হাতীত উঠি মইনাই নতুন পৃথিৱীলৈ.... -(অনুপমা বৰগোহাঁই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nহাতীত উঠি মইনাই নতুন পৃথিৱীলৈ….\n“চন্দা বাইদেউ নামি আহা\nতৰাফুল এপাহি চিঙি আনা\nআমাৰে মইনাই কান্দেহে\nআমাৰে মইনা শুব”……\nসৰুতে মায়ে গাই শুনাইছিল এনে নিচুকনি-গীত। “চন্দা বাইদেউ”, “চান্দমামা”, “জোনবাই” – কিমান যে নাম ৰাতিৰ আকাশত ট’ ট’ কৈ জিলিকি থকা শুকুলা কাঁহীখনৰ! পৃথিৱীত এনে কোনো দেশ নাই য’ত শিশুমনক কেন্দ্ৰ কৰি সাধুকথা বা গীত মাত ৰচিত হোৱা নাই। এইবোৰৰ কিবা অৰ্থ থাকক বা নাথাকক সেই কথা বিচাৰ্যৰ বিষয় নহয়। শিশুৰ কুমলীয়া মনে অলৌকিক বিস্ময়ৰ মাজেদি দেওঁ দি ফুৰিবলৈ ভাল পায়। অসংলগ্ন, অপৰিপক্ক, আঁতি-গুৰি নোহোৱা অজস্ৰ সাধু/গীত আছে, যিবোৰে শিশুমনত ৰহস্যৰ সৃষ্টি কৰে। বিশেষকৈ জোনবাইৰ সাধু নোহোৱা দেশ নাই.. জোনবাইক লৈ নিচুকনি-গীত নোগোৱা দেশ নাই!!\nএটি তৰা দিয়া\nএটি তৰা নালাগে\nদুটি তৰা দিয়া”…..\nকিন্তু জোনবাইজনী ইমান কৃপণ! ইম্মানবোৰ তৰা থাকোঁতেও মইনাহঁতক ফাঁকি দি কয়, “পাত নাই, চোত নাই কিহতকৈ দিম?” আকৌ দেউতাই শিকাইছিল-\n“জোনবাই এ বেজী এটি দিয়া”\nজোনবায়ে কয়ঃ “বেজীনো কেলৈ??”\nমইনাই কয়ঃ “মোনা চিলাবলৈ”\nজোনবায়ে কয়ঃ “মোনানো কেলৈ??”\nমইনাই কয়ঃ “ধন ভৰাবলৈ!!”\nজোনবায়ে কয়ঃ “ধননো কেলৈ??”\nমইনাই কয়ঃ “হাতী কিনিবলৈ”\nদেউতাই গায়ঃ “হাতীত উঠি মইনাই বৰঘৰলৈ যায়\nআলিবাটৰ মানুহে ঘূৰি ঘূৰি চায়!!”\n(বৰঘৰ-ডাঙৰ মানুহৰ ঘৰ)\nমইনাৰ মনে হাতীত উঠি গহীন আনন্দত ঘূৰি ফুৰে। সেই সময়ত টোপনিয়ে আমনি কৰা চকুকেইটা অজান আনন্দত তিৰবিৰ কৰি উঠে! মায়ে সানি-পিটিকি আগবঢ়াই দিয়া ভাতৰ টেপাকেইটাও আমনি নকৰাকৈ পেটত সোমায়। জোনবাইৰ সাধুৰ, জোনবাইৰ গীতৰ ইমানেই প্ৰভাৱ আছিল শিশুসকলৰ মন ৰাজ্যত, এটা যুগত!\nশুকুলা জোনবাইৰ ক’লা দাগ বিলাকক লৈও কাহিনীৰ অন্ত নাই!! মায়ে কৈছিলঃ “সেয়া চোৱাচোন জোনবাইৰ দেশৰ তুলসী পুলিটো ..তাৰ তলত সোণৰ হৰিণ এটা চৰি ফুৰিছে!” …. চকু ফালি ফালি চাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ …তুলসী পুলিটো আৰু স্বৰ্ণ মৃগক! কেতিয়াবা কল্পনাৰ চকুৰে দেখোঁ ..কেতিয়াবা নেদেখোঁ। সপোনত কিন্তু প্ৰায়েই জোনৰ দেশত থকা সোণৰ হৰিণটোৰ লগত খেলি থাকোঁ!\nজোনত থকা ক’লা দাগটো লৈ জাৰ্মান শিশুসকলক মাক আইতাক সকলে শুনোৱা লোকগাঁথাটো হ’ল এনে ধৰণৰঃ\nএটা দুষ্ট মানুহ আছিল। সি ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা নকৰিছিল। দেওবাৰে গীৰ্জালৈ যাবলৈও বেয়া পাইছিল। এদিন দেওবাৰে সি গীৰ্জালৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ নগৈ চুৰ কৰি খৰি কাটি আছিল। ভগৱানে খং কৰি তাক জোনৰ দেশলৈ পঠিয়াই দিলে। জোনৰ দেশত সি সোমবাৰ (সোম-চন্দ্ৰঃ Monday-Moonday) পালে। এটা পৱিত্ৰ দিনত খৰি চুৰি কৰাৰ শাস্তি হিচাপে সি সদায় মূৰত খৰিৰ বোজা লৈ জোনবাইৰ দেশত ঘূৰি ফুৰিছে!\nইংৰাজী সাধুকথাত জোনৰ দেশত থকা মানুহটোৰ হাতত এটা জ্বলি থকা লেম্প আৰু লগত এটা কুকুৰৰ বৰ্ণনা আছে। ভাৰতীয় সাধুত স্বৰ্গৰ দেৱতা ইন্দ্ৰই সোণমৃগক চৰাইছে বুলি বৰ্ণনা আছে।\nসাধু, ওমলা গীত, নিচুকনি-গীত আদিৰ যোগেদি কি যে এক সুন্দৰ কাল্পনিক জগত এখনলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আগৰ মাইনাহঁতক! আজিকালিৰ কাৰ্টুন চিনেমা, দূৰদৰ্শন, ভিডিঅ’ গেম, কম্পিউটাৰ গেম আদিয়ে সেইখন কল্পনাৰ জগতৰ অলপো ওচৰ চাপিব নোৱাৰে!\n“তাই মাই লোণে মাছে ভাত খাই\nসৰু ঘৰৰ মেকুৰী বৰঘৰলৈ যায়\nপঁইতা ভাত খায়”\n…. “চাওঁ চাওঁ মেকুৰীটো বিচাৰি যাওঁ”… বুলি কণমানিটিৰ গাত ভাকুট-কুটাই দি কণমানিয়ে খিলখিলকৈ হঁহা স্বৰ্গীয় হাঁহিটি চাই, শুনি ঘৰখনৰ সকলোৰে মুখত এমোকোৰা হাঁহি বিয়পি পৰে।\n“অলৌগুটি টলৌগুটি কচুগুটি ঘাই\nমোৰ হাতৰ এইগুটি কোনখন হাতত পায়”\n…“কোৱাচোন কোনখন হাতত আছে গুটিটো?”- বুলি হাত দুখন মুঠি মাৰি এখন হাতৰ মুঠিত গুটিটো লুকুৱাই দেউতাই আমাক প্ৰশ্ন কৰিছিল। আমি অকণমানি হাতখনৰ তৰ্জনী আঙুলিটো উলিয়াই লৈ দুইখন হাতৰ মুঠিত এটা এটাকৈ স্পৰ্শ কৰি গাওঁ…\n“অলৌগুটি টলৌগুটি কচুগুটি খাওঁ\nএই হাতৰ গুটিটো সেই হাতত পাওঁ”\n.. আৰু কথাকেইটা কৈ কৈ আমাৰ হাতখন দেউতাৰ যিটো হাতৰ মুঠিত ৰৈ যায় – সেইটো মুঠি খুলি যদি সঁচাকৈ গুটিটো পাওঁ তেতিয়া আমাৰ আনন্দৰ চিঞৰ আৰু প্ৰাপ্তিৰ হাঁহিত ঘৰটো ভৰি যায়.. মাৰ মুখত ৰান্ধনি-শালৰ গৰম আৰু ব্যস্ততাৰ মাজতো তৃপ্তিৰ হাঁহি ফুটি উঠে …\n“উকুলি, মুকুলি দুকুলি কাঁহি\nআদৌ দৌ ডোমৰ দাঁহি\nআম পাতে জাম যায়\nকঁঠাল পাতে সুৰ সুৰায়\nএইখন এৰি সেইখন কাট”\nলগৰীয়াৰ লগত খেলা এইখন খেল আজিৰ শিশুসকলে বাৰু খেলি পাইছেনে? খেলৰ শেষত “চূণটি পাণটি ৰজাঘৰৰ ভুকুটি” ..বুলি ভুকুটিটো দিয়াৰ আৰু খোৱাৰ আমেজৰ কথা নকলোৱেইবা!\n“অলং দলং কৰিছে… ৰজা ৰাণী আহিছে”, “আইদেউ আমাৰ তগৰ”, “এটি পইচা দিয়ানা.. সেইফালে যোৱানা” আদি খেল সমূহৰ প্ৰচলন আজিৰ শিশুসকলৰ মাজত নাই। নিজস্ব কল্পনা আৰু সৃজনীশীলতাৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ আদিপাঠ আছিল এইবোৰ খেল ধেমালি।\nআজিৰ কম্পিউটাৰ, দূৰদৰ্শন, ভিডিঅ’ গেম আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ পিছত ঘূৰি যন্ত্ৰ বা ৰবটত পৰিণত হ’বলৈ গৈ থকা আমাৰ শিশুসকলক পুনৰ এইবোৰ ওমলা গীত, সাধু, ধেমালিৰে ব্যস্ত ৰাখিব পাৰিলে সিহঁতৰ মনবোৰে কোমল কল্পনাৰ ৰাজ্যত বিচৰণ কৰিবলৈ উৰা মাৰিব.. সিহঁতৰ কল্পনা আৰু বাস্তৱত লাভ কৰা বিজ্ঞানৰ উন্নত শিক্ষাৰ মিলন ঘটাই আমি সুন্দৰ, আৱেগসম্পন্ন আৰু সংস্কাৰী অথচ নতুন পৃথিৱীৰ নতুন মানুহ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হ’ম আৰু এইসকল শিশুৱে ডাঙৰ হৈ সৃষ্টি কৰা সমাজখনত আমি সকলোৱে শান্তি, আনন্দ আৰু আৰামেৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ম।\n← লগন-(অনামিকা বৰুৱা)


উৎপল বৰপূজাৰী - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n২০১৩ চনত উৎপল বৰপূজাৰী\nচলচ্চিত্ৰ সমালোচক, পৰিচালক\nশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nউৎপল বৰপূজাৰীএগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আৰু পৰিচালক। তেওঁৰ প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰ ঈশ্বুয়ে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, ৰুৰকীৰ পৰা প্ৰায়োগিক ভূবিদ্যা বিষয়ত এম.টেক. ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ছবিসমূহ দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ প্ৰদৰ্শিত হৈছ। তেওঁ ২০০২ চনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৫০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ স্বৰ্ণ কমল লাভ কৰিছিল।\nমায়ং: মাইথ/ৰিয়েলিটি (২০১২)\nচং অফ দা ব্লু হিলছ (২০১৩)\nচকাৰ কুইন অফ ৰাণী\nফৰ এ দৰবাৰ অফ দা পিপল\nমেমৰিছ অফ এ ফৰগটেন ৱাৰ\nঈশ্বু, চিল্ডৰেন ফিল্ম ছচাইটিৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত\nশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ৫০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা\nঅসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা : ঈশ্বু\nশৈলধৰ বৰুৱা চলচ্চিত্ৰ বঁটা : ঈশ্বু\n↑ IANS (2018-04-13). "Assamese film 'Village Rockstars' wins Best Feature Film". Business Standard India. http://www.business-standard.com/article/news-ians/assamese-film-village-rockstars-wins-best-feature-film-118041300495_1.html.\n↑ Dore, Shalini (9 April 2014). "New York Indian Film Festival Expands to Neighboring Countries". variety.com. https://variety.com/2014/film/festivals/new-york-indian-film-festival-expands-to-neighboring-countries-1201155113/। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\n↑ "Film on Naga folk music makes it to five festivals". telegraphindia.com. http://www.telegraphindia.com/1140426/jsp/northeast/story_18279706.jsp#.WBn4mmWfRE4। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\n↑ IANS. "Blue Hills music to reverberate in China, Italy, Romania". thehindu.com. http://www.thehindu.com/entertainment/blue-hills-music-to-reverberate-in-china-italy-romania/article6390484.ece। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\n↑ "The Hills Have Eyes". outlookindia.com. http://www.outlookindia.com/magazine/story/the-hills-have-eyes/280996। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\n↑ Chatterji, Shoma A. (4 August 2015). "Filming Reality: The Independent Documentary Movement in India". SAGE Publications India. https://books.google.co.in/books?id=xV0lDAAAQBAJ&pg=PT12&lpg=PT12&dq=utpal%20borpujari%20national%20award&source=bl&ots=Q3yAZS6GQC&sig=SQp-cgTL2sB0LjAHDT7StXwtQpM&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjEn4fyporQAhUIrY8KHc-YCXc4FBDoAQgtMAQ#v=onepage&q=utpal%20borpujari%20national%20award&f=false। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\n↑ "Trailer and Synopsis of "Memories ofaForgotten War": A feature-length documentary film on the battles of World War II fought in Northeastern India". madaboutmoviez.com. 29 November 2015. https://madaboutmoviez.com/2015/11/30/trailer-and-synopsis-of-memories-of-a-forgotten-war-a-feature-length-documentary-film-on-the-battles-of-world-war-ii-fought-in-northeastern-india/। আহৰণ কৰা হৈছে: 14 March 2017.\nটুইটাৰত উৎপল বৰপূজাৰী\nউৎপল বৰপূজাৰী সম্পৰ্কে ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছত থকা তথ্য।\nFIPRESCI siteত উৎপল বৰপূজাৰী\nউৎপল বৰপূজাৰীৰ ব্লগ\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=উৎপল_বৰপূজাৰী&oldid=318814"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১১ এপ্ৰিল, ২০২২ তাৰিখে ০৯:০১ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


মই আৰু মোৰ পৃথিৱী: প্রসংগ : আলফা চৰকাৰ আলোচনা\nপ্রসংগ : আলফা চৰকাৰ আলোচনা\nআমি সদায় আশাক লৈয়ে জীয়াই থাকো আৰু সদায় থাকিম। আশাবোৰ সোনকালে সফল হোৱাটো সকলোৱে বিচাৰো। অসমৰ ৰাইজো আজি আশাবোৰক লৈয়ে জীয়াই আছে। তেনে বহুতো আশাবোৰৰ মাজৰে এটা আশা হ’ল আলফা-চৰকাৰ আলোচনা খন। বহুতে বহু চেষ্টা কৰিলে। সেই মামনি ৰয়চম গোস্বামীৰ ‘পিচিজি’ ৰ পৰা এতিয়াৰ হীৰেণ গোঁহাইৰ ‘সন্মিলিত জাতীয় অভিবৰ্তন’লৈকে। ‘সন্মিলিত জাতীয় অভিবৰ্তন’ কিছু দূৰ আগবাঢ়িছেও প্রস্তাৱিত শান্তি আলোচনাক লৈ। কিন্তু এতিয়াও যেন বহু দূৰ বাট বাকী। দুটা মুখ্য কাৰকে এই শান্তি আলোচনা খনত বাধা দি আহিছে। ‘সাৰ্বভৌমত্ব’ আৰু ’বন্দী মুক্তি’। চৰকাৰে সাৰ্বভৌমত্বৰ ওপৰত কোনো আলোচনা নিবিচাৰে, কিন্তু আলফা আঁকোৰগোজ। বিশেষকৈ পৰেশ বৰুৱা। আনহাতে চৰকাৰৰ নিজৰ মাজতেই খেলিমেলি, বন্দী মুক্তি কৰিবনে নাই? দিল্লী আৰু দিচপুৰৰ মাজত ল’ৰা ধেমালি খন এতিয়াও চলি আছে। কাৰো সাহস নাই ‘বন্দী মুকলি কৰি দিবলৈ, কাৰণ বন্দী যদি হাবিলৈ পলাই গৈ পুনৰ বন্দুক তুলি লয় তেতিয়া সেই দায়িত্ব মূৰ পাতি লবলৈ কোনেও নিবিচাৰে। এতিয়া আহো সাৰ্বভৌমত্ব প্রসংগলৈ। আলোচনা এটা কৰোতে এই বিষয়টো উত্থাপন কৰিব নোৱাৰাৰ যুক্তি ক’ত? আলোচনা কৰাত বাধা কি?আলোচনা কৰাটোত এইটো নুবুজাই যে দাবীটো মানি লবই লাগিব। আমিনো আলফাক আলোচনাৰ পৰা আঁতৰিবলৈ সুযোগ দিওঁ কিয়?বন্দী মুক্তিৰ কাৰণেও চৰকাৰে ব্যৱস্থা লব লাগে। যাতে আলোচনা থমকি নৰয়। বন্দী মুক্তি দিয়াৰ পাছত আলফাই যদি বিশ্বাসঘাটকতা কৰে, তেন্তে তাৰ বাবে দায়ী হব মাথো আলফা, চৰকাৰ নহয়। কিন্তু এটা কথা ঠিক যে বন্দী মুক্তি কৰি আলোচনাত বহাটোহে অধিক ফলপ্রসূ হ’ব। এতিয়া আহো পৰেশ বৰুৱা প্রসংগলৈ, চৰকাৰে কৈ আহিছে, পৰেশ বৰুৱা নোহোৱাকৈয়ো আলোচনা সম্ভৱ, কিন্তু চৰকাৰে এবাৰ হলেও ভাবি চাইচেনে যে, পৰেশ বৰুৱা এতিয়াও চৰকাৰৰ হাতৰ মুঠিৰ বাহিৰত, আলফা হয়তো আগৰ দৰে শক্তিশালী হৈ থকা নাই, কিন্তু বহিৰাগত শক্তিৰ সৈতে পৰেশ বৰুৱা এতিয়াও শক্তিশালী। বন্দী আলফা সকলৰ লগত আলোচনা কৰি কিবা সমাধান ওলালেই যেনিবা, যদি পৰেশ বৰুৱাই সেইটো মানি নলয় আৰু অসমত তেজৰ নদী বৈয়েই থাকে তেন্তে সেয়া আলোচনাৰ সফলতা ক’ত?গতিকে দুয়োপক্ষই নমনীয় স্থিতি গ্রহন কৰক আৰু শান্তি আলোচনা আৰম্ভ হওক। আলফা চৰকাৰৰ প্রায় ৩০ বছৰীয়া এই যুঁজ খনত হাজাৰ হাজাৰ নীৰিহ নিহত হ’ল। অসমৰ ৰাইজে এতিয়া অলপ শান্তি বিচাৰে।এইটোৱেই অসমৰ ৰাইজৰ বৰ্তমান প্রধান আশা। বৰুৱাদেৱ, তেজৰ ফাকু বহু খেলিলে, এতিয়া আলোচনাৰ মেজলৈ আহক। আৰু গগৈদেৱ, দিল্লী-দিচপুৰৰ মাজত ফুটবল খেলখনত এগৰাকী ৰেফাৰী হিচাবে ভূমিকা গ্রহন কৰক, খেলুৱৈ হিচাবে নহয়।\nPosted by হিমজ্যোতি at 1:17 PM\nprabwal jyoti phukon said...\nhimda, kothakhini porhilu.ata prakhongik lekhar kotha monoloi ahil,kisudin agote Phanindra Kumar Debachoudhuryr ata nibondho porhisilu 'Akeloge sinta koru ahok'(grantha 'Bhalpuar Joygan').tat 'dilogue' xobdotur ata hundor bishlekhon agborhai amar tothakothito 'alusona'r logot 'dilogue'r parthokyo khub xundorkoi anguliai dise. Amar tothakothito alusonaburot xokolure kebol ego'i pradhyanyo biraj kori thokar dore lage.protitu gusthie nijor motobadote khuamusi dhori jiman pari torko bitorkor namot (media value'ru kotha thake)hulosthul kori nijor motadorkho habysto koribo khuje.folot ane ata dharonar sristi hoy, alusonar hekhot kunuba joyee kunba porajito hobo ji homogro pokriyatuke arthohin kori tule.parile apuni nibondhotu porhi sabosun( itimodhye hoytu apuni porhi sabou pare !).\nপ্রৱাল,ধন্যবাদ। লেখাটো পঢ়া নাই। সুবিধা পালে নিশ্চয় পঢ়িম।\nচিগাৰেটৰ পেকেটত লিখা সেই কালজয়ী গীতটি\nডঃ ভূপেন হাজৰিকাৰ হিন্দী চলচ্চিত্র 'মেৰা ধৰম মেৰী ...\nঅসমীয়া গীতত নাৰী জীৱনৰ প্রতিচ্ছবি\nঅসমৰ প্রথম খন বিজ্ঞান আলোচনীঃ পশুপালন\nঅসমৰ প্রথমখন মাইক্র মিনি আলোচনীঃ বিন্দু\nঅসম জাতীয় বিদ্যালয় আৰু এক অভিনৱ পদক্ষেপ


Dexaject in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Dexaject ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nDexaject4Injection in Assamese\nDexaject ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Dexaject Benefits & Uses in Assamese- Dexaject ar laabh aaru byavaharsamuh\nDexaject ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Dexaject Dosage & How to Take in Assamese - Dexaject ar paali aaru xeya kenedore lobo\nDexaject ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Dexaject Side Effects in Assamese- Dexaject ar parshwakriyasamuh\nDexaject সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Dexaject Related Warnings in Assamese- Dexaject xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Dexajectৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Dexaject with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Dexaject ar gurutor kriya-pratikriya\nDexaject মতভেদসমূহ - Dexaject Contraindications in Assamese- Dexaject nishedhsamuh\nDexaject ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Dexaject in Assamese- Dexaject ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Dexaject ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Dexaject Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Dexaject kriya-pratikriya\nDexaject ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Dexaject Benefits & Uses in Assamese - Dexaject ar laabh aaru byavaharsamuh\nDexaject তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nDexaject-ৰ উপাদানসমূহ - Dexaject Active Ingredients in Assamese - Dexaject-ar upadaansamuh\nDexaject ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Dexaject Side Effects in Assamese - Dexaject ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Dexaject ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nDexaject সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Dexaject Related Warnings in Assamese - Dexaject xonkranta xatarkatabanisamuh\nDexaject-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Dexaject লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nDexaject-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nআপুনি যদি স্তন্যপায়ী মহিলা তেন্তে Taking Dexaject গ্ৰহণে গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পাৰে। চিকিতসকে প্ৰয়োজনীয় বুলি কোৱাৰ পূৰ্বে Dexaject গ্ৰহণ কৰিব নালাগে।\nবৃক্কত Dexaject কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexaject গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Dexaject কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexajectৰ দ্বাৰা কলিজা প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Dexaject ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nDexajectৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত হৃদয়ৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Dexajectৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Dexaject with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Dexaject ar gurutor kriya-pratikriya\nDexaject তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nDexaject মতভেদসমূহ - Dexaject Contraindications in Assamese - Dexaject nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Dexaject লোৱা অনুচিত যাতে -\nDexaject ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Dexaject in Assamese - Dexaject ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Dexaject-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Dexaject আসক্তি সৃষ্টি কাৰক বুলি কোনো সাক্ষ্য নাই।\nহয়, আপুনি Dexaject লোৱাৰ পিছত বাহন অথবা গধুৰ মেচিন অপাৰেট কৰিব পাৰে যিহেতু ই কোনোধৰণৰ তন্দ্ৰাভাৱৰ সৃষ্টি নকৰে।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Dexaject লোৱা উচিত।\nনহয়, Dexajectয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Dexaject ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Dexaject Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Dexaject kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Dexajectৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nDexaject আৰু খাদ্যৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত কোনো তথ্য নাই কিয়নো এয়া এতিয়ালৈ বৈজ্ঞানিক ভাৱে গৱেষণা কৰা হোৱা নাই।\nমদ আৰু Dexajectৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nDexajectৰ সৈতে মদ্যপানৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে একো কোৱাটো এতিয়া কঠিন। কিয়নো এইবিষয়ে এতিয়ালৈ একো গৱেষণা হোৱা নাই।


শিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১০ (নিবেদিতা বৰি) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nশিক্ষক জীৱনৰ কিছু অনুভৱ—১০ (নিবেদিতা বৰি)\n(“কিয় অভিভাৱকে ৰিজাল্টবোৰ আগতীয়াকৈ গম পাই যায়!” এয়াটো শিক্ষকসকলৰে দোষ। বিদ্যালয়ত কিছুমান কটকটীয়া নিয়ম বন্ধা থাকে। ইউনিটেই হওক, ছয়মাহিলীয়েই হওক বা বছৰেকীয়া পৰীক্ষাই হওক বহী ঘূৰাই দিয়াৰ আগেয়ে নম্বৰ ৰাজহুৱা কৰাটো নিষেধ।)\nপ্ৰতি বছৰে বছৰেকীয়া পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ দিনা শিৱানীৰ নতুন নতুন অভিজ্ঞতা হয়। আজিও হ’ল। চাৰে দহ বজাত শিৱানীয়ে স্কুল পালেগৈ। কৰিবলগীয়া যাৱতীয় কামখিনি আচাৰ্যই শেষ কৰি প্ৰধান আচাৰ্য‍লৈ বাট চাই আছে, কাৰণ ৰিজাল্টৰ তালিকাখনত প্ৰধান আচাৰ্যই চহী কৰিলেহে নটিচ-বর্ডত লগাব পৰা হ’ব। তদুপৰি ১১ বজাত ফলাফল ঘোষণা হোৱা নিয়ম আগৰে পৰা চলি আহিছে । অভিভাৱক, অভিভাৱিকা, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলোৱে উৎকণ্ঠাৰে বাট চাই আছে ফলাফল ঘোষণা হোৱালৈ বুলি। শিৱানীৰ লগৰ ৰাজীৱ আচাৰ্যৰ পত্নীও আহি শিৱানীৰ লগত একেলগে কথা পাতি আছে, হঠাতে নূপুৰ বোলা ছাত্ৰজনে তাইক মাত লগালেহি—‘মামী, আজি আপুনি আমাৰ স্কুললৈ আহিল যে?’ নূপুৰ ৰাজীৱৰ দূৰ সম্পৰ্কীয় ভাগিন। নূপুৰে ওলোটাই মামীয়েকৰ পৰা গালিহে খালে। তাই ক’লে—“মামাৰৰ সৈতে ঘৰৰ পৰা এপাক আহোঁগৈ। পিছে তোক এইবাৰ ভালকৈ পিটিব লাগিব। গম পাইছনে নাই তোৰ যে ৰোল নং ১ৰ পৰা ৩ পালেগৈ। তই পঢ়াত বেয়া হৈছ’!” নূপুৰ ৰঙা-চিঙা পৰি চুপ হৈ থাকিল । শিৱানী অবাক। শিৱানীয়েই নাজানে নূপুৰৰ ৰিজাল্ট! তাতে ইমানবোৰ অভিভাৱক ৰিজাল্টৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে। ইফালে ৰিজাল্ট আগতীয়াকৈ ওলালেই! এগৰাকী অভিভাৱকে কথাবোৰ শুনি টপৰাই মাত লগালে, নিজৰ মানুহ থাকিলে আগতীয়াকৈ ৰিজাল্ট পাই যাই ন’। শিৱানীয়ে সাংঘাটিক অপমানবোধ কৰিলে। তাই আজি এনেদৰে অপ্ৰস্তুত হ’বলগীয়া হ’ব বুলি ভবাই নাছিল। যি কি নহওঁক সেই সময়কণ পাৰ হৈ ১১ বাজিল। ৰিজাল্টশ্বিট বর্ডত লগাই দিয়া হ’ল। ভিতৰচ’ৰাত প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ মার্কশ্বিট একো একোজন আচাৰ্যৰ দায়িত্বত চহী কৰি কৰি অভিভাৱকসকলে মার্কশ্বিট নি আছে। শিৱানীয়ে অষ্টম শ্ৰেণীৰ মার্কশ্বিটৰ দায়িত্ব ল’লে। নিৰিবিলি কাকতিৰ দেউতাক আগবাঢ়ি আহিল। শিৱানীয়ে নিৰিবিলিৰ মার্কশ্বিটখন চাই উৎসাহেৰে দেউতাকক ক’লে-“আপুনি আমাক চাহ একাপ খুৱাই যাব পাৰে, কাৰণ ছোৱালীৰ ৰোল নং ৭ৰ পৰা ৩লৈ আহিছে।” দেউতাকে টপৰাই উত্তৰ দিলে, “ৰোল নং আগলৈ আহিলে কি হ’ব? ৮০ শতাংশ হে পাইছে! ৯০ৰ ওপৰ পালেও মনটো ভাল লাগিলেহেঁতেন!” মার্কশ্বিটখন নেদেখাকৈয়ে যেতিয়া নিৰিবিলিৰ দেউতাকে শিৱানীক তেনেদৰে ক’লে, শিৱানীৰ কাণ-মূৰ গৰম হৈ গ’ল। “কিয় অভিভাৱকে ৰিজাল্টবোৰ আগতীয়াকৈ গম পাই যায়!” এয়াটো শিক্ষকসকলৰে দোষ। বিদ্যালয়ত কিছুমান কটকটীয়া নিয়ম বন্ধা থাকে। ইউনিটেই হওক, ছয়মাহিলীয়েই হওক বা বছৰেকীয়া পৰীক্ষাই হওক বহী ঘূৰাই দিয়াৰ আগেয়ে নম্বৰ ৰাজহুৱা কৰাটো নিষেধ। ৰিজাল্টৰ আগত ৰিজাল্টৰ বিষয়ে প্ৰচাৰ হোৱাটো নিষিদ্ধ। তেনেদৰে পৰীক্ষাহলত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক সহায় কৰিব বিচৰাটোও নিষেধ । কোনো ছাত্ৰই পৰীক্ষাহলত প্ৰশ্ন বুজি নাপাই শিক্ষকক সুধিলে শিক্ষকে সকলোৱে শুনাকৈ প্ৰশ্নটো পঢ়ি অর্থটো বুজাই দিব লাগে। এনেবোৰ নীতি অতি কঠোৰভাৱে বন্ধা থাকে। তথাপিও কিয় এনে হয়? কিয় কিছুলোকে কথা ৰাখিব নোৱাৰে? এনেবোৰ কামৰ বাবে যে একোখন বিদ্যালয়ৰ পৰিবেশ বিনষ্ট হয়, সমূহ শিক্ষক দোষী হ’বলগা হয়, ভুল কৰাজনে এবাৰ ভাবেনে?\nএবাৰ শিৱানী বৃত্তি পৰীক্ষাৰ পেপাৰ মডাৰেচনৰ বাবে যাব লগা হৈছিল। তাই ভাবি আচৰিত হৈছিল অভিভাৱকে সেই কথা কেনেকৈ গম পালে? এদিন এগৰাকী বৃত্তি পৰীক্ষাৰ পৰীক্ষাৰ্থীৰ মাক শিৱানীৰ ঘৰলৈ আহিল। মৰমতে লৈ আহিছিল ঘৰৰে এথোক জাহাজী কল আৰু গৰু গাখীৰ এপোৱা। এদিন নিমন্ত্ৰণ কৰি থৈ গৈছিল তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ। নিমন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰিবলৈ যাওঁতেহে উৰহী গছৰ ওৰ ওলাল। ছাত্ৰীগৰাকীৰ পঢ়াৰ বিষয়ে আলোচনা কৰোঁতে মাকে পাকমাৰি ধৰিলে শিৱানীক। বিজ্ঞানৰ কিতাপখন আনি মাকে কাকূতি মিনতি কৰিলে–“আপুনি পেপাৰ মডাৰেচনত আছিল বোলে! কিতাপত দাগ দি থৈ যাওঁকচোন । শিৱানীৰ ভিতৰি ভিতৰি খং উঠি আহিছিল যদিও মুখেৰে সেই ভাব প্ৰকাশ নকৰি ক’লে—‘আপোনালোকে ভুলকে শুনিছে, মই পেপাৰ মডাৰেচনত নাই।’ কিন্তু মাকগৰাকী নাচোৰবান্দা । অৱশেষত শিৱানীয়ে বিজ্ঞানৰ কিতাপখনত সঁচাই মিছাই পেন্সিলেৰে দাগ কিছুমান দি বিদায় ল’লে। ছাত্ৰীগৰাকীয়ে দিব ওলাইছিল এল.পি বৃত্তি আৰু তাই এম ই বৃত্তি পেপাৰ মডাৰেচনত আছিল। তদুপৰি তাই এল.পি শাখাত বিশেষ একো বিষয়েই পোৱা নাছিল। কিন্তু এই যে পেপাৰ মডাৰেচনত গৈছে সেই কথাটো কেনেদৰে সংগ্ৰহ কৰি তাইক সেই অভিভাৱকগৰাকীয়ে এনে এটা পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন কৰালে সেইটো ভাবিহে তাই আচৰিত হ’ল।\n← কিতাপৰ ব্যৱসায়িক দিশ (টুৱাৰাম দত্ত)\nআমাৰ মইনাই হেল্ল’ ক’ব জানে….(প্ৰণৱ নাথ) →


Class 10 - GyanVeda247 Best SEBA & CBSE Notes Blog - Page 2\nজীৱই কেনেকৈ বংশবিস্তাৰ কৰে | দশম শ্ৰেণী | বিজ্ঞান | অধ্যায় 8\nByBijit Kalita\t July 31, 2021 March 9, 2022\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ দশম শ্ৰেণীৰ সাধাৰণ বিজ্ঞানৰ অধ্যায় – 8 : জীৱই কেনেকৈ বংশবিস্তাৰ কৰে (How do Organisms Reproduce) পাঠটোৰ প্ৰশ্নাৱলী, অনুশীলনী আৰু কিছুমান অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰশ্নাৱলী ( Page No- 128) 1. প্রজনন প্রক্রিয়াত DNA প্রতিলিপিৰ আৱশ্যক কি? উত্তৰ :- DNA অণুত বংশগত বৈশিষ্ট নিহিত হৈ থাকে ৷ DNA অণুৱে পিতৃ-মাতৃৰ…\nRead More জীৱই কেনেকৈ বংশবিস্তাৰ কৰে | দশম শ্ৰেণী | বিজ্ঞান | অধ্যায় 8Continue\nByBijit Kalita\t July 10, 2021 December 23, 2021\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ দশম শ্ৰেণীৰ সাধাৰণ বিজ্ঞানৰ অধ্যায় – 11 : মানুহৰ চকু আৰু বাৰেবৰণীয়া পৃথিৱী পাঠটোৰ প্ৰশ্নাৱলী, অনুশীলনী আৰু কিছুমান অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 190 1. চকুৰ উপযোজন ক্ষমতা কি ? উত্তৰ:- চকুৰ লেন্ছৰ ফ’কাছ দৈৰ্ঘ্য পৰিবৰ্তন কৰিব পৰা সামৰ্থ্যক চকুৰ উপযোজন ক্ষমতা বোলে৷ 2. মায়’পিয়াগ্ৰস্ত চকু থকা মানুহ এজনে 1.2 m…\nRead More মানুহৰ চকু আৰু বাৰেবৰণীয়া পৃথিৱী | দশম শ্ৰেণী | সাধাৰণ বিজ্ঞান | অধ্যায় – 11Continue\nByBijit Kalita\t June 28, 2021 June 11, 2022\nজীৱন প্ৰক্ৰিয়া – দশম শ্ৰেণী – Life Process | Class 10 Science Seba Notes\nByBijit Kalita\t April 25, 2021 June 29, 2022\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ দশম শ্ৰেণীৰ সাধাৰণ বিজ্ঞানৰ অধ্যায় –6: জীৱন প্ৰক্ৰিয়া (Life Process) পাঠটোৰ প্ৰশ্নাৱলী, অনুশীলনী আৰু কিছুমান অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 95 1.মানুহকে ধৰি অন্যান্য বহুকোষীয় জীৱৰ বাবে লাগতিয়াল আক্সিজেন কেৱল ব্যাপন প্ৰক্ৰিয়াৰে আহৰন কৰি লোৱাতো কিয় পৰ্যাপ্ত নহয় ? উত্তৰ :- মানুহকে ধৰি অন্যান্য বহুকোষীয় জীৱৰ…\nRead More জীৱন প্ৰক্ৰিয়া – দশম শ্ৰেণী – Life Process | Class 10 Science Seba NotesContinue\nএছিড, ক্ষাৰক আৰু লৱণ – Class 10 Science Seba Notes | Chapter 2\nByBijit Kalita\t April 12, 2021 December 23, 2021\nইয়াত অসমীয়া মাধ্যমৰ দশম শ্ৰেণীৰ সাধাৰণ বিজ্ঞানৰ অধ্যায় –2: এছিড, ক্ষাৰক আৰু লৱণ পাঠটোৰ প্ৰশ্নাৱলী, অনুশীলনী আৰু কিছুমান অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয় প্ৰশ্ন আলোচনা কৰা হৈছে। প্ৰশ্নাৱলী, Page No – 18 view notes প্ৰশ্নাৱলী, Page No – 22 view notes প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 25 view notes প্ৰশ্নাৱলী, Page No- 28 view notes প্ৰশ্নাৱলী, Page No-…\nRead More এছিড, ক্ষাৰক আৰু লৱণ – Class 10 Science Seba Notes | Chapter 2Continue\nৰাসায়নিক বিক্রিয়া আৰু সমীকৰণ – Class 10 Science Seba Notes\nByBijit Kalita\t April 5, 2021 March 9, 2022\nRead More ৰাসায়নিক বিক্রিয়া আৰু সমীকৰণ – Class 10 Science Seba NotesContinue


three-trucks-with-pds-rice-seized-from-a-private-godown-in-hailakandi-manju-b– News18 assam\nPDS Rice Black Market : মোহনপুৰ সমবায় সমিতিৰ চাউল আলগাপুৰৰ এটা ব্যক্তিগত গুদামত আনলোড কৰাৰ সময়ত জব্দ।\nLast Updated : December 03, 2021, 12:39 IST\nহাইলাকান্দিত জব্দ PDSৰ তিনি ট্ৰাক চাউল। যোগান বিভাগৰ অভিযোগত আলগাপুৰ আৰক্ষীয়ে পুৱা জব্দ কৰে ট্ৰাক তিনিখন। AS-01-DC-4596, AS-01-DC-4566 আৰু AS-24-C-9136 নম্বৰৰ ট্ৰাক তিনিখনত অনা হৈছিল বৃহৎ পৰিমাণৰ চাউল ।\nকাছাৰ জিলাৰ শালচাপৰা ৰে'ল ইয়াৰ্ডৰ পৰা হাইলাকান্দি জিলাৰ মোহনপুৰ সমবায় সমিতিৰ গুদামলৈ নিয়াৰ কথা আছিল চাউল খিনি। কিন্তু মোহনপুৰৰ পৰিবৰ্তে আলগাপুৰ এলেকাৰ এটা ব্যক্তিগত গুদামতহে চাউলখিনি আনলোড কৰাৰ সময়তে আৰক্ষী উপস্থিত হৈ ট্ৰাক তিনিওখন জব্দ কৰি থানালৈ লৈ আহে ।\nইপিনে এই ঘটনাক লৈ মৌনতা অবলম্বন কৰিছে হাইলাকান্দি যোগান বিভাগ আৰু আৰক্ষীয়ে । ব্যক্তিগত গুদামটো কাৰ? কোনে সমবায়ৰ চাউল ব্যক্তিগত গুদামলৈ নিছিল? এইবোৰ তথ্য সংবাদমাধ্যমক দিয়াৰ পৰা বিৰত আছে আৰক্ষী আৰু যোগান বিভাগ ।\nআনহাতে এই চাউল চুৰিৰ আৰত বৃহৎ এটা ৰাজনৈতিক চক্ৰ জৰিত থকাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে অসম জাতীয়তাবাদি যুব ছাত্ৰ পৰিষদৰ কেন্দ্ৰীয় সাংগঠনিক সম্পাদক কবিৰ উদ্দিন লস্কৰে ।\nউল্লেখ্য যে যোৱা ২০২০ চনৰ মাৰ্চ মাহত এইখন মোহনপুৰ সমবায় সমিতিত সংগঠিত হৈছিল প্ৰায় ৪০ লাখ টকাৰ চাউল কেলেংকাৰী । লকডাউনৰ সুযোগ লৈ একাংশ মধ্যভোগীয়ে হৰলুকি কৰিছিলে খাদ্য সুৰক্ষাৰ ১৮৫৯ কুইণ্টল চাউল ।\nমোহনপুৰ অঞ্চলৰ ৩৩ হাজাৰ ৩১৫ গৰাকী দুখীয়া ৰাইজক বিতৰণ কৰাৰ বাবে খাদ্য সুৰক্ষা আঁচনিৰ অধীনত যোগান খৰিবলগীয়া ১৮৫৯ কুইণ্টল চাউল আত্মসাৎ কৰা ঘটনাত হাইলাকান্দি জিলা অগপ সভাপতি আফতাব উদ্দিন লস্কৰ জড়িত থকাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল । সেইখন কেলেঙ্কাৰি তদন্ত চলা অবস্থাত আন এখন বৃহৎ কেলেঙ্কাৰিয়ে চাঞ্চল্যৰ সৃষ্টি কৰিছে হাইলাকান্দিত ।


Gold Price Silver Rate Latest Updates Today 24 February 2022: ৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ মাজতে এদিনতে সাংঘাতিকভাৱে বাঢ়িল সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য ! সোণৰ দামে ৫১ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিলে, জানক শেহতীয়া দাম ...– News18 assam\nHome » photogallery » business »Gold-Silver Price Today: ৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ মাজতে এদিনতে ইমান বাঢ়িল সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য ! সোণৰ দামে ৫১ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিলে, জানক শেহতীয়া দাম ...\nGold-Silver Price Today: ৰুছ-ইউক্ৰেইন যুদ্ধৰ মাজতে এদিনতে ইমান বাঢ়িল সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্য ! সোণৰ দামে ৫১ হাজাৰ অতিক্ৰম কৰিলে, জানক শেহতীয়া দাম ...\nGold Price Silver Rate Latest Updates Today 24 February 2022: ৰাছিয়া-ইউক্ৰেইন সংকটৰ মাজত, ভাৰতীয় বুলিয়ন বজাৰত সোণ আৰু ৰূপৰ মূল্যত এক বৃহৎ বৃদ্ধি দেখা গৈছে। আজি সোণৰ মূল্য ১,৬৫৬ টকা বৃদ্ধি পাইছে। একে সময়তে, ৰূপৰ মূল্য ২,৩৫০ টকা বৃদ্ধি পাইছে।\n| February 24, 2022, 18:55 IST\nবৃহস্পতিবাৰে দিল্লীত সোণৰ মূল্য প্ৰতি ১০ গ্ৰামত ১,৬৫৬ টকা বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি ১০ গ্ৰামত ৫১,৬২৭ টকাত বন্ধ হয়। দিল্লীত ৰূপৰ মূল্য ২,৩৫০ টকা বৃদ্ধি হৈ প্ৰতি কিলোগ্ৰামত ৬৬,২৬৭ টকাত বন্ধ হৈছে।


Popular Mango Myths and the Truth About Them | আম খালে ওজন বৃদ্ধি হ'ব বুলি কৰা ধাৰণাটো সঠিক নেকি ? এই ঋতুত সজাগ হওক ...– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Mango: আম খালে ওজন বৃদ্ধি হ'ব বুলি কৰা ধাৰণাটো সঠিক নেকি ? এই ঋতুত সজাগ হওক ...\nMango For Weight Loss: আম খোৱাটোৱে ওজন একেবাৰে হ্ৰাস কৰে নেকি ? নে এইটো বৃদ্ধি হয় ? এই সন্দৰ্ভত বিভিন্ন মতামত আছে।\n| May 20, 2022, 20:12 IST\nআম সম্ভৱতঃ গ্ৰীষ্মকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বস্তু। আৰু কোনে খাবলৈ ভাল নাপায় ? এই সময়ত, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ কেঁচা-পকা আমৰ খাদ্য প্লেট ৰঙীন হৈ পৰে। কোৱা হয় যে আম খোৱাৰ ফলত ওজন বা ডায়েবেটিচ বৃদ্ধি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, আনকি শৰীৰৰ তাপ প্ৰভাৱিত হয়।\nসেয়েহে, বুজাবুজিৰে আম খাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়। কেতিয়াবা ফলৰ ৰজাক আহাৰৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বাদ দিয়া হয়। গতিকে এই উমৈহতীয়া ধাৰণাবোৰৰ সত্যতাৰ বিষয়ে কওঁ আহক।\n'আম খোৱাৰ ফলত ওজন বৃদ্ধি হয়!' - আম খোৱাৰ ফলত ওজন একেবাৰে হ্ৰাস কৰে নেকি ? নে এইটো বৃদ্ধি হয়? এই সন্দৰ্ভত বিভিন্ন মতামত আছে। কিছুমান বিশেষজ্ঞই দাবী কৰে যে আমৰ ওজন হ্ৰাস কৰাৰ বহুতো উপাদান আছে। আকৌ, কিছুমান পুষ্টিবিদে ওজন হ্ৰাস কৰিবলৈ আমবোৰ আহাৰৰ পৰা বাদ দিয়ে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে আমত উচ্চ কেলৰি থাকে আৰু কাৰ্বোহাইড্ৰেটসমৃদ্ধ, যাৰ ফলত ওজন বৃদ্ধি হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।\nদৰাচলতে, আম হৈছে এক অতি সুস্বাদু আৰু ৰসাল ফল, যি কেৱল গ্ৰীষ্মকালত উপলব্ধ আৰু আন ঋতুত বেছি পোৱা নাযায়। গতিকে সম্ভৱতঃ সকলোৰে প্ৰিয়। আম খোৱাটোৱে ওজন বৃদ্ধি বা হ্ৰাস নকৰে এই বিষয়ে এটা অধ্যয়ন কৰা হৈছিল। ইয়াত,২৭ জন অংশগ্ৰহণকাৰীক ১২ সপ্তাহৰ বাবে প্ৰতিদিনে ১০০ কেলৰি আম খুৱাইছিল।\nতাৰ পিছত, দেখা গৈছিল যে তেওঁলোকৰ ৰক্ত শৰ্কৰা, চি-প্ৰতিক্ৰিয়াশীল প্ৰ'টিন (চিআৰপি) ইত্যাদি হ্ৰাস পাইছিল আৰু সৰ্বোপৰি, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট ক্ষমতা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছিল। কেৱল সেয়াই নহয়, অধ্যয়নটোত দেখা গৈছে যে আম খোৱাৰ পিছত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ শৰীৰৰ ওজন, ৰক্তচাপ, ইনচুলিন আৰু লিপিড প্ৰ'ফাইলত এনে কোনো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাই।।\nআমত ভিটামিন-এ, চি, আইৰণ, পটেছিয়াম, কপাৰৰ দৰে পুষ্টি থাকে। শালমইনা প্ৰকৃততে তীব্ৰ তাপৰ বাবে হ'ব পাৰে, কিন্তু ই আমৰ বাবে একেবাৰে নহয়।।\n'যদি আপোনাৰ ডায়েবেটিচ আছে, আপুনি আম খোৱা উচিত নহয়'- আপোনাৰ ডায়েবেটিচ থাকিলে পৰিমিত পৰিমাণে আম খাব পাৰে। দৰাচলতে, ফলৰ গ্লাইচেমিক সূচকৰ বাবে, চিকিৎসকে সাধাৰণতে ডায়েবেটিচত আম সেৱন নিষিদ্ধ কৰে। আমৰ গ্লাইচেমিক সূচক হৈছে ৫১, যি কম, কিন্তু ডায়েবেটিচ নোহোৱা খাদ্যৰ তুলনাত যথেষ্ট বেছি। কিয়নো যদি আপোনাৰ ডায়েবেটিচ আছে, ৫৫-তকৈ অধিক গ্লাইচেমিক সূচক থকা খাদ্য নাখাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হয়।\n'আমবোৰে শৰীৰৰ তাপমাত্ৰা বৃদ্ধি কৰে' - এয়া সঁচা যে আমবোৰে শৰীৰৰ উষ্ণতাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়। দৰাচলতে, আমবোৰে শৰীৰটো ঠাণ্ডা ৰখাৰ সলনি গৰম কৰে। আৰু সেইকাৰণে খোৱাৰ আগতে আমবোৰ কিছু সময়ৰ বাবে পানীত তিয়াই ৰাখিব লাগিব।\n'হৃদযন্ত্ৰ বা হাৰ্টৰ বাবে উপকাৰী'- এয়া সম্পূৰ্ণ সঠিক তথ্য। ই শৰীৰৰ ৰক্তচাপ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে। আমত থকা মেংগিফেৰিন যৌগটোৱে হৃদযন্ত্ৰৰ প্ৰদাহ হ্ৰাস কৰাত সহায় কৰে।\n'হজমৰ বাবে ভাল'- আম হৈছে আঁহেৰে সমৃদ্ধ ফল, যি অন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে আদৰ্শ। গতিকে যদি আপুনি কোষ্ঠকাঠিন্যত ভুগে, সেই সমস্যাটো আঁতৰাবলৈ আমবোৰ আহাৰত ৰাখিব পাৰি। আমত থকা এমাইলেজ যৌগটোৱে চেনীযুক্ত খাদ্য দ্ৰুতভাৱে হজম কৰাত সহায় কৰে।\nএদিনত কিমানটা আম খাব লাগে? বিশেষজ্ঞসকলে সাধাৰণতে এদিনত ২ কাপ বা ৩৫০ গ্ৰামতকৈ কম আম খোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। ১০০ গ্ৰাম আমত ৬০ কেলৰি থাকে। এটা গোটা আমত প্ৰায় ২০২ কেলৰি থাকে।\nইয়াৰ উপৰিও, আমত কেইবাটাও অত্যাৱশ্যকীয় উপাদান থাকে যেনে কেলৰি, প্ৰ'টিন, কাৰ্বোহাইড্ৰেট, চৰ্বি, আঁহ, চেনী, ভিটামিন-চি, তাম, ফলেট, ভিটামিন-বি৬, ভিটামিন-ই, নিয়াচিন, পটাছিয়াম, ৰাইবোফ্লেভিন, মেগনেছিয়াম আৰু থায়ামিন।


অফিচৰ মহিলা বছৰ সৈতে পত্নীৰ গভীৰ বন্ধুত্ব! অতীষ্ঠ হৈ চৰম সিদ্ধান্ত ল’লে স্বামীয়ে -\nHomeৰাষ্ট্ৰীয়অফিচৰ মহিলা বছৰ সৈতে পত্নীৰ গভীৰ বন্ধুত্ব! অতীষ্ঠ হৈ চৰম সিদ্ধান্ত ল’লে...\nঅফিচৰ মহিলা বছৰ সৈতে পত্নীৰ গভীৰ বন্ধুত্ব! অতীষ্ঠ হৈ চৰম সিদ্ধান্ত ল’লে স্বামীয়ে\nডিজিটেল ডেস্ক : পত্নীৰ অবাঞ্চিত কামৰ বাবেই এজন লোকে বাচি ল’লে আত্মহননৰ পথ। ঘটনাটো উত্তৰ প্ৰদেশৰ লক্ষ্মৌৰ। লক্ষ্মৌৰ গোমতী নগৰৰ নিখিল কুমাৰ নামৰ এজন লোকে তিনিখনকৈ ছুইচাইড নোট লিখি আত্মহত্যাৰ পথ বাচি লয়। গোমতী নগৰৰ অৰক্ষী বিষয়া, এছপি আৰু পুলিচ কমিচনাৰৰ নামত এই তিনিখন ছুইচাইড নোট তেওঁ লিখি থৈ যায়।\nনিখিল কুমাৰে লিখে যে ”মোৰ পত্নী অঞ্জু গুপ্তাই কল্যাণী গ্ৰুপত চাকৰি কৰিবলৈ লোৱাৰ পৰাই মোৰ জীৱনটো সলনি হ’বলৈ ধৰিলে। আমাৰ দুয়োৰে সম্পৰ্কত ঘূণে ধৰিবলৈ ধৰিলে। মোৰ পত্নী অঞ্জু আৰু কল্যাণী গ্ৰুপৰ মহিলা বছ শশী কিৰণৰ মাজত গভীৰ বন্ধুত্বৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠিল। পত্নী অঞ্জু আৰু মহিলা বছ শশী কিৰণৰ বন্ধুত্বই মোৰ জীৱনলৈ কাল অমানিশা নমাই আনিলে। তেওঁলোকৰ বন্ধুত্ব ইমানেই গভীৰ হ’বলৈ ধৰিলে যে অঞ্জুৱে মোকো এৰি দিবলৈ বিচাৰিলে। আমাৰ ৭ বছৰীয়া ছোৱালী বৈষ্ণৱীক লগত লৈ অঞ্জুৱে শশী কিৰণৰ সৈতে থাকিবলৈ জেদ ধৰে। মই সেই কথা কিয় মানি ল’ম? এই কথাটোকলৈ আমাৰ মাজত প্ৰায়ে কাজিয়াৰ সৃষ্টি হয়। অঞ্জুৱে তাইৰ কথা মানি নল’লে বিহ খাই আত্মহত্যা কৰিম বুলি মোক ভাবুকি দিয়ে। এনে মানসিক অশান্তি লৈ মই জীয়াই থাকিব নোৱাৰোঁ। মোৰ মৰিবৰ মন নাছিল যদিও মৰিবলৈ বাধ্য হ’লোঁ। আত্মহত্যা কৰি মই এই জটিল পৃথিৱীক বিদায় জনাম। মোৰ ছোৱালীজনীৰ জীৱনটো ধুনীয়া হওক এয়াই মোৰ কামনা।”\nআৰু পঢ়কঃ পত্নীৰ মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰাই হ’ল অপৰাধ! কাঁটা চামুচেৰে কাটিলে স্বামীৰ ওঁঠ\nএনেদৰে ছুইছাইড নোট লিখি নিখিল কুমাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে পত্নী অঞ্জু গুপ্তা, বচ শশী কিৰণ আৰু শশী কিৰণৰ স্বামী মহিপাল দায়ী বুলি লিখি থৈ গৈছে। নিজ দোকানত চিপ লৈ আত্মহত্যা কৰে লোকজনে। আৰক্ষীয়ে নিখিল কুমাৰৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰি মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰে আৰু আত্মহত্যাৰ বাবে উচতোৱাৰ অপৰাধত অঞ্জু গুপ্তা, শশী কিৰণ আৰু মহিপালক আটক কৰি জেৰা অব্যাহত ৰাখিছে। ঘটনাটোক লৈ সমগ্ৰ লক্ষ্মৌতে চাঞ্চল্য অব্যাহত আছে।\nPrevious articleখেলপথাৰত ব্যৰ্থ..পিছে ডুবাইৰ হোটেলত পত্নী-কন্যাৰে কোহলীৰ সুখৰ সময়\nNext articleপ্ৰেমৰ নামত জোনালীৰ আকাশলৈ ক’লা ডাৱৰ আনিলে ‘বগা’ই! কিয় ল’লে চৰম সিদ্ধান্ত…\n৫০০ টকা খুচুৰা কৰিবৰ বাবে কিনিছিল লটাৰী টিকট; কোটিপতি হ’ল দৰিদ্ৰ চিত্ৰকৰ


কুশধ্বজ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nৰজা কুশধ্বজ( তেওঁ কুশদ্ভোজন নামেও পৰিচিত), অছিল ৰজা জনকৰ অনুজ ভাতৃ। কুশধ্বজৰ দুগৰাকী কন্যাসন্তান আছিল ক্ৰমে মাণ্ডৱী আৰু শ্ৰুতকীৰ্তি। তেওঁলোক দুগৰাকীৰ যথাক্ৰমে অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথৰ পুত্ৰ আৰু ৰামৰ অনুজ ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্নৰে বিবাহ সম্পন্ন হয়।\n2 দুই কন্যাৰ বিবাহ\nৰজা কুশধ্বজৰ ৰাজধানী আছিল বৰ্তমান নেপালৰ সপ্তৰী জিলাৰ ৰাজবিৰাজ অঞ্চলৰ সমীপত। এই চহৰত বৰ্তমান এটা সহস্ৰ বছৰ প্ৰাচীন ঐতিহাসিক মন্দিৰ তথা ৰাজদেৱী মন্দিৰৰ অৱস্থানৰ সন্ধান পোৱা গৈছে। মন্দিৰত একাধিক হিন্দু দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি আছে। মন্দিৰৰ সৈতে সংযুক্ত ছিন্নমস্তা মন্দিৰটি স্থানীয় মৈথিলী ভাষী লোকসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আৰু মুখ্য ৰূপত পূজনীয়। ৰাজবিৰাজৰ আশেপাশে ৰাজকন্যা মাণ্ডৱী আৰু শ্ৰুতকীৰ্তিৰো একাধিক মূৰ্তি আৰু মন্দিৰ আছে।\nসঙ্কাশ্য ৰাজ্যৰ ৰজাই মিথিলাৰ ৰজা জনকৰ সৈতে যুদ্ধৰ আহ্বান কৰে আৰু ৰজা জনকে সেই যুদ্ধত জয় লাভ কৰে। তেওঁ এই বিজিত অঞ্চল নিজ অনুজ কুশধ্বজক দান কৰে। স্থানীয় লোকসকলৰ মত আৰু প্ৰাচীন নথি অনুযায়ী ৰজা কুশধ্বজ তেওঁৰ সমগ্ৰ ৰাজত্বৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ ভাৰ তেওঁৰ মন্ত্ৰীবৰ্গৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰে আৰু মৃত্যুৰ প্ৰাকমুহূৰ্তলৈকে ৰাজদায়িত্ব পালন কৰে।\nদুই কন্যাৰ বিবাহ[সম্পাদনা কৰক]\nসীতাৰ স্বয়ম্বৰ সভাত অযোধ্যাৰ ৰাজকুমাৰ ৰাম শৰ্তানুৰূপ হৰধনু তুলি তেওঁৰ গুণ আৰু সামৰ্থ্য প্ৰদৰ্শনত সীতায়ে তেওঁক স্বামীৰূপে গ্ৰহণ কৰে। বিবাহৰ পূৰ্বেই কিছু দিন অতিবাহিত হোৱাৰ পিছত ৰজা দশৰথে ৰজা জনকক তেওঁৰ তিনিপুত্ৰৰ সৈতে জনক আৰু তেওঁৰ অনুজৰ তিনি ৰাজকন্যাৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ৰাণী চন্দ্ৰভাগাৰ অনুমতি আৰু ৰাজকন্যাৰ সম্মতিত ৰজা কুশধ্বজে মাণ্ডৱী আৰু শ্ৰুতকীৰ্তিৰ বিবাহ যথাক্ৰমে ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্নৰ সৈতে সম্পন্ন কৰে।\n↑ H. L. Luthra (1988). Tales from Kalidasa. Ediciones Gamma S.A.. পৃষ্ঠা. 15. ISBN 9788120902282. https://books.google.com/books?id=rEWaSju1rVsC&q=Kushadhwaja&pg=PA15.\n↑ Lakshmi Lal (1988). The Ramayana. Orient Longman. পৃষ্ঠা. 20. ISBN 9780861318056. https://books.google.com/books?id=FHPXAAAAMAAJ&q=Kushadhwaja.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কুশধ্বজ&oldid=287776"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ জুলাই, ২০২১ তাৰিখে ২২:৩৪ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


Assamese Cultural Writing: November 2018\nপেখু পেখু (পঁচিশ) এটা ধোঁৱাই থকা ঘৰ, আঁচোৰ পৰা শৰ...\nপেখু পেখু (পঁচিশ) এটা ধোঁৱাই থকা ঘৰ, আঁচোৰ পৰা শৰীৰ\nঅংকন দত্তৰ ধোঁৱাই থকা ঘৰটো\n[দৈনিক অসম, দেওবৰীয়া চ'ৰা, ১৮ নৱেম্বৰ ২০১৮]\nমহানগৰত, বিশেষকৈ ৰাজধানী চহৰত লোকশিল্প, জনজাতীয় সংস্কৃতি, পৰম্পৰাগত কৃষ্টি আদিৰ প্ৰদৰ্শনৰ উৎসৱসমূহ সদায়েই যন্ত্ৰণাদায়ক। অধ্যয়ণ, সংৰক্ষণ আৰু প্ৰসাৰ আদিলৈ চাই এইবোৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা নুই কৰিব নোৱাৰিলেও একে সময়তে এইবোৰ প্ৰসংগ-চ্যুত এটা ভিন্ন স্থান কালৰ মাত্ৰাত উপস্থাপিত হৈ কেতিয়াবা অশান্তিদায়কো হৈ উঠে। দিল্লীৰ ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰৰ চৌহদত অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা এইবাৰৰ নৰ্থ ইষ্ট ফেষ্টিভেললৈ গৈও এই পৰস্পৰবিৰোধী অনুভূতিখিনিয়েই বহুতৰ মনলৈ অহাটো স্বাভাৱিক। অহুকাণে পহুকাণে কাণত আহি পৰা এক জনৈক পৰিদৰ্শকৰ মন্তব্য- "নৰ্থ ইষ্ট মানে কি আমি এতিয়াও আমাক জাপি পাচি খৰাহীৰেই নিজকে পৰিচয় দি থাকিম নেকি?" এই কথাষাৰ প্ৰায় অৱশ্যাম্ভাৱী। এনে এটা পাৰিপাৰ্শ্বিকতাত উৎসৱটিৰ সৈতে সংযুক্ত উত্তৰ পূৰ্ৱাঞ্চলৰ শিল্পীৰ শিল্পকলাৰ প্ৰদৰ্শনীখনৰ এক বিশেষ গুৰুত্ব ৰ'ল আৰু ইয়াৰ বিশেষ কৃতিত্বৰ দাবী কৰে কিউৰেটৰ ৱাহিদা আহমেদে। কিউৰেচন এটা জটিল কাম আৰু শিল্পকলাৰ মতাদৰ্শগত প্ৰক্ষেপণ, পৰিকাঠামো নিৰ্মাণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শিল্পবস্তুৰ স্থানিক পৰিবেশন, পোহৰৰ ব্যৱস্থা আদি কাৰিকৰী দিশলৈকে আটাইবোৰ সাঙুৰি সামগ্ৰিক প্ৰয়াসেৰেহে ই সম্ভৱপৰ হৈ উঠে। প্ৰতীতী নিৰ্মাণত কিউৰেটৰৰ গুৰুত্ব যিমান, বস্তু ব্যৱস্থাপনা মজদুৰীৰ পৰ্যায়তো গুৰুত্ব সিমানেই। শিল্প প্ৰদৰ্শণীৰ নামটোৱেই এটা গুৰুতৰ ভূমিকা বহন কৰে কিয়নো আাগন্তুক দ্ৰষ্টাৰ মনত ইয়ে এটা পূৰ্ৱ-ধাৰণাৰ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰে। এইখন প্ৰদৰ্শনীৰ নাম "Blurred Perimeter" (ধূসৰ পৰিধি?) ৰাখি ৱাহিদা আহমেদে এটা স্থিতি স্পষ্ট কৰিছে যিটো ইমানদিনে ভাৰতবৰ্ষৰ মেইনষ্ট্ৰীম আৰু মেইনলেণ্ড বুলি থকা ধাৰণাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততহে অসমক প্ৰক্ষেপণ কৰাৰ বিৰক্তিকৰ পৰম্পৰাটোক নৎস্যাৎ কৰিবলৈ বিচাৰিছে। এইটোও বৰ সহজ কথা নহয়। আহমেদ এগৰাকী শিল্পকলাৰ সংগ্ৰাহক আৰু কলাবিথিকা এখন পৰিচালনা কৰে। যিবোৰ কাৰকে সমসাময়িক কলাৰ ধাৰণাবোৰক জন্ম দিয়ে আৰু ইয়াৰ গতিবিধি নিৰ্ণয় কৰি চলে সেই সমূহক সমূলি প্ৰত্যাখ্যান কৰি এটা ৰেডিকেল অৱস্থান গ্ৰহণ কৰাটো তেওঁৰ বাবে সহজ নহয়। মন কৰিবলগীয়া যে বহু সময়ত ৰেডিকেল বুলি আখ্যা পোৱা বহুখিনি সমল আচলতে আধুনিক আৰু সাম্প্ৰতিক কলাৰ কিছুমান এজেঞ্চীৰ বাগধাৰাই স্বীকৃতি দিয়া নিদিয়া পৰিসৰৰ মাজতেহে ৰেডিকেল হৈ ৰয়। তাতে আকৌ এই মুহূৰ্তত আমি কথা পাতি থকা আয়োজনটো সাক্ষাৎ নেহেৰুবাদী আধুনিকতাবাদী এটা আয়োজন, য'ত উত্তৰপূৰ্ৱাঞ্চলক তাৰ পৰম্পৰাগত পৰিচয়ৰ আহিলা সমূহেৰেই 'বিশ্ব'ৰ সন্মুখত দাঙি ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হয় আৰু এইখন মঞ্চৰ তাগিদা অনুসৰী সেয়াই কাম্য। এনে এখন মঞ্চত Perimeter বা পৰিধি ৰেখাডালকেই Blurred বুলি উল্লেখ কৰাটোৱেই এটা উল্লেখযোগ্য পদক্ষেপ। আৰু ইয়াৰ বাবেই উৎসৱ-পৰিসৰটোৰ আনবোৰ বিপনী আৰু উপাদানতকৈ এইখন প্ৰদৰ্শনী একক আৰু আছুতীয়া হৈ থিয় দি ৰৈছে।\nপ্ৰদৰ্শনীস্থলত বিশিষ্ট অতিথি ড০ কপিলা বাৎসায়ন, IIC সঞ্চালক অশোক বাজপেয়ী, মনিষ পুস্কালেৰ সৈতে কিউৰেটৰ ৱাহিদা আহমেদ\nদ্বিতীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল, এটা পৰম্পৰাগত প্ৰতিনিধিত্বমূলক শিল্প-সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শনৰ পৰিৱেশৰ মাজত এইখন শিল্প-প্ৰদৰ্শনীয়ে উত্তৰপূৰ্ৱাঞ্চলৰ পৰা কেইজনমান বাচকবনীয়া নতুন প্ৰজন্মৰ শিল্পীক তুলি ধৰিছে যিসকল স্বতন্ত্ৰতা, নিজস্বতা আৰু নতুনত্বৰ বাৰ্তাবাহী। মুষ্টিমেয় লব্ধপ্ৰতিষ্ঠ কেইজনমান শিল্পীৰ জৰিয়তে উত্তৰ-পূৱৰ শিল্পক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ পৰিৱৰ্তে এইকেইজন উদীয়মান শিল্পীৰ ওপৰত আস্থা ৰখাৰ বাবে আৰু একেসময়তে আমাক সমসাময়িকতাৰ আভাস দিয়াৰ বাবেও কিউৰেটৰ ৱাহিদা আহমেদ ধন্যবাদৰ পাত্ৰ।\nডিটেইল, ধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ শিল্পকৰ্ম\nঅংকন দত্তৰ ধোঁৱাচাং\nধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ শিল্পকৰ্ম\nদা ৰাজা ফাউণ্ডেচন আৰু ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰৰ যৌথ উদ্যোগত IIC Experience 2018 আয়োজনৰ অংশ হিচাপে নতুন দিল্লীত ২৭ অক্টোবৰৰ পৰা ১০ নৱেম্বৰলৈকে হৈ যোৱা এই Blurred Perimeter নামৰ প্ৰদৰ্শনীখনৰ শিল্পী সকল হ'ল থ্ৰংকিউবা য়িমছুংগ্ৰু (নাগালেণ্ড), ত্ৰেইবৰ মাওলং (মেঘালয়), চাওবা থিয়াম (মণিপুৰ), কম্পী ৰিবা (অৰুণাচল), মৃন্ময় দেববৰ্মা (ত্ৰিপুৰা), শিশিৰ থাপা (চিক্কিম), থ্লানা বাজিক (মিজোৰাম) আৰু অসমৰ অংকন দত্ত, ধ্ৰুবজিৎ শৰ্মা, ধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰসাদ, অৰ্পিতা দে। ভিন্ন শিল্পীৰ ভিন্ন সোৱাদৰ কাম ইয়াত থাকিলেও সমসাময়িক ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিস্থিতিয়ে আনি দিয়া উদ্বিগ্নতা আৰু মানৱ শৰীৰত তাৰ ৰৈ যোৱা আঁচোৰেই ইয়াত এটা ঘাইকৈ চকুত লগা দিশ হৈ ৰৈছে। ৰাজা ফাউণ্ডেচনৰে বঁটা প্ৰাপ্ত কবি নীলিম কুমাৰৰ বিজ্ঞাপন কবিতাটোৰ (ইংৰাজী ৰূপটো) প্ৰদৰ্শনী চৌহদৰ বেৰত সন্নিবিষ্ট কৰাটোও লক্ষণীয়। এই আলোচনাটিত কেইজনমান নিৰ্বাচিত শিল্পীৰ কামৰ কথা উল্লেখ কৰিম।\nপ্ৰদৰ্শনীৰ প্ৰস্তুতি কালত শিল্পী\nএটা ধোঁৱাই থকা ঘৰ। কেঞ্চি বাতামৰ অসম আৰ্হিৰ মিনিয়েচাৰ ঘৰ এটা সাজিছে অংকন দত্তই। ঘৰটোৰ ভেণ্টিলেটৰবোৰেদি ধোঁৱা ওলাই থাকে। সেই ধোঁৱাত আকৌ মাজে মাজে ধূনাৰ গোন্ধ, মাজে মাজে পোৰা চুলি অথবা পোৰা ফটাকানিৰ গোন্ধ। কামটো মূলত: এটা ভাস্কৰ্য সদৃশ যদিও ঘৰটোত ধোঁৱাৰ সংযোজনে তাক এটা প্ৰতিস্থাপনৰ লগতে কিছু পৰিমানে পৰিৱেশনৰ ওচৰ চপাই আনিছে। ঘৰৰ অনুষংগ অংকনৰ আন এটা কামৰ লগতে ধৰ্মেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ কামৰ মাজতো আছে। এটা অস্থায়ী বাসস্থানৰ আৰ্হি নিৰ্মান কৰি তাতে গুলি সূতাৰে সী উলিয়াইছে ঘৰৰ সৈতে জড়িত কিছুমান নিতান্তই দৈনন্দিন আৰু আপাত তুচ্ছ প্ৰসংগ। ইনষ্টলেচনধৰ্মী এই কামটোৰ ভিতৰলৈ দৰ্শক সোমাই যাবও পাৰে, বহিব পাৰে, বাগৰ সলাবো পাৰে। সেইভাবে ঘৰ আৰু আমাৰ শৰীৰটোক এখন সমতলত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা এই কামটোৱে দৰ্শকক শিল্পকৰ্মটোৰ সৈতে শাৰীৰিকভাবে এটা সম্পৰ্ক স্থাপনৰ আহ্বান জনায়। ঘৰ, শৰীৰ, ৰাজনৈতিক আৰু মানসিক সংঘাতজনিত স্থানচ্যুতি, অস্তিত্বৰ অস্থিৰতা, হিংসাৰ দ্বাৰা আঘাতপ্ৰাপ্ত শৰীৰ এইবোৰ প্ৰসংগই এইখিনি শিল্পীৰ কামত দোলা দি যায় আৰু অসম তথা উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ সমসাময়িকতাক এইবোৰে সূচিত কৰিব পাৰে। বিশেষকৈ অংকনৰ কামত ব্যৱহৃত উপাদান সমূহেও তাকেই সূচায়। কলাৰ জগতৰ প্ৰচলিত আৰু তুলনামূলক ভাৱে স্থায়ী মাধ্যম সমূহৰ বিপৰীতে অস্থায়ী আৰু সহজতে পাব পৰা সমলৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিবলগীয়া। ধোঁৱাচাং নামেৰে আন এটি কামত অংকন দত্তই বস্তু থ'বলৈ ব্যৱহাৰ কৰা শুকান লাওৰ খোলাকে ধৰি বহুখিনি ঘৰুৱা আচবাবৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো এটা সচেতন প্ৰয়োগ। ঘৰুৱা আচবাবৰ ভিতৰতে বেটাৰীযুক্ত টৰ্চ কেইটিমানত ছাঁইৰ প্ৰলেপ সানি তাত কাটি উলিওৱা মুখাবয়ৱ কেইটিমান আছে যাৰ প্ৰক্ষেপন লেপি থোৱা মাটিত পৰে। পোৰ্ট্ৰেইট কেইটা গুপ্তহত্যাৰ সময়ৰ নিৰুদ্দিষ্ট কেইজনমান ব্যক্তিৰ বুলি শুনিবলৈ পাইছোঁ। ধোঁৱাচাং নামটোৰ আক্ষৰিক প্ৰয়োগ আৰু আক্ষৰিক ইংগিতখিনি যথেষ্ট আকৰ্ষণীয় আংগিক আৰু লগতে ভাবোদ্দীপক। একেদৰেই ধ্ৰুৱজিৎ শৰ্মাৰ পেইণ্টিং আৰু ভিডিঅ' আৰ্ট দুয়োটাতে শৰীৰ এটা কেন্দ্ৰীয় বিষয়। কিন্তু এই শৰীৰ স্থান কালৰ উৰ্ধৰ এটা অনামী শৰীৰ নহয়. বৰঞ্চ ধ্ৰুৱজিতৰ ছবিৰ শৰীৰবোৰ এটা বিষয়ী অৱস্থান নিৰ্মিত কৰা কেতবোৰ উপাদানেৰে খোদিত তৰপীয়া শৰীৰ। প্ৰদৰ্শনীত সন্নিবিষ্ট তেওঁৰ ভিডিঅ' আৰ্টটোতো দেখা যায় এটা মানৱী শৰীৰৰ ৰূপান্তৰ ঘটি তাৰ উপাদানখিনিৰেই অন্যত্ৰ এজুপি পুষ্পিত গছে গা কৰি উঠে। পুনৰ জী উঠাৰ বাসনা, নতুনকৈ জীৱন লাভৰ বাসনা, নিজকে নি:শেষ কৰি দি এটা অন্য সম্ভাৱনাৰ বাবে বাট এৰি দিয়াৰ প্ৰৱণতা আদি বহুতো অব্যক্ত কথকতাৰ ই জন্ম দিব পাৰে। অৰ্পিতা দে'ৰ ফেব্ৰিক আৰু পানীৰঙৰ প্ৰয়োগখিনিত নতুনত্ব আছে আৰু সমসাময়িক বহুতো শিল্পীৰ তুলনাত একক হৈ থিয় দিব পৰা।\nধ্ৰুৱজিৎ শৰ্মাৰ পেইণ্টিং\nআটাইখিনি কাম সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিবলৈ হ'লে লেখাটোৱে বহল অবয়ৱ ল'বগৈ। সকলো শিল্পীৰ কামেই আছিল সতেজ আৰু প্ৰাণৱন্ত। বিশেষভাবে আকৰ্ষণীয় আছিল মণিপুৰৰ চাওবা থিয়ামৰ পাৰফৰমেঞ্চৰ ভিডিঅ'টো। জন্ম, প্ৰকৃতি আৰু মানৱ দেহৰ চিৰন্তন ৰহস্যখিনিক কেন্দ্ৰ কৰি আগবঢ়া এই কামটোৱে যিকোনো দৰ্শককে নিবিষ্ট চিত্তে মগ্ন কৰি ৰাখিবৰ সামৰ্থ ৰাখিছিল।\nPosted by Samudra Kajal Saikia at 8:53 PM


সম্পাদকীয়-মানসী বৰা – ফটাঢোল\nNovember 1, 2020 সম্পাদকীয়\t54 Comments\nবাটচৰাতে সোঁৱৰণ কৰিব খুজিছোঁ ‘মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ’ৰ স্ৰষ্টাজনক৷ সশ্ৰদ্ধ প্ৰণিপাত জনাইছোঁ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱক। ১৫৬ সংখ্যক ওপজা দিনত পুনৰবাৰ অনুধাৱন কৰিছোঁ সাহিত্যৰ কাণ্ডাৰীজনৰ ৰচনাৰাজিৰ সাৰ্থকতা৷\n১৮৬৪ চনতে জন্ম হৈ ১৯৩৮ চনত ইহসংসাৰ ত্যাগ কৰা ব্যক্তিজনক অসমীয়া জাতিয়ে প্ৰতিপল স্মৰণ কৰি অহাৰ অন্তৰালত জীৱনকালতে অসমীয়া সাহিত্যলৈ তেখেতে দি থৈ যোৱা অনবদ্য অৱদানেই নহয় জানো? জোনাকী যুগত আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ মাজেদি প্ৰৱেশ ঘটা আধুনিক হাস্য-ব্যংগ সাহিত্যৰ ধাৰাটোৰ সাৱলীল ৰূপ বেজবৰুৱাদেৱৰ ৰচনাৱলীৰ মাজত স্পষ্ট ৰূপত বিদ্যমান। সেয়ে সম্পাদকীয়ৰ এই কলম ৰসৰাজৰ নামত৷\nসাহিত্য সমাজৰ দাপোণ। সমাজত ঘটি থকা ঘটনা-পৰিঘটনা সাহিত্যত প্ৰতিফলিত হয়। হাস্য-ব্যংগ সাহিত্যৰ এনে এটা শৈলী যাক উপস্থাপন কৰাটো বৰ সহজ কাম নহয়। আওকাণ হৈ থকা সমাজৰ সমস্যাৱলী সম্পৰ্কে জনসমাজক সতৰ্ক কৰি দিবলৈ হাস্য-ব্যংগ সাহিত্যৰ সহায় লোৱা হয়৷ সাহিত্যত সাৱলীল ৰূপত কৰা হাস্য-ব্যংগ উপস্থাপনে সমাজত চেতনা সঞ্চাৰিত কৰিব পাৰে। হাস্য-ব্যংগ ৰূপত কৰা সৃষ্টিশীলতাই কিদৰে জনসমাজক প্ৰভাৱাম্বিত কৰে সেই সম্পৰ্কে জানিবলৈকে আহকচোন এটি গীতৰ কথালৈ যাওঁ।\nএটি বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় গীতৰ এলবাম, ‘ইউনাইটেড ব্ৰেকচ গীটাৰ’। গীতটি কেনেডিয়ান মিউজিচিয়ান দেৱ কেৰল আৰু তেওঁৰ মিউজিক ব্ৰেণ্ড ‘চংগচ অৱ মেক্সৱেল’ৰ অন্যতম সৃষ্টি। গীতৰ জন্মৰ আঁৰত জড়িত হৈ আছে এটি বাস্তৱ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ কাহিনী। যিটো কাহিনীক ব্যংগাত্মকভাৱে কৰা উপস্থাপনে শ্ৰোতাৰ মন-মগজুক আন্দোলিত কৰিলে। ২০০৮ চনত ইউনাইটেড এয়াৰলাইনচেৰে কৰা এটা ভ্ৰমণৰ সময়ত এয়াৰলাইনচৰ কৰ্মচাৰীৰ চৰম দায়িত্বহীনতাৰ বাবে দেৱ কেৰলৰ ৩৫০০ ডলাৰ মূল্যৰ ‘টেইলৰ গীটাৰখন’ নষ্ট হৈছিল। পিছত ২০০৯ চনত উক্ত ঘটনাটোকে গীত হিচাপে হাস্য-ব্যংগ শৈলীৰে কৰা উপস্থাপনে ৰাজহুৱাভাৱে ইউনাইটেড এয়াৰলাইনচক জনতাৰ সন্মুখত লজ্জিত কৰে৷\n২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহ পৰ্যন্ত ইউটিউবত এই গীতৰ ভিডিঅ’ই পাঁচ মিলিয়নৰো অধিক ভিউৱাৰ্চ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০২০চনৰ মে’ মাহলৈকে ভিউৱাৰ্চৰ সংখ্যা বিশ মিলিয়নৰো অধিক হয়গৈ৷ উল্লেখ্য যে, ২০০৯ ৰ ডিচেম্বৰ মাহত টাইম মেগাজিনত শীৰ্ষ দহটা ভাইৰেল ভিডিঅ’ৰ ভিতৰত ‘ইউনাইটেড ব্ৰেকচ গীটাৰে’ সাত নম্বৰত স্থান লাভ কৰে।\nইউনাইটেড ব্ৰেকচ গীটাৰে জনপ্ৰিয়তাৰ শীৰ্ষত আৰোহণ কৰাৰ অন্যতম ফলাফল এইযে টেইলৰ গীটাৰৰ স্বত্বাধিকাৰী বব টেইলৰে দুখন গীটাৰ দেৱ কেৰলক উপহাৰ হিচাপে দিয়ে। পিছত ঘটনাটিৰ বাবে দোষ স্বীকাৰ কৰি উক্ত বিমান সেৱায়ো ৩০০০ ডলাৰ সংগীত শিল্পীজনক ক্ষতিপূৰণ দিয়ে।\nএই ঘটনাই হাস্য-ব্যংগ শৈলীৰে কৰা সৃষ্টিশীলতাৰ প্ৰভাৱ কিমান বেছি শক্তিশালী, তাকেই বাৰু প্ৰমাণ\nআজিকালি ফে’চবুকৰ দৰে শক্তিশালী চ’চিয়েল মিডিয়াত যিকোনো পোষ্টৰ ক্ৰিয়া অথবা পাৰ্শ্বক্ৰিয়াবোৰ ক্ষিপ্ৰতাৰে দেখিবলৈ পোৱাটো কোনো নতুন কথা নহয়। দৈনিক হাজাৰ হাজাৰ পোষ্ট শ্বেয়াৰ হয়, ভাইৰেল হয়। লক্ষণীয় কথাটো হ’ল চ’চিয়েল মিডিয়াত নভবা-নিচিন্তাকৈয়ে সৰু বুলি ভবা ঘটনা একোটা ট্ৰ’লৰ ঢৌত উটি-ভাঁহি ডাঙৰ হৈ পৰে। অথচ প্ৰচাৰ হ’বলগীয়া ডাঙৰ ঘটনা একোটা চৰ্চা নোহোৱাৰ ফলত সৰু ঘটনা হিচাপে থাকি যায়।\nবৰ্তমান যিকোনো কাৰণতে ব্যক্তি বিশেষৰ ‘মিম’ বনাই হাঁহিৰ খোৰাক বিলোৱাটো হৈ পৰিছে সহজলভ্য৷ ইউটিউবতো কিছুমান ভিডিঅ’ বা গীতক গালি পাৰি পাৰি কৰা কেতবোৰ ভিডিঅ’ৰে চলাই থকা চেনেলসমূহে হাঁহিৰ খোৰাক যোগাই জনপ্ৰিয়তাৰ শিখৰ চুইছে। হাঁহিবলৈ মানুহক বৰ্তমান সামান্য আলমৰহে প্ৰয়োজন। সহজলভ্য হাঁহিবোৰ য’তে-ত’তে ঘূৰি ফুৰে।\nএই সকলোবোৰৰ মূলতে কিন্তু বৰ্তমান সলনি হোৱা মানুহৰ ৰুচি-অভিৰুচিহে৷ সাংঘাতিক ধৰণে সলনি হৈ পৰিছে সময় আৰু পৰিৱৰ্তিত সময়ৰ হেঁচাত সলনি হোৱা মানুহৰ ৰুচি-অভিৰুচিবোৰৰ বাবেই সলনি হৈ পৰিছে জনসমাজৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়াবোৰ। এইখিনিতে দুটা কাহিনী ক’ব খুজিছোঁ।\n১/ অৱসৰ ল’বলৈ মাত্ৰ দুটা বছৰ বাকী থকা শইকীয়ানী বাইদেউ মহানগৰত থকা জীয়েকৰ ঘৰলৈ ফুৰিবলৈ গ’ল। জীয়েকে আবেলি শ্বপিং মল এটালৈ বজাৰ কৰিবলৈ মাকক লৈ গ’ল। এচকেলেটৰ (ইলেক্ট্ৰিক চিৰি)ত অহৰহ মানুহ গৈছে আহিছে৷ এটা সময়ত জীয়েকে মাককো চিৰিটোত ভৰি দি ওপৰলৈ উঠিবলৈ ক’লে। মাকে ভৰি দিব পৰা নাই৷ চিৰিবোৰ নিৰ্দিষ্ট বেগত গৈ আছে৷ তেওঁ থৰ হৈ পৰিছে৷ কিন্তু কোনো পধ্যে ভৰি দিব নোৱাৰিছে৷ জীয়েকে মাকক কেনেকৈ উঠিব লাগে শিকাই দিছে৷ অহা-যোৱা কৰিও দেখুৱাইছে। তথাপি শইকীয়ানী বাইদেৱে ভয়তে উঠিবলৈ সাহস গোটাবপৰা নাই। শইকীয়ানী বাইদেউৰ সেই অৱস্থা দেখি মলৰ মানুহে ঘূৰি ঘূৰি চাইছে, ৰস পাই কিছুমানে হাঁহিছে।\n২/ ফুকন খুৰাই কেতিয়াবাতেই অৱসৰ ল’লে। পেঞ্চনৰ টকাকেইটা উলিয়াবলৈ তেওঁ এ টি এমটোৰ সন্মুখত বহুপৰ ৰৈ একোবত ভিতৰলৈ সোমাই গৈছে। মেচিনত কাৰ্ডখন ভৰাই আকৌ উলিয়াই আনিছে। ভালকৈ “ইনচাৰ্ট”হোৱা নাই বুলি মেচিনে জনাইছে। বাৰে বাৰে খুৰাই ভুল কৰিছে। পিছত ৰৈ থকা কোনোজনে বিৰক্তি পাইছে কোনোৱে খুৰাৰ অনভিজ্ঞতাত হাঁহি ৰস লৈছে৷\nমলৰ ভিতৰত এচকেলেটৰৰ ঘটনাটোৱেই হওক অথবা এ টি এমটোৰ ভিতৰত ঘটা ঘটনাটোৱেই হওক, দুয়োটাইযে মানুহক হাঁহিৰ খোৰাক দিলে, প্ৰকৃততে সেই দুটা হ’ল, সময় হেৰুওৱা দুজন ব্যক্তিৰ কাহিনী।\nএদিন আমাৰ সময়ো সলনি হ’ব৷ আজি আমাৰ বুলি ভবা সময়বোৰ কাইলৈ আনৰ হ’ব। তেতিয়ালৈ হয়তো আমি ভয় কৰা বা নজনা আন বহুবোৰ বিষয় ওলাব। আমাৰ দুৰ্বলতা দেখি ৰস পাই নতুন প্ৰজন্মই আমাকো হাঁহিব। আমাৰ সময়বোৰ তেওঁলোকৰ হ’ব। তেতিয়া আমাক লৈ তেওঁলোকৰ ৰগৰ হ’ব৷ এদিন আমিবোৰো হ’ম সময় হেৰুওৱা মানুহৰ একো একোটা কাহিনী৷ ৰসৰাজ বেজবৰুৱাদেৱেই যিহেতু কৈ গৈছে ল’ৰাই হাঁহক, ডেকাই হাঁহক, দাঁত নাইকীয়া লাপুং বুঢ়ায়ো হাঁহক। এতেকে আমিও হাঁহি হাঁহি ৰসৰ নিজৰা বোৱাই থাকিব লাগে৷ অৱশ্যে আমাৰ হাঁহিবোৰত ৰেচপনচিবিলিটি অৰ্থাৎ দায়িত্ববোধ থাকিলে ভাল৷\nএইযে, সমাজত বাস কৰা মানুহৰ ৰুচি-অভিৰুচিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সৃষ্টিশীলতা বা শিল্পকৰ্ম হয়, সেয়া বৰ সুফলদায়ক নহয়। মানুহৰ ৰুচি- অভিৰুচিৰ ওপৰত শিল্পীৰ সৃষ্টিশীলতা বা শিল্পকৰ্ম নিৰ্ভৰশীল হ’লে তাৰ প্ৰভাৱ বা সমাদৰো ক্ষণস্থায়ীহে। ঘনে ঘনে সলনি হোৱা ৰুচি-অভিৰুচিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিততে এদিন তেনে সৃষ্টিশীল কৰ্মৰাজিৰো সমাদৰ নোহোৱা হয়।\nজীৱন-জীৱন বৰ অনুপম! নিজে ভালপোৱা ধৰণে জীৱনটোক সজাই ল’ব জনাতে অনুপম জীৱনৰ সাৰ্থকতা। সু-উচ্চ পাহাৰৰ নেদেখা কোণত এপাহি ফুল শোভা বিয়পাই ফুলি উঠে। কোনোবাই সেই শোভা দেখিবনে নাই, সেই কথা ফুলপাহে নাজানে৷ তথাপি ফুলপাহ ফুলে। শোভা বিয়পাই ফুলপাহে হাঁহে কেৱল নিজৰ বাবে৷\nএতিয়া আহিছোঁ দৰকাৰী কথাটোলৈ। যিহেতু আমাৰ সময়বোৰ এদিন আনৰ হ’ব৷ গতিকে সময়বোৰ নিজৰ হৈ থাকোঁতেই সৃষ্টিশীল কৰ্মত মনোনিবেশ কৰিব পাৰিলে ভাল। সেয়া সাহিত্যই হওক বা অন্যান্য শিল্পকৰ্মই হওক। কেৱল নিজৰ বাবে, নিজে সন্তুষ্ট হোৱাকৈ৷ ভাল লগাটো তাতেই থাকেই। আৰু সেই কামবোৰ এনেকুৱা হ’ব লাগে যে কাইলৈ নিজে চকু ফুৰাই “মইয়ে কৰিছিলোঁনে” বুলি ভাবি গৌৰৱ হয়।লজ্জাবোধ সমূলি নহয়।\nজ্যোতি, ৰাভা, পাৰ্ব্বতিপ্ৰসাদ অথবা সুধাকণ্ঠৰ সৃষ্টিৰাজি সদায় সোণালী৷ আজি লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱ যদি কায়িকভাৱে আমাৰ মাজত থাকিলেহেঁতেন, জোনাকীযুগতে ৰচিত তেখেতৰ সাহিত্যকৰ্মৰ আজিও সমাদৰ দেখি নিজেই হয়তো গৌৰৱ অনুভৱ কৰিলেহেঁতেন।\nসৰ্বোত্তম সৃষ্টিশীলতাতে ঈশ্বৰৰ নিবাস। আৰু কোনে জানে? একান্ত সাধনাৰে কৰা আজিৰ সৃষ্টিশীল কামটো কাইলৈ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ দৃষ্টিতো মূল্যৱান হিচাপে পৰিগণিত হ’ব পাৰে আৰু প্ৰজন্মৰপৰা প্ৰজন্মলৈকে কৃতিত্বৰ সেই মান ৰক্ষা হৈ থাকিব পাৰে। গতিকে সময়বোৰ নিজৰ হৈ থাকোঁতে মনৰ উদ্যমবোৰ কামত লগাওঁচোন আহক।\nহাঁহি সুখৰ ভাস্কৰ্য, জীৱনৰ মহৌষধ৷ হাস্য-মধুৰ জীৱন সকলোৰে কাম্য। সময়ে সময়ে ঋতুবোৰে কঢ়িয়াই অনা উৎসৱ-পাৰ্বনবোৰো আমাৰ জীৱনত সুখৰ ৰং সিঁচিবলৈকে আহে। এতিয়া শাৰদীয় উৎসৱৰ বতৰ৷ আহি আছে পোহৰৰ উৎসৱ দিপাৱলী আৰু কালীপূজা। পোহৰৰ উৎসৱৰ পৱিত্ৰ ক্ষণত জ্বলি উঠা সহস্ৰ বন্তিৰ পোহৰে অশুভ আন্ধাৰ বিনাশি ক’ৰণাকালৰ এই দুঃসময়ক নিঃশেষ কৰক৷ সময়বোৰ শুভময় মংগলময় হৈ উঠক। সকলোলৈকে যাচিছোঁ দিপাৱলীৰ হিয়াভৰা শুভকামনা৷\nহাঁহক আৰু হাঁহিবোৰ বিয়পাই হঁহুৱাই থাকক।\nজয়তু ফটাঢোল ,\nজয়তু অসমীয়া ভাষা।\nচতুৰ্থ বৰ্ষৰ চতুৰ্থ সংখ্যা\n« গেলা বতৰৰ জ’ক -পার্থসাৰথি ভুঞা\nআন্তৰ্জাতিক খ্যাতিসম্পন্ন গ্ৰাফিক ডিজাইনাৰ অমূল্য বৰুৱাৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ »\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়৷ অভিনন্দন মানসী৷\nবহুত বহুত ধন্যবাদ দাদা..\nবৰ সুন্দৰ কথা লিখিলা মানসী৷ সম্পাদকীয় পঢ়ি ভাল লাগিল৷\nবহুত বহুত ধন্যবাদ বা…\nবহুত বহুত ধন্যবাদ ললিত.\nসম্পাদকীয় বৰ সুন্দৰ হৈছে। কথাবোৰ পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল। আপোনালৈ অভিনন্দনৰ শৰাই আগবঢ়াইছোঁ\nঅশেষ ধন্যবাদ..আপোনালৈও অভিনন্দন..\nঅশেষ ধন্যবাদ..অভিনন্দন আপোনাকো..\nসদাবলিষ্ঠ হাতখনৰ লেখাবোৰ সদায়েই আগ্ৰহেৰে পঢ়ো৷ সম্পাদকীয়টোত কথাবোৰ ইমান সুন্দৰকৈ লিংকেজ কৰিছে যে সেইয়া শলাগিবলগীয়া৷\nবহুত বহুত ধন্যবাদ…লেখাটিৰ বাবে অভিনন্দন তোমাকো…লিখি থাকিবা..\nএতিয়ালৈকে পঢ়া এটা অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদকীয়।\nআন্তৰিক কৃতজ্ঞতা জনালোঁ…\nইমান ধুনীয়া হৈছে লেখাখিনি ..বহুতেই ভাল লাগিল পঢ়ি..আলোচনীৰ নামটোৰ সৈতে লেখনিটো ধুনীয়াকৈ খাপ খাই পৰিছে..আগবাঢ়ি যোৱা মানসী বা😘..\nখুব ভাল লাগিল পঢ়ি সম্পাদকীয়। আকৌ এবাৰ অভিনন্দন জনালো।\nঅতি সূন্দৰ সম্পাদকীয় । কথাবোৰ পঢ়ি বৰ ভাল লাগিল বা । এনেকৈয়ে আগুৱাই যোৱা । বহুত বহুত মৰম তোমালে।\nবহুত মৰম তোমালৈ…\nসাৱলীল সম্পাদকীয় । সকলোখিনি কথা সুন্দৰকৈ সংগত কৰি লিখিছে । আপোনালৈ অভিনন্দন জনালোঁ ।\nবহুত বহুত ধন্যবাদ…\nঅতি সুন্দৰ সম্পাদকীয়। খুব ভাল লাগিল\nবহুত ধন্যবাদ দাদা..\nআন্তৰিক ধন্যবাদ বাইদেউ..\nবৰ ভাল লাগিল মানসী। ইমান সুন্দৰ উপমাৰে বহুখিনি প্ৰয়োজনীয় কথা ৰসালকৈ বৰ্ণনা কৰিলা।বহুত মৰমেৰে অভিনন্দন,লগতে শুভকামনা জনালোঁ । ❤\nবহুত ধন্যবাদ বাইদেউ..\nভাল লাগিল। সুন্দৰ সম্পাদকীয়\nআন্তৰিক ধন্যবাদ দাদা..\nঅনবদ্য লিখনি মানসী।তথ্যপুৰ্ণ আৰু অতি সাৱলীল সম্পাদকীয়।তোমাৰ জ্ঞানৰ গভীৰতাত মুগ্ধ হলো লগতে তোমাক অভিনন্দন জনালোঁ\nবহুত বহুত ধন্যবাদ..\nসুন্দৰ সম্পাদকীয়টোৰ বাবেে লগতে অপুৰ্ব সুন্দৰ আলোচনী এখন উপহাৰ দিয়াৰ বাবে বহুত ধন্যবাদ৷\nসদায় পঢ়াৰ দৰে প্ৰথম সম্পাদকীয়টো পঢ়িলো৷ বৰ ভাল লাগিল৷\nMitali Duarah phukan\nতোমাৰ সম্পাদকীয় পঢ়ি ভাল লাগিল মানসী বা।বহু কথা সন্নিবিষ্ট কৰি লিখিছা।\nকৃতজ্ঞতা তোমালৈ …\nমানসী, সম্পাদকীয়টো বৰ সুন্দৰ হৈছে। তোমাৰ লিখনি এনেয়েও ৰসাল আৰু প্ৰকাশভংগী সাৱলীল। বহুত শুভকামনা তোমালৈ।\nবহুত ধন্যবাদ বা..\nঅনুপম,ফটাঢোলৰ শ্ৰেষ্ঠ সম্পাদকীয়।আপোনাৰ বলিষ্ঠ লেখাটোৱে আলোচনীখন পঢ়িবলৈ দুগুণে আগ্ৰহী কৰিলে।\nবৰ ভাল লাগিল সম্পাদকীয়টো৷ সঁচাকৈ সময় থাকোতে সৃষ্টিশীল কাম কৰাৰ চেষ্টা কৰিব লাগে৷ তথাপি দেখোন কৰিম কৰিম বুলি ভাবি থাকোঁতে সময়বোৰ গৈ থাকে৷\nমন্তব্যৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ…\nবেজবৰুৱাদেৱৰ নাম শুনিলেই মই অভিভূত হৈ পৰোঁ৷ মহান গুৰু শংকৰদেৱ মাধৱদেৱৰ পাছতে অসমীয়া জাতিৰ ত্ৰাণকৰ্তাৰ ৰুপত যিগৰাকীৰ নাম সততে আহে সেইগৰাকীয়েই হ’ল মহান লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা দেৱ৷ তেখেতৰ সোঁৱৰণত ইমান সুৱদী এই সম্পাদকীয়টোত মন্তব্য দিবলৈ লৈও মই মন্তব্যৰ আকালত পৰিছোঁ৷ বেজবৰুৱাদেৱক আমি জীয়াই ৰাখিব লাগিব এনেকৈয়ে৷\nমন্তব্যৰ বাবে কৃতজ্ঞতা আপোনালৈ…\nসুন্দৰ, ভাল লাগিল সম্পাদকীয় টো\nবৰ সুন্দৰ সম্পাদকীয়৷ ভাল লাগিল৷\nলিখনি পঢ়ি ভাৱ বিনিময় কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছো । জনাব।


দিনজান ডিব্ৰুগড় জিলাৰ এখন সৰু চহৰ। ই অসমৰ চাহ উৎপাদনকাৰী অঞ্চলত অৱস্থিত। তিনিচুকীয়া দিনজানৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ চহৰ। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত দিনজান বিমানঘাটৰ পৰা CNAC ৰ C-47 উৰা মাৰি জাপানৰ বিৰুদ্ধে চীনৰ কুনমিংলৈ বিভিন্ন ৰচদ-পাতি লৈ গৈছিল। একে ধৰণৰ বিমান ...\nদুধনৈ গোৱালপাৰা জিলাৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত। ইয়াৰ ভৌগোলিক অৱস্থান 25°59′0″N 90°44′0″E । দুধনৈ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৪৪ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাজেৰে দুধনৈ নদী পাৰ হৈ গৈয়ে। জুলাই-আগষ্ট মাহত ইয়াৰ তাপমাত্ৰা সৰ্বোচ্চ ৩৩° চেলচিয়াচলৈকে উঠে আৰু জানুৱ ...\nদুলিয়াজান ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত এখন ঔদ্যোগিক চহৰ। ই ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৪৫ কিঃমিঃ পূবত অৱস্থিত। দুলিয়াজান ঘাইকৈ ইয়াৰ তেল আৰু গেছৰ লগত জড়িত উদ্যোগৰ বাবে জনাজাত। দেশৰ ভিতৰতে বৃহৎ তেল আৰু গেছ কোম্পানীৰ অন্যতম "অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেড"ৰ মুখ্ ...\n২০০১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দেৰগাঁৱৰ জনসংখ্যা ১৩,৩৬৪ জন৷ ইয়াৰে ৫৬% পুৰুষ আৰু ৪৪% মহিলা৷ দেৰগাঁৱৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৫%, পুৰুষ আৰু মহিলাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৮৮% আৰু ৮১%৷ দেৰগাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১০% ছয়বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷\nধিং অসমৰ নগাঁও জিলাৰ উত্তৰ পশ্চিমে থকা এখন সৰু চহৰ। ধিং নগাঁও চহৰৰ পৰা প্ৰায় ২৫ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। নগাঁও চহৰৰ পৰা মুখ্য বাটেৰে ধিং সংযোগ কৰা হৈছে। ধিং চহৰক গুৱাহাটীৰ পৰা ৰেল লাইনেৰে সংযোগ কৰা হৈছে। গুৱাহাটীৰ পৰা মৰিগাওঁ হৈ অহা বাট সবাতোকৈ স ...\nধুবুৰী হল ধুবুৰী জিলাৰ সদৰ ঠাই। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু গদাধৰ নৈৰ পাৰত অৱস্থিত এখন বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ নগৰ। ১৮৮৩ চনত নগৰ খনক পৌৰসভাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ৰাজ্যৰ ৰাজধানী দিশপুৰৰ পৰা নগৰখনলৈ দুৰত্ব ২৮০ কি.মি.।\n"ধেমাজি" শব্দটো চুতীয়া শব্দ "দেমা-জি"ৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "অত্যধিক পানী"। প্ৰচলিত পৌৰাণিক জনবিশ্বাস মতে, "ধেমাজি" নামৰ উৎপত্তি এসময়ত সেই ঠাইত এখন নদীয়ে সঘনাই নিজৰ সূঁতি সলাইছিল তথা বানপানীৰ তাণ্ডৱলীলা চলোৱা বাবে, সেইসময়ৰ লোকসকলে ইয ...\nপ্ৰাচীন কালত পশ্চিম অসমক কামৰূপ বোলা হৈছিল, যাৰ মধ্য অসম দেৱকৰ সৈতে ভাল সম্পৰ্ক আছিল। কামৰূপ ৰাজ্য কিছুমান পীঠত বিভক্ত আছিল; নলবাৰী আছিল কামপীঠত। ঔপনিৱেশিক কাললৈকে অঞ্চলটোক কামৰূপেই বোলা হৈছিল। ১৯৮৫ চনত নলবাৰী জিলা সৃষ্টি হোৱাৰ আগলৈকে কামপীঠৰ কাষ ...\nনাজিৰা আহোমৰ ৰাজত্ব কালত ৰাজধানী গড়গাওঁৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলৰূপে যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল৷ জনশ্ৰুতি অনুসৰি নাজিৰাৰ নামটো নাও-জিৰা ৰ পৰা আহিছে, আহোম ৰাজত্ব কালত নাজিৰাত দিখৌ নৈত নাও জিৰণি দি থোৱা হৈছিল। সেই সেই নাও জিৰোৱাৰ পৰা নাজিৰা হ’ল বুলি বুৰ ...\nনামৰূপ হৈছে পাটকাই পৰ্বত শ্ৰেণী ৰ নামনি অঞ্চলত অসমৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ এখন সৰু লোকপিয়ল নগৰ। নামৰূপৰ মাজেদি দিল্লী বা দিচাং নদী বৈ গৈছে। ই অসমৰ এখন উল্লেখযোগ্য উদ্যোগিক ঠাই। ডিব্ৰুগড় নগৰৰ পৰা নামৰূপলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ৮০ ...\nনাহৰকটীয়া, ঠাইখনৰ এই নামটোৰ উৎপত্তিৰ লগত জৰিত আছে নাহৰ নামৰ এজন তোলনীয়া আহোম ৰাজকুমাৰৰ হত্যাকাণ্ড। নাহৰ আছিল আহোম ৰজা চ্যুখাম্ফা ওৰফে খুৰা ৰজাৰ তোলনীয়া পুত্ৰ। স্থানীয় লোককথাৰ পৰা জানিব পৰা মতে ৰাজকুমাৰ নাহৰে আহোমৰ গণ্যমান্য ব্যক্তি তথা মন্ত্ৰ ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পলাশবাৰীৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪৭৪১ জন৷ ইয়াৰে ৫১% পুৰুষ আৰু ৪৯% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৯% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ পলাশবাৰীৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০%৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৮৫% আৰু ৭৫%৷\nপাঠশালা ভাৰত ৰ অসম ৰাজ্যৰ বজালী জিলাৰ অন্তৰ্গত এখন নগৰ। ই বজালী জিলাৰ সদৰ ঠাই। ভ্ৰাম্যমাণৰ বাটকটীয়া আৰু নামনি অসমৰ শিক্ষাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ এই নগৰ।\nবঙাইগাঁও হৈছে বঙাইগাঁও জিলাৰ সদৰ আৰু নামনি অসমৰ এক উল্লেখযোগ্য আৰু অসমৰ ৪ ৰ্থ বৃহত নগৰ। এই নগৰ অতীতত কোচ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। এই চহৰখন প্ৰধানকৈ দুটা ভাগত বিভক্ত সেয়া হৈছে বঙাইগাঁও মুল নগৰ আৰু নতুন বঙাইগাঁও । এই চহৰখন অসমৰ ৰাজধানী চহৰ গুৱাহাটীৰ প ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, বদৰপুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ১১,২৯১ জন৷ ইয়াৰে ৫২% পুৰুষ আৰু ৪৮% মহিলা৷ বদৰপুৰৰ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধৰ৷ বদৰপুৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮৪%৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথককৈ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৭৪% আৰু ৫৬%৷\nবাইহাটা চাৰিআলি অসমৰ কামৰূপ জিলাত অৱস্থিত এটা সৰু উন্নয়নশীল অঞ্চল। ঠাইখন গুৱাহাটীৰ জালুকবাৰীৰ পৰা উত্তৰে প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ আঁতৰত অৱস্থিত। গুৱাহাটীৰ কাষৰীয়া এই ঠাইখন শৈক্ষিক, বাণিজ্যিক, যাতায়তৰ দিশৰ পৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অঞ্চল।\nজ্ঞানপীঠ জাতীয় বিদ্যালয় ৰাজা অজিত নাৰায়ন দেব ছোৱালী এম ই স্কূল নেতাজী সুভাষ বিদ্যানিকেতন বাসুগাঁও উচ্চত্তৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়\nবিজনী 26.52°N 90.67°E  / 26.52; 90.67 ত অৱস্থিত৷ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ৫৩ মিটাৰ ১৭৩ ফুট৷ বিজনীৰ আশে পাশে থকা গাওঁসমূহ হৈছে-ভেটাগাওঁ, বাটবাৰী, ছাতিয়ানগুৰী, লেচিয়াগাওঁ, আমগুৰী, পুৰাণ বিজনী, গেৰুকাবাৰী, শাকতোলা,গৰৈমাৰি, বাঘমাৰা, ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বিলাসীপাৰাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩১,০৯০ জন ৷ ইয়াৰে ৫১% পুৰুষ আৰু ৪৯% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ বিলাসীপাৰাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৮% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৪৭% আৰু ৬২%৷\nবিশ্বনাথ চাৰিআলি বিশ্বনাথ জিলাৰ সদৰ আৰু বিশ্বনাথ চাৰিআলি নগৰ বৰ্তমান বিশ্বনাথ চাৰিআলি পৌৰসভাৰ অন্তৰ্গত। ই তেজপুৰৰ পৰা প্ৰায় ৭৫ কিঃমিঃ আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ২৫৫ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। বিশ্বনাথ মন্দিৰ বা গুপ্তকাশী আৰু বিশ্বনাথ ঘাট পৰ্যটকৰ বাবে এ ...\nবোকখাত অঞ্চলটো মধ্যঅসমত অৱস্থিত৷ এই অঞ্চলৰ আশে পাশে কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য পৰ্যটনস্থলী আছে৷ এই অঞ্চল কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পৰা প্ৰায় ২৩ কিলোমিটাৰ দুৰত্বত অৱস্থিত৷ ইয়াৰ নিকটতম বিমানবন্দৰ হৈছে, যোৰহাট আৰু গুৱাহাটী৷ তাৰোপৰি বোকাখাতৰ নিকটতম ৰেলৱ ...\nবোকাজানৰ ভৌগোলিক অৱস্থান 26.02°N 93.78°E  / 26.02; 93.78. ৷ এই অঞ্চলৰ সাগৰ-পৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা প্ৰায় ১৩৮ মিটাৰ অৰ্থাৎ ৪৫২ ফুট৷ এই অঞ্চল নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰৰ পৰা প্ৰায় ১৫ কি:মি দুৰত্বত অৱস্থিত৷\nবৰপেটা নগৰ বৰপেটা জিলাৰ সদৰ ঠাই। এই নগৰ গুৱাহাটী চহৰৰ পৰা ৯০ কি.মি. উত্তৰ-পশ্চিম দিশে অৱস্থিত। অসম বুৰঞ্জীত বৰপেটাক" সত্ৰভূমি” বুলি জনা যায়। বৰপেটা থকা সত্ৰসমূহে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, আৰু তেখেতৰ প্ৰধান শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ কৰ্মৰাজিৰ সাক্ ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বৰপেটা ৰোডৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫৭,০০০ জন৷ ইয়াৰে ৫২% পুৰুষ আৰু ৪৮% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১১% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ বৰপেটা ৰোড ৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৪% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৫৭% আৰু ৫৩%৷\nভৈৰৱকুণ্ড অসমৰ ওদালগুৰি জিলাত অৱস্থিত এখন উল্লেখযোগ্য পৰ্যটনস্থলী। ঠাইখন অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু ভূটান সীমান্তত অৱস্থিত। ভৈৰৱকুণ্ড শীতকালত বনভোজকাৰী দল আৰু পৰ্যটকৰ আগমন হয়।\nমাইবং অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন ঠাই৷ মাইবঙৰ নামটো ডিমাছা ভাষাৰ দুটা শব্দ MAI আৰু BANG মিলি হোৱা বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হল যথেষ্ট খাদ্য ৷\nমাকুম অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত এখন নগৰ। মাকুম শব্দটো চীনা শব্দৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা যাৰ অৰ্থ meeting point । প্ৰকৃততে এই অঞ্চলতে অসমৰ তিনিখন প্ৰধান চহৰ তিনিচুকীয়া, ডিগবৈ আৰু ডুমডুমা লগ হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ নাম মাকুম হৈ পৰে। তদুপৰি এই মাকুমতে ৩৭ আ ...\nমাঞ্জা অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু নগৰ। মাঞ্জা নগৰখন চোমনা নদী আৰু আৰু ডিফু নলাৰ পাৰত অৱস্থিত। নগৰখন চৌপাশে নীলা পাহাৰৰ আৱেষ্টনীৰ দ্বাৰা আবৃত হৈ আছে।\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি মাহুৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫৪৮৫ জন৷ ইয়াৰে ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৩% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ মাহুৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৬% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৮০% আৰু ৭১% ৷\nমুছলপুৰ অসমৰ বাক্সা জিলাৰ সদৰ। বাক্সা জিলা অসমৰ প্ৰশাসনিক জিলাৰ ভিতৰত এখন। বাক্সা জিলা বড়োলেণ্ড স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ২০০৩ চনত ইয়াক নতুন জিলা ৰূপে ঘোষণা কৰা হয়। বাক্সা জিলাৰ মাটিকালি প্ৰায় ২৪০০ বৰ্গকিলোমিটাৰ।\nমৰাণ, ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ অন্তৰ্গত অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু লোকপিয়ল নগৰ। নগৰখন ঔদ্যোগিক ভাৱে উন্নত। এইখন দেশৰ এখন অন্যতম চাহ আৰু খাৰুৱা তৈল উৎপাদন হোৱা অঞ্চল। অঞ্চলটোৰ এটা প্ৰধান আকৰ্ষণ হল ৰাইদঙীয়া দৌল, যিটোৱে আহোম ৰাজত্বৰ ঐতিহ্য বহন ক ...\nমৰাণহাট শিৱসাগৰ আৰু ডিব্ৰুগড় জিলাৰ সীমামূৰীয়া নগৰ। ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মৰাণ লোকপিয়ল নগৰ আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ মৰাণহাট পৌৰনগৰক ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে বিভাজন কৰিছে।\nযোৰহাট অসমৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ চহৰ আৰু যোৰহাট জিলাৰ সদৰ। ই গুৱাহাটীৰ পৰা ৩১৮ কিলমিটাৰ পূবত অৱস্থিত। ১৮শ শতিকাত আহোম শাসনৰ শেষৰফালে টুংখুঙীয়া আহোম ৰাজবংশই যোৰহাটত ৰাজধানী স্থাপন কৰিছিল। ভোগদৈ নদীৰ ক্ৰমে পূব আৰু পশ্চিমফালে থকা চকীহাট আৰু মাছৰহাট নাম ...\nলক্ষীপুৰ নামটোৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে প্ৰধানকৈ দুটা ধাৰণা প্ৰচলিত। প্ৰথমটোৰ মতে এই নামটো হিন্দুসকলৰ ঐশ্বৰ্যৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ পৰা আহিছে। দ্বিতীয়টো ধাৰণা অনুসৰি ইয়াত ৰাজত্ব কৰা প্ৰখ্যাত ডিমাছা ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ পৰা ঠাইখনৰ নামটো লক্ষীপুৰ হল।\nলক্ষীপুৰ হৈছে অসমৰ গোৱালপাৰা জিলা গোৱালপাৰা মহকুমাৰ এখন নগৰ। এই নগৰখন গোৱালপাৰা জিলা কাৰ্যালয়ৰ ৪৮ কিঃমিঃ পশ্চিমত অৱস্থিত। বৰ্তমান লক্ষীপুৰ নগৰত ৪টা ৱাৰ্ড আছে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি লক্ষীপুৰ নগৰ সমিতিত মুঠ জনসংখ্যা ১৫,৬৩৩ যাৰ ৮,০৪৬ জন পুৰুষ আৰ ...\nলামডিং নামটোৰ উৎস ডিমাছা ভাষাৰ লামা আৰু ডিং শব্দ দুটা যাৰ অৰ্থ ক্ৰমান্বয়ে বাট আৰু পোন। গতিকে লামডিঙৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ পোন আলিবাট। লামা শব্দৰ পৰা অন্য এটা কাষৰীয়া ৰেলৱে ষ্টেচনৰ লামাছাখং Lamasakhong ৰখা হৈছে, যাৰ অৰ্থ সৰু আলিবাটেৰে পূৰ্ণ উপত্যকা val ...\nলিডু অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু চহৰ। লিডু ৰেলৱে ষ্টেচন ভাৰতৰ পূব প্ৰান্তৰ ব্ৰডগজ ৰেলৱে ষ্টেচন। এই চহৰখনৰ পৰাই দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বাৰ্মাৰ মাজেদি চীনলৈ সামৰিক যোগানৰ পথ হিচাপে আমেৰিকান আৰু ইংৰাজ সেনাবাহিনীৰ ব ...\nশদিয়া হল উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অসম ৰাজ্যৰ এখন সৰু নগৰ। ই তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত। লোহিত নদীৰ পাৰত থকা এই চহৰখনৰ প্ৰায় চাৰিওকাষ হিমালয় পৰ্বতে আগুৰি আছে। শদিয়াক শতফুলৰ দেশ বুলিও জনাজাত। পিছে এই শতফুল নো কি সঠিক ভাৱে কোনোৱে নাজানে।\nশিমলুগুৰি শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰা মহকুমাৰ এখন সৰু নগৰ। শিমলুগুৰি নগৰখন দিখৌ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। বুৰঞ্জীয়ে গৰকা গড়গাঁও আৰু চৰাইদেউ নামৰ ঠাই দুখনিৰ মাজত নগৰখন গঢ় লৈ উঠিছে। ওচৰৰ এক বৃহৎ অঞ্চলৰ লোকৰ বাবে শিমলুগুৰি এক বাণিজ্য, শিক্ষা,পৰিৱহন কেন্দ্ৰ। অঞ ...\nশিলঘাট হৈছে অসমৰ নগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্গত আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত এখন চহৰ। নগাঁও চহৰৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব প্ৰায় ৫২ কিলোমিটাৰ। শিলঘাটত থকা অন্যতম আকৰ্ষণীয় ঠাইসমূহ হৈছে হাতীমূৰা মন্দিৰ, কামাখ্যা দেৱালয়, ত্ৰিশূলধাৰী মন্দিৰ, সামন্তগিৰি আদি। ...\nশিলচৰ ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ কাছাৰ জিলাৰ সদৰ চহৰ আৰু দক্ষিণ অসমৰ এটি প্ৰধান বাণিজ্যকেন্দ্ৰ। মণিপুৰৰ কিছু অংশ আৰু মিজোৰামৰ বাবে এই চহৰৰ অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব অপৰিসীম। শিলচৰত ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ ব্যবসায়ীয়ে বসতি স্থাপন কৰিছে। বৰাক নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এই চহৰক ...\n২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি সাপটগ্ৰামৰ মুঠ জনসংখ্যা ১২,০৪৬ জন (পুৰুষ ৫১%, মহিলা ৪৯%, নগৰ খনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৭% যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতাৰ হাৰ (৫৯.৫%তকৈ অধিক, পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮২% হোৱাৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭২%।\nসোণাৰি নগৰ ২৭.০৭° উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৫.০৩° পূব দ্ৰাঘিমাংশত অৱস্থিত। সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা উচ্চতা ৯৬ মিটাৰ ৩১৮ ফুট। নগৰখনৰ পশ্চিম-দক্ষিণ দিশেৰে টাউকাক নৈ বৈ গৈছে, যিখন গৈ দিচাং নৈত পৰিছে। নগৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে ঐতিহাসিক ধোদৰ আলি। আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ ৰা ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, সৰভোগৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭৫৫৩ জন৷ ইয়াৰে ৫১% পুৰুষ আৰু ৪৯% মহিলা৷ সৰভোগৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৮% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ৮৩% আৰু ৭২% ৷ সৰভোগৰ জনসংখ্যাৰ ১০% ছয় বছৰ বয়সৰ অনুৰ্ধৰ৷\n২০০১ বৰ্ষৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, সৰুপথাৰৰ জনসংখ্যা ৯৮২৭ গৰাকী৷ ইয়াৰে ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা৷ সৰুপথাৰৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬০%; ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ পৃথককৈ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে ৮৪% আৰু ৭৭% ৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১১% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ সৰুপথাৰৰ গৰ ...\nসৰ্থেবাৰী বজালী জিলাৰ পূৱপ্ৰান্তত অৱস্থিত এখন নগৰ। ই অসম তথা উত্তৰ পূৱ ভাৰতৰ হস্ত নিৰ্মিত কাঁহৰ বাচন-বৰ্তনৰ বাবে বিখ্যাত। ইং ১৯৫৫ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সৰ্থেবাৰীক এখন নগৰ ঘোষণা কৰে আৰু নগৰীয়া কাম কাজবোৰ নগৰ পালিকাৰ জৰিয়তে পৰিচালিত হয়। ইয়াৰ উ ...\nহাইলাকান্দি অসমৰ হাইলাকান্দি জিলাৰ এখন চহৰ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ সদৰ ঠাই। হাইলাকান্দি অসমৰ তিনিখন বঙালী ভাষী জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। ই বৰাক উপত্যকা সংমণ্ডলত অৱস্থিত। হাইলাকান্দি নগৰ সমিতিৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ মৌলৱী আব্দুল মাতলিব ডাঙৰীয়া ভাৰতৰ স্থানীয় প্ৰ ...\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি হাউলীৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৫,৯৫৮ জন ৷ ইয়াৰে ৫২% পুৰুষ আৰু ৪৮% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৪% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ হাউলী ৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৩% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৬৯% আৰু ৫৬%৷\n২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি হাওৰাঘাটৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪৬৫৯ জন৷ ইয়াৰে ৫৮% পুৰুষ আৰু ৪২% মহিলা৷ মুঠ জনসংখ্যাৰ ১১% ছয় বছৰৰ অনুৰ্ধৰ৷ হাওৰাঘাটৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮০% ৷ ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ পৃথককৈ ক্ৰমান্বয়ে ৮৫% আৰু ৭৩% ৷\nসৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠা ..


অনুৰণন: আৰণ্যক ( উপন্যাসিকা )\n( উপন্যাসিকাখনিৰ চৰিত্ৰসমূহ কাল্পনিক ৷ উপন্যাসিকাখনিৰ কাহিনীভাগ এই সমাজখনৰ ওপৰতেই আধাৰিত ৷ )\n* প্ৰস্তাৱনা :\n... দীপশিখাৰ বুকুত জুই ৷ এজাক প্ৰচণ্ড ধুমুহাই যেন থানবান কৰি পেলালে তাইৰ সপোনৰ ঘৰখন ৷ হেৰুৱাই পেলালে তাই বহু কিবাকিবি ৷ জীৱনৰ প্ৰতি মমতা হেৰাই যাব খোজে তাইৰ ; অথচ কিবা এক বান্ধোনে যেন অকাতৰে জব্দ কৰি পেলায় তাইক ৷ তাই নিৰুপায় ; সচাঁকৈয়ে নিৰুপায় তাই ৷ নিষ্ঠুৰ সময়ৰ প্ৰতি তাইৰ প্ৰচণ্ড ক্ষোভ ৷\nকোঠাৰ এন্ধাৰত নীৰৱে চকুলো টুকে তাই ৷ নীৰৱে শুই পৰে বুকুৰ কণমানিটি ৷ এই কণমানিটিয়ে তাইৰ বুকুৰ সম্বল ; নিৰাশাৰ মাজত আশাৰ এমুঠি ৰেঙণি ৷ দীপশিখাৰ অন্তৰৰ বিননি যেন প্ৰতিধ্বনিত হয় প্ৰাচীৰে প্ৰাচীৰে , আকাশে - বতাহে , হৃদয়ৰ দুৱাৰে দুৱাৰে ৷\nপ্ৰতিধ্বনিত হয় এই বিননি সোণাৰু পাঠকৰ হৃদয়ত ৷ ... কবি সোণাৰু পাঠক ৷ সময়ৰ হাতত বৰ বেয়াকৈ বিপৰ্যস্ত এক নিমাখিত কবি ৷ এতিয়া আৰু তেওঁৰ কলমেৰে নিগৰি নোলায় সেউজ সপোনৰ প্ৰতিচ্ছৱি ; গলি নাযায় তেওঁৰ হৃদয়ৰ হিমীভূত গান ৷ তেওঁ অনুভৱ কৰে - তেওঁ যেন জীৱন যুঁজৰ এগৰাকী পৰাজিত সৈনিক ৷ বেদনাৰ এচমকা ডাৱৰেৰে পৰিপূৰ্ণ তেওঁৰ বুকু ৷ জড়তাত অভ্যস্ত হৈছে তেওঁৰ সৃষ্টি - সেয়া যে প্ৰাণহীন , স্পন্দনহীন !\n... আৰু জোনাকত প্লাৱিত হয় পদূলিৰ নাহৰজোপা ৷\n( প্ৰথম অধ্যায় )\nসৌৰভৰ দুবাহুৰ বন্ধনত সপোন ৰচিছিল তাই ৷ তাৰ নীলাভ দুচকুৰ উজ্জ্বল জ্যোতিত উদ্ভাসিত হৈছিল তাইৰ সপোনৰ ঘৰ : এটি অনাগত ভৱিষ্যতৰ গান ৷ জোনাকত উমলিছিল তাই ৷ সাঁতুৰি - নাদুৰি আহিছিল এক দেৱশিশু ৷তাই শিকিছিল প্ৰাণ খুলি হাঁহিবলৈ ৷ আনন্দত ভৰি পৰিছিল তাইৰ বুকু ৷\n... কিন্তু এক অজান আশংকা ক্ৰমশঃ বিয়পি পৰিল তাইৰ সৰ্বশৰীৰত ৷ স্তিমিত হৈ আহিল তাইৰ মুখৰ হাঁহি ৷ তাই যেন এতিয়া সৌৰভৰ মাজত বিচাৰি নোপোৱা হ'ল তাইৰ নিজৰ প্ৰতিচ্ছৱি ৷ সৌৰভ এতিয়া বিপ্লৱী ৷ তাৰ মুখত এতিয়া লাগি ৰয় বিপ্লৱৰ অগ্নিস্ফূলিঙ্গ ৷ সৰ্বসাধাৰণৰ মুক্তিৰ বাবেই তাৰ এই সংগ্ৰাম ৷ হিয়াত তাৰ বিপ্লৱী চেতনাৰ সুৰ ৷\nশত্ৰু সাজিছে সৌৰভে ; চৌদিশে শত্ৰুৰ দুৰ্গ ! খুব ভয় লাগে দীপশিখাৰ ৷ দিনে দিনে আশংকা বৃদ্ধি হৈ গৈছে তাইৰ ৷ তাইৰ শ্বাস - প্ৰশ্বাস ৰুদ্ধ হৈ যাব খোজে ৷ কিন্তু সৌৰভ আকোঁৰগোজ ৷ সৰুৰেপৰা সি তেনে স্বভাৱৰে ৷ হক কথাত সি মাত মাতিবই ; কোনেও বাধা দিব নোৱাৰে তাক ৷\n' তোমাৰ জানো ভয় নালাগে ? ' - দীপশিখাৰ প্ৰশ্ন ৷ তাইৰ মুখলৈ অপলক দৃষ্টিৰে চাই ৰয় সি ৷\n' ভয় ? কিহৰ ভয় ? ' - সৌৰভৰ চমু উত্তৰ ৷\n' কিয় , তুমি জানো যেনিয়ে - তেনিয়ে শত্ৰুৰ সৃষ্টি কৰি লোৱা নাই ? '\n' সেইবোৰ তুমি ভাবিব নালাগে , দীপা ৷ তুমি নিশ্চিন্ত হৈ থাকা , সিহঁতে মোৰ কোনো অনিষ্ট সাধন কৰিব নোৱাৰে ৷ '\n' কিন্তু ... '\n' নাই নাই , তুমি সেইবোৰ ভাবি সময় নষ্ট কৰিব নালাগে ৷ এতিয়া তুমি বেছিকৈ চিন্তা কৰাটোও অনুচিত - আমাৰ ভৱিষ্যৎ বংশধৰে কষ্ট পাব ৷ ... যোৱা , কি আছে লৈ আহাগৈ ; মোৰ বৰ ভোক লাগিছে , জানানে ? '\nকিন্তু দীপশিখাৰ মনে মানিব নোখোজে ৷ কিবা এক আশংকাই যেন খুলি খুলি খাবলৈ ধৰিছে তাইক ; অথচ তাই সচাঁকৈয়ে নিৰুপায় ৷ সৌৰভৰ মৰমসনা চাৱনিতো তাই আশ্বস্ত হ'ব পৰা নাই ৷ এই দুদিনতে যিবোৰ ঘটনা ঘটি গ'ল , সেইবোৰে সচাঁকৈয়ে আতংকিত কৰি তুলিছে তাইক ৷ তাই ভাৱি নাপায় - মানুহ ইমান নিষ্ঠুৰ হ'ব পাৰে জানো ?\nআকাশ তেতিয়া ক'লা মেঘে আৱৰি ধৰিছিল ৷ অচিৰেই এজাক বৰষুণ হ'ব ৷ নাহৰজোপাৰ তলত নীৰৱে বহি আছিল কবি সোণাৰু পাঠক ৷ ...\n* চিনাকী হৃদয়ৰ অচিনাকী সুৰ ...\nকলমটো মুঠি মাৰি ধৰিছে তেওঁ ৷ বেদনাত দু-ওঁঠ কামুৰি ধৰিছে : অপ্ৰকাশৰ বেদনা ৷ নিস্তব্ধতাত বুৰ গৈছে চুবুৰিটো ৷ মাজে মাজে দুই - এটা কুকুৰৰ ভুকনি শুনা যায় ৷ কেতিয়াবা অদূৰৰপৰা নৈশ সংগীত ভাহি আহে ৷ তেওঁ জানে কাৰ সুললিত কণ্ঠ এয়া ৷ সংগীত হঠাতে বন্ধ হয় ; আৰু তাৰ ঠাই অধিকাৰ কৰে সীমাহীন নীৰৱতাই ৷ এই নীৰৱতাক ভয় কৰে সোণাৰু পাঠকে ৷ আগতে এনে নাছিল ; স্বাভাৱিকভাৱেই অতিবাহিত হৈছিল দিনবোৰ ৷ কিন্তু এতিয়া যেন সকলোবোৰ কিবা ওলোট - পালট হৈ গৈছে ৷\nঅৱশ্যে নিশাৰ মায়াজাল এতিয়াও ভাল পায় তেওঁ ৷ জীৱনৰ মধুৰ নিশাবোৰত কিমান যে কবিতা ৰচিলে তেওঁ , তাৰ লেখ - জোখ নাই ৷ সচাঁকৈয়ে ভাবিলে সপোন যেন লাগে সেইবোৰ দিনৰ কথা ৷ এতিয়াৰ কথা বেলেগ ৷ এতিয়া নীৰস সৃষ্টিৰ বোকোচাত বিতৃষ্ণা ওপজে তেওঁৰ ৷ কিয় ? কিয় বাৰু হেৰাই গ'ল তেওঁৰ উৰ্বৰ পৃথিৱীৰ সপোন ?\nমূৰ তুলি চালে তেওঁ ৷ হয় হয় , এতিয়াও তেওঁৰ পিনেই অপলক দৃষ্টিৰে চাই আছে জীৱন ফুকনে ৷ তেওঁ হয়তো বুজিছে সোণাৰু পাঠকৰ বেদনাৰ কথা , হয়তো বুজা নাই ৷ মাথো চাই ৰৈছে একেথৰে ৷ পুনৰ কলমটো হাতত তুলি ল'লে সোণাৰু পাঠকে ৷ নাই নাই , তেওঁ উদঙাই দেখুৱাব নোৱাৰে তেওঁৰ অসমৰ্থতাৰ কথা ৷\n... ৰাতি দোভাগ হ'ল ৷ সোণাৰু পাঠকৰ দুচকুত দোলা দি আছে পোৱা - নোপোৱা শতেক হৃদয়ৰ বিননি ৷ জীৱন ফুকন নিৰ্বিকাৰ ৷ মাজতে ছিগাৰেট জ্বলাই লয় , তেওঁকো যাচে , তেওঁ বিনয়েৰে প্ৰত্যাখ্যান কৰে ৷ ধীৰ গতিৰে কলম চলি যায় ৷ মাজে মাজে স্তব্ধ হয় কলমৰ গতি ৷ ভাগৰি পৰে তেওঁ ; কিবা এক বিৰক্তিয়ে বাৰে বাৰে আমনি কৰিবলৈ ধৰে ৷ শুই দিবৰ মন যায় তেওঁৰ ৷ নোৱাৰে , তেওঁ শুব নোৱাৰে ৷\nকোঠাটোতে পায়চাৰি কৰি থাকে জীৱন ফুকনে ৷ এক দৃঢ় সংকল্প লৈ তেওঁ আজি উপস্থিত ৷ কবি সোণাৰু পাঠকৰ ওপৰত আস্থা আছে তেওঁৰ ৷ এই আস্থাৰ ওপৰত ভেজা দিয়েই তেওঁ এই নিশা যাপন কৰিলে এক বিৰামহীন প্ৰতীক্ষাৰে ৷ তেওঁ জানে , সচাঁ হৃদয়ৰ মানুহ সোণাৰু পাঠক ৷ এক বিপৰ্যস্ত জীৱনৰ গৰাকী বাবেই নেকি সোণাৰুক আপোন আপোন লাগে তেওঁৰ ৷ তেওঁৰ এনে লাগে , দুয়ো যেন একেখন নাৱৰে যাত্ৰী ৷ কিন্তু তেওঁ জানে , সোণাৰু পাঠক তেওঁত কৈ কিহবাত বেলেগ ৷ সোণাৰু পাঠক প্ৰয়োজনতকৈ বেছি ভাৱুক ৷\n... চিন্তাত যতি পৰিল জীৱন ফুকনৰ ৷ সোণাৰু পাঠক বহাৰপৰা উঠিল ৷ হয় হয় , কামফেৰা সম্পূৰ্ণ কৰিলে তেওঁ ৷ তাৰমানে ... তাৰমানে তেওঁৰ অন্তহীন যেন লগা অপেক্ষাৰো অন্ত পৰিল ৷ কৃতজ্ঞতাসূচক চাৱনিৰে পাঠকলৈ চাই ৰ'ল তেওঁ ৷\n' আপোনাৰ কাম মই সমাধা কৰিলোঁ ৷ এতিয়া আপুনি এইবোৰ লৈ যাব পাৰে ৷ কিন্তু এটা কথা , মোক আপুনি কৃতজ্ঞতা নজনাব ৷ সেয়া আপোনাৰহে প্ৰাপ্য ৷ কাৰণ মোৰ ইমানদিনে নিষ্ক্ৰিয় হৈ থকা হাত দুখন আপুনিয়ে খোল খুৱালে ৷ আপোনাক ধন্যবাদ জনোৱাৰ ভাষা মই বিচাৰি পোৱা নাই ৷ ' - সোণাৰু পাঠকৰ স্পষ্ট কণ্ঠ ৷\n' তেনেকৈ আপুনি কিয় ক'লে ? মইহে আপোনাক কৃতজ্ঞতা জনাব লাগে ৷ আপুনি মহান কাৰণেই এইদৰে ক'লে ৷ '\n' নহয় , মই মহান নহয় ৷ আপুনি মিছাতে মোক ওপৰলৈ নুতুলিব ৷ ... বাৰু , আপোনাৰ কাম সমাধা কৰিলোঁ ৷ কিন্তু আপুনি মোক এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি যাওক ৷ জানিবলৈ মই খুবেই আগ্ৰহী ৷ আশা কৰোঁ , মই উচিত উত্তৰ পাম ৷ ' - সোণাৰু পাঠকৰ কথাত থতমত খালে জীৱন ফুকনে ৷ তেওঁ আশা কৰা নাছিল পাঠকে তেওঁক হঠাতে জব্দ কৰি পেলাব বুলি ৷\nসোণাৰু পাঠকৰ সন্ধানী দুচকুৱে অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে তেওঁক ৷ আগন্তুক প্ৰশ্নৰ অপেক্ষাত ৰ'ল জীৱন ফুকন ৷\n... পূৱ আকাশত তেতিয়া ধলফাট দিছে ৷ চৰাই - চিৰিকটিৰ কিচিৰ - মিচিৰ শব্দত পৃথিৱীখন যেন সাৰ পাবলৈ ধৰিছে ৷ দূৰণিৰপৰা ভাহি আহিছে প্ৰভাতী বন্দনা ৷ হয় হয় , সোণাৰু পাঠকৰ চিনাকী শিল্পীগৰাকী জাগ্ৰত হৈছে ৷ অকল জাগ্ৰত হোৱাই নহয় , আন দহজনক জগাইছে ৷ শীতল বতাহছাটিয়ে চুই গৈছে সৰ্বশৰীৰ ৷\nআকাশত তেতিয়া ডাৱৰ নাছিল ৷ ...\n* নৈশিক চৈতন্যৰ বেদনা ...\n' দীপা ... '\nএক অনুচ্চ কণ্ঠত সচকিত হৈ উঠিল দীপশিখা ৷\n' দুৱাৰ খোলা দীপা ৷ '\nহয় হয় , ঠিকেই ধৰিছে তাই ৷ এইটো তাৰ বাহিৰে আন কোনো হ'ব নোৱাৰে ৷ কিমান চিনাকী এই মাতটো তাইৰ ! যৌৱনৰ দুৱাৰডলিত ভৰি দিয়েই এই মাতটোৰ সৈতে পৰিচয় হৈছিল তাইৰ ৷ কিমান যে অন্তৰঙ্গতা গঢ়ি উঠিছিল এই কণ্ঠৰ গৰাকীৰ সৈতে ! সেইবোৰ এতিয়া অতীত ৷ আগতে যে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰৈছিল তাৰ বাবে তাই ! ...\nকিন্তু আজি হঠাতে তাৰ কণ্ঠ শুনি সচকিত হৈ পৰিল তাই ৷ তাৰমানে ...\n... সৌৰভৰ মুখলৈ একেথৰে চাই ৰ'ল তাই অবাক হৈ ৷ আৱেগত উথলি উঠিল সৌৰভো ৷ কিন্তু ... নাই নাই , সি ইমান আৱেগিক হ'ব নোৱাৰে ৷ এয়া তাৰ নিয়মবিৰুদ্ধ কথা ৷ সি যে এতিয়া আন এক বান্ধোনেৰে আৱদ্ধ ৷\n' মই তোমাক এইদৰে আশা কৰা নাছিলোঁ ৷ ' - কঠোৰ হ'বলৈ চেষ্টা কৰিছে তাই ৷ বিগত দিনবোৰৰ অভিজ্ঞতাই তাইক শিকাইছে কঠোৰ হ'বলৈ ৷ অথচ হৃদয়ৰ গুপুত কোণত কিবা যেন শোক উথলি উঠিল তাইৰ ৷ সৌৰভৰ এই অৱস্থা দেখি এক পুতৌমিশ্ৰিত শোকে যেন বোবা কৰিব খুজিছে তাইক ৷ অথচ কান্দোঁ বুলিও কান্দিব পৰা নাই তাই ৷ কিয় এনে হৈছে বাৰু !\nক্লান্ত খোজেৰে সৌৰভ ৷ সি জানে , কিমান যে বেদনাগধূৰ নিশা পাৰ কৰিবলগীয়া হৈছে তাই ৷ যন্ত্ৰণাকাতৰ তাইৰ মুখনিত সি আৰু বিচাৰি নাপায় সেউজ সপোনৰ আভা , সি জানে ৷ অথচ একো কৰিব নোৱাৰে সি ; সি যে সচাঁকৈয়ে নিৰুপায় ! সি যে এতিয়া ...\n' মোৰ কথাৰ উত্তৰ নাই যে ! ' - দীপশিখাই এক তীব্ৰ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে তালৈ ৷ মূৰ তুলি চালে সি ৷ কি ক'ব ভাৱি পোৱা নাই ৷ সি যে কোনো উত্তৰ যুগুত কৰি অনা নাই তাইৰ বাবে !\nক্ষণিক মৌনতা ৷ নাই নাই , তাৰ ওচৰত সচাঁকৈয়ে উত্তৰ নাই ৷ বিভ্ৰান্ত দৃষ্টিৰে চাই ৰ'ল সি ৷\nদীপশিখা তাৰ প্ৰত্যুত্তৰৰ বাবে ৰৈ আছে ৷ আছে আছে , তাৰ ওচৰত বহু কথা আছে , তাই এতিয়ালৈকে ভূ নোপোৱা অনেক কথা আছে ৷ সেইবোৰ জানিব পাৰিলে তাই হয়তো ক্ষমা কৰি দিব তাক , হয়তোবা ক্ষমা নকৰিবও পাৰে ৷ নাই নাই , সি ক্ষমা বিচাৰি অহা নাই তাইৰ ওচৰত ৷ তাইক মাথো এবাৰ লগ পাবলৈ আহিছিল সি , মাথো এবাৰ ৷ তাই বাৰু বুজিবনে তাৰ বেদনাৰ কথা ! অনুভৱ কৰিব পাৰিবনে তাৰ হৃদয়ৰ ভাষা ! ...\n' সিহঁতে , সিহঁতে মোক শেষ কৰি দিব ৷ মোক হত্যা কৰিবলৈ সিহঁত দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ ৷ কাৰণ , সিহঁতৰ কুৎসিত অভিলাষ মই নিৰস্ত্ৰ কৰি পেলাইছোঁ ৷ মোক বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা , দীপা ৷ ... দীপা , তুমি ভয় নকৰিবা ; সিহঁতে তোমাৰ কোনো অনিষ্ট সাধিব নোৱাৰে ৷ '\n' তুমিয়েই জানো কোৱা নাছিলা তোমাৰ কালৈকো ভয় নাই বুলি ! ' - ইতিকিঙৰ সুৰত ক'লে তাই , ' এতিয়া প্ৰাণৰ ভয়ত পলাই ফুৰিছা যে ! '\nদীপাৰ দুচকুলৈ একেথৰে চাই ৰ'ল সি ৷ কিবা এক বেদনাই যেন খুলি খুলি খাবলৈ ধৰিছে তাক ৷ তাই জানো বুজিব ? তাই জানো বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিব তাৰ মনৰ কথা !\n' সচাঁকৈয়ে মোৰ ভয় নাই , দীপা ৷ কিন্তু মই জীয়াই থাকিব লাগিব ; মোৰ হাতত বহু কাম বাকী আছে ৷ হ'বলগীয়া পোনাটিক মোৰ মৰম দিবা ৷ তাক বুজাবা , মই আকৌ উভতি আহিম অতি সোনকালে ৷ '\nসি অনুমান কৰিলে তাইৰ দুচকু চলচলীয়া হৈ আহিছে ৷ ফিৰফিৰিয়া বতাহজাকে কঁপাই থৈ গ'ল দুয়োকে ৷ অপেক্ষা এজাক বৰষুণৰ ৷ ...\n' মোৰ আশা পূৰ্ণ নহ'ল , দীপা ৷ ' - আৱেগবিহ্বল কণ্ঠেৰে সৌৰভ ৷\n' যি কৰা সোনকালে কৰা ৷ ' - চকুলো ঢাকিবলৈ বৃথা চেষ্টা তাইৰ ৷\n... ক্লান্ত খোজেৰে আঁতৰি গ'ল সি ৷ বিলীন হৈ গ'ল অন্ধকাৰৰ গৰ্ভত ক্ৰমশঃ ৷ এক প্ৰস্তৰ মূৰ্তিৰ দৰে থিয় হৈ ৰ'ল দীপশিখা ৷ দুচকুৰে বৈ আছে চকুলোৰ সোঁত ৷ ববলৈ দিছে , তাই ববলৈ এৰি দিছে চকুলোবোৰ ৷ ভৰিৰ তলৰ মাটিডোখৰ যেন আঁতৰি যাবলৈ ধৰিছে ক্ৰমশ: ৷ তাইৰ এনে লাগিল কিবা এক প্ৰচণ্ড শক্তিয়ে যেন চেপি ধৰিব খুজিছে তাইৰ ডিঙি ৷\n... ইয়াত তেতিয়া জোনাক নাছিল ৷\n( দ্বিতীয় অধ্যায় )\nমিঠা আবেলিটো বোকোচাত লৈ ৰৈ আছিল সমৰ কাকতি ৷ চেনিহাটলৈ অহা - যোৱা কৰি থকা মানুহবোৰলৈ চাই চাই আমনি লাগি গৈছিল তাৰ ৷ এবাৰ মধুকাইৰ দোকানৰপৰা তামোল এখনকে খাই আহোঁগৈ বুলি গ'ল সি ৷ আজি বহুদিনৰ মূৰত তাক দেখিবলৈ পাই খুবেই আনন্দিত হৈছে মধুকাই ৷ চহৰলৈ যোৱাৰ পাছৰপৰা তাক আৰু দেখা নাছিল মধুকায়ে ৷ আজি সুবিধা বুজি সুধিয়েই পেলালে , ' তহঁত বোলে এতিয়া কিবা জৰুৰী কামত লাগিছা ? মোক মানে সিদিনা টংকেশ্বৰেহে ক'লে ৷ ... '\nচেনিহাটৰ বুধবৰীয়া বজাৰ ৷ জনসমুদ্ৰত পৰিণত হৈছে চেনিহাট ৷ তাৰ ল'ৰালিকালৰে চিনাকী এই চেনিহাট ৷ বহু দূৰ - দূৰণিৰপৰাও মানুহ আহে চেনিহাটৰ বুধবৰীয়া বজাৰলৈ ৷ বিভিন্ন তৰহৰ বয় - বস্তুৰে ঠাহ খাই পৰে চেনিহাট ৷ ওচৰৰ গাঁৱৰ মানুহবোৰৰ ব্যস্ততাৰ শেষ নাই ৷ সমৰে মাথো চাই গৈছে মানুহবোৰৰ ৰেহ - ৰূপ ৷ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছে কোন কি উদ্দেশ্যেৰে আহিছে ইয়ালৈ ৷ কাৰণ সি জানে যে ইয়াত প্ৰায়ে চুৰি - ডকাইতি , ঠগ - বাজিৰো বেহা চলে ৷ কিন্তু সি যি উদ্দেশ্যেৰে তালৈ আহিছে , সেয়া এতিয়াও সিদ্ধ হোৱাই নাই ৷ আৰু কিমান দেৰিলৈ , আৰু কিমান দেৰিলৈ অপেক্ষা কৰিব লাগিব বাৰু সি !\nমধুকায়ে একেথৰে চাই ৰয় তাৰ চিন্তাক্লিষ্ট মুখখনলৈ ৷ হয়তো ধৰিব পাৰিছে , অনুভৱ কৰিব পাৰিছে তাৰ পৰিৱৰ্ত্তণ ৷ বিৰাট মানসিক পৰিৱৰ্ত্তণ ৷ এৰা সেয়া স্বাভাৱিক , সেয়া নিতান্তই স্বাভাৱিক ৷ সমৰে বুজে মধুকাইৰ মনৰ কথা ; বুজে কাৰণেই তো অকণমান হ'লেও সহানুভূতিৰ দৃষ্টিৰে চাইছে তালৈ ৷ এই মধুকায়েই এদিন আঙুলিত ধৰি জীৱনক ভাল পাবলৈ শিকাইছিল তাক ৷ মধুকাইৰ বাবেই তো হাঁহিবলৈ শিকিছিল সি ! এইবোৰ কথা সি জানো পাহৰিব পাৰিব কাহানিবা ? নোৱাৰে , সি কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে ৷\n' মই এইবোৰ কথা বুজি নাপাওঁ , সমু ৷ মই ভাৱোঁ , তহঁতে ভাল কামেই কৰিবি ৷ তোৰ ওপৰত মোৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে ৷ ... অ' , ভাইটি কোৱা , চেনি কিমান লাগিব ? ... '\nসমৰৰ দুচকুত ভাহি আহে সেই ভয়ঙ্কৰ চিতাজুইৰ দৃশ্য , যি আছিল তাৰ জীৱনৰ এক নিৰ্ণায়ক ক্ষণ ৷ মাকৰ শিৰৰ সেন্দূৰকণ মচ খাই গৈছিল সিদিনা ৷ হয় হয় , তাৰ এতিয়াও মনত আছে কিদৰে এদিন - দুদিনকৈ পাৰ হৈছিল সিহঁতৰ দুখৰ দিনবোৰ ৷ বৰ কষ্টকৰ আছিল সেই দিনবোৰ ৷ কোনোৱে কৈছিল , তাৰ বাপেক হেনো কোনোবা সংগঠনত আছিল আৰু তাক গুলীয়াই মাৰি ভালেই কৰিলে ৷ আন কোনোৱে আকৌ কৈছিল , নাই নাই , সেইবোৰ অপপ্ৰচাৰ ; আচলতে ভুৱা সংঘৰ্ষতহে প্ৰাণ হেৰুৱালে সি ৷ নাই নাই , এইবোৰ কথা বুজি পোৱা নাছিল সি , বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল ৷ নবছৰীয়া তাৰ মনত আছিল এটাই সত্য - তাৰ বাপেকক কোনোবাই গুলীয়াই মাৰিছে ৷\nমাকৰ যন্ত্ৰণাকাতৰ মুখখনলৈ চাই সমৰৰ অন্তৰখনে কান্দি উঠিছিল ৷ খুব কষ্ট হৈছিল মাকৰ দুটাকৈ ল'ৰা - ছোৱালীক পোহপাল দিওঁতে ; এই কথাই তাৰ অকণমানি মনটোকো ব্যথিত কৰি তুলিছিল ৷ ... আৰু এনে এক কঠিন সময়ত সিহঁতক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিছিল মধুকাই ৷ মধুকাইৰ মৰমত দুখবোৰ পাহৰি যাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল সমৰে ৷ তাক পঢ়া - শুনাত সহায় কৰি দিছিল ৷ মুঠতে তাক প্ৰকৃত মানুহ কৰি তুলিবলৈ চেষ্টাৰ অকণো ত্ৰুটি কৰা নাছিল মধুকায়ে ৷ সচাঁকৈয়ে মহান আছিল মধুকাই !\nআৰু এনে এক মধুকাইক এৰি এদিন চহৰলৈ গৈছিল সমৰ ৷ সেয়া অন্য এক কাহিনী ৷ ...\n' চহৰলৈ গ'লি হয় , কিন্তু আমালৈ অলপো মনত পৰিবৰ নহ'ল নে ? আমাৰ ৰতনৰ মাকে তোৰ কথা মাজে মাজে সুধি থাকে ৷ মইহে কৈ থওঁ - চাবি আমাৰ সমু এদিন ডাঙৰ মানুহ হৈ উভটিব ৷ ... অ' কাইটি , সেইবিধ বিস্কুট নাই দেখোন ; আজি ৰখা নহ'ল ৷ ' - পুনৰ গ্ৰাহকৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ পৰে মধুকাই ৷\nচেনিহাট মুখৰ হৈ পৰিছে ৷ সকলো ফালে কেৱল ব্যস্ততা আৰু ব্যস্ততা ৷ মাথো সিহে ৰৈ আছে কৰ্মহীনৰ দৰে ৷ আছে , তাৰো কাম আছে ৷ এই মানুহবোৰৰ মাজত তাৰ কাম সুকীয়া ৷ সি যে এতিয়া ...\n' আজি তেনেহ'লে আমাৰ ঘৰলৈকে ব'ল ৷ আমাৰ তায়ো তোক পাই ভালেই পাব ৷ বৰ ভাল লাগিব ৷ আমাৰ ঘৰতেই নিশাৰ সাঁজ খাব পাৰিবি ৷ ...'\n' নেলাগে মধুকাই , আজি মই এটা বৰ দৰকাৰী কামত আহিছোঁ ৷ মানুহ এজনলৈ ৰৈ আছোঁ ৷ বেয়া নাপাবি , আজি মই যাব নোৱাৰিম ৷ তাৰমানে ... '\n' এইটোৰ মূল্য সাতচল্লিশ টকা ৷ একদম শেহতীয়াকৈ আহিছে ৷ চাহিদাও ভাল ৷ এটা দিওঁ নে ? ... অ' , কি ক'লি ? আজি নেযাৱ ? আৰু নো কেতিয়াকৈ আহিবি তাকেই জানি লওঁচোন ৷ অ' , তোক কথা এটা কোৱাই হোৱা নাই নহয় ৷ মনত পৰাতে কৈ থোৱা ভাল ৷ তই তো গাঁৱৰ বহুত খবৰেই নেপাৱ ৷ সোণাৰু দাইটি সিদিনা কথমপি বাচিল ৷ যোৱা শনিবাৰৰ কথা ৷ আমাৰ গাঁৱত কিবা বেয়া বস্তু সোমোৱা বুলি পুলিচে তৎক্ষণাত তালাচী চলালে ৷ গৈ গৈ সোণাৰু দাইটিৰ বাৰীত হেনো কিবা সন্দেহজনক বস্তু পালেগৈ ৷ লগে লগে জেৰা আৰম্ভ কৰিলে ৷ সোণাৰু দাইটিয়ে কয় - এই বিষয়ে সি একোকে নাজানে ; সিহঁতেহে নামানে ৷ ... '\n' তাৰ পাছত ? ' - উৎকণ্ঠা বাঢ়ি গৈছে সমৰৰ ৷\n' গাঁৱৰ মানুহেৰে ভৰি পৰিল দাইটিৰ চোতাল ৷ দাইটিৰ হাতত হাতকেৰেয়া লগায়েই আৰু , তেনেতে মোহন বাবুৰ ঘৈণীয়েকে সাহস কৰি আহি যিখিনি কথা ক'লে , সেইখিনি শুনি আমাৰ সকলোৰে হাত - ভৰি থৰথৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে ৷ গাঁওখনত কি ঘটি আছে , আমি দেখোন একো গমেই নাপাওঁ ! সুখৰ কথা এইটোৱেই যে সোণাৰু দাইটি ৰক্ষা পৰিল ৷ আমি উশাহ লোৱাৰ থল সেইটোৱেই ৷ তই তো জানই , দাইটিক আমি গাঁৱৰ মানুহবোৰে কিমান ভাল পাওঁ , কিমান শ্ৰদ্ধা কৰোঁ ৷ ' - মধুকাইৰ কথাৰ ভাগ দোকানলৈ যোৱা আৰু ওচৰে - পাজৰে থকা মানুহবোৰেও ল'বলৈ ধৰিলে ৷ আচলতে সকলোৱেই আগ্ৰহী আছিল বকুলবন গাঁৱত ঘটা ঘটনা সম্পৰ্কে জানিবলৈ ৷৷\n' কিন্তু কি কৈছিল নো মোহন বাবুৰ ঘৈণীয়েকে ? ' - কৌতুহল দমাব পৰা নাই সমৰে ৷ নিজৰ গাঁওখনৰ ছৱি বাৰে বাৰে মনলৈ আহিবলৈ ধৰিলে ৷ কিবা এক শক্তিয়ে যেন বাৰে বাৰে হাত বাউলি মাতি আছে তাক তাৰ আপোন গাঁওখনলৈ ৷ চহৰত থকা দিনবোৰত সি তো পাহৰি যাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল সেইবোৰ কথা ! কিয় বাৰু এনে হৈছে তাৰ , কিয় ?\n' সোতৰই পাঁচে বাইছ টকা হৈছে ৷ আপুনি বিছ টকা দিলেও হ'ব ; মাধুৰিমাৰ ভাল নে ? পঢ়া - শুনা ? ... অ' , কি কৈছিলি ? মোহন বাবুৰ ঘৈণীয়েকৰ কথা ? পিছে এটা কথা নহয় , এইবোৰ কথা সকলোৰে আগত কোৱা কথা নহয় ৷ কেনেবাকৈ আমিহে ফঁচি যাব লাগিব ৷ জানিছ' নে ? দেখা নাই ইয়াত কত ৰকমৰ মানুহ আছে ? সেই কাৰণেই ক'লোঁ বোলোঁ আজি গাঁৱলৈকেই ব'ল ৷ গৈ থাকোঁতেই কৈ যাব পাৰিম ৷ তইহে কিবা নেযাওঁ নেযাওঁখন কৰি থাক ৷ ... অ' কল্পনা বাইটি দেখোন ! আজি বহুদিনৰ মূৰত দেখিলোঁ ৷ ক'ৰপৰা ? কিবা লাগিব হবলা ? '\nহয় হয় , ঠিকেই কৈছে মধুকায়ে ৷ এইবোৰ য'তে ত'তে কৈ ফুৰিব পৰা বিধৰ কথা নহয় ৷ কিন্তু সি সচাঁকৈয়ে উৎসুক হৈ পৰিছে কথাবোৰ জানিবলৈ ৷ তেন্তে কি কৰিব বাৰু সি ! হয় হয় , গাঁৱলৈ নগ'লে নহ'ব ৷ সি বহু কথাৰে ভূ নাপায় ৷ তাক তো অন্তত: জীৱন খুৰাকহঁতে খবৰ দিব পাৰিলেহেঁতেন ! কি কাৰণত তাৰপৰা এইবোৰ কথা লুকুৱাই ৰখা হৈছে , সি নাজানে ৷ জীৱন খুৰাকে জানো তাকো বিশ্বাসত ল'ব নোৱাৰে ! সি গম পায় যে তেওঁ মাজতে এদিন আহিছিল সোণাৰু পাঠকক লগ ধৰিবলৈ ৷ আৰু পুৱতি নিশা উভতি গৈছিল হাতত লৈ সোণাৰু পাঠকৰ হাতে লিখা আখৰ সম্বলিত কাগজ ৷ তাত কি লিখা আছিল সি জানে ৷ তদুপৰি সি শুনিবলৈ পাইছিল যে , তাৰ বিনিময়ত জীৱন ফুকনে নিমাখিত কবিগৰাকীক জনাবলগীয়া হৈছিল সিহঁতৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্যৰ কথা ৷ এইবোৰ জীৱন খুৰাকে নিজে কোৱা কথা ৷ সোণাৰু পাঠকৰ প্ৰতিক্ৰিয়া কেনেকুৱা আছিল , সি নাজানে ৷ জানিবলৈ ইচ্ছা যায় তাৰ ৷ কিন্তু আজি মধুকায়ে যি ঘটনাৰ কথা ক'লে , সেইটোৱে সচাঁকৈয়ে ভবাই তুলিলে তাক ৷ সি তো ঘূণাক্ষৰেও নাজানে এই সম্পৰ্কে ! নে তাৰপৰা লুকুৱাবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে এইবোৰ কথা ? সচাঁকৈয়ে এক তীব্ৰ কৌতুহলে গাঁৱলৈ হাত বাউলি মাতিলে তাক ৷ সি জানিব লাগিব এইবোৰ কথা ৷ এয়া যে তাৰ কৰ্তব্য !\nহয় হয় , আজি বহুদিনৰ মূৰত নিজৰ ল'ৰালিৰ মধুৰ গাঁওখনলৈ যাব সি ৷ আজিৰ পৰিকল্পনা ত্যাগ কৰি হ'লেও যাব ৷ জীৱন খুৰাকে খং কৰিব ; তথাপিও সি যাব ৷ সি যাবই তাৰ আপোন গাঁও বকুলবনলৈ ৷ হয় হয় , সি যাবই লাগিব ৷ ...\nপশ্চিম আকাশত তেতিয়া অস্তগামী সূৰুযৰ হেঙুলীয়া আভা ৷\n* হৃদয় বাঁহীৰ সুৰ ...\nজান' পুটুকণ ,\nতোৰ পিতেৰ এই ৰণতে পৰিছিল ;\nধুনীয়াকৈ দেহাটো ধূলিয়ে পালে ৷\nখবৰটো দি গ'ল ;\nআৰু সিদিনাই তোৰ মাৰৰ শিৰৰ\nজুইকুঁৰাৰ দৰে দগমগীয়া সেন্দূৰকণ\nমচ্ খাই গ'ল ;\nতেতিয়া তই মাৰৰ তেজত ৷\nমহাকাব্যৰ বুকুত ৰচিত হৈছিল\nস্বপ্নভঙ্গৰ মহা আখ্যান ;\nঅথবা পৱিত্ৰ প্ৰেমৰ প্ৰহেলিকা ৷ ...\n... ৰৈ গ'ল সোণাৰু পাঠক ৷ বাহিৰত এছাটি সুন্দৰ বতাহ বলিছে ৷ খিৰিকীখন খুলি ল'লে তেওঁ ৷ এ-আকাশ নীলাই আৱৰি ধৰিব খুজিছে তেওঁক ৷ নাহৰজোপাই যেন হাঁহি হাঁহি কথা পাতি আছে ডালত পৰি থকা চৰাইবোৰৰ স'তে ৷ দূৰৈৰপৰা ভাহি আহিছে পথাৰত কাম কৰি থকা মানুহবোৰৰ মাত - কথা ৷ দূৰৈৰ পাহাৰৰাশিৰ ওপৰত কিছু মেঘ জমা হৈ আছে ৷ দুদিনমানৰ ভিতৰতে বৰষুণ অহাৰ সম্ভাৱনা আছে ৷ সন্মুখৰ পথেৰে বাটৰুৱাৰ সঘন আহ - যাহ ৷ মাজে মাজে কমলাকান্তৰ ল'ৰাটোৰ চিঞৰ - বাখৰবোৰ ৷\nসজীৱ হৈ উঠিছে বকুলবন গাঁও ৷ এনে সজীৱতাৰ মাজতো যেন তেওঁ বিচাৰি পায় এমুঠি যন্ত্ৰণাবোধ ৷ বেদনাহত নিশাবোৰে তেওঁৰ বুকুত গুজি যায় স্বপ্নভঙ্গৰ অযুত কাহিনী ৷ শোকাভিভূত হৃদয়ত তাৰ জুইৰঙী দিনৰ কবিতা ৷ এমুঠি সিক্ত অনুভূতি ৷ ...\nবিগত দিনবোৰত ঘটি যোৱা ঘটনাবোৰে সচাঁকৈয়ে ভবাই তুলিছে তেওঁক ৷ সৌৰভৰ আত্মগোপন , দীপশিখাৰ দুৰৱস্থা , জীৱন কাকতিৰ কাম - কাজ , ৰসেশ্বৰৰ আত্মহত্যা এই সকলোবোৰৰ মাজত যেন কিবা এক যোগসূত্ৰ আছে ৷ আৰু সিদিনা তেওঁৰ নিজৰ ঘৰতে যি ঘটনা ঘটি গ'ল আৰু তাৰেই আলমত মোহন বাবুৰ ঘৈণীয়েকে যিখিনি কথা ক'লে , সকলোবোৰেই তো পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ সৈতে সম্পৰ্কযুক্ত ৷ তেওঁ ঠিকেই অনুমান কৰিব পাৰিছে , ক'ৰবাত যেন কিবা এক ৰহস্য লুকাই আছে , দুৰ্ঘোৰ ৰহস্য ৷ হয় হয় , তেওঁ উদ্ঘাটন কৰিবই লাগিব সেই ৰহস্য ৷ এয়া যে সময়ৰ দাবী ৷ তেওঁ সচাঁকৈয়ে অৱহেলা কৰিব নোৱাৰে এইবোৰ কথা ৷\nতেওঁৰ কাণত আজিও ভাহি উঠে মোহন বাবুৰ ঘৈণীয়েক মালতীয়ে কোৱা কথাবোৰ ৷ কি যে ভয়ানক আছিল সেইবোৰ কথা ! হয় হয় , তাই দৃঢ়ভাৱেই কৈছিল কথাবোৰ ৷ তাইৰ দুচকুত তেওঁ আৱিস্কাৰ কৰিছিল সত্যতাৰ এমুঠি অগ্নিস্ফূলিঙ্গ ৷ ...\nলাহে লাহে অন্ধকাৰ নামি আহিল ৷ এজাক ফিৰফিৰীয়া বতাহে চুই গ'ল তেওঁক ৷ নাহৰজোপাৰ পাতবোৰৰ অন্তিম পোহৰখিনিও বিলীন হৈ গ'ল অন্ধকাৰৰ গৰ্ভত ৷ জোনাকী পৰুৱাৰ জাকবোৰ ওলাই আহিল গুপুত স্থানৰপৰা ৷ ৰৈ ৰৈ বাজি থাকিল সন্ধ্যাৰ আৰতি ৷\nচাকিটো জ্বলাই ল'লে তেওঁ ৷ এইখিনি সময়ত তেওঁ খুবেই অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰে ৷ সঙ্গীহীনতাৰ বেদনাই খুলি খুলি খাবলৈ ধৰে তেওঁক ৷ হয় হয় , তাকেই কৰিব লাগিব ; দীপশিখাক এই কেইদিনৰ কাৰণে আনি ল'ব লাগিব ৷ এতিয়া তায়ো অকলশৰীয়া ৷ শত্ৰুৰ ভয়ত সৌৰভ এতিয়া পলাতক ; চৌদিশে শত্ৰুৰ সৃষ্টি কৰি লৈ সি এতিয়া অসহায় হৈ পৰিছে ৷ তদুপৰি দীপশিখা এতিয়া সন্তানসম্ভৱা ; এনে সময়ত উপযুক্ত আদৰ - যত্নৰ প্ৰয়োজন ৷ অকলে থকাটো এতিয়া তাইৰ বাবে কেতিয়াও নিৰাপদ নহয় , বিশেষকৈ নিশাৰ ভাগত ৷ গতিকে তাইক আনি ইয়াতেই ৰাখিব লাগিব ৷ নিজৰ একমাত্ৰ ভনীয়েকৰ চকুলোৰ বোজা তেওঁ জানো সহিব পাৰিব কাহানিবা ? ...\n' সোণাৰু খুৰা , ঘৰত আছে নে ? ' - এনেতে বাহিৰত কোনোবাৰ কণ্ঠ শুনি চিন্তাত যতি পৰিল তেওঁৰ ৷\nবাহিৰলৈ ওলাই আহিল তেওঁ ৷ আন্ধাৰত জুমি জুমি চালে ৷ এটা ছাঁয়ামূৰ্ত্তি আগবাঢ়ি আহিল তেওঁৰ পিনে ৷ এক মুহূৰ্ত্তৰ বাবে সচকিত হ'ল তেওঁ ৷ লাহে লাহে ক্ষীণ পোহৰত স্পষ্ট হ'ল আগন্তুকৰ মুখমণ্ডল ৷ চিনিবলৈ চেষ্টা কৰিলে তেওঁ ৷\n' খুৰা , মোক চিনিব পৰা নাই নে ? মই সমৰ ৷ মদন কাকতিৰ ল'ৰা ৷ '\n' সমু , তই ! ' - আচৰিত হোৱাৰ পাল সোণাৰু পাঠকৰ ৷\nলগে লগে কিবা এক আৱেগে দোলা দি গ'ল তেওঁৰ দেহ - মনত ৷ এক মিশ্ৰিত অনুভূতি বিয়পি পৰিল হৃদয়ৰ মাজত ৷ এফালে অনিৰ্বচনীয় আনন্দ , আনফালে এজোলোকা কেঁচা তেজ ৷ ...\n... সৌৱা পানী যুৱঁলীতে তেজেৰে লুতুৰি - পুতুৰি হৈ পৰি আছে মদন ৷ তেওঁ মানুহবোৰক খবৰ দিবলৈ দৌৰিছে আৰু দৌৰিছে ৷ নাই নাই , তেওঁ আৰু নোৱাৰে ৷ আতংকত জথৰ হৈ যাব খুজিছে তেওঁৰ দুভৰি ৷ হয় হয় , কিবা এক প্ৰচণ্ড ভয়ে গ্ৰাস কৰিব খুজিছে তেওঁক ৷ তেওঁ আৰু নোৱাৰে , নোৱাৰে ৷ উজুটি খাই বাগৰি পৰিল তেওঁ ৷ নাই নাই , মানুহবোৰক খবৰ দিবই লাগিব যিকোনো উপায়েৰে ৷ কিন্তু কিয় বাৰু , কিয় বাৰু ৰূদ্ধ হৈ যাব খুজিছে তেওঁৰ কণ্ঠ ! তেওঁ মাথো দৌৰিছে , দৌৰিয়েই আছে তেওঁ ৷ ...\nতেতিয়া আকাশ আছিল মেঘাচ্ছন্ন ৷ ...\n.......................................................( আগলৈ )\nপ্ৰকাশিত (দ্বাৰা): Devid Swargiary সময় : 9:07:00 AM\nশীৰ্ষক/বিষয় : উপন্যাসিকা


মুম্বাইৰ দৰে পৰিস্থিতি হ’ব নেকি গুৱাহাটীৰ? | Headline8\nমুম্বাইৰ দৰে পৰিস্থিতি হ’ব নেকি গুৱাহাটীৰ?\nby admin July 2, 2020, 5:59 am 1.6k Views\nগুৱাহাটীঃ দিনক দিনে গুৱাহাটীত ক’ৰোনা সংক্ৰমণৰ পৰিস্থিতি অধিক জটিল হৈ আহিছে৷ গুৱাহাটীৰ পৰিস্থিতিক লৈ উদ্বিগ্ন হৈছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰো৷ গুৱাহাটীত গণ সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে বিশেষ নিৰ্দেশনা প্ৰদান কৰিবলগীয়া হৈছে৷\nবহুলোকে পৰীক্ষণৰ বাবে নমুনা প্ৰদান কৰি ফলাফল লাভ নকৰা পৰ্যন্ত ৰাজহুৱা স্থানত ঘূৰি ফুৰাৰ বাবেও সংক্ৰমণ বৃদ্ধি হৈছে বুলি মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্বই শৰ্মাই প্ৰকাশ কৰে৷ কালিৰ দিনটোতে গুৱাহাটীত সৰ্বাধিত ৩৮২ জন লোক ক’ৰোনাত আক্ৰান্ত হৈছে৷\nবৰ্ধিত সংক্ৰমণ আশংকাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ৰাজ্য চৰকাৰে গুৱাহাটীত লকডাউনৰ ঘোষণা কৰিছে৷ মহানগৰীখনৰ সংক্ৰমণৰ ঘটনাক লৈ উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰো৷ কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে টেলিফোনেৰে এই সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্বৰ সৈতে বাৰ্তালাপ কৰে৷ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে কয় যে লকডাউন সঠিকভাৱে সকলোৱে মানি চলিলে ১২ জুলাইৰ পাছত গুৱাহাটীৰ পৰিস্থিতি বহু নিয়ন্ত্রণ হ’ব বুলি আশা প্রকাশ কৰে৷\nযোৱা ২৪ জুনৰ পৰা গুৱাহাটীত হোৱা ১০ হাজাৰ পৰীক্ষাত ১২১২জন লোক ক’ৰোনা পজিটিভ ওলোৱা বুলি তেওঁ কয়৷ গুৱাহাটীত কালিৰ পৰা মজলীয়া সংক্রমণ আৰম্ভ হোৱা বুলি সদৰী কৰি মন্ত্রীজনে ইয়াৰ পাছত আক্রমণাত্মক চিকিৎসাৰ কথা আহে বুলি কয়৷ এই পৰিস্থিতিত প্রতিজন লোককে অধিক সতর্ক হৈ থাকিবলৈও তেওঁ আহবান জনায়৷\nPrevious article State’s Agricultural Land Handed Over To Industrialists\nNext article Uncertainties Prevails Regarding GU Admission\nState’s Agricultural Land Handed Over To Industrialists\nUncertainties Prevails Regarding GU Admission


উপলব্ধি - Satirtha\nHome কবিতা উপলব্ধি\nহেঁপাহেৰে ৰৈ ৰৈ\nকেতিয়া আৰম্ভ কৰিম জীৱন\nবৰষুণত তিতি বুৰি\nউমলি থাকিম তোমাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিত\nতুমি উপলব্ধি নকৰা আশাবোৰ\nবিশ্বাসেৰে ভৰা প্ৰতিশ্ৰুতিবোৰ\nসকলো আজি হেৰাই যাব ধৰিছে\nকোনোবা দূৰ দিগন্তত।\nহতাশাই সৃষ্টি কৰা অৱসাদবোৰ\nকিয় তুমি উপলব্ধি নকৰা\nএতিয়া বহু দেৰি হ’ল।\n— খামছেং ফুকন\nদশৰথ বোল॥ হে ঋষিৰাজ, হামাক পুত্-দান দেহ। তোহাৰি পাৱৰে লাগু॥\nপৰশুৰাম বোল॥ অয়ে কুঠাৰ! ৰেণুকা মাৱক কন্ধ ছেদিতে তুহু পাৰল। আজু দশৰথ কুমাৰক প্ৰতি তুহু অতি শান্ত ভেলি। আঃআজু তব তোহাৰ ধিক্কাৰ, হামাৰ ধিক্কাৰ থিক।\nৰাম বোল॥ অহে ভেয়াই, তুহু বালক! ৰহ ৰহ। ওহি দুষ্ট দ্বিজক হামু দণ়্ কৰবোঃ তুহু সুখে যুদ্ধ দেখহ॥\nৰামচন্দ্ৰ বোল॥ অয়ে দুষ্ট দ্বিজাধম! ক্ষত্ৰিয় সৱ মাৰি তুহু গৰৱ কৰৈচ। তোহাৰ মাতা ৰেণুকাক কাটি পাপ আচৰল। সোহি কথা কহিয়া কি হামাক ভিতি দেখাৱঃৰহ, ৰহ, আজু তুহু যমপুৰ দেখবঃ যত শকতি থিক হামাক সমুখ হুয়া ৰহ॥\nগীত॥ ৰাগঃকানাড়া॥ তালঃজ্যোতিমান॥\nশ্ৰীৰাম বোল॥ হে ভৃগুপতি ৰাম। হামাৰ পৰম অমোঘ বাণ তোহাৰি বধ নিমিত্ উদ্যত ভেল। ইহাক সম্বৰণ কৰিতে নপাৰি।\nসূত্ৰ॥ হে সামাজিক! ভাৰ্গৱক জিনিয়ে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ প্ৰিয়ায়ে সহিতে অযোধ্যাপুৰ প্ৰৱেশল। ৰামক মাতা কৌশল্যা শ্ৰীৰামক বিজয় বাত শুনিয়ে, অনেক স্ত্ৰীসৱ সহিত, পৰম মঙ্গল গীত আনন্দে বাজনা বজাই, বৰ কন্যাক হাত এক ঠাম ধৰি কহু, মহোত্সৱে, গৃহ প্ৰৱেশ কৰাৱল। আসনে বৈঠাই ৰামক সীতাক মাথে দুৰ্বাক্ষত সিঞ্চাৰি আশীৰ্বাদ কয় কহো পৰম উত্সুকে কৌশল্যা আনন্দে নৃত্য কয়লঃ ৰামক ঐচন বিৱাহ মহোত্সৱ সম্পূৰ্ণ ভেল॥\nগীত॥ ৰাগঃকল্যাণ॥ তালঃখৰমান॥\n॥ ইতি শ্ৰীৰামবিজয় নাম নাটোহয়ং সম্পূৰ্ণম্॥


পৰলোক | অসমীয়া কৌতুক || Assamese Jokes\nএজন মন্ত্ৰীৰ মৃত্যুৰ পিছত আত্মাটো পৰলোক পালেগৈ ।\nযেতিয়া তেওঁ স্বৰ্গৰ দুৱাৰদলিত উপস্থিত হ'ল ( যেনে তেনেহে স্বৰ্গত স্থান পোৱাৰ যোগ্য আছিল ) ।তেতিয়া দেৱতাৰ দ্বাৰৰক্ষীয়ে ক'লে = স্বৰ্গত কিছু সংস্কাৰৰ কাম চলি আছে । সেয়ে দুদিন তুমি নৰকত ফুৰি আহিব লাগিব ।\nমন্ত্ৰীজন কথাটোত ৰাজি হ'ল ।\nনৰকৰ যমদূতে তেওঁক আদৰণি জনালে ।\nবিন্দাছ হৈ মন্ত্ৰীজনে নৰক ফুৰিবলৈ ধৰিলে । নৰকৰ সুন্দৰ ৰূপ দেখি মন্ত্ৰীজন অবাক হৈ গ'ল ।\nঅতিপাত আৰামদায়ক নৰকৰ ব্যৱস্থা দেখি মন্ত্ৰী জন মূহিত হ'ল । থাকিবৰ বাবে আৰাম দায়ক প্ৰাসাদ , চুইমিং পুল , গল্ফ্ কৰ্ট আদিয়ে মন্ত্ৰী জনৰ মন মুহি পেলালে ।\nলগতে সোণত সুৱগা চৰোৱা অপ্সৰা বোৰতো আছেই । মানুহবোৰ তাত পৃথিৱীত কৈও আৰামত আছে ।\nদুদিন ফুৰাৰ পিছত যেতিয়া তেওঁৰ স্বৰ্গলৈ যোৱাৰ সময় আহিল , তেতিয়া তেওঁ দেৱতা সকলক ক'লে = মই আৰু স্বৰ্গলৈ নেযাওঁ । নৰকতে থাকিম । ইয়াতকৈ আৰু অধিক সুখ মোক নালাগে ।\nআচৰিত হৈ দেৱতা সকলে ক'লে = তুমি সঁচাকৈয়ে তাতে থাকিবানে ?\nমন্ত্ৰী = হয় থাকিম ।\nদেৱতাসকল ৰাজি হৈ গ'ল ।\nতাৰ পিছত মন্ত্ৰীজন পুনৰ যেতিয়া নৰকলৈ গ'ল , তেতিয়া তেওঁ নৰকত আগত দেখাতকৈ সম্মূৰ্ণ এখন ওলোটা ছবি দেখিলে ।\nয'ত নেকি নাই কোনো সুন্দৰ ঠাই । কেউফালে মাথোন জুই আৰু উত্তপ্ত অঙঠাৰ লগতে গৰম তেল । ভয়ানক দৈত্যবোৰে মানুহবোৰক বিভিন্ন শাস্তি দি আছে । বিষাক্ত সৰ্প আৰু কীট পতংগই চাৰিও ফালে কিলবিলায় আছে । মুঠতে এখন কুৎসিত আৰু জঘন্য ঠাই ।\nআচৰিত হৈ মন্ত্ৰীজনে যমদূতক সুধিলে = নৰকত এইয়া কি দেখিছো । আগৰ দৰে নহয় যে ?\nহাঁহি হাঁহি যমদূতে ক'লে = সেইয়া আছিল কেম্পেইনিং । তোমালোকে যেনেদৰে ইলেকচনৰ আগত মানুহক স্বৰ্গৰ সপোন দেখাই পিছত নৰক উপহাৰ দিয়া , আমিও থিক সেইটোৱেই কৰিছো । তুমিতো এইটো কথা সহজেই বুজি পাব লাগে । সাধাৰণ ভোটাৰৰ দৰে তুমিও এতিয়া ভোগ কৰিব লাগিব ।\nলিখিছে : Asomiya Lora at Friday, November 01, 2019\nLabels: Asomiya gaja, Assam Best Jokes, Assamese Adult Jokes, Assamese Best Jokes, Assamese Joke, Assamese MEME, Assamese sms, Facebook Jokes


বিদ্যুৎ প্রবাহৰ ৰাসায়নিক ক্রিয়া (VIII) অষ্টম শ্ৰেণী (প্ৰশ্ন উত্তৰ)\nবিদ্যুৎ প্রবাহৰ ৰাসায়নিক ক্রিয়া\nপাঠৰ নাম বিদ্যুৎ প্রবাহৰ ৰাসায়নিক ক্রিয়া প্ৰশ্ন উত্তৰ\nপাঠৰ নং পাঠ 14\n(ক) বিদ্যুৎ পৰিবহণ কৰা বেছিভাগ জুলীয়া পদার্থই ___ৰ দ্ৰৱ।\n(খ) দ্ৰৱ এটাৰ মাজেৰে হােৱা প্রবাহিত বিদ্যুতে ____ক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰে।\n(গ) কপাৰ ছালফেট দ্ৰৱৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ প্রবাহিত কৰিলে বেটাৰিৰ ____ মেৰুৰ লগত সংযােগ কৰা পাতৰ ওপৰত তামৰ লেপ পৰিব।\n(ঘ) বিদ্যুতৰ দ্বাৰা কোনাে এবিধ পছন্দৰ ধাতুৰ লেপন আন এটা বস্তুৰ ওপৰত দিয়া কার্যক ___বােলে।\nউত্তৰঃ (ক) এছিড, ক্ষাৰ, লৱণ। (খ) ৰাসায়নিক। (গ) ঋণাত্মক। (ঘ) বিদ্যুৎ লেপন।\nপ্রশ্ন 2ঃ যেতিয়া টেষ্টাৰৰ মুক্ত মূৰ দুটা দ্রৱ এটাত ডুবাই দিয়া হয় তেতিয়া চুম্বক শলাই বিক্ষেপণ দেখুৱায়। তুমি কাৰণটো ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিবানে?\nউত্তৰঃ হয় পাৰিম। যেতিয়া টেষ্টাৰৰ মুক্তমূৰ দ্ৰবত সুমুৱাই দিয়া হয়, ই দ্ৰৱৰ মাজেৰে বর্তনীটো সম্পূর্ণ কৰে। বর্তনী সম্পূর্ণ হলে বিদ্যুৎ চালিত হয়। বিদ্যুৎ চালিত হলে তাত সৃষ্টি হােৱা চুম্বক ক্ষেত্ৰই চুম্বক শলাৰ বিক্ষেপন ঘটুৱায়।\nপ্রশ্ন 3ঃ তিনিধি জুলীয়া পদাৰ্থৰ নাম লিখা যিবোৰ চিত্ৰত দেখুওৱা ধৰণে পৰীক্ষা কৰিলে চৌম্বক শলাৰ বিক্ষেপণ ঘটিব পাৰে।\nউত্তৰ: তিনিবিধ জুলীয়া পদাৰ্থৰ নাম হ’ল– নিমখ পানী, হাইড্রক্লৰিক এচিড আৰু কপাৰ ছালফেট দ্ৰৱ।\nপ্রশ্ন4চিত্ৰত, দেখুওৱা ব্যৱস্থাত বাল্বটো জ্বলা নাই। সম্ভৱপৰ কাৰণবােৰ লিখা। তােমাৰ উত্তৰ ব্যাখ্যা কৰিবা।\nউত্তৰঃ বাল্বটো নজ্বলাৰ সম্ভাব্য কাৰণবােৰ হ’ল\n(i) বর্তনীৰ সংযােগ ঢিলা থাকিব পাৰে, (ii) বাল্বটো বেয়া হ’ব পাৰে। (iii) বেটাৰিটো বেয়া হ’ব পাৰে, (iv) পাত্ৰৰ তৰলটো বিদ্যুৎ বিশ্লেষ্য নহ’ব পাৰে।\nপ্রশ্ন 5ঃ ‘A’ আৰু ‘B’ বুলি চিহ্নিত দুটা জুলীয়া পদাৰ্থৰ পৰিবাহিতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ এটা টেষ্টাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। দেখা গ’ল যে জুলীয়া পদার্থ ‘A’ৰ ক্ষেত্ৰত বাল্বটো উজ্বলকৈ জ্বলিছে, আনহাতে, ‘B’ ৰ ক্ষেত্ৰত ই নিষ্প্রভ। তুমি সিদ্ধান্ত ল’বা যে—\n(ক) জুলীয়া পদার্থ ‘B’ তকৈ জুলীয়া পদার্থ ‘A’ উন্নত পৰিবাহী।\n(খ) জুলীয়া পদার্থ ‘A’ তকৈ জুলীয়া পদার্থ ‘B’ উন্নত পৰিবাহী।\n(গ) দুয়ােটা জুলীয়া পদার্থ সমভাৱে পৰিবাহী।\n(ঘ) জুলীয়া পদাৰ্থৰ পৰিবাহী গুণ এনেদৰে তুলনা কৰিব নােৱাৰি।\nউত্তৰঃ বাল্বটো A তৰলৰ ক্ষেত্ৰত মুঠেই জ্বলি নুঠে আৰু Bত কমকৈ জ্বলে, ইয়াৰ অর্থটো এই যে B তৰলটো A তৰলতকৈ বেছি বিদ্যুতৰ পৰিবাহী। উত্তৰটো (খ) হ’ব।\nClass 8 Science Chapter 14 Question Answer in Assamese\nপ্রশ্ন6বিশুদ্ধ পানীয়ে বিদ্যুৎ পৰিবহণ কৰেনে? যদি নকৰে, তেন্তে ইয়াক পৰিবাহী কৰিবলৈ আমি কি কৰিব পাৰো?\nউত্তৰঃ বিশুদ্ধ পানীয়ে বিদ্যুৎ পৰিবহণ নকৰে। ইয়াক পৰিবাহী কৰিবলৈ পানীত লৱণ দ্রবীভূত কৰিব লাগিব।\nপ্রশ্ন 7ঃ অগ্নিকাণ্ডত অগ্নিনির্বাপক জোৱানসকলে পানীৰ নল খােলাৰ আগতে সেই ঠাইখিনিৰ বিদ্যুৎ যােগান বন্ধ কৰি দিয়ে। তেওঁলােকে এনে কিয় কৰে ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰ : অগ্নিনির্বাপন কার্যত ব্যৱহাৰ কৰা পানী বিশুদ্ধ নহয়। ইয়াত লৱণ মিশ্ৰিত হৈ থাকে। ফলত ই পৰিবাহী হয়। যদি এই পানী বিদ্যুৎ চালিত হৈ থকা তাঁৰত পৰে তেন্তে পানীৰ মাজেদি বিদ্যুৎ চালিত হৈ বিজুতি ঘটিব। সেইবাবে জোৱানসকলে পানীৰ নল খােলাৰ আগতে বিদ্যুৎ সংযােগ বন্ধ কৰি দিয়া হয়।\nপ্রশ্ন ৪ঃ উপকূলীয় অঞ্চলত থকা শিশু এটিয়ে তেওঁৰ টেষ্টাৰৰ সহায়ত খােৱা পানী আৰু সাগৰৰ পানী পৰীক্ষা কৰিলে। তেওঁ দেখিলে যে সাগৰৰ পানীৰ ক্ষেত্ৰত চুম্বক শলাৰ অধিক বিক্ষেপণ হৈছে। কাৰণটো ব্যাখ্যা কৰিব পাৰিবানে?\nউত্তৰঃ সাগৰৰ পানীত খােৱা পানীতকৈ অধিক লৱণ দ্রবীভূত হৈ থাকে। গতিকে ই বেছি বিদ্যুৎ পৰিবাহী হয়। গতিকে চুম্বক শলাৰ সেইবাবে বিক্ষেপন বেছি হয়।\nপ্রশ্ন 9ঃ ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ সময়ত বিজুলী মিস্ত্রী এজনে ঘৰৰ বাহিৰত বৈদ্যুতিক মেৰামতিৰ কাম কৰাটো তেওঁৰ বাবে নিৰাপদ নে? ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ ধাৰাসাৰ বৰষুণৰ সময়ত বিজুলী মিস্ত্রী এজনে ঘৰৰ বাহিৰৰ বৈদ্যুতিক মেৰামতিৰ কাম কৰাটো তেওঁৰ বাবে নিৰাপদ নহয়। কাৰণ বৰষুণৰ পানীত অম্ল বা ক্ষাৰ মিহলি হৈ থাকে। গতিকে এই পানী বিদ্যুৎ পৰিবাহী হয়। কাম কৰি থাকিলে বিদ্যুৎ প্রবাহিত হৈ মিস্ত্রীগৰাকীৰ মৃত্যুও ঘটিব পাৰে।\nপ্রশ্ন 10ঃ প্রহেলিকাই শুনিছিল যে বৰষুণৰ পানী পাতিত পানীৰ নিচিনাই ভাল। গতিকে তাই পৰিষ্কাৰ কাচৰ গিলাচ এটাত অলপ বৰষুণৰ পানী সংগ্রহ কৰিলে আৰু টেষ্টাৰেৰে ইয়াক পৰীক্ষা কৰিলে। তাই কম্পাছশলাৰ বিক্ষেপণ দেখি বিস্ময় মানিলে। কাৰণবােৰ কি কি হ’ব পাৰে?\nউত্তৰঃ বৰষুণৰ পানী পাতিত পানীৰ নিচিনাই ভাল যদিও ইয়াত বায়ুমণ্ডলত থকা গেছ দ্রবীভূত কৰি কিছু আম্লিক হৈ পৰে। গতিকে ই বিদ্যুৎ পৰিবাহী হয়। গতিকে টেষ্টাৰেৰে পৰীক্ষা কৰি চাই প্রহেলিকাই টেষ্টাৰৰকম্পাছশলাৰ বিক্ষেপণ দেখিব।\nবিদ্যুৎ প্রবাহৰ ৰাসায়নিক ক্রিয়া Class VIII\nপ্রশ্ন 11ঃ তােমাৰ চাৰিওপিনে বিদ্যুৎলেপন বিশিষ্ট বস্তুবােৰৰ এখন তালিকা প্রস্তুত কৰা।\nউত্তৰঃ আমাৰ চাৰিওফালে থকা বিদ্যুৎলেপন বস্তুৰ কিছুমানৰ নাম হ’ল—\n(i) কম দামী আ-অলংকাৰবােৰ। (ii) দৰজা, খিৰিকিৰ হেণ্ডেলবােৰ । (iii) বাথৰূম, পাকঘৰ আদিৰ টেপবােৰ। (iv) গেছ বার্ণাৰৰ আৰু ৰন্ধা বাচন বৰ্তনৰ তলিবােৰ (v) ঘৰৰ ছালৰ টিনপাতবােৰ। (vi) তলা-ছাবি আদি।\nপ্রশ্ন 12ঃ ক্রিয়াকলাপ ১৪:৭ ত তুমি দেখা প্রক্রিয়াটোৰে তাম শুদ্ধ কৰা হয়। বিশুদ্ধ তামৰ মিহি পাত এখন আৰু অশােধিত তামৰ শকত দণ্ড এডাল তড়িদ্বাৰৰূপে লােৱা হয়। অশুদ্ধ মিহি পাতখনলৈ তাম স্থানান্তৰ কৰিব খােজা হৈছে। বেটাৰিৰ ধনাত্মক মেৰুত কোনডাল তড়িদ্বাৰ সংযােগ কৰাটো উচিত আৰু কিয়?\nবেটাৰিৰ ঋণাত্মক মেৰুৰ লগত অশুদ্ধ তামৰ পাতখন সংযােগ কৰিব লাগিব। কাৰণ, অশুদ্ধ তামৰ ঋণাত্মক তড়িৎ দ্বাৰত বিশুদ্ধ তামৰ আয়ন কপাৰ ছালফেট দ্ৰৱৰ মাজেদি কপাৰ আয়ন হিচাবে আহি জমা হ’ব।\nপ্রশ্ন : বিদ্যুত পৰিবাহী কি? কেইটামান এনে পদাৰ্থৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ যিবােৰ পদার্থ (ধাতু বা অধাতু)ৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ চালিত হ’ব পাৰে, সেইবােৰ পদার্থকে বিদ্যুৎ পৰিবাহী বােলে। কেইবিধমান বিদ্যুৎ পৰিবাহী পদার্থহ’ল লাে, এলুমিনিয়াম, কপাৰ, মার্কাৰি (পাৰা), ৰূপ, সােণ, গ্রেফাইট, নিকেল, প্লেটিনাম, নিমখ পানী, কপাৰ ছালফেটৰ দ্ৰৱ আদি।\nপ্রশ্ন 2ঃ বিদ্যুৎ অপৰিবাহী পদার্থ কেইবিধমানৰ নাম লিখা।\nউত্তৰঃ বিদ্যুৎ অপৰিবাহী পদার্থ কেইবিধমান হ’ল— (i) ৰাবাৰ, (ii) প্লাষ্টিক, (iii) কাঠ, (iv) কাগজ, (v) বায়ু, (vi) শুকান মৰাপাটৰ ৰচি বা বাঁহ, (vii) শুকান কাপােৰ ইত্যাদি।\nপ্রশ্ন 3ঃ আলুৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ চালিত হয় নে নহয় পৰীক্ষা কৰা। এই পৰীক্ষাটোৰ দ্বাৰা অতিৰিক্ত কি লাভালাভ হয়?\nচিত্ৰত দিয়াৰ দৰে আলু এফালত দুডাল বিদ্যুদ্ৰাৰ লগাই তাত এটা বেটাৰি আৰু এডাল কােছ শলা লগাই লােৱা হ’ল। দেখা গ’ল যে কম্পাছ শলাৰ বিক্ষেপন ঘটিছে। অর্থাৎ আলুৰ মাজেৰে বিদ্যুৎ চালিত হৈছে। আকৌ দেখা গ’ল যে যিডাল বিদ্যুদ্বাৰ ধনাত্মক মেৰুৰ লগত সংযােগ হৈ আছে সেই বিদ্যুদ্বাৰডালৰ চাৰিওফালে আলু পৃষ্ঠত এটা সেউজীয়া দাগৰ সৃষ্টি হৈছে। এই সেউজীয়া দাগটোৱে ৰাসায়নিক বিক্রিয়া হােৱাটোকে বুজাইছে। তাৰােপৰি যিহেতু সদায় ধনাত্মক বিদ্যুদ্বাৰতহে এই সেউজীয়া দাগটো দেখা যায়, গতিকে বিদ্যুৎ কোষটোৰ যদি মেৰু দুটা চিনাক্ত হৈ নাথাকে, তেতিয়া তাৰ ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক মেৰু দুটাও চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়।\nপ্রশ্ন : পানীত তড়িৎদ্বাৰ লগাই বিদ্যুৎ চালিত হ’ব দিলে, কি ঘটিব ? এই পৰীক্ষাটো পােণ প্রথমবাৰৰ বাবে কোনে কেতিয়া কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ পানীত তড়িৎদ্বাৰ লগাই বিদ্যুৎ চালিত কৰিলে ধনমেৰুত অক্সিজেন গেছ আৰু ঋণমেৰুত হাইড্রজেন গেছ মুক্ত হয়।\nপ্রশ্ন 5ঃ LED কি? ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কত কৰা হয় ?\nউত্তৰঃ LED মানে হল Light Emitting Diode. ইয়াত দুডাল ইলেক্ট্র’ড (লিড) থাকে। দীঘল আৰু চুটি। দীঘল ডাল বেটাৰিৰ ধন মেৰুত আৰু চুটি ডাল ঋণ মেৰুৰ লগত সংযোেগ কৰা হয়। ই কম বিদ্যুৎ খৰছ কৰে আৰু বহু দিনলৈ চলে। বজাৰত ৰঙা, হালধীয়া আদি বিভিন্ন ৰঙৰ পােৱা যায়। ৰেডিয়, টিভি, কম্পিউটাৰ, টেপৰেকৰ্ডাৰ আদি বিভিন্ন অংশত সংকেত বুজোৱা কামত LED ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nপ্রশ্ন 6ঃ CFL বা মানে কি বুজা? ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ সুবিধা আৰু অসুবিধা উল্লেখ কৰা।\nউত্তৰ : CFL হ’ল Compact Fluorescence Light. আজিকালি ফিলামেন্ট থকা বাব্বৰ সলনি এই CFL বা বেছিকৈ ব্যৱহাৰ হয়। ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ কাৰণ ই কম ভল্টেজত জ্বলে আৰু কম ৱাটৰ (ক্ষমতাৰ) বাবেই বেছি পােহৰ দিয়ে। এই বাল্ব ব্যৱহাৰ কৰিলে বিদ্যুতৰ খৰছ বহু পৰিমাণে কমে। CFLবাল্ব ব্যৱহাৰৰ অসুবিধা হ’ল—ইয়াত পাৰা ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু বেয়া হ’লে ই পেলােৱা ঠাইত ক্ষতি সাধন কৰে। কাৰণ পাৰা বিষাক্ত। তাৰােপৰি কিনিবলৈ বেছি টকা ভৰিব লগা হয়।