1Jo3| AsmULB | STEP | ভাবি চাওক, পিতৃয়ে আমাক কেনে প্ৰেম প্ৰদান কৰিলে, আমি যেন ঈশ্বৰৰ সন্তান বুলি অভিহিত হওঁ আৰু আমি হৈছোও! এই বাবে জগতে আমাক নাজানে, কাৰণ জগতে তেওঁক নাজানিলে৷\nঈশ্বৰৰ প্ৰেম; ঈশ্বৰৰ প্ৰতি প্ৰেম\n1ভাবি চাওক, পিতৃয়ে আমাক কেনে প্ৰেম প্ৰদান কৰিলে, আমি যেন ঈশ্বৰৰ সন্তান বুলি অভিহিত হওঁ আৰু আমি হৈছোও! ▼\n▼3.1 ৰো ৮:১৪-১৭; গালা ৩:২৬; ৪:৬,৭\nএই বাবে জগতে আমাক নাজানে, কাৰণ জগতে তেওঁক নাজানিলে৷ 2হে প্ৰিয় সকল, এতিয়া আমি ঈশ্বৰৰ সন্তান; কিন্তু পাছত কি হ’ম, সেয়ে এতিয়ালৈকে প্ৰকাশিত হোৱা নাই। কিন্তু আমি জানো যে, খ্ৰীষ্ট যেতিয়া প্ৰকাশিত হ’ব, তেতিয়া আমি তেওঁৰ নিচিনাই হ’ম৷ ▼\n▼3.2 ৰো ৮:২৯; ফিলি ৩:২১\nতেওঁ যেনেকুৱা আছে, তেনেকুৱাই তেওঁক দেখিম৷ 3আৰু তেওঁৰ ওপৰত যি ব্যক্তিৰ এনে নিৰ্মল আস্থা বা আত্মবিশ্বাস আছে, তেওঁ যেনে শুচি, তেৱোঁ তেনেকৈ নিজকে শুচি কৰে।\n4যি কোনোৱে পাপ-আচৰণ কৰে, তেওঁ বিধান লঙ্ঘন কৰে; আৰু বিধান লঙ্ঘন কৰাই পাপ। 5আপোনালোকে জানে যে, পাপ দূৰ কৰিবলৈ ▼\n▼3.5 যো ১:২৯\nতেওঁ প্ৰকাশিত হ’ল আৰু তেওঁত কোনো পাপ নাই। 6যি কোনোৱে তেওঁত থাকে, তেওঁ পাপ নকৰে; যি কোনোৱে পাপ কৰে, তেওঁ তেওঁক দেখা নাই আৰু জনাও নাই।\n7হে প্রিয় সন্তান সকল, আপোনালোকক ভুলাবলৈ কাকো নিদিব; যি কোনোৱে ধাৰ্মিকতা আচৰণ কৰে, খ্ৰীষ্ট যেনে ধাৰ্মিক, তেৱোঁ তেনে ধাৰ্মিক হয়। 8যি কোনোৱে পাপ-আচৰণ কৰে, তেওঁ চয়তানৰ; ▼\n▼3.8 যো ৮:৪৪\nকিয়নো চয়তানে আদিৰে পৰা পাপ কৰি আছে। চয়তানৰ কৰ্ম লুপ্ত কৰিবৰ কাৰণে ▼\n▼3.8 ইব্ৰী ২:১৪\nঈশ্বৰৰ পুত্ৰ প্ৰকাশিত হ’ল।\n9যি জন ঈশ্বৰৰ পৰা জন্ম পোৱা হয়, তেওঁ পাপ-আচৰণ নকৰে; কাৰণ ঈশ্বৰৰ বীজ তেওঁৰ অন্তৰত থাকে৷ তেওঁ পাপ কৰিব নোৱাৰে; কাৰণ ঈশ্বৰৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হ’ল। 10ইয়াতে প্রকাশ পায় কোন ঈশ্বৰৰ সন্তান আৰু কোন চয়তানৰ সন্তান! যি কোনোৱে ধাৰ্মিকতাৰ আচৰণ নকৰে, তেওঁ ঈশ্বৰৰ সন্তান নহয়। যি জনে নিজ ভায়েকক প্ৰেম নকৰে, তেৱোঁ ঈশ্বৰৰ সন্তান নহয়।\n11কিয়নো আমি যেন পৰস্পৰে প্ৰেম কৰোঁ, এই বার্তা আপোনালোকে আদিৰে পৰা শুনি আছে। 12আপোনালোক কয়িনৰ নিচিনা নহব। কয়িন চয়তানৰ লোক আছিল আৰু তেওঁ পাপ আত্মাৰ পৰা হ’ল আৰু নিজ ভায়েকক বধ কৰিলে, ▼\n▼3.12 আদি ৪:৪-৮\nপাছে তেওঁ কি কাৰণে তেওঁক বধ কৰিলে? কাৰণ তেওঁৰ কৰ্ম মন্দ আছিল, কিন্তু তেওঁৰ ভায়েক ধাৰ্মিক আছিল।\nঈশ্বৰৰ সন্তানে ভাতৃ-প্ৰেম দেখুৱায়\n13হে ভাই সকল, জগতে যদি আপোনালোকক ঘৃণা কৰে, তেনেহলে তাত বিস্ময় নামানিব। 14আমি ভাই সকলক প্ৰেম কৰাৰ কাৰণে বুজি পাওঁ যে, আমি মৃত্যুৰ পৰা জীৱনলৈ পাৰ হ’লোঁ, ইয়াকে জানো। যি কোনোৱে প্ৰেম নকৰে, তেওঁ মৃত্যুতেই থাকে। 15যি কোনোৱে নিজ ভাইক ঘিণ কৰে, তেওঁ এজন নৰবধী৷ কোনো নৰবধীৰ অন্তৰত অনন্ত জীৱন নাথাকে, ইয়াক আপোনালোকে জানে।\n16খ্ৰীষ্টে আমাৰ কাৰণে নিজৰ প্ৰাণ দিয়াতেই, আমি প্ৰেমৰ তত্ব জানিবলৈ পালোঁ৷ আমিও ভাই সকলৰ কাৰণে নিজ নিজ প্ৰাণ দিয়া উচিত। 17কিন্তু যি জনৰ জগতত জীৱিকাৰ উপায় আছে, তেওঁ নিজ ভাইৰ অভাৱ দেখিও যদি স্নেহ নকৰি হৃদয় বন্ধ কৰি থয় আৰু তেওঁৰ পৰা নিজ স্নেহ আটক কৰে, তেনেহলে ঈশ্বৰৰ প্ৰেম কেনেকৈ তেওঁৰ অন্তৰত থাকিব? 18হে প্রিয় সকল, আহক; আমি কেৱল বাক্যৰ দ্বাৰাই বা জিভাৰে নহয়, কৰ্ম আৰু সত্যেৰে প্ৰেম কৰোঁহক।\n19ইয়াৰ দ্বাৰাই আমি জানো যে, সত্যৰ পৰা হওঁ; কাৰণ আমাৰ হৃদয়ে নিশ্চিত কৰে, 20আৰু তেওঁৰ উপস্থিতিত আমাৰ অন্তৰ আশ্বাসত থাকিব৷ কিয়নো আমাৰ অন্তৰে আমাক দোষী কৰে। ঈশ্বৰ আমাৰ হৃদয়তকৈ মহান আৰু তেওঁ সকলো জানে। 21হে প্ৰিয় সকল, আমাৰ হৃদয়ে যদি আমাক দোষী নকৰে, তেনেহলে ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে আমাৰ সাহস আছে; 22আৰু আমি যিহকে যাচনা কৰোঁ, সেয়ে আমি তেওঁৰ পৰা পাওঁ৷ কিয়নো আমি তেওঁৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰোঁ আৰু তেওঁৰ দৃষ্টিত যি যি সন্তোষজনক, সেই কৰ্ম আমি কৰোঁ।\n23তেওঁৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ নামত আমি যেন বিশ্বাস কৰোঁ আৰু তেওঁ আমাক দিয়া আজ্ঞাৰ দৰে আমি যেন পৰস্পৰে প্ৰেম কৰোঁ, এয়ে তেওঁৰ আজ্ঞা। আৰু যি জনে ঈশ্বৰৰ আজ্ঞাবোৰ পালন কৰে, তেওঁ ঈশ্বৰত থাকে আৰু ঈশ্বৰো তেওঁত থাকে৷ তেওঁ যে আমাৰ লগত থাকে, ইয়াকে তেওঁ আমাক দিয়া আত্মাৰ দ্বাৰাই আমি জানো।


Gal2| AsmULB | STEP | চৌদ্ধ বছৰ পাৰ হ’ল। মই বার্ণব্বাৰ সৈতে যিৰূচালেমলৈ পুনৰ গৈছিলোঁ, লগত তীতকো লৈছিলোঁ।\nপাঁচনি সকলে পৌলক গ্রহণ কৰা\n1চৌদ্ধ বছৰ পাৰ হ’ল। মই বার্ণব্বাৰ সৈতে যিৰূচালেমলৈ পুনৰ গৈছিলোঁ, লগত তীতকো লৈছিলোঁ। 2ঈশ্বৰৰ পৰা পোৱা প্ৰকাশিত আজ্ঞা অনুসাৰে মই তালৈ গৈছিলোঁ। যি শুভবার্তা মই অনা-ইহুদী সকলৰ মাজত প্রচাৰ কৰি থাকো, তাকে তেওঁলোকৰ আগত বাখ্যা কৰিলোঁ; কিন্তু সেই ঠাইৰ গণ্য-মান্য নেতা সকলৰ ওচৰত মই সকলোবোৰ গোপনে ক’লো। মই বিচাৰিছিলোঁ, তেওঁলোকে যেন বুজিব পাৰে যে, মই বৃথাই দৌৰি থকা নাই বা বৃথাই দৌৰিলোঁ বুলি যেন নাভাবে।\n3মোৰ সঙ্গী তীতক গ্রীক মানুহ হোৱা সত্বেও তেওঁক চুন্নৎ কৰিবলৈ বাধ্য নকৰিলে। 4গুপ্তচৰৰ দৰে পঠোৱা কেইজনমান ভণ্ড খ্রীষ্টিয়ান ভাইৰ কাৰণে এনে হ’ল। খ্ৰীষ্ট যীচুৰ বিশ্বাসী হিচাপে আমাৰ যি স্বাধীনতা আছে, তাত দোষ উলিয়াবলৈ তেওঁলোক গোপনে সোমাইছিল যাতে আমাক ইহুদী ৰীতি-নীতিৰ দাস কৰিব পাৰে। 5কিন্তু শুভবার্তাৰ সত্য যেন আপোনালোকৰ লগত থাকে, সেয়ে এক মুহূর্তৰ কাৰণেও সেই ভণ্ড বিশ্বাসী ভাই সকলৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰি তেওঁলোকৰ বশৱর্তী নহ’লো।\n6মণ্ডলীত যি সকল মান্যৱন্ত বুলি খ্যাত, তেওঁলোকে হ’লে মোক একোকে নজনালে। তেওঁলোক কি প্রকাৰৰ লোক আছিল, তাতে মোৰ একো প্রয়োজন নাই। ঈশ্বৰে মানুহৰ সমাদৃত বিষয়বোৰ গ্ৰহন নকৰে। 7এই মান্যৱন্ত লোক সকলে দেখিলে যে, ঈশ্বৰে মোক অচুন্নৎ সকলৰ ওচৰত শুভবার্তা প্রচাৰৰ দায়িত্ব দিছে, যেনেকৈ চুন্নৎ হোৱা সকলৰ ওচৰত শুভবার্তা প্রচাৰৰ দায়িত্ব ভাৰ পিতৰৰ ওপৰত দিছিল। 8কিয়নো চুন্নৎ হোৱা সকলৰ প্ৰতি যি ঈশ্বৰে পিতৰৰ হৈ পাঁচনি পদৰ কার্য সাধন কৰিছে, তেওঁ অনা-ইহুদী সকলৰ কাৰণে মোৰ হৈয়ো একে পাঁচনি পদৰ কাৰ্য সাধন কৰিছে;\n9যেতিয়া মান্য হিচাপে খ্যাত নেতা যাকোব, কৈফা আৰু যোহনে বুজি পালে যে, মই ঈশ্বৰৰ পৰা বিশেষ অনুগ্ৰহ পাইছোঁ, তেতিয়া মোক আৰু বাৰ্ণব্বাক কৰমর্দন কৰি তেওঁলোকৰ সহভাগিতাত গ্রহণ কৰিলে। তেওঁলোক ৰাজী হ’ল যে, আমি অনা-ইহুদী সকলৰ ওচৰলৈ যাম আৰু তেওঁলোক চুন্নৎ হোৱা সকলৰ ওচৰলৈ যাব; 10তেওঁলোকৰ কেৱল মাত্র এটা অনুৰোধ আছিল যে, আমি যেন দৰিদ্র সকলৰ কথা মনত ৰাখো। অৱশ্যে, এই কার্য কৰিবলৈ মোৰো ইচ্ছা আছিল।\nপিতৰ আৰু পৌলৰ মতৰ অমিল\n11কৈফা যেতিয়া আন্তিয়খিয়ালৈ আহিল, তেতিয়া মই তেওঁৰ সন্মুখতে তেওঁক সাৱধান কৰিলোঁ; কাৰণ তেওঁ ভুল কৰিছিল। 12কিয়নো যাকোবৰ ওচৰৰ পৰা কেইজনমান ইহুদী লোক আহিছিল আৰু তেওঁলোক অহাৰ আগেয়ে, কৈফাই অনা-ইহুদী সকলৰ সৈতে খোৱা-বোৱা কৰি আছিল। কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোক আহিল, তেতিয়া চুন্নৎ হোৱা লোক সকললৈ ভয় কৰি কৈফাই অনা-ইহুদী সকলৰ সঙ্গ এৰি নিজক পৃথকে ৰাখিছিল।\n13অন্যান্য বিশ্বাসী ইহুদী সকলেও কৈফাৰ লগত এই কপট আচৰণত যোগ দিছিল। এনে কি বাৰ্ণব্বাও তেওঁলোকৰ কপটতাৰ দ্বাৰা প্রভাৱিত হৈছিল। 14কিন্তু মই যেতিয়া দেখিলোঁ যে, তেওঁলোক শুভবার্তাৰ সত্যতা অনুসাৰে সৰল পথত চলা নাই, তেতিয়া মই কৈফাক সকলোৰে সন্মুখত ক’লো, “আপুনি এজন ইহুদী হৈয়ো যদি ইহুদী সকলৰ দৰে আচৰণ নকৰি, অনা-ইহুদী সকলৰ দৰে আচৰণ কৰে, তেনেহলে যি সকল অনা-ইহুদী তেওঁলোকক ইহুদী সকলৰ দৰে জীৱন-ধাৰণ কৰিবলৈ জোৰ কৰিছে কিয়?”\n15আমি জন্মসূত্রে ইহুদী, “অনা-ইহুদী পাপী” নহয়। 16তথাপি আমি জানো যে কোনেও বিধানৰ কর্মেৰে নহয়, কিন্তু অকল যীচু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰাইহে ধাৰ্মিক বুলি গণিত হয়; সেই কাৰণে আমিও খ্রীষ্ট যীচুৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰিছোঁ যেন আমিও বিধানৰ কৰ্মেৰে নহয়, কিন্তু খ্ৰীষ্টত বিশ্বাস কৰাৰ দ্বাৰাই ধাৰ্মিক বুলি গণিত হওঁ। কিয়নো বিধানৰ কৰ্মৰ দ্বাৰাই কোনো মানুহেই ধাৰ্মিক বুলি গণিত নহ’ব।\n17কিন্তু আমি ইহুদী সকলে খ্ৰীষ্টত ধাৰ্মিক ৰূপে ঈশ্বৰৰ গ্রহণীয় হ’বলৈ গৈ যদি নিজে পাপী হৈ পৰো, তেনেহলে তাৰ অর্থ এয়ে নেকি যে, খ্ৰীষ্ট পাপৰ সেৱক? কেতিয়াও নহয়! 18কিয়নো, মই যিহকে ভাঙিলোঁ, তাকে যদি মই আকৌ সাজোঁ, তেনেহলে মই নিজকে নিজে অপৰাধী বুলি প্রমাণ কৰোঁ। 19মইতো বিধানৰ দ্বাৰাই বিধানৰ উদ্দেশ্যে মৰিলোঁ, যাতে ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে জীয়াই থাকিব পাৰোঁ।\n20মই খ্ৰীষ্টে সৈতে ক্ৰুচত হত হ’লো; মই জীয়াই আছোঁ বুলিলেও, সেয়ে এতিয়া মই নহয়, খ্ৰীষ্টহে মোৰ লগত জীয়াই আছে; মোৰ শৰীৰত যি জীৱন এতিয়া আছে, ঈশ্বৰৰ পুত্ৰত কৰা বিশ্বাসতহে মই সেই জীৱন-যাপন কৰিছোঁ। তেওঁ মোক প্ৰেম কৰিলে আৰু মোৰ কাৰণে নিজকে সমৰ্পণ কৰিলে। ঈশ্বৰৰ এই অনুগ্ৰহ মই ব্যৰ্থ নকৰোঁ; কিয়নো বিধান পালনৰ দ্বাৰাই যদি ধাৰ্মিকতা হয়, তেনেহলে খ্ৰীষ্ট অকাৰণে মৰিল।


সুবাস : বৃত্ত ( ধীৰেন শইকীয়া )\nআজিকালি তাৰ সকলো কথাতে কিবা বিতৃষ্ণা লাগিছে। কাম আৰু কাম। ৰাতিপুৱাই ওলাই যোৱা মানুহজনে গধুলি ভাগৰত লেবেজান হৈ যেতিয়া ঘৰ সোমাই তাৰ নিজকে সদায় ধিক্কাৰ জন্মে।\nধেৎ, এয়া কিবা জীৱন হ'লনে!\nসদায় বিদ্যালয়,টিউচন,তাৰ ফাকে ফাকে সময় উলিয়াই সাহিত্য সাধনা। একেঘেয়ামি কাম।\nকিবা এটা বিৰক্তিভাবে তাক হেচুকিবলৈহে ধৰে আজিকালি।তথাপি চাৰ্জ দিয়া মোবাইলৰ দৰে ৰাতিপুৱা একেই নাটক আৰম্ভ হয় । ততাতৈয়াকৈ উঠি গৰম পানীৰে খৰধৰকৈ গাটো তিয়াই সি যি ওলাই যায়,একেবাৰে ৰাতি দহ বজাতহে ঘৰ সোমাইহি। মাজে মাজে দুই এটা সাহিত্যৰ ফেছবুক গোটত সাহিত্য সাধনা কৰিছে সি। সেইবোৰৰ প্ৰায়বোৰেই আনুভূতিক লেখামেলা। পাঠকেও আদৰি লৈছে। কিন্তু সেইবোৰ লিখিও আজিকালি সি সুখী হ'ব পৰা নাই। বৰঞ্চ তাৰ উদ্বিগ্নতা বাঢ়িছেহে।\nহঠাতে তাৰ পত্নী আল্পনাই কলে : "হেৰা। শুনিছানে? বিশ তাৰিখৰ পৰা মাইনাৰ বছৰেকীয়া পৰীক্ষা হ'ব ? তাইক অলপ পঢ়া পাতি দেখুৱাই দিব লাগিছিল । ঘৰত নিজৰ বাপেকটো থাকোতে,,,,,,"\nসি ভাবে তাৰ বাবে কথাটো নতুন নহয় । তথাপি কি কৰিব সি,তাৰ হাত ভৰি যেন শিকলিৰে বন্ধা। অত বছৰে আনৰ ল'ৰা ছোৱালীক পঢ়ুৱাই পঢ়ুৱাই সি মানুহ কৰিলে । কিন্তু তাৰ নিজৰ ছোৱালীজনীৰ বেলিকা তাৰ সময় নাই কোনোফালেদি তাৰ নিজৰ ছোৱালীজনীক পঢ়ুৱাবলৈ সময় উলিওৱা তাৰ বাবে সম্ভৱ নহয় ।\nতাই সৰু হৈ আছে। ফাইভত পঢ়ে। ৰাতি ভাগৰি জুগৰি সি ঘৰলৈ উভতি আহি পোৱা সময়ত তাই টোপনীত লালকাল দিয়ে । ৰাতিপুৱা সি উঠে দেঢ়িকৈ। সি আঢ়ৈ বজালৈ বিদ্যালয়ৰ ডিউতি কৰি এঘনটা বাহিৰতে জিৰনী লোৱাৰ পিছতেই তাৰ টিউচনৰ সময় আৰম্ভ হৈ যায়। দৈনিক তিনিটা টিউচন কৰিলেও মাহটোলৈ তাৰ জোৰা নমৰে। আজি ইটো। কালি সিটো।\nমুঠতে খৰচে যেন দৈত্যৰ দৰে খাওঁ খাও ৰূপেৰে তাৰ ফালে চাই থাকে সদায় । এই মাহত যদি তাৰ ঘৈনীযেকৰ মূৰৰ কামোৰনি এটা সমাধা কৰিছে, পিছৰ মাহত আকৌ ল'ৰা-ছোৱালীৰ অন্যান্য সমস্যাই খুলি খুলি খাই তাক। সঁচাই গল্পকাৰ আব্দুল মালিকে তাহানিতে থিকেই কৈছিল :দুখিয়া মানুহৰ বাবে গোটেই পৃথিৱীখনেই অজোখা।\nসমস্যা মানে টকা খৰচৰ ৰাস্তা একোটা মুকলি হৈয়ে থাকে সদায় ।\nএটাৰ পিছত এটা সমস্যা চিনেমাৰ ৰিলৰ দৰে যেন আহি থাকে তাৰ জীৱনলৈ। এটা সমস্যাৰ পৰা কিবাকৈ যোৰা মাৰি আনটো নাপায়এই, আৰম্ভ হৈ যায় নতুন এটা।\nটিউচন কৰিলেও তাৰ সমস্যাৰ শেষ নহয় । সেয়ে ভাবে এইবোৰ কাম সি বাদ দিব।\nকিন্তু বাদ দিও কৰিব কি। তাৰ দৰে\nমূলধন নাইকিয়া মানুহৰ বাবে পৃথিৱীখন যেন বন্ধকত দিয়া খেতিৰ মাটি। জীৱনটোত কোনো দিনে জোৰা নমৰিব কিজানি।\nকথাবোৰ ভাবি থাকোতেই ঘৈণীয়েক আলপনাই পুনৰ কলে: "পৰীক্ষা আহিছে। মাইনাক অলপ পঢ়ুৱাব লাগিব । আজি যেনেতেনে সোনকালে আহিব।" কথাষাৰ শুনি\nসি ভাবে: এয়া জানো তাৰ বাবে সম্ভৱ? কিন্তু সি কি দৰে কব আলপনাক : আমাৰ বিদ্যালয়ৰো পৰীক্ষা আহিছে। টিউচনৰ ছাত্ৰ -ছাত্ৰীবোৰৰ মাক দেউতাকহঁতে এইকেইদিন যেনে তেনে সোনকালে গৈ বেছি সময় পঢ়ুৱাবলৈ কৈছে তাক। তাৰ নিজকে বিতৃষ্ণা লাগিছে : অভিভাৱকবোৰো যে আজিকালি ,ষ্টাইলতে টিউচন দিয়এ। প্ৰাইভেট বিদ্যালয়ত পঢ়াইও ,টিউচন দিয়এ। টিউচনত কি পঢ়িছে সেইটো কিন্তু নাচায়। টিউচনলৈ যাম বুলি ল'ৰা ছোৱালী ক'লৈ যায় তাৰো খবৰ নলয় । আৰু পৰীক্ষাত অহা কমন প্ৰশ্ন নিদিলে টিউচন মাস্তৰকে সলায়। এনেদৰে টিউচন দি থিতাতে অন্যায় কথা এটা সৰুৰে পৰাই শিকাই ল'ৰা ছোৱালীক অভিভাৱকেই। সি এইবোৰ সমৰ্থন নকৰিলেও পৰিয়ালৰ ভৰন পোষনৰ তাড়নাত কৰি আহিছে দুই চাৰিটা টিউচন। আজিকালি অভিভাৱকবোৰো গতিশীল হৈছে । ৰিজাল্ট, মাৰকচিটৰ প্ৰতিহে তেওলোকৰো আকাঙ্খা বাঢ়িছে। নম্বৰৰ পিছতহে দৌৰে তেওঁলোক । স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'লে ল'ৰা ছোৱালীয়ে কিবা কৰি সৎভাৱে খাব পাৰিব সেই আশা নকৰি পোনছাতেই বিছাৰে টিউচন । কয় টিউছন দিছো ভাল নম্বৰ পাবই লাগিব বুলি।\nকথাবোৰ ভাবি তাৰ গা মূৰ বেজ বেজায় যায়। অভিভাৱকৰ ধাৰনাবোৰ দেখি সি আজিকালি\nআচৰিত আৰু মুক হৈ পৰে । সি ভাবে: বিদ্যালয়বোৰো আজিকালি মাকশ্বিট বনোৱা কাৰখানা হৈছে। একো মানৱীয় গুন বিকাশৰ কথা শিকা নাই ইয়াত । পঢ়া আৰু টকা ঘটাৰ বাবেহে যেন আজিৰ শিক্ষা । কিন্তু কাক ক'ব কথাবোৰ সি।\nআলপনাই ক'লে : "মুখেৰে নামাতিলে যে"?\nসি কি ক'ব ভাবি নাপালে। এইবাৰ\nছোৱালীজনীয়এ ক'লে :\nপাপা তুমি নপঢ়ালে মই এনুৱেলত ভাল মাৰকচ নাপাম দেই,তেতিয়া কিন্তু তুমি মোক গালি নিদিবা।\nসি কি কব ভাবি নাপালে।\nছোৱালী আৰু ঘৈনিয়েক আলপনাৰ প্ৰস্তাবটো সমৰ্থন কৰাৰ আজি উপায় নেদেখি ক'লে : হ'ব বাৰু।


গাঁওবুঢ়া - পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা (ইউনিক’ডকৰণ : নিতুল বৰা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nৰত্নেশ্বৰ হাজৰিকা : লক্ষীমপুৰৰ মৌজাদাৰ\nবাপুৰাম শইকীয়া : লক্ষীমপুৰৰ মণ্ডল\nকচুখোৱা ছুটীয়া: লক্ষীমপুৰৰ গাওঁবুঢ়া\nকেৰপাই কোচ: লক্ষীমপুৰৰ গাওঁবুঢ়া\nটেপেৰা কলিতা: লক্ষীমপুৰৰ গাওঁবুঢ়া\nভোগমন চেটীয়া: লক্ষীমপুৰৰ ন-গাওঁবুঢ়া\nমাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা: লক্ষীমপুৰৰ থানাৰ দাৰোগা\nমঙ্গলা: মৌজাদাৰৰ লগুৱা\nমিঃ ইয়ং: মহকুমাৰ গৰাকী চাহাব\nবিলত আৰু পেজান: দুটা গাঁৱৰ মৰিয়া\nমিঃ স্কট: জিলাৰ গৰাকী, বৰচাহাব\nআৰ্দ্দলি, চৰ্দ্দাৰ, টেকেলা, খানচামা, কুলী, চিপাহী, ৰায়ত, দুচৰীয়া, পদকীয়া, মেলুৱৈ, মুক্তিয়াৰ, নাজিৰ ইত্যাদি।\nঅমিলা: ৰত্নেশ্বৰৰ ভাৰ্য্যা\nৰংদৈ: ভোগমনৰ ঘৈণীয়েক\nজেতুকী: ভোগমনৰ জীয়েক\nভেলেউ: গাঁৱৰ মৰিয়ানী\nলিগিৰী, নাচনী, গঞানী ইত্যাদি।\nপ্ৰথম পট, গাঁৱলীয়া ৰাজবাট\nপ্ৰথম পট,-ভোগমনৰ মাৰল-ঘৰ\nদ্বিতীয় পট,-মৌজাদাৰৰ চ’ৰা\nতৃতীয় পট,-মৌজাদাৰণীৰ বুলনি\nচতুৰ্থ পট,-চাহাবৰ বঙলা\nপঞ্চম পট,-মৌজাদাৰৰ চ’ৰা\nপ্ৰথম পট,-ভোগমনৰ মাৰলঘৰ\nদ্বিতীয় পট,-মৌজাদাৰৰ বাটচ’ৰা\nতৃতীয় পট,-ভোগমনৰ চোতাল\nতৃতীয় পট,-ৰত্নেশ্বৰৰ চ’ৰা\nতৃতীয় পট,-গাৱঁলীয়া ৰাজবাট\nপ্ৰথম পট,-গাঁৱলীয়া ৰাজবাট\n(বাপুৰাম, কচুখোৱা আৰু এটা চিপাহীয়ে কুলী ধৰে )\n১ম কুলীঃ (বাপুলৈ চাই) দেউতা ঈশ্বৰ! অলপ কিৰ্পা নকৰিলে আৰু বন্দী নিগমে মৰিলোঁ! মোৰ নো কোন আছে, অকলশৰীয়া মানুহ, দেউতাই দেখিছেই। কালিয়ে সিজনীয়ে ডাঙৰী গোটাচেৰেক দাই থৈ আহিছিল, আজি নচপালে, পথাৰৰ মুঠি পথাৰতে ৰব! আৰু, কানীয়া মানুহ, গাত নো কি বল-শক্তি আছে, দেখিছেই।\nবাপুঃ (খঙ্গেৰে) কটা, তই মৰ বা তৰ, মই কি কৰিম? চৰ্কাৰী কাম; কুলী নিদিলে মোক হ’বলা হাকিমে শুদাই এৰিব? গুচ্, টপটপাই নাথাকিবি মোৰ ওচৰত।\n১ম কুলীঃ(কচুখোৱালৈ চাই) গাওঁবুঢ়া ককাই! তুমিও নো মুখলৈ নোচোৱাঁ নে?\nকচুঃ এৰা, নেচাম নো কেলৈ? তই মোলৈ কোঁচ্ ভৰাই নি চাৱ নহয়? আমাক তামোল এটা, পাণ এবিৰা পাৰি দিয়াও তহঁতৰ মানত লাজৰ কথা? এতিয়া মুখলৈ নেচাম নো কিয়?\n২য় কুলীঃ(বাপুৰ পিচফালে থিয় দি) ডাঙৰীয়াই অলপকৈ হাতখনি মুকলি কৰিলেহেঁতেন (বাপুৱে পিচফালে হাত পাতে, কুলীটোৱে টিপতে সিকি এটা গুজি দিয়ে)।\nবাপুঃ(উলটি চাই) অ, হেৰ ভটাগুটী।\n২য় কুলীঃ দেউতা, কিবা কব খুজিছে?\nবাপুঃ হেৰ, তোৰ বৌৱেৰৰ ভিনীহিয়েকৰ পিতেকৰ তিলনি গ’ল জানো? ল’ৰাটো ঢুকাবৰ আজি কেইদিন?\n২য় কুলীঃ তিলনি নাই যোৱা দেউতা! ঢুকাবৰ আজি দুদিন হে হৈছে।\nবাপুঃ এৰা, তহঁতৰ অশৌচ যোৱাই নাই তেন্তে। বাৰু, আন এটাহে বিচাৰিবলীয়া হ’ল; তই যাগৈ তেনেহ’লে।\n২য় কুলীঃ ভাল ডাঙৰীয়া-দেউতা! (আনন্দেৰে প্ৰস্থান)\n৩য় কুলীঃ (কচুখোৱাৰ কাণে-কাণে) শুনাচোঁ গাওঁবুঢ়া ককাই! সিদিনা মালভোগ কল এথোকা পকিছিল। মনতেহে, বোলোঁ, কলও পকক, নতুনকৈ বেঙেনা এগাল ফলিয়াইছে সিও ডাঙৰ হক, একেলগে নি তোমাৰ ঘৰত দি আহিমগৈ। তাকে সিদিনা সৌ তেওঁ মণ্ডলে বুজ পাই আহিবৰে পৰা গোটেই আমাৰ ফালে টিঙ্গিৰিতুলা হৈ আছে! নেদেখিছাঁ, আজি পোনছাতেই তেওঁ মোক হে লাগিছেহি।\nকচুঃ (ইফালে-সিফালে চাই, ফুচফুচীয়াকৈ) সঁচা নে? বাৰু,তেন্তে মই তোৰ ফালে পিঠি দিওঁ, তই লৰেই মাৰ। কিন্তু, বেঙেনা পাচেও দিবিগৈ, কলথোকা এতিয়াই নি আমাৰ সিজনীৰ হাতত দিবিগৈ। যা,যা।\n৩য় কুলীঃ ভাল, কোনো কথা নাই, গৈয়েই দিমগৈ (লৰ মাৰে)।\nবাপুঃ দেখ, দেখ, কনিষ্ট! ঐ কুলী ভাগকে লৰ মাৰতাহেঁই। তুমি খেদি যাইকে তাক পাকুৰি আনও। (চিপাহীটোৱে যাবলৈ ধৰে)।\nকচুঃ নাহি, নাহি, কনিষ্ট বাবু, তুমি ৰহ; হামি এক লৰমে যাইকে তাক পাকুৰি লৈ আনেগা। (কুলীৰ পিচে পিচে লৰ ধৰে)\nচিপাহীঃ (মণ্ডললৈ চাই) এ কেইচা বাত হেঁই? হামলোককো চাৰ আডমিকো দৰ্কাৰ থা, চব পূৰা হো গিয়াৰাহা; লেকিন তোম্ আপনা মতলবচে একঠো চোৰ দিয়া; আওৰ একঠো আভি ভাগ যাতাহেঁই। হামলোক আওৰ ডেৰি কৰ্ণে নাহি চেক্তাহে। তব আভি ক্যা কৰেগা? হামকো মালুম হোৱা, এ চব তোমালোককা কায়দা হেঁই। (খঙেৰে) আওৰ ডেৰি নাহি কৰেগা। তোমালোক দুনো আপনে কুলী যানে পৰেগা।\nবাপুঃ (ভয়েৰে) নাহি নাহি, চিপাহী জি! আপ খং নাই কৰেগা। হামি এতিয়াই দোচোৰা কুলী ধৰি দেঙ্গা। (ফোঁপাই ফোঁপাই কচুখোৱাৰ পুনঃ প্ৰৱেশ)\nকচুঃ (বাপুলৈ চাই) নেপালোঁগৈ; নোৱাৰিলো ধৰিব! সি গোটেই ফিৰিঙ্গতি ওফৰাদি উফৰিল!\nচিপাহীঃ(খঙেৰে) চুৱাৰ, পাজী, তব তোম কাহে হামকো যানে মানা কিয়া? আভি তোম আপনে কুলী যানে পৰেগা।\n(কচুখোৱাৰ গলধনত হেচি ধৰি) চলও আভি।)\nকচুঃ (কাওবাওকৈ) কনিষ্ট বাবু! আপুনি খং নাই কৰেগা। আপুনি অলপ চবুল কৰেগা; ঐ দুটা আডমি আহাতাহে। ঐ দুটাকে ধৰি দেঙ্গা। এতিয়া হামিলোক চুপ কৰি ৰহেগা।\nমানুহটোঃ(নিলগৰ পৰা বেঙা মেলি চাই) বোপাই ভোগমন, মোক ভাল বাঘৰ মুখত পেলাহিলি! সৌ জাক নেদেখিছ? লগতে ৰঙাপাগুৰি মৰা এটাও! তোক যেনিবা ভাল মানুহৰ ল’ৰা বুলিয়েই এৰিব বোপাই, মই ইমানতে পলোৱাহে ভাল।(উলটি লৰ ধৰে)\nভোগমনঃ (কচুখোৱাৰ কাষ চাপি গহীনাই) কি গাওঁবুঢ়া ককাই, কুলী ধৰা হৈছে নে? ক’লে নো যাব লাগে?\nকচুঃ এৰা, যেনিবা কুলীকে ধৰা হৈছে। তুমিও লগত লগ নধৰা নে?\nভোগঃ এৰা লগ ধৰাব পৰা হলে যেনিবা ইমান দিনে মুকলিমুৰীয়াকৈ নেৰিলাহেঁতেন। এতিয়াও আমাক সেই ফেৰা উপকাৰ নকৰিলেই ভাল (গহীনভাৱে পাৰ হৈ যাব খোজে)।\nকচুঃ নহয়, নহয় শুনিছানে, এনে ছেগত আৰু তোমাক অকলশৰীয়াকৈ এৰি দিব নোৱাৰি। আহাঁ, আহাঁ, লগ ধৰাঁহি।\n(হাতত ধৰি টানে)\nভোগঃ(কচুখোৱাৰ হাতখন আছাৰ মাৰি পঠিয়াই) এৰি দিয়াঁহে, বুঢ়া মানুহ হৈ কি ভেঙ্গুচালিখন কৰাঁ! (জোঁটাপুটি লাগে)\nকচুঃ কনিষ্ট বাবু, কনিষ্ট বাবু, ধৰও ইয়াকু ধৰও, পাকুৰি লও। (চিপাহীয়ে ভোগমনৰ গলধনত ধৰি টানি আনে)\nভোগঃ (কচুখোৱাৰ প্ৰতি) হেৰ, চপনীয়া গোলামৰ পিতেক, তই দোখন বৰকেৰেমতালি কৰ! মই বায়নৰ ঘৰৰ ল’ৰা বুলি দেশখনে জানে। তোৰ দৰে মই ধেনু-চোঁচা কাঁড়ীৰ ল’ৰা নে? মোক কেতিয়াবা কুলী খটা দেখিছিলি নে? বাৰু ব’ল, ডেকেৰা বাবুত কৈ, মই তোৰ আগতে এৰাই আহিব পাৰোঁ নে নোৱাৰোঁ চা। তই দেখোন -(চিপাহীয়ে টেটুত চেপা দি ধৰে)।\nবাপুঃ চিপাহী, আভি চলও। বহুত ডেৰি হৈ গিয়া। বাট মে আৰু একঠো পাকুলি লৈ যায়গা।\nচিপাহীঃ আচ্ছা, চলও আভি। (সকলোৰে প্ৰস্থান)\nমাণিকঃ তহঁতে দেখচোন বাৰু! সেই বদমাচ দেচোৱালী চিপাহীটো পুৱাতে গ’ল এতিয়াও উলটি নাহিল; ইফালে মোৰো গা ধুবৰ সময় হ’লহি।\nচিপাহীঃ হয় দেউতা, সি বৰ ফিকিৰদাৰ মানুহ। সি বা কি ফন্দী পাতি ফুৰিছেগৈ, কোনে জানে? আমাৰ অসমীয়া এটা যোৱা হ’লে ইমান বেলি কেতিয়াও নহ’লহেঁতেন। (বাটলৈ বেহামেলি চাই) অ, দেউতাই বৰকৈ ভাবিব নালাগে আৰু সৌৱা, ওলাইছেহি।\nমাণিকঃ (খঙেৰে) হেঁইৱাও বদমাচ কাহে এটনা ডেৰি হোৱা? তোমাৰ মতলব হাম জান্তাহেঁই।\nচিপাহীঃ নাহি হজুৰ, হামাৰা কুছ কচুৰ নাহিহেঁই; চব এ দুনো বদমাচচে হোতাহেঁই। (বাপুলৈ আঙুলিয়াই) পহিলা হামলোককা চাৰঠো আডমি পূৰা হো গিয়াৰাহা, লেকিন, এহি মণ্ডল আপনা খুচিছে একঠো ছোৰ দিয়াহেঁই। আওৰ একঠো (কচুখোৱালৈ আঙুলিয়াই) ওহি গাওঁবুঢ়া মতলবচে ভাগনে দিয়া হ্যাঁই। ইচোৱাষ্টে এটনা ডেৰি হো গিয়া।\nমাণিকঃ(বাপু আৰু কচুখোৱালৈ চাই) মই তহঁতৰ ফিকিৰ আগৰেপৰা জানো। তহঁতকো জোখাকৈ এশিকা নিদিলে নহয়। হেৰ, চন্তৰি, ইহঁত দুইকো আটক কৰি ৰাখ, বেলি ভাটী দিলেহে এৰি দিবি।\nকচুঃ (কাওবাওকৈ) ডাঙৰীয়া, মোৰ ফালে কাণ কৰকচোন। সঁচাকৈ–\nমাণিকঃ চুপ্, তোৰ মুখ বন্ধ কৰ। মোৰ এতিয়া গোচৰ শুনিবৰ সময় নহয়।\n(দুইকো দুটা চিপাহীয়ে ধৰি লৈ যায়)\nভোগঃ (মাণিকক) ডাঙৰীয়া, চাওকচোন, ইহঁত দুয়ো আখেজৰ ওপৰত মোক নো কুলী ধৰি আনিব পায় নে? মই কেনে ঘৰৰ ল’ৰা ডাঙৰীয়াই জানেই, মই নো কেতিয়াবা কুলী খাটিছিলোঁ নে? ইহঁতে নো মোক এনে অপমান দিব পায় নে?\nমাণিকঃ(মুখ বিদৰাই) থৈ দিয়াঁ তোমাৰ মান-অপমানখন! কুলী হবৰ বেলিকা আটাইবিলাক ভাল মানুহ ওলায়। পিচে, তোক এৰি মোক কুলী যাবলৈ দিছ নে?\nভোগঃকপাল! আপুনিও এনে অবুজন হ’ল! কিন্তু, নেদেখাজনে–\nমাণিকঃচুপ্, তোৰ মুখ বন্ধ কৰ। নহ’লে ৰুলমাৰিৰ খুন্দাত দাঁত এটাও নাথাকে।\n১ম কুলীঃ দেউতা-ঈশ্বৰ! বন্দীক আৰু মৰিয়াই মাৰিলেই ভাল আছে। কানীয়া মানুহ, নিগমে মৰিলোঁ দেউতা-ঈশ্বৰ। কানি খাবৰো পৰ হ’ল, বন্দীক কিৰপা কৰোক দেউতা! (দীঘলকৈ হামি মাৰে)\nমাণিকঃ বাৰু, ৰঁবা, অ, ককাই! সৰহ পৰ নাই; ভালকৈয়ে কানি খাবাঁ! চাহাবে থৈছে তোমালৈ কানি!\n৪ৰ্থ কুলীঃ (মাণিকৰ ওচৰ চাপি ফুচফুচাই) ডাঙৰীয়াই সিদিনা বিচাৰি পঠিওৱা বস্তু বন্দীয়ে ঠিক কৰি থৈছোঁ। আজি আনিম বুলি ওলাওঁতেই এইখন আপদে পালে!\nমাণিকঃ (অলপ গমি) হেৰ বিহগুটী তই মোৰ তালৈ যাচোন; তাতে, চিপাহীয়ে দেখুৱাই দিব অলপ চৰ্কাৰী কাম আছে কৰগৈ যা। তোক মই যাওঁতে লগতেই চাহাবৰ বঙলালৈ লৈ যাম, যা। (আনে নুশুনাকৈ) তই তাৰেপৰা গুচি যাগৈ, আৰু সেই বস্তুটো লৈ আহগৈ, যা।\n৪ৰ্থ কুলীঃ ভাল, ডাঙৰীয়া!\nমাণিকঃ অ, কি হে, আৰ্দ্দলি ককাই?\nআৰ্দ্দলিঃ বাবু! চাহাবে পঠিয়াইছে। বোলে, কুলী আহি পালে যদি, সোনকালে পঠিয়াই দিয়ক।\nমাণিকঃ এৰা, এয়া কুলী ঠিক হৈছে। পুৱাৰে পৰা কত যতনেৰে হে গোট খুৱাইছোঁ। চাহাবে লগত মাল কিমান লৈছে? এই কেইটা কুলীয়েই নহ’বনে?\nআৰ্দ্দলিঃ মাল সৰল নহয়। কুলী তিনিটামানেই বলে পাৰিব।\nমাণিকঃ ভালেই হ’ল। মই আকৌ ইমান নহ’ব বুলি আৰু গোটাচেৰেক আনিবলৈ পঠিয়াইছিলোঁ। সেই হে পলম হৈছিল। আৰ্দ্দলি তুমি এই কেইটাকে লৈ আগবাঢ়া; ময়ো পাচতে গৈছোঁ।\nভোগঃ ডাঙৰীয়া! সেই, ঘৰলৈ যোৱাটোৰ সলনি মোকে ৰাখিলেও, মই এনে অপমানৰ পৰা ৰইখা পাওঁ। ডাঙৰীয়া, অলপ কিৰপা—\nমাণিকঃ তই চুপ্ থাক। আৰ্দ্দলি, ইয়াক মূৰ্গীৰ ভাৰখন দি নিবাগৈ, তেহে ইয়াৰ মান-মৰ্য্যাত সোপাই ৰক্ষা পৰিব! মই যাওঁ, ওলাওঁগৈ, তোমালোকো যোৱাঁহঁক।\nপ্ৰথম পট,–ভোগমনৰ মাৰল-ঘৰ\n(ৰংদৈয়ে গুণগুণকৈ আই-নাম গাই সূতা কাটি বহি আছে; ভোগমনে প্ৰৱেশ কৰি ওচৰতে মূৰে-কপালে হাত দি বহেহি)\nৰংদৈঃ (ঘূৰি চাই ভোগমনক দেখা পাই আচৰিত ভাবে)এ, আই! ইটো বা হ’ল কি? আঁঠুৰ ওপৰত চাং পাতি দেখোন মূৰ ঘূৰাই বহি আছেহি কেতিয়াবাৰে পৰা!\nভোগঃ (দীঘলকৈ হুমুনিয়া কাঢ়ি) শুনিছ নে, মোৰ জীৱনত আৰু সকাম নাই! মোৰ আৰু সংসাৰত ৰাপ নাইকিয়া হ’ল! মোৰ দেহ-চিত এনেহে লাগিছে, যেন আজিয়েই দেশ এৰি বিদেশলৈ গুচি যামগৈ! পিচে, কি কৰিম, ঈশ্বৰে মোক নিকুটুমীয়া কৰিলে; তোলৈ আৰু ছোৱালীটিলৈ চাই হে আজিও মই বান্ধ খাই আছোঁ। তহঁতক কাৰোবাৰ হাতত গতাব পৰা হ’লে, মই মুকলিমূৰীয়া চৰাইৰ দৰে ক’ৰাবলৈ উৰি গুচি গলোঁগৈহেঁতন!\nৰংদৈঃ (চিয়ঁৰ মাৰি উঠি) দেহি ঐ, মোৰ শৰীল ঐ, কাক নো এনে কথা শুনাৱ ঐ! (চকুত হাত দি কান্দে)\nজেতুকীঃ (কান্দো কান্দো হৈ) আই, তোৰ কি হ’ল? তই কিয় কান্দিছ হুঁ? বুপাই, তই আইক মাৰিলি নে কি? ওঁ-ওঁ-কেলৈ মাৰিলি? (কান্দে)\nভোগঃ (জেতুকীক কোলাত তুলি লৈ) আই, মই মাৰক নাই মৰা, আন কিবা বেজাৰতহে কান্দিছে। (ৰংদৈৰ হাতত ধৰি) আইটীৰ মাক, নেকান্দিবি; কান্দি নো কি কৰিবি? মই মনৰ বেজাৰত হে তেনেকৈ কৈছিলোঁ; তহঁতক এৰি নো মই কলৈ যাব পাৰোঁ? (টলকা মাৰি ৰৈ) আৰু , শুনিছ নে সেইদিনা দুপৰীয়া লঘোনত খেকাৰ খোৱা চিপাহীটোৱে বলেৰে যেতিয়া মোৰ কানত কুকুৰাৰ ভাৰখন তুলি দিছিল সেই খেনৰ কথা মনত পৰিলে, এতিয়াও মোৰ বুকুখন দুফাল হয় যেন লাগে! লাজ-অপমানৰ কথা এৰিছোঁ; মই নো কিমান ভাৰ বব পাৰোঁ দেখিছই নহয়। সেই কুকুৰাৰ মেটমৰা ভাৰখনে সেইদিনা মোৰ কলিজা ভাঙ্গিবৰ নিচিনা কৰিলে!\nৰংদৈঃ (বলেৰে ধৈৰ্য্য ধৰি) দেহি ঐ, কিনো কৰিম! কপালৰ লেখা কেনেকৈ গুচাম! তেওঁ বুলি ইয়াৰ নো এটা উপায় কৰিব নোৱাৰি নে?\nভোগঃ জানো কি উপায় কৰ। কিবা জান যদি কৰি থাক; মই হ’লে নিৰুপায়!\nৰংদৈঃ বিবুধি হ’ব নেলাগে। বাৰু, মই ইয়াৰ বুধি উলিয়াম।\nভোগঃ (ৰংমুৱা হৈ) পাৰিলেও পাৰিব পাৰ। লোকে কোৱা শুনিছোঁ, বোলে, মাইকী মন্ত্ৰী।\nৰংদৈঃ মোৰ মনেৰে যি গাওঁবুঢ়াই আমাৰ এনে বিলাই কৰিছে, তাৰ বিষইখনকে ল’বলৈ কাৰবাৰ কৰা হওকচোন।\nভোগঃ সেইটো হ’লে তো এনে আপদৰপৰা ৰইখাকে পাওঁ। তাকে ল’ব পাৰিলে হে আকৌ; আমি নিচলাকৈ নো কোনে চাব খুজিছে?\nৰংদৈঃ এনেকৈ চালে, ই বৰ টান কথা নহয়। ইয়াৰ এটা ভাল বুধি আছে। কেৰপাই আৰু নদী গাওঁবুঢ়াই ধৰা বাট হে ধৰিব লাগে।\nভোগঃ সিহঁতে নো আকৌ কি বাট ধৰিছিল?\nৰংদৈঃ তহঁত নো কেলৈ পোন্ধ মৰাটো হলি ক’ব নোৱাৰোঁ! বাহিৰৰ খা-খবৰ অলপো নেৰাখ। কেৰপায়ে এৰি কাপোৰ এখন, আৰু নদীয়ে মুগাৰ ৰিহা-মেখেলা এযোৰ দি, মৌজাৰীক পোন কৰিহে তেওঁ বিষইকেখন পাইছে। আমিওচোন তাকে কৰোঁ। তহঁতে জানো কেনে দেখ?\nভোগঃ কেনে দেখিম; পাৰিলে বৰ ভাল কথা। পিছে, সিহঁতৰ দৰে আমাৰ নো কেইখন এৰি কাপোৰ আৰু কেইযোৰ মুগাৰ ৰিহা-মেখেলা আছে? নিজলৈকেচোন নাটনি!\nৰংদৈঃ যি আছে তাৰেই এটা দিহা নকৰিলে হ’ব নে? সামৰণত থকা এৰি কাপোৰখন, আৰু সিদিনা শালৰপৰা কটা তিতাকৰীয়া মেখেলাখনকে লৈ গৈ ধৰোঁগৈচোন। তহঁতে কাপোৰখন লৈ মৌজাৰীৰ ওচৰলৈ যাবি। মই মেখেলাখন লৈ ভিতৰত হাকিমনীৰ ওচৰলৈ যাম। মৌজাৰীতকৈও হাকিমনীক পোনাব পাৰিলে যে কথাই নাই।\nভোগঃ (দীঘলকৈ হুমুনিয়া কাঢ়ি) হে হৰি! বাৰু, যেনে ভাল দেখিছ, তাকে কৰ। ভাত ৰান্ধগৈ যা এতিয়া; মই পথাৰৰ পৰা আহোঁগৈ। চাওঁ, আই, নামচোন, মাৰৰ লগত ভাত ৰান্ধগৈ যা। মই যাওঁ। (জেতুকীক কোলাৰপৰা নমাই থৈ, চুমা দিয়ে)\nদ্বিতীয় পট,–মৌজাদাৰৰ চ’ৰা\nৰত্নঃ (পটা এখন চাই) হেৰ, এই কিস্তিত তই ৭দ/. দিবলগীয়া হৈছে; দে।\n১ম ৰায়তঃ দেউতা, শেহ কিস্তিত বা কিমান দিব লগা পৰিছে?\nৰত্নঃ (আকৌ পটাখন চাই) শেষ কিস্তিত তোৰ ৪দ/. দিব লগা পৰিব। তাৰ ওপৰঞ্চি টকাই পতি/. স্থানীয় কৰ লাগিব।\n১ম ৰাঃ দেউতা, এনেকৈ হ’লে আৰু দুখীয়া ৰায়ত কেনেকৈ তৰিম! মাটি সেই আগৰ কেডৰাই আছে; আৰু এইবেলি সেই এৰাবাৰীখনো ইস্তফা দিলোঁ; ইফালে খেজেনা টুটক ছাৰি বাঢ়িব হে লাগিছে!\nৰত্নঃ হেৰ বলিয়া, ইস্তফা পলমে দিয়াত, এই বছৰলৈ তোৰ এৰাবাৰী এৰা নপৰিল; আৰু এইবাৰ খাজনা বাঢ়িছে বুলি তোৰ খবৰ নাই হ’বলা?\n১ম ৰাঃ বাঢ়ক বা টুটক; নহ’লে ক’ৰ পৰা দিম? এইদৰে ৰজাৰ খেজেনা বাঢ়িব লাগিলে ৰাইজ তৰিব কেনেকৈ? এই পাঁচ টকাকে ঘৰৰ মানুহজনীৰ কাণৰ কঁৰীয়াযোৰ সোঁত থৈ হে আনিছোঁ।\nৰত্নঃ বলিয়াৰ দৰে বকিছ কিয়? নাই বুলিলেই চৰ্কাৰেও শুনিব, আমাৰো গা ৰব নহয়। চাপৰিলে মেঘ নেৰায়। চাওঁ, চাওঁ, আন সেই পাঁচ টকাকে দে; বাকী এই কিস্তিত ২দ/. পৰহিমানলৈ দি যাবিহি (হাত মেলি ধন লয়)। বাৰু, মই ৰছিত লিখি ৰাখোং, তই যাচোন, সৌৱা ভদিৰামহঁতে ভঁৰালৰ ছালখন বৈছে, তয়ো অলপ লাগি-মেলি দেগৈ।\n১ম ৰাঃ ভাল দেউতা, পলম হে হ’ল এতিয়া!\n২য় ৰাঃ দেউতা, আমাৰ ফেৰাও ধৰকচোন (খাজনা আগবঢ়ায়)\nৰত্নঃ কটা, তোৰ চকু নাই হ’বলা? মোৰ হাত কেইখন অ? আগেয়ে অহাবোৰক আগধৰি বিদায় দিব লাগে। বাৰু, তহঁত কেইটাৰো টকা পটাৰ ওপৰে ওপৰে থৈ যাহঁক, হাতে-পাতে লাগি ঘৰটোৰ ছাল দুখন উলিয়াই পেলাগৈ। মই তহঁতৰ ৰছিত লিখি থওঁ।\n২য়,৩য়,৪ৰ্থ ৰাঃ (টকা থৈ) এয়া দেউতা, আমাৰ হ’লে বাকী-বুকা নাই; একেবাৰে উচল কৰি লেখি ৰাখিব।\nভোগমনঃ (লাহে লাহে ওচৰ চাপি) দেউতাৰ ওচৰলৈকে মোয় আহিছিলোঁ।\nৰত্নঃ অ, ভোগমন? তোৰো খাজনা আনিছ নে? লৈ আহ, বাৰু।\nভোগঃ খেজেনা পৰহিমানলৈ হে দিমহি; দেউতা, আজি আন কিবা সকামত হে আহিছিলোঁ।\nৰত্নঃ (ৰহস্য কৰি) কিনো সকাম পাতিছ অ? বিয়া নে সবাহ?\nভোগঃ নহয় দেউতা, আন কিবা কথা এটাহে খাটিবলৈ আহিছিলোঁ। দেউতাই এই মাউৰা বন্দীলৈ অলপ কিৰপা কৰোঁ বুলিলে ক’ব পাৰোঁ।\nৰত্নঃ (ৰং কৰি)বাৰু, কচোন, কিনো খাত লাগে নে পাম লাগে, শুনো। খাত হ’লে ৰজাই হে দিব পাৰে; মই বাৰু পাম এখনকে দিব পাৰোঁ নে চাওঁ।\nভোগঃ মই নো কেনে ঘৰৰ ল’ৰা দেউতাই জানেই। বুপাই থাকোতে আমাৰ ঘৰৰ অৱস্থা কেনে আছিল, তাকো আটায়ে জানে। পিচে, কি হ’ব, তেওঁৰ কপালেৰে তেওঁ নাম জ্বলাই আছিল; এতিয়া মৰি দেৱতা হ’লগৈ। ইফালে মই মাউৰা দুৰ্কপলীয়াৰ হে দুৰ্গতিৰ সীমা নোহোৱা হ’ল! এতিয়া আগৰ দৰে মান পোৱাৰ কথা এৰিছোঁৱেই, বাটৰ খঁৰা কুকুৰতকৈয়ো আমাক মানুহে অধচ দেখা হ’ল। দেউতাই এতিয়া উভতি পৰা কলাপুলি আকৌ ৰুই ঠন ধৰাব লাগে।–বোলোঁ, দেউতাই দয়া কৰিলে, দেউতাৰ তলতে গাওঁবুঢ়া এটা হৈয়ে অলপ জিলিকিব পাৰোঁ।\nৰত্নঃ (হাঁহি হাঁহি)হেৰ, তয়ো নো গাওঁবুঢ়া হ’ব খোজ নে? গাৰ দেখোন ছাল-বাকলিয়েই নাই, কেনেকৈ নো তেনে বৰমূৰীয়াটো হ’ব খুজিছ? হলেও নো বাৰু, তোক কোনে মানিব?\nভোগঃ দেউতাৰ আজ্ঞা পালে কোনে নো নেমানি পাৰিব? বন্দীক কৃপা কৰি বাবটি দিয়াৰ পাচতে দেখিব; মোৰ মনেৰে, কামত এই নিচলাই শকত-আৱত কেইটাকো চেৰ হে পেলাব। (লাহেকৈ কাপোৰখন উলিয়াই আগতে থৈ, মাটিত মূৰ লগাই সেৱা কৰে)\nৰত্নঃ (ৰং মনেৰে) বাৰু, মই ভাবি চাওঁ। তই বাৰু অহা-যোৱা কৰি কাম শিকি থাক। হওঁতে, তহঁতৰ গাঁৱতে মোক এটা গাওঁবুঢ়া লগা হৈছে। বাৰু, এটা কৰিব লাগে; নহ’লে নো তই বাল পাবি নে? বাৰু, যা এতিয়া।\nভোগঃ (হৰিষ মনেৰে আকৌ সেৱা এটি কৰি) ভাল দেউতা, বন্দী এতিয়া আহিলোঁ হে। সকলো ভেৰেষা দেউতাৰ ওপৰতহে।\nৰত্নঃ বাৰু, তই যাচোন, মই কৈছোঁ নহয়।-যাওঁ, মোৰো গা ধুবৰ পৰ হ’ল। পানী দিছে নে নাই জানো?\nৰত্নঃ (ভিতৰলৈ ৰিঙিয়াই) হেৰ, মঙলা।\nমঙলাঃ (ভিতৰৰ পৰা) দেউতা!\nৰত্নঃ হেৰ, এইফালে আহ। (পটাত ৰছিত লিখাত মগ্ন)\nমঙলাঃ (মঙলা থিয় হৈ আছেহি, ৰত্নেশ্বৰে মন নকৰি লিখিয়েই আছে) দেউতা, মই হেৰিয়াৰ অ, আহিছোঁ নহয়। কি ক’ব খুজিছে, হেৰিয়াৰ অ, নকয় নো কিয় আকৌ। সিফালে মই, হেৰিয়াৰ অ, শাকনিতে কোৰখন এধা-শলাকৈয়ে, হেৰিয়াৰ অ, এৰি আহিছোঁ!\nৰত্নঃ ইঃ, ইয়াৰ কোৰখন আধা শলা হোৱাত হে বৰকৈ চিন্তা হ’ল! দিনটোত আৰু সময় নেপাব নহয়। হেৰ, গা ধুবলৈ পানী দিছ নে নাই?\nমঙলাঃ এৰা, হেৰিয়াৰ অ, এতিয়াও গা ধুবলৈ, হেৰিয়াৰ অ, পানী দিবলৈ আছে। সিফালে তপত পানী, হেৰিয়াৰ অ, বাহী চেঁচা পানীৰ নিচিনা, হেৰিয়াৰ অ, হ’ল আকৌ! বেলিও, হেৰিয়াৰ অ, ভাটী দিলে।\nৰত্নঃ বাৰু যা যা, ধঁপাত এচিলিম আনগৈ যা।\nমঙলাঃ ঔ গোসাঁই! এতিয়া আকৌ হেৰিয়াৰ অ, ধঁপাত হুঁপিবৰ বেলি আচে। (আনফালে মুখ কৰি ভোৰ ভোৰাই) বিষৈয়া বুলিলে, হেৰিয়াৰ অ, পেটৰ নাৰী ছিগা! ভাল যেনিবা, হেৰিয়াৰ অ, মই এইখনত নাৰী-ছিগা হৈ, হেৰিয়াৰ অ, মৰিবলৈ আহিলোঁ। (মৌজাদাৰলৈ চাই) বাৰু, এতিয়া আহক, হেৰিয়াৰ অ, গা-ধোৱা পীৰাত বহিও, হেৰিয়াৰ অ, ধঁপাত হোঁপকহি।\nৰত্নঃ (হাঁহি হাঁহি) বাৰু যা, যা, হেৰ লেবা, যা। তালৈকে আনগৈ যা। হেৰ, তালৈকে তেলো আনিবি।\nমঙলাঃ (যাওঁতে যাওঁতে) এৰা, হেৰিয়াৰ অ, এতিয়াও তেল দিবলৈ হেৰিয়াৰ অ, বাকী আছে।\nৰত্নঃ যাওঁ। (পেটত ৰছিত লিখি এঁতাই ৰত্নেশ্বৰৰো প্ৰস্থান)\nঅমিলাঃ (ভিতৰলৈ চাই) হেৰ পাহিটি! তহঁতে আৰু মোৰ পাতিয়েই থাকিবি নে? ইফালে বেলি ভাটী দিলে নহয়; পথাৰলৈ আজি আৰু কেতিয়া নো যাবিহঁক?\nভিতৰৰ পৰা আইচু! ওলালোঁ, যাওঁ।\nঅমিলাঃ অ, ৰংদৈ আহিছ। বহ, সেই চলিপীৰা ডোখৰ টান মাৰি নি।\nৰংদৈঃ (মাটিত বহি) নেলাগে আই-দেউতা, মাটিতে বহোঁ। বাটৰ খঁৰা-কুৰুৰেও বাট নিদিয়া মানুহ, আমি নো কি ঢৰা-পীৰাত বহিবৰ লায়েক।\nঅমিলাঃ ক’ত নো খঁৰা-কুকুৰে বাট নিদিলে অ, ৰংদৈ?\nৰংদৈঃ এৰা, তেনেকুৱাই নহয় নো কি, আই-দেউতা! আজিকালি নো আমাৰ বিলাইৰ কথা কি ক’ম। শহুৰ ঢুকাবৰ পৰা আৰু দিনে দিনে আমাৰ বিলাই চৰিহে গৈছে!\nঅমিলাঃ এৰা, কৰোঁতা-মোলোঁতা নাই দেহি! এইবেলি নো খেতিৰ ধান কিমান পাবি? খাবলৈ আটিব নে?\nৰংদৈঃ হয়, আইচু! চপাব পাৰিলে, মূৰামূৰিকৈ আটিবগৈ। অকল ভাত-কাপোৰৰ দুখ হ’লেওচোন ৰক্ষা পাওঁ! আমাৰনো কথা কি সোধে!\nঅমিলাঃ আৰু নো কিহৰ দুখ? কচোন বাৰু; দুখ গুচাব নোৱাৰিলে, তেও পুতৌ কৰিব পাৰি।\nৰংদৈঃ নোৱাৰিব নো কেলৈ? আই-দেউতাই কেৰাহিকৈ চালেও, এনে দুখনী বেটী হেজাৰজনী তৰিব পাৰে।\nঅমিলাঃ (হাঁহি হাঁহি) বাৰু, কচোন ক, কিহৰ নো দুখটো?\nৰংদৈঃ আই-দেউতা! হাল বাঁহক আটায়ে আঁজোৰে! শহুৰ ঢুকাবৰ পৰা আমাক আৰু কোনেও গণিতাকে নকৰা হ’ল। এতিয়া, যেয়ে পাৰে কুকুৰৰ দৰে টঙনিয়াই মাৰিবলৈ হে বিচাৰে। কিনো কম, আইচু, বুকু ফাটি যায় যেন লাগে, সিদিনা কচুখোৱা গাওঁবুঢ়াহঁতে বাটৰ পৰা মোৰ নিচলা মানুহটোক কুলী ধৰি নি, কুকুৰাৰ মেটমৰা ভাৰখন দি, চেহাবৰ লগত মকচললৈ পঠালে। দুদিনৰ পাচতহে এধামৰা হৈ ওলাইছেহি!\nঅমিলাঃ (পুতৌ কৰি) আয়ৈ দেহি! ভোগমনক নো সিহঁতে কুলী দিব পায় নে? তেতিয়াই তই আহি আমাৰ ডাঙৰীয়াৰ আগত নজনালিহি কিয়? মোক কোৱা হ’লেও হ’লহেঁতেন।\nৰংদৈঃ কিনো কম আইচু, মই সিটোক লৈ যোৱাৰ ভালেখিনি পৰৰ পাচত হে আবেলি বুজ পালোঁ। কান্দি নো কি কৰিম বাৰু? এতিয়া আইদেউতাই অলপ চকু মেলি চায় বুলিহে বেটীয়ে ওচৰ চাপিছোঁ\n← নিদাঘ পুৰাণ -(ডা০ গীতাৰ্থ বৰদলৈ)\nচৰ্মৰ শ্বেতদাগ আদিৰ বিষয়ে এটি আলোচনা -(ডা০ ভূপেন শইকীয়া) →


নাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্রী নেফিউ ৰিঅ’ৰ সৈতে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’ক লৈ সৰব চৰ্চা\nকোহিমা , November 9, 2020 2:28 pm\nনাগালেণ্ডৰ মুখ্য মন্ত্রী নেফিউ ৰিঅ'ৰ সৈতে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা। ফাইল ফটো: টুইটাৰ।\nনাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নেফিউ ৰিঅ’ৰ সৈতে অসমৰ মন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’য়ে সন্ত্ৰাস জৰ্জৰিত নাগালেণ্ডত ‘শান্তি মধ্যস্থতাকাৰী’ৰ ভূমিকাত তেওঁৰ ভূমিকাৰ সম্ভাৱনাক লৈ চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে।\nনৰ্থইষ্ট ডেম’ক্ৰেটিক এলায়েন্স (নেডা)ৰো আহ্বায়ক মন্ত্ৰী শৰ্মাৰ দেওবাৰে নাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ৰিঅ’ৰ সৈতে এক ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’ অনুষ্ঠিত হয়।\nমুখ্যমন্ত্ৰী নেফিউ ৰিঅ’ৰ কোহিমাৰ চৰকাৰী বাসভৱনত অনুষ্ঠিত হৈছিল এই ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’।\nঅৱশ্যে, হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই এই ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’ক এক সৌজন্যমূলক সাক্ষাৎ বুলি উল্লেখ কৰি তাত কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোচনা হোৱা নাছিল বুলি দাবী কৰিছে।\nনাগালেণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয়ৰ বিষয়াসকলে ‘ৰুদ্ধদ্বাৰ বৈঠক’ খনৰ বিষয়ে নিশ্চিত কৰিছে যদিও আলোচনাৰ বিষয়বস্তু ৰাজহুৱা কৰা নাই।\nনগা ৰাজনৈতিক সমস্যাটোৰ সমাধানৰ বাবে এক সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰাৰ বাবেই হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাক নতুন দিল্লীয়ে নিয়োগ কৰিছে নেকি?\nযিহেতু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলত সংকটমোচন দক্ষতাৰ বাবে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা পৰিচিত, সেয়েহে নাগালেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক মহলৰ লোকসকলৰ মাজত নগা শান্তি প্ৰক্ৰিয়াত তেওঁ জড়িতৰ সম্ভাৱনাক লৈ চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে।\nএন এছ চি এন(আই এম)ৰ সৈতে ইয়াৰ মতানৈক্য দূৰ কৰি নগা শান্তি প্ৰক্ৰিয়াৰ এক স্থায়ী সমাধানৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰ্যালয়ে প্ৰচেষ্টা চলাই থকাৰ সময়তে ৰিঅ’ৰ সৈতে মন্ত্ৰী শৰ্মাৰ এই বৈঠক গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি অনুমান কৰা হৈছে।\n১৯৯৭চনৰে পৰা এন এছ চি এন(আই এম) এক শান্তিৰ পক্ষত আহিছে আৰু তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক দাবীসমূহৰ এক স্থায়ী সমাধানৰ বাবে নতুন দিল্লীৰ সৈতে কেইবালানিও আলোচনা অনুষ্ঠিত হৈ গৈছে।\nকেন্দ্ৰীয় গৃহ সচিব অজয় ভাল্লাই যদিও অলপতে দাবী কৰিছে যে নগা শান্তি চুক্তি চূড়ান্ত পৰ্যায়ত আছে, এন এছ চি এন (আই এম)য়ে এতিয়াও এখন পৃথক পতাকা আৰু সংবিধানৰ বিষয়টোত আঁকোৰগোজ হৈ আছে।\n@BJP4Nagaland leaders received NEDA Convenor & Assam Health and Finance Minister, @himantabiswa few hours ago at Lerie helipad on his crucial visit to Kohima to meet Hon'ble Chief Minister Shri. @Neiphiu_Rio & Leader of Opposition, Shri. @TRZeliang.@MyGovNagaland @mygovindia pic.twitter.com/FYklqJeQZd\n— BJP Nagaland (@BJP4Nagaland) November 8, 2020\nনাগালেণ্ডৰ ৰাজনৈতিক মহলৰ লোকসকলে চৰ্চা চলাইছে যে হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ দেওবাৰৰ নাগালেণ্ড ভ্ৰমণ কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰ্যালয়ৰ পদক্ষেপৰে এক অংশ আছিল।\nসূত্ৰসমূহে কয় যে কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰ্যালয়ে ডিচেম্বৰৰ ভিতৰতে নগা সমস্যাটো সমাধান কৰিব বিচাৰিছে আৰু ইয়াক নাগালেণ্ডৰ জনসসাধাৰণক এক ‘খ্ৰীষ্টমাছৰ উপহাৰ’ হিচাপে দেখুৱাব বিচাৰিছে।\nৰিঅ’ আৰু নাগালেণ্ডৰ বিৰোধী দলৰ নেতা টি আৰ জেলিয়াঙে যোৱা ২০ অক্টোবৰত নতুন দিল্লীত কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ সৈতে নগা ৰাজনৈতিক সমস্যাক লৈ আলোচনাত বহিছিল।\nএন এছ চি এন(আই এম) আৰু নাগা নেশ্যনেল পলিটিকেল গ্ৰুপছ (এনএনপিজি)ৰ কাৰ্যবাহী কমিটিয়ে দশকজোৰা নাগা সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে সুকীয়া নীতি অৱলম্বন কৰি আহিছে।


দায়িত্বশীল নাগৰিক-দেৱ দাস\nখগেন নাথ, দ্বিজেন মাহাতো, ৰমেশ শৰ্মা, জ্যোতি শইকীয়া আৰু মই ইনাৰ লাইন পাছ নোলোৱাকৈ অৰুণাচলৰ টিপিৰ পৰা পিকনিক খাই ফিটিং হৈ শইকীয়াৰ ইয়ন গাড়ীৰে ঘূৰি আহি আছিলো। জ্যোতি শইকীয়াই ড্ৰাইভিং কৰিছে, খগেন নাথ পিছৰ চিটত বহি মুখ মেলি শুই আছে, মাহাতোৱে আগৰ চিটত বহি পিকনিকৰ ফটো হোৱাটচ্ আপ আৰু ফেচবুকত আপলোড কৰি আছিল। ৰমেশ শৰ্মা আৰু মই ম'বাইলৰ কেলকুলেটৰত পিকনিকৰ খৰছ ভাগে প্ৰতি কিমানকৈ পৰিছে হিচাপ কৰি আছিলো ।\nবাটত পুলিচে চেকিং কৰি আছিল, আমাক ৰ'বলৈ সংকেট দিলে। শইকীয়াই ব্ৰেক লগালে।\nড্ৰাইভাৰৰ খিৰিকীৰে জুমি চাই পুলিচ বিষয়া জনে ক'লে : "আজি পথ সুৰক্ষা দিৱস। আপোনালোক দুয়োজনে চিটবেল্ট লগাই অহাৰ বাবে ধন্যবাদ। এইটো লওক অসম পুলিচে দায়িত্ব শীল নাগৰিক আৰু আইন মতে সুৰক্ষিত ড্ৰাইভিং কৰোঁতালৈ অসম চৰকাৰৰ ফালৰ পৰা দিয়া "প্ৰীতি উপহাৰ" এইবুলি শইকীয়াক এখন গামোচা পিন্ধাই দি বঁটা এখনত নগদ এহেজাৰ টকা দি নমস্কাৰ জনালে। লগে লগে টিভি চেনেলৰ সাংবাদিক এজনে মাইকটো শইকীয়ালৈ আগবঢ়াই দি অন্য প্ৰশ্নৰ লগতে সুধিলে-" এই এহেজাৰ টকাৰে আপুনি কি কৰিব?" ৰমেশ শৰ্মাই কেমেৰা দেখি টপৰাই ক'লে " ডি টি অ' অফিচত ঘোঁচ দি লাইচেন্স বনাই ল'ব চাৰ ,ই ড্ৰাইভিং ভাল কৰে যদিও লাইচেন্স নাই নহয়।" দ্বিজেন মাহাতোৱে জিভা পাকখোৱা মাতেৰে ক'লে - " চাৰ ,ই ব বহুত মাল খাইছে, অ অৰুণাচলী মালৰ নিচাত যা তা কৈছে , বি বিচ্ছাছ (বিশ্বাস) নকৰিব চাৰ "। মুখমেলি শুই থকা\nখগেন নাথে টোপনিৰ পৰা খক মককৈ উঠি পুলিচ দেখি কলে-" কম দামত পালে বুলিয়ে অৰুণাচলী মালৰ কাৰ্টুন উঠাব নেলাগে বুলি মই কৈছিলোৱেই নহয়।খা এতিয়া পুলিচৰ মাৰ । মালো গ'ল পইচাও গ'ল"। মনে মনে মই ইহঁতৰ কাৰবাৰ বোৰ চাই আছিলো। খাবলৈ নোপোৱা কুকুৰে মাংস ভাত পাই খক খকাই খোৱাদি অৰুণাচলী মাল পাই ডিঙিৰ গুৰিলৈক গিলি মোৰ বাদে অল আউত। খগেন নাথক ধমক দি ক'লো : " ইনাৰ লাইন পাচ নোলোৱাকৈ গেট পাৰহৈ টিপিত পিকনিক খাই অহা কথাটো কৈ বিপদ নেমাতিব কিন্তু , কৈ দিলোঁ !"\nকাৰণ মোৰ নিচা হৈছিল যদিও কণ্ট্ৰলত আছিলো।\nTags: দেৱ দাস


ভালখবৰ! ৰাজ্যত আজিৰ দিনটোতে ক'ৰ'না মুক্ত হ’ল ৯৯ গৰাকী ৰোগী\nভালখবৰ! ৰাজ্যত আজিৰ দিনটোতে ক’ৰ’না মুক্ত হ’ল ৯৯ গৰাকী ৰোগী\nআজিৰ দিনটোত ৰাজ্যত ক’ৰ’নামুক্ত হৈছে ৯৯ গৰাকী লোক।\nএই মুহূৰ্তত ৭ গৰাকী লোকক শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হস্পিতালৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছে।\nকিছু সময় পূৰ্বে ৯২ গৰাকী ৰোগীক চিকিৎসালয়ৰ পৰা ঘৰলৈ যাব দিয়া হৈছিল।\nইয়াৰে ২২ গৰাকী মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী হাস্পাতালৰ, ৪৬ গৰাকী কালাপাহাৰ জিলা যক্ষ্মা চিকিৎসালয়ৰ, তেজপুৰ মেডিকেল কলেজৰ পৰা ১৩ গৰাকী, যোৰহাট মেডিকেল কলেজৰ পৰা ৭ গৰাকী, বৰপেটা মেডিকেল কলেজৰ পৰা দুগৰাকী, শিলচৰ মেডিকেল কলেজৰ পৰা এগৰাকী আৰু অসম মেডিকেল কলেজ হস্পিতালৰ পৰা এগৰাকী ৰোগীক মুক্তি দিয়া হৈছিল।\nলোক কেইগৰাকীক দুবাৰকৈ টেষ্ট কৰাত নিগেটিভ ওলোৱাত তেওঁলোকক চিকিৎসালয়ৰ পৰা যাবলৈ দিয়া হয়।\nযোৱা ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত ১২১ গৰাকী ৰোগী ক’ৰ’নামুক্ত হৈছে।\nদেওবাৰেও ২২ গৰাকী ৰোগী ক’ৰ’নামুক্ত হৈ ঘৰলৈ উভতিছিল।\nকালিৰ পৰা আজিলৈকে ১২১ গৰাকী ৰোগীক মুক্তি দিয়াৰ ফলত ৰাজ্যত ১১৭২ লৈ হ্ৰাস পালে ক’ৰ’ণা আক্ৰান্তৰ সংখ্যা। ৰাজ্যত এতিয়ালৈকে ২৮৪ গৰাকী লোক ক’ৰ’ণা মুক্ত হৈছে।\nযোৱা ২৩ মে ত দন্ত চিকিৎসক ডাঃ দীপা ডেকা সুস্থ হৈ উঠাৰ বাবে তেওঁক GMCH ৰ পৰা মুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ লগতে অন্য এগৰাকী মহিলা ৰোগীকো মুক্তি দিয়া হৈছিল GMCH ৰ পৰা।\nউল্লেখযোগ্য যে, যোৱা ২০ মে’ত GMCH ৰ কণিষ্ঠ চিকিৎসক ডাঃ লিথিকেশ সুস্থ হৈ উঠিছিল আৰু তেওঁ পুনৰ কোভিড-১৯ ৰোগীৰ চিকিৎসাত নিজকে নিয়োগ কৰিছিল।\nৰাজ্যত আজিৰ দিনটোত বৰ্তমানলৈকে ৯৯ গৰাকী লোক এই কোভিড-১৯+ ত আক্ৰান্ত হোৱাত তথা ৰোগীৰ সংখ্যা ১৪৬৩ লৈ বৃদ্ধি পোৱাত সকলো আতংকিত হৈ আছে যদিও ২৪ ঘণ্টাত ১২১ গৰাকীকৈ ৰোগী ক’ৰ’ণামুক্ত হোৱাটোৱে কিছু পৰিমানে সুখৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনিছে।


Home DHANJIT-KR-BARMAN LETTER-TO-THE-EDITOR NRC ধনজিত-কু-বৰ্মন সম্পাদকলৈ চিঠি সম্পাদকলৈ চিঠি\nxukhdukh.com July 02, 2015 DHANJIT-KR-BARMAN, LETTER-TO-THE-EDITOR, NRC, ধনজিত-কু-বৰ্মন, সম্পাদকলৈ চিঠি,\nনাগৰিকপঞ্জীৰ উন্নীতকৰণ আৰু সাধাৰণ ৰাইজ\nধনজিৎ কৃষ্ণ বৰ্মন, কোকৰাঝাৰ\nযিটো সময়ত এন.আৰ.চি. উন্নীতকৰণৰ নামত অসমৰ বিভিন্ন দল সংগঠনে ভিন্ন মত আগবঢ়াই আছে আৰু চৰকাৰেও ৰাজনীতি আৰম্ভ কৰিছে, সেই সময়তে কিন্তু অসমৰ জনসাধাৰণে এন.আৰ.চি.ৰ নামত যমৰ যাতনা ভোগ কৰাহেন পৰিস্থিতি পৰিলক্ষিত হৈছে৷ বিশেষকৈ আমাৰ গাঁও অঞ্চলসমূহত বহু দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ লোক আছে যিসকলে নিজৰ আবেদন প্ৰ-পত্ৰখনৰ লগত দিবলগীয়া নথিসমূহ যোগাৰ কৰোতে নানান সমস্যাৰ সন্মূখীন হ'বলগীয়া হৈছে৷\nকিছুমান এনেকুৱা দিন হাজিৰা কৰি খোৱা লোকৰ পৰিয়াল আছে, যিসকলৰ পৰিয়ালত কেইবাজনো ল'ৰা-ছোৱালী আছে, কিন্তু সিহঁতৰ এজনৰো জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰ নাই অথবা স্কুল /কলেজৰ ছাৰ্টিফিকেট নাই৷ তেনে স্থলত সিহঁতৰ জন্মৰ প্ৰমাণ পত্ৰ উলিওৱাতে আনকি আনৰ ঘৰলৈ বিয়া দি উলিয়াই দিয়া জীয়েকৰ বাবে লিঙ্ক ছাৰ্টিফিকেট উলিয়াই দিওঁতে, আবেদনখন পূৰাওতে, পৰিয়ালৰ প্ৰতিজন সদস্যৰ ফটোৰ বাবদ আদিৰ নামত যেন টকাৰ শ্ৰাদ্ধহে কৰা দেখা গৈছে। কাৰণ এই সুযোগ লৈয়ে বহু সুবিধাবাদী লোকে সৰহ টকা সংগ্ৰহ কৰাত নামি পৰিছে। পিছে আন কিছুমান এনেকুৱা পৰিয়ালো আছে, যিসকল ভূমিপুত্ৰ হৈও ১৯৭১ চনৰ আগৰ কোনো নথি-পত্ৰ নাই৷ যাৰ ফলত সেইসমূহ পৰিয়ালে আজি চিন্তাত পৰিছে৷ কোনো কোনো অঞ্চলত আকৌ কিছুমান দুষ্ট চক্ৰৰ সহযোগত ভুৱা নথি-পত্ৰ বনোৱাত নামি পৰিছে৷\nতেনে ক্ষেত্ৰত অনুভৱ গৈছে যে হয়তো ভূমিপুত্ৰসকলেই নাগৰিকত্ব হেৰুৱাব লাগিব আৰু অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰীসকলেই নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব। গতিকে চৰকাৰৰ ওচৰত মোৰ এটাই প্ৰাৰ্থনা নাগৰিকৰণৰ নামত যাতে ভূমিপুত্ৰ সকলৰ হাৰাশাস্তি হ'ব লগা নহয় আৰু কোনো অবৈধ অনুপ্ৰৱেশকাৰী বিদেশীয়ে নাগৰিকত্ব লাভ কৰিব নোৱাৰে। তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত কিছুমান পদ্ধতি সলাই নতুনকৈ আন কিছুমান পদ্ধতি আৰু নিয়ম অন্তৰ্ভুক্ত কৰে তাৰ কাৰণে দেশৰ এজন সু-নাগৰিক হিচাপে আহ্বান কৰিলোঁ!\nমোৰ অনুভৱেৰে এই সকলোবোৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবে কেইটিমান সংশোধনী প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱালো।\n(১) অতীজৰে পৰা এই ৰাজ্যত বসবাস কৰি থকা ভূমিপুত্ৰসকলক কোনো নথি-পত্ৰ অবিহনেই এন.আৰ.চি. ত অন্তৰ্ভূক্ত কৰিব লাগে।\n(২) এন.আৰ.চি. সেৱা কেন্দ্ৰসমূহত কৰ্মীৰ সংখ্যা বঢ়াব লাগিব যাতে প্ৰত্যেকখন গাঁৱে গাঁৱে একোজনকৈ সেৱা কৰ্মী গৈ দুখীয়া লোকসকলক সহায় কৰিব পাৰে।\n(৩) এই দেশৰ নাগৰিকত্ব লাভ কৰা পুৰুষৰ স্ত্ৰীক তেওঁৰ স্বামীৰ জৰিয়তে আৰু সন্তানক তাৰ দেউতাকৰ জৰিয়তে এন.আৰ.চি.ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে।\n৪) এই প্ৰক্ৰিয়াটো এনেই অসুবিধাত বিধ্বস্ত হৈ থকা সাধাৰণ মানুহৰ বাবে অতিৰিক্ত আৰ্থিক আৰু মানসিক বোজা যাতে নহয়, তাৰ বাবে চৰকাৰে বিনামূলীয়াকৈ ফটো, জেৰক্স আদি কেন্দ্ৰতে লোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। যিহেতু এই প্ৰক্ৰিয়াৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট পুঁজি চৰকাৰৰ পৰা দিয়া হৈছেই, তাৰ দ্বাৰা সাধাৰণ লোকসকলক সকাহ দিয়াটোও এটা লক্ষ্য হব লাগে।\nTags # DHANJIT-KR-BARMAN # LETTER-TO-THE-EDITOR # NRC # ধনজিত-কু-বৰ্মন # সম্পাদকলৈ চিঠি\nBy xukhdukh.com on July 02, 2015\nLabels: DHANJIT-KR-BARMAN, LETTER-TO-THE-EDITOR, NRC, ধনজিত-কু-বৰ্মন, সম্পাদকলৈ চিঠি\nMANJIT TANTI July 5, 2015 at 7:18 AM\nএন.আৰ.চি.ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবৰ বাবে সংশোধনী প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিব লাগে আৰু তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত কিছুমান পদ্ধতি সলাই নতুনকৈ আন কিছুমান পদ্ধতি আৰু নিয়ম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে, তাৰ দ্বাৰা সাধাৰণ লোকসকলক সকাহ দিয়াটোও এটা লক্ষ্য হব লাগে।


চিৎকাৰ (উজ্জ্বল ফুকন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচিৎকাৰ (উজ্জ্বল ফুকন)\nইটো সিটো বহুতো কথা মনলৈ আহিল অনিৰ্বাণৰ। ইমান ভাগৰ কিয় লাগিছে আজি একো বুজি পোৱা নাই সি। খোজত অকণো শক্তি নাই তাৰ। এয়া যেন এক অন্তহীন যাত্ৰা।\nগোটেই শৰীৰটো সি তলৰপৰা ওপৰলৈ চালে এবাৰ। নাই ক’তো একো জখম বা দাগ নাই। হঠাৎ তাৰ কাষেদি ধৰ্মকাই আৰু ৰংমন কাই কান্ধত বাঁহ একোডাল লৈ পাৰ হৈ গ’ল।\n“অ’ ধৰ্মকাই, কোনফালে যায়?” সি ধৰ্মকাইলৈ চাই মাত দিলে। তালৈ কোনো কাণ নিদিয়াকৈ আগবাঢ়িল ধৰ্মকাই। “অ’ অজলা ককাই, আপুনিয়ে কিবা এটা কওক।” ৰংমনক গোটেই গাঁওখনে অজলা ককাই বুলি মাতে।\n“কিবা বেয়া দেৱী দেৱতাই পালে নেকি অ’ তাক” অজলা ককায়ে তাৰ কথাত একো পাত্তা নিদিয়াকৈ ধৰ্মকাইক সুধিলে।\n“মই তাক পোনাকণ বুলি মাতিছিলোঁ। কেঁচাসোণৰ দৰে ল’ৰা সি। মনটো একেবাৰে নিকা। যোৱা বছৰ ব’হাগৰ দুপৰীয়া এটাত মই তাক ৰঙানদীৰ পাৰলৈ যোৱা দেখিছিলোঁ। নাজানো কিয় গৈছিল। সেইবোৰ নিষিদ্ধ নদী নিজৰাৰ পাৰ-ঘাটত যখিনী , বাঁক, বাঁকৰ পুতেকৰ অহৰহ বিচৰণ হয়।\nসেইবোৰ কথা নুলিয়াওঁ আৰু। নিশাৰ অৰণ্যৰ পাৰৰ পৰা ৰঙানদীখন চালে খামিডাঠ মানুহৰো পিছপিনেদি গৰম বতাহ ওলাই যায়।” ধৰ্মকায়ে ক’লে।\n“ৰঙানদীৰ কথা তেনেকৈ নক’বি অ’। তথাপিও নদী। তাৰ পাৰতেই আমাৰ ওপজা সোণৰ মাটি।” অজলা ককায়ে ক’লে।\n“হয় দে, মোহমুক্তি হ’ল আৰু তাৰ। জীৱন তৃষ্ণাৰ পৰা মুক্তি পালে। কোনোবা নতুন পৃথিৱীলৈ গ’ল গৈ সি। আকাশৰ তৰা হৈ আমাক চাই আছে চাগৈ এতিয়া” ধৰ্মকায়ে হয়ভৰ দি ক’লে।\n“ধৰ্ম এতিয়া কিন্তু মেঘমুক্তিহে হ’ব যেন পাইছোঁ। বৃষ্টি পৰাৰ আগতে সিহঁতৰ ঘৰ পাবগৈ লাগিব।” অজলা ককায়ে আকাশলৈ চাই ক’লে।\nসিহঁতৰ কথাত অনিৰ্বাণেও আকাশৰ ফালে চালে। দূৰণিৰ ৰংবোৰ সঁচাকৈ মেঘৰ ক’লা চপৰাবোৰে আৱৰি ধৰিছিল।\nসিহঁতৰ কথাবোৰত বৰ বেছি গুৰুত্ব নিদি আড্ডাত গৈ ধোঁৱা অলপ উৰুৱাই অহাই অনিৰ্বাণে ভাল বুলি ভাবিলে। কেনেবাকৈ যদি অলপ ভাগৰ নাইকিয়া হয় ভালেই।\nদূৰৰ পৰাই দেখিলে আড্ডাত ইতিমধ্যে অকণ, তেজ, দীপজ্যোতি, চিৰাজ আৰু কল্লোল সোণমইনাৰ পান দোকানৰ আগৰ বেঞ্চখনত বহি আছে। সি গৈ সিহঁতৰ কাষত থিয় হ’ল। সি মন কৰিলে কোনেও যেন তাৰ উপস্থিতি গণ্যই কৰা নাই।\nসিহঁতক কিবা এটা ক’বলৈ মুখ মেলোঁতেই সি দেখিলে তিনিটা ৰঙাপুলিচ সিহঁতৰ ফাললৈ আগবাঢ়ি আহিছে।\n“অই, তহঁতে অনিৰ্বাণৰ কথা কি জান?” এটা পুলিচে সুধিলে।\n“সি আমাৰ ভাই ভাই মানে মইনাজান মানে দীনবন্ধু আছিল। বিষ্ণুৰ অৱতাৰ বুলিয়ে ধৰক। সি আমাৰ সকলো বিপদত সহায় কৰিছিল।” অকণে স্বভাৱসুলভ ৰসিকতাৰে ক’লে।\n“বন্ধু এজন নোহোৱা হৈ গ’ল তথাপি তহঁতৰ একো অনুতাপ নাই। কি নাম তোৰ।” আনটো পুলিচে সুধিলে।\n“এন্থনী, এন্থনী মোৰ নাম” অকণে আকৌ ধেমালি কৰিলে।\n“আৰু তোৰ নাম কি?” চিৰাজলৈ চাই সুধিলে পুলিচটোৱে।\n“শঙ্কৰ যোচেফ আলি” চিৰাজে মিচিকিয়াই উত্তৰ দিলে।\n“আৰু মই তেজ” তেজে তাৰ নামটো নোসোধাকৈয়ে ক’লে।\n“কি তেজ? কাৰ তেজ? তয়েই কিবা এটা কৰিলি নেকি তাক” পুলিচটোৱে তেজলৈ চাই আগবাঢ়ি আহিল।\n“সূৰ্য তেজৰ অন্য নাম। মানে ঘৰত মতা নাম” তেজে লাহেকৈ ক’লে।\n“অ’ ইহঁতৰ ধেমালি বেছি হৈছে। জানি থ’ আমাৰ ইন্সপেক্টৰ সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে। তেতিয়া কিন্তু এটাইও ৰক্ষা নাপাবি” পুলিচটোৱে ক’লে।\nগোটেইকেইটা এইবাৰ মনে মনে থাকিল।\n“কি হ’ল চাৰৰ নাম শুনি তহঁতৰ এতিয়া উত্তৰ শূন্য” পুলিচটোৱে হাঁহি হাঁহি ক’লে।\n“সি আমাৰ আড্ডাৰ ধ্ৰুৱতৰা আছিল। সি আছিল এজাক ধুমুহাৰ নাম। কি নাছিল সি। আমাৰ ক্ৰিকেট টীমৰ সি অধিনায়ক আছিল। জীৱনটো যদি সি যুঁজ বুলি ভাবিছিল তেন্তে খেলপথাৰখন আছিল তাৰ বাবে ৰণাঙ্গণ। সাঁতোৰ তাৰ প্ৰথম প্ৰেম আছিল। সাগৰত সাঁতোৰাৰ তাৰ সৰুৰেপৰা হেঁপাহ আছিল।\nকিন্তু সাগৰলৈ বহু দূৰ বাবে ৰঙানদীখন সাঁতুৰি পাৰ হোৱাৰ সপোন দেখিছিল। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাঁতুৰি পাৰ হোৱাৰ দৰে। সি আমাক প্ৰায়ে কৈছিল এই দেশ মোৰ দেশ। এই অসম মাটিৰ স্বৰ্গ আৰু সেউজী ধৰণী ধুনীয়া। আমি কোনো ধনী দুখীয়া নহয় আমি অসমীয়া আৰু আমিয়েই ভূমিপুত্ৰ।\nসি ভাবিছিল তাক অগ্নিয়ে পুৰিব নোৱাৰে পানীয়ে ডুবাব নোৱাৰে। কিন্তু মোৰ ভাব হয় ৰঙানদীৰ বানৰ কোবাল পানীয়ে তাৰ প্ৰাণ গঙ্গা কাঢ়ি নিলে। সি আমাৰ বাবে এতিয়া মাথোঁ এক স্মৃতিৰ পৰশ আৰু এখিলা সৰাপাত। আৰু ইমানৰ পিছত আপুনি ভাবে সমীৰণ বৰুৱাৰ ভয়ত আমি কোনোবা এজনে ক’ম ‘আই কিল্ড হিম চাৰ’?” কল্লোলে পুলিচটোলৈ চাই ক’লে।\nকল্লোলৰ কথাত অনিৰ্বাণে হাঁহিম নে কান্দিম একো বুজি নাপালে। প্ৰতিবাদ কৰিব গৈও সি ৰৈ গ’ল। তাৰ প্ৰতি ইমান অনুৰাগ সিহঁতৰ। কিহৰ বন্ধন এয়া। এনে বন্ধুত্বৰ বান্ধোন গ্ৰহণ কৰিবলৈও এখন বহল হৃদয়ৰ প্ৰয়োজন হয়। এক অবুজ বেদনাত তাৰ বুকুৰ মাজত জ্বলি উঠিল একুৰা বিষাদৰ বনজুই।\nসি চিঞৰি উঠিল নীলকণ্ঠই যেনেকৈ অনল পান কৰি সকলোকে ৰক্ষা কৰিছিল মইও তহঁতৰ বাবে নীলকণ্ঠ হ’ম। সকলো কৰিম তহঁতৰ ভালৰ বাবে। সূৰ্যাস্তৰ আলোকৰ আহ্বানত এয়া অনিৰ্বাণৰ অঙ্গীকাৰ। লোকেল কুংফুৰ ভঙ্গিমাত সি হাত দুখন উঠাই দেখুৱালে।\n“কিন্তু তাৰ এনে লাগিল কোনেও যেন তাৰ মাত নুশুনিলে। কি বিভ্ৰাট এয়া। নে সঁচাকৈয়ে কিবা লটিঘটি হৈছে। ইমান অভিমান কিয় ইহঁতৰ?” অনিৰ্বাণে ভোৰভোৰাই উঠিল।\n“তোমালোকৰ কথা বুজি পাইছোঁ। তোমালোক তাৰ আপোনজন আছিলা। যিমানেই মহাৰথী নহওঁক কিয় মৃত্যুহীন জীৱন কাৰোৰে নহয়। মই বুজিলোঁ তাৰ এটা জোনাকী মন আছিল। সি তোমালোকৰ গ্ৰুপৰ মুকুতা বা আন অৰ্থত অপৰাজেয় নায়ক আছিল। কিন্তু তোমালোকেও জানা জীৱন নদীৰ দুটি পাৰ। এটা পাৰত তোমালোক আৰু তাৰ ঘৰ সংসাৰ আছিল। আনটো পাৰত কোনোবা উৰ্বশী ,মানসী,বনানি বা কোনোবা কাদম্বৰী আছিল নেকি? যাৰ হৃদয় কপোঁৱা গানে জেতুকা পাতৰ দৰে তাক আৱৰি ধৰিছিল।” আন এজন পুলিচে সুধিলে।\n“ৱাহ! আপুনি ভাল এৰাবাটৰ সুৰ এটা টানিলে। ছোৱালীৰ নাম বোৰ ভালেই ক’লে আপুনি। বয়সলৈ চাই আপুনি মনোমতী, সোণমা, ইন্দ্ৰমালতী, সোণতৰা বা তৰামাই জাতীয় নাম ল’ব বুলিহে ভাবিছিলোঁ। ” অকণ আকৌ সাৰ পালে বহু দেৰিৰ পিছত।\n“কদম তলে কৃষ্ণ নাচে বুলি কৈ ভালপোৱা বয়সত সকলোকে যৌৱনে আমনি কৰে। কৃষ্ণচূড়া, ৰজনীগন্ধা, ৰঙা মদাৰ বা পলাশৰ ৰং দেখিলে মন ৰাইজাই কৰে। বুধু অৰ্জুন আৰু জংকী পানৈৰ কাহিনীয়ে প্ৰেম ভৰা চকুলো বোৱায়। এই বয়সতে হৃদয়ৰ আঁৰে আঁৰে হিয়া দিয়া নিয়া হয়। প্ৰেম জনমে জনমে বুলি কৈ ভাল লাগে।\nমন যায় মিঠা মিঠা লগনত ক’বলৈ মৰমী হ’বানে লগৰী বুলি। মনত বিৰিণাৰ জুই সকলোৰে লাগে। কোনোবাই প্ৰেমগীত গাই জীৱন বাটৰ লগৰীক কয় ‘তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ। আন কোনোবাই কয় ‘তুমিয়েই মোৰ কল্পনাৰ’ বা এই মৰম তোমাৰ বাবে। যৌৱন মানেই প্ৰেম আৰু প্ৰেম। প্ৰিয়া অ’ প্ৰিয়া বা অ’ চেনাই বুলি কোৱা সকলোৱে জীৱনত চাগৈ এবাৰ হ’লেও ক’বলগা হয় ‘মই তোমাক ভাল পাওঁ। আই লাভ ইউ।” কথাখিনি কৈ চিৰাজে সকলোলৈ চালে। সি যেন এক প্ৰেমিক পখী।\n“মন আৰু মৰম দুয়োটা সম্পূৰ্ণ পৃথক বস্তু। মন হ’ল মন প্ৰজাপতি। ই প্ৰেমৰ চাকনৈয়াত পৰিলে বৰদৈচিলাৰ দৰে উৰা মাৰে। আৰু মৰম হ’ল মৰম নদীৰ গাভৰু ঘাট। সেই ঘাটত যাকেই ল’গ পাই তাকেই সোধা হয় “ইমান মৰম কিয় লাগে”। ইয়াৰ পিছতো কিছুমানে প্ৰেমত পৰিব নোখোজে আৰু কয় “ভাল পাব নাজানিলোঁ”।\nসিহঁতৰ বাবে এটাই উত্তৰ “এয়েই জোনাকবিহীন জীৱন”। দ্বীপজ্যোতিৰ মাত সেইটো।\n“ৰাগ বিৰাগ যোগ বিয়োগ সকলোৰে জীৱন সুৰভিৰ নিমিলা অংক। জীৱন তৃষ্ণাত মৰম তৃষ্ণা হ’ল এক সোণৰ হৰিণৰ মায়া মৰীচিকা। যি তাৰ পিছে পিছে গৈ চক্ৰবেহুত সোমাই সি অগ্নিস্নান কৰাটো নিশ্চিত। মানৱ আৰু দানৱ সকলোৰে নিজৰ ভিতৰৰ মন মন্দিৰত থাকে। ক’ব পাৰে দানৱ মানৱৰে এটা উপগ্ৰহ।\nমনৰ তাগিদাত কেতিয়াবা কোনোবা অধোগমন হৈ দানৱ হয় আৰু কেতিয়াবা উত্তৰণ হৈ মানৱ হয়। এই ধৰক কিছুমানে কয় জোন জ্বলে কপালত আন কিছুমানে কয় জোন দা ইমান গুণ্ডা! কিন্তু আমি দেখা জোনটো সদায় দেখোন আকাশতে থাকে। সেয়েহে একে শব্দৰ কথাৰ অৰ্থ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে।\nঠিক সেইদৰে আপুনি দেখা মানুহটো আপুনি ভবাৰ দৰে নহ’বও পাৰে। সিও তেনেকুৱাই আছিল। হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খাই বুলি শুনিছোঁ কিন্তু আহুধানোতো খাব পাৰে। নাম হলধৰ হ’ল বুলি মানুহটোৱে জানো অনবৰত নাঙল লৈ ঘুৰি ফুৰে। কোনো বাধা নিষেধতো নাই। আমি সকলোৱে ছোৱালী জোকাওঁ। ইয়াত থকা কোনো এটা ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ নহয়। কিন্তু সেইবোৰ ফূৰ্তি। মৰমী, ৰশ্মিৰেখা, মমতা, পাপৰি, ময়ূৰী আৰু বহুত ছোৱালীক আমি চিনি পাওঁ। কোনোবা জনীৰ দেউতাকৰ নাম মানস বাবে তাইক মানস কন্যা বুলি জোকাওঁ। আন এজনীৰ ঘৰ মাছৰ বজাৰৰ ফালে বাবে তাইৰ জোকোৱা নাম মৎস্য কন্যা।\nআৰু ধেৰ নাম। মধু চন্দা, ললিতা, জাতিঙ্গা ইত্যাদি। সকলো নামৰ কাৰণ এতিয়া মনত পৰা নাই। ক’ৰ পৰা আৰম্ভ কৰো তাৰ প্ৰেমৰ ইতিহাস। কাজিৰঙাৰ কাহিনী কওঁ নে সেই উজনীৰ দুজনী গাভৰু মামনি আৰু কণিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰোঁ। ঠিক আছে আকাশীতৰাৰ কথাৰে আৰম্ভ কৰিছোঁ” কল্লোলে কৈ গ’ল।\n“অই নক’বি এইবোৰ” অনিৰ্বাণে চিঞৰি উঠিল।\nতাৰ কথা আকৌ এবাৰ কোনেও নুশুনিলে।\nআকাশীতৰাক সি কাজিৰঙালৈ যাওঁতে লগ পাইছিল। আমাৰ কাজিৰঙা অভিযানত তাইও লগ দিছিল। তাই আমাৰ লগৰ কুশলৰ পেহীয়েকৰ ছোৱালী। সেই বিশেষ এৰাতি চিকমিক বিজুলীৰ পোহৰত তাইক অপৰূপা লাগিছিল। বনহংসৰ দৰে তাইৰ চাল চলন। জুইৰ চাৰিওফালে আমি সকলো বহি গান গল্প-গুজৱ কৰি আছিলোঁ। নিজৰ ৰূপক লৈ অনিৰ্বাণৰ আগৰে পৰা অহংকাৰ আছিল। গুণ গুণ গানে গানেৰ চলেৰে সি তাইৰ কাষ চাপি গ’ল। অগ্নিসাক্ষী কৰি সি সুধিলে তাইক “আছেনে কোনোবা হিয়াত?” । তাই বিশেষ গুৰুত্ব নিদিলে তাৰ কথাক। একপ্ৰকাৰ প্ৰত্যাখান কৰিলে তাৰ আশাক। কিন্তু সি সেই ৰাতিয়েই কোনো এক অশান্ত প্ৰহৰত প্ৰতিশোধ লৈছিল। মোহাৰি পেলাইছিল সেই বনৰীয়া ফুল পাহ আৰু তাইৰ সংস্কাৰৰ কাঁচঘৰ। তাইৰ চৰিত্ৰৰ অগ্নিগড় ভাঙি চূৰমাৰ হৈছিল সেই ৰাতি। তাইৰ সেই নিশাৰ চকুলো তাৰ বাবে অভিশপ্ত প্ৰেমৰ প্ৰতিদান আছিল।\nঅৰণ্যত বোলে বাঘ মানুহৰ খেলা হয়। সেইদিনা চাগৈ বাঘৰূপী দানৱ তাৰ মনত আশ্ৰয় লৈ খেলা কৰিছিল। সেইয়াই তাৰ ক’লা অধ্যায়ৰ প্ৰথম ৰাগিণী। প্ৰভাতী পখীৰ গান শুনি ভাল পোৱা ল’ৰাটো অহেতুক কেনেকৈ এনকুৱা হ’ল সেয়া উত্তৰ কালত জনা যাব।\nতাৰপিছত সি লাজ মান জলাঞ্জলি দি বন্ধুসমাজত কৈ ফুৰিছিল বোলে যোগ্য ভোগ্য বসুন্ধৰা। সেয়া হেনো আকাশীতৰা আৰু তাৰ প্ৰিয়া মিলন।\nশ্বিলঙৰ সেই ৰাংধালী পাহাৰী কন্যা আকাশীতৰাক তাৰপিছত কোনেও দেখা নাই। এদিনটো বাৰুদৰ বিস্ফোৰণ হ’বই। শুনামতে তাইৰ ককায়েক দূৰ্জনে সংকল্প লৈছিল তাক উচিত শাস্তি দিয়াৰ।\nকল্লোলৰ কথাৰ মাজতে অকণে একতা কাপুৰৰ চিৰিয়েলৰ ষ্টাইলত চিঞৰি উঠিল “সংঘাত সংঘাত সংঘাত! এই সংঘাতৰ বাবেই চাগৈ সি মৃত্যুৰ ৰূপত শেষ উপহাৰ পালে। মইও শুনিছিলোঁ সি দূৰ্জনৰ হিটলিষ্টত আছিল বুলি”।\n“অই কল্লোল এতিয়া খুড়া খুড়ীৰ বুঢ়াকালৰ সাৰথি কোন হ’ব?” অকণে সুধিলে কল্লোলক।\n“মই কি জানো। মই কিবা সৰব-জান নেকি। ভায়েক এটা আছে নহয় তাৰ। সি চাব আকৌ।” কল্লোলে ভেকাহি মাৰি ক’লে।\n“আব্বে, মই কিমান ক’ব লাগে মই জীয়াই আছোঁ বুলি। কোনেও নুশুনা যেন দেখি অনিৰ্বাণে ঘৰ অভিমুখে ওলোটা খোজ দিলে। ৰেলৰ আলিৰ দূবৰি বন গচকি সি এটা উপপথ ল’লে।\nৰিক্সাৱালা এটাক চিঞৰিছিল যদিও একো কাণষাৰ নিদিলে ৰিক্সাৱালাটোৱে।\nকল্লোলে আজি বহুদিনৰ মূৰত কণিকা আৰু মামণিৰ কথা মনত পেলাই দিলে। কণিকাৰ লগত সৰুতে সি পুতলা ঘৰ সাজিছিল। সিহঁতৰ ঘৰৰ বেৰাত দুয়োটাই ৰামধেনু আঁকিছিল। আৰু ৰামধেনুখনৰ তলত সি লিখিছিল “কণিকাৰ ৰামধেনু”। কণিকাক পিছে অনিৰ্বাণে কেতিয়াও প্ৰেমিকাৰ দৰে ভবা নাছিল।\nআৰু মামণি, তাই একেবাৰে পূজাৰ প্ৰতিমাৰ দৰে ধুনীয়া আছিল। ‘একত্ৰিশ জুন’ তাৰ আজিও মনত আছে তাৰিখটো। সি কৈছিল তাইক “হিয়াৰ দাপোণত তোমাৰেই ছবি”। তাই চেণ্ডেল হাতত লৈ যি ৰণচন্দী ৰূপ ল’লে সি দৌৰি তত পোৱা নাছিল সেইদিনা। দুদিনমানৰ পিছত কোনোবাই কোৱা সি শুনিছিল মাঘত মামনিৰ বিয়া বুলি। খবৰটো পাই তাৰ তাইৰ চেণ্ডেলযোৰ মনত পৰি গ’ল। আকাশীতৰাৰ কথা ভাবি তাৰ বেয়া লাগিল। পাপ কৰিছিলোঁ যেতিয়া প্ৰায়শ্চিত্তও কৰিম। বিনা হকা-বধাৰে কন্যাদান কৰিলে তাইক মইয়েই বিয়া কৰাম। তাইক বিয়া পাতিলে অন্তত মই ক’ব পাৰিম ‘কইনা মোৰ ধুনীয়া’।\nদূৰ্জনৰ লগতো কথা পাতিব লাগিব। পাপ আৰু প্ৰায়শ্চিত্তৰ মাজতে জীৱন। গণেশ বাবাকো লাড়ু দুটামান অৰ্পণ কৰিব লাগিব।” অনিৰ্বাণে মনে মনে ভাবিলে। পশ্চিমৰ আকাশৰ হেঙুলীয়া সূৰুজত সি এক নতুন আশা দেখা পালে। ৰ’দৰ চোঁক তেতিয়া কমি আহিছিল।\nহঠাৎ কিবা এটা শব্দৰ প্ৰতিধ্বনি দূৰৰ পৰা ভাহি আহিল। প্ৰথমে কোনোবাই সন্ধাৰাগ বা আৰতি গাই থকা বুলি ভাবিছিল সি। কিন্তু লাহে লাহে শব্দবোৰ কান্দোন আৰু কোলাহলৰ ৰূপ ল’লে। ‘এয়া দেখোন আমাৰ ঘৰৰ পৰাই ভাহি আহিছে। কিবা নতুন অমঙ্গলৰ সূত্ৰপাত ন’হলেই হয়। অনিৰ্বাণে নেদেখাজনক সুঁৱৰিলে।\nককাদেউতাৰ কিবা হোৱা নাইতো? ককাদেউতা অতীজৰ ৰজাঘৰৰ বংশধৰ। মাৰ দেউতাক। আগৰদিনৰ হাতী থকা মৌজাদাৰ। এতিয়াও ককাদেউতা সি আৰু হাতীটোৰ ফটো এখন ঘৰৰ ড্ৰয়িং ৰূমত ওলোমাই থোৱা আছে। ফটোৰ তলত লিখা আছে ‘ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী’। হাতীটো মৰা বহু বছৰ হ’ল।\nদেউতাৰ আগে পিছে কোনো নাছিল সেয়ে বিয়াৰ পিছত ককাদেউতাৰ ঘৰ জোঁৱাই হিচাপে থাকি গ’ল।\n‘স্নেহবন্ধন’ ককাদেউতাই দিয়া ঘৰৰ নামটো লাহে লাহে তাৰ দৃষ্টিত জিলিকি উঠিল। চোঁতালত লোকে লোকাৰণ্য। জপনাৰ মুখতে আইতাক দেখি কপাললৈ চকু দিলে সি। সেন্দুৰ কণ দেখি মনটো ভাল লাগি গ’ল।\nফাগুণী বাই, ৰূপহী, শেৱালি, আদি সকলো ভাগে ভাগে কামত ব্যস্ত। কেনেবাকৈ ওৰে জীৱন ঘৰ জোঁৱাই হৈ থকাৰ দুখত দেউতাই দ্বিতীয় বিবাহত বহি সকলো এৰি গুচি গ’ল নেকি আকৌ। হে ভগৱান , দেউতাৰ বিয়া’ এইটো যেন শুনিবলৈ নাপাওঁ আৰু। পিতাপুত্ৰৰ সম্বন্ধটো যাতে ভাল হৈ থাকে।\n“ড: বেজবৰুৱা, এইয়া মোৰ বোৱাৰী। মানে সৰু বোৱাৰী। বৰ লখিমী ছোৱালী। আৰু এইয়া মোৰ পত্নী ৰুণুমী। আপুনিয়েই অলপ বুজাওক। মই বুজাই বুজাই পৰা নাই।” ককাদেউতাৰ মাতটো ভাহি আহিল।\n“নিয়তি বা বিধাতাৰ আগত আমি কোন কুটা। প্ৰিয়জন বিশেষকৈ সন্তান হেৰুৱালে দুখ হ’বই। বিশেষকৈ নবৌক আপোনালোকে ভালকৈ খবৰ ৰাখক। বৰ সাদৰী মানুহজনী। আজলী নবৌ। ল’ৰাটোৰ আত্মাটো এতিয়া অঘৰী আত্মা।\nসকাম ভাগ ভালকৈ পাতি মুক্তি দিব লাগে তাক। চামেলি মেমচাহাবক মাত গৈ যা। আমি উঠোঁ আৰু। চামেলিয়ে ককাদেউতাৰ পথাৰৰ গৰখীয়াটোৰ সৈতে চকু টিপিয়া টিপি খেলি আছিল। মালিকৰ মাত শুনি তাই দৌৰি ভিতৰ পালেগৈ। ডাক্টৰণী শ্ৰীমতী মহিমাময়ী আৰু একমাত্ৰ পুত্ৰ শ্ৰীমান মাইমন তাৰ কাষতে ৰ’লহি।\nদুৱাৰৰ এটা পাল্লা ঠেলি এইবাৰ সি ভিতৰৰ ৰুমটোত সোমাল।\nভাইটিয়ে বাইদেউৰ পুতেক জুমন চুমনক কোচত লৈ আছিল। দেউতাকৰ লগত ব্লেকমানিৰে পকেট ওফন্দি থকা ৰতনলাল ঠিকাদাৰ আৰু বৰা খুড়া বহি আছিল।\n“ৰতনলাল পিছে ক’ৰপৰা আহিল।” বৰা খুড়াই সুধিলে।\nপূবেৰুণ গোষ্ঠীয়ে দুসপ্তাহ ধৰি নাট প্ৰদৰ্শন কৰি আছে নহয়। তাকে চাব গৈছিলোঁ। তাতে খবৰটো পালো। নাটক পিছে বৰ ধুনীয়া হৈছে। জয়মতী, পিয়লি ফুকন, নৰকাসুৰ, বদন বৰফুকন, ভক্ত প্ৰহ্লাদ, শকুন্তলা, সতী বেউলা, কনকলতা, লাচিত বৰফুকন, মণিৰাম দেৱান আদি সকলো নাটক হিচাপে দেখুৱাইছে।\nবৰ ভাল হৈছে। আৰু সাধুবোৰৰো নাট্যৰূপ কৰিছে। যেনে তেজীমলা বা তুলা আৰু তেজা আদি। মণিৰাম দেৱান কনকলতা এইসকল কেনেকুৱা বিপ্লৱী আছিল জানেই নহয়। আমাৰ আজিৰ দৰে বিপ্লৱী নহয় যি কথাই প্ৰতি কয় যুগান্তৰৰ তেজাল পুৱা হ’ব। যুগে যুগে সংগ্ৰাম হ’ব। মই নাটক চাই বৰ ভাল পাওঁ। আই ডণ্ট ৱাণ্ট টু মিছ ইট ইন A Weekend ইউ ন’। কিন্তু বৰুৱাৰ সংসাৰ খনৰ কথা ভাবি আহিলো। ৰতনলালে ইংৰাজী অসমীয়া মিহলি কৰি ক’ব ধৰিলে।\n“হৌৰি আপুনি ঘৰচিৰিকা চাবলৈ আহি গংগা চিলনীৰ পাখিৰ কথা পাতি আছে যে। কি মানুহ হে আপুনি। ইয়াত এটা ডেকা ল’ৰা নোহোৱা হৈ গ’ল আৰু আপোনাৰ নাটক লৈ চিন্তা হৈছে।” বৰাখুড়াই ৰতনলালক ক’লে।\nসন্তান চিক্ছথ্ দে’ অফ ক্ৰিয়েচন নহয়। ৯ মাহ পেটত ৰাখে মাকে। দুখ হ’বই। কিন্তু আৱৰ্তন যেনেকৈ হয় প্ৰত্যাৱৰ্তনো হ’ব” ৰতনলালে ক’লে।\nআপুনি অসমীয়া শব্দবোৰৰ অৰ্থ ভালকৈ শিকি ল’ব। শেষৰ বাক্যটো কিবা বেলেগ অৰ্থ হে বুজাইছে যেন পাইছোঁ।\nইতিমধ্যে ওপৰ মহলাৰ পৰা মাকক নামি অহা দেখিলে অনিৰ্বাণে। বৰা খুড়াই লাহেকৈ টিভিটো অ’ন কৰি দিলে যাতে মাকে অলপ সময়ৰ বাবে হ’লেও বেলেগ কথা ভাবিব পাৰে।\n“হে অহিৰ ভৈৰৱ, এয়া তোমাৰ কি লীলা। পুঁৱতি নিশাৰ সপোনটো কিয় সঁচা কৰিলা। সেই চুৰেণ চোৰৰ পুতেক নাচি বাগি মদ পানী খাই গণ্ডগোল কৰে কিন্তু তাক আপুনি একো নকৰে। কিন্তু মোৰ ৰাজা মোৰ নয়নমনিক কিয় কাঢ়ি লৈ গ’ল আপুনি?” মাকৰ মাতটো শুনি সি কান্দোন ৰাখিব নোৱাৰিলে।\nৰূমটোত ইতিমধ্যে মাকৰ মাতটোৰ সৈতে আন এটা মাতো সমানে ভাহি আহিল। ‘হয় আজি আমি দেখুৱাই আছোঁ কেনেকৈ এজন ডেকা ল’ৰাক হত্যা কৰা হ’ল। পৰিয়ালে দোষীৰ উচিত শাস্তিৰ বাবে আদালতৰ কাষ চাপিব বুলি আমাক জনাইছে। আমিও ভাবো যদি কোনোবা পক্ষৰ সৈতে ল’ৰাজনৰ কিবা কাজিয়া হৈছে তেন্তে তাৰ উচিত তদন্ত হ’ব লাগে আৰু ইয়াৰ মীমাংসা হওক আৰু দোষীয়ে উপযুক্ত শাস্তি পাওঁক।” টিভিৰ সিপাৰৰ পৰা অহা সত্যম শিৱম সুন্দৰমৰ মাতটো সি চিনি পালে।\n“দেউতা দিয়া বিদায় তাক। দাদা আৰু নাই।” ভাইটিৰ মাত এইটো। দেউতাকে কিবা এটা জোৰকৈ সাৱটি আছে। বগা কাপোৰেৰে ঢাকি ৰখা মৃতদেটো তেতিয়াহে সি দেখিলে।\n‘মানে সি সঁচাই মৰিল নেকি?’ অনিৰ্বাণ আকৌ উচুপি উঠিল।\n“হে শ্ৰীশ্ৰী মা কামাখ্যা, একো সোণৰ খাৰু নালাগে মোক। মাথো ল’ৰাটো ঘুৰাই দিয়া।” মাকে আকৌ চিঞৰি উঠিল।\n‘আই মোৰ জনমে জনমে। মা তুমি অনন্যা। মা মা …..’ মাকৰ ভৰি দুটা সাৱটি চিঞৰি চিঞৰি কান্দি উঠিল সি।\n“এইডালৰ কি হৈছে অ’। এৰ মোৰ ভৰিটো।” মাকৰ চিঞৰত সি বাস্তৱলৈ ঘূৰি আহিল। বিছনাৰ পৰা মজিয়াত লেপেটা কাঢ়ি মাকৰ ভৰিত ধৰি আছে সি।\nটোপনিত খপজপকৈ জঁপিয়াওঁতে কিবা এখন কাগজ তুলিৰ তলৰ পৰা ওলাই আহিছিল।\nসি দেখিলে কাষতে বহি থকা দেউতাকে সেই কাগজৰূপী ফাইনেল চেমিষ্টাৰৰ মাৰ্কছিটখন তুলি লৈছে।\nএতিয়া সি দৌৰাৰ বাহিৰে উপায় নাই। দেউতাকৰ গালি আৰু খং মিহলি চিৎকাৰ কিছুমান ভাহি আহিল ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা। সি সন্মুখৰ আলিবাটটোৰে মাথোন দৌৰি আছে। এইয়া এক অন্য যাত্ৰা।\nচিৎকাৰ শব্দটো ভাল লাগিল তাৰ। ভাল ভাল মগজুৰ নতুন চাম অসমীয়াই চিনেমা নিৰ্মাণত হাত দিছে। হয়তো চিৎকাৰ নামৰ এখন ভৌতিক অসমীয়া চিনেমা কোনোবা এদিন নিৰ্মাণ হ’ব।\nঅসমীয়া ভূতৰ চিনেমা। কথাটো ভাবি মনটো ভালো লাগিল সমানে ভয়ো লাগিল তাৰ।\n← চিৰিলি চিৰিলি সৰলৰে পাত (জোনা নায়ক)\n‘ইন্দ্ৰজাল’ (-দিগন্ত ভট্টাচাৰ্য) →\nৰেষ্টুৰেন্টৰ খাদ্য : দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\nনীলাখামৰ চিঠি–(সুস্মিতা বৰা)\nপ্ৰতি,ব্ৰহ্মপুত্ৰ,প্ৰণামো তোমাক -(চাও অৰুপৰাজ সন্দিকৈ)


জন্মগত হৃদৰোগ থকা শিশুৰ কাৰণে বিনামূলীয়া অস্ত্ৰোপচাৰ | National Health Mission | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ জন্মগত হৃদৰোগ থকা শিশুৰ কাৰণে বিনামূলীয়া অস্ত্ৰোপচাৰ\nনাৰায়না হৃদয়ালয়, বাংগালুৰু, কলকাতা আৰু গুৱাহাটী. (অসম চৰকাৰৰ উদ্যোগত)\nস্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগ, অসম চৰকাৰে শুভাৰম্ভ কৰিছে এখন নতুন আঁচনি, যাৰ দ্বাৰা, অসম চৰকাৰে অস্ত্ৰোপচাৰৰ সকলো খৰচ বহন কৰিব যিবোৰ শিশু অসমৰ স্থায়ী বাসিন্দা আৰু অসমত বাস কৰে আৰু যিবোৰ শিশুক জন্মগত হৃদৰোগৰ বাবে অস্ত্ৰোপচাৰৰ কাৰণে পৰামৰ্শ আগবঢ়োৱা হৈছে : ডব্লিউ. ই. এফ. ০১-০৭-২০১০।\nঅসম চৰকাৰে ৰোগী শিশুটিৰ লগতে এজন অভিভাৱকৰ বিমান ভাড়া বহন কৰিব গুৱাহীটাৰ পৰা প্ৰেৰণ কৰা হস্পিতেললৈ, তাৰোপৰি থকা-খোৱাৰ সু-ব্যৱস্থাৰ যোগান ধৰা হ`ব তাত নতুবা ওচৰৰে বাহিৰৰত কৰবাত শিশুটিৰ চিকিৎসাধীন সময়চোৱাত।\nআঁচনিখন কাৰ্য্যকৰী হয় প্ৰথম জুলাই ২০১০ৰ পৰা।\nৰ পৰা ১৪ বছৰৰ ভিতৰত হ`লে হৃদযন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজন হলে জি এম চি এইচৰ শিশু আস্ত্ৰোপচাৰ বিভাগৰ মুৰব্বীৰ দ্বাৰা প্ৰমাণ পত্ৰ প্ৰদান কৰা হয়।\nঅভিভাৱকজন অসমৰ স্থায়ী বাসিন্দা হ`ব লাগিব আৰু তেওঁৰ বছৰেকীয়া আয় ৬.০০ লাখ টকাৰ বেছি হ`ব নোৱাৰিব।\nতলত উল্লেখ কৰা নথি সহিতে ৰোগীয়ে ন`ডেল বিষয়াৰ ওচৰত আবেদন কৰিব লাগে:\nআৰ্থিক সাহাৰ্য্যৰ কাৰণে ন`ডেল বিষয়াৰ ওচৰত আবেদন কৰিব লাগে।\nঅসমত বাস কৰা স্থায়ী বাসিন্দাৰ প্ৰমাণপত্ৰ।\nঅৰ্হতা সম্পন্ন আৰু যোগ্য হৃদৰোগ অস্ত্ৰোপচাৰকৰ দ্বাৰা হৃদৰোগ আস্ত্ৰোপচাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে মেডিকেল প্ৰমাণ পত্ৰ।\nপৰীক্ষাগাৰৰ পৰীক্ষাৰ খৰচৰ ৰ`চিদ (যেনো- এক্সৰে-প্ৰতিবেদন, চিকিৎসাকৰ পৰামৰ্শ, পেথ`ল`জি পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন ইত্যাদি) সহ বেমাৰ সম্পৰ্কীয় সকলো ধৰণৰ নথি ন`ডেল বিষয়াৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰিব লাগে বিষয়টো বিবেচনাৰ কাৰণে।\nহৃদৰোগ আস্ত্ৰোপচাৰৰ কাৰণে প্ৰেৰণ কৰিব খোজা কোন্দ্ৰৰ নাম সহ প্ৰেৰণৰ প্ৰমাণ পত্ৰ।\nঅভিভাৱকৰ নিযুক্তিৰ সবিশেষ।\nআয়ৰ প্ৰমাণ পত্ৰ\nঅস্ত্ৰোপচাৰৰ নিৰ্ধাৰিত তাৰিখ উল্লেখ কৰি প্ৰেৰণ কৰা হস্পিতেললৈ চিঠি পঠাব।\nৰোগীজন ন`ডেল বিষয়াৰ সম্নুখত উপস্থিত হোৱাটো বাধ্যতামূলক আৰু শৰীৰ পৰীক্ষা কৰাৰ পৰা ৰেহাই পাব তেনেকুৱা অব্যাহতি ব্যৱস্থাৰ ভিত্তিত।\nআঁচনিৰ বিষয়ে প্ৰয়োজনীয় তথ্যৰ কাৰণে, মানুহজনে ড. অভিজিৎ শৰ্মাৰ লগত যোগাযোগ কৰিব পাৰে। ড. শৰ্মা অতিৰিক্ত অধীক্ষক, জি এম চি এইচ নতুবা হৃদৰোগ বিভাগ, জি এম চি এইচ, গুৱাহাটী।\nমুঠ ৪১৭২ টা শিশু এই আঁচনিৰ অধীনত চিকিৎসা কৰা হয় ২০০৯-১০ চনৰ পৰা ২০১৬-১৭ চনলৈ।\n২০১৬-১৭ চনলৈ অসম চৰকাৰে ২৭.২০ কোটি টকা অনুমোদন কৰিছে চি এইচ ডি আঁচনিৰ অধীনত। অনুমোদিত মুঠ টকাৰ ভিতৰত ৫৪.৬৭ কোটি টকা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।


অহা জনমত মিনুক মই বিয়া পাতিম-মৌচুমী বৰি – ফটাঢোল\nMay 1, 2021 ফটা প্ৰেম\t5 Comments\nঅহা জনমত মিনুক মই বিয়া পাতিম-মৌচুমী বৰি\nনব্বৈ দশকৰ কথা৷ মই মিনুৰ প্ৰেমত পৰিছিলোঁ৷ আপুনি নিশ্চয় ভাবিছে মই মিনুৰ প্ৰেমত কেনেকৈ পৰিলোঁ! আচলতে মই মিনুক টিউচন কৰিছিলোঁ৷ মই আছিলোঁ হায়াৰ চেকেণ্ডাৰী পৰীক্ষা দিয়া পিলিঙা ডেকাটি আৰু মিনু আছিল ক্লাছ নাইনৰ পাট গাভৰুজনী৷ ভাল লগাৰ কথাই, নহয়নে বাৰু?চাৰিচকুৰ মিলনেৰে আমাৰ প্ৰেমৰ জাগৰণ হৈছিল৷ মই মিনুলৈ প্ৰেমপত্ৰ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছিলোঁ৷ মিনুৱেও মোলৈ চিঠি দিছিল৷ আমাৰ প্ৰেম ইমান তুঙ্গত উঠিছিল যে মই মিনুক “দেহা” বুলি মাতিহে হৃদয় শাঁত পেলাব পাৰিছিলোঁ৷ মিনুৱেও মোক জানটো, সোণটো বুলি মাতিছিল৷ মিনুৰ মাকেও মোক বৰ মৰম কৰিছিল সেয়ে মই এশ শতাংশই নিশ্চিত আছিলোঁ যে মিনু আৰু মোৰ প্ৰেমত বাধাৰ খলখলনিতো নাহেই আমাৰ বিবাহতো কোনেও দা, কুঠাৰ নুঘূৰায়৷\nএদিন মই ইঞ্জিনিয়াৰিঙ চিট পাই পঢ়িবলৈ গুচি আহিলোঁ৷ মিনুলৈ অনবৰতে চেৰেং চেৰেংকৈ মনত পৰিবলৈ ধৰিলে৷ মিনুৰ মাকেও মোক কৈ পঠাইছিল মাজে মাজে চিঠি পত্ৰ দি থাকিবলৈ৷ সেয়ে এদিন দুখন চিঠি লিখিলোঁ, এখন মিনুৰ মাকলৈ আৰু এখন মিনুলৈ মানে মোৰ ‘দেহা’লৈ৷ মিনুলৈ বুলি লিখা চিঠিখন দিলোঁ মিনুৰ লগৰ বান্ধৱী এজনীৰ ঠিকনাত৷ যথাসময়ত মোৰ চিঠি গৈ মিনুলৈ আৰু মিনুৰ মাকৰ হাতত পৰিল৷ কিন্তু ই কি! মিনুলৈ বুলি লিখা চিঠিখন ভুলতে মাকলৈ লিখা চিঠিৰ লেফাফাত সোমাই পৰিছিল৷ দেহামণি, জানমণি বুলি লিখা মোৰ চিঠিখন মাকে হাতত লৈ গম পাইছিল জীয়েৰৰ লগত মোৰ প্ৰেমলীলা৷ তাৰপিছত মোৰ ঘৰত কথাবোৰ জনোৱা হৈছিল৷ ইয়াৰ পিছত কি হ’ল বুলি আপুনি মোক সুধিব বিচাৰে নেকি? সুধিব বিচাৰে যদি মই আজিও নাকৰ পানী, চকুৰ পানী একাকাৰ কৰি, হুক হুককৈ কান্দোন তুলি ক’ব বিচাৰিম যে অহা জনমত মিনুক মই বিয়া পাতিমেই, পাতিমেই আৰু পাতিমেই৷\n« ৰিক্সা-ভাৰা-মানসী বৰা\nহা হা বা, প্ৰেম মানে ভালকৈয়ে ফাটিলে।\nহা হা। প্ৰেম যোৰা লগাৰ আগতে ফাটিল


ইউক্ৰেইনৰ ২ যুৱকে ৰাজহুৱা কৰিলে ৬০হাজাৰ ফেচবুক একাউণ্টৰ তথ্য... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nজম্মু-কাশ্মীৰত পাক সেনাৰ গুলীচালনাত নিহত ভাৰতীয় সেনা…\nহোলীৰ ৰঙত ৰঙীণ হৈ পৰিছে দেশবাসী… চাওঁক VIDEO…\nহোলীৰ দিনটোত টুইটাৰত কি টুইট ছলমান খানৰ…\nনীৰৱ মোডীক শীঘ্ৰে প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ চেষ্টা ভাৰত-ব্ৰিটেইন…\nবেয়া খবৰ! ৪দিনৰ বাবে বন্ধ থাকিব ৰাজ্যৰ চৰকাৰী…\nপেট্ৰ’ল-ডিজেলে কঢ়িয়াইছে ভাল খবৰ\nবৃহস্পতিবাৰে গুৱাহাটীত নাপাব সুৰা!\nত্ৰিপুৰাৰ মনু নৈত ডুবি প্ৰাণ হেৰুৱালে ২ বান্ধৱীয়ে\nবিজেপি এৰি অৰুণাচলৰ গৃহ মন্ত্ৰীসহ ৮ বিধায়কে যোগদান কৰিলে…\nনাগৰিকত্ব সংশোধনী বিধেয়ক সন্দৰ্ভত কি ক’লে ৰাহুল…\nবিজেপিৰ ৰাজ্যিক সম্পাদকৰ পদত্যাগ…\nনৰ্থ-ইষ্ট চুপাৰষ্টাৰ মডেলিং এন্ড ডান্স শ্ব’লৈ নিৰ্বাচিত ৪২…\nঅৰুণাচলত জব্দ ৩৪.৯ লাখ টকা\nৰহাত বন বিভাগৰ জালত চোৰাং শাল আৰু চেগুন কাঠসহ ২জন, চাওক…\nএবছুসহ কেইবাটাও সংগঠনে তেজপুৰ সংসদীয় সমষ্টিত নিৰ্দলীয়ৰূপে…\nপশ্চিম কাৰ্বি আংলঙত খাদ্যত বিষক্ৰিয়া হৈ অসুস্থ ২৫জন লোক\nৰহা উন্নয়ন খণ্ড এতিয়া দুৰ্নীতিৰ কৱলত…\nমহানগৰীত মৃতদেহ উদ্ধাৰক কেন্দ্ৰ কৰি চাঞ্চল্য\nজম্মু কাশ্মীৰত সন্ত্ৰাসবাদীৰ আক্ৰমণত পুনৰ আহত ২ সেনা জোৱান\nপ্ৰিয়ংকা গান্ধীৰ বিৰুদ্ধে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰ টুইট,…\n১৩শ কোটি কেলেংকাৰীৰে জড়িত নীৰৱ মোডীৰ পৰা ৩খনকৈ ভুৱা…\nইমৰান খানৰ টুইটাৰত প্ৰতিক্ৰিয়াঃ ভাৰতীয় সেনা জোৱানৰ তেজেৰে…\nনীৰৱ মোডীৰ জামিন আৱেদন খাৰিজ…\nলণ্ডণত গ্ৰেপ্তাৰ পলাতক হীৰা ব্যৱসায়ী নীৰৱ মোডী\nভূমিকম্পই জোকাৰি গ’ল…\n‘মই ভাল পত্নী নহয়, কাৰণ মই ৰান্ধনিঘৰৰ একো কামেই নাজানো’-…\nমুক্তি পালে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ জীৱনভিত্তিক ছবি ‘পি এম নৰেন্দ্ৰ…\nপুলৱামা আক্ৰমণক লৈ নিৰ্মাণ হ’ব ছবি…\nইউক্ৰেইনৰ ২ যুৱকে ৰাজহুৱা কৰিলে ৬০হাজাৰ ফেচবুক একাউণ্টৰ তথ্য…\nৰহাত বন বিভাগৰ জালত চোৰাং শাল আৰু চেগুন কাঠসহ ২জন, চাওক VIDEO • পশ্চিম কাৰ্বি আংলঙত খাদ্যত বিষক্ৰিয়া হৈ অসুস্থ ২৫জন লোক • ইনষ্টাগ্ৰাম ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে ভাল খবৰ... • ‘মই ভাল পত্নী নহয়, কাৰণ মই ৰান্ধনিঘৰৰ একো কামেই নাজানো’- প্ৰিয়ংকা চোপ্ৰা... • মাৰ্ঘেৰিটাত জৰাজীৰ্ণ পথ নিৰ্মাণৰ দাবীত ৰাইজৰ প্ৰতিবাদ • জম্মু-কাশ্মীৰত পাক সেনাৰ গুলীচালনাত নিহত ভাৰতীয় সেনা জোৱান... • মহানগৰীত মৃতদেহ উদ্ধাৰক কেন্দ্ৰ কৰি চাঞ্চল্য • কৰিমগঞ্জত ৫ বছৰীয়া শিশুক বলাত্‍কাৰ • এবছুসহ কেইবাটাও সংগঠনে তেজপুৰ সংসদীয় সমষ্টিত নিৰ্দলীয়ৰূপে আগবঢ়াব প্ৰাৰ্থিত্ব... • ৰহা উন্নয়ন খণ্ড এতিয়া দুৰ্নীতিৰ কৱলত...\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা\t Mar 12, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃ দিনকদিনে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে চাইবাৰ ক্ৰাইম। ছ’চিয়েল মিডিয়া যেনে- ফেচবুক, হোৱাটছএপ, ইনষ্টাগ্ৰাম আদিৰ একাউণ্টবোৰৰ তথ্য ব্যক্তিগত কৰি ৰখা হয়। কিন্তু বহু হেকাৰে এই ব্যক্তিগত তথ্য সমূহ হেক ৰি ৰাজহুৱা কৰাও খবৰ সময়ে সময়ে দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। য়ুক্ৰেইনতো সংঘটিত হ’ল চাইবাৰ ক্ৰাইম।\nয়ুক্ৰেইনৰ দুজন যুৱকে অনলাইন কুইজৰ মাধ্যমেৰে ৬০ হাজাৰতকৈ অধিক ফেচবুক ব্যৱহাৰকাৰীক ব্ৰাউজাৰ ইনষ্টল কৰাৰ প্ৰলোভন দি তেওঁলোকৰ প্ৰফাইলৰ তথ্যসমূহ ৰাজহুৱা কৰে। জানিব পৰা মতে, এণ্ড্ৰিয় গোব্ৰেকোব আৰু গ্লেব স্লেকস্কী নামৰ যুৱক দুজনে ফেচবুকৰ ‘নিউজ ফীড’ত নিজৰ বিজ্ঞাপন দেখুৱাবলৈ ব্ৰাউজাৰৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।\nইফালে, কীৱত বাস কৰা যুৱক দুজনে কেলিফৰ্ণিয়া আৰু হেকিং বিৰোধী আইন উলংঘা কৰিছে। লগতে যুৱকজনৰ ওপৰত ফেচবুকৰ নিয়ম উলংঘা কৰাৰ বাবে এক গোচৰো ৰুজু কৰা হৈছে। লগতে ফেচবুকে অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে যে- এই যুৱক দুজনে ৰুছী নাগৰিকৰ একাউণ্ট লক্ষ্য কৰি লৈছে। আনহাতে, ফেচবুকে দাবী কৰিছে যে- যুৱক দুজনে মুঠ ফেচবুকৰ ব্যৱহাৰকাৰীৰ দ্বাৰা প্ৰায় ৬৩হাজাৰ ব্ৰাউজাৰ ব্যৱহাৰ কৰায় আৰু কোম্পানীটোৰ ৭৫ হাজাৰ পাউণ্ড লোকচান হয়।\nকাকধোৱাত গ্ৰন্থ আৰু বাণিজ্য মেলাৰ সফল সামৰণি\nজীৱনৰ বাজী কনিষ্টবলৰ! ছেলফীত ব্যস্ত এছ আই ছাৰ…\nজম্মু-কাশ্মীৰত পাক সেনাৰ গুলীচালনাত নিহত ভাৰতীয় সেনা জোৱান…\nনীৰৱ মোডীক শীঘ্ৰে প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ চেষ্টা ভাৰত-ব্ৰিটেইন চৰকাৰৰ…\nবেয়া খবৰ! ৪দিনৰ বাবে বন্ধ থাকিব ৰাজ্যৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয়…\nআগৰ\tপিছৰ 1 of 2,070


ইউনিকোডত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ: সঁচাকৈ লাগেনে? | দীপাংকৰ চেতিয়া | নীলা চৰাই: অনলাইন অসমীয়া সাহিত্য, কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ\nইউনিকোডত অসমীয়াৰ বাবে নতুন ৰেঞ্জ: সঁচাকৈ লাগেনে?\nJune 23, 2018 June 23, 2018 দীপাংকৰ চেতিয়া3Comments অসমীয়া, ইউনিকোড, গুগল, দীপাংকৰ চেতিয়া, বাংলা, ভাষা, লিপি\nকালি-পৰহিৰে পৰা ফেচবুকে, বাতৰি কাকতে, টিভিয়ে ইউনিকোডৰ প্ৰসংগ দেখি দেখি আমনি পাই গৈছোঁ। উত্‍সাহত দিয়া প’ষ্ট, খঙত দিয়া প’ষ্ট, স্ফূৰ্তিত দিয়া প’ষ্ট। আমাৰ মানুহে আচলতে কিবা বুজি এইবোৰ লিখিছে নে ‘অসমীয়া’ বুলি শব্দটো দেখিয়েই এই গোটেইবোৰ প’ষ্ট, বাতৰি, গালি-গালাজ সকলোবোৰ দি আছে?\nএই লেখাৰ পূৰ্ব উমান পাবৰ বাবে অনুগ্ৰহ কৰি ডাঃ বনজীৎ পাঠকৰ ইউনিকোড: এক নতুন যুগৰ আৰম্ভণি শীৰ্ষক দুটা খণ্ডৰ প্ৰবন্ধটি পঢ়ি লওক। —সম্পাদক, নীলা চৰাই।\nবুজা নাই কি ক’ব বিচাৰিছোঁ? ৰ’ব দুটামান কথা প্ৰথমে কৈ লওঁ।\nআমাৰ ভাৰতৰ দেৱনাগৰী লিপিৰ কাহিনীও ঠিক এনেকুৱা। হিন্দীকে ধৰি উত্তৰ আৰু পূব ভাৰতৰ বহুকেইটা ভাষা লিখিবলৈ এই লিপি ব্যৱহাৰ হয়। কিন্তু লিপিটোৰ নাম হিন্দী নহয়। তাৰ বিপৰীতে পৃথিৱীত এনেকুৱা ভাষাও আছে, যিবোৰ লিখিবলৈ আকৌ একাধিক লিপি ব্যৱহাৰ কৰা হয়; যেনে- আমাৰ চিনাকী পাঞ্জাৱী ভাষাটো, ভাৰতত পাঞ্জাৱী ভাষা লিখা হয় গুৰমুখী লিপিৰে, আনহাতেদি পাকিস্তানত একেটা ভাষা লিখা হয় শ্বাহমুখী লিপিৰে। যিহেতু দুয়োটা পৃথক লিপি, সেয়েহে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে একেটা ভাষাৰে হোৱা সত্বেও দুয়োটা লিপিকে সুকীয়া ৰেঞ্জ দিছে। কোৰিয়ান ভাষাৰ ক্ষেত্ৰটো সেই একেটাই কথা খাটে।\nএতিয়া আহোঁ মূল কথালৈ, আমাৰ ভাষাটো যিটো লিপিৰে লিখোঁ, সেই লিপিটোৰ কথালৈ। ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা যেতিয়া ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামলৈ ভাৰতীয় ভাষাসমূহ লিখা লিপিসমূহ পঠিওৱা হৈছিল, তেতিয়া আমাৰ এই লিপিটোৰ নাম লিখি পঠোৱা হৈছিল বাংলা লিপি বুলি, আৰু সেই সময়ত অসমীয়া মানুহখিনিয়ে সেই কথাৰ ভূকে পোৱা নাছিলো। আৰু এইক্ষেত্ৰত লিপিটোৰ বৰ্ণনাত লিখা হৈছিল, বাংলা লিপি বাংলা ভাষাৰ উপৰিও সামান্য সালসলনিৰে অসমীয়া, বিষ্ণুপ্ৰিয়া মণিপুৰী আদি আন ভাষাটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কাহিনী সিমানেই। ক’বলৈ গ’লে ওপৰত লিখা লেটিন বা দেৱনাগৰী লিপিৰ সৈতে মূল কথাখিনি একেই; সেইটো হ’ল— এটা লিপি সামান্য সালসলনি ঘটাই একাধিক ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nকিন্তু পাৰ্থক্য এটাতেই, আমাৰ ক্ষেত্ৰত লিপিটোৰ নাম এটা ভাষাৰ নামৰ সৈতে একেই। গতিকে আমি অসমীয়াখিনিয়ে আমি লিখা লিপিটোৰ নাম অন্য এটা ভাষাৰ নামেৰে হোৱাটো নিবিচাৰোঁ। তাকে লৈ শেষৰ কেইটামান বছৰত ইউনিকোড কনছৰ্টিয়াম আৰু আমাৰ মাজত এই যুজঁখন আৰম্ভ হ’ল। তাতো আকৌ অসমীয়াখিনিৰ মাজত দুটা পক্ষ; এটা পক্ষৰ মতে, অসমীয়া ভাষাটোক সম্পূৰ্ণকৈ এটা নতুন ৰেঞ্জ দিব লাগে প্ৰতিটো আখৰৰ বাবে আৰু দ্বিতীয় পক্ষটোৰ মতে, আমাৰ ভাষাটো যিটো লিপিৰে লিখা হয় তাৰ নামটো ‘বাংলা’ হ’ব নালাগে।\nএতিয়াৰ পৰা কেইবছৰমানৰ আগতে ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামে এই কথাখিনি শুনিলে আৰু ক’লে যে, লিপিটোৰ নাম বাংলা বুলি ভাৰত চৰকাৰৰ ফালৰ পৰাই দিয়াই হৈছিল, গতিকে তেওঁলোকৰ তাত দোষ নাই; দ্বিতীয়তে অসমীয়া আৰু বাংলাত ব্যৱহাৰ হোৱা ৯০%-তকৈ অধিক বৰ্ণ হুবহু একেই, গতিকে ৫০টাতকৈ অধিক বৰ্ণৰ বাবে মাত্ৰ ভাষা দুটা বেলেগ হোৱাৰ বাবেই পৃথক ৰেঞ্জ দিয়াৰ প্ৰশ্ন‍ই উঠিব নোৱাৰে। এই দুইটা ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা লিপি যে একেখিনিয়েই, তাত কোনো সন্দেহ নাই, তাৰে দুটামান বৰ্ণ যিকোনো এটা ভাষাতহে ব্যৱহাৰ হয়, আনটোত নহয়। সেইকেইটাক বাদ দিলে সকলো একেই। যিটো লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ হোৱা ভাষাসমূহৰ ক্ষেত্ৰতো দেখা গৈছে, ওপৰত যিটো লিখি আহিছোঁ। এতিয়া যদি এই দুটা ভাষাক ৯০% মিল থকাৰ পাছটো বেলেগ বেলেগ ৰেঞ্জ দিব লগা হয়, তেনেহ’লে সেই যুক্তিত লেটিন লিপি ব্যৱহাৰ হোৱা পৃথিৱীৰ অজস্ৰ ভাষাক বেলেগ বেলেগ ৰেঞ্জ দিব লাগিব। যিটো একেবাৰে অমূলক কথা। কাৰণ ইউনিকোড কনছৰ্টিয়ামৰ কোডসমূহ বৰ্ণ বা চিহ্ন ভিত্তিকহে, ভাষা ভিত্তিক নহয়। গতিকে অসমীয়াৰ বাবে সুকীয়া ৰেঞ্জ সম্ভৱ নহয়।\nযদি কেতিয়াবা কোনো অসমীয়া ইউনিকোড সম্পৰ্কীয় প্ৰকল্পত ভাগ লৈছে, তেতিয়া বুজিব, এই চালুকীয়া অৱস্থাটো পাবলৈয়েই কিমান কষ্ট কৰিব লগা হৈছে, কিমান সময় লাগিছে, সেই গোটেইবোৰ আকৌ নতুনৰ পৰা? সেয়া ভাষা প্ৰীতি হ’ব?\nভাষা প্ৰীতি আছে যদি অধিক লিখক। এইটো লিপিত, আন ভাষাতকৈ অসমীয়া ভাষাৰ লেখা বেছি কৰি তোলক! পাৰিবনে? তাৰ পৰিবৰ্তে যুদ্ধত হৰাৰ দৰে লিপিটো এৰি দি নতুন এটা লিপি (ৰেঞ্জ)! হাস্যকৰ। এইটো লিপি আমাৰ লিপি, আমাৰ ৰেঞ্জ, অকল বাংলাক কিয় এৰি দিম— এনেকৈ নাভাবে কিয়? কাৰিকৰীভাৱে সমস্যাটো ক’ত বুজক।\nগালি পাৰি প’ষ্ট/আপডেট দিয়া সকলে এই কথাখিনি জানিছিল নে? আপুনি যদি আজি জানিছে, কাইলৈ আপুনি আন এজনক জনাবনে? আন দুজনক এই লিপিত লিখিবলৈ শিকাবনে? মনত ৰাখিব, দাবী উত্থাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণ হিচাপে আমাৰ হাতত ভাষাটোৰ সমল এখিনিৰো প্ৰয়োজন হ’ব। অসমীয়া ভাষাৰ সমল ইণ্টাৰনেটাত কিমান আছে, তাৰ খবৰ ৰাখিছেনে আপুনি? গুগল (Google) অসমীয়াত আজিও কিয় উপলব্ধ নহয়, জানেনে? অকল সমলৰ অভাৱৰ বাবে।\nনতুন ৰেঞ্জ উইনিকোড কনছৰ্টিয়ামৰ বাবে অমূলক কথা, ওপৰত কৈছোঁৱেই কিয়। নতুন নাম এটাৰ দাবী কৰিবলৈয়ো আমাৰ কিনো আছে সমল? ডিঙিৰ সিৰ ফুলোৱা দাবীকেইটা? তাৰ পাছতো উইনিকোড কনছৰ্টিয়ামে সেয়া শুনিছে। ফৰাচী ভাষা ইংৰাজী ভাষাৰ সৈতে একেটা লিপিৰে লিখা হয়, এটা ভাষাও বিক্ৰী যোৱা নাই, আমাৰ অসমীয়াও নাযায়।\nUnicode and the Unicode Logo are registered trademarks of Unicode Inc. in the United States and other countries.\n← চেলিব্ৰেশ্বন জিন্দাবাদ\nপাৰ্ৱতিপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ একুকি গীত →\nপঢ়ি উপকৃত হলো আপোনাৰ লিখনি ৷\nঅসমীয়া বুলি গুগলত সুধিলে বাংলা ভাষা দেখাই দিয়ে এইটোৱেই আমাৰ অসুবিধা । আমি অনুবাদ কৰিব নোৱাৰো । Googleত ভাষাৰ তালিকাত অসমীয়া নাই । বহুত ক্ষেত্ৰত অসুবিধা হয়। ইয়াৰ সমাধান কি ?\nআপোনাৰ লেখাৰ বাবে আন্তৰিক ধন্যবাদ জনালো । আপোনাৰ সতে মই সম্পূৰ্ণ একমত । লিপিৰ নাম যি থাকক, আচল প্ৰয়োজন সমল বৃদ্ধি কৰা । লগতে, মই ভাবো আমাৰ অসমীয়াসকলে ইন্টাৰনেটত কেনেকৈ অতি সহজে অসমীয়া লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখিব পাৰে, তাৰ বাবে আটক ধুনীয়া আৰু সকলো ডিভাইচত আৰু সকলো ডিচপ্লে চিষ্টেমে চাপোৰ্ট কৰা ফন্ট বিকাশ কৰা । অকল লিপিৰ নামটোৰ বাবে চিঞৰ-বাখৰ নকৰি কেনেকৈ লিখনৰ আন সজুলিবোৰ সাধাৰণ অসমীয়া ভাষীৰ বাবে সহজলভ্য কৰিব পাৰি তাৰ চেষ্টা কৰা ।


মেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো -(ডা: দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো -(ডা: দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ)\n-(ডা: দীপুল চন্দ্ৰ হালৈ)\n১৬// এটা গাহৰিৰ হত্যাকান্ড :\nমানুহৰ হত্যাকাণ্ড হয়, কিন্তু গাহৰিৰো হত্যা হয়নে? আচৰিত নহ’ব; হয় | হৈছিল | অসম চিকিত্সা মহাবিদ্যালয়ৰ নতুন ছাত্ৰাবাসটো ও আকৃতিৰ (O pattern), আয়তাকাৰ | সোমাবলৈ এটাই ৰাস্তা | এই ৰাস্তাটো গৈ হোষ্টেলৰ পদুলিত লাগিছেগৈ | সেই চিনাকী পদুলিটোৰে পাঁচটা বছৰ ওলাই সোমাই চিকিত্সক হৈছিলোঁ | মাদকতা ভৰা এটা পদুলি | মাজত প্ৰকাণ্ড এখন চোতাল | বন্ধৰ দিনত আমি আড্ডা দিয়া এখন চোতাল | মক্কেলৰ বাবে এটুকুৰা ভয়ংকৰ জেগা | চাৰিওফালে বাঘৰ মাজত যেন এজনী ভয়তুৰা হৰিণী | মক্কেলৰ কাৰণে যেনেদৰে চোতালখন ভয়ংকৰ এবিধ প্ৰানীৰ বাবে মৃত্যুৰ দুৱাৰদলি | হয়, ইয়াত যদি কেনেবাকৈ প্ৰবেশ কৰে আৰু বিশেষ কেইজনমান ছাত্ৰৰ চকুত পৰে তেনেহলে তাৰ মৃত্যু নিৰ্ঘাত | তেনেকৈ এদিন আবেলি এটা গাহৰি কৰবাৰ পৰা আহি হোষ্টেলৰ চাৰিচুকীয়া চোতালত প্ৰবেশ কৰিলে | লগে লগে চিঞৰ বাখৰ আৰম্ভ হ’ল | বহুতো ল’ৰা জাঠি-জোং, দা আদি লৈ গাহৰিটোক আক্ৰমণ কৰিলে | দৌৰা-দৌৰি আৰম্ভ হ’ল | গাহৰিটো এবাৰ ইফালে এবাৰ সিফালে দৌৰিছে, ওলাই যোৱাৰ বাটত সশস্ত্ৰ প্ৰহৰী | এবাৰত কোনো এজনে প্ৰকাণ্ড এটা কোব সোধালে, এজনে ঘাপ মাৰিলে | গাহৰিটো বাগৰি পৰিল | আৰু উপৰ্যুপৰি আক্ৰমণত মৃত্যু হ’ল | দৃশ্যটো দেখি আদিম মানবে চিকাৰ কৰা যেন লাগিছিল | মই হোষ্টেলৰ বাৰাণ্ডাত মোৰ ৰূমৰ সমুখত অসহায় ভাবে ঠিয় হৈ আছিলো এজন নিৰব দৰ্শক হৈ | তাৰপাচত কোনোজনে ঠেং, কোনোৱে মূৰটো, কোনোৱে বেলেগ এটা অংশ কাটি লৈ গ’ল | অলপ সময় পাচত এজন মানুহ কান্দি কান্দি হোষ্টেলত ওলালহি | হৰিজন বস্তিৰ লোক, দৰিদ্ৰ হৰিজন | তেওঁলোকৰেই গাহৰি | কান্দি কান্দি ওলাই গ’ল | মই মৰ্মাহত হ’লো | মনটো বেদনাত ভাগি পৰিল | এনেকৈ হৈছিল মোৰ সন্মুখত এটা গাহৰিৰ হত্যাকাণ্ড !\n১৫// মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বিশেষ কোটা :\nনতুনকৈ ল’ৰা-ছোৱালী ভৰ্ত্তি হ’বৰ হ’ল | এদিন শুনিলোঁ এইবাৰৰ পৰা হেনো এটি বিশেষ কোটাৰ সৃষ্টি হ’ব- মুখ্যমন্ত্ৰীৰ বিশেষ কোটা য’ত ৩০টা চিট থাকিব | মেডিকেল কলেজত সেই লৈ নানা ধৰণৰ আলোচনা হ’ল | সকোলো জকি উঠিছে- এয়া কেনেকৈ হ’ব; হ’বই নোৱাৰে | ছাত্ৰ একতা সভাৰ মিটিং হ’ল | ইখনৰ পাচত সিখন মিটিং | শেষত সিদ্ধান্ত হ’ল – আন্দোলন কৰা হ’ব | অনশন | প্ৰতিটো ক্লাছে পাল পাতি অনশন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে | ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়টো সিদ্ধান্তটো জনোৱা হ’ল | তেওঁলোকে আমাৰ সতে আন্দোলনত অংশ গ্ৰহন কৰিব বুলি জনালে | আমাৰ ক্লাছেও অনশনত বহিলোঁ; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অহা এটা দলেও আমাৰ লগত অনশনত বহিল | পূৰাদমে আন্দোলন চলিল | আন্দোলন নকৰি, মানে অনশন নকৰি ঘৰলৈ যোৱা দুই এক ছাত্ৰৰ বেডিং পত্ৰ বাহিৰত উলিয়াই জ্বলাই দিলে | আবেগিক ৰূপ ল’লে | আৰু এদিন চৰকাৰে ডিব্ৰুগড়ৰ চাৰ্কিট হাউছত নামভৰ্ত্তিৰ ব্যৱস্থা কৰিলে | কলেজৰ সৰহ সংখ্যক ল’ৰা-ছোৱালী চাৰ্কিট হাউছত অবস্থান ধৰ্মঘট কৰিলে | এটা সময়ত প্ৰশাসনে উপায়হীন হৈ লাঠি চালনা কৰিলে, বহুতো ল’ৰা-ছোৱালী আহত হৈ চিক ৰুম(Sick Room) পালেহি | কলেজত হুৱাদুৱা লাগিল | সন্ধিয়া অধ্যক্ষ খবৰ কৰিবলৈ আহোতে চিক ৰুমত সোমাবলৈ দিয়া নহ’ল | পিচদিনাও অধ্যক্ষক নিবলৈ পুলিছৰ গাড়ী আহিল | আমি ৰাস্তাত বহি দিলো | কিন্তু আমাক উদ্যত ৰাইফলৰে ভয় খুৱাই আঁতৰাই পঠালে | পুলিছৰ গাড়ী আগবাঢ়ি গ’ল | আমাৰ লগৰ এজনে পুলিছৰ জীপত প্ৰচণ্ড গোৰ এটা সোধালে আৰু লগে লগে গাড়ী ৰখাই পুলিচে আমালৈ ৰাইফল টোঁৱালে | আমি প্ৰাণটাকি দৌৰিলো ; মই ভাবিছিলো আজি আৰু শেষ | পিছে গুলি নুফুটালে | প্ৰশাসনে বাধ্য হৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ কোটা প্ৰত্যাহাৰ কৰিলে | আমাৰ আন্দোলন সফল হ’ল |\n১৪// চিলিং ভগাৰ কাহিনী :\nপ্ৰেম মেডিকেল কলেজৰ এক অভিন্ন অংগ | প্ৰেমিক যুগলবিলাকৰ প্ৰেম দেখিলে ভাল লাগে | প্ৰেমত পৰিবৰ মন যায় | পিছে কলেজত সকলোৰে প্ৰেম নহয় | কিছুমান প্ৰত্যাখিত হয় আৰু কিছুমানে আজি কালি কৰি থাকোতে যায়গৈ | বহু কবিৰাজৰ বাবে আকৌ পঢ়া কালত প্ৰেম নিষিদ্ধ বস্তু ! আমাৰ নতুন ছাত্ৰাবাসলৈ প্ৰেমিকাৰ সোঁত প্ৰায়েই বয় | আমাৰ ছাত্ৰাবাসত থকা প্ৰেমিক দাদাসকলৰ ৰুমলৈ বাইদেউ বা ভন্টী প্ৰেমিকা সকল আহে অন্তৰংগ প্ৰেমালাপৰ বাবে | কোনোবা এনেকৈ আহিলে কিছুমান দুষ্ট বুদ্ধিৰ ল’ৰাই গোপনে প্ৰেমালাপ লক্ষ্য কৰে | হোষ্টেলত কেইজনমান এনে কুখ্যাত পিপিংটম আছে | গোপন প্ৰেম-প্ৰেমালিংগন গোপনে জুমি জুমি চায় | কোঠাৰ চিলিংফেনৰ ফুটাৰে চিলিঙৰ ওপৰৰ পৰা জুমি জুমি চায় | সেয়েহে বহুত ৰুমৰ চিলিং ফেনৰ চিলিং সংলগ্ন ফুটাটো বাতৰি কগজেৰে বন্ধ কৰি থয় | কথাবোৰ শুনি থাকো | এদিন এটা ঘটনা দেখি মোৰ চকু কপালত উঠিল | দুপৰীয়া এক মান বজাত মই ওপৰ মহলাৰ কৰিদৰেৰে গৈ আছিলো আৰু হঠাত এক কৰ্কশ শব্দ কৰি এজন চিনিয়ৰ দাদা এজন ধুপুচকৈ পকাত সৰি পৰিছে | উহ: বুলি চিঞৰি দিছে | লাজত মূৰ দাঙিব পৰা নাই বেচেৰাই | ভাগ্য ভাল আছিল আন কোনেও ঘটনাটো নেদেখিলে | লোকৰ প্ৰেম-পিৰিতি লুকাই লুকাই চাই বেচেৰা দাদাজনে ভালকৈয়ে এসেকা পালে |\n← মায়াময় লুৰে কেভাৰ্ণচ্ আৰু প্ৰেমৰ নগৰীৰ স্কাইলাইন ড্ৰাইভ – (তিৰুজ্যোতি বৰা দাস)\nকেলভিন- (হিমজ্যোতি তালুকদাৰ) →\nপৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাই ঈশ্বৰপৰায়ণতা (অচিন্ত্য বৰঠাকুৰ)


Omicron ভাইৰাছ চিনাক্ত কৰি চিকিৎসকে ক’লে লক্ষণবোৰৰ কথা, আপোনাৰো এই ধৰণৰ লক্ষণে দেখা দিছে নেকি? – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/Covid-19/Omicron ভাইৰাছ চিনাক্ত কৰি চিকিৎসকে ক’লে লক্ষণবোৰৰ কথা, আপোনাৰো এই ধৰণৰ লক্ষণে দেখা দিছে নেকি?\nOmicron ভাইৰাছ চিনাক্ত কৰি চিকিৎসকে ক’লে লক্ষণবোৰৰ কথা, আপোনাৰো এই ধৰণৰ লক্ষণে দেখা দিছে নেকি?\nডাঃ কোয়েটজীয়ে ওমিক্ৰনত ভুগি থকা ৰোগী এজনৰ লক্ষণ আৰু ই মানুহৰ শৰীৰক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে বৰ্ণনা কৰিছে।\n0 20,258 1 মিনিট পঢ়া\nক’ৰোনা ভাইৰাছ অমিক্ৰনৰ নতুন প্ৰকাৰক লৈ বৰ্তমান বিশ্বজুৰি সৃষ্টি হৈছে আতংকৰ। অমিক্ৰন চিনাক্ত কৰা দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ডাঃ এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে ভাইৰাছটোৰ বিষয়ে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা ঘোষণা কৰিছে। ডাঃ কোয়েটজীয়ে অমিক্ৰনত ভুগি থকা ৰোগী এজনৰ লক্ষণ আৰু ই মানুহৰ শৰীৰক কিদৰে প্ৰভাৱিত কৰে তাৰ বৰ্ণনা দিছে।\nCNBV-TV18ৰ সৈতে এক বিশেষ সাক্ষাৎকাৰত, ড. এঞ্জেলিক কোয়েটজীয়ে কয় যে টিকাকৰণ কৰা লোকসকল নতুন প্ৰজাতিৰ ক’ভিডত আক্ৰান্ত নহয় বুলি ক’ব নোৱাৰি, কিয়নো দক্ষিণ আফ্ৰিকাত টিকাকৰণ কৰা, নকৰা সকলো লোক নতুন প্ৰজাতিৰ ক’ভিডত ভুগা দেখা গৈছে।\nড. কোয়েটজীয়ে কৈছে যে যিসকলক টিকাকৰণ কৰা হোৱা নাই, তেওঁলোকৰ ভিতৰত অমিক্ৰনৰ ঘটনা নিৰন্তৰ বৃদ্ধি হৈ আছে আৰু পজিটিভৰ হাৰ হৈছে ১৬.৫ শতাংশ। এটা কথাই এতিয়া সকলোকে চিন্তিত কৰি তুলিছে।\nক’ৰোনা ভাইৰাছৰ আগৰ প্ৰকাৰটোৱে শিশুসকলক সংক্ৰমিত কৰা নাছিল, এইবাৰ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কিছুমান নৱজাতকো অমিক্ৰনৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱা দেখা গৈছে। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত এজন অমিক্ৰন সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ দৈনিক ছবি সঠিকভাৱে চিত্ৰিত কৰাটো অতি কঠিন, কিন্তু এতিয়ালৈকে ৰোগীসকলৰ ক্ষেত্ৰত কেৱল মৃদু লক্ষণৰ খবৰ পোৱা গৈছে আৰু এতিয়ালৈকে কাকো অক্সিজেনৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই।\nঅমিক্ৰন সংক্ৰমণৰ ঘটনা বৃদ্ধিৰ বিষয়ে সোধাত, চিকিৎসকে কয় যে সংক্ৰমিত লোকসকল দ্ৰুতগতিত পৰীক্ষাৰ বাবে চিকিৎসালয়লৈ আহি আছে।\nইফালে, ভাৰতে বৃহস্পতিবাৰে কৰ্ণাটকত নতুন কোভিড-১৯ ভেৰিয়েণ্ট অমিক্ৰনৰ প্ৰথম দুটা ঘটনাৰ প্ৰতিবেদন দিছে।\nদেশত সংক্ৰমণৰ নতুন ঘটনাটোৱে মানুহৰ মাজত উদ্বেগ বৃদ্ধি কৰিছে কাৰণ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই নিজেই উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে। ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হোৱা দুজনৰ এজনৰ বয়স ৬৬ বছৰ আৰু এজন মানুহৰ বয়স ৪৬ বছৰ। চৰকাৰে সংক্ৰমিত ব্যক্তিৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা লোকসকলক বিচাৰি উলিয়াবলৈ আৰু আতংকিত নহ’বলৈ এখন বিবৃতি জাৰি কৰিছে।\nCorona Virus Covid 19 Variant News Time Assam Omicron Pratham Khabar 24x7 South Africa\n১৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত ভয়ংকৰ পথ দুৰ্ঘটনা, কৰুণ মৃত্যুক সাবটিলে একেটা পৰিয়ালৰে ৫ জনে


হঠাৎ টকাৰ দৰকাৰ! SBIৰ এই সুবিধা আহিব কামত |sbi-overdraft-facility-salary-account-know-everything– News18 Assam\nহঠাৎ টকাৰ দৰকাৰ! SBIৰ এই সুবিধা আহিব কামত\nSBI–এ এক লাখ টকাতকৈ অধিক অভাৰ ড্ৰাফট ৰেটছক ৰেপ’ ৰেটৰ সৈতে লিংক কৰিছে। আহক জানো ইয়াৰ সুবিধা।\nUpdated:May 12, 2019, 12:09 PM IST\nUpdated: May 12, 2019, 12:09 PM IST\nআমি সাধাৰণতে বেংক বেলেঞ্চ অনুসৰিহে টকা উইথড্ৰৱল কৰিব পাৰো। কিন্তু যদি বেংকে আপোনাৰ প্ৰয়োজনৰ সময়ত বেলেন্স থকা টকাতকৈ অধিক টকা উলিওৱাৰ সুবিধা দিয়ে? হয়, এই সুবিধা প্ৰদান কৰিছে অভাৰ ড্ৰাফট ফেচিলিটীয়ে। দেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ চৰকাৰী বেংক SBI–এ প্ৰদান কৰা নতুন সুবিধা অনুসৰি এক লাখ টকাতকৈ অধিক কেছ ক্ৰেডিট অথবা অভাৰ ড্ৰাফটক ৰেপ’ ৰেটৰ সৈতে লিংক কৰি দিছে। ইয়াৰ দ্বাৰা গ্ৰাহকে ৰেপ’ ৰেটৰ কৰ্তনু সুবিধা সোনকালে ল’ব পাৰিব। আৰবিআইয়ে ৰেপ’ ৰেট ৪এপ্ৰিলত ০.২৫শতাংশ হ্ৰাস কৰিছে। ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ সুবিধা এছবিআইৰ এক লাখ টকাতকৈ অধিক CC/OD গ্ৰাহকে ১ মে’ৰ পৰা পোৱা আৰম্ভ কৰিছে। আহক জানো কি এই অভাৰড্ৰাফট ফেচিলিটী।\nঅভাৰড্ৰাফট ফেচিলিটী এক প্ৰকাৰৰ লোন, ইয়াৰ দ্বাৰা গ্ৰাহকে নিজৰ বেংক একাউণ্টত থকা টকাতকৈ অধিক টকা উলিয়াব পাৰে। এই অতিৰিক্ত টকাখিনি এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত বেংকক ঘুৰাই দিব লাগিব। ইয়াৰ ওপৰত সুত দিবলগীয়া হয়। ঋণ দৈনিক ভিত্তিত নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। অভাৰড্ৰাফট ফেচিলিটী যিকোনো বেংক অথবা নন বেংকিং ফাইনেনশ্যল কোম্পানীয়ে (NBFC) দিব পাৰে। আপোনাক দিয়া অভাৰড্ৰাফট লোনৰ পৰিমাণ সংশ্লিষ্ট বেংক অথবা NBFC–এ নিৰ্ধাৰণ কৰিব।\nকেনেকৈ আৱেদন কৰিবঃবেংকে নিজৰ কিছু গ্ৰাহকক প্ৰি–এপ্ৰুভড ফেচিলিটী প্ৰদান কৰে। আনহাতে একাংশ গ্ৰাহকে ইয়াৰ কাৰণে বেলেগকৈ মঞ্জুৰি ল’ব লাগে। ইয়াৰ কাৰণে লিখিত ৰূপত বা ইম্টাৰনেট বেংকিঙৰ জৰিয়তে আৱেদন কৰিব লাগে। কিছু বেংকে এই সুবিধা দিবলৈ প্ৰচেছিং ফীজ আদায় কৰে।\nদুইধৰণৰ অভাৰড্ৰাফট আছেঃছিকিউৰড আৰু আনছিকিউৰড। ছিকিউৰড অভাৰড্ৰাফট বেংকত ছিকিউৰিটীৰ ৰূপত কিবা এটা বন্ধক দিব লাগে।\nআপুনি এফডি, শ্বেয়াৰ, ঘৰ, গহণা, ইন্সুৰেঞ্চ পলিচী, বণ্ড আদি সামগ্ৰীৰ ওপৰত অভাৰড্ৰাফট ল’ব পাৰে।\nসাধাৰণ ভাষাত ইয়াক এফডি বা শ্বেয়াৰ্ছৰ ওপৰত লোণ লোৱা ব্যৱস্থাও ক’ব পাৰি। এনে কৰিলে এই সামগ্ৰীসমূহ বেংক বা NBFCৰ ওচৰত বন্ধক হৈ থাকি যায়।\nযদি আপোনাৰ ওচৰত ছিকিউৰিটী হিচাপে দিবলৈ একো নাই তেনেহ’লে আপুনি অভাৰড্ৰাফট ফেচিলিটী ল’ব পাৰে। ইয়াক আনছিকিউৰড অভাৰড্ৰাফট কোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে ক্ৰেডিট কাৰ্ডৰ জৰিয়তে উউথড্ৰৱল।\nএই সুবিধা পাবঃযেতিয়া আপুনি লোন লয় তেতিয়া এই লোন মাৰিবলৈ এক নিৰ্দিষ্ট সময় প্ৰদান কৰা হয়। যদি কোনোবাই লোন সময়তকৈ আগতেই মাৰি দিয়ে তেনেহ’লে বেংকে তেওঁক প্ৰীপেমেণ্ট চাৰ্জ দিবলৈ কয় কিন্তু অভাৰড্ৰাফটত এয়া নহয়।\nসময়তকৈ আগত আপুনি কোনো এক্সট্ৰা চাৰ্জ নোহোৱাকৈ টকা ঘুৰাই দিব পাৰে। ইয়াত সুতো সেই সময়ৰ কাৰণে দিলেই হ’ল। অভাৰড্ৰাফট এমাউণ্ট যিমানদিন আপোনাৰ কাষত আছিল সিমান দিনৰ সুত দিলেই হ’ল।\nEMI–ত টকা ঘুৰাই দিয়াৰ বাধ্যবাধকতা নাই। আপুনি মাত্ৰ নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ ভিতৰত যেতিয়াই তেতিয়াই টকা ঘুৰাব পাৰে। এইবোৰ কাৰণত ঋণ লোৱাতকৈও এয়া সস্তা আৰু সহজ।\nকেৱল মনত ৰাখিবঃযদি আপুনি অভাৰড্ৰাফটৰ ধন ঘুৰাই দিব নোৱাৰে তেনেহ’লে বন্ধকত দিয়া সামগ্ৰীৰে ইয়াৰ ক্ষতিপূৰণ বেংকে কৰিব। কিন্তু যদিহে অভাৰড্ৰাফটৰ টকা বন্ধকত থোৱা সামগ্ৰীৰ মূল্যতকৈ অধিক তেনেহ’লে অতিৰিক্ত টকা আপুনি বেংক দিবই লাগিব।


বিশ্লেষণঃ ক'ৰোনা মহামাৰীত বিধ্বস্ত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিঃ উদ্ধাৰ সম্ভৱনে? :: অনন্ত কলিতা - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ANALYSIS ANANTA-KALITA ARTICLE RECENT অনন্ত কলিতা প্ৰৱন্ধ বিশ্লেষণ বিশ্লেষণঃ ক'ৰোনা মহামাৰীত বিধ্বস্ত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিঃ উদ্ধাৰ সম্ভৱনে? :: অনন্ত কলিতা\nবিশ্লেষণঃ ক'ৰোনা মহামাৰীত বিধ্বস্ত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিঃ উদ্ধাৰ সম্ভৱনে? :: অনন্ত কলিতা\nxukhdukh.com June 12, 2021 ANALYSIS, ANANTA-KALITA, ARTICLE, RECENT, অনন্ত কলিতা, প্ৰৱন্ধ, বিশ্লেষণ,\nক'ৰোনা মহামাৰীত বিধ্বস্ত ভাৰতীয় অৰ্থনীতিঃ উদ্ধাৰ সম্ভৱনে?\nক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগক যদিও ভাৰত চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰনত আনিব পাৰিছিল দ্বিতীয় তৰংগই ছুনামী ৰূপ লৈ সমগ্ৰ দেশতে বিভীষিকাৰ সৃষ্টি কৰিলে৷ দৈনিক প্ৰায় চাৰি লাখ লোক সংক্ৰমিত হৈছে আৰু এতিয়ালৈকে প্ৰায় তিনি লাখ লোকৰ মৃত্যু হৈছে৷ ক’ভিডে ভাৰতৰ জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰাণনাশৰ সন্ত্ৰাস সৃষ্টি কৰিছে৷ ইতিমধ্যে দেশৰ বিভিন্ন ৰাজ্যই ক’ভিডক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ লকডাউন-কাৰফিউ আদি বলৱৎ কৰা আৰম্ভ কৰিছে৷ এই পৰিস্থিতিত দেশৰ অৰ্থনৈতিক ক্ৰিয়াকৰ্ম স্তব্ধ হৈ পৰিছে৷ ভাৰতৰ অৰ্থনীতি যোৱা চাৰি বছৰৰ পৰা অৰ্থাৎ ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগৰ আগৰে পৰা মন্দা অৱস্থাতে নিমজ্জিত হৈ আছিল৷ ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগই এই মন্দাক্ৰান্ত অৰ্থনীতিক বিধবস্ত কৰি দিছিল৷ আমেৰিকাকে ধৰি বিশ্বৰ অনেকখন উন্নত দেশ ভাৰততকৈ অধিক হাৰত কৰ’ণাত আক্ৰান্ত হৈছিল কিন্তু অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত অধিক হাৰত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল৷ ২০২০-২১ বিত্তীয় বৰ্ষৰ প্ৰথম ত্ৰৈমাসিকত [এপ্ৰিল-মে’-জুন] ভাৰতৰ অৰ্থনীতিৰ জি-ডি-পিৰ বিকাশ ২৩.৯ শতাংশ অধঃপতন ঘটি অৰ্থনৈতিক অধঃপতনৰ অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল৷\nসামগ্ৰিকভাৱে ২০২০-২১ বিত্তীয় বৰ্ষত জি-ডি-পিৰ ৮ শতাংশ অধঃপতন ঘটিছিল৷ চেণ্টাৰ ফ’ৰ মণিট’ৰিং ইণ্ডিয়ান ইক’ন’মিৰ হিচাপ মতে ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগত ভাৰতৰ ১২.২ কোটি শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীয়ে কৰ্মসংস্থান হেৰুৱাইছিল৷ দেশৰ মুঠ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰী ৪০৪ নিযুতৰ পৰা ২৮২ নিযুতলৈ নামি আহিছিল৷ কৰ’ণাৰ প্ৰথম তৰংগৰ সংক্ৰমণ কিছু হ্ৰাস পোৱাৰ পাছত অৰ্থনীতিৰ ক্ৰিয়াকৰ্ম অলপ স্বাভাৱিক হোৱাতো কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱা সমস্তখিনি শ্ৰমিক কৰ্মচাৰীক পুনৰাই কামত ঘূৰাই আনিব পৰা নাছিল৷ অধিকাংশ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীয়ে কৰ্মহীন হৈ আছিল৷ ভাৰত চৰকাৰেও অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে বাস্তৱ কাৰ্য্যসূচী হাতত লোৱা নাছিল৷ ৰাজভঁৰালৰ ধন খৰচ নকৰাকৈ ৰিজাৰ্ভ বেংক আৰু আন আন বাণিজ্যিক বেংকবোৰক বিভিন্ন ঋণৰ আঁচনিৰে অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত ধনৰ উপলব্ধ কৰাৰ আঁচনিৰে ২১ লাখ কোটি টকীয়া উদ্দীপক পেকেজ ঘোষণা কৰিছিল৷ এই ব্যৱস্থাই অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাত যোগানৰ দিশতহে বিকাশ হোৱাত সহায় কৰে, কিন্তু উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বজাৰ চাহিদা বৃদ্ধিত অকণো সহায় নকৰে৷ ৰাজভঁৰালৰ ধন খৰচ কৰি বিভিন্ন কাৰ্য্যসূচীৰে কৰ্মসংস্থাপন সৃষ্টি আৰু জনসাধাৰণৰ আয় কৰাৰ বিভিন্ন সুযোগ সৃষ্টি সামগ্ৰিকভাৱে জনসাধাৰণৰ হাতত পইচা যোৱাৰ কাৰ্মসূচী গ্ৰহণ কৰিলে বা তেওঁলোকৰ ক্ৰয় ক্ষমতা বৃদ্ধি হ’লে বজাৰ চাহিদাৰ বৃদ্ধি ঘটিলেহেঁতেন৷ ফলস্বৰূপে উদ্যোগীয় পণ্যই, সেৱা খণ্ডই, কৃষিপণ্যই উপযুক্ত বজাৰ পাই পুনৰুজ্জীৱিত হৈ উঠিলেহেঁতেন আৰু নতুন নতুন কৰ্মসংস্থানৰ সৃষ্টি হ’লহেঁতেন৷ এই প্ৰক্ৰিয়াক বিখ্যাত ব্ৰিটিশ্ব অৰ্থনীতিবিদ জে. এম. কেইন্সৰ গুণীতক তত্ত্ব বুলি কয় (ট্ট Keynesian multiplier isatheory that states the economy will flourish the more the Government spends)৷ মোডী চৰকাৰে দেখাত ২১ লাখ কোটি টকাৰ উদ্দীপক পেকেজ ঘোষণা কৰিলে, কিন্তু পেকেজটোৰ পৰা জনসাধাৰণে লাভালাভ পালে খুব বেছি দুই লাখ কোটি টকাহে এই পেকেজৰ অৱশ্যম্ভাৱী ফল ভাৰতৰ অৰ্থনীতিৰ পৰা মন্দা অৱস্থা আঁতৰ নহৈ অৰ্থনীতিৰ মন্দা অৱস্থা গভীৰহে হ’ল৷ ভাৰতৰ অৰ্থনীতি বৃহত্তম সমস্যা হিচাপে দেখা দিলে যে উদ্যোগ, সেৱা, কৃষি আদি সকলো খণ্ডৰে বজাৰ চাহিদা নূ্যনতম হৈয়ে থাকিল, যি কাৰণে জনসাধাৰণৰ বাবে কৰ্মসংস্থাপন সৃষ্টি নহ’ল, তেওঁলোকৰ আয় কৰাৰ সুযোগৰ সৃষ্টি নহ’ল আৰু তেওঁলোক দুৰ্ভিক্ষ অৱস্থাৰ গ্ৰাসত থাকিল৷ অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ বিভিন্ন বিখ্যাত অৰ্থনীতিবিদে দিয়া পৰামৰ্শক মোডী চৰকাৰে কোনো গুৰুত্বই নিদিলে৷\nতথ্য প্ৰস্তুতকাৰী সংস্থাবোৰে কৈছিল যে ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগত ১২২ নিযুত লোকে কৰ্মসংস্থান হেৰুৱাইছিল, কিন্তু এই সংস্থাবোৰেই [বিশেষকৈ চি-এম-আই-ইয়ে] কৈছে যে ইয়াৰ ভিতৰত যোৱা ৩১ ডিচেম্বৰলৈ  মাত্ৰ ১৫ নিযুত কাম হেৰুৱা শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীয়েহে পুনৰাই কামত ঘূৰি আহিব পাৰিছে৷ চি-এম-আই-ইয়ে কৈছিল যে মুঠ ৪০৪ নিযুত কৰ্মচাৰীৰৰ ভিতৰত ১৩ শতাংশ বিভিন্ন পেছাৰ স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ৷ এওঁলোকৰ ভিতৰত ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগত ৬৫ শতাংশই কাম হেৰুৱাইছিল৷ চি-এম-আই-ইয়ে অতি সম্প্ৰতি তথ্য প্ৰকাশ কৰি কৈছে যে শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীৰ কামত অংশগ্ৰহণ যোৱা এপ্ৰিলত ৪০ শতাংশলৈ হ্ৰাস পাইছে৷ এই অধঃপতন যোৱা বছৰত লকডাউন বলৱৎ কৰা দিনৰ পৰা নূ্যনতম৷\nদেশৰ অৰ্থনীতিৰ এই জৰাজীৰ্ণ অৱস্থা আৰু দেশৰ এক বুজনসংখ্যক লোকৰ দুৰ্ভিক্ষৰ পটভূমিতে ক’ভিডৰ দ্বিতীয় তৰংগ আহি গ’ল৷ মোডী চৰকাৰে দেশৰ অৰ্থনীতিৰ এই জৰাজীৰ্ণ অৱস্থাক আঁৰল কৰি ৰাখি আন্তৰ্জাতিক ক্ষেত্ৰত গৌৰৱ কৰি থাকিল ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগক পৃথিৱীৰ ভিতৰতে সাফল্যমণ্ডিতভাৱে নিমন্ত্ৰণত অনা বুলি আৰু যিটো কৰিব পৰা নাই আমেৰিকাৰ দৰে উন্নত দেশে৷ ভাৰতৰ বিভিন্ন বিজ্ঞানী-স্বাস্থ্য বিজ্ঞানীসকলে ভাৰত চৰকাক কৰ’ণাৰ দ্বিতীয় তৰংগ আহিব বুলি সতৰ্কবাণী দি কাৰ্য্যকাৰীভাৱে ইয়াক প্ৰতিৰোধ কৰাৰ বাবে যথোপযুক্ত আন্তঃগাঁথনি তৈয়াৰ কৰাৰ তথা সাৱধানতা অৱলম্বন কৰাৰ কথা কৈছিল৷ মোডী চৰকাৰে এই বিশেষজ্ঞসকলৰ কথাত সামান্যতমো গুৰুত্ব আৰোপ নকৰি স্বাস্থ্য খণ্ডৰ উন্নতি সাধন নকৰিলে, নতুন কোনো আন্তঃগাঁথনিৰ সৃষ্টি নকৰিলে৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ এই অপৰাধমূলক অৱহেলাৰ বাবে তথা দায়িত্বজ্ঞানহীনতাৰ বাবে কৰ’ণাৰ দ্বিতীয় তৰংগত সংক্ৰমিত লোকসকলক চিকিৎসাৰ বাবে হাস্পতালৰ বিছনা নাই, আই-চি-ইউৰ বেড নাই, ভেণ্টিলেট’ৰ নাই, আনকি ৰোগীসকলক জীয়াই ৰাখিবলৈ অক্সিজেনো নাই, বহু কৰ’ণা ৰোগী অক্সিজেনৰ অভাৱত মৃত্যুবৰণ কৰিবলগীয়া হৈছে৷ পৰিতাপৰ কথা যে মোডী চৰকাৰে বিমুদ্ৰাকৰণৰ আঁচনিৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ জনসাধাৰণক বেংকত দিনজোৰা শাৰী পাতিবলৈ বাধ্য কৰাৰ দিনৰে পৰা জনসাধাৰণক বাধ্য কৰিছে বিভিন্ন চৰকাৰী কৰ্মকাণ্ডত শাৰী পাতিবলৈ বৰ্তমান দিনজোৰা শাৰী পাতিবলৈ বাধ্য কৰিছে শ্মশানত মৃতদেহ অন্তে্যষ্টিক্ৰিয়াৰ বাবে৷ চিকিৎসাৰ অভাৱত ইমান সংখ্যক লোকৰ মৃত্যু হৈছে যে সৎকাৰ কৰিবলৈ শ্মশানত ঠাই নাই৷ সন্ন্যাসী মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথৰ ৰাজ্যত, হাজাৰে হাজাৰে মৃতদেহ গংগাত উটুৱাই দিছে, অনেক মৃতদেহ গংগাৰ বালিত পুতি থৈছে৷\nযোৱা সময়ছোৱাত যিখিনি লোকে কৰ্মসংস্থান ল’বলৈ সক্ষম হৈছিল, ক’ভিডৰ দ্বিতীয় তৰংগৰ আৰম্ভণিতে তেওঁলোকে আকৌ কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱাবলগা হৈছে৷ চি-এম-আই-ইৱে তথ্য প্ৰকাশ কৰিছে যে যোৱা ৩০ এপ্ৰিললৈ ৭৪ লাখ লোকে কৰ্মসংস্থাপন হেৰুৱাইছে৷ ৩১ মে’লৈ নি(য় দুই কোটিতকৈ অধিক লোকে কৰ্মসংস্থান হেৰুৱাইছে৷ ইতিমধ্যে জৰাজীৰ্ণ হৈ থকা দেশৰ অৰ্থনীতিক ক’ভিডৰ দ্বিতীয় তৰংগই মাৰাত্মকভাৱে বিধবস্ত কৰিব৷ কৰ্মসংস্থান হেৰুৱা প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হৈছেহে, দীঘলীয়া সময়ৰ লকডাউন-কাৰফিউ আদিৰ বাবে অৰ্থনৈতিক ক্ৰিয়াকৰ্ম সম্পূৰ্ণ বন্ধ হৈ আৰু বহু কোটি লোকে কৰ্মসংস্থান হেৰুৱাব৷ শেহতীয়া তথ্যমতে চহৰবোৰৰ নিবনুৱাৰ হাৰ বৰ্তমান ১০.৫৪ শতাংশ হৈছে, এই হাৰ প্ৰতিদিনে বৃদ্ধি হৈ থাকিব৷\nএতিয়া ডাঙৰ প্ৰশ্ন হ’ল মোডী চৰকাৰে অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰি জনগণক দুখ-যন্ত্ৰণাৰ পৰা সকাহ দিব পাৰিবনে? কৰ’ণাৰ পটভূমিত মানুহ নিঃস্ব হৈ যোৱাত তীব্ৰ গতিত দেশৰ ঘৰুৱা বজাৰৰ চাহিদা হ্ৰাস পোৱাৰ পৰিস্থিতিত দেশৰ বিধবস্ত অৰ্থনীতি ‘ভি’ চেপত (V) বিকশিত হোৱাৰ কোনো সম্ভাৱনাই বা সম্ভাৱনা প্ৰতিফলিত হোৱা নাই৷ যি সময়ত ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগত সংঘটন হোৱা অৰ্থনীতিৰ ক্ষতিকেই স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰাই আনিব পৰা নাই, এতিয়া অধিক অনিষ্টকাৰী ক’ভিডক প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ লোৱা ব্যৱস্থাই এই বিধবস্ত অৰ্থনীতিক চূৰমাৰ কৰি দিব৷ আৰ-বি-আইৰ গৱৰ্ণৰ শক্তিকান্ত দাসে সম্প্ৰতি দেশৰ অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত হোৱাক লৈ অনি(য়তা প্ৰকাশ কৰি কৈছে যে অৰ্থনীতিয়ে কেতিয়া স্বাভাৱিক অৱস্থা পাব কোৱা নাযায়৷ ৰিজাৰ্ভ বেংকেও অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰকৃত কাৰ্য্যসূচীৰ বিপৰীতে সুলভ সুদত শিল্পখণ্ডত বিনিয়োগ কৰাৰ কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছে৷ কিন্তু আজি দেশৰ অৰ্থনীতিৰ মুখ্য সমস্যা হ’ল উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ বজাৰ চাহিদা নাই৷ এই ক্ষেত্ৰত মুম্বাইৰ আৰ্থিক পৰিসেৱা সংস্থা মতিলাল অছোৱাল ফিনান্সিয়েল ছাৰ্ভিচৰ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা নিখিল গুপ্তই কৈছে যে কৰ’ণাৰ বিপৰ্য্যয়ত দেশৰ অৰ্থনীতি চৰম সংকটত৷ ইয়াৰ মূল কাৰণ হ’ল, এই সময়ত লোকসকলৰ অধিকাংশই কৰ্মহীন হৈছে, এওঁলোকৰ আয় নাই৷ মানুহৰ ক্ৰয় ক্ষমতা নাই, গতিকে বজাৰত কোনো উৎপাদিত সামগ্ৰীৰে চাহিদা নাই আৰু নাগৰিকৰ সঞ্চয়ৰ হাৰো হ্ৰাস পাইছে৷ তেওঁ কৈছে যে প্ৰথম কৰ’ণা বিপৰ্য্যয়ৰ এপ্ৰিল-জুন ত্ৰৈমাসিকত মানুহৰ সঞ্চয়ৰ হাৰ আছিল জি-ডি-পিৰ ২৮.ৰ শতাংশ৷ অক্টোবৰ-ডিচেম্বৰৰ ত্ৰৈমাসিকত হ্ৰাস হৈছিল ২২.ৰ শতাংশলৈ৷ গুপ্তই কয় যে বিশ্বৰ আন দেশৰ চৰকাৰবোৰে নাগৰিকৰ আয় বৃদ্ধি হোৱাৰ অৰ্থাৎ মানুহৰ হাতত পইচা যোৱাৰ কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছিল কাৰণে সেই দেশবোৰত বজাৰ চাহিদা অব্যাহত আছিল আৰু সঞ্চয়ৰ হাৰ ঠিকেই আছিল৷ ফলস্বৰূপে উদ্যোগ, সেৱা খণ্ডই তেওঁলোকৰ উৎপাদন অটুত ৰাখিব পাৰিছিল আৰু শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীসকলক ছাটাই নকৰাকৈ কৰ্মত ৰাখিব পাৰিছিল৷ এই প্ৰক্ৰিয়াৰে সেই দেশবোৰত চৰকাৰী উদ্যোগত তথা পৰিচালনাত বজাৰ চাহিদা বৃদ্ধিৰ দ্বাৰা অৰ্থনীতিৰ পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল৷\nআজিম প্ৰেমজী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এক অধ্যয়নৰ সমীক্ষাত কৈছে যে ২৩ কোটি মানুহ নতুনকৈ দৰিদ্ৰ হৈছে৷ তেওঁলোকৰ আয়ৰ পৰিমাণ দিনে ৩৫০ টকাতকৈও কম হৈছে৷ আন এটা সমীক্ষাত পিউ ৰিচাৰ্ছে জনাইছে যে ভাৰতৰ ২৩ কোটি মানুহ নতুনকৈ দৰিদ্ৰ হৈছে, তেওঁলোকৰ আয় বৰ্তমান দিনে ১৫০ টকাতকৈও কম৷ আনফালে দেশত মানুহৰ মাজত আয়ৰ অসমতা মাৰাত্মকভাৱে বৃদ্ধি হৈছে৷ অ’ক্সফাম নামৰ সংগঠনটোৱে জনাইছে যে ভাৰতৰ এক শতাংশ মানুহৰ আয় দেশৰ ৭০ শতাংশ লোকৰ অৰ্থাৎ দেশৰ ৯৫ কোটি লোকৰ আয়ৰ চাৰিগুণ৷ ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগৰ পাছত সৰু ব্যৱসায়ী, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগী, পথ ব্যৱসায়ী আদিৰ ব্যৱসায় মাৰাত্মকভাৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে, কিন্তু পুঁজিপতিসকলে তেওঁলোকৰ ব্যৱসায় বিশেষ ক্ষতি নোহোৱাকৈ ৰাখিব পাৰিছে৷ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ প্ৰাক্তন গৱৰ্ণৰ ভি. চুব্বাৰাওৱে কৈছে, ‘‘Inequalities have intensified because the formal sector has nearly normalised while the informal sector remain distressed.’’ অসংগঠিত খণ্ড সংকটত মানে দেশৰ মুঠ ৪০৪ নিযুত শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীৰ ৯০ শতাংশ অসংগঠিত খণ্ডৰ গতিকে দেশৰ অসংগঠিত খণ্ডৰ ৩৬৩.৬ নিযুত অসংগঠিত খণ্ডৰ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীও মহা সংকটত৷ যোৱা ১৯ মে’ত দ্য ইক’নমিক টাইমছত প্ৰকাশ কৰিছে যে লকডাউনৰ সময়ত দৰ্মহা নাপাই যোৱা বছৰৰ পৰা বৰ্তমানলৈ ৩৫ নিযুত শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীয়ে জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যৎ নিধিৰ (Provident Fund) পৰা ৰ.২৫ লাখ কোটি টকা উঠাই লৈছিল৷ এই তথ্যই প্ৰতিফলিত কৰে যে দেশৰ ৮০ শতাংশ শ্ৰমিক-কৰ্মচাৰীয়ে কৰ্মসংস্থান হেৰুৱাইছিল অথবা মাহেকীয়া মজুৰি পোৱা নাছিল৷\nচি-এম-আই-ইয়ে কৈছে যে ভাৰতবৰ্ষত মেনুফেক্‌চাৰিং খণ্ডৰ কৰ্মসংস্থান পঞ্চাশ শতাংশ হ্ৰাস হৈছে৷ পিউ ৰিচাৰ্ছেও কৈছে দেশৰ বৃহৎ অংশৰ মানুহৰ আয় হ্ৰাস পাইছে, বিপৰীতে অতি ক্ষুদ্ৰ অংশৰ আয় বিপুল হাৰত বাঢ়ি আছে৷ দেশৰ অৰ্থনীতিৰ উদ্বেগজনক কথা যে পিউ ৰিচাৰ্ছৰ তথ্য মতে দেশৰ ৩২ নিযুত মধ্যবিত্ত লোক যোৱা এবছৰৰ ভিতৰতে দৰিদ্ৰ পৰ্য্যায়লৈ নামি গৈছে৷ বিশ্বৰ আন দেশবোৰত দুখীয়া লোক মধ্যবিত্ত পৰ্য্যায়লৈ উন্নীত হৈছে, বিপৰীতে ভাৰতত তললৈ নামি আছে৷ দেশৰ অৰ্থনীতিক এই সংকটৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চৰকাৰে জনসাধাৰণৰ হাতত ধন যোৱাৰ কোনো কাৰ্য্যসূচী গ্ৰহণ কৰাৰ সম্ভাৱনা নাই৷ ক’ভিডৰ প্ৰথম তৰংগৰ অৰ্থনীতিৰ সংকটক মোকাবিলা কৰিবলৈ মোডী চৰকাৰৰ ২১ লাখ কোটি টকাৰ উদ্দীপক পেকেজৰ ধনৰবোৰ কোনো চৰকাৰী ধনৰ প্ৰত্যক্ষ কাৰ্য্যসূচী নাছিল৷ নাগৰিকৰ প্ৰত্যক্ষভাৱে কৰ্মসংস্থান দিয়া বা তেওঁলোকৰ হাতত পইচা যোৱা কাৰ্য্যসূচী নাছিল কাৰণে উক্ত পেকেজৰ দ্বাৰা অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত নহ’ল৷ অৰ্থাৎ সেই কাৰ্য্যসূচীবোৰ যোগান বিকাশৰ কাৰ্য্যসূচীহে আছিল, কিন্তু চাহিদা বৃদ্ধিৰ কাৰ্য্যসূচী নাছিল৷ কিন্তু যোগানৰ বিপৰীতে চাহিদা নাথাকিলে যোগানো বৃদ্ধি নহয়৷\nবৰ্তমানলৈ দেশৰ অৰ্থনৈতিক অৱস্থাক লৈ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ সম্পূৰ্ণ নিমাতে আছে৷ কিন্তু জনসাধাৰণে কাম বিচাৰে নিজৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে তথা খাদ্যকে ধৰি অত্যাৱশ্যকীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰাৰ ক্ষমতা অৰ্জনৰ বাবে৷ যি কাৰণে কোনো উপায় নাপায় বহু নাগৰিকে কৰ্মসংস্থান নিশ্চয়তা আঁচনিৰ কাম বিচাৰিছে আৰু গাঁৱলীয়া কৰ্মসংস্থান নিশ্চয়তা আঁচনিৰ (MGNREGA) কাম বিচৰা লোক ১০২ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে যোৱা এপ্ৰিলত৷ দেশৰ অৰ্থনীতিৰ এই পটভূমিত অনেক বিখ্যাত অৰ্থনীতিবিদে কৈছে, দেশত ১৯৪৩ চনৰ বংগদেশৰ দুৰ্ভিক্ষতকৈও মাৰাত্মক দুৰ্ভিক্ষৰ গ্ৰাসত পৰিব দেশৰ সমগ্ৰ জনসাধাৰণ৷\nবিশিষ্ট অৰ্থনীতিবিদ তথা ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ শীৰ্ষ বিষয়া ৰূপে অৱসৰপ্ৰাপ্ত লেখকৰ লেখাটি আমাৰ অসম কাকততো প্ৰকাশ পাইছে। লেখকৰ পূৰ্বে প্ৰকাশিত লেখাবোৰৰ একত্ৰ লিংকঃ\nBy xukhdukh.com on June 12, 2021\nমনৰ কথাঃ হোমেন বৰগোহাঞি আৰু এখন বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ "ব...\nবিশ্লেষণঃ হাতীৰ মৃত্যু, চুৰি কৰা মাটি আৰু ৰাজহুৱা ...\nচিন্তনঃ কোনে ঘূৰাই দিব আমাক অক্সিজেন? ::ময়ূৰ বৰা\nকথা-বাৰ্তাঃ 'জাতিক জগাবলৈ প্ৰয়োজন হ'লে ঘৰে ঘৰে গৈ ...\nৰূপালী পৰ্দাঃ এ ব্ৰেণ্ড-নিউ লাইফঃ জীৱনৰ ন-অন্বেষণ...\nবিশ্লেষণঃ বন্য-হস্তীৰ হত্যা আৰু এখন ঘৃণনীয় নাটকৰ উ...\nসাম্প্ৰতিক প্ৰসংগঃ নম্বৰ সৰ্বস্ব শিক্ষা পদ্ধতি আৰু...\nপ্ৰৱন্ধঃ হোমেন বৰগোহাঞিৰ সত্বাক 'বীৰপূজা'ৰে আক্ৰান...\nবিশ্লেষণঃ ক'ৰোনা মহামাৰীত বিধ্বস্ত ভাৰতীয় অৰ্থনীতি...\nবিশ্লেষণঃ নতুন চৰকাৰৰ 'গতিবিধি' আৰু অসমৰ ভৱিষ্যৎ ...\nসোঁৱৰণঃ "যাকেৰি নাহিকে উপাম"ৰ স্ৰষ্টা ড° লক্ষ্মীনন...\nবিশ্লেষণঃ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ দুমুখীয়া চৰিত্ৰঃ ইজৰাইল আৰু...\nশ্ৰদ্ধাঞ্জলিঃ নতুন লেখকক উৎসাহ যোগোৱাত অদ্বিতীয় আছ...\nমনৰ কথাঃ জীৱনত প্ৰেৰণাৰ পাঠ বনাম চ'ছিয়েল মেডিয়াৰ ভ...\nআনপ্লাগডঃ ধনী হোৱাৰ সাধনা আৰু ব্যক্তিগত বিত্তীয় অন...\nমনৰ কথাঃ আকৌ ১৯৫১ৰে নতুন NRC, হিতাধিকাৰীৰ মধুচন্দ্...


দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি ৰ্নিমাণৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰাজন - NE FOCUS\nHome উদ্যমী দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি ৰ্নিমাণৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰাজন\nদেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি ৰ্নিমাণৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰাজন\nকচুগছৰ হালধীয়া (পকা) পাতেৰে হালধীয়া ৰং আৰু শিলিখাৰ ৰসেৰে সেউঁজীয়া ৰং প্ৰস্তুত কৰি, পেঞ্চিলে ৰে নিজা অঁকা ছবিবোৰক দেখনীয়া কৰি তোলাতো এক প্ৰকাৰ হবি আছিল তেঁওৰ । সৰুতে এবাৰ স্কুলৰ এখন বহীত ছবি অকাঁৰ বাবেই শিক্ষকৰ শাস্তিও ভোগ কৰিব লগা হৈছিল । কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও নিজেই কৰি ভালপোৱা ছবি অকা কামটোৰ বিচলিত হোৱা নাছিল।\nএনেদৰে অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোতে লাহে বেনাৰ, পোষ্টাৰ, চাইন বৰ্ড বনোৱাৰ কাম পাইছিল। কিন্তু সেইঁ সময়ত সেইটো পেছা লৈ জীৱন ৰ্নিবাহ কৰাটো সিমান সহজ নাছিল। আপুনি চাগে ভাবিছে ,আজি কাৰ কাহিনী লৈ আহিছো ।\nৰব! মানুহজন চিনাকি কৰাই দিছো। তেখেত ফনী তালুকদাৰ । পেছাত ভাস্কৰ্য্যবিদ, বৰপেটা জিলাৰ সৰভোগৰ বাসিন্দা।\nঘৰুৱা আৰ্থিক অসুবিধাৰ বাবে মেট্ৰিকলৈকে অধ্যয়ন কৰি শিক্ষা জীৱন সাং কৰে। ইয়াৰ পিছত ভাষা আন্দোলনৰ এজন সক্ৰিয় কৰ্মী হিচাপে সমাজৰ সেৱা আগবঢ়াই। জীৱন জীৱিকা পথ হিচাপে সৰভোগতে চিত্ৰদুত নামৰ এটা ষ্টুডিঅ’ খোলে যদিও নিজেই কৰি ভালপোৱা কামৰ তাড়নাতে ষ্টুডিঅ’টো বন্ধ কৰিব লগাত পৰে। আৰম্ভ কৰে জীৱনৰ অন্য এক যাত্ৰা ।\nএসময়ত তালুকদাৰে সৃষ্টিশীল বিদ্যাৰ বিষয়ে জ্ঞাত হৈ পৰে। সেয়েহে পোনপ্ৰথমে বৰপেটাৰ সৰভোগৰ গৰখীয়া গোসাঁই থান পৰিচালনা সমিতিৰ সম্পাদকে মূৰ্ত্তি নিৰ্মাণৰ প্ৰস্তাৱ ৰাখে। এই সম্পৰ্কে ফনী তালুকদাৰে আমাক এনে দৰে জনায় – প্ৰথমে ছবিৰ জৰিয়তে মূৰ্ত্তি সমূহৰ নক্সা বনাই দেখাইছিলো । তেখেতৰ পছন্দ হোৱাত মোক মূৰ্ত্তি সমুহ, ভাস্কৰ্য্য সমূহ নিৰ্মাণৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। সেইয়াই আৰম্ভণি।\nউল্লেখযোগ্য যে ফনী তালুকদাৰে গোৱালপাৰা, বৰপেটা, নলবাৰী, হোজাই, বঙাইগাঁও কে আদি কৰি বহুকেইখন জিলাৰ নামঘৰৰ তোৰণ, দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্ত্তি, বিখ্যাত ব্যক্তিৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি নিৰ্মাণ কৰিছে। তেখেতৰ কলা কৌশলীত আৰু একাণপতীয়া প্ৰচেষ্টাৰ চিন স্বৰূপে বৰনগৰ ৰঙালী বিহু সন্মিলনে কলা ভাস্কৰ উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বৰপেটা জিলাৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ পৰা সম্বৰ্দ্ধিত হোৱাৰ লগতে ২০১৬ চনৰ ১৫ আগষ্টত “ভাস্কৰ্য্য শিল্পী” হিচাপে বৰনগৰ ৰাজহ চক্ৰৰ বটাঁ দিয়ে । বিভাগীয় কৰ্তৃপক্ষই সহায় সহযোগিতা আগবঢ়ালে ভবিষ্যতে ভাস্কৰ্য্য কলা কেন্দ্ৰ খোলাৰ আশা পুঁহি ৰাখিছে।\nManash pratim talukdar August 22, 2016 at 10:04 AM\nI m proud to my dad …And thnk you nefocus\nManash pratim talukdar August 22, 2016 at 10:06 AM\nsanjib das August 22, 2016 at 5:04 PM\nBikash Patgiri August 22, 2016 at 5:05 PM\nbarnagar r gourab\nDebasish Das August 22, 2016 at 5:14 PM\nA great artist…. andagreat person..\nHe should receive acknowledgement by the government…. A man of many talents\nManash pratim talukdar August 22, 2016 at 9:17 PM\nI m feeling proudfmy fathar…he is just awsm


1 বংশা 29 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1 বংশা 29\n1দায়ুদ ৰজাই গোটেই সমাজক ক’লে, “ঈশ্বৰে মোৰ পুত্ৰ চলোমনক মনোনীত কৰিছে, তাৰ বয়স এতিয়াও ক’ম আৰু অভিজ্ঞতাহীন, আৰু এই কাৰ্য অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কাৰণ এই ৰাজপ্রসাদ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে মানুহৰ বাবে নহয়।\n2মোৰ ঈশ্বৰৰ মন্দিৰৰ অৰ্থে যি উত্তম, সেয়ে মই কৰিলোঁ। সোণৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ সোণ, ৰূপৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ ৰূপ, পিতলৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ পিতল, লোহাৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ লোহা, কাঠৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ কাঠ মই দিছোঁ। ৰক্তৰাগ পাথৰ, লগাবৰ কাৰণে পাথৰ, মণি-মুকুতাৰ কামৰ বাবে নানা বৰণীয়া পাথৰ, সকলো বিধৰ বহুমূলীয়া পাথৰ আৰু মাৰ্বল পাথৰো মই প্রচুৰ পৰিমাণে দিছোঁ।\n3মোৰ ঈশ্বৰৰ গৃহৰ কাৰণে মই আনন্দিত হ’লো, আৰু মোৰ ব্যক্তিগত ভঁৰালৰ পৰা সোণ, ৰূপ ইয়াৰ বাবে দান দিছোঁ। ইয়াৰ উপৰিও পবিত্র মন্দিৰৰ কাৰণে মই সকলো কৰিবলৈ প্রস্তুত।\n4তিনি হাজাৰ কিক্কৰ ওফীৰৰ সোণ, আৰু সাত হাজাৰ কিক্কৰ শুদ্ধ ৰূপ গৃহৰ দেৱালত আৱৰণ দিবলৈ দিলোঁ।\n5সোণৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ সোণ, ৰূপৰ বস্তু প্রস্তুত কৰিবলৈ ৰূপ, আৰু শিল্পকৰ্ম কৰোঁতা সকলে কৰা সকলো ধৰণৰ কামৰ কাৰণে মই সকলো বস্তু দান কৰিলোঁ। আজি কোনে যিহোৱালৈ বৰঙণি দিব আৰু নিজকে তেওঁলৈ উৎসৰ্গ কৰিব?\n6তাৰ পাছত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ পূৰ্ব-পুৰুষৰ প্রধান লোকসকল, ইস্ৰায়েল জাতিৰ প্রধান লোকসকল, সহস্ৰপতিসকল, শতপতিসকল, লগতে ৰজাৰ কাৰ্যত থকা কৰ্মচাৰীসকল একেলগে ইচ্ছাকৃত দান দিলে।\n7তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ গৃহৰ কাৰ্য কাৰণে পাঁচ হাজাৰ কিক্কৰ সোণ, অদৰ্কোণ নামেৰে দহ হাজাৰ সোণৰ মোহৰ, দহ হাজাৰ কিক্কৰ ৰূপ, ওঠৰ হাজাৰ কিক্কৰ ৰূপ পিতল, আৰু এক লাখ কিক্কৰ লোহা দিলে।\n8যিসকলৰ বহুমুলীয়া বাখৰ আছিল, তেওঁলোকে গেৰ্চোনীয়াৰ বংশধৰ যিহীয়েলৰ নিৰীক্ষণত যিহোৱাৰ গৃহৰ ভঁৰালত তাক দিলে।\n9তেওঁলোকে নিজ ইচ্ছাৰে আৰু সকলো হৃদয়েৰে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে দান দিয়াৰ কাৰণে প্ৰজাসকলে আনন্দ কৰিলে। ৰজা দায়ূদেও মহা-আনন্দ কৰিলে।\n10দায়ূদে গোটেই সমাজৰ আগতে যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিলে। দায়ূদে ক’লে, “হে আমাৰ পিতৃ ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা আপুনি যুগে যুগে চিৰকাললৈকে ধন্য।\n11হে যিহোৱা, আপুনি মহত্ব, পৰাক্ৰমী, প্ৰশংসনীয়, বিজয়ী, আৰু প্ৰতাপী। কাৰণ স্বৰ্গত আৰু পৃথিৱীত যি যি আছে, সেই সকলোৱেই আপোনাৰ। ৰাজ্যও আপোনাৰেই, আৰু চাৰিও দিশে শাসনকৰ্তা ৰূপে যিহোৱা আৰু আপুনি মৰ্য্যদাপূৰ্ণ।\n12আপোনাৰ পৰাই ধন আৰু গৌৰৱ হয়, আৰু আপুনি সকলোৰে ওপৰত শাসন কৰি আছে। আপোনাৰ হাততেই বল আৰু পৰাক্ৰম আছে। সকলোকে মহত্ব ও শক্তিশালী কৰিবৰ কাৰণে আপোনাৰ অধিকাৰ আছে।\n13সেয়ে, হে আমাৰ ঈশ্বৰ, আমি আপোনাৰ ধন্যবাদ কৰোঁ, আৰু আপোনাৰ নামৰ গৌৰৱ ও প্ৰশংসা কৰোঁ।\n14কিন্তু মই নো কোন, আৰু মোৰ লোকসকল নো কোন, যে, আমি এইদৰে নিজ ইচ্ছাৰে দান দিবলৈ আগবাঢ়িব পাৰিছোঁ? কিয়নো সকলো বস্তু আপোনাৰ পৰাই আহে, আৰু আপোনাৰ যি তাকে আমি অনন্দমনেৰে আপোনাক দিছোঁ।\n15কাৰণ আমাৰ সকলো পূৰ্ব-পুৰুষ সকলৰ দৰে আমিও আপোনাৰ আগত অচিনাকি আৰু ভ্রমণকাৰী লোক। পৃথিৱীত আমাৰ দিনবোৰ ছাঁ স্বৰূপ আৰু এই পৃথিৱীত আমাৰ একো আশা নাই।\n16হে আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপোনাৰ, পবিত্ৰ নামৰ উদ্দেশে আপোনাৰ গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ আমি এই যি সকলো সম্পতি সংগ্রহ কৰিলোঁ, এই সকলো আপোনাৰেই আৰু আপোনাৰ পৰাই অহা।\n17হে মোৰ ঈশ্বৰ, মই এইয়াও জানো যে, আপুনি হৃদয়ৰো পৰীক্ষা কৰে আৰু সৰলতাত সন্তোষ পায়। মই হ’লে মোৰ মনৰ সৰলতাতহে নিজ ইচ্ছাৰে এই সকলো বস্তু দান দিলোঁ, আৰু এতিয়া এই ঠাইত উপস্থিত হোৱা আপোনাৰ লোকসকলেও নিজ ইচ্ছাৰে আপোনাৰ উদ্দেশে দান দিয়া দেখি মই আনন্দিত হৈছোঁ।\n18আমাৰ পূৰ্ব-পুৰুষ অব্ৰাহাম, ইচহাক, ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপুনি আপোনাৰ লোকসকলৰ মনত এই চিন্তাধাৰা সদায় ৰাখক। তেওঁলোকৰ হৃদয় আপোনাতেই মনোনিবেশ কৰক।\n19আপোনাৰ আজ্ঞা, সাক্ষ্য, আৰু বিধিবোৰ সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে পালন কৰিবলৈ, আৰু এই সকলো কাৰ্য কৰিবলৈ, আৰু মই যি গৃহৰ বাবে ব্যৱস্থা কৰি থৈছোঁ, তাক নিৰ্মাণ কৰিবলৈ মোৰ পুত্ৰ চলোমনক সিদ্ধ মন দিয়ক।”\n20দায়ূদে গোটেই সমাজক ক’লে, “এতিয়া তোমালোকে নিজৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰা।” গোটেই সমাজে তেওঁলোকৰ পূৰ্ব-পুৰুষৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিলে, আৰু মুৰ দোঁৱাই যিহোৱাৰ প্রশংসা কৰিলে আৰু ৰজাৰ আগত প্ৰণিপাত কৰিলে।\n21তাৰ পাছ দিনা তেওঁলোকে যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰিলে, আৰু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে হোম-বলি উৎসৰ্গ কৰিলে। তেওঁলোকে এক হাজাৰ ষাঁড়-গৰু, এক হাজাৰ মতা মেৰ-ছাগ, আৰু এক হাজাৰ মেৰ-ছাগ পোৱালি, আৰু ইয়াৰে সৈতে গোটেই ইস্ৰায়েলৰ কাৰণে পেয় নৈবেদ্য আৰু বলিদান উৎসৰ্গ কৰিলে।\n22সেই দিনা অতি আনন্দেৰে যিহোৱাৰ আগত ভোজন-পান কৰিলে। তেওঁলোকে দায়ূদৰ পুত্ৰ চলোমনক দ্বিতীয়বাৰ ৰজা পাতিলে; আৰু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে শাসনকর্তা হবলৈ তেওঁ অভিষেক কৰিলে। তেওঁলোকে পুৰোহিত হবলৈ চাদোককো যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে অভিষেক কৰিলে।\n23তাৰ পাছত চলোমন তেওঁৰ পিতৃ দায়ুদৰ পৰিৱৰ্তে ৰজাহৈ যিহোৱাৰ সিংহাসনত বহিল। তেওঁ কৃতকাৰ্য্য হ’ল, আৰু গোটেই ইস্ৰায়েলে তেওঁৰ আজ্ঞা মানিলে।\n24সকলো নেতাসকল, সৈন্যসকল, আৰু দায়ুদ ৰজাৰ পুত্ৰসকল চলোমন ৰজাৰ অধীন হ’ল।\n25যিহোৱাই সকলো ইস্ৰায়েলৰ আগত চলোমনক সন্মান প্রদান কৰিলে আৰু যিহোৱাই তেওঁক যি ক্ষমতা দিলে, তেনে ক্ষমতা তেওঁৰ পূৰ্বে ইস্ৰায়েলৰ কোনো ৰজাক দিয়া নাছিল।\n26যিচয়ৰ পুত্ৰ দায়ূদে সকলো ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিছিল।\n27তেওঁ চল্লিশ বছৰ ইস্রায়েলৰ ৰজা আছিল। তেওঁ সাত বছৰ হিব্ৰোণত আৰু তেত্ৰিশ বছৰ যিৰূচালেমত ৰাজত্ৱ কৰিছিল।\n28তেওঁ সম্পূৰ্ণ বয়স পায়, দীঘলীয়া জীৱন সা-সম্পতি আৰু সন্মান উপভোগ কৰি বৃদ্ধ অৱস্থাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পুত্ৰ চলোমন তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n29দায়ুদ ৰজাই তেওঁৰ জীৱনত কৰা সকলো কাৰ্য ভাববাদী চমূৱেল, ভাববাদী নাথন আৰু ভাববাদী গাদৰ ইতিহাস-পুস্তকসমূহত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।\n30এই পুস্তকসমূহত ইস্ৰায়েলক ৰাজত্ৱ কৰা সময়ত দায়ূদে যিবোৰ কাৰ্য কৰিছিল, সেই সকলো ইয়াতে উল্লেখ আছে। লিখকসকলে ইস্রায়েল আৰু তাৰ ওচৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ, দায়ূদৰ ক্ষমতা আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো ঘটনা লিখিলে।\n< 1 বংশা 28\n2 বংশা >


সেৱা-প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য়্যসূচী | ইংৰাজী ভাষাৰ শিক্ষণ সংস্থা | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ সেৱা-প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য়্যসূচী\nসেৱা প্ৰশিক্ষণ কাৰ্য্যসূচী(আৱাসিক)\nপাঠ্যপুথিৰ পৰিচালনা, কাৰ্যকলাপ ভিত্তিক শ্ৰেণী কোঠা, এল.এচ.আৰ.ডব্লিউ. ব্যাকৰণ, ফোনেটিক্স আৰু ইংৰাজীত কথন\nসমবায় শিক্ষা ও পাঠদানৰ পৰিকল্পনা, সকলো ছাত্ৰকে শিক্ষাদান\nপাঠ্যপুথিৰ পৰিচালনা, কাৰ্যকলাপ ভিত্তিক শ্ৰেণী কোঠা, এল.এচ.আৰ.ডব্লিউ. ব্যাকৰণ, ফোনেটিক্স আৰু ইংৰাজীত কথন, সাহিত্য, মূল্যাংকন, কৰ্ম গৱেষণা অনুসন্ধান\nউচ্চ প্ৰাথমিক(ষষ্ঠ- অষ্টম)\nপাঠ্যপুথিৰ পৰিচালনা, কাৰ্যকলাপ ভিত্তিক শ্ৰেণী কোঠা, শ্ৰেণী কোঠাৰ ব্যৱস্থাপনা, এল.এচ.আৰ.ডব্লিউ. ব্যাকৰণ, ফোনেটিক্স আৰু ইংৰাজীত কথন\nউচ্চতৰ মাধ্যমিক(একাদশ- দ্বাদশ)\nসকলো ছাত্ৰকে শিক্ষাদান\nডোৰ ষ্টেপ কাৰ্য্যসূচী(সেৱাত)\nনিম্ন প্ৰাথমিক(ষষ্ঠ- অষ্টম)\nচিন্তাশীল অনুশীলনকাৰী হিচাপে শিক্ষকে কিদৰে পাঠ্যপুথি পৰিচালনা কৰে\nপদ্ধতিগত বিদ্যা, শ্ৰেণী কোঠা ব্যৱস্থাপনা, পাঠ পৰিকল্পনা, একাধিক কুশলী, কিশোৰ মনোবিজ্ঞান, এল.এচ.আৰ.ডব্লিউ. ব্যাকৰণ।\nপ্ৰক্ৰিয়া হিচাপত লিখন, নৱম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যপুথিৰ বাবে আলাপপ্ৰিয় কাৰ্যকলাপৰ পৰিকল্পনা কৰা, পাঠ পৰিকল্পনা\nউচ্চ প্ৰাথমিক ছাত্ৰ- ছাত্ৰীক ব্যাকৰণ শিকাবৰ বাবে আলাপপ্ৰিয় কাৰ্যকলাপৰ পৰিকল্পনা কৰা।


চালচিত্ৰ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nচালচিত্ৰ, দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ উপৰিভাগত অংকিত দেৱ-দেৱীৰ কাহিনীমূলক পটচিত্ৰ\nপট লেখ, দুৰ্গা চালা, দেৱীচাল\n'চালচিত্ৰ' শব্দত 'চাল' শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'আচ্ছাদন'। ইয়াক মূৰ্তিৰ "চালি"ৰ ওপৰত অংকন কৰা হয়\nশিৱদুৰ্গা, কৈলাস, শিৱ অনুচৰ নন্দীভৃঙ্গী, মহিষাসুৰ বধ, দশাৱতাৰ\nআনুমানিক ১২০০ বছৰ\nবাঁহ, কাপোৰ, বোকা, ৰং\nনৱদ্বীপৰ শাক্তৰাস, দুৰ্গা পূজা\nচালচিত্ৰ (ইংৰাজী: Chalchitra) ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত প্ৰচলিত পাৰম্পৰিক চিত্ৰশৈলী পটচিত্ৰৰ এটি ভাগ। পৰম্পৰাগতভাৱে ই দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ উপৰিভাগত অংকিত অৰ্ধ গোলাকাৰ দেৱ-দেৱীৰ কাহিনীমূলক পটচিত্ৰ। চালচিত্ৰত পঞ্চানন শিৱ, মহিষাসুৰ বধ, নন্দীভৃঙ্গী, শুম্ভ-নিশুম্ভৰ যুদ্ধ আদি কাহিনী সমূহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হয়। এই চিত্ৰকলাৰ এক নিজস্ব ৰূপৰেখা আৰু শৈলীগত দৃঢ় বুনিয়াদ আছে। আচলতে ইযাক মূল গাঁথনিক সঠিক অনুপাতৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। পাৰম্পৰিক কলাবিধ এতিয়াও বৰ্তী আছে।\n6 চিত্ৰ বিথিকা\nচালচিত্ৰ শব্দত "চাল" শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আৱৰণ বা আচ্ছাদন। ইয়াক মূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত অংকন কৰা হয় বাবেই চালচিত্ৰ বোলা হয়। ইয়াক বীৰভূমৰ দুৰ্গা পটৰ ওপৰত আচ্ছাদন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিল্পীসকলৰ ভাষাত, এই চালচিত্ৰ প্ৰকৃততে "পটলেখা।" ইয়াক দুৰ্গা চালা বা দেৱীচাল বুলিও কোৱা হয়।\nচালিৰ আকৃতি আৰু দুৰ্গা প্ৰতিমাৰ গাঁথনিতল অনুসৰি চালচিত্ৰ কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য ভাগ কিছুমান হল: বংগ চালি, মঠচৌড়ি চালি, তনাচাউৰি চালি, সৰ্বসুন্দৰী চালি, খেপ চালি, মাৰ্কিনি চালি আদি। তাৰে ভিতৰত সাধাৰণতে দেখা চালি হৈছে মাৰ্কিনি চালি। বংলা চালি মন্দিৰৰ স্থাপত্যৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰে। ই মূৰ্তিৰ দুয়োফালে স্থগিত আৰ্হিৰে অংকন কৰা হয় আৰু তাত থকা সকলো মূৰ্তিৰ সৈতে খাপ খোৱাৰ বাবে যথেষ্ট দীঘলকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। আকৌ ছবিখনৰ বিষয়বস্তু অনুসৰি ইয়াক কিছুমান ভাগত বিভক্ত কৰিব পাৰি। যেনে: কৈলাসী, দশাৱতাৰী, বৃন্দাৱনী, ৰামচন্দ্ৰী ইত্যাদি। অৱশ্যে বংগৰ দুৰ্গা মূৰ্তিত কৈলাসী আৰু দশাৱতাৰী চালচিত্ৰ অধিক প্ৰচলিত।\nছবিখনৰ মুখ্য বিষয়বস্তু হৈছে শিৱদুৰ্গা, কৈলাস, শিৱ অনুচৰ নন্দী ভৃ‍ংগী, মহিশসুৰ বধ, দশাৱতাৰ ইত্যাদি। দুৰ্গা পট নামৰ এনে এক বিশেষ চালচিত্ৰ বীৰভূম জিলাৰ হাৎচেৰাণ্ডীৰ সূত্ৰধাৰ সম্প্ৰদায়ত দেখা যায়। কিন্তু ইয়াত দুৰ্গা মূৰ্তিৰ ঠাইত দুৰ্গা পটৰ পূজা কৰা হয়। দুৰ্গা পটৰ ওপৰত অৰ্ধবৃত্তাকাৰ চালচিত্ৰ থাকে। এনে এখন চালচিত্ৰত ৰাম, সীতা, শিৱ, নন্দীভৃংগী, ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, শুম্ভ-নিশুম্ভ অংকিত কৰা হয়। কৃষ্ণনগৰ ৰাজবাৰীৰ ৰাজৰাজেশ্বৰী দুৰ্গা চালচিত্ৰৰ অতুলনীয়তা দেখিবলৈ পোৱা যায়। এই চিত্ৰৰ মাজত পঞ্চানন শিৱ আৰু পাৰ্বতী কাষত থাকে। ইয়াৰ এফালে দশমহাবিদ্যা আৰু আনফালে দশাৱতাৰ থাকে।\nবংগত মূৰ্তি নিৰ্মাণৰ দুটা বিখ্যাত ৰূপ হৈছে বিষ্ণুপুৰ শৈলী আৰু কংসনাৰায়ণ শৈলী। তাৰ ভিতৰত, কাংশ্বনাৰায়ণ শৈলী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়। নৱদ্বীপ শাক্ত ৰাসৰ ৩০০-৪০০ বছৰ পুৰণি মূৰ্তিয়ে চালচিত্ৰক প্ৰতিমাৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এসময়ত চালচিত্ৰৰ ব্যৱহাৰ হ্ৰাস হৈছিল, কিন্তু এতিয়া ইয়াৰ যথেষ্ট জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে।\nমূৰ্তিৰ চালিৰ ওপৰত এটা অৰ্ধবৃত্ত বাঁহৰ সাঁচ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ ওপৰত এটা বহল ডাঠ কাপোৰ টানি দিয়া হয়। কাপোৰৰ বাঢ়ি থকা অংশবোৰ বাঁহৰ সাঁচৰ পিছফালে মেৰিয়াই ৰখা হয়। তাৰপিছত ইয়াৰ ওপৰত বোকাৰ প্ৰলেপ সানি শুকুৱাই লোৱা হয়। শুকাই যোৱাৰ পিছত ইয়াৰ ওপৰত চকৰ গুৰিৰ কেইটামান স্তৰ লগোৱা হয়। তাৰপিছত ইয়াক পৰিকল্পিত কাহিনী অনুসৰি ৰং কৰা হয়।\nচিত্ৰকলাত সাধাৰণতে প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এয়া বংগৰ পটচিত্ৰকলাৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। চিত্ৰসমূহত সাধাৰণতে নীলা, হালধীয়া, সেউজীয়া, ৰঙা, মুগা, ক'লা আৰু বগা ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছবিখনত চকমাটিৰ বগা, হালধীয়াৰ বাবে পাউৰি, নীলাৰ বাবে নীল, ক'লা ৰঙৰ বাবে ভুচুকালি আৰু ৰঙাৰ বাবে সেন্দূৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।\nচৰিচাপাৰা ভদ্ৰকালী প্ৰতিমা চিত্ৰ, নৱদ্বীপ\nচালচিত্ৰৰ সৈতে দুৰ্গা প্ৰতিমা\nশাক্ত ৰাসৰ নৃত্য কালী মূৰ্তিৰ সৈতে চালচিত্ৰ\nৰামপাৰা কালীবাৰীৰ চালচিত্ৰৰ সৈতে কালী মূৰ্তি\n↑ 1.0 1.1 tarapada santra (2000). Paschimbanger lokoshilpa o lokosamaj. প্ৰকাশক Kolkata: Kolkata: lokosanskriti o adibasi sanskriti kendra. পৃষ্ঠা. 12.\n↑ "Chalchitra & Patachitra – the fading art forms which form the backdrop of Durga Puja" (en-US ভাষাত). The Indian Express. 2018-10-13. https://indianexpress.com/article/lifestyle/art-and-culture/durga-puja-chalchitra-patachitra-traditional-backdrop-fading-art-form-5400664/lite/.\n↑ Giusti, M. and Chakraborty, U. (ed.). Immagini Storie Parole. Dialoghi di formazione coi dipinti cantati delle donne Chitrakar del West Bengal. Mantova: Universitas Studiorum, 2014, আই.এচ.বি.এন. 978-88-97683-39-1\n↑ "আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকা - কলকাতাৰ আৰও খবৰ". http://archives.anandabazar.com/archive/1121013/13kol-pujo8.html.\n↑ "চালচিত্ৰেৰ ইতিকথা" (bn-IN ভাষাত). Mrinal & Udvas. 2016-09-30. https://nandimrinal.wordpress.com/2016/10/01/%E0%A6%9A%E0%A6%BE%E0%A6%B2%E0%A6%9A%E0%A6%BF%E0%A6%A4%E0%A7%8D%E0%A6%B0%E0%A7%87%E0%A6%B0-%E0%A6%87%E0%A6%A4%E0%A6%BF%E0%A6%95%E0%A6%A5%E0%A6%BE/.\n↑ 6.0 6.1 ভট্টাচাৰ্য, বিভূতিসুন্দৰ. "অবক্ষয় আৰ অবলুপ্তিৰ মাঝে বাংলাৰ চালচিত্ৰ - Anandabazar" (bn ভাষাত). Anandabazar Patrika. http://www.anandabazar.com/state/%E0%A6%85%E0%A6%AC%E0%A6%95-%E0%A6%B7%E0%A7%9F-%E0%A6%86%E0%A6%B0-%E0%A6%85%E0%A6%AC%E0%A6%B2-%E0%A6%AA-%E0%A6%A4-%E0%A6%B0-%E0%A6%AE-%E0%A6%9D-%E0%A6%AC-%E0%A6%B2-%E0%A6%B0-%E0%A6%9A-%E0%A6%B2%E0%A6%9A-%E0%A6%A4-%E0%A6%B0-1.74260.\n↑ বন্দ্যোপাধ্যায়, দেবাশিস. "পটচিত্ৰেৰ চাহিদা বাড়ছে নবদ্বীপেৰ ৰাসে" (bn ভাষাত). Anandabazar Patrika. http://www.anandabazar.com/district/nadia-murshidabad/portrait-art-s-demand-at-nabadwip-1.700221.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=চালচিত্ৰ&oldid=270879"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১২ এপ্ৰিল, ২০২১ তাৰিখে ১০:৩৬ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


উত্তৰ প্ৰদেশৰ পিছত এইবাৰ হাৰিয়ানা! ৰাজপথত সুৰক্ষিত নহয় কৃষক!\nৰাজনীতিৰ পথাৰত বিপক্ষক নহয়; এইবাৰ ৰাজপথত কৃষকক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে বিজেপিৰ একাংশ বিধায়ক – সাংসদে।\nভাষণত কৃষকলৈ সহানুভূতিৰ ফুলজাৰি মৰা বিজেপিয়ে বাস্তৱত লৈছে কৃষক দমনৰ পথ।\nতিনি বিতৰ্কিত কৃষি আইনেৰে কৃষকক বিপদলৈ ঠেলি দিয়া বিজেপিয়ে এইবাৰ কৃষকক শাৰীৰিক আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে।\nউত্তৰ প্ৰদেশৰ লখিমপুৰ খেৰীত বিজেপিৰ মন্ত্ৰীপুত্ৰই গাড়ীৰে মহতীয়াই চাৰিজন কৃষকক হত্যা কৰাৰ পাছত হাৰিয়ানাতো হৈছে অনুৰূপ ঘটনা।\nহাৰিয়ানাৰ বিজেপি সাংসদ নায়াব চাইনীৰ কনভয়ে প্ৰতিবাদী কৃষকক মহতীয়াই নিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।\nহাৰিয়ানাৰ প্ৰতিবাদকাৰী কৃষকসকলে অভিযোগ কৰিছে যে বিজেপি সাংসদ নায়াব চাইনীৰ কনভয়ে কেন্দ্ৰৰ তিনি কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ সমবেত হোৱা লোকৰ এটা দলক মহতীয়াই নিয়ে।\nএই আক্ৰমণৰ ফলত এজন প্ৰতিবাদী কৃষক আহত হৈছে বুলি জানিব পৰা গৈছে।আঘাতপ্ৰাপ্ত কৃষকজনক আম্বালাৰ ওচৰৰ নাৰায়ণগড়ৰ এখন চৰকাৰী চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছে।\nপ্ৰতিবাদী কৃষকসকলে বাহনখনৰ চালকৰ বিৰুদ্ধে এজাহাৰ দাখিল কৰিবলৈ দাবী জনাইছে আৰু যদি এনে কৰা নহয় তেতিয়া ১০ অক্টোবৰত আৰক্ষী থানা ঘেৰাও কৰাৰ ভাবুকি দিছে।\nহাৰিয়ানাৰ আম্বালত চাইনী সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক অনুষ্ঠানত ভাগ ল’বলৈ কুৰুক্ষেত্ৰৰ সাংসদ নায়াব চাইনী আৰু হাৰিয়ানাৰ খনন আৰু পৰিবহন মন্ত্ৰী মুল চান্দ শৰ্মাকে ধৰি বিজেপিৰ অনেক নেতা আম্বালত উপস্থিত হৈছিল।\nআনহাতে বিজেপিৰ নেতা-মন্ত্ৰীৰ ভ্ৰমণৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ দীৰ্ঘ দিন ধৰি কৃষি আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰি থকা কৃষকসকল সমবেত হয়।\nঅনুষ্ঠানৰ পৰা উভটি যোৱাৰ সময়তে নায়াব চাইনীৰ কনভয়ে প্ৰতিবাদী কৃষকসকলক মহতীয়াই নিয়ে বুলি জানিবলৈ দিয়ে প্ৰতিবাদকাৰীকৃষক সকলে।\nস্থানীয় আৰক্ষী বিষয়া ধুম সিঙে এই সম্পৰ্কত কয়, “আমি বিষয়টো তদন্ত কৰিম আৰু কৃষক বা আন যিকোনো লোক যিয়েই এই ঘটনাত দায়বদ্ধ তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হ’ব।”\nউল্লেখ্য যে যোৱা দেওবাৰে উত্তৰ প্ৰদেশৰ লখিমপুৰ খেৰীত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী অজয় মিশ্ৰৰ পুত্ৰ আশীষ মিশ্ৰৰ কনভয়ৰ দ্বাৰা শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদ কৰি থকা কৃষকৰ এটা দলক মহতীয়াই নিয়াৰ ফলত চাৰিজন কৃষকৰ মৃত্যু হৈছিল।