মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: September 2010\nঅসমীয়া সংগীত শিল্পীৰ চৌৰ্য্যবৃত্তি!\nচলচ্চিত্র : Varanam Aayiram (Tamil)\nগীত: Nenjukkul Peidhidum\nভিচিডি: কি নাম দি মাতিম\nগীত: বৰষা মেঘৰ\nচলচ্চিত্র : Mussanje Maathu (Kannada)\nগীত: Aakasha Bhoomi Indu\nগীত: আকাশে বতাহে\nPosted by হিমজ্যোতি at 9:23 PM No comments:\nপ্রসংগ : অযোধ্যা\nবৰ্তমান সময়ত দেশত যি দুটা বিষয় আলোচনাৰ বিষয়বস্তু হৈ আছে, সেই দুটাই হ’ল কমনৱেলথ গেমচ আৰু অযোধ্যাৰ ভূমি বিবাদৰ বহু প্রতীক্ষিত ৰায়দান। এটায়ে ইতিমধ্যে সমগ্র বিশ্বৰ সন্মুখতে লজ্জাত দেশৰ মুখ উলিয়াব নোৱাৰা অৱস্থা কৰি তুলিছে। আনটো বিষয়ে ইতিমধ্যে দেশত এক চেপা উত্তেজনাৰ বিৰাজ কৰাইছে। ৰাজনৈতিক দলসমূহে ইয়াৰ পূৰ্ণসুযোগ গ্রহন কৰিবলৈ ইতিমধ্যে উঠিপৰি লাগিছে। এটা কথা বুজাত অসুবিধা হৈছে, অযোধ্যা ৰায়দান বিষয়টোক চৰকাৰ অথবা দল সংগঠনে ইমান বা দিছে কেলেই? ইমান বছৰৰ পাছত এটা ৰায়দান ওলাব, তাৰ বাবে দেশত এক জৰুৰীকালীন পৰিস্থিতিৰ দৰে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰোৱা হৈছে কিয়? এচ এম এচ, এম এম এচ আদিবোৰ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছে, জিলাই জিলাই আৰক্ষীক সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছে। ঠিকেই আছে, সতৰ্ক হৈ থকাটো জৰুৰী। কাৰণ ফিৰিঙতিৰ পৰা খাণ্ডৱ দাহ হবলৈ বেছি পৰ নালাগে। কিন্তু এই ব্যৱস্থা বোৰ ইমানকৈ প্রচাৰ কৰা হৈছে কিয়? খোদ গৃহমন্ত্রীয়ে সাংবাদিক মেল পাতি এই বাতৰি বোৰ দিছে। কিন্তু কি যুক্তিত? ইয়াৰ জৰিয়তে সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজত এটা আতংময় পৰিবেশৰ সৃষ্টি হোৱা নাইনে? এইবোৰ ব্যৱস্থা দেশৰ আভ্যন্তৰীন সুৰক্ষাৰ স্বাৰ্থত নিশ্চয় গোপনেও লব পৰা যায়। ৰায়দানৰ পাছতে যে কিছুমান ৰাজনৈতিক অ-ৰাজনৈতিক সংগঠনৰ তথাকথিত ভণ্ড কিছুমান নেতা পালিনেতাই যে অবাঞ্চিত মন্তব্য দি একুৰা জুই জ্বলাবলৈ প্রস্তুতি চলাইছে সেয়াও নুই কৰিব নোৱাৰি। কংগ্রেছ আৰু ইয়াৰ সমভাবাপন্ন দলসমূহৰ মুছলমান প্রীতি আৰু বিজেপি আৰু ইয়াৰ লগৰীয়া সকলৰ হিন্দু প্রীতিয়ে যে দেশৰ কিমান ক্ষতি কৰিছে সেয়া সকলোৱে ভালদৰে হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰে। গোটেই বিষয়টো যিহেতু আইনৰ মেৰপাকতে আবদ্ধ হৈ আছে, তেন্তে আইনে যি কয় সেয়া মানি লবলৈ একপ্রকাৰ সকলো বাধ্য। কিন্তু এই স্পৰ্শকাতৰ বিষয়টো সংবাদ মাধ্যম আৰু চৰকাৰে এনেদৰে প্রচাৰ কৰি আছে যে, সমগ্র দেশবাসীৰ মনত এক প্রকাৰ ১৯৯২ ৰ বিভীষিকাময় পৰিবেশৰ দৃশ্যবোৰেই যেন চানি ধৰিছে। সংবাদ মাধ্যম আৰু চৰকাৰেও গোটেই বিষয়টোৰ ব্যাপক প্রচাৰ বন্ধ কৰাটো দৰকাৰী হৈ পৰিছে।\nPosted by হিমজ্যোতি at 1:36 AM No comments:\nযিসকল শিল্পীৰ কণ্ঠত প্রাণ পাইছিল অসমীয়া সংগীত জগতখনে\nযিসকল স্বনামধন্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফটো লগাব পৰা নগল, তেখেতসকললৈ ক্ষমা প্রাৰ্থনাৰে...\nPosted by হিমজ্যোতি at 1:19 AM No comments:\nতোমাৰ মৰমে মোৰ দেহত তুলিলে ঢৌ\nবুকুত দিলেযে মৌ\nকি যে মিঠা মিঠা\nকেনেকৈ কি যে হৈ গ'ল\nকলিটি কুসুমে হ'ল\nসুৰভি উপচি গ'ল\nকি যে ভাল লগা\nফুলে কয় বতাহক লাহেকৈ এই কি কৰিলা?\nবতাহেও সুধিছে ফুলকেই এই কি কৰিলা?\nগোপন ফাগুনে যেন লুকাই হাঁহিছে সৌ\nজিৰিজিৰ্ জিৰিজিৰ্ এধানি সৌ জুৰিটি যে\nনীলাকৈ পানীৰে ভৰি গ'ল কোন ছেগতে যে\nমৰম নদীতে যেন\nনিজকে উতাই দিম\nকি যে আকুলতা\nতোমাৰ মৰমে মোৰ দেহত তুলিলে ঢৌ (কথাঃ নিৰ্মল প্রভা বৰদলৈ; কণ্ঠ/সুৰঃ জয়ন্ত হাজৰিকা)\nPosted by হিমজ্যোতি at 12:33 AM No comments:\nহিন্দীৰ পৰা অসমীয়া ভাষালৈ ডাবিং কৰা প্রথমখন কথাছবি\nবৰ্তমান কথাছবি এখন মুক্তি দিওঁতে বিভিন্ন ভাষাত মুক্তি দিয়াটো এটা সাধাৰণ কথা। কিন্তু অসমীয়া ভাষালৈ ডাবিং অথবা অসমীয়া ভাষাৰ পৰা অইন ভাষালৈ ডাবিং হোৱাটো খুব কমেই হে দেখিবলৈ পোৱা যায়। কিন্তু ১৯৬৮ চনতে এখন হিন্দী কথাছবি অসমীয়া ভাষালৈ ডাবিং কৰা হৈছিল। হিন্দী কথাছবি খনৰ নাম আছিল তাৰাচান্দ বৰজাত্য প্রযোজিত তথা বিখ্যাত ৰাজশ্রী প্রডাকচনৰ 'তকদীৰ'। হিন্দীৰ পৰা অসমীয়া ভাষালৈ ডাবিং কৰা এইখনেই আছিল প্রথম কথাছবি, অসমীয়াত কথাছবি খনৰ নাম দিয়া হৈছিল 'ভাগ্য'। ভাৰত ভূষন, কমল কাপুৰ, ফৰীদা জালাল আদি অভিনীত 'তকদীৰ' কথাছবি খন মুক্তি পাইছিল ১৯৬৭ চনত আৰু বহুতো আঞ্চলিক ভাষালৈ এইখন ডাবিং কৰা হৈছিল। তাৰে ভিতৰত অসমীয়া ভাষাটো আছিল অন্যতম। অসমীয়া ভাষালৈ ৰূপান্তৰ কৰাৰ আঁৰৰ ব্যক্তি জনেই আছিল স্বনামধন্য শিল্পী, ভূপেন হাজৰিকা। ভূপেন হাজৰিকাই কথাছবি খনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সংলাপ আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল। অসমীয়া ভাষাত কথাছবি খনৰ বিভিন্ন চৰিত্র সমূহৰ বাবে কণ্ঠ দিছিল কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্য, ৰেণু গগৈ, প্রফুল্ল বৰুৱা, পুলক গগৈ আদিয়ে। শ্রুতিমধুৰ হিন্দী গীত কেইটিৰ দৰেই অসমীয়া কথাছবি খনতো আছিল দুটি কালজয়ী গীত। ইলা বসু আৰু শ্যামল মিত্রৰ 'নৱ নৱ বহাগ আহে' আৰু শ্যামল মিত্রৰ কণ্ঠত নিগৰিছিল 'কোনে জানে তোমাৰ সপোন' গীত দুটি, যি দুটি গীত আজিও জনপ্রিয়। সংগীত আছিল লক্ষ্মীকান্ত প্যাৰেলালৰ।\nজব্ জব্ বাহাৰ আয়ে (মঃ ৰফী)\nনৱ নৱ বহাগ আহে (শান্তা উজীৰৰ কণ্ঠত 'ৰি-মেক')\nকেইসে কই জানে (মঃ ৰফী)\nকোনে জানে তোমাৰ সপোন (চেমচনৰ কণ্ঠত 'ৰি-মেক')\nPosted by হিমজ্যোতি at 1:24 PM No comments:\n"মঘাই বোলে ঢোলৰ মাত ধিনিকি ধিন্ দাও"\nবিশ্বৰ বিভিন্ন প্রান্তৰ লগতে অসমৰ জাতীয় জীৱনতো সঘনাই জড়িত এবিধ বাদ্যযন্ত্র হৈছে - ঢোল। আমি আমাৰ অতিকে আপোন বিহুৰ লগতে ঢোলটো সাঙুৰি লওঁ যদিও ই যে কেৱল বিহুতে যে ব্যৱহাৰ হয় এনে নহয়। অন্যান্য বিভিন্ন উৎসৱ পাৰ্বন তথা লোক সংগীতৰ লগতো এই বাদ্যযন্ত্রবিধ জড়িত। উৎসৱ তথা বিভিন্ন জনজাতি ভেদে ঢোলৰ প্রকাৰো ভিন ভিন। অসমৰ বিভিন্ন লোকাচাৰ ভেদে ভিন্ন প্রকাৰৰ ঢোল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তাৰে ভিতৰত প্রধান ঢোল কেইবিধ হ'ল - বৰ ঢোল বা জয়ঢোল, ঢেপাঢোল, বিহু ঢোল ইত্যাদি। বিভিন্ন ৰাজহুৱা উৎসৱ, সবাহ আদিত বৰ ঢোল বজোৱা হয়। সাধাৰণতে দেওধানী নৃত্যত জয়ঢোল এক অপৰিহাৰ্য্য অঙ্গ। আনহাতে ঢেপা ঢোলৰ বহুল প্রচলন আছে দৰং জিলাত।এই ঢোলৰ এফালে এতৰপীয়া আৰু আনটো ফালে দুতৰপীয়া ছাগলীৰ ছাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।এই ছাল দুখনৰ মাজত এটা সৰু বিন্ধা থাকে আৰু বজাবৰ সময়ত সেই বিন্ধাৰে পানী সুমুৱাই দিয়া হয়, যাতে ছাল খন সোপোকা হৈ পৰে।সেইবাবে ইয়াক ঢেপা ঢোল বোলা হয়। বিহু গীতত ব্যৱহৃত আমাৰ সকলোৰে পৰিচিত ঢোলবিধৰ হাতেৰে বজোৱা বাওঁফালৰ অংশ তৈয়াৰ কৰা হয় ছাগলীৰ ছালেৰে আৰু মাৰিৰে বজোৱা সোঁ ফালৰ অংশ তৈয়াৰ কৰা হয় গৰুৰ ছালেৰে। এই ঢোলবোৰ সাধৰণতে চাম, কঠাল, আম আদি গছৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। অকল অসমীয়া সমাজতে যে ঢোলৰ প্রচলন আছে এনে নহয়। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজতো ঢোল বিভিন্ন ৰূপত দেখা যায়। বড়ো আৰু ৰাভা সকলে ব্যৱহাৰ কৰা দীঘল আকৃতিৰ ঢোল বিধক খাম বোলে। কাৰ্বি সকলে ঢোল কেৱল ছাগলীৰ ছালেৰেহে প্রস্তুত কৰে, ইয়াক চেং বোলা হয়। আনহাতে তিৱা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ মাজত ঢোলক খ্রাং হিচাপে জনা যায়।বিভিন্ন প্রকাৰৰ খ্রাং বোৰ হ'ল - খ্রামচা, বাৰ', লুৱা, পন্থাই ইত্যাদি।\nবৰঢোল বাদন (তলৰ প্লেয়াৰটোৰ প্লে' বুটামটোত ক্লিক কৰক)\nPosted by হিমজ্যোতি at 8:15 PM No comments:\nজ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালাৰ কেইখনমান দুৰ্লভ ছবি\nকৈশোৰ কালৰ জ্যোতিপ্রসাদ আগৰৱালা\nইংলেণ্ডৰ টেমচ নৈত জ্যোতিপ্রসাদৰ নৌকা বিহাৰ\nশেষ শয়নত জ্যোতিপ্রসাদ\nPosted by হিমজ্যোতি at 2:14 PM No comments:\nভূপেন দা লৈ জন্মদিনৰ আন্তৰিক শুভেচ্ছা\nআজি আকাশৰ শেষ হ'ব পায় শেষ বাৰিষাৰ গান\n(পাৰ্বতী প্রসাদ বৰুৱাৰ গীত ভূপেন হাজৰিকাৰ কণ্ঠত)\nPosted by হিমজ্যোতি at 11:36 AM No comments:\nশ্বিলঙৰে মনালিছা লিংডো\nতলৰ প্লেয়াৰটোৰ প্লে' বুটামটোত ক্লিক কৰক\nকথাঃ ভূপেন হাজৰিকা; সুৰঃ জয়ন্ত হাজৰিকা\nশিল্পীঃ ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা\nতোমাৰ হাতৰ গীতাৰখনিত\nহিলিবিলি মিউজিক বজাই যোৱা\nমনালিছা মনালিছা মনালিছা\nতোমাক স্রজিলে কোন লিঅ'নাৰ্ডই\nকেনেকে হ'লা তুমি ইমান ধুনীয়া\nমনত আছেনে দুয়ো গৰখীয়া\nশৰাতীৰ সুৰে সুৰে কিন কিন বৰষুণে ভিজা\nশ্বিলং পিকত সেই দেওবাৰে পুৱা\nতুমি আজি লাবানৰ কৰবাত\nআৰু ৰাজধানী সলনিৰ পিছত আহি\nহ'লো এতিয়া দিছপুৰীয়া\nক্রিছেন্থিমাম যিমান ৰঙা মোৰ\nতোমাৰ সোঁৱৰণী সিমানে ৰঙা\nমনালিছা, নংপোলে এবাৰ আহানা\nময়ো যাম ছুটি পালে নংপোলৈ\nমন দিম মন নিম গীতাৰৰ সুৰে সুৰে\nঅদুৰ মধুৰ কোনোবা ৰাতিপুৱা\nPosted by হিমজ্যোতি at 12:22 PM No comments:\nবিহুগীত আৰু হিন্দী গীত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱা প্রথমখন অসমীয়া চিনেমা\nঅ' মোৰে দেহিটি ঐ\nঅ' মোৰে চেনাইটি ঐ\nচকু জুৰণীয়া ৰোৱা কুমলীয়া\nকাইলৈ মেলিবি ঠোক\nএইটোৱেই আছিল বিহুগীত, যি পোনপ্রথম বাৰৰ বাবে অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল অসমীয়া চলচ্চিত্রত।চলচ্চিত্র খনৰ নাম আছিল নিপ বৰুৱা পৰিচালিত 'স্স্মৃতিৰ পৰশ' ।বিহুগীতটিত কণ্ঠদান কৰিছিল, গুনদা দাস, ৰমেন বৰুৱা, ননী কাকতি, বিভা বৰুৱা আৰু গিৰীণ বৰুৱাই। ১৯৫৬ চনৰ ৬ এপ্রিল তাৰিখে মুক্তিলাভ কৰা 'স্স্মৃতিৰ পৰশ'ৰ অভিনয় শিল্পী সকল আছিল বিমলা বৰুৱা, নিভা বৰুৱা, ব্রজেন বৰুৱা, নিপ বৰুৱা, গিৰীণ বৰুৱা, তৰুণ নাথ আদি। সঙ্গীত আছিল ব্রজেন বৰুৱাৰ।'বৰুৱা আৰ্ট প্রডাকচন'ৰ বেনাৰত নিৰ্মিত 'স্মৃতিৰ পৰশ' আন এটা ক্ষেত্রতো প্রথম খন অসমীয়া চিনেমা হিচাপে পৰিচিত। সেইটো হ'ল - পোন প্রথম বাৰৰ বাবে অসমীয়া চলচ্চিত্রত হিন্দী গীতৰ অন্তৰ্ভূক্তি। কলিকতাৰ বিখ্যাত কণ্ঠশিল্পী শ্যামল মিত্র আৰু আল্পনা বন্দোপাধ্যায়ৰ কণ্ঠৰ গীত দু্টি আছিল ক্রমে চিনেমা খনৰ নাম আছিল নিপ বৰুৱা পৰিচালিত 'স্মৃতিৰ পৰশ''হে চলক পড়ী চান্দনী, ইক বহক ৰহী ৰাগনী' আৰু 'কিচিকী য়াদ মে যাতি চলী য়ে জিন্দগী অপনী'। ইয়াৰে প্রথম গীতটি ৰচিছিল বীৰেন দত্তই আৰু দ্বিতীয় গীতটি লিখি উলিয়াইছিল এম গৌতমে।\nPosted by হিমজ্যোতি at 10:07 AM No comments:\nবিষ্ণু প্রসাদ ৰাভাৰ কণ্ঠৰ এটি আপুৰুগীয়া বৰগীত\n(কণ্ঠঃ বিষ্ণু প্রসাদ ৰাভা, বৰগীতটি অসম্পূৰ্ণ)\nতলৰ প্লেয়াৰটোৰ প্লে' বুটামটোত ক্লিক কৰক\nশ্রীশ্রী মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীত\nতেজৰে কমলাপতি পৰভাত নিন্দ\nতেৰি চান্দ মুখ পেখো উঠৰে গোবিন্দ\nৰজনী বিদূৰ দিশ ধৱলী বৰণ\nতিমিৰ ফাৰিয়া বাজ ৰবিৰ কিৰণ\nশতপত্র বিকশিত ভ্রমৰ উৰায়\nব্রজবধু দধি মথে তজু গূণ গায়\nদাম সুদামে ডাকে তেৰি লৈয়া নাম\nহেৰ দেখ উঠিয়া আসিল বলৰাম\nনন্দ গেল বাথানে গোৱাল গেল পাল\nসুৰভি চাৰিতে লাগে উঠৰে গোপাল\nক্ষীৰ লৱণু লইয়া শিঙা বেত বেণু\nসকালে মেলিয়ো বৎস হাম্বালাৱে ধেনু\nকহয় মাধৱ মাই কিনু তপসাইলা\nত্রিজগত পতি হৰি ৰাখোৱাল পাইলা\nPosted by হিমজ্যোতি at 4:04 PM No comments:\n“সেই চিনাকী চিফুঙৰ সুৰে যে মাতিছে বাৰে বাৰে...”\nবাঁহী, অসমৰ সমাজ জীৱনৰ লগত ওতঃপ্রোতঃ ভাৱে জড়িত এক বাদ্যযন্ত্র। বিহুকে ধৰি বিভিন্ন সঙ্গীতানুষ্ঠানত বাঁহীৰ ব্যৱহাৰ প্রায়েই দেখা যায়। বাঁহী সাধাৰণতে বাঁহেৰেই তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও সময়ৰ পৰিবৰ্তন অনুসৰি বাঁহীও বৰ্তমান বিভিন্ন ৰূপত দেখা পোৱা যায়। কিন্তু অসমৰ সমাজ জীৱনত বাঁহৰ বাঁহী ডালৰেই আদৰ বেছি। বাঁহী যে কেৱল অসমীয়া সমাজ জীৱনৰে এক অঙ্গ এনে নহয়। অসমৰে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ লোক সকলৰ মাজতো বাঁহীৰ সমানেই আদৰ। এওঁলোকৰ মাজত বিভিন্ন প্রকাৰৰ বাঁহীৰ প্রচলন আছে। তিৱা সকলে দুইধৰণৰ বাঁহী ব্যৱহাৰ কৰে – থুৰাং আৰু পাংছি। আনহাতে মিছিং সকলৰ বাঁহীক কুৰুলি হিচাবে জনা যায়। ই দুবিধ- পথালিকৈ বজোৱা ডালক কেতপং আৰু থিয়কৈ বজোৱা ডালক তৃতক হিচাপে জনা যায়। ৰাভা জনজাতিৰ মাজত বাঁহীক ব্রাংছি হিচাপে জনা যায়। তাৰ ভিতৰত লাখৰব্রাংছি, জাপখাৰাব্রাংছি, খাৰাব্রাংছি, মুখব্রাংছি আদি প্রধান। আনহাতে খাচী সম্প্রদায়ৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰা বাঁহীডালক শ্বৰতি হিচাপে জনা যায়। ডিমাছা সম্প্রদায়ৰ লোকে ৱাঠিছা আৰু চুফিন নামৰ দুই ধৰণৰ বাঁহী ব্যৱহাৰ কৰে।কিন্তু এই সকলোবোৰৰ ভিতৰতে বড়ো সম্প্রদায়ৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰা বাঁহী বিধৰ নিজৰ এক সুকীয়া পৰিচয় আছে, যাক আমি চিফুং হিচাপে জানো। পাঁচটা ফুটা থকা এই বাঁহীৰ জনপ্রিয়তাও বড়ো লোকসকলৰ মাজত অধিক। চিফুং বড়ো জনগোষ্ঠীৰ মুখ্য বাদ্যযন্ত্র হিচাপেই পৰিচিত।\nPosted by হিমজ্যোতি at 10:33 AM No comments:\nআচিনায়াং মানে কি অ’ মৰমী\nকথা,সুৰ: মানস ৰবীন\nআচিনায়াং মানে হ’ল বুকুৰে মৰম\nতুমি যদি বুজি পোৱা মোৰে চেনাইটি\nআইপ মেনাং মানে কি অ’ মৰমী\nআইপ’ মেনাং মানে হ’ল তোমাকে ভাল পাওঁ\nলুইতেদি উজায়ে মই তোমালৈয়ে যাওঁ\nঘূঁণা সুতিৰে পাৰত বহি মোৰ\nজংকি পানৈ কথা শুনিবৰ মন যায়\nথাকিবা নে সঁচাকৈ মোৰ ক’নেং ঐ\nমই আহিমে বুলি তুমি বাটে চায়\nফাগুনত আহিবা লিগাং চাবলৈ\nৰঙালীৰ বিগাচেং গাতে ল’বলৈ\nঐনিতম এটি হৈ মোৰ কনেং ঐ\nবাজি থাকিবা তুমি মোৰে বুকুত ঐ\nপাহৰিব নোৱাৰিম মই সঁচাকৈ\nৰাগি আপঙৰ লাগিছে যে বেয়াকৈ\nমৰমৰ চিলনী সাঁতোৰ দিবলে\nআহিবা চেনাই ঐ মোৰে লগতে\nPosted by হিমজ্যোতি at 9:47 AM No comments:\nযিসকল শিল্পীৰ কণ্ঠত প্রাণ পাইছিল অসমীয়া সংগীত জগতখ...\nহিন্দীৰ পৰা অসমীয়া ভাষালৈ ডাবিং কৰা প্রথমখন কথাছবি...\nবিহুগীত আৰু হিন্দী গীত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱা প্রথমখন অস...


এসময়ৰ মাওবাদী অধ্যুষিত অঞ্চলত এতিয়া চাৰিওফালে কেৱল ফুলৰ বাগিছা\nTeam YS Asamiya\nসমীপতে সুবিশাল পাহাৰ। কিন্তু পৰিবেশ সুকীয়া। প্ৰকৃতিৰ খেয়ালী মনে বিচৰা ধৰণৰ নহলেও এসময়ৰ হিংসাত্মক কাৰ্যকলাপৰ ঘাটি নক্সালবাৰী অঞ্চলত এতিয়া গঢ়ি উঠিছে এক সুকীয়া আন্দোলন। এসময়ত উগ্ৰ হিসাত্মক মাওবাদী আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু নক্সালবাৰী এতিয়া পুষ্প আবেষ্টিত। নিজৰ ঘৰতেই পাতাবাহাৰ আৰু ফুলৰ বাগিছাৰে আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ পথ বাছি লৈছে অঞ্চলটোৰ সহস্ৰাধিক লোকে।\nআদিবাসী, নেপালী, বঙালী, বিহাৰী। নানা বৰ্ণ, ভাষা, জাতিৰ লোকৰ সহৱস্থান নক্সালবাৰী। শিলিগুৰিৰ এই অঞ্চলটোৰ লোক সকল মূলত কৃষিজীৱী। কিন্তু ধান গম আদি প্ৰথাগত কৃষি কৰ্মত ইমান লাভৰ মুখ নেদেখে কৃষক সকলে। অৰ্থ উপাৰ্জনৰ অন্য বিকল্প বিচাৰোঁতে ৰাজ্য চৰকাৰৰ ডি আৰ ডি চিৰ উদ্যোগত অঞ্চলটোত ফুল, পাতাবাহাৰ, অৰ্কিড আদিৰ খেতি আৰম্ভ হ’ল। অঞ্চলটোৰ ১৪ টা কৈ আত্মসহায়ক গোটে একেখন মঞ্চৰ যোগেদি কাম কৰি গ’ল। আৰু এতিয়া সকলো মিলি প্ৰায় চাৰে পাঁচ হাজাৰ লোক জড়িত হৈ পৰিল এই উদ্যোগটোৰ সৈতে।\nআত্মসহায়ক গোট সমুহৰ মাজত সিদ্ধান্ত হ’ল নিজৰ মাটিতেই ফুলৰ খেতি কৰাৰ। আগতে মানুহে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি নিজৰ বাৰিত ফুল গছ ৰুইছিল, এতিয়া বাণিজ্যিক চাহিদা অনুসৰি খেতি কৰাৰ কথা ভাল দৰেই বুজে সুচিতা মিনজ, ৰূপৱতী সিংহ, সৰস্বতী ছেত্ৰীহঁতে। নিজৰ সংসাৰত দ্বায়িত্ব পালন কৰাৰ উপৰিও জাৰবেৰা, অভেলিয়া, ব্লমিনেট, গোলাপ, নাৰ্জি আদি ফুলৰ লগতে নানা ধৰণৰ কেকটাছ, অৰ্কিড নিজৰ বাগিছাতে তেওঁলোকে বিক্ৰীৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি উলিযায়। কৃষি ক্ষেত্ৰত আত্মসহায়ক গোটৰ সদস্য সকলে সদায় জৈবিক সাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। এই নতুন পথৰ আশীৰ্বাদতে গোটেই বছৰ জুৰি কামত জড়িত থাকে গোটৰ সদস্য সকল। আৰু এই গোটেই কাম কাজ পৰ্যবেক্ষণ কৰে কৃষ্ণ দাস নামৰ স্থানীয় যুৱক এজনে।\nনিজৰ বাগানৰ ফুল বা পুলিৰ বিক্ৰীৰ বাবে গোটৰ সদস্য সকলে চিন্তা কৰা প্ৰয়োজন নাই। শিলিগুৰিৰ বিভিন্ন বজাৰত নক্সালবাৰীৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ খুবেই চাহিদা। বহু নাৰ্চাৰীয়েও তেওঁলোকৰ পৰা পুলি কিনি নিয়ে। ফুলৰ ব্যৱসায়ী সকলa তেওঁলোকৰ সৈতে যোগাযোগত থাকে। পাহাৰৰ পাদদেশত হোৱা অৰ্কিডৰ খুবেই চাহিদা। বহু অৰ্কিড বাহিৰলৈও চালান দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও নক্সালবাৰীৰ অৰ্কিড তুলনামুলক ভাবে কম দামতে বিক্ৰী হয়। সেই বাবেই বিক্ৰীৰ বাবে এওঁলোকৰ বিশেষ সমস্যা নাই। নক্সালবাৰীৰ দেশবন্ধু পাৰা, লালফুল, হাতীচিগাৰ দৰে অঞ্চল সমুহ বছৰৰ সকলো সময়তে এতিয়া ফুলেৰে জাতিস্কাৰ হৈ থাকে। কেৱল নক্সালবাৰীতে আবদ্ধ নাথাকি কলকাতা, পশ্চিম ছিকিমৰ জোৰথাং আদি অঞ্চলৰ বিভিন্ন প্ৰদৰ্শনীত নক্সালবাৰীৰ ফুল, অৰ্কিড, পাতাবাহাৰ আদি প্ৰদৰ্শিত হয়। এনে মেলা, প্ৰদৰ্শনীত লাখ লাখ টকাৰ বিক্ৰী হয়।\nআত্মসহায়ক গোটৰ কোষাধ্যক্ষ কৃষ্ণ দাসৰ ভাষ্য এনেধৰণৰ-“আমাৰ ফুল, গছৰ চাহিদা বহুত। সকলোৰে যাতে উপাৰ্জন বৃদ্ধি পায় তাৰ বাবে আমি খেতি আৰু বহলুৱা কৰিব বিচাৰিছো। আধুনিক পদ্ধতিৰে কৰাৰ চিন্তা ভাৱনাও হৈছে, যাতে সময়ৰ অপচয় নহয়, আৰু আমাৰ উপাৰ্জনো কিছু পৰিমাণে বৃদ্ধি পায়।” উপাৰ্জনৰ নতুন পথ বিচাৰিয়েই নিজৰ ঘৰতেই বাগিছা কৰিছে সুচিতা, ৰূপৱতীহঁতে। সতেজ ফুল, পুলি আৰু অৰ্কিডৰ সন্ধানত শিলিগুৰিৰ বহু ব্যৱসায়ী নক্সালবাৰীৰ গাঁও পাইছেগৈ। বিয়াৰ পৰা পাৰ্টিলৈকে সকলোতে চাহিদা নক্সালবাৰীৰ বাগানৰ উৎপাদিত ফুলৰ। হাতীচিগাৰ বাসিন্দা ৰূপৱতী সিংহ বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী। পঢ়াশুনাৰ মাজতে বাগানত কাম কৰাৰ নিচা হৈ গৈছে ৰূপৱতীৰ। কিশোৰী গৰাকীৰ ভাষ্য এনেধৰণৰ-“আগতে আমি ঘৰত নিজৰ ভাল লগা ফুলগছ ৰুইছিলো। এতিয়া আমি আধুনিক পদ্ধিতিত খেতি কৰি বুজিছো কিমান পাৰ্থক্য। ফুল, পুলি, অৰ্কিড বিক্ৰী কৰি মাহটোত অন্ততঃ মোৰ তিনি হাজাৰ টকা থাকে। ঘৰৰ খা খৰচৰ বাবে কিবা এটা দিব পাৰি মোৰো ভাল লাগিছে।” এই ভালগলা তৃপ্তিৰ আবেশ আছে সমগ্ৰ গাওঁখনতে। এনেধৰণৰেই গোটৰ সদস্য সকলৰ মাজত গছ ৰোৱাৰো প্ৰৱণতা বৃদ্ধি পাইছে। যি সকলৰ বাৰীত ভাল উৎপাদন হোৱা নাই তেওঁলোকে বিক্ৰী আৰু বিপণনৰ কামত জড়িত হৈ পৰিছে। সকলো মিলি নক্সালবাৰী অঞ্চল এতিয়া হৈ পৰিছে প্ৰাণ চঞ্চল।\nমূলঃ তন্ময় মূখাৰ্জী\nঅনুবাদঃ মুকুন্দ মাধৱ নেওগ\nবিশ্বজুৰি ভাৰতীয় মহিলাৰ শক্তিৰ পৰিচয় দিছে মণিপুৰৰ টি সৰিতাই\nকৃষিখণ্ডৰ উন্নয়নৰ বাবে এক মঞ্চ krixomnet\nStories by Team YS Asamiya\nগাড়ী চালকৰ পৰা বঁটা বিজয়ী উদ্যমীলৈঃ সাৰণ্যন শৰ্মাৰ প্ৰেৰণাময় যাত্ৰা\nএজন উদ্যোগী হোৱাটো কিয় ইমান জটিল?\nদুৰ্নীতিৰূপী দানৱক কোনে বধিব?\nউদ্যোগশীলতাৰ যাত্ৰা পথৰ কাঁইট সমূহ


চাৰি বছৰত দলং, নিৰ্মাণ আৰম্ভ হ’ব নৱেম্বৰত! দুৰ্যোগস্থলীত মুখ্যমন্ত্ৰী Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nচাৰি বছৰত দলং, নিৰ্মাণ আৰম্ভ হ’ব নৱেম্বৰত! দুৰ্যোগস্থলীত মুখ্যমন্ত্ৰী\nমাজুলী : বুধবাৰে সেই কাল সন্ধিয়া গৌৰৱৰ মাজুলীলৈ ঢাপলি মেলিছিল বহুজন৷ ইয়াৰে কিছু নিজ ঘৰলৈ, কিছুমান কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ বুলি৷ খৰখেদাকৈ সন্ধিয়া হোৱাৰ আগতেই উঠিব লাগিব নাওখনত৷ কাৰণ নাওখন এৰি গ'লে বিশেষ যাতায়তৰ সুবিধাকন হেৰুৱাব লাগিব৷ সকলোৱে এক দায়িত্ব সহকাৰে নিজ বয়বস্তুৰে সাজু হৈছিল, কোনোৱে আপোনজনক হাত বাউলি বিদায় দিছিল৷ কিন্তু নাওখন যাবলৈ আৰম্ভ কৰোঁতে মুহূৰ্ততে ঘটিছিল সেই অনাকাংক্ষিত ঘটনাটো৷\nচকুৰ পচাৰতে ডুবি গৈছিল বহুলোক৷ যিসকলে সাঁতুৰিব জানিছিল তেওঁলোকে কোনোৰকম ভৰ বাৰিষাৰে পূৰ্ণ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুৰ পৰা নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিছিল৷ কোনোৱে আকৌ চকুৰ সন্মুখতে মাতৃক পানীত ডুবি যোৱা দেখিও কেৱল 'মা মা' কৈ চিঞৰিবহে পাৰিছিল৷ যি যেনেকৈ পাৰে প্ৰাণৰ মমতাত কেৱল চিঞৰিছিল৷ দলং লাগে মাজুলীবাসীক৷ বহু প্ৰতিবাদ হ'ল, চৰকাৰী বহু আলোচনাও হ'ল৷ প্ৰয়াত প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ চৰকাৰ দিনতো, তথা প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল শাসনৰ দিনতো৷ কিন্তু সমাধান নহ’ল সমস্যাৰ।\nনিমাতীঘাটত মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা, আৰক্ষী সঞ্চালকপ্ৰধানকে ধৰি বহুকেইজন মন্ত্ৰী-বিষয়া ইতিমধ্যেই ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হৈছে৷ ইয়াৰ উপৰি কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালো কাইলৈ মাজুলীত উপস্থিত হ’ব বুলি ঘোষণা কৰিছে৷ বাতৰি লিখা পৰলৈকে নাও দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু ঘটিছে এজন ব্যক্তিৰ৷ নিৰুদ্দিষ্টক বিচাৰি নিমাতীঘাটত পৰিয়ালৰ আৰ্তনাদ৷ সন্ধান নাই ইন্দ্ৰেশ্বৰ বৰা, ডাঃ বিক্ৰমজিৎ বৰুৱাৰ৷ ইতিমধ্যে আভ্যন্তৰীণ জলপৰিবহণ বিভাগৰ ৩জন বিষয়াক নিলম্বনো কৰিছে৷ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে জনোৱা মতে জাহাজ চলাচলৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰে ঘোষণা কৰিব SOP৷ নৱেম্বৰৰ পৰা দলং নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হ’ব৷ ৪ বছৰৰ ভিতৰত দলং সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা থকাৰ কথাও তেওঁ প্ৰকাশ কৰে৷ আনহাতে, আজিৰ পৰাই ছিংগল ইঞ্জিন নাৱৰ চলাচল বন্ধ হ’ব বুলিও তেওঁ সদৰি কৰে। এতিয়া প্ৰশ্ন হৈছে এনে চিৰাচৰিত প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু ঘোষণাই মাজুলীবাসীৰ দুখ-দুৰ্দশাৰ অৱসান ঘটাব পাৰিব


Stalwar D in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Stalwar D ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nStalwar D ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Stalwar D Price and Pack Size in Assamese - Stalwar D ar mulya aaru pakor size\nStalwar D की जानकारी\nStalwar D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Stalwar D Benefits & Uses in Assamese- Stalwar D ar laabh aaru byavaharsamuh\nStalwar D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Stalwar D Dosage & How to Take in Assamese - Stalwar D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nStalwar D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Stalwar D Side Effects in Assamese- Stalwar D ar parshwakriyasamuh\nStalwar D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Stalwar D Related Warnings in Assamese- Stalwar D xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Stalwar Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Stalwar D with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Stalwar D ar gurutor kriya-pratikriya\nStalwar D মতভেদসমূহ- Stalwar D Contraindications in Assamese- Stalwar D nishedhsamuh\nStalwar D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Stalwar D in Assamese- Stalwar D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Stalwar D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Stalwar D Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Stalwar D kriya-pratikriya\nStalwar D ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Stalwar D Benefits & Uses in Assamese - Stalwar D ar laabh aaru byavaharsamuh\nStalwar D তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nStalwar D ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Stalwar D Dosage & How to Take in Assamese - Stalwar D ar paali aaru xeya kenedore lobo\nStalwar D-ৰ উপাদানসমূহ - Stalwar D Active Ingredients in Assamese - Stalwar D-ar upadaansamuh\nStalwar D ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Stalwar D Side Effects in Assamese - Stalwar D ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Stalwar D ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nStalwar D সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Stalwar D Related Warnings in Assamese - Stalwar D xonkranta xatarkatabanisamuh\nStalwar D-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Stalwar D লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nStalwar D-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাৰ ওপৰত Stalwar D ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অতি বিৰল।\nবৃক্কত Stalwar D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্কত Stalwar Dৰ প্ৰভাৱ সুতীব্ৰ হব পাৰে। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা সুৰক্ষিত নহয়।\nযকৃতত Stalwar D কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nStalwar Dৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Stalwar D ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপোনাৰ হৃদয় ত Stalwar Dৰ সুতীব্ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। চিকিতসকে নোকোবাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Stalwar Dৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Stalwar D with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Stalwar D ar gurutor kriya-pratikriya\nStalwar D তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nStalwar D মতভেদসমূহ - Stalwar D Contraindications in Assamese - Stalwar D nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Stalwar D লোৱা অনুচিত যাতে -\nStalwar D ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Stalwar D in Assamese - Stalwar D ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Stalwar D-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Stalwar D লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, আপুনি Stalwar D লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ মতেহে Stalwar D লওক।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Stalwar Dৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Stalwar D ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Stalwar D Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Stalwar D kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Stalwar Dৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Stalwar D আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Stalwar Dৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nStalwar D লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰাৰ আগতে আপোনাৰ ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি লওক যিহেতু ইয়ে পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nStalwar D ৰ অনুকল্প - Substitutes for Stalwar D in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Stalwar D লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Stalwar D ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Stalwar D সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Stalwar D ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Stalwar D সেৱন কৰে?


২০১৮ত গুৱাহাটীত ভটভটী দুৰ্ঘটনাৰ পিছতে চলাচলত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল ! তথাপিও প্ৰান্তে প্ৰান্তে কেনেকৈ চলি থাকিল বেআইনী ভটভটী ? নিৰ্মাণ নহ'ল স্থায়ী ঘাট, নচলিল ১২ কোটি টকীয়া জাহাজ...– News18 assam\nWater Transport: ২০১৮ত ভটভটী দুৰ্ঘটনাৰ পিছতে চলাচলত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল ! তথাপিও প্ৰান্তে প্ৰান্তে কেনেকৈ চলি থাকিল বেআইনী ভটভটী ? নিৰ্মাণ নহ'ল স্থায়ী ঘাট, নচলিল ১২ কোটি টকীয়া জাহাজ...\n২০১৮ চনৰ গুৱাহাটী ভটভটী দুৰ্ঘটনাৰ পিছতে ভটভটী চলাচলত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰিছিল । অনুজ্ঞা পত্ৰহীনভাবে দীৰ্ঘদিনধৰি বিপদজ্জনক ভটভটী চলাই অহাৰ পিছতো নীৰৱ প্ৰশাসন চৰকাৰে দুৰ্ঘটনাৰ পিছতো আনক দোষ দিয়া দেখা গৈছিল ।\nLast Updated : September 10, 2021, 23:52 IST\nচৰকাৰে ফেৰী দুৰ্ঘটনা (Ferry Accident) সম্পৰ্কত মিথাচাৰৰ আশ্ৰয় লৈছে নেকি ? কিয়নো ২০১৮ চনৰ ৫ ছেপ্তেম্বৰৰ উত্তৰ গুৱাহাটী ভটভটী দুৰ্ঘটনাৰ পিছত কেইজনমান কৰ্মচাৰীক নিলম্বন কৰা হৈছিল । অনুজ্ঞা পত্ৰহীনভাবে দীৰ্ঘদিনধৰি বিপদজ্জনক ভটভটী চলাই অহাৰ পিছতো নীৰৱ প্ৰশাসন চৰকাৰে দুৰ্ঘটনাৰ পিছতো আনক দোষ দিয়া দেখা গৈছিল ।\nজল পৰিবহণ বিভাগ (Water Transport Dept) আৰু জিলা প্ৰশাসনৰ গা এৰাই চলা মনোভাবৰ বাবেই ইন্ধনহীন ভটভটী উমানন্দ মন্দিৰৰ পৰা প্ৰায় দুই কিঃমিঃ পানীত ভাহি অশ্বক্লান্ত দেৱালয় সমীপৰ জাইকাৰ নিৰ্মীয়মান পানী প্ৰকল্পৰ দলঙত খুন্দা খাই ভয়াৱহ নাও দুৰ্ঘটনা সঃঘটিত হৈছিল । এই দুৰ্ঘটনাত উত্তৰ গুৱাহাটীৰ এজন যুৱক আৰু দুগৰাকী ছাত্ৰী নিহতৰ লগতে প্ৰায় বাৰগৰাকী লোক নিখোজ হোৱাৰ সন্দেহ কৰা হৈছিল । আভ্যন্তৰীণ জল পৰিবহন বিভাগে কেইবাবাৰো ভটভটী সমুহক নিজৰ নিয়ন্ত্ৰনলৈ আনিবলৈ প্ৰচেষ্টা চলাইছিল । ব্ৰহ্মপুত্ৰত ভটভটী চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত চালকৰ প্ৰশিক্ষণ , যাত্ৰীৰ বাবে পৰ্যাপ্ত লাইফ জেকেট ,যাত্ৰীৰ বীমা , ৪০ জনৰ অধিক যাত্ৰী কঢ়িয়াব নোৱাৰিব, ভটভটীৰ চালি উন্মুক্ত ৰাখি বাইক কঢ়িওৱা বাৰণকে ধৰি বহু নিয়ম সংলগ্ন কৰিছিল । কিন্তু প্ৰশাসনে নিয়ম বান্ধে ঠিকেই, কাৰ্যকৰী কৰাত মুঠেই চকু নিদিয়ে । যাৰ বাবেই ২০১৮ চনত শিহৰণকাৰী ভটভটী দুৰ্ঘটনাত বহু লোকৰ মৃত্যু হৈছিল । লক্ষণীয় যে প্ৰায় এঘণ্টা মৰণকাতৰ আৰ্তনাদৰ পিছতো সমীপতে থকা দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা বিভাগ সাৰ পোৱা নাছিল । দুৰ্ঘটনাত পানীৰ পৰা নাৱৰীয়া আৰু স্থানীয় লোকেহে উদ্ধাৰ কৰি চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল । এই দুৰ্ঘটনাৰ পিছত গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত তৰা ৰাজহুৱা স্বাৰ্থজনিত গোচৰৰ আধাৰত প্ৰশাসনে ব্ৰহ্মপুত্ৰত ভটভটী চলাচল বন্ধ কৰাৰ নিৰ্দেশ জাৰি কৰিছিল । সেইমৰ্মে গুৱাহাটীত সম্পূৰ্ণৰূপে ভটভটী সেৱা বন্ধ হ'ল আৰু উত্তৰ গুৱাহাটীৰ শতাধিক পৰিয়ালৰ জীৱন জীৱিকা স্থবিৰ হৈ পৰিল । পুৰুষানুক্ৰমে নৌকা চলাচলৰ জৰিয়তে পেট প্ৰবৰ্তোৱা পৰিয়াল সমূহে চৰকাৰী নিয়মমতে ভটভটী চলাচলৰ অনুমতি বিচাৰি আবেদন জনাইছিল । সেইমৰ্মে ন্যায়ালয়ে ভটভটী সমুহ আহল বহল ,দুটা ইঞ্জিনযুক্ত , চালকৰ প্ৰশিক্ষণকে ধৰি বহু নিয়ম নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল । কিন্তু , ন্যায়ালয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰা নিয়ম মতে এখন ভটভটী নিৰ্মানৰ খৰচ ছয় লাখ টকা । দুখীয়া নাৱৰীয়া সকল এই গধুৰ বোজা দাঙিবলৈ অসমৰ্থ হোৱাত চৰকাৰে ঋণ প্ৰদানৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল । কিন্তু চৰকাৰ ন্যায়ালয়ৰ নিয়ম পালনত অসমৰ্থ লোক সকলে মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ওচৰতো আবেদন নিবেদন কৰি বিফল হ'ল । যাৰ বাবে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ নৌকা চালক সকলে নাঁৱৰ আশা বাদ দি দিন হাজিৰা অথবা উদ্যোগৰ কামত নিয়োজিত হ'ল । ন্যায়ালয়ে বাধা কৰিলেও চৰ অঞ্চল আৰু যোৰহাট মাজুলীত মুকলিকৈ চলি থাকিল বেআইনী ভটভটী । সৰ্বোপৰি চোৰাং ব্যবসায়ীয়ে গুৱাহাটীৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰান্তত ভটভটী চলাই থকাৰ পিছতো চৰকাৰ প্ৰশাসন নীৰৱ থকাৰ মাজতে ধুবুৰীত পুণৰ ভটভটী দুৰ্ঘটনা হ'ল । জল পৰিবহণ বিভাগৰ অকৰ্মণ্যতা আৰু মাজুলী নিমাতী ঘাটৰ পনবন্দী জনতায়ো উপায়ন্তৰ হৈ মৰণক শৰণ দি ভটভটীকে ভৰসা কৰি যাতায়াত কৰি থাকিল । নিমাতী ঘাটৰ দুৰ্ঘটনাৰ পিছতো কেইজনমান বিষয়া অভিযন্তাক নিলম্বন কৰিয়ে দায়িত্ব সামৰিলে । স্থল পৰিবহণ বিভাগ যদি সুচাৰুৰূপে চলে জল পৰিবহনত কিয় লাগে অথন্তৰ । কিয় বাৰ কোটি টকীয়া ৰপেক্স জাহাজ ব্ৰহ্মপুত্ৰত নচলে । যদি চলাবলৈ অসুবিধা , আগতীয়া পৰ্যবেক্ষণ কৰা নাছিল নেকি বিষয়া অভিযন্তাই । আন্ত: ৰাষ্ট্ৰীয় জলমাৰ্গ ,গুৱাহাটীত জাহাজ টাৰ্মিনেল ,বন্দৰ , স্থায়ী ঘাটৰ কথা কোৱা মন্ত্ৰী চন্দ্ৰ মোহন পাটোৱাৰীয়ে পৰিদৰ্শন কৰিছেনে অসম উত্তৰ পুৱৰ একমাত্ৰ নাবিক প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰত কিয় বিপদঘণ্টা বাজিছে ! কিমান বছৰৰ পৰা প্ৰশিক্ষণ বিহীনভাবে নাবিক তৈয়াৰ হৈ আছে ? কিয় বাৰিষা পানীৰ বাবে জাহাজ চলাব নোৱাৰে , কিয় আজিলৈ নহল স্থায়ী ঘাট ? প্ৰতিটো পাৰঘাটৰ অনাবশ্যক কৰ্মী আঁতৰাই কৰ্ম সংস্কৃতিৰ দিশেৰে বিভাগটিক জাকতজিলিকা কৰাৰ সময় এয়াই।\nFirst published: September 10, 2021, 23:52 IST\nAssam CM Himanta Biswa sarmaBrahmaputra RiverMinister Chandramohan PatowaryWater Transportation


"ডাঙৰ হ'লে মই...." (দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n‘এইখন হ’ল শাৰদাশ্ৰম বিদ্যামন্দিৰৰ খেলপথাৰ..! তোমাৰ বয়সত এদিন তেণ্ডুলকাৰে এইখন পথাৰতে ক্ৰিকেট আৰম্ভ কৰিছিল..তাৰ পিছত শিৱাজী পাৰ্ক…তাৰ পিছত ৱানখেড়ে ষ্টেডিয়াম…আৰু লাহে লাহে গোটেই বিশ্বৰে ফিল্ড কঁপাইছিল তেওঁ….”। – বৰুৱাই সাতবছৰীয়া পুতেক বুবুৰ মুখলৈ চালে। খেলপথাৰখন আগুৰি থকা ৱালখনৰ কিছু অংশ ভাগি সৰু ফুটা এটা হৈছে। কুকুৰ এটাই সেইফালেৰে ওলাবলৈ চেষ্টা কৰিছে। হয়তো গেট খোলা থাকোতে সি ভুলবশত: সোমাইছিল, এতিয়া সন্ধিয়া গেট বন্ধ হোৱাৰ পিছত ওলাবলৈ আন বাট বিচাৰি পোৱা নাই। কুকুৰটো এটা সময়ত বাহিৰ ওলাল। ওলায়েই দৌৰিলে সি। বুবুৱে হাঁহিলে।\n‘সৰুৰেপৰা ভালদৰে চেষ্টা কৰিলেহে এদিন তেণ্ডুলকাৰৰ দৰে হ’ব পাৰিবা।..কাইলৈৰপৰা প্ৰেকটিছ ক্লাছত খুব ভালদৰে খেলিবা দেই। কোচ্চ ছাৰে যি শিকাই, মোনোযোগেৰে শুনিবা…’।\nবৰুৱাহঁত মুম্বাইত থাকে। বৰুৱাৰ মন বুবু ডাঙৰ হ’লে ক্ৰিকেটাৰ হওঁক। ক্ৰিকেট কোচ্চিং চেন্টাৰ এটাত নাম লগাই দিছে। ৰাতিপুৱা ছয় বজাত যাব লাগে। তাৰপৰা বাহিৰে বাহিৰে স্কুল। পিঠিত বুবুতকৈও দীঘল ক্ৰিকেট কিটটো।\n‘বাদ দিয়া হে, বেচেৰাৰ ইমান কষ্ট হয়! সকলো জানো কোচ্চিং ল’লে বুলিয়েই তেণ্ডুলকাৰ হ’ব পাৰিব?’ – বৰুৱাপত্নীৰ খং উঠে কেতিয়াবা।\n‘শিকি থাকিলে, হাৰ্ড ৱৰ্ক কৰি থাকিলে তেণ্ডুলকাৰ নহ’লেও ‘ৰোহিত শৰ্মা’তো হ’ব পাৰিব।’- বৰুৱাৰ যুক্তি!\nবৰুৱাহঁত থকা ছ’ছায়টিটোৰ মহেশ পাটিলৰ সৰু পুতেকে জিটিভিৰ ‘সাৰেগামা লিটিল চেম্পছ্’ত প্ৰথম দহটাৰ ভিতৰত আহিল। ছ’ছায়টিত হাঁহাকাৰ লাগি গ’ল। এদিন ৰাতি বৰুৱাপত্নীয়ে বৰুৱাক ক’লে, ‘হেৰা, কথা এটা ভাবিছো। ইয়াক গানৰ স্কুল এখনতে নাম লগাই দিম। মই আজি ঠিক-ঠাক কৰি আহিছো। দেখা নাই পাটিলৰ পুতেকে টপ টেনত আহিছে।’\n‘কি ফাল্টু কথা কোৱা হে? গান তেনেকৈ শিকিব পৰা বস্তু নেকি? এইবোৰ জন্মগত..তেজত থাকিব লাগিব…। গানৰ স্কুলত নাম লগাই দিলেই কিশোৰ কুমাৰ হৈ যাব নোৱাৰে নহয়।’\n‘কিয়, মানুহে শিকি, কষ্ট কৰি ক্ৰিকেট খেলিব পাৰিলে, গায়ক কিয় হ’ব নোৱাৰিব? আৰু শিকি থাকিলে কিশোৰ কুমাৰ নহ’লেও ‘বাবুল সুপ্ৰিয়’তো হ’ব পাৰিব।…আমাৰ ছ’ছায়টিত পাটিলহঁতক এতিয়া সকলোৱে সমীহ কৰে। চবজি বেচিবলৈ অহা ৰামলালেও ভালৰো ভাল ভেণ্ডি-পিয়াঁজকেইটা বাচি বেলেগকৈ পাটিলৰ ঘৈণীয়েকৰ কাৰণে একাষৰীয়াকৈ ৰাখি থৈ দিয়ে।..আমাৰ ঘৰত পোন্ধৰ মিনিটতে দৌৰা-দৌৰিকৈ কাম শেষ কৰি যাব বিচৰা বাইজনীয়েও সিহঁতৰ ঘৰৰপৰা দুঘন্টাৰ আগত নোলায়..মইহে জানো..।’বৰুৱানীৰো যুক্তি অকাট্য।\nদুদিন পিছৰেপৰা বুবুৰ গানৰ স্কুল আৰম্ভ হ’ল। এতিয়া সি ঘৰ পাওঁতে আঠটা বাজে। তাৰ পিছত কিছুসময় টিভি চাই সি। বৰুৱানীয়েও তাক গানৰ চেনেলকেইটা চাবলৈ কয়, অলপ শুনি শিকক বুলি। বৰুৱাৰ আকৌ এই নতুন গানৰ ভিডিঅ’বোৰৰ প্ৰতি অলপ ভয়। তাতে আকৌ ইমৰান হাছমীৰ চিনেমাৰ গান দিব বুলি সতৰ্ক হৈ থাকে। শাহু-খুলশালীক লৈ সপৰিয়ালে ‘মাৰ্ডাৰ’ চাবলৈ যোৱাৰ অভিজ্ঞতা পাহৰিব নোৱাৰে তেওঁ। টিভিত ‘আশিক বনায়া আপনে’ৰ গান বাজি উঠিছে। বৰুৱাই লগে লগে চেনেলটো বদলাই দিলে। বুবুৰ আকৌ প্ৰিয় গান সেইটো। তাৰ মুখখন ফুলে। নাই, বৰুৱাই ৰিস্ক ল’ব নোখোজে। আহিন মাহৰ বানপানীৰ নিচিনাকৈ এই ইমৰান হাছমীয়ে কৰা প্ৰেম নিবেদনবোৰো কোনো আগজাননী নিদিয়াকৈ আৰম্ভ হৈ ত্ৰাসৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ‘ইহ..ইমৰান হাছমীৰ গান চাবলৈ মুখ ফুলাইছে..ডাঙৰ হ’লে চাবি..’- বৰুৱাই ভোৰভোৰালে।\nসিদিনা দেওবাৰে বৰুৱাহঁত চিনেমা চাবলৈ গ’ল মাল্টিপ্লেক্স এটাত। দিবাকৰ বেনাৰ্জীৰ ছবি ‘চাংঘাই’। চিনেমাৰ পোষ্টাৰ দেখি বৰুৱাৰ টেনশ্যন হ’ল। ছবিখনত ইমৰান হাছমী আছে বুলি বৰুৱাই জনা নাছিল।\n‘হেৰা, এইডাল আছে দেখো…নাচাওঁ ব’লা।’ বৰুৱাই পত্নীক ক’লে।\n‘কিনো হ’ল..ইমান দিনৰ মূৰত চিনেমা এখন চাবলৈ আহিছোঁ..একো নহয় দিয়া’।\n‘নোৱাৰা চাব, কৈছো নহয়। মনত নাই, ‘মাৰ্ডাৰ’ চাই কি হৈছিল?…তাতকৈ মেৰিন ড্ৰাইভলৈ গৈ তাত অলপদেৰি বহাই ভাল হ’ব।’ বুবুৰ চকুদুটা চলচলীয়া হ’ল..মুখখনো ফুলিছে অলপ বেছিকৈয়ে।\nবৰুৱাহঁত মেৰিন ড্ৰাইভত গৈ বহিল। বৰুৱাই আইচক্ৰীম কিনি আনি বুবুক দিলে। বুবুৱে হাতেৰে নুচুলেই। মুখেৰেও একো মতা নাই। হঠাতে বৰুৱাই দেখিলে তেওঁৰ কলেজীয়া বন্ধু জয়ন্ত দত্ত আহি আছে তেওঁলোকৰ ফালে হাত দাঙি। লগত দত্তৰ পত্নী। জয়ন্তহঁত মুম্বাইলৈ এবছৰ আগতে অহা বুলি শুনিছিল কিন্তু লগ কৰিব পৰা নাছিল। হঠাতে এনকৈ বন্ধুক পাই বৰুৱা আপোনপাহৰা হ’ল কিছুদেৰি। দত্তই বুবুলৈ চাই ‘ৱাহ..ই ইম্মান ডাঙৰ হ’ল..’ বুলি কোলাত লৈ চুমা এটি খালে।\nকিছুসময় পাৰ হ’ল। হঠাতে দত্তই বুবুক সুধিলে মিচিকিয়াই, ‘বাবা, তুমি ডাঙৰ হ’লে কি হ’বা নো?..কি কৰিবা?..চাওঁ দেউতাৰাই কি ক’বলৈ শিকাইছে..!’\nবুবুৱে ক্ৰিকেটাৰ হ’ম বুলি ক’লে বৰুৱাই শ্ৰীমতীৰ ফালে চাই বেঁকা হাঁহি এটা মাৰিবলৈ সাজু হৈছে। ডাঙৰ গায়ক হ’ম বুলি সকলোৱে বৰুৱাপত্নীৰ মুখলৈ চাব বাবে তেওঁ আগতীয়াকৈ আগফালৰ চুলিকেইডাল ঠিকঠাক কৰি লৈছে।\nঅলপ পৰ ৰৈ বুবুৱে আমনজিমনকৈ ক’লে, “ডাঙৰ হ’লে মই…ডাঙৰ হ’লে মই ইমৰান হাছমীৰ গান আৰু চিনেমা চাম….।”\nসন্ধিয়াৰ মুকলি আকাশেৰে এজাক চৰাই পাৰ হৈ গৈছে এক সুষম গতিত…বুবুৰ দৃষ্টি তেতিয়া সিহঁতজাকৰ ওপৰত!\nদস্তাৱেজ (ভাস্কৰজ্যোতি দাস)\nহৰিচন্দ্ৰৰ ঔলাদ – পৰশমনি কাশ্যপ


শ্বাহৰুখ অবাক,‘মন্নত’তো সোমাল এনচিবি, অনন্যা পাণ্ডেৰ সৈতে কি সংযোগ আৰিয়ান কাণ্ডৰ? -\nHomeমনোৰঞ্জনশ্বাহৰুখ অবাক,‘মন্নত’তো সোমাল এনচিবি, অনন্যা পাণ্ডেৰ সৈতে কি সংযোগ আৰিয়ান কাণ্ডৰ?\nশ্বাহৰুখ অবাক,‘মন্নত’তো এনচিবিৰ টোকৰ, অন্যন্যা পাণ্ডেৰ সৈতে কি সংযোগ আৰিয়ান কাণ্ডৰ?\nডিজিটেল ডেস্ক : যেন হেঁপাহ পলোৱা নাই এনচিবিৰ! বলীউডৰ বাদশ্বাহ শ্বাহৰুখৰ পুত্ৰ আৰিয়ানক বিগত কুৰিদিনে বন্দী কৰি ৰখাৰ পাছতো ক্ষান্ত হোৱা নাই এনচিবিৰ দল। শ্বাহৰুখে তেওঁৰ কাৰাবন্দী পুত্ৰক কাৰাগাৰত সাক্ষাৎ কৰাৰ কিছু সময়ৰ পাছতে শ্বাহৰুখৰ আবাস ‘মন্নত’ত উপস্থিত হ’ল এচিবিৰ বিষয়া। যেন সকীয়াই দিয়া হ’ল বলীউডৰ বাদশ্বাহক এতিয়াও তেওঁলোক ক্ষান্ত হোৱা নাই। পিকছাৰ অভী বাকী হ্যে… শ্বাহৰুখ। শ্বাহৰুখে কাৰাবন্দী পুত্ৰক কাৰাগাৰৰ নিয়ম মানি ১৫ মিনিটৰ বাবে সাক্ষাৎ কৰে। কাঁচৰ বেৰৰ দুয়োপাৰে ৰৈ কথা পাতে পিতা-পুত্ৰই।\nসময়ৰ কি পৰিহাস যি শ্বাহৰুখক এবাৰ চাবৰ বাবে তেওঁৰ সন্মুখত হাজাৰ হাজাৰ লোকে অধীৰ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰে, যি শ্বাহৰুখে এবাৰ হাত জোকাৰিলেই তেওঁৰ অগণিত অনুৰাগীয়ে সকলো সুখ-সন্তুষ্টি লাভ কৰে সেইগৰাকী শ্বাহৰুখেই আজি পুত্ৰক এবাৰ লগ পাবলৈও আদালতৰ দুৱাৰে দুৱাৰে গৈ অনুমতি ভিক্ষা কৰি কৰিবলগীয়া হৈছে। তথাপি তেওঁ কাঁচৰ দেৱালৰ ইপাৰে ৰৈয়েই কথা পাতিবলগীয়া হ’ল পুত্ৰৰ সৈতে। শ্বাহৰুখে পুত্ৰক সাক্ষাৎ কৰাৰ পাছতে তেওঁৰ সন্মুখত উপস্থিত হ’ল নতুন প্ৰত্যাহ্বান। এনচিবি-এ আৰিয়ান খানৰ গ্ৰেপ্তাৰ সম্পৰ্কীয় যাৱতীয় ‘পেপাৰ ৱৰ্ক’ কৰাৰ বাবেই ‘মন্নত’ত উপস্থিত হোৱা বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁলোকে কোনো তালাচী বাদশ্বাহৰ ৰাজ মহলত নচলাই বুলি এটা সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে। কিন্তু আন এটা সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰা মতে, আৰিয়ান সম্পৰ্কীয় তথ্য আহৰণ কৰা তথা তেওঁৰ ইলেক্ট্ৰনিক ডিভাইচ সম্পৰ্কীয় তথ্য সংগ্ৰহৰ বাবে মন্নতত উপস্থিত হৈছিল এনচিবিৰ দল। এনচিবি-এ আৰিয়ান খানৰ যদি কোনো ইলেকট্ৰনিক ডিভাইছ ঘৰত আছে তেন্তে সেয়া এনচিবিক জমা দিবলৈ জাননী জাৰি কৰে। তদুপৰি কিছু যাৱতীয় পেপাৰ ৱৰ্কো মন্নতত উপস্থিত হৈ কৰে এনচিবিৰ দলটোৱে।\nপুত্ৰক লগ কৰিবলৈ যোৱা অৱস্থাত কেমেৰাত বন্দী বলীউড বাদশ্বাহ\nএনচিবিৰ হৈ বিবি সিং নামৰ বিষয়াদজন মন্নতত উপস্থিত হৈছিল। শ্বাহৰুখে পুত্ৰৰ গ্ৰেপ্তাৰৰ পাছত প্ৰথবাৰলৈ পু্ত্ৰক সাক্ষাৎ কৰাৰ পাছতে এনচিবিৰ এই পদক্ষেপ সহজভাৱে লোৱা নাই শ্বাহৰুখৰ অনুৰাগী মহলে। উল্লেখ্য যে, বুধবাৰে আৰিয়ানৰ জামিন আবেদন অগ্ৰাহ্য কৰিছিল মু্ম্বাইৰ এখন বিশেষ আদালতে। এতিয়া জামিন আবেদন লৈ আৰিয়ানৰ অধিবক্তাই উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ কাষ চাপিছে। উচ্চ ন্যায়ালয়ত অহা মঙলবাৰে আৰিয়ানৰ জামিন আবেদনৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰা হ’ব। ইফালে, কেৱল তাৰকাসকলৰ পিছত উঠি পৰি লগা এনচিবিৰ দৰে সংস্থাৰ বিৰুদ্ধে বলীউডত তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি হৈছে।\nআৰু পঢ়কঃ উস্ কি জঘন্য! পৰ্ন ভিডিঅ’ চাবলৈ অমান্তি হোৱা বাবেই ৬ বছৰীয়া কন্যাক হত্যা তিনি কিশোৰৰ\nবৃহস্পতিবাৰে আন এগৰাকী অভিনেত্ৰী অনন্যা পাণ্ডেৰ ঘৰতো তালাচী চলায় এনচিবিৰ দলে। কেৱল এয়াই নহয় অভিনেতা ছাংকী পাণ্ডেৰ জীয়ৰীৰ জেৰাৰ বাবেও চমন জাৰি কৰিছে এনচিবি-এ। আৰিয়ান কাণ্ডৰ সৈতে অনন্যাৰ সম্পৰ্ক থকা এতিয়া গুজব প্ৰচাৰ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। উল্লেখ্য যে, এনচিবি-এ আৰিয়ানক অভিযুক্ত কৰিবলৈ তেওঁৰ হোৱাটছএপ চাটক প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে। এই হোৱাটছএপ চাটত কেনেবাকৈ অনন্যাৰ সম্পৰ্ক পোহৰলৈ আহিছে বুলিও একাংশ সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে। যাৰ বাবে এতিয়া এই ড্ৰাগছ কাণ্ডই অধিক জটিল মোৰ লোৱাৰ আশংকা কৰা হৈছে। অৱশ্যে এনচিবি-এ এই সন্দৰ্ভত এতিয়ালৈ মুখ খোলা নাই। কিন্তু আৰিয়ান কাণ্ডৰ তদন্তৰে এয়াও এক অংশ বুলি এনচিবিৰ সূত্ৰই প্ৰকাশ কৰিছে। বৃহস্পতিবাৰে ২বজাৰ পৰা এনচিবিৰ জেৰাৰ সন্মুখীন হ’ব অনন্যা। তদন্তকাৰী কি ক’ব অনন্যাই সেই কথাই উৎকণ্ঠিত কৰি ৰাখিছে শ্বাহৰুখৰ অনুৰাগী মহলক।\nPrevious articleনিলম্বিত ডিআইজি ৰৌণক আলী হাজৰিকাৰ পত্নীক জেৰা : অগাধ সম্পত্তিৰ মালিক পত্নীও\nNext articleড্ৰাগছ লাগে, ড্ৰাগছ… পুত্ৰৰ অত্যাচাৰ সহিব নোৱাৰি ঘৰ এৰিলে পিতৃ-মাতৃ


আপোনাৰ কামবোৰ কৰা নোহোৱাৰ কাৰণ - Jeevan Britta\nআপোনাৰ কামবোৰ কৰা নোহোৱাৰ কাৰণ\nPublished March 2, 20218:25 am\nUpdatedFebruary 23, 20211:41 pm\nPosted by BIKASH KALITA on March 2, 2021. Updated: February 23, 20211:41 pm\nসদায় ৰাতিপুৱা আপুনি ভাবে যে আজি বহুত কাম কৰিম; কৰিবলগীয়া ইমানবোৰ কাম আছে, আজি সকলোবোৰ শেষ কৰিম; কিন্তু ৰাতি যেতিয়া দিনটোৰ কামৰ খতিয়ান লয় তেতিয়া দেখে যে দিনটোত একো কাম কৰাই নহ’ল৷ কৰিম বুলি ভবা কামবোৰ তেনেদৰেই থাকিল৷ কিন্তু কিয় এনে হয়?\nআপুনি পৰিকল্পনা কৰা নাছিল\nআপুনি সপ্তাহটো, বা দিনটো আৰম্ভ কৰোতে ইয়াৰ বাবে পৰিকল্পনা বা প্লেন কৰা নাছিল৷ “যি ঘটে ঘটিব” এনেধৰণৰ এক চিন্তাৰ সৈতে আপুনি দিনটোৰ বা সপ্তাহটোৰ আৰম্ভণি কৰিছিল৷ তেনে অৱস্থাত তাৰ পৰা একো ফল নোপোৱাটো আচৰিত কথা হয়নে? আপুনি যদি সন্মুখত কিছুমান লক্ষ্য লৈ বা কৰিবলগীয়া কাম লৈ সেইবোৰ কেনেদৰে কৰিব, কেতিয়া কৰিব, কিমান সময় লাগিব পাৰে এই সকলোবোৰ কথা আগতে চিন্তা কৰি সেইমতে দিনটো আৰু সপ্তাহটোৰ কৰিবলগীয়া কামবোৰ ঠিক কৰি নলয়, প্লেন কৰি নলয়, তেতিয়া কেনেদৰে এই কামবোৰ কৰা হ’ব? প্ৰতি সপ্তাহৰ শেষত আপুনি পৰৱর্তী সপ্তাহৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে৷ বা ৰবিবাৰৰ দিনটোত সেয়া কৰিব পাৰে৷\nদিনটোৰ কাম আৰম্ভ কৰোতে সেই দিনৰ বাবে ঠিক কৰা কামবোৰৰ প্লেনটো ৰাতিপুৱা উলিয়াই লৈ সেইমতে কামবোৰ কৰা আৰম্ভ কৰি দিব৷\nপ্লেন কৰোতে আপুনি দিনটোৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ কামটো ঠিক কৰি ল’ব আৰু সেই কামটো প্ৰথমতে কৰা আৰম্ভ কৰিব৷ দিনটোৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূর্ণ কামটো যদি কৰা হয় তাৰমানে আপোনাৰ দিনটো প্ৰডাক্টিভ হৈ পৰিব আৰু আপোনাৰ প্ৰয়োজনীয় গুৰুত্বপূর্ণ কামবোৰ কৰাও হ’ব৷\nআপুনি নো বা নহ’ব বা নোৱাৰো বুলি ক’ব নোৱাৰে\nআন মানুহে যেতিয়া আপোনাক কিবা এটা কাম কৰিবলৈ কয়, কিবা এটা অনুৰোধ কৰে, তেতিয়া আপুনি নো বা নহ’ব বা নোৱাৰোঁ বুলি ক’ব নোৱাৰে৷ সেয়া আপোনাৰ স্বভাৱেই নহয়৷ ফলত আপুনি আনৰ কাম কৰি থাকে, নিজৰ কাম পিছলৈ পেলাই থৈ৷ নিজৰ সহকর্মী বা আনকি বছকো অন্যায় অনুৰোধ বা দাবী নামানি বেয়া নোপোৱাকৈ নো বুলি ক’ব পাৰি৷ তাৰবাবে মাত্ৰ আপুনি কৌশল কিছুমান জানিব লাগে৷ আনৰ কথা মানি লওতে বা হ’ব বুলি কোৱাৰ আগতে ভালদৰে কথাটো ভাবি চিন্তি চাব কাৰণ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে আপুনি নহ’লেও সেই কামটো হ’ব বা হয়তো কামটো ইমান জৰুৰী নহয়েই৷\nকোনোবাই কিবা ক’লেই সেয়া কৰিব লাগিব বুলি কোনো কথা নাই৷ আপুনি যদি নিজৰ কামবোৰ পৰিক্ল্পনা কৰি লৈছে আৰু সেইবোৰ আগতেই ঠিক কৰা হৈ আছে তেতিয়া আনৰ কাম এটা আপুনি কৰি নিদিয়াটো একো বেয়া কথা নহয়৷ আপোনাৰ হাতত যদি সময় আছে আৰু আপুনি কাৰোবাক সহায় কৰিব বিচাৰিছে তেতিয়া সেই কামটো কৰাটো বেয়া নহয়৷ কিন্তু আনৰ কাম আপোনাক কৰিবলৈ বা আপোনাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কামবোৰ এৰি আনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কামবোৰ কৰিবলৈ কোনেও আপোনাক বাধ্য কৰাব নোৱাৰে৷\nমাত্ৰ মনত ৰাখিব কাৰোবাক নো বা নহ’ব বা নোৱাৰোঁ বুলি কোৱাটো একো বেয়া কথা নহয়৷\nডিচট্ৰেকচনবোৰে আপোনাক সমস্যাত পেলায়\nআপুনি যেতিয়া কিবা এটা কাম কৰিবলৈ ল’ব তেতিয়া কিছুমান ডিচট্ৰেকচন তাত থাকিবই৷ এনে ডিচট্ৰেকচনবোৰে আপোনাৰ মনোযোগ কাম এটাৰ পৰা আতৰাই আনফালে লৈ যাব৷ আজিৰ সময়ত এনে ধৰণৰ ডিচট্ৰেকচনবোৰ থাকিবই আৰু সেইবোৰক সম্পূর্ণৰূপে নোহোৱা কৰাটো কেতিয়াবা আমাৰ হাতত নাথাকিবও পাৰে৷ হঠাতে এটা ইমেইল আহিল বা ফোনটোত কিবা এটা নোটিফিকেচন আহিল, কৰোবাৰ ফোন আহিল, কোনোবাই আগতে ফোন নকৰাকৈ লগ পাবলৈ আহিল, বা আপুনি চচিয়েল মিডিয়া চাইট এটা খুলি চালে বা ভিডিঅ এটা চালে৷ এনেধৰণৰ নানা ধৰণৰ ডিচট্ৰেকচন আপুনি প্ৰতিদিনে মুখামুখি হ’বই৷\nসেইবাবে আপোনাৰ কামবোৰ সঠিকভাৱে কৰিবলৈ হ’লে এনে ডিচট্ৰেকচনবোৰক কাম কৰা ঠাইৰ পৰা দূৰত ৰাখিব লাগিব৷ কাম কৰা সময়ত ফোনটো দূৰত থৈ দিলে আপুনি কিছুমান ডিচট্ৰেকচনৰ পৰা বাচিব পাৰিব৷ তেনেদৰে সময়ৰ এটা শ্লট কাম কৰিবলৈ বান্ধি ল’লে আৰু সেই সময়ত আন একো কথাকে কৰি থকা কামটোক বধা দিবলৈ নিদিয়াকৈ থাকিলে আপোনাৰ কামবোৰ কৰা হ’ব আৰু তাৰ কোৱালিটিও ভাল হ‘ব৷ আপুনি এনে সময়ৰ কিছুমান ব্লক নিজে নিজৰ বাবে সৃষ্টি কৰি ল’ব পাৰে যি সময়ত আপুনি আন একো কথালৈ মন নিদি মাত্ৰ কৰি থকা কামটোতহে মন দিব৷\nএই কেইটা কথা মন কৰিলে আপুনি কৰিব বিচৰা কামবোৰ সময়ত কৰিব পাৰিব, সেইবোৰ থাকি নাযায়, দিনটোৰ শেষত, সপ্তাহটোৰ শেষত কৰা কামবোৰৰ কথা ভাবি আপোনাৰ নিজৰে ভাল লাগিব আৰু আপুনি বিচৰা দিশত অগ্ৰগতি লাভ কৰি গৈ থাকিব৷\nকামবোৰ কৰা নোহোৱাৰ\nPrevious Post বেয়া অভ্যাস কেনেদৰে বাদ দিব


‘মই বিশ্বাস কৰোঁ যে আমি যেনেকৈ জীয়াই আছো কিছুমান মানুহ সঁচাকৈ এতিয়াও তাতকৈ বহুখোজ আগবাঢ়ি আছে’ - Gonit Sora (গণিত চ'ৰা)\n23 Jun ‘মই বিশ্বাস কৰোঁ যে আমি যেনেকৈ জীয়াই আছো কিছুমান মানুহ সঁচাকৈ এতিয়াও তাতকৈ বহুখোজ আগবাঢ়ি আছে’\nPosted at 20:23h in সাক্ষাৎকাৰ by Rupalim Hazarika 1 Comment\n[এই সাক্ষাৎকাৰটি ‘দা হিন্দু’ কাকতত ২০১১ ৰ ২৬ ডিচেম্বৰত প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াৰ অনুবাদ ‘গণিত চ’ৰা’ত প্ৰকাশৰ ক্ষেত্ৰত সহায়-সহযোগিতা আগবঢ়োৱাৰ কাৰণে এন. ৰাম (‘দা হিন্দু’ৰ প্ৰাক্তন সম্পাদক), এছ. কেশৱেন আৰু আৰ. সুজাথাক ধন্যবাদ জনালো। সাক্ষাৎকাৰটিৰ অসমীয়া অনুবাদ আগবঢ়ালে ৰূপালীম হাজৰিকাই।]\nশ্রীনিবাস ৰামানুজন আয়েঙ্গাৰৰ বিখ্যাত জীৱনী The Man Who Knew Infinity, 1991 (‘অসীমলৈ জনা মানুহজন’)ৰ লিখক হ’ল ৰবাৰ্ট কানিগেল। কানিগেল এজন লিখক আৰু সাংবাদিক যি কেইবাখনো কিতাপ ৰচনা কৰাৰ উপৰিও Massachusetts Institute of Technologyত বিজ্ঞান লিখনি শিকাইছিল, বৰ্তমান Indian Academy of Science আমন্ত্ৰণক্ৰমে ৰামানুজনৰ ১২৫তম জন্মদিৱস উদযাপনৰ উপলক্ষে হাতত লোৱা কাৰ্য্যসূ্চীৰ অংশ হিচাপে এলানি বক্তৃতা দিবলৈ ভাৰতত আহি আছেহি। তেওঁক ভাৰতীয় গণিতলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণি তথা এই উচ্চমানৰ জীৱনীখনৰ কাৰণে অধিবেশনৰ প্ৰথমদিনা ২৬ ডিচেম্বৰত সন্মানীত কৰা হ’ব। উল্লেখযোগ্য যে সেইদিনাই প্ৰধানমন্ত্রী মনমোহন সিঙে ২০১২ চনটো ৰাষ্ট্ৰীয় গণিত বৰ্ষ হিচাপেও ঘোষণা কৰিব।\nচেন্নাইৰ এই অনুষ্ঠানৰ পূৰ্বে কানিগেলে মুম্বাইৰ আমাৰ বিজ্ঞান প্ৰতিনিধি আৰ. ৰামচন্দ্ৰনৰ আগত ৰামানুজনৰ জীৱনসম্পৰ্কে তেওঁ নিজৰ গৱেষণাৰ বিষয়ে বহলাই কয়। সাক্ষা্ৎকাৰটোৰ একাংশ:\nআপুনি কৈছিল যে প্ৰকাশকৰ তৰফৰ পৰা প্ৰথমে যেতিয়া আপোনাক ৰামানুজনৰ বিষয়ে লিখিবলৈ কোৱা হৈছিল আপুনি ৰামানুজনৰ বিষয়ে আনকি শুনাও নাছিল। কিহে আপোনাৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিলে আৰু এই বিষয়ে লিখিবলৈ উৎসাহীত কৰিলে?\nযেতিয়া সম্পাদকে প্ৰথমে মোৰ এজেন্টৰ লগত যোগাযোগ কৰে আৰু এজেণ্টজনে মোক কয়, মোৰ প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া আছিল- এইটো কাম হৈ নুঠিবগৈ। মই (জি, এইছ.) হাৰ্ডিৰ বিষয়ে নাজানিছিলোঁ। গণিতৰ ক্ষেত্ৰত মোৰ কিছু বেকগ্ৰাউন্ড আছিল, বহুত বেছি নহয়, একেবাৰে অলপ। কিন্তু ধাৰণাটো মই আওকাণো কৰা নাছিলোঁ। জন হপকিন্স ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা মই একেবাৰে সৰুসুৰাকৈ প্ৰাৰম্ভিক গৱেষণা আৰম্ভ কৰিলো। তাৰ পিছতে ৰামানুজনৰ বিষয়ে বি.বি.চি.য়ে বনোৱা ডকুমেণ্টেৰী এখন মোৰ হাতত পৰে। তেতিয়ালৈ মই হাৰ্ডিৰ বিষয়ে একোকে জনা নাছিলো। আৰু তেতিয়াই কেনেবাকে কেৱল ৰামানুজনৰ বিষয়ে নিলিখি ৰামানুজন আৰু হাৰ্ডিৰ মাজৰ বন্ধুত্ব, গুৰু-শিষ্যৰ সম্পৰ্ক আৰু তেওঁলোকৰ উচ্চখাপৰ কৰ্মৰাজিৰ বিষয়ে লিখাৰ কথাটোৱে মোক আৰু বেছিকৈ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ লয়।\nসেইটো সময়ত মই ৰামানুজনৰ বিষয়ে, দক্ষীণ ভাৰতৰ সংস্কৃতি, ক’ৰো বিষয়ে একোকে নাজানিছিলো। কিন্তু সেই আৰম্ভণিৰ পৰাই তেওঁলোকৰ বন্ধুত্ব আৰু গণিতজগতৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা যুগ্ম অৱদানে মোক এই বিষয়ত আগ্ৰহী কৰি তুলিছিল।\nকিন্তু আপুনি ৰামানুজনৰ মনস্বত্ত্বৰ বিষয়ে বিস্তৃতভাৱে অধ্যয়ন কৰিছে-যিধৰণে তেওঁৰ চৰিত্ৰ গঠন হৈছিল, তেওঁ ডাঙৰ হোৱা মন্দিৰ নগৰীখনৰ বিষয়ে, তেওঁৰ ধৰ্মবিশ্বাস– এনেকুৱা লাগে যেন সকলোখিনিয়ে তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। আপুনি সেইটো বিশ্বাস কৰেনে?\nমই নাভাবো যে ই গণিতৰ ওপৰত কিবা প্ৰভাৱ পেলাইছিল। কোনো সম্পৰ্ক নাছিল, শূণ্য। মই ৰামানুজন কেনেকুৱা এটা পৰিবেশৰ পৰা ওলাই আহিছিল সেইটো দেখুৱাব বিচাৰিছিলো। কোনোবাই যদি তাৰ আৰু তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয়বস্তুৰ মাজত কোনো যোগসূত্ৰৰ সন্ধান কৰিবলৈ যায় বিচাৰি চাব পাৰে, কিন্তু মই নাভাবো যে তেওঁ এই ক্ষেত্ৰত বেছিদূৰ আগবাঢ়িব পাৰিব।\nযি কি নহওঁক, আমি যদি তেওঁৰ চৰিত্ৰ আৰু ব্যক্তিত্ত্বৰ বিষয়ে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ, তেওঁৰ প্ৰতিপালন, ধৰ্মীয় প্ৰভাৱ, দক্ষিণ ভাৰত আৰু পিতৃ-মাতৃৰ লগত তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰিব লাগিব। গতিকে মই ৰামানুজন আৰু গণিতৰ মাজত পোনপটীয়াকৈ একো সম্পৰ্ক নাই বুলি ক’ব বিচাৰিম। গণিতৰ লগত জড়িত থকাৰ বাহিৰেও তেওঁৰ জীৱনত মানৱীয় দিশ এটাও আছিল।\nমই আচলতে ক’ব বিচাৰিছিলো, উদাহৰণস্বৰূপে কিতাপখনৰ নামটোকেই লওঁক, আৰু আপুলিও উল্লেখ কৰি আহিছে যে তেওঁ শূণ্য আৰু অসীমক দৈব্য পৰিঘটনাৰ লগত তুলনা কৰিছে। যেনে, 2n-1 এ এটা সমীকৰণস্বৰূপে লোৱা মানসমূহৰ আপুনি দিয়া উদাহৰণটোত ৰামানুজনে ঈশ্বৰৰ বাণীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ কথা কৈছে……\nসেই কাহিনীটো এটা জনবিশ্বাস। তেওঁ মোৰ লগত নহয়, পৰম্পৰাগত দক্ষিণ ভাৰতীয় সমাজ এখনৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল যি তেওঁৰ ধৰ্মীয় জীৱন আৰু গৱেষণাৰ মাজত পোনপটীয়া সম্পৰ্ক দেখা পাইছিল। মই কাহিনীটো কৈছোহে। ইয়াক মোৰ কিতাপখনত স্থান দিছো। কিন্তু এইটো তেওঁৰ ধাৰ্মিকতা আৰু গৱেষণাৰ মাজত এটা গভীৰ সম্পৰ্ক আছে বুলি কোৱাৰ লগত একে নহয়। যদি আপুনি এখন জীৱনী পঢ়ি থাকে বা লিখি থাকে মই ভাবো দুটা ঘটনাৰ মাজত সাদৃশ্যতা বিচাৰিব যোৱাটো আমাৰ ভুল হ’ব। মই ভাবো যে জীৱনীৰ দৰে বস্তু এটাত আপুনি কোনো ঘটনা এটাৰ কাৰণে আন ঘটনা এটা হ’ল বুলি খাটাংকৈ ক’ব নোৱাৰে। আপুনি ই তেওঁৰ ব্যক্তিত্ত্ব, তেওঁৰ জীৱন, তেওঁৰ চৰিত্ৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাবলৈ সক্ষম হোৱা কাৰক এটা বুলিহে ক’ব পাৰে।\nআমি তেনেহ’লে এতিয়া ৰামানুজনক বুজি পাব পাৰিছো নে তেওঁ এতিয়াও ৰহস্যময় হৈয়েই আছে?\nমই ভাবো তেওঁ এতিয়াও আগৰ দৰেই আছে। একেটা কথাই সাহিত্য, কলাৰ ক্ষেত্ৰটো প্ৰযোজ্য হ’ব। পিকাছ’ৰ বুদ্ধিমত্তা কি? মানুহে ইয়াক যিকোনো সহজ উপায়েৰে বুজাবলৈ যাব কিন্তু মই ভাবো কামটো যুক্তিসংগত নহ’ব। মই বিশ্বাস কৰোঁ যে আমি যেনেকৈ জীয়াই আছো কিছুমান মানুহ সঁচাকৈ এতিয়াও তাতকৈ বহুখোজ আগবাঢ়ি আছে। তেওঁলোকৰ বুদ্ধিমত্তা, কলাসন্মত মনোভঙ্গী অলপ ৰহস্যপূৰ্ণ অথবা সাধাৰণৰ পৰিধিৰ কিছু আঁতৰত বুলি বিস্বাস কৰিবলৈ আমি বাধ্য হওঁ।\nইয়াৰ দ্বিতীয় বৈশিষ্ট এটাও দেখিবলৈ পোৱা যায়। এনে বহুত মানুহ আছে যি কিছুক্ষেত্ৰত অতি পাৰ্গত হোৱা স্বত্তেও জীৱনত বিশেষ একো কৰিবলৈ সক্ষম নহয়। তেওঁলোক তাতেই বন্দী হৈ ৰয়। মানুহৰ কিছুমান স্বভাৱজাত বৈশিষ্ট আছে- এক ইচ্ছা্, কিবা এটা কৰি দেখুওৱাৰ প্ৰৱল হেঁপাহ, এটা শক্তি যি তেওঁলোকক নিজৰ গণ্ডীৰ পৰা ওলাই আহি কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাম কৰিবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগায়- “মই নিজৰ এক সুকীয়া চিনাকি গঢ়ি তুলিমেই, একোৱে মোক বাধা দিব নোৱাৰে”। আৰু মই ভাবো একোজন পিকাছ’ বা একোজন ৰামানুজনৰ এই পৃথিৱীত কেনেকৈ উদ্ভৱ হ’ল এই কথাটো ব্যাখ্যা কৰাত মই কোৱা কথাখিনিয়ে যথেষ্ট সহায় কৰিব।\nআৰু তেওঁৰ ক্ষেত্ৰত সেই শক্তিটো আহিছিল……\n…এয়া তেওঁ মাকৰ ফালৰপৰা পাইছিল …এক শক্তিশালী চৰিত্ৰ।\nআপুনি ইয়ালৈ অনুসন্ধান কৰিবলৈ আহোতে কোনো পূৰ্বপৰিকল্প আঁচনি হাতত লৈ আহিছিল নেকি? নে আপোনাৰ হাতত পৰা তথ্য অনুসৰি আপুনি কিতাপখন লিখি গৈছিল?\nইয়ালৈ অহাৰ আগেয়ে মই যথেষ্ট পৰিমানে অধ্যয়ন কৰি আহিছিলো, আৰু খুবসম্ভৱ দুই কি তিনি সপ্তাহ কেম্ব্ৰিজত কটাইছিলোঁ। মই মোৰ ইয়াত কটাবলগীয়া সময়খিনিত ৰামানুজনৰ জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কি কি ঠাইলৈ যাম আগেই নিৰ্দিষ্ট কৰি লৈছিলো। ৰামানুজন আছিল কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমভাগৰ মানুহ আৰু এয়া ১৯৮৮ চন, তথাপি মই ৰামানুজনৰ জীৱনটো বিশ্লেষণ কৰিবলৈ যথাসম্ভৱ প্ৰচেষ্টা চলাইছো। সময়ৰ লগে লগে বহুতো সলনি হৈছে, কিন্তু মই মোৰ অনুসন্ধান এসময়ত ৰামানুজনে বাস কৰা অঞ্চলবো্ৰৰ পৰাই আৰম্ভ কৰিবলৈ থিৰাং কৰিলো।\nবিভিন্ন ঘটনাবোৰৰ আপুনি আগবঢ়োৱা বৰ্ণনাবোৰ পঢ়িলে এনে লাগে যেন আপুনি সেই সময়ছোৱাত ৰামানুজনৰ লগত একেলগে বাস কৰিছিল, তেওঁক লগ পাইছিল। উদাহৰণস্বৰূপে আপুনি ৰামানুজনে কেনেকৈ খোজ কাঢ়ে তাৰো বিতং বৰ্ণনা দিছে।\nআগেয়েও বহুতে ৰামানুজনৰ বিষয়ে লিখি গৈছে। এচ. আৰ. ৰঙ্গনাথন, পি. ভি. এচ. আয়াৰ, আৰ. ৰামচন্দ্ৰ ৰাও, ই. এইচ্. নেভিল, স্বয়ং হাৰ্ডিৰ লগতে আৰু বহুতো। এই লোকসকলে ৰামানুজনৰ একোটা সৰু সৰু অংশ ফুটাই তুলিছে আৰু মই সেই সকলোবোৰ একেলগে সামৰিবলৈ যত্নপৰ হৈছো। তেওঁলোক কোন কোন ক্ষেত্ৰত সহমত হৈছে, কোনবোৰ ক্ষেত্ৰত বেলেগ বেলেগ বৰ্ণনা দিছে সেই সকলোবোৰ অধ্যয়ন কৰিছো। গতিকেই ৰামানুজনে চুটি চুটি খোজ দি বাটেৰে কেনেকৈ পাৰ হৈ গৈছিল সেই কথা মই জনা হৈছো। বহু বছৰ ধৰি মই এই কাম কৰি আহিছো। বৃত্তিসূত্ৰে যোৱা ৪০ বছৰ ধৰি মই এজন লিখক আৰু এয়াই মোৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ উপায়।\nবেলেগ বেলেগ যেন লগা বিষয়বস্তুৰ মাজত সামঞ্জস্য বিচাৰি উলিয়াই পাঠকৰ কাৰণে কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ মাজৰ সীমা উলঙ্ঘা নকৰাকৈ এক ফটফটীয়া চিত্ৰ দাঙি ধৰাই মোৰ উদ্দেশ্য।\nসেইফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে ‘অসীমলৈ জনা মানুহজন’ নিশ্চয় আজিকালি প্ৰকাশ পাই থকা আন জীৱনীবোৰৰ পৰা পৃথক হ’ব…\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অন্ততঃ একধৰণৰ বিপ্লৱ আৰম্ভ হৈছে- মই ভাৰত বা আন দেশৰ কথা নাজানো- আনুমানিক যোৱা ৩০ বছৰ ধৰি। ইয়াক নতুন সাংবাদিকতা, সৃষ্টিশীল সাংবাদিকতা বা নেৰেটিভ নন্-ফিকছন বুলি কোৱা যায়। এই আটাইবোৰেই এনে এটা প্ৰচেষ্টাক বুজায় যি কোনো এটা ঘটনাৰ সাধাৰণ, আমনিদায়ক, একঘেয়ামী বৰ্ণনাৰ পৰা আঁতৰি আহি প্ৰকৃত সত্যটো পোনপটীয়াভাৱে দাঙি ধৰে। মই নিজকে সেই পৰম্পৰা মানি চলা বুলি গণ্য কৰোঁ।\nহয়তো সেইকাৰণেই আপোনাৰ কিতাপখন চিনেমালৈ পৰিৱৰ্তিত কৰিবলৈ বিচাৰি আছে। সেই প্ৰস্তাৱটোৰ বিষয়ে কি কৰিব?\nযোৱা ছয়-সাত বছৰে স্ক্ৰীণ-ৰাইটাৰ এজনে মোৰ কিতাপখনৰ এক স্বত্ত্ব তেওঁৰ হাতত ৰাখি থৈছে যাৰ অধীনত তেওঁ মোৰ কিতাপখনৰ কাহিনী আৰু শীৰ্ষক আৰু বিষয়বস্তুখিনি কথাছবি এখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। যোৱা ছয় বছৰে বহুতকেইবাৰ সাল-সলনি কৰাৰ পিছত তেওঁ অন্তিম পৰ্য্যায়ৰ স্ক্ৰীণপ্লে’খন লিখি উলিয়াইছে। মই গম পোৱা মতে চিনেমাখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত ভাৰতীয় অভিনেতা মাধৱন চু্ক্তিবদ্ধ হৈছে আৰু ইয়াৰ নিৰ্মাতা এডৱাৰ্ড প্ৰেছমেন। চিনেমাখনৰ পৰৱৰ্তী পৰ্য্যায়ৰ কাম আৰম্ভ হোৱাৰ পথত।\nহাৰ্ডি আৰু ৰামানুজন\nৰামানুজনৰ কেম্ব্ৰিজৰ জীৱনলৈ যোৱাৰ আগে আপুনি হাৰ্ডী, তেওঁৰ জীৱন, কেম্ব্ৰিজত তেওঁৰ অভিজ্ঞতা, আনকি তেওঁৰ এপ’ষ্টলছ্ চ’ছাইটি আৰু তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিষয়ে বিস্তৃত বৰ্ণনা আগবঢ়াইছে।\nকিছুমান ক্ষেত্ৰত মই এইখন ৰামানুজন আৰু হাৰ্ডি দুয়োৰে দ্বৈত জীৱনী বুলি ক’ব বিচাৰো। যদি মোৰ বাহিৰে আন কোনোবায়ো এই কিতাপখন লিখিলেহেঁতেন, তেওঁলোকেও হাৰ্ডিক এক গুৰুত্ত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ হিচাপে কাহিনীভাগত অন্তৰ্ভূক্ত কৰিলেহেঁতেন। মোৰ কাৰণে হাৰ্ডি আৰু তেওঁৰ বন্ধুত্বই ৰামানুজনৰ অধ্যয়ন তথা জীৱনৰ ওপৰত অতি গভীৰভাৱে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল। আৰু সেইকাৰণে মই বিশ্বাস কৰোঁ যে পাঠকে ৰামানুজনৰ লগতে হাৰ্ডিকো বুজিবলৈ যত্ন কৰা উচিত।\nহ’লেও শেষৰ ফালে আপুনি নিজেই কৈছে যে হাৰ্ডি ৰামানুজনৰ অকল গৱেষণাৰ প্ৰতিহে আগ্ৰহী আছিল, দুয়োৰে মাজত বন্ধুত্বৰ নিচিনা কোনোধৰণৰ সৌহাৰ্দ্যপূৰ্ণ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠা নাছিল- সেইফালৰ পৰা চাবলৈ গ’লে হাৰ্ডিয়ে ৰামানুজন মানুহজনৰ প্ৰতি কোনোধৰণৰ গুৰুত্ব দিয়া নাছিল। তেওঁ ৰামানুজনক তেওঁৰ পাণ্ডিত্যৰ কাৰণে স্বীকৃতি দিছিল আৰু ৰামানুজনেও হাৰ্ডিক মানি চলিছিল।\nআপুনি একেবাৰে শেষত কোৱা কথাষাৰৰ লগত মই একমত হ’ব নোৱাৰিম। ‘পণ্ডিত’ আৰু ‘মানি চলা’ এইবিষয়ে মই একো ক’ব নোৱাৰিম। কিন্তু হাৰ্ডি আৰু ৰামানুজনৰ সম্পৰ্কটো মোৰ কিছু আঁখজা লাগিছিল। কিতাপখনতো কম-বেছি পৰিমাণে মই সেই কথা উল্লেখ কৰি আহিছো।\nহাৰ্ডি এজন ভাল মানুহ আছিল আৰু ৰামানুজনৰ কাৰণে তেওঁ নিজৰফালৰপৰা বহুখিনি কৰিছিল হ’লেও মই ভাবো তেওঁ ৰামানুজনৰ সেইসময়ত প্ৰয়োজন হোৱা ভাল বন্ধুজন হৈ উঠিব পৰা নাছিল। ইংলেণ্ডৰ সেই প্ৰতিকূল দিনবোৰক ৰামানুজনক মানসিকভাবে সাহস দিব পৰা বন্ধু এজনৰহে বেছি দৰকাৰ আছিল।\nআপুনি ভাবে নেকি যে প্ৰকৃত বন্ধুত্বৰ অভাবে তেওঁৰ অধ্যয়নত কিবা প্ৰভাৱ পেলাইছিল।\nমই সঠিককৈ ক’ব নোৱাৰিম। আমাৰ সকলোৰে পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে এটা জটিল সম্পৰ্ক থাকে। কিছুমান অভিভাৱকে সন্তানৰ পৰা দূৰত্ব বজাই চলে, সন্তানক বেছি মনোযোগ দিব নোৱাৰে, কিন্তু সন্তানৰ পৰা বহুত ভাল ফলাফল আশা কৰে। আৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়েও হয়তো তেনে অভিভাৱকৰ প্ৰতি কোনোধৰণৰ টান অনুভৱ নকৰে কিন্তু তেওঁলোকৰ আশাখিনি ঠিকে-ঠাকেই পূৰা কৰে। মই ভাবো হাৰ্ডি আৰু ৰামানুজনৰ সম্পৰ্কটোও বহুপৰিমাণে এনেকুৱাই আছিল। কিন্তু এই ধাৰণাটো সচাঁ বুলি প্ৰমাণ কৰিবলৈ মোৰ একো উপায় নাই। হাৰ্ডি ৰামানুজনৰ ভাল বন্ধু নহ’ব পাৰে কিন্তু তেওঁক গৱেষণাত আগবাঢ়িবলৈ উদগণি যোগাইছিল, মই বৰ ভালকৈ ক’ব নোৱাৰিম।\nকিন্তু এইটো ক্ষেত্ৰত মই খাটাং যে ৰামানুজনে জানিছিল যে তেওঁ কাম কৰিবই লাগিব, আৰু তেওঁ কাম কৰিবলৈ বিচাৰিছিলো। আৰু ইউৰোপত ৰামানুজনৰ গৱেষণাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া হাৰ্ডিয়েই সম্ভৱতঃ একমাত্ৰ ব্যক্তি আছিল গতিকে স্বাভাৱিকতে তেওঁ হাৰ্ডিক সন্তষ্ট কৰিবলৈ বিচাৰিছিল।\nআপোনাৰ কাহিনীত এতিয়াও এনে কোনো কথা বা ঘটনা আছে নেকি যাক লৈ আপুনি সন্তুষ্ট নহয় আৰু পিছত আকৌ এবাৰ চালি-জাৰি চাব বিচাৰে?\nকেতিয়াবা সমালোচকে এনেকুৱা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰে যে ‘এইখন এখন বৰ্ণনাত্মক জীৱনকাহিনী…’ মই তেনে কথা বিশ্বাস নকৰো। মোৰ মতে ফটো এখন উঠাওতে যেনেদৰে আমি অপ্ৰয়োজনীয় বস্তুখিনি বাদ দি লগাখিনি সুন্দৰকে তুলি ধৰিব বিচাৰো, ঠিক একেদৰে কিতাপ এখন লিখিবলৈ যাওঁতেও লিখকে সকলোখিনি বেলেগ-বেলেগ দিশৰ পৰা ভালকৈ চালি-জাৰি চাব লাগে। যিকোনো ভাল লিখনি এটাৰ এয়াই বৈশিষ্ট।\nআশাকৰো যে কোনোবাদিনা বেলেগ কোনো জীৱনীকাৰে হয়তো ৰামানুজন আৰু হাৰ্ডিৰ কাহিনীৰ বেলেগ এটা দিশ উডঙাই দিব।\nআপুনি অলাগতীয়াল বুলি ভাবি বাদ দিয়া এনে কোনো কথা পাইছেনেকি যি হয়তো গোটেই ঘটনাটোক নতুন এটা ৰূপ দিলেহেতেন?\nৰামানুজনে যি কঠিন ৰোগত প্ৰাণ এৰিছিল সেই ৰোগটো কি আছিল?\nকিতাপখন ওলোৱাৰ পিছত ৰামানুজন কি ৰোগত ভুগিছিল এই বিষয়ে নতুন ধাৰণা কিছুমানৰ আৰম্ভণি হৈছে। সেইখিনি কথা সামৰিব পৰা হ’লে ভাল আ্ছিল। ইয়াৰ বাহিৰে নতুন কোনো কথা আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছেনে নাই মই নাজানো। কিন্তু মই আশা ৰাখিছো কোনোবাদিনা এই কথাটো স্পষ্ট হৈ পৰিব।\nআপুনি অন্য জীৱনীও লিখিছে। সেইবোৰৰ লগত এইখনৰ তুলনা কৰিবলগীয়া হ’লে কেনেকৈ কৰিব।\nপ্ৰত্যেকটো চৰিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰতে কিবা নহয় কিবা সমস্যা একোটা থাকে। উদাহৰণস্বৰূপে টেইলৰৰ (ৰবাৰ্ট কানিগেলৰ দ্য ওৱান বেষ্ট ৱে’: ফ্ৰেড্ৰেৰিক উইনশ্ল টেইলৰ এণ্ড দ্য এনিগমা অৱ এফিচিয়েন্সি) ক্ষেত্ৰত এটা সমস্যা আছিল যে তেওঁ মানুহজনে কথা-বতৰা পাতিবলৈ বৰ এটা নিবিচাৰে। তেওঁৰ চৰিত্ৰটো জটিল আছিল কিন্তু ইয়াৰ মাজতো মই তেওঁৰ বিষয়ে লিখাৰ সমল বিচাৰি উলিয়াইছিলো।\nৰামানুজনৰ ক্ষেত্ৰত মই তিনিধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিলো- ভাৰতবৰ্ষ, ইংলেণ্ড আৰু গণিত। গণিত এটা কঠিন বিষয়, এজন আমেৰিকান ভাৰতলৈ আহি বিভিন্ন অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়াত পৰিছিলো, তাকো ৭৫ বছৰৰ এটা বিৰাট সময়ৰ ব্যৱধান আছেই। ইংলেণ্ডৰ ক্ষেত্ৰটো এই কথা প্ৰযোজ্য। মানুহে ভাবে যে আমেৰিকান এজনৰ কাৰণে এইটো এটা উজু কাম কিন্তু কথাটো তেনেকুৱা নহয়। এনে কেতবোৰ জটিলতা আহি পৰিছিল। কিন্তু প্ৰত্যেকখন জীৱনী লিখোতে কিছু সমস্যা থাকেই। পাশ্চাত্যৰ মানুহে লিখা ৰামানুজনৰ এইখনেই প্ৰথমখন জীৱনী। কিছুমানে চাৰ্লছ ডিকেন্স বা আইজাক নিউটৰ জীৱনী লিখিবলৈ গৈ সমস্যাত পৰে কাৰণ তেওঁলোকৰ ওপৰত ইতিমধ্যেই ২০ খনমান কিতাপ লিখা হৈছে, নতুন সমল আৰু ক’ৰপৰা ওলাব? মই সেইটো অসুবিধা পোৱা নাছিলো কিন্তু আনধৰণৰ সমস্যা কিছুমানহে আহি পৰিছিল। কিন্তু লিখিবলৈ যাওতে আন জীৱনীবোৰতকৈ বহুত বেছি অসুবিধাও পোৱা নাছিলো।\nকিন্তু আপুনিতো ক’লে যে এইখনৰ ক্ষেত্ৰত আহি পৰা বাধাবোৰ অইনবোৰতকৈ জটিল আছিল?\nসেইটো মই অৱশ্যেই মানি ল’ব লাগিব। প্ৰকৃততেই গণিত এটা অতি কঠিন বিষয়। বিশেষ কোনো সফলতা নোহোৱাকৈ ইয়াৰ গূঢ়াৰ্থ বুজিবলৈ প্ৰয়াস কৰা, তাৰোপৰি দক্ষিণ ভাৰতীয় আৰু ইংলেণ্ডৰ সংস্কৃতিৰ বিশ্লেষণ কৰা।\nআপুনি যদি আজি লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে, জীৱনীখন কি কি ক্ষেত্ৰত আগতকৈ বেলেগ হ’ব?\nঅতি সুন্দৰ প্ৰশ্ন। মই ‘অসীমলৈ জনা মানুহজন’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰিম। ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই যে ই আগৰপৰা বহুখিনি বেলেগ হ’ব। হয়তো মই এতিয়া কথাবোৰ বেলেগকৈ দেখিম। ২৫টা বছৰ পাৰ হৈ গৈছে। মোৰ বয়সো আগতকৈ বহুখিনি বাঢ়িল নহয়। হয়তো কথাবোৰ অইন ধৰণে ব্যাখ্যা কৰিম। আৰু সঁচাকে ক’বলৈ গ’লে এইটো বহুপৰিমাণে আপোনাৰ আর্থিক অৱস্থা, কামটোত আপুনি কিমানখিনি সময় দিব পাৰিব- সেই কথাবিলাকৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। মই নাজানো। নেভিলে ৰামানুজনৰ বিষয়ে বিভিন্নজনলৈ লিখা চিঠিবোৰ মই মোৰ হাতত বিচাৰিম। মই ভাবো যে এতিয়াও মই হাৰ্ডিক আগৰ সমান গুৰুত্বই দিম। ব্ৰাৰ্ণ্টে ৰামানুজনৰ সম্পৰ্কে ইংৰাজী বা তামিলত প্ৰকাশ পোৱা যিকোনো নতুন সমল সংগ্ৰহ কৰাটো তেওঁৰ জীৱনৰ লক্ষ্য হিছাপে স্থিৰ কৰি লৈছে আৰু ইয়াৰ ওপৰত তেওঁ কেইবাখনো কিতাপ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে।\nমই হয়তো সেই নতুন বস্তুবো্ৰৰ পৰা মোৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিম। তাৰে কিছুমান উৎকৃষ্ট মানৰ কেঁচা সমল।\nঅসীমলৈ জনা মানুহজন, ৰবাৰ্ট কানিগেল, ৰামানুজন\nPingback:The blackened coarse elbow of Ramanujan - Gonit Sora\nPosted at 17:08h, 08 February Reply\n[…] day, the newspaper The Hindu published an interview of Kanigal (whose translation in available in Assamese). One of the questions of that interview was the […]


xukhdukh.com March 28, 2017 ABHINANDAN-GOSWAMI, CURRENT ISSUES, অভিনন্দন-গোস্বামী, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nকেৱল জাকজমকতাৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ নাথাকক নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ উৎসৱ\nপ্ৰাচীন কালৰে পৰাই নদী আৰু মানুহৰ এক এৰাব নোৱাৰা সম্পর্ক গঢ় লৈ উঠিছে৷ নদীক লৈয়েই সৃষ্টি হৈছে বহু সভ্যতাৰ৷ পর্বত-পাহাৰৰ দৰে জড় নহৈ নদী হৈছে চিৰপ্ৰবাহিত, মানৱ জীৱনো ঠিক তেনেকুৱাই৷ নানা বাধা অতিক্ৰম কৰি হলেও মানৱ জীৱনো চিৰপ্ৰবাহিত গতিৰে লক্ষ্যলৈ ধাৱমান হয়৷ সেয়েহে বহু যুগ যুগ ধৰি নদী-মানুহৰ আত্মিক সম্পর্কই এক বিশেষ স্হান অধিকাৰ কৰি আহিছে৷ অসমৰ জীৱনৰেখা মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগত অসমীয়াৰ সর্ম্পক কেনে হব পাৰে তাক ব্যাখ্যা কৰাটো নিষ্প্ৰয়োজন৷ লুইতৰ বিশাল বুকুৱে অসমীয়াৰ শৌর্য্য-বীর্য্য তথা সাহসক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আহিছে আৰু চিৰদিনলৈ কৰি থাকিব৷ লুইতক লৈয়ে অসমীয়াৰ হিঁয়াৰ আমঠু ভূপেন দাই সৃষ্টি কৰি গৈছে বহু কালজয়ী গীত যি আজিও সকলোৰে দেহ মন সতেজ কৰি তোলে৷ চিৰনমস্য লুইতক প্ৰণাম তথা কৃতজ্ঞতা জনোৱাৰ উদ্দেশ্য আৰু ইয়াৰ চহকী ইতিহাস- এৈতিহ্যক বিশ্ববাসীৰ আগত সবল ৰূপত তুলি ধৰাৰ মানসেৰে অসম চৰকাৰৰ উদ্যেগত আয়োজন কৰা হৈছে ‘নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ মহোৎসৱ৷ কোনো ৰাজহুৱা উৎসৱ আদি আয়োজন কৰিব গ’লে বির্তকয়ো পিছ লোৱাটো স্বাভাৱিক কথা৷ তেনে বির্তকৰ পৰা নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ উৎসৱো ব্যতিক্ৰম নহয়৷ উৎসৱ মানেই জাকজমকতা-বাণিজ্যিকৰণ ইত্যাদি বিষয় সংলগ্ন হৈ থাকিবই আৰু কিছু পৰিমানে ইয়াৰ প্ৰয়োজনো নথকা নহয়৷ কিন্তু জাকজমকতাৰ অত্যাধিক পয়োভৰত ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য যাতে বিলুপ্ত হৈ নাযায় তাৰ প্ৰতি সকলোৱে চোকা দৃষ্টি ৰখাটো প্ৰয়োজন৷ প্ৰথমতেই এই উৎসৱৰ অপাৰ সম্ভাৱনা তথা ইয়াৰ লগত জড়িত কিছু কৰণীয় দিশৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিবলৈ বিচাৰিছো৷\nদেশ বিদেশৰ বিভিন্ন পর্যটকসকলৰ বাবে অসম তথা উত্তৰ-পূর্বাঞ্চল অতীজৰে পৰাই এক আকর্ষণ তথা কৌতুহলৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ আহিছে৷ কিন্তু বিশেষকৈ যোগাযোগ ব্যৱস্হাৰ দুৰৱস্হাৰ বাবে অঞ্চলটোৰ পর্যটন খন্ডত এক নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছে বুলি ধৰিব পাৰি৷ এই উৎসৱৰ দ্বাৰা কিছু দিশৰ ওপৰত আলোচনা কৰি অসমৰ পর্যটন খন্ডলৈ এক আমূল পৰিবর্তন অনাৰ সংকল্প গ্ৰহন কৰিব পাৰি৷ অসমৰ বাবে স্হলপথৰ সমান্তৰালকৈ নদীপথৰো সমগুৰুত্ব আছে৷ শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী প্ৰবাহিত হৈ আছে, তদুপৰি অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, অভয়াৰণ্যসমূহো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰতে অৱস্হিত৷ এনে অৱস্হাত নদী পথসমূহৰ বিকাশ ঘটাই পর্যটকৰ বাবে যোগাযোগৰ মাধ্যম হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি৷ অত্যাধুনিক জাহাজ আদি ব্যৱহাৰ কৰি House Boatৰ নিচিনা মাধ্যমেৰে নিশা উদযাপন কৰাৰ ব্যৱস্হাও কৰিব পাৰি৷ কেৰেলা, গোৱা আদি ঠাইত এনে সুবিধা বিদ্যমান৷ লুইতৰ বিশাল জলৰাশিত অত্যাধুনিক জাহাজেৰে যাত্ৰা কৰা তথা নিশা কটোৱাৰ ৰোমাঞ্চকৰ অভিজ্ঞতা কেনে হব পাৰে এবাৰ চকু মুদি অনুভৱ কৰিলেই তাৰ আভাস পোৱা যায়৷ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ অভিজ্ঞতা লভিবলৈ দেশ-বিদেশৰ পর্যটক ধাপলি মেলি আহক, তেনে এক পৰিবেশ সৃষ্টি কৰাটো এই উৎসৱৰ প্ৰধান লক্ষ্য হোৱা উচিত৷\nদ্বিতীয়তে চুবুৰীয়া ৰাষ্ট্ৰ তথা দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশৰ সৈতে বাণিজ্যিক লেনদেন কৰাৰ বাবেও ব্ৰহ্মপুত্ৰ এক মাধ্যম হব পাৰে৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰেও এক্ট-ইষ্ট পলিচিৰ দ্বাৰা এই দিশত সর্বাধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে৷ উত্তৰ-পূবৰ অর্থনৈতিক মানদন্ডৰ উন্নয়ন সাধিবলৈ চুবুৰীয়া বাংলাদেশৰ সৈতে নদী যোগাযোগ ব্যৱস্হাক সুদৃঢ় কৰাটো প্ৰয়োজন৷ কুটনৈতিকভাবে এই দিশত কিছু পদক্ষেপ লোৱা হৈছে৷ উদাহৰণস্বৰূপে চিট্টাগং বন্দৰক আভ্যন্তৰিন জলপথ অধিক ব্যৱহাৰৰ বাবে প্ৰয়োগ কৰা হৈছে৷ ম্যানমাৰ. থাইলেন্ড আদি দেশৰ লগতো যোগাযোগ ব্যৱস্হাক অধিক উচ্চতালৈ লৈ যোৱাটো সময়ৰ আহবান৷ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বজাৰ দখল কৰাৰ ক্ষমতা থাকিলে অসমত অধিক পৰিমাণে উদ্যেগ স্হাপন কৰিবলৈ বিনিয়োগকাৰী ধপলিয়াই আহিব৷ ৰাজ্যক অর্থনৈতিকভাবে টনকীয়াল কৰাৰ মাধ্যমো নিশ্চয়কৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰই হব পাৰে৷\nব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ চহকী এৈতিহ্য তথা বাৰেৰহনীয়া সংস্কৃতিক এই উৎসৱৰ দ্বাৰাই বিশ্বৰ আগত প্ৰজ্জ্বলিত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা যাওক৷ ভাৰতৰে অধিকাংশ লোকেই অসমৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতিৰ লগত ভালদৰে পৰিচিত হবলৈ বাকী৷ তদুপৰি অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠী, ভাষা- ভাষী লোকৰ মাজত সমন্বয় তথা ভাতৃত্ববোধ স্হাপন কৰাত এই উৎসৱে এক গুৰুত্বপূর্ণ ভূমিকা গ্ৰহন কৰক৷ ভূপেনদাৰ ভাষাত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ যিদৰে মহামিলনৰ তীর্থ ঠিক সেইদৰে নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ উৎসৱো সকলোস্তৰৰ লোকৰেই মহামিলনৰ তীর্থস্বৰূপ হৈ পৰক৷ ইয়াতেই লুকাই আছে এই উৎসৱৰ সফলতা৷\nব্ৰহ্মপুত্ৰই অসমক এক স্বকীয় মর্যাদা দিয়াৰ পাছতো নদীখনক লৈ অসমবাসীৰ দুখ-দুর্দশাৰো যেন সীমা নাই৷ প্ৰতিবছৰে প্ৰলংয়কাৰী বানপানীৰ অভিশাপত কিমানে কত হেৰুৱাইছে তাৰ হিচাপ কোনে ৰাখিছে? কিমান বর্গ কিলোমিটাৰ মাটি লুইতৰ বুকুত জাহ গল তাৰো কোনো সঠিক হিচাপ নাই৷ অসমবাসীৰ গৌৰৱ নদীদ্বীপ সত্ৰনগৰী মাজুলীলৈ এই বিশাল লুইতেই ভাবুকি কঢ়িয়াই অনা নাইনে? পাচঁদিনীয়াকৈ আয়োজন কৰা এই উৎসৱ সামৰণি পৰিল বুলি ঘোষণা কৰাৰ আগতে এই সকলো সমস্যাৰ স্হায়ী সমাধানৰ বাবে কিবা পদক্ষেপ বা আচঁনি গ্রহণ কৰা হৈছেনে নাই তালৈ এবাৰ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰাটো প্ৰয়োজন৷ দুভার্গ্যৰ বিষয় যে স্বাধীনতাৰ ৭০ বছৰ পাছতো অসমবাসীয়ে বানপানীৰ সৈতে সহাৱস্হান কৰাৰ বাহিৰে বেলেগ একো উপায় নেদেখিলে৷ পূর্বৰ চৰকাৰসমূহৰ পৰাও কেৱল বান সাহায্যৰ বাহিৰে বান সমস্যা সমাধান কৰাৰ উদ্দেশ্য কোনো আন্তৰিকতা ৰাইজৰ চকুত নপৰিল৷ খহনীয়া ৰোধৰ ক্ষেত্ৰটো সেই একেই কাহিনী৷ এনে অৱস্হাত নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ উৎসৱে আমালৈ এক সুযোগ আনি দিছে যে এখন মঞ্চত সমবেত হৈ আমি এই সকলো সমস্যাৰ স্হায়ী সমাধানৰ অর্থে কিছু কার্য্যব্যৱস্হা তথা একচন্ প্লেন হাতত লব পাৰো৷ এসময়ত চীনৰ দুখ বুলি জনাজাত হোৱাং হো নদীক যদি চীনদেশে আর্শীবাদলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰে, ব্ৰহ্মপুত্ৰত ক্ষেত্ৰটো আমি একেই কামেই কৰি দেখুৱাব পাৰিম৷ শেহতীয়াকৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ খননৰ বাবে চৰকাৰে গ্ৰহন কৰা আচঁনি প্ৰশংসনীয়৷ বান সমস্যা সমাধানৰ বাবে শেহতীয়াকৈ গ্ৰহণ কৰা এক সবল পদক্ষেপৰূপে ইয়াক অভিহিত কৰিব পাৰি৷ দ্বিতীয়তে গৰাখহনীয়া প্ৰতিৰোধ তথা মাজুলী সুৰক্ষাৰ বাবে চৰকাৰে গ্ৰহন কৰা বিভিন্ন আচঁনি তথা তৎপৰতাই ৰাইজৰ মনত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে৷ এনে এক ক্ষণত এই বিষয় সমূহৰ ওপৰত গভীৰভাবে আলোচনা কৰাৰ বাবে নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ এক উপযুক্ত মঞ্চ৷ বিশাল লুইতক প্ৰণাম আৰু কৃতজ্ঞতা, পর্যটনৰ উন্নয়ন, বাণিজ্যক উন্নয়ন, সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য প্ৰদর্শন ইত্যাদি বিষয়ৰ ওপৰিও নদীখনক স্বচ্ছ আৰু নিকা ৰূপত গঢ় দি তোলা তথা ইয়াক অসমৰ সমস্যাৰ পৰা আর্শীবাদৰূপে পৰিগনিত কৰাৰ উদ্দেশ্য এক ফলপ্ৰসূ আলোচনা আৰু কিছু কার্য্যব্যৱস্হা হাতত লোৱাটো এই উৎসৱৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হোৱা উচিত৷ উৎসৱ বুলিলেই জাকজমকতা তথা ব্যাহিকতা থাকিবই৷ কিন্তু কেৱল বাহিক্যতা প্ৰর্দশন কৰিবলৈ গৈ এনে মূল বিষয় সমূহৰ পৰা ফালৰি কাটি যোৱাটো আমি কামনা নকৰো৷ এনে হলে এই উৎসৱ হৈ পৰিব মাথো এক অর্থহীন আয়োজন৷ অসমৰ ইতিহাসত নমামী ব্ৰহ্মপুত্ৰ উৎসৱ চিৰস্মৰণীয় হৈ ৰওক৷ মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ প্ৰতি নমস্কাৰ আৰু কৃতজ্ঞতা জনাই এই উৎসৱৰ বাবে জনাইছো আন্তৰিক শুভেচ্ছা৷\nBy xukhdukh.com on March 28, 2017\nassam jobalerts May 18, 2017 at 7:56 AM


ক’ৰোণাক লৈ মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ দহটা বাছকবনীয়া মন্তব্য - The Cross Current\nক’ৰোণাক লৈ মাৰ্কিন ৰাষ্ট্ৰপতি ড’নাল্ড ট্ৰাম্পৰ দহটা বাছকবনীয়া মন্তব্য\nBy দ্য ক্ৰছকাৰেণ্ট ষ্টাফ\t On May 12, 2020\nমহামাৰীক লৈ মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কেতিয়াও পিছ হুহুকি অহা নাই ড’নাল্ড ট্ৰাম্প। পৃথিৱী যেতিয়াৰ পৰাই ক’ৰোণাৰ গ্ৰাসত সোমাল তেতিয়াৰ পৰাই সময়ে-অসময়ে মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰি আহিছে ট্ৰাম্পে।\nকীটাণুনাশক ইনজেকশ্যন দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গৰমত ক’ৰোণা মৰালৈকে,আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিড’নাল্ডট্ৰাম্পেদি গৈছে ইটোৰ পিছত সিটো অদ্ভুত মন্তব্য।তাৰ মাজতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ৭৭ হাজাৰজনৰ মৃত্যু হৈছে আৰু প্ৰায় ১৩ লক্ষাধিক লোক সংক্ৰমিত হৈছে।\nমাজতে এবাৰ হোৱাইট হাউছৰ সংবাদমেলত ট্ৰাম্পে আনকি কৈছিল যে ভেকচিন অবিহনেই ক’ৰোণা এদিন নিৰাময় হব । লগতে ট্ৰাম্পে ইয়াকো কৈছিল যে এই ক্ষেত্ৰত মাৰ্কিন মুলুকৰ ৯৫হাজাৰতকৈও অধিক বেছি লোকৰ মৃত্যু হ’ব।\nট্ৰাম্পে কৈছিল,“মই ভেকচিন আৰু কৰোণা টেষ্টক লৈ একেই মত পোষণ কৰোঁ, ভেকচিন অবিহনেই এদিন এই ৰোগ আঁতৰি যাব। আশা কৰোঁ এই মহামাৰীয়ে আৰু কেতিয়াও আমাৰ সমুখত দেখা নিদিব।’’\nকিন্তু কথাটো হ’ল, ইয়াৰ কেইদিনমান আগতেই মন্তব্য সলোৱাত অভ্যস্ত ট্ৰাম্পে কৈছিল, “দেশত ভেকচিনৰ প্ৰয়োজন। এই বছৰৰ শেষৰ ফালেই আপোনালোকে ভেকচিন পাব। মই নিশ্চিতভাৱে এই কথা বিশ্বাস কৰোঁ। অৱশ্যে মোৰ ভুলো হ’ব পাৰে।’’\nপঢ়ক ক’ৰোণাক লৈ ট্ৰাম্পৰ দহটা অদ্ভুত মন্তব্যঃ\n১) ই অদৃশ্য হৈ যাব। এদিনৰ মৰীচিকাৰ দৰেই ই অদৃশ্য হৈ যাব।\n২)পেন্সৰ মুখপাত্ৰ কেটি মিলাৰৰ আগদিনা নিগেটিভ অহাৰ পিছদিনাখন যেতিয়া পজিটিভ হ’ল;তেতিয়া ট্ৰাম্পে ক’লে- “টেষ্ট সঠিক নহয়। টেষ্টৰ সকলো ঠিক কিন্তু তাৰ মাজতো কিবা নঘটিবলগীয়া ঘটি যায়।”\n৩) “যাৰ টেষ্টিঙৰ প্ৰয়োজন সেইসকলৰ টেষ্ট হ’ব। তেওঁলোকে টেষ্টৰ সুবিধা পাব। টেষ্ট খুউব সুন্দৰ।”\n৪) “মই আগতেই জানো এয়া মহামাৰী। কোনোবাই ইয়াক মহামাৰী বুলি কোৱাৰ আগতেই মই জানো এয়া মহামাৰী।”\n৫) “আপোনালোকে ইয়াক বীজাণু বুলি ক’ব পাৰে। ফ্লু বুলিও ক’ব পাৰে। যিকোনো নামেৰেই মাতিব পাৰে। মই ঠিক নিশ্চিত নহয় যে কোনোবাই জানে এইটো আচলতে কি।”\n৬)“আমি কি কোনোধৰণৰ ইনজেকশ্যন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰোঁ, যাতে শৰীৰৰ ভিতৰতো চাফা হৈ যায়! এইটো পৰীক্ষা কৰি চালে মজাৰ হ’ব।”\n৭)“ইষ্টাৰ আমাৰ বাবে বিশেষ দিন। মই সেই সময়ৰ কথাই ভাবিছিলো। মই ভাবো সেই সময়ত আমাৰ গীৰ্জাবোৰ যদি ভৰ্তি হৈ যায় কি যে মজা হব!”\n৮)“ তত্বৰ কথা ক’ব লাগিলে, এপ্ৰিল মাহত, যেতিয়া গৰম পৰিব। ক’ৰোণা মেজিকৰ দৰেই নোহোৱা হ’ব। আমি আমাৰ দেশত বঢ়িয়া কাম কৰিছো। চীনেও খুউব কাম কৰিছে। মোৰ ভাব হয় সকলো মিলি ভালেই হ’ব।”\n৯) “ভেণ্টিলেটৰ সঁচাই এটা ডাঙৰ কাৰবাৰ আৰু আমি হ’লো ভেণ্টিলেটৰৰ ৰজা। আমাৰ বহুত ভেণ্টিলেটৰ আছে।”\n১০) “তেতিয়া হ’লে সংবাদগোষ্ঠীয়ে ভাবে আমাৰ দেশত সংক্ৰমণৰ সংখ্যা আটাইতকৈ বেছি। কিন্তু আমি এতিয়ালৈকে আটাইতকৈ বেছি টেষ্ট কৰিছো। যদি আমি কম টেষ্ট কৰিলোহেঁতেন, আমাৰ ইমান সংক্ৰমণ নহ’লে হয়। সেয়েহে মই কওঁ, বেছি টেষ্ট কৰাৰ ফলত আমাৰ অৱস্থা বেছি বেয়া হৈছে।”\nসৌজন্য- ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ।\n২ ঘণ্টাৰ ভিতৰত বিক্ৰী ১০ কোটি টকাৰ টিকট\nলকডাউন বৃদ্ধিৰ লগতে ২০ লাখ কোটি টকাৰ আর্থিক প্যাকেজ ঘোষণা- প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোদীৰ\nPEGASUS : বিগব্ৰাডাৰে চাই আছে নেকি আপোনাকো ?\nদিল্লীত কৃষকৰ অন্নশন কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ ‘আপ’ৰ।\nপ্ৰশান্ত ভূষণক তেওঁ কৰা আপত্তিজনক মন্তব্য পুনৰ বিচাৰ কৰিবলৈ ২-৩ দিনৰ সময় দিলে উচ্চতম…


আলোচনাৰ মেজলৈ পৰেশ বৰুৱা! কি আহ্বান অসমৰ ১০ জাতীয়-জনগোষ্ঠীয় সংগঠনৰ, VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nআলোচনাৰ মেজলৈ পৰেশ বৰুৱা! কি আহ্বান অসমৰ ১০ জাতীয়-জনগোষ্ঠীয় সংগঠনৰ, VIDEO\nডিজিটেল সংবাদ, গুৱাহাটীঃ আলফা (স্বাঃ)ৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাক আলোচনাৰ মেজলৈ আহ্বান অসমৰ কেবাটাও জাতীয়-জনগোষ্ঠীয় সংগঠনৰ। এইক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰক অভিভাৱকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈও আহ্বান সংগঠনকেইটাৰ। বুধবাৰে গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাৱত এখন সংবাদমেল সম্বোধন কৰি এই আহ্বান জনায় সংগঠনকেইটাই।\nবড়ো চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰ বাবে বড়োভূমিলৈ শান্তি ঘূৰি অহাৰ কথা কৈ সংগঠন কেইটাই আলফা আৰু চৰকাৰলৈ ইয়াকো আহ্বান জনায় যে, ৪ দশক ধৰি অব্যাহত থকা ৰাজ্যৰ ৰক্তাক্ত সংঘাত নিৰ্মূল কৰিবলৈ এতিয়াই যদি ব্যৱস্থা লোৱা নহয় তেন্তে লাহে লাহে অসমৰ মাটি, ভেটি সকলো নোহোৱা হৈ যাব। খিলঞ্জীয়া লোকৰ পৰা সকলো অধিকাৰ অনা অসমীয়াই কাঢ়ি নিব বুলিও শংকা কৰি সংগঠনকেওটাৰ প্ৰতিনিধিসকলে ৰক্তাক্ত অসমত শান্তিৰহে প্ৰয়োজন বুলি মন্তব্য কৰে।\nসংবাদমেলখনত সদৌ ডিমাছা ছাত্র সন্থাৰ মুখ্য উপদেষ্টা প্ৰফুল্ল হাফিলাই কয়, ৪০ বছৰে সংগ্ৰাম কৰি বহুলোকে প্ৰাণ হেৰুৱাৰ লগতে আন বহু লোক ঘুনিয়া হৈছে। পৰেশ বৰুৱা যদি ঘূৰি আহি আলোচনাত নৱহে তেন্তে আমি ইতিমধ্যে বহু খিলঞ্জীয়াই বহু মাটি ভেটি হেৰুৱাইছোঁ। আৰু হেৰুৱাৰ ভয় থাকে। গতিকে চৰকাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। চৰকাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব আলফাৰ সৈতে আলোচনা কৰিবলৈ।\nউল্লেখ্য যে, বড়ো শান্তি চুক্তি স্বাক্ষৰ হোৱাৰে পিছদিনাই সংবাদমেল পাতি মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আলফা(স্বাঃ)ৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাক আলোচনাৰ মেজলৈ আহিবলৈ আহ্বান জনাইছিল। ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত কোকৰাঝাৰত বড়ো শান্তি চুক্তিৰ বিজয় উৎসৱত উপস্থিত থাকি একেই আহ্বানে জনাইছিল প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীয়েও। তাৰ পিছতে আলোচনাৰ মেজলৈ আলফা (স্বাঃ) অহাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে।\nসদৌ অসম মটক যুৱ ছাত্ৰ সন্মিলনৰ সভাপতি ডেভিড চেতিয়াই অসম অনা অসমীয়াৰ হাতলৈ নাযাওঁতেই চৰকাৰক ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবী জনায়। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰক সুবিধাবাদী চৰিত্ৰ বৰ্জন কৰিবলৈও আহ্বান জনায়। তেওঁ কয়, ইতিমধ্যে বহুলোক পংগু হৈছে। বহুতে পৰিয়ালৰ লোকক হেৰুৱাইছে। যদিহে ভাৰত চৰকাৰে স্বৰ্ত মানি লয় তেন্তে শীঘ্ৰে হ’ব লাগে আলোচনা।\nঅসম জাতীয়তাবাদী যুৱ পৰিষদৰ সাধাৰণ সম্পাদক উদয়ন কুমাৰ গগৈয়ে কয়, আলফাৰ সৈতে চৰকাৰে স্বাধীন অসমৰ প্ৰসংগতে আলোচনা কৰক। যুক্তিযুক্ততাৰে সকলো লোকৰে সন্মুখত হওক এই আলোচনা। এপ্ৰিল মাহতে এই আলোচনা হওক বুলি কৈ তেওঁ লগতে কয়, চৰকাৰে গোপনভাৱে আলোচনা কৰিব নালাগে। প্ৰয়োজন হলে পিচিজি গঠন কৰক। ৰাজনৈতিক, সাংস্কৃতিক সকলো ক্ষেত্ৰতে আলোচনা লাগে বুলিও কয় তেওঁ। যদিহে আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে এতিয়াই আমাৰ সমস্যা সমাধান কৰা নহয়, তেন্তে এদিন অসমখন দ্বিতীয় ত্ৰিপুৰা বা কাশ্মিৰ হোৱাটোৱেই বৰ্তমান সময়ৰ শংকাৰ বিষয়।\nসদৌ অসম গৰীয়া মৰিয়া দেখি জাতি পৰিষদৰ সভাপতি হাফিজুল আহমেদেও চৰকাৰক অভিভাৱকৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। তেওঁ কয়, আমাক স্থায়ী শান্তি লাগে। অসমৰ প্ৰতি ভাৰত চৰকাৰে সম দৃষ্টি দি সমস্যা সমাধানত গুৰুত্ব দিবলৈও আহ্বান জনায় তেওঁ। নেতাগৰাকীয়ে কয়, পৰেশ বৰুৱা আলোচনালৈ আহিব লাগে। চৰকাৰৰ সৈতে আলোচনাৰ মাধ্যমেৰে শান্তি ঘূৰাই আনিব লাগে।\nসদৌ অসম সোণোৱাল কছাৰী ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি ৰতন কছাৰীয়ে কয়, শান্তিপূৰ্ণ আলোচনাৰ মাজেৰে সংগ্ৰামৰ সমাধান কৰিব লাগে। আমাৰ সম্পদ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে চৰকাৰে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। পৰেশ বৰুৱাৰ অসমৰ প্ৰতি যি সংগ্ৰাম সেই সংগ্ৰাম সন্মান জনাও বুলি উল্লেখ কৰি লগতে তেওঁ কয়, বৰ্তমান সময়ত খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীসমূহ বিলুপ্তপ্ৰায় হোৱাৰ উপক্ৰম হৈছে।\nউল্লেখ্য যে, বুধবাৰৰ সংবাদমেলখনত উপস্থিত থকা আন আন সংগঠনসমূহ হ’ল সদৌ অসম হাজং ছাত্র সন্থা, সদৌ অসম শৰণীয়া কছাৰী ছাত্র সন্থা, সদৌ অসম মদাহী জনজাতি ছাত্র সন্থা, সদৌ অসম নাথ যোগী ছাত্র সন্থা আৰু কলিতা জনগোষ্ঠী সন্মিলন।\nবাসগৃহৰ ভিতৰত অৰ্ধগলিত অৱস্থাত উদ্ধাৰ একেটা পৰিয়ালৰ ৫ সদস্যৰ মৃতদেহ…\n২০০৮ৰ মুম্বাই আক্ৰমণৰ মাষ্টাৰ মাইণ্ড হাফিজ ছৈয়দক জে’ললৈ প্ৰেৰণ…


xukhdukh.com February 14, 2015 JIBANAR-ANUBHAV, PRATIM PRATAP BARUA, জীৱনৰ অনুভৱ, প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা,\nপ্ৰেম প্ৰেম বুলি জগতে ঘূৰিলো…\n“You say you want to die for love, but you know nothing about dying and you know nothing about love.”\n– Hector, Prince of Troy (Troy নামৰ ফিল্মখনৰ পৰা)\nভেলেন্টাইন্‌ছ্ ডে – প্ৰেমৰ নামত, প্ৰেমৰ বাবে এটা দিন। এই দিনটো/দিৱসটো আমাৰ অসমীয়া সমাজ-জীৱনলৈ কেনেকৈ আহিল, কোনোবাই নিজৰ ব্যৱসায়িক সাম্ৰাজ্য বঢ়াবলৈহে এই দিৱসটো বা এনে ধৰণৰ দিৱসবোৰ বুদ্ধিৰে গোটেই পৃথিৱীতে বিয়পাই দিছে নেকি, এই দিৱসটো আমাৰ অসমীয়া/ভাৰতীয় সমাজত খাপ খায় নে নাখায়, বহুতে দাৱী কৰাৰ দৰে এই দিৱসটো নিষিদ্ধ কৰিব লাগে নে নালাগে, যদি লাগে কিয় লাগে আৰু যদি নালাগে কিয় নালাগে – আদি প্ৰশ্নবোৰ চিন্তা কৰাৰ আৰু তাৰ উত্তৰ বিচৰাৰ উদ্দেশ্যে এই ৰচনা লিখা হোৱা নাই। আমি প্ৰেমৰ বিষয়েহে কিছু কথা লিখিব খুজিছো আৰু আমি বিশ্বাস কৰো যে যেনেকৈ বন্ধুসকলৰ মাজত প্ৰতিটো দিনেই বন্ধুত্বৰ দিৱস, তেনেকৈ প্ৰেমাস্পদৰ ওচৰত প্ৰতিটো দিনেই প্ৰেমৰ দিন।\nপ্ৰেমনো কি? এই প্ৰশ্নটো কাৰোবাক সুধিলে বা গুগুলত টাইপ কৰিলে ইয়াৰ যিমানখিনি উত্তৰ পোৱা যায় সেইখিনি শুনাৰ/পঢ়াৰ ধৈৰ্য্য কাৰ কাৰ আছে মই নাজানো, মোৰ হ'লে নাই। মই আবেগিক বা ৰোমান্টিক মানুহ নহয় বুলিও মই নিজেই জানো। কিন্তু তাৰ পিছতো প্ৰেমক লৈ মোৰ নিজা পৰিস্কাৰ ধাৰণা আছে আৰু মই নিজকে সৌভাগ্যৱান বুলি ভাবো কাৰণ মোৰ জীৱনলৈ প্ৰেম মই বিছৰা ধৰণেই আহিছিল, আৰু নিজে বিচৰা ধৰণেই প্ৰেম মোৰ জীৱনত আছে। হয়, ময়ো এজন প্ৰেমিক। মই জীৱনৰ, পৃথিবীৰ, মানৱতাৰ, আৰু “তোমাৰ“ প্ৰেমিক।\nপ্ৰেম মানে মই কি বুজো?\n“মই তোমাক ভালপাওঁ। তোমাক নাপালে মই মৰি যাম।“ – এয়াই প্ৰেম নেকি? আৰু প্ৰেমত/মিলনত বিফল হৈ বা প্ৰেমৰ কাৰণে আত্মহত্যা পৰ্য্যন্ত কৰাটোক কি বুলি কোৱা যায়? একেসময়তে প্ৰেমত বিফল হৈ (অথবা প্ৰেম নিবেদন কৰি বিফল হৈ) সেই নাৰীগৰাকীক এচিদেৰে আক্ৰমণ কৰা বা সুযোগ উলিয়াই ধৰ্ষণ কৰা, প্ৰেমৰ নামত প্ৰতাৰণা কৰি প্ৰেমিকজনৰ বা প্ৰেমিকাগৰাকীৰ পৰা সৰ্বস্ব আদায় কৰি লোৱা আদি কামবোৰক কি বুলি কোৱা যায়? এইবোৰ কাম কৰিব পৰা মানুহবোৰ প্ৰেমিক/প্ৰেমিকা কেনেকৈ হ’ল? তেওঁলোক প্ৰেমিক বা প্ৰেমিকা নহয়। তেওঁলোকে প্ৰেমৰ অৰ্থ নাজানে।\n“জীৱন ধাৰণৰ বাবে মানুহৰ যিখিনি শাৰীৰিক, আৰ্থিক, বৌদ্ধিক, জৈৱিক আদি প্ৰয়োজনীয়তা আছে/থাকে, সেই সকলোখিনি প্ৰয়োজনীতা সম্পূৰ্ণ হৈ যোৱাৰ পিছতো বা সেই প্ৰয়োজনীয়তাখিনি অস্বীকাৰ কৰাৰ পিছতো আমাৰ হৃদয়ত যদি খালী ঠাই ৰৈ গৈছে, তেন্তে সেই খালী ঠাইখিনি যিয়ে পুৰণ কৰিব পাৰে সেয়াই প্ৰেম।“ – প্ৰেম সম্বন্ধে কোনোবাই কোৱা এই কথাখিনি মই মানি লওঁ। তেনে প্ৰেম মই দেখিছো। অকল দেখাই নহয়, তেনে প্ৰেম মই অনুভৱো কৰিছো। তেনে প্ৰেমৰ প্ৰাপ্তি হৈছে মোৰ জীৱনত।\nমই দেখা তেনে প্ৰেমৰ এটা সৰু উদাহৰণ দিছো। দিল্লীত ইমানবছৰ থকাৰ পিছতো দিল্লীৰ সৰহখিনি বাট-পথ আজিলৈকে ভালকৈ চিনি নাপালো। গুগুল মেপখন উলিয়াই লৈ গাড়ী চলালেও ভুল হয়। ক’ৰবালৈ গৈ আছো বা ক’ৰবাৰপৰা উভতি আহি আছো - মই উঠিব লাগে এখন মেট্ৰত, ভুল কৰি উঠি দিওঁ ওলোটা ফালে যোৱা মেট্ৰখনত। পিছত ভুলটো ধৰিব পাৰি নিজৰ ওচৰতে লাজ পাওঁ। এবাৰ তেনেকৈয়ে ভুল কৰি মেট্ৰ’ এখনত উঠি যাবলগীয়া দিশৰ ওলোটা দিশে গৈ আছো। গধুলি প্ৰায় ৭ মান বাজিছে। অলপ দূৰ গৈয়ে ভুলটো বুজিব পাৰিলো। তৎক্ষণাত পিছৰ ষ্টেচনটোত নামি দিলো। মই যাবলগীয়া মেট্ৰখনৰ বাবে বাট চাইছো। তেনেতে দূৰত দেখিলো এহাল বৃদ্ধ-বৃদ্ধা। প্লেটফৰ্মৰ যাত্ৰী বহিব পৰা ঠাইত দুয়ো বহি আছে। একো নভবাকৈ এনেয়ে তেওঁলোকৰ ওচৰ চাপি গ’লো। দেখিলো তেওঁলোকৰ ওচৰত দুটা সৰু সৰু বেগ। মেট্ৰখন আহিল। মই উঠিলো, একেটা বগিতে তেওঁলোকো উঠিল। মেট্ৰৰ ভিতৰত কাৰ্য্যালয়ৰ পৰা উভতি অহা ভাগৰুৱা মানুহৰ ভীৰ, বিৰক্তিকৰ মাত-কথা। (আজিকালি মোবাইল ফোনবোৰে এনে পৰিৱেশবোৰ আৰু বেছি বিৰক্তিকৰ কৰি তোলে।) বৃদ্ধাই ইফালে-সিফালে চালে। কোনেও বৃদ্ধাৰ বাবে নিজৰ আসনখন এৰি দিয়াৰ লক্ষণ দেখা নগ’ল। বেগ দুটা কাষতে লৈ বৃদ্ধাই ডবাটোৰ খুটা এটাৰ কাষতে মজিয়াখনতে বহি দিলে। বৃদ্ধই কাষতে একেটা খুটাত ধৰি থিয় হৈ ৰ’ল। মাজে মাজে বৃদ্ধাই বৃদ্ধলৈ চায়, দুয়ো চকুৱে-চকুৱে পৰে। বৃদ্ধাই নিজৰ ওৰণিখন ঠিক-ঠাক কৰি লয়। দুটামান ষ্টেচনৰ পিছত তেওঁলোকৰ নামিবৰ হ’ল। বৃদ্ধই এটা বেগ কান্ধত ওলোমাই লৈ বৃদ্ধাক কিবা এটা ক’লে। বৃদ্ধা বহাৰ পৰা উঠিল আৰু এখন হাতেৰে এটা বেগ তুলি লৈ ইখন হাতেৰে বৃদ্ধৰ এখন হাত খামুচি ধৰিলে। মেট্ৰখন ৰ’ল, দুয়ো হাতত ধৰা-ধৰিকৈ নামি গ’ল। মেট্ৰখন পুনৰ চলিল, দুয়ো তেতিয়াও হাতত ধৰা-ধৰিকৈয়ে প্লেটফৰ্মখনত খোজ কাঢ়ি আছিল। যিমানকণ সময় পৰা যায় সেই গোটেইখিনি সময় মই মেট্ৰখনৰ খিৰিকীয়েদি তেওঁলোক দুয়ো হাতত ধৰা-ধৰিকৈ খোজ কাঢ়ি গৈ থকা এই দৃশ্যটো চাই থাকিলো। প্ৰেমৰ দৃশ্য এনেকুৱাই। তেওঁলোকলৈ চাই চাই মই ভাবিলো মাজে মাজে এনেকৈয়ে ভুল মেট্ৰত উঠি দিয়া ভাল।\n“মই তোমাক ভালপাওঁ।“ এই তিনিটা শব্দ মনলৈ আহিলেই একে সময়তে এজন মানুহৰ পৰা শুনা এটা পৌৰাণিক আখ্যানো মোৰ মনলৈ আহে। মই ধৰ্ম-ঈশ্বৰবিশ্বাসতকৈ মানৱতাবাদতহে বিশ্বাসী আৰু মোৰ বাবে মানৱতাই শ্ৰেষ্ঠ ধৰ্ম আৰু প্ৰেমেই ইশ্বৰ। কিন্তু প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত মই ৰাধা-কৃষ্ণৰ সেই আখ্যানটোকেই সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি বিশ্বাস কৰো। আখ্যানটো এনে ধৰণৰ - এবাৰ বৃন্দাবনত কেইজনমান গোপবালকে গৰু চৰাবলৈ গৈ খেলি আছিল। অলপ পিছত তেওঁলোকে মন কৰিলে যে কৃষ্ণ তেওঁলোকৰ মাজত নাই। ক’ত গ’ল কৃষ্ণ? গোটেইকেইজনে কৃষ্ণক বিচাৰি ওলাল। বিচাৰি বিচাৰি তেওঁলোকে কৃষ্ণক যমুনা নদীৰ পাৰৰ এঠাইত অকলে অকলে থিয় হৈ থকা পালেগৈ। কৃষ্ণৰ ওচৰ চাপি তেওঁলোকে ক’লে – “আৰে কৃষ্ণ! তুমি ইয়াত এই ভৰ দুপৰীয়া, ইমান গৰমত অকলে অকলে ৰ’দত এনেকৈ থিয় হৈ কি কৰি আছা? ইয়াৰপৰা যাওঁ ব’লা।” কৃষ্ণই তেওঁলোকক উত্তৰ দিলে – “মই ইয়াত এটা কাম কৰি আছো। তোমালোক যোৱা। আৰু ঘৰলৈ গৈ মোৰ মাতৃক ক’বাগৈ যে মই আজি দেৰীকৈ, বেলি ডুবাৰ পিছতহে ঘৰলৈ যাম।“ কৃষ্ণক বন্ধুকেইজনে বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, ভৰদুপৰীয়া ৰ’দত তেনেকৈ থিয় হৈ থাকিবলৈ মানা কৰিছিল, কিন্তু কৃষ্ণই কাৰোৰে কথালৈ ভ্ৰুক্ষেপ নকৰি তেনেকৈয়ে থিয় হৈ থাকিল। উপায়হীন হৈ কৃষ্ণৰ কথামতে গোপবালককেইজন গুচি আহিল। কৃষ্ণই সেইদিনা ভৰদুপৰীয়া ৰ’দত যমুনাৰ পাৰত তেনেকৈ কিয় থিয় হৈ কি কৰি আছিল? কৃষ্ণই সেইদিনা যমুনাৰ বালিত ৰাধাৰ খোজৰ চিন এটা পাইছিল। সেই চিনটোত ভৰ দুপৰীয়াৰ ৰ’দ পৰি আছিল। কৃষ্ণই নিজৰ গাটোৰে সূৰ্য্যক আঁৰ কৰি ৰাধাৰ সেই খোজৰ চিনটোত ছাঁ দি আছিল। এয়াই প্ৰেম।\nমই যদি কোনোবা নদীৰ পাৰৰ বালিত “তোমাৰ” খোজৰ চিন এটা বিচাৰি পাওঁ তেন্তে ময়ো সেই চিনটোত নিজৰ গাটোৰে ছাঁ দি থাকিম।


বুঢ়ী আইৰ সাধুত জাতীয় জীৱন আৰু মননৰ ৰেঙণি\nবুঢ়ী আইৰ সাধু প্ৰকাশৰ সময়ত বেজবৰুৱাৰ চিন্তা আৰু দৰ্শনে পৰিপক্কতা লাভ কৰিছিল। সেয়ে সাধুকথাবোৰ সংগ্ৰহ কৰি পোনে পোনে ছপাই দিয়াৰ সলনি সাধুকথা সম্পৰ্কীয় তাত্ত্বিক গ্ৰন্থ অধ্যয়নৰ যোগেদি সেইবোৰ বৈজ্ঞানীকভাৱে পৰিশোধন কৰিছিল। এইদৰেই অসমত সাধুকথাৰ বিদ্যায়তনিক চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰিছিল। বেজবৰুৱাক যদি কোনোবাই সাধুকথাৰ সাধাৰণ সংগ্ৰাহক বুলি ভাৱে, তেন্তে নিতান্তই ভুল কৰা হ’ব। সেই কথাৰ প্ৰমান তেওঁ বুঢ়ী আইৰ সাধুুৰ পাতনিত দি গৈছে।১বেজবৰুৱা সচেতন আছিল যে প্ৰত্যেক জাতিৰ লোককথাৰ মাজত জাতিটোৰ অতীতৰ জীৱন চৰ্যাৰ ইঙ্গিত সাঙুৰ খাই থাকে। সাধুকথাক জাতিটোৰ আত্মজীৱন চৰিত বুলিয়েই তেওঁ কৈ পেলাইছে।২ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ মাজত অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ অনুৰণন বিচৰাটো সেয়ে অযুগুত বুলিব পৰা নাযায়। সেইবাবেই বোধহয় দুই বুধিয়কৰ কথন আৰু শ্ৰৱন বিৰক্তিকৰ বা অপ্ৰাসঙ্গিক হোৱা নাই। বৰঞ্চ ইয়াক দৃশ্য-শ্ৰৱ্য মাধ্যমেৰে অধিক মানুহৰ ওচৰলৈ নিয়া হৈছে।৩ বিভিন্ন দেশৰ সাধুকথাত একেধৰণৰ উপাদান কি কি কাৰণত থাকিব পাৰে সম্পৰ্কে বেজবৰুৱাই যথেষ্ট চিন্তা কৰিছিল। যিটো কোনো এগৰাকী লোককথাৰ সংগ্ৰাহকৰ ক্ষেত্ৰত থাকিব লগা অন্যতম গুণ। ফিনিশ্ব লোকতত্ত্ববিদ জুলিয়াছ ত্ৰুনে ঊনবিংশ শতিকাত লোককথা অধ্যয়নৰ বাবে কিছু পৰিকপ্লিত পথ মুকলি কাৰবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ৱাাৰ এণ্ডাৰছনে ১৯২৩ চনত ৰচনা কৰা Kaiser und Abt (সম্ৰাট আৰু সন্নাসী) গ্ৰন্থত সাধুকথাৰ প্ৰব্ৰজন সম্পৰ্কীয় ধাৰণাই তাত্ত্বিক ৰূপ লাভ কৰে। ই ঐতিহাসিক-ভৌগোলিক তত্ত্ব হিচাপে পৰিচিত হয়। সাধুকথাৰ পাঠভেদক একোটা নতুন সাধু বোলাৰ পৰিপন্থী এই তত্ত্ব পৰৱৰ্তী সময়ত অসাৰ বুলি সৰহসংখ্যক গৱেষকে ঘোষণা কৰিছে যদিও বেজবৰুৱাৰ সময়ত এই তত্ত্ব লোককথা অধ্যয়নৰ একপ্ৰকাৰ অপৰিহাৰ্য দৃষ্টিভঙ্গী আছিল। বেজবৰুৱাই বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাৰ সাধুকথাৰ মাজত দেখা পোৱা সামঞ্জস্যৰ অন্তৰাল নিৰূপন কৰাৰ যক্তিযুক্ত উপায় আছিল ঐতিহাসিক-ভৌগোলিক তত্ত্বৰ আধাৰত সিবোৰৰ বিচাৰ কৰা। তেওঁ বুঢ়ী আইৰ সাধু পাতনিত লিখিছে - ‘এদেশৰ সাধু আন এদেশৰ সাধুৰে মিলি যোৱাৰ কেইবাটাও কাৰণ আছে; তাৰে প্ৰথমটো হৈছে সাধুবোৰ ইমান পুৰণি যে অতীতৰ আৰ্যবংশীয় মানুহবোৰ একেলগে থাকোঁতেই সেইবোৰ ৰচিত হয়। কালক্রমত আৰ্যবিলাক ফাটি য়ুৰোপ আৰু এচিয়াত ভাগ ভাগ হৈ পৰিলত দেশ-কাল পাত্ৰ অনুসৰি তেওঁলোকৰ স্বভাৱ আৰু গঢ় গতিৰ সলনি হোৱাদি সেই সাধুবোৰৰো গঢ় গতিৰ সলনি ঘটিছে। ... দ্বিতীয়তে, এদেশৰ সাধু লাহে লাহে মুখে মুখে বাগৰি আন দেশলৈ নগৈ নাথাকে আৰু যাওঁতে বাটত তাৰ মোট সলনি নহৈ নাথাকে ।৪ সাধুকথা সম্পৰ্কীয় বেজবৰুৱাৰ উক্ত তত্ত্ব আধাৰিত ধাৰণাই তেওঁক বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ সাধুবোৰ লিখি উলিওৱাত নিশ্চয় উৎসাহিত কৰিছিল। সাধু এটাৰ পৰিৱৰ্তনশীল আৰু অপৰিৱৰ্তনশীল অংশবোৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈও বেজবৰুৱা সক্ষম হৈছিল বুলি ভবাত অসুবিধা নাই। তাকে নজনা হ’লে তেওঁ সাধুকথাৰ সংগ্ৰহ কৰা কামটো অৰ্থহীন বুলিয়ে বিবেচনা কৰিহেতেঁন। কাৰণ ইতিমেধ্যে তেওঁ বাঙালী সাধুকথাৰ সংকলন ‘টুনটুনিৰ বই’ আৰু ‘ঠাকুৰমাৰ ঝুলি’ পঢ়িছে আৰু তাত লগ পাইছে অসমত প্ৰচলিত বহুতো সাধুকথা শাহ। (বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ পাতনিত সেয়া উল্লিখিত হৈছে।) তেনে প্ৰেক্ষাপট জনাৰ পাছত বুঢ়ী আইৰ সাধু লিখি উলিওৱা বেজবৰুৱালৈ চৰ্চৗযকাৰ্যৰ আশ্ৰয় লোৱা বুলি আঙুলি টোঁওৱা নাযায়। কিন্তু আঙুলি টোঁওৱাৰ দৰে অঘটন অসমত ঘটি গৈছে। বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুুৰ সাধুবোৰৰ কোনোটো ভাবানুবাদ আৰু কোনোটা পোনপটীয়া অনুবাদ বুলি হঠাৎ এচামে ‘আৱিস্কাৰ’ কৰিছিল। অৱশ্যে অসমৰ বৌদ্ধিক সমাজে জনসাধাৰণৰ সহযোগত বেজবৰুৱাৰ ওপৰত জাপি দিয়া সেই অপবাদ উফৰাই পেলাইছিল। আৰু বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ শতিকাযোৰা জয়যাত্ৰা ব্যাহত যাতে নহয় তাৰবাৰে বাট পথ মোকোলাই পেলাইছিল।আমাৰ সচৰাচৰ ধাৰণা হয় যে সাধুবোৰ ৰচিত কেৱল শিশুৰ বাবে। এই কথা আংশিক ভাৱেহে সত্য। (অৱশ্যে অত্যধিক ভয়ঙ্কৰ বৰ্ণনা থকা বা যৌনতাৰ পয়োভৰ ঘটা সাধুকথা শিশুৰ বাবে নহয়। তেনে সাধুকথা শিশুৰ বাবে প্ৰক্ষেপ কৰাটো অন্যায়।) শিশুৰ মনোজগতে সাধুৰ বিষয়বস্তুত যি বিচাৰি পায়, জ্যেষ্ঠই সেয়া যে নাপায় সি সত্য। কিন্তু সূক্ষ্মভাৱে লক্ষ্য কৰিলে দেখা যায় পাৰ্গত কথকে যেতিয়া সাধু কয়, তেতিয়া শিশু, জ্যেষ্ঠ সকলো তন্ময় হয়। ককাক বা আইতাকে নাতিক সাধু কোৱাৰ পৰত পাকঘৰত বোৱাৰীয়ে সাৱধানে বাচন ইফাল সিফাল কৰাটো (যাতে আৱাজ নহয়) সকলোৰে চকুৰ আগত থকা দৃশ্য। বুঢ়ী আইৰ সাধুু আজি এশ বছৰ ধৰি একেভাৱে চৰ্চিত আৰু সমাদৃত হোৱাৰ ই অন্যতম কাৰণ। এনেয়েও প্ৰত্যেক মানুহে সমগ্ৰ জীৱনযুৰি শিশুসুলভতা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। সুযোগ বুজি সেই শিশুসুলভতাৰ প্ৰকাশ ঘটে। সাধুকথাৰ পঠন, কথন, শ্ৰৱন তথা দৰ্শনৰ সময়ত চাগে সেই স্বভাৱ গাঢ় হৈ উঠিবৰ অনুকুল পৰিবেশ ৰচিত হয়। বাস্তৱত কেতিয়াও নঘটা বা নোহোৱা অৱাস্তৱ, অলৌকিকতাৰ মাজত নিজক বিচাৰি, পখীৰ দৰে মনটো উৰাই ফুৰাই সকলো মানুহে পোৱা আমেজৰ মাধ্যম হিচাপে সাধুকথাবোৰক লোকমনে স্বীকৃতি দিছে। বুঢ়ী আইৰ সাধুৱেও সেই সুযোগ অসমীয়া মানুহক দিছে। ফলত গ্ৰন্থখন সমাদৃত হৈ আছে।সাধুকথাৰ জনপ্ৰিয়তা কোনোকালে হ্ৰাস নঘটাৰ আন এটা কাৰণ নিৰূপন কৰা হয়। সেয়া হ’ল সাধুৰ মাজত নিহিত থকা নীতিবাণী। যুগে যুগে সাধুকথাৰ কথকসকলে সমাজক বাট দেখুৱাই নিয়াৰ চেষ্টা কৰে। সমাজৰ নতুন প্ৰজন্মক সভ্যতাৰ পাঠ পঢ়ায়। সাধুকথাত কলাৰ কৈৱল্যবাদ প্ৰযোজ্য নহয়। ই মানুহৰ বাবে, মানৱ সমাজৰ বাবে হিত সাধনৰ লক্ষ্যকে ঘাই কৰি লয়। অসমীয়া ভাষাৰ ‘সাধু’ শব্দটোৱে বহন কৰা অৰ্থ লোকসমাজত প্ৰচলিত কাহিনীবোৰক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰাটো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ কথা। এই কথাই বেজবৰুৱাকো গৰ্বিত কৰিছিল। তেওঁ এই সম্পৰ্কত কৈ গৈছে : ‘সাধুকথা মানে সজ কথা বা সন্ত-সাধুৰ উপদেশ বাক্য বুলি আদিৰপৰাই অসমীয়াই ভাবি আহিছে। ... এনে উপকথা বা গপ্লক কোনো দেশৰ কোনো জাতিয়ে ‘সাধু-কথা’ এই ওখ নাম দিয়া নাই। য়ুৰোপীয় (Folktales) বঙালীয়ে ইয়াক ‘ৰূপকথা’, ‘আষাঢ়ে গপ্ল’ বোলে; অসমীয়াৰ দৰে সাধুকথা নোবোলে ।৫ বুঢ়ী আইৰ সাধুত সন্নিৱিষ্ট সাধুসমূহত থকা মূল নীতিবাণীটো হ’ল দুষ্টৰ একাল সন্তৰ সৰ্বতিকাল। (এই কথাটোক ‘ধৰ্মৰ জয় অধৰ্মৰ পৰাজয়’ বুলিও ব্যাখ্যা দিয়া হৈছে। যিহেতু ধৰ্মৰ ধাৰণটোৰে সম্প্ৰতি সংকীৰ্ণ গণ্ডী লাভ কৰিছে সেয়ে লোকমনৰ সৰলতাৰ লগত তাক জোঁটাপোটা নকৰাই শ্ৰেয়।) বিভিন্ন ধৰণে ইয়াৰ প্ৰকাশ ঘটিছে মেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধু, বান্দৰ আৰু শিয়াল, ঢোঁৰা কাউৰী আৰু টিপচী চৰাই, বুধিয়ক শিয়াল, তেজীমলা, বুঢ়া-বুঢ়ী আৰু শিয়াল, চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধু, তুলা আৰু তেজা, কটা যোৱা নাক খাৰণি দি ঢাক, চম্পাৱতী, জৰদ্গব ৰজাৰ উপাখ্যান, ভেকুলীৰ সাধু আদি সাধুৰ মাজত। সাধুবোৰ কেৱল মুখৰোচক কাহিনী নহৈ জীৱনৰ বাবে শিক্ষা আহৰণৰো মাধ্যম হোৱাৰ বাবে সমাজত ইবোৰ অচল বুলি পৰিগণিত হোৱা সম্ভৱ নহয়। আধুনিক কালত বিজ্ঞান প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ দ্ৰুত প্ৰগতিৰ বাবে সাধুবোৰৰ চেহেৰা সলনি হৈছে, অৰ্থাৎ সাধুকথাক মানুহৰ ওচৰলৈ বেলেগ বেলেগ মাধ্যমৰ যোগেদি নিয়া হৈছে। কিন্তু সাধুকথাৰ চৰিত্ৰৰূপ প্ৰতিপাদ্য বিষয় একে আছে।শোষকৰ প্ৰতি প্ৰতিবাদ প্ৰত্যেক লোকমনে ধাৰণ কৰে। উপযুক্ত পৰিবেশত সেই প্ৰতিবাদৰ বাহ্যিক প্ৰকাশো ঘটে। লোক জীৱনক পিষ্ট কৰা শাসক শ্ৰেণীৰ প্ৰতি লোকমনত উমি উমি জুই জ্বলি থাকে। সেই জুইক অধিক আয়ুস দিবৰ বাবেই চাগে লোকসমাজত সৃষ্টি হয় শাসক-বিৰোধী লোককথা। বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ ভেকুলীৰ সাধু সেইধৰণৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সাধু। ৰজাৰ মইমতালীৰ বিৰুদ্ধে এটা সামান্য ভেকুলীয়ে একো কৰিব নোৱাৰে; কিন্তু সকলো বন্যপ্ৰাণী গোট খাই সন্মিলিতভাৱে আক্রমণ কৰি অহঙ্কাৰী ৰজাক পৰাজিত কৰিছে আৰু গৰ্ব খৰ্ব কৰিছে। অত্যাচাৰী শাসকৰ বিৰুদ্ধে লোকমনত থকা এই বিদ্ৰোহ কাহানিও সলনি হ’ব নোৱাৰে। আজি যদি আমি আমাৰ শাসকৰ ওচৰত নিজৰ নিৰাপত্তা হেৰাই যোৱা বুলি অনুভৱ কৰোঁ, তেন্তে আমাক প্ৰতিবাদৰ বাবে কিছু পৰিমানে ভেকুলীৰ সাধুৱেওউৎসাহিত নকৰাকৈ নাথাকিব। সেয়ে লোক জীৱনৰ লগত এইধৰণৰ সাধু সংপৃক্ত হৈ পৰে।আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই তেওঁৰ ৰাজত্বকালত অসমত উৎপাদনশীল কৰ্মৰ প্ৰতি উদাসীন ভকত তথা ব্ৰাহ্মণসকলক শাস্তি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। আনৰ মূৰত কঠাল ভাঙি খোৱা সেই মানুহবোৰ যে সমাজৰ বাবে অপকাৰী সেয়া ৰুদ্ৰসিংহই উপলব্ধি কৰিছিল। তেনেধৰণৰ ধাৰণা অসমৰ লোকমনত কেনেকৈ শিপাইছিল কোৱা টান। কিন্তু প্ৰজাৰ হিতৰ প্ৰতি চকু নিদিয়া ৰজা প্ৰতি ৰখাৰ দৰে বিৰূপ মনোভাৱৰ পাত্ৰ হৈ পৰিছিল ব্ৰাহ্মণসকল। অসমৰ সাধুকথাত সেইবাবে ব্ৰাহ্মণৰ স্থান একেবাৰে পুতৌজনক। লিতিকাই ৰখা ধূৰ্ত ব্ৰাহ্মণৰ লিতিকাইৰ দ্বাৰা হোৱা লটিঘটিৰ বিৱৰণেই অসমীয়া সাধুকতাত সুলভ। বুঢ়ী আইৰ সাধুত সন্নিৱিষ্ট লট্কন সেইধৰণৰ এটা সাধুকথা। বহু ব্ৰাহ্মণে অযুগুতভাৱে কৰা পাৰ্থিৱ দাবি বা শোষণত বিদ্ৰোহী হৈ পৰা লোকমনক সন্তুষ্ট কৰিবৰ বাবেই এনে সাধুৰ জন্ম হ’ব পাৰে। একেদৰে বৰাগী মেকুৰী সাধুত বেজবৰুৱাই ইঙ্গিতেৰে ভণ্ড ধাৰ্মিকসকলক ব্যঙ্গ কৰিছে। বুঢ়ী আইৰ সাধুত সন্নিৱিষ্ট সাধুসমূহে অসমীয়া জাতীয় জীৱনৰ কিছুমান লক্ষ্যনীয় বিষয়ৰ সংকেত বহন কৰি আছে। সাধু যিহেতু সমাজৰ সৃষ্টি সেয়ে সাধুত সমাজৰ প্ৰেক্ষাপট ব্যৱহৃত হয় আৰু সমাজ তাত প্ৰকাশ পোৱাটো অতি স্বাভাৱিক। বেজবৰুৱাই সাধুকথাক জাতীয় সংস্কৃতিৰ দাপোণ বুলি অভিহিত কৰিছিল। তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ মাজত লগ পোৱা অসমীয়া মানুহৰ কিছু চিন্তা চেতনাই জাতিটোক অত্যন্ত নিকৃষ্ট মনৰ বুলি পৰিচয় কৰাই দিয়ে। সেই পৰিচয় আৰোপিত বুলি ক’বৰ সাহস যে আমাৰ আজিও হোৱা নাই সেয়া তাতোকৈ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ। দুই বুধিয়ক সাধুটো এইক্ষেত্ৰত আটাইতকৈ উপযুক্ত উদাহৰণ। অসমীয়া মানুহৰ তাৎক্ষণিকভাৱে ধনী হোৱাৰ বাসনা, ‘ইজি মানি’ৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ আৰু বিশ্বাসঘাতকী চৰিত্ৰ সাধুটোৱে সৰসভাৱে বহন কৰি আছে। তেনে ‘বুধিয়ক’ ব্যক্তিৰ সংখ্যা অসমীয়া সমাজত অতি ক্ষিপ্ৰ গতিত বাঢ়িহে আহিছে। বুঢ়ী আইৰ সাধুত দেখা পোৱা অসমীয়া সমাজৰ আন এক পৰিশোধনযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল নাৰীৰ প্ৰতি দুৰ্ব্যৱহাৰ। নাৰীৰ জীৱন, যৌৱন, আবেগ, অনুভূতিৰ প্ৰতি সামান্যতমো অনুকম্পা বুঢ়ী আইৰ সাধুত প্ৰকাশ পোৱা সমাজখনে অনুভৱ নকৰে। তাৰ পৰিৱৰ্তে পুৰুষসকল হ’ল একাধাৰে সিদ্ধান্ত লওঁতা, সিদ্ধান্ত কাৰ্যকৰী কৰোঁতা, প্ৰেমিক, অহংকাৰী, তেওঁলোকৰ সকলো অপৰাধ ক্ষমাৰ যোগ্য ইত্যাদি। পৌৰুষৰ প্ৰতি সজাগ এনে এজন পুৰুষে নুমলীয়া পো সাধুত গণকৰপৰা নাম পুত্ৰৰ নাম আনিবলৈ গৈ নিজৰ মূৰ্খামিৰ বাবে মাৰ কিল খাই অনেক অথন্তৰৰ মাজেৰে ঘৰ পাই সামান্য কথা এটাত অজুহাত উলিয়াই ঘৈণীয়েকক মাৰ পিত কৰিছে। সাধুটোত এই মাৰপিত কৰা কাৰ্য খুবেই স্বাভাৱিক হিচাপে বৰ্ণিত হৈছে। এটা সময়লৈকে সাধুকথাৰ কথক আৰু শ্ৰোতাসকলেও চাগে বিষয়টোত অস্বাভাৱিকতা দেখা নাছিল। কিন্তু এতিয়া তেনে সাধু আমাৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে অসমীয়া মানুহৰ মানসিকতাৰ ‘ঐতিহ্য’ অধ্যয়নৰ বাবে।নাৰী দমনৰ উৎকৃষ্ট উদাহৰণ হ’ল বুঢ়ী আইৰ সাধুত সংকলিত চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধু আৰু মেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধু। দুয়োটা সাধুতে দুজন পুৰুষে নিজ খুচিৰে ইজনীৰ পাছত সিজনী পত্নী গোটাইছে। পুৰুষ দুজনৰ সেই কামত সাধুটোৰ পূৰ্ণ প্ৰশ্ৰয় আছে; তাক অপৰাধ বুলিও ভবা হোৱা নাই। কিন্তু নতুন ঘৈণীৰ আমদানি ঘটাত আগৰ ঘৈণীয়েকৰ মনত যেতিয়া বেজাৰ, ঈৰ্ষা আদি ওপজে তেতিয়া সি হৈ পৰে গুৰুতৰ অপৰাধ। সেই অপৰাধত আগৰ ঘৈণীয়েকহঁতক গিৰিয়েকে জীয়াই জীয়াই পুতি থ’ব পাৰে, কান নাক কাটি খেদি দিব পাৰে, মুঠতে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে। এসময়ত অসমীয়া সমাজত নাৰীৰ স্থান কেনে আছিল তাৰ আভাস সমাজসৃষ্ট এই সাধুসমূহে দিব পাৰে।বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ আটাইতকৈ চৰ্চিত সাধুটো হ’ল তেজীমলা। এজনী মাতৃহীনা ছোৱালীক মাহীমাকে কৰা অত্যাচাৰৰ কাহিনী বিধৃত হোৱা এই সাধুটোৰ প্ৰতিপাদ্য বিষয়বস্তুক সম্প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছে। ভবা হৈছে, যুগ যুগ ধৰি তেজীমলা নামৰ সাধুটোৱে অসমীয়া মানুহৰ মনত মাহীমাক সম্পৰ্কে নেতিবাচক ধাৰণা কিছুমান সুমুৱাই দি আহিছে। ফলত তেজীমলাৰ মাহীমাকতকৈ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত চৰিত্ৰৰ মাহীমাকসকলো সেই প্ৰতিষ্ঠিত ধাৰণাৰ বলি হৈছে। মাহীমাকজনীৰ মনৰ কোনো খবৰ সাধুটোৱে বহন কৰা নাই। মাথোঁ সকলো অপৰাধ তেওঁৰ ওপৰত জাপি দিয়া হৈছে। তেনেধৰণৰ স্পৰ্শকাতৰ বিতৰ্কৰ অৱকাশ থকাৰ বাবে তেজীমলাক আধুনিক সাহিত্যয়ো বিষয়বস্তু হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে আৰু সাধুটোক নতুন ধৰণে বিশ্লেষণ কৰিছে।৬\nবুঢ়ী আইৰ সাধুৰ প্ৰসঙ্গত প্ৰফুল্ল কটকীয়ে কৈছে, ‘বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ সাধুবোৰ পাঠকৰ দ্বাৰা যুগ যুগ ধৰি বহুলভাৱে সমাদৃত হৈ ৰোৱাৰ এক প্ৰদান কাৰণ হ’ল লেখকৰ ভাষাৰ যাদুকৰী শক্তিটো। এই সাধুবোৰৰ ভাষা নিৰহ-নিপানী খাটি অসমীয়া ভাষা ।৭ সেইবাবেই সাধুবোৰৰ সমস্ত অবিশ্বাস্য পৰিঘটনা সহজভাৱে মনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়। এনেয়েও সাধুক যুক্তিৰে বিচাৰ কৰা নাযায়। তথাপিও সকলো ধৰণৰ কপ্লনা সকলো কথকে শ্ৰোতাৰ মনৰ মাজেৰে সহজভাৱে পাৰ কৰি নিব নোৱাৰে। বেজবৰুৱাই পাৰিছিল তেওঁৰ যাদুকৰী ভাষাৰ বলত।হেলাৰঙে শতবৰ্ষ অতিক্রম কৰা বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ প্ৰতি নিৰ্লিপ্ত হৈ থকা সম্ভৱ নহয়। বৌদ্ধিক স্তৰত এই সম্পৰ্কীয় কিছু চৰ্চা হোৱাটো জাতিটোৰ বাবেই শুভ লক্ষণ। আৰু একো নোহোৱাটো? নিশ্চয় তাৰ বিপৰীতটো।\n১। বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ পাতনিত লোককথাৰ চৰ্চাত বিশেষভাৱে ধ্যান দিয়া জাৰ্মান পণ্ডিত হাৰ্ডাৰ, বপ্ আৰু গ্ৰীম ভ্ৰাতৃদ্বয়ৰ চৰ্চা আৰু কৃতিৰ প্ৰসঙ্গৰ উল্লেখ লক্ষ্যনীয়।\n২। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, পাতনি, বুঢ়ী আইৰ সাধু\n৩। এই সম্পৰ্কত শোণিত বিজয় দাস সম্পাদিত কথা গুৱাহাটী আলোচনীৰ ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ ২০০৮ সংখ্যাত কোৱা, শুনা, পঢ়া আৰু চোৱা : বেজবৰুৱাৰ সাধুকথাতত্ত্ব : আৰু স্মৃতিৰ এক সম্পদ শীৰ্ষক লেখাত মনোজ বৰপূজাৰীয়ে লিখিছে - ‘এই কিতাপখনি(বুঢ়ী আইৰ সাধ)ত থকা মুঠ ৩০ টা সাধুকথাৰ ভিতৰত কেইবাটাও এতিয়া ভিডিঅ’ ছবিলৈ অনা হৈছে। ‘সৰৱজান’ আৰু ‘চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধু’ক লৈ (ক্রমে আছিফ ইকবাল হুছেইন আৰু গৌতম বৰুৱা নামৰ দুজন তৰুণ চলচ্চিত্ৰ কৰ্মীয়ে) ভিডিঅ’ ছবি নিৰ্মাণ কৰা আমি দেখিছোঁ।’ তদুপৰি অসীম কুমাৰ শৰ্মাৰ পৰিচালনাত ডিব্ৰুগড় দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰই দুই বুধিয়কৰ দৃশ্য-শ্ৰব্য ৰূপ সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল। এনেধৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ এয়া অন্যতম উদাহৰণ।\n৪। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, উল্লিখিত\n৬। উদাহৰণস্বৰূপে ২০০২ চনত ৰত্না দত্তই তেজীমলাৰ মাহীমাকক কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হিচাপে লৈ দ্বিতীয়া উপন্যাসখন ৰচনা কৰে। উপন্যাসখনত তেজীমলা সংক্রান্তীয় লোককথাটোৰ ভাববস্তুক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হৈছে। একে প্ৰসঙ্গতে মৃদুল শৰ্মাৰ নাটক তেজীমলাৰ মাকৰ সাধু নামৰ নাটকখনৰ কথাও উনুকিয়াব পাৰি।\n৭ ।প্ৰফুল্ল কটকী, সাহিত্যৰথী, পৃ. ৮৪\n১. নগেন শইকীয়া : বেজবৰুৱা- ৰচনাৱলী (তৃতীয় খণ্ড), বনলতা, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০১০\n২. প্ৰফুল্ল কটকী : সাহিত্যৰথী, জ্যোতি প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০০৬\n৩. মদন শৰ্মা (সম্পা.) : বিশ্বকোষ (পঞ্চম খণ্ড), অসম সাহিত্য সভা, গুৱাহাটী, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০০৩\n৪. লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা : বুঢ়ী আইৰ সাধু, ভৱানী প্ৰিণ্ট এণ্ড পাব্লিকেশ্বনচ্, গুৱাহাটী, ২০০৯\n৫. শোণিত বিজয় দাস (সম্পা.) : কথা গুৱাহাটী, চতুৰ্থ বছৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংখ্যা, কথা প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, ২০০৭-০৮


ফটোশ্বুটৰ বাবেই ৰঙাঘৰৰ আলহী পাকিস্তানী মডেল... -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ফটোশ্বুটৰ বাবেই ৰঙাঘৰৰ আলহী পাকিস্তানী মডেল...\nফটোশ্বুটৰ বাবেই ৰঙাঘৰৰ আলহী পাকিস্তানী মডেল...\nডিজিটেল ডেস্কঃ পুনৰ বিৰ্তকত পাকিস্তানী মডেল ৷ পাকিস্তানী মডেলগৰাকীয়ে কৰতাৰপুৰৰ গুৰুদ্বাৰা দৰবাৰ চাহিবৰ পৱিত্ৰতা বিনষ্ট কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে৷ কৰতাপুৰৰ গুৰুদ্বাৰ দৰবাৰ ভাৰত-পাকিস্তানৰ আন্তৰ্জাতিক সীমান্তৰ পৰা প্ৰায় ৪.৫কিলোমিটাৰ পাকিস্তানৰ নৰোৱাল জিলাত অৱস্থিত। শিখসকলৰ এই পবিত্ৰ স্থানত এগৰাকী পাকিস্তানী মডেলে মূৰত কোনোধৰণৰ কাপোৰ(উৰণি) নোলোৱাকৈ ফটো লোৱাৰ বাবে বিৰ্তকৰ মাজত সোমাই পৰিছে৷\nশিখ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে এনেধৰণৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় অনুভূতিক আঘাত হানিছে বুলি মন্তব্য কৰিছে, কিয়নো গুৰুদ্বাৰৰ দৰে পবিত্ৰ স্থানত তেওঁলোকে মূৰত কাপোৰ অবিহনে আনকি প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে, তেনেস্থলত মডেলগৰাকীয়ে কৰা এই কাৰ্যক লৈ শিখ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল ক্ষোভিত হৈ পৰিছে৷\nউল্লেখ্য যে, মডেলগৰাকীয়ে এটা কাপোৰৰ ব্ৰেণ্ডেৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে গুৰুদ্বাৰাৰ সন্মুখত ফটোশ্বুট কৰিছিল আৰু তেওঁ সেই ফটো ইনষ্টাগ্ৰামত পোষ্ট কৰিছিল। অকালি দলৰ মুখপাত্ৰ মনজিন্দৰ সিং চিৰছাই এই সমগ্ৰ বিষয়টোত ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছে। ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ যোগেদি তেওঁ কয় যে, গুৰুদ্বাৰাৰ দৰে পবিত্ৰ স্থানত এনে আচৰণ কোনোপ্ৰকাৰে গ্ৰহণযোগ্য নহয়। চিৰছাই এক টুইটযোগে পাক প্ৰধানমন্ত্ৰী ইমৰান খান আৰু পাক চৰকাৰী বিষয়াসকলকো এই বিষয়ে অৱগত কৰিছে। চিৰছাই টুইটযোগে লগতে কয়, শিখসকলৰ পবিত্ৰ মন্দিৰসমূহ কোনো বনভোজস্থলী নহয়।\nবিষয়টোক লৈ বিতৰ্ক আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মডেল ছৌলেহাই ইনষ্টাগ্ৰামৰ পৰা ছবিবোৰ আতৰাই দিছিল। তাৰ পাছত তেওঁ সামাজিক মাধ্যমত এটা বিবৃতিৰ যোগেদি ক্ষমাও বিচাৰিছিল। ছৌলেহাই সামাজিক মাধ্যমত কয় যে, ‘মই কৰতাৰপুৰত নিজৰ এখন ফটো প’ষ্ট কৰিছিলো। মোৰ এই কাৰ্যৰ দ্বাৰা কোনো ধৰ্মীয় অনুভূতিক আঘাত হনাৰ উদ্দেশ্য নাছিলোঁ। মই মাত্ৰ কৰতাৰপুৰলৈ যাব বিচাৰিছিলো আৰু ঠাইখনৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে অধিক জানিব বিচাৰিছিলো, সেয়াই মোৰ উদ্দেশ্য আছিল। তথাপি যদি কোনোবাই মোৰ কামৰ দ্বাৰা আঘাত পাইছে, তাৰ বাবে মই ক্ষমা বিচাৰিছো৷ পাকিস্তান আৰক্ষীয়ে ইতিমধ্যে মডেল আৰু কাপোৰ কোম্পানীটোৰ বিৰুদ্ধে তদন্ত আৰম্ভ কৰিছে৷\nPrevious articleঅনিশ্চয়তাৰ অটল গহ্বৰলৈ দুই কণমানিৰ ভৱিষ্যত! কোনে ল’ব নিবিৰ-বন্দিতাৰ ভৱিষ্যতৰ দ্বায়িত্ব?\nNext articleতৰুণ প্ৰজন্মত বৃদ্ধি পাইছে বিবাহ বিচ্ছেদ! আঁৰত কি কাৰণ?\nবন্ধুলৈ ঘৃণনীয় মেছেজ প্ৰেৰণ কৰাৰ বাবে এগৰাকী মহিলাক ফাঁচিৰ ৰায় দিলে আদালতে!\nজাপানৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী শিনজো আবেলৈ ২০২২ বৰ্ষৰ নেতাজী বঁটা


বাছ নম্বৰ ৬ -ৰূপম ৰিদিপ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবাছ নম্বৰ ৬ —ৰূপম ৰিদিপ\nওঁঠৰ কাষেৰে চিগাৰেটৰ ধোঁৱা নিশাহৰ জৰিয়তে আকাশলৈ বেপৰোৱা ভাৱে এৰি দিলে সি। উলিয়াই দিব বুলি আগজাননী পাই আক্ষেপত ধোঁৱাখিনিয়েও হাওঁফাওঁত খুন্দা এটা মাৰি থৈ বায়ুমণ্ডলৰ লগত বিলীন হৈ গ’ল। সি ঘড়ীটোলৈ চালে। ৯: ৩০ বাজিবলৈ আৰু পাঁচ মিনিট বাকী। এই নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভালেমান পৰ আগতে আহি ৰৈ থকাটো অচিন্ত্যৰ লাহে লাহে দৈনন্দিন কাৰ্য্যত পৰিণত হৈছে। নিতৌ কৰা কামবোৰে এটা সময়ত অভ্যাসৰ ৰূপ লয়। কথাটো তেনেকুৱাই।\nব্যস্ত মহানগৰীৰ সদা ব্যস্ত এটা বাছ ষ্টপেজ। বিভিন্ন গন্তব্যস্থান লক্ষ্য হিচাপে লৈ কিমান ঠাইৰ মানুহ সেইটো ষ্টপেজত দিনটোত এখন্তেক ৰৈছে, আকৌ গৈছে তাৰ হিচাপ কেতিয়াও কোনেও নাৰাখে, চাগৈ ষ্টপেজটোৱেও নাৰাখে। এইটো যেন কেৱল বাছ ষ্টপেজ নহয়, অচিনাকি মানুহৰ এটা মিলন ক্ষেত্ৰ। বেছিভাগ মানুহৰ কোনেও কাকো নিচিনে, নামাতে। নিজৰ মাজত নিজে ব্যস্ত। ষ্টপেজটোও তেনেকৈয়ে চলি আহিছে, নিৰ্মাণৰ দিন ধৰি। ওচৰতে আছে এখন সৰু, চাপৰকৈ মেজত নানান সামগ্ৰীৰে দোকানৰ আকৃতি ধাৰণ নকৰা দোকান এখন আৰু মলিন গামোচা পৰিহিত, উৱঁলি যোৱা চাৰ্টটোৰে দোকানীজন। মেজখনৰ চাৰিওটা কোণত বান্ধি লোৱা চাৰিটা খুটি আৰু খুটিকেইটা সংযোগী তাঁৰ এডাল। তাঁৰডালত বিভিন্ন আকাৰৰ পেকেটবোৰে অনিচ্ছাসত্ত্বেও ওলমি লৈ গ্ৰাহকলৈ জুমি জুমি বাট চাই থাকে। দোকানখনৰ ওচৰৰ ঠাই টুকুৰা অপেক্ষা কৰিবলৈ উপযোগী যেন বোধ হয় তাৰ।\nএকে ঠাইতে সদায় ৰৈ ৰৈ তাৰ মনলৈ এটা সংকোচবোধ নহাও নহয়, কিন্তু গত্যন্তৰ নাই। অৱশ্যে তালৈ চাইছেই বা কোনে! ভিন্ন দিনত ভিন্ন মানুহ। কাৰোবালৈ চাবলৈ, নজৰ দিবলৈ আহৰি থাকে জানো!\nআহৰি সকলোৰে নথকাও নহয়। তাৰ আছে। কিন্তু সকলোলৈ চাবলৈ নহয়। এখন নিৰ্দিষ্ট বাছলৈ চাবলৈ, ৰ’বলৈ তাৰ আহৰি আৰু ইচ্ছা সকলো আছে। ছয় নম্বৰ বাছখন। এই বাছখনেই কঢ়িয়াই আনে তাৰ সপোনক। বাছখনে পাৰে কঢ়িয়াব। তাই এইখন বাছতেই আহে, প্ৰতিদিনেই..\nঅৰুণিমা; তাৰ সপোন, তাৰ ভালপোৱা। চাগৈ এটা বছৰ আগৰ কথা হ’ব! দিনবোৰ ধুনীয়া আছিল। প্ৰকৃতিয়ে হাত বাউল দি মাতিছিল বসন্তক। সেইটো সময়তে সি প্ৰথম দেখিছিল অৰুণিমাক। প্ৰথম দেখাতেই কলেজ ইউনিফৰ্মত থকা অৰুণিমাজনীয়ে অচিন্ত্যক সজোৰে আৱদ্ধ কৰি পেলাইছিল। লাহে লাহে তাই প্ৰতিদিনে কলেজলৈ বুলি অহা ছয় নম্বৰ বাছখনকো তাৰ আপোন আপোন যেন লাগিবলৈ লৈছিল। নতুনকৈ প্ৰেমত পৰিছিল বসন্তত হাঁহি থকা সোণাৰু ফুলৰ, কৃষ্ণচূড়াজোপাৰ; লগতে তাইৰ। নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ অলপ আগতেই সেই ঠাইত উপস্থিত হোৱাটো সি যন্ত্ৰচালিতৰ দৰে কৰিবলৈ লৈছিল। প্ৰতিটো দিন নতুন নতুন যেন লাগিবলৈ ধৰিছিল। তাইৰ প্ৰেমত পৰিছিল বাৰে বাৰে, প্ৰতিটো দৰ্শনত। তাইৰো চকুত যে সি পৰা নাছিল, তেনে নহয়। মাথোঁ তাই চাইছিল আঁৰ চকুৰে। নাচাওঁ বুলিলেও তালৈ চকু গৈছিল, বহুবাৰ চকুৱে চকুৱে পৰিছিল। সেইটো সময়ত দুয়োৰে এনে হৈছিল, যেনিবা শৰীৰৰ সমস্ত তেজ আহি হৃদপিণ্ডত থুপ খাইছেহি। এযুৰি চকুৱে বাছখনৰ ভিতৰৰ পৰাই বিচাৰি ফুৰিছিল ষ্টপেজৰ পৰা অকণমান আঁতৰতে ষ্টেণ্ড কৰাই থোৱা বাইক এখনৰ কাষত চিনাকি চিনাকি যেন লগা এটা অবয়বৰ উপস্থিতি। ঠিক তেনেদৰে বাইকখনৰ কাষত এযুৰি চকুৱে অপেক্ষা কৰিছিল কলেজ ইউনিফৰ্ম পৰিহিতা নিৰ্দিষ্ট এগৰাকীলৈ। দুচকুৱে বিচাৰিছিল, আৰু মনে! ইজনে আনজনৰ অজ্ঞাতে মনেৰেও দুয়ো দুয়োৰে প্ৰেমত পৰিছিল। কিন্তু মনে বিচাৰিলেও অৰুণিমাক মাত এষাৰ লগাবলৈ যে অচিন্ত্যৰ সাহসে নুকুলাইছিল। তায়ো বিচাৰিছিল, মাথোঁ এবাৰলৈ সি তাইক মাতক, মনৰ কথাবোৰ খুলি কওক। নিজকে তাৰ নামটোৰে তিয়াবলৈ তাই সাজু হৈ আছিল, অন্তৰেৰে। অচিন্ত্যৰ বাবে হৃদয়ৰৰ দুৱাৰৰ ছিটিকনি তাই ইতিমধ্যে খুলি থৈছিল। অপেক্ষা আছিল মাথোঁ এটা টোকৰৰ।\nএনেদৰে এটা মাহ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছতহে সেই দিনটো আহিল। তাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যাবলৈ লওঁতেই শৰীৰৰ সমস্ত জোৰ, বুকুৰ আটাইখিনি সাহস গোটাই সি মাত লগালে তাইক উদ্দেশ্যি, “শুনাচোন”…..\nঅভিমানে ওফোন্দ পতা হৃদয়খনে তাইক ৰৈ যাবলৈ অনুমতি নিদিলে। হ’ল বুলিয়ে ইমান সময় ৰ’ব লাগে নে! অন্ততঃ মাত এষাৰ লগাই চিনাকি হ’বলৈ ইমান সময় কিয়! প্ৰয়োজনাধিক অপেক্ষাই মনত যে অভিমানৰ জোৱাৰ তোলে! পিছফালে তালৈ এবাৰ ঘূৰি চাই তাই আগুৱাই গ’ল। তাই নৰ’ল। পাছৰদিনাও সি মাতিলে, তাই নৰ’ল।\nএনেকৈ নহৈছে। হৃদয়ৰ উচপিচনিবোৰ বাঢ়িছে, ইপিনে তাই মাত লগালেও ৰৈ নিদিয়ে। তাইৰ দুচকুত সি নিজকে দেখিছিল। তাক তিয়াই পেলোৱা ভালপোৱাৰ সেই একেজাক বৰষুণত সিক্ত তাইক সি ধৰা পেলাইছিল, তাইৰ দুচকুৱে কথা কৈছিল, আহ্বান জনাইছিল। চকুৱে ইমানখিনি কোৱাৰ পিছতো তাইৰ ব্যৱহাৰত এই অৱহেলা কিয়?\nতৃতীয় দিনাখন সি বাইকখন ষ্টাৰ্ট কৰি নি তাইৰ আগত ৰখালে, “শুনাচোন”.. অচিন্ত্যৰ আৱেগ ভৰা অকণ জোৰ দি কোৱা মাতটোত তাই ৰৈ দিলে।\n”কি হ’ল? কি লাগে?” – মুখত কৃত্ৰিম কঠোৰ ভাৱ এটা লৈ তাৰ চকুলৈ চাই তাই সুধিলে।\nতাইৰ উত্তৰত অলপ থতমত খালে যদিও যন্ত্ৰচালিতৰ দৰে তাৰ মুখেৰে ওলাই আহিল,\n“ৰৈ আছিলোঁ, এদিন তুমি আহিবা, মোৰ চকুলৈ চাবা আৰু সুধিবা, কি বিচৰা তুমি?”\nমই ক’ম, “জানা নে এটা কথা? এইমাত্ৰ মই নজনাকৈয়ে হঠাতে উচ্চাকাংক্ষী হৈ পৰিলোঁ।”\nতাই প্ৰশ্নবোধক দৃষ্টিৰে তালৈ চাই ৰ’ল।\n“তোমাক নিজৰ কৰি বিচৰাটো, মোৰ বাবে উচ্চাকাংক্ষাতকৈ কোনোগুণেই যে কম নহয়!” কথাকেইটা কওঁতে মাতটো কঁপি উঠিল অচিন্ত্যৰ। বুকুৰ ধিপধিপনিবোৰ বৰকৈ বাঢ়ি আহিল। পলক নজপোৱাকৈ তাইলৈ আকুলতাৰে চাই ৰ’ল অচিন্ত্য। এইবাৰ তাই নোৱাৰিলে কৃত্ৰিমতা ভৰা কঠোৰতা ধৰি ৰাখিবলৈ। একো নকৈ মাথোঁ মিচিকিয়া হাঁহি এটা ওঁঠত আঁকি তালৈ চাই ৰ’ল। সিয়ো যেন তাইৰ মৰমলগা হাঁহিটোত সঁহাৰি বিচাৰি পালে। তাইৰ দুচকুলৈ চাই আকৌ বাইকখনৰ বেকছিটটোলৈ চালে। তাই বুজিলে তাৰ ইঙ্গিত। অলপ পৰ কিবা এটা ভাবি তাই উঠি দিলে বাইকখনত। মৃদু গতিত বাইকখন চলিবলৈ ধৰিলে।\n“কি নাম তোমাৰ?”\n“অৰুণিমা।” “আৰু তোমাৰ?”\n“অচিন্ত্য।” …. ৰিয়েৰ ভিউ গ্লাছখন তাইক চাব পৰাকৈ ঘূৰাই লৈ তাইলৈ চাই মিচিকিয়াই হাঁহিলে। বাইকখন সৈতে একেই মৃদু গতিত সিহঁতৰ সম্পৰ্ক আগবাঢ়িছিল, এটা বছৰ অতিক্ৰমিছিল। কিন্তু আজি এমাহ হ’ল, সি নাজানে তাইৰ হঠাৎ কি হ’ল। তালৈ নাচাই, ফোন ছুইট্ছ অফ। বাছৰ পৰা নামি কলেজলৈ যায়, সি দৌৰি গৈ তাইৰ ওচৰ পাইগৈ মানে তাইক নেদেখা হয়। লুকাই পৰে জনসমুদ্ৰৰ মাজত। সেয়ে আজি সি বাইকখন আঁতৰতে থৈ ৰৈ আছেহি ষ্টপেজটোত। অভিমানবোৰ জানো ইমানদিনীয়া হ’ব পায়! সিতো এইটোও নাজানে কি কাৰণত তাইৰ এই অভিমান। ওহোঁ! আজি তাই ক’ব লাগিব কি কাৰণত তাক ইমান বেয়া পাইছে। তাইৰ হাতত ধৰি কাষলৈ আজুৰি আনি চকুত চকু থৈ সুধিব, তাইৰ অভিমান ভাঙিব। অৰুণিমাৰ স্নাতকৰ অন্তিমটো চেমিষ্টাৰৰ পৰীক্ষা চলি আছে। পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ পাছৰটো মাহতে সিহঁতৰ বিয়া। বিয়ালৈ আৰু আছে নো কেইটা দিন! দূৰৈত সি বাছখন দেখিলে। এপেট যাত্ৰী লৈ মাজে মাজে হৰ্ণৰ বিকট চিঞৰৰ সৈতে বাছখন আহি আছে। অৰুণিমাক লগ পোৱাৰ কথা ভাবি তাৰ মন চঞ্চল হৈ উঠিল। উদণ্ড গতিত বাছখন আহি ষ্টপেজটোত জোৰকৈ ব্ৰেক মাৰি ৰৈ দিলে। যাত্ৰীবোৰে ইজনে আনজনক ঠেলি-হেঁচুকি নামিবলৈ ধৰিলে। একেখিনি সময়তে হেণ্ডিমেনজনে পিছৰ ষ্টপেজৰ নামবোৰ সলসলীয়াকৈ চিঞৰি চিঞৰি মুখস্থ মাতি নতুন যাত্ৰীৰে বাছখন ভৰাবলৈ চেষ্টা চলাই থাকিল।\nবাছৰ ভিতৰত সি তাৰ অৰুণিমাক দেখিলে। অইনদিনাৰ দৰেই তাই জিলিকি আছে আন দহজনৰ মাজত। “উফফ.. একেবাৰে শেষত নামিবলৈহে ৰৈ থাকিব লাগে নে”- মুখৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰাই কৈ তাই নমালৈ ৰৈ থাকিল অচিন্ত্য।\n”এ যাব দিয়ক”- বাছখনৰ গাত দুটা চাপৰ মাৰি হেণ্ডিমেনজনে ড্ৰাইভাৰক যাবলৈ সংকেত দিলে।\nকিন্তু অৰুণিমা যে নমাই নাই এতিয়ালৈ। সি তাইৰ নামটো লৈ সজোৰে চিঞৰি মাতিলে। তাই এটা খোজ থৈছিলহে ৰাস্তাত, কিন্তু ইতিমধ্যে বাছখনে গতি বঢ়াইছিলেই। অৰুণিমাৰ ভৰিখন পাক খাই ৰাস্তাতেই পৰি গ’ল। অচিন্ত্য ইতিমধ্যে বাছখনৰ ওচৰ পাইছিল। বাছখনৰ পিছৰটো চকা অৰুণিমাৰ গাৰ ওপৰেৰে যাব যেন পাই তাইক বচাবলৈ সি জঁপিয়াই পৰিল। বাছখনৰ পিছৰটো চকা অচিন্ত্যৰ পেটৰ ওপৰেৰে পাৰ হৈ গ’ল। হেণ্ডিমেনজনৰ চিঞৰত বিকট শব্দ কৰি ব্ৰেক মাৰি বাছখন ৰৈ গ’ল। মানুহবোৰৰ মাজত হুৱা-দুৱা লাগিল।\n“অৰুণিমা…. অৰুণিমা…” অস্ফুট স্বৰেৰে তাৰ মুখেৰে তাইৰ নামটো নিগৰি আহিল। লাহে লাহে সি চকু মুদিলে। চৌপাশ এন্ধাৰেৰে ভৰি পৰিল। বন্ধ দুচকুৱে অৰুণিমাক কাষত বিচাৰি থাকিল, উশাহবোৰ ৰৈ গ’ল….\nট্ৰেফিক পুলিচজনে মানুহৰ ভিৰটো আঁতৰ কৰিবলৈ অবিৰত ভাৱে চেষ্টা চলাই আছে। মানুহবোৰে নিজৰ মাজতে কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। “এম্বুলেন্স মাত ঐ”- দুই এজনে চিঞৰিলে। কেইজনমানে মোবাইল উলিয়াই ভিডিও বনাবলৈ, ফটো উঠাবলৈ ধৰিলে।\n“ছাৰ, ইয়াত এটা এক্সিডেণ্ট হৈছে। সোনকালে মানুহ পঠিয়াই দিয়ক। মই এম্বুলেন্সক ফোন কৰিছোঁ।” ট্ৰেফিক পুলিচজনে ৱাকিটকিটো মুখৰ ওচৰত লৈ চিঞৰি চিঞৰি থানাত খবৰটো দিলে। কিছু সময় পাছতেই পুলিচ জীপ এখন আৰু এম্বুলেন্স আহি পালেহি।\n“তহঁত ইয়াত থাকোঁতে কেনেকৈ হ’ল এক্সিডেণ্ট? যোৱাটো মাহত কলেজখনৰ ছোৱালী এজনী বাছৰ তলত আহি ঢুকাইছে।” – অ’চিজনে ধমকৰ সুৰত ট্ৰেফিক পুলিচজনক সুধিলে।\n“হয় ছাৰ। অৰুণিমা নাম আছিল ছোৱালীজনীৰ। নাজানো কি হয় আজিকালিৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ। আজিতো এইজনে নিজেই আহি বাছৰ তলত সোমাইছেহি। পাগল আছিল ছাৰ। বহুদিন লক্ষ্য কৰিছোঁ বাছৰ পিছে পিছে দৌৰি ফুৰে। দুদিনমান মই নিজেই খেদিছিলোঁ ইয়াৰ পৰা। পিছে আজি….. এনে হ’ব যে জনা নাছিলোঁ নহয় ছাৰ।” – নিজে জনা সকলোখিনি তথ্য অ’চিজনক দিলে ট্ৰেফিক পুলিচজনে। ইমান সময়ত অচিন্ত্যৰ নিথৰ দেহটো পুলিচৰ সহায়ত এম্বুলেন্সৰ মানুহকেইজনে ষ্ট্ৰেচাৰখনত উঠোৱা হৈ গৈছিল।\n← আঘোণৰ সোণসেৰীয়া অনুভৱ – পৰিস্মিতা বৰদলৈ\nদন্ত চিকিৎসা আৰু কৃত্ৰিম দাঁত-ডা. ৰিতী কৌশিক →\nপঢ়ি সঁচাকৈয়ে বহুত ভাল লাগিল


সুন্দৰী সাপ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nসুন্দৰী সাপ (Chrysopelea ornata)\nপ্ৰজাতি: C. ornata\nসুন্দৰী সাপ (ইংৰাজী: Ornate Flying Snake, বৈজ্ঞানিক নাম-Chrysopelea ornata) দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিস্তৃত হৈ থকা এবিধ সাপৰ প্ৰজাতি৷ বৰ্তমানলৈকে ইয়াৰ তিনিটা উপ-প্ৰজাতি চিনাক্ত হৈছে৷\nসুন্দৰী সাপ দেখাত সেউজীয়া বৰণৰ৷ ইয়াৰ সমগ্ৰ দেহত ক'লা বৰণৰ পথালি আঁচ কিছুমান থকা দেখা যায়৷ ইয়াৰ মূৰ চেপেটা আৰু চকু ঘুৰণীয়া আকাৰৰ আৰু ডাঙৰ হয়৷ \nএই সাপবিধৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১১.৫-১৩০ ছে:মি: পৰ্যন্ত হ'ব পাৰে৷  ইয়াৰ নেজডাল দেহৰ দৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰায় এক-চতুৰ্থাংশ৷ \nএই সাপবিধ প্ৰধানকৈ ভাৰত, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, মালয়েছিয়া, লাওছ, কম্বোডিয়া, ভিয়েটনাম, চীন, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইনছ আদি দেশত বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰতত ই ঘাইকৈ পশ্চিমবংগ, উত্তৰ ভাৰত, বিহাৰৰ পৰা উত্তৰ-পূব ভাৰতত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ তাৰোপৰি আন্দামান দ্বীপপূঞ্জতো ইয়াক সতকাই দেখা যায়৷\nসুন্দৰী সাপৰ প্ৰধানকৈ তিনিবিধ উপ-প্ৰজাতি বৰ্তমানলৈকে চিনাক্ত কৰা হৈছে-\nChrysopelea ornata ornata (Shaw, 1802) – দক্ষিণ-পশ্চিম ভাৰত\nChrysopelea ornata ornatissima Werner, 1925 – উত্তৰ-পূব ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়া\nChrysopelea ornata sinhaleya Deraniyagala, 1945 – শ্ৰীলংকা\nসুন্দৰী সাঁপ (Chrysopelea ornata) প্ৰায়েই গছত থাকে আৰু দিনৰ ভাগত সক্ৰিয়। সততে ইহঁতক তামোল, নাৰিকল বা শিলৰ থিয় গৰাত অনায়াসে ভাঁজ দি (সৰ্পিল গতি) উঠা নমা কৰোতে সিহঁতে যি কণ খহতা পৃষ্ঠ পায়, তাতে গাত থকা বাকলিৰ সহায়ত অতি সহজে বগাই যায়।\nসুন্দৰী সাঁপ সহজে শংকিত হোৱা, যথেষ্ট তীব্ৰবেগী। আমনি পালে পলাবলৈ চেষ্টা কৰে কিন্তু ধৰিলে খুটিবলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে। ইহঁত সামান্যভাৱে বিষাক্ত কিন্তু মানুহৰ বাবে বিপদজনক নহয়। সিহঁতৰ বিষ তীব্ৰবেগী দিনত ওলোৱা চিকাৰক অৱশ কৰিবৰ বাবেহে।\nC. ornata takes small arboreal prey, such as lizards, bats and small rodents. It might also feed on bird eggs and insects.\nChrysopelea ornata climbing up prior to launching itself into the air\nBreeding habits are little known. The snake is oviparous and six to twelve elongated eggs are laid. Gravid females have been obtained in May and June and hatchlings in June. In Bangkok, according to Smith, mating takes place in June. Hatchlings measure 114–152 mm (4½ to6in) long, while the smallest gravid female recorded was 1,093 mm (3 ft7in) long.\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 Daniels,J. C. (2002) The Book of Indian Reptiles and Amphibians, BNHS & Oxford University Press, Mumbai, pp 106–107.\n↑ 2.0 2.1 2.2 Snakes of Sri Lanka website\n↑ Jake Socha's . Flying snake FAQ\n↑ উদ্ধৃতি ত্ৰুটি: অবৈধ <ref> টেগ; ReptileDB নামৰ refৰ বাবে কোনো পাঠ্য প্ৰদান কৰা হোৱা নাই\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত সুন্দৰী সাপ সম্পৰ্কীয় মিডিয়া ফাইল আছে।\nChrysopelea সম্পৰ্কে Reptarium.cz Reptile Database ত চাওক ৷ .\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সুন্দৰী_সাপ&oldid=200160"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৭ জুলাই, ২০১৯ তাৰিখে ১২:২৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।