱেম্বৰত মুমেথ খানক হাজিৰ হ'বলৈ কোৱা হৈছে। এইটো এটা চাৰি বছৰ পুৰণি ঘটনা। তাৰ পিছত, প্ৰমাণৰ অভাৱত, আবকাৰী বিভাগৰ এটা বিশেষ অনুসন্ধান দলে অভিনেতাসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা নাছিল বা অভিযোগপত্ৰ দাখিল কৰা নাছিল।\nFirst published: August 25, 2021, 22:17 IST\nBollywood celebritiesDrugsEDRakul Preet Singh


সম্পাদকীয় : ডা° গীতাৰ্থ বৰদলৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nসম্পাদকীয় : ডা° গীতাৰ্থ বৰদলৈ\nএইবাৰৰ সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ সংখ্যাটো চিকিৎসা বিজ্ঞান বিশেষ হিচাপে সজাবলৈ মোক অনুৰোধ জনোৱা হ’ল। চিন্তা কৰিলোঁ, এইটো থীমৰ অনলাইন অসমীয়া আলোচনী মানুহে পঢ়িবনে? তাৰপিছত ভাবিলোঁ যে সাপে খুঁটি মৰা মানুহ জীয়াবলৈ বেজ লগোৱা, গাঁৱত মহামাৰী হ’লে মাইকী মানুহ এগৰাকীক ধৰি ডাইনী সজোৱা, ৰক্তক্ষৰণ হৈ মৰোঁ মৰোঁ হওঁতে হস্পিতেললৈ আনি তাৰ পিছত “ভুল চিকিৎসা” বুলি ডাক্তৰক মাৰধৰ কৰা, অলিয়ে গলিয়ে ৱাইন শ্বপ খুলি ডেকাসকলক মদ্যপানৰ প্ৰতি উত্‍সাহিত কৰা এইখন অসমত এনেকুৱা হাজাৰটা সংখ্যাৰ প্ৰয়োজন আছে। এইবাৰৰ সংখ্যাত এহাতে প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা, মিণ্টু বৰগোঁহাই আদিয়ে চিকিৎসকৰ লগত তেখেতসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে, আনহাতে ভূপেন শইকীয়া, উদ্দীপ তালুকদাৰ, দীপুল হালৈ, দেৱব্ৰত গগৈ, বিজয় শৰ্মা, পংকজ নেওগ আদিয়ে চিকিৎসা বিজ্ঞান বিষয়ক শক্তিশালী লেখা প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছে।\nএবাৰ বক্তৃতা এটাত শুনিছিলোঁ- চিকিৎসক আৰু আৰক্ষীক হেনো সাধাৰণ ৰাইজে মানুহ বুলি গণ্য নকৰে, অন্য কিবা বুলি ভাবে! আগৰ দিনৰ চিকিৎসকসকল ভাগ্যৱান আছিল। তেওঁলোকে ৰোগীক যিহকে খাবলৈ দিছিল, ৰোগীয়ে সেয়া অমৃত বুলি গ্ৰহণ কৰিছিল। লাহে লাহে সময় সলনি হ’ল। বৃত্তিটোক বদনাম কৰিব পৰাকৈ কিছুমান চিকিৎসক লোভী হৈ উঠিল। গ্ৰাহক সুৰক্ষা আইনে চিকিৎসাবৃত্তিকো সামৰি লোৱাত ডাক্তৰ-ৰোগীৰ সম্পৰ্ক বিক্ৰেতা-গ্ৰাহকৰ দৰে হৈ পৰিল। দুয়োপক্ষৰে লোকচান হ’ল। চিকিৎসকসকলে নিজৰ গা বচাবলৈ অধিক পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ বিধান দিবলৈ ধৰিলে, কিছুমান ৰোগীৰ গাত হাত লগাবলৈ সংকোচ কৰা হ’ল। বহুতো ৰোগীৰ অভিভাৱকে নিজকে ডাক্তৰকতকৈ অধিক জনা বুলি জাহিৰ কৰি ভুল চিকিৎসা ধৰা পেলাব পৰা হ’ল আৰু চিকিৎসকসকল আক্ৰোশৰ বলি হ’বলৈ ধৰিলে। এৰিক চিগালৰ উপন্যাসৰ নায়ক ডাক্তৰসকল বাতৰি কাকত আৰু টেলিভিছনৰ ব্ৰেকিং নিউজত সীমাবদ্ধ হৈ পৰিল। চিকিৎসক-ৰোগীৰ সম্পৰ্ক আৰু বেয়াৰ ফালে গতি কৰাৰ আগতে চিকিৎসক, সাধাৰণ ৰাইজ আৰু চৰকাৰ তিনিও পক্ষই নিজৰ মানসিকতা অলপ সংশোধন কৰাৰ প্ৰয়োজন। ৰোগীৰ দেহত টকাৰ ভাণ্ডাৰ দেখা পোৱাটো যিদৰে চিকিৎসকৰ বাবে নিন্দনীয়, সেইদৰে মানুহৰ মৃত্যু কেৱল চিকিৎসকৰ অতপালিতহে হ’ব পাৰে বুলি অভিভাৱকসকলে হাত চাফাইত লাগি যোৱাটোও গৰ্হিত কাৰ্য।\nচিকিৎসকো মানুহহে। তেওঁলোকৰো ভোক-পিয়াহ, টোপনি, ধনৰ প্ৰয়োজন আছে। মানৱ দেহৰ গঠনো জটিল, একে বেমাৰৰ চিকিৎসা দুজন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বেলেগ হ’ব পাৰে। আশাকৰোঁ অদূৰ ভৱিষ্যতে চিকিৎসক-ৰোগীৰ সম্পৰ্কও চিকিৎসাবিজ্ঞান পাঠ্যক্ৰমৰ অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব আৰু সমাজখনত এক সংযত আৰু শান্তিময় পৰিবেশ বিৰাজ কৰিব।\nসম্পাদকীয়ত অলপো ডাক্তৰী কথা নিলিখিলে উকা উকা লাগিব! সেয়ে মনলৈ অহা কথা অলপ কওঁ। কথাখিনিৰ লগত সাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ অলপ হ’লেও সম্পৰ্ক আছে। আপুনি ব’ৰ হ’লে দুঃখিত!\nকিছুদিন আগতে ইণ্টাৰনেটত আগতে ভালপোৱা কাম কিছুমান কৰি মোৰ আমনি লগা হৈ আহিছিল। সেয়ে আপোনাকো সুধিছোঁ: আপোনাৰ বাৰু ব’ৰ লাগি আছে নেকি? সদায় কামলৈ অহা-যোৱা কৰি, সদায় মূৰত চিন্তাৰ বোজা এটা লৈ আপোনাৰ আমনি লগা নাইনে? একঘেমীয়া জীৱনে আপোনাক বিষণ্ণ, খঙাল বা মদৰ প্ৰতি আসক্ত কৰি তুলিছে নেকি?\nব’ৰডমৰ সঠিক অসমীয়া প্ৰতিশব্দ নাই। সাধাৰণতে বিশেষ কাৰণ নোহোৱাকৈ চৌপাশৰ পৰিবেশৰ প্ৰতি আসক্তি কমা আৰু কোনো কামতে মনোযোগ দিব নোৱাৰা অৱস্থাকে ব’ৰডম বুলি ক’ব পাৰি।\nব’ৰডম একপ্ৰকাৰৰ নিঃশব্দ হত্যাকাৰী। বিজ্ঞানীসকলৰ অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে ব’ৰডমত ভোগা মানুহৰ মগজুত “ড’পামিন” নামৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থবিধ কম থাকে। মগজুৰ কোনটো অংশই ব’ৰডম নিয়ন্ত্ৰণ কৰে সেয়া জনা হোৱা নাই যদিও ফ্ৰ’ণ্টেল কৰ্টেক্সৰ (সম্মুখৰ অংশ) ক্ষতি হ’লে মানুহ বিপজ্জনক কামৰ প্ৰতি অস্বাভাৱিকভাৱে আগ্ৰহী হয় বা ব’ৰডমত ভোগে। আমোদজনকভাৱে ফ্ৰ’ণ্টেল কৰ্টেক্সে সময়ৰ অনুভৱো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। বোধকৰোঁ সেইবাবেই ব’ৰ হ’লে সময় নাযায় নুপুৱাই যেন লাগে!\nসাধাৰণতে আমনিদায়ক কাম এটা শেষ হোৱাৰ লগে লগেই খন্তেকীয়া ব’ৰডমৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায়। কিন্তু দীৰ্ঘদিনীয়া ব’ৰড’মৰ ফলত মানুহ বিষাদগ্ৰস্ততা, দুঃচিন্তা, ড্ৰাগ্‌ছ আসক্তি, মদ্যপান, খোৱাত খেলিমেলি, অত্যাধিক খং, নিম্ন সামাজিক আচৰণ আদিত ভোগা দেখা যায়। ফিৰিঙতিৰ পৰাই খাণ্ডৱদাহ হোৱাৰ দৰে শেষত মানুহজনৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে!\nআপুনি যদি ব’ৰ হোৱা যেন অনুভৱ কৰিছে, তেন্তে মূৰে-কপালে হাত দি দিবাস্বপ্ন দেখিব নালাগে। ব’ৰডমত ভোগা মানুহৰ এটা সুবিধা হৈছে যে তেওঁলোকে সোনকালে নতুন কামত মন বহুৱাব পাৰে আৰু তাৰ পৰা পৰিত্ৰাণো পাব পাৰে। যেনে- যোগাভ্যাস, আড্ডা, নতুন হবী গঢ়া, শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম আদি। আনহাতে ব’ৰডমত নোভোগা ড’পামিন বেছি থকা মানুহৰ দৈনন্দিন ৰুটিনত যদি অলপো খেলিমেলি হয়, তেওঁলোকৰ টিঙিছকৈ খং উঠে।\nহোমেন বৰগোহাঞিয়ে “এদিনৰ ডায়েৰী”ৰ ব’ৰডমত ভোগা নায়কক ডায়েৰী লিখিবলৈ উপদেশ দিছে। আপোনালোকে ডায়েৰী লিখিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ উপৰিও বিভিন্ন কামত মনোযোগ বহুওৱাৰ পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিব পাৰে। ব’ৰ লাগিলে ৰাতিৰ তৰাভৰা আকাশ চাওক, কেমেৰা এটা হাতত লৈ ওলাই যাওক, পাপনৰ গান এটা চিঞৰি চিঞৰি গাওক, বহুদিন কথা নপতা অন্তৰঙ্গ বন্ধুজনলৈ ফোন কৰক বা ৱিকিপিডিয়াত প্ৰবন্ধ এটাকে লিখক। এইবোৰৰ এটাও ভাল নালাগে যদি “অসমীয়াত কথা-বতৰা”ৰ কোনোবা বিতৰ্ক এটাতে ভাগ লওক আৰু সকলোকে ধাম-ধুম গৰিহণা দিয়ক! চিন্তা কৰিব নালাগে, ব’ৰডমক খেদাওঁ বুলি ভাবিলে ‘অকব’ৰ পৃষ্ঠা খুলি লোৱাৰ পিছত সাহিত্য ডট্ অৰ্গ জাতিষ্কাৰ কৰিবলৈ আপোনাৰ কলমেদি (কীব’ৰ্ডেদি) গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধৰ ঢল ব’ব!\nসাহিত্য ডট্ অৰ্গৰ বাবে লিখিবলৈ বহুতৰে এলাহ! সেইবাবে অকাই পকাই এই বেজীটো দিলোঁ- ইমানখিনি আমনিদায়ক কথা পঢ়ি উঠি আপোনাৰ ব’ৰ লগা নাইনে? তেন্তে কামত লাগি যাওক!!\n← জেনেৰিক ঔষধ আৰু চিকিৎসা ব্যয় হ্ৰাস কৰাত ইয়াৰ ভূমিকা : ডা° উদ্দীপ তালুকদাৰ\nসৰিয়হ ফুল -(হিমজ্যোতি তালুকদাৰ) →\nসম্পাদকীয়-(মুংচাজ’ বৰ্ণালী আম্ফি মান্তা)\nআগতে বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়া দিশ এটাৰ বিষয়ে পঢ়ি ভাল লাগিল । ব’ৰডমৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ নাই যদিও “আমনি” শব্দটো ইয়াৰ প্ৰতিৰূপ হিচাপে আংশিকভাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি চাগে ।\nঘৰৰ পৰা কৰ্মথলীলৈ আৰু কৰ্মথলীৰ পৰা ঘৰলৈ । মাজে মাজে বন্ধু বা আত্মীয়ৰ ঘৰলৈ । ইয়েই হৈছে নগৰীয়া একঘেয়ামী জীৱনৰ ছবি লগতে ব’ৰডম সৃষ্টি হোৱাৰ কঠিয়াতলী ।\nসম্পাদকীয়টোত ব’ৰডমৰ পৰা পৰিত্ৰাণৰ উপায়বোৰ জানি উপকৃত হলো ।\nসম্পাদক মহোদয়লৈ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিলো ।\nড০ সুকুমাৰ বৈশ্য\nডা০ গীতাৰ্থ বৰদলৈৰ সম্পাদকীয়টো সৰস, ইনফৰ্মেটিভ (= তথ্য-সমৃদ্ধ ?) তথা অামাৰ দৰে সাধাৰণ পাঠকক লিখিবলৈ জোকাৰ বা চিকুট মাৰি দিয়া বিধৰ (“অকাই পকাই” দিয়া “বেজী”টো) হৈছে। তেখেতক ধন্যবাদ, লগতে অভিনন্দন জনালোঁ।\nপঢ়ি ভাল লাগিল…


আজি সপ্তমী! ৰাজ্যজুৰি উদযাপন শাৰদীয় দুৰ্গাপূজা – Pratham Khabar\nঘৰ/উৎসৱ/আজি সপ্তমী! ৰাজ্যজুৰি উদযাপন শাৰদীয় দুৰ্গাপূজা\nআজি সপ্তমী! ৰাজ্যজুৰি উদযাপন শাৰদীয় দুৰ্গাপূজা\nক'ভিড প্ৰটকলৰ বাবে দুৰ্গা পুঁজাৰ মাদকতা হ্ৰাস হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে\nৰাজ্যজুৰি উদযাপিত হৈছে শাৰদীয় দুৰ্গাপূজা। আজি সপ্তমী। ৰাজ্যৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ লগতে নাৰায়ণপুৰতো বিভিন্ন স্থানত উলহ মালহেৰে দুৰ্গা পুঁজা উদযাপিত হৈছে৷\nৰাজ্য চৰকাৰে বান্ধি দিয়া ক’ভিড প্ৰটকলৰ বাবে পূৰ্ৱৰ তুলনাত পূঁজা আয়োজন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সৃষ্টি হোৱা জটিলতাৰ বাবে দুৰ্গা পুঁজাৰ পূৰ্ৱৰ মাদকতা হ্ৰাস হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ নাৰায়ণপুৰৰ ধলপুৰস্থিত শ্ৰীশ্ৰী পেটুৱা গোসাঁঞী থানটো উদযাপিত হৈছে দুৰ্গাপূজা৷\nআজি সপ্তমী তিথিত শক্তিপীঠ খনত পুৱাৰে পৰা ভক্তৰ আগমন পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ প্ৰতি বছৰে শক্তিপীঠ খনত উলহ মালহেৰে অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে দুৰ্গা পুজা ৷ সবিশেষ দেখুৱাব নাৰায়ণপুৰৰ সংবাদ দাতা দিপান্ত কাকতিয়ে ।\nCelebration Durga Puja Durga Puja Festival Entertainment fun Indian festival\nজন্মদিনৰ দিনটোত 'বিগ বি'ৰ বিশেষ ঘোষণা, এতিয়াৰ পৰা কমলা পচন্দৰ বিজ্ঞাপনত দেখা নাপাব চুপাৰষ্টাৰ অমিতাভ বচ্চনক...


জনতাৰ বাবে মুকলি হ'ল দিছপুৰ উৰণীয়া সেতু; কিন্তু পাদপ্ৰদীপত কোন?\nজনতাৰ বাবে মুকলি হ’ল দিছপুৰ উৰণীয়া সেতু; কিন্তু পাদপ্ৰদীপত কোন?\nসম্পূৰ্ণ দিছপুৰ চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ফ্লাই অ’ভাৰ! আজি সেতুখন মুকলি কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰী ডঃ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nকিন্তু এই উৰণীয়া সেতুখনৰ পাদপ্ৰদীপত কোন?\nউত্তৰ পূৱ ভাৰতৰ একমাত্ৰ মহানগৰ হ’ল অসমৰ গুৱাহাটী। উত্তৰ পূৱৰ দুৱাৰমুখ বুলি পৰিচিত গুৱাহাটীৰ প্ৰকৃত পৰিচয় কি জানেনে?\nইয়াৰ এক অন্যতম পৰিচয় হৈছে দেশৰ ভিতৰতে অন্যতম এখন অপৰিকল্পিত মহানগৰ। অপৰিকল্পিত মহানগৰ হিচাপে দেশৰ ভিতৰত গুৱাহাটীৰ স্থান হৈছে ৪৮।\nগুৱাহাটী মহানগৰৰ জীৱন্ত বৈশিষ্ট্য হৈছে নাৰকীয় যান-জঁটৰ সমস্যা।\nকি জো-ৰোড তিনিআলি, কি চানমাৰি তিনিআলি, কি গুণেশগুৰি চাৰিআলি, কি চুপাৰ মাৰ্কেট তিনিআলি, কি ৰাজধানী মছজিদৰ তিনিআলি, কি বেলতলা তিনিআলি কি বৈশিষ্ঠ চাৰিআলি, কি গড়চুক চাৰিআলি, কি লখৰা চাৰি আলি!!\nয’তেই তিনি আলি আৰু চাৰি আলি তাতেই নাৰকীয় যান-জঁট।\nমহানাগৰিকক এই যান-জঁটৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ গুৱাহাটী নিৰ্মাণ কৰা হ’ল কেবাখনো উৰণীয়া সেতু।\nশেহতীয়াকৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে দিছপুৰ চুপাৰ মাৰ্কেটৰ উৰণীয়া সেতু। যিখন সেতুৱে দিছপুৰৰ চুপাৰ মাৰ্কেট তিনিআলিৰ যান-জঁটৰ সমস্যা লাঘৱ কৰিব বুলি ভবা হৈছে।\n১২৭.২০ কোটি টকাৰ ব্যয়সাপেক্ষ ১৪০০ মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এই উৰণীয়া সেতুখনৰ আধাৰশিলা ২০১৯ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে স্থাপন কৰিছিল।\n৩৬ মাহৰ ভিতৰত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰিব লগীয়া সেতুখন মাত্ৰ ২৩ মাহৰ ভিতৰতে নিৰ্মাণ প্ৰায় সম্পূৰ্ণ হৈছে।\n৩৬ মাহৰ ভিতৰত নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হ’ব লগীয়া সেতুখন মাত্ৰ ২৩ টা মাহৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সিংহভাগ কৃতিত্বৰ দাবীদাৰ হৈছে সেতু নিৰ্মাণত নিয়োজিত শ্ৰমিকসকল।\nদিনে নিশাই পাল পাতি পাতি নিৰ্ধাৰিত সময়তকৈও প্ৰায় ১৪ মাহৰ পূৰ্বে নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে সেতু নিৰ্মাণৰত শ্ৰমিকসকলে। সাধাৰণতে অসমৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ যিকোনো প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত সময়সীমাৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ নোহোৱাটো অঘোষিত পৰম্পৰা। কিন্তু দিছপুৰ চুপাৰ মাৰ্কেট উৰণীয়া সেতুৱে সেই পৰম্পৰা ভংগ কৰিছে। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰত নিৰ্মাণকাৰী প্ৰতিষ্ঠানটোকো শলাগ লোৱা উচিত হ’ব।\nকিন্তু ৩৬ মাহত সম্পূৰ্ণ হ’বলগীয়া এখন সেতু মাত্ৰ ২৩ মাহতে সম্পূৰ্ণ কৰা শ্ৰমিকসকলৰ ভূমিকাক যেন নাগৰিক সমাজে এবাৰলৈ স্বীকাৰ কৰিবলৈ আহৰি পোৱা নাই।\nনিৰ্মাণ খণ্ডৰ শ্ৰমিক বুলিয়েই তেওঁলোকৰ ভূমিকাক নাগৰিক সমাজে স্বীকাৰ কৰা নাই নেকি? এই প্ৰশ্নই আমাৰ মনত বাৰে বাৰে ভূমুকি মাৰিছে।\nবিগত কিছু দিনৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰা নাগৰিক সমাজৰ কিছুমান কাৰ্যক্ৰমণিকাই আমাৰ মনত এই প্ৰশ্নৰ উদ্ৰেক কৰিছে।\nউল্লেখ্য যে যোৱা কিছুদিনৰ পৰা সেতুখনত সুশোভিত কৰি তোলাৰ বাবে এদল চিত্ৰ শিল্পী ৰাতিও ব্যস্ত হৈ আছে। তেওঁলোকে ৰং তুলিকাৰে সেতুখনত উত্তৰ পূৰ্বৰ লগতে অসমৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্বমূলক চিত্ৰ অংকনেৰে সজাই তুলিছে। আনকি তৃতীয় লিংগৰ সম অধিকাৰ বিষয়টোও তেওঁলোকে সেতুখনত ফুটাই তুলিছে।\nতেওঁলোকে সেতুখন সুশোভিত কৰি তোলাৰ পোনপতীয়া দৃশ্য সামাজিক মাধ্যম যোগে প্ৰচাৰ কৰে কিছু সচেতন নাগৰিকে। ইয়াৰ পিছতে নিশা নিশা তালৈ কিছু সচেতন নাগৰিকৰ সোঁত বয় আৰু তেওঁলোকে চিত্ৰশিল্পীসকলৰ অংকিত ছবিসমূহ সামাজিক মাধ্যমত প্ৰচাৰ কৰা হয়।\nতেওঁলোকে চিত্ৰশিল্পীসকলক উৎসাহিত কৰা দেখা যায়। এইদৰে তেওঁলোকে চিত্ৰশিল্পীসকলৰ শিল্পকৰ্ম আৰু সামাজিক স্বীকৃতিও প্ৰদান কৰিছে। নিসন্দেহে চিত্ৰশিল্পীসকলক উৎসাহিত কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ কৰ্মক স্বীকৃতি দিয়াটো আদৰণীয় এক পদক্ষেপ। তেওঁলোকৰ ভিতৰত অধিকসংখ্যেই আছিল শিল্পী, কবি আদি সামাজিক পৰিচয় থকা লোক, অৰ্থাৎ সমাজ সচেতন লোক।\nকিন্তু তাতেই এক কিন্তু ৰৈ গ’ল !! হয়, তাতেই কিন্তু ৰৈ গ’ল !!\nতেওঁলোকৰ কাৰো মুখতে বা সামাজিক মাধ্যমত তেওঁলোকে এবাৰো সেতুখনৰ নিৰ্মাণত নিয়োজিত শ্ৰমিকসকলৰ বিষয়ে ঘূৰ্ণাক্ষেও উল্লেখ কৰা দেখা নগ’ল। যিসকলে নিৰ্ধাৰিত সময়তকৈ ১৪ মাহৰ পূৰ্বে সেতুখন সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিলে। নিশ্চিতভাৱে সেয়া তেওঁলোকৰ দোষ নহয়, কিন্তু এয়া এক সমাজ-ৰাজনৈতিক আৰু আৰ্থ-সামাজিক শ্ৰেণীগত প্ৰশ্ন নেকি? নাগৰিক সমাজৰ অন্তঃস্থলত থকা শ্ৰেণীগত বৈষম্যক ই উদঙাই দিছে নেকি? এই প্ৰশ্নটো এতিয়া উদয় হৈছে।\nঅৰ্থাৎ নিৰ্মাণ শ্ৰমিক কাৰণেই তেওঁলোকৰ প্ৰতি আমি নাগৰিক সমাজে কিছু অৱজ্ঞাসূচক মনোভাৱ পোষণ কৰো নেকি? শ্ৰমিক হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকৰ কৰ্মক আমি নাগৰিক সমাজে স্বীকৃতি দিবলৈ ইতস্ততঃবোধ কৰো নেকি?\nচিত্ৰশিল্পীসকলৰ ক্ষেত্ৰত কোৱা হৈছে তেওঁলোকে ৰাতিক দিন কৰি সেতুখন সৌন্দৰ্যবৰ্ধন তথা সুশোভিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আছে। একেটাই কথা শ্ৰমিকসকলৰ ক্ষেত্ৰতো খাটে, শ্ৰমিকসকলেও দি ৰাতি একাকাৰ কৰি পাল পাল পাতি পাতি সেতুখন নিৰ্মাণ কৰিছিল।\nপ্ৰশ্ন উঠিব পাৰে শ্ৰমিসকলে মজুৰী লৈ ঠিকাদাৰৰ অধীনত কাম কৰিছে। চিত্ৰশিল্পীসকলৰ ক্ষেত্ৰটো এই একেটা কথাই খাটে। তেওঁলোকেও পাৰিশ্ৰমিক লৈ নানান মনোমোহা চিত্ৰৰে সেতুখন সজাই তুলিছে, কাৰণ সেতুখন হৈছে এটা চৰকাৰী প্ৰকল্প। যিবোৰে উত্তৰ পূৱৰ লগতে অসমৰ সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। চিত্ৰশিল্পীসকলে নিৰ্দিষ্ট সময়সীমা ভিতৰত সেতুখনত চিত্ৰ অংকন কৰি সৌন্দৰ্যবৰ্ধন কৰিছে, কিন্তু শ্ৰমিকসকলে ৩৬ মাহত সম্পূৰ্ণ হ’বলগীয়া সেতুখন মাত্ৰ ২৩ টা মাহতে সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিছে।\nএবাৰ ভাবি চাওকচোন, চিত্ৰশিল্পীসকলে পোৱাৰ দৰেই এই শ্ৰমিকসকলেও নাগৰিক সমাজৰ পৰা উছাহ আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ যোগ্য নহয় নে?\nআমাৰ এই প্ৰতিবেদন চিত্ৰশিল্পী অথবা সচেতন সেই নাগিৰকসকলৰ বিৰুদ্ধে নহয়, এই প্ৰতিবেদন আমাৰ নাগৰিক সমাজৰ প্ৰতিহে। আমি নাগৰিক সমাজে কিয় শ্ৰমৰ শ্ৰেণীগত সীমাৱদ্ধ ধাৰণাটোৰ পৰা মানৱীয় এক ধাৰণালৈ উত্তৰণ ঘটাবলৈ প্ৰয়াস কৰো। সমাজ-ৰাজনৈতিক আৰু আৰ্থা-সামাজিক আমাৰ দৃষ্টিকো শ্ৰেণীগত সীমাৱদ্ধতাৰ উৰ্ধলৈ নিবলৈ কিয় প্ৰয়াস নকৰো? আমি শ্ৰেণীগত বৈষম্যক আমি কিয় লালন কৰি থাকো? এই প্ৰশ্নবোৰ উত্থাপনৰ বাবেহে আমাৰ এই বিশেষ প্ৰতিবেদন।


জন্ম যাত্ৰা (সংগ্ৰাহক: নিতুল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nজন্ম যাত্ৰা (সংগ্ৰাহক: নিতুল বৰা)\nনক্ষত্ৰমিত্ৰ নৱনীত সদৈৱ চৌৰম্\nসৰ্বেষামেৱ জগতামুদৰা শ্ৰয়ানাম্।\nতং দৈৱকী জঠৰজাত সুতং হি বন্দে।।১।।\nসূত্ৰ-আহে সামাজিক লোক, যোহি পৰমপুৰুষ পুৰুষোত্তম নাৰায়ণ, যাহেৰ কটাক্ষে সৃষ্টি-স্থিতি প্ৰলয় হইতে আছে, ব্ৰহ্মাৰুদ্ৰাদি চৰণ কিঙ্কৰ; যাহেৰ নাম স্মৰণ মাত্ৰ, চাণ্ডাল পজন্তে পৰম গতি পাৱত, সোহি পৰম ঈশ্বৰ, পৰম কৃপালু,কলিৰ মলিন লোকক অনুগ্ৰহে ভূমিক ভাৰ হৰণ নিমিত্তে, দৈৱকীৰ গৰ্ভে বেকত হুয়া কহোঁ, পৰম ঈশ্বৰৰূপে পিতৃক মাতৃক আগে উপৰি জন্মৰ কথা কয় কহোঁ, মায় মনুষ্যা বালক ৰূপে গোকুলে পলাৱল, সোহি কৃষ্মক জন্ম-যাত্ৰা ওহি সভামধ্যে কৰাঅৱ। তাহেক দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰিবোল।\nতদনন্তৰে ব্ৰহ্মা যৈছন প্ৰবেশ কয়ল, তা দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰিবোল।\nআৱত বিধি মুনিগণ সঙ্গে।\nচৌভিতি বেদ উচৰয় ৰঙ্গে।।\nপদ।। দেৱ সিদ্ধ সব উপাসিয়া যাই।\nআগহি নাৰদ হৰি গুণ গাই।।\nকৰোতু ঘনে ঘনে হৰি বোল।\nহৰিপদে গতি গোপালে বোল।।১।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰবেশ কয় ব্ৰহ্মা পাশ হুয়া ৰহল। তদন্তৰে বসুমতীক প্ৰবেশ দেখহ শুনহ।\nআৱত বসুমতী কয় পৰবেশ।\nদুখ-শোকে অধিক শৰীৰ ভৈলা ক্লেশ।।\nপদ।। ধীৰে ধীৰে চলয় পাছে বিধিৰ মন্দিৰ।।\nনয়নে বহে নীৰ। পবেশিলো গৈয়া।\nপড়িআ চৰণ আগে নিবেদিলে দুখ।\nকহয় গোপাল দীন পৰম মুৰুখ।।২।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে বসুমতী প্ৰবেশ কয়, বিধাতাকু আগু যে বোলল তাহেক শুনহ।\nবসুমতী-আহে বিধাতা, পৰম দেৱকু দেৱতা, সকল জগত সৃষ্টি কৰতা, হামাক ধৰ্ম্ম-অৰ্থ-কাম-মোক্ষ সকল সাধন হেতু নিৰ্ম্মাণ কয়ল। সোহি ধৰ্ম্ম দুষ্ট দৈত্য-দানৱ দূৰ কয়ল। তাহেৰ ভাৰ সহিতে নপাৰি হামু অধোগতি যাঁঞা, তোহাৰ আগে কি কহব?\nসূত্ৰ-তদন্তৰে ব্ৰহ্মা ভূমিক দুখ দেখিয়ে মনে পৰম কৰুণা মিলল, ত্ৰিদশ দেৱতা সহিতে ক্ষীৰোদধি তীৰে গয়াকহোঁ, সমাধি ধৰিয়ে হৰি আৰাধনা কয়ে লাগল, তাহে দেখহ শুনহ।\nব্ৰহ্মা-আহে দেৱতা সব, তোৰাসব সমাধিত কি দেখল কি শুনল?\nব্ৰহ্মা-অঃ তোৰাসব নাহি শুনল? হামু যে শুনলু ঈশ্বৰক বাণী, তাহে শুনহ। শ্ৰীকৃষ্ণ ভূমিক ভাৰ হৰব। তোৰাসব গোকুলে জনম ধৰহ। দেৱ-নাৰী সবো গোপীৰূপে গোকুলে জনম ধৰব। হে ঋষিসব, তোৰাসব গোকুলে বত্স ৰূপে জনম ধৰহ। আহে অদিতি কাশ্যপ, তোৰাসবে যদুকুলে জনম ধৰহ। হে দ্ৰোণ, হে ধাৰা, তোৰাসব নন্দ-যশোদা ৰূপে গোকুলে জনম ধৰহ। কৃষ্ণক জনম নিমিতে অনন্ত যোগমায়া অৱতাৰ ধৰব।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি ব্ৰহ্মা দেৱতা সবক আদেশ কয়ল। ভূমিক আশ্বাস বাণী বুলিয়ে নিজ মন্দিৰে চলল।\nতদন্তৰে মথুৰা পুৰীক ৰাজা উগ্ৰসেন, তাহেক ভাতৃ দেৱক দৈৱকীকু বিবাহ নিমিত্তে সবান্ধয়ে বৰ জিজ্ঞাস কয়ে লাগল। কন্যাক সদৃশ বৰ কোন থানে নাহি, একে বসুদেৱ বিনো, ওঁহি নিচ্ছয় কৰি, যৈছে দূত পঠাই বসুদেৱক অনাঅল, তাহেক দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nগীতঃ ৰাগ গৌৰী।। মান চুটকলা।।\nধ্ৰুং।। আৱে বসুদেৱ পৰম ৰঙ্গ মনে\nচৌভিতি যাদৱ বেঢ়ি ৰে।\nআগে দীপ ঘট নাচে নটি-নট\nকৰিআ মঙ্গল খেড়ি ৰে।।\nপদ।। সুন্দৰী পদ্মিনী নাৰী গন চলে\nউৰুলি মঙ্গল হৰি বোলেৰে।\nকিঙ্কিনী কঙ্কণ নেপূৰ ৰুনঝুন\nবয়ন চান্দ উজোৰে।।\nমৃদঙ্গ দুন্দুভি তাল-কৰতাল\nশৱদে বহু বিধ ৰোল।\nচৌভিতি জয় জয় মিলল মহোত্সৱ\nদীন গোপাল বোল।।৩।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে বসুদেৱ প্ৰবেশ কয়ে, এক পাশ হুয়া ৰহল। তদন্তৰে দৈৱকীৰ প্ৰবেশ দেখহ শুনহ। নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nধ্ৰুং।। সখীসব সঙ্গে চলিল দৈৱকী\nবিবাহ মন্দিৰ মাজে।\nহংসৰ গামিনী কুৰঙ্গ নয়নী\nপেখী শশধৰ লাজে।।\nপদ।। মুকুট কুণ্ডল কেয়ুৰ কঙ্কণ\nগলে গজমতি জ্বলে।\nকঙ্কণ কিঙ্কিনী বাজে ৰিনি ঝিনি\nবিধিয়ে নিৰমিল কণক পুতলি\nত্ৰৈলোক্য নাহি উপাম।\nদীন হীন মতি কহয় গোপাল\nডাকি বোলা ৰাম ৰাম।।৪।।\nসূত্ৰ-আহে সামাজিক লোক, যৈচন প্ৰকাৰে দেৱক বসুদেৱত দৈৱকীক বিবাহ দেলহ, তাহাকে দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nগীতঃ ৰাগ সুহাই।। যতিমান।।\nবসুদেৱ বিবাহ কৰতু হৰিষে।\nপেখিয়ে সুৰ সিদ্ধ মুনি কিন্নৰ\nআনন্দে কুসুম বৰিষে।।\nপদ।। দুই হানো কেশকু এক থান কৰিয়ে\nদেৱক ঢালিলেক পানী।\nপেখিয়ে গৰ্গ শ্ৰুৱ ধৰি হাতত\nকৌতুকে বেদ বখানি।।\nচৌভিতি ঢাকয় মৃদঙ্গ-ঢোল-দুন্দুভি\nউৰুলি মঙ্গল হৰি বোল।\nগজ-বাজী-ৰথ ৰতন বহু যৌতুক\nদীন গোপাল এহু বোল।।৫।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে বসুদেৱ দৈৱকীক বিবাহ কৰিয়ে, পৰম কৌতুকে সুবৰ্ণৰ ৰথে চৰিয়ে, কন্যা সমন্বিতে নিজ মন্দিৰে চলিল। সোহি সময়ে কংস ভগিনীক প্ৰীতি সাধিত্ৰ, ৰথে চড়ি বাঘজড়ি ধৰিয়ে ঘোঁড়া ডাকিতে লাগল।\nসোহি সময়ে আকাশী বাণী পড়ল, “হে কংস যাক লৈয়া যাস এহিৰ অষ্টম পুত্ৰে তোৰ প্ৰাণ লৱৰ।” তাহেক শুনিয়ে পৰম ভীতি হুয়া, দৈৱকীৰ কেশত দৰিয়ে কাটিতে খোজয়, পেখিয়ে বসুদেৱে যৈছন প্ৰবোধ কয়ল, তা দেখহ শুনহ।\nবসুদেৱ-আহে মহাৰাজ কংস, তোহাৰ গুণক তিনিও লোকে জানয়, বীৰসবে বখানয়, কমনে মৃত্যুক ভয়ে পাপ আচৰিতে চাৱ। জন্তুৰো মৃত্যু দেহা সঙ্গে জনময়, ওহি জানি দৈৱকীক বধিতে উচিত নোহে। তোমাৰ কনিষ্ঠা ভগিনী জীৱ প্ৰায়।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে বসুদেৱে বিনয় বোলয়, কংসে শুনয়ে নাহি। পুনঃ বসুদেৱ চিন্তিতে লাগল। অঃ কি দৈৱকীৰ গৰ্ভে পুত্ৰ নজন্ময়? কি কংস মৰয়? কি পুত্ৰ নজময়, তাহেৰ হাতে কি ইহাৰ মৃত্যু হয়? দৈৱ গতিক বুজয়? এহি শুনি বোলয় লাগল, তাহাক শুনহ।\nবসুদেৱ-আহে কংস ৰাজ, তোহু যে আকাশী বচন শুনল দৈৱকীত হন্তে তোহাৰ মৃত্যু নাহি। ইহান অষ্টম গৰ্ভক পুত্ৰত মৃত্যু ভয় হয়াছৈই, পুত্ৰ সব উপজিলে তোমাত অৰ্পিবো।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি বসুদেৱ মৌনে ৰহল। কংস দৈৱকীক তেজিয়ে পৰিঅৰ্তি নিবৰ্ত্তি গৈল। বসুদেৱ দৈৱকী সহিত নিজ গৃহে প্ৰবেশল। তদন্তৰে দৈৱকীৰ গৰ্ভে কীৰ্তিমন্ত নামে পুত্ৰ জাত ভৈল। তাহেক বসুদেৱ কংসক আগে দেলহ, দেখি কংসে বসুদেৱক প্ৰশংসি যে বোলল, তা দেখহ শুনহ।\nকংস-আহে বসুদেৱ, সাধু সাধু তুহু পৰম মহন্ত। তোহো সম সত্যবাদী নাহি। ওঁহি বালক সত্বৰে লৈয়া যাৱ। ইহাত কোন ভয় নাহি, তোহোক অষ্টম গৰ্ভক পুত্ৰ হামাক দেৱহ।\nসূত্ৰ-কংসৰ বচন শুনি বসুদেৱ পুত্ৰ কোলে ধৰিয়ে আপন মন্দিৰে গেলহ। তাহে শুনি নাৰদ খেদ কৰিতে লাগল।\nনাৰদ-হা হা কি ভেল? দেৱকাৰ্য্য নাহি সিজল।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি নাৰদ যৈছে কংসক পাশে আৱত তা দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nগীতঃ ৰাগ আশোৱাৰী।। পৰিতাল\nধ্ৰং।। আৱত নাৰদ হৰিগুণ গাই।\nনাচত হৰিষে বীণা বজাই।।\nপদ-সাধিব দেৱক কাৰ্য্য ওহি বুলি ঋষি।\nকংসৰ সভাত আসি মিলিলা হৰিষি।।\nৰাজাক সম্বুধি হসি নাৰদ বোল।\nকৰু সব অব নৰ হৰি হৰি বোল।।৬।।\nসূত্ৰ-আহে সভাসদ সব, কংসৰ সভা প্ৰবেশি নাৰদ যোহি বাণী বোলয়ে লাগল, তা দেখহ শুনহ।\nনাৰদ-আহে ভোজৰাজা বসুদেৱক পুত্ৰ নাহি মাৰল?\nকংস-হে মহামুনি নাৰদ, ওহি বসুদেৱ পৰম মহন্ত, মহা সত্যবাদী ইহান সপ্তম পুত্ৰত আমাৰ মৃত্যু ভয় নাহি।\nনাৰদ(বিহসি)-আহে কংস, তুহোঁ পৰম অজ্ঞান, হামু যে কহু তা শুনহ। ওহি বসুদেৱ প্ৰমুখ্যে যত যাদৱ, দৈৱকী, যশোদা আদি যত নাৰী, ঐ সৱ দেৱ-অংশ। তুহোঁ কালনিমি নামে পূৰ্বে দানৱ হৈয়াছিলি, তোহাক হৰি মাৰল দৈৱকীৰ গৰ্ভে পুনু উপজি তোহাক মাৰব।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি নাৰদ চলল। নাৰদক বচন শুনি কংস পৰম ভীতি হুয়া, দৈৱকী বসুদেৱক গৃহে আনিয়ে বন্দী কয়ল। যাদৱ বংশক হিংসা কৰিতে লাগল, উগ্ৰসেনক ৰাজ্যভাৰ কাঢ়ি লে লহ। যদুবংশ পৰম পীড়া পাই হৰি-ভকতি ৰক্ষা নিমিত্তে নানা দেশ পলাৱল।\nতদন্তৰে দৈৱকীৰ ছয় পুত্ৰ কংস মাৰল। সপ্তম গৰ্ভে পাত ভৈল, অষ্টম গৰ্ভে শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰবেশ কয়ল। হৰিক উদৰে ধৰি কহোঁ দৈৱকী প্ৰকাশ নাহি কৰত যৈছে কুম্ভ ভিতৰে দীপ(তদ্বত্)। সোহি সময়ে যৈছে দেৱতাসব তুতি কৰিতে আৱল তাহে দেখহ শুনহ।\nগীতঃ ৰাগ কানাৰা।। একতাল\nধ্ৰুং। আৱে চতুৰানন পৰম ৰঙ্গে।\nশঙ্কৰ সুৰ মুনিগন সঙ্গে।।\nপদ।। গগনে ঘনে গৰজে দশোদিশে।\nপ্ৰবেশি সূতিকা গৃহে হৰিষে।।\nপ্ৰণামি পাৱে কৰজুড় দুই।\nবোলন্ত তুতি অৱনত হুই।।৭।।\nসূত্ৰ- আহে সমাজিক লোক, দেৱতাসব কৰজোৰি নমস্কাৰ কৰিয়ে যৈছে তুতি কৰিতে লাগল, তাহে দেখহ শুনহ।\nদেৱতা সব(তুতি)-হে পৰমেশ্বৰ, তোহো মোক্ষৰ সাধন, সনাতন সৰ্ব অন্তৰ্যামী, সংসাৰ মোক্ষৰ কাৰণ, মহাজ্ঞানীগনে ইহাক জানয়। মূৰ্খসবে তোমাক ভেদ মানয়। সন্তৰ ৰক্ষাৰ হেতু তোমাৰ অৱতাৰ, দুৰ্জনক বিনাশি ভূমিক ভাৰ হৰব। তোমাৰ চৰণ-নৌকা যে আশ্ৰয় কৰয়, বত্স-পদ প্ৰায় সংসাৰ তৰয়, অনন্ত সাধনে তৰয়ে নাহি।\nসূত্ৰ-আহে সামাজিক লোক, দেৱতাসবে ঐচন প্ৰকাৰে শ্ৰীকৃষ্ণক তুতি কয়ল। দৈৱকীক প্ৰবোধ বুলিয়ে আপুন থান চলি গৈল। তদন্তৰে শ্ৰীকৃষ্ণক জনম নক্ষত্ৰ মিলল, দিশ সব প্ৰসন্ন ভেল, মহন্ত সবৰ মন স্বস্থ ভেল, পৰম সুগন্ধিত বায়ু বহল, সাগৰ সঙ্গে জলধৰ গৰ্জয়। মধ্য ৰাত্ৰি অন্ধকাৰছন্ন ভেল, সোহি সময়ে শ্ৰীকৃষ্ণ জনম ভেল, তাহেক দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nগীতঃ ৰাগ বেলোৱাৰ।। তাল ৰূপকমান\nদেখৰে নয়ন ভৰিয়ে লোই।\nপৰম পুৰুষ অৱতাৰ হোই?\nপদ।। কোটি কোটি অণ্ড ৰোমকুপে জাহাৰা।\nসো হৰি দৈৱকী উদৰে অৱতাৰা।।\nশ্যাম মুৰতি পীত অম্বৰু শোহে।\nকঙ্কণ কেয়ুৰ মুকুট হাৰ লোলে।\nগতি গোবিন্দ মেৰি গোপালে বোলে।।৮।।\nসূত্ৰ-বসুদেৱ অদ্ভূত বালক দেখিয়ে সপটে স্নান কয়ল। মনে অযুত গো-দান কয়ল। বিষ্ণু হেন জানি যৈছে তুতি কয়ে লাগল তাহে দেখহ শুনহ।\nবসুদেৱ-হে পৰম ঈশ্বৰ, তোহোঁ পৰম কাৰণ, পৃথিৱীৰ ভাৰ হৰণ নিমিত্তে হামাৰ গৃহে বেকত ভেল, দুষ্টক দণ্ডি সন্তক পালি ধৰ্ম্ম-পথ ৰক্ষা কৰব।\nসূত্ৰ-তদন্তৰে দৈৱকী যৈচন তুতি কয় লাগল তা দেখহ শুনহ।\nদৈৱকী-হে জগত কাৰণ নাৰায়ণ, কাল সৰ্পক ভয়ে ব্ৰহ্মা-ভূবন পৰ্যন্তে জীৱ পলাৱল। একোয়ে থানে অভয় নাহি পাৱত, কোন ভাগ্যোদয়ে তোহ্মাৰ অভয় চৰণে আশ্ৰয় কয়লোঁ, তাহেক মৃত্যু ভয় চাৰয়। কংস ভয়ে হামাৰ হৃদয় কামনয়, ওঁহি দিব্য ৰূপ সম্বৰহ।\nসূত্ৰ-ওঁহি বুলি দৈৱকী মৌন হুয়া ৰহল।\nশ্ৰীকৃষ্ণ-আহে পিতৃ, তুহোঁ সুতাপ প্ৰজাপতি, হে মাতৃ, তোহোঁ পৃঞ্চি নামে সতী। পুত্ৰ কামে হামাক বিস্তৰ আৰাধন কয়ল, সেহি জন্মে পৃশ্নিগাৰ্ভ নামে পুত্ৰ ভৈলো। দুতিআ জনমে তোহু অদিতি-কাশ্যপ, হামু বামন পুত্ৰ। তৃতীয়া জনমে বসুদেৱ-দৈৱকী, নিজ ৰূপে জনম ভৈলু। তুহোঁ ওহি জনমে গতি পাৱব। হামাক সত্বৰে গোকুলে নন্দগৃহে লৈয়া যোগমায়াক আনহ।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি শ্ৰীকৃষ্ণ মায়া মনুষ্যৰূপে বালক ভেল। বসুদেৱ তত্কালে কোলে লৈয়া চলল। দৈৱকী দেখিয়ে যৈছে বিলাপ কয়ল, তা দেখহ শুনহ।\nগীতঃ ৰাগ-ধনশ্ৰী।। একতাল।।\nধ্ৰুং।। হেৰি হৰিক মুহে মাই।\nফোকাৰয়ে ঘনে ঘনে নয়ন ঝুৰাই।।\nপদ।। আজু জনমি সুত গৈয়ো পৰদেশ।\nকতনা লিহিলা বিধি অভাগীক ক্লেশ।।\nপুত্ৰৰ সন্তাপে তাপে প্ৰাণ ফুটি যাই।।\nকহতু গোপালে গতি গোবিন্দ পাই।।৯।।\nমাধৱদেৱে শংকৰদেৱৰ তলৰ বৰগীতটো সংযোজিত কৰিছিলঃ\nধ্ৰুং।। হৰিক বয়নে হেৰি মাই।।\nফোকাৰে নিশ্বাস নীৰ নয়ন ঝুৰাই।।\nপদ।।আজু জনসি সুত চল পৰদেশ।\nকতনো লিহিল বিধি অভাগিক ক্লেশ।।\nবিনো তোহোঁ ৰহৰ জীৱন কৈছে মোই।\nকহ শঙ্কৰ কৃষ্ণ বোল সব লোই।।\nসূত্ৰ-বসুদেৱ পুত্ৰ কোলে ধৰিয়ে গোকুলে চলল। সোহি সময়ে যোগমায়া জনম ভেল। পহৰি সব নিন্দ্ৰা গেল, দ্বাৰসব বন্ধ চৰল, মেঘ কনিক। বৃষ্টি কয়ল, তাহে পেখিয়ে অনন্ত ফনা ছত্ৰ ধৰল, তাহে দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nধ্ৰুৱ।। গগনে গৰজে ঘন কোলে লৈয়া নাৰায়ণ\nচলে বসুদেৱ ধীৰে ধীৰে\nদেখিয়া সহস্ৰানন ভিজে প্ৰভু নাৰায়ণ\nফনাহে ধৰিলা ছত্ৰ শিবে।।\nপদ।। পাইলা যমুনাৰ কোল দেখি ঢউ উৰমি ৰোল\nবসুদেৱ ভয় ভৈলা মনে।\nদেখি বাট দিলা মাজে পাৰ ভৈলা যদুৰাজে\nদীন গোপালে এহু ভনে।।১০।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে বসুদেৱ যমুনা চড়াই ক্ষেনেকে নন্দ গৃহে প্ৰবেশিল। কৃষ্ণক থৈয়া কন্যাক কোলে ধৰিয়া পুনু আৱল। দৈৱকীৰ কোলে দেলহ। তাহে দেখিয়ে কন্যা ক্ৰন্দন কয় লাগল। তাহে শুনি পহৰিসব কংসৰ আগু যৈছে জানাৱল তাহে দেখহ শুনহ।\nপহৰি সব-আহে মহাৰাজ কংস, দৈৱকীৰ পুত্ৰ জনম ভেল।\nসূত্ৰ-তাহে শুনি কংস পৰম ভীতি হুয়া সূতিকা-গৃহে যৈছে আৱল, তাহে দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল হৰিবোল।\nধ্ৰুং।। আৱত কংস ভয় হুয়া বৰ।\nহাতে খাণ্ডা ধৰি দিলে লৱৰ।।\nপদ।। পৰম ক্ৰোধ বেগে যাই ধাই।\nপৰিলা পথত উঝণ্টি খাই।।\nৰাত্ৰি অন্ধকাৰ দিশ নাপাই।\nফুৰয় ঘাৰ-মুটুকুৰি খাই।\nগৰজি বোলে কাহে যাইবি হৰি।\nআফালি মাৰিবো পাৱত ধৰি।।\nফোপাই যেন নাগ মুকুত কেশ।\nভৈলন্ত সুতিকা গৃহে প্ৰবেশ।।১১।।\nসূত্ৰ-ঐছন প্ৰকাৰে কংস সুতিকা গৃহে প্ৰবেশল, দেখিয়া দৈৱকী পৰম ভীতি হুয়া যৈছন কাতৰ কৰিতে লাগল তাহে দেখহ শুনহ।\nধ্ৰুং।। দৈৱকী সতী বোলন্ত কংস মুখ চাই।\nওহি কন্যা-ৰত্ন বৈৰী নোহে তোহাৰি\nজানি বধিতে নযুৱাই।।\nপদ।। তোহাৰি ভগিনী দুখুনী হামি অভাগিনী\nসাধু অতয়ে তঞি মান।\nতুঁহু দায়াল কৰহোঁ কৃপা হামাৰি\nদেহু বালক মুহে দান।।\nঅতয়ে মিনতি বোলন্ত সতী আকুল\nবহে নীৰ সঘনে নয়নে।\nমাধৱৰ চৰণ ৰেণু শিৰে পৰশিয়ে\nদীন গোপালে এহু ভণে।।১২।।\nদৈৱকী-হে দাদা, হামু তোহাৰি কনিষ্ঠা ভাগিনী, পৰম দুখুনী। হামাৰ ছয় পুত্ৰ মাৰল, সোহি তাপে তাপিত হুয়াছি, এহি কন্যা হামাক দান কৰহ।\nসূত্ৰ-ঐচন পৰকাৰে দৈৱকী বহু বিধ বিনয়ে বোলায়। কংস শুনয়ে নাহি। অনেক ভৰ্চ্ছনা কৰি কন্যাক পাৱে ধৰি শিলা মধ্যে আছৰল। হাতৰ পৰা এৰায়া দিব্য ৰূপ ধৰিয়ে দেৱী আকাশে থাকি যে বোলল তা দেখহ।\nদেৱী-আহে কংস নিসখল, হামাক মাৰিতে চাৱ, তুহোঁ অধোগতি যাৱব। দুখনী দৈৱকীক ব্যৰ্থে হিংসা কৰহ। তোহাৰি প্ৰাণ-বৈৰী যি ঠাই, সি ঠাই জনম ধৰয়।\nসূত্ৰ-ওহি বুলি দেৱী অন্তৰ্ধ্যান ভৈলা। শুনিয়া কংস পৰম ভীতি হুয়া, দৈৱকী-বসুদেৱক নিহল চৰাই পাৱে পৰি মিনতি কয় বোলল।\nকংস-আহে বহিনাই, আহে বহিনী, হামু পৰম পাপ কয়লো। ৰাক্ষসতো অধিক ভেলো। ওহি বিধি লিখিত, কাক ৰাধয়, হামু মাত্ৰ বধ ভাগী ভেলো। ওহি কন্যাক বচনে জানলোঁ, তোৰা সবক হামু পাপী দুখ দেলহোঁ হামাৰ দোষ ক্ষমা কৰহ,ক্ৰন্দন নাহি কৰবি, শোক তেজহ।\nবসুদেৱ-আহে মহাৰাজ কংস আপুনি যে কহল, ওঁহি সক্য হয়। অজ্ঞানীসে বিৰোধ কৰব বিচাৰ কয় দেখহ, সব মায়াময়, ইহাত তাপ তেজহ।\nসূত্ৰ-ঐচন বাণী শুনিয়ে কংস দিব্য সভা ভাঙ্গি, বসুদেৱ-দৈৱকীক নিজ গৃহে পঠাৱল। কংস নিজ মন্দিৰে প্ৰবেশিয়ে দানব গনক আনিয়ে দুখ নিবেদল, শুনিয়ে দানবগণে যৈচে গৰ্জয়ে লাগল, তা দেখহ শুনহ।\nধ্ৰুং।। দুম দুম দুন্দুভি নিবাস বাজে।\nআৱত দানৱ ৰাজ সমাজে।।\nপদ।। কংস নিবেদিলা বৃত্তান্ত কতা।\nপ্ৰকটি দন্ত ঝঙ্কাৰয় মাথা।।\nগৰজে উপৰেক তুলি শূল।\nউত্পাৰে যত দেৱতাক মূল।।\nবিনাশ ধৰ্ম্মক দানব বোল।\nকৰ অব সব নৰ হৰি হৰি বোল।।১৩।।\nসূত্ৰ-ঐচন প্ৰকাৰে দানৱ সবক গো-ব্ৰাহ্মণক হিংসা কৰিতে নিয়োজিল। বৈষ্ণৱ বিৰোধে আউ-শ্ৰী-যশ হয়, ইহাক তাৰা জানয়ে নাহি। আহে সামাজিক লোক, ওহি জানি আপুনি কুশল চায়া গো-ব্ৰাহ্মণক, বৈষ্ণৱক কদাচিতো হিংসা কৰবি নাহি। নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nসূত্ৰ-তদন্তৰে গোকুলে মহোত্সৱ মিলল।\nনন্দে পুত্ৰক জনম শুনিয়ে সপটে স্নান কয়ল, দৈৱজ্ঋ-ব্ৰাহ্মণ সব আনিয়ে জাত-কৰ্ম্ম কৰাৱল, গো ৰত্ন বহু দান কয়ল। গোকুলক সাজি-কাচি ঝাতিকাৰ কয়ল। গো-বত্সক স্নান কৰাৱল, গোপ-গোপীসবে বসনে-ভুষণে অলঙ্কৃত হুয়া যৈছে নন্দক গৃহে আৱল, তাহে দেখহ শুনহ, নিৰন্তৰে হৰি বোল হৰি বোল।\nগীতঃৰাগ ধনশ্ৰী।। জ্যোতি মান।।\nধ্ৰুং।।হৰখে গোপিনী পুছয় ঘৰে ঘৰ\nশুন শুন সখীগন\nচলহোঁ সব যাই জনম সাফলু\nপেখো নন্দ নন্দন ৰে।।\nপদ।। অমন মধুৰ মুৰুতি বালেক\nনাহি ত্ৰিভূৱন মাঝে।\nহামাৰি শুভ দিন নন্দেৰ ভৱনে\nআনন্দে দুন্দুভি বাজে ৰে।।\nনানান বসন ভূষণ পিন্ধি অঙ্গে\nহৃদয়ে গজমতি লোলে।\nকুণ্ডল ঝলমল নয়ন কাজল\nকবৰি ভৰিয়া ফুলে ৰে।।\nকেযুৰ কঙ্কণ কৰতু ৰুনঝুন\nচৰণে মঞ্জিৰ ঝুৰে।\nমঙ্গল মহোত্সৱ কীৰ্ত্তন হৰি ৰাৱ\nশবদ দশো দিশে পুৰে ৰে।।\nনানা উপায়ন সন্দেশ ধৰি সবে\nপ্ৰবেশে নন্দক ঘৰ\nজয়তি জয় জয় মঙ্গল বোলয়\nউৰ্দ্ধক তুলিয়া কৰ ৰে।।\nকহয় গোপাল নন্দ নন্দন পূৰ\nওহি মন মেৰি আশ।\nব্ৰজেৰ বধুৰ ৰেণু শিৰে ধৰি\nহুইবহোঁ দাসুক দাস ৰে।।১৪।।\nগীতঃৰাগ ভাটিয়ালি।। তাল ছোক।।\nধ্ৰুং-আলো ভাই গোকুলে উদয় যদুমণি।\nভাইৰে আনন্দে নন্দেৰ পুৰ ছানি।।\nপদ।। গোপীগন আসিলা হৰিষে।\nকৃষ্ণ শিৰে কুসুম বৰিষে।।\nহালধি গো-ৰস মোট ভৰি।\nসিঞ্চে সবে অন্যো অন্যে কৰি।\nমোট জলে শৰীৰ ভিজায়া।\nৰঙ্গে হাসে নাচে গোপ জায়া।।\nকৃষ্ণ যশোদাৰ মুখ চাই।\nপ্ৰেম ভৰে নয়ন ঝুৰাই।।\nগোপগনে উঠিয়া হৰিষে।\nদধি দুগ্ধ সিঞ্চে দশো দিশে।।\nঘসে ঘৃত ঘোলে মাৰে চাটি।\nদলি মাৰে লৱনুৰ পিণ্ড বাটি।।\nঋষি গনে বেদধ্বনি কৰি।\nসঘনে সুমতে হৰি হৰি।\nদেৱগণে গগনে হৰিষে।\nনাচে হাসে কুসুম বৰিষে।।\nশিঙা শঙ্খ ভেৰী ঢাক ঢোল।\nগগন পুৰল হৰি বোল।।\nসভাত যতেক বৃদ্ধ আছে।\nউঠি ৰঙ্গে সবে নাচে হাসে।।\nঅন্যো অন্যে কৰে ধৰা ধৰি।\nফুৰে সবে মাটিত বাগৰি।।\nকতো উঠি কৰে জয় জয়।\nউপজিল নন্দেৰ তনয়।।\nমাধবৰ পাদপদ্ম মনে।\nধৰিয়া গোপাল দীন ভনে।।১৫।।\nইতি শ্ৰীকৃষ্ণক নৰৰূপ মনুষ্যনাট বিনন্দ লীলা ভাৱ বেৱহাৰ, জন্ম-যাত্ৰা সম্পূৰ্ণ ভেল।\n← কংসবধ (সংগ্ৰাহক: নিতুল বৰা)\nকচুৰ বিষয়ে অকণমান ক’বলগীয়া: বৰ্ণালী বৰুৱা →\nডঃ ভূপেন হাজৰিকাদেৱ আৰু তেখেতৰ সঙ্গীতঃ এক অধ্যয়ন (- মিতালী গোস্বামী)\nৰঙালী বিহুৰ অনুষ্ঠান : কিছু ব্যক্তিগত অনুভৱ (- প্ৰৱাল পাতৰ আমছি)


জটিলতাৰ মাজত আই পি এল : কি হ'ব দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া ৮ খন মেচ? - Olympia Sports\nHomeNewsজটিলতাৰ মাজত আই পি এল : কি হ'ব দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া ৮...\nজটিলতাৰ মাজত আই পি এল : কি হ’ব দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া ৮ খন মেচ?\nকি হ’ব আই পি এলৰ ভৱিষ্যত? আয়োজকে সুকলমে অনুষ্ঠিত কৰিব পাৰিবনে আই পি এলৰ মেচসমূহ? কৰ’না ভাইৰাছৰ প্ৰকোপৰ বাবে বাতিল বা স্থগিত কৰিব লাগিব নেকি আই পি এলৰ মেচসমূহ? এনেবোৰ প্ৰশ্নই এতিয়া আই পি এল প্ৰেমীৰ মনত ক্ৰিয়া কৰিছে। ইতিমধ্যে আই পি এলৰ ১৭ খনকৈ মেচ সুকলমে অনুষ্ঠিত হৈ গৈছে। কিন্তু ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে কৰ’নাৰ মাজতে আই পি এল অনুষ্ঠিত কৰাক লৈয়ো সৃষ্টি হৈছে বিতৰ্ক। দেশত কৰ’না ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ, অক্সিজেনৰ অভাৱত শতাধিক লোকৰ মৃত্যুকে ধৰি এক অভাৱনীয় পৰিবেশৰ সূচনা হোৱাৰ সময়ত, আই পি এল অনুষ্ঠিত কৰি মনোৰঞ্জনত মতলীয়া হৈ থকাক লৈ বহুতেই চোকা সমালোচনা কৰিছে বি চি চি আইক। অৱশ্যে এনে সমালোচনাৰ কোনো প্ৰত্যুত্তৰ দিয়া নাই বি চি চি আইয়ে।\nপিছে বৰ্তমানলৈকে সুকলমে আই পি এলৰ মেচ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে যদিও আগন্তুক কেইখনমমান মেচক লৈ এতিয়া সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছে। সূচী অনুসৰি ২৮ এপ্ৰিলৰ পৰা দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ’ব ৮ খন মেচ। মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছ, চেন্নাই চুপাৰ কিংছ, ছানৰাইৰাৰ্ছ হাইদৰাবাদ আৰু ৰাজস্থান ৰয়েলছ দলে দিল্লীৰ ফিৰোজ শ্বাহ কোটলা ষ্টেডিয়ামত খেলিব লাগিব ৮ খন গুৰুত্বপূৰ্ণ মেচ। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত দিল্লীৰ আকাশ, বতাহত কেৱল মৃত্যুৰ কিৰিলি। কৰ’নাত বিধ্বস্ত হোৱা দেশৰ প্ৰধান চহৰ কেইখনৰ ভিতৰত দিল্লী আছে প্ৰথম স্থানত। কৰ’নাৰ দ্বিতীয়টো ঢৌত বৰ্তমানলৈকে দিল্লীত ৩০০ জন ব্যক্তিৰ মৃত্যু হোৱাৰ লগতে ২৬ হাজাৰতকৈ অধিক লোক আক্ৰান্ত হৈছে। দিল্লীৰ হস্পিতালত ৰোগীৰ বাবে বিচনাৰ সমান্তৰালভাৱে অক্সিজেনৰ নাটনি হৈছে। এনে এক জটিল পৰিবেশৰ মাজত আই পি এলৰ মেচ দিল্লীত অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা যাব নে নাই তাক লৈ সন্দেহৰ সৃষ্টি হৈছে।\nঅৱশ্যে দিল্লী ক্ৰিকেট ব’ৰ্ডে ষ্টেডিয়ামখন বৰ্তমানেও সুৰক্ষিত হৈ আছে বুলি দাবী কৰিছে।ষ্টেডিয়ামখন জৈৱ সুৰক্ষাৰ মাজত ৰাখিবলৈ তেওঁলোক সক্ষম হৈছে। দিল্লাী আৰু জিলা ক্ৰিকেট সন্থাৰ অধ্যক্ষ ৰোহন জেটলীয়ে ‘ইনছাইড স্প’ৰ্ট’ৰ আগত উল্লেখ কৰা অনুসৰি সূচী অনুসৰিয়েই মেচ অনুষ্ঠিত হ’ব। জৈৱ সুৰক্ষা ব্যৱস্থা সুৰক্ষিত হৈ আছে। তেওঁ কৈছে যদি মই জৈৱ সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ অন্তৰ্গত নহয় তেনে মই ষ্টডিয়ামৰ ভিতৰত কোনো ব্যক্তিকে লগ ধৰিব নোৱাৰো। গ্ৰাউণ্ড ষ্টাফকে ধৰি সকলো ব্যক্তি জৈৱ সুৰক্ষা ব্যৱস্থাৰ অন্তৰ্গত।\nজেটলিৰ এনে মন্তব্যৰ পিছতো অৱশ্যে কিছু শংকা, কিছু জটিলতা নথকা নহয়। দিল্লীৰ বৰ্তমানৰ কৰ’নাৰ সংক্ৰমণৰ পৰিবেশৰ প্ৰতি লক্ষ্য কৰি প্ৰতিটো দলৰ খেলুৱৈ তথা ষ্টাফসকল প্ৰতিটো খোজতে যে সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি চলিব লাগিব সেয়া নিশ্চিত। কাৰোবাৰ এটা ভুলেই হয়তো প্ৰতিযোগিতাখনৈল নমাই আনিব অনিশ্চয়তা।\nজটিলতাৰ মাজত আই পি এল : কি হ'ব দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ'বলগীয়া ৮ খন মেচ?\nPrevious articleছানৰাইজাৰ্ছ হায়দৰাবাদত মোক্ষম আঘাত ; বাহিৰ হ’ল এইগৰাকী খেলুৱৈ\nNext articleশচীনেও লাভ কৰিলে স্বৰ্ণ পদক : বিশ্ব যুৱ বক্সিং চেম্পিয়নশ্বিপত ভাৰত শীৰ্ষত\nহিমাচল প্ৰদেশত ১১ হাজাৰ ফুট উচ্চতাত নিৰ্মাণ কৰা হ’ব ক্ৰিকেট ষ্টেডিয়াম\nনগাঁৱৰ পুখুৰীপাৰত প্ৰাইজমানি ক্ৰিকেটৰ সামৰণি,টাইগাৰ ইলেভেন চেম্পিয়ন\nমহেন্দ্ৰ সিং ধোনিৰ বিষয়ে পাঁচটা কথা; যাৰ বিষয়ে হয়তো আপুনি কেতিয়াও শুনা নাছিল!


গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব নেকি ছোনিয়া গান্ধী ? গোচৰ ৰুজু - The Cross Current\nগ্ৰেপ্তাৰ হ’ব নেকি ছোনিয়া গান্ধী ? গোচৰ ৰুজু\nভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ এটা টুইটৰ বাবে দলটোৰ সভানেত্ৰী ছোনিয়া গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰা হৈছে ৷ কৰ্ণাটকৰ শিৱামোগ্গা জিলাৰ সাগাৰা টাউন পুলিচে প্ৰবীন কে ভি নামৰ লোক এজনৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত এই গোচৰটো ৰুজু কৰে ৷ ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ১৫৩ আৰু ৫০৫(১)(বি) ধাৰাৰ অধীনত এই গোচৰ ৰুজু কৰা বুলি আৰক্ষীয়ে সদৰী কৰিছে ৷অভিযোগকাৰীয়ে এজাহাৰত উল্লেখ কৰে যে কংগ্ৰেছে পি এম কেয়াৰ ফাণ্ড সন্দৰ্ভত জনসাধাৰণৰ মাজত অবিশ্বাস বিয়পাব বিচাৰিছে ৷যোৱা ১১ মে’ৰ পুৱা কংগ্ৰেছৰ অফিচিয়েল টুইটাৰ হেণ্ডেলৰ পৰা এই টুইট কৰা বুলিও এজাহাৰখনত উল্লেখ কৰা হৈছে ৷


ড্ৰাগছৰ বেহাত জ’মেটোৰ ডেলিভাৰী বয় ! - Prag News\nHomeআঞ্চলিকড্ৰাগছৰ বেহাত জ’মেটোৰ ডেলিভাৰী বয় !\nড্ৰাগছৰ বেহাত জ’মেটোৰ ডেলিভাৰী বয় !\nযোৰহাট: নিচাজাতীয় দ্ৰব্যৰ বিৰুদ্ধে ৰাজ্যজুৰি অব্যাহত আছে আৰক্ষীৰ অভিযান। ড্ৰাগছৰ বেহাত এইবাৰ আটক কৰা হৈছে ডেলিভাৰী বয়৷ গুৱাহাটীৰ পাছত এইবাৰ যোৰহাটত ড্ৰাগছৰ বেহাত জড়িতৰ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰি আটক ডেলিভাৰী বয়৷\nআটক কৰা জ’মেটোৰ ডেলিভাৰী বয় অৰিন্দম দাসৰ সৈতে ড্ৰাগছসহ আৰু দুজনক আটক কৰিছে আৰক্ষীয়ে৷ আৰক্ষীৰ জালত পৰিছে ৰাজু চাহু, বিকি চৌধুৰী৷ ৰজামৈদাম নিউ ক’লনীত সচেতন ৰাইজে ধৰি আৰক্ষীক গটাই দিয়ে। ধৃত তিনিওজনৰেপৰা এখন স্কুটী জব্দ কৰা হৈছে।\nPrevious articleঅন্ধবিশ্বাসৰ কৱলত মহানগৰীৰ এটা পৰিয়াল! মৃত্যু এজনৰ\nNext articleক’ভিড যুদ্ধৰ বাবে ন ৰূপত সাজু জিএমচিএইচ


সলিউশন এক্স (একাংকিকা নাটক) (অন্তিম খণ্ড) – মূল: বাদল সৰকাৰ, অনুবাদ- ডঃ প্ৰণৱ ঢেকিয়াল ফুকন – ফটাঢোল\nঅণিমাঃ ইঃ বৰ হাউ গুডু দেখুৱাইছে। তুমি হাউগুডুৰ কি জানা? একেবাৰে মাৰি বহুৱাই দিম।\nশম্ভুনাথঃ ইমান সহজ নহয়।\nঅণিমাঃ হৈ যাওঁক এবাৰ।\nশম্ভুনাথঃ বেছ, হৈ যাওঁক। এই লাইন (ভৰিৰে লাইন টানে।) চু—উ–উ–\nঅণিমাঃ ৰ’বা, ৰ’বা (কমৰত আঁচল বান্ধিলৈ )\nশম্ভুনাথঃ চু — উ–উ–উ— (উশাহ লৈ) উ–উ–উ—\nঅণিমাঃ এই তুমি দুবাৰ উশাহ লৈছা, দুবাৰ উশাহ লৈছা —\nশম্ভুনাথঃ কেতিয়াও নহয়।\nঅণিমাঃ আলবৎ লৈছা। নেখেলো, যোৱা।\nশম্ভুনাথঃ আচ্ছা, আচ্ছা, আকৌ । চু–উ–উ (অণিমা প্ৰায় ধৰা পৰে)\nঅণিমাঃ এই বিৰাম বিৰাম\nশম্ভুনাথঃ ( পিঠিত ঠাচকৈ প্ৰহাৰ কৰি) মৰি যোৱা।\nঅণিমাঃ কেতিয়াও নহ’ব। মই বিৰাম দিছো।\nশম্ভুনাথঃ বিৰাম বিৰাম কিহৰ? ধৰা পৰি বিৰাম?\nঅণিমাঃ কদাপি মই ধৰা পৰা নাই। ভৰিত লাগিছে– বিৰাম নিদিম?\nশম্ভুনাথঃ ওঃ ভৰিত লাগিছে! মিছলীয়া ক’ৰবাৰ·\nঅণিমাঃ খবৰদাৰ, মিছলীয়া বুলি নকবা কৈ দিছো।\nশম্ভুনাথঃ মিছলীয়া । জুৱাচোৰ!\nঅণিমাঃ ৰ’বা। মজা দখুৱাম। (মেজৰ পৰা এটি পদাৰ্থ লৈ শম্ভুনাথৰ গালত সানি দিয়ে। শম্ভুনাথেও অণিমাৰ গাত ধৰি মুখত সানি দিয়ে।) মই নাথাকো ইয়াত । মই গুচি যাম- এতিয়াই, এতিয়াই। (কান্দি কান্দি প্ৰস্থান)\nশম্ভুনাথঃ মোৰ কি হ’ল? (বুঢ়া আঙুলি দেখুৱায়। অসময়ত খেলা শেষ হাৱাৰ ক্ষুব্ধ হতাশাত অলপ ৰৈ যায়। তাৰ পিছত অণিমাৰ ফালে এটি বিকট ভেঙুচালি কৰি দেখুৱায়।) ওঃ মই যেন অকলে খেলিব নোৱাৰিমহে। চু–উ–উ–উ–(অকলে খেলিবলৈ ধৰে।)\n(একেই ঘৰ। এঘণ্টামান সময়ৰ পাছত। লিখা মেজৰ তলত অণিমাই কুণ্ডলী পকাই শুই আছে। হৰিয়ে সন্তৰ্পনে প্ৰৱেশ কৰে। পিছে পিছে গণেশ।)\nহৰিঃ ক’তা গণেশ? ইয়াত দেখো কোনো নাই?\nগণেশঃ তেনেহ’লে গ’ল ক’লৈ? সেইফালে কাকোতো নাপালো?\nহৰিঃ যাব আৰু ক’ত? সেই যে কৈছিলো তোক — তহঁতৰ ঘৰৰ কোনোবা আহি লৈ গৈছে। মোক্ষদাদা নহ’লে টোক্ষদাদা কোনোবা আহিছিল হয়তো?\nগণেশঃ মোক্ষদাদা আহিলে মোক একো নোকোৱাকৈ লৈ গ’লনে ?\nহৰিঃ তোক হয়তো দেখা নাপালে? তইতো আমাৰ ঘৰতে আছিলি। খৰধৰকৈ লৈ গ’ল ছাগে!\nগণেশঃ নাই অ’ মই কিন্তু ভাল দেখা নাই। যদি কিবা ঘটিছে — তেওঁলোকে মোক নাৰাখিব। তোৰ মালিকৰ ঘৰটো এবাৰ ভালকৈ চাচোন।\nহৰিঃ হ’ব হ’ব। মই নোৱাৰিম । ছাৰ আৰু বাইদেউ দুয়োগৰাকীয়েই আজি খঙত আছে। আজি পাঁচ বছৰ ধৰি ইয়াত চাকৰি কৰিছোঁ ইমান খং কোনোদিনে দেখা নাই।\nগণেশঃ সেইকাৰণেইতো, তেনেহ’লে কি কৰিবি?\nহৰিঃ তই ঘৰলৈ যা, এবাৰ চাগৈ৷\nগনেশঃ সেইটোকে কৰোগৈ। এবাৰমান বাটতো চাওগৈ — ওলাই গ’ল নে কি?\n(গণেশৰ প্ৰস্থান। হৰিৱে টেবুলৰ পেপাৰৱেটটো তুলিবলৈ গৈ অণিমাক শুই থকা দেখে। ভুত দেখাৰ দৰে দুভৰি পিছলৈ আহে। তাৰ পিছত সাহস কৰি সপোন নে বাস্তৱ ধৰিব নোৱাৰি এবাৰ উকি মাৰি চাইছে। অণিমা ধৰমৰাই উঠে। হৰি দৌৰি আতৰি যায়। অণিমা মেজৰ তলৰ পৰা ওলাই আহে। চকুত টোপনিৰ ৰেখা৷)\nঅণিমাঃ হৰি ! হৰি!\n(শঙ্কিত পদক্ষেপেৰে হৰিৰ প্ৰৱেশ।)\nতোৰ ছাৰ ক’ত আছে?\nহৰিঃ জানো, ছাৰ দেখোন বাথৰুমত আছিল। তাৰ পৰা ওলাইছিল বোধহয়, ঘৰতেইতো আছিল?\nঅণিমাঃ (ব্যস্ত হৈ) ওলাইছিলে? কোনফালে গ’ল?\nহৰিঃ মইতো দেখা নাই।\nঅণিমাঃ যাচোন অলপ, ইফালে সিফালে চাই আহ।\nহৰিঃ যাম বাৰু।\nঅণিমাঃ শুন, যদি ওচৰত নেদেখ। এবাৰ সোমেনবাবুৰ ঘৰত খবৰ কৰি আহিবি।\nহৰিঃ হ’ব আই। (প্ৰস্থান)\nঅণিমাঃ এই অৱস্থাৎ পুনৰ ক’লৈ গ’ল (হঠাৎ মনত পৰে) ইছ্ ছি ছি ছি! কি কাণ্ড কৰিছো। হৰিয়েও বুজি পাইছে। এবাৰ ঘৰলৈ আহিছিল। (গালত হাত দি চাই। হাতত ৰং লাগি আহে।)\nইছ ৰাম হৰিয়ে কি ভাবিছে আৰু।\n( খৰধৰকৈ প্ৰস্থান। অলপপৰ পাছতে ডঃ খাস্তগীৰ আৰু সোমেনৰ প্ৰৱেশ)\nসোমেনঃ ছাৰ আপুনি বহক। বোধহয় ভিতৰত আছে, মই চাওচোন।\n(অণিমাৰ প্ৰৱেশ। কোলাত এটি শিশু, টাৱেলেৰে সৰ্বশৰীৰ আবৃত।)\nঅণিমাঃ সোমেন বাবু — সৰ্বনাশ হ’ল।\nসোমেনঃ কি কি হ’ল?\nঅণিমাঃ আপোনালোকে কি ভূতৰ ঔষধ উলিয়ালে — মই যে এতিয়া কি কৰিম–\nসোমেনঃ হৈছে কি কওঁকনা? ডক্টৰ সেনগুপ্ত ক’ত?\nঅণিমাঃ (শিশুটিক দেখুৱাই হদয়বিদাৰক কণ্ঠেৰে) এইয়া — আপোনাৰ ডক্টৰ সেনগুপ্ত!\nসোমেনঃ কি যা তা বকিছে? অকণমান শান্ত হৈ বহকচোন।\nঅণিমাঃ শান্ত হৈ বহিম? শান্তি জীৱনত যাতে নাপাওঁ তাৰেইতো ব্যৱস্থা কৰিছে। মোৰ সৰ্বনাশ কৰিলে।\nসোমেনঃ (ডঃ খাস্তগীৰক) সলিউশনৰ এফেক্ট এতিয়াও শেষ হাৱা নাই, দেখিছেনে ছাৰ?\nঅণিমাঃ সোমেনবাবু, আপোনাৰেই শপত — মোক পাগল নকৰিব। সলিউশনৰ এফেক্ট আৰু এক ফুটো মোৰ ওপৰত নাই। নাই বাবেই বাথৰুমলৈ গৈছিলো। আৰু বাথৰুমলৈ — বাথৰুমলৈ গৈ দেখো —\nসোমেনঃ কি, কি দেখিলে?\nঅণিমাঃ দেখিলো ট্ৰাউজাৰ্স, এপ্ৰণসকলো একেলগে পৰি আছে — আৰু এওঁ — (শিশুটোক দেখুৱাই) এও বাথটাবটোৰ পিছফালে বহি খেলি আছে।\nসোমেনঃ সেইটো কেনেকৈ হ’ল?\nঅণিমাঃ মইও প্ৰথমে বুজিব পৰা নাছিলো। কিন্তু হৰিয়ে কৈছিল তেওঁক বাথৰুমলৈ যোৱা দেখিছিল। তাৰপৰা কেতিয়া ওলাইছে, ক’লৈ গৈছে– কোনেও দেখা নাই।\nখাস্তগীৰঃ কিন্তু এইয়া যে অসম্ভৱ।\nঅণিমাঃ আপুনি …\n(অণিমাই প্ৰতি নমস্কাৰ নিদি এক কঠোৰ চাৱনিৰে ডঃ খাস্তগীৰলৈ চায়।)\nঅণিমাঃ আপোনাৰ ইন্সটিটিউটত কি মানুহৰ জীৱনক লৈ ল’ৰা-ধেমালি কৰিবলৈ গঢ়িছে? আপোনালোকে ৰিচাৰ্ছ কৰিব আৰু মানুহ হ’ব তাৰ গিনিপিগ!\n(ডঃ খাস্তগীৰে অত্যন্ত অস্বস্তিবোধ কৰিবলৈ ধৰে।)\nখাস্তগীৰঃ কিন্তু মিছেছ সেনগুপ্ত — মই –মইতো —\nঅণিমাঃ জানো-জানো -। কব আপোনালোকে মানুহৰ কল্যাণৰ কাৰণে গৱেষণা কৰিছে আৰু তাৰ বাবে দুই এজনে আত্মবলিদান দিবই লাগিব। কিন্তু ক’বনে –মই এতিয়া কি কৰিম? আমাৰ আঠবছৰীয়া টুটুৱে এতিয়া কি কৰিব?\nখাস্তগীৰঃ কিন্তু – মানে এনেধৰণৰ — তেখেতেতো নিজেই —\nঅণিমাঃ হয় তেখেতে নিজেই ঔষধ খাইছে! তাত আপোনালোকেৰ দায়িত্ব থাকিব কিয়? এক্সপেৰিমেণ্ট সফল হ’লে ইন্সটিটিডটৰ নাম হ’ব, আপুনি প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ লগত ডিনাৰ খাব, আৰু যি বাহিৰ কৰিলে — তেওঁ তেওঁৰ পত্নীৰ , তেওঁৰ ল’ৰাৰ কোলাত উঠি ঘূৰি ফুৰিব, জুনুকা বজাব।\nসোমেনঃ বৌ বৌ –শুনক । এনেদৰে মূৰ গৰম কৰি কিবা লাভ আছেনে? তাতকৈ চাওঁ কি উপায় কৰা যায়। চাওঁ, ইয়াত শুৱাই দিয়কচোন — ( ডাঙৰ চকীখন ঘূৰাই দিয়ে) অণিমাই শিশুটোক সাৱটি ধৰি এখোজ পিছুৱাই যায়। চকুত অবিশ্বাস।)\nঅণিমাঃ কি কৰিব·\nসোমেনঃ বৌ, আপুনিতো জানেই — তেখেতৰ কোনো ক্ষতি আমি জানিশুনি নকৰো। (অণিমাই শিশুটিক সাৱধানে শুৱাই দিয়ে। গাৰুটো মূৰৰ তলত গুজি দিয়ে। অণিমা আৰু সোমেনে দুফালে হাত গুজি বহে। ডঃ খাস্তগীৰে কাষলৈ হাউলি চায়।)\nঅণিমাঃ দেখিছেনে সোমেন বাবু· ঠিক সেই নাক, সেই মুখ — মাত্ৰ গোঁফকোছা নাই। হেৰা শুনিছা· তুমি কিবা এটা কবলৈ চেষ্টা কৰাচোন? মোৰ কথা বুজিব পাৰিছানে?\nসোমেনঃ ডঃ সেনগুপ্ত, ডঃ সেনগুপ্ত!\nঅণিমাঃ সেইয়া চাওক। আপুনি মতাৰ লগে লগে আপোনাৰ ফালে চাইছে। নাম মনত আছে নিশ্চয়।\nখাস্তগীৰঃ চাওক — হেৰি, ডঃ সেনগুপ্ত। মোক চিনিব পাৰিছেনে?\nঅণিমাঃ (ওঁঠত আঙুলি দি) উ স্ স্ স্ স্ । ( ডক্টৰ খাস্তগীৰ চমকি উঠে আৰু পিছলৈ যায়)\nকিবা যেন ক’ব বিচাৰিছে। সেইয়া চাওঁক ওঁঠ লৰাইছে।\nসোমেনঃ ডক্টৰ সেনগুপ্ত। আপোনাৰ কি একো মনত পৰা নাই। মই চ্যাটাৰ্জি — সোমেন চ্যাটাৰ্জি। কালি আপুনি আৰু মই এই ঘৰতে কাম কৰিছিলো।\nখাস্তগীৰঃ চাওক ডক্টৰ সেনগুপ্ত, আমি আপোনাক মানুহ কৰিবলৈ -মানে, এই — আপোনাক পুনৰ আপুনি –অৰ্থাৎ ডক্টৰ সেনগুপ্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছো। কিন্তু আপুনিও আমাক সহায় কৰিব লাগিব।\nঅণিমাঃ সেইদৰে ভয় দেখুৱাইছে কিয়?\nখাস্তগীৰঃ ভয় দেখুৱাম কিয়? বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ৷\nঅণিমাঃ আপোনাৰ মাত শুনি ভয় খাইছে।সেইয়া চাওক – চকু কিদৰে গোল হৈ পৰিছে। যেন কান্দি পেলাব। হেৰা শুনিছা· কিবা এটা ক’বলৈ চেষ্টা কৰা না! মোক চিনিব পৰিছা নে নাই? -সোমেনবাবুঃ কি যে নিস্তেজ দেখাইছে ! কি হৈছে বাৰু?\nসোমেনঃ বোধহয় টোপনি আহিছে?\nঅণিমাঃ টোপনি ধৰিছে! টোপনি! (উঠি) ভাল হৈছে।\nসোমেনঃ (উঠি আহে) কি হৈছে?\nঅণিমাঃ টোপনি গ’লে বোধহয় ভাল হৈ যাব। মোৰ তো তেনেকুৱাই হ’ল। কালি ৰাতি শোৱাৰ পাছতেই তো এফেক্ট আঁতৰি গ’ল।\nখাস্তগীৰঃ তেনেহ’লে এখেতক এটুকুৰা নিৰিবিলি ঠাইত শুওৱাৰ প্ৰয়োজন।\nঅণিমাঃ মই তেওঁক সিটো কোঠাত শুৱাই দিওগৈ।\n(শিশুটিক লৈ দুৱাৰৰ ফালে গৈ পুনৰ উভতি আহে)\nনাই, নাই আপোনালোকো আহক। মই অকলে যাব নোৱাৰো। বাটত যদি কিবা হৈ যায়।\n(অণিমা, সামেন, খাস্তগীৰৰ ভিতৰলৈ প্ৰস্থান। অলপ পিছত বেলা বাহিৰৰ পৰা সোমাই আহে।)\nবেলাঃ ক’তা ইয়াত দেখো কোনো নাই! পুনৰ ক’লৈ গ’ল কোনে জানে! নাই ,নাই এইবাৰ পাগল হৈ যাম!\n(ধপকৈ চকীত বহি পৰে। হৰিৰ প্ৰৱেশ)\nহৰি – আই ছাৰকতো ক’তো নেদেখিলো — কোন, ঔহ, ভুল ভাবিলো, মই ভাবিছিলো আই বহি আছে।\nবেলাঃ হৰি আমাৰ তেখেত ইয়ালৈ আহিছে নে কি?\nহৰিঃ সেইটোতো কব নোৱাৰিম। মই ঘৰত নাছিলো। আপোনালোকৰ ঘৰলৈকে গৈছিলো। আইয়ে কৈছিল -হৰি এবাৰ যা আৰু খবৰ কৰি আহগৈ, আমাৰ ছাৰ তালৈ গৈছে নেকি?\nবেলাঃ আমাৰ ঘৰলৈ? ক’তা নাইতো, হৰি তোমাৰ আই ক’ত চোৱাচোন এবাৰ।\nহৰিঃ ভাল বাৰু। (হৰিৰ প্ৰস্থান। অলপ পিছত সোমেন আৰু ডঃ খাস্তগীৰৰ প্ৰৱেশ)\nসোমেনঃ অ’ – বেলা, ডঃ খাস্তগীৰ এওঁ মোৰ পৰিবাৰ (নমস্কাৰ বিনিময়) তুমি পুনৰ আহিলা যে?\nবেলাঃ অণিমা বাইদেউ, ডক্টৰ সেনগুপ্ত সকলো কেনে আছে চাবলৈ আহিলো। যতবোৰ আজগুৰি ৰিচাৰ্ছ তোমাৰ ! ওহো ছৰি ডঃ খাস্তগীৰ।\nখাস্তগীৰঃ বিলক্ষণ। অন্যায় একো কোৱা নাই। বৰং এনে ৰিচাৰ্ছ চলোৱাৰ কাৰণে মোৰহে অনুতাপ হৈছে।\nবেলাঃ তেখেতসকল ক’ত·\nসোমেনঃ বৌৱে ডক্টৰ সেনগুপ্তক শুৱাইছে।\nখাস্তগীৰঃ হ্যাঁ। থাপৰ মাৰি — মানে চাপৰ মাৰি –\nসোমেনঃ নিচুকনি গীত গাই —\nবেলাঃ থাপৰ মাৰি — গান গাই?\nখাস্তগীৰঃ হ্যাঁ বিছনাত শুৱা নাই বাবে কোলাতে শুৱাইছে।\nসোমেনঃ দোলনা হোৱা হ’লেই ভাল হলহেতেঁন, কিন্তু বৌৱে ক’লে টুটুল ডাঙৰ হৈ জাহাজ জাহাজ খেলি দোলনাটো ভাঙি পেলালে।\n(বেলাই সন্দিগ্ধ দৃষ্টিৰে দুয়োজনলৈ চাই চাই পিছলৈ যায়। এবাৰ পিছৰ টেবুলৰ বটলবোৰৰ ওপৰত চকু দিয়ে। )\nআৰে, তুমি ভাবিছা মইও ঔষধ খাইছো? কি মুস্কিল, আমি সেই ঔষধৰ ওচৰলৈকে যোৱা নাই।\nখাস্তগীৰঃ আমি খাম কিয়? ডক্টৰ সেনগুপ্তই খাইছে। সেই কাৰণেইতো এই সকলো বিপদ।\nসোমেনঃ ডক্টৰ সেনগুপ্তৰ বয়স এতিয়া মাত্ৰ কেইবছৰমান।\nবেলাঃ (অবিশ্বাসৰ চাৱনিৰে) যাঃ।\nসোমেনঃ আমি নিজ চকুৰে দেখিছো।\nখাস্তগীৰঃ বিশ্বাস নহয় – সেই কোঠাত চাই আহকগৈ। নিঃশব্দে যাব —\n(খোজ টিপি টিপি শম্ভুনাথ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহে। পৰিধানত পায়জামা আৰু ড্ৰেছিং গাউন। চকুত চশমা নাই। প্ৰথমে বেলাই দেখে।)\nবেলাঃ ডক্টৰ সেনগুপ্ত।\n(শম্ভুনাথ ভীষণভাবে চমকি উঠে। সোমেন আৰু ডঃ খাস্তগীৰো চমকি উঠি ঘূৰি চাই।)\nশম্ভুনাথঃ কোন ? অ’ — গুড মৰ্ণিং ডঃ খাস্তগীৰ, বহক, বহক।\n(ডাঙৰ চকীখন ঘূৰাই দিয়ে।)\nআপুনি ? -অ’ চ্যাটাৰ্জী। ইয়ে — আপোনাক তো ঠিক — মিছেছ চ্যাটাৰ্জী নহয় জানো।\nবেলাঃ চিনিব পাৰিছেনে ?\nশম্ভুনাথঃ পাৰিছো পাৰিছো। ভালকৈ দেখা নাই। চশমাখন যে ক’ত থলো —\nসোমেনঃ মই বিচাৰিছো ৰ’ব —\nখাস্তগীৰঃ আপুনি কিয় বিচাৰিব —\nবেলাঃ আপুনি বহক ডঃ সেনগুপ্ত —\n(সোমেন আৰু ডঃ খাস্তগীৰে মহা ব্যস্ততাৰে চশমা বিচাৰিবলৈ ধৰে। বেলাই শম্ভুনাথক ডাঙৰ চকীখনত বহাই বিচিবলৈ ধৰে।)\nশম্ভুনাথঃ (বিব্ৰত) আপোনালোকে কিয় — ছি ছি ছি – আপোনালোক বহক। অণিমা ক’ত, অণিমা? অণিমাই বৰং —\nসোমেনঃ এইয়া পাইছো —\n( এটি ডাঙৰ বিকাৰৰ পৰা চশমাখন উদ্ধাৰ কৰি শম্ভুনাথক দিয়ে।)\nশম্ভুনাথঃ থ্যাঙ্কছ। (চশ্মা পিন্ধি) আপুনি বিচিছে কিয়? কি মস্কিল —\nবেলাঃ (মৃদু হাঁহিৰে) তাতে কি হ’ল। আপুনি অলপ ৰেষ্ট লওক।\n(সোমেনে ইতিমধ্যে নোটবুক আৰু পেন্সিল উঠাই লয়)\nসোমেনঃ এতিয়া কেনেকুৱা লাগিছে ·\nশম্ভুনাথঃ কি আঁচৰিত, মই তো , অণিমা ক’লৈ গ’ল·\nসোমেনঃ বৌৱেতো আপোনাকে শুৱাইছিল·\nশম্ভুনাথঃ মোক — কি কৰিছিলে?\nবেলাঃ শুৱাইছিলে —\nসোমেনঃ কোলাত লৈ।\nশম্ভুনাথঃ কোলাত লৈ – ছি ছি ছি কি যা তা কথা কৈছে।\nসোমেনঃ সেইটো নো কি· আপোনাৰ একো মনত পৰা নাইনে? সেই যে বাথৰুমত — আপুনি খেলিছিলে? তাৰ পাছত বৌৱে গৈ আপোনাক কোলাত লৈ গায়ে মূৰে টাৱেলেৰে —\nখাস্তগীৰঃ আপুনি কথা ক’ব নোৱাৰিলে — টোপনি আহি গ’ল —\nসোমেনঃ সেয়ে বৌৱে সেইটো কোঠালৈ নি চপৰিয়াই চপৰিয়াই — নিচুকনি গীত গাই গাই — আপোনাৰ মনত নাই?\nখাস্তগীৰঃ সেই যে গানটো ( সুৰ দি)\n“ আমাৰে মইনা শুব এ\nবাৰীতে বগৰী ৰুব এ …\n( হঠাৎ সচেতন হৈ ৰৈ যায়। শম্ভুনাথ বিভ্ৰান্ত । অণিমাৰ প্ৰৱেশ।।)\nঅণিমাঃ সোমেনবাবু শুলে — আৰে এইয়া কি · তুমি·\nশম্ভুনাথঃ অণিমা, এখেতসকলে কি কৈছে — একো বুজিব পৰা নাই।\nঅণিমাঃ তুমি –তুমি ইয়ালৈ কেনেকৈ আহিলা?\nশম্ভুনাথ – কিয়, দুৱাৰেৰে, সেই দুৱাৰখন —\nঅণিমাঃ নাই নাই মানে ওলালা কেনেকৈ? মইতো তোমাক শুৱাই থৈ আহিছিলো –\nশম্ভুনাথঃ ওলাম কিয়? নামিলোহে ।\nঅণিমাঃ নামিলা, ক’ৰ পৰা ?\nশম্ভুনাথঃ ছাদৰ পৰা —\nঅণিমাঃ ছাদৰ পৰা ··\nসোমেনঃ ছাদত কি কৰিছিলে·\nঅণিমাঃ শুইছিলা !\nখাস্তগীৰঃ ছাদত ?\nশম্ভুনাথঃ (লগত) হয়। বাথৰুমত হাতমুখ ধুই খোজ কাঢ়িবলৈ মন গ’ল। বৰ টোপনি আহিল, ছাদতে শুই পৰিলো।\nঅণিমাঃ সেইবুলি ছাদতে শুলা?\nশম্ভুনাথঃ মনে তেতিয়া কি যে ভাব হ’ল ছাদখন যেন এখন ভাল ঠাই — বেছ নিৰিবিলি —\nগীতাঃ এইয়া, সকলোকে ইয়াতে পালো। মই ইঘৰ সিঘৰ বিচাৰি বিচাৰি ওলাইছোহি। এইয়া শম্ভুনাথ গোহাঁইদেউ — কালি কি হৈছিল আপোনাৰ ? আগডোম বাগডোম কিবোৰ যে ক’লে ফোনত — তেখেতে ক’লে বিচাৰ-খোচাৰ কৰি এবাৰ লগ কৰি যাবলৈ । তাৰ লগতে টুটুলক আৰু দুদিনমান ৰাখিম, সেইবাবেই ভাবিলো এবাৰ কৈ যাওঁ — ও মা।\n( ডঃ খাস্তগীৰক দেখি ওৰণী টানি লয়।)\nঅণিমাঃ এখেত ডঃ খাস্তগীৰ — এওৰ ইন্সটিটিউটৰ ডাইৰেক্টৰ। সোমেন বাবু আৰু বেলাকতো চিনি পায়েই । এও মোৰ বৌ।\nগীতাঃ বোৱাৰী, সিটো কোঠাত শুই আছে সেইয়া কোন? বৰ জিলিকি আছে–\nসোমেনঃ তেওঁ ডক্টৰ সেনগুপ্ত– অৰ্থাৎ (ৰৈ যায়)\nঅণিমাঃ এতিয়া অৱশ্যে নহয়। অলপ আগতে আছিল।\nখাস্তগীৰঃ তেতিয়াহ’লে এতিয়া কেনেকৈ আছে —\nসোমেনঃ আপুনি সেইটো ঘৰত দেখি আহিলে! ইয়াত !\nহৰিঃ আই, কথা এটা হ’ল —\nঅণিমাঃ এতিয়া যা। এতিয়া বিৰক্ত নকৰিবি।\nহৰিঃ কেতিয়াও নকৰো । মাত্ৰ কবলৈ আহিলো– কেচুৱাটো লৈ যাওঁ ।\nঅণিমাঃ কেচুৱাটো লৈ যাৱ··\nসোমেনঃ সেইটো কি ? কোন কেচুৱা··\nহৰিঃ সেইযে সিটো কোঠাত শুই আছে। সি এই গলিৰ একেবাৰে শেষৰ উকিল বাবুৰ ল’ৰা।\nসোমেন-অণিমা-বেলা- খাস্তগীৰঃ (একেলগে) –আ্যাঁ··\nহৰিঃ হয় হয়। গণেশ মোৰ ঠাইৰ মানুহ, তেখেতৰ ঘৰতে কাম কৰে। তাক লৈ আহিছিল। কোন ফাঁকত যে সেই বিছনাত উঠিলগৈ। বৰ সাংঘাতিক ল’ৰা –\nঅণিমাঃ হেৰৌ হতভগীয়া, আগতে কোৱা নাই কিয়·\nহৰিঃ মই এইমাত্ৰ দেখিলো। গণেশে ঘূৰি আহি কৈছে —\nঅণিমাঃ আচ্ছা আচ্ছা হ’ব বাৰু — তই এতিয়া যা।\n(ডঃ খাস্তগীৰে ৰুমালেৰে মুখৰ ঘাম মচিছে। তাৰ পিছত ইফালে সিফালে পানীৰ টেপৰ পৰা এক গ্লাছ পানী খায় । তাকে দেখি বেলাইও খায়।)\nগীতাঃ কথাটো কি কোৱাচোন, মইতো অকণো বুজিব পৰা নাই।\nঅণিমাঃ ( চিৎকাৰ কৰি) বৈজ্ঞানিক কাক কয় জানে বৌ! পাগলক! সেই যে বহি আছে। (শম্ভুনাথ কোঁচমোচ খায়) সেইয়া যাৰ লগত তোমাৰ শহুৰ শাহুৱে মোক বিয়া দিছে। ইয়াতকৈ হাতভৰি বান্ধি গঙ্গাত পেলাই দিব পাৰিলেহেঁতেন।\n( ডঃ খাস্তগীৰে হাতৰ মাংস ফুলাই নৱলব্ধ যৌৱনৰ উপলব্ধি কৰিছে। তাৰ পাছত মেজৰ পৰা ৰূলাৰ লৈ তৰ্জনী আঙুলিৰ ওপৰত ৰখাৰ দুৰূহ প্ৰচেষ্টাত লিপ্ত হৈছে। বেলাই ৰূলাৰটো পেলাই দিবলৈ গৈ খেদা খাইছে। কোনেও এইবোৰ দেখা নাই।)\nগীতাঃ তুমি কি যা তাখন বকিছা··\nঅণিমাঃ সোমেন বাবু, বেয়া নাপাব। ডক্টৰ খাস্তগীৰ , মই — (ৰৈ যায়। চকুত চকু পাৰি ডঃ খাস্তগীৰে আঙুলি দেখুৱাই জিভা উলিয়াই এটি বিকট ভেঙুচালি কৰি দেখুৱায়। বেলাই খাস্তগীৰৰ কোটৰ জেপৰ নিপুণ হাতেৰে ৰুমালখন উলিয়ায় আৰু খাস্তগীৰৰ পিছফালে চেফটি পিনেৰে গুজি নেগুৰ বনাব খুজিছে।)\nগীতাঃ মোৰ মূৰটো ঘূৰাইছে। অলপ পানী। (শম্ভুনাথে গীতাক বহুৱাই দিয়ে। সোমেনে পানী এগিলাছ আনে। গীতাই একে শাহাই পানীখিনি পি খায়। ডঃ খাস্তগীৰে নিজৰ খেলাক লৈ ব্যস্ত।)\nসোমেনঃ এইয়া কি হ’ল। ডক্টৰ সেনগুপ্ত, কিবা বুজিব পাৰিছেনে?\nশম্ভুনাথঃ সেইটোৱেইটো। এওলোকৰ কোনেওটো সলিউশন এক্স খোৱা নাই।\nসোমেনঃ তেনেহ’লে —\nসোমেনঃ হয়তো –হয়তো সলিউশন এক্সৰ কোনো এফেক্ট নাই।\nশম্ভুনাথঃ আপোনাৰ কি এতিয়াও বিশ্বাস হোৱা নাই চ্যাটাৰ্জি?\n(সোমেনৰ অবিশ্বাসত শম্ভুনাথ ক্ষুব্ধ হয়। গীতাই নিজৰ ভেনিটি বেগ খুচৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। বেলাই ডঃ খাস্তগীৰৰ আঙুলি ধৰিবলৈ বিচাৰিছে আৰু খাস্তগীৰে বেলাক চেপেটা কৰাৰ চেষ্টাত আছে। অণিমাই “ব”, “ডঙ্ম খাস্তগীৰ”, “বেলা” বুলি সকলোকে চম্ভালিবলৈ গৈ যাতনা ভোগ কৰিছে।)\nসোমেনঃ ভাবি চাওক। ইন্সটিটিউটত টেষ্ট কৰি একো পোৱা নহ’ল। মই নিজেওতো খাইছো।\nশম্ভুনাথঃ আপুনি কি ক’ব খুজিছে ·\nসোমেনঃ মই ক’ব বিচাৰো — এইবোৰ কিবা এটাৰ এফেক্ট, যিটো এইখন ঘৰত আছে, কিন্তু ইন্সটিটিউটত নাই।\nশম্ভুনাথঃ সেইটোৱেইটো । এতিয়া মনত পৰিছে — কালি মইওতো সলিউশন খোৱা নাই ·\nসোমেনঃ ( চিৎকাৰ কৰি ) কি আঁচৰিত! পানী।\n(টেঙ্কীৰ ওচৰলৈ গ’ল। পানী লৈ মুখৰ ওচৰলৈ নিয়ে, কিন্তু বেলা, গীতা আৰু ডঃ খাস্তগীৰৰ কাৰ্যকলাপ দেখি ভৰসা নহ’ল। ঢাকনখন খুলি ভিতৰত হাত সোমোৱাই টুটুলে থোৱা বিকাৰটি উলিয়াই আনে। শম্ভুনাথ আৰু অণিমাও ওচৰলৈ আহে। গীতা, বলা, ডঙ্ম খাস্তগীৰে ঘূৰণীয়া হৈ কি যেন পৰামৰ্শ কৰিছে।)\nঅণিমাঃ কি হ’ল সোমেনবাবু?\nশম্ভুনাথঃ কি সেইটো?\nসোমেনঃ এইটোৱেই সকলো অনৰ্থৰ মূল। কিন্তু এইটো কি আৰু এইটো কেনেকৈ ইয়ালৈ আহিল ?\n(তিনিওজনে বিকাৰটি পৰীক্ষা কৰিছে – হঠাৎ চমকি উঠে আৰু আঁতৰি যায়। বেলা, গীতা আৰু ডঃ খাস্তগীৰে সমস্বৰে চিৎকাৰ কৰি সংগীত জুৰিছে– লগতে নাচে। নাচটো ব্ৰতচাৰী ন পোলকা, সুৰটো স্বৰত উঠা-নমা কৰিছে — এই সকলো তথ্য সেই তাণ্ডৱৰ পৰাও হয়তো বাহিৰ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু তাৰ পূৰ্বেই যৱনিকা নামি আহে।)\n« সাক্ষাৎকাৰ- 'ৰহস্য সম্ৰাট' ৰঞ্জু হাজৰিকা\nভাগ্যৱান – জ্যোতিৰূপম দত্ত »\nবহুত ভাল লাগিল!\nৰসায়নৰ সৈতে এখন সুন্দৰ ৰসাল একাংকিকা নাটক !


Jer 1 | AsmULB | STEP | এয়েই আছিল হিল্কিয়াৰ পুত্র যিৰিমিয়াৰ বাক্য, যিজনে লিখিছিল। তেওঁ বিন্যামীন জনগোষ্ঠীৰ প্ৰদেশত থকা অনাথোৎ-নিবাসীৰ এজন পুৰোহিত আছিল।\n1এয়েই আছিল হিল্কিয়াৰ পুত্র যিৰিমিয়াৰ বাক্য, যিজনে লিখিছিল। তেওঁ বিন্যামীন জনগোষ্ঠীৰ প্ৰদেশত থকা অনাথোৎ-নিবাসীৰ এজন পুৰোহিত আছিল। 2যিহূদা দেশৰ ৰজা আমোনৰ পুত্ৰ যোচিয়াৰ ৰাজত্বৰ ত্ৰয়োদশ বছৰ ধৰি যিহোৱাই তেওঁৰ এই বাক্যবোৰ যিৰিমিয়ালৈ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। 3যোচিয়াৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ যিহোয়াকিম ৰজাৰ দিনত আৰু যোচিয়াৰ পুত্ৰ যিহূদাৰ চিদিকিয়া ৰজাৰ ৰাজত্বৰ একাদশ বছৰৰ শেষলৈকে, তেওঁৰ ওচৰলৈ যিহোৱাৰ বাক্য আহি আছিল। এয়েই বছৰৰ পঞ্চম মাহ আছিল যেতিয়া যিৰূচালেমৰ লোকসকলক বাবিলনলৈ দেশান্ততৰ কৰি নিয়া হৈছিল।\n4এদিনাখন যিহোৱাই এই বাক্য মোলৈ দিছিল: 5বোলে, “তোমাৰ মাতৃৰ গৰ্ভত তোমাক নিৰ্ম্মাণ কৰাৰ পূৰ্ব্বেই মই তোমাক জানিলোঁ।\nআৰু তুমি গৰ্ভৰ পৰা বাহিৰ হোৱা পূৰ্ব্বেই মোৰ গৌৰৱৰ অৰ্থেই মই তোমাক পৃথক কৰিলোঁ; আৰু মই তোমাক মোৰ ভাববাদী হবলৈ নিযুক্ত কৰিলোঁ\nগোটেই জাতিবোৰৰ বাবে।” 6তেতিয়া মই ক’লোঁ, “হায় হায় মোৰ প্ৰভু যিহোৱা, আপুনি বুজা নাই নে, যে আপোনাৰ কাৰণে কথা কবলৈ মই যোগ্য নহওঁ? কিয়নো মই নিচেই ডেকা!”\n7যিহোৱাই উত্তৰ দি ক’লে, “তুমি এনে কথা নকবা, কিয়নো, মই তোমাক যিসকলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াম, তেওঁলোকৰ প্রত্যেকজনৰ গুৰিলৈ তুমি যাবই লাগিব, আৰু তোমাক যি যি আজ্ঞা কৰিম, সেই সকলোকে তুমি তেওঁলোকক কবই লাগিব। 8তুমি যিসকলক কথা ক’বা, তেওঁলোকলৈ ভয় নকৰিবা, কিয়নো তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই অনিষ্ট হোৱাৰ পৰা মই তোমাক সুৰক্ষা দিম। আৰু এইয়া নিশ্চয়কে ঘটিব, কিয়নো মই যিহোৱাই ইয়াকে ক’লো।\n9তেতিয়া যিহোৱাই নিজ হাত মেলি মোৰ মুখ স্পৰ্শ কৰিলে আৰু মোক ক’লে, চোৱা, মই মোৰ বাক্য তোমাৰ মুখত দিলোঁ; 10চোৱা, উঘালিবলৈ আৰু ভাঙিবলৈ, বিনষ্ট কৰিবলৈ আৰু উৎপাত কৰিবলৈ, সাজিবলৈ আৰু ৰোবলৈ, জাতিবোৰৰ আৰু ৰজাসকলৰ ওপৰত মই আজি তোমাক নিযুক্ত কৰিলোঁ।\n11তেতিয়া যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল, বোলে, “হে যিৰিমিয়া, তুমি কি দেখিছা?” তাতে মই ক’লোঁ, “বাদাম গছৰ এডাল ডাল দেখিছো।” 12যিহোৱাই ক’লে, “ঠিকেই দেখিছা। কিয়নো ‘বাদাম’ শব্দটো ‘সজাগতা’ শব্দটোৰ লগত মিল আছে, অৰ্থাৎ যি ঘটিবলৈ আছে মই তালৈ সজাগ হৈ আছোঁ, আৰু জাতিবোৰ ধ্বংশ হোৱাৰ বাবে মোৰ বাক্য সিদ্ধ কৰিবলৈ সজাগে আছোঁ।”\n13তেতিয়া পুনৰ যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল, বোলে, “এতিয়া তুমি কি দেখিছা?” মই উত্তৰ দি ক’লোঁ, “মই এটা ঘূৰণীয়া পাত্র দেখিছোঁ য’ত উতলি থকা পানীৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ আছে। দক্ষিণ ফালৰ পৰা তাৰ মুখ ফালে কাতি হৈ আছে।” 14যিহোৱাই উত্তৰ দি ক’লে, “হয়! ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, ঘূৰণীয়া পাত্রৰ পৰা উতলা পানী ঢলাৰ দৰে, উত্তৰ দিশৰ পৰা এই আটায় দেশ-নিবাসীলৈ অমঙ্গলৰে বিয়পি পৰিব।\n15মই কি কৈ আছো, তাক শুনা: যিহূদাৰ উত্তৰ দিশত থকা ৰাজ্যবোৰৰ পৰা যিৰূচালমলৈ আহিবলৈ মাতি পঠিয়াম। তেওঁলোকৰ ৰজাসকলে আহি যিৰূচালেমৰ দুৱাৰবোৰৰ সোমোৱা ঠাইত আৰু তাৰ চাৰিওফালে থকা গড়বোৰৰ সন্মূখত, আৰু আটাই নগৰবোৰৰ সন্মূখত নিজ নিজ সিংহাসন স্থাপন কৰি, এতিয়া তেওঁলোক যিহূদাৰ ৰজা বুলি, নিৰ্দেশ দিব। 16তেতিয়া মই তেওঁলোকৰ আটাই দুষ্টতাৰ কাৰণে মোৰ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে মোৰ দণ্ডাজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিম; কিয়নো তেওঁলোকে মোক পৰিত্যাগ কৰি ইতৰ দেৱতাবোৰৰ আগত ধূপ জ্বলাইছে। আৰু তেওঁলোকে নিজ নিজ হাতেৰে কৰা বস্তুৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিছে!\n17এই হেতুকে তুমি কঁকাল বান্ধি কামলৈ বুলি সাজো হোৱা! মই তোমাক যি যি আজ্ঞা কৰোঁ, সেই সকলোকে যিহূদাৰ লোকসকলক কোৱা। তেওঁলোকৰ আগত ব্যাকুল নহ’বা, যদি হোৱা, মই তেওঁলোকৰ আগত উদাহৰণ ৰূপে তোমালৈকো দণ্ডাজ্ঞা দিম! 18কিয়নো শুনা! মই আজি সমুদায় দেশৰ, যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ, ইয়াৰ অধ্যক্ষসকলৰ, পুৰোহিতসকলৰ আৰু দেশৰ সাধাৰণ লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে তোমাক দৃঢ় নগৰ, লোহাৰ স্তম্ভ আৰু পিতলৰ গড়স্বৰূপ কৰিলোঁ। তেওঁলোকে তোমাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব, কিন্তু তোমাক ঘটোৱাব নোৱাৰিব, কিয়নো মই তোমাৰ লগত থাকিম আৰু তোমালোকক উদ্ধাৰ কৰিম। আৰু ই নিশ্চয়কৈ ঘটিব কিয়নো মই, যিহোৱাই ইয়াকে ক’লো!”


গল্পঃ পাপ/ হুমায়ূন আহমেদ\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ পাপ/ হুমায়ূন আহমেদ\nগল্পকাৰঃ হুমায়ূন আহমেদ\nঅনুবাদঃ মুনমুন সৰকাৰ শইকীয়া\nমহাশয় আপোনাক এটা ভয়ংকৰ পাপৰ গল্প কওঁ নে? পাপ কাৰ্য ময়ে কৰিছিলোঁ৷ ইচ্ছাকৃতভাৱে কৰা নাছিলোঁ৷ মানুহজনীৰ কাৰণে কৰিবলগীয়া হৈছিল৷ স্ত্ৰীৰ কাৰণে পৃথিৱীত বহুত পাপ কাৰ্য সংঘটিত হৈছে৷ মানুহৰ আদি পাপটোও আদি মানৱী হাৱাৰ কাৰণে সংঘটিত হৈছিল৷ আপোনাক এইবোৰ কথা কোৱা অৰ্থহীন৷ আপুনি নিজেই জনা বুজা মানুহ, আদি পাপৰ গল্প আপুনি নাজানিলে কোনে জানিব? যি কি নহওক মূল গল্পলৈ আহোঁ৷\nমই তেতিয়া মাধবখালি ইউনিয়নত শিক্ষকতা কৰিছিলোঁ৷ গাওঁখনৰ নাম আছিল ধলা৷ ধলা গাঁৱৰ প্ৰাইমাৰী স্কুলৰ শিক্ষক৷ নতুনকৈ বিয়া পাতিছোঁ৷ মানুহ গৰাকী লগতেই থাকে৷ মোৰ বয়স তেতিয়া ২৫ বছৰমান হ’ব৷ মানুহজনী তেনেই সৰু৷ বয়স ১৫-১৬ মান হ’ব৷ ধলা গাঁৱত আমি প্ৰথম সংসাৰ পাতিলোঁ৷ স্কুলৰ ওচৰতেই ভালেমানখিনি জেগা লৈ আমাৰ টিনৰ ঘৰ৷ আমি সুখেৰেই আছিলোঁ৷ ফুলিৰ গছ-গছনিৰ প্ৰতি খুবেই চৌখিন৷ তাই গছ-গছনিৰে গোটেই ঘৰ-বাৰী ভৰাই পেলালে৷ ওঁহ পাহৰিছিলোঁ ফুলি মোৰ মানুহজনীৰ ঘৰত মতা নাম৷ ভাল নাম নাছিমা খাতুন৷\nবুজিলেনে মহাশয়, ধলা খুব ধুনীয়া গাওঁ৷ নৈপৰীয়া৷ নৈখনৰ নাম কাঞ্চন৷ মাছ খুব সস্তা৷ ডোমবোৰে মাছ মাৰিয়েই ঘৰত দি থৈ যায়৷ তাৰ সোৱাদেই বেলেগ৷ পোন্ধৰ বছৰ আগৰ কথা কৈ আছোঁ৷ এতিয়াও তাৰ পাভ মাছৰ সোৱাদ মুখত লাগি আছে৷ ঠাণ্ডাকালি বৰালি মাছবোৰ খুব তেলাল হৈছিল৷\nধলা গাঁৱৰ মানুহবোৰ বেছ মিলিজুলি থকা বিধৰ৷ আজিকালি গাওঁ বুলি ক’লেই ভিলেজ পলিটিক্সৰ কথা মনলৈ আহে৷ দলিয়া-দলি, কটা-কটি, মৰিয়া-মৰি৷ ধলা গাঁৱত এইবোৰ একোৱেই নাছিল৷ শিক্ষক হিচাপে মোৰ মৰ্যাদা বেলেগ আছিল৷ যিকোনো বিয়া সবাহত মৰমেৰে নিমন্ত্ৰণ দি খুৱাইছিল৷ গাৱঁৰ মেল মিটিংত মোৰ বক্তব্য গুৰুত্ব সহকাৰে লোৱা হৈছিল৷ দুবছৰমান সুখেৰেই কটালোঁ৷ তাৰ পিছৰে পৰা সংগ্ৰাম আৰম্ভ হ’ল৷ আপোনালোকৰ মতে স্বাধীনতাৰ যুঁজ৷ গাৱঁৰ মানুহৰ বাবে সংগ্ৰাম৷ ধলা গাওঁখন আওঁহতীয়া৷ পাকবাহিনী যে কেতিয়াবা ধলা গাঁৱলৈ আহিব পাৰে সেই কথা আমাৰ সপোনৰো অগোচৰ আছিল৷ কিন্তু জুন মাহৰ পৰা পাকবাহিনীৰ গানবোট কাঞ্চন নদীয়েদি চলাচল কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ মাধবখালি ইউনিয়নত সৈন্য বাহিনীৰ ঘাটি হ’ল৷ আৰম্ভ হ’ল অত্যাচাৰ৷ সিহঁতৰ অত্যাচাৰৰ কথা আপোনাক নতুনকৈ ক’ব লাগিব বুলি নাভাবোঁ৷ আপুনি মোতকৈ বহুত বেছি জানে৷ মই কেৱল আপোনাক ঘটনা এটাৰ বিষয়ে সদৰি কৰিম৷\nকাঞ্চন নদীৰ ইপাৰে ধলা গাঁৱ সিপাৰে চৰ হাজৰা৷ জুন মাহৰ ১৯ তাৰিখে চৰ হাজৰা গাঁৱত সৈন্য বাহিনীৰ গানবোট লাগিলহি৷ চৰ হাজৰাৰ বিশিষ্ট মাতব্বৰ সৈন্য বাহিনীক খুবেই আদৰ সাদৰ কৰি নিজৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল৷ মহাশয় কথাবোৰ বেলেগ ধৰণে নল’ব সেইসময়ত তেওঁলোকক আদৰ-সাদৰ কৰাৰ বাহিৰে অন্য উপায় নাছিল৷ সবেই নিৰুপায় আছিল৷ ইয়াকুব আলীয়ে সৈন্য বাহিনীৰ প্ৰতিজনকেই খুব আদৰ- সাদৰ কৰিলে৷ ডাব নাৰিকল খুৱালে৷ দুপৰীয়া খাহী ছাগলী কাটি খুৱালে৷ সাজ লাগি ভগালৈকে তেওঁলোক থাকিল৷ খোৱা-বোৱা কৰিলে৷ যাওঁতে ইয়াকুব চাহাবৰ দুই কন্যা আৰু পুত্ৰবধূক লগতে লৈ গ’ল৷ তেওঁলোকৰ একো খবৰ পোৱা নগ’ল তাৰ পিছত৷ এতিয়া শুনিলে এইবোৰ কাহিনী কাহিনী লাগে কিন্তু এয়া বাস্তব৷ মই নিজে দেখা৷ সিদিনা নিমন্ত্ৰিত অতিথিৰ ময়ো এজন আছিলোঁ৷ নাও পঠিয়াই মোক লৈ গৈছিল তেওঁৰ ঘৰলৈ৷ মই গৈছিলোঁ৷\nচৰ হাজৰাৰ ঘটনাৰ পিছত আমি ভয়ত বিতত হৈ পৰিছিলোঁ৷ বিপদৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ মছজিদত কোৰান পাঠ কৰা হৈছিল৷ গাঁৱৰ সীমা বেৰি দিয়া হ’ল৷ লক্ষ লক্ষ বাৰ ঈশ্বৰৰ নাম জপ কৰা হ’ল৷ কিমান যে অশান্তিত দিন কটাবলগীয়া হৈছিল আপোনাক কি ক’ম৷ ৰাতি ৰাতি টোপনি ক্ষতি হৈছিল৷ মানুহজনী তেতিয়া মাক হ’বলৈ ওলাইছিল৷ সাতমাহ চলি আছিল৷ হাতত এটকা পইচা নাছিল৷ স্কুলত দৰমহা হোৱা নাছিল৷ গাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা যে কিছু টকা-পইচা পঠাব তাৰো বাট নাছিল৷ দেশত যোগাযোগৰ কোনো ব্যৱস্থা নাছিল৷ কোনেও কাৰো খবৰ পোৱা নাছিল৷ কি যে বিপদত পৰিছিলোঁ একমাত্ৰ ঈশ্বৰেহে জানে৷\nভূতৰ ওপৰত দানহ পৰা দি বিপদ আহিছিল৷ জুলাই মাহৰ শেষৰফালে মুক্তি বাহিনীয়ে দেখা দিলে৷ নাওত আহে, দুই এবাৰ ফটকা ফুটুওৱাৰ দৰে ফুটাই গুচি যায়৷ বিপদত পৰোঁ আমি৷ সৈন্য বাহিনীৰ মানুহে আহি গাঁৱবোৰ জ্বলাই থৈ যায়হি৷ মুক্তি বাহিনীৰ তেতিয়া কোনো উমঘামেই নাথাকে৷ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ শেষৰফালে অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন হয়৷ মুক্তি বাহিনীয়ে তেতিয়া কেৱল ফুট-ফাট নকৰে৷ দস্তুৰমত যুদ্ধ কৰে৷ ভাল যুদ্ধ৷ ক’লে বিশ্বাস নকৰিব চাগে কিন্তু ইহঁতে কাঞ্চন নদীত এওঁলোকে সৈন্য বাহিনীৰ ফেৰী এখন ডুবাই দিয়ে৷ ঘটনাটো ঘটিল ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ছাব্বিছ তাৰিখে৷ স্বাধীন বাংলা অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ যোগেদি এই বাতৰি প্ৰকাশ কৰা হয়৷ আপুনিও হয়তো শুনিছিল শতাধিক সৈন্যৰ প্ৰাণ গৈছিল৷ এইটো অৱশ্যে একো ভাল কথা হোৱা নাছিল৷ সৈন্য কমেই আছিল৷ বেছিৰ ভাগ পাকিস্তানৰ সৈন্য বাহিনীৰ দ্বাৰা একত্ৰিত কৰা বাংলাদেশ বিৰোধী অৰ্ধ সামৰিক বাহিনীৰ মানুহে আছিল৷ সিহঁতে সাতুৰি পাৰলৈ উঠিছিল, গাঁৱৰ মানুহে তেওঁলোকক মৰিয়াই মাৰিলে৷ যুদ্ধ ভীষণ বেয়া বস্তু মহাশয়৷ যুদ্ধই সাধাৰণ মানুহকো হিংস্ৰ কৰি তোলে৷ মই নিজ চকুৰে দেখা৷\nএতিয়া মূল গল্পলৈ আহোঁ৷ ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ আঠাইছ তাৰিখৰ ঘটনা৷ মগৰিবৰ নামাজ পঢ়ি বাৰাণ্ডাত বহি আছিলোঁ৷ তুমুল বৰষুণ দি আছিল৷ কলহৰ কাণ ঢলা৷ অকলে অকলে বৰষুণ দিয়া চাই আছোঁ৷ মোৰ মানুহজনী শোৱনি কোঠাত৷ আন্ধাৰ কোঠাত শুই আছে৷ তাইৰ গা খুব বেয়া৷ দুদিন ধৰি একোৱেই খাব পৰা নাই৷ যি খায় বমিয়াই দিয়ে৷ দেহা দুৰ্বল৷ একো এটা নধৰাকৈ থিয় হ’ব নোৱাৰে৷ ডক্টৰক দেখুৱাব পৰা নাই ক’ৰ পৰা দেখুৱাম? মাধবখালিত যিজন ডক্টৰ আছিল নলিনী কুমাৰ ৰায়, সৈন্য বাহিনীয়ে প্ৰথম দিনা আহিয়েই তেওঁক মাৰি পেলাইছিল৷\nযিটো কথা কৈ আছিলোঁ, মই বাৰাণ্ডাত বহি বৰষুণ দিয়া চাই আছোঁ৷ মন বেয়া৷ বৰষুণে আৰু তীব্ৰতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে৷ এটা সময়ত ধুমুহা অহাদি আহিল৷ ঘৰ দুৱাৰ কঁপিবলৈ ল’লে৷ মই অলপ দুশ্চিন্তাত পৰিলোঁ৷ পুৰণা ঘৰ-দুৱাৰ৷ ধুমুহাই উৰুৱাই নিলে অসুস্থ স্ত্ৰীক লৈ বিপদত পৰিম৷  ওচৰতেই মোক্তাব চাহাবৰ পকী ঘৰ৷ তাইক লৈ তেখেতৰ তালৈ যায় নে নাই ভাবি থাকোঁতেই ফুলিয়ে মোক ভিতৰলৈ মাতিলে৷ মই আন্ধাৰ কোঠালৈ সোমাই গ’লোঁ৷ বুলিয়ে ফুচফুচাই ক’লে, “ তোমাৰ সৈতে কথা এটা আছিল৷ ”\nমই ক’লোঁ, “কি কথা? ”\nআগতে মোৰ ওচৰত আহি বহা৷ মই বহিলোঁ৷ বুলিয়ে ক’লে, “ মই যদি তোমাৰ পৰা কিবা এটা বস্তু বিচাৰোঁ দিবানে? ”\nমই ক’লোঁ, “দিব পৰা হ’লে নিশ্চয় দিম৷ আকাশৰ জোন বিচাৰিলেতো দিব নোৱাৰিম৷ বস্তুটোনো কি? ”\n“তুমি আগেয়ে মোৰ গা চুই প্ৰতিজ্ঞা কৰা৷ ”\nমই তাইৰ কপালত হাত থৈ ক’লোঁ, “প্ৰতিজ্ঞা কৰিলোঁ৷ এতিয়া কোৱা কথাটো কি? ”\n“লেম্পটো জ্বলোৱা৷ ”\nলেম্প জ্বলালোঁ৷ তাইৰ মূৰৰ শিতানত কোৰান শ্বৰীফ থকা দেখিলোঁ৷ মোক ক’লে, “ আল্লাহৰ কালাম চুই শপত খোৱা যে কথা দি কথা ৰাখিবা৷ ”\nমই কিবা সাঁথৰৰ সন্মুখীন হোৱা যেন লাগিল৷ ঘটনাটো কিনো? গৰ্ভাৱস্থাত ছোৱালীবোৰৰ বহুত পাগলামি লম্ভে, মই ভাবিলোঁ তেনেকুৱা কিবা এটা হ’ব৷ আচলতে একো চিন্তা কৰিবলগীয়া নাই৷ মই কোৰান শ্বৰীফ চুই প্ৰতিজ্ঞা কৰিলোঁ৷ তাৰপিছত ক’লোঁ, “এতিয়া কোৱা মই কি কৰিব লাগিব? ”\n“মানুহ এজনৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিব লাগিব৷ ”\nএজন মানুহে মোৰ ওচৰত আহি আশ্ৰয় লৈছে৷ তাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিব লাগিব৷ ”\n“একো ধৰিব পৰা নাই৷ কোনে আশ্ৰয় ল’লে তোমাৰ ওচৰত? ”\nফুলিয়ে সৰু সৰু মাতত মোক যি ক’লে মোৰ কলিজা শুকাই গ’ল৷ দুদিনমান আগতে সৈন্য বাহিনীৰ ফেৰী ডুবিছিল৷ এজন সৈনিকে সাতুঁৰি পাৰলৈ আহিছিল৷ আমাৰ ঘৰৰ পাছফালে কলগছৰ আঁৰত লুকাইছিল৷ ফুলিক দেখিয়েই বেহেনজী বুলি মাতি কান্দি দিলত তাই আশ্ৰয় দিলে৷\nমই হতভম্ব হৈ সুধিলোঁ, “ দুদিন ধৰি সৈন্য এজন আমাৰ ঘৰত আছেহি? ”\nফুলিয়ে ক’লে, “ওঁ! “\n“ওঁ, এতিয়া তুমি তাক মাধবখালিলৈ লৈ যোৱা৷ ”\nমাধবখালিত কেম্প আছে আজি ধুমুহাৰ ৰাতি, কোনেও গম নাপায়৷ আন্ধাৰ হৈ থাকোঁতেই যোৱাগৈ৷ ”\n“তোমাৰ মগজ বেয়া নেকি? ”\n“মোৰ মগজ বেয়া হওক বা নহওক তুমি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছা৷ ”\nমই সৈনিক এজনক লৈ ৰাওনা হ’ম, বাটত মুক্তি বাহিনীয়ে পাওক, দুয়োকে গুলিয়াই মাৰি পেলাব! ”\n“ইমান ধুমুহা বৰষুণত কোনো নোলায়৷ তুমি ৰাওনা হোৱা৷ ”\n“সি আছে ক’ত? ”\n“অহা, তোমাক দেখুৱাই দিওঁ৷ ”\n“লগত অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ কি আছে? ”\n“একোয়েই নাই, সুদা হাতেৰে সাতুঁৰি পাৰলৈ আহিছিল৷ ”\nমই মুঠেও বিশ্বাসত ল’ব পৰা নাছিলোঁ৷ অস্ত্ৰ থাকক বা নাথাকক, সৈনিক হয় সি৷ জানি বুজি এনে শত্ৰুক ঘৰত স্থান দিয়া কেৱল মহিলাৰ কাৰণেই সম্ভৱ৷ মূৰটো আচন্দ্ৰাই কৰা দৰে লাগিল৷ মই সৰুকৈ মাত উলিয়াই ক’লোঁ, “হাৰামজাদাটো ক’ত? ”\nফুলিয়ে মোক দেখুৱাবলৈ লৈ গ’ল৷ এনেয়ে তাই একো এটা নধৰাকৈ থিয় হ’ব নোৱাৰে, আজি আকৌ লেম্প হাতত লৈ গটগটাই গুচি গ’ল৷ পাকঘৰ কাষতেই ভাড়াঘৰ জাতীয় কোঠালী এটা আছে, তাত চাউল, দালি, পিয়াজ আদি থাকে৷ ফুলিয়ে মোক সেই কোঠালীৰ ওচৰলৈ নিলে৷ তলা বন্ধ৷ মাষ্টাৰ লক এটা ওলমি আছে৷ ফুলিয়ে তলা খুলিলে৷ লেম্প ওপৰলৈ দাঙি দেখুৱালে৷ দেখিলোঁ চুক এটাত কম্বল পাৰি থোৱা আছে, তাত কমবয়সীয়া ল’ৰা এজন বহি আছে৷ সি মোৰ লুঙি আৰু পাঞ্জাবী পিন্ধি আছে৷ আৰু এটা চুকত পানীৰ জাগ, গিলাচ৷ পাকিস্তানৰ সৈন্য বাহিনীৰ সাহসৰ কথা কিমান শুনিছিলোঁ৷ ল’ৰা জনে মোক দেখি ভয়ত শিয়ঁৰি উঠিল৷ কুচিমুচি হৈ বহিল৷ ফুলিয়ে আকাৰ ইংগিতেৰে বুজাই দিলে ভয় পাবলগীয়া একো নাই৷ মই হাৰামজাদাটোক খুব মনোযোগেৰে চাই আছিলোঁ৷ ইমান ওচৰৰ পৰা মই আগতে কেতিয়াও সৈন্য এজনক দেখা পোৱা নাছিলোঁ৷ আজি প্ৰথম দেখিছোঁ, লুঙি, পাঞ্জাবী পিন্ধি থকা বাবেই তাক সাধাৰণ বেংগলী ল’ৰাৰ দৰে দেখাইছে৷ কেৱল ৰঙটো বেছি বগা, নাক মুখত কটাকটিৰ চিন৷\nমই ফুলিক সুধিলোঁ, “ইয়াৰ নাম কি? ”\nফুলিয়ে পটকৈ ক’লে, “ ইয়াৰ নাম দিলদাৰ৷ লেফটেনেণ্ট৷ ঘৰ বালাকোটত৷ ৰেশমী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ লগত তাৰ প্ৰেম, দেশলৈ উভতি গৈ তাইক বিয়া পাতিব৷ ৰেশমী যে ইমান ধুনীয়া তুমি ভাবিব নোৱাৰা ধুনীয়া, পৰীৰ দৰে, ৰেশমীৰ ফটোখন চাবা? দিলদাৰৰ পকেটত সদায় তাইৰ ছবি থাকে, গাৰুৰ তলত ফটোখন নথ’লে তাৰ টোপনি নধৰে৷ ”\nসেই মুহূৰ্তত কাৰো ফটো চাবলৈ মোৰ চখ নাছিল৷ মূৰ ঘূৰাই গৈছিল মোৰ৷ সমস্যা এটাত জৰ্জড়িত হৈ আছোঁ৷ ফুলিয়ে তথাপিও ফটোখন দেখুৱালে৷ ঘাগৰা পৰিহিত এজনী ছোৱালী৷ হাঁহিমুখীয়া৷ ফুলিয়ে ক’লে, “ছোৱালীজনী ধুনীয়া নহয়নে? কেনে পালা? ”\nমই ক’লোঁ, “হুঁমম“\n“এতিয়া তুমি তাক মাধবখালিলৈ পঠোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা৷ আজি ৰাতিয়েই কৰা৷ “\n“ চাওঁ৷ “\n“চাবলৈ একো নাই তুমি ৰাওনা হোৱা৷ “\n“মাধবখালিলৈ খোজ কাঢ়ি যাব নোৱাৰিম নহয়, নাও লাগিব৷ “\n“নাৱৰ ব্যৱস্থা কৰা, তাক পাৰ কৰাবলৈ আজি ৰাতিটোৱেই ভাল হ’ব৷\n“ভয়তে ল’ৰাটো অস্থিৰ হৈ আছে, পানীৰ বাহিৰে একো খাব পৰা নাই৷ “\nমই কোনোমতে ক’লোঁ, “ চাওঁ কি কৰিব পাৰোঁ৷ “\nফুলিয়ে তালৈ চাই আনন্দেৰে ক’লে, “ তোমাৰ আৰু কোনো ভয় নাই, মোৰ স্বামীয়ে তোমাক নিৰাপদে থৈ আহিব৷ তুমি এতিয়া ভাত অলপ খাই লোৱা৷ “\nসি কিনো বুজিলে জানো৷ অকল ক’লে, “ শুকৰিয়া বেহেনজী, শুকৰিয়া৷ “\nফুলিয়ে ভাত বাঢ়ি আনিলে তাক খুৱাবলৈ৷ মোক ক’লে, “তুমি ৰৈ নাথাকিবা-যোৱা, সোনকাল কৰা৷ “\nমই ছাতি এটা লৈ ঘৰৰ পৰা ওলালোঁ তেতিয়াও খুব বৰষুণ দি আছে৷ কিন্তু বতাহ নাই মৰা৷ মই দ্ৰুত চিন্তা কৰি আছোঁ কিন্তু কি কৰিম ভাবি পোৱা নাই৷ মানুহজনীক কথা দিছোঁ, আল্লাহৰ কালাম চুই প্ৰতিজ্ঞা কৰিছোঁ৷ সেই প্ৰতিজ্ঞা ৰক্ষা কৰাটো দৰকাৰী৷ ল’ৰাটোলৈ মায়াও লাগিছে৷ সৰু ল’ৰা, এইসকল হুকুমৰ গোলাম৷ উৰ্দ্ধতন কৰ্তৃপক্ষৰ নিৰ্দেশ মতে চলিব লাগে৷ ল’ৰাটোৰ জীৱন আৰম্ভ হোৱাই নাই৷ দেশলৈ ঘূৰি গৈ বিয়া বাৰু পাতিব৷ সুন্দৰ সংসাৰ এখন হ’ব৷ আকৌ বেলেগ চিন্তা এটাও হৈছে৷ ইয়াক মাধবখালিলৈ নিলে কথাটো ওলাই পৰিব, অইন নালাগে নাৱৰীয়াই কৈ দিব৷ একো লুকাই নাথাকে৷ তাৰ পিছত মোৰ বিচাৰ হ’ব৷ দেশৰ মানুহে মোক থুৱাব৷ পাকিস্তানৰ সৈন্য বাহিনী কেৱল আমাৰ পৰম শত্ৰুৱেই নহয়, ইহঁত চয়তান৷ ইহঁতৰ কোনো ক্ষমা নাই৷ মই নাৱৰ খবৰ কৰিবলৈ নগ’লোঁ৷ মুক্তি বাহিনীৰ কেম্পত খবৰ দিলোঁগৈ৷ ৰাতি দুটামান বজাত তেওঁলোকে আহি দিলদাৰক ধৰি নিলে৷ দিলদাৰে মোৰ মানুহগৰাকীৰ পিনে এবাৰ চাই মাত্ৰ এবাৰ মাতিলে, “ বেহেনজী৷ “\nতাৰপিছত পি মনে মনে থাকিল৷ মোৰ মানুহজনীয়ে আচৰিত হৈ মোৰ ফালে চাই থাকিল৷ দিলদাৰক সেই ৰাতিয়েই গুলিয়াই মৰা হ’ল৷ মৃত্যুৰ আগলৈকে সি কেবাবাৰো মোৰ মানুহজনীক মাতি থাকিল, “বেহেনজী, বেহেনজী৷ “ মোৰ মানুহজনী সন্তান জন্ম দিবলৈ যাওঁতে মৰিল৷ ভালেই হ’ল চাবলৈ গ’লে৷ জীয়াই থাকিলে গোটেই জীৱনটো হয়তো মোক ঘৃণা কৰি কটালেহেঁতেন৷ তেনেকৈ জীয়াই থকাটো, মৃত্যুতকৈও বেয়া৷ বুজিলে মহাশয়, যুদ্ধ খুব বেয়া বস্তু৷ যুদ্ধত কেৱল পাপৰ খেতি কৰা দৰে হয়৷ মোৰ নিচিনা সাধাৰণ মানুহ এজনে কিমানটা পাপ কৰিলে চাওক৷ সদায় মোৰ বিচাৰ হ’ব৷ আল্লাহে কিদৰে মোৰ পাপ – পুণ্য বিচাৰ কৰে বা, মোক বা কি শাস্তি দিয়ে সেয়াই চাবলৈ মন আছে৷