বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবেণ্ডৱাগন-য'ৰ পৰা এই বিশেষ ৰূপক(মেটাফ'ৰ)টো আহৰণ কৰা হৈছে।\nবেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱ হৈছে এটা বিশেষ প্ৰপঞ্চ। কোনো এটা বিশেষ সিদ্ধান্ত, ধাৰণা অথবা বিশ্বাসত পতিয়ন যোৱা মানুহৰ সংখ্যাটো বেছি হোৱাৰ লগে লগে সেইবোৰৰ গ্ৰহণযোগ্যতাৰ হাৰো বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। অৰ্থাৎ, ধাৰণা নাইবা চিন্তা এটাৰ সমৰ্থনত একত্ৰিত হোৱা গোটটোৰ আকাৰ যিমানেই বাঢ়ি যায়, সিমানেই সেই চিন্তাটোৱে ব্যক্তিবিশেষৰ ব্যক্তিগত পৰ্যায়তো গ্ৰহণযোগ্যতাৰ সম্ভাৱিতা বঢ়ায়। বেণ্ডৱাগন প্ৰভাৱৰ বৈশিষ্ট্য এইটোৱেই।\nআন মানুহৰ বিশ্বাস আৰু কৰ্মপদ্ধতিক অনুকৰণ কৰাৰ প্ৰৱণতাটোৰ উৎপত্তি এইকাৰণেই হয় যে সমাজত থকা ব্যক্তি এজনে অইন এজন মানুহৰ পৰা তথ্য সংগ্ৰহ কৰে, অথবা মানুহজনে পোনপটীয়া সন্মতিক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। এই দুয়োটা ব্যাখ্যায়েই "সন্মতি"(Conformity)ৰ মনোবৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাসমূহত প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে "সামাজিক চাপ" ব্যৱহাৰ কৰি এ'ছৰ সন্মতিৰ পৰীক্ষাটো (Asch conformity experiments) ব্যাখ্যা কৰা হৈছিল।আৰু "তথ্য"ক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল চেৰিফৰ স্ব-গতিজ পৰীক্ষা"টো সম্পন্ন কৰিবলৈ।\nএই ধাৰণাটোৰ মতে, এটা বিশেষ পণ্য বা প্ৰপঞ্চ বা মতবাদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তাই অধিকসংখ্যক লোকক "বেণ্ডৱাগন"ত উঠিবলৈ (অৰ্থাৎ সমৰ্থিত চিন্তাটোক গ্ৰহণ কৰিবলৈ) উৎসাহিত কৰে। সমাজত "ফেশ্বন ট্ৰেণ্ড"ৰ সৃষ্টি কিয় হয়, সেইয়া আমি বেণ্ডৱাগেন প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা বুজিব পাৰোঁ।\nঅইন মানুহৰ পৰা আহৰণ কৰা তথ্যৰ ভিত্তিত যেতিয়া ব্যক্তিবিশেষে যুক্তিসংগত নিৰ্বাচন(Choice)কৰে, তেতিয়া সেইসকল ব্যক্তিৰ বাবে এটা তথ্য-প্ৰপাত(Information Cascade)তাৎক্ষণিকভাৱে গঢ়ি উঠে, য'ত তেওঁলোকে ব্যক্তিগত সংকেতবোৰ পৰিহাৰ কৰিব পৰা অথবা অইন মানুহৰ আচৰণবোৰ অনুসৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্তটো ল'ব পাৰে। এইটো প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছে অৰ্থনীতিবিদসকলে। আচৰণবোৰ কিয় ঠুনুকা-এই কৌতূহল তথ্য-প্ৰপাতৰ দ্বাৰা ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। কাৰণ মানুহে বুজে-যে তেওঁলোকে খুব কম তথ্যৰ লগতহে পৰিচিত। পৰিণতিস্বৰূপে, ফেশ্বন বা ধাৰাবোৰ সহজতেই গঢ় লৈ উঠে আৰু নিমিষতে বিচ্যুতও হয়। এনেধৰণৰ তথ্যজনিত প্ৰভাৱবোৰক ৰাজনৈতিক বেণ্ডৱাগনত প্ৰয়োগ কৰা হয়।\nবেণ্ডৱাগনৰ সংজ্ঞাটো আহিছে এখন বিশেষ মালবাহী ট্ৰাকৰ পৰা; যিয়ে এটা যাত্ৰা, চাৰ্কাচ বা অন্যান্য মনোৰঞ্জনধৰ্মী কাৰ্যসূচীৰ সময়ত এটা বেণ্ড বা দলক কঢ়িয়াই নিয়ে।"বেণ্ডৱাগনত উঠি লোৱা" (jump on the bandwagon) শীৰ্ষক ব্যাকাংশটি পোনপ্ৰথমবাৰৰ ব্যৱহৃত হৈছিল ১৮৪৮ চনত, আমেৰিকাৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত- যেতিয়া সেইসময়ৰ এজন বিখ্যাত চাৰ্কাচৰ বিদূষক ডেন ৰাইচে নিজৰ বেণ্ডৱাগন আৰু তাৰ সংগীতৰ জৰিয়তে নিজৰ ৰাজনৈতিক আত্মপ্ৰকাশৰ অভিযানটোক চৰ্চাৰ মাজলৈ আনিব বিচাৰিছিল। তেওঁৰ অভিযানটো সফলতাৰ দিশে ধাৱমান হোৱাৰ লগে লগে বাকীসকল ৰাজনীতিবিদেও ডেন ৰাইচৰ সফলতা-প্ৰাপ্তিৰ লগত সংঘবদ্ধ হ'বলৈ বেণ্ডৱাগনত এটা আসন যোগাৰ কৰিবলৈ তৎপৰতা দেখুৱালে। পৰৱৰ্তী সময়ত, ১৯০০ চনত, উইলিয়াম জেনিংগছ ব্ৰায়ানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰচাৰ-অভিযানৰ সময়ত বেণ্ডৱাগনৰ জৰিয়তে প্ৰচাৰ কৰাটো এটা বৈশিষ্ট্যৰ নিচিনা হৈ পৰিল। তাৰ লগতে, "jump on the bandwagon" শব্দটোক মৰ্যাদাহানিকৰ ভাষা হিচাপে চিহ্নিত কৰা হ'ল। যাৰ অৰ্থ হ'ল-সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা মানুহজনৰ বিশেষ একো সম্ভেদ নোলোৱাকৈয়ে তেওঁৰ সফলতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰা।\n↑ Colman, Andrew (2003). Oxford Dictionary of Psychology. প্ৰকাশক New York: Oxford University Press. পৃষ্ঠা. 77. ISBN 0-19-280632-7. https://archive.org/details/dictionaryofpsyc00colm_0/page/77.\n↑ Asch, S. E. (1955). "Opinions and social pressure". Scientific American খণ্ড 193 (5): 31–35. doi:10.1038/scientificamerican1155-31.\n↑ Sherif, M. (1936). The psychology of social norms. প্ৰকাশক New York: Harper Collins.\n↑ D. Stephen Long; Nancy Ruth Fox (2007). Calculated Futures: Theology, Ethics, and Economics. Baylor University Press. পৃষ্ঠা. 56. ISBN 978-1-60258-014-5. https://books.google.com/?id=82SruCvd69UC&pg=PT62। আহৰণ কৰা হৈছে: 30 August 2013.\n↑ Bikhchandani, Sushil; Hirshleifer, David; Welch, Ivo (1992). "A Theory of Fads, Fashion, Custom, and Cultural Change as Informational Cascades". Journal of Political Economy খণ্ড 100 (5): 992–1026. doi:10.1086/261849. http://www.dklevine.com/archive/refs41193.pdf.\n↑ Lohmann, S. (1994). "The Dynamics of Informational Cascades: The Monday Demonstrations in Leipzig, East Germany, 1989-91". World Politics খণ্ড 47 (1): 42–101. doi:10.2307/2950679.\n↑ "Bandwagon". Bandwagon. Archived from the original on 12 March 2007. https://web.archive.org/web/20070312031504/http://dictionary.reference.com/browse/bandwagon। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-03-09.\n↑ "Bandwagon Effect". http://www.wordwizard.com/phpbb3/viewtopic.php?f=7&t=6642। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-03-09.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বেণ্ডৱাগন_প্ৰভাৱ&oldid=230770"ৰ পৰা অনা হৈছে


সম্পাদকীয়ৰ পৰিবৰ্তে : নাৰী অধিকাৰ ... জুনু বৰা - মুক্ত চিন্তা\nসম্পাদকীয়ৰ পৰিবৰ্তে : নাৰী অধিকাৰ ... জুনু বৰা\nনাৰীৰ অধিকাৰৰ প্ৰশ্ন আহিলেই আমাৰ সমাজত জাপ মাৰি উঠা লোকৰ সংখ্যা কম নহয়। তেওঁলোকৰ ভাষ্য হৈছে – নাৰীৰ বাবে গণ্ডাই গণ্ডাই আইন আছে, আসন সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আছে, নাৰী সবলীকৰণৰ চৰকাৰী আঁচনি আছে, তৃণমূল গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহত আনকি মহিলাৰ বাবে ৫০% আসন সংৰক্ষণ আছে, চাকৰিজীৱী মহিলাৰ বাবে বিশেষ ছুটী মঞ্জুৰ কৰা হৈছে। মহিলাই পুৰুষৰ দৰে ৰাতি-ভাগতো কাম কৰাৰ অধিকাৰ পাইছে – ভাৰতত মহিলা প্ৰধান মন্ত্ৰী হৈছে, ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে, লোকসভাৰ অধ্যক্ষা হৈছে, মুখ্যমন্ত্ৰী হৈছে, বিৰোধী পক্ষৰ দলপতি হৈছে। তেওঁলোকে প্ৰশ্ন কৰে – মহিলা কি হোৱা নাই আৰু মহিলাৰ বাবে কি সুবিধা প্ৰদান কৰা হোৱা নাই? তাৰ পিছতো নাৰীৰ অধিকাৰক লৈ ইমান হৈ-চৈ কিয়? এনেদৰে চিন্তা কৰা লোকৰ সংখ্যা কম নহয়। – এই প্ৰসংগতে ‘নাৰী অধিকাৰ, ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজ' সম্পৰ্কে মুকলি চৰ্চা হোৱাৰ প্ৰয়োজনীয়তা উপলব্ধি কৰিয়েই ‘মুক্ত চিন্তা’ৰ অতিথি সম্পাদকৰ চ'ৰাৰপৰা এই বিষয়টো আগ বঢ়োৱা হৈছিল। বিভিন্নজনে ভিন ভিন দিশৰপৰা বিষয়টো বিশ্লেষণ কৰিছে। অৱশ্যে সময় কম হোৱা আৰু পৰিকল্পনা অনুসৰি বিষয়সমূহ যথাযথভাৱে তুলি ধৰিব নোৱৰাৰ ফলত কিছু নাটনি নিশ্চয় থাকি গৈছে, তথাপিও আমি আশাবাদী যে এই আলোচনাই ভৱিষ্যতে অধিক উন্নত আলোচনাৰ বাট মুকলি কৰিব। এই সুযোগতে অতিথি চ'ৰাৰ সম্পাদনা কক্ষৰপৰা সকলো লেখক-লেখিকালৈ আন্তৰিক ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰিছো।\nপ্ৰকৃততে ‘নাৰী অধিকাৰ, ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজ' এনে এটা বিষয়, যিটোৰ প্ৰাসংগিকতা আজিৰ পৰিস্থিতিত কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ, তাক যিকোনো বিবেকৱান লোকেই মৰ্মে মৰ্মে উপলব্ধি কৰিছে। বিশ্বৰ কোনোখন দেশতেই নাৰীয়ে পূৰ্ণ মানৱৰ স্বাধীনতা লাভ কৰা নাই, সেয়া লাগে ইউৰোপ, আমেৰিকাকে ধৰি উন্নত পুঁজিবাদী দেশেই হওক অথবা ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে অৰ্ধ সামন্ততান্ত্ৰিক, অৰ্ধ পুঁজিবাদী তৃতীয় বিশ্বৰ ৰাষ্ট্ৰই হওক। উন্নত দেশবোৰত নাৰী আমাৰ দেশৰ তুলনাত সামন্তীয় পশ্চাদগামী ধ্যান-ধাৰণা, অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰ আৰু মানসিক হীনমন্যতা আদিৰপৰা বহু মুক্ত। দীঘলীয়া সংগ্ৰামৰ অন্তত তেওঁলোকে শিক্ষা-দীক্ষা, ভোটাধিকাৰ, মুক্তভাৱে চলা-ফিৰা কৰাকে ধৰি বহু সামাজিক অধিকাৰ ইতিমধ্যেই লাভ কৰিছে। চাকৰি-বাকৰি, ব্যৱসায়-বাণিজ্য আদিত সৰহসংখ্যক নাৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পোৱাৰ ফলত তেওঁলোক অৰ্থনৈতিকভাৱেও স্বাধীন হৈছে যদিও বহু ক্ষেত্ৰত সেইসকল নাৰীও পৰাধীন। কৰ্প’ৰেটৰ ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত নাৰীক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। নাৰীৰ ওপৰত সেই দেশবোৰতো নিৰ্যাতন, যৌন নিৰ্যাতন, অত্যাচাৰ বৃদ্ধি পাইছে। নীতি নিৰ্ধাৰণ আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ৰাজনৈতিক প্ৰক্ৰিয়াত সেই দেশবোৰৰ নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ আশাপ্ৰদ নহয়, পুতৌজনকহে।\nইয়াৰ বিপৰীতে আমাৰ দেশৰ পিছপৰা আৰ্থ-সামাজিক ব্যৱস্থাত জনসাধাৰণ পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰ অধীন। দেৱী বুলি পূজা কৰা দেশখনত নিতৌ নাৰীক দানৱী বা ডাইনী বুলি হত্যা কৰা হয়, এচাম পুৰুষৰ কামনাৰ বলি হৈ ধৰ্ষণ-হত্যা, যৌতুক হত্যা, যৌন নিৰ্যাতনক আঁকোৱালি ল'ব লগা হৈছে। শিশুৰপৰা বৃদ্ধা, শিক্ষিত-অশিক্ষিত, গাঁও-চহৰ আদি হাইটেক তথা ভিতৰুৱা অঞ্চলৰ নাৰীও পিতৃতান্ত্ৰিক যৌন হিংসাৰপৰা মুক্ত নহয়। স্কুল-কলেজ, চাকৰি-ব্যৱসায় আদি কোনোখন শৈক্ষিক তথা কৰ্মক্ষেত্ৰতে নাৰীৰ সুৰক্ষা নাই। ভাৰতীয় নাৰীৰ বাবে সবাতোকৈ নিৰাপদ বুলি ভবা নিজৰ শোৱনী কোঠাটোও সুৰক্ষিত নহয়। পুৰুষৰ যৌন কামনাৰ বাবে নাৰীৰ কোনো বয়সৰ সীমাৰেখা নালাগে, দৰকাৰ নাই জৈৱিক সম্বন্ধৰ, নালাগে কোনো অনুমতি – মাথোঁ নাৰী হ'লেই হ'ল। সেইবাবেই পিতৃৰ হাতত নিজ কন্যা যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হয় আৰু বলি হয় আত্মীয়-স্বজনৰদ্বাৰা। তাৰোপৰি ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি জাৰি কৰা হয় ‘খাপ পঞ্চায়ত'ৰ ফটোৱা, বাল্য-বিবাহ, সতীপূজাকে ধৰি মধ্যযুগীয় পশ্চাদপদ ৰীতিৰ পুনৰুত্থানৰ সচেতন প্ৰচেষ্টা, মুছলিম নাৰীৰ ওপৰত ধৰ্মীয় নিষেধাজ্ঞা, বোৰ্খা, তিনি তালাক, বিভিন্ন ধৰণৰ ফটোৱা। আজিও নাৰীক গণ্য কৰা হয় ‘পুত্ৰাৰ্থে ক্ৰীড়তে ভাৰ্যা' অৰ্থাৎ পুত্ৰ সন্তানৰ জন্মৰ বাবেই মহিলা, গতিকে কন্যা ভ্ৰূণ হত্যা অনুমোদিত। নাৰী যিহেতু সন্তান জন্মৰ এক যন্ত্ৰ, সেয়ে একাংশ হিন্দুত্ববাদীয়ে প্ৰতিগৰাকী হিন্দু নাৰীক মুছলমানৰ আৰ্হিত কমেও দহটাকৈ সন্তান জন্ম দিবলৈ ফটোৱা জাৰি কৰিছে। অৱশ্যে ইয়াৰ অন্তৰালত জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰে হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সপোন লুকাই আছে। নাৰীৰ মুক্তভাৱে বিচৰণ কৰাৰ অধিকাৰ নাই। আজি একবিংশ শতিকাতো মহিলাই কি পিন্ধিব, কি খাব, কেতিয়া ওলাই যাব, কেতিয়া ঘৰ সোমাব, মোবাইল ফোন ল'ব পাৰিবনে নোৱাৰে, জিনছ পিন্ধিবনে লেগিংছ পিন্ধিব, নামঘৰ, মন্দিৰ-মছজিদত নাৰী সোমাব পাৰিবনে নোৱাৰে সেইবোৰো নিৰ্ধাৰণ কৰি দিব পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰ একাংশ ধাৰক-বাহকে।\nভাৰতবৰ্ষৰ নাৰীসমাজ দুখন সংবিধানৰ তলত থাকিব লাগে। এখন হ'ল চৰকাৰী সংবিধান আৰু আনখন হ'ল সামন্তীয় যুগৰ ‘মনুসংহিতা', ‘শ্বৰিয়ৎ’কে ধৰি অন্যান্য ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহ। বহু যুঁজ-বাগৰ, দাবী-দাবাৰ অন্তত নাৰীয়ে কিছু সংবিধানপ্ৰদত্ত অধিকাৰ লাভ কৰিলেও বাস্তৱ অৰ্থত সিবিলাক উপভোগ কৰিবলৈ যাওঁতে পদে পদে বাধা। আইনবোৰ ৰূপায়ণৰ বেলিকা জাত-পাত, ধৰ্মীয় গোড়ামিৰে ভৰা নাৰীবিদ্বেষী তথা পিতৃতন্ত্ৰৰ এচাম প্ৰবক্তাই প্ৰবলভাৱে বাধা দি আহিছে। ইয়াৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰিছে শাসকবৰ্গই – পুলিচ, প্ৰশাসন, কৰ্তৃপক্ষই। নিৰ্যাতিতা নাৰীৰ এজাহাৰ নল'লেও পুলিচে শাস্তি নেপায়, নাৰীক হত্যা কৰিও অপৰাধীয়ে মুকলি আকাশৰ তলত ঘূৰি ফুৰিব পাৰে। আইন প্ৰণয়ন কৰাসকলো পিতৃতান্ত্ৰিক মানসিকতাৰপৰা মুক্ত নহয়, সেয়ে তাত থাকি যায় অজস্ৰ সুৰুঙা বা ফাঁক। ধনবল, বাহুবল, ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰি একাংশ লোকে আইন নিজৰ পক্ষত মেনেজ কৰে। পৰিহাসৰ কথা যে সমাজৰ সুৰক্ষা ন্যস্ত থকাসকলৰ হাততো নাৰী নিৰ্যাতিতা হোৱা দেখা যায়। একাংশ সমাজবিৰোধী লোকৰদ্বাৰা নাৰী যিমান যৌন হিংসাৰ বলি হৈছে, পুলিচ, মিলিটাৰিৰ হাততো নাৰী কম বলি হোৱা নাই। বিগত সময়ছোৱাৰ অসম, মণিপুৰৰ ঘটনাৱলীয়েই তাৰ জ্বলন্ত প্ৰমাণ। সেইদৰে গণতান্ত্ৰিকভাৱে নিৰ্বাচিত জনপ্ৰতিনিধি, গৱৰ্নৰৰ দৰে সাংবিধানিক মুৰব্বী, মন্ত্ৰী, বিধায়ক, আমোলা-বিষয়াৰ হাততো নাৰী নিগৃহীতা হয়। খোদ আইনৰ গৰাকী ন্যায়পালিকা বা অধিবক্তাৰ হাততেই যেতিয়া নাৰী যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হ'ব লগা হয়, তেতিয়া নাৰীৰ বাবে সুৰক্ষাৰ প্ৰশ্নটো অলীক সপোন হৈ নপৰেনে? এইক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজৰ ভূমিকা একেটা বিন্দুত মিলি যায়। ক্ষমতাৰ বাঘজৰী হাতত ৰখাৰ স্বাৰ্থতেই শাসকগোষ্ঠীয়ে বহু আইন-আঁচনি ৰূপায়ণ নকৰে। সমগ্ৰ দেশত বাহাল থকা সত্ত্বেও কাষ্টমাৰি ল-ৰ নামত নাগালেণ্ডৰ পৌৰসভা, স্থানীয় নিকায় আদিত চৰকাৰে ৩৩% আসন সংৰক্ষণ কাৰ্যকৰী নকৰিলে। আনহাতে সংসদ-বিধানসভাত নাৰীৰ বাবে ৩৩% আসন সংৰক্ষণ কাৰ্যকৰী নকৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নাৰীৰ ৰাজনৈতিক অধিকাৰ-আকাংক্ষাক পিতৃতান্ত্ৰিক মানসিকতাৰে চৰম প্ৰতাৰণা কৰি আহিছে। ভাৰতবৰ্ষত অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক অধিকাৰ প্ৰাপ্তিৰ ক্ষেত্ৰত এমুঠিমান নাৰীহে উপকৃত হৈছে। সেয়ে সেই ক্ষেত্ৰসমূহত নাৰীৰ বাবে ৩৩% সংৰক্ষণ নীতি প্ৰণয়ন কৰা হৈছে যদিও বাস্তৱত ৰূপায়ণ হ'বলৈ বহু বাকী।\nএন চি আৰ বিৰ তথ্যই কৈছে যে নাৰীজনিত অপৰাধৰ ক্ষেত্ৰত অসম দ্বিতীয় – ৰাজধানী দিল্লীৰ পিছতেই। দেশৰ অন্য ৰাজ্যৰ তুলনাত মহিলাৰ সামাজিক অৱস্থান বহু উন্নত আৰু জনজাতীয় সমাজৰদ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা সত্ত্বেও অসমৰ নাৰীৰ অৱস্থা ভয়াৱহ। সবাতোকৈ অধিকাৰ থকা বুলি কোৱা মাতৃবংশীয় (বিধানসভাত নাৰীৰ অংশগ্ৰহণ নগণ্য, অৰ্থাৎ ৩ শতাংশৰ তলত) গাৰো, খাছীয়া, জয়ন্তীয়া, মিজো জনজাতিৰ সমাজখনতো নাৰী নিৰ্যাতন-হত্যাৰ বীজ অংকুৰিত হৈছে। বিশ্বায়নৰ সৰ্বগ্ৰাসী আক্ৰমণৰ সন্মুখত অসম উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি আছে যদিও নাৰী নিৰ্যাতন, ধৰ্ষণ-হত্যা, অপহৰণ, মানৱ সৰৱৰাহৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ গ্ৰাফ একেবাৰে ঊৰ্ধগামী।\nঘটনাবোৰ ইমান বৃদ্ধি পাইছে কিয়? বহুতে ক'ব খোজে যে সমাজৰ নৈতিক স্খলনেই ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ। তেওঁলোকৰ মতে পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিয়ে আমাক ধ্বংস কৰিছে। আৰু এঢাপ আগ বাঢ়ি গৈ এচামে ইয়াকো কয় যে ধৰ্ষণৰ দৰে জঘন্য ঘটনা ‘ভাৰত'ত নঘটে, ঘটে ‘ইণ্ডিয়া'ত। আন এচামে সমাজত বৰ্তি থকা নাৰী-বিদ্বেষী, উৎকট পিতৃতান্ত্ৰিক ধ্যান-ধাৰণাকে জগৰীয়া কৰে। উদাৰীকৰণ-বিশ্বায়নৰ মুনাফাখোৰ পণ্যসৰ্বস্ব নীতিৰ ৰূপায়ণৰ বাবে সমাজত চলি থকা এনে নাৰী-বিৰোধী, পশ্চাদপদ ধ্যান-ধাৰণাই উৰ্বৰ ভূমি প্ৰস্তুত কৰি দিছে আৰু আজি কৰ্প’ৰেট জগতে তাৰ পূৰ্ণ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি ফচল চপাইছে। এফালে নাৰীক পূজা কৰিছে আৰু আনফালে যৌন পৰ্যটন কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলিছে। কৰ্প’ৰেটে ফেশ্বন ডিজাইনিং, মডেলিং, বিজ্ঞাপনৰ নামত নাৰীদেহক পণ্য কৰি তুলিছে আৰু এই ফান্দত ভৰি দিছে একাংশ সচেতন নাৰীয়ে। ৰাষ্ট্ৰৰ সহযোগত ইলেক্ট্ৰনিক প্ৰচাৰ মাধ্যমেও এনে প্ৰচাৰত আগভাগ লৈ আহিছে। পতিতা, ভাৰাতীয়া মাতৃ আৰু সমকামীসকলো প্ৰাপ্য অধিকাৰৰপৰা বঞ্চিত হৈছে আৰু সমাজত অৱহেলিত হৈ আহিছে।\nনাৰী অধিকাৰৰ বিষয়টো ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজৰপৰা পৃথক কৰি আলোচনা কৰিব নোৱাৰি। ৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন অংগ বা বিভাগসমূহৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সমাজৰ লগত ইয়াৰ যি ওতপ্ৰোত সম্পৰ্ক আছে, তাক বিচাৰ নকৰি বিষয়টো আছুতীয়াভাৱে চৰ্চা কৰিলে তাৰ সমাধান কোনোদিনে নোলায়, কিন্তু এচাম লোকে তাকেই কৰি আহিছে। নাৰী অধিকাৰ, নাৰীমুক্তিৰ কথা কৈ এচাম লোকে আছুতীয়া নাৰীবাদৰ পোষকতা কৰে। তেওঁলোকে সামাজিক পৰিপ্ৰেক্ষিত, ৰাষ্ট্ৰ-চৰকাৰৰ ভূমিকা তথা কৰণীয় আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সামাজিক ভূমিকাৰপৰা বিষয়টো আঁতৰাই নিয়ে; ফলত এপিঠীয়া দৃষ্টিভংগীৰ বিভ্ৰান্তিত নিমজ্জিত হয় আৰু পাৰাপাৰ নেদেখা হৈ পৰে। সমাজত চলি অহা নাৰীবিদ্বেষী ৰীতিৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিলেই আওপুৰণি ধ্যান-ধাৰণাৰে পুষ্ট কুন্ধচ লোকসকল উঠি-পৰি লাগে; নিৰ্যাতিতাগৰাকীৰ ওপৰত নানা অপযশ জাপি দিয়ে; আকৌ এচাম লোকে ‘নাৰীয়েই নাৰীৰ শত্ৰু' বুলি প্ৰচাৰ কৰি নাৰীৰ মাজত বিভাজন সৃষ্টিৰ চেষ্টা চলাই যায়।\nমানৱ সমাজৰ ইতিহাসৰ এক যুগসন্ধিত নাৰীৰ ওপৰত পুৰুষৰ অৱদমনৰ আৰম্ভণি কেনেকৈ হ'বলৈ পালে আৰু তাৰ স'তে সমাজৰ কৰ্মবিভাজন, শ্ৰেণী বিভাজন, পৰিয়ালৰ আগমন, ব্যক্তিগত সম্পত্তি তথা উত্তৰাধিকাৰিত্বৰ সম্পৰ্ক কি এই বুনিয়াদী বিষয়সমূহৰ আলোচনা অতি প্ৰয়োজন। ইয়াক আওকাণ কৰি চলোৱা বিচাৰ আৰু বিশ্লেষণ উপৰুৱা হ'বলৈ বাধ্য। এই প্ৰসংগতে বিশেষকৈ মাৰ্ক্সবাদী পণ্ডিত ফ্ৰেডৰিক এংগেলছৰ ‘পৰিয়াল, ব্যক্তিগত সম্পত্তি আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ উৎপত্তি' (The Origin of Family, Private Property and The State) আৰু প্ৰসিদ্ধ গৱেষক-পণ্ডিত লুইচ হেনৰি মৰ্গানৰ ‘প্ৰাচীন সমাজ' (Ancient Society) গ্ৰন্থ গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰা প্ৰয়োজন। ১৮৮৪ চনত এংগেলছে ৰচনা কৰা গ্ৰন্থখনত তাৰ পূৰ্বে ১৮৭৭ চনত প্ৰকাশিত মৰ্গানৰ উল্লেখিত গ্ৰন্থৰপৰা বহু তথ্য-পাতি লয় আৰু মৰ্গানৰ প্ৰায়বোৰ বক্তব্যৰ প্ৰতি সমৰ্থন আগ বঢ়ায়। আদিম সম্প্ৰদায়-ভিত্তিক সমাজৰ অৱসান ঘটি কেনেদৰে ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ ভিত্তিত শ্ৰেণী সমাজৰ সৃষ্টি হ'ল তাৰ ব্যাখ্যা কৰিবলৈ গৈ ভিন ভিন আৰ্থ-সামাজিক ব্যৱস্থাত বা পৰিস্থিতিত পৰিয়ালসমূহৰ বৈশিষ্ট্য আৰু পৰিয়ালৰ মাজৰ সম্পৰ্কসমূহ কেনেকুৱা তাক এংগেলছে তুলি ধৰে। ইতিহাসৰ এটা পৰ্যায়ত মাতৃ-অধিকাৰ উচ্ছেদৰ যি ঐতিহাসিক ঘটনা সংঘটিত হ'ল, তাক তেওঁ নাৰীৰ বিশ্ব-ঐতিহাসিক পৰাজয় আখ্যা দি গৈছে।\nনাৰীসকলে আজি যি অধিকাৰ লাভ কৰিছে সেয়া আলাসতে পোৱা অধিকাৰ নাছিল। তাৰ বাবে নাৰীয়ে কষ্টকৰ আৰু দীঘলীয়া সংগ্ৰাম কৰিব লগা হৈছিল আৰু বহু নিৰ্যাতন সহ্য কৰিছিল। নাৰীৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্তিৰ বাবে যিদৰে একাংশ পুৰুষে বিৰোধিতা কৰিছিল, সংখ্যাত কম হ'লেও আন একাংশই আকৌ মনে-প্ৰাণে নাৰীৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি সমৰ্থন জনাইছিল। শিল্প-বিপ্লৱ আৰু নৱজাগৰণে ইউৰোপত কৌটিকলীয়া ধ্যান-ধাৰণা আঁতৰাই বিজ্ঞানসন্মত তথা যুক্তিবাদী চিন্তা-চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰিছিল আৰু শ্ৰেণী-বৈষম্য, লিংগ-বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে মানুহৰ মাজত সজাগতাৰ সৃষ্টি হৈছিল আৰু ৰাজপথলৈ মানুহ ওলাই আহিবলৈ ধৰিছিল। ফৰাচী বিপ্লৱৰ সময়লৈ ঘূৰি চালে আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে বিপ্লৱী পৰিস্থিতিয়ে জনসাধাৰণৰ মাজত আলোড়ন সৃষ্টি কৰাৰ লগে লগে মহিলাসকলক সামাজিক সমস্যাসমূহ সম্পৰ্কত সজাগ কৰি তুলিছিল। এই মহিলাসকলৰ অগ্ৰণী নেত্ৰী অলিম্প দ্য গোগে মহিলাৰ অধিকাৰ ঘোষণা কৰি এখন খচৰা প্ৰস্তুত কৰিছিল। ইতিপূৰ্বে ১৭৯১ চনত ফৰাচী বিপ্লৱৰ ঠিক পিছতেই সংবিধান সভাত “মানুহৰ অধিকাৰ সংক্ৰান্ত ঘোষণা” (Declaration of the Rights of Man) গৃহীত হৈছিল, য'ত নাৰীৰ অধিকাৰসমূহ উপেক্ষা কৰা হৈছিল। তাৰ প্ৰত্যুত্তৰত অলিম্প দ্য গোগে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে “নাৰীৰ অধিকাৰ সংক্ৰান্ত ঘোষণা” (Declaration of the Rights of Woman)ৰ জৰিয়তে নাৰী অধিকাৰসমূহ বলিষ্ঠভাৱে দাঙি ধৰিছিল। তেওঁ নাৰীসকলক নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ বাবে আগ বাঢ়ি আহিবলৈ উদাত্ত আহবান জনাইছিল – “মহিলাসকল জাগি উঠা। সমগ্ৰ বিশ্বত যুক্তিৰ ঘন্টাধ্বনি শুনিবলৈ পোৱা গৈছে, নিজৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে সচেতন হোৱা...। শৃঙ্খলিত পুৰুষসকলে নিজৰ বাবে বহুগুণ শক্তি বঢ়াই তুলিছে, কিন্তু সেই শৃঙ্খল ছিঙাৰ বাবে তেওঁলোকৰ দৰকাৰ তোমালোকৰ সহযোগিতা। তেওঁলোক নিজে স্বাধীন হৈছে, কিন্তু সঙ্গিনীসকলৰ প্ৰতি এতিয়াও তেওঁলোকে ন্যায় বিচাৰ কৰা নাই। হে নাৰী সমাজ, তোমালোকৰ অন্ধত্ব কেতিয়া আঁতৰিব?”তাৰ পিছৰ বছৰতেই ইংলেণ্ডৰ বাটকটীয়া নাৰীবাদী নেত্ৰী মেৰি উলষ্টনক্ৰাফটৰ যুগান্তকাৰী গ্ৰন্থ “নাৰী অধিকাৰৰ যৌক্তিকতা”(A Vindication of the Rights of Woman) প্ৰকাশ পায়। এই গ্ৰন্থত তেওঁ নাৰীক যৌন সত্তা বুলি গণ্য কৰা প্ৰচলিত ধাৰণাবোৰৰ বিপৰীতে যুক্তি দৰ্শাই কৈছিল যে নাৰী মানৱ সত্তা, নাৰীও পুৰুষৰ দৰেই মানুহ। তেওঁ নাৰী-পুৰুষৰ মাজত থকা বৈষম্য বা ভিন্নতাৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰে। তেওঁ নাৰীৰ বাবে ভিন্ন স্কুল বা শিক্ষা পদ্ধতিৰ বিপৰীতে সহ-শিক্ষাৰ পোষকতা কৰিছিল। বিশ্ব-বিশ্ৰুত ফৰাচী দাৰ্শনিক জ্যাঁ জেক ৰুছোৰ দৰে তাত্ত্বিকেও পুৰুষতান্ত্ৰিক বৈষম্য মানি লৈ নাৰীৰ বাবে সুকীয়া শিক্ষা পদ্ধতিৰ পোষকতা কৰিছিল আৰু নাৰীক পৰিয়াল পৰিচালনা আৰু পুৰুষৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ বাবে কাম কৰাত সহায় কৰা বাবে শিক্ষা প্ৰদানৰ পৰামৰ্শ দিছিল। মেৰিয়ে ৰুছোৰ নাৰীবিৰোধী চিন্তা-চৰ্চাৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু মহিলাক দৰ্শন, মেকানিকছ, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, নক্ষত্ৰ বিজ্ঞানৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়সমূহৰ ওপৰত শিক্ষাদানৰ দাবী তুলিছিল। তেওঁ কৈছিল – নাৰীক আত্ম-নিৰ্ভৰশীল হ'বৰ বাবে প্ৰথমতেই লাগিব উপযুক্ত শিক্ষা আৰু স্বাধীন উপাৰ্জন। তেওঁ নাৰীৰ সামাজিক অধিকাৰসমূহ দাবী কৰাৰ উপৰিও নাৰীৰ ভোটাধিকাৰৰ দৰে ৰাজনৈতিক দাবীও উত্থাপন কৰিছিল।\nফৰাচী দাৰ্শনিক কঁডৰ্চে ১৭৯০ চনত নাৰী অধিকাৰ বিষয়ক গ্ৰন্থ “Admission of Women to Full Citizenship”ত নাৰীক পুৰুষৰ দৰেই পূৰ্ণ নাগৰিক অধিকাৰ প্ৰদানৰ প্ৰশ্নটো যুক্তিসহকাৰে দাঙি ধৰিছিল। আন এজন ফৰাচী দাৰ্শনিক হলবেকে ১৭৭৪ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ “System Social” গ্ৰন্থত পুৰুষসকলৰ নাৰীবিৰোধী কাৰ্যক কঠোৰ ভাষাৰে সমালোচনা কৰিছিল -“Savages that makesaslave of his mate and carries his contempt for her to the point of cruelty.” ইয়াৰো বহু পূৰ্বেই ইংৰাজ দাৰ্শনিক জন লকে নাৰী-পুৰুষৰ সমানাধিকাৰৰ প্ৰশ্নটো উত্থাপন কৰিছিল তেওঁৰ ১৬৮৯ চনত প্ৰকাশিত “Second Treatise of Government” গ্ৰন্থত।\nতাৰ কিছু বছৰৰ পিছতেই ইংলেণ্ডৰ চিন্তাবিদ লেখিকা মেৰি এষ্টেলেই ১৬৯৪ চনত “মহিলাসকলৰ ওচৰত এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰস্তাৱ”(A Serious Proposal to the Ladies) নামৰ পুথিত নাৰীৰ অধিকাৰৰ সবল দাবী তুলি ধৰিছিল। তেওঁ নাৰীৰ বন্দিত্বৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰি কৈছিল যে “যদি সকলো পুৰুষে মুক্ত হৈ জন্ম লাভ কৰে তেনেহ'লে মহিলাসকলে দাসী হৈ জন্ম লাভ কৰিব কিয়”? পৰবৰ্তী সময়ত তেওঁৰ এই আৱাজ শুনিবলৈ পোৱা যায় ‘দি ছেকেণ্ড ছেক্স’ৰ ৰচয়িতা ছিমন দ্যা বুভ্যুৱাৰ, বেগম ৰোকেয়া, ‘ স্ত্ৰীলিংগ নিৰ্মাণ' গ্ৰন্থৰ লেখিকা মল্লিকা সেনগুপ্ত, আৰু বাংলাদেশৰ সাহসী লেখিকা তছলিমা নাছৰিনৰ গ্ৰন্থসমূহত। ইছলাম ধৰ্মকে ধৰি বিভিন্ন ধৰ্মৰ গোড়া নাৰীবিৰোধী চিন্তা-ভাবনাসমূহৰ বিৰোধিতা কৰি লেখা বাবে নাছৰিনে দেশান্তৰিত হৈ ফুৰিব লগা হৈছে।\nমহিলাৰ সামাজিক অৱস্থান কিমান নিম্নগামী আছিল তাক অজস্ৰ ঘটনাই দেখুৱাই দিয়ে। ১৮৪০ চনত লণ্ডনত হোৱা দাসপ্ৰথা-বিৰোধী সন্মিলনত অংশ ল'বলৈ যোৱা দাসপ্ৰথা-বিৰোধী আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী এলিজাবেথ কেডি ষ্টেনটন আৰু লুক্ৰেচিয়া ম'টকে ধৰি মহিলাসকলক সভাগৃহৰ এচুকত বহিবলৈ দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকক আনকি বক্তব্য আগ বঢ়াবলৈ অনুমতি দিয়া নহৈছিল। মহিলাসকলৰ প্ৰতি উদ্যোক্তাসকলে কৰা বৈষম্যমূলক আচৰণৰ প্ৰতিবাদত আমেৰিকাৰ দাসপ্ৰথা-বিৰোধী আন্দোলনৰ অগ্ৰণী নেতা উইলিয়াম লয়েড গেৰিছনে উক্ত সভাত বক্তব্য প্ৰদান কৰাৰপৰা বিৰত থাকে। এই ঘটনাই অসমৰ নাৰীবাদী আন্দোলনৰ বাটকটীয়া চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে ১৯২৫ চনত নগাঁৱৰ অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত চিকৰ আঁৰত বহি সভা শুনি থকা মহিলাসকলক চিক ফালি ওলাই আহিবলৈ জনোৱা সাহসী আহ্বানলৈ মনত পেলাই দিয়ে। ইয়াৰপৰা স্পষ্ট হয় যে নাৰীসকলক দাসতকৈও নীচ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।\nদাসপ্ৰথা-বিৰোধী সন্মিলনত পোৱা অপমানৰ প্ৰতিবাদত এলিজাবেথ আৰু লুক্ৰেচিয়া ম'ট আদি নেত্ৰীসকলে ১৮৪৮ চনৰ ১৯ আৰু ২০ জুলাই তাৰিখে আমেৰিকাৰ ছেনেকা ফলছত নাৰী অধিকাৰৰ দাবীত অভিবৰ্তন অনুষ্ঠিত কৰি নাৰীৰ দুৰ্দশাগ্ৰস্ত সামাজিক, ধৰ্মীয় অৱস্থা, অধিকাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। পুৰুষ আৰু মহিলা জন্মতে সমান, সেয়ে মহিলাৰ সৰ্বদিশতে স্বাভাৱিকভাৱেই সমান অধিকাৰ আছে বুলি এলিজাবেথে যুক্তি আগ বঢ়াইছিল। ভোটাধিকাৰৰ দাবীটোও ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বাৰদফীয়া দাবী চনদত চহী কৰা বাবে এলিজাবেথ আৰু তেওঁৰ ভগ্নীক অধিবক্তা পিতৃয়ে চহী উঠাই ল'বলৈ হেঁচা দিয়ে, ফলত এলিজাবেথৰ ভগ্নীয়ে চহী উঠাই লয়। নাৰীসকল হীনমন্যতাৰপৰা মুক্ত নোহোৱাৰ ফলত ছেনেকা ফলছৰ অভিবৰ্তন পৰিচালনা কৰিবলৈ কোনো নাৰীয়ে সাহস কৰা নাছিল আৰু সেই সভাত সভাপতিত্ব কৰিব লগা হৈছিল – নাৰী আন্দোলনৰ নেত্ৰী লুক্ৰেচিয়া ম'টৰ স্বামী জেমছ ম'টে।\nআনফালে, জাৰ্মান সমাজতান্ত্ৰিক আন্দোলনৰ নেত্ৰী ক্লাৰা জেটকিন, ৰোজা লুক্সেমবাৰ্গ, ৰাছিয়াৰ সমাজবাদী পাৰ্টিৰ নেত্ৰী আলেকজেন্দ্ৰা কলণ্টায়ে নাৰীৰ সাৰ্বজনীন ভোটাধিকাৰ, ট্ৰেড ইউনিয়নত নাৰীৰ অংশগ্ৰহণৰ অধিকাৰ, সম মজুৰি, বিবাহ বিচ্ছেদ, মাতৃত্বকালীন ছুটী, শিশু প্ৰতিপালন কেন্দ্ৰকে ধৰি নাৰীৰ বাবে বহু অধিকাৰ দাবী কৰিছিল।\n১৮৬৯ চনতেই ব্ৰিটিছ সাংসদ জন ষ্টুৱাৰ্ট মিলে তেওঁৰ ‘On the Subjection of Women’ গ্ৰন্থত নাৰীৰ ওপৰত চলি থকা দাসত্বৰ অৱসানৰ কথা কৈছিল। তেওঁ আছিল প্ৰথম সাংসদ, যি নাৰীৰ ভোটাধিকাৰৰ দাবীটো ব্ৰিটিছ সংসদৰ মজিয়াত বলিষ্ঠভাৱে উত্থাপন কৰিছিল। পুৰুষৰ সমানে নাৰীয়ে ভোটাধিকাৰ নাপাইছিল আৰু তাৰ বাবে এক দীঘলীয়া ভোটাধিকাৰ আন্দোলন আমেৰিকা আৰু ব্ৰিটেইনত গঢ়ি উঠিছিল। এই আন্দোলনৰ এগৰাকী অগ্ৰণী নেত্ৰী ছুছান বি এন্টনিয়ে ১৮৭২ চনৰ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচনত ১৪গৰাকী সতীৰ্থসহ ভোটদান কৰিবলৈ যাওঁতে তেওঁলোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু এশ ডলাৰ জৰিমনা বিহা হৈছিল। প্ৰায় এশ বছৰীয়া আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তিত বিশ্বৰ ভিন ভিন দেশত নাৰীসমাজে ভোটাধিকাৰ লাভ কৰিছিল। সুখৰ বিষয় যে ভাৰতীয় নাৰীয়ে বিশেষ আন্দোলন নকৰাকৈয়ে পলমকৈ হ'লেও ভোটাধিকাৰ লাভ কৰিছিল। স্বাধীন ভাৰতৰ সংবিধান প্ৰণেতা বি আৰ আম্বেদকাৰৰ ঐকান্তিক প্ৰচেষ্টাত নাৰীয়ে সম্পত্তিৰ অধিকাৰ আৰু মেটাৰনিটি বেনিফিট আইনৰ সুবিধা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বাইবেলত নাৰীক দাস-ক্ৰীতদাস, সম্পত্তিহীন পুৰুষ আৰু মানসিকভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত লোকসকলৰ স্থানত ৰখা হৈছিল আৰু নাৰীক নাগৰিকত্বৰপৰা যুগ যুগ ধৰি বঞ্চিত কৰি অহা হৈছিল। দাসপ্ৰথা আৰু বাইবেলত থকা এই নাৰীবিদ্বেষী মন্তব্যক ৰাজহুৱাভাৱে বিৰোধিতা কৰা বাবে দুই গ্ৰিমকে ভগ্নীদ্বয় ধৰ্মযাজকসকলৰ ৰোষত পৰিছিল।\nকিন্তু ইউৰোপৰ দৰে ভাৰতত যুক্তিবাদী ধ্যান-ধাৰণাৰ প্ৰসাৰ নঘটিল। নাৰী শ্ৰমিকৰ ট্ৰেড ইউনিয়ন কৰা অধিকাৰ, নাৰীৰ ভোটাধিকাৰ, নাৰীৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ আদি বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত খলকনিৰ সৃষ্টি কৰা দাবীসমূহে ভাৰতক বিশেষভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিব নোৱাৰিলে। বিপৰীতে তাহানিৰ আওপুৰণি সামন্তীয় ধ্যান-ধাৰণাৰে পুষ্ট পিতৃতন্ত্ৰ শক্তিশালী ৰূপত বৰ্তি থাকিল। ৰাজা ৰামমোহন ৰায়, ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ আদি সমাজ সংস্কাৰকসকলে ভাৰতত নৱজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰে, য'ত সতীদাহ প্ৰথা, বাল্যবিবাহ বন্ধ কৰা, বিধৱা বিবাহ প্ৰচলন, নাৰী শিক্ষা আদি বিষয়বোৰে প্ৰাধান্য লাভ কৰে। মহাৰাষ্ট্ৰত জ্যোতিবা ফুলে আৰু সাবিত্ৰীবাঈ ফুলে দম্পত্তিয়ে নাৰীৰ বাবে শিক্ষাৰ বাট মুকলি কৰে আৰু শিক্ষাৰ অধিকাৰকে ধৰি নাৰীবিৰোধী চিন্তাধাৰা, অস্পৃশ্যতা, বৰ্ণবাদ আদিৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলায়। পণ্ডিতা ৰমাবাঈৰ দৰে নেত্ৰীয়ে আৰ্য সমাজৰ জৰিয়তে নাৰীৰ মানৱীয় মৰ্যাদা প্ৰতিষ্ঠাৰ হকে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত প্ৰচাৰ সংগঠিত কৰে। অসমত হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুণাভিৰাম বৰুৱা, কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য, জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা, চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানী, ৰজনীকান্ত বৰদলৈ, লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা, দণ্ডিনাথ কলিতা আদি বৰেণ্য ব্যক্তিসকলে সাহিত্যকৰ্মৰ যোগেদি অসমত যুক্তিবাদী চিন্তা-চৰ্চাৰে নাৰীবিদ্বেষী পশ্চাদগামী চিন্তাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়ে। ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত ৰক্ষ্মাবাঈ-য়ে নিজৰ জীৱনত সংঘটিত বাল্যবিবাহক সাহসেৰে নাকচ কৰি আদালতে বিহা জৰিমনা ভৰি বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে। অসমতো নাৰী আন্দোলনৰ বাটকটীয়া চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে নাৰীক ৰান্ধনি ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ ভিতৰৰপৰা ৰাজহুৱা জীৱনলৈ উলিয়াই আনে আৰু পৰ্দাপ্ৰথা ভাঙি পুৰুষৰ সমানে ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰে। তেওঁ নাৰী শিক্ষাৰ হকে যুঁজ দিছিল আৰু অসমত পোনপ্ৰথম মহিলা সমিতি গঠন কৰি বাল্যবিবাহ বন্ধ কৰা, বিধৱা বিবাহ প্ৰচলন কৰা, নাৰীক অধিকাৰ প্ৰদান কৰাৰ দাবীত নাৰীসকলক সংগঠিত কৰিছিল – যাৰ বাবে তেওঁ সমাজৰ নানা ধৰণৰ তিৰস্কাৰ-ভৰ্ৎসনা সহিব লগা হৈছিল।\nভাৰতবৰ্ষত সামাজিক ৰীতি-নীতি, ধৰ্মীয় পৰম্পৰা অতি শক্তিশালী। পৰম্পৰা ৰক্ষাৰ নামত আওপুৰণি, ক্ষতিকাৰক ৰীতি বাহাল ৰখাটোও এইখন দেশত যে এক পৰম্পৰা, সেই কথা বহুবাৰ প্ৰমাণ হৈ আহিছে। সতীদাহৰ দৰে বৰ্বৰ প্ৰথা জীয়াই ৰখাৰ বাবে এচাম গোড়া ভাৰতীয়ই শেষলৈকে যুঁজিছিল; সতীদাহ নিষেধ আইন বলবৎ হোৱাৰ পিছতো তেওঁলোকে ব্ৰিটিছ আদালতত ধন ভাঙি গোচৰ তৰিছিল সতীদাহ ৰক্ষাৰ বাবে। তেনেদৰে বাল্য বিবাহৰ বলি হোৱা ৰক্ষ্মাবাঈ-য়ে বাল্য বিবাহক কেন্দ্ৰ কৰি আদালতত গোচৰ দিছিল আৰু গোচৰ চলি থকা সময়ত প্ৰখ্যাত ৰাজনৈতিক নেতা বাল গংগাধৰ তিলককে ধৰি এচাম গোড়া লোকে ৰক্ষ্মাবাঈক তিৰস্কাৰ কৰিছিল। তিলকৰ সম্পাদিত ‘কেশৰী' নামৰ কাকতখনে ৰক্ষ্মাবাঈৰ বিৰুদ্ধে সমালোচনা কৰিছিল। অসমৰ চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে গাঁৱে গাঁৱে চাইকেল চলাই ছোৱালীবিলাকক শিক্ষা দিয়াৰ বাবে নানা ঠাট্টা-বিদ্ৰূপ, ককৰ্থনা শুনিবলগা হৈছিল। সেইদৰে ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰথমখন মহিলা বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিক্ষয়িত্ৰী সাবিত্ৰীবাঈ ফুলে স্কুললৈ অহা-যোৱা কৰোতে একাংশ সমাজবিৰোধী তথা নাৰীবিৰোধী লোকে তেওঁৰ গালৈ গেলা কণী, বোকা-পানী ছটিয়াই চূড়ান্তভাৱে অপমানিত কৰিছিল।\nআজিও সমাজৰ নাৰীবিৰোধী ৰীতি-নীতি-পৰম্পৰাই নাৰীক কোঙা কৰি ৰাখিছে। এচাম লোকে আজিও অন্ধবিশ্বাস, কু-সংস্কাৰ, জাতিভেদ, লিংগ-ভেদ, সাম্প্ৰদায়িকতা জীয়াই ৰখাৰ চেষ্টা অনবৰতে চলাই গৈছে। নাৰীৰ ওপৰত কিছুমান ৰীতি-পৰম্পৰা, নিৰ্দেশনা আৰোপ কৰি, পোছাক-বিধিৰ দৰে অধিকাৰ হৰণকাৰী প্ৰথা জাপি দি নাৰীৰ ব্যক্তিগত পছন্দ-অপছন্দক সংকীৰ্ণ ‘লক্ষ্মণ ৰেখা'ৰে আবৃত কৰাৰ অপচেষ্টা চলাই গৈছে। কিছুমান অচল, ক্ষতিকাৰক, সমাজবিদ্বেষী চিন্তা-চৰ্চা পুনৰ জীয়াই তুলিব বিচাৰিছে। আওপুৰণি ৰীতি-পৰম্পৰাৰ বিৰুদ্ধে যুক্তিবাদী চিন্তা-চৰ্চাৰ বিকাশৰ বাবে সমাজৰ অগ্ৰণীসকলৰ গুৰু দায়িত্ব আছে আৰু তাক পালন কৰা কিমান জৰুৰী তাক দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নিশ্চয় নাই।\nএকমাত্ৰ আইন-আদালত, লিখিত সংবিধানেই নাৰীক সুৰক্ষা দিব নোৱাৰে। নাৰীৰ নিৰাপত্তা, মৰ্যাদা, অধিকাৰ সুৰক্ষিত কৰিব লাগিব প্ৰতিজন মগজুধাৰী ব্যক্তিয়ে। পুৰুষসকলে পত্নীকে ধৰি প্ৰতিগৰাকী মহিলাক নিজ মাতৃ, ভগ্নী, বৌৰ মৰ্যাদা দিয়াৰ উপৰিও পুৰুষৰ সমান মৰ্যাদা স্বীকাৰ কৰি ল'ব পাৰিলেহে সঁচা অৰ্থত সমাজত নাৰীয়ে মানৱীয় অধিকাৰ লাভ কৰিব। তেনে ব্যৱস্থাইহে নাৰীক সমাজত মুক্তভাৱে চলা-ফুৰা কৰা, প্ৰয়োজন অনুসৰি বিভিন্ন স্থানলৈ, যেতিয়াই দৰকাৰ যাব পৰা এক মুক্ত, নিৰাপদ বাতাবৰণ গঢ়ি তুলিব। সেই পৰিৱেশতহে আইন-প্ৰদত্ত অধিকাৰসমূহ অৰ্জন কৰিব পৰা যায় তথা শংকাহীন স্বাধীনতা সাব্যস্ত কৰিব পাৰি। তেনে এক বাতাবৰণ গঢ়ি তোলাত পুলিচ, প্ৰশাসন, চৰকাৰ, আইন-আদালত আৰু সৰ্বোপৰি সমাজৰ ডাঙৰ ভূমিকা আছে, যি ভূমিকা আজি কোনেও পালন কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই। ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজৰ যথোচিত ভূমিকা সাব্যস্ত হ'লেহে নাৰী অধিকাৰসমূহ বাস্তৱত অৰ্জন কৰা সম্ভৱ।\nNo Comments : "সম্পাদকীয়ৰ পৰিবৰ্তে : নাৰী অধিকাৰ ... জুনু বৰা"


ভয় নাখাব,চিন্তা নাই ! – NewsFile Online (Oxomiya)\nHome / Region / Assam / ভয় নাখাব,চিন্তা নাই !\nভয় নাখাব,চিন্তা নাই !\nগুৱাহাটীতো আৰম্ভ ভেকচিন প্ৰদান কাৰ্যসূচী\nগুৱাহাটী,১৬ জানুৱাৰী : আজি সমগ্ৰ দেশৰ লগতে অসমৰ ৬৫ টা স্থানত ক’ভিড প্ৰতিষেধক প্ৰদান কাৰ্যসূচী শুভাৰম্ভ কৰা হয় ৷ দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে আজি এই প্ৰতিষেধক প্ৰদান কাৰ্যসূচীৰ শুভাৰম্ভ কৰি কয় “এই ভেকচিন প্ৰদান কাৰ্যসূচী দেশৰ ভিতৰতে সৰ্ববৃহৎ আৰু ই নিৰাপদ ৷ কোনো অপপ্ৰচাৰক গুৰুত্ব নিদিব ৷ ”\nগুৱাহাটীত ক’ভিড১৯ৰ প্ৰতিষেধক প্ৰদান অভিযানৰ শুভাৰম্ভ কৰে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৷ কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ ৩ খন চিকিৎসালয়ত আজিৰ পৰা আৰম্ভ হ’ল ক’ভিড-১৯ৰ প্ৰতিষেধক প্ৰদান কাৰ্যসূচী৷ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালৰ লগতে সোণাপুৰ জিলা চিকিৎসালয় আৰু মাৰোৱাৰী হস্পিতালত এই অভিযান আৰম্ভ কৰা হৈছে ৷\nনতুন দিল্লীত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ টীকাকৰণ অভিযানৰ শুভাৰম্ভ কৰাৰ পাছতেই স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালত এই কাৰ্যসূচীৰ শুভাৰম্ভ কৰে ৷ ইয়াৰ পূৰ্বে ভিডিঅ’ কনফাৰেন্সিংযোগে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়ে শুভাৰম্ভ কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় টীকাকৰণ অভিযানৰ অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীৰ লগতে ৰাজ্যিক স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী পীযুষ হাজৰিকা, স্বাস্থ্য বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ প্ৰধান সচিব সমীৰ সিনহা, প্ৰধান সচিব অনুৰাগ গোৱেল, ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ সঞ্চালক ডা° লক্ষ্মণন এছ, কামৰূপ মহানগৰৰ উপায়ুক্ত বিশ্বজিৎ পেগু, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ সঞ্চালক মুনীন্দ্ৰ নাথ নাটে, স্বাস্থ্য সঞ্চালক ৰথীন্দ্ৰ ভূঞা, গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালৰ অধ্যক্ষ ডা° অচ্যুৎ কুমাৰ বৈশ্য, কাৰ্যবাহী সঞ্চালক মনোজ চৌধুৰী, কামৰূপ মহানগৰৰ অতিৰিক্ত উপায়ুক্ত(স্বাস্থ্য) শৰ্মিষ্ঠা বৰা,ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ বিশেষ কৰ্তব্যৰত বিষয়া পমী বৰুৱা আৰু গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালৰ অধীক্ষক ডা° অভিজিৎ শৰ্মাও উপস্থিত থাকে ৷\nৰাজ্যৰ প্ৰথম তিনিটা প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হয় বিশিষ্ট চিকিৎসক ডা° উমেশ চন্দ্ৰ শৰ্মা, ডা° ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা আৰু পদ্মশ্ৰী ডা° ইলিয়াছ আলিক৷\nপ্ৰতিটো কেন্দ্ৰত দৈনিক ১০০ জনকৈ ব্যক্তিক প্ৰতিষেধক প্ৰদানৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে ৷ প্ৰথম পৰ্যায়ত চিকিৎসক-চিকিৎসা কৰ্মী, দ্বিতীয় পৰ্যায়ত আৰক্ষী-নিৰাপত্তাৰক্ষীকে ধৰি ফ্ৰণ্টলাইন কৰ্মী সকল আৰু তৃতীয় পৰ্যায়ত পঞ্চাশ উৰ্ধৰ আৰু পঞ্চাশৰ তলৰ কিন্তু আন ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিক প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হ’ব ৷\nঅহা ৩ মাহৰ ভিতৰত ৩ লাখ লোকক প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা হ’ব বুলি প্ৰকাশ কৰে স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী ডা° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই ৷ ক’ভিড ভেকচিনৰ দুয়োটা ড’জ একেটা কোম্পানীৰ হ’ব লাগিব ৷ ১৮ বছৰৰ অনুৰ্ধৰ ব্যক্তি, গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু প্ৰসূতি মাতৃক এই প্ৰতিষধক দিয়া নহ’ব ৷ এলাৰ্জীৰ সমস্যা থকা লোককো ক’ভিড ভেকচিন দিয়া নহ’ব ৷\nপ্ৰথম প্ৰতিষেধক লোৱাৰ ২৮ দিনৰ ভিতৰত দ্বিতীয় প্ৰতিষেধক দিয়া হ’ব ৷ দ্বিতীয়টো ড’জ লোৱাৰ ১৪ দিনৰ পাছত দেহত ক’ভিড-প্ৰতিৰোধী ক্ষমতা গঢ় লৈ উঠিব ৷


লোকাপাৰ - অসমৰ অলংকাৰ Info. About. What's This?\n★ লোকাপাৰ - অসমৰ অলংকাৰ ..\nলোকাপাৰ হৈছে এবিধ আপুৰুগীয়া কাণত পিন্ধা অলংকাৰ। প্ৰধানকৈ অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলত গঢ়োৱা এই অলংকাৰ বিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকা চাৰিটা পাৰ চৰাইৰ আৰ্হিৰ। সাধাৰণতে ইয়াত ৰঙা আৰু সেউজীয়া পাথৰে সোণত খচিত কৰি গঢ়োৱা হয়। লোকাপাৰক অসমীয়া মহিলাৰ অতি আদৰৰ আৰু হেঁপাহৰ অলংকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ই এবিধ সুচাৰুৰূপে আৰু মৰ্যাদা সম্পন্ন অলংকাৰ। আহোম ৰজা আৰু ডা-ডাঙৰীয়াসকলে লোকাপাৰ পৰিধান কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আহোমৰ দিনত উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত লোকাপাৰ পৰিধান কৰাতো পৰম্পৰাৰ দৰে আছিল।\nএইবিধ অলংকাৰ বাস্ৰাম বা মিনা কৰা থাকে আৰু কাণৰ লটিত জুমকাৰ দৰে ওলমি থাকে। পাৰ কেইবিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকাৰ বাবে ইয়াক দেখাত অশোকস্তম্ভৰ দৰে লাগে। পাৰ চাৰিটাৰ মূৰৰ ওপৰৰ পৰা চাৰিডাল শিকলি গৈ কাণৰ লটিত লাগি থকাকৈ থকা সোণৰ গিৰিত লগ লাগে। পাৰ কেইটাৰ ঠেং কেইখনত মুকুতা মণিৰ দৰে লটকন গথা থাকে। ইয়াৰ বিৰিটোৰ পিছফালে এডাল হাকোটা লগা থাকে। হাকোটা ডালৰ সহায়ত কাণৰ লটিৰ ফুটাত এই বিশেষ অলংকাৰ পৰিধান কৰা হয়। চৰাইৰ আকৃতিৰ লোকাপাৰৰ দৰে কাণফুলিত খঞ্জখিলি বুলিও কোৱা হয়।\nগছ তলৰ বিহু, সামাজিক লোকাচাৰ, লোকাচাৰ কাক বোলে, লকচৰ, জডত, ৰচন, বহৰ, বহৰলগতজডতলকচৰ, লকপৰ, বহৰচন, গছতলৰবহ, বহনম, চৰকবল, চৰলকবজ, ষলগতজডতলকচৰ, সমজ, সমজলকচৰ, লোকাপাৰ, অসমৰ অলংকাৰ. লোকাপাৰ,\nজডত লোকাপাৰ বহৰ ৰচন লকচৰ ষলগতজডতলকচৰ সমজলকচৰ বহৰলগতজডতলকচৰ সমজ লকপৰ গছতলৰবহ বহনম চৰলকবজ অসমৰ অলংকাৰ. লোকাপাৰ চৰকবল বহৰচন সামাজিক লোকাচাৰ গছ তলৰ বিহু লোকাচাৰ কাক বোলে\nলোকাচাৰ বুলিলে কি বুজা.\nঅসমীয়া সংস্কৃতিৰ ওপৰত পশ্চিমীয়া. The passing down of elements ofaculture from generation to generation, especially by oral communication. one who studies folklore. লোকাচাৰ related Assamese অসমীয়া words. লোকাচাৰবিদ. Translations of লোকাচাৰ. লোকাচাৰ in Bengali বাংলা লোকাচাৰ in Bodo बड़ो. গছ তলৰ বিহু. ইছলামীয় সাহিত্য সভা গঠনৰ. প্রতি সুলত মূলৰ লোকাচাৰ এটহন উপযুক্ত পদ্ধই অভিযোগৰ ভিতিৰ. নাৰণ পশিদশ, ঞ্চাচি আৰু.\nঅসমীয়াত কথা বতৰা অসমৰ অন্যতম. লোকবিশ্বাসসমূহ লোক সংস্কৃতিৰ উপাদান। লোকবিশ্বাসসমূহ পৰম্পৰাগতভাৱে চলি আহিছে। পূজা পাতলৰ দ্বাৰা পিশাচ, প্ৰেতাত্মা আদিৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি বুলি বিশ্বাস কৰে।. লোকাচাৰ কাক বোলে. বৰুণ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ. স্নাতক দ্বিতীয় বার্ষিক. অসমীয়া সংস্কৃতিক সমন্বয়ৰ সংস্কৃতি লোকাচাৰ সাজ সজ্জা, আ অলঙ্কাৰ জীৱন. বুলি কৈ অহা হৈছে । ইয়াৰ অর্থ নির্বাহৰ প্ৰণালী আৰু সা সৰঞ্জাম আদিয়েই. কৃষিৰ লগত জড়িত লোকাচাৰ. সৰুপথাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া. 1, অসমৰ জনগোষ্ঠীয় সামাজিক লোকাচাৰ উপেন ৰাভা হাকাচাম আৰু প্রফুল্ল কুমাৰ নাথৰ দ্বাৰা সম্পাদিত. 1, অসমৰ জনজাতি সম্পাদক প্রমোদচন্দ্র ভট্টাচার্য্য. 1, অসমৰ জনজাতি: সংগ্ৰহক.\nবিবাহৰ লগত জড়িত লোকাচাৰ.\nঅসমৰ লোকবিশ্বাস Satirtha. বহাগ বিহুৰ লগত ৰং তামাচা, নৃত্য গীতৰ লগতে বহুতো ৰীতি নীতি, লোকাচাৰ আৰু জনবিশ্বাস জড়িত হৈ আছে। বহাগ বিহু বা ৰঙালী বিহু চতৰ সংক্রান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ বহাগৰ ছয় দিনলৈ পালন. সামাজিক লোকাচাৰ. লোকাচাৰ Assamese translation of লোকাচাৰ. অসমৰ জনগোষ্ঠীয় সামাজিক লোকাচাৰ সম্পাদনা ড° উপেন ৰাভা হাকাচাম & ড° প্ৰফুল্ল কুমাৰ নাথ. Asamar Janagosthiya Samajik Lokachar Edited by Prof. Upen Rabha Hakacham and Dr.Prafulla Kumar Nath Published by Ananta Hazarika LANGUAGE:. অবিশ্বাস্য! বিবাহৰ পূৰ্বে দুই. এই লোকাচাৰ অনুসৰি গাঁৱৰ যুৱক যুৱতীসকলে ইখন গাঁৱৰ পৰা সিখন গাঁৱলৈ নৃত্য গীত পৰিৱেশন কৰি যাব লাগে। এইদেৰ নৃত্য কৰি গৈ থাকোতেই কোনো কোনো যুৱক যুৱতীয়ে পৰস্পৰে. অগ্নি প্ৰশমিত হওক তামোল পাণৰ খোম. উত্তৰ ভাৰতীয় বিশ্বাস, জীৱনশৈলী, লোকাচাৰ আৰু আচাৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ পৰিল।.\nUnit4Bar Asom Samanya Aru.\nলোক নৃত্য আদিৰ উপৰিও লোকাচাৰ আৰু সামাজিক সমন্বয়ৰ প্ৰয়োভৰ ঘটোৱা হয়। ইফালে এই. বকোত ১০৯ সংখ্যক বৰ্ষৰ সুৱৰী উৎসৱ ক. Показаны результаты по запросу.\nকৰোনাৰ বিভীষিকাৰ মাজতো আজিৰে পৰা.\nঅসমীয়া জনজীৱনক কাতি বিহুৰ প্ৰচলিত লোকাচাৰ সমূহে সুকীয়া মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে। কৃষিজীৱী জনতাই কাতি বিহুকো ৰঙালী আৰু ভোগালী বিহুৰ দৰেই মৰম আৰু চেনেহৰ উমেৰে সাৱটি লয়. গোৱালপৰীয়া লোকসংস্কৃতিত এভূমুকি. অসম দেশ বাৰে ৰহনী্য়া সংস্কৃতিৰ মিলনভূমি। এই আনন্দময়ী অসম দেশৰ জনসাধৰণ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ যেনে, মঙ্গোলীয়, ইণ্ডো বাৰ্মা, ইণ্ডো ইৰানীয়ান আৰু আৰ্য্য জনগোষ্ঠীৰ. প্ৰবন্ধ নিবন্ধ Archives যাত্ৰা JAATRA. এখন সমাজত বিভিন্ন লোকাচাৰ পালন কৰিবই লাগিব। লোকাচাৰবোৰেই মানুহক সামাজিক কৰে। কিন্তু এই লোকাচাৰবোৰৰো যুক্তিযুক্ততা বিচাৰ কৰি সামাজিক কল্যাণৰ দিশলৈ চাই তাক. নগা লোক সংস্কৃতিৰ চমু আভাস সাৰথি. লোকবিশস্বাসৰ ফলত পালন কৰা কাৰ্য্যসমূহকে লোকাচাৰ আখ্যা দিয়া হয়। বিহু অসমীয়াৰ জাতীয় উত্সৱ। কৃষিজীৱি অসমীয়াই কৃষিভিত্তিক এই লোক উত্সৱটিৰ মাজেৰে নিজৰ জাতীয়.\nFilm Review Anuradha Assamese Film 2015 Magical Assam.\nবৈঞ্চৱ পন্থী মৰাণ সমাজৰ ভকতীয়া পৰম্পৰা আৰু লোকাচাৰ অনুসৰি যথা ৰীতিৰে খোম আগবঢ়াই. Binandia Majuli বিনন্দীয়া মাজুলী, Garamur. তেনেদৰে উৎসৱ – পাৰ্বন, ধর্মীয় অনুষ্ঠান আদি লোকাচাৰ, লোক কলা, সাজ পাৰ, খাদ্যভাষ, গৃহসজ্জা আদিবোৰ ভৌতিক সংস্কৃতিয়ে আৰু লোক নাট্য, সংগীত, নৃত্য আদিবোৰ পৰিবেশ্য. Asamar Janagosthiya Samajik Lokachar অসমৰ. গৰিয়া, মৰিয়া, দেশী সকলৰ জনগোষ্ঠীয় লোকাচাৰ আৰু কথিত ভাষাৰ ওপৰত সাহিত্য পৰিষদ গঠন কৰক । অন্যথা অসমভূমি ত্যাগ কৰি কোনোবা ইছলামীয় দেশত গৈ সাহিত্য চৰ্চা কৰক ।. অনুবাদ সাহিত্যই ভাষাৰ শ্ৰী বৃদ্ধি. কৰাই দিয়াৰ মহান উদ্দেশ্য আগত ৰাখি মৰাণ জনজাতিৰ কৃষ্টি সম্ভাৰ,লোকাচাৰ বোৰক সাঙুৰি সাংস্কৃতিক পৰ্যটন উদ্যোগ গঢ়ি তলিব পাৰি।এইক্ষেত্ৰত মৰাণ জনজাতিৰ আগৰণুৱা ব্যক্তি.\nমিচিং সমাজৰ উলাহৰ উৎসৱ আলি আঃয়ে.\nঅৰ্থনৈতিক, শৈক্ষিক আদি দিশত অনগ্ৰসৰ। । ভাষা, কৃষ্টি, সংস্কৃষ্টি, সাজ পোছাক, লোকাচাৰ আদি কোনো ক্ষেত্ৰত থলুৱা অসমীয়া সমাজৰ পৰা পৃথক নহয় । প্ৰাচীন কালৰ পৰা অসমৰ. Assamese Anthologies Literature & Fiction: Books. আহকচোন, তেখেতৰ মুখেৰে শুনো মিচিং সম্প্ৰদায়ৰ কলা সংস্কৃতি আৰু লোকাচাৰ সমূহৰ কথা তথা তেখেতৰ জীৱন যাত্ৰাৰ বৰ্ণিল পৰিক্ৰমা অহা ২৮ মে আবেলি ৪.৩০ বজাত । Music expresses. গোলকীয় আয়ুৰ্বেদ মহোত্সৱত. অসমীয়া Assamese meaning of লোকাচাৰ. The passing down of elements ofaculture from generation to generation, especially by oral communication. লোকাচাৰ lokaacaaৰone who studies folklore লোকাচাৰবিদ lokaacaaৰbid.\nলোকবিশ্বাস নে অন্ধবিশ্বাস মানস.\nঅসমৰ অন্যতম ভূমিপুত্ৰ মেচ কছাৰী সকলৰ সংস্কৃতি আৰু লোকাচাৰ এটি চমু আভাস. প্ৰবন্ধঃ সংকটত অসমৰ মূল ইছলাম. সম্প্ৰতি তিৱা জনগোষ্ঠীয় বিভিন্ন লোকাচাৰ কলা সংস্কৃতি, ভাষা আৰু সাহিত্যৰ শ্ৰী বৃদ্ধিৰ বাবে বিভিন্ন জনে গৱেষণা কৰি জনগোষ্ঠীটোৰ কলা সংস্কৃতিৰ লগতে বিভিন্ন. VTLS Chameleon iPortal Browse Results. কিয়নো এই গুণ বোপা ককাৰ পৰা আৰ্জিত । এয়াও এক সংস্কৃতি । তাৰোপৰি অসমীয়া সমাজত প্ৰৱৰ্তিত লোকাচাৰ, সাজপাৰ, খাদ্য প্ৰণালী ইত্যাদিও অসমীয়া সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত ।.\nঅসমীয়া সমাজ সংস্কৃতি আৰু ভোগালীৰ.\nঅসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ ইতিহাসকে ধৰি ৰাজনীতি, সামাজিক সাংস্কৃতিক উপাদান, লোকাচাৰ,. নলবাৰীৰ চামতাত কৃষ্ণচূড়াৰ ৰক্ত. 1.আচাৰ অনুষ্ঠান 2. ভদ্রতা, সৌজন্যতা 3. সমাৰোহ 4. লোকাচাৰ. certificate. প্রমাণপত্র. certificate of fitness. সুস্থতাৰ প্রমাণপত্র, টপ্‌তৈয়াৰ হোৱাৰ প্রমাণপত্র. certificate of posting. ডাক প্রমাণপত্র. certificate of service. May 2020 Dr. Chuchengfa Gogoi: চিন্তন. উল্লেখ যে, অনাবৃষ্টিৰ সময়তে মানুহে প্ৰকৃতিক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ কিছুমান লোকাচাৰ পালন কৰে । তেনে বিভিন্ন অনুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত ভেকুলী বিয়া অন্যতম । অসমীয়া. গছতলৰ পৰা শ্ৰেণীকোঠালৈ বিহুঃ. মাটিৰ মানুহৰ লোকাচাৰ, প্ৰেম বিৰহ, বিলাপ, গীত নৃত্য, পূজা পাতাল, আদিৰ আভাস দাঙি ধৰা এই.\nClass 11 Sociology Chapter3সামাজিক সংস্থা Dev.\nসাহিত্য, সংস্কৃতি, লোকাচাৰ বিপন্ন কৰিব পৰা নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক কোনো পধ্যেই. বহাগ বিহুঃ লোকাচাৰ আৰু জনবিশ্বাস. সংস্কৃতি, 891.45 HAK অসমৰ জনজাতীয় সংস্কৃতি, 891.45 HAK অসমৰ জনগোষ্ঠীয় সামাজিক লোকাচাৰ. Untitled. বহাগ বিহুৰ লগত জড়িত হৈ আছে চহকী অসমীয়া জনজীৱনৰ লোকাচাৰ বিশ্বাস তথা পৰম্পৰা।. মুখ্য সম্পাদকৰ একলম অসমৰ ভাষিক. তাৎপৰ্য অপৰিসীম। অসমীয়া জাতীয় জীৱন যেতিয়াৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে, তেতিয়াৰ পৰাই অসমীয়া জাতি সত্তাৰ লগত সংপৃক্ত হৈ আছে বহাগ আৰু বহাগ মাহৰ বিভিন্ন আচাৰ লোকাচাৰ।. লোকাচাৰ All translation of লোকাচাৰ KHANDBAHALE. অসমৰ ঐতিহ্যময়, বাৰেৰহণীয়া কৃষ্টি সংস্কৃতিৰে চহকী এক জনগোষ্ঠী হৈছে মিচিং জনগোষ্ঠী। অতীজৰে পৰা মিচিং সমাজে অসমত সম্প্ৰীতি আাৰু ভ্ৰাতৃত্ববোধৰ এনাজৰীৰে.\nঅসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ বসন্তকালীন উৎসৱ, বহাগ বিহুৰ লোকাচাৰ আৰু ইয়াৰ অৱদান, পৰম্পৰা, মাঘ বিহু আৰু মেজি সজাৰ পৰম্পৰা, বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাঘ বিহুৰ লোকাচাৰ,. আজি কাতি বিহু, ৰাজ্যৰ প্ৰতিগৰাকী. কাহিনীয়ে দাবীকৰা অনুযায়ী অসমীয়া সমাজৰ যিবিলাক লোকাচাৰ, লোকসংস্কৃতি অনুৰাধাত দেখুওৱা হৈছে সেয়া আদৰিবলগীয়া। কিন্তু এটা কথা কবই লাগিব ভাওনাৰ ৰাতি মিলনৰ. Untitled Profile Login. আমাৰ বহুতৰে মনত সততে এক প্রশ্ন উদয় হয় যে প্রাচীন অসমত ইমানবোৰ জাতি জনগোষ্ঠীৰ লোকাচাৰ, অনুষ্ঠান, উৎসৱ আদি থাকোঁতে বিহুনো কিয় জাতীয় উৎসৱ হল? বিহুৰ পৰিবর্তে. বিহু আৰু কিছু আলোচনা UniTreed Times Assamese. সমাজত প্ৰচলিত এই লোকাচাৰ, লোকৰীতি আৰু অন্যান্য বিধি, অনুবিধি আৰু প্ৰথাবোৰে সৃষ্টি ওপৰত সমাজ বা সমূহে বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে সেইবোৰকে লোকাচাৰ হিচাপে বিবেচনা কৰা হয়।. অসমৰ সংস্কৃতি সাংস্কৃতিক. বড়ো জনগোষ্ঠীৰ বিবাহ, লোকাচাৰ, পৰম্পৰা, সংস্কৃতি, আ অলংকাৰ, গৃহনিৰ্মাণ, মাছধৰা সজুঁলি, সাজপাৰ, বিভিন্ন উৎসৱ আদিৰ বিষয়ে ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে গাওঁবাসীৰ পৰা তথ্য.\nবৰ অসমৰ জন্ম মৃত্যু সম্পৰ্কীয় লোকাচাৰ Bor Asomar Janmo Mrityu Samparkriya Lokachar. Assamese Edition by ড° গীতিকা দাস Dr. Gitika Das 1 January 2021. Hardcover ₹400₹400. Get it Sunday, June 13 Tuesday, June 15. ₹66 shipping. বিহুৰ ইতিহাস আৰু পৰম্পৰা The Janambhumi. ক ৰীতি অাৰ লোকাচাৰ শব্দ দুটাই এনে কোনাে নিয়ম জাব. যি নিয়ম একেৰাহে আৰ সমৰপে বহদিন মানি চলৰ কাৰণে কোনো স্থানীয়. ক্ষেত্র, সালাতি সশ্রদম গােট বা পৰিয়ালত থকা হিন্দ সকলৰ. বহাগ বিহু সম্পৰ্কীয় লোকবিশ্বাস. একেদৰে এই নতুন পাঠ্যপুথিত থাকিব বিহুৰ লোকাচাৰ আৰু লোকবিশ্বাস । বিহু কিয় পালন কৰা হয়, সেয়াও পাঠ্যপুথিৰ জৰিয়তে সম্পূৰ্ণ আভাস দিছে শিক্ষা সংসদে । তদুপৰি বিহু নৃত্যৰ.


নামঘৰৰ ডবাটো কোনোবাই বজাইছে- নিশান্ত বৰদলৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nপুৱতি নিশাৰ কথা৷ বিশিষ্ট বৈজ্ঞানিক ড° অৰিন্দম বৰুৱাই খপকজপককৈ সাৰ পাই শুনিলে নামঘৰৰ ডবাটো কোনোবাই মৃদু শব্দ কৰি বজাইছে৷ মংগল গ্ৰহত পানীৰ কণিকা থকাৰ সম্ভেদ দিয়া বিশিষ্ট বিজ্ঞানীৰ দলটোৰ এজন সক্ৰিয় সদস্য ড° বৰুৱাই পত্নী নন্দিতাক হেচুকি দিলে- ’হেৰা উঠাচোন, নামঘৰৰ ডবাটো কোনোবাই বজাইছে৷’\nনন্দিনী উঠি বহিল-\n: মনে মনে শুই থকা হে, এই পুৱতি নিশা কোনে নামঘৰত ডবা বজাব? তোমাৰ গাত কিবা দেও-ভূত লম্ভিছে নেকি?\nবিছনাতে বহি গভীৰ আত্মীয়তাৰে ড° বৰুৱাই নামঘৰৰ ফালে চাই মূৰ দোঁৱালে-\n: সেয়া, বুঢ়া ডাঙৰীয়া৷\nপ্ৰত্যেক মানুহৰে গছৰ দৰে একোডাল ঘাই শিপা থাকে৷ ড° বৰুৱাৰ ঘাই শিপাডাল আছিল তেওঁৰ ককাক৷ জীৱনৰ আদ বয়সৰ গুৰু ’ককা’ আছিল তেওঁ জীৱনৰ আদিপাঠ৷ ককাকৰ কান্ধৰ পৰাই তেওঁ আকাশ চুব খুজিছিল৷ তেতিয়াৰ ককাৰ সাধু কথাৰ জোলোঙাখন এতিয়া তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা মংগল গ্ৰহ অভিযানৰ বাহন আছিল৷ ফটফটীয়া জোনাকত বুঢ়া আঁহতৰ তলৰ পৰা নামি অহা, শুভ্ৰ পোছাক পৰিহিত বুঢ়া ডাঙৰীয়াই তেওঁক শিকাইছিল- কেতিয়াও মিছা কথা নক’বা৷ ৰণুৱা ঘোঁৰাত উঠি অহা ৰাজকুমাৰজনে তেওঁক শিকাইছিল- বিপদত পৰা মানুহক উদ্ধাৰ কৰিবা, নেদেখাজনে তোমাক হাত পাৰি ধৰিব৷ জয়াল নিশা অন্ধকূপ পিতনিৰ পৰা ওলাই অহা বাঁকটোৱে তেওঁক শিকাইছিল- কেতিয়াও আনৰ অহিত চিন্তা নকৰিবা, নিজৰেই বিপদ হ’ব৷\nৰূপকথাৰ নায়কবোৰ, চৰাইৰ দৰে ডেউকা থকা ৰূপহী পৰীবোৰ, নিজান দুপৰীয়া পানীৰ ওপৰলৈ উঠি অহা জলকুঁৱৰীবোৰে তেওঁক ’সঁচা মানুহ’ হ’বলৈ শিকাইছিল৷ অস্থিৰ পৃথিৱীখনত মূৰ দাঙি জীয়াই থাকিবলৈ শিকাইছিল৷ মাথোঁ ককাকৰ বাবেই তেওঁ আজি বিশ্বখ্যাত বৈজ্ঞানিক৷\n: নন্দিনী, পুৱতি নিশা নামঘৰত ডাঙৰীয়াৰ দেওলগা ডবাৰ ধ্বনি শুনিবলৈ মানুহ ’ভগৱান’ হ’ব নালাগে, মানুহ ’বিজ্ঞানী’ হ’ব নালাগে৷ প্ৰহ্লাদৰ দৰে নামঘৰৰ প্ৰতিটো খুঁটাত ঈশ্বৰক দেখিব নালাগে, মাথোঁ ককাৰ কান্ধত উঠি আকাশ চুই চোৱাৰ মায়াৱী বাসনা থাকিব লাগে, সৌ ওখ গছ জোপাৰ ফেৰেঙনিতেই বুঢ়া ডাঙৰীয়া বহি আছে, মই এতিয়াও তেওঁক দেখি আছোঁ, তেওঁক লগ পাবলৈ মাথোঁ মানুহ ’মানুহ’ হ’ব লাগে৷


তাই হেনো প্ৰফেছৰ পাছতহে গম পালোঁ | অভিজিত শেনচোৱা\nৰাতিপুৱা গৰম নাছিল যদিও এতিয়া বেলিটোৱে মূৰৰ ওপৰত যেন নিজৰ বীৰত্ব দেখাইছে । যেনে তেনে তলৰ ভিৰ ফালি গৈ ওপৰ মহলাৰ বাৰাণ্ডাত থকা খালি বেঞ্চ এখনত ভাগৰুৱা দেহাটো এৰি দিলো । পৰীক্ষা আছে , স্পৰ্টিং পিন্ধিও আহিব নোৱাৰি , ফৰ্মেল ড্ৰেচ পিন্ধিও গৰমত থাকিব পৰা নাই ! পৰীক্ষা হলৰ বাৰাণ্ডাত পূৰ্বৰে পৰা অপেক্ষাৰত পৰীক্ষাৰ্থীৰ ভিৰ । কোনো কোনো অকলে , কোনো ব্যস্ত নিজৰ মোবাইলটোৰ সৈতে , কোনোজন আকৌ ব্যস্ত চিনাকি কাৰোবাক বিচৰাত । বেঞ্চখনৰ পৰা পিঠিটো আঁতৰাই আনি পোন হৈ বহি ইফালে-সিফালে চকু ফুৰালোঁ । নাই কোনো চিনাকি মুখ মনলৈ নাহিল । তেনেতে কাকতি ফৰিং অহাদি আগমন এগৰাকী পৰীক্ষাৰ্থীৰ । চঞ্চল , হাঁহি থকা মুখ লৈ যেন খুবেই উত্তেজিত তাই । আহি মোৰ কাষতে বহি মোবাইলত ব্যস্ত হৈ থকা ছোৱালী কেইজনীক সুধিলে ৫ নম্বৰ ৰুম কোনটো ? বিৰক্তিৰে আঙুলিয়াই দেখালে তাৰে এজনী ছোৱালীয়ে ।উত্তৰ পাই আকৌ পখিলা উৰাদি তাই উৰি গুচি গ'ল । ছোৱালীকেইজনীয়েও পুনৰ মোবাইলত চকু গুজিল । মাথোঁ মই চাই ৰ'লো তাই যোৱাৰ বাটটো ।\nগল কথা গুছিল কাহিনী তাতে সামৰিল । পৰীক্ষাৰ সময় আহিল , সকলো নিজৰ নিজৰ ৰুমত সোমালো । ৫ নম্বৰ ৰুমত সোমাই মই মোৰ চিট বিচাৰিবলৈ ধৰিলো । কিছু মুহূৰ্তৰ অন্তত বিচাৰি পালোঁ মোৰ স্থান । কিন্তু এইয়া কি ! মোৰ সন্মুখৰ বেঞ্চত বহি আছে সেই প্ৰাণ চঞ্চলা ছোৱালীজনী । ৫ নম্বৰ ৰুমত তাই আৰু বাকী দুজনীহে মাথোঁ ছোৱালী । পৰীক্ষা দিবলৈ আহিছে যদিও তাই গুৰু-গম্ভীৰ হৈ থকা নাই । ইফালে সিফালে চাই ফুৰিছে । যাকে চিনি পায় তাকে মাতিছে , হাঁহিছে ।খুবেই চঞ্চল , ভাল লাগিল দেখি যেন ফুলে ফুলে উৰি ফুৰা পখিলাজনীহে । পৰীক্ষা আৰম্ভ হ'বলৈ তেতিয়াও কিছু পৰ আছিল । সেই ক্ষণতে মোৰ চিটৰ পৰা মাজে মাজে লক্ষ্য কৰিলোঁ চশমাৰ আঁৰে আঁৰে তাইলৈ । কাণত হীৰা আকৃতিৰ সৰু ফুলি । পিঠিলৈ পৰা চুলি , বাৰেপতি সোঁ-হাতৰ আঙুলিৰে কাণৰ পিছলৈ ঠেলি আছে ফেনৰ বতাহত বাউলি হৈ উৰি ফুৰা চুলি কেইডাল । ডিঙিত এডাল লঘু চেইন । ক'লা মাস্ক পিন্ধাৰ বাবে মুখখন পিছে চাব পৰা নগ'ল । তাইৰ ডাঠ পাৱাৰৰ চশমাই ঢাকি ৰখা চঞ্চল মায়াবী চকু দুটিয়ে হাঁহিলে কাষত কিছু আঁচ পৰে । ভাল লাগে দেখি । খুবেই চঞ্চল তাই । আনকি আন ছোৱালীৰ দৰে স্থিৰ-শান্তিৰে বহি থাকিব নোৱাৰে । এবাৰ ইফালে এবাৰ সিফালে যেন বনত খেলি ফুৰা সৰু কণমানিজনীহে । আকৌ মন গলে ৱালত ভেজা দি ক্লাছটোক চাই থকা । মন গলে পিছলৈ ঘূৰা ইত্যাদি নানা কাৰ্যই মন মুহি গ'ল । হয়তো আমনি লাগিছিল। এইবাৰ তাই কাষতে বহি থকা লৰাটোক উদ্দেশ্যি এৰিলে প্ৰশ্নবাণ নিজে প্ৰথমে । ক'ত ঘৰ , ক'ত পঢ়িছিল ইত্যাদি ইত্যাদি , সুধি গ'ল প্ৰশ্ন বহু দিনৰ চিনাকি মানুহৰ দৰে , ঠিক যেন সি তেওঁলোকৰ ঘৰৰ এক সদস্য হে । ল'ৰাটোৱে উত্তৰ দি গ'ল যদিও কিন্তু ওলোটাই কোনো প্ৰশ্ন নকৰিলে , যদিওবা কিছু পৰ পিছত তাই নিজে কৈ গ'ল নিজৰ বিষয়ে হাঁহি হাঁহি । পিছৰ চিটৰ পৰা ময়ো শুনি গ'লো প্ৰাণ চঞ্চলা সেই যুৱতীৰ জীৱন গাঁথা । জন্মসূত্ৰে গুৱাহাটীৰ বেলতলাৰ নিবাসী যদিও বৰ্তমান থাকে দৰঙত । B.Sc. কৰিছিল সন্দিকৈৰ পৰা , মাষ্টাৰ্ছ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা , Phd গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা । সন্মুখৰ বেঞ্চত চিনাকি পৰ্ব হোৱা দেখি এইবাৰ মোক মোৰ বেঞ্চৰ পৰীক্ষাৰ্থীজনে মোৰ কি বিষয় সুধিলে । উত্তৰ দিলো । এইবাৰ তাই সেই ল'ৰাক এৰি পিছলৈ মোৰ পিনে ঘূৰি ল'লে । এইবাৰ মোলৈ প্ৰশ্নবাণ এৰিলে - -"আপুনি শিৱসাগৰৰ নহয়নে ?" মই আচৰিত !\n-"হয় , পিছে আপুনি কেনেকৈ জানিলে ?"\n-"আপোনাৰ এডমিতটোৰ পৰা হি হি"\nসুবিধা মই এৰি নিদিওঁ । এইবাৰ সুযোগ বুজি ময়ো এৰিলো মোৰ প্ৰশ্নবাণ । কিন্তু আৰম্ভ কৰিবলৈ লওঁতেই প্ৰশ্নকাকত বিলাবলৈ এক্সটাৰনেল আহিল । সুধিব খোজা বহু কথা ৰৈ গ'ল ।\nপ্ৰশ্ন কাকতৰ একো আগ-গুৰি বুজি পোৱা নাই । ইপিনে এক ঘণ্টাও যোৱা নাই । ইফালে-সিফালে চকু পকাই থাকোঁতে আকৌ চকু গ'ল সন্মুখৰ বেঞ্চৰ তাইলৈ । গোটেই পৰীক্ষাৰ দুঘণ্টা বেঞ্চ খনত এবাৰ ইফালে এবাৰ সিফালে চটফটাই উৎপাত কৰি মেলি কটালে । তাৰ মাজতে কেইবাবাৰো এক্সটাৰনেলক ইটো সিটো সৰু সুৰা কিবা কিবি সুধিলে (গোটেই ক্লাছটোৰ পৰীক্ষাৰ্থীসকলৰ খিনিৰ ভিতৰত তায়ে কেৱল এনেকুৱা আছিল) । দুঘণ্টা অতিক্ৰম হ'ল , পৰীক্ষা শেষ হ'ল । সকলো বাহিৰলৈ ওলাবলৈ সাজু হ'ল । এক্সটাৰনেলে সকলো উত্তৰ বহী ঠিকে-ঠাকে আছেনে নাই তাকে পৰীক্ষা কৰিবলৈ আমাক ওলাই যোৱাত বাধা দিলে । এইবাৰ মই সুযোগ বুজি কথা পাতিলোঁ । 'পৰীক্ষা কেনে হ'ল' ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উত্তৰ আলোচনা কৰি থাকোঁতেই হঠাৎ মোৰ চকু গ'ল তাইৰ চুলিৰ মাজত লুকাই থকা কণমানি সেন্দুৰকণলৈ । তাই বিবাহিত ! কথাৰ মাজতে তাইৰ পৰা জানিব পাৰিলো যে বৰ্তমান তাই দৰঙৰ কোনোবা এখন কলেজত অধ্যাপনা কৰি আছে । শুনি আচৰিত হ'লোঁ ! এনে এজনী চঞ্চল , চিত্ পখিলি হেন ছোৱালী বোৱাৰী হোৱাৰ লগতে অধ্যাপিকাও । নিজৰে কিবা লাজ লগাৰ দৰে অনুভৱ হ'ল । ইতিমধ্যে এক্সটাৰনেলে সকলোকে যাবলৈ নিৰ্দেশ দিলে । ওলাই আহিবলৈ বহি থকা তেওঁক সুধিলোঁ "কিয় আজি নাযাওঁ বুলি ভাবিছে নেকি হয় ?" আকৌ সেই চঞ্চল হাঁহি মাৰি দুটি চকু সৰু কৰি উত্তৰ দিলে , "যাম ৰ'বা হি হি , এওঁ বা আহি পালেহি নাই" ।\n🔴শ্ৰী অভিজিত শেনচোৱা\nদেউবিল নপমীয়া গাঁও, শিৱসাগৰ\nTags: অভিজিত শেনচোৱা গল্প


how-corona-virus-infected-in-nizamuddin-tv-partha-skd– News18 assam\nনিজামুদ্দিন কেনেকৈ হৈ পৰিল Covid-19ৰ অভিকেন্দ্ৰ? আমদানি হৈছিল নেকি সংক্ৰমণ?\n২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মালয়েছিয়াৰ ৰাজধানী চহৰখনৰ শ্ৰী পেটেলিং মছজিদত তবলিগী জামাতৰ এক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ১৬,০০০ লোকৰ সমাবেশ হৈছিল।\nসমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰত ইটালী কোৰোণা মহামাৰী কেন্দ্রস্থল হিচাপে চিহ্নিত হৈছে। আৰু ভাৰতবৰ্ষত কোৰোণাৰ কেন্দ্ৰস্থল হিচাপে চিহ্নিত হোৱাৰ দিশে গতি কৰিছে দিল্লীৰ নিজামুদ্দিনে। স্মৰ্তব্য যে কোৰোণা আক্ৰান্তক আছুতীয়াকৈ ৰখাৰ ব্যৱস্থাক ইংৰাজীত Quarantine বোলা হয়, আৰু এই শব্দটোৰ উৎপত্তিস্থলো হৈছে ইটালী।\nনিজামুদ্দিনত কেনেকৈ ঘৰ পাতিলে কোৰোণা ভাইৰাছে?\n১৩ মাৰ্চত ১০জন ইণ্ডোনেছিয়াৰ নাগৰিক ৰে’লযোগে দিল্লীৰ পৰা গৈছিল তেলেংগানালৈ। পিছদিনা উপস্থিত হৈছিল গৈ ৰামাগুদামত। ইয়াৰ পৰা অটোৰে তেওঁলোক পাইছিলগৈ কৰিম নগৰ। কৰিম নগৰত এওঁলোকৰ শৰীৰত Covid-19 ৰ লক্ষণে দেখা দিছিল ১৬ মাৰ্চত। কৰ্তৃপক্ষ অৱগত হোৱাত এওঁলোকৰ ভ্ৰমণসূচীৰ পৰীক্ষা কৰা হ’ল; ইয়াতে ওলাই পৰিল তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ নিজামুদ্দিন মাৰকাজলৈ যোৱাৰ কথা। আৰু এয়াই আছিল প্ৰথমটো বিপদ ঘণ্টা।\nএনে কেইবাটাও ঘটনা সমগ্ৰ দেশত পোহৰলৈ অহাৰ পাছত Integrated Disease Surveillance Programৰ বিষয়ববীয়াৰ তৎপৰতাত গম পোৱা যায় যে মাৰকাজত ১০০০ৰো অধিক লোক সোমাই আছে আৰু তাৰে বহুতৰ গাত কোৰোণাৰ লক্ষণ পৰিলক্ষিত হৈছে। কিন্তু নিজামুদ্দিনৰ ৬ মহলীয়া মাৰকাজ বিল্ডিঙত কেনেকৈ ঘৰ সাজিলে বিধ্বংসী কোৰোণাই?\nএই তথ্য উদ্ঘাটন কৰিবলৈ আমি যাব লাগিব কোৱালালামপুৰ। যোৱা ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মালয়েছিয়াৰ ৰাজধানী চহৰখনৰ শ্ৰী পেটেলিং মছজিদত তবলিগী জামাতৰ এক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ১৬,০০০ লোকৰ সমাবেশ হৈছিল। চাৰিদিন একেলগে নামাজ আদা কৰিছিল, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰি খাইছিল ইত্যাদি। এই সমাবেশত চীন আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ লোকো আছিল আৰু এই দুইখন দেশ সেই সময়ত কোৰোণাত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। এই সমাবেশৰ দুই সপ্তাহৰ পিছতে মালয়েছিয়াত ৬৭০জন লোক কোৰোণা ভাইৰাছত আক্রান্ত হয় আৰু তাৰে ৫০০জনেই তবলিগী জামাতৰ সেই ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।\nতবলিগীৰ সদস্যসকলে নিজ নিজ দেশলৈ লৈ গৈছিল এই ভাৰাইছ।\nব্ৰুনেইত এই সমাবেশত অংশ লৈ ঘূৰি যোৱা ৫০জন আক্রান্ত হ’ল। আনহাতে ছিংগাপুৰলৈ ৫জন, কম্বোডিয়ালৈ ১৩জন আৰু থাইলেণ্ডলৈ দুজনে এই বেমাৰ কঢ়িয়ালে। এনে পৰিস্থিতি দেখি মার্চৰ মাজভাগত ইণ্ডোনেছিয়াই তবলিগী জামাতৰ অনুষ্ঠানৰ অনুমতি কৰ্তন কৰিছিল। কিন্তু তাৰ আগতেই চোলাৱেই দ্বীপত তবলিগী জামাতৰ সদস্যই ভিৰ কৰিছিলগৈ।\nএইসকল ভাৰতবৰ্ষতো উপস্থিত হৈছিল নেকি?\nচৰকাৰৰ হাতত থকা তথ্য অনুসৰি, নিজামুদ্দিনৰ মাৰকাজত মার্চ মাহত প্ৰায় ৮০০০ লোক একত্ৰিত হৈছিল। মাৰকাজ এটা হোষ্টেলসদৃশ ৬ মহলীয়া ঘৰ, যিটো তবলিগী জামাতৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। Immigration data অনুসৰি ইয়াৰ ২২৭জন বিদেশী। তেওঁলোক মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া, চীন আদিৰ। আৰু ইয়াৰ বুজন সংখ্যক মালেয়েছিয়া আৰু ইণ্ডোনেছিয়া হৈ ভাৰতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আশংকা কৰা হৈছে। দিল্লী আৰক্ষীৰ মতে, মার্চৰ ১০ তাৰিখৰ ভিতৰত তেওঁলোক দিল্লীত প্ৰৱেশ কৰিছিল। আনহাতে, ভাৰত চৰকাৰে চীনৰ পৰা আগমন মার্চৰ ১৩ তাৰিখে বন্ধ কৰিছে আৰু মার্চৰ ১৭ তাৰিখে মালয়েছিয়াৰ পৰা বিমান চলাচল বন্ধ হৈছিল। কিছু লোক নিজামুদ্দিনলৈ সংক্ৰমিত হৈ আহিছিল আৰু কিছু লোক নিজামুদ্দিনলৈ আহি সক্ৰমিত হৈছিল বুলি ক’ব খোজে IDSP বিষয়াসকলে।\nভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানত আক্রান্ত হোৱা লোকৰ ভ্ৰমণসূচী পৰীক্ষা কৰাৰ পাছত তেওঁলোকৰ একাংশই নিজামুদ্দিনলৈ অহাৰ কথা পোহৰলৈ আহিল। IDSP বিষয়াসকলে নিজামুদ্দিন আহি দেখে যে মাৰকাজ ১০০০ৰ অধিক লোক আবদ্ধ হৈ আছে আৰু তাৰ একাংশৰ শৰীৰত লক্ষণ দেখা দিছে। IDSP বিষয়াই জনালে এই কথা।\nউল্লেখযোগ্য যে আন্দামান দ্বীপপুঞ্জ, কাশ্মীৰ আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত কোৰোণাৰে আক্রান্ত হোৱা লোকে মাৰকাজত দিন কটোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। সম্প্রতি নিজামুদ্দিনৰ মাৰকাজৰ যোগেদি আক্রান্ত হোৱা ৰাজ্যখন হৈছে অসম। অসমৰ আক্রান্ত হোৱা গোটেই কেইজনৰ মাৰকাজ সংযোগ পোৱা গৈছে।\nFirst published: April 01, 2020, 23:09 IST


অসমীয়া গল্প: কলিকতালৈ গৈছিলো\n১৬ অক্টোবৰ ২০০৩ চন, আমাৰ কাকজান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা বিভাগৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলে এছকাৰচনত কলিকতা ফুৰি আহিবলৈ পৰিকল্পনা এটা কৰিলে । মই সেই বছৰ তেতিয়া কলেজত বি, এ, প্ৰথম বৰ্ষত এডমিছন লৈছোহে । মোৰ ফুৰাত আৰু নতুন ঠাই চাবলৈ যোৱাত সৰুৱে পৰা বহুত আগ্ৰহ , গতিকে মই এই সুবিধা পাওতে এৰি দিব নিবিছাৰিলো । প্ৰথম পৰিকল্পনা কৰোতে বহুতে ফুৰিবলৈ যাবলৈ আগ্ৰহ দেখোৱাইছিল যদিও শেষত আমি ছাত্ৰ-ছাত্ৰী দহ জন আৰু শিক্ষক-শিক্ষয়ত্ৰী পাছ গৰাকী মুঠতে পোন্ধৰজন যাবলৈ ঠিৰাং হল । তাৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভিতৰত আমি মুঠতে দুজনহে লৰা, বাকী আঠগৰাকী ছোৱালী, যিহেতু শিক্ষাবিভাগত লৰাই খুৱ কমেহে বাছনি কৰে । ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভিতৰত মই, ঊগ্ৰসেন, মণিষা, শিষা, সংগীতা, গীতিমা, মেৰী, ৰশ্মি। শিক্ষক শিক্ষয়ত্ৰীৰ ভিতৰত ৰুহিত চাৰ, মাধৱ চাৰ, ৰেণু বাইদেঊ, বিজয়লক্ষ্মী বাইদেঊ আৰু ৰুহিত চাৰৰ পত্নী আৰু তেও৺লোকৰ লৰা-ছোৱালী হাল।\nআবেলী পাচবজাত আমি সকলোৱে সেইদিনা কাকজান কলেজৰ সন্মুখত গোট খালো, তাৰ পৰা এখন বাছত আমি সাত বজাত গৈ মৰিয়নি পালোগৈ। ৰুহিত চাৰে আমাক সকলোকে মৰিয়নিৰ এখন হোতেলত ভাত খাবলৈ লৈ গল। ভত খাই ঊঠিয়ে আমি সকলোৱে মৰিয়নিৰ প্লেটফৰ্মত ট্ৰেইনৰ বাবে আপেক্ষা কৰি ললো। মই আগতে ট্ৰেইনত কতো গৈ পোৱা নাই, তাতে আজি অসমৰ বাহিৰলৈ যোৱাৰ প্লেন, গতি মই বহুতো ঊত্তেজিত হৈ আছো। আমি লৰা-ছোৱালি বিলাকে এই বিষয় নিজৰ নিজৰ মন্তব্য দি কথা পাতি আছো। এনেদৰে থকোতে কেতিয়ানো ন বাজি গল গমকে নাপালো, চাৰে ন বজাত কামৰূপ এক্সপ্ৰেছ আহিল। চাৰৰ নিৰ্দেশত আমি সোনকালে ততাতৈয়াকৈ ট্ৰেইনত ঊঠিলো।\nট্ৰেইনখন লোহাৰ চিৰিৰ ওপৰত যায়, বহুত দীঘল হাই ঊৰুমি নহব চাগে গতিকে যাবলৈ আৰাম হব। প্ৰথম ঊঠাৰ পিছত যেতিয়া লাহে লাহে ষ্টাৰ্ট লৈছিল মই সেইবুলিয়ে ভাবিছিলো। কিন্তু মই ভবাৰ দৰে নহয়। লোহাৰ ওপৰত যোৱা ট্ৰেইনখনে ইমান কৰ্কশ শব্দ কৰি যাব বুলি মই ভবা নাছিলো। যিকি নহওক আমি সকলোৱে ট্ৰেইনত ঊঠাৰ পিছত নিজৰ নিজৰ ছিত সমূহ ভগাই ললো। মোৰ ভাগত পৰিল মাজৰ ছিত এটা। মোৰ ছিতৰ ওপৰত ঊগ্ৰসেন, মাজত মই আৰু তলত মাধৱ ছাৰ। এঘাৰৰ মান বজাত টেইনত দিয়া পেকেত ভাত খাই আমি ট্ৰেইনৰ ছিত কেইটা শুবলৈ খুলি ললো। ৰতি বহুত দেৰিকৈ টোপনি আহিল।\nপুৱা পাচ বজাত টোপনিৰ পৰা সাৰ পাই দেখিলো আমি যোৱা টেইনখনে ইতিমধ্যে শৰাইঘাট দলং অতিক্ৰম কৰি ৰঙিয়াৰ অভিমুখে গতি কৰিছে। মই আগতেও গাৰীত গলে খিৰিকৰ কাষত বহি বাহিৰৰ দৃশ্যবিলাক চাই ঊপভোগ কৰি চাবলৈহে বেছি ভাল পাও। তাতে এতিয়া ট্ৰেইনখন কেতিয়াবা গা৺ৱৰ মাজে মাজে নাইবা খেতিপথাৰৰ মাজে মাজে আকৈা কেতিয়াবা জংগলৰ মাজে মাজে গৈছে, গতিকে মই এনেকুৱা দৃশ্যবিলাক নোচোৱাকৈ শুই যাব পাৰিমজানো। গতিকে মই ততাতৈয়াকৈ মুখ হাত ধুই ট্ৰেইনৰ কাষৰ চিত এটাত বহি চাহ একাপ লৈ ললো। ইতিমধ্যে বাকী বিলাকো শুই ঊঠি ফ্ৰেচ হৈ ললে। দিনৰ ভাত খোৱাৰ পিছত চাৰ-বাইদেঊ আমি আৰু আমাৰ দবাটোত থকা মানুহখিনিক লৈ এখন লটাৰী খেন খেনো বুলি সিন্ধান্ত ললো। সকলোৱেৰ সন্মতি সৈতে গাইপতি দহ টকাকৈ তুলি লৈ বস্তু কিনিলো আৰি খেল খেলালো। অধিক সংখ্যককেই সৰুকৈ হলেও এটাকৈ ঊপহাৰ পালে। মোৰ ভাগত পালো এদাল টুথব্ৰাছ। থিকে আছে,,এইডালেই আজি ৰাতিপুৱা মই অভাৱ অনুভৱ কৰিছিলো। এনেদৰে খেল ধেমালী কৰি দিনটোৰ আধাখিনি সময় পাৰ হৈ গল। ট্ৰেইখনে ইতিমধ্যে অসমৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি বিহাৰত সুমাইছিল। দবাটোত থকা মানুহখিনিৰ লগতো চিনাকী হলো। তাৰ ভিতৰত কলিকতাৰে সুমিত নামৰ লৰা এজনৰ লগত আমাৰ বন্ধুত্ত্ব গঢি ঊঠিল। আমি তাৰ লগত শ্বায়েৰী, এন্টাৰ্কছৰী আদি খেলি থাকোতে দিনটোৰ বাকী সময় পাৰ হল।\nযোৱা ৰাতি টোপনি কালিতকৈ ভাল হল কিয়নো দুদিন ট্ৰেইনত আহি আমি এডজাষ্ট হৈ গলো। পুৱা চাহ খোৱাৰ পিছতে শেষৰ চাৰে আমাক সাজু হবলৈ কলে যে কিছু সময়ৰ পিছতে আমি কলিকতাৰ হাওৰা ষ্টেচন পামহি। চাৰৰ কথামতে আমি সকলোৱে খৰ ধৰ কৰিলো। অনুমান কৰিলো এই যেন এতিয়াই ট্ৰেইনখন ষ্টেছনত সুমাব কিয়নো ট্ৰেইনখন টাঊন এলেকাত প্ৰবেশ কৰাৰ পিছৰে পৰা ইয়াৰ গতি কম হৈ গল। কিন্তু আমাৰ ট্ৰেইখন হাওৰা ষ্টেচনত সুমাওতে প্ৰায় চাৰেদহ বাজিল। ১০-৩০ বজাত কলিকতাৰ বিশাল হাওৰা ষ্টেচনত নামি মই অভিভূত হৈ পৰিলো। কেৱল মানুহ মানুহ আৰু মানুহ, ট্ৰেইনতো যে ইমানকৈ মানুহ একেলগে ঊঠা নমা কৰিব পাৰে মই ভবা নাছিলো। চাৰে আমাক বস্তু-বাহনিখিনি চাবলৈ কৈ কুলি আৰু টেক্সি বিচাৰি গল। হাওৰা ষ্টেচনৰ পৰা তিনিখন হালধীয়া ৰঙৰ টেক্সীত আহি আমি দুপৰীয়া ১২ বজাত অসম ভৱন পালোহি। অসম ভৱনত চাৰহতে কোঠা বুক কৰো মানে আমি কেইখনমান ফটো তুলিলো। কোঠা পোৱাৰ পিছত আমি সোনকালে ফ্ৰেছ হৈ ইয়াতে ভাত-পানী খাই ললো। ইতিমধ্যে আমাৰ লগত এজন চাংকাকতী ঊপাধীৰ মানুহৰ লগত চিনাকী হল আৰু তেৱে আমাক এইকেইদিন গাইদ কৰিব বুলি কলে। আজি ১৮-১০-২০০৩ তাৰিখে অসম ভৱনৰ পৰা ওলায়ে আমি প্ৰথম গলো ওচৰতে থকা ভিক্টোৰিয় মিমোৰিয়েল হল চাবলৈ। শুদ্ধ বগা পাথৰৰে নিৰ্মিত ভৱনটো আমি ঘুৰিপকি চালো আৰু কেইবাখনো ফটো তুলিলো।\nইয়াৰ পিছতে ৰবীন্দ্ৰ ভৱন, কালছাৰেল এছোছিয়েছন আৰু শেহত তাৰকাগৃহত সোমালো। মই আগতে গুৱাহাটীৰ তাৰকাগৃহতো সুমাইছো, ইয়াৰ তাৰকাগৃহত বৰ বেছি নেদেখিলো।\nআজি ১৯-১০-২০০৩ তাৰিখে আমাৰ দলটো দুখন টাটচুমুত কলিকতা ভ্ৰমনৰ বাবে ওলালো। আমি প্ৰথমতে গলো ক্ৰমে দক্ষিনেশ্বৰ মন্দিৰ আৰু ৰামকৃষ্ণ মন্দিৰ। মন্দিৰৰ শান্ত পৰিবেশে আমাৰ মন সতেজ কৰি তুলিলে। সচাকৈ ধৰ্মীয় গৃহ শান্ত পবিত্ৰ পৰিবেশে মানুহৰ মনতো শান্তি আনি দিয়ে। সেয়ে হয়তো যুগ যুগ ধৰি মানুহে ধৰ্মৰ হাতত বশ্যতা স্বীকাৰ কৰি আহিব লগা হৈছে। ইযাৰ পিছতে আমি বটানিকেল গাৰডেন আহি পালোহি। তেনে সময়তে এজাক সৰু বৰষুণ অহাত আমি পত্যেকেই এটাকৈ সৰু টূপি কিনিব লগা হল। কম দামত আৰু হৰ্থাতে কিনিলো যদিও আমাৰ মাজত টূপিটো আৰ্কষণীয় হৈ ঊঠিল।\nবটানিকেল গাৰ্ডেনৰ এজোপা দুশ বছৰীয়া বৃহৎ বটগছে আমাৰ দৃষ্টি আৰ্কষণ কৰিলে। তাত আমি কিছুসময় অতিবাহিত কৰাৰ পিছত দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহন কৰিলো আৰু কলিকতাৰ বৃহৎ চিৰিয়াখানা খনৰ অভিমুখে ৰাওনা হলো। ঊঃ চিৰিয়াখানাত ইমান বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ জন্তু চাই চাই আমাৰ আমনি লাগি গল। বিভিন্ন দেশৰ বহুত জীৱ-জন্তু ইয়াত একেলগে দেখিবলৈ পালো। সময়ো হৈ আহিল আন্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগে আমি চিৰিয়াখানাৰ পৰা ওলাবলৈ বাধ্য হলো। ইয়াৰ পিছতে বিজ্ঞান যাদুঘৰত সোমালো যদিও সময়ৰ অভাৱৰ বাবে বৰ বেছি সময় থাকিব নোৱাৰিলো।\nআজি ২০-১০-২০০৩ তাৰিখ সোমবাৰে আমি দিনটো বজাৰৰ কাৰণে ললো। অসম ভৱনৰ পৰা আমি খোজকাঢিয়ে কলিকতাৰ মহানগৰৰ মাজে মাজে ওলাই আহিলো। অলপ সময়ৰ পিছতে আমি এটা বৃহৎ শ্বপিং মলৰ ভিতৰত সুমালো। আচৰিত লাগিল যে ইয়াৰ কিছুমান শ্বপিং মলত সুমাবলৈ মানুহ বাহিৰত শাৰীপাতি থিয় হৈ থাকে। কিয়নো মলৰ ভিতৰত এক নিদিষ্ট সংখ্যক মানুহহে সুমাব দিয়ে আকৗ সেই নিদিষ্ট সংখ্যক মানুহ মলৰ পৰা ওলালেহে বাকী ৰৈ থকা মানুহখিনি সুমাব পাৰিব। মোৰ বজাৰ কৰাৰ প্লেন নাছিল গতিকে আমনি লগাত মই কম সময়ৰ ভিতৰতে মলৰ পৰা ওলাই আহিলো আৰু ইফালে সিফালে দোকান বাট-পথ বিলাক চাই ঘুৰিব ধৰিলো। কলিকতা মহানগৰ খনৰ মাজ মজিয়াৰ ঠাইবোৰত এদিনীয়া মানুহৰ কাৰণে বাট পথ চিনি ঊলিওৱাত বহুত কষ্টকৰ কাম। কিয়নো ইয়াৰ প্ৰায়বিলাক বাট-পথ সমান চাইজৰ আৰু ঘৰবিলাকো একে ডিজাইনৰ। বাটত ওলমাই থোৱা পোষ্টাৰ, চাইনবৰ্ড বা পথ নম্বৰ চাই নাহিলে অহা বাটতো ঊলিয়াবলৈ মস্কিলেই হব। এইদৰে মই ঘুৰি ফুৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছত মোৰ লগৰ খিনিক লগ কৰিবলৈ আগৰ মলটোৰ ওচৰলৈ আহিলো। কিন্তু বৃহৎ মলটোৰ ওচৰত মই কাকো দেখা নাপালো। এনেদৰে ইফালে সিফালে চোৱাত আমাৰ লগত অহা ছোৱালী তিনিজনীকহে দেখা পালো সিহ৺তে মোক চিন্তিত ভাৱে কলে যে সিহ৺ত লগৰখিনিৰ পৰা হেৰাই গল আৰু বিছাৰি এনেদৰে ঘুৰি ফুৰিছে। কলিকতাৰ মহনগৰীত প্ৰথম আহিয়ে এনেদৰে হেৰাই গলে কি হব এতিয়া। আমি তেওলোকক আৰু তেওলোকে আমাক জানো বিছাৰি পাব ? যদি এনেদৰে আমি তেওলোকক বিছাৰি যতে ততে ঘুৰি ফুৰি আৰু অধিক বাট হেৰুৱাই পেলাও কি হব? গতিকে মই এটা সিন্ধান্ত ললো যে আমি এতিয়াই অসম ভৱনলৈকে ঘুৰি যাও। কিন্তু সিহতে কলে যে আমি জানো অসম ভৱন বিচাৰি ঊলিয়াব পাৰিম? ভাগ্য ভাল আমি আহোতে মই পথৰ নম্বাৰ আৰু কিছুমান দোকানৰ চাইনবৰ্ড চাই আহিছিলো। গতিকে সিহতক মোৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিবলৈ কৈ মোৰ লগত আহিব কলো। আমি কিছু সময় খোজ কাঢি অহাৰ পিছত অসম ভৱন পাই আমাৰ মুখত হা৺হি ওলাল। কিন্তু বাকীসকল যে এতিয়াও আহি পোৱা নাই। তেওলোকে হয়তু ভাবিছে যে তেওলোকে আজি আমাক হেৰুৱালে, পালি নে ফুৰিবলৈ অহাৰ এতিয়া মজাটো,\nখন্তেক সময়ৰ পিছতে ফোপাই জোপাই চাৰ বাইডেঊ আৰু বাকী সকলো অসম ভৱন আহি পালেহি। তেওলোকে আমাক দেখি স্ততিৰ নিশ্বাস পেলালে। মাধৱ চাৰে খঙেৰে কলে যে আজি হয়তো তেওলোকৰ কোনোবা এজনৰ যদি ব্লাড প্ৰেচাৰ হাই থাকিলে হেতেন তেন্তে মুৰ ঘুৰাই পৰি গল হেতেন।\nযি কি নহওক, ইযাৰ পিছতে আমাক সকলোকে ভাত পানী খাই সাজু হবলৈ কলে। কথামতে আমি ভাত-পানী খাই সাজু হলো এডোখৰ নতুন ঠাই চাবলৈ। আমি অসম ভৱনৰ পৰা অলপ আতৰলৈ আহি মাটিৰ তলৰ খটখটিয়েদি ভিতৰলৈ সুমাই গলো। আমি গলো কলিকতাৰ মাটিৰ তলেৰে যোৱাৰ মেট্ৰো ট্ৰেইনৰ প্লেটফৰ্মলৈ। নামটো দমদম ষ্টেছন। ইয়াত এটা জমনি কাণ্ড ঘটিল। এই ষ্টেছনত টিকত কটা, ছেক কৰা ট্ৰেইন ৰখা আদি কামবিলাক অটোমেটিক মেছিনৰ দ্বাৰা হয়। গতিকে এটা নিদিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত যোৱা মেলা কামবিলাক কৰিব লাগে। কিন্তু মোৰ আৰু ঊগ্ৰসেনৰ ভিতৰত আমি মাত্ৰ এটা টিকতহে পালো গতিকে আমি এটা টিকতেৰে দুটা মানুহ একেলগে টিকত ছেকাৰৰ মাজেদি পাৰ হৈ যাব লাগিব। আমি একেলগে থিয় হলো আৰু যাবলৈ সাজু হলো, টিকত ছেকাৰ মেছিনৰ ভিতৰত ঊগ্ৰই টিকতটো সুমোৱাই দিয়োতেই দেৰি হব বুলি ভাবি মই তাক থেলি লৈ গলো। সেই থেলাত তাৰ হাতৰ টিকতোৰ এফালহে মেছিনৰ ভিতৰলৈ গল, বাকীডোখৰ তাৰ হাততেই থাকিল। সৌভাগ্যবশত দুৱাৰখন খোল খালে কিনতু মেছিনত সুমোৱা টিকতডোখৰ বাহিৰলৈ আকৗ ওলাই নাহিল। মেছিনৰ পৰা ওলাই অহাৰ টিকতটো ষ্টেচনৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই আহিবলৈ আকৗ প্ৰয়োজন হয়। যি কি নহওক আমাৰ হাতততু টিকতৰ বাকী টুকুৰাটো আছে।\nআজি ২১-১০-২০০৩ তাৰিখে দীৰ্ঘা আৰু শান্তি নিকেতন আশ্ৰম দুঠাইত যাবলৈ বাকী থাকিল, কিন্তু আজি একেদিনাই দুয়োঠাইতে ঘুৰাটো সম্ভৱ নহয়, যিহেতু দুয়োডোখৰ ঠাই ইয়াৰ পৰা যথেষ্ঠ দূৰ। আমি সকলোৱে আলোচনা কৰি শান্তি নিকেতন যোৱাটোকে থিক কৰিলো, যিহেতু আমাৰ দলটো কলেজৰ শিক্ষা বিভাগৰ অন্তৰ্গত আৰু যদিহে ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিখ্যাত ঠাই ভাৰতৰ ঐতিসাহিক বিশ্ববিদ্যালয় ঠাইখনকে যদি চাবলৈ থাকি যায় তেনেহলে এই ভ্ৰমনে অৰ্থহীন হব। কিন্তু আনফালে মোৰ সাগৰৰ ঊপকূলীয় অঞ্চলটো চাই আহিবলৈ খুৱেই ইচ্ছা এটা আছিল। যি কি নহওক দীৰ্ঘা ভ্ৰমন পিছলৈ থৈ আজি আমি শান্তি নিকেতন আস্ৰমখন চাবলৈ ওলাই আহিলো। আমি অসম ভৱনৰ পৰা আহি কলিকতাৰ শিয়ালদহ ষ্টেছনত ট্ৰেইনত আহি প্ৰায় সাতঘন্টা মানৰ অন্তত বুলপুৰ ষ্টেছন পালোহি। ইয়াৰ পৰা ৰিক্সাৰে শান্তি নিকেতন আশ্ৰমখন এপাক ঘুৰি আহিলো। যোৱা পথেৰে আহি পুনৰ অসমভৱন পাওহি মানে প্ৰায় এঘাৰৰ বাজি গৈছিল। ঊঃ এতিয়াহে যেন মোৰ ট্ৰেইনত যাত্ৰা কৰি আমনি লাগি গল।\nআজি ২২-১০-২০০৩ তাৰিখে কলিকতাত আমাৰ শেষ দিন। সেয়ে আমি আজি পুৱা সোনকালে শুই ঊঠি ব্ৰেকফাষ্ট কৰি সাজু হলো। ৯ বজাৰ লগে লগে আমি আহি ঊপস্থিত হলো ভাৰতীয় সংগ্ৰসালয়ত। বহুবছৰ ধৰি সাচি ৰখা বহু পুৰণা বস্তু আমি ইয়াত দেখিবলৈ পালো। আমাৰ ইয়াৰ ভ্ৰমন কায্যসূচী ইয়াতে শেষ কৰি পুনৰ অসম ভৱনলৈ ঊভতি আহিলো। শেখৰ চাৰে আমাক সকলোকে বস্তু-বাহনিবোৰ সামৰি লব কলে আৰু ঘৰলৈ যাবলৈ সাজু হব কলে। ঊভতনি যাত্ৰা সদায় কষ্টকৰ হয় । আমাৰ মনটো বিষন্নতাৰে ভৰি পৰিল। এইকেইদিন আমি ইয়াত থাকি অসমৰে বিভিন্ন্ ঠাই পৰা অহা কেইবাজনো মানুহৰ লগত ভাল চিনাকী হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত অসম ভৱনত কাম কৰা মানুহ কেইজনকে ধৰি ওদালগুৰি পৰা অহা আৰু আমাৰ লগত কেইবাঠাইতো একেলগে যোৱা বসুমতাৰি চাৰ ঊল্লেখযোগ্য। ১২-৩০ বজাত অসম ভৱনত চিনাকী হোৱা সকলোৱেৰ পৰা বিদায় লৈ আমি হাওৰা অভিমুখে ৰাওনা হলো, ৭-৩০ বজাত মৰিয়নি অভিমুখী ট্ৰেইনত ঊঠিবৰ বাবে।\nPosted by অচ্যুত কুমাৰ বৰুৱা at 22:20\nLabels: অন্যান্য, ভ্রমন কাহিনী


গদাধৰ সিংহৰ আমোল – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/গদাধৰ সিংহৰ আমোল\nসম্পাদক: হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী\n(অসম বুৰঞ্জীৰ জিলিকণি)\nপূৰ্বে বুঢ়া ফুকনৰ ভয়ত দুজন গোহাঞিক নগা চাঙ্গত থৈছিলে। গৰ্ভে সহিতে আই কুঞৰীদেও শাস্তিতে মৰিল। এনে দুঃখেৰে ফুৰি দক্ষিণপাটৰ বনমালী বাপুৰ সত্ৰত থাকিল। পাচে বনমালী বাপুএ অনুমতি দিলে, লানমাখ্ৰ চেটিয়াৰ নাতি চেটিয়া বড়ফুকন বুজাবৰ কাৰণে। পাচে ই কথাতে ভৰ নিদি আপোনাৰ সেৱক চামগুৰিয়া লৰাটি ৺দেউ গুচে হেন দেখি সামান্যৰূপে ৰোজ বাজ দি উদাসীনৰ হাটিৰ বাজে ৰাখিলে। ততে থাকি সমস্তে দেখিলে ভকতৰ ঐশ্বৰ্য্য। ফুকন ৰাজখোৱা হাজৰিকা বড়া শইকিয়া পৰ্যন্তে ভকতৰ পৰা হৈ যায়। সেইক্ৰমে আদি সকলো সত্ৰতে বুজিলে। এদিন ডেকা বাপুএ তামুল খাই পিক পেলালে, তাৰে ছিটা কাপোৰত পড়িল। সেই কাপোৰ পিকৰ ছিটা সহিতে সেই দিন ধৰি চুঙ্গিৰ ঘৰত বান্ধি থৈছিলে। এনেৰূপে অসন্তোষ দিলে। পাচে ছোট বনমালী বাপুত ভৰ নাপাই আপুনি আগ বাঢ়ি কলিয়াবৰলৈ গৈ গড়গঞা সন্দিকৈ ফুকন, চাৰিঙ্গিয়া ফুকন এই দুই জনাত আশ্ৰয় কৰি বৰ বড়ফুকনক উপাই মন্ত্ৰণা কৰি বশ্য কৰি দিহিঙ্গীয়া বড়ফুকনক বঙ্গাল মাৰো বুলি গড়গাঞৰ পৰা অনাই একে যুগুতি হৈ তুংখুঙ্গিয়া কোঞৰক টিপাম ৰজা পাতি ২০ দিন থাকি চেটিয়া ফুকনে বনমালী বাপুৰ কথাকে লৈ ফুকন ৰাজখোৱা লৈ সোণৰ খাৰু, টেমি, কেৰু কুন্মীন কুয়াকাপোৰ দিলে। সকলেও ৰাখিলে, সন্দিকৈ নেওগ ফুকনে খামৰাক চাৰিঙ্গিয়া ফুকনে নাৰাখিবৰ দেখি চেটিয়া ফুকনে ভয় হৈ সকলোলৈকে কথাদি ২ দিন চকি দি সাবধানে থাকি আন দিন চেটিয়া ফুকনে টিপাম ৰজা গুচাই ৺দেউ পাতি প্ৰথমে সেৱা কৰিলে। পাচে সকলোৱে সেৱা কৰিলে। শক ১৬০৩ আষাঢ়ত।\nসেই দুই জনাই ৺দেউ পতাৰ মূল, অন্য ডাল পত্ৰহে। পাচে সকলো উজাবলৈ ধৰিলে। পাচে ছোট বনমালী বাপুএ আগ বাঢ়ি আহি বড় ফুকনক বুজাই ওলোটাই ৰাখিবলৈ ধৰিলে। ৺দেউ শুনি খং কৰি উজাই গৈ চামগুৰিয়া ৰজাক ভাঙ্গি গড়গাঞ নগৰত শ্ৰীশ্ৰীগদাধৰ সিংহ ৺দেউ স্থিত শক ১৬০৩ শ্ৰাবণৰ ২৪ দিন যাওঁতে চন্দ্ৰবাৰ। পাচে লৰাটি ৺দেৱক নামৰূপিয়া পাতো বুলি নামৰূপলৈনি নিৰস্ত্ৰ কৰিলে। পাচে ১৬০৩ শকত মাস ফাগুন চন্দ্ৰবাৰ ২৩ দিন গতে পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলোৰে সমালোচন কৰি বোলে, ১৫৯৩ শকত মেটেকিয়াল লালুক বড় ফুকনে গুৱাহাটীৰ থানা বঙ্গাললৈ এড়ি দিলে। ১৬০০ শকৰ ফাগুনৰ ১৪ দিন গতে বুধবাৰ লোকজন সহিতে নবাব মঞ্জুৰ খাঁয়ে গুৱাহাটীৰ গড় ললেহি। ৩ বৎসৰ পাচ মাই অধিকাৰ কৰিলে। তদনন্তৰে ডাঙ্গৰিয়া সকলোৱে ৺দেৱেৰে সমালোচন কৰি চাৰি অধিক ষড় দশ শতং শাকে আষাঢ়ত গুৱাহাটীৰ থানা লবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। লানমাখ্ৰ চেটিয়া বড় ফুকনে, দিলিহিয়াল বুঢ়া গোহাঞিৰ বংশ চেঙ্গলাই ফুকন, ফুল বৰুৱাৰ পুতেক পানি ফুকন, শলাল বড় গোহাঞি, গড়গাঞৰ পৰা গল। লাপেটি ফুকনৰ পুতেক পানি দিহিঙ্গিয়া বড়বৰুৱা, পিকচাই চেটিয়াৰ নাতি শালৌ ফুকন এহি সকলক কতিপয় দিন আছোঁতে ৺দেৱে সিংহাসনত বহি পুছিলে বোলে গুৱাহাটীৰ মঞ্জুৰ খাঁক খেদিবাৰ কি বোলে। ৰাজা ৰাজ্য হলে যুদ্ধ কৰিবাক লাগে ইধৰ্ম্ম। শত্ৰুৰ অধীন হৈ থাকিতে ভাল নুই। পাচে মন্ত্ৰীসবেও প্ৰশংসা কৰিলে বোলে আমাৰো যুক্তি এয়েহে। ৺দেৱৰ আদেশে প্ৰাণটাঙ্কি যুজিম। ৺দৱৰ ধাৰ লোণ চাউলৰ সুজিব পাৰিম। পাচে ৺দেৱে দৈৱজ্ঞদেৱৰ ঠাইত সুধিলে। সিহঁতে বোলে ভাদ্ৰত যুদ্ধ যাত্ৰা হৈ আছে, বঙ্গালক জিনি কামৰূপ ভোগ কৰিব লাগে, এহি যোগত পূৰ্ব্বে ৰামচন্দ্ৰে সমুদ্ৰ তৰি ৰাৱণক বধ কৰিছে। পাচে ৺দেৱে সকলোকে বটা প্ৰসাদে আজ্ঞা কৰিলে সকলো আহিল। উত্তৰে বাঁহবাড়ী ধৰিবলৈ পিকচাই চেটিয়াৰ নাতি ডেকা ফুকন, বড়গোহাঞি ফৈদিয়া নামডঙ্গিয়া ফুকন, বুঢ়াগোহাঞি ফৈদিয়া চেঙ্গধৰা ফুকন, বড়গোহাঁঞি ফৈদিয়া গজপুৰিয়া ৰাজখোৱা, নাম- ডঙ্গিয়া ফংপুং নামডঙ্গিয়া ৰাজখোৱা, চৈয়নিয়া সন্দিকৈ ফৈদিয়া তৰুৱা, দিহিঙ্গিয়া নেওগ ফৈদিয়া বড় অভয়পুৰীয়া, তৰ শলগুৰিয়া লাহন ৰাজখোৱা, নেওগ আৰু দখিনে সোণাপুৰ ধৰিবলৈ লান্মাখ্ৰফৈদিয়া উপৰ দৈয়ঙ্গিয়া ৰাজখোৱা, আঠগঞা নগঞা ৰজা লগুৱাত হাজাৰ গড়গঞা সন্দিকৈ ফৈঃ নাম দৈঃ ৰাজখোৱা, ডিমৰুৱা ৰজা, পাণবড়িয়া ৰজা, দিহিঙ্গিয়া বড়বৰুৱা, গড়গঞা সন্দিকৈ, নেওগ ফুঃ, চাৰিঙ্গিয়া ফুকন, লানমাখৰু ফৈঃ পুথাউ ফুঃ, দিখৌমুখিয়া ৰাজখোৱা নেওগ, লুইতে ভটিয়াই লানমাখৰু চেটিয়া বড় ফুকন ফুল বৰুৱাৰ ভতিজাক পানি ফুকন, বৰ বৰুৱাৰ পানি দিহিঙ্গিয়া ৰাজখোৱা, ৰাইডঙ্গিয়া হাজৰিকা, নড়া নেওগ, মিৰি সন্দিকৈ ফৈঃ পানি শল গুৰিয়া ৰাজখোৱা। আৰু সেহি সময়তে মঞ্জুৰ খাঁৰ উকিল শ্যাম সিংহক পঠালে। পাচে বৰবৰুৱা শুনি বোলে শ্যামসিংহক পঠোৱা বড় ভাল নহে। এই বুলি কণ্ঠভূষণ কটকীক পঠালে। সৰিয়হ তলিত ভাত খাওঁতে কণ্ঠভূষণে পাই ফিৰাই নিলে। পাচে দুইক নি শিলাত বড়ফুকনে লগ পাই সুধিলে বোলে ভাই নবাবক যি বুলিলে তাক নকৰিলে। দেৱৰ আজ্ঞা নকৰিলে পাৰো নেকি? পাচে শ্যামসিংহে বোলে দেও ভালা নবাবো তৈয়াৰ হৈ আছে। এহিৰূপে কথা বাৰ্ত্তা হৈ ভটিয়াই আহিল। শ্যামসিংহকো নিলে। এহিৰূপে উত্তৰে দক্ষিণে নাৱে কাজলি পালেহি। পাচে আসামৰ লোক সৰহ দেখি কাজলি, পানিখাতি, কুৰুৱা তিন ঠাইৰ থানা এড়ি বঙ্গাল গুৱাহাটী সোমালগৈ। বাহবাড়ী থানাকো তৰুৱা মানুহে মাৰিলে। ঘোড়া বলধি কিছু পালে। সোণাপুৰৰ থানাকো মাৰিলে। বঙ্গালো কিছু পৰিল, ঘোড়াঁ আহিল। কিছু পালে। জয়দুৱাৰৰ লোকো ভাগি গৈ ইটাখুলি সোমাল গৈ। এহিৰূপে থানা সকল মাবি নাৱে তৰে ইটাখুলি চাহবুৰুজত ধৰি গৈ উমানন্দতো বড় হিলৈ পাতিছিলে। দক্ষিণে দিহিঙ্গিয়া বড়বৰুৱা নেওগ ফুকন, চাৰিঙ্গিয়া ফুকন, নাম ডঙ্গিয়া ফুঃ, পুখও ফুঃ, কালৌ ফুকন এই সকল শৰণিয়া পৰ্ব্বতৰ আগত গড় বান্ধি বহিল। পাচে ইটাখুলিৰ পৰা বঙ্গাল ওলাই আহি শৰণিয়াৰ কোঠত ধৰিলে, নোৱাৰি পুনৰ ইটাখুলি সোমালগৈ। জয়ন্তিসিংহে নাৱেও অনেক প্ৰকাৰে যুজিলে, নোৱাৰি নাৱৰ ভিতৰ সোমাল। পাচে চৌভিতি বেঢ়ি ধৰিলে। একো প্ৰকাৰে নাৱৰ পৰা নোলাই, যদি মাধচৰণে গা কৰে তেবে ওলায়। পাচে মাধ- চৰণে কৌপতিয়াই গা কৰিলত, জয়ন্তিসিংহে হাতত ধৰি ওলাই ঢাল তৰোৱাল পেলাই বোলে, দেৱৰ শৰণাগত হলো, ভাই মাধচৰণ আমাক ঈশ্বৰে যেখন বন্দী কৰালে তেখন জানিবি নবাবো বন্দী হৈল। পাচে আমাৰ মানুহে আৱৰি ধৰি আনিলে। উত্তৰ কোলে শলাল বড়গোহাঞি, চেঙ্গলাই ফুঃ, সদিয়াল মৰঙ্গিয়া আনো লোক জন চাহবুৰুজৰ সম্মুখে আছিলে। লোহিত্যৰ উত্তৰকোলে নাৱে চেটিয়া বড়ফুকন দক্ষিণে পানিফুকন। পাচে বঙ্গালে নোৱাৰি যুদ্ধ হাৰি ভাদ্ৰ ১ দিন গতে প্ৰভাতে ইটাখুলিৰ পৰা আনি আকবৰ লোক জন কিছু লগত লৈ নাৱে পাৰ হৈ মঞ্জুৰখাঁৰ ঠাইলৈ গল। তাক যাবৰ দেখি দেৰপৰ বেলা হলত আপোনাৰ গা ৰাখি মঞ্জুৰখাঁ নাৱে পলাই ৰঙ্গামাটি সোমালগৈ। সতমল আলিআকবৰ লগত গল। তাৰ বজা ইন্দ্ৰমণি, দলসিংহ, কবিৰ খাঁ প্ৰমুখ্যে ভাগি গৈল। পাচে চেটিয়া বড়ফুকন গুৱাহাটীতে ৰহিল। বড়বড়ুৱা প্ৰমুখ্যে সকলো নৌৱালোক মানাহ পৰ্য্যন্তে খেদি গৈল। মঞ্জুৰাখাঁক ধৰিব নাপাৰিলে। ঘোড়া মহ গৰু বন্দুক তৰোৱাল জামদাৰ নাও ইত্যাদি বহুত পালে, ধন মাল বিস্তৰ পোৱা গল। শক ১৬০৫। ১৬০৬ শকত গড়গঞা সন্দিকৈ বড় ফুকন হলত, চাৰিঙ্গিয়া ফুকন মহাৰজাক সেৱা কৰিবলৈ গল। সেই সময়ত গোহাঞিৰ নাতিয়েকে লোভণ্ডাৰিৰ পুতেক জন্মিয়ে মেতিৰিয়ে তাজাং চেটিয়ায়ে ঠামহ হাজৰিকায়ে উমাই ঠিয়াৰ ভায়েক আসুল কোঞৰৰ নাতিয়েক বেবেজিয়া হাজৰিকা কমলা পতিয়ে, এই বোৰে নাহৰ কোঞৰৰ পুতেকক আনি গদাধৰ সিংহ ৺দেৱক দ্ৰোহ চিন্তিবলৈ আলোচন কৰিলে। এই কথা চাৰিঙ্গিয়া ফুকনতো সিহঁতে জনালে। ফুকনে বোলে ইঠাইৰ আমি একো নহয়, গুৱাহাটীত হে মানুহ। এতেকে মই থাকোতে তহঁতে একো নকৰিবি। বিদাই কৈ চাৰিঙ্গলৈ গলে যিখান হয় কৰিবি। এই কথা ঢেকিয়াল বেতমেলা শয়কিয়ায়ে নাৰদ বড়ায়ে বুঢ়া চেটিয়াত কৈ মহাৰজাত জনালে। ৺দেও এই বোৰক গোটাই সোধপোচ কৰি কথা হয় হেন দেখি সিহঁতক দণ্ড কৰিলে। ফুকনকো ঢাৰিৰ পৰা সানি নিৰ্ভয় বচন বুলি বটা প্ৰসাদ দি গুৱাহাটীলৈ পঠাই দিলে। এই এক কথা, আৰু চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ লড়ি মাক তিনটি ভায়েক মাজিঞোজনা ৰজাৰ টুকৰিয়াৰ জীয়েক কুঞৰীৰ পুতেকটিক গুৱাহাটীলৈ পলুৱাই আনিছে হেন দেৱে শুনি তেওঁকো তেওঁৰ বায়েকক লচু খোৱাৰ ঘৰৰ বড়গাভৰুকো কুঞৰীকো মাৰিলে। বড়ফুকনলৈকো ৺দেৱে বুলি পঠালে, চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ কোটি নিছে হেন যে শুনিছো, ফুকনে ৰহস্যে ভালৰূপে বিচাৰ কৰিব। এইৰূপ কথা গাত লাগিবৰ হেন দেখি চাৰিঙ্গিয়া ফুকন মহাভয় হৈ সন্দিকৈ বড়ফুকনত কলে, বোলে মোক কিৰূপে ৰক্ষা কৰা। ৰক্ষা পৰো যেন নেদেখোঁ। পাচে বড়ফুকনে বোলে মহাৰাজা সোধপোচ কৰি শুদ্ধহে কৰে, ভয় নকৰিবা, একো নাই। মোক যিৰূপে দেৱতায়ে মোৰ বুলিছে তাক তুমি জানা। মোৰ ডিঙ্গি ওপৰ তোমাৰ ডিঙ্গি তল। ৰক্ষা পৰিম হেন জানিবা, এনেৰূপে অনেক বুজালে। পাচে দীঘল বুড়া গোহাঞিৰ জকাইচুকিয়াক গুচাই বড়গোহাঞিক দিলে। কথাৰ বিধাৰণ দেখি মূৰ হাঁচটি এখান চেঙ্গই ফুকনক দিলে বোলে এই হাঁচটি বড়ফুকনক দেখাই মোৰ অৰ্থে মাতিব। মানুহ যে গুচালে দেহ ৰক্ষা নপৰে হেন জানে। পাচে চেঙ্গই ফুকনে পানিফুকনত নামডঙ্গিয়া ফুকনত বুঢ়া গোহাঞি যিৰূপে বুলিছিল সকলোখানি কলে। পাচে তিনিও বোলে বড়ফুকনত আমাৰ চাৰিৰো মানুহ গৈ এই খান জনাওক গৈ। সেই চাৰি মানুহে আহি বুড়া গোহাঞি যিৰূপে বুলিছিল হাঁচটি দেখাই সেইৰূপে জনালত বড়ফুকনে বোলে আমাৰ ৰাজ্যত তিনি জনা গোহাঞি ডাঙ্গৰ মানুহ, ই অযুগুত বচন কিয় বুলিছে। অকথা অসুয়াৰ পৰা যি হৈ গৈছে তাক সকলোৱে দেখিছে শুনিছে। আমাৰ পৰা এই ১৪৫৬ অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি। খান হে হবলৈ আছে। মহাৰাজাক যেতিয়া সেৱা কৰিবলৈ যাও গোহাঞিব অৰ্থে চাৰি আখৰ মাতিব পাৰে। পাচে চাবিঙ্গিৰা ফুকনে গড়গাৰ ভাল বতৰা শুনি ফুকনৰ কথাত ভৰসা নকৰি পচে যুগুতি কৰি বোলে ঢেটিয়া ফুকনক ফুন ভাঙ্গি সন্দিকৈক ফুকন লৈ দেৱলৈ জনাই গলত তামাৰ কথাকে বাখিলে, এতিয়৷ যে তামাৰ কথাৰে একে নাহে এতিয়াও আমি যুগুতি হৈ পানিফুকনকে ফুকন লৈ জনাই পঠালে, বড়বৰুৱাত সংশয়েবে সুবুলিব নোৱাৰিব, অবশে বুলিব। এই যুগুতি কৰি সিপাৰৰ দপদবত এঠাই হৈ হিলৈ কাও ধনু তৈয়াৰ কৰি বড়ফুকনৰ ঠাইলৈ মানুহ পঠাই বুলিলে, বোলে আগে যে নিদান হলে ৰাখিম বুলিছিল, এতিয়া চৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ নিদান হৈছে কিৰূপে বাখে ৰাখকহি। আমি যে তোমাক নেড়িছে। আমাক যদি তেয়ে। এড়ে আমিও এড়িম। এই কথা শুনি ফুকনে বোলে সিবোৰ যি যুগুতি কবি এঠাই হৈছে এই কথাও মই জনা নাই, এইৰূপে ৰক্ষা কৰিম হেনো বোলা নাই। এতিয়াও মোৰ কথা যদি শুনে সিবোৰ ঘৰঘৰি গুচি আহক। চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক যে অবশে দেৱে ক্ষমা কৰিব সিবোৰৰ পো নাতি লৈকো ভাত নামাৰিব। এই কথা বুলি গলত পানি গঞাদি সিহতক পঠাই দিলে। সিহতে গৈ ফুকনে যি বুলিলে সকলোবোৰ কলে। ফুকন বোৰে বোলে ইকথাই কথা নহয়, ফুকনে আপুনি আহি যি বুলিব লগা বোলক হি। নাহে যদি তাকে। পচে সি স্থলত আহিলাত সিহঁতক চৰাতে থৈ পানি গঞা গৈ ফুকনত জনালত, বোলে কথাৰ ধাৰণ লৰ৷ ৰতনপুৰিয়া সিঙ্গৰ দৈয়াল বৰুকৰ পুতেক তাক শুনি নাওৰৈচাৰ হাজৰিকা বলিমৰা এই হতক দেখো সিবোৰৰ লগত দেখে কাণ্ড ধনুৰে তৈয়াৰ হৈ আছে। ফুকনো বোলে মোৰ লগৰ মানুহ কোন আছে কোন নাই চাবাদ মানুহ দি ঢালে, দুলীয়া লগুৱা মাতৰ হে আছে, আন সকলো গল। ফুকন বোৰৰো যি মানুহ আহিছিল সিহঁতত সুধিছিল বলে কি বুলিছেক, সিহঁতে বোলে আহে নাহে নিশ্চয় কৈ সুধি অহি গৈ। ফুকনে বোলে মোৰ লগৰ মানুহ আগে সিবোৰে নিলে, এনে বিধাৰণ কথাত মই কেনেকৈ পাচে এইহতে গৈ জনাল, ফুকন বোৰে ফুকনৰ মানুহ বাটিলৈ, চাৰিঙ্গিয়া ফুকন পানিফুকনৰ ঘবতে থাকিল, আন বোৰ ঘৰঘৰি গল। বকতিয়াল হৰিধন পাঞ্চনি দেৱৰ ঠাইৰ পৰা পালেহি। সিপাৰৰ দপদৰত মেল হল। পাচনিয়ে বোলে আন দিন দক্ষিণ পাৰৰ দপদৰত হে মেল হয়। বড় ফুকনৰ নামে লিখা আহিছে। বড় ফুকনো নাই মহাৰাজা দেৱৰ বটা সোণৰ কেৰু কুনমিল কুনুখায়েৰে কাপৰ আহিছে দেৱৰ আজ্ঞ বা কেনেকৈ কম বটা প্ৰসাদ বা নিশ্চয় কৈ বুলি পঠাব। যাম। কেনেকৈ দিম৷ পাচে ঢাৰি ফুকনে বোলে সিপাৰৰো ইপাৰৰো ৺দেৱৰহে দপদৰ, আত একো দোষ নাই। আমি বড় ফুকনক মাতি পঠিয়াইছিলোঁ নাহে। আমাৰো মানুহ দিওঁ তোমাৰো মানুহ দিয়াঁ মাতি আনকগৈ। পাচে কুকুৰাচোৱা গাঞমুৰাক দিলে, নিলেহি। পাচে মহাৰাজাৰ যি লিখা দিছিল তাক মাতিলে, বোলে চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক যি বাদ দিছিল তাক মই সোধ পোচ কৰি যি দুই এক কথা লৰচৰ হল তাকে দণ্ডকৰা গল। আগেয়ো সিহঁতক বুলিছোঁ, দুই এক অপৰাধকো ক্ষমা কৰিম হেন। সন্দিকৈ ফুকনক মই যিৰূপে মোৰ বুলিছো তাক সকলোৱে জানে। ফুকনে মাতিলত চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ যি কিছু অপৰাধ হৈছিল তাকো মই ক্ষেমিলোঁ। বড়ফুকনৰ বাক্য বচনে নৰলে অসুয়া অপ্ৰীতি কৰিলে এনেৰূপৰ যি হৈ গৈছে তাক সবেৱো দেখিছে। পাচে বটা পিন্ধি ৺দেৱক সাত সেৱা কৰি বড়ফুকনৰ লগৰ যি মানুহ নিছিল তাক এড়ি দিলে। আন সকলো ঘৰঘৰি গল। চাৰিঙ্গিয়া ফুকন বড় ফুকনৰ ঘৰলৈ আহিল। দুয়ো একে লগে বহি কান্দিলে বোলে কোন বিধাতা নো দুইকো ভেদ লগালে। এই বুলি কপিৰ এসাজ দি পঠাই দিলে। আগ দিনা হৰিধন পাচনি উজাই গৈ এখেৰ সকলো কথা ৺দেৱত জনালত, বুঢ়া পাঞ্চনি কো কলিয়া কটকীকে ৩ গোহাঞিৰ তিনিটা ভাল মানুহকে বড়বৰুৱাৰ ফুকন বোৰৰো একোটা ভাল মানুহ, এই সকলক পঠাই দিলে। মোৰ কাকো মাৰিব কাটিবলৈ এনে খান চিত্তত নাই। তেওঁ যে সিহঁতকো দোখান কৰিম হেন চিত্তত সংশয় হৈছে অশ্বক্ৰান্তত হাত জোবাৰাই বুঢ়া পাচনিয়ে কলিয়া কটকীয়ে শপত কৰাৰ, এই খান বুলি মহাৰাজা যদি তোমালোকক কোনো খান কৰে তপ ধৰ্ম্ম যি কৰিছো সি ভ্ৰষ্ট হব। ৩ জনা গোহাঞিৰ মানুহে ও বড়ুৱা ফুকনৰ মানুহেও এইৰূপ শপত কৰিব, মহাৰাজাক যদি অহিত চিন্তা খাব পিন্ধিব নাপাম, অল্পায়ু হম, ৰাজাৰ খাণ্ডাত কটা যাম, বড় ফুকনকো যদি অসূয়া অপ্ৰীতি কৰোঁ। এই বুলি শপত কৰে যদি তেহে কাৰো চিত্তত একো নাই হেন জনা যাব। পাচে সকলোৱে হাত জোবোৰাই শপত কৰা হেন জনালত, পিকচাইৰ নাতিয়েক ডেকা ফুকনৰ লগত তামুলীক পঠালে। সি বুঢ়া গোহাঞি ফুকনৰ আগত দুই চাৰিয়ে শুনে হেন কৰি এইখান বুলিলে, বড় বৰুৱা নাওবৈচা ফুকন ডেকা ফুকন তিনিয়ো বুলি আহিছে চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক আমি নেৰোঁ। এই কথা বুঢ়া গোহাঞি ফুকনে বড়ফুকনত জনালে। বড়ফুকনেও বুঢ়া পাচনিত কলে। বুঢ়া পাঁচনি সহিতে যি আহিছিল উজাই গৈ মহাৰাজাত জনালে। পাচে মহাৰাজাও জানিলে সিহঁতৰ চিত্ত শুদ্ধ নহয়। এতেকে মহাৰাজা আপুনি শকত ৰবলৈ যত্ন কৰি ৰহিল। পাচে এই কথা ফুকন বোৰে শুনি চিত্তত থাৰি দিব নোৱাৰি যুগুতি কৰি চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ লগলৈ হাজৰিকাবোৰক পঠালে। সিহঁতেও আহি ইটাখুলি সোমাই চাৰিঙ্গিয়া ফুকনে গড় দি তৈয়াৰ হৈ ৰল। সিপাবৰ দপদবতো সবে একে ঠাই হৈ সাৱধান হল। এই কথা শুনি বড়ফুকন বুঢ়া গোহাঞি ফুকন ওপৰ দৈয়ঙ্গিয়া নাম দৈয়ঙ্গিয়া এই বোৰ বড়ফুকনৰ ঘৰত তৈয়াৰ হৈ ৰল৷ পাচে বড় ফুকনক তৈয়াৰ হৈ ৰবব দেখি সিবোৰেও মিছা এখান কাকত কৰি সবাকে শুনালে দপদৰত। এই লেখিছিল, গড়গাঞত সৰাই ঘটিয়াৰো একে কথা হল। আমি গড়গাঞত ধৰিম। সবাইঘাটতো বড় ফুকনক ধৰিব। সৰাইঘটিয়ায়ে চাৰিঙ্গিয়া ফুকনে বোলে আমাৰ কথায়ে ৰয় নেকি? এইখান কৰিছোঁ তাৰে মোৰে একে কথাৰে পৰা কৰা গৈছে। পাচে বড় ফুকনে শুনি বোলে মহাৰজাক ৰাখিবৰ নিমিতেহে যত্ন পুৰুষাৰ্থ। ৰাজাকো যে ৰাখিব নোৱাৰিলো মোৰ অৰ্থে কি যত্ন লাগে। এই বুলি চাবি ফুকনে মানুহ পাঠালত, সকলো মানুহ এড়ি দি ঘৰ সোমাই থাকিল। পাচে বড় ফুকনৰ মানুহসবো বাটি ললে। বড় ফুকনক বলিমৰাক ৰখীয়া দি থলে। পাচে ৺দেৱে ভটিয়াই আহি চামধৰা গড় ললেহি। গড় আওতাই বালিগড় বান্ধি হিলৈ পাতি তৈয়াৰ হৈ ৰহিল। পাচে ৺দেৱে কলিয়া কটকীক পঠাই বুলিলে চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক ভাঙ্গি খনিকৰ বড় বৰুৱাক ফুকন পাতি বুঢ়াগোহাঞি ফুকনৰ সলনি ডেকা ফুকনক পাতিব আৰু মহাৰাজা বুলিছে সিহঁত মাত্ৰ আহক মই একো নকৰো৷ আৰু বড় ফুকন আনো ফা ফুকন কোন কোনেকৈ আছে শীঘ্ৰে জানি আহগৈ। আৰু বুলিছে তোমালোকৰ সবাৰে ভাই পোৱে বোলে এশ ছকুৰি লোকৰ পৰিয়াল আমি এখেত আছোঁ, একোটা মানুহহে তত আছে। সিহঁতে যদি আমাক এড়িলে আমিও সিহঁতক এড়িলোঁ। একোটাৰ লগত আমিসবো মৰিব পাৰো নেকি। এইৰূপে কটকীয়ে বুলিলত, চাৰি ফুকনে বোলে উজনিৰ কথা কটকীৰ মুখত শুনিলোঁ। ভাটি দিকৰ কথা, কাজল পদ্মপাণিক পাচে দুয়ে কলে বোলে ডাঙ্গধৰাৰ পুতেকে দোৰোগাৱে কৈছে বোলে সকলো লোক তৈয়াৰ আছে। যেখন ফুকনবোৰে জনাই তেখন আমি যাম। পাচে কলিয়া কটকীয়ে পানি ফুকনক বুলিলে বোলে কি মিছা কথা কব দিয়া। ককায়েৰ বড় বৰুৱা জীয়েব বড়কুঞৰী আৰু নো কি হব খোজাঁ৷ পাচে চাৰি ফুকনে বোলে আমি নগা লৰাৰ বন্দী নহও ৺দেৱৰ হে বন্দী। আমি দেখোঁ একো অপৰাধ কৰা নাই, বড় ফুকনেৰে বোলাবুলি কৰিছোঁ৷ দেৱতা দেখো আমাক কাটিব মাৰিবলৈ কলিয়াবৰলৈ খেদি আহিছে। একোৰূপে দেহ ৰক্ষা নপৰে হেন দেখি এই খান কৰিছোঁ। দিল্লীৰ পাৎসাও শুনিব আপোনাৰ বন্দীক মাৰিবলৈ আনো ৰাজা খেদি আহিছে। এতেকে আমাক মৰা কটাৰ পৰা তেওৰ একো যশস্যা নাই। আমাৰ পৰা যদি কোনো কথা হয় কাললৈ কথাহে থাকিব! এতিয়াও দেৱতা উজাই যাওক আমাৰো ভয় গুছিলে, ৺দেৱৰ চৰণত পৰিম গৈ, আৰু দুই চাৰি আখৰ প্ৰাৰ্থনা কৰি কলিয়া কটকীক পঠাই দিলে। সিঠাই পালত গৈ পুনৰ্ব্বাৰ বুঢ়া পাচনিকে কলিয়া কটকীকে ৩ গোহাঞিৰ তিনটা বৰ বড়ুৱা ফুকন বোৰৰ একোটা মানুই পঠাই দিলে। সিহঁতে আহি বোলে মহাৰাজা এই খান বুলিছে। তোমালেকে যে সংশয় কৰা, গলে কোনো খান হয় হেন বুলি, আমাক হাত জোবোৰাই আশ্বক্ৰান্তত শপত কৰিব দিছে। আতে ৰাজে বোলে আমাৰ সমলিয়া নাওমানে যি, কলিয়াবৰত ৰাখিলে কি খাই জীম। পাচে চাৰি ফুকনো ঢাকৰিব যাই শিৰি ধন এৰি বুলি চাউল লৈ ৰাজক দিলে। পাচে পানিফুকনে উভয় শঙ্কটত পড়ি হাত জোবোৰাই শপত কৰাই নিৰ্ম্মল ৰাজখোৱা সহিতে উজাই গল। পাচে বড় ফুকন বড়গোহাঞি ফুকন ২ দৈয়ঙ্গিয়া বাজখোৱা আসুল চঙ্গ নেওগ বাইলুং নেওগ পানিফুকনৰ পুতেক আৰু দুই চাৰি হাজৰিকা সহিতে মঙ্গলবাৰে দপদৰত একে ঠাই হৈ ৩ ফুকনক ধৰিবলৈ যুগুতি কৰিলে। এই কথা তিনি ফুকনে শুনি বড় ফুকনকে গধূলা ধৰি চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ ঘৰতে বন্দী কৰিবলৈ যুগুতি কৰিলে। এই কথা বড় ফুকনে ভুপাই মঙ্গলবাৰলৈ বাট নাচাই দেওবাৰেই সকলোলৈকে জান দি দপদৰত বহি তিনি ফুকনলৈ তিনটা কটকী পঠালে। বলে কলিয়াবৰৰ পৰা চাৰিঙ্গ ৰজায়ে দিহিঙ্গিয়া ফুকনে আহিছে। সন্দিকৈ বড়ফুকনক বড়ফকন পাতিলেহি, তোমালোকক মেললৈ মাতিছে। সিবোৰে বোলে কি মিছা কথা ক। এইবুলি নাম ডঙ্গিয়া ফুকন আহি অশ্বক্ৰান্তত হিলৈ পাতিলেহি। চেঙ্গৰাই ফুকনো লুইতৰ কোখে কোখে হিলৈ পাতিলেহি। চাৰিঙ্গিয়া ফুকন ইটাখুলিত তৈয়াৰ হৈ ৰল। দিখৌমুখিয়া ৰাজখোৱা নড়ায়ে নাৱত উঠি উজাই ভটিয়াই আছিল। পানি ফুকনৰ মানুহে সহিতে পানি দিহিঙ্গিয়া ৰাজখোৱা ঘৰতে তৈয়াৰ হৈ ৰল। পানিশলগুৰিয়া ৰাজখোৱা বড় পুতেক আছিল, বড়ফুকনে মাতি পঠালে নাহিল, ঘৰতে দুৱাৰ বান্ধি আছিল। পাচে বড় ফুকনে বুঢ়া গোহাঞি ফুকনে দপদৰতে থাকিল। ৰাজখোৱা হাজৰিকা গৈ ইটাখুলিত চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক বেঢ়ি ধৰিলে গৈ। অলপ খাৰ গুলি মাৰিলত চৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ লগৰ মানুহ ভাগিল। চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক ধৰি আনিলে। ফুকনক ধৰিবৰ দেখি নামডঙ্গিয়া ফুকনে চেঙ্গৰাই ফুকনে যি অশ্বক্ৰান্তত, লুইতৰ কোখত হিলৈ পাতি মাৰিছিল এড়ি ঘৰ সোমালগৈ। চাৰিঙ্গিয়া ফুকনক দপদৰত বন্দী কৈ থৈ গবাং ঘোড়াচোৱাত কৈ তৰে ঘোড়াৰে জনাই পঠালে। সাবধানে বড় ফুকনো দোপদৰত ৰাতি থাকিল। সেই ৰাতিয়েই নামডঙ্গিয়া ফুকন তামুলী সহিতে সেন্দুৰীঘোপাৰ বাটে পলাল। পাচে পুৱা হলত বড়ফুকনে শুনি মানুহ দি বিচৰাই চেঙ্গৰাই ফুকনকে নামডঙ্গিয়া ফুকনৰ পুতেককে আৰু যাক যেনেকৈ পালে ধৰি আনি দপদৰত বন্দীকৈ থলে নি। ৺দেৱৰ ঠাইত ঘোৰাচোৱায়ে জনালত, বড় ফুকনকে যাব দিলে, পদকীয়া বোৰকো নিব দিলে। পাচে বড় ফুকন কলিয়াবৰ পালিত গৈ ডাৰি চুলি দেখি ৰাজা প্ৰজা সকলে মৰম কৰিলে। পাচে পদকীয়া চাৰিঙ্গিয়া ফুকনকে চেঙ্গৰাই ফুকনকে নাম ডঙ্গিয়া ফুকনৰ পুতেককে ডুমুনী শিলাত তিনিওকো টঙ্গনিয়াই মাৰি ভুৰ বান্ধি শূলত বহাই উটাই পঠালে। নাওবৈচা হাজৰিকাক বলিমৰাক কাটি মূৰ শূলত দিলে। পাচে দীঘল বুঢ়াগোহাঞিক ভাঙ্গি মো গোহাঞিক বুঢ়া গোহাঞি পাতিলে। চাৰিঙ্গিয়া ফুকনৰ সলনি খনিকৰ ফুকন, পানিফুকনৰ সলনি বেলেগতিয়া ককায়েক, নিৰ্ম্মল ৰাজখোৱাৰ সলনি দুৱৰাৰ পুতেক এই বোৰক সলাই সৰাই ঘাটলৈ বিদাই দি মহাৰাজা গড়গাঞলৈ গল। নামডঙ্গিয়া ফুকন যি পলাইছিল ভড়লি চকিত পাই ধৰি নিলে। পাচে ৰজাহাটত টঙ্গনিয়াই মাৰি শূলত বহুৱাই থলে। হাজৰিকা বোকো কাটি মূৰ শূলত দি থলে। পানি ফুকনক নিৰ্ম্মল ৰাজখোৱাক ঘৰলৈ খেদিলে। পাচে ৰঙ্গা বৰাহীয়ে বঙ্গাল অনা গোচৰ দিলত পানিফুকনক আনি পুৰণিহাটত চেপি মাৰিলে। শক ১৬০৬। পাচে গড় গঞা সন্দিকৈ নেওগ ফুকনে ১৪ বৎসৰ থাকি স্বয়ং মৃত্যু হল। পাচত দুৱৰা ফুকনক বড়ফুকন পাতিলে। ৫ বৎসৰ থাকি স্বয়ং মৃত্যু হল। পচে দিহিঙ্গিয়া বড়বৰুৱাক বড়ফুকন পাতিলে। এক বৎসৰ থাকি গুৱাহাটীতে মৃত্যু হল।১৬২৫ শকত পাত্ৰ বড়বড়ুৱাক বড় ফুকন পাতিলে।\n* [ অসমীয়া সাহিত্যৰ চানেকি , দ্বিতীয় খণ্ড, চতুৰ্থ ভাগ, ১৯২৪ খ্ৰীষ্টাব্দ), সম্পাদক: হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, PUBLISHED BY THE\n1924, PRINTED BY BHUPENDRALAL BANERJEE AT THE CALCUTTA UNIVERSITY PRESS, SENATE HOUSE, CALCUTTA.]\n|| ২ কোটি ৩২ লাখ নিৰন্ন মানুহৰ মুখত অন্ন যোগাইছে ৰবীনহুডে ||


by©AdminPosted at Saturday, October 03, 2020\nকাজিৰঙাৰ অগৰাতলী ৰেঞ্জৰ ফালে ২০১০ মানত এবাৰ মাক লৈ গৈছিলো । আজি দহ বছৰৰ আগৰ কথা - তেতিয়া মাই জিপচিত যাব পৰা হৈ আছিল । কেঁচা ৰাস্তা হলেও কেৰেপ কৰা নাছিল - কাজিৰঙাৰ জাক-জাক হৰিণা, বিলৰ পাৰ আদিত চৰি থকা হৰিণাৰ জাক দেখি মা অভিভূত হৈছিল ।\nমাজে মাজে দুই এটা হাতী হাবিৰ ফালে বিলৰ পাৰত দেখা পোৱা গৈছিল - মাজে মাজে ভয়ো লাগে আক' চাবলৈও মন যায় । সেইদৰে ওচৰতে বা দূৰত হ'লেও গঁড় দেখা পাইছিলো ।\nমাৰ্চ মাহ ।\nবাট বোকা বুলিবলৈ নাছিল তেনেকৈ ।\nতথাপিও, আগদিনাৰ বৰষুণৰ পানী অলপ-চলপ পাইছিলো, কিন্তু জিপচিৰ চকাৰ বাহাদুৰিত সেইবােৰে পাত্তা নাপায় ।\nঔ-টেঙা জোপাৰ তলত পৰা দুটামান বুটলি আনিছিলো - এওঁ কৈছিল পৰি থকা ঔ বােৰ ভাল নহয় , সেইবাবে হাতীয়ে সেইবােৰ নাখায় । যি জোপা গছৰ তলত ঔ এটাও নাথাকে সেই ঔৰ সোৱাদ ভাল । তেতিয়াহে বুজিছিলো সেই কথা ।\nচাপৰিত জাকে জাকে হৰিণা ।\nবিলত সেই সময়ত পানী তেনেই ক'ম।\nবিলত বিভিন্ন ধৰণৰ হাঁহ জাকে জাকে ৰ’দ লৈছে বা গা ধোৱাই ধুইছে ।\nবনৰীয়া হাঁহ ।\nশৰালি, বন কুকুৰা আদিও দেখা পালো ।\nWatch tower ৰ পৰা বন্য জীৱ জন্তু চোৱা মজাই বেলেগ ।\nৰাস্তাৰে আহি থাকোতে হঠাতে বন আৰু বিলৰ মাজত গড় লগ পাই যাওঁ ৷ তেতিয়া গাড়ীখন খৰধৰকৈ ৰখাবলৈ দিওঁ আৰু ল'ৰা বা তেওঁ ফতো লয় ।\nবগলীৰ নিচিনা চৰায়ে বিলৰ মাজত থাকি বিলখন ভৰাই\nপ্ৰায় বগা কৰিয়েই পেলায় ৷ মুঠতে অগৰাতলী চৰাইৰ ধুনীয়া বিচৰণ ভূমি । য'ত মাছ - ত'তেই\nমাছ খোৱা বিভিন্ন চৰাইৰ জাক ।\nদেশী -বিদেশী পৰিভ্ৰমী চৰাইৰে ভৰি পৰে সেই সময়ত ।\nশুনি আচৰিত হ'ব !!\nআমি কি কাম কৰিছাে ??\nতুমি কি কাম কৰিছা ???\nতেওঁ কি কাম কৰিছে ?????\nবা IAS অফিচাৰে কি কাম কৰিছে ???\nতাতকৈ ডাঙৰ কাম মৌমাখি বা অন্য কীটে ইমান ডাঙৰ কাম কৰি আছে - জানেনে (?),\nসেইবােৰ নথকা হ'লে গছ-গছনিৰ বংশ বিস্তাৰেই নহ'লে হয় --- কাৰণ সেই কীট বিলাকে গছ-বনৰ বংশ বিস্তাৰৰ দৰে বিৰাট ডাঙৰ কাম পৃথিৱীত কৰি আছে -- যিটাে সাধাৰণ মানুহে সাধাৰণ মগজুৰে চিন্তা কৰি নাপায়!!\n#মুঠতে কীট সমূহে বংশ বিস্তাৰৰ দৰে কামবােৰ কৰি পৃথিৱীক সেউজীয়া কৰি ৰাখিছে ৷\nসেইবােৰে কাম নকৰাহেতেন পৃথিৱী ধ্বংশ হৈ গ'লে হয় ৷ পৃথিৱী সেউজীয়া হৈ নাথাকিলে হয়॥॥\nএই সাধাৰণ বুলি ভৱা কীট পতংগৰ অৰিহণা বহু পণ্ডিত, বিজ্ঞানী,আদিতকৈওঁ বহুত ওপৰত ।॥॥॥॥\nহৰিণাই ঘাঁহ খায় ।\nবাঘে হৰিণা খায় ।\nহৰিণা যদি বাঘে নাখালে হয় গোটেই ঠাই হৰিণাৰে ভৰি পৰিলে হয় আৰু সিহঁতৰ ঘাঁহনি কমি গ'লে হয় ।\nসেইবােৰ প্ৰকৃতিৰ নিয়ম হেনো ।\nযি জোপা গছত ক'লা পৰুৱাই বাঁহ লয় সেইজোপা গছত অন্য পোকে আক্ৰমণ কৰিব নোৱাৰে ॥॥॥\nনাহৰ গছৰ পাত অন্য ৰোগ খুব ক'ম হয়- কাৰণ তাৰ পাতবােৰ খুব ঘনকৈ আৰু তৰপে-তৰপে থাকে আৰু ক'লা ডাঙৰ মাটি ৰঙৰ পৰুৱাই বাহ লয় আৰু সেই গছত তেতিয়া চৰায়েও বাহ ল'ৱ নোৱাৰে ।\nথুজা (Thuja) গছ ornamental গছ হিচাবে মানুহে ফুলনিত ৰোৱে । কিন্তু এই গছ ঘৰৰ একেবাৰে কাষত বা অহাযোৱা কৰা ৰাস্তাত ৰুৱ নালাগে - কিয়নো এই গছতো চৰায়ে বাহ সাজে আৰু এই এৰি যোৱা বাহত পৰুৱাই বাহ লয় । তাৰোপৰি থুজা গছত বিভিন্ন পোক আদিয়েও সহজে বাহ লৈ ভাল পায় । বিশেষকৈ পুৰণি থুজা গছৰ গা-গছত কুমজেলেকুৱাই থাকি ভাল পায় ।এনেবােৰ কাৰণত কিছুমান গছ ঘৰৰ একেবাৰে গাতে লগাই ৰুৱ নালাগে ।\n#বগৰী_গছ_ঘৰৰ_চৌদহত_ৰুৱ_নাপায়_বা অশুভ বুলি গণ্য কৰে কিয় ???\nবগৰী গছৰ ফুল ফুলা সময়ত বহুত ধৰণৰ কীট পতংগ আহে । বগৰী ফুলাৰ সময়ত ফুলৰ পৰা সুগন্ধৰ বদলি অলপ দুৰ্গন্ধহে ওলায় । ক'লা পৰুৱাৰ বাহো বগৰী গছত দেখা পোৱা যায় ।\nতাৰোপৰি বগৰী গছত বছৰত দুবাৰকৈ এবিধ পোক বা পলু জাতীয় পতংগই পাত খায় ।সেইবিধ পোকৰ মথেৰে আহিন মাহত ভৰি পৰে আৰু আহিন-কাতি মাহত সেইবিধ পোকেৰে গছ ভৰি থাকে । সেইবাবে ফেংচুইৰ মতেওঁ বগৰী গছ ঘৰৰ চৌদহত থকাতো অশুভ বুলি মানে ।\nগছ উদ্ভিদৰ বাবেই মানুহ জীয়াই থাকে হয় - সেইদৰে কিছুমান গছ মানুহৰ বাবে ভাল নহয় আৰু বাস্তু শাস্ত্ৰৰ মতে আঠবিধ গছ ঘৰৰ পদুলিত থাকিলে বহুত অপায় অমঙ্গল হয় বুলি কয় ॥॥॥\n✍ মীনা পামে গাম\nLabels#প্ৰকৃতি-পৰিৱেশ, #প্ৰবন্ধ, #মীনা পামে গাম


১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন\n(ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন, ১৯৭৭ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১৬-২০ মাৰ্চ ১৯৭৭\nলোকসভাৰ ৫৪২খন আসন\nসংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ বাবে প্ৰয়োজন ২৭২খন\nমোৰাৰজী দেশাই ইন্দিৰা গান্ধী\nজনতা পাৰ্টি কংগ্ৰেছ\nজনতা পাৰ্টি মৰ্চা কংগ্ৰেছ+\n১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বিভিন্ন ঘটনাপ্ৰবাহৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলে শাসনৰ বাঘজৰী হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল। ২১মহীয়া অন্তৰ্ৱৰ্তী জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সামৰণি পেলাই প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে ষষ্ঠ লোকসভা গঠনৰ উদ্দেশ্যে সাধাৰণ নিৰ্বাচন ঘোষণা কৰিছিল। জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰতীয় লোকদলৰ নেতৃত্বত ইন্দিৰা বিৰোধী বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দল লগলগাই গঠন কৰা জনতা মৰ্চাই ২৯৮খন আসন লাভ কৰিছিল। মোৰাৰজী দেশাইক মৰ্চাৰ নেতা নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথমজন অনা-কংগ্ৰেছ প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিল। নিৰ্বাচনৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত জনতা মৰ্চাৰ দলবোৰ বিলুপ্তি ঘটাই জনতা পাৰ্টি গঠন কৰা হৈছিল। কংগ্ৰেছে পাইছিল মাত্ৰ ১৫৩খন আৰু হেৰুৱাবলগীয়া হৈছিল ১৯৭খন আসন। ইন্দিৰা গান্ধী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সঞ্জয় গান্ধী উভয়ে পৰাজয় বৰণ কৰিছিল।\n1.1 জৰুৰীকালীন অৱস্থা\n1.2 জনতা মৰ্চা গঠন\n2 ভোটাৰৰ আচৰণ\n3.1 মৰ্চাভিত্তিক ফলাফল\n3.2 দলভিত্তিক ফলাফল\nজৰুৰীকালীন অৱস্থা[সম্পাদনা কৰক]\n২৫ জুন ১৯৭৫ৰ দিনা মাজৰাতি ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ চৰকাৰে অন্তৰ্ৱৰ্তী জৰুৰীকালীন অৱস্থা ঘোষণা কৰিলে। জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ কালচোৱাত সকলো বিৰোধী ৰাজনৈতিক নেতাসকলক জেলত ভৰাই থলে। বাতৰি কাকতত চেঞ্চৰশ্বিপ লগোৱা হ'ল। অনাতাঁৰ আৰু দূৰদৰ্শনত চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে যোৱা কোনো খবৰ প্ৰকাশ নাপাবলৈয়ো ব্যৱস্থা লোৱা হ'ল। ন্যায়পালিকাই যাতে জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন তুলিব নোৱাৰে তাৰবাবে গান্ধীয়ে সদনৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ সুবিধা লৈ সংবিধানৰ ৩৮তম সংশোধন কৰিলে। ১৯৭৬ চনত ষষ্ঠ লোকসভা গঠনৰ বাবে হবলগীয়া সাধাৰণ নিৰ্বাচন পতা নহ'ল। ১৯৭৭ৰ ২৩ জানুৱাৰীত লোকসভাত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে নিৰ্বাচনৰ ঘোষণা কৰে আৰু ২১ মাৰ্চত জৰুৰীকালীন অৱস্থা উঠাই ললে। \nজনতা মৰ্চা গঠন[সম্পাদনা কৰক]\nনিৰ্বাচন ঘোষণা কৰা সময়ত সকলো বিৰোধী দলৰ নেতা কাৰাবন্দী হৈ আছিল। নিৰ্বাচন ঘোষণা কৰাৰ পিছত তেওঁলোকক মুক্ত কৰি দিয়া হ'ল। চাৰিটা মুখ্য ৰাজনৈতিক দল- কংগ্ৰেছ (ও), ভাৰতীয় জনসংঘ, ভাৰতীয় লোকদল আৰু চোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টিয়ে লগ হৈ জনতা মৰ্চা গঠন কৰিলে আৰু উমৈহতীয়া 'চক্ৰ হলধৰ'ৰ প্ৰতীক চিহ্ন লৈ নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়। নিৰ্বাচন হৈ যোৱাৰ পিছত এই আটাইকেইটা দল আৰু কেইটামান ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ দল লগ হৈ জনতা পাৰ্টি গঠন কৰিলে। জৰুৰীকালীন অৱস্থাত বলপূৰ্বক বন্ধ্যাকৰণ, বিৰোধী ৰাজনৈতিক নেতাক বিনা বিচাৰে কাৰাগাৰত ভৰাই থোৱা আদি মানৱ অধিকাৰ ভঙ্গৰ যিবোৰ ঘটনা ঘটিছিল, জনতা মৰ্চাই সেইবোৰ ৰাইজক সোঁৱৰাই দিলে। জনতা মৰ্চাৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত কোৱা হৈছিল যে ভোটাৰসকলে নিশ্চিত কৰিব, ৰাইজক কি লাগে- গণতন্ত্ৰ নে একনায়কত্ববাদ। কংগ্ৰেছ দলক হতাশ গৈ পৰা দেখা গৈছিল। কৃষি আৰু জলসিঞ্চন মন্ত্ৰী বাবু জগজীৱন ৰাম ১৯৭৭ৰ ফেব্ৰুৱাৰীৰ প্ৰথম সপ্তাহত দলত্যাগ কৰিলে।\nনিৰ্বাচনত ৫৪২খন আসনৰ ভিতৰত জনতা মৰ্চাই অকলে ২৯৮খন আৰু তেওঁলোকৰ সহযোগী দলবোৰে ৪৭খন আসন (মুঠ ৩৪৫খন) লাভ কৰিলে। ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছে ১৫৩খন আৰু সহযোগী দলবোৰে ৩৬খন আসনত (মুঠ ১৮৯খন) জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।\nভোটাৰৰ আচৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nঐতিহাসিকভাবে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শক্তিশালী ভেঁটি থকা ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ ৰাজ্য উত্তৰ প্ৰদেশত শোচনীয় পৰাজয় হ'ল। লেখক ধনগৰেই লিখিছে যে এনে পৰাজয়ৰ সংৰচনাত্মক কাৰণ আছিল- শক্তিশালী আৰু একত্ৰিত বিৰোধীদলৰ সৃষ্টি হোৱা, কংগ্ৰেছ দলৰ মাজত দেখা দিয়া অনৈক্য আৰু অৱসাদ, ৰাইজৰ মাজত বিৰোধীদলৰ প্ৰভাৱবিস্তাৰ আৰু প্ৰচাৰমাধ্যমৰ ওপৰত ইন্দিৰা গান্ধীয়ে নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুওৱা, যি প্ৰচাৰমাধ্যম জৰুৰীকালীন অৱস্থাত চেঞ্চৰশ্বিপৰ কবলত পৰিছিল। নিৰ্বাচনটোৱে ভোটাৰ ৰাইজক প্ৰতিশোধ লবলৈ তথা জৰুৰীকালীন অৱস্থা আৰু ইয়াৰ কৰ্তৃপক্ষ আৰু দমনকাৰী নীতিবোৰৰ প্ৰতি থকা ক্ষোভ উজাৰিবলৈ সুবিধা দিছিল। প্ৰায়ে উল্লেখ কৰা এটা প্ৰতিশোধ আছিল গ্ৰামীন এলেকাত চলোৱা বন্ধ্যাকৰণ (नसबंदी) অভিযান। মধ্যমবৰ্গীয় ৰাইজে জৰুৰীকালীন অৱস্থাত গান্ধীয়ে বাকস্বাধীনতাৰ নেলু চেপি ধৰা কথাটোত বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল। উত্তৰ ভাৰতত তেওঁলোকে মাত্ৰ ২খন আসনহে লাভ কৰিলে। ইন্দিৰা গান্ধী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ সঞ্জয় গান্ধী উভয়ে ক্ৰমে ৰায়বেৰেলী আৰু আমেথি লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা পৰাজয়বৰণ কৰিলে।\nপশ্চিমবঙ্গতো কংগ্ৰেছে সৰ্বকালৰ নিকৃষ্ট ফল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল কংগ্ৰেছ কাৰ্যকৰ্তাসকলৰ নিজৰ মাজৰ বিভেদ আৰু বিশৃংখলতা। তদুপৰি বহুকেইজন নেতাই দলত্যাগ কৰাত কংগ্ৰেছ নিশকতীয়া হৈ পৰিছিল। বিৰোধীয়ে কংগ্ৰেছৰ দুৰ্নীতি ৰাইজৰ আগত উদঙাই দিছিল নতুন নেতৃত্বক স্বাগতম জনাবলৈ আহ্বান জনাইছিল।\nকংগ্ৰেছে দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজ্য- তামিলনাডু, কৰ্ণাটক, কেৰালা আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশত ভাল ফল দেখুৱাইছিল। পশ্চিম ভাৰতৰ ৰাজ্য মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটত দলটোৱে মধ্যমীয়া ফল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। অৱশ্যে মুম্বাইৰ আটাইকেইখন আসন জনতা মৰ্চাই লাভ কৰিছিল।\nমৰ্চাভিত্তিক ফলাফল[সম্পাদনা কৰক]\nস • আ মাৰ্চ ১৯৭৭ত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ সংক্ষিপ্ত ফলাফল\nমোৰাৰজী চৰকাৰৰ (১৯৭৭-৭৯) মৰ্চাৰ আধাৰত\nআসনৰ পৰিবৰ্তন: +233\nপ্ৰাপ্ত ভোটৰ %: 51.89 জনতা পাৰ্টি / কংগ্ৰেছ ফৰ ডেমোক্ৰেচি 298 +245 43.17\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) 22 -3 4.30\nশিৰোমণি আকালি দল9+8 1.26\nপিজেণ্ট এণ্ড ৱাৰ্কাৰ্চ পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়া5— 0.55\nৰিভ'লুচনাৰী চোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি (ভাৰত)3+2 n/a\nফৰৱাৰ্ড ব্লক3+2 0.34\nৰিপাব্লিকান পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়া (খোব্ৰাগেড়ে))2+1 0.51\nদ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগম 1 -22 1.76\nনিৰ্দলীয়2— —\nভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ মৰ্চা\nআসনৰ পৰিবৰ্তন: -217\nপ্ৰাপ্ত ভোটৰ %: 40.98 ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (ইন্দিৰা) 153 −197 34.52\nঅল ইণ্ডিয়া আন্না দ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগম 19 — 2.9\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি7-16 2.82\nজম্মু এণ্ড কাশ্মীৰ নেচনেল কনফাৰেঞ্চ2— 0.26\nইণ্ডিয়ান ইউনিয়ন মুচলিম লিগ2-2 0.3\nকেৰালা কংগ্ৰেছ2-1 0.18\nৰিভ'লুচনাৰী চোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি (বিভাজিত) 1 -1 —\nআসন: 19 অন্যান্য 19 — —\nলোকসভা নিৰ্বাচন ১৯৭৭\nভোটদানৰ হাৰ: 60.49%\nভাৰতীয় লোক দল BLD 41.32 295\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি CPI 2.82 7\nভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) CPI(M) 4.29 22\nভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (ইন্দিৰা) INC(I) 34.52 154\nকংগ্ৰেছ ফৰ ডেমোক্ৰেচি (জগজীৱন ৰাম) CFD (with Janata Party) 5.28 13\nঅল ইণ্ডিয়া আন্না দ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগম AIADMK 2.9 18\nফৰৱাৰ্ড ব্লক AIFB 0.34 2\nদ্ৰাবিড়া মুন্নেত্ৰা কাঝাগম DMK 1.76 2\nইণ্ডিয়ান ইউনিয়ন মুচলিম লিগ IUML 0.3 2\nজম্মু এণ্ড কাশ্মীৰ নেচনেল কনফাৰেঞ্চ NC 0.26 2\nকেৰালা কংগ্ৰেছ KC 0.18 1\nমহাৰাষ্ট্ৰবাদী গোমন্তক পাৰ্টি MGP 0.06 1\nমণিপুৰ পিপ'লচ্ পাৰ্টি MPP 0.06 0\nমুচলিম লিগ (অপ'জিচন) ML(O) 0.17 0\nপিজেণ্ট এণ্ড ৱাৰ্কাৰ্চ পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়া PWPI 0.55 5\nৰিভ'লুচনাৰী চোচিয়েলিষ্ট পাৰ্টি (ভাৰত) RSP 0.45 4\nশিৰোমণি আকালি দল SAD 1.26 9\nইউনাইটেড ডেমোক্ৰেটিক ফ্ৰণ্ট (ভাৰত) UDF 0.07 1\nবিশাল হাৰিয়ানা VH 0.1 1\nঝাৰখণ্ড পাৰ্টি JP 0.07 1\nৰিপাব্লিকান পাৰ্টি অৱ ইণ্ডিয়া (খোব্ৰাগেড়ে) RPI(K) 0.51 2\nনিৰ্দলীয় – 5.5 9\nইংগ-ভাৰতীয় মনোনীত সদস্য – – 2\n↑ "What happened after emergency was imposed". http://news.oneindia.in/feature/2013/what-happened-after-emergency-was-imposed-1245682.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 আগষ্ট 2014.\n↑ 4.0 4.1 4.2 "Formation of Janata Party". http://www.primepoint.in/2013/09/post-emergency-scenario-rise-and-fall.html। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 আগষ্ট 2014.\n↑ "Janata Party Victory in Lok Sabha Elections - Emergency lifted - Cabinet formed by Mr Desai - Dissolution of Nine State Assemblies - Merger of Janata Party and Congress for Democracy - Developments in States - Relations with Soviet Union and China | Keesing's World News Archives". Keesings.com. http://www.keesings.com/search?kssp_selected_tab=article&kssp_a_id=28429n01ind। আহৰণ কৰা হৈছে: 2014-08-18.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=১৯৭৭ৰ_ভাৰতৰ_সাধাৰণ_নিৰ্বাচন&oldid=305946"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৮:২১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


পিছুৱাই দিয়া হ’ল নৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/Covid-19/পিছুৱাই দিয়া হ’ল নৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল\nনৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল এতিয়া ৭ জানুৱাৰীৰ পৰাহে আৰম্ভ হ'ব\nPratham Khabar News Send an email ডিচেম্বৰ 14, 2021\nপিছুৱাই দিয়া হ’ল নৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল।\n১ ডিচেম্বৰত দিল্লী চৰকাৰে অমিক্ৰণ ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ ৰোধৰ বাবে প্ৰকাশ কৰা SOP অনুসৰি ১৫ দিনৰ বাবে দিল্লীত কোনো ধৰণৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, ৰাজনৈতিক ৰেলী বা এনে ধৰণৰ অনুষ্ঠান হ’ব নোৱাৰিব। সেই বাবে ডিচেম্বৰত ১০, ১১, ১২ এই তিনিদিনত দিল্লীত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া নৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল পিছুৱাই দিয়া হৈছে।\nনৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল এতিয়া ৭ জানুৱাৰীৰ পৰাহে আৰম্ভ হ’ব। ১০, ১১, ১২ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া নৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেল অনুষ্ঠিত হ’ব ৭, ৮ আৰু ৯ জানুৱাৰীত।\nনৰ্থ-ইষ্ট ফেষ্টিভেলৰ নৱম সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হ’ব। এই ফেষ্টিভেলত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ খাদ্য-সংস্কৃতি, হস্তশিল্প-ফেশ্বনৰ প্ৰদৰ্শনীৰ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ লগতে চৰকাৰৰ শীৰ্ষ পৰ্যায়ত আলোচনাও হ’ব।\nAssam Delhi Festival News News Time Assam North-East Pratham Khabar\nভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনা! থিতাতে নিহত তিনিজন\nউৎকোচৰ আগধন লৈ CBIৰ জালত উত্তৰ-পূৱ সীমান্ত ৰে’লৱেৰ বিষয়া\nসমাগত দুৰ্গোৎসৱ! পিছে গভীৰ অনিশ্চয়তাত মৃণ্ময় শিল্পীসকল\nঅখিল গগৈৰ গোচৰৰ শুনানি সন্দৰ্ভত কি ক’লে অখিলৰ অধিবক্তাই?


দেশজুৰি এ ডি আৰ আৰৰ সমীক্ষাঃ ফুটুকাৰ ফেন মোডীৰ ‘অচ্ছে দিন’ | Pratibimba Live\nদেশজুৰি এ ডি আৰ আৰৰ সমীক্ষাঃ ফুটুকাৰ ফেন মোডীৰ ‘অচ্ছে দিন’\n03/27/2019 - 13:48\nনতুন দিল্লীঃ ২০১৪ চনৰ লােকসভা নির্বাচনৰ প্ৰচাৰত দেশবাসীক ‘অচ্ছে দিন’ৰ স্বপ্ন দেখুওৱা প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মােডী যে বিগত পাঁচ বছৰত শােচনীয়ভাৱে ব্যর্থ হ’ল সেয়া প্রতিপন্ন হৈছে দেশজুৰি চলােৱা এক ব্যাপক সমীক্ষাত। দেশৰ ৫৩৪ টা লােকসভা সমষ্টিৰ ২ লাখ ৭৩ হেজাৰ ৪৮৭ গৰাকী ভােটাৰক লৈ দেশৰ অগ্রণী স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন ‘এছচিয়েচন ফৰ ডেমক্রেটিক বিফর্মছ’ (এ ডি আৰ)-এ চলাইছিল এই সমীক্ষা।\nমােডী চৰকাৰৰ এই ৰিপ'র্ট কার্ডত দেখা গৈছে— প্রধানমন্ত্রী মােডীয়ে যি প্রতিশ্রুতি বন্যাৰে ভােটাৰক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰক কিয়, বাস্তৱক্ষেত্ৰত মােডী চৰকাৰৰ কাম-কাজত দেশৰ সাধাৰণ জনতা মুঠেই সন্তুষ্ট নহয়। সমীক্ষাই সামৰি লােৱা অধিকাংশ ভােটাৰেই প্ৰকাশ কৰিছে কর্মসংস্থান সৃষ্টিৰ পৰা আইনশৃংখলাপর্যন্ত সকলাে ক্ষেতে শােচনীয়ভাৱে ব্যৰ্থ হৈছে মােডী চৰকাৰ। ২০১৮ চনৰ অক্টোবৰ আৰু ডিচেম্বৰ মাহত চলােৱা সমীক্ষাটোত দেখা গৈছে যে দেশৰ নিৰাপত্তা বা সন্ত্রাসবাদী আক্ৰমণতকৈও দেশবাসীৰ অধিকাংশই অধিক চিন্তিত কর্মসংস্থান, খােৱাপানী বা চিকিৎসাৰ দৰে বিষয়ক লৈহে।\nসমীক্ষাটোত অৱশ্যে ভােটাৰে কাক ভােট দিব সেই প্রশ্ন সােধাতকৈ দেশবাসীয়ে চৰকাৰৰ পৰা কি আশা কৰে তাকলৈহে মতামত গ্রহণ কৰা হৈছিল। সমীক্ষাটোৰ মতে দেশৰ ৪৬.৮ শতাংশ ভােটাৰৰ মতে দেশৰ বাবে আটাইতকৈ প্রয়ােজনীয় হ’ল নতুন কর্মসংস্থাপন সৃষ্টি। ৩৪.৬ শতাংশই অগ্রাধিকাৰ দিছে চিকিৎসা সেৱাৰ ক্ষেত্ৰত। একেদৰে খােৱাপানীক ৩০.৫ শতাংশ, ৰাস্তা-ঘাটক ২৮.৩ শতাংশ, পৰিবহণক ২৭.৪ শতাংশ, জলসিঞ্চনক ২৬.৪ শতাংশ, কৃষি ঋণৰ সুবিধাক ২৫.৬ শতাংশ, কৃষিজাত সামগ্রী ক্রয় মূল্য বৃদ্ধিক ২৫.৪ শতাংশ, সাৰ-বীজৰ ৰাজসাহায্যক ২৫.১ শতাংশ আৰু আইন-শৃংখলাক ২৩.৯ শতাংশই অগ্রাধিকাৰ দিছে এই সমীক্ষাত।\nএই দহটা বিষয়ত মােডী চৰকাৰৰ সফলতাক ৫ নম্বৰৰ ভিতৰত সূচীভুক্ত কৰাৰ বাবে সমীক্ষাটোত কোৱাৰ পাচত কর্মসংস্থান সৃষ্টিত মােডী চৰকাৰৰ কামক মাত্র ২.২ নম্বৰহে দিয়ে ভােটাৰসকলে। একেদৰে চিকিৎসাসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত মােডী চৰকাৰৰ সাফল্যক ২.৪ নম্বৰ, খােৱাপানীৰ ক্ষেত্ৰত ২.৫, ৰাস্তা-ঘাটৰ ক্ষেত্ৰত ২.৪, পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত ২.৬ নম্বৰহে দিয়ে সমীক্ষাটোত অংশগ্রহণ কৰা ভােটাৰসকলে।\nচহৰ আৰু গ্ৰাম্য এলেকাৰ ভােটাৰসকলৰ মতামত ভিন্নতা থাকিলেও দুয়াে এলেকাৰ ভােটাৰে কর্মসংস্থানকে অগ্রাধিকাৰ দিছে। ২০১৭ চনত অল ইণ্ডিয়া মিড টার্ম শীর্ষক এটা সমীক্ষা চলাইছিল এ ডি আৰে। ২০১৭ আৰু ২০১৮ চনৰ সমীক্ষা দুটাৰ তুলনামূলক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে চাকৰি সৃষ্টি আৰু চিকিৎসাসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত সম্পূর্ণভাৱে ব্যর্থ আছিল মােডী চৰকাৰ।\n২০১৭ চনতকৈ ২০১৮ চনত মােডী চৰকাৰৰ কাম-কাজ আছিল নিম্নমানৰ। ৰাজ্য হিচাপে ভােটাৰৰ অগ্রাধিকাৰৰ তাৰতম্য দেখা পোৱা গৈছে। বিহাৰ, ছত্তীশগড়, ঝাৰখণ্ড, মধ্যপ্রদেশ, ৰাজস্থান, উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ ভােটাৰে অধিক গুৰুত্ব দিয়ে কর্মসংস্থাপনৰ প্ৰয়ােজনীয়তাত। ওড়িশা, কর্ণাটক আৰু দমন ডিউৰ ভােটাৰে খােৱাপানীক, দিল্লীৰ ভােটাৰে যানজঁটক, চণ্ডীগড়ৰ ভােটাৰে পানী আৰু জলপ্রদূষণ নিয়ন্ত্রণ, মেঘালয়ৰ ভােটাৰে কৃষিবীজ আৰু সাৰৰ ৰাজসাহায্য আৰু ত্ৰিপুৰাৰ ভােটাৰে কৃষিঋণৰ সুবিধাক অগ্রাধিকাৰ দিছে।\nকর্মসংস্থাপন সৃষ্টিত মােডী চৰকাৰৰ ব্যর্থতাই যে আন ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ সফলতাক ম্লান কৰি তুলিছে, সেই কথা এ ডি আৰৰ সমীক্ষাত প্রতিপন্ন হৈছে। প্রশ্ন হয়— এই ব্যর্থতাই মােডী চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে দেশত প্রতিষ্ঠানবিৰােধী ঢৌ সৃষ্টি কৰিব নেকি? এই অসন্তুষ্টিয়ে বিদায় ঘটাব নেকি কেন্দ্রৰ মােডী চৰকাৰক ?\nনলবাৰী জিলাৰ বাহঁজানীৰ তিলানা যুৱক সংঘত সাধাৰণ সভা অনুষ্ঠিত\nধুবুৰী জিলাৰ তিনি গৰাকী ক'ৰণা ৰুগী নিগেটিভ\nতবলীগ জামাত সমিতিৰ বিৰুদ্ধে খাৰুপেটিয়া থানাত গোচৰ ৰুজু দৰং আৰক্ষীৰ\nআৰক্ষীত যোগদানৰ হেঁপাহ আছিল আৰক্ষীৰ গুলীত আহত কীৰ্তিকমল বৰাৰ..


সন্মতি বুলিলে কি বুজাই? – Help Center\nসন্মতি হৈছে আমি আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত অনুশীলন কৰিব পৰা এক প্ৰক্ৰিয়া। ই হৈছে দুজন মানুহৰ মাজত পৰস্পৰ বুজাবুজিৰ জড়িয়তে হোৱা এক চুক্তি। যেনেঃ আমি কোনো এজন নতুন বন্ধুক সুধিব পাৰো যে তেওঁ মোৰ সৈতে আলিংগন কৰিবলৈ সহজ অনুভৱ কৰিবনে বা আমি যে গ্ৰীণ্ডাৰত চিনাকি হৈ বাস্তৱত লগ হৈছোঁ আৰু আমি পৰস্পৰৰ প্ৰতি যৌন আকাংক্ষা ৰাখিছোঁ সেই কথা দ্বিতীয় এজন লোকক কোৱাত কিবা আপত্তি থাকিব পাৰে নেকি ইত্যাদি।\nযেতিয়া সন্মতি শব্দটো যৌন সম্পৰ্কৰ আওতাত আহে তেতিয়া আমি এই ধাৰণাটো এনেকৈ বুজিব পাৰোঁ যে সকলোৱে নিজে বিচৰা ধৰণে সেই সকলোবোৰ পাই যি সমূহ এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ কোনো ক্ষতি নোহোৱাকৈ বিচাৰে। সন্মতি সকলোধৰণৰ খোলোচা যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ সৈতে জড়িত আৰু ই দুই ধৰণৰ: সন্মতি প্ৰাপ্তি আৰু সন্মতি প্ৰদান।\nসন্মতি লাভ কৰা বুলিলে এইটো নিশ্চিত হোৱাটো বুজায় যে আপোনাৰ সংগীয়ে আপোনাৰ সৈতে সহজ অনুভৱ কৰিব পাৰিছেনে নাই, আপোনাক বিশ্বাসত ল'ব পৰিছেনে নাই বা, আপোনালোকে এই সম্পৰ্কটো উপভোগ কৰিব পৰিছেনে নাই ইত্যাদি। এই সম্পৰ্কে নিশ্চিত হ'বলৈ বহু উপায় থাকে, ইয়াৰ ভিতৰত কিছুমান অনুমতি বিচাৰি কৰা প্ৰশ্ন (যেনেঃ "মই তোমাৰ চোলাটো খুলিব পাৰোঁনে...") বা কিছুমান আগ্ৰহ ব্যক্ত কৰিব পাৰি (যেনেঃ মই তোমাক চুমা এটা খাওঁ, বেয়া পাবা?)। সন্মতি প্ৰদান আৰু গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াটোৱে এইটো নিশ্চিত কৰে যে আপোনালোক পৰস্পৰে পৰস্পৰক বুজি উঠিছে আৰু উভয়ৰ ব্যক্তিগত মতামতক সন্মান কৰিছে।\nআপুনি যে আপোনাৰ সংগীৰ সৈতে প্ৰকৃতাৰ্থত উপভোগ কৰিছে সেই সম্পৰ্কে আপোনাৰ সংগীৰ সমুখত কিছুমান শব্দ উচ্চাৰণ কৰি মৌখিক ভাৱে বা মুখৰ অভিব্যক্তি প্ৰকাশ কৰি জনোৱাকে সহমত প্ৰদান কৰা বুজায়।\nএটা মনত ৰখা গুৰুত্বপূর্ণ যে সম্মতি সর্বদা বিপৰীতমুখী। আপুনি কেতিয়াবা গ্ৰীণ্ডাৰত কাৰোবাক কিবা এনেধৰণে কৈছিল নেকি আৰু ব্যক্তিগতভাবে দেখা কৰাৰ সময়ত আপুনি অন্যধৰণে অনুভৱ কৰিছে? আপুনি কোন সময়ত কি কৰিব বিচাৰে সেই সম্পর্কে আপুনি আপনাৰ মন পৰিৱর্তন কৰিব পাৰে, ই আপোনাৰ ব্যক্তিগত স্বাধীনতা। আপুনি গ্ৰীণ্ডাৰত কোনো ব্যক্তিক যিকোনো সম্পৰ্কৰ বাদে সন্মতি দিয়াৰ অর্থ কেৱল এইটো নহয় যে আপুনি যেতিয়া লগ হ'ব তেতিয়া আপুনি সেই কাম কৰিবলৈ বাধ্য। দিনৰ শেষত, আপুনি তথা আপোনাৰ সংগীয়ে একেলগে যিয়েই নকৰক কিয় সেই সম্পৰ্কে দুয়োয়ে শ্রদ্ধা আৰু স্বাচ্ছন্দ্য বোধ কৰা দৰকাৰ।\nসন্মতি বা সহমত সম্পৰ্কে অধিক জানিবলৈ এই ভিডিঅ'টো চাব পাৰে। Teen Vogueৰ এই তালিকাখনত কিছুমান উদাহৰণ উল্লেখ কৰা হৈছে।\nমই ক'ৰ পৰা সহায় লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ম?


ভিতৰচ’ৰা – কমলেশ দাস – ফটাঢোল\nচাফ’কেশ্যনত উশাহ ল’বলৈ কষ্ট হোৱা যেন লাগিলেও উঠি গৈ দুখনমান খিড়িকী খুলি দিবলৈ এলাহ লাগিল ৰশ্মিৰ। আচলতে অধীৰ অপেক্ষাৰে ৰৈ থকা টোপনিৰ নিচাটোকো বিদায় দিবলৈ মন যোৱা নাই। মাক ঢুকোৱাৰ পিছত অশুৱনি সংকেত দিয়া জহনিত নোযোৱা কাউৰীকেইটা, অমংগলীয়া মাত মতা মেকুৰীজনী আৰু অসময়ত অহা হাৰামখোৰ ফোন কলবোৰলৈ থকা ভয়লৈ কেৰেপ নকৰা হৈছিল ৰশ্মিয়ে। দুৰ্বল জেগাত আঘাত দিব পৰাবোৰ চেদেলি-ভেদেলি হৈছে বুলি মনলৈ অহাৰ লগে লগে আনন্দৰ শীতল বতাহ এছাটিয়ে ৰশ্মিৰ দেহা মন শাঁত পেলালে৷\nৰাতি পুৱালেও ইমান সোনকালে উঠিনো কি কৰিব বুলি ভাবি আকৌ আঁঠু দুটা দন্ত্য দ’ৰ দৰে ভাজ কৰি বিছনাত সিকাটি হৈ ৰশ্মিয়ে ভাবিলে, টোপনিডালৰ লগত লিভ টুগেদাৰ কৰাই শ্ৰেয়।\nঠিক তেনে সময়তে গাৰুৰ তলত ফোনটো বাজি উঠিলেই নহয়। কৰ’ণা মহামাৰী কালৰ এই পুৱাতে আকৌ কাৰ ফোন বাজে! আগদিনা চেম্পো কণ্ডিশ্বনাৰ কৰা চুলিকোচাৰে আগডোখৰ শুঙি চাই “উফ্ ধুনীয়া” বুলি কৈ গাৰুৰ ওপৰফালে দলিয়াই পাৰ কৰি দিলে। ফোনটো খেপিয়াই খেপিয়াই হাতৰ মুঠিত আনিলে। মুনু মহামাৰীজনীৰ ফোন। এইজনীৰ কাম নাই আৰু! এই মুনু নাৰ্ছজনীয়ে কামোৰ দিবলৈ সময় নাপালে আৰু! ফোনটো ভাইব্ৰেশ্যনত আছে যেতিয়া পিছে পৰে মুনুক ফোন কৰিলেও একো নহয় বুলি ভাবি ফোনটো আকৌ জেগাৰ বস্তু জেগাতেই থাক বুলি গাৰুৰ তললৈ সুমুৱাই দিলে।\nমুনু নাৰ্ছে ৰশ্মিৰ মাকক শেষ সময়ত চোৱা-চিতা কৰিছিল। মাক ঢুকোৱা কেইবামাহো হ’ল। তেতিয়াৰ পৰা মুনুৰ সৈতে দেখাদেখি হোৱা নাই যদিও ফোনেৰে যোগাযোগ চলি আছে৷ মাজৰ এই সময়চোৱাত মুনু নাৰ্ছৰ ডিউটি কেবাঠাইতো পৰিল। চোৱা-চিতা কৰা দুগৰাকীমান আইতাক সিপুৰীলৈও যোৱাৰ খবৰো মুনুয়ে ফোনেৰে ৰশ্মিক জনাইছে৷ মুনুয়ে আন খবৰো দিয়ে৷ মুঠতে তাই কাম কৰা পৰিয়ালবোৰৰ ভিতৰচ’ৰাৰ হেডলাইনবোৰ জনাবলৈ নেপাহৰে।\nমাজতে এদিন মুনু নাৰ্ছে লেকচাৰ মাৰিছিল কোনো বৃদ্ধাৰ কেয়াৰ টেকাৰৰ প্ৰয়োজন হ’লেই এন জি অ’ এটাই ‘স্পেচিয়েলিষ্ট’ মুনু নাৰ্ছক পঠিয়ায়৷\nবেমেজালিৰ পৰিৱেশতো তাইৰ মেনেজ কৰিব পৰা ক্ষমতা এটা আছে বুলি বাৰু স্বীকাৰ কৰিবলগীয়া৷ বিশেষকৈ পুৰুষক বহু দূৰত নাৰাখি, বৰঞ্চ ভালদৰে আয়ত্ব কৰি তেওঁলোকৰ পৰা কাম আদায় কৰাত মুনু অভ্যস্ত৷ তাদুপৰি চিনাকি মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্কবোৰ চলাই ৰখা সুঅভ্যাস এটাও তাইৰ আছে। ক’বলৈ গ’লে তাই মেনেজ মাষ্টৰণী। ভাবিবলৈ গ’লে ৰশ্মিৰ সৈতেনো তাইৰ কি সম্পৰ্ক? ছমহীয়া মালিক আৰু কৰ্মচাৰী সদৃশহে সম্পৰ্কহে এটা আছে। সেই সম্পৰ্কই এতিয়া এৰাব নোৱাৰা ঘৰুৱা সম্পৰ্ক এটালৈ ৰূপান্তৰ হৈছেগৈ। তাই বাইদেউ বুলি সম্বোধনেৰে মাতিলেই ৰশ্মিয়ে নিশ্চয় কিবা এটা মাদকতা পায়। তাইৰ যোগেদি সমাজৰ বিভিন্ন স্তৰৰ পৰিয়ালৰ ভিতৰুৱা কাহিনীবোৰৰ সোৱাদ পাই ৰশ্মিয়ে৷\nদুদিনমান আগতে মুনুয়ে ফোনত কোৱা অনুসৰি বৰ্তমান তাই যিগৰাকী ৰোগীৰ সৈতে আছে তেখেতৰ বয়স আশীৰ ওচৰতেই হ’ ব। টান বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰাই নাৰ্ছিংহোমৰ পৰা অনাৰ পিছত মুনু নাৰ্ছক মকৰল কৰা হৈছিল। গা খুউব ভাল নাছিল। মুনুৰ ভাষাত কোনো ডাঙৰ মানুহৰ ঘৈণীয়েক আছিল বুঢ়ীজনী। অসমৰ কোনো মূধা ফুটা মানুহৰ ঘৈণীয়েক আকৌ!\nবিয়াৰ সময় পাৰ হোৱা বুঢ়ীৰ তিনিফুটীয়া থূলন্তৰ জীয়েকজনীয়ে দিল্লীত চাকৰি কৰে। মাকৰ বেমাৰৰ কাৰণে ঘৰলৈ আহি যাব নোৱৰা হৈছে। কৰ’ণা মহামাৰীৰ বাবে হোৱা বন্ধ খুলিলেই উৰিবলৈ ৰৈ আছে। ছোৱালীজনীৰ কৰ্তৃত্ব চলে ঘৰখনত। পূৰা দাদাগিৰি চলে, মুখো সাংঘাতিক চোকা৷ বুঢ়ীৰ পুতেক এজনো আছে। অনবৰতে কিবা সেৱন কৰি থকা যেন লাগে। মুম্বাই নে দিল্লী ক’ৰবাত থাকে। এতিয়া আহিছে। মাকৰ বেমাৰ এটা অজুহাতহে, সম্পত্তিৰ কথাও থাকে৷\n: মানুহজন দেখাত ফৰেইনাৰৰ দৰে যদিও চকু বেলেগ ধৰণৰ।\nভনীয়েকৰ মতে চিনেমাৰ পাৰো-দেৱদাসৰ দৰে হেনো। ক’ৰবাৰ বেয়া নাৰীৰ লগত কিবা লিভ টুগেদাৰত থাকে হেনো।\nফোনতে মুনুয়ে ৰশ্মিক সুধিছিল-\n:লিভ টুগেদাৰ মানে কিনো?\nৰশ্মিয়ে বুজাই দিছিল-\n: ডাঙৰ ডাঙৰ চহৰত ঠাই আৰু সময় কম কাৰণে পুৰুষ-মহিলা একেলগে থকাটোকে লিভ টুগেদাৰ বুলি কয়৷\nতাই কথাটো বৰ ভাল নাপাই কৈছিল-\n: ডাঙৰ মানুহবিলাকৰ লিভ টুগেদাৰত কি কি বাকী থাকে জানো বাইদেউ!\n: বাঁহনিৰ তলত, নদীৰ পাৰত, পথাৰৰ মাজত, ধাননিত তহঁতে মনে মনে খগেন, নগেনহঁতৰ লগত যে মাজে মাজে গৈছিলি৷ তাৰ পৰা আৰু অলপ আগবাঢ়ি পথাৰৰ মাজৰ ঘৰটোত অলপ চাহ বাকি খাই লৈ অলপ জিৰণি লোৱাটোৱেই লিভ টুগেদাৰ।\nতাই চাগে খুউব ভালদৰে বুজিছিল। ৰশ্মিয়ে মনে মনে হাঁহিছিল৷ আঁকৰি দেখাবলৈহে আহে, সাত ঘাটৰ চেঙেলি মুনু নাৰ্ছজনী।\nমুঠতে ডাঙৰ মানুহৰ ঘৰখনৰ ছবি এটা ৰশ্মিয়ে চকুৰ সন্মুখত আঁকি লৈছিল। তাহানিৰ ৰক্ষণশীল সমাজৰ লেইলেই চেইচেই কৰা বিধৰ মহিলা এজনীৰ তিনিফুটীয়া জীয়েক আৰু নিচাসক্ত পুতেকৰ মুখত নিৰ্গত হৈছে গালি-গালাজ জ্বালামুখীৰ দৰে। তাৰ মাজত ফৰফৰাই আছে মুনু নাৰ্ছ।\nবগা ঢকঢকীয়া দেহেৰে আভিজাত্য বহন কৰা বুঢ়ীজনীয়ে হেনো মুনু নাৰ্ছক বৰ ঘিণ কৰিছিল। ওচৰলৈ গলেই গালি পাৰিছিল৷ কৈছিল-\n: এই লেতেৰীজনীক ক’ৰ নৰ্দমাৰ পৰা উঠাই আনিছ?\nনাক কোচাই মুখেৰে ছি ছিও বুলিছিল বুঢ়ীয়ে। বুঢ়ীয়ে তাইৰ গাৰ পৰা হেনো বেয়া গোন্ধ পাইছিল।\nমুনুয়ে এদিন হেনো তাইৰ গাটো দুঘণ্টামান ভালকৈ ধুই ডিঅ’ মাৰি যোৱাৰ পিছতো বুঢ়ীয়ে গোন্ধ ওলোৱা বুলি কোৱা বাবে তাই বৰ অপমান পাইছিল।\nৰশ্মিয়ে পৰিয়ালটোৰ কথাবোৰ ভাবি ভাবি বহু সময় কটাই দিলে। টোপনি অহাৰ লক্ষণ নেদেখি ফোনটো গাৰুৰ তলৰ পৰা খেপিয়াই আনিলে।\nএনেতে মুনুৰ ফোন আহিলেই। ৰশ্মিয়ে ভাবিলে কিবা এটা হৈছে এইজনীৰ৷ নাইবা আমোদজনক কিবা ক’বলগীয়া আছে তাইৰ। কি হ’ব পাৰে? বুঢ়ীৰ কিবা হ’লেই নেকি? নে ঘৰখনত ভীষণ কাজিয়া? পুলিচ আহিলে নেকি? নে মুনুক গতা মাৰি উলিয়াই দিলে!\nফোনটো ধৰি ৰশ্মিয়ে ক’লে-\n: গুড মৰ্ণিং মুনু৷\nসিফালৰ পৰা মুনুৰ উত্তৰ-\n:;গুড মৰ্ণিং বাইদেউ, আপুনি ঠিকেই কৈছিলে, গোন্ধ ডাষ্টবিনৰ পৰাও আহিব পাৰে, লেতেৰা চফা কৰা বেলছাখনৰ পৰাও আহিব পাৰে।\n: আজি পুৱাই ম’বাইলত গান লগাই দুৱাৰ বন্ধ কৰি বুঢ়ীক লুটিয়াই বগৰাই গৰম পানীৰে ধুৱাই দিলোঁ। বুঢ়ীয়ে গালি পাৰি আছে, পাৰিবলৈ দিছোঁ, বৰ বৰ মানুহৰ গালি শুনিবই লাগিব। পখালি দিছোঁ বুঢ়ীৰ সৱ৷ পুৱাই কামবোৰ কৰি অতাই মেলি নিজৰ বেগটো পেকিং কৰি ডিউটি সামৰি ঘৰখনৰ পৰা একেবাৰে বিদায় ল’বলৈ ওলালোঁ। এতিয়াচোন ঘৰৰ আটাইবোৰে খাটনি ধৰিছে। যাবলৈ মানা কৰিছে। আজি আইতাৰ মুখতো শুৱনি মাত। আজি আইতাই মোৰ পৰাও গোন্ধ পোৱা নাই, ময়ো আইতাৰ গাৰ গোন্ধ পোৱা নাই। আজি সকলো ফলফলীয়া। আইতাই ব্ৰঞ্জৰ খাৰু এপাতো দিলে।\n: পিচে তই থাকিলিনে আহিলি?\nৰশ্মিৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত মুনুৱে যিখিনি কথা ক’লে তাৰ সাৰমৰ্ম এনেধৰণৰ “মুনুৱে হেনো বঢ়ীৰ পৰিয়ালক জনাই দিছে যে তাইৰো বাইদেউ এজনী আছে। এতিয়া কি কৰা ভাল হ’ব বাইদেউক সুধি, বাইদেউৰ দিহা-পৰামৰ্শ লৈহে জনাব পাৰিব৷”\n: গোন্ধ দুৰ্গন্ধনো কি আছে? কাকনো বুলিবি ককা, সকলোৰে ডাঢ়ি-চুলি পকা৷ ডিঅ’, পাৰফিউম বা যিহেৰেই নহওক সকলোবোৰ কিবাকিবিৰে ঢকা অ’৷\nমুনু নাৰ্ছে ফোনেৰেই ৰশ্মিক সুধিলে-\n: বাইদেউ, মানে আপোনাৰ মায়ে মোৰ ছোৱালীজনীক এটা সোণৰ লকেট দিম বুলি কৈছিলে, আপোনাক কেতিয়া লগ পাম বাৰু?\nৰশ্মিয়ে কেইবাবাৰো “হেল্ল…হেল্ল…”বুলি ডাঙৰকৈ মাতি ফোনৰ সংযোগ কাটি দিলে৷\n« ৰিয়েলিটি শ্ব’-ৰক্তাভ কুমাৰ\nসপোনৰ পম খেদি -মনীষা কাকতি »


বালিপৰা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n— অঞ্চল —\nস্থানাঙ্ক 26°49′32″N 92°46′31″E / 26.82556°N 92.77528°E / 26.82556; 92.77528\nজিলা শোণিতপুৰ জিলা\n• পিনক'ড • ৭৮৪১০১\n• ফোন • +(৯১)৩৭১৪\n• যান-বাহনৰ নম্বৰ • এ এচ-১২\nবালিপৰা অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এটি অঞ্চল। ভৌগোলিক দৃষ্টিকোণেৰে চাবলৈ গ’লে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱৰ ৰাজ্যকেইখনৰ ঠিক সোঁমাজতে বালিপৰা অঞ্চলটোৰ অৱস্থিতি। জিলাৰ সদৰ চহৰ তেজপুৰৰ পৰা বালিপৰাৰ দূৰত্ব ২৩ কিলোমিটাৰ। পূবে বিশ্বনাথ চাৰিআলি, গহপুৰ, লখিমপুৰ পশ্চিমে ৰঙাপৰা, দক্ষিণে তেজপুৰ আৰু উত্তৰে অসম-অৰুণাচল সীমান্তৰ ভালুকপুং হৈ বমডিলা, টাৱাং আদি ঠাইলৈ বালিপৰা চাৰিআলিৰ মাজেৰেই যাব লগা হয়। বালিপৰা বিভিন্ন ভাষা-ভাষী, জাতি-সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ বসতিস্থল আৰু সমন্বয় সম্প্ৰীতিৰ অঞ্চল। প্ৰাচীন ঐতিহাসিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশত এই অঞ্চলৰ গুৰুত্ব ও অৰিহণা নগন্য নহয়। উল্লেখযোগ্য যে বালিপৰাক ‘চাৰিধামৰ পবিত্ৰ ভূমি’ বুলি জনা যায়। এই চাৰিধাম হ’ল মানশিৰি নৈৰ পূব পাৰত অৱস্থিত ‘কলীয়া গোঁসাই সত্ৰ’, ভকতগাঁৱৰ দক্ষিণ পাট সত্ৰ, এৰাগাঁৱৰ ‘কমলাবাৰী সত্ৰ’ আৰু বালিগাঁৱৰ ‘কেতেকীবাৰী সত্ৰ’।\n1 বালিপৰা নামৰ উৎপত্তিৰ কিংবদন্তী আৰু ভৌগোলিক সাম্ভাব্য কাৰণ:\n2 বালিপৰা অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ:\n3 বিধানসভা আৰু লোকসভা সমষ্টি:\n4 বালিপৰা অঞ্চলৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ:\nবালিপৰা নামৰ উৎপত্তিৰ কিংবদন্তী আৰু ভৌগোলিক সাম্ভাব্য কাৰণ:[সম্পাদনা কৰক]\nবালিপৰা নামটোৰ উৎপত্তিৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন কিংবদন্তী আৰু ভৌগোলিক কাৰণ অনুমান কৰা হয়। উল্লেখ পোৱা যায়- “Bana’s grandson Bhaluka made his capital at Bhalukpong, not far from Balipara at the foot of the Akahills. Remains of old fortifications are still visible there. Balipara may have some association with Bali, father of Bana. The Akas still claim Bhaluka as their progenitor.” – History of Assam, by Debabrat Dutta.  দৈত্যবংশী হিৰণ্যকশিপুৰ নাতি ৰজা বলিয়ে শোণিতপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি জনা যায়। বলিৰ পুত্ৰ আছিল বাণ ৰজা। এই বলি ৰজাৰ পৰাই নামান্তৰ হৈ বা কোনো ঘটনা মৰ্মে বালিপৰা নামৰ উৎপত্তি বুলি অনুমান কৰা হয়। আনহাতে বালিপৰা অঞ্চলৰ বৰ্ষীয়ান শিক্ষাবিদ সকলে কব বিচাৰে যে, ১৮৯৭ চনত অসমত হোৱা বৰভূঁইকপৰ সময়ত এই অঞ্চলটোক কাষৰীয়া নদীকেইখনে বালিৰে পুতি পেলাইছিল। তাৰ পিছৰপৰাহে এই অঞ্চলটোৰ নাম বালিপৰা হয়। বৰ্তমান প্ৰবাহিত হৈ থকা জীয়াভৰলী নদীখন বালিপৰাৰ পূবত অৱস্থিত। ভৰলী নদীৰ উপনৈ মানশিৰি, জৰাসৰ আৰু কালনী বালিপৰাৰ মাজেদি প্ৰবাহিত হৈ গৈছে। নদীয়ে পেলাই যোৱা পলস তথা বালিচৰত কালক্ৰমত বসবাসৰ উপযোগী হোৱাত মানুহে বসতি বিস্তাৰ কৰিলে। বালি চাপৰিত বসবাস কৰা বাসিন্দাই হয়তো নামাকৰণ কৰিলে বালিপৰা। নৈৰ লগত সম্পৰ্কযুক্ত বালিপৰাৰ গাঁওসমূহৰ নাম মন কৰিবলগীয়া। বালিগাঁও, বোকাগাঁও, বামগাঁও, পানীপোতা আদি নামবোৰে নদী গঠিত ভূমিভাগৰ অতীতৰ কথাই কয়। \nবালিপৰা অঞ্চলৰ গাঁওসমূহ:[সম্পাদনা কৰক]\nশোণিতপুৰ জিলাখনৰ ১৪টা উন্নয়ন খণ্ডৰ ভিতৰত বালিপৰাও এটা। চাৰিদুৱাৰ ৰাজহ চক্তৰ অন্তৰ্গত বালিপৰা অঞ্চলৰ অন্তৰ্ভুক্ত গাঁওসমূহ হ’ল এৰাগাঁও, বালিগাঁও, কমাৰীগাঁও, উদমাৰীগাঁও, বামগাঁও, বোকাগাঁও, মাজুলীগাঁও, সৰুপাটগাঁও, বৰপাটগাঁও, ভকতগাঁও, বুঢ়াগাঁও, ঔহলাগাঁও, ভোবোলাগাঁও, ওপৰঢেকেৰী, নামঢেকেৰী, আমাৰীবাৰী, ভেৰভেৰী, ওপৰ কছাৰী, জংঘলবস্তি, দৰ্জীপট্টি, মহালিবস্তি, খেলমাটি, আদাবাৰী, পাকবিল, কালনীবস্তি, ভঙাবস্তি, দিঘলীবস্তি, মধুপুৰ, বালিজান, পানীপোতা, মোলানগাঁও।\nবিধানসভা আৰু লোকসভা সমষ্টি:[সম্পাদনা কৰক]\nবালিপৰা অঞ্চলৰ একাংশ এলেকা চতিয়া বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বিপৰীতে বাকী একাংশ এলেকা ৰঙাপৰা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত। অঞ্চলটো তেজপুৰ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।\nবালিপৰা অঞ্চলৰ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ:[সম্পাদনা কৰক]\nবালিপৰা মজলীয়া বিদ্যালয়\nবৰপাটগাঁও মজলীয়া বিদ্যালয়\nচৰকাৰী নেভিল মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nৰৌমাৰী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nবুঢ়াগাঁও মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nখেলমাটি আদাবাৰী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nআমাৰীবাৰী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nদীঘলী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়\nবালিপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nশংকৰদেৱ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nকুমুদা সুন্দৰী সেন ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nবালিপৰা কণিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়\n↑ ভদ্ৰ দত্ত, বালিপৰা স্মৰণিকা\n↑ শোণিতপুৰ জিলা হাইস্কুল সংস্থা ৰূপালী জয়ন্তী স্মৰণিকা, ১৯৯৪\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বালিপৰা&oldid=158363"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৮ ডিচেম্বৰ, ২০১৫ তাৰিখে ২০:১০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।