শিল্পৰ ৰস গ্ৰহণ-(হেমন্ত নাথ) - মুক্ত চিন্তা\nযোগ সাধনা কৰিব লাগে চকু মুদি, শ্বাস-প্ৰশ্বাসক নিয়ন্ত্ৰণ কৰি, কিন্তু শিল্প সাধনা বেলেগ- চকু মেলি ৰাখিব লাগে, প্ৰাণটোক জাগ্ৰত কৰি ৰাখিব লাগে, মনটোক মুক্ত চৰাইৰ দৰে মুকলি কৰি দিব লাগে- কল্পনা জগত আৰু বাস্তৱ জগতত সুখ আস্বাদন কৰিবলৈ। প্ৰত্যেক শিল্পীয়েই তেওঁৰ কল্পনাক ধৰিবলৈ জালখন নিজে বিচৰাধৰণেৰে গুঁঠি লব লগা হয়। আৰু তাৰ পিছত বহি থকা- বিশ্ব চলাচলৰ পথৰ কাষত নিজৰ আসনখন পাৰি লৈ বহি থকা- আমন জিমনকৈ নহয়- সজাগ হৈ। এই সজাগ সাধনাৰ আৰম্ভণিত শান্তিক বৰণ কৰি ল'ব লাগে- শিল্পসাধনা মানে বিনোদন নহয়, এইখন এখন যুদ্ধ। Art is notapleasure trip, it isabattle,amill that grinds.(Millet)\nশিল্প সাধনানো কি? আৰ্ট শব্দটোৱেনো কি বুজায়? সকলোতেই আৰ্ট। খাওঁতে-শোওঁতে উঠোতে-বহোতে কেৱল আৰ্ট। আৰ্ট নোহোৱাকৈ দেখোন একোৱেই নচলে। শিল্পগুৰু অবনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে এবাৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰক সুধিছিল- আৰ্ট নিশ্চয় প্ৰতিজন মানুহৰ জীৱন ধাৰণৰ অঙ্গ হোৱা উচিত? কি ভাবি জানো ৰবীন্দ্ৰনাথে কৈছিল- ‘উচ্চাঙ্গসংগীত জানো সৰ্বজনবোধ্য?’ অবনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে একেটা প্ৰশ্নকেই এবাৰ ৰমা ৰঁলা(Romain Rolland)কলগ পাওঁতেও সুধিছিল আৰু তেখেতে কৈছিল- যে কিয় নহয়, হোৱা উচিত। মানুহে যদি কাপোৰ পিন্ধিবলৈ শিকাৰ আগতেই খোপাত ফুল গুঁজিবলৈ শিকিছিল, তেনেহ‘লে মানুহৰ এয়া সহজাত প্ৰবৃত্তি। আদিম অৱস্থাতো যুদ্ধ-বিগ্ৰহ নাইবা চিকাৰৰ বাবে যেতিয়া এপাত অস্ত্ৰ সাজিছিল, ব্যৱহাৰৰ সুবিধা অনুযায়ী আকৃতি আৰু একে সময়তেই কিজানি তাক ধুনীয়া কৰাৰ প্ৰবৃত্তিও গঢ় লৈ উঠিছিল। অন্যভাৱেও ক'ব পাৰি যে- ব্যৱহাৰোপযোগিতাৰ সৈতে সুন্দৰৰ সম্পৰ্ক। utility usefulness beauty শব্দবোৰ অঙ্গাঙ্গী। কটাৰিখন সৰু নালটোৰেই ধুনীয়া, খুকুৰীখন বেলেগ। আকৌ তৰোৱালখন ব্যৱহাৰৰ উপযোগীকৈ বহুত বেলেগ। চাহখোৱা কাপটো থেনুৰে সৈতে ধুনীয়া, পানীখোৱা গ্লাছটো থেনু নলগোৱাকৈয়েই ধুনীয়া।\nআৰ্ট সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিবলৈ গৈ আকৌ টলষ্টয় (Leo Tolstoy)এ ভয় লগাকৈ আঙুলিয়াই দিছিল, যে ইয়াৰ ধুৱলি-কুঁৱলি চিন্তাবোৰৰ মাজত সদায় চুলি কটা, পকেট কাটোতাইহে আগ স্থান পায়। সমাজৰ সুবিধাজনক স্থিতিত থকা এচাম মানুহৰ বাবেহে যেন শিল্পকলা- আৰ্ট তেওঁলোকেহে বুজি পায়। তেওঁলোকৰ হাত ধৰিহে যেন শিল্পকলাই বাট বুলে। শিল্পকলা তেওঁলোকৰ ড্ৰইংৰুমৰ সজোৱা বস্তু। তেওঁলোকৰ জীৱনৰ স্বাচ্ছন্দ্যৰ সৈতেও যেন তাৰ সম্পৰ্ক আছে। মোৰ এজন বন্ধুৱে এদিন কোৱা দুটামান কথাই মোক আজিও বিন্ধে, তেওঁ এদিন মোক সমালোচনা কৰিছিল। কলকাতাত থকা সময়ৰ তেওঁ মোৰ পাৰাৰ বন্ধু, ছবি মুঠেই নেআঁকে তেওঁ। কিন্তু ৰাতি এঘাৰ বজালৈ মোৰ ৰুমতে আড্ডা দিয়ে। সাম্প্ৰতিক ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ পৰা বোডলেয়াৰ-জীবনানন্দ দাসলৈ। সুমন-বব ডিলান-ভূপেন হাজৰিকাৰ পৰা লালন-বাউললৈ আনায়াস বিচৰণ। কলকাতাৰ বৈঠকখানা মাৰ্কেটৰ সৰু ফাৰ্ম এখনত কাম কৰে, কমাৰ্চ গ্ৰেজুৱেট তেওঁ। দৰ্মহা মাহে আঠশ টকা। মাকৰ সৈতে সংসাৰ, হাড়ে-ছালে লগা শৰীৰ। সেইখিনি পইচাৰে মাকৰ টিবিৰ চিকিৎসা কৰি আৰোগ্য কৰি তুলিলে। সেইকেইটা পইচাৰে কি সুশৃঙ্খলভাৱে চলিছিল। মাছ-মাংস নহয়, খোলা বস্তাৰ ছয়াবিন, আৰু ছাতু। তেওঁ মোক ছাতুৰ চৰবত খাবলৈ শিকাইছিল। প্ৰয়োজনত নেমু চেপি পানীত কেইচামুচমান ছাতুৰে যে দুপৰীয়াৰ ভোকো সহ্য কৰিব পাৰি, তেওঁ মোক শিকাইছিল। তেৱেঁই এদিন কৈছিল- যিয়েই নোকোৱা ভাই, তহঁতৰ কামবিলাক.. এই যে সুন্দৰৰ আৰাধনা, এইবোৰ মানুহৰ প্ৰথম কাম নহয়। প্ৰথমে মানুহে খাব পাব লাগিব। খেতি কৰিব লাগিব। খাদ্য উৎপাদন কৰিব লাগিব; বস্ত্ৰ, বাসস্থান। বেমাৰ-আজাৰ হ'ব, তাৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাব লাগিব। ভালে থাকিলেহে মই তোৰ গান শুনিম, কবিতা পঢ়িম, তই অঁকা ছবিখনৰ পিনে চাম। তই হয়তো সকলো হেৰুৱাইও তোৰ ভিতৰৰ সুন্দৰৰ ছবিখনকেই আঁকিবি। একেৰাহে বহু কথা কৈ উঠি ক'লে- অবশ্যে মই তোৰ লগতেই সময় কটাই ভাল পাওঁ।\nতেওঁৰ কথাকেইটা ইমান শাণিত আছিল, তেওঁ ইমান ভিতৰৰ পৰা কৈছিল যে মই বহুদিনলৈ সহজ হ'ব পৰা নাছিলো। এজন শিল্পচৰ্চা কৰা মানুহক সাধাৰণতে সকলোৱে সহজভাৱে মানি লয়, কাষ চপাই লয়। একে চিন্তাৰ নহ'লেও বন্ধু ভাবি লয়। এইটো প্ৰাপ্য বুলি মানি ল'লেও কেতিয়াও ইয়াৰ সুযোগ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয়।\nএবাৰ ছাত্ৰ অৱস্থাত আমি চাৰিজনমান বন্ধুৱে কলকাতাৰ লেনিন সৰণিৰ এটা পুৰণা কাৰখানাত সোমাই গৈছিলো, আৰু তাৰ কিছু লেণ্ডস্কেপ আমাৰ পচন্দ হৈছিল। আউটডোৰ পাৰ্ছপেক্টিভ ষ্টাডিৰ কাৰণে ইমান উৎকৃষ্ট আয়োজন দেখি আমি আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছিলো। কিন্তু আমি নোসোধা-নেমেলাকৈ সোমাই গৈ ইফাল-সিফাল কৰি থকা কাৰণে তাত থকা মাইকী মানুহ এগৰাকীৰ সন্দেহ হ’ল, আৰু আমাক আঁতৰি যাবলৈ ক’লে। আমাৰ লগৰ এজনে বুজালে যে আমি ছবিহে আঁকিম, কিন্তু তেখেতৰ সন্দেহৰ ভাব নগ'ল আৰু মান্তি নহ’ল। এইবাৰ মোৰ পাল, লগৰকেইটা দাৰিয়ে-চুলিয়ে হো চি মিন, কোনোবাজন প্ৰায় ৰবীন্দ্ৰনাথ...৷ সেয়ে সাধাৰণ চেহেৰাৰে কথাষাৰ বুজাই কোৱাত আমাক অনুমতি দিলে, কিন্তু চাৱনিত সন্দেহ নগ'ল। নিৰীহৰ নিচিনাকৈ লাহে-ধীৰে কাম আৰম্ভ কৰিলো, ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাই আমাৰ পিছফালে জুম বান্ধিলে, ভিতৰলৈ ইনফৰমেচন গ’ল। আমি এটা সময়ত কামত মগ্ন হৈ পৰিলো। এসময়ত মানুহগৰাকীয়েও আমাক সহজভাৱে ল'ব পৰা হ’ল। দাৰি-চুলিৰ আঁৰৰ কোমল মনকেইটাও ঢুকি পালে। ৰ’দে-বতাহে প্ৰতিকূল পৰিবেশ এটাত গোটেই দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত গধূলি ওভোতাৰ সময়ত আমাক আচৰিত কৰি মানুহগৰাকীয়ে চাহ খুৱাই পঠিয়ালে। সেয়া সাধাৰণ মানুহৰ শিল্পচৰ্চাৰ প্ৰতি মৰম-আশিষ। সেয়ে সাধাৰণ মানুহেই হওক শিল্পৰ কঠোৰ সমালোচক। তেওঁলোকৰ হাততেই শিল্প নিৰাপদ।\nভাল গান গোৱাজনক, সুদৰ্শন অভিনেতাজনক, সুলেখক, প্ৰভাৱশালী সাংবাদিকজনক ৰাইজে মৰম যাচে। প্ৰথমতে আদৰ্শৱান ৰুচিৱান লোকৰ দৰেই কথা পাতে তেওঁলোকে। লাহে লাহে ব্যৱহাৰ, অঙ্গ-ভঙ্গী সলনি হ'বলৈ ধৰে। তেওঁলোকে আমাৰ সমাজখনক, সংস্কৃতিটোক ক’ৰ পৰা ক'লৈ নিলে, সেইবোৰ ক’বলৈ আৰম্ভ কৰে। আৰু সেই জোখাৰেই ৰাইজেও তেওঁক সন্মান আদৰ যাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু অন্ধ সমৰ্থক ফেন হৈ পৰে। এসময়ত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ সুবাদতে তেওঁলোকে ৰাজনীতিলৈও হাত মেলে। শিল্প আৰু ৰাজনীতি একাকাৰ হৈ পৰে।\nশিল্পচৰ্চাৰ আৰম্ভণিৰ কথা হ’ল শিল্পবোধ। ৰসবোধ। শিল্প কি, তাক বুজা। ভাল পোৱা, ৰস গ্ৰহণ কৰা। শিল্পচৰ্চাৰ শিক্ষাৰ্থী সকলৰ বহুতৰে শিল্প সম্পৰ্কে বিশেষ ধাৰণা নাথাকে। শিল্পবোধ নাথাকেই। যিয়েই নকৰক, বাহ বাহ পায়েই তেওঁলোকে। সেয়ে নিজৰ কাম সম্পৰ্কে ভাল ভাব এটা থাকেই। চিনেমা নিৰ্মাণৰ লগত জড়িতসকলৰ ক্ষেত্ৰতো কথাটো একেই। স্বাভাৱিকভাৱেই তেওঁলোকে অধ্যয়ন কৰে। আধুনিক যন্ত্ৰ-পাতি চলাব জানে। কেনভাছখনত বহুত কিবাকিবিয়েই থাকে, নাথাকে সুন্দৰৰ উপস্থাপন। চিন্তাবোৰ ডাঙৰ ডাঙৰ হ'লেই যে অপৰ্যাপ্ত ৰস থাকিব, সেইটো নহয়। শিশু শিক্ষাৰ কামত আত্মনিয়োগ কৰাজনৰ যেনেদৰে শিশুবোধ থকা প্ৰয়োজন, শিল্পচৰ্চা কৰাসকলৰ বাবে শিল্পবোধ প্ৰথমতেই লাগিব। তাৰ অভাৱৰ বাবেই বহুত কষ্ট কৰাৰ পিছতো শেষলৈ গৈ বিশেষ একো হৈ নুঠে। আৰু সেইবোৰ চাই অকল ভাল হৈছে ভাল হৈছে বুলি লিখি থকাকেইজনেও বাহিৰৰ কামবোৰৰ লগত সম্পৰ্ক নাৰাখে, সমকালীন ভাৰতবৰ্ষৰ অন্য প্ৰান্তৰ ভাল কামবোৰ প্ৰত্যক্ষ কৰিলেও তুলনামূলক কিছু কথা তেওঁলোকৰ লিখনিত সোমালহেঁতেন। শিল্পক্ষেত্ৰৰ উত্তৰণৰ কাৰক দেশ-বিদেশৰ উৎকৃষ্ট কৰ্মবোৰ চোৱাৰ অভিজ্ঞতাৰে নিজক পুষ্ট কৰি ল'বই লাগিব। আৰু লাগিব শিল্পক বুজিবলৈ এটা মুক্ত মন। অভিজ্ঞতাপুষ্ট অথচ শিশুৰ দৰে মুক্ত মন। উদাৰ মুক্ত মন। গঠনমূলক সমালোচনাইহে আমাৰ সমাজখনৰ লগতে সংস্কৃতিটোকো আগবঢ়াই নিব। ভুল-ত্ৰুটি, অপ্ৰয়োজনীয় আবেগ, অপৰিপক্বতা আঙুলিয়াই দিবলৈ প্ৰথমতে নিজে পৰিপক্ব হ'ব লাগিব। ভাল কৰ্মক উপযুক্ত স্বীকৃতি দি আগুৱাই লৈ যাবলৈ তেওঁ যুঁজিবলৈও সক্ষম হ'ব লাগিব।\nটিউবৰ পৰা পেলেটত(palette) উলিয়াই লোৱা প্ৰতিটো ৰঙেই উজ্জ্বল। প্ৰতিটোৱেই ধুনীয়া। ৰঙা নীলা হালধীয়া বেঙুনীয়া সেউজীয়া সুমথিৰা। ৰংবোৰেৰে জ্যামিতিকভাৱেও কেনভাছ এখন ধুনীয়া কৰিব পাৰি। আৰু ড্ৰইঙৰ লগতে কালাৰ পাৰচ্পেক্টিভ(পৰিপ্ৰেক্ষিত)ৰ সঠিক প্ৰয়োগেৰে কাগজ নাইবা কেনভাছখনক চকুৱে মানি ল'ব পৰা কৰিব পাৰি। অনুভূতিৰে বিচৰণ কৰিব পাৰি। কেনভাছখনত ভিন্ন দূৰত্বত উৰি থকা একে ৰঙৰ দুখন চিলাত একেটা ৰঙকেই ব্যৱহাৰ কৰিলে নহ'ব। কৰিলে দুখন চিলা একেটা দূৰত্বত থকা যেন লাগিব (আকাৰতহে সৰু, ডাঙৰ দেখুৱাব)। দূৰলৈ নিবলৈ হ'লে প্ৰথমে বিপৰীত ৰঙৰ সহায় ল'ব লাগিব, উজ্জ্বলতা কমাব লাগিব, ওচৰ-পাঁজৰৰ ৰঙৰ প্ৰভাৱ পৰিব আৰু দূৰলৈ নিবলৈ স্পষ্টতা(details) কমাব লাগিব।\nতাৰমানে, কেনভাছখনত ৰং সনাৰ আগতে পেলেটখনত ৰং-তুলিৰ এখন যুদ্ধ চলে। অভিজ্ঞতাৰে, শিক্ষাৰে, চিন্তাৰ যুঁজ।\nনিয়ম নজনাকৈ, নিশিকাকৈ নিয়ম ভঙাৰ প্ৰৱণতা এই ক্ষেত্ৰত বেছি। ব্যাকৰণ জানিলেই সাহিত্যৰ সৃষ্টি নহয়, কিন্তু ব্যাকৰণে সাহিত্যক বান্ধি ৰাখে। চাইকেলখন চলাওঁতে ফিজিক্সৰ নিয়মৰ কথা মনলৈ নাহে, চলাব নাজানি তেৰেং-বেৰেং কৰিলেহে নিয়ম মনত পৰে। নিয়ম ভঙাটো শিল্পৰ প্ৰথম চৰ্ত কেতিয়াও নহয়, নিয়ম মানিয়েই আগবাঢ়িব লাগিব ইয়াতো।সাম্প্ৰতিক সময়ত যেনেতেনে নিজক প্ৰক্ষেপ কৰাৰ যি মানসিকতা, তাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে শিল্পৰ একো উপকাৰ সাধন নকৰে।\nএটি নিটোল কবিতা সকলোৱে লিখিব নোৱাৰে, কিন্তু সকলোৱে ৰস গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। গীত এটিৰ পৰা আমি সকলোৱে আনন্দ ল'ব পাৰো। শিল্পীসকলে নহয়- এখন ৰুচিশীল সমাজেহে শিল্পৰ দায়বদ্ধতা প্ৰকৃতপক্ষত ৰক্ষা কৰিব। সেয়ে ৰসিকৰ বৰ প্ৰয়োজন। শিল্পবোধ-ৰসবোধ সমৃদ্ধ এখন দায়িত্বশীল সমাজেহে সভ্যতাক বাট দেখুৱাব। সদায় প্ৰতিযোগিতা নহয়, ইজনে সিজনৰ ৰচনাৰ পৰা আনন্দ লোৱাটোও জৰুৰী, ইজনে সিজনক আগবঢ়াই দিয়াটো জৰুৰী। আৰু শিল্পচৰ্চা কৰাসকলেও এইক্ষেত্ৰত মন দিয়া উচিত যে অনায়াসে একো লাভ কৰিব নোৱাৰি। ধৈৰ্য্য লাগিবই, কষ্ট কৰিব লাগিব, অনুশীলন লাগিব। সাধনাৰ অবিহনে ইয়াত প্ৰাপ্তি নাই।\nNo Comments : "শিল্পৰ ৰস গ্ৰহণ-(হেমন্ত নাথ)"


তুমি ধুনীয়া গাভৰুৰ ফটো লোৱা -মনোজ কুমাৰ ডেকা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nতীক্ষ্ণধী গল্পকাৰ, জেষ্ঠ সাংবাদিক মনোজ’দাই (মনোজ কুমাৰ গোস্বামী) তেখেতৰ সন্তানৰ জন্মদিনৰ আয়োজন কৰিছিল৷ বিভিন্নজন গৈছে৷ খাইছে৷ হাঁহিছে৷ কথা পাতিছে৷ খবৰ লৈছে৷ বিদায় লৈছে৷ হঠাৎ মনোজ’দাই মোক কলে, সৌ মানুহজন যে দেখিছ – কেইখনমান ফটো তুলি থ৷ পিছত কামত আহিব৷ …\nমই উভতি চালো, ৰঙচুৱা ধৰণৰ ফ্ৰেমত দুখন পাৱাৰফুল গ্লাছ৷ সেই গ্লাছৰ তলত দুটি বুদ্ধিদীপ্ত চকু৷ ক্ষীণকাই শৰীৰ৷ সাধাৰণ পোছাক৷ চিগাৰেট খাইছে একোনত বহি, দুহাতেৰে ঢাকি৷ কেওফালে সকলো ব্যস্ত৷ কোনেও বিশেষভাবে লক্ষ্য কৰা নাই মানুহজনক৷ সাধাৰণ মানুহ!\nহঠাৎ মোলৈ সেই সুবৰ্ণ সুযোগ আহিছিল৷ মোৰ বাবে সেয়া আছিল জীৱনৰ অতি সোণালী অধ্যায়ৰ দুটি পৃষ্ঠাত দুশাৰী লিখাৰ বাবে সমল গটোৱাৰ সুযোগ৷ যি আনে খুব কমেই পাইছে৷ মানোজ’দাই মানুহজনৰ নামটো মোক কৈছিল৷ তেখেতৰ নাম অসমীয়া সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত অতি সভ্ৰমেৰে লোৱা হয়৷\nনাম তেওঁৰ সৌৰভ কুমাৰ চলিহা৷ ওৰফে, সুৰেন মেধি৷ অসমীয়া আধুনিক গল্প সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খনিকৰ৷\nমই তেখেতৰ ফটো লবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ৷ কিন্তুু এই বিষয়ত অতি স্পৰ্শকাতৰ লেখক গৰাকীয়ে মোক মুঠেই সুবিধা নিদিলে৷ তেখেতে এটুকুৰা সুবিধাজনক ঠাইত বহি ঘূৰি দিলে৷ মোৰ মুখ আৰু তেখেতৰ মুখৰ মাজত তেখেতৰ পিঠিখন থিয় হৈ থাকিল৷ মই নোৱাৰিলোঁ সিদিনা৷\nকিন্তু তাৰ পিছত কিয় জানো, মোৰ জেদ বাঢ়িছিল৷ মই তেখেতৰ জ্ঞানৰ পৃথিৱীৰ পৰিধি নজনা নুশুনাকৈ তেখেতৰ স্বনিৰ্বাসনৰ প্ৰতিজ্ঞা ভাঙিবলৈ চেষ্টা আৰম্ভ কৰিলোঁ৷ বহুতৰ বাবে হাস্যকৰ৷ তেখেতৰ বাবে অসহনীয়৷ মই বাবে সফলতা; তেখেতৰ এখন ফটো তোলাতো৷ কাৰণ মই এগৰাকী ফটো সাংবাদিক৷ নিষিদ্ধ বা নিষিদ্ধ অঞ্চল উন্মোচন মই কৰিব লাগে৷ মই তেনে কৰিব বিচাৰোঁ৷ কৰি ভাল পাওঁ৷ মই যেন প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ, অসমীয়া সাহিত্যৰ এইজনা কাণ্ডাৰীৰ একাধিক মুহূৰ্ত মই ধৰি থম হেজাৰজনৰ বাবে৷\nতেতিয়াৰ পৰা মই সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ পিছত লাগি গলোঁ৷ এজনে নিদিয়ে৷ আনজনক লাগে৷ মনত অযুত শ্ৰদ্ধা লৈ বিজ্ঞ লেখকজনক খুব দিগদাৰ দিয়া অসমৰ একমাত্ৰ ফটো সাংবাদিক গৰাকী আছিলো মই৷\nকেতিয়াবা দিছ্পুৰ লাস্ত গেটৰ পৰা চুপাৰ মাৰ্কেটৰ ফালে বাইক ঘুৰাও, দেখো বছৰ পিছৰ ছিটত সৌৱা সৌৰভ চলিহা৷ বাইক ঘুৰাও, বাছৰ পিচে পিচে দৌৰ দিওঁ৷ বাছ ৰলেই ৰওঁ৷ চাওঁ৷ নামিছে নেকি৷ নমা নেদেখিলে আকৌ পিছ লওঁ৷ দূৰৈৰ পৰা লক্ষ্য কৰোঁ৷ ট্ৰাকৰ পিছত জোপ লওঁ৷ ফটো তোলো৷ কেতিয়াবা দেখো তেখেতে পানবজাৰৰ ‘শ্বেইখ ব্ৰাদাৰ্শ’ৰ সন্মুখত কমলা কিনিছে…মই গৈ প্ৰাগ কেণ্টিনেণ্টেল হোটেলৰ টপ ফ্ল’ৰ পাওঁ৷ তাৰপৰা ফটো লওঁ৷ ডাঠ কফি ৰঙৰ কোট, ৰঙচুৱা হাইনেক ওলাই থাকে৷ মোৰ কেমেৰাত ৰৈ যায় স্থিৰ আলোকচিত্ৰ হৈ৷\nদিন আগবাঢ়ে৷ মই আগবাঢ়ো তেওঁক বিচাৰি৷ মেলে মিটিঙে চাওঁ৷ কিজানি পাওঁ৷\n……এদিন হীৰুদাই মাতিলে৷ ক,লে আহিবা৷ ফটো লব লাগে৷ কপৌ ফুলৰ৷ যাওঁ৷\n…ফটো ললোঁ৷ চাহ দিলে৷ খালোঁ৷ উভতিব ওলালোঁ৷ হিৰুদাই কলে, ময়ো যাওঁ৷\n“কলৈ যায়? “\n“মেঘদূত ভৱন৷ “\n“ব’লক৷ মোৰ লগতেই যাব পাৰিব৷ “\n…হিৰুদা ওলাল৷ বহিল মোৰ স্কুটাৰত৷ স্কুটাৰ আগবাঢ়িল যান-যঁট ফালি৷\nশিলপুখুৰী পোৱাৰ সময়ত হিৰুদাই তেখেতৰ স্বাভাৱিক তীক্ষ্ণতাৰে কলে, “মই স্কুটাৰত উঠি ভাল পাওঁ৷ “\n“কিয় হিৰুদা? “\n“এহ, বাওঁহাত-সোঁহাতৰ সকলোকে মাতি যাব পাৰো৷ “\n…কি কম কওক! মোৰ কবলৈ কিবা থাকেনে ! অবাক হৈ শুনি যাওঁ৷ ভগৱানক ধন্যবাদ দিওঁ৷ মোক ইমান সুন্দৰ সময়কণ দিয়া বাবে৷\n…ভাবি ভাবি আগবাঢ়ো৷ কছাৰী পাইছোঁহে! ! চি জে এম কোৰ্ট’ৰ সন্মুখত হিৰুদাই উচ্ পিচ্ লগাই দিলে৷ ৰাখিব নেপাওঁতে হিৰুদাই প্ৰায় জঁপিয়াই নামি গ’ল৷ বোলো হ’ল কি!!!\nঘূৰি চাই মোৰ অৱস্থা নোহোৱা হল৷ হে হৰি! কৰোঁ কি৷ স্কুটাৰো এৰিব নোৱাৰো৷ ষ্টেণ্ড কৰিবলৈ স্কুটাৰৰ ভৰি মই উত্তেজনাত বিচাৰি পোৱা নাই৷ ইফালে কথা পাতিছে পদপথত অসমীয়া সাহিত্যৰ দুগৰাকী মহান কাণ্ডাৰীয়ে৷ শুকাই কিছমিছ হোৱা মিঠা আঙুৰ দুটি৷ ক্ষীণমীন দুয়ো৷ হেজাৰজনে নিচিনাকৈ মনত সাঁচি লালন-পালন কৰা আত্মা দুটিযে কথা পাতিছে৷ হিৰুদাৰ হাতত দুখিলা কাগজ৷ সৌৰভ চলিহাৰ হাতত এটি প্লাষ্টিকৰ মোনা৷ হালধীয়া, নীলা, ৰঙা নীলা আঁচ টনা৷ আগেয়ে তেনে মোনাত জনতা চাবোন আহিছিল গেলামালৰ দোকানলৈ৷ তেনে মোনাখন৷\nমই কেনেবাকৈ স্কুটাৰ থলোঁ৷ বেগৰ চেইণ্ বিচাৰি নাপাওঁ৷ কেনেবাকৈ খুলি কেমেৰা উলিয়াই দৌৰ দিওঁ মানে দুয়ো শেষ কৰিলে৷ …কথা শেষ৷\nহিৰুদা মোৰ ওচৰলৈ উভতিল৷ মই বোলো, “দাদা, আৰু অলপ সময় কথা পাতিলে মই ভাল ফটো এখন পালোঁহেঁতেন৷ “\n“ও, তুমি ফটো লোবা নেকি! “\nএইবাৰ হিৰুদাই ঘূৰি চিঞৰিলে, “হেৰি, হেৰি…অলপ ৰ’ব৷ ফটো লব৷“ এনেয়ে নাচনী, তাতে পুতেকৰ বিয়া৷ ফটো বুলিলে যিয়ে সাত জাঁপ মাৰে, তেওঁক চিঞৰি কৈছে- হেৰি ৰব৷ ফটো উঠাব! …যিগৰাকী ব্যক্তিয়ে আজিলৈ ৰাজহুৱা মঞ্চত নিজৰ পৰিচয় নিদিলে, বঁটা নিজে গ্ৰহণ নকৰি নিজক সামৰি থলে তেওঁৰ ফটো…!\nএইবাৰ মই দৌৰি গৈ এখন ক্লিক কৰিলোঁ৷ দুখন ক্লিক কৰাৰ সময়ত নিজৰ নিজস্বতা, স্বকীয়তা কেতিয়াও কোনোকালে বিসৰ্জন দিব ৰাজী নোহোৱা ঋষিয়ে হাত দাঙি মুখ ঢাকি ধৰিলে৷ ৰৈ গ’ল তেওঁ তেনেকৈ৷ এখন স্থিৰ চিত্ৰ হৈ, মোৰ কেমেৰাত৷ মই তেনেকৈ হাত দাঙি বাধা দিয়াত অকণ বিব্ৰত হলো৷ অসহজ হলোঁ৷ তেখেতে মোক ইংগিতেৰে মাতিলে৷ ওচৰলৈ৷ এইবাৰ মোৰ ভয় লাগিল৷ মই বুজিছিলো, মই কাৰোবাৰ ইচ্ছাক অসন্মান কৰিছো৷ ভাবিলো, মনোজ…আজি তোমাৰ শেষ বাপু!\n…মই নিজকে বচাবলৈ একপ্ৰকাৰৰ বৃথা চেষ্টা কৰিলোঁ৷ মোৰ কথা আছিল প্ৰায় অসংলগ্ন৷ …হে হে…মই মানে হীৰুদালৈ ওচৰলৈ গৈছিলোঁ৷ হীৰুদালৈ ওচৰলৈ…মানে মানে ফটো লৈ আহিলো…কপৌ ফুলৰ ফটো ছাৰ৷ …আহি আপোনাক দেখি ফটো এখন ললো৷ ..মানে…\nক্ষীণকাই তীক্ষ্ণধীয়ে মোলৈ অকণ চাই ৰ’ল৷ মোক ভিতৰলৈ চাইছে৷ মই মোক লুকুৱাব পৰা নাই৷ তেওঁ যেন ৰং চাইছে …৷ হীৰুদালৈ এবাৰ চাই দেখোঁ, হিৰুদাই যেন একোৱেই দেখা নাই…তেনেকৈ থিয় হৈ আছে৷ ভগাবান! কেনেকুৱা মানুহ ভাই …\n“ কি নাম তোমাৰ? “ এক প্ৰাচীন গোন্ধ থকা গভীৰ মাত আহি মোৰ কাণত পৰিল৷ সুধিছে মোক৷ সৌৰভ চলিহাই৷ …\n“মনোজ কুমাৰ ডেকা৷ “\n“মনোজ, তুমি কপৌ ফুলৰ ফটো লোৱা৷ ধুনীয়া গাভৰুৰ ফটো লোৱা৷ আমাৰ ফটো ন’লবা৷ ন’লবা …৷ আমি দেখিবলৈ আপচু৷ “ …কৈ আঁতৰি গ’ল৷ মই স্থৱিৰ হৈ ৰলো হেজাৰজনৰ মাজত৷ হেজাৰ জনৰ মাজত মলিয়ন প্ৰায় চামৰাৰ চেণ্ডেল এযোৰ পিন্ধা, এযোৰ মোজাৰে ভৰি ধাকি মানুহজন হেৰাই গল৷ খন্তেকতে৷ সাধাৰণ হৈ সাধাৰণৰ মাজত থকা অসাধাৰণ ৰূপ মই দেখিলো৷\nউভতি আহি অফিচত জনালোঁ৷ সমালোচক, লেখক দিগন্ত ওজাই গোটেই ঘটনাটো কলে মানোজদাক৷ মনোজদাই কলে, লিখিব দে৷\nলিখিলোঁ৷ ওলাল৷ পেজ ওৱান৷ “পদপথত কবি, গল্পকাৰ সাংবাদিকৰ সংঘাত“\nপিছদিনা পুৱা দিগন্ত ওজাই ফোন কৰি চলিহা ছাৰ’ক জনালে -“ছাৰ, মনোজে আপোনাৰ বিষয়ে লিখিছে৷“\n“তাক ফটো তুলিব মানা কৰিলোঁ, লিখিয়েই থলে! “…খেৰেক৷ সিটো মূৰৰ পৰা ফোন থোৱা শব্দ ইটো মুৰলৈ চিটিকি আহিল৷\nই মোৰ জীৱনক সমৃদ্ধ কৰা এটি পৃষ্ঠা আপোনালোকৰ সন্মুখত৷\n← ক’তে মৰো মই- বৰ্ণালীগগৈ\nএটা দেওলগা সাপৰ কাহিনী- নিশান্ত বৰদলৈ →


“ফেইল ফাষ্ট অৰ উইন বিগ”ৰ লেখক হৈছে বাৰ্ণহাৰ্ড স্ৰডাৰ। তেওঁ ছেন ডিয়েগো ষ্টেট ইউনিভাৰছিটীৰ লেভিন অন্ত্ৰ'প্ৰিউনিৰশ্বিপ চেন্টাৰৰ ডিৰেক্টৰ অৱ প্ৰগ্ৰাম। এমেজন, ইএছপিএন, য়াহু, এমেক্স, নাইক, জিএম আৰু এপলৰ ব্ৰেণ্ড এক্সপাৰ্ট হিচাপে কাম কৰা বাৰ্ণহাৰ্ড স্ৰডাৰৰ মাৰ্কেটিং কমিউনিকেচন এজেঞ্চি চিকেএচ পাৰ্টনাৰচটো কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতা আছে।\nয়'ৰ ষ্ট’ৰীৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাতকাৰত বাৰ্ণহাৰ্ড স্ক্ৰোডাৰে ব্যক্ত কৰিছিল নতুন ষ্টাৰ্ট-আপৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কেতবোৰ কিটিপ -\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ এটা ষ্টাৰ্ট-আপ আৰম্ভ কৰি সেইটো ডাঙৰ কোম্পানীলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ যাওঁতে এজন উদ্যোগীয়ে কেনে ধৰণৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ সম্মুখীন হ’বলগীয়া হয় ?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ বৰ্তমান ২০টাতকৈ অধিক ষ্টাৰ্ট-আপৰ সৈতে মই জড়িত হৈ আছো। এই ষ্টাৰ্ট-আপসমূহৰ মাহিলী আয় ৪০লাখৰ পৰা ১২০ লাখলৈ হয়। কিন্তু এওঁলোকৰ মাজত মাথো এটাই বিষয় একে আৰু সেয়া হৈছে কিধৰণে তেওঁলোকে নিজৰ কোম্পানীত উন্নত প্ৰযুক্তি প্ৰয়োগ কৰি কোম্পানীটোক বৃ্হত পৰিসৰত আগুৱাই নিব পাৰে। বহু ক্ষেত্ৰত কোম্পানীবোৰে নিজৰ বিক্ৰী বৃদ্ধি কৰি সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে কিন্তু এই বিক্ৰী অধিক বৃদ্ধি কৰিবলৈ গৈ তেওঁলোক প্ৰডাক্তৰ মান একে ৰখাত বিফল হয়।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ বিনিয়োগকাৰী তথা এঞ্জেল ব্ৰ'কাৰ সকলে কিদৰে এটা নতুন ষ্টাৰ্ট-আপৰ ব্যৱসায়িক দিশ পৰ্যালোচনা কৰে?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ বৰ্তমান সময়ত বিনিয়োগকাৰীসকলে ক্ষীপ্ৰতাৰে কাম কৰা ষ্টাৰ্ট-আপসমূহত বিশ্বাস কৰে আৰু তেনে ষ্টাৰ্ট-আপত বিনিয়োগ কৰে। তেওঁলোকে ব্যৱসায়িক মাষ্টাৰ প্লেন নিবিচাৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন মাথো বজাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব পৰা এটা ষ্টাৰ্ট-আপৰ উদ্যোগ। অৱশ্যে এটা বস্তু এই ক্ষেত্ৰত সলনি হোৱা নাই আৰু সেয়া হৈছে ষ্টাৰ্ট-আপৰ প্ৰতিষ্ঠাতাৰ বৌদ্ধিক দিশ, দল তথা পৰিস্থিতিৰ লগত নিজকে ঢাল খুৱাই ব্যৱসায় কৰিব পৰা মানসিকতাৰ।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ এজন উদ্ভাৱনকাৰীয়ে কিদৰে নিজৰ লক্ষ্যত দৃষ্টি নিৱদ্ধ কৰি ৰখাৰ লগতে পৰিৱৰ্তিত সমাজৰ লগত সামঞ্জস্য ৰাখি আগুৱাই যায়?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ সদায় বজাৰ আৰু গ্ৰাহকৰ ওপৰত দৃষ্টি ৰাখিব লাগে। আৰু তেওঁলোকেই সদায় পৰামৰ্শ আগবঢ়াই যাব। বেছিভাগ উদ্যোগীয়ে নিজৰ নিৰ্দ্ধাৰিত গ্ৰাহকতকৈ প্ৰয়োজনতকৈ অধিক বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ ফলত তেওঁলোকৰ পৰাম্পৰাগত গ্ৰাহক হেৰুৱাই পেলাই। চাবলৈ গলে পৃথিৱীবাসীক আকৌ এযোৰ নতুন কোম্পানীৰ জোতা, টুপী বা ছানগ্লাচৰ প্ৰয়োজন নাই—এই কথাটো যিকোনো এজন বিশেষজ্ঞই মানি লব।\nকিন্তু ইয়াৰ মাজতো নতুন উদ্যোগীয়ে নতুন উদ্ভাৱনৰ জৰিয়তে গ্ৰাহকক নতুন কামিজ বা জোতা পিন্ধিবলৈ বাধ্য কৰায় আৰু সেয়াই হৈ ব্যৱসায়ীৰ সফলতাৰ ফৰ্মুলা।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ উদ্যোগীৰ কাৰণে বয়সৰ কোনো সময়সীমাৰ কিবা সূত্ৰ আছে নে?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ এজন উদ্যোগশীল ব্যক্তিৰ বাবে বয়সৰ কোনো কথা নাই। আপুনি যদি জানিবলৈ ইচ্ছুক আৰু আগ্ৰহী তেন্তে বয়স কেতিয়াও বাধা হ’ব নোৱাৰে। মই ১৯ বছৰীয়াৰ পৰা ৫০ বছৰীয়াক লগ পাইছো যিসকলে নতুন কোম্পানী খুলিছে। সফলতাৰ মূলমন্ত্ৰ হৈছে সঠিক সময়ত সুবিধা গ্ৰহণ কৰি প্ৰত্যাহ্বান নেওচি সফল হোৱা।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ আপুনি আপোনাৰ কিতাপখনত উল্লেখ কৰিছে যে উদ্যোগীসকলে নিজৰ কোম্পানী আৰম্ভ কৰাৰ আগতে বিষয়ৰ ওপৰত অধিক জ্ঞান আহৰণ কৰি লব লাগে। কিন্তু এনে বহু কোম্পানী যেনে এয়াৰ বিএনবি বা হোটেল উদ্যোগত আমি নতুন পৰিকল্পনা সফল ৰুপায়ন হোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ এনেকুৱা নহয় যে আপুনি এয়াৰ বিএনবি সদৃশ কোম্পানী খুলিবলৈ হোটেল ব্যৱসায়ৰ সকলো দিশ জানিব লাগিব কিন্তু আপুনি লগত লোৱা কৰ্মচাৰীসকল যদিহে মাৰ্কেটিঙ, ছ্লেছ আদি বিভাগত অভিজ্ঞ হয় তেন্তে কোনো অসুবিধা নহয়।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ বৰ্তমান সময়ত আপুনি কোনসকল উদ্যোগীক অধিক প্ৰশংসা কৰিব ?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ মই এতিয়া সেইসকল সাধাৰণ উদ্যোগীক প্ৰশংসা কৰো যিসকলে অসম্ভৱকো সম্ভৱ কৰি কম খৰচতেই এটা কোম্পানী স্থাপিত কৰে। তেওঁলোকৰ ধৈৰ্য, সৱল মন আৰু ভাগি নপৰাকৈ কোনো এটা কামৰ সফলতাৰ বাবে লাগি থকাৰ প্ৰয়াসক মই প্ৰশংসা কৰো।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পানীবোৰে কিদৰে ষ্টাৰ্ট-আপৰ ঢৌৰ লগত মিলাই উদ্যোগশীলতাৰ প্ৰশিক্ষণ শীৰ্ষক কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰিছে ?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ সামগ্ৰিকভাৱে এয়া সঁচা নহয়।ডাঙৰ ডাঙৰ কোম্পানীবোৰে নিজৰ প্ৰডাক্ত সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱাৰ বাবেই বজাৰত তেনে ধৰণৰ নতুনত্ব থকা প্ৰডাক্ত সৃষ্টি কৰা কোম্পানীবোৰ তেওঁলোকে কিনি লোৱাত হে গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। এনে ডাঙৰ কোম্পানীবোৰক মই মৃতপ্ৰায় কোম্পানী বুলি অভিহিত কৰিব বিচাৰোঁ। এই ক্ষেত্ৰত মই মেকডোনাল্ডৰ উদাহৰণ দিব বিচাৰো যিয়ে নতুনত্ব নোহোৱাকৈ বা সকলোৰে প্ৰিয় এটা প্ৰডাক্ট সৃষ্টি কৰিবলৈ হাহাকাৰ কৰি আছে।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ নিজৰ লগত ব্যস্ত হৈ থকাৰ মাজত এজন প্ৰতিষ্ঠাতাই কিদৰে বজাৰত নতুন ধৰণৰ ঢৌ চিনাক্ত কৰিব আৰু এক আলোড়নৰ সৃষ্টি কৰিব ?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ কোনো এটা বস্তুৰ উদ্ভাৱন কৰাৰ বাবেই কেতবোৰ বিশেষ দিশ সদায় গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা মনকৰিবলগীয়া। ষ্টীভ জবছে কোৱাৰ দৰে শূণ্যৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বিন্দুবোৰ যদি আমি পিছুৱাই নি ভৱিষ্যত দেখা পাওঁ তেন্তে তেনে চিন্তাৰ ফচল ফলপ্ৰসু হোৱা দেখা যায়। আৰু যদিহে এই বিন্দুবোৰৰ পশ্চাদগমনত অতীত আৰু ভৱিষ্যতৰ মাজৰ সম্পৰ্ক নাথাকে তেন্তে এনে চিন্তা কেতিয়াও উদ্ভাৱনমূলক হব নোৱাৰে।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ বৰ্তমান উদ্যোগশীলতাৰ কোনটো বিষয়ৰ গৱেষণাৰ কামত আপুনি ব্যস্ত হৈ আছে ?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ বৰ্তমান মই সৃষ্টিশীলতা আৰু ইনকিউবেটৰছ (ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে যে সৰু সৰু কোম্পানী/ব্যৱসায়ৰ বিকাশৰ বাবে ডাঙৰ কোম্পানী, সামাজিক সংস্থা তথা শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানে কৰা সহায়ক প্ৰতিষ্ঠান)ওপৰত গৱেষণাৰ কাম কৰি আছো।মই জানিব বিচাৰিছো যে এই ইনকিউবিটেৰসমূহে সঁচাকৈ এই ষ্টাৰ্ট-আপবোৰৰ বিকাশৰ বাবেই কাম কৰি আছে নে এয়া মথো ধন ঘটাৰ এক উপায়। মোৰ গৱেষণাৰ বিষয় হৈছে যে কিদৰে সৃষ্টিশীল ব্যক্তিৰ সৃষ্টিশীলতাই এক গতি লাভ কৰি তাক ব্যৱসায়িক মাত্ৰা প্ৰদান কৰি এক এটা সেৱা বা প্ৰডাক্টত পৰিণত কৰে। কিয়নো মোৰ উপলব্ধিয়ে কয় যে, বহু ক্ষেত্ৰত ষ্টাৰ্ট-আপৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলে নিজকে সৃষ্টিশীল বুলি কব নিবিচাৰে। আৰু এয়াই হৈছে মোৰ গৱেষণাৰ বিষয়।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ আপোনাৰ পৰবৰ্তী কিতাপখনৰ বিষয় কি?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ মোৰ পৰবৰ্তী কিতাপখন হ’ব সৃষ্টিশীলতা আৰু উদ্ভাৱনৰ ওপৰত। সৃষ্টিশীলতা আৰু উদ্ভাৱনক কিদৰে জাগ্ৰত কৰিব পাৰি তাৰ ওপৰত মই এই কিতাপখনত বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰিম। মই এই বিষয়ত যথেষ্ট গৱেষণা কৰিছো আৰু বুজি উঠিছো যে কিয় কিছুমান মানুহ কিয় সৃষ্টিশীল আৰু কিছুমান কিয় সৃষ্টিশীল নহয়। সকলো মানুহৰে এটা সৃষ্টিশীল মন থাকে কিন্তু যিসকলে প্ৰগতিবাদী চিন্তাধাৰাত বিশ্বাস কৰে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিশীল মনটো সদায় জাগ্ৰত হৈ থাকে। মই এই সম্পৰ্কত গৱেষণামূলক প্ৰৱন্ধ লিখিছো আৰু মোৰ কিতাপখনত এই সম্পৰ্কত অধিক আলোচনা কৰিম।\nমোৰ বৰ্তমানৰ কিতাপ “ফেইল ফাষ্ট অৰ উইন বিগ”ৰ যথেষ্ট চৰ্চা হৈছে আৰু ইয়াক লৈ মই সুখী। মোৰ কিতাপখনৰ প্ৰকাশৰ পাছত ইয়াৰ পৰ্যালোচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মই দুটা গোটত উদ্যোগশীল ব্যক্তিসকলক দেখিছো, একাংশ লোক যিয়ে ক্ষীপ্ৰতাৰে সফলতা অৰ্জন কৰাত গুৰুত্ব দিয়ে আৰু একাংশ লোক যিয়ে মই বিফলতাৰ পাছতো সফলতা প্ৰাপ্তিৰ কথা কোৱাটো ভাল নাপায়।\nয়'ৰ-ষ্ট’ৰীঃ ষ্টাৰ্ট-আপ তথা নতুন উদ্যোগীসকলৰ বাবে আপোনাৰ পৰামৰ্শ কি?\nবাৰ্ণহাৰ্ডঃ উদ্যোগশীল ব্যক্তি হোৱাতো ৰকেট ছাইন্স নহয়। কেতিয়াও নিজৰ সৃষ্টিশীলতা তথা উদ্ভাৱনৰ ওপৰত অধিক চিন্তা কৰাৰ পৰিবৰ্তে নিজৰ এখন বজাৰ বিচাৰি লোৱা আৰু তাক সম্পূৰ্ণভাৱে পৰীক্ষা কৰি গ্ৰাহকৰ প্ৰয়োজন পূৰণ কৰাত মনোনিৱেশ কৰি আগুৱাই যাব লাগে। উদ্যোগীয়ে সদায় গ্ৰাহকে কি বিচাৰে সেয়া নহয় বৰঞ্চ কি প্ৰয়োজন তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিব লাগে।\nলেখকঃ মদনমোহন ৰাও


Econex in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Econex ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nEconex की जानकारी\nEconex ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Econex Benefits & Uses in Assamese- Econex ar laabh aaru byavaharsamuh\nEconex ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Econex Dosage & How to Take in Assamese - Econex ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEconex ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Econex Side Effects in Assamese- Econex ar parshwakriyasamuh\nEconex সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Econex Related Warnings in Assamese- Econex xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Econexৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Econex with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Econex ar gurutor kriya-pratikriya\nEconex মতভেদসমূহ- Econex Contraindications in Assamese- Econex nishedhsamuh\nEconex ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Econex in Assamese- Econex ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Econex ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Econex Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Econex kriya-pratikriya\nEconex ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Econex Benefits & Uses in Assamese - Econex ar laabh aaru byavaharsamuh\nEconex তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nEconex ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Econex Dosage & How to Take in Assamese - Econex ar paali aaru xeya kenedore lobo\nEconex-ৰ উপাদানসমূহ - Econex Active Ingredients in Assamese - Econex-ar upadaansamuh\nEconex ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Econex Side Effects in Assamese - Econex ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Econex ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nEconex সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Econex Related Warnings in Assamese - Econex xonkranta xatarkatabanisamuh\nEconex-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEconex এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Econex খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nEconex-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nEconex ৰ স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া নাই।\nবৃক্কত Econex কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEconex গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ বৃক্ক ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nযকৃতত Econex কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nEconex গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত আপোনাৰ কলিজা ত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এয়া হয় তেন্তে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বন্ধ কৰিব। আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লওক আৰু তেখেতে কোৱা অনুসৰি কৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Econex ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ ওপৰত Econexৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা নাযায় কাৰণ এইটো বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষনা কৰা হোৱা নাই।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Econexৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Econex with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Econex ar gurutor kriya-pratikriya\nEconex তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nEconex মতভেদসমূহ - Econex Contraindications in Assamese - Econex nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Econex লোৱা অনুচিত যাতে -\nEconex ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Econex in Assamese - Econex ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Econex-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Econex আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nEconex লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, কিন্তু Econex লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Econexৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Econex ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Econex Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Econex kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Econexৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Econex আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Econexৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Econex সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।\nEconex ৰ অনুকল্প - Substitutes for Econex in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Econex লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Econex ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Econex সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Econex ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Econex সেৱন কৰে?


যুৱৰাজ ৰাহুলৰ মুখত "জয় মাতা দি": চফট হিন্দুত্বই হ’ব নেকি কংগ্ৰেছৰ শেষ গতি -\nHomeবিশ্বযুৱৰাজ ৰাহুলৰ মুখত "জয় মাতা দি": চফট হিন্দুত্বই হ’ব নেকি কংগ্ৰেছৰ শেষ...\nযুৱৰাজ ৰাহুলৰ মুখত “জয় মাতা দি”: চফট হিন্দুত্বই হ’ব নেকি কংগ্ৰেছৰ শেষ গতি\nযুৱৰাজ ৰাহুলৰ মুখত "জয় মাতা দি": চফট হিন্দুত্বই হ’ব নেকি কংগ্ৰেছৰ শেষ গতি\nডিজিটেল ডেস্কঃ শুকুৰবাৰে জম্মুত ৰাহুল গান্ধীয়ে এখনি সভাত উপস্থিত কংগ্ৰেছ কৰ্মীসকলক জয় মাতা দি ধ্বনি দিবলৈ আহ্বান জনালে। হয় ঠিকেই পঢ়িছে, সততে বিজেপি দলক ধৰ্মীয় আৱেগক সম্বল হিচাপে লৈ ৰাজনীতি কৰাৰ অভিযোগেৰে থকা সৰকা কৰা কংগ্ৰেছৰ যুৱৰাজৰ মুখত এতিয়া শুনা গৈছে “জয় মাতা দি” ধ্বনি।আৰু ইয়াৰ পিছতে তেওঁ উপস্থিত কৰ্মকৰ্তাক কয় , “ বোলিয়ে, বোলিয়ে” অৰ্থাৎ “কওঁক, কওঁক”!\nযি নহওঁক, এই খবৰ দেখাত তেনেই সাধাৰণ যেন লাগিলেও ইয়াৰ কিন্তু আছে বিশেষ ইংগিত। নক’লেও চলে যে বিজেপিৰ গোড়া হিন্দুত্ববাদী ৰাজনীতিৰ আগ্ৰাসনত ইতিমধ্যেই দেশজুৰি বিধ্বস্ত হৈ পৰিছে কংগ্ৰেছ। ধৰ্মীয় মেৰুকৰণৰ ৰাজনীতিৰে বিজেপিয়ে বিৰোধী দলৰ কঁকাল ভাঙি পেলাইছে। এনে সময়ত আঞ্চলিকতাবাদী ৰাজনৈতিক দলসমূহে বিজেপিক অঞ্চলবিশেষে প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ সক্ষম হ’লেও ধৰাশায়ী হৈ পৰিছে প্ৰধান বিৰোধী দল কংগ্ৰেছ। নক’লেও চলে ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ প্ৰতি দৰদেৰে কংগ্ৰেছে স্বাধীনতাৰ দিন ধৰি চলাই থকা ৰাজনীতিৰ শিপা একপ্ৰকাৰ উভালি পেলাইছে বিজেপিৰ আগ্ৰাসী হিন্দুত্ববাদী ৰাজনীতিয়ে। এনে প্ৰেক্ষাপটতে সলনি হ’বলৈ লৈছে নেকি কংগ্ৰেছৰো ৰণনীতি? ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ আওতাৰ বাহিৰলৈ আহি কংগ্ৰেছেও এতিয়া আৰম্ভ কৰিব নেকি উগ্ৰ নহ’লেও নৰম হিন্দুত্বৰ ৰাজনীতি? জম্মুত ৰাহুলৰ বিশেষ আহ্বানে এনে কিছু ইংগিতো নিদিয়া নহয়।\nগান্ধীয়ে সভাত কয়, “ মই এগৰাকী কাশ্মীৰি পণ্ডিত। মোৰ পৰিয়াল হ’ল কাশ্মীৰি পণ্ডিতৰ। কাশ্মীৰি পণ্ডিতৰ এটি সঁজাতি দলে মোক সাক্ষাৎ কৰি কৈছে যে কংগ্ৰেছৰ শাসনত কাশ্মীৰি পণ্ডিতৰ বাবে বিজেপি শাসনতকৈ বহু বেছি সংখ্যক আঁচনি কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল”।\nনিসন্দেহে যুৱৰাজ ৰাহুলৰ এই কথাবোৰো ওপৰত উল্লেখিত সন্দেহৰ সৈতে সাঙুৰি লৈ বিচাৰ কৰিব পাৰি।\nPrevious articleৰণলৈ ওলাল মমতাঃ মনোনয়ন পত্ৰ দাখিল\nNext articleমমতা খুছ হুৱা: “দুৱাৰে চৰকাৰ” কেম্পত ৩ কোটি মানুহ


অসমীয়া কবিতাত বিহু (হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ বিশেষ উল্লেখেৰে এক সংক্ষিপ্ত আলোচনা)৷৷ মৃদুল মৰাণ৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / অসমীয়া কবিতাত বিহু (হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ বিশেষ উল্লেখেৰে এক সংক্ষিপ্ত আলোচনা)৷৷ মৃদুল মৰাণ৷৷\nএপ্ৰিল 8, 2018\tকথাশিল্প, পৰ্যালোচনা কেৱল এটা মন্তব্য 561 দৰ্শন\nঅসমীয়া কবিতাত বিহুঃ\nবিহু অসমৰ জাতীয় উৎসৱ। বিহুক বাদ দি অসমৰ কথা ভাবিব নোৱাৰি। সাহিত্যিকৰ সৃষ্টি ভৌগোলিক আৰু সামাজিক পৰিৱেশৰ পৰা নিলগত থাকিব নোৱাৰে। সেইবাবেই অসমীয়া কবিসকলে বিহু আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত বিভিন্ন প্ৰসংগবোৰক এৰাই চলা নাই। অৱশ্যে সকলো সময়তে দৃষ্টিভংগী একে হৈ থকা নাই আৰু দৃষ্টিভংগীৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাটোৱেই স্বাভাৱিক। কবিতাৰ আংগিকৰ পৰিৱৰ্তনেও বিহুৰ ৰূপ-বৈচিত্ৰ্য প্ৰকাশলৈ বিচিত্ৰতা আনিছে।\nচন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ ‘নতুন বছৰ’ নামৰ কবিতাত প্ৰত্যক্ষ ৰূপত বিহু বা বিহুগীতৰ চিত্ৰ নাই যদিও নতুন বছৰৰ আগমনে প্ৰকৃতিলৈ অনা পৰিৱৰ্তনৰ ছবি প্ৰকাশ কৰা হৈছে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মতে জোন, ধান আৰু ম’ৰা চৰায়ে যিদৰে ক্ৰমে শৰৎ, হেমন্ত আৰু বৰ্ষাক আদৰি আনে, সেইদৰে ‘বিহু ডাঙৰীয়া’ই নতুন বছৰক আদৰি আনে। ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ ‘ব’হাগীৰ বিয়া’ কবিতাত বসন্তকালত প্ৰকৃতি জগতলৈ অহা আনন্দ-উছাহৰ এখন বহল ছবি পোৱা যায়। ‘ব’হাগীৰ বিয়া’ বিহগী কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ বসন্তকালৰ নৱ সাজেৰে সজ্জিত হোৱা প্ৰকৃতিৰ অভিনৱ ৰূপ। গাভৰু জীয়াৰী ব’হাগীৰ বিয়াৰ ৰহণ চৰাবলৈ প্ৰকৃতি জগত সাজোন-কাচোনত ব্যস্ত। ন সাজোন-কাচোনেৰে সাজি-কাচি প্ৰকৃতি জগতৰ গছ-গছনি, চৰাই-চিৰকতি উলাহত উতলা। (১) দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মাৰ ‘বিহু’, ‘বসন্ত’ আদি কবিতাত বসন্তৰ আগমনে পাহাৰে-ভৈয়ামে সৃষ্টি কৰা সুমধুৰ সংগীতৰ কথা আছে। নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাত বাসন্তী সৌন্দৰ্যৰ মাজত সুপ্ত হৈ থকা মানৱ জীৱনৰ কথা আছে। অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰীৰ বাবে বিহু কেৱল নতুন বছৰক আদৰাৰ উৎসৱ নহয়, ই হ’ল অন্তৰৰ ধূলি-মাকতিবোৰ ধুই অন্তৰবোৰক নতুন ৰূপ দিয়াৰো সময়। গণেশ গগৈৰ কবিতাত ৰঙতে ৰাঙলী হৈ অহা নাচনীৰ মুখত বিহুগীতহীনতাৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে। হাতত জেতুকাৰ বোল, ওঁঠত মিচিকি হাঁহি, খোপাত মালতী ফুল পিন্ধি অহা গাভৰুৰ মুখত বিহুগীত নুশুনি কবি স্তম্ভিত হৈ পৰিছে। দেৱকান্ত বৰুৱাই বিহুৰ উলহ-মালহৰ মাজতে ভৰি থোৱা জীৱনৰ ভুল পথবোৰলৈ মনত পেলাইছে। ৰোমাণ্টিক যুগৰ কবিসকলৰ ৰচনাত ঘাইকৈ বসন্তৰ সৌন্দৰ্যৰ চিত্ৰ প্ৰকাশিত হৈছে। অৱশ্যে ৰায়চৌধুৰীৰ সময়ৰ পৰা বিহুক নকৈ চোৱাৰ চেষ্টা আৰম্ভ হৈছে।\nআধুনিক কবিসকল কেৱল বিহুৰ ৰূপ-সৌন্দৰ্যৰ প্ৰকাশতে মজি থকা নাই। তেওঁলোকে বিহুক বাস্তৱ পৃথিৱীখনৰ সমুখত থৈ চাবৰ যত্ন কৰিছে। হেম বৰুৱাই বিহুৰ আনন্দ-উলাহত মতলীয়া হ’ব পৰা নাই। কাৰণ, ‘‘শান্তিৰ কপৌজনীৰ ডেউকাত বাৰুদৰ গোন্ধ।” এনে পৰিৱেশত বিহুৱতী গাভৰু, নাহৰ-কপৌ ফুলৰ সুবাসত নিজক বিলীন কৰি দিব পাৰি জানো? ক’ব পাৰি― “হেম বৰুৱাৰ ‘বিহুৰ দিনৰ গান’ বিক্ষিপ্ত জীৱনৰ চলন্ত টিপ্পনী।”(২) অমূল্য বৰুৱাৰ কবিতাত সামাজিক অসমতা দূৰ কৰি সমতাপূৰ্ণ পৃথিৱী প্ৰতিষ্ঠাৰ স্বপ্ন প্ৰকাশিত হৈছে―\n“মোক লাগে এই আনন্দ\nমোক লাগে এই\nগীতৰ সুৰে সুৰে\nএক হৈ যোৱা\nবিশ্বৰ জনতাৰ প্ৰাণৰ বান্ধনি।”\n-আজি আমাৰ বিহু\nহেম বৰুৱাৰ কবিতাত বিহুক কেন্দ্ৰ কৰি আশাবাদ আৰু প্ৰেৰণাৰ কথা ফুটি উঠিছে। যেনে\n(ক) “শীতৰ অন্তত আকৌ আহিব নিলাজী ফাগুন\nব’হাগী বিহু ৰাঙলী দিন।”\n(খ) “তোমাৰ মৰমত চেনাই ঐ\nদিখৌ নৈ এৰিব পাৰোঁ মই\nআৰু বহুত নৈ সাঁতুৰি আহিব পাৰোঁ।”\nএইদৰে অসমীয়া কবিতাত বিহু বিষয়ক চিত্ৰৰ বিকাশ আৰু পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰা যায়। আধুনিক কবিসকলে বসন্ত আৰু বিহুৰ স্বাভাৱিক সৌন্দৰ্য প্ৰকাশতে কেৱল ব্যস্ত হৈ থকা নাই। কল্পনাৰ আৱেষ্টনীৰ পৰা কিছু ফালৰি কাটি বাস্তৱ পৃথিৱীখনৰ পৃষ্ঠভূমিতো ইয়াক চোৱাৰ যত্ন কৰিছে।\nহীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত বসন্তৰ ছবিঃ\nএই প্ৰবন্ধত হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত বসন্ত/ব’হাগ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে। আলোচনাৰ পৰিসৰ প্ৰধানকৈ বিষয়(Theme) বিশ্লেষণৰ মাজতে সীমাৱদ্ধ। পাঠ(Text)সমূহ কবিৰ ‘হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা’ শীৰ্ষক সংকলনৰ পৰা লোৱা হৈছে।\nহীৰেন ভট্টাচাৰ্য ‘সুগন্ধি পখিলা’ৰ কবি। ‘হীৰুদা’― এই আপোন শব্দেৰে তেওঁ কবিতা ভালপোৱা মানুহৰ প্ৰাণে প্ৰাণে। ভট্টাচাৰ্যৰ প্ৰথম কবিতা পুথি ‘ৰৌদ্ৰ কামনা’। ইয়াৰ পাছত প্ৰকাশিত হয় মোৰ দেশ আৰু মোৰ প্ৰেমৰ কবিতা, কবিতাৰ ৰ’দ, সুগন্ধি পখিলা, শইচৰ পথাৰ মানুহ, ভালপোৱাৰ বোকা মাটি, ভালপোৱাৰ দিকচৌ বাটেৰে, সুগন্ধি শিপা, কবিতাৰ ডাল-পাত, শিপাৰ পৰা পাতলৈকে আদি অনেক কাব্যগ্ৰন্থ। এওঁৰ কবিতাৰ বিষয়বস্তু বিচিত্ৰ। প্ৰেম, দেশপ্ৰেম, নিসংগতা, দুখ, প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য, বিদ্ৰোহী চেতনা আদি অনেক বিষয়ে তেওঁৰ কবিতাত ঠাই পাইছে। কম কথাৰেই বহুতো অনুভূতি প্ৰকাশ কৰাৰ দক্ষতা কবিগৰাকীৰ বিশেষভাৱে আছে।\nবসন্ত ঋতুৰ নিজা ৰং আৰু ৰূপ আছে। মাটিৰ মানুহ মাত্ৰেই সেই ৰং আৰু ৰূপত মোহিত হয়। শইচ, পথাৰ, মানুহৰ কবি হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ মাজত বসন্ত ঋতুৰ সেই সৌন্দৰ্যৰ অভিব্যক্তি আছে। বসন্তৰ সৌন্দৰ্যত বিমুগ্ধ হোৱাৰ কথা আছে। বসন্ত মানেই যেন এচেৰেঙা সোণোৱালী ৰ’দ, জেতুকা পাতৰ ৰং। তেওঁৰ বাবে বসন্তৰ কুমলীয়া ৰ’দজাক শিৰৰ এচমকা সেন্দূৰ আৰু আঙুলিৰ জেতুকাৰ ৰঙবোৰ সন্ধিয়াৰ আকাশৰ সমস্ত হেঙুলীয়া।\n(ক) “মই খিৰিকীখন খুলি দিলো।\nস্তব্ধতাৰ নিৰ্জন পোহৰত আমি\nআকৌ মুখামুখি হ’লোঃ শিৰৰ সেন্দূৰেৰে সুন্দৰ\nআকাশৰ মুখত জিলিকি উঠিছে\n(খ) “আহা! কি সুন্দৰ এই ব’হাগ\nকি যে মায়াৱী তাৰ লাৱনি দুখনি হাত!!”\n(গ) “তুমি আঙুলিত জেতুকা বোলালে\nঘৰমুৱা নাৱে হেঙুলীয়া পাল তোলে।”\nউপমাৰ সাৰ্থক প্ৰয়োগে ভট্টাচাৰ্যৰ ব’হাগক অন্য এক সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰিছে―\n(ক) “অঙঠাৰ দৰে ৰঙা চ’তৰ ৰাতিৰ জোন”\n-হাতত হাঁচতি মোৰ মাধৈমালতী (৬)\n(খ) “তুমি আঙুলিত জেতুকা বোলালে\nবসন্ত প্ৰেমৰ ঋতু, ব’হাগ প্ৰেমৰ মাহ। তাতে প্ৰেম ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ এটা ঘাই বৈশিষ্ট্য। “ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা প্ৰেমসৰ্বস্ব। এই প্ৰেম পৃথিৱী বিয়পা। প্ৰেমাস্পদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্বদেশ, নদী, জান-জুৰি আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ শোষিত আৰু বঞ্চিত সকললৈকে এই প্ৰেম বিয়পি গৈছে।”(৮) তেওঁৰ বসন্ত বিষয়ক কবিতাখিনিৰ মাজতো প্ৰেমৰ উপস্থিতি লক্ষ্য কৰা যায়। কবিৰ বিশ্বাস― চম্পক ফুলৰ আধা গঁথা মালাধাৰিক বসন্তই পূৰ্ণতা দিব। দুখৰ পকনীয়াতে সুখৰ উঁহ বিচৰাত কবি পাকৈত। সেয়েহে কবিয়ে কাঁইটীয়া কেতেকী ফুলৰ সুবাস বিচাৰে―\n(ক) “তোমাৰ শুৱনি কোঠা হৈ বতাহ\nৰ’দৰ স’তে হাত ধৰাধৰি কৰি আহি\nমোৰ নিচেই কাষত বহিল, পিঠিত আঙুলি বুলাই,\nমোৰ কান্ধত মূৰ থৈ দুহাতেৰে মেলি ধৰিলে\nচম্পক ফুলৰ আধা গঁথা মালাধাৰিঃ\nআলোকিত ৰামধেনুৰ দৰে।”\n(খ) “কি ফুল ফুলিছে? বতাহত উৰি আহে ৰেণু…\nদূৰত বহি বিচাৰিছোঁ কি?\nফুলৰ সুবাস! সোণোৱালী ফুলৰ সুবাস।\nকি ফুল ফুলিছে? কেতেকী!”\n-কি ফুল ফুলিছে(১০)\nঅসমীয়া সমাজ-জীৱনত বসন্ত ঋতু মানেই ঢোল-পেঁপাৰ মাত, চেনেহৰ ৰঙালী বিহু। ঢোল-পেঁপাৰ মাতত, ৰাতি বিহুৰ সুৰত গাওঁবোৰত উখল-মাখলৰ সৃষ্টি হয়। অৱশ্যে যেতিয়াই-তেতিয়াই ঢোল বোৱা নিষেধ। লোকবিশ্বাস অনুসৰি শাওণ মাহত ঢোল বালে শস্যত পোক লাগে। এনে লোকবিশ্বাসৰ প্ৰসংগও হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত পোৱা যায়। যেনে―\n“শাওণত ঢোল বালে শইচত লাগে বোলে পোক।”\nহেৰাই যাব ধৰা ৰাতিবিহুৰ এখন প্ৰেমময় চিত্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত বৰ্তমান―\n“পোহৰে হাত মেলি হালধি ল’লে,\nআখৈফুটীয়া তৰাবোৰ এতিয়া বৰ একোটা হ’ল―\nজুমেৰে ফুৰিছে মেঘে-বৰষুণে ৰাতি।\nৰাতি― ঢোলৰ মাতৰ শিয়া গজে,\nপেঁপাৰ মাতে পোখা মেলে;\nৰাতি― বোকা ভঙা মনে\nদিচৈয়ে দিচাঙে শুনে বিহুৰ বিননি।\nমেঘে-বৰষুণে গোটেই ৰাতি।”\nদুখবোধ হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাৰ এটি ঘাই সুৰ। কিন্তু তেওঁ সেই দুখক দুখ হিচাপে লোৱা নাই, দুখৰ ভৰত কোঙা হৈ পৰা নাই। দুখৰ মাজতেই বিচাৰি পাইছে সুখৰ সোণ-হালধীয়া ৰ’দ। “দুখ, যন্ত্ৰণা, হতাশা একেলগ কৰি জীৱনৰ মধুৰ সুৰা প্ৰস্তুত কৰা কবি”(১৩) তেওঁ। তেওঁ দুখৰ দায়িত্বশীল পিতা। সেয়েহে দুখক আলফুলকৈ কোলাত লৈছে, বাৰে বাৰে নিচুকাইছে। কবীন ফুকনৰ মতে, “ভট্টাচাৰ্যৰ ভালেমান কবিতাত কবিয়ে দুখৰ অনুভূতিক ৰগৰ তুলিব পৰাকৈ কছৰৎ কৰোৱা যেন লাগে।”(১৪) এনে কাৰণতে তেওঁৰ কাব্যিক চেতনাই ‘দুৰ্যোগৰ দুৰ্বিপাকেই/ মোৰ ব’হাগ’ ধৰণৰ সিদ্ধান্তৰ দিশে গতি কৰিছে। বসন্তৰ ফুলৰ কোমলতাতকৈ কাঁইটৰ সৈতেহে তেওঁ আত্মীয়তা অনুভৱ কৰিছে। দুখৰ সঠিক ঠিকনা বিচাৰি বসন্তলৈ অপেক্ষা কৰিছে। তাৰ নিদৰ্শন ‘কতনা ব’হাগ’, ‘বসন্তৰ স্তৱক’ আদি কবিতাত পোৱা যায়। যেনে―\n(ক) “মেঘৰ মাজেৰেও\n-কতনা ব’হাগ (১৫)\n(গ) “বসন্তৰ সৌ ৰঙা বাকচটোত\nআজি মই হেমন্ততে লিখা চিঠিখন দি থৈ আহিছোঁ,\nদুখৰ সঠিক ঠিকনা বসন্তই জানোচা জানে…”\nবিহুৰ চিত্ৰৰ মাজেদি কবিয়ে অসমৰ জটিল সময় এছোৱাৰ কথাও তুলি ধৰিছে। স্বাধীনতাৰ স্বপ্নই মতলীয়া কৰা বিহুবলীয়া অনেক ডেকা হেৰাই যোৱাৰ কথা প্ৰকাশিত হৈছে ‘মৃত্য’ নামৰ কবিতাত―\n“কুলি চৰাইজনী সিঞাৰি-সিঞাৰি\nদ’লনিৰ মাজত জাহ গ’ল বেলি।\nমোৰ বিহুৱা-পেঁপাৰ তিনিটা বিন্ধাত\nশুই আছে যে\n‘কবিৰ হাতৰ ছবি’ কবিতাটোত ‘চেনিমৰা বাগিচাৰ চিঠি’ৰ যি প্ৰসংগ অনা হৈছে, সেয়া বিহুগীতৰ পৰা বুটলি অনা হৈছে―\n“জুনুক কৰি বাজিল জুনুকা।\n‘চেনিমৰা বাগিচাৰ চিঠি’ লৈ কোবাল খোজেৰে\nগুচি গ’ল ডাকোৱাল।\nগছে-গছে হেঁপাহৰ ৰঙীণ-ৰুমাল!”\n-কবিৰ হাতৰ ছবি(১৯)\n“তিতিকি তিতাফুল যোৰহাটৰ গোলাপফুল\nচেনিমৰা বাগিচাৰ চিঠি;\nচিঠিৰে ভিতৰত কথা দি পঠিয়াম\nআমালৈ নিদিবা পিঠি।”(২০)\n‘হাতত হাঁচতি মোৰ মাধৈমালতী’ শীৰ্ষক কবিতাটোৰ মাজতো বিহুগীতৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়। আন কিছুমান কবিতাত আকৌ বিহুগীতৰ ধ্বনি-বৈচিত্ৰ্য চকুত পৰে। যেনে―\n(ক) “ক’তে গৈ আছিলা বিহু ধেমেলীয়া\nহাতত হাঁচতি লৈ…”\n-হাতত হাঁচতি মোৰ মাধৈমালতী(২১)\n(খ)খুন্দ খাই থকা ডাৱৰৰ সিপাৰে\nকি বিজুলীয়াই অ’ সৰুমাই কিনো বিজুলীয়াই যায়…’\nএদিন ফাগুণে ৰঙা কৰি থৈ যোৱা শিমলুৰ ডালত বেঙেনাবোৰ পূৰঠ হয়। বাসন্তী বতাহত সেইবোৰ ফাট মেলে আৰু বতাহত বিয়পি পৰে শুকুলা তুলা। উৰি উৰি শিমলু তুলাবোৰে আকাশ চুব বিচাৰে। আকাশেদি উৰি যোৱা বনৰীয়া হাঁহৰ ডেউকাত কেতিয়াবা বন্দী হৈ পৰে। এনে এখন মনোমোহা চিত্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত বৰ্তমান―\n“বনৰীয়া হাঁহজাকৰ ডেউকাত\nশিমলু তুলাৰ আঁহ লাগি আহিছে।”\nকেতিয়াবা বসন্তৰ বৰষুণজাক সময়মতে নাহে। আহিবলগীয়া সেউজীয়াবোৰো ক’ৰবাত থমকি ৰয়। বতাহত বিয়পি পৰে কেৱল বিষাদ―\n“পাছবাৰীত ম’লিয়াই থকা আমকিডালৰো পাত-চোত নাই\nসৰি পৰিছে মুজুৰা কলিবোৰ\nবতাহত বিনাইছে বিষাদ।”\n-ছাটি-ফুটি কৰি আছে ডাৱৰ(২৪)\nএনেকুৱা পৰিস্থিতিবোৰ চাই চাই কবিৰ আমনি লাগে। দেহে-প্ৰাণে কামনা কৰে বৰষুণ এজাকৰ। তাঁত বোৱাৰ শব্দত, মহুৰাৰ মাতত জানোচা বৰষুণ এজাক আহেই― কবিয়ে কাণ উনাই শুনিব বিচাৰে সেই শব্দ, সেই মাত; কিন্তু সকলোত খৰাং। চেনায়ে হয়তো বিহুৱান বোৱাই নাই। সেয়ে সেই শব্দ আৰু মাতৰ অবৰ্তমানত কবিয়ে লিখিছে―\n“বৰষুণ এজাক আহিবলৈকে ডাৱৰৰ ছাঁটোকে নাই। তাঁত বোৱাৰ\nশব্দত, মহুৰাৰ মাতৰ জানোচা বৰষুণ এজাক আহেই―\nতই বাৰু বিহুৱান বৈছ নে, মহুৰাৰ মাতকে দেখোন শুনা নাই…”\nকেতিয়াবা আকৌ বৰষুণজাক আহিব খুজিয়ো আহিব নোৱাৰে। বতাহে আন ক’ৰবালৈ উৰুৱাই লৈ যায়। এনে অৱস্থাৰ এখন সুন্দৰ চিত্ৰ ‘বিহু-বাকৰিৰ গান’ কবিতাত পোৱা যায়―\n“আজি ৰাতিপুৱাৰে পৰা\nআকাশখনে পোহাৰি চুপতি কৰি আছে।\nপিঠিয়ে পিঠিয়ে লাগি থকা ল’ৰামতীয়া ডাৱৰবোৰ\nবৰষুণ দিওঁ দিওঁ কৰি দূৰলৈ উৰি গৈছে।”\nকবি আশাবাদী। তেওঁ জানে― সদায়েই সেই ৰ’দ, সেই খৰাং কেতিয়াও নাথাকে। ডেকা-গাভৰুৰ হাঁহিত, যৌৱনৰ গীত-মাত-নাচৰ পৰশত সেই বিষাদ-দিনৰ অৱসান অতি সোনকালেই হ’ব, সেউজীয়া সপোনবোৰে ডেউকা মেলি উৰিব। বিহুৰ গীত আৰু নৃত্যৰ লগত জড়িত হৈ থকা উৰ্বৰা বিশ্বাসৰ প্ৰসংগ তেওঁৰ আশাবাদৰ প্ৰতিফলন ঘটা কবিতাত সুপ্ত―\n“চ’তৰ ৰ’দে ডেই-পুৰি নিছে গোটেইখন\nআঁহতৰ তলে তলে অনাই-বনাই ফুৰিছে বিহু-লগা দুপৰৰ ছাঁ―\nআজি ৰাতি এই বাটেৰেই\nসূত-লাহি বিহুৱান হাতৰ টিপতে লৈ বৰদৈ-সৰুদৈচিলাহঁত আহিব\n―দুকাষে গছ-লতা সেউজীয়া সপনোৰ দুখন-ডেউকা…\n-এটা বিহুৱা কবিতা(২৭)\nকবিৰ এই আশা বেছিপৰলৈ আশা হৈ থকা নাই, সি অতি সোনকালেই বাস্তৱলৈ গতি কৰিছে। বৰষুণজাক আকাশৰ পৰা নামি আহিছে। গছবোৰে দকৈ উশাহ লৈছে, চ’তৰ মাটিৰ গোন্ধ চৌদিশে বিয়পি পৰিছে। গছৰ ডালত কুঁহিপাত ঠুঁটিয়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, চৰাইৰ গীতত আকাশ মুখৰ হৈ উঠিছে―\n(ক)“কালি ৰাতি গছৰ শিপালৈকে বৰষুণ’\nচ’তৰ মাটিৰ গোন্ধ গছৰ গোটেই গাত, পাতৰ ৰ’দ\nযেনিবা হাতৰ হালধি!”\n(খ)“পাতে সৰাল দিয়া গছৰ ডালে ডালে আকৌ নতুন পাত ঠুঁটিয়াইছে\nকোনোবাই ক’ৰবাত অকলশৰে দীঘল দীঘলকৈ বিহু বিনাইছে\nবুঢ়াচাপৰ মাৰি ফুলপানীছিগাৰ ঢুলীয়া আলিমূৰলৈ জাকেৰে ওলাই আহিছে।\nবনে-বিৰিখে পখিয়াপখি কৰি ডেও দি থকা হেঁটুলুকা, পাতসীয়া, বাঢ়ৈটোকা\nৰং-বিৰঙৰ গাওঁফুৰা এই চৰাইবোৰ\nঢোলৰ মাত শুনি ভুৰুংকৈ উৰি থিতাতে কোনোবাখিনি পালেগৈ।\nহাবিৰ ওপৰে চ’তিয়াচ’তি কৰি চৌফালে বনাই ফুৰিছে\nচিকুণ-কুমলীয়া চৰাইৰ জাকৰুৱা মাত।”\nহেঁপাহৰ বৰষুণজাক আহিল। কেতেকী ফুলৰ সুবাসে, ঢোলৰ শব্দই হৃদয়ত খলকনি তুলিলে। কবিৰ এটাই আশা― প্ৰেমৰ পৃথিৱীখনত ভালপোৱাৰ এসুঁতি ধাৰ চিৰকালে বৈ থাকক―\n“উজাই আহিছে কেতেকীজোপাৰ কাঁইটীয়া বুকুত\nখু-দুৱাই থকা ফুলপাহৰ সাঁচতীয়া গোন্ধ\nভৰ দুপৰীয়া চ’তৰ এই ৰিঙা পথাৰখনৰে\nকোনোবা দুৰণিবটীয়াই ঢোল বাই খলকনি তুলিছে বতাহত,\nতোলৈ বৰকৈ মনত পৰিছে সৰুমাই,\nপাঁজিকটা সূতাৰ দৰে তোৰ কথাই গুণগুণকৈ মনলৈ আহি আছে\nসেই দুপৰৰ পৰা,\nদিলীহ-দৰিকাৰ নিছিগাধাৰে বৈ যাওক\nআমাৰ ভালপোৱাৰ এসুঁতি জীয়াই থাকো মানে…”\n-ভালপোৱাৰ এসুঁতি, পৃ. ২২৫\nকবিয়ে বিচাৰে কুলিৰ মাতত সঁচাকৈয়ে ‘বসন্ত’ আহক, তাৰ লাহী ডেউকাই সমাজ-জীৱনৰ কুঁৱলী আঁতৰাওক―\n“কালি ৰাতি খুব খুব কুঁৱলী পৰিছিল।\nগান গাই আকাশখনক কন্দুৱাইছিল।\nকুঁৱলী আঁতৰাব পৰা হ’লে!”\nএই চমু আলোচনাৰ অন্তত হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত বসন্ত/ব’হাগ সম্পৰ্কীয় এইকেইটা দিশ বিশেষভাৱে দেখা গ’ল―\nবসন্ত ঋতুৰ স্বকীয় সৌন্দৰ্য তুলি ধৰাৰ বিশেষ প্ৰয়াস ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতাত দেখা যায়। মিতবাকেৰেই তেওঁ বসন্তৰ সৌন্দৰ্য সুন্দৰকৈ ফুটাই তুলিছে।\nসুকোমল প্ৰেমৰ অনুভূতিয়ে হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ বসন্ত/ব’হাগ বিষয়ক কবিতাখিনিক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে।\nএই বিষয়ক কবিতাখিনিত কবিৰ চিৰন্তন দুখবোধ আৰু সেই দুখক স্বাভাৱিক প্ৰাপ্তি বুলি মানি লোৱাৰ কথা প্ৰকাশ পাইছে।\nকবিৰ চিৰন্তন আশাবাদৰ প্ৰকাশো বসন্ত/ব’হাগ বিষয়ক কবিতাখিনিত লক্ষ্য কৰা যায়।\nগীতিধৰ্মিতা আৰু ব্যঞ্জনাময় ভাষাৰ প্ৰয়োগে ভট্টাচাৰ্যৰ বসন্ত/ব’হাগ বিষয়ক কবিতাখিনিক এক বিশেষ সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰিছে। বনগীত-বিহুগীতৰ ব্যঞ্জনাময় ধ্বনি-বৈচিত্ৰ্যৰ প্ৰলেপ এটাও এই কবিতাখিনিৰ মাজেৰে লক্ষ্য কৰিব পাৰি।\n নন্দ তালুকদাৰ, কবি আৰু কবিতা, পৃ. ৭৫\n উল্লিখিত, পৃ. ৭৭\n হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা, পৃ. ২২\n উল্লিখিত, পৃ. ২২\n উল্লিখিত, পৃ. ১১২\n উল্লিখিত, পৃ. ১৯৬\n উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, সাহিত্যঃ ৰোমাণ্টিক আৰু আধুনিক, পৃ. ১৯\n হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, উল্লিখিত গ্ৰন্থ, পৃ. ৯৪\n উল্লিখিত, পৃ. ৯১\n উল্লিখিত, পৃ. ১৬৭\n উল্লিখিত, পৃ. ১৭৩\n কৰবী ডেকা হাজৰিকা, অসমীয়া কবি আৰু কবিতা, পৃ. ১২৪\n কবীন ফুকন, ‘আধুনিক অসমীয়া কবিতাঃ প্ৰকৃতি আৰু পটভূমি’, হোমেন বৰগোহাঞি (সম্পা.), অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (ষষ্ঠ খণ্ড), পৃ. ৩৬৩\n হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, উল্লিখিত গ্ৰন্থ, পৃ. ৩৮\n উল্লিখিত, পৃ. ৪০\n উল্লিখিত, পৃ. ১৩৬\n উল্লিখিত, পৃ. ১০৫\n উল্লিখিত, পৃ. ১২৩\n লীলা গগৈ, বিহুগীত আৰু বনঘোষা, পৃ. ১৭৭\n হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, উল্লিখিত গ্ৰন্থ, পৃ. ১৯৬\n উল্লিখিত, পৃ. ২০০\n উল্লিখিত, পৃ. ৩০০\n উল্লিখিত, পৃ. ২৯১\n উল্লিখিত, পৃ. ২৭১\n উল্লিখিত, পৃ. ২৪৫\n উল্লিখিত, পৃ. ১২৫\n উল্লিখিত, পৃ. ২০২\n উল্লিখিত, পৃ. ১৫\nগগৈ, লীলা : বিহুগীত আৰু বনঘোষা, বনলতা, ডিব্ৰুগড়, বনলতা সংস্কৰণঃ নৱেম্বৰ, ২০০৮\nতালুকদাৰ, নন্দ : কবি আৰু কবিতা, বনলতা, গুৱাহাটী, পৰিৱৰ্দ্ধিত সংস্কৰণঃ জানুৱাৰী, ২০০৬\nপূজাৰী, অৰ্চনা (সম্পা.) :অসমীয়া কবিতাৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণ, জ্যোতি প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, দ্বিতীয় প্ৰকাশঃ ১ আগষ্ট, ২০০৬\nফুকন, কবীন: ‘আধুনিক অসমীয়া কবিতাঃ প্ৰকৃতি আৰু পটভূমি’, হোমেন বৰগোহাঞি (সম্পা.), অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী (ষষ্ঠ খণ্ড), আনন্দৰাম বৰুৱা ভাষা-কলা-সংস্কৃতি সংস্থা, গুৱাহাটী, দ্বিতীয় প্ৰকাশঃ ২০১২, পৃ. ৩০১-৩৭৬\nভট্টাচাৰ্য, হীৰেন :হীৰেন ভট্টাচাৰ্যৰ কবিতা (১৯৫৭-২০১০), ভৱানী প্ৰিণ্ট এণ্ড পাব্লিকেশ্যনচ্, গুৱাহাটী, দ্বিতীয় মুদ্ৰণঃ ২০১১\nশৰ্মা, উপেন্দ্ৰনাথ:সাহিত্যঃ আধুনিক আৰু ৰোমাণ্টিক, নটসূৰ্য ফণী শৰ্মা সোঁৱৰণী সমিতি, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশঃ ৩১ জুলাই, ২০০২\nশৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথ:অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সৌমাৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, দশম সংস্কৰণঃ জুন, ২০১১ (পুনৰ মুদ্ৰণ)\nহাজৰিকা, কৰবী ডেকা:অসমীয়া কবি আৰু কবিতা, বনলতা, ডিব্ৰুগড়, দ্বিতীয় বনলতা সংস্কৰণঃ ২০১১\nটেগবসন্ত বিহু হীৰেন ভট্টাচাৰ্য\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা শব্দশিল্প৷৷ দিতুল চেতিয়া৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা অভিমন্যু৷৷ উত্তম বৰুৱা৷৷\nএপ্ৰিল 8, 2018 at 8:21 অপৰাহ্ন\nবহুত ভাল লাগিল।সুন্দৰ বিশ্লেষণ মৃদুল দা।


Carbidopa + Entacapone + Levodopa - ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Carbidopa + Entacapone + Levodopa in Assamese\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa in Assamese\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Benefits & Uses in Assamese- Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar laabh aaru byavaharsamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Dosage & How to Take in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar paali aaru xeya kenedore lobo\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Side Effects in Assamese- Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar parshwakriyasamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Related Warnings in Assamese- Carbidopa + Entacapone + Levodopa xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Carbidopa + Entacapone + Levodopa with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar gurutor kriya-pratikriya\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa মতভেদসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Contraindications in Assamese- Carbidopa + Entacapone + Levodopa nishedhsamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Carbidopa + Entacapone + Levodopa in Assamese- Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Carbidopa + Entacapone + Levodopa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Carbidopa + Entacapone + Levodopa kriya-pratikriya\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Benefits & Uses in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar laabh aaru byavaharsamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa-ৰ উপাদানসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Active Ingredients in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa-ar upadaansamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Side Effects in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Carbidopa + Entacapone + Levodopa ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Related Warnings in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa xonkranta xatarkatabanisamuh\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nCarbidopa + Entacapone + Levodopaৰ গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত কিছু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। যদি গৰ্ভাবস্থাৰ সময়ত Carbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকে, ইয়াক লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Carbidopa + Entacapone + Levodopa সেৱন কৰিব পাৰে। ইয়াৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰায় নাই বুলিলেই হয়।\nবৃক্কত Carbidopa + Entacapone + Levodopa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCarbidopa + Entacapone + Levodopaৰ বৃক্ক ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nযকৃতত Carbidopa + Entacapone + Levodopa কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCarbidopa + Entacapone + Levodopaৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে কলিজা ক প্ৰভাবিত কৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Carbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nCarbidopa + Entacapone + Levodopaএ হৃদয়ত ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক আৰু চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে পুনৰ আৰম্ভ কৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Carbidopa + Entacapone + Levodopa with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar gurutor kriya-pratikriya\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa মতভেদসমূহ - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Contraindications in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Carbidopa + Entacapone + Levodopa লোৱা অনুচিত যাতে -\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Carbidopa + Entacapone + Levodopa in Assamese - Carbidopa + Entacapone + Levodopa ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Carbidopa + Entacapone + Levodopa-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nহয়, আপুনি Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ প্ৰতি আসক্ত হৈ পৰিব পাৰে। সেয়ে এয়া লোৱাৰ আগেয়ে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰক।\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Carbidopa + Entacapone + Levodopa লওক।\nহয়, মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ ব্যৱহাৰ উপকাৰী।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Carbidopa + Entacapone + Levodopa ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Carbidopa + Entacapone + Levodopa Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Carbidopa + Entacapone + Levodopa kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nCarbidopa + Entacapone + Levodopa সৈতে লোৱা কেতবোৰ খাদ্যই প্ৰতিক্ৰিয়াত সালসলনি ঘটাব পাৰে। এয়া ডাক্তৰৰ সৈতে আলোচনা কৰি লওক।\nমদ আৰু Carbidopa + Entacapone + Levodopaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদৰ সৈতে Carbidopa + Entacapone + Levodopa সেৱন কৰাটো বিপজ্জনক হ'ব পাৰে।


Adriblastina in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Adriblastina ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nAdriblastina ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Adriblastina Benefits & Uses in Assamese- Adriblastina ar laabh aaru byavaharsamuh\nAdriblastina ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Adriblastina Dosage & How to Take in Assamese - Adriblastina ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAdriblastina ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Adriblastina Side Effects in Assamese- Adriblastina ar parshwakriyasamuh\nAdriblastina সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Adriblastina Related Warnings in Assamese- Adriblastina xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Adriblastinaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Adriblastina with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Adriblastina ar gurutor kriya-pratikriya\nAdriblastina মতভেদসমূহ- Adriblastina Contraindications in Assamese- Adriblastina nishedhsamuh\nAdriblastina ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Adriblastina in Assamese- Adriblastina ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Adriblastina ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Adriblastina Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Adriblastina kriya-pratikriya\nAdriblastina ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Adriblastina Benefits & Uses in Assamese - Adriblastina ar laabh aaru byavaharsamuh\nAdriblastina তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAdriblastina ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Adriblastina Dosage & How to Take in Assamese - Adriblastina ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAdriblastina-ৰ উপাদানসমূহ - Adriblastina Active Ingredients in Assamese - Adriblastina-ar upadaansamuh\nAdriblastina ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Adriblastina Side Effects in Assamese - Adriblastina ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Adriblastina ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAdriblastina সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Adriblastina Related Warnings in Assamese - Adriblastina xonkranta xatarkatabanisamuh\nAdriblastina-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Adriblastina লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nAdriblastina-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Adriblastina গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Adriblastina গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Adriblastina কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি বৃক্ক ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Adriblastina গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nযকৃতত Adriblastina কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAdriblastinaৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Adriblastina ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় can be affected by Adriblastinaৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Adriblastinaৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Adriblastina with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Adriblastina ar gurutor kriya-pratikriya\nAdriblastina তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAdriblastina মতভেদসমূহ - Adriblastina Contraindications in Assamese - Adriblastina nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Adriblastina লোৱা অনুচিত যাতে -\nAdriblastina ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Adriblastina in Assamese - Adriblastina ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Adriblastina-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Adriblastina লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nAdriblastina লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Adriblastinaয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Adriblastina লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Adriblastina ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Adriblastina ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Adriblastina Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Adriblastina kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Adriblastinaৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Adriblastina লোৱাৰ পৰা আপোনাৰ স্বাস্থ্যৰ কোনো ক্ষতি নহয়।\nমদ আৰু Adriblastinaৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Adriblastina লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nAdriblastina ৰ অনুকল্প - Substitutes for Adriblastina in Assamese\nAdriblastina ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Adriblastina Price and Pack Size in Assamese - Adriblastina ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Adriblastina লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Adriblastina ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Adriblastina সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Adriblastina ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Adriblastina সেৱন কৰে?


নতুন প্ৰজন্ম - প্ৰাঞ্জলি ভট্ট - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনতুন প্ৰজন্ম — প্ৰাঞ্জলি ভট্ট\nবিয়াখন ঠিক হোৱাৰে পৰা চলিহা, মানুহজন ক্ষীণাই গৈছে। সঁচা কথা ক’বলৈ হলে শুকাই গৈছে। তথাপিও শুকান মুখখনত বৰ কষ্টেৰে উলিওৱা আধামৰা হাঁহিটো ওলমাই পিছপিনে হাত দুখন বান্ধি ঘৰটোতে ঘূৰি ফুৰিছে তেওঁ। কেতিয়াবা দীঘল বাৰাণ্ডাখনত ঘৈণীয়েকে বিয়াত অনা পুৰণা চোফাখনত বহি চকু দুটা বন্ধ কৰি ঘণ্টাৰ পিছত ঘণ্টা পাৰ কৰিছে।\nচাৰিজনী ছোৱালীৰ বাপেক তেওঁ। কম দায়িত্ব নে! তাতে আকৌ যোৱা বছৰ তেওঁ অৱসৰ লৈছে। কোনোমতে অৱসৰ লোৱাৰ আগতে দুজনীক বিয়া দি আজৰি হৈছিল বুলিহে। ন’হ’লে দেখোন কথা বিষমেই আছিল।\nএতিয়া তিনি নম্বৰজনীৰ বিয়া। বিয়াখনত হবলগীয়া খৰচৰ অংক কোনোপিনেই মিলাব পৰা নাই তেওঁ। মুখত আধামৰা হাঁহিটো লৈ মানুহজনে নিতৌ বেংকলৈ গৈছে পেঞ্চনৰ ওপৰত কিবা লোন লব পৰা যায় নেকি সুধিবলৈ।\nঅৱসৰৰ পিছত মোটা টকা অলপ পাইছিল যদিও সেইখিনি দেখোন আধা হৈ থকা ঘৰটো সম্পূৰ্ণ কৰোঁতেই শেষ হল। ঘৈণীয়েকৰ লগতে ছোৱালী কেইজনীৰো বৰ চখ। ঘৰৰ ভিতৰত মাৰ্বল দিব লাগিব, চিলিং লাগিব, বাথৰূম লেট্ৰিন এযোৰ ইণ্ডিয়ান আৰু এযোৰ ৱেষ্টাৰ্ণ হব লাগিব, ৰংটোও বেষ্ট কোৱালিটিৰ হ’ব লাগিব ইত্যাদি ইত্যাদি।\nযিমানখিনি টানিব পাৰে সিমানখিনিয়েই কৰিছে তেওঁ। যদিওবা কাকো সন্তুষ্ট কৰিব পৰা নাই। আচলতে এই সন্তুষ্ট কৰাটোৰ দৰে টান কাম একোৱেই নাই চাগে। এটা প্ৰয়োজন শেষ নহয় নতুন এটা আৰম্ভ হয়।\nঅৱশেষত লোন এটা হৈছে তেওঁৰ নামত। বেছি টকাৰ নহয়। তথাপিও কিছু সকাহ পাব। মুখৰ হাঁহিটো এইকেইদিন অলপ উজলি উঠিছে তেওঁৰ। মাজে মাজে তেওঁ ভাবে কথাবোৰ ঘৈণীয়েকৰ লগত আলোচনা কৰিব পাৰিলে ভাল আছিল। কিন্তু মানুহজনীৰ বাহ্যিকতাত সুখ বিচাৰি উৰি ফুৰা স্বভাৱটোৰ কাৰণে কোঁচ খাই যায় চলিহা।\n“দেউতা মোক এযোৰ গুণাত মিনা কৰা কাপোৰ দিবা দেই ভণ্টিৰ বিয়া বুলি। তেতিয়াহে শাহুহঁতক দেখুৱাই গৌৰৱ কৰিব পাৰিম।“\n“দেউতা মোকো দিবা দেই।“\n“হেৰি শুনিছে, মোক কাপোৰ এযোৰৰ লগত মিলাকৈ এটা অসমীয়া গহনা ছেটও লাগিব দেই।“\nডিঙিটো সোপা মাৰি ধৰে চলিহাৰ। নিমিলে অংকটো। গণনাত কেঁচা নাছিল তেওঁ অথচ এতিয়া কোনোপিনৰ পৰাই মিলাব পৰা নাই দেখোন। বিবাহ ভৱন, কইনাৰ কাপোৰ, গহনা, ফাৰ্নিচাৰ ইত্যাদি ইত্যাদি বোৰ আছেই।\nআজিকালি বহি আৰু কলম এটা লৈ চলিহাই অনবৰতে অংক কৰি থাকে। এবাৰ যদি লিখে এবাৰ আকৌ কাটে। হাতত চাহৰ কাপটো লৈ হবলগীয়া কইনা জুমি কেতিয়ানো আহি তেওঁৰ ওচৰত থিয় হৈ আছিল তেওঁ দেখোন গমকেই নেপালে।\n“দেউতা মই জানো নহয় তুমি কিয় ইমান চিন্তাত আছা। মই সকলো বুজোঁ। তুমি চিন্তা নকৰিবা চোন দেউতা। মই কিবা এটা কৰিম ৰবা।’’\n“নাই, নাই মোৰ একো চিন্তা হোৱা নাই মাজনী। তুমি একো কৰিব নালাগে। মই দেউতাৰজন কি কৰিবলৈ আছোঁ৷’’\nমিছা আশ্বাস দি মুখখন ওপৰ কৰি হাঁহি থাকে তেওঁ।\nবাৰে বাৰে নিজৰ মানুহজনীৰ আশ্ৰয় লবলৈ মন যায় চলিহাৰ। তেওঁ যদি কিছু সকাহ দিলেহেঁতেন। টকা পইচাৰে নহলেও মনেৰে। মনৰ সহযোগিতাও বহুত প্ৰয়োজন কিছুমান ক্ষেত্ৰত।\nচাওঁতে চাওঁতে আৰু মাথোঁ এমাহ আছে বিয়ালৈ। যোগাৰ-পাতিবোৰ কিছু হৈছে যদিও বাকী আছে বহুখিনি। চলিহাই আশা কৰিছিল জোঁৱাই দুজনেও যদি কিবা সহায় কৰিলেহেঁতেন! কিন্তু তেওঁলোকৰ নিজৰে হেনো বহুত অভাৱ। প্ৰায়ে শুনাই থাকে জীয়েক দুজনী আহিলে।\nৰাতিপুৱাই চলিহা স্কুটাৰখন লৈ ফাৰ্নিচাৰৰ দোকানত এপাক গৈ আহো বুলি ওলাই গল। আধা টকা দি নাহিলে তেওঁলোকে হেনো কামখিনি আৰম্ভ নকৰে। আৰম্ভ নকৰিলে শেষ হব কেনেকৈ।\nপুৰণি স্কুটাৰখন লৈ গৈ থাকোঁতে ৰাস্তাত চকামকাকৈ জুমিক দেখিলে তেওঁ। কাৰোবাৰ লগত গাড়ী এখনত গৈ আছে। কথাটো তেওঁ ভাবি থাকিল। ক’ত গল, কি সকামত গ’ল ইত্যাদি।\nঘৰলৈ আহি জুমিক নেদেখি আচৰিত হল চলিহা। ইমান দেৰিলৈ উভতি অহাই নাই। তেওঁৰ চিন্তা হল। বিয়া ঠিক হোৱা ছোৱালীজনী ঘৰখনৰ পৰা অকলে অকলে ক’ত যাব পাৰে!\nঘৈণীয়েকক সুধিও একো উত্তৰ নাপালে। ওলোটাই ঘৈণীয়েকৰ নতুন নতুন কিছুমান বস্তুৰ তালিকা শুনি আঁতৰি গ’ল চলিহা।\nবাৰাণ্ডাত বহি ৰৈ থাকিল তেওঁ।\nগেটৰ মুখত এখন গাড়ী ৰখাত আগুৱাই গ’ল চলিহা। এয়া দেখোন হবলগীয়া জোঁৱাই লগত জুমি। দুয়োৰে ডিঙিত বান্ধ খাই আছে দুডাল হালধীয়া ৰঙৰ উজ্জ্বল নাৰ্জী ফুলৰ মালা। মুখত মিচিকিয়া হাঁহিৰে ভিতৰলৈ সোমাই আহিল দুয়ো।\nঠাইতে থৰ লাগিল চলিহা।\nআগবাঢ়িব খোজা ভৰি দুখন ৰৈ থাকিল একে জেগাতে।\nবুকুখন গধুৰ হৈ পৰিল নিমিষতে।\n“দেউতা আমি কোৰ্টত বিয়া পাতিলোঁ। তাৰ পিছত মন্দিৰত সোমাই ভগৱানৰ আশীৰ্বাদ ললোঁ। তোমালোকক নক’লো। ক’লে জানো যাব দিলাহেঁতেন? “\n“কিয়, কিয় তহঁতে এনে কৰিলি?“-কোনোমতে মাতটো উলিয়াই সুধিলে তেওঁ।\n“দেউতা, তোমাৰ চিন্তাৰ কাৰণ হ’ব নিবিচাৰোঁ মই। নোৱাৰো মই তোমাৰ শুকাই যোৱা মুখখন চাই ৰঙীন হবলৈ।“\n“বৰ দুখ পালো আই। তই তেনে সিদ্ধান্ত লব নালাগিছিল। জোঁৱাইৰ ঘৰ খনে কি ভাবিব মোক? ক’ত থাকিব মোৰ সন্মান? “\nমুখত মিচিকিয়া হাঁহিৰে দেউতাকৰ ভৰিখন চুই নতুন জোঁৱাই কৃতাৰ্থই কলে-“আপুনি অলপো চিন্তা নকৰিব দেউতা। মই ঘৰত কৈছোঁ। আচলতে মই এইবোৰ ওপৰুৱা ৰং একেবাৰে ভাল নাপাওঁ। মনৰ মিলটোহে ডাঙৰ কথা। তাকে দেখাবলৈ ইমানবোৰ বাহ্যিকতাৰ কি প্ৰয়োজন। তাতে আকৌ যদি সেই বাহ্যিকতাই ভিতৰখন খালী কৰি পেলায়। আপুনি আশীৰ্বাদ দিলেই মই ভাবি ল’ম সমাজখনে মোক আশীৰ্বাদ দিছে।“\n“হয় দেউতা, এইবোৰ আমিয়েই সলাব লাগিব। নতুন প্ৰজন্ম বুলি মুখেৰে কৈ থকাতকৈ নিজৰ কামেৰে দেখুৱাব খুজিছোঁ আমি। তুমি বেয়া নাপাবা।“\nচলিহাৰ আধা মৰা মনটো যেন প্ৰাণ পাই উঠিল। শুকান মুখখনত শুকান হাঁহিটো জীপাল হৈ উঠিল কথাৰ বৰষুণত।\nহয়তো, কথাবোৰ ইমান সৰল বুলি ভবাই নাছিল দেখোন তেওঁ। একো ভুল বুলিও ক’ব নোৱাৰে কোনেও। হওক তেওঁ, ঘৰখনত কোনোবা যে আছে তেওঁৰ কষ্ট বুজিবলৈ। মনৰ শান্তিত সুখৰ পঁজা গঢ়ক দুয়ো।\nজোনাকী বাটেৰে সুৰুযমুখী সপোন লৈ গৈ থাকিল দুগৰাকী নতুন প্ৰজন্মৰ শিল্পী।\n← ত’ত্ত’-চ্চান আৰু কিছু অনুভৱ – সংগীতা দেৱী\nহেমন্তত বসন্তৰ গান — বৰ্ণালী পাঠক →\nশেষ নোহোৱা তেজীমলাৰ সাধুটো – যামিনী গগৈ\nসচাকৈ বহু ভাল লাগিল।


বিভীষিকাৰ তপ্ত পৰশ ~ (স্যামন্ত কুমাৰ গোস্বামী) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nক্রাইম ব্রাঞ্চৰ অফিছাৰ বিক্রম চেতিয়াৰ গাড়ীখন ঠাইটুকুৰাত ৰ’লহি। ঘোপমৰা অন্ধকাৰ। ধাৰাষাৰ বৰষুণ। মাজে মাজে চৌদিশ জোকাৰি পেলোৱা দুই এটা প্রচণ্ড বিজুলী ঢেৰেকনি। ৰেইনকোটটো গাত সুমুৱাই লৈ টুপীটো মূৰলৈ টানি ল’লে তেওঁ। ৰাস্তাত ঠায়ে ঠায়ে বোকা-পানী। ঠাইখিনিত বিজুলী সংযোগো নাছিল। গাড়ীৰ হেডলাইটৰ পোহৰত কিছুদূৰ যোৱাৰ পিছত টর্চটো উলিয়াই লৈ দুই এখোজকৈ আগবাঢ়িল তেওঁ। ক্ষন্তেকৰ বাবে বিজুলীয়ে চৌদিশ পোহৰাই তুলিছে। ক’ৰবাত ভেকুলীয়ে টোৰটোৰাইছে। ৰাস্তাটোৰ একাষে দুই-এটা জুপুৰি ঘৰ। আনটো ফালে জংঘল এখন। এঠাইত গঞাই জুম বান্ধিছে। কনিষ্টবল দুজনে ভীৰ ঠেলি বিক্রমক আগবঢ়াই নিলে। তলমূৱাকৈ পৰি আছে দেহটো। কাষত তেজৰ ডোঙা। টর্চৰ পোহৰেৰে চাৰিওকাষে কিছুদূৰলৈ চাই ল’লে তেওঁ। নাই, খোজৰ চিন, গাড়ীৰ চকাৰ চিন বা তেনে কোনো চিন নেদেখিলে। হয়তো বৰষুণে কিছু চিন ইতিমধ্যেই নাইকিয়া কৰি পেলাইছে। মৃতদেহটোৰ ডিঙিত দ’ আঘাতৰ চিন; এটা অংশ কামুৰি নিয়াৰ দৰে। যেন কোনো বন্য জীৱইহে আক্রমণ কৰিছিল ! কোনোমতেই মানুহে কৰা হত্যাকাণ্ড যেন নালাগে। কিন্তু কোনো মাংসভোজী জীৱই আক্রমণ কৰিলে নাখাই এনেদৰে এৰি যাব কিয়? অসংখ্য প্রশ্নই জুমুৰি দি ধৰিলে বিক্রমৰ মগজুত।\n: কোনোবাই দেখিছিলনে?\n: নাই ছাৰ। এনে ধুমুহা-বৰষুণত সকলো ঘৰৰ ভিতৰতেই আছিল বুলি কৈছে এওঁলোকে।\n: আই চি ।\nমৃতদেহটো পোষ্টমর্টেমৰ বাবে পঠিয়াবলৈ কৈ বিক্রম নিজৰ গাড়ীখনলৈ আগবাঢ়িল।\n“কিবা ক্লু পালেনে বৰুৱা?” চাব-ইঞ্চপেক্টৰ বৰুৱাক উদ্দেশ্যি বিক্রমে সুধিলে।\n: নাই ছাৰ। আনকি মানুহজন কোন সেইটোৱেই চিনাক্ত হোৱা নাই।\n: পোষ্টমর্টেমত কোনো মেটেল ৱেপন ইউজ কৰা নাই বুলি কোৱা হৈছে। মই ঠিকেই সন্দেহ কৰিছিলোঁ। আচলতে আঘাতলৈ চাই সঠিককৈ কোৱাটোও দিগদাৰ। বডিটো দেখি দাঁত বা নখৰ আঘাত যেনহে লাগিছিল।\nএনেতে ফোনটো বাজিল।\n: কি?? ক’ত?\n: আপুনি তাতেই থাককচোন অলপ সময়। গৈ আছোঁ।\n“জল্‌দি ব’লক। আকৌ মার্ডাৰ !” কৈয়েই লগে লগে গাড়ীখনলৈ আগবাঢ়িল বিক্রম ।\nচাব-ইঞ্চপেক্টৰ বৰুৱাৰ লগত দুয়ো গাড়ীৰে গৈ ঠাইখিনি পালেগৈ। আগৰ ঠাইখিনিৰপৰা অলপ আগত। একে ধৰণেই হত্যা হৈছে। এইবাৰ ডিঙিৰ লগতে বুকুতো আঘাতৰ চিন। ডিঙিৰ এচোৱা এৰুৱাই নিয়া হৈছে । কাষত তেজে কৰাল মাৰিছে । বুকুত ঠিক জন্তুৰ আঁচোৰৰ দৰে আঁচোৰ । চকু দুটা ডাঙৰকৈ মেল খাই আছে। যেন মৃত্যুৰ আগতে যথেষ্ট কষ্ট পাইছিল, তেনে লাগে। গোটেই মুখমণ্ডলত ভয়ৰ ভাব স্পষ্টকৈ বিৰিঙি আছে ।\n“ফোন কোনে কৰিছিল আপোনালোকৰ?” বিক্রমৰ প্রশ্নত এজন বয়সস্থ লোক আগুৱাই আহিল। “আপুনি ব’লকচোন মোৰ লগত। চিন্তা নকৰিব, আপোনাৰ কোনো অসুবিধা নহয়।”\nপিছদিনা, একে ঠাইতে ।\nবিক্রমৰ লগতে এটা সশস্ত্র পুলিচ বাহিনী। সকলোৰে হাতত উদ্যত বন্দুক। আঙুলি ট্রিগাৰত। সকলো নিতাল-নিস্তব্ধ। এনেতে এটা খচ্‌মচনিৰ শব্দ শুনিবলৈ পালে বিক্রমে। সকলোকে কৈ থোৱা আছিল যিয়েই নহওক, হত্যা নকৰিবলৈ। লুকাই থকা ঠাইৰপৰা ওলাই নিশব্দে সন্তর্পণে এখোজ-দুখোজকৈ আগবাঢ়িল তেওঁ শব্দটোৰ পিনে। কিন্তু এনেতে সকলো নিস্তব্ধ হৈ পৰিল।\nহঠাৎ পিছপিনে কিছু দূৰত এটা বিকট চিঞৰ। সকলো সেইপিনে দৌৰিলে। দূৰৰপৰা দেখিলে এটা কায়া। এজন মানুহক ডিঙিত ধৰি দাঙি ধৰিছে সি। মানুহজনে ধৰফৰাইছে, নিজকে এৰুৱাবৰ আপ্রাণ চেষ্টা কৰিছে, টেটুফালি চিঞৰিবৰ চেষ্টা কৰিছে, কিন্তু ডিঙিত চেপি ধৰা বাবে মাতটো ভালদৰে ওলাই অহা নাই। বিক্রমে চিঞৰিলে “হেণ্ড্‌চ আপ !” নাই, তাৰ কোনো কেৰেপেই নাই সেইপিনে। “মই তিনিলৈ গণিম। এৰি দে জল্‌দি।” কৈ উঠিয়েই মনে মনে পোহনীয়া কুকুৰ ৰকিক ফুচফুচাই ক’লে “গ’ !” প্রকাণ্ড এলচিচিয়ান কুকুৰটোৱে মুহুর্ততে দৌৰি গৈ তাৰ ভৰিত কামুৰি ধৰিলে। কিন্তু তাৰ কোনোফালেই যেন ভ্রুক্ষেপ নাই। ঠিক শিকাই থোৱাৰ দৰেই পিছমুহুর্ততে ৰকিয়ে জপিয়াই কায়াটোৰ হাতৰ এঠাইত কামুৰি এবখলা এৰুৱাই আনিলে। ডিঙিত ধৰি দাঙি ধৰি থকা মানুহজন ইতিমধ্যে নিস্তেজ হৈ পৰিছিল। দেহটো ঠেকেচ্‌কৈ মাটিত পেলাই দিলে সি। সকলো হতভম্ব হৈ চাই থাকিল। তাৰপিছত সি লাহে লাহে এখোজ-দুখোজকৈ পিছলৈ খোজ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। তেতিয়াও কামোৰ এৰি নিদিয়া কুকুৰটোৰ ডিঙিটো এইবাৰ সি মোটোকাই ধৰিলে। তেনেতে বিক্রমৰ পিষ্টলে গৰজি উঠিল। সোঁ আৰু বাওঁ দুয়ো ভৰি ভেদ কৰি পাৰ হৈ গ’ল দুটা গুলী। নাই, তথাপিও সি যেন কোনো কষ্টই পোৱা নাই। আনকি এটা চিঞৰ বা আর্তনাদো শুনা নগ’ল। ইপিনে আন্ধাৰৰ বাবে পুলিচৰ দলটোৰ ভালেখিনি অসুবিধা হৈছিল। কায়াটো লাহেকৈ জংঘলৰ পিনে আগবাঢ়িবলৈ লওঁতেই বিক্রমে সকলোকে আদেশ দিলে “ফায়াৰ !” কেইবাজাঁই গুলী তাৰ বুকু-পেট ভেদ কৰি পাৰ হৈ গ’ল। সকলো পিছে পিছে দৌৰিলে । কিন্তু হঠাৎ সি আন্ধাৰৰ সুযোগ লৈ অদৃশ্য হৈ গ’ল। কাষতে ছটফটাই পৰি আছিল ৰকি। পেলাই থৈ যোৱা মানুহজনৰ ওচৰলৈ আহি বিক্রমে দেখিলে – মানুহজনৰ তেতিয়াও মৃত্যু হোৱা নাই। দীঘল দীঘলকৈ উশাহ লৈছে। কিবা এটা যেন ক’বৰ চেষ্টা কৰিছে; ক’ব পৰা নাই।\n“হয় হয় কওক – কোন আছিল তেওঁ?” বিক্রমে সুধিলে।\nমানুহজনে হাতৰ ভঙ্গিমাৰে কিবা এটা দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। এনেতে হঠাৎ দেহটো নিথৰ হৈ পৰিল। ৰকিৰ ওচৰলৈ আহি বিক্রমে দেখিলে তাৰ ইতিমধ্যে মৃত্যু হৈছে। মৰমৰ কুকুৰটোৰ মূৰত এবাৰ হাত বুলাই দিলে তেওঁ। তাৰ মুখত লাগি আছে কামুৰি অনা সৰু মঙহ এটুকুৰা। তেওঁ ইংগিতেৰে সেই টুকুৰাটো ল’বলৈ ক’লে চাব-ইঞ্চপেক্টৰ বৰুৱাক। গোটেই পুলিচ বাহিনীয়ে ওচৰে পাজৰে বিচাৰি চলাথ লগালে, কিন্তু হত্যাকাৰীৰ কোনো শুংসুত্রই পোৱা নগ’ল।\nবাকী সকলোকে যাবলৈ নির্দেশ দি তেওঁ ৰাতিটো গাড়ীতেই থাকিল। বৰষুণ এজাক আৰম্ভ হ’ল এনেতে। মৰমৰ ৰকিৰ দেহটো দাঙি আনি গাড়ীৰ ভিতৰত থ’লে তেওঁ। তাৰ চকুত তেতিয়াও যেন সেই গৰাকীৰ প্রতি নিষ্ঠাৰ ভাবটো। কুকুৰটোৰ মেল খাই থকা চকু দুটা জপাই দিলে বিক্রমে। পুনৰ এবাৰ গোটেই গাতে হাত ফুৰাই দিলে তাৰ।\nৰাতিপুৱা চৰাইৰ কাকলিত বিক্রমৰ টোপনি ভাঙিল। কাষত তেতিয়াও সৰু কেচুৱাটোৰ দৰে যেন শুইহে আছে ৰকি। তাৰ দেহটো সমাধিস্থ কৰাৰ বাবে তেওঁ ওচৰৰ জংগলৰ ভিতৰলৈ কিছুদূৰ সোমাই গ’ল। লুংলুঙীয়া বাট। গছৰ পাতবোৰৰ ফাঁকে ফাঁকে সূর্য্যৰ কিৰণ সোমাইছেহি। দূৰৈত অকমান মুকলি ঠাই। এনেতে আকাশৰ পৰা শগুণ কেইটামান নামি অহা দেখিলে তেওঁ। দূৰৈত মাটিত পৰি আছে এটা শগুণৰ জাক। মাজত কিবা এটা। বোধহয় কিবা মৃত জীৱৰ দেহ খাইছেহি। কিন্তু অলপ মনযোগেৰে চাওঁতে তেওঁ যিটো দৃশ্য দেখিলে, তেওঁৰ ৰোম ৰোম শিহৰিত হৈ উঠিল। সেইটো কোনো জীৱ-জন্তুৰ দেহ নহয়, মানুহৰহে দেহ। শগুণজাকক ভয় খুৱাবলৈ ওচৰতে পৰি থকা শিল এটা বুটলি ল’লে তেওঁ। তেনেতে তেওঁ যি দেখিলে তাক সপোন নে দিঠক বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পালে। সেই শগুণে খাই থকা দেহটোৱে লৰচৰ কৰিছে। যেন উঠি বহিবলৈহে চেষ্টা কৰিছে। দুটামানে শগুণে ভয়তে উৰা মাৰিলে। আন দুটামান সাহসী শগুণে এবাৰ খুটিয়াই চায় আৰু পিছুৱাই যায়। কিন্তু দেহটোৱে অকণো কষ্ট পোৱা যেন নালাগিল। বিক্রমে নিজকে এবাৰ চিকুটি চালে। নাই, সপোন নহয় ! ভালকৈ লক্ষ্য কৰি তেওঁ দেখিলে দেহটোৰ মুখ, ডিঙি আৰু হাতৰ মঙহবোৰ প্রায় এৰাই গৈ মাজে মাজে জঁকাটো দেখা গৈছে। নাড়ী ভুৰিবোৰ ওলাই কিছু অংশ মাটিত লাগিছে। দুই এচপৰা মঙহ অ’ত ত’ত ওলমি আছে। তাকে খাবলৈ শগুণবোৰে হেঁতা-ওপৰা লগাইছে। বতাহত ভাঁহি আহিছে পচা মঙহৰ গোন্ধ; এৰা, পচা নৰমাংসৰ গোন্ধ ! বিক্রমে পিষ্টলটো খামুচি ধৰিলে।\nএনেতে এটা কঁপনি। গাটো জিকাৰ খাই উঠিল বিক্রমৰ। অ’হ নাই, ভাইব্রেচনত ৰখা ফোনটোৰ কঁপনিহে ! ফোনটো ৰিচিভ কৰাৰ বাবে নিজক লুকুৱাবলৈ লওঁতেই মাটিত পৰি থকা কিহবাত পিচল খালে তেওঁ। এটুকুৰা অর্ধগলিত মাংসপিণ্ড ! তাত কিবাবোৰে কিল্‌বিলাই ফুৰিছে। এনেতে চৰাই এটাই তেওঁৰ মুখৰ আগেদিয়েই চোঁ মাৰি আহি সেইটুকুৰা থপিয়াই নিলে। বুকুখন চিৰিংকৈ গ’ল বিক্রমৰ। কোনোমতে নিজকে লুকুৱাই লৈ ফোনটো ৰিচিভ কৰিলে তেওঁ। সিমূৰত এটা কঁপা কঁপা কণ্ঠস্বৰ “ছাৰ, মোক বচাওক। সি মোক মাৰি পেলাব !”\n: কোন আপুনি? ক’ৰপৰা কৈছে? কোনে মাৰিব বিচাৰিছে আপোনাক?\nফোনটো কাটি দি তেওঁ দেখিলে সেই দেহটো নাই । শগুণবোৰৰ দুটামানে মাটিত পৰি ৰোৱা কিবাবোৰ বুটলি খাইছে।\nসেই বিশেষ ব্যক্তিজনৰ ঘৰত……\n“মোৰ নাম ৰাজীব চৌধুৰী । চাৰিদিন আগৰ কথা । সিদিনা ৰাতি আমি পাঁচজন বন্ধু কেবা বছৰৰ মূৰত লগ হৈছিলোঁ । ৰাজু বোলাজনে বাৰে বাৰে সোনকালে ঘৰ যাবলৈ বিচাৰি আছিল…..\n: আব্বে, ইয়াৰ ইমান জল্‌দি কেলেই যাব লাগে বে?\n: দেৰী কৰিলে ঘৈণীয়েকে খেদিব বে ইয়াক বাঢ়নী লৈ!\nআটাইকেইজনে সমস্বৰে হাঁহিলোঁ । চবৰে অলপ অলপ নিচা লাগিছিল ।\n: নহয় বে, মই এনেয়ো ঘৰত ইয়ালৈ আহিম বুলি কৈ অহা নাছিলোঁ । আৰু ইন্‌হেলাৰটোও পাহৰিছো আনিবলৈ ।\n: যাবি ৰহ ! আমি থৈ আহিম তোক । টেনচন নল’বি । ঐ, পেগ এটা বনা আৰু।\nকিছুপৰ পিছত ৰাজুৱে হঠাৎ উশাহ লোৱাত কষ্ট পাবলৈ ধৰিলে। তাতে ইন্‌হেলাৰটোও নাই। আমি কেইজনমানে তাক গাড়ীত উঠাই উভতিবলৈ ল’লোঁ। ৰাজুৱে যিমান পাৰে কষ্টৰে উশাহ ল’বৰ চেষ্টা কৰি আছিল। কিন্তু ক্রমাৎ তাৰ উশাহ ঘন হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। সকলো ভয়ত জ্বৰ ঘামে ঘামিবলৈ ধৰিলে। আমি মূল চহৰৰ পৰা দূৰৰ এটা ফার্মহাউচত লগ হৈছিলোঁ দেখি আস্পাতালো নাছিল ওচৰত। কোনোৱে কি কৰিব ঠিৰ কৰিব পৰা নাছিলোঁ। ইতিমধ্যে ৰাজুৰ দেহটো প্রায় নিথৰ হৈ পৰিছিল। উশাহ নিশাহো প্রায় বন্ধ হোৱাৰ দৰেই হৈ পৰিছিল।\nকিছুসময় সকলো নিশ্চুপ, কাৰো মুখত এটাও শব্দ নাই। ৰাজুলৈ চালোঁ। তাৰ উশাহ নিশাহ লোৱা বন্ধ হৈছে। এক অজান ভয়ে আবৰি ধৰিলে। ক’ৰবাত এটা ফেঁচাৰ কুৰুলি। চিগাৰেট এটা জ্বলাই ললোঁ। এনেতে মোৰ মনত পৰিল – আমাৰ মাজৰ বিপ্লব বোলাজনে দুই এটা মেজিক-শ্ব’ কৰিছিল। তাৰ শ্ব’বোৰৰ প্রধান আকর্ষণ আছিল হিপ্‌নোটিজ্‌মৰ দ্বাৰা কাৰোবাক নিজৰ বশীভূত কৰি সেই ব্যক্তিজনে নিজে নিবিচৰা কাম কিছুমান কৰি দেখুওৱাটো। আমাকো কেতিয়াবা দেখুৱাইছিল সেই খেলটো। ৰাজুৰ দেহটো চুই চালোঁ। শৰীৰৰ উত্তাপ তেতিয়াও আছিল। আশাৰ দৃষ্টিৰে বিপ্লবলৈ চালোঁ।\n“বিপ্লব, তই এবাৰ চেষ্টা কৰি চাবি নেকি?” অনুৰোধৰ সুৰত কলোঁ তাক।\n: মই? কি কৰিব লাগে মই?\n: নহয় মানে তই হিপ্‌নোটিজ্‌মেৰে কিবা কৰিব পাৰিবি নেকি?\n: তহঁতে মোক ভগবান বুলি ভাবিছ নেকি? মৰা মানুহ এটা হিপ্‌নোটিজ্‌মেৰে জীয়াই দিম মই !\n: নহয় নহয়, আমি তেনেকৈ ভাবিছোঁ যদিও সি আচলতে বাচি থাকিবও পাৰে। হয়তো আৰু কিছুসময় পিছত নাথাকিবগৈ। চা, তাৰ গাটো এতিয়াও গৰমে আছে।\n: পাগল হৈছ নেকি? সেইটো জাষ্ট ষ্টেজত দেখুওৱা মেজিক ট্রিক এটাহে, সঁচা নহয় নহয় !\n: কিন্তু তই হিপ্‌নোটিজ্‌মেৰে কাৰোবাৰ মাইণ্ড কন্ট্র’ল কৰিব পৰাটোতো সঁচা। যদি ই এতিয়াও বাচি আছে, তই সেইখিনি তো পাৰিবি কৰিব। ট্রাই কৰি চা না প্লিজ ! তাতে ঘৰত ইয়াৰ ঘৈণীয়েক আৰু অকমাণি জীয়েকজনী আছে; জানই দেখোন। আৰু আমিয়েই ইয়াক জোৰ কৰি ৰাখি থৈছিলোঁ। ইয়াৰ কিবা এটা হ’লে গোটেইকেইটা ফচিম।\nকিবা ভাবি সি ৰুমটোৰ সকলো লাইট নুমুৱাই লৈ ৰাজুৰ মূৰৰ কাষত মমবাতি তিনিডাল জ্বলালে। আমি তিনিটাক অকমান পিছলৈ যাবলৈ কৈ চকুহাল মুদি ৰাজুৰ কঁপালত এবাৰ হাত ফুৰালে আৰু কৈ উঠিল “মই মাত্র এটা কামেই কৰিব পাৰোঁ, যদিহে প্রাণ এতিয়াও বাকী আছে, মই তাৰ সৈতে একাত্ম হ’বৰ চেষ্টা কৰিব পাৰোঁ আৰু মোৰ মানসিক শক্তিৰে কিছু সময়ৰ বাবে শৰীৰটো জীৱন্ত যেন দেখুওৱাৰ চেষ্টা কৰি চাব পাৰোঁ।” আমাৰ সকলোৰে মুখ কেইখন উজ্জ্বল হৈ পৰিল।\n“মই চেষ্টা কৰি চাওঁ। পিছে মই খুব বেছি কেইঘন্টামানৰ বাবেহে এই মনঃসংযোগ ৰাখিব পাৰিম। কিন্তু কামটো বহুত ৰিস্কি। মই এতিয়ালৈকে কৰা হিপ্‌ন’টিজ্‌ম কেইমিনিটমানৰ বাবেহে কৰিছিলোঁ আৰু একেবাৰে সুস্থ মানুহৰ ক্ষেত্রতহে কৰিছিলোঁ যাৰ শৰীৰটো চলাই ৰাখিবলৈ অন্ততঃ মই কোনো মানসিক কষ্ট কৰিব লগা হোৱা নাছিল…..”\nসি বহুত কিবাকিবি কৈ আছিল যদিও আমাৰ কাণত পিছৰখিনি কথা ভালদৰে সোমোৱা নাছিল। এনেতে ৰাজুৰ পকেটত থকা মোবাইলটো বাজি উঠিল। চাই দেখোঁ তাৰ ঘৈণীয়েকে কৰিছে। ৰিচিভ কৰাৰ সাহস নহ’ল। ৰিং হৈ হৈ কাটি গ’ল। অলপ পিছত আৰু এবাৰ। অকমান পিছতে আকৌ বাজি উঠিল ফোনটো। সাহস কৰি ময়েই শেষত ৰিচিভ কৰিলোঁ “বৌ, সি অকমান ওলাই গৈছে। আমি এই যাবলৈ ওলাইছোৱেই। চিন্তা নকৰিব।” মাতটো যিমান পাৰোঁ সহজ যেন দেখুৱাই কথাখিনি কৈ ফোনটো কাটি দিলোঁ।\nসকলো ইতিমধ্যে অধৈর্য্য হৈ পৰিছিল। আমি বিপ্লবক সোনকালে যি পাৰে কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰি থকাৰ পিছতো সি অনর্গল কিবা কিবি বুজায়েই থাকিল আমাক।\n“…কিন্তু এতিয়া হয়তো মই কিবা এটা কৰিব পাৰিলেও একেটা কাম কৰিবলৈ গৈ মই ফিজিকেলি আৰু মেন্টেলি ইমানেই ৱিক হৈ যামগে’ যে মনঃসংযোগ স্থাপন কৰাৰ লগে লগেই মোৰ শৰীৰটো অৱশ হৈ ঠিক মৃত শৰীৰৰ দৰে হৈ পৰিব। আৰু এই কেইঘন্টা শেষ হোৱাৰ পিছত তহঁতে আহি……”\n“তই নিজৰ কাম কৰ জল্‌দি, বকবকাই থাকিব নালাগে ! ইফালে আমাৰ হালত খাৰাব হৈ আছে সি আৰু লেকচাৰ দি আছে !” আমাৰ মাজৰে এজনে অতিষ্ঠ হৈ উঠি গৈ ক’লে। বিপ্লবে লাহেকৈ চকুহাল বন্ধ কৰিলে। লাহে লাহে তাৰ গাৰ ৰং শেঁতা পৰি আহিবলৈ ধৰিলে আৰু এটা সময়ত শৰীৰটো ঢলি পৰিল। আমি ৰাজুলৈ চালোঁ। সি তেতিয়াও আগৰদৰেই আছে। সকলো কিংকর্তব্যবিমূঢ় ! এনেতে হঠাৎ ৰাজুৱে চকু মেলিলে আৰু লাহে লাহে উঠি বহিল। সকলো আনন্দত অধীৰ হৈ তাক ঘৰত থবলৈ গলোঁ।\nঘৰ গৈ পাই দুৱাৰ খোলাৰ লগে লগেই সিহঁতৰ পোহনীয়া কুকুৰ মিকিয়ে ভুকিবলৈ ধৰিলে। আনদিনা সদায় দুৱাৰমুখলৈ দৌৰি আহি কুঁকুৱাই ৰাজুৰ ভৰিত শুই পৰি মৰমৰ আবদাৰ কৰা মিকিয়ে সেইদিনা যেন তাক খাইহে পেলাব। সকলো আচৰিত। কোনোমতে তাক আঁতৰাই নিয়া হ’ল। ৰাজু গৈ নোপোৱাত তাৰ কণমানি জীয়েকজনী তেতিয়াও টোপনি যোৱা নাছিল কাৰণ তাৰ কোলাত মূৰ থৈহে টোপনি যোৱা অভ্যাস কণমানিজনীৰ। সেইদিনা পিছে সি কোলাত লোৱাৰ লগে লগে তাই কান্দিবলৈহে আৰম্ভ কৰিলে।\nলাহে লাহে তাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত অস্বাভাৱিকতা স্পষ্ট হৈ পৰিল। চকুহাল মেলা থাকে যদিও এনেহে লাগে যেন কোনোবাই জোৰকৈ মেল খুৱাইহে দিছে। চকু দুটা ঢেলঢেলকৈ বগা। চকুৰ নিমিষ নাকাঢ়ে কেতিয়াও। কথা কয় কিন্তু আগৰদৰে নহয়। সেই মৰমীয়াল ভাবটোও নাই। ঘৈণীয়েকৰ চকুত তাৰ অস্বাভাবিকতা স্পষ্ট হৈ ধৰা দিলে। পিছদিনা ৰাতিপুৱা ঘৈণীয়েকে তাৰ গা বেয়া বুলি ভাবি কঁপালত হাত দি দেখে যে গাটো দেখোন তেনেই চেঁচা !\nআমি তেতিয়াহে ভালদৰে বুজিলোঁ বিপ্লবে আচলতে আমাক কি বুজাব বিচাৰিছিল। সি ৰাজুক প্রাণ দান দিয়া নাছিল। তাৰমানে? ৰাজু জীৱিত নহয় ! কেৱল বিপ্লবৰ মানসিক শক্তিয়ে দেহটো চলাই ৰাখিছে। সি উশাহ নিশাহ নলয়, দেহত তেজ চলাচল নকৰে, চকুৰ নিমিষ নাকাঢ়ে, দেহৰ ৰং ঢেলা বগা, সর্বশৰীৰ চেঁচা।\nইমান সময়ে আমি বিপ্লবৰ কথা পাহৰিয়েই গৈছিলোঁ। উধাতু খাই দৌৰিলোঁ সেই ফার্মহাউচলৈ। দেখিলোঁ বিপ্লবৰ শৰীৰটো তেতিয়াও তাতেই পৰি আছে। কেবাবাৰো মাতিলোঁ, গাত ধৰি জোকাৰি দিলোঁ – নাই কোনো সাৰসুৰ নাই। কিবা পচিবলৈ ধৰা যেন গোন্ধ এটা নাকত লাগিলহি। চাগে বিপ্লবৰ দেহটোৰেই….! মনত পৰিল সি আমাক কোৱা শেষ কথাখিনি “আৰু এই কেইঘন্টা শেষ হোৱাৰ পিছত তহঁতে আহি……” বাকীখিনি আমি ক’বলৈ সুবিধাই নিদিলোঁ। আমাৰ তেতিয়াহে ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু কৰিব পৰাকৈ আমাৰ হাতত একো নাছিল।\nআৰু তাৰ পিছত এটা এটাকৈ আমি গোটেইবোৰকে সি…..!\n<-<-<-<- বিক্রমে কথাখিনি শুনি এটা দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে। দেহটো শগুণে খোৱা দৃশ্যটো তেওঁৰ চকুৰ সন্মুখত ভাঁহি উঠিল। মানে পিছলৈ ক্রমাৎ দেহটোৰ পচন আৰম্ভ হ’বলৈ ধৰিলে আৰু শগুণে বোধহয় সেইটো মৃতদেহ বুলি ভাবিয়েই...! “অলপ সাবধানে থাকিব আপুনি। মই আহিম বাৰু আকৌ।” কৈয়েই বিক্রম খৰখেদাকৈ ওলাই গ’ল। ********************* অমাৱস্যাৰ ৰাতি। ঘোপমৰা অন্ধকাৰ। দুৱাৰত ঢকিওৱাৰ শব্দ। “কোন?” ৰাজীৱ চৌধুৰীয়ে ভিতৰৰ পৰা সুধিলে। কিন্তু কোনো উত্তৰ নাই। কিছুসময় কোনো শব্দ নাই । কাণপাতি শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিলে কিবা শুনিবলৈ পায় নেকি। পুনৰ ঢকিওৱাৰ শব্দ। কেৰেক...পিছপিনৰ পুৰণি দুৱাৰখন খোল খোৱাৰ শব্দ। তেওঁৰ বুকুৱে ধান বানিবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে নিজকে যিমান পাৰি লুকুৱাই লৈ পিছপিনলৈ খোজ ল’লে তেওঁ। আকৌ সেই একে ধৰণৰ শব্দ দুৱাৰখনৰ। পিছে একো নেদেখিলে, বতাহতহে মেল খাইছিল চাগে। খৰখেদা কৰোতে দুৱাৰখন বন্ধ কৰিবলৈকে পাহৰিছিল তেওঁ। কোনোমতে সাহস গোটাই দুৱাৰখন জপালে। এনেতে পুনৰ সন্মুখৰ দুৱাৰত টোকৰ। ক’ৰবাত কুকুৰ এটাই ৰাউচি জুৰি উঠিল। লাহেকৈ কাষৰ এখন খিৰিকী মেলি চাবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেওঁ, কিন্তু একো নদেখিলে। অকমান বেছিকৈ মেলি জুমি চাওঁতেই পিছপিনৰ পৰা কিবা এটাই ডিঙিত চেপি ধৰিলেহি। তেওঁ এৰুৱাবলৈ পার্য্যমানে যত্ন কৰিলে, কিন্তু সেই চেপা ক্রমাৎ টান হৈহে যাবলৈ ধৰিলে। হাতেৰে চুই চাই তেওঁ অনুভৱ কৰিলে, চেপি ধৰা সেই হাত দুখনতচোন মঙহৰ চিনচাবেই নাই; কেবল হাড়হে ! ইতিমধ্যেই উশাহ ল’ব নোৱাৰি তেওঁ ধৰফৰাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এনেতে পিছপিনে গাড়ী ৰোৱাৰ শব্দ। তাৰপিছতে এটা শিশুৰ আধাফুটা মাত শুনিবলৈ পালে তেওঁ। ডিঙিৰ চেপাটো ক্রমাৎ ঢিলা হৈ গৈ এটা সময়ত এৰ খালে। দীঘল দীঘলকৈ উশাহ কেইটামান ল’লে তেওঁ। গাড়ীৰ হেডলাইটৰ পোহৰত দেখিলে তেওঁৰ ঠিক পিছপিনে থিয় হৈ থকা নৰকংকালটো। কিছু দূৰৈত ৰাজুৰ ছোৱালীজনী কোলাত লৈ বিক্রম। কংকালটোৱে যেন কিবা এটা ক’বলৈ বিচাৰিছে। কিন্তু মাতৰ সলনি হাড়ে হাড়ে খুন্দা খোৱা কট্‌কট্ শব্দহে শুনা গ’ল। দুখোজ আগুৱাই গৈ হাতখন আগবঢ়াই দিলে ছোৱালীজনীক এবাৰ চুই চাবৰ বাবে। কিন্তু কণমানিজনীয়ে ভয়ত চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। লগে লগে হাতখন পিছুৱাই আনিলে সি। কণমানিজনীয়ে বিক্রমক সাবটি ধৰি আধাফুটা মাতটিৰে ক’লে “মই ইয়াত নাথাকোঁ। মোক লৈ ব’লা ইয়াৰ পৰা!” বিক্রমে কংকালটোক উদ্দেশ্যি চিঞৰি ক’লে “শুন, তই যদি ৰাজু হয়, তেনেহ’লে এবাৰ এইফালে চা – তোৰ নিজৰ ছোৱালীজনীয়েই আজি তোক চাবলৈ নিবিচাৰে। আৰু যদি তই বিপ্লৱ, তেনেহ’লে এই সকলোবোৰৰ বাবে দায়ী তই।” কংকালটো দুখোজ পিছুৱাই গ’ল। আকৌ যেন কিবা এটা ক’বলৈ বিচাৰিলে কিন্তু আগৰদৰে হাড়ে হাড়ে খুন্দা খোৱা শব্দহে শুনা গ’ল। কণমানিজনীয়ে তেতিয়াও বিক্রমক জোৰকৈ সাৱটি ধৰি উচুপি উচুপি কান্দি আছে। বিক্রমে তাইৰ মূৰত দুবাৰমান মৰমেৰে হাত বুলাই দিলে। অকমান পিছতে মূৰ তুলি চাই তেওঁ দেখিলে কংকালটো নাই। সি থিয় হৈ থকা ঠাইখিনিত পৰি আছিল ছোৱালীজনীৰ জোখৰ এটা সৰু ফুটফুটীয়া ফ্রক। ☠☠☠☠☠☠☠☠☠☠☠☠☠ বি. দ্র: কাহিনীভাগ কাল্পনিক । কিহবাৰ সৈতে সাদৃশ্য অনিচ্ছাকৃত । --**--\n← নবীন (ডা: ভূপেন শইকীয়া)\nদৈনন্দিন -(মিতালী বৰ্মন) →\nএ ডে ৱিথ কাফকা…..( ইন্দ্ৰনীল গায়ন)\nজধলা সি (জয়ন্ত আকাশ বৰ্মণ)\nপগলাৰ এপিটাফ-৩ (আদিত্য ৰঞ্জন দত্ত)


যিহি 31 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1তেতিয়া আমাৰ নিৰ্বাসনৰ একাদশ বছৰৰ তৃতীয় মাহৰ প্ৰথম দিনা যিহোৱাৰ বাক্য মোৰ ওচৰলৈ আহিল, আৰু ক’লে,\n2“হে মনুষ্য সন্তান, মিচৰৰ ৰজা ফৰৌণক আৰু তেওঁৰ চাৰিওফালে থকা দাস সমূহক কোৱা, ‘তুমি তোমাৰ মহত্ত্বত কাৰ নিচিনা?\n3চোৱা! অচূৰ লিবানোনত সুন্দৰ ডাল, ঘন ছাঁ আৰু ওখ হৈ থকা এজোপা এৰচ গছৰ দৰে আছিল; আৰু তাৰ ওপৰ ভাগ মেঘস্পৰ্শী যেন হৈছিল।\n4জল সমূহে তাক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল; অগাধ জলে তাক বঢ়াইছিল। তাৰ সুঁতিবোৰ তাৰ ৰোৱা ঠাইৰ চাৰিওফালে বৈছিল, আৰু সি নিজৰ সুঁতিবোৰ পথাৰৰ আটাই গছৰ গুৰিলৈ পঠাইছিল।\n5এই হেতুকে ওখই সি পথাৰৰ আটাই গছতকৈ ওখ আছিল; সি পঠোৱা অনেক পানীৰ কাৰণে তাৰ ডালবোৰ বৃদ্ধি হৈছিল, আৰু প্রচুৰ জল পোৱাত তাৰ শাখাবোৰ দীঘল আৰু অনেক হৈছিল।\n6তাৰ ডালবোৰত আকাশৰ আটাই পক্ষীয়ে বাহ লৈছিল, তাৰ শাখাবোৰৰ তলত আটাই বনৰীয়া জন্তুৱে পোৱালি জগাইছিল। আৰু তাৰ ছাঁত আটাই মহাজাতিয়ে বাস কৰিছিল।\n7এইদৰে, তাৰ শিপা অনেক জল সমূহৰ কাষত থকাত, সি নিজ মহত্ত্বত আৰু নিজ ডালবোৰৰ দৈৰ্ঘত সুন্দৰ আছিল।\n8ঈশ্বৰৰ উদ্যানৰ এৰচ গছবোৰে তাক লুকুৱাব নোৱাৰিছিল! দেৱদাৰু গছবোৰ তাৰ ডালবোৰৰ নিচিনা নাছিল, আৰু অৰ্ম্মোন গছবোৰ তাৰ শাখাবোৰৰ নিচিনা নাছিল; আৰু ঈশ্বৰৰ উদ্যানত থকা কোনো গছ সৌন্দৰ্য্যত তাৰ নিচিনা নাছিল।\n9মই তাক অধিক ডালবোৰেৰে তাক এনে সুন্দৰ কৰিছিলোঁ; যে, ঈশ্বৰৰ উদ্যানত থকা এদনৰ সকলো গছে তাক ঈৰ্ষা কৰিছিল’!”\n10এই হেতুকে প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: সি উচ্চতাত ওখ হোৱাৰ, আৰু সি তাৰ ওপৰ ভাগ মেঘস্পৰ্শী কৰাৰ, আৰু তাৰ হৃদয় নিজৰ উচ্চতাত গৰ্ব্বিত হোৱাৰ কাৰণে,\n11মই তাক জাতিবোৰ পৰাক্ৰমী জনৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিলোঁ! এই শাসনকৰ্ত্তাই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে উচিত কাৰ্য কৰিলে আৰু তাৰ দুষ্টতাৰ কাৰণে তাক দূৰ কৰি দিয়া হ’ল!\n12আৰু জাতিবোৰৰ ভয়ানক বিদেশীসকলে তেওঁক কাটি এৰি থৈ গ’ল। পৰ্ব্বতবোৰৰ ওপৰত আৰু আটাই উপত্যকাত তাৰ ডালবোৰ পৰি আছে, আৰু দেশৰ আটাই জুৰিবোৰৰ কাষত তাৰ শাখবোৰ ভাগি গ’ল। আৰু তেতিয়া পৃথিৱীৰ সকলো জাতিবোৰে তেওঁৰ ছাঁৰ পৰা নামি গ’ল আৰু এৰি গুচি গ’ল।\n13পৰি থকা সেই গছডালত আকাশৰ আটাই পক্ষীবোৰে তাত বাস কৰিছে, আৰু তাৰ শাখাৰ ওপৰত আটাই বনৰীয়া জন্তু বহি আছে।\n14জল সমূহৰ কাষত থকা গছবোৰৰ কোনো গছে নিজ উচ্চতাত গৰ্ব্ব নকৰিবৰ নিমিত্তে, বা তাৰ ওপৰ ভাগ মেঘস্পৰ্শী নকৰিবলৈ, নাইবা সেইবোৰৰ বৃহৎবোৰৰ মাজৰ পানী পান কৰাসকলৰ মাজৰ কোনেও উচ্চতাত নিজকে ওখ নেদেখুৱাবৰ বাবে, মই ইয়াকে কৰিলোঁ। কিয়নো সেই আটাইবোৰ মৃত্যুলৈ, পৃথিৱীৰ আধা ভাগলৈ, গাতলৈ নামিব লগাবোৰে সৈতে মনুষ্য সন্তান সকলৰ মাজত সমৰ্পিত হ’ল।”\n15প্ৰভু যিহোৱাই এই কথা কৈছে: “সি চিয়োললৈ নামি যোৱা দিনা মই শোকৰ আজ্ঞা দিলোঁ; মই তাৰ কাৰণে অগাধ জলক ঢাকিলোঁ, তাক সুঁতিবোৰ বন্ধ কৰিলোঁ, আৰু মহাজল সমূহক স্থগিত কৰা হ’ল; মই তাৰ বাবে লিবানোনক শোক কৰালোঁ, আৰু পথাৰৰ আটাই গছ তাৰ বাবে জঁয় পৰিল।\n16গাতলৈ নামিব লগাবোৰে সৈতে মই তাক চিয়োললৈ পেলোৱা সময়ত তাৰ পতনৰ শব্দত মই জাতিবোৰক কঁপালো; আৰু এদনৰ আটাই গছে, লিবানোনৰ মনোনীত আৰু উৎকৃষ্ট পানী পান কৰা আটাইবোৰে পৃথিৱীৰ অৰ্ধভাগত শান্তনা পালে।\n17যিসকলে তাৰ বাহুস্বৰূপ আছিল, যিসকলে জাতিবোৰৰ মাজত তাৰ ছাঁত বাস কৰিছিল, তেওঁলোকো তৰোৱালৰ দ্বাৰাই হত হোৱা লোকৰ গুৰিলৈ তাৰে সৈতে চিয়োললৈ নামি গ’ল।\n18এইদৰে তুমি প্ৰতাপত আৰু মহত্ত্বত এদনৰ গছবোৰৰ মাজত কাৰ সদৃশ? তথাপি পৃথিৱীৰ অধোভাগলৈ এদনৰ গছবোৰে সৈতে তোমাকো নমোৱা হ’ব; তৰোৱালৰ দ্বাৰাই হত হোৱাসকলে সৈতে অচুন্নৎসকলৰ মাজত তুমিও পৰি থাকিবা! ফৰৌণ আৰু তাৰ আটাই লোক সকলৰ এইৰূপ গতি হ’ব!” এয়েই প্ৰভু যিহোৱাই কৰা ঘোষণা!\n< যিহি 30\nযিহি 32 >


দৌলাশালত ৰাইজে ধৰি আৰক্ষীক গতালে ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীক... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nফাঁচী হ’ব লগা বিকাশ ডুবেৰ এনকাউন্টাৰত মৃত্যু হ’ল কিয়?\nদৰিদ্ৰতাই কোঙা কৰা শিমলুগুৰিৰ দুই ভগ্নীৰ কৰুণ গাঁথা\nদৌলাশালত ৰাইজে ধৰি আৰক্ষীক গতালে ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীক…\nদৰিদ্ৰতাই কোঙা কৰা শিমলুগুৰিৰ দুই ভগ্নীৰ কৰুণ গাঁথা • অখিলৰ বিষয়ক লৈ দিছপুৰত শীৰ্ষ পৰ্যালোচনা বৈঠকঃ মুখ্য সচিব, আৰক্ষী সঞ্চালকৰ সৈতে বহিল মুখ্যমন্ত্ৰী... • ৪৫ বছৰতকৈ অধিক বয়সৰ লোক সকলৰ বাবে কোৰোনা বিপদজনক! • ডবকাৰ কোৱাৰেন্টাইন চেন্টাৰত এজন লোকৰ আত্মহত্যা... • এঘন্টাত এহাজাৰতকৈ অধিক আক্ৰান্ত! ভাৰতত কোৰোনাৰ অভিলেখ... • সাতগাঁও আৰক্ষী থানাত কোৰোনাঃ আক্ৰান্ত ১২জন... • ৮জনকৈ আৰক্ষীক হত্যা কৰা বিকাশ ডুবেক এনকাউন্টাৰ... • ৰাজ্যত পুনৰ ৫৬৮জনৰ দেহত কোভিড-১৯... • ১ মিনিটত ২৫ খবৰ... • ৰাজ্যত আৰম্ভ প্লাজমা থেৰাপী, জিএমচিএইচত থকা ২৮জন কোৰোনাক্ৰান্ত ৰোগীৰ অৱস্থা সংকটজনক...\nডিজিটেল সংবাদ, চেঙাঃ নলবাৰী জিলাৰ দৌলাশাল আৰক্ষী চকীৰ অন্তৰ্গত দৌলাশাল আমৃখোলি চুপাত শনিবাৰে সন্ধিয়া এটা ড্ৰাগছ ব্যৱসায়ীক ৰাইজে আটক কৰি দৌলাশাল আৰক্ষীক গতাই দিয়ে। আটক কৰা যুৱকজন বৰপেটা জিলাৰ তাৰাবাৰী আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত ৰৌমাৰী গাঁৱৰ প্ৰয়াত মিষ্টাৰ আলীৰ পুত্ৰ চাহনুৰ আলী (২২ ) বুলি জানিব পৰা গৈছে ।\nযুৱকজনে দীৰ্ঘদিনধৰি অঞ্চলটোত নিচাজাতীয় টেবলেট বিক্ৰী কৰি অহাৰ অভিযোগ উত্থাপিত কৰিছে স্থানীয় লোকে। যুৱকজনৰ লগত থকা আন এজন যুৱক পলায়ন কৰে বুলি স্থানীয় লোকে জানিবলৈ দিয়ে। আটক কৰা যুৱকজনৰ লগত কেইবাটাও নিচাজাতীয় টেবলেট উদ্ধাৰ কৰা হৈছে।যুৱকজনৰ পৰা এ এচ- ০২-ইউ ২৬২১ নম্বৰৰ স্কুটি এখনো জব্দ কৰে দৌলাশাল আৰক্ষীয়ে ।\nনগাঁও জিলাৰ ৰঙলুত পথ দুৰ্ঘটনা যুৱক নিহত…\nআগৰ পিছৰ 1 of 6,291