Class 8 Assamese Chapter4Question Answer | জাগা জননীৰ সন্তান » Assamese Medium\nClass 8 Assamese Chapter4Question Answer | জাগা জননীৰ সন্তান\nঅষ্টম শ্ৰেণী (Class 8)\nপাঠ (Lesson) জাগা জননীৰ সন্তান\nমাধ্যম (Medium) অসমীয়া (MIL-Assamese)\nTopic Class 8 Assamese Chapter4Question Answer\nআপোনালোকক আকৌ Assamese Medium লৈ স্বাগতম জনাইছোঁ। আজি আমি আলোচনা কৰিম Class 8 Assamese Chapter4Question Answer অৰ্থাৎ অষ্টম মান শ্ৰেণীৰ অসমীয়াৰ চতুৰ্থ অধ্যায় “জাগা জননীৰ সন্তান” ৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ।\nইয়াত Class 8 Assamese Chapter4Question Answer অৰ্থাৎ অষ্টম মান শ্ৰেণীৰ অসমীয়াৰ চতুৰ্থ অধ্যায়ৰ “জাগা জননীৰ সন্তান” কবিতাফাকিৰ সমাধান, পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন উত্তৰ সমূহৰ উপৰিও “জাগা জননীৰ সন্তান” কবিতাৰ মূলভাৱ আলোচনা কৰিম।\nইয়াৰ উপৰিও তলত আমি Class 8 Assamese ৰ অৰ্থাৎ অষ্টম মান শ্ৰেণীৰ অসমীয়াৰ অন্যান্য অধ্যায়সমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছোঁ। আপোনালোকে তলৰ লিংকত ক্লিক কৰি চাব পাৰে।\nClass 8 Assamese Chapter 1 Question Answer: নিয়ৰৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 8 Assamese Chapter2Question Answer: যুগমীয়া শৰাইঘাটৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nClass 8 Assamese Chapter3Question Answer: এন ফ্ৰেঙ্কৰ ডায়েৰীৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nপাঠভিত্তিক ক্রিয়াকলাপ: Class 8 Assamese Chapter4Question Answer\nপ্রশ্ন ৩। উত্তৰ দিয়া\nখ-ভাষা অধ্যয়ন: Class 8 Assamese Chapter4Question Answer\nসন্ধি গঠন কৰা আৰু ভাঙা\nপ্রশ্ন ৯। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা\nConclusion: Class 8 Assamese Chapter4Question Answer\nপ্রশ্ন ২। গীতটো ভালদৰে পঢ়া আৰু বুজি লােৱা।\nউত্তৰঃ গীতটো পঢ়ি এই কথা বুজি পােৱা হ’ল যে দেশমাতৃৰ সুসন্তান সকলে মৃত্যু গছকি হ’লেও দুর্জয় অভিযান কৰি দেশমাতৃক বহিঃশত্ৰুৰপৰা ৰক্ষা কৰিব লাগে, দেশ মাতৃৰ সন্মান অটুট ৰাখিবলৈ সন্তান সকলে কর্ম কৰিবই লাগিব। দেশত কর্মহীনতা অথবা কাপুৰুষতাৰ ঠাই নাই। দেশৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম ভাল পােৱাই মানুহক শক্তিশালী কৰি,bতােলে, জগাই তােলে অন্তৰৰ সাহসী সত্তাক। আপােনদেশকৰক্ষা কৰিবলৈ, মাতৃৰ সন্মান অক্ষুন্ন ৰাখিবলৈ দুর্মদ বীৰ অজেয় নৱ জোৱান সকল সততে সজাগ হৈ থাকিব লাগে। তেতিয়া মাতৃভূমিৰ কেতিয়াও কোনেও হানি-বিঘিনি কৰিব নােৱাৰে।\n(ক) কবিয়ে কাক জাগি উঠিবলৈ কৈছে?\nউত্তৰঃ কবিয়ে জননীৰ সন্তানসকলক জাগি উঠিবলৈ কৈছে।\n(খ) দুর্জয় অভিযান বুলি কি বুজাইছে?\nউত্তৰ মৃত্যুভয়কো নেওচি মাতৃভূমিক ৰক্ষা কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহাকেই দুর্জয় অভিযান বুলি কৈছে।\n(গ) দুর্জয় অভিযানেৰে কি কৰিবলৈ কৈছে?\nউত্তৰঃ মাতৃভূমিৰ সন্তান ৰক্ষা তথা বহিঃ শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ কৈছে।\n(ঘ) জননীৰ সন্তানক কিহে দুর্বল কৰাৰ কথা কৈছে?\nউত্তৰঃ জননীৰ সন্তানক কর্মহীনতা অথবা কাপুৰুষতাই দুর্বল কৰাৰ কথা কৈছে।\n(ঙ) তথাপিও নাই ভয়’ বুলি কৈছে?\nউত্তৰ: তথাপিও নাই ভয়’ বুলি এই কাৰণেই কৈছে যে জননীৰ সন্তান সকল দুর্মদ বীৰ অজেয় নৱ জোৱান। তেওঁলোেক শক্তিমান, দুর্নিবাৰ।\n(চ) কাৰ জয় নিনাদত শক্র কম্পমান বুলি উল্লেখ কৰিছে?\nউত্তৰঃ অজৈয় নৱ-জোৱানসকলৰ জয় নিনাদত শত্ৰু কম্পমান বুলি উল্লেখ কৰিছে।\n(ছ) আপােন পাহৰা বীৰ কি বুলি আখ্যা দিছে?\nউত্তৰ: আপােন পাহৰা বীৰক অজেয় নৱ-জোৱান বুলি আখ্যা দিছে।\nপ্রশ্ন ৪। গীতটোৰ বুজি নােপােৱা শব্দবােৰৰ অৰ্থ বুজি লােৱা।\nউত্তৰঃ জননী – আই, মাতৃ।\nমৃত্যুক গছকি – মৃত্যু ভয় ত্যাগ কৰি।\nদুর্জয় – সহজে জয় কৰিব নােৱাৰি, যাক বাধা দিব নােৱাৰি ।\nদুর্মদ – অজেয়, নতি স্বীকাৰ নকৰা।\nপ্রশ্ন ৫। গীতটোৰ মূলভাৱ লিখা।\nউত্তৰঃ দেশমাতৃৰ আহ্বানত দেশৰ সু-সন্তানসকল যুগে যুগে নিজ কর্তব্যত আগবাঢ়ি গৈছে। স্বদেশ-স্বজাতিৰ উন্নতি আৰু ৰক্ষাৰ অভিযানত কর্মহীনতা অথবা কাপুৰুষতাৰ কোনাে স্থান নাই। দেশৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম ভালপােৱাই মানুহক শক্তিশালী আৰু দুর্জয় সাহসী কৰি তােলে। নিজ দেশমাতৃক ৰক্ষা কৰিবলৈ, মাতৃভূমিৰ সন্মান অক্ষুন্ন ৰাখিবলৈ কোনাে ক্ষেত্রতে নতি স্বীকাৰ নকৰা নৱ-জোৱান সকল দেশৰ অতন্দ্র প্রহৰী। এই সকল জোৱান সদা সতেজ হৈ থাকিলে দেশ সদায় সুৰক্ষিত হৈ থাকিব।\nপ্রশ্ন ৬ | বাক্য ৰচনা কৰা: শক্তিমান, কাপুৰুষ, নিনাদ, অজেয়, অভিযান\nউত্তৰঃ শক্তিমান – শক্তিমান পুৰুষে কাৰােলৈকে ভয় নকৰে।\nকাপুৰুষ – সমাজ আৰু দেশৰ অন্যায় কাপুৰুষৰহে কাম।\nনিনাদ – গহন বনত চৰাই-চিৰিকতিৰ সুললিত নিনাদে মনত বৰ আনন্দ দিয়ে।\nঅজেয়- মহাবীৰ লাচিত এগৰাকী অজেয় বীৰ আছিল।\nঅভিযান – সর্বশিক্ষা অভিযানে অসমৰ শিক্ষাজগতত নতুন পথৰ সন্ধান দিছে।\nদেৱ + অসুৰ = দেৱাসুৰ।\nমহর্ষি = মহা + ঋষি\nমূৰ + অৰি = মূৰাৰি।\nনৰেন্দ্র = নৰ + ইন্দ্র।\nকুশ + আসন = কুশাসন।\nদশ + আনন = দশানন।\nমনােযােগ = মনঃ + যােগ।\nবিদ্যা + অলংকাৰ = বিদ্যালংকাৰ।\nউল্লেখ- উৎ + লেখ।\nউজ্জ্বল = উৎ + জ্বল।\nনাৱিক = নৌ + ইক।\nদিগন্ত = দিক্ + অন্ত।\nপ্রশ্ন ৭। বিপৰীত অর্থ বুজোৱা শব্দ লিখা: মৃত্যু, জয়, কাপুৰুষ, ভয়, শত্রু, দুর্বল।\nউত্তৰঃ মৃত্যু – জন্ম, জয় – পৰাজয়, কাপুৰুষ- সুপুরুষ। ভয় – সাহস, নির্ভয়, |শত্রু- মিত্র, |দুর্বল -সবল।\nপ্রশ্ন ৮ তলৰ শব্দবােৰৰ সমার্থক শব্দ লিখা: জননী, সন্তান, বীৰ, নিনাদ।\nউত্তৰঃ জননী – মাতৃ, মাক, আই, জন্মদাত্রী।\nসন্তান – পুত্র বা পুত্রী, তনয় বা তনয়া, পাে বা পােৱতী।\nবীৰ – নায়ক, নেতা, শক্তিমান, শক্তিবন্ত।\nনিনাদ – শব্দ, ধ্বনি, মাত।\n(ক) সাহস থকা মানুহ\nউত্তৰঃ সাহসী, সাহিয়াল।\n(খ) জাকৈৰে মাছ ধৰা মানুহ।\n(গ) যাৰ শক্তি আছ\nউত্তৰঃ শক্তিমান, শক্তিৱন্ত।\n(ঘ) যাক জিনিব নােৱাৰি\nউত্তৰঃ অজেয়, অজিনি।\nপ্রশ্ন ১০। তলত দিয়া বিশেষ্য পদৰবাৰক বিশেষণলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা: মান, দুর্বলতা, দর্শন, দুখ, মানব\nদুর্বলতা – দুর্বল।\nদর্শন – দার্শনিক।\nপ্রশ্ন ১১। ভাব বহলাই লিখা:\nসাতোৰ সাতোৰ, নিজ বাহুবলে,\nসাতুৰিব নােৱাৰিলে যা ৰসাতলে।\nউত্তৰঃ সাঁতুৰিব লাগিলে নিজৰ দুবাহুত বল থাকিব লাগিব। কাৰণ নিজৰ বাহু আৰু ভৰিৰ সহায়তহে সাঁতুৰিব পৰা যায়। তেনেদৰে সাঁতুৰিব নােৱাৰিলে ৰসাতললৈ অর্থাৎ পানীত ডুবি মৰিবলগীয়া হয়। আনৰ সহায়ত বা আনৰ বাহুবলেৰে সাঁতুৰিব পৰা নাযায়।\nএই কথাৰপৰা ইয়াকে কব বিচাৰিছে যে জীৱনত যদি মানুহে কিবা এটা কামত সফলতা। লাভ কৰিব বিচাৰে তেনেহ’লে নিজেই তাৰ বাবে কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু যত্ন কৰিব লাগিব। আনৰ সহায়ত তেনে সফলতা আশা কৰাটো একেবাৰে নিষ্ফল। নিজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু চেষ্টা নাথাকিলে জীৱনত কৈতিয়াও কোনাে কামতে সফলতা বা উন্নতি আশা কৰিব নােৱাৰে; বৰং জীৱনলৈ অধঃপতনহে আহি পৰে।\nপ্রশ্ন ১২। জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ এটি গীত সংগ্রহ কৰি গাবলৈ অভ্যাস কৰা।\nউত্তৰঃ জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ এটি গীত\nগােলাপী গালতে ৰঙে চৰাই।\nপ্রশ্ন ১৩। জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাই ৰচনা কৰা নাটকেইখনৰ নাম লিখি তাৰে এখনৰ কাহিনীটো চমুকৈ লিখা।\nউত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ৰচনা কৰা নাটকেইখনৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা শােণিত কুঁৱৰী, কাৰেঙৰ লিগিৰী, ৰূপালীম, নিমাতী কইনা বা ৰূপকোঁৱৰ, সােণ পখিলী, লভিতা, খনিকৰ, কনকলতা, সুন্দৰ কোৱৰ।\nএই নাটসমূহৰ ভিতৰৰে নিমাতী কইনা বা ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ এখনি মনােমােহা শিশু-নাটিকা। ইয়াৰ কাহিনীটো চমুকৈ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল— আমাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু’ৰ অন্তৰ্গত ‘ নিমাতী কইনা’নামৰ সাধুটিৰপৰা কাহিনী লৈ এই নাটখনি ৰচনা কৰা হৈছে। ইয়াত ঘাই দুটা চৰিত্ৰ হ’ল নিমাতী কইনা আৰু ৰূপকোঁৱৰ। নিমাতীক ইয়াত বােধন কৰিবলৈ দিয়া কলালক্ষ্মী’ স্বৰূপে আৰু ৰূপকোঁৱৰক চিৰ সুন্দৰৰ প্রধান মহাসিদ্ধ সাধক ৰূপে অংকন কৰিছে। কলালক্ষ্মীয়ে সাধকৰ আমন্ত্রণ আৰু বােধন মন্ত্ৰতহে উদ্বোধিত হৈ জগতত হাঁহে। কলালক্ষ্মীৰ হাঁহিয়েই হৈছে আনন্দ আৰু তেওঁৰ গানেই হৈছে বিশ্ব শান্তি। মানৱ জাতিৰ সকলাে কলা-সাধনাই পৃথিৱীত আনন্দ আৰু শাস্তি প্রতিষ্ঠা কৰে। মানুহৰ সভ্যতাৰ অধিষ্ঠাত্রী হৈছে কলালক্ষ্মী। পৃথিৱীত আজি সকলােৱেই নানা কলা-সাধনাৰে এই কলালক্ষ্মীৰ হাঁহি আৰু গান উলিয়াব পৰা নাই। চিৰসুন্দৰৰ একান্ত সেৱক ৰূপকোঁৱৰৰ হাতত পৃথিৱীৰ ভাৰ পৰিলেহে পৃথিৱীত সুন্দৰৰ ৰাজ্য স্থাপন হ’ব, নিমাতী কইনা অর্থাৎ কলালক্ষ্মীৰ মুখৰ মাত ফুটিব, মুখত হাঁহি বিৰঙিব আৰু আনন্দৰ গীত বাজি উঠিব।\nএয়াই থুলমূলকৈ ‘নিমাতী কইনা বা ৰূপকোঁৱৰ নামৰ শিশু নাটিকাখনিৰ কাহিনী বা বিষয়বস্তু।\nআজি আমি Class 8 Assamese Chapter4Question Answer আলোচনা কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰিলোঁ, আমি আমাৰ সাধ্য অনুযায়ী Class 8 Assamese Chapter4Question Answer সম্পূৰ্ণভাৱে দিবলৈ চেষ্টা কৰিছোঁ। ইয়াত যদি আপুনি নুবুজা কিবা থাকে তেন্তে আপুনি Assamese Medium Facebook Page ক Follow কৰি আমাৰ সৈতে পোনপটীয়াভাৱে যোগাযোগ কৰিব পাৰিব। আমি আপোনাৰ সমস্যাৰ সমাধান কৰিবলৈ প্ৰয়াস নিশ্চয় কৰিম।


প্ৰেমিকাৰ ঘৰৰপৰাই নোহোৱা হৈছিল যুৱক , ঝাৰণিত উদ্ধাৰ মৃতদেহ... -\nHomeআঞ্চলিকপ্ৰেমিকাৰ ঘৰৰপৰাই নোহোৱা হৈছিল যুৱক , ঝাৰণিত উদ্ধাৰ মৃতদেহ...\nডিজিটেল ডেস্কঃ প্ৰেম কাৰ জীৱনত নহয়? প্ৰেমে কাৰোবাৰ জীৱন ৰঙীন কৰে, আন কাৰোবাৰ জীৱন ধ্বংসৰ মুখলৈ ঠেলি দিয়ে। প্ৰেমৰ মায়াজালত পৰিয়েই হত্যাৰ বলি হ’ল এজন যুৱক । ভেৰগাঁৱৰ ডিমাকুছিৰ ২নং সোণাজুলী গাঁৱত সংঘটিত হৈছে এই নৃশংস হত্যাকাণ্ডটো৷ নলবাৰীৰ অজয় বৰ্মন(২২) নামৰ যুৱক এজনক দুৰ্বৃত্তই হত্যা কৰি গভীৰ অৰণ্যত পেলাই থৈ যোৱাৰ খবৰ পোহৰলৈ আহিছে। নলবাৰীৰ মুকালমুৱা আৰক্ষী থানাৰ অন্তৰ্গত দিৰুৱা গাঁৱৰ বিৰাজ বৰ্মনৰ তৃতীয় পুত্ৰ অজয় বৰ্মনে লক্ষ্মী পূজাৰ দিনা ভেৰগাঁৱৰ ডিমাকুছিৰ সোণাজুলিত প্ৰেয়সীৰ গৃহলৈ আহি মৃত্যুক সাবটি ল’বলগীয়া হৈছে৷ স্থানীয় ৰাইজৰ অভিযোগ অনুসৰি, সোণাজুলি গাঁৱৰ হৰেন ডেকাৰ ১৫ বছৰীয়া কন্যাৰ সৈতে নলবাৰীৰ যুৱকজনৰ আছিল প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক৷\nলক্ষ্মী পূজাৰ নিশা যুৱতীগৰাকীৰ সৈতে ঘৰৰ ভিতৰত প্ৰেমালাপ কৰি থকা যুৱতীগৰাকীৰ দেউতাকে প্ৰত্যক্ষ কৰাত সেই স্থান ত্যাগ কৰি যুৱকজন পলাই যায়৷ তাৰপাছৰে পৰা যুৱকজন নিৰুদ্দিষ্ট হৈ পৰে৷ সম্পৰ্কীয় আলহীৰ লোকে যুৱকজনক ফোন কৰিছিল যদিও তেওঁৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰিব পৰা নাছিল৷ সম্পৰ্কীয় পেহীয়েকৰ সন্দেহ ওপজাত বৃহস্পতিবাৰে ডিমাকুছি থানত এজাহাৰ দাখিল কৰাৰ লগতে যুৱকজনৰ ঘৰলৈ খবৰ দিয়ে৷ এজাহাৰৰ ভিত্তিত ডিমাকুছি থানাৰ অ’চি উপেন চন্দ্ৰ বৰ্মনসহ আৰক্ষীৰ দল এটাই অভিযান চলাই শুকুৰবাৰে যুৱকজনৰ মৃতদেহ এখন ঝাৰণিৰপৰা উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷\nযুৱকজনৰ এখন ভৰি আৰু মুখমণ্ডলৰ লগতে মৃতদেহটোৰ কেইবাস্থানতো আঘাতৰ চিন স্পষ্ট হৈ আছে৷ আৰক্ষী আৰু স্থানীয় লোকে সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছে যে, এয়া এক নৃশংস হত্যাকাণ্ড৷ হত্যাকাণ্ডৰ সৈতে জড়িত পাঁচজনকৈ অভিযুক্তৰ নামৰ তালিকা আৰক্ষীৰ হাতত পৰিছে যদিও হত্যাকাৰীক এতিয়ালৈ আটক কৰিব পৰা নাই৷ ইতিমধ্যে ১৫ বছৰীয়া যুৱতীগৰাকীৰ লগতে পিতৃ হৰেণ ডেকাক সোধা-পোছাৰ বাবে আৰক্ষীয়ে থানালৈ আনে৷ ঘটনাস্থলীত এছডিপিঅ’ জ্যোতিপ্ৰসাদ পেগু উপস্থিত হৈ উক্ত ঘটনাৰ তদন্ত আৰম্ভ কৰিছে৷ আৰক্ষীৰ তদন্ততহে ওলাব প্ৰকৃত ৰহস্য কি! ইফালে ৰাইজে হত্যাকাৰীক অতিশীঘ্ৰে আটক কৰি কঠোৰ শাস্তি বিহিবলৈ মৃতদেহৰ ওচৰতে তীব্ৰ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে৷ ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি ভেৰগাঁৱৰ ডিমাকুছিত তীব্ৰ চাঞ্চল্য অব্যাহত আছে।\nPrevious articleকংগ্ৰেছে বিজেপিৰ হৈ কাম কৰিছে… বিস্ফোৰক অভিযোগ কাৰ?\nNext articleআকৌ দ্বিখণ্ডিত হ’ব অসম! এইবাৰ বৰাকক পৃথক কৰাৰ দাবী সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতিৰ


ভিন্নস্বাদ – Page 73 – ফটাঢোল\nছাৰৰ চিন্তা –মণিষা কাকতি\nআমাৰ ছাৰ চিন্তাত পৰিছে। ছাৰৰ চিন্তা দেখি তেমেকাবাবু আকৌ মহা চিন্তাত পৰিছে। ছাৰৰ মুখৰে ওলোৱা মহান বাণীসমূহ বঢ়াই কওঁতে কওঁতে আজিকালি তেমেকাবাবুৰ চিন্তাধাৰা, কাৰ্যকলাপ সকলোতে হাইব্ৰীড ছাপ এটা পৰিছে। কি ক’লে? বুজি পোৱা নাই? ৰব বুজাই দিছোঁ। মানে ধৰক, ছাৰ যদি কোনোবা দিনা আনন্দ মনেৰে থাকে; তেমেকাবাবুৰ ভাষাত, “ছাৰৰ আজি মহা আনন্দ।” আকৌ কোনো মহান কামৰ ক্ষেত্ৰত অংক নিমিলা দেখিলে ছাৰে যদি ‘দুই’ত কামটো কৰা মস্কিল হ’ব বুলি মানা কৰি দিয়ে; তেমেকাবাবুৰ ভাষাত কথাখিনি হ’ব, “নহ’বহে ডাঙৰীয়া! ‘চাৰি’ত কামটো কৰা\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nঅলপ সত্য ধেমালি– উৎপলা কৌৰ\nপ্ৰায় ১৫বছৰৰ আগৰ কথা। কৃষ্ণপক্ষৰ নৱমী তিথি। জুলাই মাহৰ গৰম, তাতে ঘিটমিটিয়া আন্ধাৰ। গুৱাহাটীৰ মাজমজিয়াত ঘৰ হ’লেও এইকেইটা দিনত তেতিয়া দুবাৰমানকৈ লোড শ্বেডিং হৈছিল। ডেকা ল’ৰাটো গেট খুলি সোমাই আহিল। এইটো তাৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ডৰ ঘৰ। যেতিয়াই তেতিয়াই আহে সি। পাকঘৰত সোমাই কেৰাহী ডাঙি চাব পৰাকৈ ঘৰখন আপোন। প্ৰিয় বন্ধুৱে কিছুদিন আগতে সিহঁতৰ লগতে একেলগে পঢ়া ছোৱালী এজনীৰ লগত কোৰ্ট মেৰেজ কৰিছে। গতিকে তিনিও আগতে অফ পিৰিয়ডত দিয়াৰ দৰে আড্ডা দিয়ে। কেতিয়াবা অইন বন্ধুবোৰো আহে। আগফালৰ দুৱাৰ বন্ধ আৰু কাৰেণ্ট নথকাত\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t4 Comments\nৰাজনীতিৰ অ আ ক খ!– সঞ্জীৱ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য\n-“ঐ,টিউচন লবি নেকি হৰেন চাৰৰ তাত। বিৰাট ভাল অংক শিকায়। মই গৈছিলো ছাৰৰ তালৈ, লগত আৰু কেইজনমানক লৈ যাবলৈ কৈছে। গ্ৰুপতহে পঢ়াব বোলে চাৰে, পইচাও বেছি নহয়, গাইপতি এশ টকা। সপ্তাহত তিনি দিন পঢ়াব। দহজনীয়া গ্ৰুপ হ’লে ভাল।” ময়ো যাম, ময়ো যাম বুলি দিগন্তৰ কথাত প্ৰায় বাৰ জনমান ল’ৰাই একেমুখে সঁহাৰি জনালে। হৰেন ছাৰৰ তাত টিউচন কৰিবলৈ পোৱাটো সৌভাগ্যৰ কথা আছিল আমাৰ কাৰণে। চহৰৰ বিখ্যাত কলেজখনৰ গণিতৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হৰেন শৰ্মা। ঘৰটো আমি পঢ়া কলেজখনৰ ওচৰতে হোৱাত আমাৰ কলেজৰ ছাত্ৰ\nSeptember 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t7 Comments\nকক্ষচ্যুত– দিম্পল কলিতা\nমই মেট্ৰিকত তৃতীয় বিভাগত উত্তীৰ্ণ হৈছিলো ৷ পিছে মাৰ্কশ্বিটখনৰ পয়ালগা নম্বৰকেইটাৰ দৰে পঢ়াত ইমানো বেয়া নাছিলো ৷ মধ্যমীয়া ধৰণৰ ছাত্ৰ বুলিয়ে ক’ব পাৰে ৷ হওঁতে গাঁৱৰ আটাইতকৈ নামজ্বলা স্কুলখনৰে ছাত্ৰ আছিলোঁ মই ৷ স্কুলখনৰ দশম শ্ৰেণীত দুটা শাখা আছিল, ক আৰু খ ৷ খ শাখাৰ শীৰ্ষৰ দহজনৰ ভিতৰতে মোৰ ৰোল নং পৰিছিল ৷ নাজানো কি হ’ল পৰীক্ষাত…লিখি থৈ অহাৰ দৰে মাৰ্কশ্বিটখন নাহিল ৷ অঘাইতং আছিলো যদিও স্কুলৰ প্ৰায়ভাগ ছাৰ-বাইদেউৰ মৰমৰ আছিলো ৷ ফলাফলৰ খবৰটোৱে তেওঁলোককো নিৰাশ কৰিছিল ৷ ৰিজাল্টৰ খবৰটো\nঅপৰাধী –বৰ্ণালী ফুকন\nৱাঙ চাঙমাই মিতালীৰ ঠিক পিছফালৰ বেঞ্চখনতে সদায় বহে। মাকুমৰ এটা চীনা পৰিয়ালৰ ল’ৰা সি। সৰুৰে পৰা একেলগে পঢ়িছিল যদিও তাক চতুৰ্থ শ্ৰেণীত থাকোতেহে দেখা মনত পৰে তাইৰ । তেতিয়া মিতাহঁত হিজুগুৰিৰ পৰা স্কুল আহ-যাহ কৰে। মাকে পেঞ্চিল কলম কিনিবলৈ দিয়া পইচাৰে বায়েক আৰু তাই লগ হৈ চানা বৰফ খাই পেলায়। ক্লাছত যিহেতু ৱাঙে কলম পেঞ্চিল দিবই গতিকে কিহৰ চিন্তা । পইচা হাতত পৰিলেই মোক খা মোক খা কৰি থকা বৰফ কেইটালৈহে মনত পৰে। ৱাঙ ঐ ল তোৰ পেঞ্চিল-ৰবৰ, স্কুল ছুটি\nAugust 1, 2017 ভিন্নস্বাদ\t28 Comments


ইঞ্জিনিয়াৰিং পাঠ্যক্ৰমৰ শিক্ষাৰ্থীক ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত শিকাবলৈ সাজু হৈছে বিজেপি - The Cross Current\nRSSৰ প্ৰতিষ্ঠাপক কে বি হেডগেৱাৰ আৰু জনসংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক দীনদয়াল উপাধ্যায়ৰ জীৱন পাঠ MBBS পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ অভিসন্ধি উন্মোচন হোৱাৰ পিছত এইবাৰ মধ্য প্ৰদেশৰ শাসনাধিষ্ঠ বিজেপি চৰকাৰে ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু লগতে ৰামে লংকাত উপস্থিত হ’বলৈ ব্যৱহাৰ ৰামসেতুৰ কথা অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ কথা কথা ঘোষণা কৰিছে।\nসোমবাৰে মধ্য প্ৰদেশৰ উচ্চ শিক্ষা মন্ত্ৰী ড০ মোহন যাদৱে কয় যে ইয়াত কোনো ভুল নাই। এই বিষয়বোৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে যিয়ে ভগৱান ৰামৰ চৰিত্ৰ আৰু সেই সময়ছোৱাত ৰামৰ অৱদানৰ বিষয়ে জানিব বিচাৰে তেওঁ সেই বিষয়ে জানিব পাৰিব। আনকি গজলৰ জৰিয়তে পাঠ্যক্ৰমত উৰ্দুক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰিকল্পনাৰ কথাও সংবাদ মাধ্যমৰ আগত সদৰী কৰে মন্ত্ৰীজনে।\nবিজেপি চৰকাৰে উচ্চ শিক্ষাৰ পাঠ্যক্ৰমত ৰামচৰিতমানস আৰু মহাভাৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰিকল্পনা গ্ৰহণ কৰিছে। ৰামচৰিত মানস কে ব্যৱহাৰিক দৰ্শন শীৰ্ষক পাঠ্যক্ৰম উচ্চ শিক্ষা বিভাগৰ দ্বাৰা ইতিমধ্যেই প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। এই বিষয়ৰ প্ৰশ্নকাকত ১০০ নম্বৰৰ হ’ব আৰু এপ্লাইড ফিলছফী বাছনি কৰা BA শিক্ষাৰ্থীসকলে এই বিষয় অধ্যয়ন কৰিব পাৰিব। অৱশ্যে বিষয়টো বৈকল্পিক হ’ব। এই পাঠ্যক্ৰমৰ উদ্দেশ্য হৈছে আজিৰ পৃথিৱীত প্ৰয়োজনীয় মূল্যবোধবোৰ বিষয়ে শিক্ষাৰ্থীসকলক সম্যক ধাৰণা প্ৰদান কৰা তথা ব্যক্তিত্ব বিকাশ, নেতৃত্বৰ দক্ষতা আৰু মানৱীয় দৃষ্টিভংগীৰ দৰে বিশেষত্ব বিকশিত কৰা। পাঠ্যক্ৰমটোৱে শিক্ষাৰ্থীসকলক মানসিক চাপ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু ব্যক্তিত্ব বিকাশৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাদায়ক বক্তাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\nপাঠ্যক্ৰমৰ বিষয়বস্তুৰ সম্পৰ্কে মন্তব্য কৰি ড০ যাদৱে নিউজ18 নামৰ সংবাদ প্ৰতিষ্ঠানটোৰ আগত কয় যে নতুন শিক্ষা নীতি (এনইপি) ২০২০-ৰ অধীনত অধ্যয়ন পৰিষদে এই পাঠ্যক্ৰমৰ পৰামৰ্শ দিছে। পৰিষদে ৰামচৰিতমানসক ১০০ নম্বৰৰ প্ৰশ্নকাকত হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। ড০ যাদৱে লগতে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে যে যদি ৰামচৰিতমানসক ভাৰতৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নহয় তেন্তে ইয়াক পাকিস্তান বা আফগানিস্তানত শিকোৱা হ’ব নেকি? আমি গৌৰৱান্বিত যে ভগৱান ৰামৰ জন্ম আমাৰ দেশত হৈছিল। আনকি মহাত্মা গান্ধীয়েও ৰাম ৰাম উচ্চাৰণ কৰিহে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। সেয়েহে আমাৰ সংস্কৃতিত ৰাম ব্যাপকভাৱে বিয়পি আছে। যদি আমি ভগৱান ৰামৰ জীৱন পাঠক এক বৈকল্পিক বিষয় হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰোঁ তেন্তে ইয়াত সমস্যা কি?\nনতুন পাঠ্যক্ৰমত উৰ্দু ভাষা-সাহিত্যকে ধৰি আন ২৪ টা বৈকল্পিক বিষয়ো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিবোৰ আগ্ৰহী শিক্ষাৰ্থীয়ে বাছনি কৰিব পাৰিব। উচ্চ শিক্ষা বিভাগে নতুন শৈক্ষিক অধিৱেশনৰ পৰা এই পাঠ্যক্ৰমসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।\nইফালে মধ্য ভূপালৰ বিধায়ক আৰিফ মাছুদে দাবী কৰিছে যে যদি ৰামচৰিতমানস আৰু মহাভাৰত মহাবিদ্যালয়ত পঢ়োৱা হয় তেন্তে কোৰাণ, বাইবেল আৰু গুৰুগ্ৰন্থ চাহিবৰ পাঠো পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে। কিন্তু মধ্য প্ৰদেশৰ শিক্ষা বিভাগে দাবী কৰিছে যে পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা বিষয়বোৰ কেৱল ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু দৰ্শনৰ ওপৰত আধাৰিত।\n৭০ লাখ টকীয়া ঘৰত বাস কৰা দেশৰ সবাতোকৈ ধনী ভিক্ষাৰি জনক আপুনি চিনি পাইনে ?


মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ – ফটাঢোল\nJune 5, 2022 সাক্ষাৎকাৰ\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়াৰ সৈতে অন্তৰংগ আলাপ\nঅসমৰ শিশু সাহিত্যৰ জগতখনত সাম্প্ৰতিম সময়ত প্ৰত্যয়জনক ভাবে নিজস্ব পৰিচয় দাঙি ধৰিবলৈ সক্ষম হোৱা তাকৰীয়া নাম কেইটাৰ ভিতৰত তেখেতো এগৰাকী৷ তেখেত ফটাঢোল গোটৰো জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত এগৰাকী সদস্যা তথা শুভাকাংক্ষী৷ সাহিত্য একাডেমীৰ শিশু সাহিত্য শিতানৰ পুৰস্কাৰ বিজেতা শ্ৰী মতী মাধুৰীমা ঘৰফলীয়াক লগ কৰিছিলো আমি, তেখেতৰ সম্পৰ্কে জানিবলৈ৷\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: নমস্কাৰ৷\nফটাঢোল: আপোনাৰ শৈশৱকালৰ বিষয়ে জানিব বিছাৰিম! ঘৰ,পৰিয়াল ইত্যাদি৷\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: শিৱসাগৰ জিলাৰ বকতা নেমুগুৰিৰ ভকত গাঁৱত মোৰ জন্ম হৈছিল। সাধুকথা বা গল্পবোৰত যেনে এক ভিন্ন ধৰ্মাৱলী সমাজৰ বিষয়ে উল্লেখ থাকে আমাৰ অঞ্চলটো ঠিক তেনেকুৱা,একেষাৰতে সুন্দৰ বুলি ক’ব পৰা।\nমোৰ গোটেই শৈশৱটো প্ৰকৃতি আৰু জীৱ-জন্তুৰ মাজত পাৰ হৈছিল। স্কুলৰ সময়খিনিৰ বাহিৰে দিনটোৰ সৰহভাগ সময় আমাৰ ঘৰৰ পাছফালে থকা বাঁহনিখন,পথাৰখন আৰু কাষতে হাবি এখনত পাৰ হৈছিল। হাবিখনত আগতে ভিন ভিন ধৰণৰ ফল-মূলৰ গছৰ লগতে ধনেশ,ভাটৌ,বাঢ়ৈটোকা আদি চৰাই, হেপা,শিয়াল,জহামাল, গুঁই আদি জীৱ-জন্তু পোৱা গৈছিল। বাৰিষাৰ কালত কেতিয়াবা কেতিয়াবা বাঘো সোমাইছিলহি। বহুত ডাঙৰ ডাঙৰ গছ আছিল। ভিন্ন প্ৰকাৰৰ সাপো আছিল। ভাই বন্ধুবোৰৰ সৈতে সেইখন হাবিত এডলীয়া কচু ,আম, কঁঠাল, লেটেকু শিলিখা থেকেৰা আদি পাত পাতকৈ বিচাৰি ফুৰিছিলোঁ।\nগছবোৰ মোৰ প্ৰিয় আছিল। ঘৰৰ বাঁহনিখনত থকা প্ৰায় প্ৰতি জোপাৰ গছৰ সৈতে মাজে মাজে কথা পাতিছিলোঁ। গছৰ সৈতে কথা পতা সেই কাণ্ডটো কোনোবাই দেখিলে পাগলী বুলি ভাবিব বুলি অলপ সংকোচো হৈছিল কিন্তু কথা পাতিবলৈ এৰি দিয়া নাছিলোঁ। কেতিয়াবা সিহঁতক সাধু কথা কৈছিলোঁ,দিনটো ক’ত কি কৰিলোঁ সেইবোৰ বৰ্ণনা দিছিলোঁ।\nবাঁহনিখনৰ গাতে লাগি পথাৰখন আছে। সেই পথাৰখনৰ এটা মূৰত জান এটা আছে। সেইটো জানত জাকৈ ,জালেৰে কিমান মাছ ধৰিলোঁ হিচাপ নাই।পুহমহীয়া পথাৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ পুখুৰীবোৰ সিঁচিছিল। মাছবোৰ ধৰি শেষ হোৱাৰ পাছত আমি সৰুবোৰ পুখুৰীত নামিছিলোঁ। পুহমাহৰ ঠাণ্ডালৈ কেৰেপ নকৰি বোকাত লুতুৰি-পুতুৰি হৈ পুখুৰী আলতীয়া মাটি খান্দি তোৰা মাছ ধৰিছিলোঁ। কেতিয়াবা আলতীয়া মাটি অলপ ঘৰলৈ আনি সেইবোৰ মাটিৰে ভিন্ন ধৰণ বস্তু সাজিছিলোঁ। সঁচা কথা ক’বলৈ গলে মোৰ সেই চহকী শৈশৱকালেই মোৰ লিখনিৰ বাবে শব্দ গোটাই দিছিল।\nআৰু পৰিয়াল…বৰ্তমান পৰিয়াল বুলিবলৈ মোৰ সংগীজন আৰু আমাৰ এটি কণমানি আছে।\nফটাঢোল:উচ্চ শিক্ষা ক’ত কেনেকৈ সমাপন কৰিছিল?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া:মোৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা শেষ হৈছিল শিৱসাগৰ ছোৱালী কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পাছত। তাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ এক শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা মাৰ্কেটিং আৰু ই কমাচৰ অনানুষ্ঠানিক শিক্ষা লৈছিলোঁ।\nফটাঢোল: সাহিত্যৰ লগত সম্পৰ্কটো কেনেকৈ গঢ়ি উঠিল?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: মই পঢ়ি খুব ভাল পাইছিলোঁ। কিন্তু আমাৰ ঘৰখনৰ আৰ্থিক অৱস্থা এনে নাছিল যে পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰে আমাক অন্য কিবা কিতাপ যোগান ধৰিব পাৰিব। সেইবাবে মই যতে কিতাপ দেখিছিলোঁ তাতে এঠা লগাৰ দৰে বহি পঢ়ি শেষ কৰিছিলোঁ। আমাৰ গাঁৱৰ এখন ঘৰতেই কিতাপৰ ডাঙৰ আলমাৰি এটা আছিল আৰু তেওঁলোকৰ ঘৰখন মোৰ ভাত ঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছিল। এই যে কিতাপৰ প্ৰতি মোহটো আছিল এইটোৱেই লাহে লাহে মনৰ মাজত লিখাৰ তাগিদা সৃষ্টি কৰিছিল। লাহে লাহে স্কুলৰ ৰৈ যোৱা বহীৰ পৃষ্ঠাত কিবা কিবি লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলোঁ । সেয়া অৱশ্যে তেনেকৈয়ে ৰৈ গৈছিল। উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰথম বৰ্ষত কলেজৰ আলোচনীত প্ৰকাশ হোৱা গল্প এটা মোৰ জীৱনৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত লেখা আছিল। তাৰ পাছত মাজে মাজে কেতিয়াবা কিবা লিখিছিলোঁ যদিও সেয়া লেখাৰ শাৰীত ৰাখিব পৰা বিধৰ নাছিল আৰু কতোৱে প্ৰকাশো হোৱা নাছিল। পিছে লিখিবলৈ এৰি দিয়া নাছিলোঁ। ২০১১ চনত দিল্লীৰ নিবাসী হলোহি। হাতত অফুৰন্ত সময় আছিল। কিবা পঢ়িম নে কিবা লিখিম তেনে দোমোজাৰ মাজত দুলি থাকোঁতে ছছিয়েল মিডিয়াত ইটো সিটো লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিলোঁ। লাহে লাহে এটা দুটাকৈ প্ৰথমে অনলাইন তাৰ পাছত ছপা মাধ্যমত লেখাবোৰ প্ৰকাশ হ’বলৈ ধৰিলে।লিখিবলৈ উৎসাহ পালোঁ আৰু এদিন এনেকৈয়ে শব্দৰ প্ৰকাশ মানসিক ব্যায়াম হৈ পৰিল।\nফটাঢোল: ফচঙৰ জন্ম কাহিনী সম্পৰ্কে কওকচোন! শিশু সাহিত্য লিখাটো খুবেই কঠিন কাম৷ কি কাৰকে আপোনাক এই দিশটো বাচি লবলৈ প্ৰেৰণা যোগালে?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: ফচং… এটা সময়ত মোৰ ছাঁৰ দৰে থকা বোন্দাটো । ৰাতি নিজৰ বাবে ডাঙৰ ডাঙৰ এন্দুৰ-নিগনি চিকাৰ কৰি মোৰ বাবেও এটা লৈ অহা মোৰ সকলোতকৈ প্ৰিয় বন্ধুটো । সি এদিন হঠাতে নোহোৱা হৈ গ’ল ! নিজৰ প্ৰিয় মেকুৰীটোৰ মৃত্যুৱে মোক আজিও অস্থিৰ কৰি তুলে। তাৰ স্মৃতিতে ফেচবুকৰ অসমীয়াত কথা বতৰা গোটত এদিন ফচঙৰ সাধু এটা লিখিছিলোঁ । ফচঙত উল্লেখ কৰা প্ৰতিটো জীৱ-জন্তুৱেই এটা সময়ত মোৰ সংগী আছিল । মই সিহঁতৰ কথাবোৰ বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ,সিহঁতৰ সময়বোৰ সিহঁতৰ দৰেই উপভোগ কৰিছিলোঁ । সেইবাবেই ফচঙৰ গল্পটো লিখিবলৈ বিশেষ একো অসুবিধা হোৱা নাছিল। সেয়াই আৰম্ভণি।\nঅকবৰ সদস্যসকলৰ সঁহাৰিয়ে ফচংক এটা চিৰিজলৈ পৰিণত কৰালে। ফচং গৈ ফাংচু নামেৰে মৌচাকত প্ৰকাশ হ’ল। তাৰমাজতে সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ হৈ শান্তনু কৌশিক বৰুৱাই ফচংখন বিচাৰিলে! সঞ্জীৱন প্ৰকাশনৰ বুকুত উম লৈ ফচঙে এটা নতুন পৰিচয় ল’লে। মোৰ সপোনৰ পৰিচয়টো ।\nএই যে কোনোবা দিনা মই শিশু সাহিত্য লিখিম এই কথাটো মোৰ কল্পনাৰ মাজতো নাছিল কিন্তু ফচঙে সেই নভবা কথাটো, নজনা কথাটোৰ ফালে মোক টানি নিলে। ইতিমধ্যে আমাৰ জীৱনলৈ আমাৰ কণমানি মেঘমন্যু আহিছিল। মেঘৰ সৈতে লাগি থাকোতে ময়ো মোৰ ল’ৰালিটো ঘুৰাই পোৱা যেন লাগিল।মোৰ চিন্তাধাৰাবোৰ কেৱল শিশুৰ সৈতে জড়িত হৈ ঘুৰি ফুৰিবলৈ লাগিল আৰু ফলস্বৰূপে আজি এনে এক সময়ত উপস্থিত হলোহি যে শিশু সাহিত্যৰ বাহিৰে আন কিবা লিখাটো ,আন কিবা লেখাৰ কথা ভবাটোও মোৰ বাবে কঠিন হৈ পৰিল।\nফটাঢোল: সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত কাৰ লেখায়ে আপোনাক উদ্ধুদ্ধ কৰে বা কৰি আহিছে?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: বিশেষ কোনোবা এজন বুলি কোনো নাই । মন চুই যোৱা এশাৰী বাক্য বা এটা শব্দয়ো মোক লিখিবলৈ উদ্বুদ্ধ কৰিব পাৰে সেয়া লাগিলে কোনোবা এজন সাহিত্যিকৰ সৃষ্টিয়ে হওক বা অন্য কোনোবা এজন অখ্যাত ব্যক্তিৰে হওক। অ’ এইখিনিতে এটা কথা, কল্প বিজ্ঞানৰ প্ৰতি মোৰ বিৰাট দুৰ্বলতা আছে আৰু এই দুৰ্বলতা সৰুতে বন্দিতা ফুকন বাইদেউৰ লেখা পঢ়ি গঢ় লৈ উঠিছিল।\nফটাঢোল: বৰ্তমানলৈ কি কি গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে? আপোনাৰ নিজস্ব সন্তুষ্টি বা অনুভৱ!\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: ছপা ৰূপত বৰ্তমানলৈ ফচংৰ বাহিৰে ‘মায়া’ আৰু এখন অনুবাদ গ্ৰন্থ ‘এজনী মাছৰ সপোন’ প্ৰকাশ হৈছে। এনবিটিৰ সহযোগত আৰু কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ কাম চলি আছে।\nনিজস্ব সন্তুষ্টি বুলিবলৈ যিখন উপন্যাস আছে সেইখন নাম –‘অন্য এক পৃথিৱী’। এইখন উপন্যাস ধুমুহাৰ দৰে লিখিছিলোঁ। সঁচা কথা ক’বলৈ গলে এইখন লিখি শেষ হোৱাৰ পাছত নিজৰ মাজত বেলেগ এটা সুখৰ অনুভৱ হৈছিল। নেচেনেল বুক ট্ৰাষ্টত এইখন উপন্যাসৰো প্ৰকাশৰ কাম চলি আছে।\nফটাঢোল: আপোনাৰ বাবে সাহিত্য নিচা নে পেচা?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: সাহিত্য মোৰ নিচা কিন্তু সপোন দেখো কেতিয়াবা সিমানখিনি উপযুক্ত হৈ উঠিম ,সিমান দক্ষতাৰে কিবা কিবি লিখিম যিদিনা সাহিত্যক মোৰ পেছা হিচাপেও ল’ব পাৰিম।\nফটাঢোল: একাডেমীৰ পুৰস্কাৰ প্ৰাপ্তিৰ অনুভৱ! সফলতাৰ কৃতিত্ব কাক দিব?\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া:অকাডেমি পুৰস্কাৰ মোৰ বাবে একেবাৰে অনাকাংক্ষিত। বঁটাৰ তালিকাত নিজৰ নামটো দেখাৰ পাছত অলপ সময়লৈকে জঠৰ হৈ আছিলোঁ।পাছত ভাবিছিলোঁ প্ৰাপ্তি হিচাপে জীৱনত যি কেইটা মুহূৰ্ত পাৰ কৰিছোঁ এয়াও তেনে এক প্ৰাপ্তি।\nআৰু এই প্ৰাপ্তিৰ যদি কৃতিত্ব কাৰোবাক দিবলৈ যাওঁ তেন্তে প্ৰথম নামবোৰ হ’ব মোৰ বান্ধৱীসকল আৰু মোৰ সংগীজন।\nলিখা মেলাৰ বাবে যদি গোটেই জীৱন মই কাৰোবাৰ কাষত ঋণী হৈ থাকিম সেয়া বান্ধৱীসকল। জনাই নজনাই মই যি লিখিছিলোঁ তেওঁলোকে পঢ়ি চাইছিল। মোক উৎসাহ দিছিল। এটা সময়লৈকে মই সকলোবোৰ কিতাপ পঢ়ি ভাল পোৱা নাছিলোঁ। কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে প্ৰিয় বান্ধৱী এগৰাকীয়ে এদিন ধন্য নৰ তনু ভাল কিতাপখন হাতত তুলি দি কৈছিল “এইখন পঢ়। ভালকৈ পঢ়িছ নে নাই মই পাছত মাজত ধৰি ধৰি সুধিম” । তাইৰ ভয়তে সেইখন কিতাপ খৰচি মাৰি পঢ়িছিলোঁ আৰু পঢ়ি থাকোঁতেই সেইখন মোৰ প্ৰিয় হৈ পৰিছিল। তাৰ পাছৰে পৰা সকলো ধৰণৰ কিতাপে মনত খোৰাক জগাব পৰাকৈ পঢ়িবলৈ মন যোৱা হৈছিল। এই যে পৰিৱৰ্তনখিনি, এইখিনিয়ে মোক শব্দৰ সৈতে নতুনকৈ চিনাকী কৰিছিল। শব্দৰ ভঁৰালটো চহকী তুলিছিল। কেনেকৈ লিখিম,কি লিখিম তাৰ বাবে যেন আঁত এটা বিচাৰি পাইছিলোঁ।\nআৰু মোৰ সংগীজন, তেওঁ যিহেতু মোৰ ল’ৰালিৰে চিনাকী ,সেই ল’ৰালি কালৰে পৰা তেওঁ মোৰ মনত ভৰাই দিছিল-সকলোৰে মাজত কিবা নহয় কিবা এক কলা থাকে।আমাৰ কাম হৈছে নিজৰ মাজৰ সেই কিবাটো বিচাৰি উলিয়াই তাক ভালকৈ ব্যৱহাৰ কৰা।\nফটাঢোল: সততে ইউটিউব বা টেলিভিচনৰ পৰ্দাত উপলব্ধ কাৰ্টুন বনাম শিশু সাহিত্য! প্ৰতিদ্বন্দী বুলি কোৱা উচিত নে সহযোগী হিচাপে যথেষ্ট শক্তিশালী ৰূপত কাম কৰাৰ অৱকাশ থকা বুলি ভাবে!\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: মোৰ ধাৰণাৰে সাহিত্যৰ প্ৰতিদ্বন্দী বুলি যদি কিবা আছে সেয়া সাহিত্যৰ ভাল লেখা আৰু দুৰ্বল লেখা। সাহিত্যত যদি ভাল লেখা সৃষ্টি হৈ থাকে তেতিয়া আন কোনো উৎসই সেই সাহিত্যক জনপ্ৰিয় হৈ উঠাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে লাগিলে সেয়া ইউটিউব বা টেলিভিচনৰ কাৰ্টুনে হওক। সময়ৰ লগে লগে ইউটিউব বা কাৰ্টুন চেনেলৰ দৰে আৰু বিভিন্ন মানসিক খোৰাক যোগোৱা উৎসৰ সৃষ্টি হৈ থাকিব । গতিকে আপোনালোকৰ প্ৰশ্নত উল্লেখ কৰাৰ দৰে আমাৰ সাহিত্যও পৰিৱৰ্তনশীল সামাজিক মূল্যবোধ, সমাজ ব্যৱস্থাৰ সৈতে সমানে আগবাঢ়ি শক্তিশালী হৈ গৈ থাকিলে কেতিয়াও কোনো প্ৰতিদ্বন্দীৰ সৃষ্টি নহয়।\nফটাঢোল: ব্যংগ সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত ফটাঢোলৰ প্ৰাসংগিকতা কিমান বুলি ভাবে!\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: সকলো সাহিত্যৰে নিজা বিশেষত্ব থাকে। কোনোবা এজনে যদি ভাবে তেওঁ যি সাহিত্য ৰচনা কৰে সেই সাহিত্য আনবোৰ সাহিত্যতকৈ উচ্চ খাপৰ তেন্তে সেয়া তেওঁৰ একেবাৰে ভ্ৰান্ত ধাৰণা। কোনো সাহিত্যই সহজ নহয়। ব্যংগ সাহিত্যও তেনে এক সাহিত্য। বৰঞ্চ মই ভাবো মানুহৰ মানসিক জঠৰতা এখিনি পলকতে নোহোৱা কৰি মুখত হাঁহি বিৰিঙাই তুলিব পৰা এই সাহিত্য ৰচনা কৰা খুবেই কঠিন। সকলোৰে বাবে এয়া সম্ভৱপৰ নহয়। তেনে পৰিপ্ৰেক্ষিত ফটাঢোলে ব্যংগ সাহিত্যৰ বাবে পুৰণি লেখকসকলৰ লগতে ন ন ব্যংগ লেখকৰ ভিন্নসুৰী সৃষ্টিৰে সাহিত্যৰ বাবে যি এক অৱদান আগবঢ়াই আহিছে সেয়া কেৱল প্ৰশংসনীয় নহয় ব্যংগ সাহিত্যৰ গুণমুগ্ধ পাঠক হিচাপে আমি ফটাঢোলৰ কাষত কৃতজ্ঞ।\nফটাঢোল: ফটাঢোলৰ পাঠকৰ বিষয়ে কিবা এষাৰ\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া:ফটাঢোলৰ পাঠক বুলি ক’বলৈ যাওতে মই নিজকো সাঙুৰি ল’ব লাগিব কাৰণ ময়ো জন্মলগ্নৰে পৰা ফটাঢোলৰ পাঠক। এটা কথা বাৰে বাৰে ক’ব পাৰিম -আনক সুখী কৰিব পৰা ,আনৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙাই তুলিব পৰা ক্ষমতা সকলোৰে নাথাকে, ফটাঢোলত শব্দৰে আঁক বাক কৰা সকলৰ সেই ক্ষমতা আছে। গতিকে পাঠক হিচাপে সকলোৱে আশা কৰিব চাগে ফটাঢোলৰ সেই ক্ষমতা প্ৰতিদিনে ন ন ৰূপত উজ্জ্বলি উঠক,ফটাঢোল অসমীয়া ব্যংগ সাহিত্যৰ এক ডেও দিব নোৱাৰা চানেকি হৈ ৰওক।\nফটাঢোললৈ শুভকামনা যাচিলোঁ । ধন্যবাদ।\nফটাঢোল: ফটাঢোলক ইমানখিনি সময় দিয়াৰ বাবে আপোনাক ধন্যবাদ\nমাধুৰীমা ঘৰফলীয়া: আপোনালোককো ধন্যবাদ\n( সাক্ষাৎকাৰটি যুগুত কৰাত সহায় কৰিলে বিজয় মহন্তয়ে)\n« ডলী ক্ৰিয়েশ্যনৰ ষষ্ঠবিংশ নিবেদন : খানা খাজানা-ডলী তালুকদাৰ\nপ্ৰেমপত্ৰ-নীলাক্ষি কাকতি »\nচিনাকি ছোৱালীজনীৰ বিষয়ে নতুন কথা কেইটামান জানিলো।\nতোমাক লৈ আমি সকলো গৌৰৱান্বিত মাধুৰিমা। আৰু আগুৱাই যোৱা\nবৰ ভাল লাগিল তোমাৰ কথাবোৰ, বিশেষকৈ শৈশৱৰ সোনোৱালী দিনবোৰৰ! আগুৱাই যোৱা, শুভকামনা সদায়ে আছে\nভাল লাগিল বাইদেউ,বহুকেইটা নজনা কথা জানিলোঁ বিশেষকৈ শৈশৱকালৰ বিষয়ে।আপোনাৰ সুস্বাস্থ্য কামনা কৰিলোঁ আৰু মেঘলৈ মৰম।\nআজিহে পঢ়িলো৷তোমাৰ বিষয়ে আগতকৈও বহু জানিলো৷লিখি যোৱা৷শুভকামনা আগন্তুক জীৱনলৈ৷


হঠাৎ ৰাজ্যজুৰি জ্বলি উঠিল ক্ষোভৰ জুই... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী অসমলৈ অহাৰ আগদিনাই ক্ষোভ উজাৰিলে ৰাজ্যবাসীয়ে। ৰাজ্যজুৰি ‘কা’ৰ বিৰুদ্ধে জোঁৰ লৈ সমদল, নিজৰ প্ৰাপ্য বিচাৰি ২০ সহস্ৰাধিক শিক্ষকে কৰিলে প্ৰতিবাদ। ঘেৰাও কৰিলে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ চৰকাৰী বাসগৃহ। গণতান্ত্ৰিক দেশত শান্তিপূৰ্ণভাৱে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত আৰক্ষীৰ নিৰ্দয়ভাৱে লাঠীচালনা। আগন্তুক নিৰ্বাচনত পৰিবনে ২২ জানুৱাৰীৰ দিনটোত সাব্যস্ত প্ৰতিবাদৰ প্ৰভাৱ? সকলোবোৰ বিষয় সামৰি অসমীয়া প্ৰতিদিনৰ ডিজিটেল ডেস্কৰ ৰাজৰ্ষি চহৰীয়াৰ বিশেষ প্ৰতিবেদন।\nগণতান্ত্ৰিক শাসন ব্যৱস্থা। য’ত থাকে সকলোৰে সমান অধিকাৰ, সন্মান আৰু গুৰুত্ব। য’ত প্ৰতিগৰাকী গণতান্ত্ৰিক দেশৰ নিবাসীয়ে নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে মাতিব পাৰে মাত। কিন্তু জনসাধাৰণে নিজৰ অধিকাৰ বিচাৰি ৰাজপথলৈ ওলাই আহিলেই জানো দূৰ হয় সমস্যা? চৰকাৰেও জানো দিব নালাগিব তেওঁলোকৰ প্ৰাপ্য?\nশুকুৰবাৰে জাতিৰ স্বাৰ্থত তথা নিজৰ অধিকাৰৰ দাবীতেই উত্তপ্ত হৈ পৰিল অসম। ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই সাব্যস্ত কৰিলে প্ৰতিবাদ। সন্মুখত ২০২১ৰ বিধানসভা নিৰ্বাচন। কিছুদিনৰ পূৰ্বে ৰাজ্যৰ প্ৰতি গৰাকী অসমীয়াই উদযাপন কৰিলে ভোগালী বিহু। সেই অসমীয়াৰ স্বাৰ্থ-অধিকাৰৰ বাবেই পুনৰ জাতিধ্বংসী নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ জাগি উঠিছে আছু।\nশুকুৰবাৰৰ পৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাই আৰম্ভ কৰিলে তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচী। ২২ জানুৱাৰী, ২০২০ত আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী প্রথমটো দিনতে ৰাজ্যজুৰি এই জাতিধ্বংসী আইনৰ বিৰুদ্ধে লাখ লাখ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু সাধাৰণ লোকে সাব্যস্ত কৰে প্ৰতিবাদ। সকলোৰে শ্ল’গান কেৱল এটাই- ‘বাতিল কৰক কা’।\nগুৱাহাটীত ‘কা’ৰ বিৰুদ্ধে আছুৰ জোঁৰ সমদল\nগুৱাহাটী মহানগৰীৰ শ্বহীদ ন্যাসৰ পৰা ওলোৱা হয় ‘কা’ বিৰোধী এক দীঘলীয়া জোঁৰ সমদল। কিন্তু আছুৰ মুখ্য উপদেষ্টা সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ লগতে আন বহু শীৰ্ষ নেতাই অংশগ্ৰহণ কৰা এই সমদল ওলোৱাৰ কিছু সময়ৰ পাছতে বাধা প্ৰদান কৰিবলৈ উক্ত স্থানত আহি উপস্থিত হয়হি আৰক্ষী।\nজোঁৰ সমদল ওলালে সমদলকাৰীয়ে হাতে হাতে জোঁৰ লৈ শ্ল’গান দি শান্তিপূৰ্ণভাৱে নিজৰ এই প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰে। নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধেও আছুৱে একেধৰণেই সাব্যস্ত কৰিছিল এই সমদল। কিন্তু তাৰপাছতো কিয় আৰক্ষীৰ বাধা?\nআৰক্ষীৰ বাধাৰ পাছতেই মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ চৰকাৰে ফেচিষ্ট মনোভাবেৰে আছুৰ এই জোঁৰ সমদলত বাধা প্ৰদান কৰি জনতাৰ যি গণতান্ত্ৰিক অধিকাৰ সেই অধিকাৰ কাঢ়ি নিয়া বুলি মন্তব্য কৰে ভট্টাচাৰ্যই। ইফালে, সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি দীপাংক নাথে কয়- যেতিয়ালৈকে অসম চৰকাৰে ‘কা’ বাতিল নকৰে, তেতিয়ালৈকে আন্দোলন চলাই যাব আছুৱে।\nতেজপুৰতো আছুৰ জোঁৰ লৈ সমদল কাৰ্যসূচী\nকেৱল সেয়াই নহয়, ড০ সমুজ্জ্বল কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যই সমদলত বাধা দিয়া আৰক্ষীৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াক জবাবদিহি কৰে। ড০ ভট্টাচাৰ্যই কয়- ‘এটা অগণতান্ত্ৰিক কাম অসম আৰক্ষীয়ে মহানগৰীত কিন্তু কৰিছে। অসম চৰকাৰ আৰু অসম আৰক্ষীয়ে কৰিছে। গুৱাহাটীৰ মাজমজিয়াত দুজন ফুলকুমলীয়া ছাত্ৰ যুৱকক হত্যা কৰিলে। আজিলৈকে কিন্তু তদন্তও নাই, আৰু সেই আৰক্ষী বিষয়া সকলৰ বিৰুদ্ধে কোনো শাস্তিমূলক ব্যৱস্থাও লোৱা নাই…।’\nআমি অহিংস, গণতান্ত্ৰিক প্ৰতিবাদী কাৰ্যসূচীয়ে বাহাল ৰাখিম বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ লগতে কয়- ‘যিটো শ্বহীদ ভৱনৰ পৰা সৰ্বানন্দ সোণোৱাল ডাঙৰীয়া মুখ্যমন্ত্ৰী হ’ল, সেইজন সৰ্বানন্দ সোণোৱালে এই শ্বহীদ ভৱনৰ পৰা ওলোৱা আন্দোলনকাৰীক বাধা দিছে। ইয়াক মই ধিক্কাৰ আৰু গৰিহণা দিছো। লাজ পাব লাগে মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে।’\nকেৱল মহানগৰীতেই নহয় সমগ্ৰ ৰাজ্যজুৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছে আছুৱে। পিছে তেজপুৰত নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা জোঁৰ সমদলকাৰীক বাধা দিবলৈ আৰক্ষীয়ে কৰিলে লাঠীচালনা। জানিব পৰা মতে, আৰক্ষীৰ এই লাঠীচালনাত শোণিতপুৰ জিলা আছুৰ সাধাৰণ সম্পাদক মনোজ দাস আৰু জাতীয়তাবাদী নেতা প্ৰশান্ত দাসসহ বহু কেইজন গুৰুতৰভাৱে আহত হৈছে। তেওঁলোকক ইতিমধ্যে তেজপুৰ চিভিল হাস্পতালত কৰা হৈছে ভৰ্তি। ইফালে, শোণিতপুৰ জিলাই ছাত্ৰ সন্থাই ২৩ জানুৱাৰীৰ পুৱা ৬ বজাৰ পৰা সন্ধিয়া ৬ বজালৈ শোণিতপুৰ জিলা বন্ধ ঘোষণা কৰিছে।\nআৰ৭ীৰ লাঠীচালনাত আহত বহু কেইগৰাকী প্ৰতিবাদকাৰী\nকিন্তু প্ৰশ্ন হয়- কিয় এই গণতান্ত্ৰিক দেশত শান্তিপূৰ্ণভাৱে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ পাছতো আৰক্ষীয়ে কৰিব লগা হ’ল নিৰ্দয়ভাৱে লাঠীচালনা? তেওঁলোকে জানো ৰাজহুৱা কোনো সম্পত্তি নষ্ট কৰিছে? তেওঁলোকে কেৱল চৰকাৰক দাবী জনাইছে যে বাতিল হ’ব লাগে জাতিধ্বংসী নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন।\n২৩ জানুৱাৰী, ২০২০ত অসমলৈ আহিব দেশৰ প্রধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী। তাৰ পূৰ্বে যাতে ৰাজ্যত কোনোৱে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিব নোৱাৰে তাৰ বাবেই এনেদৰে কৰা হৈছে নেকি প্ৰতিবাদকাৰীৰ ওপৰত লাঠীচালনা? এয়া এতিয়া সমগ্ৰ ৰাজ্যবাসীৰেই প্ৰশ্ন।\nশুকুৰবাৰে প্ৰধানমন্ত্ৰী মোডীয়ে টুইটাৰযোগে অসমীয়াতে লিখিলে- ‘কাইলৈ পুৱা মই অসমৰ জনসাধাৰণৰ মাজত থাকিম। শিৱসাগৰৰ এক অনুষ্ঠানত ১.০৬ লাখ ভূমি পট্টা/আবণ্টন প্ৰমানপত্ৰ বিতৰণ কৰা হ’ব। মহান ৰাজ্য অসমৰ অধিকাৰ আৰু অনন্য সংস্কৃতি ৰক্ষাৰ বাবে সম্ভৱপৰ সকলো কৰিবলৈ আমি প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ ।’\nঅসমৰ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে তেওঁ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ বুলি উল্লেখ কৰিছে এই টুইটটোত। কিন্তু অসমবাসীয়ে অসমচুক্তিৰ ৬ নং দফা আখৰে আখৰে পালন কৰিবলৈ আৰু নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বাতিল কৰিবলৈ যে দাবী উত্থাপন কৰি আহিছে সেই বিষয়েও জানো বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।\nঠিক একেদৰে এই আইন বাতিলৰ দাবীত লখিমপুৰতো আছুৱে বাহিৰ কৰে জোঁৰ সমদল, য’ত দেখা গ’ল আৰক্ষীৰ একেই ভূমিকা। কেইবাজনো প্ৰতিবাদকাৰীক আটক কৰিলে আৰক্ষীয়ে। এতিয়া ৰাজ্যজুৰি সাব্যস্ত কৰা এই জোঁৰ সমদল চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ জনসাধাৰণ ক্ষোভৰ জুই। যাৰ বহিঃপ্ৰকাশ পুনৰ ঘটিছে প্রধানমন্ত্ৰী গৰাকী অসমলৈ অহাৰ এদিন পূৰ্বে।\nইফালে, শুকুৰবাৰৰ দিনটোতে মুখ্যমন্ত্ৰী সোণোৱালৰ চৰকাৰী বাসভৱন ঘেৰাও কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰে অখিল ভাৰতীয় প্ৰাথমিক শিক্ষক সংঘৰ সমৰ্থনত অসম ৰাজ্যিক প্ৰাথমিক শিক্ষক সন্মিলনীয়ে। তিনিটাকৈ অভিযোগ উত্থাপন কৰি ২২ জানুৱাৰীত লখৰাৰ উদয়ন কৃষ্টি সংঘৰ বাকৰিত সমবেত হয় প্ৰায় ২০ সহস্ৰাধিক শিক্ষক।\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ বাসগৃহ ঘেৰাও অসম ৰাজ্যিক প্ৰাথমিক শিক্ষক সন্মিলনীৰ…\nলখৰাৰ পৰা পদযাত্ৰা কৰি উজান বজাৰস্থিত মুখ্যমন্ত্ৰী বাসভৱন ঘেৰাও কৰে। বেতন বঞ্চিত শিক্ষকৰ সমস্যা শীঘ্ৰেই সমাধান কৰা, নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় পেঞ্চন নীতি অসমত বাতিল কৰি পুৰণি পেঞ্চন দিবৰ বাবে চৰকাৰে সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা, ঠিকাভিত্তিক শিক্ষকৰ মৰগীয়া বানচ আৰু গ্ৰেড পে আদায় দিয়া, শিক্ষকৰ আৰ্জিত ছুটি বছৰি ৩০ দিনলৈ বৃদ্ধি কৰা, খালী হৈ থকা বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ শিক্ষা বিষয়াৰ পদসমূহত স্থায়ী বিষয়া সোনকালে নিযুক্তি দিয়া আদিৰ লগতে ৰাজ্যৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰধান শিক্ষকৰ পদ সৃষ্টি কৰা আৰু স্নাতক শিক্ষকৰ পৰা কৰ্তন কৰা ৮৭০০ টকাৰ গ্ৰেড পে’ ঘূৰাই দিয়াৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি শিক্ষকসকলে সাব্যস্ত কৰে এই প্ৰতিবাদ।\nকঁপালে মহানগৰী! ২০ সহস্ৰাধিক শিক্ষকৰ প্ৰতিবাদ…\nকিন্তু লক্ষণীয় যে, নিজৰ প্ৰাপ্য বিচাৰি প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰা বহু কেইগৰাকী শিক্ষককো আৰক্ষীয়ে কৰিছে আটক। প্ৰতিবাদকাৰী শিক্ষকসকলে তেওঁলোকৰ মৰ্যাদা হানি কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে যাতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ আসনৰ গৰিমা ৰক্ষা কৰে তাৰ আহ্বান জনায়।\nপ্রধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী অসমলৈ অহাৰ আগদিনাখন এনেদৰেই ৰাজ্যজুৰি সাব্যস্ত হ’ল প্ৰতিবাদ। নিজৰ অধিকাৰ, প্ৰাপ্য বিচাৰি চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিলে ছাত্ৰ সন্থা, শিক্ষক আৰু সাধাৰণ ৰাইজ। ইয়াৰ প্ৰভাৱ নিশ্চয় ২০২১চনৰ নিৰ্বাচনত পৰিব। কিয়নো নিৰ্বাচনত চলিব প্ৰজাৰ ৰাজ। জনসাধাৰণে যি সিদ্ধান্ত ল’ব, সেয়াই হ’ব চূড়ান্ত ফলাফল, সেয়াইটো হ’ব ৰাজ্যবাসীৰ ৰায়!\nনলবাৰীত আছু’ৰ জোঁৰ সমদল,উত্তাল নলবাৰী…\nওদালগুৰিত ‘কা’ বিৰোধী প্ৰতিবাদৰ মাজতে উত্তপ্ত পৰিস্থিতিঃ আৰক্ষীৰে প্ৰতিবাদকাৰীৰ হতাহতি…


প্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনি | খাদ্য, অসামৰিক যোগান আৰু গ্ৰাহক পৰিক্ৰমা বিভাগ | অসম চৰকাৰ, ভাৰত\nHome ❯ প্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনি\n২০১৬ চনৰ ১ মে' তাৰিখে প্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা যোজনা নামৰ আঁচনিখন নৰেন্দ্ৰ মোডী চৰকাৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে উন্মোচন কৰে। দেশৰ গাঁও সমূহত প্ৰধানকৈ দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়াল সমূহে ব্যৱহাৰ কৰা অপৰিশোধিত ৰন্ধন ইন্ধনৰ সলনি পৰিশোধিত আৰু উন্নত এল. পি. জি. যোগান ধৰাই হৈছে এই আঁচনিৰ মূল লক্ষ্য ।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনিৰ লক্ষ্য সমূহঃ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনিৰ মূল লক্ষ্য হৈছে দেশৰ দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়ালসমূহক এল.পি.জি. সংযোগ প্ৰদান কৰা । চৰকাৰে এই আঁচনিৰ অধীনত দেশৰ ৫ কোটি বি.পি.এল. পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ মহিলাগৰাকীৰ নামত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালক এল.পি.জি. সংযোগ প্ৰদান কৰাৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। এই আঁচনিৰ কেতবোৰ লক্ষ্য হৈছে\nমহিলাৰ সৱলিকৰণ আৰু স্বাস্থ্য সুৰক্ষিত কৰা\nঅপৰিশোধিত ইন্ধনৰ পৰা হ'ব পৰা স্বাস্থ্যজনিত ৰোগ হ্ৰাস কৰা\nঅপৰিশোধিত ইন্ধনৰ পৰা হোৱা মৃত্যুৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰা\nঘৰৰ ভিতৰত অপৰিশোধিত ইন্ধনৰ দহনৰ ফলত হোৱা বায়ু প্ৰদুষণে লৰা ছোৱালীৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া শ্বাস প্ৰশ্বাসজনিত সমস্যাৰ হ্ৰাস কৰা\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনিৰ বাবে কেনেদৰে আৱেদন কৰিবঃ\nযোগ্যতা সম্পন্ন দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়ালৰ মহিলাই এই আঁচনিৰ নিৰ্ধাৰিত প্ৰ-পত্ৰ পূৰণ কৰি গেছ সংযোগৰ বাবে আবেদন কৰিব পাৰে। সাধাৰণ তথ্য যেনে নাম, যোগাযোগৰ সবিশেষ, জন ধন/বেংকৰ একাউন্ট নম্বৰ, আধাৰ কাৰ্ডৰ নম্বৰ মোবাইল নম্বৰ আদি আবেদন প্ৰ-পত্ৰ পূৰণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় হ'ব । আবেদনকাৰীয়ে ইয়াৰ বাবে KNOW YOUR CUSTOMER আবেদন প্ৰ-পত্ৰ অনলাইনযোগে ডাইনলোড কৰিব পাৰিব আৰু প্ৰয়োজনীয় নথি সহ ওচৰৰ এল পি জি কাৰ্যালয়ত দাখিল কৰিব লাগিব।\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনিৰ আবেদনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় নথিঃ\nতলত উল্লেখ কৰা নথি পত্ৰ সমূহ আবেদন কৰিবৰ বাবে নিত্যান্তই প্ৰয়োজনীয়\nপঞ্চায়ত বা নগৰ উন্নয়ন বিভাগৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ প্ৰমাণ পত্ৰ\nফটো প্ৰমাণ পত্ৰ (আধাৰ কাৰ্ড বা ভোটাৰ কাৰ্ড)\nশেহতীয়া পাছপোৰ্ট ফটোগ্ৰাফ\nপ্ৰধানমন্ত্ৰী উজ্জ্বলা আঁচনিৰ ৰূপায়নঃ\nএই আঁচনিখন ভাৰত চৰকাৰৰ পেট্ৰলিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ মন্ত্ৰনালয়ৰ দ্বাৰা ৰূপায়ন কৰা হৈছে। পেট্ৰলিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ মন্ত্ৰনালয়ৰ দ্বাৰা ৰূপায়িত এইখনেই প্ৰথমখন সমাজ কল্যানমূখী আঁচনি যিয়ে দেশখনৰ প্ৰায় ৫ কোটি দুখীয়া পৰিয়ালৰ মহিলাক সমৰি লব ।এই আঁচনিখন তিনিটা বিত্তীয় বৰ্ষ ২০১৬-১৭, ২০১৭-১৮, ২০১৮-১৯ ত ৰূপায়ন কৰা হ'ব ।\nদৰ্শনকাৰীৰ গণনা: 351094


গৃহযুদ্ধৰ উকমুকনি! আফগানিস্তানত মাৰ বান্ধিছে তালিবানবিৰোধী শক্তিয়ে -\nHomeআন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়গৃহযুদ্ধৰ উকমুকনি! আফগানিস্তানত মাৰ বান্ধিছে তালিবানবিৰোধী শক্তিয়ে\nগৃহযুদ্ধৰ উকমুকনি! আফগানিস্তানত মাৰ বান্ধিছে তালিবানবিৰোধী শক্তিয়ে\nডুবাই : তালিবানী সন্ত্ৰাসে গ্ৰাস কৰিছে সমগ্ৰ আফগানিস্তান। স্বাভাৱিকতেই দেশখনৰ এই অস্থিৰ পৰিস্থিতিয়ে ভাৰতকে ধৰি চুবুৰীয়া দেশবোৰতো সৃষ্টি কৰিছে উদ্বেগৰ। দেশখনত প্ৰায় প্ৰতিৰোধহীনভাৱেই তালিবানে দখল কৰিলে শাসন। মাৰ্কিন সেনাৰ পশ্চাৎগমন আৰু আফগান সেনাৰ অনায়াস আত্মসমৰ্পনৰ পাছত তালিবানে নিজৰ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে দেশখনত। কিন্তু এতিয়াও তালিবানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ চেষ্টা নচলাকৈ থকা নাই দেশখনত।\nদেশৰ সাধাৰণ নাগৰিকে তালিবানৰ বিৰুদ্ধে ৰাজপথলৈ ওলাই অহাৰ লগতে এতিয়া বহু তালিবানবিৰোধী শক্তিয়েও মূৰ দাঙি উঠিছে দেশখনত। ইয়াৰ ভিতৰত আছে তালিবানবিৰোধী একমাত্ৰ বৃহৎ শক্তিৰ নেতা আহমেদ মছুদো। নেচনেল ৰেজিষ্টেন্স ফ্ৰণ্ট ফ্ৰণ্ট অব আফগানিস্তানৰ নেতাগৰাকীয়ে তালিবানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধ গঢ়ি তোলাৰ হুংকাৰ দিছে। তেওঁ যদিও তালিবানৰে শান্তিপূৰ্ণ আলোচনা অনুষ্ঠিত কৰাৰ আশা কৰে, কিন্তু তেওঁৰ সৈন্য বাহিনীয়ে যুদ্ধ কৰিবলৈ সাজু হৈ আছে বুলি তেওঁ প্ৰকাশ কৰে।\n‘আমি তালিবানক এই উপলব্ধি দিয়াব খোজো যে, আলোচনাই হৈছে সন্মুখলৈ আগুৱাই যোৱাৰ একমাত্ৰ পথ। কাবুলৰ উত্তৰ-পশ্চিম অংশত থকা তেওঁৰ মূল ঘাটী পঞ্জছিৰ উপত্যকাৰ পৰা তেওঁ ফোনযোগে এই বাৰ্তা দিয়ে। এই অঞ্চলতেই তেওঁ সামৰিক বাহিনীৰ অৱশিষ্ট লোকসকল, বিশেষ বাহিনীৰ সদস্য আৰু স্থানীয় বিদ্ৰোহী যোদ্ধাসকলক একত্ৰিত কৰি তালিবানবিৰোধী এক শক্তি সৃষ্টি কৰিছে।\nতেওঁ যুদ্ধৰ বাবে সাজু হৈছে যদিও দেশখনত পুনৰ যুদ্ধৰ বিভীষিকা নিবিচাৰে বুলিও তেওঁ প্ৰকাশ কৰে। উল্লেখ্য যে, মাছুদ হৈছে আহমদ শ্বাহ মাছুদৰ পুত্ৰ। আহমদ শ্বাহ মাছুদ হৈছে ১৯৮০ৰ দশকৰ আফগানিস্তানৰ ছোভিয়েট বিৰোধী প্ৰতিৰোধৰ মূল নেতা। কেৱল তেৱেঁই নহয় দেশখনৰ আন ভালেমান প্ৰান্ততো বহু তালিবানবিৰোধী সৰু-বৰ শক্তিৰ উত্থান হোৱা বুলি এতিয়া জানিব পৰা গৈছে। এনে পৰিস্থিতিয়ে দেশখনত পুনৰ ৰক্তক্ষয়ী গৃহযুদ্ধৰ পাতনি মেলাৰ আশংকা গাঢ় কৰি\nPrevious articleঅৱশেষত নিজৰ বাবে কিছু সময়, পৰিয়ালৰ সৈতে কটালে লাভলীনাই\nNext articleআৰক্ষীলৈ সকাহ ! দুৰ্ধৰ্ষ ডকাইত আনোৱাৰৰ আত্মসমৰ্পণ


আমিষ অসমীয়া ফিল্ম কেনেকৈ অনলাইন বিনামূল্যে চাব পাৰিব-Aamis assamese full movie watch online free\nHome ইন্টাৰনেট আমিষ অসমীয়া ফিল্ম কেনেকৈ অনলাইন বিনামূল্যে চাব পাৰিব\nAamis assamese full movie watch online free\nঅসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ‘আমিষ‘ (Ravening)-Assamese film Aamis (Ravening)\nঅনুৰাগ কাশ্যপ নিবেদিত ‘আমিষ’ৰ অভিনয়ত আছে নবাগত লিমা দাস, অৰ্ঘ্যদীপ বৰুৱা, নিতালী দাস, সাগৰ সৌৰভ আৰু মানস কুমাৰ দাস। ৰচনা আৰু পৰিচালনা ভাস্কৰ হাজৰিকাৰ। প্ৰযোজনা পুনম দেউল আৰু শ্যাম বৰাৰ। ‘আমিষ’ অহা ২২ নবেম্বৰ ২০১৯ তাৰিখে সমগ্ৰ অসমৰ লগতে ভাৰতৰ অনান্য মহানগৰীৰ ছবিগৃহ সমূহত মুক্তি লাভ কৰিছে।\nআমিষ অসমীয়া ফিল্ম(Assamese film Aamis) চমু নিদৰ্শন\n30 বছৰীয়া বিবাহিত নিৰ্মালি শিশু ৰোগ বিশেষজ্ঞ গুৱাহাটী, অসমত এক শান্তিপূৰ্ণ আনন্দ হীন ঘৰুৱা অস্তিত্বত নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁৰ গিৰিয়েক এজন ছিনিয়ৰ ডাক্তৰ নিজৰ বেছিভাগ সময় ওচৰ পাজৰৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰাত কটায়। এদিন উত্তৰ পূব ভাৰতত ভোজনৰ অভ্যাস কৰাৰ এজন PH D ছাত্ৰ সুমনক লগ পায়। তেওঁ তেখেতক এইদৰে খং উঠাইছে যেতিয়ালৈকে তেওঁ অতিষ্ঠ হৈ যোৱা নাই। সুমণৰ কামে তেওঁক বিশ্বাসে ৰে উজাগৰ কৰে কোনো এনে ভোজন নাই যাক অসামান্য মানিব পাৰি, অাৰু নিৰ্মালি এই বিষয়টোৰ কাৰণে সাজু থাকে।\nদুয়োয়ে সোনকালে জানিলে যে দুয়োৰে খোৱাৰ প্ৰতি ভালপোৱা আছে। লগতে দুয়োয়ে প্লেটনিক তিথিত ভোজনৰ বাবে লগ হয়। যিদৰে দিন বাগৰি থাকে নিৰ্মালিৰ সোৱাদত অধিক মতলীয়া হৈ উঠে। আৰু সিহঁতৰ সম্পৰ্ক এটা বেয়া আৰু বিচিত্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। ইয়া আছিল ফিলমখনৰ এটি চমু নিদৰ্শন আপুনি চালে নিশ্চয় জানিব।\nফিল্ম খন বিনামূলীয়াকৈ অনলাইন চাবৰ নিম্নলিখিত লিংকত ক্লিক কৰক আৰু উপভোগ কৰক আপোনাৰ মনে বিচৰা ফিল্ম।\nWatch Aamis across India on MovieSaints.com https://www.moviesaints.com/movie/aamis\n(Aamis assamese full movie watch online free)\nফিল্ম খন বিনামূলীয়াকৈ অনলাইন চাবৰ নিম্নলিখিত লিংকত ক্লিক কৰক……..\nআমিষ অসমীয়া ফিল্ম\nPrevious articleমোবাইল ফোনৰ আৱিষ্কাৰ! মোবাইল ব্যৱহাৰৰ উপকাৰ আৰু অপকাৰিতা\nNext articleব্লগ (Blog) কেনেকৈ সম্পূৰ্ণ বিনামূলীয়াকৈ বনাব পাৰি? – How to make Free blog in Assamese\nBiju Das July 1, 2021 At 7:08 pm


কিয় ব্যৰ্থ হ’ল ৰোহিত শৰ্মা ? আমি ক'ম মূল ৫ টা কাৰণ... - Olympia Sports\nHomeNewsকিয় ব্যৰ্থ হ’ল ৰোহিত শৰ্মা ? আমি ক'ম মূল ৫ টা কাৰণ...\nআই পি এলৰ ইতিহাসত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঘটিল এনে ইতিহাস । এটাও ৫০ নকৰাকৈ চূড়ান্ত ব্যৰ্থতাৰে ছিজন সামৰিলে হিটমেন ৰোহিত শৰ্মাই । পইণ্ট টেবুলৰ সবাতোকৈ তলত থকাৰ ব্যথাই বুকুত বিন্ধাৰ দৰেই ৰোহিতৰ এই ব্যৰ্থতাইও ভিতৰি ভিতৰি জ্বলাই মাৰিছে মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছ দলক ।\nবিশ্ব ক্ৰিকেটৰে অন্যতম প্ৰভাৱশালী বেটছমেন, যাক উইকেটত দেখিলে বল কৰিবলৈও ভয় কৰে একাংশ বলাৰে — তেনে এজন বেটছমেনৰ ছন্দ পতনে কেৱল মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছকে নহয়, বি চি চি আই আৰু ভাৰতীয় ক্ৰিকেট অনুৰাগীকো চিন্তিত কৰি তুলিছে ।\nৰোহিত শৰ্মাক বৰ্তমান যুগৰ আটাইতকৈ প্ৰতিভাশালী ক্ৰিকেটাৰসকলৰ ভিতৰত স্থান দিয়া হয় । ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ডেও ৰোহিতৰ ওপৰত ভৰষা ৰাখিয়েই তিনিওটা ফৰ্মেটৰ অধিনায়কৰ গুৰু দায়িত্ব তেওঁৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰিছে । কিন্তু ৰোহিতৰ এইদৰে ছন্দপতনে এতিয়া সকলোকে আচৰিত কৰাই নহয়, ইয়াৰ আঁৰৰ কাৰণ অনুসন্ধান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে ।\nভাৰতীয় দলৰ অধিনায়কৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰা ৰোহিতে আই পি এলৰ-২০২২ ছিজনত পুনৰ এবাৰ মুম্বাইক খিতাপ জয়ৰ সুৱাদ দিব বুলিয়েই আশা কৰা হৈছিল । আই পি এল-২০২২ৰ ১৪ খন খেলত, ৰোহিতে গড়ে ১৯ ৰাণ কৈ মাত্ৰ ২৬৮ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিলে । এই সময়ছোৱাত, তেওঁৰ ষ্ট্ৰাইক ৰেট আছিল ১২০ । মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছৰ দুৰ্বল বেটিং লাইনআপত ৰোহিত এক শক্তিশালী সংযোগ হ’ব নোৱাৰিলে ।\nক্ৰিকেট বিশেষজ্ঞই ৰোহিতৰ এই ব্যৰ্থতাৰ মূল ৫ টা কাৰণ অনুসন্ধান কৰি উলিয়াইছে । চাওঁ আহক ৰোহিতৰ ব্যৰ্থতাৰ এই ৫ টা মূল কাৰণ কি কি —\n১) দুৰ্বল ভৰিৰ সঞ্চালন : ৰোহিত শৰ্মাৰ হাত আৰু চকুৰ সমন্বয় চমৎকাৰ । ইয়াৰ উপৰি তেওঁৰ মুভমেণ্ট আছিল বেটিং বিক্ৰমৰ এক অন্যতম বিশেষত্ব । আই পি এল-২০২২ ত ৰোহিতৰ মুভমেণ্ট বা তেওঁৰ দুভৰি একেবাৰে লৰচৰ কৰা নাছিল । আটাইকেইখন মেচতে প্ৰায় স্থিৰ আছিল । তেওঁক অধিক সময় ষ্টেণ্ড বাই শ্বট মাৰিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা গৈছিল । ফলত তেওঁ পেভেলিয়নলৈ উভতি যাবলৈ বাধ্য হৈছিল ।\nৰোহিতৰ শৈশৱৰ প্ৰশিক্ষক দীনেশ লালেও এই কথা স্বীকাৰ কৰিছে । দিনেশে বৰ্ণনা কৰিছে– বেটিং কৰাৰ সময়ত হিটমেনৰ ভৰি সিমান লৰচৰ কৰা নাই ।\n১. সফলতাৰ পুনৰাবৃত্তিৰ চাপ : আজিলৈকে কোনো অধিনায়কে আই পি এলত ৫ টা ট্ৰফী জিকিব পৰা নাই । এই সফলতাৰ পুনৰাবৃত্তিৰ চাপ ৰোহিতৰ ওপৰত স্পষ্টভাৱে দেখা গৈছিল ।\nযোৱা ছিজনৰ বিফলতাৰ পিছত, তেওঁক প্ৰতিখন মেচতে কিবা বেলেগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা দেখা গৈছিল । যদি আৰম্ভণিৰ সময়ত তেওঁৰ খেলাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো সমস্যা হৈছিল, ৰোহিতে মিডল অৰ্ডাৰত কেইখনমান মেচ খেলিব পাৰিলেহেঁতেন ।\nবিশেষজ্ঞসকলে কৈছে– আৰম্ভণি অভাৰৰ চিম আৰু চুইঙৰ পৰিৱৰ্তে, যদি ৰোহিতে পিটছৰ পৰা পেচ বলাৰসকলে লাভ কৰা সহায় শেষ হোৱাৰ পিছত বেটিং কৰিবলৈ ওলাই আহিলহেঁতেন, তেন্তে তেওঁৰ বাবে ভাল হ’লহেঁতেন ।\nৰোহিতে আত্মবিশ্বাসেৰে এটা ডাঙৰ ইনিংছ খেলি ফৰ্মলৈ ঘূৰি আহিব পাৰিলেহেঁতেন । যাৰ ফলত দলটোৰ বেটিং শক্তিশালী হ’লহেঁতেন ।\n৩. ফাৰ্ষ্ট বলিঙৰ সন্মুখত অসহায় ৰোহিত : এইবাৰ ৰোহিতৰ বেট ফাৰ্ষ্ট বলাৰৰ সন্মুখত একেবাৰে লৰচৰ কৰা নাছিল । তেওঁ ১৪ টা ইনিংছত ৯ বাৰ ফাৰ্ষ্ট বলাৰৰ চিকাৰ হৈছিল ।\nৰোহিতে ফাৰ্ষ্ট বলাৰৰ সন্মুখীন হৈ মাত্ৰ ২১৯ ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিছিল । এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ ষ্ট্ৰাইক ৰেট আছিল ১২১ । ফাৰ্ষ্ট বলিঙৰ সন্মুখত পুল শ্বট মাৰিবলৈ যোৱা ৰোহিতে এই ছিজনত মাত্ৰ ১২ টা ছয় আৰু ২৪ টা চাৰিহে মাৰিছে । ফাৰ্ষ্ট বলিং খেলিবলৈ অসমৰ্থ হৈ পৰা ৰোহিতৰ দুৰ্বলতাই গোটেই দলটোকে প্ৰভাৱিত কৰিছিল ।\n৪. মানসিক ভাৱে ভাগৰুৱা ৰোহিত : ৰোহিতে একেৰাহে ক্ৰিকেট খেলি আছে । ইয়াৰ বাবে তেওঁৰ খেলত মানসিক ক্লান্তিও দেখা গৈছিল । দলটোৰ অন্তিম লীগ খেলৰ পিছত, হিটমেনে স্বীকাৰ কৰিছিল যে তেওঁ কৰিব বিচৰা বহু কাম এই ছিজনত কৰিব নোৱাৰিলে ।\nৰোহিতে কৈছে, “মোৰ প্ৰদৰ্শনত মই যথেষ্ট হতাশ । অৱশ্যে, এনেধৰণৰ ঘটনা মোৰ সৈতে আগতেও ঘটিছে । মই মানসিক দিশটো মনত ৰাখি মোৰ পূৰ্বৰ ৰূপলৈ ঘূৰি যাবলৈ চেষ্টা কৰিম । ইয়াৰ বাবে মই অলপ খেলাৰ ধৰণ সলনি কৰিম ।”\n৫. দ্বিতীয় বেটছমেনৰ বিফলতাই ৰোহিতৰ ওপৰত বৃদ্ধি কৰিছিল চাপ : মুম্বাইৰ আগশাৰীৰ বেটছমেনসকলৰ বিফলতাৰ প্ৰভাৱ ৰোহিতৰ বেটিঙতো দেখা গৈছিল । অৱশ্যে, ঈশান কিষাণে ছিজনৰ শেষলৈ ৪০০ ৰাণৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছিল ।\nকিন্তু আৰম্ভণিৰ ৮ খন মেচ পৰাজয়ৰ সময়ত ঈশানৰ প্ৰদৰ্শনেও দলৰ আশা পূৰণ কৰিব নোৱাৰিলে । এনে পৰিস্থিতিত, ৰোহিতে মুকলিকৈ তেওঁৰ নিজৰ ইনিংছৰ পৰিকল্পনা কৰিব নোৱাৰিলে ।\nকিৰণ পোলাৰ্ডৰ হতাশাজনক প্ৰদৰ্শনৰ বাবে মুম্বাইৰ মিডল-অৰ্ডাৰ চাপৰ সন্মুখীন হৈছিল । দলটো আই পি এলৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে নক আউট নোহোৱালৈকে, পোলাৰ্ডক দলটোৰ প্লেয়িং একাদশত নিৰন্তৰ সুযোগ দিয়া হৈছিল ।\nইয়াৰ আগতে, ৰোহিতে মুকলিকৈ শ্বট খেলিবলৈ সক্ষম হৈছিল । কিয়নো তেওঁ মিডল অৰ্ডাৰত পোলাৰ্ড আৰু পাণ্ডিয়া ব্ৰাদাৰ্ছৰ ওপৰত ভৰষা ৰাখিছিল । তেওঁলোকে দলৰ বিজয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা ল’ব পাৰিছিল ।\nএইবাৰ তেনেধৰণে ভৰষা কৰিবলৈ কোনো নাছিল । যি আছিল তেওঁলোকো ব্যৰ্থ হৈছিল । মুম্বাইয়ে শেষৰ ৬ খন খেলত ৪ টা জয়ৰ সৈতে ছিজন সমাপ্ত কৰিছে । মেচৰ শেষত দলটোৱে টিম ডেভিদৰ দৰে এজন নিৰ্ভৰযোগ্য মেচ ফিনিচাৰো পাইছে ।\nআই পি এলৰ মেগা নিলামৰ পিছত দলত বহু সাল সলনি হ’ল । মেনেজমেণ্টে শেষৰ ভাগতহে বুজি পাইছে প্লেয়াৰসকলৰ চৰিত্ৰ । কাক বিশ্বাস কৰিব পাৰি, কাক কেনে পৰিস্থিতিত খেলাব পাৰি সেই বিষয়ে অভিজ্ঞতা আহৰণ কৰিছে ।\nএনে পৰিস্থিতিত ৰোহিতে আগন্তুক আই পি এলত মিডল অৰ্ডাৰ বেটছমেনসকলৰ প্ৰদৰ্শনৰ চাপ নোলোৱাকৈ মুক্তভাৱে বেটিং কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব বুলি আশা কৰ হৈছে ।\nPrevious articleহাত দাঙিলে ঈশ্বৰে ! কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ গত্যন্তৰ নাই অৰ্জুন তেণ্ডুলকাৰৰ\nNext articleফাইনেলৰ বাবে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ হাতত অন্তিমটো সুযোগ\nএখন দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপ্ৰধানৰ সকীয়নীৰ পিছতেই পদক জয় কৰিব নোৱাৰি দেশলৈ ঘূৰি নগ’ল এথলিট!


'মই ভাল পাই ঘৰলৈ আহিলো'\n৯ মে'ত ছাৰলৈ ফোন কৰিছিলো- 'কেনে আছে' বুলি সোধাৰ লগে লগে কিছু যেন উৎফুল্লিত মাতেৰে ছাৰে কৈছিল - 'মই ভাল হৈ ঘৰলৈ আহিলো অৰ্চনা'।\nদূৰ্বল আছিল মাতটো, কিন্তু একধৰণৰ সকাহ অথবা শান্তি আছিল।\nসকাহ আমিও পাইছিলো। দুবাৰকৈ কভিড জয় কৰা মানুহ। কি অসাধাৰণ মানসিক শক্তিৰ গৰাকী আছিল ছাৰ, সেয়া নতুনকৈ লিখিবলগীয়া বা ক'বলগীয়ানো কি আছে। সকলোৱেই একেমুখে সেই কথা স্বীকাৰ কৰিব।\nসেই ছাৰ নাই।\nসেই হোমেন বৰগোহাঞি ছাৰ নাই।\nবহুত কথাই আজি খুন্দিয়াইছেহি।\nবোধকৰো ২০০৫ চন, অক্টোবৰ সংখ্যা 'সাতসৰী'।\n'সাতসৰী'ৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত সম্ভাৱনাপূৰ্ণ কেইগৰাকীমান লেখকৰ ফটো প্ৰকাশ হৈছিল। ভিতৰভাগত আছিল প্ৰতিগৰাকীৰ গল্প। সেই লেখকসকলৰ মাজত ময়ো আছিলো। স্বাতী, প্ৰাৰ্থনা, সৃষ্টি, অংগনা বা, সুৰঞ্জনা, দিব্যজ্যোতি দাহতৰ লগত মোৰো এখন ফটো আৰু এটা গল্প প্ৰকাশ হৈছিল।\nতাৰ দুই তিনি বছৰমান আগৰ পৰা দুই এটা গল্প প্ৰকাশ হৈছিল। 'সাতসৰী'লৈও পঠিয়াইছিলো 'ওপজা দিনৰ সপোন' গল্পটো। আৰু অনন্য অনুপ্ৰেৰণাৰে সেই গল্পটো প্ৰকাশ হৈছিল। আলোচনীৰ প্ৰচ্ছদ একেবাৰে চালুকীয়া লেখকৰ ফটোৰে সজাই, তেওঁলোকৰ লেখাক সুন্দৰকৈ প্ৰকাশ কৰাৰ যি ওখ মানসিকতা সেয়া কেৱল হোমেন বৰগোহাঞি ছাৰৰ মাজত আছিল, তেতিয়া সেই কথা বুজাৰ অনুভৱ আমাৰ হয়তো নাছিল। বহুত পলমকৈ সেই উপলব্ধি হ'ল।\nমোৰ মনত আছে, গল্পটো সাতসৰী লৈ পঠিওৱাৰ কিছুদিন পিছত মোলৈ এটা ফোন আহিছিল-\n'মই হোমেন বৰগোহাঞিয়ে কৈছো। তুমি অৰ্চনা হয় নে ?'\nফোনৰ সিটোপাৰে শুনা মাতষাৰে মোৰ মনত তোলপাৰ লগাইছিল।\nষষ্ঠ মানত পঢ়ি থাকোতে প্ৰথম পঢ়িছিলো 'আত্মানুসন্ধান' গ্ৰন্থমেলাৰ পৰা বাহতে কিনিছিল। তাৰ পিছত মোৰ অত্যধিক নিসংগ কৈশোৰৰ সেই সময়খিনিত আটাইতকৈ বেছিকৈ পঢ়িছিলোঁ ছাৰৰ কিতাপ।মোৰ এই 'obsession' ৰ কথা স্কুলতো গম পাইছিল। সপ্তম মান‌ৰ স্কুলৰ বাৰ্ষিক খেল ধেমালি অনুষ্ঠানত সৰ্বমুঠ ছটা পুৰষ্কাৰ পাইছিলো। লগতে সেই বছৰ পঞ্চমৰ পৰা সপ্তমলৈ সৰ্বোচ্চ নম্বৰ পোৱা ছাত্ৰী হিচাপে স্কুলৰ পৰা পুৰষ্কাৰ হিচাপে কেইখনমান কিতাপ দিছিল। তাৰ পাচখন কিতাপেই বৰগোহাঞি ছাৰৰ আছিল- প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা, জীৱনৰ সাধনা, আত্ম দীপো ভৱ:, সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায় আৰু কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ। মোৰ আচৰিতভাৱে নিসংগ কৈশোৰক সকলো নেতিবাচকতাৰ পৰা ওভটাই লৈ অনা কিতাপ আছিল বৰগোহাঞি ছাৰৰ কিতাপবোৰ।\nসেইদিনা ফোনৰ সিপাৰে সেই মানুহজন আছিল ,যাৰ শব্দই মোক অ:নিশেষ প্ৰভাৱিত কৰিলে। জীৱনক ভাল নাপাওঁ বুলি ভাবিবলৈ মন যোৱা সময়খিনিত জীৱনৰ সমৃদ্ধিক চিনালে।\nসেইদিনা ছাৰে আৰু গল্প লৈ 'সাতসৰী'ৰ কাৰ্যালয়লৈ মাতিছিল।\nগল্প লৈ গৈছিলো কেইমাহমানৰ পিছত।\nতেখেতে পঢ়ি উঠি ফোন কৰিছিল। প্ৰথম গল্পটোৰ পৰ্যায়ৰ হোৱা নাই বুলি কৈও কৈছিল- 'প্ৰকাশ নহ'বলগীয়া গল্প মুঠেও নহয়।কিন্তু মই আৰু আশা কৰিছো।'\nবোধকৰো ২০০৬ ৰ শেষৰ ফালে চাৰে মোক আচৰিত এটা দায়িত্ব দিলে।\nমই চিঞৰ বাখৰ কৰি আহিছিলো- 'নাই নাই মই একদম নোৱাৰিম ছাৰ'\nছাৰে সময় দিছিল।\nকৈছিল- 'মামণিক মই তোমাৰ এতিয়াৰ বয়সতকৈ দুইবছৰ বেছি বয়সত এই দায়িত্ব দিছিলো। মামণিয়ে লিখিলে। সেইখন নিলিখা হ'লে মামণিৰ আন লিখাবোৰ তোমালোকে এনেকৈ নাপালাহেতেন। তোমাক তাতোকৈও আগেয়ে লিখিবলৈ দিছো।মই মানুহৰ প্ৰতিভা চিনাত আজিলৈকে ভুল কৰা নাই। তোমাৰ ক্ষেত্ৰতো ভুল হোৱা নাই।তুমি সময় লোৱা, এটা এটা অধ্যায় লিখি মোক দেখুৱাবা।প্ৰথম একেলগতে দুটা দিবা। কিন্তু তুমি লিখিব লাগিব। তুমি তোমাৰ আত্মজীৱনী এই তেইশ বছৰ বয়সত লিখিব লাগিব।'\nমই আজি এই মুহূৰ্তত এই লেখাটো লিখি থকা অৱস্থাটো কোনোবাখিনিত কপি উঠিছো। কি দেখিছিল মোৰ লেখাৰ মাজত। যিসময়ত এই প্ৰস্তাৱ দিছিল চাৰে, মোৰ বাবে দূৰ্যোগৰ সময় আছিল। জীৱনে অন্য পৰীক্ষা লৈ আছিল। সেইবোৰ সময়তো কিতাপেই সাহ আছিল মোৰ।চাৰৰ কিতাপখিনিৰ লগত আন কিছু লেখকৰ কিতাপো মোৰ জীৱনমুখী হৈ ৰোৱাৰ সাহ আছিল।\nতথাপি .. তথাপি 'আত্মজীৱনী' লিখাৰ দু:সাহস কৰোৱেই বা কেনেকৈ ?\nছাৰে এসপ্তাহৰ মূৰে মূৰে ফোন কৰিছিল। আৰু এনেকৈয়ে এদিন নিজৰ কলিজাত লেতি লৈ থকা কথাবোৰৰ প্ৰস্তাৱনা অধ্যায় দুটা লৈ চাৰৰ টেবুলত দি আহিছিলো। সেই সময়ত চাৰ নাছিল। মই ফোন এটা কৰিও সোধা নাছিলো চাৰে পালেনে নাই।\nচাৰি/পাচ দিনৰ মূৰত চাৰে ফোন কৰিছিল -অফিচলৈ মাতিছিল। মই খুব ভয় খাইছিলো। জানিছিলো , ছাৰে মোৰ প্ৰতিভাক লৈ ভবা কথাখিনিৰ মান মই ৰাখিব পৰা নাই।\nছাৰে দিয়া সময় অনুসৰি\nছাৰৰ অফিচলৈ গৈছিলো।\nছাৰৰ সন্মুখত কেইদিনমানৰ আগতে মই দি অহা লেখাখিনি। ছাৰে পৃষ্ঠাবোৰ লুটিয়াই আছিল। মই দেখিছিলো ৰঙা চিঞাহীৰ দাগ আছিল দুটামান।\n' বৰ শক্তিশালী তোমাৰ ভাষা। তোমাৰ লেখাখিনিৰ মাজেৰে মই তোমাৰ গাওঁখন,তোমাৰ মা দেউতাক দেখি আহিলো যেন লাগিলে। অকৃত্ৰিম হৈছে লেখাখিনি!'\n' মানে চাৰ আপুনি পঢ়িলে? ভাল হৈছে জানো ?'\nচাৰ বিৰক্ত হৈছিল।\n'মই নপঢ়াকৈ তোমাক ইয়ালৈ মাতিছো নেকি?লেখাখিনি ভাল হৈছে। কিন্তু আৰু এবাৰ লিখিবা। আৰু এই নামটো কেলেই দিছা ?'\nমই চাৰে লিখিবলৈ দিয়া আত্মজীৱনী খনৰ এটা নাম দিছিলোঁ।\nচাৰে সেই কথাটো ভাল পোৱা নাছিল। চাৰে খুব তন্ন তন্নকৈ কথাবোৰ বুজাই নিদিয়ে। মাত্ৰ কৈছিল-'নামটোৱে লেখাখিনিক সীমাবদ্ধ কৰিব।নাম দিব নালাগে এতিয়াই।'\nচাৰে মোক দিয়া এই দায়িত্বৰ ওপৰত নিজৰে একেবাৰে বিশ্বাস নাছিল।লিখিবলৈ অনন্ত কথা আছিল।কিন্তু সেই বিশ্বাস নিজৰ ওপৰত নাছিল, মোৰ চৌপাশৰ ওপৰত নাছিল যে মই এখন আত্মজীৱনী লিখিব পাৰিম।\nসেই দুটা অধ্যায়ৰ পিছত আৰু লিখা নহ'ল।\nচাৰে দুই তিনি বাৰ খবৰ লৈছিল।মই অহৰহ এখন যুজঁ দি আছিলো জীৱনৰ হকে। চাৰ ক্ষুণ্ন হৈছিল। দুখ পাইছিল। আমাৰ মাজত তেৰ বছৰ কোনো যোগাযোগ নাছিল। কেৱল চাৰৰ কিতাপবোৰ আছিল মোৰ লগত।\nতাৰ পিছত সুদীৰ্ঘ তেৰ বছৰৰ মূৰত ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ছাৰে মোক ফোন কৰিছিল-\n' মোৰ প্ৰিয় গল্পকাৰ অৰ্চনা বৰঠাকুৰ তুমি হয়নে ?'\nতেৰ বছৰৰ পিছত চাৰৰ মাতষাৰ শুনি মই তভক মাৰি ৰৈছিলো।\nসেইদিনা 'নিয়মীয়া বাৰ্তা'ত মোৰ এটা লেখা প্ৰকাশ হৈছিল- 'কাম নকৰিলে খাম কি'\nচাৰে প্ৰায় দহ মিনিট সময় কথা পাতিছিল। মই কি কৰি আছো, মোৰ সংসাৰ আৰু চাৰে মোক আকৌ এবাৰ সুধিছিল মই নিলিখাকৈ পেলাই থোৱা আত্মজীৱনী খনৰ কথা।\n'মই চাগে নোৱাৰিম লিখিব চাৰ'\n'তুমিয়েই নোৱাৰিলে কোনে পাৰিব'\nচাৰৰ সেই কথাষাৰ হয়তো মোক অনুপ্ৰেৰণা দিবলৈকে কৈছিল। কিন্তু মোৰ কাৰণে কাণত বাৰে বাৰে বাজি থকা এক শক্তি মন্ত্ৰহে যেন।\nসেইদিনা চাৰে মোক তেখেতৰ জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান 'কথা বাৰ্তা' ত অ্ংশ ল'বলৈ মাতিছিল পিছৰ সপ্তাহত। কভিডৰ পৰিস্থিতিলৈ চাই মই অকণমান থেৰোগেৰো কৰিছিলো।\nচাৰে পৰিস্থিতি ভাল হ'লে আকৌ মাতিম বুলি কৈছিল।\nতাৰ পিছত মাজে মাজে দুই এষাৰ কথা পতা হৈ আছিল।\nগল্ডমেনৰ ' Emotional Intelligence ' ৰ কথা পাতিছিলো এদিন।\nচাৰক কৈছিলো -' চাৰ, মই এতিয়া নিয়ন্ত্ৰিত আবেগৰ মাজত থাকো।'\nচাৰে কথাটো বৰ ভাল পাইছিল।\nকথাৰ মাজত চাৰে 'ভৰষা ' কৰিব পৰা কেইগৰাকীমান লেখকৰ কথা কৈছিল। আমাৰ সেই সাতসৰীৰ প্ৰচ্ছদত ফটো থকা তিনি গৰাকী লেখকৰ কথাও কৈছিল।\nতাৰ পিছত আকৌ এই বছৰ মাৰ্চৰ শেষৰ ফালে চাৰে 'কথা বাৰ্তা' ৰ বাবে মোক মাতিলে। এপ্ৰিলৰ ১৬ তাৰিখে শ্বুটিঙৰ তাৰিখ ঠিক হ'ল। ১৫ তাৰিখৰ দিনা চাৰে ফোন কৰি জনালে বিহুৰ কাৰণে ষ্টাফৰ অসুবিধাৰ বাবে আমাৰ শ্বুটিঙ ২৩ এপ্ৰিলত হ'ব। ইতিমধ্যে কৰ'না পৰিস্থিতি জটিল হ'বলৈ আৰম্ভ হৈছিল। মোৰ ল'ৰাটোৰো গাটো অকণমান বেয়া আছিল। ২২ এপ্ৰিলৰ দিনা চাৰক মই ফোন কৰি ক'লো, ' চাৰ, পৰিস্থিতি বৰ বেয়া।ল'ৰাটোৰো গাটো অকণমান বেয়া হৈ আছে।নহ'লে কিছুদিন পিছত কৰো নেকি চাৰ'\nচাৰে মোৰ অৱস্থাটো বুজি পাইছিল।হাঁহি হাঁহি কৈছিল- ' থাৰ্দ এটেম্প্ট এটা ল'ব লাগিব আৰু তোমাৰ লগত অনুষ্ঠান কৰিবলৈ।'\n'চাৰ, আপুনিও জানো এতিয়া অফিচলৈ গৈ থকাতো ঠিক হ'ব?'\n'মই বৰ সাৱধানি মানুহ হে।একো নহয়'\nতাৰ দুদিন পিছতে চাৰৰ খবৰটো পাইছিলোঁ- চাৰ কভিড পজিটিভ। ২৫ তাৰিখৰ দিনা ফোনতে খবৰ লৈছিলো চাৰৰ। ভালদৰেই কথা পাতিছিল, কিন্তু বৰ দূৰ্বল আছিল।\nতাৰ কেইদিনমানৰ পিছত আকৌ এবাৰ খবৰ ল'লো।\nকিতাপৰ কথা পাতিছিলো।হস্পিতেলতে চাৰে এখন কিতাপ পঢ়ি থকাৰ কথা কৈছিল। মই কিবা কিতাপ পঠিয়াই দিম নেকি সুধিছিলো।\nচাৰে নতুনকৈ পঢ়া কিতাপৰ কথা সুধিলে।মই কেইখনমান কিতাপৰ লগতে ৰীতা বাইদেউৰ 'মৰে অসম জীয়ে কোন ' খনৰ কথা কৈছিলো। চাৰে সেইখন থকাৰ কথা কৈছিল, আৰু ঘৰত গৈ পঢ়িব বুলি কৈছিল।\nসেইদিনা চাৰক মই সুধিছিলো-' চাৰ 'কথা বাৰ্তা'ত মোক কি প্ৰশ্ন সুধিম বুলি ভাবিছিল?'\n'তোমাৰ নিলিখা আত্মজীৱনী খনৰ কথা।'\nচাৰে একে আষাৰে কৈছিল।\nএই কথাটো ওলালেই মই সংকুচিত হৈ পৰো। সেইদিনা চাৰক কাকো নোকোৱা কথা এটা কৈছিলো-\n'চাৰ, মোৰ লেখাৰ কথা কাৰোৰেই বিশেষ চকুত নপৰে। কোনো appreciation মই তেনেকৈ পোৱা নাই।জীৱনত মাত্ৰ তিনি গৰাকী মানুহে মোক অতি শক্তিশালী ভাৱে এটা বিশ্বাস দিবলৈ যত্ন কৰা যেন লাগে।মামণি বাইদেউ ,আপুনি আৰু শাংকব দা।মামণি বাইদেউৱে মোক কৈছিল- ' তুমি মোৰ দৰেই। তোমাৰ বয়সত মই ইমান ভাল লিখা নাছিলো। ভগৱানে মোক দিয়াৰ দৰে কষ্ট তোমাক নিদিয়ক।' আপুনিও বহুত আশা কৰিছিল।কিন্তু মই লিখিব নোৱৰা হ'লো চাৰ'\nচাৰে মই লিখিব নোৱৰা হোৱা কথাটো অন্য ধৰণেৰে কৈছিল। সেয়াও অনুপ্ৰেৰণাই আছিল।\nশেহতীয়াকৈ যোৱা ৯ মেৰ দিনা চাৰৰ লগত কথা পাতিছিলো। চাৰে আনন্দেৰে কৈছিল-' মই ভাল হৈ ঘৰলৈ আহিলো অৰ্চনা'\nআৰু আজি চাৰ নাই।\nঘৰৰ পৰা ওলাব পৰা হ'লেই কাৰ্যালয়লৈ আহিবলৈ আশা কৰি থকা মানুহজন নাই।\nনতুন লেখকক অন্তৰখুলি প্ৰেৰণা দিয়া মানুহজন নাই।\nএক অসাধাৰণ জীৱন আজি হঠাতে নোহোৱা হৈ গ'ল।এজন নিসংগ মানুহে অনেক মানুহলৈ পোহৰৰ বাট কাটি নোহোৱা হৈ গ'ল।\nয'তেই আছে প্ৰশান্তিত থাকক চাৰ!এই প্ৰাৰ্থনাৰ বাহিৰে আজি কিনো কৰিব পাৰো।\nমহিম বৰা- ৰঙা জিয়াঁৰ কবিজন\nঅপূৰণীয় মানে ৰাইজৰ ক্ষতি নহয়, মোৰ ক্ষতি। ফুলস্কেপ কাগজৰ চাৰিশ পঞ্চাশ নে পাচশ পৃষ্ঠাৰ সেই উপন্যাসখন মই ছবাৰ ৰিভাইছ্ কৰিছিলো। মোৰ ধৈৰ্যটো এতিয়\nহীৰেণ ভট্টাচাৰ্য- কলম যাৰ কমাৰৰ হাতৰ হাতুৰি, পৃথিৱী যাৰ কবিতা\nৰিক্সাত উঠিবলৈ বেয়া পাওঁ। প্ৰথমেই সোধে- 'কাহা য্যায়েগা ?' মই ক'লৈ যাওঁ কিয় লাগে ? তাৰ পিছতে যেন সুধিব- 'দেউতাৰৰ নাম কি ?


ৰাজ্যত পুনৰ সাংবাদিক হত্যা!\nসাংবাদিক পৰাগ ভূঞাৰাজনৈতিক পাকচক্ৰতেই হত্যা কৰা হ’ল নেকি সাংবাদিক পৰাগ ভূঞাক?\nৰাজনৈতিক পাকচক্ৰতেই হত্যা কৰা হ’ল নেকি সাংবাদিক পৰাগ ভূঞাক?\nPublished on : 12 Nov, 2020 , 9:43 am\nগুৱাহাটী - ৰাজ্যত পুনৰ এগৰাকী সাংবাদিকক পৰিকল্পিতভাৱে হত্যা কৰা হ’ল! কাকপথাৰ প্ৰেছ ক্লাৱৰ সভাপতি তথা বিশিষ্ট সাংবাদিক পৰাগ ভূঞাৰ এক অচিনাক্ত বাহনৰ খুন্দাত মৃত্যু হৈছে।\nবুধবাৰে সন্ধিয়া তিনিচুকীয়া জিলাৰ বিশিষ্ট সাংবাদিক গৰাকীক নিজ বাসগৃহৰ সন্মুখতে এখন অচিনাক্ত বাহনে মহতিয়াই থৈ যোৱাৰ পিছত সাংবাদিক গৰাকীক উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে ডিব্ৰুগড়স্থিত আদিত্য নাৰ্ছিংহোমত ভৰ্তি কৰোৱা হয় যদিও সাংবাদিক গৰাকীৰ মৃত্যু হয়। উল্লেখ্য যে নৱগঠিত অসম জাতীয় পৰিষদ দলৰ আহ্বায়ক জগদীশ ভূঞাৰ ভাতৃ পৰাগ ভূঞাক হত্যাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছে স্থানীয় লোকে।\nস্থানীয় লোকৰ লগতে সাংবাদিক সমাজে সাংবাদিকগৰাকীক পৰিকল্পিতভাৱে দুৰ্ঘটনা সংঘটিত কৰি হত্যাৰ অভিযোগেৰে তদন্তৰ দাবী তুলিছে। ইতিমধ্যে,মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ নিৰ্দেশত তিনিচুকীয়া জিলাৰ আৰক্ষী অধীক্ষক গৰাকীয়ে সাংবাদিক পৰাগ ভূঞাক দুৰ্ঘটনাত পতিত কৰোৱা বাহনখন চালক জেমচ মুঢ়া,বাহনখনৰ হেণ্ডিমেন/সহায়ক বাবা বৰদলৈক আটক কৰিছে।\nউল্লেখযোগ্য যে,প্ৰয়াত সাংবাদিক পৰাগ ভুঞা বৈদ্যুতিন সাংবাদিক প্ৰতিষ্ঠান প্ৰতিদিন টাইম আৰু দৈনিক বাতৰি কাকত অসমীয়া খবৰৰ কাকপথাৰৰ সংবাদদাতা আছিল। সাংবাদিক পৰাগ ভুঞাই 'দৈনিক জনমভূমি'ৰ কাকপথাৰৰ নিজা বাতৰি দিওঁতা ৰূপে দীৰ্ঘদিন বাতৰি পৰিবেশন কৰিছিল।\nজানিব পৰামতে শেহতীয়াকৈ এগৰাকী স্থানীয় ৰাজনৈতিক নেত্ৰীৰ বিৰুদ্ধে ধাৰাবাহিক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰিছিল সাংবাদিক পৰাগ ভূঞাই। এনে পৰিপ্ৰেক্ষিততে সাংবাদিকগৰাকীক পৰিকল্পিতভাৱে হত্যাৰ সন্দেহ ব্যক্ত কৰিছে স্থানীয় লোকসকলে।


Published on January 11, 2020 | News Source: জিতেন্দ্র কুমাৰ লাহন\nমাঘ বিহু সমাগত৷ পুহমহীয়া ঘন কুঁৱলীৰে ঢকা শীতৰ সেমেকা বতৰ৷ সেমেকা মনবোৰো কিবা যেন হতাশাৰ ঘন কুঁৱলীৰে আৱৰি ধৰিছেহি৷ এইবাৰ মাঘ বিহু হেঁপাহত হতাশাৰ আচছাদন৷ চৌদিশৰ পৰিস্থিতি আতংকময়, দেশত আজি ঘোৰ সংকটৰ সময়৷ জাতীয় অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ হকে ওলাই অহা সংগ্রামী ৰাইজৰ বজ্র নিনাদিত ধবনি কাণত ৰিণি-ৰিণি অহৰহ বাজিবই লাগিছে৷ আসন্ন বিপর্যয়ৰ শংকা-বিষাদেৰে ভাৰাক্রান্ত এনে অবাঞ্ছিত-অভাৱনীয় পৰিস্থিতিত স্বাভাৱিকতেই অনুভৱ হয়– এইবাৰ মাঘ বিহুৰ উছাহ-উদ্দীপনা কেনেবাকৈ বিঘ্নিত হ’ব নেকি বাৰু?\nঅসমীয়া জাতীয় সংস্কৃতিৰ প্রতীক পাৰ ভঙা হেঁপাহ, আনন্দ-উল্লাসৰ ধাৰক৷ ৰঙালী বিহুৰ পৰম্পৰাগত নানা ৰঙৰ হঁাহি-ধেমালি, উলাহ-উদ্দীপনাৰ দৰেই মাঘৰ ভোগালী বিহুত নানা তৰহৰ ভোগ -বিলাসৰ লগতে আনন্দ-মধুৰ, উখল-মাখল পৰিৱেশৰ সমাহাৰ ঘটে৷ ভোগালী বিহু ভোগৰ প্রস্তুতি, মন উথলা কৰা আনন্দ-উছাহৰেই যদি মূর্ত প্রকাশ হয়, তেন্তে আজিৰ শংকা গধুৰ সংকটৰ সন্ধিক্ষণত মাঘ বিহুৰ সেই মন উপচা, হেঁপাহেৰে ভৰা আনন্দ মুখৰ পৰিৱেশৰ প্রকৃত মাদকতা জানো থাকিব? সেইটোহে প্রশ্ন হয়, নিশ্চয় নাথাকে৷ কাৰণ ইয়াৰে আগলি ইংগিত ইতিমধ্যেই শীতকালত এইবাৰ প্রত্যক্ষ কৰা উকা-উদাসী বনভোজস্থলীবোৰত পোৱা গৈছেই৷ হঁাহি-উল্লাসেৰে বিহু পাতিবলৈ সেই মতে মনবোৰো ভীতি-শংকাহীন মুকলি নহ’লে জানো হ’ব? মাঘ বিহু বছৰিয়েই উলহ-মালহেৰে উদযাপন কৰা হয়৷ দেশ-জাতিৰ সংকট বিপর্যয়ৰ বিমর্ষ লগনত সেমেকা মনেৰে এইবাৰ যেনিবা মাঘ বিহু কিছু অনুষ্টুপীয়াকৈয়ে পাতিব লগা হ’ল তাতেনো কি ক্ষতি? আজি অসমী জননীয়ে চকুলো টুকি টুকি অসমীয়া সন্তানক ঐক্যবদ্ধভাৱে সকলো ত্যাগৰ বিনিময়ত জন্মদাত্রী জনমভূমিৰ সুৰক্ষাৰ বাবে অনুপ্রাণিত কৰিছে৷ অসমী আইৰ সেই অনুপ্রেৰণাৰে আজি– ‘জয় আই অসম’ বজ্র ধবনিৰে চৌদিশে আকাশ-বতাহ কঁপাই তোলা দেশপ্রেমকি তাহানিৰ শৰাইঘটীয়া সৈন্যৰ ৰক্ত প্রৱাহিত অসমীয়াই হেঁপাহ উলাহ একাষৰীয়া কৰিব পৰাটো তেনেই সাধাৰণ কথা৷ ইয়াৰ স্পষ্ট-অপূর্ব নজিৰ ঐতিহাসিক বিখ্যাত শৰাইঘাটৰ যুঁজৰ পটভূমি৷ শৰাইঘাটৰ যুঁজৰ প্রাকক্ষণত ৰঙালী বিহুৰ অতি হেঁপাহৰ ৰং-ধেমালি, ঢোল-পেঁপাৰ সুশ্রাব্য মন উন্মনা কৰা ধবনিৰ লগতে বিহুৰ নৃত্য-গীত-মাতকো হেলাৰঙে এৰি থৈ ১৫৯১ শকৰ (১৬৭০ খ্রীঃৰ) বহাগৰ ৮ দিন যাওঁতে কেঁচা বৰলৰ দৰেই খঙত জ্বলি থকা বিহু বলীয়া তেজস্বী অসমীয়াই জাকি মাৰি খেদি ওলাই গৈ ৰামসিংহৰ মোগল বাহিনীক শৰাইঘাটতে আগচি ধৰিছিলগৈ৷\nমাঘ বিহুৰ মাদকতা আকলুৱা অসমীয়া মন৷ বহু আশাৰে পথাৰৰ সোণগুটি চপাই সকলোৱে মিলি ভোগালীৰ ভোগৰ নানা সুস্বাদু ব্যঞ্জনেৰে এসাঁজ খোৱাৰ হাবিয়াস৷ লোকে কয় – পূজা চাবলৈ যাবা নগৰত, বিহুৰ মজা ল’বা গাঁৱত৷ কিন্তু এইবাৰ যেন তাতো ব্যতিক্রম, কিছু খেলিমেলি৷ চৌদিশেই গাঁৱে-গাঁৱে হাজাৰ হাজাৰ ৰাইজে সমদল উলিয়াই দশোদিশ কঁপাই চিঞৰিছে,– ‘আহ ঐ আহ, ওলাই আহ৷ বিদেশী খেদোগৈ আহ৷’ ৰাইজৰ সেই সংকটকালীন নিনাদিত আহ্বান শুনি গাঁৱলীয়া সহজ-সৰল অতি নিৰক্ষৰ ৰাইজেও দেশৰ অথন্তৰৰ কথা বুজি পাইছে৷ এয়া যে কিবা ভয়ানক বিপদৰেই আগ জাননী৷ গাঁৱৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীয়ে মনৰ উলাহতে বিহুলৈ বুলি ঘিলা পিঠা, তিলপিঠা, সুতুলি পিঠা আদি বনাব খোজা হাবিয়াসী মনে ঘনাই উজুতি খাব খোজে৷ চিৰা, পিঠা, সান্দহ আদি খুন্দাৰ হেঁপাহে নধৰা পৰত তেওঁলোকৰ ভাবনা বিভোৰ কৌতূহলী মনত অলেখ অমংগলীয়া প্রশ্নই দোলা দিয়েহি৷ সঁচাই বাৰু অসমীয়া জাতিৰ ভাষা, কৃষ্টি নিষ্ঠুৰ সময়ৰ বুকুত হেৰাই যাব নেকি৷ জাতিয়েই যদি হেৰায়, চিৰ চেনেহী আই মাতৃৰ মুখৰ মিঠা মাতষাৰেই যদি হেৰাই যায়, কথাবোৰ ভাবিলেই বুকু বিষায়, মুখৰ মাত হৰে৷ তেতিয়ানো বিহু পাতিব কোনে? এনেবোৰ আপদীয়া চিন্তাৰে দহি হিয়া মন ক’লা পৰে, চিৰা, পিঠা সান্দহ খুন্দা ঢেঁকীৰ চাপে প্রতি আউল লাগে৷ এইবাৰ মাঘৰ বিহুৰ উলাহ-মাদকতাৰ বাসনা পূর্ণ কৰিবলৈ দেশৰ সংকটকালৰ সন্ধিক্ষণত তেওঁলোকৰ উদাসী মনৰ ছন্দপতন ঘটে৷ এতিয়া গাঁৱৰ কিশোৰ-চেঙেলীয়া ডেকাহঁতে মিলি ধাননী পথাৰৰ নৰা কাটি ভেলা ঘৰ সজাৰ সময়, গছ কাটি মেজি সজাৰ সময়৷ কিন্তু গাঁৱৰ সকলোৱেই দলবান্ধি ওলাই আহি সমস্বৰে ‘জয় আই অসম’ ধবনি দিয়া শুনি তেওঁলোকে চক খাই বাৰে বাৰে থমকি ৰৈছে৷ ইফালে পুলিচো ঘূৰিছে৷ সেইবোৰ দেখি-শুনি সিহঁতৰ সৰল মনবোৰে কিবা কিবি ভাবেৰে দিকভ্রান্ত হ’ব খোজে– হেঁপাহৰ মাঘ বিহু পাতোতে এইবাৰ বাৰু কেনেবাকৈ বিঘিনি ঘটিব নেকি৷ মানুহবোৰে কিয়বা এনেকৈ ধবনি দিছে৷ ইত্যাদি৷ সচেতন পিতৃ-মাতৃসকলেও সিহঁতক সতর্ক কৰি দিছে, ‘চাবি দেই এইবাৰ আগৰ দৰে নহয়, বিহু পাতোতে ৰাতি উকিয়াই চিঞৰ-বাখৰ হুলস্থুল নকৰিবি৷ পুলিচ যেনি-তেনি পিয়াপি দি ফুৰিছে৷’\nঅতি দুর্ভাগ্যজনকভাৱে দেশত আজি এনে বিভ্রান্তিকৰ ধাৰণা দিব খোজা হৈছে যেন জনগণৰ শান্তি-প্রগতিৰ পথ ৰুদ্ধ হোৱাৰ মূলতেই নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইনৰ বিৰুদ্ধে ওলাই আহি চৌদিশে অশান্তি আৰু সন্ত্রাস সৃষ্টি কৰা আন্দোলনকাৰী এচাম লোক৷ তেনে মিছা অভিযোগ জাপি দি ৰাইজৰ প্রতিবাদী কণ্ঠ স্তব্ধ কৰিবলৈ আনকি আন্দোলন কৰা ফুলকুমলীয়া বয়সৰ নিৰীহ ছাত্রকো নৃশংসভাৱে গুলীয়াই হত্যা কৰিবলৈকো কুণ্ঠাবোধ কৰা নাই৷\nমাঘ বিহুৰ উৰুকাৰ দিনা বিহুৰ ভোজ-ভাত খাই ৰাতি কোনো কোনো গৃহস্থৰ ঘৰত ৰং-ধেমালিৰে জেওৰা-জপনা, হঁাহ-কুকুৰা আদি চুৰ কৰাটো মাঘ বিহুৰেই পৰম্পৰা৷ তদুপৰি ৰাতি মেজিৰ ওচৰতে ডাঙৰকৈ জুই ধৰি তাত কুমলীয়া -কেঁচাবাঁহ গোটে গোটে জ্বলাই হিলৈ ফুটাই চৌদিশ ৰজজনাই ধবনি দি তেওঁলোকে আমোদ লভে৷ কিন্তু বিহুৰ পৰম্পৰাগত আনন্দ-উছাহৰ একোৱেই নোপোৱা নিশা কর্মৰত অর্ধ সামৰিক আৰক্ষীৰ লোকে কিজানি তাতো সন্দেহী মনেৰে সন্ত্রাসৰেইহে গোন্ধ পাব৷ কথাতে কয়–বাছি খাবা, জাগি শুবা, সাৱধানৰ মৰণ নাই৷ গতিকে এইবাৰ সাৱধান হৈ তেনেবোৰ কার্যকলাপৰ পৰা বিৰত নাথাকিলে অনাহকতেই পুলিচৰ নির্যাতন-অত্যাচাৰৰ বলি হৈ অবাঞ্ছিত-অপ্রীতিকৰ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব লগা হ’ব পাৰে৷\nতাহানি মাঘৰ বিহুত আহোম স্বর্গদেউসকলে ৰংপুৰৰ ৰংঘৰৰ বাকৰিত ম’হ যুঁজ, মাল যুঁজ, বুলবুলি চৰাই যুঁজ আদি ভিন্ন ৰুচিৰ খেল-ধেমালি ৰজা-প্রজা সকলোৱেই মিলি একেলগে উপভোগ কৰিছিল৷ তাৰেই পৰম্পৰাৰে আজিও মধ্য অসমৰ কোনো কোনো ঠাইত মাঘ বিহুৰ দিনা ম’হ যুঁজৰ ব্যাপক আয়োজন কৰা হয়৷ হালে হালে ফেৰ পতা মাঘমহীয়া গলধনধৰা ম’হৰ গৰাকী আৰু ম’হ গুৱালৰ লগতে উৎকণ্ঠাভৰা দর্শকেৰে পুৱাৰে পৰাই গিজগিজাই থকা ম’হযুঁজৰ জনপ্রিয় সেই সার্বজনীন পথাৰবোৰ এইবাৰ হয়তো জটিল সময়ৰ আহ্বানক্রমে উদং-উকা হোৱাৰ সম্ভাৱনাই অধিক৷\nমাঘৰ বিহুৰ দিনা পুৱতি পৰতে হাড়-কঁপোৱা, ঠেটুৱৈ ধৰা জাৰকো নেওচি বিহুৰ মেজি জ্বলাই অগ্নি দেৱতাৰ প্রতি গুৱা-পাণসহ নৈবেদ্যৰ শৰাই আগবঢ়ায় ৰাইজে আঁঠু লয়, সকলোৱে হৰিধবনি দিয়ে৷ বয়োবৃদ্ধজনে আটাইকেই সকীয়াই সাৱধান কৰি দিয়ে,– আজিৰ পৰা অগ্নি চোকা হ’ল, চাবি দেই৷’\nঅগ্নি দেৱতাৰ অপাৰ শক্তি, নিমিষতেই সকলো ছাৰখাৰ কৰে৷ মাঘ বিহুৰ দিনা সেই অপাৰ সংহাৰী শক্তিৰ অগ্নি দেৱতাক সাক্ষী কৰি বিহু মেজিৰ আগত আঁঠু লৈ দেশ আৰু জাতিৰ অস্তিত্ব ৰক্ষা সংগ্রামৰ সন্ধিক্ষণত নৱজাগৰণৰ সূচনাৰে সকলোৱেই ঐক্যবদ্ধভাৱে সর্বত্র-ব্যাপক গণ বিপ্লৱ আগুৱাই নিয়াৰ জীৱন-মৰণ-পণ লোৱাৰ এই সময়৷ দেহৰ সিৰা-উপসিৰাই জাতীয় চেতনাৰ উষ্ম ৰক্ত প্রৱাহিত প্রতিজন অসমীয়াৰ সন্মুখত আজি বৃহৎ প্রত্যাহ্বান৷ দেশ আৰু জাতি-কৃষ্টি থাকিলেহে হেঁপাহৰ বিহুও থাকিব– এইকথা সকলোৱেই মর্মে মর্মে উপলব্ধি কৰাৰ এই সময়৷\nফ’ন : ৯৯৫৭৬-৩২৩৮৯\nAll Rights Reserved 2020 © The Janambhumi | Total visits : 15781632


life & worksOriginal WorksPoetrySHORT STORIESNOVELFOLK & CHILDREN LITERATUREDRAMASATIRICAL ESSAYSSpeeches & OthersAUTOBIOGRAPHYPhoto ArchiveArticlesAudioProject TeamAbout The ProjectFeedback FOLK Problem in Viewing ?\nDownload and installaunicode font (Click here to download), if your system does not support Assamese text. জুনুকাগঙাটোপ টোকোৰা আৰু চিতল বৰাগী মেকুৰীবুঢ়া আৰু শিয়ালৰাজহাঁহ আৰু কাউৰীবান্দৰ আৰু শিয়ালবুঢ়ী আইৰ সাধু চিলনীৰ জীয়েকৰ সাধুচম্পাৱতীঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচী চৰাইদীঘলঠেঙীয়াএজনী মালিনী আৰু এজোপা ফুলগঙাটোপ লটকনমেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধুসৰবজানতেলীয়াসাৰেং আৰু ফেচুতীখৰ আৰু চুটিবাই নুমলীয়া পোকুকুৰীকণাতেজীমলাঔ-কুঁৱৰীবুধিয়ক শিয়ালবুঢ়া-বুঢ়ী আৰু শিয়ালএটা শিঙৰা মাছৰ কথাএটা বলী মানুহবাঘ আৰু কেঁকোৰাৰ সাধুতুলা আৰু তেজাকটা যোৱা নাক, খাৰণি দি ঢাকজৰদ্‌গৱ ৰজাৰ উপাখ্যানপানেশৈজোঁৱাইৰ সাধুভেকুলীৰ সাধুতাৱৈয়েকৰ সাধুলখিমী তিৰোতাদুই বুধিয়ককাঞ্চনী\tভুচুং পহুজুনুকাবুঢ়া আৰু শিয়াল বাখৰ বাখৰককাদেউতা আৰু নাতিল'ৰাকুৰুৱাচৰাই আৰু বামুণৰ সাধুএক হাতী আৰু ফেঁচাৰ কথাবৰচোৰ বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে বগৰিগুটি ৰোৱাৰাক্ষস পণ্ডিততিনিজন ডেকা পণ্ডিতদেৱাঙ্গভূষণ বস্ত্ৰকণ আৰু মনবত্ৰিশ লক্ষণীয়া দৰা-কন্যা বামুণ আৰু বামুণীঅবুজ ৰজাৰ বিবুজ মন্ত্ৰীবামুণৰ ভাগ্যভূত আৰু বাঢ়ণীশাঁখিনা আৰু শাঁখিনীএক সন্ন্যাসীৰ কথাএটা বুঢ়া আৰু পাঁচ পুতেক ৰাক্ষস পণ্ডিতৰাজমন্ত্ৰী আৰু নাপিতকণা আৰু কুঁজা কথাবাহী বুঢ়া নিমাতী কন্যা নোমল আৰু সোণপাহী পেট-ভাতুৰ কথা শিয়াল পগলাৰজাৰ ল’ৰা আৰু শিয়ালসোণ-বৰিষ ৰজা বেটুকোঁৱৰছয় সখিয়েক,এক ৰাক্ষসীদুই ৰাজপুত্ৰ সৰবজান\nকোনো এখন গাঁৱত ফৰিং নামেৰে এটা খেতিয়ক মানুহ আছিল। মানুহটোৰ ঘৈণীয়েকজনী আপোন-পেটীয়া ভাৱৰ আছিল। ঘৰখনত মাথোন গিৰিয়েক আৰু ঘৈণীয়েক। সিহঁতৰ সন্তান-সন্ততি হোৱা নাছিল। মাঘমহীয়া অলপ কিনকিনীয়া বৰষুণ। ৰাতিপুৱাই ফৰিঙে শোৱাৰপৰা উঠি ঘৈণীয়েকক ক'লে,-"আজি ডাৱৰীয়া বতৰ ; মোৰ পিঠা খাবৰ মন গৈছে, তই পিঠা খনচেৰেক ভাজি দিব নোৱাৰনে? আজি ভাত নাখাওঁ বুলিছোঁ।" গিৰিয়েকৰ কথা শুনি ঘৈণীয়েকে ক'লে,-" পিঠালৈ বৰাধান ক'তা? বৰাধানতো আমাৰ ভঁৰালত নাই।" গিৰিয়েকে ক'লে,-"তেন্তে কি হ'ব ? পিঠা খোৱা নহ'ল দেখিছোঁ।" ঘৈণীয়েকে উত্তৰ দিলে,-যোৱাচোন কাৰ ঘৰত বৰাধান মাৰিছে চোৱাগৈ।এগাল খুজিয়েই নহয় লৈ আহাগৈ।" ঘৈণীয়েকৰ কথা শুনি, গিৰিয়েকে অলপ পৰ তভক মাৰি ভাবি থাকি এটা বুধি সাজি ,গাত এখন এৰীয়া কাপোৰ লৈ ওলাই গ'ল।\nফৰিঙে ওচৰ-চুবুৰীয়া এঘৰত বৰাধানৰ মৰণা এটা দেখি,মৰণাৰ ওচৰতে বহি তাৰ গিৰিহঁতৰ সতে শাক-খোৱা আদি সুখ-দুখৰ নানা কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। ভালেখিনি পৰ সেইদৰে কথা পাতি তাতে বহি আছিল। মৰণাৰ ধান সৰিল। গিৰিহঁতে খেৰ জোকাৰি ধানবোৰ এফলীয়া কৰিলে। এনেতে ফৰিঙে তাৰ বৰকৈ পেট কামোৰাৰ ভাও ধৰি গাত লৈ থকা এৰিয়া কাপোৰেৰে সৈতে ধানৰ ওপৰত বাগৰ দিলে। একেই কুকুৱা বৰাধান, তাতে এৰিয়া কাপোৰ, ধানে কাপোৰখন তেনেই সি সি ধৰিলে। ধানৰ ওপৰত ভালকৈ তিনি-চাৰি বাগৰ দি ফৰিং উঠি কেকাই কেকাই লাহেকৈ ঘৰলৈ উভতি আহিল। ঘৰ পাই ফৰিঙে এৰীয়া কাপোৰখন জোকাৰি এদোনমান ধান পালে। ঘৈণীয়েকে বৰাধান দোন দেখি ৰং পাই সিজাই ৰ'দত শুকাই-উবাই চাউল উলিয়াই পিঠাগুৰি খুন্দিলে। গধূলি ঘৈণীয়েকে ভাত ৰান্ধি ফৰিঙক খুৱাই অঁতাই, পিঠাৰ খোলা পাতি পিঠা ভাজিবলৈ ধৰিলে। ভাত খাই উঠি ফৰিঙৰ টোপনি আহিলত ফৰিং শুই থাকিল। ঘৈণীয়েকে বাৰবুৰি পিঠা ভাজি ডলা এখনত থৈ অঁতাই ,অন্তত সৰহখিনি পিঠা নিজে খাই , মাথোন খনচেৰেক পিঠা বাটি এটাত ভৰাই থৈ দিলে। ঘৈণীয়েকে শুবৰ সময়ত গিৰিয়েকক জগাই ক'লে,-" পিঠা ভজা হ'ল। কিন্তু তোমাৰ সৈতে এটা কথা বান্ধো, কালিলৈ ৰাতিপুৱা আমাৰ দুয়োৰে ভিতৰত যেয়ে শোৱাপাটিৰ পৰা আগেয়ে উঠিব, সেয়ে তিনিভাগৰ এভাগ পিঠা খাব, আৰু যি পিছত উঠিব সি, দুভাগ খবলৈ পাব।" ফৰিং ঘৈণীয়েকৰ কথাত মান্তি হৈ শুই থাকিল।\nপিছদিনা পুৱা শোৱাপাটিৰ পৰা এটাও নুঠা হ'ল। ৰ'দ ওলাই পকিব লগা হ'ল, তথাপি দুয়োটাৰে কোনো নুঠে, দুয়ো টোপনিৰ ভাও জুৰি নাক ঘোৰ্ঘোৰাই শুই আছে শেষত ফৰিঙে দেখিলে যে, এইদৰে সি হাল-কোৰ, বন-বাৰি পেলাই থৈ কিমান শুই থাকিব। ঘৈণীয়েকে পিঠা দুভাগ খাওক, সি এভাগকে খাব। ইয়াকে ভাবি সি উঠি আহিল। গিৰিয়েকক উঠি অহা দেখি ঘৈণীয়েকে মাত লগালে,-"তুমি মোতকৈ আগেয়ে উঠিলা, এতেকে তোমাৰ এভাগ মোৰ দুভাগ।" গিৰিয়েকে উত্তৰ দিলে,-" বাৰু তয়ে খাবি দুভাগ।"\nফৰিঙে পিঠা খাবলৈ গৈ দেখিলে যে, পিঠা খনচেৰেক হে মাথোন আছে। সি ঘৈণীয়েকক সুধিলে,-" আৰু পিঠা ক'তা ?" ঘৈণীয়েকে উত্তৰ দিলে আৰু ক'ৰ পৰা পিঠা ওলাব। যি হৈছিল এটাইবোৰ এই বাটিতে আছে। তুমি তাৰে এভাগ খাই দুভাগ মোলৈ থৈ দিবা।" গিৰিয়েকে পেটে পেটে ভাবিলে যে এইটো বৰ আচৰিত কথা, এদোন ধানৰ মুঠেই এই কেইখন পিঠাহে হ'ল। বেৰত আঁৰি থোৱা ডলাখনলৈ এনেতে হঠাত তাৰ চকু গ'লত সি দেখিলে যে তাত পিঠাৰ সাঁচ বান্ধি আছে। সি সেই সাঁচবোৰ লেখি তিনিকুৰি পালে। কিন্তু ঘৈণীয়েকক সি একোকে নকৈ ওলাই আহি বাহিৰত বহিছিল, এনেতে ঘৈণীয়েকে বটাটো উলিয়াই আনি তাক তামোল চালি কাটি দিওঁতেই, সি তামোল এখন হাতত লৈ, ফঁকৰা মাতিলে, "নঙলাতে মঙল, এছাৰিতে দেও। তিনিকুৰি পিঠা খালে নাজানিলে কেও।"\nগিৰিয়েকৰ ফঁকৰাটো ঘৈণীয়েকে বুজিব পাৰি লাজত আগৰপৰা উঠি আহি কাষত কলহলৈ পানী আনিবলৈ নৈৰ ঘাট পালেগৈ। ঘাটত কেইবাজনীও চিনাকী তিৰোতা মানুহ দেখি তাই সিঁহতক সেই কথাটো ভাঙি ক'লে যে তাইৰ গিৰিয়েক সৰবজান। তিৰোতা মানুহৰ কথা, ইজনী সিজনীৰ কাণত পৰি বহল হৈ গ'ল, আৰু সকলো গঞা মানুহে ফৰিঙক সৰবজান বুলি জানিলে।\nইতিমধ্যে এটা মানুহৰ ক'লা গৰু এজনী হেৰাইছিল। গৰুৰ গৰাকীয়ে পাঁচদিন সেই গৰুজনী বিছাৰি নাপাই শেষত ফৰিং সৰবজান বুলি শুনি ফৰিঙৰ কাষ পাই গৰুৰ কিবা ভূ ফৰিঙে দিব পাৰেনে বুলি ফৰিঙক সুধিলে। দৈৱক্ৰমে সেইদিনা পুৱা ফৰিঙে তাৰ বাৰীৰ পিছফালে উলুৱনিৰ মাজত সেই ক'লী গাইজনী চৰি থকা দেখি আহিছিল। সেইদেখি ফৰিঙে তাক ক'লে,-"বাৰীৰ পিছফালে এইপিনেই বিচাৰি গ'লে তুমি তোমাৰ গাইজনী পাবা।" মানুহটোৱে ফৰিঙৰ কথামতে গৈ থিতাতে গৰুজনী পাই আনিলে। ইয়াৰ পিছত ফৰিং যে বৰ প্ৰমাণী সৰবজান সেই কথা চাৰিওফালে ডহডহীয়া হৈ পৰিল। এই কথা গৈ ৰজাৰ কাণত পৰিলগৈ। ইতিপূৰ্বে ৰজাৰ ঘৰত এক লাখটকা বেচৰ সোণৰ হাৰ এডাল হেৰাইছিল। ৰজাই অনেক বিচাৰ খোচাৰ কৰি সেই হাৰ ডাল উলিযাব নোৱাৰিলে। সেইদেখি ৰজাই সৰবজানক হাৰ উলিয়াই দিবলৈ মাতিলে। এই কথা টেকেলাই ফৰিঙক ক'লত ফৰিং থিয়ৈ মুচকচ যোৱা যেন হ'ল। নগলেও ৰজাই কাটিব, গৈ হাৰ উলিয়াই দিব নোৱাৰিলেও কাটিব, আৰু সি সৰবজান নহয় বুলি ক'লেও ৰজাই কাটিব। এতেকে সি কি কৰিব একো ভাবি নাপা‍ই, যি কপালত থাকে হ'ব বুলি ঈশ্বৰক চিন্তি ৰজাৰ আগত উপস্থিত হ'লগৈ। ৰজাই সৰবজানক অহা দেখি আদৰ সাদৰ কৰি ঘৰৰ ভিতৰলৈ জলপান খুৱাবলৈ যাবলৈ ক'লত ফৰিঙক ৰজাৰ ঘৰলৈ লৈ গৈ দৈ গাখীৰ , কোমল চাউল গুৰেৰে ভালকৈ এটা জলপান খাবলৈ দিয়া হ'ল।\nৰজাৰ দুজনী কুঁৱৰী ; এজনীৰ নাম মাদৈ , এজনীৰ নাম হাদৈ। হাদৈয়েই ৰজাৰ সোণৰ হাৰডাল চুৰ কৰি লুকাই থৈছিল। সৰবজান অহা শুনি ধৰা পৰিম বুলি হাদৈৰ মুখত পানী নাই। সেইদেখি সৰবজানে জলপান খোৱা ঘৰৰ ওচৰতে হাদৈয়ে ঠিয় দি বেৰৰ জলঙাইদি জুমি সৰবজানক চাই আছিল। ভয়ত সৰবজানৰ মুখতো পানী নাই। সি দৈ গাখীৰেৰে জলপান বাটি দেখি আপোনা- আপুনি ক'লে,-"হা দৈ আজিয়েই খাই ল', কাইলৈ ৰজাই কি কৰে চিন নাই।" সৰবজানে এইদৰে কোৱা শুনি সৰু কুঁৱৰী হাদৈয়ে ভাবিলে যে সৰ্বনাশ। মোক সৰবজানে ধৰিলে। ইয়াকে ভাবি কুঁৱৰীয়ে ওলাই আহি সৰবজানৰ হাতত ধৰি ক'লে,-" সৰবজান, মোৰ কথা তুমি নক'বা, তোমাক যি লাগে মইহ তাকে দিম।" সৰবজানে তেতিয়া বুজিবলৈ বাকী নাথকিল যে হাদৈ নামৰ এই ৰাণীজনীয়েই চোৰ। সি গহীন কৈ মাত লগালে,-"আইচু, আপোনাৰ কথা বাৰু নকওঁ, কিন্তু আপুনি হাৰডাল এতিয়াই আনি ৰজাৰ হাতনিপেৰাত থৈ দিয়ক গৈ।" সৰবজানৰ কথা মতেই কুৱৰীয়ে হাৰ ডাল নি তেতিয়াই ৰজাৰ হাতনিপেৰাত থৈ দিলে।\nপিছদিনা ৰজাই ৰাজসভালৈ সৰবজানক মতাই আনি হাৰ কোনে চুৰ কৰি নিছে ক'ব লাগে বুলি সোধাত সৰবজানে ওলগ লৈ ক'লে,-" স্বৰ্গদেউ! বন্দীয়ে কোনেও হাৰ চুৰ কৰা নাপাওঁ। স্বৰ্গদেউৰ হাতনিপেৰাতে হাৰ থকা মোৰ ভাৱ হয়।" তেতিয়াই ৰজাই হাতনিপেৰা অনাই মেলি চালে। দেখিলে সঁচা, হাৰ তাতে আছে। কথাটো দেখি সকলো আচৰিত হ'ল। ৰজাই সৰবজানক মাটি-বাৰী, ধন-বস্তু, বটা দি মান ধৰি ৰজাৰ সভাতে সভাসদ কৰি ৰাখিলে।\nএদিন ৰজাই হাতৰ মুঠিতে ফৰিং এটা সুমাই মুঠিমাৰি ধৰি সৰবজানক-"মোৰ হাতৰ মুঠিত কি আছে কোৱা ?"-বুলি সুধিলত তাৰ তালু ফুটি জীৱ গ'ল যেন পাই, বেজাৰতে ক'লে, "এক ক'লো লেখি, এক ক'লো দেখি, হা দৈ বোলোতে ওলাল হাৰডাল,এতিয়াহে পৰিল ফৰিঙৰ মৰণৰ কাল"\nৰজাই সৰবজানৰ নামটো জনা নাছিল। সেইদেখি," ফৰিঙৰ মৰণৰ কাল" শুনি হাতৰ মুঠিত থকা ফৰিঙৰ কথাটো কৈছে বুলি বুজি সন্তোষ পাই মুঠিৰ ফৰিঙটো এৰি দি সৰবজানক নিজৰ গাৰ সাজ-কাপোৰ সোলোকাই দি বটা পিন্ধালে।\nএদিন ৰজাই হাতৰ মুঠিত শেলুক এটা লৈ সৰবজানক-"মোৰ হাতৰ মুঠিত কি আছে?"-বুলি সুধিলত সৰবজানে থত-মত খাই ক'লে,-"স্বৰ্গদেউ, বাৰেপতি শোলকো" ৰজাই শুনিলে, "বুৰেপতি শেলুক।" তেওঁৰ হাতৰ শেলুকৰ কথাহে সৰবজানে কৈছে বুলি সৰবজানক ৰজাই বহুত ধন-সোণ দিলে। আমাৰ কাপোৰ-কানি ক'লা হ'ল, আমি ঘৰলৈ উভতি আহিলো।


চেমচাং গেলেক্সী A10 Price in India, Full Specs - 16th January 2021 | Digit\nCurrent Best Price of চেমচাং গেলেক্সী A10 is ₹ 7990\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Specifications\nম'ডেল : Samsung Galaxy A10\nৰঙসমূহ : Red, Blue, Black\nপ্ৰডাক্টৰ নাম : Samsung Galaxy A10\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Brief Description\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Smartphone প্ৰতি ইঞ্চি 271 -ৰ এটা পিক্সেল ঘনত্বত 720 X 1520 পিক্সেল ৰিজ’লিউশ্বনৰ সৈতে 6.2 -ইঞ্চি IPS LCD -ৰ সৈতে আহে৷ ফোনটো 1.6 GHz Octa ক’ৰ প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত আৰু ইয়াত3GB ৰেম আছে৷ চেমচাং গেলেক্সী A10 Android 9.0 OS-ত চলে৷\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Smartphone February 2019 -ত মুকলি কৰা হৈছে৷\nফোনটো Exynos 7884 প্ৰচেশ্বৰৰ দ্বাৰা সক্ষমিত৷\nচেমচাং গেলেক্সী A10 -ৰ সংযোগ ক্ষমতা বিকল্পসমূহৰ লগত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: ,Wifi,HotSpot,Bluetooth,\nচেমচাং গেলেক্সী A10 -ৰ কেমেৰাটোত এইবিলাক অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে: Auto Focus,,HDR,Panorama Mode,Touch Focus,Digital Zoom,Video Recording\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Price in India updated on 23rd May 2019\nচেমচাং গেলেক্সী A10 Price In India Starts From Rs. 7990 The best price of চেমচাং গেলেক্সী A10 is Rs. 7990 in Flipkart, which is 6% less than the cost of চেমচাং গেলেক্সী A10 in Amazon Rs.8499.This Mobile Phones is expected to be available in 32GB variant(s).


উত্তৰ কোৰিয়াত প্রথমবাৰলৈ অতি শোচনীয় হৈছে অর্থনৈতিক পৰিস্থিতি | নিয়মীয়া বাৰ্তা\nউত্তৰ কোৰিয়াত প্রথমবাৰলৈ অতি শোচনীয় হৈছে অর্থনৈতিক পৰিস্থিতি\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On Apr 8, 2021\nনিয়মীয়া বাৰ্তা ৮ এপ্ৰিলঃ কট্টৰ কমিউনিষ্ট ৰাষ্ট্র উত্তৰ কোৰিয়াৰ শীর্ষ নেতা কিম জং–উনে প্রথমবাৰৰ বাবে স্বীকাৰ কৰিছে যে দেশখন ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছে৷ প্রথমবাৰলৈ অতি শোচনীয় পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হৈছে উত্তৰ কোৰিয়া৷\nপিয়ংয়াঙত শেহতীয়াকৈ শাসকীয় ৱর্কার্ছ পার্টীৰ এক সমাৱেশত হাজাৰ হাজাৰ কর্মীৰ ওচৰত এই কথা অকপটে স্বীকাৰ কৰিছে শীর্ষ নেতা কিমে৷ নেতাগৰাকীৰ এই বক্তব্যৰ পিছতে বিশেষজ্ঞসকলে ধাৰণা কৰিছে যে এটা দশক উত্তৰ কোৰিয়াক শাসন কৰা কিমৰ বাবে অতি কঠিন মুহূর্ত আহি পৰিছে৷ বিগত কেইবাটাও দশক ধৰি উত্তৰ কোৰিয়াত কিম বংশই চলাই থকা অপশাসনৰ ফলত দেশখনৰ অর্থনীতি বিধ্বস্ত হৈছে৷ শেহতীয়াকৈ ক’ৰোনা ভাইৰাছ লকডাউনে দেশখনৰ অর্থনীতিত প্রতিকূল প্রভাৱ পেলোৱা বুলি ধাৰণা কৰিছে আমেৰিকা আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ বিশেষজ্ঞসকলে৷\nলক্ষণীয়ভাৱে আমেৰিকা আৰু ৰাষ্ট্রসংঘৰ নিৰাপত্তা পৰিষদৰ কঠোৰ নিষেধাজ্ঞাৰ ফলতো উত্তৰ কোৰিয়াৰ অর্থনীতিত চলি আছে বিপর্যয়৷ অৱশ্যে অতি শোচনীয় অর্থনৈতিক পৰিস্থিতি সত্ত্বেও কিমে সকলো প্রত্যাহ্বান গ্রহণ কৰি জনসাধাৰণৰ জীৱন ধাৰণৰ মান উন্নত কৰিব লাগিব বুলি ঘোষণা কৰিছে৷ উত্তৰ কোৰিয়াবাসীয়ে এই কঠিন সময়ৰ প্রত্যাহ্বান সাহসেৰে গ্রহণ কৰিব লাগিব বুলিও নেতাগৰাকীয়ে উল্লেখ কৰিছে৷\nচৰকাৰ আমাৰেই কংগ্রেছ এআইইউডিএফক নস্যাৎ ৰাইজৰ\nআজমলৰ অংকঃ প্রথম পর্যায়ৰ ৬ দ্বিতীয় পর্যায়ৰ ১২ সমষ্টি পাব এআইইউডিএফে\nক’ৰোনাত আক্ৰান্ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী যোগী আদিত্যনাথ\nদিল্লীৰ পৰা আহি বংগত ভাইৰাছ মেলি নিদিবাঃ জয়া বচ্চন\nলকডাউনত কাম হেৰুৱাই যৌন কৰ্মী হৈ পৰিল স্বামী! পত্নীয়ে গম পাই কৰিলে এই কাম…\nবিশ্বৰ মুছলিমলৈ ৰমজানৰ শুভেচ্ছা বাইডেনৰ\nপহিলা ব’হাগৰ দিনাই মুলুক গাঁৱত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ…\nনিশা ১১ বজাৰ পিছত সংগীত পৰিৱেশন কৰা শিল্পীৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু…\nনতুন চৰকাৰে ল’ব মেট্ৰিক-উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা সন্দৰ্ভত…\nচাণক্যৰ মতে বৈবাহিক সম্পৰ্ক দীৰ্ঘজীৱী নোহোৱাৰ ৬টা কাৰণ\nপ্ৰকৃতিৰ প্ৰতিশোধ!ধ্বংসৰ মুখত ৩০০০ বছৰ পুৰণি এখন প্ৰাচুৰ্যময়…\nPrev Next 1 of 4,391\nপহিলা ব’হাগৰ দিনাই মুলুক গাঁৱত মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল\nনিশা ১১ বজাৰ পিছত সংগীত পৰিৱেশন কৰা শিল্পীৰ বিৰুদ্ধে ৰুজু হ’ব গোচৰ\nনতুন চৰকাৰে ল’ব মেট্ৰিক-উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষা সন্দৰ্ভত সিদ্ধান্ত\nপ্ৰকৃতিৰ প্ৰতিশোধ!ধ্বংসৰ মুখত ৩০০০ বছৰ পুৰণি এখন প্ৰাচুৰ্যময় চহৰ\nনিম্নমানৰ কণীয়ে আনিব পাৰে বিপদ? কেনেকৈ চিনিব ভাল-বেয়া?\nআমচৈত চৰক বৃক্ষ লৈ সন্ন্যাসীসকলৰ শোভাযাত্ৰা\n২০০ টকাৰ বিদ্যুতেৰে ১০০০ কিলোমিটাৰ, ভাৰতত আকৰ্ষণীয় ডিজাইনৰ সবাতোকৈ সুলভ ই-বাইক\nজোনাইৰ মুৰ্কংচেলেক ৰে’লৱে ষ্টেচনত এজনৰ দেহত চিনাক্ত ক’ৰোনা\nআজি গৰু বিহুঃ ভোগদৈৰ বাকৰিত গৰুক ধুৱালে গা…\nPrev Next 1 of 5,488


২ সামুয়েল 19 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২সামু 19)\n২ সামুয়েল 19\nযোৱাবক কোৱা হ’ল, “চাওক, ৰজাই অবচালোমৰ বাবে ক্ৰন্দন আৰু শোক কৰিছে।”\nসেই দিনাখনৰ জয় সকলো সৈন্যৰ পক্ষে শোক হৈ পৰিল, কাৰণ সেইদিনা লোকসকলে, “ৰজাই নিজ পুত্ৰৰ বিষয়ে বেজাৰ কৰিছে বুলি শুনিলে।”\nযুদ্ধৰ পৰা পলাই যোৱা লোকসকলে যিদৰে লাজ পাই চোৰৰ নিচিনাকৈ লুকাই লুকাই যায়, তেনেকৈ লোকসকলে সেই দিনাখন চোৰৰ দৰে নগৰত সোমাল।\nৰজাই নিজ মুখ ঢাকি, বৰ মাতেৰে চিঞৰি কান্দি কান্দি কবলৈ ধৰিলে, “হায়, মোৰ পুত্ৰ অবচালোম! হায়, অবচালোম! হায়, মোৰ পুত্ৰ! মোৰ পুত্ৰ!”\nপাছে যোৱাবে ঘৰৰ ভিতৰত সোমাই ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে, “যিসকলে আপোনাৰ প্ৰাণ, আপোনাৰ পো-জী সকলৰ প্ৰাণ আপোনাৰ ভাৰ্য্যাসকলৰ আৰু উপপত্নী সকলৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে, আপোনাৰ সেই দাসবোৰক লাজত পেলালে,\nকিয়নো আপোনাক ঘিণাওঁতা সকলক আপুনি প্ৰেম কৰে আৰু আপোনাক প্ৰেম কৰোঁতা সকলক আপুনি ঘিণ কৰে৷ কিয়নো আজি আপুনি প্ৰকাশ কৰিলে, যে, অধ্যক্ষ আৰু দাসবোৰ আপোনাৰ আগত একোৱেই নহয়৷ কাৰণ আজি মোৰ এনে বিশ্বাস হৈছে, যে, যদি অবচালোম জীয়াই থাকিলহেঁতেন আৰু আমি সকলোৱে মৰিলোঁহেঁতেন, তেতিয়া বোধহয় আপুনি ভাল পালেহেঁতেন।\nএই হেতুকে এতিয়া আপুনি উঠি বাহিৰলৈ গৈ, আপোনাৰ সৈন্যসকলক শান্ত্বনাৰ কথা কওঁক, কিয়নো মই যিহোৱাৰ নামেৰে শপত খাই কৈছোঁ, যদি আপুনি বাহিৰলৈ গৈ তেওঁলোকক নকয়, তেন্তে এই ৰাতি আপোনাৰ লগত আৰু এজনো লোক নাথাকিব৷ আৰু আপোনাৰ যৌৱন কালৰে পৰা এতিয়ালৈকে আপোনালৈ যিমান অমঙ্গল ঘটিছে, সেই আটাইবোৰতকৈ আপোনাৰ এই অমঙ্গল অতি গুৰুতৰ হ’ব।”\nতাতে ৰজা উঠি নগৰৰ দুৱাৰৰ মুখতে বহি থাকিল। তেতিয়া, ৰজা নগৰৰ দুৱাৰত বহি আছে বুলি সকলো লোকক কোৱা হ’ল বোলে, “চোৱা, ৰজা দেখোন দোৱাৰ মুখত বহি আছে৷” তেতিয়া সকলো লোক ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিল। ইতিমধ্যে ইস্ৰায়েলত থকা প্ৰতিজন লোক নিজ নিজ তম্বুলৈ পলাই গ’ল।\nইস্ৰায়েলৰ সকলো ফৈদৰ মাজত সকলো লোকে পৰস্পৰে বিবাদ কৰি ক’লে, “ৰজাই শত্ৰুবোৰৰ হাতৰ পৰা আমাক নিস্তাৰ কৰিছিল৷ পলেষ্টীয়াসকলৰ হাতৰ পৰাও আমাক উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু এতিয়া তেওঁ অবচালোমৰ ভয়ত দেশৰ পৰা পলাই গ’ল।\nআৰু অবচালোম, আমি যিজনক আমাৰ ওপৰত ৰজা অভিষেক কৰিছিলোঁ, তেওঁৰো ৰণত মৃত্যু হ’ল। গতিকে, এতিয়া তোমালোকে কিয় ৰজাক ওভোটাই অনাৰ বিষয়ে একো নোকোৱা?”\nপাছত দায়ুদ ৰজাই চাদোক আৰু অবিয়াথৰ পুৰোহিতৰ গুৰিলৈ দূত পঠাই কোৱালে, বোলে, “তোমালোকে যিহূদাৰ বৃদ্ধসকলক কোৱা, ‘ৰজাক নিজ গৃহলৈ ওভোটাই নিবলৈ তোমালোক কিয় সকলোতকৈ পাছ পৰিছাহঁক, যিহেতু ৰজাক নিজ গৃহলৈ ওভোটাই নিবলৈ, গোটেই ইস্ৰায়েলৰ নিবেদন ৰজাৰ গুৰিত উপস্থিত হ’ল?\nতোমালোকেই মোৰ ভাই, মোৰ হাড়ৰো হাড়, মঙহৰো মঙহ৷ তেন্তে তোমালোকে ৰজাক ওভোটাই নিবলৈ কিয় সকলোতকৈ পিচ পৰিছাহঁক?’\nআৰু তোমালোকে অমাচাকো ক’বা, ‘তুমি জানো মোৰ হাড়ৰো হাড়, মঙহৰো মঙহ নোহোৱা? তুমি যদি এতিয়াৰ পৰা মোৰ সৈন্যসকলৰ বাবে যোৱাবৰ ঠাইত প্ৰধান সেনাপতি নোহোৱা, তেন্তে ঈশ্বৰে মোক অধিক আনকি তাতোধিক দণ্ড দিয়ক’।”\nআৰু এইদৰে তেওঁ যিহূদাৰ সকলো লোকৰ মন জিকিলে, যেন সকলোৰে মন এজনৰহে হ’ল৷ তাতে তেওঁলোকে ৰজালৈ এই কথা কৈ পঠালে, বোলে, “আপুনি আৰু আপোনাৰ দাসবোৰ পুনৰায় উভটি আহক।”\nতেতিয়া ৰজাই উভটি যৰ্দ্দনলৈ আহিল। সেই সময়তে যিহূদাৰ লোকসকলে ৰজাক যৰ্দ্দন পাৰ কৰি আগ বঢ়াই লৈ যাবলৈ গিলগললৈ আহিল।\nতেতিয়া দায়ুদ ৰজাক আগ বঢ়াবৰ বাবে, বহূৰীম-নিবাসী গেৰাৰ পুত্ৰ বিন্যামীনীয়া চিমিয়ীয়ে খৰখেদাকৈ যিহূদাৰ লোকসকলৰ লগত গ’ল।\nআৰু তেওঁৰ লগত বিন্যামীনীয়া এক হাজাৰ লোক আৰু চৌলৰ বংশৰ দাস চীবা আৰু লগত তেওঁৰ পোন্ধৰজন পুত্ৰ আৰু বিশজন দাস আছিল৷ তেওঁলোকে ৰজাৰ সাক্ষাতে যৰ্দ্দনৰ মাজেৰে পাৰ হৈছিল।\nতেতিয়া তেওঁলোকে ৰজাৰ পৰিয়ালসমূহক পাৰ কৰিবৰ কাৰণে আৰু তেওঁ যি ভাল দেখে, তাকে কৰিবৰ বাবে সিপাৰলৈ লৈ গৈছিল। ৰজাই যৰ্দ্দন পাৰ হোৱাৰ পিচত গেৰাৰ পুত্ৰ সেই চিমিয়ীই ৰজাৰ আগত দীঘল দি পৰি প্ৰণাম জনালে৷\nআৰু চিমিয়ীই ৰজাক ক’লে, “মোৰ প্ৰভুৱে মোক অপৰাধী বুলি গণনা নকৰিব, মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ যিৰূচালেমৰ পৰা ওলাই অহা দিনা আপোনাৰ এই দাসে যি অকৰ্ম কৰিছিল, তাক আপুনি সোঁৱৰণ কৰি মনত নাৰাখিব।\nকিয়নো মই যে পাপ কৰিলোঁ, তাক আপোনাৰ এই দাসে জানে৷ চাওঁক, এই হেতুকে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজক আগ বঢ়াই নিবলৈ যোচেফৰ সকলো বংশৰ মাজত প্ৰথমে ময়েই আজি নামি আহিছোঁ।”\nকিন্তু চৰূয়াৰ পুত্ৰ অবীচয়ে উত্তৰ দি ক’লে, “সেই বাবেই জানো চিমিয়ীৰ প্ৰাণদণ্ড হোৱাটো উচিত নহ’ব নে? কাৰণ তেওঁ যিহোৱাৰ অভিষিক্ত জনক শাও দিছিল।”\nতাতে দায়ূদে ক’লে, “হে চৰূয়াৰ পুত্ৰসকল, তোমালোকৰ লগত মোৰ কি সম্পৰ্ক আছে, যে, আজি তোমালোক মোৰ বিৰোধিতা কৰিছা? আজি ইস্ৰায়েলৰ মাজত জানো কোনো লোকৰ প্ৰাণদণ্ড হোৱা উচিত? কিয়নো আজি যে মই ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰজা হলোঁ, ইয়াক জানো মই নাজানো?”\nপাছত ৰজাই চিমিয়ীক ক’লে, “তোমাৰ প্ৰাণদণ্ড নহ’ব; এই বুলি ৰজাই শপত খাই তেওঁক প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে।\nতেতিয়া চৌলৰ পুত্ৰ মফিবোচতে ৰজাৰে সৈতে সাক্ষাৎ হবলৈ নামি আহিল৷ ৰজা ওলাই যোৱা দিনৰে পৰা শান্তিৰে ঘৰলৈ উলটি অহা দিনলৈকে তেওঁ নিজৰ ভৰি ধোৱা নাই, তেওঁৰ গোফ ছটা নাই আৰু কাপোৰো ধোৱা নাই।\nতেওঁ ৰজাক দেখা কৰিবলৈ যিৰূচালেমলৈ আহোতে, ৰজাই তেওঁক ক’লে, “হে মফিবোচৎ, তুমি মোৰ লগত কিয় নগ’লা?”\nতাতে তেওঁ উত্তৰ দি ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ, মোৰ দাসে মোক প্ৰবঞ্চনা কৰিলে; কাৰণ আপোনাৰ এই দাসে কৈছিল, ‘মই গাধটি সজোৱাই তাৰ ওপৰত উঠি, মহাৰাজৰ লগত যাম; কিয়নো আপোনাৰ এই দাস খোৰা।’\nমোৰ দাস চীবায়ে, মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ আগত, আপোনাৰ এই দাসৰ বদনাম কৰিলে৷ কিন্তু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ ঈশ্বৰৰ দূতৰ তুল্য৷ এতেকে আপোনাৰ দৃষ্টিত যিহকে ভাল দেখে, আপুনি তাকে কৰক।\nকিয়নো মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ সাক্ষাতে মোৰ সকলো পিতৃ-বংশ কেৱল মৃত্যুৰ যোগ্য আছিল, তথাপি আপুনি আপোনাৰ মেজত ভোজন কৰোঁতা সকলৰ মাজত আপোনাৰ এই দাসক বহুৱালে৷ এই হেতুকে ৰজাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিবলৈ মোৰ নো আৰু কি অধিকাৰ আছে?”\nতেতিয়া ৰজাই তেওঁক ক’লে, “তুমি এতিয়াও আৰু নিজৰ কথাকে কিয় কৈ আছা? মই সিদ্ধান্ত ল’লো যে, তুমি আৰু চীবা, দুয়োয়ে সেই মাটি ভাগ বাঁটি লোৱা।”\nতেতিয়া মফিবোচতে ৰজাক ক’লে, “হয়, তেওঁ সকলোকে লওঁক; কাৰণ মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ শান্তিৰে নিজ গৃহলৈ উলটি আহিল।”\nপাছে গিলিয়দীয়া বৰ্জ্জিলয়ে ৰোগেলীমৰ পৰা আহি, যৰ্দ্দনৰ সিপাৰে ৰজাক আগবঢ়াই থবলৈ তেওঁৰ লগত যৰ্দ্দন পাৰ হ’ল।\nসেই বৰ্জ্জিলয় অতি বুঢ়া, আশী বছৰ বয়সীয়া, ৰজা মহনয়িমত থকা কালত তেওঁ ৰজাক আহাৰ যোগাইছিল; কাৰণ তেওঁ অতিশয় প্ৰতিপত্তিশালীলোক আছিল।\nপাছে ৰজাই বৰ্জ্জিলয়ক ক’লে, “তুমি মোৰ লগত পাৰ হৈ আহা, মই তোমাক যিৰূচালেমত মোৰ লগত থাকিবলৈ ব্যৱস্হা কৰি দিম।”\nকিন্তু বৰ্জ্জিলয়ে ৰজাক ক’লে, “মোৰ আয়ুসৰ নো আৰু কিমান দিন আছে, যে, মই মহাৰাজৰ লগত যিৰূচালেমলৈ উঠি যাম?\nএতিয়া মোৰ আশী বছৰ বয়স৷ মই জানো ভাল-বেয়া ভেদ কৰিব পাৰোঁ? বা যি ভোজন কৰোঁ আৰু যি পান কৰোঁ, আপোনাৰ দাসে মই জানো তাৰ কিবা সোৱাদ বুজিব পাৰোঁ? বা এতিয়াও গায়ক আৰু গায়িকাসকলৰ গীতৰ সুৰ জানো শুনি পাওঁ? এনে স্থলত আপোনাৰ দাস, মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ ভাৰ মই কিয় নো হম, কওঁকচোন?\nআপোনাৰ দাস মই কেৱল মহাৰাজক যৰ্দ্দন পাৰ কৰি লৈ আহিম৷ ৰজাই ইয়াৰ সলনি কেলেই নো এনে অনুগ্ৰহ কৰিব লাগে?\nকিন্তু মিনতি কৰোঁ, আপোনাৰ এই দাসক ঘৰলৈ উলটি যাবলৈ দিয়ক, যাতে মই নিজ নগৰত, নিজ পিতৃ-মাতৃৰ মৈদামৰ কাষতেই মৰিম। কিন্তু চাওক, এয়া আপোনাৰ দাস কিমহম৷ ইয়াক মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ লগত পাৰ হৈ যাবলৈ দিয়ক আৰু আপোনাৰ দৃষ্টিত যিহকে ভাল দেখে, আপুনি ইয়ালৈ তাকেই কৰক।”\nৰজাই উত্তৰ দি ক’লে, “কিমহম মোৰ লগত পাৰ হৈ যাব, তুমি যিহকে ভাল দেখা মই ইয়ালৈ তাকে কৰিম আৰু তুমি মোক যি কৰিবলৈ কোৱা, মই তোমালৈ চাই তাকেই কৰিম।”\nপাছে সকলো মানুহে যৰ্দ্দন পাৰ হ’ল আৰু ৰজায়ো পাৰ হ’ল; পাছত ৰজাই বৰ্জ্জিলয়ক চুমা খাই বিদায় দিলে৷ তেওঁ নিজ ঠাইলৈ উভটি গ’ল।\nএইদৰে ৰজাই গিলগললৈ পাৰ হৈ গ’ল আৰু কিমহমেও তেওঁৰ লগত পাৰ হৈ গ’ল৷ যিহূদাৰ সকলো লোক আৰু ইস্ৰায়েলৰ অৰ্দ্ধেক লোকে ৰজাক পাৰ কৰি নিলে।\nপাছে চোৱা, ইস্ৰায়েলৰ সকলো লোকে ৰজাৰ ওচৰলৈ আহি ৰজাক ক’লে, “আমাৰ ভাই যিহূদাৰ লোকসকলে আপোনাক চুৰ কৰি, মহাৰাজক, আপোনাৰ পৰিয়ালক, আৰু দায়ূদৰ লগত তেওঁৰ সকলো লোকক, কিয় যৰ্দ্দন পাৰ কৰি আনিলে?”\nতাতে যিহূদাৰ সকলো লোকে ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলক উত্তৰ দি ক’লে, “কাৰণ ৰজা আমাৰ ওচৰ-সম্বন্ধীয়া৷ তেন্তে এই কথাতে তোমালোকৰ কিয় খং উঠিছে? আমি জানো ৰজাৰ কিবা খাইছোঁ নাইবা ৰজাই জানো কিবা খৰচ দিব লগীয়া হৈছে?”\nপাছে ইস্ৰায়েল লোকসকলে যিহূদাৰ লোকসকলক উত্তৰ দি ক’লে, “ৰজাৰ লগত আমাৰ সম্বন্ধত দহ ভাগ ফৈদ আছে, গতিকে দায়ূদত তোমালোকতকৈ আমাৰো ততোধিক স্বত্ব আছে৷ এই হেতুকে আমাক কিয় হেয়জ্ঞান কৰিলাহঁক? আৰু আমাৰ ৰজাক ওভোটাই অনাৰ কথা জানো প্ৰথমে আমি কোৱা নাছিলো?” এতিয়া ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ কথাতকৈ যিহূদাৰ লোকসকলৰ কথাবোৰ বৰ কৰ্কশহে হৈ উঠিল।\n২ সামুয়েল 19:1\n২ সামুয়েল 19:2\n২ সামুয়েল 19:3\n২ সামুয়েল 19:4\n২ সামুয়েল 19:5\n২ সামুয়েল 19:6\n২ সামুয়েল 19:7\n২ সামুয়েল 19:8\n২ সামুয়েল 19:9\n২ সামুয়েল 19:10\n২ সামুয়েল 19:11\n২ সামুয়েল 19:12\n২ সামুয়েল 19:13\n২ সামুয়েল 19:14\n২ সামুয়েল 19:15\n২ সামুয়েল 19:16\n২ সামুয়েল 19:17\n২ সামুয়েল 19:18\n২ সামুয়েল 19:19\n২ সামুয়েল 19:20\n২ সামুয়েল 19:21\n২ সামুয়েল 19:22\n২ সামুয়েল 19:23\n২ সামুয়েল 19:24\n২ সামুয়েল 19:25\n২ সামুয়েল 19:26\n২ সামুয়েল 19:27\n২ সামুয়েল 19:28\n২ সামুয়েল 19:29\n২ সামুয়েল 19:30\n২ সামুয়েল 19:31\n২ সামুয়েল 19:32\n২ সামুয়েল 19:33\n২ সামুয়েল 19:34\n২ সামুয়েল 19:35\n২ সামুয়েল 19:36\n২ সামুয়েল 19:37\n২ সামুয়েল 19:38\n২ সামুয়েল 19:39\n২ সামুয়েল 19:40\n২ সামুয়েল 19:41\n২ সামুয়েল 19:42\n২ সামুয়েল 19:43


"দহ-পোন্ধৰ বছৰৰ পিছত অফিচ ৰখীয়া হ’বলৈ আকৌ আমাক প্ৰয়োজন হ'ব"\nদলে দলে কংগ্ৰেছীৰ ‘প্ৰৱেশ’ৰ বিৰুদ্ধে বিজেপিৰ মজিয়াত প্ৰথমটো কণ্ঠ প্ৰতিধ্বনিত\n"পৰিৱৰ্তনকামী বিজেপি চৰকাৰৰ পৰা মানুহে এইখিনিয়েই আশা কৰিছিল নেকি?"\nমীৰা বৰঠাকুৰ। ফটোৰ উৎস : মীৰা বৰঠাকুৰৰ ফেইচবুক টাইমলাইন।\nইজনৰ পিছত সিজন কংগ্ৰেছী নেতাক বিজেপিয়ে আদৰি লোৱা দেখি হতাশ হৈছে বিজেপিৰ পুৰণি নেতা-কৰ্মীৰ একাংশ, যাৰ ‘ক্ষোভ’ৰ প্ৰতিধ্বনি লাহে লাহে শুনা গৈছে।\nমাত্ৰ এদিন পূৰ্বে দলত্যাগ কৰা কংগ্ৰেছ নেতা গৌতম ৰয় আৰু শান্তিয়াজ কুজুৰৰ লগতে যুৱ কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন সভাপতি হিৰণ্য ভূঞাই আজি হেঙেৰাবাৰীৰ প্ৰদেশ বিজেপিৰ কাৰ্য্যালয়ত আনুষ্ঠানিকভাৱে গেৰুৱা দলটোত যোগদান কৰিছে।\nযোৱা ৯ আগষ্টত অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ প্ৰাক্তন সভাপতি তথা ৰাজ্যসভাৰ সদ্য পদত্যাগী সাংসদ ভুৱনেশ্বৰ কলিতাই দিল্লীত দলটোত যোগদান কৰিছিল।\nবিজেপিয়ে পূৰ্বে দুৰ্নীতিৰ কলংক থকা বুলি অভিযোগ অনা কংগ্ৰেছী নেতাক এইদৰে আদৰি লোৱা দেখি হতাশ হোৱা এগৰাকী নেত্ৰীৰ কণ্ঠত আজি প্ৰথম শুনা গ’ল এই হতাশাৰ অনুৰণন।\n“এনে পৰিৱৰ্তন কাম্য নহয় ৷ বিজেপি অসম প্ৰদেশৰ সকলো নেতৃত্বলৈ নমস্কাৰ জনালো। কাৰণ আপোনালোকে আমাক বুজাই দিলে যে আজিৰ ৰাজনীতি আমাৰ দৰে মানুহৰ বাবে নহয়, য’ত আপোচ নাই”, আজি হেঙেৰাবাৰীত কংগ্ৰেছী নেতাৰ আনুষ্ঠানিক যোগদানৰ কাৰ্য্যসূচী চলি থকা সময়তে বিজেপিৰ নেত্ৰী মীৰা বৰঠাকুৰে নিজৰ ফেইচবুকৰ টাইম লাইনত লিখে।\nনৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ আগত নেত্ৰীগৰাকীৰ মন্তব্য, “কংগ্ৰেছৰ প্ৰতি অতিষ্ঠ হৈহে মানুহে বিজেপিক ভোট দিছিল। গৌতম ৰয়ৰ দৰে এজন উচ্ছৃংখল ব্যক্তিক, যি মূল্যবোধ শব্দটোৱেই বুজি নাপায় , তেনেকুৱা এজন ব্যক্তিক যদি বিজেপিয়ে আঁকোৱালি ল’ব পাৰে, তেন্তে জানিব লাগিব মূল্যবোধৰ নিশ্চয়কৈ অৱক্ষয় ঘটিছে।”\n‘ৰাজনীতিত অলপ মূল্যবোধৰ প্ৰয়োজন’ এইবুলি কৈ বৰঠাকুৰে কয়, “একেবাৰেই যদি মূল্যবোধ নাথাকে, যুৱ প্ৰজন্মক কি বাৰ্তা দিব? পৰিৱৰ্তনকামী বিজেপি চৰকাৰৰ পৰা মানুহে এইখিনিয়েই আশা কৰিছিল নেকি? ”\nতেওঁ গৌতম ৰয়ৰ লগতে ভুৱনেশ্বৰ কলিতাকো নিৰ্লজ্জ নেতা বুলি স্পষ্টকৈ অভিহিত কৰে।\n“মই আজি দিনটোলৈকে অপেক্ষা কৰিছিলোঁ, মই এতিয়াও দলটোৰ সদস্য হৈ আছোঁ আৰু জীৱনৰ অন্তিম দিনটোলৈকে থাকিম। কিন্তু সক্ৰিয় ৰাজনীতিত অংশগ্ৰহণ নকৰোঁ। কিয়নো ইয়াত সম্পূৰ্ণ মূল্যবোধৰ অৱক্ষয়ী ৰাজনীতি চলিছে”, দলীয় নীতি-নিয়ম উলংঘা কৰাৰ অভিযোগত প্ৰায় এবছৰ ধৰি বহিষ্কৃত হৈ থকা নেত্ৰীগৰাকীয়ে কয়।\nবিজেপিৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰাক্তন প্ৰভাৰী চন্দ্ৰশেখৰে মীৰা বৰঠাকুৰক অশালীন প্ৰস্তাৱ দিয়াৰ কথা ৰাজহুৱাকৈ প্ৰকাশ কৰি এসময়ত দলৰ নেতৃবৰ্গক বিব্ৰত কৰিছিল বৰঠাকুৰে।\nআজি নৰ্থ-ইষ্ট নাওৰ আগত ভৱিষ্যতবাণী কৰি নেত্ৰীগৰাকীয়ে, “বিজেপিৰ ৰাজনৈতিক ক্ষমতা নাইকিয়া হ’লে এনে এটা দিন আহিব, যেতিয়া পুৰণা কৰ্মীয়ে আকৌ কার্যলয়টোৰ ৰখীয়া হ’ব লাগিব। আমি বিজেপিৰ বেয়া দিনত অফিচৰ ৰখীয়া আছিলোঁ। দহ-পোন্ধৰ বছৰৰ পিছত আমাক অফিচ ৰখীয়া হ’বলৈ আকৌ প্ৰয়োজন হ’ব। এওঁলোক বেলেগ দল ক্ষমতালৈ আহিলে সেই দললৈ গুচি যাব।”\n“মই নিজকে স্বাভিমানী চহকী অসমীয়া মহিলা বুলি ভাবো। ৰাজনীতিত কেতিয়াও মই আপোচ আৰু তোষামোদ নকৰোঁ। সেই কাৰণেই মই উচ্চ আসনত যাব পৰা নাই ”, নিজৰ অৱস্থান সম্পৰ্কত নেত্ৰীগৰাকীৰ মত। তেওঁল লগতে কয়, “আমাক বিজেপিয়ে কিয় দূৰত ৰাখিছে তাৰ প্ৰমাণ আজি তেওঁলোকেই দিলে”।


মোৰ প্ৰিয় ঔপন্যাসিক ৰংবং তেৰাং, ৰংমিলিৰ হাঁহি আৰু হংক্ৰাম (-মংগলসিং ৰংফাৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nঅসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ মাহেকীয়া আলোচনী ‘প্ৰকাশ’ত ধাৰাবাহিক ভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল ৰংবং তেৰাঙৰ প্ৰথম উপন্যাস ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’। সেয়া ১৯৭৯ চনৰ কথা। আমি তেতিয়া হাইস্কুলৰ তলৰ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। ‘প্ৰকাশ’ আলোচনীত সেই তাহানিতে পঢ়া ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ৰ প্ৰথম খণ্ডৰ ‘ফাগুনৰ এটি ধূসৰ সন্ধিয়া’ৰ চিত্ৰটো এতিয়াও মনত সজীৱ হৈ আছে।উপন্যাসখন পঢ়ি আমি ইমানেই প্ৰভাৱিত হৈছিলোঁ যে আলোচনীখনৰ পৰৱৰ্ত্তী সংখ্যাৰ বাবে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই ৰৈছিলো।১৯৮০ চনত উপন্যাসখনৰ অন্তিম খণ্ড প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত বহুদিনলৈকে মনত উপন্যাসখনৰ চৰিত্ৰবোৰৰ কথাই দোলা দি আছিল।১৯৮১ চনত ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ কিতাপ আকাৰে প্ৰ্কাশ হোৱাত আমি আকৌ এবাৰ পঢ়িবলৈ সুযোগ পালো।\nআমি কটন কলেজত থাকোতে ১৯৮৫ চনত ৰবীন্দ্ৰভৱনত ‘ৰংমিলিৰ হাঁহিৰ’ নাট্যৰুপ চাইছিলোঁ।চাই ভাল লাগিছিল,কিন্তু নাট্যকাৰে ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ক মঞ্চত সফলভাৱে উপস্থাপন কৰিব পৰা নাছিল।পঢ়া সমাপ্ত কৰি আমি কৰ্মৰ সন্ধানত ১৯৯৩ চনত গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনত ‘প্ৰগ্ৰেম এছিষ্টেন্ট’ পদৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ দিবলৈ গৈছিলো।আমাক সাক্ষাৎ লৈছিল কেন্দ্ৰ সঞ্চালকে নিজে আৰু লগত আছিল বিশিষ্ট নাট্যকাৰ দুলাল ৰয়।সাক্ষাৎকাৰৰ সচৰাচৰ প্ৰশ্ন কেইটামান সোধাৰ পিছত দুলাল ৰয়ে মোক ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ৰ বিষয়ে সুধিছিল।মোৰ প্ৰিয় উপন্যাসখনৰ বিষয়ে ক’বলৈ মই ভালেই পালোঁ।তকৰ্মক্ষেত্ৰত সোমাই, চাকৰি সূত্ৰে অসমৰ দিহিঙে দিপাঙে ঘূৰি ফুৰি শেষত পশ্চিম কাৰবি আংলঙৰ ৰংখাঙত ভৰি দিলোঁ । তাতে এদিন শুনিলোঁ-বৈঠালাংছ’ৰ ওচৰৰ হংক্ৰামত ৰংবং তেৰাঙৰ বহুপঠিত বিখ্যাত ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ উপন্যাসখনৰ টিভি ছিৰিয়েলৰ শ্বুটিং চলি আছে।পিছত গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনত সম্প্ৰচাৰিত ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ৰ ধাৰাবাহিকখনে প্ৰচুৰ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। তেতিয়াই ধাৰাবাহিকখনকলৈ এটা বিতৰ্কও সৃষ্টি হৈছিল। তেতিয়াই আমি ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’খন পুনৰ পঢ়িছিলোঁ। এইবাৰ পঢ়োতেহে মই বহুত নতুন কথা আৱিস্কাৰ কৰিলোঁ।এয়া দেখোন মোৰ কৰ্মস্থল ৰংখাং অঞ্চলৰ চিনাকি পটভূমিত লিখা উপন্যাস ! উপন্যাসখনত উল্লেখ কৰা প্ৰায়বোৰ ঠাইলৈকে ইতিমধ্যে মই গৈছোঁ।\nইমান দিনে মনত উদয় হোৱা নানান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পাবলৈ, মোৰ প্ৰিয় ঔপন্যাসিকজনক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ মনত বহুদিনৰ পৰাই এটি ইচ্ছা পুহি ৰাখিছিলোঁ। তাতে ছাইদু হাংমিজি হাঞ্চেই স্মৃতি গ্ৰন্থৰ বাবে ৰংবং তেৰাং ছাৰৰ সাক্ষাৎকাৰ ল’বলৈ তাগিদা দিয়াত, এদিন সন্ধিয়া পৰিবাৰ আৰু ছোৱালীজনীক লগত লৈ আমি ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ৰ স্ৰষ্টা ঔপন্যাসিকজনক পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত সময় মতে ডিফুৰ নিজা বাসভৱনত লগ কৰিবলৈ গৈছিলো।ডিচেম্বৰ মাহ; ছাৰে তেতিয়া জুহালত জুই পুৱাই আছিল।আমি গৈ পোৱাত ছাৰে সেই চিৰ পৰিচিত হাঁহিৰে আমাক আথে-বেথে আদৰি ড্ৰয়িং ৰুমলৈ লৈ যাব বিচাৰিছিল।আমি কিন্তু ছাৰৰ লগত জুহালতে বহি ল’লোঁ।ছাৰে ঘৰত থকা ছোৱালীজনীক চাহ কৰিবলৈ ক’লে।আমাৰ ভাল-বেয়া খবৰ ল’লে; আমিও ছাৰৰ খবৰ ল’লোঁ।তাৰ পিছত আমি যোৱাৰ উদ্দেশ্যৰ কথা ক’লোঁ। ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ৰ বিষয়ে নানান কথা পাতি ছাৰৰ লগত এটা অন্তৰংগ সন্ধ্যা পাৰ কৰিলোঁ।\n‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ উপন্যাসখন ৰচনা কৰাৰ প্ৰেৰণা বাৰু ৰংবং ছাৰে ক’ৰ পৰা পাইছিল -এই কথাটো বহুদিনৰ পৰাই জানিবৰ ইচ্ছা হৈছিল।ছাৰৰ নিজৰ ভাষাত- “অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰালত অসমৰ কাৰবি সমাজ সম্বলিত কাহিনীমূলক সাহিত্যৰ অভাৱ অনুভৱৰ বেদনাৰ গভীৰতা, ডঃবীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ ‘ইয়াৰুইংগম’(১৯৬০)আৰু লুম্বেৰ দাইৰ ‘পৃথিৱীৰ হাঁহি’(১৯৬৩)ত প্ৰকাশিত জনজীৱনৰ কাহিনী, অসমৰ সমসাময়িক পৰিস্থিতিৰ লগতে অসমৰ পাহাৰ-ভৈয়াম সম্প্ৰীতিক সাহিত্য-সংস্কৃতিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ জলধাৰাৰ দৰেই একেটা ৰুপত প্ৰৱাহিত কৰি ৰাখিব পাৰে -এই শ্বাশ্বত সত্যৰ উপলব্ধিয়ে সঞ্চাৰ কৰা প্ৰেৰণাতে সৃষ্টি হৈছিল ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’। আৰু কাৰবি আংলঙৰ মাটি আৰু মানুহক বহিৰ্জগতৰ সৈতে পৰিচয় ঘটোৱাৰ সপোন তাহানিখনৰেই । সেই সপোন বাস্তৱত ৰুপান্তৰ ঘটোৱা মাধ্যমেই ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’।’’ উপন্যাসখন ৰচনা কৰাৰ প্ৰেৰণাৰ কথা আমি বাৰু জানিলোঁ ! কিন্তু উপন্যাসখনৰ সৃষ্টি কৰাৰ নেপথ্যৰ কথাবোৰো আমি জানিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ, ছাৰৰ মুখৰ পৰা । যেনে ধৰক-কাৰবি আংলংখন এটা বিশাল অঞ্চল । কিন্তু উপন্যাসখনৰ কাহিনীৰ পটভূমি হ’ল পশ্চিম কাৰবি আংলঙৰ ৰংখাং অঞ্চলৰ বৈঠালাংছ’ আৰু ইয়াৰ দাঁতি- কাষৰীয়া অঞ্চল ।আমি জানো যে তেৰাং ছাৰ ৰংখাং অঞ্চলৰ বাসিন্দা নহয় । তেনেস্থলত ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ উপন্যাসৰ পটভূমি ৰংখাঙত নিৰ্বাচন কৰাৰ প্ৰেৰণা ক’ৰ পৰা কেনেকৈ পালে, সেইকথা সোধাত\nছাৰে আমাক কৈছিল – “জয়ছিং দলৈ চি ই এম হৈ থাকোতে (১৯৭২-৭৮) কাৰবি আংলং জিলা পৰিষদে প্ৰখ্যাত বোলছবি পৰিচালক শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰৰ পৰিচালনাত ‘প্ৰগতিৰ পথত কাৰবি আংলং’ নামৰ এখন তথ্য চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল । সেই তথ্য চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল ৰংবং তেৰাং আৰু ৰয় ইংহিক । ৰয় ইংহিয়ে অৱশ্যে পিছত এই কামৰ পৰা আঁতৰি আহে । ফলত ৰংবং তেৰাঙে অকলে শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰৰ লগত গোটেই কাৰবি আংলংখন বিস্তৃতভাৱে ভ্ৰমণ কৰিব লগা হৈছিল । তেতিয়াই তেওঁ পশ্চিম কাৰবি আংলঙৰ ৰংখাং অঞ্চলৰ ৰংহাং, ৰংবঙৰ পৰা আৰম্ভ কৰি উমৰাছি, উমতিলি, টিকা আৰু ৰংমান্দু আদি ঠাইবোৰ ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু কাৰবিসকলৰ ৰংখাং অঞ্চলৰ চহকী পৰম্পৰাগত সমাজ-সংকৃতিৰ স্বকীয়তাই তেওঁক প্ৰভাৱাম্বিত কৰিছিল।কাৰবি সকলৰ ৰজা আৰু হাবে পিনপ’ আদি এতিয়াও কাৰবি সমাজ ব্যৱস্থাত ৰংখাং অঞ্চলতেই আছেগৈ।সেই কাৰণে তেওঁ উপন্যাসখনৰ বাবে ৰংখাং অঞ্চলহে পটভূমি হিচাপে নিৰ্বাচন কৰিছিল।\nৰংবং ছাৰক তেতিয়াই মই এটা প্ৰশ্ন সুধিছিলোঁ – “‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’খনত হংক্ৰামৰ দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চল ,যেনে-বি-হেনৰু , লংৰে , উমৰু ,টীকা আৰু চেকছ’ আংলং আদি অঞ্চলৰ আচল নাম উল্লেখ কৰিছে । কিন্তু ইয়াত হংক্ৰামৰ নাম ক’তো উল্লেখ নাই।অৱশ্যে হংক্ৰামৰ লাংকুং হাবে, ছাৰছিং হাবেৰ কথা উল্লেখ আছে। ‘ৰংমিলি’ গাওঁখন আমি হংক্ৰাম গাওঁখনেই বুলি ধৰিব পাৰো নেকি?” ছাৰে তেতিয়া ক’লে যে- “হংক্ৰাম গাওঁখনেই ৰংমিলি গাওঁখন বুলি ঠিক নকওঁ; কিন্তু হংক্ৰামলৈ আহিহে মই প্ৰথমে শাৰী শাৰী ছাংঘৰ দেখিছিলোঁ , হাবে পিনপ’ক লগ পাইছিলোঁ – গতিকে ‘ৰংমিলি’ গাওঁখন অংকণ কৰোতে হংক্ৰামৰ পৰোক্ষ প্ৰভাৱ নিশ্চয় পৰিছে।’’ ৰংবং তেৰাং হংক্ৰামৰ জোঁৱাই বুলি বোধহয় বহুতে নাজানে। তেওঁ হংক্ৰামৰ জীয়ৰী, জয়ছিং হাঞ্চে আৰু কাএৎ তেৰনপীৰ কন্যা আৰু বিশিষ্ট লিখক আৰু ৰাজনীতিবিদ ছামছিং হাঞ্চেৰ বায়েক কানাম হাঞ্চেপীৰ পতি।প্ৰকৃততে ৰংবং তেৰাং পূব কাৰবি আংলঙৰ বাসিন্দা । তেওঁৰ জন্ম বকলীয়াঘাটৰ লাংবুংদিংপি এৰাগাঁৱত ১৯৩৭ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত।পিতা বিনহুম তেৰাং আৰু মাতৃ বা-ইক ৰংহাংপী। তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল লংকাত, কলেজীয়া শিক্ষা নগাওঁ কলেজত।তেওঁ পিছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় আৰু ডিফু চৰকাৰী কলেজত অধ্যপনা কৰে। কলেজখনৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ হৈ থাকোতে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।\nৰংবং তেৰাং ছাৰে ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ উপন্যাসখনৰ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰ সম্পৰ্কে নিজে এই বুলি লিখিছিল-‘প্ৰাগ-স্বাধীনতা যুগৰ কাৰবি সমাজৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লেখা হেতুকে বহুতো প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ কথাও প্ৰসংগত আনিবলগীয়া হৈছে । সেইসকলক অৱমাননা কৰিবৰ মোৰ সাহস নাই । উপন্যাসখনৰ চৰিত্ৰবোৰৰ পৰা তেখেত সকলক আঁতৰত ৰাখিহে কাহিনী পৰিবৰ্ধিত কৰা হৈছে। ইয়াৰ কাহিনী আৰু চৰিত্ৰসমুহ সম্পূৰ্ণ কাল্পনিক।”\n“অইনপিনে আমি সকলোৱে জানো যে উপন্যাসখনত বহুতো আচল চৰিত্ৰ সন্নিৱিষ্ট হৈছে-কিন্তু উপন্যাসখনৰ কাল্পনিক চৰিত্ৰ ছাৰইক, অমফু, কাদম আদি চৰিত্ৰ অংকন কৰোঁতে বাৰু কোনোবা প্ৰকৃত চৰিত্ৰসমূহৰ ওপৰত ভেঁজা দি অংকন কৰিছিল নেকি ? আমি শুনা মতে ছাৰইক চৰিত্ৰটোত আপোনাৰ হুপ’ অৰ্থাৎ শশুৰ দেউতা জয়ছিং হাঞ্চেৰ চৰিত্ৰ কিছু প্ৰতিফলিত হৈছে ? কথাটো কিমান দুৰ সঁচা?”- এই প্ৰশ্নত\nতেৰাং ছাৰে পোনচাটে ইতিবাচক উত্তৰ নিদি ক’লে যে- “মই আগতেও কৈছোঁ ,উপন্যাসখনত হংক্ৰামৰ পৰোক্ষ প্ৰভাৱ পৰিছে বুলি । গতিকে মই যিহেতু হংক্ৰামৰেই জোঁৱাই আৰু উপন্যাসখনৰ পটভূমি সেই অঞ্চলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰা, গতিকে কিছুমান চৰিত্ৰৰ প্ৰভাৱ নিশ্চয় পৰিছে । সেইটো স্বাভাৱিক কথা । কিছুমান চৰিত্ৰ অংকন কৰোঁতে মোৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাত কিছু কল্পনাৰ ৰহণ সনা হৈছে।ধৰক, হেমাইৰ কাম্পুৰ স্কুললৈ পঢ়িবলৈ যাওঁতে নাৱেৰে পাৰ হোৱা বৰ্ণনাটো । সেইবোৰ কথা লিখোতে মোৰ ল’ৰালি কালত লংকাত পঢ়িবলৈ যাওঁতে যমুনা নদীঘাটত নাৱেৰে পাৰ হোৱা অভিজ্ঞতা, হংক্ৰামৰ ফু মোহনহঁতে হংক্ৰামৰ পৰা কম্মপুৰত পঢ়িবলৈ যোৱা অভিজ্ঞতাবোৰৰ মোক যি বৰ্ণনা দিছিল, সেইবোৰ অভিজ্ঞতা একেলগে সাঙুৰি মই কিছু কল্পনাৰ ৰহণ সানি বৰ্ণনা কৰিছোঁ ।গতিকে প্ৰভাৱ নিশ্চয় পৰিছে।”\nউপন্যাস সাহিত্যত আঞ্চলিক উপন্যাস বুলি এটা শাখা আছে।ডঃপ্ৰফুল্ল কটকীয়ে তেখতৰ ‘স্বৰাজোত্তৰ অসমীয়া উপন্যাসৰ সমীক্ষা’ নামৰ কিতাপখনত আঞ্চলিক উপন্যাস সম্পৰ্কে আলোচনা কৰোঁতে এই বুলি লিখিছিল -‘আঞ্চলিক উপন্যাস বুলিলে টমাছ হাৰ্ডিৰ সুবিখ্যাত ৱেছেক্স উপন্যাস সমুহলৈ মনত পৰে।ৱেছেক্স অঞ্চলৰ প্ৰকৃতিয়ে সেই অঞ্চলৰ অধিবাসী বা তাৰ লগত কোনো প্ৰকাৰে জড়িত কিছুমান চৰিত্ৰৰ(মূখ্য বা গৌণ) জীৱনৰ হাৱ-ভাৱ, ধ্যান-ধাৰণা, চলন-ফুৰণ,মাত-কথা ইত্যাদি কেনেকৈ প্ৰভাৱাম্বিত কৰে সেই কথা সেই উপন্যাসবোৰত দেখুউৱা হৈছে।সেইবোৰ উপন্যাসত অঞ্চলটোৰ প্ৰভাৱ ইমান দৃঢ় আৰু সুদূৰপ্ৰসাৰী ভাৱে চিত্ৰিত হৈছে যে, কোনো চৰিত্ৰই তাৰ পৰা আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে।\nসাৰ্থক আঞ্চলিক উপন্যাস বুলি দাবী কৰিবলৈ হ’লে উপন্যাসখনত অঞ্চলটোৰ লয়লাস, গতিভংগী ধৰণ-কৰণ সমস্তই সামগ্ৰিক ৰুপত পৰিসফুট হৈ কলাৰ পৰ্যায়লৈ উঠিব লাগে, পাঠকৰ মানসপটত জীৱন্ত হৈ ৰোৱাকৈ চিত্ৰিত হ’ব লাগে।”‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ত পশ্চিম কাৰ্বি আংলঙৰ ৰংখাং অঞ্চলৰ মাত-কথা, সমাজ ব্যৱস্থা, জীৱনধাৰা আৰু ঠাইবোৰৰ বিষয়ে ইমান জীৱন্ত চিত্ৰ অংকন কৰিছে যে ই অনাকাৰবি পাঠকক অভিভূত কৰিছে আৰু কাৰবি সমাজ আৰু ঠাইবোৰৰ বিষয়ে অন্তৰত গভীৰভাৱে সাঁচ বহুৱাব পাৰিছে।আমি বাৰু ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ক এখন সাৰ্থক আঞ্চলিক উপন্যাস বুলিব পাৰোঁনে?”-এনেকৈ সোধাত\nছাৰে স্বভাৱজাত বিনম্ৰতাৰে ক’লে যে- “সেইদৰে চাবলৈ গ’লে ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ক আঞ্চলিক উপন্যাস বুলি কোৱাত মোৰ আপত্তি নাই।কিন্তু কিমানদূৰ সাৰ্থক আঞ্চলিক উপন্যাস হৈছে মই ক’ব নোৱাৰোঁ, সেয়া পাঠক সমাজেহে বিচাৰ কৰিব ।মই মাত্ৰ লিখিছোঁ-ইমানেই।ভাল-বেয়া বিচাৰ পাঠকে কৰিব।ছাৰে আমাক কোৱা মতে ‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ লিখি সম্পূৰ্ণ কৰোতে প্ৰায় ছয় মাহ সময় লাগিছিল।প্ৰায় এবছৰ ধৰি তথ্য চিত্ৰ নিৰ্মানৰ কামত ঘূৰি ফুঁৰোতে শেষত ছাৰ টান অসুখত পৰে।ফলত তেওঁ প্ৰায় ছয় মাহ ধৰি শয্যাশায়ী হ’ব লগা হয়।সেই সময়ত তেওঁ শোৱাপাটীতে বহি উপন্যাসখন লিখি উলিয়াইছিল।\nছাৰে নিজে স্বীকাৰ কৰিছে যে-কাৰবি সমাজৰ নাৰী সম্বন্ধীয় খুটি-নাটি কথাবোৰত সহধৰ্মিণীয়ে সহায় নকৰাহ’লে, কাৰবি সমাজৰ চিত্ৰ বহুখিনি অনুজ্জ্বল হৈ ৰ’লহেতেন।ছাৰৰ সহধৰ্মিণী কানাম হাঞ্চেপীয়ে অসুখৰ সময়ত শুশ্ৰুষা কৰাৰ উপৰিও উপন্যাসখন লিখি থাকোতে বিভিন্ন ধৰনে সহায় কৰিছিল।নাৰী সম্বন্ধীয় কথাবোৰৰ উপৰি ৰংখাং অঞ্চলৰ কাৰবি সমাজৰ সামাজিক গাঁঠনি আৰু সাংস্কৃতিক জীৱন-ধাৰা , ৰীতি-নীতি সম্পৰ্কে বহুতো তথ্য দি কাৰবি সমাজৰ চিত্ৰ অংকন কৰাত যথেষ্ট সহায় কৰিছিল।\n‘ৰংমিলিৰ হাঁহি’ টিভি ছিৰিয়েলখনে প্ৰচুৰ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিলেও ৰংবং ছাৰ উপন্যাসখনৰ চিত্ৰনাট্যৰুপত সন্তুষ্ট নহয়।আমি কাৰণ জানিব বিচৰাত ক’লে যে-“উপন্যাস উপন্যাসেই।ইয়াক চিনেমালৈ ৰুপান্তৰ কৰাটো অতি কঠিন কাম।সেয়া সম্ভৱো নহয়।কাৰণ মানুহৰ অন্তৰৰ অনুভুতি কিছুমানক চিত্ৰৰ ৰুপ দিব নোৱাৰি। ইয়াক কেৱল লিখিত ৰুপত পঢ়িবহে পাৰি।উপন্যাস আৰু চিনেমা সম্পূৰ্ণ বেলেগ মাধ্যম।”


Altacef in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী\nAltacef ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Altacef Benefits & Uses in Assamese- Altacef ar laabh aaru byavaharsamuh\nAltacef ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Altacef Dosage & How to Take in Assamese - Altacef ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAltacef ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Altacef Side Effects in Assamese- Altacef ar parshwakriyasamuh\nAltacef সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Altacef Related Warnings in Assamese- Altacef xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Altacefৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Altacef with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Altacef ar gurutor kriya-pratikriya\nAltacef মতভেদসমূহ- Altacef Contraindications in Assamese- Altacef nishedhsamuh\nAltacef ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Altacef in Assamese- Altacef ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Altacef ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Altacef Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Altacef kriya-pratikriya\nAltacef ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Altacef Benefits & Uses in Assamese - Altacef ar laabh aaru byavaharsamuh\nAltacef তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nAltacef ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Altacef Dosage & How to Take in Assamese - Altacef ar paali aaru xeya kenedore lobo\nAltacef-ৰ উপাদানসমূহ - Altacef Active Ingredients in Assamese - Altacef-ar upadaansamuh\nAltacef ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Altacef Side Effects in Assamese - Altacef ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Altacef ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nAltacef সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Altacef Related Warnings in Assamese - Altacef xonkranta xatarkatabanisamuh\nAltacef-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাই Altacef সুৰক্ষিত ভাবে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nAltacef-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nAltacefস্তন্যপায়ী মহিলাৰ বাবে সুৰক্ষিত।\nবৃক্কত Altacef কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nAltacefৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়াই কেতিয়াবাহে বৃক্ক ক প্ৰভাবিত কৰে।\nযকৃতত Altacef কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nআপুনি কলিজা ৰ ক্ষতিৰ কোনো আশংকা নকৰাকৈ Altacef গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Altacef ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Altacef ক্ষতিকাৰক নহয়।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Altacefৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Altacef with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Altacef ar gurutor kriya-pratikriya\nAltacef তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nAltacef মতভেদসমূহ - Altacef Contraindications in Assamese - Altacef nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Altacef লোৱা অনুচিত যাতে -\nAltacef ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Altacef in Assamese - Altacef ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Altacef-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Altacefৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nনহয়, মগজু খটাবলগা কোনো কাম আপুনি কৰাটো অনুচিত, আপুনি Altacef লোৱাৰ পিছত সেয়া সক্ৰিয় কিয়নো আৰু সতৰ্ক থকাটো প্ৰয়োজনীয়।\nহয়, কিন্তু আপুনি ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Altacef লোৱা উচিত।\nAltacef য়ে মানসিক বিসংগতিৰ চিকিত্সা কৰাত বা নিৰাময় কৰাত অক্ষম।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Altacef ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Altacef Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Altacef kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Altacefৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nখাদ্যৰ সৈতে Altacef লোৱাটো স্বাভাৱিক।\nমদ আৰু Altacefৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nএই বিষয়ত এতিয়ালৈ কোনো গৱেষণা হোৱা নাই। সেয়ে Altacefৰ সৈতে মদ্যাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱক লৈ এতিয়ালৈ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে জনা হোৱা নাই।\nAltacef ৰ অনুকল্প - Substitutes for Altacef in Assamese\nAltacef ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Altacef Price and Pack Size in Assamese - Altacef ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Altacef লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Altacef ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Altacef সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Altacef ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Altacef সেৱন কৰে?


২ সামুয়েল 15 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (২সামু 15)\n২ সামুয়েল 15\nসেই সময়ৰ পাছত অবচালোমে নিজৰ বাবে এখন ৰথ, কেইটামান ঘোঁৰা আৰু নিজৰ আগে আগে লৰি যাবৰ বাবে পঞ্চাশ জন মানুহ যুগুত কৰি ল’লে।\nঅবচালোমে ৰাতিপুৱাতে উঠি, নগৰৰ দুৱাৰ বাটৰ কাষত থিয় দি থাকে৷ তেতিয়া যদি বিচাৰৰ অৰ্থে ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিব লগা কোনো মানুহৰ গোচৰ থাকে, অবচালোমে তেওঁক মাতি সোধে, “তুমি কোন নগৰৰ পৰা আহিছা?” তাতে সেই লোকজনে উত্তৰ দি কয় বোলে, “আপোনাৰ এই দাস ইস্ৰায়েলৰ ফৈদৰ মাজৰ এজন৷”\nতেতিয়া অবচালোমে তেওঁক কয়, “চোৱা, তোমাৰ গোচৰৰ কথা ভাল আৰু ন্যায়, কিন্তু তোমাৰ কথা শুনিবলৈ ৰজাৰ নিযুক্ত কৰা লোক কোনো নাই।”\nঅবচালোমে আৰু কয়, “মোৰ ইচ্ছা এয়ে যে যদি মোক দেশৰ বিচাৰকৰ্ত্তা পতা হ’লে, কোনো বিবাদ বা গোচৰ থকা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে মোৰ ওচৰলৈ আহিলহেঁতেন আৰু মই তেওঁলৈ ন্যায় বিচাৰ কৰিলোঁহেঁতেন।”\nপাছত এনে ঘটে যে কোনো এজন লোক যেতিয়া তেওঁক শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে, সেই লোকজনক তেওঁ হাত মেলি ধৰে আৰু চুমা খায়।\nইস্ৰায়েলৰ যি সকলো লোক ৰজাৰ ওচৰলৈ বিচাৰৰ অৰ্থে আহে, সেই সকলোকে অবচালোমে সেইৰূপেই ব্যৱহাৰ কৰে। এইদৰেই অবচালোমে ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ মন তেওঁৰ ফাললৈ নিলে।\nতাৰ পাছত চাৰি বছৰৰ শেষত, অবচালোমে ৰজাক ক’লে, “মই আপোনাক বিনয় কৰিছোঁ, মই যিহোৱালৈ যি এটা সঙ্কল্প কৰিলোঁ তাক হিব্ৰোণত পালন কৰিবৰ বাবে মোক যাবলৈ অনুমতি দিয়ক।\nকিয়নো আপোনাৰ দাস মই যেতিয়া অৰাম দেশৰ গচুৰত প্ৰবাস কৰি আছিলোঁ, তেতিয়া মই এই সঙ্কল্প কৰি কৈছিলোঁ, ‘যদি যিহোৱাই মোক নিশ্চয়ে যিৰূচালেমলৈ ওভোটাই নিয়ে, তেতিয়া মই যিহোৱাক সেৱাভক্তি কৰিম।’”\nতাতে ৰজাই ক’লে, “শান্তিৰে যোৱা।” তেতিয়া অবচালোম উঠি হিব্ৰোণলৈ গ’ল।\nকিন্তু অবচালোমে ইস্ৰায়েলৰ আটাই ফৈদৰ ওচৰলৈ চোৰাং-চোৱাৰ দ্বাৰাই কৈ পঠালে, বোলে, “শিঙাৰ শব্দ শুনামাত্ৰে তোমালোকে ক’বা, ‘অবচালোম হিব্ৰোণত ৰজা হ’ল।’”\nআৰু অবচালোমৰ লগত যিৰূচালেমৰ পৰা দুশ নিমন্ত্ৰিত লোক গৈছিল।\nপাছে অবচালোমে বলি দান কৰা সময়ত মানুহ পঠাই দায়ূদৰ মন্ত্ৰী গিলোনীয়া অহীথোফলক তেওঁৰ নগৰ গিলোৰ পৰা মতাই আনিলে৷ এইদৰে অবচালোমৰ চক্ৰান্ত মজবুত হৈ উঠিল, কাৰণ অবচালোমৰ পক্ষৰ লোক ক্ৰমে ক্ৰমে বাঢ়ি গ’ল।\nপাছত এজন দূতে দায়ূদৰ ওচৰলৈ আহি এই সম্বাদ দিলে, বোলে, “ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ মন অবচালোমৰ পক্ষ হ’ল।”\nতাতে দায়ূদে যিৰূচালেমত নিজৰ লগত থকা সকলো দাসবোৰক ক’লে, “আহা আমি ওলাই পলাওঁহ’ক; নহ’লে অবচালোমৰ হাতৰ পৰা আমি এজনো সাৰিব নোৱাৰিম। এতেকে শীঘ্ৰে যাবলৈ যুগুত হোৱা, নহ’লে সি বেগাই আমাৰ লগ ধৰিব আৰু আমাৰ ওপৰত অমঙ্গল ঘটাব আৰু তৰোৱালৰ ধাৰেৰে নগৰৰ লোকক আঘাত কৰিব।”\nতাতে, ৰজাৰ দাসবোৰে ৰজাক ক’লে, “চাওঁক, আমাৰ প্ৰভু মহাৰাজে যি কৰিবলৈ মন কৰিছে তাক কৰিবলৈ আপোনাৰ দাসবোৰ যুগুত হৈ আছে।”\nপাছে ৰজা ওলাই গ’ল, আৰু তেওঁৰ সকলো পৰিয়াল তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল; কিন্তু ৰাজগৃহ প্ৰতিপাল কৰিবৰ বাবে ৰজাই দহজনী উপপত্নী এৰি থৈ গ’ল।\nপাছত ৰজা আৰু তেওঁৰ পাছত যোৱা সকলো মানুহ ওলাই গৈ বৈৎ-মিৰ্হকত ৰ’ল।\nতেওঁৰ দাসবোৰ তেওঁৰ লগে লগে কুচকাৱাজ কৰি খোজ কাঢ়ি গ’ল আৰু সকলো কৰেথীয়া, পেলেথীয়া আৰু সকলো গাতীয়া লোক অৰ্থাৎ ছশ লোক তেওঁৰ পাছে পাছে গাতৰ পৰা অহা ৰজাৰ আগে আগে গ’ল।\nতেতিয়া ৰজাই গাতীয়া ইত্তয়ক ক’লে, “তুমি আমাৰ লগত কিয় আহিছা? তুমি উভটি গৈ অবচালোম ৰজাৰ লগত থাকা কিয়নো তুমি বিদেশী আৰু এজন দেশান্তৰিত লোক৷ তোমাৰ নিজ ঠাইলৈ উভটি যোৱা।\nযিহেতু তুমি যোৱা কালি মাথোন আহিলা, কিয় মই তোমাক আমাৰ লগত লৈ সকলোফালে ঘূৰাই ফুৰাম? মই নিজেই নাজানো যে মই ক’লৈ গৈ আছোঁ৷ সেই কাৰণে তুমি তোমাৰ লোকসকলক লৈ ঘূৰি যোৱা৷ তোমাৰ লগত দয়া আৰু সত্য থাকক।”\nকিন্তু ইত্তয়ে ৰজাক উত্তৰ দি ক’লে, “জীৱন্ত যিহোৱাৰ শপত আৰু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ জীৱনৰ শপত, মৰিবৰ বা জীয়াই থকাৰ অৰ্থেই হওঁক, মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ যি ঠাইলৈ যাব, আপোনাৰ এই দাসো সেই ঠাইলৈকে যাব।”\nসেই বাবে দায়ূদে ইত্তয়ক ক’লে, “তেন্তে তুমি আমাৰ লগত আগবাঢ়ি গৈ পাৰ হোৱা।” তেতিয়া গাতীয়া ইত্তয় ও তেওঁৰ সমূদায় লোক আৰু তেওঁলোকৰ লগত অহা সকলো পৰিয়াল ৰজাৰ সৈতে গ’ল।\nসকলো লোকে কিদ্ৰোণ উপত্যকা পাৰ হৈ যাওঁতে, গোটেই দেশখনে বৰকৈ ক্ৰন্দন কৰিলে আৰু ৰজাই নিজেও পাৰ হ’ল৷ এইদৰে সকলো লোক বাটত যাত্ৰা কৰি কৰি মৰুপ্ৰান্তৰ দিশে গ’ল।\nআনকি চাদোকো তেওঁৰ লগত লেবীয়া লোকসকল ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি বৈ লৈ উপস্থিত হ’ল৷ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকটি নমাই ৰাখিলে আৰু তেতিয়া অবিয়াথৰ তেওঁলোকৰ লগত লগ দিলে৷ তেওঁলোকে এনে কৰাৰ আগে লোকসকল নগৰৰ পৰা একেবাৰে ওলাই নহালৈক ৰখি থাকিল৷\nৰজাই চাদোকক ক’লে, “তুমি ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি পুনৰাই নগৰলৈ ঘূৰাই লৈ যোৱা। যদি যিহোৱাৰ দৃষ্টিত মই অনুগ্ৰহ পাওঁ, তেনেহ’লে তেওঁ পুনৰাই মোক ঘূৰাই আনিব আৰু তাক ও তেওঁৰ বাসস্থান মোক দেখুৱাব৷\nকিন্তু যদি তেওঁ এইদৰে কয়, ‘তোমাত মোৰ একো সন্তোষ নাই,’ তেন্তে চোৱা, মই ইয়াত আছোঁ আৰু তেওঁ দৃষ্টিত যি ভাল, মোলৈ তেওঁ তাকেই কৰক।”\nৰজাই চাদোক পুৰোহিতক ইয়াকো ক’লে, “তুমি এজন দৰ্শক নহয় নে? তুমি তোমাৰ পুত্ৰ অহীমাচ আৰু অবিয়াথৰৰ পুত্ৰ যোনাথন, তোমালোকৰ এই দুই পুত্ৰক লগত লৈ, শান্তিৰে নগৰলৈ ঘূৰি যোৱা।\nআৰু চাবা তোমালোকৰ ওচৰৰ পৰা মোলৈ ঠিক খবৰ নহামানে, মই পাৰ-ঘাটত বাট চাই থাকিম।”\nএতেকে চাদোক আৰু অবিয়াথৰে ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি আকৌ যিৰূচালেমলৈ লৈ গৈ, তেওঁলোক সেই ঠাইতে থাকিল।\nপাছত দায়ুদ জৈতুন পৰ্বতলৈ উঠি যোৱা বাটেদি খালি ভৰিৰে উঠি গ’ল৷ তেওঁ ওপৰলৈ উঠি যাওঁতে কান্দি কান্দি গ’ল আৰু তেওঁৰ মূৰ ঢকা আছিল৷ তেওঁৰ লগৰ লোকসকলে প্ৰতিজনেও নিজ নিজ মূৰ ঢাকিলে আৰু ওপৰলৈ উঠি যাওঁতে কান্দি কান্দি গ’ল।\nতেতিয়া কোনো এজনে দায়ূদক ক’লে, “অবচালোমৰ লগত চক্ৰান্তকাৰীবোৰৰ মাজত অহীথোফলো আছে।” তাতে দায়ূদে প্ৰার্থনা কৰি ক’লে, ‘হে যিহোৱা, মই বিনয় কৰোঁ, অহীথোফলৰ মন্ত্ৰণা মূৰ্খৰ মন্ত্ৰণা কৰক।’\nপাছত দায়ূদে যেতিয়া পৰ্বতৰ সেই টিং পালে, যি ঠাইত লোকসকলে যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰে, তেতিয়া অৰ্কীয়া হূচয়ে নিজৰ কাপোৰ ফালি মূৰত মাটি লৈ দায়ূদৰ লগ ধৰিবলৈ আহিল।\nদায়ূদে তেওঁক ক’লে, “তুমি যদি মোৰ লগত যোৱা তেন্তে তুমি মোলৈ ভাৰহে হ’বা।\nকিন্তু যদি তুমি নগৰলৈ ঘূৰি গৈ অবচালোমক কোৱা যে ‘হে মহাৰাজ, মই আপোনাৰ দাস হম, আগেয়ে যেনেকৈ আপোনাৰ পিতৃৰ দাস আছিলোঁ, তেনেকৈ আপোনাৰো দাস হম,’ তেন্তে মোৰ বাবে তুমি অহীথোফলৰ মন্ত্ৰণা ব্যৰ্থ কৰিব পাৰিবা।\nসেই ঠাইতে চাদোক আৰু অবিয়াথৰ পুৰোহিত জানো তোমাৰ লগত নাথাকিব নে? এই হেতুকে তুমি ৰাজগৃহত যি যি কথা শুনিবা সেই সকলো কথা চাদোক আৰু অবিয়াথৰ পুৰোহিতক ক’বা।\nচাবা, যেন সেই ঠাইত তেওঁলোকৰ লগত তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰক, চাদোকৰ পুত্ৰক অহীমাচ আৰু অবিয়াথৰৰ পুত্ৰক যোনাথন আছে৷ তোমালোকে যি যি কথা শুনিবা, তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই মোৰ গুৰিলৈ সেই সকলো বাতৰি পঠাই দিবা।”\nতেতিয়া দায়ূদৰ বন্ধু হূচয় নগৰলৈ গ’ল আৰু তেতিয়া অবচালোমো যিৰূচালেমত সোমাল।\n২ সামুয়েল 15:1\n২ সামুয়েল 15:2\n২ সামুয়েল 15:3\n২ সামুয়েল 15:4\n২ সামুয়েল 15:5\n২ সামুয়েল 15:6\n২ সামুয়েল 15:7\n২ সামুয়েল 15:8\n২ সামুয়েল 15:9\n২ সামুয়েল 15:10\n২ সামুয়েল 15:11\n২ সামুয়েল 15:12\n২ সামুয়েল 15:13\n২ সামুয়েল 15:14\n২ সামুয়েল 15:15\n২ সামুয়েল 15:16\n২ সামুয়েল 15:17\n২ সামুয়েল 15:18\n২ সামুয়েল 15:19\n২ সামুয়েল 15:20\n২ সামুয়েল 15:21\n২ সামুয়েল 15:22\n২ সামুয়েল 15:23\n২ সামুয়েল 15:24\n২ সামুয়েল 15:25\n২ সামুয়েল 15:26\n২ সামুয়েল 15:27\n২ সামুয়েল 15:28\n২ সামুয়েল 15:29\n২ সামুয়েল 15:30\n২ সামুয়েল 15:31\n২ সামুয়েল 15:32\n২ সামুয়েল 15:33\n২ সামুয়েল 15:34\n২ সামুয়েল 15:35\n২ সামুয়েল 15:36\n২ সামুয়েল 15:37