बाइबिल छंद विषय पर: दर्द -> जिंदगी\nতেওঁ ভগ্ন চিত্তীয়া লোকক সুস্থ কৰে, তেওঁ তেওঁলোকৰ ঘাঁবোৰ বান্ধে।\n যীচুৱে গালীল প্রদেশৰ সকলো ঠাইতে থকা নাম-ঘৰবোৰত গৈ উপদেশ দিবলৈ ধৰিলে৷ ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যৰ শুভবাৰ্তা প্রচাৰ কৰিলে; অাৰু লোক সকলৰ মাজৰ পৰা নানা ধৰণৰ ৰোগ-ব্যাধিত থকা লোকক সুস্থ কৰিলে। সমগ্র চিৰিয়া দেশতে তেওঁৰ খ্যাতি বিয়পি পৰিল আৰু লোক সকলে নানা ধৰণৰ বেমাৰ আৰু যন্ত্রণাত আক্রান্ত লোক, ভূতে পোৱা লোক, মৃগী ৰোগী আৰু পক্ষাঘাতগ্রস্ত আদি নানা ধৰণৰ ৰোগী সকলক তেওঁৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল। যীচুৱে তেওঁলোকক সুস্থ কৰিলে। তাতে গালীল, দিকাপলি, যিৰূচালেম, আৰু যিহুদীয়া লগতে যৰ্দ্দনৰ সিপাৰৰ পৰাও বহু মানুহ দল বান্ধি যীচুৰ পাছে পাছে আহিল।\n যিহোৱা মোৰ ৰক্ষক, মোৰ অভাৱ নহব। তেওঁ মোক কুমলীয়া ঘাঁহনি পথাৰত শুৱায়; আৰু য’ত শান্তি আছে, এনে পানীৰ কাষে কাষে মোক চলায়। তেওঁ মোৰ প্ৰাণ পুনৰায় সুস্থ কৰে; নিজ নামৰ নিমিত্তে তেওঁ মোক ধৰ্মপথত চলায়। এনে কি, মই মৃত্যুছায়াৰ উপত্যকায়েদি চলিলেও, মই কোনো আপদলৈ ভয় নকৰোঁ, কিয়নো তুমি মোৰ সঙ্গত আছা; তোমাৰ লাখুটি আৰু লাঠিয়ে মোক শান্তনা দিয়ে। তুমি মোৰ শত্রুবোৰৰ সাক্ষাতে মোৰ সন্মুখত মেজ সজাইছা; তুমি মোৰ মূৰ তেলেৰে তিয়াইছা; মোৰ পান-পাত্ৰ উপচি পৰিছে । অৱশ্যে মঙ্গল আৰু দয়া আয়ুসৰ সকলো কালত মোৰ পাছত যাওঁতা হ’ব, আৰু মই চিৰকাললৈকে যিহোৱাৰ গৃহত বাস কৰিবলৈ পাম।\n২ কৰিন্থীয়া 1:3-8\n আমাৰ প্ৰভু যীচু খ্ৰীষ্টৰ পিতৃ ঈশ্বৰ ধন্য হওক; তেৱেঁই দয়ালু পিতৃ আৰু সকলো সান্ত্বনাৰ ঈশ্বৰ। আমি নিজে ঈশ্বৰৰ পৰা যি সান্ত্বনা পাওঁ, সেই সান্ত্বনাৰে যেন ক্লেশত থকা সকলক সান্ত্বনা দিব পাৰোঁ, এই কাৰণে তেওঁ আমাৰ ক্লেশৰ মাজত আমাক সান্ত্বনা দিয়ে। কিয়নো খ্ৰীষ্টৰ দুখ আমাৰ বাবে যেনেকৈ উপচি পৰে, তেনেকৈ খ্ৰীষ্টৰ দ্বাৰাই আমাৰ সান্ত্বনা উপচি পৰে। কিন্তু আমি যদি যন্ত্রণাগ্রস্ত, তেনেহলে সেয়ে আপোনালোকৰ সান্ত্বনা আৰু পৰিত্রাণ নাইবা আমি যদি সান্ত্বনা প্রাপ্ত, তেনেহলে সেই জনো আপোনালোকৰ সান্ত্বনাৰ বাবে আৰু সেই সান্ত্বনাই, আমি ভোগ কৰা একে দুখকে ধৈৰ্যৰে সহন কৰাই, নিজ কাৰ্য সাধন কৰে। আৰু আপোনালোক যেনেকৈ দুখভোগৰ, তেনেকৈ সান্ত্বনাৰো যে সহভাগী ইয়াকে জানিবলৈ পাই, আপোনালোকৰ অৰ্থে আমাৰ আশা নিশ্চিত হৈ আছে। কিয়নো, হে ভাই সকল, এচিয়া দেশত আমাৰ ওপৰত যি ক্লেশ ঘটিছিল, সেই বিষয়ে আপোনালোকে নজনাকৈ থকা আমাৰ ইচ্ছা নাই: সেই ক্লেশত অধিক পৰিমাণে শক্তিৰ অতিৰিক্তৰূপে এনে ভাৰগ্ৰস্থ হ’লোঁ যে, আমাৰ জীৱনৰো আশা নাছিল।\n১ পিতৰ 4:12-19\n হে প্ৰিয় লোক সকল, আপোনালোকক পৰীক্ষা কৰিবৰ কাৰণে আপোনালোকৰ মাজত যি অগ্নিময় কষ্টৰ জুই জ্ৱলিছে, এইবোৰত আপোনালোকে বিস্মিত নহ’ব, কোনো অদ্ভুত বিষয় ঘটিছে বুলি মনত নাভাবিব৷ কিন্তু খ্ৰীষ্টৰ দুখভোগৰ সহভাগী হোৱা বাবে আপোনালোকে আনন্দ কৰক, ইয়াৰ উপৰি তেওঁৰ গৌৰৱ প্ৰকাশিত হোৱা সময়ত আপোনালোকে অধিক আনন্দ আৰু উল্লাস কৰিব পাৰিব। আপোনালোক ধন্য, যদি আপোনালোকে খ্ৰীষ্টৰ নামৰ কাৰণে নিন্দিত হয়; কাৰণ ঈশ্ৱৰৰ আত্মা আৰু গৌৰৱৰ আত্মা আপোনালোকৰ ওপৰত স্থিৰ হৈ আছে। কিন্তু আপোনালোকৰ মাজত কোনেও যেন নৰবধী, চোৰ, কুকৰ্মকাৰী বা পৰচৰ্চ্চাকাৰী বুলি দুখভোগ নকৰক; যদি কোনো এজনে খ্ৰীষ্টিয়ান হোৱা কাৰণে দুখভোগ কৰে, তেনেহলে লজ্জিত নহওক; কিন্তু সেই নামেৰে ঈশ্বৰক মহিমান্বিত কৰক। কিয়নো ঈশ্বৰৰ পৰিয়াল বর্গৰ সৈতে সোধ-বিচাৰৰ সময় আৰম্ভ হৈছে; আৰু সেয়ে যদি প্ৰথমে আমাৰ সৈতে আৰম্ভ হয়, তেনেহলে ঈশ্বৰৰ শুভবাৰ্তা নমনা সকলৰ শেষগতি কি হ’ব? আৰু যদি ধাৰ্মিক লোকেই কোনো প্ৰকাৰেহে পৰিত্ৰাণ পায়, তেনেহলে ভক্তিহীন আৰু পাপিষ্ঠ লোকে ক’ত মুখ দেখুৱাব? এই কাৰণে যি সকল লোকে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা অনুসাৰে দুখভোগ কৰে, সেই লোক সকলে সৎ কৰ্ম কৰি, নিজ নিজ জীৱাত্মাক বিশ্বাসী সৃষ্টিকৰ্ত্তাৰ হাতত সমৰ্পণ কৰক।\n কিছু সময়ৰ পাছত তোমালোকে মোক দেখিবলৈ নোপোৱা; কিন্তু আকৌ অলপ সময়ৰ পাছত, মোক দেখিবলৈ পাবা।” তেতিয়া তেওঁৰ শিষ্য সকলৰ মাজৰ কোনো কোনোৱে পৰস্পৰৰ মাজত আলোচনা কৰি ক’লে, “তেওঁ আমাক কি কবলৈ বিচাৰিছে, কিছু সময়ৰ পাছত মোক দেখিবলৈ নোপোৱা; কিন্তু আকৌ অলপ সময়ৰ পাছত মোক দেখিবলৈ পাবা; ‘কাৰণ মই পিতৃৰ ওচৰলৈ যাওঁ’? তেওঁ এই কথা কিয় কলে আমি বুজি পোৱা নাই৷” এতেকে তেওঁলোকে ক’লে, “তেওঁনো এইটো কি কৈছে, ‘অলপ সময়’? তেওঁ কি কথা কৈ আছে আমি নাজানো।” যীচুৱে দেখিলে যে তেওঁলোকে তেওঁক সুধিবৰ বাবে আগ্ৰহী, সেয়েহে মনৰ ভাব বুজি পাই তেওঁলোকক ক’লে, “মই যে তোমালোকক কলোঁ, ‘কিছু সময়ৰ পাছত তোমালোকে মোক দেখিবলৈ নোপোৱা, কিন্তু আকৌ অলপ সময়ৰ পাছত মোক দেখিবলৈ পাবা’, এই কথাৰ ওপৰতে তোমালোকে আলোচনা কৰি আছা নে?” মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, তোমালোকে ক্ৰন্দন আৰু বিলাপ কৰিবা, কিন্তু জগতে আনন্দ কৰিব; তেতিয়া তোমালোকে শোক কৰিবা; কিন্তু পাছত তোমালোকৰ সেই শোক আনন্দ হৈ যাব। প্ৰসৱৰ সময়ত উপস্থিত হোৱাত মহিলাই প্ৰসৱৰ বেদনাত দুখ পায়; কিন্তু সন্তান ওপজিলেই, জগতলৈ এটি শিশু জন্ম হোৱাৰ আনন্দত, বেছি সময়লৈ সেই বেদনা তেওঁৰ মনত নাথাকে। ঠিক সেইদৰে তোমালোকেও এতিয়া দুখত আছা; কিন্তু মই আকৌ তোমালোকক দেখা দিম; তেতিয়া তোমালোকৰ হৃদয় আনন্দিত হ’ব আৰু তোমালোকৰ সেই আনন্দ কোনেও তোমালোকৰ পৰা কাঢ়ি নিব নোৱাৰিব। সেইদিনা মোক একো প্ৰশ্ন নুসুধিবা৷ মই তোমালোকক সঁচাকৈ কওঁ, তোমালোকে মোৰ নামেৰে পিতৃৰ আগত যদি কিবা খোজা, তেনেহলে তেওঁ তোমালোকক দিব। এতিয়ালৈকে মোৰ নামেৰে তোমালোকে একো খোজা নাই; খোজা, তেতিয়াহে পাবা, তেতিয়া তোমালোকৰ আনন্দ পৰিপূর্ণ হব।\n এতেকে ইমানবোৰ সাক্ষীয়ে আমাক চাৰিওফালে বেৰি থকা দেখি, আহক, আমিও আটাই বাধা আৰু আমাক লগ ধৰি থকা পাপ দূৰ কৰি আমাৰ আগত থকা দৌৰৰ পথত ধৈৰ্যৰে দৌৰোহঁক, আহক আমাৰ বিশ্বাসৰ আদি আৰু সিদ্ধিকৰ্ত্তা যীচুলৈ চাই থাকোঁহঁক; তেওঁ তেওঁৰ আগত থকা আনন্দৰ কাৰণে অপমানকে হেয়জ্ঞান কৰি, ক্ৰুচ যন্ত্ৰণা সহন কৰি, ঈশ্বৰৰ সিংহাসনৰ সোঁফালে বহিল। এতেকে আপোনালোকে যেন নিজ নিজ প্ৰাণৰ ক্লান্তিত ক্লান্ত নহব, এই কাৰণে যি জনে নিজৰ বিৰুদ্ধে কৰা পাপী সকলৰ এনে প্ৰতিবাদ সহন কৰিছিল, তেওঁলৈ মনোযোগ কৰোঁ আহক। আপোনালোকে পাপৰ লগত যুদ্ধ কৰি এতিয়াও তেজ বোৱালৈকে প্ৰতিৰোধ কৰা নাই; আৰু যি আশ্বাসৰ বাণীয়ে, পুত্ৰ বুলি আপোনালোকৰ লগত কথা-বাৰ্ত্তা কৰিছে, বোলে- “হে মোৰ পুত্ৰ প্ৰভুৰ শাসন হেয়জ্ঞান নকৰিবা, আৰু তেওঁৰ পৰা অনুযোগ পালে ক্লান্ত নহবা”; কিয়নো প্ৰভুৱে যাক প্ৰেম কৰে, তেওঁক শাস্তি দিয়ে, আৰু তেওঁ গ্ৰহন কৰা প্ৰতিজন পুত্ৰক কোবায়; এই কথা আপোনালোকে পাহৰিলে। আপোনালোকে যি সহন কৰি আছে, সেয়ে আপোনালোকৰ শাসনৰ অৰ্থে, ঈশ্বৰে পুত্ৰ সকলৰ প্ৰতি যেনেকৈ, তেনেকৈ আপোনালোকৰ প্ৰতিও ব্যৱহাৰ কৰি আছে; কিয়নো পিতৃয়ে শাস্তি নিদিয়া এনে কোন পুত্ৰ আছে? কিন্তু সকলোৱে যি শাসনৰ সহভাগী হ’ল, আপোনালোকে যদি তাৰ ভাগী নহয়, তেনেহলে আপোনালোক জাৰজহে পুত্ৰ নহয়। ইয়াৰ বাহিৰেও আমাৰ মাংসিক পিতৃ সকল শাসনকৰ্তা আছিল, আৰু আমি তেওঁলোকক সমাদৰ কৰিছিলোঁ; পাছত তাতকৈ, যি জন আত্মা সমূহৰ পিতৃ, তেওঁৰ বশীভূত হৈ জীৱন-ধাৰণ নকৰিম নে? তেওঁলোকে হ’লে, যেনেকৈ উচিত দেখিছিল, তেনেকৈ অলপ দিনৰ কাৰণে শাস্তি দিছিল; কিন্তু তেওঁ হ’লে আমাৰ হিতৰ কাৰণে, অৰ্থাৎ আমি যেন তেওঁৰ পবিত্ৰতাৰ ভাগী হওঁ, তাৰ কাৰণে শাস্তি দিছে। সকলো শাস্তি উপস্থিত সময়ত আনন্দৰ বিষয় নহয়, কিন্তু দুখৰ বিষয় যেন দেখা যায়, তথাপি পাছত তাৰ দ্বাৰাই অভ্যাস পোৱা লোক সকলক ধাৰ্মিকতাৰ শান্তিযুক্ত ফল দিয়ে।\n কিয়নো আমাৰ বাবে যি প্ৰতাপ প্ৰকাশিত হ’ব, তাৰে সৈতে বৰ্ত্তমান সময়ৰ দুখৰ তুলনা কৰিবলৈ মই কোনো বিষয় যোগ্য নহয় বুলি গণ্য কৰোঁ। কাৰণ ঈশ্বৰৰ সন্তান সকল প্ৰকাশিত হোৱালৈ, সৃষ্টিৰ আশাই বাট চাই আছে। কাৰণ সৃষ্টি খন যে আপোন ইচ্ছাৰে অসাৰতাৰ বশীকৃত হ’ল, এনে নহয়; কিন্তু বশকৰ্ত্তাৰ কাৰণেহে হ’ল; সেয়ে এই আশাৰে হ’ল যে, সৃষ্টিখনে নিজেও যেন ক্ষয়মূলক দাসত্বৰ পৰা মুক্ত হৈ ঈশ্বৰৰ সন্তান সকলৰ প্ৰতাপ মূলক মুক্তি পাব। কিয়নো এতিয়াও গোটেই সৃষ্টিয়ে প্ৰসৱ বেদনাৰ দৰে দুখ পাই একেলগে কেঁকাই আছে, ইয়াক আমি জানো। অকল সেয়ে নহয়, আত্মাৰ প্ৰথম ফল পোৱা যি আমি, আমিও তোলনীয়া পুত্ৰৰ বাবলৈ বাট চাই, আমাৰ শৰীৰৰ মুক্তিৰ অপেক্ষাৰে অন্তৰত কেঁকাই আছোঁ। কিয়নো আমি আশাৰেহে পৰিত্ৰাণ পালোঁ; কিন্তু দেখাত যি আশা, সেয়েই আশা নহয়; কাৰণ যিহক দেখা যায়, তালৈ কোনে আশা কৰে? কিন্তু আমি যিহক দেখা নাই, তালৈ যদি আশা কৰোঁ, তেনেহলে ধৈৰ্যৰেহে তালৈ বাট চাই থাকোঁ। সেই একেদৰে আত্মায়ো আমাৰ দূৰ্বলতাত উপকাৰ কৰে৷ কাৰণ, উচিত মতে কি প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে, সেই বিষয়ে আমি নাজানো; কিন্তু আত্মাই নিজে আমাৰ বাবে অনিৰ্ব্বচনীয় কেঁকনিৰে নিবেদন কৰে। আত্মাৰ ভাব কি, সেই বিষয়ে অন্তৰ্য্যামী ঈশ্বৰে জানে, কাৰণ ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা অনুসৰি, তেওঁ পবিত্ৰ লোকৰ বাবে নিবেদন কৰে। আমি জানো যে, যি সকলে ঈশ্বৰক প্ৰেম কৰে, সেই সকল তেওঁৰ অভিপ্ৰায় অনুসাৰে আমন্ত্ৰিত, তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ মঙ্গলৰ অৰ্থে সকলো উত্তম কাৰ্য একেলগে কৰিছে।\n যি মানুহ সৰ্ব্বোপৰি জনাৰ আশ্রয়ত থাকে, যি মানুহ সৰ্ব্বশক্তিমানৰ ছাঁত বসতি কৰে তেওঁ যিহোৱাৰ বিষয়ে এই কথা ক’ব, “তেৱেঁই মোৰ আশ্ৰয় আৰু মোৰ দুর্গ; তেৱেঁই মোৰ ঈশ্বৰ, যি জনাৰ ওপৰত মই ভাৰসা কৰোঁ।” তেওঁ তোমাক ব্যাধৰ ফান্দৰ পৰা আৰু সর্বনাশী মহামাৰীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। তেওঁ নিজৰ ডেউকাৰে তোমাক আবৰি ৰাখিব, তেওঁৰ ডেউকাৰ তলত তুমি আশ্রয় পাবা; ঈশ্বৰৰ বিশ্বাসযোগ্যতা তোমাৰ ঢাল আৰু সুৰক্ষা হ’ব। তুমি ৰাতিৰ আতঙ্কলৈ; আৰু দিনত উড়ি অহা কাঁড়লৈ ভয় নকৰিবা। অন্ধকাৰত ঘূৰি ফুৰা মহামাৰীলৈ নাইবা দুপৰীয়া সময়ত অহা ধ্বংসকাৰী আঘাতলৈ তুমি ভয় নকৰিবা। হয়তো তোমাৰ ওচৰে-পাজৰে ধ্বংস হ’ব হাজাৰ হাজাৰ লোক, আৰু তোমাৰ সোঁফালে অযুত অযুত; কিন্তু সেয়ে তোমাৰ কাষলৈ নাহিব। তুমি কেৱল নিজ চকুৰে দেখা পাবা; দুষ্টবোৰে কেনে প্ৰতিফল পায়, তুমি তাক দেখা পাবা। ‘হে প্ৰভু, হয়, তুমিয়েই মোৰ আশ্ৰয়!’ তুমি সৰ্ব্বোপৰি জনাক তোমাৰ আশ্রয়স্থান কৰিলা। সেয়ে তোমালৈ কোনো বিপদ নঘটিব; আৰু তোমাৰ তম্বুৰ ওচৰলৈ কোনো দুখ-কষ্ট নাহিব। কিয়নো তোমাৰ সকলো পথত তোমাক ৰক্ষা কৰিবলৈ, তেওঁ নিজৰ দূতবোৰক তোমাৰ বিষয়ে আজ্ঞা দিব। তেওঁলোকে হাতেৰে তোমাক দাঙি ধৰিব, যেন তোমাৰ ভৰিয়ে শিলত খুন্দা খাই আঘাত নাপায় তুমি সিংহ আৰু সাপৰ ওপৰত ভৰি দিবা। তুমি যুবা-সিংহ আৰু নাগক ভৰিৰে গচকিবা। কিয়নো তেওঁ মোক প্রেম কৰে, সেয়ে মই তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিম; মই তেওঁক ৰক্ষা কৰিম, কাৰণ তেওঁ মোৰ নাম জানে। তেওঁ মোক মাতিব, তাতে মই তেওঁক উত্তৰ দিম; সঙ্কটৰ কালত মই তেওঁৰ সঙ্গী হ’ম; মই তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিম, গৌৰৱাম্বিতও কৰিম। মই দীৰ্ঘ আয়ুস দি তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিম; মোৰ পৰিত্ৰাণ তেওঁক দেখুৱাম।


this-january-more-thrills-and-excitement-await-as-byjusyounggenius2-returns-with-an-all-new-season | নুৱাৰীটো এক বিশেষ মাহ- কিয়নো অধিক শিহৰণ আৰু উত্তেজনাৰ সৈতে উভতি আহিছে #BYJUSYoungGenius2– News18 assam\nএই অনুষ্ঠানটো এই চমৎকাৰী কিশোৰসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ অনন্য দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে এক উৎকৃষ্ট মঞ্চ।\nLast Updated : January 20, 2022, 22:09 IST\nপ্ৰথম ছীজনত এক আশ্চৰ্যকৰ সফলতা আৰু অনেক প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ পাছত, News 18 উভতি আহিছে BYJU'S Young Genius season2-ৰ সৈতে, য’ত আপুনি আগতে কেতিয়াও নেদেখা বিস্ময়কৰ শিশুসকলক দেখিবলৈ পাব।\nআপুনি যেতিয়া মঞ্চলৈ উৎসাহ, উত্তেজনা, সফলতা আৰু অনেক শক্তি আনি গোট খুৱায়, তেতিয়া কি হয়? হয়, শুদ্ধ উত্তৰটো হৈছে- শিশু; আৰু এখোজ আগুৱাই যদি অনুমান কৰে, তেন্তে উত্তৰটো হৈছে- ইয়ং জিনিয়াছ। এছিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ শিশু কাৰ্যসূচীৰ প্ৰথম ছিজন, BYJU'S Young Genius-ত ভাৰতৰ যুৱ প্ৰজন্মৰ দক্ষতাৰ প্ৰমাণ দৰ্শকে কেতিয়াও নেদেখা অৱতাৰত দেখিবলৈ পাইছিল।\n15 বছৰীয়া কিশোৰ চিৰাগ ৰাঠীৰ কথা মনত আছে নে, যাৰ ছেকেণ্ডৰ ভিতৰতে বয়স বা জটিল সংখ্যা গণনা কৰাৰ সামৰ্থ্যৰ বাবে গণিতৰ কিংবদন্তি শকুন্তলা দেৱীৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়? ঋষি শিৱ প্ৰসন্নক মাত্ৰ ছয় বছৰ বয়সতে 180 IQ স্ক’ৰৰ সৈতে Mensa ক্লাবৰ আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ভাৰতীয় সদস্য কৰা হৈছিল। ঋষি শিৱ প্ৰসন্নই এখন কিতাপ লিখিছে, আৰু লগতে তেওঁৰ নিজা ইউটিউব চেনেলো আছে! শিশুসকলৰ এই অদ্ভূত প্ৰতিভাবোৰ কেৱল BYJU'S Young Genius-এ পোহৰলৈ আনিছিল।\nBYJU'S Young Genius-ৰ বিষয়ে জানিবলগীয়া-\nBYJU'S Young Genius-ত এনে বিস্ময়কৰ শিশুৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, যিসকলে অনায়াসে কোনো এক নিৰ্দিষ্ট দক্ষতা আয়ত্ত কৰিছে। এই প্ৰতিভাধৰ কিশোৰে তেওঁলোকৰ অদ্ভূত, অনন্য সফলতাৰ বিষয়ে জনাবলৈ এক মঞ্চ লাভ কৰে- BYJU'S Young Genius, যাৰ যোগেদি চেলিব্ৰিটি অতিথি আৰু দৰ্শকসকল এই বিস্ময়কৰ শিশুৰ কাৰ্যকলাপত আচৰিত হৈ পৰে।\nএইটো কোনো অতিশয়োক্তি নহ’ব যে এই অনুষ্ঠানটোৱে বহুতো শিশুক তেওঁলোকৰ বাছনি কৰা ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতা আৰু গৌৰৱ লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি তেওঁলোকৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছে। এই অনুষ্ঠানটো এই চমৎকাৰী কিশোৰসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ অনন্য দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে এক উৎকৃষ্ট মঞ্চ।\nছীজন 2ক লৈ আমি কিয় উত্‍সাহিত -\nএফালে যদিও ছীজন 1-ৰ বিস্ময়কাৰ শিশুসকল যুৱ অনুৰাগীসকলৰ বাবে এক চিনাকি নাম আৰু অনুপ্ৰেৰণাদায়ক ব্যক্তি হৈ পৰিছে, আমাৰ দেশৰ অসাধাৰণ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰি মঞ্চ প্ৰদান কৰাৰ এই যাত্ৰা News18 Networkৰ উদ্যোগ BYJU'S Young Geniusৰ ছীজন 2-ৰ সৈতে অব্যাহত থাকিব।\nঅলিম্পিক চেম্পিয়ন, প্ৰখ্যাত অভিনেতা আৰু প্ৰাক্তন ক্ৰীড়াৰ প্ৰতিভাকে সাঙুৰি অতিথি চেলিব্ৰিটিসকলৰ সৈতে ছীজন2ৰ পৰিসৰ যথেষ্ট পৰিমাণে বৃদ্ধি পাইছে। BYJU'S Young Genius-এ এইটো ছীজনত প্ৰতিভাশালী হোৱাৰ অৰ্থ কি, কিশোৰ আৱিষ্কাৰকৰ্তাৰ পৰা অলিম্পিয়াড চেম্পিয়ন আৰু পৰিৱেশৰ বাবে যুঁজা যোদ্ধালৈকে, আৰু অনেক কিবাকিবি সাঙুৰি ল’ব।\nআগতকৈ ডাঙৰ আৰু উন্নত সংস্কৰণৰ সৈতে, BYJU'S Young Geniusৰ ছীজন2সমগ্ৰ দেশৰ পৰা নিৰ্বাচিত অতি দক্ষ বিস্ময়কৰ শিশুৰ কঠোৰ দক্ষতা আৰু আশ্চৰ্যজনক কাৰ্য্যকলাপৰ গুণাগুণ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সাজু হৈছে।\nঅধিক জানিবৰ বাবে ইয়াত লগ ইন কৰক- BYJUS Young Genius .\nFirst published: January 20, 2022, 22:03 IST


March 2021 ~ Daily Assam Daily Assam\nClass7English Sankardev 138\nThe Miller of the Dee | Lesson9| Class7English | Sankardev School Question and Answer\nLesson-9 The Miller of the Dee দ্য মিলাৰ অফ দ্য ডি Comprehension 1. What did th…\nClass 11 Political Science (AHSEC) 95\nযুক্তৰাষ্ট্ৰীয়বাদ | সপ্তম অধ্যায় | ৰাজনীতি বিজ্ঞান |প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ । HS 1st year Political Science | Class 12 Political Science Question Answer | Question and Answer |\nসপ্তম- অধ্যায় যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়বাদ ৰচনাধৰ্মী প্ৰশ্ন: ১। যুক্তৰাষ্ট্ৰীয়বাদ বুলিলে…\nClass 10 Geography SEBA 291\nভূ-আকৃতিৰ প্ৰক্ৰিয়া | প্ৰথম- অধ্যায় | আধুনিক ভূগোল । দশম শ্ৰেণীৰ বাবে । অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ ।প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ । Class 10 Geography EL (Ass) | SEBA Question and Answer |\nপ্ৰথম- অধ্যায় ভূ-আকৃতিৰ প্ৰক্ৰিয়া অনুশীলনীঃ ১ ১)স্থলাকৃতি বুলিলে কি বুজা? উত্…\nClass 12 Logic & Philosophy (Question Bank)\nতৰ্কবিজ্ঞান আৰু দৰ্শন । Class 12 Logic & Philosophy । Class 12 Logic & Philosophy Question Answer । Logic & Philosophy Answer Assamese Medium । HS 2nd Year Logic & Philosophy Answer Assam । উচ্চতৰ মাধ্যমিক দ্বিতীয় বাৰ্ষিকৰ পাঠ্যপুঠি। অসম উচুচতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ ।\n------------------------------------------------------------ তৰ্কবিজ্ঞান আৰু দ…\nClass 12 Political Science QAB (AHSEC)\nভাৰতৰ বৈদেশিক সম্পৰ্ক | অধ্যায় IV | Class 12 Political Science Question and Answer | HS 2nd Year Political Science Answer | Assam Board | Higher Secondary Board Solution\nভাৰতৰ বৈদেশিক সম্পৰ্ক A. Very Short Type Questions: 1. Write the full form or …\nClass 11 Assamese (AHSEC) Q & Bank\nবৰগীতঃ জয় জয় যাদৱ জলনিধিজা | গোট ৩ | অধ্য়ায় ২ | Lesson2| Class 11 Assamese Question & Answer Bank Assamese Medium | Hs 1st Year Assamese Question & Answer Bank Assamese Medium |\nবৰগীত( জয় জয় যাদৱ জলনিধিজা.....) A. অতি চমু প্রশ্নঃ ১। শংকৰদেৱৰ প্ৰথম বৰগীত …


খাঁটি গৰুৰ ঘিঁউৰে ৰন্ধা গাহৰিৰ মঙহ (কৌশিক দাস) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n১. ১ কিলোগ্ৰাম গাহৰিৰ মাংস\n২. ২ চামোচ গৰু-ঘিঁউ\n৩. দুখন ডাঙৰ তেজপাত\n৪. ২৫০ গ্ৰাম পিয়াঁজ\n৬. ১ ইঞ্চি আদা\n৭. ১টা গোটা নহৰু\n৮. এচামোচ হালধী\n৯. এচামোচ (সৰু) চেনী\n১০. আধা চামোচ (সৰু) জালুক\n১. মোবাইলটোৰ চুইছ অফ কৰি লওক। মজলীয়া আকাৰত কাটি লোৱা ১ কিলোগ্ৰাম গাহৰিৰ মাংস বহল কাঁহী এখনত মেলি থওক। মন কৰিব, তাত যেন অতিৰিক্ত পানী নেথাকে। পানী থাকিলে আঞ্জাখন খাব পাৰিব, কিন্তু আচল মজাটো একেবাৰেই নেপাব।\n২. প্ৰেচাৰ কুকাৰ (৫ লিটাৰ) এটা জুইত ওপৰত বহাই, তাত ডাঙৰ চামোচেৰে ২ চামোচ গৰু-ঘিঁউ দিয়ক।\n৩. ঘিউখিনি গৰম হলে তাত দুখন ডাঙৰ তেজপাত দিয়ক।\n৪. ৮-১০ চেকেণ্ডৰ পাছত ডাঙৰ ডাঙৰকৈ কাটি লোৱা পিয়াঁজ (২৫০ গ্ৰাম) তাত ঢালি, নিমখ (নিজৰ স্বাদ অনুযায়ী), মিহিকৈ বটি থোৱা আদা-নহৰু (১ ইঞ্চি আদা + ১টা গোটা নহৰু), সৰু চামোচৰে এচামোচ হালধী আৰু সৰু চামোচৰে এচামোচ চেনী দিয়ক। আধা চামোচ (সৰু) জালুকো দিব পাৰে।\n৫. ২ মিনিটমান কম তাপত ভাজি, মাংসখিনি ঢালি দিয়ক। ৫ মিনিটমান ভাজক।\n৬. ঢাকোন মাৰি দিয়ক। তাপ একেবাৰেই কমাই, ফেইছবুকত কিবা আপডেট আহিছে নে কি, চাই লওক।\n৭. হুইচেল মাৰোঁ মাৰোঁ হওঁতেই অতি সাবধানে প্ৰেচাৰখিনি ৰিলিজ কৰি দিয়ক। লাহে লাহে ঢাকোনখন খোলক।\n৮. ডাঙৰ আকাৰৰ ৩-টা আলু (ডাঙৰকৈ কটা) কুকাৰত দিয়ক। ৫০ গ্ৰাম বটি থোৱা কাজু যোগ দিয়ক।\n৯. কম তাপত প্ৰায় শুকাই যোৱাকৈ ভাজক।\n১০. এমুঠি ধনীয়া (ডাঙৰ-ডাঙৰকৈ কুটা) তাত দি, ততাতৈয়াকৈ এবাৰ লৰাই, ৩ কাপ পানী ঢালি উতলিবলৈ দিয়ক।\n১১. পানী অলপ কমিলে, ফিটাপেলুক দুটামান শক্তিশালী গালি দি, ২টা হুইচেল (বেছি তাপত) মাৰিবলৈ দিয়ক।\n১২. কুকাৰটো খুলিব পৰা হলে, কেমেৰাটো ৰেডি কৰক। তপতে তপতে ফটো ফেইছবুকত আপলোড কৰি, ধীৰে-সুস্থিৰে খাবলৈ বহক।\n← গোমাংসৰ কোৰ্মা (চোহেল আলম)\nঅ’ মোৰ আপোনাৰ দেশ (নেপালী ভাষাত) →


taliban-gives-assurance-of-dignity-yet-afghan-women-are-at-loosing-end– News18 assam\nAfghan Women Have Everything To Lose Under Taliban-তালিবানে অধিকাৰ ৰক্ষাৰ আশ্বাস দিলেও আফগান মহিলাসকলে সকলো হেৰুৱাবলৈ গৈ আছে\nআফগানিস্তানৰ ত্ৰাসিত পৰিৱেশত পলায়নৰ হৈ–চৈক লৈ যোৱা সপ্তাহটোত বিমানবন্দৰত মহিলাৰ অনুপস্থিতি আছিল চৰ্চাৰ বিষয়। নীৰৱ সাহসিকতা আৰু প্ৰতিৰোধৰ এক অন্য কাহিনী যেন ব্যক্ত কৰিছে আফগান মহিলাৰ এই দৃঢ় স্থিতিয়ে!\nLast Updated : August 19, 2021, 12:14 IST\nযোৱা এপ্ৰিল মাহত আফগানিস্তানৰ স্বতন্ত্ৰ মানৱ অধিকাৰ আয়োগে জনোৱা মতে জানুৱাৰী মাহৰ পৰা অবিৰত হিংসাৰ বলি হৈ ১৪গৰাকী মহিলাই প্ৰাণ হেৰুৱাৰ লগতে ২২গৰাকী বেয়াকৈ জখম হৈছে। এই সকলোবোৰ চলি আছিল ডোহাত তালিবান আৰু বৰ্তমান বিতাৰিত আফগান চৰকাৰৰ ধাৰাবাহিক ‘শান্তি আলোচনা’ৰ মাজত। শুনি অলপো আচৰিত নহ’ব যে ৰুঢ় সন্ত্ৰাসবাদৰ বলি হোৱা আটাইকেইগৰাকী মহিলা পেচাদাৰী! তেওঁলোকৰ মাজত আছে টিভিৰ টেকনিচিয়ান, ভেকচিন দিওতা, আৰক্ষীৰ কৰ্মচাৰী আদি। পেচাদাৰী মহিলাকেইগৰাকীক কি কাৰণে তালিবানে আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি ল’লে সেয়া নিশ্চয় বহলাই নকলেও হ’ব।\nআমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জ’ বিদেনে যোৱা সোমবাৰে আফগান চৰকাৰ আৰু সেনাই এটাও গুলী নচলোৱাকৈ আত্মসমৰ্পণ কৰা কাৰ্যক তুলা–ধুনা দিছে। ২০ বছৰ পূৰ্বে মাৰ্কিন সেনাই গাদীচ্যুত কৰা তালিবানৰ হাতত ইমান সহজ পৰাজয়ক আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানজনে বাৰুকৈ ভৎৰ্সনা কৰিছে। দুটা দশকজুৰি মাৰ্কিন সেনাই অস্ত্ৰ–প্ৰশিক্ষণ, শিক্ষা আৰু সকলো সা–সুবিধা দিয়াৰ পিছতো কি কাৰণে আফগানৰ পুৰুষ আধিপত্য থকা সেনাই তালিবানৰ অকনো বিৰোধ নকৰিলে তাক লৈ আশ্চৰ্যৰ লগতে ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰিছে জ’ বিদেনে।\nকাবুল বিমানবন্দৰত হাজাৰ হাজাৰ আফগানৰ পলায়নৰ পৰৱৰ্তী বেদনাদায়ক দৃশ্যই সমগ্ৰ বিশ্বক ব্যথিত কৰিছে। যিকোনো প্ৰকাৰে বাণিজ্যিক বিমানেই হওক বা আমেৰিকাৰ সামৰিক পৰিবহনৰ কাৰণে ব্যৱহৃত এয়াৰক্ৰাফটেই হওক এটা চুকত ওলমি দেশখনৰ পৰা যেনে তেনে পলাই যাব বিচৰাসকলৰ বেছিভাগেই পুৰুষ! ইয়াৰ দুটা সাম্ভাব্য কাৰণঃ এই পুৰুষসকলে নিজৰ পৰিয়ালৰ মহিলাসকলক নিথৰুৱা কৰি থৈ গৈছে, অথবা তেওঁলোকৰ মাতৃ, পত্নী, ভগ্নী বীৰাংগনা আফগান মহিলাসকলে তালিবানৰ অধীনত নিজৰ ভাগ্যৰ সৈতে নিজে যুঁজাৰ সংকল্প লৈ পৰিয়ালৰ পুৰুষ সদস্যসকলক পলাই যাবলৈ কৈছে।\nবিমানবন্দৰত হাবাথুৰি খাই, প্ৰাণৰ শংকাত পলায়নৰ চেষ্টা কৰা ভিৰৰ মাজত মহিলাৰ অনুপস্থিতি দৰাচলতে আফগান মহিলাসকলৰ ধাৰাবাহিক নীৰৱ সাহসিকতা আৰু দৃঢ় প্ৰতিৰোধৰ অনন্য নিদৰ্শন।\nমহিলাৰ কাৰণে অত্যন্ত শোচনীয় ঠাইৰ অন্যতম আফগানিস্তান আৰু আফগান মহিলাৰ দুৰ্দশাৰ কাৰণে দোষ একমাত্ৰ ইছলামৰ নামত প্ৰচলিত উদ্ভট নীতি–নিৰ্দেশনাৰ ওপৰতে জাপি দিব নোৱাৰি। ইছলামিক আইন–পৰম্পৰাৰ উৰ্ধত জনজাতীয় পৰম্পৰা আৰু আনকি ধৰ্মনিৰপেক্ষ আইনৰ গণ্ডিতো মহিলাসকল বিভিন্ন ধৰণে শোষিত হৈ আহিছে।\nযোৱা ২০ বছৰত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ কাৰণে স্বাধীনতা, শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ গঢ়াৰ সুবিধা লাভ কৰা অলেখ–অসংখ্য মহিলা কাবুলৰ লগতে অন্যান্য চহৰত ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ পৰা ওলাই অহা দেখা গৈছে যদিও গ্ৰাম্য আফগানিস্তান ইমান সহজে সলনি হোৱা নাই। মহিলাসকলে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি নিজৰ স্বাধীনতা অৰ্জন কৰিছে। গতিকে আমেৰিকাৰ সংৰচনাৰ পতন আৰু তালিবানৰ উত্থানৰ কাৰণে সবাতোকৈ অধিক যদি কোনোবাই হেৰুৱাবলৈ গৈ আছে সেয়া হৈছে আফগানিস্তানৰ মহিলাসকল।\nতালিবানৰ সন্মুখত আফগানিস্তানৰ সশস্ত্ৰ সেনাই যেনেকৈ আঁঠু কাঢ়িলে সেয়া সকলোৰে মনত প্ৰশ্নৰ বিষয়। সাধাৰণ আফগানী আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কাৰণেও এয়া এক হজম নোহোৱাৰ দৰে ঘটনা। বিদেনে এটা দিনৰ পিছতে কৈছে, “সত্য হৈছে, তেওঁলোকে আমি ভবাতকৈ বহু খৰকৈ এই কাম কৰিলে। গতিকে কি হ’ল? আফগানিস্তানৰ ৰাজনৈতিক নেতাসকলৰে হাত দাঙি দিলে আৰু দেশৰ পৰা পলায়ন কৰিলে। আফগান সেনাই অকনো চেষ্টা নকৰাকৈ তালিবানৰ হুকুমতৰ সন্মুখত সেও মানিলে।" এয়া যিকোনো ৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা বাহিনীৰ কাৰণে লজ্জাজনক কাণ্ড।\nঅৱশ্যে সামগ্ৰিক ছবিখন ইমানো সৰল নহয়, প্ৰায় ৭০,০০০ আফগান আৰক্ষী আৰু সামৰিক বিষয়াই তালিবানৰ সৈতে যুঁজত প্ৰাণ হেৰুৱাৰ লগতে আভ্যন্তৰীণ দুৰ্নীতি, যধে–মধে কৰা বদলি আৰু খাদ্য তথা অন্যান্য সংকটৰ সৈতে যুঁজি দায়িত্ব পালন কৰিবলগীয়া হৈছে। কিন্তু তথাপি আমেৰিকাৰ বিশাল 89 বিলিয়ন ডলাৰ খৰছ কৰি দিয়া প্ৰশিক্ষণৰ পিছতো তালিবানৰ সন্মুখত থৰ–কাছুটি হেৰুৱালে আফগান সুৰক্ষা বাহিনীয়ে। যোৱা ১ মে’ৰ পৰা মাত্ৰ ১০টা দিনৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণৰূপে তালিবানৰ আগত পৰাজয় স্বীকাৰ কৰে আফগান সুৰক্ষা বাহিনীয়ে।\nযোৱা ফেব্ৰুৱাৰী মাহত জলালাবাদত এজন আৰক্ষীৰ লোকক তালিবানে হত্যা কৰাৰ পিছতে আফগান চৰকাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে সুৰক্ষা বাহিনীত মহিলাৰ সংখ্যা ৪,০০০ ৰ পৰা ১০,০০০ কৰা হ’ব ২০২৪ চনলৈকে। এতিয়া আৰু এয়া হোৱাৰ আশা ক্ষীণ তথাপি ক’ৰবাত এটা ধাৰণা ৰৈ যায় যে ‘যদিহে হ’লহেতেন’! যদিহে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই সেনাত মহিলাক ভৰ্তি আৰু প্ৰশিক্ষণত অধিক গুৰুত্ব দিলেহেতেন তালিবানে জানো ইমান সহজে আধিপত্য কৰিব পাৰিলেহেতেন?\nএসময়ত আফগানিস্তানৰ পশ্চিমীয়া শক্তিয়ে দেশখনৰ সামৰিক বাহিনীত অন্ততঃ ১০ শতাংশ মহিলা অন্তৰ্ভুক্তিৰ লক্ষ্যৰে প্ৰৱল নিয়োগ অভিযানত নামিছিল। কিন্তু ২০১৫চনলৈকে এই লক্ষ্য আধালৈ নামিল। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিশেষ মহাপৰিদৰ্শকে যোৱা জানুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ কৰা প্ৰতিবেদন অনুসৰি ২০২০ চনলৈ আফগান আৰক্ষীৰ মুঠেই ৩.২৫ শতাংশ আৰু সেনাৰ মাত্ৰ ১ শতাংশহে মহিলা।\nবহু আফগান মহিলাই সামৰিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি অঞ্চলটোৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰাৰ স্বপ্ন দেখিছিল। কিন্তু লাহে লাহে তেওঁলোকে অনুভৱ কৰিলে যে কোৱাটো যিমান সহজ কৰাটো অধিক টান। গতিকে ২০১৭ চনৰ পৰা সামৰিক বাহিনীত মহিলাৰ সংখ্যা গোপনে ৰাখিবলৈ লোৱা হ’ল। দেশখনৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থাত থকা অপকাৰী ধ্যান–ধাৰণাবোৰে বেয়া নেতৃত্ব আৰু দুৰ্নীতিৰো উৰ্ধত মহিলাৰ সম অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতাত হস্তক্ষেপ কৰি আহিছে।\nবৰ্তমান তালিবান নেতৃত্বই নিজৰ সকলোতকৈ ‘নমনীয়’ চেহেৰাৰে মহিলাক সমাজত স্থান দিয়াৰ ভাও জুৰিছে কোৰানে বান্ধি দিয়া চৰ্তৰ গণ্ডিত। সাময়িকভাৱে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমৰ বেয়া দৃষ্টিত পৰাৰ আশংকাৰে হয়তো তেওঁলোকে এই ক্ষণস্থায়ী উদাৰতা দেখুৱাইছে। কিন্তু তেওঁলোকৰ ভণ্ডামী সহজে ধৰা পেলাব পাৰি। মহিলাক দমন–অত্যাচাৰ চলোৱাৰ অন্যতম কাৰণ হ’বলৈ গৈ আছে কাবুলৰ বাহিৰত যিসকল তালিবানৰ পদবীধাৰীয়ে শাসন চলাব তেওঁলোকৰ মনত থকা ‘সুকীয়া আৰু ভিন্ন’ ধাৰণা।\nকিন্তু এই সকলো নিৰাশাজনক পৰিস্থিতিৰ মাজত আফগান মহিলা দৃঢ়মনা। তেওঁলোকে ৰুঢ়িবাদী, পুৰুষতান্ত্ৰিক, দমনমূলক সন্ত্ৰাসবাদীৰ অধীনত চলোৱা যুঁজখনত বহু কিবা কিবি হেৰুৱাবলৈ গৈ আছে। তেওঁলোকে এই অপশক্তিৰ শাসনত আগতেও ভুগিছে গতিকে এটা কথা স্পষ্ট যে যদিহে আফগান সামৰিক বাহিনীত অধিক সংখ্যক মহিলা থাকিলহেতেন তালিবানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখন হয়তো অন্তিমগৰাকী মহিলা সেনা জীয়াই থকালৈ চলি থাকিলহেতেন।


প্ৰতি চৰকাৰ: অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য্য নাথাকিলেও হয় নেকি?\n২০১৮ চনত স্থাপিত মাজুলী সাংস্কৃতিক বিশ্ববিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি হৈ গ’ল, কিন্তু অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ পাঁচ বছৰ হোৱাৰ পাছতো আজিলৈ উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি নহ’ল কিয়? প্ৰশ্ন ছাত্ৰী একতা সভাৰ সম্পাদিকাৰ।\nঅসহায় ছাত্ৰীসকল। ফাইল ছবি।\nনতুনকৈ স্থাপিত কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ত শেহতীয়াকৈ চৰকাৰে উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি দিয়াৰ বিপৰীতে এতিয়াও উপাচাৰ্য্য আৰু পঞ্জীয়কহীন হৈ ৰৈছে যোৰহাটৰ অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়।\nযোৱা বছৰ মাৰ্চত ৰাজ্যজুৰি তোলপাৰ লগাৰ পিছত মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিধান সভাৰ অধ্যক্ষ তথা যোৰহাটৰ বিধায়ক হিতেন চন্দ্ৰ গোস্বামীলৈকে সকলোৱে বিষয়টোৰ মীমাংসা কৰাৰ আশ্বাস দিছিল।\nকিন্তু এতিয়া আন বহুকেইগৰাকী উপাচাৰ্য্য নিযুক্তিৰ সময়তো মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিষয়টোক লৈ অসম চৰকাৰে আনকি স্পষ্টীকৰণ এটাও নিদিয়াত ছাত্ৰীসকলে ক্ষুভিত হৈ পৰিছে।\nতাৰোপৰি উপাচাৰ্য্যহীন বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ মুঠ ১৫টা বিভাগৰ অধীনত স্নাতকোত্তৰ আৰু স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে যদিও নাই এগৰাকীও স্থায়ী অধ্যাপক বা সহযোগী অধ্যাপক!\nবিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৱে’বচাইট মতে বিভাগসমূহত মুঠ ৪৭গৰাকী সহকাৰী অধ্যাপক আছে। আৰু তেওঁলোকৰ ৩১ গৰাকী ‘তদৰ্থ ভিত্তিক’ আৰু ১৬গৰাকী ঠিকাভিত্তিক।\nকিন্তু এবছৰ পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছতো চৰকাৰে এখোজো আগ নবঢ়োৱাত বিশ্ববিদ্যালয়খন আৰু ইয়াৰ ডিগ্ৰীক লৈ সন্দিহান অৱস্থাতেই আছে অধ্যয়নৰত কেইবাশ ছাত্ৰী।\nতাৰোপৰি ইতিপূৰ্বে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ডিগ্ৰী লৈ চাকৰি কৰি থকা বহু ছাত্ৰীয়ে নিজৰ কেৰিয়াৰক লৈ আশংকাত ভুগিব লগা হৈছে।\nবিশ্ববিদ্যালয়খনৰ পৰা উত্তীৰ্ণ কেবাগৰাকী ছাত্ৰী ইতিমধ্যে শিক্ষকৰ যোগ্যতা নিৰ্ণয়কাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা নে’ট (NET)টো উত্তীৰ্ণ হৈছে। কিছুসংখ্যক ছাত্ৰীয়ে ডিব্ৰুগড় আৰু নে’হু (NEHU) বিশ্ববিদ্যালয়ত এম ফিল আৰু ডক্তৰে’ট কৰি আছে। বহুবিলাক ছাত্ৰী চৰকাৰী, বেচৰকাৰী বিভিন্ন চাকৰিত মকৰল হৈ আছে।\n২০১৮ বৰ্ষত সোণোৱাল চৰকাৰে বিশ্ববিদ্যালয়খনক এখন উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানলৈ সলনি কৰাৰ যো-জা চলাইছিল যদিও সমগ্ৰ অসমতে হোৱা প্ৰবল প্ৰতিবাদৰ বাবে চৰকাৰ থমকি ৰ’বলৈ বাধ্য হৈছিল।\nঅসম বিধান সভাতো বিশ্ববিদ্যালয়খনক লৈ চলিছিল তীব্ৰ বিতৰ্ক। তেতিয়া শিক্ষা মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই বিশ্ববিদ্যালয় খনক এক পূৰ্ণাংগ ৰূপত গঢ় নিদিয়াৰ বাবে তৰুণ গগৈ নেতৃত্বাধীন কংগ্ৰেছ চৰকাৰক দোষাৰোপ কৰিছিল।\nকিন্তু বিজেপিয়ে অসমত চৰকাৰ গঠনৰ তিনিটা বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পাছতো আজি পৰ্য্যন্ত বিশ্ববিদ্যালয়খনক পূৰ্ণাংগ ৰূপ দিব নোৱাৰিলে কিয়?\nএতিয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উন্নীত কৰি বিশ্ববিদ্যালয় কৰা ৰাজ্যৰ কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ত উপাচাৰ্য্য নিয়োগ কৰাৰ পিছত প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিছে বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰী একতা সভাৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হিমাদ্ৰী শইকীয়াই।\n“আমাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কেতিয়ালৈ উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি দিব তাক লৈ আমি এতিয়াও অনিশ্চয়তাত আছো। ২০১৮ চনৰ চেপ্তেম্বৰ মাহত অসম চৰকাৰে আমাক জনাইছিল যে অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য্যৰ লগতে ৭ টা পদৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা হৈছে। কিন্তু সেই পদসমূহ এতিয়ালৈ পূৰণ হোৱা নাই,” শইকীয়াই জনায়।\nচৰকাৰক ছাত্ৰীগৰাকীৰ প্ৰশ্ন, ২০১৮ চনত স্থাপন হোৱা মাজুলী সাংস্কৃতিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাবে উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি হৈ গ’ল কিন্তু অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ পাঁচ বছৰ হোৱাৰ পাছতো আজিলৈ উপাচাৰ্য্য নিযুক্তি নহ’ল কিয়?\n২১/০৮/২০১৩ তাৰিখে এল জি এল ১৪৯/২০১১/৯২ জাননীযোগে ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে অসম বিধান সভাই অনা ২০১৩ৰ XXII আইনযোগে বিশ্ববিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।\nইউজিচি আইন ১৯৫৬ৰ ২২ ধাৰাৰ অধীনত আয়োগে নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া অনুসৰি বিশ্ববিদ্যালয়খনে ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰিব পাৰিব বুলি বিভাগীয় ৱে’বছাইটত উল্লেখ আছে।\nলগতে পঢ়ক– অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতি অক্ষুণ্ণ থাকিব : বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ হিতেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী


নৱ নিৰ্বাচিত সাংসদৰ মাতৃৰ নামত এন আৰ চি কেন্দ্ৰত ভুৱা অভিযোগ!– News18 Assam\nনৱ নিৰ্বাচিত সাংসদৰ মাতৃৰ নামত এন আৰ চি কেন্দ্ৰত ভুৱা অভিযোগ!\nৰেষ্টুৰেণ্টৰ পৰা আহি ছাৰা আলী খানে গাড়ীত উঠিছিলহে, এনেতে ওচৰলৈ আহিল এজনী ভিখাৰিণী, ছাৰাই কি কৰিলে চাওক ভিডিঅ'\nMS Dhoni Second Child : আকৌ দেউতাক হ'বলৈ ওলাইছে ধোনী? সামাজিক মাধ্যমত চলিছে চৰ্চা\n»নৱ নিৰ্বাচিত সাংসদৰ মাতৃৰ নামত এন আৰ চি কেন্দ্ৰত ভুৱা অভিযোগ!\nUpdated:May 28, 2019, 9:49 AM IST\nস্থানীয় এগৰাকী লোকৰ অভিযোগৰ ভিত্তিত নিজৰ সাংসদ পুত্ৰক লগত লৈ এনআৰচিৰ শুনানিত উপস্থিত হয় আব্দুল খালেকৰ মাতৃ।\nLast Updated: May 28, 2019, 9:49 AM IST\nসোমবাৰে বৃদ্ধ মাতৃক লগতলৈ এনআৰচিৰ শুনানিত উপস্থিত হ’ল বৰপেটাৰ নৱ নিৰ্বাচিত সাংসদ আব্দুল খালেক৷ হৃদয়ৰঞ্জন নাথ নামৰ কোনো এজন লোকে জনীয়াৰ বিধায়ক তথা বৰপেটাৰ নব নিৰ্বাচিত সাংসদ আব্দুল খালেকৰ মাতৃৰ বিৰুদ্ধে এনআৰচি কৰ্তৃপক্ষৰ ওচৰত দাখিল কৰিছিল অভিযোগ ৷ এই অভিযোগৰ ভিত্তিতে সোমবাৰে বৰপেটাৰোডৰ ভগৱানী দেৱী প্ৰসূতি সদনত থকা এনআৰচিৰ শুনানিত উপস্থিত হৈ নিজৰ নাগৰিকত্বৰ তথ্য দাখিল কৰিলে সাংসদ খালেকৰ বৃদ্ধা মাতৃয়ে ৷ উল্লেখ যে ১৯৫১ চনৰ ভোটাৰ তালিকাতো নাম সন্নিৱিষ্ট আছিল খালেকৰ মাতৃৰ। তাৰপিচতো নিজৰ নাগৰিৰত্বৰ প্ৰমাণ দিবলগীয়া হোৱাত এতিয়া অঞ্চলজুৰি সৃষ্টি হৈছে তীব্ৰ প্ৰতিক্ৰিয়া।\nপিছত নৱ নিৰ্বাচিত সাংসদ আব্দুল খালেকে সাংবাদিকৰ আগত নিজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ কৰি কয় যে, যি গৰাকী লোকে তেওঁৰ মাতৃৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ আনিছিল আজি তেওঁ শুনানিৰ সময়ত উপস্থিত নাথাকিল। এনে ধৰণৰ লোকসকল সকল এন আৰ চিৰো শত্ৰু আৰু ৰাষ্ট্ৰৰো শত্ৰু বুলি অভিহিত কৰে সাংসদজনে৷ তেওঁ লগতে কয় প্ৰকৃত ভাৰতীয় নাগৰিকক এন আৰ চিৰ নামত অযথা হাৰাশাস্তি কৰা এই শুনানিয়েই শেষ শুনানি হওঁক বুলি তাৎপৰ্যপূৰ্ণ মন্তব্য প্ৰকাশ কৰে।\nFirst published: May 28, 2019, 8:12 AM IST\nAbdul Khalek Mother\nঈশ্বৰৰ নিজৰ দেশ কেৰালাত প্ৰকৃতিৰ তাণ্ডৱ লীলা, বানত নিশ্চিহ্ন বহু এলেকা\nইউক্ৰেইনত হানিমুনলৈ গৈছিল স্বামী-স্ত্ৰী, সেই ঠাইতেই প্ৰচণ্ড বিস্ফোৰণ...\nPawandeep Rajan Assamese Song : অসমীয়া গীতত কণ্ঠ নিগৰালে ‘ইণ্ডিয়ান আইডল’ খিতাপ বিজেতা পৱনদীপ ৰাজনে, চাওক ভিডিঅ’\nপৰ্যটকৰ সোঁত বৈছে কাজিৰঙালৈ, এক পষেকতে দহ হাজাৰৰ অধিক পৰ্যটকৰ কাজিৰঙা দৰ্শন\nঅসমীয়া গীতত কণ্ঠ নিগৰালে ‘ইণ্ডিয়ান আইডল’ খিতাপ বিজেতা পৱনদীপ ৰাজনে\nViral Video: একেলগে বিকি আৰু কেটৰিনা, সাৱটি ধৰিলে ইজনে সিজনক...


গেধা হ'লেও মেধা আছে!\nৰাতি হ'লেই ভয়েই লাগে, এনকেফেলাইটিছৰ প্ৰচাৰক সকলে কৰ্মবিৰতি নলয়েই নহয়, কোঁ-কোৱাই আহেই। "গুড নাইট" লগাবলৈকো বিজুলী বাইৰ সঘন লুকা-ভাকু। সেয়ে গেলা গৰমত ইলেকচনত দিয়া আঠুৱাখনৰ ভিতৰতে নিৰাপদ আশ্ৰয় লোৱাৰ পাছতহে কিবা দেশ দহৰ কথা ভাবিব পাৰি।\nদৈনিক "সন্ধিয়া সাত" নামৰ বাতৰি নামধাৰী চাঞ্চল্যকৰ চিৰিয়েলখন চাবলৈ নাপালে আমাৰ আইৰ আকৌ ল'প্ৰেছাৰটোৰ প্ৰব্লেমটোৱে দেখা দিয়ে। সেয়ে বেটেৰী লগাই হ'লেও ঔষধ বুলি আইক সেইটো দেখুৱাটো আমাৰ ঘৰৰ নিয়মেই। বাকী বোৰ প্ৰগ্ৰাম আমি হ'লে বেটেৰীত নাচাও দেই! প্ৰয়োজনেই বা কি? লাইট গ'ল বুলিলেই সন্ধিয়াতে অ' হৰি অ' ৰাম কৰি সপোনৰ দুনীয়াত বিনামূলীয়া ফিল্ম চাবলৈ যাও! সপোনবোৰ মাতৃভাষাত দেখাৰ পৰা বৰ সুবিধা বুইছে, অসমীয়া চিনেমা চাবলৈ নোপোৱাৰ অভাৱটোকে পূৰা কৰি দিয়ে আৰু!\nপিছে পৰহি সন্ধিয়া আকৌ আমাৰ ভাগ্য ভাল আছিল। গেলা গৰমত আঠুৱাৰ ভিতৰত তামোলৰ ঢকুৱাখনেৰে দুবিচমান লবলৈ লওতেই সাউতকৈ বিজুলী বাই আহি হাজিৰ। বোলো, আজি দেখোন ওলোটা কথাহে, আঠ বজাৰ পৰা টিভিটোকে খুলি চাওচোন বুলি বহিলো। টিভিত দেখিলো সেই দিনে-ৰাতি৩৬৫ চেনেলত একদম গৰমতো কোটচোলা পিন্ধি তুলতুলীয়া তালুকদাৰে আলোচনা-বিলোচনা চলাই আছে। (ষ্টুডিঅ'ত বাতানুকূল থাকে হব পায়, হয়তোন, নাথাকিলে কেনেকৈ হব, নিজৰ পৰিবেশ অনুকূল নোহোৱাকৈ কোনেনো দেশৰ দহৰ কথা চিন্তা কৰি থাকিব পাৰিবহে!.....আমাৰ ইয়াত যিমান গৰম সিমান গৰমত কোট চোলা পিন্ধা আৰু নৈত গাধোৱা একেই হব!)\nতুলতুলীয়া দাই নিমজকৈ চহোৱা গাল দুখনত হাত ৰাখি দেশৰ দহৰ বাবে চিন্তা প্ৰকট কৰে, কিবা এটা দেখিয়েই ভাল লাগি যায়। আমিহে একো চিন্তা নকৰাকৈ ফুট গধূলিতে বিচনী মাৰি আঠুৱা তলত সোমোৱাৰ কথা ভাবি, কিবা জীৱনটোকেই নিৰৰ্থক লাগি যায়হে! জীয়াই থকাৰ প্ৰেৰণা বুইছে, যেনেকৈ আইৰ বাবে সন্ধিয়া সাত, প্ৰেছাৰটো অলপ হাই কৰি দিয়াৰ মহৌষধ! তালুকদাৰদাৰ বাণীকন আমাৰদৰে সমাজৰ বাবে আতুৰ মানুহৰ বাবে তৃষ্ণা নিবাৰণ কৰা পানীকণৰ দৰেই আৰু!\nসিদিনা তালুকাদৰ দাই ভাল কথা এটা লৈ ৰাইজক সোধপোচ কৰি আছিল। বোলে, এম এল এ, এম এল এ খেলখনলৈ আৰু ১৬মাহ বাকী। দহমাহত মানুহে গৰ্ভৱতী কৰিও হাতে হাতে ফল পায়, ১৬মাহ তাকৰ সময়নে! এতিয়া কিবা এটা কৰিলেও চৰকাৰখন ঘূৰি অহাৰ চাঞ্চ আছে... চাঞ্চ মানে সম্ভাৱনা পূৰা মাত্ৰাই আছে! (পিছে হাতোৰা পাৰ্টিৰ ডকাইত মখাই পদে পদে লুণ্ঠন কৰাৰ পাছতো, অসমীয়াই ১৩বছৰ ধৰি বনতবাস কৰাৰ দৰে দুৰ্ভোগ ভোগাৰ পাছতো তেওঁলোককে আকৌ ঘূৰি আহিবলৈ কিয়নো তুলতুলীয়া দাই কামনা কৰি আছে, তাকেহে বুজিব পৰা নাই দেউ!)\nএতিয়া বোলে মন্ত্ৰীবোৰ সলাব লাগে। বহুতে চাঞ্চেই পোৱা নাই। যিবোৰে পালে, সিঁহতিহে ডবাই খালে। এতিয়া চোলা ৰেডিমেট নোপোৱা অৱস্থা, ডুৱাইৰ পৰা চিলাই আনিহে পিন্ধে বুলিও কেৱে কেৱে কয়হে! হয়তোন, পালে খাম, পালে খাম বুলি মুখ মেলি থকাটো কম যন্ত্ৰণাৰ কথানে। যি গালে খাবলৈ পালে, সিহঁতৰ হেনো হেঁপাহেই নুগুচে। প্ৰথমতে সম্পত্তিৰ টিলা বনালে, তাৰ পাছৰবাৰ পাহাৰ, এতিয়া হেনো পৰ্বতমালা নবনোৱালৈকে শান্ত নহয়....! হেই ইমান হেপাঁহ কৰা ভাল নহয়, ইমান খাবলৈ মুখ মেলিলে মুখ ফাটিব, নহ'লে মুখ লাগি চেৰেলিয়াব সেয়া খাটাং....!\nতালুকদাৰদাই কিন্তু ঠিক কৈছে, এতিয়া বামুন, গোঁসাই, মেছ, কছাৰী, গৰিয়া-মৰিয়াৰ বিচাৰ বাদ দি মেধাৰ ভিত্তিত মন্ত্ৰী পাতিব লাগে। যাতে ১৬মাহৰ পাছত ফল ডেলিভাৰী হবই হব! বহুত হেনো এনে মন্ত্ৰী আছে, একো পাৰ্ৰফমেঞ্চ নাই, তেওঁলোককতো আঁতৰোৱা ভাই!\nহাতী পাৰ্টিৰ পুৰণা মাউত দুজনে যি যি পৰামৰ্শ দিছে, তাকে নিৰৱে কান মূৰ জোকাৰি শুনি গৈছে ভকতে। ভকত মানে ভকত নৰহ আকৌ! আমাৰ উজনিৰ, নিজৰ শৌচনীয় পৰাজয়ৰ পাছত, পত্নীৰো চেলচেলী বোৱা অৱস্থা। যেনেতেনে দিল্লীত এইমচৰ কাষতে ফ্লেট লোৱা আছিল গুণেহে চিকিৎসা কৰি আকৌ নিচাদেউৰ কানত ফু-মৰা পৰামৰ্শদাতা হবলৈ ওলাবহি পাৰিছে। মাউতে পৰামৰ্শ দিয়েহে দিয়ে, বেক গ্ৰাউণ্ডত টিভিৰ মানুহে মিউজিক লগায়, ভকত নিৰ্বিকাৰ। এই দৃশ্যাংশ কাটি আনি স্কুলে স্কুলে দেখুৱালে অন্তত সেই "গৰুৰ আগত টোকাৰি বায়, কান মূৰ জোকাৰি ঘাঁহ খায়" ফঁকৰাটোযে ভালকৈ, পৰিস্কাৰকৈ বুজিব, সেইটোহে খাটাঙকৈ বুজিলো বুইছে।\nঅৱশেষত ভকতে মুখ মেলিলে। মেলিয়েই বোলে, মেধা মানে কি, মেধা কাৰ নাই বুলি কৈছে, এনেধৰণৰ প্ৰশ্নবাণ মাৰিলে তালুকদাৰ দালৈ! মেধা বুজিছে,হাতোৰা দলৰ সকলো এম.এল.এৰেই মেধা আছে। সকলোৰে প্ৰতিভা আছে মন্ত্ৰী হবলৈ, কোনোবাই চান্স পাইছে। কোনোবাই পোৱা নাই। আপুনি ভাতৰ থালী সমুখত নিদিয়ালৈ কেনেকৈ কবহে, ই কিমান থালী বগৰাই দিব পাৰিব। সু-স্বাদ্য থালীখন নৰখাকৈ আপুনি ভোকত ৰাখি ৰাখি এচাম মানুহক কব, তেওঁৰ প্ৰতিভা নাই, মেধা নাই! সেইটো উচিত নহয় বুজিছেনে!\nতালুকদাৰ দাই ইংগিত বুজিছে, নহয় মানে, আমি শিক্ষাগত অৰ্হতা মানে ধৰক আইন মন্ত্ৰীৰ বাবে অমুক, শিক্ষা মন্ত্ৰী বাবে তমুকক দিলে ৰাইজে ভাল পালেহেতেন! ভকতে লগে লগে মূল লৰাই কৈছে, শিক্ষা থাকিলেই মেধা থাকিব বুলি কথা নাই, ৰাজনৈতিক পথাৰত চহাব পৰা, খেতি কৰিবলৈ জনা-মানুহ লাগে, লিখা-পঢ়া জনা ডক্টৰেটে নোৱাৰা কামো আমাৰ কম-পঢ়া এম.এল.এই ভালকৈ কৰি দিব...কৰি আছে। উদাহৰণ দিম নেকি? অমুক এম ই পাছ, কিমান পাহাৰ কৰি পৰ্বতমালাৰ কামত ব্যস্ত কম নেকি.... মুখ খুলি নলব কিন্তু দেই তালুকদাৰ!\nনালাগে নালাগে, ব্যক্তিগত আলোচনালৈ নাযাও আমি। কিন্তু এটা কথা যে মেধাক ভিত্তি কৰি এইবাৰ মন্ত্ৰীসভাখন পুনৰ গঠন হব লাগে। তাত আপুনি কি মতামত দিব, তালুকাদৰে পুনৰ ভকতলৈ চায়।\nচাওক, মেধা আমাৰ সকলো বিধায়কৰে আছে। আৰু মেধা চিনাৰ কাম আমাৰ ছাৰৰ। ছাৰে মুখ মেলিলেই গৰ্ভ দেখা মানুহ। কাক কেতিয়া খটুৱাব লাগে, কাক কিমান উৰাব লাগে, কাৰ কেতিয়া পাখি কাটিব লাগে, পূৰা জানে! ৰাজনীতিত পুৰণি মানুহ...\nকিন্তু আপুনি এটা কথা মনত ৰাখিব, কোনোবাই কয়, এইজন এমএলএ মেট্ৰিক ফেইল, ই মাত্ৰ এলপি পাছ, কিন্তু মেনেজমেণ্ট দেখিছে নাই। কোনোৱে পান, কণী, আলু চাপ্লাই কৰি আনিছে, অসমৰ মানুহক খুৱাইছে। মাজত অলপ চলপ ইনকাম কৰিছে, মানে কাম কৰি অলপ চলপ ইন কৰিছে। কি বেয়া। কোনোৱে ঠিকাত ধৰিছে, এই দৰৱ চাপ্লাই, এই নাঙল, কবোটা, নিজৰ নামত নোৱাৰিলেও খুলশালীৰ নামত কৰিছে, লগত ঘূৰি ফুৰা সাংগোপাংগৰ নামত কৰিছে। নিজেও খাইছে, আনকো খুৱাইছে। ইলেকচন আহিছে, সকলোকে তেল ভৰাই দিছে, গাড়ীত, বাইকত। মদে ভাতে খুৱাইছে। জাত-পাত ভাগ কৰি কৰি ভাগে ভাগে টকা বিলাইছে, কম্বল, সূতা, মদ সুন্দৰকৈ মেনেজ কৰিছে। ইমানখিনি কৰি অহাৰ বাবেইতো তৃতীয়বাৰ শাসন কৰিবৰ বাবে জিকি আহিছে। তাৰ পাছতো আপুনি কয়, আমাৰ এম এল এ কাৰোবাৰ মেধা নাই! মেধা সকলোৰে আছে।\nহয় হয়, ভকত নৰহৰ কথাৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছে। কোনোবাই শিক্ষাগত দিশত আগুৱাব নোৱাৰিলে, কিন্তু মেনেজ মাষ্টাৰ হৈ পৰিল... তেওঁৰ প্ৰতিভা এটা বেলেগ দিশত উজ্বলাই তুলিলে। .... আমাৰ সময় হৈ আহিছে, আমি সামৰিব লাগিব, আলোচনাৰ পৰা এটা কথা স্পষ্ট হৈ পৰিল যে, আমাৰ এমএলএ সকলোৰেই কৰ্মক্ষমতা আছে, ভোজন ক্ষমতা আছে, টিলাৰ পৰা পৰ্বত বনাব পৰা সৃষ্টিশীলতা আছে। এক কথাত ভকতদাৰ কথাৰেই আমি সামৰিব লাগিব.... গেধা হব পাৰে তথাপি মেধা আছে! গেধা হ'লেও মেধা আছে.....\nশ্ৰীবিষ্টু শ্ৰীবিষ্টু! বিজুলী বাইদেৱে লাজ পাই মেলানি মাগিলে। ময়ো চৌপাশে অন্ধকাৰ দেখিলো, পিছে আপুনি?


তুমি আৰু ৰাতি লগত বৰষুণজাক-সান্নিধ্য শইকীয়া\nঅৱশ্যে, তুমি মনে মনে আহি বহি লোৱাহি মোৰ কাষত মৌনতা লৈ! সেইদিনাও একেদৰে হৈছিল, বাহিৰত বৰষুণ দি আছিল। মই খিৰিকীৰ কাষত বহি গোটেই ৰাতিটো বৰষুণৰ টোপালবোৰ চাই আছিলোঁ। তুমি সেইদিনা আহিও মোৰ কাষত বহি ল'লাহি। মই নিজৰ মাজত ইমানেই নিমজ্জিত হৈ আছিলোঁ যে তোমাৰ অহাৰ অনুভৱ কৰিব নহ'ল।\nধ্যান ভাগিল যেতিয়া তুমি লাহে লাহে ক'লা- "ব'লা বাহিৰত একেলগে বৰষুণত তিতোঁ,অলপ দূৰলৈকে একেলগে যাওঁ। যাবানে?" মই তোমাক নাযাওঁ বুলি নকওঁ সেয়া তুমিও জানা। এই বৰষুণ বতৰে যে বেমাৰ কৰি যাব মোক। আমি লগত আছিলোঁ, কিন্তু মৌন আছিলোঁ। কিমান যে কৈ গৈয়ে আছিলোঁ এজনে আনজনৰ চকুত মনৰ কথাবোৰ। এক যুগলক মই সেইদিনা সুধিব বিচাৰিছিলোঁ এই মৌনতাৰ শব্দ কেনেকৈ অনুশীলন কৰে, শিকাই দিয়াচোন মোক। কিন্তু মই তেওঁক সুধিবলৈ লোৱাৰ আগতে মনে মনে থাকিল।\nমই বিচাৰিছিলোঁ যে এই ৰাস্তা, এই যাত্ৰা আৰু এই বৰষুণজাক কেতিয়াও শেষ হৈ নাযায়। কিয়নো লগত অতিবাহিত কৰা এই সময়খিনি সকলোতকৈ ধুনীয়া অনুভূতি হয় আৰু লগত গৈ থাকোঁতে তোমাৰ হাত মোৰ হাতৰ সৈতে স্পৰ্শ, এয়া এক মোৰ জীৱনৰ অমূল্য পুঁজিৰ দৰে। কিন্তু ৰাস্তাই ক'ত শুনে মোৰ কথা। তেতিয়া তেওঁ উভতি আহিল,তুমি উভতিবলগীয়া ঠাইৰ পৰা। আকৌ অনুভৱ হ'ল এই সকলো সুখ কত সাঁচি থম মই? আজিও আগৰ দৰে বৰষুণজাক দিছে আৰু ৰাতি চোতালত মোৰ দৃষ্টি পৰিছে। ভিতৰি ভিতৰি মোৰ মনটোও তিতি আছে। তোমাৰ স্মৃতিত এই দৰে অপেক্ষাৰত মই। আকৌ আহি তুমি মোৰ হাতত ধৰি ক'বাহি... "ব'লা একেলগে বৰষুণজাকত তিতিম।"\nTags: অনুভৱ সান্নিধ্য শইকীয়া


আকৌ বন্ধ স্কুল! কাল কৰ'নাই বাৰে বাৰে কাঢ়ি নিছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সোণালী ভৱিষ্যৎ -\nHomeআঞ্চলিকআকৌ বন্ধ স্কুল! কাল কৰ'নাই বাৰে বাৰে কাঢ়ি নিছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সোণালী ভৱিষ্যৎ\nআকৌ বন্ধ স্কুল! কাল কৰ’নাই বাৰে বাৰে কাঢ়ি নিছে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সোণালী ভৱিষ্যৎ\nআকৌ বন্ধ স্কুল! কাল কৰ'নাই তিনি বছৰলৈ কাঢ়ি লৈ গ'ল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সোণালী ভৱিষ্যৎ\nডিজিটেল ডেস্কঃ পৃথিৱীত পুনৰ কৰ’না ভাইৰাছৰ আতংক। এই আতংকই ভাৰতকো চুই গৈছে। কৰ’নাৰ লগতে বাঢ়িছে অ’মিক্ৰণৰ ত্ৰাস। দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ লগতে অসমতো ক’ভিডে এতিয়া কালান্তক ৰূপ ধাৰণ কৰিছে। অসমত আজি অ’মিক্ৰনত আক্ৰান্ত লোকৰ সংখ্যা ৯ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে।\nএনে সময়তে আজি ৰাজ্য চৰকাৰে ক’ভিড সম্পৰ্কীয় এখন নতুন এছঅ’পি জাৰি কৰে। নতুন এছঅ’পি অনুসৰি কামৰূপ মেট্ৰ’ জিলাত সকলো বিদ্যালয়ত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে সকলো শ্ৰেণীৰ পাঠদান বন্ধ থাকিব। একেদৰে ৰাজ্যৰ আন জিলা সমূহত পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে পাঠদান বন্ধ। কামৰূপ মেট্ৰ’ জিলাত সকলো বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণীৰ পৰা ওপৰৰ সকলো শ্ৰেণীৰ পাঠদান এদিনৰ পিছত এদিনকৈ বিকল্প পদ্ধতিৰে চলি থাকিব।\nএকেদৰে ৰাজ্যৰ আন জিলা সমূহত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা আন শ্ৰেণী সমূহৰ পাঠদান এদিনৰ পিছত এদিনকৈ বিকল্প পদ্ধতিৰে চলি থাকিব। ক’ৰোনা মহামাৰীৰ বাবে ব্যাপকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে শিক্ষা ব্যৱস্থাটো। দীৰ্ঘ সময় ধৰি শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ বন্ধ হৈ আছিল আৰু লাহে লাহে পৰিস্থিতি ভাললৈ অহাত স্কুলসমূহ খোলা হৈছিলহে। পুনৰ আকৌ বন্ধ দিবলগীয়া পৰিস্থিতি আহি পৰিল। বৰ্তমান গোটেই শিক্ষা ব্যৱস্থাটো অনলাইন মাধ্যমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হৈ পৰিছে। প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা বিশ্ববিদ্যালয় পৰ্যন্ত সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অনলাইন মাধ্যমত পঢ়া-শুনা কৰিবলগীয়া হৈছে। আনকি পৰীক্ষাও অনলাইন পদ্ধতিত পাতিবলগীয়া অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’ল। পৰিস্থিতিৰ তাগিদাত অনলাইন মাধ্যমেৰে শিক্ষা ব্যৱস্থাটো আগুৱাই নিয়া হৈছে যদিও প্ৰকৃততে সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ইয়াৰ সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছেনে, সেয়া ভাবিবলগীয়া বিষয়।নিজ সন্তানক ম’বাইল ফোনৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা চলাই থকা শিক্ষক-অভিভাৱকে উপয়ান্তৰ হৈ শিক্ষাৰ্থীৰ হাতত ম’বাইল ফোন তুলি দিবলৈ বাধ‍্য হ’ল। তাৰ প্ৰভাৱ নিশ্চয়কৈ চিন্তাৰ বিষয়। বৰ্তমানৰ ল’ৰা-ছোৱালীসকল সম্পূৰ্ণৰূপে মোবাইলকেন্দ্ৰিক হৈ পৰাটো এই পৰিস্থিতিয়েই দায়ী।\nইয়াৰ উপৰি ৰাজ‍্যৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অনলাইন ব‍্যৱস্থাই প্ৰকৃততে ছাত্ৰ সমাজক কিমান উপকৃত কৰিছে সেয়া ভাবিবলগীয়া বিষয়। ক’ৰোনা সংক্ৰমণ সম্পূৰ্ণৰূপে ৰোধ কৰিব নোৱৰালৈকে ৰাজ‍্যৰ শিক্ষাখণ্ডত ভয়াৱহ ভৱিষ‍্যতৰ ইংগিত বহন কৰাৰ লগতে এক অনিশ্চয়তাৰ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰি থকাটো খাটাং। অনলাইন শিক্ষা ব্যৱস্থা চহৰ অঞ্চলসমূহতে ফলপ্ৰসূ হৈছে বুলি ক’ব পাৰি। অৰ্থনৈতিকভাৱে পিছপৰা অঞ্চলত সকলো শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই সুবিধা গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই। আনকি মোবাইল ফোন যোগাৰ কৰি ল’ব নোৱৰা বাবে আত্মহত্যাৰ দৰে ঘটনাও ঘটিছে৷ গতিকে সময় বৰ কুটিল হৈ পৰিছে বুলি ইয়াৰ দ্বাৰাই বুজিব পাৰি।যিমান অনলাইন ক্লাছ চলি থাকিলেও স্কুললৈ গৈ শিক্ষক শিক্ষয়িত্ৰীৰ ছত্ৰছায়াত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰাৰ নিচিনা কেতিয়াও হ’ব নোৱাৰে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিশু, কিশোৰ-কিশোৰীৰ সোণোৱালী সময়খিনি বৰ বেয়াকৈ কাঢ়ি নিলে কাল কৰ’নাই… এই অপূৰণীয় ক্ষতি কোনেও কেতিয়াও পূৰণ কৰিব নোৱাৰিব।\nPrevious articleভূপেন-প্ৰিয়মঃ অসম্পূৰ্ণ হৈয়ো সম্পূৰ্ণ এক প্ৰেম কাহিনী\nNext articleপঞ্জাব নেশ্যনেল বেংকৰ ১৮জন কৰ্মচাৰী আক্ৰান্ত কৰ’নাত


যি মন যায়: বিদায় আমেৰিকা !\nঅৱশেষত মোৰ আমেৰিকাৰ পৰা বিদায় লোৱাৰ সময় আহি উপস্থিত হ’ল | যোৱা ছটা মাহ পৰিয়াল, বন্ধু-বান্ধৱ আৰু আত্মীয় স্বজনৰ পৰা বহুদূৰত ইয়াত অতিবাহিত কৰাৰ পাছত কালিলৈ নিচেই পুৱাতে চান ডিয়েগো এৰি মোৰ ওভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিম | চিকাগোৰ পৰা নতুন দিল্লী হৈ গুৱাহাটী পামগৈ অহা শুকুৰবাৰে আবেলি ১:৪০ বজাত |\nযোৱা সপ্তাহটো এফালে চাৰণ, নূৰ আৰু আনফালে ক্ষীৰোদ গগৈ আৰু তেওঁৰ নৱ-বিবাহিতা পত্নী পল্লৱীৰ সৈতে বেছ ফুৰা-মেলা কৰিলো | অগা-পিছাকৈ দুদিন নিশাৰ আহাৰ ক্ষীৰোদহঁতৰ ঘৰতে কৰিলো | লগত আছিল পাঞ্জাৱৰ লুধিয়ানাৰ পৰা অহা ভাতৃপ্ৰতিম অমনজোট সিং | অমনৰ পত্নী ডিম্পল ভনীয়েকৰ বিয়াৰ কাৰণে ঘৰলৈ গৈছে | পৰহিলৈ তেৱোঁ যাব | দুয়ো ইয়াত প’ষ্ট ডক্টৰেল গৱেষক হিছাপে কৰ্মৰত |\nকালি আছিল মোৰ গৱেষণাগাৰত শেষৰ দিন | অৱশ্যে শেষৰ দিনটোতো মোৰ গৱেষণাৰ কাম অব্যাহত ৰাখিব লগীয়া হ’ল | আবেলি ৪ বজাতহে মোৰ বাকী থকা কামখিনি শেষ কৰিলো | অৱশ্যে গৱেষণাগাৰৰ বিজ্ঞানী সকলে মোক যোৱা ২৩ তাৰিখেই আনুষ্ঠানিক ভাৱে বিদায় জনাইছিল, কাৰণ ২৫ৰ পৰা ২৮ তাৰিখলৈকে বন্ধৰ দিন আছিল | কালি সকলোৰে পৰা বিদায় লৈ আহিবৰ সময়ত মনটো বেছ গধূৰ-গধূৰ লাগিছিল | আৰম্ভণিতে যদিও মোৰ গৱেষণাগাৰত মন বহা নাছিল, পাছলৈ সকলো আপোন যেন হৈ পৰিছিল ! সন্ধিয়া আমাৰ চীনা বাইদেউ পুই (য়লাণ্ডি) চেঙে তেওঁৰ গাড়ীৰে মোক ঘৰত থৈ গৈছিলহি |\nঅজস্ৰ অভিজ্ঞতা আৰু মধুৰ স্মৃতি কঢ়িয়াই বিষাদ আৰু আনন্দৰ এক মিশ্ৰিত অনুভূতিৰে চান ডিয়েগো চহৰ এৰি যাবলৈ ওলাইছো | পৰিয়াল-পৰিজনৰ সৈতে ইমান দিনৰ মূৰত পুনৰ লগ হোৱাৰ ব্যাকুলতাই মন কিছু উগুল-থুগুল কৰি তুলিছে !\nযি গভীৰ প্ৰত্যাশাৰে এদিন ইয়ালৈ আহিছিলো সেয়া সফলভাৱে সমাপন কৰিব পৰাৰ বাবে ভগবানক শতকোটি ধন্যবাদ জনাইছোঁ | এতিয়া দুচকুত এটাই সপোন - যোৱা ছটা মাহত আহৰণ কৰা অভিজ্ঞতা আৰু কৰ্ম-কৌশল সাৰোগত কৰি কেনেকৈ মোৰ নিজৰ শিক্ষানুষ্ঠানটিক, বিশেষকৈ মোৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক অলপ হ’লেও উপকৃত কৰিব পাৰোঁ !\nবিদায় চান ডিয়েগো, বিদায় ! বিদায় আমেৰিকা, বিদায় !!\nArunava Gupta December 5, 2010 at 10:08 PM\nCongratulations on successfully completing this wonderful blog! It is our request that you kindly bring it out in the form ofabook.\nহেল’উইন (Halloween) উত্‍সৱ\nপ্ৰাকৃতিক ইতিহাস সংগ্ৰহালয় (Natural History Museum...\nচান ডিয়েগোৰ সাগৰীয় জগত (SeaWorld San Diego)\nচান ডিয়েগো বন্যপ্ৰাণী উদ্যানত এদিন\nবিদেশত অসমীয়া ব্যঞ্জনৰ জুতি


anjan acharya2বছৰ 1 সপ্তাহ পূৰ্বে\n১. আলু আৰু অন্যান্য কৃষি উৎপাদনত অসমক আত্মনিৰ্ভৰ কৰাৰ আঁচনি ল'ব লাগে।  ২. অসমৰ নদীৰ বুকুৰ বালিচৰ আৰু চৰ-চাপৰিবোৰ সৌৰশক্তি উৎপাদনৰ বাবে উপযুক্ত ঠাই । এই বালিচৰবোৰত সৌৰশক্তি প্ৰকল্প স্হাপন কৰি প্ৰচুৰ পৰিমাণে বিদ্যুৎ শক্তি লাভ কৰিব পাৰি।


JItu Das's Blog: August 2020\nTithi of Mahapurush Srimanta Sankardeva , the father of Assamese society, culture and language 2020\nTithi of Mahapurush Srimanta Sankardeva, the father of Assamese society, culture and Language 🙏\nMahapurush Sankardeva was the father of Assamese society,language and culture. In his long life of 120 years, he contributed to the creation of Assamese society inaspiritual base. The Bhakti movement originates from the Vaishnavism,apart of Sanatana Dharma that is devoted to Vagban Vishnu.\nThe Bhakti movement Sankardev started was based on the Bhagavaga purana ( The Bhagavad Purana isacollection of Vagban Narayan's leela and also it gives insight on different aspects of sadhana ).\nSankardevas teaching was based on Vaishnavism,but regarded bhakti or devotion as primary and vedic sankaras to the secondary position.\nAt that time, most of the spiritual books or Sastras were not in Assamese. It was available in Sanskrit and only to the brahmanical priests. No general people had access to the Sanskrit sastras. Sankardev translated The Bhgavata Purana into Assamese language. Now, the general Assamese people could understand the Bhagavad- Purana.\nAt that time around 14th century, in Assam, Shaktism ( Devi Puja) was dominant, since there is shakti pith at Kamakhya temple on Nilachal hill.\nSankadeva was against the extreme ascetism, he taught the Assamese people to livealife with devotion to Vagban Krishna living in the community. Sankardevas teachings were not acceptable for the priests of Ahom kingdom, so he had to move to lower Assam in Barpeta. He established Sattra ( Similar in some aspects of Ashram ) and Namghar ( prayer hall).\nSankardevas disciples grew with time and people from all economic and social condition came to be his disciples. It createdamovement in whole Assam, even the Ahom kings started to patronise the Mahapurushia dharma.\nSankardeva is the father of Assamese society, culture and dharma. He united the people from different castes, small community intoalarger Assamese community.\nSankardeva wrote many Bargeets ( which are devotional songs about Krishna ) ,but inafirealot of them was destroyed. Then Sankardeva's most devout disciple Madhavdeva to wrote Bargeets. Madhavdeva then wrote many beautiful bargeets about Sri Krishna's childhood. Sankardeva wrote the spiritual dramas called "Ankia Nat" , he wrote them inadifferent language called Brajabali (amix of Assamese and Maithali ).\nSankardeva wasagreat saint of India, he truly had divine personality. From the early age to his death, he was elevating the Assamese society towards divinity and Vagban Krishna's way.\nSankardeva nominated Madhadeva to carry out the teaching of the dharma, after his death in 1568 A.D. at the age 120 in Kochbehar. Madhadeva was alsoagreat saint who took Assamese society towards the spiritual upliftment. Madhavdeva's contribution towards development and uniting the Assamese society is equal to Sankardevas. Assam is always been known as Sankar- Madhava's place.Madhavdeva contribution to Assamese culture, society and literature is immense and Madhavdeva's name will always stay next to Sankardeva. Madhavdeva's "Adikanda" isashort version of Valmiki's Adikanda Ramayana.His " Janma- rahasya " isatheological book on creation of life and earth. He wrote this book on the request of great Chilarai's wife Bhubaneswai. He also wrote " Bhakti Ratnabali" which is about vagban Vishnu and why Bhakti or devotion is the greatest way to Vagban. Madhavdeva's greatest work is " Namaghosha" -which is one of the greatest book in Assamese language and available in most households of Assamese people. Namghosha isagift of Madhadeva to Assmaese literature, that isaspiritual masterpiece where teaching of Sankardeva, Madhadeva's own spiritual enlightenment, and Krishna devotion is all summed up beautifully.\nMadhadeva also wrote 191 Bargeet, which is one of the greatest contribution to the Assamese literature and culture. These bargeets still sung and they are one of the most beautiful devotional songs in the world.\nContribution of Sankardeva and Madhadeva goes hand in hand in the development of Assamese society, language and culture. No one can separate this great Guru -Disciple from the history of Assamese society for they have shown us the way towards bhakti or devotion towards Vagban, the supreme consciousness, that is Krishna consciousness.\nOn Sankardeva's tithi ( death anniversary), I pray to the Guru, the father of Assamese society,for guidance and blessings. 🙏🙏\nGayatri mantra meaning in Assamese\nभर्गो॑ देवस्य॑ धीमहि। ।\nधियो यो नः॑ प्रचोदया॑त्॥ ।\nওঁ ভূর্ভুবঃ স্বঃ\nধিয়ো য়ো নঃ প্রচোদয়াৎ।।\nগায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ শব্দৰ অৰ্থ -\nওঁ - ব্ৰহ্ম\nভূ - প্ৰাণস্বৰূপ\nর্ভুবঃ - দুখঃ নাশক\nস্বঃ - সুখ স্বৰূপ\nতৎ - সেই\nসবিতু - তেজস্বী\nর্বৰেণ্যং - শ্ৰেষ্ঠ\nভর্গো - পাপনাশক\nদেবস্য - দিব্যক\nধীমহি - ধাৰণ কৰি/ ধ্যান কৰি\nধিয়ো - বুদ্ধিক\nনঃ - আমাৰ\nপ্রচোদয়াৎ -প্ৰেৰণ কৰে\nগায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ ভাৱাৰ্থ -\nহে ব্ৰহ্ম, যাৰ পৰা আমাৰ প্ৰাণৰ সৃষ্টি, যিয়ে আমাৰ দুখ নাশ কৰে, সুখৰ স্বৰূপ , সেই শ্ৰেষ্ঠ তেজস্বী পাপনাশ কৰা দিব্যত ধ্যান কৰো, যিয়ে আমাৰ বুদ্ধিক শ্ৰেষ্ঠ দিশলৈ লৈ যায় !\nQuote for all Men and Boys\n🕉 नमो भगवते वासुदेवाय 🙏\nVidya dadati binayam (विद्यां ददाति विनयं) meaning in Assamese language\nপশ্চিমীয়া আদৰ্শৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত চলি অহা ভাৰতীয় শিক্ষা ব্যৱস্থাত বিদ্যা গ্ৰহণৰ নিচিনা পবিত্ৰ প্ৰক্ৰিয়াক এক প্ৰতিযোগিতা আৰু অহংকাৰৰ পুষ্টি সাধনালৈ পৰিবৰ্তন কৰি তোলা হৈছে। শৈশৱকালত শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনত পঢ়োঁতে এটা সুন্দৰ মন্ত্ৰ পাইছিলোঁ -\nविद्यां ददाति विनयं,\nতেতিয়া এই মন্ত্ৰটোৰ গুৰুত্ব সীমানখিনি উপলব্ধি কৰিব পৰা নাছিলোঁ । যদিওবা আমাক মন্ত্ৰ শিকোৱা হৈছিল, গোটেই শিক্ষা ব্যৱস্থা হৈছে বিদ্যাৰ গ্ৰহণ কেৱল নম্বৰৰ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে আৰু ধন প্ৰাপ্তিৰ উদ্দেশ্য হকে । কিন্তু বিদ্যালয়ৰ সৰ্বাধিক নম্বৰ পোৱা সকল জানো বিনয়ী আছিল ! প্ৰতিযোগিতাৰ পৰিৱেশ যেতিয়া মাত্ৰাধিক হৈ যায় বিদ্যালয় বোৰত তাত বিদ্যাৰ উদ্দেশ্যও সংকীৰ্ণ হৈ পৰে । শিক্ষা সামগ্ৰিক নহ'লে, কেৱল নম্বৰৰ পিছত দৌৰা হ'লে, সেই শিক্ষাই কেনেকৈ মানৱীয় প্ৰমূল্যবোধ বিকাশ কৰিব !\nমন্ত্ৰটোৰ কথাখিনি হয়তো এতিয়া অলপ ভালকৈ অনুভৱ কৰিব পাৰিছোঁ । বিদ্যা গ্ৰহণৰ ফলত মানুহ এজনে বিনয়ী হ'বলৈ চেষ্টা কৰিব নালাগে ,নিজে নিজে হৈ যায় । বহুতে বিনয়ী হোৱাৰ অভিনয় কৰে, কিন্তু মনত বিদ্যাৰ অহংকাৰ পুহি ৰাখে । কিন্তু কথাটো হ'ল বিনয়ী হ'ম বুলি কোনেও হ'বও নোৱাৰে ।\nযেতিয়া লৈকে বিদ্যা তথা জ্ঞানৰ স্পর্শ বা বিৰাট ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আগত যেতিয়া নিজৰ ক্ষুদ্ৰতা আৰু একাত্মতাৰ কিছু বোধ নহয়, কেনেকৈ এজনে বিনয়ী হ'ব পাৰিব, ইয়াত দোষ কাৰো নহয়। তেনেকুৱা উপযুক্ত পৰিবেশ আৰু পৰিস্থিতি সৃষ্টি নোহোৱা লৈকে মানুহ বিনয়ী হ'ব নোৱাৰে । যেতিয়া মানুহ এজন জীৱনৰ এনেকুৱা সন্ধিক্ষণ পাই যায় য'ত জীৱন চলাই নিয়া তথা সমগ্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ চলাই থকা পৰম চেতনা আৰু আদিশক্তিৰ বোধ আহে, তেতিয়া নিজে নিজে মূৰ দোৱা খাই যায় আৰু মানুহ এজনে বিনয়ী হোৱাৰ অনুভূতি উপলব্ধি কৰিব পাৰে ।\nবিনয়ী হোৱাৰ ফলতহে মানুহ এজনে পাত্ৰতা অর্জন কৰিব পাৰে, কিয়নো বিনয়ী হ'লেহে মানুহ এজনে নতুন বিদ্যা অর্জনৰ বাবে সাজু হ'ব পাৰিব । এনেকৈ নতুন বিদ্যা গ্ৰহণৰ ফলত এজনৰ কাৰ্যদক্ষতা নিশ্চিতভাৱে বাঢ়ে । বিদ্যা অর্জনৰ ফলতে মানুহে ধন প্ৰাপ্তিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কাৰ্যকুশলতা আহৰণ কৰিব পাৰে ।\nধন প্ৰাপ্তিৰ পিছত মানুহ এজনে ধৰ্মৰ দিশত আগবাঢ়িবলৈ সুবিধা লাভ কৰে । ধনৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত তেওঁ আনক সহায় কৰিব পাৰে তথা ভাল কামত সেই ধন প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে । ধন প্ৰাপ্তি অবিহনেও ধৰ্মৰ কৰ্ম কৰাটো সম্ভৱ, কিন্তু সেইটো এটা অন্য পন্থা ।\nধৰ্মৰ পিছতহে মানুহ এজনে সুখ বা শান্তি লাভ কৰে । ধৰ্মৰ অৰ্থ এই ক্ষেত্ৰত ইংৰাজী শব্দ religion ৰ কথা কোৱা হোৱা নাই । এই ধৰ্মৰ অৰ্থ হৈছে জীৱন তথা প্ৰকৃতিৰ সৈতে একাত্ম হোৱা । এই ধৰ্মৰ অৰ্থ নিজৰ আত্মাৰ প্ৰকৃতি অনুভৱ কৰা ।\nটমাছ আলভা এডিচনৰ সমসাময়িক মহান বিজ্ঞানী নিকোলা টেছলাই কৈছিল যে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ৰহস্যৰ বিষয়ে জানিবলৈ হ'লে শক্তি, ফ্ৰীকুৱেন্সি আৰু কম্পনাংকৰ আধাৰত চিন্তা কৰিব লাগে ।\nধৰ্মৰ অৰ্থ নিজৰ অন্তৰ্নিহিত শক্তি বা আত্মাৰ অনুভৱ লাভ কৰা ।উপনিষদৰ মূল কথাটোৱে হৈছে নিজৰ লগতে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ লগত একাত্ম অনুভৱ কৰা, যেতিয়া সেই জ্ঞানৰ অনুভূতি হয়, তেতিয়াই মানুহ এজনে জন্ম মৃত্যুৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰে । ধৰ্মৰ এটা ইংৰাজী অৰ্থ হৈছে nature ( প্ৰকৃতি) । আমাৰ সকলোৰে যি অন্তৰ্নিহিত শক্তিৰ প্ৰকৃতি আছে তাৰ সৈতে আমাৰ পৰিচয় হোৱা ধৰ্মৰ উদ্দেশ্য । প্ৰকৃত ধৰ্মৰ অৰ্থত সমস্ত ব্ৰহ্মাণ্ড সোমাই পৰে, ইয়াত কোনো ভেদ নাহে, কোনো বিভাজন নাহে, নাহে কোনো হিংসা, কোনো নিন্দা নাহে । তেতিয়া সকলো জীৱকুল নিজৰ আপোন হৈ পৰে, গছ-বন, জীৱ-জন্তু সকলোতে সেই একে শক্তি ( আত্মা) প্ৰবাহিত হৈ আছে যি মোৰ দেহটো চলাই ৰাখিছে ।\nপ্ৰকৃত ধৰ্মৰ অৰ্থত সমস্ত জীৱকুলৰ তথা ব্ৰহ্মাণ্ড চলাই ৰখা শক্তিৰ উৎস এক । Quantum mechanics ৰ এটা মূল সিদ্ধান্তয়ো একেটা কথাই কৈছে Separation is an illusion - সকলো পাৰ্থক্য কেৱল এক বিভ্রম মাথো । কিন্তু ধৰ্মৰ এই প্ৰকৃত অৰ্থটো বেছিভাগেই উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰে । Religion আৰু পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ পুৰণি তথা সুন্দৰ ভাষা সংস্কৃত শব্দ ধৰ্মৰ অৰ্থ বেলেগ, যদিওবা বছৰ বছৰ ধৰি একে অর্থ দুয়োটা শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি অহা হৈছে । সনাতন ধৰ্মত মানুহ এজন জীৱন আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ যি বৈজ্ঞানিক তথা আধ্যাত্মিক ব্যাখ্যা লাভ কৰে, তেওঁৰ অন্তৰাত্মাই পৰম তৃপ্তি লাভ কৰে , সেয়ে হৈছে সনাতন ধৰ্ম, যাৰ ফলত মানুহ এজনে জীৱন চক্ৰত থাকিও সুখ শান্তি লাভ কৰিব পাৰে ।। মন্ত্ৰটোৰ অৰ্থটো মোৰ সীমিত জ্ঞানৰ দ্বাৰা বুজি পোৱা খিনি আপোনালোকক আগত প্ৰকাশ কৰিলোঁ । সকলোৰে যাতে মংগলময়ী মন্ত্ৰটোৰ পৰা কল্যাণ হয় তাৰেই কামনা কৰিলোঁ ।।\n॥ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः\nMadhav Kandali Ramayana - ৰামায়ণখন সংস্কৃতৰ পৰা প্ৰথম তামিল আৰু পিছত দ্বিতীয়তে অসমীয়া ভাষাতে অনুবাদ হৈছিল\nমাধৱ কন্দলিয়ে ১৪ শ শতিকাত ৰামায়ণ খন অসমীয়াত অনুবাদ কৰিছিল। ৰামায়ণখন সংস্কৃতৰ পৰা প্ৰথম তামিল আৰু পিছত দ্বিতীয়তে অসমীয়া ভাষাতে অনুবাদ হৈছিল । অসমীয়া জাতিৰ পিতৃপুৰুষ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ এটা অংশ । আহোমসকলে অসমত ৬০০ বছৰ কাল ৰাজত্ব কৰিছিল, তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল । লাচিত বৰফুকনে অসমক মোগলৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল । অসমৰ কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণ আৰু চিলাৰায়ে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱক সনাতন ধৰ্মৰ এটা অংশ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰত সম্পূৰ্ণ সহযোগ কৰিছিল ।\nকিন্তু দুখৰ বিষয়যে অসমত কিছুমান অসমীয়াই নিজৰ অস্তিত্ব পাহৰি গৈছে । ইতিহাস পঢ়িলে হয়তো বুজি পালেহেঁতেন নিজৰ অস্তিত্বৰ উৎপত্তি হৈছে সনাতন ধৰ্মৰ পৰা । হয়তো ভৱিষ্যতলৈ তেওঁলোকে নিজৰ অস্তিত্ব বিচাৰি পাব ,তাৰেই কামনা কৰিলো ।।\nজয় শ্ৰী ৰাম 🙏\nTithi of Mahapurush Srimanta Sankardeva , the fath...\nVidya dadati binayam (विद्यां ददाति विनयं) meaning...\nMadhav Kandali Ramayana - ৰামায়ণখন সংস্কৃতৰ পৰা প্...


আমাৰ চিনাকি তচদ্দুক/এজন অভিনেতা-শিল্পীৰ হৃদয়ৰ সন্ধানত - ৱিকিউৎস\nআমাৰ চিনাকি তচদ্দুক/এজন অভিনেতা-শিল্পীৰ হৃদয়ৰ সন্ধানত\n←‘ৰক্তিম বাসনা’ৰ অতৃপ্ত বাসনাৰে তচদ্দুক গ’লগৈ\nলেখক: দেৱকুমাৰ শইকীয়া\nশিল্পী বন্ধু তচদ্দুক→\n42828আমাৰ চিনাকি তচদ্দুকদেৱকুমাৰ শইকীয়া১৯৮২\nএজন অভিনেতা-শিল্পীৰ হৃদয়ৰ সন্ধানত…\nএজন ছলেছমেনৰ মৃত্যু—\nমঞ্চ অনাতাঁৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ ‘সুন্দৰ পুৰুষ সুলভ’ কণ্ঠস্বৰৰ বিখ্যাত শিল্পী— নাম যাৰ তচদ্দুক ইউছুফ যাৰ আছিল অফুৰন্ত উৎসাহ, সূক্ষ্ম অনুভূতি, পোনপটীয়া আৰু একাগ্ৰতাবোধ। কিন্তু আনুষংগিক কথা আৰু কাৰ্য্যবিলাক বিচাৰ কৰি, তেখেত শেষৰ ফাললৈ নিজৰ দৃঢ় আত্মবিশ্বাস কিবা ‘অজান’ কাৰণত হেৰুৱাই জীয়াই থকাৰ বৃথা চেষ্টা চলাই আছিল যেন অনুমান কৰিবলগা হয়। ১৯৮২ চনৰ জানুৱাৰি মাহত Arthur Milierৰ ‘Death ofaSalesman’ৰ কথা ওলাওঁতে তেখেতে এদিন কৈছিল, “তুমি নাটকখন অনুবাদ কৰা। ‘গতিৰ নাম পয়গম্বৰ’ আৰু ‘দহন’ৰ পিচত আমি ‘ছেলছমেনৰ মৃত্যু’ কৰিম। মই উইলি লুমেনৰ চৰিত্ৰটোৰ অভিনয় কৰিম।\n……আচলতে আমি জীৱনৰ একোটা সময়ত প্ৰত্যেকেই উইলি লুমেন।” অলপ সময় [ ৪১ ] ছিগাৰেট খাই আকৌ কৈছিল, “ইয়াতে পাবা…… Whenaman does not haveagrip on the forces of life…… তেতিয়া কিয় আত্মহত্যা কৰে,” মই চিন্তা কৰিছিলোঁ এৰা লুমেনে এটা সুন্দৰ আৰু ডাঙৰ সপোন দেখিছিল; কিন্তু বাস্তৱত ৰূপ দিব নোৱাৰিলে। সেইকাৰণেই এখন গাড়ী জোৰেৰে চলাই নি আত্মহত্যা কৰিলে। কিন্তু এই ঘটনাটো জানো ‘আত্মহত্যা’ আছিল? নে এইয়া আছিল নিজৰ সমাজৰ এটা অংশই কৰা হত্যা? এই নাটকখনে সামাজিক আৰু ব্যক্তিগত ট্ৰেজেডি দাঙি ধৰিছে। লুমেনৰ ট্ৰেজেডি হৈছে জীৱনত বৰ বেচি উচ্চ আশা কৰাটোৱেই। লুমেনৰ পৰাজয় অকল এজন মানুহৰ পৰাজয়েই নহয়— জীৱনৰ এটা পথৰো পৰাজয়। কিন্তু উইলি লুমেনক কেইজন মানুহে বুজিব পাৰিলে?\nতচদ্দুক ইউছুফক আমি ‘বাপুদাদা’ বুলি মাতোঁ। তেখেতে মোৰ নাটকত ‘মঞ্চ’ত অভিনয় আৰু মোৰ নাটক পৰিচালনাও কৰিছিল। গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰপৰা প্ৰচাৰ হোৱা মোৰ নাটকতো অভিনয় কৰিছিল। বিভিন্ন নাটক, চলচ্চিত্ৰ আদিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ তেখেতে প্ৰায়েই মোক মাতিছিল আৰু মই নিজেও [ ৪২ ] গৈছিলোঁ। কাৰণ আমি গতিশীল জীৱনৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰক গভিৰভাবে লক্ষ্য কৰোঁ সৃষ্টিৰ সমল হিচাবে। সেইকাৰণেই আমি প্ৰায়েই বিশেষ বিশেষজনক (চৰিত্ৰ ৰূপে) ওচৰৰ পৰা নিৰীক্ষণ কৰিবলগীয়া হয়। বাপুদাদাৰ লগত কৰা আলোচনা বিলাকৰ মাজেৰে বাহিৰে বুজিব নোৱাৰা ‘তচদ্দুক ইউছুফ’ৰ শিল্পী মনৰ ব্যথাতুৰ হিয়াখনৰ কিছুকথা মই বুজি পাইছিলোঁ।\nমৃত্যুৰ পাচত মোৰ চকু দুটা ঢাকি থবা\nঅদম্য উৎসাহী আৰু কিছু আত্মাভিমানী বুলি মানুহে ভবা শিল্পী তচদ্দুক ইউছুফে এদিন মোক তেওঁৰ নিদাৰুণ ব্যথাৰ কথা এটা দিয়াত মই নিৰ্বাক হৈ গৈছিলোঁ। তেওঁ প্ৰায়েই মোক সুবোধ ঘোষৰ ‘চোখ গেল’ নামৰ গল্পটোক পূৰ্ণাংগ নাট্যৰূপ দিয়াৰ কথা কৈ থাকে। ‘চোখ গেল’ হৈছে এজন সুন্দৰ কান্তিৰ কিন্তু অন্ধ ডেকাৰ প্ৰণয়ৰ কাহিনী। সেইদিনা আছিল ১৯৮২ চনৰ জুলাই মাহৰ ৮ তাৰিখ। সেইদিনা বাপুদা সুস্থিৰ অৱস্থাত যেন নাছিল; মানসিক ভাৰসাম্য যেন কিছু হেৰুৱাই পেলাইছিল। ‘চোখ গেল’ৰ কথা আলোচনা কৰি থাকোঁতে হঠাৎ লৰ্ড বায়ৰণৰ কথা ওলায়ছিল। তেওঁ কৈছিল— “আজন্ম খঞ্জ [ ৪৩ ] সুন্দৰ ডেকা বায়ৰণৰ শেষ ইচ্ছা আছিল যে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ খঞ্জ ভৰিটো যেন আনে নেদেখাকৈ ঢাকি ৰাখিয়েই কবৰ দিয়া হয়।…… আৰু মোৰো এটা ইচ্ছা আছে বকুল। অলপ সময় ৰৈ আকৌ ছিগাৰেট খাব ধৰিছিল। কিন্তু একো নোকোৱাকৈ বৰ গহীনভাবে ৰৈ কৈছিল— “মোৰ মৃত্যুৰ পাচত মোৰ চকু দুটা যাতে ঢাকি ৰখা হয়।……” মই আচৰিত হৈ এটা প্ৰশ্নৰ ভাবেৰে চাইছিলোঁ। ‘অসম্ভব আত্ম-সচেতন এই শিল্পী গৰাকীৰ ব্যথাতুৰ অন্তৰৰ কথাখিনি মই বুজি পাইছিলোঁ।\nতেওঁৰ এটা চকু কিন্তু ঢাকি দিব লগা নহ’ল। কাৰণ তেওঁৰ চকু নিজেই জাপ খাই তেতিয়া চিৰ নিদ্ৰাত আছিল।\nআশা নকৰাটো পাপ\n১৯৬১ চনৰ ১৫ ছেপ্টেম্বৰ মোৰ কাৰণে এটা উল্লেখযোগ্য দিন। কপিলী নৈত বান আৰু ‘খৰ’ বতৰৰ লগত কপিলীপাৰৰ ৰাইজৰ সংগ্ৰামক লৈ ‘মৰ সুঁতিৰ জীয়া সাকোঁ’ নামেৰে এখন একাংক নাটক লিখিছিলোঁ। নাটকখনত গাঁৱে গাঁৱে আশাৰ বাণী দি ফুৰা ঔপন্যাসিক কাঞ্চন নামৰ চৰিত্ৰটিৰ মুখত এটা সংলাপ দিছিলোঁ “আশা নকৰাটো পাপ।… মানুহক ধ্বংস কৰিব পাৰি, হত্যা কৰিব পাৰি [ ৪৪ ] কিন্তু নিজে পৰাজয় বৰণ কৰি ন’ললে পৰাজিত কৰিব নোৱাৰি…”\nশ্ৰীপবিত্ৰকুমাৰ ডেকা (ৰূপকাৰ), শ্ৰীসদানন্দ শৰ্মা, শ্ৰীজ্ঞানদা বৰা আৰু মঃ কামাল আদিয়ে এই নাটকত অভিনয় কৰিছিল। নাটকখনে প্ৰথমে সদৌ নগাওঁ একাংক নাট প্ৰতিযোগিতাত আন বহুতো পুৰস্কাৰৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ দল আৰু শ্ৰেষ্ঠ নাটক ৰূপে পুৰস্কাৰ পাইছিল।\nপিচদিনা ৰাতিপুৱা ৰিক্সা এখনত বাপুদা আহি আমাৰ ঘৰ পালেহি। মোক কৈছিল “তোমাৰ নাটকখন এখন শ্ৰেষ্ঠ নাটক হৈছে। তোমাৰ গতিশীল সংলাপৰ ভিতৰতে এটা সংলাপ মই বৰ ভাল পাইছোঁ। ঠিক কথা আশা নকৰাটো পাপ।” মই কৈছিলোঁ, “ভাবটো মই আৰ্নেষ্ট হেমিংওৱেৰ পৰা পাইছোঁ।” এনে এজন মহৎ শিল্পীয়ে মোক তেনেকৈ কোৱাত মই লিখিবলৈ প্ৰেৰণা পাইছিলোঁ।\nসেই প্ৰতিযোগিতাৰ বিভিন্ন বিচাৰক মণ্ডলীৰ ভিতৰত তেখেতো এজন আছিল। ইয়াৰ পিচত তেখেতে যথেষ্ট কষ্ট কৰি নাটকখন পৰিচালনা কৰি গুৱাহাটীত হোৱা সদৌ অসম একাংক নাট প্ৰতিযোগিতালৈ নিজে লৈ গৈছিল। এই নাটকে গুৱাহাটীত প্ৰচুৰ অভিনন্দন লাভ কৰিব পাৰিছিল। [ ৪৫ ] মানুহৰ প্ৰশংসা শুনি শুনি আমি অভিভূত হৈ পৰিছিলোঁ।\nকিন্তু এই বাপুদায়েই ১৯৮১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত মোক কৈছিল— “আশা কৰি কৰি যেতিয়া মানুহৰ শেষ আশাকণো মনৰ পৰা মচখাই যায় তেতিয়া আশা নকৰাতো পাপ নহয়!” ইতিমধ্যে মই নাটকখন পূৰ্ণাংগ নাটৰূপে লিখি পেলাইছিলোঁ। মই সুধিছিলোঁ “আপোনাৰ জীৱনদৰ্শনৰ পৰিবৰ্তন হ’লনেকি?” তেওঁ সামান্যভাৱে হাঁহি কৈছিল— — Hope says to us constantly ‘go on— go on’— and thus leads us to the grave.”\n১৯৬৩ চনত মই অনুবাদ কৰা ‘ফিংগাৰ প্ৰিণ্ট’ নাটকখন বাপুদাই মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও পৰিচালনা কৰিছিল। অসমত বিভিন্ন মঞ্চত এই নাটকখন আৰু তেখেতে অনুবাদ কৰা ‘নাট্যকাৰৰ সন্ধানত ছটি চৰিত্ৰ’ আৰু ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই অনুবাদ কৰা ‘থানাৰ পৰা আহিছো’ নাটক কেইখনে এটা আলোড়ণ আনিছিল। তেতিয়া তেখেতৰ আৰু সান্নিধ্যলৈ আহিছিলোঁ। সুস্থ চিন্তাধাৰৰ নাটক কৰাৰ কথা আলোচনা কৰিছিলো। বিভিন্ন ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰও আমাৰ আলোচনাৰ বিষয় আছিল।\nএদিন তেওঁ ‘Cannes ত grand prize [ ৪৬ ] পোৱা বিখ্যাত ফৰাচী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক Henry Georges Clouzot ৰ ‘The wages of Fear’ ছবিখন মোক চাবলৈ কৈছিল। তেখেতে karel Reisz ৰ দৰে কৈছিল— A load of nitroglycerine is to be taken by lorry to the barning well—adangerous mission since the slightest jolt will send the whole load into the air…” আৰু কৈছিল— “বুজিছা? আমাৰ জীৱনতো তেনেকুৱা দুখ-যন্ত্ৰণাৰ আৰু মানসিক দুঃচিন্তাৰ বোজাৰে আমি দৈনন্দিক জীৱনত গৈ থাকোঁ— কোন মুহূৰ্তত ‘Explosion’ হব পাৰে ঠিক নাই।\nতেতিয়া এনেয়ে সহজভাৱে কোৱা কথাটোৱেই কেনেকৈ একেজন ব্যক্তিৰ জীৱনতে মিলি গ’ল।\nমোক ভাল নাপালে মই শেষ হৈ যাম\nতচদ্দুক ইউছুফৰ বিবাহৰ পিচত এদিন তেওঁ Erich Maria Remorque ৰ ‘Arch of Triumph’ খন মোক পঢ়িবলৈ দি কৈছিল, ‘Ioan নামৰ আত্মহত্যা কৰিবলৈ যোৱা ছোৱালী এজনীক আত্মহত্যাৰ আগমুহূৰ্তত Ravic নামৰ মানুহ এজনে মৰম আৰু স্নেহেৰে কেনেকৈ ঘূৰাই আনিছিল— ইয়াতে পাবা। নভেলখনৰ এটা বাক্য মনত [ ৪৭ ] ৰাখিবা “…with you I am happy: I wake up with you and I go to sleep with you. I do not know anything else. I love you, you must love me— beloved! you must love me… otherwise I am lost…” মই মনত ৰাখিছিলোঁ। এই গহীন গম্ভীৰ মানুহজনৰ ভিতৰত থকা প্ৰেমৰ অনুভূতি দেখা পাই ভাল লাগিছিল। সেই কিতাপ খন পঢ়োঁতে তেওঁ চিন দি থোৱা বাক্য কেইটামান পাই মই লিখি ৰাখিছিলোঁ। তাৰে এটা বাক্য “…Strange that one can die— when one loves” আন এঠাইত “you have made me live. I was nothing but stone, you have made me live—”\nদহন আৰু হৃদয়হীনা নাৰীৰ প্ৰতাৰণা\nতচদ্দুক ইউছুফে ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ চুটি গল্প বৰ ভাল পাইছিল। মই ড॰ ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ ‘বালিভোজ’ নামৰ চুটিগল্পটোৰ অবলম্বনত ‘দহন’ নামেৰে এখন পূৰ্ণাংগ নাটক লিখিছিলোঁ। নাটকখন বাপুদাক পঢ়ি চাবলৈ দিছিলোঁ। নাটকখন পঢ়ি তেওঁ বৰ ভাল পাইছিল বুলি কৈছিল। তেখেতৰ এই নাটকত অভিনয় আৰু পৰিচালনা [ ৪৮ ] কৰিবলৈ বৰ মন আছিল। ‘ৰূপকাৰ’ৰ পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকাৰ পৰা আবহ সংগীত, অ’ পি ৰ লাইট আৰু স্মৃতিৰেখা শইকীয়া (বেবী)ক মূল নায়িকা চৰিত্ৰত লৈ নাটকখন মঞ্চস্থ কৰাৰ কথা আছিল। তেওঁ এই হাবিয়াসৰ কথা মুকুট ভূঞা, ৰাজেন শৰ্মা আৰু মোৰ আগত কৈ আছিল। কিন্তু তেওঁৰ এই ইচ্ছা পূৰ্ণ নহ’লগৈ। এই নাটকখনৰ কাহিনীত প্ৰসংগক্ৰমে মদ খোৱাৰ কথা আহি পৰে। মদৰ কথা আলোচনা কৰি থাকোঁতে তেওঁৰপৰা এটা কথা জানিবলৈ প্ৰশ্ন কৰিছিলোঁ।\nমই: বাৰু বাপুদা, মানুহে কিয় আফিং খায়? কিয় মৰফিয়া লয়? আৰু মদ খায় কিয়?\nতেওঁ অলপ হাঁহি কৈছিল—\nবাপুদা: human existence ৰ কাৰণে প্ৰয়োজন।\nমই এইবাৰ ইচ্ছা কৰিয়েই সুধিছিলোঁ।\nমই: তেন্তে— Why do most educated and cultured people all over the world in drinking? বাপুদা ৰৈ গৈছিল। ছিগাৰেট খাই খাই কৈছিল\nবাপুদা: To forget his worries, his cares and anxieties, his sorrows and miseries and pains— দুঃচিন্তা আঁতৰাবলৈ, দুখ [ ৪৯ ] পাতলাবলৈ নিচাৰ প্ৰয়োজন আছে। এই কথাখিনি কওঁতে তেওঁক অত্যন্ত বিমৰ্ষ দেখা গৈছিল। তেখেতৰ সেই দৰ্শন মই মানি লোৱা নাছিলোঁ। এই ‘দহন’ নাটকৰ সম্পৰ্কতে মই তেখেতৰ জীৱনৰ কিছু সংঘাত আৰু মানসিক দ্বন্দৰ কথা জানিব পাৰিছিলোঁ। ‘দহন'ত স্বামী-স্ত্ৰীৰ মদখোৱাক লৈ কিছু মতান্তৰ ঘটাৰ কথা আছে। লগৰ সকলোবিলাক অধ্যাপক পিক্-নিক্ খাবলৈ গৈছিল। কিন্তু অমিতাভ নগ’ল। আগতে তেওঁৰ স্ত্ৰী মৈত্ৰেয়ীৰ সন্তান এটা হোৱাৰ পিচত ডাক্টৰৰ পৰামৰ্শমতে মৈত্ৰেয়ীক টনিকৰ দৰে খুৱাবলৈ ব্ৰাণ্ডিৰ বটল এটা আনি থোৱা আছিল। অমিতাভে সেইটো উলিয়াই আনি অলপ খাই চাবলৈ মন কৰে। স্ত্ৰীৰ অভিমানৰ সংঘাটপূৰ্ণ মুহূৰ্তৰ সংলাপ এটাত ৰৈ বাপুদাই মোক সুধিছিল— “বাৰু কোৱাচোন, নিজৰ মৰমৰ স্ত্ৰীক স্বামীয়ে অতিকৈ মৰমেৰে কি বুলি সম্বোধন কৰিব পাৰে?”\nমই মনতে ভাবি আছিলোঁ। মই লগত নিয়া বহীখনৰ এটা পাতত তেওঁ লিখি দিছিল ‘মোৰ মৰমৰ মানুহজনী’।\nতেতিয়া তেওঁ নগাঁৱৰ ঘৰত অকলশৰে থাকে। তেওঁৰ মৰমৰ মানুহজনী ছিলঙত!\nঅমিতাভে বাৰে বাৰে তেওঁৰ স্ত্ৰীক অকণমান [ ৫০ ] ব্ৰাণ্ডি খালে যে একো নহয় সেই কথা বিভিন্ন উদাহৰণ দি বুজাই থাকোঁতে নাটকখনত অমিতাভৰ মুখত এটা সংলাপ দিছিলোঁ— অমিতাভ: এই সাধাৰণ ব্ৰাণ্ডিকণলৈ তুমি ভয় কৰিছা? কিন্তু এসময়ত ইউৰোপত ‘আঁব্‌সাঁত’ বুলি এবিধ মদ আছিল; সেউজীয়া ৰঙৰ কাৰণে কিছুমানে ইয়াক ‘green Devil’ বুলিও কৈছিল। এই ‘Prohibited drink’ কোনে খাইছিল জানা? ভেনগোগ, পলগগাঁ ইত্যাদি বিখ্যাত শিল্পীসকলে। এবছৰলৈ এই মদ খালে মানুহজন হয় পাগল হয়— ডেলিৰিয়াম ট্ৰেমনস্‌ত মৃত্যু হয়; নহ’লে Suicide কৰে— বাপুদাই এই সংলাপটো পঢ়ি কিছুসময় বহি আছিল। মোৰ বহীৰ এটা পাতত লিখিছিল আৰু চাৰিওফালে লাইন দি দিছিল—\nআঁবাসাঁত = green Devil = Prohibited drink— এইটো এবছৰ Continualy খালে হয় মানুহজন পাগল হ’ব, নহ’লে Suicide কৰিব।\nমানৱ জীৱনৰ বিচিত্ৰ ভাব চিন্তা আৰু কাৰ্য্যবোৰ চিত্ৰিত কৰাই আমাৰ কাম; কিন্তু চৰিত্ৰৰ অনুসন্ধানত যাওঁতে দেখিছিলোঁ অসমীয়া মানুহ মানুহৰ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰতি যেন উদাসীন। অলপ বেলেগ আচাৰ ব্যবহাৰ আৰু বেলেগ ব্যক্তিত্বৰ মানুহক আমি [ ৫১ ] অমানুহৰ শ্ৰেণীতহে থব বিচাৰোঁ। পৃথিৱীৰ কিছু শিল্পীৰ জীৱনৰ কথা পঢ়োঁতে জানিছিলোঁ তেওঁলোকৰ ‘নিয়ম অলপ বেলেগ’, তেওঁলোকৰ দৃষ্টি বিৰাটৰ পিনে, ক্ষুদ্ৰত ৰৈ যাব নোৱাৰে। পল গঁগা, ভেনগোগ আদি শিল্পী সকলে কিছু অসামাজিক জীৱন-যাপন কৰিছিল, তেওঁলোকৰ সকলো বিলাক কাৰ্য্যই শৃংখলাময় নাছিল; কিন্তু তেওঁলোক আছিল মহৎ শিল্পী। যেতিয়া এখন সমাজৰ এক অংশই প্ৰতিহিংসা হিচাবেই বা আন কোনো উদ্দেশ্যৰে এজন শিল্পীক সকলো সৃষ্টিমূলক কৰ্মৰপৰা কৌশলেৰে বাধা দি ৰাখে— অৱজ্ঞা কৰে— তেওঁ হেৰাই যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিচত তেওঁলোকেই ডাঙৰ অনুষ্ঠান পাতি সাধুবাদ লয়।\nইংৰাজ কবি শ্যেলী, যাৰ চকুত আছিল সপোনৰ কাজল, ‘এলাষ্টৰ’ নামৰ কবিতা এটাত মৃত্যু কাহিনীৰ কথা লিখি সাগৰৰ মাজত হেৰাই গৈছিল আৰু এনেকৈয়ে এই স্কাইলাৰ্ক পখীটি কোনো অসীম অনন্তলৈ গতি কৰিছিল। তেওঁ লিখিছিল—\n“In solitude or in that deserted state when we are surrounded by human beings and yet sympathise not with us; we love the flowers, [ ৫২ ] the grass, the waters and the sky” (“নিজনতাৰ মাজত অথবা কোনো পৰিত্যক্ত পৰিবেশত যেতিয়া আমাক মানুহে বেঢ়ি থয় অথচ সিহঁতে আমাৰ প্ৰতি কোনো সহানুভূতিয়েই প্ৰকাশ নকৰে, তেতিয়া আমি ফুল, ঘঁহনি, জলাধাৰ আৰু আকাশক ভাল পাওঁ…”)\nআমাৰ সমাজত শিল্পকলা সকলোতে “স্বাৰ্থৰ লগত স্বাৰ্থৰ হৈছে সংঘাত— লোভৰ লগত লোভৰ সংগ্ৰাম নহয়, যুদ্ধ হয়— আদৰ্শৰ লগত আদৰ্শৰ তেতিয়া সেই সংঘাত হয় দীৰ্ঘস্থায়ী আৰু প্ৰাণঘাতকী। কাৰণ খাতি মানুহে অনায়াসে স্বাৰ্থ ত্যাগ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হয়, কিন্তু আদৰ্শ বৰ্জন কৰিবলৈ কোনোপধ্যে মান্তি নহয়। এই সংগ্ৰামত সন্ধি নাই— কম্প্ৰমাইজ হ’বই নোৱাৰে।” তাৰ বলি হৈছে কিছু শিল্পী।\nতচদ্দুক ইউছুফে সংলাপ ভাল পালেই বাক্যটোৰ গুৰুত্ব দিবলৈ তলত আঁচ টানি দিছিল। ‘দহন’ত অমিতাভেই নিজৰ মনৰ ভাব ‘দৃষ্টিপাত’ৰ ভাবেৰে বুজাবলৈ যাওঁতে কৈছিল—\nঅমিতাভ: প্ৰেমে জীৱনক দিয়ে ঐশ্চৰ্য্য, মৃত্যুক দিয়ে মহিমা; কিন্তু প্ৰবঞ্চিতক দিয়ে কি? কোৱা?\nঅমিতাভ: নহয়! দহন—। যি জুইয়ে পোহৰ নিদিয়ে— অথচ দিয়ে আনৰ্গল দহন। এই দহনৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ কোনোৱে লয় হাঁহিৰ আশ্ৰয়; কোনোৱে লয় মদৰ!\nএই সংলাপ কেইটা আৰু তলত লিখা কেইটাও তেওঁৰ কোঠাৰ ভিতৰত কেনেকৈ ডাঙৰ ডাঙৰকৈ মঞ্চত অভিনয় কৰাৰ দৰে বুকুৰ ভিতৰৰ পৰা যেন পঢ়িছিল, মোৰ সদায় মনত থাকিব।\nঅমিতাভ: হৃদয়হীনা নাৰীৰ ছলনাকেই সত্য বুলি বিভ্ৰান্ত হয় কোনো পুৰুষ। পৰিহাসক ভাবে প্ৰেম— অভিনয়ক ভাবে সৰল সত্য।\nচিঞৰি উঠিছিল বাপুদাই “বকুল– good.”\nঅমিতাভ: “প্ৰেম নাৰীৰ প্ৰয়োজন এখন সস্তীয়া চাদৰ মেখেলাৰ দৰেই। নিতান্ত সাধাৰণ। তাত উল্লাস, বিস্ময় আৰু উচ্ছলতা নাথাকে; কিন্তু পুৰুষৰ কাৰণে প্ৰেম হৈছে জীৱনৰ দুৰ্লভ বিলাস। দুখীয়াৰ ঘৰৰ ছোৱালী এজনীয়ে পোৱা দামী বেনাৰসী শাড়ীৰ দৰেই ঐশ্চৰ্য্যময়।— যি সেই প্ৰেম পায় অনেক [ ৫৪ ] দাম দিহে পায়। সেই কাৰণেই পুৰুষেই কৰিব যুগে যুগে ছেক্ৰিফাইছ!”\nবাপুদা উঠি গৈ বাহিৰত চছমাযেৰ মচি অলপ সময় ছিগাৰেট খাই আকৌ আহি বহিছিলহি। মৰিবৰ সময়ত যেন কাৰোবাৰ এটোপাল চকুলো দেখি মৰিব পাৰো\nআমি নাটক লিখোঁ। কাহিনীয়ে যি বিচাৰে হৃদয়ৰ উম দি চৰিত্ৰৰ মাজেৰে তাকে লিখোঁ। ‘দহন’ত মই শৰৎ চাটাৰ্জীৰ ‘দেবদাস’ৰ দেবদাসে চন্দ্ৰমুখীৰ ঘৰত মদ খোৱা এটা অংশ দিছিলোঁ। বাপুদাই কিন্তু ‘দেৱদাস’ৰ প্ৰমথেশ বৰুৱাই লিখা চিত্ৰনাট্যৰ অংশটোহে দিবলৈ কৈছিল। তেওঁ মুখস্থ মাতি গৈছিল। যিহেতু চিত্ৰনাট্যৰ কথাখিনি মূলতকৈ অলপ বেলেগ আছিল মই মই সেইদৰে লিখা নাছিলোঁ। পিচদিনা বহীখন লৈ যাওঁতে বাপুদাই লিখি থোৱা পাইছিলোঁ— ‘তবু যদি কখনও দেৱদাসেৰ মত এমন হতভাগ্য অসংযমী পাপিষ্ঠেৰ সহিত পৰিচয় ঘটে, তাহাৰ জন্য একটু প্ৰাৰ্থনা কৰিও। মৰিবাৰ সময় যেন কাহাৰও একফোঁটা চোখেৰ জল দেখিয়া সে মৰিতে পাৰে।’ তেখেতৰ দিনে দিনে ক্ষয় যোৱা মনৰ কথা বুজি মোৰ অন্তৰখন হাহাকাৰ কৰি উঠিছিল। ১৯৮১ [ ৫৫ ] চনৰে পৰা অবস্থাৰ মেৰপাকত পৰি মনৰ ভাৰসাম্য মাজে মাজে হেৰুৱাই পেলোৱাৰ ইংগিত বুজি মই যি পাৰোঁ আশাৰ কথা কৈছিলোঁ। নাটক আৰু চলচ্চিত্ৰৰ মাজত অন্ততঃ শিল্পীজনক সক্ৰিয় কৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ।\nযেতিয়া মই নাটকত চৰিত্ৰৰ প্ৰয়োজনত এগৰাকী নাৰী সম্বন্ধে নিৰাশাজনক সংলাপ দিছিলোঁ তেতিয়াই জীৱনৰ শেষৰ ফাললৈ তেওঁ চকু মুখ উজ্জ্বল কৰে “ঠিক কথা, গুড ডাইলগ্’ বুলি কৈছিল;\nমোৰ ‘গতিৰ নাম পয়গম্বৰ’ নাটকখন সম্পৰ্কে তেখেতে খুউব উচ্চ ধাৰণা কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ ‘ঐক্যতান’ৰ পবিত্ৰকুমাৰ ডেকাৰ লগত আলোচনা কৰি ‘মিউজিক’ আৰু লাইট ঠিক কৰাৰ কথা পাতিছিলোঁ। নাটকৰ প্ৰথম পাতটোত সেই কথা লিখি থৈ গৈছে। শ্ৰীমুকুট ভূঞা, শ্ৰীচুনী ভট্টাচাৰ্য্য, শ্ৰীৰাজেন শৰ্মা আৰু শ্ৰবিনিত বৰাই এই নাটকখন তেখেতৰদ্বাৰা কৰাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ নিজেও মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও পৰিচালনা কৰিব বুলি কৈছিল। মূল নায়িকাৰ চৰিত্ৰটোত স্মৃতিৰেখা শইকীয়া (বেবী)ই অভিনয় কৰাৰ কথা আছিল। পূবেৰুণ থিয়েটাৰৰ পৰা ঘূৰি [ ৫৬ ] আহি এই আগষ্ট মাহৰ শেষৰ ফালৰ পৰা ৰিহাৰ্ছেল কৰাৰ কথা আছিল। এই নাটকৰো কেইটামান সংলাপ তলত আঁচ পাৰি দিয়াৰ উপৰিও ঘেৰি দিছে ৰঙা বলপেনেৰে।\nভাস্কৰ: …“জীৱনত পদে পদে এই ধৰণৰ পুৰুষক নাৰীয়ে মহৎ আৰু অসাধাৰণ হোৱাৰ পৰা বিচলিত কৰিছে। সেই কাৰণে মই প্ৰত্যেকজন দুৰাকাংক্ষী পণ্ডিত বা শিল্পীক বিপথে নি ধ্বংস কৰিবৰ কাৰণে তেওঁৰ ঠিক পিচতে এটি নাৰীৰূপী মেফিষ্টফিলিছ চয়তানৰ আবিৰ্ভাৱ দেখোঁ।”\nগ্যেটেৰ ‘ফাউষ্ট’খনত আছে বিদগ্ধ পণ্ডিত ফাউষ্টক ধ্বংসৰ পথলৈ লৈ যাবলৈ ‘ডেভিল’ বা চয়তানে মেফিষ্টফিলিছৰ ছদ্মবেশত আহি প্ৰতাৰণা কৰে। সাধাৰণ মানুহৰ জীৱনতো এনে মেফিষ্টফিলিছৰ অভাৱ নহয়। বাপুদাক মই কৈছিলোঁ— চয়তানক চয়তানৰূপে জনাৰ পিচত প্ৰকৃত পুৰুষে ডেভিলৰ ওচৰত আত্মসমৰ্পণ কৰিব নালাগে। মই ভাবিছিলোঁ মঞ্চৰ মানুহজনক মঞ্চৰ মাজেৰে জীয়াই থাকিবলৈ দিব লাগে।\n[ ৫৭ ] ট্ৰেজেডি—\nখণ্ড ঘটনাৰ সমষ্টিয়েই অখণ্ড একোটি জীৱন। পৃথিৱীত আটাইতকৈ ভাল আৰু সৎ মানুহজনেও কেতিয়াবা খণ্ড ঘটনা এটাত সামান্য ভুল ত্ৰুটি কৰিব পাৰে। নায়কৰ জীৱনলৈ নামি আহে নানা বিপৰ্য্যয়। এটা ভুলে আৰু এটা ভুললৈ মানুহক টানি লৈ যায়। শেষত মৃত্যু পৰ্য্যন্ত হয়। ছেক্সপিয়েৰে বহু নাটকত এনে ট্ৰেজেডিৰ কথা কৈ গৈছে। তচদ্দুক ইউছুফে কিন্তু প্ৰায়েই কৈছিল, নাটকত এনে ট্ৰেজেডি হ’বলৈ মানুহৰ মৃত্যু নহলেও হয়। এসময়ত আশাৰ কথা, জীৱনৰ কথা আৰু প্ৰেমৰ কথা ভালপোৱা নাটকৰ নায়ক তচদ্দুক ইউছুফ মানুহজনৰ জীৱন শেষত এটা বাস্তৱ ট্ৰেজেডিত কেনেকৈ যে অন্ত হ’ল! সেইখিনিতে মোৰ উত্তৰ হেৰাই যায়।\nএসময়ত, কিছুমান মানুহে মোক নাটক মঞ্চস্থ কৰিবলৈ যাওঁতে মিছা কথাৰে মিছা অভিযোগেৰে মোক বিপৰ্য্যয়ত পেলাবলৈ অহৰহ চেষ্টা চলাই থকা কথাবোৰ মুকুট ভূঞা, ডঃ কমল লস্কৰহঁতৰ পৰা জানি তেওঁ মোক কৈছিল— “কোনো চিন্তা নকৰিবা, নিজৰ কাম কৰি যোৱা— “The strongest man in the world is he, who [ ৫৮ ] stands most alone.” কিন্তু তেওঁতো নিজে অকলশৰীয়া হৈ দৃঢ়ভাবে থিয় হৈ থাকিব নোৱাৰিলে!\nতচদ্দুক ইউছুকে সকলোকে এৰিলেও তেওঁৰ প্ৰায় সাত বছৰীয়া একমাত্ৰ সন্তান ‘তাব্ৰিজ’ক এৰিব নোৱাৰিছিল। ৰাতি অকলশৰে শুই থাকোঁতে হঠাৎ যেন তাব্ৰিজৰ মাত শুনি উঠি বহিছিল আৰু উজাগৰী নিশা কটাই দিছিল। তেতিয়া তেওঁৰ নিচাৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। ছিগাৰেটৰ পিছত ছিগাৰেট খাই খাই বেলি ওলোৱালৈ বাট চাইছিল। আগতে, মোৰ মনত আছে বাপুদা আহি মুকুট ভূঞাৰ ঘৰত বহি বাতৰি কাকত এখন হাতত ল’লেই তাব্ৰিজ দৌৰি আহি কৈছিল— ‘আব্বা?… ব’লানা! বাপুদাই মৰমেৰে কৈছিল— “অলপ পিছত যাম”। তাব্ৰিজে আকৌ কৈছিল— “ব—লা—না আব্বা?… আব্বা, মুকুট দাদাই এইয়া ছবি আঁকি দিছে— এখন গাড়ী— এটা ঘৰ!… আব্বা… বলানা…” বাপুদাৰ চকুত পিতৃত্বৰ গভীৰ চেনেহ উপচি পৰিছিল। তাব্ৰিজক হাতত ধৰি ঘৰলৈ লাহে লাহে আগবাঢ়িছিল। এহাতে পিতৃত্বৰ মৰমৰ পৰা বঞ্ছিত হৃদয়, আনহাতে বাপুদাই বিচাৰে নিজৰ কাষত নিজ পুত্ৰক! এটা দোমাজা! এই মৰমৰ আকৰ্ষণ [ ৫৯ ] ছিঙিব নোৱৰাৰ কাৰণেই সেই মৰম বা আকৰ্ষণেই বাপুদাক মৃত্যুৰ মুখলৈ লৈ গ’লনেকি?\nহে ভগৱান অতীত পাহৰিব দিয়া\nজীৱনত বহুত অঘাত পাইছোঁ। স্মৃতিৰ অন্তৰালত সেইবোৰ কথা ঢাকি থব খোজোঁ; কিন্তু সেই চৰম আঘাতৰ কথাবোৰ কিয় বাৰে বাৰে দিনে ৰাতিয়ে উভতি আহি মোক ভীষণ আঘাত দিয়ে? কিয়? জীৱনত যাকে বুজি উঠিছোঁ তেৱেঁই আঁতৰি যাব কিয়? তেওঁক দিয়া প্ৰতিশ্ৰুতি মই ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰোঁ কিয়? বেদনাত মন কঁপি উঠাৰ বাহিৰে মোৰ কৰিবলৈকো একো নাথাকে। যিজনক মই জীৱনলৈ ঘূৰাই আনিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ যিজনক মই বচাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ, তেৱেঁই মৃত্যুৰে মোক নিজে বাচি থাকিবলৈ যুদ্ধত নমাব বুলি মই বুজা নাছিলোঁ। এৰা, পাহৰিব খুজিলেই সকলো কথাই পাহৰিব নোৱাৰি!\nযেতিয়াই দুখত মই ভাঙি গৈছোঁ, আদৰ্শৰ কাৰণে অবিৰাম সংগ্ৰাম কৰি ভাগৰি গৈছোঁ তেতিয়াই কৈছিল “Don’t be sentimental my boy”– মুকুট ভূঞাহঁতে মোক অনবৰত প্ৰেৰণা দিছে। জীৱনত জীয়াই থাকি সংগ্ৰাম কৰাৰ কথা কৈছে। বাপুদায়ো কৈছিল— “if you are [ ৬০ ] not optimistic and bring hope to people no one will welcome you.” কিন্তু তেতিয়া তেওঁৰ মনৰ স্থিৰতা নাছিল। আমাৰ নিজৰ ভঙা অন্তৰ লৈ মুকুটক প্ৰেৰণা দিছিলোঁ। ধেমালি কৰিছিলোঁ। চলচ্চিত্ৰৰ লাইনত বম্বেলৈ সকলো সুবিধা থকা সত্বেও নোযোৱাৰ কাৰণে এদিন বাপুদাৰ ঘৰত মই আৰু বাপুদাই এটা plan কৰি মুকুটক স্বামী ‘মুকুটানন্দ’ নাম দি ‘স্বামীজী’ হ’বলৈ ধেমালি কৰিছিলোঁ। মুকুটৰ ঘৰৰ আগত ‘স্বামী মুকুটানন্দ’ নামে ছাইনবৰ্ড দিবলৈ বাপুদাই মুকুট ভূঞাক কৈছিল। কিন্তু কি Irony of fate— হায় Destiny ভাগ্য!— নিজেই জীৱনৰ সকলো আশা আকাংক্ষা বাদ দি মুক্ত হৈ উৰি গুচি গ’ল। ১০ আগষ্টত কলংখনলৈ চাই থাকোঁতে কিয় বাৰে বাৰে বাপুদাদাৰ সেই কথাটো মনত পৰে?\n“মুঝে ইয়ে কচফ অজীজ হ্যায়, ইহা জিতো লুংগা কৰাৰ চে।\nমুঝে অব চমন মে না চলো, ম্যয় ঘাবৰা জায় হুঁ বহাৰ চে॥” (এই বন্দীত্বই মোৰ ভাল লাগে, ইয়াতে শান্তিতে থাকিব পাৰিম। মোক আকৌ ফুলৰ বাগিছালৈ লৈ নাযাবা, মুকলি সৌন্দৰ্য্য মোৰ আৰু সহ্য নহয়)।\n[ ৬১ ] তেওঁ যেন মাজে মাজে ক’ব বিচাৰিছিল—\n“গোটেৰ জীৱনত পোৱাৰ দৰে এনে এগৰাকী জ্যোতিৰ্ময়ী নাৰীৰ স্থিতি মোৰ জীৱনত বিচাৰিছিলোঁ যি মোক বাহুৰ বন্ধনত লৈ মোৰ আত্মাৰ জ্যোতিত ঝংকাৰ তুলিব পাৰিলেহেঁতেন।…… মোৰ দৃষ্টিত নাৰী সুন্দৰ আৰু সত্যৰ এটি মহিয়সী। বহ্নিশিখা। বিশ্বৰ চিৰ প্ৰবাহিকা শক্তিৰ এক সুৰীয়া তৰংগ।… পুৰুষ যদি মধ্য আকাশৰ দুৰ্জয় স্থিৰ শক্তি, নাৰী তাৰেই এক অবিচ্ছেদ গতিৰ বিদুৎ-প্ৰবাহ”— কিন্তু বাপুদাই কি পালে? সময়ে তাৰ উত্তৰ দিব। এইটো ঠিক, সূক্ষ্ম অনুভূতিশীল শিল্পীসকল হৃদয়ৰ একাগ্ৰ বাসনাৰে এগৰাকী আত্মাৰ সহোদৰো বিচাৰে। পিচে বিচাৰিলেই পায়নে? শিল্পীসকলে মানুহৰপৰাও অকণমান মৰম, অকণমান সহানুভূতি বিচাৰে; কিন্তু পায় কেইজনে? সুন্দৰৰ উপাসক মহান কবি কিটছ এপ জীৱন কালত কোনো স্বীকৃতি পোৱা নাছিল। সেই কাৰণে তেওঁ সমাধিত লিখি থবৰ কাৰণে এষাৰ কথা মৃত্যুৰ আগতেই ৰচনা কৰি থৈ গৈছিল। কথাষাৰ আছিল— Here lies one whose name was writen in water. “যাৰ নাম পানীৰ ওপৰত লেখা হৈছিল তেওঁ ইয়াতে শুই আছে”। [ ৬২ ] ঘোষক হিচাৰে তেখেতৰ যিমান অপূৰ্ব দক্ষতা অছিল— তাৰ স্বীকৃতি বা সেইয়া সম্পূৰ্ণ প্ৰকাশ কৰিবলৈ সুবিধা তেওঁ পাইছিলনে? অশ্ৰু অঞ্জলি দি সমাধি চাই চাই আকৌ মনত পৰিছিল তেওঁ মাজে মাজে কোৱা এটা কবিতা—\n“অকেলা হুঁ, পৰ আবাদ কৰ দেতা হু বিৰনা বহোত্ ৰোয়েগী মেৰে বাদ্ ইয়ে শামে—তনহাই।” — (“মই অকলে, কিন্তু নিৰ্জনতাক মই ভৰাই ৰাখোঁ। মোৰ পিচত এই নিৰ্জন সন্ধ্যাই মোৰ কাৰণে কান্দিব”)\nমই নাজানো তেওঁ এতিয়া ক’ত আছে! তথাপি মই তেওঁক আকৌ এবাৰ শুনাইছোঁ— যতে আছে তাতে শুনক— It silly got to hope— আশা কৰাতো পাপ।\n“I am the guest of no one at the end of my day…\nThe long night is before me— and I am tired.”\n[ ৬৩ ] মই এইবোৰ শুনিবলৈ বিচৰা নাই—\nসেই ‘দি ওল্ড মেন এণ্ড দি ছিৰ’ বৃদ্ধৰ দৰে যুগৰ সৰ্বগ্ৰাসী হাঙৰৰ কবলৰ পবা মানবতাৰ কংকাল উদ্ধাৰ কৰোঁতেই ক্ষান্ত নাথাকি সেই কংকালত আমি প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰি নতুন সৃষ্টি কৰিব লাগিব। আমাৰ কাম বহুত— সময় বৰ কম। সেই কাৰণেই শিল্পী তচদ্দুক ইউছুফ— আমাৰ ‘বাপুদা’ গুচি যোৱাত মোৰ খং উঠিছে।\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=আমাৰ_চিনাকি_তচদ্দুক/এজন_অভিনেতা-শিল্পীৰ_হৃদয়ৰ_সন্ধানত&oldid=84274"ৰ পৰা অনা হৈছে\nদেৱকুমাৰ শইকীয়াৰ সাহিত্যকৰ্ম\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ২৮ আগষ্ট ২০২০ তাৰিখে ১৬:২১ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


অসমীয়া চুটিগল্প || অসমীয়া চুটিগল্প আই || Assamese Short Story\nHomeঅসমীয়া চুটিগল্প অসমীয়া চুটিগল্প || অসমীয়া চুটিগল্প আই || Assamese Short Story\nAssamese Blog July 12, 2020\nআইৰ হৃদয়ত এভুমুকি - চুটিগল্প\nফিৰফিৰাই বলা হিমশীতল বতাহজাকে হাড়লৈকে চেলেকি গ’ল। গেটখন ভালদৰে বন্ধ কৰি কাপোৰখন ভালদৰে টানি-টুনি লৈ বাৰান্দালে সোমাই আহিলো। ফাগুনমহীয়া বতাহজাকে লঠঙা গছবোৰত ধুলিৰ যেন বগা আচ্ছাদনহে পাৰি থৈছে। ওচৰৰ কোনো মানুহ উঠাই নাই। মোৰ যে একেবাৰে টোপনি নহা হৈছে। ভিতৰলৈ সোমাই আহি দাপোনখনৰ সন্মুখত ৰৈ নিজকে পর্যবেক্ষণ কৰিলো । খুটিয়াই খুটিয়াই চাইছো মুখাবয়ৱ- দেহাবয়ৱ। চকুৰ তলৰ ক’লা দাগত অনিদ্রাৰ চিন স্পষ্ট। ৫০ ৰ দেওনা পাৰ নৌহওতেই প্রৌড়ত্বৰ আগমন নেকি তেন্তে………..?\nসুৰীয়া ৰিংটনেৰে মোবাইলটো বাজি উঠাত ভাবত যতি পৰিল। বেডৰুমলৈ ঢপলিয়াই গলো; ডাঙৰ সোণে ফোন কৰিব পায়। কালি দিনদুপৰতে মই কৰা ফোনকলটোত তাৰ ব্যস্ততাভৰা চুটি চুটি কথাকেইষাৰত মই সন্তুষ্ট হ'ব নোৱাৰিলো । “সদায়নো কিমান ফোন কৰি থাকা মা ? প্রয়োজন হ'লে মই কৰিম নহয় ।“- বিৰক্তিভৰা তাৰ কথাকেইষাৰে মোৰ বুকুত শেল হৈ বিন্ধিলেও বহুতদিনৰ মূৰত তাৰ মাতষাৰ শুনিয়েই মই যেন আশ্বস্ত হৈছিলো। সৰু সোণৰো সেই একেই ব্যস্ততা, নিউজ চেনেল এটাৰ এডিটৰ যে…….।\nকোম্পানীৰ ফোন…….যিমান ব্যাকুলতাৰে ফোনটোলৈ দৌৰি আহিছিলো, তাতোকৈও নিৰুৎসাহেৰে আগৰ জেগাতেই ফোনটো ৰাখি বিচনাখনতে অলশভাৱে দেহাটো এৰি দিলো । আয়ো বাৰু এনেদৰেই ব্যগ্র আছিল নেকি মোৰ লগত এষাৰি কথা পাতিবলৈ……? কিয় জানো আজিকালি প্ৰায়ে আইৰ কথাকে মনলৈ আহি থকা হ'ল । হাজাৰ বিচাৰিলেও নোপোৱা দূৰত্বলৈ গুচি যোরা আইৰ অলপ স্পর্শ পালেই মই যেন শান্তি পাম।\nপিতাই ঢুকুৱাৰ পাছৰে পৰা আয়ে অশেষ কষ্টৰে অকণ অকণকৈ গঢ় দিছিল মোক । মোৰ মাজতেই যেন পিতাইৰ মোক লৈ দেখা সপোনবোৰৰ সার্থক হোৱাৰ ৰেঙণি দেখিছিল আয়ে । ইটো নাখাও, সিটো নাখাও বুলি জেউৰ ধৰি কেতিয়াবা ভাতৰ কাঁহীৰ পৰাই উঠি গৈছিলো মুখ ফুলাই । জনা নাছিলো তেতিয়া চৰুত ভাত কম পৰিলে মোৰ কাঁহীৰ অৱশিষ্টখিনিৰেই প্রায়ে ক্ষুধা নিবাৰণ কৰে । আৰু মই ? মোৰ সপোনবোৰ গাঁওৰ অন্য দহজনী ছোৱালীতকৈ বেলেগ আছিল । মই আচলতে আতৰি যাব খুজিছিলো গাঁওৰ সাধাৰণ মানুহৰ পৰা…..ৰুটিনমাফিক জীৱনৰ পৰা ... আৰু আইৰ পৰাও নেকি…….? মোৰ অপূর্ব ৰূপত মুগ্ধ হৈয়ে বিয়া কৰোৱা স্বামীৰ পৰা মই অতদিনে বিচৰা যেন সকলোবোৰেই পাইছিলো । আইজনী যেন লাহে লাহে আৰু নিষ্প্রভ হৈ গৈছিল ।\nবিয়া হৈ অহা দিন ধৰি গাঁওৰ ঘৰলৈ যোৱা দিন আঙুলী মূৰত লিখিব পৰাই আছিল চাগৈ । আইৰ অসুখ হোৱাত গৈছিলো এবাৰ খবৰ ল'বলৈ । সময়তকৈ সোনকালে পৰা আইজনীৰ বয়সৰ চাপখিনিক মই বাক দেখিও নেদেখাৰ ভাও জুৰিছিলো নেকি ? ৰাতিটোও নাথাক?" - দিনটো কটোৱাৰ অন্তত ঘূৰি যাবলৈ ওলোৱাত আয়ে পৰম আশাৰে মোৰ চকুলৈ চাইছিল । “ইহঁতৰ পৰীক্ষা আছে যে, এওঁৰো মই নহ'লে বৰ অসুবিধা হয় ।" - কেনেকৈনো থাকো ; আইৰ ঘৰত টিপচাকিৰ পোহৰ, মাটিৰ ঘৰত ল'ৰাকেইটাক নুশুজে। আইৰ মুখত ভাঁহি উঠা কলীয়া ডাৱৰখিনিক মই দেখিও আওকাণ কৰিছিলো চাগৈ সেইদিনা ।\nবিচনাখনৰ পৰা উঠি লাহে লাহে মই ৱাৰড্রৱটো খুলিলোগৈ । ৰঙা – সেউজীয়া চানেকিৰ এযোৰ বিশেষ কাপোৰ মোৰ হাতত উঠি আহিল । তাঁতত বোৱা কাপোৰযোৰ কোনোবা এটা বিহুত দি আয়ে মাোক কৈছিল "পিন্ধিবি জানো?" "পিন্ধিবি জানো..." -- আয়েও জানিছিল চাগৈ ব্রেণ্ডেড কাপোৰেৰে ভৰি থকা মোৰ ৱাৰড্রৱৰ এচুকত পৰি ৰ'ব আয়ে দিয়াযোৰ । কিন্তু আজিযেন এই কাপোৰযোৰ মোৰ বাবে বৰ আপোন হৈ পৰিছে । চকুপানী- ঘাম মিহলি যেন এক সুঘ্ৰাণ বিয়পি আহিছে কাপোৰযোৰৰ পৰা…….নাকটো উজাই দীঘলকৈ উশাহ এটা ল'লো ……..আইৰ শৰীৰৰ গোন্ধ। পৰিবলৈ লৈছিল কাপোৰযোৰ হাতৰ পৰা….. থাপ মাৰি ধৰিলো…..নাহ্, মহাৰ্ঘ্য বস্ত্ৰ এইযোৰ মোৰ বাবে । কাপোৰযোৰ বুকুত জোৰেৰে সাৱটি ধৰিলো কোনোবা পৰম সুহৃদৰ দৰে । কুৰুকি কুৰুকি সোমাই গৈ আইৰ হৃদয়খন মই যেন ভুমুকি মাৰি চাব বিচাৰিছো ....!\nসুখানুভূতি - অণুগল্প\n" অনন্যা , তই এই মানুহজনৰ মাজত কি বিচাৰি পালি অ' । না দেখাত ভাল , না ধনী । বয়সটোও তোৰ লগত নিমিলে । কিমান ভাল ভাল ধুনীয়া চহকী ল'ৰা তোৰ কাৰণে বলিয়া আছিল ।\nতোৰ ৰূপ গুণৰো তুলনা নাই । তই\nএগৰাকী মুক্ত পখী ( পখি) । কি পালি এইজনৰ লগত সংসাৰ কৰি ??"\nলগৰ ছোৱালী কেইজনীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত তাই ক'লে,\n" থিকেই কৈছ তহঁতে । মই এগৰাকী মুক্ত পখী । এতিয়াও মুক্ত মনেৰে নিজৰ ইচ্ছাৰে ঘূৰি ফুৰোঁ । যি মন যায় তাকেই কৰোঁ । কিয় জাননে?\nকাৰণ মোৰ মানুহজনে মোৰ পাখি দুখন কাটি পেলোৱা নাই । মোক উৰিবলৈ এখন আকাশ দিছে ।"\nকথাবোৰ কওঁতে অন্যনাৰ মুখত যি তৃপ্তিৰ আভা বিয়পি পৰিছিল ,সেই পোহৰে হয়তো কেতিয়াও পইচাৰ পাছত দৌৰা এই লগৰ কেইজনীৰ মুখবোৰ স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব ।\nঅণুগল্প অসমীয়া চুটিগল্প


Uncategorized - The Cross Current\nThe CrossCurrent\t Apr 29, 2022 0\nপ্ৰাক্তন বিজেপি সাংসদেই কিয় ব্যর্থ বুলি ক’লে নৰেন্দ্ৰ মোদীক?\nচৰকাৰী ধাৰৰ বাবেই কিদৰে ডুবিছে শ্ৰীলংকা?\nসংসদৰ অধিবেশনত কিয় প্ৰায়েই অনুপস্থিত থাকে প্ৰধানমন্ত্ৰী?\nBlog Breaking News News Bazar অৰ্থনীতি এক্সক্লুছিভ ক'ভিড ক্ৰীড়া\nশ্ৰীলংকাৰ দৰেই দেউলীয়া হব ভাৰত!\nশ্ৰীলংকাৰ দৰেই দেউলীয়া হব ভাৰত! চৰকাৰৰ জনমোহিনী আচনিৰ বাবেই ভাৰত দেউলীয়া হব বুলি খোদ নৰেন্দ্ৰ মোদীকেই সকীয়াই দিছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ দুজন শীর্ষ বিষয়াই৷ প্ৰতি কেজি চাউলৰ তিনিশ টকাতকৈ অধিক দাম৷একাপ চাহৰ মূল্যই অতিক্ৰম কৰিছে এশ টকাৰ ঘৰ৷দেউলীয়া…\nকেনেকৈ ৰাছিয়াক এতিয়াও প্ৰতিৰোধ কৰি আছে ইউক্ৰেইনে?\nযুদ্ধ বিৰতি ঘোষণা ৰাছিয়াৰ\nThe CrossCurrent\t Mar 5, 2022\nযুদ্ধ আৰু কৰিব বিচৰা নাই ৰাছিয়াই। যুদ্ধ বিৰতি ঘোষণা কৰিছে ৰাছিয়াই। গ্লাম কৰিডৰ নিৰ্মাণৰ বাবে যুদ্ধ বিৰতি ঘোষণা প্ৰৱল প্ৰতাপী ৰাছিয়াৰ। বিদেশী নাগৰিক উদ্ধাৰৰ বাবে এই সিদ্ধান্ত। এই কথা ঘোষণা কৰিছে UNSC ত ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূতে।\nআমেৰিকা কিয় যুদ্ধত নমা নাই ৰাছিয়াৰ বিৰুদ্ধে?\nThe CrossCurrent\t Feb 27, 2022\nআমেৰিকাই উত্থাপণ কৰিলে ৰাছিয়াৰ বিৰুদ্ধে প্ৰস্তাৱ ৷ কিন্তু ভাৰতে ল’লে নিৰাপদ দূৰত্ব ৷ কিয় ?\nকোনে সম্পত্তি জব্দ কৰিব ৰাছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ?\nইউক্ৰেইনত আবদ্ধ ভাৰতীয় শিক্ষার্থীক উভতাই অনাত মোদী চৰকাৰৰ ব্যর্থতাক লৈ কি কলে ৰবিশ কুমাৰে?\nৰাছিয়াৰ বিৰুদ্ধে ইউক্ৰেইনৰ কি এই ‘পোৰামাটি’ কৌশল ?\nযুদ্ধ আৰম্ভ : তেলৰ বজাৰত জ্বলিছে জুই\nৰাছিয়াই ইউক্ৰেইনৰ ওপৰত মিছাইল আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰাৰ পাছতে তেলৰ বজাৰতো জুই জ্বলিছে ৷ প্ৰতি বেৰেল খাৰুৱা তেলৰ দাম ১০০ ডলাৰতকৈও অধিক হৈ পৰিছে ৷ ৰাছিয়া আৰু চৌদী আৰৱেই হ’ল খাৰুৱা তেল সৰ্বাধিক পৰিমানে মজুত থকা দুখন দেশ ৷ ৰাছিয়াৰ পৰাই সমগ্ৰ বিশ্বলৈ…


ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019 গালাতীয়া পত্র4অধ্যায়\n1 কিন্তু মই কওঁ, উত্তৰাধিকাৰী শিশুহৈ থকালৈকে, সৰ্ব্বস্বৰ গৰাকী হ’লেও তাতে তেওঁ আৰু দাসৰ মাজত একো প্ৰভেদ নাথাকে;2কিন্তু পিতৃৰ নিৰূপিত সময়লৈকে তেওঁ ন্যায় ৰক্ষক আৰু তত্ৱাৱধায়ক সকলৰ অধীনত থাকে।\n3 এনেকৈ আমি যেতিয়া শিশু অৱস্থাত আছিলোঁ, আমিও তেনেকৈ জগতৰ মৌলিক বিধিৰ অধীনত দাস আছিলোঁ;4কিন্তু যেতিয়া কাল সম্পূৰ্ণ হ’ল, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁৰ নিজ পুত্ৰক পঠাই দিলে, যি জন মহিলাৰ পৰা জন্ম পোৱা আৰু ব্যৱস্থা বিধানৰ অধীনত উৎপন্ন হোৱা,5তেওঁ যাতে বিধানৰ অধীনত থকা সকলোকে মুক্ত কৰিব পাৰে, তাতে আমি সকলোৱে যেন তেওঁৰ সন্তান ৰূপে স্বীকৃতি হওঁ৷\n6 কাৰণ অাপোনালোক আটায়ে ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ, ঈশ্বৰে তেওঁৰ পুত্ৰৰ আত্মা নিজৰ ওচৰৰ পৰা আমাৰ হৃদয়লৈ পঠায় দিলে; সেই আত্মাই, “আব্বা, পিতৃ”, এই বুলি মাতে।7এই কাৰণে আপুনি পুনৰ আগৰ দৰে দাস নহয় কিন্তু পুত্ৰ হৈছে; যিহেতু পুত্ৰ হৈছে, সেয়েহে ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই উত্তৰাধিকাৰীও হৈছে৷\nঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহত থিৰে থাকিবলৈ নিবেদন\n8 পূৰ্বতে আপোনালোকে যেতিয়া ঈশ্বৰক জনা নাছিল, তেতিয়া যিবোৰ স্বাভাৱিকৰূপে ঈশ্বৰ নহয়, সেইবোৰৰ সেৱাকৰ্ম কৰিছিল।9কিন্তু এতিয়া আপোনালোকে ঈশ্বৰৰ পৰিচয় পালে, ইয়াৰ উপৰি ঈশ্বৰৰ দ্বাৰাই পৰিচিত হ’ল; এনে স্থলত কেনেকৈ পুনৰ সেই দূৰ্বল আৰু দীনহীন প্ৰাথমিক বিধিলৈ উলটি যাব? কেনেকৈ পুনৰ সেই বিধিবোৰৰ সেৱাকৰ্ম কৰিব পাৰিব?\n10 আপোনালোকে বিশেষ বিশেষ দিন, মাহ, ঋতু আৰু বছৰ এইবোৰ পালন কৰি আছে। 11 আপোনালোকৰ কাৰণে মোৰ এই ভয় হয়; জানোচা মই যি পৰিশ্ৰম কৰিলোঁ, সেয়ে কিজানিবা কেনেবাকৈ ব্যর্থ হয়।\n12 হে ভাই সকল, বিনয় কৰি কৈছোঁ, অাপোনালোক মোৰ নিচিনা হওক; কিয়নো ময়ো আপোনালোকৰ নিচিনা হৈছোঁ। আপোনালোকে মোৰ একো অন্যায় কৰা নাছিল। 13 মোৰ শৰীৰৰ দূৰ্ব্বলতাৰ কাৰণে, মই যে প্ৰথম বাৰ আপোনালোকৰ আগত শুভবাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰিছিলোঁ, সেই বিষয়ে আপোনালোকে জানে। 14 মোৰ মাংসত আপোনালোকৰ যি পৰীক্ষা হৈছিল, সেই বিষয়ত আপোনালোকে হেয়জ্ঞান আৰু ঘৃণাবোধ কৰা নাছিল; বৰং ঈশ্বৰৰ এজন দূত, এনে কি খ্ৰীষ্ট যীচুৰ নিচিনাকৈ মোক গ্ৰহন কৰিছিল।\n15 এতিয়া আপোনালোকৰ সেই আনন্দ ক’ত? কিয়নো আপোনালোকৰ পক্ষে মই সাক্ষ্য দিছিলোঁ যে, সাধ্য হোৱা হ’লে আপোনালোকে নিজ নিজ চকুকো কাঢ়ি মোক দিলেহেঁতেন। 16 এতিয়া আপোনালোকক সত্য কথা কোৱাত মই আপোনালোকৰ ওচৰত শত্ৰু হ’লোঁ নে?\n17 সেই লোক সকল আপোনালোকৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কিন্তু কোনো ভাল উদ্দেশ্যৰ বাবে আগ্ৰহী নহয়৷ তেওঁলোকে আপোনালোকক মোৰ কাষৰ পৰা অাতৰাই অানিবলৈ বিচাৰে, যাতে আপোনালোকে তেওঁলোকৰ প্ৰতি আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে৷ 18 অৱশ্যে আগ্ৰহ দেখুওৱা ভাল, যদিহে সৎ উদ্দেশ্যেৰে তাক কৰা হয়৷ অকল মই আপোনালোকৰ তাত উপস্থিত থাকোতে যে ভাল, এনে নহয়, কিন্তু সকলো সময়তে থকা ভাল।\n19 হে মোৰ প্ৰিয় সন্তান সকল, আপোনালোকৰ কাৰণে পুনৰ এবাৰ প্ৰসৱ যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছোঁ; যেতিয়ালৈকে আপোনালোকত খ্ৰীষ্টৰ আকাৰ উৎপন্ন নহয়, তেতিয়ালৈকে ভোগ কৰি আছোঁ৷ 20 এতিয়া আপোনালোকৰ ওচৰত যাবৰ বাবে মোৰ মন গৈ আছে আৰু তাত বেলেগ ভাবে এই সকলো কথা আপোনালোকৰ লগত আলোচনা কৰিব পাৰিলোঁ হয়৷ আপোনালোকৰ বাবে মই বিবুদ্ধিত পৰি আছোঁ।\n21 হে বিধান-শাস্ত্ৰৰ অধীন হ’ব খোজা সকল, মোক কওকচোন, আপোনালোকৰ মাজৰ কোনে বিধানৰ কথা শুনিবলৈ নিবিচাৰে? 22 কিয়নো লিখা আছে যে, অব্ৰাহামৰ দুজন পুত্ৰ আছিল; বেটীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন, স্বাধীন জনীৰ গৰ্ভত ওপজা এজন। 23 কিন্তু বেটীৰ যি জন, সি মাংস অনুসাৰে জন্মিছিল; কিন্তু স্বাধীন জনীৰ যি জন, সেই জন প্ৰতিজ্ঞাৰ গুণেহে জন্মিছিল।\n24 এইবোৰ কথাৰ এটা আন প্ৰকাৰ ভাবাৰ্থ আছে; কিয়নো এই দুজনীয়েই দুই বিধান হৈছে; এক নিয়ম চীনয় পৰ্বতৰ পৰা দাসত্বৰূপ অৱস্থাত প্ৰসৱ কৰোঁতা; সেয়ে হৈছে হাগাৰ৷ 25 কিয়নো আৰব দেশত হাগাৰ শব্দৰ অৰ্থ, চীনয় পৰ্বত; আৰু বৰ্তমানে থকা যিৰূচালেমকো বুজায়; কিয়নো তাই নিজ সন্তানে সৈতে বন্দী অৱস্থাত আছিল।\n26 কিন্তু উৰ্দ্ধলোকত থকা যিৰূচালেম স্বাধীন; তেওঁ হৈছে, আমাৰ মাতৃ।\n27 কিয়নো লিখা আছে,\n“হে প্ৰসৱ নকৰা বন্ধ্যা আনন্দ কৰা, তোমালোকৰ মাজৰ যি গৰাকীয়ে সন্তান প্ৰসৱ কৰা নাই;\nবৰ মাতেৰে উল্লাস আৰু হৰ্ষনাদ কৰা;\nকিয়নো গিৰিয়েক থকা জনীতকৈ অনাথিনী জনীৰ সন্তান অধিক হব।”\n28 এতিয়া হে ভাই সকল, ইচহাকৰ দৰে আমিও প্ৰতিজ্ঞাৰ সন্তান হৈছোঁ৷ 29 কিন্তু তেতিয়া যেনেকৈ মাংস অনুসাৰে জন্ম পোৱা জনে আত্মা অনুসাৰে জন্ম পোৱা জনক তাড়না কৰিছিল, তেনেকৈ এতিয়াও হৈছে।\n30 কিন্তু শাস্ত্ৰই কি কয়? ‘বেটী আৰু তাইৰ পুতেকক খেদি দিয়া; কিয়নো স্বাধীন জনীৰ পুতেকৰ সৈতে, বেটীৰ পুতেকে উত্তৰাধিকাৰী নাপাব’। 31 এতেকে হে ভাই সকল, আমি বেটীৰ সন্তান নহওঁ; সেই স্বাধীন গৰাকীৰহে সন্তান হওঁ।


ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি) — Vikaspedia\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি)মানে কি?\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ অদ্যাৱধিকৰণ কেনেকৈ কৰা হ’ল?\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এন আৰ চি)অদ্যাৱধিকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াসূচী\nত্ৰুটিবিহীন ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এন আৰ চি)\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এনআৰচি) মানে এখন পঞ্জী য’ত দেশৰ সকলো নাগৰিকৰে সবিশেষ তথা সন্নিৱিষ্ট কৰি ৰখা হয়। ১৯৫১ চনৰ লোকপিয়লৰ কাম শেষ হোৱাৰ পিছত সেই লোকপিয়ল গণনাত অন্তৰ্ভূক্ত হোৱা সকলো সবিশেষ তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰি অসমৰ প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীও প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।\nনাগৰিকপঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণ ১৯৫৫ চনৰ নাগৰিকত্ব আইন আৰু ২০০৩ চনৰ নাগৰিকত্ব বিধিৰ ব্যৱস্থাৱলীৰ আধাৰত কৰা হ’ব। ওপৰোক্ত দুয়োখন আইনৰ নিৰ্দেশনা অনুযায়ী নাগৰিকত্ব নিৰূপণৰ বিষয়টো ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী বা ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ (মাজনিশা) আগৰ ভোটাৰ তালিকা উপলব্ধ নহ’লে তলত উল্লেখ কৰা ১৯৭১ চনৰ আগৰ সময়ৰ নথিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নাগৰিকত্ব অৰ্জনৰ বিষয়টো বিবেচিত হ’ব।\n১) ভূমিস্বত্বৰ/ৰায়তীস্বত্বৰ নথিপত্ৰ\n২) নাগৰিকত্বৰ প্ৰমাণপত্ৰ।\n৩) স্থায়ী বাসিন্দাৰ প্ৰমাণপত্ৰ\n৪) শৰনাৰ্থী পঞ্জীয়ণ প্ৰমাণপত্ৰ\n৫) পাৰপত্ৰ (পাছপোৰ্ট)\n৬) ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগমৰ বীমা পলিচি\n৭) চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰদত্ত অনুজ্ঞাপত্ৰ/প্ৰমাণপত্ৰ\n৮) চৰকাৰী চাকৰি/নিযুক্তিৰ প্ৰমাণপত্ৰ (পিআৰচি)\n৯) বেংক/ডাকঘৰৰ হিচাবৰ নথিপত্ৰ\n১০) জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰ\n১১) বোৰ্ড/বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক প্ৰমাণপত্ৰ\n১২) আদালতৰ নথি/আদালতৰ প্ৰক্ৰিয়াজনিত নথি\nওপৰত উল্লেখিত নথিসমূহৰ উপৰিও\n১) ৰেচন কাৰ্ড আৰু\n২) বিবাহসূত্ৰে আন গাঁৱলৈ স্থানান্তৰিত মহিলাৰ সন্দৰ্ভত গাঁও পঞ্চায়তৰ সচিবৰ দ্বাৰা প্ৰদত্ত আৰু স্থানীয় ৰাজহচক্ৰ বিষয়াৰ দ্বাৰা প্ৰতিস্বাক্ষৰিত প্ৰমাণপত্ৰও সমৰ্থনমূলক নথি হিচাবে গ্ৰাহ্য হ’ব।\nচৰকাৰ ১৯৫১ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী আৰু ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চৰ (মাজনিশা) আগৰ ভোটাৰ তালিকাসমূহ (সমুহীয়াভাৱে লিগেচি ডাটা) গাঁও, চহৰ, নাগৰিক সেৱা কেন্দ্ৰ (এন এছ কে) আৰু ইন্টাৰনেটত ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে প্ৰকাশ কৰা হ’ব যাতে নাগৰিকসকলে যোগসূত্ৰৰ সন্ধান কৰিব পাৰে। (২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত লিগেচি ডাটা প্ৰকাশ কৰা হ’ব)।\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণৰ উদ্দেশ্য সমগ্ৰ ৰাজ্যখনত ২৫০০ (দুই হাজাৰ পাচশ) নাগৰিক সেৱা কেন্দ্ৰ (এন এছ কে) স্থাপন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nচৰকাৰে ৰাইজৰ পৰা আবেদন পত্ৰ বিচাৰি জাননী প্ৰকাশ কৰিব, যিবোৰ সম্পূৰ্ণকৈ পূৰ কৰি নিকটতম নাগৰিক সেৱা কেন্দ্ৰ (এন এছ কে) ত জমা কৰিব লাগিব।\n২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী আৰু মাৰ্চ মাহত পৰিয়ালৰ ঘৰে ঘৰে আবেদন প্ৰ-পত্ৰ বিতৰণ কৰা হ’ব।\nআবেদনপত্ৰ নাগৰিক সেৱা কেন্দ্ৰতো পোৱা যাব বা এন আৰ চি ৱেবচাইটৰ পৰা ডাউনলোডও কৰিব পাৰিব।\nখালী আবেদন প্ৰ-পত্ৰৰ ফটোকপিও ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব।\nআবেদনপত্ৰ ‘অনলাইন’ যোগেদিও দাখিল কৰিব পাৰিব।\nপৰিয়ালৰ সকলো সদস্যৰ ফটো আৰু আৱশ্যকীয় নথিপত্ৰ সম্বলিত সম্পূৰ্ণভাৱে পূৰ কৰা আবেদনপত্ৰ ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ আৰু জুলাই মাহৰ ভিতৰত ওচৰৰ নাগৰিক সেৱা কেন্দ্ৰ (এন এছ কে) ত গ্ৰহণ কৰা হ’ব।\n২০১৫ চনৰ জুলাই আৰু ছেপ্টেম্বৰ মাহত চৰকাৰী বিষয়া-কৰ্মচাৰীক লৈ গঠিত পৰীক্ষণকাৰীৰ দলৰ দ্বাৰা আবেদনকাৰীৰ নাগৰিকত্ব পৰীক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\n২০১৫ চনৰ অক্টোৱৰ আৰু নৱেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত অদ্যাৱধিকৃত নাগৰিক পঞ্জীৰ খছৰা প্ৰকাশ কৰা হ’ব।\n২০১৫ চনৰ অক্টোৱৰ আৰু নৱেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত খছৰা নাগৰিক পঞ্জীৰ সন্দৰ্ভত নাগৰিকসকলৰ দ্বাৰা দাখিল কৰা দাবী আৰু আপত্তিৰ প্ৰাপ্তি আৰু নিষ্পত্তি কৰা হ’ব।\n২০১৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত চূড়ান্ত ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী প্ৰকাশ কৰা হ’ব।\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী বিদেশী বা অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী লোকৰ নামমুক্ত হোৱাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ শেহতীয়া তথ্য আৰু প্ৰযুক্তি কৌশল অৱলম্বন কৰি এই প্ৰক্ৰিয়াটিক ত্ৰুটিবিহীন কৰা হ’ব। ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীত নাম অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে ১৯৭১ চনৰ ২৪ মাৰ্চ (মাজনিশা)বা তাৰ আগেয়ে অসমত বাসস্থান থকাৰ প্ৰণিধানযোগ্য প্ৰামান্য নথি দাখিল কৰাটো অপৰিহাৰ্য্য হ’ব। সকলোবোৰ প্ৰামান্য নথিৰ ছায়াচিত্ৰ যিকোনো সময়ত ৰাজ্যিক, জিলা আৰু চক্ৰ আদি বিভিন্ন পৰ্য্যায়ত উপাযুক্ত, চক্ৰবিষয়াৰ দৰে জ্যেষ্ঠ বিষয়াৰ দ্বাৰা পুনৰ পৰীক্ষণ-নিৰীক্ষণৰ সুবিধাৰ্থে এটা কেন্দ্ৰীয় তথ্য ভৰাঁলত মজুত কৰি ৰখা হ’ব। এই ব্যৱস্থাই ক্ষেত্ৰ পৰ্য্যায়ৰ পৰীক্ষণকাৰী বিষয়া কৰ্মচাৰীৰ কাম-কাজৰ ওপৰত সুদৃঢ় নিয়ন্ত্ৰণ ৰক্ষা কৰাত জ্যেষ্ঠ পৰ্য্যায়ৰ বিষয়াসকলক সহায় কৰিব। ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহৃত অত্যাধুনিক ‘চফট্‌ওৱেৰে’ পৰিয়ালৰ বংশবৃক্ষ সৃষ্টি কৰিব, যাৰ যোগেদি যোগসূত্ৰ স্থাপনৰ দাবীৰ সন্দৰ্ভত নিশ্চিদ্ৰ নিৰীক্ষণ ব্যৱস্থা কাৰ্য্যকৰী কৰাটো হৈ উঠিব। যোগসূত্ৰ স্থাপনৰ দাবীৰ সন্দৰ্ভত অৱকাশ হ’লে চফট্‌ওৱেৰে পৰীক্ষণকাৰী দলৰ বাবে স্বয়ংক্ৰিয় সংকেত জাৰি কৰিব।\nৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণৰ বাবে অসমৰ জনগণে জনাই অহা দীৰ্ঘদিনীয়া দাবীৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি দেশৰ ভিতৰত অসমতেই প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এন আৰ চি) অদ্যাৱধিকৰণৰ কাম আৰম্ভ কৰা হৈছে। যিহেতু, ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী অনাগত ভৱিষ্যতৰ দিনবোৰৰ বাবে নাগৰিকত্ব প্ৰমাণৰ বিষয়ত এক অৰ্থবহ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ দলিল হিচাবে গণ্য হ’ব, সেয়েহে অসমৰ সকলো জনগণৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী উন্নীতকৰণ প্ৰক্ৰিয়াত সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰা আৰু নিজৰ নাম ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী (এন আৰ চি) ত অন্তৰ্ভূক্ত কৰাটো অপৰিহাৰ্য্য দায়িত্ব। আপোনাৰ আন্তৰিক সহযোগিতা হ’লে নাগৰিক পঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণৰ এই প্ৰক্ৰিয়া অসমৰ ইতিহাসৰ এক অধ্যায়ৰূপে বাস্তৱায়িত হ’ব।\nআপোনাৰ নাগৰিকত্ব অৰ্জনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নথি-পত্ৰসমূহ সোনকালে সংগ্ৰহ কৰক। আহক। আমি ঐক্যবদ্ধভাৱে আমাৰ আৰু আমাৰ ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ হিতাৰ্থে নাগৰিক পঞ্জী অদ্যাৱধিকৰণৰ এই অভিযানক এক চমকপ্ৰদ সাফল্যৰ কীৰ্তিমন্ত কাহিনীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰোহ’ক।\nবিশদভাৱে জানিবলৈ আৰু সহায়ৰ বাবে অনুগ্ৰহ কৰি তলত উল্লেখ কৰা বিনামূলীয়া (টোল ফ্ৰী) নম্বৰলৈ ফোন কৰিব আৰু আমাৰ ৱেবচাইট চাব পাৰিব।\nআমাৰ টোল ফ্ৰী/হেল্পলাইন নম্বৰ ১৫১০৭ (15107)\nআমাৰ ৱেবচাইট ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী, অসম\nউৎস: ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জীয়নৰ ৰাজ্যিক সমন্বয়ক, অসমৰ (SCNR) দ্বাৰা জনহিতাৰ্থে প্ৰচাৰিত।


নষ্টালজিয়াৰ পাতত কেমেৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nনষ্টালজিয়াৰ পাতত কেমেৰা\nসৌ সিদিনালৈকে কেমেৰা নামৰ যন্ত্ৰবিধ আছিল একমাত্ৰ বিলাসী লোকৰ সম্পদ। ডিঙিত দীঘল ফিতাৰে কেমেৰা ওলোমাই লৈ মূৰত কাউবয় হেট পিন্ধি ফটো উঠাই থকা ব্যক্তিজন দেখিলেই গম পোৱা গৈছিল যে এইজন হয়তো এজন পেছাদাৰী ফটোগ্ৰাফাৰ, নাইবা এজন খুব আঢ্যৱন্ত ব্যক্তি। সাধাৰণ লোকৰ বাবে কেমেৰাৰে ফটো উঠাতো আছিল এক দুৰ্লভ সপোন। চিনেমা–থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকল আৰু বিশেষ পুৰোধা ব্যক্তিসকলৰ বাহিৰে আন লোকসকলে জীৱনত মাত্ৰ কেইবাৰমানহে ফটো উঠাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিছিল। কেমেৰা নামৰ যন্ত্ৰবিধ ওচৰৰ পৰা দেখা বা চুই চোৱাটোও আছিল সাধাৰণ লোকৰ বাবে একপ্ৰকাৰৰ সৌভাগ্য। য়াচিকা, ফুজিফিল্ম, পোলাৰয়ড, মাতচুচিথা আদি নামী–দামী ব্ৰেণ্ডৰ কেমেৰাৰ গৰাকীসকল আছিল সঁচাকৈয়ে সম্ভ্ৰান্ত ব্যক্তি।\nনৱ–বিবাহিত দম্পতীৰ বিয়াৰ আঠমঙলা পাৰ হোৱাৰ পিছত প্ৰথম কাম আছিল ওচৰৰ ষ্টুডিঅ’টোলৈ গৈ একপি ফটো উঠা। খোপাত ওৰণি লৈ স্বামীৰ সৈতে এক নিৰ্দ্দিষ্ট ব্যৱধান ৰাখি উঠা এনেকুৱা বিবাহিত দম্পতীৰ ফটো হয়তো এতিয়াও বহুতো লোকৰ চ’ৰাঘৰত সযতনে ৰাখি থোৱা আছে।\nজীৱনৰ প্ৰথম কেমেৰাটোৰ গৰাকী হৈছিলো অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে। দেউতাক কুটুৰি কুটুৰি পইছা খুজি মামাৰ লগত গৈ যিদিনা কেমেৰাটো কিনিছিলোগৈ, সেইদিনা সঁচাকৈয়ে এক বৃহৎ সন্মানেৰে বিভূষিত হোৱা যেন অনুভৱ হৈছিল। নহ’বনো কিয়, কেমেৰাটো কিনাৰ পিছত ফটো উঠাবলৈ চুবুৰীয়া, আলহী–দুলহীৰ কি আবদাৰ! বিয়া–সবাহলৈ গ’লে কেমেৰাটো লৈ গ’লে গৃহস্থৰ এক সুকীয়া অভ্যৰ্থনা। কাণ–সমনীয়া পাট–গাভৰুৰ পৰা যুৱতী–বোৱাৰীলৈকে সকলোৰে ফটো উঠাবৰ বাবে কাকূতি–মিনতি। অষ্টম শ্ৰেণীতেই সেই কেমেৰাটোৱে কিছু দিনৰ বাবে নিজকে কোনো চিনেমাৰ নায়কতকৈ কম অনুভৱ দিয়া নাছিল। জনাই জানে, সেই সময়ত মোৰ যিখন ষ্টাইলিচ ৰেঞ্জাৰ চাইকেল আছিল, বহুতো পাট–গাভৰু সেইখনৰো অনুৰাগী আছিল। কোৱা বাহুল্য যে মোৰ কেমেৰাটোৰে সকলোৰে ফটো উঠোৱা সম্ভৱ নাছিল। এটা কেমেৰাৰ ৰীলেৰে উঠাব পৰা ছয়ত্ৰিশখন ফটোত উঠাৰ সৌভাগ্য যিসকলৰ হৈছিল, তেওঁলোকে কিন্তু মোক ভুৰি–ভুৰি ধন্যবাদ আৰু প্ৰশংসাৰে ওপচাই দিছিল। আকৌ ফটোকপিটো উঠালেই নহ’ব, তাক ডেভেলপ কৰি, ফটো প্ৰিণ্ট কৰি দিয়ালৈকে গোটেইখিনি দায়িত্ব আপোনাৰেই। শেষত ফটোকপি হাতত তুলি দিয়াৰ দিনা কোনোবাই আকৌ দহটকা–বিশটকাৰ নোট এখন জোৰ কৰি হাতত গুঁজি দিব। মিচিকিয়াই ওভতাই দিও যদিও মনত শংকা হয়, মানুহে বাৰু পেছাদাৰী ফটোগ্ৰাফাৰ হিছাপেই ভাবিব লৈছে নেকি!\nসময় বৰ সোনকালে সলনি হ’ল। মোবাইল ফোন অহাৰ লগে লগেই কেমেৰাৰ লগত জড়িত আৱেগৰো সংজ্ঞা সলনি হ’ল। এতিয়া হাতে–হাতে কেমেৰা, সকলোৱেই একো একোজন ফটোগ্ৰাফাৰ। নিজেই নিজৰ ফটো উঠাব পৰাৰ সুবিধাফেৰাও কৰি দিলে মোবাইল–কেমেৰাই। যিমান ইচ্ছা সিমান ফটো উঠাব পৰা, বেয়া হ’লে ফটো ডিলিট কৰি দিব পৰা সুবিধাও হ’ল। এতিয়া আকৌ আহিছে SLR/DSLR ৰ যুগ। মুঠৰ ওপৰত কেমেৰাই বিৱৰ্তনৰ পথত এখোপ–এখোপকৈ আগুৱাই গৈ আছে। কিন্তু আগৰ সেই এনালগ কেমেৰাৰে এংগ’ল মিলাই মিলাই ফটো উঠোৱাৰ আমেজ সেই সময়ৰ কেমেৰাৰ গৰাকীসকলেহে বুজি পাব।


Snoring Trouble : সংগীৰ নাকৰ শব্দত শুব পৰা নাই নেকি? এই ৫টা উপায় মানি চলিলে সমাধান হ'ব সমস্যাৰ snoring-trouble-is-your-partners-snoring-ruining-your-sleep-here-are-five-natural-ways-to-fix-hb– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Snoring Trouble : সংগীৰ নাকৰ শব্দত শুব পৰা নাই নেকি? এই ৫টা উপায় মানি চলিলে সমাধান হ'ব সমস্যাৰ\nSnoring Trouble : সংগীৰ নাকৰ শব্দত শুব পৰা নাই নেকি? এই ৫টা উপায় মানি চলিলে সমাধান হ'ব সমস্যাৰ\nনাকৰ শব্দ হোৱাৰ সমস্যাক সাধাৰণ ভাবে লোৱা ঠিক নহয়।\n| September 15, 2021, 16:09 IST\nআনৰ নাকৰ শব্দত টোপনি যোৱা বৰ কষ্টকৰ। যদি শুৱাৰ সময়ত আপোনাৰ সংগীৰ নাকৰ শব্দ হয়, তেন্তে আপোনাৰ আৰু শুৱা নহয়! কিন্তু নাকৰ শব্দ হোৱাৰ সমস্যাক সাধাৰণ ভাবে লোৱা ঠিক নহয়। দীৰ্ঘসময় ধৰি নাকৰ শব্দ হ'লে পিছত ডিঙিৰ সমস্যা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। যদি নাকৰ শব্দৰ লগতে উশাহ-নিশাহতো সমস্যা থাকে, তেন্তে হাৰ্টৰ অসুখত ভুগি থাকিব পাৰে। লগতে Sleep Apnoeaৰ বাবে নাকৰ শব্দ হ'ব পাৰে।\nশুৱাৰ পজিশ্যনঃ পিঠিৰ ফালে ভৰ দি শুলে নাকে শব্দ কৰে। গতিকে নিজৰ শুৱাৰ পজিশ্যন সলনি কৰিও এই সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰি।\nনাকৰ পেছেজ বন্ধঃ নাক যদি বন্ধ হৈ থাকে, তেন্তে নাকে শব্দ কৰাৰ সম্ভাৱনা থাকে। নাকৰ ৰাস্তা বন্ধ হ'লে বায়ু ঠিক মতে চলাচল কৰিব নোৱাৰে। ফলত নাকৰ শব্দ হয়। ইয়াৰ বাবে গৰম তেল নাকৰ ফুটাত দিলে এনে সমস্যাৰ পৰা মুক্ত হ'ব পাৰি।\nআৰ্দ্ৰতাৰ অভাৱঃ সামগ্ৰিক ভাবে স্বাস্থ্য ভালে ৰাখিবলৈ বা নাকৰ শব্দ হোৱা বন্ধ কৰিবলৈ শৰীৰ ভিতৰৰ পৰাই আৰ্দ্ৰ থাকিব লাগিব। যদি শৰীৰত আৰ্দ্ৰতাৰ অভাৱ থাকে তেন্তে নাকৰ শব্দ হয়। গতিকে পুৰুষে প্ৰতিদিনে ৩-৪ লিটাৰ আৰু মহিলাই প্ৰতিদিনে ২-৩ লিটাৰ পানী খাব লাগে।\nধূমপান আৰু মদ্যপান পৰিত্যাগঃ গৱেষকে কৈছে যে, নাকৰ শব্দৰ অন্যতম কাৰণ হল ওয়েডিমা আৰু আপাৰ এয়াৰৱে পেকেজ বন্ধ হৈ যোৱা। আৰু ই বেছি ভাগ সময়ত ধূমপান আৰু মদ্যপান কৰাৰ বাবে হয়। গতিকে এনে মাদক দ্ৰব্য পৰিত্যাগ কৰিলে নাকৰ শব্দ কমিব পাৰে।


স্থগিত হ’ব নেকি ৰাজ্যৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত আৰু হায়াৰ ছেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা! কি ক’লে শিক্ষামন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই?\nকেতিয়া বন্ধ হ'ব পাৰে গুৱাহাটীৰ সকলো শিক্ষানুষ্ঠান?\nগুৱাহাটী , April 21, 2021 6:33 pm\nকোভিডে ক্ৰমাৎ কালান্তক ৰূপ ধাৰণ কৰা ৰাজ্যৰ বহু বিদ্যালয়ত এতিয়া পাঠদান সম্পূৰ্ণ ভাবে অথবা আংশিক ভাবে বন্ধ হৈ পৰিছে।\nএনে পৰিস্থিতিত চলিত বৰ্ষৰ মে’ মাহত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ চূড়ান্ত বৰ্ষৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হ’ব নে নহয় তাকেলৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ লগতে অভিভাৱক সকলো উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছে।\nপৰীক্ষা স্থগিত কৰাৰ প্ৰসংগত মন্তব্য কৰি আজি অসমৰ শিক্ষামন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই কয় যে ৰাজ্যৰ কোভিড পৰিস্থিতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই বিষয়ত সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ব।\nইয়াৰ বাবে চৰকাৰে ২ মে’ পৰ্যন্ত ৰাজ্যৰ কোভিড পৰিস্থিতি অধ্যয়ন কৰিব আৰু যদি পৰিস্থিতি উন্নত হোৱাৰ সলনি অধিক বেয়াৰ পিনেহে যায় তেন্তে চৰকাৰে পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰাৰ বিষয়টো নতুনকৈ ভাবিবলৈ বাধ্য হ’ব।\nঅৰ্থাৎ ২ মে’ৰ পিছতহে পৰীক্ষা স্থগিত ৰখাৰ বিষয়টো স্পষ্ট হ’ব।\nমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে লগতে কয় যে যদি গুৱাহাটী মেট্ট্ৰ’ত দৈনিক কোভিড ৰোগীৰ সংখ্যা ১০০০ বা তাতোকৈ ওপৰত যায় তেন্তে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ শিক্ষানুষ্ঠান আৰু ছাত্ৰাবাস-ছাত্ৰী নিবাস আদি বন্ধ কৰাৰ বিষয়ত জিলা উপায়ুক্তই নিৰ্দেশ দিব পাৰিব।\nউল্লেখ্য ইতিমধ্যে কোভিডৰ বাবেই মণিপুৰত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিকৰ পৰীক্ষা বাতিল কৰা হৈছে। বাতিল হৈছে জেইইৰ মূল পৰীক্ষা।\nএকেদৰে মে’ মাহত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া CBSE ৰ দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰেও দুটা বৃহৎ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\nসেই মৰ্মে CBSE ৰ দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা ক’ৰ’ণাতংকৰ বাবে বাতিল কৰা হৈছে আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণাৰ পৰীক্ষা অনিৰ্দিষ্ট কাললৈ স্থগিত ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।\nঅলপতে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ নেতৃত্বত অনুষ্ঠিত বিশেষ বৈঠকত এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হয়।\nবৈঠকত গ্ৰহণ কৰা সিদ্ধান্ত অনুসৰি CBSE য়ে প্ৰস্তুত কৰা অৱজেক্টটিভ ক্ৰাইটেৰিয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দশম শ্ৰেণীৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হ’ব।\nযিসকল শিক্ষাৰ্থীয়ে সেই ফলাফলত সন্তুষ্ট নহ’ব তেওঁলোকে পৰৱৰ্তী সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা বিশেষ পৰীক্ষাত বহিব পাৰিব।\nএকেদৰে দেশৰ ক’ৰ’ণা পৰিস্থিতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰাৰ সময় পুনৰ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হ’ব আৰু আপাততঃ দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা স্থগিত ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে।\nউল্লেখ্য অহা ৪ মে’ৰ পৰা CBSE ৰ দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত হোৱাৰ কথা আছিল।\nক’ৰ’ণাৰ সংহাৰৰ মাজতে পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰাৰ বিৰোধিতা কৰি দেশৰ ১ লাখ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে চলিত বৰ্ষৰ মে’ মাহত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা বাতিল কৰিবলৈ দাবী জনাই এখন পত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰিছিল।


দৃশ্যান্তৰ কবিতা - (প্রশ্নোত্তৰ) Class 10 Assamese Lesson5Question Answer\nপাঠৰ নাম দৃশ্যান্তৰ কবিতা\nকবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ\nঅধ্যায় (Chapter) অধ্যায় ৫\n(ক) হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ একমাত্র উপন্যাসখনৰ নাম কি?\nউঃ হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ একমাত্র উপন্যাসখনৰ নাম হ’ল- ‘আগন্তুক’।\n(খ) নিজৰ ঘৰ বিচাৰি নােপােৱা মানুহজন কি আছিল?\nউ : নিজৰ ঘৰ বিচাৰি নােপােৱা মানুহজন কুকুৰীকণা আছিল।\n(গ) কবিয়ে কিমান বছৰৰ পাছত মানুহজনক লগ পাইছিল?\nউঃ কবিয়ে পঁচিশ বছৰৰ পাছত মানুহজনক লগ পাইছিল।\n(ঘ) দৃশ্যান্তৰ কবিতাটোৰ কবিজনাৰ নাম কি?\nউ : ‘দৃশ্যান্তৰ কবিতাটোৰ কবিজনাৰ নাম হ’ল হৰেকৃষ্ণ ডেকা।\nপ্রঃ ২। “বৰ শান্তিত আছোঁ এই পঁজাটিত।”\n— কোনে, কিয় এইদৰে কৈছিল? কথাশাৰীৰ অন্তনিহিত ভাৱ মােকলাই লিখা।\nউঃ পঁচিশ বছৰ আগতে লগ পােৱা কুকুৰীকণা মানুহজনে হাতত ধৰি আগবঢ়াই দিওঁতে কবিক এইদৰে কৈছিল। কবিয়ে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ওতে মানুহজনক এই বুলি কৈছিল যে, “এই পজা ঘৰটিত মই বৰ শান্তিৰে আছোঁ” পচিশ বছৰ আগতে কবিয়ে যিখিনি ঠাইত মানুহজনক লগ পাইছিল সেই ঠাইডােখৰৰ প্রাকৃতিক পৰিৱেশ চালে চকুৰােৱা আছিল। আলি পদূলিবােৰ একা- বেঁকা আৰু কেঁচা আছিল। পঁজা ঘৰবােৰ দূৰৈৰ পৰা দেখিবলৈ বৰ সুন্দৰ আছিল। শাৰী শাৰীকৈ কাকিনী তামােলৰ গছবােৰ আছিল। মানুহবােৰৰ মাজত মিলাপ্ৰীতিৰ ভাৱ আছিল। ইজনে সিজনৰ সুখ-দুখৰ সমভাগী আছিল। সেই পৰিৱেশত মানুহজনে শান্তি বিচাৰি পাইছিল। জোনৰ পােহৰতাে নিজৰ ঘৰটো বিচাৰি উলিয়াব নােৱাৰাৰ বাবে কুকুৰীকণা মানুহজনে কোনাে দুখ অনুভৱ কৰা নাছিল।\nপ্রঃ ৩। দৃশ্যান্ত’ কবিতাটোৰ সাৰাংশ লিখা।\nউঃ সাৰাংশঃ “দৃশ্যান্তৰ” কবিতাটোৰ কবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাদেৱে একেটি কবিতাৰ মাধ্যমত দুখন ভিন্ন ছবি অংকিত কৰিছে। সময়ৰ লগে লগে যে সকলাে পৰিৱৰ্তন হয় আৰু সময়ৰ চাকনৈয়াত পৰি মানুহ যে কৃত্রিমতাৰ বলি হৈ কাৰোৰ কথা নাভাবে কবিয়ে তাকে বুজাব বিচাৰিছে। কবিয়ে পচিশ বছৰ আগতে এজন চফল ডেকাক সহজ জীৱন শৈলীৰ মাজত লগ পাইছিল। তেওঁৰ ঘৰটো আছিল জুপুৰি ঘৰ। একা-বেঁকা আৰু কেঁচা আলিটোত মানুহজনে গধূলি সময়ত নিজৰ ঘৰখন তেওঁৰ ঘৰৰ পদুলিটোৰ নঙলা মুখতে বিচাৰি ফুৰিছিল। জোনৰ পােহৰেৰে চাৰিওদিশ আলােকিত হৈ থকাৰ পিছতাে সেই কুকুৰীকণা মানুহজনে নিজৰ ঘৰটো বিচাৰি পােৱা নাছিল। সহায়ৰ হাত দিবলৈ তেওঁৰ কাষত আপােন বুলিবলৈ কোনাে নাছিল। মানুহজনৰ দুখ দেখি কবিয়ে সহায়ৰ হাত আগবঢ়াওতে তেওঁ কৈছিল “মই এই জুপুৰী ঘৰটিত বৰ শান্তিৰে আছোঁ।”\nপঁচিশ বছৰৰ পাছত সেই একে ঠাইতে কবিয়ে এজন বৃদ্ধ কুজা মানুহক লগ পাইছিল। বয়সৰ চিনৰ বাদে সেই মানুহজন পূৰ্বৰ ডেকাজনৰ দৰে দেখি কবি আঁচৰিত হৈছিল। কবিয়ে লগ পােৱা এই বৃদ্ধ কুজা মানুহজন চহৰৰ সাতমহলীয়া অট্টালিকাত থকা বুলি জানিব পাৰিছিল। সাতমহলীয়া ঘৰৰ বাহিৰত ৰৈ থকা বৃদ্ধ কুজা মানুহজনে কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি অহা বুলি সন্দেহ কৰি কবিক কৈছিল যে সেই ঠাইত তেওঁ কেতিয়াও শান্তিৰে থাকিব নােৱাৰে। কাৰণ ইয়াত কৃত্রিমতাত মানুহ এনেদৰে আৱদ্ধ হৈ আছে যে মানুহ মৰিলে দাহ কৰিবলৈও কোনাে নাহে। কোনেও কাকো চিনি নাপায়। সকলােৱে নিজক লৈয়ে ব্যস্ত। ইজনে সিজনৰ সুখ দুখৰ সমভাগী নহয়। এই বুলি কৈ মানুহজনে কংক্রীটৰ নির্মিত সাতমহলীয়া ঘৰটোলৈ (কৃত্রিমতাৰ হাবি খনলৈ) সােমাই গ’ল। সহজ সৰল মানুহজন কুবেৰৰ মহলাত হেৰাই গ’ল। কবিয়ে মানুহজনৰ কোনাে খবৰ বিচাৰি নাপাই মনত বৰ কষ্ট পাই উভতি আহিল। মানুহজনে কোৱা কথাবােৰৰ স্মৃতিয়ে কবিক বৰকৈ আমনি কৰিছিল।\nClass 10 Assamese Lesson5Question Answer\nপ্রঃ ৪। সাতমহলীয়া ঘৰৰ বাহিৰত ৰৈ থকা মানুহজনে কবিৰ সতে কি কি কথা পাতিছিল তােমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।\nউঃ সাতমহলীয়া ঘৰৰ বাহিৰত ৰৈ থকা বৃদ্ধ কুজা মানুহজনে কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি অহা বুলি সন্দেহ কৰিছিল। তেওঁ সুধিছিল কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি আহিছে নেকি? মানুহজনে কবিক কৈছিল যে সেই ঠাইত কবি শান্তিৰে থাকিব নােৱাৰে। কাৰণ ইয়াত কৃত্রিমতাত আৱদ্ধ হৈ মানুহ মৰিলেও দাহ কৰিবলৈ কাৰাে সময় নাই। কোনেও কাকো চিনি নাপায়। সকলােৱে নিজক লৈয়ে ব্যস্ত।\nপ্রঃ ৫। দৃশ্যান্তৰৰ কবিজনাৰ নাম কি? তেখেতৰ এটি চমু পৰিচয় দিয়া।\nউঃ ‘দৃশ্যান্তৰ কবিতাটোৰ কবিজনাৰ নাম হ’ল— হৰেকৃষ্ণ ডেকা। হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ জন্ম ১৯৪৩ চনত হয় যদিও তেওঁ শৈশৱকাল অতিবাহিত কৰে তিনিচুকীয়াত। ১৯৫৯ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কটন কলেজত নামভর্তি কৰে। ১৯৬৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত এম এ পাছ কৰে। গুৱাহাটীৰ কমার্চ কলেজ’ত কিছুদিন অধ্যাপনা কৰাৰ পিছত ভাৰতীয় আৰক্ষীত যােগদান কৰি আৰক্ষীৰ সঞ্চালক প্রধান হিচাপে অৱসৰ লয়। তেওঁ গৰিয়সী আলােচনী আৰু The Sentinel কাকতৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁৰ ৰচিত কবিতাপুথি হ’ল ৰাতিৰ শােভাযাত্রা, আন এজন আদি। গল্পৰ পুথি হ’ল- গল্প আৰু কল্প, মধুসূদনৰ দলং, মৃত্যুদণ্ড। একমাত্র উপন্যাস আগন্তুক। ১৯৮৭ চনত “সাহিত্য অকাডেমী, ১৯৯৬ কথা বঁটা আৰু ২০১০ চনত\nআসাম ভেলী লিটাৰেৰী বঁটা লাভ কৰে।\nপ্রঃ ৬। ব্যাখ্যা কৰাঃ\n(ক) “এই কংক্রীটৰ হাবিখনত তেওঁক বিচাৰি নাপালাে আৰু।”\nউঃ উদ্ধৃত কবিতাফাকি অসমীয়া পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাসৰ অন্তৰ্গত হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ দৃশ্যান্ত’ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।\nকংক্রীটৰ কৃত্রিম পৃথিৱীৰ পৰিৱেশত মানুহে মানুহৰ প্রতি কেনেভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰে তাকে ক’ব বিচাৰিছে।\nপছিশ বছৰৰ আগত নিজৰ ঘৰ বিচাৰি নােপােৱা মানুহজনে কবিক চিনিব নােৱাৰি কবিয়ে ভাৰাঘৰ বিচাৰি আহিছে বুলি প্ৰশ্নহে কৰিলে। কবিক মানুহজনে সেই ঠাইত শান্তিত থাকিৰ নােৱাৰে বুলি ক’লে। কংক্রিটৰ অৰণ্যত সময়ৰ সোঁতত সকলাে সলনি হ’ল। নিকৃষ্ট মানসিকতাই বর্তমান মানুহক গ্রাস কৰিছে। মানুহজনৰ চৰম অসন্তুষ্টি ব্যক্ত হৈছে কবিৰ আগত ঠাইডোখৰত মৃতকৰ দাহ সংস্কাৰৰ দৰে পৱিত্ৰ কাম কৰিবলৈও মানুহ পাবলৈ নাই বােলা কথাষাৰত মানুহজন সাতমহলীয়া ঘৰটোৰ কংক্রীটৰ কৃত্রিমতাৰ মাজলৈ সােমাই গ’ল। কবিয়ে তেওঁৰ কোনাে খবৰ উলিয়াব নােৱাৰি বেজাৰ মনেৰে উভতি গ’ল।\n(খ) “মৰিলেও দাহ কৰিবলৈও এজন মানুহ নাই।”\nউঃ উক্ত কবিতাফাকি সাহিত্য সুবাসৰ অন্তৰ্গত হৰেকৃষ্ণ ডেকাদেৱৰ ৰচিত দৃশ্যান্ত’ৰ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা অনা হৈছে। বর্তমান মানুহৰ আত্মকেন্দ্রিক স্বভাৱৰ কথাকে কবিতাফকিৰ দ্বাৰা ক’ব বিচাৰিছে।।\nকবিয়ে পঁচিশ বছৰ আগতে যিজন মানুহক কেঁচা আলি-কেকুৰীত লগ পাইছিল তেতিয়া তেওঁ পজা ঘৰত থাকিও শান্তিত থকা বুলি নিজকে অনুভৱ কৰিছিল। কিন্তু পঁচিশ বছৰৰ ভিতৰত সমাজ আৰু দেশ বহুত আগবাঢ়ি গ’ল যদিও সেই অনুপাতে মানুহৰ মাজত থকা মানৱীয় গুণ কমি আহিল। কবিৰ মতে মানুহে সভ্যতাৰ জখলাৰে যিমান উন্নতি কৰিছে সিমানেই মনবােৰ ঠেক হৈছে। কংক্রিটৰ পৃথিৱীত মানুহে মানুহক চিনি নাপায়, বিপদত সহায় নকৰে। তীব্র প্রতিযােগিতা, বস্তুবাদিতাৰ ফলত মানুহৰ মানৱীয় গুণবােৰাে নােহােৱা হৈ পৰিল। গাঁৱলীয়া সমাজ চহৰীয়া সমাজলৈ গতি কৰাৰ বাবেই বিপদৰ সময়তাে মাত এষাৰ দিবলৈ মানুহৰ সময়ৰ অভাৱ হ’ল।। মানৱতা ক’ৰবাত যেন হেৰাই গ’ল। মৃতকৰ সৎকাৰ কৰিবলৈও মানুহ আগবাঢ়ি নহা হ’ল। মৃতকৰ দাহ-সংস্কাৰৰ\nদৰে পৱিত্ৰ কৰ্মতাে মানুহ পাবলৈ নাই। অর্থাৎ সকলাে যান্ত্রিক। কোনেও কাকো চিনি নাপায়।।\n(গ) “সময়টো আছিল গধূলি।।তেওঁ নঙলামুখত বিচাৰি ফুৰিছিল\nনিজৰ ঘৰৰ পদূলি।”\nউঃ উক্ত কবিতাফাকি আমাৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি সাহিত্য সুবাসৰ অন্তৰ্গত হৰেকৃষ্ণ ডেকাদেৱৰ ৰচিত ‘দৃশ্যান্তৰ কবিতাটিৰ পৰা উদ্ধৃত কৰা হৈছে।\nকবিয়ে কোনাে এটা সন্ধিয়াত লগ পােৱা মানুহজনে নিজৰ ঘৰৰ নঙলা মুখত ঘৰ বিছৰা অৱস্থাৰ বিষয়ে ক’বলৈ উক্ত কবিতাকি উপস্থাপন কৰিছে।\nকবিয়ে পচিশ বছৰ আগতে সন্ধিয়া সময়ত কুকুৰীকণা মানুহজনক লগ পাইছিল। মানুহজনে নিজৰ ঘৰৰ পদূলিত থিয় হৈ নিজৰ ঘৰটো বিচাৰি ফুৰিছিল। স্নিগ্ধ জোনৰ পােহৰত তেওঁ নিজৰ ঘৰটো বিচাৰি নােপােৱাত কবিয়ে নিজেই তেওঁক হাতত ধৰি ঘৰটো দেখুৱাই দিছিল। মানুহজনে নিজৰ পজাটিত বৰ শান্তিৰে বাস কৰিছে বুলি কবিক কৈছে। তেওঁৰ মতে মানুহৰ অন্তৰত মৰম আছে বাবে তেওঁক সহায়ৰ হাত আগবঢ়াবলৈ কবিক পাইছিল।\nদৃশ্যান্তৰ→ ভিন্ন বা অন্য দৃশ্য\nদাহ→পােৰণি/পােৰা কাৰ্য, দহন, শােক, সন্তাপ।\nকাকিনী তামােল→বৰ ওখ তামােল\nযখ→ ধন-সােণ পুতি থােৱা ঠাই ৰখি থাকে বুলি ভবা অপদেৱতা, অতিশয় কৃপণলােক।\nদৃশ্যান্তৰ কবিতা Video Class\nপ্রঃ দৃশ্যান্তৰ কবিতাটিত প্রতিফলিত হােৱা সমাজৰ ছবি দুখনৰ বিষয়ে লিখা।\nউঃ “দৃশ্যান্তৰ” কবিতাটিত দুখন সমাজৰ ছবি স্পষ্টভাৱে প্রতিফলিত হৈছে। এখন ছবি হ’ল প্রাচীন গ্রাম্য সমাজ আৰু আনখন ছবি হল আধুনিক নগৰীয়া সমাজ। পচিশ বছৰ আগতে লিখকে দেখা গাঁওখন নিভাঁজ আছিল। মানুহবোেৰ সহল-সৰল আছিল কিয়নাে তাত আধুনিকতাৰ পােহৰ পৰা নাছিল। ঘৰবােৰ পঁজা আছিল। বাট-পথ বােৰ কেঁচা আছিল। মানুহবােৰৰ মাজত মানৱতা আৰু সৌহাদ্যপূর্ণ ভার আছিল। আনহাতে আনখন আধুনিক সমাজত কবিয়ে কেৱল ভৱিষ্যতৰ প্ৰতি ভাবুকিহে দেখিছে। মানুহে নিজৰ বাহিৰে কাকো চিনি নােপােৱা হ’ল। সময়ৰ সোঁতত গাঁওবােৰ চহৰলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছে। কবিৰ চিনাকি গাঁওখনাে অচিনাকি হৈ পৰিছে। বাটপথত এতিয়া মানুহৰ ভিৰ হৈছে। কাৰণ বাট পথবােৰ পকী হৈছে। ঘৰবােৰা কংক্রীটৰ হৈছে। পজাৰ ঠাইত অট্টালিকা হৈছে। মানুহৰ মাজত মানৱতা হেৰাই গৈছে। মানুহৰ প্রতি মানুহৰ মৰম-চেনেহ যেন তাত নাইকীয়া হৈছে। এই আধুনিক, যান্ত্রিক সমাজখনত মানুহৰ মৰাশ নিবলৈও কোনাে আগবাঢ়ি নাহিব বুলি কবিয়ে ভাবিবলৈ বাধ্য হৈছে।\nপ্রঃ পচিশ বছৰ আগতে কবিয়ে মানুহজনক লগ পােৱা আলি-কেঁকুৰিটো কেনে আছিল?\nউঃ পচিশ বছৰ আগতে কবিয়ে বৃদ্ধ কুজা মানুহজনক লগ। পােৱা আলি-কেঁকুৰিটো কেঁচা আছিল।