হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা পলায়নবাদী কিয়? সাংবাদিকৰ সন্মুখত চাংসাৰিত হিমন্তৰ ন' কমেণ্ট | প্ৰথম খবৰ\nHome/ অসম/হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা পলায়নবাদী কিয়? সাংবাদিকৰ সন্মুখত চাংসাৰিত হিমন্তৰ ন’ কমেণ্ট\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা পলায়নবাদী কিয়? সাংবাদিকৰ সন্মুখত চাংসাৰিত হিমন্তৰ ন’ কমেণ্ট\nপ্ৰথম খবৰ, চাংসাৰি: কামৰূপ জিলাৰ জালুকবাৰী সমষ্টিৰ চাংসাৰিত আজি আবেলি দ্বিতীয়বাৰলৈ উপস্থিত হয় মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। ৪ৰ্থ বাৰলৈ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ পিছত সৰ্বা চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে দ্বিতীয় বাৰলৈ চাংসাৰিত পদাৰ্পণ কৰিলে যদিও সেয়া মাত্ৰ কেৱল বিজেপিৰ চাংসাৰিস্থিত কাৰ্যালয়তহে।\nপূৰ্বতে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা আহিলে চাংসাৰিত যিমান প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল আজিকালি সেয়া হোৱা দেখা নাযায়, মন্ত্ৰীৰাকী আহিলে গমকে নাপায় চাংসাৰিৰ সাধাৰণ ৰাইজে। গম পায় মাথোঁ বিজেপিৰ পালিনেতা আৰু কৰ্মীয়ে। যাৰ বাবে বৃহত্তৰ চাংসাৰিৰ ৰাইজৰ একাংশই মন্ত্ৰী হিমন্ত বৰ্তমান ৰাইজৰ প্ৰতিনিধি নে কেৱল মাত্ৰ বিজেপিৰহে প্ৰতিনিধি ইয়াক লৈ নানা প্ৰশ্ন উত্থাপন হৈছে।\nআজি চাংসাৰিৰ বিজেপিৰ কাৰ্যালয়ত উপস্থিত হৈ ডঃ শৰ্মাই কিছু আঁচনিৰ সন্দৰ্ভত উপস্থিত বিজেপি কৰ্মীক অৱগত কৰাই কিছু সংখ্যক ব্যক্তিৰপৰা তেওঁলোকৰ কিছুমান আবেদন পত্ৰও গ্ৰহণ কৰে।\nকাৰ্যালয়ত উপস্থিত একাংশই এনেদৰেও মন্তব্য কৰে যে এইবিলাক পত্ৰ মন্ত্ৰীগৰাকীক দি কোনো লাভ নাই। বিশেষভাৱে লগ কৰি পত্ৰ দিব নোৱাৰিলে কোনো কামত নাহে বুলি কৈ সেইবোৰ জাবৰৰ দামত পেলোৱা কাগজহে হ’ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰে।\nমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্বই কিছু কৰ্মীৰ সৈতে মত বিনিময় কৰি যাবলৈ ওলোৱাৰ মুহূৰ্তত সাংবাদিকৰ নানা প্ৰশ্নৰ সন্মুখীন হয়। অসমৰ পৰা দুৰ্নীতি, ভ্ৰষ্টাচাৰ আদি মুক্ত কৰিম বুলি ৰাইজক যি প্ৰতিশ্ৰুতি দি যিখন মিত্ৰজোঁট চৰকাৰে শাসনৰ গাদীত বহিছিল সেইখন চৰকাৰৰ বিজেপি, এজিপি কৰ্মী আৰু নেতাই যে এতিয়া নানা দুৰ্নীতি আৰু ভ্ৰষ্টাচাৰত লিপ্ত হৈ আছে তেওঁলোকৰ ওপৰত বিজেপিয়ে কেনে ধৰণৰ স্থিতি গ্ৰহণ কৰিব বা তুলিৰাম ৰংহাং, কমলা কলিতা আদিৰ সন্দৰ্ভত সোধা সাংবাদিকৰ নানান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ পৰাও বিৰত থাকে জালুকবাৰীৰ বিধায়ক তথা মন্ত্ৰী গৰাকীয়ে।\nসাংবাদিকৰ প্ৰতিটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তেওঁ মাত্ৰ ন’ কমেণ্ট, আইডিয়া নাই আদি কৈ পলায়নবাদী মনোভাৱ গ্ৰহণ কৰে। সাংবাদিকৰ সন্মুখত কিবা ওলট পালট কথা ক’লে চৰকাৰৰ মুখা খোল খাব বুলিয়েই হয়তো হিমন্তই মুখ নুখুলিলে বুলি সৰব চৰ্চা কৰে সেই স্থানত উপস্থিত প্ৰত্যক্ষ দৰ্শী একাংশ জনতাই।\nহিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ গমনৰ পিছত কালি শুৱালকুছিৰ ৪ কোটি টকীয়া সূতা কেলেংকাৰীৰ সন্দৰ্ভত হোৱা ৰাইজমেলত হিমন্ত বিশ্বক ৰাইজে জনোৱা উপস্থিতিৰ প্ৰত্যাহ্বানক উপেক্ষা কৰাৰ কথাও উপস্থিত একাংশৰ মাজত সমালোচিত হয়।\nবিহালীত প্ৰৱল গড়াখহনীয়া, নিধিৰাম চৰ্দাৰ ৰূপত বিহালীৰ বিধায়ক তথা কেবিনেট মন্ত্ৰী ৰঞ্জিত দত্ত\nবৰাকলৈ হিমন্ত বিশ্বৰ ৫০০ কোটিৰ পেকেজ ঘোষণা\nশিলচৰত বজৰং দলৰ প্ৰতিবাদ\nগোৱালপাৰাৰ আগিয়াত কৃষি বিপ্লৱ: শাক-পাচলিৰ খেতিৰে আৰ্দশ দেখুৱাইছে ৰোখাপাৰাৰ যুৱকে\nনলবাৰীত ব্যক্তিগত উদ্যোগত মৌজল নামৰ বিশু খোৱা পানী যোগান প্ৰকল্প উদ্বোধন


ক'ৰনা ভাইৰাছ আচলতে এটা মনে সজা কাহিনী হয় আৰু এক গোপনে সজা বায়'ৱেপনৰ দুৰ্ঘটনাৰ পাছত ইয়াক গাপ দিবলৈ উক্ত কাহিনীটো ৰচা হৈছিল নেকি? - Factcrescendo Assamese\nMarch 20, 2020 March 23, 2020 Manjori BorkotokyLeaveaComment on ক’ৰনা ভাইৰাছ আচলতে এটা মনে সজা কাহিনী হয় আৰু এক গোপনে সজা বায়’ৱেপনৰ দুৰ্ঘটনাৰ পাছত ইয়াক গাপ দিবলৈ উক্ত কাহিনীটো ৰচা হৈছিল নেকি?\nএই ধৰণৰ এক লিখনি ভাৰতৰ লগতে অসমতো ফেচবুকৰ যোগেদি ভাইৰেল হব ধৰিছে । লিখনিটোত কোৱা হৈছে যে শেহতীয়াকৈ সমগ্ৰ বিশ্বতে বিভীষিকাৰ সৃষ্টি কৰা ক’ৰনা ভাইৰাছ আচলতে এক মনে সজা কাহিনী হয় আৰু চীনত এক গোপনে সজা বায়’ৱেপনৰ দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ পাছত ৱুহানৰ বনৰীয়া জন্তুৰ বজাৰত ঘটনাক্ৰমে বিয়পি যোৱাৰ ফলত ইয়াক গাপ দিবলৈ উক্ত কাহিনীটো ৰচা হৈছিল ।\nবিভিন্ন ষড়যন্ত্ৰৰ সূত্ৰ প্ৰকাশ কৰা ব্লগ UfoSpotlightত উক্ত লিখনিটো প্ৰকাশ পাইছে । কোৱা হৈছে যে লিখনিটো এক চীনা ইন্টেলিজেঞ্চ অফিচাৰে লিখিছে যি ক’ৰণা ভাইৰাছ ৰোগৰ প্ৰকৃত উৎসৰ বিষয়ে জানে । লিখনিটোত আৰু লিখা আছে যে এক চীনা বিশ্বাসঘাটকে বায়’ৱেপনটো আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰক গোপনে বিকিব লওঁতে ঘটনাক্ৰমে বিয়পি পৰে ।\nসঁচাকৈ এনে হৈছিল নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nআমি এই বিষয়ে গুগলত চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু পালোঁ যে কাহিনীটোৰ বাস্তৱৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই । কাহিনীটো আচলতে r/NoSleep নামৰ এক চাবৰেড্ডীত ফ’ৰামত প্ৰথমে প্ৰকাশ পাইছিল । ইয়াত বিভিন্নজনে কাল্পনিক শ্বেয়াৰ কৰে আৰু এই কাহিনীবোৰ কেতিয়াবা সঁচা ঘটনা কিছুমানৰ আলমত লিখা হয় ।\nWuhanvirusthrowaway নামৰ এক ইউজাৰে উক্ত লিখনিটো প্ৰকাশ কৰিছিল ।\nউক্ত ব্লগটোৰ ইউজাৰ গাইডলাইন্সত লিখা আছে যে তাত প্ৰকাশ পোৱা লিখনিবোৰ কাল্পনিক হয় আৰু কোনো সঁচা তথ্য তাত নাই । তাত আৰু লিখা আছে যে পঢ়ুৱৈ সকলে কিন্তু ইয়াত লিখা সকলো কথা সঁচা হিচাবে ধৰিব লাগিব আৰু কমেণ্টছ চেক্সনত ঠিক তেনেদৰেই কমেণ্ট কৰিব লাগিব ।\nইয়াৰ উপৰিয়ো FAQ চেক্সনত লিখা আছে যে উক্ত ব্লগটোত থকা লিখনিবোৰ সঁচা হিচাবে ধৰিব নালাগে ।\nউক্ত ব্লগটোৰ কথা ব্লগ মেম্বাৰৰ বাদে আনে নাজানে গতিকে যিসকলে এই কাহিনীটো পঢ়িছে তেওঁলোকে সঁচা বুলিয়ো ভাবিব পাৰে ।\nএই বিষয়ে স্নপছ নামৰ নিউজ পৰ্টেলটোতও এক ফেক্ট চেক প্ৰকাশ পাইছে য’ত একেইখিনি কথা প্ৰকাশ পাইছে । এই বিষয়ে পঢ়ক ইয়াত ।\nউক্ত লিখনিটো কাল্পনিক হয় আৰু বাস্তৱৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই । সঁচা বুলি শ্বেয়াৰ কৰি ভাইৰেল কৰি তোলা হৈছে আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত অনাহকত আতংকৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে ।\nTitle:ক’ৰনা ভাইৰাছ আচলতে এটা মনে সজা কাহিনী হয় আৰু এক গোপনে সজা বায়’ৱেপনৰ দুৰ্ঘটনাৰ পাছত ইয়াক গাপ দিবলৈ উক্ত কাহিনীটো ৰচা হৈছিল নেকি?\nTagged Chinese Coronavirus COVID 19


ভাৰতৰ ৰাজ্য - কছাৰী ৰাজ্য, কমতা ৰাজ্য, জয়ন্তীয়া ৰাজ্য, অসম\n★ ভাৰতৰ ৰাজ্য - কছাৰী ৰাজ্য, কমতা ৰাজ্য, জয়ন্তীয়া ৰাজ্য, অসম, ডবকা ৰাজ্য, ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি, ভাৰতৰ ৰাজ্যিক ফুলসমূহৰ তালিকা ..\nঅসম অৰুণাচল প্ৰদেশ উত্তৰ প্ৰদেশ উত্তৰাখণ্ড কেৰালা কৰ্ণাটক গুজৰাট ছিক্কিম জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ঝাৰখণ্ড ত্ৰিপুৰা নাগালেণ্ড পশ্চিমবংগ বিহাৰ মণিপুৰ মহাৰাষ্ট্ৰ মিজোৰাম মেঘালয় ৰাজস্থান\nডিমাছা কছাৰী ৰাজ্য অসমত অৱস্থিত এখন জনজাতীয় ৰাজ্য আছিল। ইয়ৰ শাসকসকল আছিল ডিমাছা জনগোষ্ঠীয় লোক। স্থানীয় জনজাতীয় নেতাই শাসন কৰা কছাৰী আৰু আনবোৰ ৰাজ্য । কছৰী ৰাজ্যৰ আৰম্ভণিৰ ইতিহাস স্পষ্ট নহয়। পৰম্পৰাগত তথ্য অনুসৰি ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ বাবে কছাৰী ডিমাচাসকলে প্ৰাচীন কালত কামৰূপ ৰাজ্য ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল। বহু লোকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ ডিমাচাত দিলৌ পাৰ কৰিব নোৱাৰি উত্তৰ পাৰতে থাকি গৈছিল আৰু তেওঁলোক পাছলৈ বড়ো বুলি জনাজাত হৈছিল। নদী পাৰ কৰাসকল ডিমাচা অৰ্থ- নদীৰ পুত্ৰ বুলি জনাজাত হল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কছাৰী ঘাট ইয়াৰেই প্ৰমাণ বুলি ভবা হয়। ডিমাচাসকলে শদিয়াৰ দেৱী কেঁচাই খাইটি ক পূজা কৰিছিল। কছাৰীসকলে নিজ ...\nকমতা ৰাজ্য ত্ৰয়োদশ শতিকাত পাল ৰাজবংশৰ পতনৰ পাছত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ পশ্চিম অংশত গঠিত হয়। কমতা ৰাজ্যৰ উত্থানৰ লগে লগে অসম বুৰঞ্জীৰ প্ৰাচীন যুগ শেষ হয় আৰু মধ্য যুগ আৰম্ভ হয়। এই অঞ্চলৰ শেষ শাসক আছিল খেন বংশ যাক গৌড়ৰ শাসক আল্লাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহে ক্ষমতাচ্যুত কৰে। প্ৰশাসনিক গাঁথনিৰ সৃষ্টি কৰিলেও হুছেইন শ্বাহে এই অঞ্চল নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিব নোৱাৰিলে আৰু কোচ ৰাজবংশই ইয়াত অসাসন কৰিবলৈ লয়। কোচসকলে নিজকে কমতেশ্বৰ কমতাৰ শাসক বুলি কৈছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱ আৰু বিস্তৃতি ইমানেই বাঢ়িছিল যে তেওঁলোকৰ ৰাজ্যক কোচ ৰাজ্যও বোলা হয়। পাছলৈ ৰাজ্যখন দুভাগ হৈ পৰে: কোচ বিহাৰ আৰু কোচ হাজো। পূবৰ ৰাজ্য কোচ হাজ ...\nজয়ন্তীয়া ৰাজ্য বৰ্তমানৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য আছিল। আনুমানিক পঞ্চদশ শতিকাত প্ৰভাত ৰায় নামৰ ৰজা এজনে এই ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। যষ্ঠদশ শতিকাত চিলাৰায়ে আক্ৰমণ কৰি জয়ন্তীয়া ৰজাক বধ কৰে আৰু ৰাজ্যখন কোচৰ অন্তৰ্গত কৰে। ১৮৩৫ চনত এই ৰাজ্য ইংৰাজ শাসিত অঞ্চলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।\nঅসম ভাৰতৰ উত্তৰ-পূবত অৱস্থিত সাংস্কৃতিক আৰু ভৌগোলিকভাৱে এখন পৃথক ৰাজ্য। ইংৰাজে অসম দখল কৰাৰ আগতে অসম এখন স্বতন্ত্ৰ ৰাষ্ট্ৰ আছিল। ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধি অনুসৰি অসম ইংৰাজৰ হাতলৈ যায়। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত আন প্ৰদেশৰ নিচিনাকৈ অসমৰ জনসাধাৰণেও গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হোৱাৰ পিছত অসম স্বাধীন ভাৰতৰ এখন অন্তৰংগ প্ৰদেশ হিচাপে গঠিত হয়। ব্ৰিটিছ-শাসিত ভাৰত আৰু আধুনিক কালতো অসম এখন মুখ্য প্ৰদেশ আছিল, কিন্তু পিছলৈ এই অঞ্চল বিভিন্ন ৰাজ্যত বিভক্ত হয়। অসমৰ ৰাজধানী হৈছে দিছপুৰ। অসম ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ লগতে কাৰ্বি আংলং আৰু উত্তৰ কাছাৰ পৰ্বতক সামৰি ৩০,২৮৫ বৰ্গমাইল ...\nডবকা বৰ্তমান অসমৰ মধ্য অংশত অৱস্থিত প্ৰাচীন ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ডবকাৰ নাম ৪ৰ্থ শতিকাৰ সমুদ্ৰগুপ্তৰ দিনৰ এলাহাবাদ শিলালিপিত পোৱা যায় যত ইয়াক গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ পাঁচখন সীমান্ত ৰাজ্যৰ এখন বুলি কোৱা হৈছে। লিউ শ্বং ৰাজবংশৰ শ্বুং-শ্বু ইতিহাসত ৰাজ্যখনৰ নাম কপিলী বুলি আছে । কামৰূপী ভাষাত লিখা গছতল শিলালিপিতো ইয়াৰ উল্লেখ আছে। এন কে ভট্টাচালিয়ে ডবকা ৰাজ্য এতিয়াৰ নগাঁও জিলা অঞ্চল বুলি ঠাৱৰ কৰিছে। কপিলী নদী-কলং নদীৰ উপত্যকাৰ লগত এই ৰাজ্য সংযুক্ত আছিল।\nভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি হৈছে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ সাংবিধানিক পদবী। ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুচ্ছেদ ৬৩ৰ মতে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ অনুপস্থিতিত ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতিৰ মৃত্যু, পদৰ পৰা অব্যাহতি ললে, মহাভিযোগৰ দ্বাৰা অপসাৰিত হলে অথবা অন্যান্য কাৰণত ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদ খালী হলে উপৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সকলো ক্ষমতা লাভ কৰে। ভাৰতৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি ভাৰতৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভাৰ অধ্যক্ষ। উৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ৰাজ্যসভাত উত্থাপিত বিধেয়ক বিত্তীয় বিধেয়ক হয় নে নহয় বিবেচনা কৰে। তেওঁ ৰাজ্যসভাত উত্থাপিত কোনো বিধেয়ক ধন বিধেয়ক হিচাপে বিবেচনা কৰিলে তেওঁ উক্ত বিধেয়ক লোকসভাৰ ...\n★ ভাৰতৰ ৰাজ্য\nদ ব ৰ চৰক ৰ পৰ চ লন কৰ ভ ৰতবৰ ষত খন ৰ জ য আৰ খন ক ন দ ৰ য শ স ত অঞ চল আছ তলৰ উল ল খ ত ত ল ক খনত ৰ জ য অথব ক ন দ ৰ য শ স ত অঞ চলসম হৰ ব পৰ ত\nড ম ছ কছ ৰ ৰ জ য উচ চ ৰণ: kəˈʧɑ: rɪ অসমত অৱস থ ত এখন জনজ ত য ৰ জ য আছ ল ইয ৰ শ সকসকল আছ ল ড ম ছ জনগ ষ ঠ য ল ক স থ ন য জনজ ত য ন ত ই শ সন কৰ\nব হ ৰ আৰ ক চ হ জ প বৰ ৰ জ য ক চ হ জ শ শত ক ত আহ ম ৰ জ যৰ অন তৰ গত হয পশ চ মৰ অ শ ক চ ব হ ৰ ক চ ৰ জব শৰ হ তত থ ক আৰ ভ ৰতৰ স ব ধ নত ৰ প ছত ভ ৰতত\nজয ন ত য ৰ জ য বৰ তম নৰ উত তৰ - প ব ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য আছ ল আন ম ন ক পঞ চদশ শত ক ত প ৰভ ত ৰ য ন মৰ ৰজ এজন এই ৰ জ য প ৰত ষ ঠ কৰ ছ ল যষ ঠদশ শত ক ত চ ল ৰ য\nডবক বৰ তম ন অসমৰ মধ য অ শত অৱস থ ত প ৰ চ ন ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য ডবক ৰ ন ম ৰ থ শত ক ৰ সম দ ৰগ প তৰ দ নৰ এল হ ব দ শ ল ল প ত প ৱ য য য ত ইয ক গ প ত স ম ৰ জ যৰ\nয ক তৰ ষ ট ৰ য প ৰৱণত ৰ এট ন দৰ শন ভ ৰতৰ ৰ ষ ট ৰপত ক জনগণৰ দ ব ৰ প ৰত যক ষভ ব ন ৰ ব চ ত কৰ নহয ত ও ক স সদ আৰ ৰ জ য ব ধ নসভ সম হৰৰ সদস যসকলৰ ভ টৰ দ ব ৰ হ\nৰ জ যসভ ৰ অধ যক ষৰ দ য ত ব ৰ জ যসভ ৰ উপ ধ যক ষ গৰ ক য প লন কৰ ভ ৰতৰ স ব ধ নৰ মত ৰ জ য সভ ৰ ন ৰ ক শ স খ য গৰ ষ ঠত ৰ গ হ ত হ ৱ উপৰ ষ ট ৰপত ৰ অপস ৰণৰ\nশ স ত ৰ জ য দ ব সম ত ই ৰ জ Autonomous State Demand Committee প ৰ বত Peoples Democratic Front ভ ৰতৰ অসম ৰ জ যৰ ক ৰ ব আ ল জ ল ক স ক য ৰ জ য হ চ প\nকম ট ৰ ত ল ক ভ ক ত ই ৰ জ ন ম বন ধন ত অঞ চল: স শ ল ষ ট ভ ৰতৰ ৰ জ য আৰ ক ন দ ৰশ স ত অঞ চল ৰ জ য ব ক ন দ ৰশ স ত অঞ চলৰ ন ম সময প ৰ চ নতম, স ধ ৰণ ন ৰ ম ণক ল\nপ ৰ থম কভ ৱ ভ ৰতৰ ব ভ ন ন ৰ জ য আৰ ক ন দ ৰ য শ স ত অঞ চলসম হৰ উচ চ ন য য লয আৰ অন য ন য আদ লত আৰ ট ৰ ইব ন লৰ ৰ য ৰ ব ৰ দ ধ আপ ল গ ৰহণ কৰ ভ ৰতৰ ন গৰ কৰ\nশব দট ৱ ভ ৰতবৰ ষৰ ক ষ ত ৰত এন এক ট প ৰশ সন ক ভ গ ল ক অঞ চল, য ব ৰ ভ ৰতৰ ৰ জ য ন ইব ক ন দ ৰ য শ স ত অঞ চলসম হৰ অন তৰ গত জ ল সম হ ক ছ ম ন উপভ গত ব ভক ত\nগ জৰ ট গ জৰ ট ગ જર ત ভ ৰতৰ আট ইতক পশ চ মত অৱস থ ত ৰ জ য গ জৰ টৰ ৰ জধ ন গ ন ধ নগৰ গ জৰ টত খন জ ল আছ গ জৰ টৰ গৱৰ ণৰ ওম প ৰক শ কহল গ জৰ টৰ\nಕರ ನ ಟಕ দক ষ ণ ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য চনৰ নব ম বৰত ৰ জ য প নৰ গঠন আইনৰ অধ নত এই ৰ জ য গঠন হয ৰ জ যখনৰ প ৰ চ ন ন ম আছ ল মহ শ ৰ ৰ জ য চনত ৰ জ যখনৰ\nআৱৰ আছ ই ভ ৰতৰ ম ঠ ম ট ক ল ৰ প ৰ য বৰ তম ন ভ ৰতত ম ঠ খন ৰ ষ ট ৰ য উদ য ন প ৰত ষ ঠ কৰ হ ছ এই উদ য নসম হৰ ন ম তথ ৰ জ য ম ট ক ল ৰ স ত\nভ ৰতৰ দক ষ ণ - পশ চ ম ঞ চলৰ ম লব ৰ উপক লত অৱস থ ত এখন ৰ জ য প ৰ বৰ ট ৰ ভঙ কৰ - ক চ ন ৰ জ য আৰ ম দ ৰ জ ৰ জ যৰ ম লয লমভ ষ অঞ চলসম হক একত ৰ ত কৰ ৰ জ য প নৰ গঠন\nদ শৰ পৰ ত ম লন ড ভ ৰতৰ এক দশ এই ৰ জ য ৰ আয তন গ ৰ ছৰ সম ন আৰ জনস খ য ৰ ফ লৰ পৰ সপ তম ব হত তম ৰ জ য অন যদ শ এই ৰ জ য ভ ৰতৰ জ ড প ৰ পঞ চম ব হত তম\nমধ য প ৰদ শ মধ য ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য এই ৰ জ যখনক হ ন দ স ত ন ক দ ল ব ভ ৰতৰ হ দয ব ল হয চনত ৰ জ যখনৰ পৰ ছত ত চগড আ তৰ য ৱ ৰ আগল ক আয তনৰ দ শৰ\nহ ৰ য ন হ ন দ हर य ण পঞ জ ব ਹਰ ਆਣ ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য এই ৰ জ যৰ উত তৰ পঞ জ ব আৰ হ ম চল প ৰদ শ আৰ পশ চ ম আৰ দক ষ ণ ৰ জস থ ন অৱস থ ত প ব\nওড শ আগত অসম য ভ ষ ত উৰ ষ য ব ল ল খ হ ছ ল ভ ৰতৰ প ৱ প ৰ ন তৰ এখন ৰ জ য এই ৰ জ য পৰ যটনৰ স ব যৱস থ ৰ ব ব জন য য ৰ জ যখনৰ ৰ জধ ন ভ বন শ বৰক\nমণ প ৰ উত তৰ - প ৱ ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য ইয ৰ ৰ জধ ন ইম ফল মণ প ৰৰ উত তৰ ন গ ল ণ ড, দক ষ ণ ম জ ৰ ম, পশ চ ম অসম ৰ জ য আৰ প ৱ দ শত ম য নম ৰ আছ এখন ক ষ দ ৰ\nছত ত সগঢ হ ন দ छत त सगढ মধ য ভ ৰতৰ এখন ৰ জ য চনৰ নৱ ম বৰত মধ যপ ৰদ শৰ দক ষ ণ - পশ চ ম ঞ চলৰ ষ ল লখন জ ল ক ল এই ৰ জ য গঠন কৰ হয ৰ য প ৰ এই ৰ জ যৰ\nপঞ জ ব হ ছ ভ ৰতৰ উত তৰ অৱস থ ত এখন ৰ জ য ৰ জ যখনৰ প ব হ ম চল প ৰদ শ, দক ষ ণ আৰ দক ষ ণ প বত হ ৰ য ন দক ষ ণ পশ চ মত ৰ জস থ ন আৰ পশ চ ম দ শত প ক স ত ন\nৰ ষ ট ৰসম হ আৰ প ৰস য উপস গৰ য আব সৰ দ শব ৰ ক গজ - পত ৰ ই দ শ য ৰ জ য আছ ল ব ৰ ট ছ ভ ৰতৰ প ৰ চ ড ন স আৰ প ৰদ শসম হও চনল ক ব ৰ ট ছ ৰ জৰ অ গ আছ ল\nউত তৰ প ৰদ শ ভ ৰতৰ উত তৰ অ শৰ এখন ৰ জ য এই ৰ জ যৰ জনস খ য ক ট তক ও অধ ক উত তৰ প ৰদ শ ভ ৰতৰ তথ প থ ৱ ৰ এক ব হৎ প ৰশ সন ক ভ গ উত তৰ প ৰদ শৰ বৰ গফল\nপশ চ মব গ ভ ৰতবৰ ষৰ এখন ৰ জ য জনস খ য ৰ ঘনত বৰ ব চ ৰত এই ৰ জ য ভ ৰতৰ চত ৰ থ সৰ ব ধ ক জনবহ ল ৰ জ য পশ চ মব গ ম ঠ ঘৰ ৱ উৎপ দনত ভ ৰতৰ ত ত য ব হত তম অৱদ নক ৰ\nমহ ৰ ষ ট ৰ मह र ष ट र ভ ৰতৰ পশ চ ম ফ লৰ এখন ৰ জ য ৰ জ যৰ ৰ জধ ন ৰ ন ম ম ম ব ই এই ৰ জ যৰ অন য ন য জনবহ ল চহৰ ন গপ ৰ আৰ প ন এই ৰ জ যৰ জনস খ য\nভাৰতৰ ৰাজ্যিক ফুলসমূহৰ তালিকা\nComplete Indian flower collection. Complete Reference for Indian flower collection. Official flora and fauna of various states in India On Biodiversity of India wiki. Indian state flowers.\nকছাৰী ৰাজ্য, কছৰ, অসময, বৰঞজ, হইদ, ইতহ, সকত, কলত, বৰহমণ, হইদগত, অসমযবৰহমণ, অসমবৰঞজ, কলতৰজ, অসমৰইতহআৰসকত, অসমৰ, তৰবক, ৰজয, সনৱল, কছৰজয, সনৱলকছৰভষ, কমতা ৰাজ্য, পৰচ, ইতহস, পৰচন, কমত, অসমবৰঞজpdfdownload, অসমৰপৰচনমক, শৱসহ, খৰৰজ, পৰচনঅসমৰইতহস,\nকমত আহম পৰচ বৰঅসম অসময হইদ কমৰপ কলত ভসকৰ কলতৰজ কছাৰী ৰাজ্য পৰচনঅসমৰইতহস ডবক অসমৰসকত বৰতমভৰতৰজনসখযকমন শবকইজ মধযযগৰঅসম অসম ৰজয ইজমনক কমন download অসমৰইতহস বৰহমণ খৰৰজ বৰমন ভৰতৰউপৰষটৰপত অসমৰইতহআৰসকত ভসকৰবৰমন জযনতৰজয\nঅসমৰ ইতিহাস আৰু সংস্কৃতি.\nচুতীয়া ৰাজ্যৰ শেষৰ জন ৰজা কোন? নীতিপাল । সতী সাধিনী ৰ স্বামী. ৪. কোন চনত আহোম ৰজাই চুতীয়া ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিছিল? ১৫২৬ চনত, আহোম ৰজা চুহুংমুং এ । কছাৰী ৰাজ্য Kachari Kingdom. তুৰ্বক. Free Mock Test, Assam govt job MCQ.in. দফা অনুসৰি কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্ত শাসিত পৰিষদ. দৈয়াং. প্ৰস্তাৱিত বড়ো কছাৰী কল্যাণ. সোণোৱাল কছাৰী সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম বাৰ্ষিক অধিৱেশন অহা বছৰৰ জানুৱাৰী মাহত দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে ডিব্ৰুগড়ত অনুষ্ঠিত হব। কোৱিড মহামাৰীৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চলিত.\nপ্ৰাচীন অসমৰ ইতিহাস.\nকমতা ৰাজ্য kamata Kingdom history of Pinterest. বকুল ৰয়ৰ অনুবাদ গ্ৰন্থ কামৰূপ, কামতা, কুচবেহাৰ ৰাজ্যৰ ইতিহাস বৰ্ণালী বৰুৱা দাস অশেষ যত্নেৰে তেখেতসকলে কামৰূপ, কমতা আৰু কুচবেহাৰ ৰাজ্যৰ এক বিস্তৃত সময়ৰ.\nঅসমৰ ইতিহাস NE Peace. সেই সময়ত কোঁচ সকলে আহোমক পৰাস্ত কৰে । নৰনাৰায়ণে কছাৰী ৰাজ্য, জয়ন্তীয়া, ত্ৰিপুৰা, মণিপুৰ আদিলৈ ৰাজ্য সম্প্ৰসাৰণ কৰে । 1575 ত নৰনাৰায়ণৰ সেনাপতি চিলাৰায়ৰ. অসমৰ ইতিহাস কুইজ. কয়লা খনন কাল হৈ আহিছে মেঘালয়ৰ. আৰু ৰাজ্যিক ঘাই পথ ২০ এচ এইচ ২০ দ্বাৰা সংযুক্ত। নিকটতম ৰেলৱে, ষ্টেচন Sylhet চুণশিলৰ জয়ন্তীয়া গ্রুপৰ Jyantia Group ইওচিন যুগৰ অন্তর্ভুক্ত আৰু ইয়াক ডাঠ. বােকা শিল আৰু বালি. পঁচা প্ৰথা. অসমীয়া জাতি আৰু জাতীয়তাবাদ. সন্ধি হল৷ সন্ধিৰ দুই নম্বৰ সূত্র মতে ব্রহ্ম ৰজাই অসম ইয়াৰ কৰতলীয়া অঞ্চলকে ধৰি কাছাৰ আৰু জয়ন্তীয়া ৰাজ্য ইংৰাজৰ হাতত সমর্পণ কৰিলে উল্লেখ্য যে মান খেদিবলৈ.\nঅসমৰ ইতিহাস অসম ৰাজ্যিক পৰ্টেল. ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ আন এগৰাকী বিষয়া শিলাদিত্য চেতিয়াক কাহিলিপস্থিতি. দশম অসম আৰক্ষী বেটেলিয়নৰ অধিনায়ক পদলৈ বদলি কৰে। ধেমাজি জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক ড০ ধনঞ্জয়. অসম বুৰঞ্জী. তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ মন্ত্ৰালয়. অসম বিধান সভা সচিবালয়. অ ধি সু চ না. তাৰিখৰ ১৪ জানুৱাৰী,২০২০. নং এল এ কিউ ১০২২০১৯ ৩৭৭৩ ২০২০ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখৰ অসমৰ ৰাজ্যপালৰ. নিম্নোক্ত হুকুমটো সকলােৰে জ্ঞাতার্থে.\nঅসমৰ প্ৰাচীন নাম কি.\nBorghat JFMC Final D.pmd. ডবকা ১০ মাৰ্চঃ হোজাই জিলাৰ আদালত, চক্ৰ বিষয়াৰ কাৰ্যালয়সমূহত বিগত দুমাহ ধৰি এচক নেখেদালৈকে দেশ তথা ৰাজ্য শান্ত নহয় ৷ শিলাদিত্য এজন তৰল মানসিক অসুস্থাতত. অসমৰ ইতিহাস কুইজ. Breaking News Beki Express. ডবকা ৰাজ্যৰ গৌৰৱৰ ইংগিত বহন কৰে। খ্রীষ্টিয় ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ. ভিতৰত এই স্থাপত্য ভাস্কর্যবােৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বুলি অনুমান কৰিব পৰা যায়। নগাঁৱৰ ডবকা. অসম বুৰঞ্জী pdf download. অবৈধ মাৰনাস্ত্ৰ সহ যুৱকক আটক. পৰিবহনৰ বিৰুদ্ধে বৰ্তমানৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰী গ্ৰেপ্তাৰ হয়। কিন্তু সেয়া যে আহমেদ, ডবকা শাখা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি জামাল আহমেদ, কাকী শাখা. প্রজ্বলন আৰু. ভাস্কৰ বৰ্মন. ৰেড জন গোলাঘাটৰ পৰা ১৫ জনকৈ - Redtimes. ৰাজ্যত এতিয়া নিৰ্বাচনী গৰম বতাহ।।সমাগত 2021 ৰ বিধান সভা নিৰ্বাচন আৰু অসম বিধান সভা নিৰ্বাচনৰ দিন ড্ৰাগছৰ বিৰুদ্ধে ডবকা আৰক্ষীৰ মাৰাথন অভিযান। January 17, 2021.\nভাৰতৰ ৰাজ্যপাল কোন.\nআৰম্ভ হল বাজেট অধিবেশন – Dainik Agradoot. কবিন্দে কয়, ভাৰতৰ আত্মনিৰ্ভৰ হোৱা স্বপ্ন পূৰ্ণ হব । সমগ্ৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি তথা ৰাজ্যসভাৰ চেয়াৰমেন বেংকয়া নাইডুসহ বহু সাংসদে ইতিমধ্যে কভিড পৰীক্ষণ কৰাইছে ।. ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি কোন ২০২০. দেশৰ বৃহৎ পৰিসৰৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰত. All presidents of India in Assamese ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি সকল Assamese Gk for APSC and all govt job exam. Assam Job Hub August 09, 2020 1962 65 লৈ ভাৰতৰ দ্বিতীয় উপৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত হয় । 1963 ত ভাৰতৰত্ন লাভ কৰে ।. কুইজ মানে কি. দুদিনীয়া ভ্ৰমণসূচীৰে অৰুণাচলত উপ. আমেৰিকাৰ উপৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী কমলা হাৰিছৰ প্ৰেছ সচিব ভাৰতীয় বংশোদ্ভৱ ৰামায়ণ চাৰ্কিটসহ উন্নয়ন প্ৰকল্প বাস্তৱায়িত কৰাৰ বিষয়ে ভাৰত নেপালৰ আলোচনা.


টোষ্টৰ ক্ষতি আৰু পোৰা ৰুটি খোৱাৰ অভাৱ বোৰ কি?\nটোষ্টৰ ক্ষতি বোৰ ভালদৰে জনা নাযায়। বহুতো বস্তু, কেৱল ৰুটি নহয়, অত্যাধিক ৰন্ধা বা ভজা হ'লে কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিকৰা প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। এই প্ৰবন্ধত, আমি টোষ্টৰ ফলত ক্ষতিকাৰক পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু কাৰণবোৰ সংক্ষেপিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো।\nটোষ্টৰ ক্ষতি বোৰ কি?\nপাতলকৈ ভজা বা অংশভাৱে জ্বলা পিঠাৰ ফ্লেভাৰ কিছুমানৰ বাবে আনন্দদায়ক। কেতিয়াবা ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ যেনে মাখন, মৌ আৰু ক্ৰীম ভালদৰে টোষ্ট কৰা ব্ৰেডত ঘঁহি লে সোৱাদ যোগ কৰে। কিন্তু যেতিয়া কিছুমান কাৰ্বোহাইড্ৰেট সমৃদ্ধ খাদ্য, যেনে ৰুটি বা আলু, উচ্চ উষ্ণতালৈ গৰম কৰা হয়, ই এক্ৰিলমাইডৰ এক যৌগ সৃষ্টি কৰে, যাৰ ফলত কৰ্কট ৰোগ হয় বুলি সন্দেহ কৰা হয়। একে সময়তে, অত্যাধিক ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত থকা ভিটামিনবোৰ ৰুটিৰ পৰা বাষ্পীভূত হয়। আনহাতে, টোষ্টৰ জিআই মান কম, যাৰ অৰ্থ হৈছে ই ৰক্ত শৰ্কৰা অধিক সুকীয়া বৃদ্ধি কৰে। এই ক্ষেত্ৰত টোষ্ট সতেজ ৰুটিতকৈ ভাল।\nওভেন বা টোষ্টাৰত টোষ্টিংৰ অভাৱবোৰ কি?\nআমি ওপৰত উল্লেখ কৰাৰ দৰে, সোৱাদ আৰু ব্যৱহাৰ দুয়োটা ক্ষেত্ৰত, বহুক্ষেত্ৰত ৰুটি টোষ্ট কৰা টোষ্টিং অতি কাৰ্যকৰী। কেতিয়াবা চুপবোৰ যোগ কৰিবলৈ আৰু কেতিয়াবা মেটাবোৰ যোগ কৰিবলৈ পিঠা ভজা হয়। অৱশ্যে, ইতিমধ্যে ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াৰ সন্বন্ধে চোৱা পিঠাটো পুনৰ ভাজি লে সামান্য জ্বলা স্তৰত কৰ্কট ৰোগ ৰখা ক্ষতিকাৰক যৌগৰ উপস্থিতিৰ পথ প্ৰশংসা কৰে। কিন্তু ৰুটি টোষ্ট কৰাটো কিমান বিপদজনক? যদি আপুনি বিচাৰে, আইটেম হেডিংৰ দ্বাৰা আইটেমৰ অধীনত এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিবেচনা কৰোঁ আহক:\nসতেজ সম্পূৰ্ণ শস্যৰ পিঠা (যেতিয়া কেতিয়াও ভজা নহয়)\nইয়াত কেৱল অলপ এক্ৰিলমাইড থাকে, যি প্ৰথম ৰন্ধাৰ প্ৰভাৱৰ ফলত যুক্তিসঙ্গতভাৱে হয়।\nকেতিয়াও ভজা হোৱা সম্পূৰ্ণ শস্যৰ পিঠাৰ ৰক্ত শৰ্কৰা দ্ৰুততাৰে বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰভাৱ আছে।\nপাতলকৈ টোষ্ট কৰা নিয়মীয়া ৰুটিৰ ক্ষতি\nভাজি থকা প্ৰকাৰৰ ভিতৰত, ইয়াত কমেও এক্ৰিলমাইড স্তৰৰ পাতল টোষ্ট আছে।\nইয়াৰ ব্ৰেডতকৈ কম ৰক্ত শৰ্কৰা বৃদ্ধিকৰা প্ৰভাৱ আছে যিকে কেতিয়াও ভজা হোৱা নাই।\nভজা পিঠাৰ ক্ষতি যেতিয়ালৈকে ই মুগা নহয়\nৰক্ত শৰ্কৰাৰ বৃদ্ধিৰ হাৰ সামান্য হ্ৰাস পাইছে।\nএনে মজলীয়াভাৱে ভজা ব্ৰেডত, বিপদজনকভাৱে কাৰ্চিনোজেনিক প্ৰভাৱ থকা এক্ৰিলমাইডৰ পৰিমাণ হয়।\nটুকুৰা ক'লাতাৰ সৈতে টোষ্টৰ ক্ষতি\nঅত্যাধিক এক্ৰিলমাইড সমল থকা অঞ্চলটোত এক্ৰিলমাইডৰ যথেষ্ট উচ্চ বিপদাশংকা থাকে, যদিও ৰক্ত শৰ্কৰা বৃদ্ধি কৰাত জ্বলা টোষ্ট নিষ্পাপ। সেয়েহে, ইয়াৰ ওপৰত জ্বলা টোষ্ট কেতিয়াও খাব নালাগে। এই সতৰ্কবাণীবোৰ কেৱল ব্ৰেডৰ বাবে নহয়, সকলো অত্যাধিক ৰন্ধা খাদ্যে একেই বিপদাশংকা বহন কৰে। যদি আপুনি বিচাৰে, গৰ্ভধাৰণৰ সময়ত চিপ খোৱাৰ ক্ষতি কি, যিবোৰ আমি গৰ্ভধাৰণৰ সময়ত ভজা সামগ্ৰী চিপৰ কি ক্ষতিকাৰক প্ৰভাৱৰ বিষয়ে কথা পাতোঁ? -আপুনি গৰ্ভাৱস্থাৰ সময়ত চিপ খোৱা শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটো পঢ়িব পাৰে।\nটোষ্ট খোৱাটো সুবিধাজনক নেকি?\nআহাৰত সৃষ্টি হোৱা এক্ৰিলমাইডৰ স্তৰৰ বাবে টোষ্ট ক্ষতিকাৰক। পিঠা যিমান বেছি লাজ বা জ্বলি যায়, যিমান বেছি এক্ৰিলমাইড হয়। এক্ৰিলমাইড হৈছে কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিকৰা এক আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ যৌগ।\nপোৰা পিঠা খোৱাটো ক্ষতিকাৰক নেকি?\nপোৰা পিঠা খোৱাটো আটাইতকৈ বিপদাশংকাকাম। পোৰা ব্ৰেডত কৰ্কট ৰোগ সৃষ্টিকাৰী পদাৰ্থ এক্ৰিলমাইডৰ স্তৰ সৰ্বাধিক। সেইবাবে পোৰা পিঠা খোৱাটো যথেষ্ট ক্ষতিকাৰক।\nটোষ্টৰ ক্ষতি কি? পোৰা পিঠা খোৱাটো ক্ষতিকাৰক নেকি? ওভেন বা টোষ্টাৰত ভজা পিঠাৰ ফলত কৰ্কট ৰোগ হয় নেকি?\nSonraki ৰেহান ঘাঁহৰ লাভালাভ: ছাল, চেনী, হাপানি, কাহ, স্লিমিং... »


ফটাঢোলঃ অসমৰ পাঠক সমাজৰ বাবে ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা এটা অতি চিনাকি নাম৷ আপুনি এজন সুগল্পকাৰ,প্ৰবন্ধকাৰ,ঔপন্যাসিক আৰু এজন নিপুণ ব্যংগ-সাহিত্যিক৷ আপোনাৰ হৃদয়স্পৰ্শী গল্পসমূহে বিৱেকৱান আৰু সংবেদনশীল পাঠক সমাজৰ অন্তৰ সদায়েই আলোড়িত কৰি আহিছে৷ স্পষ্ট আৰু প্ৰত্যক্ষ বক্তব্যৰে সমৃদ্ধ মননশীল আৰু চিন্তা-উদ্ৰেককাৰী প্ৰবন্ধসমূহে জনমানসত এক সুকীয়া স্থান দখল কৰিছে৷ উপন্যাস-ৰচনাত থকা আপোনাৰ দক্ষতা আৰু নৈপুণ্যতাকো পাঠকে বিনাদ্বিধাই শলাগিছে৷ কিন্তু আমাৰ ভাৱ হয়, ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাৰ প্ৰতিভা আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ অপূৰ্ব আৰু উৎকৃষ্ট চানেকী বহন কৰিছে আপুনি ৰচনা কৰা হাস্য-ব্যংগ লিখনিসমূহেহে৷ সমসাময়িক সমাজখনৰ নানানটা কেৰোণ,মানুহৰ ব্যক্তিগত আৰু আভ্যন্তৰীণ জগতৰ দুমুখীয়া মানসিকতাক এই হাস্য-ব্যংগ ৰচনাসমূহে সময়ে সময়ে এক সুকীয়া উপস্থাপনশৈলীৰে উন্মোচন কৰি আহিছে৷ আপোনাৰ দ্বাৰা লিখিত ‘দৈনন্দিন’ নামৰ গ্ৰন্থকেইখনে পাঠকৰ মাজত বহুল আৰু সপ্ৰশংস সমাদৰ লাভ কৰিছে৷ তেনে এগৰাকী প্ৰতিভাশালী আৰু জনপ্ৰিয় লেখকৰ এটা লিখিত সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ পাই ই-আলোচনী ‘ফটাঢোল’ অতিশয় সুখী আৰু আনন্দিত হৈছে ৷\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ ‘আমি যেতিয়া হাঁহো তেতিয়া পৰিশ্ৰম কৰা পেশীৰ সংখ্যা কম, আনহাতে আমি যেতিয়া কান্দো তেতিয়া পৰিশ্ৰম কৰা পেশীৰ সংখ্যা অধিক।’– কথাটো মিছা নহয়। অৱশ্যে হাঁহিলে কিমান পেশী ব্যৱহত হয়, একে আষাৰে ক’ব নোৱাৰি। সাধাৰণ ওঁঠটো লৰাই মৰা হাঁহি, মিচিকিয়া হাঁহি, বেঁকা হাঁহি, অন্তৰ খোলা হাঁহি, অট্টহাস্য — বেলেগ বেলেগ হাঁহিত বেলেগ বেলেগ পেশী ব্যৱহত হয়। কন্দাৰ ক্ষেত্ৰতো একেই কথা। কিন্তু কথা হ’ল, এয়া এটা Anatomical কথাহে। চিকিৎসক হিচাপে নহয়, এজন সাধাৰণ মানুহ হিচাপে ভাবকচোন, পৃথিৱীৰ কোনো মানুহেই কিজানি এই কথা এশ শতাংশই নাজানে, দৈনন্দিন জীৱনত কোনটো কাম কৰোঁতে কিমান পেশী ব্যৱহত হয়। আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ বিভিন্ন কাম, হঁহা-কন্দাৰ লগতে খোৱা-বোৱা, খোজ কঢ়া, দৌৰা, অন্য কাম কৰা, ব্যায়াম কৰা আদিত কিমান পেশী ব্যৱহত হৈছে সেই কথা মনত ৰাখি আমি কামবোৰ নকৰোঁ। পেশীৰ কথা মনত ৰাখি কোনোবাই কিবা কাম কৰিবনে • অমুক কামটো কৰোঁতে বেছি পেশী ব্যৱহাৰ হয় বাবে নকৰোঁ, অমুক কামটোত কম পেশী ব্যৱহাৰ হয় বাবে কৰিম– কথাটো ঠিক তেনেকুৱা নহয়।\nগতিকে ব্যৱহাৰ হোৱা পেশীৰ কথা বাৰু বাদ দিয়ক। মূল কথাটো হ’ল, হাঁহিব পৰাটো ভাল। স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে হাঁহিব পাৰিলে শৰীৰ, মন সকলো ভালে থাকে। কেৱল শৰীৰ বা মনেই নহয়, মুখত হাঁহি নথকা মানুহজনতকৈ মুখত এটা হাঁহি লাগি থকা মানুহজনক দেখি বেছি ভাল নালাগে জানো ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ এই কথা সঁচা যে বৰ্তমান বিশ্বৰ বেছিভাগ লোকেই এটা সময়ত উৎকণ্ঠাজনিত ৰোগ, বিষণ্ণতা আদিত ভোগে। শিশুৰ পৰা বৃদ্ধলৈকে বহুতো লোকেই ব’ৰ, ডিপ্ৰেছন আদিত ভোগে। এইবোৰ কথা অতি দীঘলীয়াকৈ আলোচনা কৰিব পাৰি যদিও অতি চমুকৈ ক’বলৈ হ’লে– মই ভাবোঁ, এইবোৰৰ মূল কাৰণ হ’ল– দিনে দিনে বাঢ়ি অহা যান্ত্ৰিকতা আৰু প্ৰকৃতিৰ পৰা আঁতৰি অহা। তথাকথিত আধুনিকতাৰ নামত আমি তথ্য-প্ৰযুক্তি, প্ৰতিযোগিতা, কেৰিয়াৰ, ভোগসৰ্বস্ব জীৱন আদিৰ পাছত এনেদৰে দৌৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ যে হাঁহি-ধেমালি, আনন্দ, আত্মীয়তা, পৰিয়াল, আন্তৰিক টান আদিৰ দৰে ‘অদৰকাৰী’ কথাবোৰ ভাবিবলৈ আমাৰ সময় নোহোৱা হৈছে। আমাৰ শিশুবোৰকো আমি তেনেদৰেই গঢ় দি লৈছোঁ। মাত ফুটিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পৰাই আমি সিহঁতক স্কুলত দিছোঁ। মূৰত অনবৰতে এটা ছাপ। সিহঁতৰ মূৰত আমি মাত্ৰ এটা কথাই সুমুৱাই দিছোঁ যে সিহঁতৰ সন্মুখত মাত্ৰ যেন এটাই ৰাস্তা– পঢ়া, পৰীক্ষাত বেছি নম্বৰ পোৱা, আনতকৈ বেছি নম্বৰ পোৱা, প্ৰতিযোগিতাত বহা, যেনে তেনে প্ৰকাৰে এটা ছিট লোৱা, এটা ভাল চাকৰি, গাড়ী-ঘৰ, টকা-পইচা। সেই ৰাস্তাটোৰ বাহিৰে ৰাস্তাৰ দাঁতিত থকা অন্য কথা চাবলৈ, ভাবিবলৈ সিহঁতৰ সময় নাই। মানুহৰ Expectation ইমান বাঢ়িছে যে স্বাভাৱিকতেই এটা সময়ত বিষণ্ণতা বা হতাশাত ভুগিবলৈ বাধ্য হয়।\nসঁচা কথা ক’বলৈ গ’লে লাফিং ক্লাবৰ ধাৰণাটো মোৰ আজিলৈকে স্পষ্ট নহ’ল। হাঁহি হৈছে অন্তৰৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত প্ৰকাশ। জোৰ-জবৰদস্তি হাঁহিব নোৱাৰি, হঁহুৱাবও নোৱাৰি। হাঁহি কাক বোলে বুলি সুধিলে মই ক’ব নোৱাৰিম ঠিকেই, কিন্তু মুখেৰে হাঁহিৰ দৰে হেঃহেঃ কৈ শব্দ কৰাকে হাঁহি নোবোলে। মোৰ বোধেৰে হাঁহি বস্তুটো এনেকুৱা নহয় যে ছুইচ অন কৰিলে হাঁহিম আৰু ছুইচ অফ কৰিলে হাঁহি বন্ধ কৰিম। গতিকে লাফিং ক্লাবত যিটো কৰে, মই ভাবোঁ সেয়া এক প্ৰকাৰৰ হাঁওফাঁওৰ ব্যায়াম,কিন্তু হাঁহি নহয়।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ হয়, আমাৰ শৈশৱ আৰু আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ শৈশৱৰ মাজত বহুত পাৰ্থক্য আছে। আমাৰ শৈশৱ-কৈশোৰ পাৰ হৈছিল প্ৰকৃতিৰ সৈতে,যন্ত্ৰৰ সৈতে নহয়। আমাৰ শৈশৱ-কৈশোৰ পাৰ হৈছিল মাটি-বালিৰ লগত, বোকা-পানীৰ লগত, ৰ’দ-বৰষুণৰ লগত, গছ-গছনি, চৰাই-চিৰিকটিৰ লগত। পথাৰ-বাৰী, খাল-ডোঙৰ লগত। মাছ-পুঠি, গৰু-ছাগলী, খেতি-বাতিৰ লগত। গছত উঠা, পুখুৰীত সাঁতোৰাৰ মাজত। ৰবাব টেঙাৰ ফুটবল, বাঁহৰ মুঢ়াৰ পৰা কাটি উলিওৱা ক্ৰিকেট বলৰ লগত। আমাৰ শৈশৱ-কৈশোৰ পাৰ হৈছিল সমনীয়াৰ লগত। মোবাইল, টিভি, কম্পিউটাৰ আদিৰ দৰে যন্ত্ৰৰ লগত নহয়।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ মহাবিদ্যালয় পৰ্যন্ত জীৱন স্বাভাৱিকভাৱেই আগবাঢ়িছিল। পঢ়া-শুনা ভালদৰে কৰিছিলোঁ। পঢ়া-শুনাত ভালেই আছিলোঁ। জীৱনটোত কিবা ব্যতিক্ৰম বা বিচিত্ৰতা আছিল বুলি নাভাবোঁ। খেলা-ধূলা কৰিছিলোঁ, মাজে-সময়ে অভিনয় কৰিছিলোঁ। মাজে-সময়ে সৰু-সুৰা কিবাকিবি লিখিছিলোঁ যদিও লিখা-মেলা অব্যাহত আছিল বুলি ক’ব নোৱাৰি। অনভিজ্ঞ আছিলোঁ, ভাব-চিন্তাবোৰ সিমান পূৰঠ নাছিল। গল্প, কবিতা লিখি আলোচনী আদিত প্ৰকাশ কৰিম — কিবা যেন এটা লাজ লাজ লাগিছিল। যিহওক, লিখা-মেলা নাথাকিলেও বাহিৰা কিতাপ সেই সময়তো যথেষ্ট পঢ়িছিলোঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ হয়, আচলতে মেডিকেল পঢ়িবলৈ যোৱাৰ পাছতহে মই কিছু নিয়মিতভাৱে সাহিত্য চৰ্চা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। বহুত কিবাকিবি লিখিছিলোঁ বুলি ক’ব নোৱাৰি। তথাপি লিখিছিলোঁ। লেখা-মেলা সম্পৰ্কে ধ্যান-ধাৰণা কেনে আছিল একে আষাৰে ক’ব নোৱাৰিম। বয়সৰ অভিজ্ঞতাও এটা ডাঙৰ অভিজ্ঞতা। গতিকে স্বাভাৱিকতে সেই সময়ত অভিজ্ঞতা নাছিল, লেখাবোৰ পৈণত নাছিল। ভাল লেখাৰ বাবে কিবা যেন এটা উক্‌মুকনি আছিল, কিন্তু লিখিব নোৱাৰিছিলোঁ। হয়, মেডিকেল কলেজৰ জীৱন অতিশয় ব্যস্ততাপূৰ্ণ। তথাপি মই ভাবো, ব্যস্ততাই সকলো ক্ষেত্ৰতে বাধা হ’ব নোৱাৰে। ব্যস্ততা,সময়ৰ অভাৱ আদি বহু ক্ষেত্ৰত এটা অজুহাত।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ অকল ব্যংগ ৰচনা বুলি ক’লে ভুল কোৱা হ’ব। আচলতে মই হাস্য-ব্যংগহে লিখোঁ। মই ভাবোঁ, অকল ব্যংগ বা অকল হাস্য লেখাতকৈ হাস্যৰ চলেৰে লিখা ব্যংগই পাঠকক বেছিকৈ আকৰ্ষিত কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত মই হাস্য-ব্যংগ এনেয়েহে লিখিছিলোঁ। ‘প্ৰান্তিক’ৰ দৈনন্দিন শিতানটো এটা হাস্য-ব্যংগ শিতান (মোৰ বোধেৰে)। এই শিতানৰ কিছুমান লেখা পঢ়ি মই যথেষ্ট অসন্তুষ্ট হৈছিলোঁ। ভাবিছিলোঁ, ইয়াতকৈ ভাল দেখোন ময়েই লিখিব পাৰিম। এবাৰ তেনেকৈয়ে এটা লিখি পঠাইছিলোঁ। প্ৰান্তিকৰ দৈনন্দিন শিতানত প্ৰকাশ হ’ল। বোধকৰো সেয়া ২০০৩-০৪ চন মানৰ কথা। পাঠকৰ পৰা ইমান বেছি সঁহাৰি পালোঁ যে উৎসাহিত হৈ দ্বিতীয় এটা লিখিলোঁ। তেনেকৈয়ে লিখি থাকিলোঁ, মূলতঃ প্ৰান্তিকৰ দৈনন্দিন শিতানত।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ কবিতা ময়ো লিখিছিলোঁ। হয়তো পোন্ধৰটামান কবিতা লিখিছিলোঁ। সেইবোৰ আলোচনীত প্ৰকাশো হৈছিল। কিন্তু মই অনুভৱ কৰিছিলোঁ, কবিতাবোৰ যেন স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে মোৰ কলমেৰে ওলোৱা নাই, জোৰ-জবৰদস্তি কৰি লিখিছোঁ। হয়তো কিবা লিখিব লাগে বাবেই লিখিছোঁ। বা হয়তো ক’ৰাবাত যেন কবিতা লিখি প্ৰকাশ কৰি নামটো ছপা আখৰত দেখাৰ এটা লোভ (সেই সময়ত)। কবিতা লিখিবৰ বাবে, কবি হ’বৰ বাবে যি গুণ থাকিব লাগে সেয়া যেন মোৰ নাই। গতিকে বাদ দিলোঁ। বাদ দিলোঁ মানে একেবাৰেই বাদ দিলোঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ শইকীয়া ছাৰে কোৱা কথাখিনি মই এশ শতাংশই সত্য বুলি বিশ্বাস কৰোঁ। আৰু সেয়া কেৱল চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰতেই নহয়, সাহিত্য-সংগীত, কলা বা সমাজৰ আন সকলো ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোজ্য। গল্প, কবিতা, প্ৰবন্ধ, উপন্যাস বা ব্যংগ ৰচনা এখন লিখোঁতে মই সদায় মনত ৰাখোঁ– কি হোৱা উচিত। হয়তো মোৰ চিন্তাধাৰাৰ ক’ৰাবাত ভুলো থাকিব পাৰে, সেয়া অন্য কথা। কিন্তু পাঠকে কি বিচাৰিছে, মই যদি সেইটো দিবলৈ যাওঁ, সেয়া দেখোন সস্তীয়া জনপ্ৰিয়তা অৰ্জনৰ চেষ্টা কৰাহে হ’ল। হয়তো আমাৰ সমাজৰ বেছি সংখ্যক লোকেই সস্তীয়া, লঘূ, মনোৰঞ্জক,মুখৰোচক বস্তুহে বিচাৰে। যদি শিল্পী, সাহিত্যিক, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, গায়ক, নাট্যকাৰ, বুদ্ধিজীৱী আটায়ে সেইমতে যোগান ধৰিবলৈ যায়, সাধাৰণ জনতাক সঠিক পথ দেখুৱাব কোনে ! সমাজখন কোন দিশে যাব! সেইটোৱেই সমস্যা হৈছে আমাৰ এচাম বৈদ্যুতিন মাধ্যমত। দৰ্শকে যি ধৰণৰ খাদ্য(?)খাবলৈ বিচাৰিছে, সেইধৰণৰ খাদ্যই যোগান ধৰিছে। গতিকে সেইবোৰৰ মৰ্যাদা, বিশ্বাসযোগ্যতা, গ্ৰহণযোগ্যতা, স্থায়িত্বও দিনে-দিনে নোহোৱা হৈছে।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ হয়, কেতিয়াবা লিখাৰ বাবে এনে কিছুমান বিষয় মনলৈ আহে যিটোৰে এটা ছিৰিয়াছ গল্প, এটা ব্যংগ গল্প, বা এটা প্ৰবন্ধ লিখিব পাৰি। তেনেক্ষেত্ৰত মই কেইটামান কথা মনত ৰাখোঁ। প্ৰথম কথা,সেই বিষয়টো কোনটো ভাগত বেছি ভালকৈ খাপ খাই পৰিব। দ্বিতীয়তে, কি হিচাপে লিখিলে মই বেছি স্বাচ্ছন্দ্য বা এক প্ৰকাৰৰ comfort অনুভৱ কৰিম। তৃতীয়তে, কি হিচাপে লিখিলে মই মোৰ মনৰ ভাবখিনি বেছি ভালকৈ বেছি স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ কৰিব পাৰিম। শেহত, কি হিচাপে লিখিলে সেই বিষয়বস্তুটোৱে পাঠকৰ মাজত বেছি গ্ৰহণযোগ্যতা পাব। হয়, কাচিৎ কেতিয়াবা এনেও হয় যে মই হয়তো এটা গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। অলপ লিখাৰ পাছত অনুভৱ কৰিলোঁ, ভবাৰ দৰে মই লিখিব পৰা নাই, ভবাৰ দৰে মই মনৰ ভাবখিনি প্ৰকাশ কৰিব পৰা নাই। গতিকে সেইটো বাদ দি বেলেগ ধৰণেৰে লিখিছোঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ এই কথা ঠিক যে চিকিৎসক হিচাপে দৈনন্দিন জীৱনত ব্যস্ততা যথেষ্ট বেছি। কিন্তু আপুনি কোৱাৰ দৰেই মোৰ তিনিখন পৃথিৱী– মোৰ কৰ্মক্ষেত্ৰ, মোৰ পৰিয়াল আৰু মোৰ সম্পূৰ্ণ ব্যক্তিগত জীৱন। কৰ্মক্ষেত্ৰত মই কোনোদিনে ফাঁকি মৰা নাই, কেতিয়াও অৱহেলা কৰা নাই। মোক ওচৰৰ পৰা জনাসকলে জানে, কৰ্মক্ষেত্ৰত মই কিমান সময়ানুৱৰ্তিতা মানি চলোঁ। কৰ্মক্ষেত্ৰত সময়ানুৱৰ্তিতা, নিয়মানুৱৰ্তিতা মানি নচলা গুণটোৱেই মই কিজানি আটাইতকৈ বেছি বেয়া পাওঁ, বা ক’বলৈ গ’লে ঘৃণা কৰোঁ। কৰ্মক্ষেত্ৰৰ পাছতে মোৰ পৰিয়াল। মোৰ পুত্ৰ-কন্যা, পত্নী বা পৰিয়ালৰ বাবে যিমান পাৰোঁ সময় দিওঁ। তাৰ পাছত ৰৈ যোৱা বাকী সময়খিনি মোৰ সম্পূৰ্ণ ব্যক্তিগত। প্ৰায়েই এনে হয় যে কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু পৰিয়ালক সময় দিয়াৰ পাছত মোৰ একান্ত নিজৰ বুলিবলৈ সময় নাথাকেই। নাথাকিলেও মোৰ কোনো আপত্তি নাই। সময় নাপালে নিলিখোঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ কথাটো হয়। কিন্তু প্ৰশ্নটোৰ উত্তৰ ময়ো বৰ ভালদৰে দিব নোৱাৰিম। বিজ্ঞানভিত্তিক গল্প, উপন্যাস,ৰচনা আদি নিয়মীয়াকৈ লিখিবলৈ নিয়মীয়াকৈ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰিব লাগিব। আন এটা কথা, আমাৰ যিমান ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বিজ্ঞান পঢ়ে, সেইসকলৰ বেছিভাগেই বিজ্ঞান পঢ়ে বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আগ্ৰহী বা আকৰ্ষিত হৈ নহয়, বিজ্ঞান পঢ়ি ডাক্তৰ, ইঞ্জিনিয়াৰ হ’বৰ বাবেহে। সেইটোও এটা কাৰণ হ’ব পাৰে নেকি !\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ ইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণটোও মই ক’ব নোৱাৰিম। কিন্তু ব্যংগ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰখনত অসমীয়া নাৰীৰ বিচৰণ অৰ্থাৎ লেখিকাৰ সংখ্যা কম বুলি কোৱাতকৈ নায়েই বুলি কোৱাহে বেছি ভাল হ’ব। আন এটা কথা, লেখকৰ সংখ্যাটো বাৰু কিমান•,বৰ্তমান সময়ৰ পাঁচজন ব্যংগ লেখকৰ নাম ক’বলৈ কওকচোন– সাধাৰণ পাঠকৰ কথা বাদেই দিয়ক, সাহিত্যৰ ছাত্ৰইও হয়তো ক’ব নোৱাৰিব।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ লেখা-মেলাৰ বাহিৰেও মই বাহিৰা কিতাপ,আলোচনী আদি পঢ়ি ভাল পাওঁ। টিভিৰ ভাল অনুষ্ঠান,ভাল চিনেমা,নাটক আদি চাই ভাল পাওঁ যদিও আজিকালি নাটক,চিনেমা আদি কমেই চোৱা হয়। কিন্তু আটাইতকৈ বেছি ভাল পাওঁ ঘৰুৱা কামবোৰ কৰি। শাক-পাচলিৰ বজাৰ কৰি, সেইবোৰ ভালদৰে ধুই-মেলি, কাটি-কুটি পাকঘৰত শ্ৰীমতীক যতনাই দি বা নিজে ৰান্ধি মই ভাল পাওঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ ঈশ্বৰক বিশ্বাস নকৰোঁ। কিন্তু আমি যি সামাজিক পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হৈছোঁ, সেই পৰিৱেশত এশ শতাংশই নাস্তিক বুলিও ক’ব নোৱাৰোঁ। এটা মাত্ৰা বা সীমালৈকে ঈশ্বৰ বিশ্বাস কৰাটো বেয়া নহয় বুলি ভাবোঁ। কিন্তু মাত্ৰাধিক বা অন্ধ ঈশ্বৰ-বিশ্বাস সামাজৰ বাবে ক্ষতিকাৰক।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ চাওক, কাকো ব্যক্তিগতভাৱে গালি-গালাজ কৰাটো বা আক্ৰমণ কৰাটো মই পছন্দ নকৰোঁ। কাকো ইতিকিং বা উপলুঙা কৰাটোও উচিত নহয়। সেইবোৰ নকৰাকৈও সহজ-সৰল ভাষা বা প্ৰকাশভংগীৰে বক্তব্য উপস্থাপন কৰিব পাৰি। বিদ্ৰূপাত্মক ভাষা আৰু অপ্ৰত্যক্ষ বক্তব্য ব্যংগ ৰচনাৰ বৈশিষ্ট্য হ’লেও সেইবোৰ সহজবোধ্য হ’ব পাৰে, অন্ততঃ এচাম বুদ্ধিমান পাঠক বা দৰ্শকৰ বাবে। কিন্তু বক্তব্য যেতিয়া দুৰ্বোধ্য বা অবোধ্য হয়, তেতিয়াই পাঠক বা দৰ্শকে গভীৰতা উপলব্ধি কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়। এই কথা ব্যংগ ৰচনা বুলিয়েই নহয়, গল্প, কবিতা সকলো ক্ষেত্ৰতেই প্ৰযোজ্য।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ গল্প, হাস্য-ব্যংগ, প্ৰবন্ধ– এইবোৰ লিখি মই বেছি ভাল পাওঁ। উপন্যাস লিখি সিমান comfort অনুভৱ নকৰোঁ। তাৰ মূল কাৰণটো হ’ল– উপন্যাস এখন লিখিবৰ বাবে বহু বেছি সময় দিবলগীয়া হয়। মই সদায় লিখিবলৈ সময় নাপাওঁ। কেতিয়াবা বহুদিন ধৰি লিখা নহয়। তেতিয়া লিখাৰ আঁত হেৰাই যায়। আন এটা কাৰণ, উপন্যাস এখন লিখোঁতে উপন্যাসৰ খাতিৰত কিছুমান বৰ্ণনা অনাৱশ্যকভাৱে দীঘলীয়া কৰিবলগীয়া হয়, যিটো এটা গল্প বা প্ৰবন্ধৰ ক্ষেত্ৰত নহয়। গতিকে মোৰ বাবে চুটি লেখাই বেছি পছন্দৰ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ হয়, সেই দুখ আৰু ক্ষোভ মোৰ এতিয়াও আছে। অসমীয়া সাহিত্যত (হাস্য) ব্যংগ সাহিত্য উপেক্ষিত আৰু অৱহেলিত। আমাৰ তথাকথিত লেখক, সাহিত্যিক, বুদ্ধিজীৱীসকলে হাস্য-ব্যংগ সাহিত্যক মূল সূঁতিৰ সাহিত্য বুলি মানি ল’বলৈ টান পায়। কিন্তু সেইসকল সাহিত্যিক,সমালোচকেই বেজবৰুৱাৰ হাস্য-ব্যংগ বুলি ক’লে ভক্তিত গদ্‌গদ্ হৈ পৰে। অসমীয়া সাহিত্যৰ ‘সাহিত্যৰথী’গৰাকীৰ হাস্য-ব্যংগক অৱহেলা কৰাৰ, উপেক্ষা কৰাৰ বা মূল সূঁতিৰ সাহিত্য নহয় বুলি ক’বলৈ কোনোবা অসমীয়া সাহিত্যিক, সমালোচক, বুদ্ধিজীৱীৰ বুকুত সাহস আছে জানো !\nদোষটো আপুনি কোৱাৰ দৰে সকলো ক্ষেত্ৰতে। স্বীকাৰ কৰোঁ যে সাম্প্ৰতিক সময়ত এশ্ৰেণী নিম্নমানৰ, তৰল, সস্তীয়া লেখাক এচাম লেখক আৰু বাতৰিকাকত,আলোচনীৰ সম্পাদকে হাস্য-ব্যংগ শিতানত ঠাই দিয়াত সামগ্ৰিকভাৱে হাস্য-ব্যংগ লেখাৰ মৰ্যাদা হানি হৈছে।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ একে আষাৰে ক’বলৈ অসুবিধা। গতিকে এই বিষয়ে এতিয়া নকওঁ।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ আপুনি কোৱা কথাখিনি মই একেবাৰে সত্য বুলি ভাবোঁ। অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতখন সময়ৰ লগত তাল মিলাই আগবাঢ়ি যাব পৰা নাই যেন অনুভৱ কৰোঁ। কথাটো যেন এনেকুৱা– এসময়ত আমি ইঞ্জিনিয়াৰিং বুলি ক’লে চিভিল, মেকানিকেল, ইলেকট্ৰিকেল বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ। সাহিত্য বুলি ক’লে গল্প, কবিতা, উপন্যাস বুলিয়েই ভাবিছিলোঁ। আজিৰ দিনতো যদি কোনোবাই ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ সেইটো ধাৰণাই লৈ আছে, তেওঁ যথেষ্ট পিছপৰা বা Outdated নহয় জানো ? সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰতো কথাটো তেনেকুৱাই।\nডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাঃ উপদেশ দিব পৰা মানুহ মই নহওঁ। তথাপি কওঁ, যিসকল হাস্য-ব্যংগ লিখিবলৈ আগ্ৰহী, তেওঁলোকে সৰু সৰু কথাবোৰ মন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক। দৈনন্দিন জীৱনত ঘটি থকা সৰু সৰু কথাবোৰৰ পৰাই ডাঙৰ ডাঙৰ কথা লিখিব পাৰি। ব্যক্তিগত আক্ৰমণ,ঠাট্টা-মস্কৰা,ইতিকিং,উপলুঙা আদি পৰিহাৰ কৰা উচিত। ভাষা সহজ-সৰল, প্ৰাঞ্জল কিন্তু শক্তিশালী হোৱা উচিত। আৰু মনত ৰখা ভাল, প্ৰতিটো হাস্য-ব্যংগ লেখাৰ এটা সাহিত্য মূল্য থকা উচিত।\n[বিঃদ্ৰঃ কেতবোৰ অসুবিধা হেতু ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাৰ ঘৰলৈ গৈ মুখামুখিকৈ বহি সাক্ষাৎকাৰটো গ্ৰহণ কৰিব পৰা নগ’ল৷ ফটাঢোলৰ সম্পাদক ঈশান জ্যোতি বৰাই প্ৰস্তুত কৰা প্ৰশ্নাৱলীখন তেখেতলৈ মেইলযোগে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল আৰু মেইলৰ জৰিয়তেই লেখক ডাঃ ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাৰ উত্তৰসমূহ সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল৷]\n« চুপ! ৰজা শুই আছে!! – জ্যোতিৰূপম দত্ত\nসম্পাদকীয় – ঈশান জ্যোতি বৰা »


শিমলুটাপুত ইউপিপিএলত যোগ দিলে শতাধিকে – Guwahati Times\nশিমলুটাপুত ইউপিপিএলত যোগ দিলে শতাধিকে\nAssamese Newsশিমলুটাপুত ইউপিপিএলত যোগ দিলে শতাধিকে\nশিমলুটাপুত ইউপিপিএলত যোগ দিলে শতাধিক, ৰাইজৰ বিশ্বাস আৰু সহযোগিতাই সপোনৰ বিটিআৰক বাস্তৱ ৰূপ দিয়াত সহায় কৰিবঃ উইলছন হাছদা\nউপ–নিৰ্বাচনক কেন্দ্ৰ কৰি গোসাঁইগাঁৱত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলে নিজ দলৰ কাৰ্যপন্থা অনুযায়ী কৰ্মত অগ্ৰসৰ হোৱা পৰিলক্ষিত হৈছে। কালি বড়োলেণ্ড স্বায়ত্তশাসিত পৰিষদৰ কাৰ্যবাহী সদস্য উইলছন হাছাদাই সমষ্টিটোৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত দলটোৰ কালি অনুষ্ঠিত বৃহৎ যোগদান কার্যসূচীত তেওঁ উপস্থিত থাকে। হাছদাই এই সম্পৰ্কে উল্লেখ কৰে– ”এই কার্যসূচীত ইউপিপিএল দলৰ নীতি-আদৰ্শৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ তথা বিটিআৰৰ উন্নয়নৰ স্বাৰ্থত দুশজনকৈ লোকে আমাৰ দলত যোগদান কৰে।”\nAttendedamassive joining programme where more than 200 people from different backgrounds joined UPPL.\nAmazed to seeanumber of people joining our party in the presence of Hon’ble CEM Pramod Boro at Shimultapu yesterday.\n— Wilson Hasda (@iamwilsonhasda) October 10, 2021\nশিমলুটাপুত বিটিচিৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী সদস্য প্ৰমোদ বড়োৰ উপস্থিতিত বৃহৎ সংখ্যক লোকে ইউপিপিএলত যোগদান কৰে। হাছদাই কয় যে ইউপিপিএল দলৰ প্ৰতি নতুনকৈ যোগদান কৰা লোকসকলৰ দলৰ প্ৰতি বিশ্বাস আৰু সহযোগিতাই সপোনৰ বিটিআৰক বাস্তৱ ৰূপ দিয়াত সহায় কৰিব।\nউল্লেখ্য, ৰাজনৈতিক দলসমূহে নিজ নিজ মনোনীত বা সমৰ্থিত প্রাৰ্থীক জয়ী কৰাবলৈ দৈনন্দিন বিভিন্ন কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছে। আন ৰাজনৈতিক দলৰ দৰে বিটিচিৰ শাসনভাৰ লোৱা ইউ পি পি এল তথা মিত্ৰজোঁটে ব্যাপক ৰূপত নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ দিশে আগবাঢ়িছে।


(ৱাছিংটন, ডি চিৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n১২৪.৬৬৩২ মিটাৰ (৪০৯ ফুট)\n০ মিটাৰ (০ ফুট)\n( প্ৰতি বৰ্গ কি.মি.)\n- মহানগৰ ৫৯,৪৯,৮৫৯. জন\nৱাশ্বিংটন ডি.চি.,(পূৰ্বতে District of Columbia আৰু সাধাৰণতে কোৱা হয় "ৱাশ্বিংটন", বা চমূকৈ "ডি.চি."), আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাজধানী মহানগৰী৷ ১৭৯০ চনৰ ১৬ জুলাইত স্বাক্ষৰ কৰা ’ৰেছিডেন্স আইন’ (Residence Act) অনুসৰি এই মহানগৰীৰ সৃষ্টি কৰা হয়৷ ৱাশ্বিংটন প’ট’মেক নদী (Potomac River)-ৰ পাৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পূব উপকূল (East Coast)-ত অৱস্থিত৷ মেৰিলেণ্ড আৰু ভাৰ্জিনিয়া প্ৰদেশে এই মহানগৰীৰ বাবে মাটি দান কৰে ৷ এই মহানগৰীক ’জৰ্জ ৱাশ্বিংটন’ৰ সন্মানাৰ্থে এই নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়৷\n২০১৪ চন ৱাশ্বিংটনৰ জনসংখা্য আছিল ৬৫৮,৮৯৩ জন৷ ইয়াৰদ্বাৰা এই মহানগৰ আমেৰিকাৰ ২২তম জনবহুল মহানগৰী ৰূপে পৰিগণিত হয়৷ কাষৰীয়া মেৰীলেণ্ড আৰু ভাৰ্জিনিয়াৰ পৰা নিয়মীয়াকৈ অহা লোকেৰে কৰ্মদিনত মহানগৰৰ জনসংখ্যা এক মিলিয়নলৈ বৃদ্ধি কৰয় ৷ এই মহানগৰৰ মূল অংশ ৱাশ্বিংটন মেট্ৰ’পলিটান এৰিয়া (Washington metropolitan area)-ৰ জনসংখ্যা ৫.৮ মিলিয়ন৷ দেশৰ ভিতৰত এই অঞ্চলৰ স্থান জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা সপ্তম৷\nআমেৰিকাৰ ফেডাৰেল চৰকাৰৰ তিনিওটা অংশ অৰ্থাৎ কংগ্ৰেছ, ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয় এই মহানগৰত অৱস্থিত৷ তাৰোপৰি এই মহানগৰত ভালেসংখ্যক খ্যাতিসম্পন্ন সংগ্ৰহালয় আৰু ঐতিহাসিক কৃতীচিহ্ন আছে৷ এই মহানগৰত ১৭৬ টা বৈদেশিক মন্ত্ৰালয় (foreign embassies) আৰু ভালেসংখ্যক আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় সংগঠনৰ মূল কাৰ্য্যালয়, শিক্ষানুষ্ঠান আদি অৱস্থিত৷\nএগৰাকী স্থানীয়ভাৱে নিৰ্বাচিত মেয়ৰ আৰু ১৩ জন সদস্যৰে গঠিত কাউন্সিলে এই মহানগৰ ১৯৭৩ চনৰ পৰাই শাসন কৰি আহিছে৷\nৱাশ্বিংটন ডি.চি. আমেৰিকাৰ উত্তৰ উপকূলৰ মধ্য আটলান্টিক অঞ্চলত অৱস্থিত৷ এই মহানগৰৰ মুঠ মাটিকালি 68.3 বৰ্গ মাইলs (177 বৰ্গ কি.মি.),য’ৰ 61.4 বৰ্গ মাইলs (159 বৰ্গ কি.মি.) মাটি আৰু বাকী 6.9 বৰ্গ মাইলs (18 বৰ্গ কি.মি.) (১০.১৬%) পানী৷ এই মহানগৰৰ উত্তৰ-পশ্চিমে মেৰিলেণ্ডৰ ম’ন্টগ’মাৰী কান্টি (Montgomery County, Maryland), পূবে মেৰিলেণ্ডৰ প্ৰিন্স জৰ্জেছ কান্টি (Prince George's County, Maryland), আৰু দক্ষিণ আৰু পশ্চিমে ক্ৰমান্বয়ে ভাৰ্জিনিয়াৰ আৰলিংটন (Arlington) আৰু আলেকজেণ্ড্ৰিয়া (Alexandria)৷\nপট’মেক নদীয়ে ভাৰ্জিনিয়াৰ সৈতে ৱাশ্বিংটনৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে৷ এই নদীৰ দুখন উপনৈ আছে- আনাক’ষ্টিয়া নদী (Anacostia River ) আৰু ৰ’ক ক্ৰীক (Rock Creek)৷ নেশ্য’নেল ম’লৰ মাজেদি পাৰ হৈ যোৱা প্ৰাকৃতিক নৈ টিবাৰ ক্ৰীক (Tiber Creek) ১৮৭০ চনলৈ মাটিৰ তলত আৱদ্ধ আছিল৷ এই নৈয়ে ১৮৫০ চনলৈকে ৱাশ্বিংটন চিটি কেনেল (Washington City Canal)-ৰ এটা অংশ আছিল৷ \nৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বোচ্চ উচ্চতা 409 ফুট (125 মিটাৰ)৷ পট’মেক নদীয়েই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বনিম্ন উচ্চতাত অৱস্থিত৷  ৱাশ্বিংটনৰ ভৌগোলিক কেন্দ্ৰবিন্দু (geographic centre) ইয়াৰ চতুৰ্থ আৰু L নামৰ পথ মিলিত হোৱা অংশটো বুলি জনা যায়৷ প্ৰচলিত লোকবিশ্বাসৰ দৰে এই মহানগৰী জাবৰৰ পিতনিৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হোৱা নাছিল, বৰং জলাহভূমিৰ ওপৰতহে নিৰ্মিত ৷\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ৱাশ্বিংটন_ডি.চি.&oldid=207501"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২০ অক্টোবৰ, ২০১৯ তাৰিখে ১০:২৩ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


অসমীয়া অনুবাদত শীৰ্ষেন্দু মুখোপাধ্যায়ৰ গল্প\nHomeঅনূদিত গল্পঅসমীয়া অনুবাদত শীৰ্ষেন্দু মুখোপাধ্যায়ৰ গল্প\nবিজ্ঞান ভিত্তিক কল্প কাহিনী\nমূল :: শীৰ্ষেন্দু মুখোপাধ্যায়\nসোমনাথৰ বয়স মাত্ৰ বাইছ বছৰ। এই বয়টোত মানুহৰ শক্তি, উৎসাহ, আবেগ আদিৰ প্ৰকাশ খুব বেছি। সোমনাথে এজনী ধুনীয়া, দুৰ্দান্ত হাই ফাই পৰিয়ালৰ ছোৱালীৰ লগত এক পক্ষীয় প্ৰেমত পৰিল। ছোৱালী জনীৰ নাম অপৰা। চিনা পৰিচয় নাই।\nচৌধূৰী হতঁৰ ঘৰটো পাৰাৰ সকলোতকৈ ডাঙৰ আৰু চালে চকুৰোৱা। চাৰিওফালে প্ৰকাণ্ড বাগিছা, টেনিছ লন, ছুইমিং পুল থকা ঘৰ। সাতখন মান গাড়ী ৰাখিব পৰা ডাঙৰ গেৰেজ। ঘৰত সাতটা বিদেশী কুকুৰ। এই ঘৰৰ ছোৱালী অপৰাই নেজানেই যে, গলিৰ ভিতৰৰ ফালে এটা আধাভঙা ঘৰৰ এক তলাত সোমনাথ নামৰ ল’ৰা এজন থাকে। তাৰ দেউতাক স্কুলমাষ্টৰ আৰু সি বেকাৰ। বেংকৰ পৰা ঋণ লৈ সি এটা সাইণ্টিফিক এপ্লায়েন্সৰ সৰু ঘৰুৱা কাৰখানা খুলিব বুলি কিছুদিন ধৰি ঘূৰাঘূৰি কৰি আছে। চকুত তাৰ বহুতো সপোন।\nএই সময়তে বজ্ৰপাতৰ দৰে এই প্ৰেম।\nসোমনাথে এবাৰ ঠিক কৰিলে অপৰাৰ চকুত পৰিবৰ বাবে সি তাইৰ গাড়ীৰ সমুখত জঁপিয়াই পৰিব। নহ’লে হিন্দী চিনেমাৰ দৰে সিহঁতৰ দেৱালৰ ওপৰত উঠি গান গাব বা অপৰাৰ চকুৰ সমুখত নিজৰ বুকুত ছুৰি বহুৱাই আত্মহত্যা কৰিব।\nঅৱশেষত সি অপৰালৈ এখন চিঠি লিখিলে। খুবেই ভদ্ৰ আৰু সাহিত্য ৰসেৰে ভৰা চিঠি। উত্তৰ পোৱাৰ কোনো আশা কৰা নাছিল, কিন্তু উত্তৰ আহিল। অপ্ৰত্যাশিত, কঁপা কঁপা কিছু ভয়াতুৰ হাতেৰে লেখা। গঙ্গাৰ পাৰৰ এটুকুৰা নিৰ্জন ঠাইত শনিবাৰে গধূলি সোমনাথক ৰৈ থকাৰ কথা লিখিছে।\nপ্ৰেমত মগ্ন নতুন যুৱক সোমনাথৰ মনলৈ এবাৰো ভাব নাহিল যে, এইটো এটা পৰিকল্পনাও হব পাৰে। সি ইমানেই উত্তেজিত হৈ পৰিল যে তাৰ বুকুখন ঢপঢপাবলৈ ধৰিলে। প্ৰচণ্ড টেনছন। সি কেইবা গিলাচো পানী খালে আৰু গোটেই দিনটো উৰু উৰু মনেৰে ইফালে সিফালে ঘূৰি ফুৰি কটালে।\nযি টুকুৰা ঠাই নিৰ্দিষ্ট কৰা আছিল সেইটো আছিল খিদিৰপুৰ জাহাজ ঘাটৰ ওচৰত। খুবেই নিৰ্জন ঠাই আৰু গধূলিৰ পিছত একেবাৰে ভয়াবহ। এই ঠাই টুকুৰা সোমনাথৰ বাবে সম্পূৰ্ণ অপৰিচিত। এনেকুৱা এটুকুৰা ঠাই অপৰাই কিয়নো বাচি ল’লে সোমনাথে বুজি নেপালে।\nসোমনাথৰ হাতত জমা টকা পইছা একেবাৰে কম থাকে। দুটা টিউছন কৰি যি কেইটা পইছা পায় তাৰে কোনোমতে মাহৰ খৰচটো ওলায়। বিড়ি চিগাৰেট বা চিনেমা থিয়েটাৰ চোৱাৰ নিচা নাই বাবে তাৰ চলি যায়।\nমাজে মাজে বিজ্ঞানৰ কিতাপ কিনাই তাৰ একমাত্ৰ নিচা। সেইবাবে সামান্য হাত খৰচৰ টকাৰেই সি টেক্সী এখন ভাৰা কৰাৰ চিন্তা কৰিলে কিয়নো সেইডোখৰ ঠাই কোনো চিটি বাছৰ ৰাস্তাত নপৰে।\nএচপ্লেনেডত সোমনাথে ইখনৰ পাছত সিখনকৈ কেইবাখনো টেক্সীত উঠাৰ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু ঠাইখনৰ নামটো শুনিয়েই সকলো টেক্সী চালাকে হয় ভয় খোৱাৰ দৰে কৰে বা কঠোৰ ভাৱে মূৰটো লৰাই গুছি যায়।\nইফালে জাৰকালিৰ গধূলিটো সোনকালেই পাৰ হৈ গৈছে। ছটা বাজিবলৈও বৰ বেছি সময় নাই।\nঅগত্যা সোমনাথে অলপ আগুৱাই যোৱাটোকে ঠিক কৰিলে। গধূলি হোৱাৰ পিছত এই ঠাইটুকুৰাও কিবা অকলশৰীয়া জয়াল যেন হৈ পৰিছে। কুঁৱলী আৰু ধোঁৱা ধোঁৱা ভাবেৰে সমুখৰ খালি ঠাইখন কিবা অস্পষ্ট আৰু ৰহস্যময় হৈ পৰিছে। সোমনাথ হতাশাত প্ৰায় ভাঙি পৰিছিল। সি পোহৰ থাকোঁতেই ঠাইডোখৰত উপস্থিত হৈ ৰৈ থকাই ভাল আছিল বোধহয়।\nসোমনাথে হঠাতে, প্ৰায় পাহৰি যোৱাৰ দৰে হোৱা চিনাকি শব্দ এটা শুনিবলৈ পালে। ঘোঁৰা গাড়ীৰ টিলিঙাৰ শব্দ। লগে লগে হোৱা ঘোঁৰাৰ খুৰাৰ কটপ কটপ শব্দ। এখন ঘোঁৰা গাড়ী দ্ৰুতগতিত দক্ষিণৰ ফালে আগুৱাই আহিছে।\nসোমনাথে পাগলৰ দৰে ভাবিছিল, ঘোঁৰাৰ গাড়ী খনকেই ভাৰা কৰিব নেকি। অৱশ্যে ঘোঁৰাৰ গাড়ীত গ’লে নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ত গৈ পোৱাৰ কোনো আশাই নাই। তথাপি এটা চেষ্টা তো…..\nবতাহত স্যাৎ কৈ এটা চাবুকৰ শব্দ হ’ল, তাৰ পিছতেই কুঁৱলীৰ মাজৰ পৰা ঘোঁৰাৰ গাড়ী খনৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটিল।\nসোমনাথে হাতো তোলা নাছিল বা গাড়ীখন ৰ’বলৈও কোৱা নাছিল। কিন্তু ঘোঁৰাগাড়ীখন তাৰ সমুখতে আহি ৰ’লহি। কচোৱান জনে কোচবক্সৰ পৰা অকণমান হাউলি তাক সুধিলে\n“ খিদিৰপুৰলৈ যাব নেকি বাবু?”\nসোমনাথে অবাক হৈ ক’লে “ হয় যাম, কিন্তু মইছটা বজাৰ আগতেই গৈ পোৱা দৰকাৰ।”\nকোট, মাফলাৰ আৰু টুপি পিন্ধি মানুহটো একেবাৰে গপছ হৈ বহি আছে। হাতত বিড়ি বা চিগাৰেট কিবা এটা জ্বলি আছে। বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হাঁহি মাৰি ক’লে\n- “ কোনো চিন্তা নাই, পোৱাই দিম। মোৰ ঘোঁৰাটো হ’ল পক্ষীৰাজ, উঠি বহক।”\nসোমনাথে আতংকিত কণ্ঠেৰে ক’লে “ কিমান ল’ব?\nমানুহজনে অকণমান ভাবি ক’লে “এক টকা ।”\nএক টকা? এয়াতো অবিশাস্য কম ভাৰা!\nকিন্তু সোমনাথৰ হাতত নষ্ট কৰিবলৈ সময় নাছিল, চাৰে পাঁচটা বাজি গলেই। সি লৰালৰিকৈ গাড়ীত উঠিল।\nঘোঁৰাৰ গাড়ীত সি আগতে কেতিয়াও উঠি পোৱা নাই। কলিকতাৰ লুপ্তপ্ৰায় ঘোঁৰাগাড়ীৰ অৱশিষ্ট দুই এখন সি কেতিয়াবা ৰাস্তাই ঘাটে দেখা পায়। জৰাজীৰ্ণ, অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ অপেক্ষাত যেন দিন গণি আছে!\nকিন্তু গাড়ীৰ ভিতৰত বহি অন্ধকাৰতো সোমনাথে যি অনুভৱ কৰিলে সেইটো আছিল বিস্ময়কৰ। প্ৰথম কথা গাড়ী খনৰ ভিতৰত বাহিৰৰ দৰে ঠাণ্ডা নাই বৰং এটা স্নিগ্ধ মিঠা সুবাসে আৱৰি আছে। গাড়ীৰ গতি ইমানেই মসৃণ যে বহুত দামী মটৰ গাড়ীও চাগৈ এনেকুৱা নহ’ব।\nগাড়ীখন যে চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে সোমনাথে সেইটোও ধৰিব পৰা নাছিল। কাৰণ কোনো ধৰণৰ জোকাৰণি বা লৰা চৰাৰ ভাব সি অনুভৱ কৰা নাছিল। কেৱল বাহিৰলৈ চাই পিচলৈ গৈ থকা ৰাস্তা ঘাট আৰু গছগছনি বোৰ দেখিহে সি বুজি পালে যে গাড়ীখন গৈ আছে।\nকিন্তু কি ধৰণৰ গতিবেগত গাড়ীখন গৈছে? এটা ঘোঁৰাই কিমান জোৰত দৌৰিব পাৰে? ঘোঁৰাটোৰ দৌৰাৰ গতি দেখি ভাৱ হৈছে অন্তত পঞ্চাশ ষাঠি মাইল বা তাতকৈও বেছি বেগেৰে গাড়ীখন গৈছে। অথচ ঘোঁৰাৰ খুৰাৰ শব্দ বা চাবুকৰ শব্দ সোমনাথৰ কাণত পৰা নাছিল। অলপ সময়ৰ পিছত সি ধৰিব পাৰিলে যে গাড়ীৰ গতি আগতকৈ দুগুণ বাঢ়িছে, অথচ কোনো শব্দ নাই!\nএইবোৰ কি হৈ আছে? এনেকুৱাটো হোৱাৰ কথা নহয়!\nসোমনাথে হঠাৎ চিঞৰি মাতিলে, “কচোৱান?”\nএটা স্পিকাৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলোৱা দৰে এটা ধাতৱ মাত ভাঁহি আহিল,\n“ জী বাবু কিবা কৈছে?”\nগাড়ীখন ইমান জোৰত গৈছে কিয়?”\n“ আপোনাক যেছটা বজাৰ আগেয়ে পোৱাই দিব লাগিব চাহাব। “\n“কিন্তু ঘোঁৰা কি ইমান জোৰে দৌৰিব পাৰে?”\n“ মোৰ ঘোঁৰা যে পক্ষীৰাজ, চাহেব!”\nঘোঁৰা গাড়ীখন যেতিয়া নিৰ্দিষ্ট ঠাই আহি পালেহি তেতিয়া সোমনাথৰ ঘড়ীত পাঁচটা চৌত্ৰিছ হৈছে। অৰ্থাৎ মাত্ৰ চাৰি মিনিটত সি এসপ্লেনেডৰ পৰা খিদিৰপুৰ পাইছেহি।\nমানসিক উত্তেজনাৰ বাবে সোমনাথে কথাটো লৈ খুব এটা মূৰ নঘমালে। কচোৱানক টকা এটা দি সি ঘাটৰ ওচৰত উপস্থিত হ’লগৈ।\nকচোৱানে গাড়ীৰ পৰা নামি ঘোঁৰাটোক ঘাঁহজাতীয় কিবা খুৱাইছিল, সি সোমনাথৰ ফালে চাই শুধিলে -\n“ চাহাব কি ঘূৰি যাব?”\n“ দেৰি আছে, কিয় শুধিলা?”\n“ মই লৈ যাব পাৰোঁ।”\nভয়ে ভয়ে সোমনাথে শুধিলে “ ভাৰা কিমান ল’বা?”\n“ এক টকা। মই কেতিয়াও এক টকাৰ বেছি নলওঁ।”\nসোমনাথে কিছু ইতস্তত কৰা দেখি কচোৱানে আকৌ ক’লে “ ইয়াৰ পৰা ঘূৰি যোৱাৰ কোনো গাড়ী নাই চাহাব।”\n“ঠিক আছে, ৰৈ থাকা তেন্তে।”\nসোমনাথে ঘড়ীটোৰ ফালে বাৰে বাৰে চাই ধৈৰ্য্য হেৰুৱাই পেলাইছিল। অপৰাই এনেকুৱা এখন ঠাই কিয় বাছি ল’লে সেইটো বাৰে বাৰে ভাবিও উত্তৰ পোৱা নাছিল!\nযেতিয়াছটা বজাত ঘড়ীৰ দুয়োডাল কাঁটা এডাল সৰল ৰেখাত পৰিণত হ’ল, তেতিয়াই হঠাতে অন্ধকাৰৰ মাজৰ পৰা এখন প্ৰকাণ্ড গাড়ী আহি সোমনাথৰ একেবাৰে ওচৰত ৰৈ গ’ল। গাড়ীখন কলা ৰঙৰ এখন পণ্টিয়াক। ঠিক এনেকুৱা গাড়ী অপৰা হঁতৰ নাই।\nসোমনাথৰ বুকুৰ ভিতৰত হৃদপিণ্ডটো তীব্ৰ ভাবে জোকাৰ খাই উঠিল। সি গাড়ী খনৰ ফালে খুব লাজুক আৰু ভীৰু খোজেৰে আগুৱাই গ’ল।\n====== === ===== ===\nগাড়ী খনৰ একেবাৰে কাষ পাই সোমনাথে দেখিলে গাড়ীৰ ভিতৰত অপৰা নহয় তিনি চাৰিজন মানুহ হে বহি আছে।\nসোমনাথে অলপ পিছুৱাই আহিছিল, হঠাৎ গাড়ীৰ পিছফালৰ দৰজাখন খুলি এটা বিশাল চেহেৰাৰ মানুহ নামি আহিল।\nসোমনাথে কিছু বুজি উঠাৰ আগতেই মানুহটোৱে হাতখন আগুৱাই তাৰ চুৱেটাৰটো খামুচি ধৰি ক’লে,\n“ কিমান দিনৰ পৰা ছোৱালী জনীৰ পিছ লৈছ?”\n“ কিবা কৈছে?” সোমনাথে ভয়ত থকথককৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে।\nমানুহটোৱে অন্যখন হাতেৰে সোমনাথৰ গালত প্ৰকাণ্ড এটা চৰ শোধাই ক’লে-\n“ প্ৰেমৰোগ কি দৰে আঁতৰ কৰিব লাগে আমি জানো। বাওনা হৈ চন্দ্ৰলৈ হাত মেলিবলৈ আহিছ!”\nসোমনাথে জীৱনত কেতিয়াও কাৰো পৰা মাৰধৰ খোৱা নাই, কাৰো লগত মাৰপিটো কৰা নাই। চৰটো খাই সি ইমানেই ভেবা চেকা খালে যে তাৰ মুখেৰে একো কথা নোলোৱা হ’ল।\nগাড়ীৰ পৰা আৰু তিনিজন মানুহ নামি আহিল। তেওঁলোকৰ এজনকো সি কেতিয়াও আগতে দেখা পোৱা মনত নপৰিল।\nচাৰিওজনে মিলি যেতিয়া তাক ঘেৰি ধৰিলে তেতিয়াও সি তৰ্কিব পৰা নাছিল যে গণ্ডগোলটো আচলতে সি ক’ত কৰিলে। সি অপৰালৈ চিঠি লিখিছিল, অপৰাই তাৰ উত্তৰ দিছে, তাতে কি হ’ল?\nকিন্তু ইয়াৰ পাছত যি হ’ল সেইটো সোমনাথৰ কল্পনাৰো অগোচৰ আছিল। চাৰিওজন মানুহে তাক হেঁচা মাৰি ধৰিলে। এজনে ক্ষুৰ এখন উলিয়াই তাৰ চুলিবোৰ খুৰাই পেলালে। তাৰ পাছত তাৰ কাপোৰ কানি টানি আজুৰি ফালি গাৰ পৰা খুলি পেলালে। কেৱল আণ্ডাৰ ওৱেৰটো পিন্ধা অৱস্থাত ঠাণ্ডা আৰু ভয়ত বুদ্ধিভ্ৰষ্ট আৰু বাক্যহাৰা হৈ সি কঁপিবলৈ ধৰিলে।\nতাৰ পিছত দুটা মানুহে দুফালৰ পৰা তাক পাৰ্য্যমানে ঘোঁচা মাৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰচণ্ড ঘোঁচা। তাৰ ওঁঠ ফাটি গ’ল, চকু ফাটি গ’ল, তাৰ খালি বুকুৰ ওপৰত হৰহৰাই তেজ পৰিবলৈ ধৰিলে। সি চকুৰে অন্ধকাৰ দেখিবলৈ ধৰিলে।\nতেতিয়াও সি ধৰিব নোৱাৰিলে ভুলটো আচলতে ক’ত হৈছে।\nঅজ্ঞান হৈ পৰাৰ ঠিক আগ মুহূৰ্তত সি মাত্ৰ সুধিব পাৰিছিল, “ মোলৈ কি চিঠিখন কি অপৰাই লিখিছিল? নিজে?”\n“তাইতো তোৰ নিচিনা গাঁৱলীয়া বুৰ্বক নহয়!”\nপেটত এটা গোৰ খাই সোমনাথে সম্পূৰ্ণ জ্ঞান হেৰুৱাই বাগৰি পৰিল। কচোৱানটোৱে অকণমান দূৰৈত ৰৈ নিৰ্বিকাৰ ভাবে দৃশ্যটো চাই আছিল।\nচাৰিওটা মানুহ গাড়ীত উঠি চোঁ চোঁৱাই গুছি যোৱাৰ পিছত কচোৱানটোৱে তাৰ ঘোঁৰাটোৰ ডিঙিত হাত বুলাই অকণমান মৰম কৰি লাহে লাহে সোমনাথৰ সংজ্ঞাহীন দেহাটোৰ ওচৰলৈ আহিল।\nতাৰপিছত জিভাৰে অলপ চুকচুক শব্দ কৰিলে।\n“ চাহেব। অ’ চাহেব!”\nকচোৱানে তললৈ হাউলি সোমনাথৰ শৰীৰটো দুহাতেৰে তুলি লৈ মুখেৰে সুহুৰি এটা মাৰিলে। ঘোঁৰাটোৱে গাড়ীখনৰ সতে বেগাই তাৰ ওচৰ পালেহি।\nকচোৱানে সোমনাথক গাড়ী খনত তুলি চিটৰ ওপৰত শুৱাই দিলে তাৰ পিছত কোচবক্সত উঠি চাবুকডাল এবাৰ জোৰেৰে বতাহত কোবাই ক’লে\n“ বল পক্ষীৰাজ বল ।”\nঘোঁৰাটোৱে এটা প্ৰকাণ্ড জাঁপ মাৰিলে। তাৰপিছত গাড়ী খনৰ সতে বতাহত মিলি পৰিল।\nসোমনাথৰ যেতিয়া জ্ঞান আহিল তেতিয়াও চাৰিওফালে অন্ধকাৰ। সি ঘোঁৰা গাড়ী খনৰ পিছৰ চিটটোত শুই আছিল। গাড়ীখন চলিছেনে নাই চাবৰ বাবে সোমনাথ উঠি বহিল। বাহিৰৰ ফালে চাই সি যি দেখিলে তাৰ মেলা চকু মেলাই থাকিল\n। বাহিৰত ভীষণ বৰফৰ ধুমুহা চলিছে, চাৰিওফালে কেৱল বগা বৰফেৰে ঢকা। আকাশখন ডাৱৰে ঢাকখোৱা আৰু ক’লা।\nসেই ধাতব কণ্ঠস্বৰটোৱে কৈ উঠিল, “ আপোনাৰ সমুখৰ চিটত যি পোছাকটো ৰখা আছে সেইটো পিন্ধি লওক, সাহেব, বাহিৰত ভীষণ ঠাণ্ডা ।”\nহতভম্ব সোমনাথে ক’লে “ কিন্তু তুমি মোক কলৈ লৈ আনিচা? মই কি সপোন দেখিছো?”\n“ পোছাকটো পিন্ধি লওক চাহাব ।”\nসোমনাথ কিছুসময় অসহায় ভাবে বহি থাকিল। সি যে সপোন দেখিছে তাত কোনো সন্দেহ নাই। কিন্তু সপোনেই যদি হয় তেনেহ’লে কিছু সময়ৰ আগতে সি মাৰ খোৱা গোটেই শৰীৰটো ইমান বিষাই আছে কিয়? পেটত বিষ, মুখখন ফুলি ওলমি পৰিছে, তাৰ খোলা বুকুত তেজ শুকাই কৰাল বান্ধি আছে নাকটো ফুলি ঢোল যেন হৈ আছে, ওঁঠ ফাটি গৈছে। জীৱনত ইমান মাৰ খোৱা নাই কেতিয়াও। ইমান বিষ লৈ সি নিশ্চয় টোপনি যোৱা নাই। তেতিয়া হ’লে সপোন দেখিব কেনেকৈ?\nতেতিয়া হ’লে সি মৰি গৈছে নেকি? এইখন কি মৃত্যুৰ পিছৰ জগত?\nসোমনাথে এইবোৰ সমস্যাত পৰি খুব বিব্ৰত বোধ কৰিলে। সমুখৰ চিটৰ পৰা পোছাকটো তুলি ল’লে। পাতল বগা জাম্পাৰৰ দৰে এটা পোছাক। এই কাপোৰ পিন্ধি বাহিৰৰ ঠাণ্ডা সহ্য কৰিব পৰা যাবনে!\nগাড়ীৰ ভিতৰত অৱশ্যে ঠাণ্ডাৰ লেশমানো আভাস নাই। সোমনাথে পোছাকটো পিন্ধিবলৈ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে, তাৰ পিন্ধনত আণ্ডাৰ ওৱেৰটো বাদ দি একো নাই।\nপোছাকটো পিন্ধিবলৈ অৱশ্যে তেনেকুৱা একো অসুবিধা নহ’ল। পোছাকটো চাৰ্টৰ লগত পায়জামাৰ মিশ্ৰিত ৰূপ। কাৰখানাৰ শ্ৰমিক সকলে যেনেকুৱা অভাৰঅ’ল পিন্ধে বহুখিনি তেনেকুৱাই, কিন্তু এই পোছাকটোৰ লগত আকৌ জোতা হাতমোজা আৰু মুখ ঢকা টুপিও লগোৱা আছে। কাপোৰটো কি ধৰণৰ সোমনাথে ধৰিব নোৱাৰিলে। ভিতৰৰখিনি মসৃণ আৰু কোমল, বাহিৰৰখিনি খহটা। জোতাযোৰৰ তলত পাতল এটা চল আছে। পোছাক টোৰ একেবাৰে ওজন নাই। ইমানেই পাতল যে গাত কিবা আছে বুলি ভাৱেই নহ’ল।\nগাড়ীৰ সোঁহাতৰ দুৱাৰখন লাহেকৈ খোল খাই গ’ল আৰু সেই ধাতব কণ্ঠটোৱে ক’লে- “ নামক, চাহেব।”\nসোমনাথ নামি আহিল। সঁচাকৈয়ে তাৰ চাৰিওফালে ভয়ঙ্কৰ তুষাৰ বৃষ্টি হৈ আছে। সি কলিকতাৰ ল’ৰা। তুষাৰপাত দেখাৰ খুব এটা সৌভাগ্য হোৱা নাই। এবাৰ চান্দাকফুত ট্ৰেকিং কৰিবলৈ গৈ আৰু এবাৰ চিমলাত টেবুল টেনিচ টুৰ্নামেণ্টত খেলিবলৈ যাওঁতে বৰফ পাত দেখিছিল। এই তুষাৰপাত তাতকৈ বহুত বেছি। এইটো সাধাৰণ তুষাৰপাত নহয়, বৰফৰ এক ডাঙৰ ধুমুহা। বতাহৰ কোবত সোমনাথ ভালদৰে থিয় হ’বই পৰা নাছিল। কিন্তু যিমান ঠাণ্ডা পাব লাগিছিল সিমান ঠাণ্ডা সি পোৱা নাই। ঠাণ্ডা লাগিছে কিন্তু অসহনীয় নহয়।\nগাড়ী খনৰ সমুখত ৰৈ কোচবক্সত সি কচোৱানক দেখা নাপালে। চাৰিওফালে চকুফুৰাই দেখিলে অনন্ত এক বৰফৰ ৰাজ্য। ক’তো আৰু একো নাই।\n“ কচোৱান! কচোৱান!”\nকাণৰ কাষত এটা ধাতৱ কণ্ঠস্বৰে কৈ উঠিল “ ভয় নাখাব চাহাব। নাকৰ ঠিক পোনে পোনে দহ খোজ আগুৱাই যাওক। “\nসোমনাথে ভয় ভয় খোজেৰে দহ খোজ আগুৱাই ৰৈ গ’ল।\nভৰিৰ তলত কিমান ফুট দ ঘন বৰফ জমি আছে কোনে জানে। কিন্তু সোমনাথে সবিস্ময়ে লক্ষ্য কৰিলে যে বৰফৰ ডাঠ তৰপ ভেদ কৰি কিবা এটা ওপৰলৈ উঠি আহিছে।\nপ্ৰথমে জোঙা টিঙটো আৰু তাৰ পিছত লাহে লাহে সৰু কলা পিৰামিড এটা দেখা গ’ল।\n“ আগুৱাই যাওক চাহাব। দৰজা খুলি যাব ।”\nসোমনাথে দ্বিধাগ্ৰস্ত খোজেৰে আগুৱাই যাওঁতেই পিৰামিডৰ এখন বেৰা দুভাগ হৈ দুয়ো ফালে আঁতৰি গ’ল। সামান্য এটা ফাঁক, সোমনাথ ভয়ে ভয়ে ভিতৰলৈ সোমাওতেই তাৰ পিছফালে দৰজাখন বন্ধ হৈ গ’ল।\nসোমনাথৰ সমুখত আহল বহল তললৈ নামি যোৱা এটা চিৰি। খুব সুন্দৰ নক্সা কটা দলিচাৰ দৰে কিবা এখন পৰা আছে আৰু দলিচা খনৰ পৰা এক সুন্দৰ কোমল পোহৰ বিচ্ছুৰিত হৈছে। দেৱাল বোৰো একে ধৰণৰ। সকলোৰে ভিতৰৰ পৰা যেন পোহৰৰ ৰশ্মি বাহিৰ হৈ আহিছে।\nশৰীৰৰ ভীষণ বিষটো সোমনাথে আকৌ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কোনো কণ্ঠস্বৰে তাক নতুনকৈ নিৰ্দেশ দিয়া নাই। সি চিৰিৰে নামি যাব নেকি?\nসোমনাথে চিৰিত ভৰিখন থোৱাৰ লগে লগে মসৃণ গতিত চিৰিবোৰ নামিবলৈ ধৰিলে। এস্কেলেটৰ, কিন্তু এস্কেলেটৰ বোৰ এঠাইত গৈ শেষ হয় আৰু খাজৰ ভিতৰত সোমাই পৰে, কিন্তু এই চিৰিটো তেনেকুৱা নহয়।\nঅনন্ত গতিৰে সোমনাথক টানি লৈ গৈছে । ইয়াৰ গতি ঘণ্টাত অন্তত ত্ৰিছ মাইল। কিছুদূৰ তললৈ নমাৰ পিছত চিৰিটো চিধা হ’ল, তাৰপিছত বাওঁ ফালে ঘূৰিলে, সোঁফালে ঘূৰিলে আৰু কেইমিনিটমান পিছত এঠাইত গৈ ৰ’লগৈ।\nএটা প্ৰকাণ্ড হলঘৰ। সোমনাথে বুজিলে যে এইডোখৰতে সি নামিব লাগিব। চিৰিটো গৈ কোঠালীটোৰ মজিয়াত লাগিলগৈ। মজিয়াখনো দলিচাৰে ঢকা আৰু পোহৰেৰে আলোকিত।\nসোমনাথে লাহে লাহে কেইখোজমান আগ বাঢ়োতেই এখন ঢাকন লগোৱা ধাতব খাট আগুৱাই আহিল। স্বয়ংক্ৰিয় আৰু নেপথ্য চালিত, খাট খনৰ ওপৰত এখন বিছনা লগোৱা আছে। খাট খনৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ পাইপ আৰু অনেক যন্ত্ৰ পাতিও লগোৱা আছে।\nকোনোবাই যেন ক’লে- “ শুই পৰক ।”\nক্লান্ত, বিষাক্ৰান্ত, ভীত, বিস্মিত সোমনাথে আৰু চিন্তা নকৰিলে। বিছনা খনত গৈ শুই পৰিলেগৈ। সি সকলো সময়তে বিজ্ঞান লৈ চিন্তা চৰ্চা কৰে বাবে যন্ত্ৰ লৈ নানা ধৰণৰ অদ্ভুত সপোন দেখে। এইটোও তেনে ধৰণৰ এটা সপোনেই হ’ব।\nদ্বিতীয় বাৰ সোমনাথৰ টোপনি ভঙাৰ পিছত সি দেখিলে তাৰ বুকুৰ ওপৰত বিশাল টেলিফোনৰ দৰে এটা যন্ত্ৰ, আৰু শৰীৰৰ বিভিন্ন ঠাইত কিছুমান বেণ্ডেজ আৰু নলী লগোৱা। সি শৰীৰত এতিয়া আৰু কোনো বিষ অনুভৱ কৰা নাছিল। গাটো আগতকৈ বেচ সুস্থ আৰু পাতল পাতল লাগিছিল।\nতথাপিও এইটো যে সপোনেই তাত কোনো ধৰণৰ সন্দেহ নাই। সোমনাথে সপোনটোক খেদিবৰ বাবেই চকুহাল মুদি দিলে।\n“ চাহেব, অ’ চাহেব “\nসোমনাথে চকু মেলি দেখিলে এজন ক’লা বৰণৰ মানুহে তাৰ ওপৰত কিছু হাউলি চাই আছে।\n“ কচোৱান, নহয় নে?”\n“ জি, চাহেব। এতিয়া কেনে আছে?”\nএই জনশূন্য পৃথিৱীত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মানুহ এজন দেখি সোমনাথে খুব ভাল পালে আৰু শুধিলে-\n“ মই ক’ত আছো?”\nকচোৱানে সেই কথাৰ উত্তৰ নিদি ক’লে-\n“ বদমাছ বোৰে আপোনাক খুব অত্যাচাৰ কৰিলে ।”\nমাৰ খোৱাৰ কথা মনত পৰি সোমনাথে দাঁত কৰছিবলৈ ধৰিলে।\n“ মই কি সাৰ পাই আছো, কচোৱান?”\n“ সাৰ পাই আছে, চাহেব ।”\n“ মই ক’ত আছো, কচোৱান?”\n“ হস্পিতালত “\n“ এইটো কোন হস্পিতাল? মইতো এনেকুৱা হস্পিতাল কেতিয়াও দেখা নাই!”\n“ ইয়াৰ নাম পুনৰ্জীৱন কেন্দ্ৰ - তিনি ।”\n“ এইধৰণৰ হস্পিতালৰ নামটো কেতিয়াও শুনা নাই আগতে!”\n“ আপোনালোকৰ দিনত এইধৰণৰ নামৰ কোনো হস্পিতাল নাছিল। আপুনি ডেৰ হাজাৰ বছৰ আগুৱাই আহিছে চাহাব ।”\nসোমনাথে কিছু সময় ফেলফেল কৰি মুখ মেলি চাই থাকি বুজিলে যে সি এতিয়াও সপোন দেখি আছে। সেইবাবে আকৌ চকুদুটা মুদি দিলে।\nকচোৱানে শব্দ কৰি হাঁহি উঠি ক’লে,\n“ চকু বন্ধ কৰি কোনো লাভ নাই চাহেব। আপুনি সপোন দেখা নাই, আপুনি সাৰে আছে আৰু চাৰিওফালে যি দেখিছে সকলোবোৰ সত্য ।”\nটাইম মেচিনৰ কথা সোমনাথে কল্পবিজ্ঞানত পঢ়িছে। কিন্তু সেইবোৰ বিশ্বাসযোগ্য কথা নহয়। হ’লে ভাল আছিল। কিন্তু হোৱাটো কি সম্ভৱ ?”\nসোমনাথে লাহে লাহে চকু মেলিলে।\n“ মই ক’ত আছো কচোৱান ?”\n“ আপুনি য’ত আছিল ত’তেই আছে, খিদিৰপুৰ, গঙ্গাৰ ঘাট, মনত পৰিছেনে ?”\n“ পৰিছে কচোৱান ।”\n“ আপুনি তাতে আছে কিন্তু সময়টো আৰু তাত নাই ।”\n“ টাইম মেচিন ?”\nকচোৱানে গম্ভীৰ ভাবে ক’লে, “ মেচিনটো মানুহেই বনায় ।”\n“ ঠিকেই কৈছে ।”\nতেতিয়া হ’লে মেছিন মেচিন বুলি আপোনালোকে চিঞৰে কিয় ?”\nসোমনাথে হতবাক হৈ কিছুসময় চাৰিওফালে চাই থাকিল। তাৰপিছত ক’লে -” মই উঠিব পাৰিমনে ?”\n“ উঠক চাহেব। আপুনি এতিয়া সুস্থ। অকণমান ৰ’ব, মই যন্ত্ৰবোৰ খুলি দিছো ।”\nমানুহটোৱে অত্যন্ত পাৰদৰ্শী হাতেৰে যন্ত্ৰ বোৰ আঁতৰাই পেলালে, তাৰপিছত ক’লে- “ এইবাৰ উঠক ।”\nসোমনাথৰ শৰীৰত এক ফোটাও বিষৰ চিন নাই। কিন্তু মূৰটো যে সিহঁতি খুৰাই পেলাইছিল!\nকচোৱানে যেন মনৰ কথা বুজিয়েই ক’লে “ মূৰটো টকলা হৈয়ে আছে। এটা চলিউচন লগাই দিয়া হৈছে। সাতদিনৰ ভিতৰত চুলি দীঘল হৈ যাব ।”\n“ সাতদিন! ইমান দিন মই কি ইয়াতে থাকিম ?”\nকচোৱানে মূৰটো লৰাই উত্তৰ দিলে “ নালাগে চাহেব। আপোনাৰ ইচ্ছা নহ’লে আপুনি থাকিব নালাগে। অন্য কোনো সময়ৰ পৰা আমাৰ কাকো অনাৰ নিয়মো নাই। আমি আপোনাক আনিছো নিতান্ত উপায় নোহোৱাত হে। পেলাই থৈ আহিলে আপুনি মৰি গ’ল হেঁতেন, সিহঁতে আপোনাৰ অৱস্থা একেবাৰে বেয়া কৰি পেলাইছিল ।”\n“ আপোনাৰ সেই গাড়ীখন তাৰমানে টাইম মেচিন? “\n“ টাইম মেচিন নিজে নিজে নচলে চাহেব, তাক চলাব লগা হয় ।”\nসোমনাথে মানুহটোক অকণমান সময়ৰ ভিতৰতেই অকণমান বুজি লোৱাৰ চেষ্টা কৰিছিল। মেচিনৰ প্ৰশংসা কৰিলে মানুহটোৱে ভাল নাপায়। মানুহটো বিনয়ী যদিও ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন। হয়তো মানুহটো এজন ডাঙৰ বৈজ্ঞানিক। সি ক’লে\n“ আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ। এইটো কিমান চন কব’নে ?”\n“ তিনি হাজাৰ পাঁচশ একাৱন্ন ।”\nসোমনাথে আকৌ চকু বন্ধ কৰিলে। তাৰ মূৰটো ভোঁ ভোঁ কৈ ঘূৰিবলৈ ধৰিছিল।\n“ চকু মেলক চাহেব। আপোনাৰ একো ভয় নাই।”\n“ মোক অলপমান বাহিৰলৈ লৈ যাবনে? ডেৰ হাজাৰ বছৰ পিছৰ কলিকতাৰ চেহেৰাটো এবাৰ চাওঁ ।”\nকচোৱানে মূৰটো লৰাই ক’লে –“ সকলো হ’ব চাহেব। কিন্তু অন্য যুগৰ মানুহক আমি স্বাধীন ভাৱে ঘূৰিবলৈ নিদিওঁ ।”\n“ কিয় ?”\n“ পৰিবেশৰ ভিন্নতা আৰু টাইম লেগ- দুয়োটাই মাৰাত্মক, বাহিৰলৈ গ’লেই আপুনি অসুস্থ হৈ পৰিব পাৰে ।”\n“ তেতিয়াহ’লে আপুনি কেনেকৈ উনৈছশ সাতাশীলৈ গৈছিল ?”\n“ মোৰ ৰক্ষাকবচ আছে। আপোনাৰ নাই ।”\n“ পৃথিৱীৰ বতৰ এতিয়া কেনে?”\n“ খুব ঠাণ্ডা। হিমযুগ আৰম্ভ হৈছে। আপুনিতো তাৰ অলপ দেখিছেও ।”\n“ কলিকতাত তাৰমানে সঁচাকৈ বৰফ পৰে ?”\n“ পৰে চাহেব। খুব বেছিকৈয়ে পৰে ।”\n“ মই কি আৰু একো দেখা নাপাম? এতিয়া কলিকতাত কি আগৰ একোৱেই নাই ?”\n“ ডেৰ হাজাৰ বছৰ খুব কম সময় নহয় চাহেব। কিন্তু একেবাৰে একোৱেই যে নাই সেইটো মই নকওঁ। কিবা হয়তো আছে অনেক বস্তু নাই। তেনেকুৱাটো হ’বই পাৰে। আৰু এটা কথা চাহেব, মোক আপুনি তুমি বুলি ক’ব। মই আপোনাতকৈ অন্তত ডেৰ হাজাৰ বছৰ সৰু ।”\nসোমনাথে অকণমান হাঁহি ক’লে “ সেইটো হ’ব বাৰু, পিছে - “\nকচোৱানে মূৰটো জোকাৰি উত্তৰ দিলে, -\n“ কোনো কথা আৰু নুশুনো চাহেব, মোক তুমি বুলিয়েই ক’ব ।”\nসোমনাথে দুখোজমান খোজকাঢ়ি চালে। সেইধৰণৰ মাৰাত্মক মাৰ খোৱাৰ মাত্ৰ কেই ঘণ্টামানৰ পিছতে ইমান সুস্থ বোধ কৰাতো অস্বাভাৱিক। সোমনাথৰ ঘড়ীত এতিয়া মাত্ৰ চাৰে সাতটাহে বাজিছে।\nসোমনাথে কচোৱানৰ ফালে চাই শুধিলে “ আপুনি মোক এই যুগলৈ লৈ আনিলে কিয়?”\nকচোৱানক কিছু চিন্তিত যেন দেখা গ’ল। তেওঁ বহুত সময় সোমনাথৰ মুখৰ ফালে চাই ক’ল,\n-“ কাৰণ আছে চাহেব। গভীৰ কাৰণ ।”\n“ কি সেই কাৰণ?”\nকচোৱানে কিবা উত্তৰ দিয়াৰ আগতেই ক’ৰবাত অদৃশ্য হৈ থকা স্পিকাৰত কিছুমান মৃদু সংকেত সূচক শব্দ বাজি উঠিল।\nকচোৱানে লগে লগে ক’লে “ আহিছে ।”\nসোমনাথে অবাক হৈ প্ৰশ্ন কৰিলে -\n“ কোন আহিছে?”\nকচোৱানে কোনো উত্তৰ নিদিলে। চাৰিজন মানুহ ঘৰৰ ভিতৰলৈ আহি সোমনাথৰ সমুখত ঠিয় হ’ল। চাৰিওজনৰেই গম্ভীৰ মুখ। সোমনাথে মন কৰিলে এওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে গাত জাম্পাৰ জাতীয় পোছাক। যেনেকুৱা কাপোৰ সি নিজেও পিন্ধি আছে। এইটো যুগৰ কি এইটোৱেই একমাত্ৰ পোছাক?\nচাৰিজনৰ ভিতৰত এজনে হঠাত মনত পৰাৰ দৰে হাতযোৰ কৰি ক’লে –\n“ নমস্কাৰ সোমনাথ বাবু। পঁইত্ৰিছ শতকৰ অভিনন্দন ।”\nএনেকুৱা নাটকীয় অভ্যৰ্থনাত সোমনাথৰ খুব হাঁহি উঠিছিল। তথাপিও যথাসাধ্য গম্ভীৰ ভাৱ এটা মুখলৈ আনি ক’লে-\n“ নমস্কাৰ, ধন্যবাদ। আপোনালোক কোন?”\n“ মহাশয় আমি আপোনাৰেই সতি সন্ততি। আশীৰ্বাদ ভীক্ষা কৰিছোঁ ।”\nমানুহটোৱে যেন শিকাই দিয়া ধৰণে কথা কৈ গৈছে, অনভ্যস্ত ভঙ্গী।\nসোমনাথে ক’লে- “ আপোনালোকে কি এইধৰণেৰেই কথা পাতে?”\nমানুহটোৱে মূৰ জোকাৰি ক’লে-\n“ নাই নাপাতো। ভাষা এটা পৰিবৰ্তনশীল মাধ্যম। আমাৰ ভাষা বেলেগ ধৰণৰ। এতিয়া মই প্ৰাচীন বাংলা ভাষাত কথা ক’বলৈ আৰম্ভ কৰিছোঁ। মোৰ নাম ৰ ।”\n“ আপোনালোকৰ ভাষাটো কেনেকুৱা?”\n“ সংকেতময় আৰু শব্দনিৰ্ভৰ। আপোনালোকৰ দৰে আমি বাক্য ৰচনা নকৰো। এটা বাক্যৰ ভাবাৰ্থটো এটা শব্দৰে প্ৰকাশ কৰো। সেইদৰে এটা শব্দ উচ্চাৰণ কৰিলে একাধিক বাক্য প্ৰকাশ হয় ।”\nমানুহটোৱে যেতিয়া সোমনাথৰ লগত কথা পাতি আছিল তেতিয়া অন্য তিনিজনে নিজৰ ভিতৰতে কথা পাতি আছিল। কিবা গুবগুব, টুংটাং, খচখচ, বিলবিল জাতীয় কিছুমান অদ্ভুত শব্দ সৰু সৰুকৈ নিজৰ মাজত উচ্চাৰণ কৰি গৈছিল।\nসোমনাথে কবিতা পঢ়ি খুব ভাল পায়। সি প্ৰশ্ন কৰিলে-\n“ আজিকালি কি কোনেও কবিতা নিলিখে নেকি?”\nমানুহটোৱে অত্যন্ত বিনীত ভাৱেৰে উত্তৰ দিলে-\n“ লিখে কবিতা। আমাৰ যন্ত্ৰগণক সমূহে লিখে ।”\n“ হয় মহাশয়। কিন্তু আমাৰ হাতত এতিয়া বেছি সময় নাই। আমাৰ অস্তিত্বৰ ভীষণ সংকট দেখা দিয়াত আমি আপোনাক সময়ৰ বোৱতী সুঁতিত বহুত দূৰ আগলৈ লৈ আনিচা। আমাক ক্ষমা কৰি দিব। বহুত হিচাপ নিকাচ কৰি দেখিছো যে আপোনাক চাৰি ঘণ্টাৰ বেচি ইয়াত ৰাখিলে ডাঙৰ সৰ্বনাশ এটা হ’ব পাৰে। হয়তো বা মানৱ জাতিৰ ইতিহাসেই সলনি হৈ যাব ।”\nসোমনাথে বিস্মিত কণ্ঠেৰে ক’লে “ কিয়?”\n“ মহাশয় পৃথিৱীৰ সমস্ত ইতিহাস এডাল সূতাৰে বন্ধা। যি ঘটি গৈছে তাৰেই পৰিণতি বৰ্তমান। আমি সময়তকৈ আগুৱাই যাব পাৰো\n। আমি ইচ্ছা কৰিলে অতীতৰ ঘটনাবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু পৰিবৰ্তনো কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু এই কাৰ্য্যৰ পৰিণতিৰ বাবে খুব সচেতন থাকিব লগীয়া হয়। সামান্য ভুল ভ্ৰান্তি হ’লেও পৰবৰ্তী ঘটনা সমূহ সাংঘাতিক আৰু মাৰাত্মক হৈ উঠিব পাৰে। মহাশয় আমি কিছু বছৰ আগতে একবিংশ শতিকাৰ এটি শিশুক মাৰাত্মক ৰোগ এটাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিলোঁ। সেই শিশুটোৱেই পিছত মাৰাত্মক ৰশ্মিৰ সহায়ত পৃথিৱীৰ সমূহ জীৱন নাশ কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল ।”\nসোমনাথে চক খাই উঠি শুধিলে – “ আপোনালোকে কি কৰিলে?”\n“ আমি আকৌ একবিংশ শতিকালৈ ঘূৰি গৈ শিশুটোৰ প্ৰাণ নাশৰ ব্যৱস্থা কৰিলোঁ। দেখাত কামটো খুব নিষ্ঠুৰ যেন লাগিলেও মানুহ জাতিৰ ভৱিষ্যতৰ কথা চিন্তা কৰি আমি কামটো কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ । এতিয়া আমি আৰু ভৱিষ্যত লৈ কোনো খেলা নকৰোঁ। ঈশ্বৰ মঙ্গলময় ।”\n“ আপোনালোকে কি ঈশ্বৰ বিশ্বাস কৰে?”\n“ নিশ্চয় মহাশয়, ঈশ্বৰ এক প্ৰমাণিত সত্য ।”\n“ আচ্ছা ভূত বুলি কিবা আছেনে?”\n“ হয় মহাশয়। ভূতো এক প্ৰমাণিত সত্য। কিন্তু আমাৰ হাতত আৰু সময় নাই। দয়া কৰি আপুনি আমাৰ লগত অকণমান আহক। আমাৰ গাওঁবুঢ়াই আপোনাৰ লগত কিছু দৰকাৰী কথা পাতিব ।”\n“ গাওঁ বুঢ়া?”\nসোমনাথৰ আকৌ হাঁহি উঠিল। গাওঁ ক’ত যে গাওঁবুঢ়া থাকিব? তথাপি সি কোনো মন্তব্য কৰাৰ পৰা বিৰত থাকিল। মাত্ৰ ক’লে - “ ব’লক…।”\nবাহিৰত এটা বহল সুৰঙ্গ পথ। চাৰিওফালে কোমল পোহৰ। সেই পোহৰ বোৰ আহিছে দেৱাল, মজিয়া আৰু চাদৰ পৰা। সমুখতে এখন গাড়ী ৰৈ আছিল। গাড়ীখন চকা বিহীন আৰু খোলা। এটা দীঘল চিগাৰেটৰ দৰে চেহেৰা। ভিতৰৰ খোলা ঠাইখিনিত কেইখনমান আসন।\nবিনীত ভাৱে ৰ’ য়ে ক’লে, ” অনুগ্ৰহ কৰি আপুনি আগতে উঠক ।”\nতেওঁলোক সকলো কেইজন গাড়ীত বহিল। কেৱল কচোৱান থাকি গ’ল। গাড়ীখন চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কোনো জোকাৰণি বা লৰচৰ নাই, মূৰে গায়ে কোবোৱা অস্বস্তিকৰ বতাহ নাই। অথচ প্ৰচণ্ড গতি।\n“ এইখন কেনেকুৱা গাড়ী?”\nৰ’ য়ে বিনীত ভাৱে উত্তৰ দিলে, “ এইখন ত্ৰিচৰ যান। জল, স্থল, অন্তৰীক্ষ সকলোতে চলাব পাৰে। আপোনালোকৰ দিনৰ মটৰ গাড়ীৰ আধুনিক সংস্কৰণ। যিটো প্ৰযুক্তিৰ দ্বাৰা এইখন বনাইছে সেইটো আপোনালোকৰ দিনত অজ্ঞাত আছিল। আপোনাক ক’লেও হয়তো ভালদৰে বুজি নেপাব ।”\nসোমনাথে মূৰ জোকাৰি ক’লে “ এনেকুৱাটো হোৱাৰেই কথা। আমাৰ সময়ত কল্পবিজ্ঞানত আমি এইধৰণৰ যানৰ কথা পঢ়িছোঁ ।”\n“ একেবাৰে ঠিক কথা কৈছে। সেইবোৰ কল্পনাৰ মাজতেই সম্ভাৱনাৰ বীজ লুকাই আছিল। আমি আপোনালোকৰ ওচৰত ঋণী ।”\n“ আপোনালোক মাটিৰ তলতেই বসবাস কৰে নেকি?”\n“ নহয় মহাশয়। মাটিৰ উপৰি ভাগতো আমাৰ নানা নিৰ্মাণ আছে। কিন্তু পৃথিৱীৰ উপৰিভাগৰ তাপমান কোনো কোনো ঠাইত শূন্যৰ এশ ডিগ্ৰী তললৈকো নামি গৈছে। সেইবাবে আমি সাধাৰণ মানুহবোৰ মাটিৰ তলতে থাকোঁ ।”\n“ খেতিবাতি হয় নে ?”\n“ হয় মহাশয়। চাব?”\n“ নিশ্চয়। চাম ।”\nৰ’য়ে মুখেৰে কিবা এটা উচচ্ছাৰণ কৰিলে। শুনিবলৈ “ ব্লুৎ” যেন লাগিল।\nগাড়ীখন ৰৈ গ’ল। ৰ’য়ে তাৰ অঙুলিৰ ফাঁকত লুকুৱাই থোৱা চাৰিকোণীয়া বস্তু এটা এবাৰ ওভোতাই ধৰোঁতেই সোঁ আৰু বাওঁ ফালৰ দেৱাল দুখন স্বস্ব হৈ পৰিল। চকুত পৰিল দুয়োকাষে বিস্তীৰ্ণ খেতি পথাৰ। পিছে বিংশ শতাব্দীৰ খেতি বোৰৰ দৰে নহয়। এটা পাতল বেঙুনীয়া পোহৰত দেখা গ’ল মাটিৰ তলত হোৱা বনভূমি। মাজে মাজে ঘন সেউজীয়া আৰু হালধীয়া শষ্যৰ ৰেশ।\n“ সেইবোৰ কিহৰ খেতি?”\n“ ধান, মাকৈ, ডাইল, বাৰ্লি, সৰিয়হ। ইয়াত ঋতুৰ পৰিবৰ্তন নাই বাবে আমি সকলো সময়তে সকলো ধৰণৰ খেতি কৰোঁ। সমুখত আমাৰ হাঁহ, মুৰ্গীৰ পাম আৰু বাঘ, ভালুক আদি জীৱ জন্তু ৰখা সুন্দৰ ব্যৱস্থা আছে। আমি সকলোবোৰ জীৱ জন্তু সযত্নে জীয়াই ৰাখিছোঁ ।”\n“ ওপৰত কোনো গছ গছনি নহয় নেকি?”\n“ হয়, অকল মেৰু অঞ্চলত। তাপমান কিছু বেছি বাবে তাত কিছু গছ গছনি হয়। কিন্তু সেইবোৰো তুষাৰ যুগৰ গছ, সেইবোৰৰ প্ৰজাতি বেলেগ। মেৰু অঞ্চলত বহু মানুহ উপৰি ভাগতো বাস কৰে ।”\nগোশালা, অৰণ্য অঞ্চল, কৃষি আৰু পোলট্ৰি ফাৰ্ম সোমনাথে সকলোবোৰ দেখিলে। মাটিৰ তলত এক আশ্চৰ্য্যকৰ জগত। বিশ্বাসযোগ্য নহয়।\nগাড়ীখন লাহে লাহে ওপৰলৈ উঠিছিল। কিছু সময়ৰ পিছত এটা সুৰঙ্গ পাৰ হৈ মাটিৰ ওপৰলৈ উঠি আহিল।\nবাহিৰত এতিয়াও বৰফৰ ধুমুহা চলিছে। চাৰিওফালে ঘোপমৰা অন্ধকাৰ। কিন্তু গাড়ীখন গৈ য’ত ৰ’লগৈ সেইখন এখন সৰু গাওঁ। গাড়ীৰ ভিতৰত থকা চুইচ এটা টিপি কোমল পোহৰেৰে চাৰিওফালে ভৰাই তুলিলে। সেই পোহৰত দেখা গ’ল আটোম টোকাৰী সুন্দৰ ছবিৰ দৰে এখন গাওঁ। গাওঁ খনত সুন্দৰ সৰু সৰু পঁজা ঘৰ, মন্দিৰৰ, কেঁচা মাটিৰ সেন্দূৰী আলি, ধান খেৰৰ দ’ম, গৰু চৰোৱা পথাৰ। আশ্চৰ্য! আশ্চৰ্য! ইয়াত গছ গছনিও আছে। ঘাহঁনি আৰু জোপোহা বোৰত জোনাকি পৰুৱা বোৰে টিপ টিপাই আছে। শিয়ালে মাতিছে। ভৰিৰ তলত ঘাহঁ, বন, বনগুটি।\nসোমনাথে আচৰিত হৈ সুধিলে-\n“ এইবোৰ কি সঁচানে?”\n“ একেবাৰে সত্য মহাশয়। ইয়াক কোৱা হয় তাপ বিকিৰণ ক্ষেত্ৰ। কিন্তু এনেকুৱা মুক্তাঞ্চল বেছি নাই। এইবোৰ তৈয়াৰ কৰা খুব বেছি ব্যয়বহুল আৰু কষ্টসাধ্য। আমাৰ শক্তিৰ ভাণ্ডাৰো ইমান টনকিয়াল নহয়। কেৱল গাওঁ প্ৰধান সকলৰ বাবেই পৃথিৱীত এইধৰণৰ কেইখনমান গাওঁ আমি তৈয়াৰ কৰিছো। আহক, সমুখৰ সেই ঘৰটোতে গাওঁবুঢ়া থাকে ।”\nসোমনাথে অবাক হৈ দেখিলে যে ঘৰটোত সোমোৱাৰ মুখতে লগোৱা জেওৰাৰ খুঁটিত লাওৰ গছ বগাই চালত উঠিছেগৈ। সুন্দৰ চেহেৰাৰ লাওৰে গছ ভৰি আছে। এই যুগত এনেকুৱা দৃশ্য দেখিব বুলি সি কল্পনাও কৰা নাছিল।\nঘৰৰ ভিতৰৰ দৃশ্যটো আৰু বিস্ময়কৰ। এজন বয়সিয়াল লোকে টিপ চাকিৰ পোহৰত এখন মোটা কিতাপ নে বহী খুলি পঢ়ি আছে।\nসোমনাথ সোমাই আহোঁতেই বুঢ়া মানুহজন সসম্ভ্ৰমে উঠি ঠিয় হ’ল। তাৰ পিছত সাষ্টাঙ্গে প্ৰণাম কৰি হাতযোৰ কৰি ক’লে “ আহক পিতা। আমাৰ কি সৌভাগ্য!”\nপ্ৰথমতে বুঢ়া মানুহজনে সেৱা কৰোঁতে সোমনাথ কিছু অপ্ৰস্তুত হৈ পৰিলেও পিছ মুহূৰ্ততে তাৰ মনত পৰিল যে এই বুঢ়া জনতকৈ তেওঁ ডেৰ হাজাৰ বছৰ ডাঙৰ।\nসমুখত তেওঁৰ বাবে বহাৰ ব্যৱস্থা কৰা আছিল। সোমনাথে বহাৰ পিছত বুঢ়া মানুহজনো বহিল আৰু অতিশয় বিনয়েৰে কবলৈ আৰম্ভ কৰিলে\n“ আপোনাক বহুত কষ্ট দিব লগীয়া হৈছে পিতা ।”\nসোমনাথে মূৰটো লৰাই উত্তৰ দিলে “ মুঠেও কষ্ট হোৱা নাই। গধূলিছটা বজাৰ সময়ত মোক চাৰিজন গুণ্ডাই মাৰি অজ্ঞান কৰি পেলাইছিল। আপোনালোকে মোক তুলি ননা হ’লে মোৰ নিৰ্ঘাট মৃত্যু হ’ল হেতেঁন ।”\nবুঢ়াজন গম্ভীৰ হৈ পৰিল। তাৰপিছত স্বগতোক্তিৰ দৰে কৈ উঠিল- ‘ বৰ্তমান ইতিহাস অনুযায়ী আপোনাৰ গধূলি সাতটা বজাত মৃত্যু ঘটিছে পিতা। পুৰণা নথি পত্ৰত দেখাও গৈছে যে সাত জানুৱাৰীত আপোনাৰ মৃত্যু ঘটিছে। কিন্তু আমি সেইটো হ’বলৈ দিব নোৱাৰো ।”\nসোমনাথে অবাক হৈ চাই থাকিল।\nবুঢ়া জনে হাতত থকা পুথিখন সোমনাথৰ ফালে আগুৱাই দি ক’লে-\n“ চাওক পিতা, এইখন হ’ল সেই বছৰৰ কলিকতা কৰপোৰেছনৰ মৃত্যুৰ হিচাপ ৰখা বহী। ডেথ ৰেজিষ্টাৰ ।”\nসোমনাথে বহীখন চালে । স্পষ্টভাৱে তাৰ নামটো মৃত লোকৰ তালিকাত লেখা আছে। দেখি তাৰ গাটো বৰফৰ দৰে ঠাণ্ডা হৈ গ’ল।\nবৃদ্ধই সোমনাথৰ ফালে স্থিৰ দৃষ্টিৰে চাই আছিল। অতিশয় মৃদু স্বৰেৰে তেওঁ ক’লে-\n“ আমি ইতিমধ্যে ঘটি যোৱা ঘটনাবোৰ সাধাৰণতে সংশোধন নকৰোঁ। কিয়নো তাৰ ফল মাৰাত্মক হ’ব পাৰে। কিন্তু আপোনাৰ ক্ষেত্ৰত বিকল্প ইতিহাস সৃষ্টি কৰাৰ বাহিৰে আমাৰ হাতত কোনো উপায় নাই। ভগৱান আমাৰ সহায় হওক ।”\nসোমনাথৰ ডিঙিতো সোপা মাৰি ধৰিছিল। চেষ্টা কৰাৰ পিছতো মুখেৰে কোনো শব্দ ওলাই অহা নাছিল। সি গল হেঁকাৰি মাৰি অলপ কঁপা কঁপা মাতেৰে সুধিলে\n“ আমাৰ শক্তিৰ উৎস সীমাবদ্ধ। পৃথিৱীৰ উপৰিভাগ লাহে লাহে বৰফৰ তলত সোমাই পৰিছে। এইটো হিমযুগৰ প্ৰাথমিক স্তুৰ। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমে আৰু ঠাণ্ডা হ’ব। সূৰ্য্যটো বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি দেখা পোৱা নেযাব। আকাশখন সদায় ক’লা মেঘেৰে ঢাক খাই থাকিব। আমাৰ শক্তিৰ উৎস এনেকুৱা নহয় যে আমি এই প্ৰবল হিমযুগৰ লগত অবিৰাম যুদ্ধ চলাই যাব পাৰিম। আমাৰ অসহায় অৱস্থাটো কি আপুনি বুজিব পাৰিছেনে পিতা?”\n“ পাৰিছো, কওক ।”\n“ কিন্তু আমি কোনো অঘটন ঘটাই পেলাব নোৱাৰো। আমি হঠাতে কোনো আৱিষ্কাৰো কৰি পেলাব নোৱাৰোঁ। পৃথিৱীত যি সকলো ঘটি আছে সকলো ক্ৰম বিবৰ্তনৰ ফলতেই হৈছে। আমি বহুত হিচাপ নিকাচ কৰি চাইছো। যন্ত্ৰগণক বোৰেও দিন ৰাতি একাকাৰ কৰি কাম কৰিছে। আমি এখন পৰীক্ষা মূলক বিকল্প ইতিহাসৰো তৈয়াৰ কৰি চাইছো। আমি কি দেখিছো জানেনে পিতা?”\n“ নাই নাজানো ।”\nবিংশ দশকৰ শেষ বছৰত এজন শিশুৰ জন্ম হ’ব। তাৰ নাম হ’ব সোমসুন্দৰ। অত্যন্ত তীক্ষ্ণবুদ্ধিৰ এই ল’ৰাজনে পৰবৰ্তী কালত পৃথিৱীৰ শেষ হৈ যোৱা ইন্ধন শক্তিৰ বিকল্প এক শক্তিৰ আৱিষ্কাৰ কৰিব পাৰে। তেতিয়া হ’লে একবিংশ শতিকাৰ পৰাই সেই শক্তিৰ উৎসটো ক্ৰমবিবৰ্তনৰ সহায়ত আমাৰ হাতলৈ আহিব পিতা। তাৰ সম্পূৰ্ণ সদ্ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা আমি এই হিমযুগক অনায়াসে অতিক্ৰম কৰিব পাৰিম ।”\n“ বুজিছো। কিন্তু মোৰ ইয়াত কি কৰিব লগীয়া আছে?”\n“ সোমসুন্দৰৰ মাক আৰু দেউতাকৰ নাম আপোনাক এতিয়াও কোৱা হোৱা নাই পিতা ।”\n“ তেওঁলোকৰ নাম কি?”\n“ সোমসুন্দৰৰ দেউতাকৰ নাম সোমনাথ ৰায়, মাকৰ নাম অপৰা মিত্ৰ। দুয়োজন কায়স্থ। দুয়োজন বিজ্ঞানমনস্ক। বিকল্প ইতিহাসে সেইটোৱেই দেখুৱাইছে ।”\nসোমনাথে উচপ খাই উঠিল, বুকুখন ধপধপাবলৈ ধৰিলে। অকণমান পিছত বেজাৰেৰে মনটো ভৰি গ’ল।\nসোমনাথে কোনোমতে উচ্ছাৰণ কৰিলে\n“ সেইটোতো আৰু সম্ভৱ নহয় ।”\nবয়সীয়া লোকজনে অকণমান হাঁহিলে –\n“ হয় পিতা, স্বাভাৱিক ঘটনা অনুযায়ী সম্ভৱ নহয়। সেইটো আমি জানো। কিন্তু আমি এই ইতিহাসক মানৱ জাতিৰ কল্যাণৰ বাবে অকণমান পৰিবৰ্তন কৰিব খুজিছোঁ পিতা ।”\n“ কি কৰিব আপোনালোকে?”\n“ আমি আপোনাৰ শাৰীৰিক ভাবে কিছু পৰিবৰ্তন আনিম। তাৰপিছত আকৌ আপোনাক আপোনাৰ সময়লৈ ওভোটাই নিম। সন্ধিয়াছটা গঙ্গাৰ ঘাটত ।”\nবৃদ্ধ লোকজনে অকণমান হাঁহিলে-\n“ ইতিহাস অন্য ধৰণে লিখা হ’ব ।”\n“ অপৰাই মোক চিনি নাপায় ।”\n“ জানো পিতা ।”\n“ – মই তেওঁলৈ এখন চিঠি লিখিছিলো। তাৰপিছত……….”\n“ জানো পিতা। কিন্তু এইবাৰ ঘটনা অন্য ধৰণে ঘটিব ।”\n“ মোৰ শাৰীৰিক বিধানত আপোনালোকে কি পৰিবৰ্তন আনিব?”\nবুঢ়া মানুহজনে অত্যন্ত অমায়িক ভাবে ক’লে-\n“ এই যুগৰ বিজ্ঞান অতি সূক্ষ্ম। আপুনি সকলো কথা হয়তো বুজি নেপাব। আপুনি অনুমতি দিলে আমি আৰু আপোনাৰ বেছি সময় নলও। আমাৰ পৰিকল্পনা মতে আমাৰ হাতত আৰু বেছি সময় নাই ।”\nবৃদ্ধ লোকজন উঠি সোমনাথক সাষ্টাঙ্গে প্ৰণাম কৰিলে।\nৰ’ আগুৱাই আহি সোমনাথক ক’লে “ আহক পিতা। যানত আৰোহণ কৰক ।”\nসোমনাথে নীৰৱে গৈ গাড়ীত উঠিল। যিমান সময় গাড়ীখন চলি আছিল সোমনাথে কেৱল সন্মোহিত হৈ বহি থাকিল। বুৰঞ্জী অন্য ধৰণে লিখা হ’ব! কি ধৰণে? অপৰা? অপৰাৰ লগত তাৰ ….! যাঃ অসম্ভৱ কথা।\nৰ’ আৰু তেওঁৰ সঙ্গী কেইজনে সোমনাথক ভূগৰ্ভৰ ভিতৰত থকা এটা গম্বুজ সদৃশ ঘৰলৈ লৈ আনিলে। এখন সুন্দৰ আৰু আচৰিত ধৰণৰ বিছনাত সোমনাথ শুই পৰিল। তাৰপিছত এখন প্ৰকাণ্ড ঢাকনাৰ তলত সোমাই পৰি সি টোপনি গ’ল।\nগঙ্গাৰ পাৰত সোমনাথ ঠিয় হৈ আছে। অদূৰত সেই ঘোঁৰাৰ গাড়ীখন। কচোৱানে ঘোঁৰাক ঘাঁহ খুৱাইছে। নিৰ্জন নিস্তব্ধ ভয়লগা ঠাইখনত লেম্প পোষ্টৰ পৰা সামান্য পোহৰ আহি পৰিছেহি।\nস্যাৎ কৈ চাবুকৰ শব্দ এটা হ’ল।\nসোমনাথে চক খাই উঠি দেখিলে গাড়ীখন আহিছে। সি সাজু হৈ ৰৈ থাকিল। বুৰঞ্জী সলনি কৰিব লাগিব।\nগাড়ীখন আহি মুখৰ আগতে ৰ’লহি। এজন মানুহ নামি আহিল। বিশাল চেহেৰা। আহি চিধাই সোমনাথৰ চুৱেটাৰটো খামুচি ধৰি ক’লে-\n“ ছোৱালী জনীৰ পিছ লোৱা কিমান দিন হ’ল?”\nহঠাতে সোমনাথে মনৰ ভিতৰত এটা প্ৰচণ্ড ইচ্ছা শক্তিৰ উমান পালে। এইটোৱেই সময়। সোমনাথে সোঁহাতখন তুলি মানুহটোৰ মুখত এটা প্ৰচণ্ড ঘোঁচা মাৰিলে।\nঅসুৰটো মাটিত চিটিকি পৰিল।\nগাড়ীৰ পৰা আৰু তিনিজন মানুহ নামি আহিল। কিন্তু সোমনাথ পিছুৱাই নগ’ল। সি ধীৰ গতিত আগুৱাই গ’ল।\nস্যাৎ কৈ চাবুকডালৰ এটা শব্দ হ’ল। ডেৰ হাজাৰ বছৰৰ পিছৰ পৃথিৱীয়ে যেন তাক আনন্দেৰে অভিনন্দন জনাইছে।\nসোমনাথে জীৱনত কেতিয়াও মাৰপিট কৰি পোৱা নাই। কিন্তু তাৰ তীব্ৰ ঘোঁচা আৰু গোৰৰ কোবত তিনিটাকৈ মানুহ ধৰাশায়ী হ’ল।\nসোমনাথে দেখিলে সমুখত আৰোহী বিহীন গাড়ীখন ৰৈ আছে। প্ৰতিপক্ষ ভুলুণ্ঠিত।\nস্যাৎ কৈ চাবুক ডালৰ আৰু এটা শব্দ হ’ল। সোমনাথে সেইফালে চাওঁতেই কচোৱানে মটৰ গাড়ীখন দেখুৱাই দিলে। তাৰপিছত ঘোঁৰা গাড়ীখনৰ সতে কচোৱানজন অদৃশ্য হৈ পৰিল।\nসোমনাথে লাহে লাহে গৈ গাড়ী খনত উঠিল। ষ্টাৰ্ট কৰিলে। সি জীৱনত কেতিয়াও গাড়ী চলাবলৈ শিকা নাই। কিন্তু আজি অনায়াসে গাড়ীখন চলাবলৈ ল’লে।\nঅপৰাৰ বাবে তাৰ কোনো মূৰঘুৰণি নাছিল। কোনো দুশ্চিন্তাও নাছিল। সি জানে যে তাৰ অজানিতে ইতিহাস অন্যধৰণে ৰচিত হৈছে।\nগাড়ীখনে ডাঙৰ ৰাস্তাবোৰ এৰি সৰু গলিৰ মাজেৰে আহি যেতিয়া তাৰ ঘৰৰ আগত উপস্থিত হ’লহি তেতিয়া সময় মাত্ৰ ৰাতি চাৰে নটাহে হৈছিল।\nএই ঘটনাটোৰ তিনি দিন পিছত এদিন অপৰাই কুকুৰটোক ফুৰাবলৈ ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিছিল। জাৰকালিৰ সুন্দৰ ৰাতিপুৱাটোত তাই হঠাতে এজন ধুনীয়া ল’ৰাক দেখি মুগ্ধ হৈ পৰিল। ভাবিলে আহ! এওঁৰ লগত যদি মোৰ বিয়া হ’ল হেতেঁন!\nএই ঘটনাটোৰ তিনিবছৰ পিছত সোমনাথে তাৰ শিশু পুত্ৰ সোমসুন্দৰক পেৰেম্বুলেটৰত বহুৱাই আবেলি ফুৰাবলৈ নিছিল। এতিয়া তাৰ অৱস্থা যথেষ্ট ভাল। সাইণ্টিফিক এপ্লায়েন্সৰ ব্যৱসায় ৰমৰমীয়া হৈ পৰিছে।\nনিজৰ পাৰাটো পাৰ হৈ আহি সি এখন নিৰ্জন খোলা ঠাইৰ ওচৰ পাইছিলহি।\nহঠাতে ঘোঁৰা গাড়ীৰ টিলিঙাৰ জুনুক জুনুক শব্দ শুনা গ’ল।\nসোমনাথে আচৰিত হৈ মূৰ তুলি চালে।\n“ চাহেব, কৰবালৈ যাব? মই লৈ যাম?”\nসোমনাথে সামান্য হাঁহি মাৰি শুধিলে\n“ কেনে আছে কচোৱান?”\n“ খুব ভাল চাহেব ।”\n“ সকলো ভাল। ইতিহাস সলনি হৈছে। যাওঁ চাহেব ।”\nকচোৱানে হাতখন ওপৰ লৈ তুলিলে। ঘোঁৰাটোৱে শূন্যলৈ জাঁপ মাৰিলে। তাৰপিছত বতাহৰ লগত মিলি পৰিল ।”\nসোমনাথে হাতখন ওপৰলৈ তুলি ধৰিলে। মুখত মৃদু হাঁহিৰ ৰেশ। হাঁহি মুখেৰেই শুই থকা শিশুপুত্ৰৰ মুখলৈ চালে।\nইতিহাস সলনি হ’ল।\n====== সমাপ্ত =======


গল্পঃ আপোন গাঁও/ ৰিচাৰ্ড ঊইলচন\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ আপোন গাঁও/ ৰিচাৰ্ড ঊইলচন\ntranslatorsassam November 24, 2020\nইংৰাজী গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ\nমূল (ইংৰাজী) : ৰিচাৰ্ড ঊইলচন\nপুৰণা ঘৰটোৰ সমূখত থিয় হৈ ৰিমীয়ে স্ফুৰ্তিত চিঞৰি উঠিল,\n-“ চোৱাচোন নীল , মোৰ যিটো ঘৰত জন্ম হৈছিল এই ঘৰটো দেখিবলৈ একেবাৰে তেনেকুৱা । একেই আগফালৰ গাড়ী থোৱা বাৰান্দা.... ডাঙৰ ডাঙৰ খিৰিকি ,দৰজা ,সকলোবোৰ একে ধৰণৰ ”।\nৰিমীৰ পতি নীলে ৰিমীক সৰু কালৰে পৰা চিনি পায় । সি জানে ৰিমীহঁতৰ ঘৰটো একেবাৰে এনেকুৱা নাছিল । কিন্তু সি একো প্ৰতিবাদ নকৰিলে । সি মাত্ৰ ক’লে ,\n-“ ঠিকেই কৈছা ৰিমী , কিছু মিল আছে দেখিছোঁ । ব’লা ঘূৰি যাওঁ এইবাৰ ”। ইয়াৰ পাছত সি একো নভবাকৈ এনেকুৱা এটা কথা কৈ পেলালে যে তাৰ নিজৰ গালতে চৰিয়াবৰ মন গ’ল ।\n-“ ব’লা সোনকালে, সন্ধিয়া হ’বৰ হ’ল ”।\nসঁচাকৈয়ে সন্ধ্যা লাগিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল । কিন্তু সেইটো কেৱল ইয়াতহে। আৰু সেইবাবেই ঠাইখন এৰি যোৱাটো ৰিমীৰ বাবে আৰু বেছি কষ্টদায়ক হ’ব।\n-“ অঁ হৈছেতো ” । তাই ক’লে\n- “ কিমান সুন্দৰ চোঁৱাচোন ! ৰাস্তাৰ লাইট বোৰ কি ধুনীয়াকৈ জ্বলি উঠিছে । অলপ অলপ কৈ চটিয়াই দিয়া লাইটৰ পোহৰ বোৰ কিযে ভাল লাগিছে । সৌৱা চোৱা আমাৰ ঘৰটোৰ ভিতৰতো এটা লাইট জ্বলি উঠিছে ”।\n-“ ঠিক আছে । এতিয়া যাওঁ ব’লা ”। অকণমান বিৰক্ত হৈ নীলে উত্তৰ দিলে -“ মোৰ খুব ভৰি বিষাইছে ”।\n-“ অহ ! চৰি সোনা । আমি গোটেই চহৰ খনেই খোজকাঢ়ি ঘুৰি ফুৰিছো নহয়! ব’লা সমূখৰ পাৰ্ক খনত বহি অকনমান জিৰাই লওঁগৈ । সন্ধিয়া নামি অহা চাবলৈ মোৰ ইমান যে ভাল লাগে !”\nসিহঁত দুয়ো গৈ সমূখৰ কাঠৰ বেঞ্চ এখনত বহিলগৈ । ক্লান্ত নীল চকীখনত অলপ হেলান দি কিছু আৰাম কৰি বহিলে । অতি উৎসাহী ৰিমীয়ে একেবাৰে চিধা হৈ বহি ডিঙিটো ইফালে সিফালে ঘূৰাই চাৰিওফালে চোৱাত ব্যস্ত আছিল আৰু কেতিয়াবা কিবা চিনাকি গছ বা জোপোহা, ৰাস্তাৰ কাষৰ ৰঙা ইটাৰ ঘৰটো বা চহৰৰ শেষ কোণত থকা মন্দিৰটোৰ চুড়াটোৰ ফালে চাই মাজে মাজে উচ্ছাসিত হৈ পৰিছিল । স্ফুৰ্তিত অনৰ্গল ভাবে কথা কৈ গৈছিল তাই। এই সময়তে হঠাতে তাইৰ সমূখৰ ফুটপাথটোত চকেৰে আঁকি থোৱা চাৰিকুণীয়া ঘৰবোৰ চকুত পৰিল।\n-“ আৰে এইবোৰ আমি সৰুতে পাথৰ লৈ জপিয়াই জপিয়াই খেলা এমআইএছ খেলাৰ ঘৰ । বাঃ কি মজা! কোনে আঁকিলে ঘৰবোৰ ? ল’ৰা ছোৱালী বোৰ কলৈ গ’ল বাৰু?”\n-“ চোৱা ৰিমী , তুমি জানা যে ইয়াত কোনো ল’ৰা ছোৱালী নাই ”।\nকথাটো শুনিয়ে ৰিমীৰ মেজাজ গৈ তুঙ্গত উঠিলে । খঙত ৰঙা পৰি তাই নীলৰ ফালে চাই ক’লে\n-“ তুমি সদায় মোৰ স্ফুৰ্তি বোৰত পানী ঢালি দিয়া কিয় কোৱাচোন? এইবোৰ কথা তুমি মোক এতিয়া মনত পেলাই নিদিলেও হ’ল হেঁতেন! মোৰ কি নিজৰ কল্পনাৰ জগত খনত থকাৰ অকণমান অধিকাৰো নাই নেকি?”\n-“ মই চিন্তা কৰিছো যাতে তুমি আৰু বেছি কল্পনা প্ৰৱণ হৈ নপৰা । ইয়াৰ পিছত তুমি অসুস্থ হৈ পৰিবা । মোৰ আৰু কি?”\n-“ ঠিক আছে- কৈ যোৱা আৰু কৈ যোৱা । কৈ যোৱা এইবাৰ মোৰ নাৰ্ভাছ ব্ৰেক ডাউন হ’ব। তাৰ পিছত মই বদ্ধ উন্মাদ বা পাগল হৈ যাম । মোৰ নিচিনা এজনী পাগলীৰ লগত বিয়া হৈছা বুলি তুমি খুব কষ্টত আছা সেয়েতো?”\nনীলে তাইক শান্ত ভাবে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে।\n-“ তোমাৰ মূৰৰ কোনো গণ্ডগোল নাই । তোমাৰ কেবল ঘৰলৈ মনত পৰি মনটো বেয়া লাগিছে । ইয়াত থাকিলে সকলোৰে এনেকুৱাই হয় । মোৰো হয়। মই মাত্ৰ এইটোৱেই বিছাৰিছো যে তুমি এইবোৰ দেখি যাতে বেছি ধৰণে আবেগ প্ৰৱণ হৈ নপৰা ”।\nৰিমী জাঙুৰ খাই উঠিল ।\n-“ আবেগ? তুমি এতিয়াও সঁচা আবেগ কাক কয় দেখা নাই ”।\nতাই বেগটো খুলি বেগৰ পৰা কিবা এটা উলিয়াই চকেৰে আঁকি থোৱা খেলাৰ ঘৰ বোৰৰ ওপৰত দলিয়াই দিলে ।\n-“ মই তোমাক এতিয়া দেখুৱাম সচা আবেগ প্ৰৱণ হোৱা বুলি কাক কয় ”।\nৰিমীয়ে খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। নীলে দেখিলে ৰিমীয়ে অত্যন্ত দামী ৰিমোট কন্ট্ৰোল এটা হাতত লৈ তাক পাথৰৰ টুকুৰাৰ দৰে ঘৰবোৰৰ ওপৰত দলিয়াই জপিয়াই জপিয়াই খেলাত লাগিছে । ওচৰেদি পাৰ হৈ যোৱা এহাল দম্পতীয়ে ৰিমীক দেখি মিচিকিয়াই হাঁহিলে । নীল খুব লাজত পৰিল।\nতেওঁলোক চকুৰ আঁতৰ নোহোৱালৈকে সি অপেক্ষা কৰিলে। তাৰপিছত বহাৰ পৰা উঠি ৰিমীৰ হাতত টেপা মাৰি ধৰি কিছু কাঢ়াকৈ তাইক ক’লে\n-“ চোৱা তোমাক আৰু মই এইবোৰ কাণ্ড কৰি থাকিবলৈ দিব নোৱাৰো । বহুত হ’ল । এইবাৰ আমি ঘৰলৈ যাম ”\nজোৰত আঁচাৰ মাৰি হাতখন এৰুৱাই ৰিমীয়ে ক’লে\n-“ তুমি যোৱা । তোমাৰ জীৱাণু মুক্ত প্ৰদূষণ মুক্ত , ঠাণ্ডা ৰাজ্যখনলৈ যোৱা । হে মানৱ সভ্যতাৰ মহান বাহক তুমি যোৱা -মই ইয়াতেই থাকিম ”।\n-“ তুমি ইয়াত থাকিব নোৱাৰা । অকণমান বাস্তব বাদী হোৱা ৰিমী ”\n-“ মন্দিৰৰ কাষত এটা হোটেল আছে । মই দেখিছো । যিমান দিন মোৰ পাল নাহে মই তাতে থাকিম । কিমান দিননো আৰু! মাত্ৰ কেইমাহমান বাকী আছে। হয়তো তাত মাহেকীয়া হিচাপে ভাৰা লোৱাৰো বন্দবস্ত আছে ”। তাই খোজ কাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n“ ৰিমী এইবোৰ সঁচা নহয় । সমূখৰ সেই চিনেমা হল , ডাঙৰ বজাৰ খন আৰু সজাই থোৱা সকলো বস্তুৰ দৰেই হোটেলখনো মিছা ”।\n“ চুপ থাকা তুমি ” ৰিমীয়ে কিছুসময় ৰৈ নীলৰ ফালে চালে । তাইৰ চকুদুটা অস্বাভাৱিক ধৰনৰ ডাঙৰ আৰু ৰঙা হৈ পৰিছে।\n“ মোৰ ওচৰৰ পৰা এইবোৰ কাঢ়ি নিনিবা । মই কোনোমতে এইবোৰ ইমান দিনৰ মূৰত বিচাৰি পাইছো । মই এইবোৰ আৰু হেৰুৱাব নোৱাৰো – কেতিয়াও নোৱাৰোঁ ”।\nতাই কান্দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে , হঠাতে পাগলৰ দৰে হাঁহিবলৈ ধৰিলে – আকৌ চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ল’লে -আৰু তাৰপিছত অজ্ঞান হৈ পৰিল । নীলে তাইক কোনোমতে ধৰি ঘাঁহনিৰ ওপৰত শুৱাই দিলে । এজোপা কৃত্ৰিম গছৰ তলত থকা কৃত্ৰিম ঘাঁহৰ ওপৰত.... । নকল আকাশ খনত তেতিয়া জলমলাই আছিল কিছুমান নকল তৰা।\nকোনোবাই নিশ্চয় মন কৰি আছিল , কিয়নো প্ৰায় লগে লগেই ৰঙা লাইট জ্বলাই, চাইৰেন বজাই বজাই এখন এম্বুলেঞ্চ আহি উপস্থিত হ’লহি। এওঁলোকৰ ব্যৱস্থাপনা সঁচাকৈয়ে প্ৰশংসনীয় , আনকি এম্বুলেঞ্চ খনো যেন পৃথিৱীৰ পুৰণা দিনৰ পৰাহে আহি পাইছে ! ওপৰৰ ৰঙা লাইটটোৰ পৰা তলৰ নম্বৰ প্লেট খনলৈকে একেবাৰে নিখুঁত ।\nদুজন মানুহে তৰিৎ গতিত এম্বুলেঞ্চৰ পৰা জঁপিয়াই নামিলে । স্ট্ৰেচাৰত ৰিমীক তুলি দি এজনে সুধিলে – “ গুৰুতৰ কিবা হৈছে নেকি নীল ”?\n-“ নাই ” নীলে উত্তৰ দিলে ।\n" চাৰে ছবছৰ একেৰাহে চন্দ্ৰ উপনিৱেশত কটোৱাৰ ফল আৰু কি ! একেলগে ইমানবোৰ পুৰণি স্মৃতি বিজড়িত বস্তু দেখি তেওঁৰ সহ্য ন’হল ” । সি এম্বুলেঞ্চৰ পিছফালে উঠি বহি ল’লে ।\nদৰজাখন খুলি নীল বাহিৰলৈ ওলাই আহি দেখিলে চন্দ্ৰৰ দিগন্ত জুৰি থকা বিস্তৃত শুকান পাথৰৰ মৰুভূমি খন এটা নীৰস লাইটে পোহৰাই আছে । পিছফালে এৰি অহা কৃত্ৰিম গধূলিৰ হেঙুলি আভা আৰু নাই । ৰিমীক এখন অত্যাধুনিক এম্বুলেঞ্চত উঠাইছে । সি পিছলৈ ঘূৰি চাই দেখিলে কৃত্ৰিম চহৰ খনৰ মূল গেট খনৰ ওপৰত কেইটামান আখৰ জলমলাই আছে –\n“ আপোন গাঁও ।\nপ্ৰৱেশ মৃল্য – ২৫,০০০ টকা ”।\n======== ====== =====\n(ফেন্টাচী লেখক ৰিচাৰ্ড উইলচনৰ ‘ হোম টাউন’ ৰ অৱলম্বনত লিখা )


৫,৬ জুলাইত কংগ্ৰেছ শূন্য হ'ব নেকি মৰিয়নী? ৰূপজ্যেতিৰ পিছত আৰু কোন কংগ্ৰেছী বিধায়ক বিজেপিলৈ?– News18 Assam\n৫,৬ জুলাইত কংগ্ৰেছ শূন্য হ'ব নেকি মৰিয়নী? ৰূপজ্যেতিৰ পিছত আৰু কোন কংগ্ৰেছী বিধায়ক বিজেপিলৈ?\n»৫,৬ জুলাইত কংগ্ৰেছ শূন্য হ'ব নেকি মৰিয়নী? ৰূপজ্যেতিৰ পিছত আৰু কোন কংগ্ৰেছী বিধায়ক বিজেপিলৈ?\nUpdated:June 26, 2021, 10:22 AM IST\nটীম ৰূপজ্যোতিয়ে কোন কোন মন্ত্ৰী-সাংসদৰ উপস্থিতিত কৰিব BJPত যোগদান?\nLast Updated: June 26, 2021, 10:22 AM IST\nজুলাইৰ ৫ বা ৬ তাৰিখে মৰিয়নীত বিজেপিত যোগদান কৰিব টিম ৰূপজ্যোতিয়ে। ন-বিজেপি ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে কোৱা মতে, সেইদিনাই সমষ্টিটোৰ ৯০ শতাংশ কংগ্ৰেছীয়ে যোগদান কৰিব বিজেপিত। উপস্থিত থাকিব পাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাও। কিন্তু মুখ্যমন্ত্ৰী উপস্থিত থাকিব নোৱাৰিলেও মন্ত্ৰী পীয়ুষ হাজৰিকা, সাংসদ কামাখ্যা প্ৰসাদ তাছা, পল্লৱলোচন দাস উপস্থিত থাকিব যোগদান কাৰ্যসূচীত।\nশুকুৰবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক ৬০ জনীয়া প্ৰতিনিধি দলৰ সৈতে ন-বিজেপি ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে। News18ৰে হোৱা এক আছুতীয়া সাক্ষাৎকাৰত ৰূপজ্যোতি কুৰ্মীয়ে ক'লে- “মুখ্যমন্ত্ৰীক আজি ৬০জনীয়া প্ৰতিনিধি দলে সাক্ষাৎ কৰিলে ৷ মোক সন্মান দিয়া বা মোৰ টীমে পোৱা সন্মানৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীক সাক্ষাৎ কৰে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে আশ্বাস দিছে ৷ মুখ্যমন্ত্ৰীক সাক্ষাৎ কৰাৰ পিছত তেওঁলোক সুখী ৷”\nইপিনে কমলাক্ষ দে পুৰুকায়স্থৰ সৈতে শুকুৰবাৰে এক বন্ধত্বমূলক আলোচনাত বহে কংগ্ৰেছ ত্যাগী ৰূপজ্যোতি কুৰ্মী ৷ এই সন্দৰ্ভত কুৰ্মীয়ে News18ক ক'লে- “কমালক্ষ দে পুৰুকায়স্থ মোৰ ভাল বন্ধু ৷ আমি কথা পাতিলো আৰু তেওঁক BJPত যোগ দিবলৈ আহ্বান জনালো ৷ তেওঁ হাঁহিলে ৷ আশা কৰিছো তেওঁ BJPলৈ আহিব ৷ তেওঁ আহিলে মোতকৈ বেছি সন্মান লাভ কৰিব ৷ মোৰ বোধেৰে আৰু কংগ্ৰেছী বিধায়ক BJPলৈ আহিব আৰু সমষ্টি উন্নয়ন কৰিব মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সহায়-সহযোগত ৷”\nFirst published: June 26, 2021, 10:22 AM IST


আইদেউ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(আইদেউ (২০০৭ চলচ্চিত্ৰ)ৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\n(Aideu - Behind the Screen)\nআইদেউত জ্যোতিপ্ৰসাদ ৰূপি প্ৰশান্ত কুমাৰ দাস\nত্ৰিনয়ন মিডিয়া ফাউণ্ডেছন, নগাঁও\nআইদেউ (ইংৰাজী নাম:Aideu - Behind the Screen), ২০০৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, অৰূপ মান্নাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ "জয়মতী"ৰ নামভূমিকাত অভিনয় কৰা আইদেউ সন্দিকৈৰ জীৱনী-ভিত্তিক চলচিত্ৰ। ছবিখনত আইদেউ সন্দিকৈৰ নিজৰ দৃশ্যও সম্বলিত হৈছে। অৱশ্যে ছবিখন মুক্তিৰ আগতেই তেখেতৰ মৃত্যু হয়।\nছবিখনে '৫৪-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ'ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে\n3 নিৰ্মানৰ কাহিনী\n4 মুক্তি আৰু পুৰষ্কাৰ\nচলচ্চিত্ৰখন আৰম্ভ কৰা হৈছে নতুন প্ৰজন্মৰ এজন পৰিচালকে আইদেউ সন্দিকৈৰ অসুখৰ বাতৰি বাতৰি-কাকতত পঢ়ি তেখেতৰ ওপৰত এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মানৰ প্ৰচেষ্টাৰে। আইদেউ সন্দিকৈক দেখা যায় চলচ্চিত্ৰৰ কেমেৰাটো হাতেৰে চুই চোৱা অৱস্থাত। তাৰ পাছত চলচ্চিত্ৰৰ কাহিনী পশ্চাদগমন হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই জয়মতীৰ চৰিত্ৰৰ বাবে উপযুক্ত অভিনেত্ৰী বিচাৰি নেপাই হতাশ হৈ পৰে। চিনেমাৰ বাবে ছোৱালী বিচাৰি যোৱা জ্যোতিপ্ৰসাদক গাঁৱৰ ৰাইজে খেদি পঠিয়ায়। তাৰ পাছতেই ডিম্ব গোহাঁই-এ আইদেউ সন্দিকৈক জয়মতীত অভিনয়ৰ বাবে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সম্মুখলৈ আনে। জয়মতীৰ ছুটিঙৰ পাছত গাঁৱলৈ উভতি যোৱা আৰু পাছত সমাজৰ লাঞ্ছনাৰ বলি হোৱা আইদেউ সন্দিকৈৰ কাহিনী আগবাঢ়ি যায়।\nআইদেউ সন্দিকৈ (নিজে)\nচন্দনা শৰ্মা (আইদেউ সন্দিকৈ)\nপ্ৰশান্ত কুমাৰ দাস (জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা)\nদুলন বৰা (আইদেউৰ দেউতাক)\nনবামিকা বৰঠাকুৰ (আইদেউৰ মাক)\nসপোনটি বৰদলৈ (ডিম্ব গোহাঁই)\nপিঠুৰাজ গোস্বামী (কেশৱ, আইদেউৰ ভাইটি)\nনিৰ্মানৰ কাহিনী[সম্পাদনা কৰক]\nআইদেউৰ নিৰ্মানৰ কাম আৰম্ভ হয় ২০০২ চনত আৰু মুক্তি দিয়া হয় ২০০৭ চনত। ছবিখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য লিখা হৈছিল আইদেউ সন্দিকৈৰ লগত অৰূপ মান্নাৰ কথোপকথনৰ যোগেদি। নগাঁওৰ ত্ৰিনয়ন মিডিয়া ফাউণ্ডেছনৰ বেনাৰত ছবিখন নিৰ্মান কৰা হয়।\nমুক্তি আৰু পুৰষ্কাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nছবিখন মুম্বাই আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি দিয়া হয় ২০০৭ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত। পুনা আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, দিল্লী হেবিটেট চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ আৰু মিউনিখ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উৎসৱটো ছবিখন প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ব্ৰাজিলত অনুষ্ঠিত ছাউ-পাউলো চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত ছবিখনে "The New Film Makers" প্ৰতিযোগিতা শাখাত প্ৰদৰ্শিত হয়।  \nছবিখনে '৫৪-তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ'ৰ 'শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি'ৰ সন্মান লাভ কৰে। ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত, ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ ছবি, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, শ্ৰেষ্ঠ মহিলা অভিনেতা আৰু ৰূপসজ্জাৰ পুৰষ্কাৰ লাভ কৰে।\n↑ 1.0 1.1 http://www.pib.nic.in/archieve/others/2008/jun/54th_nfa.pdf\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Santanava Hazarika, Reel Reality, The Assam Tribune, October 2007\n↑ Cinematógrafo. "Lista de filmes da 31ª Mostra". Cinematografo.com.br. http://www.cinematografo.com.br/lista-de-filmes-da-31%C2%AA-mostra/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-09.\n↑ "Aideu, the story of Assam’s first actress". Indian Express. http://www.indianexpress.com/news/aideu-the-story-of-assams-first-actress/224472/। আহৰণ কৰা হৈছে: 2013-03-09.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=আইদেউ&oldid=205544"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ০২ অক্টোবৰ, ২০১৯ তাৰিখে ০৯:০৫ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


ex-cm-tarun-gogoi-can-not-recognize-sarbananda-sonowal-as-cm-he-totally-fail-to-protect-assamese-society– News18 Assam\nসৰ্বানন্দ সোণোৱালক কিয় মুখ্যমন্ত্ৰী বুলি নাভাবে তৰুণ গগৈয়ে? অচিৰেই দুভাগত বিভক্ত হ’ব AGP!\nUpdated:December 4, 2019, 2:31 PM IST\n৬ জনগোষ্ঠীৰ জানাজাতিকৰণ নহয়, টোপ দিহে থাকিব। CAB সন্দৰ্ভত গণভোট হওক । যোৱা নিৰ্বাচনত গৌণ বিষয় আছিল CAB\nLast Updated: December 4, 2019, 2:31 PM IST\nজাতি ধ্বংসী নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়কক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজ্য উত্তাল হৈ থকাৰ সময়তে এইবাৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে কৰিছে বিশেষ মন্তব্য। নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে উত্তৰ–পূৰ্বাঞ্চলৰ দল–সংগঠনৰ সৈতে ভাগ লোৱা বৈঠকক ভেকোভাওনা আখ্যা দিলে প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে। তৰুণ গগৈয়ে কয় যে, ‘অমিত শ্বাহৰ বৈঠক ভেকোভাওনা । কালি মাজ ৰাতি লৈকে হ’ল বৈঠক। আজি পুৱাই কেবিনেটত অনুমোদন জনালে নাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক। যদি এয়া ভেকোভাওনা নহয় , তেন্তে কি? আলোচনাত কি সিদ্ধান্ত ল'লে। কি প্ৰস্তাৱ হ'ল? CAB গৃহীত কৰিবলৈ তেওঁলোক বদ্ধপৰিকৰ।’\nতৰুণ গগৈৰ মতে, বিজেপিৰ ওপৰত বেছিকৈ আস্থা ৰাখি ভুল কৰিলে অসমবাসীয়ে। CAB ৰ সন্দৰ্ভত অতি নিৰাশজনক স্থিতি লোৱা ‘জাতীয় নায়ক’ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালকো তীব্ৰ সমালোচনা কৰে তৰুণ গগৈয়ে। তৰুণ গগৈৰ মতে, ‘মুখ্যমন্ত্ৰীৰ ভূমিকা অতি দুৰ্বল । মই তেওঁক মুখ্যমন্ত্ৰী বুলি নাভাবোৱেই। জাতি মাটিৰ কথা কৈ কিয় নিশ্চুপ হৈ ৰ'ল?’\nঅসম গণ পৰিষদৰ শেহতীয়া স্থিতিৰ সন্দৰ্ভতো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য কৰে তৰুণ গগৈয়ে। তৰুণ গগৈৰ মতে, ‘ দুভাগত বিভক্ত হ’ব অগপ। যি সকলে আন্দোলন কৰিছিল তেওঁলোকে CAB মানি ল’ব নোৱাৰে । গতিকে প্ৰফুল্ল মহন্ত নেতৃত্বত নতুন দল হ'ব। আৰু এই দল টোৱেই হ'ব প্ৰকৃত আঞ্চলিক শক্তি।’


Niketan Class5Science Chapter2সংক্রামক ৰোগ আৰু ইয়াৰ প্রতিৰোধ » Dev Library\nNiketan Class5Science Chapter2সংক্রামক ৰোগ আৰু ইয়াৰ প্রতিৰোধ is the answer to each chapter is provided in the list so that you can easily browse throughout different chapters Shankardev Shishu Niketan Class5Science Chapter2সংক্রামক ৰোগ আৰু ইয়াৰ প্রতিৰোধ and select need one.\nAlso, you can read the Assam Board book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per SCERT (CBSE) Book guidelines. These solutions are part of Shankardev Sishu Niketan All Subject Solutions. Here we have given Assam Board Shankardev Vidya Niketan Class5Science Chapter2সংক্রামক ৰোগ আৰু ইয়াৰ প্রতিৰোধ Solutions for All Subjects, You can practice these here.\nসংক্রামক ৰোগ আৰু ইয়াৰ প্রতিৰোধ\n১। তোমাৰ আশে পাশে থকা পাঁচবিধ পতংগৰ নাম কোৱা।\nউঃ মৌ , মাখি , পইতাঁচোৰা , বৰল , ম’হ।\n২I কোন বিধ মহৰ দ্বাৰা মেলেৰিয়া ৰোগ বিয়পে ?\nউঃ মাইকী এন’ফিলিছ মহৰ দ্বাৰা মেলেৰিয়া ৰোগ বিয়পে।\n৩। বহু সময় ধৰি কাটি থোৱা ফলমূল নোধোৱাকৈ খোৱাটো অপকাৰী কিয় ?\nউঃ ফলমূল বহু সময় ধৰি কাটি থৈ দিলে বায়ুমণ্ডলত থকা বিভিন্ন বেমাৰৰ বীজাণু ফলমূলত বিয়পিব পৰে। সেইবোৰ খালে আমাৰ শৰীৰত নানান ৰোগৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। সেয়েহে কাটি থোৱা ফল- মূলবোৰ ভাল দৰে ধুই খাব লাগে।\n8। হাঁচি বা কাঁহ মাৰোতে আমি নাক , মুখ কিয় ঢাকি ল’ব লাগে ?\nউঃ হাঁচি বা কাঁহ মাৰোতে আমি নাক , মুখ ঢাকি ল’ব লাগে ।তেতিয়া বতাহত ইয়াৰ বীজাণু বিয়পি নাযায়।\n৫। প্রস্বাৱগাৰৰ পৰা ওলাই আহি হাত ভাল দৰে ধোঁৱাৰ কিয় প্রয়োজন ?\nউঃ হাতত লাগি থকা বীজাণুবোৰ আঁতৰাবৰ বাবে প্ৰস্বাৱগাৰৰ পৰা ওলাই আহি ভালদৰে হাত ধুব লাগে।\nলিখিত কার্য :-\n১। দুষিত পানীৰ পৰা হ’ব পৰা বেমাৰ সমূহৰপৰা ৰক্ষা, পাবলৈ তুমি কি কৰিবা ?\nউঃ আমি সদায় উতলাই চেঁচা কৰা পানী খাব লাগে। সেই পানীখিনি বিশুদ্ধ হয়। তাৰোপৰি পানীৰ উৎসক দূষিত হোৱাৰ পৰা প্ৰতিৰোধ কৰিব লাগে। পানীৰ উৎসৰ কাষত জাৱৰ – জোথৰ ৰাখিব নালাগে। পানীৰ উৎসৰ কাষত কাপোৰ কাণি ধুব নালাগে।\nএনেদৰে আমি দূষিত পানীৰ পৰা হ’ব পৰা বেমাৰ সমূহৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰে।\n২। সংক্রামক ৰোগসমূহ বিয়পাৰ তিনিটা কাৰণ উল্লেখ কৰা।\nউঃ সংক্রামক ৰোগ সমূহ বিয়পাৰ তিনিটা কাৰণ হ’ল—\n(ক) মাখিৰ দ্বাৰা ৰোগ বিয়পিব পাৰে- যেতিয়া মাখি লেতেৰা আৱৰ্জনাৰ ওপৰত পৰে তেতিয়া মাখিটোৰ ঠেঙ আৰু শৰীৰত বীজাণু লাগি আহে। সেই মাখিটো খাদ্য বস্তুৰ ওপৰত পৰিলে বীজাণু খাদ্য বস্তুলৈ বিয়পে। সেই খাদ্য খালে – মানুহৰ বেমাৰৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।\n(খ) দূষিত পানী আৰু খাদ্যৰ দ্বাৰা বেমাৰ বিয়পে – দূষিত পানী খালে পানীত থকা বীজাণুবোৰ শৰীৰৰ ভিতৰলৈ গৈ বেমাৰৰ সৃষ্টি কৰে ৷ তাৰোপৰি আমি লেতেৰা হাতেৰে খাদ্য খালে তাত থকা বীজাণুবোৰ শৰীৰৰ ভিতৰলৈ যায়। তেতিয়া এজন মানুহ ৰোগত আক্রান্ত হ’ব পাৰে।\n(গ) বায়ু বা বতাহৰ দ্বাৰাও বেমাৰ বিয়পে – যেতিয়া কোনো এজন মানুহ কাঁহত আক্রান্ত হয় , তেওঁৰ নাক আৰু মুখৰ পৰা ওলোৱা বীজাণু বায়ুৰ লগত মিহলি হয়। এই বীজাণু উশাহ লওঁতে। এজন সুস্থ মানুহৰ শৰীৰত সোমাই মানুহজনক বেমাৰী কৰি তোলে।\n৩। সংক্রামক ৰোগসমূহ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে তুমি কি কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিবা ?\nউঃ সংক্রামক ৰোগসমূহ প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে আমি কিছুমান ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব সেই ব্যৱস্থাবোৰ হ’ল-\n(ক) আমি সদায় শৰীৰ পৰিষ্কাৰ কৈ ৰাখিব লাগে।\n(খ) বিশুদ্ধ খোৱা পানী আৰু পৰিষ্কাৰ আহাৰ খাব লাগে।\n(গ) হাঁচি মাৰোতে বা কাঁহিলে ৰুমালেৰে নাক – মুখ ঢাকিব লাগে।\n(ঘ) ৰোগীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা ৰুমাল , গামোছা আদি সুস্থ লোকে ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে।\n(ঙ) সংক্রামক ৰোগৰ প্রতিষেধক ছিটা ল’ ব লাগে।\n(চ) ঘৰৰ চাৰিওফাল পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। আৱৰ্জনাবোৰ মুখবন্ধ ডাষ্টবিনত পেলাব লাগে।\n(ছ) মহ , মাখিয়ে যাতে বংশ বৃদ্ধি কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবে ঘৰৰ চাৰিফালে বীজাণুনাশক দ্রব্য ছটিয়াব লাগে।\n৪। তিনিবিধ সংক্রামক ৰোগৰ নাম লিখা যাক প্রতিৰোধ কৰাৰ বাবে ছিটা দিয়া হয়। লগতে প্রতিবিধৰ একোটাকৈ লক্ষণ উল্লেখ কৰা।\nৰোগৰ নাম লক্ষণ\nযক্ষ্মা শৰীৰৰ ওজন কমি যোৱা।\nডিপথেৰিয়া ডিঙি খজুওৱা আৰু ওখহা।\nহুপিং কাঁহ সঘনাই শুকান কাহ হোৱা।\n৫। তলৰ শুদ্ধ উত্তৰ সমূহৰ বিপৰীতে (√) এই চিন দিয়া\n১। কলেৰা বেমাৰ বিয়পিব পাৰে\n(ক) মহৰ দ্বাৰা।\n(খ) মহ আৰু মাখিৰ দ্বাৰা\n(গ) দূষিত পানী আৰু খাদ্যৰ দ্বাৰা\n(ঘ) বায়ুৰ দ্বাৰা।\nউঃ (গ) দূষিত পানী আৰু খাদ্যৰ দ্বাৰা।\n১। সংক্রামক ৰোগ কাক বোলে ?\nউঃ কিছুমান ৰোগ আক্রান্ত ৰোগীৰ সংস্পৰ্শত থাকিলে সুস্থ মানুহজনেও সেই ৰোগত আক্রান্ত হ’ব পাৰে। এনে ৰোগক সংক্রামক ৰোগ বোলে।\n২। এজনী মাইকী মহে এবাৰত কিমান কণী পাৰে ?\nউঃ দুশৰ পৰা তিনিশ পর্যন্ত কণী পাৰিব পাৰে।\n৩। এটা কণীৰ পৰা মহৰ সৃষ্টি হ’বলৈ প্রায় কিমান দিন সময় লয় ?\nউঃ সাতৰ পৰা দহ দিন সময় লয়।\n৪। মহৰ জীৱন কাল কিমান দিন ?\nউঃ দুই সপ্তাহ।\n৫। মেলেৰিয়া ৰোগ কেনেকৈ বিয়পে ?\nউঃ যেতিয়া মাইকী এনফিলিছ মহে এগৰাকী বেমাৰীৰ তেজ শেহে তেতিয়া বেমাৰী লোকজনৰ তেজৰ সৈতে বীজাণু মহটোৰ গালৈ আহে। সেইটো মহে এজন সুস্থ লোকক কামুৰিলে সেই জন লোকৰ শৰীৰলৈ সেই বীজাণু বিয়পে। তেতিয়া মানুহজন মেলেৰিয়া ৰোগত আক্রান্ত হয়।\nএনেদৰে মাইকী এন’ফিলিছ মহৰ দ্বাৰা মেলেৰিয়া ৰোগ। এজনৰ পৰা আন এজনৰ শৰীৰলৈ বিয়পে।\n৬। দূষিত পানী আৰু খাদ্যৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা কেইবিধমান ৰোগৰ নাম লিখা।\nউঃ দূষিত পানী আৰু খাদ্যৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা কেইবিধমান ৰোগৰ নাম হ’ল কলেৰা , ডিছেনট্ৰী, টাইফয়ড , জণ্ডিছ।\n৭। আমি কেনেদৰে ঘৰতে অ’ আৰ এছ (ORS) প্রস্তুত কৰিব পাৰো ?\nউঃ এক লিটাৰ পানী উতলাই চেঁচা কৰিব লাগে। সেই পানী খিনিত এচামুচ নিমখ , চাৰি চামুচ চেনি আৰু নেমুৰস কেইটোপাল মান দি মিশ্ৰণটো ভাল দৰে লৰাব লাগে। এই মিশ্রণটোকে অ ’ আৰ এছ ( ORS ) বোলা হয়।


আৰম্ভ নৌহওতেই পশ্চিম বংগত NRC সন্ত্ৰাস! ৰাজ্য খনত এতিয়ালৈকে আত্মহত্যা ৬ জনৰ!– News18 Assam\nআৰম্ভ নৌহওতেই পশ্চিম বংগত NRC সন্ত্ৰাস! ৰাজ্য খনত এতিয়ালৈকে আত্মহত্যা ৬ জনৰ!\n»আৰম্ভ নৌহওতেই পশ্চিম বংগত NRC সন্ত্ৰাস! ৰাজ্য খনত এতিয়ালৈকে আত্মহত্যা ৬ জনৰ!\nUpdated:September 24, 2019, 4:15 PM IST\nউচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ যোৱাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে পশ্চিম বংগৰ সমাজকৰ্মীয়ে।\nLast Updated: September 24, 2019, 4:15 PM IST\nপাৰ্থ জ্যোতি বৰা, নিউজ18: অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীৰ ভূতে এতিয়া বাৰুকৈ খেদি ফুৰিছে চুবুৰীয়া পশ্চিম বংগৰ নেতাক। বিজেপিয়ে যদি NRC কাৰ্যকৰী কৰি ৰাজনৈতিক মুনাফা আদায় কৰিব বিচাৰিছে; আনপিনে শাসকীয় TMC য়ে NRC ৰ বিৰুদ্ধে স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে । কিন্তু তাৰ মাজতে আত্মহত্যা কৰিলে ৬ জন লোকে । এই দাবীৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ যোৱাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে কলিকতাৰ কাজী কামৰুজ জামান নামৰ এজন সমাজ কৰ্মীয়ে।\nপশ্চিম বংগত আধাৰ কাৰ্ড কেন্দ্ৰ সমূহত এতিয়া লাগিছে লানি নিছিগা শাৰী । আধাৰ কার্ডে NRCত নাম সুনিশ্চিত কৰিব বুলি বিয়পিছে উৰা বাতৰি । অসমত NRC ত নাম নেদেখি আত্মহত্যা কৰাৰ খবৰ বোৰেও আতংকিত কৰি তুলিছে একাংশক । যাৰ ফলত ৬ জন লোকে আত্মহত্যা কৰা বুলি দাবী কৰিছে সমাজকৰ্মী জনে ।\nপশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে NRC ক ৰাইজক আতংকিত নহবলৈ আহ্বান জনাইছে । অসমত অসম চুক্তিৰ আধাৰত NRC হৈছে কিন্তু বংগৰ পৰিস্থিতি সুকীয়া; বংগত NRC কৰিবলৈ হলে ৰাজ্য চৰকাৰে সন্মতি প্ৰদান কৰিব লাগিব বুলি মন্তব্য মমতা বেনাৰ্জীৰ ।\nFirst published: September 24, 2019, 4:15 PM IST


কভিড-১৯ আৰু আমাৰ কৰণীয়\nPublished on May 18, 2020 | News Source: ড০ অৰুণ চন্দ্র শর্মা\nমানুহৰ চুলি এডালৰ বেধৰ ৩০ গুণতকৈ সৰু প্রায় ১ৰ পৰা ৫ মাইক্র’মিটাৰৰ (১ মিটাৰ ১০৬ মাইক্র’মিটাৰ) অদৃশ্য কৰ’না বিষাণুৰ কণিকা বা টোপাল এটাৰ ক্রিয়াই সমগ্র বিশ্বজুৰি মানৱ জাতিক ত্রাহি মধুসূদন দেখুৱাইছে৷ আজিলৈকে গোটেই বিশ্বৰ কভিড- ১৯ ৰোগটোৰ দ্বাৰা আক্রান্ত হৈছে ৪৬ লাখতকৈ অধিক লোক৷ মৃত্যু হৈছে তিনি লাখৰো অধিকৰ৷\nভাৰতত আক্রান্ত প্রায় ৯০ হাজাৰ, মৃত্যু ২৮৭২জনৰ আৰু অসমত ৯১জন আক্রান্তৰ বিপৰীতে মৃত্যু ২জনৰ ৷ ইয়াৰ পৰা নিস্তাৰ পোৱাৰ উপায় বর্তমানলৈকে উদ্ভাৱন হোৱা নাই৷ দৰৱ, টিকা আজি পর্যন্ত উদ্ভাৱন হোৱা নাই৷ কেৱল সাৱধানতা, খাদ্যাভ্যাসৰ লগতে আনুষংগিক চিকিৎসাৰেহে এই ৰোগটোৰ বিপক্ষে যুঁজি থাকিবলগীয়া হৈছে৷ বর্তমান সময়ত এই কভিড-১৯ ৰোগটোৱে আমেৰিকা, ইটালি, ফ্রান্স, চীন, জার্মানি, ৰাছিয়া, স্পেইন, ব্রিটেইনকে ধৰি বিশ্বৰ প্রায় ২৩০খন দেশত ভয়ংকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছে৷\n২০০২-২০০৩ চনত দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ ছার্ছ (Severe Acute Respiratory Syndrome) মহামাৰী এটা কৰ’না বিষাণু৷ কিন্তু বর্তমানৰ বিষাণুটোৰ পূর্বৰ লগত মিল নাই৷ নতুন হোৱা বাবে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই (WHO) ন’ভেল (Novel) শব্দটো যোগ দিছে ৷ International Committe on Texonomy of Virus (ICPV) -এ ২০২০ চনৰ ১১ ফেব্রুৱাৰীত নতুন বিষাণুটোৰ নাম ‘Sars-Cov-2’ বুলি ঘোষণা কৰে৷\nইয়াৰ সম্পূর্ণ নামটো হ’ল Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus৷ ২০০২-২০০৩ত ছার্ছ এক আছিল৷ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই ৰোগটোৰ নাম সেই একে তাৰিখতে COVID-19 বুলি ঘোষণা কৰে৷ ইয়াৰ সম্পূর্ণ নাম হ’ল Corona Virus Disease-19৷ ইয়াত ২০১৯ চনৰ বিষাণুটো ধৰা পৰাৰ বাবে ১৯ সংখ্যাটো লোৱা হৈছে৷ ন’ভেল SARS CoV-2 বিষাণুটোৰ জেনেটিকেলি ২০০২-০৩ বর্ষৰ কৰ’না বিষাণুৰ লগত সম্পর্ক থাকিলেও সৃষ্টি হোৱা ৰোগ দুয়োটা সম্পূর্ণ পৃথক ৷\nচীন দেশৰ উহানত কেঁচা মাংস আৰু অন্যান্য কেঁচা সামগ্রী বিক্রীৰ বজাৰ ‘ৱেট মার্কেট’ৰ বাদুলীৰ পৰা কৰ’না বিষাণু মানৱ দেহলৈ সংক্রমণ হোৱা বুলি নানা বার্ প্রকাশ পাইছে৷ কিন্তু বর্তমান সময়ত বিভিন্ন সূত্রৰ পৰা জানিব পৰা হৈছে যে চীনৰ ‘উহান ইনষ্টিটিউট অব৲ ভাইৰ’লজি’ পৰীক্ষাগাৰত মাৰাত্মক ভাইৰাছৰ গৱেষণাৰ পৰাই এই ভাইৰাছৰ উৎপত্তি হৈছিল৷ এই বিষয়ে বিশ্বৰ নানা ঠাইত অনুসন্ধান অব্যাহত আছে৷\n২০০২-০৩ চনত ছার্ছ কৰ’না বিষাণু বাদুলী, জহামাল, ২০১৫ চনত মার্ছ কৰ’না বিষাণু বাদুলী, উট আদি প্রাণীৰ পৰা সংক্রমিত হৈছিল বুলি জানিব পৰা হয়৷ ICMRৰ গৱেষণাত দুই ভাৰতীয় প্রজাতিৰ বাদুলীৰ দেহত কৰ’না বিষাণুৰ উপস্থিতি ধৰা পৰিছে৷ কিন্তু বাদুলীৰ দেহৰ পৰা মানৱ দেহলৈ কৰ’না বিষাণুবিধ সংক্রমণৰ কোনো তথ্য পোৱা হোৱা নাই৷\nঅন্য বীজাণুৰ তুলনাত Covid-19 ন’ভেল বিষাণুটোৰ জেনেটিক পৰিৱর্তন বা উৎপত্তিৱর্তনৰ (Mutation) হাৰ আৰু বেছি৷ ফলস্বৰূপে অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে এজনৰ পৰা আনজনলৈ সংক্রমণ হয় আৰু বহুত লোক ইয়াৰ প্রভাৱত পৰে৷ গতিকে ল’ব লগা সাৱধানতা আৰু তলাবন্ধ (Lock Down) কার্যসূচীৰ বাদে গত্যন্তৰ নাই ৷\nবিশ্বৰ প্রায় সকলো দেশতে এই মহামাৰীৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ অতি কঠিন পদক্ষেপ হিচাপে তলাবন্ধ ( Lock Down) কার্যসূচী বলৱৎ কৰিবলৈ চৰকাৰ বাধ্য হৈছে৷ তাৰ লগতে অনেক নীতি-নিয়মেৰে সকলো লোককে চলিবলৈ নীতি-নির্দেশনা, অনুৰোধ, আহবান জনোৱা হৈছে৷ সংক্রমণ অধিক নহ’বলৈ ৰোগীক বা ৰোগীৰ সংস্পর্শলৈ অহা লোকক আনকি কর্তব্যৰত চিকিৎসক, নার্ছ আদিক নিলগাই (Quarantine) ৰখা হৈছে৷\nএই মুহূর্তত মাৰাত্মক মহামাৰীৰ পৰা পৰিত্রাণ পাবলৈ সুষ্ঠিৰ চিন্তাৰে, ধৈর্যৰে নিজ নিজ কর্মক্ষেত্রত অগ্রসৰ হ’ব লাগে নির্দিষ্ট নীতি-নিয়মেৰে, সাৱধানতাৰে, সতর্কতাৰে৷ সতর্কতা সম্পর্কে আমেৰিকাৰ বিজ্ঞানী বেঞ্জামিন ফ্রেংকলিনে কৈছে– ‘An ounce prevention is worthapound of cure’ সংক্রমণ হোৱা বা লক্ষণ দেখা বা বাহিৰৰ দেশৰ বা ৰাজ্যৰ পৰা অহা লোকসকলক নিলগাই ৰখা হৈছে বা ঘৰতে আছুতীয়াকৈ থাকিবলৈ নির্দেশনা দিছে মাত্র ১৪ দিনৰ পৰা ২৮ দিনৰ বাবে, যাতে এজনৰ পৰা আনজনলৈ ৰোগটো সোঁচৰিব নোৱাৰে৷ ইয়াতে বহুতে সহযোগ কৰিছে আৰু আনহাতে ভয় খাই নে অন্য কাৰণত অসহযোগ কৰি লুকাই আছে৷ কেইবাজনে নুবুজাকৈয়ে আত্মহত্যাও কৰিছে ৷\nকভিড-১৯ ৰোগৰ শিকলি ছিঙি থান-বান কৰিব লাগিব আমিবোৰেই৷ কৰ’না বিষাণুটো যাতে সিঁচৰতি হ’ব নোৱাৰে, তাৰ বাবে ঘৰতে চাফ-চিকুণকৈ থাকি, এক মিটাৰতকৈ অধিক সামাজিক বা দৈহিক দূৰত্ব বর্ই ৰাখি, চাবোন বা ছেনিটাইজাৰেৰে ঘনে ঘনে হাত ধুই নিৰাপদে অৱস্থান কৰিব লাগে৷ ৰাজহুৱা স্থানত বা ঘৰৰ বাহিৰত থাকোঁতে মুখ-নাক ঢকাকৈ মুখা (Musk) পৰিধান কৰিব লাগে৷\nকভিড-১৯ ৰোগত ভুগি থকা কোনো লোকৰ মৃত্যু হ’লে তাৰ ভয়াৱহতাৰ বিষয়ে শুনিলে গাৰ নোম শিয়ঁৰি উঠে৷ মৃত্যুৰ অন্তিম ক্ষণত আত্মীয় কোনো লোকক লগ নাপাব বা মৃতদেহ কোনো লোকে চুব নোৱাৰিব৷ মাত্র আঁতৰৰ পৰা চাব পাৰিব৷ অৱশেষত সম্পূর্ণ সাৱধানতাৰে প্লাষ্টিকেৰে মেৰিয়াই মাটিত পুতি থোৱাৰ ব্যৱস্থা চৰকাৰৰ পৰাহে কৰিব৷ ধর্মীয় নীতি-নিয়মৰ বাবে অস্থি অকণো সংগ্রহ কৰিব নোৱাৰিব ৷\nঅসম তথা ভাৰতৰ সকলো শিক্ষানুষ্ঠান, প্রতিষ্ঠান, কল-কাৰখানা, যাতায়াত বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে, যাতে ৰোগটো অধিক সংক্রমিত হ’ব নোৱাৰে৷ এই সময়ছোৱাত শিক্ষক-ছাত্র-ছাত্রীসকলে যোগাযোগ কৰি ইলেক৲ট্রনিক মাধ্যমেৰে শিক্ষাদান আৰু গ্রহণৰ ব্যৱস্থা কৰি আছে৷ তদুপৰি ঘৰতে কুশলে থাকি ঘৰুৱা কামত আত্মনিয়োগ কৰাত ই এটা সুন্দৰ সুযোগ হৈছে ৷\nলকডাউনৰ দিনকেইটা জনসাধাৰণে কেনেদৰে অতিবাহিত কৰিব, তাৰ কৌশলসমূহৰ বিষয়ে অভিজ্ঞ, পার্গত ব্যক্তিয়ে, চৰকাৰে সংবাদ মাধ্যমৰ যোগেদি সময়ে সময়ে অৱগত কৰিছে৷ এই দিনকেইটা এটা সুযোগ হিচাপে ইতিবাচক মনোভাবেৰে লোৱাসকলে কোনো অসুবিধা নোহোৱাকৈ অতিবাহিত কৰিব পাৰিব ৷\nসমগ্র ভাৰতত বিস্তাৰিত হৈ থকা বহুতো অস্থায়ী কর্মত নিয়োজিত অসমৰ ডেকাসকলৰ বহুতে চাকৰি এৰি ঘৰলৈ উভতি আহিছে৷ অসমত চাকৰি নাপাই বিভিন্ন ৰাজ্যত সৰু-সুৰা কামত নিয়োজিত বহুতৰ ঘৰৰ অৱস্থা উন্নত মানৰ নহয় যদিও বহুতৰ ঘৰৰ খেতি কৰাৰ উপযোগী মাটি-বাৰী আছে৷ এইসকলে ধান, সৰিয়হকে ধৰি ৰবি শস্য আৰু খাৰিফ শস্যত মনোযোগ দিব লাগে৷\nঘৰ, সমাজ আৰু চৰকাৰেও তেওঁলোকক সাহস, যোগোৱাৰ লগতে সহায় কৰিব লাগে৷ এই দিনবোৰত শালিধান, বাওঁধানৰ খেতিৰ লগতে খাৰিফ শস্যবোৰৰ খেতিত মনোযোগ কৰিব লাগে৷ বছৰেকত কমেও দুটা ধানখেতি কৰিব লাগে৷ এইক্ষেত্রত বিভিন্ন স্থায়ী খেতি কর্মৰ ভিতৰত আনাৰস, কল আদি বিভিন্ন ফলমূল, তামোল-পাণ, নেমুটেঙা, সাঁচি গছ, বাঁহ গছ আৰু মূল্যৱান কাঠৰ অৰণ্য গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্রত যথেষ্ট সম্ভাৱনা আছে৷ চাহখেতি যথেষ্ট হয় যদিও ইয়াৰ পৰা উন্নত ধৰণৰ মূল্যৱান চাহপাত প্রস্তুত কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে৷\nকাপোৰ আৰু কাগজৰ কাৰখানাসমূহ পুনৰ চলাবলৈ চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা আঁচনি তৈয়াৰ কৰিব লাগে৷ এইসমূহ দীর্ঘম্যাদী আঁচনি চৰকাৰৰ সহযোগতহে সম্ভৱ৷ ইয়াৰ বাদে কিন্তু গত্যন্তৰ নাই৷ যুৱক-যুৱতী, ডেকা-জোৱানসকলৰ মন-মগজুৰ মিলনেৰে নতুন প্রযুক্তিৰে খেতি কর্মত আগবাঢ়িব লাগে বিজ্ঞানসন্মতভাৱে ৷ বর্তমান সময়ত অসমত কাম কৰা অসমীয়া মানুহৰ অভাৱ৷ পৰমুখাপেক্ষী নহৈ বিনামূলীয়া চাউল, দাইল, চেনি খাই থকাৰ পৰা বিৰত থাকি অসমীয়াৰ স্বাভিমানক বর্তাই ৰখাৰ এইটোৱেই হৈছে সুবর্ণ সুযোগ ৷\nবিজ্ঞানসন্মত চিন্তা-চর্ৰে পশুধন পোহপালৰ দ্বাৰা অর্থনৈতিক দিশ টনকিয়াল কৰিব লাগিব আমিবোৰেই৷ ইয়াৰ চাহিদাও বর্তমান সময়ত অতি বেছি৷ কণী, মাছ, মাংস, গাখীৰ আদি উৎপাদনৰ যথেষ্ট থল আছে৷ এইবোৰ সামগ্রীৰ উৎপাদন চাহিদা অনুসৰি তেনেই নগণ্য আমাৰ অসমত৷ মাছ, কণী প্রতিদিনেই অসমৰ বাহিৰৰ পৰা আহি অসমৰ বজাৰ ভর্তি কৰে ৷\nএইক্ষেত্রত কৃষি বিভাগ, পশুপালন বিভাগ আছে, কৃষি মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয় আছে৷ গতিকে এই বিভাগসমূহৰ মন্ত্রী, সঞ্চালক, কৃষক, অধ্যাপকসকলে হ্রস্র বা দীর্ঘম্যাদী আঁচনি বিজ্ঞানসন্মত প্রযুক্তি বিদ্যাৰ প্রয়োগেৰে ধ্যান-ধাৰণাৰ ভৱিষ্যৎ দিক-দর্শনৰ বাবে আগবঢ়াই নিব লাগে৷ ই সম্ভৱ যদিহে সকলোৱে একগোট হৈ অন্তৰেৰে কর্মত আগবাঢ়ি যায় ৷ শাক-পাচলিৰ বাৰী এখন ৰখা, গাই পালন, ছাগলী, হঁাহ, কুকুৰা, মৌ, গাহৰি পাৰিলে ঘৰে ঘৰে পালন কৰিব লাগে৷ কাপোৰ, খোৱা সামগ্রীৰ লগতে বিভিন্ন সামগ্রী আছে যিবোৰ নিত্য প্রয়োজনীয় ৷\nহোটেল, বিভিন্ন ধৰণৰ দোকান যেনে– বৈদ্যুতিক বা ইলেক৲ট্রনিকছৰ আহিলা আৰু মেৰামতি কৰা দোকান অসমীয়া লোকৰ নিচেই কম৷ নানা ধৰণৰ বৃত্তি যেনে– ইলেক৲ট্রিচিয়ান, পকাঘৰ বনোৱা মিস্ত্রী, পানী মিস্ত্রী, চুলি কটা, ৰং কৰা, কাপোৰ ধোৱা আদি কামত অসমীয়া মানুহ নাই বুলিলেও হয়৷ অসমীয়া লোকসকলে এইবোৰ বৃত্তিত মনোনিৱেশ কৰিব লাগে, যাৰ পৰা সহজে ধন উপার্জন কৰাৰ থল আছে ৷\nবর্তমান সময়ত ঘৰতে থকা অসমীয়া শিপিনীসকলে সংকল্প লওক, নিজৰ কর্মক্ষেত্রত অগ্রসৰ হওক, দুগুণ উচছ্বাসেৰে আমাৰ প্রয়োজনীয় গামোচা, চাদৰ-মেখেলা, চেলেং আদি কাপোৰবোৰ আধুনিক পদ্ধতিৰে তাঁতশালত বৈ উলিয়াওক, যাতে বছৰ বছৰ ধৰি শিপিনীসকলৰ কাপোৰবোৰ অসম তথা ভাৰতৰ চুকে-কোণে ভৰি পৰক৷ তেতিয়া অসমৰ বাহিৰৰ গামোচা, চাদৰে অসমৰ বজাৰ দখল কৰাৰ পথ বন্ধ হ’ব৷\nআমি আশাবাদী– অতিশীঘ্রে কভিড-১৯ মহামাৰীৰ অৱসান ঘটিব৷ বিজ্ঞানীসকলে অহৰহ টিকা, ঔষধৰ উদ্ভাৱনৰ বাবে লাগি আছে৷ বর্তমান মানৱ জাতিৰ কৰণীয় হৈছে ধৈর্য ধৰা আৰু উৰা বাতৰিত ভোল যাব নালাগে৷ ধৈর্য আৰু অধ্যাৱসায়ৰ সংক্রান্তত আমেৰিকাৰ প্রাক্তন ৰাষ্ট্রপতি জন কুইন্সি আদমে কৈছে যে– ‘Patience and perseverance haveamagical effect before which difficulties disappear and obstacles vanish’.\nকভিড-১৯ ৰোগৰ আতংকত সমগ্র বিশ্ব সন্ত্রাসিত হোৱাৰ মাজতে অসমৰ ক্ষেত্রত অন্য এখন প্রতিচছবিহে উন্মোচিত হৈছে৷ ই হৈছে এই ৰোগৰ বিপক্ষে অসমৰ সকলো ৰাইজ একগোট হৈ যেনেকৈ পাৰে আগবাঢ়ি আহিছে৷ নীতি-নির্দেশনা মানি লকডাউনৰ সময়ত প্রায় সকলো ঘৰতে আছে৷ মহান ডাক্তৰ, নার্ছ, চাফাই কর্মী, অংগনৱাড়ী কর্মীসকলে প্রত্যক্ষভাৱে আগবাঢ়ি মানৱ সেৱাত ব্রতী হৈছে৷ আৰক্ষী বাহিনী, সংবাদদাতাসকলেও উঠিপৰি লাগিছে৷ মহান নিদর্শন দাঙি ধৰিছে অসমৰ ৰাইজ তথা দল-সংগঠন, শিক্ষক-কর্মচাৰী, ব্যৱসায়ীসকল তেওঁলোকৰ মহান দানৰ যোগেদি৷\n‘অসম আৰোগ্য নিধি’ আৰু ‘মুখ্যমন্ত্রীৰ সাহায্য পুঁজি’ত যথাসাধ্যে দান আগবঢ়াইছে এই সমস্যাৰ জোৰা মৰাৰ বাবে৷ তদুপৰি লকডাউনৰ সময়ছোৱাত জীৱনটো সুকলমে যাপন কৰাত অসুবিধাত ভোগাসকলৰ কাষত দল-সংগঠন, শিক্ষক-কর্মচাৰী, আৰক্ষী, সংবাদদাতা, ব্যৱসায়ী তথা সমগ্র ৰাইজ উবুৰি খাই পৰিছে৷ চাউল-দাইল, আলু-পিঁয়াজ, পাচলি, তেল আদিৰে যথাসাধ্যে সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছে৷ এই মহানতাবোধৰ জাগৰণে অসমৰ জনগণক একগোট কৰি একেলগে থাকিবলৈ অনুপ্রাণিত কৰিছে৷\nচৰকাৰ আৰু বিৰোধী দলবোৰেও একতাৰে আগবাঢ়ি আহিছে এই সমস্যা সমাধানৰ ক্ষেত্রত৷ এনে বিৰল দৃষ্টান্ত কিন্তু অন্য দেশবোৰৰ ক্ষেত্রত হেছে নে নাই হোৱা এই মুহূর্তত জানিব পৰা হোৱা নাই৷ সকলো ক্ষেত্রতে অসমৰ উন্নতিৰ ক্ষেত্রত সদ্ভাব বর্তি থকাটোহে আমাৰ কাম্য৷ এইক্ষেত্রত আমেৰিকাৰ অভিযন্তা উদ্যোগী হেনৰি ফ’র্ডৰ উদ্ধৃতিৰে সামৰিলোঁ– ‘Coming together isabeginning, keeping together is progress, working together is success’.\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 21226636


Reecool in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Reecool ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nReecool ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Reecool Benefits & Uses in Assamese- Reecool ar laabh aaru byavaharsamuh\nReecool ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Reecool Dosage & How to Take in Assamese - Reecool ar paali aaru xeya kenedore lobo\nReecool ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Reecool Side Effects in Assamese- Reecool ar parshwakriyasamuh\nReecool সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Reecool Related Warnings in Assamese- Reecool xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Reecoolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Reecool with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Reecool ar gurutor kriya-pratikriya\nReecool মতভেদসমূহ- Reecool Contraindications in Assamese- Reecool nishedhsamuh\nReecool ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Reecool in Assamese- Reecool ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Reecool ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Reecool Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Reecool kriya-pratikriya\nReecool ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Reecool Benefits & Uses in Assamese - Reecool ar laabh aaru byavaharsamuh\nReecool তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nReecool ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Reecool Dosage & How to Take in Assamese - Reecool ar paali aaru xeya kenedore lobo\nReecool-ৰ উপাদানসমূহ - Reecool Active Ingredients in Assamese - Reecool-ar upadaansamuh\nReecool ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Reecool Side Effects in Assamese - Reecool ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Reecool ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nReecool সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Reecool Related Warnings in Assamese - Reecool xonkranta xatarkatabanisamuh\nReecool-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nReecool এ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। আপুনি যদি তেনেকুৱা পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰে, Reecool খোৱা লগে লগে বন্ধ কৰক। ইয়াক পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে আপোনাৰ চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nReecool-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nReecool ৰ বহু কম স্তন্যপায়ী মহিলাৰ ওপৰত পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থকা দেখা যায়।\nবৃক্কত Reecool কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nReecoolৰ বৃক্কত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই বৃক্ক ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nযকৃতত Reecool কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nReecoolৰ কলিজা ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Reecool ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nReecoolৰ হৃদয় ৰ ওপৰত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Reecoolৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Reecool with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Reecool ar gurutor kriya-pratikriya\nReecool তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nReecool মতভেদসমূহ - Reecool Contraindications in Assamese - Reecool nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Reecool লোৱা অনুচিত যাতে -\nReecool ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Reecool in Assamese - Reecool ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Reecool-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Reecoolৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Reecool লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Reecool লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Reecool ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Reecool ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Reecool Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Reecool kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Reecoolৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Reecool লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Reecoolৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nReecoolৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।\nReecool ৰ অনুকল্প - Substitutes for Reecool in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Reecool লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Reecool ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Reecool সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Reecool ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Reecool সেৱন কৰে?