বন্ধন (প্ৰতিম প্ৰতাপ বৰুৱা) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“আঁতৰ হ, আঁতৰ হ। ব্ৰে’ক চ্ৰে’ক নাই।“\n“হেই এইটো, ব্ৰে’কডাল ঠিক কৰি লব নোৱাৰে। গছজোপাত খুন্দাটো মাৰিহে ৰয় এইডালে।“ – গছজোপাত আউজি থিয় হৈ থকাৰ পৰা আঁতৰি প্ৰদীপে বিকাশক ডবিয়াই উঠিল।\n“কোনোবা দিনা মৰিবি গাড়ীৰ আগত পৰি। মটৰচাইকেল এখন লৈ নলৱনো কিয় ? – দিগন্তই ক’লে।\n“হেই, বাদ দে। চাইকেল চলোৱাৰ মজাই বেলেগ। নাদীম ক’ত ? সি আহি পোৱাই নাই নেকি ? খবৰ এটা শুন। নাদীমে যে কমিচনত ইন্টাৰভিউ দিছিল, চাকৰিটো পালে সি।“ – চাইকেলখন ষ্টেণ্ড কৰি উঠি বিকাশে কোৱা কথাষাৰ শুনি দিগন্ত, প্ৰদীপ, পাৰ্থ, জয়ন্ত, ইনামূল আৰু মই একেলগে চিঞৰি উঠিলোঁ।\nদিগন্তই ক’লে – “বঢ়িয়া। কি চাকৰি ?”\n“ড্ৰিলিং এচিষ্টেন্ট। মোৰ লগতে ৰিগত কাম কৰিব লাগিব।“\n“বঢ়িয়া। এতিয়া আৰু চিন্তা নাই। আমাৰ গোটেইকেইটাৰ গত এটা লাগিল। এতিয়া সি স্বপ্নালীক পলুৱাই আনিব পাৰিব আৰু। মুছলমান ল’ৰালৈ তাইক ঘৰৰপৰাতো নিদিয়েই।“ – পাৰ্থই বিকাশলৈ ডালমুট কেইটামান আগবঢ়াই ক’লে।\n“অ’। ৰাজস্থানত যাঁও ব’ল। নাদীম আহিলে তালৈকে যাব। আৰু বচন্তী ক’ত ? লাইন মাৰিবলৈ গৈছে নেকি ? লগত শম্ভু আছেই চাগে ন’। এইপাতৰ একোডাল নহবগৈ আৰু। সি চাই থাকোতেই যাব।“\nএইকেইটা হ’লোঁ আমি। গোটেইকেইটা বাল্যবন্ধু। লোকৰ বাৰীৰ ৰবাব টেঙা চুৰ কৰি আনি ফুটবল খেলা দিনৰে পৰা একেলগে খেলি-ধুলি, একেলগে পঢ়ি-শুনি ডাঙৰ হৈছোঁ। আগতে আবেলি আবেলি ফিল্ডত ক্ৰিকেট, ফুটবল খেলিছিলোঁ। কলেজ-ইউনিভাৰ্চিটিত পঢ়িবলৈ লওতে গোটেইকেইটা কিছুদিনৰ বাবে এৰাএৰি হৈছিলোঁ। এতিয়া আকৌ নিজৰ চহৰখনত গোটেইকেইটা বাল্যবন্ধু একেলগ হৈছোঁ। প্ৰদীপৰ বাদে গোটেইকেইটাই চাকৰি কৰোঁ। নাদীম বাকী আছিল, আজি সিও কমিচনত চাকৰি পালে। প্ৰদীপে ব্যৱসায় কৰে। সৰু-সুৰা ঠিকাও কৰে আৰু দিখৌমুখ-টেকেলীফুটা ঘাটত চলা মেচিন নাও এখন আছে তাৰ। গধূলি গোটেইকেইটা ওলাই আহি চাৰিআলিৰ এচুকত থকা কেচেটৰ দোকানখনৰ ওচৰতে থকা খালী ঠাইডোখৰত গছজোপাৰ তলত ৰৈ অলপ সময় আড্ডা মাৰোঁ। দোকানখনৰ সন্মুখত চাইকেল-স্কুটাৰ থৈ গোটেইকেইটাই ৰাজস্থান হোটেলত ৰঙা চাহ আধা কাপকৈ খাও। তাৰ পিছত, বিশেষকৈ গৰমকালি, গোটেইকেইটাই বৰপুখুৰীৰ পাৰত বহি আড্ডা মাৰোঁ।\nগোটেইকেইটা ৰাজস্থান হোটেললৈ যাবলৈ লওতেই মুখত বৰ এচটা হাঁহি বিৰিঙাই নাদীম ওলালহি। “পাই গলোঁ ঐ, কমিচনত চাকৰি পাই গ’লোঁ। মা-বাবা খুচ।“ – নাদীমে আহিয়েই গোটেইকেইটাৰ গাত জপিয়াই পৰোঁ যেন কৰি ক’লে।\n“ব’ল ব’ল, চাহ খুৱাবি। তোৰ ৰথখন ক’ত ?” – মই সুধিলো।\nনাদীমে সদায় চাইকেল লৈ আহে। আজি খোজকাঢ়ি আহিছে। আগফালে বাস্কেট এটা, হেণ্ডেলৰ হাতেৰে ধৰাডোখৰত প্লাষ্টিকৰ ফিটা লগোৱা, স্প’কত প্লাষ্টিকৰ ৰঙা ফুল লগোৱা তাৰ চাইকেলখনৰ কথা আমি ৰথ বুলিহে কও।\n“এ সেইখনৰ চকা ফুটি আছে। ব’ল যাও। বচন্তীক দেখি আহিছোঁ। আহিব সি।“\nগোটেইকেইটা ৰাজস্থান হোটেলত বহিলোগৈ। এইখিনি সময়ত ৰাজস্থান হোটেলৰ এচুকৰ দীঘলীয়া টেবুলখনত আমাৰ ৰাজত্ব চলে। টেবুলখনৰ লগতে লাগি থকা বেৰখনত এদিন এই নাদীমেই আমাৰ গোটেইকেইটাৰ নাম-উপনাম গোটেইকেইটা লিখিছিল – বচন্তী, শম্ভু, ৰক, ঘাটৈ, নবাব, টেম্পাৰ ইত্যাদি। নামকেইটা আজিও বেৰখনত জিলিকি আছে।\n“ৰক্ষা পালোঁ দেই। চাকৰিটো হ’ল যেতিয়া চিন্তা নাই আৰু।“ – নাদীমে ক’লে।\n“ঠিকেই। এতিয়া স্বপ্নালীকো পলুৱাই আনিব পাৰিবি দে। তাইক ক’লিনে নাই ?” – পাৰ্থই ক’লে।\n“কি ক’লে ? তোৰ লগত পলাই আহিব নে নাহে ?”\n“ধেই। পলুৱাই নানো। আমাৰ মা-বাবাই নিকাহ কৰোৱাব বুলি মানি লৈছেই দেখোন।“\n“পিছে তাইৰ ঘৰত মানিলেহে নিকাহডাল কৰিবি। নামানিলে পলুৱায়ে আনিব লাগিব।“\nহোটেলৰ ল’ৰা এটাই আনি আমাৰ গোটেইকেইটাৰ আগে আগে চাহ আধাকাপকৈ দি গ’ল। “ঐ, এটা এটা চিঙৰা আৰু অলপ চব্‌জী লৈ আন।“ – ইনামূলে লৰাটোক হুকুমটো দি উঠি ক’লে – “তোৰ দৰমহা হৈ লওক। তাৰ পিছত তামাম খানা এটা দিবি।“\n“ও। ঐ বিকাশ, ৰিগত কি কি কাম কৰিব লাগে অ’ ?” – নাদীমে বিকাশক সুধিলে। বিকাশে ক’লে – “একো নাই, চিন্তা নকৰিবি। আমি আছোঁয়েই। চব কাম শিকি যাবি লাহে লাহে।“\n“আজি এটাই কৈছে ৰিগত হেনু মাংকি ব’ৰ্ডত উঠিব লাগে। আৰু ধুমুহা আহিলে ব’ৰ্ডখন উৰুৱাই নিও যেন কৰে হেনো।“\n“তোক পোনেই মাংকি বৰ্ডত উঠিবলৈ নিদিয়ে, চিন্তা নকৰিবি। আৰু উঠিলেও উঠিবি। কিহৰ ভয় ? মই আগতে বহুত উঠিছিলোঁ। ককালত দুখ পোৱাৰ পৰা নুঠা হ’লোঁ।“\n“উঠিব নাজানি ঘোঁৰাত উঠিলে ককালত দুখ পাবিয়েই। এতিয়াও সেইখন ব্ৰে’ক নোহোৱা চাইকেল চলাই ফুৰিছ। অথনি আমাৰ ঘৰৰ আগতে সেইজনীক এখুন্দা দিলিয়েইহেতেন। অলপতহে বাচিল।“\nএবাৰ বিকাশ ঘোঁৰাৰ পৰা পৰিছিল। এনায়েকৰ ঘৰত সৰু মোমায়েকৰ বিয়া খাবলৈ গৈছিল। আবেলি ঘোৰাগাড়ীখন ঘৰলৈ অহাৰ পিছত নিম গছ এজোপাৰ তলত তেওঁলোকৰ ঘোঁৰাটো আহি নিজে নিজে থিয় হয়হি। বিকাশে এদিন দুদিন দূৰৰ পৰা ঘোঁৰাটো চালে। তাৰ পিছত এদিন লাহেকৈ নিমজোপাত কিছুদূৰ উঠি লাহেকৈ জাপ এটা মাৰি ঘোঁৰাটোৰ পিঠিত বহি দিলে। ভয় খাই ঘোঁৰাই চুটি মেলিলে। জীৱনত ঘোঁৰাত উঠি নোপোৱা আমাৰ বিকাশে ঘোঁৰাটোৰ ডিঙিত সাৱটি ধৰি চিঞৰত গগন ফালিছে, ঘোঁৰাই যেনিয়ে বাট দেখে তেনিয়ে দৌৰিছে, ইফালে বিকাশৰ হাতত ঘোঁৰাটোৰ ব্ৰে’কডাল নাই। এপাকত বিকাশ ঘোঁৰাৰ পিঠিৰপৰা উফৰি বাটৰ কাষতে থকা পথাৰত পৰিলগৈ। সেই তেতিয়াই দুখ পোৱা কঁকালৰ বিষ তাৰ এতিয়াও সম্পূৰ্ণ\nভাল হোৱা নাই।\nআমি চাহ-চিঙৰা খাই থাকোতেই বচন্তী আৰু শম্ভু ওলালহি। বচন্তী আৰু শম্ভু মানে চন্দন আৰু অজয়। দুয়োটাই আজিকালি এটা কামত ঘূৰিছে। এবছৰমান আগতে চন্দনে ছেকেণ্ডহেণ্ড স্কুটাৰ এখন কিনিছিল। স্কুটাৰখনৰ কথা আমি বচন্তী বুলি কৈছিলোঁ। এতিয়া গৈ থৈ চন্দনৰ কথা ক’লেহে বচন্তী বুলি কোৱা হয়। “ঐ চাকৰি পালি, বঢ়িয়া। চিঙৰা বাই আছ ন। মোৰ ক’ত ?” – চন্দনে ক’লে।\n“আনিব ৰহ। আজি সিফালে কি খবৰ ? দেখিলি নে নাই।“ – বিকাশে তাক সুধিলে।\n“আজি মোলৈ চাইছিলে ঐ।“ – চন্দনে হাত দুখন মোহাৰি মোহাৰি ক’লে।\n“হৈছে আৰু। চাইছিলে। চাই থাকোতেই হবগৈ আৰু। মাত নাই, কথা নাই। দূৰৰ পৰা এবাৰ চাবি, আৰু স্কুটাৰখন ঘূৰাই গুচি আহিবি। আৰু মাত্ৰ চাবলৈকে সদায় সদায় স্কুটাৰৰ তেল পুৰি থাকিবি। আৰু লগত এইপাত শম্ভু, তই একো এটা কৰিব নোৱাৰনেকি হা ?” – মই ক’লো।\n“শুন, মে-ডাম-মে-ফী আহি আছে। সেইদিনা ৰাইজে সাজি-কাচি তলাতলঘৰলৈ যাব। সেইদিনাই কিবা এটা কৰ।“ – নাদীমে চন্দনক উপায় এটা দিলে।\n“হা ? হু।“\n“কিহৰ হা হু। নহলে তই চাই থাকোতেই যাব। আনে তোৰ চকুৰ আগতে থপিয়াই নিব।“\n“প্ৰব্লেম আছে অ’। জাত নিমিলে। আমি কলিতা মানুহ, সিহঁত কৈৱৰ্ত্ত। মোক দেউতাই ঘৰৰ পৰা বাজ কৰি দিব।“\n“বাজ কৰি দিলে দিব। একো নাই। এবছৰ পিছত যেতিয়া নাতিয়েকৰ মুখখন দেখিব ক’ৰ খং কলৈ পলাব ঠিক নাই।“\n“ধুৰ, বাদ দে।“\nএইটো হ’ল চন্দন। আজি প্ৰায় ছয়মাহ সি সদায় আবেলি মৌচুমীহঁতৰ ঘৰৰ আগেদি এপাক এপাক মাৰি আছে। মৌচুমীয়েও আজিকালি সেইখিনি সময়ত সদায় ঘৰৰ আগফালে বাৰাণ্ডাত ৰৈ থাকে। চন্দনৰ চকুৱে চকুৱেও পৰে মৌচুমী। তায়ো জানিছে কথাটো। কিন্তু চন্দনৰ সাহস নাই। ইফালে নাদীমে কিন্তু স্বপ্নালীক এমাহ মানতে লগ ধৰি কথাটো কৈ দিছিল। স্বপ্নালীয়ে না না কৰি হা কৰিবলৈ ২০ দিন মান সময় লৈছিল।\nদিনবোৰ যথা নিয়মে গৈ আছিল। এদিন মে-ডাম-মে-ফী আহিল। শিৱসাগৰত তলাতল ঘৰত ধুমধামকৈ আয়োজন কৰা হয় মে-ডাম-মে-ফী। আমি প্ৰত্যেকবাৰেই যাওঁৱেই। পিছে এইবাৰৰ যোৱাটো অলপ বেলেগ। যেন গোটেইকেইটা অভিযানতহে ওলাইছোঁ। চন্দনে সাজি-কাচি ফিট-ফাট হৈ ওলাইছে। আমাৰ বাকীকেইটাৰ যথানিয়মে তথৈৱচ ষ্টাইল। বহুতদিন নোধোৱা জিন্স, ওলোমা জেকেট, কমিচনৰ ৰিগত পিন্ধা জোতাযোৰ মুচীৰ হতুৱাই মডিফাই কৰোৱাই লোৱা জোতা ইত্যাদি।\n“অলপ ভালকৈ পিন্ধি উৰি আহিব নোৱাৰনেকি ? শ্ব’ টো বেয়া হৈ গৈছে আমাৰ।“ – মাজতে চন্দনে ভেকাহি এটা মাৰিছিল। কোনোবা এটাই উত্তৰ দিলে – “খেলখন তোৰহে। আমি কিডাল কৰিবগৈ লাগে ? লগত সেইপাত শম্ভু আছেই। আমি দূৰৰপৰা চাম। নহলে আজিয়েই পলুৱাই লৈ যাওঁ ব’ল তাইক।“\n‘হেই, মনে মনে থাক। টেনচনত এই ঠাণ্ডাতো ঘাম বাজ হৈ গৈছে।“\nআমি গোটেইকেইটা গৈ তলাতল ঘৰৰ একেবাৰে ওপৰৰ মহলাৰ চিৰিকেইটাত বহিলোঁগৈ। দূৰৰ পৰা দেখিলোঁ ৰাইজ আহি আছে, লগৰ ছোৱালীয়ে বেৰি আছে তাইক।\n“ঐ, আহিছে। যা যা।“ – মই ক’লো।\n“হা ?” – এইটো চন্দনৰ উত্তৰ।\n“ধুৰ। আকৌ হা। যা বুলিছোঁ যা। লগত শম্ভু তয়ো যা।“\n“কি বুলি ক’ম ?”\n“কি বুলি কবি আমি কিডাল জানো ? মুঠতে যা। নহ’লে হেৰাব।” – দুয়োটাকে গতিয়াই তললৈ নমাই পঠিয়ালোঁ। আমি তলাতল ঘৰৰ ওপৰৰ পৰা চাই আছোঁ। দুইটা গ’ল। ৰাইজে এঠাইত বননিৰ ওপৰত কাপোৰ এখন পাৰি বহিছে। আমাৰ ইহঁত দুইটাই বিশফুটমান দূৰেদি দুবাৰমান অহা-যোৱা কৰিলে আৰু তাৰ পিছত উভতি গুচি আহিল।\n“কটা, মুখৰ মাতষাৰ নোলায় এইপাতৰ।“\n“এ ইমানজাক ছোৱালীৰ মাজত কেনেকৈ কি কৰোঁ ?”\n“লগৰ কোনোবা এজনীকে মাতি আনি কৈ দে।“\n“হেই, মই নোৱাৰোঁ।“\n“হৈছে আৰু। ঐ, গোটেইকেইটা যাওঁ ব’ল।“\n“নেলাগে থ’। পিছত কেতিয়াবা ক’ম।“\n“ধেই, বাদ দে। ব’ল গোটেইকেইটা। কৈহে এৰিম আজি।“\nগ’লো গোটেইকেইটা। আমাৰ লগৰ প্ৰদীপে কথা নাই বতৰা নাই পোনে পোনে ছোৱালীজাকৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে – “ভন্টীহঁত বহিছা।“\nএজনীয়ে উত্তৰ দিলে – “ও বহিছোঁ।“ লগতে দুজনীমানৰ খিলখিল হাঁহি। আচল গৰাকীয়ে মিচিক-মাচাক হাঁহি অইন এফালে চাই আছে।\nপ্ৰদীপে ক’লে – “হে হে হে। কমলা খাবা কমলা ? ৰ’বা, লগৰকেইটাক মাতি আনো। ঐ আহ।“ কথাষাৰ কৈ সি লাহেকে আঁঠু দুটা পেলাই ছোৱালীখিনিৰ ওচৰতে বহি ল’লে।\nআমাৰ লগৰকেইটাৰ এটাৰো ভৰি আগবঢ়া নাই। এটাই চন্দনক গতিয়াই আগবঢ়াই দিলে।\n“দাদা, কমলা দিয়ক আকৌ।“ – এজনীয়ে ক’লে।\n“অ’ ৰবা। ঐ, কমলা কেইটামান কিনি আনচোন।“\nআমাৰ লগৰ দুটা সঁচাকৈয়ে কমলা কিনিবলৈ গ’ল। আমি গোটেইকেইটা প্ৰদীপৰ ওচৰ চাপি থিয়া-থিয়ি কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। কি কৰোঁ, কি নকৰোঁ লাগিছে। ছোৱালীজাকে হঁহা দেখি আমাৰ তালুৱেদি জুইৰ ফিৰিঙতি ওলাইছে।\n“কথা এটা আছিল হে।“ – প্ৰদীপে কথাষাৰ লাহেকৈ ক’লে।\nতাৰ কথাষাৰ শুনি এজনীয়ে উত্তৰ দিলে – “আমি জানো দেই।“\n“হয় নেকি ?” – প্ৰদীপে ক’লে। উত্তৰত অইন এজনীয়ে ক’লে – “হয় আকৌ। কৈ দিয়ক আৰু।“\n“এ তোমালোকে জানাই দেখোন। এতিয়া সুধি লৈ উত্তৰটো দিয়া আৰু। আমাৰ চন্দনে বৰ টেনচনত আছে দেই।“ – প্ৰদীপে ক’লে। প্ৰদীপৰ কথাৰ উত্তৰত প্ৰত্যেকবাৰে বেলেগ বেলেগ একোজনীয়ে উত্তৰটো দিয়ে। এজনীয়ে ক’লে – “নহ’ব দেই।“\n“নহ’ব দেই মানে ? নহ’বই নেকি ? এস্।“\nইফালে চন্দনৰ অৱস্থা ফাট মেলা বসুমতী পাতালে লুকাওঁৰ দৰে গৈছে।\n“মানে ইমান ইজিলী উত্তৰ দিয়া নহব দেই।“ – এজনীয়ে ক’লে।\n“অ, সেইটো কথা। তেন্তে কেনেকৈ উত্তৰটো দিয়া হ’ব ?”\n“পাৰ্টি দিব লাগিব।“\n“ঠিক আছে। উত্তৰটো যদি য়েচ হয়, তেন্তে পাৰ্টি দিম।“\n“পাৰ্টিত কি কি খুৱাব ?”\n“পৰঠা আৰু হাফ চাহ।“\n“ইস, আমি সেইবোৰ নাখাও দেই। আমাক ধাবাত হাঁহৰ মাংসৰে ভাত খুৱাব লাগিব।“\n“খুৱাম খুৱাম। চন্দনে খুৱাব।“\n“ঠিক আছে। কেতিয়া খুৱাব ?”\n“তাৰমানে উত্তৰটো য়েচ হৈ আছে ন’ ? আমি পিছে কাৰ কথা সুধি আছোঁ গম পাইছানে নাই ?” – চিওৰ হৈ লবলৈ প্ৰদীপে এবাৰ সুধি ল’লে। ইফালে চন্দন আৰু মৌচুমী দুয়োটাৰে অৱস্থা নাই।\n“পাইছোঁ দিয়ক। ইমান বেছি বেছি কৰিব নালাগে আৰু। মৌচুমীয়ে লাজ কৰিছে।“\nইতিমধ্যে কমলা আহি পালেহি। প্ৰদীপে কমলাৰ ঠোঙাটো ছোৱালীজাকলৈ আগবঢ়াই দি ক’লে – “হে হে হে। তেন্তে যাওঁ আৰু দেই। পিছত লগ পাম। ধাবাত ভাত খাবলৈ কেতিয়া যাবা ক’বা।“\nগোটেইকেইটা গুচি আহিলোঁ। চন্দনৰ মুখত বিশ্ববিজয়ৰ হাঁহি।\n“প্ৰদীপ, মানিলোঁ দেই তোক।“\n“উফ, বাপৰে বাপ। কটা চন্দন, তোৰ কাৰণে আজি ইমানখিনি কৰিলোঁ দেই।“\nসেইদিনা আবেলি আমাৰ আকৌ এটা পাৰ্টি চলিছিল। তাৰ পিছতো চন্দন-মৌচুমীয়ে ইটোৱে সিটোক মাতিবলৈ আৰু এমাহমান লাগিছিল।\nদিনবোৰ যথা নিয়মে গৈ আছিল। তাৰ মাজতে আমাৰ দুটামানৰ ঘৰত লাহে লাহে বিয়া-বাৰুৰ কথা ওলাইছিল। তেনেকৈয়ে এদিন নাদীম-স্বপ্নালীৰ বিয়াখনো ঠিক হৈছিল। আমাৰ সৰু চহৰখনত একেলগে হিন্দু আৰু মুছলমান নিয়মেৰে পতা বিয়া সেইখনেই প্ৰথম আছিল। বিয়াৰ দিনাখন নাদীম আৰু স্বপ্নালীৰ দেউতাক দুজনে বিয়াঘৰত ইজনে সিজনক সাৱটি ধৰা দৃশ্যটো বহুত আপুৰুগীয়া আছিল।\nনাদীমৰ লগত দৰাঘৰীয়া হৈ কইনা লৈ উভতি আহি থাকোতে আমি আশা কৰিছিলোঁ চন্দন-মৌচুমীৰ বিয়াখনো যেন এনেকৈয়ে ভালে-কুশলে হৈ যায়।\n← কাকনো বুলিম ককা: ললিত বৰা\nজ্ঞানৰ মূল্য !! (মৃণাল কুমাৰ বৰা) →


দৈনিক ৰাশিফল -৩০ আগষ্ট\n১৩ভাদ ,সোমবাৰ ,ইং ৩০আগষ্ট,২০২১।\nসূৰ্য্যোদয় ঘ:৫/৬/৬,সূৰ্য্যাস্ত ঘ:৫/৪২/৬\nৰাশি :- বৃষ ৰাশি।\nতিথি - কৃষ্ণ অষ্টমী।ৰা:ঘ:- ১২/১৫/৩৮লৈ\nনক্ষত্ৰ :- কৃত্তিকা, প্ৰা:ঘ:- ৬/৩১/৩৪ লৈ।\nশুভ সংখ্যা :- ২/৭\nশুভ ৰং :- বগা / ধোৱাবৰণ।\nযাত্ৰা :- ঈশান কোনত নাই।ৰা:ঘ:- ১২/১৫/৩৮ যোৱাত পূৱ দিশত নাই।\nযোগিনী :- ঈশান কোনত ।ৰা:ঘ:- ১২/১৫/৩৮ যোৱাত পূৱ দিশত।\nমৰণত দোষ:- দ্বিপদ দোষ, প্ৰা:ঘ:- ৬/৩১/৩৪ যোৱাত নাই।\nভক্ষাভক্ষ্য :- নাৰিকল, মাছ মাংস খোৱা নিষেধ, ৰা:ঘ:- ১২/১৫/৩৮ যোৱাত লাও খোৱা নিষেধ।\n১. *মেষ ৰাশি* (অ,ল) : - মেষ ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত কৰ্ম পৰিবৰ্তন হব পাৰে, মৰম চেনেহ লাভ হব যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে সামান্য মনোমালিন্য হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n২. *বৃষ ৰাশি*( উ,ব,ই) : - বৃষ ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত সমস্যাৰ সমাধান হব, খেতিয়ক সকলৰ সুনাম বাঢ়িব, যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে সামান্য ৰাজ ভয় ভাৱ বৃদ্ধি হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৩. *মিথুন ৰাশি* ( ক,ছ) : - মিথুন ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত ঘৰলৈ আলহীৰ আগমন হব পাৰে, সন্মান লাভ হব, লগতে মনৰ আশা পুৰণ হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৪. *কৰ্কট ৰাশি*( ড,হ) : - কৰ্কত ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত কৰ্মত দ্বাযিত্ব বাঢ়িব, মনত আনন্দ বৃদ্ধি হব, লগতে কৰ্মক্ষেত্ৰত আনৰ সহায় সহযোগিতা লাভ হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৫. *সিংহ ৰাশিৰ* (ম,ট) :- সিংহ ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত শিক্ষাৰ্থী সকলে জ্ঞান আহৰণৰ সুযোগ লাভ কৰিব, কৰ্মত নতুনকৈ যোগাযোগৰ সুযোগ লাভ হব, লগতে কৰ্মত ক্ষেত্ৰত আনৰ সহায় সহযোগিতা লাভ হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৬. *কন্যা ৰাশি* (প,ঠ) : - কন্যা ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত কৰ্মত যোগাযোগৰ সুযোগ লাভ কৰিব , কৰ্মক্ষেত্ৰত আনৰ প্ৰসংশা লাভ হব, যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে মনলৈ সামান্য হতাশাৰ ভাৱ বৃদ্ধি হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৭. *তুলা ৰাশি* (ৰ,ত): - তুলা ৰাশি জাতক জাতিকা সকলে আজিৰ দিনটোত কৰ্মত নতুনকৈ যোগাযোগ হব পাৰে, সাহিত্য সেৱাৰ মনোনিবেশ হব, যদিও আজি আপোনাৰ শৰীৰত সামান্য এলাহ ভাৱ বৃদ্ধি হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n৮. *বৃশ্চিক ৰাশি* (ন,য): - বৃশ্চিক ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত ভ্ৰমণৰ সুযোগ লাভ হব, কৰ্মত সামান্য পৰিশ্ৰম ভাৱ বাঢ়িব, যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে সামান্য মনোমালিন্য হোৱাৰ যোগা দেখা যায়।\n৯. *ধনু ৰাশি* (ধ,ভ): - ধনু ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ মনত দিনটোত প্ৰেমত শুভ হব, যদিও আজি আপুনি কৰ্মক্ষেত্ৰত সজাগ নহলে সামান্য বুদ্ধি ভ্ৰষ্ট হব পাৰে লগতে দেহ মনত সামান্য আঘাট পোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n১০. *মকৰ ৰাশি* (খ,জ): - মকৰ ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত মনত শুভ বুদ্ধিৰ উদয় হব, যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে মনৰ আশা ভংগ হব পাৰে মনত সামান্য চিন্তা ভাৱ বৃদ্ধি হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n১১. *কুম্ভ ৰাশি*(গ,শ,স): - কুম্ভ ৰাশিৰ জাতক জাতিকা সকলৰ আজি দিনটোত মনত সামান্য চিন্তা ভাৱ বাঢ়িব পাৰে, প্ৰেম আৰু কৰ্মত শুভ হব, লগতে ব্যৱসায়িক দিশত শুভ হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।\n১২. **মীন ৰাশি-* ( দ,চ) :- মীন ৰাশি জাতক জাতিকা সকলৰ আজিৰ দিনটোত শত্ৰু নাশ হব,উকীল সকলৰ কৰ্মক্ষেত্ৰত শুভ হব যদিও আজি আপুনি সজাগ নহলে বুদ্ধি নাশা হোৱাৰ যোগ দেখা যায়।


সেউজীয়া ঘাঁহ হিন্দুত্ব, আইএছআইএছ - নিয়মীয়া বাৰ্তা\nসেউজীয়া ঘাঁহ হিন্দুত্ব, আইএছআইএছ\nBy নিয়মীয়া বাৰ্তা On Nov 16, 2021\nঅসমৰ কেইবাখনো দৈনিক বাতৰিকাকতৰ ১৫ নৱেম্বৰৰ সংখ্যাত এটা বাতৰি চকুত পৰাকৈ প্রকাশ হৈছে৷ বাতৰিটো প্রদেশ কংগ্রেছৰ শীর্ষনেতা তথা নগাঁও লোকসভা সমষ্টিৰ সাংসদ প্রদ্যুৎ বৰদলৈৰ বক্তব্যভিত্তিক৷ তেওঁ ‘শিশু দিৱস’ৰ দিনা মৰিগাঁৱত সাংবাদিকৰ আগত কংগ্রেছ বিধায়ক আৰু নেতাৰ বিজেপি গমনৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল৷ সাংসদগৰাকীৰ ব্যাখ্যা অনুসৰি, সেউজীয়া ঘাঁহ দেখি কংগ্রেছৰ পৰা বিজেপিলৈ নেতা–বিধায়কৰ গমন ঘটিছে৷ সাধাৰণ কর্মী যোৱা নাই৷ দলটো শক্তিশালী হৈয়েই আছে৷ দুই–এজনে গোচৰ বা আন অসুবিধাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈও বিজেপিলৈ গুচি গৈছে৷ দল এটাৰ মজিয়াত চলি থকা খহনীয়াৰ ব্যাখ্যা যদি এনেধৰণৰ আত্মসন্তুষ্টিমূলক হয়, দলটোৰ পতন ৰোধ কৰাটো অসম্ভৱপ্রায় হৈ পৰে৷ কংগ্রেছ নেতাৰ মুখত আত্মসন্তুষ্টিৰ আৰু এষাৰ কথা শুনা যায়৷ প্রাক্তন মুখ্যমন্ত্রী প্রয়াত তৰুণ গগৈৰ মুখতো কথাষাৰ সততে শুনা গৈছিল৷ তেওঁলোকৰ মতে, আগেয়েও কংগ্রেছে বহুবাৰ সংকটৰ সন্মুখীন হৈছিল৷ কিন্তু সকলো সংকট, প্রত্যাহ্বানক পৰাজিত কৰি দলটো পুনৰ স্ব–মহিমাৰে উজলি উঠিছিল৷ অর্থাৎ দলটোৰ নেতৃত্বৰ দৃষ্টিত কংগ্রেছে সন্মুুখীন হৈ অহা বা হোৱা কোনো সংকটেই স্থায়ী নহয়৷ সাময়িক৷ কম সময়ৰ ভিতৰতে সেইবোৰক পৰাজিত কৰিব পৰাকৈ দলটো সক্ষম৷ এই আত্মসন্তুষ্টিৰ বাবে কংগ্রেছক এতিয়া বিপর্যয়ে লগ নেৰা হৈছে৷ দাম বৃদ্ধিয়ে এদিন নৰেন্দ্র মোদীৰ পতন আনিব আৰু নিজেই সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হ’ব বুলি আশা পালি থাকোঁতে থাকোঁতে দেশবাসীৰ বিচাৰত ৰাহুল গান্ধীৰ ‘ৰাজনৈতিক ভেলু’ আৰু আস্থাৰ গ্রাফডাল নামি নামি মাটিত পৰাৰ উপক্রম ঘটিছে৷ আজিৰ তাৰিখত ৰাহুল গান্ধীক দেশৰ প্রধানমন্ত্রী হিচাপে কল্পনা কৰি ৰোমাঞ্চিত হোৱা আৰু আশাবাদী লোকৰ সংখ্যা কংগ্রেছৰ নেতৃত্বই ভবাতকৈ লাখগুণে কম৷ সবাতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল, ৰাহুল গান্ধীৰ বাহিৰে প্রধানমন্ত্রীৰূপে কল্পনা কৰিবলৈ কংগ্রেছত দ্বিতীয়জন চকুত পৰা নেতা নাই৷ ছোনিয়া গান্ধীৰ দ্বিতীয়গৰাকী সন্তান প্রিয়ংকা গান্ধী ৱদ্রাও ৰাহুল গান্ধীৰ সমানেই দুর্দশাগ্রস্ত৷ কংগ্রেছে তেওঁক উত্তৰ প্রদেশৰ পথেৰে উজ্জ্বল ভৱিষ্যৎ গঢ়িবলৈ চেষ্টা চলাই আছে৷ কিন্তু মোদী আৰু যোগীৰ শক্তিশালী যুটিটোৱে কংগ্রেছৰ পৰিকল্পনাত বাৰে বাৰে কুঠাৰাঘাত কৰি আহিছে৷ কার্যতঃ প্রিয়ংকা গান্ধী ৱদ্রাক লৈও আশাৰ পৰিৱেশ এতিয়া শূন্যৰ ঘৰত৷ দলটোৱে খুব সোনকালে আগৰ শক্তি ঘূৰাই পাব বুলি ভাবিব পৰাৰ পৰিৱেশেই এতিয়া নাই বুলি ক’ব পৰা যায়৷\nকংগ্রেছে এসময়ত জনগণৰ আস্থা হেৰুৱাইছিল অন্তর্কলহৰ বাবে৷ দুর্নীতি–ভ্রষ্টাচাৰৰ বাবে৷ ক্ষমতালৈ উভতি আহিছিল প্রতিপক্ষৰ দুর্বলতাৰ বাবে৷ অৱশ্যে ৰাজীৱ গান্ধীয়ে অভূতপূর্ব জনসমর্থন লৈ ক্ষমতালৈ অহাটো আছিল ব্যতিক্রম৷ ইন্দিৰা গান্ধীৰ হত্যাই দেশজুৰি কংগ্রেছৰ সপক্ষে আৱেগৰ জোৱাৰ এটা তুলিছিল৷ ইয়াৰ বাহিৰে আজিও কথাবোৰ প্রায় একেই আছে৷ পার্থক্য মাথোঁ দুটা৷ প্রথমটো শক্তিশালী প্রতিপক্ষ আৰু জনসাধাৰণৰ আস্থাত আঘাত৷ আজিৰ তাৰিখত কংগ্রেছৰ সন্মুখত বিচক্ষণ ৰাজনৈতিক নেতাৰে সমৃদ্ধ শক্তিশালী ৰাজনৈতিক দল এটা আছে৷ দলটোৰ লগত আছে কংগ্রেছবিৰোধী সৰু–বৰ দলৰ বিশাল বাহিনী৷ গুজৰাটৰ পৰা আহি নৰেন্দ্র মোদীয়ে প্রধানমন্ত্রীৰ আসনখন দখল কৰিছিল কংগ্রেছৰ সীমাহীন দুর্নীতি আৰু বিকাশৰ ধ্বনি দি৷ ২০১৪ চনৰ নির্বাচনটোত বিজেপিৰ হিন্দুত্ববাদী আদর্শই বৰ বিশেষ কাম কৰা নাছিল৷ কাম কৰিছিল কংগ্রেছৰ হিন্দীবিৰোধী নীতিয়েহে৷ দলটোৱে জনসাধাৰণৰ আস্থাত আঘাত কৰি নিজৰ বাবে পৃথিৱীখন চমু কৰি লৈছিল৷ ইউপিএৰ শাসনকালত পি চিদাম্বৰম, সুশীল কুমাৰ সিন্দে, দিগ্বিজয় সিঙৰ দৰে নেতাই হিন্দুুত্বক সন্ত্রাসবাদৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি এটা বিশেষ ধর্মীয় গোষ্ঠীৰ তুষ্টিকৰণ আৰু হিন্দুৰ মাজত বিভাজনৰ অপচেষ্টা চলাইছিল৷ কিন্তু হিন্দুৰ মাজত বিভাজন নঘটিল৷ হ’ল ইয়াৰ বিপৰীত৷ কংগ্রেছৰ পৃথিৱীখন সংকুচিত হৈ পৰিল৷ ইউপিএ চৰকাৰ আৰু কংগ্রেছ নেতৃত্বই ভাবিছিল যে হিন্দুত্বক মৌলবাদৰ সৈতে খিচিৰী কৰি হিন্দুবাদী সংগঠনক বদনাম কৰিব পৰা যাব৷ নহ’ল৷ হ’ল ওলোটাটো৷ কংগ্রেছৰ এই ভ্রষ্ট ৰাজনীতি আজিও অব্যাহত আছে৷ ইয়াৰ শেহতীয়া উদাহৰণ ছলমান খুৰিছদ৷ লক্ষণীয় কথাটো হৈছে এইজন জ্যেষ্ঠ কংগ্রেছ নেতাৰ সুৰতে সুৰ মিলাই পুনৰ হিন্দুত্বক অপমান কৰিবলৈ লৈছে ৰাহুল গান্ধী, দিগ্বিজয় সিং, চিদাম্বৰমৰ দৰে নেতাই৷\nপ্রাক্তন মন্ত্রী তথা জ্যেষ্ঠ কংগ্রেছ নেতা ছলমান খুৰিছদৰ ‘ছানৰাইজ অভাৰ অযোধ্যা ঃ নেচনহুড ইন আৱাৰ টাইমছ’ নামৰ গ্রন্থখন শেহতীয়াকৈ বজাৰলৈ আহিছে৷ কিতাপখনৰ নামটোৱেই কয় ইয়াৰ প্রতিপাদ্য বিষয় কি হ’ব পাৰে বা হ’ব৷ আন কথা বাদ দিওঁ যদি কিতাপখন এজন কংগ্রেছ নেতাৰ দৃষ্টিৰে ৰচিত বুলি ধৰা হয়, তাত বিতর্কৰ সমল থাকিবই৷ অযোধ্যা অর্থাৎ ৰাম মন্দিৰ আৰু বাবৰি মছজিদ বিষয়টোত কংগ্রেছৰ স্থিতি আৰু দৃষ্টিভংগী বিজেপিৰ বিপৰীত৷ কিন্তু তেওঁ গ্রন্থখনত এনে কিছুমান কথাৰ অৱতাৰণা ঘটালে আৰু তাৰ সমর্থনত কংগ্রেছৰ শীর্ষ নেতৃত্বই ঊর্ধ্ববাহু নৃত্য আৰম্ভ কৰিবলৈ ধৰিলে যে দলটোৰ হিন্দুবিৰোধী ছবিখন জনসাধাৰণৰ সন্মুখত পুনৰ শক্তিশালী ৰূপত ধৰা দিলে৷ তুষ্টিকৰণৰ ৰাজনীতিৰে চিৰকাল ভাৰতবর্ষৰ শাসনত থাকিব পাৰিব বুলি একপ্রকাৰ বদ্ধমূল ধাৰণা কৰি লোৱা কংগ্রেছে আৰম্ভণিৰ পৰাই ৰাম মন্দিৰৰ বিৰোধিতা কৰিবলৈ লৈছিল৷ বিৰোধিতাৰে বিজেপিক ৰাজনীতিৰ বাবে লাহে লাহে ভেটিটো গঢ়িবলৈ নিজৰ পৰা ভূমি এৰি দিবলৈ আৰম্ভ কৰে৷ যিবোৰ ঠাইত বিজেপিৰ অস্তিত্বই নাছিল আৰু কংগ্রেছৰ বাহিৰে দ্বিতীয়টো শক্তিশালী ৰাজনৈতিক দল নাছিল, তাত বিজেপিৰ ভেটি শক্তিশালী হ’ল৷ পৰৱর্তীকালত বিজেপিক ভেটিবলৈ দলটোৱে আৰম্ভ কৰা যুঁজখন বিজেপিবিৰোধী নহৈ হিন্দুবিৰোধী হৈ পৰিল৷ আজিৰ তাৰিখত হিন্দু হিন্দু কৈ বিজেপিয়ে যিমান ভোট সংগ্রহ কৰিছে বা নিজৰ পক্ষলৈ আনিছে, তাৰ তুলনাত হিন্দুবিৰোধী স্থিতি লৈ কংগ্রেছে বিজেপিক কেইবাগুণ অধিক সহায় কৰিছে৷ যিহেতু বিজেপি আৰু আৰএছএছকে ধৰি দলটোৰ শিবিৰত থকা হিন্দুত্ববাদী দল–সংগঠনৰ হিন্দুুত্বক লৈ এজেণ্ডা এটা আছেই, গতিকে কংগ্রেছে দিয়া ভেটিটো অধিক শক্তিশালী কৰি দেশৰ ৰাজনীতিত নিজৰ স্থায়িত্ব চিৰদিনীয়া কৰিবলৈ তেওঁলোকে প্রয়াস চলাবই৷ ছলমান খুৰিছদে গ্রন্থখনত হিন্দুত্বক কুখ্যাত ইছলামিক জেহাদী সংগঠন আইএছআইএছ, বকো হাৰামৰ সৈতে তুলনা কৰিছে৷ তাক ৰাহুল গান্ধী, দিগ্বিজয় সিং, পি চিদাম্বৰমৰ দৰে নেতাই ভিন্ন ধৰণে সমর্থন জনাইছে৷ ইয়ে প্রতিজন হিন্দুৰ মনত আঘাত নাহানিব জানো? ই মানুহৰ আস্থাৰ ওপৰত আঘাত৷ দেশৰ সংবিধানে দিয়া অভিব্যক্তিৰ অধিকাৰৰ অপব্যৱহাৰো৷ এটা ৰাজনৈতিক দলৰ নেতা হিচাপে ছলমান খুৰিছদৰ বিজেপি, আৰএছএছ বা আন বিৰোধী পক্ষক সমালোচনা কৰাৰ অধিকাৰ আছে৷ কিন্তু ইয়াৰ অর্থ এইটো নহয় যে সমালোচনাক সিদ্ধ কৰিবলৈ মানুহৰ আস্থাৰ ওপৰত আঘাত কৰিব৷ এইবাবেই হাতত হাজাৰটা ইছ্যু থকা সত্ত্বেও কংগ্রেছ আজি শক্তিহীন৷ দেশৰ জনসাধাৰণক দামবৃদ্ধিয়ে অকল্পনীয়ভাৱে জুৰুলা কৰি তুলিছে৷ মুখেৰে যিমানেই নকওক কিয়, সমস্যাটোৰ সৈতে যুঁজিবলৈ বিজেপিৰ হাতত কোনো যাদুদণ্ড নাই৷ চৰকাৰখনক শ’লঠেকত পেলাবলৈ এই সমস্যাটোৱেই যথেষ্ট৷ কিন্তু বিজেপিৰ ভেটি নষ্ট কৰিবলৈ গৈ দলটোৰ এনে কিছুমান বিষয়ক নিজকে সাঙুৰি লয় যে তেওঁলোকৰ গ্রহণযোগ্যতায়েই সংকটত পৰে৷ কথাৰ গ্রহণযোগ্যতা নোহোৱা হৈ পৰে৷ প্রতিশ্রুতিৰ বিশ্বাসযোগ্যতা সীমিত হৈ পৰে৷ ছলমান খুৰিছদে গ্রন্থখনত কৈছে, সাধু–সন্তই হূদয়ত ধাৰণ কৰা সনাতন ধর্ম আৰু ধ্রুপদী হিন্দুত্বক একাষৰীয়া কৰি হিন্দুত্বৰ এনে এটা ধাৰণা বিকশিত কৰি থকা হৈছে যিটো সকলো পিনৰ পৰা আইএছআইএছ, বকো হাৰামৰ দৰে ইছলামিক জেহাদী সংগঠনৰ ৰাজনৈতিক ৰূপৰ দৰে৷ সন্দেহ নাই, ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁ ৰাজনৈতিক প্রতিপক্ষ বিজেপিৰ লগতে আৰএছএছৰ দৰে সংগঠনক আক্রমণৰ লক্ষ্য হিচাপে লৈছে৷ এইটো সম্পূর্ণৰূপে ভুল ব্যাখ্যা৷ ইয়াক ইছলামিক জেহাদীৰ সৈতে তুলনা কৰি ছলমান খুৰিছদে কোটি কোটি লোকৰ আস্থাৰ ওপৰত পোনে পোনে আক্রমণ কৰিছে৷ হিন্দুত্বৰ সৈতে মৌলবাদ, জেহাদৰ দৰে চিন্তাৰ দূৰ দূৰলৈকে কোনো সম্পর্ক নাই৷\nসন্মুখত উত্তৰ প্রদেশ, উত্তৰাখণ্ড, মণিপুৰকে ধৰি দেশৰ পাঁচখন ৰাজ্যত বিধানসভাৰ নির্বাচন৷ তাৰে আগে আগে যদি হিন্দুুত্বক বিশ্বৰ সবাতকৈ ভয়ংকৰ, বর্বৰ ইছলামিক সংগঠনৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, ৰাজনীতিত ইয়াৰ বিৰূপ প্রভাৱ পৰিবই৷ ছলমান খুৰিছদৰ বক্তব্যক কংগ্রেছ নেতৃত্বই গৰিহণা দিয়া উচিত আছিল৷ গ্রন্থখনৰ পৰা হিন্দুত্বৰ সমালোচনা কৰা অংশখিনি প্রত্যাহাৰ বা কর্তন কৰিবলৈ ছলমান খুৰিছদক দাবী জনোৱা উচিত আছিল৷ কিন্তু তাকে নকৰি ৰাহুল গান্ধী, দিগ্বিজয় সিং, পি চিদাম্বৰমৰ দৰে নেতাই ছলমান খুৰিছদৰ পক্ষত থিয় দিলে৷ ইয়ে এতিয়া কাক সহায় কৰিব? উত্তৰ প্রদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ ৰাজনীতিত হিন্দুত্বৰ প্রভাৱ আছে৷ কংগ্রেছৰ হিন্দুবিৰোধী স্থিতিক বিজেপিয়ে আন আন ৰাজ্যলৈও লৈ যোৱাৰ চেষ্টা চলাব৷\nকংগ্রেছে দেশৰ জনগণৰ মনৰ বতৰাৰ ভু ল’বলৈ চেষ্টাই নকৰে৷ বিজেপি আৰু প্রধানমন্ত্রী নৰেন্দ্র মোদীৰ বিৰোধিতাত দলটোৰ নেতৃত্বই কেতিয়াবা দেশৰক্ষক সেনাক অপমান কৰে৷ প্রতিনিয়ত হিন্দুত্বৰ অপমান কৰে৷ ভাৰতবর্ষত ১৯৮৯ চনমানলৈকে হিন্দু, হিন্দুত্বৰ দৰে শব্দ উচ্চাৰণ কৰাত স্বয়ং হিন্দুসকলে সংকোচ কৰিছিল৷ দেশৰ ধর্মনিৰপেক্ষতা সংকটত পৰাৰ ভয়তে হওক বা আন কাৰণত, ৰাজনৈতিক ক্ষেত্রখনত হিন্দু শব্দটো উচ্চাৰণ কৰাৰ পৰা সততে বিৰত আছিল৷ কিন্তু বিজেপিৰ জ্যেষ্ঠ নেতা লালকৃষ্ণ আদৱানিয়ে ৰাম ৰথযাত্রাৰ সময়ত ‘জয় শ্রীৰাম’ ধ্বনিৰ লগতে ‘গৌৰৱেৰে কওক আমি হিন্দু’ বুলি দিয়া ধ্বনিয়ে পৰিৱেশ সলনি কৰি দিয়ে৷ আজি মই হিন্দু বুলি কোৱা লোকৰ সংখ্যা এইখন দেশত অগণিত৷ ইয়াৰ দ্বাৰা দেশৰ ধর্মনিৰপেক্ষতাও আহত নহয়৷ হিন্দুত্বৰ ক্ষেত্রত কংগ্রেছৰ স্থিতি আৰু নীতি সলনি নহ’লে দলটোৰ নেতা–কর্মীয়ে সিপাৰৰ সেউজীয়া ঘাঁহলৈ দৌৰ মাৰিবই৷ ইপাৰে দেখোঁ মাথোঁ শুকান খেৰ৷ সেউজীয়া চছমা পিন্ধাইতো সকলোকে শুকান ঘাঁহ খুৱাব নোৱাৰি৷\nআকৌ উগ্রপন্থীৰ বিভীষিকা\nবিমানবন্দৰত হার্দিকৰ ৫ কোটিটকীয়া ঘড়ী জব্দ\nআৰু কিছু কথা আছে, সিংঘলদেউ\nবিজেপিৰে মিত্রতা মানে আপোচ নহয় ৰাজনৈতিক কৌশলহে\nঅস্তাচলৰ দিশে মোদী মেজিক?\n‘উৰণীয়া সেতু’/‘উৰণ সেতু’\nভাৰতীয় সভ্যতাৰ বৈচিত্র্যই সংবিধান কার্যক্ষম কৰি ৰাখিছে\nবিতর্কিত উগ্র বাঙালী নেতা প্রদীপ দত্ত ৰয়ক গ্রেপ্তাৰৰ দাবী\nসীমা বিবাদৰ স্থায়ী সমাধানৰ বাবে গঠন কৰিব একোখনকৈ কমিটী\nধুবুৰী জিলাৰ চৰকাৰী বিদ্যালয়ত শিক্ষকৰ নিয়মীয়া উপস্থিতি নিশ্চিত কৰাৰ বাবে উপায়ুক্তৰ তৎপৰতা\nআলফা স্বাধীনত যোগদানৰ সন্দেহ জাগুনৰ সন্ধানহীন বিতোপন বৰাৰ


সোণোৱালক এগৰাকী দক্ষ মিডিয়া মেনেজাৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই নে?\nমূলসুঁতিৰ মিডিয়া সংস্থাত কাম কৰাৰ কোনো অভিজ্ঞতা নাই মুখ্য মন্ত্ৰীৰ মিডিয়া উপদেষ্টা হৃষীকেশ গোস্বামীৰ\nগুৱাহাটী , September 29, 2018 5:29 pm\nমণিপুৰৰ মুখ্য মন্ত্ৰী এন বীৰেন সিঙে এগৰাকী হাৰ্ভাৰ্ড-শিক্ষিত সপ্ৰতিভ মিডিয়া মেনেজাৰ ৰখাৰ সময়ত অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালকো এগৰাকী সুদক্ষ মিডিয়া মেনেজাৰৰ প্ৰয়োজন নাই নে?\nচ’চিয়েল মিডিয়াত ৰাজনৈতিক যুঁজ প্ৰতিদিনে অধিক শক্তিশালী হৈ গৈ থকাৰ লগে লগে মিডিয়াৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ সমগ্ৰ ভাৰতজুৰি ৰাজ্যসমূহৰ মুখ্য মন্ত্ৰীসকলৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় হৈ পৰিছে অতি দক্ষ মিডিয়া মেনেজাৰৰ।\nমিডিয়া মেনেজমে’ণ্টৰ গুৰুত্ব উপলব্ধি কৰিয়েই মণিপুৰে এমেৰিকা-ফেৰৎ ৰাজহুৱা নীতি স্নাতক ৰজত শেঠিক মুখ্য মন্ত্ৰীৰ মিডিয়া মেনেজাৰ হিচাপে ৰাখিছে। আই আই টি-খৰগপুৰৰ বি টেক শেঠিৰ আছে এম আই টি স্ল’ন স্কুল অৱ মেনেজমে’ণ্ট আৰু হাৰ্ভাৰ্ড কেনেদি স্কুলৰ দ্বৈত ডিগ্ৰী।\nবয়সত নবীন শেঠিয়ে ২০১৬ চনত অসমত বিজেপিৰ লক্ষণীয় নিৰ্বাচনী বিজয়ত পাইছিল বিশেষ স্বীকৃতি। চ’চিয়েল মিডিয়াৰ প্ৰয়োগেৰে বিজেপিৰ এজেণ্ডা অসমৰ ৩২ খন জিলাৰ যুৱচামলৈ কঢ়িয়াই নিছিল তেওঁৰ গোটে।\nতাৰ বিপৰীতে অসমে মিডিয়া উপদেষ্টা হিচাপে পাইছে মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ পুৰণি বন্ধু হৃষীকেশ গোস্বামীক। গোস্বামী নামনি অসমৰ হাউলীৰ, আৰু আধুনিক যুগৰ মিডিয়া প্ৰয়োজন পূৰাব পৰাকৈ তেওঁৰ দক্ষতা সীমিত।\nমূলসুঁতিৰ মিডিয়া সংস্থাত কাম কৰাৰ কোনো অভিজ্ঞতা নথকা গোস্বামী অসম শিশু সাহিত্য ন্যাসৰ সচিব পদতো আছে। অপেছাদাৰী পদ্ধতিৰ বাবেই এটা অনুষ্ঠানত প্ৰায় ২ ঘণ্টা পলমকৈ আহি বুধবাৰে সাংবাদিকৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিব লগা হৈছিল সোণোৱালে।\nলগতে পঢ়ক- অপেছাদাৰী উপদেষ্টাৰ বাবে ক্ষমা ভিক্ষা মুখ্য মন্ত্ৰী সোণোৱালৰ\nপ্ৰায় সকলো মুখ্য মন্ত্ৰীয়ে এতিয়া প্ৰাক্তন সাংবাদিক, জ্যেষ্ঠ মিডিয়া পৰামৰ্শদাতা বা ৰাজহুৱা নীতি বিশেষজ্ঞক মিডিয়া মেনেজাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিছে। দিল্লীৰ মুখ্য মন্ত্ৰী অৰৱিন্দ কেজৰিৱালে তেওঁৰ প্ৰে’ছ উপদেষ্টাৰূপে নিযুক্তি দিছে প্ৰাক্তন সাংবাদিক নগেন্দৰ শৰ্মাক। সাংবাদিক হিচাপে শৰ্মাৰ আছে দীঘলীয়া অভিজ্ঞতা, আৰু তেওঁ পিটিআই, বিবিচি আৰু হিন্দুস্তান টাইমছত কাম কৰিছিল।\nআনকি মেঘালয়ৰ কনৰাদ চাংমা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পেমা খান্দুকে ধৰি উত্তৰ-পূবৰ আন মুখ্য মন্ত্ৰীসকলেও উন্নত মিডিয়া মেনেজমে’ণ্টৰ বাবে পেছাদাৰী ব্যক্তিৰ সেৱা ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।\n‘‘অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰীৰ মিডিয়া উপদেষ্টাসকল পেছাদাৰী নোহোৱা বাবেই ব্যস্ত ১৬০ গৰাকীতকৈও অধিক সাংবাদিকে তেওঁলোকৰ দুঘণ্টাতকৈও অধিক সময় অবাবত নষ্ট কৰিব লগা হয়,’’ মুখ্য মন্ত্ৰীৰ অনুষ্ঠানটোৰ নতুন সূচীৰ বিষয়ে ম’বাইলত এটা মেছেজ দিয়াটোও প্ৰশংসাযোগ্য হ’লহেঁতেন বুলি উল্লেখ কৰি এগৰাকী সাংবাদিকৰ মন্তব্য।\nদেখা গৈছে যে তথ্যৰ চুপাৰ হাইৱে’, বিশেষকৈ টুইটাৰত, হৃষীকেশ গোস্বামী বাদেই তথ্য আৰু জন সংযোগ সঞ্চালক ৰাজীৱ প্ৰকাশ বৰুৱাও সক্ৰিয় নহয়। গোস্বামীয়ে ২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰত টুইটাৰত যোগ দিলে যদিও তেওঁৰ একাউণ্টৰ বিপৰীতে আছে মাত্ৰ ১৬টা টুইট (ৰি-টুইটকো ধৰি)।\nঅন্য মুখ্য মন্ত্ৰীসকলৰ মিডিয়া উপদেষ্টাসকল টুইটাৰত অতি সক্ৰিয়, তেওঁলোকৰ আছে বহু হাজাৰ ফ’ল’ৱাৰ। ৰজত শেঠিৰ আছে ২৬.৭ হাজাৰ টুইটাৰ ফ’ল’ৱাৰ। গোস্বামীৰ বিপৰীতে অসমৰ মুখ্য মন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নিজেই টুইটাৰত অধিক সক্ৰিয়, আৰু তেওঁৰ আছে ৬৫০ হাজাৰ ফ’ল’ৱাৰ।\nগোস্বামীৰ নিযুক্তি যিহেতু ৰাজনৈতিক, সেয়ে আশা কৰা হৈছিল যে অসম অসামৰিক সেৱা বিষয়া হিচাপে তথ্য আৰু জন সংযোগৰ সঞ্চালক ৰাজীৱ প্ৰকাশ বৰুৱা সামান্য পেছাদাৰী হোৱাতো উচিত আছিল।


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - मई 22\n২ সামুয়েল 15:1-37\n1. সেই সময়ৰ পাছত অবচালোমে নিজৰ বাবে এখন ৰথ, কেইটামান ঘোঁৰা আৰু নিজৰ আগে আগে লৰি যাবৰ বাবে পঞ্চাশ জন মানুহ যুগুত কৰি ল’লে।\n2. অবচালোমে ৰাতিপুৱাতে উঠি, নগৰৰ দুৱাৰ বাটৰ কাষত থিয় দি থাকে৷ তেতিয়া যদি বিচাৰৰ অৰ্থে ৰজাৰ ওচৰলৈ আহিব লগা কোনো মানুহৰ গোচৰ থাকে, অবচালোমে তেওঁক মাতি সোধে, “তুমি কোন নগৰৰ পৰা আহিছা?” তাতে সেই লোকজনে উত্তৰ দি কয় বোলে, “আপোনাৰ এই দাস ইস্ৰায়েলৰ ফৈদৰ মাজৰ এজন৷”\n3. তেতিয়া অবচালোমে তেওঁক কয়, “চোৱা, তোমাৰ গোচৰৰ কথা ভাল আৰু ন্যায়, কিন্তু তোমাৰ কথা শুনিবলৈ ৰজাৰ নিযুক্ত কৰা লোক কোনো নাই।”\n4. অবচালোমে আৰু কয়, “মোৰ ইচ্ছা এয়ে যে যদি মোক দেশৰ বিচাৰকৰ্ত্তা পতা হ’লে, কোনো বিবাদ বা গোচৰ থকা প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে মোৰ ওচৰলৈ আহিলহেঁতেন আৰু মই তেওঁলৈ ন্যায় বিচাৰ কৰিলোঁহেঁতেন।”\n5. পাছত এনে ঘটে যে কোনো এজন লোক যেতিয়া তেওঁক শ্ৰদ্ধা জনাবলৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে, সেই লোকজনক তেওঁ হাত মেলি ধৰে আৰু চুমা খায়।\n6. ইস্ৰায়েলৰ যি সকলো লোক ৰজাৰ ওচৰলৈ বিচাৰৰ অৰ্থে আহে, সেই সকলোকে অবচালোমে সেইৰূপেই ব্যৱহাৰ কৰে। এইদৰেই অবচালোমে ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ মন তেওঁৰ ফাললৈ নিলে।\n7. তাৰ পাছত চাৰি বছৰৰ শেষত, অবচালোমে ৰজাক ক’লে, “মই আপোনাক বিনয় কৰিছোঁ, মই যিহোৱালৈ যি এটা সঙ্কল্প কৰিলোঁ তাক হিব্ৰোণত পালন কৰিবৰ বাবে মোক যাবলৈ অনুমতি দিয়ক।\n8. কিয়নো আপোনাৰ দাস মই যেতিয়া অৰাম দেশৰ গচুৰত প্ৰবাস কৰি আছিলোঁ, তেতিয়া মই এই সঙ্কল্প কৰি কৈছিলোঁ, ‘যদি যিহোৱাই মোক নিশ্চয়ে যিৰূচালেমলৈ ওভোটাই নিয়ে, তেতিয়া মই যিহোৱাক সেৱাভক্তি কৰিম।’”\n9. তাতে ৰজাই ক’লে, “শান্তিৰে যোৱা।” তেতিয়া অবচালোম উঠি হিব্ৰোণলৈ গ’ল।\n10. কিন্তু অবচালোমে ইস্ৰায়েলৰ আটাই ফৈদৰ ওচৰলৈ চোৰাং-চোৱাৰ দ্বাৰাই কৈ পঠালে, বোলে, “শিঙাৰ শব্দ শুনামাত্ৰে তোমালোকে ক’বা, ‘অবচালোম হিব্ৰোণত ৰজা হ’ল।’”\n11. আৰু অবচালোমৰ লগত যিৰূচালেমৰ পৰা দুশ নিমন্ত্ৰিত লোক গৈছিল।\n12. পাছে অবচালোমে বলি দান কৰা সময়ত মানুহ পঠাই দায়ূদৰ মন্ত্ৰী গিলোনীয়া অহীথোফলক তেওঁৰ নগৰ গিলোৰ পৰা মতাই আনিলে৷ এইদৰে অবচালোমৰ চক্ৰান্ত মজবুত হৈ উঠিল, কাৰণ অবচালোমৰ পক্ষৰ লোক ক্ৰমে ক্ৰমে বাঢ়ি গ’ল।\n13. পাছত এজন দূতে দায়ূদৰ ওচৰলৈ আহি এই সম্বাদ দিলে, বোলে, “ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ মন অবচালোমৰ পক্ষ হ’ল।”\n14. তাতে দায়ূদে যিৰূচালেমত নিজৰ লগত থকা সকলো দাসবোৰক ক’লে, “আহা আমি ওলাই পলাওঁহ’ক; নহ’লে অবচালোমৰ হাতৰ পৰা আমি এজনো সাৰিব নোৱাৰিম। এতেকে শীঘ্ৰে যাবলৈ যুগুত হোৱা, নহ’লে সি বেগাই আমাৰ লগ ধৰিব আৰু আমাৰ ওপৰত অমঙ্গল ঘটাব আৰু তৰোৱালৰ ধাৰেৰে নগৰৰ লোকক আঘাত কৰিব।”\n15. তাতে, ৰজাৰ দাসবোৰে ৰজাক ক’লে, “চাওঁক, আমাৰ প্ৰভু মহাৰাজে যি কৰিবলৈ মন কৰিছে তাক কৰিবলৈ আপোনাৰ দাসবোৰ যুগুত হৈ আছে।”\n16. পাছে ৰজা ওলাই গ’ল, আৰু তেওঁৰ সকলো পৰিয়াল তেওঁৰ পাছে পাছে গ’ল; কিন্তু ৰাজগৃহ প্ৰতিপাল কৰিবৰ বাবে ৰজাই দহজনী উপপত্নী এৰি থৈ গ’ল।\n17. পাছত ৰজা আৰু তেওঁৰ পাছত যোৱা সকলো মানুহ ওলাই গৈ বৈৎ-মিৰ্হকত ৰ’ল।\n18. তেওঁৰ দাসবোৰ তেওঁৰ লগে লগে কুচকাৱাজ কৰি খোজ কাঢ়ি গ’ল আৰু সকলো কৰেথীয়া, পেলেথীয়া আৰু সকলো গাতীয়া লোক অৰ্থাৎ ছশ লোক তেওঁৰ পাছে পাছে গাতৰ পৰা অহা ৰজাৰ আগে আগে গ’ল।\n19. তেতিয়া ৰজাই গাতীয়া ইত্তয়ক ক’লে, “তুমি আমাৰ লগত কিয় আহিছা? তুমি উভটি গৈ অবচালোম ৰজাৰ লগত থাকা কিয়নো তুমি বিদেশী আৰু এজন দেশান্তৰিত লোক৷ তোমাৰ নিজ ঠাইলৈ উভটি যোৱা।\n20. যিহেতু তুমি যোৱা কালি মাথোন আহিলা, কিয় মই তোমাক আমাৰ লগত লৈ সকলোফালে ঘূৰাই ফুৰাম? মই নিজেই নাজানো যে মই ক’লৈ গৈ আছোঁ৷ সেই কাৰণে তুমি তোমাৰ লোকসকলক লৈ ঘূৰি যোৱা৷ তোমাৰ লগত দয়া আৰু সত্য থাকক।”\n21. কিন্তু ইত্তয়ে ৰজাক উত্তৰ দি ক’লে, “জীৱন্ত যিহোৱাৰ শপত আৰু মোৰ প্ৰভু মহাৰাজৰ জীৱনৰ শপত, মৰিবৰ বা জীয়াই থকাৰ অৰ্থেই হওঁক, মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ যি ঠাইলৈ যাব, আপোনাৰ এই দাসো সেই ঠাইলৈকে যাব।”\n22. সেই বাবে দায়ূদে ইত্তয়ক ক’লে, “তেন্তে তুমি আমাৰ লগত আগবাঢ়ি গৈ পাৰ হোৱা।” তেতিয়া গাতীয়া ইত্তয় ও তেওঁৰ সমূদায় লোক আৰু তেওঁলোকৰ লগত অহা সকলো পৰিয়াল ৰজাৰ সৈতে গ’ল।\n23. সকলো লোকে কিদ্ৰোণ উপত্যকা পাৰ হৈ যাওঁতে, গোটেই দেশখনে বৰকৈ ক্ৰন্দন কৰিলে আৰু ৰজাই নিজেও পাৰ হ’ল৷ এইদৰে সকলো লোক বাটত যাত্ৰা কৰি কৰি মৰুপ্ৰান্তৰ দিশে গ’ল।\n24. আনকি চাদোকো তেওঁৰ লগত লেবীয়া লোকসকল ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি বৈ লৈ উপস্থিত হ’ল৷ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুকটি নমাই ৰাখিলে আৰু তেতিয়া অবিয়াথৰ তেওঁলোকৰ লগত লগ দিলে৷ তেওঁলোকে এনে কৰাৰ আগে লোকসকল নগৰৰ পৰা একেবাৰে ওলাই নহালৈক ৰখি থাকিল৷\n25. ৰজাই চাদোকক ক’লে, “তুমি ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি পুনৰাই নগৰলৈ ঘূৰাই লৈ যোৱা। যদি যিহোৱাৰ দৃষ্টিত মই অনুগ্ৰহ পাওঁ, তেনেহ’লে তেওঁ পুনৰাই মোক ঘূৰাই আনিব আৰু তাক ও তেওঁৰ বাসস্থান মোক দেখুৱাব৷\n26. কিন্তু যদি তেওঁ এইদৰে কয়, ‘তোমাত মোৰ একো সন্তোষ নাই,’ তেন্তে চোৱা, মই ইয়াত আছোঁ আৰু তেওঁ দৃষ্টিত যি ভাল, মোলৈ তেওঁ তাকেই কৰক।”\n27. ৰজাই চাদোক পুৰোহিতক ইয়াকো ক’লে, “তুমি এজন দৰ্শক নহয় নে? তুমি তোমাৰ পুত্ৰ অহীমাচ আৰু অবিয়াথৰৰ পুত্ৰ যোনাথন, তোমালোকৰ এই দুই পুত্ৰক লগত লৈ, শান্তিৰে নগৰলৈ ঘূৰি যোৱা।\n28. আৰু চাবা তোমালোকৰ ওচৰৰ পৰা মোলৈ ঠিক খবৰ নহামানে, মই পাৰ-ঘাটত বাট চাই থাকিম।”\n29. এতেকে চাদোক আৰু অবিয়াথৰে ঈশ্বৰৰ নিয়ম-চন্দুকটি আকৌ যিৰূচালেমলৈ লৈ গৈ, তেওঁলোক সেই ঠাইতে থাকিল।\n30. পাছত দায়ুদ জৈতুন পৰ্বতলৈ উঠি যোৱা বাটেদি খালি ভৰিৰে উঠি গ’ল৷ তেওঁ ওপৰলৈ উঠি যাওঁতে কান্দি কান্দি গ’ল আৰু তেওঁৰ মূৰ ঢকা আছিল৷ তেওঁৰ লগৰ লোকসকলে প্ৰতিজনেও নিজ নিজ মূৰ ঢাকিলে আৰু ওপৰলৈ উঠি যাওঁতে কান্দি কান্দি গ’ল।\n31. তেতিয়া কোনো এজনে দায়ূদক ক’লে, “অবচালোমৰ লগত চক্ৰান্তকাৰীবোৰৰ মাজত অহীথোফলো আছে।” তাতে দায়ূদে প্ৰার্থনা কৰি ক’লে, ‘হে যিহোৱা, মই বিনয় কৰোঁ, অহীথোফলৰ মন্ত্ৰণা মূৰ্খৰ মন্ত্ৰণা কৰক।’\n32. পাছত দায়ূদে যেতিয়া পৰ্বতৰ সেই টিং পালে, যি ঠাইত লোকসকলে যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰে, তেতিয়া অৰ্কীয়া হূচয়ে নিজৰ কাপোৰ ফালি মূৰত মাটি লৈ দায়ূদৰ লগ ধৰিবলৈ আহিল।\n33. দায়ূদে তেওঁক ক’লে, “তুমি যদি মোৰ লগত যোৱা তেন্তে তুমি মোলৈ ভাৰহে হ’বা।\n34. কিন্তু যদি তুমি নগৰলৈ ঘূৰি গৈ অবচালোমক কোৱা যে ‘হে মহাৰাজ, মই আপোনাৰ দাস হম, আগেয়ে যেনেকৈ আপোনাৰ পিতৃৰ দাস আছিলোঁ, তেনেকৈ আপোনাৰো দাস হম,’ তেন্তে মোৰ বাবে তুমি অহীথোফলৰ মন্ত্ৰণা ব্যৰ্থ কৰিব পাৰিবা।\n35. সেই ঠাইতে চাদোক আৰু অবিয়াথৰ পুৰোহিত জানো তোমাৰ লগত নাথাকিব নে? এই হেতুকে তুমি ৰাজগৃহত যি যি কথা শুনিবা সেই সকলো কথা চাদোক আৰু অবিয়াথৰ পুৰোহিতক ক’বা।\n36. চাবা, যেন সেই ঠাইত তেওঁলোকৰ লগত তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰক, চাদোকৰ পুত্ৰক অহীমাচ আৰু অবিয়াথৰৰ পুত্ৰক যোনাথন আছে৷ তোমালোকে যি যি কথা শুনিবা, তেওঁলোকৰ দ্বাৰাই মোৰ গুৰিলৈ সেই সকলো বাতৰি পঠাই দিবা।”\n37. তেতিয়া দায়ূদৰ বন্ধু হূচয় নগৰলৈ গ’ল আৰু তেতিয়া অবচালোমো যিৰূচালেমত সোমাল।\n২ সামুয়েল 16:1-23\n1. যেতিয়া দায়ূদে পৰ্ব্বতৰ টিঙত পাছ পেলাই অলপ আগ হ’ল, তেতিয়া চোৱা, মফিবোচতৰ দাস চীবাই সজোৱা দুটা গাধ লগত লৈ গৈ তেওঁৰ গুৰিত উপস্থিত হ’ল; সেই গাধৰ ওপৰত দুশ পিঠা, এশ থোপা শুকান দ্ৰাক্ষা গুটি, এশ লদা খেজুৰ গুটি আৰু এক মোট দ্ৰাক্ষাৰস আছিল।\n2. পাছে ৰজাই চীবাক সুধিলে, “তুমি এইবোৰ অনাৰ অভিপ্ৰায় কি?” তাতে চীবাই ক’লে, “এই গাধ দুটা ৰজাৰ পৰিয়াল উঠি যাবৰ বাবে, এই পিঠা আৰু খেজুৰ গুটি ডেকাসকলৰ আহাৰৰ বাবে আৰু দ্ৰাক্ষাৰস অৰণ্যত ক্লান্ত হোৱা লোকসকলে পান কৰিবৰ বাবে।”\n3. পাছে ৰজাই ক’লে, “তোমাৰ প্ৰভুৰ নাতি ল’ৰাটি ক’ত?” তাতে চীবাই ৰজাক ক’লে, “চাওক, তেওঁ যিৰূচালেমত আছে; কিয়নো তেওঁ ক’লে, ‘ইস্ৰায়েল বংশই আজি মোৰ পৈতৃক ৰাজ্য মোক ওলোটাই দিব।’”\n4. তাতে ৰজাই চীবাক ক’লে, “চোৱা, মফিবোচতৰ সৰ্ব্বস্ব তোমাৰেই।” চীবোই ক’লে, “হে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজ, মই প্ৰণিপাত কৰিছোঁ৷ বিনয় কৰোঁ, মোক আপোনাৰ দৃষ্টিত অনুগ্ৰহপ্ৰাপ্ত কৰক।”\n5. যেতিয়া দায়ুদ ৰজাই বহূৰীম পালে, চৌলৰ বংশৰ ভিতৰৰ গেৰাৰ পুতেক চিমিয়ী নামেৰে এটা মানুহ তাৰ পৰা ওলাল; সি ওলাই যাওঁতে যাওঁতে শাও দি দি গ’ল।\n6. সি দায়ূদলৈ আৰু দায়ুদ ৰজাৰ সকলো দাসলৈ শিল দলিয়ালে; যদিওঁবা সকলো লোক আৰু সকলো বীৰ তেওঁৰ সোঁ আৰু বাওঁ ফালে আছিল।\n7. চিমিয়ীয়ে শাও দি দি কৈছিল, “হেৰৌ ৰক্তপাতি পাষণ্ড, যা, গুচি যা!\n8. তই যাৰ পদত ৰজা হ’লি, সেই চৌলৰ বংশৰ সকলো ৰক্তপাতৰ প্ৰতিফল যিহোৱাই তোক দিছে৷ যিহোৱাই তোৰ পুতেক অবচালোমৰ হাতত ৰাজ্য সমৰ্পণ কৰিলে৷ চা, তই নিজেই ধ্বংস হ’লি, কিয়নো তই ৰক্তপাতি মানুহ।”\n9. তেতিয়া চৰূয়াৰ পুত্ৰ অবীচয়ে ৰজাক ক’লে, “সেই মৰা কুকুৰে মোৰ প্ৰভু মহাৰাজক কিয় শাও দিয়ে? আপুনি অনুমতি দিয়ে যদি, মই পাৰ হৈ গৈ তাৰ মূৰটো কাটি পেলাওঁ।”\n10. কিন্তু ৰজাই ক’লে, “হে চৰূয়াৰ পুত্ৰসকল, তোমালোকৰ লগত মোৰ কি সম্পৰ্ক? যি স্থলত যিহোৱাই দায়ূদক শাও দে বুলি তাক কৈছে, ‘এনে স্থলত, সি শাও দিয়াত, তই এনে কিয় কৰিছ বুলি কোনে ক’ব’?”\n11. দায়ূদে অবীচয়ক আৰু নিজৰ সকলো দাসক ক’লে, “চোৱা, মোৰ ঔৰসত জন্মা মোৰ পুত্ৰই মোৰ প্ৰাণ ল’বলৈ বিচাৰিছে৷ তেন্তে সেই বিন্যামীনীয়াটোৱে কিমান অধিক পৰিমাণে মোৰ ধ্বংস হোৱাতো বিচাৰিব! তাক থাকিব দিয়া, সি শাও দিয়ক; কিয়নো যিহোৱাই তাক অনুমতি দিছে।\n12. কিজানি মোলৈ কৰা অন্যায়লৈ যিহোৱাই দৃষ্টি কৰিব আৰু সি আজি মোক দিয়া শাওৰ সলনি যিহোৱাই মোৰ মঙ্গল কৰিব।”\n13. এইদৰে দায়ুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকল বাটেদি গৈ আছিল আৰু সেই চিমিয়ীয়েও তেওঁৰ সন্মুখৰ পৰ্ব্বতৰ কাষেদি, শাও দি দি তেওঁলৈ শিল মাৰি মাৰি আৰু মাটি দলিয়াই গৈ আছিল।\n14. তেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ লগৰ লোকসকলে সৈতে অয়েফীমলৈ আহি সেই ঠাইতে জিৰণি ল’লে।\n15. এনেতে অবচালোম আৰু তেওঁৰ লগত অহীথোফল আৰু ইস্ৰায়েলৰ সকলোলোক যিৰূচালেমলৈ আহিল।\n16. পাছে যেতিয়া দায়ূদৰ বন্ধু অৰ্কীয়া হূচয় অবচালোমৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া হূচয়ে অবচালোমক ক’লে, “মহাৰাজ চিৰজীৱি হওক, মহাৰাজ চিৰজীৱি হওক!”\n17. তাতে অবচালোমে হূচয়ক ক’লে, “তোমাৰ বন্ধুলৈ এনেকুৱাহে মৰম নে? তুমি নিজৰ বন্ধুৰ লগত কিয় নগ’লা?\n18. তাতে হূচয়ে অবচালোমক ক’লে, “নহয়! কিন্তু যি জনক যিহোৱাই এই লোকসকল আৰু ইস্ৰায়েলৰ সকলো লোকক মনোনীত কৰিলে, মই তেওঁৰ ফলীয়াহে, তেওঁৰ লগতহে মই থাকিম।\n19. আৰু কওঁ, মই কাৰ সেৱাকৰ্ম কৰিম? তেওঁৰ পুত্ৰৰ সাক্ষাতে দাস্য কৰ্ম কৰা উচিত নহব নে? যিদৰে তোমাৰ পিতৃৰ উপস্হিতিত দাস্য কৰ্ম কৰিলোঁ, তেনেকৈ আপোনাৰ আগতো কৰিম।\n20. পাছে অবচালোমে অহীথোফলক ক’লে, “এতিয়া আমি কি কৰা উচিত, সেই বিষয়ে তোমালোকে দিহা দিয়া।\n21. তেতিয়া অহীথোফলে অবচালোমক ক’লে, “আপোনাৰ পিতৃয়ে নিজ ৰাজগৃহ প্ৰতিপাল কৰিবৰ বাবে যি উপপত্নীসকল থৈ গৈছে, আপুনি তেওঁলোকলৈ গমণ কৰকগৈ; তাতে আপুনি যে নিজ পিতৃৰ দৃষ্টিত ঘিণলগীয়া হৈছে, তাক গোটেই ইস্ৰায়েলে শুনিব৷ তেতিয়া আপোনাৰ লগত থকা সকলো লোকৰ হাত বলৱান হ’ব।”\n22. পাছে অবচালোমৰ বাবে গৃহৰ শীৰ্ষ স্হানত এটা তম্বু তৰি দিয়া হ’ল আৰু অবচালোমে সকলো ইস্ৰায়েলৰ সাক্ষাতে নিজ পিতৃৰ উপপত্নীবোৰত গমণ কৰিলে।\n23. সেই কালত অহীথোফলে যি যি দিহা দিছিল, সেইবোৰ ঈশ্বৰৰ মুখৰ বাক্যৰ দ্বাৰাই উত্তৰ পোৱাৰ দৰে আছিল৷ দায়ূদক দিয়া আৰু অবচালোমক দিয়া অহীথোফলৰ সকলো দিহা তেনেদৰেই আছিল।\n8. হে জাতিবিলাক, আমাৰ সেই ঈশ্বৰৰ ধন্যবাদ কৰা, আৰু তেওঁৰ প্ৰশংসাৰ ধ্বনি শুনুৱা;\n9. যি জনাই আমাক জীয়াই ৰাখে, যি জনাই আমাৰ ভৰি লৰচৰ হ’বলৈ নিদিয়ে।\n10. কিয়নো, হে ঈশ্বৰ, তুমি আমাক পৰীক্ষা কৰিলা, ৰূপ খপাৰ দৰে আমাক পৰীক্ষা কৰিলা।\n11. তুমি আমাক জালেৰে মেৰিয়াই আনিলা; তুমি আমাৰ কঁকালত অতি গধূৰ বোজা দিছিলা।\n12. তুমি আমাৰ মূৰৰ ওপৰেদি অশ্বাৰোহীক চলাইছিলা, আমি অগ্নি আৰু জলৰ মাজেদি গতি কৰিছিলোঁ; কিন্তু তুমি আমাক বিস্তির্ণ ঠাইলৈ উলিয়াই আনিলা।\n13. মই হোম-বলিৰে তোমাৰ গৃহলৈ আহিম; আমি তোমাৰ ওচৰত প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰিম।\n14. মুখে প্ৰকাশ কৰা মোৰ সঙ্কল্পবোৰ কৰোঁ, দুখৰ কালত মোৰ ওঁঠে উচ্চাৰণ কৰা কথা তোমালৈ সিদ্ধ কৰিম।\n15. মেৰ-ছাগ ছাগলী আৰু ধূপেৰে সৈতে, মই তোমাৰ উদ্দেশে হৃষ্টপুষ্ট হোম-বলি উৎসৰ্গ কৰিম; ছাগলীৰ সৈতে দামুৰিকো বলিদান উৎসর্গ কৰিম। [চেলা]\n27. নিষ্কৰ্মা লোকে দুষ্কর্ম খান্দি উলিয়াই, আৰু তেওঁৰ কথা জলন্ত আঙঠাৰ দৰে।\n28. উচ্ছৃঙ্খল লোকে বিবাদ সৃষ্টি কৰে; পৰচৰ্চ্চাকাৰীয়ে প্ৰণয়ৰ বন্ধুৰ বিচ্ছেদ জন্মায়।\n29. অত্যাচাৰী লোকে নিজৰ চুবুৰীয়াক মিছা কথা কয়; আৰু যি পথ বেয়া, সেই পথলৈ তেওঁক লৈ যায়।\n30. যিজনে চকু টিপিয়াই, তেওঁ অসৎ বিষয়ৰ পৰিকল্পনা কৰে। যিসকলে ওঁঠ কামোৰে তেওঁলোকে পাপ কাৰ্য হ’বলৈ দিয়ে।\n1. তাৰ পাছত যীচুৱে গালীল প্রদেশৰ ভিন ভিন ঠাইত ঘূৰি ফুৰিলে। ইহুদী সকলে তেওঁক বধ কৰিবলৈ সুযোগ বিচাৰি থকা বাবে যীচুৱে যিহুদীয়া প্রদেশলৈ যাবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে।\n2. তেতিয়া ইহুদী সকলৰ পঁজা-পৰ্বৰ সময় প্রায় ওচৰ চাপিছিল।\n3. সেই কাৰণতে যীচুৰ ভায়েকহঁতে তেওঁক ক’লে, “তুমি যি যি কাম কৰিছা, সেইবোৰ তোমাৰ শিষ্য সকলে দেখা পাবৰ বাবে তুমিও এই ঠাই এৰি যিহুদীয়ালৈ যোৱা৷\n4. যদি কোনোবাই নিজে জনাজাত হ’ব বিচাৰে, তেনেহলে তেওঁ গোপনে একো নকৰে। তুমি যেতিয়া এইবোৰ কামকে কৰা, তেনেহলে জগতৰ সন্মুখত নিজকে দেখুউৱা।”\n5. কিয়নো তেওঁৰ ভায়েক সকলে তেওঁত বিশ্বাস কৰা নাছিল।\n6. সেয়ে যীচুৱে তেওঁলোকক ক’লে, “মোৰ নিৰূপিত সময় এতিয়াও অহা নাই, কিন্তু তোমালোকৰ সময় সদায় আছে।\n7. জগতে তোমালোকক ঘৃণা কৰিব নোৱাৰে; মোকহে ঘৃণা কৰে; কিয়নো মই জগতৰ বিষয়ে এই সাক্ষ্য দিওঁ যে, জগতৰ সকলো কাম মন্দ।\n8. তোমালোকে পৰ্বলৈ যোৱা; মোৰ সময় এতিয়াও পূর্ণ হোৱা নাই, সেয়ে মই এতিয়া পর্বলৈ নাযাওঁ।”\n9. তেওঁলোকক এইবোৰ কথা কোৱাৰ পাছত যীচু গালীল প্ৰদেশতে থাকি গ’ল।\n10. তেওঁৰ ভায়েক সকল পর্বলৈ গ’ল আৰু পাছত তেৱোঁ তালৈ গ’ল। কিন্তু তেওঁ মুকলিকৈ যোৱা নাছিল, গোপনে গ’ল।\n11. পৰ্বৰ সময়ত ইহুদী সকলে যীচুক বিচাৰি সোধা-সুধি কৰিলে, “সেই মানুহ জন ক’ত আছে?”\n12. লোক সকলৰ মাজত যীচুৰ বিষয়ে নানা ধৰণৰ আলোচনা হবলৈ ধৰিলে। কোনো কোনোৱে ক’লে, “তেওঁ এজন ভাল মানুহ।” আন কিছুমানে আকৌ ক’লে, “নহয়, নহয়, তেওঁ লোক সকলক ভুল পথত লৈ গৈছে।”\n13. কিন্তু ইহুদী সকলৰ ভয়ত তেওঁৰ বিষয়ে কোনেও মুকলিকৈ একো কথা নক’লে।\n14. যেতিয়া পৰ্বৰ আধা সময় পাৰ হ’ল, তেতিয়া যীচুৱে মন্দিৰলৈ গৈ উপদেশ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।\n15. তাতে ইহুদী সকলে অতিশয় আচৰিত হৈ ক’লে, “এই লোক জনে কেতিয়াও কোনো শিক্ষা নোলোৱাকৈ ইমানবোৰ ধর্ম কথা কেনেকৈ জানিলে?”\n16. যীচুৱে তেওঁলোকক উত্তৰ দি ক’লে, “এই উপদেশ মোৰ নিজৰ নহয়, মোক পঠোৱা জনৰহে।”\n17. যদি কোনোৱে তেওঁৰ ইচ্ছা পালন কৰিবলৈ বিচাৰে, তেনেহলে তেওঁ জানিব যে এই শিক্ষা ঈশ্বৰৰ পৰা আহিছে নে মই নিজৰ পৰা কৈছোঁ।\n18. যি জনে নিজৰ পৰা কথা কয়, তেওঁ নিজৰ মৰ্যদা বিচাৰে; কিন্তু কোনো জনে যদি পঠোৱা জনৰ গৌৰৱ বিচাৰে, তেনেহলে তেওঁ সত্য, আৰু তেওঁৰ ভিতৰত একো অসাধুতা নাই।\n19. মোচিয়ে জানো আপোনালোকক বিধান দিয়া নাই? কিন্তু আপোনালোকৰ কোনেও যে সেই বিধান পালন নকৰে। আপোনালোকে মোক কিয় বধ কৰিবলৈ বিচাৰিছে?\n20. লোক সকলে উত্তৰ দিলে, “তোমাক ভূতে পাইছে; তোমাক কোনে বধ কৰিবলৈ বিচাৰিছে?”\n21. যীচুৱে উত্তৰত তেওঁলোকক ক’লে, “মই এটা কাম কৰিলোঁ, তাতে আপোনালোক সকলোৱে বিস্ময় মানিছে।\n22. মোচিয়ে আপোনালোকক চুন্নৎ কৰাৰ ৰীতি দিলে আৰু আপোনালোকে বিশ্রামবাৰেও শিশু সকলৰ চুন্নৎ কৰে। (মূলত: এই বিধান মোচিৰ পৰা নহয়, কিন্তু পিতৃপুৰুষ সকলৰ পৰাহে আহিছে);\n23. মোচিৰ বিধান যেন উলঙ্ঘন কৰা নহয়, এই যুক্তিতে যদি বিশ্ৰাম বাৰেও মানুহৰ চুন্নৎ কৰা হয়, তেনেহলে মই বিশ্ৰামবাৰে এজন মানুহক সম্পূর্ণভাৱে সুস্থ কৰিলোঁ কাৰণে আপোনালোকৰ মোৰ ওপৰত কিয় খং উঠিছে?\n24. উপৰুৱাকৈ চাই বিচাৰ নকৰিব, বৰং ন্যায়-বিচাৰ কৰক।”\n25. তেতিয়া যিৰূচালেমৰ কেইজনমান লোকে ক’লে, “যি জনক তেওঁলোকে বধ কৰিবলৈ বিচাৰিছে, এৱেঁই জানো সেই জন নহয়?\n26. কিন্তু চোৱা, এওঁতো মুকলিকৈ কথা কৈ আছে, তথাপি তেওঁলোকে এওঁক একো কোৱা নাই। তেনেহলে, এনে হব পাৰে নেকি, শাসনকর্তা সকলে সঁচাই জানিব পাৰিছে যে এই লোক জনেই খ্ৰীষ্ট?\n27. এওঁ ক’ৰ পৰা আহিছে, তাক আমি জানো; কিন্তু খ্ৰীষ্ট আহিলে, কোনেও নাজানিব, তেওঁ ক’ৰ পৰা আহিছে।”


Vishwas Aru Sanshayar Majedi Autobiography বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি : নিৰুপমা বৰগোহাঞি (STUDENTS' STORE) - SCIENTIA BOOK SHOP\nHome / Assamese Author অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্যিকসকল / Nirupama Borgohain নিৰূপমা বৰগোহাঞি / Vishwas Aru Sanshayar Majedi Autobiography বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি : নিৰুপমা বৰগোহাঞি (STUDENTS’ STORE)â€¹Return to Previous Page\nProduct code: 2983 Categories: Nirupama Borgohain নিৰূপমা বৰগোহাঞি, Students Store\nবিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি\nপ্ৰথম সংস্কৰণ : ডিচেম্বৰ, ২০১৮\nISBN : 978-93-88458-11-5\nVishwas Aru Sanshayar Majedi Autobiography বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি : নিৰুপমা বৰগোহাঞি (STUDENTS' STORE) quantity\nTags: Autobiography, Vishwas Aru Sanshayar Majedi, নিৰুপমা বৰগোহাঞি, বিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি\nবিশ্বাস আৰু সংশয়ৰ মাজেদি Vishwas Aru Sanshayar Majedi Autobiography\nঅস্তৰাগ : হোমেন বৰগোহাঞি : HOMEN BORGOHAIN (STUDENTS’ STORE)\nRAJKARENGOT FHETIGUM ৰাজকাৰেঙত ফেঁটীগোম : ড° জয়ন্তী গগৈ (STUDENTS’ STORE)\nSHILPIR PRITHIVI শিল্পীৰ পৃথিৱী ( জ্যোতিপ্ৰসাদৰ পৰা ৰীমা দাসলৈ ) : সমীন কলিতা (STUDENTS’ STORE)\nউপন্যাস সমগ্ৰ ১ : হোমেন বৰগোহাঞি (STUDENTS’ STORE)\nউপন্যাস সমগ্ৰ ২ : হোমেন বৰগোহাঞি (STUDENTS’ STORE)\nAbraham Lincoln আব্ৰাহাম লিঙ্কন : নিৰুপমা বৰগোহাঞি প্ৰকাশক : অসম প্ৰকাশন পৰিষদ\nদি গ্ৰাছ ইজ্ ছিংগিং : অনুবাদ : মীনাক্ষি বুঢ়াগোহাঁই (২০০৭ চনৰ সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা প্ৰাপ্ত ড'ৰিছ লোছিঙৰ বিশ্ববিখ্যাত উপন্যাস) (The Grass Is Singing by Doris Lessing) THE GRASS IS SINGING AUTHOR: MINAKSHI BORGOHAIN LANGUAGE: ASSAMESE PUBLISHER: STUDENT'S STORE Regular Price Rs. 110 Sale Price Rs. 99


kaziranga-forest-worker-shared-pics-of-dead-rhino-in-social-media-got-punished-manju-b– News18 assam\nKaziranga Dead Rhino : কাজিৰঙাৰ বনকৰ্মীৰ কাণ্ড! ছচিয়েল মিডিয়াত দিলে মৃত গঁড়ৰ ফটো, তাৰ পিছত কি হ'ল?\nছচিয়েল মেডিয়াত মৃত গঁড়ৰ ফটো দি শাস্তিৰ সন্মুখীন কাজিৰঙাৰ বনকৰ্মী ৷\nLast Updated : July 16, 2021, 00:24 IST\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (Kaziranga National Park)ৰ অন্তৰ্ভাগৰ হনুমান বন শিৱিৰ এলেকাৰ ডিফলু নৈত এটা গঁড়ৰ মৃতদেহ (Body of Rhino) উদ্ধাৰ কৰে টহলদাৰী বনকৰ্মীয়ে৷ লগে লগে বনকৰ্মীৰ দলটোৱে প্ৰাপ্তবয়স্ক মৃত গঁড়ৰ দেহটো যাতে উটি নাযায় তাৰ বাবে এডাল ৰচীৰে বান্ধি টানি আনে৷ তদুপৰি, এজোপা গছত বান্ধি ৰাখে গঁড়ৰ মৃতদেহটো৷\nআনহাতে, এগৰাকী বনকৰ্মীয়ে মৃত গঁড়টোৰ ফটো এখন সামাজিক মাধ্যমত আপলোড কৰে৷ লগে লগে সমগ্ৰ বিষয়টো সন্দৰ্ভত হাহাকাৰ লাগে বনবিভাগৰ ভিতৰচ’ৰাত৷ কাৰণ, নিৰ্দিষ্ট বিষয়াৰ অবিহনে কাজিৰঙা বনবিভাগৰ কোনো তথ্য ৰাজহুৱা কৰিব নোৱাৰে বনবিভাগৰ বিষয়া-কৰ্মচাৰীয়ে ৷\nলগে লগে ফটোখন সামাজিক মাধ্যমৰ পৰা আঁতৰ কৰা হয় যদিও সংশ্লিষ্ট বনকৰ্মীগৰাকীৰ ওপৰত বনবিভাগে ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে বুলি অৱগত কৰিছে কাজিৰঙা বনাঞ্চলৰ বনবিষয়া বিভূতি ৰঞ্জন গগৈয়ে৷\nFirst published: July 16, 2021, 00:23 IST


ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক উভতি ধৰা ভাৰতৰ কোন এইগৰাকী স্নেহা ডুবে? – News Time Assam by Pratham Khabar\nঘৰ/আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়/ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক উভতি ধৰা ভাৰতৰ কোন এইগৰাকী স্নেহা ডুবে?\nSocial Networkভাৰতৰাষ্ট্ৰীয় সুৰক্ষা\nকম বয়সীয়া এইগৰাকী বৈদেশিক বিষয়াই ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ অধিৱেশনত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক উচিত প্ৰত্যুৎত্তৰ দিয়া কাৰ্যক শলাগিছে সকলোৱে\nসৰ্বত্ৰ চৰ্চাত থকা, ছ’চিয়েল মিডিয়াত খলকনি তুলি থকা এটা নাম হৈছে স্নেহা ডুবে। কিন্তু কোন এই স্নেহা ডুবে? ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক উচিত প্ৰত্যুৎত্তৰ দি স্নেহা ডুবেই লাভ কৰিছে বিশেষ চৰ্চা।\nৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাত দিয়া ভাষণত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইমৰান খানে কাশ্মীৰৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰাৰ লগে-লগে পাকিস্তানক সমালোচনা কৰা স্নেহা ডুবে হৈছে ভাৰতৰ ফৰেইন চাৰ্ভিছ অফিচাৰ।\nসাধাৰণ সভাৰ ভাষণত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে কাশ্মীৰৰ বিষয় উত্থাপন কৰাত উভতি ধৰে ভাৰতে। অফিচাৰ স্নেহা ডুবেই কয় যে, পাকিস্তান নিজেই হৈছে অগ্নিসংযোগকাৰী। কিন্তু নিজকে অগ্নি-যুঁজাৰু বুলি ছদ্মবেশ ধৰি থাকে পাকিস্তানে।\nসাধাৰণ সভাৰ আৰম্ভণিৰ ভাষণত ইমৰাণ খানে ২০১৯ চনত ভাৰতে অনুচ্ছেদ ৩৭০ প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ কথাও উল্লেখ কৰাৰ লগতে পাকিস্তান পন্থী বিচ্ছিন্নতাবাদী নেতা চৈয়দ আলী শ্বাহ গিলানিৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে কয় প্ৰধানমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে। ইয়াৰোপৰি ভাৰতত ইছলাম বিৰোধী শক্তিক ৰাজনৈতিক অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰে ইমৰাণ খানে।\nকিন্তু ইমৰাণ খানৰ এই মন্তব্যৰ পিছতেই ভাৰতৰ শিৰ উচ্ছ কৰি তীক্ষ্ণ প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ে ভাৰতৰ প্ৰথম সচিব স্নেহা ডুবেই। তেওঁ কয় যে, “পাকিস্তানৰ সন্ত্ৰাসবাদী নীতিৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্ব ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে”। তেওঁ পুনৰ কয় যে “জম্মু-কাশ্মীৰ আৰু লাডাখৰ সমগ্ৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহ ভাৰতৰ এক অবিচ্ছেদ্য হয়, অবিচ্ছেদ্য অংগ আছিল আৰু সদায় থাকিব”।\nঅৱশ্যে কম বয়সীয়া এইগৰাকী বৈদেশিক বিষয়াই ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ অধিৱেশনত পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীক উচিত প্ৰত্যুৎত্তৰ দিয়া কাৰ্যক শলাগিছে সকলোৱে। ছ’চিয়েল মিডিয়াত সকলোৰে বাবে এতিয়া চৰ্চাৰ বিষয় হৈ পৰিছে স্নেহা ডুবে।\nIFS officer Sneha Dubey News Time Assam Pakistan Prime Minister in UN General Assembly Pratham Khabar TV prathamkhabar24X7 Sneha Dubey UN General Assembly\nআজি বিশ্ব নদী দিৱস, হাজাৰ-হাজাৰ সভ্যতাৰ জীয়া কাহিনী কঢ়িয়াই ফুৰা নদীখন বচাওঁ আহক...


বুচাত নিহত ৯০ শতাংশ নাগৰিকক ৰাছিয়ান সেনাই গুলীয়াই হত্যা কৰাৰ দাবী স্থানীয় মেয়ৰৰ\nApril 7, 2022 5:15 pm\nইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী কীয়েভৰ সমীপৱৰ্তী বুচা চহৰত ৰাছিয়ান সেনাই চলোৱা নিধনযজ্ঞত নিহত নাগৰিকসকল বোমাৰ আক্ৰমণত নহয়, বৰঞ্চ তেওঁলোকৰ ৯০শতাংশকে গুলী কৰি হত্যা কৰা হৈছিল। স্থানীয় মেয়ৰ আনাতোলি ফেডোৰুকে এই দাবী কৰিছে।\nফেডোৰুকৰ এই দাবীৰ কথা বৃহস্পতিবাৰে আন্তৰ্জাতিক সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছে।\nৰাছিয়াৰ কৰ্তৃপক্ষই দাবী কৰিছিল যে ইউক্ৰেইনৰ নিজৰেই বোমাৰ আঘাতত বুচাত নিধনযজ্ঞ ঘটিছে। এই দাবীৰ প্ৰত্যুত্তৰত স্থানীয় মেয়ৰ আনাতোলি ফেডোৰুকে কয় যে বোমাত নহয়, হত্যাৰ বলি হোৱা ৯০ শতাংশ লোকে গুলীত জীৱন হেৰুৱাইছে।\nলগতে পঢ়ক: ভ্লাদিমিৰ পুটিনৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে আমি কিমান জানো? কেইটা সন্তানৰ পিতৃ পুটিন?\nফেডোৰুকে জানিবলৈ দিয়া মতে, বুধবাৰে নিশালৈকে ৩২০জন অসামৰিক নাগৰিকৰ মৃতদেহ উদ্ধাৰ হৈছে। মৃত নাগৰিকৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছে কিয়নো বহুতো মৃতদেহ সৎকাৰ কৰা হৈছে অথবা বুচাৰ বাহিৰৰ গাওঁৰ অঞ্চলত পেলাই দিয়া হৈছে।\nইপিনে, বুচাৰ নিধনযজ্ঞৰ বলি হোৱা দৃশ্য তথা ইয়াৰ ভিডিঅ’সমূহ ৰাছিয়াৰ কৰ্তৃপক্ষই ভুৱা বুলি অভিহিত কৰিছে। এইবোৰ ইউক্ৰেইনৰ সেনা বাহিনীয়ে সৃষ্টি কৰা নাটক বুলি দাবী কৰিছে ৰাছিয়াই।


Ucdex Syrup in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Ucdex Syrup ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nUcdex Syrup की जानकारी\nUcdex Syrup ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Ucdex Syrup Benefits & Uses in Assamese- Ucdex Syrup ar laabh aaru byavaharsamuh\nUcdex Syrup ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Ucdex Syrup Dosage & How to Take in Assamese - Ucdex Syrup ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUcdex Syrup ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Ucdex Syrup Side Effects in Assamese- Ucdex Syrup ar parshwakriyasamuh\nUcdex Syrup সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Ucdex Syrup Related Warnings in Assamese- Ucdex Syrup xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ucdex Syrupৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Ucdex Syrup with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Ucdex Syrup ar gurutor kriya-pratikriya\nUcdex Syrup মতভেদসমূহ- Ucdex Syrup Contraindications in Assamese- Ucdex Syrup nishedhsamuh\nUcdex Syrup ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Ucdex Syrup in Assamese- Ucdex Syrup ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ucdex Syrup ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Ucdex Syrup Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Ucdex Syrup kriya-pratikriya\nUcdex Syrup ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Ucdex Syrup Benefits & Uses in Assamese - Ucdex Syrup ar laabh aaru byavaharsamuh\nUcdex Syrup তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nUcdex Syrup ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Ucdex Syrup Dosage & How to Take in Assamese - Ucdex Syrup ar paali aaru xeya kenedore lobo\nUcdex Syrup-ৰ উপাদানসমূহ - Ucdex Syrup Active Ingredients in Assamese - Ucdex Syrup-ar upadaansamuh\nUcdex Syrup ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Ucdex Syrup Side Effects in Assamese - Ucdex Syrup ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Ucdex Syrup ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nUcdex Syrup সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Ucdex Syrup Related Warnings in Assamese - Ucdex Syrup xonkranta xatarkatabanisamuh\nUcdex Syrup-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nগৰ্ভৱতী মহিলাসকলে Ucdex Syrup লোৱাৰ পূৰ্বে চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত। আপুনিও যদি সেয়া নকৰে তেন্তে আপোনাৰ দেহত ইয়াৰ গম্ভীৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব।\nUcdex Syrup-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nUcdex Syrup গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত স্তন্যপায়ী মহিলাসকলে গম্ভীৰ সমস্যাত ভূগিব পাৰে। গতিকে প্ৰথমে আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ নোলোৱাকৈ এই ঔষধটো গ্ৰহণ নকৰিব, নহলে এইটো আপোনাৰ বাবে বিপদজনক হব পাৰে।\nবৃক্কত Ucdex Syrup কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nবৃক্ক can be affected by Ucdex Syrupৰ দ্বাৰা [Organ] প্ৰভাবিত হব পাৰে। আপুনি যদি এইবিধ ঔষধৰ ক্ষতিকৰ প্ৰভাৱ অনুভৱ কৰে, তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে আপুনি ইয়াক পুনৰাই গ্ৰহণ কৰা উচিত।\nযকৃতত Ucdex Syrup কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nকলিজা ৰ বাবে Ucdex Syrup কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Ucdex Syrup ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nহৃদয় ৰ বাবে Ucdex Syrup কেতিয়াবাহে ক্ষতিকাৰক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Ucdex Syrupৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Ucdex Syrup with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Ucdex Syrup ar gurutor kriya-pratikriya\nUcdex Syrup তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nUcdex Syrup মতভেদসমূহ - Ucdex Syrup Contraindications in Assamese - Ucdex Syrup nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Ucdex Syrup লোৱা অনুচিত যাতে -\nUcdex Syrup ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Ucdex Syrup in Assamese - Ucdex Syrup ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Ucdex Syrup-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nUcdex Syrupৰে অভ্যাস গঠনৰ কোনো কথাৰ প্ৰতিবেদন পোৱা নাই।\nUcdex Syrup লোৱাৰ পিছত আপোনাৰ টোপনিভাৱ আহিব পাৰে। সেয়ে এনে কাম কৰাটো নিৰাপদ নহয়।\nহয়, চিকিত্সা পৰামৰ্শ অনুসাৰেহে Ucdex Syrup লওক।\nমানসিক ৰোগৰ চিকিত্সাৰ বাবে Ucdex Syrup লৈ কোনো লাভ নাই।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Ucdex Syrup ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Ucdex Syrup Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Ucdex Syrup kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Ucdex Syrupৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱত, Ucdex Syrup আৰু দৰৱে কেনেদৰে প্ৰভাৱ পেলাব তাৰ বিষয়ে কোৱাটো টান।\nমদ আৰু Ucdex Syrupৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Ucdex Syrup লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nUcdex Syrup ৰ অনুকল্প - Substitutes for Ucdex Syrup in Assamese\nUcdex Syrup ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Ucdex Syrup Price and Pack Size in Assamese - Ucdex Syrup ar mulya aaru pakor size\nআপুনি বা আপোনাৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই Ucdex Syrup লয় নেকি? অনুগ্ৰহ কৰি এটা সমীক্ষাত ভাগ লওক আৰু আনকো সহায় কৰক\nআপুনি চিকিৎসকে নিদান আগবঢ়োৱা Ucdex Syrup ব্যৱহাৰ কৰিছিল নেকি?\nআপুনি কিমান পৰিমাণে Ucdex Syrup সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি Ucdex Syrup ভোজন কৰাৰ আগত নে পাছত সেৱন কৰিছিল?\nআপুনি কোন সময়ত Ucdex Syrup সেৱন কৰে?


হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদীৰ তথ্য আৰক্ষীক দিব অখিল গগৈয়ে?\nঅসমৰ হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদীৰ তথ্য আৰক্ষীক দিব অখিল গগৈয়ে?\nশনিবাৰৰ দিনটোত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দুখনকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংবাদমেলৰ পিছত প্ৰশ্ন উঠিছে হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদীৰ তথ্য অসম আৰক্ষীক দিব নেকি অখিল গগৈয়ে?\nহিজবুল মুজাহিদিনৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা অসমৰ কেইজনমান যুৱকক শেহতীয়াকৈ আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰা প্ৰসংগত অখিল গগৈয়ে সংবাদমেলত কৰা মন্তব্যৰ পিছতে আন এখন সংবাদমেলত অসম আৰক্ষীৰ বিশেষ সঞ্চালক প্ৰধান পল্লৱ ভট্টাচাৰ্য্যই কৃষক মুক্তিৰ নেতাজনক জনোৱা আহ্বানৰ ফলতে উদয় হৈছে এই প্ৰশ্নৰ।\n‘ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদীক কঠোৰ হাতেৰে দমন’ কৰাৰ লগতে ‘শেহতীয়াকৈ আৰ এচ এচৰ প্ৰভাৱত’ ‘গা কৰি উঠা’ ‘হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনসমূহক’ ‘পুলিয়ে পোখাই উভালি পেলাবৰ বাবে আহ্বান’ জনাইছিল অখিল গগৈয়ে।\n‘ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদীক চৰকাৰে কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰিব লাগে। শেহতীয়াকৈ আৰএছএছৰ প্ৰভাৱত হিন্দু সন্ত্ৰাসবাদী সংগঠনবিলাকে গা কৰি উঠিছে। আৰ এছ এছৰ প্ৰভাৱত গঢ় লৈ উঠা সংগঠনসমূহক পুলিয়ে পোখাই উভালি পেলাবৰ বাবে আহ্বান জনাইছো,’ এয়া আছিল অখিল গগৈৰ অসম আৰক্ষীৰ প্ৰতি আহ্বান।\nঅখিল গগৈৰ মন্তব্যৰ প্ৰতি সঁহাৰিৰূপে অসমত ‘হিন্দু উগ্ৰবাদী’ গা কৰি উঠাৰ তথ্য থাকিলে আৰক্ষীক যোগান ধৰাৰ বাবে শীৰ্ষ আৰক্ষী বিষয়া ভট্টাচাৰ্য্যই আহ্বান জনাইছিল।\n‘তেওঁৰ হাতত যদি তথ্য আছে, তেন্তে আমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিব লাগে। তেওঁ আহক আৰু তেওঁৰ হাতত যি-যি তথ্য পাতি আছে, আমাক যোগান ধৰক,’ এয়া আছিল আৰক্ষী বিষয়া ভট্টাচাৰ্য্যৰ আহ্বান।\nভট্টাচাৰ্য্যই লগতে কয়, ‘হিন্দু উগ্ৰবাদী সংগঠনো যদি গা কৰি উঠে, তেন্তে আমি তেওঁলোকৰ ওপৰতো চোকা দৃষ্টি ৰাখিম।’\nআৰক্ষী বিষয়াগৰাকীৰ এই আহ্বানৰ ফলত ‘ধৰ্মীয় মৌলবাদী’ খেলৰ বলটো এতিয়া আহি অখিল গগৈৰ ক’ৰ্টত পৰিছে।\nবিশেষ শাখাৰ বিষয়াজনৰ এই আহ্বানৰ পিছত কৃষক নেতাজনৰ সঁহাৰি লক্ষণীয় হ’ব।\nঅখিল গগৈয়ে পূৰ্বে আৰ এচ এচৰ কেন্দ্ৰত কিশোৰী-যুৱতীক বন্দুক চালনাৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াক লৈ আপত্তি কৰি তাৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবী উত্থাপন কৰিছিল।


World Environment Day: প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ প্ৰচেষ্টাত আজি ৰঙীণ কাজিৰঙাৰ ৰাজপথ world-environment-day-greenery-37-national-high-way-near-kaziranga-national-park-by-initiative-of-ex-cm-sonowal-tvbitupan-hb– News18 assam\nWorld Environment Day: প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ প্ৰচেষ্টাত আজি ৰঙীণ কাজিৰঙাৰ ৰাজপথ\nআজি বিশ্ব পৰিবেশ দিৱস। প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালৰ প্ৰচেষ্টাত আজি ৰঙীন কাজিৰঙাৰ ৰাজপথ।\nLast Updated : June 05, 2021, 09:20 IST\nকাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ চাৰিওফালে এতিয়া এজাৰ, সোণাৰু, কৃষ্ণচূড়াৰ প্ৰাণ চঞ্চলা হাঁহি! চালে চকুৰোৱা এক দৃশ্য। প্ৰকৃতিৰ ৰঙত ৰঙীণ হৈ পৰিছে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। সোণাৰুৰ হালধীয়া ৰঙে জীপাল কৰি তুলিছে কাজিৰঙাৰ আকাশ। কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱাৰ সৌন্দৰ্যবৰ্ধনৰ আঁৰত আছে কোন? কাৰ নিৰ্দেশত ৰোৱা হৈছিল এই এজাৰ, সোণাৰু, কৃষ্ণচূড়া, ৰাধাচূড়া?\nপ্ৰকৃততে ২০১৭ চনত 'মুখ্যমন্ত্ৰী সেউজ বনানিকৰণ' আঁচনিৰ অধীনত কলিয়াবৰ মহকুমাৰ জখলাবন্ধাৰ পৰা বোকাখাত মহকুমাৰ নুমলীগড়লৈকে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ কাষেৰে যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথত ১০,০০০ জোপা বৃক্ষ ৰূপণৰ কাৰ্যসূচী লৈছিল প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে।\nবিভিন্ন দল সংগঠন, প্ৰকৃতি প্ৰেমীৰ সহযোগত প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীৰ আহ্বান আছিল সৌন্দৰ্য্যবৰ্ধনৰ বাবে কাজিৰঙাৰ ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথছোৱাত লোৱা হওক এক বৃহৎ বৃক্ষৰূপণৰ কাৰ্যসূচী। ২০১৭ চনৰ ৫ জুন বিশ্ব পৰিবেশ দিৱসৰ দিনাই প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে গছপুলি ৰুই শুভাৰম্ভ কৰিছিল বৃক্ষৰোপণৰ কাৰ্যসূচী। যাৰ ফলত আজি ৰঙীণ হৈ পৰিছে কাজিৰঙাৰ ৰাজপথ।\nউল্লেখযোগ্য যে, জখলাবন্ধাৰ পৰা নুমলীগড় সংযোগী এই পথছোৱাত বৰ্তমানেও পৰিচৰ্যাৰ অভাৱত কলিতে মৰহিল বহু গছ। তথাপিও সেইসময়ত ৰোপণ কৰা প্ৰায় ৮০ শতাংশ গছে প্ৰাণ পাই উঠিছে।\nপ্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী গৰাকীৰ এই বৃহৎ কাৰ্যক শলাগ লৈছে প্ৰকৃতিপ্ৰেমীসকলে। আনহাতে, প্ৰকৃতি প্ৰেমী সকলৰ আহ্বান, বিশ্ব পৰিবেশ দিৱসৰ দিনা কেৱল ফটো উঠিবলৈহে গছপুলি ৰোপণ কৰাৰ পৰিবৰ্তে সঁচা অৰ্থত প্ৰতিপালনৰ জৰিয়তে এই বৃক্ষৰূপণ কাৰ্যসূচী লোৱা হওক। প্ৰতিপালন অবিহনে সামাজিক মাধ্যমত কিছুমুহূৰ্তৰ বাবে ৰোৱা বৃক্ষৰোপণ কাৰ্যসূচী পৰিহাৰ কৰক।\nFirst published: June 05, 2021, 09:20 IST\ncm sarbananda sonowalKaziranga national ParkWorld Environment day


থুলুকৰ পুনৰজনম (ৰাজীৱ ৰঞ্জন) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nথুলুকৰ পুনৰজনম (ৰাজীৱ ৰঞ্জন)\nঘৈণীয়েকে যিমানেই গালি নাপাৰক, পুৱা চাৰে ন বজাৰ আগতে থুলুকে বিচনা নেৰে। বোলে টোপনি চিকুণ পুৱা। কালিও একেই কাহিনী। এফালে ঘৈণীয়েকৰ চিঞৰ বাখৰ আৰু আনফালে থুলুকৰ নাকৰ শব্দ। ন বাজি পঞ্চলিশত যেনে তেনে চকু মেলিলে। পিন্ধি থকা গামোচাখনৰ গাঁঠিটো ভালকৈ মাৰি লৈ চোতালত থিয় দিলে থুলুকে। খালি গাত পুৱাৰ ৰ’দ লৈ ভাল পায় সি। হঠাতে কুকুৰৰ কেং কেং আৰু নগেনৰ চিঞৰ। ভলৌহঁতৰ ঘৰৰ কালু কুকুৰৰ চকু নগেনৰ কুকুৰাৰ ওপৰত, ৰাতিপুৱাই এপাক নামাৰিলে কালুৰ দিনটো আৰম্ভই নহয়। আৰু নগেনৰো পুৱাৰ ভাগত কালুক খেদোৱাটো অভ্যাসত পৰিণত হৈছে। নতুনকৈ হোৱা দহটা পোৱালিৰে সৈতে নগেনৰ মুঠ কুকুৰা প্ৰায় ত্ৰিশটা মানেই হ’ব। কণীও পাৰে যথেষ্ট। চুবুৰীৰ বেছিভাগেই কণী তাৰ পৰাই কিনে। তাৰ পৰা মানে তাৰ ঘৈণীয়েকৰ পৰা। সেইটো ডিপাৰ্টমেণ্ট মানে কুকুৰা বেচা, কণী বেচা আৰু তাৰ পৰা পোৱা টকা ৰখাৰ ডিপাৰ্টমেণ্ট তাইৰ আৰু দানা খুওৱা, গড়াল চাফা কৰা, কণী বোটলা, কালুক খেদোৱা আৰু মুৰ্গী হেৰালে মাজ ৰাতিলৈ বিচৰাৰ ডিপাৰ্টমেণ্টটো নগেনৰ। থুলুকৰ ঘৈণীয়েকেও কণী কিনে, দিনে চাৰিটাকৈ, মাহেকীয়া হিচাপ।\n“কি হে, আৰম্ভ হৈছে হে নে শেষ হ’বৰ হ’ল?” থুলুকে হামি এটা মাৰি নগেনৰ ফালে চাই চিঞৰিলে।\n“এইবাৰ ধৰি তিনিবাৰ খেদিলোঁ। আৰু নাহে, হৈ গ’ল আজিলৈ”।\nহাতৰ চাধা খিনি মলি মলি নগেনে উত্তৰ দিলে।\n“ঐ, তামাম মাল এটা পাইছোঁ”।\nজেওৰাখনৰ কাষলৈ আহি এইবাৰ অলপ সৰুকৈ নগেনে ক’লে। “এইফালে আহ”।\nমুৰ্গীৰ গড়ালকেইটা নগেনৰ ঘৰৰ পৰা অকণমান আঁতৰত। আগতে ওচৰতে আছিল, পাছে এতিয়া মুৰ্গী বাঢ়িল, গতিকে সৰুকৈ একোঠলীয়া ঘৰ এটাই সাজি লৈছে। আৰু সেইটোৱেই হ’ল থুলুক আৰু নগেনৰ বাৰ তথা ক্লাবঘৰ। মদ খোৱা, তাচ খেলা আৰু নতুনকৈ আৰম্ভ কৰা ভাং খোৱাৰ জেগা সেই ৰূমটোৱেই।\n“মণিপুৰী মাল। পুৰীয়া ত্ৰিশ টকা, এ-ৱান কোৱালিটী। চাৰি পেকেট লৈ ল’লোঁ কালি সন্ধিয়া এশ টকাত”।\nহাতৰ চাধাখিনি চাফ কৰাত লাগিল নগেন। থুলুকেও বুজি পালে তাৰ দায়িত্ব কি। পানামাৰ পেকেটটোৰ পৰা চিগাৰেট এটা লৈ আঙুলিৰে পকাই উলিয়াই পেলালে সি ভিতৰৰ গোটেইখিনি চাধা। নগেনে টিপতে অলপমান তাৰে পৰা লৈ মিলাই দিলে হাতৰখিনিৰ লগত, যিখিনি আছিল সি কৈ থকা ‘মণিপুৰী মাল’।\n“আৰু এটা চিগাৰেট বনা, এটা এটা খাম পুৰা”।\n‘মণিপুৰী মাল’ জেং বুলি ৰাইজে এনেই নকয়। ভাঙৰ চিগাৰেটটো শেষ হয়গৈ মানে থুলুকৰ পুৰা নিচা লাগি গ’ল। নিচা মানে ভয়ংকৰ নিচা। চিগাৰেটটো শেষ কৰি নগেনৰ গড়াল ঘৰৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই নিজৰ ঘৰৰ চোতাল পায়গৈ মানে প্ৰায় একঘণ্টা মান সময় পাৰ হৈ যোৱা যেন ভাব হ’ল তাৰ। আৰু প্ৰায় ডেৰ কিল’মিটাৰমান যেন সি খোজ কাঢ়িলে। ঘৈণীয়েকৰ মুখখন মনলৈ অহাত তাৰ ভয় লাগিল। এনেয়ে ইমান গালি পাৰি আছিল, এতিয়া ভাং খাই অহা বুলি গম পালে কি হ’ব ভগৱানেহে জানে আৰু। সাতে সোতৰই মিলায় সি মনে মনে গৈ নিজৰ ৰূমত সোমাই শুই থকাৰ কথা চিন্তা কৰিলে। নিচা ফটাৰ পাচত উঠি কৈ দিব গা বেয়া লাগিছিল বুলি। ভবা মতেই কাম। যেনে তেনে গৈ সি বিচনাখন পায়েই শুই পৰিল।\nকিমান সময় হৈছিল সি গম নাপায়। হঠাতে সি সাৰ পাই গ’ল। ইমান পোহৰ! ইমান বগা! “মই ক’ত আছোঁ”? অজানিতেই তাৰ মুখৰ পৰা ওলাল।\n“বাছা, তই মৰিলি। মই তোক নিবলৈ আহিছোঁ। মই যমৰাজ”।\nগলগলীয়া মাতটো অহাৰ ফালে চাই তাৰ বুকু কঁপি গ’ল। তাৰ সন্মুখত স্বয়ং যমৰাজ।\n“নাই প্ৰভু, মোক নিনিব। বহুত কাম বাকী আছে। বাপেক হোৱাই নাই মই”।\nকান্দি কান্দি কোনোৰকম ক’লে সি।\n“সেইটো নহ’ব। তই যিহেতু মৰিলি, গতিকে তই এই দেহ ত্যাগ কৰিবই লাগিব। পাছে তোক মই এটা সুযোগ দিম। তই আকৌ জন্ম হ’বি। কিন্তু মানুহ হৈ নহয়”।\n“প্ৰভু, যি হৈয়ে নহওক, মোক ইয়াতে থাকিবলৈ দিয়ক”।\n“নিজৰ ঘৰত নহ’ব। লোকৰ ঘৰত হে থাকিব দিব পাৰিম”।\n“ঠিক আছে প্ৰভু, মোক নগেনৰ ঘৰত থাকিবলৈ দিয়ক”।\n“মুৰ্গী নহয় কুকুৰ, ক, কি হ’বি?”\nকুকুৰ……লগে লগে তাৰ কালুলৈ মনত পৰিল। নাই নহ’ব, কুকুৰ হ’লে নগেনে থাকিবলৈ নিদিব।\nলগে লগে এছাটি বতাহ, তাৰ পিন্ধি থকা একমাত্ৰ গামোচাখন উৰি গুচি গ’ল। বিজুলী চমকিল। আৰু সি অনুভৱ কৰিলে তাৰ হাতখনত বগা বগা নোম গজি আহিছে। চাওঁতে চাওঁতেই সি হৈ পৰিল এটা মুৰ্গী আৰু নিজকে আৱিষ্কাৰ কৰিলে নগেনৰ গড়াল ঘৰটোৰ ভিতৰত। পাৰি থোৱা খেৰখিনিৰ ওপৰত বহি ইফালে সিফালে চাওঁতেই দেখিলে দুটা মতা কুকুৰা তাৰ ফালে আগবাঢ়ি আহিছে। সিহঁতৰ দৃষ্টি দেখিয়েই সি গম পালে যে সি মাইকী কুকুৰাত পৰিণত হৈছে।\n“কেনেকুৱা লাগিছে? তুমি ইয়াত নতুন দেখোন”? ওচৰ চাপি অহা এটা কুকুৰাৰ মাত শুনি সি আচৰিত হ’ল। আৰে ইহঁতে দেখোন মানুহৰ নিচিনাকৈয়ে কথা ক’ব পাৰে।\nকি ক’ব ভাবি নাপায় সি ক’লে মাথোঁ “ওঁ, ভালেই লাগিছে”।\nহঠাতে সি তলপেটত কিবা এক আচৰিত ধৰণৰ বিষ অনুভৱ কৰিলে। চকুৱেদি ধোঁৱাকোঁৱা দখিলে সি। আস বুলি কৈ সি খেৰখিনিতে বহি পৰিল।\n“আগতে কণী পাৰি পোৱা নাই নেকি”? মিচিকীয়াই হাঁহি আনটো কুকুৰাই মাত লগালে।\nহে প্ৰভু, কণী??\nআৰু কিবা ভাবিবলৈ পোৱাৰ আগতেই তাৰ তলপেটতো যেন ফুটি গ’ল তেনেকুৱা লাগিল। আৰু লগে লগে এক অনাবিল শান্তি। পেটটো অকণমান দাঙি সি চালে, এটা শুভ্ৰ বগা কণী। অপলক দৃষ্টিৰে সি চালে কণীটোলৈ, তাৰেই গাৰ পৰা ওলোৱা। হঠাতে মাতৃত্বৰ আবেগে তাৰ হৃদয় ভৰাই পেলালে। চুমা এটা খাবলৈও তাৰ এতিয়া ওঁঠ নাই, আছে ঠোঁট। সি ডেউকাখনেৰেই কণীটো চুই চালে।\nহঠাৎ আকৌ সেই একেই অনুভৱ তলপেটত।\nএইবাৰ সি উপভোগ কৰিলে গোটেই প্ৰক্ৰিয়াটো। বিষ, অলপ বেছি বিষ, আৰু অলপ, আৰু অলপ, আৰু শেষত শান্তি।\n“দুটা কণী পৰাটো ভাল। তিনিটা হ’লেতো মালিকে খুব মৰম কৰিব। আমাৰ দুজনীয়েহে পাৰে তিনিটাকৈ কণী”।\nমতা কুকুৰাটোৰ কথাখিনি শেষ হ’বলৈ নাপালেই। সি আকৌ অনুভৱ কৰিলে সেই একেই বিষ। মানে তৃতীয়টো কণী। বেঁকাকৈ চাওঁতে দেখিলে মতা কুকুৰাটোৱে তালৈ আচৰিত হৈ চাইছে। সিও চাঞ্চ ল’লে। অলপ ভালকৈ গাটো লৰাই বহি লৈ সি সাজু হ’ল তৃতীয়টো কণী পাৰিবলৈ।\nবিষ, অলপ বেছি বিষ, আৰু অলপ, আৰু অলপ….হঠাতে এক প্ৰচণ্ড শব্দ আৰু তাৰ মূৰৰ পাছফালে এক প্ৰচণ্ড বিষ!!\n“জহনীত যোৱা, খেতৰে ধৰিছে নেকি? কি খালি তই চাল্লা কুকুৰ? দুপৰলৈকে ফস্তি মাৰি শুই আছ আৰু এতিয়া এই বয়সত বিচনাতে হাগিছ। কোনে চাফা কৰিব এই সোপা?”\nএটা হাতেৰে নাকত ধৰি আনটো হাতেৰে তাৰ পিঠিত অন্য এক প্ৰচণ্ড মাৰ সোধাবলৈ উদ্যত হোৱা তাৰ ঘৈণীয়েকৰ মুখখন দেখি সি থতমত খালে। চকুটো ঘূৰাই চালে সি বিচনাত, গাত কাপোৰ নাই, পিন্ধি থকা গামোচাখন মাটিত পৰি আছে।\n(ইণ্টাৰনেটত পঢ়া কৌতুক এটাৰ আলমত)\n← নষ্টালজিয়াঃ (নিতুল বৰা)\nবিক্ষিপ্ত ভাৱৰ বুৰবুৰণি (১৮): (অনামিকা বৰুৱা) →\nজীৱনৰ স্নেপশ্ব’ট (-প্ৰতীপ প্ৰতাপ বৰুৱা)


বটদ্ৰৱাত কাৰ মুখত হাঁহি?\nডিজিটেল সংবাদ, বটদ্ৰৱাঃ বটদ্ৰৱাৰ ২৩নং জামুগুৰি কুজিদাহ পঞ্চায়তৰ সভাপতি পদত জয়ী অগপৰ কৌস্তভ বৰা। আঞ্চলিক পঞ্চায়তৰ সদস্য পদত জয়ী বিজেপি দলৰ প্ৰাৰ্থী ভদ্ৰ বৰা। ১০টা ৱাৰ্ডৰ ৯টা বিজেপিৰ দখলত, এটা ৱাৰ্ড দখল কৰে অগপই। নিজ হাতীচোং পঞ্চায়তৰ…\nকলিয়াবৰৰ মহকুমাধিপতি কাৰ্যালয়ত বিজেপি-কংগ্ৰেছ সমৰ্থকৰ হতাহতি\nডিজিটেল সংবাদ, কলিয়াবৰঃ কলিয়াবৰৰ মহকুমাধিপতি কাৰ্যালয়ত বিজেপি-কংগ্ৰেছ সমৰ্থকৰ মাজত সংঘটিত হয় মাৰপিটৰ ঘটনা। ভূৰবন্ধা গাঁও পঞ্চায়তৰ গণনা কক্ষত তীব্ৰ উত্তেজনা। আৰক্ষীৰে হতাহতি কংগ্ৰেছ-বিজেপি সমৰ্থকৰ। কংগ্ৰেছ সমৰ্থকে ৰিগিং কৰাৰো অভিযোগ বিজেপি…\nতিতাবৰৰ পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ শেহতীয়া খবৰ\nডিজিটেল সংবাদ, তিতাবৰঃ শেহতীয়া খবৰ অনুযায়ী তিতাবৰত দুখন জিলা পৰিষদ দখল কৰে কংগ্ৰেছে। তিতাবৰ জিলা পৰিষদৰ মিনা কালিন্দী আৰু ঠেঙাল জিলা পৰিষদৰ ৰীতা শইকীয়া জয়ী হয়। আনহাতে চাৰিখন জিলা পৰিষদৰ আসনৰ দুখন আসনত জয় লাভ কৰি বৰ্তমান দুখন আসনত অগ্ৰগতি…\nগহপুৰত বিজেপিৰ ছুনামি! বিধ্বস্ত ৰিপুন বৰা, নিজ গাঁও পঞ্চায়ততে হাৰিল কংগ্ৰেছ\nনিজ গাঁৱতেই ৰিপুন বৰাৰ ভেটি ৰক্ষা নহ’ল। সোলেঙি গাঁও পঞ্চায়তত পৰাজয় কংগ্ৰেছৰ। বিজেপিৰ দখললৈ গ’ল সোলেঙি গাঁও পঞ্চায়ত। এতিয়ালৈকে গহপুৰত এখনো পঞ্চায়ত লাভ কৰা নাই কংগ্ৰেছে। ৰিপুন বৰাৰ গৃহ সমষ্টি গহপুৰত বিজেপিৰ ছুনামী। অস্তিত্ব…\nগহপুৰত বিজেপিৰ জয় জয় ময় ময়\nডিজিটেল সংবাদ, গহপুৰঃ গহপুৰৰ ৰাঙলীয়াল গাঁও পঞ্চায়তৰ বিজেপিৰ সভাপতি পদৰ প্ৰাৰ্থী অৰ্চনা দাস আৰু আঞ্চলিক সদস্য ইনু বৰা জয়ী। শোণিতপুৰ জিলাৰ ফলাফল সমষ্টিঃ চতিয়া। জিলা পৰিষদঃ বৰভগীয়া জিলা পৰিষদ। পঞ্চায়তঃ উত্তৰ বৰভগীয়া। সভাপতিঃ ভাস্কৰ…\nডিজিটেল ডেস্কঃ জম্মু-কাশ্মীৰত নিৰাপত্তাৰক্ষী আৰু সন্ত্ৰাসবাদীৰ মাজত সংঘটিত হয় সংঘৰ্ষ। ছ’পৰাৰ বৰটকলন-গুন্দ মোহাল্লাত দুই পক্ষৰ মাজত সংঘটিত হয় এই সংঘৰ্ষ। দুই পক্ষৰ মাজত হোৱা এই সংঘৰ্ষৰ ফলত অঞ্চলটোত বন্ধ কৰা হৈছিল ম’বাইল ইন্টাৰনেট সেৱা।…\nগোলাঘাটত অজন্তা নেওগৰ মুখত হাঁহি\nডিজিটেল সংবাদ, গোলাঘাটঃ গোলাঘাট জিলাৰ পঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ শেহতীয়া ফলাফল অনুসৰি গোলাঘাট বিধানসভা সমষ্টিত অজন্তা নেওগৰ দুৰ্গ অক্ষত থকাৰ পৰিলক্ষিত হৈছে। সমষ্টিটোৰ চাৰিওটা জিলা পৰিষদ সমষ্টিত কংগ্ৰেছে অগ্ৰগতি লোৱাৰ বিপৰীতে খুমটাই আৰু বোকাখাত…\nমৰাণত ১৬ গাঁও পঞ্চায়তৰ ১৪খনত বিজেপিৰ দখল\nডিজিটেল সংবাদ, মৰাণঃ মৰাণ সমষ্টিৰ ১৬খন গাঁও পঞ্চায়তৰ ভিতৰত বিজেপিয়ে মুঠ ১৪ খন গাঁও পঞ্চায়ত দখল কৰিছে আৰু কংগ্ৰেছে কেৱল ২খন গাওঁ পঞ্চায়তত সভাপতি পদটো দখল কৰিছে আঞ্চলিক পঞ্চায়তৰ সদস্য পদত বিজিপিয়েই দখল কৰে । অগপ এখনো পাবলৈ সক্ষম নহ’ল।…\nকোনে ক’ত মাৰিছে হাঁহি? সকলো খবৰ Updates\nধুবুৰীৰ পাগলাপাট গাঁও পঞ্চায়তৰ সভাপতি পদত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী ছোৰহাব আলী বিজয়ী। আঞ্চলিক সদস্য পদত জয়ী কংগ্ৰেছৰ ছাহিদা বেগম । পঞ্চায়তখনৰ ১০টা ৱাৰ্ড সদস্য পদৰ কংগ্ৰেছে ৫টা, বিজেপিয়ে ৩টা আৰু নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থীয়ে জয়লাভ কৰে দুটাত।…\nপঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ ভোটগণনাঃ সম্পূৰ্ণ হ’ল ২৪ ঘণ্টা…\nপঞ্চায়ত নিৰ্বাচনৰ ভোটগণনা প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হোৱা ২৪ ঘণ্টা সম্পন্ন। বুধবাৰে পুৱা ৮ বজাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল ভোটগণনা পৰ্ব। দুই-এটা বিক্ষিপ্ত ঘটনা বাদ শান্তিপূৰ্ণভাৱেই চলি আছে এই প্ৰক্ৰিয়া। অৱশ্যে লেমেহ হৈছে ভোটগণনা পৰ্ব। আজি…


মধুচন্দ্ৰিকা ৷৷ পৰী পাৰবীন ৷৷ - বৌদ্ধিক বিচাৰ\nচ’ৰাঘৰ / কথাশিল্প / মধুচন্দ্ৰিকা ৷৷ পৰী পাৰবীন ৷৷\nফেব্ৰুৱাৰী 4, 2018\tকথাশিল্প, গল্প মন্তব্য কৰক 303 দৰ্শন\n“পিঠিত এইটো কি দাগ লগাই ল’লি উৰ্ণী?”, উৰ্ণীৰ ডিঙিৰ পিছফালৰ ব্লাউজৰ ৰচীডালত গাঁথি মাৰি দি মাহীয়েকৰ ছোৱালী ঝৰ্ণাই টিপ্পনি মাৰিলে।\n“কি লাগিলনো অ’? চাওঁ মোহাৰি দেচোন”, উৰ্ণীয়ে আইনাখনত পিঠি দি ঘূৰি ঘূৰি চাবলৈ ধৰিলে। একোকে দেখা নাই তাই।\n“মোহাৰি দিলে নাযায় অ’ সোণজনী। হ’ব দে ওৰণি লৈ থাকিবি”, কাণসমনীয়া সখীজনীয়ে বাকী কেইজনীলৈ চাই চকু টিপিয়াই দিলে । লগে লগে ড্ৰেছিং ৰূমটো হাঁহিৰে গিৰ্জনি মাৰি উঠিল।\n“পিছে উৰ্ণীবা, হনিমুন কৰিবলৈ ক’লৈ যাম বুলি ভাবিছা ?” সেন্দূৰ এচিকুট পৰি ৰঙা পৰা নাকটোত চিকুটি দি ভনীয়েক দিশাই মাত লগালে।\nআঠমঙলা খাবলৈ যোৱাৰ দিনাই লগৰকিজনীয়ে তাইক হাৰাশাস্তি কৰি দিছিল। ক’লৈ যাবি হনিমুন কৰিবলৈ, কেইদিনৰ বাবে যাবি ইত্যাদি বিভিন্ন প্ৰশ্ন সিহঁতৰ।\nবি এ পাছ কৰোতেই বিয়া হৈ গ’ল তাইৰ। দৰা দেখনিয়াৰ। দৰা শিক্ষিত। দৰা চাকৰিয়াল। দৰাৰ ঘৰ গজগজীয়া। তাই বহুত ভাগ্যতহে এনে ঘৰ পাইছে। বিয়া মানেই সপোন। বিয়া মানেই সৰগত পাৰিজাত ফুলাৰ আখৰা। সেই আখৰাত বেলিফুলত কোমল পক ধৰে। সেই আখৰাত জোনাক ফাটি পৰে। এৰা। তাই সপোনহে দেখিব পাৰে। চাদৰৰ আঁচল ককালত গুজি ৰাতিপুৱাই ৰান্ধনিশালত জীৱন সংগ্ৰামৰ শক্তি তৈয়াৰ কৰে।\n“বোৱাৰী, চেনী নিদিয়া চাহ একাপ।”\n“হয় দেউতা, দিছো ।”\n“বোৱাৰী, মোলৈ গাখীৰ-চেনী বেছিকৈ দি কাঢ়াকৈ একাপ দিবাচোন”।\n“হয় মা, দি আছো ।“\n“হৌৰা, মোক খাবলৈ দিয়া দেই । আঠবজাতে অফিচ পাবগৈ লাগে ।“,\n“টেবুল সজাইছো। আপুনি বহি দিয়ক” ।\n“বৌ, নেমু এফাল কাটি দিবানেকি ? লগতে গৰম পানী এগিলাচ।”\n“ৰবা পিংকী । কটাৰীখন বৰ ধাৰ। তুমি নুচুবা। হাত কাটিব” ।\n“বৌ অ’। কামবোৰ থোৱা আৰু। ব’লা আজি নহ’লে চিনেমা এখনকে চাই আহো। দেৱদাসখন খুব ভাল হৈছে বুলি শুনিছো”, সেইটো সৰু দেওৰ ।\nতাৰ পিছত সৰু দেওৰ আৰু পিংকীৰ মাজত কথাৰ কটা কটি আৰম্ভ হৈ যায় ।\n“তোৰ নিচিনা ট্ৰেজেদি নাই নহয় বৌৰ যে ঘৰৰ কাম এৰি দেৱদাসলৈ ঢাপলি মেলিব ।আৰু গলেও তোৰ লগত কিয় যাব ? দাদাৰ লগত যাব” ।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ চাকৰিয়াল স্বামী। টকা পইচাৰ অভাৱ নাই। সময়ৰ অৱশ্যেই অভাৱ। তথাপি তাইক ৰাতিকৈ সুধিছিল, “ভন্টিহঁতৰ লগতে তুমিও চিনেমা চাবলৈ যাব পাৰিলাহেঁতেন ।”\n“আপুনি নাথাকিলে যাবলৈ বেয়া লাগে” ।\n“অ হয় নেকি ? কাইলৈ ওলাবা। আমি দুয়োটাই যাম”।\nপিছদিনাখনো যোৱা নহয়গৈ তাইৰ। সেইদিনা আলহী আহে। তাৰ পিছৰদিনাও যোৱা নহয়গৈ। সেইদিনা পিংকীৰ গাটো ভাল নালাগে ।তাৰ পিছৰ দিনা যাবলৈ তাইৰ নিজৰে মন নাযায় । শহুৰেকে এঘন্টাৰ মূৰে মূৰে ফিকা চাহ খায়। তিনিঘণ্টা তাইৰ বাবে বহুত সময় ।\n“বৌ, বিয়াৰ পাছত আমি মানালীলৈ যাম”, কেইদিনমানৰ পিছত হ’বলগীয়া বিয়াখনৰ সপোনত ব্যস্ত হৈ পৰা ননদ পিংকীয়ে আজিকালি ফোনটো লৈ ৰাতিৰ ৰাতিটো ব্যস্ত থাকে। ফোনত পতা কথাবোৰৰ ভাগ কিছুমান বৌয়েকক দিয়েহি।\n“বোৱাৰী, দেউতাৰাই বিছনা লোৱাৰ আগতে নাতি এটাৰ লগত খেলিবলৈ মন”, সেলেঙী বোঁৱাই শাহুৱেকে ধেমেলীয়া সুৰত কোৱা কথাষাৰত লাজে ৰঙা কৰে তাইৰ দুগাল। ওঁঠযোৰ টিপি তাই শোৱনি কোঠালৈ দৌৰি আহে । মনত পৰে আগৰাতিৰ কথাবোৰ।\n“কিবা এটা লাগে উৰ্ণী। ঘৰে বাহিৰে কণমানি এটিয়ে কলকলাই থাকিব। মাৰ সপোনো সেইটোৱেই”, তাইৰ থুতৰিৰ তিলটো চুই চুই তেওঁ শুনা নুশুনা মাতেৰে দোভাগ ৰাতিৰ ৰাগ টানে । লাজুকী লতাৰ দৰে জঁই পৰি যায় তাই ।সেই ৰাতিয়েই তাই লাহেকৈ উলিয়াইছিল কথাটো, “ফুৰিবলৈ গৈ আহো নেকি ? তাৰ পিছত প্লেন কৰিম” ।\nকিছুপৰ চিন্তা কৰে তেওঁ, “ওম । ঠিকেই । আমাৰ দেখোন কলৈকো যোৱাই হোৱা নাই। ছুটি ল’ম ৰবা । তাৰ পিছতে কিন্তু !!”, বুলি দুষ্টালি হাঁহি এটা এৰে তাইলৈ ।\nপোন্ধৰ দিনৰ জোখেৰে বেগ পত্ৰ সাজু কৰি উঠে মানে, ঝৰ্ণাই ফোন কৰে তাইক, “মোলৈ কিবা লৈ আনিবি দেই ঊৰ্ণীবা ”। ভনীয়েক দিশাৰো তালিকাখন দীঘল হৈ যায়।\nকিটচেনৰ চেলফত বহি আপেল এটা কামুৰি লৈ দেওৰেকে কয়, “এইকেইদিন মাছৰ আঞ্জা সেৰেকা সেৰেকা লাগিব বৌ। পিংকীয়ে যিহে ৰান্ধিব । বানপানীত সাঁতুৰি সাঁতুৰি মাছ বিচাৰিব লাগিব। নহ’লে বৌ তুমি যাব নালাগে দিয়া। দাদাক অকলেই পঠিয়াই দিয়া”।\nতাই ঘোপাকৈ চাই পঠিয়ায় দেওৰজনলৈ। সৰু ভায়েকৰ দৰে তাইৰ লগত ধেমালী কৰি থকা দেওৰজনে মাছৰ আঞ্জাখন সেৰেকা পাব। কিছু চিন্তাত পৰে তাই। কেনেকৈ যে লোকৰ ঘৰখন ইমান আপোন হৈ পৰিছে ! কষ্ট পাব ঘৰখনে। তাই এদিন নহলেই কষ্ট পায় সিহঁতে। আকৌ ৰাতিকৈ স্বামীৰ বুকুত কথা সলায়,“এইবাৰ নহ’লে টিকেট কেনচেল কৰি দিয়ক। সৰুপোনাৰ পৰীক্ষা আছে। দিগদাৰ হ’ব সিহঁতৰ”।\nউদং পিঠিখনত সপোনটোৱে বাগৰ দিয়েহি। এখন নদী, এখন অৰণ্য আৰু এখন পাহাৰ। নিচাত ডুবি থাকিব সময় । চিপচিপীয়া বৰষূণজাকত সিহঁত দুয়োটা দৌৰি আহি অৰণ্যৰ জুপুৰিটোত আশ্ৰয় লবহি। জুই একুৰাই তাইৰ তিতি থকা চুলিকোচা শুকুৱাই লয় মানে তাইৰ বুকুৰ জুইকুৰা দপদপকৈ জ্বলি উঠিব । চিগাৰেটটো ওঁঠত গুজি সি বাহিৰলৈ চাই ৰ’ব । তাই তিতা কাপোৰযোৰ সলাই ৰিহাখন মেৰিয়াই লব। সুলকিব খোজা ৰিহাৰ আঁচলত পিনটো মাৰিবলৈ লৈ তালৈ চাই ৰ’ব তাই। তাইৰ চাৱনিত বলীয়া হ’বনে তেওঁ ? কিহে উন্মাদ কৰিব প্ৰিয়জনক ? তাইলৈ নাচাই পাহাৰখনলৈ চাই চাই যে তেওঁ ডাঁৱৰৰ সতে কথা পাতি থাকে। কিহে উন্মাদ কৰে তেওঁক ? জ্বলন্ত চিগাৰেটটো শেষ হ’বলৈ লৈ যে তেওঁৰ আঙুলি পোৰে। যি দহনে পোৰে তাইৰ বুকু। আবেগৰ ইমান ভৰ ! ইমান ভৰ তাই চম্ভালিব নোৱাৰে। তাইৰ বুকুৰ অৰণ্যখন তেওঁ শেষৰাতিলৈ সামৰি থয়।\nআইতাকৰ কোলা, ককায়েকৰ পাটি, দেওৰৰ কান্ধ বাগৰি মৌমন পাঁচবছৰীয়াটো হ’লগৈ। পিংকীৰ মধুচন্দ্ৰিকাৰ ফটোবোৰ মৌমনে এলবামৰ পৰা উলিয়াই মাকক কয়, “মা মোকো লৈ যাবানে তালৈ” ?\n“যাম দিয়া বাবাটো। আমি একেলগে যাম এইবাৰ” , দেউতাকে আহি কেতিয়ানো মৌমনক কোলাত তুলি লয় তাই গমকে নাপায়। অফিচৰ পৰা আহি পোৱা দেউতাকলৈ বুলি লুচি ভাজিৰ প্লেটখন লৈ আহি তাই দেখা পায়, পুতেকে দেউতাকক ঘোঁৰা বনাই নিজে ওপৰত উঠি লৈছে ।“বাবাটো , এতিয়া দেতাক খাবলৈ দিয়া। আকৌ খেলিব দেই তোমাৰ লগত”, তাই টপটপকৈ চুমা এটা আঁকি দিয়ে তাৰ গালত।\nঘৰৰ দেহলাও, জিউধনটো ক্ৰমান্বয়ে ডাঙৰ হৈ আহে। এদিনীয়া জ্বৰতে শহুৰেকে পাটী লয়। কাঁহি কাঁহি শাহুৱেকজনীও দুৰ্বল হৈ পৰে । দেওৰেকৰ মাছৰ আঞ্জাৰ বাবে তাই চিন্তা কৰিব লগা নহয়। বেলেগ ঘৰ, বেলেগ কাহিনীৰ আবৰ্তত সোমাই পৰে সি। মৌমনক সংগ দিবলৈ জুমন আহে। টাকুৰী ঘূৰাদি ঘূৰি ফুৰে তাই। মানুহজনৰ মাজতে ট্ৰেন্সফাৰ হয়। অকলে তাইৰ আৰু দিগদাৰ হয়। ল’ৰাৰ স্কুল, টিউচন, শাহুৱেকৰ কাঁহটোৰ লগত ব্যস্ত থাকোতে তাইৰ সপোনবোৰ নিতাল মাৰি পৰি থাকে। পুৱতিৰে পৰা ৰাতি এপৰলৈকে সপোনটোৱে নেখেদে তাইক । দোভাগ ৰাতি সপোনটো তাইৰ সতে একাত্ম সহবাসত নিমগ্ন হয়। এখন নদী, এখন অৰণ্য আৰু এখন পাহাৰ । সপোনটো সামৰিবলৈকো কেতিয়াবা প্ৰিয়জন বহুত দূৰৈত থাকে। ক্ৰমাৎ খিংখিঙীয়া হৈ উঠে তাই । ঘড়ীৰ কাঁটাত বান্ধি থোৱা থাকে ব্যস্ত সময় । সপোনৰ ৰাগীবোৰে ওফোন্দনিৰ মেলা পাতে । ঝৰ্ণাৰ মধুচন্দ্ৰিকাৰ ফটো, পিংকীৰ মধুচন্দ্ৰিকাৰ ফটোবোৰ দেখি তাই ক্ৰমাৎ অস্তিত্বহীনতাত ভোগে। সকলোৰে বাবে তাই। তাইৰ বাবে কোন? কথাটো কাৰো চকুত নপৰাকৈ থকা নাছিল। এই যে গেজেংকৈ দিয়া মাতষাৰ, হকে বিহকে ওফন্দি উঠা মুখ, ৰান্ধনিশালত ক্ৰমাৎ বাঢ়ি অহা হেতাৰ চৰক চৰক শব্দ এইবোৰ আন কাৰো নহলেও মানুহজনৰ চকুত ভালকৈয়ে পৰিছিল।\nৰিটায়াৰমেন্টৰ কিছুদিন আগতে তেওঁ সুধি পেলালে,“হৌৰা, তোমাৰ কি হৈছে হয়নে? অনবৰতে যুদ্ধংদেহী মনোভাৱ লৈ কিয় থাকা আজিকালি ? আগতেতো এনে নাছিলা ?”, কথাষাৰ শুনি তাইৰ খং অভিমান দুগুণে চৰে ।\n“আচ্চা। আপুনি মোৰ নামটো কওকচোন”, তাইৰ প্ৰশ্নত তেওঁ থতমত খাই যায় । কি নাম আছিল তেওঁৰ, কি আছিল উৰ্মি নে উৰ্ণী ঠিক কৰিব নোৱাৰি গলহেকাৰি মাৰে ।\nতাই আকৌ উভটি ধৰে, “নোৱাৰে বুইছে নোৱাৰে। মোৰ অস্তিত্ব কেৱল হেতাকেইখনত, তাৰ বাহিৰে মোৰ কিবা অস্তিত্ব আছে বুলি আপুনি গণ্যই নকৰে”, তাইৰ চকু-নাক পানীৰে একাকাৰ হয়।\n“আহ হা, কি হৈছে মোক খুলি কোৱাচোন”, কেতিয়াও নেদেখা সজল চকুযুৰিয়ে তেওঁকো বিতত কৰি তোলে ।\nতাইৰ অভিমান দুগুণে চৰে। এবাৰলৈ যদি তেওঁ বুজি পালেহেঁতেন, কি সৰু কথা এটিৰ বাবে তাইৰ মুখৰ আয়তন বাঢ়িছে, এবাৰলৈ যদি তেওঁ এবাৰ শুনিব বিচাৰিলেহেঁতেন। এটা মাত্ৰ সৰু সপোন, এখন নদী, এখন অৰণ্য আৰু এখন পাহাৰ- কিশোৰ কিশোৰীৰ দৰে এহাল যুগলবন্দী। খুলি নকয় তাই । ক’বইবা কিয় ? তাই যদি জানিব পাৰে, মানুহজনে কোনখিনি সময়ত কাঢ়াকৈ গাখীৰ চাহকাপ বিচাৰিছে, কোনখিনি সময়ত ফিকা চাহকাপহে বিচাৰিছে, তেওঁও জনা উচিত তাইৰ এটি মাত্ৰ সপোনৰ কথা ।\nআজিকালি ভাগৰবোৰ বৰকৈ লাগে তাইৰ। মাজতে অলপদিন বেমাৰতো পৰিল তাই। অস্তিত্বহীনতাৰ শংকাত তাই ৰাতিবোৰ দীঘল হৈ পৰিবলৈ ধৰিলে । বিপৰীতে বাঢ়ি আহিল ক্লান্তি, অনিদ্ৰা, হতাশা।\nবৰ ক্ষন্তেকীয়া জীৱনটো। কলৈকো যোৱাও নহ’ল । ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ মাজতে যৌৱন পাৰ হ’ল। চুলিৰ ৰূপালী চুলিখিনি ঢাকিবলৈ তাইৰ দেওবাৰৰ ৰাতিপুৱাবোৰ ব্যস্ত হৈ পৰে। মৌমন, জুমন চাকৰিসূত্ৰে অসমৰ বাহিৰলৈ ঢাপলি মেলিলে। শাহুৱেকৰ-শহুৰেকৰ কাহানিবাই মৃত্যু ঘটিল। দেওৰজন পত্নী-পুত্ৰ লৈ ব্যস্ত হৈ পৰিল। দুমহলীয়া বিশাল ঘৰটোত পৰি থাকে সিহঁত দুটি প্ৰাণী। উৰ্ণী আৰু তাইৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত স্বামী।\nমৌমনেই দিলে আইডিয়াটো। “মা তুমি এবাৰো বাহিৰলৈ অহা নাই। এইবাৰ ইয়ালৈ আহিবলৈ প্লেন কৰা । মইতো ইয়াত আছোৱেই” ।তাৰ পাছৰ কথাবোৰ খৰতকীয়া। সপোনটো সঁজাল ধৰি উঠিল। সেই যে চাদৰৰ আঁচলটো টানি পিন মাৰি লোৱা দৃশ্যটো, চিগাৰেটৰ জুইয়ে প্ৰিয়জনৰ আঙুলি পোৰোতে হোৱা তাইৰ বুকুৰ দহনটো, ভৰ আবেগক চম্ভালিব নোৱাৰা যৌৱন সামৰিবলৈ তাইৰ লাহী দেহা সাৱটি তাইৰ প্ৰিয়পুৰুষ ।\nএকেই অনুভুতি, একেই আকুলতা, নিসংগতাবোৰক ভেটা দিব পৰা এটা সন্ধ্যাৰ অন্বেষণত মুখৰিত হৈ পৰে পঞ্চাশবছৰীয়া হিয়া। সুধিবলৈ মন যায় মৌমনক, তাত নদী এখন আছেনে? অৰণ্য আছেনে ? আছেনে এখন পাহাৰ ? সোধা নহয় তাইৰ। বৰঞ্চ স্বামীয়ে সোঁৱৰাই দিয়ে,\n“হৌৰা, এৰী চাদৰখন ভৰাই ল’বা দেই” ।\n“হৌৰা, ঊলৰ টূপীটোও লৈ ল’বা দেই” ।\nৰিহাখন ল’বনে তাই? ল’ব, কিয় নল’ব ? মৌমনে কৈছে, তাত এখন নদী আছে, এখন পাহাৰ আছে, অৰণ্যৰ মাজত এটা চাংঘৰ আছে । আসঃ তাইৰ সপোনটোৱে যে দেও দি নাচে । কিদৰে বুজায় তেওঁক? ৰিহা সুলকিব খোজোতে বাহিৰৰ ডাৱৰখিনিৰ সতে কথা পাতি ৰোৱা বমভোলা মানুহজন তেওঁ । দাপোনত মুখখন চাই লয়। ধুনীয়া। এই বয়সতো ধুনীয়া তাই । চুলিখিনিহে মাথোঁ …\nএখন অৰণ্য, তাৰ মাজত এটা জুপুৰী ঘৰ। পাহাৰৰ সিপাৰে ফুলৰ মেলা। নদীখনৰ চাপৰিত কহুৱা এডৰা। তাৰ মাজেৰে বাঘে পানী খোৱা ঘাট। আত্মহাৰা হৈ পৰিছে তাই। দৃষ্টিৰ পৰিসৰ বিয়পি সেউজীয়া কেৱল সেউজীয়া। সেউজীয়া চুমিছে, সেউজীয়া জুমিছে, সেউজীয়াবোৰ বুকুত সানি লৈছে। পাহাৰৰ সিপাৰে অৱশ্যে ৰঙৰ মেলা। এই ফুলৰ সুবাস ল’বলৈকে বুলি সিহঁত তিনিওটাই ৰাতিপুৱাই পদযাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলে।\nঅলপ দূৰ ওপৰলৈ উঠি যাওঁতেই তাই অনুভৱ কৰিছে, কিবা এটা ভাল লগা নাই। মনৰ উত্তেজনাখিনিৰ লগত যেন শৰীৰে সংগত কৰা নাই। পানী এগিলাচ দৰকাৰ হৈছিল তাইক।\n“মৌমন”, পাহাৰত ঠেকা খাই ঘূৰি আহিল তাইৰ মাতৰ কৰুণ সুৰ ।কোনেও নুশুনে। মৌমনহঁত বহুত দূৰ পালেগৈ ।\n“হেৰি শুনিছে”, নুশুনিলে তেখেতেও। গৰম টুপীটো পিন্ধি তেখেতেও আপোনমনে গৈ থাকিল। তাইহে পৰা নাই। ভাগৰটো বৰ সোনকালে লাগে তাইৰ। পাহাৰৰ এঢলীয়া দাঁতিতে তাতে বহি দিলে । সিহঁত ঘূৰি অহালৈকে ৰৈ দিয়াই ভাল এই ভাৱত। শীতল বা’ এছাটিয়ে তাইক চুই গ’ল । তাৰ লগে লগেই মেঘ ওন্দোলাই নামি আহিল কিনকিনকৈ বৰষুণ এজাক। বৰষুণজাকে তাইৰ শৰীৰটো কঁপাই তুলিলে। চিগাৰেটৰ ধোঁৱাত আছন্ন সময়খিনিৰ নিচাখিনিক ফেৰ মাৰিব পৰাকৈ একুৰা জুই আৰু সুলকিব খোজা ৰিহাৰ আঁচলত চেফটি পিন মাৰি মাৰি চকুত ৰাগী সনা সপোনৰ প্ৰিয়পুৰুষজনৰ ঠিকনাই বৰষুণৰ সোঁতত পাহাৰৰ ওপৰৰ পৰা নামনিৰে বৈ আহি তাইৰ বুকুত বাট হেৰুৱালে । আত্মপ্ৰেমেৰে ভৰি পৰিল তাইৰ সমগ্ৰ সত্তা , ঠিক যেন তিনিমহীয়া কেঁচুৱাটিয়ে নিজৰ আঙুলিটো চুপি চুপি আত্মহাৰা হৈ থকাৰ দৰেই…\nগুণগুণনি এটাই সুৰ তুলি ঢৌ খেলিলে বৰষুণ জাকৰ সৈতে,\n“মে থোৰী দেৰ জী তো লুঁ\nনসে কী ঘোঁট পি তো লুঁ”\nটেগগল্প সেন্দূৰ হনিমুন\nপূৰ্বৱৰ্তী লেখা নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশীৰ চেঙাতেল ৷৷ দুই ৷৷\nপৰৱৰ্তী লেখা প্ৰেমৰ স্তৱক ৷৷ নীলাভ সৌৰভ ৷৷


প্ৰদূষণৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত ব্যাপক কেলেংকাৰী... VIDEO - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nপ্ৰদূষণৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত ব্যাপক কেলেংকাৰী… VIDEO\nমন্ত্ৰী পীযুষ হাজৰিকাক ক'লা পতাকা প্ৰদৰ্শন আছুৰ... VIDEO • 'কা’ আমাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আছিল, আৰু আমি সেই প্ৰতিশ্ৰুতি পূৰণ কৰিছোঃ ৰাজনাথ সিং • উত্তৰ পূৱ সীমান্ত ৰে’লৱেৰ প্ৰবন্ধক সঞ্জীৱ ৰায়ৰ বৰপথাৰ পৰিদৰ্শন • দিল্লীৰ শ্বাহীন বাগত অব্যাহত আছে মহিলাৰ ‘কা’-এনআৰচি বিৰোধী প্ৰতিবাদ... • জম্মু-কাশ্মীৰৰ অৱন্তীপুৰাত আৰক্ষী-নিৰাপত্তাৰক্ষীৰে সংঘৰ্ষত নিহত সন্ত্ৰাসবাদী... • ‘কা’, এনআৰচি, এনপিআৰৰ বিৰুদ্ধে দাৰ্জিলিঙত মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জীৰ প্ৰতিবাদী সমদল বাহিৰ... • দিল্লীৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনঃ বিজেপিৰ ৪০ জনীয়া ষ্টাৰ কেম্পেইনাৰৰ তালিকা প্ৰকাশ • পাকিস্তান এক ধৰ্মৰ দেশ, আনকি আমেৰিকাও ধৰ্মশাসিত দেশ, ভাৰত কেৱল ধৰ্ম নিৰপেক্ষ দেশঃ ৰাজনাথ সিং • দেশৰ আন প্ৰান্তৰ সৈতে অসমত ’কা’ৰ প্ৰসংগ নিমিলেঃ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্পষ্ট মন্তব্য… • দেশৰ আন প্ৰান্তৰ সৈতে অসমত ’কা’ৰ প্ৰসংগ নিমিলেঃ সৰ্বোচ্চ ন্যায়ালয়ৰ স্পষ্ট মন্তব্য…\nপ্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়াৰ নামত একাংশ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰই চৰম মইমতালিৰে গ্ৰাহকক মাধমাৰ সোধাইছে। যি ইচ্ছা তাকেই কৰিবলৈ লৈছে এই কেন্দ্ৰসমূহৰ গৰাকীয়ে। আনকি পৰিবহন বিভাগে পাব লগা জৰিমনাও নিজৰ পকেটত ভৰাইছে এই প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰসমূহৰ একাংশ লোকে।\nমহানগৰীৰ আন স্থানৰ লগতে বামুণীমৈদামৰ বিশাল শ্বপিং মল পাৰ হৈ নিউ গুৱাহাটীত আছে এটা প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰ। আন কেন্দ্ৰসমূহৰ দৰে এই কেন্দ্ৰটোতো প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ নিবলৈ অহা গ্ৰাহকৰ ভিৰ।\nনিউ গুৱাহাটীত থকা পলিউশ্যন টেষ্টিং চেন্টাৰটো…\nবহু গ্ৰাহকে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়াৰ নামত এই কেন্দ্ৰটোত চৰম জালিয়াতিৰে প্ৰমাণপত্ৰ দিয়াৰ ভেকোভাওনা কৰাৰ লগতে পৰিবহন বিভাগৰ জৰিমনাও জেপত ভৰোৱা অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। সেই অভিযোগৰ ভিত্তিতেই এই কেন্দ্ৰটোলৈ এজন গ্ৰাহক হিচাপে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ উলিয়াবলৈ গৈ শাৰী পাতিছিলোগৈ।\nদীৰ্ঘসময় শাৰীত থাকি প্ৰত্যক্ষ কৰিছিলো- কোনো পৰীক্ষা নকৰাকৈ কেৱল গাড়ীৰ পঞ্জীয়ন আৰু নম্বৰৰ ফটো সংলগ্ন এখন কাগজৰ ভিত্তিতেই এই কেন্দ্ৰটোত গ্ৰাহকক দি থকা হৈছে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ। এই কেন্দ্ৰটোত কৰ্মৰত এজন যুৱকক সেই সন্দৰ্ভত সোধাত তেওঁ ক’লে- আগতে পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। কিন্তু এতিয়া মানুহৰ ভিৰ বাবে সেয়া কৰা হোৱা নাই। তাতে ঠাইৰো অভাৱ।\nগ্ৰাহকৰ দীঘলীয়া শাৰী পাতি থকা লোকসকলৰ মাজত ইতিমধ্যে আলোচনা চলিছিল যে, পূৰ্বতে প্ৰদূষণৰ প্ৰমাণপত্ৰ নথকা বা ম্যাদ উকলা প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত চৰম দুৰ্নীতিৰে এই কেন্দ্ৰটোৰ স্বত্তাধিকাৰীয়ে একাংশ গ্ৰাহকৰ পৰা ৫০০ টকাকৈ আদায় লৈছে।\nবিভাগীয় নিয়ম অনুসৰি সেই ধন পৰিবহন বিষয়া কাৰ্যালয়ত আদায় দিব লাগে যদিও, এই কেন্দ্ৰটোত তেনে কৰা হোৱা নাই। অতি কৌশলেৰে একাংশ গ্ৰাহকক ডি টি অ’ অফিচলৈ গৈ ফাইন দিব নালাগে বুলি কৈ সেই ধন ইয়াতে দিব পাৰিব বুলি বুজনি দি এই কেন্দ্ৰটোৰ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত ৰমৰমীয়া বজাৰ চলা অভিযোগ উঠিছে।\nসেয়েহে এই কেন্দ্ৰটোৰ পৰিচালকজনক গৈ সুধিছিলো যে- যদি ফাইন দিব লগা হয় তেন্তে ইয়াত দিব পৰা হ’ব নে? পৰিচালকজনে উত্তৰ দিছিল- আপোনাৰ কাগজ পত্ৰ আহি লওঁচোন। তাৰ পাছত দেখা যাব। তেওঁৰ সৈতে হোৱা কথোপকথনৰ ভিডিঅ’ এইটো-\nসেই সময়তে এজন গ্ৰাহকৰ পৰা তেওঁ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ পূৰ্বতে ম্যাদ উকলাত ৫০০ টকা লৈ নতুন প্ৰমাণপত্ৰ বনাই দিলে এই কেন্দ্ৰটোৱে। এখন স্কুটীৰ বাবে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰৰ বাবদ ৮৫ টকা আৰু চাৰিচকীয়া বাহনৰ বাবে ১১০ টকা আদায় ল’ব লাগে যদিও, মুঠ ৫০০ টকা লৈ এই গ্ৰাহকজনক প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ বনাই দি বাকীখিনি ধন জেপত ভৰালে এই কেন্দ্ৰটোৰ স্বত্তাধিকাৰীয়ে।\nকেন্দ্ৰটোৰ সন্মুখতে সেই কথা জনালে এই গ্ৰাহকজনে। গ্ৰাহকজনে এই সন্দৰ্ভত কৰা অভিযোগ আছিল এনেধৰণৰ- তেওঁ ২০১৫চনত পঞ্জীয়নভুক্ত এখন এক্টিভাৰ ম্যাদ উকলা বুলি এই কেন্দ্ৰটোৱে জৰিমনাসহ মুঠ ৫০০ টকা আদায় লৈ তেওঁক প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিলে যদিও, ইয়াৰ কোনো ৰিচিভ নিদিলে।\nবিভাগীয় নিয়ম অনুসৰি কোনো প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰা কেন্দ্ৰই গ্ৰাহকৰ পৰা জৰিমনা বা অতিৰিক্ত ধন আদায় ল’ব নোৱাৰে। কিন্তু এই কেন্দ্ৰটোৱে কি কৰিলে সেই কথা এইজন গ্ৰাহকে ক’লে কেমেৰাৰ আগত মুকলিকৈ-\nগ্ৰাহকজনে এই কথা এনে ক’ব পাৰে বুলি তেওঁৰ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰখন চাই পুনৰ তেওঁক এই বিষয়ে সুধিছিলো। প্ৰমাণপত্ৰ দেখুৱাই এই গ্ৰাহকজনে মুকলিকৈ অভিযোগ কৰিলে- ৫০০ টকা আদায় লৈছে এখন প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত।\n৫০০ টকা আদায় লৈ দিয়া প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ খন…\nব্যক্তিজনে এই কথাও জনালে যে ইমান বেছি জৰিমনা হয়তো নহয়। তেওঁলোকে সুবিধা লৈছে। ২০১৫ত ক্ৰয় কৰা এক্টিভাখনৰ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত দিব লগা জৰিমনাৰ ৰচিদ নিদিয়াত তেওঁ প্ৰতিবাদ কৰিছিল।\nসেই সময়তে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰটোৰ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল এজন ব্যক্তি। আহিয়েই তেওঁ সুধিছিল- কি হৈছে? বিনম্ৰভাৱে তেখেতৰ পৰা জানিব বিচাৰিছিলো যে ম্যাদ উকলা প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ নবীকৰণ নকৰি নতুন প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া বুলি দেখুৱাই তেওঁলোকে অতিৰিক্ত ধন গ্ৰাহকৰ পৰা আদায় লোৱা অভিযোগ সঁচা নেকি?\nপ্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোৰ গৰাকী…\nপ্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোৰ গৰাকীজন খঙত টিগিৰি তুলা হৈ পৰিছিল। আন এজন কৰ্মচাৰী আৰু একাংশ তাতে থকা তেওঁলোকৰ সমৰ্থকৰ জৰিয়তে শাৰীৰিকভাৱে প্ৰহাৰ কৰিবলৈও উদ্যত হ’ল তেওঁলোক। অপৰাধ তেওঁলোকে কৰা অনিয়মৰ বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰাটো।\nব্যক্তিজনে কুট বাক্য শুনাই দম্ভৰে ঘোষণা কৰিলে- তেওঁ এই চেন্টাৰত জৰিমনা লৈছে। কি কৰিব পাৰিব তেওঁক? জৰিমনা লৈছো বুলি ছাইনব’ৰ্ড আঁৰি দিবলৈও তেওঁ দম্ভালি মাৰিলে। সেই সময়ত পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ম’বাইলৰ ভিডিঅ’ অন কৰা আছিল। বন্দী হ’ল এই ব্যক্তিজনৰ দম্ভালি।\nপ্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়াৰ নামত এইদৰে একাংশ অসহায় গ্ৰাহকক লুন্ঠন চলোৱা এইজনে ব্যক্তিয়ে আনকি কোনে কি কৰিব বুলি দম্ভালি মাৰি ভাবুকি দিয়াৰো চেষ্টা চলালে। কৰ্মৰত কাকতখনৰ উৰ্ধতম কৰ্তৃপক্ষলৈ ফোন লগাবলৈ কৈ তেওঁ মোৰ পৰিচয় বিচাৰিলে।\nসেই সময়ত এই প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰটোত শাৰী পাতি থকা গ্ৰাহকসকলৰ একাংশই তেনে অভিযোগ এজন গ্ৰাহকে কৰি যোৱা বুলি স্পষ্টকৈ কোৱাত তেওঁ ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল। লক্ষণীয় কথাটো তেওঁ গমেই নাপালে যে, তেওঁক নিজে গৈ জৰিমনা ইয়াতে দিব পাৰিম নেকি বুলি সোধোতে সেই ব্যক্তিজনে কাগজ পত্ৰ আহক বুলি জানিবলৈ দিছিল।\nইয়াৰ অৰ্থ হ’ল এইটোৱে যে, সেই প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰটোত এনে অনিয়মেৰে প্ৰমাণপত্ৰ দি থকা হৈছে। সকলো গ্ৰাহকৰ পৰা নহ’লেও কিছু সংখ্যক গ্ৰাহকৰ পৰা এনেদৰে জৰিমনাৰ ধন পৰিবহন বিভাগক আদায় দিবলৈ দিয়াৰ সলনি, নিজেই জমা লৈ থৈছে।\nএই পৰিস্থিতিৰ মাজতে আবিৰ্ভাৱ ঘটিল প্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোত কৰ্মৰত এজন উতনুৱা যুৱকৰ । কেইজনমান সংগী লৈ যুৱকজনে আকাৰে ইংগিতে কুট বাক্য শুনাই পৰিস্থিতি এনে কৰি পেলালে যে সেই অভিযোগ মিছা । কিন্তু যুৱকজনে গমেই নাপালে ইয়াৰ পূৰ্বেই তেনেদৰে জৰিমনা লোৱা এজন গ্ৰাহকৰ দৃশ্য ইতিমধ্যে বন্দী হৈছিল।\nপ্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোৰ উতনুৱা যুৱকজন…\nএই প্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোৱে চৰম অনিয়মেৰে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰৰ নামত এফালে একাংশ গ্ৰাহকক লুটিছে। আনফালে পৰিবহন বিভাগৰ জৰিমনা আত্মসাৎ কৰিছে। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা- প্ৰায় ২-৩ ঘণ্টা সময় তাত থাকোতে এখনো গাড়ী প্ৰদূষণৰ পৰীক্ষা নকৰিলে কেন্দ্ৰটোৱে।\nপূৰ্বতেই সেই সন্দৰ্ভত কেন্দ্ৰটোৰ এজন কৰ্মচাৰীক সোধোতে ইতিমধ্যে তেওঁ কৈছিল যে মানুহ বেছি হোৱাৰ বাবে ঠাইৰ অভাৱত সেয়া কৰা নাই। কিন্তু প্রশ্ন হয়- এনেদৰে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দালালৰূপী একাংশ প্ৰদূষণ কেন্দ্ৰযোগে ক্ৰয় কৰিলেই আমাৰ প্ৰদূষণ ৰোধ হ’ব নেকি? এইবোৰ নাটকবাজী নে আন কিবা?\nমহানগৰীত প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া বহু কেন্দ্ৰ চৰম মইমতালিৰে এনেদৰে চলি আছে। পৰিবহন বিভাগৰ একাংশ বিষয়াই নিয়ম মাফিক পৰ্যবেক্ষণ কৰিয়েই দায়িত্ব সামৰিছে। এনে পাবত গজা প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰৰ পৰা কাৰ্যতঃ কাৰ কি লাভ হৈছে? সেয়া কেতিয়া বুজিব পৰিবহন বিভাগৰ বিষয়া তথা পৰিবহন মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে?\nএই প্ৰদূষণ কেন্দ্ৰটোৱে কিদৰে প্ৰমাণপত্ৰ দিয়ে তাৰ আভাস ল’বলৈ তেওঁলোকৰ কেন্দ্ৰটোত গ্ৰাহকৰূপে দীৰ্ঘসময় অতিবাহিত কৰা হৈছিল। জমা দিয়া হৈছিল কিছু নথিপত্ৰ। এনে পৰিস্থিতিৰ পাছত সেই নথিপত্ৰসমূহ ঘূৰাই বিচাৰোতে পুনৰ দম্ভালিৰে প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ নিদিও কি কৰিবি বুলি হুংকাৰ দিলে এই কৰ্মচাৰী কেইজনে।\nপ্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়া কেন্দ্ৰটোৰ বাহিৰত গ্ৰাহকৰ দীঘলীয়া শাৰী…\nএনে চূড়ান্ত অনিয়ম আৰু দম্ভালিৰে চলি আছে এতিয়া খোদ মহানগৰীতেই একাংশ পলিউশ্যন চাৰ্টিফিকেট চেন্টাৰ। আনকি তেওঁলোকে মুকলিকৈ হুংকাৰ দিব পাৰে অতিৰিক্ত ধন লওঁ বুলি বেনাৰ আঁৰি দে। এই অনিয়মৰ বিৰুদ্ধে সাৰ পাবনে পৰিবহন বিভাগ আৰু কামৰূপ মেট্ৰৰ প্ৰশাসনে? ল’ব পাৰিবনে এই কেন্দ্ৰবোৰৰ বিৰুদ্ধে কঠোৰ ব্যৱস্থা? নে গ্ৰাহক তথা ৰাইজৰ প্ৰয়োজনীয়তাক সমল কৰি লৈ এই চেন্টাৰবোৰক লুন্ঠন চলাবলৈ এৰি দিব প্ৰশাসন তথা পৰিবহন বিভাগে?\nবামুণীমৈদাম পাৰ হৈ নিউ গুৱাহাটী পোৱাৰ পূৰ্বে থকা পলিউশ্যন টেষ্টিং চেন্টাৰ নামৰ এই কেন্দ্ৰটোত কি সংঘটিত হৈ আছে তথ্য সহকাৰে দাঙি ধৰাৰ পাছতো এতিয়া কামৰূপ মেট্ৰৰ প্ৰশাসন আৰু পৰিবহন বিভাগে কি ব্যৱস্থা লয় সেয়া এতিয়া লক্ষণীয় হৈ পৰিব। এনেদৰেই দম্ভালিৰে আৰু অতি কৌশলেৰে গ্ৰাহকৰ পৰা সুযোগ বুজি ধন লুটা এই চেন্টাৰবোৰে প্ৰদূষণ নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ভূমিকা গ্ৰহণ কৰাতকৈ গ্ৰাহকৰ পৰা লুন্ঠনতহে অধিক মনোনিবেশ কৰিছে।\nখোদ পৰিবহন বিভাগৰ জৰিমনা আত্মসাৎ কৰা এই সকল লোকৰ বিৰুদ্ধে বিভাগে শাস্তিমূলক ব্যৱস্থা ল’ব কেতিয়া? এই কেন্দ্ৰটোৰ বিৰুদ্ধে বহু গ্ৰাহকে প্ৰদূষণ পৰীক্ষা নকৰাকৈ যান-বাহনৰ প্ৰদূষণ প্ৰমাণপত্ৰ দিয়াও অভিযোগ তুলিছে। তেনেস্থলত এনে কেন্দ্ৰৰ বিৰুদ্ধে অচিৰেই ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ সাহস আছেনে পৰিবহন বিভাগৰ? নে এইবোৰ ভেকোভাওনাৰ অংশীদাৰ হ’ব খোদ পৰিবহন বিভাগ? সেই উত্তৰ এতিয়া ৰাইজক দিব পাৰিব পৰিবহন বিভাগ তথা কামৰূপ জিলা প্ৰশাসনে।\nঢকুৱাখনাৰ মৰনৈ বেবেজীয়াত স্বচ্ছতাই সেৱা আৰু প্লাষ্টিক বৰ্জন অভিযানৰ সামৰণি…


মেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো... (৩০) (দিপুল হালৈ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nমেডিকেল কলেজৰ হাঁহি চকুলো… (৩০)\nএদিন দন্তচিকিত্সা বিভাগত ক্লিনিক্স কৰিবলৈ গৈছিলোঁ। মোৰ লগত লগত প্ৰদীপ হাতিমতা, ৰাণী গগৈ, ত্ৰিদীপ গগৈ আৰু ৰূপলেখা গোস্বামী আছিল। তেতিয়া মেইন ওপিডি বিল্ডিঙটোতেই এই বিভাগটো আছিল। শৰ্মা চাৰে আমাক ইটো সিটো দেখুৱালে। ৰোগীৰ লগতো কথা-বতৰা হ’ল। দুগৰাকী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছোৱালী দাঁত দেখুৱাবলৈ আহিছে। এগৰাকীৰ আমি ৰোগৰ বুৰঞ্জী ল’লো। ক’লে, – ঠাণ্ডা বা গৰম পানী বা আন খাদ্য খালে দাঁত সিৰসিৰাই। নামটো টুটুমণি গগৈ বুলি ক’লে। মুখৰ ভিতৰখন চালোঁ। আমাৰ চা-চিনাকি দি দিলোঁ। টুটুমণি গগৈ ধুনীয়া ছোৱালী। তাতে চকুত লোৱা কাজলখিনিয়ে আৰু ধুনীয়া দেখাই্ছিল। মাতটোও মৰম লগা। হিষ্ট্ৰী লওঁতে গম পাইছিলোঁ ঘৰ শিৱসাগৰত বুলি। এদিন হোষ্টেললৈ মাতিলে ফুৰিবলৈ। ৰোগীৰ লগতে দুই তিনি ঘণ্টাতে আত্মীয়তা গঢ়ি উঠিল। “ হ’ব, এদিন গৈ ওলাম” কথা দিলোঁ। হোষ্টেললৈ আহিও ক্লিনিক্সৰ কথাবোৰ মনত পৰি থাকিল।\nআবেলি ক্লাছলৈ গৈছিলোঁ। লেকচাৰ হল চাৰিত চাৰ্জাৰীৰ ক্লাছ আছে। ছাৰ নহালৈ আমি তাত থকা আমলখিজোপাত ফৰ্মূতিয়াই থাকোঁ। ঘাঁহনিত বহি আদ্দা মাৰোঁ। ১০ মিনিটমান পাছত ক্লাছ আৰম্ভ হয়। কেতিয়াবা আকৌ শ্ৰেণী প্ৰতিনিধি (চি.আৰ.) প্ৰদীপে বহুত সময় ৰৈ থকাৰ পাছত নীলা বৰ্ডত ডাঙৰ আখৰেৰে লিখি দিয়ে “ NO CLASS TODAY”। আমাৰ ফূৰ্তি লাগে। এটা কথা মনত পৰিলে এতিয়াও হাঁহি উঠে। বেছিভাগ ক্লাছৰুমৰে ডেক্সত আছিল কিছুমান বিচিত্ৰ ভংগীমাৰ ব্লেড বা ডট পেনেৰে কোনোবা ছাত্ৰই অঁকা নাৰী-পুৰুষৰ ছবি। উহ বাপৰে। এতিয়া সেইবোৰ মনত পৰিলে এনে লাগে যেন সেই ভাস্কৰ ছাত্ৰসকল খাজুৰোহা, সূৰ্যমন্দিৰ বা মদন-কামদেৱৰ শিল্পীতকৈ কম নহয়! ছাৰ ক্লাছলৈ নহালৈ বহুতো ছাত্ৰই এইবোৰ চিত্ৰ অংকনত ব্যস্ত আছিল। এনাটমী , ফিজিওলোজীত ইমান টান টান ছবি আঁকি চাগে এই যুগল ছবিবোৰ তেনেই উজু লাগিছিল। ক্লাছবোৰত মাজে মাজে বেছ জমি উঠিছিল। কেইগৰাকীমান ছাৰৰ হাস্যৰস মানিব লাগিব। তাৰ ভিতৰত এতিয়া মনত পৰিছে টংকেশ্বৰ ভূঞা চাৰ, ডেনজাৰ বৰুৱা চাৰ আৰু নাৰায়ণ উপাধ্যায় চাৰলৈ। কেইগৰাকীমান মহা ব’ৰো আছিল পিছে।\nএদিন ৰাতি ৰুমমেট আৰু ম‍ই পঢ়া সামৰি শুই পৰিছিলোঁ। হঠা‍ৎ কাৰোবাৰ চিঞৰত সাৰ পাই গ’লোঁ। কি হৈছে গম ল’বলৈ নৌ পাওঁতেই ঠাং ঠাং কৈ আমাৰ দুৱাৰৰ আটাইবোৰ গ্লাছ ভাঙি দিলে। পৰ্দাতো তেজ লাগিছিল। বাহিৰ ভিতৰ সকলোতে কাঁচৰ টুকুৰা। ঘড়ীটোলৈ চাইছিলোঁ : ডেৰ বাজিছিল। আমি দুয়ো আচৰিত। কি হ’ল। দুৱাৰখন খুলি দেখিছিলোঁ ভাস্কৰ দাই চিঞৰি চিঞৰি গৈ আছে। ভাবিলোঁ: পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্ট, মদৰ নিচা সকলো আমাৰ দুৱাৰৰ গ্লাছকেইখনে সহিব লগা হ’ল। আমাৰ লগত ভাস্কৰদাৰ কোনো শত্ৰুতাও নাছিল। ঠাণ্ডা-মুণ্ডা মানুহজনৰ হঠাৎ কি হৈ গ’ল। পাছত গম পাইছিলোঁ ভাস্কৰদা মানসিক ভাবে হেনো ভাগি পৰিছিল।


Assam-Meghalaya CM in Lampi which has been isolated due to border disputes ইতিহাসত প্ৰথম, সীমাবিবাদৰ বাবে এলাগী হৈ ৰোৱা লাম্পীত অসম–মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী– News18 assam\nইতিহাসত প্ৰথম, সীমাবিবাদৰ বাবে এলাগী হৈ ৰোৱা লাম্পীত অসম–মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী, উন্নয়নৰ আশ্বাস\nলাম্পীৰ দুখ, লাম্পীৰ যন্ত্ৰণা, সীমা বিবাদৰ বাবে ৪৯ বছৰ ধৰি উন্নয়নৰ পৰা বঞ্চিত লাম্পী\n১৯৭২ চনত সুকীয়া ৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল মেঘালয়ে ৷ সেই তেতিয়াৰ পৰাই অসম-মেঘালয় সীমান্তৰ কামৰূপ জিলাৰ লাম্পীয়ে সীমা বিবাদৰ বাবে দেখা নাই উন্নয়নৰ মুখ ৷ অসমৰ ইতিহাসত পোন প্ৰথমবাৰলৈ দুখন ৰাজ্যৰ দুগৰাকীকৈ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ লাম্পীত পদাৰ্পণে 'লাম্পী'লৈ কঢ়িয়াইছে আশা ৷\nসীমা বিবাদৰ বাবে ১৯৭২ চনৰ পৰাই অসমৰ মানচিত্ৰত থকা লাম্পী হৈ আহিছে সকলো ফালৰে পৰা বঞ্চিত ৷ নাই এখন ভাল স্কুল ৷ নাই হাস্পতাল ৷ খোৱাপানীৰ বাবেও কৰিবলগীয়া হয় হাহাকাৰ ৷ পানীৰ বাবে এতিয়াও একাংশ গঞা নিৰ্ভৰশীল নিজৰাৰ ওপৰত ৷ ল'ৱাৰ লাম্পীত আছে ছখন গাঁও, য'ত প্ৰায় ৪ হাজাৰ ৩শ লোকৰ বসতি ৷\nপিছে বেমাৰ এটা হ'লে বেমাৰীক নিবলৈ নাই এখন এম্বুলেঞ্চো ৷ তথ্য প্ৰযুক্তিৰ এই যুগত লাম্পীত নাপায় আপুনি মোবাইল নেটৱৰ্ক ৷ মঙলবাৰে পুৱা আমি যেতিয়া উপস্থিত হৈছিলোঁ দুৰ্গম লাম্পীত, সেই সময়ৰ পৰা বহু কথাই ভবাই তুলিছিল আমাক ৷ কেনেকৈ সম্ভৱ এয়া! এয়াৰটেল,ভোডাফোন, জিঅ' একোৰে নাই নেটৱৰ্ক ৷\nনেটৱৰ্কবিহীন সময়ছোৱাত উপায়হীন হৈ পৰিছিলোঁ আমি ৷ এজনে ক'লে, আপোনালোকে ভুৱনেশ্বৰী মন্দিৰৰ সন্মুখলৈ যাওক তাত অলপ নেটৱৰ্ক পাব ৷ গ'লো ৷ পালোঁ ৷ মোবাইল নেটৱৰ্ককে ধৰি আন বস্তু নাপালেও মানুহখিনি কিন্তু মেঘালয়ত অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব নিবিচাৰে ৷ আমৃত্যু থাকিব বিচাৰে স্বাভিমানী অসমীয়া হৈ ৷\nএই সকল লোকৰ আশা–ভৰসাৰ থল এতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা ৷ লাম্পীৰ ইতিহাসত এয়াই প্ৰথম, এগৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী আহিছে লাম্পীলৈ ৷ লগত আহিছে আকৌ বিবদমান আনখন ৰাজ্যৰো মুখ্যমন্ত্ৰী ৷ প্ৰথমে মেঘালয়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী কনৰাড চাংমাই ক'লে, "অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ এই উদ্যোগৰ বাবে ধন্যবাদ ৷ লাম্পীকে ধৰি প্ৰায় সীমান্তৰ ১২টা স্থানত ৪৯ বছৰ ধৰি চলি আহিছে বিবাদ ৷ মই নিজে এই সমস্যাৰ সমাধান বিচাৰোঁ ৷ জটিল যদিও এই সমস্যা সমাধান কৰাটো নৈতিক কৰ্তব্য আমাৰ ৷ শুভেচ্ছামূলক এই ভ্ৰমণে এক সমাধানৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিব ৷ যি কামে দীৰ্ঘদিন ধৰি সীমান্তবাসীয়ে ভুগি অহা দুৰ্ভোগৰ পৰা মুক্তি দিব ৷ লাম্পী অঞ্চলৰ বাসিন্দা গাৰো, খাচী আৰু গোৰ্খাসকলক ন্যায় প্ৰদান কৰি উন্নয়নৰ দিশে লৈ যাব লাগিব ৷\nআজিৰ দিনটো এক ঐতিহাসিক দিন ৷ দুই ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ এয়া ৪৯ বছৰত প্ৰথম আগমন লাম্পীলৈ ৷ সদায় দিছপুৰ-শ্বিলঙত বহি সমস্যা সমাধান কৰিব বিচাৰিছিল মুখ্যমন্ত্ৰীসকলে ৷ আমি দিছপুৰ-শ্বিলঙত বহি নাথাকি গ্ৰাউণ্ড ৰিয়েলিটী বুজিব খুজিছোঁ ৷ আজিয়েই সমস্যা সমাধান হ'ব বুলি নকওঁ, কিন্তু সমস্যা সমাধান হ'বই ৷ সম্পূৰ্ণ নহ'লেও আমি অধিকাংশ সমস্যাৰ আশু সমাধা কৰিম ৷ দুয়ো ৰাজ্যৰ মাজত থকা সীমা বিবাদৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে দিয়া বহু আঁচনিৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে সীমান্তবাসী ৷ মোৰ অনুৰোধ ৰাইজলৈ মেঘালয়েও যদি কিবা উন্নয়নমূলক আঁচনি আপোনালোকক দিছে আপোনালোকে লৈ লওক ৷ কথা দিছোঁ আমি দুই ৰাজ্যই একেলগে কাম কৰি আমাৰ ঈপ্সিত লক্ষ্যত উপনীত হ'ম ৷"\nকনৰাড চাংমাৰ একে সুৰতে সুৰ মিলাই অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড৹ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ো ক'লে, " অসমৰ ৰাইজৰ হৈ কনৰাড চাংমাক আন্তৰিক ধন্যবাদ ৷ সোণালী জয়ন্তী বৰ্ষত ভৰি দিবলৈ লোৱা মেঘালয়ে সীমা সমস্যা সমাধান কৰিবলৈ লোৱা ঐতিহাসিক পদক্ষেপৰ বাবে ধন্যবাদ ৷ ১৯৭২ চনত জন্ম হোৱা মেঘালয়ৰ সৈতেই হওক বা আন সাত ভনীৰ মাজৰ সংঘাত দুখজনক ৷ অসম–মেঘালয়ৰ ১২টাকৈ স্থানত আছে সীমা বিবাদ ৷ দুয়োখন ৰাজ্যই গঠন কৰা কমিটিয়ে ইতিমধ্যে ৬টাকৈ সীমা বিবাদ থকা অঞ্চল ভ্ৰমণ কৰি সকলো বুজ লৈছে ৷ প্ৰথম ফেজত লাম্পী নাছিল যদিও লাম্পীৰ সমস্যাও প্ৰথমাৱস্থাতে শেষ কৰিব বিচাৰিছোঁ ৷ আমি কথা দিছোঁ বন্ধুত্বৰ স্পৃহা, উত্তৰ–পূৰ্বাঞ্চলৰ স্পৃহাৰে সমস্যা সমাধান কৰিব বিচাৰিছোঁ ৷''\nমুখ্যমন্ত্ৰীগৰাকীয়ে পুনৰ কয়– ''আমি এতিয়া ভেকচিন কাৰ পৰা ল'ম, শিক্ষা, বিদ্যুৎ,পথ কাৰ পৰা ল'ম? মোবাইল টাৱাৰ কাৰ পৰা ল'ম অসম নে মেঘালয়? এয়াৰটেল, জিঅ' আদিয়ে দিব ৷ কিন্তু আমি কাজিয়া কৰি থাকিলে সকলোৰে পৰা বঞ্চিত হৈ থাকিব লাগিব ৷ আমি আলোচনাৰ মজিয়াত বিবাদ নিষ্পত্তি কৰিব লাগিব ৷ দুয়োখন ৰাজ্যৰ গঠিত কমিটিৰ প্ৰতিবেদনৰ ভিত্তিত প্ৰথম ছটাকৈ স্থানৰ সীমা বিবাদ মীমাংসা কৰা হ'ব ৷ লাম্পীক বিকাশৰ পথেৰে লৈ গৈ উন্নয়নৰ দিগন্ত অনা হ'ব ৷ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আঁচনি আহিলেও দুয়ো ৰাজ্যৰ সীমা বিবাদৰ বাবে সেয়া ৰৈ যায় ৷ কথা দিলোঁ দুয়োখন চৰকাৰে মিলি শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰিম ৷"\nসঁচাকৈয়ে এই দুই মুখ্যমন্ত্ৰীৰ প্ৰচেষ্টাত পৰিৱৰ্তন আহক লাম্পীলৈও ৷ লাম্পীয়ে পাওক ৪৯ বছৰ ধৰি সহি অহা যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি ৷\nFirst published: November 16, 2021, 18:44 IST\nAssam Meghalaya Border DisputeCM Himanta Biswa sarmaConrad Sangma


ধৰ্মশিলাৰ সাধু – বৈদুর্য্য বৰুৱা – ফটাঢোল\nধৰ্মশিলাৰ সাধু – বৈদুর্য্য বৰুৱা\nHome /গল্প/ধৰ্মশিলাৰ সাধু – বৈদুর্য্য বৰুৱা\n: কেতিয়াবা মহাভাৰত পঢ়িছেনে দাদা?\nহঠাতে বাসুৱে সোধা প্ৰশ্নটোত উচপ খাই উঠিলো। আচলতে মই বাছৰ বাবে ৰৈ আছিলো বাছ ষ্টপেজটোত। তাতে দেখিলো বাসুও পকাৰ বেঞ্চখনত বহি আছে। বহুদিনৰ মূৰত তাক হঠাতে পাই ভাল লাগিছিল। দুই এটা কুশল মংগলৰ কথা আদান প্ৰদান কৰি ময়ো তাৰ কাষতে বহি আগ গুৰি নোহোৱা লেকচাৰ মাৰি গৈছিলো। তাৰ মাজতে সি অকস্মাৎ মহাভাৰতৰ কথাটো উলিয়ালে।\n: এনেই আৰু সৰুতে সেই অকণিৰ মহাভাৰতখনহে পঢ়িছিলো।\nমই কৈ উঠিলো।\n: অৰিজিনেলখন পঢ়িব না। তাত কিছুমান সৰু সৰু মজা উপ কাহিনী আছে।\n: তাৰমানে তই পঢ়িছ?\n: এনেই আৰু, অলপ চলপ।\nমই বাসুলৈ অবাক হৈ চালো। মোৰ বিশ্বাস নহ’ল যে, দুই তিনি কেজি ওজনৰ হাজাৰ পৃষ্ঠাৰ সংস্কৃত নে বজ্ৰাৱলী ভাষাত লিখা সেই মহাকাব্যখন বাসুৱে পঢ়িছে।\n: তাত এটা ইণ্টাৰেষ্টিং কাহিনী পঢ়িছিলো। ফটকৈ মনত পৰি গ’ল।\n: আচ্ছা। মানে কেনেকুৱা কি কাহিনী কচোন।\n: ধৰ্মশিলা বুলি এখন সৰু ৰাজ্য আছিল। তাত যুযুবত নামৰ ৰজা এজনে শাসন কৰিছিল।\nমই হয়ভৰ দিলো। আচলতে মই মহাভাৰতখন আজিলৈকে পঢ়া নাই। গতিকে ধৰ্মশিলা নামৰ ৰাজ্য বা যুযুবত বুলি কোনোবা ৰজাৰ কথা উল্লেখ আছে যদিও নাজানো। ইয়াত যদি বাসুৱে মোক মূৰ্খও বনাইছে মোৰ প্ৰমাণ কৰাৰ কোনো সাধ্য নাই।\n: যুযুবত ৰজাৰ পাছতো ধৰ্মশিলাত বহুকেইজন ৰজাই ৰাজ্যখন শাসন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। কিন্তু কালক্ৰমত সেই ৰাজ্যখন ধ্বংসৰ মুখলৈ আগবাঢ়ি এসময়ত মাটিৰ লগত মিলি গৈছিল। স্থানীয় গুণী জ্ঞানী প্ৰজাই, ল’ৰাই পোৱালীয়ে মিলি ৰাজ্যখনত খোপনি পোতা কিছুমান সদাগৰৰ ঘৰত গেবাৰি খাটি পেট পুহিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কিছুমান বুৰঞ্জীবিদৰ মতে ধৰ্মশিলাৰ পতনৰ কাৰণ আছিল ৰজা। কিছুমানৰ মতে প্ৰজাৰ বাবেই ধৰ্মশিলাৰ এদিন চিন চাব নোহোৱা হৈ গৈছিল। কিন্তু সেই ৰাজ্য ধ্বংস হৈ যোৱাৰ সাঁথৰটো আজিলৈকে কোনেও ভাঙিব নোৱাৰিলে। সাঁথৰ সাঁথৰ হৈয়েই ৰ’ল।\nবাসুৱে মোলৈ চাই খন্তেক ৰ’ল। ময়ো তালৈ চাই ৰ’লো।\n: মোৰ মতে কিন্তু এই ধ্বংসৰ আঁৰত কিবা এটা ঐশ্বৰিক অভিশাপহে লুকাই আছিল।\nবাসুৱে মোলৈ চাই গম্ভীৰ ভাৱে ক’লে।\n: কাহিনীটো আগতে কমচেকম ক। মইও সাঁথৰটো ভাঙিবলৈ চাওঁ।\nবাসুৱে দীঘলীয়া হুমুনিয়াহ এটা এৰিলে।\n: যুযুবতে ৰাজ্যখনৰ লগতে প্ৰজাৰ মংগল হওক বুলি আৰু চাকৰি বাকৰি সৃষ্টি হৈ নিবনুৱা সমস্যা দূৰ হওক বুলি বহুতো কল্যাণমুখী কাম কৰিছিল। ৰাইজৰ কৰ কাটলেৰে ৰাজহুৱাভাৱে ডাঙৰ ডাঙৰ চন্দন আৰু সাঁচি গছৰ বাৰী খুলি দিছিল, কাপোৰৰ বাবে হাজাৰ হাজাৰ তাঁতশাল খুলি দিছিল, পৰিবহন ব্যৱস্থাৰ বাবে হাজাৰ হাজাৰ ঘোঁৰাবাগীৰ ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। চিকিৎসালয় পাতি দিছিল। পঢ়াশালী পাতি দিছিল। মুঠতে প্ৰজাৰপৰা উঠা কৰ কাটলেৰেই কি যে কৰি দিয়া নাছিল। ৰজাৰ এটাই ইচ্ছা আছিল এই ব্যৱস্থাবোৰৰদ্বাৰা হাজাৰ হাজাৰ পৰিয়ালে ইয়াতে কাম কৰি পেটৰ ভাত মুঠি উলিয়াব পাৰিব আৰু বাকী সৰ্বসাধাৰণ প্ৰজাইও খুব সুলভ মূল্যতে এই সেৱাবোৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব। ৰজাই এই অনুষ্ঠানবোৰ খুলি ৰজাঘৰৰে কিছুমান বিষয়ববীয়াৰ হাতত গতাই এটায়েই চৰ্ত ৰাখিলে যে এই অনুষ্ঠানবোৰ চলাই যি উপাৰ্জন হ’ব তাৰেই বিষয়া কৰ্মচাৰীসকলক দৰ্মহা দি অনু্ষ্ঠানবোৰ জীয়াই ৰাখিব লাগিব। অতি প্ৰয়োজন নহ’লে ৰজাই কিন্তু কোনো আৰ্থিক সাহায্য আগনবঢ়ায়।\nগ’ল কথা গুছিল। কেইবছৰমান এই ৰজাঘৰীয়া অনু্ষ্ঠানকেইটা ভালেই চলিল। কিন্তু লাহে লাহে কথাবোৰ বেলেগ হ’বলৈ ধৰিলে। সেই অনু্ষ্ঠানবোৰৰ আঙুলীৰ মূৰত লেখিব পৰা কেইজনমান মূৰ্খ বিষয়া কৰ্মচাৰীৰ বাহিৰে সকলোৰে নিজৰ নিজৰ চিন্তাধাৰাবোৰৰ প্ৰভূত সলনি হোৱা দেখা গ’ল। সেইসময়তো কঠোৰ নিয়ম এটা আছিল যে ৰজাঘৰৰ অনুষ্ঠানৰ চাকৰি পালে সেইজনক বেলেগে কি স্বয়ং ৰজাইও খেদিব নোৱাৰে! কেনেবাকৈ কেইদিনমানৰ কাৰণে খেদিলেও আধা বেতন দিবই লাগিব। তাৰোপৰি তেওঁ চাকৰিৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছতো মাহেকীয়া ভাত্তা এটা পাই থাকিব, তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছতো তেওঁৰ সতি সন্তানে তেওঁৰ চাকৰিটো পাব, ইত্যাদি ইত্যাদি অজস্ৰ সুবিধা। গতিকে ইমানবোৰ সুবিধাৰ লগতে যেতিয়া বিষয়া কৰ্মচাৰীসকলে “ৰজায়েও খেদিব নোৱাৰে” ধৰণৰ সুবিধাটো পালে বা যেতিয়া তেওঁলোকৰ জীৱন নিৰ্বাহৰ নিশ্চয়তাত ৰজাঘৰে চীল মোহৰ মাৰি দিলে তেতিয়াই কিজানি বিষয়া কৰ্মচাৰীবোৰৰ মূৰত অদ্ভুত সুন্দৰ গুণী মানি পোক এটা সোমাল। “আমিতো মাহে মাহে আমাৰ বেতন পামেই। আমাক কোনে খেদে? ৰজাইও আমাক খেদিব নোৱাৰে। বেতন আমাৰ জন্মস্বত্ব অধিকাৰ। যাঃ। আজি দেৰীকৈ যাম। আজি নাযাওঁৱেই।” বিষয়া কৰ্মচাৰীবোৰৰ মনবোৰ লাহে লাহে তেনেকুৱা উচ্চ চিন্তাধাৰাৰ হৈ পৰিল।\nসেইখিনিলৈকে যেনে তেনে চলি গৈছিল। কিন্তু লাহে লাহে এইধৰণৰ বিষয়া কৰ্মচাৰীবোৰৰ মনবোৰ আৰু উন্নত চিন্তাৰে ভৰি পৰিল। নিজৰ নিজৰ কামলৈ যোৱা নোযোৱাৰ সিদ্ধান্ত নিজেই ল’ব পৰা হ’ল। লগতে অধিক উপাৰ্জনৰ বাবে কিছুমান উচ্চ স্তৰৰ কাম আৰম্ভ কৰি দিলে। চন্দন কাঠৰ আৰু সাঁচি গছৰ বাৰীৰপৰা বিষয়া কৰ্মচাৰী চকীদাৰ সকলোৱে মিলি মনে মনে আধা দামত চোৰাং বজাৰত বিক্ৰী কৰিবলৈ লাগি গ’ল। ঘোঁৰা বাগীবোৰে আধা দামত ৰাজকোষত পইছা জমা নিদিয়াকৈ যাত্ৰী অনা নিয়া কৰিবলৈ লাগিল। ঘোঁৰা বাগীৰ ঘোঁৰাটো মৰিল বুলি দেখুৱাই চোৰাংবজাৰত বিক্ৰী কৰি দিয়া হ’ল। ঘোঁৰাবাগীৰ চকা বেয়া হ’ল বুলি মনে মনে বিক্ৰী কৰি দিয়া হ’ল। তাঁত শালৰ কাপোৰ বাদেই দিয়ক তাঁতশালবোৰেই মনে মনে পিছদুৱাৰেদি বিক্ৰী হ’বলৈ ধৰিলে। এই গুণৱান দূৰদৰ্শী বিষয়া কৰ্মচাৰীবোৰে এই কামবোৰ কৰোতে এবাৰলৈও পিছৰ প্ৰজন্মৰ কথা নাভাবিলে। কাৰণ সেইটো এক মূৰ্খামীৰ বাহিৰে একো নাছিল। ইফালে চিকিৎসালয়ৰপৰা দৰৱ জাতিবোৰ চোৰাং বজাৰত বিক্ৰী হ’বলৈ ধৰিলে। বেজ বৈদ্য নহা হ’ল। পঢ়াশালীলৈ শিক্ষক নহা হ’ল। সকলোৰে মনত এটা সু চিন্তায়েই বাঁহ ল’লে যে, “আমি আমাৰ মতেই চলি যাম। আমি মাহেকীয়া বেতন পামেই। আমাক চাকৰিৰপৰা খেদা অধিকাৰ ৰজাৰো নাই।”\nইফালে এই ধৰ্মশিলা ৰাজ্যত এটা কথা বু বু বা বা কৈ প্ৰচাৰ হ’বলৈ ধৰিলে যে ৰজাঘৰীয়া চাকৰিত মাহেকীয়া বেতনৰ উপৰিও বহুতো বাহিৰা পইছাও ঘটিব পাৰি। তাৰোপৰি এই চাকৰি এবাৰ পাই গ’লে জীৱনটোলৈ চিন্তা নাই। এই চাকৰি ৰজাইও খাব নোৱাৰে!\nবচ, ৰাজ্যৰ সকলো ডেকা ডেকেৰীয়ে ৰজাৰ ঘৰৰ চাকৰিৰ পাছত দৌৰা আৰম্ভ কৰি দিলে। চাকৰি যদি এটা, প্ৰাৰ্থী এশজন। সেই ৰজাঘৰীয়া অনুষ্ঠানবোৰৰ গুণী জ্ঞানী ব্যক্তিসকলে এইবাৰ ঘটনাৰ মহত্ত্ব বুজি চাকৰিৰ নিলাম আৰম্ভ কৰি দিলে। য’ত হাতী লাগে তাত গৰুৰে কাম চলাই দিয়া হ’ল।\nইফালে আকৌ ধৰ্মশিলাত বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ হনুমানশ্ৰী নামৰ এজন সদাগৰে খোপনি পুতিছিলহি। তেওঁ মহা বজ্জাত আৰু বদমাছ আছিল। তেওঁ কৰিলে কি, লাহে লাহে সেই ৰাজ্যত নিজাববীয়াকৈ চন্দন আৰু সাঁচি গছৰ খেতি, তাঁতশাল, ঘোঁৰাবাগী, চিকিৎসালয়, পাঠশালা ইত্যাদিৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰি দিলে। তেওঁ অতি বদমাছ আছিল। তেওঁৰ কোনো কৰ্মচাৰীয়ে কামত ফাঁকি দিলেই লগে লগে কামৰপৰা খেদি দিছিল। এলেহুৱা, কৰ্মবিমুখ, লোভী মানুহক তেওঁ চকুপাৰি দেখিব নোৱাৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মচাৰীৰ চাকৰিৰ কোনো নিশ্চয়তা নাছিল। কিন্তু যোগ্যতা অনুসাৰে তেওঁ প্ৰত্যেককে সন্মান সহকাৰে ভাল বেতনেই দি ৰাখিছিল। তেওঁ যি পদত হাতী উপযুক্ত তাত কেতিয়াও গৰুক দায়িত্ব নিদিছিল। এই সদাগৰে এদিন ধৰ্মশিলা ৰাজ্যখন গোগ্ৰাসে গিলি পেলাব বুলি বহুতো মূৰ্খই চিঞৰ বাখৰ কৰিছিল।\nআচৰিত কথা সেই সদাগৰে নিজে পতা অনুষ্ঠানবোৰত দোপত দোপে উন্নতি কৰিছিল। হয়তো কোনোবাই আশীৰ্বাদ দিছিল। ৰাজ্যৰ সাধাৰণ প্ৰজাই কেৱল ৰজাঘৰীয়া প্ৰতিষ্ঠানবোৰলৈ অজৰ অমৰ চাকৰি বিচাৰিহে গৈছিল। বাকী কাপোৰ কানি, চিকিৎসালয়, পাঠশালা, যাতায়ত ইত্যাদিৰ বাবে সেই হনুমানশ্ৰী সদাগৰৰ শৰণাপন্ন হৈছিল। কাৰণ তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ সেৱা মূল্য বহুত বেছি হ’লেও বিশ্বাসযোগ্য আছিল।\nবাসু এইবাৰ অলপ সময় মনে মনে থাকিল।\n: তাৰপাছত? সেই ৰজাঘৰীয়া অনুষ্ঠানবোৰৰনো কি হ’ল?\nমই সুধিলো তাক।\n: হয়তো কিবা অভিশাপ লাগিল। বেচিভাগ অনুষ্ঠান মাটিৰ সৈতে মিলি গ’ল। কিছুমান কেলধোপ কেলধোপকৈ জীয়াই থাকিল। পিছৰ সিংহাসনত বহা ৰজাবোৰে মাজতে এবাৰ দুবাৰ কৰ্মচাৰীবোৰক এমাহ দুমাহৰ বেতন দি কোনোমতে অনুষ্ঠানকেইটা চলাই নিলে। কিন্তু এদিন ৰজাই হাত দাঙি দিলে। বিষয়া কৰ্মচাৰীসকলক ক’লে, ‘ক্ষমা কৰিব। আপোনালোকৰ এই প্ৰতিষ্ঠান আমি চলাই যাবৰ মই মুঠেও উপযুক্ত নহয়। আপোনালোকে যদি প্ৰতিষ্ঠানবোৰ চলি থকাটো বিচাৰিছে। তেনেহ’লে মই খুব বেছি এইবোৰ সদাগৰ হনুমানশ্ৰীক গতাই দিয়াৰ বাহিৰে উপায় নাই। আপোনালোকক কেনেকৈ খুৱাই বোৱাই ৰাখে, কাক ৰাখে, কাক নাৰাখে সেয়া তেওঁৰ কথা।’\nলগে লগে চিঞৰ বাখৰ হুলস্থুল আৰম্ভ হৈ গ’ল।\nহনুমানশ্ৰীৰ দৰে এটা বজ্জাত, বদমাছৰ লগত আমাক ঠেলি দিব বিচাৰিছে! আপুনি ৰজা হৈ প্ৰজাৰ কথা চিন্তা নকৰি সদাগৰৰ সৈতে হাত মিলাইছে। চিন্তাবিদসকলৰ এচামে ৰাজ্যৰ এই দুৰৱস্থাৰ বাবে ৰজাক দোষ দি আহিছে। এচামে আকৌ প্ৰজাক দোষ দি আহিছে। কিছু চিন্তাবিদে কয়, ৰজা অসৎ আৰু দুৰ্নীতিপৰায়ণ আছিল। কিছু চিন্তাবিদে আকৌ কয়, ওঁহো, প্ৰজাহে অসৎ আৰু দুৰ্নীতিপৰায়ণ আছিল। ইয়াৰ প্ৰকৃত উত্তৰ আজিও ওলোৱা নাই। আচ্ছা দাদা, আহোঁ মই। মোৰ বাছ পালেহি।\n: এই বাসু, পাছৰখিনি কৈ যা আকৌ।\n: পাছৰখিনি কি হ’ল ময়ো পঢ়া নাই দাদা। এইটো ক’বলৈ গ’লে এটা মস্ত সাঁথৰ।\nএনেতে বাসু একেজাপে সন্মুখত ৰৈ যোৱা বাছখনত জপিয়াই উঠিল। সি ফুট ষ্টেপটোত থিয় হৈ হেন্দেলডালত ধৰি ওলমি মোলৈ চাই চিঞৰিলে।\nনিংনি ভাৱৰীয়াৰ বিষয়ে দুআষাৰ – ইলি তালুকদাৰ\nএ লেটাৰ টু গড – গীতিকা শইকীয়া\nDhruba Jyoti Arjuna says:\nবাস্তৱৰ নিৰ্মোহ অালংকাৰিক বিশ্লেষণ ।\nপুৰনি কাহিনী , ভাল লাগিল ,কিন্তু এতিয়াও নতুন চৰিত্ৰ আহি কাহিনীবোৰ আওৰাই আছে\nঅনুৰূপ মহন্ত says:\nবৰ্তমান আমাৰ সমাজ খন যিদৰে চলিছে, এটা সময়ত এনেকুৱাই হবগৈ।\nAnisha saikia deka says:\nঅভিজিৎ কাশ্যপ (চিকু) says:\nপঢ়ি যাওঁতে শেষৰফালে মনলৈ এটা কথাই আহিছিল “বৰ্তমান সময়ক লৈ সাংঘাটিক ব্যংগ”।