কোমল প্ৰাণ (ৰঞ্জন জ্যোতি বৰ্মন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“ঐ নিগনিৰ দৰে ক’লৈ পলাইছ? মূৰ পোলোকা মৰা স্বভাৱটো এৰিবৰ হ’ল, কৱ, পৰীক্ষা কেনে হ’ল?”\nমেট্ৰিক পৰীক্ষা শেষ হোৱাৰ দিনা স্কুলত বাঘ যেন দেখা হেড-মাষ্টৰ ভট্ট-ছাৰক দেখি ৰাষ্টাত পলাব ধৰোতে হেড-ছাৰে কোমলক তিৰস্কাৰ কৰিছিল।\nনিগনি-কোমলৰ স্কুলত জোকোৱা নাম। হেড-ছাৰে বাৰু নামটো কেনেকৈ জানিলে? কোমল আচৰিত হৈছিল।\nকোমল প্ৰাণ শৰ্মা সৰুৰে পৰা স্বভাৱত অতিপাত কোমল আছিল, কলিজাটো আছিল তেওঁৰ নিগনিৰ লেখীয়া। তেওঁ ভয় কৰা বস্তুবোৰৰ তালিকাখনো কমটি নাছিল, যেনে- মকৰা, জেঠি, ভুমিকম্প, বজ্ৰপাত, কুকুৰ, ভকৰা-ছাগল, কাৰেন্ট, ইলেকট্ৰিক-ইষ্ট্ৰি, মৰামৰি, কাজিয়া-পেচাল, গেছ-চিলিণ্ডাৰ আৰু ক’ত যে কিমান। এই ভয়াতুৰ চৰিত্ৰৰ বাবে লগৰীয়াই মৰমতে দিয়া নামটো কোমলৰ গাত খাপ খাই ধৰিছিল।\nনিগনি নামেৰে জীৱনপাত কৰা শৰ্মাৰ বৰ্ত্তমানৰ জীৱনত এই প্ৰানীবিধৰ হঠাতে হোৱা যোগসূত্ৰই শৰ্মাক অতীত জীৱন-ক্ৰমবোৰৰ মাজেৰে দিবাস্বপ্নৰ দৰে ঘূৰাবলৈ লওঁতেই তেঙতেঙীয়া কাণৰ পৰ্দা-ভেদি যোৱা মাতত তেওঁ বৰ্ত্তমানলৈ ঘূৰি আহিল।\n-“কিনো চিন্তা কৰিছে, হেৰি? চকু মেলিয়ে সপোন দেখিছে নেকি?”\nঘৈণীয়েক বিজুলীৰ মাতত খকমককৈ সাৰ পালে কোমল প্ৰাণ শৰ্মাই।\nঘৈণীয়েকে যোৱা কেইবাদিনৰ পৰা বজাৰৰ পৰা নিগনি ধৰা ফান্দ এখন আনিব কৈ আছে। ঘৰত দুৰ্ঘোৰ নিগনি হৈছে। চাৰিওফালে দৌৰি থাকে। মাজে মাজে ভৰিটো খুন্দা মাৰেহি। ৰাতি কুৰুত-কুৰুত কৈ আলমাৰিৰ ওপৰত ৰখা কাৰ্টুন কেইটাত নিৰ্বিঘ্নে মেল-মিটিং কৰি থাকে। এজনে বুদ্ধি দিছিল-বিহ দি মাৰিব-শৰ্মাই নুশুনিলে, বাপৰে, নিগনি মাৰিব পায়নে, স্বয়ং বিঘ্নেশ্বৰৰ বাহন যি!\nঘৈণীয়েকে বুদ্ধি দিলে ফান্দ আনিবলৈ, নিগনি ধৰি নি দূৰৈত এৰি দি আহিব। কথাটো শুনি পুতেকে অংকু জাপ মাৰি উঠিল। নিগনি ভালকৈ দেখাই নাই সি, টিভিত “টম-এণ্ড-জেৰি” চাই চাই নিগনি চাবলৈ হেনো তাৰ খুব মন গৈ আছিল।\n-“কি চিন্তা কৰিছে, যাওঁক বজাৰলৈ সোনকালে, ফান্দ এখন আনকগৈ। আৰু শুনক, যি দাম কয় তাকে পতককৈ দি নিদিব, অলপ দৰাব, আজিকালি দোকানীয়ে যিখনহে ফান্দ পাতি থৈ দিয়ে দোকানত”-ঘৈণীয়েকে নিৰ্দেশ দিলে।\nকোমল প্ৰাণৰ সংসাৰ পৰিবাৰৰ কথামতে চলে। বাহিৰৰ সমাজত শৰ্মাৰ যেনে ভাবমূৰ্ত্তি, ঘৰতো তেনেকুৱাই। মানে নিগনিসূলভ, অতিপাত নিৰীহ। গতিকে ঘৈণীয়েকৰ কথা শুনি চলোতে কোনোবাই ঠাট্টা-বিদ্ৰুপ কৰিলেও শৰ্মাৰ সেইবোৰক লৈ বিশেষ দুঃচিন্তা নাই। “নিজা-নিজা কাম, নিজে-নিজে কৰি যোৱা ভাই”-বোলা বাক্যশাৰীৰ তেওঁ নিৰৱ-সমৰ্থক।\nফান্দ আনিলে। দিনে চাৰি-পাঁচটাকৈ আটক হ’ল।\nখটক্ কৈ শব্দ হ’লেই শৰ্মা, ঘৈণীয়েক, পুতেক তিনিও ফান্দখনলৈ দৌৰি আহে, ফান্দখন আগুৰি লৈ আটায়ে নিগনি নিৰীক্ষণ কৰে।\n-“মা, আজিৰটো ধুনীয়া, নহয়নে?”, অংকুৱে ফান্দৰ নিগনিটো দেখুৱাই মাকক সোধে।\n-“ধেৎ, নিগনিৰ কিবা ধুনীয়া থাকে নেকি?”, মাকে কয়।\n-“থাকেতো, কালিৰকেইটা কেনে ভোকোলা আছিল, এইটো চোৱাচোন, কিমান ধুনীয়া, দীঘল।”\nঘৰৰ ভিতৰত শৰ্মানী আটাইতকৈ স্মাৰ্ট, তাৰ পিছত ক্লাছ-থ্ৰীত পঢ়া পুতেক অংকু, আৰু শেষত শৰ্মা-চবতকৈ নজনাটো।\n-“নিগনিবোৰ কমা নাই দেখোন, সদায়েটো এৰি আছো।” -শৰ্মাই ক’লে।\n-“ক’ত এৰিছে?”, ঘৈণীয়েকে সুধিলে।\n-“ধেত্তেৰি সেইকাৰণে! নিগনিবোৰ আহি আকৌ ঘৰতে সোমাইছে। এতিয়াৰ পৰা বৰুৱাহঁতৰ ঘৰৰ সমুখৰ চ’কটোৰ দাঁতিৰ ঘাঁহনিখিনিত এৰি দিব। কাষৰ জাৰণিৰে নিগনি জংগললৈ গুচি যাব।”\nঘৈণীয়েকে নিৰ্দেশ দিলে।\n-“তাত এৰি দিলে যদি আকৌ বৰুৱানীয়ে দেখে ? মহা অথন্তৰ এখন নঘটিবনে ? বৰুৱা-বৰুৱানীয়ে যদি খেদি আহি কয়- ভাল বস্তুটো দিব নোৱাৰেই, লোকৰ ঘৰলৈ নিগনি খেদিছে।”\n-“এটা কাম কৰিব, ৰাতি হ’লে ক’ত দেখিব, তাতেই মনে মনে এৰি থৈ আহিবগৈ।”\nনিগনি পেলাবলৈ শৰ্মাই ৰাতিলৈ ৰ’বলগীয়া হ’ল।\nৰাতি হ’লে তেওঁ বৰুৱাহঁতৰ সমুখৰ চ’কটোৰ পথৰ কাষতে নিগনি এৰি দি আহে। ঘৰলৈ আহি ফান্দত ৰুটি বা কিবা অলপ গাঠি দি ফান্দখন আকৌ পাতে। আধা ঘন্টামানৰ ভিতৰতে আকৌ এটা পৰে। সেইটোও পেলাই দি আহি ফান্দখন লগাব পায়হে, কিছু সময়ৰ ভিতৰত আকৌ পৰে। এনেকে তিনি-চাৰিটামান নিগনি ৰাতি বাৰ বাজিমানলৈকে পৰিয়ে থাকে আৰু তেৱো এৰিবলৈ বাহিৰ ওলায়ে থাকে।\nনেপেলালে যদি ফান্দতে মৰে, মহাপাপ লাগিব-শৰ্মাৰ ভয়।\nনিগনি এৰা কাৰবাৰটো শৰ্মাৰ এটা “হাৰমাল” যেন হৈ উঠিল।\nএসপ্তাহলৈ শৰ্মাই ৰাতি-ৰাতি নিগনি বিসৰ্জন কাৰ্যসূচী চলালে।\nনিগনি নকমিল। কমিব ক’ত বাঢ়িল যেন হে লাগিল।\nতাৰ পিছৰ দিনকেইটাত নিগনি মিনিটে-মিনিটে পৰা হ’ল।\nৰহস্য ভেদ হ’ল, কথাটো অংকুৰ মুখেৰে ওলাল। স্কুলৰ পৰা আহি সি নিগনি “ধৰা-এৰা”, “ধৰা-এৰা” খেলটো খেলে। ইপিনে মাকে দুপৰীয়াৰ ভাগৰ মাৰিবলৈ বিচনাত এটোপনি মাৰে সেই সময়তে।\nফান্দখনলৈ নিগনিৰ ভয় ভাঙি গ’ল।\n“নামাৰে, ইহঁতে ধেমালিহে কৰে কিবা” – নিগিনিয়ে যেন তেনেকৈ ভবা আৰম্ভ কৰিলে।\nএদিন আলমাৰিৰ ওপৰৰ কাৰ্টুনকেইটা নমাই চফা কৰোতে গণ্ডাই গণ্ডাই নিগনি বাহিৰ হ’ল। নিগনিবোৰে যেনি-তেনি জপিয়ালে, দুই-একে আহি গায়ে-চায়েও বগালে।\nশৰ্মাই যাঃ যাঃ বুলি জপিয়াইছে, ঘৈণীয়েকে মস্ত ঝাড়ু এপাত লৈ বিচনাত, দূৰৰ পৰা ভয়ে ভয়ে, অংকুৱে খিলখিলাই হাঁহি হালি পৰিছে, কৈছে-“নিগনিয়ে মানুহক ভয় কৰে নে মানুহেই নিগনিক ভয় কৰে, ধৰিবই পৰা নাই, হিঃ হিঃ হিঃ।”\nএটাও ধৰা নহ’ল, ধৰিবনো কেনেকৈ, নিগনি এনেয়ে ধৰা-খোৱা প্ৰাণীনে ?\nযি হওঁক বাহটো ভাঙিলো বুলি সন্তুষ্টি এটা লৈ মাজৰ কোঠালীত সোমাই শৰ্মাৰ ফান্দখন চকুত পৰিল, দেখিলে-দুটা নিগনি একেলগে ফান্দৰ ভিতৰত, ৰুটিৰ টুকুৰা ভক্ষণত ব্যস্ত। ওপৰৰ শলখাদাল টানকৈ লাগি আছে বাবে ফান্দখন বন্ধ হৈ যোৱা নাই।\nতেওঁ আগবাঢ়িল। নিগনিৰ ভয়-ভীত নোহোৱা হৈ গৈছে, ফান্দত সোমাব পালে যেন ভালেই পায়। তেওঁ হাতখন আগুৱাই দিলে, নাই নিগনি নপলাল, তেওঁ শলখাদাল এৰুৱাই দিয়াত দুয়োটা বন্দী হৈ পৰিল।\nতাৰ পিছত আটাইকেইজন বহি গ’ল, ফান্দখন মাজত।\nশৰ্মানীয়ে কৈছে- “এৰি দিয়া নিগনিবোৰে যদি ঘূৰি আহি আকৌ ঘৰ সোমাইছেহি, কেনেকৈ নো নিগনি নোহোৱা হ’ব ?”\nশৰ্মাই ক’লে-“হ’বই নোৱাৰে, বৰুৱাহঁতৰ ঘৰৰ কাষৰ পৰা, ইমান দূৰ, কেনেকে আহিব হে, অসম্ভব।”\n-“যদি আহিছে, কোনে জানে?”\n-“আইদিয়া!”, অংকুৱে চিঞৰি দিলে।\n-“কি?”, মাক-বাপেক দুয়ো একেলগে সুধিলে।\nসি ক’লে-“নিগনিবোৰ আমি মাৰ্ক কৰি দিম, আৰু মাৰ্ক কৰা নিগনিয়ে যদি ফান্দত পৰা দেখো আমি গম পাই যাম, এৰি দিয়া নিগনিবোৰেই আহি আকৌ ঘৰ সোমাইছেহি।”\nশৰ্মাই প্ৰশংসাসূচক চাৱনিৰে পুতেকলৈ চাই শলাগিলে-“কিন্তু মাৰ্ক কেনেকৈ কৰা যায়?”\n-“আছে, তাৰো ব্যৱস্থা আছে”, বুলি ঘৈণীয়েকে ৰঙা চিয়াঁহীৰ দোৱাতটো আনি পুতেকক ক’লে-“দ্ৰপাৰটো আন।”\nদ্ৰপাৰেৰে দিয়া ৰঙা চিয়াঁহীবোৰ নিগনিকেইটাৰ গায়ে মূৰে লাগিল। সঁচাকৈ, সিহঁতক চিনি পোৱা গ’ল।\n-“যাওক, এৰি দি আহক এতিয়া।”\n-“ৰ’বা।” অংকুই ৰখালে।\nমাক-দেউতাক দুয়ো তালৈ চালে।\nসি ক’লে-“ৰং বোৰ শুকুৱাব দিয়া, নুশুকালে নিগনি যি চালাক, মচি পেলাব।”\n-“হয়, হয়।”, শৰ্মা-শৰ্মানী হয়ভৰ দি ৰং শুকাব দি বহি থাকিল।\n-“চেকেণ্ড টাইম যদি চিন দিয়া নিগনি ফান্দত দেখো, সুদাই নেৰো বাপ্পেক, কোবাই মাৰিইইই।” কথাখিনি শেষ নকৰি ধৰ্মভীৰু শৰ্মাই লগুণদাল হাতেৰে স্পৰ্শ কৰিলে-ইচ, পাপ-লগা কথাবোৰ যে কিয় কৈ পেলাওঁ।\nঅংকুৱে ক’লে-“দেখিছা কি আইদিয়া, সেই কাৰণে “টম-এন্ড-জেৰি” চাব লাগে। কাৰ্টুন চালেহে মূৰলৈ আইদিয়া আহে।” ০০০০০\nপিছৰ দিনবোৰতো নিগনি ফান্দত পৰিয়ে থাকিল।\nনিগনি ফচিলেই তেওঁলোকে টৰ্চ মাৰি, ৰ’দত পৰীক্ষা কৰি চাই, নাই, একো চিন-টিন নাই।কথা কি? ক’ৰ পৰা আহে নিগনিবোৰ !\nদেওবাৰৰ দুপৰীয়াৰ কথা।\nশৰ্মাই ৰাষ্টাত বৰুৱাক লগ পালে, বৰুৱা বজাৰৰ পিনৰ পৰা আহি আছিল।\n-“বজাৰলৈ গৈছিল বৰুৱা?”, শৰ্মাই মাত দিলে।\n-“নক’ব, বুজিছেনে, নিগনিৰ বৰ উৎপাত হৈছে। নিগনি মৰা দাৱাই আনিলোগৈ। আৰু এটা কথাহে শৰ্মা, বৰ আচৰিত দেখিলো দেই!”\n-“কি?”, শৰ্মাই সুধিলে।\n-“নিগনিবোৰৰ গায়ে-মূৰে ৰঙা-ৰঙা চিন হে!”\nশৰ্মাৰ মাত হৰিল, ভয় খালে, কেনেবাকৈ যদি গম পাই যায় কি হ’ব তেওঁৰ, কেনেকুৱা গালি খাব লাগিব।\n-“চাওকচোন, মোবাইলত ফটো তুলি ৰাখিছো, দেখিছে, এয়া চাওঁক।”\nমোবাইলত তোলা নিগনিৰ ফটোখন দেখুৱাই বৰুৱাই মোবাইলটো শৰ্মাৰ হাতত দি ক’লে-“ভালকৈ চাওক।”\nশৰ্মাই মোবাইলটো সোহাতৰে লব লওতে নিজৰ ৰঙা চিয়াঁহী লগা আঙুলিকেইটা দেখি ভাবিলে-সৰ্ব্বনাশ, ফঁচিলো এতিয়া।\nলৰালৰিকৈ তেওঁ মোবাইলটো বৰুৱাক ওভোতাই ক’লে-“অ’, হয়-হয়, আমাৰ ঘৰতো ওলাইছিল এনেকুৱা দুটামান।”\n-“ওলাইছিল ? পিচে কি কৰিলে নিগনিকেইটা?”\n-“এৰি দিলো, মানে মাৰি পেলাই এৰি দিলো।”, শৰ্মাই মিছা কোৱাকে শ্ৰেয় বুলি ভাবিলে। তেওঁ এৰা নিগনি বৰুৱাহঁতৰ ঘৰত সোমোৱা বুলি জনাজাত হোৱাতকৈ মিছা এষাৰ মতাই বহুগুণে শ্ৰেয়। তেওঁ চাৰ্টৰ ওপৰেৰে লগুনদাল চুলে-মিছাত যেন দোষে নুচুৱে।\nএই নিগনিৰ বাহবোৰ নাভাঙিলে নহ’ব-শৰ্মাই ভাবিলে।\n-“কি হ’ল, কি কথা পাতিছে?”, আন এজন প্ৰতিবেশী হাজৰিকা আহি মাত দিলে।\n-“নিগনি ওলাইছে, ৰঙা ফুট ফুট থকা।”, বৰুৱাই উত্তৰ দিলে।\n-“তাকে কয়- ‘কালৰো কাল বিপৰীত কাল’, মোৰ আকৌ চাওঁকচোন, এই ডাব-নাৰিকলবোৰ ৰাতি কোনে চোৰ কৰি নিয়ে।”\nশৰ্মাই ভাবিলে-ঘৰে ঘৰে যে কিমান ভিন ভিন সমস্যা।\n-“এইবাৰ আকৌ নাৰিকল চোৰ ওলাল নেকি?”, বৰুৱাই ক’লে।\n-“নিগনিয়ে হ’ব।”, অন্যমনস্ক শৰ্মাই মাত দিলে।\n-“হাঁ!!!”, বৰুৱা আৰু হাজৰিকা দুয়োজনে একেলগে চালে শৰ্মালৈ\nশৰ্মাই ঘৰলৈ আহি তেওঁলোকৰ স্টোৰ ৰূমত সোমাল। নিগনিৰ ঘাটি হৈ আছে। ব’ৰ্ডৰ চুইচটো টিপিলে-নজ্বলিল।\nঘৈণীয়েকে ক’লে-“বাল্বটো নাই, কাহানিবাই ফিউজ গৈছিল, ৰ’ব, নতুন এটা আনি থোৱা আছে, দিছো।”\nশৰ্মাই চেয়াৰ এখনত উঠি বাল্বটো লগাব চালে। বহু চেষ্টা কৰিও তেওঁ বাল্বটো লগাব পৰা নাই।\nঘৈণীয়েকে চিঞৰিছে-“মানুহ আৰু আপুনি, বাল্বটোকে লগাব পৰা নাই, চাওঁ নামক, মই উঠো।”\nশৰ্মাই ক’লে-“তুমি উঠিলে প্লাষ্টিকৰ চকীখন ভহৰি যাব।”\nচাইজক লৈ ধেমালী? ঘৈণীয়েক বিজুলীৰ সহ্য নহয়।\nঘৈণীয়েকে চকু ডাঙৰ কৰাত তেওঁ ক’লে-“নহয় মানে, তোমাৰ ওজন বেছি বোলা নাই, চকীখন পাতল যে, তাকে কৈছো।”\nঘৈণীয়েক শান্ত হ’ল।\nশৰ্মাই ভাবিলে-ভাল বাচিলো, নহ’লেতো আজি!\nশ্ৰীমান কোমল প্ৰাণ শৰ্মা চুটি চাপৰ, ক্ষীণ-মীণ, ঘৈণীয়েক শ্ৰীমতী বিজুলী দেৱী তাৰ ওলোটা।\nশৰ্মা মৃদুভাষী, ঘৈণীয়েক উগ্ৰভাষী।\nক’বলৈ গলে শৰ্মা যদি নিগনি, ঘৈণীয়েক এটা ৰাও-ৰাও কৈ থকা বাঘ।\nশৰ্মাতকৈ বিজুলী দেৱী এক ইঞ্চিমান ওখ হ’ব।\nশৰ্মাৰ মনত পৰিল বিয়াৰ পিছত কইনা চাবলৈ আহি শৰ্মাৰ বন্ধু এজনে শৰ্মাক কৈছিল-“কইনা ঠিকে আছে বন্ধু, হৃষ্ট-পুষ্ট, কিন্তু তোমাত কৈ এক চাইজ ডাঙৰ হ’ল নেকি!”\nশৰ্মাই বাল্বটো লগাবলৈ যেন যুদ্ধত হে নামিল। নাই, কোনোপধ্যে নালাগে।\nঘৈণীয়েকক স্মাৰ্ট দেখুৱাব পোৱা সুযোগটো হেৰুৱাই শৰ্মাই নিৰ্বুদ্ধি নহ’ল, লাহেকৈ তেওঁ ক’লে-“বাল্বটো এক চাইজ ডাঙৰ নেকি?”\nঘৈণীয়েকে ক’লে-“ইচ হয় নেকি, সিদিনা ইলেক্ট্ৰিচিয়ান ৰাজবংশীয়ে আনি দিছিল, কিনো বেচাইজৰ বাল্ব আনি দিলে সি। নামি আহক, সি আহিলে ফিৰাই আনিব দিম।”\nশৰ্মাৰ বাল্বৰ লগত যুজি গৰম লাগি গৈছিল, ফেনৰ চুইচটো দিলে, নাই ফেন নুঘুৰে।\n-“কাৰেন্ট গ’ল।”, ঘৈণীয়েকে মাত দিলে।\n-“কি যে ঝামেলা নহয়, তাৰ চিঙি যায়।”, শৰ্মাই বিতৃষ্ণাৰে ক’লে।\nঅংকু সোমাই আহিল, ক’লে-“তাঁৰ চিঙিল? হ’ল আৰু চোৱা।”\nশৰ্মাই তালৈ চাই কলে-“কি হ’ল?”\nসি সেমেনা সেমেনি কৰিলে।\n-“পাপা, হেপ্পি নিউ ইয়েৰ!”\nশৰ্মাই অন্যমনস্ক হৈ পৰিছিল, পুতেকৰ কথাত তেওঁ ক’লে-“অ’ হেপ্পি নিউ ইয়েৰ, থেংকিউ।”\nকৈ উঠি ভাবিলে এইটোতো অক্টোবৰৰ মাহহে, হেপ্পি-নিউ-ইয়েৰ বুলিলে যে?\n-“কি হেপ্পি নিউ ইয়েৰ অ’ ?”\n-“পাপা, চিনেমা, নতুন।”\n-“এহ্ হয় নেকি, কোন আছে?”\n-“শ্বাহৰুক খান আছে।”, ঘৈণীয়েকে শৰ্মাৰ ভাতৰ থালখন টেবুলত থৈ ক’লে।\n-“কোনটো আছিল অ’ শ্বাহৰুক খান?”, শৰ্মাই সোধে।\nএইবাৰ আহিল শৰ্মানীৰ চিনেমাৰ জ্ঞান দেখুওৱাৰ সুযোগ। কাৰো আগতে তেওঁ এই বিষয়টো সহজে পাৰ হৈ যাব নিদিয়ে। চিনেমা, নাচ-গান আদিত সুবিধা পালেই তেওঁ জ্ঞানৰ উদ্গীৰণ ঘটায়।\n-“এই যে আমজাদ খান বুলি এজন আছিল, পুৰণা এক্টৰ, তেওঁৰে পুতেক শ্বাহৰুক খান।”\nঅপাৰ-বিশ্বাসেৰে শৰ্মানীয়ে কৈ কৈ ভাজিকোৰাচ শৰ্মাৰ কাহীৰ কাষত দিলে।\n-“অ’ জানো জানো, আমজাদ খান। কিন্তু তেওঁৰ আচল নামটো গব্বৰ সিংহে, তেওঁৰ পুতেক আকৌ খান কেনেকে হ’ব পাৰে?”, শৰ্মাই ভাত খাই খাই ক’লে।\n-“পাৰে পাৰে, চিনেমাত পাৰে। চিনেমাত কিয়, এনেয়ো পাৰে। আপুনি দেখোন শৰ্মা লিখে, অংকুৱে ভৰদ্বাজ উপাধিহে লিখে স্কুলত।”\n-“অ’, অ’, আৰু এজন যে আছিল, কি খান, বাৰ মাহে যে উদি-মুদি থাকে, নামটো কি আছিল?”, শৰ্মাই ভাত এমোকোৰা চোবাই সুধে।\n-“চালমান খান।”, পুতেকে এইবাৰ মাত দিলে।\nউত্তৰ দিয়াৰ সুযোগটো পুতেকে ল’লেই যেতিয়া শৰ্মানীয়ে বৰ্ণনাকে কৰিলে-“অ চালমান খান, অসমীয়াত ক’লে শালমন হয়। নামটো শালমন হ’লে কি হ’ল, মানুহটো যে কি ধুনীয়া!”\n-“সিওঁ কিবা হয় নেকি।”\n-“শ্বাহৰুক নে কি, তাৰ।”\n-“অ’ অ’, মাহীয়েক নে পেহীয়েকৰ পুতেক, কিবা এটা হয়, ক’ৰবাত পাইছিলো, মোৰ আকৌ বেয়া স্বভাৱ এটা আছে নহয়, পঢ়ি উঠি কথাবোৰ নোট কৰি নথও।” ঘৈণীয়েকে আফচোচ কৰিলে।\n-“আৰু এজন আছে, কাজিৰঙালৈ আহিছিল যে, কি আছিল নামটো, সিওঁ চাগে কিবা সম্পৰ্কতে পৰে?”\n-“অ’, আমীৰ খান, ভায়েক হয় আকৌ, তাকো নাজানে নে?”\nঘৈণীয়েকে ঠাট্টাৰ সুৰত কয়।\n-“এই গোটেই ফিল্ম জগতত চবে চবৰে লগত কিবাকৈ হলেওঁ সম্পৰ্কীয় হয়েই। কাৰ ভনীয়েকক কোনে বিয়া কৰাই, কাৰ পতিৰ লগত কাৰ দ্বিতীয় বিবাহ হয়, কাৰ দ্বিতীয় পত্নীক কোনে তৃতীয় পত্নী কৰি নিলে-মুঠতে এটা বিৰাট খেলি-মেলি।”, শৰ্মাই খোৱা বন্ধ কৰি হাতখন কাঁহীৰ ওপৰত ৰাখি ক’লে।\n-“আমাৰ অসমীয়া চিনেমাই ভাল।”\nঘৈণীয়েকে গম পায় এইবাৰ শৰ্মাই কি কথা উলিয়াব। তথাপি শৰ্মানীৰ চিনেমা “ফেভেৰিট চাবজেক্ট” বাবে শুনি বেয়া নাপায়।\nশৰ্মাই ক’লে-“চিনেমা চাইছিলো সোন-মইনা। এয়াহে চিনেমা।”\nশৰ্মানীয়ে জানিও সোধে-“দুখ লগা আছিল বোলে খুউব।”\n-“কৈছাহে আৰু। আমাৰ নতুন টাউন-হ’লত পাঁচমাহ লাগিছিল একেৰাহে, সদায় চাওঁ, মুঠ এশ বিশবাৰ চাইছো চিনেমাখন। ঐ শুনিছ অংকু, টোটেল হান্দ্ৰেদ টুৱেন্টি বাৰ।”\n-“ৰ’বা পাপা, পাঁচমাহ মানে ফাইভ ইন্টু থাৰ্টি, ৱান ফিফটি দেয়জ হে হয়, সদায় চাইছিলা বোলে, কেনেকে ৱান-টুৱেন্টি হ’ল?”\n-“এমাহ মাজতে পৰীক্ষা হৈছিল অ।”\n-“হিঃ হিঃ, কম বস্তু নাছিলা দেই তুমি পাপা।”\n-“তহঁতে কি চিনেমা চাৱ এইবোৰ, আমি চাইছিলো বেদেৰ মেয়ে জোস্না, আহ্ কি কৰুণ কাহিনী।”\nঘৈণীয়েক উৎসাহী হৈ পৰে-“শুনিছো, শুনিছো, আমাৰ ঘৰৰ চবে চাইছিল, মোৰ আৰু মাৰ চোৱা নহল, মোৰ পৰীক্ষাৰ বাবে। কাহিনীটো কি আছিল, উমমমম, পাহৰিলো।”\n-“ফাটাফাটি কাহিনী, বেদৰ মেয়ে মানে বেদ বোলা সৰু ল’ৰা এটা, এই ধৰা আমাৰ অংকুৰ সমানেই।”\nপুতেক আৰু ঘৈণীয়েকে মুখ মেলি চাই থাকে শৰ্মাৰ মুখলৈ, তেওঁৰ অতীত ৰোমন্থনৰ মজাৰ লগে লগে তেওঁলোকো মজি যায়।\n-“পিছত?” অংকুৱে সোধে।\nশৰ্মাই ভাত চোৱাই, পুতেক আৰু মাকে তেওঁৰ বৰ্ণনা শুনিব ৰৈ থাকে।\n-“পিছত সেই বেদ বোলা ল’ৰাটোৰ মাক মানে জোস্নাই সাপৰ লগত কেনেকুৱা একটিং কৰে। বাপৰে, এই চা, মনত পৰি গাৰ নোম সিয়ৰি উঠিছে।”\n-“কোৱাচোন, তাৰ পিছত?”, অংকুৰ কৌতূহল বাঢ়ি যায়।\n-“’চাও বিজুলী, অকণ দাইল দিয়াচোন।”\n-“তাৰ পিছত, কোৱা-কোৱা ?”, অংকু অধৈৰ্য হয়।\n-“ৰহ্ পাহৰিছো এতিয়া, বজাৰত চিদিখন বিচাৰিম দে, পালে চাবি বাৰু”\nধাৰাষাৰ গতিত নিগনি ফান্দত পৰি আছে।\nআজিকালি সিহঁতে ফান্দৰ দৰ্জাখন বন্ধ থাকিলেও সোমাও সোমাও কৰি কাষতে ঘুৰাপকা কৰি থাকে। ফ্ৰিতে খাব পায় যে!\nসন্ধিয়া শৰ্মা অফিচৰ পৰা আহিছে। শৰ্মানীয়ে মালপোৱা বনাইছে। মনটো ফুৰ্টি লাগি থাকিলে বিজুলীয়ে মালপোৱা ভাজে।\n-“কি বনাইছে এইবোৰ, একো একো নালাগে।”- অংকুৱে চিঞৰ-বাখৰ লগাইছে।\nশৰ্মানীয়ে চাহৰ সৈতে মালপোৱা দি শৰ্মাকো খাবলৈ দিছে। শৰ্মাই এটা মুখত দি ভাবিছে-“হে প্ৰভু, কি এইবোৰ।”\nঘৈণীয়েকে তেওঁলৈ চাই আছিল।\nশৰ্মাই লাহেকৈ ক’লে-“বেয়া হোৱা নাই। অলপ মিঠা কম হৈছে নেকি।”\n-“তাকেই, গুৰ দি কৰিছিলো, ময়োতো খাইছো, ক’তনো বেয়া হ’ল, অংকুৱে এনেয়ে চিঞৰি থাকে, আচলতে তাৰ মেগি খাবৰ মন।”\n-“এটা কাম কৰা নহ’লে, সি নাখায় যদি মালপোৱাকেইখন লৈ আনা।”\n-“আপুনি খাব নেকি?”, উৎসাহেৰে সুধিলে বিজুলীয়ে।\n-“নহয় মানে ফান্দত টোপ দিবলৈ ভাল হ’ব, বিস্কুট-তিস্কুট দিলে পটককৈ খাই লৰ মাৰে, মালপোৱা কেইখন ভাল হৈছে, লেকেটিয়া হৈছে, পতককৈ নিচিঙে, টোপত দিবলৈ বঢ়িয়া হ’ব।”\nঘৈণীয়েকে কেৰাকৈ চাই আঁতৰিল। ভালে নে বেয়াই পালে শৰ্মাই ধৰিব নোৱাৰিলে।\nমালপোৱা খাব আহি ফান্দত পৰিল এটা।\nবিৰক্তিৰে শৰ্মাই ফান্দখনলৈ চালে।\nশৰ্মানীয়ে ৰাতি হেপ্পি-নিউ-ইয়েৰ চাব, পুতেকৰ লগত একেলগে কম্পুটাৰত, সোনকালে ৰন্ধা-বঢ়া কৰি উঠি আজৰি হ’বলৈ চাইছে।\nমাক-পুতেক দুয়ো এসময়ত বহি গ’ল চিনেমা লগাই।\nশৰ্মাই পেপাৰখন পঢ়িলে, টিভিও চালে অলপ। অসমীয়া চিৰিয়েলৰ ৰাপ আছে, চাই ভাল পায়, তাকো দুখনমান চালে।\nএঘাৰটা বাজিল। মাক-পুতেক চিনেমাত ব্যস্ত। শৰ্মাই ভাবিলে- নিগনিটো আজি দূৰলৈ গৈ এৰি দি আহোগৈ।\nশৰ্মাই ফান্দখন হাতত লৈ ওলাল, ফান্দৰ ভিতৰত নিগনি, বাহিৰত এন্ধাৰ।\nবৰুৱাহঁতৰ সমুখৰ চ’কটো পাই শৰ্মাই তাৰ আগৰ চ’কটোলৈ গৈ ফান্দখন তাতেই খুলিব বুলি ভাবি আগবাঢ়িল। গৈ তেওঁ হাজৰিকাহঁতৰ ঘৰৰ সন্মুখ পালে, তেনেতে চ’কৰ কাষতে থকা ডেকাহঁতৰ ঘৰৰ সমুখৰ পৰা তেওঁলোকৰ বিলাতী কুকুৰটোৰ ভুকভুকনি শুনি তেওঁৰ বুকুখন কঁপি গ’ল।\nনাই, সেইপিনে নাযাও, এইখিনিতে ৰাষ্টাৰ দাঁতিতে এৰো- বুলি ৰাষ্টাৰ দাঁতিত বহি লৈ ফান্দখনৰ শলাদাল এৰাব পাইছেহে মাত্ৰ, ক’ৰ পৰা কেইজনমান আহি তেওঁক জপতিয়াই ধৰিলে। ধৰিয়ে বস্তা এখন মূৰেৰে সোমাই দি তেওঁক একো নেদেখা কৰি দিলে। শৰ্মাই চিঞৰিব লওঁতেই এজনে মুখত চেপা মাৰি ধৰিলে।\n-“ধৰিছো ধৰিছো, ক’ত পলাবি?”\n-“ঐ ই কিবা চাকু-তাকুৱো লৈ আছে, চাবি ঐ, মোৰ হাতত লাগি চাল এৰিছে।”\n-“আন আন, ইয়াক পোহৰলৈ আন।”\n-“ব’ল আগবাঢ়”- এজনে শৰ্মাক থেলি থেলি আগবঢ়াই নিব ধৰিলে।\n-“ধৰিলি?”, এজনে সুধিলে।\nমাতটো শৰ্মাৰ চিনাকি যেন লাগিল। কথা ক’ব নোৱাৰি তেওঁ উকমুকাই দিলে।\n“আন-আন, এইখিনিত পোহৰত ঠিয় কৰাই বস্তাখন আঁতৰ কৰি দে, ভালকৈ ধৰিবি হ’লে, নহ’লে একে উজাৰে দৌৰ দিব।”\nতিনিজনমানে শৰ্মাক টেপা মাৰি ধৰিলে। শৰ্মাৰ ৰাজহাড় গুড়ি হ’ব যেন লাগিল।\nবস্তাখন ডাঙি দিয়া হ’ল।\n-“আৰে এয়াচোন শৰ্মা। ধেই, তহঁতে কাক ধৰি আনিলি?”\nচকু ডাঙৰ কৰি হাজৰিকাই বাকীকেইটালৈ চাই সুধিলে।\nক্ষন্তেক সময় কাৰো মাত বোল নাই।\nশৰ্মাই উহ-আহ লগালে।\n-“চাওঁ চাওঁ, এৰ, এৰ, ইচ ৰাম।”\nএজনে মাত দিলে- “আমি কি জানো, ৰাষ্টাৰ দাঁতিত খোচমোচ কৰি বহি আছিল, চোৰে হ’ব বুলি ধৰি পেলালো।”\n-“ইচ ইচ, শৰ্মা আপুনিনো কি কৰি আছিল দাঁতিত? আহক, আহকচোন- তেওঁ শৰ্মাক ধৰি ধৰি তেওঁলোকৰ বাৰাণ্ডালৈ লৈ গ’ল।”\n-“ঐ ৰিংকু, পানী এগিলাচ আনচোন।”\nশৰ্মাক একেলগে তিনিজনমানে হেচি ধৰা বাবে তেওঁ বুকুত দুখ পাইছিল, বুকুখন পিহি পিহি ক’লে-“হ’ব দিয়ক, নালাগে, মই যাওঁ।”\n-“ধেৎতেৰি শৰ্মা, আপুনিনো এই ৰাতিখন কিয় ওলাইছিল, মই বুলো সেই ডাব-চোৰকে ধৰো, ইহঁতকেইটাকো মাতি আনি খুপি আছিলো এন্ধাৰত, ডাবচোৰ ধৰিবলৈ।”\n-“মই মানে..মানে।”, শৰ্মাৰ মাতটো ওলাল।\n-“অ’ বুজিলো বুজিলো। শ্ৰীমতীৰ লগত লাগি ওলাই আহিল হ’বলা, ইচ, নাপায়- নাপায়। নালাগিব, যাওঁক ঘৰলৈ যাওঁক।”\nইমান পৰে হাজৰিকানীও ওলাই আহিছিল, তেওঁ মাত দিলে-“বৰ বেয়া কথা হ’ল দেই, আপুনি বেয়া নাপাব, বাহিৰত কথাটো নুলিয়ালে হ’ল আৰু।”\nহাজৰিকাই জাঙুৰ খাই গেৰগেৰাই ঘৈণীয়েকক ক’লে-“কি উল্টা-পাল্টা কোৱাহে, কথা ক’ব নাজানিলেও কব আহা, ভিতৰলৈ যোৱা। কথা ক’ব আহে।”\nশৰ্মাই ভাবিলে-চবৰে ঘৰে ঘৰে একোটা নিগনি আৰু বাঘ থাকেই।\n-“শৰ্মা, কিনো কৰিছিল আপুনি ৰাষ্টাৰ কাষত ?”, হাজৰিকাই সুধিলে।\n-“বাঘ…মানে বাগৰ দি টোপনি নলগাত ওলাই আহিলো, সৰুপানী চুৱলৈ লাগিছিল।”\n-“ইচ ইচ, যাওঁক হেৰি, যাওঁক গৈ এতিয়া ঘৰলৈ, শোৱক গৈ।”\nশৰ্মাই কোনোমতে খোজকেইটা পেলাই ওলাই আহিল।\n-“আৰু শুনিছে, নালাগিব শ্ৰীমতীৰ লগত, মনে মনে শুই থাকিবগৈ।”\nপিছৰ পৰা হাজৰিকাই উপদেশ দিলে।\nশৰ্মাই ফান্দখন বিচাৰি পালে, ৰাষ্টাৰ কাষতে পৰি আছিল। জোঁট-পোট লাগি ফান্দখন তাতেই পৰি ৰৈছিল।\nফান্দখনলৈ তেওঁ ঘৰমুৱা হ’ল। ঘৰ পোৱাৰ আগে আগে তেওঁ দেখিলে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ কাষৰে কালভাৰ্টটোৰ তলত এটা ছায়ামুৰ্ত্তি। শৰ্মাৰ গাটো চিৰিংকৈ গ’ল।\nচিঞৰিব নেকি-তেওঁ ভাবিলে।\nনাই, চোৱাই যাওঁকচোন কি কৰে। তেওঁ অলপ-অলপ কৈ আগবাঢ়িল।\nবেটাই ইয়াতে কালভাৰৰ তলত চোৰ কৰা সামগ্ৰীবোৰ ৰাখে হ’ব পায়।\nশৰ্মাই হাতৰ ফান্দখন তেওঁৰ চৌহদৰ বেৰৰ ওপৰেৰে লাহেকৈ ভিতৰলৈ পেলাই দিলে।\nতেওঁ আগবাঢ়িল। অলপ ওচৰ পাই দেখিলে ছায়ামুৰ্তিটো ঠিয় দিছে, ভালকৈ চালে-আৰে এইটো বৰুৱা নহয়নে?\n-“বৰুৱা”, তেওঁ ওচৰ চাপি মাতি দিলে।\n-“হোহ”, বৰুৱা উচপ খাই উঠাৰ দৰে চালে।\n-“কি কৰিছে ?”\n-“এ মানে মানে, নিগনি এৰিছো।”\nবৰুৱাৰ হাতত নিগনি ধৰা ফান্দ।\n-“কি কৰিব আৰু, ঘৰৰ ওচৰত এৰিলে ঘৰত সোমাই, মাৰিলে বোলে বাঢ়েহে, সেয়ে ইয়াতে কালভাৰৰ তলত এৰি দিছো।”, বৰুৱাই ক’লে।\n-“ইয়াৰ পৰা যদি আমাৰ ঘৰত সোমায়?”\n-“হা! বাদ দিয়ক হে, আপোনাৰ ঘৰত সোমাৱ। কিয় সোমাৱ? আপোনাৰ ঘৰত জানো নিগনি আছে?”\n-“নিগনি, আছে মানে নাই, সিমান নাই।”\n-“এয়া, নিগনি সদাই নিগনি থকা ঘৰতহে সোমায়।”\n-“হলেও”, শৰ্মাই ক’লে।\n-“অ হলেও? ঠিক আছে, সিদিনা আমাৰ ঘৰৰ সমুখৰ জাৰণিত আপুনি কি পেলাইছিল?”\n-“জাৰণিত? কি পেলাইছিলো ?”\n-“নজনাই হ’ল নে, লাল?”, ইংগিত পূৰ্ণভাৱে বৰুৱাই ক’লে।\n-“লাল, কি লাল?”, শৰ্মাৰ বুকুখন ঢিপঢিপালে।\n-“খাই উঠি লালৰ কোৱাৰ্টাৰৰ বটলবোৰ যে আপুনি তাতে পেলাই নিজ চকুৱে দেখিহে সিদিনা গম পালো।”, বৰুৱাই হো-হোৱাই হাঁহি দিলে।\nহে হৰি, আৰু কিমান কি হ’ব মোৰ লগত-শৰ্মাই ভাবিলে, যাওঁক তেওঁ, নিগনি এৰা যে নেদেখিলে বৰুৱাই।\n-“আপোনাৰ হে চলে সেইবিধ, আপুনি নিজেই তাত পেলাই।”, শৰ্মাই ক’লে।\n-“মই হাফৰ বটলহে পেলাও, কিন্তু মাইনা-কেইটা কোনে পেলাই, কোনে ?”\nবৰুৱাই তেওঁক জেৰা কৰিলে।\nশৰ্মা মনে মনে ৰ’ল।\n-“খাব নেকি এঢোক?”, বৰুৱাই সুধিলে- “একেবাৰে পানী মিক্স কৰাই আছে।”\n-“ভয় লাগে হে, এৱো আছে ঘৰত।”, শৰ্মাৰ মুখেৰে ওলাই গ’ল।\n-“ইচ, মতা মানুহ হৈয়ো নিগনিৰ কলিজা লৈ থাকেনে? মাৰি দিয়ক দুচিপ, মোৰ দৰে বাঘ হৈ যাওঁক।”\nবৰুৱাই পকেটৰ পৰা বটল এটা উলিয়ালেই।\nশৰ্মাৰ মনৰ পৰিবৰ্ত্তন হ’ল। তেওঁ ভাবিলে-ঠিকেই, এনেকৈ নিগনি হৈ থাকি লাভ নাই। ঘৰৰ নিগনি খেদাত কৈ নিজৰ মনৰ মাজত ঘূৰমুতিয়াই ফুৰা নিগনিটো খেদিলে হে ভাল কথা হ’ব।যি হয় হওঁক, খায়ে দিওঁ দুঘোট। কিজানি সাহসটো অকণ বাঢ়েয়ে।\nকেইঘোটমান একেৰাহে পেটত পেলাই যেতিয়া শৰ্মা ঘৰৰ বাৰাণ্ডাত ঠিয় দিলেগৈ তেতিয়া বাৰ বাজিবৰে হৈছিল। শৰ্মাই ভাবিলে ঘৈণীয়েক ওলাই অহাৰ লগে লগে তেওঁ মুখখন এনেকে হাওঁতকৈ মেলি দিব যাতে ঘৈণীয়েকে দেখি ভয়ত পেপুৱা লাগি যায়।\n-হাওঁত-এবাৰ প্ৰেকটিছো কৰিলে তেওঁ।\nএনেকৈ ভাবি থাকোতে ঘৈণীয়েকে দৰ্জা খুলিয়ে যিটো গৰ্জনী মাৰিলে তেওঁৰ পিলাই কচি গ’ল।\n-“এই ৰাতিলৈ ক’ত ঘুৰি আছিল হা, কাম-বন নাই, মই মৰিছো চব কাম কৰি, তেখেত গৈছে নৈশ ভ্ৰমণত।”\nশৰ্মাৰ চকুকেইটা দেখি শৰ্মানী কাষ চাপি আহি গোন্ধ পালে, তেওঁ আচৰিত হ’ল- গিৰিয়েকে সেইবিধ ধৰি আহিছে।\nখংত শৰ্মানীয়ে উগ্ৰমূৰ্ত্তী ধাৰণ কৰিলে। তাৰ পৰা আধাঘন্টামান তেওঁ অহৰহ গালি পাৰি পাৰি শৰ্মাক লেবেজান কৰি দিলে। গালি খাই মনে মনে থকাত নিচা বেচি হৈছে বুলি ভাবি ঘৈণীয়েকে এমগ পানীও মুখত মাৰি দিলে।\nতাৰ মাজতে গালি পাৰি পাৰি এগিলাচ নেমুপানীও খুৱালে।\nদুঘন্টামানৰ পিছত শৰ্মাৰ নিচা আঁতৰিল।\nফান্দখনলৈ মনত পৰিল তেওঁৰ। ভিতৰেৰে গৈ বাৰীৰ পিছফালেৰে বেৰৰ কাষৰ পৰা ফান্দখন উঠাই আনিলে।\nঘৈণীয়েকলৈ চাই ক’লে-“চাওঁ, মালপোৱা এখনৰ আধা দিয়াচোন, ইয়াতে লগাও।”\nৰাতি আঢ়ৈতাত শৰ্মাই ভাত খালে।\nবেছিকৈ গালি পৰা বাবে শৰ্মানীৰ বেয়া লাগিছিল। তেওঁৱো কাষত বহি থাকিল।\nখোৱা হোৱাত শৰ্মানীয়ে ক’লে-“বিচনাত উঠক।”\nল’ৰাটো সাৰ পাইছিল। সি মাত দিলে-“পাপা, তুমি মাজত শোৱা। মোৰ পিঠিখন পিহি দিয়া।”\nশৰ্মাই চুপচাপ নিগনিয়ে ফান্দত সোমোৱাৰ দৰে আঠুৱাৰ ভিতৰ সোমাল।\nল’ৰাটোৰ পিঠিখন অলপ পিহি দিলে। ল’ৰাটো লগে লগে টোপনি গ’ল।\n-“চাওঁ, মোৰ কান্ধখন অলপ টিপি দিয়কচোন।”, শৰ্মানীৰ নৰম মাত।\nএইবাৰ শৰ্মাই ঘৈণীয়েকৰ পিঠিখন পিটিকিব ধৰিলে।\nএটা সময়ত ঘৈণীয়েক সন্তুষ্ট হ’ল, তেওঁ শৰ্মাৰ পিনে বাগৰ সলাই ক’লে-“আহক, কাষ চাপি আহক।”\nশৰ্মা কাষ চাপি গ’ল, তেওঁৰ ঠাণ্ডা ভৰিখন শৰ্মানীৰ ভৰিত লাগিল। শৰ্মানী উচপ খাই উঠিল।\n-“ধেৎ, মই বেয়া পাওঁ ঠাণ্ডা ভৰি লগালে।”, শৰ্মানীয়ে ক’লে।\nশৰ্মাই আকৌ এবাৰ লগাই দিলে, এইবাৰ ইচ্ছা কৰিয়ে দিলে।\nশৰ্মানীয়ে জোৰকৈ শৰ্মাৰ নাকত এনে এটা টিপা দিলে যে নাকটো তেওঁৰ ফৰফৰাই গ’ল। আহ-আহ বুলি শৰ্মাই সৰুকৈ চিৎকাৰ কৰিলে যদিও তেওঁ বেয়া নাপালে, ঘৈণীয়েকৰ বিশাল দেহাটোৰ মাজত তেওঁ কুচিমুচি সোমাই পৰিল। শৰ্মানীয়েও তেওঁক সাবটি ধৰিলে।\nখটক-কৈ শব্দ এটা হ’ল।\n-“পৰিল আকৌ এটা।”, শৰ্মানীয়ে ক’লে।\n-“এটা নহয়, দুটা।”\n-“অ’, এটা তাত ফান্দত আৰু এটা ইয়াত-মই।”, শৰ্মাই উত্তৰ দিলে।\n-“ডাঙৰ নিগনিটো!!”, শৰ্মানীয়ে আকৌ নাকটো টিপিব বিচাৰিলে, শৰ্মাই মূৰটো কম্বলৰ মাজত লুকুৱাই দিলে এইবাৰ।\nশৰ্মানীৰ মৰম লাগিল শৰ্মালৈ, সৰু ল’ৰা এটাৰ দৰে শৰ্মাক বুকুৰ মাজত সুমুৱাই ল’লে।\nশৰ্মাই ভাবিলে-নিগনি হৈ থাকিয়ো ভালে লাগে দেখোন। অন্ততঃ খাবলৈ পালে আৰু মৰিবলৈ ভয় নাথাকিলে নিগনি হৈ থাকিয়ো মজা৷\n← নাস্তিকৰ ভূত (বিপ্লৱ বৰা)\nধন-তেৰাচ (বিকাশ শইকীয়া) →


Dadaji Dances With Foreigner| Viral Video|| পিন্ধনত ধুতি, বিদেশী ষ্ট্ৰীট ডান্সাৰৰ সৈতে তুমুল নৃত্য 'ককা'ৰ! ভাইৰেল হ'ল ভিডিও viral-video-old-man-dances-with-foreigner-on-hit-hindi-song-set-internet-on-fire-watch-hb– News18 assam\nDadaji Dances With Foreigner| Viral Video|| পিন্ধনত ধুতি, বিদেশী ষ্ট্ৰীট ডান্সাৰৰ সৈতে তুমুল নৃত্য 'ককা'ৰ! ভাইৰেল হ'ল ভিডিও\nOld man Dances With Foreigner, Viral video: পিন্ধিছে বগা ধুতি আৰু পাঞ্জাৱী চোলা। চুলিও পকিছে। কিন্তু এতিয়াও কমা নাই এনাৰ্জী।\nLast Updated : November 26, 2021, 13:17 IST\nবিদেশী এগৰাকী ডান্সাৰৰ সৈতে মাজ ৰাস্তাত নৃত্য কৰিলে এগৰাকী বৃদ্ধ লোকে। পিন্ধনত এখন ধুতি আৰু পাঞ্জাৱী। চুলিও পকিছে। কিন্তু বৃদ্ধ লোকজনৰ এতিয়াও কমা নাই এনাৰ্জী। ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱা ভিডিও দেখিলেই সকলো স্পষ্ট হৈ পৰিব!\nভিডিওত দেখা গৈছে যে, বলীউদৰ অভিনেতা ছলমান খান আৰু কাজল অভিনীত 'প্যাৰ কিয়া টো ডৰনা কিয়া' ছবিৰ 'অ' জানে জানা' গীতত নাচিছে এগাকী বিদেশী যুৱকে। আৰু সেই যুৱকজনৰ সৈতেই নৃত্য কৰা দেখা গৈছে বৃদ্ধ লোকজনক। টুইটাৰত এই ভিডিও পোষ্ট কৰিছে সুধীৰ ডাণ্ডোটিয়াই।\nFirst published: November 26, 2021, 13:17 IST\nDadaji Dances With ForeignerStreet DancingViral Video


খেলজগত — Vikaspedia\nখেলৰ কেইটামান ট্ৰফী\nবিশ্ব ক্ৰীড়াঙ্গনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈসকল\n১) প্ৰশ্ন : অসমৰ এজন প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰীৰ নামেৰে “অসম ফুটবল সন্থাৰ” সৌজন্যত প্ৰতিবছৰে গুৱাহাটীত এখন ফুটবল প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰা হয় আৰু প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী দলক ট্ৰফী প্ৰদান কৰা হয়। উক্ত মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকী আৰু ট্ৰফীটোৰ নাম কি?\nউত্তৰ : গোপীনাথ বৰদলৈ ; বৰদলৈ ট্ৰফী।\n২) প্ৰশ্ন : বিশ্বৰ প্ৰাচীনতম ফুটবল ক্লাৱটোৰ নাম কি?\nউত্তৰ : কে. বি. ফুটবল ক্লাৱ। (ডেনমাৰ্কৰ কোপেন হেগনত অৱস্থিত ১৮৭৬ ইং)\n৩) প্ৰশ্ন : বিশ্বকাপ ফুটবল প্ৰতিযোগিতা কেতিয়া আৰম্ভ হৈছিল?\n৪) প্ৰশ্ন : প্ৰথম বিশ্বকাপ ফুটবল খেলখন কাৰ কাৰ মাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : উৰুগুৱে আৰু আৰ্জেণ্টিনাৰ মাজত হৈছিল। উৰুগুৱে জয়ী হৈছিল।\n৫) প্ৰশ্ন : “ফুটবলৰ বাবেই মোৰ জন্ম, যিদৰে জন্ম বিথোভেনৰ সংগীতৰ বাবে” – কোনে কৈছিল এইষাৰ কথা।\nউত্তৰ : ফুটবলৰ ৰজা পেলে (ব্ৰাজিল)।\n৬) প্ৰশ্ন : কোন চনৰ কোন তাৰিখে গুৱাহাটীৰ নেহৰু ষ্টেডিয়াম মুকলি কৰা হয়?\nউত্তৰ : ১৯৬২ চনৰ ১৫ জুলাই তাৰিখে।\n৭) প্ৰশ্ন : ফুটবল খেলপথাৰ খনৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু প্ৰস্থ কিমান হ’ব লাগে?\nউত্তৰ : দৈৰ্ঘ্য : ৯০ ৰ পৰা ১২০ মিটাৰ।\nপ্ৰস্থ : ৪৫ ৰ পৰা ৯০ মিটাৰ।\n৮) প্ৰশ্ন : ফিফা (FIFA)ৰ সম্পূৰ্ণ নাম কি?\nউত্তৰ : ফেডাৰেচন অফ্ ইণ্টাৰ্নেছনেল ফুটবল এছোচিয়েচন। ইং ১৯০৪ চনৰ ২১ মে’ত এই সংস্থাটো গঠন কৰা হয়।\n৯) প্ৰশ্ন : ফিফাৰ প্ৰথম সভাপতিজনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : মঁচিয়ে জুলে ৰিমে (ফ্ৰান্স)। ২৩ বছৰ সভাপতি আছিল।\n১০) প্ৰশ্ন : বিশ্বকাপ ফুটবলৰ প্ৰথমখন ইনড’ৰ মেচ কেতিয়া ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : ১৯৯৪ চনত আমেৰিকাৰ ডেট্ৰ’য়েটৰ পণ্টেক ছিলভাৰড’ম ষ্টেডিয়ামত।\n১১) প্ৰশ্ন : ভাৰতৰ প্ৰথম ফুটবল ক্লাৱ কোনটো?\nউত্তৰ : কলকাতাৰ ডেলাহাউছি ক্লাৱ।\n১২) প্ৰশ্ন : অলিম্পিক ফুটবলত স্থান লাভ কৰা একমাত্ৰ অসমীয়া খেলুৱৈজন কোন?\nউত্তৰ : কনক বৰদলৈ (হেলচিংকি অলিম্পিক ১৯৫১ চন)।\n১৩) প্ৰশ্ন : ভাৰতীয় ফুটবলৰ এছ’চিয়েছনৰ প্ৰথম অসমীয়া সভাপতি কোন আছিল?\n১৪) প্ৰশ্ন : অলিম্পিক খেল প্ৰথমে কেতিয়া আৰু ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : খ্ৰীঃপূঃ ৭৭৬ ত গ্ৰীচৰ অলিম্পিয়া নগৰত।\n১৫) প্ৰশ্ন : আধুনিক অলিম্পিক প্ৰতিযোগিতা সৰ্বপ্ৰথম কেতিয়া অনুষ্ঠিত হয়?\nউত্তৰ : ইং ১৮৯৬ চনত (এথেন্স)।\n১৬) প্ৰশ্ন : কাক আধুনিক অলিম্পিকৰ জনক বোলা হয়?\nউত্তৰ : বেৰন পিয়েৰ দা কুবাৰ্তিন।\n১৭) প্ৰশ্ন : ২০০০ চনৰ চিডনী অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয় প্ৰতিযোগী গৰাকীৰ নাম কি? তেওঁ কি প্ৰতিযোগীতাত অংশ গ্ৰহণ কৰি পদক লাভ কৰে?\nউত্তৰ : কাৰ্ণম মালেশ্বৰী (অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ)। তেওঁ ভাৰোত্তোলনত পদক লাভ কৰে।\n১৮) প্ৰশ্ন : ২০০৪ চনত এথেন্সত অনুষ্ঠিত হোৱা ২৮ তম্ অলিম্পিকত কোন ভাৰতীয়ই শ্বুটিঙত ৰুপৰ পদক অৰ্জন কৰি দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনে?\nউত্তৰ : মেজৰ ৰাজ্যবৰ্ধন সিং ৰাথোৰ। (একমাত্ৰ)।\n১৯) প্ৰশ্ন : কেতিয়াৰ পৰা ৰেডিঅ’ আৰু টি. ভি. ত অলিম্পিক খেলা দেখুওৱা হয়?\nউত্তৰ : ১৯৩৬ চনৰ বাৰ্লিন অলিম্পিকৰ পৰা।\n২০) প্ৰশ্ন : ২০০৮ চনৰ অলিম্পিক খেল ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : বেইজিং (চীন)।\n২১) প্ৰশ্ন : ২০০৪ ৰ অলিম্পিকত প্ৰথম পদক বিজয়ী ৩ গৰাকী প্ৰতিযোগীক পদকেৰে সৈতে কি উপহাৰ দিছিল?\nউত্তৰ : গ্ৰীচৰ প্ৰাচীন পৰম্পৰা অনুযায়ী জলফাই পাতৰ মালা।\n২২) প্ৰশ্ন : অলিম্পিক ইতিহাসত জেমছ কনোলিৰ নাম কিয় স্মৰণীয়?\nউত্তৰ : ১৮৯৬ চনৰ আধুনিক অলিম্পিকত তেওঁ প্ৰথম সোণৰ পদক জয়ৰ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰে।\n২৩) প্ৰশ্ন : ক্ৰিকেট খেলে কোনখন অলিম্পিকত স্থান পায়?\nউত্তৰ : পেৰিছ, অলিম্পিকত (১৯০০ চন)।\n২৪) প্ৰশ্ন : বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা কোন চনত আৰম্ভ হয়?\nউত্তৰ : ১৯৭৫ চনত।\n২৫) প্ৰশ্ন : বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত প্ৰথম বিজয়ী দলটো কোন?\nউত্তৰ : ৱেষ্ট ইণ্ডিজ (১৯৭৫ চন)।\n২৬) প্ৰশ্ন : ২০০৩ চনৰ ১ মাৰ্চত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ চেঞ্চুৰীয়াত অনুষ্ঠিত বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত ভাৰতে কাক পৰাস্ত কৰি চুপাৰ ছিক্সত স্থান লাভ কৰে?\nউত্তৰ : পৰম্পৰাগত প্ৰতিদ্বন্দী পাকিস্থানক ৬ উইকেটত হৰুৱাই।\n২৭) প্ৰশ্ন : ২০০৩ চনৰ বিশ্বকাপত তেণ্ডুলকাৰে কেইঅবাৰ ‘মেন অৱ দা মেটছ্’ সন্মান লাভ কৰে?\nউত্তৰ : তিনিবাৰ।\n২৮) প্ৰশ্ন : বিশ্বকাপ ফুটবল আৰু বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট এই দুয়োখন প্ৰতিযোগিতাত ভাগ লোৱা বিশ্বৰ একমাত্ৰ খেলুৱৈজন কোন?\nউত্তৰ : ভিভ্ ৰিচাৰ্ডছ।\n২৯) প্ৰশ্ন : ক্ৰিকেট খেলৰ দুই উইকেটৰ মাজৰ দূৰত্ব কিমান?\nউত্তৰ : ২২ গজ।\n৩০) প্ৰশ্ন : পাকিস্থানৰ ক্ৰিকেটাৰ ইমৰাণ খানৰ সম্পূৰ্ণ নামটো কি?\nউত্তৰ : ইমৰাণ আহমেদ খান নিয়াজি।\n৩১) প্ৰশ্ন : এদিনীয়া আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেটত কোন ভাৰতীয়ই প্ৰথম শতৰাণ কৰে?\nউত্তৰ : কপিলদেৱ।\n৩২) প্ৰশ্ন : মেডেন অভাৰ কি?\nউত্তৰ : য’ত বেটছমেনে এটা অভাৰত এটাও ৰাণ কৰিব নোৱাৰে।\n৩৩) প্ৰশ্ন : ক্ৰিকেট বল এটাৰ ওজন কিমান?\nউত্তৰ : চাৰে পাচ আউন্স।\n৩৪) প্ৰশ্ন : ‘পোষ্টমেন’ নামেৰে পৰিচিত ক্ৰিকেটাৰ জনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : গেভিন লাৰচন।\n৩৫) প্ৰশ্ন : ৰঞ্জি ট্ৰফীত ত্ৰি-শতৰাণ কৰা অসমৰ প্ৰথম খেলুৱৈ জনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : ৰাম প্ৰসাদ কাপুৰ।\n৩৬) প্ৰশ্ন : প্ৰথম ইণ্ডিয়ান ক্ৰিকেট ক্লাৱ কেতিয়া স্থাপন হয়?\nউত্তৰ : ১৮৪০ চনত মুম্বাইৰ ইছপ্লেনেডত পাৰ্চী ক্লাৱে প্ৰথম ক্ৰিকেট ক্লাৱ স্থাপন কৰে।\n৩৭) প্ৰশ্ন : টেষ্ট ক্ৰিকেটত ৭০০ উইকেট দখল কৰা বিশ্বৰ প্ৰথম জন খলুৱৈ কোন?\nউত্তৰ : শ্বেন ৱাৰ্ণ।\n৩৮) প্ৰশ্ন : প্ৰথম এছিয়ান গেমছ ক’ত আৰু কেতিয়া অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : দিল্লী, ১৯৫১ চনত।\n৩৯) প্ৰশ্ন : এছিয়ান গেমছত স্বৰ্ণ পদক পাওঁতা প্ৰথম অসমীয়া জন কোন?\nউত্তৰ : ভোগেশ্বৰ বৰুৱা (১৯৬৬ চন)।\n৪০) প্ৰশ্ন : এছিয়ান গেমছৰ জন্মদাতা কোন?\nউত্তৰ : প্ৰফেচাৰ গুৰু দত্ত সোন্ধী।\n৪১) প্ৰশ্ন : বেডমিণ্টন খেলা পোন প্ৰথমে ক’ত আৰম্ভ হৈছিল?\nউত্তৰ : ভাৰতৰ পুনেত।\n৪২) প্ৰশ্ন : বিশ্বৰ সবাতোকৈ পুৰণি বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতা খন কি নামেৰে জনা যায়?\nউত্তৰ : ‘অল ইংলেণ্ড বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপ’।\n৪৩) প্ৰশ্ন : ভাৰতৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ বিশ্বনাথ আনন্দে কেতিয়া বিশ্ব দবা খেল চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত বিশ্ব চেম্পিয়ন হোৱাৰ গৌৰৱ অৰ্জন কৰে?\nউত্তৰ : ২০০১ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেহৰাণত অনুষ্ঠিত এই খেলত বিশ্বনাথে ৰাচিয়াৰ এলেক্সি চিৰভক পৰাজিত কৰি এই সন্মানৰ অধিকাৰী হয়।\n৪৪) প্ৰশ্ন : ২০০৩ চনত পেৰিচত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্ব এথেলেটিকছত কোন ভাৰতীয়ই পদক অৰ্জন কৰে?\nউত্তৰ : ভাৰতৰ অঞ্জুববী জৰ্জে লং জাম্পত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। (প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয়)।\n৪৫) প্ৰশ্ন : ছানিয়া মীৰ্জা কি খেলৰ সতে জড়িত?\nউত্তৰ : লন টেনিছ।\n৪৬) প্ৰশ্ন : কোন গৰাকী টেনিছ খলুৱৈক ‘Iron woman’ বুলি জনা যায়?\nউত্তৰ : মাৰ্টিনা নাভ্ৰাটিলোভা।\n৪৭) প্ৰশ্ন : সৌৰভ গাংগুলি কিয় এবাৰ কৈছিল – “মোৰ একমাত্ৰ আক্ষেপ হৈছে মহাৰাজা হৈও মই প’ল খেলিব নোৱাৰো”?\nউত্তৰ : কাৰণ প’ল হৈছে এনেকুৱা এবিধ খেল, য’ত বাওঁহতীয়া ব্যক্তিয়ে খেলা নিষধ।\n৪৮) প্ৰশ্ন : বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি খেল কি?\nউত্তৰ : কুস্তি।\n৪৯) প্ৰশ্ন : ইংলিছ চেনেল সাঁতুৰি পাৰ হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় কোণ?\nউত্তৰ : মিহিৰ সেন (পেছাত উকীল)।\n৫০) প্ৰশ্ন : ডে’ভিছ কাপৰ আনুষ্ঠানিকত নামটো কি?\nউত্তৰ : ‘দ্য ইণ্টাৰনেশ্যনেল লন টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপ’।\n৫১) প্ৰশ্ন : ভাৰতৰ ৩৩ তম্ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল প্ৰতিযোগিতাৰ শুভাংকৰ প্ৰতীকটো কি?\nউত্তৰ : ৰংমন নামৰ এটা গঁড় পোৱালী।\n৫২) প্ৰশ্ন : অসমত অভিৰুচি ক্ৰীড়া দিৱস প্ৰতিবছৰে কোনজন খেলুৱৈৰ জন্মদিনত পালন কৰা হয়?\nউত্তৰ : অৰ্জ্জুন বঁটা বিজয়ী ভোগেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্মদিনত।\n৫৩) প্ৰশ্ন : দীপাঙ্কৰ ভট্টাচাৰ্য অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰা অসমৰ দ্বিতীয় জন খেলুৱৈ। তেওঁ কি খেলত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল?\nউত্তৰ : বেডমিণ্টন খেলত।\n৫৪) প্ৰশ্ন : ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰত অসমৰ হৈ প্ৰথম কোনে পদক লাভ কৰিছিল?\nউত্তৰ : মিঠু বৰুৱাই (১৯৮৫ চনত লক্ষ্ণৌত)।\n৫৫) প্ৰশ্ন : ২০০৩ চনত ভাৰতৰ কোন দুজন খেলুৱৈক যুটীয়াভাৱে ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন প্ৰদান কৰা হৈছে?\nউত্তৰ : ২০০৩ চনত এছিয়ান গেমছত সোণৰ পদক লাভ কৰা দৌৰবিদ কে এম্ বেনামেল আৰু মহিলা শ্বুটাৰ অঞ্জলী ভাগৱতীক যুটীয়াভাৱে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্ছ খেল পুৰস্কাৰ ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা আগবঢ়ায়।\n৫৬) প্ৰশ্ন : ২০০৬ চনৰ ৰাজীৱ গান্ধী খেল ৰত্ন বঁটা লাভ কৰা খেলুৱৈ জন কোন?\nউত্তৰ : পংকজ আদোৱানি।\n৫৭) প্ৰশ্ন : ২০০৪ চনত বিশ্বৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীয়া অনুষ্ঠান ২৮ তম্ অলিম্পিক খেল ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল? এই খেলত কিমানখন দেশে যোগদান কৰিছিল?\nউত্তৰ : গ্ৰীচৰ এথেন্সত। এই অলিম্পিকত ২০২ খন দেশে যোগদান কৰিছিল।\n৫৮) প্ৰশ্ন : প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ অংক শাস্ত্ৰবিদ পাইথোগোৰাচে প্ৰাচীন অলিম্পিকৰ কোনটো খেলৰ খেলুৱৈ আছিল?\n৫৯) প্ৰশ্ন : ২০০৭ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট কি’ত অনুষ্ঠিত হ’ব? এই প্ৰতিযোগিতাত আন এখন দেশেও অংশ গ্ৰহণ কৰিব। দেশখনৰ নাম কি?\nউত্তৰ : ৱেষ্ট ইণ্ডিজত। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ।\n৬০) প্ৰশ্ন : ২০০৩ৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটত সৰ্বাধিক শতৰাণ কৰা খেলুৱৈ জন কোন?\nউত্তৰ : সৌৰভ গাংগুলী (৩ টা শতৰাণ)।\n৬১) প্ৰশ্ন : ২০০৬ চনৰ কাটাৰত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছৰ সৰ্বাধিক পদক পোৱা দেশ কোনখন?\n৬২) প্ৰশ্ন : ক’ত প্ৰথমে গলফ খেলৰ উৎপত্তি হয়?\nউত্তৰ : স্কটলেণ্ডত।\n৬৩) প্ৰশ্ন : ‘পাঞ্চ’ আৰু ‘নক আউট’ শব্দটো কোন খেলত ব্যৱহৃত হয়?\n৬৪) প্ৰশ্ন : হকীৰ যাদুকৰ বুলি কাক কোৱা হয়?\nউত্তৰ : ধ্যানচাঁন্দ।\n৬৫) প্ৰশ্ন : কোন গৰাকী ব্যক্তিক ক্ৰিকেট জগতত কিংবদন্তি পুৰুষ বুলি কোৱা হয়?\nউত্তৰ : ছাৰ ডন ব্ৰেডমেন।\n৬৬) প্ৰশ্ন : ২০০৪ চনৰ বিশ্বৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰীড়া অনুষ্ঠান ২৮ তম্ অলিম্পিক খেল ক’ত অনুষ্ঠিত হৈছিল ; এই খেলত কিমানখন দেশে যোগদান কৰিছিল?\nউত্তৰ : গ্ৰীচৰ এথেন্সত। এই অলিম্পিকত ২০২ খন দেশে যোগদান কৰিছিল। (৭৫ খন দেশে পদক লাভ কৰিছিল আৰু ১০,৫০০ প্ৰতিযোগীয়ে অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল।)\n৬৭) প্ৰশ্ন : ২০০৭ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট ক’ত অনুষ্ঠিত হ’ব? এই প্ৰতিযোগীতাত আন এখন দেশেও অংশ গ্ৰহণ কৰিব। দেশখন কি?\n৬৮) প্ৰশ্ন : ২০০৬ চনৰ কাচাৰত অনুষ্ঠিত এছিয়ান গেমছত সৰ্বাধিক পদক পোৱা দেশ কোনখন?\n৬৯) প্ৰশ্ন : ২০০৬ চনৰ ৰাজীৱ গান্ধী খেল ৰত্ন বঁটা লাভ কৰা খেলুৱৈ জন কোন?\nউত্তৰ : পংকজ আদোৱানি(বিলিয়াৰ্ডছ)।\n১) ধ্যান চান্দ ট্ৰফী - হকী।\n২) ৰংগ স্বামী কাপ - হকী (নেশ্যনেল হকী চেম্পিয়নশ্বিপ)।\n৩) ইৰাণী কাপ - ক্ৰিকেট।\n৪) ৰঞ্জী ট্ৰফী - ক্ৰিকেট (নেশ্যনেল ক্ৰিকেট চেম্পিয়নশ্বিপ)।\n৫) ডুৰাণ্ড কাপ - ফুটবল।\n৬) সুব্ৰত মুখাৰ্জী কাপ - ফুটবল (আন্ত বিদ্যালয়)।\n৭) বৰদলৈ ট্ৰফী - ফুটবল।\n৮) সন্তোষ ট্ৰফী - ফুটবল (নেশ্যনেল ফুটবল চেম্পিয়নশ্বিপ)।\n৯) জুলে ৰিমে ট্ৰফী - ফুটবল।\n১০) ডেভিছ কাপ - লন টেনিছ।\n১১) প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ কাপ - গলফ (ইংলেণ্ড)।\n১২) বিশ্বকাপ - ফুটবল।\n১৩) বিশ্বকাপ - ক্ৰিকেট।\n১৪) বিশ্বকাপ - হকী।\n১৫) এফ ও কাপ - ফুটবল।\n১৬) ৰোভাৰ্ছ কাপ - ফুটবল।\n১৭) নেহৰু ট্ৰফী - হকী।\n১৮) লেডী ৰতন টাটা ট্ৰফী - হকী (মহিলা)।\n১৯) দুলীপ ট্ৰফী - ক্ৰিকেট।\n২০) উবেৰ কাপ - বিশ্ব বেডমিণ্টন (মহিলা)।\n২১) গোল্‌ড কাপ - ব্ৰীজ।\n১) পেলে - ফুটবল (ব্ৰাজিল)।\n২) মাৰাডোনা - আৰ্জেণ্টিনাৰ (ব্ৰাজিল)।\n৩) জিনেদাইন জিদান - ফুটবল (ফ্ৰান্স)।\n৪) শচীন তেণ্ডুলকাৰ - ক্ৰিকেট (ভাৰত)।\n৫) ৰাহুল দ্ৰাবিড় - ক্ৰিকেট (ভাৰত)।\n৬) গেৰী চাবাৰ্ছ - ক্ৰিকেট (ৱেষ্ট ইণ্ডিজ)।\n৭) ধ্যানচান্দ - হকী (ভাৰত)।\n৮) ষ্টেফিগ্ৰাফ - মহিলাৰ (টেনিছ, জাৰ্মানী)।\n৯) পীট চাম্প্ৰাছ - পুৰুষৰ টেনিছ (মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ)।\n১০) আৰ্থাৰ ছেনা - কাৰ ৰেচ (জাৰ্মানী)।\n১১) মাৰ্ক স্পিটজ - সাঁতোৰবিদ (জাৰ্মানী)।\n১২) মহম্মদ আলী - বক্সিং (মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ)।\n১৩) মাইকেল জৰ্ডন - বাস্কেট বল (মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰ)।\n১৪) বিশ্বনাথ আনন্দ - দবাখেল (ভাৰত)।\nকেইটামান খেলৰ প্ৰতিদলত থকা খেলুৱৈৰ সংখ্যা\nহকী - ১১ জন\nকাবাদী - ৭ জন\nটেবুল টেনিছ - ২ জন\nক্ৰিকেট - ১১ জন\nভলীবল - ৬ জন\nএছ’চিয়েশ্যন ফুটবল -১১ জন\n৩৩ তম্ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়াৰ চূড়ান্ত পদক তালিকা\nদল সোণ ৰুপ ব্ৰঞ্জ\nছাৰ্ভিচেজ ৫৯ ৪৬ ৩৭\nমণিপুৰ ৫১ ৩২ ৪০\nঅসম ৩৮ ৫৩ ৫৭\nকেৰেলা ৩১ ১৯ ২৫\nহাৰিয়ানা ৩০ ২২ ২৮\nদিল্লী ২৭ ২৭ ৩২\nপঞ্জাৱ ২৫ ৩৯ ৪০\nমহাৰাষ্ট্ৰ ২৫ ২৮ ৪৪\nউত্তৰ প্ৰদেশ ২৫ ১৮ ৩৪\nকৰ্ণাটক ২১ ২১ ২৯\nঅন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ২১ ১৭ ২০\nমধ্য প্ৰদেশ ১২ ১৯ ৩২\nপশ্চিমবংগ ১২ ১৩ ১৮\nতামিলনাডু ১০ ২১ ২০\nঝাৰখণ্ড ৬ ৯ ৭\nচণ্ডীগড় ৫ ৩ ৮\nউৰিষ্যা ৫ ২ ৮\nউত্তৰাঞ্চল ৪ ৪ ৫\nগুজৰাট ৩ ৪ ১২\nজম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৩ ৩ ১০\nছত্তীশগড় ৩ ৩ ০\nহিমাচল প্ৰদেশ ৩ ২ ২\nছিকিম ২ ২ ২\nৰাজস্থান ১ ৪ ১০\nগোৱা ১ ২ ২\nনাগালেণ্ড ১ ১ ৯\nমিজোৰাম ১ ০ ৭\nআন্দামান নিকোবৰ ০ ৬ ৪\nমেঘালয় ০ ১ ৪\nঅৰুণাচল প্ৰদেশ ০ ০ ৩\nৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়াত অসমৰ পদক-সংখ্যা\nইভেণ্ট স্বৰ্ণ ৰুপ ব্ৰণ\nআৰ্চাৰী ১ ৩ ২\nএথলেটিক্‌ছ ৩ ১ ২\nবেডমিণ্টন ০ ০ ১\nল’ন বল ১ ১ ১\nবক্সিং ৪ ২ ৭\nকেন’য়িং ৪ ১০ ২\nচাইক্লিং ৫ ৬ ৫\nইকুৱেষ্ট্ৰিয়ান ০ ৩ ২\nফুটবল ১ ০ ০\nফেন্সিং ০ ৩ ৬\nজিমনাষ্টিক্‌ছ ২ ১ ২\nভাৰোত্তোলন ১ ১ ৩\nহেণ্ডবল ০ ০ ১\nজুডো ৪ ৩ ৪\nকাৰাটে ২ ৪ ৪\nনেটবল ০ ০ ১\nছেপাক টাক্ৰ’ ০ ৪ ০\nসাঁতোৰা ১ ২ ১\nটাইকোৱান্‌ডো ৪ ৩ ২\nট্ৰায়াথলন ০ ০ ১\nটেবুল টেনিছ ০ ১ ২\nমল্লযুদ্ধ ০ ২ ৩\nউশ্বু ৫ ২ ৫\n২০১১ ৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটৰ ৰেঙণি\n১) ২০১১ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ চেম্পিয়ন কোন?\n২) প্ৰতিযোগিতাত কেইটা দলে যোগদান অৰিছিল আৰু কেইটা গ্ৰুপত খেল চলিছিল?\nউত্তৰ : ১২ টা দলে আৰু ৪ টা গ্ৰুপত ভাগ কৰা হৈছিল?\n৩) ২০১১ ৰ বিশ্বকাপৰ ফাইনেল খেল কোন কোন দেশৰ মাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল?\nউত্তৰ : ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাৰ মাজত।\n৪) ২০১১ ৰ বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত কোনে মেন অব দি টুৰ্নামেণ্ট খিতাপ পাইছিল?\nউত্তৰ : যুৱৰাজ সিঙে।\n৫) ২০১১ ৰ বিশ্বকাপৰ ফাইনেলত কোনে মেন অব্ দি মেচ খিতাপ পাইছিল?\nউত্তৰ : মহেন্দ্ৰ সিং ধোনীয়ে।\n৬) বিশ্বকাপৰ ফাইনেলৰ ভাৰতে কেইবাৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছে?\nউত্তৰ : দুবাৰ, ২০১১ আৰু তাৰ পূৰ্বে ১৯৮৩ চনত ৱেষ্ট ইণ্ডিজক হৰুৱাই।


খৰালিত ভূমিস্খলন ! থিতাতে মৃত্যু এজনৰ... Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nখৰালিত ভূমিস্খলন ! থিতাতে মৃত্যু এজনৰ...


May 2019 – Page2– ফটাঢোল\nMay 1, 2019 আপদীয়া পদ্য\tOne comment\n(১) কূটবুদ্ধিজীৱিৰ কি কৃতি কেচকেচ কথা কটাকটি! কাপত কুটিলতা কিহৰ কুশলতা? কাজিয়া কৰে কথাইপতি৷ (২) বু্কুত খোৱা বিদেশীৰ ৰক্ষক বহুৰূপী কত জাতিৰ ভক্ষক বিৰাট কথাৰ ধূলি ব্যাগ্ৰতাৰে দিওঁ তালি বেহেৰাই বোলে ভেটি বেচোঁ দিয়ক! (৩) চপনীয়াৰ চিকুণ চঞ্চলতা চেগ চাই চলা চহানেতা চিৰকলীয়া চিকাৰ চিকাৰী চমৎকাৰ চিলনীৰ চিৰন্তন চতুৰতা! (৪) আপুৰুগীয়া অদ্ভুত ভৃত্য আসুৰিক অন্ধ আনুগত্য আঁহফলা ৰণুৱা আচহুৱা বনুৱা আবেগৰ নিচাত বিভ্ৰান্ত! (৫) নীতিবিগৰ্হিত নাট নীতিবাগিশ নিমাত নিষ্ক্ৰিয়তা নিষ্পৃহতা নাটক নষ্ট নিৰ্ঘাত৷ (৬) নাভূত-নাশ্ৰুত নাট্য নটৰ নিস্তেজ নৃত্য নিদ্ৰাহীন\nপূজাৰ সময়ৰ কথা। শাৰদ উন্মাদনাই মহানগৰীখনকো চুই গৈছে। ব্যস্ত প্ৰাত্যহিকতাৰ পৰা সুৰুঙা কাটি মহানগৰীৰ বাসিন্দাই শৰতৰ মাধুৰীমাক উপভোগ্য কৰি তুলি, বজাৰে-সমাৰে এটি উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিছে।বিলাসী গাড়ীৰ সমদলৰ মাজতো কিন্তু চিটিবাছ কেইখনে নিজৰ স্থিতি অক্ষুন্ন ৰাখিছে। সকলোৰে বাবে গাড়ী ঘোঁৰাৰ সুখ লিখি থোৱা নাথাকে। বহুতৰ আকৌ প্ৰথম পছন্দও এই বাছকেইখন।ইমান সুলভ যাত্ৰা, সুচল বাহনৰ সুখ পোৱা বাছকেইখন। বাছকেইখনত যেন উমলি থাকে নগৰীয়া জীৱনৰ কথকতা। গমপাইছেই নিশ্চয় পাঠকে যে আন একো নহয়, সেইখন মধ্যবিত্তৰ সকাহ-চিটিবাছ। একপ্ৰকাৰ মহানাগৰিকৰ উশাহ। শাৰদীয় বতৰ। হৰ্ডিঙে,\nপ্ৰেম এটা আলফুল শব্দ ফুলৰ দৰে সুবাসিত জোনাকৰ দৰে স্নিগ্ধ লালন কৰোঁ হৃদয়ত প্ৰতিনিয়ত৷ সঁচাকৈয়ে প্ৰেম মোৰ প্ৰতি উশাহৰ অপূৰ্ণ হেঁপাহ৷ প্ৰতিটো পুৱাই মই যেন হৈ পৰোঁ প্ৰেমৰ পৰশ বিচাৰি উৰি ফুৰা এটি পৰিভ্ৰমী চৰাই আৰু প্ৰতিনিশা টোপনি যাওঁ এটি প্ৰেমময় সপোনৰ অপেক্ষাত৷ ৰ’ব, আপোনালোকে নাভাবিব যে মোৰ জীৱনলৈ প্ৰেম কেতিয়াও অহাই নাছিল৷ আহিছে৷ ময়ো পাইছোঁ প্ৰেমৰ আলফুল সুকোমল পৰশ৷ এবাৰ নহয় বহুবাৰ মোৰ হৃদয়ৰ পদূলি গৰকিছে প্ৰেমে৷ কিন্তু প্ৰতিবাৰেই মলয়া বতাহৰ দৰে আহি বৰদৈচিলাৰ দৰে গুচি গৈছে প্ৰেম মোৰ\nমই অফিছৰ ইণ্টাৰনেট, প্ৰিণ্টাৰ ইত্যাদি ব্যক্তিগত কামত মাজে সময়ে ব্যৱহাৰ কৰোঁ যদিও দুর্নীতিক প্ৰশ্ৰয় দিয়া স্বভাৱ মোৰ সাধাৰণতে নাই। গতিকে মই দিল্লী আৰু গুৱাহাটীৰ মাজত কৰা যাত্ৰা কালত যাত্ৰীক পৰিচর্যা কৰা কর্মচাৰীসকলক কেতিয়াও অতিৰিক্ত পইচা টিপছ্ হিচাপে নিদিওঁ। এই ধৰণে অতিৰিক্তভাৱে টিপছ দিয়া ব্যৱস্থাটোক মই এক প্ৰকাৰৰ দুর্নীতি বুলিয়েই গণ্য কৰোঁ। আজিকালি কথাবোৰ মই এনেকৈয়ে ভাবোঁ আৰু সুবিধা পালেই মোৰ এই দর্শনবোৰ মানুহক কওঁ। পিছে আজি গুৱাহাটীৰপৰা দিল্লীলৈ আহোঁতে যাত্ৰা কালত আমাক পৰিচর্যা কৰা কর্মীসকলৰ শুকান মুখকেইখন দেখি তেওঁলোকক টিপছ্\nMay 1, 2019 কাৰ্টুন\tLeaveacomment\nআপদীয়া পদ্য – জোনমণি দাস\n১. বি.এ পাছ বেকাৰে নকৰে যে খেতি আন্দোলন কৰি কৰি বচাবই জাতি বিহু-পূজাত চান্দা তোলাটোৱেই ধান্দা পথাৰত পৰি আছে ছনপৰা মাটি।। ২. মেট্ৰিক ফেল তন্তী পঞ্চায়তৰ মেম্বাৰ ঘৰতো খুলি লৈছে আছুতীয়া চেম্বাৰ মাথাত নাই মাল ভাষণত ভাল কোট-টাই পিন্ধিলে কি চাবা টেম্পাৰ।। ৩. ছাত্ৰ সমাজৰ চেনেহৰ পাত্ৰ অনুজ্জ্বল ভট্ট আজিও যে ছাত্ৰ পকা চুলিত সানে ৰং তিলমানো নাই খং ছাত্ৰৰ বয়সটোহে মিলা নাই মাত্ৰ।। ৪. বিহালীৰ বৰুৱা বিয়াগোম বেজ বেজালি কৰিবলৈ পাৰি লয় মেজ ঘৈণীৰ চৰ খাই একতিল লাজ নাই\nপৰম জ্ঞান – হিৰণজ্যোতি দাস\nপত্নী : তুমিহে কোৱা মই বুঢ়ী হৈছোঁ‌৷ মোৰ আগৰ ৰূপ-সৌন্দৰ্য আৰু নাই৷ কিন্তু তোমাৰ বন্ধু এজনে কালি মোৰ খুব প্ৰসংশা কৰিলে। পতি : ই বেটা ওচমান ভাই হ’ব৷ পত্নী: আৰে হয়তো, তুমি কেনেকৈ জানিলা! পতি: সি আগতে ভঙা-ছিঙা পুৰণি বস্তুৰ ব্যবসায় কৰিছিল। ☆★☆★☆\nমহাবাতুনিয়ে কৈছিল, আজি বহু বছৰ আগতে আমাৰ ঠাইখনলৈ ‘গেটলেণ্ড’ নামৰ মেলা এখন আহিছিল। ৰাতিৰ ভিতৰতে জিমখানা ক্লাবৰ ফিল্ডখন বিভিন্ন ৰঙৰ পতাকা, লাইটৰ বাল্ব আৰু পোষ্টাৰেৰে সজাই পৰাই তোলা হ’ল। মেলা চাবলৈ জিলাখনৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা মানুহ আহিবলৈ ধৰিলে। মেলা আৰম্ভ হোৱাৰ এসপ্তাহৰ পৰাই প্ৰতি দিনে মেলাৰ মালিকৰ উপাৰ্জন পাঁচশ টকা পৰ্যন্ত হ’বলৈ ধৰিলে। মেলাত বিভিন্ন ধৰণৰ খেল, যাদু, নৃত্য আদিৰ প্ৰদৰ্শন হ’বলৈ ধৰিলে। মাত্ৰ দুইঅনা পইচাৰে মেলাত সোমোৱাৰ টিকট কিনি ভাটৌবিলাকে প্ৰদৰ্শন কৰা সৰু সৰু খেলৰপৰা আৰম্ভ কৰি ‘মৌত কা\n‘কথাবোৰ মানে সেই ম’বাইল বা লেণ্ডলাইন নথকা দিনৰে বুজিছা! এস্ লেণ্ডলাইন আছিল, পাহৰিহে কিবাখন কৈছোঁ৷ আচলতে পেৰেম-পিৰীতিৰ কথা ক’বলৈ পালে মনটো সেই এতিয়াও ষোল্ল/সোতৰ বছৰীয়া হৈ যায় বুজিছা৷’ ‘এ আইতা আচল কথাবোৰ কোৱাচোন। কিনো সেই কিবা ষোল্ল/সোতৰ বছৰ গাই আছা!’ ‘হেঃহেঃ। ষোল্ল/সোতৰ মানে কি সেয়া বুজি যে পোৱা নাই, তাকেনো নোকোৱা কিয়!’ ‘কি বুলি ভাবিছা মোক! ইংৰাজী মাধ্যমত পঢ়িলোঁ বুলিয়েই নিজৰ মাতৃভাষাটোৰ জ্ঞান নাই নেকি মোৰ! নিজৰ মাতৃভাষাটোও সমানে আয়ত্ত কৰিছোঁ বুজিছা৷ ষোল্ল/সোতৰ মানে ছিক্সটিন/চেভেনটিন! হাঁহা এতিয়া নকলী দাঁত চেলায়৷’


Flurbiren in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Flurbiren ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nFlurbiren ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Flurbiren Price and Pack Size in Assamese - Flurbiren ar mulya aaru pakor size\nFlurbiren की जानकारी\nFlurbiren ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Flurbiren Benefits & Uses in Assamese- Flurbiren ar laabh aaru byavaharsamuh\nFlurbiren ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Flurbiren Dosage & How to Take in Assamese - Flurbiren ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFlurbiren ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Flurbiren Side Effects in Assamese- Flurbiren ar parshwakriyasamuh\nFlurbiren সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Flurbiren Related Warnings in Assamese- Flurbiren xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Flurbirenৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Flurbiren with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Flurbiren ar gurutor kriya-pratikriya\nFlurbiren মতভেদসমূহ- Flurbiren Contraindications in Assamese- Flurbiren nishedhsamuh\nFlurbiren ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Flurbiren in Assamese- Flurbiren ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Flurbiren ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Flurbiren Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Flurbiren kriya-pratikriya\nFlurbiren ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Flurbiren Benefits & Uses in Assamese - Flurbiren ar laabh aaru byavaharsamuh\nFlurbiren তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFlurbiren ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Flurbiren Dosage & How to Take in Assamese - Flurbiren ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFlurbiren-ৰ উপাদানসমূহ - Flurbiren Active Ingredients in Assamese - Flurbiren-ar upadaansamuh\nFlurbiren ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Flurbiren Side Effects in Assamese - Flurbiren ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Flurbiren ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFlurbiren সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Flurbiren Related Warnings in Assamese - Flurbiren xonkranta xatarkatabanisamuh\nFlurbiren-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFlurbiren ৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো ভয়ানক পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া আছে, গতিকে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে গ্ৰহণ নকৰিব।\nFlurbiren-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFlurbiren প্ৰথমে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰা উচিত নহয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত স্তন্যপায়ী মহিলাৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে।\nবৃক্কত Flurbiren কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপোনাৰ বৃক্ক ত Flurbirenৰ সুতীব্ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। চিকিতসকে নোকোবাকৈ গ্ৰহণ নকৰিব।\nযকৃতত Flurbiren কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFlurbirenৰ কলিজা ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Flurbiren ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nFlurbirenৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াৰ ফলত হৃদয়ৰ ক্ষতি হব পাৰে। গতিকে গ্ৰহণ কৰাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ প্ৰয়োজনীয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Flurbirenৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Flurbiren with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Flurbiren ar gurutor kriya-pratikriya\nFlurbiren তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFlurbiren মতভেদসমূহ - Flurbiren Contraindications in Assamese - Flurbiren nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Flurbiren লোৱা অনুচিত যাতে -\nFlurbiren ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Flurbiren in Assamese - Flurbiren ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Flurbiren-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Flurbiren লোৱাটোৱে কোনো আসক্তিৰ সৃষ্টি নকৰে।\nFlurbiren য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Flurbiren লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Flurbiren ব্যৱহৃত নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Flurbiren ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Flurbiren Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Flurbiren kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Flurbirenৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Flurbiren আৰু খাদ্য একেলগে লোৱাটোৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ বিষয়ে একো ক'ব পৰা নাযায়।\nমদ আৰু Flurbirenৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nFlurbiren আৰু মদ একেলগে পান কৰাৰ ফলত আপোনাৰ দেহত গুৰুতৰ প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nFlurbiren ৰ অনুকল্প - Substitutes for Flurbiren in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Flurbiren লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Flurbiren ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Flurbiren সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Flurbiren ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Flurbiren সেৱন কৰে?


পশুধনৰ বীমাকৰণ – Pashu Samriddhi\n~ডাঃ এল. চানাথই খুমন, ডঃ গৌতম বৰদলৈ, ডঃ সঞ্জীৱ খাৰঘৰীয়া আৰু ডাঃ কৰুণা শইকীয়া\nপশুধন বীমাকৰণৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল বিভিন্ন সময়ত পশুধন উদ্যোগত হ’ব পৰা অৰ্থনৈতিক লোকচানৰ পৰা হাত সাৰিব পৰা। প্ৰধানতঃ ই এক প্ৰকাৰৰ আগতীয়া সুৰক্ষা ব্যৱস্থা যাৰ দ্বাৰা ভবিষ্যতৰ বিভিন্ন সাম্ভাব্য বিপদ বা নজনা কিছু কাৰণত হ’ব পৰা অৰ্থনৈতিক ক্ষতি ৰোধ কৰা সম্ভৱ। বীমাকৰণৰ সময়ত ই সাধাৰণতে নিৰোগী পশুধনকহে সাঙুৰি লয় আৰু কোনো অবাঞ্চিত কাৰণ, মূলতঃ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ, দুৰ্ঘটনা বা কোনো ৰোগ হৈ পশুধনৰ মৃত্যু ঘটিলে তাক স্বীকৃতি দিয়ে আৰু বীমাকৰণৰ ৰাশি ঘূৰাই দি পশুপালকক সকাহ প্ৰদান কৰে।\nপশুধনৰ বীমাকৰণ কৰা বিভিন্ন সংস্থান সমূহ:\nবিভিন্ন চৰকাৰী আৰু বেচৰকাৰী কিছু সংস্থান আছে যিসমূহে পশুধনৰ বীমাকৰণ কৰে। ভাৰত চৰকাৰে কিছু নতুন বীমাকৰণ আঁচনি হাতত লৈছে আৰু এনে আঁচনিসমূহ কাৰ্যকৰী কৰিবৰ বাবে কিছু ৰাজ্যিক সংস্থা আৰু পশুপালন বিভাগক দায়িত্বভাৰ অৰ্পণ কৰিছে। ইয়াৰোপৰি অন্যান্য বীমাকৰণ সংস্থানসমূহ হৈছে- General Insurance Corporation (GIC), United India Insurance Company Ltd, New India Assurance Company Ltd, Oriental Insurance Company Ltd., আৰু National Insurance Company Ltd., ব্যক্তিগত সংস্থান যেনে- BASIX-Royal Sundaram ও পশুধন বীমাকাৰণ আঁচনিৰ লগত জড়িত।\nবীমাকৰণৰ বাবে কাৰ কাষ চাপিব:\nবীমাকৰণৰ বাবে স্থানীয় পশুচিকিৎসকৰ কাষ চাপিব পাৰে। যদি কিবা কাৰণত সেয়া সম্ভৱপৰ নহয় তেনেহ’লে কৃষকে নিজাকৈ ওপৰত উল্লেখ কৰা সংস্থা সমূহৰ লগত যোগাযোগ কৰিব পাৰে। বীমাকৰণৰ সময়ত পশুধনৰ আলোকচিত্ৰ লোৱা হয় আৰু কাণত চিনাক্তকৰণৰ বাবে Tag লগোৱা হয়। কিবা কাৰণত পশুধনৰ মৃত্যু হ’লে বীমাৰ ধন লাভ কৰিবৰ বাবে কাণৰ সেই Tag বীমাকৰণ সংস্থাৰ ওচৰত জমা কৰিবলগীয়া হয়।\nবীমাৰ ধন দাবী কৰাৰ প্ৰ-পত্ৰ: (Claim format)\nIn event of loss due to disease or permanent disability\n-Livestock claim intimation\n– Policy No……. Date from ……….. to ………………… (period) S. Nos ………………………..\nBelonging to Shri/Smt ………………….. of ……………….. died on …………….. or suffering from permanent total disablement\nমৃত্যুৰ প্ৰমাণ পত্ৰ: (Death Certificate)\nI hereby certify that the above mentioned animal belonging to Shri/Smt…………….. of village ………………….. died on ………………………. Due to accident/disease as confirmed by post mortem &/or symptoms prior to accident/death and observation of carcass.\nDate: Sign of Vety. Doctor\nযিবোৰ কাৰণত বীমাৰ দাবী অগ্ৰাহ্য হ’ব পাৰে-\n১) পঞ্জীয়ন কৰাৰ আগৰ কোনো ৰোগত যদি পশুধনৰ মৃত্যু হৈছে।\n২) অমানৱিক অত্যাচাৰৰ ফলত হোৱা মৃত্যু।\n৩) গৰাকীয়ে চুৰি হোৱা বুলি মিছাকৈ কৈ কৰা দাবী য’ত গৰাকীৰ ইচ্ছা অনুসৰি চুৰি কৰোৱা বুলি প্ৰমাণিত হয়।\n৪) বসবাসৰ অনুপযোগী ঠাইত ৰখাৰ ফলত কোনো ৰোগ হৈ হোৱা মৃত্যু।\n৫) গৰাকীয়ে নিজে হত্যা কৰি দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱা বুলি কৰা দাবী।\n৬) এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ গাড়ীৰে নিয়াৰ সময়ত বাহনৰ চালকৰ ভুলৰ বাবে হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ ফলত হোৱা মৃত্যু।\nলিখকৰ ঠিকনা- ডাঃ এল. চানাথই খুমন, ডঃ গৌতম বৰদলৈ, ডঃ সঞ্জীৱ খাৰঘৰীয়া আৰু ডাঃ কৰুণা শইকীয়া, লক্ষীমপুৰ পশুচিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়, জহিং, ইত্তৰ লক্ষীমপুৰ\n* (অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সোনালী জয়ন্তী বৰ্ষ উদযাপন উপলক্ষে যোৱা ১৬ আৰু ১৭ মাৰ্চ, ২০১৯ ত দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে লক্ষীমপুৰ পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ত আয়োজিত “বিজ্ঞানসন্মত ছাগলী পালন” প্ৰশিক্ষণ শিবিৰৰ সৈতে সংগতি ৰাখি প্ৰকাশিত এখনি হাতপুথিৰ পৰা এই লেখাটি লেখকৰ সন্মতি সাপেক্ষে পুনৰ প্ৰকাশিত কৰা হৈছে। – সম্পাদক, পশু সমৃদ্ধি।)\n← HEAT STRESS AND ITS MANAGEMENTAL STRATEGIES IN BUFFALOES\nAloe vera as potential feed additive in broiler →\nStressor factors in transport of slaughter pigs during summer season


13.06.22 Morning Assame Murli Om Shanti BapDada Madhuban\n“মৰমৰ সন্তানসকল – এইখন পাঠশালা হৈছে নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হোৱাৰ, পঢ়াওঁতাজন স্বয়ং সত্য পিতা, সত্য শিক্ষক আৰু সৎগুৰু, তোমালোক এইটো নিশ্চয়ত দৃঢ় হৈ থাকিব লাগে”\nতোমালোক সন্তানসকলৰ কোনটো কথাত অলপো চিন্তা হ’ব নালাগে, কিয়?\nযদি কোনোবা আগবাঢ়ি গৈ থাকোতে হাৰ্টফেইল হৈ যায়, শৰীৰ ত্যাগ কৰে তেতিয়া তোমালোকৰ চিন্তা হ’ব নালাগে কিয়নো তোমালোকে জানা প্ৰত্যেকে নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিব লাগে। তোমালোক আনন্দিত হ’ব লাগে যে আত্মাই জ্ঞান আৰু যোগৰ সংস্কাৰ লৈ গ’ল গতিকে আৰুহে ভাৰতৰ ভাল সেৱা কৰিব। চিন্তাৰ কথা নাই। এয়াতো ড্ৰামাৰ নিয়তি (নাটক অনুসৰি হ’বলগীয়া)।\nতুম্‌হী হো মাতা, পিতা তুম্‌হী হো… (তুমিয়ে মাতা, পিতা তুমিয়ে…)\nপিতাই সন্তানসকলক বুজায়, সন্তানসকলে জানে বাবায়ো ‘সন্তান’ বুলি মাতে আৰু এই বাপদাদা দুয়োগৰাকী সংযুক্ত ৰূপত আছে। প্ৰথমে বাপদাদা তাৰপাছত সন্তান, এয়া নতুন ৰচনা হ’ল নহয় আৰু পিতাই ৰাজযোগো শিকাই আছে। হুবহু5হাজাৰ বছৰ পূৰ্বৰ নিচিনাকৈ পুনৰাই আমাক ৰাজযোগ শিকাই আছে। ভক্তিমাৰ্গত আকৌ তাৰেই কিতাপ ৰচনা কৰি সেয়া গীতা বুলি কৈ দিছে। কিন্তু এই সময়ততো গীতাৰ কোনো কথা নাই। এয়া পাছত শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰি তাক শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতা বুলি কৈ দিলে, সহজ ৰাজযোগৰ কিতাপ। ভক্তিমাৰ্গত কিতাপ পঢ়ি লাভ নহ’ব। এনেয়ে শিৱক স্মৰণ কৰিলে কোনো উত্তৰাধিকাৰ পাব নোৱাৰে। উত্তৰাধিকাৰ কেৱল সংগমতহে পাব পাৰি। পিতা হয়েই বেহদৰ উত্তৰাধিকাৰ দিওঁতা আৰু উত্তৰাধিকাৰো দিব সংগমত। পিতাই ৰাজযোগ শিকায়। বাকী সন্ন্যাসী আদিয়ে যি শিকায় তেওঁলোকে শিকোৱা আৰু ইয়াত শিকোৱাৰ মাজত দিন-ৰাতিৰ পাৰ্থক্য আছে। তেওঁলোকৰ বুদ্ধিত গীতা থাকে আৰু ভাবে কৃষ্ণই গীতা শুনালে। ব্যাসে লিখিলে। কিন্তু গীতাতো কৃষ্ণয়ো শুনোৱা নাছিল আৰু সেই সময়ো নাছিল। কৃষ্ণৰ ৰূপো সেই সময়ত থাকিব নোৱাৰে। পিতাই সকলো কথা স্পষ্ট কৰি বুজায় আৰু কয় এতিয়া বিচাৰ কৰা। তেওঁলোকৰ নামো প্ৰসিদ্ধ। সত্য কওঁতাজনেহে নৰৰ পৰা নাৰায়ণ কৰি তুলিব পাৰে। তোমালোক সন্তানসকলে জানা আমি নৰৰ পৰা নাৰায়ণ হ’বলৈ এই পাঠশালাত বা ৰুদ্ৰ জ্ঞান যজ্ঞত বহি আছোঁ। ‘শিৱবাবা’ শব্দটি ভাল লাগে। যথাযথ পিতা আৰু দাদা এইটো নিশ্চয়তা আছে। এই নিশ্চয়তাৰে তোমালোক আহিছা। পিতাই ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সকলো বেদ শাস্ত্ৰৰ সাৰ বুজায় আৰু বুজাই আছে মই তোমালোকক ত্ৰিকালদৰ্শী কৰি আছোঁ। এনেকুৱা নহয় যে তোমালোক ত্ৰিলোকীনাথ হোৱা। নহয় তোমালোক নাথতো হোৱা কেৱল এক শিৱপুৰীৰ। তাক লোক বুলি কোৱা নহয়। লোক মনুষ্য সৃষ্টিক কোৱা হয়। মনুষ্য লোক চৈতন্য লোক, সেইখন হ’ল নিৰাকাৰী লোক। তোমালোকক কেৱল ত্ৰিলোকৰ জ্ঞান শুনায়, ত্ৰিলোকৰ নাথ কৰি নোতোলে। তিনিখন লোকৰ জ্ঞান পাইছা সেইকাৰণে ত্ৰিকালদৰ্শী বুলি কোৱা হয়। লক্ষ্মী-নাৰায়ণকো ত্ৰিলোকীনাথ বুলি কোৱা নহ’ব। বিষ্ণুকো ত্ৰিলোকীনাথ বুলি কোৱা নহ’ব। তেওঁলোকৰতো তিনিও লোকৰ জ্ঞানেই নাই। লক্ষ্মী-নাৰায়ণ যি বাল্যকালত ৰাধা-কৃষ্ণ আছিল, তেওঁলোকৰ ত্ৰিলোকৰ জ্ঞান নাই। তোমালোক ত্ৰিকালদৰ্শী হ’ব লাগে। জ্ঞান ল’ব লাগে। বাকী কৃষ্ণৰ কাৰণে কয় - ত্ৰিলোকীনাথ আছিল, কিন্তু নহয়। তিনিও লোকৰ নাথ বুলিতো তেওঁক ক’ব যিয়ে ৰাজত্ব কৰিব। তেওঁলোকতো কেৱল বৈকুণ্ঠনাথ হয়, সত্যযুগক বৈকুণ্ঠ বুলি কোৱা হয়। ত্ৰেতাক বৈকুণ্ঠ বুলি কোৱা নহ’ব। এইখন লোকৰো আমি নাথ হ’ব নোৱাৰোঁ। বাবাও কেৱল ব্ৰহ্ম মহাতত্বৰ নাথ। ব্ৰহ্মাণ্ড, য’ত আমি আত্মাসকল ডিম্বাকৃতিত থাকোঁ, তাৰহে মালিক। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শঙ্কৰ সূক্ষ্মবতনত থাকোঁতা সেয়েহে তেওঁলোকক তাৰ নাথ বুলি ক’ব। তোমালোক হোৱা বৈকুণ্ঠৰ নাথ। সেয়া সূক্ষ্মবতনৰ কথা, সেয়া মূলবতনৰ কথা। কেৱল তোমালোকহে ত্ৰিকালদৰ্শী হ’ব পাৰা। তোমালোকৰ তৃতীয় নেত্ৰ মুকলি হৈছে। দেখুৱায়ো ভ্ৰূকুটিৰ মাজত তৃতীয় নেত্ৰ আছে, সেইবাবে ত্ৰিনেত্ৰী বুলি কয়। কিন্তু এইটো চিহ্ন দেৱতাসকলক দিয়ে কিয়নো তোমালোকৰ যেতিয়া কৰ্মাতীত অৱস্থা হৈ যায় তেতিয়া তোমালোক ত্ৰিনেত্ৰী হোৱা, সেয়াতো এই সময়ৰ কথা। বাকী তেওঁলোকেতো জ্ঞানৰ শঙ্খ নবজায়। তেওঁলোকে আকৌ স্থূল শঙ্খৰ কথা লিখি দিছে। এয়া মুখৰ কথা। ইয়াৰ দ্বাৰা তোমালোকে জ্ঞানৰ শঙ্খ বজোৱা। জ্ঞান পঢ়ি আছা। যেনেকৈ ডাঙৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত জ্ঞান পঢ়ে। এয়া হৈছে পতিত-পাৱন ঈশ্বৰ পিতাৰ বিশ্ব বিদ্যালয়। কিমান ডাঙৰ বিশ্ব বিদ্যালয়ৰ তোমালোক বিদ্যাৰ্থী হোৱা। লগতে তোমালোকে এইটোও জানা যে আমাৰ বাবা, বাবাও হয়, শিক্ষকো হয়, সৎগুৰুও হয়। সকলো হয়। এই মাতা-পিতা যিকোনো অৱস্থাতে সুখ দিওঁতা হয় সেইকাৰণে কয় - তুমি মাতা-পিতা…। এওঁ হ’ল চেক্ৰীন, বহুত মিঠা। দেৱতাসকলৰ নিচিনা মিঠা কেতিয়াও কোনো হ’ব নোৱাৰে। সন্তানসকলে জানে ভাৰত বহুত সুখী, সৰ্বদা স্বাস্থ্যৱান, সৰ্বদা সম্পত্তিমান আছিল। একেবাৰে পৱিত্ৰ আছিল। কোৱাই হয় নিৰ্বিকাৰী ভাৰত। এতিয়াতো নক’ব। এতিয়াতো বিকাৰী পতিত বুলি ক’ব। পিতাই কিমান সহজ কৰি বুজাই আছে। পিতা আৰু উত্তৰাধিকাৰক জানি যায়। বাবাই কিমান অমায়িক কৰি তোলে। তোমালোকেও অনুভৱ কৰা আমি শ্ৰীমতত পঢ়িব আৰু পঢ়াব লাগে। এইটোৱেই ধাণ্ডা। বাকী কৰ্মভোগতো জন্ম-জন্মান্তৰৰ বহুত আছে। ধৰি লোৱা কাৰোবাৰ বেমাৰ হ’ল, পিছদিনা হাৰ্টফেইল হৈ গ’ল তেতিয়া বুজা যায় নাটকৰ নিয়তি। তেওঁ (আত্মাটিয়ে) চাগৈ অন্য ভূমিকা পালন কৰিবলৈ আছে, সেইবাবে দুখৰ কথা নাথাকে। ড্ৰামা অটল। তেওঁ অন্য ভূমিকা পালন কৰিবলগীয়া আছে, চিন্তাৰ কি কথা আছে। আৰুহে ভাৰতৰ ভাল সেৱা কৰিব, কিয়নো সংস্কাৰেই এনেকুৱা লৈ গৈছে, কাৰোবাৰ কল্যাণৰ অৰ্থে। গতিকে আনন্দিত হ’ব লাগে নহয়। বুজাই থাকে - অম্বা মৰিলেও হালুৱা খাবা… এই ক্ষেত্ৰত বোধ শক্তি লাগে। তোমালোকে জানা আমি ভাৱৰীয়া। প্ৰত্যেকেই নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিব লাগে। নাটকত নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। এটা শৰীৰ এৰি অন্য ভূমিকা পালন কৰিব লাগে। ইয়াৰ পৰা যিবোৰ সংস্কাৰ লৈ যাব তাত গুপ্তভাৱে সেৱাই কৰিব। আত্মাত সংস্কাৰতো থাকে নহয়। যিসকল মুখ্য সেৱাধাৰী সন্তান, মানো তেওঁলোকৰে আছে। কেৱল তোমালোক সন্তানসকলহে সেৱা কৰোঁতা, ভাৰতৰ কল্যাণ কৰোঁতা হোৱা। বাকী অন্য সকলোৱে অকল্যাণহে কৰে। পতিত কৰি তোলে। ধৰি লোৱা কোনোবা প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সন্ন্যাসীৰ মৃত্যুৰ সময় হ’ল, তেওঁ এনেকৈ বহি যায় - মই শৰীৰ এৰি ব্ৰহ্মত গৈ লীন হৈ যাম। গতিকে তেওঁ গৈ কাৰো কল্যাণ কৰিব নোৱাৰে কিয়নো তেওঁ জানো কল্যাণকাৰী পিতাৰ সন্তান হয়। তোমালোক কল্যাণকাৰীৰ সন্তান হোৱা। তোমালোকে কাৰো অকল্যাণ কৰিব নোৱাৰা। তোমালোকতো যাবা কল্যাণৰ অৰ্থে। এয়া হ’ল পতিত সৃষ্টি। পিতাই অধ্যাদেশ জাৰি কৰিছে যে এতিয়া এই ভোগবলৰ ৰচনা নালাগে। এয়া তমোপ্ৰধান। আধাকল্পৰ পৰা তোমালোকে ইজনে সিজনক কাম কটাৰীৰে দুখ দি আহিছা। এয়া হৈছে ৰাৱণৰ 5টা ভূত যিয়ে তোমালোকক দুখ দিয়ে। ইহঁত তোমালোকৰ ঘোৰ শত্ৰু। বাকী কোনো সোণৰ লঙ্কা আদি নাছিল। এই সকলোবোৰ কথা বহি ৰচনা কৰিছে। পিতাই কয় - এয়াতো বেহদৰ কথা। গোটেই মনুষ্য সৃষ্টি এই সময়ত ৰাৱণৰ শিকলিত বান্ধ খাই আছে। আলোচনীতো ভাল চিত্ৰ প্ৰকাশ পাইছে – সকলো ৰাৱণৰ পিঞ্জৰাত বন্দী হৈ আছে, সকলো শোক বনত আছে। অশোক বন নাই। ‘অশোকা’ হোটেল নাই। এয়াতো সকলো শোকৰ হোটেল, বহুত লেতেৰা কৰে। তোমালোক সন্তানসকলে জানা - স্বচ্ছ কোন, লেতেৰা কোন? এতিয়া তোমালোক ফুল হৈ আছা।\nতোমালোক সন্তানসকলে বুজি পোৱা আত্মাৰ ‘ৰেকৰ্ড’ত কিমান বিশাল ভূমিকা নিহিত হৈ আছে। এয়া অতি বিস্ময়কৰ কথা। এই অকণমান আত্মাটিত 84 জন্মৰ অবিনাশী ভূমিকা ভৰি আছে। এনেকৈ কয়ো যে আমি পতিত তমোপ্ৰধান। এতিয়া হৈছে অন্ত। অনাহকতে তেজৰ খেল নহয় জানো। এটা বোমাতে কিমান মৰি যায়। তোমালোকে জানা এতিয়া পুৰণি সৃষ্টি নাথাকিবগৈ। এয়া পুৰণা শৰীৰ, পুৰণা সৃষ্টি। আমি নতুন সৃষ্টিত নতুন শৰীৰ পাম, সেইবাবে শ্ৰীমত অনুসৰি পুৰুষাৰ্থ কৰি আছোঁ। নিশ্চয় এই সকলো সন্তান তেওঁৰ (বাবাৰ) সহায়কাৰী হয়। শ্ৰী শ্ৰীৰ শ্ৰীমতত আমি শ্ৰীলক্ষ্মী, শ্ৰী নাৰায়ণ হওঁ। উপ ৰাষ্ট্ৰপতিক জানো ৰাষ্ট্ৰপতি বুলি ক’ব। এয়াতো হ’বই নোৱাৰে। পাথৰ শিলগুটিত ভগৱানে অৱতাৰ কেনেকৈ ল’ব। তেওঁৰ কাৰণে গায়ন কৰে - “যদা যদাহি ধৰ্মস্য গ্লানিৰ্ভবতি ভাৰত…” যেতিয়া একেবাৰে পতিত হৈ যায়, কলিযুগৰ অন্ত সমীপত আহি যায় তেতিয়া মই আহিবলগীয়া হয়। এতিয়া তোমালোক সন্তানসকলে মোক পিতাক স্মৰণ কৰা। বাবাই সোধে – বাবাৰ স্মৃতি থাকেনে? কয় - বাবা বাৰে বাৰে পাহৰি যাওঁ। কিয়? লৌকিক পিতাকতো কেতিয়াও নাপাহৰা। এয়া একেবাৰে নতুন কথা। পিতা নিৰাকাৰ এটি বিন্দু। এইটো অভ্যাস নাই। কয় নহয় – আমি কেতিয়াও এনে কথা শুনাও নাই আৰু তেওঁক এনেকৈ স্মৰণো কৰা নাই। দেৱতাসকলৰো এই জ্ঞান নাথাকে। এই জ্ঞান প্ৰায় লোপ হৈ যায়। তেওঁলোকক স্বদৰ্শন চক্ৰধাৰী বুলিও নক’ব। যদিওবা বিষ্ণুৰ দুটি ৰূপ লক্ষ্মী-নাৰায়ণ বুলি কয়। প্ৰবৃত্তি মাৰ্গৰ কাৰণে দুটা ৰূপ দেখুৱায়। ব্ৰহ্মা-সৰস্বতী, শঙ্কৰ-পাৰ্ৱতী, লক্ষ্মী-নাৰায়ণ। উচ্চতকৈও উচ্চ হৈছে এজন, তাৰপাছত দ্বিতীয়, তৃতীয়… এতিয়া পিতাই কয় - সন্তানসকল দেহ সহিত দেহৰ সকলো ধৰ্ম এৰা, নিজক আত্মা বুলি বুজা। মই আত্মা পিতাৰ সন্তান হওঁ। মই সন্ন্যাসী নহয়। পিতাক স্মৰণ কৰা, এই দেহৰ ধৰ্ম পাহৰি যোৱা। বৰ সহজ। এতিয়া পিতাৰ সৈতে বহি আছা। বাবাই বহি ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা কয়। বাপদাদা দুয়ো সংযুক্ত হৈ আছে। যেনেকৈ দুটা সন্তান একেলগে জন্ম হয় নহয়, এয়াও দুজনৰ ভূমিকা একেলগে চলি আছে। সন্তানসকলক বুজাইছে - অন্তিমৰ স্থিতি অনুসৰিয়ে গতি। যেতিয়া শৰীৰ এৰে, সেই সময়ত যদি বুদ্ধি ক’ৰবাত গুচি যায় তেন্তে তাত গৈ জন্ম ল’বলগীয়া হ’ব। অন্তকালত পতিৰ মুখ দেখিলে তেতিয়া বুদ্ধি তালৈ গুচি যায়। অন্তকালত যিয়ে যি স্মৃতিত থাকে, সেই সময়খিনিৰ বহুত প্ৰভাৱ পৰে। যদি সেই সময়ত স্মৃতি থাকে যে কৃষ্ণৰ নিচিনা সন্তান হওঁ, তেন্তে কথাই নুসুধিবা। বহুত সুন্দৰ সন্তান হৈ জন্ম ল’ব। এতিয়াতো অন্তিমত এটাই চিন্তা থাকিব লাগে নহয়। এই সময়ত তোমালোকে কি কৰি আছা! জানা যে আমি শিৱবাবাক স্মৰণ কৰোঁ। সকলোৰে সাক্ষাৎকাৰতো হয়েই। মুকুটধাৰীতো কৃষ্ণও হয়, ৰাধাও হয়। ৰাজকুমাৰ-ৰাজকুমাৰীতো হ’ব কিন্তু কেতিয়া? সত্যযুগত নে ত্ৰেতাত? সেয়া আকৌ পুৰুষাৰ্থৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যিমান পুৰুষাৰ্থ কৰিবা সিমান উচ্চ পদ পাবা। তোমালোকে কোৱা - আমিতো 21 জন্মৰ কাৰণে বাদশ্বাহী ল’ম। মম্মা বাবাই লয় যেতিয়া তেন্তে কিয়নো আমি অনুসৰণ নকৰোঁ। জ্ঞান ধাৰণ কৰি আকৌ কৰাব লাগে, ইমান সেৱা কৰিব লাগে তেতিয়াহে 21 জন্মৰ কাৰণে প্ৰালব্ধ পাবা। স্কুলত যিয়ে ভালদৰে পুৰুষাৰ্থ নকৰে তেতিয়া তেওঁ কম নম্বৰ পায়। তোমালোকে এতিয়া5বিকাৰ ৰূপী ৰাৱণৰ ওপৰত বিজয়ী হোৱা। তোমালোকৰ হৈছে অহিংসক যুদ্ধ। যদি ৰামক প্ৰতীক চিহ্ন (ধনুৰ্বাণ) দিয়া নহয় তেন্তে সূৰ্যবংশী, চন্দ্ৰবংশী বুলি কেনেকৈ কোৱা হ’ব। সেয়েহে পিতাই কয় - তোমালোকে যিমান পুৰুষাৰ্থ কৰিবা তেতিয়া অন্তিমৰ স্থিতি অনুসৰিয়ে গতি হ’ব। দেহৰো যাতে খেয়াল নাথাকে, সকলোকে পাহৰিব লাগে। পিতাই কয় - তোমালোক নাঙঠ (অশৰীৰী) হৈ আহিছিলা আকৌ নাঙঠ হৈ যাব লাগিব। তোমালোক ইমান অকণমান বিন্দুৱে (আত্মাই) এই কাণেৰে শুনা, মুখৰে কথা কোৱা। আমি আত্মাই এটা শৰীৰ এৰি আকৌ অন্য এটালৈ যাওঁ। এতিয়া আমি আত্মাসকল ঘৰলৈ গৈ আছোঁ। বাবাই বৰ ভালকৈ অলংকৃত কৰায়, যাৰ দ্বাৰা মনুষ্যৰ পৰা দেৱতা হৈ যাওঁ। তোমালোকে জানা শিৱবাবাক স্মৰণ কৰিলে আমি এনেকুৱা হওঁ। গীতাতো আছে - মোক স্মৰণ কৰা আৰু উত্তৰাধিকাৰক স্মৰণ কৰা তেতিয়া তোমালোক স্বৰ্গৰ মালিক হ’বা। একেবাৰে সহজ। বুজিও পায় – যথাযথ আমি কল্পই কল্পই আপোনাৰ পৰা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা উত্তৰাধিকাৰ পাওঁ। গায়নো কৰে নহয় – ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা দেৱতা ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠা। অনুত্তীৰ্ণ হ’লে আকৌ ত্ৰেতাৰ ক্ষত্ৰিয় ধৰ্মত গুচি যায়। ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা ব্ৰাহ্মণ, দেৱতা, ক্ষত্ৰিয়… তিনিটা ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা হয়। সত্যযুগত অন্য কোনো ধৰ্ম নাথাকে, অন্য সকলো পাছত আহে। তেওঁলোকৰ লগত আমাৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই। ভাৰতবাসীয়ে পাহৰি গ’ল যে আমি আদি সনাতন দেৱী-দেৱতা ধৰ্মৰ হওঁ। এয়াও ড্ৰামাত ভূমিকা এনেকৈয়ে নিৰ্ধাৰিত হৈ আছে। ভাল বাৰু!\n(1) শ্ৰীমতত পঢ়াৰ আৰু পঢ়ুৱাৰ ধাণ্ডা কৰিব লাগে। ড্ৰামাৰ নিয়তিত অটল হৈ থাকিব লাগে। কোনো কথাত চিন্তা কৰিব নালাগে।\n(2) অন্তিম কালত একমাত্ৰ পিতাৰ বাহিৰে আৰু কোনো যাতে স্মৃতিলৈ নাহে, সেইকাৰণে এই দেহকো পাহৰাৰ অভ্যাস কৰিব লাগে। অশৰীৰী হ’ব লাগে।\nমন-বুদ্ধিৰে কোনো প্ৰকাৰৰ অশুদ্ধি স্পৰ্শ নকৰা সম্পূৰ্ণ বৈষ্ণৱ আৰু সফল তপস্বী হোৱা\nপৱিত্ৰতাৰ ব্যক্তিত্ব আৰু আভিজাত্য থকাজনে মন-বুদ্ধিৰে কোনো প্ৰকাৰৰ অশুদ্ধি স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে। যেনেকৈ ব্ৰাহ্মণ জীৱনত শাৰীৰিক আকৰ্ষণ বা স্পৰ্শ অপৱিত্ৰতা হয়, তেনেকৈ মন বুদ্ধিত কোনো বিকাৰৰ সংকল্প মাত্ৰৰ আকৰ্ষণ বা স্পৰ্শ অপৱিত্ৰতা হয়। গতিকে যিকোনো অশুদ্ধিক সংকল্পতো স্পৰ্শ নকৰিবা – এয়াই সম্পূৰ্ণ বৈষ্ণৱ আৰু সফল তপস্বীৰ চিন।\nমনৰ বিভ্ৰান্তি সমাপ্ত কৰি বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যত উজ্বল কৰা।


অলৌ গুটি তলৌ গুটি-পৰী নেওগ – ফটাঢোল\nJune 1, 2020 লটিঘটি\t4 Comments\nঅলৌ গুটি তলৌ গুটি-পৰী নেওগ\nবাসন্তীহতঁৰ ঘৰত জীয়েকে এইকেইদিন বিভিন্ন ধৰণৰ ৰেচিপিৰ খাদ্য বনাই আছে। আগতে পাকঘৰৰ ওচৰলৈও নোযোৱা মণিয়ে এইকেইদিনত নতুন নতুন খাদ্যবস্তু ৰান্ধিবলৈ যত্ন কৰিছে। মুঠতে বন্ধৰ দিনকেইটাৰ বাবে ফেচবুক আৰু ইনষ্টাগ্ৰামত ‘কুকিং_ডায়েৰী’ বুলি পৃথককৈ এলবাম এটাই বনাই লৈছে। আচলতে সঁচা কথাটো হ’ল, সামাজিক মাধ্যমত সকলোৱে ফ’টোবোৰ দি আছে, তাইনো পিছপৰি থাকিবই বা কিয়? ঘৰৰ মানুহখিনিৰ এটাই ভাল হৈছে ভালে বেয়াই হ’লেও মণিৰ হাতেৰে কিবা খাবলৈতো পাইছে। মণিৰ আজিকালি কিবা এটা খোৱাৰ আগত ফ’টো এখন মাৰি আপডেট দিলেহে ভোক মৰে।\nমাজতে এদিন মণি ঘৰৰ পিছফালৰে বাৰীখনলৈ গৈছে তাকো চাদৰ মেখেলা এযোৰ পিন্ধি। আজি হেনো তাই কচু আৰু ঢেকীয়া আনিব। যাওঁ‌তে লগতে বিজন্ত (সিহঁতৰ ঘৰত থকা ল’ৰা)কো লৈ গৈছে। আচলতে কচু আৰু ঢেকীয়া ছিঙি থাকোঁ‌তে সি বোলে ফ’টো তুলি দিব লাগে। লাগিবইতো ফেইচবুকত দিব লাগিব নহয়। বাৰীৰ কচু-ঢেঁকীয়া চিঙিছে বুলি মানুহে নাজানিলে সেইবোৰ চিঙাৰেই বা কি লাভ।\nযি কি নহওক আনিবলৈ মন মেলিছে যে সেয়ে বহুত। কচু দুডালমান ছিঙি ফ’টো উঠিছিলহে হাতৰ তলুৱাখন গোটেই ক’লা পৰি গ’ল বোলে কচুৰ আঠাৰে। ঢেঁকীয়া পিছে এসোপা আনিছে। ঘৰত আনি মাকক বাচিবলৈ দি কাপোৰসাঁজ সলাবলৈ যাওঁ‌তেই বাসন্তীয়ে গিৰিয়েকক চিঞৰি ক’লে, “আপোনাৰ জীয়ে আজি বিহলঙনীৰ ভাজি খুৱাব ৰ’ব।” কি, তাই তাৰমানে ইমান পৰে ঢেঁকীয়া বুলি বিহলঙনীসোপাহে ঙিলে। ইস! হ’ব যা ফ’টোত ঢেঁকীয়া নে বিহলঙনী ধৰিবই নোৱাৰিব।\nএদিন আকৌ মণিয়ে ভাবিলে কিবা এটা আঁকিবলৈকে চেষ্টা কৰোঁ নহ’লে, তাকে ভাবি তাই বহুপৰ চেষ্টা কৰিলে ডিজাইন এটা উঠাবলৈ, নাই নুঠিল। উপায়ন্তৰ হৈ তাই বহীৰ পিছফালে থকা কাৰ্টুন কেইটাকে চাপ মাৰি উঠালে আৰু লগে লগে ফেচবুক- ইনষ্টাগ্ৰামত প’ষ্ট কৰিয়েই দিলে। যিয়েই নহওক তাইৰ এইটো টেলেণ্টৰ কথাও আজি ৰাইজে গম পাব কিছু। যিয়েই নকৰক কিয়, তাই মোবাইলটো কিন্তু নেৰে হাতৰ পৰা। সেইটো নোহোৱাকৈ চলিব পাৰে নেকি কোনোবা! কোনোবা পাৰে যদি নাজানো কিন্তু মণি হ’লে নোৱাৰে।\nবন্ধৰ দিনবোৰে তাইক বৰ ধুনীয়া ধুনীয়া ফ’টো উঠাৰ সুযোগ দিছে। সেয়ে আজি মণিয়ে ভাবিলে ফ’টোনো কিমান উঠিম আজি নৃত্যৰ ভিডিও এটাকে বনাও নহ’লে। তাকে চিন্তা কৰি তাই আকৌ সাজ-পোছাক কৰি এইবাৰ নাচিবলৈ লাগিল। কোনো দিন নাচি নোপোৱা মণিজনীয়ে আজি নাচিবলৈও লাগিল। নৃত্যৰ ভংগীমা যি হৈছে তাৰ প্ৰতি কোনো খেয়াল নাই কিন্তু তাই নিজকে ভালেই দেখিছে। লগে লগে সামাজিক মাধ্যমত আপডেট পঠিয়াইয়েই দিলে।\nমণিয়ে আকৌ এযোৰ কাপোৰ দুবাৰ পিন্ধিও বেয়া পায়। আজিকালি ফুৰিবলৈ গ’লে এযোৰ কাপোৰ দুবাৰ পিন্ধিবলৈ ভাল নালাগে। এবাৰ ফটো উঠিলেই কাপোৰযোৰ পুৰণি হৈ নাযায় জানো। পুৰণি কাপোৰসাঁজ আকৌ দুবাৰ পিন্ধে কেনেকৈ?\nআমাৰ বাসন্তী বৰমাৰ ছোৱালী মানে মমিৰ আকৌ টিকটক একাউণ্ট এটা আছে দেই। সেইফালৰ পৰা চালে আকৌ তাই এজনী ভাল চেলিব্ৰেটিও হ’ব কিজানি তথাপি তাইৰ আকৌ ভেম-অহংকাৰ নাই দেই। সিদিনা টিকটিকৰ বাবেই বৰষুণত তিতি তিতি কেইবাটাও ভিডিও বনালে। অৱশ্যে ভিডিও কেইটাই টিকটিকত তাইৰ ভাষাত জুই লগাই দিছিল। কিন্তু দিলে কিডাল হ’ব সেই দিনাৰ ৰাতিৰ পৰাই তাইৰ চৰ্দি লাগি অৱস্থাই নাই, হাঁচিয়াই হাঁচিয়াই টিকটকত লগা জুইকুৰা নুমুৱাব পৰাকৈ নাকৰ পৰা পানী উলিয়াইছে। এতিয়া বেচেৰী ভয়তে পেপুৱা লাগিছে। ভয় খোৱাৰ কাৰণটো পিছে মণিয়ে কাকো নক’লেও আমি বুজিব পাৰিছোঁঁ দেই……..।\n« সিদ্ধান্ত (মূল-শ্ৰী ৰাম শৰ্মা আচাৰ্য) ভাবানুবাদ-ৰমেশ বৰুৱা\nপঞ্চপদী : হেমেন ডেকা »\nXsake dy ajikli suali hok ba buwari hok fb jikkunu bostu post nkrile vlai lgai ki jai hb.\nসাম্প্রতিক সময় আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই উপস্থাপন কৰিলো।\nহাঃ হাঃ… মজা লাগিল ।


আমাৰ সমাজত প্ৰচলিত ৰোগ সম্পৰ্কীয় কেতবোৰ অন্ধবিশ্বাস — Vikaspedia\nবিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সহায়ত মানুহে কাহানিবাই চন্দ্ৰত ভৰি দিলে । ইতিমধ্যে দুখীয়া দেশ ভাৰতেও মংগল গ্ৰহত ভৰি দিবলৈ উথপথপ লগাইছে ! জকাইচুকীয়া হলেও আমিও ৰিম`ট টিপি টিভি চাবলৈ শিকিছোঁ, ম`বাইলেৰে দূৰত থকা নেদেখাজনৰ সৈতে কথা পাতি থকাৰ মুহূৰ্ততো শনিবাৰে নতুন কামত হাত দিম নে নিদিও সেয়া ভাবি থাকোঁ ! দুই দশক পূৰ্বেই গণেশ দেৱতা আহিছিল আমাৰ হাতৰপৰা গাখীৰ খাবলৈ (স্বৰ্গত গাখীৰৰ বৰ অভাৱ আছিল চাগৈ !)! গণেশক গাখীৰ খুৱাব পায় নিজকে সৌভাগ্যৱান বুলি ভাবিছিলোঁ । কিছু বছৰ পূৰ্বেই লিংগ অদৃশ্য হোৱা বুলি পেণ্টৰ পকেটত হাত সুমুৱাই খেপিয়াই চাইছিলোঁ । নিজৰ ল`ৰা-ছোৱালীক ডাক্টৰ-ইঞ্জিনীয়াৰ আদি হ`বলৈ যত্নৰ অকণো ট্ৰুটি নকৰোঁ । অৱদেৱতাৰ প্ৰভাৱৰপৰা হাত সাৰিবলৈ দুই বাহু আৰু ককাঁলত আঁৰি থৈছোঁ এডজন তাবিজ ! দুষ্ট গ্ৰহৰ কু-প্ৰভাৱৰপৰা হাত সাৰিবলৈ হাতৰ আঙুলিত আছে কেবাটাও মূল্যৱান পাত্থৰৰ আঙঠি । ভূত-প্ৰেত-পিশাচনী আদিৰ বদ্ নজৰৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ সিদিনা জন্ম পোৱা ফু-কুমলীয়া সন্তানটিৰ দেহতো ওলোমাই দিয়া হ`ল কেইটামান মাদুলি । সি নিজৰ দেহটোৰ বহন কৰিব নোৱাৰিলেও মাদুলিৰ ওজন নিতৌ সহ্য কৰিবলগীয়া হয় । কেচুৱাটোৰ পেটৰ কামুৰণি হ`লেও কাজী জোনাব বা ওজাৰ জৰা-ফুকা কৰা পানীখিনি নুখুওৱালৈকে দেখোন মনত শান্তিয়ে নালাগে । ডাক্টৰৰ দুই এটা দৰ্শনীতে কোনো ৰোগ আৰোগ্য নহ`লে কোনোবাই মানে কোনোবা শত্ৰুৱে আহুদি খুৱালে নেকি তাকে চাবলৈ ওজা বা বেজৰ ওচৰ চাপোঁ । আহ ! কি বিচিত্ৰ মনৰ আধুনিক যুগৰ মানৱ আমি ! বিজ্ঞানৰ চৰম শিখৰত ভৰি থৈয়ো, চন্দ্ৰত খোজ থৈয়ো, সাফল্যৰ আন্দত হাঁহিব এৰি সাধাৰণ মানুহক ভয় খুৱাবলৈ কওঁ: চন্দ্ৰত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে নীল আৰ্ম`ষ্ট্ৰঙে আজান শুনিবলৈ পাইছিল ! ভাবিলেই আচৰিত লাগে, আমাৰ প্ৰতিটো খোজতে অন্ধবিশ্বাস তথা কু-সংস্কাৰে এনেকৈ শিপাই আছে যে তাৰ কবলৰপৰা উদ্ধাৰ পোৱা বৰ দূৰূহ ।\nজনবিশ্বাসে আমাৰ হাড়ে-হিমজুৱে এনেকৈ শিপাই আছে যে জণ্ডিছৰ দৰে যকৃতৰ গুৰুতৰ ৰোগতো কোনোবা ওজাৰ মালা পৰিধান কৰিলেই এই ৰোগৰ পৰা আৰোগ্য লাভ কৰিব পাৰি বুলি আমি আজিও ভাবোঁ ! পৰিঘটনাটোৱে জনবিশ্বাসত স্থান লাভ কৰিব পৰাকৈ চমৎকাৰিতাও অৰ্জন নকৰাকৈ নথকা নহয় ! কাৰণ, মালাধাৰি পৰিধান কৰাৰ পাছত আচৰিত ধৰণে ই বাঢ়িব ধৰে ! এটা সময়ত এই বৃদ্ধি বন্ধ হয় আৰু জণ্ডিছ ৰোগো আঁতৰি যায় ! আমাৰ গ্ৰাম্যাঞ্চল, আনকি চহৰ অঞ্চলতো এনে মালা প্ৰদানকাৰী বাবা বা ওজাৰ অভাৱ নাই !কিছুমানে বিতৰণ কৰে ব্যৱসায়িক ভাৱে আৰু কিছুমানে বিতৰণ কৰে ঐশ্বৰিক প্ৰদত্ত বুলি বিনামূলীয়া ভাৱে ! একেদৰে এনে মালা পৰিধানকাৰী ব্যক্তিৰো অভাৱ নাই; বিজুলী-বাতিৰ পৰশ নপৰা কোনোবা জকাইচুকৰ ৰংমনহঁতৰপৰা আৰম্ভ কৰি চহৰৰ সদা ব্যস্ত বিজ্ঞান-স্নাতক তথা শিক্ষকগৰাকীলৈকে-সমাজৰ প্ৰায় সিংহভাগ ব্যক্তি ইয়াৰ মোহত আচ্ছন্ন হৈ আছে ।\nজণ্ডিছ হলে চকুৰ বগা অংশৰ লগতে নখ, ছাল, জিভা আদি হালধীয়া হৈ পৰে । আচলতে বিলিৰুবিন নামৰ এবিধ হালধীয়া ৰাসায়নিক ৰঞ্জক পদাৰ্থৰ বাবে এনে ঘটিবলৈ পায় । মানুহ আৰু অন্যান্য মাংসভোজী প্ৰাণীৰ যকৃতৰ পিত্তত এই বিলিৰুবিন নামৰ ৰঞ্জক পদাৰ্থবিধ থাকে। আৰু এই ৰঞ্জক পদাৰ্থৰ পৰিমান ১৫-৩০% মাত্ৰ । তেজৰ লোহিত কনিকাৰ ৰঙা হিম`গ্ল`বিনৰ পৰা যকৃতৰ কুপ্‌ফাৰ কোষত এক নিৰ্দিষ্ট ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াৰে এই সোণালী ৰঙৰ পদাৰ্থবিধ তৈয়াৰ হয় । পিত্তবাহী নলীৰে এই পদাৰ্থ ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰলৈ যায় আৰু তাত চৰ্বিজাতীয় খাদ্য শোষণ কৰাত সহায় কৰে । আমাৰ মল-মুত্ৰটো কিছু পৰিমানে বিলিৰুবিন মিহলি (প্ৰতিদিনে ৪০-২৮০ মিলিগ্ৰাম) হয় বাবেই মল-মুত্ৰৰ ৰং কিছু হালধীয়া হয় । যকৃতৰ উপৰিও প্লীহা আৰু হাড়ৰ মজ্জাতো সামান্য পৰিমানে বিলিৰুবিন প্ৰস্তুত হয় । তেজত থকা ইয়াৰ স্বাভাবিক পৰিমাণ হৈছে প্ৰতি ১০০ চিচিত ০.১-১ মিলিগ্ৰাম । ইয়াতকৈ বেছি পৰিমানে ক্ষৰণ হলে আমাৰ মল-মুত্ৰ, চকুৰ বগা অংশ, নখ, ছাল, জিভাৰ তল অংশ আদি অতিৰিক্ত ভাবে হালধীয়া হয় । তেজত বিভিন্ন কাৰণত বিলিৰুবিনৰ পৰিমান বাঢ়িব পাৰে । তাৰে এটা সাধাৰণ কাৰণ হৈছে ভাইৰাছজনিত যকৃতৰ প্ৰদাহ(Hepatitis)। এই ভাইৰাছক নিৰ্মূল কৰিবপৰাকৈ কোনোধৰণৰ ঔষধ নাই যদিও আমাৰ শৰীৰৰ সাধাৰণ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বাবে ই এসপ্তাহতকৈ বেছি দিন থাকিব নোৱাৰে । অৱশ্যে ইয়াৰ নিমিত্তে ৰোগীক পুৰ্ণ বিশ্ৰামৰ লগতে ভিটামিন আৰু গ্লুকোজ জাতীয় খাদ্যৰ প্ৰয়োজন হব, লগতে চৰ্বিজাতীয় খাদ্য পৰিহাৰ কৰিব লাগিব । পিত্তনলীত পাত্থৰ, টিউমাৰ, কৰ্কট হলে বা পিত্তনলীৰ ওচৰত হোৱা আন কোনো অৰ্বুদে(Tumour)পিত্তনলীৰ পথ অৱৰুদ্ধ কৰিলে পিত্তই তাৰ লক্ষ্যস্থান ক্ষুদ্ৰান্তলৈ যাব নোৱাৰাৰ ফলত তেজত বিলিৰুবিনৰ পৰিমাণ বাঢ়ি যায় । তেতিয়া আমাৰ মলৰ ৰং প্ৰায় বগা হৈ পৰে । কেতিয়াবা কোনো কাৰণত তেজৰ লোহিত কণিকা যদি অত্যধিক পৰিমানে ভাঙিব ধৰে তেতিয়াও হিম`গ্ল`বিনত বেছি পৰিমানে বিলিৰুবিন প্ৰস্তুত হব । তেনে ক্ষেত্ৰত জণ্ডিছ হব পাৰে । সাধাৰণতে নৱজাতকৰ ক্ষেত্ৰত, কিছুমান ৰক্তহীনতাত, সৰ্প দংশনত, ৰোগীক তেজ দিয়াৰ গলযোগত এনে জণ্ডিছ হব পাৰে । এনে জণ্ডিছৰোগত ওজাৰ মালাৰ দ্বাৰা প্ৰকৃত চিকিৎসা সম্ভব নহয় ।\nসাধাৰণতে ভাৰ্গী(Clerodendron siphonanthus), অপামাৰ্গ বা আপং(Achyranthes asperao) আৰু ভৃংৰাজ(Eclypta alba)ৰ ডালেৰে জণ্ডিছৰ মালা গাঁথা হয় । কিন্তু আচৰিত কথা এই যে পুৰণি বা আধুনিক ভেষজবিজ্ঞানৰ কোনো এটা পাততে এই উদ্ভিদসমূহৰ জণ্ডিছৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ উল্লেখ নাই । যকৃতৰ ৰোগত ভৃংগৰাজৰ ক্ৰিয়া আছে, সেইবুলি জণ্ডিছত নহয় । গতিকে এইবিলাক উদ্ভিদৰ ডালৰ মালাই জণ্ডিছ নিৰাময় কৰে বুলি ভবাটো তেনেই ভ্ৰান্তিকৰ ! এই মালা পৰিধান কৰিলে মালাৰ দৈৰ্ঘ্য বাঢ়ে কিয় ? পিছে আমোদজনক কথাটো হল- কেৱল পৰিধান কৰিলেই নহয়, এনে ওলোমাই থলেও ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য বাঢ়ে । আপোনালোকে কোনোবা ওজাৰপৰা এধাৰি মালা নি পৰীক্ষা কৰি চাব পাৰে । ৰহস্যৰ অন্তৰালত আছে মালাৰ গাঁথি ! ওপৰত উল্লেখ কৰা উদ্ভিদৰ সৰু সৰু ডালবোৰ দুই আঙুল জোখত সমানকৈ কাটি সূতাৰে গাঁথি দিয়া হয়; যিটো গাঁথিক ইংৰাজীত কোৱা হয় Shiffers' knot বা Sailor's knot । ডালবোৰ যিমানেই শুকায়, গাঁথিবোৰ সিমানেই শিথিল হয়; সূতাৰ পাক ঢিলা হৈ মালাডাল দীঘল হয় ! তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, মালা পৰিধান কৰিলে জণ্ডিছ কমে ! পিছে মালা পৰিধান নকৰিলেও জণ্ডিছ কমিব, যদিহে ৰোগীয়ে তেল-মছলা, চৰ্বি-মাখন আদি খোৱা সাময়িকভাবে পৰিহাৰ কৰি নিৰামিষ সিদ্ধাহাৰী হয় । মন কৰিবলগীয়া কথা এই যে কোনো ওজাই পথ্য-অপথ্যৰ সতৰ্কীকৰণ নোহোৱাকৈ মালা নিদিয়ে আৰু এই পথ্য-অপথ্যতে অন্তৰ্নিহিত হৈ আছে জণ্ডিছ আৰোগ্যৰ মূলমন্ত্ৰ ! মালাডালত একো নাই ।\nবসন্ত ৰোগৰ বাবে আমি শীতলা আই বা বসন্ত দেবীক দায়ী কৰাটো একপ্ৰকাৰ আমাৰ কু-সংস্কাৰত পৰিণত হৈছে । শীতলা হৈছে পৌৰানিক দেবী, পৌৰানিক যুগৰ শেষৰফালে মানৱ মনত থিতাপি লৈছিল এই দেবীয়ে ।সেইবাবে সৰস্বতী, লক্ষ্মী, ষষ্ঠী, পাৰ্বতী, গংগা আদি দেবীৰ চৰিত্ৰ আৰু বৈশিষ্ট্যৰ সংমিশ্ৰণত সৃষ্টি কৰা হৈছে এই দেবীক । শীতলাৰ হাতত আছে কূলা আৰু ঝটা ।কূলা আৰু ঝঁটাৰ দ্বাৰা অপদেৱতাৰ প্ৰভাৱ আৰু অমংল দূৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা অতি প্ৰাচীন কালৰ ! বসন্ত ৰোগ হলে শীতলাৰ নামটো উস্য ৰাখি `মাৰ দয়া` বা মাৰ কৃপা বুলি কোৱাটো একপ্ৰকাৰ আমাৰ ৰীতি হৈ পৰিছে। সেইবাবে বসন্ত হলে শীতলা দেবীৰ পূজা কৰা, দেবীৰ থানত পইছা আদি আগবঢ়োৱাৰ লগতে বসন্তৰোগীক জাব পৰিধান কৰোৱাৰ দৰে কেতবোৰ কু-সংস্কাৰ প্ৰচলিত হৈ আছে । উল্লেখ্য বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তত্‌পৰতাত সমগ্ৰ পৃথিৱীতে ভয়াবহ গুটি বসন্তৰ নিৰ্মূল হৈছে । আমাৰ দেশৰ মানুহে আজিও বসন্তৰ দৰে ৰোগ হলে ওজা আৰু শীতলা দেবীৰ শৰণাপন্ন হয় ।\nবসন্ত ৰোগ হয় একপ্ৰকাৰৰ ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত । বসন্ত হলে ছালৰ ওপৰিভাগত পানীৰে ভৰা এক প্ৰকাৰ গুটি ওলায় । পানীভৰা গুটিক pock বোলা হয়, যাৰ বহুবচন pox ! বসন্ত দুই ধৰণৰ-গুটি-বসন্ত(small pox)আৰু পানী বসন্ত (chicken pox)। গুটি বসন্ত অতি মাৰাত্মক । জ্বৰ হোৱাৰ তিনিদিনৰ পাছত হাত-ভৰি-গাল-মুখ আদিত গুটি ওলাবলৈ ধৰে । কিন্তু পানীঅবসন্তৰ গুটি, জ্বৰ হোৱাৰ প্ৰথম দিনাৰপৰাই ওলাব ধৰে । সাধাৰণতে শিশুসকল এই বসন্তত বেছিকৈ আক্ৰান্ত হয় । ভাইৰাছক নিৰ্মূল কৰিবপৰা কোনোধৰণৰ ঔষধ এইপৰ্য্যন্ত আৱিষ্কাৰ হোৱা নাই । উপযুক্ত সেৱা-শুশ্ৰূষা আৰু আনুষংগিক চিকিৎসাৰ দ্বাৰা ৰোগীক ৰক্ষা কৰিব পাৰি । সম্প্ৰতি মানুহৰ বৈজ্ঞানিক চিন্তা-চেতনা যথেষ্ট বৃদ্ধি পালেও ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিব পৰাকৈ প্ৰযৌক্তিক জ্ঞানৰ অভাৱ আছে । প্ৰাচীনকালত এনে অসহায়তা আছিল আৰু ব্যাপক, এই অতি-সংক্ৰামক ৰোগবিধৰপৰা ৰোগীক ৰক্ষা কৰিবপৰা বিজ্ঞান-সন্মত পদ্ধতিও জনা নাছিল । সেইবাবেই এটা সময়ত এই ৰোগৰ কবলত পৰি এখনৰ পাছত এখনকৈ কেইবাখনো গাঁও মৰিশালীত পৰিণত হৈছিল । ৰোগ আৰু মৃত্যুৰ ভয়াবহতাৰ মাজত ঠিয় হৈ তাহানিৰ অসহায় মানুহে শীতলা দেবীকে ধৰি নানান দেৱ-দেৱী তথা অতীন্দ্ৰিয় শক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হবলৈ বাধ্য হৈ পৰিছে । মাদুলি-তাবিজ-মন্ত্ৰ আদিকে ৰোগ নিৰাময়ৰ একমাত্ৰ অস্ত্ৰ হিছাপে বাছি লবলৈ বাধ্য হৈছিল । কাৰণ প্ৰাচীন মানৱে ভাবিয়ে লৈছিল যে ৰোগবোৰ কোনো কোনো দেৱতাৰ ৰোষতহে হয় ! আজিৰ মানৱে উন্নত চিন্তা-ধাৰাৰ দ্বাৰা উৎঘাটন কৰিব পাৰিছে যে ৰোগবোৰ হয় বীজাণু বা ভাইৰাছৰ আক্ৰমণতহে । গতিকে তাহানিৰ দৰে পূজা-অৰ্চনা কৰিলে, মন্ত্ৰপুত মাদুলি-তাবিজ পৰিধান কৰিলে ৰোগীক মৃত্যুমুখলৈ ঠেলি দিয়াহে হব, সমাজৰ প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে এনে ভাৱ-ধাৰা ললে ঠিক তাহানিৰ দৰে কোনো ভাইৰাছ বা জীৱাণুজনিত সংক্ৰামক ৰোগৰ কবলত পৰি একো একোখন গাঁও উছন হওঁতে বেছি দিন নালাগে । মাদুলি তাবিজে অন্ধবিশ্বাসীজনক সাময়িকভাবে মানসিক সকাহ দিব পাৰে; কিন্ত তাৰ বিপৰীতে তেনেজনৰ দেহৰপৰা ৰোগৰ বীজাণু সুস্থজনলৈ বিয়পাত তেওঁ নিজেই বাহক হৈ পৰে । উল্লেখ্য, পৃথিৱীৰপৰা গুটিবসন্ত সম্পূৰ্ণ নিৰ্মূল হৈছে যদিও সেই ৰোগ যে কোনো ঠাইত কোনো দিনেই নহব তাৰ কোনো নিশ্চয়তা নাই ! পানী বসন্তৰ প্ৰাদূৰ্ভাৱ আমাৰ দেশত এতিয়াও আছে । ইয়াৰ ভাইৰাছ খুৱ এটা ভয়াবহ নহয়, ছালত কিছু দাগ এৰি লাহে লাহে ই আঁতৰি যায় । যত্ন ললে কিছুদিন পাছত সেই দাগো মিলি যায় । কোনো সুস্থ ব্যক্তি বসন্তৰোগীৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ তিনি দিনৰ ভিতৰতে টিকা ললে তেওঁৰ গালৈ এই ৰোগ সংক্ৰমণ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বহুগুণে কমি যায় । মানুহৰ বাহিৰে অন্য প্ৰাণী এই ৰোগত নোভোগে যদিও ৰোগ সংক্ৰমিত হোৱাত সহায় কৰে । সেইবাবে শৈশৱতে এই টিকা ললে দেহলৈ এই ৰোগ সংক্ৰমিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বহুগুণে কমি যায় ।\nপাগল কুকুৰে কামুৰিলে জলাতংক ৰোগ হয় বুলি আমি প্ৰায় সকলোৱে আতংকিত হৈ পৰোঁ । পানী দেখিলেই এই ৰোগৰ ৰোগী আতংকিত হৈ পৰে বাবেই ৰোগবিধৰ এই নাম দিয়া হৈছে । অৱশেষত ৰোগীয়ে পানী নোখোৱাকৈ মৃত্যুক সাৱটিব লগীয়া হয় । আকৌ কুকুৰে কামুৰা ব্যক্তিগৰাকী হেনো কুকুৰৰ দৰে পগলা হৈ অনাই-বনাই ঘূৰি ফুৰে ! তেনে ব্যক্তিয়ে হেনো আন মানুহকো কামুৰিব পাৰে, কামুৰিলে সেই ব্যক্তিও পাগল হব । কুকুৰে কামুৰাৰ পাছত, ৰোগ পুৰণি হলে কামুৰা ব্যক্তিগৰাকীয়ে হেনো কুকুৰৰ দৰে ভুকিব ধৰে ! কুকুৰৰ কামুৰৰপৰা এই ৰোগ হয় বাবেই কুকুৰৰ দৰে মাত ! ইয়াতকৈ আৰু মানুহৰ বাবে নীচাত্মক চিন্তা কি হব পাৰে ?এই ৰোগ আৰু ৰোগীৰ লক্ষণক লৈ অলেখ জনবিশ্বাস তথা অন্ধবিশ্বাস আমাৰ সমাজত প্ৰচলিত হৈ আছে । সেইবোৰ আৰু ইয়াত বৰ্ণনা নকৰোঁ । জলাতংক(Rabies)ৰোগবিধ হয় এবিধ বিশেষ ধৰণৰ ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত ।Rabies শব্দটো আহিছে লেটিন শব্দ rabio-ৰপৰা, যাৰ অৰ্থ হৈছে পাগল হৈ যোৱা । পুৰণি গ্ৰিক ভাষাত lyssa নামৰ এটা শব্দ আছে যাৰ অৰ্থ হৈছে পাগলামি কৰা । গ্ৰিক ভাষাতে জলাতংকক hydrophobia বোলা হয় য`ত hydro মানে হৈছে পানী, আৰু phobos মানে হৈছে ভয় বা আতংক । এই ৰোগবিধ অতি সাংঘাটিক, প্ৰতি মুহূৰ্ততে মৃত্যুই আতংকিত কৰে । কাৰণ এইবিধ ভাইৰাছে মানুহৰ কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰক আক্ৰমণ কৰে যাৰ বাবে উত্তেজনা, আক্ৰমণ কৰাৰ নিচিনা অংগী-ভংগী আৰু অনিচ্ছাকৃত পাগলামিয়ে দেখা দিয়ে । অৱশেষত মাংসপেশী অৱশ হৈ ৰোগী মৃত্যুমুখত পৰে । সেইবুলি এই ৰোগবিধ যে কেৱল কুকুৰৰপৰাই হয় এনে নহয়, উষ্ণৰক্তধাৰী প্ৰাণী, যেনে শিয়াল, মেকুৰী, বাদুলী আদিৰপৰাও হব পাৰে । তেজ শুহি খোৱা এক প্ৰকাৰ বাদুলী(vampire bat) এই ৰোগত আক্ৰান্ত হলে সি কামুৰা মানুহৰ শৰীৰলৈ এই ৰোগ বিয়পে । অৱশ্যে আমাৰ দেশত এইবিধ বাদুলী নাই । সেইবুলি শিয়াল, কুকুৰ, মেকুৰীয়ে কামুৰিলেই যে এই ৰোগ হব তাৰ কোনো নিশ্বয়তা নাই। কামুৰা প্ৰাণীবিধৰ শৰীৰত পূৰ্বেই এই ভাইৰাছবিধ সংক্ৰমিত হব লাগিব আৰু ভাইৰাছ থকা ইহঁতৰ লালটি মানুহৰ তেজৰ সৈতে মিহলি হব লাগিব ।১৮৮১ চনত ফৰাচী বিজ্ঞানী লুই পাস্তুৰে ইয়াক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল । ৰোগাক্ৰান্ত কুকুৰ বা শিয়ালে কামুৰাৰ লগে লগে এই ৰোগ নহয়, কমেও ১২ দিন লাগে; কেতিয়াবা দুই এমাহ বা এবছৰ পাছতো ৰোগে দেখা দিব পাৰে । যি কুকুৰে বা শিয়ালে কামুৰে সেই কুকুৰ বা শিয়াল যদি কামুৰাৰ ১০ দিনৰ পাছতো জীয়াই থাকে তেন্তে বুজিব লাগিব তাৰ শৰীৰত জলাতংক ৰোগবিধ নাছিল । গতিকে তাৰ কামুৰৰপৰা এই ৰোগ বিয়পাৰ সম্ভাবনা নাই । কাৰণ, ৰোগ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছত ৬ দিনতকৈ বেছি কুকুৰ বা শিয়াল জীয়াই থাকিব নোৱাৰে আৰু ৰোগ আৰম্ভ হোৱাৰ ৪ দিন আগৰেপৰা তাৰ লালটিত সংক্ৰামক ভাইৰাছ নাথাকে । সেইবাবে কমেও ১০ দিন কামুৰা কুকুৰ বা শিয়ালটো লক্ষ্য ৰাখিব লাগে । তাৰ পাছতো কুকুৰ বা শিয়াল বাছি থাকিলে ৰেবিছ ভাইৰাছ ধ্বংস কৰাৰ নিমিত্তে ১৪টা বেজী(antirabies vaccine, ARV) লোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই । অৱশ্যে প্ৰাণীবিধক লক্ষ্য ৰাখিব নোৱাৰিলে জীৱনৰ নিৰাপত্তাৰ খাটিৰত বেজীকেইটা লবই লাগিব । কাৰণ, এই ৰোগটো হলে এসপ্তাহৰ ভিতৰত মৃত্যু অনিবাৰ্য্য ।\nজলাতংক ৰোগ আৰম্ভ হোৱাৰ দুই এদিনৰ ভিতৰতে এই ভাইৰাছে ৰোগীৰ কেন্দ্ৰীয় স্নায়ুতন্ত্ৰত আক্ৰমণ চলায় । ইয়াৰ ফলত ৰোগী মানসিকভাবে সামান্য উত্তেজিত হলেই শৰীৰৰ মাংসপেশীবোৰ অতি তীব্ৰভাবে উত্তেজিত হৈ পৰে। পানী খাব ললেই মুখমণ্ডলৰ স্নায়ু বা যিবোৰ পেশী লৰচৰ কৰিবলগীয়া হয়, সেইবোৰ উত্তেজনাৰ বাবেই সংকুচিত হৈ পৰে । লগে লগে ৰোগীৰ চেহেৰা আতংকগ্ৰস্ত ব্যক্তিৰ নিচিনা হয় । আচলতে ৰোগীয়ে পানী দেখি আতংকিত নহয়, ৰোগীয়ে পানীলৈ চাই থাকিব পাৰে, খোৱাৰ কথা ভাবিলেহে লেঠা লাগে ! কিন্তু খোৱাৰ কথা নভবালৈকে ৰোগীৰ একো নহয় । কেৱল পানী খাবলৈ চেষ্টা কৰিলেই যে এনে হয়, তেনে নহয়; শীতল বতাহ, তীব্ৰ শব্দ-পোহৰ-গোন্ধ ইত্যাদি সামান্য উত্তেজনাতেই মুখৰ মাংসপেশী সংকুচিত হৈ পৰে । আনকি হাত-ভৰিৰ পেশীও উত্তেজিত হৈ পৰে । স্বৰযন্ত্ৰৰ পেশী সংকুচিত হলে স্বৰ বা মাত বিকৃত হব পাৰে ; সেইবুলি কুকুৰৰ দৰে মাত ওলাব বুলি কোনো নিশ্চয়তা নাই । মাংসপেশীৰ আকস্মিক সংকোচনৰ নিমিত্তে কেতিয়াবা দাঁত-মুখ নিকটাই থকাৰ দৰে, হা-কৈ মুখখন মেলি, আৰু কেতিয়াবা লালটি ওলাই থাকিব পাৰে । তেনে অৱস্থাত কমুৰিবলৈ বা আক্ৰমণ কৰিবলৈ উদ্যত হোৱাৰ নিচিনা লাগিব পাৰে । প্ৰকৃততে এনে ৰোগীৰ তেনে কোনো অভিপ্ৰায় নাথাকে । আচলতে জলাতংক বা hydrophobia শব্দটো ভুল ধাৰণাৰ ভিত্তিত প্ৰতিস্থিত । ওজা বা বেজে এই ৰোগ কোনোপধ্যে আৰোগ্য কৰিব নোৱাৰে । সেইবাবে কাৰোবাক কুকুৰ বা শিয়ালে কামুৰিলে ওজাৰ শৰণাপন্ন হোৱাতকৈ বিজ্ঞান-সন্মত চিকিৎসা ব্যবস্থা অতি জৰুৰী ।\nনৱজাত শিশুক যশ-যশিনী বা পিশাচনীয়ে পায় বুলি আমাৰ সমাজত আৰু এক প্ৰকাৰ অন্ধবিশ্বাসে বাৰুকৈয়ে শিপাইছে । সাধাৰণতে নৱজাতকে প্ৰায়ে জ্বৰ আৰু আক্ষেপন(Spasm)ত ভূগে । গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ বেছিভাগ নৱজাতক এই ৰোগত মৃত্যুমুখত পৰে । মানুহৰ বিশ্বাস শিশুটোক পিশাচনীয়ে মাৰে । নৱজাতকক পিশাচনীৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ পিতৃ-মাতৃ ওজাৰ শৰণাপন্ন হবলগীয়া হয় । বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে ওজা বিফল হয় আৰু শিশুটি মৃত্যুমুখত পৰে ! কাৰণ অস্তিত্বহীন যশ বা যশিনীৰ বাবে নহয়, ক্লষ্ট্ৰিডিয়াম টিটেনি(Clostridium tetani) নামৰ এবিধ জীৱাণুৰ বাবেহে, যি টিটেনাছ নামৰ ৰোগ এটাৰ বাবে দায়ী । ইয়াৰ উপৰিও অন্য জীৱাণু বা ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত হোৱা মেনিনজাইটিছ, এনকেফেলাইটিছ, নিউমোনিয়া আদি ৰোগৰ বাবেও জ্বৰ, আক্ষেপন আদি হব পাৰে । এইবিলাক ৰোগৰ চিকিৎসা কেতিয়াও বেজৰ বেজালিত নকমে । দুৱাৰমুখত আঁৰি দিয়া বগৰীৰ কাঁইট বা শিশুৰ গাঁত দিয়া ফটা জালে এনে ৰোগ আৰোগ্য কৰিব নোৱাৰে । বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে টিটেনাছ ৰোগত শিশুৰ মৃত্যু ঘটে ।সাধাৰণতে উষ্ণ অঞ্চল, দৰিদ্ৰ পৰিয়াল আৰু অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশত এই ৰোগ বেছিকৈ হয় । নৱজাতকৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা কম হলে এই ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আৰু বৃদ্ধি পায় । প্ৰথম কেইমাহমানৰ বাবে শিশুৱে ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা পায় নিজৰ মাতৃৰপৰা । মাতৃয়ে যদি অপুষ্টিত ভুগি দুৰ্বল হৈ পৰে তেন্তে তেনে মাতৃৰ শিশুক এইবোৰ ৰোগে আক্ৰমণ কৰাৰ সম্ভাৱনা খুবেই প্ৰৱল হৈ পৰে । গতিকে গৰ্ভাৱস্থাত মাতৃক উপযুক্ত পুষ্টিকৰ খাদ্য যোগান ধৰিব লাগে আৰু এমাহৰ ব্যৱধানত টিটেনাছ প্ৰতিৰোধী বেজী দুবাৰ দিয়াটো বাঞ্ছনীয় । সাধাৰণতে প্ৰসবৰ পাছত শিশুৰ শৰীৰৰ সৈতে সংলগ্ন নাড়ী(umbilical cord)কটাৰ ক্ষতৰপৰাই শিশু টিটেনাছত আক্ৰান্ত হয় । সেইবাবে এই নাড়ী কাটোতে বাঁহৰ আঁহ, মামৰে ধৰা পুৰণি ব্লেড বা কটাৰী আদি ব্যবহাৰ কৰাৰ পৰিবৰ্তে জীৱাণুমুক্ত ছুৰি বা ব্লেড ব্যবহাৰ কৰিব লাগে । নতুন ব্লেড বা কটাৰী এখন জুইত পুৰি ললেই জীৱাণুমুক্ত হৈ পৰে । মাত্ৰ এবাৰেই ব্যবহাৰ কৰিব পৰা জীৱাণুমুক্ত ব্লেড আজি-কালি কিনিবলৈয়ো পোৱা যায় ।তেনে ব্লেড মাত্ৰ এবাৰেই ব্যবহাৰ কৰিব লাগে, কেতিয়াও দ্বিতীয়বাৰ ব্যবহাৰ কৰিব নালাগে । শিশুৰ টিটেনাছ বা জ্বৰ অথবা আক্ষেপন হলে বা খিলামুৰীয়ে ধৰিলে ততালিকে হস্পিতাললৈ গৈ বিজ্ঞানসন্মত বিধিৰ বাবে চিকিৎসকৰ শৰণাপন্ন হব লাগে ।\nকিছুদিন আগতে দূৰদৰ্শনৰ পৰ্দাত এটা অনুষ্ঠান প্ৰত্যক্ষ কৰাৰ সৌভাগ্য(নে দূৰ্ভাগ্য !)হৈছিল । কিছুমান ভক্তৰ ঘৰত থকা ছাইবাবাৰ ছবিখনৰপৰা হেনো আপোনা-আপুনি বিভূতি ওলাইছে। ছবিখনৰপৰা বা এনেয়েও হেনো বহুতকে ছাইবাবাই শাৰীৰিকভাবে খন্তেকৰ বাবে দেখা দিয়ে ! মৃত্যুৰ পাছত ব্যক্তি এজনে শাৰীৰিকভাবে কাৰোবাক দেখা দিয়াটো সম্ভৱ নে ?আমাৰ অভিনেতা তথা পৰিচালক ব্ৰজেন বৰাই বৰ আবেগ ঢালি ছাইবাবাৰ ঈশ্বৰত্বই একপ্ৰকাৰ প্ৰমাণ কৰি দিলে । ৰাইজৰ মধ্যমণি(Ikon)য়ে যেতিয়া বিজ্ঞানসন্মত চিন্তাধাৰালৈ পিঠি দি কুসংস্কাৰত নিমজ্জিত হয়, তেন্তে সেই মধ্যমণিক অনুসৰণ কৰা জনতাৰ কি দশা হব ? মানুহৰ মন জীৱন্ত স্নায়ু আৰু পাৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল এক জটিল প্ৰক্ৰিয়া ।বহুতেই জটিল আৰু বিচিত্ৰ মনৰ অস্বাভাৱিকত্বত ভোগে । এনে অস্বাভাৱিকত্বৰ এটা দিশ হল-বিভিন্ন ধৰণৰ বিভ্ৰান্তিকৰ অনুভুতি । এনে অনুভুতিক তিনি ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি । যেনে-ভ্ৰমাত্মক অনুভুতি বা চিত্ৰবিভ্ৰম(illusion), অলীক প্ৰত্যক্ষ বা মতিভ্ৰম(hallucination)আৰু ভ্ৰান্ত ধাৰণা(delusion)। Illusion হৈছে কোনো বস্তুক যি ধৰণে থাকে সেই ধৰণে উপলব্ধি নকৰা । Hallucination হৈছে অস্তিত্বহীন কোনো বস্তু সম্পৰ্কে ভ্ৰান্ত অনুভুতি লাভ কৰা । Delusion হৈছে কোনো ঘটনা সম্পৰ্কে অসুস্থ আৰু বদ্ধমূল ভ্ৰান্ত ধাৰণা বা বিশ্বাসত আসক্ত হোৱা । পঞ্চেন্দ্ৰিয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি illusion আৰু hallucination-ৰ অনুভূতি আকৌ পাঁচ ধৰণৰ হব পাৰে । সেই পাঁচবিধ হৈছে-দৃষ্টিভ্ৰম(visual), শ্ৰৱনভ্ৰম(auditory), স্পৰ্শজনিত ভ্ৰম(tactile), ঘ্ৰাণজনিত ভ্ৰম(olfactory)আৰু স্বাদজনিত ভ্ৰম(taste)। এগৰাকী পিয়াহত আঁতুৰ ব্যক্তিয়ে মতিভ্ৰমৰ বাবেই মৰুভুমিত দেখিবলৈ পায় মৰূদ্যান অথবা জলাশয় !সদায় পূজা-অৰ্চনাত মত্ত এজন সৰল চিত্তৰ ব্যক্তিয়ে যদি নিতৌ জনৈক দেৱতাৰ ধ্যানতে ব্যস্ত থাকে, খাওঁতে-শোওঁতে, উঠোতে-বহোতে কেৱল সেই তথাকথিত দেৱতাগৰাকীৰ কাল্পনিক ছবি এখনকে মনলৈ আনি থাকে তেন্তে তেনে ব্যক্তিয়ে এটা সময়ত মতিভ্ৰম হৈ এনে অনুভবো কৰিব পাৰে,-যেন সেই দেৱতাগৰাকীয়ে তেওঁৰ আগত স-শৰীৰে আহি দেখা দিছে ! কেৱল দেখা দিয়াই নহয়, মূৰত হাত থৈ তেওঁক আশীৰ্বাদো দিছে ! দেৱতাগৰাকীয়ে হয়তো তেওঁক কোনো কামত সহায়ো কৰি দিয়া যেন অনুভৱ হব পাৰে । কিবা খাব দিব পাৰে, খাই সোৱাদ পোৱাৰ অনুভৱো হব । তদৃশ ধূপ-ধূনাৰ গোন্ধ পাই পূজা হোৱা বুলি অনুভব কৰা, কাৰোবাক দেখি কোনো দেৱতা বুলি অনুভৱ কৰা, শুকান পাতৰ খচ্‌খচনিত ভূত বা কোনো প্ৰেতাত্মাৰ খোজৰ শব্দ বুলি অনুভৱ কৰা, আন্ধাৰ নিশা বা জোনাক নিশা বগা বিজুলী-তাঁৰৰ খুটাক জীন বা অন্য দেৱতা বুলি ভ্ৰম দেখা ইত্যাদি এশ এবুৰি মতিভ্ৰম আমাৰ প্ৰায় সকলোৰে জীৱনত কম-বেছি পৰিমানে ঘটিয়ে থাকে । ব্যক্তিৰ নিজস্ব চিন্তাধাৰা আৰু বিশ্বাস অনুযায়ী এনে ভ্ৰান্ত অনুভুতিও ভিন্ন হোৱা দেখা যায় । এনে ভ্ৰান্ত বিশ্বাসসমুহকে মূল উপজীব্য হিচাপে লৈ এচাম অসাধু ওজা বা বেজে অতি গাম্ভীৰ্য্য আৰু বিশ্বাসযোগ্যতাৰে সাধাৰণ মানুহৰ আগত উপস্থাপন কৰি অন্ধ্ববিশ্বাসৰ আন্ধাৰকণ দ-কৈ শিপোৱাত সহায় কৰে যাতে বিজ্ঞানৰ পোহৰে তেওঁলোকক সহজে স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে । এনে ভ্ৰান্ত ধাৰণাৰ বাবে কিছু পৰিমাণে মানসিক স্বাস্থ্য(Psychological)ও দায়ী হব পাৰে । মস্তিষ্কৰ উপযুক্ত বিকাশ নঘটিলে অথবা পাৰিপাৰ্শ্বিক পৰিৱেশৰ প্ৰভাৱত বহুতে অত্যধিক ভাবুক, আবেগপ্ৰৱণ আৰু কল্পনাপ্ৰৱণ হৈ ডাঙৰ দীঘ্ল হয় । মস্তিষ্ক আৰু স্নায়ুকোষৰ অস্বাভাবিক কাৰ্য্যৰ ফলতেই এনে ক্ৰিয়াবোৰ সম্ভৱ হয় । তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, এনেধৰণৰ ব্যক্তিক সহজেই সন্মোহিত কৰিব পাৰি বা তেওঁলোক নিজেই আত্মসন্মোহনৰ বলী হয় । গতিকে তেওঁলোকে সন্মোহিত অৱস্থাৰ দৰে বিভিন্ন ভ্ৰান্ত অভিজ্ঞতা সহজেই লাভ কৰে । একেদৰে কেতিয়াবা পুৰণি কোনো স্মৃতি বা অভিজ্ঞতাও তেওঁলোকৰ ওচৰত জীৱন্ত হৈ ধৰা দিয়ে । সৰু কালৰে পৰা ভূত-ভগৱান-ঈশ্বৰ, শিৱ-কৃষ্ণ-ছাইবাবা আদিৰ বিভিন্ন অলৌকিক ক্ৰিয়া-কাণ্ডৰ কথা শুনোতে শুনোতে এই অস্তিত্বহীন কাল্পনিক জীৱবোৰৰ সম্পৰ্কে কেতবোৰ বদ্ধমূল ধাৰণা মনৰ গভীৰতাত বাহ লয় । ফলত সামান্য ধৰণৰ ধূপ-ধূনা, মন্ত্ৰ-পাঠ, বা তেনেধৰণৰ পৰিৱেশ পালেই আত্মসন্মোহিত হৈ ভ্ৰান্ত অনুভুতি বা মতিভ্ৰমৰ সন্মুখীন হয় । অতি গাঢ় প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাৰ প্ৰেমিকাই যদি অতি গভীৰভাৱে প্ৰেমিকৰ কথা ভাবি থাকে, তেন্তে প্ৰেমিকৰ কথা শুনিবলৈ পোৱাৰ দৰে ভ্ৰান্ত শ্ৰৱনানুভুতি হব পাৰে। ফলত এটা সময়ত এনেদৰে ভাবি ভাবি আপোন পাহৰা হৈ নিজৰ সৈতেই কথা-বতৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে । এনেদৰেই কাৰোবাৰ ধ্যান(যাক transcedental meditation বোলা হয়)কৰি কৰি, বা ছবিত কোনো দেৱতাক দেখি অথবা ছাইবাবাৰ ফটোলৈ চাই চাই গভীৰভাবে ভাবি ভাবি কাৰোবাৰ অনুভৱ হব পাৰে যেন সেই দেৱতা বা ছাই বাবা স্বয়ং তেওঁৰ সন্মুখত ঠিয় হৈ আছে । আমাৰ এচাম মধ্যমণিয়ে নিজৰ ভ্ৰমকে ঈশ্বৰ বুলি সাৱটি লৈ সৰ্বসাধাৰণক অন্ধবিশ্বাসৰ গভীৰ এন্ধাৰলৈ ঠেলি দিছে যাতে সুস্থ বিজ্ঞান-মনস্কতাৰ অধিকাৰী হব নোৱাৰে । সম্ভৱত বৰাৰ দৰে ব্যক্তিসকলে নাজানে, এই ছাইবাবা নামৰ তথাকথিত ভগৱানগৰাকীক ভাৰতৰ লেখক খুছৱন্ত সিঙে তাহানিতে ভগৱানগিৰি জাহিৰ কৰাৰ নিমিত্তে কি শিক্ষা দিছিল !


প্ৰেমৰ ত্ৰিকোণীয় সূত্ৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nপ্ৰেমৰ ত্ৰিকোণীয় সূত্ৰ\n(প্ৰেমৰ ত্ৰিকোণীয়া সূত্ৰৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nপ্ৰেমৰ ত্ৰিকোণীয়া সূত্ৰটো (ইংৰাজী: triangular theory of love) ৰ’বাৰ্ট জেফ্ৰ’ ষ্টাৰ্ণবাৰ্গ (জন্ম ১৯৪৯-) নামৰ মাৰ্কিন মনস্তত্ববিদজনে আগবঢ়োৱা প্ৰেমৰ সূত্ৰ৷ ষ্টাৰ্ণবাৰ্গৰ প্ৰেমৰ ত্ৰিকোণীয়া সূত্ৰ অনুসৰি ব্যক্তিগত প্ৰেমৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপাদান তিনিটা হৈছে অন্তৰংগতা, শাৰীৰিক আকৰ্ষণ আৰু অংগীকাৰ।\nঅন্তৰংগতা (intimacy) - আসক্তি, ঘনিষ্ঠতা, সংযোগ আৰু বান্ধোনৰ অনুভৱ।\nঅনুৰাগ (শাৰীৰিক আকৰ্ষণ) (passion) - মৰমৰ বিনিময়ত মৰম পোৱাৰ হেঁপাহ আৰু যৌন আকৰ্ষণ।\nঅংগীকাৰ/প্ৰতিশ্ৰুতি (commitment) - কাৰোবাৰ সৈতে থকাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা আৰু তেওঁৰ সৈতে সফলতা বা আঁচনিৰ চিন্তা ভগাই লোৱা।\nপ্ৰেমৰ বিভিন্ন স্তৰ আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰক এই তিনিটা উপাদানৰ জৰিয়েতেই ব্যাখ্যা কৰিব পাৰি। যেনে- প্ৰাপ্তবয়স্কৰ এক ৰোমাণ্টিক সম্বন্ধৰ বিকাশৰ লগে লগে প্ৰতিটো উপাদানৰ ওপৰত দিয়া গুৰুত্বৰ তাৰতম্য ঘটে। দুটা বা ততোধিক উপাদানৰ সলনি কেৱল এটা উপাদানৰ ভিত্তিত গঢ় লোৱা সম্পৰ্ক এটা বেছিদিন বৰ্তি থকাৰ সম্ভাৱনা কম।\nপ্ৰেমৰ প্ৰকাৰ[সম্পাদনা কৰক]\nএই তিনিওটা উপাদানকে এটা ত্ৰিভুজৰ তিনিটা কোণত অৱস্থান কৰা বুলি ধৰিলে কাষৰ চিত্ৰত দেখুওৱাৰ দৰে যি সমন্ধত তিনিওটা উপাদান সমানে উপলব্ধ হয় সেই প্ৰেম সাৰ্থক বা সম্পূৰ্ণ সফল প্ৰেম হয় (চিত্ৰৰ কেন্দ্ৰত)৷ ষ্টাৰ্ণবাৰ্গৰ সূত্ৰানুসৰি যদি তিনিওটা উপাদানৰে কেৱল মাত্ৰ এটা বা এযোৰ উপাদান থাকে তেন্তে সি সম্পূৰ্ণ সফল প্ৰেম নহয়৷ সেই অনুসৰি তেওঁ ছয় ধৰণৰ সমন্ধৰ কথা উল্লেখ কৰিছে:\nখ) সন্মোহন/অন্ধ প্ৰেম (Infatuated love): কেৱল অনুৰাগৰ বশবৰ্ত্তী হৈ অন্তৰংগতা বা প্ৰতিশ্ৰুতি নথকাকৈ কেৱল সন্মোহিত ভাৱে শাৰীৰিক সমন্ধ আদি গঢ়ি তোলা অৱস্থা৷\nঙ) সাহচৰ্য/ সান্নিধ্য/অংশীদাৰী প্ৰেম (Companionate love): অনুৰাগবিহীনভাৱে হোৱা অন্তৰংগতা আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিৰ পৰা সাহচৰ্য/ সান্নিধ্য/অংশীদাৰী প্ৰেমৰ জন্ম হয়৷ সাধাৰণতে এটা পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ মাজত, আপোন বন্ধুবৰ্গ আদিৰ মাজত এনেধৰণৰ সমন্ধৰ উপস্থিতি লক্ষ্য কৰা যায়৷ এইধৰণৰ প্ৰেমৰ শাৰিৰীক সমন্ধ বা যৌনাকৰ্ষণ নেথাকে৷\n↑ 3.0 3.1 Sternberg, in Close Relationships p. 268\nSternberg, Robert J. (1986). "A triangular theory of love". Psychological Review খণ্ড 93 (2): 119–135. doi:10.1037/0033-295X.93.2.119. http://content2.apa.org/journals/rev/93/2/119। আহৰণ কৰা হৈছে: 2007-06-27.\nSternberg, Robert J. (1987). Liking versus loving: A comparative evaluation of theories. Psychological Bulletin. পৃষ্ঠা. 331–345.\nSternberg, Robert J. (1988). The Triangle of Love: Intimacy, Passion, Commitment. প্ৰকাশক New York: Basic Books. ISBN 0-465-08746-9.\nBrehm, Sharon S. (2007). Intimate Relationships. প্ৰকাশক New York: McGraw-Hill. ISBN 0-07-293801-3.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=প্ৰেমৰ_ত্ৰিকোণীয়_সূত্ৰ&oldid=149506"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন শেষবাৰৰ বাবে শুধৰোৱা হৈছিল 27 april 2015ৰ 09:19 বজাত


শূন্য ৰাজকোষ! চৰকাৰে দিব পৰা নাই ধন; গাড়ীত তেল ভৰাবলৈও টকা নাই বিভিন্ন জিলা প্ৰশাসনৰ -\nHomeৰাজনৈতিকশূন্য ৰাজকোষ! চৰকাৰে দিব পৰা নাই ধন; গাড়ীত তেল ভৰাবলৈও টকা নাই...\nশূন্য ৰাজকোষ! চৰকাৰে দিব পৰা নাই ধন; গাড়ীত তেল ভৰাবলৈও টকা নাই বিভিন্ন জিলা প্ৰশাসনৰ\nচৰকাৰে দিব পৰা নাই ধন; গাড়ীত তেল ভৰাবলৈও টকা নাই বিভিন্ন জিলা প্ৰশাসনৰ\nডিজিটেল ডেস্ক : দেখাত অতি আড়ম্বৰপূৰ্ণ ৰূপত চলিছে ৰাজ্যৰ চৰকাৰ, প্ৰশাসন। নিত্য নতুন আঁচনিৰ চমক, চমক লগা চৰকাৰী কাৰ্যসূচী, ৰাজ্যৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে কেবিনেট বৈঠক অনুষ্ঠিত কৰাৰ ৰাজকীয় কাৰ্যসূচী। বিলাসবহুল কাৰ্যসূচী, হেলিকপ্টাৰ, চাৰ্টাৰ্ড বিমানৰ সঘন উৰণ আদিয়ে ৰাজ্যৰ ৰাজকোষৰ অতি স্বচ্ছল অৱস্থাৰ কথাকে ইংগিত দিয়ে। বহু সময়ত চৰকাৰে নিজেও ৰাজ্যৰ আৰ্থিক স্বচ্ছলতাৰ কথা সজোৰে উত্থাপন কৰি আহিছে। কিন্তু বাস্তৱত কি ঘটিছে? ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থা সঁচাকৈয়ে ইমান সচ্ছল আৰু উভৈনদী হৈ আছেনে? ৰাজ্য ৰাজকোষত চৰকাৰে এতিয়া কৰি থকাৰ দৰে সোঁৱে-বাৱে খৰচ কৰিব পৰাকৈ ধন আছেনে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ বিচাৰিলেই কিন্তু চৰকাৰে দেখুৱাব খোজা ছবিখনৰ এখন বিপৰীত ছবি চকুৰ সন্মুখত ভাঁহি উঠে। এই ছবিখন কিন্তু বৰ সুখকৰ নহয়। হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা চৰকাৰে মাত্ৰ ছমাহৰ ভিতৰতে বৃহৎ পৰিমাণৰ ঋণ গ্ৰহণ কৰা আৰু ৰাজ্য জনগণৰ মূৰৰ ওপৰত দিনে দিনে ঋণৰ বোজা বাঢ়ি হৈ থকাটোৱে এতিয়া চৰকাৰৰ আড়ম্বৰপূৰ্ণতাৰ বিপৰীত ছবি এখন তুলি ধৰিছে। শেহতীয়াকৈ পোহৰলৈ আহিছে ৰাজ্যৰ অৰ্থনীতিৰ নাজল-নাথল অৱস্থাৰ এখন জীয়া ছবি। চৰকাৰে লোকলজ্জা ঢাকিবলৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ দা-দৰমহা আদায় দি আছে যদিও সেয়াই এখন ৰাজ্যৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাৰ সুস্থিৰতাক প্ৰতিফলিত নকৰে। বিভিন্ন উন্নয়নমূলক কামৰ অগ্ৰগতি আদিয়ো এইক্ষেত্ৰত নিসন্দেহে চৰ্চালৈ আনিবলগীয়া বিষয়। কিন্তু কথা হ’ল ৰাজ্যত এতিয়া উন্নয়নমূলক কাম-কাজ আৰু আঁচনিৰ সফল ৰূপায়ন হৈছে নে নাই সেই প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰাৰ সময়তে পোহৰলৈ আহিছে ভালেমান উদ্বেগজনক তথ্য।\nজানিব পৰা মতে, চৰকাৰে এতিয়া বিধায়ক পুঁজি মোকলাই দিয়া নাই, যাৰবাবে বিভিন্ন আঁচনিৰ সফল ৰূপায়ন হৈ পৰিছে বাধাগ্ৰস্ত। আঁচনিৰ সা-সুবিধাৰপৰা বঞ্চিত হ’বলগীয়া হৈছে হিতাধিকাৰীসকলো। কেৱল ইমানতে ৰাজ্যৰ বিত্ত বিভাগৰ ব্যৰ্থকা সীমাবদ্ধ হৈ থকা নাই, বৰং এইবাৰ বিভিন্ন জিলালৈ চৰকাৰে ধন মঞ্জুৰ নকৰাত সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে বিভিন্ন জিলাৰ প্ৰশাসন। জানিব পৰা মতে জিলা উপায়ুক্তকে ধৰি প্ৰশাসনৰ অন্যান্য পদাধিকাৰীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা বাহনৰ তেলৰ দাম দিবলৈও অপাৰগ হৈছে বিভিন্ন জিলাৰ প্ৰশাসন। যাৰ ফলত বিভিন্ন বিভাগীয় কাম-কাজ ব্যাহত হৈ পৰাৰ উপক্ৰম ঘটিছে। তেলৰ আদায় দিবলৈ বাকী থকা দাম পৰিশোধ কৰিবলৈ অপাৰগ হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত নলবাৰী জিলাৰ ভালেকেইটা তেল ডিপোই জিলা প্ৰশাসনক তেলৰ যোগান ধৰা বন্ধ কৰি দিয়া বুলি জানিব পৰা গৈছে। জিলাখনৰ প্ৰশাসনে এতিয়া মাত্ৰ এটা ডিপোৰ পৰাহে তেল সংগ্ৰহ কৰি আছে। জিলা প্ৰশাসনক তেলৰ যোগান ধৰি আছে কেৱল এটা তেল ডিপোৱেহে।\nজিলাখনৰ ভেলামাৰী তেল ডিপোক বাদ দি আছাম অটো এজেন্সি, আনোৱাৰ ডীপো, বিলাসৰায়, বালাজী, ডেকা এজেন্সি, প্ৰমিলা তেল ডিপো আদিয়ে জিলা প্ৰশাসনক তেলৰ যোগান ধৰা বন্ধ কৰি দিছে। এই ডিপোকেইটাক জিলা প্ৰশাসনে প্ৰায় ২০ লাখ টকা আদায় দিবলৈ আছে বুলি জানিব পৰা গৈছে। তিনিলাখৰো অধিক টকা দিবলৈ থকাৰ পাছতো কেৱল ভেলামাৰী ডিপোৱেহে তেল যোগান ধৰি আছে জিলা প্ৰশাসনক। উল্লিখিত ডিপোসমূহৰ একোটাক জিলা প্ৰশাসনে প্ৰায় চাৰি লাখৰপৰা ৮৭হাজাৰ টকালৈ দিবলৈ বাকী আছে প্ৰশাসনে। জিলা প্ৰশাসনৰ এনে কপৰ্দকশূন্য পৰিস্থিতিৰ কাৰণ হৈছে চৰকাৰে জিলাসমূহলৈ ধনৰ যোগান নধৰাটো। জিলা এখন চলিবলৈ ধনৰ যোগান ধৰিব নোৱৰা পৰিস্থিতি হোৱটোৱেও চৰকাৰৰ ধোঁৱাখুলীয়া মনোভাব সলনি কৰিব নোৱৰাটো ৰাজ্যৰ বাবে অশুভ লক্ষণ বিবেচিত হৈছে।\nPrevious articleবিজেপিত অথন্তৰ: অমিত শ্বাহক উভতি ধৰিলে নগালেণ্ডৰ বিজেপি নেতাই\nNext articleগুৰুত্বপূৰ্ণ কাম আজিয়েই সমাধান কৰক: ৪ দিনলৈ বন্ধ বেংকসেৱা\nকেন্দ্রৰ আইএএছ কেডাৰ সংশোধনীৰ বিৰোধীতা কেইবাজনো মুখ্যমন্ত্রীৰ\nনিৰ্বাচনী আয়োগৰ বিশেষ পদক্ষেপ, পোষ্টেল বেলটৰ জৰিয়তে উগ্ৰপন্থীয়েও কৰিব পাৰিব ভোটদান


ভাল খবৰ! ৰাজ্যৰ ২২ সহস্ৰাধিক এন এইচ এমৰ কৰ্মচাৰীৰ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধিৰ সিদ্ধান্তassam-government-takes-decision-to-extend-nhm-employee-service-period– News18 Assam\nভাল খবৰ! ৰাজ্যৰ ২২ সহস্ৰাধিক এন এইচ এমৰ কৰ্মচাৰীৰ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধিৰ সিদ্ধান্ত\nUpdated:September 7, 2020, 9:15 AM IST\nস্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত যোৱা ৭ জুনতে এন এইচ এমৰ কৰ্মচাৰীৰ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধিৰ সন্দৰ্ভত প্ৰথমাবাৰলৈ আনুষ্ঠানিক ভাবে সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।\nLast Updated: September 7, 2020, 9:15 AM IST\nৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযানৰ ঠিকাভিত্তিক কৰ্মচাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ। ৬০ বছৰলৈ সুৰক্ষিত হ’ব কৰ্মচাৰীসকলৰ চাকৰি। এই সন্দৰ্ভত ইতিমধ্যে আৰম্ভ হৈছে প্ৰাৰম্ভিক প্ৰক্ৰিয়া। উল্লেখযোগ্য যে, কোৰোণাৰ মহামাৰীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজত প্ৰধান ভূমিকা পালন কৰা ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য মিছনৰ কৰ্মচাৰীসকলৰ মনত থকা অনিশ্চয়তা দূৰ কৰিবলৈ এই সিদ্ধান্ত লৈছে ৰাজ্য চৰকাৰে।\nএই সন্দৰ্ভত যোৱা ২৭ আগষ্টত অসম চৰকাৰৰ স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যান বিভাগৰ উপ-সচিব সৌৰভ সেনাপতিয়ে এন এইচ এমৰ মিছন সঞ্চালকাললৈ পত্ৰ প্ৰেৰণ কৰি ঠিকাভিত্তিক কৰ্মচাৰীসকলৰ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধি, ই এল, চি এল, মাতৃত্বকালীন ছুটি, গ্ৰেচুইটি আদিৰ সুবিধা প্ৰদানৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰেৰণ কৰিছিল।\nইফালে মিছন সঞ্চালকৰ কাৰ্যালয়ত যোৱা ৪ ছেপ্তেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য অভিযান অসমৰ কৰ্মচাৰী সন্থাৰ বিষয়ববীয়াসকলে সঞ্চালকৰ সৈতে এই দাবী সমূহ পূৰণৰ বাবে এখন আলোচনাতো মিলিত হৈছিল। ইতিমধ্যে বিভাগৰ উপ-সচিবে প্ৰেৰণ কৰা প্ৰস্তাৱৰ সন্দৰ্ভত বিশদ ভাবে আলোচনা কৰা হৈছিল সভাত।\nউল্লেখযোগ্য যে, স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ অধ্যক্ষতাত যোৱা ৭ জুনতে এন এইচ এমৰ কৰ্মচাৰীৰ চাকৰিৰ ম্যাদ বৃদ্ধিৰ সন্দৰ্ভত প্ৰথমাবাৰলৈ আনুষ্ঠানিক ভাবে সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল।\nFirst published: September 7, 2020, 9:15 AM IST


নৱাগত ছবি পৰিচালক হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ সৈতে এন এই নাও (NE NOW)ৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ - NORTHEAST NOW (Assamese)\nনৱাগত ছবি পৰিচালক হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ সৈতে এন এই নাও (NE NOW)ৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ\nঅসমীয়া চিনেমা জগতত যথেষ্ট সম্ভাৱনাপূৰ্ণ প্ৰতিভাৰে খোজ পেলোৱা নৱাগত পৰিচালক হিমজ্যোতি তালুকদাৰৰ সৈতে এন এই নাও (NE NOW)ৰ এটা সাক্ষাৎকাৰ আগ বঢ়োৱা হ’ল। এন এই নাওৰ হৈ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ সাক্ষাৎকাৰটো লৈছে চিনেমাৰ সমালোচক ননী টেৰনে।\nএন ই নাও : চিনেমা পৰিচালনা বিষয়ত আগ্ৰহৰ উত্স?\nস্কুলত পঢ়ি থকা দিনৰে পৰা চিনেমসৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আছিল অসীম। চিনেমা এখননো কেনেকৈ নিৰ্মান হয় সেয়া আছিল শৈশৱৰ এক অনুসন্ধিত্সু মনৰ প্ৰকাশ। স্কুলীয়া দিনত চিনেমা হলকে ধৰি দূৰদৰ্শনত বহু চিনেমা চাইছিলো। মূলত: মনোৰঞ্জনৰ বাবেই তেতিয়া চাইছিলো যদিও কেমেৰা এটাৰ পাছফালে কি কি ঘটি থাকে সেয়া জনাৰ আগ্ৰহ হে আছিল বেছি। তেতিয়াই অসমীয়া চিনেমাৰ প্ৰতিও আগ্ৰহ বঢ়িছিল। বাতৰি কাকত আলোচনী আদিত প্ৰকাশিত চিনেমাৰ খবৰবোৰ অনুসৰণ কৰিছিলো। জাহ্নু বৰুৱা, ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, মুনীন বৰুৱা আদি পৰিচালক সকলৰ চিনেমাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈছিলো। মুঠৰ ওপৰত চিনেমাৰ প্ৰতি আগ্ৰহৰ বীজ অঙ্কুৰিত হৈছিল স্কুলীয়া দিনতে। দিল্লীত যেতিয়া উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছিলো তেতিয়া বহু বিদেশী ভাষাৰ চিনেমাৰ লগত পৰিচয় ঘটিল। মনৰ ভিতৰত থকা চিনেমাৰ খিৰিকীখন আৰু অলপ বহলকৈ মেল খালে। বহু বছৰ কাল অসমৰ বাহিৰত থাকি এদিন অসমলৈ ঘূৰি আহিছিলো, ‘কিবা এটা কৰাৰ হেঁপাহত। এনাজৰী প্ৰকল্পটোৰ কাম তেতিয়া পূৰ্ণ্যোদ্য্মে চলি আছিল (এতিয়াও চলি আছে)। কিন্তু হয়তো ভবা নাছিলো যে ইমান সোনকালে পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ অসমীয়া চিনেমা এখন নিৰ্মাণ কৰাৰ সুযোগ মিলিব। কেলেণ্ডাৰ চিনেমা খন নিৰ্মাণত মোক সহায় কৰিলে মাৰ্কশ্বিট চিনেমাখনে। মোৰ যিহেতু কোনো ধৰণৰ চিনেমা পাঠ্যক্ৰমৰ ডিগ্ৰী অথবা প্ৰশিক্ষণ নাছিল সেইবাবে মাৰ্কশ্বিটখন আছিল মোৰ বাবে চিনেমাৰ বিভিন্ন দিশ শিকাৰ এটা প্লেটফৰ্ম। মাৰ্কশ্বিটৰ সহ-প্ৰযোজনা, কাহিনী-চিত্ৰনাট্যৰ লগত জঢ়িত হৈ বহু কথা শিকিলো। এইখিনিতে এটা কথা অকপতে স্বীকাৰ কৰিও ভাল লাগে যে ইউটিউবত থকা চিনেমা নিৰ্মান শৈলীৰ বিভিন্ন ভিডিঅ’ সমূহেও মোক বহু সহায় কৰিলে কেলেণ্ডাৰ নিৰ্মাণত। বৰ্তমানৰ উন্নত কাৰিকৰী প্ৰযুক্তিৰ যুগত কেনেদৰে চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি সেই সম্পৰ্কে অলপ অধ্যয়ন কৰি লৈছিলো। কেলেণ্ডাৰৰ কাহিনী, চৰিত্ৰ, চিত্ৰনাট্য আদিবোৰ মিলি চিনেমা খন বহু কম বাজেটতে সম্পূৰ্ণ হোৱাত সহায়ক হৈছিল।\nএন ই নাও : Indie film maker হিচাবে অৰ্থ সমস্যাৰ বিষয়ে?\nচিনেমা নিৰ্মাণ এক খৰছী প্ৰক্ৰিয়া। গতিকে চিনেমাৰ বাবে বাজেট এটা মূল সমস্যা। বিশেষকৈ অসমৰ দৰে চিনেমা উদ্যোগত(?) পিছপৰি থকা ৰাজ্যৰ বাবে স্বতন্ত্ৰ চিনেমা নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াটো অতি জটিল। কোনো প্ৰযোজকে এনেধৰণৰ চিনেমাত বিনিয়োগ কৰিব নোখোজে। মূলধন অথবা লাভৰ অংশ ঘূৰি নহাৰ ভয়ত। গতিকে স্বতন্ত্ৰ চিনেমা নিৰ্মাতা সকলেও বিভিন্ন উপায় অৱলম্বন কৰিবলগীয়া হয়। কম চৰিত্ৰৰ কাহিনী, এটা চুটি শ্বুটিং কাৰ্যসূচী, তুলনামূলক ভাবে কম সংখ্যক ক্ৰিউ সদস্য, কম খৰছী কাৰিকৰী যন্ত্ৰপাতি, সৰু বাজেট এখন, স্বতন্ত্ৰ চিনেমা নিৰ্মানত এইবোৰেই একো একোটা মূল সম্পত্তি। বৰ্তমানলৈ দেখা গৈছে অসমত নিৰ্মিত বেছিভাগ স্বতন্ত্ৰ চিনেমাই কোনো নিৰ্দিষ্ট প্ৰযোজক নোহোৱাকৈ একেলগে কেইবাজনো লগ হৈ অথবা ক্ৰাউডফাণ্ডিং প্ৰক্ৰিয়াৰ যোগেদি চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিছে। কথানদী, বকুল, মাৰ্কশ্বিট আদি চিনেমা ক্ৰাউডফাণ্ডিং প্ৰক্ৰিয়াৰে সম্পূৰ্ণ হোৱা অসমীয়া চিনেমাৰ ভাল উদাহৰণ। টকা পইচাৰ সমস্যা নিশ্চয়কৈ আছে, কিন্তু যদি চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢ়িছো তেন্তে বাজেটৰ ৰাস্তাটো সুষম গতিত আমি নিজেই উলিয়াই লাগিব বিভিন্ন মাধ্যমেৰে।\nএন ই নাও : অসমত চিনেমা নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত আন্তঃগাঁথনিৰ সমস্যা আছে নেকি?\nসুবিধাতকৈ আন্ত:গাঁথনিজনিত অসুবিধাহে বেছি বুলি কম। অসমীয়া চিনেমা এক উদ্যোগ হিচাবে ঠন ধৰি উঠিবলৈ যিখিনি আন্ত:গাঁথনিৰ দৰকাৰ সেইখিনি পাবলৈ এতিয়াও বাকী। বিভিন্ন কাৰিকৰী সা-সৰঞ্জামৰ অসুবিধা, সকলো সুবিধা থকা আধুনিক ষ্টুডিঅ’ৰ অভাৱ, ফিল্ম চিটি আদিৰ দৰে যিখিনি সুবিধা এটা উদ্যোগক লাগে সেইখিনিৰ অভাৱ সততে দেখা যায়, যাৰ ফলত চিনেমাৰ বিভিন্ন কামৰ বাবে অসমৰ বাহিৰলৈ যাবলগীয়া হয়। যিটো এক খৰছী কাৰবাৰ।\nএন ই নাও : চিনেমা প্ৰদৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰত বৃহৎ ষ্টুডিঅ’ জড়িত ডাঙৰ বজাৰখনৰ পৰা পোৱা সুবিধা-অসুবিধাবোৰ কি কি আৰু ইয়াৰ আঞ্চলিক সমাধান কি?\nআঞ্চলিক ভাষাৰ চিনেমাসমূহ প্ৰদৰ্শন হোৱাৰ সুবিধা থাকিব লাগে। সাধাৰণতে দেখা যায় কেতিয়াবা ভালদৰে অসমীয়া চিনেমা এখন হলত চলি থাকিলেও ডাঙৰ বাজেটৰ হিন্দী চিনেমা এখনে পৰৱৰ্তী সপ্তাহত সেই ঠাই দখল কৰি লয়। এনে হ’ব নালাগে। যদি অসমীয়া চিনেমা এখনে সঁচাকৈয়ে ভাল ব্যৱসায় কৰিছে তেন্তে সেইখন আঁতৰাই দিয়াৰ কোনো কাৰণ নেদেখো। সেইবাবে চিনেমা হলত মুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত এক চৰকাৰী নীতি নিয়ম থকাটো বিচাৰো। যিহেতু অসমীয়া চিনেমা উদ্যোগটো এতিয়াও ভালদৰে বিকশিত হৈ উঠা নাই সেইবাবে এইক্ষেত্ৰত কিছু নীতি নিৰ্দেশনা থকাটো জৰুৰী। অসমৰ বাহিৰৰ বৃহত বেনাৰৰ চিনেমা সমূহে যিদৰে অসমত খুবেই গুৰুত্ব পায়, ঠিক সেইদৰে অসমৰ ভাল ভাল চিনেমা সমূহেও চিনেমা হলত সেই গুৰুত্ব পাব লাগে। অৱশ্যে এইটো কথাও ঠিক যে যিহেতু চিনেমা হল সমূহে ব্যৱসায়িক দৃষ্টিভংগীৰে কথাবোৰ চায় (যিটো জৰুৰীও), আমি চিত্ৰ নিৰ্মাতা সকলেও খুব সু পৰিকল্পিত ভাৱে বজাৰ অধ্যয়ন কৰি চিনেমা নিৰ্মাণ (যদিহে বাণিজ্যিক লাভালাভৰ কথা জড়িত হৈ থাকে) তথা মুক্তিৰ কথা ভবাটো প্ৰয়োজন। অসমীয়া চিনেমাৰ গুণগত মানদণ্ড উন্নত কৰাত আমি যদি চিত্ৰনিৰ্মাতা সকলে ধ্যান দিওঁ তেন্তে নিশ্চয়কৈ বাহিৰৰ বিশাল বেনাৰবোৰৰ চিনেমাৰ সৈতে সমানে ফেৰ মাৰিবলৈ আমি সক্ষম হ’ম বুলি মই নিশ্চিত। কাৰণ শেষত এটা কথায়েই সত্য প্ৰতিপন্ন হয় যে ভাল চিনেমা এখন ৰাইজে আকোঁৱালি ল’ব, বেয়াখন প্ৰত্যাখান কৰিব।\nএন ই নাও : অসমীয়া চিনেমাৰ সবল স্থিতি দেখিছেনে?\nএই ক্ষেত্ৰত এটা কথায়েই কম যে সময়ৰ লগত খাপ খোৱা নিৰ্মাণ শৈলীৰে ভাল ভাল চিনেমা নিৰ্মাণ হওক। দৰ্শকে চিনেমা সমূহ চাই ভাল নিশ্চয় পাব। ইয়াৰ বাহিৰে বেলেগ উপায় মই দেখা নাই। হলত যদি চিনেমা এখন মুক্তি দিব খুজিছো তেন্তে ই এটা প্ৰডাক্ট হৈ পৰে আৰু তেতিয়া দৰ্শকৰ (কাষ্টমাৰ)ৰ বাবে চিনেমা (প্ৰডাক্ট)খন ভাল হ’বই লাগিব। যদি চিনেমা খন উন্নত মানদণ্ডৰ নহয় অথবা আমি কেৱল নিৰ্মাণ কৰিব লাগে কাৰণেহে কৰিছো তেন্তে হাজাৰখন চৰকাৰী আঁচনিয়েও অসমৰ চিনেমা বজাৰ খন ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে। এইটো কথাও ঠিক যে অসমত চিনেমা হলৰ খুবেই অভাৱ। মাত্ৰ 30-40 টা চিনেমা হলেৰে অসমৰ দৰে এখন ৰাজ্যত চিনেমাৰ বজাৰ নচলে। গতিকে এখন ভাল চিনেমা তিনি সপ্তাহলৈ হাউচফুল হৈ চিনেমা হলত চলি থাকিলেও হয়তো বিনিয়োগ কৰা ধনখিনিয়েই উভতি নাহে। গতিকে চিনেমা হলৰ খুবেই প্ৰয়োজন। গ্ৰামাঞ্চল আৰু সৰু সৰু নগৰসমূহৰ এক বৃহত সংখ্যক দৰ্শকৰ বাবে হলত গৈ চিনেমা চোৱাৰ কোনো উপায় নাই। গতিকে ভাল চিনেমাৰ লগতে চিত্ৰগৃহৰ নিৰ্মানেহে অসমৰ চিনেমা বজাৰখনক এক সবল স্থিতি প্ৰদান কৰিব বুলি মই বিশ্বাস কৰোঁ।\nএন ই নাও : চৰকাৰী নীতি কি?\nনিশ্চয়কৈ আৱশ্যক বুলি ভাবো। চৰকাৰী নীতি থাকিবই লাগিব আৰু সবল হ’বই লাগিব। কিন্তু দুখজনকভাৱে যিধৰণে চিনেমা উদ্যোগটোক চৰকাৰী সাহায্যৰ প্ৰয়োজন আছিল বহু বছৰ ধৰি সেয়া পোৱা নাছিল। কিন্তু শেহতীয়াকৈ অসম চৰকাৰে অসমৰ চিনেমা উদ্যোগৰ বাবে যিবোৰ কাম কাজ আৰম্ভ কৰিছে সেয়া প্ৰশংসনীয়। অসম চলচ্চিত্ৰ বিত্ত আৰু উন্নয়ন নিগম আৰু জ্যোতি চিত্ৰবন ছোচাইটি বৰ্তমান চিনেমাৰ নীতি সমূহ লৈ সক্ৰিয় হৈ উঠা দেখা গৈছে। গুৱাহাটী আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱৰ সাফল্য, চলচ্চিত্ৰ নীতিৰ ক্ষেত্ৰত দৰ্শক ৰাইজৰ মতামত গ্ৰহণ, নীতি সমূহৰ ওপৰত সঘন বৈঠক আদিবোৰ এক আশাৰ বতৰা। আমিও আশা কৰিম এই আঁচনিবোৰ কাৰ্যকৰী হওঁক। এক সবল চৰকাৰী নীতি প্ৰস্তুত হওঁক যিয়ে অসমৰ চিনেমা জগতলৈ এক আশাৰ বতৰা কঢ়িয়াই আনিব পাৰে।\nকেলেণ্ডাৰ চিনেমাখনৰ এটা teaser video.


আন্না হাজাৰে হল ভাৰতৰ সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম কিচান\nⓘ আন্না হাজাৰে হল ভাৰতৰ সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম কিচান বাবুৰাও হাজাৰে । তেওঁ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ ৰালেগন সিদ্ধি গাঁৱৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ ..\nⓘ আন্না হাজাৰে\nআন্না হাজাৰে হল ভাৰতৰ সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম কিচান বাবুৰাও হাজাৰে । তেওঁ ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ ৰালেগন সিদ্ধি গাঁৱৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ কাৰণে বিশেষ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। আনাৰ কাৰণেএই গাঁৱখনে এখন আদৰ্শ গাঁও হিচাপে পৰিচয় লাভ কৰিছিল। এই কামৰ স্বীকৃতিৰ বাবে তেওঁক ১৯৯২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মভূষণ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ২০১১ চনৰ ৫ এপ্ৰিলৰ পৰা তেওঁ চৰকাৰী কাৰ্যলয়ত আৰু সমাজৰ পৰা দুৰ্নীতি নিৰ্মুলৰ কাৰণে জন লোকপাল বিল আইনৰূপে বলবৎ কৰাৰ কাৰণে আমৰণ অনশন কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰে।\nমহাৰাষ্ট্ৰৰ আহমেদনগৰ জিলাৰ ভিঙ্গাৰ গাঁৱৰ এক দৰিদ্ৰ পৰিয়ালত আন্না হাজাৰেৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বাবুৰাও হাজাৰে আৰু মাতৃৰ নাম লক্ষ্মীবাই। আৰ্থিক দুৰ্বলতাৰ কাৰণে তেওঁ সপ্তম শ্ৰেণীতকৈ বেছি পঢ়িব পৰা নাছিল।\n2. সামৰিক সেৱা\nআন্না হাজাৰে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত ড্ৰাইভাৰ হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। এই সময়তে তেওঁ স্বামী বিবেকানন্দ, মহাত্মা গান্ধী আৰু বিনোৱা ভাবেৰ গ্ৰন্থাৱলী অধ্যয়ন কৰে আৰু তেওঁলোকৰ দৰ্শনৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। ১৯৭০ চনৰ সময় চোৱাত তেওঁ গাড়ী চলোৱাৰ সময়ত দুৰ্ঘটনাত আহত হয়।\n3. সামাজিক কৰ্ম\n১৯৭৫ চনত সেনাবাহিনীৰ পৰা স্বইচ্ছাৰে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু নিজৰ গাঁৱলৈ ঘূৰি আহে। প্ৰথমতে তেওঁ গাঁৱৰ পৰা সুৰা নিবাৰণৰ কাৰণে আন্দোলন কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গাঁৱৰ মানুহৰ মাজত নিজৰ পৰিশ্ৰমৰ মূল্য সম্পৰ্কে সজাগতা আনে আৰু গাঁৱত পানীৰ সমস্যা নিবাৰণৰ কাৰণে বিভিন্ন পানী যোগান প্ৰকল্পৰ সৃষ্টি কৰে। যাৰ ফলত গাঁৱত পানীৰ সমস্যা নাইকিয়া হয়। তেওঁ গাঁৱৰ মানুহৰ শ্ৰমেৰেই মাধ্যমিক বিদ্যালয় পৰ্যন্ত গঢ়ি তোলে।\n১৯৯৮ চনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ শিৱসেনা-বিজেপি চৰকাৰৰ সমাজকল্যাণ মন্ত্ৰী বাবানৰাও গোলাপে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মানহানিৰ গোচৰ দিয়ে। পুলিচে আন্না হাজাৰেক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে। কিন্তু শেষত ৰাইজৰ অসন্তুষ্টিত হাৰ মানি মুকলি কৰি দিয়ে।\n4. জন লোকপাল বিল আন্দোলন\n২০১১ চনত আন্না হাজাৰে ভাৰতৰ সংসদত অধিক শক্তিশালী দুৰ্নীতি-বিৰোধী লোকপাল বিল পাছ কৰাৰ কাৰণে আন্দোলন আৰম্ভ কৰে। এই আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন বিচাৰপতি তথা কৰ্ণাটকৰ লোকায়ুক্ত এন সন্তোষ হাগৰে, উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰবীণ আইনজীবী প্ৰশান্ত ভূষণ আৰু ইণ্ডিয়া এগেইনষ্ট কৰাপশ্বন আন্দোলনৰ অন্যান্য সদস্য মিলি এটা বিকল্প খচৰা প্ৰস্তুত কৰে। এই বিলখনৰ নাম দিয়া হৈছে জন লোকপাল বিল। পূৰ্বৰ লোকপাল বিলতকৈ এই বিলখনত অধিক ক্ষমতা দিয়াৰ দাবি কৰা হৈছে।\n২০১১ চনৰ ৫ এপ্ৰিলৰ পৰা হাজাৰে দিল্লীৰ যন্তৰ মন্তৰত আমৰণ অনশন আৰম্ভ কৰে। গণমাধ্যমসমূহত এই কথা প্ৰচাৰ হোৱাত সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহে তেওঁৰ আন্দোলনলৈ সমৰ্থন আগবঢ়াই। পিছলৈ মেধা পাটকৰ, অৰবিন্দ কেজৰিৱাল আৰু প্ৰাক্তন আইপিএচ বিষয়া কিৰণ বেদিয়েও হাজাৰেৰ অনশন আৰু দুৰ্নীতি-বিৰোধী আন্দোলনলৈ সমৰ্থন আগবঢ়াই আন্দোলনত যোগ দিয়ে।\n5. পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান\n১৯৯০ – পদ্মশ্ৰী ভাৰত চৰকাৰ\n১৯৮৬ – ইন্দিৰা প্ৰিয়দৰ্শনি বৃক্ষমিত্ৰ পুৰস্কাৰ ভাৰত চৰকাৰ\n১৯৮৯ – কৃষিভূষণ পুৰস্কাৰ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰ\n২০০৮ – বিশ্ববেংক জিত গিল স্মৃতি পুৰস্কাৰ অসামান্য জনসেৱাৰ কাৰণে\n১৯৯২ – পদ্মভূষণ ভাৰত চৰকাৰ\nA successful case of participatory watershed management at Ralegan Siddhi Village in, Maharastra, India\nAnna Hazares Website\nজনসভ ত স ব ম অগ ন ৱ শৰ লগ - লগ আন ন হ জ ৰ ও উপস থ ত হ ছ ল ইয ৰ প ছত দ ল ল ৰ জন তৰ মন তৰত চনৰ এপ ৰ লত আন ন হ জ ৰ সত য গ ৰহৰ লগত আমৰণ অনশনৰ ঘ ষণ\nIAC ৰ এগৰ ক উল ল খয গ য সদস য ইয ৰ আন দ গৰ ক উল ল খয গ য সদস য হ ছ আন ন হ জ ৰ আৰ অৰব ন দ ক জৰ ৱ ল ত ও ল ক দ ৰ ন ত ৰ ব ৰ দ ধ প ৰত ব দ কৰ ৰ লগত\nব ধ য কখন আইনত পৰ ণত কৰ ৰ ব ব বৰ ষৰ এপ ৰ ল ম হৰ পৰ গ ন ধ ব দ ন ত আন ন হ জ ৰ ৰ ন ত ত বত সত য গ ৰহ আন দ লন আৰম ভ হয ল কপ লৰ ব ভ ন ন আস ৱ হসম হ\nম ন হক গ ন ধ ট প প ন ধ দ খ গ ছ ল চনত ব খ য ত গ ন ধ ব দ ন ত আন ন হ জ ৰ ৰ দ ৰ ন ত ব ৰ ধ আন দ লনৰ জৰ য ত গ ন ধ ট প য প নৰ জনপ ৰ য ত\nWikipedia: আন্না হাজাৰে\nগণৰাজ্য দিৱস (ভাৰত)\nভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা\nইনাৰ লাইন পাৰ্মিট\nভাৰতীয় মৌলিক অধিকাৰ, নিৰ্দেশাত্মক নী ..


সৰ্বকালৰ অভিলেখ ভংগ কৰিলে সোণৰ মূল্যই, কিন্তু কিয় বাঢ়িছে দাম? | MyNewsNE\nসৰ্বকালৰ অভিলেখ ভংগ কৰিলে সোণৰ মূল্যই, কিন্তু কিয় বাঢ়িছে দাম?\nin Assam, Business, Guwahati, India\nসৰ্বকালৰ অভিলেখ ভংগ কৰি বৃদ্ধি সোণৰ মূল্য। ক’ভিড-১৯ৰ পৰিস্থিতিৰ মাজতে সৰ্বকালৰ অভিলেখ ভংগ কৰিলে সোণৰ মূল্যই । বুধবাৰে অসমত ২৪ কেৰেট বিশুদ্ধতাৰ ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য ৫১,৮৬০ টকা হয়। লগতে সোণৰ ব্যৱসায়ীয়ে ব্যক্ত কৰিছে যে সোণৰ মূল্যই এই বছৰৰ শেষলৈ ৬০ হাজাৰ টকা অতিক্ৰম কৰাৰ সম্ভাৱনা আছে। উল্লেখ্য যে কভিড-১৯ৰ ভয়াৱহতাৰ মাজতে বৃদ্ধি পাইছিল পেট্ৰল-ডিজেলৰ মূল্য। ইয়াৰ পিছতে অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি পালে সোণৰ মূল্য ।\nঅসমত বুধবাৰৰ দিনটোত সোণৰ মূল্য এনেধৰণ-\n২৪ কেৰেটৰ ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য GSTসহ ৫১,৮৬০ টকা, GST বাদ দি এই মূল্য ৫০,৩৫০ টকা\n২২ কেৰেটৰ ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য GSTসহ ৫০,৩০৫ টকা\n১৮ কেৰেটৰ ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য ৪৫,১২০ টকা\n১৪ কেৰেটৰ ১০ গ্ৰাম সোণৰ মূল্য GST ৩৪,৬৫০ টকা\nইণ্ডিয়ান বুলিয়েন জুৱেলাৰ্ছ এছ’চিয়েচন লিমিটেডে জানিবলৈ দিয়া অনুসৰি বিশ্বজুৰি অব্যাহত থকা ক’ভিড-১৯ৰ পৰিস্থিতিৰ মাজতে বিভিন্ন দেশে তেওঁলোকৰ গ’ল্ড ৰিজাৰ্ভ বঢ়াবলৈ চেষ্টা অব্যাহত ৰখাৰ বাবেই সোণৰ মূল্য এনেদৰে আকাশলংঘী হৈছে।আৰু আশংকা কৰিছে যে সোণৰ মূল্য ৬০হাজাৰ টকাৰ ঘৰ অতিক্ৰম কৰিব ।\nসোণৰ দাম প্ৰতিবছৰে ৮-৯ শতাংশ বৃদ্ধি পাই আহিছে কিন্তু শেহতীয়াকৈ বিশ্বৰ বহু দেশে তেওঁলোকৰ গ’ল্ড ৰিজাৰ্ভ বঢ়াবলৈ সোণ ক্ৰয় কৰিছে। সেইবাবেই সোণৰ মূল্য অভাৱনীয়ভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। যদিহে এই ধাৰা অব্যাহত থাকে এই বছৰতে সোণৰ মূল্যই ৬০ হাজাৰ টকা অতিক্ৰম কৰাৰ পূৰ্ণ সম্ভাৱনা আছে।\nকোকৰাঝাৰত UPPL-ৰ মনোনীত প্ৰাৰ্থীৰ পৰলোকপ্ৰাপ্তি\nবৰপেটা ৰোডত কৰ’নাৰ সংহাৰ\nবৰপেটা ৰোডত কৰ'নাৰ সংহাৰ