ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিৰ এক বিৰল ব্যক্তিত্ব - অসমীয়া ৱেবছাইট\nৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিৰ এক বিৰল ব্যক্তিত্ব\nNitupon Borgohain October 27, 2019 বুৰঞ্জী ,0Comments\nৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰগোহাঞিৰ এক বিৰল ব্যক্তিত্ব\nজয়মতী কুঁৱৰীৰ পিতৃ ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰ গোহাঁই মাদুৰিয়াল ফৈদৰ ৷মাদুৰিত তেওঁৰ বাৰীৰ চিন চাব আৰু মৈডাম আজিও অক্ষত অৱস্থাত আছে ৷মৈডামটোৰ উচ্চতা আৰু মাটি কালি চৰাইদেউৰ স্বৰ্গদেউসকলৰ মৈদামৰ প্ৰায় সমানেই ৷মাদুৰিৰ জয়া চাহ বাগিচাৰ ভিতৰত আৰু ইয়াৰ আশে পাশে বহুতো মৈদাম আছে ৷স্বৰ্গীয় বুৰঞ্জীবিদ মাণিক বৰ গোহাঁইৰ মতে এই বিলাকৰ সৰহ ভাগেই লাইথেপেনা বৰ গোহাঁঞিৰ পত্নী আৰু পুত্ৰ সকলৰ মৈদাম ৷তেওঁৰ বাৰ গৰাকী পত্নী আৰু ছৌবিশ জন পুত্ৰ আৰু তেৰ গৰাকী জীয়েক আছিল সেই কথা বুৰঞ্জীয়ে কয় ;প্ৰায় বিলাক মৈদাম কালৰ কুটীল আছুৰ আৰু দুষ্ট লোকৰ হাতৰ পৰশত ধব্ৱংস হৈ কালৰ বুকুত জহি খহি গ'ল ৷তাৰে দুটা মান মৈদাম আজিও অক্ষত অৱস্থাত আছে তাৰে সুউচ্চ মৈডামটো লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিৰ আৰু দ্বিতীয়টো তেওঁৰ বৰ পুত্ৰ কমলাকান্তৰ বুলি জনাযায় ৷স্বৰ্গদেউ ছ্যুকাফাৰ লগত অহা বৰ গোহাঁই জনৰ নাম আছিল থাওমুং -কান- ঙ্গন ছ্যুকাফা স্বৰ্গদেউৱে সৌমাৰ জয় কৰিবৰ বাবে আগুৱাই আহি পাটকাই পৰ্বতত কিছুদিন বাহৰ কৰি হৈছিল ৷স্বৰ্গদেৱে চ্যুকাফাই সৌমাৰত উপস্থিত হৈ "নিজৰ চুকাফা নগৰ পতাৰ উপৰিও ৰাজ্যৰ কামবোৰ সুচাৰুৰুপে পৰিচালনা কৰিবলৈ ৰাজমন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়া সকলৰ সুবিধাৰ্থে দেশত দুটা পৃথক অঞ্চল পাতে ৷সেইমতে দিখৌক কেন্দ্ৰ কৰি উত্তৰ পাৰে বুঢ়াগোহাঁই আৰু দক্ষিণ পাৰে বৰ ঁগোহাঁইক ভগাই দিছিল ৷তদুপৰি সিবিলাকৰ কাৰ্যালয় ।আৰু থকা মেলাৰ বাবে দুখন ডাঙৰ ৰজা বাৰীও নিৰ্মাণ কৰি দিছিল ৷তাৰে এখন দিলিহিত আৰু আনখন মাদুৰিত স্হাপন হৈছিল ৷ৰাজ্যত এই দুখনেই অতি পুৰণি চহৰ বুলিজনা যায় ৷দিলিহিত বুঢ়াগোহাঁই আৰু মাদুৰিত বৰগোহাঞিয়ে ঘৰ -বাৰী কৰি ৰাজকাৰ্য পৰিচালনা কৰিছিল ৷প্ৰয়াত মাণিক বৰ গোহাঁঞিৰ মতে আকৌ "ছ্যুজিন লাংখুনক ওৰফে লাওমুংঙক মাদুৰিত পাতিলে ৷তেতিয়াৰে পৰা এওঁৰ বংশক মাদুৰিয়াল ফৈদ বোলে ৷এইজন লাংখুনৰে তিনিজন পুত্ৰৰ নাম আছিল লাংলুৰু ;লাং লাও আৰু খামপেত ৷খামপেত চুচেনফা স্বৰ্গদেওৰ দিনত ৰাজমন্ত্ৰী আছিল ৷বৰপুতেক লাংলুৰুৰ নাতিয়েক লেচাইদাঙে চুচেনফা স্বৰ্গদেৱৰ ৰাজত্ব কালতে সৃষ্টি কৰা সলাল গোহাঞিৰ বিষয়বাব পায়৷এই লেচাইদাঙৰে তৃতীয় পুত্ৰ লালুক ফুকনৰ বৰপুতেক জয়মতীৰ দেউতাক লাইথেপেনা বৰগোহাঞি ৷এওঁৰ দুজন ভায়েক লাংকু আৰু পেনন ;লাংকু ৰাজখোৱা হৈছিল ৷পেননে কি বিষয় বাব পাইছিল বংশাৱলীত নাই ৷(জয়মতী কুঁৱৰী পৃ:১৫৬ )মাদুৰিয়াল ফৈদৰ লাংখুন থাও - মুংকানঙ্গন ৰ পৰা নৱম পুৰুষ বুলি জনা যায় ৷\nলাইথেপেনা বৰগোহাই শিশু কাল আৰু শিক্ষা দীক্ষাৰ বিষয়ে জনা নাযায় ৷সেই দিনত আজিকালিৰ দৰে এক নিদ্ধাৰিত শিক্ষা -পদ্ধতি প্ৰচলিত নাছিল ৷ৰাজ- পৰিয়ালত ডা- ডা্ঙৰীয়া আৰু গোহাঁই ব্ৰাহ্মণ শ্ৰেণীৰ কাৰণে টোল বা ঘৰুৱা শিক্ষাৰ ব্যৱস্হা নাছিল ৷ৰাজ পৰিয়ালত ডা-ডাঙৰীয়া আৰু ৰাআ পৰিয়ালৰ কাৰণে ৰাজনীতি ;বুৰঞ্জী ;ধৰ্মশাস্ত্ৰ আৰু সামাজিক শিক্ষা অপৰিহাৰ্য আছিল ৷গতিকে বৰগোহাই পৰিয়ালৰ সন্তান হিচাপে সেই যুগৰ উপযোগী আৰু কাৰ্যকৰী শিক্ষা লাভৰ পৰা লাইথেপেনা নিশ্বয় বঞ্চিত হোৱা নাছিল ৷নহ'লে তেওঁ সলাল গোহাঁই ৰ পৰা ৰাজমন্ত্ৰীলৈ উধাব নোৱাৰিলেহেতেন ৷ স্বৰ্গদেউ উদয়াদিত্য সিংহৰ দিনত (১৬৭০ -১৬৭৩ খৃ;ত)লাইথেপেনা সলাল গোহাঁই হয় ৷অনান্য ডা-ডাঙৰীয়া আৰু বিষয়াৰ লগতে তেৱোঁ এইজনা স্বৰ্গদেউৰ দিনতে মহাপ্ৰতাপী হৈ উঠা পৰমানন্দ সন্যাসীৰ শিষ্য হৈছিল ৷পিছলৈ এই সন্যাসী জনৰ অতপালি বাঢ়ি যোৱাত ডা-ডাঙৰীয়া আৰু বৈষ্ণৱ মহন্তৰ সমৰ্থনত ডেবেৰা হাজৰিকা আৰু সৰু গোহাঁই (ৰামধ্বজ সিংহ সন্ন্যাসী আৰু স্বৰ্গদেউ উভয়কে হত্যা কৰে ৷লাইথেপেনা বৰ গোহাঁইয়ে সলাল গোহাঁইৰ ক্ষমতাৰে নিশ্বয় শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত কোনোবা এটা খণ্ডত সেনাপতি হিচাপে নেতৃত্ব দিছিল ৷এই কথা প্ৰমাণ কৰিবৰ কাৰণে আমাৰ হাতত আহিলা পাতিৰ অভাব ৷ শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত স্বৰ্জদেউ উদয়াদিত্যৰ দিনত ১৬৭১ খৃষ্টব্দৰ মাৰ্চ মাহত সামৰণি পৰিছিল ৷গতিকে অনুমান কৰিব পাৰি যে এটা খণ্ডৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে তেওঁ যুদ্ধত নেতৃত্ব দিছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি ৷তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ কমলাকান্তই মুখিয়াল সেনাপতি হিচাবে শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত সহযোগ কৰিছিল ৷শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত পৰিজিত হৈ ৰামসিংহই ঘুৰি নগৈ পুনৰ অসম আক্ৰমণৰ উদ্দেশ্যে ৰঙামাটিত থানা কৰি আছিল ৷গতিকে আতন বুঢ়াগোহাঁই আৰু লালুকসোলা বৰফুকনৰ নেতৃত্বত বিচক্ষণ বিষয়াসকলে মোগলৰ পুনৰ আক্ৰমণৰ আকাংক্ষাত গুৱাহাটীত সাজু আছিল ৷ইফালে ডেবেৰা বৰ বৰুৱা বৰ বৰুৱা পদত অধিস্হিত হৈ নিজৰ ইছ্ছামতে ৰজা ভঙা পতা কৰি গড়গাৱঁত ভয়াবহ পৰিস্হিতিৰ সৃষ্টি কৰিছিল ৷আতন বুঢ়া গোহাঁইৰ নেতৃত্বত শৰাইঘটীয়া সেনাপতি সকলে গড়গাৱঁলৈ গৈ ডেবেৰাক বধ?কৰি ডেবেৰাই আৰম্ভ কৰা ভয়াবহ শাসনৰ সমাপ্তি ঘটায় ৷আৰু তেওঁলোকৰ মনোনীত কোঁৱৰ দিহিঙ্গীয়া ফৈদৰ ছ্যুজিনফাক সিংহাসনত বহুৱায়৷এই অভিযানত বুঢ়াগোহাঁইয়ে লাইথেপেনা সলাল গোহাঁইক নিজৰ সেনাবাহিনী তেওঁৰ লগত লৈ গড়গাৱঁলৈ যাবৰ বাবে আদেশ প্ৰেৰণ কৰিছিল ৷ডেবেৰাই আত্ম ৰক্ষাৰ উপায় হিচাপে গুৱাহাটীৰ ফুকন আৰু ৰাজখোৱাসকলৰ পুত্ৰ -ভতিজাৰ লগতে বৰপুত্ৰ (কংখান )বন্দী কৰি ৰাখিছিল আৰু যুদ্ধত হাৰিলে তেওঁলোকৰ শিৰশ্ছেদ কৰি অ্ঙ্গ -প্ৰত্যঙ্গ সমুহ পিতৃ মাতৃৰ হাতত তুলি দিয়াৰ ভাবুকি দিছিল ৷\nবুৰঞ্জীত পোৱা যায় লাও বৰ চেতিয়াৰ চক্ৰান্তত স্বৰ্গদেউ ছ্যুজিনফা আৰু আতন বুঢ়া গোহাঁইৰ মাজত ৰাজকাৰেংতে সংঘৰ্ষ ৰ সুত্ৰপাত হৈছিল ৷এই সংঘৰ্ষৰ আঁৰৰ কাৰণ হ'ল বুঢ়াগোহাঁই ক্ৰমাগত বৃদ্ধি পোৱা ক্ষমতা আৰু প্ৰতিপত্তিৰ প্ৰতি৷গড়গাওঁত থকা কিছু বিষয়াৰ সন্দেহ ;ভয় ঈষা ৷সেইবাবে লাও বৰ চেতিয়াৰ মণ্ত্ৰণাত স্বৰ্গদেউৱে বশঢ়াগোহাঁইক ধৰিবলৈ আঁচনি কৰিছিল গোপনে ৷তেতিয়া বুঢ়াগোহাঁইয়ে কেইজনমান ফুকন -বিষয়াৰ অনুৰোধত ৰজাৰ আঁচনি মষিমুৰ কৰিবলৈ গোপনে ৰাজকাৰেংত প্ৰবেশ কৰিবলৈ যাঁওতে বুঢ়াগোহাঁইয়ে লাইথেপেনাক বৰচেতিয়াৰ সৈতে বৰচ’ৰাৰ মশখত লগ পাইছিল ৷সংঘৰ্ষত ৰজাই বুঢ়াগোহাঁইক হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল ৷কিন্ত বুঢ়াগোহাঁইয়ে ততালিকে সেই স্হানৰপৰা অলক্ষিতে আঁতৰি যায় আৰু শেষত ডেৰগাঁৱত বাহৰ পাতে ৷এই সংঘৰ্ষত স্বৰ্গদেউ খংত উত্তেজিত হৈ ইমান অস্থিৰ হৈ পৰিছিল যে বিষয়াসকলে তেওঁক বঢ়াই- বুজাই শান্ত কৰিব পৰা নাছিল ৷তেতিয়া সলাল গোহাঁইয়ে স্বৰ্গদেউক উদ্দেশ্যি কৈছিল বোলে স্বৰ্গদেউদেৱে সাধাৰণ গণ্ডগোল এটাতে অধৰ্য হৈ পৰে তেতিয়া প্ৰজা সাধাৰণৰ দুখ -দুৰ্দশাৰ অগ্নি পৰীক্ষাত শান্ত -সুস্হিৰ হৈ থাকিব বুলি তেওঁ কেনেকৈ আশা কৰিব,৷তাৰ পাছতে তেখেতে স্বৰ্গদেউক শান্ত্বনা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল ৷পাছত স্বৰ্গদেউৱে এই বিবাদৰ সু মীমাংসাৰ বাবে বুঢ়াগোহাঁইক ডেৰগাঁৱৰ পৰা গড়গাৱলৈ আনিবলৈ ৰামচন্দ্ৰ বৰপাত্ৰগোহাঁই ;গুইমেলা লালুক বৰ গোহাঁই ;লাইথেপেনা সলাল বৰ গোহাঞি আৰু লাও বৰ চেতিয়াক পঠায়ছিল ৷বিষয়াসকল অৱশ্যে এইকাৰ্যত কৃতকাৰ্য নহল ৷বুঢ়াগোহাঁই গড়গাৱলৈ লগে লগে ঘুৰি নাহিল ৷তাৰ পৰিবৰ্তে তেওঁ ডেৰগাৱৰ পৰাই বৰ গোহাঁই সলাল গোহাই আৰু বৰপাত্ৰগোহাঁইক চামধৰা আৰু কলিয়াবৰৰ দুৰ্গৰ তত্বাবধান লবৰ বাবে পাচিলে আৰু লাও বৰচেতিয়াক নিজৰ জিম্মাত ৰাখিলে ৷তাৰ পাছতহে তেওঁ লালুক বৰফুকন আৰু গুৱাহাটীৰ অনান্য বিষয়া সকলক লৈ ৰজাৰ বিৰুদ্ধে গড়গাৱলৈ যাত্ৰা কৰে ৷ তেওঁলোকে স্বৰ্গদেউ চুজিনফাক বধ কৰি ছ্যুদৈফা পৰ্বতীয়া ৰজাক সিংহাসনত বহুৱাই ৷এই বিবাদত লাইথেপেনা সলাল গোহাঁই স্বৰ্গদেউৰ সপক্ষে আছিল যেন অনুমান কৰিব পাৰি ৷স্বৰ্গদেউ উদয়াদিত্য সিংহৰ দিনৰে পৰা সেই সময়ৰ সাত জন স্বৰ্গদেউ বৰ দুৰ্বল আছিল ৷তথাপি লাইথেপেনা বৰ গোহাঁইৰ ব্যক্তিত্ব আৰু চৰিত্ৰ সেই সময়ৰ ৰাজনৈতিক সময়ৰ আহোম ৰাজ্য পাছলৈ (অসমৰ)পটভুমিত বিচাৰ কৰিলে দেখা পাওঁ যে স্বৰ্গদেউ সকল যদিও ৰাজ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত আছিল তেওঁলোকৰ ক্ষমতা নাছিল বুলিব পাৰি ৷সেই সময়ছোৱাত ডা-ডাঙৰীয়া সকলে ক্ষমতা নিজৰ হাতৰ মুঠিত ৰাখিবৰ বাবে নিজৰ নিজৰ মনোনীত ৰাজকোঁৱৰসকলক ৰজা পাতিছিল যাতে তেওঁলোকৰ নিজৰ স্বাৰ্থ আৰু ক্ষমতা হাত ত থাকে ৷ স্বৰ্গদেউসকল একোজন ক্ষমতাশালী ডাঙৰীয়াৰ হাতৰ পুতলা আছিল ৷কোনোজন ডাঙৰীয়াই নিজৰ উচ্চ অভিলাষ পুৰণৰ বাবে ৰাজক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিছিল আৰু কোনোজনে নিজে ৰজা হোৱাৰ সপোন দেখিছিল ৷ডাঙৰীয়াসকলৰ এনে অৰিয়াঅৰিত লাইথেপেনা বৰগোহাঞিৰো নিশ্বয় এটা স্হিতি আছিল ৷\nজয়মতী কুঁৱৰীৰ পিতৃ তথা গদাপাণিৰ শহুৰ ৰাজমন্ত্ৰী লাইথেপেনা বৰ গোহাঞি ৷লাই থেপেনা বৰ? গোহাঁঞি ডাঙৰীয়াই প্ৰথমে সলাল গোহাঁই ক্ষমতাৰে নিশ্বয় শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত কোনোবা এটা খণ্ডত সেনাপতি হিচাবে নেতৃত্ব দিছিল ৷যদিও সেই কথা প্ৰমাণৰ কোনো তথ্য আমাৰ হাতত নাই ?শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ স্বৰ্গদেউ উদয়াদিত্য সিংহৰ দিনত সামৰণি পৰিছিল ১৬৭১ গতিকে এটা খণ্ডৰ ৰাজ্যপাল হিচাবে তেখেতে সেই যুদ্ধত নেতৃত্ব দিছিল বুলি অনুমান কৰাৰ থল আছে ৷তেওঁৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ কমলাকান্তই মুখিয়াল সেনাপতি হৈ শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত সহযোগ কৰিছিল ৷শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত পৰিজিত হৈ ৰামসিংহই উভতি নগৈ পুনৰ আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণৰ উদ্দেশ্যি ৰঙামাটিত থান কৰি শিবিৰ পাতিছিল ৷সেইয়ে আতন বুঢ়াগোহাই আৰু লালুসোলা বৰফুকনৰ নেতৃত্বত সাজু হৈ আছিল ৷ইফালে ডেবেৰা বৰুৱাই বৰ বৰুৱা পদত অধিস্হিত হৈ নিজৰ ইছ্ছা মতে ৰজা আৰুবিষয়া ভঙাপতা কৰি গড়গাৱত ভয়াবহ পৰিস্হিতিৰ সৃষ্টি কৰিছিল ৷আতন বুঢ়া গোহাইৰ নেতৃত্বত শৰাইঘটীয়া সেনাপতি সকলে গড়গাঁও লৈ গৈ ডেবেৰাক বধ কৰি ডেবেৰাই আৰম্ভ কৰা ভয়াবহ শাসনৰ অন্ত পেলায় ৷আৰু তেওঁলোকৰ মনৰ পচন্দৰ কো্ৱৰ দিহিঙীয়া ফৈদৰ ছ্যুজিনফাক সিংহাসনত বহুৱাইছিল ৷এই অভিযানত বুঢ়া গোহাইয়ে লাইথেপেনা সলাল বৰ গোহাঞিক নিজৰ সেনা বাহিনী লৈ গড়গাঁওলৈ যাবৰ বাবে বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰাৰ আদেশ দিয়াৰ কথা ইতিহাসে কয় ৷ডেবেৰাই আত্মৰক্ষাৰ উপায় হিচাবে গুৱাহাটীৰ ফুকন আৰু ৰাজখোৱা সকলৰ পুত্ৰ ভতিজাসকলৰ লগতে লাই থেপেনা বৰ গোহাঞি ডাঙৰীয়াৰ বৰ পুত্ৰ কংখাম বা হৰিনাথকো পণ বন্দী কৰিছিল লগতে যুদ্ধত হাৰিলে তেওঁলোকক শিৰশ্চেদ কৰি অংগ পতঙ্গ সমুহ তেওলোকৰ পিতৃ মাতৃৰ হাতত তুলি দিয়াৰ ভাবুকি প্ৰদান কৰিছিল ৷কাৰণ এই সৰু সৰু অথচ ভয়ংকৰ ষড়যন্ত্ৰবোৰ বাবে ই সকলোৰে মনত থকা ইপ্সিত ক্ষমতাৰ লালসা ৷সেইবাবে লাও বৰচেতিয়াৰ মণ্ত্ৰণা মতে স্বৰ্গদেৱে বুঢ়াগোহাইক ধৰাৰ যি অভসন্ধি তেতিয়া বুঢ়াগোহাইয়ে লাইথেপেনা বৰ গোহাইক বৰ চেতিয়াৰ সৈতে আৰু কেইজন মান ফুকন বাবৰ বিষয়াৰ সৈতে বাটচ’ৰাত লগপাইছিল ৷স্বৰ্গদেৱে বুঢ়াগোহাইক হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈচিলেই কিন্ত বুঢ়া গোহাই ততালিকে সেই স্হানৰপৰা আঁতৰি গৈ ডেৰ গাৱত বাহৰ পাতে ৷সই সময়ত স্বৰ্গদেউ ইমানেই অস্হিৰ হৈ পৰিছিল যে বিষয়াসকলে তেওঁক কোনেও বুজাই বঢ়াই শান্ত কৰিব নোৱাৰিছিল ৷যদিও তেতিয়া সলাল গোহাঞি লাইথেপেনা বৰ গোহাঞি য়ে স্বৰ্গদেউক কৈছিল যে স্বৰ্গদেউৱে ইমান এটা সৰু সাধাৰণ গণ্ডগোলতে ইমান অধৈৰ্য হৈ পৰে তেনেহলে সাধাৰণ প্ৰজাৰ দুখ -দুদৰ্শাৰ অগ্নি পৰীক্ষাত শান্ত সুস্হিৰ থকাৰ কথা তেখেতে কেনেকৈ আশা কৰিব " ? ৷কলিয়া বৰত গড়গঞা আৰুগুৱাহাটী ডা ডাঙৰীয়া বিষয়া সকলোৱে৷আলচি গোপনে ল'ৰা ৰজাক আঁতৰাই গদাপাণিক ৰজা পাতিলে ১৬৮১ চনৰ আগষ্ট মাহত গদাধৰ সিংহ নামেৰে তাৰপাছতো সকলোৱ আলচি যাতে কিবা কাৰণত বন্দৰ বৰফুকন :;চম্পা পানীফুকন ;দীঘলা বুঢ়া গোহাই আৰু কেইজনমান গুৱাহাটীয়া ফুকনে ষড়যন্ত্ৰ কৰি গদাপাণিক ৰজা ভঙাৰ ষড়যন্ত্ৰ ত আছিল যদিও লাইথেপেনা টৰ গোহাঞি নাছিল ৷দুৰ দৃষ্টি সম্পন্ন লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিয়ে জানিছিল বুজিছিল যে ?গদাধৰ কোঁৱৰৰ দৰে বাহুবলী সাহসী আৰু অভিজ্ঞতা সম্পন্ন ৰাজকোঁৱৰেহে ৰাজ্যলৈ সুস্হিৰতা ;শান্তিৰ বাতাবৰণ ঘুৰাই আনিবলৈ সক্ষম হব ৷গদাধৰ সিংহৰ ৰাজত্ব কালতে ১৬৮১ তেখেতে ৰাজমন্ত্ৰী পদত অধিস্হিত হৈছিল ৷ল'ৰা ৰজাৰ দিনতে "জবঙক (জপং শেন বৰ গোহাই )ভাঙি লাইথেপেনা সলাল বৰ গোহাই ক( ১৬৮০খৃষ্টাব্দত) বিষয় বাব দিছিল যদিও তেওঁ তেখেতৰ বৰ পুত্ৰ কংখানক সলাল গোহাই বিষয় বাব দিয়াইছিল ৷এই কথাই ইয়াকেই প্ৰমাণ কৰে যে লাইথেপেনা বৰ গোহাই ক্ষমতালোভী আৰু স্বাৰ্থপৰ নাছিল ৷তেওঁ ৰাজনীতিত থকা মুল্যবোধক সন্মান কৰা আৰু আইন- কানুন মানি চলা আত্মসন্মানবোধ থকা লোক আছিল ৷তেওঁ ডা-ডাঙৰীয়া আৰু বিষয়া সকলৰ আস্থাভাজন আছিল ;সকলোৰে পৰা মান সন্মান আদায় কৰিবপৰা শক্তিশালী ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন বিষয়া আছিল ৷এনে গুণ নথকা হলে বিষয়া সকলে এক মন একে বাক্যে তেওঁক বৰ গোহাঞি পদত অধিস্হিত নকৰিলেহেলেন\n১৬৭১ চনত লালুকে ৰজা হোৱাৰ সপোন দেখি বিনা যুদ্ধে গুৱাহাটী মোগলক এৰি দি কলিয়াবৰলৈ উজাই যায়৷সেই সময়ত স্বৰ্গদেউ ছ্যুদৈফাই মোগলক বাধা দিবৰ বাবে আৰু লগতে লালুকৰ ষড়যন্ত্ৰ খৰ্ব কৰিবলৈ আতন বুঢ়া গোহাঁইক সেনাপতি পাতি অনান্য গোহাঁই সকল আৰু ফুকন সকলৰ লগতে সলাল গোহাঁই লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিকো প্ৰেৰণ কৰিছিল ৷তেওঁলোক বিশ্বনাথত ৰৈ গৈ ৷তাৰে তিনিজনক লালুকে বিশ্বাসঘাটক কৰি হত্যা কৰে ৷ইয়াৰ পাছত দুই মুনি শিলাত বুঢ়াগোহাই আৰু বৰফুকনৰ মাজত যুদ্ধ হয় ৷যুদ্ধত বুঢ়াগোহাঁই পৰাস্ত হয় ৷তেতিয়া বৰ ফুকনে পলাবলৈ চেষ্টা কৰোতে বৰফুকনে বাটতে আগুচি ধৰি বন্দী কৰে ৷বাকী কেইজন গোহাঁইয়ে কলিয়া বৰলৈ আহি বৰফুকনৰ শিবিৰত যোগ দিয়ে ৷বৰফুকনে লাইথেপেনা সলাল গোহাঁইক কেলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেইকথাত ইতিহাস নিমাত ৷হয়টো তেওঁৰ কাৰণে সলাল গোহাঁই হিচাবে লাইথেপেনা কোনো ভয়ৰ কাৰণ নাছিল ৷যিকি নহওক ছ্যুদৈফা ৰজাৰ লগত বুজাবুজি লৈ আহি তেওঁকে সিংহাসনত বাহাল ৰাখে ৷বৰফুকনৰ কু অভিপ্ৰায় বুজিবলৈ ৰজাৰ বেছি পৰ নালাগিল ৷তেওঁ লালুক বৰফুকনক বন্দী কৰি বৰ বাবে সিদ্ধান্ত কৰিছিল৷\nবৰফুকনে কথাটো গম পায় ৰজাৰ পৰিকল্পনা ব্যৰ্থ কৰিবলৈ গড়গাঁওলৈ যাত্ৰা কৰে ৷তেওঁৰ লগত আহিছিল লাইথেপেনা সলাল বৰগোহাঞি ;কেইজন মান ফুকন ;আৰু ৰাজখোৱা ৷বৰফুকনে গড়গাঁওলৈ আহি ছ্যুদৈফা ৰজিক বধ কৰি ল’ৰাৰজাক সিংহাসনত বহুৱাই ৷এতিয়া বৰফুকনে নিজে ৰাজমন্ত্ৰী হৈ দেশৰ সৰ্বেসৰ্বা হৈ পৰে ৷লগতে ভায়েক ভাতধৰাক বৰফুকন পাতি কলিয়াবৰত ৰাখে ;আন এজন ভায়েক মৰঙীক বৰবৰুৱা পাতে ৷ৰাজমন্ত্ৰী হৈ লালুক বৰফুকনে ৰজা হোৱাৰ পথ মুকলি কৰিবৰ কাৰণে প্ৰতিদ্বন্দ্বী কোঁৱৰ সকলৰ কিছুমানক হত্যা কৰিলে ৷ কিছুমানক অঙ্গক্ষত কৰিলে ;নিজৰ ইছ্ছা মতে তেওঁ বিষয়া পাতিছিল ৷আতন বুঢ়া গোহাঁইক সবংশে মাৰিলে ৷"" লদইথেপেনা বৰ গোহাঞিৰ জীয়েক জয়মতী কুঁৱৰীক স্বামীৰ সম্ভেদ নিদিয়াৰ বাবেই নানা শাস্তি দি জেৰেঙা পথাৰত হত্যা কৰিছিল ৷অৱশেষত লালুকৰ অত্যাচাৰত অতীষ্ঠ হৈ ভোটাই ডেকা ;মাধৱ তামুলী ;আৰু আঘোণা কছাৰীয়ে লালুকক হত্যা কৰে ৷লালুকৰ হত্যাৰ পাছত ভায়েক ভাতধৰা বৰফুকন আৰশ পুতেক মাধব কলিয়াবৰৰ পৰা পলায়ণ কৰে ৷এওঁলোক পলোৱা খবৰটো লাইথেপেনা বৰ গোহাঞিয়ে বাঁবৰীয়া কটকীৰ হতুৱাই স্বৰ্গদেউলৈ পঠাইছিল ৷গতিকে জয়মতী :ৰুঁৱৰী; বুঢ়াগোহাই আৰু লালুকৰ হত্যাৰ সময়ত লাইথেপেনা সলাল পাতত অৰ্থাৎ বিশ্বনাথ অঞ্চলত আছিল ৷ল’ৰজাৰ বৰকুঁৱৰী আছিল লালুকৰ জীয়াৰী ৷লালুকৰ কৰ্মফল সাঁচ যাতে নাথাকে ;তেও"ৰ কৰ্মৰ যাতে পুনৰাবৃত্তি নঘটে তাৰ কাৰণে লালুকৰ জীয়েকক আঁতৰাই লাইথেপেনাৰ জীয়েক এগৰকীক ল"ৰাৰজালৈ বিয়া দি বৰকুঁৱৰী কৰি ৷লবলৈ কলীয়াবৰৰ বিষয়া আৰশ ডা -ডাঙৰীয়া সকলে পৰামৰ্শ দিছিল ৷ৰজাঘৰীয়া বুৰঞীত এনে ধৰণৰ কথা এষাৰ আছে লাইথেপেনা বৰ গোহাঁইৰ জী বৰকুঁৱৰী (পৃষ্ঠা ৩২ )ল’ৰা ৰজাৰ দিনতে জবঙক (জপং শেন বৰ গোহাঁই)ক ভাঙি লাইথেপেনা গোহাঞিক সলালৰ পৰা বৰ গোহাঁই বাব দিয়া হ’ল ৷প্ৰথমে বন্দৰ বৰ ফুকনে বিষয়াবৰ্গৰ লগত আলোচনা কৰি বৰগোহাঁই হ’বৰ বাবে৷প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল ৷লাইথেপেনাই অৱেশ্য গই প্ৰস্তাৱ অগ্ৰাহ্য কৰিছিল ৷কাৰণ বৰ গোহাঁই পদত নিযুক্তি দিবপা ক্ষমতা বৰফুকনৰ নাছিল ৷অৱেশ্য এই প্ৰস্তাৱ স্বৰ্গৰ্দেউৰ ফালৰ পৰা আহে লাইথেপেনাৰ বৰগোহাঁইৰ বিষয় বাব লোৱাৰ ইছ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল ৷আৰু বৰপুত্ৰ ক যদি সলাল গোহাঁই পদত নিযুক্তি দিয়ে অবশ্যে বৰ গোহাইৰ বিষয় বাব লোৱাৰ চৰ্ত আৰোপ কৰিছিল ৷আৰু বৰফুকনৰ প্ৰস্তাৱ আৰু পৰামৰ্শ মতেই ল’ৰাৰজাই শেন বৰ গোহাঁইক বৰ্খাস্ত কৰি ১৬৮০ খৃষ্টাব্দত বৰ গোহাঁই আৰু বৰ পুত্ৰ কংখামক সলাল গোহাঁই পদত নিযুক্তি দিছিল ৷এই?কথাই ইয়াকেই প্ৰমাণ কৰে যে লাইথেপেনা ক্ষমতালোভী নাছিল ৷তেওঁ ৰাজনীতিত থকা নৈতিক প্ৰমুল্য বোধক সন্মান কৰা আৰু আইন -কানুন মানি চলা আত্মসন্মানবোধ থকা ব্যক্তি আছিল ৷তেওঁ সেয়ে ডা =ডাঙৰীয়া আৰু বিষয়া সকলৰ আস্হাভাজন আছিল ;সকলোৰে পৰা মান সন্মান আদায় কৰিব পৰা শক্তিশালী ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন ব্যক্তি আছিল ৷\n(আগলৈ সহায় লৈ খ্বাম্ ৰাপ স্মৃতি গ্ৰন্হ বৰ গোহাঁই ৱংশাৱলী ২০০৪ বৰ্ষ )\nBy Nitupon Borgohain at October 27, 2019


আজৱ কাণ্ড! এদিনতে দহবাৰ কৰ’ণাৰ ভেকচিন ল’লে এজন ব্যক্তিয়ে\nDecember 14, 2021 4:51 pm\nবিশ্বব্যাপী কৰ’ণা মহামাৰী ৰোধৰ বাবে প্ৰতিখন দেশেই নাগৰিক সকলক ভেকচিন প্ৰদান কৰিছে। কৰ’ণাৰ প্ৰতিৰোধব বাবে এজন ব্যক্তিয়ে ভেকচিনৰ দুটা পালি গ্ৰহণ কৰিব লাগে।\nকিন্তু এজন ব্যক্তিয়ে এই সময়তে একেদিনাই দহবাৰকৈ কৰ’ণ ভেকচিন লোৱাৰ কথা পোহৰলৈ অহাৰ পিছত চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি হৈছে । চিকিৎসকসকলৰ চকুত এক প্ৰকাৰৰ ধুলি দি দহবাৰ ভেকচিন লৈছে এই ব্যক্তিজনে।\nপ্ৰতিবাৰতে পৃথক পৃথক পৰিচয় ব্যৱহাৰ কৰি ব্যক্তিজনে ভেকচিন লৈছে। এই কথা পোহৰলৈ অহাৰ পিছত সকলোৰে প্ৰশ্ন হৈছে মানুহজনে কিয় এনে এক অদ্ভুত কাম কৰিছিল!\nতেওঁ ভাবিছিল নেকি যে যদি তেওঁ দহবাৰ ভেকচিন লয়, তেতিয়া তেওঁক কৰ’ণাই স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে! নে অন্য কোনো কাৰণত ব্যক্তিজনে এনেদৰে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিছে!\nপ্ৰকৃততে এই ব্যক্তি জন এজন ভাড়াতীয়া ভেকছিন প্ৰাপ্তকৰ্তা। পৃথিৱীৰ সকলো দেশতে প্ৰশাসনে নাগৰিকসকলক ভেকচিন প্ৰদান কৰিছে আৰু কেইবাখনো দেশৰ নাগৰিকে ভেকচিন লোৱাত আপত্তি দৰ্শাইছে। নিউজিলেণ্ডতো বহু লোকে ভেকচিন গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে। ইয়াতেই এই আজৱ কাণ্ডটো সংঘটিত হৈছে।\nদৰাচলতে সকলো দেশতে ভেকচিন গ্ৰহণ নকৰিলে কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশাধিকাৰ লাভ কৰাত বাধাপ্ৰাপ্ত হৈছে তথা বিভিন্ন সুবিধাৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব লগীয়া হৈছে।\nসেয়েহে ভেকচিন ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰা একাংশ লোকে মানুহজনক বৃহৎ পৰিমাণৰ ধনৰ বিনিময়ত এই কামত ভাড়াতীয়া হিচাপে নিয়োগ কৰা বুলি সন্দেহ কৰা হৈছে। যাতে তেওঁ লোকে তেওঁলোকৰ হাতত ভেকচিনৰ প্ৰমাণপত্ৰ পায় আৰু পৰ্যাপ্ত নাগৰিক সুবিধা লাভ কৰে।\nভাড়াতীয়া ভেকচিন প্ৰাপ্তকৰ্তা এই ব্যক্তিজনৰ কথা পোহৰলৈ অহাৰ পিছত এতিয়া সকলোৱে এই কাণ্ডত আমোদ পাইছে। সামাজিক মাধ্যমতো এই কাণ্ড হাস্যৰসৰ কাহিনী হিচাপে প্ৰচাৰিত হৈছে।


মুকলি চিন্তা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome DEBOBRAT-GOGOI MUKALI-CHINTA OPEN-LETTER মুকলি চিঠি মুকলি চিন্তা মুকলি চিন্তা\nxukhdukh.com November 26, 2015 DEBOBRAT-GOGOI, MUKALI-CHINTA, OPEN-LETTER, মুকলি চিঠি, মুকলি চিন্তা,\nৰামেশ্বৰ তেলীলৈ মুকলি চিঠিঃ"অসমীয়া হবলৈ চেষ্টা কৰক"\nবিগত ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত যিজন ব্যক্তিয়ে নিৰ্বাচনী টিকট পোৱাত সন্তোষ লাভ কৰিছিলো, সেইজন আছিল বিজেপিৰ ৰামেশ্বৰ তেলী। দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত কংগ্ৰেছৰ বিপক্ষে বিজেপিয়ে ৰামেশ্বৰ তেলীৰ দৰে সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰা বিধায়ক এজনক প্ৰাৰ্থীত্ব প্ৰদান কৰাত আমি অতিশয় সুখী হৈছিলো। কিন্ত সেইজন তেলীয়ে কালি অসমৰ সৰ্ব-সন্মানীয় ব্যক্তি হোমেন বৰগোহাঞিক লৈ যি ৰাজনৈতিক কাৰাচাজি কৰিলে তাক দেখি আমি খুবেই হতাশ। হোমেন বৰগোহাঞিৰ দৰে বুদ্ধিজীৱিৰ স্থিতিক লৈ কেতিয়াবা কোনো বিষয়ত আমিও বিৰোধ কৰো, কিন্ত সেইবুলি তেখেতৰ সামাজিক সততাক লৈ আমি কোনো দিনে সন্দেহ কৰা নাই। কাৰণ যোৱা প্ৰায় চাৰিটা দশকত বৰগোহাঞিদেৱে অসমীয়া সমাজখনক যি এক বৌদ্ধিক নেতৃত্ব দি আহিছে , সেইখিনিয়েই আমাৰ বাবে যথেষ্ট। সেয়ে ৰামেশ্বৰ তেলীয়ে বৰগোহাঞিদেৱৰ বিৰুদ্ধে হাজাৰটা অভিযোগ আনিলেও, তাক বিশ্বাস কৰা সঠিক মগজু থকা অসমীয়াৰ সংখ্যা অতি নগণ্য হব। কিন্ত শ্ৰীযুত তেলীয়ে অনা এই অভিযোগখিনিৰ বাবে, ওলোটাই তেখেতৰ ৰাজনৈতিক সততাৰ ওপৰতহে এক বিৰাট প্ৰশ্ৰবোধক চিন লাগি ধৰিলেগৈ। এতিয়া সন্দেহ হৈছে যে যোৱা লোকসভাৰ নিৰ্বাচনৰ আগৰ আৰু পাছৰ ৰামেশ্বৰ তেলীজন একেই আছেনে নে সাংসদ ৰামেশ্বৰ তেলীৰ নৈতিক, চাৰিত্ৰিক আৰু ৰাজনৈতিক তথা সামাজিক সততাখিনিৰ যোৱা ওঠৰটা মাহতে স্খলন ঘটিছে ?\nৰামেশ্বৰ তেলী ডাঙৰীয়া, আপোনালোকৰ দৰে এচাম চাহ জনজাতি ৰাজনৈতিক নেতাৰ বাবেই অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীটোৱে এতিয়াও অসমীয়া সমাজখনত সামুহিক সন্মানীয় স্থিতি লাভ কৰিব পৰা নাই। হয়তো আপুনি বা আপোনাৰ দৰে নেতাক অসমীয়া গামোচাখন কোনোবাই ডিঙিত পিন্ধাই দিছে , কিন্ত আপোনাৰ স্বজাতিৰ একাংশই এতিয়াও বঙালী, কুলি বা বাগানীয়া বুলি মুলসুঁতি অসমীয়াৰ পৰা উপলুঙা পাই আছে। আপোনালোকৰ দৰে অতি কম দৰতে বিক্ৰী যোৱা চাহ জনগোষ্ঠীয় নেতাৰ বাবেই আপোনাৰ স্বজাতিৰ এজাক দুৰ্ভগীয়াক বেলতলাৰ বজাৰত কুকুৰ মেকুৰীৰ দৰে মৰিয়াই আৰু কোনোবা গাভৰুক নিৰ্বস্ত্ৰ কৰে। আপোনালোকৰ বাবেই উজনি অসমত এতিয়াও বাগানীয়া-অসমীয়া বুলি এক নীৰৱ দ্বন্দ সৰ্বত্ৰ বিৰাজমান, যাৰবাবে আপোনালোকে শাসনৰ গাদীত বহিবলৈ সুযোগ পায়।\nতেলী ডাঙৰীয়া, আপোনাৰ জ্ঞাতাৰ্থে জনাও , হোমেন বৰগোহাঞি আমাৰ বাবে যিমান সন্মানীয় সনন্ত তাঁতী বা সমীৰ তাঁতীও সমানেই সন্মানীয়। জুবিন গাৰ্গৰ কণ্ঠ আমাৰ বাবে যিমান প্ৰিয়, সুবিল বাৰ্গৰ কণ্ঠও আমাৰ বাবে সমানেই প্ৰিয়। আমি আজি “ভণ্টি পেডেল মাৰি মাৰি .....” যিমান হেঁপাহেৰে শুনিছো , দহবছৰৰ আগতে সিমানেই হেঁপাহেৰে আমি “ চলী গৰীও......” শুনিছিলো। আজিৰ প্ৰজন্মৰ যিসকল অসমীয়াক লৈ আমি আশান্বিত সেইসকলৰ মাজত যেনেকৈ কমল কুমাৰ মেধি আছ , ঠিক তেনেকৈ কমল কুমাৰ তাঁতীও আছে আৰু এইক্ষেত্ৰত আমি কেতিয়াও বাগানীয়া বা অসমীয়া বুলি প্ৰভেদ অনা নাই।\nঅসমীয়া জাতিটোৰ অন্যতম প্ৰধান অংগ চাহ জনগোষ্ঠীৰ নেতা হিচাবে আপুনি যিসময়ত অসমৰ বৌদ্ধিক সমাজখনক চাহ জনগোষ্ঠীয়াৰ সুখ-দুখৰ লগৰীয়া কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা হাতত লব লাগিছিল, সেইসময়ত আপুনি হোমেন বৰগোহাঞিৰ দৰে ব্যক্তিৰ প্ৰতি মিছা, তথ্যহীন অভিযোগ আনি আপোনাৰ বৌদ্ধিক শূন্যতাখিনিকে আমাৰ আগত উদঙাই দেখুওৱা নাইনে? আপোনাৰ অসমীয়া জাতিৰ প্ৰতি নামমাত্ৰ আন্তৰিকতা থকা হ’লে, আপুনি কেতিয়াও অসমীয়া জাতিৰ অন্যতম বিবেক ৰূপে পৰিচিত হোমেন বৰগোহাঞিদেৱৰ প্ৰতি ধন লোৱাৰ মিছা অভিযোগ নানিলেহেঁতেন।\nতেলী ডাঙৰীয়া, অনুগ্ৰহ কৰি ৰাজনীতিৰ উৰ্ধত থাকি কথাবোৰ এবাৰ চিন্তা কৰি চাবচোন।\nTags # DEBOBRAT-GOGOI # MUKALI-CHINTA # OPEN-LETTER # মুকলি চিঠি # মুকলি চিন্তা\nBy xukhdukh.com on November 26, 2015\nLabels: DEBOBRAT-GOGOI, MUKALI-CHINTA, OPEN-LETTER, মুকলি চিঠি, মুকলি চিন্তা\nThanks for this important and timely open letter to Tell. I think he has no answer for insulting Borgohain Sir as well as the entire Assamese people. Like some others he also becomes Wight less politician.


Gen 18 | AsmULB | STEP | অব্রাহামে যেতিয়া মম্ৰিৰ ওক গছবোৰৰ ওচৰত বাস কৰিছিল, তেতিয়া যিহোৱাই তেওঁক এদিন দৰ্শন দিলে। তেওঁ দুপৰীয়াৰ ৰদত নিজৰ তম্বুৰ দুৱাৰ মুখত বহি আছিল;\nইচহাকৰ জন্মৰ বিষয়ে ঈশ্বৰৰ প্ৰতিজ্ঞা\n1অব্রাহামে যেতিয়া মম্ৰিৰ ওক গছবোৰৰ ওচৰত বাস কৰিছিল, তেতিয়া যিহোৱাই তেওঁক এদিন দৰ্শন দিলে। তেওঁ দুপৰীয়াৰ ৰদত নিজৰ তম্বুৰ দুৱাৰ মুখত বহি আছিল; 2তেনে সময়তে তেওঁ মূৰ তুলি চাই দেখিলে, কিছু দূৰৈত তেওঁৰ সন্মুখত তিনি জন লোক থিয় হৈ আছে; তেওঁলোকক দেখামাত্ৰকে লগ ধৰিবলৈ তেওঁ তম্বুৰ দুৱাৰ মুখৰ পৰা লৰি গ’ল আৰু মাটিত উবুৰি হৈ প্ৰণিপাত কৰিলে।\n3তেওঁ ক’লে, “হে প্রভু, যদি আপোনালোকৰ দৃষ্টিত মই অনুগ্ৰহ প্ৰাপ্ত হৈছোঁ, তেন্তে আপোনালোকৰ এই দাসক এৰি পাৰ হৈ আগবাঢ়ি নাযাব। 4মই অলপ পানী আনি দিওঁ, আপোনালোকে ভৰি ধুই লওঁক আৰু গছজোপাৰ তলতে বিশ্ৰাম লওঁক। 5আপোনালোক যেতিয়া এই দাসৰ গুৰিলৈ আহিছে, তেন্তে মই অলপমান আহাৰো লৈ আনোগৈ; তাৰে আপোনালোকে যেন নিজৰ প্ৰাণ জুৰাব পাৰে আৰু পুণৰ যাত্রা কৰিব পাৰিব।” তেতিয়া তেওঁলোকে ক’লে, “ঠিক আছে, তুমি কোৱাৰ দৰেই কৰা।”\n6অব্ৰাহামে তেতিয়া বেগাই তম্বুৰ ভিতৰলৈ গৈ চাৰাক ক’লে, “তুমি সোনকালে তিনি চেয়া ভাল ময়দা মাখি লৈ কেইখনমান ৰুটি যুগুত কৰি দিয়া।” 7তাৰ পাছত অব্ৰাহামে লৰি গৈ পশুৰ জাকৰ পৰা ভাল চাই এটা সৰু দামুৰি আনি তেওঁৰ দাসক দিলে; সেই দাসেও ততাতৈয়াকৈ তাক ৰান্ধিলে। 8পাছত অব্রাহামে দৈ, গাখীৰ আৰু দামুৰিৰ ৰন্ধা মঙহ লৈ তেওঁলোকৰ সন্মুখত থলে; তেওঁলোকে যেতিয়া ভোজন কৰি আছিল, তেতিয়া অব্রাহাম তেওঁলোকৰ কাষতে থকা গছজোপাৰ তলত থিয় হৈ আছিল।\n9তেওঁলোকে অব্রাহামক সুধিলে, “তোমাৰ ভাৰ্য্যা চাৰা ক’ত আছে?\nতেওঁ ক’লে, “সৌ তাত, তম্বুৰ ভিতৰত আছে।”\n10তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনে ক’লে, “বসন্তকালত মই নিশ্চয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ আকৌ উলটি আহিম; তেতিয়া তোমাৰ ভাৰ্য্যা চাৰাৰ এটি পুত্ৰ হ’ব।” চাৰাই তেওঁৰ পাছ ফালে তম্বুৰ দুৱাৰ-মুখত থাকি সকলো কথা শুনি আছিল।\n11অব্ৰাহাম আৰু চাৰা সেই সময়ত যথেষ্ট বৃদ্ধ-বৃদ্ধা; বয়সে ভাঁটি দিছিল আৰু চাৰাৰ পক্ষে সন্তান লাভৰ বয়সো নাছিল। 12সেয়ে চাৰাই মনৰ ভিতৰতে হাঁহি নিজকে ক’লে, “মোৰ স্বামী এতিয়া বুঢ়া হ’ল আৰু ময়ো ক্ষয় পাই আহিলো, মোৰ এনে আনন্দ হ’ব নে?”\n13যিহোৱাই তেতিয়া অব্ৰাহামক ক’লে, “চাৰাই কেলেই এই কথা কৈ হাঁহিলে যে ‘মই বুঢ়ীয়ে জানো সচাঁকৈয়ে এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিম?’ 14যিহোৱাৰ ওচৰত দুঃসাধ্য বুলি জানো কিবা আছে? বসন্তকালত, মই নিৰূপণ কৰা সময়ত মই তোমাৰ ওচৰলৈ আকৌ আহিম। অহা বছৰ প্রায় এই সময়তে চাৰাৰ এটি পুত্ৰ হ’ব।”\n15চাৰাই তেতিয়া ভয় খাই আসৈ মাতি ক’লে, “নাই, মই হ’লে হঁহা নাছিলো”; কিন্তু যিহোৱাই ক’লে, “নহয়, তুমি হাঁহিছিলা।”\n16তাৰ পাছত সেই লোককেইজন উঠিল আৰু তললৈ চদোমৰ ফালে চালে। অব্ৰাহামে তেওঁলোকক আগবঢ়াই থবলৈ তেওঁলোকৰ লগে লগে গ’ল। 17পাছত যিহোৱাই ক’লে, “মই যি কৰিম, তাক জানো অব্ৰাহামৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিম? 18অৱশ্যেই অব্ৰাহামৰ পৰা এক মহান আৰু পৰাক্ৰমী জাতি হ’ব। তেওঁতেই পৃথিৱীৰ সমুদায় জাতিবোৰ আশীৰ্ব্বাদপ্ৰাপ্ত হ’ব। 19মই তেওঁক মনোনীত কৰিলো যেন তেওঁ নিজৰ সন্তানসকলক আৰু ঘৰৰ ভাবী-সন্তানসকলক যিহোৱাৰ পথত চলিবলৈ, সৎ আৰু ন্যায় কার্য কৰিবলৈ আজ্ঞা দিয়ে আৰু যেন যিহোৱাই অব্ৰাহামক যি কথা ক’লে তাক সিদ্ধ কৰিব পাৰে।”\n20তাৰ পাছত যিহোৱাই ক’লে, “চদোম আৰু ঘমোৰাক লৈ ভীষণ চিঞঁৰ-বাখৰ হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ পাপও অতিশয় গুৰুতৰ হৈছে; 21সেইবাবে, মই এতিয়া তালৈ নামি গৈ তেওঁলোকে যি কৰিছে বুলি মই শুনিছো, সচাঁকৈয়ে তেওঁলোক সেইদৰে দুষ্ট হৈছে নেকি তাক চাম; যদি তেনে নহয়, তাকো মই জানিব পাৰিম।\nচদোমৰ কাৰণে অব্রাহামৰ মিনতি\n22তাৰ পাছতে সেই পুৰুষ কেইজন তাৰ পৰা ঘূৰি চদোমৰ ফাললৈ গ’ল আৰু অব্ৰাহাম তেতিয়াও যিহোৱাৰ সন্মুখত থিয় হৈ থাকিল। 23অব্ৰাহামে যিহোৱাৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ি গৈ সুধিলে, “আপুনি দুষ্টৰ লগত ধাৰ্ম্মিককো বিনষ্ট কৰিব নে?\n24সেই নগৰৰ মাজত যদি পঞ্চাশজন ধাৰ্ম্মিক লোক আছে, সেই পঞ্চাশ জনৰ কাৰণে আপুনি সেই নগৰক ক্ষমা নিদি বিনষ্ট কৰিব নে? 25ই আপোনাৰ পৰা দূৰ হওক! ধাৰ্ম্মিক আৰু দুষ্টৰ প্রতি একে ধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰি, দুষ্টৰ লগত ধাৰ্ম্মিকৰ প্ৰাণ লোৱা এনে কৰ্ম্ম আপোনাৰ পৰা দূৰ হওক; সমুদায় পৃথিৱীৰ বিচাৰকর্তাজনাই জানো ন্যায়-বিচাৰ নকৰিব?”\n26তেতিয়া যিহোৱাই ক’লে, “যদি চদোম নগৰত পঞ্চাশ জনও ধাৰ্ম্মিক লোক পাওঁ, তেন্তে তেওঁলোকৰ কাৰণে মই সেই গোটেই নগৰ খনকে ক্ষমা দিম।”\n27অব্ৰাহামে উত্তৰ দি ক’লে, “চাওক, যদিও মই কেৱল ধুলি আৰু ছাঁই, তথাপিও মই প্ৰভুৰ লগত কথা ক’বলৈ সাহ কৰিছোঁ; 28যদি পঞ্চাশজন ধার্ম্মিক লোক নহৈ পাঁচজন কম হয় তেনেহলে কি সেই পাঁচজন কম হোৱাৰ কাৰণে গোটেইখন নগৰকে আপুনি বিনষ্ট কৰিব নে?” তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই তাত পঞ্চল্লিশজনক পালেও বিনষ্ট নকৰোঁ।”\n29অব্রাহামে আকৌ তেওঁক ক’লে, “ধৰক, যদি তাত মাত্র চল্লিশজন ধার্ম্মিক লোকক পোৱা গ’ল!” তেওঁ ক’লে, “সেই চল্লিশজনৰ কাৰণেও মই বিনষ্ট নকৰো।”\n30তেতিয়া অব্রাহামে ক’লে, “মোৰ প্রভুৱে যেন ক্ৰোধ নকৰে, মই পুণৰ কওঁ যদি তাত ত্ৰিশজনকো পোৱা যায়?” তেওঁ ক’লে, “মই যদি তাত ত্ৰিশজনকো পাওঁ, তেতিয়াও বিনষ্ট নকৰোঁ।” 31অব্রাহামে ক’লে, “চাওক, মই আকৌ এবাৰ সাহস কৰি প্ৰভুক কব বিচাৰিছো! যদি তাত বিশজনক পোৱা যায়?” “বিশজনৰ কাৰণেও মই সেই নগৰ বিনষ্ট নকৰোঁ।”\n32অৱশেষত অব্রাহামে ক’লে, “প্ৰভুৱে যেন মোক ক্ৰোধ নকৰে; মই কেৱল আৰু এবাৰহে মাথেন কওঁ, তাত যদি দহজনকো পোৱা যায়?”\nতেতিয়া তেওঁ ক’লে, “সেই দহজনৰ কাৰণেও মই তাক বিনষ্ট নকৰোঁ।” অব্ৰাহামৰ সৈতে কথোপকথন শেষ হোৱাৰ পাছত যিহোৱা নিজ বাটেদি সেই ঠাইৰ পৰা গুচি গ’ল আৰু অব্ৰাহামো নিজৰ ঘৰলৈ উভটি গ’ল।


পুলিচ থানাত এঘণ্টা দহ মিনিট – মঞ্জুলী ৰাহাঙ – ফটাঢোল\nSeptember 1, 2018 ভিন্নস্বাদ\t6 Comments\nপুলিচ থানাত এঘণ্টা দহ মিনিট – মঞ্জুলী ৰাহাঙ\nজীৱনত আমি কত কি বিপাক-দুৰ্বিপাকৰ সমুখীন হ’বলগীয়া হয় ৷ নহয়নে বাৰু? সেই বিপাক-দুৰ্বিপাকে কেতিয়াবা হয় কন্দুৱাইছে,নহয় কেতিয়াবা হহুঁৱাইছে নাইবা কেতিয়াবা দিছে কিছুমান পাহৰিব নোৱাৰা অভিজ্ঞতা৷ এদিন এনেকুৱা এক পাহৰিব নোৱাৰা দুৰ্বিপাকৰে সমুখীন হ’লোঁ আমি আৰু আমাৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ । যদিও ঘটনাটোক ‘দুৰ্বিপাক’ আখ্যা দিছোঁ তথাপি ঘটনাটোত কিছু আমোদ আৰু চিন্তনৰ মিশ্ৰিত উপাদান বিদ্যমান ৷\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ বহুতো কথাৰ কাৰণে গোটেই বিশ্বতে ৰৈ বৈ যোৱা খিয়াতি আছে। প্ৰথমেই ক’ব খুজিম শক্তিপীঠ মা কামাখ্যা দেৱীৰ মন্দিৰ, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ, দেৱাদিদেৱ ভোলানাথৰ দ্বাদশ জ্যোতিৰ্লিঙ্গৰ পঁচধৰা ধাম অথবা ভীমাশংকৰ মন্দিৰ,পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সৰু নদীদ্বীপ উমানন্দ, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ ইত্যাদি৷ আমি জানো যে দুটা বিপৰীতমুখী সত্ত্বাত আমাৰ পৃথিৱীৰ প্ৰতিটো কথা আৰু কাম আবদ্ধ হৈ থাকে; ভাল-বেয়া,সৎ-অসৎ, পোহৰ-আন্ধাৰ, সদনাম-বদনাম ইত্যাদি। ঠিক আমাৰ গুৱাহাটী মহানগৰীৰ ক্ষেত্ৰতো এই সূত্ৰৰ প্ৰয়োগ কৰিব পৰা যায়৷\nঅলপ আগেয়ে আমি আমাৰ মহানগৰীৰ প্ৰশংসাত দুআষাৰ ক’লোঁ; কিন্তু ক’বলৈ বেয়া লাগিলেও এইবাৰ আহিছোঁ মহানগৰীৰ দুৰৱস্থাৰ প্ৰসঙ্গলৈ৷ সম্পূৰ্ণৰূপে ‘মহানগৰী’ অভিধা পাবলৈ গুৱাহাটীয়ে আৰু কিমান বছৰ অপেক্ষা কৰিব লাগিব তাৰ উত্তৰ আমাৰ হাতত নাই। সামাজিক,পাৰিপাৰ্শ্বিক আৰু প্ৰশাসনিক – এই তিনিওটা দিশৰ পৰা মহানগৰী এতিয়াও অনুন্নত বুলি ক’লেও ভুল কোৱা নহ’ব। বাকীবোৰ সমস্যাৰ কথা নকৈ আমি ক’ব খুজিম-প্ৰতিবছৰে কৃত্ৰিম বানত আক্ৰান্ত মহানগৰীৰ বুকুৰ গীতানগৰ নামৰ সৰু অঞ্চলত আমি মুখামুখি হোৱা সৰু ‘দুৰ্বিপাক’ৰ কথাটো ৷\nসেইদিনা পুৱা প্ৰায় ন বজাৰ পৰা গীতানগৰ, চানমাৰি, গণেশগুৰি আদি অঞ্চলত নেৰানেপেৰা বৰষুণ ৷ অফিচলৈ অলপ পলমকৈ যাম বুলি জিণ্টি বাক (জিণ্টিমণি মহিলাৰী, জ্যেষ্ঠ সহায়ক আৰু আমাৰ জ্যেষ্ঠ সহকৰ্মী) মোবাইলযোগে জনালোঁ৷ কাৰণটোও ক’লোঁ-“বাবলুৰ (আমাৰ পুত্ৰৰ ঘৰত মতা নাম)পাৰপত্ৰ আবেদনৰ (passport application) আৰক্ষী সত্যাপন প্ৰতিবেদনখন (police verification report) অসম্পূৰ্ণ হৈ থকা হেতুকে স্থানীয় আৰক্ষী চকীলৈ যাবলগীয়া আছে।”\nআঁচনি অনুসৰি বাবলুৰ স্কুল যোৱাটো সেইদিনা বাতিল কৰা হ’ল ৷ অটো দাদা (নীৰেণ শীল, যাৰ অটোৰ আমি যোৱা সুদীৰ্ঘ পাঁচ বছৰৰ পৰা নিয়মীয়া আৰোহী,যিয়ে মোৰ জীৱনত জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ ভূমিকা এই পৰ্যন্ত পালন কৰি আছে।) বিশেষ ঘৰুৱা কাম থকাৰ বাবে আহিব নোৱাৰাত আমি পুত্ৰৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ‘উবেৰ’ ভাড়া কৰিলোঁ। (UBER নামৰ ভাড়াত পোৱা চাৰিচকীয়া সৰু বাহন৷ তাক অসমীয়াত যদিও আমি ‘উবেৰ’ বুলি লিখিছোঁ প্ৰকৃততে হেনো তাৰ উচ্চাৰণ হ’ব লাগে ‘উবৰ’৷ এয়া আমাৰ দশম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা জীয়ৰীয়ে উচ্চাৰণ সম্পৰ্কে দিয়া শিকনিৰ এটা উদাহৰণ।) ‘উবেৰ’ বুক কৰি উঠি মনতে অলপ আক্ষেপো হ’ল ৷ কিয়নো আমাৰ ঘৰৰ পৰা গীতানগৰ আৰক্ষী চকী বা পুলিচ থানালৈ পদব্ৰজে গ’লে তামোল এখনো চোবাই শেষ নহ’ব।\nবাৰু যা হওঁক, ‘উবেৰ’ আহি যথা সময়ত পদূলিত ৰ’ল আৰু আমি মাতৃ-পুত্ৰ ৰাজকীয় আদৱ পালন কৰাৰ দৰে গৈ ‘চুইফ্ট দিজায়াৰ’(Swift Desire) নামৰ বগলীৰ পাখি হেন বগা চিক্চিকাই থকা বাহনখনত বহি গা এৰি দিলোঁ৷ মিছা নকওঁ;এখন্তেকৰ কাৰণেই হওঁক বৰ সুখ পাইছিল দেহাটোৱে৷ কিন্তু হ’লে কি হ’ব ! মনতে আওৰালোঁ-দুখৰ ৰাতিহে নুপুৱায় সুখৰ ৰাতি(?) মুঠিতে ঢুকায়৷ পদব্ৰজে যিকণ বাট তামোল এখন চোবাই শেষ কৰিব নোৱাৰা, ‘চুইফ্ট দিজায়াৰ’ত সেইকণ বাট দেখোন হাতৰ পৰা তামোলখন মুখত দিয়া সময়কণৰহে হ’ব৷ সেইটো দুখ মনতে সামৰিব যো-জা কৰিছোঁহে এথোন,বাবলুৰ মাতত বুজিলোঁ ভাড়া দিবৰ হ’ল৷ তাকে সুধিলোঁ বোলোঁ-“বাবলু, ভাড়া কিমান দিওঁ?” বাবলুৱে ক’লে বোলে-“মা,সত্তৰ টকা দি দিয়া।” “কি?????”-চকু দুটা কপালতহে যেন উঠি গ’ল আমাৰ বুজিছেনে!! পিছে দিবতো লাগিবই!\nভাড়া দি উঠি গাড়ীৰ পৰা নমাৰ পিছত বাবলুৱে ক’লে –“তুমি চবতে ‘বাৰ্গেনিং’ কৰিবলৈ ৰেডী হৈ থাকা দেই মা৷ প্লিজ মই কিন্তু লাজ পাওঁ৷ চেভেণ্টি ৰুপিজ ভাড়া দিবলৈ তুমি যে বেয়া পাইছা মই তোমাৰ ফেইচ দেখিয়ে বুজিছোঁ নহয়৷ ব’লা,এতিয়া বৰষুণ বৰ জোৰে দিছে!” অ’ আই ! কথা শুনকচোন তাৰ! যিয়ে যেনেকৈ পাৰিছে শোষণেই কৰি আছে দেখোন আমাক৷ ৰজাঘৰৰ(চৰকাৰ আকৌ) নেতা,পালি-পহৰীয়াৰ পৰা উবেৰৰ ড্ৰাইভাৰলৈকে৷ আৰু আমাৰ পুত্ৰৰ বৰ বৰ কথা শুনক! খঙে মূৰৰ চুলিৰ আগ পাইছিলগৈ যদিও কোনোমতে সামৰি-সুতৰি থ’লোঁ৷\nইতিমধ্যে বৰষুণৰ তাণ্ডৱ আৰম্ভ হৈ গৈছিল৷ ছাতিটোৱেও আমাক ৰক্ষা কৰিব পৰা নাছিল৷ প্ৰায় দৌৰি যোৱাদি গৈ তিনি কোঠলীয়া ঘৰৰ আৰক্ষী চকীৰ ভিতৰত সোমালোঁগৈ। প্ৰথম কোঠালিত তিনিযোৰ চকী-মেজ,আলমাৰি এটা আৰু ট্ৰাঙ্ক (টিনৰ নে এলুমিনিয়ামৰ ঠিক ধৰিব নোৱাৰিলোঁ) দুটামান আছে৷ পৰিপাটিকৈ ৰাখিছে বুলি ক’ব নোৱাৰিলেও অপৰিপাটি বুলিও ক’ব নোৱাৰি। সোমায়েই সোঁফালৰ পকী বেৰখনত ‘গাড়ী চোৰ’সকলৰ ফটো এঠা লগাই থোৱা দেখিলোঁ৷ বিভিন্ন মুখৰ বিভিন্ন মনৰ এই মানুহবোৰৰ(যদিও মানুহ বুলিছোঁ তথাপি প্ৰায়ভাগেই যুৱক আৰু কিশোৰৰ ফটোহে তাত দেখা পাইছিলোঁ) অভিপ্ৰায় আৰু কৰ্ম এটাই – গাড়ী চুৰি কৰি উপাৰ্জনৰ পথ মোকলোৱা। আমি আজিলৈকে বুজি নাপালোঁ মানুহ অপৰাধমুখী কিয় হৈ পৰে! ইয়াৰ উত্তৰত মানুহৰ মুখত এষাৰ কথা প্ৰায়ে শুনিবলৈ পাই আহিছোঁ-‘ইজি মানি’ৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণৰ বাবেই হেনো সৰহসংখ্যক অপৰাধীৰ জন্ম হয়। হওঁতে কথাটো সঁচা। কিন্তু এশ শতাংশই সঁচা বুলি আমাৰ মানি ল’বলৈ মন নাযায় দেখোন। কাৰণ নিজৰ জীৱনটোৰ লগত নিজৰ আত্মসন্মানৰ ডিঙি চেপি হেতালি খেলাটো ‘ইজি’ হ’ব পাৰে বুলি আমি মানি ল’ব নোৱাৰোঁ৷ আমাৰ বয়স আৰু অভিজ্ঞতাই আমাক এটা কথাই শিকাইছে – নিজৰ মনটোতকৈ শক্তিশালী কোনো নাই আৰু দুৰ্বলো কোনো নাই৷ গতিকে ক’ব খুজিম মানসিকভাবে দুৰ্বল মানুহেহে অপৰাধৰ জগতলৈ বাট বুলে। অৱশ্যে এয়া নিতান্তই আমাৰ নিজস্ব ধাৰণা দেই। বাৰু;সেইবোৰ চিৰিয়াছ কথা কৈ আমি আপোনাসকলক আমনি দিব বিচৰা নাই৷ পুনৰ আমাৰ আৰক্ষী চকীৰ অধ্যায়লৈ আহিছোঁ৷\nসাধাৰণতে আমাৰ দৰে ‘মেঙ্গো পিপ’ল’-এ (এই যে আমাক হিন্দীত ‘আম আদমী’ নে কি বুলি কয়; দিল্লীৰ সপ্তম সংখ্যক মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱালে দেখোন ‘আম আদমী’ নামেৰে ৰাজনৈতিক দল এটাও খুলি ল’লে আৰু দিল্লীৰ শাসনৰ বাঘজৰী এতিয়া ‘আম আদমী’ৰ হাততেই৷) আৰক্ষীৰ সৈতে যোগাযোগ ৰক্ষা কৰিবলৈ বেয়া পাওঁ যদিহে বংশ পৰিয়ালৰ কোনোবা মিতিৰ-কুটুম্ব আৰক্ষী বিভাগত কৰ্মৰত নহয়৷ সেয়ে হ’লেও আমি তেওঁলোকক বাদ দিতো চলিব নোৱাৰোঁ৷ নে কি কয়! এতিয়া আমাকেই নেদেখিলেনে; বতাহ-বৰষুণ নেওচি কেনেকৈ আৰক্ষী চকী মানে পুলিচ থানালৈ ঢপলিয়াই আহিব লগা হৈছে!\nতথাপিতো আৰক্ষী সম্পৰ্কে আমাৰ মন-মগজুত সৰুৰে পৰা কিছু আতংক বা ভীতি সোমাই আছিল৷ আচলতে শিশুসকলক প্ৰায়ে কথা মনাবলৈ বয়সত ডাঙৰসকলে ভূত-প্ৰেত,সোপাধৰা নাইবা পুলিচৰ কথা কৈ ভয় দেখুৱায়৷ সৰুতে আমাৰ বেলিকাও তেনে হৈছিল বুলি আমাৰ মনত আছে৷ এতিয়া ভাবি হাঁহিও উঠে আৰু সেই ডাঙৰবোৰলৈ উঠে খং, কাৰণ কোনো যথোপযুক্ত কাৰণ নোহোৱাকৈ তেওঁবিলাকে সৰুবোৰৰ মনটোক দুৰ্বল কৰি তোলাত অৰিহণা যোগাইছিল,যিটোৰ কুপ্ৰভাৱ সূদূৰপ্ৰসাৰী আৰু হানিকাৰক ৷\nকিন্তু শৈশৱতেই মনত প্ৰৱেশ কৰা সেই ভীতি আৰক্ষী চকীত উপস্থিত হৈ তাৰ আৰক্ষী বিষয়া আৰু কৰ্মচাৰীসকলৰ সহৃদয়পূৰ্বক আচৰণ প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ পিছত নিমিষতে নোহোৱা হৈ পৰিল৷ আমি আমাৰ উদ্দেশ্য বেকত কৰাৰ লগে লগে এজন আৰক্ষীয়ে আমাক যথোপযুক্ত সহায় আগবঢ়ালে আৰু দুদিন বা তিনিদিনৰ ভিতৰত কামটো সমাধা হ’ব বুলি আশ্বাস দিয়ে৷ কেৱল আমাক কাছাৰীস্থিত ‘পুলিচ কমিছনাৰ’(Police Commissioner)ৰ কাৰ্যালয়লৈ গৈ পাৰপত্ৰ আবেদনৰ ‘ফাইল নম্বৰ’টো দি অহাৰ কথা কয়৷\nইতিমধ্যে আকাশে কলহৰ কাণেৰে বৰষুণ ঢালিছে৷ নথি-পত্ৰৰ ফাইলটো এহাতে আৰু আনখন হাতেৰে অফিচলৈ লৈ যোৱা লেডীজ বেগটো (এই শব্দটো বৰ হাঁহি উঠে ৷ সকলোতে আমি ‘পুৰুষ-নাৰী সমান’ বুলি চিঞৰ-বাখৰ কৰোঁ; কিন্তু চাওঁকচোন৷ চিটি বাছৰ বহা আসনটোৰ পৰা কান্ধত লোৱা বেগটোলৈ; সকলোতে আমি লিঙ্গ নিৰ্ণয় কৰি থৈছোঁ-লেডীজ আৰু জেণ্টছ৷ বৰ আহুকলীয়া ধাৰণা দেই৷ ) লৈ ওলাব লওঁতেই লাগিল নহয় পয়মালখন ! থানাৰ চৌপাশে দেখোন কৃত্ৰিম বানৰ ভয়ংকৰ তাণ্ডৱ! আমি খালোঁ বিচূৰ্ত্তি আৰু বাবলুৰ লাগিল ফূৰ্ত্তি! থানাৰ আটাইখিনি মানুহ আমাক লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিল-কাৰণ থানাৰ ভিতৰখনো পানীৰে পানীৰণ্য হৈ পৰিল৷ যিহেতু লোকে লোকাৰণ্য হয়,গতিকে পানীৰে পানীৰণ্য নিশ্চয় হ’ব পাৰে বুলি আমাৰ মনে ভাবিলে আৰু শব্দটো প্ৰয়োগো কৰিলোঁ দেই ৷ প্ৰায় দহ-বাৰজন পুলিচ বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ মাজত আমি মাক-পুতেকহাল বন্দী হৈ ৰ’লোঁ সম্পূৰ্ণ এঘণ্টা দহ মিনিট সময়! এই এঘণ্টা দহ মিনিট সময় আমি পানীখিনি শুকাই আমাৰ গৃহাভিমুখী বাটটো সুচল হোৱা কথাটোৰ সলনি আলেখলেখ চাই থাকিলোঁ আৰক্ষী চকীৰ মানুহখিনিলৈ৷ মূল দুৱাৰখনৰ চিৰিকেইটাত আমি থিয় হ’লোঁ আৰু ঘৰলৈ যোৱা কিবা সাধনৰ সন্ধানত মাজে-মাজে সমুখৰ পানীত ডুবি থকা পকা ৰাস্তাটোলৈও চালোঁ৷ ইয়াৰ মাজতে মন কৰিলোঁ-এই অনাহুত পৰিস্থিতিত থানাত সেই মূহূৰ্তত উপস্থিত থকা আৰক্ষী বিষয়া-কৰ্মচাৰীৰ সত্তৰ শতাংশই আমাক সুকলমে ঘৰলৈ পঠিওৱাৰ দায়িত্ব ল’বলৈ আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল৷ বিষয়া-কৰ্মচাৰীখিনিৰ অভিভাৱকত্বসুলভ আচৰণে আমাক তেওঁবিলাকৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ কৰি তুলিছিল৷ বাকী ত্ৰিশ শতাংশৰ বিশ শতাংশই আমাৰ প্ৰতি বেপৰোৱা আচৰণ প্ৰকাশ কৰিলে৷ তেওঁবিলাকৰ মনোভাৱ ঠিক এনেকুৱা-‘আমিতো কিমান বছৰৰ পৰা এনেকুৱা বানপানী পাৰ কৰিছোঁ, এওঁলোকক আকৌ ৱি.আই.পি. ট্ৰিটমেণ্ট লাগে৷ হুঃ!’ শেষত থাকিলগৈ দহ শতাংশ। এওঁবিলাকক আমি ক’ব খুজিম ‘চকু মুদা কুলিৰ ভাও ধৰা’ কেটেগৰীৰ বুলি৷ দুখৰ কথা,সমাজত এতিয়া এই বিশ আৰু দহ শতাংশ শাৰীত থকা মানুহখিনিৰ দৰে মানসিকতাৰ লোক বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে- যি এখন সমাজ, ৰাজ্য বা দেশৰ বাবে অতি চিন্তাৰ কাৰণ হ’ব পাৰে৷\nএনেবোৰ বাৰে-বিংকৰা চিন্তাত মনটো পাক-ঘূৰণি খাই থাকোঁতেই বাবলুৱে মাতিলে –“মা! মা! এইফালে চোৱানা!” তাৰ মাত শুনি তালৈ চাওঁতেই সি পটকৰে ‘চেলফি’ নে কি এখন তুলিলে৷ আমাৰ লগতে পুলিচকেইজনকো সি ‘স্মাইল’ দিবলৈ ক’লে। কোনোবাই হাঁহিলে নে নাই আমি গম নাপালোঁ আৰু বাবলুৰো গম ল’বলৈ সময় নহ’ল হয়তো! সি ‘চেলফি’ লৈ উঠিয়েই মোবাইলত কিবাকিবি টিপিলে আৰু আমালৈ চাই ক’লে-“মা! স্টেটাচত দিলোঁ ফটোখন আৰু কেপচন দিছোঁ কি জানা??” আমাৰ উত্তৰলৈ বাট নাচাই সিয়ে ক’লে – “Enjoying Artificial Flood at Gitanagar Police Station with Mom and Police Force!”\nহায় হায়! কি দিন আহি পৰিল !! সংকটকালকো মানুহে ‘এনজয়’ কৰিব পৰা হ’ল! বাবলুৰ কথা-কাণ্ডই আমাক ড৹ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া ছাৰে ভাবানুবাদ কৰা খুউব সুন্দৰ কবিতা এটাৰ দুটা শাৰী মনত পেলাই দিছিল-‘জীৱনটো দৌৰৰ প্ৰতিযোগিতা নহয়। ইয়াক মন্থৰ ৰূপত গ্ৰহণ কৰা। গীতটো শেষ হোৱাৰ আগতে সংগীতখিনি শুনা।‘(ধীৰ গতিৰ নাচ,শেষ পৃষ্ঠা,চতুৰ্থ খণ্ড, সোণৰ শিকলি) ৷\nশাৰীকেইটা মনলৈ আনি আমাৰ বুকুৰ ভিতৰৰ পৰা হুমুনিয়াহ এটা ওলাই আহিল ৷ আৰু ঠিক সেই মূহূৰ্ততে আমাক বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে ত্ৰাণকৰ্ত্তাৰ ৰূপত জু ৰোড তিনিআলিৰ পিনৰ পৰা এখন ৰিক্সাত উঠি এজন ট্ৰেফিক পুলিচ থানাৰ ভিতৰলৈ সোমাই আহিল।\n« কবি নৃপতি বৰ্মন আহি আছে – নয়নমনি হালৈ\nক্লীন চুইপ ইগনেচিয়াছ (মূল: জেফ্ৰী আৰ্চাৰ) – অনুবাদ: ৰিণ্টুমনি দত্ত »\nNayan jyoti baruah\nএকাধিক বিচিত্ৰ ৰসৰ সমাৱেশ ঘটা লেখাটোৱে পুলিচ থানাতে আৱদ্ধ নাথাকি সাম্প্ৰতিক সমাজ জীৱনৰ কেইবাটাও দিশ সাঙুৰি লৈছে । সাৱলীল উপস্থাপনশৈলীৰে সমৃদ্ধ লেখাটোত সংযোজিত হোৱা তথ্য আৰু মৌলিক চিন্তাই তাক এক সুকীয়া সোৱাদ দিছে । বৰ ভাল লাগিল লেখাটো বা ।\nঅশেষ ধন্যবাদ ঈশান ! তোমাৰ মন্তব্যই আমাক অনুপ্ৰাণিত কৰিলে!\n“আৰক্ষী সত্যাপন প্ৰতিবেদন” আৰু “উবৰ”, দুটা নতুন কথা শিকিলোঁ। ধন্যবাদ আপোনাক। পঢ়ি ভাল পালোঁ।\nলেখাটো পঢ়ি দিয়া আপোনাৰ সুন্দৰ মন্তব্যই আমাক উৎসাহিত কৰিলে! ধন্যবাদ


ৱিকিপিডিয়া:ৱিকিপত্ৰিকা/ডিচেম্বৰ-২০২০ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nনৱম বৰ্ষ | ডিচেম্বৰ | ২০২০ | দ্বাদশ সংখ্যা\n২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ প্ৰথম পষেকত সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। এইবছৰত অনুষ্ঠিত এই দ্বিতীয়খন প্ৰতিযোগিতাতো অসমীয়া ৱিকিউৎসই আন ভাৰতীয় ভাষাসমূহৰ লগত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত তৃতীয় স্থান লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে সেই ১৫ দিনত সৰু-বৰ প্ৰায় অৰ্ধশতক কিতাপৰ কাম কৰা হয়। ইয়াৰে ত্ৰিশৰো অধিকসংখ্যক কিতাপৰ কাম সম্পূৰ্ণ হয়। তাৰে কেইখনমান অ টি আৰ এছ পদ্ধতিৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ অহা কিতাপ। এক বৃহৎ সংখ্যক কিতাপৰ কাম সম্পন্ন হোৱা মাহ হিচাপে নৱেম্বৰ মাহটো অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ বাবে উল্লেখযোগ্য হৈ থাকিব।\nৱিকিপিডিয়াৰ জগতখনত মই নতুন সদস্য। দুবছৰমানৰ পৰাই এই জগতত সোমাবলৈ ইচ্ছা কৰিও অহেতুক ভয় আৰু সংকোচৰ বাবে পৰা নাছিলোঁ। প্ৰথমে একাউণ্ট সৃষ্টি কৰিবলৈ গৈ অসমৰ্থ হৈছিলোঁ। ৱিকিপিডিয়াৰ বিষয়ে জানিবলৈ গুগলত সময় পালেই কেতিয়াবা অনুসন্ধান কৰিছিলোঁ; যদিও ভালদৰে নজনাৰ বাবে ইয়াত সোমাব পৰা নাছিলোঁ।\nযোৱা মে’/জুন মাহৰ কোনোবা এটা দিনত, ফেচবুকৰ জৰিয়তে চিনাকি হৈ পিছত আপোন হৈ পৰা ভাতৃসম বন্ধু শ্ৰী মৃদুল কুমাৰ শৰ্মাৰ আহ্বান আৰু সাহসত ৱিকিপিডিয়াত এটা একাউণ্ট সৃষ্টি কৰি, আৰম্ভণিৰ কাম হিচাপে মৃদুলে দেখুৱাই দিয়া মুদ্ৰণ সংশোধনৰ কাম কৰিবলৈ লওঁ। এই কামত পাৰ্গত হ’বলৈ বহুদূৰ বাকী; তথাপি সাধ্যানুসাৰে কৰি আছোঁ। নিতৌ নতুন নজনা কথা জানিব পাৰিছোঁ। এখোজ দুখোজকৈ প্ৰথমে মৃদুল আৰু এতিয়া অনামিকা, পল্লবী, দিব্য, নয়ন, গীতাৰ্থ বৰদলৈ আৰু বহু এতিয়ালৈ চিনাকি নোহোৱা সক্ৰিয় সদস্যৰ আন্তৰিক সহযোগিতাত ৱিকিৰ জগতত সদায় কিছু সময় বিচৰণ কৰি আছোঁ। এইকাৰণেই ৱিকিক এখন জগত বুলি কৈছোঁ। সদস্যসকলৰ মাজৰ সৌহাৰ্দ্যপূৰ্ণ ভাব-বিনিময়ে চাক্ষুস চিনাকি নথকাতো পৰস্পৰৰ মাজত এক সুদৃঢ় ভাতৃত্ববোধৰ ভাব জগাই তুলিছে। এই জগত “জ্ঞানৰ জগত”, নিতৌ নতুন কথাৰে মনৰ ভঁৰাল ভৰাব পাৰি। সেয়ে, ইয়াত কাম কৰাটো এতিয়া এক নিচা হৈ পৰিছে। এই নিচাৰ বাবেই আজৰি সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰৰ বাবে লেপটপটো কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ কঢ়িয়াই নিওঁ। সহকৰ্মীসকলে সোধে, কি লাভ হ’ব? মই কওঁ, অসমীয়া ভাষা হেৰাই যোৱাৰ ভয় নোহোৱা হ’ব। অসমীয়া ভাষা জগত সভালৈ যাব। বৰ্তমান ভুলত অভ্যস্ত হৈ পৰা ভাষাৰ ভুলবোৰ নোহোৱা হ’ব। অতীতৰ মহা-মূল্যবান অসমীয়া সাহিত্যৰাজি ইণ্টাৰনেটযোগে নৱ-প্ৰজন্মই অধ্যয়ন কৰাৰ সুযোগ পাব। সুখৰ কথা, এতিয়া মোক সহকৰ্মীসকলে আজৰি সময় উলিয়াই দিয়ে। মই ইয়াত জড়িত হোৱা বাবে তেওঁলোকে গৰ্ব অনুভৱ কৰে। এগৰাকী সহকৰ্মী এই জগতত সোমাবলৈ প্ৰস্তুত হৈ পৰিছে। এগৰাকী নতুন সদস্য বাঢ়িব। আৰু কি লিখিম? অসমীয়া ৱিকিসমাজৰ খ্যাতি ৰৈ বৈ যাওক। ইয়াৰ সৈতে জড়িত সকলোৰে সুস্বাস্থ্য কামনা কৰিলোঁ। সুৱদী-সুৰীয়া অসমীয়া ভাষা অজৰ-অমৰ হওক। “জয়তু ভাষা জননী’’ নমস্কাৰ।\nPranamikaadhikary (talk) 18:10, 29 November 2020 (ইউ.টি.চি.)[উত্তৰ দিয়ক]\nবিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় জলপানি লাভ কৰিছিল। বৰমাৰ পৈতৃক ঘৰত তেওঁলোকৰ 'লক্ষ্মী' নামেৰে এজনী বৃদ্ধা হাতী আছিল। শিশু কুশল কোঁৱৰ শৰ্মায়ে হাতীজনীৰ লগত সময় কটাই ভাল পাইছিল। দুৰ্ভাগ্যবশত হাতীজনী গধুৰ বস্তু কঢ়িয়াই থাকোঁতে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়। পিতৃ আন চহৰত বদলি হোৱাৰ বাবে কুশল কুঁৱৰে পিছলৈ আইতাকৰ পৰা গম পালে যে উপযুক্ত চিকিৎসাৰ অভাৱত আঘাতপ্ৰাপ্ত হাতীজনীৰ মৃত্যু হয়। এই ঘটনায়ে তেওঁক এগৰাকী পশু চিকিৎসক তথা হস্তী বিশেষজ্ঞ হবলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল।\nডাঃ শৰ্মাই বৰ্তমানলৈ প্ৰায় ৭ হাজাৰৰো অধিক হাতীৰ চিকিৎসাৰ লগতে প্ৰায় ২০০ৰো অধিক বনৰীয়া হাতীক বশ কৰিছে। ৩২ বছৰৰ পৰা ডাঃ শৰ্মাই এটাও সাপ্তাহিক ছুটী নোলোৱাকৈ প্ৰতিবছৰে ৭০০টা হাতী, বন্য আৰু উদণ্ড ষাঁড়ৰ চিকিৎসা কৰে।\n২০১৮ চনত অসমৰ ৰাজ্যপাল প্ৰফেছৰ জগদীশ মুখীয়ে তেওঁক 'উৎকৃষ্টতা বঁটা' প্ৰদান কৰিছিল আৰু "এলিফণ্ট মেন অৱ এছিয়া" উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছিল। পশু চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁৰ অৱদানক সন্মান জনোৱাবাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২০ চনত পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ইয়াত বিতংকৈ পঢ়ক\nযোৱা মাহৰ ভাল প্ৰবন্ধ মহামন্দাৰ বিষয়ে ইয়াত বিতংকৈ পঢ়িব পাৰে...\nনৱেম্বৰ-২০২০ত সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ\nমুঠ প্ৰবন্ধৰ সংখ্যা = ৫৮\nসোণৰ চামুচ মুখত লৈ\nআই ক'ত নাই\nগোঁহাই কমল আলি\nঅসমৰ বান্ধ আৰু জলাধাৰসমূহৰ তালিকা\nজগন্নাথ মন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়\nনৱেম্বৰ-২০২০ৰ বিশেষ অভিলেখ\n১ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৫ নৱেম্বৰলৈকে অনুষ্ঠিত দ্বিতীয়খন সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ৰ ৱিকিউৎসৰ অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন ২০২০ (নৱেম্বৰ) সম্পাদনা মেলাত ২৯ জন সদস্যই ৫০ খন কিতাপৰ কাম কৰে।\nআলিবাবা আৰু দুকুৰি ডকাইত (আজলীতৰা নেওগ, ১৯৩১ চন)\nসিন্দবাদ আৰু সাতোটি জলযাত্ৰা (আজলীতৰা নেওগ, ১৯৩৭ চন)\nআল্লাউদ্দিন আৰু এটি আচৰিত চাকি (আজলীতৰা নেওগ, ১৯৩১ চন)\nএক ব্যৰ্থ যাত্ৰা (পিনাকপাণি বৰুৱা, ২০১০চন)\nশিক্ষা-বিচাৰ (শৰৎচন্দ্ৰ গোস্বামী,১৯২৩ চন)\nদেৱজিত (মাধৱ কন্দলি,১৯১০ চন)\nউদ্যোগপৰ্ব্ব (ৰাম সৰস্বতী,১৯২৭ চন)\nখটাসুৰ বধ আৰু জঙ্ঘাসুৰ বধ (ৰাম সৰস্বতী,১৯৪৯ চন)\nসুধন্বাবধ পৰ্ব্ব (হৰিদাস বিপ্ৰ, ১৯০৭চন)\nকিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড (মাধৱ কন্দলি, ১৯২৮ চন)\nঘোষাৰত্ন (গোপাল মিশ্ৰ কবিৰত্ন, ১৯১৪ চন)\nসঙ্গীত-কোষ (লক্ষ্মীৰাম বৰুৱা, ১৯০৭চন)\nকালকুঞ্জ ও শোষক বধ (অজ্ঞাত)\nবব্ৰুবাহ পৰ্ব্ব (হৰিহৰ বিপ্ৰ,১৯৫৭চন)\nপচতি (শংকৰদেৱ,১৯১০ চন)\nআদিচৰিত (মাধৱদেৱ, ১৯২৮ চন)\nস্ত্ৰী-পৰ্ব্ব (ধৰ্ম্মেশ্বৰ মহন্ত,১৯১৩ চন)\nএকুৰি এটা গল্প (প্ৰণামিকা অধিকাৰী,২০১০ চন)\nকূৰ্ম্মৱলী-যুদ্ধ (কবি সাগৰ খৰি, ১৯৩৯ চন)\nনামতী-আই (দিবাকৰ দুৱৰা,১৯১১ চন)\nপদ্যমালা- প্ৰথম ভাগ (পদ্মহাস গোস্বামী, ১৮৮৩ চন)\nসাহিত্য - সপ্তম ভাগ (হৰিনাৰায়ণ দত্তবৰুৱা, ১৯২৯ চন)\nকত যে কথা (তিলোত্তমা বৰুৱা, ২০০৪ চন)\nমণিকুট (ৰামচন্দ্ৰ দাস,১৯০৮ চন)\nচিন্তা-তৰঙ্গ (কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য, ১৯৩৩ চন)\nলীলামালা (শংকৰদেৱ,১৯০৬ চন)\nপেৰিছত এসপ্তাহ আৰু অসম (জয়ন্ত কুমাৰ শৰ্মা,২০০৬ চন)\nবৈষ্ণৱী-কীৰ্ত্তন (শংকৰদেৱ,মাধৱদেৱ আৰু ঠাকুৰদেৱ, ১৯২৮ চন)\nমহীৰাৱণ বধ (অজ্ঞাত, ১৯০৮ চন)\nঅসম-সন্ধ্যা (দণ্ডিনাথ কলিতা,১৯৫৯ চন)\nগণ-বিপ্লৱ (দণ্ডিনাথ কলিতা,১৯৪৮ চন)\nতেজপুৰৰ ৰুদ্ৰপদ অঞ্চলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত টঙি জালেৰে এজন মাছমৰীয়াই মাছ ধৰি থকা মুহূৰ্ত।\nআলোকচিত্ৰ শিল্পী: মনোজ লামা\nদিপাংকৰ চেতিয়া: ২০০৯ চনৰ পৰা ৱিকিপিডিয়াৰে জড়িত এজন দক্ষ আৰু কৌশলী ৱিকিপিডিয়ান। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত তেওঁৰ সম্পাদনাৰ সংখ্যা ২,৯৬৬ আৰু সৃষ্টি কৰা পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা ৬০। অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ লগতে তেওঁ ইংৰাজী ৱিকিপিডিয়া, ৱিকিউৎস আদি কেইবাটাও প্ৰকল্পত বৰ্তমানলৈকে মুঠ ৩,৬৪৩টা সম্পাদনা কৰিছে। অমূল্য অৱদানৰ বাবে অসমীয়া ৱিকিমিডিয়া সমাজে তেওঁক “অক্লান্ত কৰ্মী পদক”, “The Working Wikipedian's Barnstar” আদি পদকেৰে কেইবাবাৰো সন্মানিত কৰিছে। আমি তেওঁৰ উত্তৰোত্তৰ উন্নতি কামনা কৰিলোঁ।\nকুলধৰ ৰাভা,প্ৰাণজ্যোতি নাথ,দিব্য দত্ত,ৰুমী বৰা, ঈশান জ্যোতি বৰা, প্ৰদ্যুৎ প্ৰতীম দত্ত,প্ৰণামিকা অধিকাৰী, গীতাৰ্থ বৰদলৈ আৰু অনামিকা বড়া\nনিৰঞ্জন বড়া,নয়নজ্যোতি নাথ, অনিমেষ বৰা, মৌচুমী দাস,পল্লবী দত্ত বৰুৱা,বাবুল বৈশ্য,পৰশমণি বড়া, দীপকজ্যোতি মহন্ত, বিশ্বজিৎ বৈশ্য,জলী ৰুমী বৰা, জ্যোতি প্ৰসাদ চৌধুৰী\nঅম্লান বসুমতাৰী,চাণক্য কুমাৰ দাস,হানিফ আলী,ভাস্কৰজ্যোতি ভূঞা,ৰাজদ্বীপ ৰাজবংশী,মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা,Jadab2018,শশাংক বৰগোহাই,শশাংক চন্দ্ৰ দাস\nঅসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত লেখাৰ সংখ্যা ৭,৪৯৬ টালৈ বৃদ্ধি পালে।\nঅসমীয়া ৱিকিউৎসত উপলব্ধ গ্ৰন্থৰ সংখ্যা ২৮৫ খনলৈ বৃদ্ধি পালে।\nAssam Association of North America-ই ৮ নৱেম্বৰ দেওবাৰে সন্ধিয়া ৯-৩০ বজাত অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ এখন অনলাইন কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰে।\nভাৰতীয় দ্বিতীয় ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা উপলক্ষে নৱেম্বৰ,২০২০ মাহত অসমীয়া ৱিকিউৎসত ত্ৰিশৰো অধিকসংখ্যক গ্ৰন্থ উপলব্ধ কৰা হয়৷\n১ অনামিকা(চুমু) বড়া ৭৬ ৩,১৬১ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২ কুলধৰ ৰাভা ৪৪ ২,১০৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৩ প্ৰাণজ্যোতি নাথ ১ ১,৯৩৬ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৪ দিব্য দত্ত ৩৮ ১,২৮৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৫ গীতাৰ্থ বৰদলৈ ১৬ ৯৯৩ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৬ প্ৰদ্যুৎ প্ৰতীম দত্ত - ৬৯৫ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৭ প্ৰণামিকা অধিকাৰী ৪ ৫৩৯ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৮ ৰুমী বৰা - ৫২০ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n৯ ঈশান জ্যোতি বৰা ৩১ ৪৪৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১০ নয়ন জ্যোতি নাথ ২৪ ৪০৩ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১১ অম্লান বসুমতাৰী ৬০ ৩৫৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১২ নিৰঞ্জন বড়া - ৩০০ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৩ মৌচুমী দাস ৩ ২৭০ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৪ বাবুল বৈশ্য ১৩০ ১২০ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৫ অনিমেষ বৰা - ২২৭ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৬ পল্লবী দত্তবৰুৱা - ১৭৬ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৭ অজয় দাস ১৫৩ ২৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৮ হানিফ আলী ৩১ ১৩৭ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n১৯ চন্দন চিৰিং ফুকন ১৩৫ - - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২০ চাণক্য কুমাৰ দাস ৭ ১১৮ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২১ জলী ৰুমী বৰা ৬ ৯৬ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২২ পৰশমণি বড়া - ৭০ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২৩ KhiLanTzi ৬৮ - - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২৪ দীপকজ্যোতি মহন্ত - ৬৫ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২৫ মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা ৩ ৫৩ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n২৬ জ্যোতি প্ৰসাদ চৌধুৰী - ৪৭ - - (আলোচনা · সৃষ্টি কৰা প্ৰবন্ধসমূহ· গোলকীয় বৰঙণি )\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৱিকিপিডিয়া:ৱিকিপত্ৰিকা/ডিচেম্বৰ-২০২০&oldid=293653"ৰ পৰা অনা হৈছে


এশ বেপাৰীৰ বেপাৰ আৰু গণৰাজ্যৰ যুগ-সন্ধি (অজয় লাল দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএতিয়া এনে কুটিল সময়ৰ সন্ধি-ক্ষণেদি আমি গতি কৰিছো যে গান্ধীৰ দেশত সকলোতকৈ দৰিদ্ৰ জনৰ কথা আমি বাৰে বাৰে আওকান কৰিছো৷ বাৰে বাৰে সংবিধান প্ৰণয়ন, সংশোধন অথবা সংসদত যি কোনো বিল উত্থাপনৰ সময়ত বাৰে বাৰে আওঁৰোৱা হয়, এই নীতিয়ে যাতে ভাৰতবর্ষৰ আটাইতকৈ দৰিদ্ৰজনকো যেন স্পর্শ কৰিব পাৰে৷ ইয়াৰ সুফল, সেই সকলে যাতে পায় আৰু জীৱনৰ মান উন্নীত কৰণৰ জৰিয়তে দেশৰ প্ৰগতিত অৰিহণা যোগাব পাৰে৷\nট্ৰেক্টৰ প্ৰদান আঁচনিৰ সুফল পাওঁতা সকল, আত্ম-সহায়ক গোটবোৰ প্ৰকৃত পক্ষে হৈছেগৈনে? নে ফাইনান্স কৰিব পৰা গাঁৱৰ ধনীজনৰ বাবে ট্ৰেক্টৰ আনি দি কমিচন খাইছে আত্ম-সহায়ক গোট সমূহে৷ চাবচিডিত দিয়া সামগ্ৰী বা সুবিধাৰ এনে ফলাফল এতিয়া অসমৰ গাঁৱে-ভূঞেঁ সহজলভ্য৷ এইবোৰক বাধা প্ৰদান কৰি, প্ৰকৃত হিতাধিকাৰীৰ জীৱনৰ মান উন্নীত কৰণৰ দ্বায়িত্ব কোনে লব লাগিব? তাৰ উত্তৰ, গাওঁ সভাই৷ গাওঁবুঢ়া বা অন্য মুখীয়ালৰ নেতৃত্বত এনে সজাগ গাওঁ সভাৰ সৃষ্টি আৰু কার্যকৰীকৰণৰ অবিহনে আজি ভাৰতবর্ষৰ গাওঁ সমূহত সামূহিক কল্যাণ সম্ভৱ নহয়৷\nগান্ধী পৰিয়ালৰ ৰাজীৱৰ পৰা ৰাহুললৈকে সকলোৱেই উন্নয়নৰ ধনৰ বিশ শতাংশইহে প্ৰকৃততে সুফল দিয়াকৈ ৰূপায়িত হোৱাকৈ ব্যৱহাৰ হয় বুলি মানি আহিছে৷ তাৰ অর্থ বৰমূৰীয়া প্ৰধান সকলৰ চকুৰ আঁৰত থকা নাই কথাবোৰ৷ তথাপি তাৰ প্ৰতিব্যৱস্থা গ্ৰহণ নোহোৱাকৈ থকাটো অন্য এক দুখ লগা কথা৷ কিন্তু, নিজৰ গাঁৱৰ কথা আমি নিজেই চিন্তা কিৰব লাগিব৷ চৰকাৰী আঁচনিৰ প্ৰকৃত সুফল ৰাইজে পোৱাৰ বাবে নাগৰিক সমাজৰ নেতৃত্বত গাওঁ সভাৰ সৱল প্ৰদক্ষেপ গ্ৰহণ আজিৰ যুগৰ অন্য এক প্ৰত্যাহ্বান৷ গাওঁ সভাৰ দ্বাৰা গাওঁ নিয়ন্ত্ৰণৰ বিষয়টোত কোনোবাই নক্সাল-পন্থীৰ ধাৰণাৰ লগত যোগসূত্ৰ উলিয়াব পাৰে কিন্তু সি তৃণমূল পর্যায়ত আঁচনি কার্যকৰীকৰণ আৰু দুর্নীতি কমোৱাৰ এক সৱল পদক্ষেপ হব সি নিশ্চিত৷\nদেউতাই কোৱা শুনো, শৰৎ সিংহদেৱৰ আমোলত হেনো, সুলভ মূল্যৰ দোকান সমূহ পৰিচালনাৰ বাবেও স্থানীয় গ্ৰাহক, গঞা ৰাইজৰ এক সর্বদলীয় কমিটিৰ ব্যৱস্থা আছিল৷ সেই কমিটিয়ে কিমান বস্তু আহিছে, কিমান বিক্ৰী কৰা হৈছে, সকলো বস্তুৰ হিচাব ৰাখিছিল আৰু সমুখৰ ব্লেক বর্ডত ষ্টক লিখাৰ ব্যৱস্থা আছিল৷ সর্বদলীয় গোট হোৱাৰ বাবে বিশেষ ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰভূত্বত ব্যাঘাত জন্মিছিল আৰু সমালোচকৰ সদা-উপস্থিতিয়ে সকলো সুকলমে চলাত সহায় কৰিছিল৷ ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থাত চলি থকা দুর্নীতি আৰু চাউল অহা নাই, কেৰাচিন অহা নাই বুলি সুলভ মূল্যৰ দোকানীৰ ভেকাহি শেষ কৰা আৰু মনে মনে ব্লেকত বিক্ৰী কৰাৰ বিপক্ষে এই ব্যৱস্থাৰ পুনঃপ্ৰতিস্থা হব পাৰে এক কার্যকৰী দৰৱ৷ আজিৰ তাৰিখত সুলভ মূল্যৰ দোকানখনৰ চাটাৰ বন্ধ কৰি থোৱাটোৱেই যেন নিয়ম হৈ পৰিছে৷ “এখন সুলভ মূল্যৰ দোকান লৈ লব পাৰিলে দোকান নোখোলাকৈয়ে মাহেকত লাল হৈ থাকিব পাৰি” এনে ধাৰণাৰ পৰা মুক্ত কৰিবৰ বাবে নাগৰিক সমাজৰ সৱল প্ৰদক্ষেপৰ প্ৰয়োজন নাইনে?\nআজি অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে কেৰাচিন বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছে৷ মানুহ জ্বলি মৰিছে৷ জ্বলাৰ যান্ত্ৰণা কোনে অনুভৱ কৰিব পাৰে ! এইসকল সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনলৈ ভাৰতীয় প্ৰগতিৰ পৰশত আজিও লাইট নোহোৱা, ৰন্ধন গেছৰ ব্যৱস্থা কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা৷ চাওকচোন, এইখিনি মানুহে সন্ধিয়া চাকিটো, লেমটো জ্বলাবলৈকো প্ৰাণৰ সংশয়৷ কেতিয়া ফুটে কি ঠিক৷ কেৰাচিন বিস্ফোৰণত আহত সকলৰ বাবে আজিও কোনো চৰকাৰী সাহাৰ্য্যৰ কথা ঘোষণা নোহোৱাটো অতীৱ আচৰিত কথা৷ ৰাজহুৱা বিতৰণ বিভাগ তথা শোধনাগাৰৰ তথা বিতৰকৰ ভুলৰ বলি হৈ দেহা জ্বলি যোৱা এই সকলক যথেষ্ট ক্ষতি পূৰণৰ ব্যৱস্থা দিয়াৰ ব্যৱস্থা হবই লাগিব৷ (দোষীক বিচাৰি শাস্তি দিয়াটো বাৰু দূৰলৈকে থলো৷)\nআজি সাধাৰণ মানুহ বা সজাগ মানুহৰ কণ্ঠ হৈ মাত মতা আন্না হাজাৰেৰ কথা নুশুনিবৰ বাবে ৰাজনৈতিক নেতা সকলে কিমানযে ফাল্টু হৈ-হাল্লা কৰিছে চাওকচোন৷ যি কেইজনে আন্নাক নির্বাচনত জয়ী হৈ আহি কথা কবাহি ধৰণৰ কথা কয়, সাধাৰণ মানুহৰ বাবে তেওঁলোকে পাঁচবছৰীয়া একছত্ৰী ঠিকা পাইছে ধৰণৰ মনোভাৱ প্ৰদর্শন কৰিছে, সেয়া এক দুর্ভাগ্যজনক কথা৷ বিল পাছ বা নীতি নিয়ম নির্দ্ধাৰণৰ বাবে নির্বাচিত জনৰহে কথা শুনা যাব বুলি দম্ভালি মৰা সকলে কিন্তু অর্থনৈতিক নীতি নির্ধাৰণৰ আগতে পুঁজিপতি বেপাৰী আম্বানী, টাটা, বিৰলা, মিট্টল, মহিন্দ্ৰাক মাতি আনি তেওঁলোকৰ শ্ৰুতলিপিতহে মানি চলে৷\nএশ বেপাৰীৰ বেপাৰ আৰু চুপাৰ প্ৰফিটৰ যোগেদি এই দেশৰ উন্নতি হ’ব নে বাকী এশ বিশ কোটিৰ উন্নতিৰে দেশ চুপাৰ পাৱাৰ হব সেয়াই আজিৰ দিনৰ প্ৰশ্ন হৈ পৰিছে৷ এশ বেপাৰীয়ে হাতত জোৰ লৈ ইণ্ডিয়া ইংকৰ জয়যাত্ৰা কৰা বুলি গৌৰৱ কৰি আজি, সন্ধিয়া চাকি জ্বলাবলৈ গৈয়ো বিস্ফোৰণত দেহা জ্বলা সাধাৰণ মানুহৰ কথা আমি বাৰু পাহৰি যোৱা নাইনে?\nসাধাৰণ মানুহৰ তথা মধ্যবিত্তীয় টেক্স-পেয়াৰ সকলৰ ওপৰত মাধমাৰ শোধোৱা আৰু কাণ নকৰা নীতিৰে গণৰাজ্য আজি এক যুগ-সন্ধিত থিয় হোৱাহি নাইনে?\n← আপুনি যন্ত্ৰ হ’ব বিচাৰে নেকি ??? (সুস্মিতা বৰা)\nপাথৰৰ নগৰীত দৈনন্দিন—-খেলিমেলি কিবাকিবি (চন্দন চিৰিং ফুকন) →


স্বপ্নৰ আধাৰ ক’ত - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nমিঞা পয়েট্ৰি গোচৰঃ ৯জনলৈ অন্তৱৰ্তীকালীন জামিন আদালতৰ…\nহৰিশিঙাত নদীত উটি যোৱা ২ ছাত্ৰৰ ১ জনৰ মৃতদেহ…\nসংসদ ভৱনৰ সমীপত অগ্নিকাণ্ড…\nস্বপ্নৰ আধাৰ ক’ত\nঅসমৰ বান পৰিস্থিতি বুজ ল’লে বলিউড তাৰকা অক্ষয় কুমাৰে, আগবঢ়ালে ২ কোটিৰ সাহায্য... • জম্মু-কাশ্মীৰত সেনা-সন্ত্ৰাসবাদীৰ মাজত সংঘৰ্ষ, নিহত ১ সন্ত্ৰাসবাদী... • ওৰাঙত বনৰীয়া মহৰ সন্ত্ৰাস... • নাজিৰাৰ হাতীপটীত ২ টা মৃত নাহৰফুটুকী উদ্ধাৰ... • হৰিশিঙাত নদীত উটি যোৱা ২ ছাত্ৰৰ ১ জনৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ...VIDEO • বানৰ তাণ্ডৱ! খহি পৰিল ৩ মহলাৰ বাসগৃহ... VIDEO • ইটানগৰত ভূমিস্খলনঃ গুৰুতৰভাৱে আহত দুজন, উদ্ধাৰকাৰী দলৰ উদ্ধাৰ অভিযান অব্যাহত... VIDEO • বানত বিধ্বস্ত অসমলৈ কেন্দ্ৰৰ ইমানেই মৰম! দুৰ্যোগৰ বাবে আৱন্টিত ধনো কৰ্তনহে কৰে দিল্লীয়ে... • পুলৱামা,উৰি আৰু মুম্বাই আক্ৰমণৰ মাষ্টাৰ মাইণ্ড হাফিজ ছৈয়দক গ্ৰেপ্তাৰ... • গহপুৰৰ খাৰৈ নদীত সন্ধানহীন এগৰাকী বন্যাৰ্ত...\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Feb 7, 2019 ত\nআচৰিতভাৱে যিগৰাকী ৰাজনৈতিক নেতা তথা ৰাজ্যৰ বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে বিগত কিছুদিন ধৰি বিভিন্ন সাম্প্ৰদায়িক বক্তব্যৰে অসমৰ সমাজ জীৱন বিষময় কৰি তুলিছিল, সেইজন ব্যক্তিয়ে কালি অসম বিধানসভাত ২০১৯-২০ বৰ্ষৰ ৰাজ্যিক বাজেট ভাষণত ঘোষণা কৰিছে যে ৰাজ্যৰ তিনি কোটি বিশ লাখ মানুহৰ মংগলৰ বাবেই তেওঁ বাজেট তৈয়াৰ কৰিছে। ‘স্বপ্নৰ আধাৰত অসম নিৰ্মাণ’ৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে বিত্ত মন্ত্ৰীজনে ৰাজ্যৰ প্ৰতিজন নাগৰিকৰ আত্মসন্মান ৰক্ষা আৰু সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তাও প্ৰদান কৰিছে।\nঅৱশ্যে এজন সাত্ত্বিক ধৰ্মীয় গুৰুৰ দৰে গুণমালা-বেদ-উপনিষদ-গীতাৰ বাণী আওৰাই সোণোৱাল চৰকাৰৰ চতুৰ্থখন বাজেট উপস্থাপন কৰাৰ কায়দা-কৌশলে তেওঁক যেন যথাৰ্থতে বিজেপিৰ হিন্দুত্ববাদী নেতা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে। সেইজন হিন্দুত্ববাদী নেতাই বিত্ত মন্ত্ৰী হিচাপে দাখিল কৰা এই বাজেটখনো নিশ্চিতভাৱেই কেন্দ্ৰৰ মোডী চৰকাৰৰ অন্তিমখন অন্তৱৰ্তীকালীন বাজেটৰ দ্বাৰাই প্ৰভাৱান্বিত হ’বলৈ বাধ্য। গীতাৰ শ্লোক আওৰাই বিত্তমন্ত্ৰীয়ে যেতিয়া ঘোষণা কৰিলে- ‘উগ্ৰ জাত্যভিমান নহয়, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰবাদৰ প্ৰতি তেওঁৰ বাজেট সমৰ্পিত, তেতিয়া আৰু বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে কেন্দ্ৰৰ শাসকপক্ষই যি পথ অনুসৰণ কৰিলে সেই পথৰেই পথিক তেওঁ।\nএইখন বাজেটত উল্লিখিত বিভিন্ন জনমোহিনী আঁচনিৰ কথা বাৰে বাৰে উল্লেখ নকৰাকৈ আমি ক’ব পাৰো যে বিগত বৰ্ষৰ ৰাজ্যিক বাজেটখনত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা বেছিভাগ আঁচনিকে তেওঁ এইবাৰো সন্নিবিষ্ট কৰিছে। কেৱল চমক সৃষ্টিৰ বাবে বিত্তমন্ত্ৰীয়ে এইবাৰ ৫৩ লাখ দৰিদ্ৰ লোকক পূৰ্বৰ তিনি টকাৰ পৰিৱৰ্তে এটকাৰ দৰত চাউল যোগান ধৰাৰ কথা কৈছে, স্কুলীয়া ছাত্ৰীক পেট্ৰ’লৰ দ্বাৰা চালিত স্কুটিৰ পৰিৱৰ্তে ই-মটৰ চাইকেল দিয়াৰ কথা কৈছে। বাকী গাঁওবুঢ়াক স্মাৰ্টফোন দিয়া, ইন্দিৰা মিৰি সাৰ্বজনীন বিধৱা পেন্সন আঁচনি বা দেৱালয়বোৰলৈ বাৰ্ষিক অনুদানৰ আঁচনিৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা ক’ব পাৰি। এইবাৰ বৰং পূৰ্বৰ দুবছৰতেকৈ অধিক প্ৰত্যয়ৰ সৈতে ৰাজ্য চৰকাৰে জনসাধাৰণক চমক দিয়াৰ চেষ্টা চলাইছে।\nতেওঁৰ বাজেটত এই কথা ঘুণাক্ষৰেও উচ্চাৰিত নহ’ল যে অসমক দিয়া কেন্দ্ৰীয় পুঁজিৰ পৰিমাণ ক্ৰমান্বয়ে দ্ৰুতভাৱে হ্ৰাসপাই আহিছে অথবা অসম এতিয়া আৰ্থিকভাৱে বিশেষ মৰ্যাদাপ্ৰাপ্ত ৰাজ্যৰ শাৰীত নাই। বিত্তমন্ত্ৰীয়ে আজি দুবছৰ ধৰি ওঠৰখন জনকল্যাণমূলক আঁচনিৰ কথা কৈ আহিছে। এইবাৰ ইয়াত কেতবোৰ নতুন বিষয় সংযোজন কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে ‘অৰুন্ধতী’ আঁচনিৰ অধীনত পাঁচ লাখ টকাৰ তলৰ বাৰ্ষিক আয়ৰ পৰিয়ালত থকা কন্যাৰ পঞ্জীয়নভুক্ত বিবাহত এক তোলাকৈ সোণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ নামত এই বছৰৰ বাবে তিনিশ কোটি টকা ব্যয় কৰাৰ ঘোষণা কৰা হৈছে। সেইদৰে বিশ্ববিদ্যালয়পৰ্যন্ত বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি যোগান ধৰা বা নৱম-দশম শ্ৰেণীলৈ ইউনিফৰ্মৰ ব্যৱস্থা কৰা আদি অলেখ আঁচনিৰ কথা বিত্তমন্ত্ৰীয়ে ৰাজ্যিক বাজেটত সন্নিবিষ্ট কৰিছে।\nকিন্তু আঁচনিবোৰ ৰূপায়ণ কৰাটোহে মূল কথা। এইবাৰৰ বাজেটৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশটো হ’ল- ইয়াত কেৱল ন-পুৰণি আঁচনিৰ কথাহে সবিস্তাৰে উল্লেখ কৰা হৈছে। কিন্তু ৰাজ্যৰ কৃষি অৰ্থনীতি জীপাল কৰা, উদ্যোগীকৰণৰ পথ প্ৰশস্ত কৰা বা নিবনুৱাৰ কৰ্মসংস্থান সৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰত যে ৰাজ্য চৰকাৰৰ হাতত কোনো স্পষ্ট কৰ্মসূচী নাই, সেই কথাটোকে পুনৰবাৰ প্ৰতিপন্ন কৰিলে এইবাৰৰ ৰাজ্যিক বাজেটখনে। কিন্তু প্ৰশ্নটো হৈছেঃ এই বাজেটত উল্লিখিত আঁচনিবোৰো বাস্তৱসন্মত নয়নে? বিত্তমন্ত্ৰীয়ে এহাটে বাজেট ভাষণত জনগোষ্ঠীয় ভাষা বিকাশৰ কথা কৈছে। কিন্তু অসমৰ ভাষা-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি ভাবুকিৰ সৃষ্টি কৰা নাগৰিকত্ব আইন সংশোধনী বিধেয়কৰ বিষয়টো এৰাই চলিছে। ৰাজ্যৰ অসংগঠিত ক্ষেত্ৰত কৰ্মৰত প্ৰায় আশী লাখ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীৰ সামাজিক সুৰক্ষাৰ প্ৰশ্নটোক লৈ এইবাৰো বিত্ত মন্ত্ৰীয়ে বাজেটত কোনো নিৰ্দিষ্ট আঁচনি লোৱাৰ কথা ঘোষণা নকৰিলে।\nকেৱল ভোট বেংকৰ স্বাৰ্থত চাহ জনগোষ্ঠীয় সমাজ আৰু ৰাজ্যৰ জনজাতীয় স্বায়ত্তশাসিত এলেকাৰ সামগ্ৰিক উন্নয়নৰ পৰিৱৰ্তে কিছুমান চকুত লগা আঁচনিহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। সেইদৰে খিলঞ্জীয়া মুছলমানৰ বাবে পৃথককৈ উন্নয়ন নিগম গঠন কৰা বা নিবনুৱা যুৱক-যুৱতীক আৰ্থিক সাহায্য দিয়া বিষয়বোৰেও ৰাজ্যখনৰ সামগ্ৰিক বিকাশৰ ছবি প্ৰতিফলিত নকৰে। যি সময়ত অসমৰ দৰিদ্ৰ কৃষকে জীৱিকাৰ তাড়নাত পৰি চহৰৰ চুক্তিবদ্ধ শ্ৰমিকৰ জীৱন যাপন কৰিবলগাত পৰিছে, সেই সময়তে কেন্দ্ৰই অনুসৰণ কৰা নীতিৰ আধাৰতে এইখন চৰকাৰে বিচাৰিছে। কথা হ’ল- ৰাজ্যখনৰ প্ৰক্ৰিয়া ত্বৰান্বিত কৰিবলৈ বিচাৰিছে।\nকথা হ’ল- ৰাজ্যখনৰ ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠানৰ মৃত্যুমুখী যাত্ৰা আৰু কৃষি খণ্ডৰ দুৰৱস্থাৰ অসমৰ দৰে অনগ্ৰসৰ ৰাজ্যক এইধৰণৰ প্ৰতিশ্ৰুতিয়ে বিকশাই তুলিব নোৱাৰে। কাৰণ মোডী চৰকাৰৰ দৰে সোণোৱাল চৰকালেও বিদেশী বেংকৰ ঋণেৰে কৰ্প’ৰেটনিৰ্ভৰ অৰ্থনীতিকে ৰাজ্যখনত কাৰ্যকৰী কৰিবলৈ তৎপৰ হৈ উঠিছে।\nসাৰদা-লুইজ বাৰ্জাৰ কেলেংকাৰীৰ মূল নায়কক গ্ৰেপ্তাৰৰ দাবী\nশুকুৰবাৰে উচ্চ মাধ্যমিকৰ কোন জিলাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পাব লেপটপ\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 3,126


ভাল নেলাগে (ৰাজু সোণোৱাল) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nভাল নেলাগে (ৰাজু সোণোৱাল)\nআজিকালি কিয় জানো বাচি থকাত আৰু কোনো মাদকতা নাই । সকলো সময়তে জীৱন বীণাত সেই একেই ঝালা– ভাল নালাগে, ভাল নালাগে ।\nকিয় ভাল নালাগে বাৰু ?\nসঠিক উত্তৰ কোনোবাই দিব পাৰিব নে ? ভাল নলগাটো যেন এক সংক্ৰামক ব্যাধি । বাপেকে বোলে ভাল নালাগে, জীয়েকৰ মুখত প্ৰতিধ্বনি– ভাল নালাগে । সাত বছৰীয়া শিশুৰ কপালত শিয়াল পণ্ডিতৰ বিতচকু, সিও গহিনাই বোলে – ভাল নালাগে । এইয়া যেন ইদানীন্তন যুগৰ এক ফেচন । চুলিত তেল নাই, পগলা শিৱৰ দৰে চুলি আলাহতে উৰিছে – ফেচন । চোলাত হাত নাই – ফেচন । স্ত্ৰী-পুৰুষ সকলোৰে গলত লকেট, হাতত বালা – ফেচন । ভৰিত হাই হিল – ফেচন । তাজা বস্তু এৰি ফ্রীজৰ মর্গৰ পৰা ডেড্ বডী উলিয়াই ভক্ষণ কৰাটোও এক ফেচন ।\nউদাস মুখ, উৰু উৰু চুলিৰে ভাল নালাগে বুলি কোৱাত কিবা এটা বাতুলতাৰে প্রকাশ যেন । পৃথিবীৰ ডাঙৰ ডাঙৰ বুদ্ধিজীৱী সকলেও হতাশাত ভুগিছে । আমিও ভোগো । অতএব আমিও বুদ্ধিজীৱী । মানুহৰ সমাজত ভাল নলগাৰ এনে এক বতাহ বলিছে ঠিকেই, তবে সঁচাকৈয়ে জানো ভাল লগা নাই ? শিশুৰ ভাল লগা নাই, বয়স্ক সকলৰো ভাল লগা নাই ।\nকি কৰিলে ভাল লাগিব ।\nমধ্যবিত্ত আৰু উচ্চ মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ এটি শিশুৰ অৱস্থা পৰ্যবেক্ষণ কৰা যাওক । বসবাস যেনিবা ফ্লেটত অথবা দুটা ৰুমৰ ভাৰা ঘৰত । যিফালেই চোৱা যায় মাত্র দেৱাল । হয় বগা নহয় পেস্টেল । পাতল নীলা অথবা পিঙ্ক । এখন দেৱালত যদি ছবি সিখনত কেলেণ্ডাৰ । কোনো এখন দেৱালত বগলী নাইবা উৰন্ত হাঁহৰ জাক । চেপেটা মাটিৰে তৈয়াৰী । চেপেটা মাটিৰ ‘গাগৰি ভৰণি’ সুন্দৰীও কোনো কোনো দেৱালত ওলমে । যিসকল আকৌ সংস্কৃতিক লৈ উস্তম-খুস্তম, তেওঁলোকৰ দেৱালত বন-লতিকাও ওলমে । কোনো এক সময়ত ঘোঁৰাৰ পট্ৰেইট দেৱালত আঁৰি থোৱাটো এক ফেচন আছিল । এতিয়া আৰু ঘোঁৰাৰ উর্দ্ধত্য চকুত নপৰে । এতিয়া মানুহৰ জীৱনটোৱেই একো একোটি ‘ওয়েলাৰ’ ঘোঁৰা । দপদপাই নিজেই দৌৰি ফুৰিব লগা হয় ।\nদেৱালৰ ৰঙেনো কি মনত প্রভাৱ পেলাব, মনেই বিবৰ্ণ ।\nখিৰিকীৰ বাহিৰত আকাশৰ লুকাভাকু আৰু নাই । তাতো দেৱালৰ প্রভাৱ । অহংকাৰী আট্টালিকাই আকাশতো মূৰ সুমাই প্ৰাচীৰ হৈ ৰৈ আছে । বাৰাণ্ডাৰ ৰেলীং, খিৰিকীৰ গ্রীলত সমস্ত ভাৰস্তৰ কাপোৰ ওলমে । কাৰ ভাগ্য যে ছাদত বহি বিলাসিতা কৰে !\nএডভেঞ্চাৰ এটাই – ৰাস্তালৈ ওলাই গৈ প্রাণটো হাতত লৈ চিঙ্গলপিচ্ ঘুৰি অহাটোহে ।\nটাইমপাছ বা অৱসৰ বিনোদন হ’ল হাই-কাজিয়া, খিয়লা-খিয়লি । অফিচত সহকৰ্মীৰ সৈতে চেপা আলোচনা, পার্টীবাজি । ৰাস্তাত পৰস্পৰে দবৰাদবৰি । বজাৰত কঢ়া-কঢ়ি, তই থাক মই যাওঁ ।\nনিজ সংসাৰত চুলিয়াচুলি । ভগ্নীয়ে ভগ্নীয়ে, ভাতৃয়ে ভাতৃয়ে । স্বামী-স্ত্রী মুখামুখি হ’লেই টেনিচৰ চিঙ্গলচ । কথাৰ, চার্ভিচ, ৰিটার্ণ, প্লেচিং, স্মাছ । ইয়াৰ মাজতেই বৃ্দ্ধাই মালা জপিছে, বৃদ্ধই আলেঙেআলেঙে চাই ফুৰিছে ।\nচহৰতত পক্ষী বুলিবলৈ কেৱল কাউৰীহে ৰ’লগৈ । বসন্তৰ শ্যামলীৰ ফিকা ছাঁ । মূৰৰ ওপৰত নীলা আকাশৰ ফ্রেম । দেখি পোৱাৰ কোনো চান্স নাই । ডিঙি বেঁকা কৰি মূৰ তুলি ধৰিব লাগিব তেহে যদি হয়গৈ । ডিঙিয়ে ডিঙিয়ে আকৌ স্পণ্ডেলাইটিচ্ । সভ্যতাৰ ব্যাধি । সকলো মানুহেই একোটা সাৰমেয় । কাৰণ সৰু ডাঙৰ সকলোৱেই জীৱিকাৰ দাস । সেই অৰ্থত কোনোবা এলচেচিয়ান, পেৰিয়াৰ মাউণ্ট, ডালমেচিয়ান অথবা চেণ্টবানার্ড । কোনোবা আকৌ নিহকটোয়া ঢেঁকুৰাটো । কোনোবা নহয় কোনোবাই, কাৰোবাৰ নহয় কাৰোবাৰ পদলেহন কৰিবই লাগিছে । তবে নকৰিলে যে ৰোজি-ৰুটী নিমিলে ।\nসংসাৰত কাৰো কোনো ধৰণৰ নিৰাপত্তা নাই ।\nযাৰ নিজা ঘৰ আছে তেওঁও সেই ঘৰ ভাৰালৈ দিব নোৱাৰে । বিপদত পৰি ঘৰ ভাৰাত দি ৰোজগাৰ কৰাৰ পথো বন্ধ । ভাৰাতো নাপাবই, ওলটাই ঘৰটোৱেই হয়তু বেদখল হৈ যাব । তাৰো ওপৰত আকৌ টেক্স । ভেটীয়ে মাটিয়ে আয়কৰ ধার্যও হ’ব পাৰে । মানুহৰ ধাৰণা, ঘৰ হ’ল চিকিউৰিটি । কিন্তু সেই ধাৰণা যে মুঠেই শুদ্ধ নহয়, ফুটুকাৰ ফেন ।\nচাকৰিতো সহজতে পোৱা নাযায়েই আৰু কোনোবাই যদি পাইও, তলৰ ফালৰ হ’লে সেই ‘বেড অফ প্রোকাচ্’টেচ্ । এই গ্রীক ৰসিক জনৰ এখন খাটিয়া আছিল । তেওঁ আক’ বৰ অতিথি পৰায়ণ আছিল । সন্ধ্যা সদায় একোজনকৈ অতিথি ধৰি লৈ আহে । ভোজন-পাণেৰে আপ্যায়িত কৰি সেই খাটিয়া খনত শুবলৈ দিয়ে । যিজনে শোওঁতে তেওঁ খাটিয়াৰ মাফতকৈ দীঘল হয়, তৎক্ষণাৎ বাঢ়ি থাকা অংশ কাটি পেলোৱা হয় আৰু যদি মাফত চুটি হয় টানিটুনি হলেও দীঘল কৰা হয় ।\nতলৰ ফালৰ চাকৰিৰ ৰোজগাৰ হ’ল সেই গ্রীকৰসীক জনৰ খাটিয়া খন । প্রয়োজন মতে দীঘলেই হওক বা চুটিয়েই হওক নিজে নিজে ফিট কৰি লোৱা । গোটেই জীৱন পঙ্গুৰ জীৱন । ওপৰ ফালৰ চাকৰিৰ চেপাতো আৰুহে অধিক । সামান্য ইফাল সিফাল হ’লেই এস্টাবলিচ্’মেণ্টে মাৰিব লাথ, ভিজিলেন্স ।\nএনে বাতাবৰণতে শিশুৱে গাখীৰ খায়, কণি খায়, ছানা খায়, কল খায়, চিট এণ্ড ড্র’ কৰে, আবৃত্তি কৰে, গ্রন্ঠমেলালৈও যায় । কিন্তু শিশুৱে নেহাঁহে । মুখ দেখিলে ভাৱ হয় যেন গ্রেভদার্শনিক ।\nভৰি মুচুকাখালেদ ভৰিত গৰম প্রলেপ সানি ফ্লানেল কাপোৰেৰে বান্ধি ৰখা হয় । আমাৰ মোচোকা খোৱা জীৱনেও সেইদৰেই সভ্যতাৰ গৰম প্ৰলেপত লেঙেচিয়াই লেঙেচিয়াই চলি বৈ লাগিছে । ক’তো আনন্দ নাই, মুক্তিৰ সন্ধান নাই ।\nআধুনিক সংগীতত একা ?\nহে প্রভু, কি যে হুলস্থুল ! কান্দি বাচিবলৈকো উপায় নাই । হিন্দী চিনেমাৰ এনে এখন প’ষ্টাৰ নাই য’ত তিনিটাতকৈ কম পিষ্টলৰ সমাবেশ ঘটা নাই । তিনিফালে তিনিটা উদ্যত পিষ্টল । তাৰ মাজতে লাস্যময়ী নায়িকাৰ নাচোনে জেলেপীৰ পাক মাৰিছে ।\nএইবোৰৰ মাজত সোমাই পৰিয়েই আধুনিক যুৱক সকলে কেতিয়াবা পেণ্টৰ ঘেৰ বহল কৰিছে আৰু কেতিয়াবা চুঙা । যুৱতী সকলেও বিৰক্ত হৈ হাত কটা গেঞ্জীৰ হাত আৰু ব্লাউজৰ হাত একাকাৰ কৰি পেলাইছে ।\nধেৎ তেৰি ! যায় যদি যাওক উটি-ভাঁহি, জীৱন, যৌৱন, ধন, মান । চুলিত ক্ষুৰ চলাই দিয়া । ইয়াৰ পাচৰ ষ্টেজত মহাপ্রভুৰ ছাঁ । পাচফালে লাউৰ ঠাৰিটোৰ দৰে সৰু এটি চুট্’কি । তাকে দেখি মডার্ণ কবিয়ে লিখিলে –\n“চুলি নাই তাৰ আৰু আছে লৰফৰ ।\nলাউৰ ঠাৰিটোত ধৰি বিৰহতে মৰ ।।”\n← প্ৰেম মানেইতো হিয়াৰ এপাহি সুগন্ধি ফুল !! (অঞ্জল বৰা)\nভালপোৱা (১ম খণ্ড ) (কৌস্তুভমণিশইকীয়াদত্ত) →


Class3Environment Chapter6শৰীৰৰ যতন » Dev Library\nClass3Environment Chapter6শৰীৰৰ যতন, SEBA Chapter6শৰীৰৰ যতন Class3Environment Study Question Answer to each chapter is provided in the list of SEBA so that you can easily browse through different chapters and select needs one. Assam Board Class3পৰিৱেশ অধ্যয়ন Question Answer can be of great value to excel in the examination.\n(ক) আহাৰ নাখালে আমি কাম কৰিবলৈ –––––– নাপাওঁ।\nউত্তৰ : আহাৰ নাখালে আমি কাম কৰিবলৈ শক্তি নাপাওঁ।\n(খ) –––––– শৌচাগাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।\nউত্তৰ : পৰিষ্কাৰ শৌচাগাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।\n(গ) নিয়মীয়াকৈ খেলা-ধূলা আৰু –––––– শৰীৰ সবল হয়।\nউত্তৰ : নিয়মীয়াকৈ খেলা-ধূলা আৰু ব্যায়াম কৰিলে আমাৰ শৰীৰ সবল হয়।\n(ঘ) সেউজীয়া শাক-পাচলি, ফল-মূল আদিয়ে আমাৰ শৰীৰটোক ––––– পৰা ৰক্ষা কৰে।\nউত্তৰ : সেউজীয়া শাক-পাচলি, ফল-মূল আদিয়ে আমাৰ শৰীৰটোক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।\n২। শুদ্ধ বাক্যটোত ‘✓’ চিন দিয়া :\n(ক) আহাৰে আমাৰ শৰীৰত শক্তি যোগায়।\nউত্তৰ : ✓\n(খ) ‘সদায় পৰিষ্কাৰ আৰু শোধিত পানীহে খাব লাগে।\n(গ) কাটি থোৱা ফল-মূল বহু সময় ৰাখি থৈ খাব লাগে।\nউত্তৰ : X\n(ঘ) আলুৰ চিপ্‌ছ, শীতল পানীয়, আইচক্রীম আদি আমাৰ শৰীৰৰ বাবে উপকাৰী।\n(ঙ) দূষিত পানীয়ে শৰীৰত বেমাৰৰ সৃষ্টি কৰে।\nপ্রশ্ন ৩। শুদ্ধ উত্তৰ বাছি উলিওৱা :\n(ক) কোনবিধ খোৱাবস্তুৰ পৰা আমি প্ৰধানকৈ শক্তি পাওঁ সেউজীয়া –––––শাক-পাচলি/মধুৰিআম/ভাত।\n(খ) কি কৰিলে আমাৰ শৰীৰ সবল হয় –––––শুই থাকিলে/বহি থাকিলে/ব্যায়াম কৰিলে।\nউত্তৰ : ব্যায়াম কৰিলে।\n(গ) কোনবিধ খোৱা বস্তুৱে আমাৰ শৰীৰটো ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে –––––শিলিখা/আমলখি/ গাখীৰ।\nউত্তৰ : গাখীৰ।\n(ঘ) কোনবিধ খোৱা বস্তুৱে আমাৰ শৰীৰটোক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে –––––মাংস/ত্রুটি/কলডিল।\nউত্তৰ : কলডিল।\nপ্রশ্ন ৪। আহাৰত খোৱা কি কি খাদ্যবস্তুৰ পৰা আমাৰ শৰীৰে শক্তি পায় লিখা।\nউত্তৰ : আহাৰত খোৱা চিৰা, পিঠা, মাখন, ঘিউ, ভাত, ৰুটি আদি খাদ্যবস্তুৰ পৰা আমাৰ শৰীৰে শক্তি পায়।\nপ্রশ্ন ৫। বিদ্যালয়ৰ বছৰেকীয়া খেল-ধেমালিত তোমালোকে কি কি খেল খেলা লিখা।\nউত্তৰ : লুকা-ভাকু, বল দৌৰ, ফুটবল আদি খেল খেলো।\nপ্রশ্ন ১। কি কি খাদ্যবস্তুয়ে আমাৰ শৰীৰ ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে।\nউত্তৰ : মটৰ মাহ, দাইল, উৰহী, গাখীৰ, কণী, মাছ, মাংস আদি আমাৰ শৰীৰ ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে।\nপ্রশ্ন ২। কি কি খাদ্যবস্তুয়ে আমাৰ শৰীৰটোক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে ?\nউত্তৰ : শিলিখা, আমলখি, সুমথিৰা, গাজৰ, মধুৰিআম, কলডিল, সেউজীয়া শাক-পাচলি আদি আমাৰ শৰীৰটোক বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।\nপ্রশ্ন ৩। আমাৰ প্ৰধান খাদ্য কি ?\nউত্তৰ : আমাৰ প্ৰধান খাদ্য হ’ল – ভাত, রুটি, দাইল, গাখীৰ, কণী মাছ, মাংস, সেউজীয়া শাক-পাচলি আৰু বতৰৰ ফলমূল।\nপ্রশ্ন ৪। কি কি খাদ্যবস্তু আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অপকাৰী লিখা।\nউত্তৰ : আলুৰ চিপছ শীতল পানীয়, আইচক্রীম আদি খাদ্যবস্তু আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অপকাৰী।\nপ্রশ্ন ৫। স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ চাৰিটা নীতি-নিয়ম লিখা।\nউত্তৰ : (১) পৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধিব লাগে।\n(২) য’তে-ত’তে থু-খেকাৰ পেলাব নালাগে।\n(৩) পৰিষ্কার শৌচাগাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।\n(৪) নথ, চুলি চুটিকৈ কাটিব লাগে।\nপ্রশ্ন ৬। শোধন কৰা কাক বোলে ?\nউত্তৰ : খাল-বিল, নৈ, পুখুৰী আদিৰ পানীত বোকা, বালি, জাবব-জোঁথৰ আদি বিভিন্ন বস্তু মিহলি হৈ পানী দূষিত হয়। এনে পানী খোৱাৰ বাবে উপযোগী কৰিবলৈ হ’লে তাত মিহলি হৈ থকা বেয়া বস্তুসমূহ আঁতৰ কৰিব লাগে। সেই কামটোক শোধন কৰা বোলে।\nপ্রশ্ন ৭। আহাৰৰ আমাৰ কিয় প্রয়োজন ?\nউত্তৰ : শৰীৰ ডাঙৰ-দীঘলে হ’বলৈ আৰু বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ আমাৰ আহাৰৰ প্ৰয়োজন।\nপ্রশ্ন ৮। খালী ঠাই পূৰ কৰা :\n(ক) সদায় পৰিষ্কাৰ আৰু –––––পানীহে খাব লাগে।\nউত্তৰ : সদায় পৰিষ্কাৰ আৰু শোধিত পানীহে খাব লাগে।\n(খ) খোৱা বস্তু সদায় ভালদৰে –––––ৰাখিব লাগে।\nউত্তৰ : খোৱা বস্তু সদায় ভালদৰে ঢাকি ৰাখিব লাগে।\n(গ) ––––– বাচন বৰ্তনতহে আহাৰ খাব লাগে।\nউত্তৰ : পৰিষ্কাৰ বাচন বৰ্তনতহে আহাৰ খাব লাগে।\n(ঘ) ৰাতিপুৱা শুই উঠি আৰু ৰাতি শোৱাৰ আগত ––––– ঘঁহিব লাগে।\nউত্তৰ : ৰাতিপুৱা শুই উঠি আৰু ৰাতি শোৱাৰ আগত দাঁত, ঘঁহিব লাগে।\n(ঙ) ভাত আমাৰ ––––– খাদ্য ৷\nউত্তৰ : ভাত আমাৰ প্রধান খাদ্য।\n(চ) উৰহী আমাৰ শৰীৰ ––––– হোৱাত সহায় কৰে।\nউত্তৰ : উৰহী আমাৰ শৰীৰ ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে।\nপ্রশ্ন ৯। শুদ্ধ উত্তৰটো বাচি উলিওৱা :\n(ক) আমাৰ শৰীৰটোক শক্তি যোগায়—মাংস/ঘিউ/গাজৰ।\nউত্তৰ : আমাৰ শৰীৰটোক শক্তি যোগায়—ঘিউ।\n(খ) আমাৰ শৰীৰটোক ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে ―ভাত/মধুৰিআম/মাছ।\nউত্তৰ : আমাৰ শৰীৰটোক ডাঙৰ-দীঘল হোৱাত সহায় কৰে—মাছ।\n(গ) শাক-পাচলি, ফল-মূল আদি ধুই খাব নালাগে/লাগে।\nউত্তৰ : শাক-পাচলি, ফল-মূল আদি ধুই খাব লাগে।\n(ঘ) শৌচ কৰাৰ পাচত চাবোনেৰে পৰিষ্কাৰকৈ হাত-ভৰি ধুব লাগে/নালাগে।\nউত্তৰ। শৌচ কৰাৰ পাচত চাবোনেৰে পৰিষ্কাৰকৈ হাত-ভৰি ধুব লাগে।\n(ঙ) আলুৰ চিপছ, শীতল পানীয় স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী/অপকাৰী।\nউত্তৰ : আলুব চিপছ, শীতল পানীয় স্বাস্থ্যৰ বাবে অপকাৰী।


জ্ঞান-মালা/দুই বন্ধু - ৱিকিউৎস\n←উৰি ফুৰা মাছ\nআহিনা আৰু কাতিয়া নামেৰে দুই বন্ধুৱে কোনো সকামত দূৰদেশলৈ গৈছিল। যাওঁতে যাওঁতে বাটতে এখন হাবি পালে গৈ। তেওঁবিলাকে সেই হাবিৰ পৰা ওলাবলৈ নৌ পাওঁতেই সূৰ্যদেৱে পঞ্চিম ফালে ঢাল ললে; এন্ধাৰেও চল পাই লাহে লাহে আগবাঢ়ি আহিব ধৰিলে।\nবাটৰুৱা দুজনৰ ভিতৰত আহিনা বলী, কাতীয়া দুৰ্ব্বলী ও লাহি বিধৰ মানুহ আছিল। এন্ধাৰে ওচৰ চাপি অহা দেখি কাতীয়াই মাত লগালে, “সখি, গতি বেয়া দেখিছোঁ এন্ধাৰত বাট বুলিলে এই হাবিত নিশ্চয় আমাৰ কোনো বিপদ ঘটিব পাৰে; এতেকে আহা আজি ৰাতিৰ কাৰণে কোনো গছত আশ্ৰয় লওঁ কালিলৈ পুৱা আকৌ বাট বুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিম।” আহিনাই গহীন ভাবে কলে, “সখি তুমি লাহি বিধৰ মানুহ দেখি বনৰীয়া জন্তুৰ সৈতে অকলে কেনেকৈ যুজিম বুলি ভয় পাইছা হবলা? ভয় নেপাবা। প্ৰাণ থাকে মানে কাপুৰুষৰ [ ২৩ ] দৰে তোমাক অকলে বিপদত পেলাই মই কেতিয়াও নপলাও তাক ঠিক জানিবা।” কাতিয়াই উত্তৰ দিলে, “সখি, তুমি নো মোক ভয় নেপাবলৈ কেনেকৈ কোৱা? বিপদৰ সময়ত সকলোৱে আপোনাৰ প্ৰাণ লৈয়ে বলিয়া হয়; বিপদে ভাই বন্ধু আই বোপাই সকলোকে পাহৰায়।” আহিনাই কলে, “ছিঃ সখি তুমিনো মোক ইমান অবিশ্বাস কৰাণে? মোৰ প্ৰাণ দিও তোমাক ৰক্ষা কৰিম।”\nকথাষাৰি মুখৰ পৰা শেষ হবলৈহে পালে এনেতে বনৰ মাজত খচ্ মচ্ শব্দ শুনা গল। চকখাই দুয়ো সেই পিনে চাই দেখিলে যে এটা প্ৰকাণ্ড বনৰীয়া ম’হে শিং জোকাৰি জোকাৰি সিহঁতৰ ফালে খেদি আহিছে; দেখি বাটৰুৱা দুজনৰ চুলিৰ আগে জীৱ গল। ম’হৰ হাত এৰাবলৈ দুয়ো যিমান পাৰে লৱৰিব ধৰিলে। লৱৰোতে লৱৰোতে এটা গাতত ভৰি সোমোৱাত কাতীয়াই হাম খুৰি খাই পৰিল। কতীয়াই এনে বিপদত পৰি “সখি, তোমাক কাবৌ কৰি মাতিছোঁ মোক ধৰা, মোক অকলে এৰি নপলাব।” বুলি চিঞৰিছে হয় কিন্তু সিমান পৰত আহিনাই এজোপা বৰ গছত উঠিৰ ধৰিছে। ভাগ্যে গাতটো দ নাছিলে আৰু গছ জোপা দহ খোজ মান আঁতৰতে আছিলে; কাতীয়াই কোনোমতে সেই [ ২৪ ] লেহেৰা ভৰিৰেই গছত উঠি নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে।\nম’হটোৱে শিকাৰ ধৰাত অপাৰগ হৈ গছ জোপাৰ তললৈ আহি শিং জোকাৰি হুকৰিব ধৰিলে। তাৰ হুকৰণি শুনি আহিনাই কপি কপি কলে, “ম’হটোৱে\nনো কি কব লাগিছে ঔ।” কাতীয়াই হাঁহি উত্তৰ দিলে, “সি ইয়াকে কব লাগিছে— বীৰত্ব আৰু বন্ধুত্ব কাজত প্ৰকাশ পায়, কথাত নহয়।”\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=জ্ঞান-মালা/দুই_বন্ধু&oldid=27357"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৪ মে' ২০১৯ তাৰিখে ২৩:৪৯ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


নীলাই ট্ৰেইনৰ আগত পৰি আত্মহত্যা কৰিলে ।কলেজ কেম্পাচত সোমাইয়ে কথাটো গম পালে। বিশ্বাস কৰিব পৰা নাই তাই। ক্লাছ নকৰাকৈ লৰালৰিকৈ ৰুমলৈ গ'ল ।ৰাতিপুৱা ঘৰলৈ বুলি ওলাই যোৱা ছোৱালীজনী ঘৰলৈ নগৈ আত্মহত্যা কৰিলে কিয়? যোৱা ৰাতি তাই লগত পতা কথাবোৰ মনত পৰিল ।"মিতু আজি মই বহুত সুখী ।মোক ৰণে বিয়া কৰাব ।সি কোৰ্ট মেৰেজ কৰিবৰ বাবে মোক মাতি পঠাইছে ।বাকী সকলো কাম সি কৰি থৈছে । মই কালিলৈ ৰাতিপুৱা ৬ বজাৰ ট্ৰেইনত ঘৰলৈ যাম ।পৰহিলৈ কোৰ্ট মেৰেজ হব। মই মামা-মামীক জনালোঁ তেওঁলোকৰ কোনো আপত্তি নাই। মোৰ ভালপোৱাই স্বীকৃতি পাব । মই এটা পৰিয়াল পাম।মই আজি বহুত সুখী।এইদৰে কৈ কান্দি পেলাইছিল তাই। হঠাতে কি হ'ল ? কিয় এনেকুৱা কৰিলে তাই ? ভাৱি ভাৱি কেতিয়া ৰুম পালে গমেই নাপালে ।\nৰাতিপুৱা মিতু উঠাৰ আগতে তাই ওলাই গৈছিল ঘৰলৈ বুলি। মিতুৰ ৮ বজাত ক্লাছ থকা বাবে লৰালৰিকৈ কলেজলৈ ওলাই আহিলে। ক্লাছ শেষ কৰি তাইক ফোন কৰিম বুলি। কিন্তু তাইচোন ঘৰলৈ নগ'ল। মিতুৱে নীলাৰ বিচনা খনলৈ চালে। বিচনাখন সুন্দৰকৈ পাৰি থোৱা আছে আৰু গাৰু তলত এখন আধা খোলা কাগজ। কাগজ খন হাতত লৈ মিতুৱে এফালৰ পৰা পঢ়ি গ'ল- "মিতু অজানিতে হোৱা ভুলবোৰ ক্ষমা কৰিবি। মই তহঁত চবকে মিছা কৈছিলো মা -দেউতাক সৰুতে ঢুকুৱা বুলি। সঁচা এইটো যে মোৰ মা-দেউতা কোন মই নিজে নাজানো । সৰুতে কোনোবাই ডাষ্টবিনত পাই অনাথ আশ্ৰমত চমজাই দিছিল।মোৰ কোনো মামা- মামী নাই। তহঁতক মিছাকৈ কৈছিলো কিজানি মই অনাথ বুলি , মোৰ কোনো পৰিচয় নাই বুলি জানিলে মোক তহঁতে ইতিকিং কৰিবি। ৰণক এইসকলো কথা কৈছিলো। সি মানি লৈছে বুলি ভাবিছিলো কিন্তু সি মোক মানি লোৱাৰ অভিনয় কৰি দেখুৱাইছিল। তাৰ প্ৰেমিকা মই নহয় অন্য কোনোবা হে। কোৰ্ট মেৰেজ মোৰ লগত নহয় তাই লগত হে হ'ব। তই শুই যোৱাৰ পিছত মোক ফোন কৰি এইবোৰ কথা জনাইছিল। ইয়াৰ পিছত মই কেনেকৈ জীয়াই থাকো ক , তাক যে বহুত ভাল পাইছিলো। তাৰ মাজত বিচাৰি পাইছিলো জীয়াই থকাৰ সাহস, প্ৰেৰণা। কিন্তু এইয়া তাৰ অভিনয় হে আছিল। তাক সঁচা অন্তৰে ভালপাইছিলো কিন্তু তাৰ পৰা সঁচা ভালপোৱা নাপালোঁ। ভালপোৱা চাগৈ এনেকুৱাই। কাৰোবাৰ প্ৰতি এই ভালপোৱা জাগিলে আজীৱন লগতেই থাকি যায় আৰু কেতিয়াবা এই ভালপোৱাৰ বাবে নিঃশেষ হয় বহু জীৱন। যেনেকৈ আজি মই শেষ হব ওলাইছো। আপোন বুলি যাৰ বুকুত অলপ আশ্ৰয় বিচাৰিছিলাো সিও মোৰ লগত খেল খেলিলে, ভালপোৱাৰ খেল।নোৱাৰো আৰু নিজকে যন্ত্ৰ সজাই অভিনয় কৰিব । ভালকৈ থাকিবি। তোৰ দৰে সাহসী বান্ধৱী এজনীৰ লগত থাকি অলপ সাহস পাইছিলো আগুৱাই যাবলৈ।নোৱাৰিলো আৰু অভিনয় কৰিব। সেয়ে যাব ওলাইছো। বিদায় এই জীৱন আৰু বিদায় মিতু।মোৰ স্মৃতিবোৰ মচি দিবি নহলে তইয়ো কষ্ট পাবি।তই এইখন পোৱালৈ মই আৰু নাথাকিম। বাই, বাই । "\nকাগজখন পঢ়ি মিতুৰ কাণত এটাই প্ৰশ্ন প্ৰতিধ্বনি হ'ল -কিয় এই ভালপোৱাবোৰে পৱিত্ৰতা পোচাক সলাই কৃত্ৰিম আৰু যান্ত্ৰিকতাৰ পোচাক পিন্ধিলে ? উত্তৰবিহীন হাজাৰটা প্ৰশ্নই জোকাৰি গ'ল তাইক। কাণত বাজি উঠিল জুবিন দাৰ সেই গীতৰ কলিটো-"কিয় এনেকৈ মৰমবোৰ অভিমানী হৈ যায়,\nকিয় এনেকৈ আপোনজন অচিনাকী হৈ যায়,\nকিয় এনেকৈ জীৱন হেৰাই ,\nসময়ৰ প্ৰতিটো খোজত।"\nনামতি , শিৱসাগৰ ।\nLabels#চুটিগল্প, #পম্পী দুৱৰা


বিদ্যুৎ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবিদ্যুৎ (ইংৰাজী: Electricity) হৈছে শক্তিৰ এটি প্ৰকাৰ বা ৰূপ। বিদ্যুতক ভিন্ন ধৰণৰ শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাৰ লগতে আন ভিন্ন প্ৰকাৰৰ শক্তিৰ পৰা বিদ্যুৎ পাব পৰা যায়। পদাৰ্থৰ পাৰমাণৱিক গঠনত যি ঋণাত্মক আধান বিশিষ্ট ইলেক্ট্ৰন আছে, সেইবোৰক বিভিন্ন উপায়েৰে উত্তেজিত কৰিলে বা সেইবোৰৰ সংখ্যাৰ পৰিবৰ্তন ঘটালে বিদ্যুৎ শক্তিৰ উদ্ভৱ হয়।\nবিদ্যুৎ শক্তিক বিশেষ ব্যৱস্থাৰে কোনো পদাৰ্থৰ মাজত স্থিৰভাৱে ৰাখিলে তাক স্থিৰ বিদ্যুৎ বুলি জনা যায়। যেতিয়া ইয়াক কোনো বিদ্যুৎ পৰিবাহী ধাতৱ তাৰৰ মাধ্যমেৰে প্ৰবাহিত কৰা হ্য়্, তেতিয়া তাক চল বিদ্যুৎ বোলে। ব্যৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত চল বিদ্যুতৰহে প্ৰয়োগ অধিক সেইবাবেই বিদ্যুৎ বুলিলে সাধাৰণতে চল বিদ্যুতকে জনা যায়। আনহাতেদি চল বিদ্যুৎ দুই প্ৰকাৰৰ - পোনপটীয়া বিদ্যুৎ (ডি.চি.) আৰু পৰিবৰ্ত্তনশীল বিদ্যুৎ (এ.চি.)।\nবিজুলী ধেৰেকণি হৈছে বিদ্যুৎ শক্তিৰ অন্যতম নাটকীয় বহিঃ প্ৰকাশ\n১৯শ শতিকাৰ পৰাই বিদ্যুৎ বৈজ্ঞানিক সমাজৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে। ভাৰ্শ্বৰিয়াম (এবিধ যন্ত্ৰ যি স্থৈতিকভাৱে আধানিত বস্তুৰ উপস্থিতি ধৰা পেলাই ) উদ্ভাৱন কৰা ৱিলিয়াম জিলবাৰ্টক বিশ্বৰ প্ৰথমজন বৈদ্যুতিক অভিযন্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। চুম্বকত্ব আৰু স্থিৰ-বিদ্যুতৰ মাজত পাৰ্থক্য দাঙি ধৰা তেৱেই হৈছে প্ৰথমজন ব্যক্তি। ১৭৭৫ চনত এলেছেন্দ্ৰ' ভ'ল্টাই ইলেক্ট্ৰ'ফ'ৰাচ (স্থিৰ আধান উতপাদন কৰা এবিধ যন্ত্ৰ) উদ্ভাৱন কৰে আৰু ১৮০০ চনত ভ'ল্টাই ভ'ল্টায়িক পাইল উদ্ভাৱন কৰে যি বৈদ্যুতিক বেটাৰীৰ উত্তৰসূৰী আছিল।\n↑ সংক্ষিপ্ত অসমীয়া বিশ্বকোষ, পৃষ্ঠা নং ২৩৪, লেখক- শান্তনু কৌশিক বৰুৱা\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=বিদ্যুৎ&oldid=269239"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৭ মাৰ্চ, ২০২১ তাৰিখে ১৭:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


‘কাবুল’ এতিয়া অতীত! পঞ্জশিৰ দখলৰ অভিমুখে তালিবান Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\n‘কাবুল’ এতিয়া অতীত! পঞ্জশিৰ দখলৰ অভিমুখে তালিবান\nআফগানিস্তানঃ তালিবানৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবলৈ যুযুধান যুঁজত অৱতীৰ্ণ হৈছে নৰ্দাৰ্ণ এলায়েন্স। আফগানিস্তানৰ বানু প্ৰদেশত নিহত প্ৰাদেশিক শীৰ্ষ নেতা। তদিও, তিনিজন তালিবান কমাণ্ডাৰসহ ৫০ জন লোকৰ মৃত্যু হয়।\nজানিবলৈ পোৱা মতে, উত্তৰ মিত্ৰজোঁটে আন্দাৰাব অঞ্চলত চৰম প্ৰতিৰোধৰ সন্মুখীন হৈছে। ৰক্তক্ষয়ী সংঘৰ্ষৰ পাছত আফগানসকলে একাধিক তালিবানক নিৰ্মূল কৰিবলৈ সক্ষম হোৱাৰ খবৰ আহিছে। ২০জন তালিবানীক বন্দী কৰিছে নৰ্দান এলায়েন্সে আনহাতে নৰ্দাৰ্ণ এলায়েন্সৰ এজন সদস্যই তালিবানৰ হাতত মৃত্যুবৰণ কৰাৰ লগতে আহত হৈছে ৬জন।\nআনহাতে, কাবুল দখলৰ পাছত তালিবানৰ চকু পৰিছে পঞ্জশিৰত। সম্প্ৰতি পঞ্জশিৰ প্ৰদেশ ঘেৰি ধৰিছে তালিবানে। পঞ্জশিৰৰ পুলটোত বানু, বডী শ্লেহ আৰু হেচাৰ নামৰ ৩ অঞ্চলৰ অধিকাৰও কৰিছে তালিবানে। নৰ্দাৰ্ণ এলায়েন্সে পঞ্জশিৰত তালিবানৰ বিৰুদ্ধে শক্তিশালী সমৰত আত্মনিয়োগ কৰিছে। পৰৱৰ্তী সময়ত নৰ্দান এলায়েঞ্চে তালিবানী সমৰক কিদৰে প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে সেয়াহে হ’ব লক্ষ্যণীয়!


“১৯৪৭” এটা প্ৰেম কাহিনী-ৰীতা লীনা সোণোৱাল – ফটাঢোল\n“১৯৪৭” এটা প্ৰেম কাহিনী-ৰীতা লীনা সোণোৱাল\nপ্ৰেমত পৰাটো সহজ কথা নহয়। যিজনে প্ৰেম কৰে তেওঁ বুজে প্ৰেম কি বস্তু। তেওঁক যদি মই বেলেগ পৰিস্থিতিত বেলেগ ধৰণে লগ পালোঁ হয় তেন্তে কাহিনী হয়তো অন্য দিশেৰে আগবাঢ়িল হয়। কিন্তু আমাৰ কাহিনীত আশাপ্ৰদ একো নাছিল। আছিল মাথো কিছু ক্ষণৰ বিহ্বলতা।\nতেওঁ পিতাক শেষবাৰৰ বাবে লগ কৰিবলৈ আহিছিল। পিতাৰ ভৰি চুই এবাৰ সেৱা কৰিছিল। মই তেওঁলৈকে চাই আছিলোঁ। তেওঁ ডাঙৰকৈ চকুদুটা মেলি মোলৈ এবাৰ চালে। মই চকু তললৈ নমাই দিছিলোঁ। যন্ত্ৰণাই মোক কঁপাই তুলিছিল। পিতাৰ মতে মই সীতাৰ তুল্য। এজন ৰাম মোৰ জীৱনলৈ অহাৰ অপেক্ষাত আছিল তেওঁ।\n: একাপ চাহ খাই যোৱা।\nফাৰদিনক অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। যাবলৈ উঠা ফাৰদিন ৰৈ গৈছিল। পিতা বাগিছালৈ ওলাই গৈছিল মতিৰামৰ লগত। ফাৰদিনৰ বাবে মই নিজেই চাহ একাপ বনাই আনিছিলোঁ। চীনামাটিৰ বগা প্লেটখনত এসোপা খোৱা বস্তু সজাই আনিছিলোঁ। নতুনকৈ বনাবলৈ শিকিছিলোঁ মই। পখিলা আৰু ফুলৰ দৰে আকৃতিৰ নাৰিকল গুৰি কৰি বনোৱা সন্দেশ। গাখীৰৰ ক্ষীৰত সিজোৱা জোন আকৃতিৰ পিঠা। পিতালৈ চাহবাগানৰ মেনেজাৰ জনচন চাহাবে পঠিওৱা বিস্কুট।\nফাৰদিনে চাহকাপৰ বাহিৰে একো খোৱা নাছিল। পখিলা আকৃতিৰ সন্দেশ এটা হাতত লৈ, মোক সুধিছিল,\n: তুমি বনাইছা?\nমই মূৰ জোকাৰি উত্তৰ দিছিলোঁ।\n: তুমিয়েই পখিলা এজনীৰ নিচিনা। তোমাক খোৱাৰ কথা ভাবিব নোৱাৰোঁ।\nফাৰদিনৰ মাতটো সেমেকা আৰু গভীৰ আছিল।\n: কালিলৈ ঢাকালৈ গুচি যাম একেবাৰে।\nফাৰদিনে মোক যেন বিদায়ৰ শেষ ঘণ্টাধ্বনি শুনালে।\n: মোৰ গা বেয়া হৈছিল আকৌ।\n: ইনজেকচনকেইটা লিখি গৈছোঁ। তোমাক ডাক্তৰ ভূঞাই চিকিৎসা কৰিব এতিয়াৰপৰা।\n: তুমি আৰু কেতিয়াও নাহা নেকি?\n: আহিম যদি পাৰোঁ। নাহিলেওতো তুমি ভালে থাকিবই লাগিব৷\nপৰা হ’লে কৈ দিলোঁহেঁতেন, “তোমাৰ অবিহনে এক পলো ঠিকে থাকিব নোৱাৰোঁ।” কিন্তু এতিয়া অসহায়। ফাৰদিনলৈকে চাই থাকিলোঁ। তেওঁ চকু ঘূৰালে। পিতাৰপৰা বিদায় লৈ ফাৰদিন গুচি গ’ল। মাথো মোক এবাৰ চাবৰ বাবেই তেওঁ ঢাকাৰপৰা গুৱাহাটীলৈ আহিছিল। এইকেইদিন ভিতৰি চেপা উত্তেজনা চলি আছে। পৰিস্থিতি বেয়া হ’ব গম পায়ে আমাক লৰালৰিকৈ ঢাকাৰপৰা গুৱাহাটীলৈ পঠিয়াই দিয়া হ’ল। দেউতা ঢাকাৰ চৰকাৰী বিষয়া আছিল৷\nঢাকাত থাকোঁতেই মোৰ অসুখ ধৰা পৰিছিল। সৰুতেই মাতৃহাৰা হোৱাৰ বাবে পিতাই মোক লগত লৈ ফুৰিছিল সদায়। আমাৰ লগত সদায় আছিল চিষ্টাৰ লুচী। মোক শিক্ষা দীক্ষা সকলো ঘৰতেই দিয়া হৈছিল। চিষ্টাৰ লুচীয়ে মোক পিয়ানো বজাবলৈ শিকাইছিল। পিয়ানো বজাই থাকোঁতেই মই এদিন ঢলি পৰিছিলোঁ। পিতাই কাৰোবাৰ হতুৱাই ডাক্তৰ ফাৰদিনক খবৰ দিয়াইছিল। ডাক্তৰ ফাৰদিন ডাক্তৰী পঢ়ি বিলাতৰপৰা ওভতি আহিছিল মাথো তেতিয়া। তেওঁ কৈছিল মই ভালকৈ থাকিব লাগিব। পুষ্টিকৰ খাদ্য খাব লাগিব। মনটো সতেজ কৰি ৰাখিব লাগিব। মোৰ কি হৈছে মই ধৰিবই পৰা নাছিলোঁ। পাছত গম পালোঁ মোৰ ক্ষয়ৰোগ হৈছে, যক্ষ্মা। মোৰ ক্ষয়ৰোগ হৈছে বুলি শুনি পিতাৰ মুখলৈ চাব নোৱাৰা অৱস্থা হৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাণৰ পুতলী, মই বৈদেহী। সীতাৰ অন্য এটা নাম।\nফাৰদিনে মোৰ বাবে বহুত কষ্ট কৰিছিল। বিলাতৰপৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কিতাপ আনি পঢ়িছিল। দুবছৰ মোৰ লগত ছাঁটোৰ দৰে লাগি আছিল তেওঁ। পিতাৰ দৰে তেওঁ মোক সীতা বুলি মাতিছিল। পিতাৰ পাছতেই মোৰ অতিকৈ নিকটতম আত্মীয়জন ফাৰদিন আছিল। ফাৰদিন গুচি যোৱাৰ পাছত তেওঁ বহা ঠাইটুকুৰাৰ ওচৰত ৰৈ থাকিলোঁ। ফাৰদিনৰ দেহৰ সুঘ্ৰাণ আহি মোৰ নাকত লাগিছিল। এই সুঘ্ৰাণ মোৰ মৃত্যু পৰ্যন্ত বুকুত ভৰাই ল’ব বিচাৰিছিলোঁ।\nমোক মৃত্যু পথৰ যাত্ৰী বুলি জানিও মোক লৈ দেখা পিতাৰ আশা শেষ হোৱা নাছিল। পিতাই সদায় ভাবিছিল কোনোবা এজন ৰামৰ হাতত মোক তুলি দিব। কোনো পিতৃয়ে তেওঁৰ সন্তানৰ মৃত্যুৰ কথা কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে। মোৰ পিতাও ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নাছিল। ফাৰদিনৰ চকুত আকুতি আছিল৷ পিতায়ে নুবুজিলে। হয়তো বুজিও নুবুজাৰ ভাও ধৰিলে৷\nশীতকাল আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মোৰ কষ্ট বেছি হয়। কাহি কাহি লেবেজান হৈ পৰোঁ কেতিয়াবা। ডাক্তৰ ভূঞাই তেওঁৰ সাধ্যানুসাৰি মোক চিকিৎসা কৰিছে। কিন্তু মোৰ ৰোগীৰেই ঠিক হোৱাৰ মন নাই। ফাৰদিনে ইনজেকচন দিবৰ সময়ত সদায় মোক খুহুতীয়া কথা কৈ হহুঁৱাই লৈছিল। ইনজেকচন দিওঁতে লাহেকৈ কয় – দুখ পাবা কিন্তু। মই চকু মুদি দিওঁ। এইকেইদিন মই বিছনাৰপৰা উঠাই নাই। পিতা আহি কাষতে বহি থাকেহি। পিতাৰ কাষত ফাৰদিনৰ মুখখন চাবলৈ মন যায়।\nমই লাহে লাহে নিজৰ অনুভৱবোৰো কৰিব নোৱাৰা হৈছোঁ। পিতাই মূৰত হাত বুলাই থাকে। চিষ্টাৰ লুচীৰ কন্দনামুৱা মুখখন দেখিলে লাগে হয়তো মোৰ মৰিবলৈ আৰু বেছি সময় নাই। ঢাকাৰপৰা আমি গুচি অহা কিমানদিন হ’ল? মনত পেলাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। ঢাকাৰ আমাৰ চৰকাৰী চৌহদটোত অজস্ৰ ফুল আছিল। আবেলি মই ফুলবোৰৰ কাষে কাষে ঘূৰি ফুৰোঁতে ফাৰদিন মোৰ কাষত ৰৈ থাকিছিল। এদিন মোৰ অত্যাধিক উৎসাহে ফাৰদিনক মোৰ কাষলৈ লৈ আহিছিল। মোৰ হাতত ধৰি তেওঁ মোলৈ অবাক হৈ চাই আছিল। মৰমেৰে সাবটি ৰখা এখন উমাল হাত। মোৰ নৰিয়াপাটীত হাতখন খেপিয়াই বিচাৰিলোঁ কোনো নাছিল তাত৷\nডাক্তৰ ভূঞাই ইনজেকচন এটা দিছিল চাগে। কোনোবাই আকুল হৈ মাতি আছিল, সীতা সীতা৷ ফাৰদিনে ইনজেকচনটো দিছিল। পিতাই মোৰ অৱস্থা দেখি মতাই আনিছিল ফাৰদিনক। মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম আৰু শেষ ইনজেকচনটো ফাৰদিনেই দিলে। মোৰ হাতখন এৰখাই গৈছিল ফাৰদিনৰ হাতৰপৰা৷ ফাৰদিনৰ কাতৰ আহ্বানেও মোক ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। মোৰ শৰীৰটোলৈ চাই মই উচুপি উঠিছিলোঁ।\nভাল হৈছে গল্পটো৷\nধুনীয়া লিখিলা ৰীতা


Farmers : Essential commodities ammendment bill\nকৃষি আইন সংশোধনী সম্পৰ্কীয় বিধেয়ক : কি আছে ভিতৰচৰাত?\nলেখক : মৃদুল বড়া\nবিৰোধীপক্ষৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা স্বত্বেও সংসদত কৃষি আইন সংশোধনী সম্পৰ্কীয় ৩খন বিধেয়ক গৃহীত হ'ল । ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে স্বাক্ষৰ কৰাৰ লগে লগে এইকেইখন আইনত পৰিণত হ'ল । কৃষি আৰু বানিজ্য এই বিষয় দুটা ৰাজ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত যদিও কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৰাজ্যসমূহৰ লগত কোনো আলোচনাই নকৰিলে ।\nইতিমধ্যে এই বিধেয়কৰ প্ৰতিবাদত NDA ৰ সহযোগী শিৰোমণি আকালী দলে চৰকাৰৰ পৰা তেওঁলোকৰ সমৰ্থন প্ৰত্যাহাৰ কৰিছে । খাদ্য প্ৰসাধন মন্ত্ৰী হৰছিমৰাত কৌৰ বাদলে মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছে । পঞ্জাৱ , হাৰিয়ানা কৰ্ণাটক আদি ৰাজ্যত তীব্ৰ কৃষক বিক্ষোভ হৈছে । ক্ৰমাৎ এই বিক্ষোভ ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ৰাজ্যলৈ বিয়পি পৰিছে । দেশৰ আঢ়ৈ শতকৈও অধিক শ্ৰমিক কৃষক সংগঠনে এই আন্দোলনলৈ সমৰ্থন আগ বঢ়াইছে । তেওঁলোকে ঐক্যবদ্ধ হৈ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী পালন কৰিছে আৰু ভবিষ্যত আন্দোলনৰ কৰ্মসূচী তৈয়াৰ কৰিছে । যিকোনো মুহুৰ্তত এই সন্মিলিত কৃষক-শ্ৰমিক আন্দোলনে সাধাৰণ ধৰ্মঘটৰ পৰ্যায়লৈ গতি কৰা সম্ভাৱনাই দেখা দিছে ।\nবিতৰ্কিত সংশোধনী বিধেয়ক কেইখন\n1. Farmers produce trade & commerce\n(Promotion & facilitation ) Bill\n2. Farmers agreement\n(empowerment &protection ) of price\nassurance & farm services\n3 Essential commodities ammendment bill\nFarmers produce trade & commerce Bill\n(কৃষি সামগ্ৰী ব্যৱসায় আৰু বানিজ্য বিধেয়ক)\nভাৰতবৰ্ষৰ কৃষি বজাৰ ঘাইকৈ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে\nAgriculture produce marketing committee (APMC) অৰ্থাৎ কৃষি বিপণন নিগম সমূহে । APMC ৰ বিধিমতে ---\n* কৃষি সামগ্ৰীৰ পাইকাৰী বজাৰ চৰকাৰে নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া বিশেষ বজাৰ এলেকাত (Mandis) হে অনুষ্ঠিত কৰিব লাগিব । তাৰ বাহিৰত পাইকাৰী ভাবে কৃষি সামগ্ৰী ক্ৰয় বিক্ৰয় কৰিব নোৱাৰি ।\n* চৰকাৰী বা বেচৰকাৰী এজেণ্ট বা ট্ৰেডাৰ সকলেহে এই বজাৰৰ পৰা সামগ্ৰী কিনিব পাৰে ।\n* Auction (নিলাম ) ৰ যোগেদিহে সামগ্ৰী ক্ৰয় বিক্ৰয় হয় । যি পাৰ্টী বা ক্ৰেতাই আটাইতকৈ বেছি দাম দিয়ে সেই ক্ৰেতাক কৃষকে সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰে ।\n* নিলামৰ সময়ত ক্ৰেতাই কৃষিজাত সামগ্ৰীৰ ন্যুনতম সমৰ্থন মূল্য (Minimum Support Price) ৰ তলত দাম মাতিব নোৱাৰে । MSP মানে কোনো ফচল উৎপাদন কৰিবলৈ যিমান খৰচ হয় তাতকৈ বেছি ।\n* ন্যুনতম সমৰ্থন মূল্য চৰকাৰে নিৰ্দ্ধাৰণ কৰি দিয়ে ।\n* পাইকাৰী ব্যৱসায়ী সকলে trade licence লোৱাতো বাধ্যতামূলক ।\n* গ্ৰাহকে বজাৰৰ নিৰ্দ্ধাৰিত মাচুল, ক্ৰয় কৰা সামগ্ৰীৰ ওপৰত কৰ বা লেভি আদি চৰকাৰক পৰিশোধ কৰিব লাগে ।\nনতুনকৈ অনা সংশোধনী বিলেএই বিধি সমূহ নাইকিয়া কৰি অবাধ কৃষি বানিজ্যৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিব । APMCক কাৰ্যত ক্ষমতাহীন কৰিব ।\nঅৰ্থাৎ এতিয়াৰ পৰা APMC য়ে বান্ধি দিয়া বজাৰ এলেকাৰ (mandis ) বাহিৰেও বিভিন্ন ঠাইত, বেচৰকাৰী বজাৰত বা দেশৰ যিকোনো ঠাইত এই পাইকাৰী ব্যৱসায় কৰিব পাৰিব। trade licence ৰ কোনো প্ৰয়োজন নহব । ন্যুনতম সমৰ্থন মূল্যৰো কোনো বাধ্যবাধকতা নাথাকিব । কৃষি ব্যৱসায়ী সকলে Syndicate ৰ সহায়ত নিজৰ ইচ্ছামতে দাম মাতিব পাৰিব । ফলত কৃষকসকল লাভজনক দামৰ পৰা বঞ্চিত হব । বহু সময়ত তেওঁলোকে উৎপাদন খৰচৰ তলতো কৃষিজাত ফচল বিক্ৰী কৰিবলৈ বাধ্য হব । ৰাজ্য চৰকাৰেও কৃষি বজাৰৰ পৰা পাবলগীয়া ৰাজহ হেৰুৱাব । ফলত মাত্ৰ কৰ্পৰেট গোষ্ঠীহে লাভবান হব । টেক্স, লেভি\nলাইচেঞ্চ, msp আদি বাধ্যবাধকতা থকা বাবে বেচৰকাৰী কোনো সংস্থা চৰকাৰী বজাৰলৈ নাযাব ।ক্ৰেতাৰ অভাৱত চৰকাৰী বজাৰৰ বিলুপ্তি ঘটিব ।\nFarmers agreement of price assurance\n(কৃষি সামগ্ৰী বিক্ৰীমূল্য নিশ্চিতকৰণ বিধেয়ক)\nIt createsaframework for contract farming throw an agreement between farmers andabuyer prior to the production .\nঅৰ্থাৎ উৎপাদনৰ আগতেই কৃষক আৰু ক্ৰেতাৰ মাজত হোৱা এক চুক্তিৰ জৰিয়তে ,কৃষি সামগ্ৰীৰ দাম ,উৎপাদন হবলগীয়া শস্যৰ পৰিমান আৰু ফচলৰ নিৰ্দিষ্ট মানদণ্ড(standard) লিপিবদ্ধ থাকিব । কৃষি ফাৰ্মৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় বীজ, সাৰ ,কীটনাশক দৰৱ, প্ৰযুক্তি আদি ক্ৰেতা সংস্থাই যোগান ধৰিব আৰু এই খৰচ কৃষকে পাবলগীয়া দামৰ পৰা বাদ পৰিব । নিৰ্দ্ধাৰিত পৰিমানৰ ফচল উৎপাদন নহলে বা শস্যৰ গুনগত মান উন্নত নহলে বিক্ৰেতা জগৰীয়া হব । আনকি চুক্তি বাতিল পৰ্যন্ত হব পাৰে । বিক্ৰেতা কৃষকে অন্য প্ৰতিস্থানক সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰিব । বিক্ৰীৰ সময়ত বজাৰত দাম বেছি থাকিলেও কৃষকে সেই দাম নাপাব । এই চুক্তিৰ ম্যাদ সৰ্বনিম্ন এক শস্যৰ বতৰ ( one crop season ) আৰু সৰ্বোচ্চ ৫বছৰ । ব্ৰয়লাৰ মূৰ্গীৰ ফাৰ্মৰ যি নীতি সেই নিয়মৰ লগত এই চুক্তিৰ বহু সাদৃশ্য আছে ।\nEssential Commodities ammendment Bill\n(অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী আইন সংশোধন)\nঅতি আৱশ্যকীয় সামগ্ৰীসমূহৰ কৃত্ৰিম নাটনি সৃষ্টি কৰি অসাধু ব্যৱসায়ীয়ে যাতে বস্তুৰ মূল্যবৃদ্ধি কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে ১৯৫৫ চনত Essential commodities Act গ্ৰহণ কৰা হৈছিল । এই আইনে অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী মজুতৰ সৰ্বোচ্চ সীমা বান্ধি দিছে । মজুতকাৰীয়ে কৃত্ৰিম নাটনিৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰিব । চৰকাৰে এই সামগ্ৰী সমূহৰ MRP বান্ধি দিব পাৰিব । এই নিয়ম ভংগ কৰিলে আইনমতে দণ্ডনীয় হব । এই আইনে সামৰি লোৱা অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী সমূহ হ'ল -\nঔষধ , সাৰ , বিভিন্ন খাদ্য সামগ্ৰী ,পেট্ৰল কেৰাচিন ডিজেল , বিভিন্ন বীজ , কপাহ মৰাপাট আদি ।\nসংশোধনীৰ পিচত এতিয়া চাউল ,দালি,আটা, আলু ,পিয়াজ ,তেল, নিমখ আদি অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰীৰ তালিকাত নাথাকিব । ফলত অসাধু ব্যৱসায়ীয়ে শস্য চপোৱাৰ সময়তে কম দামত এইবোৰ কিনি বৃহৎ পৰিমানে মজুত কৰিব পাৰিব । পৰবৰ্তী সময়ত কৃত্ৰিম নাটনিৰ সৃষ্টি কৰি বজাৰত অত্যধিক দামত বেচিব পাৰিব । আলু পিয়াজৰ দাম কেজি ২/ ৩শ টকা হলেও আইনমতে দণ্ডনীয় নহব । আনহাতে বেছি দাম পালে কৰ্পৰেট গোষ্ঠীয়ে বাধাহীন ভাবে এইবোৰ সামগ্ৰী বিদেশলৈও ৰপ্তানি কৰিবপাৰিব । ফলত নিজৰ দেশত খাদ্য সংকতে দেখা দিলেও তেওঁলোক জগৰীয়া নহব ।\nউপৰোক্ত সংশোধনী আইনৰ ফলত সমগ্ৰ কৃষক সমাজ কৃষিজাত ফচলৰ লাভজনক দামৰ পৰা বঞ্চিত হব । উপভোক্তা হিচাবে দেশৰ সকলো ৰাইজে খাদ্য সামগ্ৰী অত্যধিক দামত কিনিবলৈ বাধ্য হব । ৰাজ্যচৰকাৰ সমুহ কৃষিপণ্যৰ ৰাজহৰ পৰা বঞ্চিত হব । ৰাজহুৱা খাদ্যৰ ভড়াল ( FCI ) উদং হব । ৰাজহুৱা বিতৰণ ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণ ভাঙি পৰিব । আপাতকালীন সময়ত খাদ্যৰ বাবে চৰকাৰ কৰ্পৰেটৰ ওচৰত দুখ লগাকৈ নিৰ্ভৰশীল হব । চৰকাৰৰ ওপৰত কৰ্পৰেটৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি হব । এনে অৱস্থাই অদূৰ ভবিষ্যতে গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি ভাবুকি কঢ়িয়াই আনিব । শেষত মাত্ৰ এটা গোষ্ঠীয়ে লাভবান হব আৰু সেইটো হব ক'লা বেপাৰী বৃহৎ কৰ্পৰেট গোষ্ঠী ।


ৰংঘৰৰ বাকৰিত সম্প্ৰীতিৰ অপূৰ্ব সমাহাৰ : প্ৰতিফলিত ৰাজকীয় পৰম্পৰা - Prag News\nHomeআঞ্চলিকৰংঘৰৰ বাকৰিত সম্প্ৰীতিৰ অপূৰ্ব সমাহাৰ : প্ৰতিফলিত ৰাজকীয় পৰম্পৰা\nৰংঘৰৰ বাকৰিত সম্প্ৰীতিৰ অপূৰ্ব সমাহাৰ : প্ৰতিফলিত ৰাজকীয় পৰম্পৰা\nশিৱসাগৰ : জাতি-জনগোষ্ঠীয় কৃষ্টি-সংস্কৃতিত আজি জীপাল হৈ পৰিছে ৰংঘৰৰ চোতল৷ বিহু নৃত্য,আও নগাসকলৰ যুদ্ধ নৃত্য, দেউৰী বিহু, হৰিণ নৃত্য, তিৱা নৃত্য আৰু মিচিং জনগোষ্ঠীয় ঐনিতমৰে মুখৰিত হৈ পৰিছে শিৱসাগৰৰ ৰংঘৰ বাকৰি।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ছিণ্ডিকেট বন্ধৰ হুংকাৰ দিয়া বিজেপি চৰকাৰে গৰুৰ চোৰাং বেহা বন্ধ কৰিব পাৰিব নে?\nটাই আহোম যুৱ পৰিষদে আয়োজন কৰা ৰংঘৰৰ ৰংপুৰ মেলাত পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্ৰীতিৰ চিত্ৰপটৰ লগতে স্বৰ্ণিল ঐতিহ্যৰ লগত নতুনক পৰিচয় কৰি দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰি আহিছে৷ ৰংপুৰ মেলাত কড়ি খেল, ঢোপ খেল, ঘিলা খেলত সাৰ পাই উঠিল ঐতিহ্য আৰু ৰজাদিনীয়া পৰম্পৰা।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ভোগালীৰ আনন্দৰ মাজতেই চোৰে লুটিলে এটা পৰিয়ালৰ সৰ্বস্ব\nমাঘৰ প্ৰথম পুৱাতে টাইপাৰ পতাকা উত্তোলন আৰু মৈদাম তৰ্পণেৰে আৰম্ভ হোৱা ৰংপুৰ মেলাত উখল-মাখল পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হৈছে৷ পহিলা মাঘৰ দিনাখনেই ৰংঘৰৰ চোতালত সুৰীয়া সাংস্কৃতিক পৰিৱেশত নিজকে বিলীন কৰি দিলে ৰংপুৰীয়াই৷\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : উৰুকাৰ দিনাই ভাৰত-ভূটান সীমান্তত হিংসাত্মক ঘটনা\nউল্লেখ্য যে ১৬৯৯ খ্ৰীষ্টাব্দত স্বৰ্গদেউ ৰূদ্ৰ সিংহই নিৰ্মাণ কৰা ৰংপুৰ নগৰতে ১৭৪৬-৫৪ খ্ৰীষ্টাব্দত স্বৰ্গদেউ প্ৰমত্ত সিংহই নিৰ্মাণ কৰিছিল বৰ্তমানৰ আটকধুনীয়া ৰংঘৰ। এছিয়াৰ প্ৰথম পেভেলিয়ন খ্যাত এই ৰংঘৰৰ পৰাই আহোম স্বৰ্গদেউসকলে উপভোগ কৰিছিল শেন-কনুৱাৰ যুঁজ, বাঘ-ঘোঙৰ যুঁজ, ম’হ যুঁজকে ধৰি বিভিন্ন খেল-ধেমালি। উপভোগ কৰিছিল কড়ি-ঢোপকে ধৰি বৰ্তমান বিলুপ্তপ্ৰায় খেলসমূহো। আনহাতে গছ তলৰ পৰা বিহুক আনি ৰংঘৰৰ চোতালতেই ৰাজকীয় মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল আহোম স্বৰ্গদেউসকলে।\nPrevious articleছিণ্ডিকেট বন্ধৰ হুংকাৰ দিয়া বিজেপি চৰকাৰে গৰুৰ চোৰাং বেহা বন্ধ কৰিব পাৰিব নে?\nNext articleচোৰাং বেহাৰ ৰম্যভূমি ধুবুৰীত এইবাৰ শিল-বালিৰ ছিণ্ডিকেট


নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক : অসম চুক্তি আৰু অসমবাসী৷৷ সুপ্ৰকাশ তালুকদাৰ৷৷ – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / সমকাল / নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক : অসম চুক্তি আৰু অসমবাসী৷৷ সুপ্ৰকাশ তালুকদাৰ৷৷\nমে 22, 2018\tসমকাল মন্তব্য কৰক 231 দৰ্শন\nনাগৰিকত্ব [সংশোধনী] বিধেয়ক, ২০১৬ক কেন্দ্ৰ কৰি অসমৰ সমাজজীৱন কিমান উত্তাল আৰু অশান্ত হৈ পৰিছে তাৰ উমান পোৱা গ’ল বিধেয়কখনক লৈ গঠিত হোৱা যুটীয়া সংসদীয় সমিতিৰ অসম ভ্ৰমণৰ সময়ত। জাতি-জনগোষ্ঠী সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নবোৰক লৈ অসম এনেয়েও স্পৰ্শকাতৰ। কিন্তু নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়কখনে ৰাজ্যখন যিদৰে জোকাৰি গৈছে, সেই প্ৰাবল্য সাম্প্ৰতিক অতীতত অসমত দেখিবলৈ পোৱা যোৱা নাছিল। গুৱাহাটী আৰু শিলচৰত শুনানিৰ সময়ত সমাজৰ বিভিন্ন অংশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দল-সংগঠনবোৰৰ উৎকণ্ঠা ভৰা অংশগ্ৰহণ, শুনানিস্থলৰ আশে-পাশে হেজাৰ হেজাৰ মানুহৰ উপস্থিতি আদি আছিল অভাৱনীয়। মতামত গ্ৰহণ কৰি যুটীয়া সংসদীয় সমিতি ঘূৰি গ’ল যদিও বিধেয়কখনক কেন্দ্ৰ কৰি ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া মাৰ যোৱা নাই। দল-সংগঠনবোৰে নানা ধৰণৰ প্ৰতিবাদী আৰু গণসংযোগী কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছে। শিল্পী, লেখক-সাহিত্যিকসকলে নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰাই নহয়, সমূহীয়াভাৱে ৰাজপথলৈয়ো ওলাই আহিছে। ছপা আৰু ইলেকট্ৰনিক মাধ্যমৰ ২১জন সম্পাদক যুটীয়াভাৱে এই বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰাটো অত্যন্ত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ঘটনা। এনে প্ৰতিক্ৰিয়াবোৰে সমাজৰ সাধাৰণ মানুহখিনিকো যথেষ্ট ধৰণে প্ৰভাৱিত কৰিছে। এই বিধেয়কখন এতিয়া সৰ্বত্ৰ আলোচনাৰ বিষয়।\nচি পি আই (এম)-এ সামগ্ৰিকভাৱে এই বিলখনৰ বিৰোধিতা কৰিছে। কাৰণ ই ভাৰতীয় সংবিধানৰ মৰ্মবস্তুৰ পৰিপন্থী। ধৰ্মৰ ভিত্তিত নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰ কোনো ব্যৱস্থা ভাৰতীয় সংবিধানত নাই। ধৰ্মৰ ভিত্তিত ভাৰতবৰ্ষত নাগৰিকত্ব দিয়া উচিত নে অনুচিত সেই বিতৰ্ক আজিৰ নহয়। ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰণয়নৰ সময়তে বিষয়টো চৰ্চিত হৈছিল। কিন্তু সাংবিধানিক সভাই উত্তৰাধিকাৰৰ ভিত্তিত নহয়, ব্যক্তি বিশেষৰ দিশটো বিবেচনা কৰিহে নাগৰিকত্বৰ বিষয়ক সিদ্ধান্তবোৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ মত প্ৰকাশ কৰে। কিন্তু বিজেপি চৰকাৰে নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক, ২০১৬ৰ জৰিয়তে সংবিধানৰ যি ধৰ্মনিৰপেক্ষ চৰিত্ৰ আছে, সেই মৌলিক কাঠামোটোৱে পৰিৱৰ্তন কৰিব বিচাৰিছে। কিন্তু ভাৰতীয় সংবিধানৰ মৌলিক চৰিত্ৰ পৰিৱৰ্তনৰ অধিকাৰ কাৰোৱেই নাই। সেয়ে চি পি আই (এম) আৰু অন্যান্য বাঁও-গণতান্ত্ৰিক দল-সংগঠনবোৰে এই বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\nদ্বিতীয়তে অসমৰ কথা বিবেচনা কৰি এই বিধেয়কখনৰ বিৰোধিতা কৰা হৈছে। অসম চুক্তিয়ে বিদেশী নাগৰিকৰ চিনাক্তকৰণ আৰু বহিষ্কৰণৰ বাবে ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চক সময়সীমা হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। অৰ্থাৎ ১৯৭১ চনৰ ২৫ মাৰ্চ বা তাৰ পাছত অবৈধভাৱে বাংলাদেশৰ পৰা অসমত প্ৰৱেশ কৰা লোকসকলক চিনাক্ত আৰু বহিষ্কাৰ কৰাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰ দায়বদ্ধ। এই সময়সীমা নিৰ্ধাৰণৰ ইতিহাস আমি মনত ৰখা উচিত।\n১৯৭৯ চনত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু সদৌ অসম গণ সংগ্ৰাম পৰিষদৰ যৌথ নেতৃত্বত আৰম্ভ হোৱা অসম আন্দোলনৰ নেতৃবৃন্দৰ দাবী আছিল ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এন আৰ চি)ক ভিত্তি হিচাপে লৈ অসমত বিদেশী চিনাক্তকৰণ আৰু বহিষ্কৰণ কৰা হওক। কিন্তু চি পি আই (এম) আৰু অন্যান্য বাঁওপন্থী দলবোৰে এই ভিত্তিবৰ্ষ সমৰ্থন কৰা নাছিল। কাৰণ কাৰ্যক্ষেত্ৰত ১৯৭১ চনত গঠন হোৱা বাংলাদেশে তাৰ পূৰ্বে অহা প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলক ঘূৰাই লোৱাৰ বাস্তৱতা নাই। গতিকে ১৯৫১ চনক ভিত্তিবৰ্ষ কৰাৰ দ্বাৰা কোনো কাৰ্যকৰী ফল পোৱাৰ আশা নাছিল। বৰং অশান্তি, সংঘাত আৰু অনিশ্চয়তাত বাদে অইন একো লাভ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাছিল। সেয়েহে চি পি আই (এম)-এ প্ৰথমৰে পৰা ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চক বিদেশী চিনাক্তকৰণৰ সময়সীমা কৰাৰ দৃঢ়ভাৱে পোষকতা কৰিছিল। এই অৱস্থান গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে চি পি আই (এম) আৰু অন্যান্য বাঁও দল-সংগঠনবোৰ ব্যাপক আক্ৰমণৰ মুখত পৰিছিল। গণ সংগঠন হিচাপে বৃহৎ ক্ষতিৰ সন্মুখীন হৈছিল সেই সময়ৰ ক্ৰমবৰ্ধমান ছাত্ৰ সংগঠন এছ এফ আই। অসম আন্দোলনৰ প্ৰতি অসমীয়া জনসাধাৰণৰ সমৰ্থন আছিল ঐতিহাসিক। অস্তিত ৰক্ষাৰ আৱেগেৰে লক্ষ লক্ষ মানুহে ৬ বছৰ ধৰি এই আন্দোলনত অংশ লৈছিল, পুলিচ-মিলিটাৰীৰ নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছিল। এই কথা যিদৰে সত্য তেনেদৰে এই কথাও সত্য যে নানা বিভাজনবাদী আৰু অগণতান্ত্ৰিক শক্তিয়ে এই আন্দোলনটোৰ সময়ছোৱাত অত্যন্ত সক্ৰিয় আছিল। আৰ এছ এছ কিদৰে আন্দোলনকাৰীসকলৰ মাজত সোমাই পৰিছিল সেই বিষয়ে এতিয়া গ্ৰন্থ আকাৰেও প্ৰকাশ পাইছে। একাংশ আন্দোলনকাৰীৰ ভিতৰত যে প্ৰচণ্ড মুছলমান বিৰোধিতা আছিল, সেয়া ১৯৮৩ চনৰ নেলীৰ নৃশংস গণহত্যাৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত হৈছে। আন্দোলনটোৰ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বাঙালী মানুহৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কোনে অস্বীকাৰ কৰিব পাৰিব ? একাংশ আন্দোলনকাৰী যে অগণতান্ত্ৰিক আৰু হিংসাশ্ৰয়ী আছিল, আন্দোলনৰ সময়ত ৪৯জন চি পি আই (এম)ৰ সদস্য-সমৰ্থকৰ হত্যা আৰু অন্যান্য বাঁও-গণতান্ত্ৰিক দলৰ ওপৰত অসংখ্য লোকৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ মাজেৰে সেয়া প্ৰতিফলিত হৈছে।\nযি কি নহওক, এই বৃহৎ আন্দোলনৰ পৰিসমাপ্তি হৈছে ১৯৮৫ চনৰ ১৫ আগষ্টত আন্দোলনৰ নেতৃবৰ্গ, অসম চৰকাৰ আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ মাজত স্বাক্ষৰিত অসম চুক্তিৰ মাজেৰে। এই চুক্তি সম্পৰ্কত চি পি আই [এম]সহ বাঁও দলবোৰে অৱস্থানকে ল’লে— ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চক বিদেশী বহিষ্কৰণৰ সময়সীমা হিচাপে একমুখে আদৰণি জনালে। কাৰণ ই আছিল বাঁও-দল-সংগঠনবোৰৰ দীৰ্ঘদিনীয়া অৱস্থান। অসম চুক্তিত থকা এটা দফাত চি পি আই (এম)-এ আপত্তি কৰিছিল। সেয়া হ’ল ১৯৬৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ ভিতৰত যিসকল পূব পাকিস্তান (বৰ্তমান বাংলাদেশ)ৰ পৰা অসমলৈ আহিছে তেওঁলোকক ১০ বছৰৰ বাবে ভোটাধিকাৰহীন কৰি ৰখা। অসমত স্থায়ীভাৱে ৰৈ যাবলগীয়া এচাম লোকক যুক্তিহীনভাৱে দহ বছৰ ভোটাধিকাৰহীন কৰি ৰাখিলে কাৰ কি স্বাৰ্থ পূৰণ হ’ব সেয়া ব্যাখ্যাতীত। এইখিনি মানুহে দহবছৰ পাছত আকৌ নাগৰিকত্বও পাব ! যি কি নহওক, নীতিগত কাৰণত অসম আন্দোলনত অংশ নোলোৱা বাঁওপন্থীসকলে ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চক ভিত্তি হিচাপে লৈ অসম চুক্তিৰ যি মূল ভিত্তিটো স্থাপিত হৈছিল, তাক সৰ্বান্তঃকৰণে সমৰ্থন কৰিছিল। অন্ধ বাঁওপন্থীবিৰোধীসকলে এতিয়াও বিষয়টোক লৈ অপপ্ৰচাৰ আৰু বিভ্ৰান্তি বিয়পোৱাত কাৰ্পণ্য নকৰে।\nঅসম চুক্তি স্বাক্ষৰিত হোৱাৰ এতিয়া ৩৩ বছৰ হ’ল। ফলাফল ? বিদেশী নাগৰিক যিখিনি চিনাক্তকৰণ হৈছে, তেওঁলোকক বহিষ্কাৰ কৰা বা বাংলাদেশলৈ ঘূৰাই পঠোৱাৰ কোনো ব্যৱস্থা নহ’ল বুলিবই পাৰি। এতিয়ালৈকে ভাৰত চৰকাৰে বাংলাদেশ চৰকাৰৰ সৈতে যথাযথ আলোচনা কৰি অবৈধ প্ৰব্ৰজনকাৰীক ঘূৰাই পঠোৱাৰ কোনো আইনী ব্যৱস্থা নকৰিলে। অথচ অসম চুক্তিৰ ৫  ধাৰাত চৰকাৰে প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল বিদেশীসকলক বহিষ্কৰণ (expel) ৰ উপযুক্ত ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিব বুলি [5.8 Foreigners who came to Assam on or after March 25, 1971 shall continue to be detected deleted and practical steps shall be taken to expel such foreigners]। ফলত বিদেশী বুলি চিনাক্ত কৰাসকলক ডিটেনচন কেম্পত ৰাখিবলগীয়া হৈছে, যিটো কোনোমতে মানৱীয় ব্যৱস্থা বুলি ক’ব নোৱাৰি। বিদেশী চিনাক্তকৰণ ব্যৱস্থাৰ ত্ৰুটিবোৰতো আছেই। অসম-বাংলাদেশ সীমান্তত কাঁইটীয়া তাঁৰ নিৰ্মাণৰ কাম এতিয়ালৈ সম্পূৰ্ণ নহ’ল। এইবোৰ কাম ইমান জটিল আছিলনে? এনেবোৰ কাৰণত অসমীয়া মানুহে ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতাৰিত হোৱা বুলি অনুভৱ কৰিছে।\nচৰকাৰৰ এনে দায়িত্বজ্ঞানহীন ভূমিকাই অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত সংঘাত বৃদ্ধিৰ বাটহে প্ৰশস্ত কৰিলে। অসমীয়া আৰু জনজাতীয় মানুহৰ মাজত এই সংশয় জীয়াই থাকিল যে অচিৰেই কিবা কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থা নল’লে তেওঁলোক নিঃশেষ হ’ব। আনহাতে সংখ্যালঘু মানুহক ৰাজ্যখনৰ বহুতো স্থানত কেৱল সন্দেহ আৰু অনুমানৰ ভিত্তিতে অপমান আৰু হাৰাশাস্তি কৰা হ’ল।\nএন আৰ চি সময়োপযোগীকৰণ\nএনে অৱস্থাত বিদেশী নাগৰিক সমস্যা সমাধানৰ বাবে অন্ততঃ বিদেশীখিনি চিনাক্তকৰণৰ কিবা এটা কাৰ্যকৰী ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজন সকলোৱে অনুভৱ কৰিলে। লাহে লাহে এটা জনমত শক্তিশালী হ’ল যে ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীখনৰ ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ সময়সীমাৰ ভিত্তিত উন্নীতকৰণ তেনে এক পদক্ষেপ হ’ব পাৰে। প্ৰস্তাৱটোৱে সকলো ফালৰ পৰা সমৰ্থন পালে। অসমীয়া আৰু জনজাতীয় মানুহখিনিৰ ভাব হ’লঃ এনে এখন তালিকাই বিদেশী প্ৰব্ৰজনৰ পথ ৰুদ্ধ কৰিব। বিদেশী চিনাক্তকৰণতো সহায় কৰিব। আনহাতে বংগমূলীয় হিন্দু আৰু মুছলমানে ভাবিলে এখন শুদ্ধ এন আৰ চি আৰু তাৰ ভিত্তিত একোখন পৰিচয়পত্ৰই তেওঁলোকৰ যন্ত্ৰণাৰ ওৰ পেলাব। এইখিনি মানুহক ‘ডি’ ভোটাৰ ব্যৱস্থাই কম জলা-কলা কৰি থকা নাই।\nকিন্তু ৰাইজে বিচাৰিলেও এন আৰ চি সময়োপযোগীকৰণৰ কাম মুঠেও আগবঢ়া নাছিল। কাৰণ চৰকাৰৰ সদিচ্ছা আৰু উদ্যোগৰ অভাৱ। অৱশেষত বিষয়টো উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মজিয়া পালেগৈ। পৰিণতিত ২০১৫ চনৰ পৰা উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ আৰু নিৰীক্ষণত আৰম্ভ হ’ল অসমত ১৯৫১ চনৰ এন আৰ চি ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ সময়সীমাৰ ভিত্তিত উন্নীতকৰণৰ জটিল প্ৰক্ৰিয়া। এই প্ৰক্ৰিয়াত বহুতো লোক যথেষ্ট হাৰাশাস্তিৰো সন্মুখীন হ’ল। হঠাতে আদি বাসিন্দা [Original Inhabitant) ৰ ধাৰণা এটা অনাৱশ্যকভাৱে সুমুৱাই দি ধৰ্মীয় আৰু ভাষিক সংখ্যালঘু লোকসকলক অনিশ্চয়তা আৰু উদ্বিগ্নতাত পেলালে। তৎসত্ত্বেও ৰাইজে ধৈৰ্য ধৰি প্ৰক্ৰিয়াটোৰ সৈতে সহযোগ কৰিছে। কিন্তু যোৱা দুবছৰত দেখিবলৈ পোৱা গৈছে কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যৰ বিজেপি চৰকাৰে এন আৰ চি প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াক বিলম্বিত আৰু বাধাগ্ৰস্ত কৰাৰ বাবে নানা ধৰণে অপচেষ্টা চলাইছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে এন আৰ চি প্ৰক্ৰিয়াত হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলোৱাৰ বাবে অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীক আদালতত সমালোচনাও কৰিছে। অসম চৰকাৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কে [Registrar General of India]এন আৰ চি তালিকা প্ৰকাশৰ কাম পিছুৱাবলৈ বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিছে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কঠোৰ নিৰ্দেশতহে ২০১৮ চনৰ ১ জানুৱাৰীত এন আৰ চিৰ প্ৰথমখন আংশিক তালিকা প্ৰকাশ কৰিছিল; অৱশ্যে যথেষ্ট ভুল-ত্ৰুটিসহ। অলপতে ন্যায়ালয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় মহাপঞ্জীয়কক সতৰ্কবাণী শুনাইছে– এন আৰ চিৰ কামত বিধি-পথালি দিলে তেওঁক বদলি কৰাৰ বাবে চৰকাৰক নিৰ্দেশ দিবলৈ বাধ্য হ’ব বুলি। এতিয়া সকলোৱে আশাৰে বাট চাই আছে– অহা ৩০ জুনত এন আৰ চিৰ পূৰ্ণ খচৰা তালিকাখন ত্ৰুটিমুক্তভাৱে প্ৰকাশ পাব বুলি।\nকিন্তু বিজেপি চৰকাৰৰ লক্ষ্য বেলেগ। এন আৰ চি প্ৰক্ৰিয়া সম্পূৰ্ণ কৰাৰ মাজেৰে বিদেশী সমস্যা সমাধানৰ পথ প্ৰশস্ত কৰাটো তেওঁলোকে মুঠেই বিচৰা নাই। সেয়ে ৰাজ্যখনত দীৰ্ঘদিনৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত গঢ় লৈ উঠা ঐকমত্য ভাঙি পেলাইছে। ২০১৫ চনত এন আৰ চি তালিকা প্ৰণয়নৰ কাম আৰম্ভ হোৱাৰ পাছতেই ২০১৬ চনত নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়কখন তেওঁলোকে লোকসভাত উত্থাপন কৰিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা ১৯৭১ চনৰ ভিত্তিবৰ্ষ অসাৰ কৰি পেলাব বিচাৰিছে। অসমৰ জনসাধাৰণৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা সত্ত্বেও তেওঁলোকে এই কাম কৰিছে। বিধেয়কখন সম্পৰ্কে বিৰোধী দলৰ বিভিন্ন আপত্তিৰ বাবে এইখন বিবেচনাৰ বাবে গ্ৰহণ নকৰি এটি যুটীয়া সংসদীয সমিতি গঠন কৰা হৈছে বিধেয়কখন পৰীক্ষা কৰি চোৱাৰ বাবে। গঠনৰ দিনাখনৰে পৰা অসমৰ জনসাধাৰণে দাবী কৰি আহিছে যে যুটীয়া সংসদীয় সমিতিয়ে অসম ভ্ৰমণ কৰি ৰাজ্যখনৰ জনসাধাৰণৰ মত সংগ্ৰহ কৰক। কিন্তু নানা অজুহাতত বিজেপি সাংসদৰ বিপুল সংখ্যাগৰিষ্ঠতা থকা যুটীয়া সংসদীয় সমিতিখনে দিল্লীতে সাক্ষ্য গ্ৰহণ কৰিছিল, অসম ভ্ৰমণ কৰিব বিচৰা নাছিল। পিছে অসমৰ ৰাইজৰ প্ৰবল জনমতত ৭-৯ মে’ত তিনিদিনীয়াকৈ অসম ভ্ৰমণ কৰিলে– এদিন গুৱাহাটীত, দুদিন শিলচৰত। যুটীয়া সংসদীয় সমিতিৰ অসম ভ্ৰমণে নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক, ২০১৬ক সাম্প্ৰতিক অসমৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক চৰ্চাৰ একেবাৰে সমুখলৈ লৈ আহিছে। শুনানিৰ সময়ত গুৱাহাটীত সৰহভাগ সংগঠনে আইনখনৰ বিৰোধিতা কৰিলে, শিলচৰত সৰহভাগে সমৰ্থন কৰিলে। কিন্তু বিষয়টো শুনানিতে সীমাবদ্ধ হৈ নাথাকিল। শুনানিৰ পাছত বিশেষকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত ৰাইজ ৰাজপথত। শ শ সংগঠনে বিধেয়কখনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী সংগঠিত কৰিছে। বিষয়টো এতিয়া কেৱল ৰাজনৈতিক দল-সংগঠনৰ বাবেই ‘ইচ্যু’ হৈ থকা নাই। সাহিত্য, সংস্কৃতিৰ সংগঠন, স্থানীয় ক্লাব, মহিলা সমিতি আদি বিভিন্ন ধৰণৰ সংগঠনে ৰাজপথলৈ আহি প্ৰতিবাদ কৰিছে।\nসাধাৰণভাৱে অসমীয়া মানুহৰ মাজত এই আশংকা প্ৰবল হৈছে যে এই বিধেয়কখন আইনত পৰিণত হ’লে অসমত অসমীয়া মানুহ সম্পূৰ্ণভাৱে সংখ্যালঘুত পৰিণত হ’ব। ইতিমধ্যে যোৱা দশককেইটাত অসমৰ জনগাঁথনি যি পৰিৱৰ্তন হৈছে, সেই পৰিৱৰ্তনে অসমীয়া আৰু জনজাতীয় জনসাধাৰণক যথেষ্ট উদ্বিগ্ন কৰি ৰাখিছে। অৱশ্যে এই জনগাঁথনিগত পৰিৱৰ্তনৰ একমাত্ৰ কাৰণ প্ৰব্ৰজন নহয়, সেইকথাও বস্তুনিষ্ঠভাৱে বিশ্লেষণৰ প্ৰয়োজন আছে। যি কি নহওক জনগাঁথনি পৰিৱৰ্তনে উদ্বিগ্ন কৰা অৱস্থাতে যেতিয়া নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়কখন অনা হৈছে, স্বাভাৱিকতে ই উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিছে. কাৰণ এই কথা কোনোমতে অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰি যে বিধেয়কখনে বাংলাদেশৰ পৰা অসমলৈ নতুনকৈ প্ৰব্ৰজন উৎসাহিত কৰিব পাৰে। এনে প্ৰব্ৰজন কোনোমতেই সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰি। কেৱল অসমৰ বাবে ১৯৭১ চনক বিদেশী চিনাক্তকৰণৰ ভিত্তিবৰ্ষ কৰা হ’ল। তাৰ আলমত নাগৰিকত্ব আইন, ১৯৫৫ত ৬ (ক) ধাৰা সংযোজন কৰা হ’ল। তদনুসৰি কেবল অসমৰ বাবে বিদেশী চিনাক্তকৰণৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৭১। তাৰপাছতো আকৌ বাংলাদেশৰ পৰা অসমলৈ অহাসকলক নাগৰিকত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ এটা গ্ৰহণযোগ্য নহয়। বৰ্তমান অৱস্থাত বিধেয়কখন গৃহীত হ’লে ২০১৪ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ পৰ্যন্ত অহা সকলোৱে নাগৰিকত্ব পাব। কিন্তু পাছত ‘ফৰেইনাৰচ অৰ্ডাৰ’ চৰকাৰী নিৰ্দেশৰ দ্বাৰা সলনি কৰিয়েই এই সময়সীমা বাৰে বাৰে বৃদ্ধি কৰাৰ সুযোগো থাকিব। অৱশ্যে এচামে এনে এক ধাৰণা দিব বিচাৰিছে যে, বিধেয়কখন আইনত পৰিণত হ’লে বাংলাদেশত থকা সমুদায় হিন্দু অসমলৈকে আহিব। এয়াও এক অতিৰঞ্জন। বাংলাদেশৰ সকলো হিন্দু কেৱল অসমলৈকে অহাৰ সুযোগ নাই। এনে অতিৰঞ্জনে মানুহক উত্তেজিত কৰি ক্ষতিকাৰক উগ্ৰ জাতীয়তাবাদৰ কবলত পেলাব পাৰে।\nবৰাক উপত্যকাত বহুতৰে মাজত এই বিলখনৰ প্ৰতি জনসমৰ্থন থকা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। দেশ বিভাজনৰ কেতবোৰ কৰুণ পৰিণতিয়ে বিশেষকৈ বাঙালী হিন্দুসকলৰ মাজত ক্ৰিয়া কৰি আছে। ছিলেটৰ বহুতৰ সৈতে বৰাকৰ বহু পৰিয়ালৰ মাজত ক্ৰিয়া কৰি আছে। এনে বহু পৰিয়াল পৰৱৰ্তী সময়ত সীমা পাৰ হৈ ইয়ালৈ আহি বসবাস কৰিবলৈ লৈছে। বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ যেতিয়া পাকিস্তানৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল তেতিয়া সময়ে সময়ে তাত কেতবোৰ হিন্দু পৰিয়াল নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছিল অথবা নিৰ্যাতনৰ ভীতিয়ে তেওঁলোকক বিহবল কৰিছিল। এনেবোৰ কাৰণত সীমান্তৰ সিপাৰৰ পৰা অহা লোকসকলৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা মুঠেই অস্বাভাৱিক নহয়, বিশেষকৈ একেই ভাষিক আৰু ধৰ্মীয় গোষ্ঠীৰ হোৱা বাবে। এইখিনি স্বীকাৰ কৰি লৈয়ো ক’ব লাগিব অসমৰ জনগাঁথনিৰ বাবে নতুনকৈ প্ৰব্ৰজনকাৰীক উৎসাহিত কৰিব নোৱাৰি। সেয়ে যি ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ সময়সীমাক লৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ-বৰাক উপত্যকা, হিন্দু-মুছলমান, অসমীয়া-বাঙালী সকলোৰে মাজত এক ধৰণৰ ঐকমত্য গঢ়ি উঠিছিল, তাক কোনো অজুহাততে ভংগ কৰা সমীচিন নহয়।\nপৰিশেষত আমি সকলোৱে মনত ৰখা দৰকাৰ– এই বিধেয়কখন বিজেপিৰ এক বিশেষ ৰাজনীতিক আগুৱাই লৈ যোৱাৰ লক্ষ্যৰে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। কেন্দ্ৰত ক্ষমতালৈ অহা ৪ বছৰ হৈ গ’ল, কিন্তু মোদী চৰকাৰে জনসাধাৰণক সকাহ দিয়াত সমুলি ব্যৰ্থ হৈছে। সেয়েহে সাম্প্ৰদায়িক আৰু বিভাজনবাদী ৰাজনীতিয়েই বিজেপিৰ একমাত্ৰ ৰক্ষাকৱচ হ’ব পাৰে। এই অংকৰেই বিজেপিয়ে এই বিধেয়কখন প্ৰস্তুত কৰিছে। পূৰ্বাঞ্চলত পশ্চিমবংগ, ত্ৰিপুৰা আৰু অসম তেওঁলোকৰ বিশেষ লক্ষ্য। নিজৰ সংকীৰ্ণ ৰাজনৈতিক লক্ষ্য পূৰণৰ বাবে তেওঁলোকে ৰাজ্যবোৰৰ শান্তি-সুস্থিৰতা, জাতি-জনগোষ্ঠীবোৰৰ ঐক্য-সংহতি কিদৰে ভয়ংকৰভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’ব পাৰে তালৈ পৰোৱাই কৰা নাই। এই ৰাজনৈতিক অভিসন্ধি বুজিবৰ বাবে অসমৰ সকলো জনগোষ্ঠীৰ লোক উগ্ৰজাতীয়তা আৰু সংকীৰ্ণতাৰ ঊৰ্ধ্বলৈ যাব পাৰিব লাগিব। যদি এইক্ষেত্ৰত অসমবাসী ব্যৰ্থ হয়, তেনেহ’লে জাতিগত সংঘাত-সংঘৰ্ষই অসমক কোঙা কৰি পেলোৱাৰ দুৰ্ভাৱনা পুৰামাত্ৰাই আছে। এনে হ’বলৈ হ’লে বিজেপিৰ সাম্প্ৰদায়িক আৰু বিভাজনৰ চক্ৰান্তই জয়লাভ কৰিব। এই সকলো দিশলৈ লক্ষ্য ৰাখি অসমৰ সকলো জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকে ঐক্যবদ্ধভাৱে নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) বিধেয়ক, ২০১৬ৰ বিৰোধিতা কৰা উচিত। বিভেদ-বিভাজন আমাৰ পথ হ’ব নোৱাৰে।\nটেগচি পি আই (এম) নাগৰিকত্ব\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি বজাই ৰাখি নাগৰিকত্ব বিলৰ বিৰোধিতা কৰক\nপৰৱৰ্তী লেখা ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ ভিত্তিবৰ্ষ ১৯৫১ বিচৰাসকললৈ একাষাৰ ৷৷ লক্ষ্যজ্যোতি গগৈ৷৷\nএপ্ৰিল 9, 2017\t5,724


চুম্বক | অধ্যায় 15 | ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ নতুন বিজ্ঞান | অসম জাতীয় বিদ্যালয় - GyanVeda247 Best SEBA & CBSE Notes Blog\ni) সাগৰত দিশ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ নাৱিকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা আহিলাবিধ হ’ল-\na. লো-ৰ দণ্ড\nউত্তৰ :- d. কম্পাছ\nii) তলৰ কোনবিধ চুম্বকিয় পদাৰ্থ নহয়?\nউত্তৰ :- d. ৰবৰ\niii) তলৰ কোনবিধ প্ৰাকৃতিক চুম্বক?\nউত্তৰ :- d. ল’ডষ্ট’ন\niv) চুম্বকৰ একেজাতীয় মেৰুৰ মাজত\na. আকৰ্ষণ হয়\nb. বিকৰ্ষণ হয়\nc. কেতিয়াব আকৰ্ষণ আৰু কেতিয়াবা বিকৰ্ষণ হয়\nউত্তৰ :- b. বিকৰ্ষণ হয়\nv) ভূ-চুম্বকৰ উত্তৰ মেৰু থাকে\na. উত্তৰ দিশত\nb. দক্ষিণ দিশত\nc. পূব দিশত\nd. পশ্চিম দিশত\nউত্তৰ :- b. দক্ষিণ দিশত\nvi) চুম্বক এডাল মুক্ত ভাৱে ওলমাই থ’লে ই কোন দিশত স্থিৰ হৈ ৰ’ব?\nউত্তৰ :- a. উত্তৰ-দক্ষিণ\nvii) তলৰ চুম্বকীয় পদাৰ্থৰ শুদ্ধ শ্ৰেণীটো বাছি উলিওৱা-\na. লো, নিকেল, প্লাষ্টিক\nb. লো, নিকেল, ক’বল্ট\nc. নিকেল, কাঠ, প্লাষ্টিক\nd. ক’বাল্ট, কাঁচ, লো\nউত্তৰ :- b. লো, নিকেল, ক’বল্ট\nviii) তলৰ কোনটো ক্ষেত্ৰত আকৰ্ষণ ঘটিব?\nউত্তৰ :- (b)\nix) চুম্বক এডালত কোনটো অঁশত আকৰ্ষণ বল বেছি?\nc. সকলো অংশতে সমান\nউত্তৰ :- a. মূৰত\ni) চুম্বক কাক বোলে? দুবিধ ভিন ভিন প্ৰকাৰৰ চুম্বকৰ উদাহৰণ দিয়া।\nউত্তৰ :- যি পদাৰ্থই লো আৰু চুম্বকীয় পদার্থক আকর্ষণ কৰে সেয়াই চুম্বক।\nউদাহৰণ – দণ্ড চুম্বক আৰু অশ্বখুৰা চুম্বক।\nii) চুম্বকীয় পদাৰ্থ আৰু অচুম্বকীয় পদাৰ্থ কাক বোলে? প্ৰত্যেকৰে\nদুটাকৈ উদাহৰণ দিয়া।\nউত্তৰ :- চুম্বকে যিবোৰ পদাৰ্থক আকর্ষণ কৰে সিবোৰক চুম্বকীয় পদার্থ বোলে। উদাহৰণ :- লো, নিকেল, ক’বাল্ট।\nযিবোৰ পদাৰ্থক চুম্বকে আকর্ষণ নকৰে সিবোৰক অচুম্বকীয় পদার্থ বোলে। উদাহৰণ :- কাঠ, প্লাষ্টিক, কাঁচ।\niii) চুম্বকৰ আৱিষ্কাৰ কিদৰে হৈছিল?\nউত্তৰ :- চুম্বকৰ আৱিষ্কাৰ হৈছিল গ্ৰীচ দেশত। বহু বছৰৰ আগতে গ্ৰীছ দেশত মেগ্‌নেছ (Magnes) নামৰ এজন ভেড়াৰখীয়া আছিল। ভেড়া চৰাওঁতে মেগ্‌নেছে এডাল কাঠৰ লাঠি লগত লৈ ফুৰিছিল। এই লাঠিডালৰ আগত লো-ৰ টুপি এটা লগোৱা আছিল। এদিন ভেড়া চৰাই থাকোঁতে তেওঁৰ লাঠিডালৰ আগটো এটা ডাঙৰ শিলত লাগি ধৰে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, লাঠিডালক শিলটোৱে আকর্ষণ কৰিছে। লো-ক আকৰ্ষণ কৰা বস্তুৰ বিষয়ে মানুহে এনেদৰে গম পালে।\niv) এবিধ প্রাকৃতিক চুম্বকৰ নাম লিখা।\nউত্তৰ :- ল’ডষ্ট’ন\nv) কৃত্রিম চুম্বক কি? দুটা উদাহৰণ দিয়া।\nউত্তৰ :- চুম্বকে কিছুমান পদার্থক জোৰেৰে আকৰ্ষণ কৰে। যেনে : লো, ক’বাল্ট আদি। এনে পদার্থক চুম্বকলৈ পৰিৱৰ্তিত কৰিব পাৰি। এনেদৰে প্ৰস্তুত কৰা চুম্বকক কৃত্রিম চুম্বক বোলে। উদাহৰণ – দণ্ড চুম্বক আৰু অশ্বখুৰা চুম্বক।\nvi) ব্লেড এখনক কিদৰে চুম্বকলৈ পৰিণত কৰিবা বর্ণনা কৰা।\nউত্তৰ :- এডাল দণ্ড চুম্বক আৰু এখন ব্লেড লোৱা হ’ল। প্ৰথমতে ব্লেড এখন টেবুলৰ ওপৰত লোৱা হ’ল। দণ্ড চুম্বকডালৰ এটা মূৰ ব্লেডখনৰ এমূৰত ৰাখা হ’ল। তাৰ পাছত চুম্বকডালৰ মূৰটো ব্লেডখনৰ ওপৰেৰে আনটো মূৰলৈ চোঁচৰাই আনা হ’ল। চুম্বকডাল দাঙি লোৱা হ’ল। এতিয়া আকৌ চুম্বকডালৰ সেই মূৰটোৰেই ব্লেডখন হেঁচি ধৰি আগৰদৰে চোঁচৰাই আনা হ’ল। এই কামটো 20-বাৰ মান কৰা হ’ল। এনেদৰে ব্লেড এখনক চুম্বকলৈ পৰিণত কৰিব পাৰিম।\nvii) চুম্বকৰ মেৰু কাক বোলে?\nউত্তৰ :- চুম্বকডালৰ দুয়ো মূৰত আকর্ষণ বল বেছি। এই মূৰ দুটাক চুম্বকৰ মেৰু বোলে।\nviii) চুম্বকৰ দুটা ধর্ম উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ :- চুম্বকৰ দুটা ধৰ্ম হ’ল :-\nক) চুম্বক এডাল সদায় উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ থাকে।\nখ) চুম্বকৰ একে মেৰুৰ মাজত বিকর্ষণ হয়। আনহাতে বিপৰীত মেৰুৰ মাজত আকর্ষণ হয়।\nix) ভূ-চুম্বক কি?\nউত্তৰ :- পৃথিৱীখন এডাল ডাঙৰ চুম্বকৰ দৰে। ইয়াক ভূ-চুম্বক বোলে।\nx) চুম্বক এডাল মুক্তভাৱে ওলােমাই থ’লে কিয় উত্তৰ-দক্ষিণাকৈ থাকে?\nউত্তৰ :- চুম্বক এডাল মুক্তভাবে ওলোমাই থ’লে ই উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ থাকে। স্থান সলনি কৰিলেও চুম্বকডালৰ দিশৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়। ইয়াৰপৰাই ধাৰণা হয় যে পৃথিৱীখনেও এডাল চুম্বকৰ দৰে আচৰণ কৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱতে ওলোমাই থোৱা চুম্বকডাল সদায় উত্তৰা-দক্ষিণা হৈ ৰয়।\nxi) চুম্বক এডালৰ দুয়াে মূৰে আকর্ষণ বল বেছি বুলি কিদৰে গম পাব পাৰি? —এটা পৰীক্ষাৰ সহায়ত বর্ণনা কৰা।\nউত্তৰ :- টেবুল এখনৰ ওপৰত দণ্ড চুম্বক এডাল থোৱাঁ হ’ল। সূতা এডালৰ এমূৰত লো-ৰ গজাল এটা গাঁঠি লোৱাঁ হ’ল। এতিয়া সূতাডালেৰে গজালটো চুম্বকডালৰ ওপৰত ধৰাঁ হ’ল। লাহে লাহে চুম্বকডালৰ ওচৰলৈ গজালটো নমাই আনা হ’ল। গজালটো চুম্বকডালৰ এটা মূৰৰ ফালে পোনালে। সূতাডাল অলপ ইফালে-সিফালে লৰাই দিয়া হ’ল। দেখা গ’ ল যে গজালটোৱে চুম্বকৰ আনটো মূৰলৈও পোনাইছে। ইয়াৰ পৰা গম পোৱা গ’ল যে চুম্বকডালৰ দুয়ো মূৰত আকর্ষণ বল বেছি।\nxii) চুম্বকৰ দুটা ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ :- চুম্বকৰ দুটা ব্যৱহাৰ হ’ল –\nক) পেঞ্চিল বাকচৰ ঢাকনিখনত চুম্বক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nখ) বেগৰ ঢাকনিখনত চুম্বক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nxiii) কোন ক্ষেত্ৰত আকর্ষণ আৰু কোন ক্ষেত্ৰত বিকর্ষণ হ’ব?\nA) উত্তৰ মেৰুৰ ওচৰলৈ উত্তৰ মেৰু আহিলে\nB) উত্তৰ মেৰুৰ ওচৰলৈ দক্ষিণ মেৰু আহিলে\nC) দক্ষিণ মেৰুৰ ওচৰলৈ দক্ষিণ মেৰু আহিলে\nxiv) এডাল চুম্বকৰ উত্তৰ মেৰু আৰু দক্ষিণ মেৰু কিদৰে চিনাক্ত কৰিবা?\nউত্তৰ :- এডাল দণ্ড চুম্বক লোৱাঁ হ’ল। এতিয়া চুম্বকডাল সোঁমাজত এডাল দীঘল সূতাৰে বান্ধি লোৱাঁ হ’ল। ওচৰৰ পৰা চুম্বকীয় পদার্থ অঁতৰাই থোৱাঁ হ’ল। এতিয়া এডাল কাঠৰ ষ্টেণ্ডত সূতাডাল বান্ধি দি চুম্বকডাল ওলমাই থোৱা হ’ল। চুম্বকডাল অলপ সময় লৰচৰ কৰি উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ স্থিৰ হৈ ৰ’ব। ইয়াৰ উত্তৰ দিশে থকা মূৰটো উত্তৰ মেৰু আৰু দক্ষিণ দিশে থকা মূৰটো দক্ষিণ মেৰু।\nxvi) কম্পাছ কি? ইয়াৰ এটা ব্যৱহাৰ উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ :- কম্পাছ হৈছে এবিধ দিশ নিৰ্ণয় কৰা আহিলা। ইয়াক নাবিক সকলে ব্যৱহাৰ কৰে।\nxvii) লিড শব্দৰ অর্থ কি? চুম্বকৰ একে মেৰুৰ মাজত বিকর্ষণ আৰু বিপৰীত মেৰুৰ মাজৰ আকৰ্ষণ দেখুৱাবলৈ এটা পৰীক্ষা বর্ণনা কৰা।\nউত্তৰ :- লিড শব্দৰ অৰ্থ হ’ল পথৰ দিশ দেখুওৱাঁ।


অসমীয়াক অপমান কৰি জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পী তথা এংকৰ ৰাঘৱ জুৱেল বিতৰ্কত! সচাঁকৈ কৰিছিল নে বিতৰ্কিত মন্তব্য? – Pratham Khabar\nঘৰ/Social Network/অসমীয়াক অপমান কৰি জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পী তথা এংকৰ ৰাঘৱ জুৱেল বিতৰ্কত! সচাঁকৈ কৰিছিল নে বিতৰ্কিত মন্তব্য?\nঅসমীয়াক অপমান কৰি জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পী তথা এংকৰ ৰাঘৱ জুৱেল বিতৰ্কত! সচাঁকৈ কৰিছিল নে বিতৰ্কিত মন্তব্য?\nমুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাইয়ো এই বিষয়ত কৰিলে নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ\nPratham Khabar News Send an email নৱেম্বৰ 16, 2021\n0 10,867 1 মিনিট পঢ়া\nৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ত বৰ্ণবৈষম্যমূলক আচৰণক লৈ সৃষ্টি হৈছে বিতৰ্ক। অসমীয়াক অপমান কৰি জনপ্ৰিয় নৃত্যশিল্পী তথা এংকৰ ৰাঘৱ জুৱেলে কৰা মন্তব্যক লৈ সৃষ্টি হৈছে বিতৰ্ক। কালাৰ্চ টিভিত সম্প্ৰচাৰিত হোৱা ৰিয়েলিটি শ্ব’ ডান্স দিৱানেৰ এংকৰ ৰাঘৱে অসম তথা অসমীয়াক অপমান কৰা বুলি অভিযোগ উত্থাপিত হৈছে। শেহতীয়াকৈ সৃষ্টি হোৱা এই বিতৰ্কক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাইয়ো এই বিষয়ত নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰিছে।\nএটা ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন চেনেলত প্ৰদৰ্শিত হোৱা নৃত্য প্ৰতিযোগিতাৰ ভিডিঅ ক্লিপে অসমৰ লগতে দেশ জুৰি তোলপাৰ লগাইছে। অসমৰ গুৱাহাটীৰ নিবাসী এগৰাকী কনমানি প্ৰতিযোগীক অনুষ্ঠানটোৰ ঘোষকে কৰা মন্তব্যক লৈ এই তোলপাৰ লাগিছে।\nমন্ত্ৰোচ্চাৰণে মুখৰিত গুৱাহাটী, মহানগৰীত পাঁচদিনীয়াকৈ উদযাপন বাসন্তী পূজা…\nএপ্ৰিল 9, 2022\nককাঁল ভাঙি বিহু নাচ শিকোৱা শিক্ষকৰ ভিডিঅ’ সৰ্বত্ৰে ভাইৰেল পৰিছে! পিছে কোন এইগৰাকী শিক্ষক?\nএপ্ৰিল 4, 2022\nৰিয়েলিটি শ্ব’টোৰ এংকৰে অসমীয়া প্ৰতিযোগীগৰাকীক ‘ম’মো’, ‘চাওমিন’, ‘চাইনীজ’ বুলি পৰিচয় দিয়াক লৈ উত্তৰ-পূববাসীৰ মাজত ব্যাপক প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে।\nনৃত্য ৰিয়েলিটি শ্ব’ৰ প্ৰতিযোগী গুঞ্জন সিনহাক ষ্টেজত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ সময়ত এংকৰজনে ‘চীনা’ ভাষাৰ দৰে কথা কোৱাৰ এটা ভিডিঅ’ ক্লিপ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে। এই ভাইৰেল ভিডিওটোৱে এতিয়া বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে।\nঅৱশ্যে এই ঘটনাৰ পাছতে অনুষ্ঠানটোৰ ঘোষক ৰাঘৱ জুৱেলে ইনষ্টাগ্ৰামত স্পষ্ট কৰিছে যে, তেওঁ বৰ্ণবাদী নহয় , তেওঁ কেতিয়াও কোনো ধৰ্ম বা স্থানক অসন্মান কৰা নাছিল। ক্লিপটোৰ ভুল ব্যাখ্যা কৰা হৈছে আৰু ভুলকৈ শ্বেয়াৰ কৰা হৈছে। কেৱল মাত্ৰ সৰু ভিডিঅ এটা চাই মানুহক দোষাৰোপ কৰাতো ভুল।\nএই বিষয়ে ইতিমধ্যে ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই টুইটযোগে মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছে। তেওঁ লিখিছে, এইটো মোৰ দৃষ্টিগোচৰ হৈছে যে এজন জনপ্ৰিয় ৰিয়েলিটি শ্ব’ হোষ্টে গুৱাহাটীৰ এগৰাকী তৰুণ অংশগ্ৰহণকাৰীৰ বিৰুদ্ধে বৰ্ণবাদী ভাষ্য ব্যৱহাৰ কৰিছে। এইটো লজ্জাজনক আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে গ্ৰহণযোগ্য নহয়। আমাৰ দেশত বৰ্ণবাদৰ কোনো স্থান নাই আৰু আমি সকলোৱে ইয়াক দ্ব্যর্থহীনভাৱে ক্ষতিপূৰণ কৰা উচিত।\nControversy Dance Dance Diwane News Time Assam Raghab Juyal Reality Show\nভয়াল ৰাতি, মাতাল যুৱতীৰ তাণ্ডৱ! অচিনাক্ত যুৱকে বুক কৰি দিয়া উবেৰত বহি পাহৰি থাকিল নিজৰ ঘৰৰ ঠিকনা\nবিমানবন্দৰত হাৰ্ডিক পাণ্ডিয়াৰ ৫ কোটি টকাৰ ঘড়ী জব্দ শুল্ক বিষয়াৰ, ক্ৰিকেটাৰ গৰাকীৰ স্পষ্টীকৰণ জাৰি\nনিজে অধ্যয়ন কৰা শিক্ষানুষ্ঠানলৈ ৰাওনা হওতেই মৃত্যু, দেশবাসীক কন্দুৱাই গুচি গ’ল CDS বিপিন ৰাৱট\n“ভাৰতত ২০১৪ চনৰ পৰাই হিন্দুত্ববাদীয়ে দেশ চলাই আছে আৰু এতিয়া তেওঁলোকক আঁতৰাই পঠোৱাৰ সময় আহি পৰিছে”- বিজেপিক তিব্ৰ সমালোচনা ৰাহুল গান্ধীৰ\nদিল্লী কেণ্টনমেণ্টত চিডিএছ বিপিন ৰাৱত, তেওঁৰ পত্নী মধুলিকাৰ সম্পন্ন কৰা হ’ব অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া\nগুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত ক’ৰোনাৰ সন্ত্ৰাস, কেইবাজনো শিক্ষাৰ্থীৰ দেহত ধৰা পৰিছে ক’ভিড-১৯\nডিচেম্বৰ 22, 2021\nপখিলা খেদা বয়সতে ৫৫ বছৰীয়া লম্পটৰ কামনাৰ বলি তিনিজনী কণমানি