হাতযোৰ কৰিছো, কন্যা সন্তান জন্ম নিদিব; কিয় আক্ষেপত জ্বলি উঠিছে অসম?\nসাৰি যায় ধৰ্ষণকাৰী! কিমান বিচাৰিব ন্যায়? ছ’চিয়েল মিডিয়াত বহুতে উজাৰিলে ক্ষোভ\nMay 6, 2021 8:38 pm\nজীৱশ্ৰেষ্ঠ মানৱৰূপী দানৱৰ নিৰ্লজ কাণ্ডই পুনৰবাৰ কঁপাই গৈছে অসম। চুমিলা ৰংহাংপীৰ পাছতে গোগামুখৰ চাউলধোৱাত ১৭ টা নৰপিশাচৰ কামনাৰ বলি হ’ল দ্বীপশিখা শইকীয়া।\nআনকি ধৰ্ষণ কৰি হত্যা কৰি আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে ধৰ্ষণকাৰীকেইটাই। গোগামুখৰ চাওলধোৱা আৰক্ষী চকীৰ অন্তৰ্গত থেকেৰা গুৰিৰ শংকৰদেৱ শিশু নিকেতনত অধ্যয়নৰত চতুৰ্থ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰী ৯ বছৰীয়া কনমানিজনী যেন ঘৰত অকলে থকাটোৱেই পাপ হ’ল। ঘৰত কোনো নথকাৰ সুযোগ লৈ মঙ্গলবাৰে কনমাণিজনীক ধৰ্ষণ কৰি গামোচাৰে ঘৰতে ওলোমাই থৈ যায় আৰু আত্মহত্যাৰ ৰূপ দিয়াৰ চেষ্টা কৰে।\nঅৱশ্যে, চাউলধোৱা আৰক্ষীয়ে কেইবাজনো অভিযুক্তক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছে যদিও বৰ্তমান যেন ছ’চিয়েল মিডিয়াত বিষয়টোক লৈ তীব্ৰ ক্ষোভ উজাৰিছে সচেতন মহলে। সকলোৰে কেৱল এটাই দাবী ‘ধৰ্ষণকাৰীক ফাঁচি দিয়ক।‘\nইপিনে, চুমিলা ৰংহাংপিৰ দোষীয়ে উচিত শাস্তি লাভ নকৰাকৈ বা পৰিয়ালে ন্যায় নৌপাওতেই এনে এটা পাশৱিক ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ পাছতে একাংশ মহিলাই ফেচবুকত পোষ্ট দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে ‘হাতযোৰ কৰিছো, কন্যা সন্তান জন্ম নিদিব।‘\nকিছু সংখ্যকে ইয়াৰ কাৰণ বাখ্যা কৰি লিখিছে, ‘কিমান আৰু নিজৰ কন্যা সন্তানক কিছুমান নৰপিশাছৰ কামনাৰ বলি হ’বলৈ এৰি দিম? কন্যা সন্তান জন্ম দিয়াটোৱেই পাপ নেকি?’\nএই সন্দৰ্ভত কন্ঠশিল্পী সুৱাসনা দত্তইয়ো ফেচবুকত ক্ষোভ উজাৰি লিখি কয়, ‘এই নৰপিশাচকেইটাৰ ফাঁচীৰ দাবী জনাইছো ৷ পুলিচ প্ৰশাসন আৰু ন্যায়পালিকালৈ কাতৰ অনুৰোধ- কণমাণি দ্বীপশিখাৰ ধৰ্ষণকাণ্ডৰ লগত জড়িত কোনো এজন অপৰাধীয়ে যাতে সাৰি যাব নোৱাৰে ৷’\nআনহাতে, এই সন্দৰ্ভত মন্ত্ৰী পিযুষ হাজৰিকাৰ পত্নী তথা অভিনেত্ৰী আইমী বৰুৱাইয়ো ক্ষোভ উজাৰি ফেচবুকত লিখি কয়, ‘প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ, ন্যায় বিচাৰি Hashtag Justice for বুলি লিখিবলৈ দুখ লগা হৈছে। ইমান বছৰে ইটোৰ পাছত সিটো ধৰ্ষণ হৈয়েই আছে, আমি সামাজিক মাধ্যমত প্ৰতিবাদ কৰি আছোঁ, ক্ষোভ উজাৰিছো, কিন্তু সমাধান ক’ত ! শিপাৰ পৰাই যেন ক্ৰমাৎ বিকৃতি ঘটিছে মানুহৰ মানসিকতাত।‘\n‘ধৰ্ষণকাৰীক কৰায়ত্ত কৰিলেই সেই নিস্পাপ প্ৰাণবোৰে ন্যায় পাবনে ? দুই এটা ঘটনাৰ বাবে দোষীক শাস্তি দিয়া পৰিলক্ষিত হয়। কিন্তু স্থায়ী সমাধান ক’ত ? কেতিয়া আমাৰ সমাজৰপৰা এই পিশাচবোৰ নিৰ্মূল হ’ব। হৈ যোৱা ঘটনাটোৱে কঁপাই আছে এতিয়াও, সুস্থিৰ হ’ব পৰা নাই। এই সময় ,মানুহৰ মানসিকতাত সঁচাকৈয়ে ঘূণে ধৰিছে। প্ৰয়োজন স্থায়ী সমাধানৰ। এনে ঘটনাবোৰ সংঘটিত হোৱাৰ কাৰণসমূহ ফঁহিয়াই চাই তাৰ যুক্তিযুক্ত সমাধানসূত্ৰ লাগে আমাক, সমাজখন, মানুহৰ মানসিকতাবোৰ নিকা কৰা প্ৰয়োজন। ঈশ্বৰৰ ওচৰত কাতৰ প্ৰাৰ্থনা, এনে ঘটনা আৰু সংঘটিত নহওক। মানুহৰ মনৰ কলুষতাবোৰ নিৰ্মূল হওক।‘ আইমী বৰুৱাই এইদৰে লিখি কয়।\nগোগামুখৰ জঘন্য কাণ্ডত জড়িতৰ অভিযোগত আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা অভিযুক্তসকল।\nসেইদৰে অভিনেত্ৰী নিশিতা গোস্বামীয়ে কয়, “আৰক্ষী আৰু ন‍্যায়পালিকালৈ অনুৰোধ যে অতি শীঘ্ৰে এক দৃষ্টান্তমূলক শাস্তি দি কনমানিটোৰ আত্মাক শান্তি দিয়ক। এটা কথা সত্য যে এনে ঘটনাৰ বাবে দোষীবোৰ প্ৰায়ে অশিক্ষিত নাইবা শিক্ষিত হৈও কাণ্ডজ্ঞান নোহোৱা মানুহ। এনে লাগে যে এই নৰ পিশাচবোৰ আমাৰ সমাজে ঢুকি পোৱা অৱস্থাত নাই। এজন ধৰ্ষণকাৰীক শাস্তি দিয়াৰ পাছতো এই তিঘিল ঘিলাই থকা কিছুমান নৰখাদকে শাস্তিৰ খবৰেই নাপায়। ইহঁতে চিকাৰ বিচাৰি ঘুৰ্মূটিয়াই ফুৰে। ধৰ্ষণকাৰীক শাস্তি দিয়াৰ লগতে সমাজত লুকাই থকা এনে সম্ভাৱনাপূৰ্ণ ধৰ্ষণকাৰী বা হত্যাকাৰীবোৰকো চিনাক্ত কৰা এক পদ্ধতি বা উপায় বিচাৰিব লাগিব। বিপদ হৈ যোৱাৰ পাছত হাহাকাৰ কৰি থকাতকৈ সমাজে একগোট হৈ সময়ে সময়ে এই বিষয়ক কাম কৰিব লাগিব। চৰকাৰেও এনে ঘটনা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এক পৃথক বিভাগ (ৰাষ্ট্ৰীয় স্তৰত) বনাব লাগিব। হয়তো ইয়াতকৈও বহুত ভাল সমাধান ওলাব; কেৱল এই ঘটনাই শেষ হ’ব লাগে!’’\nউল্লেখযোগ্য যে, কিছুদিন পূৰ্বে অৰ্থ্যাৎ ২২ এপ্ৰিলত ৰহা খাইগড়ত প্ৰকাশ বৰঠাকুৰৰ ঘৰত বনকৰা ছোৱালী চুমিলা ৰংহাংপীৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰৰ পাছতে দোষীক উচিত শাস্তি দাবী কৰি বহু জাতীয় সংগঠনে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছিল।\nতাৰ পাছতে একেই ধৰণে কণমানি দ্বীপশিখাক হত্যা কৰাৰ পাছত এতিয়া যেন ন্যায় ব্যৱস্থাৰ ওপৰত আস্থা হেৰুৱাই আন একাংশই লিখিছে ‘ৰঙাঘৰত আৰামৰে আমাৰ টকাৰে নৰপিশাচ কেইটাক পোহপাল দি থকাতকৈ ৰাজপথত ৰাজহুৱাভাৱে ফাঁচি দিয়ক, ধৰ্ষণৰ মাত্ৰা নাইকিয়া হ’ব।‘\nমানৱ সমাজক কলুষিত কৰা এনে নিৰ্ল্লজ্জ ঘটনা যাতে পুনৰ সংঘটিত নহওঁক সেয়াই এতিয়া সকলোৰে কামনা।


সতিনী — গীতিকা শইকীয়া – ফটাঢোল\nAugust 1, 2019 গল্প\t18 Comments\nসতিনী — গীতিকা শইকীয়া\n“চামীয়ে (স্বামীৰে) লগতে ময়ো যাং অই!\nএইখন সংসাৱত (সংসাৰত) নেথাকং অই!”\nইনাই বিনাই কান্দি আছে মালতী বুঢ়ীয়ে! গাঁৱৰ এগৰাকী অতিকৈ কাঁজিয়া খোৰ তিৰোতা মালতী বুঢ়ীৰ গিৰিয়েক হলধৰ ককাৰ দেহাৱসান ঘটিল। বয়সজনিত কাৰণতেই ককাৰ মৃত্যু হ’ল যদিও গাঁৱৰ প্ৰায়বোৰে ভাৱে যে মালতী বুঢ়ীৰ পুৱাৰ পৰা ৰাতি শুৱালৈকে অনবৰতে সকলোৰে লগত কাঁজিয়া কৰাৰ স্বভাৱৰ বাবেই ককাৰ মৃত্যু হ’ল।\nদোকমোকালিতে শুই উঠি জুহালত চাহৰ কেটলীটো উঠাই মালতী আইতাই প্ৰাতঃকৰ্ম কৰি উঠি দুবাল্টিমান পানী গাত সাউটকে ঢালি লৈ তিয়নী সলাই লৈ জুহালৰ জুইৰ তাপত অকনমান গাটো টঙাই লৈ কাঁহৰ বাটিটোত বাকী লোৱা চাহৰ এসোঁহা গিলি লৈয়েই গিৰিয়েক হলধৰক “বুঢ়াটোৰ বাবে চাহ কেইবাৰ তপটাম“ বুলি যি গালি পাৰা আৰম্ভ কৰে সেইয়া ক্ৰমে দুই পুতেক-বোৱাৰীয়েকহঁতক গোটেই দিনটো গালি পাৰালৈকে চলি থাকে। বোৱাৰীয়েক দুয়োজনীয়ে প্ৰায়েই অতীষ্ঠ হৈ মাকৰ ঘৰলৈ যামগৈ বুলিও হুমকি দিয়ে। মালতী আইতাই আৰু দুগুণে চিঞৰি সংসাৰৰ অবাইচ মাতেৰে গালি পাৰি কেইবাদিনলৈ ঘৰখন গৰম কৰি ৰাখে। ডাঙৰজনী বোৱাৰীয়েক অনিমাই নিজৰ পিতৃৰ লাওলোৱা অৱস্থাৰ কথা মনত পৰিয়েই মনে মনে থাকে।\nপিছে সৰুজনী বোৱাৰীয়েক ধনেমাই ধনী ঘৰৰ হোৱা বাবে মালতী আইতাৰ গালি মুঠেই সহ্য কৰিব নোৱাৰে। ওলোটাই ধৰে আইতাক। এয়ে লৈ ঘৰখনত প্ৰায় প্ৰতিদিনেই কিবা নহয় কিবা কথাত হুলস্থূল হৈ থাকে। অসহ্য হৈ হলধৰ ককাই তিনিআলিৰ বৰগছজোপাৰ তলতেই বহি থাকে। প্ৰায়েই দুপৰীয়া ভাতসাজ খাবলৈও নেযায়। সেই লৈও এভমকা গালিৰে সৈতে মালতী আইতা যদি তিনিআলিত হাজিৰ হয়হি তেতিয়া এখন সৰু সুৰা ভাওনাই হৈ যায়। সেই ভাওনাত নিৰ্যাতিত হলধৰ ককাৰ বিপৰীতে ৰাৱণ অথবা হিৰণ্যকশিপুৰ হৈ পৰে আইতা। শেষত পুতেকহঁতে টানি টানি দুয়োকে ঘৰলৈ নিবলগীয়া হয়।\nহিয়ালী-জিয়ালী কৈ এনেদৰে গান গোৱাৰ দৰে কান্দি থকা আইতাক দেখি উপস্থিত বহুতৰে চকু সেমেকি উঠিল। গাঁৱৰে কেইগৰাকীমান বয়সীয়াল তিৰোতাই নিজৰ নিজৰ সেমেকি যোৱা চকু আঁচলৰে মচি কৈ থাকিল,-“হেজাৰ হক, আইতাৰ সউকালয়ে পৱা লগয়ী আছিল গিয়িয়েকটো, বেয়া লাগিবই দেচোন! কাঁজিয়া কয়িলেও পেম কয়িয়েই পলাই আহিছিল। ইচ, বুঢ়ীয়ে এতিয়া কাৰ লগত কাঁজিয়া কয়িব হয়নে….!”\nহঠাতে মানুহবোৰৰ মাজেদিয়েই চিঞৰি চিঞৰি কান্দি কান্দি আহি আইতাৰ কাষতে ঢাচকে পৰিলহি গাঁৱৰে সিটো মূৰৰ তথা মালতী আইতাৰ আজন্ম শত্ৰু বুলি জনাজাত ৰূপী আইতা। দুয়ো শৈশৱৰে লগৰী যদিও গাঁৱত যোৱা কেবা দশক ধৰি দুয়ো দুয়োকে চকু পাৰি দেখিব নোৱাৰে। য’তেই সমুখা-সমুখি হয় তাতেই দুয়ো বুঢ়ীয়ে কাঁজিয়া কৰিবলৈ ফেঁপেৰী পাতি ধৰে। দুয়ো বুঢ়ীৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা অবাইচ মাতক গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া সকলোৱেই হাঁহি-ধেমালিৰ কাৰক হিচাবে গণ্য কৰে বাবেই সুবিধা পালেই দুয়োেৰ মাজত কাঁজিয়া লগাবলৈ বহুতে তিলটোকে তাল কৰি লগাই দিয়ে।\nযিনহওক, হলধৰ ককাৰ ধূপ-ধূনা-ফুলেৰে সজাই থোৱা মৃতদেহৰ ভৰি শিতানত পৰি মালতী আইতাই কান্দি কান্দি গাই থকা কথাখিনিকে কাষতে আহি বহি পৰা তথা আইতাৰ ঘোৰ শত্ৰু বুলি জনাজাত ৰূপী আইতাইও সুৰ লগাই গাবলৈ ধৰিলে,-\n“চামীয়ে লগতে ময়ো যাং অই,\nএইখন সংসাৱত নেথাকং অই!”\nমালতী আইতাই কাষতে আহি বহি পৰা ৰূপী আইতাক সাৱতি ধৰি তেনেকৈয়ে গানটো গাই গাই কান্দিলে যদিও হঠাতে দেখোন চিঞৰি উঠিল,-\n“অই কুকুৰৰ জীয়েক, মোৰ মানুহটো তোৰ পৈয়েৰ কেতিয়া পৱা হ’ল? তই হ’বলা মোৰ বুঢ়াৰ লগতো লীলা-খেলা কয়িছিলি। হয়ি হয়ি! বালকহে বুলিলং দে! তোৰ লাজ লগা নাই? ডেকা কালত মোৰ পেম-ভালপোৱাক কাঢ়ি নি নিজৰ গিয়িয়েৰ বনালি, এতিয়া বুঢ়া কালত মোৰ গিয়িয়েকটোকো মোৰ পা লৈ গ’লি। অ’ এতিয়াহে বুজিছোঁ বালক, এই অবালচন বুঢ়াই মোক কিয় বেয়া পাইছিল। কিয় তিনি আলিতে বহি থাকিছিল হতচিৰি যোৱা বুঢ়াই! অ’ চতয়ী ৰূপীমাই, তই এই বয়সতো এনেকৈ পেম-পিয়িটি কয়িবলৈ লাজ পোৱা নাই! থুই কটা!”\nএইবাৰ গিৰিয়েকৰ মৃতদেহটোলৈ চাই গৰজি উঠিল মালতী আইতা,-\n“বুঢ়া অই, মৱণকালতো মোক ঠগিবলৈ নেপাহয়িলি। গাভও কালত এই ৰূপীমাইয়ে ঠগিলে, এতিয়া অত বছৰ মোৰ লগত থাকি মোকেই ঠগি থৈ গ’লি, অবালচনটো ক’বাৰ, জীয়াই থকা হ’লে নেচেলা কেচেলাকৈ ময়িয়ালোঁহেঁতেন!”-এইবুলি কানাই আইতাই ৰাওচি জুৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে।\nইফালে কানাই আইতাৰ গালিত ৰূপী আইতাইও উভতাই ধৰিলে,-\n“অই মালতী, মোৰ গিয়িয়েকটো এতিয়াও জীয়াই আছে। মোৰ কি দকাৰ তোৰ গিয়িয়্য়ক চাবলৈ! তইহে অতবছৱৰ পিছতো গাভও কালত মোৰ মানুহটো লগত হোৱা তোৰ পেম-ভালপোৱা পাহয়িব পৱা নাই! মোৰ কোনো গৰজ পৰা নাই বালক, তোৰ মানুহটোক পৈয়েক বুলিবলৈ! তই তেনেকৈ গোৱা দেখিহে ময়ো গাইছিলোঁ। নিজৰ গিয়িয়েকটো ময়ি গ’ল, তই এতিয়াও সেই পুৱণি কথাখিনিকে ধয়ি আছ। তই বালক, জীয়াই থকালৈকে হলধৰ কাইদৌক গালিকেই পায়িলি। গালি শুনি শুনিয়েই কাইদৌ ময়ি গ’ল অই!- এইবুলি ৰূপী আইতাই পুনৰ কান্দিবলৈ ধৰিলে।\nমালতী আইতাই এইবাৰ পুতেকলৈ চাই কৈ উঠিল,-\n“কানাই অই, লৈ যা এই অজীন পাতকীটোক, তোক, ভায়েৱক, মোক, আমাৰ ছোৱালীহঁতক সকলোকে ঠগি থৈ গ’ল অই এই বুঢ়াটোৱে! তহঁতে মই কাঁজিয়া কৱাহে দেখ, বাপেৰটোৱে বালক লোকঅ তিয়িক চাই থাকিছিল সেইটো নেদেখিলি! লৈ যা বুঢ়াক, জ্বলাই দেগৈ যা, আজি পা নেকান্দো আও এই বুঢ়াৰ নামত!”-এইবুলি কৈ আকৌ গাবলৈ ধৰিলে,-\n“চামীয়ে লগতে ময়ো যাং অই…..এইখন সংসাৱত নেথাকং অই!”\n“যা যা কানাই, সোনকালে লৈ যা, এই বুঢ়ীৰ কোনো দুখ নাই, এনেয়ে কান্দি দেখুৱাইছে, এতিয়াও মোৰ পৈয়েকটোলৈকে চকু”- এইবুলি ৰূপী আইতাই কোৱাৰ লগে লগে কানাই আইতাই ঘপহকৰে উঠি লৈ মেখেলা কোঁচাই ৰূপী আইতালৈ খেদি আহিল,-\n“বালক, চতয়ী, বনয়ী ৰূপী, তই মোৰ মানুহটো ময়োঁতেও কাঁজিয়া কয়িব আহ, ভালকে জানোঁ, তই সোনকন কাইদৌৰ লগত মোক ফাঁকি দি পলাই যোৱা বাবে গোটেই গাঁৱে তোক ককৰ্থনা কয়িছিল যে, সেইবাবে তই লাজ পাৱ, সেয়ে মোক কষ্ট দিবলৈ পুৱনি কথাবোৰ উলিয়াই থাক। ৰাইজ চাওক, মোৰ মানুহটো ময়িছে, মই কান্দিছোঁ, তাতেও এই ঘোৰ শত্ৰু ৰূপী বুঢ়ীৰ কোব চাওক।”\nতেনেতে সোনকন ককাৰ ভতিজায়েক চন্দ্ৰই আহি বৰমাকক হাতত ধৰি টানি টানি লৈ গ’ল।\nআচলতে মালতী আৰু ৰূপীমাই সৰুৰে পৰা নলেগলে লগা বান্ধৱী আছিল। সৰুতে দুশ্ৰেণীমান পঢ়ি নিজৰ নামটো লিখিব পৰা হৈছিল যদিও দুয়োজনীৰে খেতি-খোলাতহে বেছি মন। সেয়ে যৌৱন পোৱালৈ দুয়োজনীয়েই খেতি-পথাৰ, ঘৰ-ঘৰোৱাহ চম্ভালিব পৰা হৈ উঠিছিল। মালতী দেখাত শুৱনি আছিল। ৰূপীমাই দেখাত আপচু নহয় যদিও মালতীৰ দৰে ধুনীয়া নাছিল। পথাৰত হালোৱা-হজুৱা ডেকাৰে ভৰি থাকে। তাৰে ভিতৰত সুঠাম চেহেৰাৰ সোনকন কাইদৌৰ প্ৰতি যে মালতীৰ মন থৌকি-বাথৌ সেইটো ৰূপীমায়ে ভালকৈয়ে বুজি পাইছিল। সেয়ে কথাই কথাই ৰূপীমায়ে মালতীক সোনকন কাইদৌৰ লগত জোকাই থাকিছিল। বিভিন্ন আঁচিলাত দুয়োকে লগ হৈ কথা পাতিবলৈ সুৰুঙা উলিয়াই দিছিল।\nঅৱশ্যে ধনে-ধানে টনকিয়াল মালতীৰ পিতাকে যে গাঁৱৰে খেতিয়ক সোনকনলৈ মালতীক বিয়া দিব নিবিচাৰিব সেইটো ইতিমধ্যে তিনিও বুজি গৈছিল।\nআনহাতে কাষৰ গাঁৱৰ এজন ডেকা ৰূপসিঙো মালতীৰ ৰূপমুগ্ধ আছিল। দুবাৰমান মালতীক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱো দিছিল। মালতীয়ে অস্বীকাৰ কৰা দেখি তথা সোনকনৰ লগত যে মালতীৰ প্ৰেমৰ সম্বন্ধ হৈছে সেইটো বুজি ৰূপসিঙে পোটক তুলিবলৈ সুবিধা বিচাৰি আছিল।\nতেনেতেই মালতীৰ পিতাকে দূৰৈৰ কোনোবা জমিদাৰৰ ঘৰৰ ল’ৰাৰ লগত মালতীৰ বিয়া ঠিক কৰি আহিল বুলি জনালে। মালতীয়ে পিতাকৰ আগত একো ক’ব নোৱাৰিলেও সোনকনলৈ পলাই হ’লেও যাব বুলি থিৰাং কৰিলে। সেইমতে ৰূপীমাইক সোনকনলৈ খবৰ পঠিয়াই সন্ধিয়ালৈ তিনিআলিত ৰৈ থাকিবলৈ ক’লে।\nইফালে ৰূপসিঙেও মালতীৰ বিয়া ঠিক হোৱাৰ কথাটো ৰূপসিঙে শুনিছিল। সেইদিনা সোনকন, ৰূপীমাইক কানি-মুনি পোহৰত তিনি আলিত ৰৈ থকা দেখি সি কিবা এটা অনুমান কৰিলে। মালতীয়ে সোনকনলৈ পলাই যাব পৰাৰ সম্ভাৱনা দেখি ৰূপসিঙে ইচ্ছা কৰিয়েই হুলস্থূলৰ সৃষ্টি কৰিলে। মালতী আহি পোৱাৰ আগতেই ৰূপসিঙে চিঞৰি চিঞৰি ক’বলৈ ধৰিলে যে সোনকনে ৰূপীমাইক পলুৱাই আনিছে। গাঁৱৰ মানুহ তিনি আলিতে গোট খালে। ইফালে লগত কাপোৰৰ টোপোলা লৈ আহি থকা মালতীয়ে পৰিস্থিতি দেখি ঘৰলৈ উভতি গ’লগৈ! গাঁৱৰ ৰাইজে বিচাৰ কৰি ৰূপীমাই-সোনকনক স্বামী-স্ত্ৰী হিচাবে বিয়া হোৱা বুলি আশীৰ্বাদ দিলে। সোনকন, ৰূপীমায়ে একো তৰ্কিবই নোৱাৰিলে।\nঘটনাৰ আকস্মিকতাত কি হ’ল ধৰিব নোৱাৰিলে যদিও মালতীৰ ৰূপীমাইৰ ওপৰতে প্ৰচণ্ড খঙ উঠিল। তাৰমানে ৰূপীয়েও সোনকন কাইদৌক ভাল পাইছিল! এনে এক ভাৱে মালতীৰ মনত খেলি-মেলি লগাবলৈ ধৰিলে।\nআনহাতে মালতীৰ পিতাকে ঠিক কৰা জমিদাৰৰ ঘৰৰ ল’ৰাৰ লগত বিয়াখনো ভাঙিল। শুনা মতে ল’ৰাই হেনো বেলেগ কাৰোবাক ভাল পাইছিল, সেয়ে তেওঁকে আনি ঘৰ সোমোৱালে। মালতী সীমাহীন দুখত ভাৰাক্ৰান্ত হৈ পৰিল।\nএদিন পথাৰলৈ যাওঁতে গাঁৱৰে ডেকা খেতিয়ক হলধৰক লগ পালে। হলধৰেও মালতী-সোনকনৰ প্ৰেমৰ কথা জানিছিল। লগতে সেইদিনা যে গাঁৱৰ মানুহে ভুল বুজাৰ বাবেহে যে ৰূপী আৰু সোনকনৰ এই দশা হ’ল সেইটোও জানিছিল। তাকেই হলধৰে ক’ব খুজিছিল মালতীক। মালতীয়ে একো শুনিব নোখোঁজা দেখি লগতে থকা হালোৱা ৰণুৱাক পঠিয়াই পথাৰৰ সিটো মূৰে কাম কৰি থকা সোনকন আৰু ৰূপীকো মতাই অনালে। সোনকন আৰু ৰূপীক দেখিয়েই মালতীৰ উগ্ৰ খং উঠিল। সংসাৰৰ অবাইচ মাতেৰে মালতীয়ে ৰূপীক থকা-সৰকা কৰিলে। কিন্তু মালতীৰ বেয়া ব্যৱহাৰ স্বত্বেও ৰূপীৰ প্ৰস্তাৱেহে মালতীক আচৰিত কৰিলে।\nকিয় হ’ল, কেনেকৈ হ’ল সেইবোৰ কথাত লাগি থকাতকৈ ৰূপীয়ে মালতীক ক’লে যে যিহেতু সোনকন আৰু মালতীৰ মাজত পেৰেম-পিৰিতি আছিল, সেয়ে সোনকন, ৰূপীয়ে ভাৱি উলিয়াইছে যে সোনকনে মালতীকো বিয়া পাতক। সেইসময়ত দুই-তিনিজনী ঘৈণী থকাটো সাধাৰণ কথা। গতিকে দুয়ো সখীৰে একেজন গিৰিয়েক হ’লেও একো ভাৱিবলগীয়া নাই বুলি ৰূপীয়ে মালতীক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কিন্তু মালতীয়ে ৰূপীৰ কথা শুনিবই নোখোঁজে। মালতীৰ মতে ৰূপীৰ সোনকন কাইদৌলৈ মন আছিল, সেয়ে শৈশৱৰ সখীক ঠগি সোনকনৰ ঘৈণী হ’লগৈ! আৰু মালতীয়ে এজনী তিৰি থকালৈ কেতিয়াও যাব নোখোঁজে!\nনিৰাশ মনেৰে সোনকন, ৰূপী উভতিব লৈছিল, হঠাতে মালতীয়ে ওচৰতে ৰৈ থকা হলধৰক প্ৰস্তাৱ দিলে,-“হলধৰ কাইদৌ, তয়োতো বিয়াৰ বাবে ছোৱালী বিচাৰি আছ, মোকে লৈ যা নহ’লে!”\nমালতীৰ কথাত সোনকন, ৰূপী আৰু হলধৰ তিনিও উচপ খাই উঠিল।\nহলধৰে কিবা কোৱাৰ আগতেই মালতীয়ে পুনৰ ক’লে,-“পিতায়ে আকৌ বেলেগ দৱা বিচায়ি আছে। মোৰ বেলেগ ঠাইত বিয়া হ’বলৈ মন নাই। সেয়ে আজি ৰাতি মই আমাৰ ঘৱৰ পৱা ওলাই গৈ তিনি আলিতে ৰৈ থাকিম, তই আহিবি। কিন্তু ৰূপীয়ে মোক ঠগাৰ দৰে তই নঠগিবি। তই যদি নাহ, মই ৰাতিয়েই নৈত জঁপিয়াই মৰিমগৈ!”- এইবুলি কৈ মালতীয়ে ঘৰলৈ খোজ ল’লে।\nঘটনাৰ আকস্মিকতাত তৰ্কিব নোৱাৰি হলধৰ কিছুসময় তেনেদৰেই থিয় হৈ থাকিল। মালতীৰ লগত প্ৰেমৰ কথা হলধৰৰ মনত কেতিয়াও অহা নাছিল। গাঁৱৰ সহজ-সৰল হোজা খেতিয়ক। একো ভাৱিব নোৱাৰি সোনকনকে কৈ উঠিল,- “এতিয়া কি কৱোঁ মই! আই-বোপায়ে ক’বাৰ পা ছোৱালী এজনী চাই বিয়া পাতি আনিলেহেঁতেন, তাতকৈ বেলেগ কথা মনলৈ অহাই নাই। ইফালে ধনী ঘৱৰ মালতীক পলুৱাই নিলে মালতীৰ পিতাকে আমাক সমাজৰ পৰা এঘয়ীয়া কয়িব যে সেইটোও খেটাং। পলুৱাই নানিলে যদি মালতীয়ে সঁচাকৈয়ে নৈত জঁপিয়াই আত্মঘাটী হয়, তেতিয়া কি কয়িম?”\nবহুদেৰিৰ মূৰত সোনকনে ক’লে,-“হলধৰ, তই আজি ৰাতি মালতীক লৈ যাবি। এই লৈ মালতীৰ পিতাকে মেল পাতিলে পাতক, দেখা যাব। তোলৈ যাব খুজিছে যেতিয়া লৈ যা। এনেয়ো আমাৰ দুয়োৰে ওপৰত খং উঠি আছে, তই যদি তাইক নিনিয়, তাই নৈত জঁপিওৱাৰ দৰে কাম কৰিবলৈও ভয় নকৰিব ছাগে। যা, ইমান ভয় কয়িব নেলাগে, তাইক সুখেৰে ৰাখিবি।“\nএনেদৰেই জেদত পৰি মালতীয়ে হলধৰৰ লগত বিয়াত সোমাল। সময়ত দুটা ল’ৰা, দুজনী ছোৱালীৰে মালতী-হলধৰৰ ঘৰ গপচ হ’ল। আনহাতে কেবাবছৰৰ পিছতহে ৰূপী-সোনকনৰ অগা-পিছাকৈ দুজনী ছোৱালীৰ জন্ম হ’ল। কিন্তু সেই যে মালতীয়ে ৰূপীৰ প্ৰতি বেয়া ভাৱ ৰাখিলে সেইয়া ক্ৰমে বাঢ়ি গৈহে থাকিল। আনকি ৰূপীৰ প্ৰথমে সন্তান নোহোৱা কথাটোতো মালতীয়ে সন্মুখত পালে কটু কথা শুনাবলৈ নেপাহৰিলে। মালতীৰ মতে “লোকৰ পেম-ভালপোৱাক কাঢ়ি নি ঘৰ ধৰিলে তেনে মানুহক ভগৱানেই সন্তান নিদিয়ে বোলে”! আকৌ যেতিয়া ৰূপীৰ ছোৱালীয়েই দুজনী হ’ল তেতিয়াও “লোকৰ মতাক নিজৰ কৰাৰ বাবেই ভগৱানে ল’ৰাৰ মুখ নেদেখুৱালে” বুলি মালতীয়ে সকলোতে গাই ফুৰা হ’ল। কিন্তু এই সকলো কৃৎসা-ৰটনাত মালতীয়ে সোনকনক হ’লে মুঠেও দোষ নিদিয়ে। মালতীৰ মতে সহজ-সৰল, ধুনীয়া, চফল ডেকা সোনকনক জালত পেলাই ৰূপীয়ে পলাই গৈছিল।\nপিচে মালতীৰ চাৰিওটা সন্তানৰ এটাইও বৰ বিশেষ শিক্ষা-দীক্ষা ল’ব নোৱাৰিলে। প্ৰথমে আপত্তি কৰিলেও মালতীৰ পিতাকে পিছলৈ হলধৰক জোঁৱাই বুলি স্বীকাৰ কৰি লৈছিল। সেয়েহে টকা-পইচা, ধান-চাউল, খেতিৰ মাটিৰে হলধৰ-মালতীৰ ঘৰখন গপচ কৰি দিছিল।\nপেটে-ভাটে খোৱা ৰূপীৰ সাধাৰণ ঘৰখনক দেখুৱাবলৈকে মালতীয়ে নিজৰ ধন-টকা-পইচাৰ বাহাদুৰি কৰি থাকিবলৈ পাহৰা নাছিল। তাৰ মাজতে মালতীৰ ছোৱালী দুজনী নিজৰ পছন্দৰ মতে পলাই গৈ সংসাৰ কৰিলে। সৰুটোৱে এদিন ওচৰৰ গাঁৱৰ এঘৰৰ অলপ পঢ়া-শুনা কৰা ছোৱালীকে পলুৱাই আনিলে। কথা বিষম দেখি খুব কম দিনৰ ভিতৰতে ডাঙৰটোকো বিয়া পাতি দিয়া হ’ল। লাহে লাহে মালতীৰ ৰূপীৰ নামত চৈধ্যপুৰুষ উজাৰি গালি পাৰাটো আৰু এখোপ বেছিহে হ’বলৈ ধৰিছিল। এই গোটেই সময়খিনিত হোজা হলধৰে নিমাতে থাকিয়েই পাৰ কৰিছিল।\nআনহাতে ৰূপী, সোনকনে ছোৱালী দুজনীক যথেষ্ট পঢ়া-শুনা কৰোৱালে। ডাঙৰজনী স্কুলৰ শিক্ষয়ত্ৰী হ’ল, বিয়াও হৈছে চৰকাৰী চাকৰি কৰা এজনলৈ! সৰুজনী কলেজৰ প্ৰফেচাৰ। দুবছৰমান আগতে একেখন কলেজৰে প্ৰফেচাৰ এজনৰ লগত বিয়া হৈ গৈছে। দুয়োজনীৰে ঘৰলৈ সাউৎকে আহিব পৰা দূৰত্বতে ঘৰ। ৰূপীয়ে সোনকনৰ ঘৰখন বহু কষ্টেৰে আটোমটোকাৰীকৈ ৰাখিছে। অভাৱ-অনাটন নাই, বহুত আলি-বলিও নাই।\nঅথচ ল’ৰা এটা নোহোৱাৰ কাৰণেই মালতীয়ে পাকে-প্ৰকাৰে ৰূপীক কথা শুনাবলৈ সুবিধা বিচাৰি ফুৰে। কয়, “এইজনী, পেটকুলীয়া, ৰৌ ৰৌ নৱকত পঁচিব। পিণ্ড দিব কোনে? মোৰ সোনকন কাইদৌটোলৈহে বেয়া লাগে। মাউৰেটযাইটিজনীৰ বাবেই মানুহটোৰ বুঢ়া বয়সত ইমান আলৈ-আথানি হ’বগৈ! পিণ্ড নাপালে মুক্তি কেনেকৈ পাব?”\nমুঠতে মালতী আইতাই ৰূপী আইতাৰ লগত জীৱনৰ প্ৰায় কেবা দশক শত্ৰুতা কৰিয়েই কটালে। কেতিয়াবা ৰূপী আইতাই নিজকে কিছু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চাই যদিও মালতী আইতাৰ অশ্ৰাব্য গালিত অতিষ্ঠ হৈ মাত মাতিবলৈ বাধ্য হয়। এবাৰ যদি ৰূপী আইতাই উভতাই গালি পাৰা আৰম্ভ হয় তেন্তে দুয়ো বুঢ়ীৰ অবাইচ মাতৰ কচৰৎত প্ৰথমে কেৱল হাঁহিৰ বাবে গোট খোৱা গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া সকলো ফৰিং চিটিকা দিয়ে।\nযিনহওক, জীৱনৰ প্ৰায় পঞ্চাছটাতকৈ অধিক বছৰ পাৰ কৰাৰ পিছত সহজ-সৰল হলধৰ ককাৰ মৃত্যু হ’ল। শ্ৰাৰ্দ্ধ আদি হৈ যোৱাৰ কিছুদিনলৈ মালতী আইতা কিছু পৰিমাণে শান্ত হৈ পৰিছিল। মানুহে বোলে “বুঢ়া নাইকিয়া হওঁতেহে বুঢ়ীয়ে বুঢ়াৰ মূল্য বুজিব পাৰিছে”। কিন্তু লাহে লাহে আইতাৰ আগৰ ৰূপ ঘূৰি আহিবলৈ ধৰিলে। হোৱাই-নোহোৱাই পুতেক-বোৱাৰীয়েক, মৃত গিৰিয়েক তথা জীয়েকহঁতলৈকে সকলোৰে নামত গালি পাৰি এটা সময়ত ৰূপীৰ নামতো এজাউৰি সদায়েই দিয়ে।\nএদিন মালতী আইতাৰ ঘৰত হুলস্থূল শুনা গ’ল। গাঁৱৰ মানুহবোৰ গৈ দেখে আইতাই চোতালতে বহি কান্দি আছে। ইফালে ডাঙৰ পুতেক কানাই, ঘৈণীয়েক, ল’ৰা-ছোৱালী দুটাই নিজৰ বস্তুবোৰ বাকচে, মোনাই ভৰাইছে। সিহঁতে ঘৰৰ পৰা পাঁচ কিলোমিটাৰ দূৰৈত থকা খেতিৰ পামত থাকিবলৈ একেবাৰে যাবগৈ! কিন্তু ঘৰত থকা সৰু বোৱাৰীয়েক, পুতেকে আইতাক ৰাখিব খোজা নাই। ইমান কাঁজিয়াখোৰ মানুহক মাক হ’লেও নাৰাখে। সৰু পুতেকে স্পষ্টকৈ কৈ দিছে। মানে একেখন ঘৰতে বেলেগে বেলেগে চৌকা কৰিও নেথাকে। সেয়ে সৰু পুতেকে আইতাক ঘৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ দিছে। নৈৰ পাৰৰ ফালে থকা মাটি অকনমানত সৰুকে ঘৰ এটা সাজি দিব, সাজি নোহোৱালৈকে আইতাক নিজৰ মাকৰ ঘৰ, মানে কানাইহঁতৰ মোমায়েকৰ ঘৰত থাকিবলৈ পঠিয়াব খুজিছে। নিজ পুত্ৰই লগত ৰাখিব নোখোঁজাৰ বাবেই আইতাই হিয়ালী-জিয়ালীকৈ কান্দি আছে। জীয়েকদুজনীয়েও বোলে “মাইক এদিনৰ কাৰণেও লগত নি ৰাখিব নোৱাৰোঁ” বুলি কৈ দিছে। ইফালে আইতাৰ ভায়েকৰ ল’ৰা-বোৱাৰীবোৰ আহি সকলোকে কৈ দিছে যে সিহঁতে জেঠায়েকৰ দায়িত্ব ল’ব নোৱাৰে! কথাবোৰ গাঁওবোৰত বিয়পি পৰিছিল।\nৰূপী আইতাইও কথাবোৰ শুনি দৌৰি দৌৰি সেইখিনি পালেহি! কাকো একো নকৈ প্ৰথমে মালতী আইতাক মাটিত বহি থকাৰ পৰা উঠাই লৈ চকুপানী মচি আইতাৰ দুয়ো পুতেক-বোৱাৰীয়েকক উদ্দেশ্যি ক’বলৈ ধৰিলে,-\n“তহঁত ইমান নিষ্ঠুৰ কেনেকৈ হ’ব পায়িছ? এনেকুৱা হোৱাতকৈ ল’ৱা নোহোৱাই ভাল। মোৰ ছোৱালীহঁতক বিয়া দি উলিয়াই দিলোঁ, চাকয়ি বাকয়ি কয়ি সিহঁতৰ সময় নাই, তথাপিতো আমাৰ বুঢ়া-বুঢ়ীৰ বেমাৰ-আজাৰ হ’লে সিহঁত দুইজনী দৌৰি আহে। আমাৰ শুশ্ৰষা কয়ে, আমাক লগত নি ৰাখে। আৰু তহঁতে এই বুঢ়া বয়সত মাৱক এনে ব্যৱহাৰ কয়িছ, ঘৱৰ পৰা উলিয়াই দিবলৈ ধয়িছ! তহঁত ৰৌ ৰৌ নৱকত পয়িবিহঁক!”\nকানাই আইতাৰ সৰু পুতেক উত্তৰ দিলে,- “তইনো কেলেই ইমান দৱদ দেখুৱাইছ? মায়ে তোৰ কথাই যে বেয়াকৈ কৈ থাকে। এয়া আমাৰ ঘৱৰ কথা, বাহিয়া মানুহে মাত নমতাই ভাল!”\nৰূপী আইতাও এৰি দিয়া ভকত নহয়,- “মালতী আও মোৰ মাজত কিবা এটা লাগিল, সেইটো আমাৰ কথা, কিন্তু দেখ দেখকৈ মানুহজনীৰ লগত তহঁতে ইমান বেয়া কয়িছ সেইটোত মই মাত মাতিমেই! আৰু তহঁতে যে দম্ভালি মায়িছ, এই ঘৰ-মাটি-সম্পত্তি তোহঁতৰ বাপেয়ে কৱা নহয়, এই মালতীৰ বাপেকে দিয়া। ইয়াত মালতীৰ অধিকাৰ বেছি আছে বুইছ!”\nএইবাৰ কানায়ে মাত দিলে,-“ৰূপী মাহী অই, তইনো কেলেই সোমাইছ এইবোৱত? এই বুঢ়ীজনীয়ে জীৱনটো তোৰ নামতে গালি পায়িয়েই কটালে। আমাক যি কৱ কৈ থাক, আমি কোনেও ৰাখিব নোৱাওঁ বুঢ়ীক!”\nতেনেতে সৰুকনৰ ঘৈণীয়েকে কৈ উঠিল,-“মাইলৈ ইমান যদি মৰম আছে আপুনিয়েই লৈ যাওক। মায়ে কোৱা মনত আছে নহয়, আপুনি বোলে মাক আপোনাৰ সতিনী কয়িবলৈ খুজিছিল! মায়েহে নাযাওঁ বুলি কৈছিল। এতিয়া নিয়ক সতিনীয়েকক।“\n“কটা নিধক চোঁৱৱৰ জীয়েক, পৈয়েৱক বশ কৰি আমাৰ গাঁৱত আহি আমাকে কথা শুনাৱ? “-ৰূপী আইতা গৰজি উঠিল,- “আৰু ভাৱিছ নেকি মই মালতীক এনেকৈ এয়ি যাম বুলি! লৈ যাম তাইক মোৰ ঘৱলৈকে, সতিনী বুলি নহয়, সউকালৰ বান্ধৱী বুলি! থুই কটা! মোৰ ল’ৱা পোৱালী এটা নোহোৱা কথাটোক লৈ এই মালতীৰ লগতে গাঁৱৰ বহুতেই ঠেট্টা কয়ি আহিছে। আজি মই সুধিছোঁ এনেকুৱা হ’বলৈকে ল’ৱা পোৱালী লাগে নেকি? এদিন মাক-বাপেকক নিজ ঘৱৰ পৱাই উলিয়াই দিবলৈকে ল’ৱা পোৱালী যদি লাগে বুলি ৰাইজে ভাৱে তেন্তে মোৰ ছোৱালীয়েই ভাল। অন্ততঃ সিহঁতে আমাক আলৈ-আথানি হ’বলৈ দিয়া নাই এতিয়ালৈকে!”\n“মালতী অ’, ব’ল মোৰ ঘৱলৈ! এখেতক নোসোধাকৈ তোক লৈ যাম, জানোঁ বেয়া নেপায়। বাকী মোৰ ছোৱালীহঁতেও বেয়া নেপায় বুলি বিশ্বাস আছে। তই মোৰ সতিনী হ’লেও মোৰ কেতিয়াও আপত্তি নাছিল। আজিও নাই। যদি তোৰ মোৰ বান্ধৱী সম্বন্ধটো যথেষ্ট নহয়, তেন্তে তোক মোৰ সতিনীয়েই কয়িম দে। ব’ল এতিয়া ইয়াৰ পৱা।“– ৰূপী আইতাই মালতী আইতাক হাতত ধৰি টানি টানি লৈ গ’ল। গাঁৱৰ মানুহবোৰে দুয়ো বুঢ়ীক গৈ থকা চাই থাকিল।\nসোনকন ককাই ইতিমধ্যে চকুৰে কম দেখাৰ লগতে কাণেৰেও কমকৈ শুনে তথা বয়স হৈ অহাৰ লগতে এনেয়েও জলকা লাগি থাকে। গতিকে মালতী আইতা আহি তেওঁলোকৰ ঘৰত থকা কথাটোৰো তেখেতে বৰ এটা ভু-ভা পাইছে বুলি মনে নধৰে। মাজতে ৰূপী আইতাৰ দুয়োজনী জীয়েক ঘৰলৈ আহিল। ইতিমধ্যে ৰূপী আইতাই জীয়েকহঁতক সকলো কথা জনাইছিল। সিহঁত দুয়োজনীয়ে মাকৰ সিদ্ধান্তক সমৰ্থন কৰাৰ লগতে সদায় ঘৰলৈ আহিলে মাক-দেউতাকলৈ মিঠাই তথা মাছ-পাঁচলিৰ লগতে অনা কাপোৰ-কানি এইবাৰ মালতী আইতালৈ বুলিও আনিলে। পাটৰ মেখেলা-গুণাৰ পাৰি দিয়া চাদৰ, ব্লাউজ, পেটিকোটলৈকে কাপোৰখিনি লৈ মালতী বুঢ়ীয়ে এসোঁতা কান্দিয়েই পেলালে।\nকিন্তু এনেকুৱা নহয় যে মালতী আইতাৰ গালি-গালাজ বন্ধ হৈ গ’ল। দুয়ো বুঢ়ীয়ে একেলগে কাম-কাজ কৰি খায়। পথাৰলৈ, নৈত পলহেৰে মাছ মাৰিবলৈও দুয়ো একেলগে যায়। মাজে মাজে মালতী আইতাই নিজৰ পুতেক, জীয়েক, বোৱাৰীয়েকহঁতক মনত পেলাই গালি পাৰিবলৈ ধৰে। লাহে লাহে তেনে গালিত ৰূপী আইতায়ো যোগ দিয়ে। তাতেই কেনাটো লাগে। মালতী আইতা গৰজি উঠে,-\n“মোৰ ল’ছলীহঁতক তই কেলেই গালি পায়িবি? থাকিলোৱেই যেনিবা তোৰ ঘৱত। সেইবুলি তই মোৰ ল’ছালীহঁতক গালি পায়িব নোৱাৰ। এনেয়ো তই এখেতক নিজৰ কৰি নোলোৱা হ’লে ময়েই এখেতৰ ঘৈণী হ’লোঁহেঁতেন! পূৰা কঁপাল মোৰ এইখন!“- আচৰতিকৈ ৰূপী আইতাৰ ঘৰত থকাৰ পৰা মালতী আইতাই সোনকন কাইদৌ বুলি নকৈ তেখেত, এখেত আদি ক’বলৈ ধৰিছিল।\nকথাটো ৰূপী আইতাইও মন কৰিছিল। এদিন দুদিন একো নোকোৱাকৈ থাকিল যদিও এদিন ৰূপী আইতাই ধৰিলে,-“কি অ’ মালতী, তই এই বয়সতো এখেতৰ বাবে ভাৱিব পায়িছ! কি এখেত, তেখেত কয়ি কথা ক’বলৈ লৈছ!”\n“আগতে দেখোন তয়েই মোক সতিনী কয়িম বুলি বৰ কথা কৈছিলি, এতিয়া বেয়া কেলেই পাইছ? হলধৱৰ লগত বিয়া সোমালো যদিও মই এখেতকে চামী বুলি ভাৱি আহিছিলোঁ!”- মালতী আইতাও এৰি দিয়া ভকতনী নহয়।\nসেইদিনা ৰূপী আইতাই “এই বয়সত সতিনী দেখিলোঁ” বুলি বহুপৰ কান্দি থাকিল।\nএনেদৰেই দুয়ো বুঢ়ীয়ে একেখন ঘৰতে থাকি ইজনীয়ে সিজনীৰ চৈধ্য পুৰুষ উজাৰি গালি পাৰাটো নিত্য-নৈমিত্তিক ঘটনা হৈ পৰিল। কোনোবা দিনা পুৱাৰ চাহ-জলপান খাই উঠিয়েই মালতী আইতাই কাঁজিয়া কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, ৰূপী আইতায়ো জাঙুৰ খাই উঠে, কাঁজিয়া চলি থাকে। সোনকন ককাই এইবোৰৰ ভু নেপায় যেন লাগে। অ’ত ত’ত বহি কটায়। দুপৰীয়াৰ ভাত ৰন্ধাৰ সময় হ’লে দুই বুঢ়ীৰ কোনোবা এজনীয়ে মাছ মাৰা পলহটো ওলোটা মুৱা কৰি চোতালত থৈ দিয়ে। তাৰমানে কাঁজিয়া স্থগিত কৰা হৈছে। লগে লগে সিজনীয়েও গালি পাৰা বন্ধ কৰি ৰান্ধিবৰ বাবে পাঁচলি আদি কাটি-বাছি দিয়ে। ভাত খাই বাছন ধুই, চৌকা চাফা কৰি মুহুতি কৰিবলৈ খুন্দনাত তামোল খুন্দে। ৰূপী আইতাই পানত চূণ, চাধা কমকৈ লয়। সেয়ে ৰূপী আইতাৰ বাবে মালতী আইতাই চূণ-চাধা কমকৈ দি তামোল খুন্দি আঁতৰাই থৈহে নিজৰ বাবে বেছিকৈ দি খুন্দে। ওচৰ-পাঁজৰৰ দুই এজনী বোৱাৰীয়েও দুই বুঢ়ীৰ তামোলৰ পাক ল’বলৈ আহে। সেইসময়ত সোনকন ককাই দুপৰীয়াৰ ভাত-ঘুমতি মাৰে। দুই বুঢ়ীয়ে সেই বোৱাৰীবোৰৰ লগত হাঁহি-ধেমালিও কৰে। তাৰ পিছতেই কোনোবাজনীয়ে ওলোটাই থোৱা পলহটো আঁতৰাই থৈ সিজনীক উদ্দেশ্যি গালি পাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।\nদুই বুঢ়ীৰ এই কাঁজিয়াক বঢ়াবলৈ গাঁৱৰে দুই একে উঁকিয়াই থৈ যাবলৈও নেপাহৰে,-“মালতী আইতা অই, তোৰ বুঢ়াটো মৱোঁতে ৰূপী আইতাই যে তোৰ ঘৰত গৈ কান্দিছিল, এতিয়া তই সোনকন ককা মৰিলে ইয়াতে বহিয়েই কান্দিব পাৰিবি দে!”\nসোনকন ককাৰ মৰা কথাটো মালতী বুঢ়ীয়ে হজম কৰিব নোৱাৰে বোধহয়। “বালক, মাউৰেট যোৱা, জহনী যোৱা চোঁৱৰৰ পুতেক” বুলি বুঢ়ীৰ অবাইচ মাতৰ ভাণ্ডাৰটো খুলি যায়।\nআনহাতে “মোৰ মতাটোৰ বাবে তোৰ এতিয়াও ইমান দৰদ” বুলি কৈ ৰূপী আইতাৰো আৰম্ভ হৈ যায়।\nতাৰ পিছৰ পৰা দুই বুঢ়ীক একেলগে দেখিলেই পিলিঙাবোৰে “অই সতিনী” বুলি চিঞৰি দিয়ে। লগে লগেই দুই বুঢ়ীৰ অবাইচ মাতৰ দোকানখন খুলি যায়। গাঁৱৰ সকলোৱে দুই বুঢ়ীৰ এই যুঁজখন প্ৰায় সদায়েই চাবলৈ পায়। লাহে লাহে গাঁৱৰ মানুহবোৰে দুই বুঢ়ীৰ নামত এই গানটোও গাবলৈ ধৰিলে,- “স্বামীৰে লগতে আমি দুই সতিনীও যাং অই, এইখন সংসাৰত নেথাকং অই!”\n« অভিমান – ময়ূৰী শৰ্মা বৰুৱা\nমে ৰাহুল কী দিৱানী হু – পৰীস্মিতা গগৈ »\nদুই সতিনীৰ কাজিয়া, বৰ ভাল লাগিল গীতিকা৷ একেবাৰে লাইভ দেখি থাকিলো৷ এই গাৱলীয়া ছবিবোৰ বৰ ধুনীয়াকে আকিব পাৰাা তুমি৷\nধন্যবাদ দাদা। গাঁৱৰ সমাজখনৰ সৰু-ডাঙৰ কথা, কাহিনীবোৰ লক্ষ্য কৰিছিলোঁ খুব সূক্ষ্মভাৱে। সেই স্মৃতিবোৰে এতিয়াও মন-মগজু আচ্ছন্ন কৰি ৰাখে। তাকেই প্ৰকাশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ।\nগাঁৱৰ জীৱন ধাৰাৰ লগতে মানুহৰ নিজৰ ব্যৱহাৰৰ বাবেও যে আপোন আঁতৰ হ’ব পাৰে সুন্দৰকৈ প্ৰকাশ কৰিলা ৷\nধন্যবাদ কাবেৰী। মোৰ গাঁৱৰ শৈশৱৰ কিছুমান কথা কাহিনীক সাৰথি কৰি লিখিছিলোঁ।\nইমান ধুনীয়াকৈ লিখিলে বা, বৰ ভাল লাগিল ৷\nবঢ়িয়া। সাৱলীল প্ৰকাশভংগী\nবৰ ভাল লাগিল গীতিকা বা।\nভাল লাগিল। হাঁ‌হিৰ লগতে দুখো লাগিল।\nবৰ ভাল লাগিল গীতিকা। গল্পটো কেইবাবাৰো পঢ়িলোঁ। চকুৰ আগত জীৱন্ত ছবি এখন দেখি থকাৰ দৰে লাগিল। তোমাৰ প্ৰকাশভংগী বৰ সুন্দৰ। ভাষা আৰু কথকতা অপূৰ্ব!\nতোমাৰ মন্তব্যই সদায়েই অনুপ্ৰাণিত কৰে। অশেষ ধন্যবাদ।


দিনলিপিত ল'ৰালিৰ ক্ষণ খুচৰি ব্যস্ততা.. (অংকুৰ শইকীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nদিনলিপিত ল‘ৰালিৰ ক্ষণ খুচৰি ব্যস্ততা..\nস্মৃতিৰ সঁফুৰা খুলি দিনলিপিৰ বুকুত আঙুলিৰ পাক ঘূৰাইছোঁ৷ জীৱন নামৰ নাটকখনৰ বুকুৰ গৰহাত খহি পৰা ল’ৰালিৰ ক্ষণ কিছুমান লুটিয়াইছোঁ৷ লুটিয়াই চাইছোঁ জলকা মাৰি বহি থকা বুকুৰ কুঠৰীৰ তাহানিৰ সোণালী শৈশৱ৷ ৱাহ, কি আমেজভৰা ক্ষণ, অচিনা হোৱা ক্ষণৰ উচুপনিত অচিনা শিঁহৰণে বুকুৰ হৈ সমস্ত সত্বাত শিঁহৰণৰ জোৱাৰ তুলিছে৷\nমনত পৰিছে দিনলিপিৰ সাঁকোৰে অহৰহ অহা যোৱা কৰা ল’ৰালিৰ আবেগ-বিহ্বল মুহূৰ্ত৷ কি সুন্দৰ আছিল ওমলি পাৰ কৰা উল্লাহ৷ দেও লগা দেহাৰ ইচাট- বিচাট কঁহুৱা কোমলতাত আত্মহাৰা হোৱা বৰষুণ কিম্বা ৰাগী লগা আবেলিৰ ৰং৷ কি আমেজ, “কাবাদী …. কা বা দী কা বা দী “, “কুওওও ক …… ভা ” —৷ বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰা শব্দবোৰে আউল লগাই বুকুৰ কোনোবা কোণত৷ কিয় নাজানো পক্ষী মনটোৱে বাৰে বাৰে বিচাৰে সেই বেবেৰিবাং ৰঙীন শব্দমালাৰ স্পন্দন৷\nআহ, এজাক বৰষুণে সাঁথৰ কৰিছে মন৷ ধেমালিৰ ফাঁকেৰে বৈ অহা শীতল এজাক৷ দিনলিপিৰ শাৰীবোৰ ঘন হৈ পৰে যেন উশাহ নুঘূৰা বাখৰখটোৱা শব্দৰ মায়াসনা নগৰীত৷ থৰ থৰ কৈ কঁপি উঠে লাৱনী শৰীৰ বৰষুণজাকৰ উষ্ম সান্নিধ্যত; তিতি বুৰি আনন্দত আত্মহাৰা আবেলিৰ বৰষুণজাকত৷ কঁহুৱা কোমল শৰীৰে কি বুজে? বৰষুণজাকৰ অভিমান বা ক’ত? মাথোঁ বুজে হাঁহিৰ খলকনি তোলা উত্ফুলিত হৈ চেৰ পেলোৱা মাৰ অভিমানী মুখৰ অৱসাদ৷\nএই সেউজীয়া পথাৰখন, বৰষুণ দিলেই লথপ-থপ হয়৷ তাতে আকৌ কুমলীয়া দুভৰিৰ উত্পাত সেউজীয়া বননিৰ বাকৰিত, “ঐ দে দে …. এহ ক’ত মাৰিলি অ’৷ গ’ল দিব পাৰিলি হয়!” বোকা-পানীৰ আত্মভিমানৰ লগতে উফন্দি উঠা দুগালেৰে জলজলীয়া দুচকুত হাৰি যোৱাৰ কৰুণ দৃশ্য৷ ঠেঁহ ধৰা মাতেৰে ..”তোৰ পৰাই হাৰিলোঁ৷ চব নিজৰ মতে চলিবি৷” অভিমানেৰে গোমোঠা লগা বুকুত হেজাৰ তত্ক্ষাণিক বিননি, এই আহে এই যায় চিপচিপিয়া এজাক বৰষুণৰ দৰে৷\nনিভাঁজ ল’ৰালিৰ ক্ষণবোৰৰ সতেজতাৰে দিনলিপিৰ উকা বুকুখন ডাঠ হয় যেন ভৰ আঘোনৰ সোণগুটিৰ সোণোৱালী হেন্দোলনি৷ ঠিক তেনেকৈ লহপহকৈ সজীৱ হয় ৰসময় ৰবাব টেঙাৰ জুতিৰ তৃপ্তি ভৰ দুপৰীয়াৰ ৰ’দ৷ চেকচেক কৈ ঠৰঙা লাগে বগীজামুকৰ পিঠি৷ নাই, কিবা জানো কাণসাৰ আছে? ওহো৷ মাথোঁ খোৱা আৰু খোৱা, খোৱাৰ মাজত ঘনাই অগাদেৱা থপিয়া-থপিৰ ৰামধেনুবুলীয়া হঁহি৷\nকাণিমুনি লাগে ফুট গধুলিত৷ বোকা-পানীৰে জুৰুলা হোৱা ঠাই নোহোৱা আবেলিৰ আঁক-বাক ক’ত আঁকিম অযুত ৰং-তামাচাৰ ছবি? আঁকিব চোন ঠাইয়ে নোহোৱা লটৰ-পটৰ শৰীৰ৷ ক’ত বা বিৰাম চিহ্ন দিওঁ মাৰ হিয়াৰ আমঠুৰ হিয়া ভঙা স্বপ্ন৷ “তই কিয় কথা ক’লে নুবুজ? বেমাৰ হ’লে কাৰ কষ্ট হ’ব হা?” ৰুক্ষ হৃদয় সাৱটি উচুপি উঠোঁ মাৰ কোলাত, “মা, বৰষুণত তিতি মোৰ ভাল লাগে৷ আপুনিনো কিয় গালি দিয়ে?” অভিমানৰ তুলাচনীত ওজন জুখি মাৰ কোলাত সন্ধিয়াৰ এঘুমটি৷\nআঙুলিৰ পাবত বিষ এটি উঠে৷ কিমান লিখিম জীৱনৰ সোণালী অতীত, কিমাননো বুকু ডাঠ শব্দৰ মালা গাঁঠিম অতীত খুচৰি৷ এনে লাগে পৰা হ’লে, আনিলোঁ হয় বৰ্তমানৰ এঙামুৰিৰে সেই টোপটোপ ৰসময় ল’ৰালি৷ বুকুৰ জবকাৰে যেন টানি আনো নিলীম ক্ষণবোৰ, দুহাত কোৱাই লাঢ়নীৰে সিঁচি দিও অতীতৰ বোকা-পানীৰ খালটো, বিচাৰি চাওঁ উজান উঠা সোণোৱালী অতীতৰ পুঠি-খলিহনাৰ এজাক৷\n“অতীত” জীৱনৰ লানি নিচিগা সুখ-দুখৰ ঘূৰি নহা এক চুক্তি৷ য’ত লুকাই থাকে জীৱনৰ ডাৱৰীয়া আকাশৰ সুৰুজ৷ ক্ৰমশঃ অতীতৰ বুকুত প্ৰতিটো সুখ-দুখ সামৰি-সুতুৰি সমস্ততা সপি দিব লগা হয়৷ জীৱন মানে এয়াই, এই আছোঁ এই গৈছোঁ জীৱনৰ কাঁইটীয়া পথত৷ হয়তো ওখৰা-মোখৰাও জীৱনৰ গতিপথ৷ তথাপি অজানিতে জীৱনে হাঁহিব খোজে অতীত খুচৰি নাইবা অতীতৰ দিনলিপিত নিজক বিচাৰি৷ কেতিয়াবা জটিলতাৰ পৰা জটিল হয় নিমিলা অংকৰ সুত্ৰ বিচাৰি৷ নোলায়হে নোলায় জীৱনৰ সাঁথৰুৱা উত্তৰ৷ ক’ত উজুটিৰে হৃদয় তেজাল কৰি এতিয়া লাহে লাহে দিনলিপিৰ বুকুতে অলপ জিৰণি লওঁ৷ জানোচা অলপ উৰি যায় পক্ষী মনটো তাহানিৰ স্বপ্নগধুৰ উপত্যকাৰ বাকৰিলৈ৷ জিৰাণি অলপ অৱসাদৰ, দুনয়ন লোটকেৰে ভৰি অতীতৰ প্ৰেক্ষাগৃহ আউলি-বাউলি হয়৷ সমস্ত সামৰি উভতনি যাত্ৰাৰ আৰম্ভ আকৌ বৰ্তমানৰ দস্তাবেজলৈ৷ উপায়বিহীন বুকুখনে উচুপে নিজানত, “অতীত, তুমি কিয় মোক বুজি নোচোৱা? মইতো এতিয়াও তোমাক বিচাৰি তোমাৰ বুকুত থিতাপি লৈছোঁ৷ কিন্তু তুমি মোক কটাক্ষ চাঁৱনিৰে আঁচোৰ মাৰি তেজেৰে উপচাই ……. নাই তোমাক আৰু একো নকওঁ৷ পাৰিলে তোমাৰ বুকুৰ ৰ’দ কাঁচিয়লীত অলপ উম ল’ব দিয়া৷”\nদিনলিপি, ল’ৰালিৰ হাঁহি মোকোৰাত নিগাজীকৈ থকা এক আৱেগভৰা লহৰ৷ যি দি যাব পাৰে দুখৰ মুহূৰ্তত এচমকা জোনাকী সান্নিধ্য৷ আৱেগত থৌকি-বাথৌ হোৱা ক্ষণৰ দুচকুত হাঁহি নিজৰা৷ যি কূলুকুলু কৈ বৈ আহে অতীতৰ হৃদয়ৰ গভীৰতাৰ পৰা হৃদয়ৰ শেষ প্ৰান্তলৈকে৷ ল’ৰালিৰ ধেমালিৰ পূৰ্ণতা থকা দিনলিপিত মুখৰিত হয় গধুলি পৰৰ বাজি উঠা ডবা৷ সিঁচৰতি হয় তত্ক্ষণাত বুকুৰ চৌপাশে উথপ-থপ গধুলি৷ চিনাকী চিনাকী গোন্ধৰে ব্যস্ততা বাঢ়ে খোদিত আৱেগৰ তত্ক্ষণিক কোলাৰ্হল, “ল’ৰালি, তোমাক সজোৰে সাৱতি ব্যস্ততাৰ সুবিধা বুজি অলপ আত্নহাৰা হওঁ এতিয়াৰ বৰষুণজাকত৷ শূন্যতাত সাৱতি চলাথ কৰোঁ সময়ৰ টিকনিৰ ব্যস্ততা “৷৷\n← পাহৰণিৰ গৰ্ভত: অসম আৰু গণ সংগ্ৰাম (ধীৰাজ জ্যোতি লহকৰ)\n“গাহৰি” (ভাস্কৰজ্যোতি বৰুৱা) →


Candide কান্দীদ ভলতেয়াৰ অনুবাদ : ৰায়হান শাহ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি - SCIENTIA BOOK SHOP\nঅনুবাদ : ৰায়হান শাহ\nতৃতীয় প্ৰকাশ : 2016\nRegular Price Rs. 110 Sale Price Rs. 102\nISBN : 978-81-260-5021-5\nCandide : This translation in Assamese by Raihan Shah of Voltaire’s Candide was published with the assistance of UNESCO as part of UNESCO’s major project for furthering mutual appreciation of Eastern and Western cultural values\n3rd Edition : 2016\nSanjeeban সঞ্জীৱন : লিঅ টলষ্টয় অনুবাদ : অনু বৰুৱা প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Bishnuprasad Rabha by Ismail Hossain বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা : ইছমাইল হোছেইন প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Dhrubaputra ধ্ৰুৱপুত্ৰ ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত বাংলা উপন্যাস ) অমৰ মিত্ৰ অনুবাদ : সত্যেন চৌধুৰী প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Naba-Neeta নব-নীতা ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত বাংলা গদ্য-পদ্য ) নবনীতা দেব সেন অনুবাদ : পদুমী গগৈ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Jivanatit জীৱনাতীত ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত ইংৰাজী উপন্যাস ) অনুবাদ : শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী, প্ৰফুল্লচন্দ্ৰ বৰুৱা প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Bidirna Baghjai বিদীৰ্ণ বাঘজাই ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত মাৰাঠি উপন্যাস ) বিশ্বাস পাটিল অনুবাদ : পংকজ ঠাকুৰ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Arogya Niketan আৰোগ্য-নিকেতন ( সাহিত্য অকাদেমি বঁটাপ্ৰাপ্ত বাংলা উপন্যাস ) তাৰাশংকৰ বন্দ্যোপাধ্যায় অনুবাদ : সুৰেন তালুকদাৰ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Haulir Bhitar Chara হাউলিৰ ভিতৰ চ’ৰা ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত ইংৰাজী উপন্যাস ) ৰমা মেহতা অনুবাদ : হেমেশ্বৰ দিহিঙ্গীয়া প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Sanatombi সানাতম্বী ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত মণিপুৰী উপন্যাস ) মহাৰাজকুমাৰী বিনোদিনী দেৱী অনুবাদ : ইন্দ্ৰমণি ৰাজকুমাৰ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Manimahesh মণিমহেশ ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত বাংলা ভ্ৰমণকাহিনী ) উমাপ্ৰসাদ মুখোপাধ্যায় অনুবাদ : তীৰ্থ ফুকন & মনোৰমা বৰুৱা প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Ekhon Maliyon Chadar এখন মলিয়ন চাদৰ ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত উৰ্দু উপন্যাস ) ৰাজেন্দৰ সিং বেদী অনুবাদ : নিভা ৰাণী ফুকন প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Pashan Jetia Pome পাষাণ যেতিয়া পমে ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত কন্নড় চুটি গল্প সংকলন ) পি. লঙ্কেশ অনুবাদ : অনুপমা দত্ত শইকীয়া প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Air Etukura Fanek আইৰ এটুকুৰা ফনেক ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত মণিপুৰী গল্পসংকলন ) লাইতঞ্জম প্ৰেমচান্দ সিংহ অনুবাদ : নীনা দেবী প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Dwaipayan Hradar Parat দ্বৈপায়ন হ্ৰদৰ পাৰত (সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত বাংলা কবিতা সংকলন) সুবোধ সৰকাৰ অনুবাদ : এম. কামালুদ্দিন আহমেদ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Yuganta যুগান্ত ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত মাৱাঠী গ্ৰন্থ ) যুগান্ত ইৰাৱতী কাৰ্ৱে অনুবাদ : জয়ন্তীমালা বৰপূজাৰী প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি Aan Kono Nahay আন কোনো নহয় ( সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত হিন্দী কাব্যগ্ৰন্থ আন কোনো নহয় কুঁৱৰ নাৰায়ণ অনুবাদ : নীলিম কুমাৰ প্ৰকাশক : সাহিত্য অকাদেমি\nYuganta যুগান্ত ( সাহিত্য অকাদ...\nEkhon Maliyon Chadar এখন মলিয়ন...\nBRAHMAPUTRAR ASHE PASHE – LEELBAHADUR KSHATRI ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ আশে পাশে – লীল বাহাদুৰ ক্ষত্ৰী অনুবাদ : অগ্নি বাহাদুৰ ক্ষেত্ৰী (SAHITYA AKADEMI)\nMICHA SATYA – YASHPAL মিছা সত্য – যশপাল অনুবাদ : নিৰুপমা ফুকন (SAHITYA AKADEMI)


PIB Assam Archives - Factcrescendo Assamese\nTag: PIB Assam\nএজনো থলুৱা অসমীয়া ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগত আক্রান্ত হোৱা নাই বাবে আইচিএমআৰ’য়ে থলুৱা অসমীয়াৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বিষয়ে এক অধ্যয়ন কৰিব পাৰে নেকি?\nApril 24, 2020 March 12, 2022 Manjori BorkotokyLeaveaComment on এজনো থলুৱা অসমীয়া ক’ৰনা ভাইৰাছ ৰোগত আক্রান্ত হোৱা নাই বাবে আইচিএমআৰ’য়ে থলুৱা অসমীয়াৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ বিষয়ে এক অধ্যয়ন কৰিব পাৰে নেকি?\nটুইটাৰ পোষ্ট | সংৰক্ষিত পোষ্ট চীন দেশৰ ৱুহান নামৰ ঠাইখনৰ পৰা সংক্ৰমিত হোৱা ক’ৰনা ভাইৰাছৰ আক্ৰমণৰ ফলত সমগ্ৰ বিশ্বতে এতিয়ালৈকে মুঠ এক লাখ ৯০ হেজাৰতকৈ অধিক মানুহৰ মৃত্যু হৈছে আৰু প্রায় ২৭ লাখ মানুহ আক্রান্ত হৈ আছে । বিশ্বৰ আন দেশৰ লগতে ভাৰতত এতিয়ালৈকে ২১ হেজাৰতকৈ অধিক ৰোগী চিনাক্ত হৈছে আৰু ৬৮৬ জনৰ মৃত্যু হৈছে […]\nএই বানপানীৰ ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয়! অসমত ধাৰাসাৰ বৰষুণ আৰু ভূমিস্খলনৰ সৈতে বানপানীয়ে বিধ্ব... by Manjori Borkotoky\nধুমুহা আছানিৰ বাবে শ্ৰীকাকুলামত এখন সোণৰ ৰথ সাগৰত ভাঁহি আহিছিল নেকি? সত্য জানি লওক! শেহতীয়াকৈ ঘূৰ্ণীবতাহ ধুমুহা "আছানি"য়ে দেশৰ পশ্চিমবংগ... by Manjori Borkotoky\nএই ভিডিঅ’টো পুৰণি আৰু জ্ঞানবাপী মছজিদত শেহতীয়াকৈ শিৱলিংগ উদ্ধাৰ হৈছে বুলি উত্থাপন হোৱা দাবীৰ লগত কোনো সম্পৰ্ক নাই! শেহতীয়াকৈ জ্ঞানবাপী মছজিদ চৌহদৰ ভিতৰত শিৱলিংগ আৱিষ্কাৰ... by Manjori Borkotoky\nবানপানীত উটি যোৱা দলংৰ ভাইৰেল ভিডিঅ’টো অসমৰ নহয়! অসমত ধাৰাসাৰ বৰষুণ আৰু ভূমিস্খলনৰ সৈতে বানপানীয়ে বিধ্ব... by Manjori Borkotoky\nCategories Select Category Altered (12) Business (1) Communal (4) Coronavirus (72) Covid-19 (6) Disaster (1) Economy (7) Environment (1) Explainer (2) False (315) False Headline (5) International (68) Medical (44) Misleading (12) Missing Context (11) National (4) Partly-False (19) Political (70) Politics (5) Satire (4) Science (2) Security (1) Social (183) Technology (1) Telecom (1) Uncategorized (2) Wildlife (7)


টেঙা নে খাৰ, কি খোৱা উচিৎ? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / স্বাস্থ্য / স্বাস্থ্য কিটিপ / টেঙা নে খাৰ, কি খোৱা উচিৎ?\nটেঙা নে খাৰ, কি খোৱা উচিৎ? সেই বিষয়ে লিখা হৈছে ।\nটেঙা বুলি কলেই মুখলৈ পানী আহে।খাদ্যত টেঙা থাকিলে অকণমান ভাত বেছিকৈ খাব পাৰি। ঠিক তেনেদৰে পেট ফুলিলে বা বদহজম হলে সদায় খাৰ খাবলৈ মন যায়। অন্য প্ৰান্তৰ তুলনাত অসমৰ মানুহে খাৰ বেছিকৈ খায়। কথাতেই কয় খাৰ খোৱা অসমীয়া।\nআমি খোৱা আটাইবোৰ খাদ্যই শৰীৰৰ ভিতৰত গৈ এচিড অৰ্থাৎ টেঙা নতুবা এলকালী অৰ্থাৎ খাৰলৈ ৰূপান্তৰীত হয়। যিকোনো তৰলৰ pH যেতিয়া ৭ হয় তেন্তে ইয়াক nutral অৰ্থাৎ এচিডিকো নহয় এলকালীও নহয়। যাৰ কোনো বিশেষ সোৱাদ নাথাকে।উদাহৰণ স্বৰূপে পানী। যেতিয়া pH ৭ তকৈ কমি যায় তেতিয়া তৰল পদাৰ্থ খিনি আম্লিক অৰ্থাৎ এচিডিক হৈ পৰে আৰু যেতিয়া ৭ ততকৈ বেছি হয় তেন্তে খাৰ অৰ্থাৎ এলকালী লৈ ৰূপান্তৰীত হয়। আমাৰ ৰক্তৰ pH ৭.৩৫-৭.৪৫ ৰ ভিতৰত থাকে যি সামান্য খাৰিয় হয়। আমাৰ শৰীৰৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়া এই pH ত সুচাৰু ৰূপে চলে। pH ইয়াতকৈ কমি গলে এচিদ'ছিছ আৰু বাঢ়ি গলে এলকালচিচ বুলি কোৱা হয়। এই দুয়োটা অৱস্থা ই স্বাস্থ্যৰ বাবে হানি কাৰক । এই দুয়োটা অৱস্থা মূলতঃ নিৰ্ভৰশীল আমাৰ খাদ্যৰ ওপৰত।\nএচিদ'ছিছ হলে কেনে অসুবিধা হব পাৰে?\n১)দাঁত আৰু দাঁতৰ আলুৰ ক্ষতি হব পাৰে।বেছি দিনলৈ এই প্ৰক্ৰিয়া চলি থাকিলে দাঁতবোৰ অকালতে সৰি যাব পাৰে।\n২)শৰীৰৰ জলীয়াংশ এচিডিক হলে ,এই এচিডিটি কমাবলৈ কেলচিয়ামে চেষ্টা কৰে। কেলচিয়াম সমূহ হাড় বোৰৰ পৰা ওলাই আহে যাৰ ফলত হাড়বোৰ ঠুনুনা হয়। ইয়াক osteomalasia বা osteoporosis বুলিও কোৱা হয়।এনে পৰিস্থিতিত হাড় বোৰ ভাঙি যাব পাৰে।\n৩)টেঙা টেঙা উগাৰ অৰ্থাৎ এচিডিটি হব পাৰে। বুকু জ্বলা পোৰা কৰা, পেট ফুলি থকা, খাদ্য নাখালেও পেট ভৰি থকা, পাইখানা খোলোছা নোহোৱা আদি লক্ষণ পেটৰ এচিডিটিৰ কাৰণে হব পাৰে।\n৪)তেজত এচিডৰ পৰিমাণ বাঢ়ি গলে উশাহ নিশাহত ব্যাঘাত জন্মিব পাৰে। সময়ত ঘনাই ঘনাই উশাহ লব লগাত পৰে।\n৫)পেচাব জ্বলা পোৰা কৰিব।\n৬)বৃক্কত পাথৰ (kidney stone) সৃষ্টি হয়।\n৭)মূৰৰ বিষ, কঁকালৰ বিষ তথা মাংসপেশীৰ বিষ হব পাৰে।\n৮)ঘনাই ঘনাই চৰ্দি কাহ হৈ থকা।\n৯)অনবৰতে ভাগৰ ভাগৰ অনুভৱ কৰা। ইত্যাদি\nকোনবোৰ খাদ্য এচিডক হয়:\n৬)গাখীৰ তথা গাখীৰেৰে বনোৱা যি কোনো খাদ্য।\n৭)যিকোনো process food বা টিনৰ খাদ্য।\n১০)artificial sweetner ইত্যাদি।\nএচিড সৃষ্টি কৰা এনেনবোৰ খাদ্য অত্যাধিক সেৱন কৰিলে হানিকৰক হয়। সেয়েহে উক্ত খাদ্য সমূহৰ লগত খাৰীয় দ্ৰৱ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে কিয়নো উক্ত খাদ্য সমূহো আমাৰ শৰীৰৰ বাবে অতি প্ৰয়োজনীয়। প্ৰয়োজন মাথো যুক্তিপূৰ্বক উপযোগ।\nআমাৰ শৰীৰত বহুতো এচিড উদ্ভৱ হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে পেটৰ হাইড্ৰ ক্লৰিক এচিড, মাংশপেশীৰ পৰা লেক্টিক এচিড আদি ।সেয়েহে শৰীৰত খাৰৰ পৰিমাণ বেছি হব নোৱাৰে। এই এচিড সমূহে খাৰতা কমাই ৰাখে। অনুসন্ধানত দেখা গৈছে যে ৰক্তৰ pH যেতিয়া খাৰীয় হৈ থাকে তেনে ৰোগীৰ ডায়েবেটিজ, হাই ব্লাড প্ৰেচাৰ, কেন্সাৰ , কিডনিৰ পাথৰ, হাড় ঠুনুকা হোৱা প্ৰভৃতি ৰোগৰ সম্ভৱনা কম দেখা যায়। আমাৰ অসমৰ বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ লোক সকলৰ মাজত হাইব্লাড প্রেচাৰৰ ৰোগীৰ সংখ্যা তেনেই কম। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ খাৰ সেৱন।\nখাৰিয় আহাৰৰ উপকাৰীতা -\n১)খাৰিয় আহাৰ খালে হাড়বোৰ মজবুত হয়। দাঁত মজবুত হয়। লগতে শৰীৰৰ মেগনেছিয়াম আৰু কেলচিয়ামৰ সামঞ্জস্যতা বজাই ৰাখে। ভিটামিন ডি ৰ শোষণত সহায় কৰে।\n২)পেটত হোৱা এচিডিটি বা গেষ্ট্ৰিক ৰোগৰ উপশম হয়। যাৰ ফলত হজম শক্তি বাঢ়ে। পাইখানা খোলোচা হয়।\n৩)খাৰিয় আহাৰ হাই ব্লাড প্ৰেচাৰ থকা ৰোগীৰ কাৰণে মহৌষধ। এচিডিক আহাৰ সেৱন কৰিলে প্ৰেচাৰ বঢ়াৰ সম্ভাৱনা অধিক। খাৰিয় আহাৰে এনে সম্ভাৱনা বহু দূৰ কৰে।\n৪)আমাৰ শৰীৰৰ বৰ্ধনত মুখ্য ভূমিকা লোৱা growth hormone ৰ নিঃসৰণ এচিডিক আহাৰ সেৱন কৰিলে কমি যায়। যাৰ ফলত কোষ সমূহৰ প্ৰাকৃতিক কৰ্মত ব্যাঘত জন্মে। খাৰিয় আহাৰে এই হৰমনৰ নিঃসৰণ যথাযথ হোৱাত সহায় কৰে।\n৫)শৰীৰত খাৰিয় আহাৰে তেজৰ ভিতৰত তেজ গোট মৰাত ব্যাঘাত জন্মায় যাৰ ফলত ৰক্ত নলিকাৰে আৰামেৰে তেজৰ চলাচল হয়। cholesterol, tryglyceride প্ৰভৃতি চৰ্বি অলগলীয়াল ভাৱে বৃদ্ধিত বাধা জন্মায়। এচিডিক আহাৰ খালে ইয়াৰ বিপৰীত হয়।\n৫)পুৰণি মূৰৰ বিষ,কঁকালৰ বিষ,গাৰ বিষ আদিৰ মুখ্য কাৰণ হৈছে আমাৰ শৰীৰৰ ভিতৰত inflamation নামৰ এক প্ৰক্ৰিয়া চলি থকা কাৰণে। খাৰিয় আহাৰ খালে এনে প্ৰক্ৰিয়া বন্ধ হৈ কোষসমূহ সুস্থ হৈ পৰে।\n৬)শৰীৰৰ ৰোগপ্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে।\n৭)মেদ বাহুল্য নাশ হয়। কিয়নো মেদ নাশকাৰী তত্ত্বৰ বৃদ্ধি কৰে এনেবোৰ খাদ্যই। সেয়েহে খাৰিয় আহাৰ খালে শৰীৰৰ ওজন সম পৰিমাণত থাকে।\nকোনবোৰ খাদ্য খাৰিয় হয়?\n*মূলা, স্কোৱাছ ইত্যাদি।\n(তলত আম্লিক আৰু খাৰিয় আহাৰৰ তালিকা দিয়া হ'ল। চাই লব পাৰে)\nআপোনাৰ কৰ্তব্য -\nএটা কথা উল্লেখ কৰিব লাগিব যে ওপৰত উল্লেখিত এচিডিক আহাৰ সমূহৰ আমাৰ শৰীৰৰ গঠনত যথেষ্ঠ ভূমিকা আছে। যেনে মাছ, মাংস, কণী, বাদাম, আখৰোত আদি। কিন্তু আমাৰ বৰ্তমান জীৱন শৈলীত এনেবোৰ খাদ্য অত্যাধিক সেৱন কৰাৰ প্ৰৱণতা বাঢ়িছে। ব্ৰইলাৰ মুৰ্গীৰ প্ৰদূৰ্ভাৱত ঘৰে ঘৰে প্ৰায় প্ৰতিসাজতে মাংস খোৱাৰ প্ৰৱণতা বাঢ়িছে। বিয়া সবাহটো এনেবোৰ খাদ্যৰ প্ৰয়োভৰা বেছি।মাহত দুখনকৈ বিবাহৰ খাদ্য খালে আমাৰ শৰীৰত pH যথেষ্ট নিম্নগামী হয়। যাৰ ফলত বিভিন্ন ৰোগত ভোগা দেখা যায়। তদুপৰি আজিৰ উঠি অহা নব প্ৰজন্মই এনেবোৰ খাদ্যত অধিক মনোনিবেশ কৰিছে যিয়ে ভৱিষ্যতলৈ অশনি সঙ্কেত বহন কৰিছে। অভিভাৱক হিচাবে আপুনি সঠিক পন্থা লোৱা দৰকাৰ। তলত উল্লেখ কৰা দিহা সমূহ মানি চলিলে ৰোগমুক্ত জীৱন কটোৱাত সহায় কৰিব।\n১)নিতৌ যথেষ্ট শাক পাচলী আৰু ফলমূল খাওক।\n২)কেচা শাক বা চালাড খালে উপকাৰ বেছি হয়। যদি কেঁচাই খোৱা অসুবিধা তেন্তে সামান্য উহাই খাব পাৰে নতুবা সামান্য তেল মছলা দি খাব পাৰে।\n৩)মাছ ,মাংস, কণী সদায় নাখাব। তিনিওবিধৰ যি কোনো এবিধ এদিনৰ মূৰে মূৰে খাব। লগতে যিদিনাখন এনে খাদ্য খাব সিদিনা কেঁচা শাক পাচলী আৰু ফল খাব নাপাহৰিব। এনে কৰিলে এচিদৰ উৎপাদন কমিব।\n৪)যথা সম্ভৱ মদ্য পান নকৰাই ভাল।\n৫)যিকোনো খাদ্য খালে যেতিয়া পেটত এচিডিটি অনুভৱ কৰে আপুনি জানি লব যে আপোনাৰ তেজটো এচিডৰ পৰিমাণ বাঢ়িবলৈ গৈ আছে।\n৬)মাছ , মাংস নাখালে শৰীৰ দুৰ্বল হব এনে মনোবৃত্তি পৰিত্যাগ কৰক।\n৭)খাবলৈ বহোতে সদায় পৰ্য্যবেক্ষণ কৰক আপুনি আম্লিক নে খাৰিয় আহাৰ বেছি খাই আছে।


ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৯১১ (IRFA হিচাপে); ১৯৪৯ (ICMRলৈ সলনি)\nসচিব আৰু মহানিৰ্দেশক\nভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ (ইংৰাজী: Indian Council of Medical Research; চমুকৈ ICMR) হৈছে ভাৰতৰ জৈৱ-চিকিৎসা সংক্ৰান্তিয় গৱেষণাৰ প্ৰস্তুতি, সহযোগিতা আৰু প্ৰসাৰৰ এক শীৰ্ষ সংস্থা। পৃথিৱীৰ পুৰণি আৰু বৃহৎ গৱেষণা সংস্থাৰ ভিতৰত আইচিএমআৰ অন্যতম। ভাৰত চৰকাৰৰ নেতৃত্বাধীন স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ বিভাগৰ অধীনস্থ স্বাস্থ্য গৱেষণা বিভাগে ইয়াৰ আৰ্থিক দিশটো চম্ভালে।\nআইচিএমআৰৰ মুঠ ২৬টা প্ৰতিষ্ঠানে যক্ষ্মা, কলেৰা,এইডছ, মেলেৰিয়া, পুষ্টিহীনতা, কৰ্কট, খাদ্য আৰু ভেষজ বিষবিজ্ঞান, প্ৰজনন, চিকিৎসা পৰিসংখ্যা আদি বিভিন্ন স্বাস্থ্যজনিত, ৰোগসংক্ৰান্তিয় অথবা স্বাস্থ্য-সম্বন্ধীয় বিষয়ত গৱেষণা গৱেষণা কৰে। আইচিএমআৰৰ ৬টা আঞ্চলিক চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰই আঞ্চলিক ক্ষেত্ৰত দেখা দি্যা স্বাস্থ্যৰ সমস্যা চিনাক্তকৰণ কৰাৰ উপৰিও ভাৰতৰ বিভিন্ন ভৌগোলিক ক্ষেত্ৰত গৱেষণা সৱলীকৰণ কৰাতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।\n2 পৰিচালনা বৰ্গ\n3 মূল কাৰ্যক্ৰমণিকা\n4 ভাৰতীয় কেন্দ্ৰসমূহ\n১৯১১ চনত ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় গৱেষণা পুঁজি সংঘ (Indian Research Fund Association, IRFA) স্থাপন কৰে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল দেশৰ ভিতৰত চিকিৎসা-গৱেষণাৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰা আৰ তাৰ বাবে উদ্যোগ হাতত লোৱা। স্বাধীনতাৰ পাছত এই প্ৰতিষ্ঠানত কেতবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সালসলনি কৰা হয়। ১৯৪৯ চনত সংস্থাৰ নামটো সলাই ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণা পৰিষদ ৰখা হয়। লগতে কাৰ্যপ্ৰণালীৰো পৰিসৰ বৰ্ধন কৰা হয়।\nপৰিচালনা বৰ্গ[সম্পাদনা কৰক]\nভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী হৈছে পৰিচালনা বৰ্গৰ সভাপতি। জৈৱ-চিকিৎসাৰ বিভিন্ন শাখাৰ বিশেষজ্ঞসকলে পৰিচালনা বৰ্গক সহযোগিতা আগবঢ়ায়। বিজ্ঞানী উপদেষ্টা গোট, মণ্ডলী, বিশেষজ্ঞ গোট, পৰিচালনা সমিতি, বিশেষ কৰ্মীদল আদিয়ে সংস্থাৰ বিভিন্ন গৱেষণা-কৰ্ম আৰু আঁচনিসমূহ নিৰীক্ষণ আৰু পৰীক্ষণ কৰে। পৰিষদে জৈৱ-চিকিৎসাৰ গৱেষণাসমূহ চলাই নিবলৈ সাধাৰণতে ইণ্ট্ৰামুৰেল(অভ্যন্তৰীণ) আৰু এক্সট্ৰামুৰেল(বাহ্যিক) পদ্ধতিৰ সহায় লয়। এক্সট্ৰামুৰেল গৱেষণাৰ ভেটি আৰু ইয়াৰ পদ্ধতি-প্ৰক্ৰিয়াসমূহ পৰিষদে বিগত সময়ত সংবৰ্ধন কৰি আহিছে।\nমূল কাৰ্যক্ৰমণিকা[সম্পাদনা কৰক]\nএক্সট্ৰামুৰেল গৱেষণাৰ প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰৰ বাবে পৰিষদে যথোপযুক্ত আন্তঃগাঁঠনিৰ কিছুমান উচ্চ-গৱেষণাৰ কেন্দ্ৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত স্থাপন কৰিছে। দিল্লীস্থ ৰোগনিদান প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰে কিছুমান বিশেষ-বিশেষ প্ৰতিষ্ঠানৰ লগত আইচিএমআৰে সহযোগিতামূলক গৱেষণা প্ৰকল্পৰ আঁচনিও লৈছে।\n"ভাইৰাছজনিত গৱেষণা আৰু ৰোগনিৰ্ণয় প্ৰয়োগশালা"ৰ (Viral Research and Diagnostic Laboratories, VRDL) জৰিয়তে আইচিএমআৰে ভাইৰাছৰ তৎকালীন চিনাক্তকৰণ আৰু প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থাপ্ৰণালীত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে। তাৰবাবে ভিআৰডিএলৰ নিয়মীয়া সংবৰ্ধন আৰু সৱলীকৰণ কৰি থকা হৈছে। গৱেষণাৰ উপৰিও আইচিএমআৰে ভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষাৰ্থীক বিভিন্ন দেশৰ কিছুমান ফেলোশ্বিপ কাৰ্যসুচীৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিছে। লগতে উন্নয়নশীল দেশৰ বিজ্ঞানীসকলক ভাৰতীয় প্ৰতিষ্ঠান অথবা প্ৰয়োগশালালৈ আহি কাম কৰিবলৈ সুযোগ সৃষ্টি কৰিছে।\nপ্ৰাক্তন চিকিৎসা বিজ্ঞানী আৰু শিক্ষকসকলৰ বাবে, পৰিষদে এমিৰেটাছ বিজ্ঞানীৰ পদটো আগবঢ়াই আহিছে যাতে তেওঁলোকে অৱসৰৰ পাছতো জৈৱচিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰি থাকিব পাৰে। বিশেষ ক্ষেত্ৰলৈ উল্লেখযোগ্য বৰঙনি আগবঢ়োৱা বিশেষ ব্যক্তিকসকলৰ উপৰিও দেশৰ অনুন্নত অঞ্চলত গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰ্মত ব্যস্ত হৈ থকা গৱেষক-বিজ্ঞানীক পৰিষদে নিয়মীয়াকৈ বঁটা-স্বীকৃতি প্ৰদান কৰি আহিছে। বৰ্তমান পৰিষদে ৩৮টা বঁটা প্ৰদান কৰে। তাৰে ১১টা বঁটায়েই চল্লিছ বছৰ অনুৰ্ধ যুৱ বিজ্ঞানীৰ বাবে আছুতীয়াকৈ ৰখা হৈছে। পৰিষদে পৃষ্ঠপোষকতাতেই "ভাৰতীয় চিকিৎসা গৱেষণাৰ পত্ৰিকা" (Indian Journal of Medical Research) প্ৰকাশিত হৈ আহিছে।\nভাৰতীয় কেন্দ্ৰসমূহ[সম্পাদনা কৰক]\nNational Institute of Nutrition, Hyderabad (NIN), Hyderabad\nNational Centre for Laboratory Animal Science, (NCLAS) Hyderabad\nFood and Drug Toxicology Research Centre, (FDTRC) Hyderabad\nNational Animal Resource Facility for Biomedical Research, (NARF-BR) Hyderabad\nNational Institute for Research in Tuberculosis (NIRT), Chennai\nNational Institute of Cancer Prevention and Research (NICPR), Noida\nNational Institute of Malaria Research (NIMR), Delhi\nNational Institute for Research in Reproductive Health (NIRRH), Mumbai\nNational Institute of Traditional Medicine (NITM), Belagavi\nMicrobial Containment Complex (MCC), Pune\nNational AIDS Research Institute (NARI), Pune\nNational Institute of Pathology (NIP), Delhi\nNational Institute of Medical Statistics (NIMS), Delhi\nVector Control Research Centre (VCRC), Puducherry\nNational Institute of Cholera and Enteric Diseases (NICED), Kolkata\nNational Institute for Research in Tribal Health (NIRTH), Jabalpur\nNational Center for Disease Informatics and Research (NCDIR), Bengaluru\nBhopal Memorial Hospital and Research Center, (BMHRC), Bhopal\nNational Institute for Research in Environmental Health (NIREH), Bhopal\nNational JALMA institute for Leprosy & Other Mycobacterial Diseases, Agra\nCentre for Research in Medical Entomology (CRME), Madurai\nNational Institute of Immunohaemotology (NIIH), Mumbai\nEnterovirus Research Centre (ERC), Mumbai\nGenetic Research Centre, Mumbai\nDesert Medicine Research Centre (DMRC), Jodhpur\nRegional Medical Research Center, Port Blair\nআঞ্চলিক চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰ, ডিব্ৰুগড়\nInstitute of Reproductive Medicine, Kolkata\n↑ Dhar, Aarti; Joshi, Sandeep (2 June 2011). "No need to panic over WHO report on mobiles: ICMR". The Hindu (Chennai, India). http://www.thehindu.com/health/medicine-and-research/article2071344.ece.\n↑ 2.0 2.1 Bhargava, Pushpa M (12 November 2011). "Could they buy salt and spices, fuel and milk, and pay rent... with Rs. 2.33aday?". The Hindu (Chennai, India). http://www.thehindu.com/opinion/open-page/article2622214.ece.\n↑ 3.0 3.1 "overview". ICMR. https://www.icmr.nic.in/sites/default/files/reports/overview.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 April 2020.\n↑ "ICMR has signedamemorandum of understanding with the Nichi-In Centre for Regenerative Medicine - The Hindu News article". প্ৰকাশক Chennai, India.3December 2007. http://www.hindu.com/2007/12/03/stories/2007120359651100.htm.\n↑ "51 Scientists presented with ICMR Awards for years 2009 and 2010". http://news.biharprabha.com/2013/09/51-scientists-presented-with-icmr-awards-for-years-2009-and-2010/। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 September 2013.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ভাৰতীয়_চিকিৎসা_গৱেষণা_পৰিষদ&oldid=229634"ৰ পৰা অনা হৈছে


''মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সাহসী পদক্ষেপ লৈছে''- কিয় ক'লে অনুপ চেতিয়াই?– News18 Assam\n''মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সাহসী পদক্ষেপ লৈছে''- কিয় ক'লে অনুপ চেতিয়াই?\n»''মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই সাহসী পদক্ষেপ লৈছে''- কিয় ক'লে অনুপ চেতিয়াই?\nUpdated:September 22, 2021, 4:26 PM IST\nঅনুপ চেতিয়াই ক'লে- “নগা সমস্যাটো এটা সুকীয়া বিষয়। এটা জটিল বিষয় ৷”\nLast Updated: September 22, 2021, 4:26 PM IST\n“আলফা স্বাধীনৰ সভাপতি তথা মুখ্য সেনাপ্ৰধান পৰেশ বৰুৱাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিবলৈ মই কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ পৰা অনুমতি লৈছোঁ ৷ আলোচনা আগবঢ়াই নিয়াৰ বাবে মই পৰেশ বৰুৱাই বিচাৰিলে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিম ৷” -মুখ্যমন্ত্ৰী ৷\nএনেদৰে মুখ্যমন্ত্ৰী ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই আলফা স্বাধীনৰ সভাপতি তথা মুখ্য সেনাপ্ৰধান পৰেশ বৰুৱাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কথা পাতিব বুলি সদৰী কৰিছিল মঙলবাৰে ৷ সোমবাৰে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহক সাক্ষাৎ কৰি পৰেশ বৰুৱাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কথা পতাৰ অনুমতি লৈছিল মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শৰ্মাই ৷\nইয়াৰ পিছতে বুধবাৰে আলফাৰ সাধাৰণ সম্পাদক অনুপ চেতিয়া ওৰফে গোলাপ বৰুৱাই মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শৰ্মাৰ উদ্যোগক আদৰণি জনাই সাহসী পদক্ষেপ বুলি মন্তব্য কৰে ৷\nপৰেশ বৰুৱাৰ সৈতে আলোচনাৰ প্ৰাৰম্ভিক কাম-কাজ আগবঢ়াই নিয়াৰ পিছত আমোলাসকলে আলোচনাক আগুৱাই নিব পাৰিব বুলি দাবী কৰে অনুপ চেতিয়াই ৷\nইপিনে মঙলবাৰে নগা সশস্ত্ৰ বিদ্ৰোহী সংগঠন NSCN(IM)ৰ মুৰব্বী থুইংগালেং মুইভাক সাক্ষাৎ কৰে NEDAৰ আহ্বায়ক হিচাপে ড° হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই। কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীৰ বাৰ্তা লৈ মুইভাক ড° শৰ্মাই সাক্ষাৎ কৰা সন্দৰ্ভত অনুপ চেতিয়াই ক'লে- “নগা সমস্যাটো এটা সুকীয়া বিষয়। এটা জটিল বিষয় ৷”\nFirst published: September 22, 2021, 4:26 PM IST


বিবাহৰ পূৰ্বে যৌন সম্পৰ্ক কিমান নিৰাপদ? বিবাহত পেলাই নেকি প্ৰভাব? ক'লে বিশেষজ্ঞই sexual-relation-before-marriage-said-in-details-by-expert-swpb– News18 Assam\nবিবাহৰ পূৰ্বে যৌন সম্পৰ্ক কিমান নিৰাপদ? বিবাহত পেলাই নেকি প্ৰভাব? ক'লে বিশেষজ্ঞই\nUpdated:February 17, 2021, 7:59 PM IST\nযদি আপোনাৰ প্ৰেমিকে আপোনাক ভালদৰে বুজি পায় খোলা মনৰ বা আপুনি তেওঁৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিলেও দুয়োৰে মাজত বিবাহত কোনো বাধা নাহে, তেন্তে এই সম্পৰ্কই আপোনালোকৰ সম্পৰ্কক অধিক শক্তিশালী কৰিব।\nLast Updated: February 17, 2021, 7:59 PM IST\nআমাৰ সমাজ ব্যৱস্থা সম্পূৰ্ণ পৃথক। আধুনিক সমাজ ব্যৱস্থাই বৰ্তমানে আমাৰ সমাজ ব্যৱস্থাত কিছু প্ৰভাৱ পেলাইছে যদিও বৰ্তমানে আমি কিছু নীতি নিয়ম, কিছু শংকা ভয়ৰ মাজেৰেই দৈনন্দিক জীৱন যাত্ৰা চলাবলগীয়া হৈছে | যৌন সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰতো আছে সমাজ ব্যৱস্থাই বান্ধি দিয়া তেনে বহু বাধা বাধ্যকতা। এই ক্ষেত্ৰত এইবাৰ মন্তব্য আগবঢ়াইছে বিশেষজ্ঞা পল্লৱী বৰ্নৱালে।\nযিহেতু যৌন সম্পৰ্ক যিকোনো সম্পৰ্ক অথবা বিবাহৰ বাবে এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ আৰু আপোনাৰ যৌন সম্পৰ্কই নিৰ্ধাৰণ কৰে বহু দিশ। কিয়নো যৌন সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰত অসন্তুষ্ট দুগৰাকী লোকৰ বাবে এখন চাঁদৰ তলত বাস কৰাটো এক চিন্তাৰ কাৰণ হৈ পৰে। আপুনি ভৱিষ্যতে আপোনাৰ স্বামীৰ পৰা যৌন সুখ বিচাৰিব পাৰে। কিন্তু পানী আৰু খাদ্যৰ দৰে শৰীৰক যৌন সম্ভোগৰ প্ৰয়োজন নাই। শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে যৌন সম্পৰ্কৰ প্ৰয়োজন নাই। এয়া আপোনাৰ স্বামীৰ প্ৰতি আৰু আপোনাৰ প্ৰতি আপোনাৰ স্বামীৰ প্ৰেমৰ অভিব্যক্তিহে। গতিকে বিবাহৰ আগতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা বেয়া কথা নহয় আৰু মনত ৰখা উচিত যে, যদিহে আপুনি দীৰ্ঘস্থায়ী আৰু সন্তুষ্ট বৈবাহিক জীৱন যাপন কৰিব বিচাৰে তেন্তে এই বিষয়ত সকলো ঠিক থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিয়নো যৌন সম্পৰ্ক সন্তোষজনক নোহোৱাৰ বাবেই বহু বিবাহ ভাঙি যায়।\nবিশেষজ্ঞাই লগতে কৈছে যে, আমাৰ সামাজিক নিয়মসমূহে আমাৰ কুমাৰীত্ব হৈ থকাৰ ধাৰণাৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। লগতে আশা কৰা হয় পত্নীৰ একমাত্ৰ লক্ষ্য তেওঁৰ স্বামীৰ যৌন ভোক শান্ত কৰা। কিন্তু 'সক্ৰিয় ব্যক্তি' বনাম 'নিষ্ক্ৰিয় মহিলা'ৰ দৰে এটা ভাৱধাৰৰ বাবে আজি আক্ৰমণৰ ঘটনা সংঘটিত হ'বলৈ লৈছে। কিয়নো আজিৰ দিনত অধিকাংশ মহিলা আৰু পুৰুষে জানে যে, যৌনতা বহু অৰ্থপূৰ্ণ |\nসেয়েহে, যদি আপোনাৰ প্ৰেমিক খোলা মনৰ হয়, বা এইটো বুজি পায় যে, আপুনি তেওঁৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিলেও দুয়োৰে মাজত বিবাহত কোনো বাধা নাহে। তেন্তে ই আপোনাৰ সম্পৰ্কক আৰু অধিক শক্তিশালী কৰিব।\nআপুনি নিজকে প্ৰশ্ন কৰা উচিত, আপুনি সঁচাকৈয়ে সেই ব্যক্তিজনক ভাল পায়নে আৰু তেওঁ আপোনাক সিমানেই ভাল পায়নে?\nFirst published: February 17, 2021, 7:25 PM IST


Health insurance | IFFCO Tokio General Insurance Company in India\nযদি মই প'লিচিখন নাকচ কৰো তেতিয়া কি হ;ব?\nযদি আপুনি প'লিচিখন নাকচ কৰে, নাকচ কৰা তাৰিখৰ পৰাই আপোনাৰ ক'ভাৰ বন্ধ হ'ব।লগতে, কম সময়ৰ নাকচ হাৰত আপোনাৰ প্ৰিমিয়াম আপোনাক ঘূৰাই দিয়া হ'ব , আপোনাৰ প'লিচি নথিখনত আপুনি এই প'লিচি চৰ্তাৱলী বোৰ পাব।\nRead more about যদি মই প'লিচিখন নাকচ কৰো তেতিয়া কি হ;ব?\nবীমা কোম্পানীয়ে অসুখ আগৰ পৰা আছে নে নাই কেনেকে নিৰ্ণয় কৰে?\nবীমাৰ কাৰণে প্ৰ'প'জেল ফৰ্ম পূৰাওঁতে আপুনি আপোনাৰ জীৱনত ভোগ কৰা বেমাৰৰ সৱিশেষ জনাব লাগিব। বীমাৰ সময়ত, আপুনি সচেতন থাকিব লাগিব যে আপুনি কোনো অসুখত ভূগি আছে নেকী অথবা কোনো বেমাৰৰ চিকিৎসা চলি আছে নেকী। এনে বিষয়বোৰ বীমাকৰ্তাই আগৰে পৰা থকা আৰু নতুনকৈ দেখা দিয়া বেমাৰৰ মাজত পাৰ্থক্য ণিৰ্ণয় কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ মেডিকেল পেনেললৈ পৰামৰ্শৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰে।\nটোকা::স্বাস্থ্য বীমা প'লিচি ক্ৰয় কৰাৰ আগতে আপুনি কোনো বেমাৰত ভূগিছিল নে জনোৱাটো জৰুৰী। বীমা হৈছে বিশ্বাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা চুক্তি আৰু জানিশুনি কোৱা মিছা কথাই ভৱিষ্যতে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।\nRead more about বীমা কোম্পানীয়ে অসুখ আগৰ পৰা আছে নে নাই কেনেকে নিৰ্ণয় কৰে?\nস্বাস্থ্য বীমা প’লিচি হৈছে মেডিকেল ব্যয়ৰ পৰিশোধ।\nসংকটপূৰ্ণ অসুস্থতা প’লিচি হৈছে এক সুবিধা প’লিচি। এক সুবিধা প’লিচিৰ অধিনত কোনো ঘটনা ঘটিলে বীমা কোম্পানীয়ে প’লিচিধাৰীক একক পৰিমাণৰ টকা দিয়ে। সংকটজনক অসুস্থতা প’লিচিত, যদি বীমাধাৰীজনৰ প’লিচিত নিৰ্দিষ্টকে দিয়া মতে কোনো সংকটজনক অসুস্থতা ধৰা পৰে।\nবীমা কোম্পানীয়ে প’লিচিধাৰীক একক পৰিমাণৰ টকা দিব। ক্লায়েন্টে নিজস্ব বিবেচনা মতে পোৱা পৰিমাণখিনি মেডিকেল চিকিৎসাত খৰচ কৰিবও পাৰে বা নকৰিবও পাৰে।\nRead more about ইঞ্চুৰেঞ্চত স্বাস্থ্য বীমা আৰু সংকটপূৰ্ণ অসুস্থতা প’লিচি বা সংকটপূৰ্ণ অসুস্থতা ৰাইডাৰছৰ মাজৰ পাৰ্থক্য কি?\nRead more about মেডিক্লেইম স্বাস্থ্য বীমাৰ সৈতে একেই নেকি?\nনগদহীন মেডিক্লেইম নিষ্পত্তিকৰণত, এইটো নেটৱৰ্ক চিকিৎসালয়ৰ লগত প্ৰতক্ষ্যভাৱে নিষ্পত্তি কৰা হয়। নগদহীন নিষ্পত্তি নথকাৰ ক্ষেত্ৰত, দাবীৰ পৰিমাণ প’লিচিধাৰীৰ মনোনীত ব্যক্তিক দিয়া হয়\nযদি কোনো ক্ষেত্ৰত মনোনীত ব্যক্তি নাথাকে, তেতিয়া বীমা কোম্পানীয়ে আইনৰ ক’ৰ্টৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ প্ৰমাণপত্ৰ দিবলৈ অনুৰোধ কৰে। অন্যথা, ক’ৰ্টত মৃতব্যক্তিৰ আইনি পৰৱৰ্তী উত্তৰাধিকাৰীজনক বীমাকাৰীয়ে দাবীৰ পৰিমাণ জমা দিব পাৰে।\nRead more about যদি চিকিৎসা লৈ থকাৰ সময়ত প’লিচিধাৰীজনৰ মৃত্যু হয়, তেন্তে স্বাস্থ্য বীমাৰ অধিনত দাবীৰ ধন কোনে পাব?


ভোগালীৰ আখল : বগা তিলৰ মচমচীয়া পিঠাৰ ৰন্ধন প্ৰণালী -\nHomeজীৱন শৈলীভোগালীৰ আখল : বগা তিলৰ মচমচীয়া পিঠাৰ ৰন্ধন প্ৰণালী\nভোগালীৰ আখল : বগা তিলৰ মচমচীয়া পিঠাৰ ৰন্ধন প্ৰণালী\nডিজিটেল ডেস্ক : বিহুৰ বতৰত পৰিয়ালক খোৱাই চাওক বগা তিলৰ নিমখীয়া পিঠা৷ ৰন্ধন প্ৰণালীৰ বাবে আপোনাক লাগিব এইসমূহ উপকৰণঃ\nৰঙা আটা একাপ,\nকাঠ বাদাম-৫টা (নিজৰ মতে),\nঘিউ-২ টেবুল চামুচ,\nজালুকৰ গুড়ি আধা চামুচ,\nপিহি লোৱা নাৰিকল ২ টেবুল চামুচ,\nৰিফাইন তেল (ভাজিবৰ জোখত)\nমিঠা খোৱাসকলে গুড় বা চেনি দিব পাৰে,\nবেকিং পাউদাৰ-চামুচৰ আগত অকণমান।\nপ্ৰস্তুত প্ৰণালীঃ মিক্সাৰ গ্ৰাইণ্ডাৰত বগা তিল, কাঠ বাদাম, চুজি আৰু চফ একেলগে মিহিকৈ পিহি ল’ব। কেৰাহী পাতি আটা আৰু পিহি লোৱা মিক্সাৰখিনি গোন্ধ ওলোৱালৈকে সুন্দৰকৈ ভাজি এটা পাত্ৰত কাঢ়ি থ’ব। হাতেৰে চুব পৰা হ’লে নিমখ, জালুক, পিহা নাৰিকল, বেকিং পাউদাৰ আৰু ঘিউ মিহলাই পানীৰে মথি ল’ব। ১০ মিনিট ঢাকি থৈ দিয়াৰ তাৰ পাছত বেলনাত এক ইঞ্চি ডাঠ কৰি ৰুটীৰ দৰে বেলি লওক।\nবেলোতে গোটা তিল ছটিয়াই বেলিলে ওপৰত তিল লাগি থাকে। যিকোনো গিলাচ বা বটলৰ মুখনিয়ে গোল গোল কৰি সৰু সৰু লুচিৰ দৰে কৰি যাব। সকলোখিনি একে পদ্ধতিৰে কৰিব। ৰিফাইন গৰম কৰি তেলত দি যাব। দুয়ো পিঠি ৰঙচুৱা বৰণ আৰু মচমচীয়া হ’লে বগা কাগজত তেলৰ পৰা কাঢ়ি থ’ব।\nPrevious articleউৰুকাৰ বাবে সান্ধ্য আইন শিথিল : ক’ভিড আক্ৰান্তৰ সংখ্যা একেদিনাই বৃদ্ধি\nNext articleনিৰ্বাচনৰ আগে আগে বিজেপি ত্যাগ মন্ত্ৰী-বিধায়কৰ; বিজেপিৰ অফিচলৈ তলা পঠিয়ালে সমাজবাদী পাৰ্টীয়ে\nঅকাল মৃত্যুৰ ভয়? কিদৰে কৰিব মৃত্যুক জয়!\nআপোনাৰ শৰীৰৰ তিলটো সৌভাগ্যৰ লক্ষণ নেকি? ‘তিল-তত্ত্ব’ কি জানো আহক?


যোহন 19 - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন (IRV) আচামিচ - 2019\n1তেতিয়া পীলাতে যীচুক চাবুকেৰে কোবাবলৈ আদেশ দিলে।\n2তাৰ পাছত সৈন্য সকলে কাঁইটেৰে কিৰীটি সাজি যীচুৰ মূৰত দি, বেঙেনা কাপোৰ পিন্ধালে;\n3ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ ওচৰলৈ আহি কবলৈ ধৰিলে, “অভিনন্দন, হে ইহুদী সকলৰ ৰজা, জয় হওক!” এইদৰে কৈ তেওঁক চৰ মাৰিবলৈ ধৰিলে।\n4পীলাতে আকৌ বাহিৰলৈ গৈ মানুহবোৰক ক’লে, “চোৱা, মই এওঁত একো দোষ নাপালোঁ আৰু সেয়েহে তোমালোকে জানিবৰ কাৰণে, এওঁক তোমালোকৰ সন্মুখলৈ উলিয়াই আনিছো।”\n5এনেতে যীচুক কাঁইটৰ কিৰীটি আৰু উজ্বল বৰণীয়া কাপোৰ পিন্ধাই বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিলে৷ পীলাতে তেওঁলোকক ক’লে “চোৱা, এই জনেই সেই মানুহ!”\n6তেতিয়া প্ৰধান পুৰোহিত আৰু তেওঁলোকৰ বিষয়া সকলে যীচুক দেখি, আটাহ পাৰি ক’লে, “ক্রুচত দিয়ক, ক্রুচত দিয়ক”। পীলাতে তেওঁলোকক ক’লে, “তোমালোকে নিজে এওঁক নি ক্রুচত দিয়াগৈ; কিয়নো মই এওঁত একো দোষ নাপালোঁ।”\n7ইহুদী সকলে পীলাতক উত্তৰ দিলে, “আমাৰ এক বিধান আছে, সেই বিধানৰ মতে তাৰ প্ৰাণদণ্ড হোৱা উচিত; কিয়নো সি নিজকে নিজে ঈশ্বৰৰ পুত্ৰ বুলি দাবী কৰে।”\n8তেতিয়া পীলাতে এই কথা শুনি বৰ ভয় পালে,\n9তেওঁ প্ৰিটৰিয়মৰ ভিতৰলৈ সোমাই যীচুক আকৌ সুধিলে, “তুমি ক’ৰ পৰা আহিছা?” কিন্তু যীচুৱে তেওঁক একো উত্তৰ নিদিলে৷\n10তেতিয়া পীলাতে তেওঁক ক’লে, “তুমি মোক একো কথা নোকোৱা নে? তোমাক যে এৰি দিবলৈ মোৰ ক্ষমতা আছে আৰু তোমাক ক্রুচত দিবলৈকো মোৰ ক্ষমতা আছে, ইয়াক তুমি নাজানা নেকি?”\n11যীচুৱে তেওঁক উত্তৰ দিলে, “ওপৰৰ পৰা ক্ষমতা নিদিয়া হ’লে, মোৰ বিৰুদ্ধে তোমাৰ একো ক্ষমতা নহ’লহেঁতেন; এই কাৰণে, যি জনে তোমাৰ হাতত মোক শোধাই দিলে; তেওঁৰেই পাপ গুৰুতৰ।”\n12এই উত্তৰ শুনি পীলাতে তেওঁক এৰি দিবলৈ উপায় বিচাৰিলে; কিন্তু ইহুদী সকলে আটাহ পাৰি ক’লে, “যদি এওঁক এৰি দিয়ে, তেনেহলে আপুনি চীজাৰৰ বন্ধু নহয়; যি কোনোৱে নিজকে নিজে ৰজা পাতে, তেওঁ চীজাৰৰ বিৰুদ্ধে কথা কয়।”\n13এইবোৰ কথা শুনি, পীলাতে যীচুক পুনৰ বাহিৰলৈ অনালে, আৰু ইব্ৰী ভাষাৰে যাক গব্বথা বোলে, এনে শিলপতা নামেৰে ঠাইত সোধ-বিচাৰ কৰিবলৈ বিচাৰৰ আসনত বহিল।\n14তেতিয়া নিস্তাৰ-পৰ্বৰ আয়োজনৰ দিনৰ প্ৰায় বাৰটা বজাৰ সময় হৈছিল আৰু পীলাতে ইহুদী সকলক ক’লে, “চোৱা, এয়া তোমালোকৰ ৰজা”\n15তেতিয়া তেওঁলোকে আটাহ পাৰি ক’লে, “দূৰ কৰক, দূৰ কৰক, ক্রুচত দিয়ক”। পীলাতে তেওঁলোকক ক’লে, তোমালোকৰ ৰজাক নো ক্ৰুচত দিম নে? প্ৰধান পুৰোহিত সকলে উত্তৰ দিলে, “চীজাৰৰ বাহিৰে আমাৰ আন ৰজা নাই।”\n16তেতিয়া পীলাতে যীচুক ক্রুচত দিবলৈ, তেওঁলোকৰ হাতত শোধাই দিলে।\n17তাৰ পাছত তেওঁলোকে যীচুক বাহিৰলৈ লৈ আহিল আৰু নিজৰ কাৰণে ক্ৰুচৰ ভাৰ বৈ, ইব্ৰী ভাষাৰে যাক গলগথা বোলে, এনে মূৰৰ লাউখোলা নামেৰে ঠাইলৈ লৈ গ’ল।\n18সেই ঠাইতে তেওঁলোকে যীচুক ক্রুচত দিলে৷ তেওঁৰ লগত আন দুজনক মানুহক দুইকাষে ৰাখি যীচুক মাজত ক্রুচত দিলে।\n19পীলাতে এখন জাননী লিখি ক্ৰুচত ওপৰত লগাই দিলে। তাত এই কথা লিখা আছিল, “নাচৰতীয়া যীচু, ইহুদী সকলৰ ৰজা৷”\n20এই জাননী ইব্ৰী, ৰোমীয়া আৰু গ্ৰীক ভাষাৰে লিখা আছিল; আৰু যীচুক ক্রুচত দিয়া ঠাই নগৰৰ ওচৰ হোৱাত, ইহুদী সকলৰ বহুলোকে সেই জাননী খন পঢ়িলে।\n21এই কাৰণে ইহুদী সকলৰ প্ৰধান পুৰোহিত সকলে পীলাতক ক’লে, “ইহুদী সকলৰ ৰজা” এই কথা নিলিখিব; কিন্তু ‘মই ইহুদী সকলৰ ৰজা, এই বুলি এওঁ কৈছিল’, ইয়াকে লিখক।”\n22পীলাতে উত্তৰ দিলে, “মই যি লিখিলোঁ, লিখিলোঁৱেই”।\n23পাছত সৈন্য সকলে যীচুক ক্রুচত দিলে, তেওঁৰ পিন্ধা কাপোৰ চাৰি ভাগ কৰি, গাইপতি এভাগ এভাগ ল’লে; আৰু তেওঁৰ চোলাও ল’লে। সেই চোলা সিয়নি নোহোৱাকৈ ওপৰৰে পৰা গোটেইটো বোৱা আছিল।\n24এই কাৰণে তেওঁলোকে পৰস্পৰে ক’লে, “এইটো চোলা আমি ফালি নেপেলাও, কিন্তু এইটো পাবৰ বাবে চিঠি খেলোৱা হওক৷” শাস্ত্ৰীয় বচন সিদ্ধ হবলৈ এনে হ’ল৷ “তেওঁলোকে নিজৰ মাজত মোৰ পিন্ধা কাপোৰ ভাগ-বাঁটি ল’লে৷. ইয়াক নাফালি কোনে পাব চিঠি খেলালে৷”\n25এতেকে সৈন্য সকলে এইবোৰ কৰ্ম কৰিলে। যীচুৰ ক্ৰুচৰ ওচৰতে তেওঁৰ মাক, মাকৰ ভনীয়েক, ক্লোপাৰ তিৰোতা মৰিয়ম, আৰু মগ্দলীনী মৰিয়ম থিয় হৈ আছিল।\n26যেতিয়া যীচুৱে তেওঁৰ মাক আৰু যি শিষ্যক তেওঁ প্ৰেম কৰিছিল, সেই শিষ্য ওচৰত থিয় হৈ থকা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁ মাকক ক’লে, “হে নাৰী, চোৱা, তোমাৰ পুত্ৰ”!\n27তেতিয়া তেওঁ সেই শিষ্যকো ক’লে, “চোৱা, সৌৱা তোমাৰ মাতৃ”! সেই সময়ৰে পৰা সেই জন শিষ্যই তেওঁক নিজৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল।\n28ইয়াৰ পাছত যীচুৱে বুজিলে যে সকলো কৰ্ম এতিয়া শেষ হ’ল; সেয়েহে শাস্ত্ৰীয় বচন সিদ্ধ হ’বৰ কাৰণে ক’লে, “মোৰ পিয়াহ লাগিছে”।\n29সেই ঠাইত চিৰকাৰে পূৰ হোৱা এটা পাত্ৰ আছিল; তাতে তেওঁলোকে চিৰকাৰে পূৰ হোৱা স্পঞ্জ এডোখৰ এচোব এডালত লগাই, তেওঁৰ মুখত দিলে।\n30তাতে যীচুৱে সেই চিৰকা পাই ক’লে, “সিদ্ধ হ’ল”; তাৰ পাছত তেওঁ মূৰ দোৱাই আত্মা অৰ্পণ কৰিলে।\n31সেইদিন আয়োজনদিন হোৱাত, বিশ্ৰামবাৰত দেহ ক্ৰুচৰ ওপৰত নাথাকে, (সেই বিশ্ৰামবাৰ দিনটো এটা বিশেষ দিন বা বৰ-দিন আছিল, কিয়নো সেইদিনা নিস্তাৰপৰ্বৰ দিনো আছিল), এই কাৰণে তেওঁলোকৰ ভৰি ভাঙি, দেহ তললৈ নমাবৰ বাবে ইহুদী সকলে পীলাতৰ ওচৰত গৈ সুধিলে।\n32তাতে সৈন্য সকলে আহি, যীচুৰ লগত ক্ৰুচত দিয়া, প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় জনৰো ভৰি ভাঙিলে।\n33কিন্তু যেতিয়া যীচুৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা দেখি, ভৰি নাভাঙিলে৷\n34তথাপি সৈন্য সকলৰ এজনে বৰছাৰে খোঁচ মাৰি তেওঁৰ কোষ হানিলে; আৰু তেতিয়াই তাৰ পৰা তেজ আৰু পানী ওলাই আহিল।\n35এই ঘটনা যি জনে দেখিলে সেই জনে আহি এই বিষয়ে সাক্ষ্য দিলে, তেওঁৰ সাক্ষ্য সত্য; আৰু তেওঁ জানে যে তেওঁ সত্য কথা কৈছে, এই কাৰণে তোমালোকেও যেন বিশ্বাস কৰা।\n36কিয়নো ‘তেওঁৰ এডাল হাড়ো ভঙা নহব’, ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ এই বচন সিদ্ধ হ’বলৈহে, এই সকলো ঘটনা ঘটিল।\n37ধৰ্মশাস্ত্ৰই পুনৰ আন এঠাইত কৈছে, ‘তেওঁলোকে যি জনক বিন্ধিলে, সেই জনলৈকে দৃষ্টি কৰিব’।\n38ইয়াৰ পাছত অৰিমাথিয়া নগৰৰ যোচেফ নামেৰে যীচুৰ এজন শিষ্যই, যি জন ইহুদী সকলৰ ভয়ত গোপনে আছিল, সেই জনে যীচুৰ দেহ নিবৰ বাবে পীলাতৰ ওচৰত গৈ সুধিলে; তাতে পীলাতে অনুমতি দিয়াত, তেওঁ গৈ যীচুৰ দেহটো নমাই লৈ গ’ল।\n39তেওঁৰ লগত নীকদীমো আহিছিল, এই জনে প্ৰথম বাৰ ৰাতি যীচুক চাবলৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেৱোঁ আহি গন্ধৰস মিহলি কৰা প্ৰায় চৌত্ৰিশ কিলোগ্ৰাম সুগন্ধি আনিলে।\n40এইদৰে তেওঁলোকে যীচুৰ দেহ লৈ, ইহুদী সকলৰ মৈদামত থোৱা ৰীতি অনুসৰি সেই সুগন্ধি সানি শণ সূতাৰ মিহি কাপোৰেৰে মেৰিয়াই তেওঁক মৈদামত থলে৷\n41আৰু যি ঠাইত যীচুক ক্রুচত দিয়া হৈছিল, সেই ঠাইতে এখন বাগিচা আছিল; সেই বাগিচাতে কেতিয়াও কোনো লোকক নোথোৱা, এনে এটা নতুন মৈদামো আছিল।\n42কাৰণ সেইদিনা ইহুদী সকলৰ আয়োজনদিন হোৱাত, সেই মৈদাম ওচৰত থকা কাৰণে, তেওঁলোকে তাতে যীচুক শুৱাই থলে।\n< যোহন 18\nযোহন 20 >


আপোনাৰ হাতৰ আঙুলিৰ সৈতে আছে ক'ভিড-১৯ৰ সম্পৰ্ক! দাবী গৱেষকৰ\nHome > আপোনাৰ হাতৰ আঙুলিৰ সৈতে আছে ক'ভিড-১৯ৰ সম্পৰ্ক! দাবী গৱেষকৰ\nলণ্ডনঃ মহামাৰী কৰ'নাৰ সন্ত্ৰাস দিনক দিনে বৃদ্ধি পাইছে। বৃদ্ধি পাইছে এই ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰা লোকৰ সংখ্যা। সমগ্ৰ বিশ্বত বৰ্তমানলৈ আক্ৰান্ত হৈছে ৬০ লক্ষাধিক লোক, মৃত্যু ঘটিছে প্ৰায় ৩,৬৭০০০ জনৰ। ভাৰততো ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পোৱা আক্ৰান্ত আৰু মৃতকৰ সংখ্যাই আতংকিত কৰি ৰাখিছে দেশবাসীক। ভাৰতত ৩০ মে' পৰ্যন্ত ১,৭৪০০০ জন লোক আক্ৰান্ত হৈছে এই ভাইৰাছত। আনহাতে কৰ'নাৰ উৎপত্তিস্থল চীনকো পিছ পেলাই ভাৰতত মৃত্যু ঘটা লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে ৪৯৮১ জনলৈ।\nকৰ'না ভাইৰাছ বা ক'ভিড ১৯ক লৈ অব্যাহত থকা এই আতংকৰ মাজতে হাতৰ আঙুলি আৰু এই ভাইৰাছত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু ঘটাৰ সম্ভাৱনাৰ মাজত এক যোগসূত্ৰ স্থাপনৰ দাবী কৰিছে এক চিকিৎসা বিশেষজ্ঞৰ দলে। ব্ৰিটেইনৰ এই বিশেষজ্ঞৰ দলটোৱে দাবী কৰা মতে সোঁহাতৰ অনামিকা আঙুলিৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ওপৰত ক'ভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হোৱা আৰু মৃত্যু ঘটাৰ সম্ভাৱনা কিছু পৰিমাণে নিৰ্ভৰ কৰে। এই সন্দৰ্ভত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ সংস্থা 'ডেইলি মেইল'তো এক প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ পাইছে।\nবিশেষজ্ঞৰ দলটোৱে ৪১ খন কোৰোনা আক্ৰান্ত দেশত পুৰুষৰ মৃত্যুৰ হাৰৰ ওপৰত গৱেষণা চলাই দাবী কৰিছে যে যিসমূহ দেশৰ পুৰুষৰ অনামিকা আঙুলি চুটি, সেই দেশ সমূহত পুৰুষৰ মৃত্যুৰ সম্ভাৱনা ৩০ শতাংশ পৰ্যন্ত অধিক হোৱা দেখা যায়। আনহাতে চুটি অনামিকা আঙুলিৰ পুৰুষসকলৰ দেহত ক'ভিড ১৯ৰ লক্ষণ সামান্য পৰিমাণেহে দেখা পোৱা যায় বুলিও চিকিৎসা বিশেষজ্ঞৰ দলটোৱে দাবী কৰিছে।\nগৱেষণাৰ অন্তত বিশেষজ্ঞৰ দলটোৱে দাবী কৰা মতে মালয়েছিয়া, চিংগাপুৰ, ৰাছিয়া আদিৰ দৰে যিবোৰ দেশৰ পুৰুষৰ অনামিকা আঙুলি দীঘল, সেইসমূহ দেশত পুৰুষৰ মৃত্যুৰ হাৰ কম। গৱেষক দলটোৰ মতে চুটি অনামিকা আঙুলিৰ দেশ সমূহত কোৰোনাত মৃত্যুৰ হাৰ ৪.৯ শতাংশ হোৱাৰ বিপৰীতে দীঘল অনামিকা আঙুলিৰ দেশসমূহত মৃত্যুৰ হাৰ কেৱল ২.৭ শতাংশ। উল্লেখ্য যে চুটি অনামিকা আঙুলিৰ দেশসমূহৰ ভিতৰত ভাৰতকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ক'ভিড-১৯ত ভাৰতত মৃত্যুৰ হাৰ হৈছে ২.৯ শতাংশ।\nকিন্তু অনামিকা আঙুলি দীঘল নে চুটি সেই বিষয়ে কেনেকৈ জানিব পৰা যাব? এই সন্দৰ্ভতো বিশেষজ্ঞৰ দলটোৱে প্ৰকাশ কৰিছে। প্ৰথমে তৰ্জনী আঙুলিৰ জোখ লব লাগিব। তাৰ পিছত অনামিকা আঙুলিৰ জোখ লৈ তৰ্জনী আঙুলিৰ জোখৰ পৰা অনামিকা আঙুলিৰ জোখটো বিয়োগ কৰিব লাগিব। এনে কৰোঁতে যদি ফলাফল ০.৯৭৬ ছেন্টিমিটাৰতকৈ কম ওলায় তেন্তে অনামিকা আঙুলি দীঘল বুলি ধৰা হয়। কিন্তু যদি ফলাফল ০.৯৯ ছেন্টিমিটাৰ বা তাতকৈ বেছি ওলায়, তেন্তে অনামিকা আঙুলি চুটি বুলি ধৰা হয়।\nউল্লেখ্য যে, বিভিন্ন গৱেষণাত পোহৰলৈ অহা মতে কৰ'নাত আক্ৰান্ত হৈ সমগ্ৰ বিশ্বত মহিলাতকৈ পুৰুষৰ মৃত্যুৰ হাৰ অধিক। কিন্তু ইয়াৰ কাৰণ বিজ্ঞানীসকলে বিচাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। সমগ্ৰ বিশ্বত বৰ্তমানলৈকে ক'ভিড ১৯ত মৃত্যু ঘটা মুঠ সংখ্যাৰ ৬১.৮ শতাংশ পুৰুষ হোৱাৰ বিপৰীতে ৩৮.২ শতাংশহে মহিলা। অৱশ্যে হাতৰ আঙুলিক লৈ এনে দাবী কৰিলেও এনে হোৱাৰ কাৰণসমূহ কি হ'ব পাৰে সেয়া এতিয়ালৈকে নিশ্চিত কৰিব পৰা হোৱা নাই।\nSource URL: https://newsnextone.com/longer-ring-fingers-face-lower-risk-dying-Covid


ক্লীন চুইপ ইগনেচিয়াছ (মূল: জেফ্ৰী আৰ্চাৰ) – অনুবাদ: ৰিণ্টুমনি দত্ত – ফটাঢোল\nইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে যিদিনা নাইজেৰিয়াৰ বিত্তমন্ত্ৰীৰ দ্বায়িত্বভাৰ লৈছিল, সেইদিনা সাধাৰণ নাইজেৰিয়াবাসীৰ মনত কোনো বিশেষ উৎসাহ নাছিল৷ তেওঁলোকৰ বাবে এয়া আছিল এক অতি সাধাৰণ নিত্য-নৈমিত্তিক ঘটনা৷ জনতাৰ মনত এনে ভাৱ জগাটোৱেই অতি স্বাভাৱিক আছিল৷ কাৰণ দুৰ্নীতিত নিমজ্জিত নাইজেৰিয়াত যোৱা সোতৰ বছৰত বিত্তমন্ত্ৰীৰ দ্বায়িত্ব লোৱা ইগনেচিয়াছ হ’ল সোতৰ নম্বৰ ব্যক্তি৷ গতিকে তেওঁৰ দ্বায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ দেশবাসীৰ বাবে আছিল একেবাৰেই গুৰুত্বহীন এক খবৰ৷ কাৰণ, তেওঁলোকে জানে যে কেইদিনমান পিছত সোঁৱে-বাঁৱে দুৰ্নীতি কৰি ইগনেচিয়াছেও দেশ এৰি পলায়ন কৰিব নাইবা জেললৈ যাব৷ নাইবা সেইবোৰ আন একো নহ’লেও অন্তত কেইদিনমান পিছতে মন্ত্ৰীত্বৰ পদটো যে তেওঁ হেৰুৱাব সেই কথা লৈ কাৰো মনতেই বিশেষ একো সন্দেহ নাছিল৷\nদ্বায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত সংসদত দিয়া প্ৰথম ভাষণতেই আগাৰ্বিয়ে অতি দৃঢ়তাৰে উদাত্ত কণ্ঠেৰে ঘোষণা কৰি কয় যে “বহুত হ’ল! আৰু কোনোপধ্যেই সহ্য কৰা নহ’ব৷ দুৰ্নীতিয়ে আমাৰ দেশৰ সমস্ত ব্যৱস্থাটোৱেই কোঙা কৰি পেলাইছে৷ দুৰ্নীতিৰ শিপাডাল যদিহে এতিয়াও উঘালি পেলোৱা নহয়, তেন্তে এই দেশ সদায় এনেকৈ পিছ পৰিয়েই থাকিব৷ মোৰ কাৰ্যকালত এই কথা নিশ্চিত কৰিম যাতে মই দুৰ্নীতিৰ এই বিহগছডাল শিপাৰে সৈতে উঘালি সমূলঞ্চে নাশ কৰি পেলাব পাৰোঁ৷ মই ইয়ালৈ কোনো বিশেষ ব্যক্তিক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ নাইবা কোনো উচ্চ পদাধিকাৰীক সা-সুবিধা দিবলৈ অহা নাই৷ মই এই সংসদলৈ আহিছোঁ মোৰ দেশৰ লক্ষ লক্ষ সাধাৰণ বুভুক্ষিত জনতাক ন্যায় দিবলৈ! জনতাৰ সেৱাই হ’ব মোৰ প্ৰধান আৰু একমাত্ৰ লক্ষ্য৷ সকলোৱে অতি স্পষ্টকৈ এই কথা মনত ৰাখক – মোৰ কাৰ্যকালত কোনেও দুৰ্নীতি কৰিব নোৱাৰিব৷ লাগিলে তেওঁ সাধাৰণ চৰকাৰী কৰ্মচাৰী হওক নাইবা জনতাৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচিত হৈ সৰ্বোচ্চ আসনত অধিস্থিত আমাৰ মাজৰেই কোনোবা প্ৰতিনিধি হওক৷ আইন সকলোৰে বাবে সমান৷ যদিহে আপোনালোক কোনোবাৰ গাত সামান্যতমো দাগ আছে, তেন্তে সাৱধান হৈ যাওক৷ ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে কাকো ৰেহাই নিদিয়ে৷ গতিকে এতিয়া আপোনালোক সকলোৰে সন্মুখত মাথো দুটাই পথ খোলা আছে৷ হয় আজি এই মুহূৰ্তৰ পৰাই একেবাৰে সৎ নিষ্কলংক এক জীৱন যাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰক, নতুবা কাৰাগাৰতেই জীৱনৰ বাকী থকা দিনকেইটা কটাবলৈ সাজু হওক৷ দুৰ্নীতিৰ বোকাত লুতুৰি-পুতুৰি হৈ থকা নাইজেৰিয়াত আজিৰেপৰাই এক নতুন যুগৰ আৰম্ভণি হ’ব৷”\nকিন্তু ইমান দৃঢ় ভাষণৰ পিছতো নাইজেৰিয়াৰ কাৰোৱেই মনত সামান্যতমো আশাৰ সঞ্চাৰ নহ’ল৷ এতিয়ালৈ এনে ভাষণ অজস্ৰবাৰ শুনি শুনি সকলো অভ্যস্ত হৈ গৈছে৷ নাইজেৰিয়াৰ জনতাই জানে যে মন্ত্ৰী হোৱাৰ সময়ত প্ৰতিজন নেতাই এনেদৰে বৰ বৰ ভাষণৰ ফুলজাৰি দিয়ে, কিন্তু কেইদিনমান পিছতেই সকলো ফুটুকাৰ ফেনত পৰিণত হয়৷ গতিকে নতুন বিত্তমন্ত্ৰীৰ এই ভাষণৰ প্ৰতি জনতা ইমানেই নিৰাসক্ত আছিল যে আনটো বাদেই, আনকি ৰাজধানী লাগ’চৰপৰা বহুল প্ৰকাশিত বাতৰি কাকত Lagos Times Daily তো বিত্তমন্ত্ৰীৰ ভাষণৰ কোনো উল্লেখেই নাছিল৷ কাৰণ বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক নিশ্চিত আছিল যে এই একেবোৰ কথা এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰে মূৰে পঢ়ি থাকি তেওঁৰ পাঠকবোৰ ইতিমধ্যেই বিৰক্ত হৈ পৰিছে৷ যোৱা সোতৰ বছৰত তেওঁৰ কাকততেই ষোল্লবাৰ নাইজেৰিয়াৰ নতুন বিত্তমন্ত্ৰীয়ে সংসদত দিয়া প্ৰথম ভাষণবোৰ বিস্তাৰিত ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে৷\nপিছে এনেবোৰ কথাই আগাৰ্বিক সামান্যতমো বিচলিত কৰিব নোৱাৰিলে৷ তেওঁ মনে প্ৰাণে বিশ্বাস কৰে যে এয়া প্ৰচাৰ বা প্ৰশংসাৰ সময় নহয়৷ এয়া কামৰ সময়৷ এয়া নাইজেৰিয়াৰ ১২ কোটি সাধাৰণ জনতাক ন্যায় দিয়াৰ সময়৷ আগাৰ্বিয়ে ভালকৈ জানে যে দুৰ্নীতিয়ে ছানি ধৰা নাইজেৰিয়াত সৎ হৈ বেছিদিন মন্ত্ৰীত্বৰ গাদী ধৰি ৰখা অসম্ভৱ৷ গতিকে তেৱোঁ মাত্ৰ কেইদিনমানৰ কাৰণেহে এই পদত থাকিব৷ এই কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ নাইজেৰিয়াক নিজৰ সৰ্বস্ব উজাৰি দিব লাগিব৷ দেশৰ জনতাৰ কথা ভাৱি কিছু আৱেগিক হৈ পৰা আগাৰ্বিৰ সেমেকা দুচকুত তেওঁৰ সপোনৰ নাইজেৰিয়াখন ভাহি উঠিল৷ এনে এখন নাইজেৰিয়া যি সম্পূৰ্ণৰূপে দুৰ্নীতিমুক্ত৷ য’ত প্ৰতিজন নাগৰিকে শিৰ উচ্চ কৰি হাঁহিমুখেৰে জীয়াই থাকিব পাৰে৷ যি দেশত আইন সকলোৰে কাৰণে সমান৷ য’ত সাধাৰণ জনতাক সততা আৰু নিষ্ঠাৰে সেৱা কৰাটোৱেই চৰকাৰৰ প্ৰধান কৰ্তব্য৷\nকথাবোৰ কল্পনা কৰি তিৰবিৰাই উঠা চকুৰে আকাশলৈ চাই আগাৰ্বিয়ে অনুচ্ছ স্বৰেৰে কিন্তু গৰ্বিত কণ্ঠেৰে কৈ উঠিল “মোৰ দেশ! মোৰ মৰমৰ দেশ! মোৰ সপোনৰ নাইজেৰিয়া!”\nমন্ত্ৰীত্বৰ পদ লৈয়েই ক্ষিপ্ৰ গতিৰে তেওঁ সংস্কাৰৰ কামত নামি পৰিল৷ মাত্ৰ কেইদিনমানৰ ভিতৰতেই বাণিজ্য মন্ত্ৰণালয়ৰ এজন বিষয়াক তেওঁ জেললৈ প্ৰেৰণ কৰিলে৷ এই বিষয়াজনে ঘেঁহুৰ আমদানি সম্পৰ্কীয় নথিপত্ৰ জাল কৰি অসৎ উপায়েৰে ক’লা ধনৰ পাহাৰ গঢ়িছিল৷ ইয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ৰ বজ্ৰপাত পৰিল লাগ’চত থকা লেবাননৰ এজন বিনিয়োগকাৰীৰৰ ওপৰত৷ বিনিয়োগ নিৰ্ধাৰণ আইন অমান্য কৰাৰ অভিযোগত তেওঁক কোনো ধৰণৰ বিচাৰ নচলোৱাকৈয়ে লগে লগেই দেশান্তৰিত কৰা হ’ল৷ এই ঘটনাৰ এমাহ পিছত দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে এনে এক পদক্ষেপ লোৱা হ’ল যিটোক স্বয়ং আগাৰ্বিয়েও নিজৰ এক বৃহৎ সাফল্য বুলি গণ্য কৰিলে৷ সেইবাৰ ৰাজধানী চহৰখনৰ খোদ আৰক্ষীৰ মহানিৰ্দেশকগৰাকীকেই উৎকোচ লৈ থকা অৱস্থাত হাতে-লোটে ধৰি গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হ’ল৷ দুৰ্নীতিৰ কৰাল গ্ৰাসত সম্পূৰ্ণৰূপে নিমজ্জিত দেশখনৰ সৰ্বসাধাৰণ জনতাই সেই সময়ৰ আগলৈ এনেকৈয়ে বিশ্বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যে আৰক্ষী মহানিৰ্দেশকৰ পদত অধিষ্ঠিত লোকৰ বাবে উৎকোচ লোৱাটো আইন সংগত কথায়েই! গ্ৰেপ্তাৰৰ পিছত চলা চাৰিমহীয়া বিচাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ অন্তত দোষী সাব্যস্ত হোৱা মহাপৰিদৰ্শকজনক যেতিয়া ১৮ মাহৰ বাবে কাৰাগাৰলৈ নিক্ষেপ কৰা হ’ল তেতিয়া মন্ত্ৰীত্ব লাভৰ পিছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইগনেচিয়াছ আৰ্গাবিৰ নাম Lagos Times Daily ৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত আহিল৷\nবাতৰি কাকতৰ প্ৰথমপৃষ্ঠাৰ বৰ বৰ হৰফৰ শিৰোনামত লিখা হ’ল “Clean sweep Ignatius” – এনে এজন নতুন ঝাৰুৱালা, যাক জাৱৰৰ দম বনোৱা প্ৰত্যেকজন মানুহেই ভয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷\nইয়াৰ পিছতেই ভ্ৰষ্ট নেতা, বিষয়া আৰু ব্যৱসায়ীৰ বিৰুদ্ধে অভিযান আৰু গ্ৰেপ্তাৰৰ ঘটনা আৰু বেছি তীব্ৰতৰ হ’ল৷ দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে এক আপোচবিহীন সংগ্ৰামী যোদ্ধা ৰূপে লাহে লাহে তেওঁৰ নাম ইমানেই বেছি চৰ্চিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিলে যে শেষত এনে এক সময় আহিল যেতিয়া ৰাজধানীৰ অলিয়ে গলিয়ে জনতাৰ মুখত আৰু শাসনৰ বাঘজৰী ধৰি থকা নেতাসকলৰ বৈঠকবোৰতো এই কথা ঘুনুক-ঘানাককৈ চৰ্চিত হ’ব ধৰিলে যে এইবাৰ ইগনিচিয়াছৰ লক্ষ্য নাইজেৰিয়াৰ সৰ্বশক্তিমান নেতা জেনেৰেল অট’বি নিজেই৷ অৰ্থাৎ, অকল্পনীয়ভাৱে জেনেৰেল অট’বিৰ ওপৰত এইবাৰ তেওঁৰেই চৰকাৰৰ বিত্ত বিভাগে তদন্ত আৰম্ভ কৰিব৷\nএই অবিশ্বাস্য যেন লগা কথাবোৰ এইবাৰ কিন্তু জনতাই মনে প্ৰাণে বিশ্বাস কৰি ল’লে৷ কাৰণ এইবাৰ বিত্তবিভাগৰ দ্বায়িত্বত থকাজন আগৰ মন্ত্ৰীসকলৰ দৰে নিজেই দুৰ্নীতিত নিমজ্জিত ব্যক্তি নহয়৷ এইবাৰ এই দ্বায়িত্বত আছে আগাৰ্বি৷ এক অবিশ্বাস্য সততা আৰু অকল্পনীয় নিষ্ঠাৰে কাম কৰি যোৱা দৰিদ্ৰ জনসাধাৰণৰ ভগৱান স্বৰূপ নেতা ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি৷ এক নিষ্কলঙ্ক আৰু আদৰ্শ জীৱন জীয়াই থকা লোকে পৃথিৱীৰ কাকো ভয় নকৰে৷ আনকি নাইজেৰিয়াৰ সৰ্বশক্তিমান নেতা জেনেৰেল অট’বিকো নকৰে৷\nএই সময়তে জনতাৰ তেজ শুহি খোৱা দুৰ্নীতিপৰায়ণ আমোলা বিষয়া আদিৰ কোৰোণাৰে ধন চপোৱাৰ আশাৰ কফিনটোত শেষ গজালটো মাৰি এইবাৰ আগাৰ্বিয়ে ১০০ নিযুত ডলাৰতকৈ বেছি টকাৰ বৈদেশিক বিনিয়োগ আৰু বাণিজ্যৰ প্ৰতিটো ফাইল নিজেই পুংখানুপুংখভাবে পৰীক্ষা কৰা আৰম্ভ কৰি দিলে৷ ১০০ নিযুত ডলাৰতকৈ বেছি টকাৰ লেনদেনৰ যিকোনো সিদ্ধান্ত এতিয়াৰপৰা কেৱল আৰু মাথো কেৱল আগাৰ্বিয়েহে ল’ব পাৰিব৷ এই সিদ্ধান্তৰ ফলত ইমান বছৰে কোটি কোটি টকা উদৰস্থ কৰি থকা বহু নেতা আৰু আমোলাৰ সান্দহ খোৱা বালি নিমিষতেই তল গ’ল৷\nএতিয়া নাইজেৰিয়াত যেন লাহে লাহে সঁচাকৈয়ে এক নৱজাগৰণ আৰম্ভ হৈছে৷ এটা মাত্ৰ সুৰুজেই আন্ধাৰত ইমান দিনে নিমজ্জিত হৈ থকা নাইজেৰিয়াক লাহে লাহে এক নতুন পোহৰ দেখুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে৷ এয়া নাইজেৰিয়াৰ লক্ষ লক্ষ শোষিত বঞ্চিত জনগণৰ বিজয়৷ এয়া যে নাইজেৰিয়াৰ বিজয়!\nইমান দিনৰপৰা চলি অহা লুটপাত হঠাতে বন্ধ হৈ যোৱাৰ লগে লগেই ইগনেচিয়াছৰ শত্ৰুৰ সংখ্যাও অবাধ গতিত বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ দিনে দিনে দুৰ্নীতি যিমান কমি গৈ থাকিল, বিত্তমন্ত্ৰীৰ শত্ৰুৰ সংখ্যাও সেই অনুপাতে বৃদ্ধি হৈ গৈ থাকিল৷\nশত্ৰুসকলে ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে অনুমোদন জনোৱা প্ৰতিটো ফাইলকেই অতি সুক্ষ্মভাৱে পৰ্য্যবেক্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে যাতে ক’ৰবাত কিবা এটা সামান্য ভুল উলিয়াব পাৰিলেই হৈ চৈ কৰি তেওঁক গাদীচ্যুত কৰিব পাৰি৷ পিছে অশেষ চেষ্টা কৰাৰ পিছতো তেওঁলোকে ক’তো সৰু ভুল এটাও উলিয়াবলৈ সক্ষম নহ’ল৷ সৎ লোকক বহুতে অন্যায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলেও সততাই লোকজনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কবচ হৈ উঠে৷\nকাৰ্যকালৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ আৰম্ভণিলৈ ইগনেচিয়াছৰ দুৰ্ঘোৰ শত্ৰু আৰু নিন্দুকসকলেও মনে মনে এই কথা মানি ল’বলৈ বাধ্য হ’ল যে ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি প্ৰকৃততেই নাইজেৰিয়াৰ ইতিহাসৰ সফলতম বিত্তমন্ত্ৰী৷ লাহে লাহে সৰ্বসাধাৰণ জনতাৰ লগতে শত্ৰু মিত্ৰ সকলোৱে ইগনেচিয়াছৰ সততাত মুগ্ধ হৈ পৰা লক্ষ্য কৰি এদিন সৰ্বাধিনায়ক জেনেৰেল অট’বিয়ে সিদ্ধান্ত ল’লে যে এয়াই বিত্তমন্ত্ৰীৰ সৈতে ব্যক্তিগতভাৱে গোপন বৈঠকত মিলিত হৈ দেশৰ সংস্কাৰৰ দিশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লোৱাৰ সঠিক সময়৷ এই উদ্দেশ্যেৰে তেওঁ এদিন বিত্তমন্ত্ৰীক আলোচনাৰ বাবে এক সামৰিক শিবিৰলৈ মাতি পঠিয়ালে৷ নিৰ্দিষ্ট সময়ত বিত্তমন্ত্ৰী গৈ উপস্থিত হোৱাত সেনাপ্ৰধানজনে নিজেই আগবাঢ়ি গৈ তেওঁক আদৰি আনিলে৷ সুসজ্জিত বিশাল কোঠাটোৰ মাজত থকা এখন আৰামী চকীত বিত্তমন্ত্ৰীক বহিবলৈ দি কোনো বিশেষ কথাৰ অৱতাৰণা নকৰাকৈ নাইজেৰিয়াৰ সৰ্বাধিনায়ক জেনেৰেল অট’বিয়ে আৰম্ভ কৰিলে-\n“ইগনেচিয়াছ, মই এইমাত্ৰ আমাৰ বাৰ্ষিক বাজেট প্ৰতিবেদনখন পঢ়ি শেষ কৰিছোঁ৷ আৰু প্ৰতিবেদনত তোমাৰ এই তথ্য দেখি মই হতভম্বিত হৈ গৈছোঁ যে তোমাৰ ইমান প্ৰচেষ্টাৰ পিছত এতিয়াও নাইজেৰিয়াৰপৰা দুৰ্নীতি নিৰ্মূল হোৱা নাই৷ এতিয়াও দেশৰ শ শ কোটি টকা বিদেশী প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ যোগেদি মধ্যভোগীসকলে সৰকাই আছে৷ তোমাৰ মতে এই মধ্যভোগী দালালসকল কোন হ’ব পাৰে?”\nঅট’বিৰ কথা শুনি ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি এইবাৰ পোন হৈ বহি ল’লে৷ তাৰ পিছত জেনেৰেলৰ চকুত চকু থৈ অতি দৃঢ় কণ্ঠেৰে তেওঁ ক’লে “সেই কথাটোৱেইতো ময়ো জানিবলৈ বিচাৰোঁ জেনেৰেল৷ আমাৰ দেশৰ সাধাৰণ জনতাৰ তেজ শুহি খোৱা সেই দালালবোৰ প্ৰকৃততে কোন?”\nএপলকো চকু নাঁতৰোৱাকৈ তেওঁ কৈ গ’ল “সেইসকল কোন, সেই কথা একেবাৰে সঠিককৈ নাজানিলেও এই কথাত মই প্ৰায় নিশ্চিত যে এই টকাবোৰৰ অধিকাংশ টকাই ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তিগত বেংকবোৰত জমা হৈ আছে৷ কিন্তু সেই কথাত মই নিশ্চিত হ’লেও তাক প্ৰমাণ কৰিব পৰাকৈ মোৰ হাতত উপযুক্ত তথ্য নাই৷”\n“তেন্তে মই এই মুহূৰ্তৰ পৰাই তোমাক বিশেষ ক্ষমতা প্ৰদান কৰিলোঁ৷ তুমি যি পদ্ধতিকেই সঠিক বুলি ভাৱা, সেই পদ্ধতিকেই অৱলম্বন কৰি তোমাৰ অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰা৷ যিমানেই ক্ষমতাৰ প্ৰয়োজন হয়, সিমানেই ক্ষমতা তোমাৰ আছে বুলি ধৰি কাম আৰম্ভ কৰা, কিন্তু এই অপৰাধীবোৰক বিচাৰি উলিওৱা৷ মোৰ কেবিনেটৰ বৰ্তমানৰ আৰু প্ৰাক্তন সদস্যসকলৰ ওপৰতো তোমাৰ অনুসন্ধান আৰম্ভ কৰা৷ যিমানেই শক্তিশালী নাইবা উচ্চ পদত থকা লোক নহওঁক কিয়, কোনো ধৰণৰ শংকা আৰু সংকোচ নোহোৱাকৈ সততাৰে তুমি অনুসন্ধান কৰা৷ জেনেৰেল অট’বিৰ হাত তোমাৰ ওপৰত আছে৷”\n“কিন্তু সেই কাম কৰিবলৈ হ’লে বিশেষ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা আপোনাৰ লিখিত আদেশ এখন মোৰ প্ৰয়োজন হ’ব জেনেৰেল৷”\n“আজি সন্ধিয়া ছটা বজাৰ ভিতৰতেই সেই আদেশপত্ৰ তোমাৰ টেবুলত পাই যাবা ইগনিচিয়াছ।”\n“জেনেৰেল, মোক আৰু এক বিশেষ ক্ষমতাৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷ মই বিদেশৰ যিকোনো দেশলৈ গ’লে যাতে সেই দেশত থকা আমাৰ ৰাষ্ট্ৰদূতজনৰ সমান ক্ষমতা মোৰ হাততো থাকে৷”\n” সেই ক্ষমতাও তোমাক দি দিলোঁ৷”\nজেনেৰেল অট’বিক বিদায় সম্ভাষণ জনাই বিত্তমন্ত্ৰীজন কোঠাটোৰ দুৱাৰখনৰ পিনে আগুৱাই গ’ল৷\nজেনেৰেল অট’বিৰ মাত শুনি বিত্তমন্ত্ৰীজনে পিছলৈ ঘূৰি চালে৷\n“ইগনেচিয়াছ, তোমাৰো শত্ৰুৰ সংখ্যা বাঢ়ি গৈ মোৰ সমানেই হৈছে৷ এইটো লোৱা৷ তোমাক এইটোৰ প্ৰয়োজন হৈ যাব পাৰে৷”\nথতমত খাই যোৱা ইগনেছিয়াছ আগাৰ্বিয়ে দেখিলে যে জেনেৰেল অট’বিয়ে তেওঁলৈ এটা সৰু পিষ্টল আগবঢ়াই দিছে৷ এক আচৰিত নেত্ৰেৰে জেনেৰেলৰ পৰা পিষ্টলটো লৈ পকেটত ভৰাই আকৌ এবাৰ ধন্যবাদ জনাই বিত্তমন্ত্ৰীজন খৰখেদাকৈ বাহিৰলৈ ওলাই গ’ল৷\nঅট’বিৰ আদেশ পোৱাৰ পিছতেই নাইজেৰিয়াৰ চেন্ট্ৰেল বেংকৰ গৱৰ্ণৰ নাইবা আন কোনো উচ্চ আমোলাক একো নজনোৱাকৈ ইগনেচিয়াছ আৰ্গাবিয়ে অতি সন্তৰ্পনে দুৰ্নীতি বিৰোধী অভিযানত নামি পৰিল৷ প্ৰতি ৰাতি তেওঁ অজস্ৰ ফাইল পঢ়ি গৱেষণা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে৷ দিনত তেওঁ কাকো ঘুণাক্ষৰেও এইবোৰ কথা নক’লে৷ এনেদৰে তিনিমাহ সময় দিনে-ৰাতিয়ে অশেষ কষ্ট কৰি সকলো চালি-জাৰি জানি লৈ ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি এইবাৰ দুৰ্নীতিৰ ওপৰত মোক্ষমতম আঘাতটো হানিবলৈ সম্পূৰ্ণ ৰূপে সাজু হৈ উঠিল৷\nতেওঁ নিজৰ অভিযানৰ বাবে আগষ্ট মাহটোক বাছনি কৰিলে৷ কাৰণ বছৰটোৰ এই সময়ত নাইজেৰিয়াৰ বহু লোকে বিদেশ যাত্ৰা কৰে৷ সেয়েহে তেৱোঁ এই সময়ত বিদেশলৈ যাত্ৰা কৰিলে কাৰো মনত বিশেষ সন্দেহ নহ’ব৷ তেওঁ ব্যক্তিগত সচিবক নিৰ্দেশ দিলে যাতে তেওঁ, তেওঁৰ পত্নী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তান দুটিৰ বাবে মুঠ চাৰিটা বিমানৰ টিকট আমেৰিকাৰ অৰ্লাণ্ডো চহৰলৈ বুক কৰা হওক৷ লগতে তেওঁ সচিবক এই নিৰ্দেশো দিলে যে বিমানৰ ভাড়াৰ পইছা যাতে মন্ত্ৰীজনৰ ব্যক্তিগত একাউন্টৰপৰাই খৰচ কৰা হয়৷ চৰকাৰীভাৱে বিশ্বৰ যিকোনো দেশলৈ পৰিয়ালসহ চৰকাৰী খৰচত যাত্ৰা কৰিবলৈ ইগনেচিয়াছ নিৰ্বাচিত৷ কিন্তু নাইজেৰিয়াৰ সহজ সৰল কৰদাতাৰ টকাৰে ভ্ৰমণ কৰা কথাটো তেওঁৰ মনে মানি ল’ব নোৱাৰে৷ জনতাৰ টকা কেৱল জনতাৰ বাবেহে খৰচ কৰা উচিত৷\nফ্লোৰিডাত উপস্থিত হৈ তেওঁলোক মেৰিয়ট হোটেলত আহি উঠিল৷ হোটেলত সেইনিশা ইগনেচিয়াছে কোনো ধৰণৰ কথাৰ অৱতাৰণা নকৰাকৈ পোনপটীয়াকৈ তেওঁৰ পত্নীক ক’লে যে তেওঁ পিছদিনাই এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কামৰ বাবে নিউয়ৰ্কলৈ যাত্ৰা কৰিব৷ এই যাত্ৰা তেওঁ অকলেই কৰিব আৰু কাম শেষ হোৱাৰ পিছত সোনকালেই ঘূৰি আহি পুনৰ পত্নী আৰু পুত্ৰক সংগ দিব৷\nকথামতেই পিছদিনা ৰাতিপুৱাই নিজ পৰিয়ালক ডিজনীলেণ্ডৰ সন্মুখত নমাই দি ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে নিউয়ৰ্কলৈ উৰা মাৰিলে৷\nলা গৰ্ডিয়া বিমান বন্দৰত নামি এখন টেক্সি ধৰি এইবাৰ তেওঁ কেনেডী বিমান বন্দৰলৈ গ’ল৷ তাত তেওঁ নিজৰ কাপোৰ সলনি কৰি এটা ৰিটাৰ্ণ টিকট কাটিলে৷ তাৰ পিছত সকলোৰে অলক্ষিতে তেওঁ চুইছ এয়াৰ বিমান এখনত বহি পৰিল৷ এইবাৰ ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিৰ লক্ষ্যস্থান চুইজাৰলেণ্ডৰ জেনেভা চহৰ৷\nজেনেভা পাই তেওঁ এখন অতি সাধাৰণ হোটেলত বাহৰ পাতিলে৷\nকাইলৈৰ দিনটো ইগনেছিয়াছ আগাৰ্বিৰ জীৱনৰ এক অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ দিন…\nসেইদিনা হোটেলত তেওঁ সম্পূৰ্ণ আঠঘণ্টা শুলে৷\nপিছদিনা ৰাতিপুৱাই শুই উঠি গা পা ধুই তেওঁ অভিযানৰ বাবে সাজু হ’ল৷ তেওঁ ব্ৰিফকেছটোৰপৰা এখন কাগজ উলিয়াই তাক অতি মনযোগেৰে চাবলৈ ধৰিলে৷ কাগজখনত জেনেভাত থকা বেচৰকাৰী বেংকসমূহৰ নাম তেওঁৰ নিজ হাতেৰে গোট গোট আখৰেৰে লিখা আছিল৷ আজি ইমান মাহে নাইজেৰিয়াত দিনে ৰাতিয়ে অমানুষিক পৰিশ্ৰম কৰি নানা গৱেষণাৰ পিছত তেওঁ এইকেইটা নাম বিচাৰি উলিয়াইছে৷ বহুসময় চিন্তা কৰাৰ পিছত তেওঁ Gerber et Cie বেংকৰপৰাই নিজ অভিযান আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে৷ তেওঁ থকা হোটেলৰপৰা বেংকটোৰ সুবিশাল ভৱনটো দেখাই পোৱা যায়৷ এইবাৰ তেওঁ হোটেলৰ ৰিচিপচনৰপৰা বেংকটোৰ টেলিফোন নম্বৰ লৈ বেংকলৈ ফোন লগালে৷ ফোনটো পোৱাৰ পিছত বেংকৰ চেয়াৰমেন জনে তেওঁক ১২ বজাত লগ পাবলৈ সন্মতি জনালে৷\nদুপৰীয়া বাৰ বাজিবলৈ কেই মিনিটমান বাকী থাকোতেই হাতত এটা উৱলি যোৱা ব্ৰিফকেছ লৈ ইগনেছিয়াছ আৰ্গাবি বেংকটোলৈ সোমাই আহিল৷ বেংকৰ সন্মূখতে এজন বিষয়াই আগৰেপৰাই তেওঁলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল৷ কিন্তু এজন নাইজেৰিয়ান ইমান নিয়মানুৱৰ্ত্তী হ’ব বুলি তেওঁ আশা কৰা নাছিল৷ কাৰণ, ইমান বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰপৰা তেওঁ শিকি উঠিছে যে সাধাৰণতে নাইজেৰিয়ানসকল নিৰ্দিষ্ট সময়তকৈ সদায় পলমকৈ আহে৷ পিছে এইজন কোনো সাধাৰণ নাইজেৰিয়ান নহয়৷ তেওঁৰ সন্মূখত এয়া নাইজেৰিয়া চৰকাৰৰ বিত্তমন্ত্ৰী আৰু বহু দুৰ্নীতিপৰায়ণ ব্যৱসায়ীৰ নিদ্ৰা হৰণকাৰী ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি৷ বগা চাৰ্ট, ধোঁৱা বৰণীয়া চ্যুট, আৰু সেই একেই ৰঙৰ টাই পিন্ধা ডেকা বিষয়াজনে মূৰ দোৱাই তেওঁক সম্ভাষণ জনালে৷ নিজ চিনাকি দি অতি ভদ্ৰতাৰে তেওঁ ক’লে যে তেওঁ বেংকটোৰ চেয়াৰমেনৰ ব্যক্তিগত সচিব৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ আগাৰ্বিক ওচৰতে ৰৈ থকা লিফ্টখনৰ পিনে আদৰি লৈ গ’ল৷ ইয়াৰ কিছু সময় পিছতেই অকণো বাক্য বিনিময় নকৰাকৈ তেওঁলোক দুয়ো চেয়াৰমেনৰ কোঠাটোৰ সন্মূখত উপস্থিত হ’ল৷ কোঠাৰ দুৱাৰত সচিবজনে এটা মৃদু টোকৰ মাৰি উঠি দুৱাৰখন লাহেকৈ ঠেলা মাৰি খুলি দিলে৷\n“এখেত নাইজেৰিয়া চৰকাৰৰ বিত্তমন্ত্ৰী ছাৰ”\nলগে লগেই চেয়াৰমেনজন চকীৰপৰা উঠি আগুৱাই আহি ইগনেচিয়াছক আথে-বেথে আদৰি লৈ গ’ল৷ উৱলি যোৱা ব্ৰিফকেছটো মজিয়াত থৈ চকীত বহাৰ পিছত ইগনেচিয়াছে লক্ষ্য কৰিলে যে চেয়াৰমেনজনে পিন্ধি থকা কাপোৰৰ ৰঙো তেওঁৰ সচিবজনৰ কাপোৰৰ দৰেই সাইলাখ একে৷\n“ছাৰ, আপুনি যদি অনুমতি দিয়ে, তেন্তে আমাৰ বাবে একোকাপ কফিৰ অৰ্ডাৰ দিব পাৰোঁ৷”\nইগনেচিয়াছে মূৰটো সামান্য লৰচৰ কৰি সন্মতি দিয়াৰ লগে লগেই চেয়াৰমেনজনে কফিৰ অৰ্ডাৰ দিলে৷ ইয়াৰ পিছত আৰ্গাবিয়ে কিছুসময় কফিত চুমুক দি থাকি সন্মুখৰ খিৰিকিখনেৰে বাহিৰলৈ চাই বেংকৰ বাহিৰত থকা ফোঁৱাৰাটোৰ সৌন্দৰ্য্যৰ কথা কৈ চেয়াৰমেনজনক প্ৰশংসা কৰিলে৷\nকফি শেষ কৰিয়েই ইগনেচিয়াছে কামৰ কথা আৰম্ভ কৰি দিলে৷\n“মোৰ দেশৰ চৰকাৰৰ মুৰব্বীয়ে এটা অতি বিশেষ কামৰ বাবে আপোনাক অনুৰোধ কৰিবলৈ মোক আপোনাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছে৷”\nকথাখিনি কৈ তেওঁ অলপ সময় ৰৈ চেয়াৰমেন আৰু তেওঁৰ সচিবজনৰ মুখৰ পিনে চালে৷ পিচে তেওঁ আশা কৰা ধৰণে তেওঁলোক দুয়োজনৰে মুখত আচৰিত হোৱাৰ কোনো লক্ষণ দেখা নগ’ল৷\n“মোৰ দেশৰ চৰকাৰক আপোনালোকৰ বেংকত একাউন্ট থকা নাইজেৰিয়াৰ নাগৰিকসকলৰ নাম লাগে৷”\nনাইজেৰিয়াৰ বিত্তমন্ত্ৰীৰ এই কথা শুনি অতি শান্তভাৱে চেয়াৰমেনে উত্তৰ দিলে “মই সেই কাম কৰিব নোৱাৰোঁ ছাৰ৷”\n“ঠিক আছে৷ প্ৰথমে মোৰ ক্ষমতাৰ বিষয়ে আপোনাক জনাই ল’বলৈ দিয়ক৷ এয়া চাওঁক, নাইজেৰিয়া চৰকাৰে মোক এই বিষয়ত সৰ্বোচ্চ ক্ষমতা অৰ্পণ কৰিছে৷” এইবুলি কৈ কোটৰ পকেটৰপৰা এটা এনভেলপ উলিয়াই ভিতৰত থকা কাগজখন চেয়াৰমোনলৈ আগুৱাই দিলে৷\nকাগজখন মনযোগেৰে পঢ়ি অতি ভদ্ৰভাৱে ইগনেচিয়াছলৈ ঘূৰাই দি চেয়াৰমেনে ক’লে “বেয়া নাপাব ছাৰ৷ আপোনাৰ এই কাগজখনৰ আমাৰ দেশত একো মূল্য নাই৷ কিন্তু তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে মই আপোনাক কিবা সন্দেহ কৰিছোঁ৷ মই এই কথাত নিশ্চিত যে নাইজেৰিয়াৰ চৰকাৰে আপোনাক এই বিষয়ত সৰ্বোচ্চ ক্ষমতা দিছে আৰু ইয়াৰ লগতে বৰ্তমান সময়ত আপুনি আমাৰ দেশস্থিত নাইজেৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূতো৷ কিন্তু ছাৰ, মই তাৰ পিছতো আপোনাক সহায় কৰিবলৈ অসমৰ্থ৷ আমাৰ বেংকৰ নিয়মমতে আমি কোনো কাৰণতেই একাউন্টৰ গৰাকীসকলৰ অনুমতি অবিহনে নামবোৰ কাকোৱেই দিব নোৱাৰো৷ এই নিয়মৰ কোনোদিনেই হেৰফেৰ নহয়৷ সেয়েহে মই অত্যন্ত দুখেৰে আপোনাক জনাওঁ যে এই ক্ষেত্ৰত মই আপোনাক সহায় কৰিবলৈ অসমৰ্থ৷”\nকথাষাৰ কৈ চেয়াৰমেন নিজ চকীৰ পৰা উঠি ল’লে৷ এয়া তেওঁৰ ফালৰপৰা আলোচনা শেষ হোৱাৰ এক ইংগিত৷\nকিন্তু ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বি হাৰি যোৱা ভকত নহয়৷ নিজ চকীৰপৰা লৰচৰ নকৰি তেওঁ এইবাৰ একেই নৰম সুৰত আকৌ আৰম্ভ কৰিলে –\n“ছুইজাৰলেণ্ড আৰু নাইজেৰিয়াৰ মাজত ভৱিষ্যতে হ’বলগীয়া সকলো ধৰণৰ অৰ্থনৈতিক লেনদেন যাতে আপোনাৰ বেংকৰ যোগেদিয়েই হয়, সেই কথা নিশ্চিত কৰাৰ ক্ষমতাও চৰকাৰে মোৰ ওপৰত অৰ্পণ কৰিছে”\n“আপোনাৰ চৰকাৰে আমাৰ বেংকৰ ওপৰত দেখুওৱা আস্থাৰ কাৰণে আমি গৌৰৱ বোধ কৰিছোঁ আৰু তাৰবাবে আমি আপোনাৰ দেশৰ চৰকাৰ আৰু জনতাৰ প্ৰতি চিৰকৃতজ্ঞ হৈ থাকিম৷ কিন্তু ছাৰ, তাৰ পিছতো আমি আমাৰ বেংকৰ গোপনীয়তা ভংগ কৰিব নোৱাৰিম৷”\n“তেন্তে মিষ্টাৰ গাৰ্বাৰ, তেনেক্ষেত্ৰত আমাৰ জেনেভাস্থিত ৰাষ্ট্ৰদূতে আপোনাৰ চৰকাৰলৈ চিঠি লিখি আপোনাৰ বেংকে আমাৰ লগত কৰা অসহযোগৰ কথা জনাব৷ আপুনি ভালকৈ জানে যে তেনে হ’বলৈ হ’লে আপোনাৰ বেংক নানা অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’ব৷ কিন্তু আপুনি ইচ্ছা কৰিলে এই বিপদবোৰ এৰাই চলিব পাৰে৷ আপুনি মোক মাথোঁ আপোনাৰ বেংকত একাউন্ট থকা নাইজেৰিয়ান নাগৰিক সকলৰ নাম আৰু তেওঁলোকৰ বহীত জমা থকা ধনৰাশিৰ পৰিমাণটো কৈ দিয়ক৷ মই আশ্বাস দিছোঁ যে এই তথ্য আমি কাৰ পৰা পালোঁ সেই কথাটো কোনোকালেই কাকো জানিবলৈ নিদিওঁ৷”\n“আপুনি অভিযোগ দিব নিশ্চয় পাৰিব ছাৰ৷ পিচে মই নিশ্চিত যে সেই অভিযোগৰ উত্তৰ হিচাবে আমাৰ দেশৰ বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ে আপোনালোকৰ ৰাষ্ট্ৰদূতলৈ লিখা পত্ৰত এই কথা নিশ্চয় উল্লেখ কৰিব যে এই দেশৰ আইন মতে বিদেশ মন্ত্ৰণালয়ে কোনো বেংককেই গোপনীয়তা ভংগ কৰাৰ বাবে বাধ্য কৰিব নোৱাৰে৷”\n“মিষ্টাৰ গাৰ্বাৰ, মোক যদি তথ্যৰ যোগান ধৰা নহয়, তেন্তে মই মোৰ দেশৰ বিত্ত বিভাগক আদেশ দিম যাতে ভৱিষ্যতে কোনো লোকেই নাইজেৰিয়াত থকা চুইজাৰলেণ্ডৰ নাগৰিকসকলৰ লগত কোনো ধৰণৰ লেনদেন নকৰে।”\nঅতি শান্তভাৱে চেয়াৰমেনো আকৌ উত্তৰ দিলে-\n“আপোনাৰ দেশত তেনে আইন কৰিবলৈ আপোনাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে ছাৰ৷”\n“অকল সেয়াই নহয়, বৰ্তমানেও নাইজেৰিয়াত চুইছ নাগৰিকসকলে চলাই থকা বৃহৎ বৃহৎ ঠিকাবোৰ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতেই যাতে বন্ধ কৰি দিয়া হয় আৰু বন্ধ কৰাৰ বাবদ যাতে আপোনালোকৰ কোনো নাগৰিকেই এটকাও ক্ষতিপূৰণ নাপায়, সেই ব্যৱস্থাও মই কৰিম৷”\n“ছাৰ, আপুনি নাভাৱেনে যে তেনে কৰাটো আমাৰ দেশৰ প্ৰতি অন্যায় কৰা হব?”\n“ওহোঁ, মুঠেও নাভাৱোঁ৷ মোৰ দেশৰ সাধাৰণ জনতাৰ তেজ শুহি খোৱা লোকসকলৰ নাম জানিবলৈ যদি আপোনাৰ গোটেই দেশখন ৰসাতলেও নিব লাগে, তাৰ প্ৰতিও মোৰ সামান্যতমো অনুশোচনা নাই৷”\nএক গভীৰ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি চেয়াৰমেন গাৰ্বাৰে কৈ উঠিল “তেন্তে তাকেই কৰিব ছাৰ৷ মই নামবোৰ কোনোপধ্যেই দিব নোৱাৰোঁ৷”\n“তেন্তে মই আজিয়েই আপোনালোকৰ দেশত থকা আমাৰ ৰাষ্ট্ৰদূতক নিৰ্দেশ দিম যাতে জেনেভাস্থিত আমাৰ দূতাবাস তৎকালেই বন্ধ কৰি দিয়া হয়৷ লগতে লাগ’চত থকা আপোনালোকৰ ৰাষ্ট্ৰদূতক এতিয়াই অবাঞ্ছিত ব্যক্তি বুলি ঘোষণা কৰি দেশান্তৰিত কৰিম৷”\nএই কথা শুনি প্ৰথমবাৰৰ বাবে গাৰ্বাৰ হতচকিত হৈ পৰিল৷ তেওঁ অবাক নেত্ৰে ইগনেচিয়াছৰ ফালে চাই থকা দেখি বিত্তমন্ত্ৰীজনে দুগুণ উৎসাহেৰে আৰম্ভ কৰিলে-\n“আৰু ইয়াৰ লগে লগে মই লণ্ডনত সংবাদমেল পাতি আপোনালোকৰ বেংকে নাইজেৰিয়া চৰকাৰক কৰা অসহযোগিতাৰ কথা ক’ম৷ এই কাৰ্য্যই সমগ্ৰ পৃথিৱীতে আপোনালোকৰ নাম বদনাম কৰিব আৰু বহুতো গ্ৰাহকে ভয়তে আপোনালোকৰ বেংকত থকা একাউন্ট বন্ধ কৰিব৷”\nইগনেচিয়াছৰ চকুত চকু থৈ চেয়াৰমেন গাৰ্বাৰে শীতল কণ্ঠেৰে আকৌ ক’লে “আপুনি যিয়েই নকৰক ছাৰ, আমাৰ বেংকৰ গোপনীয়তা আমি ভংগ নকৰোঁ৷”\nচেয়াৰমেনৰপৰা এই কথা শুনাৰ লগে লগেই ইগনেচিয়াছে তীব্ৰ উত্তেজনাত চিৎকাৰ কৰি বহাৰ পৰা জাঁপ মাৰি উঠিল৷\n“তেনেহ’লে মোৰ হাতত আৰু আন একো উপায়েই বাকী নাথাকিল …”\nইগনেচিয়াছৰ এই কথা শুনি গাৰ্বাৰ নিশ্চিত হ’ল যে বহু চেষ্টা কৰাৰ পিছতো নামবোৰ উলিয়াব নোৱাৰি হতাশ হৈ ইগনেচিয়াছ এতিয়া যাবলৈ ওলাইছে৷ এক স্বস্তিৰ নিস্বাস এৰি দিয়াৰ পিছ মুহূৰ্ততে গাৰ্বাৰে যিটো দৃশ্য দেখিলে সেই দৃশ্য দেখি ভয়ত তেওঁৰ শৰীৰৰ সমস্ত তেজ গোট মাৰি গ’ল৷\nনিজ চকীত জঠৰ হৈ পৰি ৰোৱা গাৰ্বাৰে অবাক নেত্ৰেৰে দেখিলে যে ইগনেচিয়াছে তেওঁৰ কোটৰ পকেটৰপৰা এটা কিচকিচিয়া ক’লা পিষ্টল উলিয়াইছে৷ ঘটনাৰ আকস্মিকতাত কিংকৰ্তব্যবিমূঢ় হৈ পৰা গাৰ্বাৰে কিবা এটা ক’বলৈ মুখ মেলাৰ আগতেই ইগনেচিয়াছে জাঁপ মাৰি আগুৱাই আহি গাৰ্বাৰৰ কপালত পিষ্টলটো হেঁচি ধৰিলে৷\nখঙত থকথককৈ কঁপিবলৈ ধৰা ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে প্ৰচণ্ড ঘৃণাত চিৎকাৰ কৰি কৈ গ’ল “চেয়াৰমেন গাৰ্বাৰ, মোৰ দেশ নাইজেৰিয়াৰ কোটি কোটি জনতাৰ তেজ শুহি খোৱা এই তেজপিয়াবোৰৰ নাম জানিবলৈ মই যিকোনো পৰ্যায়লৈ যাব পাৰোঁ৷ নাইজেৰিয়াৰ জনতাৰ মংগলৰ কাৰণে দুটাকৈ নৰহত্যা কৰাটো মোৰ বাবে অতিকৈ সৰু কথা৷ আপোনালোকৰ দৰে কিছুমান পিশাচৰ বাবেই আজি সেই তেজপিয়াবোৰে ইমান নিশ্চিন্ত মনেৰে মোৰ দেশত লুটপাত চলাবলৈ পাৰিছে৷ সেই পশুবোৰে মোৰ দেশৰ দৰিদ্ৰ জনতাৰ পেটৰ ভাত কাঢ়ি আনি আপোনালোকৰ দৰে বেংকবোৰক ধনী কৰিছে৷ মই যদি এই মুহূৰ্ততেই আপোনাৰ বেংকত টকা জমা ৰখা নাইজেৰিয়ান গ্ৰাহকসকলৰ নাম নাপাওঁ, তেন্তে কোনো ধৰণৰ কথা চিন্তা নকৰাকৈ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে এটা গুলি আপোনাৰ মূৰেদি সুমুৱাই দিম৷ আৰু আপোনাৰ মূৰৰ লাওখোলা উৰুৱাই দিয়াৰ পিছত মই এই পাষণ্ডৰো সেই একেই গতি কৰিম।” চৰম ঘৃণাৰে এইবাৰ ইগনেচিয়াছে কোঠাটোৰ একোণত থিয় হৈ থৰথৰকৈ কঁপি থকা চেয়াৰমেনৰ সচিবগৰাকীলৈ চালে৷\nতাৰপিছত নিজ দৃষ্টি পুনৰ গাৰ্বাৰৰ ওপৰত নিবদ্ধ কৰি পিষ্টলটো আৰু জোৰেৰে হেঁচুকি দি তেওঁ বজ্ৰকঠোৰ কণ্ঠেৰে ক’লে “গাৰ্বাৰ, মই একৰপৰা পাঁচলৈ গণিম৷ আৰু তাৰ পিছত এক চেকেণ্ডো পলম নকৰাকৈ মই গুলি চলাম৷”\nভয়ত জড় পদাৰ্থ হৈ পৰা গাৰ্বাৰৰ মুখৰপৰা কোনো উত্তৰ নাহিল…….\nকোনো উত্তৰ নাই……..\nকাণ তাল মৰা নিস্তব্ধতা ……….\nমৃত্যুৰ মাত্ৰ এক চেকেণ্ড আগতে দেহৰ সমস্ত শক্তি গোটাই লৈ একেবাৰে সৰু, কম্পিত কণ্ঠেৰে সেপ ঢুকি গাৰ্বাৰে কৈ উঠিল………\n” ম…ই নামবোৰ দিব নো…ৱা…ৰি….ম… ছাৰ “\nগাৰ্বাৰৰ উত্তৰত চক খাই উঠি ইগনেচিয়াছে এইবাৰ গাৰ্বাৰৰ সচিবজনলৈ চালে৷ মৃত্যুভয়ত শেঁতা পৰি যোৱা সচিবজনে এইবাৰ অশেষ কষ্ট কৰি কিবাকৈ মাতটো উলিয়াই লৈ ক’লে “ময়ো দিব নোৱাৰিম ছাৰ……..”\nইগনেচিয়াছৰ নিজ কাণকেই বিশ্বাস কৰিবলৈ টান লাগিল৷ কিমান বেছি নিষ্ঠাৱান হ’লে মানুহে মৃত্যুৰ এক চেকেণ্ড আগতো গ্ৰাহকৰ গোপনীয়তা ভংগ নকৰাকৈ থাকিব পাৰে!\nচূড়ান্ত নৈৰাশ্যত পিষ্টলটো কোটৰ ভিতৰলৈ দলিয়াই দি তেওঁ চকীখনত ধুপুচকৈ বহি পৰিল৷\n“চাৰি” কোৱাৰ পিছত মৃত্যুৰ শীতল কোলাত নিজৰ অৱশ দেহাটো এৰি দিবলৈ চকু মুদি দিয়া গাৰ্বাৰে বহু সময় পিছতো যেতিয়া জীয়াই থকা বুলি অনুভৱ কৰিলে, তেতিয়া তেওঁ অতি ভয়ে ভয়ে চকুটো মেলি দিয়াত দেখিলে যে হাতৰ পিষ্টল সামৰি থৈ ইগনেচিয়াছ তেওঁৰ টেবুলৰ সন্মূখৰ চকীখনত বহি আছে৷ টেবুলৰ ওপৰত মেল খাই পৰি আছে ইগনেচিয়াছে লগত লৈ অহা উৱলি যোৱা ডাঙৰ ব্ৰিফকেছটো৷ ব্ৰিফকেছটোৰ ভিতৰত থাক থাককৈ সজাই থোৱা নোটৰ বাণ্ডিলবোৰ দেখা মাত্ৰকেই দিনে ৰাতিয়ে টকাৰ মাজতেই খেলি থকা গাৰ্বাৰে বুজি পালে যে সেয়া অতি কমেও পাঁচ মিলিয়ন ডলাৰ হ’ব৷\nএইবাৰ হতবাক হৈ চাই থকা গাৰ্বাৰৰ চকুত চকু থৈ নাইজেৰিয়াৰ নিষ্পেষিত জনতাৰ নয়নৰ মণি, দুৰ্নীতিৰ ক্ৰুচেডাৰ ইগনেচিয়াছ আগাৰ্বিয়ে মিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি আৰম্ভ কৰিলে “বঢ়িয়া! মই মোৰ টকাবোৰ জমা ৰাখিবলগীয়া বেংকৰপৰা এনে ধৰণৰ গোপনীয়তাই আশা কৰোঁ৷ আপোনাৰ বেংকত একাউন্ট খুলিবৰ বাবে মই কি কৰিব লাগিব মিষ্টাৰ……….. গাৰ্বাৰ ?’\nনাইজেৰিয়াত এতিয়া গভীৰ নিশা৷ আজিৰ এই কালৰাত্ৰি বহু দীঘলীয়া৷ বুভুক্ষা জনতাৰ ভোকত কলমলাই থকা পেটবোৰৰ তেজ শুহি খাবলৈ আজি আৰু এটা তেজপিয়াই আন্ধাৰৰ আঁৰ লৈ লাহে লাহে গতি কৰিছে……।\n« পুলিচ থানাত এঘণ্টা দহ মিনিট – মঞ্জুলী ৰাহাঙ\nবলাৎকাৰ – বিতোপন গৌৰাত্ৰ »\nসাৱলীল অনুবাদ। ভাল লাগিল।\nপ্ৰিয় গল্পকাৰজনৰ গল্পৰ ইমান সুন্দৰ অনুবাদ, পঢ়ি অত্যন্ত ভাল লাগিল। অনুবাদ খুউৱ সাৱলীল হৈছে।\nএইটো তামাম লিখিছে দাদা।\nসেইকাৰণে সকলো দেশৰ নাগৰিক ছুইজাৰলেণ্ডৰ বেংকত টকা জমা কৰে। পঢ়ি বহুত ভাল লাগিল।\nঅনলি ৱান ৱাৰ্ড, ঝাকাছ!\nসম্পূৰ্ণ ন্যায় পাইছে মূল গল্পটোৱে আপোনাৰ কলমত।\nবহুত ভাল লাগিল । অন্য theme লৈও লিখিবি।\nRintu, you have bold hand withaTwilight Sword……..Keep climbing.\nখুবেই ভাল লাগি পঢ়ি। ভবাই নাছিলোঁ যে মন্ত্ৰী মহাশয়ো একে শ্ৰেণীয়ে হব বুলি।\nবহুত ভাল লাগিল ৷ ধন্যবাদ\nছুইচ বেংক জিন্দাবাদ। Epitome of integrity .\nবৰ বঢ়িয়া লাগিল ৷\nচাচপেঞ 🙏🙏👌👌, বহিয়া লাগিল\nবহুত ধুনীয়া লাগিল । পলিটিচিয়ান পলিটিচিয়ানয়েই হয় মানে।\nভাল লাগিল। সুন্দৰ হৈছে।\nভাল লাগিল । দুখো পালো


কোমল চাউল - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nআলু পিটিকা, তিওয়া বুট-মাহ আৰু ভোট জলকীয়াৰ আচাৰৰ সৈতে কোমল চাউল\nসম্পুৰ্ণ খাদ্য, জলপান, বা আংগিক খাদ্য\nমিঠা বা নিমখীয়া\nকোমল চাউল অসমত উৎপাদিত হোৱা একপ্ৰকাৰৰ চাউল। সাধাৰণতে চকোৱা, নানিয়া বা তেনেধৰণৰ ধানৰ পৰা কোমল চাউল উৎপাদন কৰা হয়। এই চাউল নিসিজোৱাকৈ খোৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি বাবেই বিশেষ সমাদৰ লাভ কৰিছে। কুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ললে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে এই চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে। এনে গুণৰ বাবে ই দেশ-বিদেশত বিশেষভাৱে সমাদৃত। অসমীয়া সমাজত বিহুৰ জলপান হিচাপে বিশেষ স্থান আছে।\nকোমল চাউলৰ এক প্ৰকাৰ বোকা চাউলে ২০১৮ চনত ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰে।\n2 প্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি\n4 খাদ্য প্ৰকৰণ\nঅসমৰ প্ৰায়বোৰ জিলাতেই কোমল চাউলৰ খেতি কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্য কেইখনটো কিছু পৰিমাণে প্ৰধানকৈ শালি ধান হিচাপে বোকা চাউলৰ খেতি কৰা হয়। এই খেতি জুন মাহত আৰম্ভ হয় আৰু ডিচেম্বৰ মাহলৈ এই ধান চপোৱা হয়।\n১৭ শতিকাত মোগলৰ সৈতে যুঁজ দিয়া আহোম সৈন্যৰ বাবে ই আছিল দেহৰ শক্তিদায়ী ইন্ধন।\nপ্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি[সম্পাদনা কৰক]\nকোমল চাউল প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দুটা প্ৰক্ৰিয়া আছে। কোমল চাউল প্ৰস্তত কৰিবৰ বাবে কোমল ধানৰ প্ৰয়োজন হয়। সাধাৰণতে চকোৱা, নানিয়া বা তেনেধৰণৰ ধানৰ পৰা কোমল চাউল উৎপাদন কৰা হয়। ডাঙৰ কেৰাহি এটাত পানী গৰম কৰি কোমল ধানখিনি চালি জাৰি লৈ কেৰাহিত দিব লাগে। এতিয়া কেৰাহিৰ ওপৰত ডলা বা বস্তাৰে ঢাকি দিব লাগে। প্ৰায় ১ ঘণ্টাৰ পিচত জুইৰ তাপত দুই এটাকৈ ধান ফাটিবলৈ ধৰিব। সম্পূৰ্ণকৈ সিজিলে বা গোটেই ধানবোৰ ফাটিলে চালনীৰে কাঢ়ি টুকি পেলাব লাগে। পানী নিগৰি শেষ হ’লেই চোতালত বাঁহৰ ঢাৰি পাৰি ৰ’দত পাতলকৈ মেলি দিব লাগে আৰু ঘনে ঘনে লৰাই থাকিব লাগে। ধানখিনি একে ৰ’দত শুকুৱাই পেলোৱা বাধ্যতামূলক। নহ’লে চাউলখিনিৰ সোৱাদ নষ্ট হৈ যায়। ধান গৰমে গৰমে বস্তাত ভৰাই থৈ দুদিনৰ পিচত মিলত বা ঢেঁকীত খুন্দি চালি জাৰি সাঁচি ৰাখিব লাগে। আগৰ দিনত কোমল চাউল মাটিৰ কলহত ভৰাই ৰাখিছিল। কোমল চাউল বহুদিনলৈ ৰাখিব নালাগে। মলঙি যায়। পৰিবেশনৰ বাবে এঘণ্টামানৰ বাবে আগেয়ে তিয়াই ৰাখি পিচত গাখীৰ, দৈ, গুৰ আদিৰে জলপান প্ৰস্তুত কৰা হয়।\nআনটো পদ্ধতি মতে, কোমল ধানখিনি ভালকৈ নিতিওঁৱাকৈ ৰ’দত শুকুৱাব লাগে। ভালকৈ শুকালেই ধান গৰমে গৰমে বস্তাত ভৰাই পিছদিনাই মিলত বা ঢেঁকীত খুন্দি চাউল জাৰি-ফুকি লৈ এটা সৰু কেৰাহিত এখোলা দুখোলাকৈ চাউলখিনি ভাজিব লাগে। এনে কৰোঁতে চৌকাৰ জুই এটা নিদিষ্ট পৰিমাণত ৰাখিব লাগে। যেতিয়া চাউলখিনি অলপ অলপ ৰঙচুৱাহৈ পৰিব তেতিয়া কেৰাহিৰ পৰা কাঢ়ি আনি সাঁচি ৰাখিব পাৰিব। তাৰ পিচত খোৱাৰ কিছু সময়ৰ আগতে গৰম গাখীৰ বা গৰম পানী দিলেই কুমলি যাব। তাৰপিছত গুৰ মিহলি কৰি পৰিবেশন কৰিব পাৰে।\nকুহুমীয়া বা গৰম পানীত ১০ পৰা ১৫ মিনিট তিয়াই ললে বা ঠাণ্ডা পানীত ৩০ মিনিট মান তিয়ালে কোমল চাউল খোৱাৰ বাবে উপযোগী হৈ পৰে। কোমল হোৱাৰ পিছত গুৰ, দৈ, গাখীৰ, কল আদিৰ লগত ইয়াক খোৱা হয়। অসমীয়া সকলে বোকা চাউলক জলপান হিচাপে খায়। মাঘ বিহুৰ ই অন্যতম বিহুৰ খাদ্য।\nখাদ্য প্ৰকৰণ[সম্পাদনা কৰক]\nকোমল চাউল দৈ বা এঁৱা গাখীৰৰ উপৰিও নিমখ, তেল আদাৰ লগতো খাব পাৰি । কেতিয়াবা ইয়াৰ লগত কেইটানমান তিয়াই থোৱা বুটমাহ মিহলাইও নিমখ তেল দি খাব পাৰি।\n২০১৬ চনত নলবাৰীৰ লটাছ প্ৰগ্ৰেচীভ চেণ্টাৰ আৰু গুৱাহাটীৰ চেণ্টাৰ ফৰ এনভাৰমেণ্ট এডুকেচনে কোমল চাউলৰ এক প্ৰকাৰ বোকা চাউলৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতিৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ আগষ্ট মাহত বোকা চাউলে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰিলে।\n↑ "ভৌগোলিক চিহ্ন প্ৰাপ্ত অসমৰ যাদুকৰী চাউল–কোমল চাউল বা বোকা চাউল : — বিকাশপেডিয়া". http://as.vikaspedia.in/agriculture/AsomarKhetisamuh/9ad9979b29bf995-99a9bf9b99cd9a8-9aa9cd9f09be9aa9cd9a4-9859b89ae9f0-9af9be9a69c19959f09c0-99a9be9899b220139959ae9b2-99a9be9899b2-9ac9be-9ac9959be-99a9be9899b2.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=কোমল_চাউল&oldid=239659"ৰ পৰা সংকলিত\nএই পৃষ্ঠাখন ২৪ জুন, ২০২০ তাৰিখে ১৯:২৮ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


চিঠিৰ ব্যাকৰণ (ৰিদিপ কুমাৰ নাথ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nচিঠিৰ ব্যাকৰণ (ৰিদিপ কুমাৰ নাথ)\nবৰ মৰমেৰে প্ৰেয়সীলৈ বুলি চিঠি এখন লিখিছিলোঁ। চিঠিখন পোৱাৰ পিছতেই প্ৰেয়সীৰ সৈতে বিচ্ছেদ হ’ল মোৰ। বৰ দুখ লাগি আছে হে! ছেঃ! কি জানো হ’ল! চিঠিখন লিখিছিলোঁ এনেদৰে-\nমৰ মৰ। মৰম ল’বা জংঘলী। বান্দৰ এটাৰ নিচিনা তোমাৰ মুখখন। দেখিলে মোৰ হৃদয়ে হাই-জাম্প মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তুমি মোৰ অতি মৰমৰ ছাগলী খেদা। বৰষুণত তিতি বেমাৰী হোৱা তুমি। আৰু মই যে বৰষুণজাকৰ আনন্দ লোৱাৰ পণ লৈছিলোঁ। তোমাৰ বাৰু মনত পৰেনে মই যে গৰু? বিহুৰ দিনা লগ পাইছিলোঁ তোমাক। তোমাৰ মা আৰু দেউতাক আমাৰ ঘৰলৈ মাতি এইবাৰ এসাজ খুৱাম বুলি বুলি ভাবিছোঁ কুকুৰ। এটাই বাহিৰত ভুকি আছে তোমাৰ দৰে। মোৰো মনত পৰি থাকে তোমালৈ, এনেদৰে ভবাটোও ভুল! মই তোমাক তিলমাত্ৰাও দেখিব নোৱাৰোঁ। ইতি তোমাৰ। ****\nপিছতহে বন্ধু এজনে শুধৰাই দিলে। আচলতে এনেদৰেহে হ’ব লাগিছিল হেনো…\nমৰম ল’বা। জংঘলী বান্দৰ এটাৰ নিচিনাকৈ, তোমাৰ মুখখন দেখিলে মোৰ হৃদয়ে হাই-জাম্প মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তুমি মোৰ অতি মৰমৰ। ছাগলীখেদা বৰষুণত তিতি বেমাৰ হোৱা তুমি আৰু মই যে বৰষুণজাকৰ আনন্দ লোৱাৰ পণ লৈছিলোঁ, তোমাৰ বাৰু মনত পৰেনে? মই যে গৰু বিহুৰ দিনা লগ পাইছিলোঁ তোমাক! তোমাৰ মা আৰু দেউতাক আমাৰ ঘৰলৈ মাতি এইবাৰ এসাজ খুৱাম বুলি বুলি ভাবিছোঁ। কুকুৰ এটাই বাহিৰত ভুকি আছে। তোমাৰ দৰে মোৰো মনত পৰি থাকে তোমালৈ। এনেদৰে ভবাটোও ভুল যে মই তোমাক তিলমাত্ৰাও দেখিব নোৱাৰোঁ।\nআপোনালোকেই কওকচোন বাৰু, দাৰি-কমা আৰু ব্যাকৰণৰ সঠিক ব্যৱহাৰ নজনাটো জানো মোৰ ভুল?\n← “অথঃ বিকি সংবাদ”-(দিগন্ত কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য)\nবীৰা পোহা পিতাইৰ কথা (টুৱাৰাম দত্ত) →


জীৱনৰ স্নেপশ্ব’ট (-মাধুৰিমা ঘৰফলীয়া) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nডাকৰ বচন এশাৰি আছে-\nভাল বাৰী নষ্ট হয়\nমাজেদি দিলে বাট\nভাল তিৰী নষ্ট হয়\nঘনাই বেহালে হাট ।\nমই পিছে প্ৰায় প্ৰতিদিনেই চক্কৰপুৰ বজাৰত পাক এটা মাৰো । সদায় যোৱা প্ৰথম কাৰণ মোৰ ভাঁটৌটোৰ বাবে গোমধান আনিব লাগে । অৱশ্যে তাতকৈ বেছি ময়ে খাওঁ । দ্বিতীয় কাৰণ চানা আৰু ৫ টকাতে পোৱা পানীয় বিধ খাবলৈ ।\nআজি বজাৰলৈ সোমাই য়ে দেখিলো ডাল কচু । মোৰ প্ৰিয় শাক বিধ । পিছে মই কলা ডাল কচু খাইহে বেছি ভাল পাওঁ । এইবিধ বগা । যিয়ে নহওঁক দোকানীক সুধিলোঁ কেনেকৈ দিছে বুলি – ক’লে এমুঠিত ৮ টকা । মোৰ চকু ডাঙৰ হৈ গল কাৰণ মুঠিটোত কেঞা আঙুলিটোৰ সমান মাত্ৰ ১১ ডাল কচুহে আছিল !! উপায় নাই লৈ আনিলোঁ । আজি দকচি দকচি খাম !\nবিলাহী ল’বলৈ ল’লো পোৱা ১৫ টকা ! কোনো কথা নাই ল’লো । মোতকৈ আগৰে পৰা এগৰাকী মহিলাই বিলাহী বাচি আছিল । অথচ সেই বিলাহীখিনিত বেয়া বুলিবলৈ নাছিল। দোকানীজনৰ খঙ উঠিল হবলা- মানুহগৰাকীক সুধিলে কিমান ল’ব ? তেওঁ কলে ১০ টকা । দোকানীয়ে আকৌ সুধিলে – খুচুৰা আছে ? তেওঁ কলে –নাই।এশ টকা আছে। দোকানীয়ে তেতিয়া তেওঁৰ হাতৰ খৰাহিটোৰ পৰা বিলাহীখিনি দম কৰি থকা বিলাহী খিনিৰ ওপৰত ঢালি কলে –তৌ হম নহী দেংগে। যাইয়ে।\nমোক অবাক লাগি চাই থকা দেখি দোকানীজনে কলে – আপোনাৰ এপোৱা বাচিবলৈ কিমান সময় লাগিল ৫ মিনিট….এইগৰাকীয়ে যোৱা ২০ মিনিট ধৰি সেই চাৰিটা বিলাহী বাচি আছে!!!\nএইবাৰ ঠেলা এখনৰ কাষ চাপিলোঁ, পটল ল’বলৈ । আধা কেজি পটল মাত্ৰ ১৫ টকা। বাকীবোৰ বেপাৰীক সুধোতে ২০ টকা বুলি কৈছিল। পটল ল’লো । ৫ টকাৰ খুচুৰা পইচা আছিল, বেপাৰীজনক দিয়াত খুব কোমল ভাবে ক’লে- চুকতা দেনে কে লিয়ে ধন্যবাদ বেটা !\nপ্ৰায় সকলো খিনি লোৱাৰ পাছত মই ৫ টকীয়া পানীয় বিধ খাবলৈ সোমালোঁ । আজি তাত ১০ বছৰীয়া মানৰ লৰা এটা বহি আছিল । মই ৫ টকাৰ ক’ক গিলাচ মুখলৈ নিছোঁহে ক’ৰবাৰ পৰা হালি জালিকৈ কথা পাতি ১৩-১৪ বছৰীয়া মান ছোৱালী দুজনী তাত ৰ’লহি । লৰাটো মুখলৈ চালে নে নাই ধৰিব নোৱাৰিলোঁ, এজনীয়ে কলে –আংকল, দৌ মেংগ দিজিয়ে …\nমই চৰচৰনি খাই গ’লো । লগে লগে ল’ৰাটোলৈ চালো— সি একদম চকু ঘোপা কৰি ছোৱালী দুজনীলৈ চাইছে । ছোৱালী দুজনীও থতমত খাই গল আৰু তৎক্ষণাত্ কলে— চৰি !\nএকেবাৰে শেষত আহি ঘৰৰ কাষৰ দোকানখনত সোমালোঁহি । দোকানত আজি দোকানীৰ মাক বহি আছিল । এই মানুহগৰাকী বহি থাকিলে মই বৰ দিগদাৰী পাওঁ । তেওঁ হিন্দীৰ বাহিৰে একো ভাষা নাজানে । আৰু মই হিন্দীৰ চব কথা নাজানোঁ, বৰ দিগদাৰী হয়। এদিন বজাৰ কৰি সুধিলোঁ কিমান হ’ল বুলি …তেওঁ কলে একশ ষাত । মই ভাবিছোঁ মাত্ৰ এশ সাত টকা ! ইমান কম হ’ব নালাগেতো। আকৌ সুধিলো – কিয়া ৱান জিৰ চেভেন হোৱা ? আইতাই কলে কিয়া…একশ সাত । এজনীয়েও এজনীৰ কথা বুজি পোৱা নাই । শেষত আইতাৰ নাতিনীয়েকজনী অহাত হে দুইজনী বাচিলোঁ ।\nআজি আক’ কণী আনিবলৈ সোমাইছিলোঁ । মই কলো মোক ডিম লাগে । আইতা কাণখন আগবঢ়াই কলে- কিয়া ? মই এইবাৰ ক’লো ইগ চাহিয়ে….\nতেওঁ আকৌ মুৰ জোকাৰি কলে কিয়া….. ? হে হৰি ! মোৰ মুৰতো ক’ৰবাত মাৰি দিওঁ যেন লাগিছিল । তাৰ পাছত হে মনত পৰি কলো-মুঝে অন্ডা চাহিয়ে…\nআইতাই এইবাৰ ফিচিককৰে হাঁহি কলে-তৌ এইচে বৌল,না !\n← মহানগৰীৰ বুকুত উজ্জ্বল তথা ৰঙীণ ব্যৱসায়ঃ এটা আইডিয়া (-অজয় লাল দত্ত)\nলগৰীয়া(- পৰাশমণি বৰা) →


হেনৰিক ইবছেন - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nবৃটিছ আলোচনী ভেনিটী ফেয়াৰত প্ৰকাশিত ইবচেনৰ কেৰিকেচাৰ, ১৯০১\n২০ মাৰ্চ, ১৮২৮\nচ্চিয়েন, টেলিমাৰ্ক, নৰৱে\n২৩ মে', ১৯০৬ (৭৮ বছৰ)\nপীয়েৰ জিণ্ট (১৮৬৭)\nএ ডলচ্ হাউচ (১৮৭৯)\nএন এনিমি অফ দ্য পিপ’ল (১৮৮২)\nদ্য ৱাইল্ড ডাক (১৮৮৪)\nচুজান্না থৰচেন (বি.১৮৫৮)\nহেনৰিক জোহান ইবছেন (/ˈɪbsən/; নৰৱেজিয়ান: [ˈhɛ̀nrɪk ˈɪ̀psn̩]; ২০ মাৰ্চ ১৮২৮- ২৩ মে' ১৯০৬) এজন নৰৱেদেশীয় নাট্যকাৰ আৰু নাট পৰিচালক আছিল। নাটকত আধুনিকতাবাদৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা ইবছেনক ''বাস্তৱবাদৰ পিতৃ'' তথা তেওঁৰ সময়ৰ সকলোতকৈ প্ৰভাৱশালী নাট্যকাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁৰ মূল মূল সৃষ্টিৰাজি হ'ল- ব্ৰেণ্ড, পীয়েৰ জিণ্ট, এম্পেৰৰ এণ্ড গেলিলিয়ান, এ ডলচ্ হাউচ, হেড্ডা গেবলাৰ, ঘোষ্ট, দ্য ৱাইল্ড ডাক, হোৱেন উই ডেড এৱেকেন, ৰচমেৰ্চহল্ম আৰু মাষ্টাৰ বিল্ডাৰ। উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ পিছতে তেওঁৰ নাট বিশ্বত সৰ্বাধিক মঞ্চস্থ হৈছে, আৰু ২০০৬ চনত তেওঁৰ এ ডলচ্ হাউচখন বিশ্বৰ সৰ্বাধিক মঞ্চস্থ হোৱা নাটকৰ খ্যাতি লাভ কৰিছে।.\nইবছেনৰ আৰম্ভণিৰ কাব্য নাট পীয়েৰ জিণ্টত পৰাবাস্তৱবাদৰ গভীৰ প্ৰভাৱ দেখা য়ায়। পীয়েৰ জিণ্টৰ পিছত ইবছেনে ছন্দ ত্যাগ কৰি বাস্তৱবাদী গদ্যত লিখিব লৈছিল। পিছৰ পৰ্যায়ত ৰচনা কৰা তেওঁৰ কেইবাখনো নাটক তেওঁৰ যুগৰ বহুতে কলঙ্কজনক বুলি গণ্য কৰিছিল, যেতিয়া ইউৰোপীয় থিয়েটাৰে পাৰিবাৰিক জীৱন আৰু ঔচিত্যৰ কঠোৰ নৈতিকতাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। ইবছেনৰ পিছৰ কৰ্মই মুখাৰ আঁৰৰ বাস্তৱতাবোৰ পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সমসাময়িক কেইবাজনো লোকৰ বাবে বহুতো উদ্বেগজনক কথা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ এক সমালোচনামূলক দৃষ্টিভংগী আছিল আৰু জীৱনৰ পৰিস্থিতি আৰু নৈতিকতাৰ বিষয়বোৰৰ সম্পৰ্কত মুকলিমূৰীয়া অনুসন্ধান চলাইছিল। বহুতো সমালোচকে ভাবে কৰে যে দ্য ৱাইল্ড ডাক আৰু ৰচমেৰ্চহল্ম নাটক দুখনে "ইবচেনৰ কৰ্মৰাজিৰ ভিতৰত শীৰ্ষ স্থান লাভৰ বাবে ইখনে সিখনৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰি আছে"; ইবছেনে নিজেই এম্পেৰৰ এণ্ড গেলিলিয়ানক তেওঁৰ উৎকৃষ্ট কৃতি বুলি গণ্য কৰিছিল।\nইবছেনক প্ৰায়ে ইউৰোপীয় পৰম্পৰাৰ অন্যতম বিশিষ্ট নাট্যকাৰ হিচাপে স্থান দিয়া হয় আৰু তেওঁক ঊনবিংশ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ অন্যান্য নাট্যকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক যেনে জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব, অস্কাৰ ৱাইল্ড, আৰ্থাৰ মিলাৰ, মাৰ্গুৰাইট য়ুৰচেনাৰ, জেমছ জয়েছ, ইউজিন অ'নিল, মিৰোস্লাভ কৰ্লেজা আদিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ১৯০২, ১৯০৩ আৰু ১৯০৪ চনত ইবচেনক সাহিত্যৰ নবেল বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল। ইবছেনে ডেনিছ ভাষাত তেওঁৰ নাটক লিখিছিল। ডেনিছ তেওঁৰ জীৱনকালত ডেনমাৰ্ক আৰু নৰৱেৰ সাধাৰণ লিখিত ভাষা আছিল। নাটকবোৰ ডেনিছ প্ৰকাশক প্ৰতিষ্ঠান গিলডেনডেলে প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ নাটক নৰৱেৰ পটভূমিত ৰচিত আৰু প্ৰায়ে তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বন্দৰ চহৰ চ্চিয়েনৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে যদিও ইবছেনে ইটালী আৰু জাৰ্মানীত ২৭ বছৰ বাস কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আটাইতকৈ উৎপাদনশীল সময়খিনিত কাচিৎহে নৰৱে ভ্ৰমণ কৰিছিল। ইবছেনৰ নাটকবোৰত চ্চিয়েনৰ তেওঁৰ নিজৰ ব্যৱসায়িক অভিজাত পৃষ্ঠভূমিৰ চাপ পৰিছিল আৰু তেওঁ প্ৰায়ে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ নামেৰে নাটকৰ চৰিত্ৰবোৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল বা নামকৰণ কৰিছিল। তেওঁৰ নাটকসমূহে সমসাময়িক সংস্কৃতিৰ ওপৰত শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তেওঁ নৰৱেৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী চিগাৰ্ড ইবছেনৰ পিতৃ আছিল।\n↑ On Ibsen's role as "father of modern drama", see "Ibsen Celebration to Spotlight 'Father of Modern Drama'". Bowdoin College. 23 January 2007. Archived from the original on 12 December 2013. https://web.archive.org/web/20131212001849/http://www.bowdoin.edu/news/events/archives/003725.shtml। আহৰণ কৰা হৈছে: 27 March 2007.\n↑ "shakespearetheatre.org". Archived from the original on 14 February 2019. https://web.archive.org/web/20190214204210/http://www.shakespearetheatre.org/_pdf/first_folio/folio_enemy_about.pdf। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 January 2013.\n↑ "Henrik Ibsen – book launch to commemorate the 'Father of Modern Drama'". Archived from the original on 19 September 2016. https://web.archive.org/web/20160919081112/http://www.norway.lk/ARKIV/Old_web/ibsen/Ibsen_events_in_Sri_Lanka/Ibsen_launching/। আহৰণ কৰা হৈছে: 25 January 2013.\n↑ McFarlane, James (1999). "Introduction". In: Ibsen, Henrik, An Enemy of the People; The Wild Duck; Rosmersholm. Oxford World Classics. Oxford, England: Oxford University Press. p. ix. আই.এচ.বি.এন. 0192839438, আই.এচ.বি.এন. 9780192839435.\n↑ Byatt, AS (15 December 2006). "The age of becoming". The Guardian (London). https://www.theguardian.com/books/2006/dec/16/stage.asbyatt.\n↑ "Nomination Archive". NobelPrize.org. https://www.nobelprize.org/.\n↑ Danish language was the written language of both Denmark and Norway at the time, although it was referred to as Norwegian in Norway and occasionally included some minor differences from the language used in Denmark. Ibsen occasionally used some Norwegianisms in his early work, but he wrote his later works inamore standardised Danish, as his plays were published byaDanish publisher and marketed to both Norwegian and Danish audiences in the original Danish. Cf. Haugen, Einar (1979). "The Nuances of Norwegian". Ibsen's Drama: Author to Audience. প্ৰকাশক Minneapolis: University of Minnesota. পৃষ্ঠা. 99. ISBN 978-0-8166-0896-6. https://archive.org/details/ibsensdramaautho0000haug.\nThe ICCU id CFIV008640 is not valid.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=হেনৰিক_ইবছেন&oldid=306868"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ১৯ নৱেম্বৰ, ২০২১ তাৰিখে ১৯:৫৯ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


এখন স্মৰণীয় বলখেল-দেৱ দাস\nপৃথিৱীত বেছি মানুহে খেলা খেল হেনো তাচ আৰু বেছি মানুহে চোৱা খেল বিধ ফুটবল । এই ফুটবল খেলৰ দৰ্শক , খেলুৱৈতকৈও বেছি উত্তেজিত হয় । পাৰিলে নিজেই খেলি গ'ল দিব । এবাৰ আগৰ শাৰীত মাটিত বহি বলখেল চাই থাকোঁতে মোৰ পিছত থিয় হৈ খেল চাই থকা দৰ্শক এজনে পছন্দৰ খেলুৱৈ জনে গ'ললৈ শ্বত মৰাৰ সময়ত চৰম উত্তেজনাত মোৰ পিঠিত মৰা এটা থিয় গোৰৰ কথা এতিয়াও মনত আছে । কেতিয়াবা এনে উত্তেজনাই দুখন গাঁৱৰ মাজত কাজিয়া , মাৰপিট পৰ্য্যন্ত সৃষ্টি কৰা দেখা পাইছিলোঁ ।\nসত্তৰ দশকৰ কথা । মই নৱম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ । গৰমৰ বন্ধ । ওচৰৰ এখন গাঁৱৰ পৰা আমাৰ গাঁৱলৈ গাখীৰ বেপাৰী এটাৰ হাতত এখন চিঠি দি পঠিয়ালে । চিঠি খনৰ কথা এনেকুৱা "...... দেওবাৰে নখন্দা ফিলত খেল দিছু । ৬"এঞ্চী কাপ । ফিছ পাছচিকি (পাঁচ সিকি ) । ৰেফি পোৱালি ডাক্তৰ । ফিছ আঠ অনা"। এজন দুশ্ৰেণী পঢ়ি স্কুল এৰা আৰু গাঁৱৰ ফুটবল দলৰ কেপ্তেইনে লিখা দকৰা চিঠি ।\nচিঠি পঢ়া শেষ হ'ল কি নহ'ল ইকাণ সিকাণ কৈ গোটেই গাঁৱতে খবৰটো বিয়পি পৰিল । সেই দিনা আছিল বুধবাৰ । বৃহস্পতি বাৰে সাপ্তাহিক হাটত ধান বেচি কোনোবাই নতুন গেঞ্জী , কোনোবাই নতুন হাফপেণ্ট কিনিলে । খেলিব লাগিব । বয়সীয়াল সকলৰ চোলা চুৰিয়া ধুই , মাৰ দি ৰেডি কৰিলে । চাবলৈ যাব লাগিব ।মান সন্মানৰ কথা । হৰিধনীয়া-বামুনীয়া হৈ খেল ফালি দুখেল হোৱা , ইখন খেলৰ মানুহে সিখন খেলৰ মানুহক ঘাটে-পানীয়ে নিষেধ কৰা , অহা- যোৱা , মাত-বোল বন্ধ হোৱা , আপোন মানুহ মৰিলেও খবৰ লʼব নোৱাৰা গাঁওখন দেওবাৰৰ খেলখনে এক কৰিলে । একে গাঁৱৰ হʼলেও খেল ফলা বাবে আহিব নোৱাৰা জী-জোঁৱাই শহুৰৰ ঘৰলৈ আহিব পৰা হ'ল ।\nদেওবাৰে পুৱাৰ পৰাই গাঁওখনত দলদোপ-হেন্দোলদোপ । ইঘৰ সিঘৰৰ পৰা নেমু চিঙোতে চাৰি পাঁচ পাচি মান হ'ল । হাফটাইমত খাবলৈ ভেলু দোকানীয়ে খৰাহীত ভৰাই এবৈয়াম টেঙা লুজেন আৰু ফুলচিং ফালেঙীয়ে এঠোঙা মিঠা মৰটন দিলেহি । ৰাইজে দুপৰীয়া নামঘৰত শৰাই দিলে । ওচৰৰ গাঁৱৰ পৰা জী-জোঁৱাই ,আলহীও আহিছে । জিকিলে ৰাতিলৈ সীতা হৰণ বালীবধ ভাওনা হ'ব । ৰিহাৰ্চেলৰ দৰকাৰ নাই , আগতে কৰা নাট । পোছাক ভাড়া দিয়া দোকান গাঁৱতে আছে । কাইলৈ ভোজ হʼব পাৰে ।\nঘাই শাক মৰলীয়া আমি চাৰিটা পুৱাই পুৱাই বাহি মুখে দুখন চাইকেলত ডাবোল কেৰি কৰি চাৰি মাইল দূৰত থকা গাঁও এখনৰ কালী সাধন কৰা মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বেজ ইছমাইলৰ ঘৰৰ পৰা 'গোল বন্ধা' (গ'ল পষ্টৰ ভিতৰেৰে বল সোমাব নোৱাৰা মন্ত্ৰপুত বান্ধনী) তাবিজ আনিবলৈ গʼলো । ইছমাইল চাচা ঘৰতে আছিল । আমাক দেখিয়েই তেওঁ সুধিলে- " খেল কেতিয়ালে ? কাৰ লগত ? কোনে দিছে ? কাপ নে চিল ?" আমি আচৰিত হৈ ইটোৱে সিটোলৈ চালো । উত্তৰ দিলো । চাচা ভিতৰলৈ গ'ল । আমি ফুচফুচাই আলোচনা কৰিলোঁ ।\n"অন্তৰ্যামী বেজ দেই " ।\n"সৰ্বজান্তা কালী সাধক "।\n"এনেই মুছলমান হৈ কালী সাধন কৰা নাই দেই "? ইত্যাদি , ইত্যাদি । চাচাই ভিতৰৰ পৰা চাৰিখন পীৰা আনি আমাক বহিবলৈ দি ঘৰৰ পিছফালে অলপ আঁতৰত থকা সৰু নামঘৰৰ দৰে এটা ঘৰত সোমালগৈ। অলপ পিছতে তেওঁ পূজাৰীৰ দৰে পোচাক পিন্ধি বাহিৰলৈ ওলাই আহি আমাক তালৈকে মাতিলে । এইবাৰ আমাক বস্তাত বহিবলৈ দি ধূপ-চাকি জ্বলাই পদ্মাসনত পূজাত বহিল । ভিতৰত এজনা কালী গোঁসানীৰ মূৰ্তি আৰু বাহিৰৰ বেৰত আইনাৰ ফ্ৰেমত বন্ধা মাঁ কালীৰ ফটো এখন আছিল । আমি আদেশ মতে আঁঠু কাঢ়ি সেৱা ধৰি থাকিলো । পূজাৰ শেষত থাপনাৰ তলৰ পৰা লোহাৰ কেৰাহীৰ ভঙা টুকুৰা এটা উলিয়াই বুকুত লগাই , চুমা খাই কলপাত এখনত বান্ধি মাটিতে থʼলে । সেন্দুৰ সনা ঘুনুচা জৰি দুডাল উলিয়াই কʼলে - "গুলকি কোন ?"\nআমাৰ টিমৰ গুলী(গ'ল কীপাৰ) ৰত্নলৈ আঙুলীয়াই মই কʼলো "ই , ইয়েই আমাৰ গুলী"।\n- নাম ?\n--বাপেৰৰ নাম ?\n- হুঁ-ম, গা-ধুই আহিছ ?\n- নাই ।\nওচৰতে থকা পুখুৰী এটালৈ আঙুলিয়াই ক'লে - "যা তাতে গামোচা আছে ধুই আহ"। সি যোৱাৰ পিছত ৰত্ন ৰত্ন বুলি কিবা মন্ত্ৰ মাতি তিনিবাৰ ফুঁক দিলে । কেৰাহীৰ টুকুৰাটো তুলি মোলৈ চাই ক'লে- "এইটো কি ,চিনি পাইছ ?"\n- "ভগা কেৰাহী"\n- "চুপ ! চুপ থাক পাষণ্ড। এইটো মামুলী কেৰাহী ভঙা নহয় ! ইয়াত মাঁ কালীৰ দিলৰ পৰশ দিয়া আছে । ইয়াক পাৰ হৈ বল কি , পৰুৱা এটাও সোমাব নোৱাৰে । তহঁতৰ গাঁৱৰ তুলা ৰাশিৰ এৱাঁ ল'ৰা এটাক খেল চুৰু হোৱাৰ আগতে মাঁ কালীৰ নাম লৈ তহঁতৰ পষ্টৰ পিছফালে সোঁ-মাজত বহি থাকিবলৈ কবি , হাফ টাইমত সিটো পষ্টলৈ যাব । খবৰদাৰ সি কথা ক'লে , উঠি গ'লে , কিবা খালে কিন্তু মোৰ দোষ নাই"। ৰত্ন আহি পালে । চাচাই নিজ হাতেৰে তাৰ দুই হাততে ঘুনুচা বান্ধি দি ক'লে- "খবৰদাৰ ! চুৱা লগা মানুহ যেন নুচুৱ। আজি তহঁতৰ পিলিয়াৰ(খেলুৱৈ) বোৰে শাল মাছ , শিঙি মাছ , কেঁকোৰা , কুচিয়া নেখাৱ যেন । ইয়াৰ পৰা চিধা ঘৰলৈ যাবি পিছলৈ একদম ঘূৰি নেচাবি । নহʼলে মন্ত্ৰই কাম নিদিব ,পিছত মোক নকবি"। (আৰু কেইবাটাও কঠোৰ নিয়ম দিছিল)\nতামোল-পাণ এযোৰ , ৰূপ এসিকি দি আগতে মান ধৰিছিলোয়েই । দক্ষিণা কিমান দিম বুলি সোধাত চাচাই মূৰ লৰাই লৰাই মুখতে হিচাপ কৰিলে- "তিন তিৰিকা নই , বাৰ আনা ,এঘাৰ একা ,দুই গুৰু দুই আধলি ,পাচ চিকি.... , তিন টকা বাৰ আনা দে"। কি হিচাপ কৰিলে মাথা মুণ্ড একো নুবুজিলোঁ । ঘৰে প্ৰতি এটেমাকৈ চাউল তুলি , ভেলু দোকানীক বেচি পোৱা নগদ পাঁচ টকা বাৰ অনা (৫.৭৫ টকা) জিতেনৰ হাততে আছিল । তাৰপৰাই আদায় দিলে। আহিবৰ সময়ত ক'লে-"জান-প্ৰাণ দি খেলিবি। তহঁতৰ গাঁৱৰ সন্মান , মোৰ ইজ্জত ৰাখিবিহঁত । জিকিবি যা"। সেৱা জনাই আহিবলৈ ওলাই দেখিলো যে আমাৰ লগত খেলা দিয়া গোছৰাবড়ি গাঁৱৰ কেপ্তেইন সহ তিনিজন চাইকেল লৈ সোমাই আহিছে।\nসময় মতেই খেল আৰম্ভ হ'ল । তীব্ৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীতাৰ শেষত আমি ৩-১ গʼলত হাৰিলোঁ । এসপ্তাহ ধৰি আলোচনা সমালোচনা চলি থাকিল , কি কাৰণে হাৰিব লগা হ'ল । বহুতৰ বহু মত ।ৰত্ন আৰু এৱাঁ ল'ৰা ললিতক কোনোবাই হেনো এন্ধাৰত চেকণীৰে বেয়াকৈ কোবাইছিল । কাৰণ সিহঁতে বোলে বেজৰ নিয়ম ভঙ্গ কৰিছিল ।\nমোৰ পিঠিতো দুচাতমান পৰিছিল কাৰণ আমি মন্ত্ৰপুত কবচ লৈ আহি থাকোতে , ভাওনা চাবলৈ ৰহাৰ পৰা অহা চুচেনৰ পেহীয়েকৰ জীয়েকক হেনো ওভতি চাইছিলোঁ ।\nদূৰভাষ নং ৯৪৩৫৩ ৮০৯২৬\nTags: দেৱ দাস মনৰ কথা


বঙাইগাঁৱত ঘূৰি ফুৰিছে BLACK MAN ! নিশা হ'লেই লাঠি লৈ ওলাই আহে ৰাইজ, কি ঠিক কাৰ ঘৰত সোমাই 'ব্লেক মেন'...– News18 Assam\nবঙাইগাঁৱত ঘূৰি ফুৰিছে BLACK MAN ! নিশা হ'লেই লাঠি লৈ ওলাই আহে ৰাইজ, কি ঠিক কাৰ ঘৰত সোমাই 'ব্লেক মেন'...\n»বঙাইগাঁৱত ঘূৰি ফুৰিছে BLACK MAN ! নিশা হ'লেই লাঠি লৈ ওলাই আহে ৰাইজ, কি ঠিক কাৰ ঘৰত সোমাই 'ব্লেক মেন'...\nUpdated:July 17, 2021, 8:19 AM IST\nক'লা মানুহৰ আতংকই ছানি ধৰিছে বঙাইগাঁও , চিৰাঙকে ধৰি নামনি অসমৰ বিভিন্ন জিলাত ৷\nLast Updated: July 17, 2021, 8:19 AM IST\nব্লেড মেন , পিছলা মানুহৰ পিছত নামনি অসমত এইবাৰ ক'লা মানুহৰ আতংক ৷ নামনি অসমৰ বঙাইগাঁও , চিৰাঙকে ধৰি বিভিন্ন জিলাত এতিয়া ক'লা মানুহৰ আতংক ৷ সন্ধ্যা হ’লে গাঁওবাসীৰ মাজত নামি আহে ভয় আৰু আতংকৰ পৰিবেশ ৷ আন্ধকাৰ নামি অহাৰ লগে লগে আতংকিত গঞাই ওলাই আহে দাং লাঠি লৈ ৷\nশেহতীয়াভাৱে ক'লা মানুহৰ ভয়ত বহুতেই বিনিদ্ৰ ৰজনী কটাবলগীয়া হৈছে ৷ ক'লা মানুহে হাতত চোকা অস্ত্ৰ লৈ গৃহস্থৰ ঘৰৰ দুৱাৰ খিৰকি ভাঙি আক্ৰমণ আৰু সা সম্পত্তি লুট কৰি নিয়াৰ দৰে উৰা বাতৰি প্ৰচাৰ হৈ থকাত গাঁওবাসী আতংকিত হৈ পৰিছে ৷ নিজৰ পৰিয়াল তথা গাঁওবাসীৰ সুৰক্ষাৰ বাবে গাঁৱে গাঁৱে নিশা পহৰা দিয়া পৰিলক্ষিত হৈছে ৷ আতংকিত গাঁওবাসীয়ে নিজ গাঁৱৰ ভিতৰত অচিনাকী বাহিৰৰ লোকৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ ঘোষণা কৰিছে ৷ ইতিমধ্যে গাঁওসমুহত সক্ৰিয় হৈ পৰিছে গাঁওৰক্ষী বাহিনী ৷ ক’ৰোণা মহামাৰীৰ আতংকৰ মাজতে ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰা দি কলা মানুহে আতংকই গঞাৰ টোপনি হৰণ কৰা পৰিলক্ষিত হৈছে ৷\nFirst published: July 17, 2021, 8:18 AM IST