ফটা প্ৰশ্ন – ফটাঢোল\nJune 1, 2018 ফটা প্ৰশ্ন\tLeaveacomment\n১৷ পৰীস্মিতা গগৈ: প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিবলৈ মানুহে মাছ-মাংস ভক্ষণ কৰে বুলি অকাট্য যুক্তি দিয়ে৷ এতিয়া জনসংখ্যাৰ বিষ্ফোৰণে প্ৰকৃতি জগতৰ ভাৰসাম্যৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপিত কৰিছে৷ জনসংখ্যাৰ বৃদ্ধিৰ বাবে পৃথিৱীত হোৱা অসুবিধাবোৰৰ কথা নক’লোৱেইবা৷ ফটহু কাই আপুনি নাভাবে নে জন্তৰ জন্ম নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে যিসকলে মাংস খোৱাৰ যুক্তি দিয়ে তেওঁলোকে ইয়াকো মানি লোৱা উচিত হ’ব যে মাংসাহাৰী সমস্ত জন্তুবোৰে মানুহৰ জনসংখ্যা ৰোধৰ বাবে মানুহ ভক্ষণ কৰা যুক্তিসংগত হ’ব?\nফটহুঃ- হয়তো হব! তেনেধৰণৰ চিন্তা চৰ্চা চলিছেই হ’বলা৷ কাৰণ-\n“একেখন গাড়ীয়ে সাতটা মানুহ মাৰিলে, ফুং ফাং হ’ল কে’ছ; একেটা মানুহেই হৰিণা মাৰিলে, জেলত সোমাই লাইফ চেছ! ”\n২৷ সমীৰণ গগৈ: – প্ৰেম মানে কি?\nফটহুঃ- পাছ! ফটহুৱে নজনা কেইটামান কথাৰ ভিতৰত এইটোও এটা৷\n৩৷ অনিমা দাস: – লৰা-ছোৱালীৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল ভাল হ’লে মানুহে পুৰুষজনক প্ৰশংসাৰে ওপচাই পেলায় এইদৰে, ‘দেউতাকজন বৰ জনা মানুহ, চোকা মানুহ সেইবাবে লৰাটোৰ ৰিজাল্ট ভাল হৈছে’৷ ফটহু ডাঙৰীয়া মোৰ প্ৰশ্নটো হ’ল – যদি লৰা-ছোৱালীৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল ভাল নহয় তেতিয়া মানুহে মাক জনীৰ কাৰণে ৰিজাল্ট বেয়া হ’ল বুলি কিয় কয়?\nফটহুঃ- সংসাৰৰ সকলো পাপৰ ভাৰ আই বসুমতীয়েই ল’ব লগা হয়, আৰু মাকবোৰেই ঘৰখনৰ আই বসুমতী৷\n৪৷ ৰাস্না বৰা:- সকলোৱে ছাত্ৰ ছাত্ৰীক ডাক্তৰ বা ইঞ্জিনীয়াৰ হবলৈ আশীৰ্বাদ দিয়ে যদি সেইমতে সকলো ডাক্তৰ বা ইঞ্জিনীয়াৰ হয় তেওঁলোকক পঢ়াব কোনে, খাদ্য দিব কোনে আৰু বাসস্থান সাজি দিব কোনে?\nফটহুঃ- সেই ডাক্তৰ ইঞ্জিনিয়াৰ বোৰেই কৰিব আকৌ, কিমান ডাক্তৰ ইঞ্জিনিয়াৰক ভাত ৰন্ধা, বাচন ধোৱা, ঘৰ সৰা দেখিলো জীৱনত৷ পিছে চিৰিয়াচলি কওঁ- এয়া উদ্বেগৰ কথা৷ এই মানসিকতাৰ পৰা ওলাবৰ হ’ল৷\n৫৷ মৃদুল শইকীয়া: -টোপনিত সপোন দেখি তাক সাকাৰ ৰূপ দিয়াজন যদি স্বপ্নদ্ৰষ্টা হয়, তেন্তে মোৰদৰে সপোনৰ মাজতে টোপনি যোৱা মানুহক কি বুলি ক’ব?\n৬৷ দীপ্তি বীণা হাজৰিকা: -ভাত যদি গছত লাগিলহেঁতেন আমাৰ কি কি সুবিধা আৰু কি কি অসুবিধা হ’ল হেঁতেন?\nফটহু: – সুবিধা – গৃহিণীৰ কাম কমিলেহেঁতেন। অসুবিধা: – গৃহিণীৰ কাম বাঢ়িলহেঁতেন, কানীয়া গৃহস্থই ভাতৰ গছ দুডালমান ৰুইয়েই কাম সামৰিলেহেঁতেন, বাকী গছত পানী দিয়া, সাৰ দিয়া, ভাত চিঙা, ধুই পখালি বাঢ়ি দিয়া, সকলো কাম গৃহিণীয়ে কৰিব লাগিলেহেঁতেন৷\n৭৷ পদ্মজা বৰুৱা : – আঁঠু মূৰত গেষ্ট্ৰিক হ’লে কি ঘঁহিব লাগে?\nফটহু: – এইটো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ ফটহুৱে জানিলেও নিদিয়ে, বেমাৰৰ কথা ডাক্তৰে ক’ব৷ ফটহু পাঠকাচাৰ্য নহয় যে ডিগ্ৰী থকা ডাক্তৰসকলৰ কামত বিধি পথালি দিব৷\n৮৷ অনুৰাগ হাজৰিকা:- নিৰীহ জন্তুবোৰক হত্যা কৰি ভগৱানক পূজা দিয়া কথাটো কিমান যুক্তিসংগত? বলি দিলে পাপ খণ্ডন হয়নে পাপ দুগুনে বাঢ়ে?\nফটহু: – উত্তৰটো নিৰ্ভৰ কৰিব এই মুহূৰ্তত আপুনি কোনটো ৰাজনৈতিক দলৰ সমৰ্থক তাৰ ওপৰত৷ যদি বি পাৰ্টিৰ তেনে, বলি বিধান মহাপুণ্যৰ কাম- আৰু আপুনি মাংস খায় যদি বলি দিয়াত কি আপত্তি? কিন্তু যদি চি পাৰ্টিৰ তেনে – বলি মহাপাপ, জন্তুৰো মানৱাধিকাৰ আছে, সকলো ভগৱানৰ সন্তান আদি, ইত্যাদি৷\n৯৷ ধৰিত্ৰী শৰণীয়া:- দেখিলেই মানুহ চিনিব পৰা যন্ত্ৰ এটাৰ আৱিষ্কাৰ হ’লে কি হ’লহেতেন বাৰু?\nফটহু: – আছেই তেনে যন্ত্ৰ এটা, যন্ত্ৰটোৰ নাম চকু৷ যন্ত্ৰটো চালু ৰাখিব৷\n১০৷ অখিল বৰুৱা:-ফটা ঢোলৰ শব্দটো নফটা ঢোলৰ দৰে কিয়?\nফটহু: – ফটা বা নফটা বুলি কোনো বস্তু নাই, ই মনৰ ভ্ৰম মাথোঁ৷ আৰু আপেক্ষিক; আপোনাৰ বাবে নফটা বস্তুটো আন এজনৰ বাবে ফটাও হব পাৰে৷\n১১৷ অনিমা দাস:- ফটহু ডাঙৰীয়া -লাও ডাঙৰ হলেও পাতৰ তল বুলি কিয় কোৱা হয়? চালতচোন কোমোৰাবোৰ হে জিলিকি থাকে; পাতবোৰ মৰহি শুকাই যায়৷\nফটহু: – লাওহে পাতৰ তল, কোমোৰা পাতৰ তল নহয়তো।\n১২৷ গীতুমণি শইকীয়া: – যদি মানুহে নিজৰ অতীতলৈ গৈ তেতিয়া কৰা ভুলবোৰ শুধৰাব পাৰিলেহেঁতেন কি হ’ল হয়?\nফটহু: – জীৱনৰ আনন্দ আধাখিনি নাইকীয়া হ’লহেঁতেন৷ ভুল কৰা, তাৰ ফলাফল ভোগা, ধ্বংস হোৱা, আকৌ তাৰ পাছত নতুনকৈ গজালি মেলা, এইয়াইতো জীৱনৰ আচল খেল৷\n১৩৷ বিনয় গোগামুখ:- ফটহু কাই৷ মই কেতিয়াবা মানুহজনীলৈ ফোন কৰিলে ফোনটোত থকা ছোৱালী এজনীয়ে “আপুনি বিচৰা গ্ৰাহক জন আন এজন গ্ৰাহকৰ লগত ব্যস্ত আছে বুলি কয়৷ “ মোৰ মানুহজনীক তাই কি বুলি ভাৱে? ? , তাই আমাৰ মাজত কাজিয়া লগাবলৈ বিচাৰিছে নে সঁচাকৈ কয় বাৰু?\nফটহু: – এয়া দুৰ্ঘোৰ ষড়যন্ত্ৰ, আপোনাৰ সুখৰ সংসাৰত জুই দিয়াৰ পৰিকল্পনা৷ আপুনি ভোল নাযাব, ফোনটোত থকা পাখৰীজনীক টানকৈ দুষাৰ শুনাই দিব৷\n১৪৷ মিৰাজুল ৰছিদ:- পেট্ৰ’ল-ডিজেলৰ দাম বঢ়া বিষয়টোত এচাম অভিজ্ঞ ব্যক্তিয়ে “ মানুহৰ ক্ৰয় ক্ষমতাহে কমিছে৷“ বুলি ক’ব খোজে আনহাতে এচামে আকৌ “এয়া পৃথিৱীত কাৰ্বন-ডাই-অক্সাইড গেছৰ পৰিমাণ বৃদ্ধিৰ ফলত হৈছে৷ “ …বুলি ক’ব খোজে৷ মই ব্যক্তিগত ভাৱে আমাৰ মাৰ বগা পাটৰ চাদৰখন যোৱা এমাহে ধোৱা নাই বাবেহে পেট্ৰ’লৰ দাম বাঢ়িছে বুলি ভাৱোঁ৷ ফটহু কাই আপুনি এই বিষয়ে কি ভাৱে?\nফটহু কাই: – ভাল ভাবিছে, অতি সুন্দৰ ভাবিব পাৰিছে৷ আপোনাৰ ৰাজনৈতিক ভৱিষ্যত উজ্জ্বল৷\n১৫৷ জয়শ্ৰী কলিতা:-আলাদিনৰ চাকিটো ক’ত পাম বাৰু?\nফটহুঃ- পালেও কি লাভ, বিশ্বস্ত সূত্ৰৰ পৰা গম পোৱা মতে সেইটোৰ এক্সপায়েৰী ডেট কেতিয়াবাই পাৰ হ’ল৷ তথাপিও চাব খোজে যদি নীতা আম্বানি বাইদেউৰ এণ্টিক কালেকচনত গৈ চাই আহিব পাৰে৷\n১৬৷ হেমন্ত চুতীয়া সত্য যেনেকৈ লুকাই থাকে অসত্যৰ আঁৰত; তেনেকৈ নগ্নতা লুকাই থাকে পোছাকৰ আঁৰত৷ ঠিক সেইদৰে উত্তৰ লুকাই থাকে প্ৰশ্নৰ আঁৰত; বাৰু কি লুকাই থাকে তিৰস্কাৰৰ আঁৰত?\nফটহুঃ- ছন্দ মিলাই কোৱাৰ বাবে পুৰস্কাৰ দিম ভাৱিছে নেকি? নহয় দেই৷ তিৰস্কাৰ আৰু পুৰস্কাৰ দুইটাৰে আঁৰত ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্য লুকাই থাকে৷\n১৭৷ হেমন্ত কুমাৰ বৰা:-যদি কৰ্ণ অ’ইল কৰ্ণৰ পৰা, অলিভ অ’ইল অলিভৰ পৰা আৰু ভেজিটেবল অ’ইল ভেজিটেবলৰ পৰা বনোৱা হয়, তেনেহলে বেবী অ’ইল ক’ৰ পৰা বনোৱা হয়?\nফটহুঃ- ৰ’বহে, আজি বহুদিন ধৰি ফটহুৱে হেয়াৰ অইল ক’ৰপৰা তৈয়াৰ হয় সেইটোকে ভাবি পোৱা নাই, প্ৰথমতে সেইটোকে ভাবি লবলৈ দিয়কচোন৷\n১৮৷ ধনজিত বৰুৱা:- মহাভাৰতৰ ভীমৰ পৰাক্ৰম আৰু আকাৰেৰে বাৰু কলজোপা আৰু কলথোকাৰ নাম ভীমকল বুলি কওঁ, ৰামায়ণৰ সময়ত ইয়াৰ নাম কি আছিল?\nফটহুঃ- হনুমান কল৷ নেক্সট প্লীজ!\n১৯৷ ভাস্কৰ জ্যোতি বৰুৱা:-মুখ চাই আমি ইজনে সিজনক চিনি পাওঁ, মনত ৰাখো৷ মাছবোৰে কি কৰে? মানে একে বেটছৰ এটা ৰৌ মাছে অন্য এটা ৰৌ মাছক কেনেকৈ চিন ৰাখিব? আপুনি কিবা পাৰ্থক্য দেখে নেকি একে প্ৰজাতিৰ দুটা মাছৰ মুখ মণ্ডলত?\nফটহুঃ- নেদেখো৷ কিন্তু একেটা কথাকে মাছবোৰেও বিৰাট জমনি পায়, নিজৰ মাজতে কথা পাতি হাঁহে বোলে- আৰে চাচোন মানুহবোৰলৈ! চব দেখিবলৈ একজেক্ট একেই! মানুহে বাৰু কেনেকে ইটোৱে সিটোক চিনি পায়? হা হা হা হা! ! !\n২০৷ উৎপলা কৌৰ:- আজিকালি ৰিজাল্টৰ দিন৷ কোনোবাই বৰ ভাল নম্বৰ পাই পাছ কৰিছে৷ কোনোবাৰ ৰিজাল্ট ভবামতে নহ’ল৷ কোনোবাই ভবাতকৈ ভালকৈ পাছ কৰিছে৷ এনেকৈ পাছ কৰা ছাত্ৰ ছাত্ৰীয়ে পৰিয়ালৰ বা ওচৰ চুবুৰীয়াৰ অইন ছাত্ৰ ছাত্ৰীসকলৰ বাবে বিপদ নমাই আনে৷ মুঠতে ৰিজাল্ট যিয়েই নহওক, পৰীক্ষা নিদিয়া লৰা ছোৱালীবোৰে গালি খাবই৷ এইয়া অন্যায় হয় নে নহয়?\nফটহুঃ- ভাগ্য ভাল যে পৰীক্ষাবোৰত এনে প্ৰশ্ন নাহে৷ আহিলে ল’ৰা ছোৱালী কি, মাক দেউতাক, শিক্ষক, ওচৰ চুবুৰীয়া, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ককা আইতা, মাহীয়েক, পেহীয়েক, খুৰা- মামা সকলোৱে গালি খালেহেঁতেন৷\n২১৷ বিউটি হালৈ : – দুপৰীয়া মাকে শুব খুজিলে পোৱালিৰ উৎপাত বেছি হৈ পোৱালিৰ চকু মুখত নৱৰত্ন তেল সানিব বাধ্য কৰে কিয়?\nফটহু: – কাৰণ মাকৰ খং ঠাণ্ডা কৰিবলৈ পৃথিৱীত এটাই বস্তু আছে- নৱৰত্ন কুল অইল ৱিথ এক্সট্ৰা কুলিং এফেক্ট৷\n২২৷ প্ৰণীতা গোস্বামী বৰঠাকুৰ: – জলকীয়াৰ জ্বলা গুণটো নথকা হ’লে কি নাম হ’লহেঁতেন?\n২৩৷ ববিতা কোঁৱৰ:- আমাৰ সৃষ্টিৰ মূলতেই হৈছে “মা আৰু দেউতা” এতিয়া কথা হ’ল যে আমি শাৰীৰিক বা মানসিক ভাবে যেতিয়া আঘাত পাওঁ তেতিয়া কেৱল “মা”ক বিচাৰো অথবা আমি নজনাকৈয়ে “মা” শব্দটি মুখেৰে ওলাই যায়৷ কিন্তু দেউতাক কিয় নিবিচাৰো? অথবা “দেউতা” শব্দটি কিয় সহজতে নোলায়৷\nফটহুঃ- দুখ পালে ‘মা’ৰ নাম ওলায়, আৰু স্কুটি-বাইক কিনিব লগা হ’লে দেউতাৰ নাম ওলায়৷ এয়া চিৰন্তন সত্য, উপায় নাই৷\n২৪৷ নাজিয়া হাছান:-বাৰে বাৰে পোষ্ট লিখি আপডেটালে, কোনেও যদি লাইক কমেন্ট এটাও নকৰে, তেতিয়া লিখোঁতাজনে নাকান্দি হাঁহিব নেকি? কিবা!\nফটহুঃ- কান্দি লাভ নাই, তেওঁক প্ৰশিক্ষণৰ আৱশ্যক৷ প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ দিনে ৰাতিয়ে অনলাইন থাকি – আপ্লুত হ’লো, চিন্তাকৰ্ষক, সময়োপযোগী, তামাম, এই চাৰিটা শব্দ ইয়াৰ পৰা কপি কৰি হকে বিহকে যাৰে তাৰে পোষ্টত কমেণ্ট হিচাপে দি চাব পাৰে৷ নিশ্চিত ভাৱে সুফল পাব৷\n২৫৷ প্ৰসেনজিৎ গোস্বামী:-বিশ্বাসে মিলয় হৰি৷ এই বাক্য শাৰীত বিশ্বাস আৰু হৰিক দুজন লোকে লগ ধৰাটোহে প্ৰকৃততে বুজাইছে নেকি? কাৰণ বিশ্বাস আৰু হৰি দুইটাই অদৃশ্যমান নিৰাকাৰ৷ অদৃশ্যৰ মিলন সম্ভৱ জানো?\nফটহু: -হ’ব পাৰে – কালিৰাম “বিশ্বাস” আৰু “হৰি”দাস পালে ইজনে সিজনক সদায় গধূলি লগ কৰি অলপ বহেই আৰু৷ আৰু তাৰ পিছত বহু দেৰিলৈকে তৰ্ক কৰে৷\n২৩৷ নীলাঞ্জনা মহন্ত:-মানুহৰ যে উপাধি থাকে জন্তুৰো যদি থাকিলহেঁতেন কি হ’লহেঁতেন?\nফটহুঃ- বৰ বেয়া কথা হ’লহেঁতেন৷ তেতিয়া জন্তুবোৰে ‘লগুণ ল’ব লাগেনে নেলাগে, সংৰক্ষণ পাব নে নেপায়, বলি কোৰবানি দিব লাগে নে নেলাগে- এইবোৰ বিষয় লৈ ইটো সিটোৰ ওপৰত জপিয়াই পৰিলেহেঁতেন, আৰু হয়তো এদিন জীৱকূলেই লোপ পালেহেঁতেন৷\n২৪৷ ৰশ্মি শইকীযা:-ফটহু কাইৰ বয়স কিমান হৈছে?\nফটহুঃ- সঠিক হিচাপ কোনেও নেজানে, কেৱল এটা কথা মনত আছে- চক্ৰবেহুত সোমোৱাই অভিমন্যুক হত্যা কৰাৰ দিনা, ফটহুৱে আটাইকেইজন সপ্তৰথীক আজি চাফাই কৰি দিওঁ বুলি মানুহকটা দা-খন লৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈছিল৷ ঘৰৰ মানুহজনীয়ে হাতে ভৰিয়ে ধৰি ৰাখিলে বুলিহে৷\n২৫) মৌচুমী গগৈ:- মহিলা সকলে যদি বিবাহৰ পিছত সেন্দুৰ লৈ বিবাহিত হোৱাৰ প্ৰমাণ দিব পাৰে তেন্তে পুৰুষসকলৰ ক্ষেত্ৰত কিয় একো প্ৰমাণপত্ৰ নাথাকে? আশা কৰো ফটহু কায়ে ইয়াৰ উপযুক্ত উত্তৰ জনাব৷\nফটহুঃ- কি কয়হে? বিবাহিত পুৰুষক দূৰৰ পৰা দেখিলেই চিনি পায়৷ সৰিবলৈ ধৰা চুলি, ভীতিবিহ্বল চকু, জীয়া নে মৰা একো ধৰিব নোৱাৰা মুখাবয়ৱ, হাতত বজাৰৰ মোনা, এইবোৰেই পুৰুষ বিবাহিত হোৱাৰ প্ৰমাণপত্ৰ৷\n« জ’ম্বি বিহু – অভিজিত কলিতা\nযথা কন্যা তথা বিবাহ – ধ্ৰুৱজ্যোতি অৰ্জুন »


আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্চাৰ দীপিকা কুমাৰীৰ ক্ৰীড়া জীৱন গাঁথা - Olympia Sports\nHomeNewsআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্চাৰ দীপিকা কুমাৰীৰ ক্ৰীড়া জীৱন গাঁথা\nআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্চাৰ দীপিকা কুমাৰীৰ ক্ৰীড়া জীৱন গাঁথা\nলক্ষ্য যদি স্থিৰ হয় আৰু মনত থাকে প্ৰবল আত্মবিশ্বাস তেতিয়া দৰিদ্ৰতা কিয় আন কোনো কাৰকেই বাধা হ’ব নোৱাৰে — এই কথাকেই প্ৰমাণ কৰি আজি দেশৰ লগতে বিশ্বৰ ক্রীড়াক্ষেত্ৰত এক সুকীয়া আসন দখল কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এগৰাকী খেলুৱৈ । নাম তেওঁৰ দীপিকা কুমাৰী । আৰ্চাৰীৰ ক্ষেত্ৰখনত এতিয়ালৈকে ৩৭ তাৰো অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা দীপিকা বৰ্তমান বিশ্বৰ নাম্বাৰ-১ আৰ্চাৰী খেলুৱৈ । জীৱনতো বহুতো ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ মাজেৰে অতিক্ৰম কৰি এটা সময়ত পদ্মশ্ৰী আৰু অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত এইগৰাকী আৰ্চাৰী খেলুৱৈৰ জীৱন গাঁথা আন দহগৰাকী খেলুৱৈৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ উৎস ।\nঝাৰখণ্ডৰ এখন সৰু গাঁও ৰাতু চাট্টিত ১৯৯৪ চনৰ ১৩ জুনত জন্মলাভ কৰা দীপিকাৰ পিতৃ আছিল এজন ৰিক্সাচালক । মাহে ৭০০ টকা উপাৰ্জনেৰে পৰিয়ালটোৱে দুবেলা দুখাজ খাদ্যৰ বাবেও যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগা হৈছিল । সৰুতে প্ৰায়ে গছৰ আমক লক্ষ্য কৰি দীপিকাই শিলগুটি নিক্ষেপ কৰিছিল , য’ত কেতিয়াও লক্ষ্যচ্যুত হোৱা নাছিল দীপিকাৰ । লাহে লাহে আৰ্চাৰীৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বাঢ়ি আহিছিল দীপিকাৰ । ঘৰতেই বাঁহেৰে ধনুকাঁড় সাজি অনুশীলন আৰম্ভ কৰিছিল দীপিকাই । এনেদৰেই এটা সময়ত দীপিকাই খাৰছাৱানৰ অৰ্জুন আৰ্চাৰী একেডেমীত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে । দীপিকাৰ ভাষ্য, ” প্ৰথমাৱস্থাত মই অৰ্জুন আৰ্চাৰী একাডেমীত নামভৰ্তি কৰাৰ এটাই কাৰণ আছিল সেয়া হৈছে তাত যোগান ধৰা বিনামূলীয়া খাদ্য আৰু থকাৰ ব্যৱস্থাৰ বাবে । মোৰ পৰিয়ালটোৱে দিনটোৰ এসাজৰ বাবে যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিবলগা হৈছিল । সেয়ে মই ভাবিছিলো যে মই আঁতৰিলেও পৰিয়ালটোৰ পৰা অকণমান বোজা আঁতৰিব । কিয়নো ঘৰখনত খাবলৈ আৰু বহুকেইজন আছিল ।” সঁচাকৈয়ে হৃদয় বিদাৰক ! কিমান অভাৱত থাকিলে এগৰাকী ব্যক্তিয়ে এনেদৰে ভাবিবলৈ বাধ্য হয় ! একেডেমীখনে প্ৰথমে তেওঁক ৰিজেক্ট কৰিছিল কিন্তু পিছলৈ যেতিয়া দীপিকাই নিজক প্ৰমাণ কৰি দেখুৱাবৰ বাবে ৩ মাহ সময় বিচাৰিলে তেতিয়া তেওঁলোক মান্তি হ’ল ।\nএনেদৰেই আৰম্ভণি হ’ল দীপিকাৰ আৰ্চাৰী যাত্ৰা । তেওঁ বিভিন্ন ছাব জুনিয়ৰ প্ৰতিযোগিতাসমূহত ভাগ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে । এনেদৰে এদিন দীপিকাৰ ওপৰত চকু পৰিল টাটা একেডেমী জুনিয়ৰ টীমৰ প্ৰশিক্ষক ধৰ্মেন্দ্ৰৰ আৰু তাৰ পিছতেই সলনি হ’ল দীপিকাৰ জীৱন । দীপিকাৰ ভাষ্য, “জামচেদপুৰৰ জে আৰ দি স্পৰ্টছ কম্প্লেক্সত ট্ৰেইনিং আৰম্ভ কৰাটো মোৰ বাবে এটা সপোনসদৃশ । ইয়াৰ আগতে মই কেতিয়াও এনে হোষ্টেলত থাকি পোৱা নাছিলো– য’ত মহিলাৰ বাবেও টইলেটৰ ব্যৱস্থা আছে । ইমানবোৰ সুবিধা মই আগতে কেতিয়াও পোৱা নাছিলো । মই ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিলো যাতে চিৰদিনৰ বাবে ইয়াত থাকিব পাৰো ।” প্ৰথমবাৰৰ বাবে দীপিকাই বাঁহৰ ধনুকাঁড় এৰি ৰিকাৰ্ভ ধনু আৰু কাঁড় ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ শিকিছিল । লাহে লাহে নিপুণ হৈ উঠিছিল দীপিকা আৰু ইয়াৰ লগে লগে নেচনেল জুনিয়ৰ টুৰ্ণামেণ্টছসমূহত নিজ পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাবলৈ ধৰিলে । ছিনিয়ৰ নেচনেল চেম্পিয়ন হবলৈ সক্ষম হোৱা দীপিকা হৈছে ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী ছাব জুনিয়ৰ আৰ্চাৰ । আন্তঃৰাষ্ট্রীয় পৰ্যায়ত দীপিকাৰ অভিষেক মেচ আছিল ২০০৬ চনৰ মেক্সিকত হোৱা আৰ্চাৰী ৱৰ্ল্ড কাপ য’ত তেওঁ পল্টন হেনছা টাইটেল লাভ কৰা ভাৰতৰ দ্বিতীয়গৰাকী আৰ্চাৰৰ সন্মান লাভ কৰে । ২০০৯ চনত ইউ এছ এ ৰ উতাহত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড আৰ্চাৰী চেম্পিয়নশ্বিপত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে । ২০১০ চনত দিল্লীত হোৱা কমনৱেলথ গেমছত দুটাকৈ স্বৰ্ণ পদক আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয় । ২০১২ চনত আন্তল্যত অনুষ্ঠিত আৰ্চাৰী ৱৰ্ল্ড কাপত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে । ২০১৩ চনত এচিয়ান গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক দখল কৰাৰ লগতে অন্তল্য আৰ্চাৰী ৱৰ্ল্ড কাপতো স্বৰ্ণ পদক দখল কৰে । ইয়াৰ পাছত ২০১৬ চনৰ ৰিও অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ আগলৈ দীপিকাই ভালেসংখ্যক ৰূপৰ পদকৰ লগতে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে । ইমানবোৰ পদক অৰ্জনৰ উপৰি শেহতীয়াকৈ চর্চালৈ অহাৰ অন্য এটা কাৰণ হৈছে পেৰিচত হোৱা আৰ্চাৰী ৱৰ্ল্ড কাপত দীপিকাই এদিনতেই ভাৰতক তিনিটা সোণৰ পদক উপহাৰ দিবলৈ সক্ষম হয় । ২০২১ লৈ দীপিকাই মুঠ ৬ টা সোণৰ পদক ভাৰতক দিবলৈ সক্ষম হৈছে । ২০১৯ ,চনত দীপিকাই এছিয়া কনণ্টিনেণ্টেল কোৱালিফিকেচন টুৰ্ণামেণ্টত সোণৰ পদক দখল কৰি ২০২১ ৰ টকীও অলিম্পিকলৈ যোগ্যতা অর্জন কৰে ।\nআজিৰ হেজাৰগৰাকী তৰুণীৰ আদৰ্শ হৈ ৰ’ব দীপিকা। ক্ৰীড়াপ্ৰেমীয়ে কামনা কৰিব দীপিকাৰ আৰ্চাৰীৰ সৈতে এই যাত্ৰা সুদূৰপ্ৰসাৰী হওঁক।\nPrevious articleআই পি এলৰৰ বাবে আই চি চিয়ে দিব আঢ়ৈ মাহ সময় : বিদেশী ক্লাবৰ সৈতেও ফ্ৰেঞ্চাইজিসমূহে খেলিব বন্ধুত্বপূৰ্ণ মেচ\nNext articleআয়াৰলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ টি-২০ শৃংখলাৰ অধিনায়ক হাৰ্ডিক\nঅদমনীয় লাভলীনাৰ অকথিত কাহিনী; স্কুলতে কিতাপ-চাইকেল এৰি যোগ দিছিলগৈ ছাইৰ নিৰ্বাচনী শিৱিৰত\n৭ আৰু ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত বেংগালুৰুত আই পি এলৰ মেগা নিলাম….


ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰোঁ আহক- ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আলমত দুআষাৰ (মৃদুল কুমাৰ শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nধূম্ৰপান ত্যাগ কৰোঁ আহক- ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আলমত দুআষাৰ\nধূম্ৰপান একধৰণৰ শাৰিৰীক তথা মানসিক নিচা। অৱসাদ, দুঃচিন্তা, খং, ভয়, কামৰ চাপ, উদ্বিগ্নতা, নিঃসংগতা আদিয়েই হ’ল বেছিভাগ ধূম্ৰপায়ীয়ে ধূম্ৰপান কৰাৰ মূখ্য কাৰণ। কোনো এটা বেয়া দিনত এজন ধূম্ৰপায়ীৰ বাবে চিগাৰেট কেইটাই একমাত্ৰ বন্ধু হৈ পৰে। ধূম্ৰপানে ওপৰোক্ত কাৰক সমূহৰ পৰা ক্ষন্তেকীয়া উপশম ঘটাব পাৰে বুলি বেছিভাগ ধূম্ৰপায়ীয়ে স্বীকাৰ কৰে।\nধূম্ৰপান পৰিত্যাগ কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বিতৰ্কৰ উৰ্দ্ধত। ধূম্ৰপানৰ লগত জড়িত স্বাস্থ্যৰ ক্ষতি কৰিব পৰা ব্যাধি সমূহ সকলোৱে জানে। অ-সোঁচৰা ৰোগসমূহৰ ভিতৰত ধূম্ৰপানেই পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ বেছি লোকৰ মৃত্যু ঘটায়। মই ইয়াত সেই ব্যাধি সমূহৰ বিষয়ে আলোচনা নকৰো। ইয়াত ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আলম লৈ ধূম্ৰপান কেনেকৈ এৰিব পাৰি এই বিষয়ে কিছু কথা আগবঢ়োৱা হৈছে।\nমই যোৱা পোন্ধৰ বছৰে ধূম্ৰপান কৰি আহিছোঁ (আহিছিলোঁ)। যোৱা সাত বছৰে মই ৰাতি ৰাতি ১২ ৰ পৰা ২০ টা গ’ল্ড ফ্লেক কিং ছাইজ খাই আহিছোঁ। কেতিয়াবা তাতোকৈ বেছি হৈছিল (সৰ্বাধিক ৩৯ টা এৰাতিৰ ভিতৰত!!)। মই সাধাৰণতে সন্ধিয়া আৰু ৰাতিহে ধূম্ৰপান কৰিছিলোঁ। দিনত খাবলৈ মন নগৈছিল। মোৰ বন্ধু সকলে কৈছিল যে এইটো হেনো এক আচৰিত অভ্যাস।\nচিগাৰেট এৰিবলৈ মই বৰ সহজ পাইছিলোঁ আৰু মই মোৰ জীৱনত কমেও কুৰি বাৰ চিগাৰেট খোৱা এৰিছোঁ! কিন্তু অতি সহজে পুনৰ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। কথাটো হাঁহি উঠা যদিও ইয়ে সত্য। বহু বাৰ মই প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলোঁ যে “অহা এমাহৰ বাবে মই চিগাৰেট নাখাওঁ”। যদিও তেনেক্ষেত্ৰত মই প্ৰতিজ্ঞাটো ৰাখিছিলোঁ তথাপি পুনৰ ধূম্ৰপান কৰা আৰম্ভ কৰিছিলোঁ। এবাৰ তেনেকৈ মই সম্পূৰ্ণ এবছৰ নোখোৱাকৈ আছিলোঁ আৰু এবছৰ পূৰ হোৱাৰ লগে লগে আকৌ আৰম্ভ কৰি দিলোঁ। হয়তো মই এনেকৈ ভাবিছিলোঁ যে “মই এৰিব পাৰিম কিন্তু পিছত কেতিয়াবা এৰিম”। আৰু মই খোৱা চিগাৰেটৰ সংখ্যা দিনক দিনে বাঢ়ি গৈছিল। লাহে লাহে মই compulsive নৈশ ধূম্ৰপায়ী হৈ পৰিছিলোঁ। ঘৰত খাবলৈ কিবা থাকক বা নাথাকক চিগাৰেট কিন্তু লাগিবই। কেতিয়াবা মই খোৱা বিশেষ ব্ৰেণ্ডটো বজাৰৰ পৰা নোহোৱা হৈ যায় আৰু সেই কেইদিন কোনো কোনো বন্ধুৰ সহায়ত বা ক’লা বজাৰৰ পৰা চ’ৰা দাম দি কিনিব লগা হৈছিল।\n২০১১ চনৰ নবেম্বৰ মাহৰ কোনো এটা দিন, সঠিক তাৰিখ মনত নাই। গুৱাহাটীত হ’বলগীয়া এটা অফিচিয়েল কাৰ্য্যসূচীত যোগ দিবলৈ এদিন আগতে ৰঙিয়াৰ ঘৰত আহি উপস্থিত হ’লোহি। সেই ৰাতি মোৰ এটা ভয়ানক শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত সংক্ৰমণ আৰম্ভ হ’ল। আনকি মই ভালদৰে কথাও ক’ব নোৱাৰা হ’লোঁ। কিন্তু কাৰ্য্যসূচীটো বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল বাবে পিছদিনা দাদাক সুধিলোঁ মোক গুৱাহাটীলৈ লৈ যাব পাৰিব নেকি। সি পাৰিম বুলি কোৱাত তেনেকৈয়ে গ’লোঁ। পিছে দেৰ ঘণ্টা মান থকাৰ পিছত মোৰ অৱস্থা কাহিল দেখি ‘বছে’ ঘৰলৈ গুচি আহিবলৈ ক’লে। মোৰ ঘৰত কোনেও মই চিগাৰেট খোৱা কথাটো নাজানে আৰু জানিলেও হয়তো ভাবে যে ল’ৰা ডাঙৰ হৈছে। ঘৰত থাকিলে মই সকলো শোৱালৈকে অপেক্ষা কৰি থাকোঁ আৰু বাহিৰলৈ আহি ১২-১ টা মান বজাত ৬-৭ টা চিগাৰেট এটাৰ পিছত এটাকৈ হুঁপো। কিন্তু সেইদিনা মই সেইটো নকৰিলোঁ আৰু এখন উপন্যাস পঢ়ি পঢ়ি শুই পৰিলোঁ এটাও চিগাৰেট নটনাকৈ।\nপিছদিনা সাৰ পাই উঠি উপলব্ধি কৰিলোঁ যে আচৰিত ধৰণে মই সম্পূৰ্ণ এটা ৰাতি চিগাৰেট নোখোৱাকৈ কটালো! তেতিয়াই ভাবিলোঁ যে মই নিশ্চয় অকৌ এটা চেষ্টা দি চাব পাৰো ধূম্ৰপান এৰিবলৈ।\nকৰ্মক্ষেত্ৰলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত কিছুদিন চিগাৰেট নোখোৱাকৈ কটালোঁ যদিও এৰাতি বেগত থকা অৱশিষ্ট দুটা চিগাৰেট খাই শেষ কৰিলোঁ। আৰু ২০১১ চনৰ ৩১ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সহকৰ্মী এজনৰ পৰা এটা চিগাৰেট ধাৰলৈ আনি জীৱনৰ শেষ চিগাৰেটটো খালোঁ আৰু তাৰপিছত আজিলৈকে মই এহোপাও মৰা নাই!\nকিন্তু এই কামটো ইমান সহজ নাছিল। ধূম্ৰপান একেবাৰে এৰাটো ইমান সহজ কাম নহয়। সকলো নিচাৰ ভিতৰত ধূম্ৰপানৰ নিচাই আটাইতকৈ লিকটা। কিন্তু সেইবুলি ধূম্ৰপান এৰাটো অসম্ভৱ নহয়। ধূম্ৰপান কেনেকৈ এৰিব পাৰি এই বিষয়ে ইণ্টাৰনেটত অসংখ্য লিখনি পোৱা যায় কিন্তু মই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ পৰা পোৱা কথাখিনিহে উনুকিয়াম কিয়নো ইণ্টাৰনেটত পোৱা Nicotine Replacement Therapy জাতীয় কিছুমান উপায়ৰ সৈতে মই একমত নহয়।\nএতিয়া যিহেতু আপুনি এটা অভিযান আৰম্ভ কৰিলে, আপোনাৰ সন্মুখলৈ অহা সকলো বাধা আপুনি দৃঢ়তাৰে পাৰ কৰিব লাগিব। আটাইতকৈ ডাঙৰ বাধাটো হ’ল নিক’টিনৰ craving দূৰ্বাৰ প্ৰয়োজনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাটো। নিক’টিনৰ তীব্ৰ প্ৰয়োজনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ উপায় আছে। যেতিয়াই আপুনি নিক’টিন সেৱন কৰাৰ তীব্ৰ প্ৰয়োজনবোধ কৰে, যদি বহি আছে থিয় হৈ দিয়ক বা যদি থিয় হৈ আছে বহি দিয়ক আৰু পাৰিলে কাৰোবাৰ লগত কথা পতাৰ চেষ্টা কৰক। যদি কিবা উত্তেজনাৰ কাৰণে চিগাৰেট খাবলৈ মন গৈছে তেতিয়াহ’লে একেলগে দুগিলাচমান পানী খাই দিয়ক। এনে কামবোৰ কৰাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে চিগাৰেট খাবলৈ মন যোৱাৰ পৰা মনটোক বেলেগ কথালৈ ঢাল খুওৱা। মনটোক বেলেগ ফালে ঢাল খুৱাবলৈ আপুনি যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে, কিন্তু- কেতিয়াও অইন বিকল্পৰ সহায় নল’ব। ৭৫% সফল ধূম্ৰপান ত্যাগীৰ মতে তেখেতসকলে অইন কোনো বিকল্প যেনে, গুটখা, নিক’টিন গাম ইত্যাদিৰ সহায় নোলোৱাকৈ ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰাত সফল হৈছে। এটা নিচা ত্যাগ কৰাৰ বাবে আন এটা নিচাৰ আশ্ৰয় নোলোৱাতোৱেই যুগুত। নিতান্তই প্ৰয়োজন হ’লে শৰ্কৰাবিহীন চিউইং গাম চোবাব পাৰে। কিন্তু ব্যক্তিগত ভাবে মই পানী খোৱাটোকেই বেছি ভাল বুলি ভাবোঁ। পানীয়ে শৰীৰৰ বিষাক্ত আৰু বৰ্জ্য পদাৰ্থ সমূহ নিৰ্গমণত সহায় কৰে আৰু ”বিৰহ উপসৰ্গ”ৰ (withdrawal symptom) প্ৰকোপ কম কৰে। মাত্ৰ এটা সপ্তাহ পাৰহৈ যাবলৈ দিয়ক আৰু আপুনি অনুভৱ কৰিব যে আপোনাৰ ধূম্ৰপানৰ দূৰ্বাৰ প্ৰয়োজনীয়তা লাহে লাহে কমি আহিছে।\nআন এটা শত্ৰু হ’ল নিদ্ৰাহীনতা। ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰাৰ পিছত ই প্ৰায়ে লগ দিয়ে আৰু বহু লোকে টোপনি অহা দৰৱৰ আশ্ৰয় লয়। অনুগ্ৰহ কৰি টোপনি অনাবলৈ দৰৱৰ আশ্ৰয় নল’ব। কাৰণ ই আপোনাক সহায় নকৰিব এই ক্ষেত্ৰত। তাতকৈ টোপনি অনাবলৈ থ্ৰিলাৰ উপন্যাসৰ বাহিৰে আন কোনো বিষয়ৰ কিতাপ এখন পঢ়ক।\nঅইন এটা আচৰিত শাৰিৰীক পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰিব পাৰে এইখিনি সময়ত। ওজন বৃদ্ধি। বিৰহ উপসৰ্গ হিচাপে আপোনাৰ শৰীৰৰ কিছু ওজন বৃদ্ধি ঘটিব পাৰে। কিন্তু ই সাময়িকহে আৰু লাহে লাহে স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ আহি যাব। মোৰ ৪ কিলো ওজন বৃদ্ধি ঘটিছিল প্ৰথম দুমাহত। পিছলৈ অৱশ্য থিক হৈ গ’ল।\nখোজকঢ়াই হ’ল আটাইতকৈ ভাল ব্যায়াম শৰীৰ আৰু মনৰ বাবে আৰু ই ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰাৰ অভিযানত বাৰুকৈ সহায় কৰে। ৰাতিপুৱা বা সন্ধিয়া অকণ খোজকাঢ়ি চাবচোন, আপোনাৰ গা মন ভাল লাগি যাব। ই টোপনি অহাতো যথেষ্ট সহায় কৰিব। খোজকাঢ়িলে শৰীৰৰ ওজনো নিয়ন্ত্ৰিত হৈ থাকিব। যেতিয়াই ধূম্ৰপান কৰিবলৈ মনটো লকলকাই উঠে জাপ মাৰি উঠি কেইখোজমান অগাদেৱা কৰক আৰু চাব আপোনাৰ মনৰ পৰা ধূম্ৰপানৰ লোভটো আঁতৰি গৈছে।\nযেতিয়া মানসিক অৱসাদে হেঁচা মৰি ধৰে আৰু ধূম্ৰপান কৰিবলৈ মন যায়, লাহে লাহে দীঘলকৈ উশাহ লওক আৰু কেই ছেকেণ্ডমান ধৰি ৰাখি লাহে লাহে নিশ্বাস এৰি দিয়ক। উশাহ লৈ থাকোতে কল্পনা কৰক যেন উশাহৰ লগত ভাল বস্তু কিছুমান ভিতৰলৈ গৈ আছে আৰু নিশাহ এৰাৰ সময়ত কল্পনা কৰক যেন নিশাহৰ লগত শৰীৰৰ পৰা বেয়া বস্তু বিলাক ওলাই গৈ আছে। এনেদৰে দুবাৰ মান কৰাৰ পিছত হঠাতে শৰীৰৰ সকলো মাংসপেশী একেলগে টান কৰি দিয়ক এবাৰতে ঢিলা কৰি দিয়ক। এনেদৰে কেইবাৰমান কৰিলে অৱসাদ বহুপৰিমাণে কমি যাব।\nকিছুমান ‘বিশেষ’ বন্ধুৰ পৰা নিলগত থকাৰ চেষ্টা কৰক। আপুনি চিগাৰেট খোৱা এৰিবলৈ চেষ্টা কৰা বুলি এওঁলোকে জানে তথাপি আপোনাক ক’ব, মাত্ৰ এহোপা মাৰি চা। এওঁক কেঁকোৰাৰ নিচিনা। আপোনাক ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰিবলৈ নিদিবলৈ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ। এওঁলোকক খাৰাংখাচকৈ কৈ দিব, মই এৰিলোঁ মানে এৰিলোঁ আৰু এহোপাও নামাৰোঁ। লাহে লাহে তেওঁলোকে আপোনাক আৰু জোৰ নকৰা হ’ব।\nআপোনাৰ ঘৰত বা আপোনাৰ কোঠাত কাকো চিগাৰেট খাবলৈ নিদিব। লাগিলে তেওঁ আপোনাৰ বন্ধুৱে হওক বা আপোনাৰ বছেই হওক নতুবা আপোনাতকৈ ডাঙৰ কোনোবা আপোনাৰ আপোনজনেই হওক। যদি আপুনি কাৰোবাৰ বেলেগৰ ঘৰত আছে আৰু তাত বেলেগ কোনোবাই চিগাৰেট খাবলৈ লৈছে তেন্তে আপুনি সেই কোঠাটোৰ পৰা বাহিৰলৈ ওলাই আহক আৰু কোঠাৰ পৰা চিগাৰেটৰ ধোঁৱাৰ গোন্ধ দূৰ নোহোৱালৈকে নোসোমাব। চিগাৰেটৰ গোন্ধৰ পৰা দূৰৈত থকাটো অতীৱ প্ৰয়োজনীয় কাৰণ সেই গোন্ধে আপোনাৰ আসক্তি পুনৰ্জাগ্ৰত কৰি তোলাৰ সম্ভাৱনা থাকে।\nআপোনাৰ ঘৰত থকা গোটেই এছট্ৰে বোৰ দলিয়াই দিয়ক যাতে ইবোৰে আপোনাক বিগত দিনবোৰৰ কথা মনত পেলাই দিব নোৱাৰে। ময়ো মোৰ ঘৰত থকা এছট্ৰে বোৰ দলিয়াই পেলাইছোঁ। মই মোৰ ঘৰত কাকো চিগাৰেট খাবলৈ নিদিও আনকি কোনো লোকে বাহিৰতো চিগাৰেট খাই থাকিলে কেই ফুটমান দূৰতে থাকোঁ। এনে কৰাৰ পৰা মই বহুত সুফল পাইছোঁ। আৰম্ভণিতে কিছুমানে হাঁহিছিল যদিও লাহে লাহে বুজি পালে।\nআপোনাৰ ধূম্ৰপান নকৰা বন্ধু তথা আত্মীয় সকলৰ পৰা সহযোগ বিচাৰক। তেখেতসকলক খোলাখুলিকৈ কওক যে আপুনি ধূম্ৰপান কৰা এৰিছে গতিকে যেন তেখেতসকলে আপোনাক উৎসাহিত কৰে। যেন ধৰক আপুনি কোনো দুৰ্বল মুহূৰ্তত চিগাৰেট খাবলৈ বিচাৰিলে যেন আপোনাক বাধা দিয়ে। এনেকুৱা কিছুমান সৰুসুৰা কথাই যথেষ্ট সহায় কৰে।\nঅকণমান নিজৰ ঢোলটো নিজেই পিটি দিয়ক, যে আপুনি ধূম্ৰপান ত্যাগ কৰাত সফল হৈছে। ই আপোনাৰ ইচ্ছাশক্তি বঢ়োৱাৰ লগতে অইন দুজনমান ইচ্ছুক লোককো আকৰ্ষিত কৰিব।\nশেষত, প্ৰতি নিশা শুবলৈ যাওঁতে ভগবানক প্ৰাৰ্থনা কৰক যাতে আপোনাৰ ইচ্ছাশক্তি দুগুণে বৃদ্ধি পায় আৰু যাতে কোনো দুৰ্বল মুহূৰ্তত আপুনি পুনৰাই ধূম্ৰপান আৰম্ভ নকৰে।\nকেইটামান টকা, এজন ডেকা(ড° মাখনলাল দাস)


তিতাফুল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(তিতা ফুলৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nফ্ল’গাকেণ্ঠাছ পিউবিনাৰ্ভিয়াছ (তিতাফুল)\nতিতাফুল গছৰ ফুল\nপ্ৰজাতি: P. curviflorus\nAeschynanthus dunnii H. Lév.\nLonicera menelii Levl.\nতিতাফুল হৈছে এবিধ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ইয়াৰ অন্য নাম বাহক (ৰঙা)। ওখ প্ৰায় ১০-১২ ফুট মান হয়। পাত ডাঙৰ আৰু আগবোৰ জোঙা, জানুৱাৰী-ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফুল ফুলে। ফুলৰ সোৱাদ তিতা।\nবাহকৰ সংস্কৃত নাম বাসক, আতাৰুষক, সিংহস্য, বাসিকা। হিন্দীত বগা বাসা, অভুছা, অৰুশি; গুজৰাটীত অডুসা; মাৰাঠীত অডুসা; পাঞ্জাৱীত বংস; তেলেগুত পেডিয়ামানু, আড্ডাচাশমু বোলে।\nতিতাফুল নামত আৰু সোৱাদতহে তিতা যদিও কামত পিছে মিঠা। ফুলত মৌ পিবলৈ অহা মৌপিয়াবোৰেও তাকেই কয়। তিতাফুল, ৰাম বাহক বা ৰঙা বাহক যি নামেৰেই মতা নহওক কিয় ফুলবোৰ কেৱল দেখিবলৈয়ে ধুনীয়া নহয়, গুণেৰেও ভৰপূৰ। নাম হওক তিতা; কামহে আচল কথা। ৰূপেনো কি কৰে, গুণেহে সংসাৰ তৰে। তিতাফুল চিৰসেউজ জোপোহা আকৃতিৰ উদ্ভিদ। পাত আৰু ফুলৰ সোৱাদ তিতা। সেইবাবেই চাগে' তিতাফুল। ডালবোৰৰ ছাল পাতল হালধীয়া বৰণৰ আৰু প্ৰশাখাযুক্ত। প্ৰশাখাৰ শীৰ্ষত ফুল ফুলে; ৰং ৰঙা বা ইটা বৰণীয়া।\nঔষধি গুণ :\nবাৰীত তিতাফুল বেছিকৈ থাকিলে তেনে মানুহৰ ঘৰত উশাহ লোৱাত কষ্ট পোৱা অসুখ নহয়। মেলেৰিয়াও নহয় বুলি কোৱা হয়। তিতাফুলৰ পাতৰ বায়ু শোধন কৰিব পৰা ক্ষমতা অধিক হোৱা বাবেই চাগে' বাৰীত তিতাফুলৰ গছ বেছিকৈ থকা মানুহৰ ঘৰত শ্বাসজনিত ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা নাথাকে।\nতিতাফুলৰ বিবিধ ঔষধি গুণ আছে। আগৰ দিনত কাহ হ'লে শুকুৱাই টেকেলিত ভৰাই ৰখা তিতাফুলৰ পাহি কেইটামান পানীত তিয়াই তুলসী পাত আৰু জালুক এটাৰ সতে পটাত পিহি মৌৰ লগত খাবলৈ দিছিল। কাহ ভাল হৈছিল। যদি এই দৰৱে কাম নিদিছিল, তেন্তে কুমলীয়া পাত কেইটামান পাতত দি পিটিকি খাবলৈ দিছিল আৰু তেতিয়া কাহ পলাই ফাট মাৰিছিল। কেৱল কাহেই নহয় কৃমিও ভাল হয়। মেলেৰিয়া, কলাজ্বৰ আদিৰ উপৰি তিতাফুল বাতবিষত উপকাৰী আৰু জণ্ডিচত সুপথ্য তথা অৰুচিনাশক, স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধিকাৰক। মধুমেহ ৰোগীৰ বাবেও তিতাফুল উপকাৰী। ছালৰ ৰোগ আৰু গ্ৰহণীৰ ক্ষেত্ৰতো তিতাফুল উপকাৰী হিচাপে বিবেচিত হৈছে।\nতিতাফুল চিঙি আনি ফুলবোৰ শুকুৱাই টেমাত ভৰাই সংৰক্ষণ কৰা হয়। এনদৰে ৰখা ফুলেৰে ৰান্ধনীয়ে মন গ'লেই মাটিমাহৰ সতে কলাখাৰ দি খাৰ ৰান্ধে। সৰু সৰু আলুৰ লগত শুকানকৈ ভাজে। খুদ চাউল, অমিতাৰ লগত খাৰ ৰান্ধে। হাঁহকণীৰ লগত মিহলাই ভাজে। মুঠতে তিতাফুলৰ এশ এবুৰি 'ৰেচিপি' আছে; এইবিষয়ে খাদ্যৰসিকসকলে ভালকৈ জানিব। তিতাফুলৰ বিষয়ে বিহুনামত এনেদৰে উল্লেখ আছে—\n"বাৰীৰ মাজে মাজে গোলাপ ফুল ফুলিলে,\nতিতাফুল ফুলিলে ঢাপত;\nতোমাৰে আমাৰে জোৰা নিমিলিলে\nকোনোবা জনমৰ পাপত।"\n↑ "তিতাফুল বা বাহক(বা বাহাকা)". http://as.vikaspedia.in/health/ousadh/9859b89ae9f0-9ac9a89b79a79bf/9a49bf9a49be9ab9c19b2-9ac9be-9ac9be9b9995-9ac9be-9ac9be9b99be9959be.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=তিতাফুল&oldid=211460"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ০৯ ডিচেম্বৰ, ২০১৯ তাৰিখে ১০:৩২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


बाइबिल छंद विषय पर: यीशु का जन्म -> चर्च\nचर्च: [यीशु का जन्म]\n যীচু খ্ৰীষ্টৰ জন্ম এইদৰে হৈছিল৷ যীচুৰ মাক মৰিয়মক যোচেফলৈ বাগ্দান কৰা হৈছিল, কিন্তু তেওঁলোক একেলগ হোৱাৰ পূৰ্বেই মৰিয়মে পবিত্ৰ আত্মাৰ শক্তিত গৰ্ভৱতী হোৱা অনুভৱ কৰিলে। তেওঁৰ স্বামী যোচেফ এজন ধাৰ্মিক লোক হোৱাত মৰিয়মক মানুহৰ আগত নিন্দাৰ পাত্ৰ কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰি, গুপুতে ত্যাগ কৰিবলৈ মন কৰিলে। কিন্তু তেওঁ যেতিয়া এইবোৰ কথা চিন্তা কৰিলে, তেতিয়া প্ৰভুৰ এজন দূত আহি সপোনত তেওঁক দৰ্শন দি ক’লে, “হে দায়ুদৰ বংশৰ সন্তান যোচেফ, তোমাৰ ভাৰ্যা মৰিয়মক গ্ৰহণ কৰিবলৈ ভয় নকৰিবা; কিয়নো তেওঁৰ গৰ্ভৰ সন্তান পবিত্ৰ আত্মাৰ পৰা হৈছে। তেওঁ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব আৰু তুমি তেওঁৰ নাম যীচু থবা। কাৰণ তেৱেঁই নিজৰ লোকক তেওঁলোকৰ পাপ সমূহৰ পৰা মুক্ত কৰিব।” এই সকলো ঘটিছিল যাতে ভাৱবাদীৰ দ্বাৰাই প্ৰভুৱে এই যি বচন কোৱাইছিল সেয়া পূর্ণ হয়: “চোৱা, সেই কুমাৰী গৰ্ভৱতী হৈ এটি পুত্ৰ প্ৰসৱ কৰিব, আৰু তেওঁলোকে তেওঁৰ নাম ইম্মানূৱেল থব;” এই নামৰ অৰ্থ আমাৰ লগত ঈশ্বৰ ।\n তেওঁ নিজৰ প্রথম পুত্ৰ সন্তান প্ৰসৱ কৰিলে আৰু তেওঁক কাপোৰেৰে মেৰিয়াই দানা পাত্ৰত শুৱাই থলে; কাৰণ অতিথিশালাত তেওঁলোকৰ কাৰণে থকা ঠাই নাছিল। সেই অঞ্চলত কিছুমান মেষৰখীয়াই ৰাতি পথাৰত নিজৰ নিজৰ জাকবোৰ পহৰা দি আছিল। হঠাতে প্ৰভুৰ দূত এজন আহি তেওঁলোকৰ ওচৰত উপস্থিত হ’ল আৰু তেতিয়াই প্রভুৰ মহিমা তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে উজ্জ্বল হৈ প্ৰকাশিত হ’ল; তাতে তেওঁলোকৰ অতিশয় ভয় লাগিল। তেতিয়া দূতে তেওঁলোকক কলে, “ভয় নকৰিবা; কিয়নো চোৱা, যি শুভবার্তা সকলো লোকৰ কাৰণে হব, সেই মহা আনন্দৰ শুভবার্তা মই তোমালোকৰ আগত ঘোষণা কৰোঁ যে, আজি দায়ুদৰ নগৰত তোমালোকৰ কাৰণে ত্ৰাণকর্তা জন্মিল; তেওঁ অভিষিক্ত প্ৰভু খ্ৰীষ্ট। তোমালোকলৈ এয়ে চিন হব যে, ল’ৰা জনক কাপোৰেৰে মেৰিয়াই দানা পাত্ৰত শুৱাই থোৱা দেখা পাবা।” তেতিয়া অকস্মাতে স্বর্গবাহিনীৰ এক বৃহৎ দলে সেই দূতৰ লগ ল’লে আৰু ঈশ্বৰৰ প্রশংসা কৰি কবলৈ ধৰিলে, “উৰ্দ্ধলোকত ঈশ্বৰৰ মহিমা, আৰু পৃথিৱীত তেওঁৰ প্ৰীতিৰ পাত্ৰ মানুহবোৰৰ মাজত শান্তি।” পাছত স্বর্গৰ দূত সকল তেওঁলোকৰ ওচৰৰ পৰা স্বৰ্গলৈ উলটি যোৱাত মেষৰখীয়াবোৰে পৰস্পৰে কোৱা-কুই কৰিলে, “ব’লা, এতিয়া আমি বৈৎলেহমলৈ যাওঁহক; যি ঘটনাৰ কথা প্রভুৱে আমাৰ আগত ঘোষণা কৰিলে, তাকে চাবলৈ যাওঁ ব’লা।” তাৰ পাছত তেওঁলোকে বেগাই বিচাৰি গ’ল, তাতে বিচাৰি যোৱাত মৰিয়ম, যোচেফ, আৰু দানা পাত্ৰত শুৱাই থোৱা ল’ৰা জনক দেখা পালে। এইদৰে দেখাৰ পাছত শিশুটিৰ বিষয়ে তেওঁলোকক যি যি কথা দূতে কৈছিল, সেই সকলো কথা তেওঁলোকে লোক সকলক জনালে। তাতে মেষৰখীয়া সকলৰ কথা শুনি সকলোৱে বিস্ময় মানিলে। কিন্তু মৰিয়মে হলে সেইবোৰ কথা মনতে সাঁচি থলে আৰু সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ পাছত মেষৰখীয়াবোৰে তেওঁলোকক যি দৰে কোৱা হৈছিল, সেই অনুসাৰে সকলো দেখি আৰু শুনি তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ প্রশংসা স্তুতি কৰি ঘৰলৈ উলটি গ’ল। পাছে আঠ দিনৰ পাছত, যেতিয়া তেওঁৰ চুন্নৎ কৰিবৰ সময় হ’ল, তেতিয়া তেওঁলোকে শিশুটিৰ নাম যীচু ৰাখিলে; তেওঁ মাতৃগর্ভত স্থিতি হোৱাৰ আগেয়ে স্বর্গৰ দূতে এই নাম দিছিল।\n হেৰোদ যেতিয়া যিহুদীয়াৰ ৰজা আছিল, তেতিয়া যিহুদীয়াৰ বৈৎলেহম নামৰ ঠাইত যীচুৰ জন্ম হ’ল৷ সেই সময়ত পূব দেশৰ পৰা কেইজনমান জ্যোতিষী পণ্ডিতে যিৰূচালেমলৈ আহি সুধিলে, “যিহুদী সকলৰ যি জন ৰজা জন্মিছে, তেওঁ ক’ত? কিয়নো পূব দিশত আমি তেওঁৰ তৰা দেখা পালোঁ, আৰু তেওঁক প্ৰণিপাত কৰিবলৈ আহিছোঁ।” এই কথা শুনাত হেৰোদ ৰজাৰ লগতে গোটেই যিৰূচালেমত উগুল-থুগুল লাগিল। তেতিয়া হেৰোদে সকলো প্ৰধান পুৰোহিত আৰু বিধানৰ অধ্যাপক সকলক মাতি একগোট কৰিলে আৰু তেওঁলোকক সুধিলে, “খ্ৰীষ্টই ক’ত জন্ম গ্রহণ কৰিব?” তেওঁলোকে তেওঁক ক’লে, “যিহুদীয়া প্রদেশৰ বৈৎলেহম নামৰ ঠাইত; কিয়নো ভাববাদীৰ দ্বাৰাই এইদৰে লিখা আছে, ‘আৰু তুমি, যিহূদা প্রদেশৰ বৈৎলেহম, তুমি যিহুদাৰ অধিপতি সকলৰ মাজত কোনোমতে নগণ্য নহয়। কিয়নো তোমাৰ মাজৰ পৰাই এজন শাসনকর্তা ওলাব, তেৱেঁ মোৰ লোক ইস্ৰায়েলক চৰাব।’” তেতিয়া হেৰোদে সেই জ্যোতিষী পণ্ডিত কেইজনক গুপুতে মাতি সেই তৰা সঠিকৰূপে কোন সময়ত আবিৰ্ভুত হৈছিল, সেই বিষয়ে তেওঁলোকৰ পৰা জানিবৰ বাবে সুধিলে। তাৰ পাছত তেওঁলোকক বৈৎলেহমলৈ পঠিয়াই দি ক’লে, “আপোনালোক যাওক আৰু সেই শিশুটোৰ বিষয়ে ভালদৰে বিচাৰ লওঁক; আৰু বিচাৰি পালে, তেওঁৰ সম্বাদ আহি মোক দিব, তেতিয়া ময়ো গৈ তেওঁক প্ৰণিপাত কৰিব পাৰিম।” ৰজাৰ এই কথা শুনি তেওঁলোক গুচি গ’ল; তাতে যি তৰা তেওঁলোকে পূব দিশত দেখিছিল, সেই তৰা তেওঁলোকৰ আগে আগে গৈ শিশুটি থকা ঠাই পালে, আৰু সেই ঠাইৰ ওপৰত ৰৈ থাকিল। তাতে সেই তৰা দেখি, তেওঁলোক আনন্দত অতি আত্মহাৰা হ’ল। তাৰ পাছত তেওঁলোকে ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈ মাক মৰিয়মে সৈতে শিশুটিক দেখি নতশিৰে প্ৰণিপাত কৰি তেওঁৰ আৰাধনা কৰিলে। তাৰ পাছত নিজৰ নিজৰ বহুমূলীয়া বস্তুৰ টোপোলা মেলি, সোণ, ধূনাএঁঠা আৰু গন্ধৰস উপহাৰ দিলে। পাছত হেৰোদৰ ওচৰলৈ উলটি নাযাবৰ বাবে তেওঁলোকে সপোনত ঈশ্বৰৰ পৰা সাৱধান বাণী পোৱাত, তেওঁলোকে বেলেগ বাটেৰে নিজৰ নিজৰ দেশলৈ উভটি গ’ল।\n সেই সময়ত চীজাৰ আগষ্টচে নিৰ্দেশ জাৰি কৰিলে যে, ৰোম সাম্রাজ্যত বাস কৰা সকলো লোকৰ নাম লিখাই গণনা কৰা হওক। চিৰিয়াৰ ৰাজ্যপাল কুৰীণীয়ৰ সময়ত এয়ে প্ৰথম লোক পিয়ল হৈছিল। সেয়ে, নাম লিখাবৰ বাবে প্রত্যেকে নিজৰ নিজৰ নগৰলৈ গ’ল। ৰজা দায়ুদৰ বংশধৰ হোৱা হেতুকে যোচেফেও গালীল প্রদেশৰ নাচৰত নগৰৰ পৰা দায়ুদৰ নগৰ নামেৰে খ্যাত যিহূদাৰ বৈৎলেহম নগৰলৈ গ’ল।\nপ্ৰকাশিত বাক্য 12:1-5\n পাছত স্বৰ্গত এটা মহৎ চিন দেখা গ’ল: এজনী তিৰোতা দেখা গ’ল; তেওঁ কাপোৰৰ সৈতে সুৰ্য্যক পিন্ধিছিল আৰু তেওঁৰ ভৰিৰ তলত চন্দ্ৰ আছিল আৰু তেওঁ মুৰত বাৰটা তৰাৰ কিৰীটি পিন্ধিছিল৷ তেওঁ গৰ্ভৱতী আছিল আৰু প্ৰসৱ কৰিবৰ কাৰণে প্ৰসৱ-বেদনাৰে পীড়িত হৈ আটাহ পাৰি আছিল। আৰু স্বৰ্গত আন এটা চিন দেখা গ’ল: চোৱা! তাত এটা ৰঙা বৃহৎ আকাৰৰ ড্ৰেগন আছিল; তাৰ সাতটা মূৰ, দহটা শিং আৰু মূৰত সাতটা কিৰীটি আছিল। তাৰ নেজে আকাশৰ তৰাবোৰৰ তিনি ভাগৰ এভাগ টানি আনিলে আৰু পৃথিৱীত পেলাই দিলে। প্ৰসৱ কৰিবলৈ উদ্যত হোৱা সেই তিৰোতাই প্ৰসৱ কৰাৰ লগে লগে, সেই ড্ৰেগনে তেওঁৰ সন্তানক গ্ৰাস কৰিবলৈ তেওঁৰ আগত থিয় হৈ আছিল। পাছত সেই তিৰোতাই এটি পুত্ৰ সন্তান প্ৰসৱ কৰিলে, তেওঁ লোহাৰ দণ্ডেৰে সকলো জাতিক শাসন কৰিব৷ সেই পুত্ৰক ঈশ্বৰৰ আৰু তেওঁৰ সিংহাসনৰ ওচৰলৈ তুলি নিয়া হ’ল;


অনুভৱৰ বৰষুণ: কাৰেঙৰ লিগিৰী (চতুৰ্থ অংক)\nকাৰেঙৰ লিগিৰী (চতুৰ্থ অংক)\n(নগা পৰ্বতৰ নামনি । অলপ দূৰত পৰ্বতৰ গাত নগাৰ চাঙ দেখা গৈছে । চাৰিওফালে বৰ ওখ ওখ পৰ্বতবোৰ সেইডোখৰ বেঢ়ি থৈছিল । পুৱা দোক্-মোকালি বতৰ ডাৱৰীয়া, মাজে মাজে মেঘৰ গাজনি আৰু চক-মকা বিজুলী দেখা গৈছিল । এনে সময়ত তিনিটা বৰ গাঠলু চাওডাং পিঠিত একোটাকৈ বোজা লৈ আহি তাত ওলালহি । সিহঁতৰ মাজতে কন্দনামুৱা শেৱালি, মুখখন তাইৰ তেনেই শেঁতা , ভালকৈ খোজ কাঢ়িব পৰা নাই । চকুৰপৰা অবিৰল লো বাগৰিব লাগিছে । শুকান চুলিবোৰ বতাহত উৰি উৰি মুখত পৰিছেহি । দেখোতে তাইক বাউলী যেন দেখা গৈছিল । চাওডাংকেইটাই ওচৰতে টালি-টোপোলাবোৰ থয় )\n১ ম চাওডাং-প্ৰভু মোৰ (কঁকালত হাত দিয়ে) হৰি হৰি (শেৱালিক) শেৱালি অ’ বহ আই বহ , এই শিলটোতে বহ । বৰ ভাগৰ লাগিছে নহয় নে আই । ভোক লাগিছেনে ? কিবা খাবিনে ?\nশেৱালি-(কালৈকো নেচাই মূৰ জোকাৰে ) ওঁহো (তাৰ পাছত শেৱালিয়ে গাৰ কাপোৰখন গুচাই শিল এটাত বহি দীঘলকৈ উশাহ লয় )\n৩য় চাওডাং-বহ, বোপাইহঁত বহ,বৰ ভাগৰ ধৰিছে ।\n২য় চাওডাং-হেৰৌ, তামোল-চালি কিবা আছে যদি দেচোন ।\n(২য় চাওডাঙে তামোল উলিয়াই দুয়োটাকে দিয়ে; তাৰ পাছত শেৱালিক যাচে )\n২য় চাওডাং-শেৱালি অ’ আই-চালি এখন খাবিনে ?\n(আটাইকেইটা চাওডাঙে চাৰিওফালে চকু ফুৰাই চাই কিছুপৰ মনে মনে থাকে)\n১ম চাওডাং-পিছে আই শেৱালি, আমাৰ কথা হ’লে এয়েই । দেখিছই নহয়, আমাৰ ৰাজামাও দেউতাই তোক কোনোবা ৰাজ্যত এৰি থৈ আহিবলৈ কৈছে আৰু তয়ো যদি আমাৰ পিছতে নগৰ ওলাৱগৈ আমাৰ থিতাতে মৰণ । তয়ে যেন কেতিয়াও আৰু দেশত মুখ নেদেখুৱাই আমাৰ জীৱ দান দিয় । ভৈয়ামলৈ তই উভতি গ’লে আৰু আমাৰ মূৰ গাৰিত নাথাকে । ইয়াকহে ক’লো আই । তয়ো আৰু কথাষাৰ বুজিবি বুলি তোৰে আৰু প্ৰভু ভগৱন্তৰ ওপৰত ভৰষা কৰি ইয়াতে এৰি থৈ যাম । নগাহঁত বৰ ভাল মানুহ । সিহঁতৰ সৈতে মিতিৰালিকৈ থাকিবি নহ’লে আৰু আন উপায় নাই ।\n২য় চাওডাং-এৰা শেৱালি,তোৰ মুখলৈ আমি যেনেকৈ চালো তয়ো যেন আমাৰ মুখলৈ চাৱ আই ।\nশেৱালি-(কিছুপৰ মনে মনে থাকি) চাওডাং ককাইহঁত, তোমালোকে এচুলিমানো ভয় নকৰিবাহঁক । ইয়াতে আও মৰণৰে মৰিবলৈ হ’লেও মই আৰু ভৈয়ামত মুখ নেদেখুৱাওঁ । সেইটো সইতে জানিবা । ভৈয়ামত নো কাৰ মুখ চাবলৈ যাম আৰু ।\n১ম চাওডাং-নেকান্দিবি আই নেকান্দিবি । হৰি নাম লৈ থাকিবি আই । প্ৰভু ভগৱন্তই যদি তোক মৰণৰপৰা সৰুৱাইছেই তেৱেঁই তোক সকলো বিঘিনিৰপৰা ৰাখিব আই । যিমান দিনলৈ পৃথিৱীত চাউল-কঠা বিধতাই দিছে তাৰপৰা তোক কোনেও বঞ্চিত কৰিব আই !\nশেৱালি-(কান্দি) মোকনো কিয় মাৰি নেপেলোৱা । এইদৰে জীয়াই যমৰ যন্ত্ৰণা সহাতকৈ আই-অ’ । মইনো এই নিৰ্জন বনত কেনেকৈ অকলে অকলে থাকিম । আই-অ’ (কান্দে)চাওডাং ককাইহঁত ,মোকনো ইয়াত কেনেকৈ অকলৈ অকলৈ এৰি থৈ যাবাগৈ ? মোৰ কপাল অ’ (কান্দে)\n(শেৱালিৰ এনে অৱস্থা দেখি চাওডাং কেইটাৰ মন বৰ বিমৰিষ হয় । এটাই কেইটাই শেৱালিলৈ বৰ কৰুণভাৱে চাই থাকে । আৰু অলপ পৰৰ পাছত তিনিওটাৰ চকুৰে পানী ওলায় । সিহঁতে সাউত কৰে মচি আনফালে চকু ঘূৰায় ।\n১ম চাওডাং-(শেৱালিৰ ওচৰলৈ গৈ গালত হাত ফুৰায়) আই-অ’ কান্দিলে কি হ’বনো এতিয়া । আমিনো কি কৰিম আই । বিধতাৰ নিবন্ধন কোনেনো খন্দাব । যা আই উঠ, সেই জুৰিৰ পানীৰে মুখ ধুই কোমল চাউল কেইটামানকে খা । যা-যা আই উঠ ।\n(এই বুলি শেৱালিক হাতত ধৰি জুৰিৰ ফালে পঠাই দিয়ে । শেৱালিয়েও ফেকুৰি ফেকুৰি যায়গৈ ।)\n১ম চাওডাং-(আন দুটাক)বল ককাইহঁত এতিয়াই আমি যাওঁগৈ । তেহে বেলি পৰে মানে গাঁওখন পামগৈ । তাইৰ মুখখন দেখিলে আকৌ শোক লাগিব । ভালক বুলিয়েই তাইক এৰি গলো,তাই যদি পিছে আমাৰ বধৰ ভাগী হয় সেইটো তাইৰ ধৰ্মই জানে । বল,বল ককাইহঁত, তাই আহি পাইহিহে লাগে । (এই বুলি তিনিওটা চাওডাঙে ততাতৈয়াকৈ উঠি টালি-টোপোলা লৈ তাৰপৰা বেগাই গুচি যায়গৈ । অলপ পৰৰ পাছত শেৱালি তালৈ আহি চাৰিওফালে আকুল হৈ চাবলৈ ধৰে । ৰিহাৰ আঁচলেৰে সোপা কৰি মুখত দি কান্দে আৰু সোপাটো মুখেৰে কামুৰিবলৈ ধৰে । তাৰ পাছত এবাৰ ইফালে-সিফালে লৰি গৈ কাকো নেদেখি আতুৰত পৰাৰ দৰে নিধাতু খাই কান্দি কান্দি চিঞৰি চিঞৰি “চাওডাং ককাইহঁত” বুলি চাৰিওফালে পাগলীৰ দৰে লৰি ফুৰিবলৈ ধৰে । (এবাৰ লৰি ৰঙ্গমথৰপৰা ওলাই যায়গৈ ।) দূৰত কান্দোন আৰু চাওডাংক মতা শুনা যায় । এইদৰে মাজে মাজে শেৱালিৰ কান্দোন আৰু চিঞৰ শুনা যায় । দুই মিনিটমান পাছত শেৱালি আকৌ ৰঙ্গমঞ্চত সোমাই বাউলীৰ দৰে “মোক ক’ত এৰি থৈ গলাগৈ “বুলি ভয়ত উচপ খোৱাৰ দৰে হৈ কান্দিবলৈ ধৰে । পাছত উদ্ধাৰৰ একো আশা নেদেখি মাটিত ধাঁচ কৰে পৰি কান্দি থাকে । তাৰ পাছত উঠি বহি হঠাৎ শান্ত হয় ; যেন কিবা এটা শক্তিয়ে তাইক গহীন কৰি পেলালেহি ।)\nশেৱালি-ইয়াকে বোলে কপালৰ লিখন । ক’ৰ শেৱালি ক’ত আছিলো ,ক’লৈ আহিলো । (কান্দে , কান্দোন এৰি অলপ পৰ মৌন হৈ থাকে ) ভাবিনো হ’ব কি নেভাবিলেনো (কিছুপৰ মনে মনে জলকা লাগি থৰ হয়, তাৰ পাছত ৰাগি লগা মানুহৰ দৰে) আই অ’ কোঁৱৰৰ মুখখন মাজে মাজে মনত পৰি বুকুখন কেনেকৈ চিৰিংকৈ গৈছে । কোঁৱৰলৈ মোৰ ইমান মৰম কিয় ? তুমি নুবুজা নহয় মোৰ তোমালৈ কিমান মৰম মোৰ বুকুৱে নধৰে, মোৰ মনেও ভাবি ভাবি শেষ কৰিবলৈ ভাগৰে । কিমান মৰম ! সূৰযৰ পোহৰবোৰ যেনেকৈ পৃথিৱীলৈ বিয়াকুল হৈ আহি আই বসুমতিক সাবটি ধৰি আছে-মোৰো মৰমবোৰ তোমালৈ সেইদৰে গৈ তোমাক আগুৰি আছেগৈ । তোমাৰ সোণবৰণীয়া মুখত মোৰ মৰমবোৰ জিলমিলাই আছে । মই দেখিছো তোমাৰ কেঁকোৰা চুলিৰ চামে চামে মোৰ মৰমবোৰ লুকাভাকু খেলিছে । তোমাৰ ডিঙিৰ মুকুতামণি কেইটিত কোনে ৰহণ সানিলে । তুমি মোলৈ নীলা আকাশৰ পূৰ্ণিমাৰ জোন,তোমাক মই নাপাওঁ । কিন্তু তোমাৰ মৰমৰ জোনাকত মোক জুৰ ল’বলৈকো নিদিবানে ? বৰ মৰম- তোমালৈ মোৰ বৰ মৰম । সৌৱা, সৌৱা আকাশত নীলা-নালী নীলাবোৰ যিমান দূৰলৈ গৈ গৈ আছে সিমান-সিমান সিমান ।। (কিছুপৰ স্তব্ধ হৈ থাকি) ক’তা ক’তা মোৰ দেখোন ভয় নলগা হ’ল ? কি হ’ব মৰিলেনো ? ক’তা মৰিবলৈ দেখোন ভয় নালাগে ? খাওক খাওক, মোক বাঘে খায় সাপে খায় খাওক । মৰিম , মৰিম-মৰিলেই শান্তি পাম ।\n(শেৱালিয়ে আকাশলৈ চাবলৈ ধৰে । কিছুমান ক’লা ডাৱৰে আকাশ ঢাকি ধৰেহি । শেৱালি ৰৈ আকাশলৈ চাই বুকুৰ মাজত হাত দুটা সুমাই স্তব্ধ । তাৰ পাছত নিজৰ মনতে গাই যায় ।)\nবাৰিষাৰে ঘন ঘোৰ ঘোৰ\nৰজালি প্ৰাণত মোৰ\nকিনো উদাসীন সুৰ ?\nপৱন অ’ উৰুৱাই তাক-\nনিবিনো কত দুৰ ?\nশূইন জীৱন অ’ মোৰ\nউটি যাৱ কোনো ফালে\nকোন আকুলতে পাবি কূল ?\nআকাশ পৱন জোৰা\nএকেখনি ছবি অ’\nকৰি থবি মোৰ এই\nজীৱনকে বিয়াকূল ।\n(এনেতে “এইজনী কোন অ” !!! বুলিতিনিজনী নাগিনী ছোৱালী ৰুণক, জুনুক আৰু ঠুনুক সেই ঠাইডোখৰলৈ আহি তভক মাৰি ৰয়, আৰু ভয় খোৱা যেন কৰে । তাৰ পাছত আগতকৈ লাহেকৈ ৰুণুকে কয়, “এইজনী কোন অ’ ?” তিনিওজনীয়ে মুখলৈ চোৱা-চুই কৰি আৰু লাহেকৈ জুনুকে কয়, “এইজনী কোন অ’ ?” তাৰ পাছত মুখত আঙুলি দি ঠুনুকে আন দুজনীৰ চকুলৈ চোৱা-চুই কৰি তাতোকৈ লাহেকৈ কয়, “এইজনী কোন অ’?”\nশেৱালি-(সিহঁতৰ ফালে চাই অলপ হাঁহা যেন কৰি) এইকেইজনী নো কোন ?\n(প্ৰত্যেকজনীয়ে ইজনীৰ মুখলৈ সিজনীয়ে চাই নিজৰ গালৈ আঙুলিয়াই )\n১ম জনী-মই ৰুণুক।\n২য় জনী –মই জুনুক ।\n৩য় জনী-মই ঠুনুক ।\n(এই বুলি তাহাঁতে খিলখিলকৈ হাঁহি দিয়ে)\nৰুণুক-ভৈয়ামৰ ছোৱালী তই ভয় খাইছনেকি ?\nশেৱালি-নাই খোৱা কেলেই খাম ? তহঁতে মোক দেখি ভয় খোৱা নাই দেখোন ! মই দেও বুলি জনা নাই হ’বলা ?(আকৌ আটাইকেইজনীয়ে খিল-খিলকৈ হাঁহি দিয়ে)\nৰুণুক-ইহ্ ! আমি হ’বলা নেজানো তই কেলেই দেও হবি অ’? তই ভৈয়ামৰ ছোৱালীজনীহে তেওঁ । আমি তোক দূৰৰেপৰা সেই ভৈয়ামৰ মানুহৰ সতে অহা চাই আছিলোহে তেওঁ । সিহঁতে তোক ইয়াত এৰি থৈ গ’লগৈনেকি ?\n(এইবুলি কলত শেৱালিয়ে উচুপি উচুপি কান্দে)\nৰুণুক-কিয় কান্দিছ,নেকান্দিবি । তোকনো সিহঁতে কিয় এৰি গ’ল ?\nশেৱালি-মোক ঘৰৰ পৰা খেদাই দিছে ।(আকৌ কান্দে)\nৰুণুক-নেকান্দিবি অ’ । দিয়ক বাৰু সিহঁতে খেদাই ,তই আমাৰ লগত থাকিবি । আমাৰ বাই-ভনীৰ দৰে থাকিবি । আমি তোক বৰ মৰম কৰিম । আমাৰ লগত থাকিবলৈ অলপো দুখ নেপাৱ । আমাৰ আই বোপায়ে তোক মৰম কৰিব । তোৰ কোনো নাই নেকি অ’ ?\nৰুণুক-আই ঐ দেহি ? পিছে তই আমাৰ লগত থাকিবিনে ?\nশেৱালি-নেথাকি আৰু ক’লৈ যাম ?\nৰুণুক,জুণুক,ঠুনুক-(নাচি জঁপিয়াই) বৰ ভাল হ’ব, আমি এতিয়া চাৰিজনী হলো ।\n(আটাইকেইজনীয়ে শেৱালিক সাৱটি ধৰি চুমা খাই)\nৰুণুক-পিছে আমি তোক কি বুলি মাতিম ? ওঁ?\nৰুণুক-ওঁ-ওঁ-মই কওঁ-মই কওঁ-মই কওঁ –দেই । তই হৈছ ভৈয়ামৰ মইনা পখী । মই-না ! অ, মই-না, ম-ইনা ঠিক ঠিক ঠিক হ’ব । পিছে মইনা ,গীত এটা নোগোৱানে ? আমি তেও তোমাৰ গীত শুনিলোহে ।\nশেৱালি-(হাঁহি)মোৰ যদি শুনিছিলি তহঁতে এটা মোক গাই নুশুনাৱ কিয় ? মই যদি ভৈয়ামৰ পোহনীয়া মইনা তহঁত বনৰ বনৰীয়া মইনা । গাচোন তহঁতৰ এটা বনৰীয়া গীত । (আটাইকেইজনীয়ে খিল-খিলকৈ হাঁহি-“আমি বোলে বনৰীয়া মইনা “ ।)\nৰুণুক-বাৰু ,বাৰু, গাওঁ শুন ।\n(ৰুণুক জুনুক ঠুনুকে গায়-)\nবনে বনে ফুৰো অনাই বনাই\nঅনাই বনাই আমি\nঅনাই বনাই অ’ অনাই বনাই\nভৈয়ামৰ মইনা তই পোহনীয়া পখী\nঘৰৰ কথা আমি বনতে পাতি\nবনৰ কথা আমি ঘৰতে পাতি\nপৰ্বতৰে বননি ফুৰিম বগাই\nঅনাই বনাই অ’\nঅনাই বনাই ।\n(নগা পৰ্বতৰ এটা পৰ্বতৰ গাৰ সমতল । এটা গুহাৰ আগৰ মুকলি ঠাই । অলপ পৰৰ পাছতে এটা নগা ল’ৰা হাতত এপাট যাঠি লৈ ক’ৰবাৰ পৰা ল’ৰ মাৰি আহি তাত থিয় হয়হি । তাৰ চকুত অৰ্থহীন দৃষ্টি । মুখৰ ভাৱ মুহুৰ্তে মুহুৰ্তে সলনি হৈছে ।চাৰিওফালে চাই হঠাত কিবা এটা আনন্দত সি কিৰীলি মাৰি হাঁহি উঠে । তাৰ পাছত কথা নাই বতৰ নাই , সি উন্মত্ত হৈ নাচিবলৈ ধৰে । তাৰ সেই নাচোন মাথোন মনৰ অসংলগ্ন অৱস্থা আৰু ভালকৈহে ফুটাই তাক বলিয়া বুলি পতীয়মান কৰায় । সি এইদৰে নাচি থাকোতেই অনঙ্গৰাম অতি ধীৰ আৰু দাৰ্শনিকৰ খোজেৰে সোমাই অলপ দূৰত থৰ হৈ থিয় দি তাক চাবলৈ ধৰে ।অনঙ্গৰামৰ চুলিবোৰ অতি ৰুক্ষ । বহুত দিন তেলটেঙ্গা নঘঁহাত তাৰ বৰণ ৰঙচুৱা । গাত যদি আগৰ পাটৰ চোলা চুৰিয়া , সি এতিয়া জীৰ্ণ আৰু মলিন । অনঙ্গৰামৰ মুখৰ বৰণ শেঁতা আৰু গালত কিছু ডাঢ়িও গজিছিল । চকুত কিন্তু এটা উদাৰ দৃষ্টি । মুখত এটা মুক্ত সন্যাসীৰ দৰে নিৰ্বিকাৰ ভাব আৰু আনন্দৰ হাঁহি লাগি আছিল । অনঙ্গ লাহে লাহে তাত পৰি থকা শিল এটাত বহে । নগা ল’ৰাটোৰ এবাৰ হঠাৎ অনঙ্গৰ ওপৰত চকু পৰিলত নিমিষতে নাচ বন্ধ কৰি কাঠৰ পুতলাৰ দৰে অনঙ্গৰ ফালে চকু টেলেকাকৈ চাই থাকে ।)\nনগা ল’ৰা- নাচিলে মূৰ ঘূৰাই ।\nঅনঙ্গ-তেন্তে কিয় নাচিছিলি ?\nনগা ল’ৰা-(অট্টহাস্য কৰি) কিয় ? কিয় নানাচিম ? গছে নাচে. পাতে নাচে , নৈয়ে নাচে ময়ো নাচিম । তই মোৰ “চাৰাপেনক” দেখিছিলি ?\nঅনঙ্গ-চাৰাপেন কোন ?\nনগা ল’ৰা-মোৰ বুকুৰ সোণ ,তাইক আজি মই বহুদিন বিচাৰিছো , তাই নাই ক’ৰবালৈ গ’ল তাই মোৰ নাচ চাবলৈ বৰ ভাল পাইছিল । মই নচা দেখিলে তাই বহুত দূৰৰ পৰা লৰি আহিছিল ।\nঅনঙ্গ-তাই কিমান দিন হ’ল হেৰাল ?\nনগা ল’ৰা-দুবাৰ জাৰ হ’ল,দুবাৰ বৰষুণ হ’ল । সেই জুৰিটো দুবাৰ শুকালে , দুবাৰে ফেনে-ফোটোকাৰে বলে । ৰঙা ফুলবোৰে দুবাৰ ফুলিলে মোৰ চাৰাপেন নাচ চাবলৈ নাহিলে । তাইলৈ মনত পৰিলে মই নাচো, কিজানি তাই দূৰৰ পৰা মোক নচা দেখি থাকিব নোৱাৰি লৰ মাৰি চাবলৈ আহে । ক’তা পিছে মই নাচি আছো , পৰ্বতৰ টিঙত উঠি নাচিছো, নৈৰ পাৰত নাচিছো, বনৰ মাজত নাচিছো, ভৈয়ামৰ পথাৰত নাচিছো,ক’তা চাৰাপেন দেখোন মোৰ নাচ চাবলৈ ল’ৰ মাৰি নাহে ।\nঅনঙ্গ-(হুমুনিয়াহ কাঢ়ি) তোৰ এই নাচৰ ক’ত শেষ হ’ব তেন্তে আৰু ? বুজিলো ই তোৰ অনন্ত নৃত্য । ব্যৰ্থ প্ৰেমিকৰ ব্যৰ্থ নৃত্য । (নগা ল’ৰাটোৱে একো নুবুজি অনঙ্গৰ ফালে চাই থাকে) বাৰু, তোৰ নাচ মই চালে ন’হবনে ?\nনগা ল’ৰা-ন’হব ন’হব ! কচোন বাৰু মোৰ চাৰাপেন কলৈ গ’ল ?\nঅনঙ্গ-তোৰ চাৰাপেন গছৰ কুমলীয়া পাত হ’ল, ৰঙা ফুল হ’ল, হালধীয়া চৰাই হ’ল, জুৰিৰ পানী হ’ল , বৰষুণৰ টোপাল হ’ল ।\nনগা ল’ৰা-(তন্ময় হৈ শুনি) আৰু কি হ’ল ?\nঅনঙ্গ-ধুনীয়া পখিলা হ’ল, পুৱাৰ বতাহ হ’ল,বেলিৰ পোহৰ হ’ল,জোনৰ হাঁহি হ’ল,নীলা আকাশ হ’ল !\nনগা ল’ৰা-তেন্তে গছপাত ফুল হ’ল, পখিলা, হালধীয়া চৰাই ,জুৰিৰ পানী,বৰষুণ,ৰদ, বেলি,জোন ,তৰাক মই মৰম কৰিলে, ভাল পালে চাৰাপেনক মৰম কৰা হ’বনে ? ইহঁতে মোৰ নাচ দেখিলে চাৰাপেনে দেখিবনে ?\nঅনঙ্গ-পাব,পাব,দেখিব দেখিব ।\nনগা ল’ৰা-(হাঁহি জঁপিয়াই কিৰিলি পাৰি) ভাল হ’ল,কেনে ভাল হ’ল ! এজনী চাৰাপেনৰ পৰা কিমানবোৰ চাৰাপেন হ’ল । তেনে এতিয়া যদি পৰ্বতে ভৈয়ামে য’তে থাকো তাতে চাৰাপেন থাকিব । য’তে নাচো তাতে চাৰাপেনে দেখিব ! হিঃহিঃহিঃ ! বাৰু, মই ফুলবোৰক চুমা খালে চাৰাপেনৰ গালত সেই চুমা লাগিবনে ?\nনগা ল’ৰা-কেনে ভাল হ’ল ! বাৰু হালধীয়া চৰাইক মিঠাগুটি খুৱালে চাৰাপেনে সোৱাদ পাবনে ?\nঅনঙ্গ-পাবতো, কেলেই নেপাব ?\nনগা লৰা-হিঃহিঃহিঃ ! তেন্তে মই হালধীয়া চৰাইক মিঠা গুটি খুৱাওঁগৈ , ফুলক চুমা খাওঁগৈ । (জঁপিয়াই ওলাই যায় )\nঅনঙ্গই দীঘলকৈ উশাহ লয় । তেওঁ বহুত পৰ বিভোল হৈ থাকি লাহে লাহে আহি এটা শিলৰ ওপৰত বহে । চাৰিওফালে চাবলৈ ধৰে । অনঙ্গ বৰ বিয়াকুল হৈ আহিবলৈ ধৰিলে । তেওঁৰ মুখত এটা দিব্য কোমলতা ফুটি উঠিল । চকুত এটা বৰ সহজ জ্ঞানী ভাব ওলাই পৰিল । অনঙ্গ তন্ময় । তেওঁ চাৰিওফালে দৃশ্যবোৰ বৰ মৰমেৰে চাবলৈ ধৰিলে, তেওঁ এনেকৈ চাবলৈ ধৰিলে যেনিবা আগত এখনি বৰ ডাঙৰ পুথি পৰি আছে আৰু তাৰ অৰ্থ বুজি বৰ আনন্দিত হৈছে ।)\nঅনঙ্গ-আইৰ দৰে শান্ত স্নিগ্ধ\nহৈ তুমি প্ৰকৃতি সুন্দৰী\nদিছা সুবিমল স্নেহ বাকি,\nপ্ৰিয়াৰ সৌন্দৰ্য লৈ পূৰ্ণ\nযৌৱনৰ লাজুকী হাঁহিটি মাৰি ।\nপ্ৰণয় বাতৰি ক’ব খোজাহে সুন্দৰী,\nওৰণিৰে মুখ ঢাকি\nবিশ্বৰ কুৰূপ তুমি পুনু বাছি আনি\nকিয় কোৱা হাঁহি ?\nভ্ৰান্ত ধাৰণা তোৰ সকলো\nমায়াৰ লীলা দুদিনতে\nসৰি যোৱা উৎসৱলৈ বুলি গঁথা\nবিচিত্ৰ বৰ্ণৰ ফুলৰ চাকি ।\nতুমি প্ৰহেলিকাময়ী , বৈচিত্ৰ্যক\nবিচিত্ৰৰে ৰাখিছাহে ঢাকি\nআপোন নৃত্যতে তুমি আপুনিয়ে\nহোৱা বিয়াকুল । আপোনাতে\nআপুনি বিভোল ,তুমি বিদ্যাধৰী ।\nআপোন ৰথৰ তুমি আপুনি সাৰথি,\nএহাতেৰে ধৰি বাঘজৰি\nআনহাতে কৰিছা সন্ধান\nআপোনাৰ লক্ষ্য ভেদ কৰি !\nআপোন হাতেৰে তুমি গঢ়িছা\nনিজেই অব্যৰ্থ সন্ধানকাৰী\nমহা অগ্নিবাণ ! আপোন\nবাণেৰে তুমি নিজকেই কৰিছাহে\nঅব্যৰ্থ সন্ধান ।\nতুমি কৰিছা নিজেই, নিজে\nজ্যোতিৰ্ময়ী হোৱা কৰি জ্যোতিষ্মান ।\nআপোন কুৰূপ তুমি আপুনি মোহাৰি\nনিজে মথি উলিয়াই সৌন্দৰ্য নিৰ্যাস,\nআপোনাৰ শৰীৰতে আপুনিয়ে সানি,\nআপুনিয়ে বিতৰিছা আপোন হাতেৰে,\nআপোনাৰ সৌন্দৰ্যৰ যশ ।\nআপোন হাতেৰে তুমি ভাঙ্গি আনি\nনিজ ফুলনিৰ , সহস্ৰ সহস্ৰ কত\nকূসুম কোমল সুৰভিৰে ভৰা\nকত আৰু কতবোৰ পৰিমল ৰেণু,\nফুল মধু আনি তুমি ভৰাই দুকৰ\nনিজে শিলাকুটি হৈ ভাস্কৰ্য নিপুণ তুমি\nগঢিছাহে আপোন হাতেৰে\nনন্দ-বিজয়ী বীৰ কুসুম কোঁৱৰ ।\nকবি কল্পনাৰ ইন্দু নিন্দি পৰকাশী,\nঅধীশ্বৰী হেৰা অবিনাশী সৌন্দৰ্যৰ\nকিনো বিশ্বব্যপী আৱৰণ আঁচলৰ ।\nতপস্যাৰ সিন্ধু মথি তুমিহে তাপসী\nনিজৰেই উপবন ভাঙ্গি কৰি চুৰ\nপিন্ধিছাহে নিজে চৰ্মবাস । বাসনাৰে\nলিপ্ত কত শত উপবন\nকৰি পুণ্য কৰি তপোবন,\nতপস্যাৰ মন্ত্ৰ বাকি কৰ্ণকুহৰত\nনিজ হাতে কৰিছা স্থাপন,\nঅপূৰ্ব আতমা শুভ্ৰ নিষ্কাম তাপস ।\nআজি জনালাহে প্ৰকৃতি বিপুল,\nবিশ্বগ্ৰাসী বিৰাট সুন্দৰী\nঅন্তত মোৰ, প্ৰণয়ৰ দীপত হুতাশন ।\nজলোক দীপিতি তাৰ\nভেদি উঠি আৱৰণ দূৰ\nজাগি উঠ প্ৰণয়ৰ সুন্দৰী প্ৰতিমা ।\nতোৰ যোজন বিয়পা যজ্ঞবেদী অন্তৰত মোৰ\nআজি হৃদয় মন্দিৰ মোৰ\nআলোকৰে কৰি পুৰ,জ্বলিলে\nসাত বৰণীয়া অগ্নি শিখা\nপ্ৰকুতিৰ প্ৰাণময় প্ৰণয় যজ্ঞৰ ।\nহোমানল মথি তই যা-অ’ সুন্দৰী !\nবিতৰ,বিতৰগৈ শুভ্ৰ তোৰ নিৰ্মল পোহৰ\nউৎসৱময়ী কৰি নিমাত নিতাল\nযত বিৰহীৰ মৌন প্ৰণয়ৰ\nকুঞ্জ শত, শত\nউজ্বলালে আশাৰে আলোকি\nউদাসী মুখখনি প্ৰেমিকৰ !\nকুসুম কোমল যাৰ প্ৰণয়ৰ কুঞ্জ মনোহৰ,\nহ’ল কালে কাঁইটনি বন,\nকাঢ়িলে সি মাথো এটি তপত হুমুনিয়া\nতাৰে সি নিকুঞ্জখনি উৎসৱময়ী পুনু কৰ তই\nউৎসৱময়ী পুনু কৰ ।\n(বহুতপৰ তন্ময় হৈ থাকি, তাৰ পাছত শিলৰ পৰা অধীৰ হৈ উঠি আহি)\nদৃষ্টি, দৃষ্টি, দৃষ্টি দিয়া মোক ।\nস্পৰ্শ, স্পৰ্শ, স্পৰ্শ দিয়া মোক\nমোৰ ইন্দ্ৰিয় অন্ধকূপ ।\nদৃষ্টিৰ প্ৰসাৰ মোক দিয়াহে সুন্দৰী\nচাবলৈ অন্তহীন ৰূপ । ই কি !\nবিশ্ব বিমোহিনী সৌন্দৰ্যতো সৌন্দৰ্য অপৰূপ ।\n(অনঙ্গৰ মুখত এক দিব্য আভা উদ্ভাসিত হৈ পৰে । তাৰ পাছত মাটিত বহি শিলত মূৰ থৈ থৰ লাগি চাই থাকে । বতাহ বলে । বতাহ গছৰ পাত লাগি দূৰৰ বাঁহীৰ দৰে, অনবৰত ঠুনুক-ঠানাককৈ ভগা-ছিগা সুৰৰ দৰে শব্দ আহি সেই ঠাইডোখৰ বুৰাই পেলাইহি । সেইফালে অনঙ্গ নিতাল মাৰে । অলপ অলপ আন্ধাৰ হৈ আহে । ৰুণুকৰ হাতত এডাল আঁৰিয়া ।)\nজুনুক-উ-উ-উ-মিতা! সেইটো হবলা ।\n(ৰুণুকৰ চকু অনঙ্গৰ ওপৰত পৰে )\nঠুনুক-এ ৰুণুক এইটো হ’ব পায় । এ জলকা লাগি পৰি আছে । উ, উ, মিতা উ ।\nঅনঙ্গ-(উঠি) কি হ’ল ৰুণুক ?\nৰুণুক-মিতা,মিতা তই ইয়াত নেথাকিবি ।\nৰুণুক-ৰজাৰ নগৰৰ পৰা বহুতো মানুহ আহি হাতে হাতে আঁৰিয়া লৈ আমাৰ গাঁৱত কিবা বিচাৰি ফুৰিলে । তোক ধৰি নিব ।\nঅনঙ্গ-(হাঁহি) মোক, মোক, মোক ৰজাৰ একো প্ৰয়োজন নাই ।\nৰুণুক-তেন্তে মইনাক নিবলৈ আহিছে ।\nঅনঙ্গ-কোন মইনা ?\nৰুণুক-আজি ভৈয়ামৰ পৰা এজনী ছোৱালী আহিছে নহয় ।\nঅনঙ্গ-(আচৰিত হৈ) কেনেকুৱা ?\nৰুণুক-তাই কান্দি থাকে । মাজে মাজে হাঁহে । তাইক আমি লুকুৱাই থৈছো । তাইক ৰজাৰ মানুহে পালে হেনো কাটিব ।\nঅনঙ্গ-(কিছুপৰ ভাবি থাকি) তাই বাৰু ক’ত আছে ?\nঅনঙ্গ-মোক নকৱনে ? বলচোন মই চাওঁগৈ । তাইক ভালকৈ এঠাইত লুকাই নথলে তহঁতৰ হাতৰ পৰা ৰজাৰ মানুহে ধৰি লৈ যাব ।\nৰুণুক-(ভয় খাই) তেন্তে আমি তাই ক’ত থম ? কি কৰিম ?\nঅনঙ্গ-মোক বাৰু তাইৰ ওচৰলৈ লৈ ব’ল । মই তাইক আটাইবোৰ কথা সুধিলেহে ক’ত থলে ভাল হ’ব ক’ব পাৰিম ।\nৰুণুক-ব’ল তেনে মিতা, আহ, বেগাই আহ ।সৌবোৰ দেখিছনে ৰজাৰ মানুহবোৰে কেনেকৈ আঁৰিয়া আৰু জোঁৰ লৈ পিয়া পি দি ফুৰিছে। সৌৱা কিছুমান এইফালেও আহিছে ।\n(তিনিওজনী নাগিনী আৰু অনঙ্গ ওলাই যায় আৰু অলপ পৰৰ পাছতে সেইবাটেদি আঁৰিয়া লৈ লৈ কিছুমান মানুহ যায়হি । এইদৰে কিছুপৰলৈ সেই ঠাই ডোখৰেদি আঁৰিয়া লৈ মানুহ দলে দলে অহা যোৱা কৰি থকা দেখা যায় ।)\nPosted by মাধুৰীমা at 02:36\nLabels: ইউনিক’ডলৈ ৰূপান্তৰ\nকাৰেঙৰ লিগিৰী (তৃতীয় অংক)\nকাৰেঙৰ লিগিৰী (পঞ্চম অঙ্ক )


কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে দুদিনীয়া ভাৰত বন্ধ : দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত দেখা গ’ল বন্ধৰ প্ৰভাৱ | Asom Live 24\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে দুদিনীয়া ভাৰত বন্ধ : দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত দেখা গ’ল বন্ধৰ প্ৰভাৱ\nin অসম, ভাৰত, ৰাজনীতি\n২৮ আৰু ২৯ মাৰ্চত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ জনগণ নীতিৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় ট্ৰেড ইউনিয়নসমূহে আহ্বান জনোৱা ভাৰত বন্ধলৈ অলইণ্ডিয়া বেংক এমপ্লয়েজ ইউনিয়নৰ লগতে দেশৰ শ্ৰমিক, কৃষকসকলেও পূৰ্ণ সমর্থন আগবঢ়াইছে৷ যাৰ ফলত প্ৰথমটো দিনতে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বন্ধৰ প্ৰভাৱ স্পষ্টভাৱে পৰা দেখা গৈছে।\nবেংক ইউনিয়নসমূহে ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংকসমূহৰ ব্যক্তিগতকৰণ আৰু বেংকিং আইন সংশোধনী বিধেয়ক ২০২১ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদত এই ভাৰত বন্ধ চামিল হোৱা বুলি প্ৰকাশ কৰিছে।\nবামপন্থী শাসিত ৰাজ্য কেৰালাত ভাৰত বন্ধৰ সময়ত কেৰেলা ৰাজ্যিক পৰিহবহণ নিগমে যানবাহন চলাচল বন্ধ ৰখাৰ ফলত ৰাজপথত যান-বাহনৰ উপস্থিতি খুব সেৰেঙা হোৱা পৰিলক্ষিত হয়৷ অৱশ্যে ৰে’লৱে ষ্টেচন, চিকিত্সালয় আদিলৈ যোৱা লোকসকলক আৰক্ষীয়ে সহযোগিতা আগবঢ়োৱা দেখা গ’ল।\nলগতে পঢ়ক ৮-১০ এপ্ৰিলত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হ’ব গ্লেমাৰিয়াছ টেবুল টেনিছ ইউনাইটেড প্ৰিমিয়াৰ লীগ\nইফালে কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশ মৰ্মে ভাৰত পেট্ৰ’লিয়াম কৰ্পৰেছন লিমিটেডৰ ৫টাকৈ ইউনিয়নে ধৰ্মঘটত অংশগ্ৰহণৰ পৰা বিৰত থাকে।\nআনহাতে, তৃণমূল কংগ্ৰেছ শাসিতৰাজ্য পশ্চিমবংগত ট্ৰেড ইউনিয়নবোৰক ৰাজপথত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে৷ ইফালে ৰাজ্য চৰকাৰে সকলো চৰকাৰী কাৰ্যালয় খোলা ৰাখিবলৈ নিৰ্দেশজাৰি কৰাৰ লগতে কৰ্মচাৰীসকলক কৰ্মস্থলীত উপস্থিত হ’বলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে।\nলগতে পঢ়ক হোৱাটছএপত পাকিস্তানক লৈ কি ষ্টেটাছ দি গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল এগৰাকী ভাৰতীয় যুৱতী?\nপশ্চিমবংগ চৰকাৰে ধৰ্মঘটৰ দুয়োটা দিনতে সকলো চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ ছুটি আৰু অৰ্ধদিনৰ ছুটি সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰিছে। ৰাজ্যখনৰ চৰকাৰে কোনো চৰকাৰী কৰ্মচাৰীয়ে কৰ্মস্থলীত উপস্থিত নহ’লে ইয়াক চৰকাৰী নিৰ্দেশনা উলংঘন বুলি বিবেচনা কৰি দৰমহা কৰ্তন কৰিব বুলিও প্ৰকাশ কৰিছে৷\nপাঁচ ৰাজ্যৰ বিধান সভা নিৰ্বাচন চাৰিখন ৰাজ্যত বিজেপিয়ে জয়লাভ কৰাৰ পিছতে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ জন বিৰোধী নীতিসমূহৰ বিৰোধিতাৰে দেশজুৰি ধৰ্মঘট আহ্বান কৰা হৈছিল৷\nTags: asom live 24assam ka tazza khabarassam live 24axom live 24axom live 24 digitalbest news channel in assamBest news channel of assamBest News Portal in Assambharat bandh\nপাক প্ৰধানমন্ত্ৰী বিৰুদ্ধে অনাস্থা প্ৰস্তাৱ : গাদী হেৰুওৱাব নেকি ইমৰাণ খানে!\nমৃত্যুদূত ৱে’গনাৰ হাতৰ পৰা পুনৰ প্ৰাণৰক্ষা পৰিল ৰাষ্ট্ৰপতি জেলেনস্কিৰ!


মিতাক্ষৰ-যামিনী গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n.. .ভালোবেসে সখী নিভৃতে যতনে\nআমাৰ নামটি লিখ’ তোমাৰ\nআমাৰ পৰাণে যে গান বাজিছে…\nতাহাৰ তালটি শিখ’\nতোমাৰ চৰণ মঞ্জিৰে…\n: ইমান ধুনীয়া মাত! – চিগাৰেটত সুখ টান এটা মাৰি আচৰিত হৈ স্বগতোক্তি কৰিছিল সি।\nৰৈ ৰৈ ভাঁহি অহা গীতটোৰ লহৰে লহৰে তাৰ মনত এই ধুনীয়া মাতটোৰ গৰাকীৰ জান-নেজান ছৱি এখনো নিভৃতে অঁকা হৈ গৈছিল। কজলা এমেঘ ঘন চুলিৰে আৱৰা এখন কোমল মুখ; এযোৰ বিশাল ভৰাশাওণ যেন চকু আৰু… আৰু বতাহে সুৰ তুলিব পৰাকৈ কুমলীয়া সোণাৰু পাতৰ দৰে এযুৰি ওঁঠ!\nইয়াৰ আগলৈকে কোনো গানেই, কোনো সুৰেই এনেকৈ শ্বাশ্বতৰ কলিজা চুব পৰা নাছিল। কিন্তু সেইদিনা শুনা সেই গানটো, সেই মাতটো শ্বাশ্বতৰ মনৰ তলিত গজগজীয়াকৈ বহি ৰ’ল। অকল মাতটোৱেই নহয়, মাতটোৰ কাল্পনিক মূৰ্তিমানগৰাকীও যেন তাৰ মনৰ অনাহুত অথচ হেঁপাহৰ আলহী হৈ পৰিল।\nঅকলশৰীয়া মুহূৰ্তত মনৰ বৰঘৰলৈ অবাধে এই আহে, এই যায়-কোনো বাধা নাই।\nবাধাৰ অৱশ্যে কোনো কাৰণো নাই। জীৱনত কোনো সংগ্ৰাম নাই, কোনো চিন্তা-দুশ্চিন্তা নাই, একো বাধ্য-বাধকতা নাই। এইবোৰ ইতিমধ্যে অতিক্ৰম কৰি আহি সি এতিয়া এজন স্বয়ং সম্পূৰ্ণ প্ৰতিস্থিত মানুহ। অৱশ্যে স্বয়ং সম্পূৰ্ণহে, কাৰণ সামাজিকভাৱে তেতিয়াও সি সম্পূৰ্ণ মানুহৰ স্বীকৃতি পোৱা নাছিল। সি জীৱনৰ সংগ্ৰামত যুঁজি থাকোঁতেই তাক পৰিপূৰ্ণ মানুহ হিচাপে চোৱাৰ আশাখিনি নিজৰ মাজতে সামৰি মাক পৃথিৱীৰ পৰাই গুচি গৈছিল। তাৰ পাছৰ পৰাই তাৰ জীৱনলৈ যি শূন্যতা নামিছিল, সেই শূন্যতাক দূৰ কৰিবলৈ কৰা চেষ্টাবোৰৰ হেঁচাত পৰিপূৰ্ণতাৰ সপোনটো আঁৰ হৈ পৰিছিল। শূন্যতা আৰু পূৰ্ণতাৰ ঠেলাহেঁচাৰ মাজতে তাৰ ট্ৰান্সফাৰ হৈছিল অফিচৰ অলপ সীমামূৰীয়া ব্ৰান্সটোলৈ। যিটোলৈ পৰিপূৰ্ণ মানুহবোৰ পৰিয়াল লৈ আহিবলৈ টান পায়।\nসি আহিছিল। আপাততঃ ভালেই পাইছিল সি। কাৰণ সামাজিক প্ৰশ্নবোৰে আমুৱাইছিল তাক। অলপ অসামাজিক হ’বলৈ মনৰ ভিতৰৰ পৰা তাড়না এটা অনুভৱ কৰি আহিছিল মাক আঁতৰি যোৱাৰ পাচৰ পৰাই।\nসেয়ে সি গুচি আহিছিল এই অচিন ঠাইখনলৈ।\nপ্ৰথম দিনা নতুন অচিনাকি ঘৰখনৰ চৌপাশটোৰ সৈতে চিনাকি হ’বলৈ বুলিয়ে ভিতৰ সোমায়ে শ্বাশ্বতে পৰ্দাবোৰ কোঁচাই খিৰিকিবোৰ এখন এখনকৈ খুলি দিছিল। বিদেশত কৰ্মৰত ধনিক অভিজাত পৰিয়াল এটাৰ বিলাসিতাৰ নমুনা আছিল ঘৰখন। এই অঞ্চলত ভাৰাতীয়াও পোৱা নাযায়। সেয়ে, ৱেল-ফাৰ্নিশ্বড বিশাল ঘৰটোৰ এটা পাৰ্ট সি বৰ কম ভাৰাতে পাইছিলে।\nঘৰখনৰ নিজঞ্জাল পৰিবেশটোত বহল চোফাখনত বহি বাধাহীনভাৱেই মুকলিকৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই লৈছিল সি। সেই তেতিয়াই বৰ কোমল মাতৰ গীতটো বতাহৰ বোকোচাত উঠি খোলা খিৰিকিৰে ৰিব-ৰিবকৈ তাৰ ৰুমলৈ সোমাই আহিছিল। গানৰ প্ৰতি তাৰ হৃদয়ৰ টান নাই। আনে ভাল বুলি কোৱা আৰু প্ৰথম প্ৰেমত পৰা বয়সত শুনা দুই এটা ৰোমাণ্টিক গানৰ বাহিৰে গানৰ সৈতে তাৰ পৰিচয় তেনেই সীমিত।\nতথাপি গানটোৰ ভাষাটোৰ কাৰণেই সি সেয়া ৰবীন্দ্ৰ সংগীত বুলি নিজৰ মাজতে ধাৰণা এটা কৰি লৈছিল।\nএৰা-ধৰাকৈ চিগি চিগি অহা মাতটোত কিন্তু কিবা এটা আছিল। গান, সুৰ, তাল, লয় চিনি নোপোৱা শ্বাশ্বতকো সেই মাতটোৱে যেন পৰম মমতাৰে আলফুলে মেৰিয়াই ল’ব খুজিছিল!\nকিয় জানো.. অচিনাকি সেই ধুনীয়া মাতটো শুনাৰ পৰাই তাৰ হঠাতে যেন সম্পূৰ্ণ হ’বলৈ নিজাকৈও হেঁপাহ অকণ গজি উঠিছিল। সেই.. মাকৰ তাক লৈ জাগি উঠা আৰু মাকৰ বুকুতে জাহ যোৱা হেঁপাহকণৰ দৰে!\nসঁচাকৈয়েচোন তাৰ মনৰ মন্দিৰত কাৰোবাৰ নাম এটি লিখিবলৈ মন গৈছিল। ..কি নাম এই ধুনীয়া মাতটোৰ?\nসি নাজানে। কিন্তু, তাৰ ভাৱ হৈছিল… সেই ধুনীয়া মাতটোৱে যেন বাৰে বাৰে তাৰ মন মন্দিৰৰ দুৱাৰত মিহি টুকৰ মাৰিছিল!\n”তুমি ৰ’বে নীৰৱে\nতুমি ৰ’বে নীৰৱে\nনীবিড় নিভৃত পূৰ্ণিমা নীশিথে….”\nবতাহত উপঙি আহিছে ধুনীয়া মাতটো। সঁচাকৈয়ে মাতটোৰ অজ্ঞাতেই যে ই শ্বাশ্বতৰ হৃদয়ত নীৰৱে ঘৰ কৰিছিল!\nপ্ৰায়ে অফিচৰ পৰা আহি আবেলি, কেতিয়াবা সন্ধিয়া বৃহৎ চোফাখনত হেলান দি চিগাৰেটৰ ধোঁৱা উৰুৱাই ৰবীন্দ্ৰ সংগীত শুনাতো তাৰ এৰাব নোৱাৰা নিচা হৈ পৰিছিল। সুৰবোৰ উঠি উঠি তাৰ চৌপাশলৈ ঢপলীয়াই আহিলেই তাৰ মনলৈ ভাঁহি আহিছিল দক্ষিণা বাৰাণ্ডাত তাঁতী শাৰী পিন্ধি কাপোৰত ফুল তুলি আপোন মনে ৰবীন্দ্ৰ সংগীত গাই থকা এটা লাহী অৱয়ব। কজলা এমেঘ ঘন চুলিৰে আৱৰা এখন কোমল মুখ; এযোৰ বিশাল শাওণ যেন চকু আৰু বতাহে সুৰ তুলিব পৰাকৈ কুমলীয়া সোণাৰু পাতৰ দৰে এযুৰি ওঁঠ! আল্টা ৰঞ্জিত হাত-ভৰি আৰু এমেঘ চুলিৰ মাজত এচমকা সেন্দূৰৰ বিজুলী…। নাই নাই। সজোৰে মূৰ জোকাৰি সি চকামকাকৈ দেখা সেন্দূৰৰ বিজুলী চমকা মনৰ মাজৰ পৰা দলিয়াই পেলাইছিল। তাৰ পাচতো কপালৰ সোঁমাজত পূৰ্ণিমাৰ দগমগীয়া ফোঁটটো কিন্তু জিলিকাই থৈছিল।\nশ্বাশ্বত প্ৰেমত পৰিছিল ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ। চেহেৰা নেদেখাকৈয়ে শ্বাশ্বত প্ৰেমত পৰিছিল এটা ধুনীয়া সেউজীয়া মাতৰ! কেতিয়াবা সি নিজকে প্ৰশ্নও কৰিছিল। মাত এটাৰ চেহেৰা থাকে জানো! চেহেৰা নেদেখাকৈয়ে যে মাতটো তাৰ ইমান আপোন! …এনেকুৱাত চেহেৰাৰ প্ৰয়োজন আছে জানো!\nনহ’লেনো তাৰ মনলৈ মাতটোৰ গৰাকীৰ জান-নেজান ছৱি এখন ভাঁহি আহেনে!\nতাৰ ঘৰখনৰ সন্মুখেদি পাৰহৈ গৈছে ৰাজআলিটো। ৰাজআলিৰ সিপাৰে এশাৰী ঘৰ। তাৰ সোঁৱে-বাঁৱেও ঘৰ। আৰু ঘৰখনৰ পিচফালে এখন বৃহৎ গেজেপনিলগা বাৰী। ঘৰবোৰ সেৰেঙা। তথাপি সি তাত থাকিবলৈ লোৱাৰ ইমান দিন হোৱাৰ পাচতো কিন্তু সেই ধুনীয়া মাতটো কোনফালৰ পৰা ভাঁহি আহে সি মুঠেই ধৰিব নোৱাৰে। ঠাইখনৰ বেহিচাপী উতনুৱা বতাহজাকৰ কাৰণেই চাগে সি ইমানদিনে মাতটো আচলতে কোনটো দিশৰ পৰা আহে ধৰিব নোৱাৰে। এই মাতটোৰ বিষয়ে তাৰ বহু কথাই জানিবলৈ মন যায়। কিন্তু নজনাকৈয়ে ৰৈ যায়। বহুদিন সি অফিচৰ পৰা ঠিক কৰি দিয়া তাৰ ব্যক্তিগত সহায়কাৰী ৰাজুক সুধিম সুধিম বুলিও কিবা এক অস্বস্তিতে একোৱেই সোধা নহয়গৈ।\nকিন্তু, কেইদিনমান ধৰি শ্বাশ্বতে ভীষণ অস্বস্তিত কটাইছে।\nপাঁচদিন হ’ল। হয় সি নিশ্চিত যে পাঁচদিন হ’ল। সেইদিনা শণিবাৰ আছিল ছেকেণ্ড ছেটাৰডে’। অফিচ বন্ধ। আবেলিটোৰ অপেক্ষাতে সি দুপৰীয়াটো যেন বৰ খৰখেদাকৈ পঠিয়াইছিল। কিন্তু, আবলি পাৰ হৈ সন্ধিয়া শেষ হৈ ৰাতিলৈ সময় বাগৰিছিল। তথাপি চৌপাশ নিস্তব্ধ হৈ ৰৈছিল। মাতটোৰ যেন অস্তিত্বই নাছিল কোনোদিন। তাৰ পাচতো চাৰিদিন পাৰ হৈ গৈছিল।\nশ্বাশ্বতে চাৰিওদিশে কাণ উনায়ো সেই মাতটো শুনিবলৈ পোৱা নাছিল। এই পাঁচদিন সেই কণ্ঠ শুনিবলৈ নোপোৱাৰ পাচতহে সি বুজি উঠিছে যে ইতিমধ্যে তাৰ কাণৰ উশাহ হৈ পৰিছে সেই মাতটো। আৰু উশাহ অবিহনে মানুহ কেনেকৈ জীয়াই থাকে!\nৰাজুৰ পৰাই শ্বাশ্বতে তাৰ উশাহৰ খবৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। বৰ বেছি কাৰো লগত কথা নপতা শ্বাশ্বতে কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিব ভাৱি থাকোঁতেই ৰাজু দুখমনেৰে সোমাই আহিল। ৰাজুৰ দুখী মুখখনে শ্বাশ্বতক কথা আৰম্ভ কৰিবলৈ যেন সুবিধাহে কৰি দিলে। সি পাকঘৰৰ ফালে খোজ লওঁতেই শ্বাশ্বতে মাত দিলে,\n: কি হ’ল ৰাজু? তোমাৰ মন বেয়া? -ৰাজু আচৰিত হ’ল। তথাপি সি দুখ মনেৰেই উত্তৰ দিলে।\n: শিউলি বাইদেউক আজি আশ্ৰমলৈ লৈ গ’ল।\n: কোন শিউলি বাইদেউ?\n: ৰাস্তাৰ সিপাৰে বাওঁফালৰ হাৱেলীৰ দৰে ঘৰটো যে, তাৰ মালিক। এইখন ঘৰৰ মালিকৰ খুড়ীয়েক। বাঙালী ছোৱালী আছিল। মালিকে কলিকতাত পঢ়িবলৈ যাওঁতেই লৈ আহিছিল। মালিক মৰাৰ পাচত শিউলি বাইদেউ অকলেই আছিল ঘৰখনত। মোৰ মানুহজনীয়ে দিনটো লগ দিছিল তেওঁক। এতিয়া পাঁচদিন আগত পুতেক বিদেশৰ পৰা আহি তেওঁক আশ্ৰমত থৈ ঘৰে-মাটিয়ে বেচাৰ যা-যোগাৰ কৰিছে।\n: আবেলি আৰু সন্ধিয়া যে গান গায়, তেৱেঁই গায় নেকি?\n: আৰু কোনে গাব! তেওঁৰ নিচিনা ধুনীয়া গান গোৱা আৰু দেখিবলৈ ধুনীয়া মানুহ এই জাগাৰ পৰা দূৰ-দূৰলৈও নহ’ব। মোৰ মানুহজনীয়ে কৈছে নহয়…এইকেইদিন বাইদেৱে বোলে গান বাদেই খোৱা-বোৱাও এৰিছিল। আৰু আজি পুতেকে তেনে এজনী মানুহকে আশ্ৰমত এৰি থৈ আহিলগৈ।\nআচৰিত! ধুনীয়া মাত এটাৰো ইমান বিৰহ!\nশ্বাশ্বত মনে মনে ৰ’ল। ৰাজুৰ দুখবোৰ, ধুনীয়া মাতটোৰ বিৰহবোৰ যেন বগুৱা বাই তাৰ কোলালৈ উঠি আহিল! মাতটোৱে এতিয়া নিজৰ চেহেৰা এটা পালে। তাৰ মাকৰ নিচিনা চেহেৰা। তাৰ মাকৰ নিচিনা চেহেৰা এটা বৃদ্ধাশ্ৰমত থকাতো সি জানো সহ্য কৰিব পাৰিব?\nআৰু তাৰ কাণৰ উশাহটো!\nউশাহ অবিহনে জানো সি জীয়াই থাকিব পাৰিব! … সেয়া লাগিলে কাণৰ উশাহেই হওক- উশাহ উশাহেই।\nঘপহকৈ সি সিদ্ধান্ত এটা লৈ পেলালে।\nমাক জীয়াই থকাৰ সময়চোৱাৰ দৰেই নিজকে সম্পূৰ্ণ আৰু পৰিপূৰ্ণ কৰি তুলিবলৈকে তাৰ জীৱনৰ শূন্যতাখিনি সি খেদিব লাগিব। মাকৰ নতুন চেহেৰা এটাৰে মাক গুচি যোৱাৰ পাচৰ বাঢ়ি অহা শূন্যতাখিনি সি পূৰাই পেলাব লাগিব। তাৰবাবে সি সেই ধুনীয়া মাতটো বিচাৰি আশ্ৰমলৈ যাব লাগিব। কাৰণ সেই ধুনীয়া মাতটোৰ অবিহনে যে সি তাৰ সেই শূন্যতা কাহিনীও পূৰাব নোৱাৰে।\nবহুত দিনৰ মূৰত তাৰ মনটো ভাল লাগিল। আকৌ সেই মিঠা মাতটো একেবাৰে কাষৰ পৰা শুনাৰ আশাৰে, আকৌ এবাৰ কলিজাত সেই ধুনীয়া মাতটোৰ মমতাময় স্পৰ্শ লাভ কৰাৰ হেঁপাহেৰে সি জনা নজনাকৈ গুণগুণাই উঠিল,\nনীবিড় নিভৃত পূৰ্ণিমা ….”\n← জীৱন – গতি–পাপু শইকীয়া\nভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ গীতত শৰতৰ অনুভৱ-বন্তি বৰঠাকুৰ বৰুৱা →


Fermus Xt in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nFermus Xt ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Fermus Xt Benefits & Uses in Assamese- Fermus Xt ar laabh aaru byavaharsamuh\nFermus Xt ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Fermus Xt Dosage & How to Take in Assamese - Fermus Xt ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFermus Xt ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Fermus Xt Side Effects in Assamese- Fermus Xt ar parshwakriyasamuh\nFermus Xt সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Fermus Xt Related Warnings in Assamese- Fermus Xt xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Fermus Xtৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Fermus Xt with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Fermus Xt ar gurutor kriya-pratikriya\nFermus Xt মতভেদসমূহ- Fermus Xt Contraindications in Assamese- Fermus Xt nishedhsamuh\nFermus Xt ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Fermus Xt in Assamese- Fermus Xt ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fermus Xt ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Fermus Xt Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Fermus Xt kriya-pratikriya\nFermus Xt ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Fermus Xt Benefits & Uses in Assamese - Fermus Xt ar laabh aaru byavaharsamuh\nFermus Xt তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nFermus Xt ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Fermus Xt Dosage & How to Take in Assamese - Fermus Xt ar paali aaru xeya kenedore lobo\nFermus Xt-ৰ উপাদানসমূহ - Fermus Xt Active Ingredients in Assamese - Fermus Xt-ar upadaansamuh\nFermus Xt ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Fermus Xt Side Effects in Assamese - Fermus Xt ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Fermus Xt ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nFermus Xt সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Fermus Xt Related Warnings in Assamese - Fermus Xt xonkranta xatarkatabanisamuh\nFermus Xt-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nFermus Xt-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nবৃক্কত Fermus Xt কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nযকৃতত Fermus Xt কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Fermus Xt ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Fermus Xtৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Fermus Xt with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Fermus Xt ar gurutor kriya-pratikriya\nFermus Xt তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nFermus Xt মতভেদসমূহ - Fermus Xt Contraindications in Assamese - Fermus Xt nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Fermus Xt লোৱা অনুচিত যাতে -\nFermus Xt ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Fermus Xt in Assamese - Fermus Xt ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Fermus Xt-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Fermus Xt ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Fermus Xt Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Fermus Xt kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Fermus Xtৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nমদ আৰু Fermus Xtৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া


পুলৱামা কাণ্ডৰ অডিঅ’ ক্লিপ! সত্য নহয় অভি দাণ্ডিয়াৰ ভিডিঅ’ | সত্যবান\nপুলৱামা কাণ্ডৰ অডিঅ’ ক্লিপ! সত্য নহয় অভি দাণ্ডিয়াৰ ভিডিঅ’\nSubmitted by Satyaban on6March 2019\nপুলৱামা কাণ্ড শাসকীয় দল বিজেপিৰ নিকৃষ্ট ষড়যন্ত্ৰ৷ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত ফেচবুক লাইভযোগে এই দাবী কৰিছিল অভি দাণ্ডিয়া নামৰ এজন লোকে৷ তাৰ প্ৰমাণ স্বৰূপে উক্ত ফেচবুক লাইভত তেওঁ গৃহমন্ত্ৰী ৰাজনাথ সিং, বিজেপি অধ্যক্ষ অমিত শ্বাহ আৰু এগৰাকী অজ্ঞাত মহিলাৰ মাজৰ কথা-বতৰাৰ অডিঅ’ ক্লিপো প্ৰকাশ কৰিছিল৷ এতিয়া দাণ্ডিয়াই সেই ফেচবুক লাইভ ডিলিট কৰিছে যদিও ইতিমধ্যে সেয়া ভাইৰেল হৈ পৰিছে৷ ইউটিউবতো বৰ্তমান দাণ্ডিয়া ফেচবুক লাইভৰ দৃশ্য একাধিক চেনেলে আপলোড কৰিছে৷\nদাণ্ডিয়াৰ সেই ফেচবুক লাইভক লৈ পাকিস্তানতো ব্যাপক চৰ্চা চলা দেখা গৈছে৷ একাধিক পাক সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানে নিজৰ ৱেবছাইটত প্ৰকাশ কৰিছে৷\nসৰ্বত্ৰে এনেদৰে ভাইৰেল হৈ পৰিলেও প্ৰকৃততে এয়া হৈছে সম্পূৰ্ণৰূপে অসত্য। এণ্টি ফেক নিউজ ৱেবছাইট 'অল্ট নিউজ’ৰ অনুসন্ধানত পোহৰলৈ আহিছে যে বিজেপি নেতাকেইগৰাকীয়ে পূৰ্বতে দিয়া সাৎক্ষাকাৰক পৃথক-পৃথককৈ কাটি অডিঅ’ ক্লিপটো প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সাক্ষাৎকাৰৰ অডিঅ’ ক্লিপসমূহো এনেদৰে এডিট কৰা হৈছে যে সেয়া কেবাবাৰো শুনিলেও ৰাজনাথ সিং আৰু অমিত শ্বাহে এগৰাকী মহিলাৰ সৈতে লগলাগি ভাৰতীয় জোৱানক হত্যা কৰিবলৈ ষড়যন্ত্ৰ ৰচনা কৰা বুলি পতিয়ন যাবলৈ শ্ৰোতা-দৰ্শক বাধ্য হৈ পৰে।\nআৰিফ খান নামৰ টুইটাৰ ইউজাৰ এগৰাকীয়ে প্ৰথমে প্ৰমাণ দাঙি ধৰি সকলোকে অভি দাণ্ডিয়াৰ ফেচবুক লাইভ সন্দৰ্ভত সতৰ্ক কৰি দিয়ে। ইয়াৰ পিছতে অল্ট নিউজে বিষয়টোক গুৰুত্বসহকাৰে সবিশেষ তথ্যপ্ৰমাণসহ প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰে। উক্ত প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ পোৱামতে দাণ্ডিয়াই ফেচবুক লাইভত দাবী কৰা ৰাজনাথ সিঙৰ ক্লিপ '“जवानो के सवाल पर हमारी देश बहुत सेंसेटिव है, बहुत संवेदनशील है…” অংশটো লোৱা হৈছে ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত গৃহমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে ইণ্ডিয়া টুডে টিভিক দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰৰ পৰা। উক্ত সাক্ষাৎকাৰটো হৈছে পুলৱামা কাণ্ডৰ পিছত গৃহমন্ত্ৰীয়ে দিয়া প্ৰথমটো সাক্ষাৎকাৰ।\nইণ্ডিয়া টুডে টিভিক দিয়া উক্ত সাক্ষাৎকাৰৰ ৮.৩৯ মিনিটত গৃহমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়, '“जवानो के सवाल पर हमारी देश बहुत सेंसेटिव है, बहुत संवेदनशील है…”। দাণ্ডিয়াৰ অডিঅ’ ক্লিপটোত 'গৱৰ্ণমেণ্ট’ শব্দটো 'দেশ’লৈ সলনি কৰি দিয়া হৈছে।\nসাক্ষাৎকাৰটোৰ ১০.৪১ মিনিটত গৃহমন্ত্ৰীয়ে কয়, '“राष्ट्रभक्ति की भावना उनके अंदर कूट कूट कर भरी होगी”। লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল দীপেন্দ্ৰ সিং হুড্ডাৰ বিষয়ে ক’বলৈ গৈ ইণ্ডিয়া টুডে টিভিৰ সাক্ষাৎকাৰত এইদৰে কৈছিল ৰাজনাথ সিঙে। পিছে দাণ্ডিয়াৰ ক্লিপটোত অৰ্থ সলনি কৰিবলৈ 'ৰাষ্ট্ৰভক্তি’ শব্দটো উঠাই তাৰ পিছৰখিনি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।\nঅল্ট নিউজে প্ৰতিবেদনত প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁলোকে এতিয়ালৈকে দাণ্ডিয়াৰ ক্লিপটোত থকা অমিত শ্বাহৰ কথোপকথনখিনিৰ উৎস উদ্ধাৰ কৰিব পৰা নাই। অৱশ্যে অডিঅ’ ক্লিপটোৰ লহৰলৈ চাই এয়া দৃঢ়তাৰে কৈছে যে উক্ত অংশখিনিও অমিত শ্বাহৰ পূৰ্বৰ সাক্ষাৎকাৰ আৰু ভাষণৰ পৰা উধৃত কৰি সম্পাদনা কৰা হৈছে।\nঅল্ট নিউজে ৰাজনাথ সিঙৰ ক্লিপটোৰ ক্ষেত্ৰত দিয়া প্ৰমাণৰ জৰিয়তে এয়া স্পষ্ট হৈ পৰে যে দাণ্ডিয়াই ফেচবুক লাইভত প্ৰকাশ কৰা অডিঅ’ ক্লিপটো প্ৰকৃততে একাধিক ক্লিপ সম্পাদনা কৰি প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। অৰ্থাৎ এয়া স্পষ্ট যে অভি দাণ্ডিয়াৰ উক্ত দাবী সম্পূৰ্ণৰূপে 'ফেক’। ইতিমধ্যে এনে ফেক অডিঅ’ ক্লিপ ভাইৰেল কৰাৰ অভিযোগত দাণ্ডিয়াৰ বিৰুদ্ধে দিল্লী আৰক্ষীয়ে গোচৰ ৰুজু কৰি অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰিছে। উল্লেখ্য যে প্ৰবাসী ভাৰতীয় অভি দাণ্ডিয়া হৈছে আমেৰিকাৰ ডালাছ চহৰৰ বাসিন্দা। ২০১৪ৰ পূৰ্বে নিজৰ ফেচবুক পেজযোগে বিজেপিৰ ইতিবাচক দিশসমূহ দাঙি ধৰা দাণ্ডিয়াই পৰৱৰ্তী সময়ত বিজেপিৰ বিৰুদ্ধে নেতিবাচক পোষ্ট দিবলৈ লয়।\nSend usasafe email without revealing your details.\n© Copyright Puthi.com 2019. All Rights Reserved.


জীৱন ডিঙা আঁচনিয়ে সঠিক ৰূপ পাব নে? চলিব নে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত পানী টেক্সী! - CHANDUBINEWS\nHome Uncategorized জীৱন ডিঙা আঁচনিয়ে সঠিক ৰূপ পাব নে? চলিব নে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত পানী...


চন্দ্ৰপুৰবাসীলৈ ন্যায়, আঁতৰিব ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড -\nHomeআঞ্চলিকচন্দ্ৰপুৰবাসীলৈ ন্যায়, আঁতৰিব ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড\nডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড দীপৰ বিলতো নহয় যদিও বিলৰ গাতে লাগি থকা বৰাগাঁৱত হ’ব। ইক’ ছেনচিটিভ জ’ন শেষ হোৱা স্থানৰ পৰাই আৰম্ভ হ’ব ডাম্পিং গ্ৰাউণ্ড। এনজিটিৰ হেঁচা থকাৰ বাবে চন্দ্ৰপুৰত অস্থায়ীভাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল এই গ্ৰাউণ্ড৷\nতদুপৰি এই গ্ৰাউণ্ড ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত পৰিৱেশত যাতে একো প্ৰভাৱ নপৰে আৰু কাৰো যাতে একো অসুবিধা নহয় তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰখা হ’ব বুলি মন্ত্ৰী অশোক সিংঘলে জানিবলৈ দিয়ে৷\nPrevious articleব্ৰিটিছ সুন্দৰীৰ প্ৰেমত নেইমাৰ! কোন এই সুন্দৰী?\nNext articleডেল্টা প্লাছ : মহাৰাষ্ট্ৰত নতুন সংশয়ৰ ডাৱৰ


চৰকাৰী হাইস্কুলখনৰ খেলপথাৰখন পাৰ হৈয়ে কলেজৰ সীমা আৰম্ভ হৈছে ৷ কলেজখনৰ পাছফালৰ জৰাজীৰ্ণ ঘৰটোতেই বৰ্ণা, অংকুৰ, সাগৰ আৰু কৌশিক ব্যস্ত ৷ লকডাউন চলি থকাত কলেজৰ ক্লাচবোৰ বন্ধ আছে ৷ সিহঁত থকা ঘৰটো সম্ভৱতঃ আগতে কলেজৰ চকীদাৰজনৰ আৱাস আছিল ৷ চাৰিওটা ল’ৰাছোৱালী এইকেইদিন বৰ ব্যস্ত ৷ প্ৰথমতে সিহঁতে এই কামবোৰ ঘৰৰ পৰাই কৰিব বুলি ভাৱিছিল যদিও পৰিয়ালৰ মানুহখিনিৰ সহযোগ নেদেখি কলেজৰ প্ৰিঞ্চিপালক অনুৰোধ কৰি লকডাউন শেষ নোহোৱালৈ এই ভঙা ঘৰটোৰ পৰাই সিহঁতৰ কাম চলাই নিয়াৰ অনুমতি আদায় কৰিলে ৷ ক’ৰ’না অতিমাৰী আৰু লকডাউনে জনজীৱন স্তব্ধ কৰি তুলিছে ৷ ধনী শ্ৰেণীটোক বাদ দি প্ৰায় সকলোৱে জোৰাটাপলি মাৰি জীৱন চলাই নিব লগা হৈছে ৷ অংকুৰ, বৰ্ণা কলেজৰ বন্ধু ৷ সাগৰ আৰু কৌশিক অংকুৰৰ চুবুৰীয়া ৷ পৰিস্থিতিৰ কথা চিন্তা কৰিলে সিহঁতৰ বৰ দুখ লাগে ৷ মানুহবোৰে কিবা নহয় কিবা এটা মেনেজ কৰি পেটৰ ভোক গুচাই আছে, কিন্তু বিপদ বাঢ়িছে ৰাস্তাৰ কুকুৰবোৰৰ ৷ হোটেল, ডাষ্টবিনৰ পেলনীয়া আহাৰৰ আশাত ৰৈ থকা কুকুৰবোৰ অনাহাৰে থকা কথাটো অংকুৰহঁতৰ হজম নহ’ল ৷ বিদেশী কুকুৰৰ আলপৈচান ধৰা মানুহৰ অভাৱ নাই, কিন্তু বাটৰ কুকুৰকেইটাৰ কথা ভাবিবলৈ সময়ৰ অভাৱ ৷ চাৰিও লগ হৈ কথা পাতিলে লকডাউন শেষ নোহোৱালৈ সিহঁতৰ চহৰখনৰ কুকুৰকেইটাক এসাাঁজ সিহঁতে খুৱাবই ৷ কথামতেই পাছদিনাৰ পৰাই চাৰিও কামত লাগি গ’ল ৷ সাগৰহঁতৰ ঘৰতেই আহাৰ সাজু কৰাৰ দিহা কৰিলে ৷ মাক দেউতাকে একো নকলে যদিও খুৰাকে বেকাকৈ কৈ গ’ল " অকল কুকুৰকেইটাকে কিয়! বাটৰ গৰু ছাগলী কেইটাকো দিবি" ৷ কথাষাৰ শুনিয়ে বৰ্ণাৰ খঙে চুলিৰ আগ পালে ৷ স্পষ্টকৈ কৈয়ে দিলে- খুৰা, গৰু ছাগলীৰ বাবে এতিয়াও ঘাঁহবন বহুত আছে, কুকুৰৰ খাদ্যৰহে অভাৱ ৷ মানুহবোৰে উৎসাহ দিব এৰি কথাহে শুনাই ৷ মনতে ভাৱিলে সিহঁতে ৷ স্কলাৰশ্বিপৰ পইচা উলিয়াই সিহঁতে আৰম্ভ কৰা কামটোত কাৰো সহযোগ নেদেখি অলপ হতাশ নোহোৱা নহয় ৷ গতিকে কলেজৰ ঘৰটোৱেই সিহঁতে ঠিক কৰি ল’লে ৷ তাত আবেলিয়ে ৰন্ধা কামখিনি কৰি প্ৰশাসনৰ অনুমতি লৈ অংকুৰৰ ঘৰৰ গাড়ীখনতে বস্তুবোৰ লৈ সিহঁতে অলিয়ে গলিয়ে ঘূৰি ফুৰে ৷ প্ৰথম দুদিন সিহঁতে কুকুৰ কেইটাক মাতি গোট খুৱাবলৈ কষ্ট পাইছিল যদিও লাহে লাহে সিহঁতৰ গাড়ীৰ শব্দ শুনিলেই কুকুৰবোৰ দৌৰি অহা হ’ল ৷ ভোকাতুৰ পেট কেইটাৰ যেন সিহঁতেই একমাত্ৰ ভৰষা ৷ সিহঁত যাব, হয়তো তাৰেই আশাত দিনতো ৰৈ থাকে কুকুৰকেইটা ৷ কৌশিকে সিদিনা কৈয়ে দিলে - আমি কিন্তু পৰিস্থিতি ঠিক নোহোৱালৈ এইটো কাম কৰিবই লাগিব দেই ৷ ইহঁতকেইটাই মাতিব নোৱাৰিলেও আমাক আশীৰ্বাদ দিছে ও ! পোৱালিকেইটাক লগত লৈ একান্তমনে খাই থকা কুকুৰজনীলৈ একেথৰে চাই থাকিল সিহঁতে ৷\nলকডাউন বুলিয়ে বস্তু বাহিনীৰ দাম বাঢ়িছে ৷ লাহে লাহে মিলাব নোৱাৰা হৈ আহিছে সিহঁতে ৷ বৰ্ণাই প্ৰস্তাৱ দিলে লাজ কৰি লাভ নাই ৷ আমিতো একো বেয়া কাম কৰা নাই, চহৰখনত ইমানবোৰ আঢ্যৱন্ত মানুহ আছে, আমি তেওঁলোকৰ সহায় বিচাৰিম ৷ কোনোবাই নিশ্চয় আমাক সহায় কৰিব ৷ পাছদিনাৰ পৰা অংকুৰ আৰু বৰ্ণাই লিষ্ট এখন বনাই ঘৰে ঘৰে সহায় বিচাৰি যোৱা আৰম্ভ কৰিলে ৷ পৰিস্থিতিৰ দোহাই দি বহুতেই পিছ হুহুঁকিলে ৷ দুই এজনে সিহঁতক সন্দেহ কৰা যেনো অনুভৱ হ’ল দুয়োৰে ৷ তাৰ মাজতে তিনিঘৰমান মানুহে সিহঁতক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল ৷ সিহঁতৰো সাহস বাঢ়িল ৷\nচহৰৰ মাজমজিয়াতে থকা অট্টালিকাটোৰ সন্মুখেৰেই বৰ্ণা আৰু অংকুৰ কলেজলৈ যায় ৷ তাত কোন থাকে সঠিককৈ নাজানে যদিও সিহঁতে আজি ঘৰটোত সোমোৱাৰ কথা ভাবিলে ৷ প্ৰকাণ্ড গেটখন পাৰ হৈয়ে নাৰীকণ্ঠ এটা শুনিলে ৷ কাৰোবাক গালি দি আছে ৷ কলিংবেলটো বজোৱাত ভদ্ৰমহিলা এগৰাকী ওলাই আহিল ৷ পিছে পিছে মলিয়ন চোলা পিন্ধা এজনী সাত আঠবছৰীয়া ছোৱালীয়ে কান্দি কান্দি ওলাই আহিছে ৷ ঘৰত বন কৰা ছোৱালী ৷ মানুহজনীক সিহঁতে ভালকৈয়ে চিনি পালে ৷ কিছুদিন আগতে কলেজৰ অনুষ্ঠান এটাত শিশু শ্ৰমিকৰ মুক্তি আৰু শিক্ষা সম্পৰ্কে উদাত্ত ভাষণ দিছিল ভদ্ৰমহিলাই ৷ তৎক্ষণাত ৰূপ সলনি কৰি দুয়োকে নি সুসজ্জিত ড্ৰয়িংৰূমত বহিব দিলে ৷ অংকুৰে সিহঁত যোৱাৰ উদ্দেশ্য ক’লে ৷ ভদ্ৰমহিলাই বৰ উৎসাহ দেখুৱালে ৷ সিহঁতৰো ভাল লাগিল ৷ বাকপটু মহিলাই বিভিন্ন কথাৰ মহলা মাৰি টকা দুশ বৰ্ণাৰ হাতত গুজি দিলে ৷ সিহঁতে মহিলাৰ উৎসাহ দেখি অন্ততঃ পাঁচশ টকা এটা দিব বুলি আশা কৰিছিল ৷ বিদায় লোৱাৰ পৰত বৰ্ণাৰ ৱাটচএপ নম্বৰটো লৈ ক’লে সন্ধিয়া তোমালোকে কুকুৰক আহাৰ দিয়া ফটোকেইখনমান দি দিবা দেই মোক ৷ মোৰ নম্বৰটো লোৱা ৷ সিহঁতে হ'ব বুলিয়ে শলাগিলে ৷ আহিয়ে আটাইকেইটাই কামত ধৰিলে ৷ বৰ্ণাই ভদ্ৰমহিলাৰ নাম কস্তুৰী ৰাজখোৱা বুলি ৱাটচএপত চাই নিশ্চিত হ’ল ৷ ফেচবুকত বন্ধুও হ’ল ৷ সন্ধিয়াৰ কামখিনি শেষ কৰি আজিৰ ফটো চাৰিখন ভদ্ৰমহিলালৈ পঠিয়ালে ৷ ঘৰ পাই গা পা ধুই মোবাইলটো খুচৰি থাকোঁতে কস্তুৰী ৰাজখোৱাৰ ফেচবুক পোষ্ট এটা দেখিহে বৰ্ণাৰ চকু কপালত উঠিল ৷ তাই পঠিওৱা ফটো তিনিখনৰ তলত এনেকৈ লিখা আছিল - “ কুকুৰ মোৰ বৰ প্ৰিয় ৷ লকডাউনৰ এই সময়চোৱাত বাটৰ কুকুৰবোৰক নিয়মীয়াকৈ এসাঁজ খুৱাবলৈ চেষ্টা কৰি আছোঁ ৷ আপোনালোকৰ আশীৰ্বাদ আমাৰ কাম্য ৷ মোৰ এই অভিযানত সহায় কৰা ছবিত দেখা আমাৰ চহৰৰ যুৱক যুৱতী সকলোকো যাচিছোঁ ধন্যবাদ আৰু শুভকামনা ৷" অসংখ্য লাইক কমেন্টেৰে ভৰি পৰিছে কস্তুৰী ৰাজখোৱাৰ ফেচবুক প'ষ্ট...\nLabels#চুটিগল্প, #ডাঃপ্ৰণৱ চক্ৰৱৰ্তী


পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ১৬আগষ্ট - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome goodnews ভাল খবৰ পলকতে সুখ-দুখৰ বতৰাঃ ১৬আগষ্ট\nxukhdukh.com August 16, 2015 goodnews, ভাল খবৰ,\n১. আজি দুদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে ৩৪বছৰৰ পাছত সংযুক্ত আৰৱ এমিৰেটছত উপস্থিত হোৱা ভাৰতীয় প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে উপস্থিত হৈছেগৈ নৰেন্দ্ৰ মোদী। এই ভ্ৰমণে আমাৰ দেশলৈ ভাৰতলৈ বিশাল পৰিমাণৰ বিদেশী পুঁজিৰ বিনিয়োগ আকৰ্ষণ কৰাৰ লগতে তৈল সামগ্ৰীৰ আমদানিৰ ক্ষেত্ৰতো সুচল হোৱাকৈ সহায়ক হব বুলিও বাতৰি প্ৰকাশ পাইছে।\n২. চাইনা নেহৱালে ৱৰ্ল্ড বেডমিণ্টন চেম্পিয়নশ্বিপত ৰূপৰ পদক জয় কৰা প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় হোৱাৰ খ্যাতি অৰ্জন কৰিছে। স্পেইনৰ কেৰ’লিনা মেৰিনে বিশ্ব চেম্পিয়নৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছে।\n৩. দেশবাসীক স্বাধীনতা দিৱসৰ উপহাৰ হিচাবে অভিষেক বাৰ্মাই ৱ্ৰক্লত অনুষ্ঠিত আৰ্চাৰী ৱৰ্ল্ডকাপ ষ্টেজ-৩ ত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰাৰ সুখৰ খবৰ। দলীয় ভাৱে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নোহোৱা সত্বেও ব্যক্তিগত শাখাত অভিষেকে সোণৰ পদক জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয় বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n৪. ৰাজহুৱা খণ্ডৰ তৈল বিপনন কোম্পানী ভাৰতীয় তেল নিগমে দেশৰ আটাইতকৈ বেছি লাভ অৰ্জন কৰা কোম্পানীৰ তালিকাত শীৰ্ষ স্থান লাভ কৰিছে। কোম্পানীটোৱে এই শীৰ্ষ স্থানৰ পৰা ৰিলায়েঞ্চ ইণ্ড্ৰাষ্টিজ কোম্পানীক স্থানচ্যুত কৰিছে।\n৫. ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ মহাকাশযান মংগলাযানে স্বাধীনতা দিৱস উপলক্ষে প্ৰেৰণ কৰিছে মংগলগ্ৰহৰ ত্ৰি-মাত্ৰিক ছবি। এই ছবিৰ জৰিয়তে বহু নতুন তথ্য উদঘাটনত সহায়ক হব বুলিও গৱেষণা সংস্থাটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে।\n৬. দেশৰ ঘৰুৱা সহায়ক হিচাবে কাম কৰা সকলৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি যুগুতাইছে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে। সুনিপুণ, পূৰ্ণ সময়ৰ ঘৰুৱা সহায়ক সকলৰ বাবে নুন্যতম ৯০০০টকাৰ বেতন আৰু সামাজিক সুৰক্ষাৰ লগতে বাধ্যতামূলক ছুটীৰ ব্যৱস্থাও এই আইনৰ দ্বাৰা কৰিব বিচৰা হৈছে বুলিও সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৭. দেশৰ অৰ্থনৈতিক দিশৰ নীতি তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে পৰিকল্পনা আয়োগৰ ঠাইত গঠনক কৰা “নীতি আয়োগ”লৈ নতুন প্ৰতিভাক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে পৰিকল্পনা আয়োগৰ দৰমহাৰ হাৰতকৈ ৩০শতাংশ অধিক হাৰৰ দৰমহা ঘোষণা কৰা হৈছে।\n৮. টেব আৰু লেপটপ নিৰ্মাণ সংস্থা ডাটাৱিণ্ডে মেক ইন ইণ্ডিয়া আহ্বানলৈ সঁহাৰি জনাই ভাৰতত আৰু দুটাকৈ নিৰ্মাণকেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিব বুলি সুখবৰ ৰাজহুৱা কৰিছে। আনফালে ফক্সকন নামৰ ইলেক্ট্ৰনিক নিৰ্মাণ সংস্থাই মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ সৈতে ৫বিলিয়ন ডলাৰৰ ইলেক্ট্ৰনিক কাৰখানা স্থাপন তথা পঞ্চাশ হাজাৰ নিয়োগৰ সম্ভাৱনা সৃষ্টি কৰিবলৈকো বুজা-বুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰাৰো সুখবৰ প্ৰকাশ পাইছে।\n৯. মাইক্ৰচফট কোম্পানীয়ে অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰক নাগৰিক সকললৈ কম মূল্যত ইণ্টাৰনেট সেৱা উপলদ্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিব বুলি জানিব পৰা গৈছে। ইয়াৰ বাবে টেলিভিচনৰ অব্যৱহৃত স্পেক্ট্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে এখন বুজাবুজিৰ চুক্তিও স্বাক্ষৰ হোৱা বুলি খবৰ প্ৰকাশ পাইছে। আনফালে মাইক্ৰচফটো বাতৰি পাঠ কৰি দিয়া এটি এপচৰো পৰীক্ষণ সম্পন্ন কৰিছে বুলিও জানিব পৰা গৈছে।\n১০. ভাৰত চৰকাৰে ইণ্টাৰনেট নিৰপেক্ষতাৰ বিষয়ত নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ৰাজহুৱা মতামত আহ্বান কৰিছে। এই মতামত অনলাইন যোগে আগবঢ়োৱাৰ শেষ সীমা অহা ২০আগষ্টলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে বুলি খবৰ প্ৰকাশ পাইছে।


এইটো ৱুহান ক'ৰোনা ভাইৰাছৰ উৎপত্তি স্থল চীনৰ ৱুহান বজাৰৰ ভিডিঅ' নহয়! - Factcrescendo Assamese\nচীন দেশৰ ৱুহান নামৰ ঠাইখনৰ পৰা সংক্ৰমিত হোৱা ক’ৰোনা ভাইৰাছ ৰোগে সম্প্ৰতি সমগ্ৰ দেশখনকে ছানি ধৰিছে আৰু ধীৰে ধীৰে এই ৰোগ বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশলৈ বিয়পি পৰিছে । চীন দেশত ইতিমধ্যে জৰুৰী কালিন অৱস্থা ঘোষনা কৰা হৈছে । এই বীজাণুৰ আক্ৰমণত ৰোগত ভুগি চীনত ১০৬জনতকৈ অধিক মৃত্যু হৈছে আৰু হাজাৰতকৈ অধিক মানুহ আক্ৰান্ত হৈ আছে । এই সময়তে ছচিয়েল মিডিয়াত ৱুহান ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ বিষয়ে না না উৰা বাতৰি বিয়পিব ধৰিছে ।\nক’ৰোনা ভাইৰাছ ৰোগৰ প্ৰধান উৎপত্তিৰ স্থল হ’ল জীৱ-জন্তু আৰু আমি সকলোৱে জানোঁ যে চীন দেশত আন এছিয় দেশবোৰৰ দৰেই জীৱ-জন্তুৰ মাংসৰ খুব চাহিদা আছে । যিহেতু এই ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ প্ৰথমবাৰৰ বাবে চীনৰ ৱুহান নামৰ ঠাইখনৰ পৰা হৈছিল, সেই ঠাইখনৰ জীৱ-জন্তুৰ মাংসৰ বজাৰবোৰ সম্প্ৰতি ছচিয়েল মিডিয়াত চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে । বহুতে দাবী কৰিছে যে এই মাংসৰ বজাৰবোৰ উক্ত ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ কাৰণ ।\nসম্প্ৰতি ৱুহানৰ মাংসৰ বজাৰৰ ভিডিঅ’ বুলি এনে এক বিশেষ ভিডিঅ’ ছচিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হৈ পৰিছে । দাবী কৰা হৈছে যে ভিডিঅ’টোত দেখা পোৱা এই বিশেষ বজাৰখন ৱুহান ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ উৎপত্তি স্থল । উক্ত ভিডিঅ’টোৰ এক ফেচবুক লিংক অসমত হোৱাটচ এপ্পৰ জৰিয়তে বহুল ভাৱে শ্বেয়াৰ হৈছে ।\nসঁচাকৈ এইটো ৱুহান বজাৰৰ ভিডিঅ’ নেকি? সঁচাকৈ এই বজাৰৰ পৰাই ৱুহান ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ হৈছিল নেকি? সত্য কি? জানোঁ আহক ।\nপ্ৰথমতে আমি বিশেষ ছফ্টৱেৰৰ সহায়ত উক্ত ভিডিঅ’টো কীফ্ৰেমছত বিভক্ত কৰিলোঁ আৰু গুগলত ৰিভাৰ্ছ ইমেজ চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু আমি এটা ইউটিউব ভিডিঅ‘ৰ লিংক পালোঁ য’ত এক বিদেশী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰি “Le marché de Langowan Indonésie” বুলি শিৰোনামা দিয়া আছিল । আমি গুগল ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াৰ অনুবাদ কৰি “Langowan market Indonesia” (লাংগ’ৱান মাৰ্কেট ইণ্ডোনেছিয়া) বুলি লিখা আছে বুলি গম পালোঁ ।\nভিডিঅ’টো ভালকৈ লক্ষ্য কৰি আমি ভিডিঅ’টোৰ এঠাইত এখন চাইন বৰ্ড দেখিলোঁ য’ত “লাংগ’ৱান” শব্দটো ইংৰাজীত লিখা আছিল ।\nগতিকে সেইখন যে ইণ্ডোনেছিয়াৰ লাংগ’ৱান মাৰ্কেট হয় সেই বিষয়ে আৰু নিশ্চয়তা লাভ কৰিলোঁ ।\nইয়াৰ পাছত আমি বিশেষ কিছুমান কীৱৰ্ডছ ব্যৱহাৰ কৰি এই বিষয়ে আৰু অনলাইন চাৰ্ছ কৰিলোঁ আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় নিউজ গোষ্ঠী এএফপি’য়ে এই সম্পৰ্কে কৰা এক ফেক্ট চেক দেখা পালোঁ য’ত এই একেটা ভিডিঅ’ৰ বিষয়ে লিখা আছে যে এইয়া আচলতে ইণ্ডোনেছিয়াৰ লাংগ’ৱান মাৰ্কেট হয়, চীনৰ ৱুহানৰ বজাৰ নহয় ।\nএই সম্পৰ্কে ইয়াত পঢ়ক ।\nউক্ত ভিডিঅ’টো চীনৰ ৱুহান বজাৰৰ নহয় বৰঞ্চ এইটো ইণ্ডোনেছিয়াৰ লাংগ’ৱান মাৰ্কেটৰ ভিডিঅ’ হয় আৰু ইয়াৰ ৱুহান ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই । ৱুহান বজাৰৰ ভিডিঅ’ বুলি প্ৰচাৰ কৰি জনসাধাৰণক বিপথে পৰিচালিত কৰা হৈছে ।\nTitle:এইটো ৱুহান ক’ৰোনা ভাইৰাছৰ উৎপত্তি স্থল চীনৰ ৱুহান বজাৰৰ ভিডিঅ’ নহয়!\nTagged ChinaCoronavirusIndonesiaLangowan MarketWuhan\nএইবাৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসত ৰাহুল গান্ধীয়ে বাওঁ হাতেৰে চেল্যুট কৰিছিল নেকি?\nApril 6, 2020 April 6, 2020 Manjori Borkotoky\nমেঘালয়ৰ এজন মন্ত্ৰী ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছে নেকি?\nMay 16, 2020 May 16, 2020 Manjori Borkotoky\nFACT CHECK: পশ্চিম বংগৰ মোদী বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ ফটো বিহাৰৰ বুলি প্ৰচাৰ! প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰা একাংশ লো... by Manjori Borkotoky\nFACT CHECK: জ’ বিডেনে কোনো ভাৰতীয় মূলৰ লোকক ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা নিয়োগ কৰা নাই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নৱনিৰ্বাচিত ৰাষ্ট্ৰপতি জ' বি... by Manjori Borkotoky\nCategories Select Category Altered (1) Coronavirus (66) Economy (6) False (199) False Headline (5) International (33) Medical (34) Misleading (3) Missing Context (2) Partly-False (7) Political (41) Politics (4) Satire (1) Science (1) Social (111) Telecom (1) Wildlife (4)


শতবৰ্ষৰ পদূলিমুখত অসমীয়া চনেট সাহিত্যঃ ডিছপোজেবল সূৰ্য৷৷ প্ৰাণজ্যোতি নাথ৷৷ – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / শতবৰ্ষৰ পদূলিমুখত অসমীয়া চনেট সাহিত্যঃ ডিছপোজেবল সূৰ্য৷৷ প্ৰাণজ্যোতি নাথ৷৷\nশতবৰ্ষৰ পদূলিমুখত অসমীয়া চনেট সাহিত্যঃ ডিছপোজেবল সূৰ্য৷৷ প্ৰাণজ্যোতি নাথ৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 3, 2018\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান মন্তব্য কৰক 276 দৰ্শন\nঅসমীয়াত চনেট বুলিলে আপোনাৰ মনলে’ ছাগৈ ‘প্ৰিয়তমাৰ চিঠি’ৰ কথাকে আহে। তাৰ পাছত! তাৰ পাছত আমাৰ মাজত খুব কম সংখ্যক কবিতাপ্ৰেমীৰহে চনেটৰ সৈতে পুনৰবাৰ ভেটাভেটি হ’ল অথবা নহ’ল। ২০১৭ চনটো অসমীয়া ‘চনেট’ সাহিত্যৰ বাবে শুভবৰ্ষ। কাৰণ এইবৰ্ষতে নৱপ্ৰজন্মৰ এজন স্বীকৃত লেখক; একাধাৰে কবি, চিত্ৰশিল্পী, সমালোচক, গল্পকাৰ, প্ৰাৱন্ধিক সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়াৰ প্ৰথমখন চনেট পুথি ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য চনেট’ প্ৰকাশিত হৈছে। প্ৰথমখন অসমীয়া চনেট-কাব্য, কবি হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ ‘মালচ’ ছপা হৈছিল, ১৯১৮ চনত। ‘মালচ’ত বৰবৰুৱা বিৰচিত ১১৮টি চনেট অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। সম্পূৰ্ণ এশ বছৰৰ পাছত প্ৰকাশ হৈছে সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়াৰ মুঠ নিৰানব্বৈটা চনেট সনিবিষ্ট ডিছপোজেবল সূৰ্য। অৰ্থাৎ ই অসমীয়া চনেট সাহিত্যৰো শতবৰ্ষ। কবিতা হয় যদি হওক, নহয় যদি নহওক বুলিয়েই স্ব-সম্পাদনাৰে পুথি প্ৰকাশৰ গুৰু-দায়িত্ব মূৰ পাতি লৈছিল কবিয়ে নিজে। প্ৰকাশক-বিতৰক দুয়োজনেই একেজন– কাণখোৱা। কিয়! কাৰণ হিচাপে পাতনিত পুথি প্ৰকাশৰ স’তে হোৱা তিক্ত কঠিন অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা কবিয়ে দিছে; লগতে দায় সাৰিছে এইদৰে– ‘এইখিনি কবিতা পঢ়ি ভাল নাপালে তাৰ দায়ৰ ভাগী কাণখোৱা নহ’ব।’ সভয়ে সৎসাহস কৰাটোও ভালৰ লক্ষণ। প্ৰকাশক প্ৰকাশককৈ ঢপলিয়াই ফুৰাৰ লেঠাটো কবিকূলৰ বাবে নতুন নহয়। তাহানিতে হীৰু দায়ো মূৰ থিয়কৈ নিজা কিতাপ নিজে প্ৰকাশ কৰিছিল। অজিৎ বৰুৱায়ো কৰিছিল। কিতাপৰ কথা ক’বলৈ গৈ প্ৰকাশন-বিতৰণৰ জেউৰ ভঙাৰ উৎসাহ আমাৰ নাই। আমি কিতাপৰ কথালৈ আহোঁ।\n‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য চনেট’ক ভগোৱা হৈছে সাতোটি ভাগত– পুত্তলিকা, ডিছপোজেবল সূৰ্য, মন ডিমৰুৰ ফুল, দেশ, বিৰহী যক্ষ, অক্ষৌহিণী মেঘ আৰু বিস্ময়। পৰিশিষ্টত ছয়টি চনেটৰ নাটকীয় পুনাৰ্বিভাৱ আৰু পৰিশেষত সংযোজিত হৈছে চনেটৰ দেহবিচাৰ সম্পৰ্কীয় এটি উপাদেয় টোকা। শইকীয়া কেৱল কবি নহয়। সেয়া ওপৰত উল্লেখ কৰা হৈছে। কবি পাৰফৰমেঞ্চ আৰ্টৰো হোতা তথা বক্তাও। সেয়ে ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য চনেট’ শুৱাই আছে দহখন পাৰফৰমেঞ্চ আৰ্ট সম্পকীয় অৰ্থৱহ ছবি। উকাপিঠিত আছে ছবি সম্পৰ্কীয় পৰিচিতি। কিতাপৰ প্ৰচ্ছদ সম্পৰ্কেও পৰিশেষত এটি টোকা অন্তৰ্ভুক্ত।\n‘কবিতা আৰু কবিতাৰ কিতাপ দুটা বস্তু। কবিতা ভাল হ’লেই কিতাপ ভাল আৰু কবিতা বেয়া হ’লেই কিতাপো বেয়া নহ’বও পাৰে।’ কবিৰ স্ব-উক্তিৰ সাক্ষ্য প্ৰমাণ ডিছপোজেবল সূৰ্য। কিতাপখনৰ মূল্য শিল্পৰসিক পঢ়ুৱৈয়ে বুজিব।\n‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য চনেট’ প্ৰকৃততে ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য পদ্য’ৰ আনটো খণ্ড। অৰ্থাৎ ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য পদ্য’ আৰু ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য চনেট’ — একত্ৰে দুখন কিতাপ। সম্পূৰ্ণ এখন অন্য কিতাপ ৰূপে চনেটসমূহ নিলগাই ৰখাটো নিজৰ কবিতাৰ প্ৰতি কবিৰ উচিত বিচাৰ। কিতাপৰ প্ৰথম খণ্ডত আছে কবিৰ ক’বলগীয়াখিনি। অন্যান্য চনেটৰ সৈতে একে শিৰোনামেৰে ‘ অন্যান্য পদ্য’কো সাতভাগ কৰা হৈছে। প্ৰতিটো নাম এখন সেতু, ইখন কিতাপৰ পৰা সিখনলৈ। দুখন মঞ্চ, সাজসজ্জাত সমগোত্ৰীয় ভাব, বিষয় ভিন্ন, তথাপি অভিন্ন– কবিয়ে কোৱাৰ দৰে, ‘যেন ঘৰৰ ভিতৰত ঘৰ।’ আকৌ, প্ৰতিখন কিতাপৰ প্ৰতিটো ভাগেই একোখন কিতাপ। এই অৰ্থতো একেষাৰ কথা– ‘ঘৰৰ ভিতৰত ঘৰ।’ চমকবোৰ নতুন, কিন্তু একেবোৰ ঘটনা, একেটাই জীৱন। সেয়ে বোধহয় কবি নিৰাসক্ত কিছু পৰিমাণে। এই প্ৰসংগতে বোধহয় কবিয়ে উনুকিয়াইছে– সমুদ্ৰই প্ৰেমৰ কবিতা লিখি পপুলাৰ কবি হ’বগৈ নোৱাৰিব। ৰূপ, বৰ্ণ, বাকেৰে বৰ্ণময় কবিতাক এখন বৰ্ণহীন প্ৰচ্ছদ আৱৰণেৰে ঢাকিব খোজাটোও এটা সাঁথৰ। যেন ইয়াতো কবিৰ বৈৰাগ্য ভাবৰ আভাস।\n‘Do not touch the art objects, but feel free to step in my house’ এই আহ্বানেৰে ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য আৰু অন্যান্য পদ্য’ত কবিয়ে মুকলি কৰিছে পদ্যৰ পৃথিৱীৰ দুৱাৰ, সংযোজিত হৈছে নখন ছবি, ‘উপপাঠ’ত দুখন। একেদৰেই উকাপিঠিত ছবিৰ পৰিচিতি। একত্ৰে ডিছপোজেবল সূৰ্যই সহজেই পঢ়ুৱৈক আকৰ্ষণ কৰিব আৰু এবাৰ কিতাপ দুখনত চকু ফুৰোৱাৰ লালসাৰে কিতাপৰ পোকবোৰ লালায়িত যে হ’ব, ই নিৰ্ঘাত। কবিৰ শিল্পকৰ্মক নুচুৱলৈ কৰা আহবান প্ৰতি এগৰাকী পঢ়ুৱৈৰ শ্ৰদ্ধা ৰূপে এই লেখাত কবিৰ কবিতা সম্পৰ্কে আলোচনাৰ পৰা বিৰত থাকিলোঁ। এই মিঠা-তিতাৰ বিচাৰ গুণীজনে কৰিব। আমি মাত্ৰ এগৰাকী তৃপ্ত পঢ়ুৱৈৰ উৎসাহেৰে কিতাপখনৰ নাম ল’লোঁ। কবিতা নপঢ়া বা কবিতা নুবুজাৰ অজুহাত দিয়া প্ৰতিজন পঢ়ুৱৈয়ে সমুদ্ৰ কাজল শইকীয়াৰ ‘ডিছপোজেবল সূৰ্য’ ক্ৰয় কৰি উৎসাহিত হ’ব। কেৱল চনেট, সমুদ্ৰ অথবা সমুদ্ৰৰ কবিতাৰ বিষয়ে জানিব যে সেয়াই নহয়; পঢ়ুৱৈৰ বাবে সুচলকৈ কিতাপ এখন প্ৰকাশ কৰি উলিওৱাত কবি নিজে কিমান পৰিপক্ক –সেই কথাও জানিব। কেৱল লেখা-মেলাতে নহয়, এখন ভাল কিতাপৰ আঁৰতো মগজুৰ কিমানবোৰ কছৰৎ থাকে সেইবিষয়েও ডিছপোজেবল সূৰ্যই পঢ়ুৱৈক এক অনন্য অনুভূতি দিব। কিতাপৰ বজাৰত কাণখোৱাৰ কিতাপ এক নতুন চমক। প্ৰকাশক কাণখোৱালৈ শুভেচ্ছা যাচি কাণখোৱা প্ৰকাশনৰ পৰৱৰ্তী কিতাপলৈ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিলোঁ।\nটেগকবিতা গ্ৰন্থ আলোচনা চনেট\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা ৰঙা ৷৷ কোকিল শইকীয়া ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা কিছু ব্যক্তিগত : কিছু সামাজিক ৷৷ মনোৰম গগৈ ৷৷


Download and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. মোৰ জীৱন-সোঁৱৰণ (Click Here)প্রথম আধ্যাদ্বিতীয় আধ্যা তৃতীয় আধ্যাচতুর্থ আধ্যা প্রথম আধ্যা\nকোন শকৰ কোন তাৰিখে মোৰ জন্ম হৈছিল,মোৰ মনত নাই। পিতৃ-মাতৃৰ মুখৰপৰা সেইটো সৰুতে শুনিছিলো যদিও পাহৰিলোঁ। মই ডাঙৰ হ’লে যেতিয়া মনতে এটা শক ভাবি সাজি লৈ মোৰ জন্মৰ শক তাৰিখ নিদেলে নচলা কার্যবোৰৰ নিমিত্তে সেইটোকে ব্যৱহাৰ কৰিছিলো। কাৰবাক লাগিলে,সেই শক তাৰিখটোকে এইখিনিতে দিব পাৰোঁ। যথা – ১৮৬৮ খৃষ্টাব্দ,নবেম্বৰ মাহ। কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰাই কাৰ কি লাভ বা লোকচান হ’ব ক’ব নোৱাৰৰোঁ। এই পৃথিৱীত মোৰ প্রদত্ত এই শকটোৰ দুবছৰ নাইবা চাৰি বছৰৰ আগতে,নাইবা পিছতে মই অন্নাসুৰ ধ্বংস কৰিবলৈ জন্ম লোৱাৰ বাতৰি শুনি,জানি,ভণি,তাৰ দ্বাৰাই এই মনুষ্যলোকৰ কিবা হানি-বিঘিনি বা উপকাৰ-অনুপকাৰ হ’ব বুলি মোৰ মনে নধৰে। আমাৰ ঘৰত যে কাৰো জন্ম পত্রিকা বা সোঁৱৰণী কৰা নহৈছিল এনে নহয়,বৰং এই ৰীতি নিখুঁতকৈ অৱলম্বন কৰা হৈছিল আৰু এতিয়াও হৈ আহিব লাগিছে,এইটো থিৰাংকৈ জানো। মোৰো যে সোঁৱৰণী পূর্বাপৰ প্রচলিত প্রথামতে পিতৃ দেৱতাই কৰাইছিল,এইটোও নিঃসন্দেহ, কাৰণ সেইটোপোলাটো মই নিজ চকুৰে দেখিছিলোঁ। আমি ল’ৰাবোৰে কিন্তু সেই টোপোলাটো সহজে ঘোটা-ঘুটি কৰিবলৈ নাপাইছিলোঁ, কাৰণ পিতৃদেৱতাৰ হুকুম নাছিল। কোৱা বাহুল্য যে পিতৃদেৱতাৰ প্রতি আমাৰ অশেষ ভয় আৰু ভক্তি আছিল,সহজে কোনো এটা কথা লৈ তেওঁৰ কাষ চাপিবলৈ আমি ভয় কৰিছিলোঁ। তেওঁ যদি কোনো এটা কাম কৰিবলৈ আমাক হাক দিয়ে,সেইপিনে মুখকে নকৰিছিলোঁ। কোনো বিষয়ত তেওঁৰ অবাধ্য হোৱা বা তেওঁৰে সৈতে উত্তৰা-উত্তৰি কৰাটো আমাৰ সপোনৰ অগোচৰ আছিল। আমাৰ জীৱনৰ লেখ-বুজ থুপকৈ থোৱা সেই টোপোলাটো ছুবলৈ আমাক দেউতাই মানা কৰিছে যেতিয়া বছ! আমি তাৰ চিন্তা এক প্রকাৰ এৰিকে দিছিলো,যদিও এইখিনিতে কোৱা আৱশ্যক যে আমাতকৈ বয়সে ডাঙৰ দুজন এজনে লুকাই-চুৰকৈ কোনো কাচিৎ সেই টোপোলাৰূপী জ্ঞানবৃক্ষৰ ফল যে নাখাইছিল আৰু সেই ফলৰ এচকল আদচকল সেই ফলভোক্তাজনৰ পৰা আমিও যে নাপাইছিলোঁ সেইটো ন দি ক’ব নোৱাৰোঁ।\n১৮৮৬ খৃষ্টাব্দত শিৱসাগৰৰ গৱর্ণমেণ্ট হাইস্কুলৰ পৰা এস্ট্রেন্স পৰীক্ষাত উঠি মই কলিকতাত পঢ়িবলৈ আহিলোঁ আৰু তাৰ দুবছৰৰ পিছত ১৮৮৮ খৃষ্টাব্দত এফ.এ. পৰীক্ষাত উঠিলোঁ যেতিয়া,তেতিয়া মই ভাবিলোঁ,মই আৰু আগৰ সেই ল’ৰাহঁতৰ ভিতৰত নাই,ডাঙৰৰ শাৰীলৈ প্রমোশ্যন পাইছোঁ,এতেকে মোৰ অনেক দিনৰ আকাংক্ষা এতিয়া সহজে পুৰোৱাতো আৰু কোনো বিঘিনি নঘটিব ইয়াকে ভাবি মই কলিকতাৰ পৰা এবাৰ মোৰ সোঁৱৰণীখন খুজি দেউতালৈ চিঠি লিখিলোঁ। কিন্তু এফ.এ. পাছ মোৰ স্বৰাজ লাভ কৰিবৰ যোগ্যতাৰ বিষয়ে দেউতাৰ যদিও তেতিয়া আপত্তি নাছিল,তথাপি মোৰ দুৰদৃষ্টৰ গুণত মোৰ চিঠি পাই তেওঁ ‘ওলোটা বুজিলি ৰাম’ হ’ল। দেউতাই ভাবিলে মই মনে মনে বিলাতত পঢ়িবলৈ যাবলৈ ফন্দি কৰিছোঁ সেই দেখিহে এতিয়া মোক সোঁৱৰণী লগা হৈছে। গতিকে উত্তৰত মই দেউতাৰ পৰা সোঁৱৰণী সলনি ডাবি আৰু বিলাত যাত্ৰাৰ বিৰুদ্ধে অলংঘনীয় শপত পালোঁ। এইখিনিতে লাহেকৈ কৈ থওঁ যে যদিও এই সোঁৱৰণী প্রার্থনা-ব্যাপাৰৰ কালত মোৰ বিলাত প্রয়াণৰ নিচিনা কোনো দুৰভিসন্ধি নাছিল,তথাপি যে কিছুকালৰ পিছত মোৰ মনত এনে এটা অদম্য অকাংক্ষা উদ্ভুত হোৱা নাছিল আৰু সেই আকাংক্ষা পূর্ণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাও নাছিলোঁ,মন খুলি এনেকৈ ক’ব নোৱাৰোঁ,কিন্তু এইটোও কওঁ যে তেতিয়াও পিতৃদেৱতাৰ অলংঘনীয় শপতে মোৰ সেই দুর্দান্ত আকাংক্ষাৰ “উছিত মঞ্চত চড়ি কেশত ধৰি তাৰ ঘণ্টা লাড়ি"পিতৃ ভক্তিৰূপ জগতৰ ভৰ দি তাক মাৰি মোৰ মন-সমজ্যাত পেলাই চোঁচৰাই লৈ ফুৰাবলৈ নেৰিছিল। পিতৃদেৱতা ঢুকুৱাৰ পিছত প্রপিতামহ,পিতামহ দেৱতাসকলৰ দিনৰেপৰা সংগৃহীত আৰু পিতৃদেৱতাৰ দ্বাৰাই অতি যত্নেৰে পৰিবৰ্ধিত আমাৰ ঘৰৰ মূল্যবান অসংখ্য পুৰণি পুথিবোৰেৰে সৈতে সেই সোঁৱৰণীৰ টোপোলাটো ক’লৈ গ’ল,আজিলৈকে মই নাজানো। ইত্যাদি কাৰণত,মোৰ জন্ম শকৰ সম্পর্কে মোৰ এই অজ্ঞাতৰ ইতিবৃত্ত আৰু স্বেচ্ছা প্রদত্ত কৈফিয়ৎ,যদি কোনোবাই বিচাৰে,সেইজনৰ সন্তোষৰ নিমিত্তে এইখিনি দিয়া গ’ল,নতুবাই অনাৱশ্যক আৰু অবান্তৰ মাথোন। মোৰ জন্মস্থান। ক’ত সেই important অর্থাৎ সাৰুৱা ঘটনা ঘটিছিল, মই থিৰাংকৈ ক’ব নোৱাৰোঁ। জীৱিতসকলৰ ভিতৰতে কোনোৱে ক'ব পাৰে বুলিও মই বিশ্বাস নকৰোঁ। ইয়াৰ কাৰণটো কি,অৱশ্যে মই ক’বলৈ বাধ্য। মোৰ জন্ম বিৱৰণ যিটো মোৰ শ্ৰুতিগোচৰ হৈছিল সেইটো নিম্নলিখিত প্রকাৰৰ – পিতৃদেৱতা মুন্সেফ কামত নগাঁৱৰপৰা বৰপেটালৈ বদলি হৈ নাৱেৰে গৈছিল। সেইকালত আসামত আজিকালিৰ নিচিনা জাহাজ চলাচল যে নাছিল,সেইটো কোৱাই বাহুল্য। আঁহতগুৰি নামেৰে এডোখৰ ঠাইৰ বালিত গধূলি নাও বন্ধা হ’ল। মাতৃদেৱীয়ে বালিত আঁৰ কাপোৰৰ ভিতৰত ভাত ৰান্ধিবলৈ সোমাইছিল,এনেতে তেওঁৰ গা বেয়া কৰাত তেওঁ ভাত ৰান্ধিবলৈ এৰি,নাৱৰ কুন্ধিলৈ আহিল,আৰু আজিৰ এই জীৱন সোঁৱৰণ-লেখক তেতিয়াৰ কোনো এক শুভমুহুৰ্তত ভূমিষ্ঠ নহৈ নৌকাস্থ হ’ল। শুনিছিলোঁ,সেইদিনা হেনো পূর্ণিমা আৰু লক্ষ্মীপূজা আছিল,সেইদেখিয়েই এই লেখকৰ নাম পিছত লক্ষ্মীনাথ ৰখা হৈছিল। বিৱৰণটোৰ গঢ়-গতি এই। আঁহতগুৰিৰ কাষৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই ভাতৰন্ধা বালি কেতিয়া তল গ’ল,সেই বালিৰ পৰা,সেই চাপৰি খহাই শান্তনুকুলনন্দন আমোঘা-গর্ভসস্তুত লৌহিত্যই আকৌ কেতিয়া তাক ক’ত পাতিলে, মোৰ ভাৰসহোঁতা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই চলন্ত পানী কলৈ বৈ গ’ল, কাঠৰ সেই নাওখন মোৰ জন্ম কুন্ধিটিৰে সৈতে কেতিয়া কত পচি ভাগি ছিগি কোন পঞ্চভূতত বিলীন হ’ল, কোনে জানে, কোনে ক’ব পাৰে? হয়তো ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ সেই চলন্ত পানী সাগৰত পৰি, কালক্ৰমত উভতি আকাশলৈ উঠি, ডাৱৰ হৈ বতাহৰ কোবত আকৌ ব্ৰহ্মপুত্ৰত বৰষুণৰূপে পৰি বৈ গৈ আকৌ সমুদ্রত পৰি, আকৗ কতবাৰ সেই পৰিৱৰ্তনৰ খেল খেলিছে আৰু হয়তো তাৰে এটোপা গোটাদিয়েক কৃষ্ণবর্ণ দ্রব্যৰে সৈতে মিশ্ৰিত হৈ আজি এই লেখকৰ মৈলামত সোমাই কাপৰ আগেদি ওলাই এই তুলাপাতত লেখকৰ জীৱন-সোঁৱৰণ লেখাৰ সহায়ক হৈ পৰিছে, কোনে জানে, কোনে ক’ব পাৰে? বৰপেটাত পিতৃদেৱতা মুনচিপ হৈতিনিবছৰমান আছিল। বৰপেটাৰ স্মৃতিৰ ভিতৰত মোৰ মাথোন চাৰিটা কথা ধুৱলি-কুৱলীকৈ মনত আছেঃ ১ম টো। — বৰপেটাত বাৰিষা বছৰি নৈৰ পানীৰ ঢলে চহৰখন প্রায় তল নিয়ায়। এবাৰ তেনেকুৱা ঢলত আমাৰ ঘৰৰ চোতালতো একাঁঠুৱা পানী হৈছিল,আৰু সেই পানীত নামি মই মোৰ লগৰীয়া ভাগিন আৰু ককাইদেওসকলেৰে সৈতে ওৰে দিনটো খেদ খেদাই আছিলো। সেই কথা গধূলি দেউতাই কাছাৰীৰ পৰা আহি শুনি তেওঁলোকক আৰু মোকো ধৰি চেকনিৰে কোবাইছিল। ২য় টো। — তেনেকুৱা বৰপানীত কৰবালৈ দেউতাৰে সৈতে আমি নাৱেৰে যাওঁতে দেখিছিলোঁ,কিছুমান বনৰীয়া ম'হ সাঁতুৰি গৈছিল, আৰু দূৰৈৰ পৰা সিহঁতৰ কলা শিংবোৰ মাথোন দেখা গৈছিল। ৩য় টো।– দেউতাৰে সৈতে আমি বৰপেটাৰ কীর্তন ঘৰলৈ গৈছিলো। কীর্তনঘৰৰ বৰখুঁটা, বৰগচা, আৰু কথিত অর্থাৎ বহল পিৰালিত বহি বুঢ়ী ভকতনীসকলে নাম গোৱা দেখিছিলো। কীর্তনঘৰৰ বিষয়ে এই তিনিটা কথাৰ সাঁচ আজিলৈকে মোৰ মনত পৰি আছে। ৪র্থ টো – সত্ৰৰ হাটীত বৰবাহৰ আতৈৰ বহাৰ ভিতৰত হাতীখুজীয়া বাটিত ম'হৰ এঠা দৈ গাখীৰ আৰু এখামোচ গুৰেৰে সুন্দৰকৈ কোমলা বোকা-চাউল বা কোমল চাউলৰ জলপান খাইছিলো। বৰপেটাৰ পৰা পিতৃদেৱতা তেজপুৰলৈ বদলি হৈ আহে,আৰু লগে লগে তেওঁৰ উপসর্গ আৰু প্রত্যয় সকলোবোৰ যায়। নাৱেদি আহোঁতে বাটত দেউতাই আঙুলিয়াই আমাক দেখুৱা মনত আছে, “সেইটো হাতীমূৰা পর্বত। সৌটো যোৰা পর্বত। সৌটো শিঙ্গৰি পর্বত।”ইত্যাদি। মনত আছে – এদিন আমাৰ নাও পর্বত এটাৰ কাষেদি উজাই আহোঁতে দেখিবলৈ পোৱা গ’ল যে এজনী মাইকী পহু নৈৰ পাৰৰ যুঁৱলিত মৰি পৰি আছে। নাও ওচৰ চাপিলত,পহুজনী নাৱৰীয়াহঁতে টানি আনি নাৱৰ আগ-চৰঠত তুলিলে। দেখি অনুমান হ’ল, অলপ যান বেলিৰ আগতে বাঘে পহুজনী মাৰিছিল,কাৰণ বাঘৰ কামোৰৰ ন সাঁচ তাইৰ গাত জাজ্বল্যমান,আৰু তাৰপৰা তেতিয়াও তেজ টোপাটোপে বৈ আছিল। বোধকৰোঁ,পৰ্বতৰ গাত বাঘে পহুজনী ধৰিছিল,আৰু দুয়ো দবৰা-দবৰি কৰি বাগৰি বাগৰি আহি পানীৰ যুঁৱলিত পৰিছিল,এনেতে আমাৰ নাও অহা দেখি বাঘটো আঁতৰি গ’ল৷ যি হওক,আমাৰ নাৱৰ নাৱৰীয়াহঁতৰ আৰু লগুৱাকেইটাৰ মহা আনন্দ মিলিল যে সিহঁতে গোট পহু এটা পাইছে,হেঁপাহ পলুৱাই পেট ভৰাই খাব। আমি ল’ৰাবোৰৰ মনতো যে তেনেকুৱা ভাবৰ সঞ্চাৰ নহৈছিল এনে নহয়;কিন্তু নাৱৰীয়া আৰু লগুৱাহঁতৰ অভিলাষ পূর্ণ হ’ল,আমাৰ নহ’ল;কাৰণ পহু মাইকী,সেইদেখি দেউতায়ো নাখালে,আৰু আমাকো খাবলৈ নিদিলে। বালকবৃন্দৰ মৃগ মাংস ভোজনৰ প্রবল প্রবৃত্তি এইদৰে পৰাভূত হ’ল। জীৱিত অবলা জাতীয় প্রাণীৰ প্রবল শক্তিৰ কথাই নাই,মৃত অবলাও কেনে প্রবলা সেইটোৰ প্রমাণ আমি হাতে হাতে পালো।\nতেজপুৰলৈ আহি আমি কত উঠিছিলো,কাৰ ঘৰত আছিলো আৰু কেতিয়া নিজৰ সুকীয়া ঘৰলৈ গ’লোঁহক,মোৰ একো মনত নাই। মাথোন তেজপুৰৰ পৰ্বতৰ ওখ-চাপৰ টিলাবোৰ আৰু ৰঙা বাট-পথবোৰ দেখি মোৰ মনত যে নথৈ ৰং লাগিছিল,সেইটোহে মনত আছে যথা – (১) আমাৰ ঘৰৰ কাষতে মুকলি ঠাই এডোখৰত সুন্দৰ সুগন্ধ ফুলেৰে ভৰি থকা ঢেপাই-তিতাৰ সৰু সৰু গছবোৰ। (২) দেউতাৰ সৈতে আমি নিকামুল সত্ৰলৈ যোৱা। (৩) তেজপুৰত এখন কুমাৰ গাওঁ আছিল; কুমাৰবোৰ সততে আমাৰ ঘৰলৈ আহিছিল,আৰু সিহঁতে সদায় আমাক মাটিৰ জুনুকা আৰু ভুৰুকা উমলিবলৈ দিছিল। (৪) তেজপুৰতে মোৰ ভাই লক্ষ্মণৰ জন্ম হৈছিল;আৰু লক্ষ্মণ ওপজাৰ দিন চেৰেকৰ পিছতে আমাৰ আহিনী নামৰ বান্দীজনীৰ ল’ৰা এটা হৈছিল। আৰু মনত আছে,লক্ষ্মণক বিলাতী ‘পিৰেম্বুলেটৰ’ গাড়ীত তুলি ফুৰাবলৈ নিয়া দেখি অহিনীৰ পুতেক ঢৌৰামে সেই গাড়ীত উঠিবলৈ বৰকৈ কান্দিছিল; সেইবাবে দেউতাই বাঢ়ৈ এটা মতাই আনি তাৰ হতুৱাই কাঠৰ ঘিলা দিয়াই কাঠৰ সৰু মুকলি পেৰা এটাৰ গাড়ী এখন সজাই ঢৌৰামকো তাত উঠি ফুৰিবলৈ দিহা কৰাই দিছিল;আৰু গাড়ীত উঠি ঢৌৰামৰ যি মহানন্দ হৈছিল, সেইটো দেখি দেউতাই মহানন্দ পাইছিল।\nআমাক ফুৰাব-মেলিবলৈ আৰু সততে আমাৰ তত্ত্বাৱধান কৰিবলৈ আমাৰ দূৰসম্পৰ্কীয় ককা এজন আছিল,তেওঁৰ নাম ৰবিনাথ মজুদলৰ বৰুৱা। তেওঁৰ ঘৰ যোৰহাটৰ পকামূৰা মৌজাত। তেওঁ যদিও সম্পর্কত আমাৰ ককা,কিন্তু বয়সত আমাৰ দেউতাতকৈ অনেক সৰু। তেওঁ আমাৰ ধেমালিৰ লগৰীয়া,কাৰ্যৰ অভিভাৱক,সাধু কথাৰ কুকি আৰু মহাভাৰত,ৰামায়ণ,পুৰাণ আদিৰ গল্পৰ টোপোলা আছিল। তেওঁ আমাক গধূলি পুৰাণ,মহাভাৰত,ৰামায়ণ আদিৰ পৰা ভাল ভাল উপাখ্যান সাধুকথাৰ গঢ়েৰে এনে মনমোহাকৈ বৰ্ণাই কৈছিল,যে আমি শুনি পৰমানন্দ লভি ভোঁ হৈ থাকোহঁক। পুৰাণৰ কাহিনীৰ বাহিৰেও ককাই আমাক ৰজা,প্রজা,ভূত,প্রেত আদিৰ সাধুও কৈ আমোদ আৰু ভয় প্রদান কৰিছিল। আমি কান্দিলে,তেওঁ বৰবুঢ়া,মাজুবুঢ়া আৰু সৰুবুঢ়া এই তিনি বুঢ়াৰ সাধুত এনে ৰহণ সানি ভয়ঙ্কৰকৈ কৈছিল যে আমি শুনি কন্দা এৰি ভয়তে টেপা খাইছিলোঁহঁক,আৰু আমাক ধৰি নিবলৈ মাজুবুঢ়াক যেন তেওঁ আৰু নকয়,আমি আৰু কেতিয়াও নাকান্দো,দুষ্টালি নকৰোঁ,এই কথা দঢ়াই দঢ়াই কৈ ককাক কাবৌ কৰিছিলো। আমাৰ সৰ্বতোভাৱে এনে পৰাজয় আৰু নিজৰ জয় ককাই সম্পূৰ্ণৰূপে উপভোগ কৰিছিল। কিন্তু পৰাজয়ৰ হীনতাৰ ভাব আমাৰ মনত সৰহ দিন স্থায়ী হোৱা নাছিল,আৰু হোৱাটো সম্ভৱো নহয়। অচিৰতে আমাৰ বাঢ়োঁতা কুমলীয়া মনৰ পছোৱাত মাজুবুঢ়া আহিছে বুলিলেই আমি মাজুবুঢ়াক সাং কৰিবলৈ লাখুটি জোকৰা হৈ উঠিলোঁ।\nসুবিধা পালেই আমি ককাক জোকাবলৈ নেৰিছিলোঁ। আমি বালকবৃন্দই এদিন তেওঁৰ মূৰত দুডাল কি এডাল পকাচুলি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁহঁক। একে জাপেই তেওঁৰ কাষৰপৰা আঁতৰি আমি দল বান্ধি হাত চাপৰি বাই নাচি গাবলৈ ধৰিলোঁ – “ককা বুঢ়া হ’ল। ককা বুঢ়া হ’ল।” যদিও ককাই ততালিকে আমাৰ হতুৱাই পকা চুলিকেইডাল নির্মুল কৰোৱালে, তথাপি সেইদিনাৰ পৰা আমি দূৰৰপৰা ফকৰা এটা মাতি তেওঁক জোকাই তেওঁৰ খং তুলিবলৈ আৰু তেওঁক আমাৰ ফালে চোঁচা লোৱা দেখি গিৰ্জনি মাৰি হাঁহি ফিৰিঙতি ভগাদি ভাগি পলাই পত্ৰং দিবলৈ নাপাহৰিছিলোঁ। ককাক আমনি কৰা ফকৰাটো আমি ল’ৰাবোৰৰ ভিতৰৰ কাৰো দ্বাৰায় ৰচিত নহয়,কাৰণ তেনে ৰচনা সেই বয়সত আমাৰ দ্বাৰায় ৰচিত হোৱাটো সম্ভৱ নাছিল। ককাৰ মূৰত পকা চুলিৰ আকস্মিক আৱির্ভাবৰ বাতৰি আমাৰ পৰা অৱগত হৈ ককাৰ কোন বিপক্ষদলৰ কোন প্রতিভাশালী ৰসিকে ককাৰ পকা চুলিৰ বিৰুদ্ধে সেইটো ৰচনা কৰি আমাক শিকাই দিছিল মোৰ মনত নাই,কিন্তু ককাৰ খং তুলি চাবৰ সপক্ষে এনে ব্রহ্মাস্ত্র আমাৰ হাতত আৰু আন এটা নাছিল।ককাক দেউতাই নাম কাঢ়ি নামাতি মাজুদলৰ বৰুৱা বুলি মাতিছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰে ৰজাঘৰৰ পৰা সেই বিষয় পাইছিল। দেউতাৰ গোসাঁই ঘৰৰ মূর্তি আৰু শালগ্রাম পূজা কৰাৰ বাব ককাৰ গাত আছিল,আৰু আমাৰ নাম-প্রসঙ্গৰ অন্তত দেউতাকে প্রমুখ্য কৰি আমাক সকলোকে দীঘলীয়া আশীৰ্বাদ কৰিবৰ বাবটোও তেওঁৰ গাত আছিল। ককাৰ আশীর্বাদৰ দীঘলীয়া গত আজিলৈকে মোৰ মনত আছে।\nককা পুৱাই সোনকালে শোৱাপাটীৰ পৰা উঠিব নোৱাৰিছিল; অথচ আমাৰ পিতৃদেৱতা early riser, ব্ৰহ্ম মুহুর্ততে দেউতাই শয্যা ত্যাগ কৰিছিল। ককাকো বেলিকৈ শুই থকা দেখিলে দেউতা বৰ অসন্তুষ্ট হৈছিল। বেলিকৈ শুই থকা ককাক সেই দেখি দেউতাই ডাবি হুকি দি শোৱাপাটীৰপৰা তোলাটো দেউতাৰ নিত্যকৰ্মৰ দৰে হৈ পৰিছিল। সেই সময়ত ককাৰ প্রতি দেউতাৰ সম্বোধনবোৰ আছিল, ‘টোপনি গধূৰ’, ‘গা গধুৰ’। ইত্যাদি। ককা কিন্তু নিদ্রাসুখত অটল স্বভাৱৰ আছিল। তেওঁ ডাবিও খাইছিল, মুখেৰে একাষাৰ কথাও নেমাতিছিল আৰু লগে লগে টোপনিৰ চিকুণ পুৱা এই বিচক্ষণ বচনৰ সার্থকতা সম্পূৰ্ণৰূপে উপলব্ধি কৰি পুৱাৰ নিদ্রাসুখ ষোলঅনা উপভোগ কৰিবলৈকো নেৰিছিল৷ গতিকে দেউতা আৰু ককাৰ ভিতৰত এই প্রাত্যহিক প্রাতুযুদ্ধটো আমাৰ এটা উপভোগৰ বস্তু হৈ উঠিছিল। আমি সকলোৱে দেউতাৰ সৈতে একে মজিয়াতে বহি ভাত খোৱা নিয়ম আছিল। আমাৰ ঘৰত ভাত খোৱা মজিয়াখনো সৰু-সুৰা নাছিল,তাত কুৰি পচিশজনে নির্বিবাদে শাৰী পাতি চাৰিওফালে বহি ভাত খাব পাৰে;আৰু সেইদৰে নিতৌ খোৱাও হৈছিল। দেউতা পূবফালে,পশ্চিমমুৱাহৈ বহিছিল। আন খাৱৈয়াসকল উত্তৰে-দক্ষিণে-পশ্চিমে পৰস্পৰ মুখামুখি কৰি বহিছিল। বেৰাৰ ওপৰত থোৱা ডাঙৰ কাঁহীত দেউতাই ভাত খাইছিল আৰু সেই কাঁহীৰ চাৰিওকাষে তিনি চাৰিখন আঞ্জাৰ বাটি আৰু ওচৰতে গাখীৰৰ বান-বাটি সজাই দিয়া হৈছিল। বেৰা-কাঁহীত ভাত খাবলৈ বহিবলৈ খুৰা দিয়া বৰপীৰা,ওচৰত মুখ ধুবলৈ বৰ চৰিয়া আৰু খৰিকা ল’বলৈ খৰিকাদানিত একোছা ভালকৈ কটা খৰিকা থোৱা হৈছিল। বাকীসকলৰ কাহী-বাটি মজিয়াৰ মাটিৰ ওপৰত দিয়া হৈছিল। সভাত সভাপতিৰ যি কাম,মজিয়াৰ সভাত দেউতাৰো প্রায় তেনেকুৱাই কাম আছিল। মজিয়াত হোৱা গম্ভীৰ গঢ়ৰ কথা-বাৰ্তাত দেউতাৰ সমালোচনা আৰু শেষ সিদ্ধান্ত এদনীয়া। সেই মজিয়াৰ সভাত আমাৰ ককা ৰবিনাথ বৰুৱা এজন সর্ববাদী সন্মত সংবাদদাতা আৰু সুযোগ্য বক্তা। দেউতাৰ অনুপস্থিতিত ওৰে দিনটো ঘৰে-বাহিৰে সংঘটিত কার্য-কলাপবোৰ সংক্ষিপ্ত বা বাহুল্য বিৱৰণ ককাৰ অভিৰুচিমতে ককাই সেই সভাত দেউতাৰ আগত পেচ কৰিছিল। আমিতো ল’ৰাৰ দলে ওৰে দিনটো চট্‌ফটাই লৰি ঢাপৰিহাঁহি-খিকিন্দালি মাৰি ফুৰোঁৱেই, আৰু দেউতা কাছাৰীলৈ যোৱা ডোখৰ কাল আমাৰ ৰাম-ৰাজ্য, তেতিয়া তাৰ মাত্রা স্বভাৱতে চৰেই৷ ককাই প্রায় আমাৰ বাল্য ক্রীড়াৰ ৰসভঙ্গ কৰি আমাক হুমিয়ায়, “ৰ,আজি ডাঙৰীয়া আহিলে কৈ দিম।” বালকসুলভ চপলতাৰ বশৱৰ্তী হৈ আমি অনেক সময়ত ককাৰ গুৰুগম্ভীৰ গর্জন কাণৰ বিন্ধাত সোমাবলৈ নিদিওঁ,আৰু অনেক সময়ত ককাই খাই-বৈ দুপৰীয়া শোওঁতে তেওঁৰ গা পিটিকি দি,নাইবা পিঠিৰ ঘামচি মাৰি দি, সেই সেৱা শুশ্ৰুষাৰ ভেটীৰে তেওঁক শান্ত কৰি আগন্তুক বিপদৰ হাত সাঁৰো। কিন্তু একো একোদিন আমাৰ দূৰদৃষ্টৰ ফলত এনেকুৱা শান্তিপ্রদ ভেটীয়েও ককাক শান্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ বালক আচামীবোৰৰ পৰা অসঙ্কুচিত চিত্তে ভেটীও খায়, আৰু নিমখহাৰামী কৰি আচামীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষীও দিয়ে। ফলত, দোষৰ গুৰুত্ব লঘুত্ব অনুসাৰে দেউতাৰ পৰা আমাৰ দণ্ড লাভ হয়। আমাৰ দায়-দোষৰ বৃত্তান্ত মজিয়াৰ সভাত দেউতাৰ আগত পেচ কৰাৰ আগতে ককাৰ গাত কিছুমান পূর্ব লক্ষণ প্রকাশিত হয়। সেই পূর্ব লক্ষণবোৰ তেওঁৰ গাত এনেকৈ ফুটি ওলায়, যে আমাৰ তীক্ষ্ণদৃষ্টিৰ অগোচৰ হোৱাটো এক প্রকাৰ অসম্ভৱ। ককাক এনে লক্ষণাক্রান্ত দেখিলেই আমাৰ আহাৰানন্দ টুটি গৈ মন চুটি হৈ পৰে। ককাৰ মূৰটো যদিও খুৰুৱা,তথাপি মাজৰ চুলিকোছৰ দখলত থকা ঠাইৰ ক্ষেত্রফল বা কালি খুৰুৱা ডোখৰৰ ক্ষেত্রফলতকৈ কোনো মতে ন্যুন নাছিল। তেওঁৰ দীঘল চুলি কোছাৰ আগত টিকনিৰ যিটো থোপোৰা গাঁঠিো আছিল,সেইটোও পৰি মৰা বিধৰ নাছিল। ভূইকঁপৰ আগতে যেনেকৈ প্রকৃতিৰ এটা গমগমীয়া আকৃতি দেখা যায়,আমাৰ বিৰুদ্ধে মোকৰ্দমা ৰুজু কৰিবৰ আগতে ককাৰো তেনে এটা আকৃতি পৰিলক্ষিত হয়। মুহুর্ততে তেওঁৰ গলধনত সুগন্ধ ফুল আৰু তুলসীৰ নিৰ্মালিৰে বিভূষিত হৈ মহাসুখে পৰি থকা চুলিৰ অগ্রবিলম্বিত গাঠিয়ে উগ্ৰমূর্তি ধৰি ককাৰ হাতৰ সহয়েৰে তেওঁৰ ব্ৰহ্মতালুৰ ওপৰত উঠে আৰু আমাৰ প্ৰতি বিৰুদ্ধ ভাব প্রদর্শন কৰি নিৰ্মমভাৱে ফেৰ পাতে। এনে signal অৰ্থাত সাংকেতিক চিহ্নই আমাক ক’বলৈ আৰু বাকী নাৰাখে যে,”ল’ৰাহঁত,তহঁতৰ ফালে পতং!” আমাৰ বিৰুদ্ধে ককাৰ যুদ্ধ যাত্ৰাৰ এইটো প্রথম stage বা অৱস্থা। দ্বিতীয় অৱস্থাটোক বজ্ৰপাতৰ আগতে বিজুলীয়ে চমক মৰাৰে সৈতে ৰিজাব পাৰি। তেওঁ আমাৰ ফালে চাই মূৰ দুপিয়াই আৰু দুই তিনিটা মিচিকিয়া হাঁহি মাৰে। তৃতীয় অৱস্থা – ইয়াৰ পিছতে দেউতাৰ প্রশ্ন, –“কি হৈছিল?” চতুর্থ অৱস্থা – “আজি লক্ষ্মীনাথে” ইত্যাদি অভিযোগ। পঞ্চম stage বা conclusion অর্থাৎ সামৰণি – দেউতাৰ হাতত সেইদিনাই বা পিছদিনা আমাৰ লাঞ্ছনা। যি হওক,এইটো কোৱা উচিত যে তথাপি আমি ল’ৰাবোৰে ককাক প্রাণভৰি ভাল পাইছিলোঁহক,কাৰণ ককা আমাৰ ককা, আমাৰ ককা আমাৰ ধেমালিৰ লগৰীয়া আৰু সাধুকথাৰ ডাঙৰ থুনুপাক। এটা মহৎ গুণ ককাৰ গাত আছিল; তেওঁৰ অন্তৰটো বৰ কোমল। আমাৰ উদ্ভণ্ডালিৰ বাবে দেউতাৰ হাতত মাৰ খুৱাবৰ গুৰি যদিও তেৱেই হয়,কিন্তু দেউতাই আমাক একোব দুকোব লগাওঁতেই তেৱেই আমাৰ ওপৰত পৰি আমাক মাৰৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। সেইডোখৰ কালত ককাৰ বয়স ৩৫-ৰ কম আৰু ৪০-ৰ ওপৰ নাছিল। কিন্তু তেতিয়াও তেওঁ অবিবাহিত। আমি যতদূৰ জানো, আগৰ দিনত অসমীয়াৰ ভিতৰত মতা মানুহে কম বয়সত বিয়া কৰোৱা দস্তুৰটো নাছিল বুলিলেই হয়। ডেকা ত্রিশ-পয়ত্রিশ বছৰীয়া হৈ উপার্জনক্ষম হ’লেহে তেওঁৰ বিয়াৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। কিন্তু কি দুখৰ বিষয় আজিকালি বঙ্গদেশৰ টৌৱে কোবোৱা বাবেই হওক বা অসমীয়া ভদ্র সমাজৰ অৱস্থাৰ কোনো কাৰণত পৰিবর্তন ঘটাৰ বাবেই হওক, সেই পুৰণি healthy সুস্থ প্রথা কমি আহি তাৰ ঠাই বঙ্গদেশৰ নিচিনা,শহুৰ-শাহুৰ পৰা ধন লৈ কম বয়সত বিয়া কৰোৱা (early marriage) ঘুণিত প্রথাই অধিকাৰ কৰি আহিছে। অসমীয়াৰ ঘৰত বঙালীৰ শাৰীৰ আক্রমণৰ উপদ্রৱৰ নিচিনা ইও এটা আদিভৌতিক উপদ্ৰৱ মাথোন। আই আসাম! তুমি এই উপদ্রৱৰ প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰানে? নিশ্চয় পাৰিবা। এই উপদ্ৰৱ তোমাৰ ক্ষন্তেকীয়া আত্ম-বিস্মৃতিৰ ফল মাথোন।\nতেজপুৰতে এঘৰ দুখীয়া ব্রাহ্মণৰ ছোৱালী এজনীৰে সৈতে দেউতাই ককাৰ বিয়া পাতে। বিয়াৰ দিনাৰে পৰা ককাৰ পত্নী আমাৰ ঘৰতে থাকি ডাঙৰ-দীঘল হয়। আমাৰ চুটি-মুটি বুঢ়ী আইক পাই আমাৰ মন আনন্দেৰে উপচি পৰিল। বুঢ়ী আয়ো সততে আমাৰ ধেমালিৰ লগীৰয়ানী হ’ল।


2021ত সৰ্বাধিক দৰ্মহাৰ চাকৰি কোনটো? – Probhati.com\n2021ত সৰ্বাধিক দৰ্মহাৰ চাকৰি কোনটো?\nSeptember 6, 2021 by Priyanka\nপ্ৰতিজন অভিভাৱকৰ এটা সপোন থাকে যে তেও লোকৰ পুত্ৰ বা জীয়েকে ডাঙৰ হৈ ভাল চাকৰি কৰে। যাতে তেওঁ দীৰ্ঘম্যাদী সময়ত আৰ্থিক সীমাবদ্ধতাৰ সন্মুখীন হ’ব নালাগে, কিন্তু এনে বহুত কম লোক আছে যাৰ সপোন পূৰণ হয় কিয়নো প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ যুৱকে স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। এনে পৰিস্থিতিত, সকলোৱে চাকৰি (Job) পোৱাটো সম্ভৱ নহয়। দেশত নিবনুৱাৰ সংখ্যা ইমানেই বৃদ্ধি পাইছে যে যুৱক-যুৱতীসকলে পিয়নৰ দৰে পদৰ বাবে চিকিৎসক অভিযান্ত্ৰিকৰ ডিগ্ৰী লৈ আবেদন কৰিছে। বহুত কম যুৱক থাকে যিয়ে চৰকাৰী চাকৰিৰ কাৰণে নিৰ্বাচিত হয়। যিসকল লোকে চৰকাৰী চাকৰি নাপায় তেওঁলোক ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ গুচি যায়।\nচৰকাৰী হওঁক বা ব্যক্তিগত হওঁক, সকলোৱে এটা ভাল আৰু আৰামদায়ক চাকৰি ভাল পায়। যদি আপুনি ইয়াৰ লগতে ভাল দৰমহা পায়, এনে লাগে যেন জীৱনৰ সপোনবোৰ পূৰণ হৈ যাব। অৱশ্যে যেতিয়াই মানুহে চাকৰিৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰে তেতিয়া মানুহে এইটোও জানিব বিচাৰে যে কোনটো চাকৰিত সৰ্বাধিক দৰমহা পোৱা যায়। প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ সপোন থাকে যে তেওঁলোকে এনে এটা কাম কৰিব যাৰ দৰমহা লাখ কোটি হয়। এই পোষ্টটোত, আমি আপোনাক ভাৰতৰ শীৰ্ষ 10 টা সৰ্বাধিক দৰমহা থকা চাকৰিৰ বিষয়ে ক’বলৈ গৈ আছোঁ।\nভাৰতত সৰ্বাধিক দৰমহাৰ চাকৰি আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে ভাৰতত সৰ্বাধিক দৰমহাৰ চাকৰি এজন ব্যৱসায় বিশ্লেষকৰ। যদি আপুনি ও ভাবে যে ভাৰতত এজন চিকিৎসক বা অভিযন্তাইহে সৰ্বাধিক দৰমহা পায় কিন্তু তেনে নহয়, কাৰণ এই বৃত্তিটো এই তালিকাত বহুত পিছ পৰি আছে । প্ৰায় সকলো কোম্পানীৰ ব্যৱসায়িক বিশ্লেষক আছে যাৰ দৰমহা 6-8 লাখৰ পৰা আৰম্ভ হয়।\n1. ব্যৱসায় বিশ্লেষক\nআপুনি শুনি অলপ আচৰিত লাগিব পাৰে কিন্তু এজন ব্যৱসায় বিশ্লেষকৰ দৰমহা ভাৰতত সৰ্বাধিক। প্ৰতিটো কোম্পানীৰ ব্যৱসায় বিশ্লেষক আছে যিয়ে ব্যৱসায় বৃদ্ধি কৰিবলৈ কোম্পানীৰ ব্যৱসায় বিশ্লেষণ কৰে। জনাও যে এজন ভাল ব্যৱসায় বিশ্লেষক হ’বলৈ হলে গণিত বিষয়ত বিশেষজ্ঞ হোৱাটো প্ৰয়োজনীয়। একে সময়তে, দ্ৰুততাৰে গণনা কৰাৰ ক্ষমতা থাকিব লাগে। এই চাকৰিৰ প্ৰাৰম্ভিক দৰমহা বাৰ্ষিক6লাখৰ পৰা 8 লাখলৈকে হয় আনহাতে মধ্য কৰ্মজীৱনত 15 লাখ হয়। যেতিয়া আপুনি এই কামত বিশেষজ্ঞ হয়, তেতিয়া আপোনাৰ দৰমহা 25 লাখতকৈ অধিক হৈ পৰে।\n2. ইনভেষ্টমেণ্ট বেংকাৰ( Investment banker)\nএই চাকৰিৰ অধীনত, এজন ব্যক্তিয়ে ধন সম্পৰ্কীয় সকলো কাম কৰিব লাগিব যেনে মূলধন সংগ্ৰহ কৰা, শীৰ্ষ ব্যৱস্থাপনাক বিত্তীয় পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰা, মূলধন বিনিয়োগ কৰা ইত্যাদি। ইয়াৰ সৈতে, এজন সফল বেংকাৰ হ’বলৈ ব্যক্তিজনে সঠিক ডাটা ৰাখিবলৈ আৰু এটা ভাল প্ৰেজেণ্টেচন দিবলৈ আহিব লাগে। যেতিয়া তেওঁলোকৰ দৰমহাৰ কথা আহে, তেওঁলোকে প্ৰৱেশ পৰ্যায়ত বছৰি 12 লাখ, মধ্য কেৰিয়াৰত 30 লাখ আৰু অভিজ্ঞ হ’লে 50 লাখ লাভ কৰে।\n3. পেছাদাৰী ব্যৱস্থাপনা\nপেছাদাৰী ব্যৱস্থাপনাত কেৰিয়াৰ বনোৱা লোকসকলক প্ৰতিটো কোম্পানীতে প্ৰয়োজন হয়। এই চাকৰিৰ জড়িত লোকসকল তেওঁলোকৰ নিজৰ যিকোনো সংগঠনৰ মেৰুদণ্ড হয়। যদিও এই চাকৰিটোত আৰম্ভণিতে সংগ্ৰাম কৰিবলগা হয় কিন্তু যেতিয়া আপুনি অভিজ্ঞতা লাভ কৰে তেতিয়া আপোনাৰ বাবে এইটো কাম সহজ যেন হৈ পৰে। লগতে আপোনাৰ দৰমহাও বৃদ্ধি হৈ গৈ থাকে। এই চাকৰিটোত প্ৰৱেশ পৰ্যায়ত3লাখ টকা, মধ্য কেৰিয়াৰত 25 লাখ আৰু বিশেষজ্ঞ হ’লে 80 লাখ লাভ কৰে।\n4. চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট (Chartered Accountant)\nএইটো ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় চাকৰিবোৰৰ ভিতৰত এটা। জনাও যে প্ৰতিটো কোম্পানীক এজন Chartered Accountant ৰ প্ৰয়োজন হয়। কিয়নো কোম্পানীটোক কৰ ব্যৱস্থাপনা, বিত্তীয় একাউণ্টিং আৰু বেঙ্কিং আৰু পৰামৰ্শৰ প্ৰয়োজন হয়। যিটো Chartered Accountant তকৈ ভাল কোনেও কৰিব নোৱাৰে। ভাৰতত Institute of Chartered Accountant ৰ (ICAI) সদস্য হ’ব লাগে। Chartered Accountant সকলে বাৰ্ষিক5লাখ 50 হাজাৰ, মধ্য কেৰিয়াৰত 12 লাখ 80 হাজাৰ আৰু অভিজ্ঞ হোৱাৰ বাবে 25 লাখ 70 হাজাৰ লাভ কৰে।\n5. আইটি আৰু ছফ্টৱেৰ অভিযন্তা (IT & Software Engineers)\nআহিবলগীয়া সময় হৈছে ছফ্টৱেৰ অভিযন্তাসকলৰ বাবে সেয়েহে যদি আপুনি এই ভ্ৰমণৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছে, তেন্তে আপুনি সময়ৰ সৈতে আপডেট হৈ থাকিব লাগিব যাতে আহিবলগীয়া নতুন প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন ভালকৈ কৰিব পাৰে। বহুতো ছফ্টৱেৰ অভিযন্তাই অভিযোগ কৰে যে তেওঁলোকৰ দৰমহা দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি নহয় কিন্তু যদি আপুনি এই ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞ হৈ যায়, তেতিয়া আপুনি বহুতো নিযুক্তিৰ সুযোগ দেখিব পাৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰাৰম্ভিক বাৰ্ষিক দৰমহা 1.5 লাখৰ পৰা 2.5 লাখলৈকে হয়, আনহাতে মধ্য কেৰিয়াৰত3ৰ পৰা6লাখ, আনহাতে প্ৰকল্প এটাৰ নেতৃত্ব দিয়াৰ সময়ত ই 12 ৰ পৰা 19 লাখ হয়।\n6. বিমান খণ্ডৰ পেছাদাৰ\nপ্ৰতি বছৰে বিমান খণ্ডত চাহিদা থাকে, কিয়নো ভ্ৰমণ সস্তা হোৱাৰ বাবে বেছিভাগ লোকে বিমানেৰে ভ্ৰমণ কৰিবলৈ পছন্দ কৰে। এইকাৰণেই ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰা সকলৰ মাজত পাইলট, এয়াৰ হোষ্টেছ, গ্ৰাউণ্ড ষ্টাফৰ যথেষ্ট চাহিদা আছে। আনহাতে, যদি আমি তেওঁলোকৰ দৰমহাৰ কথা কওঁ, তেন্তে এজন বিমান পাইলটৰ বাৰ্ষিক গড় দৰমহা হৈছে7লাখৰ পৰা 9.5 লাখ। এয়াৰ হোষ্টেছৰ দৰমহা4লাখৰ পৰা6লাখৰ ভিতৰত হয় আনহাতে এয়াৰ ট্ৰেফিক নিয়ন্ত্ৰকে প্ৰতি বছৰে5ৰ পৰা6লাখ টকা দৰমহা পায়।\n7. আইন পেছাদাৰী\nযদি আপুনি আইনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী তেন্তে আপুনি এই খণ্ডটো ভাল পাব, কিয়নো ইয়াত আপুনি আইনৰ ভাল বুজাবুজি, বস্তুবোৰত ত্ৰুটি বিচাৰি উলিওৱা, প্ৰমাণ বিচাৰি পোৱাৰ সামৰ্থ্য আদি ৰ দৰে কাম কৰিব লাগিব। ইয়াত আপুনি আপোনাৰ প্ৰিয় কামৰ সৈতে অধিক দৰমহা পাব। কব পাৰি যে যিসকলে আইন বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে তেওঁলোকৰ বাৰ্ষিক দৰমহা6লাখৰ পৰা9লাখ হয় আনহাতে4ৰ পৰা6বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে, একে দৰমহা 10 ৰ পৰা 15 লাখলৈ বৃদ্ধি হয়।\nভাৰতত এজন চিকিৎসকৰ চাকৰিও অধিক দৰমহা থকা চাকৰি বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ কোটি যুৱক জীৱবিজ্ঞান বা ফাৰ্মা ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ কৰে, যাৰ সপোন হৈছে চিকিৎসকৰ চাকৰি লাভ কৰি ভাল দৰমহা পোৱা। কব পাৰি যে এজন চৰকাৰী চিকিৎসকৰ দৰমহা ব্যক্তিগত খণ্ডত কাম কৰা চিকিৎসকসকলৰ দৰমহাতকৈ কম হয়। ব্যক্তিগত চিকিৎসকসকলে বছৰি 30 লাখৰ পৰা 50 লাখ টকাৰ ভিতৰত উপাৰ্জন কৰে আনহাতে চৰকাৰী চিকিৎসকসকলে সাধাৰণ অনুশীলনত বছৰি4লাখ 80 হাজাৰ, সাধাৰণ চিকিৎসকে 8 লাখ আৰু মেডিকেলৰ চিকিৎসকে 17 লাখ টকা উপাৰ্জন কৰে।\n9. মডেলিং আৰু অভিনয়\nমডেলিং আৰু অভিনয় আজিৰ প্ৰজন্ম সকলৰ প্ৰিয় কাম। এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰা লোকসকলে টকা আৰু মূল্য দুয়োটা লাভ কৰে। এক প্ৰতিবেদন অনুসৰি, নতুন অভিনেতাজনক এটা টিভি ধাৰাবাহিকত কাম কৰাৰ বাবে প্ৰতি খণ্ডত 2ৰ পৰা 10 হাজাৰ টকা দিয়া হয়। আনহাতে, অভিজ্ঞতা বৃদ্ধিৰ পিছত অভিনেতাজনে প্ৰতিটো খণ্ডত 10 হাজাৰৰ পৰা2লাখ মাচুল লাভ কৰে। আকৌ, আমি ফিল্ম লাইনৰ কথা কওঁ, তেন্তে ইয়াত প্ৰাৰম্ভিক মূল্য হৈছে5লাখৰ পৰা 50 লাখ। যদি মানুহে আপোনাৰ কাম ভাল পায়, তেন্তে এই ক্ষেত্ৰত টকা উপাৰ্জন কৰাৰ কোনো সীমা নাই।\n10. তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছৰ খণ্ড\nএইটো এটা এনেকুৱা খণ্ড যিয়ে ভাল লাভ কৰে আৰু ইয়াত কাম কৰা লোকসকলৰ বাবে ভাল দৰমহাও আছে। এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰা সকলৰ ভিতৰত আছে ভূতাত্ত্বিক, সামুদ্ৰিক অভিযন্তা ইত্যাদি। কব পাৰি যে বেছিভাগ চৰকাৰী কোম্পানীয়ে ভাৰতত এই খণ্ডত কাম কৰি আছে, সেয়েহে ই এক প্ৰকাৰে চৰকাৰী কাম। অৱশ্যে, কিছুমান ব্যক্তিগত কোম্পানী আছে যি তেল আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ খণ্ডত কাম কৰি আছে। এইবোৰত কাম কৰা ভূতাত্ত্বিক, সামুদ্ৰিক অভিযন্তাৰ দৰমহা বছৰি 15 ৰ পৰা 20 লাখ কিন্তু ইয়াৰ বাবে4ৰ পৰা5বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰয়োজন। যিসকলে তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে তেওঁলোকৰ দৰমহা ৩.৫ লাখৰ পৰা ৬ লাখলৈকে হয়।\nগতিকে এতিয়া আপুনি নিশ্চয় জানিব পাৰিছে যে ভাৰতত সৰ্বাধিক দৰমহা দিয়া চাকৰি কোনটো। গতিকে ওপৰোক্ত চাকৰিবোৰে তেওঁলোকৰ বিভিন্ন খণ্ডত বিভিন্ন দৰমহা প্ৰদান কৰে। যদি আপুনি এতিয়ালৈকে ভাবিছিল যে কেৱল অভিযান্ত্ৰিক আৰু চিকিৎসকেহে ভাৰতত সৰ্বাধিক দৰমহা লাভ কৰে। গতিকে এই পোষ্টটোৰ দ্বাৰা আপোনাৰ বিভ্ৰান্তি নিশ্চয় আঁতৰি গৈছে। কব পাৰি যে কামটো যিয়েই নহওঁক, যদি আপুনি সেই কামত বিশেষজ্ঞ হয়, আপোনাৰ গুৰুত্ব আৰু দৰমহা বাঢ়ি গৈ থাকে।\nCategories নিউজ Tags 2021, Best job 2021, Highest pay job Post navigation\nঅসম সন্তানে কঢ়িয়াই আনিছে সু-খবৰ\nIIM য়ে কেনেকৈ ঘৰুৱাভাৱে সংৰক্ষণ কৰিছে পানী


পৃষ্ঠা:তত্ত্ব-কথা (Tattva-Katha).pdf/৯৬ - ৱিকিউৎস\nগীতাই এই বাবেই কৈছে – ওঁ ইত্যেকাক্ষৰং ব্ৰহ্ম।” অ, উ আৰু ম ̶ এই তিনটি ধ্বনি মিলি ওঁ হৈছে। আ মানে পালনকৰ্ত্তা বিষ্ণু, উ মানে সংহাৰকৰ্ত্তা শিৱ আৰ ম মানে সৃষ্টিকৰ্ত্তা ব্ৰহ্মা। সৃষ্টি, স্থিতি আৰু লয়ৰ অধিকাৰী পৰম ঈশ্বৰৰ স্বৰূপক প্ৰণৱ ইমান মূল্যবান, আৰু এই বাবেই ওঁ উচ্ছাৰণ আৰু জপৰ বিধান। বাৰে বাৰে একেটা কথাকে উচ্ছাৰণ কৰি তাৰ মৰ্ম্ম বিশেষভাৱে হৃদয়ত অঙ্কিত কৰাকে জপ কৰা বোলে। এয়েইতো নামধৰ্ম্ম আৰু এই মূল প্ৰণালীৰেইতো এই কালত বিশেষভাৱে প্ৰচাৰ কৰোতা শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ। ঈশ্বৰক সুমৰিবৰ এই মূল আৰু একমাত্ৰ বিশিষ্ট প্ৰণালী কালক্ৰমত আবৰ্জনাৰে ঢাক খাই গুপ্ত বা লুপ্ত হৈ পৰিছিল দেখি সেই আবৰ্জনাৰাশি দূৰ কৰি এই নামধৰ্ম্ম প্ৰকাশ কৰি জীৱৰ কল্যাণ কৰিলে শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ, শ্ৰীচৈতন্যদেৱ প্ৰভৃতি চাৰিদিশে চাৰিজন মহাপুৰুষ অৱতাৰ হৈ সৃষ্টি, স্থিতি, লয়ৰ কৰ্ত্তা ও একাক্ষৰবাচক পৰমেশ্বৰৰ আনন্দময় গুণ আৰু সৰ্ব্বভূতৰ হৃদয়ত ৰমণ কৰি সকলোকে সন্তোষ দিওঁতা গুণ, এই দুটা প্ৰণৱৰপৰা মথি সাৰ কাঢ়ি মানুহৰ মনত সুমধুৰ ৰস সিঁচি মানুহক সজীৱ কৰা হ’ল ৰাম আৰু কৃষ্ণ এই দুটা নামেৰে শ্ৰৱণ-কীৰ্ত্তন ধৰ্ম্মজাতি-বৰ্ণ নিৰ্ব্বিশেষে সকলোৰে সুপ্ৰাপ্য কৰি প্ৰচাৰ কৰি জগতৰ উপকাৰ কৰিলে মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে। ব্ৰাহ্মণ আৰু বেদৰ হেঙাৰ ভাঙি তাৰপৰা সাৰৰো সাৰ, অথচ সুমধুৰৰো সুমধুৰ, উজুৰো উজু, পৰমব্ৰহ্মৰ “সত্যং শিৱং সুন্দৰং” গুণ প্ৰকাশক ৰামকৃষ্ণ নামৰ অমৃত সকলোকে বিলাই দি পৰম উপকাৰ কৰিলে কৃপালু শঙ্কৰে। এনে শঙ্কৰৰ উপকাৰ এনে কোন অগুণকাৰী অসাঠনীয়া অভাজন আছে যে পাহৰিব পাৰে ?\nনাম-ব্ৰহ্মৰ উপাসনা যে অকল হিন্দুৰ ভিতৰতে আছে এনে নহয়, খৃষ্টীয়ান ধৰ্ম্মতো নাম বা শব্দ-ব্ৰহ্ম বা ঈশ্বৰ ‘গড্’ বুলি স্বীকৃত ; যদিও আজিকালি অনেক খ্ৰীষ্টানৰ সেই কথা বৰকৈ মনত বহি থকাটো দেখা নেযায়। বাইবেলত আছে – "In the beginning was the Word ; and the Word was with God and the Word was God" অৰ্থাৎ আদিতে শব্দ বা বাক্য আছিল ; সেই বাক্য পৰমেশ্বৰৰে সৈতে আছিল, আৰু সেই বাক্যই পৰমশ্বেৰ। চেইণ্টজনৰ গছপেল মেলিলেই প্ৰথমতে এই কথা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই Word শব্দ বা ওঁ-কাৰ নাদেই বেদৰ পৰমব্ৰহ্ম, আৰু পিছৰ খ্ৰীষ্টানৰ Lord ! God ! আৰু হিন্দুৱে ধাৰণা কৰা ঈশ্বৰৰ অতি সুমধুৰ প্ৰেম, কৰুণা আৰু সৰ্ব্বভুতৰমণ ৰাম আৰু কৃষ্ণ নাম। যি জাতিৰ যি ঘৰুৱা শব্দই নিগুণ পৰমব্ৰহ্মক সগুণভাৱে অন্তৰঙ্গ কৰি উপলব্ধি কৰায়, সেয়েই নাম, সেয়েই ভৱসিন্ধু-তৰণী নামব্ৰহ্ম।\nশব্দই আৰু পৰমাৰ্থবোধক শব্দই মানুহক অন্য জীৱৰ ওপৰত শ্ৰেষ্ঠতা দান কৰি প্ৰকৃত মনুষ্যত্ব প্ৰদান কৰিছে। শব্দ অত্যন্ত শক্তিশালী। এই কথা অলপ দকৈ ভাবি চালেই বুজিব পাৰি। অৰ্থবোধক শব্দ যে শক্তিশালীয়েই, আমাৰ প্ৰচলিত বোধগম্যতাৰ বিপৰীত অৰ্থাৎ আমাৰ পক্ষে সাধাৰণতঃ নিৰৰ্থক বুলি ভবা শব্দও যে শক্তিশালী এই কথাও অলপ ভাবিলেই দেখা যায়। এটা মাত নুফুটা অকণমান কেঁচুৱা\n"https://as.wikisource.org/w/index.php?title=পৃষ্ঠা:তত্ত্ব-কথা_(Tattva-Katha).pdf/৯৬&oldid=43152"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাটো শেষবাৰৰ কাৰণে ১০ নৱেম্বৰ ২০১৯ তাৰিখে ১৯:৫৪ বজাত সলনি কৰা হৈছিল।


aamir-khan-is-taking-11-crores-for-an-advertisement-vicky-kaushal-is-charging-3-crores– News18 Assam\nএটা বিজ্ঞাপনৰ নামত ১১ কোটি মাননী লয় আমিৰ খানে, কিমান লয় অমিতাভ বচ্চন–ছলমান খানে?\nবলীউদৰ তাৰকাসকলে বিজ্ঞাপনৰ নামত কোম্পানীসমূহৰ পৰা উপাৰ্জন কৰে কোটি কোটি টকা।\nUpdated:September 22, 2019, 3:07 PM IST\nUpdated: September 22, 2019, 3:07 PM IST\nআপুনি বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ বিজ্ঞাপনত বিভিন্ন বলীউদৰ তাৰকাক দেখা পায়। কোনো সামগ্ৰীৰ বিজ্ঞাপনত যদি জনপ্ৰিয় অভিনেতা, ক’ৰবাত আকৌ আপোনাৰ প্ৰিয় অভিনেত্ৰী। কিন্তু আপুনি জানেনে এই বিজ্ঞাপনৰ পৰা বলীউদৰ তাৰকাসকলে কিমান উপাৰ্জন কৰে? ব্ৰেণ্ড হিচাপত উপাৰ্জনৰ শীৰ্ষত আছে আমিৰ খান।\nমিষ্টাৰ পাৰফেকচনিষ্ট আমিৰ খানে এটা সামগ্ৰীৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবদ লয় ১১ কোটি টকা। আনহাতে, শ্বাহৰুখ খানে এটা ব্ৰেণ্ডৰ বাবে ৯ কোটি টকা মাননী লয়। অমিতাভ বচ্চন আছে তৃতীয় স্থানত। বিগ বিয়ে এটা বিজ্ঞাপনৰ বিনিময়ত লয় ৮ কোটি টকা।\nভাস্কৰৰ খবৰ অনুসৰি, অক্ষয় কুমাৰে ৭ কোটি, ছলমান খানে ৭ কোটি, বিকী কৌশলে ৩ কোটি, টাইগাৰ শ্ৰফে ২.৫ কোটি, আয়ুষ্মান খুৰানাই ২.২৫ কোটি, ৰাজকুমাৰ ৰাৱে ১.৫ কোটি টকা মাননী লয় এটা বিজ্ঞাপনৰ বিনিময়ত। এইদৰেই বলীউদৰ তাৰকাসকলে বিজ্ঞাপনৰ নামত কোম্পানীসমূহৰ পৰা উপাৰ্জন কৰে কোটি কোটি টকা।