Mydacla in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mydacla ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMydacla की जानकारी\nMydacla ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mydacla Benefits & Uses in Assamese- Mydacla ar laabh aaru byavaharsamuh\nMydacla ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mydacla Dosage & How to Take in Assamese - Mydacla ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMydacla ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mydacla Side Effects in Assamese- Mydacla ar parshwakriyasamuh\nMydacla সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mydacla Related Warnings in Assamese- Mydacla xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mydaclaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Mydacla with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Mydacla ar gurutor kriya-pratikriya\nMydacla মতভেদসমূহ- Mydacla Contraindications in Assamese- Mydacla nishedhsamuh\nMydacla ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mydacla in Assamese- Mydacla ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mydacla ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mydacla Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mydacla kriya-pratikriya\nMydacla ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mydacla Benefits & Uses in Assamese - Mydacla ar laabh aaru byavaharsamuh\nMydacla তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMydacla ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mydacla Dosage & How to Take in Assamese - Mydacla ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMydacla-ৰ উপাদানসমূহ - Mydacla Active Ingredients in Assamese - Mydacla-ar upadaansamuh\nMydacla ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mydacla Side Effects in Assamese - Mydacla ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mydacla ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMydacla সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mydacla Related Warnings in Assamese - Mydacla xonkranta xatarkatabanisamuh\nMydacla-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Mydacla লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nMydacla-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMydacla এ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। Mydacla গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত যদি আপুনি যদি অচিনাকি লক্ষণ দেখা পায়, তান্তে ইয়াক পুনৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব আৰু আপোনাৰ চিকিতসকক লগে লগে কল কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকে আপোনাক সঠিক বিকল্পটো কব।\nবৃক্কত Mydacla কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক ৰ বাবে Mydacla ক্ষতিকাৰক নহয়।\nযকৃতত Mydacla কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMydaclaৰ ব্যৱহাৰে কলিজা ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mydacla ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMydaclaৰ ব্যৱহাৰে হৃদয় ৰ ওপৰত কোনো ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ নেপেলায়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mydaclaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Mydacla with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Mydacla ar gurutor kriya-pratikriya\nMydacla তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMydacla মতভেদসমূহ - Mydacla Contraindications in Assamese - Mydacla nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mydacla লোৱা অনুচিত যাতে -\nMydacla ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mydacla in Assamese - Mydacla ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mydacla-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nMydaclaৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nMydacla লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Mydacla লোৱা উচিত।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Mydaclaৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mydacla ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mydacla Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mydacla kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mydaclaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Mydacla ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Mydaclaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Mydacla লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nMydacla ৰ অনুকল্প - Substitutes for Mydacla in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Mydacla লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Mydacla ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Mydacla সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Mydacla ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Mydacla সেৱন কৰে?


গৰ্ভৱতী হোৱাৰ বাবেই কিয় চাকৰিৰ পৰা অৱ্যাহতি ল’বলৈ বাধ্য কৰোৱা হ’ল সাংবাদিক ৰঞ্জিতা ৰাভাক?\nবিভিন্নজনৰ গৰিহনাৰ লগতে ছ’চিয়েল মিডিয়াত বিষয়টোক লৈ ব্যাপক চৰ্চা\nসুদীৰ্ঘ ১৩ বছৰে প্ৰাগ নিউজৰ লগত জড়িত হৈ থকা ৰঞ্জিতা ৰাভা গৰ্ভৱতী হোৱাৰ বাবেই তেওঁৰ সাংবাদিকতাৰ চাকৰিৰ পৰা অৱ্যাহতি ল’বলৈ বাধ্য কৰোৱা হ’ল নেকি?\nনিজৰ লিখনিৰ জৰিয়তে প্ৰাগ নিউজ কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে এই গুৰুতৰ অভিযোগ আনিছে ভুক্তভোগী সাংবাদিক ৰঞ্জিতা ৰাভাই।\nযোৱা ১৯ মে’ৰ দিনা নিজৰ ব্লগত তেওঁক চাকৰিৰ পৰা অব্যাহতি কিয় দিয়া হ’ল সেই সম্পৰ্কে বিস্তৃতভাৱে লিখিছিল ‘মই কিছু পৰিমাণে হয়তো আবেগিক। সেয়ে “কিয়”ৰ উত্তৰ পোনপটীয়াকৈ দিব পৰা নাই। এই কাহিনীৰ মাজত আপোনালোকে উত্তৰ বিচাৰি পাব।‘\nকাহিনীটোত শেষৰ ফালে লিখা আছিল প্ৰতিষ্ঠানটোত তাই ১৩ বছৰ কোনো আপোচ নোহোৱাকৈ কাম কৰিলে। আনকি কেইমাহমান আগলৈকে তাই পূৰ্ণোদ্যমে কাম কৰিলে। সেই সময়ত তাইক সকলোৱে বাহ বাহো দিলে।\nকিন্তু এই জৰুৰী সময়ত তাইৰ কাষত কোনো নাই। তাইৰ হৈ মাত মতা কোনো এজন নোলাল। কিয়নো তাই গৰ্ভৱতী। গৰ্ভৱতী মহিলাই কাম কৰিব নোৱাৰে। দৌৰা দৌৰি কৰিব নোৱাৰে। এতিয়া তেওলোকক খৰধৰ কৈ কাম কৰা মানুহ লাগে।\nসেয়ে তাইক কোৱা হল,\n:তুমি ৰিজাইন কৰা।\nতাই শেষ বাৰৰ বাবে কৈছিল\n:মই মেটাৰনিটি লিভ ল’লে নহ’ব জানো। দৰমহা নালাগে বাৰু।‘\nইয়াৰোপৰি,‘কিয় তাইৰ গৰ্ভত থকা সন্তানক কাৰণ হিচাপে বাচি ললে তেঁওলোকে? ‘এনেদৰে প্ৰশ্ন কৰি ৰাভাই লগতে কয় আৰু অনেক প্ৰশ্ন মনৰ মাজত। কিন্তু প্ৰশ্ন কাকো নকৰিলে। নুবুজা মানুহক এইবোৰ প্ৰশ্ন কৰি লাভ নাই। যিদিনা তাই অফিচিয়েলি ৰিজাইন কৰিলে সেইদিনা বাৰে বাৰে মাথোঁ তেওঁলোকে এটা কথাই কৈ থাকিল…\n:তুমি আমাক ভুল নুবুজিবা। মাথোঁ তোমাৰ ভালৰ বাবেই আমি এই সিদ্ধান্ত ললোঁ। ‘\nএই ঘটনাৰ পাছতে নৰ্থ ইষ্ট নাওৰ সাংবাদিকৰ আগত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী ড০ দিব্যজ্যোতি শইকীয়াই কয়, ‘মই আচৰিত সুদীৰ্ঘ বছৰ ধৰি দেখিছো সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ মালিকে কি ধৰণে সাংবাদিকসকলক মানসিক চাপ দিয়ে। সেই সাংবাদিকগৰাকী হাউছটোৰ বিৰুদ্ধে থিয় নহয়। সাংবাদিকসকলে আনৰ ওপৰত ন্যায় বা অন্যায়ৰ কথাটো কয় কিন্তু নিজৰ বেলিকা যেতিয়া হয় তেন্তে তেওঁলোক নিৰৱে থাকিব লাগে বা নিজৰ লাইনটো সলনি কৰিবলগীয়া হয়।আনৰ ক্ষেত্ৰত যিদৰে সাংবাদিকে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয় নিজৰ বেলিকাও সেই দৃঢ় পদক্ষেপ ল’ব পাৰিব লাগিব।’\nতেওঁ লগতে কয়, ‘ৰঞ্জিতা ৰাভাক বহু দিনৰ পৰা পাইছিলো তেওঁ বহু সুন্দৰকৈ কাম কৰে।তাই যিহেতু বিনা দৰমহাৰে মেটাৰনিটী লিভ বিচাৰিছিল তেন্তে ঠিকেই আছিল।তাইৰ বিৰুদ্ধে অন্যায় হৈছে।‘\nছ’চিয়েল মিডিয়াত বিষটো সৰৱ চৰ্চা হোৱাৰ পাছত এই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি জাফাৰ প্ৰধান সম্পাদক কুঞ্জমোহন ৰায়ে এক বিজ্ঞপ্তিৰ জৰিয়তে কয়, ‘অসমৰ সাংবাদিকতাৰ জগতখনত প্ৰায় দুই দশক ধৰি সংবাদসেৱা আগবঢ়াই অহা এগৰাকী সাহসী তথা দায়িত্ত্বশীল আৰু নিষ্ঠাবান বুলি পৰিচিত মহিলা সাংবাদিক ৰঞ্জিতা ৰাভাক গৰ্ভৱতী হোৱাৰ বাবেই যদি চাকৰিৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া হৈছে তেন্তে সেয়া চূড়ান্ত অমানৱীয় আৰু আইন বিৰোধী কাম হৈছে।‘\n‘সাংবাদিক ৰঞ্জিতা ৰাভাক চাকৰিৰ পৰা অব্যাহতি দিয়া ঘটনা সম্পৰ্কত টি ভি চেনেলটোৰ কৰ্তৃপক্ষই শীঘ্ৰে নিজৰ স্থিতি ৰাজহুৱা কৰা উচিত,‘-বিজ্ঞপ্তিত উল্লেখ কৰা হৈছে।\nইপিনে, ফেইচবুকৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ ঘটনা প্ৰকাশ কৰাৰ পাছতে বিষয়টোক লৈ সৰব চৰ্চা চলিছে ছ’চিয়েল মেডিয়াত।\nবিষয়টোক লৈ নন্দিনী মহন্ত নামৰ এগৰাকী ফেইচবুক ব্যৱহাৰকাৰীয়ে লিখিছে ‘ৰঞ্জিতা বাৰ লগত এনে হোৱাটো কোনো কাৰণতেই মানি ল’ব পৰা নাই। দুখঃ লাগে যেতিয়া বাকী সকলেও নীৰৱ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে বা গ্ৰহণ কৰিব লগীয়াত পৰে। কাইলৈ হয়তো মোৰ লগতো, আপোনাৰ লগতো এনেকুৱা হ’ব পাৰে। তেতিয়া???\nইয়াৰোপৰি, পাৰ্থ প্ৰতিম কলিতা নামৰ ফেইচবুক ব্যৱহাৰকাৰীয়ে লিখি কয়, ‘আচলতে ৰঞ্জিতা ৰাভাৰ গৰ্ভাৱস্থা আৰু চুটি বিচৰা এক অচিলাহে। আপোচবিহীন ৰঞ্জিতা ৰাভা এক গভীৰ ষড়যন্ত্ৰৰ চিকাৰ। প্ৰাগ নিউজ কৰ্তৃপক্ষই আগৰে পৰা তেওঁক অব্যাহতি দিবলৈ সুৰুঙা বিচাৰি আছিল¸ এতিয়া গৰ্ভাৱস্থাত চুটি বিচৰাৰ অচিলাৰে অব্যাহতি দিলে। এনেকুৱা অলেখ ৰঞ্জিতা ৰাভা থাকিব পাৰে¸ হয়তো আছে। শক্তিশালী আপোচবিহীন কণ্ঠ ৰুদ্ধ কৰিবলৈ এনেকুৱা সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানৰ কৰ্তৃপক্ষই যেতিয়া আগুৱাই আহে তেন্তে কি হ’ব! আজি ৰঞ্জিতা ৰাভা কৰ্তৃপক্ষৰ তীব্ৰ মানসিক হেঁচাৰ বলি¸ কাইলৈ হয়তো আপুনিও হ’ব পাৰে। তাৰ পিছত??\nআনহাতে,পুজা নিৰলা নামৰ এগৰাকী ফেইচবুক ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এই সন্দৰ্ভত প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি কয় ‘’The Maternity Benefit (Amendment) Act, 2017′ অন্তর্গত এগৰকী গৰ্ভৱতী মহিলাই ১২ সপ্তাহ ধৰি Maternity Leave পাব । আনহাতে,তাৰ পিছতো যদি মহিলাগৰাকীয়ে কামৰ পৰা অধিক ছুটী বিচাৰে ,তেন্তে তেওঁক দৰমহাবিহীন ছুটী দিয়া হয় অথবা ‘Work from Home ‘ৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা হয় ।\nতেওঁ আৰু কয়, ‘কিন্তু এই সময়ছোৱাত কোনোপধ্যে এগৰাকী কৰ্মৰত মহিলাক কামৰ পৰা উলিয়াই দিয়াৰ অধিকাৰ নাই কৰ্তৃপক্ষৰ। যিটো উপৰোক্ত আইনৰ অন্তৰ্গত বেআইনী হিচাপে বিবেচিত হ’ব। তৎসত্বেও, উক্ত প্ৰতিষ্ঠানে আইনক অৱজ্ঞা কৰি সাংবাদিকগৰাকীক প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা উলিয়াই দিছে। পদাতিক নাৰী সমাজে উক্ত সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান কৰ্তৃপক্ষৰ এই অবিবেচকী আৰু বেআইনী কৰ্ম-কাণ্ডৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰাৰ লগতে সাংবাদিক ৰঞ্জিতা ৰাভাৰ সৈতে সকলো কৰ্মৰত গৰ্ভৱতী মহিলাসকলৰ বাবে ন্যায় দাবী কৰে।‘\nকি ক’লে প্ৰাগ নিউজ কৰ্তৃপক্ষই?\nইপিনে, এই সৰব চৰ্চা চলাৰ পাছত আমি যোগাযোগ কৰিছিলো প্ৰাগ নিউজ কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে।\nব্যক্তিগত টেলিভিচন চেনেলটোৰ মুখ্য পৰিচালন সঞ্চালক সঞ্জীৱ নাৰায়ণে আমাৰ সাংবাদিকৰ আগত কয়, ‘তেওঁক আমি বাধ্য কৰোৱা নাই। তেওঁ নিজে ৰিজাইন কৰিছে। তেওঁ এগৰাকী গৰ্ভৱতী মহিলা তেনেক্ষেত্ৰত তেওঁক কোভিড-১৯ বতৰত ৰিপৰ্টিং কৰিব দিব পৰা যায় নেকি? যদি কোনোবাই কোভিড-১৯ বতৰত ৰিপৰ্টিং কৰিলেও তাইৰ একো ক্ষতি নহয় বুলি দায়িত্ব লয় তেন্তে আমি তাইক ল’বলৈ প্ৰস্তুত আছো।‘\n‘তেওঁ যিহেতু গৰ্ভৱতী হৈ আছে, গতিকে চৰকাৰে বিচাৰিছে তেনে লোক যাতে বাহিৰলৈ নোলায়। প্ৰধান মন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়েও কৈ আছে যে বৃদ্ধ, শিশু আৰু গৰ্ভৱতী মহিলা যাতে বাহিৰত নোলায়,‘-তেওঁ লগতে কয়।\nইপিনে, ৰঞ্জিতা ৰাভাই মেটাৰিনিটী লিভৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল নেকি বুলি সোধাত তেওঁ কয়, ‘আমাৰ ইয়াত ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠান হোৱা হেতুকে মেটাৰনীটি লিভত পে’ কৰা নহয়। তেওঁ যিখন পদত্যাগ পত্ৰ দিছিল তাত স্পষ্টকৈ তেওঁৰ সন্তান হোৱাৰ পাছত আকৌ আহি যোগদান কৰিব বুলি নিজেই লিখি গৈছিল।


বহুমূত্ৰ ৰোগ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবহুমূত্ৰ বা মধুমেহ (ইংৰাজী: Diabetes বা Diabetes mellitus) হৈছে এটি হৰম’নজনিত ৰোগ। এইবিধ ৰোগ সাধাৰণতে চল্লিছোৰ্ধ বয়সৰ লোকৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা ৰোগ যদিও শিশু আৰু গৰ্ভৱতী মহিলাও এই ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা দেখা যায়। মানব শৰীৰৰ পাচনতন্ত্ৰৰ লগত জড়িত অগ্ন্যাশয়ে যথেষ্ট পৰিমাণে ইনচুলিন তৈয়াৰ কৰিব নোৱাৰিলে অথবা শৰীৰে উৎপন্ন ইনচুলিন ব্যৱহাৰত ব্যৰ্থ হলে এই ৰোগ হয়। এই ৰোগ চিকিৎসাৰ দ্বাৰ আৰোগ্য বা নিয়ন্ত্ৰণ হয় যদিও ইয়াৰ চিকিৎসা বহু দীঘলীয়া। এই ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিৰ নানা ধৰণৰ জটিলতা, দেহৰ কোষৰ লগতে অংগসমূহো বিকল হ’ব পাৰে।\n2 বহুমূত্ৰ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ\n6 ভাৰতবৰ্ষত বহুমূত্ৰ ৰোগৰ প্ৰভাৱ\nটাইপ-১ ৰোগীয়ে বাহিৰৰ পৰা ইন্‌চুলিন গ্ৰহণ কৰিব লগা হয় বাবে ইন্‌চুলিন নিৰ্ভৰশীল ডায়েবেটিচ ৰোগী বুলি কোৱা হয়। কিন্তু টাইপ-২ শ্ৰেণীৰ ডায়েবেটিচ ৰোগীয়ে বাহিৰৰ পৰা ইন্‌চুলিন গ্ৰহণ কৰিব লগা নহয় যদিও এই প্ৰকাৰৰ ৰোগীয়ে নিজৰ শৰীৰত নিঃসৰণ হোৱা ইন্‌চুলিনৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিবলৈ বা নিঃসৰিত ইন্‌চুলিনৰ সঠিক ব্যৱহাৰৰ বাবে ঔষধ খাই থাকিব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও গৰ্ভাৱস্থাত কোনো কোনো মহিলাৰ একপ্ৰকাৰৰ ডায়েবেটিচ ৰোগ হয়। ইয়াক গেষ্টেচনেল (Gastetional) ডায়েবেটিচ ৰোগ বুলি কোৱা হয়। অৱশ্যে প্ৰসৱৰ পাছত এনে ডায়েবেটিচ নিজে নিজে ভাল হৈ যায়।\nবহুমূত্ৰ ৰোগৰ লক্ষণসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nকাটিলে বা যিকোনো কাৰণতে হোৱা ঘাঁ সোনকালে নুশুকুৱা,\nএনেবোৰ লক্ষণে দেখা দিলে তৎক্ষণাত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে। মন কৰিব লগা কথা যে ৰোগৰ আৰম্ভণিতে এই লক্ষণসমূহক গুৰুত্ব নিদিয়াৰ পৰিণতিতেই ৰোগীৰ শৰীৰত ডায়েবেটিচ ৰোগে জটিল ৰূপ ধাৰণ কৰিবলৈ সুবিধা পায়। কিন্তু আৰম্ভণিতে ৰোগ নিৰ্ণয় হ’লে, চিকিৎসকৰ দ্বাৰা ৰোগীৰ অৱস্থা সংকটজনক নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰি।\nসকলো মানুহে জীৱনত কম বেছি পৰিমাণে পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে আৰু পৰিশ্ৰম কৰিবলৈ শৰীৰক শক্তিৰ প্ৰয়োজন হয়। এই শক্তি কাৰ্বোহাইড্ৰেট বা শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্যৰ পৰা পোৱা যায়। ভাত, ৰুটি, আলু, চেনি ইত্যাদি হ’ল কাৰ্বোহাইড্ৰেট বা শৰ্কৰা জাতীয় খাদ্য। এইবোৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত ইয়াৰ শৰ্কৰা ভাগ তেজত জমা হয় আৰু অগ্নাশয় গ্ৰন্থিয়ে নিঃসৰণ কৰা ইন্‌চুলিন নামৰ হৰম’ন বিধে তেজৰ শৰ্কৰা (Sugar) ভাগ শৰীৰে অৰ্থাত্ কোষে গ্ৰহণ কৰাত সহায় কৰি দিয়ে। এনেদৰে ইন্‌চুলিনৰ সহায়ত কাৰ্বহাইড্ৰেট গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা শৰীৰত শক্তি উৎপন্ন হয় আৰু শৰীৰ কাৰ্য্যক্ষম হৈ উঠে। কিন্তু ডয়েবেটিচ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত অগ্নাশয় গ্ৰন্থিয়ে ইন্‌চুলিন হৰম’ন নিঃসৰণ কৰাত অনিয়মীয়া হোৱা বাবে খাদ্যৰ পৰা তেজত জমা হোৱা শৰ্কৰা ভাগ শৰীৰে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰা হয় আৰু তেজত জমা হোৱা এই কাৰ্বহাইড্ৰেট বা শৰ্কৰা প্ৰসাৱৰ দ্বাৰা শৰীৰৰ পৰা ওলায় যায়। এনেদৰে শৰীৰ শৰ্কৰাৰ অভাৱত ভুগিব লগা হয় আৰু ইয়াৰ অভাৱত শৰীৰ শক্তিহীনতাত ভুগিব লগা হয়। ৰোগ কিছুদিন আগবঢ়াৰ লগে লগে চকুৰ দৃষ্টিশক্তিও কমিবলৈ ধৰে আৰু লাহে লাহে শৰীৰত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমি যায়। শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কমি যোৱাত বিভিন্ন ৰোগ ব্যাধিয়ে আগুৰি ধৰে। এনেদৰে ৰোগ ক্ৰমে জটিল হৈ গৈ থাকে।\nডায়েবেটিচ যিহেতু গ্ৰন্থিৰ ৰোগ, গতিকে ই বংশগত কাৰণতে হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি থাকে। কিয়নো বংশগতিৰ জৰিয়তে পিতৃ পুৰুষৰ বেছিভাগ গুণেই উত্তৰ পুৰুষলৈ প্ৰবাহিত হয়। বংশগত কাৰণৰ উপৰিও বৰ্তমান যুগৰ মানুহে গ্ৰহণ কৰা আধুনিক জীৱন শৈলীকো ডায়েবেটিচ ৰোগৰ অন্যতম কাৰণ হিচাপে বিজ্ঞানীসকলে চিনাক্ত কৰিছে। আমাৰ সু-স্বাস্থ্যৰ বাবে শৰীৰৰ অন্তৰ্ভাগত চলা সকলো শৰীৰ ক্ৰিয়া যেনে: ৰক্ত-সঞ্চালন, ৰেচন, শ্বাস-প্ৰশ্বাস, হৰম’ন গ্ৰন্থিৰ হৰম’ন নিঃসৰণ কাৰ্য্য ইত্যাদি সঠিকভাৱে চলাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। শৰীৰ ক্ৰিয়াসমূহ এক স্বয়ংক্ৰিয় পদ্ধতিত চলি থাকে। দেখা গৈছে মানুহৰ চিন্তাধাৰা যোগাত্মক দিশত ধাবিত হ’লে মগজুৰ ক্ৰিয়া সুস্থিৰ অৱস্থাত থাকে আৰু এনে অৱস্থাত শৰীৰ কাৰ্য্যসমূহ সঠিকভাৱে চলি থাকে। কিন্তু বিভিন্ন কাৰকৰ প্ৰভাৱত যেনে: খং বা ক্ৰোধ, মানসিক উদ্বিগ্নতা আদি ঋণাত্মক কাৰকৰ প্ৰভাৱত মানুহৰ মগজুৰ ক্ৰিয়া বা মানসিক অৱস্থা অস্থিৰ হৈ পৰিলে শৰীৰ ক্ৰিয়া সমূহত বিসঙ্গতিয়ে দেখা দিয়ে আৰু বিভিন্ন ৰোগৰ সৃষ্টি হয়। আধুনিক জীৱন শৈলী মানেই হৈছে- ভোগবাদী মানসিকতা। ভোগবাদী মানসিকতাৰ বাবে আমাৰ জীৱনত উদ্বিগ্নতাৰ সৃষ্টি হয় আৰু তাৰ ফলত মগজুৱে শৰীৰৰ অন্তঃক্ষৰা গ্ৰন্থিসমূহৰ কৰণ কৰ্ম পৰিচালনা কৰাত বিসঙ্গতিয়ে দেখা দিয়ে। ফলস্বৰূপে অন্তঃক্ষৰা গ্ৰন্থিৰ হৰম’ন নিঃসৰণ প্ৰক্ৰিয়া অনিয়মীয়া হয় বাবে এনে হৰম’নজনিত ৰোগৰ উত্‌পত্তি হয়। চিকিত্‌সা বিজ্ঞানী সকলৰমতে অগ্নাশয় বা পেন্‌ক্ৰিয়াছ গ্ৰন্থিত থকা এক বিশেষ ধৰণৰ কোষে ইন্‌চুলিন নিঃসৰণ কৰে। এই কোষবোৰক বিটা-কোষ (B-Cell) নামকৰণ কৰা হৈছে। প্ৰকৃততে এই বিটা কোষবোৰ ধ্বংস হোৱাৰ ফলতে ইন্‌চুলিন নিঃসৰণ প্ৰক্ৰিয়া বিসঙ্গতিপূৰ্ণ হৈ পৰে। শাৰীৰিক শ্ৰম নকৰাকৈ অতিভোজন কৰাটোও ডায়েবেটিচ ৰোগৰ অন্য এক কাৰণ বুলি বিজ্ঞানীসকলে ঠাৱৰ কৰিছে।\nডায়েবেটিচ ৰোগীয়ে নিয়মীয়াভাৱে চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰি থাকিলে ৰোগীৰ অৱস্থা শোচনীয় নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰি। এই ৰোগ যিহেতু ইনচুলিন নামৰ হৰম’নৰ অভাৱত হয়। সেয়েহে এই ৰোগৰ চিকিৎসা হৈছে টাইপ-১ প্ৰকাৰৰ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত বাহিৰৰ পৰা ইন্‌চুলিন যোগান ধৰা আৰু টাইপ-২ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত ইন্‌চুলিনৰ উৎপাদন আৰু নিঃসৰণ নিয়মীয়া কৰণৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ ঔষধ সেৱন কৰা। চিকিৎসা বিজ্ঞানীসকলৰ চেষ্টাত কৃত্ৰিম ইন্‌চুলিন তৈয়াৰ কৰিবলৈ সমৰ্থ হোৱা গৈছে আৰু এই ইন্‌চুলিন টাইপ-১ ডায়েবেটিচ ৰোগীৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি প্ৰয়োগ কৰি থকা হয়। এনেদৰে ৰোগীৰ শৰীৰত এক পৰিপূৰক ব্যৱস্থাৰ কাৰ্বহাইড্ৰেট বা শৰ্কৰা ধৰি ৰাখি শক্তি উৎপাদন কৰা হয় আৰু ৰোগীৰ শৰীৰক কাৰ্য্যক্ষম কৰি তোলা হয়।\nবৰ্তমান যুগত চিকিৎসা বিজ্ঞানে আশাতীতভাৱে উন্নতি কৰিছে যদিও ডায়েবেটিচ ৰোগৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে একো উন্নত চিকিৎসা উদ্ভাৱন কৰাটো পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। অৱশ্যে শেহতীয়া খবৰ মতে এদল আমেৰিকাৰ বিজ্ঞানীয়ে চলোৱা গৱেষণাত পুৰুষৰ শুক্ৰস্থলীৰ পৰা আহৰণ কৰা ষ্টেম চেল বা শিপা কোষৰ দ্বাৰা অগ্নাশয়ৰ ধ্বংস প্ৰাপ্ত বিটা কোষৰ নিচিনাকৈ ইন্‌চুলিন নিঃসৰণ কৰোৱাত কৃতকাৰ্য্যতা লাভ কৰিছে। আকৌ কানাডাৰ এড্‌মণ্টন চহৰত অনুষ্ঠিত ডায়েবেটিচ ৰোগৰ বিশেষজ্ঞসকলৰ সন্মিলনত এগৰাকী সদ্যমৃত স্বাভাৱিক অৱস্থাযুক্ত অগ্নাশয় থকা ব্যক্তিৰ দেহৰ পৰা স্বাভাৱিক ধৰণৰ বিটা কোষবোৰ উঠাই নি ডায়েবেটিচ ৰোগীৰ দেহত সংস্থাপনেৰে ইন্‌চুলিন নিঃসৰণ প্ৰক্ৰিয়া পুনৰ জীৱিত কৰাৰ বিষয়ে চিন্তা চৰ্চা কৰা হয়। বিজ্ঞানীসকলৰ এনে গৱেষণা আৰু চিন্তাই ভৱিষ্যতে ডায়েবেটিচ ৰোগীলৈ আশাৰ ৰেঙনি কঢ়িয়াই অনাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nপ্ৰকৃততে ডায়েবেটিচ ৰোগৰ চিকিৎসা ব্যৱস্থাত ৰোগীক সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য কৰাতকৈ ৰোগৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰখাৰহে চিকিৎসা চলে। নিয়মিত ভাৱে চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰি থাকিলে ডায়েবেটিচ নিয়ন্ত্ৰণত থাকে যদিও ৰোগী সকলে এক দোদুল্যমান অৱস্থাত জীৱন কটাবলগীয়া হয়। ইয়াৰ চিকিৎসা পদ্ধতি দীঘলীয়া হোৱাত বহুতো ৰোগীয়ে চিকিৎসা গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়া চলাই লৈ যোৱাটো টান হৈ পৰে। ইয়াৰ ফলতে ৰোগীৰ অৱস্থা সংকটজনক হৈ পৰে বা মৃত্যু মুখত পৰে। ডায়েবেটিচ যিহেতু হৰম’ন জনিত ৰোগ আৰু হৰম’ন নিঃসৰণ কাৰ্য্য মগজুৰ নিৰ্দেশতে পৰিচালিত হয়, গতিকে উদ্বিগ্নতা, ক্ৰোধ বা খং আদি ঋণাত্মক কাৰকে এনে ৰোগৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।\nভাৰতবৰ্ষত বহুমূত্ৰ ৰোগৰ প্ৰভাৱ[সম্পাদনা কৰক]\n↑ "Diabetes Blue Circle Symbol". International Diabetes Federation. 17 March 2006. http://www.diabetesbluecircle.org.\n↑ Williams textbook of endocrinology (12th সম্পাদনা). প্ৰকাশক Philadelphia: Elsevier/Saunders. পৃষ্ঠা. 1371–1435. ISBN 978-1-4377-0324-5.\n↑ অসমীয় খবৰ, তাং: ২৮/০৭/২০১১\n↑ Davidson’s Principles & Practice of Medicine\n↑ Gale, Jason (November 7, 2010). "India’s Diabetes Epidemic Cuts Down Millions Who Escape Poverty". Bloomberg. http://www.bloomberg.com/news/2010-11-07/india-s-deadly-diabetes-scourge-cuts-down-millions-rising-to-middle-class.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 8 June 2012.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বহুমূত্ৰ_ৰোগ&oldid=312627"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ তাৰিখে ১৪:১২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Home DHRUBAJYOTI-DHANANTARI MUKALI-CHINTA ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি মুকলি চিন্তা মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com July 25, 2018 DHRUBAJYOTI-DHANANTARI, MUKALI-CHINTA, ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি, মুকলি চিন্তা,\nড° হীৰেন গোহাঁই অসমীয়া জাতিৰ শত্ৰু নেকি?\nআকৌ অসমবাসীৰ ৰোষত পৰিছে ড০ হীৰেন গোহাঁই। ৰাজ্যখনৰ এইগৰাকী অন্যতম বুদ্ধিজীৱিক ২জিবি, ৩জিবি মেমৰী কাৰ্ড আখ্যা দি অহাতো কোনো নতুন কথা নহয়। বহুতে হীৰেন গোহাঁইৰ বৰ্তমানৰ অসমত কোনো প্ৰাসংগিকতা নাই বুলিও মন্তব্য কৰা দেখা গৈছে। হীৰেন গোঁহাইক লৈ কোনে কি মন্তব্য কৰিছে বা তেওঁৰ প্ৰভাৱ অসমীয়া জাতি গঠনত কিমান সেয়া আমাৰ আজিৰ আলোচ্য বিষয় নহয়। আমাৰ আলোচ্য বিষয় হৈছে এটাআন্তঃৰ্জাতিক সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানত অসম প্ৰসংগত প্ৰকাশিত তেওঁৰ এটি সাক্ষাৎকাৰ। আলজাজিৰা নামৰ এই সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটোত প্ৰকাশিত হীৰেন গোঁহাইৰ সাক্ষাৎকাৰৰ বিষয়বস্তু হৈছে এন আৰ চি।\nএই সাক্ষাৎকাৰটোৰ বাবেই এতিয়া হীৰেন গোহাঁইক একাংশ লোকে অসমীয়া জাতিৰ শতৰু সজাবলৈ উঠি-পৰি লাগিছে। এইক্ষেত্ৰত ৰাজ্যখনৰ স্থানীয় কেবাটাও সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানে আগভাগ লোৱা দেখা গৈছে। বিশেষকৈ নিয়মীয়া বাৰ্তা নামৰ কাকতখনে উক্ত সাক্ষাৎকাৰটোৰ আঁত ধৰি প্ৰথম পৃষ্ঠাৰ এটি বাতৰিত দাবী কৰিছে যে ড০ হীৰেন গোহাঁইয়ে আলজাজিৰা নামৰ মধ্যপ্ৰাচ্যৰ এটি জনপ্ৰিয় ৱেব পৰ্টেলত কেৱল বাংলাদেশী অনুপ্ৰবেশকাৰীৰ হৈ ওকালতি কৰাই নহয় তীব্ৰ প্ৰৰোচনামূলক মন্তব্যও কৰিছে।\nবাতৰিটোত কোৱাৰ দৰে গোহাঁইয়ে বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰীক প্ৰৰোচিত কৰি সেইসকলৰ হৈ ওকালতি কৰিছে নে নাই সেয়া বিশ্লেষণ কৰাৰ আগতে আন এটা কথা উনুকিয়াব বিচাৰিছো। এয়া হয়তো বাতৰি যুগুত কৰোতে হোৱা লৰালৰিৰ ফলো হ’ব পাৰে। সেয়া হ’লেও এনেধৰণৰ এটি স্পৰ্শকাতৰ বাতৰি কৰাৰ পূৰ্বে আলজাজিৰা প্ৰকৃততে কি হয় সেই সম্পৰ্কে শুদ্ধ তথ্য উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছিল। কাকতখনৰ বাতৰিটোত কোৱা হৈছে যে আলজাজিৰা হৈছে এটা ৱেবপৰ্টেল। পিছে হয় জানো? আজি যদি কোনোৱে বিবিচিৰ ৱেবছাইটত এটা বাতৰি প্ৰকাশ পালে তাৰ উধৃতি দিবলৈ গৈ ইউৰোপৰ জনপ্ৰিয় ৱেব পৰ্টেল বিবিচি বা চিএনএনৰ ৱেবছাইটত প্ৰকাশিত বাতৰিৰ কথা ক’বলৈ গৈ আমেৰিকাৰ জনপ্ৰিয় ৱেব পৰ্টেল চিএনএন বুলি কয় তেন্তে সেয়া ভুল হ’ব নে শুদ্ধ হ’ব সেয়া আপোনালোকে অলপ ভাবি চালেই বুজি পাব। (লগতে ৱেব পৰ্টেল আৰু নিউজ পৰ্টেলৰ মাজতো যে পাৰ্থক্য আছে সেই কথাটোও মনত ৰখাতো ভাল) প্ৰকৃততে আলজাজিৰা হৈছে মূলত মধ্য প্ৰাশ্চ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এটা আন্তৰ্জাতিক সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান বা ছেটেলাইট টিভি চেনেল। ডিজিটেল মিডিয়াৰ উত্থানৰ লগে লগে সময়ৰ সৈতে খোজ মিলাই আলজাজিৰায়ো বিশ্ববাসীৰ অধিক কাষ চাপি যাবলৈ নিজকে ডিজিটেলাইজেশ্যন ৰূপ দিছে। গতিকে আলজাজিৰাক এটা ৱেবছাইট বুলি কোৱাতো কোনোপধ্যে সঠিক কথা নহ’ব।\nএতিয়া আহিছো মূল কথালৈ। ছ’চিয়েল মিডিয়াত হীৰেন গোহাঁইৰ আলজাজিৰাৰ সাক্ষাৎকাৰটোৰ বহুলোকে ভুলকৈ অৰ্থ উলিয়াই প্ৰচাৰ কৰি সমাজখনক অস্থিৰ কৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰাখিছে। এনে চেষ্টাক সাৰপানী যোগাবলৈ আগবাঢ়ি আহিছে কেবাটাও টিভি চেনেলৰ লগতে নিয়মীয়া বাৰ্তা কাকতখনে। আন কেবাখনো কাকতত প্ৰকাশিত হৈছে যদিও সেইবোৰৰ প্ৰচলন সংখ্যা যথেষ্ট কম, গতিকে তাৰ প্ৰভাৱো কম হ’ব।\nকাকতখনৰ বাতৰিটোত কোৱা হৈছে যে হীৰেন গোহাঁইয়ে বাংলাদেশী অনুপ্ৰবেশকাৰীসকলকো খিলঞ্জীয়া বুলি দাবী কৰিছে। পিছে কথাটো সঁচানে? আহকচোন আমি আলজাজিৰাৰ সাক্ষাৎকাৰটোৰ মাজলৈকে যাও। সাক্ষাৎকাৰটোৰ প্ৰথমটো প্ৰশ্ন হৈছেঃ Who are the immigrants of Assam? When did they come? ইয়াৰ অসমীয়া ভাঙনি ইংৰাজী একেবাৰে বুজি নোপাৱাসকলকো নিশ্চয়কৈ কৰি দিয়াৰ প্ৰয়োজন নাই। অসমৰ অনুপ্ৰৱেশকাৰী কোনসকল বুলি সোধা এই প্ৰথম প্ৰশ্নৰ উত্তৰত আন হাজাৰজন অসমীয়াৰ দৰে হীৰেন গোঁহাইয়েও কৈছে-- “সৰহ সংখ্যাকেই মুছলমান, অৱশ্যে কিছু কিছু হিন্দুও আছে।” আৰু কেতিয়া আহিছিল বুলি সোধা প্ৰশ্নটোৰ দ্বিতীয় অংশৰ উত্তৰত তেওঁ চমু বৰ্ণনা কৰি কৈছে। তেওঁ কৈছে যে স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু পাকিস্তান এখনেই দেশ আছিল আৰু তাৰ কোনো সীমা নাছিল। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছৰ শাসনকালতে পূৰ্ববংগত জমিদাৰী প্ৰথাই সৃষ্টি কৰা ভয়াৱহতাৰ কথাও তেওঁ উল্লেখ কৰিছে। সেই ভয়াৱহতাৰ বাবে পূৰ্ব বংগৰ বহু লোকে দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পূৰ্বেই ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ সহযোগত অসমলৈ আহিবলৈ যে বাধ্য হৈছিল তাকো উল্লেখ কৰিছে গোঁহাইয়ে। কেৱল সিমানেই নহয় এনে প্ৰব্ৰজনৰ বাবেই ১৯৩০ চনৰ পিছত নগাঁও জিলাত মুছলমান লোকৰ সংখ্যা অস্বাভাৱিক হাৰত বৃদ্ধি পোৱাৰ কথা ক’বলৈকো তেওঁ পাহৰা নাই। মাত্ৰ ৩০ বছৰৰ ভিতৰত জিলাখনত মুছলমান লোকৰ সংখ্যা ২৫ শতংশ বৃদ্ধি পোৱাৰ পৰিসংখ্যাও তেওঁ আলজাজিৰাক অৱগত কৰিছে। ইমানৰ পিছতো কাকতখনৰ লগতে একাংশ লোকে আলজাজিৰাৰ আগত হীৰেন গোহাঁইয়ে বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশকাৰীক খিলঞ্জীয়া আখ্যা দিয়া বুলি কৰা মন্তব্য মানি ল’ব পাৰিনে?\n✔গোহাঁইক সোধা দ্বিতীয়টো প্ৰশ্ন হৈছে অসমৰ বাসিন্দা কোনসকল? “Who are the natives?” এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ হিচাপে গোঁহাইয়ে ইংৰাজীতে যিটো বাক্য ব্যৱহাৰ কৰিছে সেই বাক্যটোক লৈয়েই বাক্যটোৰ পিছৰখিনি নপঢ়াকৈয়ে বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰা দেখা গৈছে। তেওঁ কৈছেঃ “অসমৰ বাসিন্দাৰ ভিতৰত অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সতি-সন্ততিকো অন্তৰ্ভূক্ত কৰিব লাগিব।” আৰু এই বাক্যটোৱেই এতিয়া একাংশৰ বাবে হৈ পৰিছে বিতৰ্ক সৃষ্টিৰ অন্যতম মূলধন। সেয়ে তেওঁলোকে ইয়াৰ পিছৰ কথাখিনি আৰু আগৰ কথাখিনি পৰিহাৰ কৰি কেৱল এই কথাখিনিকেই হাইলাইট কৰি প্ৰচাৰ চলাইছে। সৰ্বসাধাৰণে মূল সাক্ষাকাৰ নপঢ়ি এনে লোকসকলৰ উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত পোষ্ট আৰু বাতৰি পঢ়ি সম্পূৰ্ণৰূপে ধৰি লৈছে যে এই গোঁহাইৰ সঁচাকৈয়ে গৰবৰ আছে, জিবি কম আছে। গোহাঁইয়ে খাটাং মুছলমানক ভাল পায়, তাতেই মাদানীৰ লগত একেলগে প্ৰেছ মিট দিয়া বুদ্ধিজীৱি। সেয়ে বাংলাদেশী মিঞা মুছলমানসকলৰ বাচ্ছাবোৰকো থলুৱা বুলি কৈছে। পিছে কথাটো সেয়া হয় জানো? ওহো, মুঠেই নহয়। আৰু নহয় বাবেই ছ’চিয়েল মিডিয়াত পোষ্ট কৰাসকলৰ কথা বাদেই দিলো, অসমৰ বৰ্তমানৰ চৰকাৰৰ এজন মন্ত্ৰীৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা কাকতখনেও হেডলাইনত এই কথাটোৰ প্ৰসংগ টানি আনি পকাই পকাই লিখাৰ বাদে শেষৰফালে তেওঁলোকে কৰা দাবীৰ যুক্তিযুক্ততা সন্দৰ্ভত ভালকৈ একো লিখিব পৰা নাই। এতিয়া আহকচোন গোঁহাইৰ উত্তৰটোলৈ ঘূৰি যাও। থলুৱা কোনসকল বুলি সোধাত তেওঁ কৈছে যে অসমৰ বাসিন্দাৰ ভিতৰত অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ সতি-সন্ততিকো অন্তৰ্ভূক্ত কৰিব লাগিব। এতিয়া কথা হ’ল অসমৰ অনুপ্ৰৱেশকাৰী কোনসকল আৰু কেতিয়া আহিছিল বুলি সোধোতে গোঁহাইয়ে কি বুলি কৈছিল আকৌ এবাৰ মনত পেলাওকচোন। তেওঁ কৈছে যে ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পূৰ্বৰে পৰা অসমলৈ তেতিয়াৰ পূৰ্ব বংগৰ পৰা অহা সৰহসংখ্যাক মুছলমান আৰু কিছুসংখ্যাক হিন্দু অনুপ্ৰৱেশকাৰী। গতিকে আপোনালোকেই ভাবকচোন ১৯৪৭ চনৰ পূৰ্বে পূৰ্ব বংগ বা বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ পৰা অহা হিন্দুৱেই হওক বা মুছমানেই হওক সেইলোকসকলৰ সতি-সন্ততিবোৰক এতিয়া আমি থলুৱা বুলি নধৰি বাংলাদেশী বুলি ক’ব পাৰিম জানো? পিছৰ বাক্যটোত গোঁহাইয়ে আৰু স্পষ্ট কৰি দিছে এইবুলি, “যি ধৰ্ম আৰু ভাষাই নহওক কিয় যিসকল লোক ১৯৪৭চনৰ পূৰ্বে বা পাকিস্তানৰ পৰা বাংলাদেশে স্বাধীনতা লাভ কৰা বৰ্ষ ১৯৭১ৰ পূৰ্বে অসমলৈ আহিছিল সেইসকলোকে অসমৰ বাসিন্দা বুলি ধৰি ল’ব লাগিব। এয়া হৈছে গণতান্ত্ৰিক সহসন্মতি। সেইবাবেই আমি ১৯৭১ চনক ভিত্তি বৰ্ষ হিচাপে মানি লৈছো আৰু ইয়াক লৈয়েই এনআৰচিৰ প্ৰস্তুতি চলাই থকা হৈছে।” এতিয়া আপোনালোকেই ভাবি চাওকচোন যে ড০ হীৰেন গোঁহাইয়ে আলজাজিৰাক একাংশ লোক আৰু স্থানীয় সংবাদ মাধ্যমে কৈ থকাৰ দৰেকৈ কেতিয়া অবৈধ বাংলাদেশীৰ সতি-সন্তানক অসমৰ বাসিন্দা বুলি অাখ্যা দিলে?\nআপুনি, মই যিদৰে মুছলমানৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি হোৱা বুলি কৈ আহিছো সেই একেটা কথা গোহাঁইয়েও আলজাজিৰাক কৈছে। আনকি প্ৰথম প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰত এটা বাক্যত কৈছে যে ১৯৩০ চনত বাংলাদেশী অনুপ্ৰৱেশে অসমীয়া আৰু আন থলুৱা জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ ওপৰত কেনেধৰণৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ পেলাইছিল সেয়া সকলোৱে উপলব্ধি কৰিছে আৰু এই বিৰূপ প্ৰভাৱক কোনোপধ্যে উলাই কৰিব নোৱাৰি। কথা হ’ল এইবোৰ বাক্য সেইসমূহ স্থানীয় সংবাদ মাধ্যম আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভুল বাৰ্তা বিয়পোৱা লোকসকলে এৰাই চলাৰ ৰহস্য কি? ৰহস্য এটাই, সেয়া হৈছে গোঁহাইক বাংলাদেশীৰ ৰক্ষক আখ্যা দি সমাজত অস্থিৰতা সৃষ্টি কৰা আৰু একাংশ লোকক প্ৰৰোচিত কৰা।\nআলজাজিৰাই সোধা আন কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন হৈছে এনেধৰণৰঃ অসমত হিন্দু-মুছলমানৰ সংঘাতৰ ইতিহাস আছেনে, শুদ্ধ নাগৰিকপঞ্জী প্ৰস্তুতৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিব পৰা প্ৰত্যাহ্বানসমূহ কেনেধৰণৰ, নাগৰিকপঞ্জীয়ে অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী সমস্যাটো সমাধান কৰিব পাৰে বুলি আপুনি ভাবেনে? এই আটাইকেইটা প্ৰশ্নৰে কোনোধৰণৰ প্ৰৰোচনা মূলক উত্তৰ ড০ গোঁহাইয়ে দিয়া নাই। বিপৰীতে এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰসমূহত তেওঁ সম্পূৰ্ণ বাস্তৱকহে বৰ্ণনা কৰা দেখা গৈছে। উদাহৰণ হিচাপে হিন্দু-মুছলমানৰ সংঘাতৰ কথাটোকে ক’ব পাৰি। এই প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰত তেওঁ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা কৈছে। তেওঁ কৈছে যে হিন্দু-মুছলমানৰ সংঘাতৰ এনে ইতিহাস দেশৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ দৰে অসমতো আছে।সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিয়ে এইক্ষেত্ৰত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছে বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰিছে। মুছলিম লীগে অসমক পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা চলোৱা কথাটোও তেওঁ আলজাজিৰাৰ আগত উল্লেখ কৰিছে। কোনো এখন চৰকাৰে উন্মুক্ত ভাৰত-বাংলাদেশ সীমান্তক লৈ প্ৰয়োজনীয় পদক্ষেপ গ্ৰহণ নকৰাৰ ফলো অসমবাসীয়ে ভোগ কৰিবলগীয়া হৈছে বুলিও তেওঁ দৃঢ়তাৰে কৈছে। জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ তথা একাংশৰ ধৰ্মীয় গোড়ামিৰ বাবে মুছলমানৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ হিন্দুতকৈ কেবাগুণে অধিক হোৱা বুলিও তেওঁ মন্তব্য কৰিছে। এনেধৰণৰ সত্য কথাবোৰকো কি উদ্দেশ্যত একাংশই প্ৰৰোচনামূলক আখ্যা দিব বিচাৰিছে সেয়া সঁচাকৈয়ে সন্দেহজনক।\n✔আৰু এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ তেওঁ সম্পূৰ্ণ বাস্তৱিক উত্তৰ দিয়া দেখা গৈছে। প্ৰশ্নটো এনেধৰণৰঃ অসমৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজত মৌলবাদ শিপাইছে নেকি? তেতিয়া তেওঁ কৈছে যে প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়তে গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি আস্থাশীল লোক থাকে, লগতে থাকে প্ৰতিক্ৰিয়াশীল আৰু ৰক্ষণশীল লোক, সেই দিশৰ পৰা অসমৰ মুছলমানসকলো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। ইয়াৰ পিছত কোৱা বাক্যকেইটা মন কৰিবলগীয়া। তেওঁ মুছলমানসকলৰ মাজত মৌলবাদীসদৃশ থাকিব পাৰে বুলি উল্লেখ কৰি কৈছে- “যোৱা দুটা বছৰত বিজেপি চৰকাৰৰ আদৰ্শস্বৰূপ আৰ এছ এছে কিছুমান উত্তেজনা বিয়পাব পৰা কাম কৰি আহিছে। মাজে মাজে মই সেয়ে শংকিত হও যে ইয়াৰ ফলত মুছলমানসকল প্ৰৰোচিত হৈ পৰিব পাৰে। কিন্তু যদিহে তেওঁলোক প্ৰৰোচিত হয় তেন্তে ই অন্তহীন হিংসা আৰু প্ৰতিহিংসাৰ সূত্ৰপাত ঘটাব। অৱশ্যে প্ৰৰোচনা সত্বেও এয়া ঘটা নাই বা নঘটে কিয়নো অসমৰ থলুৱা মুছলমানসকলৰ গৰিষ্ঠসংখ্যাকেই প্ৰতিক্ৰিয়াশীল নহয়।” গোহায়েই কৰা এই মন্তব্য কি ভিত্তিহীন? এই মন্তব্য ভিত্তিহীন বুলি প্ৰমাণ কৰিব খুজিলেই আমি সেইসকলক মনত পেলাবলৈ ক’ম বৰপেটাৰ মুৰ্গী বেপাৰী অহেদুলক ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভুৱা পোষ্টেৰে অপৰাধী সজাবলৈ চেষ্টা কৰা ঘটনাটোলৈ।\nভুৱা প্ৰচাৰকসকলে সাঙুৰি লোৱা আনটো প্ৰশ্ন এনেধৰণৰঃ বিজেপিয়ে মুছলমানসকলৰ প্ৰতি বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰি নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক প্ৰণয়নৰ বাবে চলোৱা চেষ্টা সন্দৰ্ভত আপোনাৰ মন্তব্য কি? এই প্ৰশ্নটোৰো সম্পূৰ্ণ যুক্তিসংগত উত্তৰ দিছে গোঁহাইয়ে। “সো-পন্থী হিন্দু সংগঠনসমূহৰ পৰা বিপদে দেখা দিছে যিসকলে নেকি বাংলাদেশী হিন্দুসকলক অসমত সংস্থাপনৰ হকে মাত মাতি আহিছে, তেওঁলোকৰ কথা হৈছে অসমক মুছলমান আগ্ৰাসনৰ পৰা ৰক্ষা কৰািব লাগে। তেওঁলোকৰ মতে ইছলাম বা মুছলমানসকল হৈছে বহিৰাগত। তেওঁলোকে ভাৰতখন কেৱল হিন্দুৰ বাবে কৰিব খোজে। আৰু সেয়াই হৈছে তেওঁলোকৰ মতে সকলো সমস্যাৰ একমাত্ৰ সমাধান।” -- এতিয়া আপোনালোকেই কওকচোন, উগ্ৰ হিন্দু সন্দৰ্ভত চিন্তাবিদগৰাকীয়ে কোৱা এই কথা কি সত্য নহয়? হিন্দু সংগঠনেসমূহে ইজৰাইলে যেনেদৰে ইহুদী ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ সুবাদত সকলো ইহুদীক স্থান দিয়ে সেইদৰে ভাৰতক ধৰ্ম-নিৰপেক্ষৰ পৰিৱৰ্তে হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ কৰি গঢ়ি তুলিবলৈ চেষ্টা চলোৱাতো কি মিছা কথা? একেদৰে বিদেশী ন্যায়াধীকৰণে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত জোৱানকো বিদেশী সজোৱা নাইনে? তাৰ পিছতো বিদেশী ন্যায়াধীকৰণ সন্দৰ্ভত সোধা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ড০ গোহাইয়ে যি কৈছে সেয়া প্ৰৰোচনামূলক বুলি কিদৰে আখ্যা দিলে অসমৰ আগশাৰীৰ কাকতখনে? সেই একেখন কাকততে ১০৩ বছৰীয়া বৃদ্ধক বিদেশী ন্যায়াধীকৰণে বিদেশী সজোৱা ঘটনাটোক দেখোন দুখ লগাকৈ বৰ্ণনা কৰি বাতৰি পৰিৱেশন কৰিছিল?\n✔অসমৰ ভৱিষ্যতক লৈ তেওঁৰ আশা কি বুলি সোধা অন্তিম প্ৰশ্নটোৰো তেওঁ সুন্দৰ আৰু যুক্তিপূৰ্ণ উত্তৰ আগবঢ়াইছে। নিজকে ভৱিষ্যত দ্ৰষ্টা নহয় বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কৈছে যে অসমত হিন্দু-মুছলমান উভয়ে মিলাপ্ৰীতিৰে বসবাস কৰিব বিচাৰে। বাকী অসমক কেন্দ্ৰই কৰা বঞ্চনাৰ বাবে উন্নয়ন, নিৱনুৱাক সংস্থাপন আদি ক্ষেত্ৰত পিছপৰি ৰ’বলগীয়া হৈছে বুলি কোৱা কথাবোৰ জানো ফু-মাৰি উৰাই দিব পাৰি? লগতে মোদী চৰকাৰৰ যিখিনি ব্যৰ্থতা সাক্ষাকাৰত ড০ গোঁহাইয়ে উনুকিয়াই দিছে সেয়াও অসত্য বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ স্বয়ং মোদীয়েও মিছা যুক্তি দিবলৈ চেষ্টা কৰাৰ বাদে অইন উপায় নাথাকিব।\n✔ইমানৰ পিছতো মানুহে সাক্ষাকাৰটো সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়ি নোচোৱাকৈ ড০ হীৰেন গোহাঁইয়ে বাংলাদেশীক অসমীয়া সজাইছে বুলি মন্তব্য কৰি সমাজত বিষবাষ্প বিয়পাবলৈ চেষ্টা কৰাতো কোনোপধ্যে গ্ৰহণযোগ্য নহয়। অৱশ্যে এটা কথা ঠিক যে যিসকলে বিতৰ্ক নিজৰ কু-অভিসন্ধি পূৰণৰ বাবে সৃষ্টি কৰিছে । সেইসকলে আলজাজিৰাত প্ৰকাশিত ইণ্টাৰভিউটো সম্পূৰ্ণ পঢ়ি আৰু ভালকৈ বুজি লৈয়েই ইচ্ছা কৰিয়েই আংশিক উধৃতিৰে মানুহক প্ৰৰোচিত কৰাৰ সৃষ্টি চলাইছে। পৰিতাপৰ কথা এয়ে যে এইক্ষেত্ৰত সংবাদ মাধ্যমেও হাত উজান দিছে। অৱশ্যে এই সকলোৰে মূলতে হৈছে আমাৰ সৰ্বসাধাৰণৰ উৰহীৰ ওৰ নোলোৱাকৈয়ে মানুহক দোষী সজাবলৈ ভাল পোৱাৰ স্বভাৱটো। ঘটনাৰ আঁৰৰ ঘটনা পোহৰলৈ অহালৈ ৰৈ নাথাকি আমি অহুকাণে-পহুকাণে কিবা এটা শুনিলেই সেয়াই সঁচা বুলি ভাবি ভাল পাও। কিয়নো আমি প্ৰকৃত সত্য জানিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা অধ্যায়ন, ইণ্টাৰনেট ছাৰ্ছ, বিশ্লেষণ আদি কৰিবলৈ এলাহ কৰো। আৰু এইবোৰৰ সুযোগ লৈয়ে দুষ্টচক্ৰই আমাৰ সমাজখনক সততে অস্থিৰ কৰি তুলিবলৈ সুযোগ লাভ কৰে।\n✔শেষত ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ ভাষাৰেই কও যে নাগৰিকত্ব সমস্যাৰ সমাধান নোহোৱা পৰ্যন্ত অসমৰ ক্ষিপ্ৰ উন্নয়ন অসম্ভৱ। সেয়ে আহক, আমি সকলোৱে এই সমস্যাৰ শান্তিপূৰ্ণ সমাধানত সহযোগ আগবঢ়াও আৰু অসমক উন্নতিৰ পথলৈ আগুৱাই লৈ যাওঁ।\nTags # DHRUBAJYOTI-DHANANTARI # MUKALI-CHINTA # ধ্ৰুৱজ্যোতি ধনন্তৰি # মুকলি চিন্তা\nBy xukhdukh.com on July 25, 2018


mantras-for-marital-life-bliss-and-better-relationship-valentines-day-– News18 assam\nMantras For Relationship: শক্তিশালী সম্পৰ্কৰ বাবে এই মন্ত্ৰবোৰ জপ কৰক, প্ৰেম জীৱন শক্তিশালী হ'ব\nMantras For Relationship: জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ (Astrology)ত বৈবাহিক জীৱন (Marital Life) বা প্ৰেম জীৱনক (Love Life) অধিক শক্তিশালী কৰাৰ বহুতো উপায় আছে। আজি আমি আপোনাক মন্ত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ উপায়বোৰ জনাই আছোঁ।\nLast Updated : February 03, 2022, 21:28 IST\nMantras For Relationship: মানৱ জীৱনত সম্পৰ্কৰ এক বিশেষ মূল্য আছে। নাৰী আৰু পুৰুষৰ বৈবাহিক জীৱনৰ মাজৰ সম্পৰ্কই হওঁক বা প্ৰেমৰ সম্পৰ্কই হওঁক, দুয়োটাতে দৃঢ়তা আৰু বিশ্বাস থকাটো প্ৰয়োজনীয়। বহুসময়ত গ্ৰহৰ অমিল, গ্ৰহৰ দোষ হোৱাৰ ফলত বৈবাহিক জীৱনত বা প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক তিক্ততাপূৰ্ণ হয়। সেইবোৰ আঁতৰ কৰাটো জৰুৰী। যি কি নহওক, এই সময়ত ফেব্ৰুৱাৰী মাহ চলি আছে, য'ত 14 ফেব্ৰুৱাৰীত ভেলেণ্টাইন ডে (Valentines Day) উদযাপন কৰা হয়, যিটো দিন প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ বাবে সমৰ্পিত। জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ (Astrology)ত বৈবাহিক জীৱন (Marital Life) বা প্ৰেম জীৱনক (Love Life) অধিক শক্তিশালী কৰাৰ বহুতো উপায় আছে। আজি আমি আপোনাক মন্ত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ উপায়বোৰ জনাই আছোঁ। এইবোৰৰ বিষয়ে জনা আহক।\nশুক্ৰ গ্ৰহক ভৌতিক সুখ আৰু প্ৰেম সম্পৰ্কৰ গ্ৰহ বুলি গণ্য কৰা হয়। যেতিয়া শুক্ৰ শক্তিশালী হয় সম্পৰ্কবোৰ সফল হয়। যদি আপুনি শুক্ৰবাৰে শুক্ৰ গ্ৰহৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰে, ওম দ্ৰিন দ্ৰুন চা: শুক্ৰায় নমঃ, তেন্তে আপোনাৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী হ'বই। সমস্যাবোৰৰো সমাধান হ'ব।\n2. শুক্ৰ গ্ৰহৰ পৰা ৰাশিফলত জীৱন সংগীক বাচনি কৰা হয়। শুক্ৰবাৰে স্বামী আৰু পত্নীয়ে গোলাপৰ সৈতে ভগৱান বিষ্ণু আৰু মা লক্ষ্মীক উপাসনা কৰা উচিত আৰু তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা উচিত। আপুনি ওম লক্ষ্মী নাৰায়ণাই নমঃ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰিব পাৰে।\n3.যদি আপোনাৰ সম্পৰ্কত কোনো সমস্যা আছে, বৈবাহিক জীৱন বেদনাদায়ক, তেনেহ'লে আপুনি বৃহস্পতিবাৰে ওম নমো ভাগৱতে বসুদেৱায়ঃ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা উচিত আৰু বিষ্ণুৰ উপাসনা কৰা উচিত। বিষ্ণুৰ কৃপাৰ সৈতে সকলো সমস্যা আঁতৰ হ'ব আৰু সম্পৰ্কত প্ৰেম বৃদ্ধি হ'ব।\n4. কামদেৱক প্ৰেমৰ দেৱতা বুলি কোৱা হয়। আপুনি কামদেৱ আৰু ৰতিৰ উপাসনা কৰা উচিত আৰু সম্পৰ্কত সফলতা অৰ্জন কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা উচিত। ওম কামদেৱী বিদমাহে, ৰতি প্ৰিয়ায়ে ধিমাহী, তন্নো আনাং প্ৰচোদয়াতঃ। ই আপোনাৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰিব, আপোনাৰ পত্নীৰ সৈতে সম্পৰ্ক সুন্দৰ হ'ব।\n5. শিৱ আৰু শক্তি আদৰ্শ স্বামী আৰু পত্নী হিচাপে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। বৈবাহিক জীৱন বা প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত অন্তৰংগতাৰ বাবে দম্পতীয়ে ভগৱান শিৱ আৰু মা পাৰ্বতীক উপাসনা কৰক। সেই সময়ছোৱাত ওম নমঃ সম্ভাৱায় চ ময়ো ভৱায় চ নমঃ শংকৰায় চ ময়স্কৰায় চি নমঃ শিৱায় চ শিৱতৰায় চ। এই মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱত আপোনাৰ বিবাহিত জীৱন সুখী হ'ব।\nFirst published: February 03, 2022, 21:28 IST\nAstrologyHealthy RelationshipLove lifeLove RelationMarital Happinessrelationship


Uttar Pradesh Elections: নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত বিজেপিত মোক্ষম আঘাত! স্বামীৰ পিছত এইবাৰ যোগী মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা পদত্যাগ কৰিলে দাৰা সিং চৌহানে, আৰু ৫-৬গৰাকী বিধায়কে দল এৰাৰ সম্ভাৱনা lucknow-dara-singh-chauhan-resigns-from-yogi-cabinet-another-set-back-for-bjp-after-swami-prasad-maurya-up-elections-dara-singh-chauhan-hb– News18 assam\nUttar Pradesh Elections: নিৰ্বাচনৰ প্ৰাকমুহূৰ্তত বিজেপিত মোক্ষম আঘাত! স্বামীৰ পিছত এইবাৰ যোগী মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা পদত্যাগ কৰিলে দাৰা সিং চৌহানে, আৰু ৫-৬গৰাকী বিধায়কে দল এৰাৰ সম্ভাৱনা\nস্বামী প্ৰসাদ মৌৰ্যৰ পিতথ দাৰা সিং চৌহানে পদত্যাগ কৰিলে যোগী আদিত্যনাথৰ মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা।\nDara Singh Chauhan Resigns: উত্তৰ প্ৰদেশৰ আগন্তুক বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে বিজেপি দলত মোক্ষম আঘাত। স্বামী প্ৰসাদ মৌৰ্যৰ পিতথ দাৰা সিং চৌহানে পদত্যাগ কৰিলে যোগী আদিত্যনাথৰ মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা। ৰাজ্যপাললৈ প্ৰেৰণ কৰিলে পদত্যাগ পত্ৰ। লগতে পদত্যাগৰ কাৰণো উল্লেখ কৰিছে।\nদাৰা সিং চৌহানে নিজৰ পদত্যাগ পত্ৰত লিখিছে যে, 'যোগী আদিত্যনাথৰ কেবিনেটত বন, পৰিবেশ মন্ত্ৰী হিচাপে সহযোগিতাৰে কাম কৰিলো। কিন্তু চৰকাৰে পিছপৰা, বঞ্চিত, দলিত, কৃষক আৰু নিবনুৱাক প্ৰতাৰণা কৰাৰ লগতে দলিত আৰু পিছপৰাসকলৰ সংৰক্ষণক ৰাজনৈতিক ইছ্যু বনাইছে। গতিকে এই ক্ষেত্ৰত আশাহত হৈ মই মন্ত্ৰী পদ ত্যাগ কৰিছো।'\nমঙলবাৰে পদত্যাগ কৰিছিল স্বামীয়ে-\nপ্ৰথমে স্বামী প্ৰসাদ মৌৰ্যই যোগী আদিত্যনাথৰ কেবিনেটৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল। লগতে বিজেপিৰ আৰু বহু নেতাই দল ত্যাগ কৰাৰো ইংগিত দিছিল। সূত্ৰ অনুসৰি, বিজেপিৰ আৰু দুই তিনিজন মন্ত্ৰী, পাঁচ-ছয়গৰাকী বিধায়কে বিজেপি দল ত্যাগ কৰি সমাজবাদী পাৰ্টীত যোগদান কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে।\nBJPDara Singh ChouhanUttar Pradesh ElectionsYogi Adityanath


অসমীয়া জাতীয় অভিধান: বৃহত্তৰ আৰু¸ মহত্তৰ অসমীয়া জাতিগঠনৰ অভিজ্ঞান-(দ০ দেৱব্ৰত শৰ্মা) - মুক্ত চিন্তা\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধান: বৃহত্তৰ আৰু¸ মহত্তৰ অসমীয়া জাতিগঠনৰ অভিজ্ঞান-(দ০ দেৱব্ৰত শৰ্মা)\nচতুৰ্থ বছৰ চতুৰ্থ বছৰ (দ্বিতীয় সংখ্যা)\nপ্ৰস্তাৱনা : প্ৰায় এযুগৰ পৰিকল্পনা আৰু একদশকৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত ২০১০ চনৰ পহিলা জানুৱাৰিত অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ প্ৰথম খণ্ড প্ৰকাশ পায়। লগে লগে ইয়াক কেন্দ্ৰ কৰি অসমৰ বৌদ্ধিক সমাজত প্ৰচণ্ড বিতৰ্ক হয়। আনফালে ২০১২ চনৰ ভিতৰত অভিধানখনৰ প্ৰস্তাৱিত চাৰিওটা খণ্ড প্ৰকাশ পোৱাৰ পাচত ২০১৫ চনত বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিৰ জাতীয় অভিধান প্ৰকাশ পায়; ২০১৭ চনত প্ৰকাশৰ পায় ব্যৱহাৰিক জাতীয় অভিধান। এই কেউটা খণ্ড তথা সিবিলাকৰ সংস্কৰণসমূহত অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ যি দৃষ্টিভংগী প্ৰকাশ পাইছে, তাৰে এয়া সাৰসংকলন।\n১.০ ভাষা, মানুহ আৰু সমাজ\nভাষা চেতনাৰ সমানেই প্ৰাচীন। ভাষাও চেতনা, কিন্তু ভাষা অন্তৰ্মুখী চেতনা নহয়; ই এনে ব্যৱহাৰিক চেতনা যি আন মানুহৰ বাবে বৰ্তি থাকে। বস্তুতঃ ভাষাৰ প্ৰয়োজন একাধিক মানুহৰ সামাজিক সম্পৰ্কৰ বাবে। বস্তুবাদী ঐতিহাসিকসকলে দেখুৱাইছে যে বান্দৰৰ পৰা মানুহলৈ বিবৰ্তনত শ্ৰমৰ প্ৰক্ৰিয়াতহে ভাষাৰ জন্ম হৈছিল। সামাজিক উৎপাদনমুখী শ্ৰম আছিল প্ৰথম আৰু ভাষা আছিল অংগাংগীভাৱে দ্বিতীয়; ক'ব পাৰি, হাত আৰু বাকযন্ত্ৰৰ বিকাশৰ প্ৰক্ৰিয়া যুগপৎভাৱেই চলিছিল।\nহাতী, দলফিন, ফেঁচাকে ধৰি বহু জীৱ-জন্তু, চৰাই-চিৰিকতিয়ে বহু অৰ্থপূৰ্ণ শব্দ উচ্চাৰণ কৰে। ভিন ভিন মাতেৰে সিহঁতে নিজৰ ক্ষুধা, কামনা, যুদ্ধঘোষণা আদিৰ প্ৰকাশ ঘটায়। কিন্তু তথাপি যৌথ আৰু সামাজিক উৎপাদনমূলক শ্ৰমৰ মাজৰ পৰাহে পূৰ্ণবিকশিত ভাষাই গঢ় ল'ব পাৰে। তেনে ভাষা কেৱল মানুহৰহে থাকে। কাৰণ এতিয়ালৈকে জনাজাত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত কেৱল মানুহেই হ’ল একমাত্ৰ সামাজিক উৎপাদনকাৰী (কেৱল সংগ্ৰহকাৰী নহয়) সম্প্ৰদায়।\nএই অভিধানখনৰ কোনো খালি ঠাইত পৰিপূৰক তথ্য দি আমি দেখুৱাইছোঁ কেনেকৈ কুকুৰনেচীয়া বাঘ, ভালুক, গাহৰি আদিৰ মাজতো বিশেষ পৰিস্থিতিত মানৱ শিশু ডাঙৰ-দীঘল হোৱাৰ বহু ঘটনা পৃথিৱীজুৰি ঘটে। কিন্তু মন কৰিবলগীয়া এই যে বিকাশৰ এটা নিৰ্দিষ্ট পৰ্যায় মানৱসমাজৰ পৰা আঁতৰত পাৰ হৈ যোৱাৰ পাচত বাকযন্ত্ৰ ঠিকে ঠাকে থাকিলেও সেই মানৱ শিশুৱে জীৱনত কাহানিও আৰু কথা ক’ব নোৱাৰে। ইয়াৰ পৰা দেখা যায় যে ভাষা এক একান্তই সামাজিক বিষয়, সমাজ অবিহনে যাৰ কোনো অস্তিত্ব নাথাকে।\n২.0 অসমীয়া ভাষা আৰু অসমৰ সমাজ\n১২২৮ খৃস্তাব্দত অসমলৈ অহা তাই-আহোমসকলে অসমত ইতিমধ্যে এটা উমৈহতীয়া ভাষা প্ৰচলিত হৈ থকা অৱস্থাত পাইছিলহি। আনহাতে, দ্বাদশ শতিকাৰ শেহভাগ, ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আগভাগত হেম সৰস্বতীয়ে ইতিমধ্যে লিখিত অসমীয়া সাহিত্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। এতেকে তাৰপৰা অন্ততঃ ২০০-৩০০ বছৰ আগতেও যদি সেই উমৈহতীয়া ভাষাটোৱে ৰূপ পাব ধৰিছিল বুলি ধৰোঁ, তেতিয়াও সেই উমৈহতীয়া ভাষাটো (অসমীয়া তাৰ বৰ্তমান ৰূপহে)ৰ বয়স প্ৰায় এহেজাৰ বছৰ। অসমত পুৰণি জনজাতীয় সমাজ ভাঙি ঝুম খেতিৰ ঠাইত স্থায়ী কৃষি পদ্ধতি প্ৰবৰ্তন কৰাৰ কাৰণে উত্তৰ ভাৰতৰ ফালৰ পৰা যি প্ৰেৰণা আহিছিল, সি পুৰণি জনজাতীয় ভাষাসমূহৰ সমুদ্ৰ মন্থন কৰি সংস্কৃতীয়া ঠগত এক উমৈহতীয়া ভাষাৰো সূচনা কৰিছিল। ব্যাকৰণ, অভিধানৰ প্ৰসংগ তেতিয়াও অৱতাৰণা হ’বৰ নৌ এথোন।\nকিন্তু সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ দৰেই অসমতো আধুনিক সমাজ বা জাতি নিৰ্মাণৰ কামটোত ভাষাৰ ভূমিকা আছিল স্ব-বিৰোধেৰে পৰিপূৰ্ণ। প্ৰথম দফাত কৈ অহাৰ দৰে ভাষা এক সামাজিক আৰু ব্যৱহাৰিক চেতনা আৰু ই সামাজিক বিনিময়ৰ জৰিয়তে একীকৰণত বৰঙনি যোগায় সঁচা, কিন্তু ইও সঁচা যে শ্ৰেণী, জাতি, সম্প্ৰদায়, অঞ্চল আদিৰে গঠিত বৃহত্তৰ সমাজত ভাষা নিজেও স্তৰবিন্যস্ত এক গাঁথনিত পৰিণত হয়। ই যেনেকৈ একগোট কৰে, তেনেকৈ ভাঙেও। ই যেনেকৈ মুক্তিৰ ইস্তাহাৰত পৰিণত হয়, ঠিক তেনেকৈ অৱদমনৰ পৰোৱানাতো পৰিণত হয়। মানুহৰ সৈতে মানুহৰ মহামিলনৰ ক্ষেত্ৰত ভাষা হ’ব পাৰে নিমজ বাটৰ বিস্তাৰ অথবা চীনৰ দুৰ্লংঘ্য প্ৰাচীৰ।\nমধ্যযুগত উজনি আৰু নামনি অসম দুয়োঠাইতে (ক্ৰমে আহোম আৰু কোচ ৰাজ্যত) তেতিয়াৰ অসমীয়া ভাষাই সৰু সৰু জনজাতীয় সমাজ ভাঙি বহল সামন্তীয় ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠাত যি ভূমিকা লৈছিল, ঔপনিবেশিক যুগৰ আৰম্ভনিতে তাত আউল লাগিল। সেই যুগত আহি পৰা নতুন নতুন অৰ্থনৈতিক জটিলতা, নতুন নতুন জনগোষ্ঠীৰ প্ৰব্ৰজন, অভিনৱ বহুভাষিক পৰিস্থিতি আৰু মান্যীকৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৃষ্ঠপোষকতাৰ প্ৰশ্ন লৈ নিত্য নতুন দ্বন্দ্ব আৰু সংঘাতে দেখা দিয়ে।\n৩.০ আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশঃ এটা ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট\n১৭৬৯ চনৰ পৰা ১৮০৬ চনলৈকে সুদীৰ্ঘ প্ৰায় চাৰিদশকজুৰি অসমত চলি আহিছিল মোৱামৰীয়া (মায়ামৰীয়া) বিদ্ৰোহ নামৰ পৃথিৱীৰ ইতিহাসৰ দীৰ্ঘতম কৃষক বিদ্ৰোহটো। আনহাতে, ১৮০৬ চনৰ পৰা ১৮২৬ চনলৈকে ঘটে চুবুৰীয়া মান-মায়ান্মাৰিজসকলৰ তিনিলানি ভয়ংকৰ অসম আক্ৰমণ। এই দুই ভূমিকম্প-সদৃশ পৰিঘটনা আৰু সিবিলাকে সূচনা কৰা গৃহযুদ্ধৰ সমাপ্তি ঘটে ১৮২৬ চনত বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদৰ দ্বাৰা অসম দখলত।\nঅৰ্থাৎ প্ৰলয়ংকৰী গণবিদ্ৰোহ, গৃহযুদ্ধ আৰু বহিঃআক্ৰমণত বিধবস্ত হৈ থকা অৱস্থাতে নিজে ক’ব নোৱৰাকৈয়ে অসমে বৃতিচৰ হাতত ধৰি আধুনিক যুগত প্ৰবেশ কৰে। বৃতিচৰ প্ৰশাসনত মধ্যযুগীয় অসমীয়া ভাষাৰ উপযুক্ত আধুনিকীকৰণৰ কাম সমাধা হ’বলৈ নৌপাওঁতেই ১৮৩৬ চনত বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদৰেই চক্ৰান্তত অসমীয়া ভাষা অসমৰ ন্যায়ালয়, বিদ্যালয়, কাৰ্যালয়ৰ পৰাই নিৰ্বাসিত হ’বলগা হয়।\nএই নিতান্তই প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি অসমীয়া মধ্যবিত্তৰ সঁহাৰি হয় লক্ষণীয় ধৰণৰ।\nনিজ মাতৃভাষাৰ নিৰ্বাসনৰ বাবে দায়ী বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদক চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰি ই অসমীয়াৰ ঠাইত বাংলা জাপি দিয়া বাবে কেৱল বাঙালী কেৰানি-মহৰিকে দায়ী কৰিছিল। ফলস্বৰূপে অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্বৰ বাবে ভাবুকি স্বৰূপ বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদ নেপথ্যতে থাকি গৈছিল আৰু পৰবৰ্তী প্ৰায় দেৰ শতিকা কাল অসমীয়া-বাঙালী সংঘৰ্ষই অসমৰ এক প্ৰধান জনসংঘাতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদ যে প্ৰকৃততে বাংলা ভাষাৰ প্ৰতি দৰদী নাছিল, সেই কথাৰ প্ৰমাণ হৈছিল এই কথাৰ পৰা যে যি সময়ত বৃতিচে অসম আৰু উৰিষ্যাত বাংলা ভাষা জাপি দিছিল, ঠিক সেই সময়ত খোদ বংগত কিন্তু ফাৰ্চী ভাষাহে জাপি দিছিল। তাৰ কাৰণ আছিল এই যে জনসংখ্যাৰ প্ৰায় আধা আধা হিন্দু মুচলমান জনবসতি থকা তেতিয়াৰ অবিভক্ত বংগত মুচলমানসকলৰ ভাষা বুলি অভিহিত বা জনাজাত ফাৰ্চী ভাষা বলবৎ কৰিলে হিন্দুসকল জাঙুৰ খাই উঠিব আৰু তাৰ ফল হ’ব দীৰ্ঘস্থায়ী হিন্দু-মুচলমান সংঘৰ্ষ।\nবৃতিচৰ সেই ষড়যন্ত্ৰ যে বহু দূৰ ফলিয়ালে তাৰ প্ৰমাণ পৰবৰ্তী কালত হিন্দু-মুচলমান সংঘাতক কেন্দ্ৰ কৰি বাংলা ভাষা, বাঙালী জাতি আনকি বংগ দেশৰে উল্লম্ব বিভাজন। সেই সম্পৰ্কে এই লেখাতে আন ঠাইত আমি বিতংকৈ লিখিছোঁ।\nকিন্তু বৃতিচে যে ফাৰ্চী বা মুচলমান প্ৰেমৰ দ্বাৰা উদ্বুদ্ধ হৈও বংগত ফাৰ্চী ভাষা চলাব খোজা নাছিল, তাৰ প্ৰমাণ পোৱা যায় এই লেখাৰ আন এঠাইত আমি বিতংকৈ দেখুওৱাৰ দৰে ১৮০০ চনতে কলকাতাৰ ফ’ৰ্ত উইলিয়ামত হিন্দুস্তানী ভাষা ভাঙি দুই টুকুৰা কৰি হিন্দুৰ বাবে ‘হিন্দুই’ বা হিন্দী ভাষা নিৰ্মাণৰ পৰা।\nইয়াৰপৰা দেখা যায় যে বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদ অসমীয়া, বাংলা, ফাৰ্চী বা হিন্দী কোনো ভাষাৰেই প্ৰকৃত প্ৰেমিক বা পৃষ্ঠপোষক নাছিল। হয় প্ৰশাসনৰ সুবিধাৰ বাবে, আৰু ভাগ কৰা আৰু শাসন কৰা নীতিৰ হাতিয়াৰ হিচাপে ই একোটা ভাষাক হয় মান্যীকৰণ কৰিছিল, নহয় প্ৰাপ্য মৰ্যাদাৰ পৰা অৱনমিত কৰিছিল।\nসাম্ৰাজ্যবাদ পৰিত্ৰাতা বা পৃষ্ঠপোষক একোৱেই নাছিল। বেপ্তিস্ত মিচনেৰিসকলে ধৰ্মীয় প্ৰচাৰ আদি উদ্দেশ্যত অভিধান, ব্যাকৰণ, পাঠ্যপুথি, আলোচনী আদি উলিয়াই মান্যীকৃত কৰি লোৱা উজনিৰ অসমীয়া ভাষাকো বৃতিচে গ্ৰহণ কৰিছিল এহাতে প্ৰশাসনীয় সুবিধাৰ বাবে আৰু আনহাতে অসমীয়া উদীয়মান মধ্যবিত্তক ইয়াৰ প্ৰধান সহযোগী স্থানীয় শক্তিৰূপে গঢ়ি তোলাৰ কাৰণে।\nকিন্তু অসমীয়া ভাষাৰ বিপদ সমূলি দূৰ হোৱা নাছিল। এক বহুভাষিক পৰিস্থিতিত, মুঠ জনসংখ্যাৰ দুই তৃতীয়াংশ লোক সদ্য প্ৰব্ৰজিত জনসমুদায় হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, আৰু পাহাৰ ভৈয়ামৰ জনজাতিসকলৰ মাজতো সদৃশ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ বিকাশ হ'ব ধৰাৰ পৰিণতিত অসমীয়া ভাষাৰ আধিপত্যৰ সম্পৰ্কতো প্ৰত্যাহবান আহিবলৈ বাধ্য আছিল।\nসেই সংঘাত অচিৰেই আহিল আৰু ১৮৭৩ চনত বৃতিচ চৰকাৰৰ অনুমোদন মৰ্মে ন্যায়ালয়, কাৰ্যালয় আৰু বিদ্যালয়ৰ ভাষাত পৰিণত হোৱা অসমীয়া ভাষাৰ নামত পুনৰ ১৯৬০ চনৰ অসম ৰাজ্যভাষা আন্দোলন, ’৭২ চনৰ মাধ্যম আন্দোলন, ’৭৪ চনত বড়ো ভাষাৰ ৰোমান লিপিৰ আন্দোলনে অসমীয়া অস্তিত্বৰ সম্পৰ্কত পুনৰ প্ৰশ্নচিহ্ন থিয় কৰালে।\nএনে পৰিস্থিতিত আটাইতকৈ বিচক্ষণ নীতি হ'লহেঁতেন অসমৰ দুখীয়া নিছলা চাহ মজদুৰ-প্ৰাক্তন চাহমজদুৰ, সৰ্বস্বান্ত মৈমনচিঙীয়া খেতমজুৰ, নিঃস্ব দলিত জনজাতিকে ধৰি সদৌ অসমবাসীৰ বাবে গণসাক্ষৰতা অভিযান আৰু জনশিক্ষা আন্দোলনৰ জৰিয়তে অসমীয়া ভাষাক সকলোৰে বাবে গ্ৰহণযোগ্য কৰি তোলা। তদুপৰি আহল-বহল অভিধান; ব্যৱহাৰিক, সৰল ব্যাকৰণ, সহজবোধ্য পাঠ্যপুথি, আকৰ্ষণীয় সাহিত্য সম্ভাৰৰ ভিত্তিত নাগামিজ আৰু নেফামিজে মুকলি কৰা সম্ভাৱনাৰ পম খেদি অসমীয়াক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলজোৰা সংযোগী ভাষা কৰি তোলাৰ আশাও তেতিয়া পৰিলক্ষিত হৈছিল।\nকিন্তু অসমীয়া মধ্য শ্ৰেণীৰ বৃতিচ সহযোগী অংশ আৰু তাৰ নেতৃত্বাধীন ‘জাতীয়’ অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানবোৰে সেই পথ ন’ললে (এই বিষয়ে চাওক, এই লেখকৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ 'অসমীয়া জাতিগঠন প্ৰক্ৰিয়া আৰু জাতীয় জনগোষ্ঠীগত অনুষ্ঠানসমূহ')। ওলোটাই তেওঁলোকে উক্ত সমস্ত জনসমুদায়ৰ ওপৰত অসমীয়া ভাষা বাধ্যতামূলক কৰাৰ ফতোৱাহে জাৰি কৰিলে।\nতাৰ ফলত একালৰ খাচি-জয়ন্তীয়া আৰু গাৰো পাহাৰ জিলা (বৰ্তমান মেঘালয়), একালৰ নাগা পাহাৰ জিলা (বৰ্তমানৰ নাগালেন্দ), একালৰ লুচাই পাহাৰ জিলা (বৰ্তমানৰ মিজোৰাম) আদি কেনেকৈ অসমৰ পৰা ওলাই গ’ল, একালৰ আহল-বহল অসম আজি কেনেকৈ ছিন্নভিন্ন, বাকী থকাকণো কেনেকৈ বিপন্ন, সেয়া নক’লেও হয়।\nঅসমৰ কাৰণে তেজ-ঘাম-চকুলো বোওৱা শ্ৰমজীৱী সমুদায়বোৰৰ ভাষাৰ লগত দিয়া-লোৱাৰ মাজেৰে জীৱনীৰস সংগ্ৰহ কৰি অসমীয়া ভাষা কেনেকৈ ৰমকজমক হৈ উঠিব পাৰিলহেঁতেন; গোৱালপৰীয়া, দৰঙী, কামৰূপী আদি অসমীয়া ভাষাৰ নিজৰ উপভাষাবিলাকৰ শব্দশক্তিৰে ই কেনেকৈ সমৃদ্ধ হৈ উঠিব পাৰিলহেঁতেন, সেই কথা আমি যেন গুণি-গাথি নাচালো। তাৰ বিপৰীতে আমি আশ্ৰয় ল’লো এক ভাষিক উগ্ৰজাতিদম্ভৰ, যাৰ ফলত কেৱল পাহাৰীয়া জনজাতিসকলেই আমাৰ পৰা আঁতৰি যোৱা নাই; বড়ো, মিচিং, কাৰ্বি, তিৱা, ৰাভা আদি জনজাতিসকল অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি বীতশ্ৰদ্ধ হৈ উঠিছে। ঝাড়খণ্ডী আদিবাসী অথবা চাহজনগোষ্ঠীৰ মানুহেও আন বহু সম্প্ৰদায়ৰ দৰেই নিজা সাহিত্য সভা গঠন কৰি লৈছে। উপৰ্যুপৰি সংঘাতৰ ফলত অভিবাসী মুচলমানসকলেও অসমীয়া ভাষাভাষী মূলসুঁতিৰ পৰা আঁতৰি যাবলৈ ধৰিছে। অথচ লোকপিয়লত এওঁলোক আৰু চাহবাগিচাৰ আদিবাসীসকলৰ জোৰতহে অসমীয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ভাষা হৈ আছে। তাৰ ফলত অসমীয়া ভাষীসকলৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা থকা-নথকাক লৈয়ে প্ৰশ্ন উঠিছে।\n৪. অসমীয়া জাতীয় অভিধানত গোৱালপৰীয়া, কামৰূপী, দৰঙী আদি উপভাষাৰ শব্দ অন্তৰ্ভুক্তি\nআমি এই সম্পৰ্কে সম্পূৰ্ণ অৱগত যে আধুনিক অসমীয়া ভাষাৰ মান্যতাৰ মাপকাঠি হিচাপে উজনিৰ, বিশেষকৈ তেতিয়াৰ অবিভক্ত শিৱসাগৰ জিলাৰ উপভাষাকে লোৱা হয়। কিন্তু উজনিৰ উপভাষাৰ কিবা বিশেষ গুণ বা নামনিৰ উপভাষাসমূহৰ কোনো বিশেষ দোষৰ বাবে এনে হোৱা নাছিল। শিৱসাগৰত আমেৰিকান বেপ্তিস্ত মিচনেৰিসকলে দপ্তৰ খুলিছিলহি আৰু তাৰ পৰাই ১৮৪৬ চনৰ পহিলা জানুৱাৰিৰ পৰা 'অৰুনোদই' আলোচনী ছপাই উলিয়াইছিল। তেওঁলোকে কৰা ব্যাকৰণ, অভিধান আদিৰো ভিত্তি আছিল উজনিৰ উপভাষাই ।\nকিন্তু অসমীয়া ভাষাৰ মান্যৰূপ হিচাপে উজনিৰ উপভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ কথাটো বৃতিচ চৰকাৰৰ ৰাজনৈতিক বিচাৰ-বিবেচনাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল। আন যিকোনো ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত মান্যীকৰণ কৰিব লগা উপভাষাটো কেনেকৈ বাছনি কৰা হয়? সেই সম্পৰ্কে ভাষাবিদ সাধনা চাক্সেনাই এনেকৈ কৈছেঃ\nThe myth and value system that only the 'officially correct' languages are worth learning and that can only be done throughaformal process is the conditioning of mind that all of us grow up with.... Culturally we are conditioned to believe that speaking in so called impure or dialect forms is undesirable because of its beingasign of backwardness as symbolised in pejorative terms like Ganvaroo bhasha.\nতেওঁ আৰু আঙুলিয়াই দিছে যে পৃষ্ঠপোষকতাই হৈছে একোটা উপভাষাৰ স্বীকৃতি বা মান্যীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম চৰ্ত। তেনে ৰাষ্ট্ৰীয় বা চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাৰ অবিহনে বহু প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন, সম্ভাৱনাপূৰ্ণ উপভাষাও মৰহি যায়।\nAccording to Oxford Dictionary meanings of the word dialect are (1)aform of speech peculiar toaparticular region (2)asubordinate variety ofalanguage with non-standard vocabulary, pronunciation, or grammar. So the word dialect clearly hasalower status and by definitionadialect isapeculiar and non standard language...... The very evident reasons are that languages which have scripts and which got state patronage to develop its printed resource emerged as standard or mainstream language where as languages which could not gather this kind of state patronage become impoverished.\nএকোটা উপভাষাৰ স্বীকৃতিৰ প্ৰক্ৰিয়াক ৰাজনৈতিক আখ্যা দি তেওঁ কৈছেঃThe categorization that some languages are standard while others are backward, crude, inferior or corrupt forms of standard languages or that they lack literary richness is more ofapolitical construct thanalinguistic fact. Linguistically, all languages written or spoken haveastructure and are equal in that sense. Any language can be written using any script oraset of symbols or codes. And hence so-called dialects are also fully developed languages. (Sadhana Saxana, Language and Nationality Question, Symphony of Freedom, Hyderabad, 1996).\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধানে ঐতিহাসিক, ৰাজনৈতিক প্ৰশাসনিক কাৰণবশতঃ এহাতে বেপ্তিস্ত মিচনেৰি আৰু আনহাতে বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদে উজনিৰ উপভাষাক মান্য ভাষাৰ স্বীকৃতি দিয়া বুলি গণ্য কৰে। কিন্তু তাৰ দ্বাৰা শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ ৰচনাতো ব্যৱহৃত গোৱালপাৰা, কামৰূপৰ শব্দসম্ভাৰৰ গুৰুত্ব মুঠেও কমি নাযায়। লোকগীত, লোকসাহিত্যৰ সুবিপুল ভাণ্ডাৰেৰে সমৃদ্ধিশালী গোৱালপাৰা, কামৰূপ আৰু দৰঙৰ উপভাষাসমূহৰ (আৰু অসমৰ আন সৰ্বত্ৰ প্ৰচলিত/কথিত) অসমীয়া ভাষাৰ সমস্ত ঠাল-ঠেঙুলিৰ প্ৰতিটো শব্দকে আমি জাতীয় অভিধানত সসন্মানে স্থান দিব বিচাৰোঁ। মুঠৰ ওপৰত শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈকে অসমীয়া মানুহে কোৱা যিকোনো শব্দই অসমীয়া জাতীয় অভিধানত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ যোগ্য বুলি আমি বিবেচনা কৰোঁ আৰু তাক বাস্তৱ ৰূপ দিয়াৰ বাবে চেষ্টাও চলাইছোঁ। অসম সাহিত্য সভাই চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ প্ৰণেতা সৰ্থেবাৰীৰ কোহিৰাম দাস (যি অভিধানখনৰ ৮০ শতাংশ সম্পাদনাৰ কাম সম্পন্ন কৰিছিল) আৰু আনকি অভিধানখনৰ মূল চালিকাশক্তি, প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান সম্পাদক, নলবাৰী সু-সন্তান শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ নামকিটা পৰ্যন্ত উক্ত অভিধানখনতে কামৰূপীবিৰোধী মনোভাবেৰে কাটি পেলোৱাৰ নিচিনা চূড়ান্ত সংৰক্ষণশীল, অনুদাৰ নীতি জাতীয় অভিধানে নিতান্তই দুৰ্ভাগ্যজনক বুলি গণ্য কৰে। তাৰ বিপৰীতে ই এক উদাৰ আৰু বহল নতুন ভাষানীতিৰ পোষকতা কৰে। (অসম সাহিত্য সভাই চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ পৰা কামৰূপী শব্দবোৰ, আনকি দাস আৰু গোস্বামীৰ নামকিটা পৰ্যন্ত নিৰ্মমভাৱে কাটি পেলোৱাৰ বিষয়ে পঢ়ক শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী ৰচনাৱলী, পৃ. ১৭৮)\n৫.০ জাতীয় অভিধানখন একভাষিক, সামুদায়িক, বিজ্ঞানসন্মত আৰু বিশ্বকোষীয় কিয়?\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধানখন একভাষিক, কাৰণ এতিয়ালৈকে প্ৰকাশিত প্ৰায়বোৰ অভিধানেই অন্ততঃ দ্বিভাষিক। বৰঅম্ৰ আৰু লতিঅম্ৰত তাই আৰু অসমীয়া; ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঞিৰ ১৮১০ চনৰ শব্দকোষখনত সংস্কৃত, কামৰূপী আৰু উজনিৰ অসমীয়া; হেৰিয়েত বি.এল.কাতাৰ (আৰু চুচান আৰ ৱাৰ্দ)ৰখনত ইংৰাজী-অসমীয়া, ব্ৰনচনৰখনত অসমীয়া-অসমীয়া-ইংৰাজী, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰখনত অসমীয়া-অসমীয়া-ইংৰাজী; চন্দ্ৰকান্ত অভিধানত অসমীয়া-অসমীয়া-ইংৰাজী, চলন্ত অভিধানখনত অসমীয়া-অসমীয়া-ইংৰাজী, আধুনিক অসমীয়া শব্দকোষখনতো অসমীয়া-অসমীয়া-ইংৰাজী ভাষাত ব্যাখ্যা আছে।\nইয়াৰ পৰা দেখা যায় যে অসমীয়াৰ পৰা অসমীয়াত অৰ্থ ভঙা অসমীয়া অভিধান আমাৰ পৰ্যাপ্ত নাই। ফলত উক্ত অভিধানসমূহৰ কেইবাখনতো ইংৰাজীৰ গাত ভেঁজা দিহে সংজ্ঞা বা ব্যাখ্যাবোৰ দিয়া হৈছে। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত আনকি সংশ্লিষ্ট শব্দটোৰ ব্যাখ্যা অসমীয়াতকৈ ইংৰাজীতহে বেছিকৈ দিয়া হয়। ফলত অসমীয়া ভাষাৰ বিকাশ বা চৰ্চাৰ প্ৰশ্নটো পাচ পৰি যায়। এনেহেন লাগে যে অৰুনোদইৰ যুগৰ দৰে আমি কোনো ইংৰাজী জনা বিলাতী চাহাবৰ বাবেহে অভিধানবোৰ কৰি আছো আৰু ইংৰাজীৰ ওপৰত ভেঁজা নিদিয়াকৈ বা নিৰ্ভৰ নকৰাকৈ আমি আমাৰ মাতৃভাষাটোৰ এটাও শব্দৰ সংজ্ঞা পৰ্যন্ত নিৰূপণ কৰিব নোৱাৰোঁ। আনকি আমাৰ এটা সমীক্ষাত এইটোও ধৰা পৰিছে যে ‘অসমীয়া’ অভিধান এখনৰ মুঠ ছপা এলেকাৰ ১/৩ৰ পৰা ১/২ পৰ্যন্ত দখল পৰ্যন্ত দখল কৰিছে (কোনো অজ্ঞাত চাহাব মেমৰ সেৱাৰ প্ৰতি উচৰ্গিত) ইংৰাজী ব্যাখ্যাই।\nসেয়েহে আমি আৰম্ভনিতে সিদ্ধান্ত লৈছিলো যে অসমীয়া জাতীয় অভিধানখন একভাষিক হ’ব অৰ্থাৎ মূল প্ৰৱিষ্টিবিলাকৰ (সি যি ভাষাৰ পৰা অহা শব্দ নহওক লাগিলে) ব্যাখ্যা কেৱল অসমীয়াতহে হ’ব। অৱশ্যে অধ্যয়নকাৰীয়ে ইয়াত মাজে মাজে ইংৰাজী আখৰ দেখা পাব। কিন্তু সেয়া ইংৰাজী অৰ্থ বা ব্যাখ্যা নহয়। তাৰ বিপৰীতে এয়া হৈছে সংশ্লিষ্ট শব্দবোৰৰ আন্তৰ্জাতিকভাৱে গৃহীত বৈজ্ঞানিক বা প্ৰযুক্তিগত পৰিভাষাহে। ইংৰাজী নহয়, সি ৰোমান আখৰতহে লিখা। আন অপৰিহাৰ্য ক্ষেত্ৰতো কাচিৎ ইংৰাজী ব্যৱহাৰ হ’লে বুজিব লাগিব সি পৰিভাষা সংক্ৰান্তীয় শব্দহে।\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধানখন সামুদায়িক হ'ব বুলিও আমি এযুগৰ আগতেই ঘোষণা কৰিছিলো। এই সামুদায়িক বা সামগ্ৰিক শব্দৰ দ্বাৰা আমি বুজাইছোঁ যে এই অভিধানে গোৱালপৰীয়া, কামৰূপী, দৰঙী আদি অসমীয়া ভাষাৰ সকলোবোৰ উপভাষা আৰু সিবিলাকৰ ঠাল-ঠেঙুলিসমূহ; ভাষাটোৰ আন আঞ্চলিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সামৰি লৈছে। ইয়াত চৰ-চাপৰি, আৰু চাহ বাগিচাৰ চাদ্ৰি ভাষাৰো বহু শব্দ সোমাইছে। তাই, ৰাজবংশী, জনজাতি, নেপালী আদি বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ পৰাও ই বহু শব্দ সংগ্ৰহ কৰিছে।\nহিন্দুধৰ্ম, তাৰ বেদ-বেদাংগ, পুৰাণ-উপনিষদ, শাস্ত্ৰ-ভাগৱত, চৰিতপুথি আদি সংস্কৃতপ্ৰধান উৎসবিলাকৰ পৰাই ই যেনেকৈ হেজাৰ-বিজাৰ শব্দ অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লৈছে, ঠিক তেনেকৈ ইচলাম আৰু তাৰ লগত জড়িত আৰবী-ফাৰ্চীৰ পৰাও ই উদাৰভাৱে শব্দ বুটলিছে। বৌদ্ধ-পালি, শিখ-পাঞ্জাবী, খৃস্তান-ইংৰাজী আদি উৎসসমূহৰ পৰাও ই প্ৰয়োজনীয় আৰু প্ৰাসংগিক শব্দ সংগ্ৰহ কৰিছে।\nতন্ত্ৰ-মন্ত্ৰ, বেজ-বেজালি, খেল-ধেমালি, শ্লীল-অশ্লীল, চহৰীয়া-গাঁৱলীয়া, নৃত্যগীত মুঠতে জনজীৱনৰ সকলো দিশ ই সমান শ্ৰদ্ধাৰে সাবটি লৈছে কাৰণ ইয়াৰ বাবে প্ৰতিটো শব্দৰ গুৰুত্ব আৰু মহত্ত্ব সমান।\nচৰ্যাপদৰ পৰা হেমসৰস্বতীৰ প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ, আহোম বুৰঞ্জী হৈ অসমীয়া ভাষাৰ বিগত এহেজাৰ বছৰৰ বিকাশৰ প্ৰমাণস্বৰূপ অতীতৰ প্ৰতিটো উৎসলৈ ই ঘূৰি যাব বিচাৰিছে। ইতিহাস আৰু ঐতিহ্যৰ শ্ৰেষ্ঠতম সাৰবত্তাক আত্মসাৎ কৰাৰ লক্ষ্যৰেই ই যেনেকৈ বুৰঞ্জীৰ শব্দসমূহো বুটলিব বিচাৰিছে, ঠিক তেনেকৈয়ে জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ সকলোবোৰ শাখা-প্ৰশাখা, বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ সাম্প্ৰতিকতম অগ্ৰগতিৰ সকলো স্বাক্ষৰ বহন কৰিব পৰাকৈ কম্পিউতাৰ, ম’বাইল, চিমকাৰ্দ, ই-মেইল, আইপদ, ইন্তাৰনেত পৰ্যন্ত সকলো শব্দ সামৰি ই হৈ পৰিছে প্ৰাচীনৰো প্ৰাচীন আৰু আধুনিকৰো আধুনিক। অভিধানখনৰ ‘সামুদায়িক’ অভিধাৰ তাৎপৰ্যও তাতেই।\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধানখন বিজ্ঞানসন্মত। কেইবাটাও দিশৰ পৰা চালি-জাৰি চাই আমি এই অভিধা ব্যৱহাৰ কৰিছোঁ। প্ৰথমতঃ ইয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে এক বৈজ্ঞানিক পদ্ধতি। প্ৰতিটো প্ৰবিষ্টিৰ বিপৰীতে ক্ৰমে মূল শব্দ, বিজ্ঞানসন্মত আৰু সৰলীকৃত বিকল্প বানান, পদ, ব্যুৎপত্তি, অৰ্থ, উদাহৰন আৰু বৈজ্ঞানিক পৰিভাষা আদি তথ্যসমূহ প্ৰণালীবদ্ধ আৰু পদ্ধতিগতভাৱে ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।\nদ্বিতীয়তঃ আজিলৈকে প্ৰকাশিত অসমীয়া অভিধানৰ ভিতৰত সৰ্বাধিকসংখ্যক অৰ্থাৎ প্ৰায় ২০,০০০ (মুঠ শব্দৰ প্ৰায় ১০%) বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তিৰ শব্দ ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। নক’লেও হয় যে বিজ্ঞানৰ শব্দবিলাকৰ প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰত লগত বৈজ্ঞানিক পৰিভাষা দিয়া হৈছে। তদুপৰি অভিধানখনৰ চাৰিটা খণ্ডত সহস্ৰাধিক বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি সংক্ৰান্তীয় ছবিও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।\nশেষত হ’লেও কম গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় যে এই অভিধানখনৰ সমাজত চলি থকা বহু অন্ধবিশ্বাস আৰু কু-সংস্কাৰক চিনাক্ত কৰি সেইবিলাকক পোনপতীয়াভাৱে ‘অন্ধবিশ্বাস’ শিতান বা বিভাগৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। উদাহৰনস্বৰূপে সামুদায়িক কৰাৰ স্বাৰ্থতে ভূত, প্ৰেত, দাইনী, যখিনী সকলোকে ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। কিন্তু এই প্ৰতিটো বিষয় যে অন্ধবিশ্বাস বিজড়িত, তাকো পাঠকক সোঁৱৰাই দিয়া হৈছে।\n‘ৰাহু’ শব্দটোৰ কথাই ধৰক৷ এই শব্দটোত ৰাহুগ্ৰহে সূৰ্যক গ্ৰাস কৰিলে সূৰ্যগ্ৰহণ হোৱাৰ প্ৰাচীন ভাৰতীয় ধৰ্মবিশ্বাস বিজড়িত কাহিনী ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে। কিন্তু সেয়া কৰা হৈছে ‘অন্ধবিশ্বাস’ শিতানতহে। লগতে সূৰ্যগ্ৰহণ সম্পৰ্কীয় বৈজ্ঞানিক ব্যাখ্যাটোও একেটা প্ৰবিষ্টিৰ লগতে দাঙি ধৰা হৈছে। অসমীয়া জাতীয় অভিধানে এনেকৈ অসমীয়া জনজীৱনৰ ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে সোমাই থকা অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰবিলাকৰ বিপৰীতে নিজৰ সবল স্থিতি সাব্যস্ত কৰিছে।\nকিন্তু তাতকৈ ডাঙৰ অগ্নিপৰীক্ষা ইয়াৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল জ্যোতিষৰ দৰে বিষয়বিলাকৰ প্ৰসংগত। উল্লেখযোগ্য যে জ্যোতিষীসকলে জ্যোতিষক একধৰণৰ বিজ্ঞান বুলি প্ৰচাৰ চলাবলৈ চেষ্টা কৰাৰ উপৰিও আজিকালি কম্পিউতাৰৰ দ্বাৰা জ্যোতিষ গণনাত লাগিছে। আমি এই বিষয়ে সচেতন যে সংখ্যাগৰিষ্ঠ মানুহেই জ্যোতিষ বিশ্বাসী। তথাপিও সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা লাভৰ প্ৰচেষ্টা নচলাই আমি মুকলিভাৱে জ্যোতিষক এটা অন্ধবিশ্বাস বুলি ঘোষণা কৰিছোঁ। আশা কৰোঁ এই সম্পৰ্কত জনসচেতনতা গঢ় ল’ব আৰু বিজ্ঞান-মনস্কতা বলৱান হৈ উঠিব।\nবিজ্ঞানসন্মত শব্দৰ সম্পৰ্কত আমাৰ শেষ কথা এয়ে যে অসমীয়া জাতীয় অভিধান অন্ধবিশ্বাস আৰু বিজ্ঞানমনস্কতাৰ মাজত নিৰপেক্ষ নহয়; ই অন্ধবিশ্বাসৰ বিপক্ষে আৰু বিজ্ঞানমনস্কতাৰ সপক্ষে প্ৰকাশ্য আৰু দৃঢ় স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে।\nপ্ৰশ্ন উঠিব পাৰে অসমীয়া জাতীয় অভিধানখন বিশ্বকোষীয় কিয়? কোনোবাই ক’ব পাৰে যে অভিধান অভিধানেই আৰু বিশ্বকোষ বিশ্বকোষেই। তেওঁলোকৰ জ্ঞাতাৰ্থে জনাওঁ যে অভিধান বহুতধৰণৰ থাকে আৰু তাৰ ভিতৰত বিশ্বকোষীয় অভিধানো অন্যতম।\nআমি বিশ্বাস কৰোঁ যে ভাল অসমীয়া হৈও ভাল বিশ্ববাসী হ’ব পাৰি। জ্যোতিপ্ৰসাদৰ ভাষাৰে ক’বলৈ গ’লে, ‘গাঁৱলীয়া বাটেৰে, লুইতৰ ঘাটেৰে জগত সভালৈ যাওঁ’। অৰ্থাৎ নিজ গাঁৱৰ পৰা ওলাই লুইতেৰে ভটীয়াই আমি সাগৰৰ সিপাৰৰ বিশ্বদৰবাৰলৈ যাওঁ। অসমীয়া ভাষাক ভাল পায়ো, অসমৰ বায়ু-পানীৰে পুষ্ট হৈও, অসমীয়া ভাষাত ভাবনা-চিন্তা কৰি, অসমীয়া ভাষাত সপোন দেখিও আমি জগতৰ মুকলি বতাহৰ বাবে আমাৰ দুৱাৰ-খিৰিকি নিৰ্ভয়ে খুলি দিব পাৰোঁ।\nসেয়েহে অভিধান নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰতো চূড়ান্ত সংৰক্ষণশীল ফান্সৰ পেৰি একাদেমিৰ বিপৰীতে আমি অক্সফৰ্দৰ অভিধান নিৰ্মাণ পদ্ধতি অৱলম্বন কৰিছোঁ। দিয়া আৰু লোৱাত দ্বিধা নাই আমাৰ। যি ইংৰাজী ভাষাত আজি কমেও দহ লাখ শব্দ আছে, চেমুৱেল জনচনৰ ১৭৫৫ চনৰ অভিধান মতে তাৰ আছিল মাত্ৰ ৪৫,০০০ শব্দ। এই আঢ়ৈশ বছৰত ভাষাটোলৈ কমেও ৯,৫৫,০০০ অতিৰিক্ত শব্দ ক’ৰপৰা আহিল? নক’লেও হয় যে এয়া ইংৰাজীয়ে বুটলিছে অসমীয়াৰ দৰে পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো ভাষাৰে পৰা। সি যিমান লৈছে, সিমানেই বিলাই দিছে। কাৰণ ভাষাৰ বাবে শব্দৰ ঋণ লোৱাত আপত্তি নাথাকে যদি সেই শব্দ আত্মসাৎ কৰি আত্মলীন কৰি পেলাব পাৰি। এনে ঋণে কোনো সুদ মাগি কাকো দেউলীয়াও নকৰে। সন্তুলিতভাৱে, বিচক্ষণ বিবেক-বিবেচনাৰে নিজস্বতা আৰু স্বকীয়তা অক্ষুণ্ণ ৰাখি তেনে ঋণ-শব্দ আত্মসাৎ কৰিব পাৰিলে ভাষা হয় সমৃদ্ধতৰ আৰু মহত্তৰহে।\nসেয়েহে বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তৰে জীৱ-জন্তু, তৰু-তৃণ, বৈজ্ঞানিক-দাৰ্শনিক পৰিঘটনা, ভূগোল আৰু বুৰঞ্জীৰ তথ্য, নবেল প্ৰাপকসকলকে ধৰি শিল্পী, খেলুৱৈ, চিন্তাবিদ, ৰাষ্ট্ৰনেতাসকলৰ সম্পৰ্কে অভিধানৰ যোগেদি পৰবৰ্তী প্ৰজন্মক ৱাকিবহাল কৰাটো আমি নৈতিক দায়িত্ব বুলিয়েই বিবেচনা কৰিছোঁ। তেনে উদাৰ, প্ৰগতিশীল দৃষ্টিভংগীৰেই অসমীয়া জাতীয় অভিধানখন বিশ্বকোষীয় কৰা হৈছে।\nআমি ভাবো যে দৃষ্টিভংগীৰ সীমাবদ্ধতাই অসমীয়া ভাষাৰ বাবে ঘাতক ভূমিকা লৈছে। সাত সাগৰ তেৰ নদীৰ সিপাৰৰ পৰা অহা বেপ্তিস্ত মিচনেৰি চাহাবসকলে গোটোৱা ১৪,০০০ শব্দৰ লগত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই ৮,০০০ শব্দ যোগ দি মুঠ ২২,০০০ কৰা হেমকোষ প্ৰকাশ পায় ১৯০০ চনতে। পৰবৰ্তী ১০৯ বছৰত অৰ্থাৎ আজিৰ তাৰিখলৈকে প্ৰকাশিত হেমকোষৰ শেহতীয়া (ত্ৰয়োদশ সংস্কৰণ, ২০০৭ চন) সংস্কৰণত শব্দ সংখ্যা মাত্ৰ ৪৩,০০০। অৰ্থাৎ ১১০ বছৰত ভাষাটোৰ শব্দ বাঢ়িল মুঠেই ২১,০০০ টা। ইয়াৰ লগত অন্যান্য অভিধানসমূহৰ দ্বাৰা সংগৃহীত অতিৰিক্ত শব্দসমূহ যোগ দিলেও সংখ্যাটো ৫০,০০০ৰ ওচৰে-পাঁজৰেই থমকি ৰয়গৈ।\nনক’লেও হয় যে একৈচ শতিকাৰ প্ৰথমৰ দশকত জগতসভাৰ বৰমেলত মাত্ৰ ৫০,০০০ শব্দৰ ভাষা এটা বৰ চহকি বুলি পৰিগণিত নহয়। কাৰণ সংস্কৃত সৰ্বস্ব এক মনোভাবে জন্ম দিয়া এক অদ্ভুত শুচিবায়ুগ্ৰস্ততাই আমাৰ ভাষাটোক শব্দৰ ক্ষেত্ৰত কাঙাল কৰিয়েই থৈছে। আমাৰ দৃষ্টিত অৱশ্যে ধনেৰে চহকি হ’বলৈ বিচৰাৰ বাবে মনেৰে চহকি হোৱাৰ যি হাবিয়াস লাগে ঠিক তেনেকৈ নিজৰ মাতৃভাষাটোক সমৃদ্ধতৰ কৰাৰ পূৰ্বচৰ্ত হৈছে এক উদাৰ আৰু বহল দৃষ্টিভংগী। আৰু তেনে দৃষ্টিভংগীৰ অনুপস্থিতিত শব্দ-দৈন্য এক ঐতিহাসিক পৰিঘটনা। ‘বিশ্বকোষীয়’ অসমীয়া জাতীয় অভিধানে ভাল অসমীয়াসকলক গোলকীয় গাঁওখনৰ সচেতন বাসিন্দা কৰি তোলাত সহায় কৰিব, নতুন প্ৰজন্মক অন্তৰ্দৃষ্টিসম্পন্ন বহিৰ্মুখী মানুহ কৰি তুলিব, এই আশা আমাৰ আছে।\n৬.০ বিশ্বায়ন : নিয়ন্ত্ৰণ আৰু প্ৰতিৰোধ\nউজনিত আহোম সামন্ত্ৰতন্ত্ৰৰ অধীনৰ একালৰ সুসংহত এলেকা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে শিৱসাগৰ আছিল এক ৰাজনৈতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান। শদিয়াৰ পৰা জয়পুৰ হৈ হুঁহকি আহি মাৰ্কিন বেপ্তিস্ত মিচনেৰীসকলেও খানিকা পাতিছিল। ১৮৪৬ চনৰ পহিলা জানুৱাৰিৰ পৰা শিৱসাগৰৰ পৰা বেপ্তিস্ত মিচন প্ৰেচৰ পৰাই প্ৰকাশ পাইছিল অৰুনোদই আৰু ১৮৬৭ চনত মাইলচ ব্ৰনচনৰ অভিধান। এই দুয়োটা ঘটনাই অসমীয়া ভাষাৰ মান্যীকৰণলৈ প্ৰভূত বৰঙনি যোগায়।\nভাষাৰ মান্যীকৰণৰ কথা আহিলেই মান্যভাষা আৰু অমান্য অৰ্থাৎ উপ ভাষাৰ প্ৰসংগ আহে। এই ক্ষেত্ৰত ন্যায্যভাৱে উত্থাপিত প্ৰশ্ন হ’ল মান্যভাষাৰ সংজ্ঞা কি আৰু কোনে ঠিক কৰিব? যিসকল ক্ষমতাবান আৰু ৰাজনৈতিক-সামাজিক-অৰ্থনৈতিকভাৱে কৰ্তৃত্বশীল, তেওঁলোকে নিজৰ আৰ্হিতে বাকী উপ ভাষাবোৰক সাঁচত ঢালিব বিচাৰে। আজি ভাৰতবৰ্ষত বিৰাজ কৰি থকা ভাষাৰ মৰ্যাদাৰ গাঁথনিটো এক ৰাজনৈতিকভাৱে স্তৰবিন্যস্ত গাঁথনি। আমি আমাৰ গৱেষণা গ্ৰন্থত সেই গাঁথনিক তলত দিয়াৰ দৰে নক্সাবদ্ধ কৰি দেখুৱাইছিলোঁ।\nইংৰাজী - সংস্কৃত\nঅসমীয়াৰ দৰে অষ্টম অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত ভাষাবোৰ\nসেই ভাষাবোৰৰ উপভাষাবোৰ\nদলিত জনজাতি আদিৰ ভাষাবোৰ\nবিখ্যাত আফ্ৰিকান লেখক ঙগুগিয়ে কৈছে, ‘অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণ অবিহনে মানসিক নিয়ন্ত্ৰণ সম্পূৰ্ণ বা কাৰ্যকৰী নহয়। জনগণৰ সংস্কৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মানেই হৈছে আনৰ লগত পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ আত্ম-সংজ্ঞাৰ সঁজুলিবোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা’। তেওঁ আৰু কৈছে, ‘ভাষাই সংস্কৃতিক বহন কৰে, আৰু সংস্কৃতিয়ে মৌখিক আৰু লিখিত পৰম্পৰাৰ জৰিয়তে আমাৰ সেই সমগ্ৰ মূল্যবোধ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে; যিবোৰৰ জৰিয়তে আমি নিজৰ সম্পৰ্কে আৰু জগতত নিজৰ স্থান সম্পৰ্কে, ধাৰণা কৰোঁ। সেই ভাষা হৈছে সুনিৰ্দিষ্ট ইতিহাস, আৰু জগতৰ লগত সুনিৰ্দিষ্ট সম্পৰ্কত আবদ্ধ, তথা এক সুনিৰ্দিষ্ট স্বৰূপ আৰু চৰিত্ৰ থকা এক মানৱ সমাজ হিচাপে আমাৰ সত্তাৰ লগত অবিেচ্ছদ্য।’ (Thiongo Ngungi, De-colonising the Mind.)\nফৰাচী সমাজতাত্ত্বিক পিয়েৰ বৰ্দিউৱেও ভাষাতত্ত্বক সমাজতাত্ত্বিক, ৰাজনৈতিক আৰু ঐতিহাসিক কাৰকৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ এক স্বাধীন অধ্যয়ন-শৃংখলাৰূপে মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। (Bourdieu, Pierre, Language and Symbolic Power, Cambridge, 1991.)\nভাষাৰ স্তৰবিন্যাসৰ প্ৰসংগত দ০ এবি আৰু দ০ গুপ্তাই কৈছে - ‘সংবিধানৰ অষ্টম অনুসূচীয়ে ভাষাবোৰৰ এক নতুন স্তৰবিন্যাসৰ জন্ম দিছে।’ সেই নক্সাৰ নমুনা আমি ইতিমধ্যেই দেখুৱাই আহিছোঁ।\nউক্ত নক্সাৰ পৰা দেখা যায় যে অসমীয়াৰ দৰে ভাষাবোৰ উক্ত স্তৰবিন্যাসৰ মধ্যবৰ্তী স্তৰত অৱস্থান কৰিছে। এই ভাষাবোৰ সিবিলাকৰ ওপৰত থকা ইংৰাজী আৰু হিন্দীৰ দ্বাৰা অৱহেলিত আৰু বঞ্চিত তথা বিপদাপন্ন। বিশ্বায়নৰ ফলত যোৱা কেইটামান দশকতে বিশ্বৰ সৰ্বমুঠ ৬,০০০ ভাষাৰ ৩,০০০ বিলুপ্ত হৈছে। (দ্ৰষ্টব্যঃ বিষ্ণুৰাত শৰ্মাঃ গোলকীকৰণৰ গৰাহত বিপন্ন ৩,০০০ ভাষা, পূৰ্বাচল, আমাৰ অসম, মাৰ্চ, ২০১৩) স্বাভাৱিকতেই এফালে সাম্ৰাজ্যবাদী বিশ্বায়ন আৰু আনফালে হিন্দী সম্প্ৰসাৰণবাদৰ বিধ্বংসী আগ্ৰাসন ৰোধিবলৈ প্ৰয়োজন হৈছে বহল আৰ মজবুত জন-ঐক্যৰ। বিভিন্ন জনগোষ্ঠীবোৰৰ মৰ্যাদা দিয়াৰ উপৰিও তাৰ বাবে জৰুৰী সকলোধৰণৰ মানুহৰ লৌহদৃঢ় ঐক্য।\n৭.০ ধৰ্মমুক্ততাৰ পৰা ধৰ্মনিৰপেক্ষতালৈঃ ভাষা বনাম ধৰ্মৰ প্ৰশ্ন\nআমি অন্যত্ৰ এই বিষয়ে বিতংকৈ দেখুৱাই আহিছোঁ যে ভাষা আৰু ধৰ্ম দুটা পৃথক বিষয়। দুয়োটাক একাকাৰ কৰি দিলে প্ৰায়ে প্ৰমাদ ঘটে। উদাহৰনস্বৰূপে স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কালছোৱাত বংগৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী গোটবোৰৰ ভিতৰত কি কংগ্ৰেচ, কি হিন্দু মহাসভা, কি যুগান্তৰ-অনুশীলনৰ দৰে উগ্ৰপন্থী গোট, সকলোৱে বাংলা ভাষাত উগ্ৰ আৰু অত্যধিক হিন্দু পৰিভাষা প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত কি বিপৰ্যয় ঘটিছে তাক আমি দেখুৱাই আহিছোঁ। দেশমাতৃৰ পূজাৰ বাবে এজন শাক্ত হিন্দুৱে কালীগোঁসানীৰ আগত ছাগলী বলি দি কঁপালত তেজৰ তিলক লৈ বন্দেমাতৰম ধবনি তুলি শপত খাব পাৰে, কিন্তু সেই একেটা আচৰণে এজন নৈষ্ঠিক হিন্দু বৈষ্ণৱ অথবা এজন ইমানদাৰ মুচলিম নাইবা এজন নিষ্ঠাবান কমিউনিস্তক আন্দোলনটোৰ পৰাই দূৰলৈ ঠেলি দিব পাৰে। বাংলা ভাষাৰ অত্যধিক সংস্কৃতকৰণ আৰু হিন্দুকৰণৰ পৰিণতি কি ঘটিছিল, সেই সম্পৰ্কে আমেৰিকাৰ প্ৰবাসী বিশিষ্ট সমাজবিজ্ঞানী জ্ঞানব্ৰত ভট্টাচাৰ্যই আঙুলিয়াই দিছে।\nভট্টাচাৰ্যই ইংৰাজী ভাষাৰ আদৰ্শ উচ্চাৰণবিধিৰ সম্পৰ্কে ৰবাৰ্ত মাকক্ৰামৰ 'The Story of English' (New York, 1980) গ্ৰন্থৰ পৰা উধৃতি দি দেখুৱাইছে যে ভাষাৰ আদৰ্শ নিৰ্ধাৰণ এটা ৰাজনৈতিক কাম। ইয়াৰ ফলত ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ, উচ্চাৰণবিধি আৰু ব্যাকৰণৰ কিছু নিয়মৰ সৃষ্টি হয়। কেৱল সিমানেই নহয়। প্ৰায় সকলো ক্ষেত্ৰতে ক্ষমতাবান নগৰ কেন্দ্ৰৰ অভিজাতৰ ভাষাই হৈ উঠে আদৰ্শ নিৰ্ধাৰণৰ ভিত্তি। আদৰ্শ ভাষাই যিমানেই মুদ্ৰণ মাধ্যমৰ ওপৰত একচেতিয়া দখল চলায়, সিমানেই অন্য আঞ্চলিক ভাষাবোৰ একাষৰীয়া হৈ পৰে, আৰু শেষ পৰ্যন্ত বিলুপ্ত হয়। বাৰ্নস্তাইনেও দেখুৱাইছে যে জনগণৰ সাংস্কৃতিক পুঁজিৰ এটা ডাঙৰ অংশ, কিজানি সেই পুঁজিৰ সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈছে ভাষা। ভাষাক গ্ৰাস কৰাৰ মাধ্যমত অভিজাতসকলে সাংস্কৃতিক পুঁজিৰ একাংশ আত্মসাৎ কৰে। (Bernsteinৰ Class Codes and Control, London)\nভট্টাচাৰ্যই দেখুৱাইছে যে বংগৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰচাৰত ব্যাপকভাৱে হিন্দুৰ প্ৰতীকচিহ্ন, আচাৰ আনুষ্ঠানিকতা, ধৰ্মীয় পৰিভাষা আৰু মূল্যবোধ প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ লিখিছে ‘বন্দেমাতৰম গান সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত, মাজত আছে কিছু বাংলা শব্দ। ইয়াত যি দেৱী প্ৰতীক কল্পনা কৰা হৈছে সিও শাক্ত হিন্দুসকলৰ প্ৰতীক’। ফলত মুচলিমৰ উপৰিও বৈষ্ণৱকে ধৰি অন্যান্য পন্থাৰ হিন্দুসকলো আঁতৰি যোৱা স্বাভাৱিক আছিল।\nবংগৰ ‘নৱজাগৰণ’ তাৰ মুচলিমসকলৰ বাবে দুমুখীয়া আঘাত হৈহে আহিছিল। ই তেওঁলোকৰ মুখৰ আৰবী-ফাৰ্চী-উৰ্দু মিহলি গ্ৰাম্য ভাষাৰ মৰ্যাদা কাঢ়ি নিলে আৰু ৰাজনৈতিক-অৰ্থনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত তেওঁলোকক একাষৰীয়া কৰি দিলে। সেয়েহে বংগৰ নৱজাগৰণ আছিল এক সম্পূৰ্ণ হিন্দু বিষয়। বাঙালী সংস্কৃতিৰ লগত হিন্দুধৰ্মীয় ৰূপকল্পৰ ভৰা ঐতিহ্যৰ মেলবন্ধন ঘটিছিল তাত। ‘নৱজাগৰণ’ৰ লগে লগে মধ্যযুগৰ হিন্দু মুচলিম সমন্বয়ৰ যুগৰ অৱসান ঘটে। মুচলিমসকলৰ ওচৰত এই ‘নৱজাগৰণ’ বাংলাৰ হিন্দুকৰণৰ বাহিৰে আন একো নাছিল। ১৮৫৪ পৰ্যন্ত বাংলা আছিল হিন্দু মুচলিম উভয়ৰে বাপতিসাহোন।\n‘নৱজাগৰণ’ৰ বিৰুদ্ধে মুচলিম প্ৰতিৰোধৰ ধাৰা একেলগতে ভাষাগত, সাহিত্যিক আৰু ৰাজনৈতিক। ‘নৱজাগৰণ’ৰ ফলত হিন্দুসকল যেনেকৈ ‘পবিত্ৰ হিন্দু ঐতিহ্য’ৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয় আৰু বাংলা ভাষাৰ সংস্কৃতকৰণ পৰিকল্পিতভাৱে আৰু পূৰ্ণোদ্যমে আৰম্ভ হয়, ঠিক তেনেকৈ তাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে মুচলিমসকলেও ‘পবিত্ৰ মুচলিম’ ঐতিহ্যৰ ফালে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে আৰু আৰবী, ফাৰ্চী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ ধাঁচ পৰিকল্পিতভাৱে বাংলা ভাষালৈ আমদানি কৰে। হিন্দুসকলৰ সংস্কৃতগন্ধী বাংলাৰ বিপৰীতে তৈয়াৰ হয় মুচলিম-বাংলা। সভাপতিয়ে সভাপতিত্ব কৰাৰ সলনি ‘পৌৰোহিত্য’ কৰা বুলি ক’লে, (মহা) বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষক হিন্দু গুৰুকুলৰ দৰে ‘আচাৰ্য’ আখ্যা দিলে তাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হয়। মুচলিমসকলে এইবাৰ সভাত ‘পৌৰোহিত্য কৰে.... দেৱে’ৰ সলনি জামাতত ‘ইমামতি কৰে.... জনাবে’ যদি লিখে, অধ্যক্ষক যদি ‘মস্তমিম’ বোলে তেতিয়া ভাষাটোৰ সাম্প্ৰদায়িক বিভাজন সম্পূৰ্ণ হৈ পৰে। আচৰিত হ’ব লগা নাথাকে যেতিয়া অচিৰেই পূব ভাৰতৰ শক্তিশালী বাঙালী জাতিসত্তা বাঁহ ফলাদি ফালি পৰিণত হয় দুটা ভিন ভিন ভাষা কোৱা ভিন ধৰ্মাৱলম্বী জাতিত, আনকি দুখন পৃথক ৰাষ্ট্ৰত। আৰু ভাষাৰ এই সাম্প্ৰদায়িকীকৰণ, বিভাজন, বংগৰ কুখ্যাত হিন্দু মুচলিম সংঘৰ্ষৰ আঁৰত, দেশবিভাজনৰ আঁৰত জানো বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদৰ হাত স্পষ্ট নহয়? (জ্ঞানব্ৰত ভট্টাচাৰ্যঃ বাংলাৰ ভাষা, শ্ৰেণী ও সম্প্ৰদায়, অনীক, চেপ্তেম্বৰ ১৯৯২)\nভাষা সেয়ে বিশুদ্ধ বিদ্যায়তনিক বিষয় কেতিয়াও নহয়। বৃতিচ সামাজ্যবাদৰ নিৰ্দেশ ক্ৰমেই ঐক্যবদ্ধ হিন্দুস্তানী ভাষা ভাঙি থানবান কৰি হিন্দী আৰু উৰ্দু ৰূপত তাৰ পৰস্পৰবিৰোধী নিৰ্মাণৰ কথাও আজি পোহৰলৈ আহিছে।\nবিশিষ্ট গৱেষক অধ্যাপিকা বসুধা দালমিয়াই তেওঁৰ বিখ্যাত The Nationalization of Hindu Traditions ( Oxford India, 1977) গ্ৰন্থত অজস্ৰ অকাট্য তথ্যসহকাৰে দেখুৱাইছে যে হিন্দু-মুচলিম উভয়ৰে উৰ্দু আখৰত লিখা হিন্দুস্তানীৰ বিপৰীতে কেৱল হিন্দুৰ বাবে দেৱনাগৰী আখৰত লিখা হিন্দী কৃত্ৰিমভাৱে নিৰ্মাণ কৰিবলৈ বিচাৰিছিল বৃতিচে। সেয়া আজিৰ পৰা মাত্ৰ দুশ বছৰৰ আগৰ কথা। বসুধা দালমিয়াৰ ভাষাত -- The institutionalization of Hindustani and Hindui as two autonomous linguistic entities came about when the Fort Willam College was founded in Calcutta in 1800 for the benefit of young British civilians entering the service of the East India Company. Five professors were duly appointed in 1801. One each for Law, Greek, Latin and English, and one for Persian and Arabic..... Johan Gilchrist was the natural choice as professor for Hindustani.... Gilchrist realized that some arrangment needed to be made to teach Hindui or Bhakha, written, as was appropriate, in the Nagari script. On 19th February 1802, when the college council approved the demand by Gilchrist foraBhakha Munsi, Lallajila (1747-1824),aGujarati Brahman, was appointed to the post. With the establishment of the Bhakha department, the foundation was laid for Hindi as the language of the Hindus.\nবসুধা দালমিয়া নামৰ এইগৰাকী গৱেষিকাই তেওঁৰ এইখন বিখ্যাত গ্ৰন্থত আৰু দেখুৱাইছে যে এচ. দব্লিও. ফেলন নামৰ চাহাব এজনে প্ৰথম A New Hidustani English Dictionary (1879) প্ৰণয়ন কৰে। অৱশ্যে এই কাৰ্যই হিন্দী-হিন্দু লবিটোক সন্তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলে। কুইনচ্ কলেজৰ প্ৰধান শিক্ষক মথুৰাপ্ৰসাদ মিত্ৰই ইচ্ছা কৰিয়েই হিন্দুস্তানী ভাষাটোক সংস্কৃতীয়া কৰি তুলিলে। ইয়াক এটা বিশুদ্ধ আৰ্য ভাষাৰ ৰূপ দি ভাৰতীয় আন ভাষাবোৰৰ ওপৰত আধিপত্যকাৰী ৰূপে সজোৱা হ’ল।\nভাষাৰ প্ৰশ্ন লৈ হিন্দু-মুচলমানৰ মাজত হিন্দী-উৰ্দু বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰাৰ প্ৰয়াসেৰে কোৱা হ’লঃ\nThat Urdu is the language of the gentry and Hindi that of the vulgar, that statement is not only incorrect, but also unjust to Hindus. For Horichandra, Urdu 'is the language of the dancing girls and prostitutes'.\nএইদৰেই এফালেদি হিন্দীৰ সংস্কৃতকৰণ আৰু আনফালে উৰ্দুৰ ফাৰ্চীকৰণ চলিব ধৰিলে; হিন্দুস্তানী ৰসাতলে গ’ল। বসুধা দালমিয়াৰ ভাষাত,....... 'the trend to Sanskritize Hindi, just as the Persianization of Urdu earlier in Delhi, had set in atleast by the mid-eighteenth century' বুলি হিন্দী-হিন্দুত্ববাদীসকলে কৰা দাবি সঁচা নহয়। মন কৰিবলগীয়া যে ফাৰ্চী-আৰবী লিপিৰে সৈতে হিন্দুস্তানী ভাষা আদালতৰ ভাষা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল ১৮৩৭ চনত (আৰু ১৮৩৬ চনত অসমৰ আদালতৰ পৰা বৃতিচে অসমীয়া ভাষা আঁতৰাই বাংলাক বহাইছিল; মতলব আছিল অসমীয়া-বাঙালী চিৰশত্ৰুতা সৃষ্টি কৰা)। এতেকে ওঠৰ শতিকাৰ পৰাই হিন্দী ভাষাৰ চৰ্চাৰ প্ৰশ্নই নুুঠে। হিন্দী এটা নিতান্তই নতুন ভাষা। বৃতিচ সাম্ৰাজ্যবাদৰ ঔৰসত, ধৰ্মীয় সাম্প্ৰদায়িকতাৰ গৰ্ভত ইয়াৰ জন্ম; সূতিকাগৃহ আছিল ফৰ্ত উইলিয়াম, কলকাতা।\nসেয়েহে গৱেষক বসুধা দালমিয়াই অত্যন্ত যথাৰ্থভাৱে কৈছে --\n"In its more sanitized variety, Hindi as the language of Hindus not only shut out Muslim participation, but in its inreasing sanskritization, unwittingly, as it were, also achieved polarization with the Dravidian languages of the south." (Ibid, p. 221).\nকিন্তু হিন্দুস্তানী ভাষাৰ পৰা উৰ্দু-আৰবী-ফাৰ্চী শব্দবোৰ আঁতৰ কৰি তাক বিশুদ্ধ সংস্কৃতীয়া-হিন্দু কৰিবলৈ লোৱা প্ৰচেষ্টাৰ পৰা আটাইতকৈ লোকচান হ’ল হিন্দী ভাষাৰে। ই আৰু হিন্দু-মুচলিমৰ উমৈহতীয়া ভাষা হৈ নুঠিল। উত্তৰ-পূব আৰু দক্ষিণ ভাৰতত তাৰ গতি ৰুদ্ধ হ’ল। ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰকৃত ৰাষ্ট্ৰীয় ভাষা হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ দাবিয়ে নৈতিক সমৰ্থন হেৰুৱালে চিৰকালৰ বাবে। বোলে লোকলৈ বুলি হুল পুতি আপুনি মৰে ফুটি। সেয়ে আমি কৈছোঁ, ভাষা শেষ বিচাৰত এক সামাজিক-ৰাজনৈতিক প্ৰশ্ন। হিন্দী আৰু বাংলাৰ সাম্প্ৰদায়িকীকৰণ আৰু বিভাজনৰ পৰা শিক্ষালৈ আমি অন্ততঃ অসমীয়াক এটা সাম্প্ৰদায়িকতামুক্ত ভাষা কৰি ৰখা উচিত। আৰু সেইকাৰণে অসমীয়া ভাষাক ধৰ্মীয় ভিত্তিত বিভাজন কৰাৰ আশংকা দূৰতে বিদূৰ কৰাৰ বাবে আমি মাত মাতি আহিছোঁ। অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিসকলে তেওঁলোকৰ সভাপতিৰ অভিভাষণসমূহতে প্ৰচুৰ ধৰ্মীয় শব্দৰাজি ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিপদ সম্পৰ্কে আমি তেওঁলোকক সজাগ কৰি দিছোঁ। আহ্বান জনাইছোঁ যাতে ভাষা আৰু ধৰ্মক কোনো কাৰণতে একাকাৰ কৰা নহয়।\nআমাৰ স্পষ্ট কথা; অসমীয়া ভাষা কেৱল কোনো এক ধৰ্মৰ, এটা পন্থাৰ মানুহৰ নহয়; ই বৈষ্ণৱ, শাক্ত, শৈৱ নিৰ্বিশেষে সকলো হিন্দু আৰু মুচলিম, শিখ, বৌদ্ধ, জৈন, খৃস্তান, পাৰ্চী, জড়বাদী, নাস্তিকৰ প্ৰাণৰ ভাষা। গতিকে ইয়াক সকলোৰে উমৈহতীয়া ভাষা কৰিয়েই জীয়াই ৰাখিব লাগিব। আৰু সেইবাবে প্ৰয়োজন এক উদাৰ বহল দৃষ্টিভংগীৰ। এই অভিধানৰ মুখ্য সম্পাদক ব্যক্তিগতভাৱে সকলো ধৰ্মবিশ্বাসৰ পৰা মুক্ত এজন নাস্তিক হোৱা সত্ত্বেও এই অভিধানত ধৰ্মমুক্ততাৰ নীতি প্ৰয়োগ কৰা হোৱা নাই। বৰং ইতিহাসৰ চলমান পৰ্যায়ৰ লগত খাপ খোৱাকৈ ইয়াত সঁচা ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ উদাৰ নীতিহে অৱলম্বন কৰা হৈছে।\n৮.০ সংস্কৃতৰ সপক্ষে, বলপূৰ্বক সংস্কৃতকৰণৰ বিপক্ষে\nঅসমীয়া জাতীয় অভিধানে ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যতম প্ৰাচীন তথা প্ৰভাৱশালী ভাষা সংস্কৃতৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধা পোষণ কৰে। অভিধানখনৰ মুঠ শব্দৰ ৫০% ই সংস্কৃত বা সংস্কৃতমূলীয়। একে সময়তে নিম্নোক্ত দিশবোৰৰ প্ৰতিও ই সজাগ যেঃ\n১) ঋক্বেদৰ ভাষা আৰু সংস্কৃত হুবহু একে নহয়, পাচৰটো পৰবৰ্তী কালত মূলতঃ ভাৰতৰ মাটিত বিকশিত হোৱা এক পৰ্যায়।\n২) সংস্কৃত শব্দৰ অৰ্থই হৈছে সংস্কাৰ কৃত। দ্ৰাবিড়, অস্ত্ৰিকমূলীয় দেশীয় ভাষাবোৰৰ বিভিন্ন শব্দ সংস্কাৰ কৰি সংস্কৃতত তুলি লোৱাটোৱেই আছিল প্ৰথা। এতেকে সংস্কৃতে আন ভাষাবোৰক প্ৰভাৱিত কৰাটো যিমান সঁচা, সেই ভাষাবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱাটোও সমানে সঁচা।\n৩) সংস্কৃতৰ স্নিগ্ধ, সমাহিত, গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ প্ৰভাৱে ভাষা এটাক যেনেকৈ পৰিশীলিত কৰি তোলে, তেনেকৈ তাৰ অতিৰিক্ত বা অতিৰঞ্জিত প্ৰভাৱ, বলপূৰ্বক সংস্কৃতকৰণে ভাষাটোক ক্ষতিগ্ৰস্তও কৰে।\n৪) ভাৰতৰ আন আঞ্চলিক ভাষাবোৰ আৰু সিবিলাকৰ অভিধানবিলাকত শব্দৰ ব্যুৎপত্তি নিৰ্ণয়ৰ ক্ষেত্ৰতো তেনে বলপূৰ্বক বা কৃত্ৰিম সংস্কৃতকৰণৰ প্ৰৱণতা পৰিলক্ষিত হয়।\n৫) অসমীয়া অভিধানবিলাকত পৰিলক্ষিত তেনে প্ৰৱণতাৰ কেইটামান দাঙি ধৰিছোঁ\nক)আঁকোৱালি শব্দৰ ব্যুৎপত্তি সংস্কৃত ‘আকৰ্ষণ’ (হেমকোষ, ২০০৬)।\nখ)‘অদৰ্কাৰ’ শব্দটো সংস্কৃত (হেমকোষ, ২০০৭)। (মন কৰিবলগীয়া যে এই শব্দটো ১৯৯২ চনৰ সংস্কৰণটোতো নাছিল। অৰ্থাৎ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পৰৱৰ্তী কালতহে ই অন্তৰ্ভুক্ত।\nগ) ‘আলহী’ শব্দটো সংস্কৃত ‘আলস্য’ বা ‘অতিথি’ শব্দৰ পৰা ওলোৱা। প্ৰকৃততে ই সদৃশ এটা বড়ো শব্দ অথবা ‘আলহ উদহ’ৰ পৰাহে ওলোৱাৰ সম্ভাৱনা।\nআহাম্মক শব্দটো আৰবী। কিন্তু কোনো কোনো অভিধানত ইয়াক অহন্মুৰ্খ নামৰ সংস্কৃত শব্দৰ অপভ্ৰংশ বুলি কোৱা হৈছে। একেদৰে অজগৰ শব্দটো অজ, অৰ্থাৎ ছাগলী + গৰ, অৰ্থাৎ গিলা বুলি হেমকোষত ব্যুৎপত্তি দেখুওৱা হৈছে। কিন্তু মুন্দাৰী ভাষাত অজগৰ মানে ডাঙৰ, বিশাল, বহুত বিশাল। মুণ্ডাৰী অভিধানত উক্ত শব্দৰ উদাহৰন দিবলৈ গৈ কোৱা হৈছে অজগড় মৰং মিলিব লে লেল লিঃআ (আমি বহুত ডাঙৰ হৰিণা দেখিলোঁ)। একেদৰেই মৈদামক মহি + দাম, অৰ্থাৎ মাটিৰ দ’ম বুজোৱা সংস্কৃত শব্দ বুলি বুজোৱা বিপৰীতে তাই ভাষাৰ মে-দাম-মে-ফি শব্দৰে সদৃশ ‘দাম’ অৰ্থাৎ মৃতকৰ সমাধি বুলিলেই ব্যুৎপত্তি বেছি সহজ হয়। সেইদৰে গাখিৰ শব্দটো গো + খিৰ (গৰুৱে খিৰ বা পায়স দিয়েনে ?) বুলি সংস্কৃত ব্যুৎপত্তি দেখুৱাতকৈ মিচিমি ভাষাৰ গাঁখি শব্দৰ লগত ইয়াৰ সাদৃশ্যৰ কাৰণ অনুসন্ধান কৰাটো বেছি উচিত। আমাৰ সিৰে সিৰে প্ৰবাহিত ‘তেজ’ শব্দটোৰ একেই অৰ্থত হিন্দী- বাংলা-সংস্কৃতত নাই৷ কিন্তু নাগা ভাষাত আছে। অসমীয়া মানুহে মাকক সম্বোধন কৰাৰ পবিত্ৰ ‘আই’ শব্দটো যে বড়ো ভাষাৰ উপৰিও, মুণ্ডাৰী মূলীয় ভাষাবোৰত, মাৰাঠীতো আছে কিন্তু সংস্কৃতত নাই, আমাৰ আজু (ককা/আইতা) বুজোৱা শব্দটোও যে মুণ্ডাৰী মূলীয়, তাক ক’লে মহাভাৰত অশুদ্ধ নহয়, সেয়েহে সংস্কৃতসৰ্বস্বতাৰ বিপৰীতে আমি ক’ব খোজো যে আমি বড়ো ‘আই’ৰ বুকুৰ মিচিমি ‘গাখীৰ’ খোৱা নাগা ‘তেজ’ৰ অসমীয়া।\n৯.০ অভিধান বৈষম্যৰ প্ৰতিষ্ঠান নহয়\nদৃষ্টিভংগী হোৱা উচিত জাতি জনগোষ্ঠীসমূহৰ প্ৰতি সমমৰ্যাদ আৰু ঠিক সেই কাৰণে কোনো অভিধানে যদি বৰাহী জনজাতিক সংস্কৃত ব্যুৎপত্তি দেখুৱাই বৰাহী অৰ্থাৎ গাহৰি খোৱা জাতি, কাৰ্বি জনজাতিক সংস্কৃত ক্ৰব্য অৰ্থাৎ কেঁচা মাংস খোৱা জাতি, মৰাণ মটকসকলক এটা নিষ্ঠুৰ জাতি বুলি সংজ্ঞা দিয়ে সেয়া গ্ৰহণযোগ্যতো নহয়েই, অতিশয় আপত্তিজনক হৈ পৰে। জাতি গঢ়াৰ সলনি অভিধানে তেতিয়া জাতি ভাঙিবলৈ উদ্যত হয়।\nঅৱশ্যে এয়া কেৱল অসমৰে অভিজ্ঞতা নহয়। চেমুৱেল জনচনৰ দিনৰ পৰা একাংশ আভিধানিকে অন্যান্য সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি অৱমাননাকৰ মন্তব্য কৰি আহিছে। ইন্দিয়ানা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক মাইকেল আদাম্চে দেখুৱাইছে কেনেকৈ চেমুৱেল জনচনে তেওঁৰ অভিধানত দিয়া সংজ্ঞাবিলাকৰ জৰিয়তে আন সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি বিদ্বেষ বা বৈষম্য সৃষ্টি কৰিছে। অ’ত্চ্ নামৰ শস্যবিধৰ সংজ্ঞা দিবলৈ গৈ তেওঁ কৈছিল, "Oats,agrain which in England is generally given to horses, but in Scotland supports the people." (What Samuel Johnson Really Did, Humanities, Sept-Oct, 2009.)\nকিন্তু বহু জনগোষ্ঠীগত, বহু ভাষামূলীয়, বহুত্ববাদী সমাজ এখনক একজাতীয় ভাবাদৰ্শৰে সমন্বিত কৰিবলৈ হ’লে প্ৰয়োজন সকলোৰে প্ৰতি সম-মৰ্যাদা আৰু সম-অধিকাৰৰ, আৰু তেনে দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰতিফলন ঘটিব লাগে জাতীয় অভিধানখনৰ শব্দসম্ভাৰতো।\nসেয়েহে অসমীয়া জাতীয় অভিধানে অসমত বসবাসকাৰী যিবোৰ জনগোষ্ঠীৰ তেজ, ঘাম, চকুলোৰে অসম জীপাল, যিসকলে অসমক শোষণ কৰি ভাৰত/পৃথিৱীৰ আন ঠাইক সমৃদ্ধ কৰা নাই তেনেবোৰ অসমপ্ৰেমী, পৰিশ্ৰমী জনগোষ্ঠী সংস্কৃতি, উৎসৱ-পাৰ্বন, পূজা-পাতল, পোচাক-পৰিচ্ছদ, দেৱ-দেৱতা, জাতীয় বীৰ-বীৰাংগনা, উপাধি আদিৰ বিষয়ে অসমীয়া জাতীয় অভিধানত যথোচিত উল্লেখ থকা উচিত বুলি আমি গণ্য কৰোঁ।\nআৰু সেইবাবে বড়োসকলৰ বাগৰুম্বা, মিচিংসকলৰ ঐনিতম, মণিপুৰীসকলৰ লাই হাৰাওবাৰ দৰে সাংস্কৃতিক সম্পদ; বৃতিচবিৰোধী খাচী চহিদ উ তিৰৎ সিং, জয়ন্তীয়া চহিদ উ কিয়াং নংবা, মণিপুৰৰ হিজাম ইৰাবৎ সিং, ঝাৰখণ্ডী আদিবাসীৰ মুংৰি ওৰাং, বাংকুৰু চাওৰা, দুৰ্গি ভূমিজ আদি চহিদ, সোনোৱালসকলৰ হাইদাং গীত, আদিবাসীসকলৰ চহৰাই পৰৱ, তুচু বা কৰম পৰৱ, কাৰ্বিসকলৰ চমাংকান, ৰাভাসকলৰ ফাৰকান্তি নৃত্য, খামতিসকলৰ উৎসৱ পয় চাংকেন, তাই আইতনসকলৰ উৎসৱ পয় দুন চি, গাৰোসকলৰ উৎসৱ মাংগোনা, ডিমাচাসকলৰ উৎসৱ বুচু, দেউৰীসকলৰ দেৱদেবী গিৰাগিৰাচি, ৰাভাসকলৰ বাইথ’ বা খক্চি পূজা, গোৱালপাৰাৰ হাজংসকলৰ লেৱাটনা বিহু আদি বহুবোৰ শব্দ অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে আৰু হৈ অসমীয়া ভাষাক সালংকৃত, সুশোভিত কৰি তুলিছে।\nএই উদাৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা আমি বিগত দিনত আমাৰেই পূৰ্বসূৰী একাংশই বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ওপৰত চলাই অহা ভাষিক অৱদমনৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিব বিচাৰিছোঁ। ১৯৬০ চনত অসম ৰাজ্যভাষা আইন আন্দোলনৰ নামত জনজাতিসকলক দূৰলৈ ঠেলি দিয়া, ১৯৭৪ চনত বড়ো ভাষাৰ বাবে ৰোমান লিপিৰ বাবে হোৱা আন্দোলনৰ ওপৰত গুলি চলাই ওঠৰজন বড়ো যুৱক-যুৱতীক হত্যা কৰাৰ সময়ত অসম সাহিত্য সভাৰ দৰে অনুষ্ঠানে নিৰৱ সমৰ্থন কৰা বুলি উঠা অভিযোগ; অসম সাহিত্য সভাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত অসমৰ লিপি সমস্যা পুস্তিকাত প্ৰকাশ পোৱাৰ দৰে সেই সভাই বড়ো সাহিত্য সভাৰ নেতৃত্বক কৰা সূক্ষ্ম/স্থূল বল প্ৰয়োগৰ ভাষাৰ বিপৰীতে আমি ক’ব বিচাৰিছোঁ বন্ধুত্ব আৰু আত্মীয়তাৰ কোমল ভাষা; হিংসাৰ চিকমিক চোকা তৰোৱাল নমাই থৈ আমি উৰুৱাব বিচাৰিছোঁ শান্তিৰ পবিত্ৰ শুকুলা পতাকা। অসম সাহিত্য সভাৰ অন্যতম সভাপতি মিত্ৰদেৱ মহন্তৰ ভাষাৰে আমি ক’ব বিচাৰিছোঁ, মানুহৰ জীৱন আৰু তেজৰ বিনিময়ত আমাক ভাষা নালাগে, তেজৰ সলনি চকুলোৰে জীপাল উমাল হওক সেই ভাষা।\n১০.০ প্ৰসংগ আখৰ জোঁটনি\nহেম সৰস্বতীৰ পৰা শংকৰদেৱ---জাদুৰাম ডেকা বৰুৱা---আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন---গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী হৈ অসমীয়া জাতীয় অভিধানলৈকে পৰিব্যাপ্ত প্ৰস্তাৱিত বিকল্প বানানৰ প্ৰসংগ\nআমি এই সম্পৰ্কে সচেতন যে অসমীয়া জাতীয় অভিধানত অন্তৰ্ভুক্ত ২,০০,০০০ শব্দৰ প্ৰতিটোৰ বিপৰীতে বিকল্প বানান দিয়াৰ ব্যৱস্থাক লৈ বহু প্ৰশ্ন বা বিতৰ্কৰ উদ্ৰেক হৈছে। সেই ক্ষেত্ৰত আমি কেইটামান কথা প্ৰথমেই স্পষ্ট কৰি দিব বিচাৰিছোঁ।\n(১) প্ৰতিটো প্ৰবিষ্টিৰ পাচতে সৰু বন্ধনীৰ ভিতৰত থকা বানানসমূহ অসমীয়া জাতিৰ ওচৰত আমাৰ প্ৰস্তাৱিত বানানহে মাত্ৰ। ভৱিষ্যতে যেতিয়া সদৌ অসমীয়া ৰাইজে লিপিটো সৰলীকৰণৰ প্ৰয়োজন অনুভৱ কৰিব (আমাৰ বিশ্বাস সেই দিন সুদূৰত নহয়), সেই দিনৰ বাবে আমি দুই লাখ সৰল বানান যুগুতাই ৰাখিছোঁ।\n(২) আমি জানো যে আমাৰ এই প্ৰচেষ্টাক কোনো কোনোৱে ধৃষ্টতা বুলি গণ্য কৰিব। কিন্তু এয়া আমাৰ দুঃসাহস বুলিয়েই পৰিগণিত হওক অথবা সৎ সাহস বুলিয়েই, এই কথা ঠিক যে আমি মেকুৰীৰ ডিঙিত টিলিঙা পিন্ধোৱাৰ স্পৰ্ধা কৰিছোঁ।\n(৩) আমি যাক প্ৰস্তাৱিত বানান, বিকল্প বানান বা সৰল বানান বুলি কৈছোঁ সেয়া কিন্তু অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ সম্পাদনা সমিতি অথবা ইয়াৰ মুখ্য সম্পাদকৰ মস্তিষ্কপ্ৰসূত নহয়। বৰং ই অসমীয়া ভাষা তথা লিপিৰ বিগত অন্ততঃ ৮০০/৯০০ বছৰ জুৰি প্ৰৱাহিত এক প্ৰধান ধাৰা। ক’ব পাৰি যে ইতিহাসৰ সুদীৰ্ঘ সময় ইয়ে এটা প্ৰধান ধাৰা আছিল আৰু আজিও ই গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে।\n(৪) আখৰ জোঁটনিৰ এই সৰল ৰূপৰ পক্ষে আমি সাক্ষ্য বিচাৰি পাওঁ দ্বাদশ/ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ হেম সৰস্বতীৰ লেখাতে। এতেকে আমাৰ দ্বাদশ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ হেম সৰস্বতী-শংকৰদেৱ-আহোম বুৰঞ্জী-জাদুৰাম ডেকা বৰুৱা-গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ মাজেদি প্ৰৱাহিত হৈ অহা সৰল বানানৰ ধাৰাইহে অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ বিকল্প বানানৰ প্ৰস্তাৱৰ মাজেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে; ই মুঠেও অৰ্বাচীন নহয়; নহয় ই আমাৰ খেয়ালী আৰু উদ্ভট কল্পনাও।\nসেয়েহে আমি আখৰজোঁটনি বা বানান সংক্ৰান্তীয় আলোচনাৰ শেহত ক’ব বিচাৰিছোঁ যে মূল প্ৰৱিষ্টিত প্ৰচলিত বানান অক্ষুণ্ণ ৰাখিও দুই লাখ শব্দৰ প্ৰতিটোৰ বিপৰীতে সৰল বানানৰ প্ৰস্তাৱ জাতিৰ সমুখত উত্থাপন কৰাৰ অধিকাৰ আমি অৰ্জন কৰিছোঁ আমাৰ ইতিহাস আৰু ঐতিহ্যৰ পৰাই।\nকিন্তু ইতিহাস আৰু অতীত-ঐতিহ্যই আমাৰ একমাত্ৰ যুক্তি নহয়। আমাৰ যুক্তি বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি আৰু ভৱিষ্যতমুখী। একৈচ শতিকাৰ আধুনিক প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ যুগৰ কম্পিউতাৰ-কুশল মানুহ হিচাপে মধ্যযুগীয় অথবা আদি-ঔপনিবেশিক কালৰ অযথা জঞ্জালৰ পৰা ভাষাটোক, লিপিটোক মুক্ত কৰাটো আমি প্ৰয়োজন বুলি ভাবোঁ। অৰ্ধশতাধিক আখৰ, চাৰি শতাধিক যুক্তাক্ষৰকে ধৰি ৮৭৮ টা চিহ্ন বা glyf এই অভিধান নিৰ্মাণত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। তাৰে অলাগতিয়ালখিনিৰ পৰা মুক্ত আধুনিক লিপি নিৰ্মাণ যুগৰ আহ্বান; তাক আমি এশবছৰীয়া কোনো ঐতিহ্যৰ দোহাই দি নেওচিব নোৱাৰোঁ।\nকিন্তু আমাৰ তৃতীয় যুক্তি তাতোকৈও মোক্ষম আৰু অনুপেক্ষণীয়। অৰ্ধশতাধিক আখৰ, চাৰিশতাধিক যুক্তাক্ষৰ, আঠ শতাধিক চিহ্ন/glyf-এ অসমৰ অনাহাৰী অৰ্ধাহাৰী-অনাখৰী সেইসকল লোকৰ বিদ্যাশিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতে ডাঙৰ হেঙাৰ পাতিছে যাৰ তেজ, ঘাম, চকুলোৰে অসম জীপাল। জাতীয় বিদ্যালয় আন্দোলনৰ অভিভাৱক অভিভাৱিকা, শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰী আৰু বিদ্যালয় সংগঠকৰ লগত নিয়মিতভাৱে যোগাযোগ থকা এজন ব্যক্তি হিচাপে আৰু শতাধিক তেনে বিদ্যালয়ৰে গঠিত অসম জাতীয় শিক্ষা সমন্বয় পৰিষদৰ এজন দায়িত্ববাহী হিচাপে আমাৰ কিছু প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতা আছে। সেই অভিজ্ঞতা এই যে অসমীয়া ভাষাৰ জটিল আখৰজোঁটনি আৰু অগণন যুক্তাক্ষৰত এইসকল পৰিশ্ৰমী মানুহৰ সন্তানসকল পৰাজিত হৈ যায়। তেওঁলোক দলে দলে অনুত্তীৰ্ণ হয় আৰু ক্ৰমাগতভাৱে শিক্ষা গ্ৰহণৰ পৰাই আঁতৰি যায়। অশিক্ষিত, অৰ্ধশিক্ষিতৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰে তেওঁলোকে। শাৰীৰিক শ্ৰমজীৱী মানুহৰ সৰল কথিত ভাষাৰ লগত বুদ্ধিজীৱী মানুহৰ সুসংস্কৃত ভাষাৰ এনেকৈয়ে গঢ়ি উঠে দুৰ্লংঘ্য প্ৰাচীৰ। আখৰৰ পৱিত্ৰতা, ণত্ববিধি-ষত্ববিধিৰ অলংঘনীয়তাৰ বেদীত এনেকৈয়ে বলি যায় শ্ৰমকোঙা মানুহৰ সাক্ষৰ হোৱাৰ সপোন, নাঙলৰ কূটি আৰু হাতুৰিৰ হাতল এৰি কলমত চোক দিয়াৰ সপোন।\nসেয়েহে আমাৰ বাবে অসমীয়া লিপি/আখৰজোঁটনিৰ সৰলীকৰণৰ প্ৰস্তাৱ ৰাজ্যখনৰ ৯০% (আজিৰ তাৰিখত ৰাজ্যখনৰ দাৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ বাসিন্দা প্ৰায় সমানেই) দুঃস্থ মানুহৰ শিক্ষাক জীৱন-জীৱিকাৰ সাৰথি কৰাৰ হাবিয়াসৰে এক মূৰ্ত অভিব্যক্তি। সি যিমান বিদ্যায়তনিক, তাতকৈ বেছি মানৱিকো। আমি আশা কৰোঁ, প্ৰতিজন অসমপ্ৰেমী অসমবাসীয়ে আমাৰ এই যুক্তিৰ আন্তৰিক গভীৰতা মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰিব। অসমীয়া জাতিৰ সীমনা বৰ অসমৰ পৰা ঠেকাই আনি ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ (উজনি) অসমতে সীমাবদ্ধ ৰাখিম, নে আমাৰ চুবুৰীয়া, কাষৰীয়া জনজাতি জনগোষ্ঠীসমূহকে সৰলতাৰে আকৰ্ষণেৰে ওচৰ চপাই আনিম, তাৰ সিদ্ধান্তও আজি বহুলাংশে নিৰ্ভৰ কৰিছে লিপিটো সৰলীকৰণ কৰিব পৰা-নোৱৰাৰ ওপৰত।\nআজি অসম আৰু অসমীয়া জাতিৰ সমুখত সমূহ বিপদ। বিশ্বায়নৰ বোকোচাত উঠি অহা বিজতৰীয়া বাৰবেবেজীয়া বজৰুৱা সংস্কৃতি আৰু ভাষাৰ (যাৰ নাম দিব পাৰি ‘হিংৰাজী’ বুলি) দ্বাৰা ই আক্ৰান্ত হৈছে। বিদেশী সাম্ৰাজ্যবাদৰ প্ৰত্যক্ষ অনুপ্ৰেৰণাত তৈয়াৰ হৈছে ৰাষ্ট্ৰসন্ত্ৰাস, ব্যক্তিসন্ত্ৰাস আৰু গোষ্ঠীসন্ত্ৰাসৰ কূটিল চক্ৰ। ১৯৫০ চনৰ পৰা বিগত ছটা দশক নিয়মিতভাৱে সংঘটিত হৈছে গোষ্ঠীগত হত্যাকাণ্ড অভিযান। মানৱতাৰ বধ্যভূমিত আমি আজি থিয়। লুইতৰ সমস্ত পানীৰেও ধুই নিকা কৰিব নোৱৰা ভাতৃহত্যাৰ সেই তেজৰ কৰাল চাফা কৰিব পাৰে একমাত্ৰ চকুৰ পানীৰে। অসমীয়া জাতীয় অভিধানে সেয়ে অসমবাসী সমূহ জনগোষ্ঠীক একত্ৰিত কৰিব পৰা এক নতুন পথৰ সন্ধান কৰিছে। উগ্ৰজাতিদম্ভৰ বিপৰীতে উদাৰ প্ৰগতিশীল জাতীয়তাবাদ, ধৰ্মোন্মাদনাৰ বিপৰীতে ধৰ্মনিৰপেক্ষতা, অন্ধবিশ্বাসৰ বিপৰীতে বিজ্ঞান-মনস্কতা, আত্মবিস্মৃতিৰ বিপৰীতে ইতিহাসচেতনাৰে উদ্দীপিত এক জাতিৰ নিৰ্মাণৰ এক নতুন পথৰ ই সন্ধান কৰিব ধৰিছে ।\nমৰে অসম জীয়ে কোন?\nজীয়ে অসম মৰে কোন??\n(লেখক অসমীয়া জাতীয় অভিধানৰ মুখ্য সম্পাদক)\nবিষয় অসমীয়া জাতীয় অভিধান\nNo Comments : "অসমীয়া জাতীয় অভিধান: বৃহত্তৰ আৰু¸ মহত্তৰ অসমীয়া জাতিগঠনৰ অভিজ্ঞান-(দ০ দেৱব্ৰত শৰ্মা)"


চলিত মাহৰ শেষৰ ফালে দেশত উপলব্ধ হ’ব কোৰোণাৰ ভেকচিন! জনালে দিল্লীৰ এইমছে end-of-this-month-or-early-next-month-chance-to-get-corona-vaccine-in-india– News18 assam\nHome » photogallery » nation »চলিত মাহৰ শেষৰ ফালে দেশত উপলব্ধ হ’ব কোৰোণাৰ ভেকচিন! জনালে দিল্লীৰ এইমছে\nজৰুৰী পৰিস্থিতিত কোৰোণাৰ ভেকচিন প্ৰদান কৰা হ’ব ৰোগীক!\nব্ৰিটেইনত কোৰোণা ৰোগীক ভেকচিন দিয়া আৰম্ভ হ’ব আগন্তুক সপ্তাহৰ পৰা। সেইদৰে ৰাছিয়াতো সাধাৰণ জনতাক কোৰোণাৰ প্ৰতিষেধক দিয়া আৰম্ভ হৈছে। স্বাভাৱিক ভাবেই প্ৰশ্ন উত্থাপিত হৈছে যে, ভাৰতবৰ্ষত কেতিয়া উপলব্ধ হ’ব কোৰোণাৰ ভেকচিন? এই সন্দৰ্ভত গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্তব্য কৰিলে দিল্লীৰ এইমছ কৰ্তৃপক্ষই। তেওঁলোকৰ মতে, জৰুৰী পৰিস্থিতিত ব্যৱহাৰৰ বাবে চলিত মাহৰ শেষৰ ফালে উপলব্ধ হ’ব কোৰোণা ভেকচিন।\nএইমছৰ সঞ্চালক ৰণদ্বীপ গুলেৰিয়াই কৈছে যে, এই পৰ্যন্ত আমাৰ বহুকেইটা ভেকচিনৰ কাম-কাজ চলিছে। প্ৰতিটো ভেকচিনেই চূড়ান্ত পৰ্যায়ৰ ট্ৰায়েলত আছে। এই মাহৰ শেষত বা অহা মাহৰ আৰম্ভণিতে অনুমোদন লাভ কৰিব পাৰে ভেকচিনে।\nকিন্তু কিমান দূৰ সুৰক্ষিত এই ভেকচিন? সেই সন্দৰ্ভত ৰণদ্বীপ গুলেৰিয়াই কয় যে, কোৰোণাৰ ভেকচিন কিমান দূৰ সুৰক্ষিত হ’ব, সেয়া পৰৱৰ্তী সময়তহে জানিব পৰা যাব।\nতেওঁ জনাইছে যে, ইতিমধ্যে ৭০,৮০ হাজাৰ স্বেচ্ছাসেৱকক ভেকচিন দিয়া হৈছে। কোনো লোকেই বিশেষ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা নাই।\nএতিয়া সকলোৱে আশাৰে ৰৈছে কোৰোণাৰ ভেকচিনলৈ। এই পৰ্যন্ত কোৰোণাৰ ভেকচিন সুৰক্ষিত বুলিয়েই মন্তব্য কৰিছে এইমছৰ সঞ্চালকজনে।


অংগদান-অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আনুষংগিক সমস্যা – Mahabahoo\nHome/Health & Medicine/অংগদান-অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন ইয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু আনুষংগিক সমস্যা\nডাঃ শশাংক কুমাৰ বৰুৱা, সহযোগী অধ্যাপক, মূত্ৰতন্ত্ৰ আৰু বৃক্ক সংৰোপণ বিভাগ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়\n৩. আর্থিক অনাটন ঃ- অন্যান্য দেশৰ লগতে ভাৰতবর্ষতো আর্থিক অনাটন অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ এক মুখ্য বিৰূপ কাৰক হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। যিহেতু অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন অস্ত্ৰোপচাৰ ব্যয়বহুল হয় আৰু তাৰ পাছত গ্ৰহণ কৰিবলগীয়া প্ৰতিৰোধ-ক্ষমতাহ্ৰাসী ঔষধসমূহৰ মূল্যও বজাৰত বহু বেছি; সেয়েহে দ্ৰাৰিদ্ৰ্য সীমাৰেখাৰ তলত বাস কৰা ৰোগীসকলৰ বাবে অংগ সংস্থাপন সহজলভ্য নহয়। অৱশ্যে চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত এই অস্ত্ৰোপচাৰ কম খৰচতে সম্পন্ন কৰিব পাৰি। অসম চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য বিভাগে এই বিষয়ত এক গুৰুত্বপূর্ণ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰি এনে অস্ত্ৰোপচাৰ চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত (গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়) প্ৰতিপোষক ব্যৱস্থাৰে সম্পন্ন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰি দিয়াৰ উপৰি ৰোগীৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছত বিনামূলীয়া প্ৰতিৰোধ-ক্ষমতাহ্ৰাসী ঔষধ যোগান ধৰাৰ এক যুগান্তকাৰী পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছ।\n৪. বিধিসন্মত সমস্যা ঃ যদিও অংগদানক এক মহান দান বুলি স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে, তথাপি এনে পদ্ধতিৰ লগত জালিয়াতি সন্মিলিত হৈ থকা বাতৰি মাজে মাজে প্ৰচাৰ- মাধ্যমত পৰিৱেশন কৰা দেখা যায় আৰু ইয়াৰ বিৰূপ প্ৰভাৱৰ বাবে জনসাধাৰণ অংগদান আৰু অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন বিষয়টোৰপৰা হাত সাৰি থকা দেখা যায়। এনে ত্ৰুটিসমূহ আঁতৰ কৰিবৰ বাবে বিশ্বৰ প্ৰায়ভাগ দেশতেই অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ নীতি/আইন নির্ধাৰণ কৰা হৈছে। এনে আইন অনুযায়ী বিভিন্ন দেশৰ অংগদাতাসকলে ইচ্ছা অনুযায়ী অংগদান কৰা বা ইয়াৰপৰা বিৰত থাকিবলৈ মুকলিমূৰীয়া সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰাৰ নীতি-নিয়ম নির্ধাৰিত কৰা হৈছে। ভাৰতবর্ষত এই আইন অনুসৰি যিকোনো অংগ পইচাৰ বিনিময়ত বিক্ৰী কৰাটো এক চূড়ান্ত অপৰাধ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এই আইনৰ অধীনত কোনো সম্পর্কীয় লোকেহে গ্ৰহীতাজনক অংগদান কৰিব পাৰে আৰু বিশেষ নীতিশাস্ত্ৰ সমিতিৰ অনুমতি সাপেক্ষে তথা মহামান্য আদালতত হলফনানা দাখিল কৰিহে অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন অস্ত্ৰোপচাৰৰ বাবে আগবাঢ়িব পাৰে।\n৫. জৈৱ নীতিশাস্ত্ৰ সম্বন্ধীয় সমস্যা ঃ (Bioethical issues) জৈৱ নীতিশাস্ত্ৰ অনুসৰি অংগদাতাৰ ধর্মনিষ্ঠাৰ চাৰিওকাষে আগুৰি থকা মুখ্য সমস্যাবোৰৰ ওপৰত বর্তমানেও বিতর্ক চলি আছে, যেনে—জীৱন-মৃত্যু, মানৱ শৰীৰৰ আৰু মগজু-মৃত্যু সংজ্ঞা। উদাহৰণস্বৰূপে, মগজু-মৃত্যু হোৱা এজন লোকক কৃত্ৰিম যন্ত্ৰৰদ্বাৰা জীয়াই ৰাখি অংগসমূহ শৰীৰৰপৰা উলিয়াই অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ কাৰণে সাঁচি ৰখাটো নীতিশাস্ত্ৰ অনুযায়ী গ্ৰহণযোগ্য—তাৰ ওপৰতো বিতর্কৰ ওৰ পৰা নাই। কিছুসংখ্যক লোকে আকৌ অংগদানক আত্মঘাতী সিদ্ধান্ত আৰু মানৱ শৰীৰক বেপাৰৰ বস্তুলৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা বুলিহে সমালোচনা কৰে।\n৬. ৰাজনৈতিক সমস্যা ঃ এক শক্তিশালী ৰাজনৈতিক সদিচ্ছা আৰু পর্যাপ্ত পৰিমাণৰ ৰাজসাহার্য্যই এখন দেশৰ অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন আঁচনিৰ পৰিণাম নির্ণয় কৰাৰ লগতে অংগদানৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, স্পেইনত মৃত্যুৰ আইনী সংজ্ঞাক বিস্তাৰ কৰাৰ বাবে অংগদাতাৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে অংগসমূহো এক সুন্দৰ কার্যক্ষম অৱস্থাত আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা দেখা গৈছে।\n৭.ধার্মিক সাংস্কৃতিক অনুভূতি ঃ এজন মানুহৰ নিজৰ জীৱনৰ ওপৰত মুকলিমূৰীয়াকৈ ল’ব পৰা সিদ্ধান্তৰ অধিকাৰ থকাৰ বাবে তথা অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনক জীৱনৰক্ষক পদ্ধতি হিচাপে চিহ্নিত হোৱাৰ বাবে বিশ্বৰ প্ৰায়ভাগ ধর্মই অংগদান এক মহান দান হিচাপে গণ্য কৰে। ৰোমান কেথলিকসকলে বিশ্বাস কৰে যে অংগদান হৈছে এক দাতব্য কর্ম আৰু জীৱনদায়িনী কার্য। আনহাতে কিছুমান ধর্মৰ নিয়ম অনুসৰি শৰীৰৰ কিছুমান মনোনীত অংগদান কৰাত বাধা আৰোপ কৰা হৈছে।\n৮. মগজুৰ মৃত্যু বনাম হৃদপিণ্ডজনিত মৃত্যু ঃ মৃত্যুৰ সংজ্ঞাক লৈ বিতর্কৰ এতিয়াও ওৰ পৰা নাই। সাধাৰণতে মৃত্যু বুলিলে হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ যোৱাটোকে বুজাই যদিও মগজু মৃত্যুক আইনসংগতভাৱে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে যিটো পৰিস্থিতিত মানৱ শৰীৰৰ হৃদপিণ্ড সম্পূর্ণৰূপে সক্ষম হৈ থাকে আৰু কৃত্ৰিম যন্ত্ৰৰদ্বাৰা সকলো মুখ্য অংগক জীৱিত আৰু কার্যক্ষম কৰি ৰাখিব পৰা যায়। অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ বাবে অংগদান কৰিবলৈ মগজুৰ মৃত্যু অৱস্থাকে পৃথিৱীৰ প্ৰায়সংখ্যক দেশত আইনসন্মতভাৱে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে আৰু তাৰ বাবে ৰোগীৰ নিকটতম আত্মীয়ৰপৰা অনুমতি লোৱাটো বাধ্যতামূলক। অৱশ্যে মগজুৰ মৃত্যুক তেতিয়াহে স্বীকৃতি দিয়া হ’ব যেতিয়া ৰোগীজনৰ মগজুৰ কার্যক্ষমতা কেতিয়াও ঘূৰি নাহে বুলি ঠাৱৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে গুৰুতৰভাৱে দুর্ঘটনাত পতিত হৈ মৃত্যু হোৱা লোকসকলৰপৰা ‘মগজুৰ মৃত্যু’ৰ আধাৰত অংগসমূহ গোটাই তালিকাত থকা গ্ৰহীতা ৰোগীসকলৰ শৰীৰত সংস্থাপন কৰাৰ পদ্ধতি প্ৰচলন হোৱাৰ পাছত অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ বিষয়টো যথেষ্টভাৱে আগবাঢ়ি যোৱাত সহায় হৈছে। অৱশ্যে সর্বসাধাৰণৰ মাজত মগজুৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে ব্যাপক প্ৰচাৰ চলালেহে এনে কার্যপ্ৰণালী (অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন-অস্ত্ৰোপচাৰ) বাস্তৱত ৰূপায়িত কৰিবলৈ সহজসাধ্য হ’ব। উল্লেখযোগ্য যে গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ইউৰোলজী বিভাগ আৰু নেফ্ৰলজী বিভাগৰ যৌথ উদ্যোগত বৃক্ক সংৰোপণ অস্ত্ৰোপচাৰ নিয়মিতভাৱে সম্পন্ন কৰি থকা হৈছে যদিও ‘অংগৰ অনাটন’ৰ বাবে বহু সংখ্যক বৃক্ক বিকল হোৱা ৰোগীয়ে যাতনাত দিন কটাবলগা হৈছে। যদি ‘মগজু-মৃত্যু’ সম্বন্ধীয় আইন প্ৰণয়ন হয় তেন্তে মৃতপ্ৰায় লোকৰ বহু অংগ উপলব্ধ হ’ব আৰু অনেকজন অংগ বিকল (মূলতে বৃক্ক বিকল) হোৱা ৰোগীক নতুন জীৱন দিবলৈ সক্ষম হ’ব।\nসামৰণি ঃ মুঠৰ ওপৰত ক’বলৈ গ’লে অংগদান আৰু অংগ প্ৰতিষ্ঠাপন মানৱ সমাজৰ হিতার্থে চলি থকা এক নীৰৱ আন্দোলন। কার্যক্ষম শৰীৰৰ কোনো এক অংগৰদ্বাৰা আন এজনৰ উপকাৰ কৰা কার্যক সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোকে উদ্গনি যোগোৱা উচিত। সমাজ- সচেতনতা আৰু ৰাজনৈতিক ও চৰকাৰী সদিচ্ছাৰ মিলনে অংগ প্ৰতিষ্ঠাপনক ৰাইজৰ ওচৰ চপাই নিবলৈ সক্ষম হ’ব। অৱশ্যে এই ক্ষেত্ৰত চৰকাৰী-বেচৰকাৰী সংস্থাৰ উপৰি প্ৰচাৰ- মাধ্যমসমূহেও ইতিবাচক পদক্ষেপ ল’লেহে সমাজে সুফল পাবলৈ সক্ষম হ’ব।\nসদৌ শেষত সমূহ অসমবাসীক ‘মগজু-মৃত্যু’ অংগদানৰ বিষয়ে অৱগত হৈ অনাগত দিনত আর্তজনৰ জীৱন ৰক্ষার্থে উদাৰমনা হৈ এই অংগদান আন্দোলনক এক গতিশীল পদক্ষেপত পৰিণত কৰাৰ সংকল্প ল’বলৈ আহ্বান জনালো।


Jacqueline Fernandez enjoysasweet treat | Rupaliparda.com\nJacqueline Fernandez enjoysasweet treat\nJacqueline, who is one of the fittest actresses in Bollywood, is known to followapunishing fitness regimen. So, it wasapleasant surprise to see her digging intoadelectable looking cake recently. The video shows the actress enjoying the sweet delicacy with much enthusiasm.\nWatch her enjoy the sweet delicacy here:\nOn the work front, the actress is currently shooting for Rohit Shetty’s ‘Cirkus’ withRanveer Singh, post which she will continue work on ‘Bhoot Police’. Apart from these, she also has ‘Bachchan Pandey’ starring Akshay Kumar and Kriti Sanon, and ‘Kick 2’ with Salman Khan in her kitty.\nঅসমীয়া ছবি “ব্ৰীজ” লৈ আকৌ আন এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানঃ\nআইমী বৰুৱাৰ বাবে বান্ধিছে কাপোৰঃ অসমীয়া ৰাইজৰ আমেৰিকালৈ যোৱাৰ ইচ্ছা-\nঅভিনেত্ৰী আইমী বৰুৱাৰ বাবে এতিয়া একাংশ অসমীয়াই বান্ধিছে কাপোৰ কানিৰ লগতে তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী। স্বামী তথা বিজেপি নেতা পীযুষ হাজৰিকাৰ বাবে নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ চলাই থকা সময়ছোৱাতে অভিনেত্ৰী গৰাকীৰ বিস্ফোৰক মন্তব্যই...\nলক-ডাউনৰ দিনকেইটাত শেহতীয়াকৈ প্ৰত্যেকজন অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে নিজক ব্যস্ত কৰি ৰাখিবলৈ ভিন্ন প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছে। কোনোৱে যদি নিজাববীয়াকৈ অভিনয়ৰ অনলাইন কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছে; আনহাতে কোনোৱে আৰম্ভ কৰিছে নৃত্যৰ অনলাইন...\nসমাগত বহাগ বিহু; বিহুৰ বাবে সৰ্বত্ৰে চলিছে প্ৰস্তুতি। কন্ঠশিল্পী সমূহো ৰঙালী বিহুৰ বাবে নিজ প্ৰস্তুতি অব্যাহত ৰাখিছে। নতুন বছৰত এটি নতুন গীতৰ সৈতে ৰাইজৰ কাষ চাপিছে ওৱণ্ডাৰ চিষ্টাৰচ খ্যাত ৰূপাংকৃতা আৰু অলংকৃতা কলিতা।...


কৃষি বিল নে অক্টোপাছৰ হাতোৰা ? কি হ’বলৈ গৈ আছে দেশৰ ভৱিষ্যত?\nLast updated Sep 25, 2020 4,442\nবুলন কুমাৰ শইকীয়া : মই নিজে এগৰাকী ক্ষুদ্ৰ পৰ্যায়ৰ কৃষিভিত্তিক উদ্যোগৰ গৰাকী ৷ কৃষকৰ পৰা সৰিয়হ সংগ্ৰহ কৰি মই তেল উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰো ৷ গোটেই দেশখনতে মোৰ দৰে অজস্ৰ সৰু-বৰ উদ্যোগী আছে ৷ পুঁজিপতিৰ মালিকানাধীন বৃহৎ গোষ্ঠীসমূহৰ কথা উল্লেখ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই ৷ মোৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ উদ্যমীসকলৰ কথা কৈছো ৷ আমি সততে সন্মুখীন হোৱা সমস্যাটো হ’ল কেঁচামাল সংগ্ৰহৰ। কাৰণ মফচলীয় কেন্দ্ৰবিলাকৰ সমীপৱৰ্তী ডাঙৰ চহৰবিলাকত অৰ্থবান বণিজ শ্ৰেণী থাকেই আৰু তেওঁলোকৰ এজেন্টে আগধন প্ৰদানেৰে কৃষকৰ পৰা উৎপাদিত ফচল আটাইতকৈ আগতীয়াকৈ সংগ্ৰহ কৰে ৷ স্বাভাৱিকতে কৃষকে উচ্চ মূল্য পোৱাৰ কথা ভাবিবই নোৱাৰি ৷ তেওঁলোকৰ সামগ্ৰীৰে কমিছন খোৱা মধ্যভোগী এজেন্ট আছে ৷ এতেকে আমাৰ দৰে ক্ষুদ্ৰ উদ্যমীয়ে কেঁচামাল সংগ্ৰহ কৰিবলগীয়া হয় খেতিয়কক সৰ্বোচ্চ দাম প্ৰদান কৰি ৷\nএইটো কেৱল মই নিজে চলাই থকা উদ্যোগটোৰ কথা কোৱা নাই ৷ ই তেনে আকাৰৰ সকলোবোৰ উদ্যোগৰ ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোজ্য ৷ এতিয়া প্ৰশ্নটো হ’ল চৰকাৰে শেহতীয়াকৈ গ্ৰহণ কৰা কৃষি সম্পৰ্কীয় বিলসমূহৰ বাবে আমি চিন্তিত হোৱা উচিত নে ? প্ৰথমে কৃষকৰ কথা কৈ লওঁ ৷ আমি প্ৰগতিশীল, পেছাদাৰী, আৰ্থিকভাৱে টনকিয়াল কৃষক খুউব কমেইহে দেখিছো ৷ সেইসকলৰ কথা বাদ ৷ যিসকলে পেটেভাতে চলি আছে, সম্বলৰ অভাৱত একমাত্ৰ বৃত্তি হিচাপে কৃষি কৰ্মক ভৰসা কৰিবলগীয়া হৈছে সেইসকলেনো কেনেকৈ লাভৱান হ’ব নতুন কৃষি নীতিৰ দ্বাৰা ৷ চৰকাৰে কৈছে এতিয়াৰে পৰা কৃষি খণ্ডত ব্যক্তিগত কোম্পানীৰ বিনিয়োগ হ’ব, প্ৰযুক্তি আহিব ৷ বিপণন – পৰিবহণত গুৰুত্ব দিয়া হ’ব, খেতিয়কে উচ্চ দামৰ বজাৰৰ সন্ধান পাব, চৰকাৰী নিয়ন্ত্ৰিত বজাৰ সমিতিত বিক্ৰী নকৰিলেও চলিব ইত্যাদি ইত্যাদি ৷ শুনাত কথাবোৰ আকৰ্ষণীয়, কিন্তু বাস্তৱত তাৰ স্বৰূপ কি ? এটা সাধাৰণ প্ৰশ্ন – ব্যক্তিগত বিনিয়োগকাৰী প্ৰতিষ্ঠানে কিয় আগবাঢ়ি আহিব আৰু কৃষকক কেনে নিশ্চয়তাৰ ভিত্তিত বিনিয়োগ আগবঢ়াব ? যিসকল সাধাৰণ অৱস্থাৰ খেতিয়ক তেওঁলোকে বিনিয়োগ লাভ কৰিবলৈ কেনেধৰণৰ চৰ্তাৱলীৰ সন্মুখীন হ’ব ? আনহাতে কৃষিখণ্ডৰ আন্তঃগাঁথনি ব্যক্তিগত খণ্ডৰ পুঁজিৰে নিৰ্মাণ কৰাৰ পিচত কৃষকে কেনে মূল্যৰ বিনিময়ত সেয়া ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পাব ? তাৰ সদুত্তৰ আছেনে চৰকাৰৰ হাতত ?\nএইখিনিতে মনত পেলাওক ধুমধামকৈ স্থাপন কৰা টোলগেটসমূহলৈ ৷ আপুনি গাড়ী কিনিছে, কৰ দিছে ৷ ইন্ধন ভৰাইছে তাতো কৰ দিছে ৷ ৰাস্তা-পদূলি ৰাইজৰ কৰ-কাটলৰে নিৰ্মিত ৷ এতিয়া সেই ৰাস্তাত টোল গেট বহাইছে ৷ ইয়াৰ অৰ্থ চৰকাৰৰ পেট আপোনাৰ কৰ-কাটলৰে ভৰা নাই , আৰু লাগে কৰ ৷ যদি ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিনিয়োগেৰে কৃষিখণ্ডৰ আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ হয় তেন্তে কৃষকে কৰ আদায় অবিহনে সেয়া ব্যৱহাৰৰ সুযোগ পাবনে ? উত্তৰ- নেতিবাচক ৷ কাৰণ কোনোবাই সামাজিক দায়ৱদ্ধতা বিনিয়োগ পালন কৰিবলৈ, দয়া দেখুৱাবলৈ বিনিয়োগ নকৰে ৷ এই সাধাৰণ কথাটো “অচ্চে দিন”ৰ স্বপ্নত বিভোৰ মানুহে উপলব্ধি কৰিবলৈ হ’ল ৷\nকৃষি বিল আচলতে কেইখনমান আইন নহয় ,ই অক্টোপাচৰ হাতোৰা ৷ মোডী চৰকাৰে অতি কৌশলৰে কৃষিখণ্ডক অক্টোপাছৰ আলিংগণ কৰিবলৈ বিচাৰিছে বুলি মই ব্যক্তিগতভাৱে বিশ্বাস কৰো ৷ ব্যক্তিগত বিনিয়োগৰ প্ৰসংগ চৰকাৰে এনেয়ে অনা নাই ৷ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ এটা নিয়ম আছে ৷ বেংকৰ প্ৰতিটো শাখাই জমাকৃত পুঁজিৰ ২৮ শতাংশ স্থানীয় ভাৱে কৃষি ঋণ হিচাপে প্ৰদান কৰিব লাগিব ৷ অসমৰ দৰে ৰাজ্যত ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংকে সেই নিৰ্দেশনা অমান্য কৰি আহিছে যদিও অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, হাৰিয়ানাৰ দৰে ৰাজ্যত পালন কৰি আহিছে ৷ এতিয়া ব্যক্তিগত পুঁজি আগমণৰ লগে লগেই ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ সেই নিৰ্দেশনা ক্ৰমাৎ বাতিল হ’ব আৰু কৃষি খণ্ডৰ প্ৰতিও ৰাষ্ট্ৰীয়কৃত বেংকৰ দায়ৱদ্ধতা লোপ পাব ৷ সেই সম্ভাৱনা তেনেই প্ৰকট ৷ বেংকসমূহৰ একত্ৰীকৰণৰ জৰিয়তে চৰকাৰে ব্যয় কমাবলৈ চেষ্টা কৰা কালত সেইটো যে নহ’ব তাক কোনেও নিশ্চয়তা দিব নোৱাৰে ৷\nসকলোতকৈ বিপদজনক খেলখন চৰকাৰে আৰম্ভ কৰিছে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী আইনত সংশোধন আৰোপ কৰি ৷ চাউল, দাইল, আলু পিয়াজ, খোৱা তেল এইবোৰ এতিয়া অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ তালিকাত নপৰে আৰু যিয়ে যেনেকৈ মজুত কৰে, যি দামতেই বিক্ৰী কৰে তাৰ ওপৰত চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ নকৰে ৷ ব্যক্তিগত কোম্পানীক বৰপীৰা পাৰি দিয়া চৰকাৰে বেংক, কৃষি দপ্তৰবোৰ এসময়ত নিষ্ক্ৰিয় কৰি তুলিবই ৷ একেদৰে অসামৰিক যোগান বিভাগটোকো অপ্ৰয়োজনীয় কৰি তুলিব ৷ আচলতে পূৰ্বে যি ব্যৱস্থা বাহাল আছিল তাত জনস্বাৰ্থৰ প্ৰসংগটো জড়িত হৈ আছিল ৷ কিন্তু এতিয়া সময় ব্যক্তিগত কোম্পানীৰ স্বাৰ্থক প্ৰাধান্য দিয়া ৷ কৃষক আৰু কৃষি খণ্ডক তাৰ বাবে ঢাল হিচাপেহে ব্যৱহাৰ কৰিছে চৰকাৰে ৷ এনে পটভূমিত কৃষক কিয় ?\nআমাৰ দৰে কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগীতো বাদেই দেশৰ খাদ্য শস্য বিক্ৰেতাৰ চেইনটোৰ ওপৰতো ব্যাপক কুপ্ৰভাৱ পৰিব আৰু সেই কুপ্ৰভাৱক পৰাজিত কৰি সতকাই থিয় দিব পৰাটো দুৰূহ কাৰবাৰ বুলি পৰিগণিত হ’ব ৷ অনাগত দিনত এই বিল চৰকাৰে আশা কৰা ধৰণে কাৰ্যকৰী হ’বলৈ হ’লে দেশত খাদ্য সামগ্ৰীৰ অতিপাত দাম হ’ব, বণিক গোষ্ঠীয়ে স্বস্বাৰ্থত কৃত্ৰিম নাটনিৰ সৃষ্টি কৰিব ৷ এনেকি বিদেশী বজাৰৰ লক্ষ্য বিলকেইখনৰ জৰিয়তে বন্ধাৰ বাবে দেশত মানসম্পন্ন খাদ্য সামগ্ৰীৰো অভাৱ ঘটিব ৷ সেই পৰ্যায়ত দৰিদ্ৰ শ্ৰেণীৰ জীয়াই থাকিবলৈ হাহাকাৰ কৰিব লাগিব, নিম্ন মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীয়ে দৰিদ্ৰতাক আকোৱালি ল’ব লাগিব ৷ নিবনুৱাৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ বাঢ়ি যাব ৷ আৰু একমাত্ৰ উচ্চবিত্ত সকলেহে মোডীৰ ভাৰতত টিকিবলৈ সক্ষম হ’ব ৷ সন্মুখত ভয়াৱহ দিন আহি আছে ৷ পকৰী বেচি দেশৰ অৰ্থনীতিত অৰিহণা যোগোৱা বুলি জয়গান গোৱা নৰেন্দ্ৰ মোডীয়েও হয়তো নাজানে বিলকেইখন কাৰ্যকৰী হোৱাৰ পিচত পকৰী ভাজিবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা বেচন আৰু ৰিফাইন তেলৰ দাম কিমান হ’ব ?\n(প্ৰকাশিত মন্তব্য লেখকৰ নিজা মত)\nAgricultural BillBulon Kumar SaikiaFarmersGovt of Indiathe statement\nউত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ নতুন ঘোষণা-‘অপাৰেশ্যন দুৰাচাৰী’৷ কি এই অপাৰেশ্যন?\nভাল খবৰ: এতিয়াৰ পৰা নচলিব সৰিয়হ তেলৰ ভেজালকৰণ, নতুন নিৰ্দেশ চৰকাৰৰ\nঅসম আৰক্ষীৰ উপ-পৰিদৰ্শক(SI) পৰীক্ষা- বেমেজালি নে কেলেংকাৰী?\nহাথৰস কাণ্ডক লৈ প্ৰতিবাদ কৰিব ? সাৱধান এনফৰ্চমেন্ট ডাইৰেক্টৰে গোচৰ ৰুজু কৰিব\nসঁচাকৈয়ে যদি অসমৰ উন্নয়ন হৈছে, তেনেহ’লে উন্নয়নৰ কথা কৈ ৰাজনীতি কৰক\nমাত্ৰ ২৪% ভাৰতীয়ৰ হাতত আছে স্মাৰ্টফোন, কেনেদৰে সম্ভৱ অনলাইন শিক্ষা?\nহাস্পতালৰ গাফিলতি আৰু দায়িত্বহীনতাই তিলতিলকৈ মৃত্যুলৈ ঠেলি দিলে ৰাজশ্ৰী নেওগক\nঅৰাজনৈতিক আছুৰ ৰাজনীতি\nকভিড পজিটিভ হিচাপে মোৰ অনুভৱ\n‘কা’ বিৰোধী আন্দোলন কোন দিশে?\n‘স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী’ হিচাপে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা কিমান সফল ?\nসৌকুচ সৌৰভ- স্মৃতি দিৱস বিশেষ\nবৃক্ষৰোপনেৰে বানপানীৰ প্ৰতিৰোধ\nকল্পবিজ্ঞান আৰু আমাৰ সমাজ\nবাঘজানৰ জুই, জাতীয় সম্পদ লুন্ঠন আৰু জাতীয় চৰকাৰ\nঅষ্ট্ৰেলিয়াৰ গ্ৰেট বেৰিয়াৰ ৰিফৰ পৰা অসমৰ দিহিং-পাটকাই লৈ…


Ahom Kingdom - Suramphaa , Sutyinpha, Jayadhwaj Singha\nHomeAssam HistoryAhom Kingdom - Suramphaa , Sutyinpha, Jayadhwaj Singha\nAssam Job Hub October 03, 2020\nইয়াৰ আগৰ Part টো পঢ়িবলৈ - CLICK HERE\nচুৰামফা (Surampha) : (1541- 1544)\n-> 1641 ত প্ৰতাপ সিংহৰ (Pratap Singha) মৃত্যুৰ পিছত শাসনভাৰ লয় ।\n-> তেঁওৰ আন এটা নাম আছিল জয়াদিত্য সিংহ (Jayaditya Singha) .\n-> এবাৰ তেঁও ৰণথলীৰ পৰা পলায়ণ কৰা বাবে তেঁওক ভগা ৰজা (Bhoga Raja) বুলিও জনা যায় ।\nচুত্যিনফা (Sutyinpha): (1644 - 1648)\n-> চ্যুতিনফাৰ ৰাজহাড়ডাল অকমান বেকা আছিল । সেয়ে অসমৰ ইতিহাসত তেঁওক নৰিয়া ৰজা (Noriya Raja)\n-> তেঁওৰ আন এটা নাম আছিল - কেকোঁৰা ৰজা (Kekora Raja)\nজয়ধ্বজ সিংহ (Jayadhwaj Singha) :\n-> জয়ধ্বজ সিংহ ৰাজপাটত উঠা সময়ত বংগৰ নৱাব আছিল - শ্বাহ চুজা (Shah Suja)\n-> শ্বাহজাহানৰ মৃত্যুৰ পিছত তেঁওৰ চাৰি পুত্ৰৰ মাজত গাদী দখলৰ যুঁজ চলে । সেই সময়ত বংগৰ নৱাব হৈ থকা শ্বাহ চুজা গাদী দখলৰ অভিপ্ৰায়েৰে দিল্লীলৈ যায় । এই সুযোগতে কোঁচ সকলৰ ৰজা প্ৰাণ নাৰায়ণে (Pran Narayan) নিজক স্বতন্ত্ৰ ঘোষণা কৰে আৰু মোগল শাসিত কামৰূপ (Kamrup) আৰু গোৱালপাৰা (Goalpara) দখল কৰে ।\n-> জয়ধ্বজ সিংহই কোঁচ ৰজাৰ পৰা গুৱাহাটী (Guwahati) দখল কৰে ।\n-> 1658 ত ঔৰংজেৱ (Aurangzeb) দিল্লীত মোগলৰ শাসক হয় আৰু 1660 ত তেঁও মিৰজুমলাক (Mir Jhumla) বংগৰ গৱৰ্ণৰ নিযুক্ত কৰে ।\n-> মিৰজুমলা বংগৰ গৱৰ্ণৰ নিযুক্ত হোৱাৰ পিছত তেঁওৰ প্ৰধান লক্ষ্য আছিল কিদৰে আহোমে মোগলৰ পৰা দখল কৰা গুৱাহাটীকে ধৰি আন ঠাইবোৰ পুনৰ মোগলৰ হাতলৈ আনিব পাৰি !\n-> 1661 ৰ নৱেম্বৰ মাহত মিৰজুমলা ঢাকাৰ (Dhaka) পৰা 30,000 স্থল সৈন্য , 12,000 ঘোঁৰা , 323 খন যুদ্ধত ব্যৱহূত নাঁও লৈ গুৱাহাটীৰফালে আগমণ কৰে ।\n-> 1662 ত মিৰজুমলা অসমত প্ৰৱেশ কৰে ।\n-> মিৰজুমলাই প্ৰথম যোগীঘোপা (Jogighopa) দখল কৰে ।\n-> মিৰজুমলাই মোগলক প্ৰতিহত কৰিবলৈ গুৱাহাটী (Guwahati) আৰু পাণ্ডুলৈ (Pandu) সেনাবাহিনী প্ৰেৰণ কৰে । কিন্তু আহোম সেনা মোগলৰ হাতত পৰাস্ত হয় ।\n->4ফেব্ৰুৱাৰী , 1662 ত মোগলে গুৱাহাটী দখল কৰে ।\n-> সেই সময়তে দৰং (Darang) আৰু ডিমৰীয়া ৰজাই (Dimoriya King) আহোমক বিশ্বাসঘাটকতা কৰি মিৰজুমলাৰ ফলীয়া হয় ।\n-> ইয়াৰ পিছত মিৰজুমলা আহোমৰ ৰাজধানী গড়গাঁওৰ (Garhgaon) ফালে আগবাঢ়ে । এই খবল লাভ কৰি জয়ধ্বজ সিংহ প্ৰথমে চৰাইদেউ (Charaideo) আৰু পিচলৈ নামৰূপলৈ (Namrup) পলায় যায় । ইয়াৰ বাবেই তেঁওক ভগনীয়া ৰজা (Bhogoniya Raja) বুলি কোৱা হয় ।\n-> 1662 ৰ মাৰ্চত (March) মোগলে গড়গাঁও (Garhgaon) দখল কৰে ।\n-> কিন্তু সেইবাৰ বাৰিষা অসমত এটা ডাঙৰ বানপানী হ'ল । ইয়াৰ ফলত মোগল সকলৰ বাকী অংশৰ লগত যোগাযোগ বিছিন্ন হ'ল , খাদ্য সামগ্ৰীৰ নাটনি হয় , তাৰোপৰি সকলো বিপদৰ সুযোগ লৈ আহোম সেনাই ৰাতি ৰাতি মোগলৰ চাউনিত আক্ৰমণ কৰিব আৰম্ভ কৰে ।\n-> সেই সময়ত আহোমৰ বুঢ়াগোহাঁই আছিল - আতন (Atan)\n-> ইয়াৰ পিছত আহোম আৰু মোগলৰ মাজত এক সন্ধি হয় , যাক কোৱা হয় - ঘিলাঝাৰীঘাটৰ সন্ধি (Treaty of Ghilajharighat) . এই সন্ধিখন কৰোতে আহোমৰ ফালৰ পৰা আছিল - আতন বুঢ়াগোহাঁই (Atan Burhagohain) আৰু মোগলৰ ফালৰ পৰা আছিল - দিলিৰ খান (Dilir Khan)\nঘিলাঝাৰীঘাটৰ সন্ধি : (Treaty of Ghilajharighat)\n1. অসম আৰু তিপামৰ ৰজাই নিজৰ জীয়েকক আহোমৰ হাতত গতাব লাগিব ।\n2. মোগলক যুদ্ধৰ ক্ষতিপুৰণ দিব লাগিব ।\n3. অসমৰ ৰজাই মোগলক বছৰি 20 টা হাতীৰ সম্ভাষণ জনাব লাগিব ।\n4. আহোমে মোগলক দিব লগা ভূমিভাগ আছিল -\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰে : দৰঙৰ (Darang) পৰা ভৰালী নদী (Bharali River) ৰ পশ্চিম অংশলৈ ।\nব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰে: ডিমৰীয়া (Dimoriya), বেলতলা আৰু ৰাণীকে ধৰি কলং নদীৰ পশ্চিম ভাগলৈ ।\n-> ঘিলাঝাৰীঘাটৰ সন্ধি অনুসৰি জয়ধ্বজ সিংহৰ6বছৰীয়া জীয়াৰী ৰমণী গাভৰু (Ramani Gabhoru) আৰু মোমাই তামুলী বৰুৱাৰ কন্যা পাখৰী গাভৰু (Pakhari Gabhoru) ক মোগলৰ হাৰেমলৈ পঠোৱা হৈছিল ।\nইয়াৰ5বছৰ পিছত ৰমণী গাভৰুৰ নাম ৰহমত বাণু বেগম (Rahmat Banu Begum) কৰি ঔৰংগজেৱৰ পুত্ৰ ম: আজম শ্বাহ (Md. Ajam Shah) ৰ লগত বিয়া পতা হয় ।\n-> 1663 ত জয়ধ্বজ সিংহৰ মৃত্যু হয় ।


কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অন্তর্ভাগলৈ গৈ বানপৰিস্থিতিৰ বুজ ল'লে মুখ্যমন্ত্রীয়ে ।।\nৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ বন্যপ্রাণী সংস্থাপন আৰু সংৰক্ষণকেন্দ্র পৰিদৰ্শন কৰি বানৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা বিভিন্ন বন্যপ্রাণীৰ পৰিচৰ্যাৰ বুজ ল'লে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ।\nকাজিৰঙাত অৰ্কিড উদ্যানৰ আধাৰশিলা স্থাপন ।\nমুখ্যমন্ত্রী সর্বানন্দ সােণােৱালে কালি কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বিভিন্ন অঞ্চল পৰিদৰ্শন কৰি উদ্যানখনত শেহতীয়া বানপানীয়ে সৃষ্টি কৰা ক্ষয়-ক্ষতিৰ চৰজমিন বুজ লয়। কালি পুৱাৰ ভাগতে মুখ্যমন্ত্রীগৰাকীয়ে কহৰাস্থিত "ৰাইজিং ছান ইংলিছ স্কুল"ত স্থাপন কৰা এটা আশ্রয় শিবিৰ পৰিদর্শন কৰি তাত আশ্রয় গ্রহণ কৰি থকা আৱাসীসকলৰ সৈতে মত-বিনিময় কৰে। এই শিবিৰটোত ৫১টা পৰিয়ালৰ মুঠ ২৫১ গৰাকী সদস্যই আশ্রয় গ্রহণ কৰি আছে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ বৰজুৰিস্থিত বন্যপ্রাণী সংস্থাপন আৰু সংৰক্ষণকেন্দ্র চমুকৈ চি.ডব্লিউ.আৰ.চি.ৰ পৰিদৰ্শন কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা বানৰ কবলত পৰা গঁড়, ম'হ, হাতী, বাঘ আদি বিভিন্ন জীৱ-জন্তু উদ্ধাৰ কৰি এই কেন্দ্রত চিকিৎসা আৰু আশ্রয় প্রদান কৰা হৈছে। মুখ্যমন্ত্রীয়ে এই বন্যপ্রাণীসমূহৰ উপযুক্ত তদাৰকী নিশ্চিত কৰাৰ বাবে কেন্দ্ৰটোৰ বিষয়ববীয়াসকলক নির্দেশ দিয়ে। তেওঁ কেন্দ্ৰটোত থকা বিভিন্ন সা-সুবিধাৰাে বুজ লয়। কেন্দ্ৰটোত আশ্রয় গ্রহণ কৰা এটা গঁড়ৰ পােৱালিক মুখ্যমন্ত্রীয়ে নিজ হাতেৰে দুগ্ধ পান কৰােৱায়। ইয়াৰ পিছতে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্গত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পশ্চিম প্রান্তৰ বাগৰিত উপস্থিত হৈ অঞ্চলটোৰ বান পৰিস্থিতিৰ বুজ লয়। তেওঁ এন.ডি.আৰ. এফ. আৰু বনবিভাগৰ মটৰ বোটেৰে "মৰাডিফলু নদী"ৰ বুকুৰে ভ্রমণ কৰি কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অন্তৰ্ভাগৰ বান প্লাবিত এলেকা পৰিদৰ্শন কৰে। বানপানীৰ সময়ত বন্যজন্তুৰ আশ্রয়ৰ বাবে বন বিভাগে নির্মাণ কৰা ওখ টিলাসমূহাে (হাইলেণ্ড) পৰিদৰ্শন কৰি তাত আশ্রয় লৈ থকা বহুসংখ্যক বন্যজন্তু মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে প্রত্যক্ষ কৰে। তেওঁ ডিফলু নদীৰ দুয়ােকাষে থকা তথা বানপানীৰ গৰাহত পৰা কেইবাটাও বন-শিবিৰ পৰিদর্শন কৰে। বানৰ গৰাহত পৰা মৰাডিফলু বন-শিবিৰ, মুৰফুলানি বন-শিবিৰ আৰু গৰাকাটি বন-শিবিৰৰ সমীপত উপস্থিত হৈ তেওঁ মটৰবোটৰ পৰাই শিবিৰকেইটাৰ বনকৰ্মীসকলৰ সৈতে মত-বিনিময় কৰি তেওঁলােকৰ সুবিধা-অসুবিধাৰ বুজ লয়। উল্লেখযােগ্য যে মৰাডিফলু নদীৰ বুকুৰে প্ৰায় ডেৰঘণ্টাৰাে অধিক সময় পৰিভ্ৰমণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ ভয়াবহ বান-পৰিস্থিতিৰ স্বচক্ষে বুজ লােৱাৰ সময়ত মুখ্যমন্ত্রী লগতে জলসম্পদ মন্ত্রী কেশৱ মহন্ত, কৃষিমন্ত্রী অতুল বৰা, সাংসদ কামাখ্যাপ্রসাদ তাচা, বিধায়ক ঋতুপর্ণ বৰুৱা, বন বিভাগৰ শীর্ষ বিষয়াসকল তথা স্থানীয় সাংবাদিকৰ এটা দল উপস্থিত আছিল। মুখ্যমন্ত্রীয়ে নদীৰ বুকুতেই সাংবাদিকসকলৰ সৈতেও মত-বিনিময় কৰে। সাংবাদিকসকলক সম্বােধন কৰি মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কয় যে ২০১৬ চনৰ পৰা বৰ্তমানৰ চৰকাৰখনে ৰাজ্যৰ বন্যপ্রাণী সমূহৰ সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপৰ সুফল আজি সকলােৱে প্রত্যক্ষ কৰিছে। ৰাজ্য চৰকাৰৰ প্রচেষ্টাত কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান কর্তৃপক্ষই উদ্যানখনৰ নির্দিষ্ট কেতবােৰ স্থানত নির্মাণ কৰা ওখ টিলাসমূহত আশ্রয় গ্রহণ কৰিব পৰাৰ ফলত এইবাৰৰ বানত বহু সংখ্যক বন্যজন্তু নিশ্চিত মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছে। এই বানপানীৰ সময়ছােৱাত উদ্যানখনৰ বন্যজন্তু সমূহৰ সুৰক্ষা সুনিশ্চিত কৰাত আগবঢ়ােৱা সহযােগিতাৰ বাবে মুখ্যমন্ত্রীয়ে কাজিৰঙাৰ চৌপাশৰ গঁঞা ৰাইজক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। চোৰাং চিকাৰী আৰু উদ্যানখনৰ সুৰক্ষাৰ বাবে গ্রহণ কৰা কঠোৰ পদক্ষেপৰ বাবে মুখ্যমন্ত্রীয়ে গােলাঘাট, কার্বি আংলং, নগাঁও, শােণিতপুৰ আৰু বিশ্বনাথ জিলাৰ বন বিভাগ, প্রশাসন আৰু আৰক্ষীকো ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে। বানপানীৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ পাহাৰত আশ্রয় লােৱা গঁড়, পহু, ম'হ আদি বন্যজস্তুসমূহৰ সম্পূর্ণ সুৰক্ষা সুনিশ্চিত কৰাৰ বাবেও মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৰাষ্ট্রীয় উদ্যান কর্তৃপক্ষ আৰু কাৰ্বিআংলং জিলা প্রশাসন তথা আৰক্ষীক নির্দেশ দিয়ে।\nতাৰ পাছতেই মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কাজিৰঙাৰ কঁহৰাত অসম চৰকাৰৰ খাদ্য আৰু সংসাধন বিভাগৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা "কাজিৰঙা অৰ্কিড উদ্যান"ৰ আধাৰশিলা স্থাপন অনুষ্ঠানৰ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰে ৷ অনুষ্ঠানটিত মুখ্য অতিথি হিচাপে উপস্থিত থকা মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালৰ উপৰিও অনুষ্ঠানটিত উপস্থিত থাকে কৃষিমন্ত্ৰী অতুল বৰা, জলসম্পদ মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্ত, ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছা, লাহোৱালৰ বিধায়ক ঋতুপৰ্ণ বৰুৱা, অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য অশোক ভট্টাচাৰ্য, গোলাঘাট আৰু নগাঁও জিলাৰ উপায়ুক্ত তথা দুয়োখন জিলাৰ বহু উচ্চপদস্থ বিষয়া ৷\nঅনুষ্ঠানটিৰ আৰম্ভণিতে ভাষণ প্ৰসংগত কৃষিমন্ত্ৰী অতুল বৰাই কয় যে কঁহৰাত স্থাপন কৰিবলৈ লোৱা এই আন্তৰ্জাতিক অৰ্কিড উদ্যানখনে অসমৰ পৰ্যটনৰ ক্ষেত্ৰখনত এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিব৷ অসমত হৈ যোৱা প্ৰথমটো বানত ১৯ খন জিলা ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল আৰু সাম্প্ৰতিক বানত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে ২৭ খন জিলা। এই জিলাসমূহৰ ১০ হাজাৰ গাঁৱৰ ৯.২২ লাখ কৃষক ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছে। এই কৃষিক্ষেত্ৰসমূহত ধান, মৰাপাট, মাকৈ, শাক-পাচলিৰ খেতি আছিল। খেতি-বাতিৰ ২.৫ লাখ হেক্টৰ মাটি বানত ডুব যোৱাত কৃষকৰ বিস্তৰ ক্ষতি হৈছে। ইফালে বানে মৰা কৃষকৰ শালিধানৰ কঠিয়াৰ বাবে ৰাজ্যৰ কৃষি বিভাগে বানৰ পাছতে ১৯,৫৭০ হেক্টৰ মাটিত শালি খেতি কৰিব পৰাকৈ ১৯৫৭ হেক্টৰ মাটিত ৰঞ্জিত চাব ১ জাতৰ কঠিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে বুলি মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়ে। এই কঠিয়াৰ দ্বাৰা ৰাজ্যখনৰ ৫৮,৭১০ গৰাকী কৃষক উপকৃত হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছে। ইফালে বাৰিষাৰ পাছতে ৰবিশস্যৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা অভিলাষী আঁচনিৰ কথা উল্লেখ কৰি এই আঁচনিৰ ব্যয় ৩৮.৪৩ কোটি টকা নিৰ্ধাৰণ কৰা বুলি জানিবলৈ দিয়ে ৷ আনহাতে বান ক্ষতিগ্ৰস্ত কৃষকক সকাহ দিবৰ বাবে ইতিমধ্যে ৭৫ কোটি টকা মুকলি কৰি দিয়াৰ সমান্তৰালভাৱে কৃষকৰ কৃষিভিত্তিক সমস্যাসমূহ সমাধানৰ ক্ষেত্ৰত অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰয়ো যথেষ্ট সহায় কৰা বুলি মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়ে। ইতিপূৰ্বে ৰাজ্যখনৰ কৃষকলৈ ২৮ হাজাৰখন পাৱাৰটিলাৰ, ২৬খন ৰাজহগাঁৱৰ প্ৰতি গাঁৱলৈ একোখনকৈ ট্ৰেক্টৰ বিতৰণ কৰা হৈছে বুলিও মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে জানিবলৈ দিয়ে। মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে লগতে কয় যে আগন্তুক বৰ্ষত ৰাজ্যখনৰ প্ৰতিখন জিলাত একোটাকৈ মাটি পৰীক্ষাকেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁচনি লোৱা হৈছে। ৯৩ শতাংশ কৃষকক প্ৰদান কৰা হৈছে চইল হেল্প কাৰ্ড। কৃষকক ঋণ প্ৰদান কৰিবৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে সকলো বেংকৰ লগত আলোচনা কৰিছে। ইতিমধ্যে ১০.৯৭ লাখ কৃষকক প্ৰদান কৰা হৈছে কে.চি.চি. ঋণ। এটকাৰ বিনিময়ত এক হেক্টৰ মাটিৰ ফচল বীমা যোজনাৰ সজাগতা সৃষ্টি কৰা হৈছে আৰু ১০ লাখ কৃষকক এই বীমাৰে সামৰি লোৱা হ'ব। ৰাজ্যখনৰ কৃষিক্ষেত্ৰত পানী যোগানৰ বাবে ইতিমধ্যে ৪১ হেজাৰ অগভীৰ নলীনাদ বহুওৱা হৈছে। "পি.এম. কিষান আঁচনি"ৰ দ্বাৰা ইতিমধ্যে ৰাজ্যখনৰ কৃষকৰ একাউণ্টত ১.৯২৭০২ কোটি টকা জমা দিয়াৰ কথা উল্লেখ কৰি কয় যে এইক্ষেত্ৰত ভূৱা হিতাধিকাৰীৰ নাম কৰ্তনৰ কামো সমাপ্ত হৈছে। ৰাজ্যখনৰ "ফাৰ্ম প্ৰচিডিঅ'ৰ কোম্পানী" গঠনৰ দ্বাৰা কৃষি, বাণিজ্যক তৰান্বিত কৰা হ'ব। চলিত বৰ্ষত ৩৬৭ কোটি টকাৰ পাচলি ৰাজ্যখনে দেশ-বিদেশলৈ ৰপ্তানি কৰা বুলিও কয় কৃষিমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে ৷ জলসম্পদ মন্ত্ৰী কেশৱ মহন্ত, ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছা, অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্যকে ধৰি বিশিষ্ট অতিথিসকলে কঁহৰাত স্থাপন হ'বলগা অৰ্কিড উদ্যানখনৰ সন্দৰ্ভত বক্তব্য ৰাখে ৷ অনুষ্ঠানটিত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে কয় যে কঁহৰাত স্থাপন হ’বলগা আন্তৰ্জাতিক পৰ্যায়ৰ অৰ্কিড পাৰ্কখনৰ প্ৰাথমিক ব্যয় ১৬ কোটি টকা ধাৰ্য কৰা হৈছে ৷ কেৱল পৰ্যটনৰ বাবেই নহয় উদ্যানখন শিক্ষা তথা গৱেষণাৰ বাবেও উৎস হ'ব বুলি কয় মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে ৷\n"ঈশ্বৰৰ বিনন্দীয়া সৃষ্টিৰ প্ৰথম চৰ্ত নিস্বাৰ্থ প্ৰকৃতিপ্ৰেম" বুলি উল্লেখ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱালে অসমত ৮০০তকৈও বেছি অৰ্কিড থকাৰ কথা উল্লেখ কৰি পৃথিৱীৰ আন্তৰ্জাতিক বজাৰৰ চাহিদাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি অসমৰ যুৱচামক স্বাৱলম্বী হ'বলৈ তথা বজাৰ দখল কৰিবলৈ আহ্বান জনায় ৷ জৈৱ-বৈচিত্ৰতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি তেখেতে প্ৰকৃতিৰ সংৰক্ষণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে ৷ ভবিষ্যত প্ৰজন্মৰ সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ বাবে মানুহক স্বাৰ্থপৰ হ'বলৈও আহ্বান জনায় মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ৷ অসম কৃষিভিত্তিক ৰাজ্য হিচাপে অসমৰ অৰ্থনৈতিক বুনিয়াদ কৃষিৰ জৰিয়তে টনকিয়াল কৰি তুলিবলৈ যুৱচামক কৃষিৰ প্ৰতি সন্মান জনায় এই বৃত্তিক গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বতে বজাৰ দখলৰ চেষ্টা চলাবলৈ আহ্বান জনায় ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ভাষণ প্ৰসংগত কয় যে "কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখন ১২ মাহে খোলা ৰখাৰ সন্দৰ্ভত চিন্তা-চৰ্চা কৰা হৈছে" ৷\nমুখ্যমন্ত্রী সোনোৱালে আজি সাম্প্রতিক বানত মৃত্যুক সাৱটি লােৱা বোকাখাত মহকুমাৰ দুগৰাকী ব্যক্তি ক্রমে বাবু খেড়ীয়া আৰু সর্বেশ্বৰ দলেৰ নিকটাত্মীয়ৰ হাতত ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰদান কৰা ৪ লাখ টকাৰ এককালীন সাহায্যৰ চেকো প্রদান কৰে। উল্লেখযােগ্য যে শেহতীয়া বানত বোকাখাত মহকুমাৰ ৬৩ খন গাঁৱৰ প্রায় ৮০,৪০০ গৰাকী লােক ক্ষতিগ্রস্ত হৈছে। এই বানত প্রায় ২১ হাজাৰ জীৱ-জন্তু আক্রান্ত হােবাৰ লগতে ১,৬১৬ হেক্টৰ ভূমিৰ শস্য বিনষ্ট হৈছে। মহকুমাটোত ২১ টা আশ্রয় শিবিৰ আৰু ৯৫ টা সাহায্য বিতৰণ কেন্দ্র স্থাপন কৰা হৈছে। আশ্রয় শিবিৰসমূহত ৪,১২৭ গৰাকী লােকে আশ্রয় গ্রহণ কৰিছে। সাহায্য আৰু উদ্ধাৰ অভিযানৰ বাবে এন.ডি.আৰ.এফ. আৰু এছ.ডি.আৰ.এফ.ৰ তিনিটা দল মােতায়েন কৰা হৈছে আৰু তেওঁলােকে ১৮৬ গৰাকী লােকক বানপানীৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।\nপলিমা চেতিয়া বসুমতাৰীৰ প্ৰতিবেদন