গল্পঃ আকাশদীপ / জয়শঙ্কৰ প্ৰসাদ\nHomeঅনূদিত গল্পগল্পঃ আকাশদীপ / জয়শঙ্কৰ প্ৰসাদ\nমূল (হিন্দী) : জয়শঙ্কৰ প্ৰসাদ\nঅনুবাদ : ড॰ মঞ্জুমণি শইকীয়া\n“কি? শুবলৈ দিয়া৷ ”\n“মুক্ত হ’ব বিচৰা নেকি? ”\n“এতিয়া নহয়, টোপনি ভাগিলে, মনে মনে থাকা৷”\n“আকৌ সুবিধা নহ’ব৷ ”\n“বৰ ঠাণ্ডা, কোনোবাই কম্বল এখন দি ঠাণ্ডাৰ পৰা বচোৱাহেঁতেন৷ ”\n“ধুমুহা আহিব যেন লাগিছে৷ ভাল সুবিধা, আজি মোৰ বন্ধনো শিথিল৷ ”\n‘তুমিও বন্দী নেকি? ’\n‘অ’ লাহে লাহে কোৱা, এই নাৱত আজি ১০জন নাৱিক আৰু প্ৰহৰী আছে৷ ’\n‘হাথিয়াৰ পোৱা যাব? ’\n‘যাব৷ নাওখনক বান্ধি থোৱা ৰছী কাটিব পাৰিবা? ’\nসাগৰত ঢৌ উঠিল৷ দুয়ো বন্দীয়ে ইটোৱে সিটোক খুন্দা মাৰিলে৷ প্ৰথম বন্দীয়ে নিজকে মুক্ত কৰি আনটো বন্দীৰ বান্ধ খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিলে৷ ঢৌৰ কোবত দুয়ো দুয়োকো স্পৰ্শ কৰি পুলকিত হ’ল৷ মুক্তিৰ আশা, মৰমৰ অসম্ভাৱিত আলিংগন৷ দুয়ো আন্ধাৰতে মুক্ত হ’ল৷ আনন্দতে এজনে আনজনক সাবটি ধৰিলে৷ হঠাৎ এজনে চিঞৰি উঠিল–\n‘ই কি? তুমি নাৰী? ’\n‘নাৰী হোৱাটো পাপ নেকি? অলপ আঁতৰি নাৰীগৰাকীয়ে ক’লে৷ ’\n‘হাথিয়াৰ ক’ত? তোমাৰ নাম কি? ’\nতৰাখচিত নীলা আকাশ আৰু নীলিম সাগৰৰ মাজত পৱন চঞ্চল হৈ পৰিছিল৷ আন্ধাৰৰ সংস্পৰ্শত বায়ু আৰু মতলীয়া হ’ল৷ বতাহৰ কোবত সাগৰৰ ঢৌৱে নাৱবোৰক বিকল কৰি পেলালে৷ নাৰীগৰাকীয়ে বৰ সতৰ্কতাৰে সুৰামত্ত নাৱিক এজনৰ পৰা কৃপাণখন লৈ পুনৰ বন্দীজনৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ তেতিয়াই পোতাশ্ৰয়ৰ পথ প্ৰদৰ্শকে চিঞৰি উঠিল– ‘ধুমুহা’৷\nবিপদৰ সংকেত বাজি উঠিল৷ সকলো সাৱধান হ’ল৷ বন্দী যুৱকজন তেনেকৈয়ে পৰি থাকিল৷ কোনোবাই ৰছী টানিলে কোনোবাই পাল খুলিলে৷ বন্দী যুৱকজনে নাৱৰ লগত সংলগ্ন হৈ থকা ৰছীৰ ওচৰলৈ গ’ল৷ আকাশৰ তৰাবোৰ ঢাক খালে, সাগৰৰ ঢৌৱেও গৰজিবলৈ ধৰিলে৷ ভীষণ ধুমুহাই পিশাচিনীৰ দৰে নাওবোৰৰ ওপৰত হেতালি খেলি তাণ্ডৱলীলা কৰি কৰি অট্টহাস্য কৰিবলৈ ধৰিলে৷ ধুমুহাৰ কোবাল সোঁতে বন্দী নাওখন মুক্ত কৰিলে৷ ইমান বিপদতো দুয়ো বন্দীয়ে খিলখিলাই হাঁহিবলৈ ধৰিলে৷ ধুমুহাৰ শব্দত সেই হাঁহি কোনেও নুশুনিলে৷\nবিশাল জলৰাশিত মধুৰ আলোক প্ৰস্ফুটিত হৈ উঠিল৷ সোণালী আভা আৰু ঢৌৰ কোমল সৃষ্টিয়ে মিচিকিয়াবলৈ ধৰিলে৷ সাগৰ শান্ত হ’ল৷ নাৱিকবোৰে দেখিলে বন্দী কৰি থোৱা নাওখন নাই৷ বন্দীও মুক্ত৷\nনাৱিকে সুধিলে– বুদ্ধগুপ্ত! তোমাক কোনে মুক্ত কৰিলে?\nতৰোৱাল দেখুৱাই বুদ্ধগুপ্তই ক’লে– এওঁ৷\nনায়কে ক’লে– অ’ তেতিয়াহ’লে তোমাক আকৌ বন্দী কৰিম৷\nকাৰ কাৰণে? পোতাধ্যক্ষ মণিভদ্ৰ বৰ্তমান অটল জলৰ বুকুত নায়ক! বৰ্তমান এই নাওবোৰৰ গৰাকী মই৷\n‘তুমি? জলদস্যু বুদ্ধগুপ্ত? কেতিয়াও হ’ব নোৱাৰে৷ আচৰিত হৈ নায়কে নিজৰ তৰোৱালখন বিচাৰিবলৈ ধৰিলে৷ চম্পাই বহুত আগতেই তৰোৱালখন নিজৰ আয়ত্তলৈ আনিছিল৷ তেওঁ খঙত জ্বলি উঠিল৷\n“তেতিয়াহ’লে তুমি দ্বন্দ্ব যুদ্ধৰ কাৰণে সাজু হোৱা, যিয়েই বিজয়ী হ’ব তেওঁৱেই নাৱৰ গৰাকী হ’ব৷ ” এনেকৈ কৈ বুদ্ধগুপ্তই ইংগিত দিয়াত চম্পাই তৰোৱালখন নাৱিকৰ হাতত দিলে৷\nভীষণ ঘাত-প্ৰতিঘাত আৰম্ভ হ’ল৷ দুয়ো পাৰ্গত, দুয়ো তড়িৎ গতিৰ অধিকাৰী৷ বৰ কৌশলেৰে বুদ্ধগুপ্তই নিজৰ তৰোৱালখন দাঁতেৰে কামুৰি ধৰি হাত দুখন মুক্ত কৰি ল’লে৷ কিন্তু বুদ্ধগুপ্তই সহজতে নায়কৰ তৰোৱাল লোৱা হাতখন ধৰি পেলালে আৰু বিকট হুংকাৰ কৰি আনখন হাতো পিছফালেদি নি তেওঁক বগৰাই পেলালে৷ পিচ মুহূৰ্ততে প্ৰভাতৰ কোমল ৰ’দালিত বুদ্ধগু৫১ হাতত বিজয়ী তৰোৱাল জিলিকি উঠিল৷ নাৱিকজনে কাতৰ দৃষ্টিৰে প্ৰাণ ভিক্ষা খুজিলে৷\n“মই দাস, বৰুণদেৱতাৰ শপত, মই বিশ্বাসঘাতকতা নকৰোঁ৷ ”\nবুদ্ধগুপ্তই তেওঁক এৰি দিলে৷\nচম্পা যুৱক জলদস্যুৰ ওচৰলৈ আহি তেওঁৰ ক্ষতস্থানবোৰত স্নিগ্ধ দৃষ্টি আৰু হাতৰ কোমল পৰশেৰে বেদনাবিহীন কৰি দিলে৷ বুদ্ধগুপ্ত সুগঠিত শৰীৰত তেজৰ কণিকা বিজয়ৰ তিলকস্বৰূপ হৈ পৰিল৷\nবিশ্ৰাম লৈ বুদ্ধগুপ্তই সুধিলে– আমি বৰ্তমান ক’ত আছোঁ?\nবালিদ্বীপৰ পৰা বহুত দূৰ, সম্ভৱতঃ এটা নতুন দ্বীপৰ ওচৰত, য’ত বতৰ্মানলৈকে আমাৰ মানুহবোৰৰ যাতায়াত বহুত কম৷ তাত সিংহলৰ ব্যৱসায়ীবোৰৰ প্ৰাধান্য বেছি৷\n‘কিমান দিনত আমি সেই ঠাই পামগৈ? ’\n‘অনুকূল বতৰ হ’লে দুদিনতে৷ তেতিয়ালৈকে সান্নিধ্যৰ অভাৱ নহ’ব৷ ’\nহঠাৎ নায়কে নাৱিকবোৰক ব’ঠা মাৰিবলৈ আদেশ দিলে আৰু নিজেও ব’ঠা মাৰিবলৈ ধৰিলে৷ বুদ্ধগুপ্তই সোধাত তেওঁ ক’লে– “ইয়াত এটা পানীৰে ঢাকি থকা শিলাখণ্ড আছে৷ সাৱধান, নহ’লে নাৱে খুন্দিওৱাৰ ভয় আছে৷\n‘তোমাক মানুহবোৰে বন্দী কিয় কৰিলে? ’\n‘ব্যৱসায়ী মণিভদ্ৰৰ পাপ বাসনাৰ কাৰণে৷ ’\n‘তোমাৰ ঘৰ ক’ত? ’\n‘জাহ্নৱীৰ পাৰত৷ মই চম্পানগৰৰ ক্ষত্ৰিয় বালিকা৷ দেউতাই মণিভদ্ৰৰ লগত প্ৰহৰীৰ কাম কৰিছিল৷ মাৰ মৃত্যুৰ পাছত ময়ো দেউতাৰ লগত নাৱতে থাকিবলৈ ল’লোঁ৷ আঠবছৰ বয়সৰ পৰা সমুদ্ৰই মোৰ ঘৰ৷ তোমাৰ আক্ৰমণত মোৰ দেউতাই সাতটা দস্যু মাৰি পানীত সমাধিস্থ কৰিছিল৷ এমাহ হ’ল– মই এই নীলিম আকাশৰ তলত, নীলা জলৰাশিৰ ওপৰত এক ভয়ানক অনন্ততাত নিঃসহায় হৈ আছোঁ– মই অনাথ৷ মণিভদ্ৰই মোক এদিন ঘৃণিত প্ৰস্তাৱ দিলে৷ মই তেওঁক গালি পাৰিলোঁ৷ সেইদিনাৰ পৰাই মোক বন্দী কৰি থ’লে৷ চম্পা খঙত জ্বলি উঠিল৷\n‘ময়ো তাম্ৰলিপিৰ এজন ক্ষত্ৰিয়, চম্পা৷ কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ জলদস্যু হৈ জীৱন কটাইছোঁ৷ এতিয়া তুমি কি কৰিবা? ”\n“মই মোৰ অদৃষ্টক অনিৰ্দিষ্ট হৈ থাকিবলৈ দিম৷ ” অদৃষ্টই য’লৈ লৈ যায়? চম্পাৰ দৃষ্টি কোনো অসীম প্ৰদেশত উদ্দেশ্যহীন৷ কোনো আকাংক্ষা নাই৷ কিন্তু মনত পৱিত্ৰ আৰু গভীৰ বিশ্বাস৷”\nহত্যাকাৰী, ব্যৱসায়ী দস্যুও চম্পাৰ বিশ্বাস দেখি কঁপি উঠিল৷ তেওঁৰ মানসজগতক এক সম্ভৱপূৰ্ণ শ্ৰদ্ধাই যৌৱনৰ প্ৰথম লহৰক জগাই তুলিলে৷ ৰাগৰঞ্জিত সন্ধিয়াই সাগৰৰ বুকুত শিহৰণ তুলিলে৷ চম্পাৰ অসংযত চুলিবোৰ পিঠিত আউলি- বাউলি হৈ পৰি ৰ’ল৷\nদুৰ্দান্ত দস্যুৱে দেখিলে–“স্ব-মহিমাৰে অলৌকিক এক বৰুণ বালিকাক৷ তেওঁ আচৰিত হৈ নিজৰ হৃদয়ক খুচৰিবলৈ লাগিল৷ কিবা এটা নতুন বস্তু বিচাৰি পালে৷ সেইটো হ’ল ‘কোমলতা’৷ সেই সময়তে নায়কে ক’লেহি– আমি দ্বীপটোৰ ওচৰ পালোঁহি৷\nনাও দ্বীপত লাগিলহি৷ চম্পা নিৰ্ভীকভাৱে নামিল৷ নাৱৰীয়াবোৰো নামিল৷ বুদ্ধগুপ্তই ক’লে–‘এই দ্বীপটোৰ কোনো নাম নাই যেতিয়া আমি চম্পাদ্বীপ বুলিয়েই ক’ম৷ –শুনি চম্পাই হাঁহি দিলে৷’\nপাঁচবছৰৰ পিছত –\nশৰৎকালৰ নিৰ্মল আকাশ, নক্ষত্ৰই জিক্‌মিকাই আছিল৷ জোনাকৰ স্নিগ্ধতাই অন্তৰীক্ষতো শৰৎ লক্ষ্মীয়ে আশীৰ্বাদৰ ফুল আৰু নিৰ্মালি ছটিয়াই দিলে৷ চম্পাদ্বীপৰ এটা ওখ স্তমভত তৰুণী চম্পাই চাকি জ্বলাই আছিল৷ বৰ যত্ন কৰি সুকুমাৰ আঙুলিৰে অগ্নি সংযোগ কৰে৷ বন্তিৰ শিখা লাহে লাহে ওপৰলৈ উঠি যায়৷ সৰল চকুযুৰিয়ে দীপশিখাৰ ওপৰলৈ যোৱাৰ দৃশ্য বৰ আনন্দৰে চাই থাকে৷ শলিতাৰ পোহৰ লাহে লাহে কমি আহিবলৈ ধৰে৷ চম্পাই তেওঁৰ আকাশদীপ নক্ষত্ৰৰ লগত মিলি যোৱাটো কামনা কৰে৷ কিন্তু সেইটো অসম্ভৱ৷ তেওঁ আশাৰে ভৰা দৃষ্টি ঘূৰাই আনে৷\nসন্মুখত জলৰাশি নৃত্যত ব্যস্ত৷ বৰুণ বালিকাসকলৰ কাৰণে ঢৌবোৰে হীৰা-মুকুতাৰ মালা সিঁচি সিঁচি ছলনাময়ী মায়াবিনীৰ দৰে হাঁহি-খিকিন্দালি কৰি পুনৰ লুকাই যায়৷ দূৰৈৰ পৰা ঢৌৰ ঝংকাৰ সংগীতৰ দৰে মুখৰিত হৈ পৰে৷ তৰল জলৰাশিত চম্পাই নিজৰ অস্ত ব্যস্ত প্ৰতিবিম্ব দেখিবলৈ পালে৷ যি সম্পূৰ্ণতাৰ বাবে চেষ্টা কৰি আছিল৷ তেওঁ আনমনা হৈ থিয় হ’ল৷ কাকো ওচৰত নেদেখি চিঞৰিলে – ‘জয়া৷’\nএগৰাকী শ্যাম বৰণীয়া যুৱতী সন্মুখত থিয় হ’লহি৷ তেওঁ বনকন্যা৷ নীলিম আকাশত নক্ষত্ৰৰ চিক্‌মিকনিৰ দৰে তাইৰ হাঁহিত দাঁতবোৰো চিক্‌মিকাই আছিল৷ তাই চম্পাক ৰাণী বুলি মাতিছিল, বুদ্ধগুপ্ত আদেশত৷\n‘‘বাহিৰত সুধি আহাচোন, মহানাৱিক কেতিয়া আহিব? ’’ চম্পাই ক’লে৷ জয়া আঁতৰি গ’ল৷\nচঞ্চল পৱনে চম্পাৰ আঁচলত জিৰণি ল’ব বিচাৰিছিল৷ চম্পাৰ হৃদয়খনত আজি মৃদু গুঞ্জন হৈ আছে৷ কিয় জানো মাজে মাজে অন্যমনস্ক হৈ উঠিছে৷ এজন গহীন পুৰুষে তেওঁৰ পিঠিত স্পৰ্শ কৰি আচৰিত কৰি দিয়ে, পিছফালে ঘূৰি চাই– ‘বুদ্ধগুপ্ত’\n‘‘পাগল হৈছা নেকি? এতিয়ালৈকে ইয়াত বহি, দীপ জ্বলাই আছা যে এইটো তোমাৰ কাম নেকি? ’’\n‘‘ক্ষীৰনিধিশায়ী অনন্তৰ প্ৰসন্নতাৰ বাবে দাসীৰ হতুৱাই ‘আকাশদীপ’ জ্বলাম নেকি? ’’\n‘হাঁহি উঠে৷ তুমি দীপ জ্বলাই কাক পথ দেখুৱাব বিচাৰা? তেওঁক, যাক তুমি ভগৱান বুলি মানি লৈছা? ’’\n‘‘অ’ তেওঁ কেতিয়াবা পথভ্ৰষ্ট হয়, ভুল কৰে, নহ’লে বুদ্ধগুপ্তক ইমান ঐশ্বৰ্য কিয় দিব? ’\n‘‘কি বেয়া হ’লনো, এই দ্বীপৰ অধিশ্বৰী চম্পাৰাণী৷ ’’\n‘‘মোক এই বন্দী গৃহৰ পৰা মুক্ত কৰা৷ এতিয়া বালি, জাৱা আৰু সুমাত্ৰাৰ বাণিজ্য কেৱল তোমাৰ হাতত, মহানাৱিক, মোৰ কিন্তু সেইদিনবোৰৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি ভাল লাগে৷ যেতিয়া তোমাৰ ওচৰত মাত্ৰ এখনেই নাও আছিল আৰু চম্পাদ্বীপৰ উপকূলত বস্তুবোৰ বোজাই কৰি প্ৰকৃতিৰ সতেজ আলোকত, তৰাৰ মধুৰ জ্যোতিত আমি যে ফূৰ্তি কৰিছিলোঁ৷ ’’\n‘‘বুদ্ধগুপ্ত’ অনন্তৰ কোলাত নাৱৰীয়াবোৰ শুই পৰিছিল, দীপক নুমাই গৈছিল৷ মই, তুমি পৰিশ্ৰম কৰি কৰি ভাগৰি আহি জাহাজৰ পালত বহি এজনে আনজনৰ মুখলৈ কিয় চাই আছিলোঁ? সেয়া নক্ষত্ৰৰ মধুৰ ছায়া...৷ ’’\n‘‘চম্পা! এতিয়া আমি তেতিয়াতকৈ বহুত ভালদৰে আছোঁ, তুমি মোৰ জীৱন দিওঁতা, মোৰ সৰ্বস্ব৷ ’’\n‘‘নহয়, নহয়, তুমি দস্যুবৃত্তি এৰিলা যদিও, হৃদয় আগৰ দৰেই অকৰুণ, সতৃষ্ণ আৰু জ্বলনশীল হৈয়ে আছে৷ তুমি ভগৱানৰ নামত ঠাট্টা কৰি হাঁহিব পাৰা, মোৰ আকাশদীপক ব্যংগ কৰা নাৱিক৷ সেই প্ৰচণ্ড ধুমুহাৰ মাজত পোহৰৰ এটা এটা স্ফুলিংগৰ কাৰণে আমি যে কিমান অধীৰ হৈ আছিলোঁ মোৰ মনত আছে, যেতিয়া মই সৰু আছিলোঁ, মোৰ দেউতা চাকৰিৰ কাৰণে সাগৰলৈ গৈছিল, মোৰ মায়ে, মাটিৰ বন্তি-চাকি দীঘল বাঁহৰ ওপৰত জ্বলাই ভাগীৰথীৰ পাৰত বাঁহৰ সৈতে ওখ ঠাইত থৈ দিছিল, সেই সময়ত তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল– ভগৱান, মোৰ পথভ্ৰষ্ট হোৱা নাৱিকক অন্ধকাৰৰ পৰা সঠিক পথলৈ লৈ যাবা– আৰু যেতিয়া মোৰ দেউতা বছৰৰ শেষত উভতি আহিব৷ তেতিয়া কৈছিল– সতী, তোমাৰ প্ৰাৰ্থনাত ভগৱানে মোক ভয়ানক বিপদতো ৰক্ষা কৰিছিল! তেওঁ বৰ সুখী হৈছিল৷ মোৰ মা! আহ নাৱিক! এয়া তেওঁৰেই পুণ্য স্মৃতি৷ মোৰ দেউতা, বীৰ দেউতাৰ মৃত্যুৰ নিষ্ঠুৰ কাৰণ, জলদস্যু আঁতৰি যোৱা৷ ’’ হঠাৎ ভীষণ খঙৰ ভমকত চম্পাৰ মুখমণ্ডলে ৰং সলালে৷ মহানাৱিকে কেতিয়াও এই ৰূপ দেখা নাছিল৷ তেওঁ খন্তেক ৰৈ হাঁহি দিলে৷\n‘‘ই কি চম্পা৷ তুমি অসুস্থ হৈ পৰিবা, শান্ত হোৱা৷ ’’ কৈ আঁতৰি গ’ল৷ চম্পা উন্মাদিনীৰ দৰে ঘূৰি থাকিল৷\nনিৰ্জনতাৰে ভৰা সাগৰৰ উপকূলত ঢৌবোৰে পাৰত খুন্দা মাৰি পুনৰ শান্ত হৈ যায়৷ পশ্চিমৰ পথিক ৰবিও ভাগৰি পৰি নীলিম হৈ পৰে৷ শান্ত বাতাৱৰণত জলৰাশিও নীৰৱ বিচাৰত মগ্ন৷ জলৰাশি যেন সূৰ্যৰ উন্মিলিত কিৰণত বিৰক্ত হৈ পৰিছে৷\nচম্পা আৰু জয়াই লাহে লাহে আহি সাগৰৰ পাৰত থিয় হয়হি৷ ঢৌৰ কোবত উঠা বতাহে তেওঁলোকৰ কাপোৰ-কানিবোৰ আউল-বাউল কৰি দিয়ে৷ জয়াৰ ইংগিতত এখন সৰু নাও আহে৷ দুয়োজনী নাৱত বহাৰ লগে লগে নাৱিক নামি আহিল৷ জয়াই নাৱৰ ব’ঠা মৰাত লাগিল৷ চম্পাই মুগ্ধ হৈ সমুদ্ৰৰ উদাস বাতাৱৰণৰ লগত নিজকে মিলাই দিবলৈ বিচাৰিলে৷\nইমান পানী! ইমান শীতলতা! হৃদয়ৰ তৃষ্ণা পূৰণ নহয়৷ সেৱন কৰিব পাৰিম নে? নোৱাৰে! যেনেকৈ পাৰত খুন্দা মাৰি সিন্ধুৱে চিঞৰি উঠে৷ – সেইদৰে কান্দি দিওঁ নেকি? নাইবা জ্বলি থকা স্বৰ্ণ গোলকৰ দৰে অনন্তৰ জলৰাশিৰ বুকুত বিলীন হৈ যাওঁ৷ চাওঁতে চাওঁতে চম্পাৰ বেদনা আৰু ক্ৰোধান্বিত প্ৰতিবিম্ব সিন্ধুত লাহে লাহে চাৰিভাগৰ এভাগ, আধা, শেষত সম্পূৰ্ণ বিলীন হৈ গ’ল৷ দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি চম্পাই মুখখন ঘূৰাই ল’লে৷ দেখিলে মহানাৱিকৰ চৰানাও তেওঁৰ একেবাৰে ওচৰ পাইছেহি৷ বুদ্ধগুপ্তই হাউলি হাত আগবঢ়াই দিলে৷ চম্পা তেওঁৰ সহায়ত চৰানাৱত উঠিলহি৷ দুয়ো ওচৰা-উচৰিকৈ বহি ল’লে৷\n“ইমান সৰু নাৱত এইফালে ফুৰিবলৈ অহাটো ঠিক হোৱা নাই৷ ওচৰতে জলমগ্ন শিলাখণ্ড আছে, কেনেবাকৈ যদি খুন্দা মাৰে বা ওপৰলৈ উঠি যায়, তেতিয়া কি হ’ব? ”\n“বহুত ভাল হ’ব বুদ্ধগুপ্ত৷ জলৰাশিৰ মাজত বন্দীত্বৰ দৰে কঠোৰ প্ৰাচীৰতকৈ ভাল হ’ব৷\n“আহ চম্পা, তুমি কিমান নিষ্ঠুৰ! বুদ্ধগুপ্তক আদেশ দি চোৱাচোন, তেওঁ কি কৰিব নোৱাৰে? যি তোমাৰ কাৰণে নতুন দ্বীপ সৃষ্টি কৰিব পাৰে, নতুন ৰাজ্য নিৰ্মাণ কৰিব পাৰে, তেওঁক পৰীক্ষা কৰি চোৱাচোন–? কোৱা চম্পা! এই তৰো¸ৱালে মোৰ হৃদয়খন আঁজুৰি আনি নিজ হাতেৰে অতল জলত বিস¸ৰ্জন দিবলৈ! মহানাৱিক– যাৰ নাম শুনি বালি, জাৱা, চম্পা দ্বীপৰ কাষত কম্পিত হৈ থাকে, পৱনো কঁপি উঠে৷ ” – চম্পাৰ সন্মুখত তেওঁ সম্পূৰ্ণ আৱেগিক হৈ পৰে৷\nসন্মুখত শিলাখণ্ডৰ উচ্ছ শিখৰত, সেউজবুলীয়া পৰিৱেশ, বিশাল জলপ্ৰদেশৰ নীলা হালধীয়া সন্ধ্যাদেৱীয়ে প্ৰকৃতিৰ এক সুকোমল কল্পনাৰে জিৰণিৰ শীতল ছায়া সপোনপুৰী সৃষ্টি কৰিলে৷ সেই মোহময়ী ৰূপত ৰহস্যপূৰ্ণ নীলিম জলৰাশিও চমকৃত হৈ উঠিল৷ যেন মদিৰাইহে সম্পূৰ্ণ অন্তৰীক্ষক সিক্ত কৰিলে৷ সৃষ্টিৰ নীলকমল আৰু পৰিপূৰ্ণ হ’ল৷ সেই সৌন্দৰ্যত পাগল চম্পাই বুদ্ধগু৫১ দুয়োখন হাত সাৱটি ধৰিলে৷ এক মধুৰ আলিঙ্গন৷ যেন ক্ষিতিশ, আকাশ আৰু সিন্ধুৰহে মিলন৷ কিন্তু হঠাৎ সচেতন হৈ চম্পাই কাপোৰৰ তলৰ পৰা তৰোৱাল উলিয়াই ল’লে৷ –“বুদ্ধগুপ্ত! আজি মই প্ৰতিশোধৰ তৰোৱাল অতল জলৰাশিত দলিয়াই পেলালোঁ৷ হৃদয়ে ছলনা কৰিলে, বাৰে বাৰে প্ৰতাৰণা কৰিলে৷ ” চিক্‌মিকাই থকা তৰোৱালখন সমুদ্ৰৰ বুকু ভেদি বিলীন হৈ গ’ল৷\n“তেতিয়া হ’লে বিশ্বাস কৰিম? মোক ক্ষমা কৰি দিলা বুলি? ” আচৰিত আৰু কম্পমান কণ্ঠেৰে মহানাৱিকে সুধিলে–\n“বিশ্বাস? কেতিয়াও নোৱাৰিম বুদ্ধগুপ্ত, মই মোৰ হৃদয়কেই বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰিলোঁ, হৃদয়ে প্ৰতাৰণা কৰিলে, তেন্তে মই কেনেকৈ ক’ম! মই তোমাক ঘৃণা কৰোঁ, তথাপিতো তোমাৰ কাৰণে মৰিব পাৰোঁ৷ অবিচাৰ হ’ব জলদস্যু! তোমাক ভাল পাওঁ– চম্পাই কান্দি দিলে৷\nৰঙীণ গধূলিৰ সপোনসনা পৰিৱেশটো লৈ অন্ধকাৰ নামি আহিল৷ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি মহানাৱিকে ক’লে– “এই জীৱনৰ পুণ্যতম সময়ৰ স্মৃতিত পোহৰৰ সৌধ নিৰ্মাণ কৰিম চম্পা! ইয়াতে, সৌ পাহাৰৰ ওপৰত! কিজানিবা মোৰ জীৱনৰ ধুৱলী-কুঁৱলী সন্ধ্যাবোৰ তাৰ দ্বাৰাই উদ্ভাসিত হৈ উঠে৷\nচম্পাদ্বীপৰ আনটো ভাগত এলানি সুন্দৰ পৰ্বতমালা৷ সেইলানি বহুত দূৰলৈ সিন্ধু জললৈকে সংলগ্ন৷ সাগৰৰ চঞ্চল জলৰাশিয়ে তাত ঠেকা খাই ক্ষন্তেকৰ কাৰণে লুকুৱাই দিয়ে৷ আজি সেই পৰ্বতমালাৰ ওপৰতে চম্পাদ্বীপৰ আদিবাসীসকলে সমাৰোহ পাতিছে৷ তেওঁলোকে চম্পাক বনদেৱীৰ দৰে সজাইছে৷ তাম্ৰলিপিৰ বহুত দূৰত সৈনিক আৰু নাৱিকৰ মাজত বনকুসুম বিভূষিতা চম্পা দোলাত বহি আছে৷\nপৰ্বতৰ এটা উচ্ছ শিখৰত চম্পাদ্বীপৰ নাৱিকসকলক সাৱধান কৰিবৰ কাৰণে এক সুদৃঢ় দ্বীপস্তমভ বনোৱা হৈছে৷ আজি তাৰেই মহোৎসৱ৷ বুদ্ধগুপ্ত স্তমভৰ দুৱাৰমুখত থিয় হৈ আছে৷ পাল্কীৰ সহায়ত চম্পাক স্তমভলৈ আনিলে৷ দুয়োজন ভিতৰত পদাৰ্পণ কৰাৰ লগে লগে ঢোল, বাঁহী আদি বাজি উঠিল৷ কুসুম বিভূষিতা বনবালাসকলে ফুল ছটিয়াই ছটিয়াই নাচিবলৈ ধৰিলে\nদ্বীপস্তমভৰ ওপৰৰ খিৰিকীৰে সেই দৃশ্য দেখি চম্পাই জয়াক সুধিলে– এয়া কি জয়া? ইমানবোৰ ছোৱালী ক’ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হ’ল৷\n“আজি যে ৰাণীৰ বিবাহ? ’’ কৈয়েই জয়াই হাঁহি দিলে৷\nবুদ্ধগুপ্তই বিশাল জলাশয়ৰ ফালে চাই আছিল৷ উগ্ৰমূৰ্তি ধৰি চম্পাই সুধিলে– ‘সঁচা নেকি? ’\n“তোমাৰ ইচ্চা থাকিলে সঁচা হ’ব পাৰে৷ ”\n‘‘চম্পা কিমান দিনৰ পৰা মই জ্বালামুখী বুকুত ডবাই ৰাখিছোঁ৷ ’’\n“মনে মনে থাকা, মহানাৱিক! মোক নিঃসহায় আৰু কঙাল বুলি জানি তুমি আজি প্ৰতিশোধ ল’ব বিচাৰিলা? ”\n“মই তোমাৰ দেউতাৰ হত্যাকাৰী নহওঁ চম্পা! তেওঁৰ অন্য এজন দস্যুৰ অস্ত্ৰাঘাততহে মৃত্যু হৈছিল৷\n“যদি মই এই কথা বিশ্বাস কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন বুদ্ধগুপ্ত সেই দিনটো কিমান সুন্দৰ হ’লহেঁতেন? সেই দিনটো কিমান স্পৃহনীয়! আহ! তুমি নিষ্ঠুৰতাৰ মাজতো কিমান মহান হ’লাহেঁতেন? ”\nজয়া তললৈ নামি গ’ল৷ স্তমভৰ এটা আছুতীয়া কোণত বুদ্ধগুপ্ত আৰু চম্পা নীৰৱে সন্মুখা-সন্মুখিকৈ বহি আছে৷\nবুদ্ধগুপ্তই চম্পাৰ দুয়োটা ভৰিত সাৱটি ধৰি ব্যাকুল হৈ ক’বলৈ ধৰিলে– “চম্পা! আমি জন্মভূমি ভাৰতৰ পৰা ইমান দূৰত এই নিৰীহ প্ৰাণীবোৰৰ মাজত ইন্দ্ৰ আৰু শশীৰ দৰে পূজ্য৷ কিন্তু নাজানো কি অভিশাপে আমাক এতিয়ালৈকে বেলেগ কৰি ৰাখিছে৷ মনত পৰিছে, সেইখন দাৰ্শনিকৰ দৰে দেশ, মহিমাৰ প্ৰতিমা! মোক দেশৰ স্মৃতিয়ে প্ৰতিক্ষণতে আকৰ্ষিত কৰি আহিছে, কিন্তু কিয় নাযাওঁ জানানে? ইমান মহত্ত্ব পোৱাৰ পিছতো মই কঙাল৷ মোৰ শিলৰ দৰে কঠোৰ হৃদয় এদিন তোমাৰ স্পৰ্শত চন্দ্ৰকান্ত মণিৰ দৰে জিলিকি উছিছিল৷\nচম্পা, মই ঈশ্বৰক নামানো, মই পাপো নামানো, মই দয়া কি– বুজি নাপাওঁ, মই পৰলোক বিশ্বাস নকৰো৷ কিন্তু মোৰ হৃদয়ৰ কোনো এক দুৰ্বল অংশৰ ওপৰত শ্ৰদ্ধা হয়৷ তুমি নাজানা, বিপথে যাব খোজা মোৰ শূন্য হৃদয়ত কিদৰে তৰালিৰ সৃষ্টি হ’ল, আলোকৰ এক কোমল ৰেখাই এই নিবিড় অন্ধকাৰৰ মাজত মিচিকিয়াই৷ পশুত্ব আৰু ধনৰ উপাসকৰ মানসপটত কোনো শান্ত কোমল কামনাই খিল্‌খিলাই উঠিল৷ মই হাঁহিব নোৱাৰিলোঁ৷\nযাবানে চম্পা! পোতবাহিনীৰ ওপৰত বহুত ধন-সম্পত্তি বোজা কৰি লৈ ৰাজৰাণীৰ দৰে জন্মভূমিৰ বুকুলৈ? আজি আমাৰ শুভ পৰিণয় হ’লে কাইলৈ আমি ভাৰতলৈ প্ৰস্থান কৰিম৷ মহানাৱিক বুদ্ধগুপ্তৰ আদেশত সিন্ধুৰ ঢৌৱেও নিজে নিজেই পোতপুঞ্জক দক্ষিণ পৱনৰ দৰে ভাৰত পোৱাই দিব৷ চম্পা ব’লা! ”\nচম্পাই তেওঁৰ হাতদুখনত সাৱটি ধৰিলে৷ কোনো আকস্মিক জোকাৰণিয়ে এক মুহূতৰ্ৰ কাৰণে দুয়োৰে ওঁঠযুৰি মিলাই দিলে৷ হঠাৎ সচেতন হৈ চম্পাই ক’লে– “বুদ্ধগুপ্ত, মোৰ কাৰণে সকলো মাটিয়েই ভূমি, সকলো জলেই তৰল, সকলো পৱনেই শীতল৷ কোনো বিশেষ আকাংক্ষা অগ্নিৰ দৰে হৃদয়ত প্ৰজ্বলিত হৈ থকা নাই৷ সকলোবোৰ মিলাই মোৰ বাবে সকলোতে কেৱল শূন্যতা৷ – প্ৰিয় নাৱিক! তুমি স্বদেশলৈ উভতি যোৱা ঐশ্বৰ্যৰ সুখ ভোগ কৰিবলৈ৷ মোক এৰি দিয়া এই নিৰীহ মানুহবোৰৰ সুখ-দুখৰ সমভাগী হৈ সেৱা কৰিবলৈ৷ ”\n“তেতিয়াহ’লে মই সঁচাকৈয়ে গুচি যাম৷ ইয়াত থাকি [নিজৰ] মোৰ হৃদয়ৰ ওপৰত যে অধিকাৰ কৰিব পাৰিম সন্দেহ আছে৷ আহ! এই ঢৌতে মোৰ বিনাশ হোৱাহেঁতেন৷ মহানাৱিকৰ মাতত কৰুণাৰ সুৰ, পুনৰ সুধিলে– “অকলে তুমি ইয়াত কি কৰিবা? ’’\n“প্ৰথমতে ভাবিছিলোঁ কেতিয়াবা এই দ্বীপস্তমভৰ ওপৰত আলোক জ্বলাই দেউতাৰ সমাধিস্থল এই জলাশয়তে অন্বেষণ কৰিম৷ কিন্তু এতিয়া দেখিছোঁ, ময়ো ইয়াতে জ্বলিব লাগিব, যেনেকৈ ‘আকাশদীপ’৷ ’’\nএদিন ৰাতিপুৱাৰ কোমল ৰ’দালিত দ্বীপস্তমভৰ ওপৰৰ পৰা চম্পাই দেখিলে– সামুদ্ৰিক নাওবোৰৰ এটা লানি চম্পাদ্বীপৰ দীপকূল ত্যাগ কৰি পশ্চিম-উত্তৰৰ ফালে মহাজাল কালৰ দৰে আগবাঢ়ি গৈ আছে৷ তাইৰ চকুৱেদি লোতক বৈ আহিল৷\nএইবোৰ কিমান শতিকাৰ আগৰ কথা৷ চম্পাই আজীৱন সেই দ্বীপস্তমভত আলোক জ্বলাই থাকিল৷ তাৰ পিছতে বহুত দিনলৈ দ্বীপৰ নিৱাসীসকলে সেই স্তমভটো মায়া, মমতা আৰু স্নেহ, সেৱাৰ দেৱীৰ সমাধিস্বৰূপে তেওঁক পূজা কৰি আছিল৷ এদিন কুটিল হাতোৰাই চঞ্চলতাৰে স্তমভটো থানবান কৰি দিলে৷


'মাছমৰীয়া সকল হ'ল সাগৰীয় খেতিয়ক'- মীন মন্ত্ৰণালয়ৰ সন্দৰ্ভত ৰাহুল গান্ধীৰ মন্তব্যই এতিয়া বিজেপি নেতাক দিছে আমোদ!farmers-of-the-sea-BJP-mocks-rahul-gandhi-statement-regarding-ministry-of-fisheries– News18 Assam\n'মাছমৰীয়া সকল হ'ল সাগৰীয় খেতিয়ক'- মীন মন্ত্ৰণালয়ৰ সন্দৰ্ভত ৰাহুল গান্ধীৰ মন্তব্যই এতিয়া বিজেপি নেতাক দিছে আমোদ!\nUpdated:February 17, 2021, 8:49 PM IST\nবুধবাৰে কংগ্ৰেছৰ যুৱৰাজ ৰাহুল গান্ধীয়ে পুডুচেৰীৰ চোলাই নগৰত মাছমৰীয়াসকলৰ এখন সভাত অংশগ্ৰহণ কৰে।\nLast Updated: February 17, 2021, 8:49 PM IST\nবুধবাৰে কংগ্ৰেছৰ যুৱৰাজ ৰাহুল গান্ধীয়ে পুডুচেৰীৰ চোলাই নগৰত মাছমৰীয়াসকলৰ এখন সভাত অংশগ্ৰহণ কৰে। কিন্তু সভাত ৰাহুল গান্ধীয়ে কৰা মন্তব্য এতিয়া ব্যাপক ভাবে ট্ৰ'ল হৈছে ছচিয়েল মিডিয়াত।\nমাছমৰীয়াসকলক সম্বোধন কৰি ৰাহুল গান্ধীয়ে কয় যে, 'মাছমৰীয়া সকল সাগৰীয় খেতিয়ক। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰত কিয় সাগৰীয় খেতিয়কসকলৰ বাবে এটা পৃথক মন্ত্ৰণালয় নাই?'\nৰাহুল গান্ধীৰ এই মন্তব্যই এতিয়া দিছে এক প্ৰকাৰৰ আমোদ। কাৰণ ভাৰত চৰকাৰৰ অধীনত আছে মীন পালন, পশুপালন আৰু দুগ্ধ পালন আদিৰ দৰে গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰণালয়।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ তিনিওখন কৃষি আইনক সমালোচনা কৰি ৰাহুল গান্ধীয়ে কৈছে যে, 'যিসময়ত কৃষকসকলক দেশৰ ৰাজহাড় বুলি গণ্য কৰা হয়, সেই সময়তে মোদী চৰকাৰে কৃষক বিৰোধী তিনিখন আইন আনিলে। আপোনালোক নিশ্চয়কৈ আচৰিত হৈছে, কাৰণ মাছমৰীয়াৰ সভাত মই কিয় কৃষকৰ কথা কৈছো? কাৰণ মই মাছমৰীয়াসকলক সাগৰীয় কৃষক হিচাপে গণ্য কৰো। যদিহে মাটিৰ খেতিয়কৰ বাবে দিল্লীত এখন মন্ত্ৰণালয় থাকিব পাৰে, তেন্তে কিয় সাগৰীয় কৃষকৰ বাবে মন্ত্ৰণালয় থাকিব নোৱাৰে।'\nইয়াৰ উপৰিও ৰাহুল গান্ধীয়ে মাছমৰীয়াসকলক উদ্দেশ্যি কয় যে, 'যেতিয়া মই এই ঠাইলৈ আকৌ আহিম তেতিয়া মই আপোনালোকৰ সৈতে মাছ মাৰিবলৈ যাম। কাৰণ আপোনালোকে এই ক্ষেত্ৰত কি অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, তাক মই চাব খোজো। মই কৃষকৰ সকলো কথা ভালদৰেই হৃদয়ংগম কৰো।'\nৰাহুল গান্ধীৰ এই মন্তব্যই এতিয়া হাঁহিৰ খোৰাক যোগাইছে ছচিয়েল মিডিয়াত। বিজেপিৰ নেতাসকলেও আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লৈছে গান্ধীক।\nপৃথককৈ মীন মন্ত্ৰণালয় থকাৰ পিছতো ৰাহুল গান্ধীয়ে কৰা এই মন্তব্যক এতিয়া একাংশই ছচিয়েল মিডিয়াত তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰাও দেখিবলৈ পোৱা গৈছে।\nFirst published: February 17, 2021, 8:47 PM IST


বৰ্ণালী ডেকাৰ সৈতে বাৰ্তালাপ - Prangon\n“প্ৰাঙ্গণ”ৰ চতুৰ্থ সংখ্যাৰ “বাৰ্তালাপ”ৰ বিশেষ অতিথি গোৱালপাৰা জিলাৰ উপায়ুক্ত শ্ৰীমতী বৰ্ণালী ডেকা। এগৰাকী প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে তেখেতৰ শৈক্ষিক আৰু কৰ্মজীৱনৰ বিষয়ে অলপ জানিবলৈ চেষ্টা কৰোঁ আহক।\n১) আপোনাৰ জন্মস্থান আৰু শৈক্ষিক জীৱন সম্পৰ্কে জানিব বিচাৰিছোঁ।\nউ: মোৰ জন্মস্থান গুৱাহাটী। আৰম্ভণিতে মই চেণ্ট মেৰীজ ইংলিছ স্কুলত পঢ়িছিলোঁ, তাৰ পিছত দিল্লী পাব্লিক স্কুল আৰু কেপুৰমত পঢ়িছিলোঁ। স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰি মই কম্পিউটাৰ চাইন্সত ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰিলোঁ আৰু স্নাতকোত্তৰৰ বাবে মই আই.আই.টি বম্বেৰ পৰা এম.বি.এ কৰিলোঁ।\n২) বাইদেউ, আপুনি ইতিমধ্যে আপোনাৰ শৈক্ষিক যাত্ৰাৰ কথা ক’লে। তাৰ মাজত কেতিয়া আপোনাৰ প্ৰশাসনিক সেৱাত যোগদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত হ’ল ? প্ৰস্তুতি কেনেদৰে কৰিছিল অলপ জনাব নেকি ?\nউ: মোৰ সদায় সপোন এটা আছিলে। মোৰ মনত আছে স্কুলত থাকোতেই ক্লাছ ৫ মানত এবাৰ “জীৱনৰ লক্ষ্য” বুলি ৰচনা এখন আহিছিল । তেতিয়া মই লিখিছিলোঁ যে কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰিম আৰু তাৰ পাছত IAS officer হ’ম । মই ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰি থকাৰ সময়ত campus placement তে ভাল চাকৰি পাই গ’লো। তাৰ পাছত মই MBA কৰিলোঁ আৰু MBA ৰ পাছতো campus placement ত তিনিটা মান ভাল চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ পালো। এটাৰ পাছত এটাকৈ মই সেইটো দিশত আগবাঢ়ি গৈ থাকিলো। লাহে লাহে আমেৰিকালৈ যোৱাৰ বাবে প্ৰস্তাব আহিবলৈ ধৰিলে। তেনেতে মোৰ অনুভৱ হ’ল যে আচলতে মোৰ লক্ষ্য আছিলে প্ৰশাসনিক বিষয়া হোৱাৰ। মোৰ দেউতা আৰক্ষীত কৰ্মৰত আছিল। তেওঁ ইয়াতে DIG আছিল, পাছত deputationত দিল্লীলৈ গৈছিল। গতিকে সদায় সেই ভাবটো মোৰ লগত থাকি গ’ল যে মোৰ মূল উদ্দেশ্য প্ৰকৃততে বেলেগ আছিল। হঠাৎ এটা সিদ্ধান্ত লোৱাটো মোৰ বাবে কঠিন আছিল কাৰণ মই এখন জগতত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ গৈছিলো, খুব ভাল দৰমহা আছিল, মাল্টিনেশ্বনেল কোম্পানীত কাম কৰি আছিলো। কিন্তু মই সিদ্ধান্ত ল’লো কাৰণ “This is what I have always wanted to do”। গতিকে মই এবাৰ অন্ততঃ চেষ্টা কৰি চাব লাগে। তেনেদৰেই মই প্ৰস্তুতি আৰম্ভ কৰিলোঁ। মই চাকৰিটো কৰি আছিলোঁ, তাৰ লগে লগে পৰীক্ষাৰ বাবে পঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ।\n৩) বাইদেউ একে সময়তে চাকৰি আৰু প্ৰস্তুতি চলাই নিবলৈ অসুবিধা হোৱা নাছিল নে?\nউ: অসুবিধা নিশ্চয় হৈছিল কাৰণ মই ব্যক্তিগত খণ্ডত চাকৰি কৰিছিলোঁ। মোৰ চাকৰি আৰু পৰীক্ষা দুয়োটাই “demanding” আছিল কিন্তু মই কোনোমতে সময় মিলাই prelims clear কৰিলো । কিন্তু prelimsৰ ফলাফলৰ পাছত মই mainsৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাবলৈ আঢ়ৈ মাহ সময় পালোঁ আৰু তেতিয়া মই ছুটি ল’লো।\n৪) বাইদেউ, আমি জানো আপুনি IAS সেৱাত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে National Academy of Police ত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। তাত থকা অভিজ্ঞতা আৰু এই প্ৰশিক্ষণৰত অৱস্থাত আকৌ এবাৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ’বলৈ আপুনি মানসিকভাবে আকৌ কেনেদৰে সাজু হৈছিল ?\nউ: মই National Academy of Policeত intern হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈ থাকোতেই পৰীক্ষা দিছিলো। তাৰ পিছত এপ্ৰিল-মে’ মানত আমাৰ ফলাফল ঘোষণা কৰা হৈছিল। সেই সময়ত মই NPAতেই আছিলোঁ। কিন্তু মোৰ যোগদানৰ সময় আছিল ডিচেম্বৰত, গতিকে মই ভাবিলো যে মই মোৰ প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰা উচিত। মোৰ কাৰণে সেয়া অলপ কঠিনো আছিলে কাৰণ শাৰিৰীক ভাৱে বহুত গধুৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় । কিন্তু মই নৱেম্বৰ মানলৈকে থাকি প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি তাৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হ’লো।\nমানসিক প্ৰস্তুতিৰ যথেষ্ট প্ৰয়োজন। কিন্তু এই UPSC পৰীক্ষাটোৱেই এনেকুৱা। Toughness is very much essential . কাৰণ চাকৰিত যোগদান কৰাৰ পিছতো তাৰ দৰকাৰ হয় । সময়ৰ উচিত ব্যৱহাৰ আৰু পৰিচালনা (time management)ৰ কথা থাকে । ক’ত কিমান গুৰুত্ব দিব লাগে, কোনটো বিষয়ত মোৰ দখল আছে, কোনটো বিষয়ত মই দুৰ্বল, সেই সম্পৰ্কে এটা স্পষ্ট ধাৰণা থকাটো অতিকৈ প্ৰয়োজনীয়।\n৫) আপোনাৰ কৰ্মজীৱনলৈ আহিছোঁ। আপোনাৰ প্ৰথম পোষ্টিং ক’ত আছিল ? ইমান দায়িত্বগধুৰ পদত অধিস্থ হোৱাৰ প্ৰথম অনুভৱ কেনেকুৱা ? চাকৰি জীৱনৰ এটি স্মৰণীয় ঘটনাৰ বিষয়ে ক’ব নেকি?\nউ: প্ৰথম অনুভৱ মানে আচলতে চাকৰিত যোগদান কৰাৰ আগতে আমাৰ এটা বিতং প্ৰশিক্ষণ পাওঁ। তাত ইতিমধ্যে আমাক এটা আভাস দিয়া হয় যে প্ৰশাসন কেনেকৈ চলে । তেনেদৰে আমাক প্ৰস্তুত কৰি তোলা হয়।। মোৰ প্ৰথম চাকৰি অসমত first assistant commissioner হিচাপে মই শোণিতপুৰত যোগদান কৰিছিলোঁ। ধুনীয়া ঠাই আছিল আৰু শিকিব লগীয়া বহুত আছিলে। মোৰ এতিয়াও মনত আছে মই প্ৰথম যিদিনা যোগদান কৰিছিলোঁ, সেইদিনাই বহুকেইটা বস্তু মোৰ উপায়ুক্ত ছাৰে পঢ়িবলৈ দিছিলে । তেখেতে সেইদিনা মিটিঙত যিখিনি কৈছিল মই মন দি শুনিছিলো আৰু মই উপলব্ধি কৰিছিলোঁ যে এগৰাকী উপায়ুক্তৰ কিমান দ্বায়িত্ব থাকে।\nমই ৰঙিয়াৰ এটা অভিজ্ঞতাৰ কথা ক’ব পাৰো। এইটো মোটামুটি ২০১২ চনৰ কথা। এঠাইত কিছু গণ্ডগোলৰ সৃষ্টি হৈছিল। মই লগালগ তালৈ গ’লো। উত্তেজিত ৰাইজে মোৰ গাড়ীখন আক্ৰমণ কৰিব খুজিছিলে যদিও মই immediately react কৰিলোঁ। মই ভাবোঁ মোৰ IPS প্ৰশিক্ষণে তাত মোক সহায় কৰিলে।\n৬) প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ দায়িত্ব আৰু ক্ষমতা যথেষ্ট থাকে। তাৰ অনুপাতত সমাজৰ ওপৰত কিমানখিনি প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে ?\nউ: নিশ্চয়কৈ পৰে। “পাব্লিক চাৰ্ভিছ” শব্দটোতে গম পায় ৰাইজৰ সেৱা কৰা কাৰণে। আমাৰ প্ৰত্যেকটো কামৰে প্ৰভাৱ মানুহৰ ব্যক্তিগত নাইবা সামাজিক জীৱনত বিস্তৃত ভাৱে পৰে। গতিকে মই ভাবোঁ যে দ্বায়িত্ব আৰু ক্ষমতাৰ অনুপাতত এগৰাকী প্ৰশাসনিক বিষয়াৰ সেৱাই সামাজিকভাৱে যথেষ্ট প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\n৭) বৰ্তমান আপুনি গোৱালপাৰা জিলাৰ উপায়ুক্ত। তাত কৰ’না পৰিস্থিতি আৰু বানপানী দুয়োটা আপুনি কিদৰে একেলগে পৰিচালনা কৰিছে ? Aspirational district ত গোৱালপাৰা জিলাই প্ৰথম স্থানো অধিকাৰ কৰিছিল। এই সাফল্য বোৰৰ বিষয়ে কি ক’ব ?\nউ: প্ৰথম কথাটো হ’ল প্ৰস্তুতি। আমি এনে পৰিস্থিতিৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ আগৰে পৰাই সাজু থাকো। কোভিড আৰু বানপানী দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে আমাৰ ৰাজ্যিক ভিত্তিত যি প্ৰস্তুতি , সেয়া যথেষ্ট উন্নত আছিল। মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে নিৰ্দেশ দিছিল যে কোভিড আৰু বানপানী এই দুয়োটা সমস্যাৰ মুখামুখি হ’বলৈ দুটি পৃথক ‘টীম’ থাকিব। গোৱালপাৰা জিলাত কি কি বিষয়ত আমি সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰো, সেয়া আমি পূৰ্বানুমান কৰি আমাৰ হাতত থকা সুবিধা আৰু সম্পদ সমূহৰ এটা “database” তৈয়াৰ কৰিছিলোঁ। তেনেদৰে আমাৰ সকলো বিভাগে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিছিল। কিন্তু যিমান প্ৰস্তুতি থাকিলেও , ” last minute ” সিদ্ধান্ত বহুত ল’ব লগা হয়।\n“Aspirational District”ৰ কথাটো হ’ল ইয়াৰ মাহেকীয়া নিৰীক্ষণ আৰু ফলাফল ওলাই থাকে আৰু প্ৰতিবাৰে গোৱালপাৰা জিলাৰ ফলাফল উন্নতমানৰ হৈ আছে। এই সফলতাৰ শ্ৰেয় গোৱালপাৰা জিলাৰ সকলো বিষয়া- কৰ্মচাৰীলৈ যায়। গোৱালপাৰা জিলা প্ৰশাসনৰ সকলো বিভাগৰ কাম আৰু অৰিহণা এটা দিশত ধাৱমান (converge) কৰাৰ চেষ্টা কৰিছোঁ। Aspirational District ৰ ফলাফল নিৰ্ণয়ৰ বাবে ৪৯ তা চৰ্ত আছে আৰু আমি সেই আটাইবোৰ নিৰীক্ষণত ৰাখিছোঁ।\nগোৱালপাৰা জিলাত ২০১৮ চনৰ মে-জুন মাহত পকী ৰাস্তা নিৰ্মাণৰ বাবে কেঁচা সামগ্ৰীৰ নাটনি হৈছিল। তেতিয়া মই সেউজ প্ৰযুক্তি ( green technology) ৰ বিষয়ে পঢ়িছিলোঁ।মই গড়কাপ্তানি বিভাগক এই প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিলোঁ। এই ক্ষেত্ৰত গোৱালপাৰা জিলা আৰু ৰাজ্যিক গড়কাপ্তানি বিভাগ উভয়ে আগভাগ ল’লে। তাৰ ফলত অসমৰ প্ৰথমটো প্লাষ্টিকৰ সহায়ত নিৰ্মিত ৰাস্তা গোৱালপাৰা জিলাত বন্ধা হ’ল। গোৱালপাৰা জিলাত গাৰো পাহাৰৰ পৰা নামি অহা পানীৰ ফলত হঠাৎ বানপানীৰ সৃষ্টি হয়। আমি দেখিবলৈ পাইছো পকী ৰাস্তাৰ তুলনাত প্লাষ্টিকৰ সহায়ত নিৰ্মিত ৰাস্তাৰ ক্ষতি কম হয়।\nইয়াৰ উপৰিও আমি ‘goalmart’ নামৰ এপ এটি নিৰ্মাণ কৰিছো য’ত গোৱালপাৰা জিলাৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।\n৮) প্ৰশান্ত কিশোৰে এবাৰ কৈছিল যে ভাৰতত প্ৰশাসনিক বিষয়াসকলে এটা বিভাগৰ পৰা আনটো বিভাগলৈ বদলি হৈ থাকে। আৰু সেইবাবে চৰকাৰী পৰিকল্পনাবোৰত অধিক অভিজ্ঞতা থকা বা expert opinion নাথাকে। এই অভিযোগ সম্পৰ্কে আপুনি কি ক’ব ?\nউ: এইটো এটা ৰাজনৈতিক মত, গতিকে এই বিষয়ে বিশেষ মন্তব্য নকৰোঁ। কিন্তু চৰ্দাৰ বল্লভ ভাই পেটেলে কৈছিল -” Civil Service is the steel frame of India” – এই কথাটো মই মানো আৰু বিশ্বাস কৰোঁ যে আমি প্ৰশাসনিক বিষয়াসকলে সম্পূৰ্ণ নিষ্ঠাৰে কাম কৰি সমাজৰ বহু পৰিৱৰ্তন আনি আছোঁ আৰু ভৱিষ্যতত আনিব পৰা যাব।\n১০) IAS পাওঁতে আপুনি কিছু লক্ষ্য কিছু সপোন লৈ কৰ্মক্ষেত্ৰত নামিছিল। তাৰ ভিতৰত আপুনি কিমান দূৰ সফল হৈছে বুলি ভাবে ? ভাল দৰমহাৰ চাকৰি এটা বাদ দি, এটা বেলেগ ধৰণৰ লাইফষ্টাইল বাদ দি, গাঁৱত ৰাইজৰ সেৱাত জড়িত হৈ পৰা সিদ্ধান্তটো আপুনি কেতিয়াবা আফচোচ কৰে নেকি?\nউ: মই ভাবোঁ যে মই যিখিনি গোলছ লৈ আহিছিলোঁ, I have gone beyond that। মই পাব্লিক চাৰ্ভিছৰ উদ্দেশ্য লৈ আহিছিলোঁ। ক’ভিড, বানপানীৰ ক্ষেত্ৰত কেৱল ময়েই নহয়, সহকৰ্মী সকলোৱে যিধৰণে কাম কৰি আছে, সেইটো মই ভাবোঁ আমাৰ ক্ষমতাতকৈও বেছি। We are performing with atmost efficiency.\nমোৰ কোনো আফচোচ নাই। প্ৰশাসনিক সেৱাত মই অহা সেইটোও এটা কাৰণ যে যিখন দেশত মই পঢ়িলোঁ, যিখন দেশে মোক ইমান দিলে , এইখন দেশ মই এৰি যাব নুখুজিলোঁ। মই দেখিছিলোঁ যে ব্যক্তিগত খণ্ডত ভালকৈ কাম কৰিলে শ্ৰেষ্ঠ কৰ্মচাৰী বিলাকক বাহিৰত পোষ্টিং দিয়ে। সেইসময়ত মই ভাবিলোঁ যে মোৰ যিখিনি অৰ্হতা বা শিক্ষা আছে সেইখিনি মই নিজৰ দেশক দিব খোজোঁ।\n১১) আমাৰ সমাজত বহুতে ভাৱে মহিলা এগৰাকীয়ে পুৰুষৰ সমানে নেতৃত্ব বা প্ৰশাসনিক দ্বায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। এই মানসিকতাক আপুনি কিদৰে লয়?\nউ: মানুহৰ এটা perception নথকা নহয় যে মহিলা পুৰুষৰ তুলনাত দুৰ্বল। আনকি অসমীয়া হয় বুলিও কেতিয়াবা ভুল মানসিকতা থাকিব পাৰে। কিন্তু বাস্তবিক জগতত মই কামত কেতিয়াও অসুবিধা পোৱা নাই। মোৰ মা-দেউতাই মোক ডাঙৰ কৰোঁতে এনেকুৱা ধাৰণাবোৰ আহিবলৈ দিয়া নাছিল। তেওঁলোকে মোক সদায় ‘I can do whatever I want to’ বুলিয়ে শিক্ষা দিছিল আৰু সেইমতেই মই লক্ষ্য ঠিক কৰি কাম কৰি আহিছো। মই ছোৱালী ছাত্ৰীসকলক ক’ব বিচাৰো যে মানসিকভাৱে কেতিয়াও বাধ্যবাধকতা আনিব নালাগে। যদি অৰ্হতা আৰু ক্ষমতা থাকে, কাম কৰাৰ উৎসাহ থাকে, ultimately your calibre will shine।\n১২) ইমানখিনি ব্যস্ততাৰ মাজত পৰিয়াল আৰু ব্যক্তিগত কামৰ বাবে আপুনি কিদৰে সময় উলিয়াই ? আজৰি পৰত আপুনি কি কৰি ভাল পায় ?\nউ: সময়ৰ সৎ আৰু উচিত পৰিচালনাৰ দিশটো সকলোৱে গুৰুত্বসহকাৰে ল’ব লাগে। সকলোৰে হাতত ২৪ ঘণ্টাই থাকে। সেইদিনা মই কথা এষাৰ শুনিছিলোঁ যে বহু ক্ষেত্ৰত প্ৰকৃতিয়ে পক্ষপাতীত্ব কৰে। মানুহৰ জন্ম সমান স্তৰত নহয়, কোনোবা জীৱনত বেছি সুবিধা পায়, কোনোবাই নাপায়। কিন্তু সময়ৰ ক্ষেত্ৰত সকলো সমান। সকলোকে ভগৱানে সেই ২৪ ঘণ্টাই দিছে, আৰু এই ২৪ ঘন্টাটো কিদৰে আমি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰোঁ, সেয়া আমাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।\nমোৰ ছোৱালী এজনী আছে, তাইৰ পঢ়া শুনা খিনি মই নিজে চাওঁ সদায়। মই অফিচ যাওঁ, অফিচৰ পৰা আহোঁতে মোৰ পলম হয়, কিন্তু যিয়ে নহওক কিয়, আহি আমি একেলগে ভাত খাওঁ আৰু ভাত খাই পঢ়োঁ একেলগে। এনেদৰে সন্তুলন ৰক্ষা কৰি চলি আছোঁ।\nকেৱল সেয়াই নহয়, নাৰী হিচাপে মোৰ আৰু বহুত দ্বায়িত্ব আছে। মোৰ নিজৰ পৰিয়াল আছে, স্বামী আছে। এটা কথা মই আত্মবিশ্বাসৰ সৈতে ক’ব পাৰোঁ যে কোনো এটো বস্তু মই আওকাণ কৰা নাই। মোৰ কামখিনিও মই নিষ্ঠাৰে কৰিছোঁ।\nআজৰি সময় এতিয়া একেবাৰে নাই, নিজৰ hobby হিচাপে আগতে পঢ়িছিলোঁ। এতিয়া কেৱল স্বাস্থ্য ৰক্ষাৰ কাৰণে মই বিশেষকৈ সজাগ । যেতিয়াই মই সময় পাওঁ, দিনটো মোৰ যেতিয়াই আৰম্ভ নহওক কিয় মই তাৰ দুঘণ্টা আগতে উঠি মই দৌৰো। । এইটো আচলতে hobby নহয় এইটো মোৰ প্ৰতিদিনৰ ৰুটিনত আহি গৈছে। মই গানৰ বিশাৰদ হয়, এইখিনিয়েই হয়। মোৰ ছোৱালীয়ে সংগীত শিকি আছে, কেতিয়াবা তাইৰ লগত বহো।\n১৩। আপুনি নিশ্চয় বহুত মানুহ লগ পাইছে, বা আৰু পাব, down the lane , maybe 30 years later, আপোনাক মানুহে কিদৰে মনত ৰখাটো বিচাৰে ?\nউ: এজন ভাল মানুহ আৰু এগৰাকী দক্ষ প্ৰশাসনিক বিষয়া হিচাপে মনত ৰখাটো বিচাৰোঁ।\nএখন জিলাৰ উপায়ুক্ত হিচাপে আপোনাৰ ব্যস্ততা কিমান সেয়া হয়তো আমি কল্পনা কৰিব নোৱাৰোঁ। তাৰ মাজতো আপুনি সময় উলিয়াই আমাক দিয়াৰ বাবে আমি চিৰকৃতজ্ঞ। ভৱিষ্যতে আপোনাৰ সবল নেতৃত্বত সমাজৰ আৰু বেছি হিত হওক, তাৰে কামনা কৰিছোঁ।\n“প্ৰাঙ্গণ”ৰ হৈ সাক্ষাৎকাৰ গ্ৰহণ কৰিছে হেমাংগিনী দাস, পল্লৱ কুমাৰ দাস, প্ৰত্যুষ প্ৰতিম দাস আৰু বিক্ৰম জিত দেউৰীয়ে।\nK sarma November 6, 2020 At 9:07 pm


এটি শীতৰ সন্ধিয়া আৰু বলেনী বাঈ (ৰঞ্জু শৰ্মা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nএই যে এটিৰ পিছত এটিকৈ ঋতু আহে, ঋতু যায় ,তাৰ লগে লগে প্রকৃতিয়ে নিজৰ আভৰণ সলায় এনে লাগে যেন ইসাজৰ পিছত সিসাজ সাজ পিন্ধি পাহাৰীয়া জুৰিৰ দাপোনত নিজৰ প্রতিবিম্ব চাই চাই বিভোৰ হোৱা এগৰাকী চঞ্চল গাভৰু। প্রত্যেকটো ঋতুৰে এক সুকীয়া মাদকতা থাকে , থাকে একো একোটি পৃথক সুৰভি আৰু তাৰ লগে লগে জড়িত হৈ থাকে কিছুমান আলসুৱা স্মৃতি। মোৰ মনৰ সফুৰাতো আছে সপোন সপোন লগা তেনে এজাক ৰঙীণ স্মৃতি। উৰণীয়া পখিলা খেদি খেদি মতলীয়া হোৱা বয়সত অজানিতে আহি মনত বাহ লোৱা স্মৃতিৰ সেই ৰঙীন পখিলাজাক সুবিধা পালেই যেন পাখি মেলি উৰি আহিব খোজে আজিও। যেন মোৰ চৌদিশে বিয়পাই থৈ যায় সেই সময়ৰ অলপ নিয়ৰসনা শীত, কেতিয়াবা অলপ শৰতৰ শেৱালী নতুবা কেতিয়াবা গ্রীষ্মৰ এটি নীৰৱ দুপৰীয়া।…..কিয় জানো শৈশৱতে লগ পোৱা কিছুমান মানুহৰ কিছুমান কথা মনৰ সাচত ৰৈ যায় চিৰদিন, আৰু কোনো উপলক্ষ্য নোহোৱাকৈয়ে এতিয়াও আহি থাকে মনলৈ একমাত্র পৰিস্থিতিৰ সাদৃশ্যতাৰ বাবে।\nমাঘ বিহুৰ আগে আগে আমি প্রায়েই আমাৰ ককাৰ ঘৰলৈ গৈছিলো… সৰুৰে পৰাই গাওৰ শান্ত শীতল পৰিবেশ , ঘোপ মৰা বাহনী বাৰীবোৰ, বতাহত অনবৰতে ভাহি থকা বনৰীয়া সুগন্ধি, এইবোৰে মোক একেবাৰে মোহাছন্ন কৰি ৰাখিছিল। বিশেষকৈ শীতকালিৰ দিনকেইটা যেন ককাৰ ঘৰখন মোৰ বাবে একপ্রকাৰ উৎসৱস্থলীয়েই হৈ পৰিছিল। ককাৰ ঘৰত সৰুৰে পৰা দেখি অহা বলেনী বাঈ ও মোৰ বাবে ৰৈ ৰৈ আহি থকা তেনে এটি স্মৃতি। কিয় নাজানো কিন্তু শীতৰ আগমণে বলেনী বাঈৰ চেহেৰাটোৰ লগতে পুৰণি কালৰ সেই এজাক স্মৃতি যেন উৰুৱাই লৈ আহে মোৰ মনলে।… বয়সে মাথো পঞ্চাছ মানৰ দেওনাহে গৰকিছিল যদিও বলেনী বাঈ তেতিয়াই প্রায় অবশ, যেন ৰোগ আৰু পুষ্টিহীনতাই জুঢ়ুলা কৰা এটি মাথো দুর্বল কুজা শৰীৰ…। মাৰ বাবে তেও বলেনী বাঈ আছিল বাবে মইও সেই নামেদিয়ে মতা কৰিছিলো। ….\nডাঙৰ ডাঙৰ আম, কঠাল, জামু, লেটেকু আৰু ঘোপ মৰা বাহনীৰে ঠাহ খাই থকা গাওবোৰত শীতকালি সন্ধিয়াবোৰো যেন সোনকালে আহে। ….তেনেকুৱা শীতৰ সন্ধিয়াবোৰতে বলেনী বাঈ আহে মামীৰ ওচৰলৈ। চোতালৰ পৰাই মামীক মাত লগাই…\n“ন’ছোৱালী ঔ জুই অকন দেচোন.. এই ফুট গধূলীতে ইমান কুৱলী বোলাইছে ,বাটেই দেখিবলৈ টান।”\n….হাতত চীয়াহী দোৱাতৰ সাফৰখন ফুটাই সাজি লোৱা কেৰাচিনৰ চাকি এগছি লৈ ঠান্ডাত কপি কপি কুজা হৈ বলেণী বাঈ আহে জুই খুজিবলৈ। মামীৰ জুহালত তেতিয়া চাহৰ কেটলী উঠি থাকেই। তাৰ পৰাই জ্বলি থকা খৰি এদাল উলিয়াই আনি মামীয়ে চাকিটো জ্বলাই দিয়ে। লগতে প্রায় খালী হৈ থকা চাকিটোত এচাকি তেল, একাপ চাহ আৰু ৰাতিটোৰ বাবে কেইটিমান কেচা পাচলি। কাহৰ বাতিত দিয়া গৰম গৰম চাহ আৰু গুৰৰ জুতি লৈ লৈ বলেনী বাইয়ে নানা কথাৰ মহলা মেলে।…কেতিয়াবা ৰামায়নৰ সাধু, কেতিয়াবা কেতিয়াও নাম নুশুনা কোনোবা অপেশ্বৰীৰ সাধু, কেতিয়াবা শকুন্তলাৰ সাধু, নহলে বেছিভাগেই তেওলোকৰ সৰুকালৰ কাহিনী।…তাৰ ভিতৰত তেওলোকৰ সৰু কালৰ কথাবোৰে মোক আটাইতকৈ বেছি আমোদ দিছিল, সচা কথাবোৰো সাধু সাধু লাগিছিল। বলেনী বাইয়ে কৈ গৈছিল কেনেকৈ তেও পুস্পিতা নহওতে বিয়া হৈছিল, বিয়াৰ পিছতেই অকণমানি কইনাজনীক কেনেকৈ শাহুৱেকে মৰম কৰি ভাত খুৱাই দিছিল আনকি কেতিয়াবা গা ধুৱাই পর্য্যন্ত দিব লগা হৈছিল। প্রথমতে বলেনী বাঈয়ে হেনো থুলন্তৰ চেহেৰাৰ গিৰিয়েকক দেখি শাহুৱেকৰ আচলৰ পিছত লুকাই ফুৰিছিল, পিছত যেতিয়া পুষ্পিতা হোৱাৰ পিছত পুণৰবাৰ তেও শহুৰেকৰ ঘৰলৈ আহিছিল তেতিয়াহে লাহে লাহে সংসাৰৰ আও ভাওবোৰ বুজি পোৱা হৈছিল আৰু তাৰ ঠিক পাচবছৰমানৰ পিছতেই এমা দিমা দুটি ল’ৰাৰ সতে বলেনী বাঈক এৰি থৈ ভাল নোহোৱা অচিন বেমাৰ এটাত পৰি এদিন বলেনী বাঈৰ গিৰীয়েক ধুকাই থাকিছিল।……জুহালৰ কাষতে বহি থকা মাৰ গাত লিপিট খাই খামুছি ধৰি মই বলেনী বাঈৰ সাধু কথাবোৰ শুণি যাও।\nএতিয়াও মোৰ মনত আছে শৈশৱ মনৰ কৌতুহল দমাম নোৱাৰি এদিন সুধি পেলাও “ বাঈ তোমাৰ ঘৰত জুই নাই নেকি?….জুই ও কিবা বেলেগৰ ঘৰৰ পৰা নিয়া বস্তু নে?”…. উত্তৰটিৰ লগতে বলেনী বাঈৰ শেতা মুখখনৰ পৰা এটি গধুৰ হুমুনিয়াহও ওলাই আহে।\n“ আই আমাৰ ঘৰৰ জুইবোৰ আমাৰ পেটতে সোমাই থাকে…সেয়েহে চাকি জ্বলাই পোহৰ কৰিবলৈ জুই অকন মামীয়েৰৰ পৰাই লৈ যাও অ’ বুজিছ….”। বলেনী বাঈৰ উত্তৰটিৰ গুঢ়ার্থ বুজাৰ বয়স সেই সময়ত মোৰ নাছিল। সেয়ে হয়তো মই একো নুবুজা হাহি এটা মাৰিছিলো…। মুঠতে মামীৰ ওচৰলৈ প্রটিতো সন্ধিয়া বলেনী বাঈৰ জুই খুজিব অহাটো এটা নির্ঘাট প্রক্রিয়া হৈ পৰিছিল। এতিয়া মাজে মাজে ভাৱবোৰ আহিলে মনটোৰ কোনোবাখিনিত বিষ এটা উঠি আহে।…\nমনত পৰে বলেনী বাঈৰ জুপুৰিটোলে…মোৰ ককাৰ বিশাল বাৰীখনৰ গাতে লাগি আছিল বলেনী বাঈৰ জুপুৰিটো..গোৱৰৰ লেপ দি থোৱা কেচা মাটিৰ বেৰ আৰু পচা খেৰৰ চালখনৰ পৰা এটি আমেজলগা গোন্ধ আহিছিল।…কিয় জানো সেই গোন্ধটো মোৰ বৰ ভাল লাগিছিল…সেয়ে সুবিধা পালেই মই বলেনী বাঈৰ জুপুৰিটোলৈ দৌৰি গৈছিলো। গোটেই ঘৰখনত থকা বস্তুবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য বুলিবলৈ এখন বাহঁৰ চাঙ,,,তাৰ ওপৰত এজাপ খেৰ আৰু এখন কেথা পাৰি থোৱা থাকে। সেইয়া ই আছিল মাক পুতেকৰ শোৱা বিচনা….ঠান্ডাৰ সময়খিনিত সেই চাঙখনৰ ওপৰত এখন শেতেলীয়ে ঠাই পাইছিল।….এদিন দেখিছিলো দুপৰীয়া ৰ’দত বহি বলেনী বাঈয়ে উৱলী গৈ অ’ত ত’ত লাৰু বন্ধা শেতেলীখন থাপি থুপি চিলাই আছে।….শৈশৱৰ মোৰ অবোধ মনে আকৌ বলেনী বাঈক সোধে\n…..“ তোমাৰ শেতেলীখনৰ ফুটাবোৰেৰে বতাহ নোসোমায় নেকি বলেনী বাঈ? .. মামীৰ পৰা এখন নতুন শেতেলী লৈ ল’বা ।”\n…..খুকখুকাই হাহি বলেনী বাঈয়ে উত্তৰ দিয়ে “..নালাগে অ’ আই.. আমাৰ ডাঙৰ বাপা পঢ়াত খুৱ ভাল …বি.এ টো পাছ কৰিলেই চাকৰি পাবই খাটাং..। তেতিয়া চাবি এখন নহয় দুখন শেতেলী কিনিম আৰু লগতে চাংখনত পাৰিবলৈ তুলি এখনো ….।”\nবলেনী বাঈৰ উত্তৰ পুৰা হোৱালৈ সেই সময়ত মই বা তেওৰ ওচৰত ৰৈ আছিলো নে নাই ভালকৈ মনত নাই কিন্তু কথাবোৰ বুজা হোৱাত গম পাইছিলো বলেনী বাঈৰ দুয়োটি পুতেকেই মাকক নতুন শেতেলী কিনি দিব পৰা হৈছিল, বাহৰ চাঙ আতৰাই কাঠৰ পালেঙত তুলিৰ ওপৰত শোৱাব পৰাৰ জোখেৰে আত্মনির্ভৰশীল ও হৈ উঠিছিল।….বেৰবোৰ কেচা হলেও খেৰৰ চালিৰ ঠাইত টিনপাতে ঠাই পাইছিল । ..পিছে বয়সে অলপ বেছি কুজা কৰাৰ বাদে বলেনী বাঈ তেতিয়াও একেধৰণেই আছিল…\nসেই সময়ত মই উচ্চতৰ মাধ্যমিক শ্রেণীত পঢ়ি আছো।.. আনকালিৰ নিচিনাকৈ.সেইবেলি মাঘবিহুৰ সময়তো মই মামাৰ ঘৰত আছোগৈ…ঠিক সন্ধিয়া নামি আহিছে মাথো, কুজা হৈ কপি কপি বলেনী বাঈ আহিল.L…হাতত আগৰ দৰে একেই এটি চিয়াহী দোৱাতৰ চাকি… আহিয়েই মামীক জুই অকণ খুজিলে। মামীয়েও আঠে বেথে বহাই চাহ পানী খুৱাই যাবৰ সময়ত চাকিটোত জুই অকণ দি দিলে। মনলৈ উচপিচাই সোমাই অহা খু দুৱণিটো ৰখাব নোৱাৰি মই আকৌ সুধিলো “.বাঈ এতিয়াটো তোমাৰ ঘৰত লাইটৰ ব্যৱস্থাও আছে., এতিয়াও তুমি মামীৰ পৰা জুইকন কিয় লৈ যোৱা?..”\n“…আই তহতৰ পদুলীৰ পৰা আমাৰটোলৈ এই বাটকণ বৰ এন্ধাৰ অ’…জুইকণ নহলে খুপি খুপি যাবলৈকে দিগদাৰ..তাতে বুঢ়া চকু…” কথাখিনি কৈ বলেনী বাঈ আৰু মামী দুয়ো হাহে।…আৰু মই আজিওবিচাৰি ফুৰো সেই হাহিৰ অর্থ….।বলেনী বাঈয়ে বাৰু সচাকৈয়ে কেৱল বাটৰ আন্ধকাৰ আতৰাবলৈকে মামীৰ ঘৰৰ পৰা জুইকণ নিছিলনে?….\n← পথবোৰ.. (জাহ্নৱী গগৈ)\nমেৰী বিস্কুটৰ পেৰা: (-স্মিতা শৰ্মা) →\nবড়ো গাঁৱত এটা ভাল লগা দিন -( বিতোপন গগৈ)


সদস্য বাৰ্তা:Madhabsaikia - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n(Bishnu Saikia) বিষ্ণু শ‍ইকীয়া 13:59, 25 ডিচেম্বৰ 2011 (UTC)\n1 আমাৰ দায়বদ্ধতা\n2 ৱিকিত গীত\n3 প্ৰথম অসমিয়া ৱিকিমিটআপ\n4 আলোচনা ৱিকিপিডিয়া:Meetup/TEZ1\n5 ভাল প্ৰবন্ধ\n6 প্রফুল্ল মহন্ত\n11 মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়\n15 সম্পাদনা পূৰ্ববত সম্পৰ্কে\n16 Thanks for the welcome and article translation/collaboration request\n18 Re:ৱিকি প্ৰশাসক\nআমাৰ দায়বদ্ধতা[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমৰ জ্বলন্ত সমস্যা সমূ্হৰ ভিতৰত ভাষা সংকট এক অন্যতম সমস্যা । সাম্প্ৰতিক সময়ৰ আটাইতকৈ বিপজ্জনক কথাতো হল থলুৱা অসমীয়াই অসমীয়া ভাষাটোৰ বিপৰিত স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে । তেঁওলোকে বিদ্যালয়ত অসমীয়া ভাষা নপঢে, দৈনন্দিন জীৱনত অসমীয়া ভাষা কবলৈ সংকুচবোধ কৰে । এনে অৱস্থা চলি থাকিলে কুৰি বছৰৰ ভিতৰতে অসমীয়া ভাষা লুপ্ত হোৱাতো নিশ্চিত । অসমীয়া মানুহৰ চৰিত্ৰ বংগৰ বংঙালীসকল নাইবা তামিলনাডুৰ তামিল সকলৰ দৰে নহয়, যে তেওঁ লোকে নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাণ প্ৰৰ্যন্ত দিব পাৰে । অসমীয়া ভাষা সংকটৰ বাবে একমাত্ৰ দায়ী জাতীয় চেতনাহীন থলুৱা অসমীয়াসকল । অসমীয়াৰ নিচিনা সুৰিয়া এটা স্বয়ং সম্পুৰ্ণ ভাষা থকা সত্বেও নিজৰ আইক আই বুলি কব নিবিচৰা চৰিত্ৰৰ বাবে আনক দোষ দিব নোৱাৰি । যাৰ বাবে মই এই ৱিকিপেডিযাৰ এই প্ৰচেষ্টাক ধন্যবাদ দিছো আৰু অসমীয়া ভাষা ৰক্ষাৰ বাবে সকলো প্ৰকাৰে সহায় কৰাবলৈ প্ৰতি়জ্ঞাবদ্ধ হলো আৰু আপোনালোককো সকলোপ্ৰকাৰে সহায় কৰিবলৈ আহবান জনালো । ধন্যবাদ । [শ্ৰী মাধৱ শইকীয়া--Madhab Saikia] 13:53, 1 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nৱিকিত গীত[সম্পাদনা কৰক]\nপ্ৰিয় Madhabsaikia, আপুনি ৱিকিত এটা গীতৰ পৃষ্ঠা যোগ কৰিছে | ৱিকিত এনেকৈ পোনপটীয়াকৈ গীত যোগ নকৰিব| আৰু আন বিষয়ৰ নতুন পৃষ্ঠাবোৰ এটা শাৰীতে সীমাবদ্ধ নাৰাখি বহলাই লিখিবলৈ চাব, লগতে ৱিকিৰ নিয়ম বোৰ পঢ়ি চাব |দীপাংকৰ চেতিয়া 19:04, 18 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nপ্ৰথম অসমিয়া ৱিকিমিটআপ[সম্পাদনা কৰক]\nঅসমিয়া ৱিকিপিডিয়াৰ প্ৰথম গুৱাহাটী মিটআপখন অহা দেওবাৰ ২৯ জানুৱাৰী ২০১২ তাৰিখে পতাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছে, স্থান:- কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগ , গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, সময়:- দিনৰ ২ বজাত, অহা দেওবাৰে আপোনাক মিটআপত উপস্থিত থাকিবলৈ অনুৰোধ জনালো Jyoti Prakash Nath 11:18, 21 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nঅলপ দুৰত হোৱাৰ বাবে সামান্য অসুবিধা হয় যদিও, মই যাৱৰ বাবে নিশ্চিত ভাৱে প্ৰয়াস কৰিম । শ্ৰী মাধৱ শইকীয়া 15:49, 21 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nআপোনাক ৱিকিপিডিয়া:Meetup/TEZ1পৃষ্ঠাটোলৈ আলোচনাৰ বাবে নিমন্ত্ৰন জনোৱা হৈছে| অনুগ্ৰহ কৰি যোগদান কৰক|. Bishnu Saikia (বিষ্ণু শ‍ইকীয়া) 20:01, 22 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nআপোনালোকলৈ মোৰ অলেখ শুভ কামনা যাছিলো বিষ্ণু দা । মইহে যাৱ নোৱাৰিম দুখিতঃ । শ্ৰী মাধৱ শইকীয়া 09:22, 23 জানুৱাৰী 2012 (UTC)\nভাল প্ৰবন্ধ[সম্পাদনা কৰক]\nমাধৱ তুমি লাহে লাহে ৱিকিপিডিয়াত ভালকৈ লিখিব পাৰিছা। মাত্ৰ ধ্যান ৰাখিবা এশাৰী-দুশাৰীৰ প্ৰবন্ধ লিখি যাতে পেলাই নোথোৱা। লগতে প্ৰবন্ধবোৰৰ আৰম্ভণি অংশটো ভালকৈ লিখিবলৈ চেষ্টা কৰিবা। চ’নী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট টেলিভিজনৰ ইংৰাজী প্ৰবন্ধটো চোৱাচোন। তাতে বহু তথ্য সোমাই থাকে আৰু তেতিয়া পোখালিবোৰো গ্ৰহণযোগ্য হয়। ৱিকিপিডিয়া:ৰচনাশৈলীৰ হাতপুথিত আৰু বহুত কথা আছে। লাহে লাহে শিকি থাকিবা। Gitartha.bordoloi 13:15,5ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nমই সাধু বা তেনে জাতিয় গল্প ৱিকিত উঠাব পাৰিম নে ? যেনে ধৰক বুঢ়ি আইৰ সাধু আৰু অন্য তেনে সাধু জাতিয় কিতাপৰ পৰা । [শ্ৰী মাধৱ শইকীয়া--Madhab Saikia] 13:53,5ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nনোৱাৰা। বিশ্বকোষত সাধু নাথাকে। "ৱিকিপিডিয়া:ৱিকিপিডিয়া কি নহয়" পৃষ্ঠাখন এবাৰ পঢ়ি চাবা। স্বত্বাধিকাৰ নথকা "বুঢ়ী আইৰ সাধু"ৰ দৰে বস্তুবোৰ ৱিকিচ'ৰ্ছত দিব পাৰিবা। লগতে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ গীতৰ কথা, ৰামায়ণ আদি। কিন্তু স্বত্বাধিকাৰৰ ম্যাদ উকলি নোযোৱা ভূপেন হাজৰিকাৰ গীতৰ কথা ৱিকিচ'ৰ্ছত দিব নোৱাৰা। Gitartha.bordoloi 14:09,5ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nপ্রফুল্ল মহন্ত[সম্পাদনা কৰক]\nআপুনি অনুগ্রহ কৰি প্রথম পেৰাটো লিখক প্রভাকৰ শৰ্মা নেওগ 09:48, 10 ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nমোক আপুনি বুলি কৈ ইমান সোনকালে বুঢ়া বনাব বিছাৰিছে নেকি ? বাৰু মোৰ পৰিক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছতহে ৱিকিৰ লগত বিশেষ ধৰনে লাগিব পাৰিম । [শ্ৰী মাধৱ শইকীয়া--Madhab Saikia] 05:05, 11 ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nঅসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত আপোনাৰ অমূল্য আৰু অবিৰত অৱদানৰ ধন্যবাদ হিচাবে আমাৰ এই সমান্য সন্মান অৰ্ঘ্য প্রদান কৰিলোঁ। বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 10:32, 14 ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nধন্যবাদ বিষ্ণু দা ।মাধৱ শইকীয়া 17:18, 15 ফেব্ৰুৱাৰী 2012 (UTC)\nআশাকৰো আজি হাতত লোৱা নতুন প্ৰবন্ধটো পোখালি হিচাপে গঢ় লৈ নাথাকে| আগতে তুমি আৰম্ভ কৰা প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তৰ পাতত অলপ চকু ফুৰাবা| ইংৰাজীখনৰ পৰা অলপ কপি কৰি থৈছো| অনুবাদ কৰি প্ৰবন্ধটো বিকশিত কৰিলে ভাল পাম| বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 17:31,3মাৰ্চ 2012 (UTC)\nমাধৱ, অনুগ্ৰহ কৰি অসম গণ পৰিষদ আৰু প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্ত প্ৰবন্ধ দুটা বিস্তাৰ কৰিবাচোন| এতিয়া সৰু বাবে বৰ বেয়া দেখাই আছে| বিষ্ণু শ‍ইকীয়াবাৰ্তা 14:35, 26 এপ্ৰিল 2012 (UTC)\nমমতা বন্দ্যোপাধ্যায়[সম্পাদনা কৰক]\nমাধৱ,তোমাক ইমান অনুৰোধ কৰা সত্বেও কিয় বাৰু কথাবোৰ গুৰুত্ব দিয়া নাই? অনুগ্ৰহ কৰি মন দিয়াচোন| মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়, বি চি এ, আদিবোৰ আধৰুৱাকৈ কিয় এৰিলা আকৌ? বিস্তাৰ কৰাচোন| পোখালি সৃষ্টি কৰিবলৈ সহজ| উভালিবলৈ বৰ টান| মনত ৰাখিবা বিষ্ণু বাৰ্তা 20:12,3মে' 2012 (UTC)\nমই কিছু ঘৰুৱা তথা কলেজৰ প্ৰযেক্টৰ কামৰ বাবে কিছু দিন ধৰি ৱিকি পেডিয়াৰ পৰা আতৰি আছো আৰু মোৰ কামৰ পৰিসমাপ্তিৰ লগে লগে মই পুনৰ ৱিকিত অহাৰ কথা ভাৱিম । ধন্যবাদ ।।।।। বিষ্ণু দা বেয়া নাপাব, মই পোখালিবোৰ যথা সম্ভৱ আৰু কিছু দিনলৈ বিস্তাৰ কৰিব নোৱাৰিম । দুখিতঃ ।।।। মাধৱ শইকীয়া 14:40,5মে' 2012 (UTC)\nসেইটোৱেই বিপদ| সেইকাৰণেই একেলগে বহুতো নতুন পৃষ্ঠা খোলাতকৈ এটাকে ভালকৈ লিখিব লাগে| বাৰু একো নাই| সময় পালে মাজে সময়ে চাই থাকিবা আৰু| বিষ্ণু বাৰ্তা\nৱিকিমিডিয়া কমন্সত লগ্-ইন কৰাৰ পিছত Preferencesলৈ গৈ Language বিকল্পত As (অসমীয়া) বাছনি কৰিবা আৰু সালসলনি সাঁচি ৰাখিবা। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 15:25, 8 জুন 2012 (UTC)\nতুমি লিখা "বেছেলৰ অফ কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনচ" পৃষ্ঠাখন বহুদিন এলাগী হৈ পৰি থকা বাবে সেইখন "সদস্য:Madhabsaikia/বেছেলৰ অফ কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনচ" নামলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 19:37, 22 জুন 2012 (UTC)\nসম্পাদনা পূৰ্ববত সম্পৰ্কে[সম্পাদনা কৰক]\nতোমাৰ অলপ আগতে দিয়া বাৰ্তাটো পূৰ্ববত কৰিলো| কিয়নো ৱিকিপিডিয়াত এটা নীতি আছে, অনুগ্ৰহ কৰি নতুন সদস্যক নাকামুৰিব, গতিকে মোক বেয়া নেপাই নিজৰ কামত মন দিবা বুলি আশা কৰিলো| বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 15:52, 24 জুন 2012 (UTC)\nআকৌ পূৰ্বৱত কৰিব লগা হ’ল| এনেকৈ বাৰ্তা বিলোপ কৰা অনুচিত| বাৰু অসমৰ তামোল-পাণ সংস্কৃতি ম‍ই ভালদৰে লিখিবলৈ সময় পোৱা নাই| অলপ সহায় কৰিবানে? বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 15:33, 25 জুন 2012 (UTC)\nমোৰ সদস্যপৃষ্ঠা হোৱাৰ বাবেহে মই পূৰ্বৱত কৰিছিলো । যি কি নহওক, তামোল পাণৰ কুপ্ৰভাৱ আছে জানো ? মই নাজানোএ দেখুন.... মাধৱ শইকীয়া [আলোচনা] 16:52, 25 জুন 2012 (UTC)\nসদস্য পৃষ্ঠা হলেও কিছুমান নিয়ম মানি চলাৰ প্ৰয়োজন| আৰু তামোল পাণ্ৰ কুপ্ৰভাৱ ঢেৰ আছে| এই লিংকত গ’লেই তুমি জানিব পাৰিবা| বিষ্ণু শ‍ইকীয়া বাৰ্তা 16:58, 25 জুন 2012 (UTC)\nThanks for the welcome and article translation/collaboration request[সম্পাদনা কৰক]\nHi Madhabsaikia, thank you for your welcome to Assamese Wikipedia. How are you? Mate, I am trying to find an editor/s who can help by translating User:Russavia/Polandball into Assamese. I was wondering if we could makeatrade?\nIf you could translate that article into Assamese for me, I would be happy to upload some 50 Indian aviation photos to Commons from amongst the 200,000 I have permission to upload. I have uploadedanumber of photos today relating to Assamese aviation to give youabrief idea of what I can upload, and I am keepingagallery at User:Russavia of photos uploaded.\nWould you be interested in sucha"trade"? Do let me know, either by responding here, or on my talk page, or by emailing me. Cheers, Russavia (talk) 16:21, 19 জুলাই 2012 (UTC)\nৱিকিপিডিয়া:ৰাইজৰ চ'ৰা (প্ৰস্তাৱসমূহ) চাওক| ইয়াত প্ৰতিলিপি সম্পৰ্কীয় এক আলোচনা উত্থাপন কৰা হৈছে| আপুনি সেই পৃষ্ঠাত নিজৰ মতামত দিবৰ বাবে অনুৰোধ জনালো| বিষ্ণু শইকীয়া⇒✉ 15:20, 17 নৱেম্বৰ 2012 (UTC)\nRe:ৱিকি প্ৰশাসক[সম্পাদনা কৰক]\nধন্যবাদ। — গীতাৰ্থ বৰদলৈ (talk) 17:12, 19 জানুৱাৰী 2013 (UTC)\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=সদস্য_বাৰ্তা:Madhabsaikia&oldid=111977"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ জানুৱাৰী, ২০১৩ তাৰিখে ২২:৪২ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


৩১ মে'ৰ লৈকে বেংকৰ একাউন্টত ৰাখক পৰ্যাপ্ত ধন, নহ'লে হ'ব লোকচান… - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nএইবাৰ কামৰূপ (মেট্ৰ’)ৰ পৰা দৰঙলৈ নিষিদ্ধ হ’ল প্ৰৱেশ…\n৩১ মে’ৰ লৈকে বেংকৰ একাউন্টত ৰাখক পৰ্যাপ্ত ধন, নহ’লে হ’ব লোকচান…\nদুখবৰঃ ৰাজ্যত কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈ এগৰাকী যুৱতীয়ে হেৰুৱালে প্ৰাণ... • আমাৰ নহয়, অসম হ’ব নবীন সিংহালৰ! • লকডাউনত ৰাইজ লাউলোৱা! কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী-নেতাৰ হোটেল ক্ৰয় কৰিবলৈ বিজেপি নেতাই লগাইছে হেতাওপৰা... • ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত একাংশ আৰক্ষী বিষয়াৰ নৈশ ভোজৰ পাছত গুৱাহাটীৰ আৰক্ষী আয়ুক্তালয়ত ব্যাপক ৰদবদল... • ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত একাংশ আৰক্ষী বিষয়াৰ নৈশ ভোজৰ পাছত গুৱাহাটীৰ আৰক্ষী আয়ুক্তালয়ত ব্যাপক ৰদবদল... • মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ লগত থকা ৩ এনএছচি কমাণ্ডসহ ১০জনৰ দেহত কোভিড-১৯... • এইবাৰ কামৰূপ (মেট্ৰ’)ৰ পৰা দৰঙলৈ নিষিদ্ধ হ’ল প্ৰৱেশ... • কঠিয়াতলীত চৰকাৰৰ ভূমি নীতিৰ প্ৰতিলিপি দাহেৰে প্ৰতিবাদ... • অখিল গগৈৰ স্বাস্থ্যৰ আশু আৰোগ্য কামনাৰে শিমলুগুৰিত প্ৰাৰ্থনা... • অখিল গগৈসহ সকলো ‘কা’ বিৰোধী প্ৰতিবাদকাৰীৰ মুক্তিৰ দাবীত যোৰহাট জিলা ছাত্ৰ মুক্তি সংগ্ৰাম সমিতিৰ মানৱ শৃংখল কাৰ্যসূচী...\nঅসমীয়া প্ৰতিদিন ৰ দ্বাৰা May 20, 2019 ত শেষ সম্পাদনা কৰা হৈছে\nডিজিটেল ডেস্কঃআপুনি যদি চৰকাৰী চাকৰিয়াল তেন্তে আপোনাৰ বাবে আছে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ খবৰ। সাধাৰণতে দেখা যায় যে, মাহৰ শেষত প্ৰায় সংখ্যক চাকৰিয়াল লোকৰে বেংকৰ একাউন্টত জমা ধন শূন্য হৈ পৰে। বিভিন্ন ধৰণৰ ঋণৰ পৰা সন্তানৰ বহু খা-খৰচৰ বাবে মাহৰ শেষত বেংকৰ একাউন্ট হৈ পৰে শূণ্য। কিন্তু চলিত মে’ মাহত কোনো চাকৰিয়ালে বেংকৰ একাউন্ট শূণ্য নকৰিব, নহ’লে হেৰুৱাব এটা বিশেষ সুবিধা।\nদৰাচলতে প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ সুৰক্ষা বীমা যোজনাৰ অধীনত প্ৰতি বছৰৰ ৩১ মে’ত সকলো লোকৰ পৰা অতি কম সংখ্যক ধন কাটি নিয়া হয়। ইয়াৰ বাবে আগতীয়াকৈ সকলোকে জনাই দিয়া হয়। যদি আপোনাৰ একাউন্টত এই নুন্যতম ধনো নাথাকে তেন্তে এই আচনিৰ সুবিধা সমূহ উপভোগ কৰাৰ পৰা বঞ্চিত থাকিব লাগিব।\nউল্লেখ্য যে, প্ৰধানমন্ত্ৰী সুৰক্ষা বীমা যোজনাৰ বাবে প্ৰতিবছৰে লোৱা হয় ১২ টকাকৈ। ১৮ বছৰৰ পৰা ৭০ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত এই যোজনাৰ সকলো সুবিধা লাভ কৰিব পাৰিব এজন লোকে।\nদক্ষিণ শালমাৰাৰ ৰাভাটাৰী বালুঘাটত ইৰি ধানৰ খেতিত মেঘালয়ৰ গাৰো পাহাৰৰ পানী, শতাধিক কৃষকৰ খেতি নষ্ট…\nজুৰোডৰ গ্ৰেণেড বিস্ফোৰণঃ গ্ৰেণেড নিক্ষেপকাৰী শীঘ্ৰেই জালত পৰিব আৰক্ষীৰ…\nদুখবৰঃ ৰাজ্যত কোভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈ এগৰাকী যুৱতীয়ে হেৰুৱালে প্ৰাণ…\nলকডাউনত ৰাইজ লাউলোৱা! কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী-নেতাৰ হোটেল ক্ৰয় কৰিবলৈ বিজেপি নেতাই…\nমুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ লগত থকা ৩ এনএছচি কমাণ্ডসহ ১০জনৰ দেহত কোভিড-১৯…\nআগৰ পিছৰ 1 of 6,275


ঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ কিয় অনুমতি দিছে? — ৱাচটাৱাৰ অনলাইন লাইব্রেৰী\nৱাচটাৱাৰ অনলাইন লাইব্রেৰী\nঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ কিয় অনুমতি দিছে?\nআপুনি নিৰ্ব্বাচন কৰা বিষয়টোৰ ওপৰত কোনো ভিডিঅ' উপলব্ধ নাই ।\nক্ষমা কৰিব, ভিডিঅ'টো ল'ড কৰিব পৰা নাই।\nবাইবেলে প্ৰকৃততে কি শিকায়?\nআজি ইমান দুখ-কষ্ট কিয়?\nএক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় উত্থাপন হ’ল\nইমান পলম কিয়?\nঈশ্বৰে দিয়া উপহাৰক আপুনি কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব?\nআজি পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ বাবে ঈশ্বৰ দায়ীনে?\nএদন বাগিচাত কি বিষয় উত্থাপন হৈছিল?\nঈশ্বৰে মানৱ জাতিৰ সমস্যাবোৰ কেনেকৈ সমাপ্ত কৰিব?\n১, ২. আজি লোকসকলে কেনেধৰণৰ দুখ-কষ্টৰ সন্মুখীন হৈছে, আৰু সেইবাবে বহুতোলোকে কি প্ৰশ্ন কৰে?\nএক ভয়ানক যুদ্ধৰ পৰিণামস্বৰূপে হাজাৰ হাজাৰ ল’ৰা-ছোৱালী আৰু তিৰোতাৰ মৃত্যু হয়। যুদ্ধৰ পাছত মৃতদেহবোৰ একত্ৰিত কৰি এটা ডাঙৰ গাঁতত কবৰ দিয়া হয়। এই কবৰৰ চাৰিওফালে সৰু সৰু ক্ৰুচ লগাই এইদৰে লিখা হৈছিল: “কিয়?” আমাৰ সকলোৰে বাবে এই প্ৰশ্ন অতি বেদনাদায়ক। যুদ্ধ, দুৰ্যোগ আৰু বেমাৰ আদিৰ বাবে আজি বহুতোলোকে মৃত্যুৰ সন্মুখীন হৈছে। কেতিয়াবা আকৌ কোনো অপৰাধমূলক কাৰ্য্যৰ বাবে নিৰীহ লোকৰ মৃত্যু হয়, ঘৰ-বাৰী ধ্বংস কৰা হয় আৰু পৰিণামস্বৰূপে পৰিয়ালৰ লোকসকলৰ জীৱনলৈ আলৈ-আথানি আহে। ইয়াৰ বাবে সকলোৱে জানিব বিচাৰে যে তেওঁলোকৰ জীৱনত কিয় এনে দুখজনক ঘটনা ঘটিল।\n২ ঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ কিয় অনুমতি দিছে? যিহোৱা ঈশ্বৰ যদি সকলোতকৈ শক্তিশালী, প্ৰেমী, বুদ্ধিমান আৰু ন্যায়ী ঈশ্বৰ হয়, তেনেহ’লে কিয় আজি গোটেই পৃথিৱীখন অন্যায় আৰু ঘৃণাৰে ভৰি পৰিছে? আপোনাৰ মনলৈ কেতিয়াবা এনে প্ৰশ্ন আহেনে?\n৩, ৪. (ক) ঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ কিয় অনুমতি দিছে, এই বুলি তেওঁক প্ৰশ্ন কৰাটো ভুল নেকি? (খ) দুখ-কষ্টৰ বাবে যিহোৱা ঈশ্বৰে কেনে অনুভৱ কৰে?\n৩ ঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ কিয় অনুমতি দিছে, এই বুলি তেওঁক প্ৰশ্ন কৰাটো ভুল নেকি? কিছুমান লোকে ভাবে যে এনে প্ৰশ্ন কৰিলে ঈশ্বৰক অসন্মান কৰা হয় আৰু তেওঁৰ প্ৰতি বিশ্বাস কম আছে বুলি দেখুৱা হয়। কিন্তু আপুনি বাইবেল পঢ়িলে দেখিবলৈ পাব যে ঈশ্বৰৰ প্ৰতি ভয় থকা আৰু বিশ্বাসী লোকসকলেও এনে ধৰণৰ প্ৰশ্ন কৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, হবক্কুক নামৰ ভৱিষ্যতবক্তাজনে যিহোৱাক এইদৰে সুধিছিল: “তুমি কিয় মোক অধৰ্ম্ম দেখুৱাইছা, আৰু দুষ্কৰ্ম্মলৈ চাই আছা?”—হবক্কুক ১:৩.\nযিহোৱাই সকলো দুখ-কষ্ট নাইকিয়া কৰিব\n৪ হবক্কুকে এনে প্ৰশ্ন কৰাৰ বাবে যিহোৱা ঈশ্বৰে তেওঁক ধমকী দিছিল নেকি? কেতিয়াও নহয়। তাৰ পৰিৱৰ্তে ঈশ্বৰে হবক্কুকৰ এই বাক্যক বাইবেলত লিপিবদ্ধ কৰিলে। ইয়াৰ উপৰিও ঈশ্বৰে তেওঁক এই বিষয়ে স্পষ্টভাৱে বুজিবলৈ সহায় কৰে আৰু লগতে তেওঁৰ বিশ্বাস মজবুত কৰে। ঠিক সেইদৰে, যিহোৱা ঈশ্বৰে আপোনাকো সহায় কৰিব বিচাৰে। বাইবেলে আমাক যিহোৱাৰ বিষয়ে এইদৰে কৈছে: “তোমালোকৰ কাৰণে তেওঁ চিন্তা কৰে।” (১ পিতৰ ৫:৭) গতিকে আমি মনত ৰখা উচিত যে দুষ্টতা আৰু তাৰ ফলত হোৱা দুখ-কষ্টক ঈশ্বৰে ঘৃণা কৰে। (যিচয়া ৫৫:৮, ৯) যদি ঈশ্বৰে এইবোৰ ঘৃণাই কৰে, তেনেহ’লে গোটেই পৃথিৱীজুৰি আজি ইমান দুখ-কষ্ট কিয়?\n৫. মানৱ জাতিয়ে ভুগী থকা দুখ-কষ্টৰ বাবে কেতিয়াবা কি কাৰণ বৰ্ণনা কৰা হয়, কিন্তু ইয়াৰ বিষয়ে বাইবেলে প্ৰকৃততে কি শিকায়?\n৫ এই পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ কাৰণ জানিবলৈ আজি বিভিন্ন ধৰ্ম্মাৱলম্বী লোকে নিজ নিজ ধৰ্ম্মগুৰু বা পণ্ডিতৰ ওচৰলৈ যায়। মন কৰিবলগীয়া কথা যে ধৰ্ম্মগুৰুসকলে ইয়াৰ উত্তৰত প্ৰায়ে কয় যে এই সকলোবোৰ ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা আৰু যাৰ কপালত যি লিখা আছে সেইটো হ’বই, তাক কোনেও বদলাব নোৱাৰে। ইয়াৰ উপৰিও আজি পৃথিৱীত হৈ থকা শোকাবহ ঘটনাবোৰৰ বাবেও তেওঁলোকে ঈশ্বৰক দায়ী কৰে। তেওঁলোকে ক’ব বিচাৰে যে ঈশ্বৰ ৰহস্যময় আৰু তেওঁৰ মায়া কোনেও বুজিব নোৱাৰে। তেওঁ সকলোলৈ মৃত্যু আনে আৰু কণ কণ ল’ৰা-ছোৱালীৰ মৃত্যুৰ পাছত, তেওঁলোকক স্বৰ্গলৈ লৈ যায়। কিন্তু আপুনি আগতে শিকিছিলে যে যিহোৱা ঈশ্বৰ এই বেয়া কামবোৰৰ বাবে কেতিয়াও দায়ী নহয়। ঈশ্বৰৰ বিষয়ে বাইবেলে এইদৰে কৈছে: “ঈশ্বৰে যে কুকৰ্ম্ম কৰিব, আৰু সৰ্ব্বশক্তিমান জনাই যে অন্যায় কৰিব, এয়ে তেওঁৰ পৰা দূৰে থাকক।”—ইয়োব ৩৪:১০.\n৬. এই পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ বাবে আজি বহুতোলোকে কিয় ঈশ্বৰক দায়ী কৰে?\n৬ পৃথিৱীত হৈ থকা সকলো দুখ-কষ্টৰ বাবে ঈশ্বৰক দায়ী কৰি মানুহে কিয় ভুল কৰে, আপুনি জানেনে? পৰাপক্ষত তেওঁলোকে ভাবে যে সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰ হৈছে, এই পৃথিৱীখনৰ প্ৰকৃত শাসক আৰু সেইবাবে তেওঁক দোষাৰোপ কৰে। বাইবেলৰ সত্যতাৰ বিষয়ে আজি পৃথিৱীৰ বেছিভাগ লোকে নাজানে। কিন্তু আপুনি এই কিতাপৰ তৃতীয় অধ্যায়ত শিকিছিল যে বৰ্তমান এই পৃথিৱীখনৰ শাসক হৈছে চয়তান।\n৭, ৮. (ক) বৰ্তমান এই পৃথিৱীৰ লোকসকলে কেনেকৈ ইয়াৰ শাসকৰ ব্যক্তিত্বক প্ৰতিফলিত কৰিছে? (খ) মানুহৰ অসিদ্ধতা আৰু “অকস্মাৎ হোৱা আপদৰ” বাবে কেনেকৈ দুখ-কষ্ট আহে?\n৭ বাইবেলে আমাক স্পষ্টৰূপে বৰ্ণনা কৰিছে: “গোটেই জগত পাপ-আত্মাৰ অধীনত থাকে।” (১ যোহন ৫:১৯) বাইবেলৰ এই কথাষাৰ আপোনাক সত্য বুলি নালাগেনে? আজি পৃথিৱীৰ লোকসকলে সেই অদৃশ্য আত্মিক প্ৰাণী অৰ্থাৎ চয়তানৰ ব্যক্তিত্বক প্ৰতিফলিত কৰিছে, যিয়ে “গোটেই জগতৰ ভ্ৰান্তি জন্মায়।” (প্ৰকাশিত বাক্য ১২:৯) এই আত্মিক প্ৰাণী চয়তান হৈছে, বৰ ছলাহী তথা নিষ্ঠুৰ আৰু তাৰ মন-প্ৰাণ ঘৃণাৰে পূৰ হৈ আছে। গতিকে, চয়তানৰ অধীনত থকা এই পৃথিৱীত আজি ঘৃণা, ছলাহী আৰু নিষ্ঠুৰতা দেখিবলৈ পোৱা যায় আৰু এয়া হৈছে আজি পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ প্ৰথম কাৰণ।\n৮ আজি পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ দ্বিতীয় কাৰণ হৈছে, এদন বাগিচাত বিদ্ৰোহ কৰাৰ পাছৰেপৰা গোটেই মানৱ জাতি পাপী আৰু অসিদ্ধ হৈ পৰিল আৰু ইয়াৰ বিষয়ে আমি তৃতীয় অধ্যায়ত আলোচনা কৰিছিলোঁ। অসিদ্ধ মানুহে সদায় এজনে-আনজনৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব কৰিব বিচাৰে আৰু তাৰ পৰিণামস্বৰূপে যুদ্ধ, অত্যাচাৰ আৰু দুখ-কষ্ট হোৱা দেখা যায়। (উপদেশক ৪:১; ৮:৯) বাইবেলত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি, ‘অকস্মাৎ হোৱা আপদেই’ হৈছে দুখ-কষ্টৰ তৃতীয় কাৰণ। (উপদেশক ৯:১২ পঢ়ক।) বৰ্তমান যিহোৱা ঈশ্বৰ এই পৃথিৱীৰ শাসক নোহোৱাৰ বাবে, অকস্মাতে আমাৰ জীৱনত কেতিয়া কি ঘটিব, আমি কোনেও ক’ব নোৱাৰোঁ।\n৯. আমি কিয় নিশ্চিত হ’ব পাৰোঁ যে ঈশ্বৰে দুখ-কষ্টৰ অনুমতি দিয়াৰ কিবা কাৰণ থাকিব পাৰে?\n৯ আজি পৃথিৱীত হৈ থকা দুখ-কষ্টৰ বাবে যে ঈশ্বৰ দায়ী নহয়, এই কথা জানি আমি সঁচাকৈ শান্তনা লাভ কৰোঁ, নহয়নে বাৰু! পৃথিৱীত হৈ থকা যুদ্ধ, অত্যাচাৰ, অপৰাধ আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ ফলত হোৱা দুখ-কষ্টৰ বাবে ঈশ্বৰ কেতিয়াও দায়ী নহয়। গতিকে আমাৰ মনলৈ প্ৰশ্ন আহিব পাৰে যে ঈশ্বৰে কিয় এই সকলো দুখ-কষ্টৰ অনুমতি দিছে? যদি তেওঁ সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰ হয়, তেনেহ’লে নিশ্চয় তেওঁ এইবোৰৰ অন্ত কৰিবলৈ সামৰ্থ ৰাখে। যদি এনে কৰিবলৈ যিহোৱা ঈশ্বৰৰ সামৰ্থ আছে, তেনেহ’লে তেওঁ কিয় নিজৰ শক্তি প্ৰয়োগ কৰি এইবোৰৰ অন্ত কৰা নাই? আমি যিহোৱা ঈশ্বৰৰ বিষয়ে শিকিলোঁ যে তেওঁ এজন প্ৰেমময় ঈশ্বৰ, গতিকে তেওঁ এনে নকৰাৰ নিশ্চয় কিবা কাৰণ থাকিব পাৰে।—১ যোহন ৪:৮.\n১০. চয়তানে কিহৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰিলে আৰু কেনেকৈ?\n১০ ঈশ্বৰে কিয় দুখ-কষ্টৰ অনুমতি দিছে, এই বিষয়ে জানিবলৈ হ’লে আমি ইয়াৰ আৰম্ভণি জনাৰ প্ৰয়োজন। যেতিয়া চয়তানে আদম আৰু হৱাক ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে কাৰ্য্য কৰিবলৈ উচটনি দিছিল, তেতিয়া এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নৰ উদ্ভৱ হৈছিল। মন কৰিবলগীয়া বিষয় যে চয়তানে যিহোৱাৰ শক্তিৰ ওপৰত প্ৰশ্ন তোলা নাছিল। কিয়নো চয়তানে নিজেও জানে যে যিহোৱাৰ শক্তি অসীম আৰু সি কেতিয়াও তেওঁৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিব নোৱাৰে। তাৰ পৰিৱৰ্তে মানৱ জাতিৰ ওপৰত যিহোৱাৰ শাসন কৰাৰ যি অধিকাৰ আছে, তাৰ ওপৰত চয়তানে প্ৰশ্ন কৰিলে। ঈশ্বৰক মিছলীয়া বুলি দোষাৰোপ কৰি চয়তানে ক’ব বিচাৰিছে যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ অধীনত থকা লোকসকলৰ হিতৰ বাবে একো কৰা নাই। গতিকে ঈশ্বৰ এজন ভাল শাসক নহয়। (আদিপুস্তক ৩:২-৫ পঢ়ক।) চয়তানে ইয়াকো প্ৰমাণ কৰিব বিচাৰিলে যে ঈশ্বৰৰ অধীনত নথকাকৈ গোটেই মানৱ সমাজে সুখ আৰু আনন্দত থাকিব পাৰিব। এইদৰে, মানৱ জাতিৰ ওপৰত শাসন কৰাৰ যিহোৱাৰ সাৰ্ব্বভৌমত্বৰ ওপৰত চয়তানে আক্ৰমণ কৰিলে।\n১১. যিহোৱা ঈশ্বৰে বিদ্ৰোহীসকলক এদন বাগিচাতে কিয় ধ্বংস নকৰিলে?\n১১ আদম আৰু হৱাই চয়তানৰ কথাত ভুল গৈ যিহোৱা ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিলে। এনে কৰাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে যেন কৈছিল, ‘আমাক যিহোৱাৰ শাসনৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। আমি আমাৰ ভাল-বেয়াৰ নিৰ্ণয় নিজেই কৰিব পাৰোঁ।’ এতিয়া প্ৰশ্ন হয় যে যিহোৱা ঈশ্বৰে এই বিষয়টো কেনেকৈ সমাধান কৰিব? যিহোৱা ঈশ্বৰে তেওঁৰ সকলো বুদ্ধিমান সৃষ্টিক কেনেকৈ শিক্ষা দিব যে এই বিদ্ৰোহীসকলৰ দাবী সম্পূৰ্ণৰূপে মিছা আৰু তেওঁৰ শাসনেই মানৱ জাতিৰ বাবে উত্তম? কিছুমানে হয়তো ক’ব পাৰে যে যিহোৱা ঈশ্বৰে এই বিদ্ৰোহীসকলক তেতিয়াই ধ্বংস কৰি এক নতুন সৃষ্টি কৰা হ’লে ভাল আছিল। নিঃসন্দেহ, এনে কৰা হ’লে নিশ্চয় ভাল হ’লহেঁতেন। কিন্তু যিহোৱা ঈশ্বৰে আগতেই তেওঁৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল যে আদম আৰু হৱাৰ পৰিয়ালৰ লোকসকলে এই পৃথিৱীখন পূৰ কৰিব আৰু তেওঁলোকে বাগিচাৰূপী সুন্দৰ পৃথিৱীত জীৱনৰ আনন্দ ল’ব। (আদিপুস্তক ১:২৮) আমি মনত ৰখা উচিত যে যিহোৱাই সদায় তেওঁৰ উদ্দেশ্যক পূৰ কৰে। (যিচয়া ৫৫:১০, ১১) ইয়াৰ উপৰিও, বিদ্ৰোহীসকলক যদি তেতিয়াই ধ্বংস কৰি দিয়া হ’লে, যিহোৱাৰ শাসন কৰাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত যি প্ৰশ্ন তোলা হৈছিল, সেয়া আধৰুৱা হৈ ৰ’ব।\n১২, ১৩. বৰ্ণনা কৰক যে কিয় যিহোৱা ঈশ্বৰে চয়তানক এই পৃথিৱীৰ শাসক হ’বলৈ অনুমতি দিছে, আৰু কিয় মানৱক এজনে-আনজনৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ অধিকাৰ দিলে?\n১২ আহক আমি এটা উদাহৰণলৈ লক্ষ্য কৰোঁ। কল্পনা কৰক যে এজন শিক্ষকে শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকলক গণিত-শাস্ত্ৰৰ এটা জটিল বিষয় কেনেকৈ সমাধান কৰিব লাগে তাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। হঠাতে, নিজকে খুব চতুৰ বুলি ভবা এজন ছাত্ৰই শিক্ষকৰ ওপৰত অভিযোগ কৰি কৈছে যে তেওঁ শিকোৱা ধৰণটো ঠিক হোৱা নাই। এই ছাত্ৰই আৰু ক’ব বিচাৰে যে শিক্ষকে এই বিষয়ে শিকোৱাৰ কোনো যোগ্যতাই নাই। এই ছাত্ৰই ফিতাহি মাৰি কৈছে যে শিক্ষকতকৈ তেওঁ ভালদৰে এই বিষয়টো সমাধান কৰিব পাৰে। তাৰ কথা শুনি কিছুমান ছাত্ৰই ভাবিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে সি ঠিকেই কৈছে আৰু তেওঁলোকে এই ছাত্ৰৰ ফলীয়া হৈ পৰে। এনে অৱস্থাত শিক্ষকজনে কি কৰিব? যদি তেওঁ ফিতাহি মৰা এই ছাত্ৰজনক শ্ৰেণীৰপৰা লগে লগে বাহিৰ কৰি দিয়ে, তেনেহ’লে আন ছাত্ৰসকলৰ ওপৰত ইয়াৰ কি প্ৰভাৱ পৰিব? লগৰীয়া ছাত্ৰজন আৰু তাক অনুকৰণ কৰা সকলে ঠিকেই আছিল বুলি তেওঁলোকে নাভাবিবনে? ছাত্ৰসকলে ভাবিব পাৰে যে শিক্ষকজনে তেওঁ শিকোৱা ধৰণটো ভুল হৈছে বুলি ভয় খাইছে আৰু ইয়াৰ বাবে শ্ৰেণীত থকা আন ছাত্ৰবিলাকে শিক্ষকজনক সন্মান নকৰিবও পাৰে। তাৰ পৰিৱৰ্তে শিক্ষকজনে সেই ল’ৰাজনক গণিত-শাস্ত্ৰৰ এই জটিল বিষয়টো সমাধান কৰিবলৈ দিলে।\nছাত্ৰজন শিক্ষকতকৈ পাৰ্গতনে?\n১৩ এই উদাহৰণত বৰ্ণনা কৰা শিক্ষকৰ দৰে যিহোৱা ঈশ্বৰেও ঠিক সেইদৰে কৰিলে। আমাৰ নিশ্চয় মনত আছে যে এদন বাগিচাত বিদ্ৰোহ কৰাৰ সময়ত কেৱল আদম, হৱা আৰু চয়তান আছিল এনে নহয়, কিন্তু এই ঘটনাক কোটি কোটি স্বৰ্গদূতে লক্ষ্য কৰিছিল। (ইয়োব ৩৮:৬; প্ৰকাশিত বাক্য ৫:১১) প্ৰকৃততে, যিহোৱা ঈশ্বৰে যি ধৰণে এই সমস্যাৰ সমাধান কৰিব, ইয়াৰ প্ৰভাৱ সকলো স্বৰ্গদূত আৰু তেওঁৰ সৃষ্টিৰ ওপৰত পৰিব। এনে পৰিস্থিতিত যিহোৱা ঈশ্বৰে কি কৰিলে? ঈশ্বৰে চয়তানক তাৰ অভিযোগ প্ৰমাণ কৰিবলৈ সুযোগ দিলে আৰু গোটেই মানৱ জাতিৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ তাক অধিকাৰ দিলে। কেৱল এয়াই নহয়, মানৱক চয়তানৰ অধীনত এজনে-আনজনৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ যিহোৱাই অধিকাৰ দিলে।\n১৪. যিহোৱা ঈশ্বৰে মানৱ জাতিক এজনে-আনজনৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়াৰ ফলত কি লাভ হ’ব?\n১৪ এই উদাহৰণত উল্লেখ কৰা শিক্ষকজনে জানিছিল যে বিদ্ৰোহী ছাত্ৰজন আৰু তাৰ লগৰীয়াবোৰৰ দাবী প্ৰকৃততে সত্য নহয়। কিন্তু শিক্ষকজনে ইয়াকো জানিছিল যে যদি তেওঁ এই ছাত্ৰজনক তাৰ অভিযোগ প্ৰমাণ কৰিবলৈ সুযোগ দিয়ে, তেনেহ’লে শ্ৰেণীত থকা অন্য ছাত্ৰসকলৰ বাবে লাভ হ’ব। যেতিয়া বিদ্ৰোহীজনে তাৰ দাবী প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিব, তেতিয়া শ্ৰেণীত থকা বাকী নিষ্ঠাৱান ছাত্ৰসকলে বুজিব পাৰিব যে মাত্ৰ শিক্ষকজনেই হৈছে শ্ৰেণীত শিক্ষা দিয়াৰ উপযুক্ত ব্যক্তি। ইয়াৰ পাছত শিক্ষকে যদিও এই বিদ্ৰোহী ছাত্ৰসকলক শ্ৰেণীৰপৰা বাহিৰ কৰি দিয়ে, ইয়াৰ কাৰণ বুজিবলৈ অন্য ছাত্ৰসকলৰ কোনো অসুবিধা নহ’ব। ঠিক সেইদৰে, যিহোৱা ঈশ্বৰে জানে যে যেতিয়া চয়তান আৰু তাৰ ভূতবোৰে তেওঁলোকৰ অভিযোগ প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰিব, তেতিয়া স্বৰ্গদূত আৰু নিষ্ঠাৱান লোকসকলে ইয়াৰপৰা লাভৱান হ’ব। তেওঁলোকে ইয়াকো দেখিব যে মানুহে এজনে-আনজনৰ ওপৰত শাসন কৰি কেতিয়াও সফল হ’ব নোৱাৰে। যিৰিমিয়া নামৰ ভাববাদীয়ে এইদৰে কৈছিল: “হে যিহোৱা, মই জানো যে, মানুহৰ গতি নিজ অধিকাৰত নাথাকে; নিজ খোজ স্থিৰ কৰিবলৈ খোজ চলাওঁতা জনৰ শক্তি নাই।”—যিৰিমিয়া ১০:২৩.\n১৫, ১৬. (ক) যিহোৱা ঈশ্বৰে কিয় বৰ্তমানলৈকে দুখ-কষ্টবোৰ হৈ থাকিবলৈ অনুমতি দিছে? (খ) আজি পৃথিৱীত হৈ থকা ভয়ানক অপৰাধবোৰ হ’বলৈ ঈশ্বৰে কিয় বাধা দিয়া নাই?\n১৫ যিহোৱা ঈশ্বৰে কিয় বৰ্তমানলৈকে দুখ-কষ্টবোৰ হৈ থাকিবলৈ অনুমতি দিছে? তেওঁ কিয় বেয়া কামবোৰ হোৱাৰপৰা বাধা দিয়া নাই? ওপৰত উল্লেখ কৰা শিক্ষকজনৰ উদাহৰণলৈ আকৌ এবাৰ লক্ষ্য কৰক। এই শিক্ষকজনে দুটা কাম কেতিয়াও নকৰিব। প্ৰথমতে, তেওঁ কেতিয়াও বিদ্ৰোহী ছাত্ৰজনক তাৰ অভিযোগ প্ৰমাণ কৰিবলৈ বাধা নিদিব। দ্বিতীয়তে, শিক্ষকজনে বিদ্ৰোহীক তাৰ অভিযোগ প্ৰমাণ কৰিবলৈ কেতিয়াও সহায় নকৰিব। ঠিক সেইদৰে, যিহোৱা ঈশ্বৰেও দুটা কাম নকৰিবলৈ দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ। তাৰে প্ৰথমটো হৈছে, চয়তান আৰু তাক অনুকৰণ কৰা সকলে তেওঁলোকৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ যি চেষ্টা কৰিছে, যিহোৱা ঈশ্বৰে তাক কেতিয়াও বাধা নিদিয়ে। ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকক সময় দিয়াৰ প্ৰয়োজন আছে। হাজাৰ বছৰৰ মানৱ ইতিহাসত দেখা গৈছে যে মানুহে এজনে-আনজনৰ ওপৰত শাসন কৰিবলৈ বিভিন্ন চৰকাৰৰ যোগেদি চেষ্টা কৰিছে। এইটো সঁচা যে মানৱ জাতিয়ে আজি বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা আদি অন্যান্য ক্ষেত্ৰত উন্নতি কৰিছে। কিন্তু আনহাতে, দৰিদ্ৰতা, অন্যায়, অপৰাধ আৰু যুদ্ধ আদি বেছিকৈ হ’বলৈ ধৰিছে। গতিকে ইয়াৰপৰা ক’ব পাৰি যে মানৱ শাসনৰ পৰিণাম হৈছে, সম্পূৰ্ণ বিফলতা।\n১৬ দ্বিতীয়তে, চয়তানক এই পৃথিৱীখনত শাসন কৰিবলৈ যিহোৱাই সহায় কৰা নাই। যদি ঈশ্বৰে এই পৃথিৱীত হৈ থকা ভয়ানক অপৰাধবোৰ হ’বলৈ বাধা দিয়ে, তেনেহ’লে তেওঁ বিদ্ৰোহীসকলক তেওঁলোকৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ সহায় কৰিছে বুলি নালাগিবনে? তেতিয়া হ’লে ঈশ্বৰে সকলো মানুহক চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য নকৰিবনে, যে মানৱে কোনো ভয়ানক ঘটনা নোহোৱাকৈ নিজকে নিজে শাসন কৰিব পাৰে? যদি যিহোৱা ঈশ্বৰে এনে কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেন্তে তেওঁ মিছলীয়াসকলৰ ভাগী হৈ পৰিব। কিন্তু আমি জানো যে “ঈশ্বৰে মিছা কোৱা অসাধ্য।”—ইব্ৰী ৬:১৮.\n১৭, ১৮. চয়তানৰ প্ৰভাৱ আৰু মানৱ শাসনৰ পৰিণামস্বৰূপে বৰ্তমান হৈ থকা দুখ-কষ্টবোৰক ঈশ্বৰে কি কৰিব?\n১৭ চয়তানে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰাৰ সময়ৰপৰা আজিলৈকে যি হানি হ’ল, তাৰ বিষয়েনো কি? আমি মনত ৰখা উচিত যে যিহোৱা ঈশ্বৰ হৈছে সৰ্ব্বশক্তিমান। চয়তানৰ বিদ্ৰোহৰ পৰিণামস্বৰূপে মানৱ জাতিৰ ওপৰত যি দুখ-কষ্ট হৈছে, তাক সম্পূৰ্ণৰূপে সমাপ্ত কৰাৰ তেওঁৰ সামৰ্থ আছে। আমি আগতে শিকিছিলোঁ যে বৰ্তমান পৃথিৱীৰ বেয়া পৰিস্থিতিবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস কৰা হ’ব আৰু তাৰ ঠাইত এই পৃথিৱীখনক প্ৰমোদবনলৈ পৰিণত কৰা হ’ব। পাপৰ বাবে আমাৰ শৰীৰত যি বেয়া প্ৰভাৱ পৰিছে, তাক যীচু খ্ৰীষ্টৰ বলিদানৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰাৰ যোগেদি নাইকিয়া কৰা হ’ব আৰু মৃত লোকসকলক পুনৰুত্থান কৰা হ’ব। ‘চয়তানৰ কৰ্ম্ম লুপ্ত কৰিবৰ কাৰণে’ ঈশ্বৰে যীচু খ্ৰীষ্টক ব্যৱহাৰ কৰিব। (১ যোহন ৩:৮) এই সকলোবোৰ যিহোৱা ঈশ্বৰে এক নিৰ্দ্দিষ্ট সময়ত কৰিব। খন্তেক চিন্তা কৰকচোন। দুষ্ট লোকসকলৰ ওপৰত বিনাশ আনিবলৈ দেৰি কৰাৰ বাবে আমি যিহোৱাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ নহওঁনে? নিশ্চয়, কিয়নো ঈশ্বৰে পলম কৰাৰ বাবে আজি আমি তেওঁৰ বিষয়ে সত্য শিকিবলৈ আৰু তেওঁক সেৱা কৰিবলৈ সুযোগ পাইছোঁ। (২ পিতৰ ৩:৯, ১০ পঢ়ক।) এই সময়ছোৱাত ঈশ্বৰে তেওঁক আন্তৰিকতাৰে সেৱা কৰিব বিচৰা লোকসকলক বিচাৰিছে। ঈশ্বৰক সেৱা কৰাৰ বাবে দুখ-কষ্ট পোৱা লোকসকলক তেওঁ সহায় আগবঢ়াইছে।—যোহন ৪:২৩; ১ কৰিন্থীয়া ১০:১৩.\n১৮ কিছুমান লোকে হয়তো চিন্তা কৰিব পাৰে যে ‘আদম আৰু হৱাই যাতে বিদ্ৰোহ কৰিব নোৱাৰে, তেনেকৈ কিয় ঈশ্বৰে সৃষ্টি নকৰিলে? যদি ঈশ্বৰে এনে কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে নিশ্চয় বৰ্তমানত হৈ থকা দুখ-কষ্টবোৰ কেতিয়াও নহ’লহেঁতেন।’ ইয়াৰ উত্তৰ পাবলৈ হ’লে আহক আমি এনে এক উপহাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰোঁ, যি উপহাৰ যিহোৱা ঈশ্বৰে আপোনাকো দিছে।\nঈশ্বৰে আপোনাক দুখ-কষ্ট সহন কৰিবলৈ সহায় কৰিব\n১৯. ঈশ্বৰে আমাক কি মূল্যৱান উপহাৰ দিছে, আৰু ইয়াৰ বাবে আমি কিয় মূল্যাংকন দেখুৱা উচিত?\n১৯ আমি পঞ্চম অধ্যায়ত শিকিছিলোঁ যে মানুহক সৃষ্টি কৰাৰ সময়ত ঈশ্বৰে তেওঁলোকক স্বতন্ত্ৰ ইচ্ছাৰ অধিকাৰ দিছিল। এই উপহাৰ কিমান মূল্যৱান হয়, তাৰ বিষয়ে আপুনি অনুমান কৰিব পাৰেনে? ঈশ্বৰে বহুতো জীৱ-জন্তুৰ সৃষ্টি কৰিছে, কিন্তু মন কৰিবলগীয়া কথা যে জীৱ-জন্তুৱে ভাল-বেয়াৰ বিচাৰ কৰিব নোৱাৰে। আজি আমি দেখিবলৈ পাওঁ যে মানুহে কিছুমান ৰবট আৱিষ্কাৰ কৰিছে আৰু এইবোৰক কিছুমান ছুইচৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। এতিয়া খন্তেক চিন্তা কৰকচোন। যদি ঈশ্বৰে আমাক এটা ৰবটৰ দৰে সৃষ্টি কৰা হ’লে, কেনে হ’লহেঁতেন? আমি আনন্দিত হ’লোহেঁতেননে? কেতিয়াও আনন্দিত নহ’ম। আমি কিমান আনন্দিত যে ঈশ্বৰে আমাক এটা ৰবটৰ দৰে সৃষ্টি নকৰি, নিজৰ নিৰ্ণয় নিজে ল’বলৈ স্বতন্ত্ৰ ইচ্ছা দিছে। এই স্বতন্ত্ৰতাই আমাক বহুতো বিষয়ত নিৰ্ণয় ল’বলৈ সহায় কৰে। যেনে, আমি কেনেধৰণৰ ব্যক্তি হ’ম, কাৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিম আৰু কেনেধৰণৰ জীৱন অতিবাহিত কৰিম আদি। আমি যাতে জীৱনৰ আনন্দ ল’ব পাৰোঁ, সেইবাবে সকলোৱে কিছু পৰিমাণে স্বতন্ত্ৰতা বিচাৰোঁ আৰু মন কৰিবলগীয়া কথা যে ঈশ্বৰেও এনে হোৱাটো বিচাৰে।\n২০, ২১. ঈশ্বৰে দিয়া স্বতন্ত্ৰ ইচ্ছাক আমি কেনেকৈ সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিম, আৰু আমি কিয় এনে কৰা উচিত?\n২০ আমি বাধ্য হৈ যিহোৱা ঈশ্বৰক সেৱা কৰাটো তেওঁ কেতিয়াও নিবিচাৰে। (২ কৰিন্থীয়া ৯:৭) এই উদাহৰণলৈ লক্ষ্য কৰক। সাধাৰণতে মাক-দেউতাকে কেতিয়া আনন্দিত হয়—নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে মাক-দেউতাকৰ প্ৰতি থকা মৰম-স্নেহ আৰু কৰ্তব্য বুলি তেওঁলোকক চোৱা-চিতা কৰাৰ বাবে, নে বাধ্য হৈ কৰাৰ বাবে? এতিয়া আপোনাৰ বাবে প্ৰশ্ন হ’ব পাৰে যে ঈশ্বৰে দিয়া এই স্বতন্ত্ৰতাক আপুনি কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব? চয়তান, আদম আৰু হৱাই ঈশ্বৰে দিয়া এই উপহাৰ অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ স্বতন্ত্ৰ ইচ্ছাক ভালদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। তেওঁলোকে যিহোৱা ঈশ্বৰক ত্যাগ কৰিবলৈ নিৰ্ণয় লৈছিল। আপুনি কি কৰিব?\n২১ এই স্বতন্ত্ৰ ইচ্ছাক সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আপোনাৰ এক ভাল সুযোগ আছে। যিহোৱাৰ পক্ষে থিয় দিয়া লাখ লাখ লোকৰ লগত আপুনি মিলিত হ’ব পাৰে। এই লোকসকলে যিহোৱা ঈশ্বৰৰ মনক আনন্দিত কৰিছে। তেওঁলোকে চয়তান যে মিছলীয়া আৰু তাৰ শাসন যে সফল হ’ব পৰা নাই, ইয়াৰ প্ৰমাণ কৰাৰ কামত ভাগ লৈছে। (হিতোপদেশ ২৭:১১) আপুনিও জীৱনৰ এক সঠিক পথ নিৰ্ব্বাচন কৰাৰ যোগেদি ঈশ্বৰৰ মনক আনন্দিত কৰিব পাৰে। ইয়াৰ বিষয়ে পৰৱৰ্তী অধ্যায়ত আলোচনা কৰা হ’ব।\nবাইবেলে কি শিকায়\nপৃথিৱীৰ বেয়া পৰিস্থিতিৰ বাবে ঈশ্বৰ দায়ী নহয়।—ইয়োব ৩৪:১০.\nঈশ্বৰক মিছলীয়া বুলি দোষাৰোপ কৰি চয়তানে ক’ব বিচাৰিছে যে ঈশ্বৰে তেওঁৰ অধীনত থকা লোকসকলৰ হিতৰ বাবে একো কৰা নাই আৰু মানৱ জাতিৰ ওপৰত যিহোৱাৰ শাসন কৰা অধিকাৰৰ ওপৰত চয়তানে প্ৰশ্ন কৰিলে।—আদিপুস্তক ৩:২-৫.\nযিহোৱাই তেওঁৰ পুত্ৰ অৰ্থাৎ মচীহ ৰাজ্যৰ ৰজাৰ যোগেদি গোটেই মানৱ জাতিয়ে ভুগী থকা দুখ-কষ্ট আৰু ইয়াৰ ফলত হোৱা সমস্যাবোৰ নাইকিয়া কৰিব।—১ যোহন ৩:৮.\nঅসমীয়া প্ৰকাশনবোৰ (২০০০-২০১৮)


Vancomycin C.P (Astra) in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Vancomycin C.P (Astra) ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nVancomycin C.P (Astra) के प्रकार चुनें\nVancomycin C.P (Astra) ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Vancomycin C.P (Astra) Price and Pack Size in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar mulya aaru pakor size\nVancomycin C.P 500 Mg Injection ₹224.0 दवा खरीदें\nVancomycin C.P (Astra) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Vancomycin C.P (Astra) Benefits & Uses in Assamese- Vancomycin C.P (Astra) ar laabh aaru byavaharsamuh\nVancomycin C.P (Astra) ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Vancomycin C.P (Astra) Dosage & How to Take in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar paali aaru xeya kenedore lobo\nVancomycin C.P (Astra) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Vancomycin C.P (Astra) Side Effects in Assamese- Vancomycin C.P (Astra) ar parshwakriyasamuh\nVancomycin C.P (Astra) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Vancomycin C.P (Astra) Related Warnings in Assamese- Vancomycin C.P (Astra) xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Vancomycin C.P (Astra)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Vancomycin C.P (Astra) with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Vancomycin C.P (Astra) ar gurutor kriya-pratikriya\nVancomycin C.P (Astra) মতভেদসমূহ- Vancomycin C.P (Astra) Contraindications in Assamese- Vancomycin C.P (Astra) nishedhsamuh\nVancomycin C.P (Astra) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Vancomycin C.P (Astra) in Assamese- Vancomycin C.P (Astra) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Vancomycin C.P (Astra) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Vancomycin C.P (Astra) Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Vancomycin C.P (Astra) kriya-pratikriya\nVancomycin C.P (Astra) ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Vancomycin C.P (Astra) Benefits & Uses in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar laabh aaru byavaharsamuh\nVancomycin C.P (Astra) তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nVancomycin C.P (Astra) ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Vancomycin C.P (Astra) Dosage & How to Take in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar paali aaru xeya kenedore lobo\nVancomycin C.P (Astra)-ৰ উপাদানসমূহ - Vancomycin C.P (Astra) Active Ingredients in Assamese - Vancomycin C.P (Astra)-ar upadaansamuh\nVancomycin C.P (Astra) ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Vancomycin C.P (Astra) Side Effects in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Vancomycin C.P (Astra) ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nVancomycin C.P (Astra) সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Vancomycin C.P (Astra) Related Warnings in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) xonkranta xatarkatabanisamuh\nVancomycin C.P (Astra)-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Vancomycin C.P (Astra) লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nVancomycin C.P (Astra)-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nVancomycin C.P (Astra) স্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Vancomycin C.P (Astra) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nVancomycin C.P (Astra)ৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Vancomycin C.P (Astra) কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি কলিজা ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Vancomycin C.P (Astra) গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Vancomycin C.P (Astra) ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Vancomycin C.P (Astra) ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Vancomycin C.P (Astra)ৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Vancomycin C.P (Astra) with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Vancomycin C.P (Astra) ar gurutor kriya-pratikriya\nVancomycin C.P (Astra) তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nVancomycin C.P (Astra) মতভেদসমূহ - Vancomycin C.P (Astra) Contraindications in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Vancomycin C.P (Astra) লোৱা অনুচিত যাতে -\nVancomycin C.P (Astra) ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Vancomycin C.P (Astra) in Assamese - Vancomycin C.P (Astra) ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Vancomycin C.P (Astra)-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, Vancomycin C.P (Astra)য়ে অভ্যাসৰ সৃষ্টি নকৰে।\nVancomycin C.P (Astra) য়ে তন্দ্ৰাভাৱ বা টোপনিৰ উন্মেষ নঘটায়, সেয়ে আপনি বাহন চলাব পাৰে বা মেচিন আদি অপৰেট কৰিব পাৰে।\nহয়, আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহ Vancomycin C.P (Astra) লোৱাটো নিৰাপদ।\nনহয়, মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত Vancomycin C.P (Astra)ৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱশালী নহয়।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Vancomycin C.P (Astra) ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Vancomycin C.P (Astra) Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Vancomycin C.P (Astra) kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Vancomycin C.P (Astra)ৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Vancomycin C.P (Astra) লোৱাট নিৰাপদ।\nমদ আৰু Vancomycin C.P (Astra)ৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Vancomycin C.P (Astra) লোৱাৰ সময়ত মদ্যাপন কৰা সম্পৰ্কত একো ক'ব পৰা নাযায়।\nVancomycin C.P (Astra) ৰ অনুকল্প - Substitutes for Vancomycin C.P (Astra) in Assamese\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Vancomycin C.P (Astra) লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Vancomycin C.P (Astra) ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Vancomycin C.P (Astra) সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Vancomycin C.P (Astra) ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Vancomycin C.P (Astra) সেৱন কৰে?


নদী-শৃংখলা নষ্টৰ অনিবাৰ্য পৰিণাম; নদী বান্ধৰ ভয়াবহতা আৰু পৰিণাম সম্বন্ধে এক বিশ্লেষণ\nআমি সৰুৰে পৰা শুনি আহিছোঁ অতিবৃষ্টি আৰু খৰাং এলেকাৰ কথা। যিবোৰ অঞ্চলত বৃষ্টিপাত বেছি সেইবোৰক অতিবৃষ্টি এলেকা আৰু বৰষুণ কমকৈ হোৱা অঞ্চলক খৰাং এলেকা নাম দিয়া হৈছিল।\nবেছি আৰু কমৰ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ যাওঁতে নিশ্চয় “স্বাভাৱিক”ৰ মাপ নিৰ্ণয় কৰা হৈছে। কিন্ত এই ষ্টেণ্ডাৰ্ড হিচাপটো সদায় বাহিৰৰ পৰা কৰা হয় ।\nসেই অঞ্চলৰ মানুহেই এই কম বৃষ্টি ,অতি বৃষ্টি সম্পৰ্কে যি ধাৰণা আগবঢ়োৱা হয় সেই সম্পৰ্কত অজ্ঞ। উদাহৰণ স্বৰূপে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজস্থান,গুজৰাট,পশ্চিমবংগৰ পুৰুলিয়া-বাঁকুড়া চিৰকালেই খৰাং অঞ্চল হিচাপে চিহ্নিত হৈ আহিছে।\nবাস্তৱতে কিন্ত এই অঞ্চলৰ মানুহে এই ধাৰণা লৈ কেতিয়াও থকা নাই। বাহিৰৰ পৰা অহা মানুহে আৰু চৰকাৰী নীতি সমূহেহে তেওঁলোকৰ মুৰত এই ধাৰণা সোমোৱাই দিয়ে। দেখা যায় এইলৈ সেই অঞ্চলৰ মানুহে বিশেষ মুৰ নঘমায় যিহেতু তেওঁলোকে নিজকে সেই অঞ্চলৰ পৰিবেশৰ সৈতে আৰামদায়ক ভাবে খাপ খুৱাই লয়।\nৰাজস্থান,গুজৰাটৰ এলেকাত যিকণ বৰষুণৰ পানী পায় সেইকণকে কৌশলগত পদ্ধতিৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ নিয়ম আৱিষ্কাৰ কৰি লৈছে।\nপশ্চিম ৰাজস্থানৰ মৰুভূমি লাগোয়া অঞ্চলৰ মানুহে সাতশ বছৰ পুৰণা বিপৰাসৰ ঘড়সিসৰ কিংবা আৰু সৰু জলাশয় দেখুৱাই নিশ্চিন্ত হৈ কয়-যদি পাঁচ বছৰো বৰষুণ নহয় এইবোৰ শুকাই নাযাব।\nপশ্চিমবংগৰ সকলোতকৈ কৌশলী আৰু বিচিত্ৰ পানী সংৰক্ষণ পদ্ধতি হৈছে পুৰুলিয়া-বাঁকুড়াত।\nভাৰতবৰ্ষ এখন নদী প্ৰধান দেশ ৷ ইয়াৰ লোক সকলৰ জীৱন যাত্ৰা নদী আৰু বৰষুণলৈ অভ্যস্ত ৷ সকলো লোকেই জানে এক নিদিষ্ট ঋতুত বৰষুণ আহিব ৷ ঋত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে সত্য ৷ এইবুলি কব পাৰি ই অলংঘ্য৷যাৰ ব্যতিক্ৰম নহয় ৷ অঞ্চলটোৰ সৈতে তাৰ ঋতুৰ সৈতে তাৰ প্ৰাকৃতিক নিয়মাৱলীক লৈ অভ্যস্ত সেই অঞ্চলৰ লোক সকল৷আৰু বিষয়বোৰৰ সৈতে তেওঁলোকৰ মানসিক,সমাজিক আৰু ব্যক্তিগত প্ৰস্তুতি থাকে ৷\nসেইবাবে বৰষুণৰ সময়ৰ পানী সংৰক্ষণ কৰি খৰাং সময়ত সেইখিনি ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিভিন্ন কৌশলৰ আৱিষ্কাৰ কৰি লয৷অৰ্থাৎ তেওঁলোকে পৰিবেশলৈ হা হুতাশন কাঢ়ি থকাতকৈ নিজকে পৰিবেশৰ সৈতে আৰামদায়ক ভাবে চলাৰ ব্যৱস্থা কৰি লয়।\nকোশী নদীৰ অৱবাহিকাত প্ৰবল বানপানীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গংগা,ব্ৰহ্মপুত্ৰ,কৃষ্ণা,গোদাবৰী,কাবেৰীৰ সমগ্ৰ অৱবাহিকা সমূহত বৰ্ষাৰ পলসক কৃষি সভ্যতাই আৰ্শীবাদ বুলি মানি আহিছে ৷ নদী মাতৃক আৰু দৈব মাতৃক এই দুই শব্দৰ পৰা বুজা যায় ইয়াত কেৱল হঠাৎ হোৱা বৰষুণৰ ওপৰত কৃষি কাৰ্য নিৰ্ভৰ নকৰে ৷\nতাৎক্ষণিক ভাবে হোৱা বৰষুণৰ ওপৰত হোৱা কৃষি কাৰ্যক দৈবমাতৃক নাম দিয়া হয় আৰু নদী পুখুৰীত সঞ্চিত পানীৰে কৃষি কাৰ্য হলে নদীমাতৃক প্ৰণাম কৰা হয় ৷ নদীমাতৃক কৃষিকৰা মানুহৰ অঞ্চল ভেদে বৰষুণ,মাটিৰ প্ৰকাৰ,মাটিৰ ঢাল ,নদীৰ গতিপথ অনুযায়ী অন্তত আশী বিধ জলসিঞ্চনৰ পদ্ধতি আছে।\nদক্ষিণ বিহাৰৰ ফল্গু নদী অন্তঃসলিলা হোৱাৰ বাবে গোটেই বছৰ মাটি খান্দি পানী দৈনন্দিন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।তেনেকৈটো খেতিবাতি কৰিব নোৱাৰি। বৰ্ষাৰ সময়ত কিন্ত ফল্গুনদী অতি খৰস্ৰোতা।\nস্থানীয় মানুহে সুতিৰ বিপৰীতে মুখ কৰি বক্ৰ নলা কাটি দিয়ে। য’ত নদীৰ পাৰ অলপ ওখ সেইবিলাকলৈ নদীৰ পৰা নলা কটা হয়। ইয়াক কয় “পইন”৷\nবেকা কৰি ওখৰপৰা কটাৰ ফলত ইয়াত পানী খুব বেগত সোমায়৷কেৱল পানী নহয়। লগতলৈ আহে পলস, নলাইদি এই পানী নিজৰ গতিত প্ৰায় আঠ-দহ কিলোমিটাৰ বৈ যায় ইয়াৰ শেষ প্ৰান্তত থাকে বৃহৎ গামলা আকৃতিৰ ঠাই তাক কোৱা হয় ” আহৰ”৷\nগয়া অঞ্চলৰ মাটি ছিদ্ৰবহুল। গাংগেয় অঞ্চলৰ সমভূমিৰ দৰে আঠালেতীয়া নহয়। গতিকে আহৰবোৰত বহুদিন পানী জমা কৰি ৰখা সম্ভৱ নহয়। আহৰৰ পৰা সৰু সৰু নলাৰে বিভিন্ন অঞ্চলত পানী বিতৰণ কৰি দিয়া হয় যাক কয় “ভোগলা”৷\nএই অঞ্চল কিন্ত ধান খেতি হোৱা এলেকা নহয়। জলসিঞ্চনৰ পানী যোগান ধৰা হয় নানান ধৰণৰ ডাইল,মাকৈ,বুটৰ খেতিত। পচিশ-ত্ৰিশ দিনৰ পিচত পইন আৰু আহৰৰ পানী মাটিৰ ভিতৰলৈ সোমাই গলে আহৰৰ থপথপীয়া বোকাত ছোলা বা বুটৰ বীজ সিঁচি দিয়া হয়।\nতাত কোনো জলসিঞ্চনৰ বা সাৰৰ প্ৰয়োজন নহয়। ইমানেই বুটৰ খেতি হয় যে বিহাৰত এই অঞ্চলৰ নাম “চনাবোৰা” অৰ্থাৎ বুটৰ বস্তা। দুই তিনি বছৰ ধৰি পইনত জমাহোৱা উৰ্বৰ মাটি গাঁৱৰ বা কাষৰপাজৰৰ খেতিয়কে কাটি নি নিজৰ খেতি পথাৰত দিয়েগৈ। এই সকলোবোৰ নিজৰ নিয়মত কৰে। জাতকটো এই পদ্ধতিৰ কথা উল্লেখ আছে।\nপশ্চিম ৰাজস্থান কৃষিভূমি নহয়। কৃষিকৰ্মৰ বাবে পৰিবেশৰ অভাৱ। তেওঁলোক প্ৰধানকৈ পশু পালক। হলেওটো তেওঁলোকক আহাৰৰ প্ৰয়োজন। আনৰ পৰা আমদানি কৰি পাকঘৰ চলোৱা সহজ নহয় আৰু সেইয়া সভ্যতাৰ পৰিচায়ক নহয়।\nএই অঞ্চলত বাৰ্ষিক বৰষুণ গড়ে ১৬০ মিলিমিটাৰ। ইয়াৰ মানুহে সৰু সৰু গাঁৱত বাস কৰে যাক কোৱা হয় “ঢাণী”৷ যিমান পানী সিমানটা পৰিয়াল।\nপ্ৰাচীন কালৰ পৰা পানীৰ উৎস সমূহ চিহ্নিত কৰা আছে৷ঢাণীৰ লোক সকলে যি ধৰণে খেতি কৰে সেই পদ্ধতি সচাই অলৌকিক যেন লাগে৷তাৰ বাহিৰে বিকল্প কোনো ব্যৱস্থাৰ কথাও যে চিন্তা কৰিব নোৱাৰি। অসমান বা ওখোৰা-মোখোৰা অনুসৰি যি কণ বৰষুণ হয় সেই অংশ ক’ৰ পৰা কলৈ প্ৰবাহিত হৈ যাব সেইয়া তেওঁলোকৰ নখ দৰ্পণত আৰু জানে বতাহৰ গতিপথ।\nএই দুই জ্ঞানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যি খেতি পথাৰ তৈয়াৰ কৰে তাক কয় খডীন”৷ সেই খেতি পথাৰৰ সংলগ্ন অঞ্চলৰ পৰা কাঁইটিয়া আৰু শুকান লতা দিনৰ পিছত দিন কঢ়িয়াই জমা কৰে। অৱসৰৰ সময়ত যিকোনো সৰুৰ পৰা বুঢ়ালৈকে সকলোৱে এই কাম কৰে৷যি পথেৰে বৰষুণৰ পানীবৈ যায় সেই পথত এই গছ লতাৰ বেৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। এই বেৰাৰ নাম ” ধোহৰে” ৷\nধোহৰা তৈয়াৰৰ বাবে থাকে অভিজ্ঞতা থকা লোক ৷ তেওঁলোকৰ প্ৰধান কাম হ’ল বতাহৰ গতিৰ বিষয়ে সবিশেষ নিখুঁত ভাবে জানিলৈ তাৰ ঠিক বিপৰীতে বেৰাখন চন্দ্ৰাকৃতীকৈ গাঁথা৷মৰুভূমিত যেতিয়া বতাহ বলে তেতিয়া বালিৰ লগতে মাটিৰ কণাও লগতে উৰুৱাই নিয়ে।\nমাটিৰ কণিকাৰ ওজন যিহেতু বালিৰ কণাতকৈ গধুৰ সেইবাবে এইবোৰ ধোহৰেৰ তলৰ ফালে জমা হবলৈ ধৰে। এই মাটিৰ কণা জমা হৈ হৈ খডীন তৈয়াৰ হয়। এই খডীন এবছৰত তৈয়াৰ নহয়। প্ৰথম এক দুই বছৰ মাটি জমা হোৱাৰ পিছত তাক পিটি পিটি টান কৰি পেলোৱা হয়।\nতাৰ ওপৰত চলে আৰু বোজা দি আৰু কিছু পৰিমাণে কঠিন আৰু ওখ কৰাৰ কাম৷কিছুমান পুৰণা ধোহৰে ছয় সাত ফুট অবিধি ওখ হয়৷এই গোটেই ঘটনা শুনি আচৰিত হৈ বাৰ্কলে ইউনিভাৰ্চিটিৰ গৱেষণাৰত এক ভূতত্ববীদে ” মই জানিছিলোঁ প্ৰাচীন আফ্ৰিকাৰ কোনোবা জাতীয়ে এইদৰে কৃষিকৰ্ম কৰে কিন্ত আমাৰ নিজৰ দেশতো এনে হয় কোনোদিনে নাজানিছিলোঁ৷”\nখডীনত খেতি কৰা কোনো ব্যক্তি বা পৰিয়ালৰ পক্ষে সম্ভৱ নহয়৷ইয়াৰ মাটি কোনো বিশেষ ব্যক্তিৰ মালিকিস্বত্বাধীন নহয়। যৌথ ভাবে অপূৰ্ব পদ্ধতিত খেতি কৰা হয় আৰু তাৰ নাম “লাসিপা”৷\nসেইয়া আৰু আশ্চৰ্য্যজনক ঘটনা। যৱ,মাকৈ,মাটি মাহ উৎপন্ন হয়৷আৰু কিছুপৰিমাণে সৰিয়হ৷তাৰ উপৰিও সেউজীয়া ৰঙৰ আকন্দ,আৰু শংখপুষপী লতাৰ আলপনা থাকে।\nপ্ৰাকৃতিক বৈচিত্ৰ ঋতুৰ দৰে প্ৰাকৃতিক অলঙ্ঘ্য নিয়ম। হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি অঞ্চলৰ বাসিন্দাই নতুন পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰি প্ৰকৃতিৰ সৈতে নিজকে খাপখোৱাকৈ সৃষ্টি কৰি লৈছে। উদ্ভৱনৰ দক্ষতাৰ সহায়ত সেই উপায় সমূহত যুক্ত হৈছে সৌন্দৰ্য,সহযোগিতাৰ লাৱণ্য,প্ৰাচীন নিয়মৰ সৈতে নবীন নিৰীক্ষাৰ আনন্দ। এই দেশৰ সমাজিক সাংস্কৃতিক ইতিহাস সেই বৈচিত্ৰ আৰু তাৰ সৈতে ফেৰ মাৰি উদ্ভাৱনৰ নিপুনতা।\nআচৰিতকৈ কেইটামান দশকৰ ভিতৰতে অবিশ্বাস্য ভাবে ইতিহাসৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিল। দক্ষতা আৰু নিপুনতাৰে পানীকে জীৱনৰ মুল হিচাপে লোৱা সকলোবোৰ হেৰুৱাই বৰষুণ হৈ পৰিল আতংকৰ কাৰণ। আগৰ যি খেতিৰ আৰু জলসিঞ্চনৰ পদ্ধতি ৷\nউৰ্বৰা মাটিৰ সৃষ্টিৰ কৌশল,অভাৱৰ দিনত পানী সংৰক্ষণৰ পদ্ধতি,বৰ্ষাহীন দিনটো নদী পুখুৰীত প্ৰিয় খাদ্য মাছৰ উৎপাদন।বানপানী সাধাৰণতে চাৰি বা পাঁচ বছৰৰ মূৰত। খৰাঙৰো অনুভৱ আছিল তেতিয়াও। সেই সময়ত দুৰ্দশাও নোহোৱাকৈ থকা নাছিল। অভিজ্ঞ সকলে তেতিয়াও প্ৰকৃতিৰ পূৰ্বাভাস দিছিল তেনেদৰে তাৰ সুৰক্ষাৰো যথাসাধ্য ব্যৱস্থা কৰাও হৈছিল কিন্ত এতিয়া যি অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে তেতিয়াৰ অৱস্থা ইমান বেয়া নাছিল এই কথা নিশ্চিত।\nনদীক আমাৰ দেশৰ প্ৰাণ বুলি কলে কোনো অত্যুক্তি কৰা নহয়। পানীৰ নিয়ম হৈছে তলৰ ফালে বৈ যোৱা।এই শৃংখলাৰ সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাপ হ’ল নদী-এই কথা সকলোৱে জানে৷যাক কোৱা হয় সভ্যতাৰ প্ৰতীক,যাৰ আলমত এটা জাতিৰ এখন সমাজৰ সৃষ্টি হয়।\nআশ্চৰ্যৰ কথা যে এই অসামান্য নদী সংসাৰ যোৱা ষাঠি সত্তৰ বছৰৰ ভিতৰত অনায়াসে স্বাভাৱিকতা উলংঘা কৰা হৈছে। এই বিষয়ত দেশৰ পৰিচালক,ৰাজনৈতিক নেতা,বিদ্ব সমাজ,সংস্কৃতিক কৰ্মী আচৰিত ভাবে নীৰৱ আৰু উদাসীন। সেই বিশৃংখলতাৰ বাবে যে একো অঘটন ঘটা নাই বা তাক কোনেও উমান পোৱা নাই এনে নহয়।\nনদীৰ স্বাভাৱিক গতিৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰথম বিধ্বংসী ধাপ আছিল বৃহৎ বান্ধ। বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ভুক্তভোগী মাটি-ভেটি হেৰুৱা মানুহৰ জীৱনৰ সৈতে ধ্বংস হ’ল নদীৰ গতিপথ৷ধ্বংস হ’ল মাটিৰ খলাবমাৰ প্ৰাথমিক শৃংখলা৷নদী অঞ্চলৰ কাষত গঢ়ি উঠা ডাঙৰ চহৰ নগৰ ,তাৰ লোকৰ জীৱিকা সমূহ আছিল নদীকলৈ জড়িত৷নদীৰ প্ৰবাহ বন্ধ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ জীৱনলৈ নামি আহিল বিপৰ্যস্ত৷ বান্ধৰ অন্যতম যুক্তি আছিল অধিক আৰু উচ্চ মানৰ শস্যৰ উৎপাদনৰ বাবে জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা কৰা।\nইন্টাৰনেচনেল ৰিভাৰ নেটৱৰ্কৰ দীৰ্ঘকালিন চেয়াৰমেন “প্যাত্ৰিক ম্যাককুলি” য়ে তেওঁৰ “চাইলেণ্সড ৰিভাৰচ” নামৰ কিতাপ খনত স্তৰে স্তৰে বিশ্লেষণ কৰি দেখুৱাইছে নদী বান্ধৰ সপক্ষে দিয়া যুক্তিৰ অসাৰতাৰ কথা। তেওঁ স্পষ্টকৈ কৈছে “নদী আৰু বান্ধ হৈছে পৰস্পৰৰ বিৰোধী বিষয়”৷ প্ৰবাহিত হোৱাই নদীৰ ধৰ্ম৷আৰু বান্ধ হ’ল স্বাভাৱিক গতিক তচনচ কৰি দিয়া এটা উপায়।\nঅৰুন্ধতী ৰায়ে তেওঁৰ “গ্ৰেটাৰ কমন বুক” নামৰ কিতাপখনত খোলাখুলিকৈ দেখুৱাইছিল ভাৰতৰ ক্ষেত্ৰত এই দাবীৰ মিথ্যাচাৰৰ কথা।\nকিন্ত চৰকাৰৰ উদ্যোগত আৰম্ভ হয় জলসিঞ্চনৰ বহুলতাৰে অ-প্ৰাকৃতিক খেতি। তৃতীয় বিশ্বৰ আন কৃষি সমৃদ্ধ দেশৰ লগতে ভাৰতেও নতুন কৃষিৰ জালত ভৰি দি অধিক জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থাৰে অনেক নিৰুপায়ত পৰি নিৰ্ভৰশীল হব লগা হৈছে। ফলত নদীৰ পানী ভাগ কৰাকলৈ তীব্ৰ বিদ্বেষ,সংঘৰ্ষ নিয়মিত ঘটনা হৈ পৰিছে আৰু হৈ পৰিছে ৰাজনীতিৰ শক্তিশালী খোৰাক। সাৱধানবাণী কিন্ত তেতিয়াও বাৰম্বাৰ উত্থাপন হৈছিল।\n১৯৯৩ত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ চিপিআইএমএল নেতা বাল গোপাল কৃষ্ণা নদীৰ পানীলৈ অন্তঃ জিলাৰ তীব্ৰ ঘৃণা আৰু মাৰপিট পৰিপেক্ষিতত স্পষ্টকৈ কৈছে “নদীৰ পৰা দীঘলীয়া জলসিঞ্চনৰ খাল কটাৰ বাবেই নদীৰ পানী শুকাবলৈ লৈছে। সৰুকৈ জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা,মাটিৰ সংৰক্ষণ কৰা,ভূগৰ্ভস্থ পানীৰ ওপৰত চাপ নিদিয়াই চৰকাৰৰ নীতি হোৱা উচিত। যাতে এক দুইবছৰ বৰষুণৰ পৰিমাণ কম হলেও সেইয়া আহি ভয়ংকৰ খৰাং হোৱাৰ পৰিস্থিতি আহি নপৰে”৷\nজীৱনৰ প্ৰায় সমস্ত কাল বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ কথা কৈ অহা অনুপম মিশ্ৰ ডাঙৰীয়াই ২০০৭ত কাবেৰী নদীৰ বিবাদ প্ৰসংগত কয় ” নদী চিৰকাল এক ভূমিৰ ওপৰেৰে প্ৰবাহিত হৈ আহিছে। তাৰ দুয়োকাষৰ মানুহে নদীক ভাল পাই আহিছে, শ্ৰদ্ধা কৰি আহিছে,সেই পানীৰে গা ধুইছে,সেই পানী খাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছে,নদীকলৈ বিভিন্ন উৎসৱৰ আয়োজন কৰে। সেইঠাইত আমি পানীৰ অংশৰ বাবে পৰস্পৰৰ সৈতে মাৰপিটত লিপ্ত হৈছোঁ। নদীয়ে আমাৰ খেতিত বেছি পানীৰ ব্যৱস্থা কৰিব -তাক আমি কৰ পৰা কলৈ নমাই আনিছোঁ৷”\nপৰিবেশবিদ ধ্ৰৱজ্যোতি ঘোষে পূৰ্ব কলিকতাৰ জলভূমিৰ ৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কে বুজাবলৈ আক্ষৰিক আন্দোলন কৰিলে অথচ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ যাৰ দায়িত্ব আছিল ,তেওঁলোক ভাবলেশহীনহৈ পৰি থাকিল।\nনদীবান্ধে আটাইতকৈ জুৰুলা কৰিছে অসমক৷অসমত বিভিন্ন সময়ত কৃষক মুক্তি সংগ্ৰাম পৰিষদ,সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু আন বহু সংগঠনে নদীবান্ধৰ বিৰোধিতা কৰি আহিছে। জনসাধাৰণৰ মত আৰু আন্দোলনক গুৰুত্ব নিদি চৰকাৰে দেশৰ উন্নয়নৰ অজুহাত দেখুৱাই জনতাৰ আৱেগ অনুভূতিক ভৰিৰে মোহাৰি পেলায়।\nবহুলোকৰ মতে নদীবান্ধৰ প্ৰথমটো বিপৰ্যয় আহিছিল সোৱণশিৰিত সৃষ্টি হোৱা প্ৰাকৃতিক নদী বান্ধৰ সময়ত৷সেইয়া আছিল চাগে নদীবান্ধ হলে কি বিপৰ্যয় হব পাৰে তাৰ সাৱধান বাণী।\n১৯৫০ চনৰ সময়ত ৮.৬ প্ৰাবল্যৰ ৰিখটাৰ স্কেলৰ ভুমিকম্পৰ আগৰ কথা৷মুষলধাৰে বৰষুণৰ ফলত প্ৰচণ্ড ভূমিস্খলনৰ আৰম্ভ হয় আৰু ই গৈ সোৱণশিৰিৰ উৎসক ভেটা দিয়ে আৰু প্ৰাকৃতিক নদীবান্ধৰ সৃষ্টি কৰে। তিনিদিনৰ বাবে সোৱণশিৰি নৈ শুকাই যায়।\nএই প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাক কোনেও গুৰুত্ব দিব লগা বুলি নাভাবি মাছ ধৰাৰ উল্লাসত উটিভাহি গ’ল। কিন্ত এজন ইংৰাজ ভদ্ৰলোকে তেওঁৰ নিজৰ আকাশী জাহাজেৰে সত্যতা উদ্ঘাটন কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰে। তেওঁৰ এই যাত্ৰাতে উদ্ঘাটন হয় ভয়ংকৰ দৃশ্য৷যিকোনো মুহূৰ্তত এই প্ৰাকৃতিক বান্ধ ভাগি প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে বুলি আশংকা কৰি কিছুমান পত্ৰিকা লিখি জনসাধাৰণৰ মাজত বিলাই দিয়ে।\nকোনেও তেওঁৰ কথা কৰ্ণপাতেই নকৰিলে ফলত এদিন পোৱা যেতিয়া সকলো মাছ ধৰা আনন্দত আত্মহাৰা হৈ আছিল বান্ধ ভাগি পৰে। নিমিষতে চাৰিওপিনে পানীয়ে সকলো সংহাৰমূৰ্ত্তি ধৰি উটুৱাই নিলে৷সমগ্ৰ লক্ষীমপুৰ জিলা বিধ্বংসী বানপানীৰ কবলত পৰে। প্ৰতক্ষ্যদৰ্শীৰ মতে সেই পানীৰ উচ্চতা নাৰিকল গছ এজোপামান হব।\nআজি সোৱণশিৰিৰ বুকুত ১২০০মেগাৱাটৰ যি জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্প গঢ়ি উঠিছে তাৰো পৰিণাম যে বেয়া হব তাক নুই কৰিব নোৱাৰি। ঠিক তেনেকৈ ৰঙানদীৰ ওপৰত জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পই জ্বলাকলা খোৱাইছে লক্ষীমপুৰৰ বাসিন্দাক৷মাত্ৰ ৪০০মেগাৱাট বিদুৎৰ যোগান ধৰা ৰঙানদী জলবিদ্যুৎ প্ৰকল্পৰ অতিৰিক্ত পানী ভাগ বহন ক্ষমতাৰ অধিক হলে হঠাৎ এৰি দিয়ে ফলত তাৰ দাতিকাষৰীয়া অঞ্চলত বানপানীৰ সৃষ্টি হয়৷তেনেক্ষেত্ৰত ২০০০ মেগাৱাটৰ নদীবান্ধ সৃষ্টি হলে আৰু কেনেধৰণৰ বিপদৰ সৃষ্টি হব সেইয়া অদৃষ্টইহে জানে।\n২০০৪ আৰু ২০০৭ চনৰ বিপৰ্যয়ৰ কথা নামনি অসমৰ মানুহৰ অন্তত ভালকৈ মনত ৰাখিছে নিশ্চয়। প্ৰতিবাৰ ভূটানৰ কুৰিশ্বু নদীৰ বান্ধ খুলি দিয়াৰ ফলত তেনে হৈছিল। মাত্ৰ ৬০ মেগাৱাট বিদ্যুত উৎপাদনৰ নদীবান্ধে যদি অসমবাসীক এনে বিপৰ্যয়ৰ মুখত পেলাইছে তেনে বৰ্তমান নিৰ্মাণ কৰিবলৈ লোৱা ৬০০ মেগাৱাট বিদ্যুত উৎপাদনৰ শক্তি থকা নদীবান্ধে কি বিপদ আনিব পাৰে তাক অসমবাসীয়ে ঠাৱৰ কৰিব পাৰিছে নে?\nইমান খিনি বিপৰ্যয়ৰ মুৰ পাতি ললেও অসমবাসী বিশেষ লাভবান হব বুলি ঠাৱৰ কৰিব নোৱাৰি৷বৰ্তমান বিদ্যুতৰ চাহিদা হ’ল ১২০০ মেগাৱাট আৰু ৰাজ্যৰ নিজা উৎপাদন ২০০ মেগাৱাট৷বাহিৰৰ পৰা ক্ৰয় কৰে ৮০০ মেগাৱাট৷তথাপি প্ৰয়োজন হয় আৰু ২০০ মেগাৱাট।\nসোৱনশিৰি প্ৰকল্পৰ পৰা লাভ কৰে মাত্ৰ ২৫ মেগাৱাট বিনামূলীয়াকৈ আৰু ২০০ মেগাৱাট উত্তৰ প্ৰদেশে কৰ আৰোপ কৰাৰ পিছতহে কিনিব পাৰিব। অথাৎ অসমৰ সম্পদ ব্যৱহাৰ কৰি অসমৰ ৰাইজক গিনিপিগ সাজি কণা হাঁহক পতান ধান দিছে এই বিদ্যুত উৎপাদন কাৰী সংস্থাবোৰে৷সোৱনশিৰি বান্ধৰ সময়ত বিশেষজ্ঞই বান্ধি দিয়া নিয়মৰ উলংঘা কৰাৰো অভিযোগ উঠিছে ৷\nউত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল যিহেতু ভুমিকম্প প্ৰবণ এলেকা গতিকে যিকোনো সৰু ভুলত বান্ধ ভাগি গোটেইখন ধ্বংসমুখী পৰিৱেশৰ সৃষ্টি হব পাৰে। বিপৰ্যয়ৰ ভিতৰত জলজ উদ্ভিদ আৰু পানীত থকা প্ৰাণী সমূহৰ জীৱনলৈ সংশয় নমাই আনিছে। তাৰ উপৰিও বান্ধবোৰত গেদ নিষ্কাষণৰ ব্যৱস্থা নথকাত নদীবোৰ তৰাং হবলৈ ধৰিছে আৰু শেষত ইয়াৰ পৰাই বানপানীৰ সৃষ্টি হৈছে।\nএনেকৈ থাকিলে এই নদীৰ মৃত্যু হোৱাটো খাটাং৷ এদিন এনে সময় আহিব পাৰে সোৱণশিৰিৰ বুকুত থিয়হৈ কব লগা হব পাৰে “এদিন ইয়াত এখন নদী আছিল”৷\nপ্ৰধান নদীবোৰ যেতিয়া নষ্ট হবলৈ ধৰিল সৰু নদী,কোনো জলাধাৰ,নহলে জলাশয় সমস্ত মাটি বেদখলকাৰীৰ লোভৰ কবলত পৰিল। দেশৰ প্ৰাকৃতিক সম্পদো যে ব্যক্তিগত সম্পত্তি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি মুনাফা পাব পাৰি এই কথা চাৰিওপিনে প্ৰচাৰ হ’ল লগতে ৰাষ্ট্ৰৰো প্ৰত্যক্ষ পৰোক্ষ সহাৰি পাই আৰু বলিয়ান হ’ল।\nস্বয়ং ৰাজ্য চৰকাৰে মহানদীৰ অন্যতম প্ৰধান উপনদী শিওনাথৰ তেইশ কিলোমিটাৰ জনৈক ব্যক্তিক ব্যক্তিগত মালিকীস্বত্বত বিক্ৰী কৰি দিয়ে। এটা সময়ত যেন ৰাষ্ট্ৰৰ কোনো নিয়ন্ত্ৰণ নাইকিয়া হৈ আহিল৷নিয়ন্ত্ৰণ নাইকিয়া হ’ল ৰাজনৈতিক নেতাৰো৷যি কোনো খালী ঠাই ,নদীৰ পাৰ,বিস্তৃত সমতল ভূমি নতুন অৰ্থনীতিৰ নামত বহুতলা ঘৰেৰে ভৰি পৰিল ৷\nফ্লেট, বজাৰ, চপিংমল আৰু ক্ৰমশ বিস্তৃত হব ধৰা ৰাজপথেৰে ভৰি পৰিল৷নিৰ্মাণশিল্পৰ উন্নতিৰ ৰথ চলিল প্ৰাকৃতিক সংস্থাপনবোৰৰ ওপৰেৰে। জল সম্পৰ্কৰ নহলেও আনুসাংগিক বহুত ঘটনাই হাজাৰ হাজাৰ বছৰে চলি অহা জল সংৰক্ষণৰ ওপৰত বিৰূপ প্ৰভাব পেলালে।\nচেন্নাইৰ দৰে প্ৰাচীন চহৰ পানী শূন্য হৈ পৰা আৰু ২০২০ত প্ৰায় ২১খন নগৰ চহৰৰ একেই অৱস্থা হবলৈ গৈ আছে- ভাৰতৰ নীতি আয়োগৰ এই ঘোষণাই গোটেই ৰাষ্ট্ৰত ত্ৰাসৰ কাৰণ হৈ পৰিছে কিন্ত আয়োগে এই কথা স্পষ্ট কৰি নিদিলে যে এই সংকত কালৰ বাবে চৰকাৰীভাবে কি ব্যৱস্থাপনা হাতত লৈছে বৰঞ্চ সাম্প্ৰতিক বাজেট ভাষণত দেশৰ অৰ্থমন্ত্ৰীয়ে ঘোষণা কৰিলে ২০২৫ চনৰ ভিতৰত ভাৰতৰ প্ৰতিটো পৰিয়াললৈ পানীৰ যোগান ধৰা হব। ইফালে ভেলোৰৰ পৰা ট্ৰেনেৰে চেন্নাইলৈ পানীৰ যোগান ধৰা হৈছে। এই পানী কৰ পৰা আহিল?ভেলোৰত ইমান ডাঙৰ নদীৰটো কথা শুনা নাই কিন্ত এই পানী আহিছে কৰ পৰা?নিশ্চয় সেইয়া ভূপৃষ্ঠৰ তলৰ পানী।\nইতিমধ্যে সচেতন নাগৰিকে দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পানী কিদৰে কমাব পাৰি তাৰ চেষ্টা কৰিব লাগিছে। নতুনকৈ পানীৰ বাবে মিটাৰ আৰু টেক্স আৰম্ভ কৰাৰ কথাও উঠিছে৷কিন্ত টেক্স সমাধান হব নোৱাৰে। ধনীয়ে বেছি টেক্স দি নিজৰ ব্যৱহাৰৰ পানীৰ পৰিমাণ অব্যাহত ৰাখিব আৰু দৰিদ্ৰই নিজৰ প্ৰাপ্যৰ পৰাও বঞ্চিত হব।\nভূপৃষ্ঠৰ পৰা উঠোৱা পানীৰ শতকৰা ৮ভাগ গাৰ্হস্থ্যত আৰু বাকী ৬৩ ভাগ খৰছ হয় কৃষি কৰ্মত৷গতিকে ঘৰুৱা কাৰ্য্যৰ ক্ষেত্ৰত সজাগ হলেই হব জানো?\nআগৰ দিনত প্ৰাকৃতিক জলচক্ৰৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখি কৃষিকৰ্ম কৰা হৈছিল। কিন্ত ষাঠি দশকৰ পৰা কৃষি খাদ্য উৎপাদনৰ সীমা পাৰ কৰি মুনাফা লাভৰ বাবে আৰম্ভ হ’ল৷নতুন কৃষি ব্যৱস্থাত দহবছৰত খৰছ বাঢ়িবলৈ ধৰিলে আৰু উৎপাদন কমিবলৈ।\nৰাসায়নিক সাৰ প্ৰয়োগ,অধিক উৎপাদনৰ বাবে হকেবিহকে দৰব প্ৰয়োগৰ ফলত মাটিৰ উৰ্বৰতাৰ লগতে স্বাস্থ্যৰ বাবে ভাবুকি আহি পৰিল। পুৰণা ব্যৱস্থা ধ্বংস কৰি নতুন ব্যৱস্থাৰ ঋণাত্মক দিশটোৰ কথা আঙুলি টোৱালে আজুহাত দেখুৱা হ’ল জনসংখ্যাৰ কিন্ত দৰিদ্ৰ জনসাধাৰণৰ বা নিজৰ মাটিত খেতি কৰা সকলৰ অভাবৰ মুলতে হ’ল সঠিক বিতৰণ অৱস্থাৰ অভাৱ৷উৎপাদনৰ পৰিমাণ কম হোৱাটো কাৰণ হবই নোৱাৰে। মনত খোকোজা থাকিলে চৰকাৰী দফতৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পণ্ডিত আৰু গৱেষকৰ গৱেষণা পত্ৰতে পোৱা যাব।\nনদীবান্ধৰে জলসিঞ্চন অসফল প্ৰমাণিত হ’ল ঠিকেই কিন্ত তেতিয়ালৈ জলসিঞ্চনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বহুতো বীজৰ কৃষি কাৰ্য্য একমাত্ৰ কৃষিপদ্ধতি হবলৈ ধৰিছিল। আৰম্ভ হ’ল ভূপৃষ্ঠৰ পানী পাম্পেৰে ওলিয়াই খেতি পথাৰত দিয়া।\nকোটি কোটি বছৰ ধৰি জমাহৈ থকা ভূপৃষ্ঠৰ পানী বেহিচাপী ভাবে ওলিয়াই পেলোৱা হ’ল। যোৱা দুই তিনি বছৰত বিক্ৰী হোৱা লাখলাখ পাম্পচেটৰ সংখ্যা কিমান পালেগৈ এই কামৰ নামত? প্ৰয়োজনীয় বিদ্যুতৰ যোগান ধৰিবলৈ গৈ ক’ত নদীৰ মৃত্যু হ’ল ,যিয়ে অত’দিনে চৰকাৰী সাহায্য অবিহনেই পানী আৰু পলসমাটিৰ যোগান ধৰি আহিছিল?কিহৰ মূল্য পোৱা গ’ল বহুত এগালমান ডিজেলৰ? তাৰ পিছত আমাৰ প্ৰাপ্তিৰ হিচাপত পালো কেইবা লাখ খেতিয়কৰ মৃতদেহ।\nএনে নহয় যে যোৱা ত্ৰিশ চল্লিশ বছৰে কোনো আপত্তি উঠা নাই এনে কৃষিৰ বিৰুদ্ধে৷সাধাৰণ-শিক্ষিত বহুলোকে এই কৃষি পদ্ধতিৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি আহিছে যদিও উত্তৰ আছিল একেই -বিপুল জনসাধাৰণৰ পেটৰ ভোক কেনেকৈ মৰিব? কিন্ত ভাৰতবৰ্ষৰ সকলো মানুহে জানো ভাত খায়? ভৌগোলিক বিচিত্ৰতা অনুসৰি খাদ্য অভ্যাসো ভিন্ন৷গতিকে স্বাভাৱিকতে জলসিঞ্চনৰ ওপৰত হেচা নপৰে৷আজি যদি প্ৰশ্ন তোলে যে মানুহৰ খাদ্যসংস্থানেই যদি সহজে হোৱা শস্যক ধ্বংস হোৱাৰ কাৰণ হয় তেন্তে ভাৰত কেনেকৈ চাউল ৰপ্তানিত দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰিব পাৰিছে? দেশৰ প্ৰতি জনতাৰ মুখত ভাত তুলি দিব পাৰিছে নে?\nনতুন কৃষি পদ্ধতিত সাৰ,কীটনাশক প্ৰয়োগত বহু বিৰল পতংগৰ বিলুপ্তিৰ গৰাহত৷তাতোকৈও ডাঙৰ ভয়ংকৰ তথ্য হাতত পৰিছে সেইয়া হৈছে এক কেজি হাইব্ৰিড চাউল উৎপাদনৰ বাবে তিনিৰ পৰা চাৰি হাজাৰ লিটাৰ পানী দৰকাৰ ৷ যিখিনি পোৱা হয় ভূপৃষ্ঠৰ পানীৰ পৰা। তেনেহলে দ্বিতীয় সৰ্বাধিক চাউল লগত কিমান কোটি লিটাৰ ভূপৃষ্ঠৰ পানী বিদেশলৈ ৰপ্তানি হয়।\nতাৰ উপৰিও ভুতৰ ওপৰত দানহহৈ চৰকাৰী অনুমতি লৈ বহুজাতিক ঠাণ্ডা পানীয় আৰু মিনাৰেল ৱাটাৰৰ বৃকৎ ব্যৱসায়। দৈনিক ভূপৃষ্ঠৰ পৰা উঠোৱা পানীৰ পৰিমাণৰ হিচাব কেতিয়াবা চৰকাৰে লৈছে নে? প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰসিংহ ৰাওৰ আমোলত তেওঁৰ গাঁৱৰ মানুহে পানীৰ অভাৱত গাওঁ এৰি গুচি যাব লগা হৈছিল। কুঁৱাৰ পানী শুকাই হাহাঁকাৰৰ সৃষ্টি হৈছিল।\nসেই ঠাইত অৱস্থিত এটা বহুজাতিক ঠাণ্ডা পানীয় আৰু মিনাৰেল ৱাটাৰ কোম্পানীলৈ এই দুৰ্দশাৰ বাবে বাৰেবাৰে আঙুলি উঠিছে। এই বটলিং প্লান্টে সাধাৰণতে কৰা পানীৰ উত্তলন তিনি কোটি লিটাৰ৷বিপুল লাভৰ শিল্পায়ন কিহৰ মুল্যত?\nচহৰ নগৰৰ নিৰ্মাণকাৰ্যই সমস্ত ভূপৃষ্ঠলৈ যাব লগা পানীৰ সন্মুখত প্ৰত্যাহ্বান হৈ থিয় দিয়ে৷আনহাতে নগৰৰ প্ৰয়োজনীয় পানী আহিল প্ৰকাণ্ড বোৰওৱেল বহায়। অথচ এই বোৰওৱেল বহুৱা কাৰ্য বেআইনী সেইটো চাগৈ নিৰ্মাতা বা পৌৰ কৰ্তৃপক্ষৰ জ্ঞাত নহয়।\nদেবাচ চহৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে দেবদাস নাম পাইছিল৷আজি এক দশকৰ পৰা শুকান মৰুময়৷লাতুৰ চহৰৰো প্ৰায় একে দশা। মায়া নগৰী মুম্বাই তিনিদিনৰ বৰষুণত নাকৰ পানী চকুৰ পানীৰে হাহাঁকাৰ কৰি উঠিছে। এতিয়া প্ৰায় সকলোৱে জানে ইয়াৰ বাবে দায়ী কোন।\nএকটো বৰষুণৰ পানী ধৰি ৰখাৰ ব্যৱস্থা নথকা আনটো বৰষুণৰ পানী বাগৰি যাবলৈ ঠাই নোহোৱা। এতিয়া একেখন ঠাইয়েই প্ৰায় একেলগে খৰাং,বানপানী নিয়মিত ঘটনা।\nগাওঁবোৰেও উন্নতিৰ মুখেৰে অগ্ৰসৰ হবলৈ ধৰিছে ফলত বৰষুণৰ পানী বাগৰি পথাৰলৈ যাবলৈ বাট বিচাৰি নাপায়। কাৰণ এতিয়া পকাঘৰৰ চাৰিওপিনে পকি ওখ ওখ বেৰ৷ৰাষ্টাবোৰ পকী ৷ মাটিত বোকা নলগাকৈ চোতাল চিমেণ্টেৰে বন্ধোৱা। পাম্পেৰে হোহোৱাই যি পানী তোলা হৈছে আৰ খেতি মাটিলৈ বাগৰাই দিয়া হৈছে আৰু এক ফুটো মাটিৰ তললৈ যাব নোৱাৰাকৈ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nতাৰ ওপৰিও মাটিক ধৰি ৰখা মিশ্ৰ বনভূমি ৰাচেল কৰচনে যাক” পৃথিৱীৰ সেউজীয়া পোচাক ” বুলি অভিহিত কৰিছিল ৷ ঠিক পাঁচ বছৰৰ পৰা গাৰোৱাল হিমালয়ৰ কুৰি লাখ গছ ধ্বংস কৰা হৈছে৷পশ্চিম ঘাট পৰ্বতমালা বিস্ফোৰণত ছিন্নভিন্ন।\nঅৰণ্য ধ্বংস বন্ধ কৰা নীতিক ভেঙুচালি কৰি বৃক্ষ ধ্বংসত লিপ্ত হৈ পৰিছে সকলো। এতিয়া ৰাজস্থানৰ উদয়পুৰৰ পৰা গুজৰাটৰ আহমেদাবাদ পৰ্যন্ত নতুন বাইপাছৰ কাম আৰম্ভ হৈছে ৷ এইবাৰ বিস্ফোৰণত উৰিব আৰাৱলীৰ অন্তত পঞ্চাশটি সৰু শিখৰ,ষাঠি হাজাৰ পুৰণা গছ৷বেছি ভাগেই পুৰণা নিম,মহুৱা,খেজড়ি গছ। উদয়পুৰৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল বিশনই সম্প্ৰদায়ৰ খেজড়ি সুৰক্ষা আন্দোলন৷মহুৱা সমস্ত আদিবাসী গোষ্ঠীৰ পবিত্ৰ গছ৷কিন্ত ক’ত আছে ভাৰতীয় ধৰ্ম সংস্কৃতিৰ ধ্বজাবাহক সকল।\nআৰু এক বিধ্বংসী কাৰ্য্য হ’ল খনি সমূহ। ডেৰশ দুশ ফুট পৰ্যন্ত গাত কৰি মাটি তুলি পেলোৱা হয় খনন কাৰ্য্যৰ নামত আৰু গাত খান্দি পোৱা মাটি আহি পৰে নদীৰ বুকুত।\nএইবাৰ অসম আৰু উত্তৰ বংগৰ বানপানীৰ পিছত আৰু নিশ্চয় বেলেগ উদাহৰণৰ প্ৰয়োজন নহব।\nমাৰ্কচা আত্মজীৱনীত লিখিছিল ” লিভিং টু টেল দা টেল” ৷ কৰ্পৰেট কোম্পানীৰ উন্নয়নত উজাৰ হৈ যোৱা বাস্তৱৰ জনবসতিৰ কথা-য’ত এবাৰ হাত দিয়ে,সেই ঠাইত ভোগ কৰিবলৈ একো নাথাকেগৈ।


IIT Guwahati Recruitment 2021 – 11 Office Assistant, Attendant And Other Vacancy\nIIT Guwahati Recruitment 2021 – 11 Office Assistant, Attendant And Other Vacancy – আইআইটি গুৱাহাটীয়ে 11 টা প্ৰকল্প মেনেজাৰ, চিষ্টেম এডমিনিষ্ট্ৰেটৰ, কাৰিকৰী সহায়ক, কাৰ্যালয় সহায়ক আৰু এটেণ্ডেণ্ট ৰ খালী পদৰ নিযুক্তিৰ বাবে এখন জাননী প্ৰকাশ কৰিছে। আগ্ৰহী আৰু যোগ্য প্ৰাৰ্থীসকলে ইয়াত আবেদন কৰিব পাৰে।\n1. কাৰ্যালয় সহায়ক\nপোষ্টৰ সংখ্যা: 2\nশিক্ষাগত অৰ্হতা:3বছৰৰ প্ৰাসঙ্গিক অভিজ্ঞতাৰ সৈতে এম.এ./এম.এছ.চি./এম.কম. বা বি.এ./বি.এছ.চি./বি.কম. প্ৰাসঙ্গিক আৰু উচ্চঅভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\nশিক্ষাগত অৰ্হতা: ইংৰাজী আৰু কম্পিউটাৰ অপাৰেচনৰ জ্ঞান থকা 1 বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ। প্ৰাসঙ্গিক আৰু উচ্চঅভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\n3. প্ৰকল্প মেনেজাৰ\nশিক্ষাগত অৰ্হতা: নিম্নতম3বছৰৰ অভিজ্ঞতা থকা যিকোনো শাখাত পিএইচডি বা ইলেক্ট্ৰনিকছ এণ্ড কমিউনিকেশ্বন (ইচি) অভিযান্ত্ৰিক বা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান (চিএছ) বা তথ্য প্ৰযুক্তি (আইটি)ত 06 বছৰৰ কামৰ অভিজ্ঞতা থকা এম.টেক./এম.ই. প্ৰাসঙ্গিক আৰু উচ্চঅভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\n4. চিষ্টেম প্ৰশাসক\nশিক্ষাগত অৰ্হতা: 03 বছৰৰ কামৰ অভিজ্ঞতা থকা ইলেক্ট্ৰনিকছ এণ্ড কমিউনিকেশ্বন (ইচি) অভিযান্ত্ৰিক বা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান (চিএছ) বা তথ্য প্ৰযুক্তি (আইটি)ত পিএইচডি বা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী বা 06 বছৰৰ কামৰ অভিজ্ঞতাৰ সৈতে ইলেক্ট্ৰনিকছ এণ্ড কমিউনিকেচন (ইচি) অভিযান্ত্ৰিক বা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান (চিএছ) বা তথ্য প্ৰযুক্তি (আইটি)ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী। প্ৰণালী প্ৰশাসনৰ ক্ষেত্ৰত জ্ঞান থকাটো ভাল। প্ৰাসঙ্গিক আৰু উচ্চঅভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\n5. কাৰিকৰী সহায়ক\nপোষ্টৰ সংখ্যা: 5\nশিক্ষাগত অৰ্হতা: ইলেক্ট্ৰনিক্স এণ্ড কমিউনিকেশ্বন (ইচি) অভিযান্ত্ৰিক বা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান (চিএছ) বা তথ্য প্ৰযুক্তি (আইটি)ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী বা ইলেক্ট্ৰনিকছ এণ্ড কমিউনিকেশ্বন (ইচি) অভিযান্ত্ৰিক বা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান (চিএছ) বা তথ্য প্ৰযুক্তি (আইটি)ত স্নাতক ডিগ্ৰী। প্ৰাসঙ্গিক আৰু উচ্চঅভিজ্ঞ প্ৰাৰ্থীক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\nHow to apply IIT Guwahati Recruitment 2021\nFAQ Of IIT Guwahati Recruitment 2021\nHow to apply IIT Guwahati Recruitment 2021?\nMinimum Qualification of IIT Guwahati Recruitment 2021?\nআগ্ৰহী প্ৰাৰ্থীসকলে ৱেবছাইটত উপলব্ধ অনলাইন আবেদন পত্ৰ পূৰণ কৰি আবেদন কৰিব লাগিব https://eict.iitg.ac.in/recruitment.html আৰু 22 এপ্ৰিল, 2021-ৰ আগতে eictinfo.iitg@gmail.com ইমেইলযোগে প্ৰমাণীকৰণৰ বাবে অৰ্হতা (মাৰ্কশ্বীট আৰু প্ৰমাণপত্ৰ) স্কেন প্ৰতিলিপি আৰু অভিজ্ঞতা প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰেৰণ কৰিব লাগিব। বিষয় শাৰীটোত “পদটোৰ বাবে আবেদন……… (আৱেদন কৰা পোষ্টটোৰ নাম পূৰণ কৰক) .. আৰু ইমেইল সংস্থাত অনুগ্ৰহ কৰি প্ৰাৰ্থীৰ নাম উল্লেখ কৰক।\nক) কাৰ্যালয় সহায়ক / পৰিচাৰক:\nতাৰিখ: 07 মে 2021 (শুক্ৰবাৰে)\nসময়: ৰাতিপুৱা 09.30 বজা\nস্থান: ই এণ্ড আইচিটি একাডেমী, প্ৰযুক্তি কমপ্লেক্স, আইআইটি গুৱাহাটী\nখ) প্ৰকল্প প্ৰৱন্ধক/ প্ৰণালী প্ৰশাসক/ কাৰিকৰী সহায়ক:\nতাৰিখ: 30 এপ্ৰিল 2021 (শুক্ৰবাৰে)\nবিজ্ঞাপনৰ বিৱৰণ: লিংক 1 | লিংক 2।\nInterested candidates should apply by filling the online application form available in the website https://eict.iitg.ac.in/recruitment.html\nClass 10 pass with 1 year of experience having knowledge of English and computer operation.\nNext NERIST Entrance Exam 2021 - NEE Online Application »\nPrevious « Gauhati High Court Recruitment 2021 - 110 Computer Assistant, Steno, LDA And Copyist Vacancy\nTags: 11 Office AssistantAttendant And Other VacancyIIT GuwahatiIIT Guwahati RecruitmentIIT Guwahati Recruitment 2021


কৰ'নাৰ ৰঙা চকু! ধুবুৰী এছবিআইৰ প্ৰধান শাখা কাৰ্যালয় কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা\nContainment zone কৰ’নাৰ ৰঙা চকু! ধুবুৰী এছবিআইৰ প্ৰধান শাখা কাৰ্যালয় কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষণা\nContainment zone ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ (এছবিআই) ধুবুৰীৰ প্ৰধান শাখাৰ কমেও ৮জন কৰ্মচাৰীৰ দেহত কোভিড-১৯ পজিটিভ ধৰা পৰাৰ পাছত শাখাটো কন্টেইনমেন্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে।\nএছবিআইৰ ধুবুৰীৰ প্ৰধান শাখা কাৰ্যালয়টো পৰৱৰ্তী ৭দিনৰ বাবে কন্টেইনমেন্ট জ’ন হিচাপে থাকিব।\nধুবুৰীৰ উপায়ুক্ত তথা জিলা দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা কৰ্তৃপক্ষৰ অধ্যক্ষ অন্বামুথন এম পি-য়ে বেংকৰ চৌহদটো কন্টেইনমেন্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰিছে আৰু অঞ্চলটোত সংক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ ‘পৰৱৰ্তী সাত দিনৰ বাবে’ তাৎক্ষণিকভাৱে কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ কাৰ্যালয়টো ছীল কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে।\n‘’অঞ্চলটো সুৰক্ষিত বুলি দিয়া নিৰ্দেশনা অনুসৰি কন্টেইনমেন্ট জ’ন ঘোষিত স্থানত যিকোনো অকতৃৰ্ত্বশীল প্ৰৱেশ তথা প্ৰস্থান নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। উক্ত অঞ্চলটোত যিকোনো অকতৃৰ্ত্বশীল লোকৰ বা বাহনৰ যাতায়ত তাৎক্ষণিকভাৱে কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ নিষিদ্ধ কৰা হৈছে,’’-এক নিৰ্দেশত এইদৰে কোৱা হৈছে।\nAlso Read: সম্প্ৰসাৰণবাদী চীনৰ চকু! অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ১৫টা স্থানক পুনৰ নামাকৰণ কৰিলে চীনে\n‘’এছবিআই ধুবুৰীৰ প্ৰধান শাখাত যোৱা ২৭ ডিচেম্বৰত কৰ্মচাৰীসকলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা নমুনাত ৮জনৰ দেহত কোভিড-১৯ পজিটিভ ধৰা পৰালৈ চাই ৰাজহুৱা স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি কোভিড বিধি অনুসৰি বেংকটোৰ শাখা চৌহদটো তাৎক্ষণিকভাৱে ছীল কৰাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি অনুভৱ কৰা হৈছে,’’-নিৰ্দেশটোত লগতে কোৱা হয়।\nনিৰ্দেশটোত লগতে কোৱা হৈছে, ‘’এছবিআই ধুবুৰীৰ প্ৰধান শাখা কাৰ্যালয় চৌহদটোত য’ত ২৯ ডিচেম্বৰলৈকে কোভিড-১৯ পজিটিভ ব্যক্তিয়ে কাম কৰি আছিল সেইটো ইয়াৰ দ্বাৰা ৩০ ডিচেম্বৰৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ ৭দিনৰ বাবে কন্টেইনমেন্ট জ’ন হিচাপে ঘোষণা কৰা হ’ল।‘’\nগুৱাহাটী ৰে’লৱে ষ্টেচনত ভয়ংকৰ ঘটনা, বিদ্যুৎপৃষ্ট হৈ মৃত্যু ৰে’ল চালকৰ\nভাৰতীয় নৌসেনা জাহাজ আইএনএছ ৰণবীৰত বিস্ফোৰণ, তিনি সেনা জোৱানৰ মৃত্যু


আলহী - Mahabahu.com\nHome Literature Humor\nPhoto by Matt Barnard on Pexels.com\nদেওবাৰৰ ৰাতিপুৱা। চৌদিশে চিৰপৰিচিত এক শান্তিময় পৰিবেশ বিৰাজমান। পথতো গাড়ী-ঘোৰা কম, কম দৌৰাদৌৰিকৈ আগবঢ়া মানুহৰ শাৰীবোৰো। মৰ্ণি ৱাকৰ অভ্যাস নথকা সকলৰ ন মান বজাতহে ৰাতিপুৱা হৈছিল, মূখত চাৰে ন বজাত ব্ৰাচ দাল লৈ পেপাৰখন মেলা ভাৰ্গব মহন্তৰ দৰে। জেংচুবুৰীৰ পথাৰখনৰ মাজৰ একমাত্ৰ ঘৰটোৰ বাৰান্দাত বহি মহন্ত তেতিয়া ব্যস্ত পেপাৰখনৰ হেডলাইনকেইটাত চকু ফুৰোৱাত। হঠাৎ এটা খবৰৰ ওপৰত চকু পৰি ব্ৰাচদাল থমকি ৰ’ল মহন্তৰ হাতত\n‘তেজপুৰ পগলা ফাটেকৰ পৰা এহাল পাগলৰ পলায়ন, বিপদজ্জনক পাগলহালৰ পৰা সাৱধান হৈ থাকিবলৈ ৰাইজক কৰ্তৃপক্ষৰ আহ্বান।’\nমহন্তই কিবা এটা ৰস পাই পঢ়ি গৈছিল বাতৰিটো – আজি সাত বছৰ পূৰ্বে ধৰি আনি পগলা ফাটেকত ভৰোৱা এই পাগল হাল সাধাৰণ পাগলৰ দৰে নাছিল। দেখাই শুনাই সম্পূৰ্ণ সুস্থ যেন লগা এই মানুহহালে বিচাৰি ফুৰে অকলশৰীয়া মানুহৰ ঘৰ য’ত থাকে কেৱল এটা বা দুটা মানুহ।সেই ঘৰবোৰত কৌশলেৰে প্ৰবেশ কৰি সিঁহতে প্ৰথমে বন্দী বনাই ঘৰৰ বাসিন্দাক। সেই কামত সফল হ’লেই সিহঁত ঘৰটোত থাকিবলৈ লয় একদম নিজৰ ঘৰত থকাৰ দৰে। বাহিৰা মানুহৰ সন্দেহৰ চকু সেই দিশত নপৰালৈকে তাতে থাকে সিঁহত আৰু অলপমান বিপদ যেন দেখিলেই পূনৰ বিচাৰিব আৰম্ভ কৰে সদৃশ এক ঘৰ।\n‘হেৰা, এইটো কি উলাইছে চোৱাহি বাতৰিৰ চোৱাহি’-ব্ৰাচদাল মূখৰ পৰা উলিয়াই মহন্তই ভিতৰত থকা ঘৈণীয়েকক চিঞৰিলে।\nহাতত ঝাড়ু এটা লৈ ওলাই আহিল মানুহজনী,\n‘কিয় চিঞৰি আছে?’-ৰুদ্ৰ মূৰ্তি ধৰি ওলাই আহিছিল শ্ৰীমতী মহন্ত। ‘দেখা নাই ঘৰটো কিমান ইমান লেতেৰা হৈ আছে, ইফাল ধূলি-সিফালে জাবৰ। পাকঘৰৰ ৱাল কেইখনটো চাবই নোৱাৰি। নিজেতো বিচনা ত্যাগ কৰাৰ নামেই ল’ব নুখুজে আৰু উঠিও বহি বহি মোকে চিঞৰি থাকিব মানে।’\n‘উফ ৰাম, ইমান খঙ কিয় ৰাতিপুৱাই ৰাতিপুৱাই?’\n‘ৰাতিপুৱা আপোনাৰ বাবে হৈছে, বাকী পৃথিবীৰ বাবে দুপৰীয়া হ’ল এতিয়া। পিছে চিঞৰিছিলে কিয়?’\nশ্ৰীমতীয়ে হেডলাইনটো পঢ়িয়েই মূখখন বেকা কৰি দিলে,\n‘এহ: আজিকালি বাতৰিবোৰ কিবা সাধু কথাৰ কিতাপৰ দৰেহে হ’ল। মছলা সানি সানি সাধাৰণ কথা এটাকে কিবা বনাই পেলাই। তুমিয়ে পঢ়ি থাকা, সময়ৰ অভাব নোহোৱা মানুহ।’-বুলি পিছ মূহুৰ্ততে মানুহজনী অন্তৰ্ধ্যান হ’ল মহন্তৰ কাষৰ পৰা।\nবাতৰিখন সামৰি মহন্তই বেচিনৰ কাষ চাপিল মূখৰ বগা বগা ফেনবোৰ পেলাই মূখ চফা কৰিবলৈ। ধুই মেলি চাহ কাপ খাবলৈ পাকঘৰৰ চকীখনত বহিবলৈ লওতেই পিছে বাজি উঠা কলিং বেলটোয়ে তেঁওক পূনৰ এবাৰ বাহিৰলৈ ওলাই আহিবলৈ বাধ্য কৰিলে।\n‘কাক বিচাৰিছে?’-বাহিৰত ঠিয় হৈ থকা মানুহহালক মহন্তই সুধিলে।\n‘আমি মানে দুৰ্গা পুজাৰ চান্দা তুলিব আহিছিলো, কাকজানৰ পুজা মন্দিৰটোতে প্ৰতি বছৰে পাতো যে।’-মানুহগৰাকীয়ে দুখোজমান আগুৱাই আহি ক’লে।\n‘হয়নেকি, আহকচোন বাৰু বহকহি।’\nদুয়োকে বাট দেখুৱাই মহন্তই লৈ আনিছিল ঘৰটোৰ প্ৰথম কোঠাটোলৈকে।\n‘হয় হয়, ইয়াৰ পৰা দুই কিলমিটাৰ মান আতৰত পুৰণি ডাকঘৰটোৰ পৰা অলপ আগত থকা বাঁহনিখনৰ ওচৰতে আমাৰ ঘৰ।’-চান্দাৰ বহীখন লৈ থকা মানুহজনে কলে\n‘আমি দুয়ো হাচবেণ্ড ৱাইফেই হয়। একেলগেই থাকো বাঁহনিখনৰ ওচৰৰ সেই ঘৰটোত।’\n‘হয় হয় সেই ঘৰটোতে আছো বৰ্তমানলৈকে আমি।পিছে বৰ সোমোৱা ঘৰটো, কিবা ভুত বাঙলা সদৃশ। সেয়ে নতুন ঘৰ এটাও বিচাৰি নথকা নহয়।’\n‘অ। পিছে ভাল ঘৰ এটা বিচাৰি ফুৰাটো আজিৰ দিনত বৰ সহজ কথা নহয়।’-মহন্তই কলে।\nমহন্ত ঠিয় হ’ল বহাৰ পৰা,\n‘চাহ নেখাও দিয়ক, পানীকে দুগিলাচ দিয়ক।’\n‘হয়নেকি, ৰ’ব কও তেন্তে এওক।’-বুলি মহন্ত সোমাই গ’ল ভিতৰলৈ।\nমহন্ত ভিতৰলৈ সোমাই যোৱাৰ পিছত ইফালে সিফালে চাই বহি থকা মানুহহালৰ প্ৰায় একেলগে চকু পৰিল সন্মুখৰ টেবুলতে পৰি থকা বাতৰিকাকতখনৰ সেই বিশেষ বাতৰিটোৰ ওপৰত। লগে লগে মানুহজনে বাতৰিখন দাঙি পঢ়িব ধৰিলে।\nপাৰ্চটো লৈ ওলাই আহোতে বেছি সময় নালাগিল মহন্তৰ, পিছে পিছে তেঁওৰ পত্নীও ওলাই আহিল হাতত কমলা ৰঙৰ চৰ্বত দুগিলাচ লৈ,\n‘হে: হে:। ভালেই কৰিলে দিয়ক, অক্টোবৰ পালেহি যদিও গৰমটো যোৱাই নাই নহয়।’- বহি থকা মানুহগৰাকীয়ে কলে।\n‘নিশ্চয়, এইফালেদি গৈ বাওফালৰ কোঠাটো। দেখা পাবই।’-বুলি কৈ মহন্তই পাৰ্চটো খুলিলে নিজৰ, ‘পিছে ৰাইজৰ পৰা কিমানকৈ তুলিছে?’-মানুহজনক যাবলৈ বাট এৰি মানুহগৰাকীক সুধিলে মহন্তই।\n‘পাঁচশ বা এক হাজাৰকৈয়ে দিছে আৰু, আপোনালোকেও তাতকৈ কম নিদিয়ে বুলি আশা কৰিছো।’-মানুহগৰাকীয়ে চৰবতৰ গিলাচটোত চুমুক দি কলে।\n‘হে: হে:, পাঁচশ এহেজাৰ আজিকালি সৰুসুৰা টকাৰ দৰেই হ’লহে।’-বুলি কৈ মহন্তই পাঁচশ টকা এটা ওলিয়াই মানুহগৰাকীক দিলে।\nমানুহগৰাকীয়ে চিন্তিত যেন লগা মানুহজনক সুধিল, ‘কি হ’ল তুমাৰ?’\n‘ব’লা ইয়াৰ পৰা সোনকালে।’\n‘কি হ’ল? কিয় ইমান খৰখেদা কৰিছা?’\nলগে লগে মানুহজনী ঠিয় হ’ল বহাৰ পৰা নিজৰ হাতত থকা ৰচীদৰ বহীখন বেগটোত ভৰাই। পিছে দুয়ো দুৱাৰখনৰ কাষ চপাৰ পূৰ্বেই মহন্ত ওলাই আহিল হাতত গামোচা এখন লৈ,\n‘আৰে ক’তে যায়? গামোচাখন?’\n‘মোক ৰচীদ এখনো দিয়া হ’লে ভাল পালো হয়।’\n‘অ, অ। দিছো ৰ’ব, পাহৰিয়ে গৈছিলো।’-ভয়ে ভয়ে মানুহজনীয়ে পূনৰ বেগটো খুলিলে।\n‘কি হৈছে তোমাৰ?’-গামোচা এৰি মানুহজনে সাৱটি ধৰিছিল বাগৰি পৰা মানুহজনীক। পিছে চৰ্বতত মিহলোৱা বিষে চকু মোদাই দিছিল তেঁওৰ সংগীৰ। ক্ষোভত মানুহজনে পিছফালে ঘুৰিব খুজোতেই তেঁওৰ মূৰত পৰিছিল এক প্ৰচণ্ড প্ৰহাৰ। হাতত ৰদ এদাল লৈ থকা মহন্তৰ মূখৰ কুটিল হাঁহিটো আৰু জিলিকি উঠিছিল। অতি আনন্দৰে তেঁও মানুহজনীৰ পাৰ্চটো খুলিছিল আৰু উলিয়াই আনিছিল তেঁওলোকৰ ঘৰৰ চাবি তথা তাত থকা সমগ্ৰ টকা।\n‘হেৰা, তুমি ঘৰ চাফা কৰা বাদ দিয়া। নতুন ঘৰ পাই গ’লো।’-ভিতৰৰ ফালে চাই মহন্তই চিঞৰিলে।\n‘তুমি ৰঙা টিনপাতৰ ঘৰৰ কথা সুধোতেই মই বাদ দিছিলো চাফাই কাম।’-শ্ৰীমতী মহন্তৰ মূখতো একেই অদ্ভুত হাঁহি। দুয়ো মানুহহালক টানি লৈ আনিছিল পূৰ্বৰ গৰাকীহালক বান্ধি থোৱা কোঠাটোলৈকে, মহন্তৰ হাতত দীঘল দুদাল ৰচী।\nTags: Short Storiesআলহী


ইটাগুৰীয়া হাইঠা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nইটাগুৰীয়া হাইঠা (Pompadour Green Pigeon)\nশ্ৰীলংকাত ইটাগুৰীয়া হাইঠা\nইটাগুৰীয়া হাইঠা (ইংৰাজী: Pompadour Green Pigeon, বৈজ্ঞানিক নাম-Treron sp.) 'Treron' গোত্ৰৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ মজলীয়া আকাৰৰ চৰাইৰ প্ৰজাতি৷ ই দক্ষিণ তথা দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷\nইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ দেহটো থোপোকা (stocky) আৰু দেখাত পাৰ চৰাইৰ দৰে৷ ইয়াৰ দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ২৫-২৮ ছে:মি: হয়৷ ইয়াৰ মূৰটো সেউজীয়া বা সেউজ-হালধীয়া ধৰণৰ, তলৰ অংশ সেউজীয়া৷ ইয়াৰ মূৰৰ ওপৰৰ অংশ মটীয়া হোৱা দেখা যায়৷  ইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ ডেউকা দুখন শেঁতা বগা বা হালধীয়া ধৰণৰ৷\nইটাগুৰীয়া হাইঠাৰ ছবিধ উপ-প্ৰজাতি বৰ্তমানলৈকে চিনাক্ত হৈছে৷ এইবোৰ হ'ল\nশ্ৰীলংকাৰ ইটাগুৰীয়া হাইঠা (Treron pompadora)-শ্ৰীলংকা\n'Grey-fronted Green Pigeon' (Treron affinis)- দক্ষিণ ভাৰত\nআন্দামানৰ ইটাগুৰীয়া হাইঠা (Treron chloropterus) আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপূঞ্জ\n'Ashy-headed Green Pigeon' (Treron phayrei) -উত্তৰ ভাৰত, নেপাল, চীন আৰু ইণ্ডোনেচিয়া\n'Philippine Green Pigeon' (Treron axillaris) -ফিলিপাইনছ\n'Buru Green Pigeon' (Treron aromaticus)-ইণ্ডোনেচিয়া\nইটাগুৰীয়া হাইঠা দক্ষিণ এছিয়াৰ ভাৱত, শ্ৰীলংকাৰ পৰা ফিলিপাইনছ]লৈকে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ ভাৰতত ইয়াক প্ৰধানকৈ দাক্ষিণাত্য (Western Ghats) আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত তথা আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপূঞ্জত দেখা পোৱা যায়৷\nইটাগুৰীয়া হাইঠা সাধাৰণতে যুৰীয়াকৈ বা অকলশৰে থকা দেখা যায়৷ ই খৰকৈ আৰু পোনে পোনে উৰিব পাৰে৷\nইটাগুৰীয়া হাইঠাই ফল-মূল আৰু বিভিন্ন উদ্ভিদ আদি খাই জীয়াই থাকে৷\nইহঁতে গছৰ ডালত বাহ সাজে৷ এবাৰত দুটাকৈ বগা কণী পাৰে৷\n↑ BirdLife International (2009). "Treron pompadora". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.4. International Union for Conservation of Nature. http://www.iucnredlist.org/apps/redlist/details/143625। আহৰণ কৰা হৈছে: 18 November 2010.\n↑ 2.0 2.1 2.2 Rasmussen, P.C. & J.C. Anderton. 2005. Birds of South Asia: the Ripley guide.2vols. Lynx Edicions, Barcelona.\n↑ Gibbs, D.; Barnes , E.; and Cox, J. (2000). Pigeons and Doves: A Guide to the Pigeons and Doves of the World. ISBN 1-873403-60-7.\nGrimmett, R.; Inskipp, C.; and Inskipp, T.. Birds of India. ISBN 0-691-04910-6.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ইটাগুৰীয়া_হাইঠা&oldid=257088"ৰ পৰা অনা হৈছে


কবিতা লিখিব খোজাসকললৈ, 'আখৰ' ই-আলোচনী\nকবিতা লিখিব খোজাসকললৈ\nধেমালিতে দাদা এজনক কৈছিলো যে “অমুক নং টয়লেটলৈ হেৰী কৰিবলৈ অহা ছোৱালীজনী” নামৰ কবিতাটোৰ বাহিৰে প্ৰায়বোৰ কবিতাই লিখা হৈ গৈছে। ককাইদেউজনেও ধেমালিতে উত্তৰ দিলেঃ “সেইটো কবিতাও লিখা হৈ গ’ল!!”\nকবিতা এটা কষ্টৰ বস্তু। কেইটামান শব্দ খেলিমেলিকৈ লিখি দিলেই কবিতা হৈ নাযায়। সেইবাবেই কোৱা হয় যে কবিতা আচলতে লিখা নহয়, নিৰ্মাণ কৰা হয়। কবিতা এটা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ (সহজ ভাষাত লিখিবলৈ) একমাত্ৰ আৱেগবোৰ হলেই নহয়, তাৰ সমান্তৰালভাৱেই প্ৰয়োজন প্ৰগাঢ় অধ্যয়নৰ। যিদৰে একে একে দুই বুলি নাজানিলে সুতকছা অংক কৰিব নোৱাৰি সেইদৰে হীৰুদা, নৱকান্ত বৰুৱা, পাবলো নেৰুডা, সৌৰভ শইকীয়া, চেনীৰাম গগৈ আদিক নাজানিলে কবিতাও লিখিব নোৱাৰি। তাৰোপৰি কবিতা লিখিবলৈ বা আন কোনো সৃষ্টিশীল কাম কৰিবলৈ প্ৰয়োজন বৰ্হিবিশ্বৰ সৈতে মানসিক সংযোগ। আমি যদি বিশ্বত কি ট্ৰেণ্ড চলি আছে নাজানো, আধুনিকতাবাদ মানে কি বুজি নাপাওঁ, প্ৰতীকবাদ কি বুজি নাপাও তেনেহ'লে আজিৰ যুগত কিদৰে খাপ খাই জীয়াই থাকিব পাৰিম বাৰু? তাকো এজন সৃষ্টিশীল সাধক হিচাপে ?\nবিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন কামৰ সৈতে ব্যস্ত হৈ থকাৰ বাবে নৱপ্ৰজন্মৰ বহুতো সতীৰ্থৰ কবিতাই পঢ়িবলৈ পাওঁ। সেইসমূহ কবিতা পঢ়ি অনুভৱ কৰো যে সেইসকল সতীৰ্থই কবিতা লিখাৰ আগত আৰু অলপ অধ্যয়ন কৰাটো কবিতাৰ স্বাৰ্থতে প্ৰয়োজন (ঋণাত্মককৈ নল’ব কথাষাৰ)। সাম্প্ৰতিক সাহিত্যই আধুনিকতাবাদৰ সীমা পাৰ কৰি উত্তৰ-আধুনিকতাবাদলৈ (Post-Modernism) গতি কৰিলে। উত্তৰ আধুনিকতাবাদ মিশ্বেল ফুকহঁতৰ নিৰ্যাস। উত্তৰ আধুনিকতাবাদৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে সমসাময়িক সমাজব্যৱস্থা। উত্তৰ আধুনিকতাবাদে সংগতিহীন গঠন প্ৰণালীৰ কথা কয়। আমাৰ সতীৰ্থসকলে সেইবোৰ কথাও জানিব লাগিব, অন্তত কবিতা নিলিখিলেও নিজকে আপটুডেট কৰাৰ স্বাৰ্থত।\nকবিতা লিখাৰ আগত কবিতা পঢ়িবলৈ শিকাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। কবিতা এটা আমি কেনেকৈ পঢ়িম সেইটো কোৱাৰ আগতে আমি জানিব লাগিব যে কবিতাৰ নিজস্ব অৰ্থ বুলি একো বস্তুৱেই নাথাকে। নীলিম কুমাৰে এবাৰ কবিৰ মৃত্যুৰ কথা কৈছিল। কবিৰ মৃত্যুৰ ধাৰণাটো কবিতাৰ অৰ্থ নিৰ্ণয়ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। এটা কবিতাৰ মাজত যদি পাঠকে নিজকে সম্পূৰ্ণকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিব পাৰিছে তেন্তে সেই কবিতাটোৰ বাবে কবিৰ মৃত্যু ঘটিছে। কবিতাটো বুজিবলৈ কবিজনৰ প্ৰয়োজন নাই, প্ৰয়োজন নিজৰ বোধশক্তিৰহে।\nঅকল কবিতাই নহয়ঃ\nব্যক্তিগতভাৱে কবিতা ভাল পাওঁ বাবে মই সমগ্ৰ কথাকেইষাৰ একমাত্ৰ কবিতাকেন্দ্ৰিককৈ কলো। ওপৰৰ কথাকেইষাৰ উপন্যাস-গল্প-প্ৰৱন্ধ-নাটক আদি সকলো সৃষ্টিশীল কৰ্মৰাজিতে খাটে। আজিকালি প্ৰতীকবাদৰ পৰা গদ্য সাহিত্যও পাছ পৰি ৰোৱা নাই। প্ৰতীকবাদী আধুনিকতাবাদ পাৰ হৈ উত্তৰ আধুনিকতাবাদে গদ্যক এটা সুবিধা প্ৰদান কৰিছে আৰু সেইটো হৈছে যে সমগ্ৰ কাহিনীটোত নায়ক সৃষ্টি নকৰিলেও হয় বা নায়ক-নায়িকাৰ জবৰদস্ত প্ৰৱেশ নকৰালেও হয়। খণ্ডিত চিত্ৰৰেও উৎকৃষ্ট গদ্য প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি। কাহিনীৰ খণ্ডিত চিত্ৰসমূহৰ মাজত যোগসূত্ৰ থাকিব লাগিবই বুলিও কোনো কথা নাথাকে। যোগসূত্ৰ নিৰ্ণয়ৰ দায়িত্ব পাঠকৰ!!!\nমগজুটো বিক্ৰী নকৰিবঃ\nবৰ্তমান অসমীয়া সাহিত্যজগতখন লবীকেন্দ্ৰিক। বহল ক্ষেত্ৰত সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ সাহিত্যজগতো অৱশ্যে লবীকেন্দ্ৰিকেই। কিন্তু অসমীয়া সাহিত্যজগতত কোনো কোনো সাহিত্যিকৰ (নাম উল্লেখ নকৰো) ব্যক্তিগত পচন্দ-অপচন্দৰ ভিত্তিটো লবী তৈয়াৰ হয়। নিৰ্দিষ্ট কিছুমান লবীৰ সৈতে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বঁটা-বাহনৰ ইতিহাস আৰু বৰ্তমানো জড়িত হৈ আছে। তাৰোপৰি প্ৰগতিশীল যুৱক-যুৱতীসকলৰ কলম চৰকাৰে চুৰ্চুৰীয়া বঁটা-বাহনেৰে কিনি লোৱাৰ প্ৰচেষ্টাও কৰে। গতিকে আমি সকলো দিশতেই চকু ৰখাটো ভাল। যথাসম্ভৱ বৌদ্ধিক সততা (Intellectual innocence) বজাই ৰখাটো বৃহত্তৰ সাহিত্য জগতখনৰ ভৱিষ্যতৰ বাবেই ফলদায়ক।\nকলম ৰবলৈ নিদিবঃ\nমই এটা কথাই কবলৈ বিচাৰিছোঁ যে নৱপ্ৰজন্মৰ যিসকলে লেখা-মেলা কৰিম বুলি ওলাই আহিছে সেইসকলে যাতে কেতিয়াও কোনো শক্তিৰ হেঁচাতেই বা আন যিকোনো পৰিস্থিতিতে কলমটো ৰখাই নিদিয়ে। সাম্প্ৰতিক ঘূণেধৰা সমাজব্যৱস্থাক শুধৰাবলৈ আটাইতকৈ প্ৰয়োজন কেইডালমান শক্তিশালী কলম আৰু কেইটামান নিৰ্ভীক মগজুৰ মাত্ৰ।


কোকিলৰ কবিতা৷৷ জুৰি বৰুৱা৷৷ – বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / কোকিলৰ কবিতা৷৷ জুৰি বৰুৱা৷৷\nনৱেম্বৰ 17, 2018\tকথাশিল্প, গ্ৰন্থ বিতান মন্তব্য কৰক 148 দৰ্শন\nকোকিল শইকীয়াৰ মনলৈ ‘শুই থকা চহৰখনক জগাই দিয়াৰ কথা’ আহোঁতে, দিনবোৰৰ কুশল বাৰ্তাৰ ভুৱা বিজ্ঞাপন ছপাই থকা ৰাজনীতিৰ অন্তৰ্দ্বন্দ্বত আমিও ভুগি আছিলোঁ। আত্মজাহৰ প্ৰতি আমাৰ বিৰাগ, বাস্তৱলৈ পিঠি নিদি ‘ৰঙা’ মেঘৰ সৈতে আমাৰ যুক্তি-তৰ্ক-বিতৰ্ক-প্ৰতিবাদ এইবোৰত কেৱল ৰোমান্টিকতাই নাছিল। আছিল এক স্থিতিও— সমাজ নামৰ স্থিতি। কোকিলৰ কবিতাই কোৱাৰ দৰে আমিও ক’ব খুজিছিলো— ‘কোনে সহ্য কৰে ইমান অন্তৰ্দ্বন্দ্ব ?’\nঅথচ তাৰ ঠিক পাছতেই কবিয়ে যেতিয়া ক’লে —\n‘শুই থকা চহৰখনক শুবলৈ দিয়া\nকৰ্ষণ কৰা ভূমিৰ যাতনা’\nতেতিয়া আমাৰ বাবে এই অন্তৰ্দ্বন্দ্বৰ পুৰণি কাহিনীবোৰ rhetoric একোটা হৈ ধৰফৰাই উঠিল। এখন শুই থকা চহৰত জাগি থকা মানুহ কোনবোৰ? যি সময়ত অফিচত উপস্থিত, জাতিধ্বংসী এখন বিধেয়কৰ নামত দিয়া অসম বন্ধৰ দিনটোতো? য’ত মহিলা মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত আসনত বহি কাষৰ পুৰুষ আসনৰ চকুযোৰৰদ্বাৰা বিবস্ত্ৰা? য’ত নিজৰ ভূগোলক চিনাকি কৰি দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে জোৰজবৰদস্তি শিশুবোৰৰ মুখত দেশপ্ৰেমৰ কোৰাছ? নে জাগি থকা মানুহ সেইবোৰ যিসকলে ‘ঘড়ীৰ কাঁইট ছিঙি আনি’ সময়ক সন্মান কৰিছে, য’ত ‘জননীৰ জৰায়ুত পাঠ কৰা বীৰ্যৰ আদি কথাত’ উপজা শিশুবোৰে ‘চহৰখনৰ সোঁহাতত ধৰি নদীমুখী পদ্য এটা মাতিছে’।\nইয়াৰ পাছত আৰু শুই থকা চহৰখনক জগোৱাৰ স্পৃহাক কোনো নাম দিব নোৱাৰিবনে ইতিহাসে? এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰক লৈ কোকিল শইকীয়াৰ কবিতাত কোনো পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা, নিৰ্মাণৰ নিয়ম মাফিকতা নাই। গভীৰ জীৱন উপলব্ধিৰ শৃংখলাৰ অবিহনে কোকিলৰ কবিতাত ‘মই বৰ’ ভাৱ নাই (যদিও সি মানুহটো বিশৃংখল)। এনে শৃংখলাই বহন কৰা সম্ভৱনা এটা প্ৰজন্মৰ সম্ভাৱনা। কোকিল শইকীয়াৰ কবিতা সেয়ে কেৱল কবিৰ কবিতা নহয়। এইবোৰ দৰাচলতে এটা প্ৰজন্মই স্মৃতি বিভ্ৰমত বিচাৰি ফুৰা, অৱচেতনভাৱে চেতনৰ চৰ্চা কৰা সঞ্চালনৰ কবিতা ।\nএকেটা কবিতাতে চহৰখনক শুবলৈ দি জগাবলৈ কোৱা কৌশল চমৎকাৰৰ পৰিৱৰ্তে এক বাস্তৱসন্মত পৰিপক্কতাৰ নাম বুলি ক’ব পাৰি যদিহে কোকিলে শ্ল’গানধৰ্মিতাৰ মোহ এৰি কবিতাক মানুহৰ ভাষালৈ উন্নীত কৰিব পাৰে। শেহতীয়াকৈ সেয়ে কোকিল শইকীয়াৰ একে নামৰ কবিতা সংকলনৰ কবিতাবোৰে জীৱনক লৈ যি এক প্ৰত্যাহ্বানৰ মোকাবিলা কৰিছে, তাত চহৰ নিজেই এক বাজি। হাৰি অথবা জিকিও বাজিত মূৰ দোৱাবলগীয়া কোনো অপচন নাই। আছে মাথোঁ ধোঁৱাৰ মাজতো, আন্ধাৰ গলিতো, নিৰুত্তাপৰ দিনবোৰত কঁপি কঁপিও জীৱনক লৈ ৰচি থকা বাট একোটাৰ পূৰ্ব প্ৰস্তুতি ।\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা প্ৰসংগ : ভীমবৰ দেউৰী৷৷ টুনুজ্যোতি গগৈ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা বৰ্তমান পৰিস্থিতিত হেমাংগ বিশ্বাসৰ স্মৃতিচাৰণৰ প্ৰাসংগিকতা ৷৷ উদয়াদিত্য ভৰালী৷৷