১ রাজাবলি 8 - पवित्र बाइबिल [ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন] - (১রাজ 8)\n১ রাজাবলি 8\nপাছত চলোমনে দায়ূদৰ নগৰ অৰ্থাৎ চিয়োনৰ পৰা যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক আনিবৰ কাৰণে, ইস্ৰায়েলৰ পৰিচাৰকসকলক আৰু ফৈদৰ প্ৰধান লোকসকলক, ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলৰ পিতৃ-বংশৰ বিষয়াসকলক যিৰূচালেমলৈ আহ্বান কৰিলে, আৰু তেওঁৰ সন্মুখত গোট খুৱালে।\nতাতে এথানী নামেৰে সপ্তম মাহৰ উৎসৱৰ সময়ত ইস্ৰায়েলৰ সকলো লোক চলোমন ৰজাৰ ওচৰলৈ আহি একগোট হৈছিল।\nতাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ পৰিচালকসকল আহিল, আৰু পুৰোহিতসকলে নিয়ম-চন্দুক তুলি ল’লে।\nতেওঁলোকে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক, সাক্ষাৎ কৰা তম্বু আৰু তম্বুৰ ভিতৰত থকা সকলো পবিত্ৰ বস্তুবোৰ আনিলে৷ এই সকলো বস্তু পুৰোহিত আৰু লেবীয়াসকলে আনিলে।\nতেতিয়া চলোমন ৰজাৰ সৈতে ইস্ৰায়েলৰ গোটেই লোক সকলে নিয়ম-চন্দুকৰ আগত অসংখ্য ভেড়া আৰু গৰু আদি বলিদান কৰিছিল।\nপুৰোহিতসকলে যিহোৱাৰ নিয়ম-চন্দুক গৃহৰ অন্তঃস্থানলৈ অৰ্থাৎ মহা পবিত্ৰ স্থানলৈ লৈ গৈ কৰূব দুটাৰ ডেউকাৰ তলত তাৰ নিজৰ ঠাইত স্থাপন কৰিছিল।\nকিয়নো কৰূব দুটাই নিয়ম-চন্দুকৰ ঠাইৰ ওপৰত ডেউকা মেলি আছিল আৰু কৰূব দুটাই নিয়ম-চন্দুক আৰু তাৰ কানমাৰি ঢাকি ধৰি আছিল।\nসেই দুডাল কানমাৰি ইমান দীঘল যে, তাৰ মুৰ অন্তঃস্থানৰ সন্মুখত থকা পবিত্ৰ স্থানৰ পৰা দেখা যায়; কিন্তু তাক বাহিৰৰ পৰা দেখা নাযায়, সেইবোৰ আজিলৈকে সেই ঠাইত আছে।\nমিচৰ দেশৰ পৰা ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকল ওলাই অহা কালত, যিহোৱাই তেওঁলোকে সৈতে এটি নিয়ম স্থাপন কৰা সময়ত, হোৰেব পৰ্ব্বতত মোচিয়ে নিয়ম-চন্দুকৰ ভিতৰত যি দুখন শিলৰ ফলি ৰাখিছিল, তাৰ বাহিৰে তাত আৰু একো নাছিল।\nপাছত পুৰোহিতসকলে পবিত্ৰ-স্থানৰ পৰা ওলাই আহোতে, যিহোৱাৰ গৃহ মেঘেৰে এনেকৈ পৰিপূৰ্ণ হৈছিল যে,\nপুৰোহিতসকলে পৰিচৰ্যা কৰিবৰ অৰ্থে থিয় হৈ থাকিব নোৱাৰা হৈছিল; কিয়নো যিহোৱাৰ গৃহ যিহোৱাৰ প্ৰতাপেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈছিল।\nতেতিয়া চলোমনে ক’লে, “যিহোৱাই এইদৰে কৈছে, বোলে, তেওঁ ঘোৰ অন্ধকাৰত বাস কৰিব খুজিছে,\nইস্ৰায়েলৰ গোটেই সমাজ থিয় হৈ থাকোতে ৰজাই এইদৰে গোটেই সমাজলৈ চাই আশীৰ্ব্বাদ কৰিছিল।\nতেওঁ আৰু ক’লে, “ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা ধন্য হওঁক; কিয়নো তেওঁ মোৰ পিতৃ দায়ূদক নিজ মুখেৰে কথা কৈছিল আৰু নিজ হাতেৰে এই বাক্য সিদ্ধও কৰিছিল আৰু কৈছিল যে,\n‘মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলসকলক মিচৰৰ পৰা উলিয়াই অনা দিনৰে পৰা, মই মোৰ নাম ৰাখিবৰ বাবে গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ ইস্ৰায়েলৰ আটাই ফৈদৰ মাজৰ কোনো নগৰ মনোনীত কৰা নাই৷ কিন্তু মোৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ ওপৰত ৰাজত্ব কৰিবলৈ দায়ূদক মনোনীত কৰিলোঁ।’\nআৰু ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নামৰ উদ্দেশ্যে এটা গৃহ সাজিবলৈ মোৰ পিতৃ দায়ূদৰ মন আছিল।\nকিন্তু যিহোৱাই মোৰ পিতৃ দায়ূদক ক’লে, ‘মোৰ নামৰ উদ্দেশ্যে এটা গৃহ সাজিবলৈ তুমি মন কৰিছা, ভাল কৰিছা৷\nতথাপি তুমি সেই গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ নাপাবা; কিন্তু তোমাৰ ঔৰসত যি পুত্ৰ জন্মিব; তেঁৱেই মোৰ নামৰ উদ্দেশ্যে সেই গৃহ সাজিব।\nএই বাক্য যিহোৱাই কৈছিল আৰু তেওঁ তাক সাম্ফলো কৰিছিল; কিয়নো যিহোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞা অনুসাৰে মই মোৰ পিতৃ দায়ূদৰ পদত নিযুক্ত হৈ আৰু ইস্ৰায়েলৰ সিংহাসনৰ ওপৰত বহি, ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ নামৰ উদ্দেশ্যে এই গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিলোঁ।\nআৰু যিহোৱাই আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা উলিয়াই অনা কালত তেওঁলোকৰ সৈতে কৰা নিয়মটি থকা যি নিয়ম-চন্দুক, তাৰ বাবে মই ইয়াত এটা ঠাই যুগুত কৰিলোঁ।”\nচলোমনে ইস্ৰায়েলৰ গোটেই সমাজৰ সাক্ষাতে যিহোৱাৰ যজ্ঞবেদীৰ আগত থিয় হৈ স্বৰ্গৰ ফাললৈ হাত মেলিলে।\nতেওঁ ক’লে, “হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, ওপৰত থকা স্বৰ্গত আৰু তলত থকা পৃথিৱীত আপোনাৰ তুল্য কোনো ঈশ্বৰ নাই; আৰু সকলো হৃদয়েৰে তোমাৰ আগত আচৰণ কৰোঁতা তোমাৰ দাস সকললৈ, আপুনি দয়া আৰু নিয়মটি ৰক্ষা কৰোঁতা;\nআপোনৰ দাস মোৰ পিতৃ দায়ূদলৈ আপুনি যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, তাক আপুনি তেওঁলৈ পালন কৰিলে৷ এনে কি আপুনি নিজ মুখেৰে কৈ আজিৰ দৰে নিজ হাতেৰে তাক সিদ্ধও কৰিলে।\nএই হেতুকে এতিয়া হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, আপুনি মোৰ পিতৃ দায়ূদক কৈছিল, ‘তুমি মোৰ আগত যেনেকৈ চলিছা, সেইদৰে যদি তোমাৰ সন্তান সকলে মোৰ সন্মুখত চলিবলৈ নিজ নিজ পথত সাৱধান থাকে, তেনেহলে মোৰ দৃষ্টিত ইস্ৰায়েলৰ সিংহাসনৰ ওপৰত বহিবলৈ তোমাৰ সম্বন্ধীয়া মানুহৰ অভাৱ নহ’ব’, এইদৰে আপোনাৰ দাসৰ আগত যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল, সেই প্ৰতিজ্ঞাকে আপোনাৰ এই দাসলৈ পালন কৰক।\nএতিয়া হে ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ, মই বিনয় কৰোঁ, আপোনাৰ দাস মোৰ পিতৃ দায়ূদক আপুনি যি বাক্য কৈছিল, সেয়ে সাম্ফল হওঁক।\nকিন্তু বাস্তৱিকতে ঈশ্বৰে পৃথিৱীত বাস কৰিব নে? চাওঁক, স্বৰ্গই আৰু স্বৰ্গৰো স্বৰ্গই আপোনাক ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে মই নিৰ্ম্মাণ কৰা গৃহই জানো পাৰিব!\nতথাপি, এই নিমিত্তে, আপোনাৰ দাসে এই ঠাইৰ ফাললৈ মুখ কৰি কৰা প্ৰাৰ্থনা শুনিবলৈ, আপুনি আপোনাৰ দাসৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু মিনতি গ্ৰহণ কৰি, আপোনাৰ দাসে আজি আপোনাৰ আগত কৰা কাতৰোক্তি আৰু প্ৰাৰ্থনালৈ কাণ দিয়ক।\nহে মোৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, এই মন্দিৰৰ ফাললৈ আপোনাৰ চকু দিনে ৰাতিয়ে মুকলি হৈ থাকক, যিদৰে আপুনি কৈছিল বোলে, ‘মোৰ নাম আৰু মোৰ উপস্থিতি তাত হ’ব’ যাতে যিসকলে এই গৃহৰ ফাললৈ মুখ কৰি নিবেদন কৰিব, সেই নিবেদন আপোনালৈ শুনা যাব৷\nসেয়েহে যেতিয়া আপোনাৰ দাস ও আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলে এই ঠাইৰ ফাললৈ মুখ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিব, তেতিয়া আপুনি তেওঁলোকৰ মিনতিলৈ কাণ দিব, এনে কি, আপুনি আপোনাৰ বাসস্থান স্বৰ্গত থাকি তাক শুনিব আৰু শুনি ক্ষমা কৰিব।\nকোনোৱে নিজ চুবুৰীয়াৰ অহিতে পাপ কৰিলে, যদি তেওঁক এক শপত খাবলৈ দিয়া যায় আৰু তেওঁ আহি এই গৃহত আপোনাৰ যজ্ঞবেদীৰ সন্মুখত শপত খায়,\nতেন্তে আপুনি স্বৰ্গত থাকি সেই নিবেদন শুনিব আৰু কাৰ্য কৰি আপোনাৰ দাসবোৰৰ বিচাৰ নিস্পত্তি কৰি, দোষীক দোষী কৰি তেওঁৰ কৰ্মৰ ফল তেওঁৰ মূৰৰ ওপৰত দিব আৰু নিৰ্দ্দোষীক নিৰ্দ্দোষী কৰি তেওঁৰ ধাৰ্মিকতাৰ ফল তেওঁক দিব।\nআপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলে আপোনাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰাৰ বাবে শত্ৰুৰ আগত পৰাজিত হৈ যদি আপোনাৰ ওচৰলৈ ঘূৰি আহে, আৰু আপোনাৰ নাম স্বীকাৰ কৰি এই গৃহত আপোনাৰ সন্মুখত প্ৰাৰ্থনা আৰু মিনতি কৰে,\nতেন্তে আপুনি স্বৰ্গত থাকি সেই প্রাৰ্থনা, নিবেদন শুনি আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ পাপ ক্ষমা কৰিব আৰু আপুনি তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক দিয়া দেশলৈ তেওঁলোকক ওভোতাই আনিব।\nলোকসকলে আপোনাৰ অহিতে পাপ কৰাৰ কাৰণে যেতিয়া আকাশ বন্ধ হৈ বৰষুণ নাইকিয়া হ’ব - তেতিয়া যদি তেওঁলোকে এই ঠাইৰ ফাললৈ মুখ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে, আপোনাৰ নাম স্বীকাৰ কৰে, আৰু আপুনি তেওঁলোকক দুখ দিয়া সময়ত নিজ নিজ পাপৰ পৰা ঘূৰে,\nতেন্তে আপুনি স্বৰ্গত থাকি তাক শুনিব, আৰু আপোনাৰ দাসবোৰৰ আৰু নিজ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ পাপ ক্ষমা কৰি, তেওঁলোকে যাব লগীয়া সজ পথৰ বিষয়ে তেওঁলোকক শিক্ষা দিব আৰু আপুনি আপোনাৰ লোকসকলক আধিপত্যৰ অৰ্থে দিয়া দেশত বৰষুণ বৰষাব।\nদেশৰ মাজত যদি আকাল কি মহামাৰী হয়, শস্য ককৰ্ত্তনীয়া কি ৰঙামূৰীয়া হয়, নাইবা ফৰিং কি পোক হয় আৰু যদি তেওঁলোকৰ শত্ৰুৱে তেওঁলোকৰ দেশৰ নগৰবোৰত তেওঁলোকক অৱৰোধ কৰে -\nতেন্তে যি কোনো আপদ বা ৰোগ হওক, যদি কোনো মানুহে বা আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ মাজৰ কোনো লোকে নিজ মনৰ পীড়া জানি এই গৃহৰ ফাললৈ নিজ হাত মেলে,\nতেন্তে তেওঁৰ যি কোনো প্ৰাৰ্থনা কি মিনতি হওক, আপুনি নিজ বাসস্থান স্বৰ্গত থাকি তাক শুনিব, ক্ষমা কৰিব আৰু কাৰ্য কৰি প্ৰতিজন লোকৰ মন জানি, কিয়নো আপুনি, কেৱল আপুনিহে আটাই মনুষ্য সন্তান সকলৰ মন জানে; তেওঁলোকৰ নিজ নিজ কৰ্মৰ দৰে ফল দিব;\nআমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক আপুনি দিয়া দেশত তেওঁলোকে জীয়াই থকা আটাই দিনত আপোনাক ভয় কৰিবৰ বাবেই ইয়াকে কৰিব।\nতদুপৰি আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ লোকৰ মাজৰ নোহোৱা বিদেশী লোকে যেতিয়া আপোনাৰ নামৰ গুণ শুনি দূৰ দেশৰ পৰা আহিব -\nকিয়নো সিহঁতে আপোনাৰ মহান নাম, বলৱান হাত আৰু মেলা বাহুৰ কথা শুনিব; আৰু আহি এই মন্দিৰৰ ফাললৈ মুখ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিব,\nতেতিয়া, আপোনাৰ বাসস্থান স্বৰ্গত থাকি তাক শুনিব আৰু সেই বিদেশী লোকে আপোনালৈ কৰা আটাই প্ৰাৰ্থনাৰ দৰে তালৈ কাৰ্য কৰিব। আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ দৰে আপোনাক ভয় কৰিবৰ অৰ্থে, পৃথিৱীৰ আটাই জাতিয়ে যেন আপোনাৰ নাম জানিব আৰু মই সজা এই গৃহ যে আপোনাৰ নামেৰে প্ৰখ্যাত, তাকো যেন জানিব৷\nআৰু আপুনি আপোনাৰ প্ৰজাক যি কোনো বাটেদি পঠায় সেই বাটেদি যদি তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰে সৈতে যুদ্ধ কৰিবলৈ ওলাই যায় আৰু আপোনাৰ মনোনীত এই নগৰৰ ফালে আৰু আপোনাৰ নামৰ কাৰণে মই সজা এই গৃহৰ ফালে যদি মুখ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে,\nতেন্তে আপুনি স্বৰ্গত থাকি তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু মিনতি শুনিব, আৰু তেওঁলোকৰ বিচাৰ নিস্পত্তি কৰিব।\nধৰি লওঁক, তেওঁলোকে যদি আপোনাৰ বিৰুদ্ধে পাপ কৰে, (কিয়নো পাপ নকৰা মানুহ কোনো নাই;) আৰু আপুনি তেওঁলোকলৈ ক্রুদ্ধ হৈ তেওঁলোকক যদি শত্ৰুৰ হাতত শোধাই দিয়ে, আৰু তাতে যদি তেওঁলোকৰ শত্ৰুবোৰে তেওঁলোকক বন্দী কৰি দূৰত বা ওচৰত থকা শত্ৰুৰ দেশলৈ লৈ যায়,\nতথাপি তেওঁলোকে যদি বন্দী কৰি নিয়া দেশত নিজে বিবেচনা কৰি মন ঘূৰাই, আৰু তেওঁলোকে বন্দী কৰি নিয়াসকলৰ দেশত থাকি আপোনাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি, ‘আমি পাপ কৰিলোঁ, আমি অপথে গলোঁ, আমি কুকৰ্ম কৰিলোঁ’,\nএই বুলি তেওঁলোকক বন্দী কৰি নিয়া তেওঁলোকৰ শত্ৰুৰ দেশত সকলো মনে সকলো চিত্তে আপোনালৈ উভতি আহে, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰ-পিতৃসকলক আপুনি দিয়া তেওঁলোকৰ দেশৰ ফালে, আপোনাৰ মনোনীত নগৰৰ ফালে, আৰু আপোনাৰ নামৰ বাবে মই নিৰ্ম্মাণ কৰা এই গৃহৰ ফালে মুখ কৰি যদি আপোনাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰে,\nতেন্তে আপুনি আপোনাৰ বাসস্থান স্বৰ্গত থাকি তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদন শুনিব, আৰু তেওঁলোকৰ বিচাৰ নিস্পত্তি কৰিব;\nকিয়নো তেওঁলোক লোহাৰ কুণ্ড স্বৰূপ মিচৰ দেশৰ পৰা অনা আপোনাৰ প্ৰজা আৰু আপোনাৰ আধিপত্য।\nআপোনাৰ দাস আৰু আপোনাৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলী লোকসকলে যি কোনো সময়ত প্ৰাৰ্থনা কৰিব, সেই সময়ত তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনালৈ কাণ দিবলৈ আপোনাৰ দাস আৰু আপোনাৰ প্ৰজাৰ সেই মিনতিলৈ আপোনাৰ চকু যেন মুকলি হৈ থাকে, এই কাৰণে তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থনা শুনিব।\nকিয়নো, হে প্ৰভু যিহোৱা, আমাৰ ওপৰ-পিতৃসকলক মিচৰ দেশৰ পৰা অনা কালত আপোনাৰ দাস মোচিৰ দ্বাৰাই যেনেকৈ কৈছিল, তেনেকৈ আপোনাৰ আধিপত্য হ’বলৈ তেওঁলোকক পৃথিৱীৰ আটাই জাতিবোৰৰ পৰা আপুনিয়েই পৃথক কৰিলে।”\nযিহোৱাৰ সন্মুখত এইদৰে প্ৰাৰ্থনা আৰু নিবেদন কৰাৰ পাছত, চলোমনে যিহোৱাৰ যজ্ঞবেদিৰ সন্মুখত যেনেদৰে আঠুকাঢ়ি পৰি স্বৰ্গৰ ফালে চাই আছিল, সেইদৰে চাই থকাৰ পৰা তেওঁ উঠি থিয় হ’ল।\nতাৰ পাছত ইস্ৰায়েলৰ গোটেই সমাজলৈ চাই, আশীৰ্ব্বাদ কৰি উচ্চস্বৰে ক’লে,\n“যিজন সৰ্ব্বশক্তিমান ঈশ্বৰে নিজৰ সকলো প্ৰতিজ্ঞা অনুসাৰে নিজৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েলক বিশ্ৰাম দিছে, সেই যিহোৱা ধন্য হওঁক; তেওঁ নিজ দাস মোচিৰ দ্বাৰাই যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে, সেই উত্তম প্ৰতিজ্ঞাৰ এটা বিষয়ো বিফল হ’ব দিয়া নাই।\nতেওঁৰ সকলো পথত চলিবলৈ আৰু আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক দিয়া তেওঁৰ আজ্ঞা, বিধি আৰু শাসন-প্ৰণালীবোৰ পালন কৰিবলৈ আমাৰ মন নিজলৈ আকৰ্ষণ কৰক।\nআৰু যি সকলো কথাৰে মই যিহোৱাৰ আগত নিবেদন কৰিলোঁ, দিনে ৰাতিয়ে তেওঁৰ কাষ চাপা, যাতে দাসকলৰ বাবে তেওঁ সহায় কৰিব, আৰু দিনে দিনে যেনে প্ৰয়োজন, তেনেকৈ তেওঁ নিজ দাস আৰু নিজ প্ৰজা ইস্ৰায়েলৰ বিচাৰ নিস্পত্তি কৰিব;\nযিহোৱাই যে ঈশ্বৰ, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ঈশ্বৰ নাই, ইয়াক পৃথিৱীৰ সকলো জাতিয়ে জানিবৰ বাবে, এই যি সকলো কথাৰ দ্বাৰাই মই যিহোৱাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ, মোৰ এই সকলো কথা দিনে ৰাতিয়ে আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত উপস্থিত হৈ থাকক।\nএই হেতুকে আজিৰ দৰে তেওঁৰ বিধিমতে আচৰণ কৰিবলৈ আৰু তেওঁৰ আজ্ঞা পালন কৰিবলৈ আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আগত তোমালোকৰ মন সিদ্ধ হওক।”\nপাছত ৰজা আৰু তেওঁৰে সৈতে গোটেই ইস্ৰায়েলে যিহোৱাৰ সাক্ষাতে বলিদান কৰিলে।\nআৰু চলোমনে যিহোৱাৰ উদ্দেশে দিয়া মঙ্গলাৰ্থক বলিস্বৰূপে বাইশ হাজাৰ গৰু আৰু এক লাখ বিশ হাজাৰ ভেড়া ও ছাগলী উৎসৰ্গ কৰিলে। এইদৰে ৰজা আৰু ইস্ৰায়েলৰ সকলো সন্তানে যিহোৱাৰ গৃহৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।\nসেই দিনা ৰজাই যিহোৱাৰ গৃহৰ সন্মুখত থকা চোতালৰ মাজভাগ পবিত্ৰ কৰিছিল; কিয়নো সেই ঠাইতেই তেওঁ হোম-বলি, ভক্ষ্য নৈবেদ্য আৰু মঙ্গলাৰ্থক বলিৰ তেল উৎসৰ্গ কৰিছিল; কাৰণ হোম-বলি, ভক্ষ্য নৈবেদ্য আৰু মঙ্গলাৰ্থক বলিৰ তেল ধৰিবলৈ যিহোৱাৰ সন্মুখত থকা পিতলৰ যজ্ঞবেদী সৰু আছিল।\nএইদৰে সেই সময়ত চলোমন আৰু তেওঁৰ লগৰ গোটেই ইস্ৰায়েলে হমাতৰ প্ৰবেশ স্থানৰ পৰা মিচৰ-জুৰিলৈকে মহা সমাজ হৈ, সাত দিন আৰু সাত দিন, মুঠতে চৌদ্ধ দিন আমাৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে উৎসৱ কৰিছিল।\nপাছত অষ্টম দিনা তেওঁ লোকসকলক বিদায় দিলে আৰু তেওঁলোকে ৰজাক ধন্যবাদ কৰি, যিহোৱাই তেওঁৰ দাস দায়ুদ আৰু তেওঁৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকসকললৈ কৰা মঙ্গলৰ কাৰণে আনন্দিত আৰু সন্তুষ্ট হৈ নিজ নিজ তম্বুলৈ গুচি গ’ল।\n১ রাজাবলি 8:1\n১ রাজাবলি 8:2\n১ রাজাবলি 8:3\n১ রাজাবলি 8:4\n১ রাজাবলি 8:5\n১ রাজাবলি 8:6\n১ রাজাবলি 8:7\n১ রাজাবলি 8:8\n১ রাজাবলি 8:9\n১ রাজাবলি 8:10\n১ রাজাবলি 8:11\n১ রাজাবলি 8:12\n১ রাজাবলি 8:14\n১ রাজাবলি 8:15\n১ রাজাবলি 8:16\n১ রাজাবলি 8:17\n১ রাজাবলি 8:18\n১ রাজাবলি 8:19\n১ রাজাবলি 8:20\n১ রাজাবলি 8:21\n১ রাজাবলি 8:22\n১ রাজাবলি 8:23\n১ রাজাবলি 8:24\n১ রাজাবলি 8:25\n১ রাজাবলি 8:26\n১ রাজাবলি 8:27\n১ রাজাবলি 8:28\n১ রাজাবলি 8:29\n১ রাজাবলি 8:30\n১ রাজাবলি 8:31\n১ রাজাবলি 8:32\n১ রাজাবলি 8:33\n১ রাজাবলি 8:34\n১ রাজাবলি 8:35\n১ রাজাবলি 8:36\n১ রাজাবলি 8:37\n১ রাজাবলি 8:38\n১ রাজাবলি 8:39\n১ রাজাবলি 8:40\n১ রাজাবলি 8:41\n১ রাজাবলি 8:42\n১ রাজাবলি 8:43\n১ রাজাবলি 8:44\n১ রাজাবলি 8:45\n১ রাজাবলি 8:46\n১ রাজাবলি 8:47\n১ রাজাবলি 8:48\n১ রাজাবলি 8:49\n১ রাজাবলি 8:50\n১ রাজাবলি 8:51\n১ রাজাবলি 8:52\n১ রাজাবলি 8:53\n১ রাজাবলি 8:54\n১ রাজাবলি 8:55\n১ রাজাবলি 8:56\n১ রাজাবলি 8:58\n১ রাজাবলি 8:59\n১ রাজাবলি 8:60\n১ রাজাবলি 8:61\n১ রাজাবলি 8:62\n১ রাজাবলি 8:63\n১ রাজাবলি 8:64\n১ রাজাবলি 8:65\n১ রাজাবলি 8:66


শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন — Vikaspedia\nশিক্ষাৰ অধিকাৰ আইনখন কি?\nএই আইনৰ ইতিহাস\nসঘনাই উত্থাপিত প্ৰশ্নসমূহ\nশিক্ষাৰ অধিকাৰ বিধেয়কত ভাৰতে অনুমোদন জনালে\nকন্যা শিশুৰ কল্যান\nৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযান\nমাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি আৰু কৌশল:\nআনুষ্ঠানিক সংস্কাৰ আৰু সমল প্ৰতিস্থানবোৰ শক্তিশালী কৰা\nপঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থাক জড়িত কৰা\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় আৰু জৱাহাৰ নৱোদয় বিদ্যালয়\nকন্যা শিশুৰ শিক্ষা\nশাৰীৰিকভাৱে অসমৰ্থ, পৃথকভাৱে সমৰ্থ, বিশেষ যত্ন লব লগা শিশুৰ শিক্ষা\nএই আইনৰ অধীনত ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সীয়া সকলো শিশুৱে বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ অধিকাৰ পা'ব। ভাৰতৰ সংবিধানৰ ৮৬ তম সংশোধনত ২১(ক) দফাত এই আইন যোগ কৰা হয়।\nএই সংশোধনৰ যোগেৰে শিক্ষাৰ অধিকাৰক কাৰ্য্যকৰী কৰাৰ আশা কৰা হৈছে। সকলো চৰকাৰী বিদ্যালয়ে শিশুক বিনামূলীয়া শিক্ষা প্ৰদান কৰিব আৰু বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা সমিতিৰ দ্বাৰা এই বিদ্যালয়সমূহ পৰিচালিত হ’ব। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়বোৰে অতি কমেও ২৫ শতাংশ শিশুক কোনো ধৰণৰ মাচুল নোলোৱাকৈ নামভৰ্তি কৰিব লাগিব।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আয়োগ গঠন হ’ব আৰু এই আয়োগে প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ গুনগত মান আৰু সকলো দিশ পৰ্য্যবেক্ষণ কৰিব।\nসংবিধানৰ ৮৬ সংশোধনত ২১(ক) দফাৰ যোগেৰে ৬-১৪ বছৰ বয়সৰ সকলো শিশুৱে বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা পোৱাটো শিশুৰ মৌলিক অধিকাৰ বুলি কোৱা হয়।\nউপৰোক্ত দফাৰ বক্তব্যৰ ভিত্তিত প্ৰথমখন খচৰা আইন- শিশুৰ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষাৰ মৌলিক অধিকাৰ বিধেয়ক ২০০৩ প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু ২০০৩ চনৰ অক্টোবৰতে ইয়াক জনসাধাৰণৰ পৰা মন্তব্য আৰু পৰামৰ্শ বিচাৰি ৱেবচাইটত প্ৰকাশ কৰা হয়।\nসৰ্বসাধাৰণ লোকৰ পৰা পোৱা মন্তব্য আৰু পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত সাল-সলনি কৰি বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা বিধেয়ক, ২০০৪ খচৰা প্ৰস্তুত কৰি http://education.nic.in ত প্ৰকাশ কৰা হয়।\nৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা উপদেষ্টা বৰ্ডে খচৰা “শিক্ষাৰ অধিকাৰ” বিধেয়ক প্ৰস্তুত কৰি মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ক জমা দিয়ে। মন্ত্ৰালয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা আয়োগলৈ এই খচৰা পঠিয়ায়। এই আয়োগৰ অধ্যক্ষা ছোনীয়া গান্ধী। আয়োগে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পৰ্য্যবেক্ষণৰ বাবে এই খচৰা প্ৰেৰণ কৰে।\n১৪ জুলাই ২০০৬\nবিত্ত সমিতি আৰু পৰিকল্পনা আয়োগে ধনৰ অভাৱৰ বাবে এই বিধেয়কখন প্ৰত্যাখান কৰে আৰু ৰাজ্যসমূহক প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা লবলৈ পৰামৰ্শ দি এখন আৰ্হি বিধেয়ক ৰাজ্যসমূহলৈ প্ৰেৰণ কৰে।(৮৬ পৰৱৰ্তী সংশোধনত ৰাজ্যসমূহে ইতিমধ্যেই ৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ত ধনৰ অভাৱৰ কথা উল্লেখ কৰিছে)।\n১৯ জুলাই ২০০৬\nCACL, SAFE, NAFER, CABE এ ILP আৰু আন সংস্থাসমূহক এখন পৰিকল্পনা সভালৈ আমন্ত্ৰণ জনায় আৰু তাত লোকসভাৰ আলোচনাৰ ফলাফল পৰ্য্যালোচনা কৰাৰ লগতে সংশ্লিষ্ট সকলক এই সপক্ষে ওকালতি কৰিবলৈ আৰু জিলা আৰু গাঁও পৰ্য্যায়ত কি কৰিব লাগিব সেই বিষয়ে দিশ নিৰ্ণয়ৰ বাবে আলোচনা কৰা হয়।\n১) এই বিধেয়কখন কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ?\nএই বিধেয়কখন এই কাৰণেই গুৰুত্বপূৰ্ণ যে সংবিধান সংশোধন নিশ্চিতভাৱে কাৰ্য্যকৰীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ এইটো প্ৰথম সক্ৰিয় পদক্ষেপ। আৰু এই বিধেয়কৰ গুৰুত্বতা এই কাৰণেই -\nবিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষাৰ আইনগত ব্যৱস্থা।\nপ্ৰতিবেশী এলেকাত একোখনকৈ বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা।\nনিৰ্বাচিত জন প্ৰতিনিধিলৈ উপযুক্তভাৱে কাম কৰিবপৰা এখন বিদ্যালয় মূল্যায়ণ কমিটিৰ ব্যৱস্থা কৰা।\n৬-১৪ বছৰ বয়সীয়া কোনো শিশুৱেই যাতে শ্ৰমিক বা আন উপাৰ্জনমূখী কাম কৰিব নালাগে, সেইটো নিশ্চিত কৰা।\nএই সকলো পদক্ষেপৰ ফলত ৰাজহুৱা বিদ্যালয় ব্যৱস্থাটো উন্নতিৰ ভেটিস্বৰূপ হৈ পৰিব, যাতে সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে অনাগ্ৰসী জনগোটসমূহকে ধৰি সকলো শিশুৱে উন্নত মানৰ শিক্ষা গ্ৰহণৰ সুযোগ পায়।\n২) ৬-১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুকে কিয় সামৰি লোৱা হ’ল?\nএই বিধেয়কখনে প্ৰাথমিকৰপৰা উচ্চ মাধ্যমিক পৰ্য্যায় পৰ্য্যন্ত সকলো শিশুকে শিক্ষা প্ৰদান কৰাটো বাধ্যতামূলক কৰাত গুৰুত্ব দিছে। এই বয়সৰ ভিতৰতে শিশুসকলে উপযুক্ত শিক্ষাৰে ভৱিষ্যতৰ ভেটি প্ৰস্তুত কৰি লব পাৰিব বুলি ভবা হৈছে।\nভাৰতৰ সংবিধান সংশোধন কৰাৰ ৬ বছৰৰ পাছত কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাই শিক্ষাৰ অধিকাৰ বিধেয়কত অনুমোদন জনায়। ৬-১৪ বছৰ বয়সৰ প্ৰতিটো শিশুৱে বাধ্যতামূলক আৰু বিনামূল্যে শিক্ষা বাস্তৱত লাভ কৰাৰ আগতে এই বিধেয়কখন এতিয়া লোকসভাত দাখিল কৰা হ’ব।\nভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ ৬ দশকৰো অধিক কালৰ পাছত ভাৰত চৰকাৰে শিক্ষাৰ অধিকাৰ বিধেয়কখনত অনুমোদন জনাই ৬-১৪ বছৰৰ সকলো শিশুকে বাধ্যতামূলক বিনামূলীয়া শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰ প্ৰদান কৰে।\nকেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাই দীৰ্ঘদিন ধৰি ৰৈ থকা শিক্ষাৰ অধিকাৰ বিধেয়কত অনুমোদন জনাই সকলো শিশুকে বিনামূলীয়া বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ হয়। এই পদক্ষেপৰ ফলত দেশৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অতি প্ৰয়োজনীয় উন্নতিৰ প্ৰভাৱ পৰিব। এই বিধেয়কৰ মূল বিষয়বোৰৰ ভিতৰত আছে:\nপ্ৰতিখন ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ত প্ৰাৰম্ভিক পৰ্য্যায়ত স্থানীয় অনাগ্ৰসী শিশুৰ বাবে ২৫ শতাংশ সংৰক্ষণ। এই শিশুসকলৰ বাবে বিদ্যালয়ে খৰছ কৰা ধন চৰকাৰে যোগান ধৰিব। নামভৰ্তিৰ মাচুল, দান-বৰঙণি আদি ল’ব নোৱাৰিব। নামভৰ্তিৰ বাবে বাছনিৰ ক্ষেত্ৰত শিশু বা পিতৃ-মাতৃৰ সাক্ষাত্‍কাৰ ল’ব নোৱাৰিব।\nএই বিধেয়কত শাৰিৰীক শাস্তি প্ৰদান, আৱদ্ধ কৰি থোৱা, শ্ৰেণীকোঠাৰপৰা বাহিৰ কৰি দিয়া আদি নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। নিৰ্বাচন, দূৰ্যোগ আৰু জনগণনাৰ বাহিৰে আন শিক্ষাৰ লগত জড়িত নথকা কাৰ্য্যত শিক্ষকক নিয়োগ কৰিব নোৱাৰিব। অস্বীকৃতিপ্ৰাপ্তভাৱে বিদ্যালয় স্থাপন কৰিলে দণ্ডিত হ’ব।\nশিক্ষা শিশুসকলৰ মৌলিক অধিকাৰৰ বিষয়টো শিশুৰ প্ৰতি কৰা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগীকাৰ। এই কথা প্ৰত্যক্ষ কৰি ভাৰতৰ বিত্ত মন্ত্ৰী পি চিদাম্বৰমে কয় যে, কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে শিশুসকলক বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্ৰদান কৰাটো এটা আইনগতভাৱে পোৱা কৰ্তব্য হোৱা উচিত।\nতেওঁ লগতে এইটোও কয় যে, যিহেতু কিছুমান ৰাজ্যত বিধান সভাৰ নিৰ্বাচন সমাগত, সেইবাবে মানৱ সম্পদ মন্ত্ৰালয়ে নিৰ্বাচন আয়োগৰ লগত আলোচনা কৰি উক্ত বিধেয়কখন প্ৰকাশ কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব।\nবিধেয়কখনৰ সকলো খুটি-নাটি পৰীক্ষাৰ দায়িত্বত থকা মন্ত্ৰীসকলৰ গোটে এই মাহৰ আৰম্ভণীতে বিধেয়কখনৰ মূল অংশৰ কোনো পৰিৱৰ্তন নকৰাকৈয়ে অনুমোদন কৰিছে। ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়ত স্থানীয় অনাগ্ৰসী শিশুৰ বাবে প্ৰাৰম্ভিক পৰ্য্যায়ত ২৫ শতাংশ আৰক্ষণৰ ব্যৱস্থাও আগৰ দৰেই ৰখা হৈছে। বহুতে এই বিষয়টোক ৰাজ্যৰ সংবিধান প্ৰদত্ত দায়িত্ব ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ ঠেলি দিয়া বুলিও ক’বলৈ বিছাৰে। ৮৬ তম সংবিধান সংশোধনৰে ৬ ৰ পৰা ১৪ বছৰৰ সকলো শিশুকে বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে শিক্ষা অধিকাৰ বিধায়ক প্ৰস্তুত হৈ উঠিছে যদিও এই কামটো কৰিবলৈকে সুদীৰ্ঘ ৬১ বছৰ লাগিল।\n১৯৩৭ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে যেতিয়া শিক্ষাৰ সাৰ্বজনীনকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল তেতিয়াও বিষয়টো অৰ্থৰ অভাৱৰ অজুহাতত বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। সংবিধানে “১১ বছৰ বয়সলৈ সকলো শিশুকে বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলকভাৱে শিক্ষা প্ৰদানৰ চেষ্টা কৰিব লাগে” – এই ধৰণৰ অস্পষ্ট আবেদন ৰাষ্ট্ৰলৈ জনাই থৈ বিষয়টো সামৰিছিল। কিন্তু প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ বাবে এতিয়াও পৰ্য্যাপ্ত বিদ্যালয় নাই।\n২০০২ চনতহে সংবিধানৰ ৮৬ তম সংশোধনৰ দ্বাৰা শিক্ষাক মৌলিক অধিকাৰৰ ভিতৰুৱা কৰা হয়।\n২০০৪ চনত এনডিএ চৰকাৰ ক্ষমতাত থকা সময়ত এখন খছৰা বিধেয়ক প্ৰস্তুত কৰিছিল যদিও সেইবাৰ নিৰ্বাচনত হাৰি যোৱাৰ বাবে সেইখন গৃহীত কৰিব পৰা নগ’ল। বৰ্তমানৰ ইউপিএ চৰকাৰৰ খছৰা বিধেয়কক লৈ অৰ্থব্যৱস্থা আৰু দায়বদ্ধতাৰ বিষয়ত কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ মাজত হোহোকা পিচলা, টনা-আজোৰা কাৰ্য্য অব্যাহত আছে।\nবহু সমালোচকে বয়সৰ প্ৰশ্নও উত্থাপন কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে ৬ বছৰৰ কম আৰু ১৪ বছৰৰ বেছি বয়সৰ শিশুবোৰকো ইয়াৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰিব লাগে। ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰে প্ৰয়োজনকৈ শিক্ষকৰ কম সংখ্যা, শিক্ষা প্ৰদানৰ দক্ষতা নথকা শিক্ষক, বিদ্যালয় ভৱনৰ অনুন্নত আন্ত:গাঁঠনি আদি সম্পৰ্কে কোনো ব্যৱস্থা নোলোৱাকৈ নতুন বিদ্যালয়ৰ স্থাপনৰ চেষ্টা কৰাৰ বিষয়টোও আলোচিত হৈছে।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ বিত্তীয় অনুদানৰ বিষয়টো লৈ প্ৰথম অৱস্থাত আইন আৰু বিত্ত মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা যথেষ্ট বাধা আহিছিল। আইন মন্ত্ৰালয়ে ২৫ শতাংশ আৰক্ষণৰ বিষয়টোত সমস্যা হব বুলি ভাবিছিল। মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে মুঠ খৰছৰ পৰিমাণ প্ৰতি বছৰে ৫৫০০০ কোটি টকা হ’ব বুলি হিচাব উলিয়াইছে।\nপৰিকল্পনা আয়োগে বিত্তৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ অপৰাগতা প্ৰকাশ কৰিছে। ৰাজ্য চৰকাৰে আংশিক খৰছ বহন কৰিবলৈও অমান্তি হৈছে। সেয়ে কেন্দ্ৰই সকলোবোৰ নিজৰ পৰাই বহন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছে।\nখছৰা বিধেয়কৰ লক্ষ্য মতে তিনি বছৰৰ ভিতৰত প্ৰতি চুবুৰীয়া অঞ্চলত একোখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন হ’ব।\nমহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে কন্যা শিশুৰ কল্যান আৰু উন্নয়নৰ বাবে বহুতো আঁচনি হাতত লৈছে। ২০০৮-০৯ বৰ্ষত দেশৰ ৭ খন ৰাজ্যৰ ১১ টা উন্নয়ন খণ্ডত “ধনলক্ষ্মী” নামৰ এখন আঁচনিৰ অগ্ৰণী প্ৰকল্প হিচাপে ৰূপায়ণ কৰা হয়। এই আঁচনিৰ অধীনত কন্যা শিশুৰ বাবে চৰ্তসাপেক্ষে নগদ ধন হস্তান্তৰৰ ব্যৱস্থা আছে। ৰাজ্যসভাত এক লিখিত প্ৰশ্নৰ উত্তৰত নাৰী আৰু শিশু উন্নয়নৰ ৰাজ্যমন্ত্ৰী শ্ৰীমতী কৃষ্ণা টিৰথে এই কথা প্ৰকাশ কৰে।\nমন্ত্ৰী গৰাকীয়ে লগতে কয় যে, জন্ম পঞ্জীয়ন, প্ৰতিষেধক, নামভৰ্তি আৰু অষ্টম মান শ্ৰেণীলৈকে পঢুৱাবলৈ এই আঁচনিৰ অধীনত কন্যা শিশুৰ পৰিয়াললৈ নগদ ধন হস্তান্তৰ কৰাৰ উপৰিও যদি ছোৱালীজনী ১৮ বছৰ বয়সলৈ বিয়া নহয় তাৰ বাবে বীমাৰ ব্যৱস্থাও আছে। ২০০৮-০৯ কালছোৱাত মুঠ ৭৯,৫৫৫ গৰাকী কন্যা শিশু এই আঁচনিৰ দ্বাৰা উপকৃত হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে।\nবয়সন্ধি (১১-১৮ বছৰীয়া) ছোৱালীৰ বাবে ৬,১১৮ টা সংহত শিশু উন্নয়ন আঁচনিৰ মাজেৰে কিশোৰী শক্তি যোজনা নামৰ আঁচনিখন ৰূপায়ন কৰা হৈছে। এই আঁচনিৰ অধীনত সংহত শিশু উন্নয়ন আঁচনিৰ আন্ত:গাঁঠনি ব্যৱহাৰ কৰি এই কিশোৰীসকলৰ আত্মবিকাশ, পৰিপুষ্টি আৰু স্বাস্থ্যৰ স্থিতি, সাক্ষৰতা আৰু সংখ্যা জ্ঞান, কাৰিকৰী দক্ষতা, আদি প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nকিশোৰীৰ বাবে পৰিপুষ্টিৰ কাৰ্য্যসূচীৰ অগ্ৰণী আঁচনি দেশৰ ৫১ খন জিলাত ৰূপায়ন কৰা হৈছে। ১১-১৯ বছৰৰ ভিতৰৰ অপুষ্টিত ভোগা প্ৰতিগৰাকী ছোৱালীৰ বাবে প্ৰতিমাহে ৬ কেজিকৈ খাদ্য শস্যৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nধনলক্ষ্মী আঁচনিৰ বাবে ২০০৯-২০১০ বৰ্ষত মুঠ ১০ কোটি টকা ধাৰ্য্য কৰা হৈছে। কিশোৰী শক্তি যোজনাত ৰাজ্যসমূহৰ বাবে ২০০৯-২০১০ বৰ্ষত ৭১.৩০ কোটি টকা ধাৰ্য্য কৰা হৈছে। এই ধন প্ৰতিটো প্ৰকল্পত প্ৰতিবছৰত ১.১ লাখকৈ ৰাজ্য চৰকাৰলৈ মোকলাই দিয়া হ’ব। ২০০৯-২০১০ বৰ্ষত কিশোৰীৰ বাবে পৰিপুষ্টি কাৰ্য্যসূচীৰ বাবে ১৬২.২২ কোটি টকা ধাৰ্য্য কৰা হৈছে। সাম্ভাব্য হিতাধিকাৰীৰ সংখ্যাৰ ভিত্তিত ৰাজ্যৰ বাবে ধনৰ পৰিমাণ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হ’ব।\nমাধ্যমিক শিক্ষাত অষ্টম শ্ৰেণীৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ আৰু মানদণ্ড উন্নত কৰাটোৱেই এই অভিযানৰ মূল উদ্দেশ্য। এই অভিযানত দেশৰ চুকে-কোণে প্ৰতিটো জনবসতি অঞ্চলৰ প্ৰতি ৫ কিলোমিটাৰ ব্যসাৰ্দ্ধৰ ভিতৰত দশম শ্ৰেণী পৰ্য্যন্ত শিক্ষাৰ উপলব্ধতা নিশ্চিত কৰা হ’ব।\nমাধ্যমিক শিক্ষাক সাৰ্বজনীনকৰণ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত চৰকাৰৰ এইটো অতি সাম্প্ৰতিক পদক্ষেপ।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ দ্বাৰা লাখ লাখ শিশুক প্ৰাথমিক শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত সফল হোৱাৰ ফলস্বৰূপে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ আন্ত:গাঁঠনি শক্তিশালী কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে। ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে এই বিষয়টো ভালদৰে উপলব্ধি কৰাৰ পাছত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে আঁচনি গ্ৰহণৰ পৰিকল্পনা লয়- এই আঁচনিখনেই হ’ল ৰাষ্ট্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা অভিযান। ১১ শ পৰিকল্পনাত এই আঁচনিৰ বাবে ২০,১২০ কোটি টকা ধাৰ্য্য কৰা হৈছে।\nমানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰীগৰাকীয়ে কয়, “সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ সফল ৰূপায়নৰ ফলত এক বুজন পৰিমাণৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে উচ্চ প্ৰাথমিক পৰ্য্যায় শিক্ষাৰ পৰা উৰ্ত্তীণ হৈছে। ফলত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে প্ৰচুৰ চাহিদাৰ সৃষ্টি হৈছে”।\n১৪ ৰ পৰা ১৮ বছৰ বয়সৰ সকলো ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উন্নত মানৰ শিক্ষা প্ৰদান, শিক্ষাৰ উপলব্ধতা আৰু খৰছ সাধ্য কৰি তোলাই এই অভিযানৰ মূল লক্ষ্য। এই লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ নিম্নলিখিত কামসমূহ কৰিব লাগিব:\nপ্ৰতিটো বসতি অঞ্চলৰপৰা যুক্তিসংগত দূৰত্বত মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা কৰা। প্ৰতি ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ ভিতৰত একোখন মাধ্যমিক আৰু ৭-১০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বৰ ভিতৰত উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা কৰিবই লাগিব।\n২০০৯ চনৰ ভিতৰত মাধ্যমিক শিক্ষা উপলব্ধতা সাৰ্বজনীন কৰিব লাগিব।\n২০২০ চনৰ ভিতৰত সকলোৰে অধ্যয়ন অব্যাহত থকা।\nসমাজৰ আৰ্থিকভাৱে দূৰ্বল শ্ৰেণী, শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিছপৰা শ্ৰেণী, গ্ৰাম্যাঞ্চলৰ কন্যা আৰু বিকলাংগ শিশু, অনুসূচীত জাতি, অনুসূচীত জনজাতি, অন্যান্য পিছপৰা শ্ৰেণী আৰু শিক্ষাৰ দিশত পিছপৰি থকা সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ ক্ষেত্ৰত মাধ্যমিক শিক্ষা উপলব্ধতাৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হব।\nমাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীন কৰাৰ প্ৰত্যাহবান গ্ৰহণ কৰিবলৈ হ’লে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ মূল ধাৰণাৰ আমূল পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে। ইয়াৰ বাবে মূল দিক্ দৰ্শনবোৰ হ’ল: সাৰ্বজনীন উপলব্ধতা, সমতা আৰু সামাজিক ন্যায়, পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰাসংগিকতা, উন্নয়ন আৰু প্ৰস্তুতিৰ দিশ।\nমাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণে নিৰপেক্ষতাৰ ফালে আগবঢ়াৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে। সাধাৰণ বিদ্যালয়ৰ ধাৰণাক উৎসাহিত কৰা হয়। শিক্ষা ব্যৱস্থা এনে মূল্যবোধ যদি স্থাপন কৰিব পৰা যায় তেনে চৰকাৰী সাহাৰ্য্য নোপোৱা বিদ্যালয়কে ধৰি সকলো ধৰণৰ বিদ্যালয়তে সমাজৰ অৱহেলিত আৰু দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলৰ পৰিয়ালৰ সকলো শিশুকে বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি নিশ্চিত কৰি মাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীন কৰি তুলিব পৰা যাব।\nচৰকাৰী, চৰকাৰী সাহাৰ্য্যপ্ৰাপ্ত আৰু স্থানীয় সমিতিৰ অধীনত চলা বিদ্যালয়সমূহত বাস্তৱিক সুবিধাসমূহ, প্ৰয়োজনীয় কৰ্মচাৰী, সামগ্ৰীৰ যোগান আদি অতি কমেও নিৰ্দেশিত মানদণ্ডৰ হ’ব লাগিব আৰু তাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অৰ্থৰ ব্যৱস্থাও কৰা হ’ব। লগতে বেচৰকাৰী বিদ্যালয়ক নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখিবলৈ উপযুক্ত ব্যৱস্থা নিশ্চিত কৰিব লাগিব।\nউক্ত বয়সৰ সকলো লোকৰ বাবেই যাতে মাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষা সহজে উপলব্ধ হয় তাৰ বাবে উপযুক্ত ব্যৱস্থা কৰা যেনে, যুক্তিসন্মত দূৰত্বত (৫ কিলোমিটাৰৰ ভিতৰত এখন মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ৭ ৰ পৰা ১০ কিলোমিটাৰ ভিতৰত এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়) বিদ্যালয় ব্যৱস্থা, উপযুক্ত আৰু সুৰক্ষিত যাতায়ত ব্যৱস্থা, আৱাসিক সুবিধা-স্থানীয় পৰিস্থিতিত মুক্ত বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থাসহ। পাহাৰীয়া আৰু আন সমস্যা থকা দূৰ্গম ঠাইৰ ক্ষেত্ৰত এইবোৰৰ কিছু সালসলনি হ’ব পাৰে। এনে ক্ষেত্ৰত আবাসিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিব পৰা যায়।\nলিংগ, আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থা, অসামৰ্থতা বা আন যিকোনো বাধাৰ বাবে যাতে এজন শিশুও উন্নত মানদণ্ডৰ মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণৰ পৰা বঞ্চিত নহয় তাৰ নিশ্চিত ব্যৱস্থা কৰা।\nবুদ্ধিমত্তা, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ মান উন্নত কৰিব লাগিব।\nমাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ সকলো শিক্ষাৰ্থীয়ে যাতে উন্নত মানৰ শিক্ষা পায় সেইটো নিশ্চিত কৰিব লাগিব।\nউপৰোক্ত উদ্দেশ্যবোৰত সফল হ’ব পাৰিলে আন সাধাৰণ বিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থাবোৰো প্ৰকাৰন্তৰে উন্নতিৰ ফালে গতি লব।\nমাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণৰ বাবে যথেষ্ট সংখ্যক নতুন বিদ্যালয় স্থাপন, শ্ৰেণীকোঠা সংযোজন, অতিৰিক্ত শিক্ষক আৰু আন আন সা-সুবিধাৰ বাবে যথেষ্ট সংখ্যক ধনৰ আৱশ্যক হ'ব যাতে সংখ্যা, ভৰসা কৰিব পৰা আৰু উন্নত মানৰ শিক্ষা প্ৰদানৰ প্ৰত্যাহবান গ্ৰহণ কৰিব পৰা যায়। ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজন হ'ব পৰিস্থিতি অধ্যয়ন, শিক্ষাগত প্ৰয়োজনীয়তা, বাস্তৱিক আন্ত:গাঁঠনি, মানৱ সম্পন্ন, শৈক্ষিক ইনপুট আৰু এক শক্তিশালী মূল্যায়নৰ ব্যৱস্থা। প্ৰথম অৱস্থাত এই অভিযানত দশমমান শ্ৰেণীলৈকে সামৰা হ'ব যদিও দুবছৰৰ ভিতৰতে দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে প্ৰসাৰিত কৰা হ'ব। মাধ্যমিক শিক্ষাৰ সাৰ্বজনীন আৰু ইয়াৰ মান উন্নত কৰিবলৈ লোৱা নীতি নিৰূপন:\nবিভিন্ন ঠাইৰ বিদ্যালয় ব্যৱস্থাত বহু ধৰণৰ অসুবিধা আছে। ব্যক্তিগত বিদ্যালয় আৰু বেচৰকাৰী আৰু চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ মাজতো বহু ধৰণৰ অসমতা আছে। মাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীন কৰি উন্নত মানৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিবলৈ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে এটা পৰিকল্পনা কৰি থুলমূল নীতি প্ৰস্তুত কৰিব লাগে। ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলবোৰত নিজ নিজ ভৌগোলিক, আৰ্থ-সামাজিক, ভাষিক আৰু জনগোষ্ঠীৰ ভিন্নতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি খাপ-খোৱাকৈ পৰিৱৰ্তনৰ সুবিধা থাকিব লাগে। কেৱল ৰাজ্যই নহয় প্ৰয়োজনত স্থানীয় ভিত্তিকো হ'ব লাগে। সাধাৰণভাৱে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ মান আৰু নীতি কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ দৰে হোৱা উচিত। আন্ত:গাঁঠনি উন্নয়ন আৰু শিক্ষণ সমল তলত উল্লেখ কৰাৰ দৰে আহৰণ কৰা হব\nবৰ্তমানৰ মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়বোৰৰ প্ৰসাৰ আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ কৌশলগত কৰা হ’ব।\nক্ষুদ্ৰ পৰিকল্পনাৰ ভিত্তিত বৰ্তমানৰ উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়বোৰক প্ৰয়োজনীয় আন্ত:গাঁঠনি আৰু শিক্ষকসকলক মাধ্যমিক পৰ্য্যায়লৈ উন্নিত কৰা হ’ব। এই উন্নীতকৰণ ব্যৱস্থাত আশ্ৰম বিদ্যালয়সমূহক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ'ব।\nপ্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ উন্নীত কৰা হ’ব।\nবিদ্যালয় মানচিত্ৰৰ ভিত্তিত বিদ্যালয় নথকা অঞ্চলবোৰত মাধ্যমিক আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হ’ব। এই সকলো বিদ্যালয়ৰ ঘৰত বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা আৰু বিকলাংগসকলক সহায়ক ব্যৱস্থা থাকিব।\nবৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা বৰ্তমানৰ বিদ্যালয়সমূহতো কৰা হ’ব।\nবৰ্তমানৰ বিদ্যালয়বোৰতো বিকলাংগৰ সহায়ক ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\nনতুন বিদ্যালয়বোৰতো ব্যক্তিগত সামাজিক অংশীদাৰি ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\nপ্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী আৰু আচবাব যেনে, ব্লেক-বোৰ্ড, চকী, মেজ, বেঞ্চ, পুথিভঁড়াল, বিজ্ঞান আৰু গণিতৰ পৰীক্ষাগাৰ, কম্পিউটাৰ কোঠা, শৌচাগাৰ আদিৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nপ্ৰয়োজনীয় অতিৰিক্ত শিক্ষকক নিযুক্ত কৰাৰ লগতে অদক্ষসকলক প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হব।\nঅষ্টম শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হোৱা সকলৰ শিক্ষণ ক্ষমতা বৃদ্ধিৰ বাবে সেতুবন্ধ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\nপাঠ্যক্ৰমসমূহ এনচিএফ, ২০০৫ৰ মানদণ্ডৰ হবৰ বাবে পুণঃনিৰিক্ষণৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nগাঁও অঞ্চল আৰু দূৰ্গম ঠাইৰ বিদ্যালয়ৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষকৰ বাবে আবাসৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব।\nশিক্ষয়ত্ৰীসকলৰ আবাসৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হ’ব।\nপিছপৰা জাতি, জনজাতি, অন্যান্য পিছপৰা জাতি, সংখ্যালঘূ সম্প্ৰদায় আদিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বিনামূলীয়া আৱাস আৰু খোৱাৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nআৱাস, আৱাসিক বিদ্যালয়, নগদ ধনৰ ব্যৱস্থা, বিদ্যালয়ৰ পোচাক আৰু ছোৱালীৰ বাবে পৃথক শৌচালয়ৰ ব্যৱস্থা কৰা হ'ব।\nমাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ চোকা আৰু অভাৱগ্ৰস্ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক জলপানী দিয়াৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nসকলো কাৰ্য্যকলাপত সৰ্বাত্মকভাৱে শিক্ষাৰ ফালে চকু ৰখা হ’ব। বিভিন্ন সামৰ্থ থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক উপযুক্ত সুবিধা প্ৰদানৰ বাবে সকলো বিদ্যালয়তে চেষ্টা কৰা হ’ব।\nমুক্ত আৰু দূৰশিক্ষা ব্যৱস্থাক প্ৰসাৰ ঘটাব লাগিব। যিসকলে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে সম্পূৰ্ণ সময় খৰছ কৰিব নোৱাৰে, আৰু বিদ্যালয়লৈ নোযোৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে এই ব্যৱস্থা অতি প্ৰয়োজনীয় আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ। মুখামুখি নিৰ্দেশনাৰে এই ব্যৱস্থা অধিক ফলপ্ৰসূ কৰা হ’ব।\n১) কেন্দ্ৰীয় সাহাৰ্য্য পাবলৈ পূৰ্ব চৰ্তটোৱেই হৈছে সকলো ৰাজ্যই প্ৰয়োজনীয় প্ৰশাসনিক সংস্কাৰ কৰিব লাগিব। এই প্ৰতিস্থানিক সংস্কাৰবোৰৰ ভিতৰত আছে\n(ক) বিদ্যালয় পৰিচালনাত সংস্কাৰ- পৰিচালনা আৰু দায়িত্ব বিকেন্দ্ৰীকৰণ কৰি বিদ্যালয়ৰ কাৰ্য্যদক্ষতা বৃদ্ধি কৰা।\n(খ) শিক্ষক নিযুক্তি, কামৰ ধাৰ অৰ্পণ, প্ৰশিক্ষণ, পাৰিশ্ৰমিক আৰু চাকৰিত উন্নতি আদিৰ ক্ষেত্ৰত যুক্তিসংগত নীতি গ্ৰহণ কৰা।\n(গ) আধুনিক/ই-প্ৰশাসন আৰু বিকেন্দ্ৰীকৰণৰে শৈক্ষিক প্ৰশাসন সংস্কাৰ কৰা।\n(ঘ) মাধ্যমিক শিক্ষাত বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ পৰা ওপৰৰ সকলো পৰ্য্যায়ৰ পেশাগত আৰু শৈক্ষিক যোগানৰ ব্যৱস্থা।\n(ঙ) আৰ্থিক ব্যৱস্থাটো সুচল কৰা যাতে দ্ৰুতভাৱে অৰ্থৰ যোগান আৰু যথোচিত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।\n২) সমল প্ৰতিস্থানসমূহক অত্যাৱশ্যকীয়ভাৱে বিভিন্ন পৰ্য্যায়ত শক্তিশালী কৰি তোলা যেনে,\n(ক) ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত এনচিইআৰটি (RIE সহ), NUEPA আৰু NIOS\n(খ) ৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ত SCERT, ৰাজ্যিক মুক্ত বিদ্যালয়, SIEMAT আদি।\n(গ) বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা বিভাগ, বিজ্ঞান/সমাজ বিজ্ঞান, মানৱীয় শিক্ষা, শিক্ষক শিক্ষণ মহাবিদ্যালয়, উচ্চ শিক্ষাৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান, আদিৰ ভিতৰত নাম থকা অগ্ৰগামী প্ৰতিষ্ঠানবোৰক শিক্ষক প্ৰশিক্ষণৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় আঁচনিৰ জৰিয়তে বিত্তৰ ব্যৱস্থা কৰা।\nবিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি বা শিক্ষক-অভিভাৱক গোট আদিত পঞ্চায়ত, পৌৰ সভা, সামাজিক গোট, শিক্ষক, অভিভাৱক আদিক জড়িত কৰি মাধ্যমিক শিক্ষাৰ পৰিকল্পনা, কাৰ্য্যকৰীকৰণ পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু মূল্যায়ণ নিশ্চিত কৰিব লাগে।\nচৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চাৰিখন কেন্দ্ৰীয়ভাৱে সাহাৰ্য্যৰ আঁচনি\nকেন্দ্ৰীয় সাহাৰ্য্যত চৰকাৰে পৰিচালনা কৰা চাৰিখন আঁচনি হ’ল-\n১) আইচিটি মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক পৰ্য্যায়ত বিদ্যালয়ত কম্পিউটাৰ শিক্ষা আৰু কম্পিউটাৰ সহায়ত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰক দিয়া সাহাৰ্য্য আঁচনি।\n২) বিকলাংগ অসমৰ্থ শিশুৰ বাবে সমন্বিত শিক্ষা আঁচনিৰ অধীনত অসমৰ্থ বিকলাংগ শিশুসকলক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষাৰ মূলসূঁতিলৈ আনিবলৈ ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু বেচৰকাৰী সংগঠনবোৰলৈ সাহাৰ্য্য প্ৰদান।\n৩) মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰীৰ আবাসিক ব্যৱস্থা উন্নত কৰা আৰু বেচৰকাৰী সাংগঠনিক গাঁও অঞ্চলত ছাত্ৰীৰ আবাস গৃহ চলাবলৈ সাহাৰ্য্য প্ৰদান কৰা।\n৪) যোগ, বিজ্ঞান শিক্ষাৰ উন্নয়ন, পৰিৱেশ শিক্ষা, জনসংখ্যা শিক্ষা, আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান অলিম্পিয়াডত যোগদান আদিৰ যোগেৰে বিদ্যালয়ৰ মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ বৰ্তমানে থকা আঁচনি বা এইবোৰ উন্নত ৰূপত পৰিকল্পনা কৰা আঁচনি।\n৫) আৰ্থিকভাৱে দূৰ্বল গোটৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক আত্ম-সংস্থান বা আংশিক সময় কাম কৰি পঢ়ি থকাৰ লগতে উপাৰ্জনৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান। ৰাজ্য চৰকাৰে আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলসমূহৰ চৰকাৰে ইয়াৰ বাবে খণ্ড আৰু জিলা পৰ্য্যায়ত কাৰীকৰি প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ বা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিব পাৰিব।\nপথ পদৰ্শক হিচাবে ভূমিকা লোৱাৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় আৰু জৱাহাৰ নৱোদয় বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা হ’ব আৰু এইবোৰৰ ভূমিকা শক্তিশালী কৰা হ’ব।\nঅৰ্থব্যৱস্থাৰ ধৰণ আৰু বেংকত হিচাপ খোলা\n১) ১১শ ৫ বছৰীয়া পৰিকল্পনাৰ কালছোৱাত উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যবোৰৰ বাহিৰে আন সকলো ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে আঁচনি ৰূপায়ণৰ সকলো খৰছৰ ৭৫ শতাংশ ধন বহন কৰিব (যিবোৰ আঁচনিত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ যুটীয়া অংশ থাকে)। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৯০ শতাংশ ধন বহন কৰিব।\n২) ১১শ ৫ বছৰীয়া পৰিকল্পনাৰ কালছোৱাত ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশ আঁচনিৰ ২৫ শতাংশৰ খৰছ বহন কৰিব।(যিবোৰ আঁচনিত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ যুটীয়া অংশ থাকে)। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যবোৰে ১০ শতাংশ খৰছ বহন কৰিব লাগিব।\n৩) বৰ্তমানে থকা সৰ্বশিক্ষা অভিযান সমিতিৰ যোগেৰে ধনৰ হস্তান্তৰ আৰু ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰে ব্যাপক অৰ্থ পৰিচালনা ব্যৱস্থা প্ৰস্তুত কৰিব লাগে। এই ব্যৱস্থা স্বচ্চতা, দক্ষতাপূৰ্ণ আৰু বাধ্যবাধকতা থকাতো নিশ্চিত হ’ব লাগিব। অৰ্থ খৰছৰ ফলত কেনে ধৰণৰ ফল পোৱা গ’ল তাৰ ৰূপ স্পষ্ট হ’ব লাগিব।\n৪) প্ৰতিখন আঁচনিৰ বাবে ৰাজ্যিক, জিলা আৰু বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ত পৃথক পৃথক বেংক একাউণ্ট খুলিব লাগিব। ৰাজহুৱা খণ্ডৰ বেংকতহে একাউণ্ট খুলিব লাগিব। বিদ্যালয়ৰ বেংকৰ একাউণ্ট প্ৰধান শিক্ষক বা অধ্যক্ষ আৰু বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিৰ উপাধক্ষ্যই যুটীয়াভাৱে এই একাউণ্ট পৰিচালনা কৰিব। জিলা প্ৰকল্প সমন্বয়ক জিলা পৰ্য্যায়ৰ বেংক একাউণ্টৰ যুটীয়া পৰিচালক হ’ব।\n১২শ ৫ম বাৰ্ষিক পৰিকল্পনাত ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰৰ ব্যয়ৰ অংশৰ সলনি হ’ব। ই ৫০-৫০ হ’বগৈ। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বাবে এই অংশ ১১শ আৰু ১২শ পৰিকল্পনাত এই অনুপাত শতকৰা ৯০ ভাগ আৰু ১০ ভাগয়েই থাকিব।\nঅধিক তথ্যৰ বাবে\nবিদ্যালয়ত তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি (বিদ্যালয়ত আইচিটি)\nমাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আইচিটিত দক্ষ কৰি তুলিবলৈ আৰু আইচিটিৰ সহায়ত শিক্ষা গ্ৰহণৰ সুযোগ প্ৰদানৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২০০৪ চনত বিদ্যালয়সমূহত “বিদ্যালয়ত তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি” নামৰ আঁচনি আৰম্ভ কৰে। এই আঁচনিখনে বিভিন্ন আৰ্থ-সামাজিক পৰিস্থিতি আৰু ভৌগলিক ভিন্নতাৰ বাধাৰ প্ৰাচীৰ অতিক্ৰম কৰি শিক্ষা গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত এক ডিজিটেল সেঁতুবন্ধনৰ অনুঘটক হিচাপে কাম কৰে। এই আঁচনিৰ অধীনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত প্ৰদেশসমূহক স্থায়ী কম্পিউটাৰ পৰীক্ষাগাৰ স্থাপনত সাহাৰ্য্য দিয়ে। এই আঁচনিয়ে কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় আৰু নৱোদয় বিদ্যালয়সমূহক SMART বিদ্যালয় স্থাপন কৰাৰ লক্ষ্য লৈছে যাতে ই প্ৰযুক্তি প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাষৰীয়া অঞ্চলৰ বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত আইচিটিৰ প্ৰসাৰৰ বাবে অগ্ৰনী ভূমিকা লব পাৰে। বৰ্তমানে এই আঁচনি চৰকাৰী আৰু চৰকাৰৰ সাহাৰ্য্যপ্ৰাপ্ত মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়সমূহত ৰূপায়ণ কৰা হৈছে। কম্পিউটাৰ আৰু আনুসাংগিক উপকৰণৰ ব্যৱস্থা কৰা, শিক্ষামূলক চফটৱেৰ, শিক্ষকক প্ৰশিক্ষণ আৰু ইন্টাৰনেট সংযোগৰ বাবে এই আঁচনিৰ যোগেৰে সাহাৰ্য্য প্ৰদান কৰা হয়। বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা বিভাগৰ সচিবৰ নেতৃত্বত থকা প্ৰকল্প পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু মূল্যায়ণ গোটৰ অনুমোদনৰ ভিত্তিত ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু আন প্ৰতিষ্ঠানসমূহক বিত্তীয় সাহাৰ্য্য প্ৰদান কৰা হয়।\nসামাজিক ৰূপান্তৰ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নতিৰ ক্ষেত্ৰত তথ্য আৰু যোগাযোগ প্ৰযুক্তি এটা সাৰ্বজনীনভাৱে জ্ঞাত এটা অনুঘটক। আইচিটিৰ বাবে সাঁজু হোৱা আৰু ইয়াৰ অসম্ভৱভাৱে ব্যৱহাৰ দেশৰ অৰ্থনৈতিক উন্নতি আৰু উৎপাদন শীলতাত প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।\nদেশৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ বাবে আইচিটিক ভালদৰে বুজা আৰু ইয়াৰ সুবিধা লোৱাটো অতি প্ৰয়োজন।\nভাৰতত আইচিটিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ভৌগলিক আৰু জনগাঁঠনিৰ ভিত্তিত এক বিৰাট অসমতা দেখা যায়। আইচিটিত দক্ষ কৰ্মীৰ সংখ্যা অধিক থকা দেশবোৰৰ ভিতৰত ভাৰতবৰ্ষও এখন। বাংগালোৰ, গুৰগাঁও আদিৰ দৰে প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰীক ঠাইসমূহ আৰু আৰ্থিকভাৱে উচ্চ মধ্যবিত্ত লোকসকলৰ মাজত আইচিটিৰ ব্যৱহাৰ অতি বেছি দেখা পোৱা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে ভাৰতবৰ্ষত এক বৃহৎ এলেকাৰ লোকে আনকি সাধাৰণ টেলিফোনৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ পৰাও বঞ্চিত।\nতথ্য প্ৰযুক্তি আৰু চফটৱেৰ উন্নয়নৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় টাক্স-ফৰ্চ-১৯৯৮ চনৰ জুলাইত প্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে গঠন কৰা কমিটিয়ে সকলো শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানত বিদ্যালয়্সমূহকে ধৰি আইটিৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ বিশেষভাৱে পৰামৰ্শ কৰিছে। ইয়াৰ সংশ্লিষ্ট কিছু অংশ তলত দিয়া হ’লঃ\nকম্পিউটাৰ কিনিবলৈ ইচ্ছুক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, শিক্ষক আৰু বিদ্যালয়ৰ বাবে যথাক্ৰমে বিদ্যাৰ্থী কম্পিউটাৰ আঁচনি, শিক্ষক কম্পিউটাৰ আঁচনি আৰু বিদ্যালয় কম্পিউটাৰ আঁচনি নামৰ তিনিখন আঁচনিৰ যোগে অতি আকৰ্ষণীয় আৰ্থিক ব্যৱস্থাৰে কম্পিউটাৰ কিনিব পৰাৰ ব্যৱস্থা আছে। এই আঁচনিবোৰ সফল কৰাত কম দামত কম্পিউটাৰ, সহজ কিস্তিত বেংকৰ ঋণ, আইটি কোম্পানী, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান, প্ৰৱাসী ভাৰতীয় আদিৰ দ্বাৰা বুজন পৰিমাণৰ কম্পিউটাৰ দান, কম দামত অধিক সংখ্যক কম্পিউটাৰ আমদানি, বিভিন্ন উৎসৰ পৰা আৰ্থিক সাহাৰ্য্য আদিয়ে সহায় কৰিব।\n২০০৩ চনৰ ভিতৰত সকলো বিদ্যালয়, অভিযান্ত্ৰিক প্ৰতিষ্ঠান, মহাবিদ্যালয়, অসামৰিক চিকিৎসালয় আদিত কম্পিউটাৰ আৰু ইন্টাৰনেটৰ ব্যৱস্থা কৰা হ'ব।\nSMART বিদ্যালয়ৰ ধাৰণাত কেৱল তথ্য প্ৰযুক্তিত প্ৰসাৰ কৰাই নহয়, ইয়াৰ মূল্যবোধ আৰু দক্ষতা পথ প্ৰদৰ্শক হিচাবে ৰাখি সকলো ৰাজ্যত আৰম্ভ কৰা হ'ব।\nগ্ৰামাঞ্চলৰ মাধ্যমিক আৰু চৰকাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়্সমূহত আইচিটি ব্যৱহাৰৰ বাবে উপযুক্ত পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰা। এই পৰিৱেশৰ বাবে প্ৰয়োজন হব আহিলা আৰু উপকৰণৰ উপলভ্যতা, ইন্টাৰনেট সংযোগ আৰু আইচিটি সাক্ষৰতাৰ বাবে উৎসাহিত কৰা।\nবেচৰকাৰী আৰু SIETৰ পৰা উচ্চ মান বিষয়ক সমল যাতে অনলাইন পোৱা যায় সেইটো নিশ্চিত হ'ব লাগিব।\nআইচিটিৰ যোগেৰে বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰম শিকা আৰু শিকোৱাৰ ব্যৱস্থাৰে সমৃদ্ধ কৰা।\nশিক্ষাৰ্থীসকলক এই ডিজিটেল বিশ্বৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় দক্ষতা, উচ্চ শিক্ষা আৰু ভাল কৰ্মসংস্থানৰ বাবে সক্ষম কৰি তোলা।\nবিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশুক আইচিটি আহিলাৰ যোগেৰে ফলপ্ৰসূ শিক্ষা পৰিৱেশ প্ৰদান কৰা।\nনিজে নিজে শিক্ষা লোৱাৰ মাধ্যমেৰে চিন্তান্বেসী চিন্তাধাৰা আৰু বাখ্যা কৰাৰ দক্ষতা বৃদ্ধি কৰা। ইয়াৰ ফলত শ্ৰেণীকোঠাৰ শিক্ষককেন্দ্ৰীক শিক্ষা গ্ৰহণৰ ঠাইত ছাত্ৰ-কেন্দ্ৰীক শিক্ষা গ্ৰহণৰ ব্যৱস্থালৈ পৰিৱৰ্তিত হ’ব।\nদৃশ্য-শ্ৰাব্য মাধ্যম আৰু কৃত্ৰিম উপগ্ৰহজনিত সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰ কৰি দূৰ শিক্ষাত আইচিটিৰ আহিলা ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি কৰা।\nভাৰতৰ সংবিধানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি নিৰ্দেশক ২১(ক), ২৪ আৰু ৩৯ নং অনুচ্ছেদত শিশুসকলৰ উন্নতিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰদান কৰিছে।\nঅনুচ্ছেদ ২১(ক): শিক্ষাৰ অধিকাৰ। ৰাষ্ট্ৰীয় আইন অনুযায়ী নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ দৰে ৰাষ্ট্ৰই ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰৰ সকলো শিশুকে বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰিব।\nঅনুচ্ছেদ ২৪: কাৰখানা আদিত শিশুক শ্ৰমিক হিচাপে নিয়োগ নিষেধ।\n১৪ বছৰৰ তলৰ কোনো শিশুকে কাৰখানা, খনি বা আন কোনো বিপদ সংকুল কামত নিয়োগ কৰিব নোৱাৰিব।\nঅনুচ্ছেদ ৩৯: ৰাষ্ট্ৰই তলৰ বক্তব্য নিশ্চিত কৰিবলৈ বিশেষভাৱে নীতি নিৰ্ধাৰণ কৰিব- (ই) যি পুৰুষ আৰু নাৰী কৰ্মীসকলৰ স্বাস্থ্য আৰু সমৰ্থ শক্তি, আৰু শিশুসকলৰ কম বয়সৰ অপব্যৱহাৰ নকৰে, আৰু নাগৰিকসকলৰ আৰ্থিক প্ৰয়োজনৰ বাবে এনেধৰণৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা নহয়-যি তেওঁলোকৰ বয়স আৰু শক্তিৰ ফালৰ পৰা অনুকূল নহয়।\nউৎকৰ্ষতাৰ নিদৰ্শন হিচাপে খণ্ড পৰ্য্যায়ৰ ৬০০০ বিদ্যালয় স্থাপনৰ আঁচনি।\n২০০৭ চনৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ দিনা প্ৰধান মন্ত্ৰীয়ে দিয়া ভাষণত আন বিষয়ৰ লগতে তলৰ বক্তব্য খিনিও ৰাখে:\n“মই সকলো ৰাজ্যকে অনুৰোধ কৰিছো, যাতে শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। কাৰণ শিক্ষাৰ ভিত্তিতেই প্ৰগতিশীল, উন্নয়নশীল সমাজ গঢ়িব পাৰি। এই ক্ষেত্ৰত আমাৰ চৰকাৰে ভাল মানদণ্ডৰ বিদ্যালয় সমগ্ৰ দেশতে স্থাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত বিনিয়োগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। প্ৰতিটো খণ্ডতে একোখন উন্নত মানদণ্ডৰ বিদ্যালয় স্থাপনত আমি সাহাৰ্য্য দিম। এই বিদ্যালয়্খন সেই অঞ্চলৰ আন বিদ্যালয়বোৰৰ বাবে মান নিৰ্দেশক হ’ব।\nদশম পৰিকল্পনাত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ ওপৰত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাছিল। এই সময়ছোৱাত সৰু সৰু কিছুমান আঁচনিৰে মাধ্যমিক শিক্ষাৰ উপলভ্য কৰা আৰু মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। এইবোৰে বেছি অঞ্চল আগুৰিব পৰা নাছিল আৰু আঁচনিৰ মাজত সমন্বয় নাছিল। মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ স্ব-শাসিত সংস্থাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত বিদ্যালয়সমূতহে এই পৰিকল্পনা আৰু আঁচনিবোৰৰ যোগেৰে অসমৰ্থসকলক সকলো দিশৰ পৰা সম্পূৰ্ণ শিক্ষা প্ৰদান, ছোৱালী শিক্ষা আৱাসিক ব্যৱস্থাসহ, আইচিটিৰ ব্যৱহাৰ, উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত কাৰীকৰি শিক্ষা, মুক্ত আৰু দূৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণ সাংবিধানিক বাধ্যবাধকতা হৈ পৰাৰ ফলত এই ব্যৱস্থাবোৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণৰ ক্ষেত্ৰলৈকে বিস্তাৰিত কৰিব লগা হ’ল। যি সাধাৰণতে উন্নত আৰু উন্নয়নশীল দেশবোৰত হৈছে।\n“বিশেষকৈ বিজ্ঞান, বাণিজ্য আৰু আন আন পেশাগত বৃত্তি শিক্ষাৰ ছোৱালী আৰু অনুসূচীত জাতি জনজাতিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আগুৱাই নিব পৰাকৈ মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰসাৰিত কৰা হ’ব”।\n“ৰাজ্যসমূহে ৰাজহুৱা বিদ্যালয়বোৰত বিনিয়োগ কৰি এইবোৰক কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ মানদণ্ডৰ, বিদ্যালয়ৰ ঘৰ আদিৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।\nআদৰ্শ বিদ্যালয়ৰ ধাৰণা\nএখন আদৰ্শ বিদ্যালয়ত মূলতঃ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ মানদণ্ডৰ আন্ত:গাঁঠনি আৰু সমকক্ষৰ সুবিধাবোৰ থাকিব লাগিব। চৰ্ত অনুসৰি ছাত্ৰ শিক্ষকক অনুপাত হ’ব লাগিব।\nআইচিটিৰ ব্যৱহাৰ, সম্পূৰ্ণ শৈক্ষিক পৰিৱেশ, যথোপযুক্ত পাঠ্যক্ৰম আৰু ফলাফলৰ মানদণ্ড উন্নত হ’ব লাগিব।\nআদৰ্শ বিদ্যালয়ৰ কিছুমান বৈশিষ্ট:\nপুথিগত শিক্ষাৰ বাহিৰেও সম্পূৰ্ণ শৈক্ষিক পৰিৱেশ, শাৰিৰীক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nএকেবাৰে নতুন বিদ্যালয়ো স্থাপন কৰিব পৰা যায় নতুবা পুৰণি বিদ্যালয়কে আদৰ্শ বিদ্যালয়লৈ পৰিৱৰ্তিত কৰিব পৰা যায়।\nসন্তোষজনক শিক্ষণৰ পৰিকাঠামোৰ বাহিৰেও খেলা-ধূলা আৰু আন আন আনুসাংগিক কাৰ্য্যকলাপৰ ব্যৱস্থাও থাকিব লাগিব। খেলা-ধূলা, বিনোদন আৰু ভ্ৰমণ বা ক্ষেত্ৰ অধ্যয়নৰ দৰে ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব। খেল-পথাৰ প্ৰেক্ষাগৃহ আদিৰ সুবিধা থাকিব লাগিব।\nপাঠ্যক্ৰম স্থানীয় পৰিস্তিতি আৰু পৰিৱেশৰ লগত খাপখোৱা হব লাগিব। কাৰ্য্যকলাপ ভিত্তিত শিক্ষণ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nএই বিদ্যালয়বোৰত আইচিটিৰ যথেষ্ট সুবিধা, ইন্টাৰনেট সংযোগ আৰু পূৰ্ণসময়ৰ কম্পিউটাৰ শিক্ষক থাকিব লাগিব।\nশিক্ষক আৰু ছাত্ৰৰ অনুপাত ১:২৫তকৈ অধিক হব নোৱাৰিব। ৩০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সুবিধাজনকভাৱে বহিব পৰাকৈ শ্ৰেণী কোঠাবোৰ আহল-বহল হব লাগিব। শ্ৰেণীকোঠাৰ অনুপাত কোনোপধ্যেই ১:৪০তকৈ অধিক হব নোৱাৰিব।\nপ্ৰতিটো বিষয়ৰ শিক্ষকৰ উপৰিও এই আদৰ্শ বিদ্যালয়সমূহত কলা আৰু সংগীতৰ শিক্ষক একোজনকৈ থাকিব লাগিব। ভাৰতীয় ঐতিহ্য আৰু শিল্প কলা চৰ্চা কৰাৰ সুবিধা থাকিব লাগিব।\nআদৰ্শ বিদ্যালয়সমূহত বিজ্ঞান, গণিত আৰু ইংৰাজী বিষয়ৰ শিক্ষাত অধিক গুৰুত্ব দিব পৰা যায়। কোনোবা বিষয়ত দূৰ্বল ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থাকিলে তেওঁলোকৰ বাবে সেতু পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা কৰিব পৰা যায়।\nবিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ভিতৰত নেতৃত্বৰ বিকাশ, দলগত মানসিকতা, অংশ লোৱাৰ ক্ষমতা, সাধাৰণ দক্ষতা আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সৈতে মুখামুখী হব পৰা সক্ষমতা গঢ়ি তোলাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় আহিলা থাকিব লাগে।\nএই বিদ্যালয়সমূহত স্বাস্থ্য শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্য পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nছাত্ৰ আৰু শিক্ষকৰ বাবে কিতাপ আৰু আলোচনী থকা একোটা পুথিভৰাল থাকিব।\nপাঠ্যক্ৰমৰ অবিচ্চেদ্য অংশ হিচাপে ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন আৰু শিক্ষামূলক ভ্ৰমণৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nশিক্ষাৰ মাধ্যমৰ বিষয়টোত ৰাজ্য চৰকাৰে সিদ্ধান্ত লব। তথাপিও ইংৰাজী শিক্ষণ আৰু ইংৰাজী কোৱাটোত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হব।\nকেনে ধৰণৰ পৰীক্ষা পৰিষদে এনে স্কুলৰ পৰীক্ষা পদ্ধতিৰ সেইটো ৰাজ্য চৰকাৰে সিদ্ধান্ত লব।\nস্বাধীনভাৱে পতা পৰীক্ষাৰ যোগেৰে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী নিৰ্বাচিত কৰা হব।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ লগত আলোচনা কৰি স্বাধীনভাৱে শিক্ষক আৰু অধ্যক্ষৰ নিযুক্তি দিব পাৰিব।\nআদৰ্শ বিদ্যালয়বোৰো উপযুক্ত অগ্ৰগামী কাম-কাজ কৰিব যাতে প্ৰতিবেশী আন বিদ্যালয়বোৰো ইয়াৰ পৰা উপকৃত হয়।\nআদৰ্শ বিদ্যালয়ৰ ধাৰণা সম্পৰ্কে বিষদভাৱে জানিবলৈ ইয়াত ক্লিক কৰক।\nমুঠ ৬০০০ আদৰ্শ বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত ২৫০০ খন বিদ্যালয় শৈক্ষিকভাৱে পাছপৰা খণ্ডসমূহত কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত স্থাপন কৰা হব। আন ২৫০০ খন বিদ্যালয় ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অংশীদাৰত স্থাপন কৰা হব বাকী থকা ১০০০ বিদ্যালয়ৰ স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত বৰ্তমানেও কোনো ধৰণৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হোৱা নাই।\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত স্থাপন হব লগা আদৰ্শ বিদ্যালয় ২৫০০ খন ৰাজ্য চৰকাৰৰ অধীনত থাকিব।\nস্থান: ২৫০০ খন আদৰ্শ বিদ্যালয় শিক্ষাত পাছপৰা খণ্ডত স্থাপন কৰা হব।\nভূমি: এই বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে ভূমি চিনাক্তকৰণ আৰু ভূমিৰ ব্যৱস্থা ৰাজ্য চৰকাৰে বিনামূল্যে কৰিব।\nবিদ্যালয়সমূহৰ চিনাক্তকৰণৰঃ প্ৰতি ৰাজ্যত কিমান খনকৈ আদৰ্শ বিদ্যালয় হব-সেই সংখ্যা ভাৰত চৰকাৰৰ মানব সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে ঠিক কৰিব। ইয়াৰ পিছত ৰাজ্য চৰকাৰে কোনো বাধ্যবাধকতা নথকাকৈ মুক্তভাৱে নতুন বিদ্যালয় স্থাপন কৰিব নে বৰ্তমানৰ বিদ্যালয়বোৰ আদৰ্শ বিদ্যালয়লৈ পৰিবৰ্তন কৰিব সেয়া সিদ্ধান্ত লব।\nশিক্ষাদানৰ মাধ্যম: শিক্ষাদানৰ মাধ্যমৰ বিষয়টোত ৰাজ্য চৰকাৰে সিদ্ধান্ত লব। তথাপিও ইংৰাজী বিষয়ৰ শিক্ষা আৰু ইংৰাজী ভাষাত কথা-বতৰা পাতিব পৰাটোত বেছি গুৰুত্ব দিয়া হব।\nশ্ৰেণীসমূহ: ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়সমূহত ষষ্টমানৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈকে থাকিব আৰু প্ৰতিটো শ্ৰেণীত দুটাকৈ ভাগ থাকিব। আঞ্চলিক মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ ক্ষেত্ৰত নৱম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ থাকিব পাৰে।\nপৰিচালনা: কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়সমূহৰ দৰে ৰাজ্য চৰকাৰৰ সমিতি এখনে এই বিদ্যালয়বোৰ পৰিচালনা কৰিব।\nবিদ্যালয় ভৱনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য্য ৰাজ্যিক সমিতিখনে কৰোৱাব।\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সংগঠন/ৰাজ্যিক গড়কাপ্তানি বিভাগৰ মানদণ্ড মতে নিৰ্মাণ হব।\nৰাজ্য চৰকাৰে এই নিৰ্মাণ কাৰ্য্য কোনো ব্যক্তিগত প্ৰতিস্থানৰ যোগেৰেও মানদণ্ড মতে কৰিব পাৰে।\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সংগঠনৰ দৰেই নামভৰ্ত্তিৰ পৰীক্ষাৰ ফলাফল অনুসৰি আসন পুৰণ কৰিব পৰা যাব। ৰাজ্য চৰকাৰৰ আৰক্ষণ নীতি প্ৰযোজ্য থাকিব।\nবিদ্যালয় ভৱন ভূমিকম্প প্ৰতিৰোধ হব লাগিব। উপযুক্ত অগ্নি সুৰক্ষাৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nসৌৰ শক্তি আৰু পুনঃনবীকৰণ শক্তিৰ ব্যৱহাৰত উত্সাহিত কৰা হব আৰু যিমান সম্ভৱ পৰা যায় তেনে ধৰণে ভৱনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত হব লাগে।\nৰাজ্যত কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় মান সম্পন্ন ২৫০০ খন বিদ্যালয় স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰৰ ভূমিকা\nনতুনকৈ স্থাপন কৰাই হওঁক বা বৰ্তমানৰ বিদ্যালয়ক পৰিৱৰ্তন কৰাই হওঁক এই আদৰ্শ বিদ্যালয়সমূহ ৰাজ্য চৰকাৰে স্থাপন কৰিব আৰু চলাব।\nৰাজ্য চৰকাৰে এনে বিদ্যালয় সমূহ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পাছত ইয়াৰ পৰিচালনাৰ দ্বায়িত্ব কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সংগঠনৰ দৰে সমিতিক হস্তান্তৰ কৰিব।\nপ্ৰয়োজন সাপেক্ষে ৰাজ্য চৰকাৰে বিদ্যালয়ৰ বাবে ভূমিৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব।\nৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰকল্পৰ কাৰ্য্যকৰী কৰণৰ সময়সীমা উল্লেখ কৰি জমা দিব লাগিব যাতে প্ৰকল্পটো সময়সীমাৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হৈ উঠে।\nভূমিৰ পৰিমাণ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়/নৱোদয় বিদ্যালয়ৰ মানৰ হব লাগিব যদিও ভূমিৰ অভাৱ বা ভূমিৰ উপযুক্ত মানৰ অভাৱৰ বাবে অলপ সালসলনি হব পাৰে।\nএই বিদ্যালয়্সমূহ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিছপৰা খণ্ডত স্থাপন কৰা হব আৰু অনুসূচী ৫ত উল্লেখিত অঞ্চলক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হব। বৰ্তমানৰ বিদ্যালয়ৰ উন্নিতকৰণ বা পৰিৱৰ্তনৰ ক্ষেত্ৰত আশ্ৰম বিদ্যালয়সমূহক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হব।\nযিবোৰ সমিতিয়ে এই বিদ্যালয়সমূহে পৰিচালনা কৰিব-বিদ্যালয়ৰ ভৱন সেই সমিতিয়েই নিৰ্মাণ কৰোৱাব। গতিকে ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিত্ত বিনিয়োগৰ অংশ এই সমিতিলৈ হস্তান্তৰ কৰিব লাগিব।\nৰাজ্য চৰকাৰে ৰাজহুৱা ব্যক্তিগত খণ্ডক নিৰ্মাণ আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব দিব পাৰে আৰু বাৰ্ষিক ভিত্তিত হোৱা খৰছ কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে সমান সমান অংশত বহন কৰিব পাৰে।\nৰাজ্যিক, জিলা আৰু খণ্ড পৰ্য্যায়ত উপযুক্ত তদাৰক সমিতি ৰাজ্য চৰকাৰে গঠন কৰি দিব। ৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ৰ তদাৰক সমিতিত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সদস্যও থাকিব\nবিদ্যালয়ৰ বাবে অস্থায়ী স্থান বিচৰা হব আৰু সুবিধা হ’লে বৰ্তমানৰ কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় আদিত অস্থায়ীভাৱে বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰিব পৰা যাব পাৰে।\n১১শ ৫ম বাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ কালছোৱাত মূলধনৰ ৭৫ শতাংশ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বহন কৰিব আৰু ২৫ শতাংশ ৰাজ্য চৰকাৰে বহন কৰিব লাগিব। আবৰ্তিত(ৰেকাৰিং) খৰছবোৰ ৭৫:২৫ অনুপাতত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে বহন কৰিব। ১২শ ৫ম বাৰ্ষিক পৰিকল্পনাৰ কালছোৱাত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ ব্যয়ৰ অংশ ৫০:৫০ হব। বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া ৰাজ্যবোৰৰ এই অনুপাত ৯০:১০ হব।\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়ৰ আৰ্হিত ষষ্ট শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ দুটাকৈ ভাগ থকা বিদ্যালয় এখন স্থাপন কৰিবলৈ প্ৰায় ৩.০২ কোটি টকাৰ প্ৰয়োজন হব বুলি কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় সংগঠনে হিচাপ কৰি উলিয়াইছে। আৱৰ্তনৰ খৰছ প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ০.৭৫ কোটি টকা হবগৈ।\nবৰ্তমানৰ পৰিচালনাৰ খৰছ আৰু বৰ্তমানৰ নিৰ্মাণকাৰ্য্যৰ খৰছৰ ভিত্তিত এই হিচাপ উলিওৱা হৈছে।\nকেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয়, জৱাহাৰ নৱোদয় বিদ্যালয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ বিদ্যালয় স্থাপনৰ প্ৰকৃত খৰছ কেন্দ্ৰীয় গড়কাপ্তানী বিভাগৰ মূল্য তালিকাৰ হিচাপত হব। ওপৰত এটা থুলমূল হিচাপহে দাঙি ধৰা হৈছে।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষা-সৰ্বশিক্ষা অভিযান\nপ্ৰতিজন ব্যক্তিৰ সুস্থ স্বাভাৱিক জীৱন যাপন কৰাৰ অধিকাৰ থকা উচিত। দূৰ্ভাগ্যবশতঃ এতিয়াও বিশ্বৰ বহু সংখ্যক শিশুৱে সুস্থ স্বাভাৱিক জীৱন যাপনৰ পৰা বঞ্চিত হৈয়ে ডাঙৰ-দীঘল হব ধৰিছে কাৰণ এইবোৰে নিজৰ মৌলিক অধিকাৰ আনকি প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ পৰাও বঞ্চিত হৈছে।\nবিভিন্ন শিক্ষা প্ৰকল্পৰ ফলস্বৰূপে ২০০০ চনত সন্মুখলৈ অহা ফলাফল এনে ধৰণৰ ৯৪ শতাংশ গাওঁবাসীৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ দূৰত্ব ১ কিলোমিটাৰ ভিতৰত, ৮৪ শতাংশ গাওঁবাসীৰ ৩ কিলোমিটাৰৰ ভিতৰত একোখন উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয় আছে। অনুসূচীত জাতি আৰু জনজাতিৰ ছোৱালীক বিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তিৰ বাবে বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে। প্ৰথম পাচবছৰীয়া পৰিকল্পনাৰ সময়ছোৱাতকৈ লাহে লাহে বুনিয়াদী আৰু উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তিৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে। সেইমতে বুনিয়াদী আৰু উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ৰ সংখ্যাও বাঢ়িবলৈ ধৰিছে। ১৯৫০-৫১ চনত মাত্ৰ ৩.১ নিযুত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰিছিল। ১৯৯৭-৯৮ত এই সংখ্যা ৩৯.৫ লৈ বৃদ্ধি পায়। ১৯৫০-৫১ চনত বুনিয়াদী আৰু উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ৰ সংখ্যা আছিল ০.২২৩ নিযুত। ১৯৯৬-৯৭ত এই পৰিমাণ ০.৭৭৫লৈ বৃদ্ধি পায়। এক আনুমানিক হিচাপ মতে ২০০২/২০০৩ বৰ্ষত ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুৰ ৮২ শতাংশই বিদ্যালয়ত নামভৰ্ত্তি কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে এই দশকৰ শেষত এই পৰিমাণ ১০০ শতাংশ কৰিবলৈ লক্ষ্য লৈছে। এই লক্ষ্যত উপনীত হবলৈ চৰকাৰে প্ৰৱৰ্তন কৰিছে:\nসমগ্ৰ পৃথিৱীতে দৰিদ্ৰতা দূৰ কৰিবলৈ শান্তি আৰু নিৰাপত্তা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আৰু প্ৰতিখন দেশৰ প্ৰতিজন লোকৰ জীৱনৰ মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ আৰু পৰিয়ালটোৰ সকলো সদস্যকে সমতা আৰু যোগাত্মক চিন্তাধাৰা জগাই তোলাতো\nঅতি প্ৰয়োজনীয়। বিশ্বৰ সকলো শিশুকে শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ লগত জড়িত কৰিলেহে এইটো সম্ভৱ হৈ উঠিব পাৰে। ইয়াৰ বাবে উন্নত মানদণ্ডৰ শৈক্ষিক পৰিৱেশ আৰু অতি কমেও প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ অতি প্ৰয়োজন।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীন কৰাৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা অভিযান এক বিস্তাৰিত আঁচনি। এই আঁচনি জিলা ভিত্তিক, বিকেন্দ্ৰীকৃত, স্থানীয় জনগোষ্ঠীৰ দ্বাৰা বিশেষভাৱে পৰিকল্পনা কৰা, আৰু কাৰ্য্যকৰীকৰণ বিদ্যালয় ব্যৱস্থা। এই অভিযানত চৰকাৰৰ সকলো শিক্ষামূলক কাৰ্য্যকলাপ আৰু ব্যৱস্থাক সামৰি সমগ্ৰ দেশতে ৰূপায়ন কৰা হৈছে। এই অভিযানৰ অন্তৰ্গত দেশৰ সকলো ৬ৰ পৰা ১৪ বছৰ বয়সীয়া শিশুক ২০১০ চনৰ ভিতৰত কামত অহা সংগতি থকা শিক্ষা প্ৰদান কৰা হব। (SSA Notifacation by Govt of India 2004 & 2005 )\nসৰ্বশিক্ষা অভিযান কি?\nপ্ৰাথমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীন কৰাৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট সময় সীমাৰ এক কাৰ্য্যসূচী।\nচাহিদা অনুসৰি উচ্চমানৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা সমগ্ৰ দেশতে ব্যৱস্থা কৰা।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাজেৰে সামাজিক ন্যায়ৰ সুবিধা প্ৰদান কৰা।\nপ্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনা ব্যৱস্থাত পঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠান, বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি, গাওঁ আৰু চহৰৰ বস্তি অঞ্চলৰ শিক্ষা সমিতি, অভিভাৱক শিক্ষক সংস্থা, মাতৃ শিক্ষক সংস্থা, জনজাতি স্বায়ত্ব শাসিত পৰিষদ, আৰু আন তৃণমূল পৰ্য্যায়ৰ সংগঠনবোৰক ফলপ্ৰসূভাৱে জৰিত কৰা।\nসমগ্ৰ দেশতে সাৰ্বজনীন প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ বাবে ৰাজনৈতিক সদ্দিচ্ছাৰ প্ৰকাশ।\nকেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু স্থানীয় প্ৰশাসনৰ অংশীদ্বাৰিত্ব।\nপ্ৰাথমিক শিক্ষাক লৈ ৰাজ্য চৰকাৰৰ নতুন সপোন ৰচাৰ সুযোগ ।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযান ভাৰত চৰকাৰৰ এনে এটা অভিযান যাৰ যোগেৰে নিৰ্দিষ্ট সময় সীমাৰ ভিতৰত প্ৰাথমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণ কৰা হব। সংবিধানৰ ৮৬ সংশোধিত ধাৰাৰ মতে ৬-১৪ বছৰৰ শিশুৰ সম্পূৰ্ণ বিনামূলীয়া আৰু বাধ্যতামূলক শিক্ষা তেওঁলোকৰ মৌলিক অধিকাৰ। ৰাজ্য চৰকাৰৰ অংশিদাৰত সমগ্ৰ ভাৰতৰ ১.১ নিযুত জনবসতি থকা ঠাইৰ ১৯২ নিযুত শিশুক এই অভিযানে সামৰি লৈছে। এই অভিযানৰ ভিতৰত বিদ্যালয় নথকা জনবসতি অঞ্চলত নতুন বিদ্যালয় স্থাপন, বৰ্তমানে থকা বিদ্যালয়সমূহত শ্ৰেণীকোঠাৰ সংযোজন, শৌচালয় নিৰ্মাণ, খোৱা পানীৰ সুবিধা, বিদ্যালয় ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু উন্নিতকৰণৰ বাবে বিত্তীয় ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nপৰ্য্যাপ্ত পৰিমাণৰ শিক্ষক নথকা বিদ্যালয়ত শিক্ষক নিযুক্তি, প্ৰশিক্ষণৰ যোগেৰে শিক্ষকসকলক দক্ষ কৰি তোলা, শিক্ষণ সামগ্ৰী প্ৰস্তুতিৰ বাবে বিত্তীয় সাহাৰ্য্য প্ৰদান, স্তৰ খণ্ড জিলাই প্ৰতি শৈক্ষিক সহযোগ, আদিৰ ব্যৱস্থাও এই অভিযানৰ যোগেৰে কৰা হৈছে। দক্ষ জীৱন শৈলীৰ বাবেও এই অভিযানে প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাজেৰে আশা কৰিছে। বিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশু আৰু কন্যা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত এই অভিযানে বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে। এই অভিযানে ডিজিটেল জগতলৈ সেতু হিচাপে কম্পিউটাৰ শিক্ষাৰো ব্যৱস্থা কৰিছে।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ উদ্দেশ্য\nসকলো শিশু যাতে বিদ্যালয়লৈ যায়, শিক্ষা নিশ্চিত কেন্দ্ৰ, বিকল্প বিদ্যালয়, পুনৰ বিদ্যালয়লৈ ঘূৰি যোৱা কৰ্মশালা ২০০৩ চনৰ ভিতৰত।\nসকলো শিশুৱে ৫ বছৰীয়া প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব ২০০৭ চনৰ ভিতৰত।\nসকলো শিশুৱে ২০১০ চনৰ ভিতৰত ৮ বছৰীয়া উচ্চ প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব।\nসন্তোষজনক উন্নতমানৰ প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ যোগেৰে জীৱনৰ মানদণ্ড উন্নত কৰাৰ শিক্ষা প্ৰদান।\nলিংগ আৰু জাতিগত প্ৰভেদ নেউচি সকলো শিশুকে ২০০৭ চনৰ ভিতৰত প্ৰাথমিক আৰু ২০১০ৰ ভিতৰত উচ্চ প্ৰাথমিক শিক্ষা প্ৰদান।\n২০১০ চনৰ ভিতৰত সকলো শিশুকে শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কৰা।\nগুৰুত্ব দিয়া বিষয়বোৰ\nবিকল্প বিদ্যালয় ব্যৱস্থা\nবিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশু\nস্থানীয় লোকৰ মাজত সচেতনতা বৃদ্ধি\nছোৱালী শিশুৰ শিক্ষা\nউন্নতমানৰ উচ্চ প্ৰাথমিক শিক্ষা\nপ্ৰতিস্থানিক সংস্কাৰ: বিভিন্ন সুবিধাসমূহ যাতে সঠিকভাৱে প্ৰদান কৰিব পৰা যায় তাৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ অংশ হিচাপে কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰয়োজনীয় সংস্কাৰ হাতত লৈছে। ৰাজ্য চৰকাৰসমূহে নিজৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা নিকাৰণৰ বাবে উদ্দেশ্যমূলক মূল্যায়নৰ ব্যৱস্থা লৈছে, এইবোৰৰ ভিতৰত আছে, শৈক্ষিক প্ৰশাসন, বিদ্যালয়ৰ উত্তৰণৰ মান, বিত্তীয় বিষয়, বিকেন্দ্ৰীকৰণ আৰু স্থানীয় ৰাইজক জৰিতকৰণ, ৰাজ্যৰ শিক্ষা আইনৰ পুনঃনিৰীক্ষণ, যুক্তিসংগত শিক্ষক নিযুক্তি, পৰ্য্যবেক্ষণ আৰু মূল্যায়ণ, নাৰী শিক্ষাৰ স্থিতি, অনুসূচীত জাতি জনজাতি আৰু অনাগ্ৰসী জনগোষ্ঠী, ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ৰ বাবে নীতি নিৰ্দ্ধাৰণ আদি। বহুবোৰ ৰাজ্যই ইতিমধ্যেই প্ৰাথমিক শিক্ষা ব্যৱস্থা প্ৰদানৰ সুবিধাৰ বাবে যথেষ্ট সাল-সলনি কৰিছে।\nসুস্থিৰ অৰ্থব্যৱস্থা: এক সুস্থিৰ অৰ্থব্যৱস্থাৰ ওপৰতে সৰ্বশিক্ষা অভিযান সফল হব। প্ৰাথমিক শিক্ষা উন্নয়নৰ বাবে অৰ্থব্যৱস্থাৰ কোনো বাধা নাহে। কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ অংশীদাৰিত্বত এই অভিযানৰ অৰ্থব্যৱস্থা হব।\nস্থানীয় লোকৰ অভিভাকক্ত: বিকেন্দ্ৰীভূত ব্যৱস্থাৰে এই অভিযানৰ জৰিয়তে স্থানীয় লোকক বিদ্যালয়ৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হয়। মহিলা সমিতি, গাওঁ শিক্ষা সমিতিত সদস্য, পঞ্চায়তৰ সদস্য আদিয়ে এই দায়িত্ব বহন কৰে।\nপ্ৰতিস্থানিক দক্ষতা বৃদ্ধি: ৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাজ্যিক আৰু জিলা পৰ্য্যায়ৰ প্ৰতিস্থান যেনে, NIEPA/ NCERT/ NCTE/SCERT /SIEMAT/DIET আদিৰ দক্ষতা বৃদ্ধিৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ এক বিৰাট ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে। পাৰদৰ্শী ব্যক্তি আৰু প্ৰতিস্থানসমূহক যাতে উন্নতমানৰ আৰু সকলো সময়তে সহায় কৰিব পৰা যায় তাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।\nমূলসূতিৰ শৈক্ষিক প্ৰশাসনৰ উন্নতি: বিদ্যালয়ৰ উন্নতি, নতুন চিন্তাধাৰাৰ সংযোগ, সঠিক মূল্যায়ন, উপযুক্ত পদ্ধতি প্ৰয়োগ আদিৰে মূলসূতিৰে শৈক্ষিক প্ৰশাসনৰ উন্নতিৰ ব্যৱস্থা লোৱা হৈছে।\nস্থানীয় লোকৰ দ্বাৰা অতি স্বচ্ছ পৰ্য্যবেক্ষণ: এই অভিযানত স্থানীয় লোকৰ দ্বাৰা অভিযানৰ কাম-কাজবোৰৰ পৰ্য্যবেক্ষণৰ ব্যৱস্থা ৰখা হৈছে। শৈক্ষিক তথ্য পৰিচালনা পদ্ধতিৰ যোগেৰে বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ তথ্যৰ লগতে গোষ্ঠীগত তথ্য আদি সূত্ৰ পৰিকল্পনা আৰু জৰীপ যোগেৰে সংগ্ৰহ কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও বিদ্যালয়সমূহক সকলো তথ্য ৰাইজৰ লগত আলোচনা কৰিবলৈ উত্সাহিত কৰা হয়। আৰ্থিক অনুদান সম্পৰ্কীয় তথ্যও ৰাইজৰ আগত ব্যক্ত কৰিব লাগে। এই তথ্যসমূহ ৰাইজে জানিব পৰাকৈ এখন জাননী ফলকত আৰি দিব পৰাৰ ব্যৱস্থাও ৰখা হৈছে।\nস্থানীয় জনবসতিৰ বাবে পৰিকল্পনাঃ স্থানীয় জনবসতি অঞ্চলটোক এটা পৰিকল্পনাৰ গোট হিচাবে লৈ সৰ্বশিক্ষা অভিযানত কাম কৰাৰ সুবিধা ৰখা হৈছে। এই গোটবোৰৰ পৰিকল্পনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি জিলা পৰিকল্পনাৰ ব্যৱস্থা আছে।\nস্থানীয় ৰাইজৰ ওচৰত দায়বদ্ধতাঃ সৰ্বশিক্ষা অভিযানত শিক্ষক অভিভাৱকৰ মাজত সম্পৰ্ক স্থাপনৰ উপৰিও স্থানীয় ৰাইজৰ ওচৰত স্বচ্চতা আৰু দায়বদ্ধতাৰ ব্যৱস্থা আছে।\nকন্যা শিশু শিক্ষাত অগ্ৰাধিকাৰ: ছোৱালীৰ শিক্ষা, বিশেষকৈ অনুসূচীত জাতি, জনজাতি, সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ ছোৱালীবোৰক শিক্ষা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা কৰাটো সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ এটা মূল বিষয় ।\nবিশেষ গোটৰ প্ৰতি গুৰুত্ব প্ৰদানঃ অনুসূচীত জাতি, জনজাতি, সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়, চহৰৰ অৱহেলিত শিশু, অন্যান্য ক্ষেত্ৰত অনগ্ৰাসী শিশু, বিশেষ যত্নৰ প্ৰয়োজন থকা শিশু আদিক শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষভাৱে জড়িত কৰা আৰু অংশ লোৱাত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।\nপূৰ্ব-প্ৰকল্পৰ পৰ্য্যায়: সৰ্বশিক্ষা অভিযানত সমগ্ৰ দেশতে প্ৰকল্প পূৰ্বে প্ৰস্তুতিৰ কাম আৰম্ভ কৰা হয় যাতে প্ৰকল্পৰ মূল পৰ্য্যায় কাৰ্য্যকৰীকৰণত কোনো ধৰণৰ বাধাৰ বা সমস্যাৰ সৃষ্টি নহয়। প্ৰকল্পৰ প্ৰতিটো বিষয় পুংশানুপুংশভাৱে পৰ্য্যালোচনা কৰা হয়। দক্ষতা বৃদ্ধি, সুবিধা প্ৰদান আৰু পৰ্য্যবেক্ষণ ব্যৱস্থা শক্তিশালী কৰা হয়। ঘৰে ঘৰে জৰীপ, জনগোষ্ঠীভিত্তিক ক্ষুদ্ৰ পৰিকল্পনা আৰু বিদ্যালয়ৰ মানচিত্ৰ প্ৰস্তুতি, সমাজৰ নেতৃত্ব লব পৰা ব্যক্তিক প্ৰশিক্ষণ, বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ত বিভিন্ন কাম-কাজ, তথ্য সংগ্ৰহ ব্যৱস্থা প্ৰস্তুত কৰা, কাৰ্য্যলয়ৰ সা-সামগ্ৰী, বিশ্লেষাত্মক অধ্যয়ন আদি এই পৰ্য্যায়ত কৰা হয়।\nউন্নত মানৰ প্ৰতি আস্থা: সৰ্বশিক্ষা অভিযানত শিক্ষা পদ্ধতিত উন্নত মানৰ কৰি তুলিবলৈ বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হয়। বিশেষকৈ শিশুসকলক নানা ধৰণৰ খেল-ধেমালিৰ মাজেৰে শিক্ষা প্ৰদান আৰু আন আন বিজ্ঞান সন্ময়ভাৱে প্ৰমাণিত শিক্ষা পদ্ধতিৰ ওপৰত আস্থা ৰাখি এই অভিযানত সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।\nশিক্ষকৰ ভূমিকা: সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু কেন্দ্ৰীভূত বিষয় হ’ল শিক্ষক। সেইবাবেই এই অভিযানত শিক্ষকসকলৰ প্ৰয়োজনীয় বিকাশৰ বাবে উকালতি কৰা হয়। ইয়াৰ বাবে খণ্ড পৰ্য্যায়ত খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ/ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ, উপযুক্তভাৱে শিক্ষিত শিক্ষক নিযুক্তি, পাঠ্যক্ৰম ভিত্তিত সমল বিকাশত শিক্ষকসকলক জড়িত কৰি শিক্ষকৰ বিকাশৰ চেষ্টা, শ্ৰেণীকোঠাৰ প্ৰক্ৰিয়াত গুৰুত্ব প্ৰদান আৰু মানৱ সম্পদ উন্নয়নৰ বাবে বিভিন্ন বিষয়ক ক্ষেত্ৰ পৰিদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা ৰখা হৈছে।\nজিলা প্ৰাথমিক শিক্ষা পৰিকল্পনা: সৰ্বশিক্ষা অভিযানত কাৰ্য্য পদ্ধতিৰ ভিতৰত প্ৰতিখন জিলাই জিলা ভিত্তিক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুত কৰিব। প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োজন হোৱা সকলো বিনিয়োগ আৰু প্ৰয়োজনসমূহ ইয়াত অন্তৰ্ভূক্ত হব। এক দীৰ্ঘকালীন কৰ্মসূচীৰ পৰিকল্পনা ইয়াত থাকিব লাগিব যাতে এইবোৰৰ দ্বাৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সাৰ্বজনীনকৰণত উপনীত হব পৰা যায়। প্ৰতিবছৰৰ বাবে কৰ্মসূচী আৰু বাজেট থাকিব লাগিব। অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিত সম্পূৰ্ণ বছৰটোৰ বাবে কাৰ্য্যতালিকা প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। প্ৰকল্প কাৰ্য্যকৰীকৰণৰ সময়ত প্ৰয়োজন সাপেক্ষে এইবোৰৰ উন্নত কৰিব পৰাৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানত বিত্তীয় নীতি:\nনৱম পৰিকল্পনাত সৰ্বশিক্ষা অভিযানত কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ অৰ্থ অংশীদাৰি ৮৫:১৫ আছিল। দশম পৰিকল্পনাত এই অনুপাত ৭৫:২৫ কৰা হয়। ইয়াৰ পাছত কেন্দ্ৰ ৰাজ্যৰ অংশিদাৰি অনুপাত ৫০:৫০ কৰা হব।\nৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰাথমিক শিক্ষাত বিনিয়োগৰ পৰিমাণ ১৯৯৯-২০০০ চনৰ দৰেই ৰাখিব। সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ অংশৰ পৰিমাণ ইয়াতকৈ বিনিয়োগ বেছি হব লাগিব।\nভাৰত চৰকাৰে এই অভিযানৰ ৰাজ্যিক পৰ্য্যায়ৰ সমিতিক চিধা চিধি অৰ্থ প্ৰদান কৰিব। ৰাজ্য চৰকাৰে নিজৰ অংশৰ ধন মোকলাই দিয়াৰ আৰু প্ৰাপ্ত মুঠ ধনৰ ৫০ শতাংশ ধনৰ উপযুক্ত হিচাপ দাখিল কৰাৰ পাছতহে ভাৰত চৰকাৰে অভিযানৰ দ্বিতীয় কিস্তিৰ ধন প্ৰদান কৰিব।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ অধীনত নিয়োগ কৰা শিক্ষকৰ দৰ্মহাৰ ধন কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যৰ মাজত এনেদৰে ভাগ হব- নৱম পৰিকল্পনাৰ কালত ৮৫:১৫, দশম পৰিকল্পনা ৭৫:২৫ আৰু ইয়াৰ পাছত ৫০:৫০।\nএই অভিযানত বাহিৰৰ পৰা পোৱা যিকোনো সহায় গ্ৰহণৰ আগতে প্ৰয়োজনীয় সাল-সলনি কৰাটো আৰু বিশেষকৈ বিদেশী অৰ্থ-সাহাৰ্য্যৰ বিষয়ত উক্ত এজেঞ্চীবোৰৰ লগত আইনগত চুক্তি কৰি লোৱা উচিত।\nনৱম পৰিকল্পনাৰ পাছত শিক্ষা বিভাগৰ সকলো ধৰণৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা আঁচনি (মহিলা সুৰক্ষা, ৰাষ্ট্ৰীয় বাল্য ভৱন আদিক বাদ দি)ক সামৰি লোৱা হব। ৰাষ্ট্ৰীয় পুষ্টিকৰ খাদ্য যোগান (মিড-ডে-মিল) কাৰ্য্যসূচীত খাদ্য আৰু পৰিবহনৰ খৰছ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে বহন কৰিব আৰু খাদ্য ৰন্ধনৰ দায়িত্ব ৰাজ্য চৰকাৰৰ হব।\nজিলা শিক্ষা পৰিকল্পনাত বিভিন্ন আঁচনিৰ থকা বিত্তৰ/সমলৰ পৰিমাণৰ ক্ষেত্ৰত স্বচ্ছভাৱে উল্লেখ থাকিব লাগিব। এই আঁচনিবোৰ PMGY, JGSY, PMRY, সঞ্চিত ৰোজগাৰ যোজনা, এমপি আৰু MLAৰ স্থানীয় এলেকা উন্নয়ন আঁচনিৰ ধন, ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৰিকল্পনা, বিদেশী অৰ্থ সাহাৰ্য্য আৰু বেচৰকাৰী পৰ্য্যায়ত সংগৃহিত ধন।\nবিদ্যালয়ৰ উন্নয়ন, ৰক্ষণাবেক্ষণ, মেৰামতি আৰু, শিক্ষণ সামগ্ৰীৰ মেৰামতি আৰু স্থানীয় পৰিচালনাত খৰছ হব লগা সকলো ধন ৰাজ্য চৰকাৰে কৰি দিয়া বিকেন্দ্ৰীকৃত ব্যৱস্থাৰে গাওঁ শিক্ষা সমিতি, বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি, গাওঁ পঞ্চায়ত সমিতি, গাওঁ পঞ্চায়ত বা আন কোনো বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ গোটলৈ হস্তান্তৰ কৰিব লাগিব। গাওঁ বা বিদ্যালয়ৰ গোটে এই ধন অতি উপযুক্তভাৱে ব্যয় কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিব।\nআন উত্সাহমূলক আঁচনি যেনে, জলপানি বিতৰণ, বিদ্যালয়ৰ পোচাক আদি ৰাজ্য চৰকাৰৰ আঁচনি মতেই চলি থাকিব। এইবোৰৰ বাবে সৰ্বশিক্ষা অভিযানে কোনো ধৰণৰ বিত্তীয় সাহাৰ্য্য নিদিয়ে।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানত হস্তক্ষেপ ৰীতি\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানত গুৰুত্বপূৰ্ণ বিত্তীয় ৰীতি হ’ল:\nবুনিয়াদী আৰু উচ্চ বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত প্ৰতি ৪০ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বিপৰীতে একোজন শিক্ষক।\nপ্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত অতি কমেও দুজন শিক্ষক।\nউচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰতিটো শ্ৰেণীৰ বাবে একোজন শিক্ষক।\n২) বিদ্যালয়/বিকল্প বিদ্যালয়ৰ সুবিধা\nজনবসতি অঞ্চল প্ৰতি এক কিলোমিটাৰৰ ভিতৰত এখন বিদ্যালয়।\nৰাজ্য চৰকাৰৰ নিয়ম অনুসৰি নতুন বিদ্যালয় স্থাপনৰ ব্যৱস্থা বা বিদ্যালয় নথকা জনবসতি ঠাইত EGS ধৰণৰ বিদ্যালয় স্থাপন।\n৩) উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়/অঞ্চল\nপ্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰা শিশুৰ সংখ্যা আৰু প্ৰয়োজন সাপেক্ষে প্ৰতি দুখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত এখন উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ/বা শ্ৰেণীৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগিব।\nনিম্ন প্ৰাথমিকেই হওঁক বা উচ্চ প্ৰাথমিকেই বিদ্যালয়েই হওঁক প্ৰতিজন শিক্ষকৰ বাবে বা প্ৰতিটো শ্ৰেণী/পৰ্য্যায়ৰ বাবে একোটাকৈ কোঠা থাকিব লাগিব। প্ৰতিজন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত অতি কমেও দুজন শিক্ষক, দুটা শ্ৰেণীকোঠা আৰু বাৰান্দাৰ ব্যৱস্থা থাকিব লাগিব।\nপ্ৰতিখন উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰধান শিক্ষকৰ বাবে একোটা কোঠালী থাকিব লাগিব।\n৫) বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি\nপ্ৰাথমিক আৰু উচ্চ প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ প্ৰতি গৰাকী ছাত্ৰী/অনুসূচীত জাতি, জনজাতি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে জনে প্ৰতি ১৫০ টকালৈকে ব্যৱস্থা থাকিব।\nৰাজ্য চৰকাৰে বৰ্তমানে চলি থকা বিনামূলীয়া পাঠ্যপুথি যোগান ব্যৱস্থা অব্যাহত ৰাখিব।\nযদি কোনো ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি ৰেহাই মূল্যত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক যোগান ধৰি আছে তেন্তে সৰ্বশিক্ষা অভিযানৰ অন্তৰ্গত সেই বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসমূহে বহন কৰিব লগা ধনৰ পৰিমাণ প্ৰদান কৰা হব।\nঅভিযানৰ মুঠ খৰছৰ ৩৩ শতাংশকৈ অধিক ব্যয়ৰে নিৰ্মাণকাৰ্য্য কৰিব নোৱাৰিব। এই পৰিমাণ ২০১০ চনৰ ভিতৰত পৰিকল্পিত ব্যয়ৰ পৰিমাণ PAB এ অনুমোদন কৰিছে।\nএই ৩৩ শতাংশৰ ব্যয়ৰ ভিতৰত ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু ভৱন মেৰামতিৰ ব্যয়ৰ হিচাব নাহিব।\nকিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিত বাৰ্ষিক পৰিকল্পিত ধনৰ ৪০ শতাংশলৈকে নিৰ্মাণকাৰ্য্যত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব, কিন্তু সমগ্ৰ প্ৰকল্প ব্যয়ৰ ৩৩ শতাংশকৈ অধিক হব নোৱাৰিব।\nবিদ্যালয়ৰ ব্যৱস্থা উন্নতকৰণৰ বাবে, খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ/ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ।\nক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰক অতিৰিক্ত কোঠা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়।\nকাৰ্য্যালয় ভৱন নিৰ্মাণৰ বাবে কোনো ধৰণৰ ব্যয় কৰিব নোৱাৰিব।\nপৰিকাঠামোৰ পৰিকল্পনা জিলা পৰ্য্যায়ত হব।\n৭) বিদ্যালয় ভৱনৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ আৰু মেৰামতি\nকেৱল বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতি/গাওঁ শিক্ষা সমিতিৰ যোগেৰে হব।\nবিদ্যালয় সমিতিয়ে দিয়া নিৰ্দিষ্ট প্ৰস্তাৱৰ বিপৰীতে প্ৰতি বছৰে ৫০০০ টকালৈকেহে ব্যয় কৰিব পাৰিব। ৰাইজৰ সহায় সহযোগ/দান বৰঙণি জৰিত কৰিব লাগিব।\nনিৰ্মাণকাৰ্য্যৰ বাবে নিৰ্দ্ধাৰিত ৩৩ শতাংশৰ ভিতৰত মেৰামতি আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণৰ খৰছ সংলগ্ন নহব।\nযিবোৰ বিদ্যালয়ৰ নিজা ভৱন আছে তেওঁলোককহে অনুদান দিয়া হ’ব।\n৮) EGS সমূহক নিয়মীয়া বিদ্যালয়লৈ উন্নীতকৰণ বা ৰাজ্যৰ নীতি অনুসৰি নতুন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰা।\nপ্ৰতিখন বিদ্যালয়ৰ বাবে TLE ১০,০০০ টকাৰ ব্যৱস্থা থাকিব।\nস্থানীয় পৰিস্থিতি আৰু চাহিদাৰ ভিত্তিত TLE নিৰ্ধাৰিত হব।\nTLEৰ নিৰ্বাচন আৰু সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত শিক্ষক আৰু অভিভাৱকক জৰিত কৰিব লাগিব। গাওঁ শিক্ষা সমিতি/ বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ৰ উপযুক্ত সমিতিয়ে উন্নতমানৰ মডেল নিৰ্বাচন আৰু সংগ্ৰহ কৰিব।\nদুবছৰলৈ ভালভাৱে চলি থকা EGS কেন্দ্ৰবোৰহে উন্নিত কৰা হব।\nশিক্ষক আৰু শ্ৰেণীকোঠাৰ সুবিধা থাকিব।\n৯) উচ্চ প্ৰাথমিকৰ বাবে TLE\nখোলা থকা বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিখনৰ বাবে ৫০,০০০ টকা।\nশিক্ষক আৰু বিদ্যালয় সমিতিয়ে স্থানীয় চাহিদা অনুসৰি সিদ্ধান্ত লব।\nবিদ্যালয় সমিতিয়ে শিক্ষকৰ লগত আলোচনা কৰি নিৰ্দ্ধাৰণ কৰি সংগ্ৰহ কৰিব।\nবিশেষ সুবিধা আৰু লাভজনক হ’লে বিদ্যালয় সমিতিয়ে জিলা পৰ্য্যায়ত সংগ্ৰহৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰে।\n১০) বিদ্যালয়ৰ অনুদান\nবিদ্যালয়ৰ বেয়া হোৱা সামগ্ৰীবোৰ সলনি কৰিবলৈ প্ৰতিবছৰে প্ৰতিখন প্ৰাথমিক আৰু উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ক ২০০০ টকাকৈ দিয়া হব।\nঅৰ্থব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত স্বচ্ছতা থাকিব লাগিব।\nগাওঁ শিক্ষা সমিতি/বিদ্যালয় পৰিচালনা সমিতিৰ দ্বাৰা ব্যয় কৰা হব।\n১১) শিক্ষকৰ অনুদান\nপ্ৰাথমিক আৰু উচ্চ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিজন শিক্ষকক প্ৰতিবছৰে ৫০০ টকাকৈ দিয়া হব।\nব্যৱহাৰত স্বচ্ছতা থাকিব লাগিব।\n১২) শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ\nপ্ৰতিজন শিক্ষকৰ বাবে প্ৰতিবছৰে ২০ দিনীয়া পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষক হিচাপে নিযুক্তি পোৱা কিন্তু শিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণ নোলোৱা শিক্ষকৰ বাবে ৬০ দিনীয়া ৰিফ্ৰেচাৰ পাঠ্যক্ৰমৰ ব্যৱস্থা আৰু নতুন প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ বাবে ৩০ দিনীয়া অৰিয়েণ্টেছন কৰ্চৰ ব্যৱস্থা আছে। প্ৰতিজন শিক্ষকৰ বাবে প্ৰতিদিনত ব্যয় হব ৭০ টকা।\nব্যয়ৰ হিচাপ থুলমূলকৈ ধৰা হৈছে। অনাবাসিক প্ৰশিক্ষণৰ খৰছৰ পৰিমাণ কমিব।\nসকলো ধৰণৰ প্ৰশিক্ষণৰ খৰছ ধৰা হৈছে।\nপ্ৰশিক্ষণৰ পৰ্য্যালোচনা কৰি গুনগত মানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি।\nআগতে থকা শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ আঁচনিৰ অধীনত SCERT/DIETক সাহাৰ্য্য প্ৰদান কৰা হব।\n১৩) ৰাজ্যিক শৈক্ষিক পৰিচালনা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিস্থান\n৩ কোটি টকাৰ এককালীন সাহাৰ্য্য।\nৰাজ্য চৰকাৰে চলাই নিবলৈ সৈমান হব লাগিব।\nঅতি কঠোৰ আৰু যথাযথভাৱে প্ৰশিক্ষক নিযুক্তিৰ ব্যৱস্থা।\n১৪) স্থানীয় নেতৃত্বক প্ৰশিক্ষণ\nপ্ৰতি বছৰে ৮ গৰাকী লোকক দুদিনীয়া প্ৰশিক্ষণ পৰাপক্ষত মহিলাক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হব।\nপ্ৰতিদিনে ৩০ টকাকৈ ব্যয়।\n১৫) অসমৰ্থ শিশুৰ বাবে সুবিধা\nনিৰ্দিষ্ট প্ৰস্তাৱ আৰু তথ্যৰ বিপৰীতে প্ৰতিজন অসমৰ্থ শিশুৰ বাবে প্ৰতি বছৰে ১২০০ টকাকৈ দিয়া হব।\nবিশেষ যত্নৰ প্ৰয়োজন থকা শিশুৰ বাবে জিলা পৰ্য্যায়ত পৰিকল্পনা কৰি ১২০০ টকাকৈ প্ৰতি শিশুৰ বিপৰীতে প্ৰদান কৰা হব।\nসংশ্লিষ্ট সমল প্ৰতিস্থানক জৰিত কৰিবলৈ উত্সাহ প্ৰদান কৰা হব।\n১৬)গৱেষণা, মূল্যায়ণ, পৰিদৰ্শন আৰু পৰামৰ্শ প্ৰদান\nপ্ৰতিখন বিদ্যালয়ক প্ৰতিবছৰে ১৫০০ টকাকৈ দিয়া হব।\nগৱেষণা আৰু সমল প্ৰতিস্থানৰ অংশিদাৰিত্ব ৰাজ্যিক ভিত্তিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিব লগা বিষয়ৰ ওপৰত পাৰদৰ্শী গোট গঠন।\nসমল প্ৰতিস্থান আৰু গৱেষণা প্ৰতিস্থানৰ যোগেৰে অনুমোদন আৰু চোৱা-চিতা কৰাৰ বাবে দক্ষতা বৃদ্ধি কৰা। এক ফলপ্ৰসূ EMIS ব্যৱস্থা কৰা।\nঘৰুৱা তথ্য শেহতীয়া আৰু সঠিকভাৱে ৰাখিবলৈ নিয়মীয়াকৈ বিদ্যালয় মানচিত্ৰ/ক্ষুদ্ৰ পৰিকল্পনাৰ ব্যৱস্থা।\nপাৰদৰ্শী ব্যক্তিসকলৰ বাবে যাতায়তী খৰছ, পাৰিতোষিক, জনগোষ্ঠী সম্পৰ্কীয় তথ্য সংগ্ৰহ, গৱেষণাত্মক অধ্যয়ন, মূল্যাংকন নিৰূপণ আৰু ক্ষেত্ৰ কাৰ্য্যকলাপৰ খৰছ, পাৰদৰ্শীৰ দ্বাৰা শ্ৰেণীকোঠা পৰ্য্যবেক্ষণ আদিৰ ব্যয়।\nপ্ৰতি বিদ্যালয়ৰ বা নিৰ্দ্ধাৰিত ধনৰ পৰা ৰাষ্ট্ৰীয়, ৰাজ্যিক জিলা, মহকুমা আৰু বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ত খৰছ কৰা হব।\nপ্ৰতিখন বিদ্যালয়ৰ বাবদ প্ৰতিবছৰে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত ১০০ টকাকৈ খৰছ হব।\nৰাজ্যিক, জিলা, খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ, ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ/বিদ্যালয় পৰ্য্যায়ত খৰছৰ সিদ্ধান্ত ৰাজ্য চৰকাৰে লব। মূল্যাংকন, পৰিদৰ্শন, তথ্য সংগ্ৰহ, শ্ৰেণীকোঠা পৰ্য্যবেক্ষণ আদিৰ বাবে এই খৰছ কৰা হব। শিক্ষক শিক্ষণ আঁচনিৰ বাহিৰেও এই কামৰ বাবে SCERT ক সাহাৰ্য্য প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা আছে।\nবিশেষভাৱে কোনো ৰাজ্যৰ দ্বায়িত্ব লব বিছাৰিলে সমল প্ৰতিস্থানক জৰিত কৰা হব।\n১৭) পৰিচালনাৰ ব্যয়\nজিলা পৰিকল্পনাৰ বাজেটৰ ৬ শতাংশকৈ অধিক হব নোৱাৰিব।\nএই ব্যয়ৰ ভিতৰত কাৰ্য্যালয়ৰ খৰছ, বিভিন্ন পৰ্য্যায়ৰ মানৱ সম্পদ মূল্যাংকনৰ বাবে দক্ষ ব্যক্তিৰ খৰছ, যাতায়তী আদি সোমাব।\nকোনো বিশেষ জিলাত সম্ভৱ হ’লে অগ্ৰাধিকাৰ ভিত্তিক বিশেষজ্ঞলোকক তথ্য ব্যৱস্থাপনা প্ৰক্ৰিয়া, জনসাধাৰণকলৈ পৰিকল্পনা প্ৰস্তুতি, নিমাৰ্ণকাৰ্য্য, লিংগ আদিৰ ওপৰত কাম কৰিব পৰা যায়।\nৰাজ্যিক, জিলা, খণ্ড, ক্লাষ্টাৰ আদিত ব্যৱস্থাপনাৰ খৰছত ফলপ্ৰসূ উন্নয়ন দল গঠন হব লাগিব।\nপ্ৰাক প্ৰকল্প সময়ছোৱাত খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ, ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰৰ ব্যক্তিসকলক চিনাক্ত কৰিব লাগে যাতে পিছৰ পৰ্য্যায়ত দলটোৱে সঠিকভাৱে পৰিকল্পনাৰ কামবোৰ কৰি যাব পাৰে।\n১৮) ছোৱালী শিক্ষা, শিশুৰ যত্ন আৰু শিক্ষা, অনুসূচীত জাতি, জনজাতিৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, উচ্চ প্ৰাথমিক পৰ্য্যায়ৰ কম্পিউটাৰ শিক্ষা আদিৰ ক্ষেত্ৰত সৃজনীমূলক কাম-কাজত উত্সাহ প্ৰদান কৰা হব।\nএনে সৃজনীমূলক কাম-কাজৰ বাবে প্ৰতিটো প্ৰকল্পৰ বাবে ১৫ লাখ টকা আৰু প্ৰতি বছৰে প্ৰতি জিলাক ৫০ লাখকৈ টকা প্ৰদান কৰা হব।\nবৰ্তমানে চলি থকা আঁচনিৰ পৰাই ECCE আৰু ছোৱালী শিশুৰ শিক্ষাত ব্যয় কৰা হব।\n১৯) খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ/ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ\nসাধাৰণভাৱে প্ৰতিটো উন্নয়ন খণ্ডত একোটাকৈ খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ স্থাপন হব। যদিহে কোনো ৰাজ্যৰ জিলাত খণ্ড পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষা বিভাগ বা ব্যৱস্থা আছে যি ৰাজহ উন্নয়ন খণ্ডৰ লগত নিমিলে, তেন্তে ৰাজ্য চৰকাৰে তেনেবোৰ খণ্ডত খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লব পাৰিব। অৱশ্যে তেনে ক্ষেত্ৰত একোটা উন্নয়ন খণ্ডত থকা একোটা সমল কেন্দ্ৰতকৈ অধিক ব্যয় কৰিব নোৱাৰিব।\nযদি সম্ভৱ হয় খণ্ড আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ বিদ্যালয়ৰ চৌহদৰ ভিতৰত কৰিব লাগিব।\nপ্ৰয়োজন সাপেক্ষে খণ্ড সমল কেন্দ্ৰৰ নিৰ্মাণৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ৬ লাখ টকা খৰছ কৰিব পাৰিব।\nপ্ৰতিটো ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণত ২ লাখ টকালৈকে প্ৰয়োজন সাপেক্ষে খৰছ কৰিব পাৰিব। ই বিদ্যালয়ৰ অতিৰিক্ত শ্ৰেণীকোঠা হিচাপে ব্যৱহূত হব লাগিব।\nবিদ্যালয়ৰ বাহিৰে আন নিৰ্মাণ কাৰ্য্য (খণ্ড/ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ)ত প্ৰতি বছৰে মূল প্ৰকল্প ব্যয়ৰ ৫ শতাংশতকৈ অধিক ব্যয় কৰিব নোৱাৰিব।\nপ্ৰতিটো সৰু খণ্ড সমল কেন্দ্ৰ আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰ লগ লগাই ১০ জন শিক্ষক, ১০০ খন বিদ্যালয়ৰ হিচাপত প্ৰতিটো খণ্ডত ২০ জন শিক্ষক নিযুক্তি হব।\nআচবাবৰ বাবদ প্ৰতিটো খণ্ড সমল কেন্দ্ৰক ১ লাখ টকা আৰু প্ৰতিটো ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰক ১০০০০ টকা দিয়া হব।\nঅনুসাংগিক খৰছৰ বাবে প্ৰতিবছৰে খণ্ড সমল কেন্দ্ৰক ১২,৫০০ আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰক ২৫০০ টকা দিয়া হব।\nসভা, যাতায়তি আদি খৰছৰ বাবদ প্ৰতি মাহে খণ্ড সমল কেন্দ্ৰক ৫০০ টকা আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰক ২০০ টকা দিয়া হব।\nপ্ৰতিবছৰে খণ্ড সমল কেন্দ্ৰক ৫০০০ আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰক ১০০০ টকা TLM অনুদান দিয়া হব।\nখণ্ড সমল কেন্দ্ৰক আৰু ক্লাষ্টাৰ সমল কেন্দ্ৰৰ লোকসকলক পূৰ্ব প্ৰকল্পৰ অৱস্থাতে পুংখানুপুংখভাৱে চাই নিৰ্বাচন কৰা হব।\n২০) ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে বিদ্যালয় বাদ দিয়াটো বন্ধ কৰা\nশিক্ষা নিশ্চিত আঁচনিৰ অধীনত তলত দিয়া ধৰণৰ বিকল্প বিদ্যালয় আৰু সৃষ্টিশীল শিক্ষা পদ্ধতিৰ ব্যৱস্থাৰ ফলত শিশুৱে বিদ্যালয় এৰাটো কমি গৈছে।\nপিছপৰা অঞ্চলত শিক্ষা নিশ্চিত কেন্দ্ৰ স্থাপন\nবিকল্প বিদ্যালয়ৰ আৰ্হি স্থাপন\nসেতু পাঠ্যক্ৰম, ৰিমেডিয়েল পাঠ্যক্ৰম, বিদ্যালয়লৈ উভটা শিবিৰ আদিৰে বিদ্যালয়ৰ বাহিৰত থকা শিশুসকলক মূলসূতিলৈ আনি নিয়মীয়া শিক্ষা প্ৰদানৰ ব্যৱস্থা।\n২১) ক্ষুদ্ৰ পৰিকল্পনা, ঘৰে ঘৰে জৰীপ, অধ্যয়ন, জনসচেতনতা, বিদ্যালয় ভিত্তিক কাৰ্য্যসূচী, কাৰ্য্যালয়ৰ সামগ্ৰী, প্ৰশিক্ষণ আৰু বোধন কাৰ্য্যৰ বাবে পূৰ্ব কাম-কাজ।\nজিলাই প্ৰদান কৰা আৰু ৰাজ্যই অনুমোদন কৰা বিশেষ প্ৰস্তাৱ। এখন জিলা বা মহানগৰীয় অঞ্চলৰ নগৰ এলেকাক পৰিকল্পনাত প্ৰয়োজন সাপেক্ষে পৃথক গোট হিচাপে লোৱা হব।\nবিশেষ যত্ন লব লগা শিশু\nসকলোৰে বাবে শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত চৰকাৰে এক দৃঢ় অংগিকাৰ কৰিছে। এতিয়াও ভাৰতত নাৰীৰ শিক্ষিতৰ হাৰ সমগ্ৰ এচিয়াৰ ভিতৰতে কম। ১৯৯১ চনৰ তথ্যমতে ৭ বছৰ বয়সৰ ওপৰৰ ৩৩০ নিযুত ছোৱালীৰ ৪০ শতাংশতকৈ কম শিক্ষিত। সেই হিচাপে আজিৰ তাৰিখত ভাৰতৰ মাত্ৰ ২০০ নিযুত মহিলাহে সাক্ষৰ।\nমহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ কম হোৱাৰ ফলত কেৱল যে মহিলাগৰাকীৰ জীৱনতে প্ৰভাৱ পেলাইছে এনে নহয়, ইয়াৰ ফলত মহিলাগৰাকীৰ পৰিয়ালৰ লগতে সমগ্ৰ দেশৰ আৰ্থিক দিশতো নেতীবাচক প্ৰভাৱ পেলাইছে। বহুবোৰ অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে নিৰক্ষৰ মহিলাৰ প্ৰসৱজনিত মৃত্যুৰ হাৰ বেছি, পৰিপুষ্টিৰ অভাৱ, অৰ্জনৰ ক্ষমতা কম আৰু পৰিয়ালত মহিলাগৰাকীৰ স্বাধীনতা কম থাকে। নিৰক্ষৰ মহিলা এগৰাকীৰ শিশুৰ স্বাস্থ্য আৰু বিকাশতো নেতীবাচক প্ৰভাৱ পৰে। সদ্য প্ৰকাশিত জৰীপৰ তথ্যমতে মাতৃৰ শিক্ষাৰ স্তৰৰ ওপৰত নৱজাতকৰ মৃত্যুৰ হাৰ জৰিত। আনহাতে জনসাধাৰণ শিক্ষিত নহ’লে ইয়াৰ প্ৰভাৱ ক্ষতিকাৰক দেশৰ অৰ্থনৈতিক উন্নতিত পৰে। ভাৰত চৰকাৰে ছোৱালী আৰু নাৰী শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অতি বেছি অগ্ৰাধিকাৰ প্ৰদান কৰিছে। নতুন শতাব্দিত ভাৰতৰ সকলো পুৰণি শিক্ষা ব্যৱস্থাত সম্পূৰ্ণৰূপে পৰিৱৰ্তিত কৰা হৈছে। অধিক সমল আৰু এক শক্তিশালী ৰীতিগত সংকল্প লোৱা হৈছে। যাতে সকলো শিশুৱে মাধ্যমিক পৰ্য্যায় পৰ্য্যন্ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ পাৰে। বিশেষকৈ কন্যা শিশুৱেও।\nমাধ্যমিক পৰ্য্যায়ত ছোৱালীৰ শিক্ষা\nকষ্টুৰবা গান্ধী বালিকা বিদ্যালয় কাৰ্য্যকৰীকৰণৰ পৰিৱৰ্তিত নিৰ্দেশনা\nছোৱালীৰ মাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্য্যসূচী থুলমূল পৰিৱৰ্তিত নিৰ্দেশনা ছোৱালীৰ মাধ্যমিক পৰ্য্যায়ৰ শিক্ষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্য্যসূচী ৩১।১২।০৭ লৈকে NPEGEL ৰ উন্নতি\nউত্সঃ সৰ্বশিক্ষা অভিযান\nবৰ্তমান কালত শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম, পৃথকভাৱে সমৰ্থ আৰু বিশেষ যত্ন লব লগা শিশুৰ প্ৰতি সমাজৰ মানসিকতা কিছু সলনি হৈছে। এনে লোকক যদি উপযুক্ত ধৰণৰ সুবিধা আৰু যত্ন প্ৰদান কৰা হয় তেন্তে এই সকলেও এটা স্বাভাৱিক জীৱন যাপন কৰিব পাৰিব বুলি এক সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোকে মতামত আগবঢ়াইছে। আলোচনা হৈছে শীঘ্ৰে লক্ষণ নিৰূপন, উপযুক্ত ব্যৱস্থা লোৱা, উপযুক্ত শিক্ষা প্ৰদান, কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান, নিয়োগৰ সুবিধা আৰু প্ৰতিজনৰ বাবে বিশেষ সহায়ক আহিলা আদিৰ উপলভ্যতাই এনে ব্যক্তিৰ জীৱন স্বাভাৱিক কৰি তুলিব পৰা যায়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকক জীৱনৰ সকলো স্তৰত সম্পূৰ্ণ নাগৰিকৰ মৰ্য্যদা আৰু অধিকাৰ দিব লাগিব।\nঅসামৰ্থ লোকৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় নীতি।\nনতুন পথৰ সন্ধান আৰু আৱিষ্কাৰ কৰা।\nসৰ্বশিক্ষা অভিযানত শিক্ষাৰ অন্তৰ্ভূক্তি\nবিশেষ প্ৰয়োজন থকা শিশুৰ প্ৰতি মনোযোগ প্ৰদান-সৰ্বশিক্ষা অভিযানত এনে শিক্ষাৰ অন্তৰ্ভূক্তি আৰু পৰিকল্পনাৰ বাবে হাতপুথি।\nউৎস: ভাৰত চৰকাৰ।


বিদেশী হ'ল আলফা (স্বা)ৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ পৰিয়াল!\nবিদেশী হ’ল আলফা (স্বা)ৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ পৰিয়াল!\nভাৰতীয় নাগৰিকত্ব লাভৰ পৰা বিৰত থাকিল আলফা (স্বা)ৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ পৰিয়াল। ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ চুড়ান্ত তালিকাৰ পৰা বাদ পৰিল আলফা (স্বা)ৰ মুখ্য সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ পত্নী ববী বৰুৱা আৰু দুই পুত্ৰ সন্তান ক্ৰমে আকাশ বৰুৱা আৰু অৰিন্দম বৰুৱাৰ নাম।\nউল্লেখযোগ্য যে পূৰ্বেত প্ৰকাশ পোৱা এন আৰ চিৰ খচৰাত সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাৰ নাম প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ পিছতে পৰেশ বৰুৱাৰ চাবুৱাৰ জেৰাই গাঁওস্থিত জ্যেষ্ঠ ভাতৃ বিমল বৰুৱা আৰু কনিষ্ঠ ভাতৃ বিকুল বৰুৱাই পৰেশ বৰুৱাৰ পত্নী আৰু দুই পুত্ৰৰ নাম-ঠিকনা বিচাৰি পৰেশ বৰুৱাৰ প্ৰতি আহ্বান জনাইছিল।\nকিন্তু এই সন্দৰ্ভত অন্তিম সময়লৈকে আলফা (স্ব)ৰ সেনাধ্যক্ষ পৰেশ বৰুৱাই নিজৰ পত্নী আৰু পুত্ৰৰ নাম-ঠিকনা দুই ভাতৃক প্ৰদান নকৰিলে।\nইফালে ভাতৃদ্বয়ে জনোৱা অনুসৰি পৰেশ বৰুৱাৰ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰৰ লগতে বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰাৰ কিছুমান প্ৰমাণপত্ৰ পৰিয়ালৰ হাতত থকাৰ বাবে এই তথ্য সমূহ জমা দিয়া হৈছিল।\nবিপৰীতে তেওঁৰ পত্নী আৰু দুই সন্তানৰ কোনো তথ্য নোপোৱাৰ বাবে এন আৰ চি কৰ্তৃপক্ষক জমা দিব পৰা নগ’ল। গতিকে তেওঁলোকৰ নাম সমূহ এন আৰ চিৰ পৰা বাদ পৰিল বুলি বৰুৱাৰ ভাতৃদ্বয়ে জনায়।


Benefits of unlimited gossiping you did not know Bangla News -manju-b– News18 assam\nHome » photogallery » lifestyle »Benefits of Gossiping : পৰনিন্দা-পৰচর্চা নকৰিবই বা কিয়, দৈনন্দিন জীৱনত ই কিমান যে উপকাৰী ! কাৰণ জানিলে নিজেই হ'ব হতবাক...\nBenefits of Gossiping : পৰনিন্দা-পৰচর্চা নকৰিবই বা কিয়, দৈনন্দিন জীৱনত ই কিমান যে উপকাৰী ! কাৰণ জানিলে নিজেই হ'ব হতবাক...\nbenefits of unlimited gossiping: আনৰ বিষয়ে আলোচনা, আনৰ বিষয়ে গছিপ প্ৰায় সকলোৱে কৰে। যদি আপুনি ইয়াৰ ভাল দিশটো গম পাই যায় তেন্তে আচৰিত হৈ উঠিবলৈ বাধ্য।\n| September 16, 2021, 22:56 IST\nপৰনিন্দা আৰু পৰচৰ্চা, এই শব্দ দুটাৰ সৈতে আমি সকলোৱেই পৰিচিত। জীৱনত আমি কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা পৰচৰ্চা কৰিছোঁ, আচলতে প্ৰায়ভাগ সময়তেই কৰোঁ! আনৰ বিষয়ে আলোচনা, আনৰ বিষয়ে গপ্প কৰা আমি প্ৰায় সকলোৱেই কৰোঁ। সমাজে ইয়াকে বেয়া বুলি কয়, কিন্তু আপুনি জানিলে আচৰিত হ'ব যে পৰনিন্দাৰো আছে কিছুমান গুণ। (ফটো সংগৃহীত)\nযি ব্যক্তিৰ বিষয়ে চৰ্চা কৰা হয় তেওঁৰ বিষয়ে বহুত কথা জানিব পৰা যায়। সেই ব্যক্তিজনৰ বিশেষত্ব, প্ৰকৃতি, আচৰণ, স্বভাৱ আদি জনা যায়। ব্যক্তিজনে লুকুৱাই ৰখা বহুতো কথাও জনা যায়। বহু সময়ত এনে হয় যে সেই ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে ইমান দিনে থকা ধাৰণা এই আলোচনাৰ পিছত সলনিও হ'ব পাৰে। সংগৃহীত ছবি।\n*ইয়াৰ আন এটা ভাল দিশ হ'ল যিজন ব্যক্তিৰ সৈতে পৰচৰ্চা কৰা হৈছে তেওঁকো ভালদৰে জনা যাব। সেই ব্যক্তিজনৰ বিষয়ে তেওঁৰ ধাৰণা, তেওঁ কি ভাবে,সেয়াও জানিব পৰা যাব। সংগৃহীত ছবি।\n*ইয়াৰ উপৰি পৰচৰ্চাৰ পৰা আনলোকৰ ভুলবোৰো জানিব পাৰি। ফলত সেইবোৰ সংশোধন কৰিবলৈ কি কৰিব লাগে তাৰ এটা ধাৰণাও কৰিব পাৰি। এইটোৱে আপোনাৰ ভুলবোৰো আপোনাৰ চকুত পৰিব। ফলস্বৰূপে, সেইবোৰ সোনকালে সংশোধন কৰিব পাৰিব। আনৰ ভুলবোৰ ধৰাৰ লগতে নিজৰ ভুলবোৰো সংশোধন কৰিব পৰা হ'ব। যি ভৱিষ্যতে আপোনাক সহায় কৰিব। সংগৃহীত ছবি।\n*যদি কোনোবাই কিবা সমস্যাক লৈ অতি চিন্তিত হয়, তেন্তে সেই বিষয়টোৰ ওপৰত চৰ্চাৰ জৰিয়তে সমাধানো পোৱা যাব পাৰে। পৰচৰ্চাই আনৰ কথা শুনিাৰ এক প্ৰৱণতাও গঢ়ি তুলিব পাৰে। ফলস্বৰূপে মনোযোগেৰে শুনি, সেইবোৰ বিশ্লেষণ কৰি সকলোবোৰ বিচাৰ কৰা আৰু সঠিক সিদ্ধান্ত লোৱা সহজ হৈ পৰে। সংগৃহীত ছবি।\n*আনৰ সৈতে কিবা এটাৰ বিষয়ে কথা পাতিলে সেই বিষয়ে বহু নজনা কথাও জানিব পাৰি। এনে আলোচনাই এটা বিষয়ৰ বিভিন্ন দিশ উলিয়াই আনিব পাৰে। সংগৃহীত ছবি।\n*কোনো ব্যক্তি, ঠাই, চিনেমা, কোনো লগৰীয়া বা কোনো খাদ্য আদিৰ ওপৰত চৰ্চা কৰিব পাৰি। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে, সেই বস্তুবোৰৰ বিষয়ে এক ধাৰণা সৃষ্টি কৰা হ'ব, লগতে সেইবোৰৰ বিষয়ে বহুতো অজ্ঞাত কথাও শিকিব পৰা হ'ব। ই নিজকে লাভান্বিত কৰিব। গতিকে সঠিক ৰূপত পৰনিন্দা বা পৰচৰ্চা কৰাটো একপ্ৰকাৰ লাভজনকহে। সংগৃহীত ছবি।


দৰং জিলা - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\nভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন জিলা\n(দৰংৰ পৰা পুনঃনিৰ্দেশিত)\nদৰং জিলা (ইংৰাজী: Darrang District) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ সাতাইশখন জিলাৰ ভিতৰত এখন। মঙ্গলদৈ ইয়াৰ সদৰ স্থান। ১৯৮৩ চনত অবিভক্ত দৰং জিলাৰ বিভাজন হয় আৰু তেজপুৰ মহকুমাক লৈ শোণিতপুৰ জিলা গঠন হয়। পূৰ্বৰ মঙ্গলদৈ মহকুমাক দৰং জিলা নাম দিয়া হয়। ২০০৪ চনত পুনৰ দৰং জিলাৰ এটা অংশৰ পৰা ওদালগুৰি জিলা গঠন কৰা হয়। দৰং জিলাই বৰ্তমান ৩৪৮১ বৰ্গ কিলোমিটাৰ ঠাই অধিকাৰ কৰি আছে।\nপথৰুঘাটৰ শ্বহীদ স্তমভ\n1 নামৰ ইতিবৃত্ত\n3 ভৌগোলিক তথ্য\n7 বিধানসভা সমষ্টি\n8 উল্লেখযোগ্য স্থান\n9 উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান আৰু স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনসমূহ\nনামৰ ইতিবৃত্তসম্পাদনা কৰক\nপ্ৰাচীনকালত ভাৰতৰ উত্তৰ পূব প্ৰান্তৰ লৌহিত্যৰ উত্তৰ ফালে থকা প্ৰাকৃতিক সীমাৰ ভিতৰৰ ভূ-ভাগক দৌৰঙ্গ বা দ্যোৰঙ্গ বুলিছিল। স্বগীয় দীন কৰুণাময় হৰিপদ দেৱগোস্বামীদেৱে আগবঢ়োৱা ব্যাখ্যা অনুসৰি 'দ্যোৰ' শব্দৰ অৰ্থ দেৱতাৰ আৰু 'ৰঙ্গ'ৰ অৰ্থ আনন্দ বা সুখৰ ঠাই। কালক্ৰমত এই ভূ-খণ্ডই দৰঙ্গ বা দৰং নামেৰে জনাজাত হল। আনহাতে স্বৰ্গীয় দিনেশ্বৰ শৰ্মা ৰ দৰে পণ্ডিত সকলে দৰং শব্দটো সংস্কৃত শব্দ দ্বাৰম অৰ্থাত পদূলি বা দ্বাৰ'ৰ পৰা আহিছিল এনে মত পোষণ কৰে। প্ৰাচীন কালত এই ভূ-খণ্ডৰ উত্তৰ আৰু পশ্চিম দিশত গিৰিপথৰ মাজেৰে গমনা-গমনৰ বাবে ওঁঠৰখন এনে দুৱাৰ আছিল। তাৰ পৰা নেপাল, চীন আদিলৈ যাতায়ত আছিল। ড॰ বাণীকান্ত কাকতিৰ মতে দৰং শব্দতো অষ্ট্ৰিক ভাষাৰ পৰা অহা। আন এজন ভাষাতাত্বিক গ্ৰিয়াৰ্ছন চাহাবে তেওঁৰ গ্ৰন্থ 'ডি লেংগুইষ্টিক চাৰ্ভে অৱ ইণ্ডিয়া'ত দৰং শব্দটো বড়োমূলীয় বুলি মত পোষণ কৰিছে।\nআন একাংশৰ মতে প্ৰাচীন কালত দৰঙত বেহা বেপাৰৰ বাবে চীন, নেপাল, ভুটান আদি ঠাইৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছিল। সেই বাবে নামটো দ্বাৰ শব্দৰ পৰা অপ্ৰভংশ হোৱা বুলি বহুতে বিশ্বাস কৰে।\nপূৰ্বৰ দৰং জিলাৰ পৰা ১৯৮৩ চনত শোণিতপুৰ জিলা আৰু ২০০৪ চনত ওদালগুৰি জিলা পৃথক হয়।\nদৰং জিলা এটা ঠেক সমভূমিৰে আগুৰি আছে যি হিমালয় পৰ্বতমালা আৰু অসম ৰাজ্যৰ উত্তৰ পশ্চিম অংশত বৈ থকা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ মাজত অৱস্থিত। দৰং জিলাৰ বৰ্তমানৰ ঠাইখন পুৰণি কামৰূপৰ হিন্দু ৰাজত্বৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল মহাভাৰতত উৰ্দ্ধিত হিচাবে। ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে যেতিয়া কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণে এই জিলাখন তেওঁৰ শাসনত সোমাই লয় তেতিয়াৰ পৰাই দৰং ৰ পুৰনি সমল পোৱা যায়। ১৬১৬ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোম স্বৰ্গদেউ প্ৰতাপ সিংহই বিশ্ব বংশৰ বলি নাৰায়নক, ধৰ্মনাৰায়ন নাম দি কোচ ৰাজ্য দৰঙ্গৰ ৰজা পাতে। কোচৰজা সকলৰ ৰাজত্ব কালত দৰঙ্গৰ শাসনকেন্দ্ৰ আছিল মনমোহনপূৰ বা হাউলি আছিল। ১৭৯২ চনৰ ছেপ্তেম্বৰ মাহত দৰঙ্গৰ ৰজা কৃষ্ণ নাৰায়ণ কেপ্তেইন ৱেলছ আৰু লেফটেনেণ্ট উইলিয়ামছৰ নেতৃত্বত যুদ্ধৰ বাবে অহা এদল ইংৰাজ সৈন্যৰ হাতত পৰাজিত হয় আৰু কোম্পানীৰ ব্যৱসায়িক প্ৰস্তাৱ মানি লবলৈ বাধ্য হয়। কৌশলগতভাৱে ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ অবৈধ চৰ্ত প্ৰয়োগ কৰি আহোম ৰাজ্য গ্ৰাস কৰাৰ দুবছৰ পাছতে ১৮২২ খ্ৰীঃৰ মাৰ্চ মাহত ইংৰাজে দৰঙ্গ ৰাজ্য নিজৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ১৮৩৫ চনত ইংৰাজসকলে দৰঙ্গৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় মঙ্গলদৈত পাতে। ১৮৪৫ চনত দৰং জিলাৰ সদৰ ঠাই মঙ্গলদৈৰ পৰা তেজপুৰলৈ উঠাই আনে আৰু ১৯৮৩ চনলৈ তেজপুৰ খনেই দৰঙ্গৰ সদৰ হৈ থাকে। ১ জুলাই ১৯৮৩ ইং তাৰিখত এতিয়াৰ দৰং জিলা গঠন হৈছিল।\nএই জিলাখন এটা সমভূমি অঞ্চল বুলিয়ে কব পাৰি। এই জিলাৰ উত্তৰে ওদালগুৰি জিলা আৰু দক্ষিণ সীমাত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ বৈ গৈছেl পূবে শোণিতপুৰ জিলা আৰু পশ্চিমে কামৰূপ জিলাl জিলাখনৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মুখ্য উপনৈ সমূহ হ’ল- বৰনদী, নোৱানৈ, মঙ্গলদৈ নৈ আৰু ধনশিৰি নৈ।\nজিলাখনৰ জলবায়ু বেছ আনন্দদায়ক। শীতকালত জিলাখনৰ উত্তৰ ভাগত অ‍ইন অংশতকৈ কিছু বেছি শীতল হয় কিয়নো এই অংশত ওডালগুৰি জিলাৰ হাবি-বননি আৰু পাহাৰ-পৰ্বতে আগুৰা। গড় উষ্ণতা ১০ ৰ পৰা ৩০ ডিগ্ৰী চেণ্টিগ্ৰেড। ২১২০ মিলি হ’ল বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ। ;অৱস্থিতি\nদৰং ২০ ডিগ্ৰী9মিনিট উত্তৰৰ পৰা ২৬ ডিগ্ৰী ৯৫ মিনিট উত্তৰ অক্ষাংশলৈ আৰু ৯১ ডিগ্ৰী ৪৫ মিনিট পূৱৰ পৰা ৯২ ডিগ্ৰী ২২ মিনিট পূৱ দ্ৰাঘিমাৰ মাজত অৱস্থিত মধ্য অসমৰ এখন জিলা। জিলা সদৰ মঙ্গলদৈ। ৬টা ৰাজহ চক্ৰত খণ্ডিত জিলাখনৰ মাটিকালি ১৪২০.৫১ বৰ্গ কি.মি.। ২০০১ চনৰ পৰিসংখ্যা মতে জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ৭,৫৯,৭১২ জন আৰু শিক্ষিতৰ হাৰ ৫৫ শতাংশ।\nজিলাখন সমভূমি আৰু ওখ চাপৰ মাটিভাগেৰে আগুৰা। দক্ষিণ দিশত হাবি বননিৰে বেষ্টিত। ভূ ভাগ ক্ৰমে উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ হেলনীয়া। সমুদ্ৰ পৃষ্টৰ পৰা ৫০ মিটাৰৰ - ২৫০মিটাৰলৈ ঠাই ভেদে উন্নতি আছে।\nমানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ওৰাং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ অংশ দৰং জিলাত অৱস্থিত।\n২০১১ চনৰ লোক পিয়ল তথ্য মতে প্ৰকৃত জনসংখ্যা ৯০৮,০৯০ জনৰ বিপৰীতে ২০০১ চনৰ লোক পিয়ল মতে ৭৫৯৮৫৮ জন। ইয়াৰে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সংখ্যা ক্ৰমে ৪৭২১৩৮ আৰু ৪৩৫৯৫৬ যদিও ২০০১ চনৰ পিয়ল মতে ৩৯২৩৬২ আৰু ৩৬৭৪৯৬ গৰাকী জনা যায়। জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ২০১১ চনত ১৯.৫১ % বিপৰীতে ২০০১ চনত ২২.১৮ % হৈছিল। ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কি.মি ৪৯১ জনৰ এতিয়াৰ সলনি ২০০১ চনৰ লোক পিয়ল মতে ৪১১ জন আছিল। অসম ৰাজ্যৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ দৰং জিলাৰ অংশ ২০১১ চনৰ পিয়লত ২.৯১ শতাংশ যি ২০০১ চনত ২.৮৫ শতাংশ আছিল। লিংগ অনুপাত (প্ৰতি ১০০০ জন) ২০১১ চনত ৯২৩ জন আৰু ২০০১ চনত ৯৩৭ জন পিয়ল মতে জনা যায়। ০-৬ বছৰৰ শিশুৰ লিংগ অনুপাত ২০১১ চনত ৯৪১ জন, সেই সংখ্যা ২০০১ চনত ৯৭৭ জন আছিল। ২০১১ চনত গড় শিক্ষিতৰ হাৰ ৬৪.৫৫ % আৰু ইয়াৰে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ হাৰ ক্ৰমে ৬৮.৩৬ আৰু ৬০.৪০ যি আগৰ দহকত গড় শিক্ষিতৰ হাৰ ৫৪.৩১ , পুৰুষ আৰু মহিলাৰ হাৰ যথাক্ৰমে ৬১.৭০ আৰু ৪৬.৩৪ আছিল। মুঠ শিশু জনসংখ্যা(০-৬ বছৰ) ২০১১ চনৰ লোক পিয়ল মতে ১৪৯৬২৬ জন যি ২০০১ চনৰ মতে ১৪৬৮১৮ জন আছিল। লৰা- ছোৱালীৰ (০-৬ বছৰ ) পৰিসংখ্যা ক্ৰমে ৭৭০৯৬, ৭২৫৩০ যিতো সংখ্যা ৭৪২৭৪, ৭২৫৪৪ জন পূৰ্বৰ দহকত (২০০১ লোক পিয়লত) আছিল। ২০১১ চনৰ লোক পিয়লত পুৰুষ আৰু মহিলা শিক্ষিত ক্ৰমে ২৭০০৩৬ জন আৰু ২১৯৫২৩ জনী, (২৬৩৭৪৪ জন , ২০৬৫২১জনী ২০০১ চন মতে)। মুঠ শিক্ষিতৰ পৰিসংখ্যা ক্ৰমে ২০১১/২০০১ চন মতে ৪৮৯৫৫৯ আৰু ৪৭০২৬৬।\nদৰং জিলাত সাধাৰণতে অসমীয়া, বাংলা, বড়ো, নেপালী, হিন্দী আদি ভাষা প্ৰচলিত। দুনী,ঠেকেৰাবাৰী, উহঁৰচক, বৈৰাগী পাৰা, ব্যাসপাৰা আদি অঞ্চলৰ লৰাসমূহৰ মাজত ঠাৰভাষা নামে একপ্ৰকাৰৰ ভাষা প্ৰচলিত আছে। ইয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চল সমূহৰ ভাষা শৈলীৰ প্ৰতি দৃষ্টি প্ৰদান কৰিলে এই কথা ধৰা পৰে।\nঅতীজৰে পৰা পৰম্পৰাগত ভাবে দৰং জিলা বিশেষকৈ মঙ্গলদৈ অঞ্চলৰ জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰৱৰ্তন হৈ অহা গীত আৰু কথাৰ ৰূপত মানুহৰ মুখে মুখে বাগৰি প্ৰকাশ লাভ কৰা ব্যাসৰ ওজাপালি, সুকন্নানী ওজাপালি, দেওধনী নৃত্য, বৰঢুলীয়া, ঢেপাঢুলীয়া, কালীয়া, খুলীয়া ভাউৰীয়া, বিয়া গীত, নাঙেলী গীত, মহৌখুন্দা গীত, আইনাম, অপেশ্বৰীৰ নাম, চেওঁচাপৰি নাম,থিয়ানাম, আৰু চেৰাঢেক আদিয়ে হ’ল দৰঙী কলা-কৃষ্টি ৰুপে খ্যাত। দৰঙী কলা-কৃষ্টিত সাধাৰণতে ব্যক্তি মনৰ ভাব চিন্তা আৰু অনুভূতি আদি প্ৰকাশিত হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে লোক জীৱনৰ আশা নিৰাশা, হৰ্ষ বিষাদ, ভয় ভক্তি, প্ৰেম প্ৰণয় আনন্দ উৎসৱ, লোক বিশ্বাস, চিন্তাধাৰা আৰু সহজ সৰল জীৱন পদ্ধতি আদি লোক জীৱনৰ সমগ্ৰতা প্ৰকাশ হৈ আছে।\nবিধানসভা সমষ্টিসম্পাদনা কৰক\nদৰং জিলাৰ বিধানসভা সমষ্টিসমূহ হ'ল কলাইগাঁও৬৫ নং কালাইগাঁও ,৬৬ নং ছিপাঝাৰ,৬৭নং মঙ্গলদৈ,৬৮নং দলগাঁও।\nউল্লেখযোগ্য স্থানসম্পাদনা কৰক\nমঙলদৈ সনাতন ধৰ্ম সভা\nমঙ্গলদৈ : দৰং জিলাৰ এখন মুখ্য নগৰ। ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বনিক চাহাবসকলে এই নগৰখনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। ইংৰাজ সকলে কোঁচ ৰজাৰ পৰা দৰং ৰাজ্য কাঢ়ি লৈ মঙলদৈতে দৰঙৰ শাসন কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে। ১৯৮৩ চনৰ জুলাইত নৱগঠিত দৰং জিলাৰ সদৰ স্থাপন কৰা হয় মঙলদৈ নগৰত। ইয়াৰ আগলৈকে মঙলদৈ আছিল একে নামৰ মহকুমাটোৰ সদৰ ঠাই।\nছিপাঝাৰ : দৰং জিলাৰ এখন অন্যতম চহৰ। পুৰণি ছিফা নদীৰ পাৰৰ ঝাৰণি অঞ্চলেই বৰ্তমানৰ ছিপাঝাৰ বুলি পণ্ডিতসকলে কয়। মঙ্গলদৈ নগৰৰ পৰা ১৫ কিলোমিটাৰ পশ্চিমত অৱস্থিত এই অঞ্চলটো এসময়ত এৰী, মুগা আৰু পাটপলু প্ৰতিপালনৰ বাবে বিখ্যাত আছিল।\nছিপাঝাৰ মহাবিদ্যালয় : ছিপাঝাৰৰ মাজ মজিয়াতে অৱস্থিত এই মহাবিদ্য়ালয় খনে কলা বিষয়ক শিক্ষা প্ৰদান কৰি 1971 চনৰ পৰাই অঞ্চলটিক শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত গতিশীলতা প্ৰদান কৰি আহিছে। মঙ্গলদৈ, কলাইগাও, ডুমুনিচকী, কুৰুৱা, সোণাপুৰ আৰু টংলা আদি দূৰ দূৰণিৰ পৰা শিক্ষাৰ্থী আহি ইয়াত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছে।\n[বেছিমাৰী ] শাক পাচলিৰ বাবে অসমৰ এখন বিখ্যাত ঠাই আৰু এই ঠাইৰ পৰা শাক পাচলি অসমৰ সকলো ঠাইত বিয়পে।\nউল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান আৰু স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনসমূহসম্পাদনা কৰক\nপশ্চিম দৰং প্ৰেচ ক্লাব\nদৰং জিলা ছাত্ৰ সন্থা\nসদৌ দৰং জিলা সাংবাদিক সন্থা\nদুনী আঞ্চলিক ছাত্ৰ সন্থা\nনিউজ নেটৱৰ্ক, দুনী\nদুনী কৃষ্টি সংঘ, দুনী\nপাথৰিঘাট ছাত্ৰ সন্থা পাথৰিঘাট\n↑ 1.0 1.1 "DISTRICT AT A GLANCE". NIC, Darrang District Unit. NIC, Darrang District Unit. http://darrang.nic.in/darrang_files/dist.htm। আহৰণ কৰা হৈছে: 24 আগষ্ট 2013.\n↑ Assamese its Formation and Developement , Dr. Banikanta Kakati\n↑ মংগলদৈ নগৰৰ ইতিহাস, শ্ৰী ধনপতি কলিতা\n↑ দুনী সাহিত্য সভাৰ মুখপত্ৰ, শ্ৰীমিশ্ৰ কুমাৰ শৰ্মা\n↑ অসম দেশৰ বুৰঞ্জী, ড॰ লক্ষ্মী দেৱী\n↑ All details regarding Darrang District have been processed from Govt. of India. We are not responsible for errors to population census details of Darrang District\nদৰং জিলা প্ৰশাসনৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=দৰং_জিলা&oldid=235780"ৰ পৰা সংকলিত\nLast edited on5June 2020, at 03:58\nআন একো উল্লেখ নাথাকিলে এই বিষয়বস্তু CC BY-SA 3.0 ৰ আওতাত উপলব্ধ। এই পৃষ্ঠাটোৰ সংক্ষিপ্ত ইউ.আৰ.এল. : https://as.wikipedia.org/?curid=2232।


Bank Holidays : আজিৰ পৰা ৩ দিনৰ বাবে এই সমূহ চহৰত বন্ধ থাকিব বেংক! জানি লওক সবিশেষbank-will-be-clsoed-for-3-days-from-25-june-2021-to-27-june-2021-check-here-full-list-gh-hb– News18 assam\nBank Holidays : আজিৰ পৰা ৩ দিনৰ বাবে এই সমূহ চহৰত বন্ধ থাকিব বেংক! জানি লওক সবিশেষ\nআজিৰে পৰা একেৰাহে ৩ দিনৰ বাবে বন্ধ থাকিব বেংক। RBIয়ে বেংক বন্ধৰ এখন তালিকা প্ৰকাশ কৰিছে যাতে গ্ৰাহকসকল অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া নহয়।\nLast Updated : June 25, 2021, 10:56 IST\nযদি আপোনাৰো বেংকত কোনো জৰুৰী কাম আছে, তেন্তে এই খবৰ আপোনাৰ বাবে জৰুৰী। জুন মাহত ইতিমধ্যে বহু দিন বেংক বন্ধ থাকিল। কিন্তু এতিয়াও বাকী বহু কেইটা বন্ধৰ দিন। সেয়েহে আপুনি বেংকলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে বেংকৰ বন্ধ সম্পৰ্কে জানি লোৱাটো অতি প্ৰয়োজন।\nআজিৰে পৰা একেৰাহে ৩ দিনৰ বাবে বন্ধ থাকিব বেংকসমূহ । ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ তৰফৰ পৰা এখন বন্ধৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰা হৈছে যাতে গ্ৰাহকসকলে কোনো ধৰণে ক্ষতিৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া নহয় । ২৫ জুনৰ পৰা ৩০ জুনলৈ ৪ দিনৰ বাবে বন্ধ থাকিব বেংক । গুৰু হৰগোবিন্দ জীৰ জন্ম জয়ন্তী উপলক্ষে জম্মু আৰু শ্ৰীনগৰৰ বেংকসমূহ ২৫ জুনত বন্ধ থাকিব। ইয়াৰ পিছত ২৬ জুনত চতুৰ্থ শনিবাৰে হ'ব, সেয়েহে সমগ্ৰ দেশৰ বেংকসমূহ বন্ধ থাকিব। তাৰ পিছত দেওবাৰে বন্ধ থাকিব বেংক ।\n৩০ জুনতো বন্ধ থাকিব বেংকসমূহ -\nদেওবাৰৰ পিছত ২৮ আৰু ২৯ জুনত কাম-কাজ চলিব বেংকৰ । কিন্তু ৩০ জুনত মিজোৰামৰ বেংকসমূহ পুনৰ বন্ধ থাকিব। ৰামনা নিৰ কাৰণে ইয়াত বেংকসমূহ বন্ধ থাকিব।\nজানক বেংক বন্ধৰ কাৰণ-\n>> ২৫ জুন - গুৰু হৰগোবিন্দ জীৰ জন্ম জয়ন্তী (জম্মু আৰু শ্ৰীনগৰৰ বেংক বন্ধ)\n>> ২৬ জুন - মাহৰ চতুৰ্থ শনিবাৰ\n>> ২৭ জুন - দেওবাৰ\n>> ৩০ জুন - ৰামনা নি (মিজোৰামত বেংক বন্ধ)\nউল্লেখ্য যে, ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংক(RBI)ৰ তৰফৰ পৰা বেংক বন্ধৰ তালিকা (Bank Holidays List) জাৰি কৰা হয় । ৰাজ্য অনুসৰি সকলো বেংকৰ বন্ধ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয় । RBIয়ে জাৰি কৰা বন্ধৰ দিন অনুসৰি চলিত জুন মাহত মুঠ ৯টা দিনৰ বাবে বেংক বন্ধ ঘোষণা কৰা হৈছিল। যাৰ ভিতৰত আছে সাপ্তাহিক বন্ধ আৰু বিশেষ বন্ধৰ দিন। এইবাৰ জুন মাহত কোনো ডাঙৰ উৎসৱ নাই, সেয়েহে সাপ্তাহিক বন্ধৰ বাহিৰে, মাত্ৰ ৩টাহে স্থানীয় উৎসৱ আছে, যিকেইটা দিনত কেইখনমান ৰাজ্যত বন্ধ থাকিব বেংক ।\nFirst published: June 25, 2021, 10:56 IST\nBank BandhBank Holidaysbusiness news


আধৰুৱা প্ৰেম – মিৰাজুল ৰছিদ – ফটাঢোল\nএতিয়াও মনত পৰিলে বুকুখন বিষায়। অহ্! আচলতে বুকুখনতকৈ গালখনহে বেছি বিষায় ।\nকেইবছৰমান আগৰ কথা। প্ৰেমৰ নামত ছোৱালী বিচাৰি হাবাথুৰি খাই আছিলোঁ। নাই কোনেও পাত্তা নিদিয়ে। মোৰ ঠাইত আন কোনোবা হ’লে আশা এৰিয়েই দিলেহেঁতেন। কিন্তু এনে অৱস্থাতো মই আশা এৰি নিদিলোঁ। মই ল’ৰাটো বৰ পজিটিভ; আফটাৰঅল মোৰ ব্লাড গ্ৰুপো বি পজিটিভ। মনতে থিৰাং কৰিলোঁ লাগিলে পঢ়া-শুনাত সময় কমকৈ দিম আৰু অধিক সময় ছোৱালী এজনী বিচাৰিবলৈ খৰচ কৰিম। মুঠতে প্ৰেম মইয়ো কৰিম, সেয়া খাটাং।\nডেইজী! হয়,তাইৰ নাম ডেইজী আছিল। আমাৰ ঘৰৰ ঠিক দুটা ঘৰ পাৰ হৈ গৈয়ে তাইৰ ঘৰ। প্ৰায়ে আহে আমাৰ ঘৰলৈ। সন্ধিয়া আমাৰ ঘৰলৈ আহি ভণ্টিৰ লগত লুডু খেলে। সেইদিনা বুধবাৰ আছিল চাগে। সন্ধিয়া আমাৰ ঘৰলৈ আহিল তাই। মই তাইৰ মুখৰ পিনে চাই মনৰ ভিতৰতে কলোঁ, হেই মিৰাজ !ডেইজীক ভালকৈ চা না বে। এইজনীয়েই নেকি তোৰ হ’বলগীয়া প্ৰেমিকাজনী? ভালকৈ চালোঁ সেইদিনা। তাই পিন্ধি থকা সেউজীয়া চেলোৱাৰ যোৰত একেবাৰে অপেস্বৰী যেন দেখিছিল তাইক।\n(আচলতে প্ৰেমত পৰাৰ এয়া প্ৰাৰম্ভিক চিন। প্ৰেমিকা দেখিবলৈ বান্দৰী হলেও মনটোৱে অপেস্বৰী যেন লগা বুলিয়ে ভাৱি লয়। )\nমোৰ পিনৰ পৰা একেবাৰে ফিক্স কৰি পেলালোঁ। এইজনীয়ে মোৰ জীৱনসংগিনী হ’ব।\nনতুন বছৰৰ আৰম্ভণি। তাই মাচ-কমিউনিকেচন পঢ়িবলৈ থিৰাং কৰিলে আৰু উজান বজাৰত প্ৰতিষ্ঠান এখনত নাম ভৰ্ত্তি কৰিবলৈ গ’ল, লগত মই। নাম ভৰ্ত্তি হোৱাৰ পিছত মই তাইক কলোঁ যে,\n“এটা মস্ত পুখুৰী আছে ওচৰতে,নামেই যাৰ দীঘলী পুখুৰী। যাওঁ ব’লা অলপ কথা পাতোঁ।”\nতাই ‘হ’ব দিয়া’ বুলি কোৱাৰ পিছত দুয়ো গলোঁ দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰলৈ। মই বেট লৈ একদম ৰেডি; মানে আজি চিক্স মাৰিহে এৰিম। ফুল ফৰ্মত আছোঁ। অলপ সময় কথা পতাৰ পিছত তাই মোৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড আছেনে সুধিলে আৰু মই মুখেৰে একো নকৈ তাইৰ ফালে আঙুলি টোঁৱালোঁ। উফ! কি এক ৰোমান্টিক পৰিৱেশ! তাই মোৰ আঙুলিটোত ধৰি কামুৰি দিলে। মানে এয়া গ্ৰীণ চিগ্নেল। প্ৰেমৰ ফিটা কটা পৰ্ব দীঘলীপুখুৰী পাৰতে সেইদিনাই শেষ কৰিলোঁ।\nদিন বাগৰিল। প্ৰেমত পৰাৰ পিছত মোৰ স্বভাৱ পৰিবৰ্তন হবলৈ ধৰিলে। মোবাইলত মেচেজ, ফোন, নতুন নতুন কাপোৰ, শ্বপিং, পাৰ্ক, চিনেমা এইবোৰ মোৰ দৈনিক কাম-কাজৰ একো একোটা অংশ হ’বলৈ ধৰিলে। আমাৰ প্ৰেমৰ গাড়ীখন টপ গিয়েৰত চলিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে ।\nইয়াৰ মাজতে মই প্ৰথম বাৰলৈ এচ.এচ.চিৰ পৰীক্ষা এটা দিবলৈ ওলালোঁ। তাইক আগনিশা এনেই কৈছিলোঁ যে-“জান তুমি মোক ৱিচ কৰিবা দেই,নহ’লে মোৰ পৰীক্ষা বেয়া হ’ব”।\nছোৱালীবোৰৰ এইটোৱেই প্ৰব্লেম। চব কথা চিৰিয়াচলি লোৱাৰ প্ৰয়োজন কি ন? তাই যখিনীয়ে মোৰ কথাখিনি চিৰিয়াচলি লৈ ল’লে। পিছদিনা মই ভুলতে ফোন ঘৰতে এৰি গ’লোঁ। প্ৰায় ৫ কিঃমি যোৱাৰ পিছত মনত পৰিল মোবাইল ঘৰত। মই বুজিলোঁ আজি লাগিল কেণা। ঘৰত জুই জ্বলিব যে খাটাং। দৌৰা-দৌৰিকৈ ঘৰলৈ আহিলোঁ যদিও ইতিমধ্যে চিনেমা শেষ।\nতাই ফোন কৰিছিল আৰু দেউতাই ফোন ৰিচিভ কৰিছিল। উফ! ছোৱালীবোৰে আনৰ কথা শুনিবলৈও যেন ধৈৰ্য্য নাথাকে। আৰে ফোন কৰিছা ঠিকেই কিন্তু অন্যফালে কোনে ৰিচিভ কৰিছে শুনিটো লোৱা ন? নাই! একদম ফোন কৰিয়েই… জানু যোৱা ,ভালকৈ লিখিবা,গুড লাক ,লাভ ইউ। উম্মাহ উম্মাহ উম্মাহ ;বাই ।\n: মই জানু নহয় দেই, জানুৰ দেউতাকহে। তুমি পিছে কোন?\nটুট্,টুট্,টুট্ … ইতিমধ্যে তাই ফোন কাটি দিলেই ।\nঘৰ পোৱাৰ পিছত দেউতাই মোক ফোন কৰা কথাটো ক’লে আৰু পৰীক্ষা শেষ কৰি অহাৰ পিছত যে ঘৰতে দেউতাৰ গব্বৰ সিং ৰূপটো দেখিম বুজিলোঁ। পৰীক্ষাত নাৰিকল, তামোল, গৰু, ছাগলী এইসোপাকে লিখি ঘৰলৈ আহিলোঁ। দেখিলোঁ যে ছোৱালীৰ দেউতাক বহি আছে দেউতাৰ লগত। ভিতৰৰ ৰূমত মাৰ লগত ডেইজী।\nডিঙি শুকাই গ’ল। সেই সময়খিনিত মোৰ মুখগহ্বৰত লেলাউটিৰ উৎপত্তিৰ কামফেৰাও বন্ধ হৈ গৈছিল। সঁচা অৰ্থত থৰ মৰভূমি হৈ পৰিছিল মোৰ মুখখন।\n: তোৰ দাড়ি গজা নাই প্ৰেম কৰিব আহ হা? ক’ৰ ছোৱালী হা সেইজনী? আজিকালিৰ ছোৱালীবোৰো বৰ অসভ্য হৈছে। মাক-দেউতাক ভাল হ’লেহে ছোৱালী ভাল হ’ব। কোন ছোৱালী হা কচোন সঁচা কথা।\n… ডেইজীৰ দেউতাকে মোক সুধিলে।\nঅহ ! মানে দেউতাই কোন ছোৱালী নজনাকৈ বিচাৰ কৰিবলৈ ডেইজীৰ দেউতাকক মাতি আনিছে।\nময়ো কম বস্তু নহয়। মুখেৰে উত্তৰ দিয়াৰ পিছত পৰিস্থিতি যে ভয়ংকৰ হ’ব জানিও ভয় নকৰিলোঁ। এনে ভয়ানক চিটুৱেচনতো নিজৰ পজিটিভ এটিটিউটক জীয়াই ৰাখিলোঁ আৰু ডেইজীৰ দেউতাকক হাঁহি হাঁহি ক’লোঁ ,\n: খুড়া, ছোৱালীজনী ডেইজী । মানে আপোনাৰেই ছোৱালী দিয়ক।\n… ঠাচ্ ! ক’ৰবাৰ পৰা যেন ১০০ কিঃমি বেগত মস্ত হাত এখন আহি মোৰ গালত পৰিল।\nতাইৰ দেউতাকে চৰটো মাৰি উঠি ডেইজীক আমাৰ ঘৰৰ পৰা লৈ নিজৰ ঘৰলৈ গ’ল। দেউতাই মোৰ পিঠিত লিৰলিৰিয়া চেকনী এডালেৰে পিঠিত গোটেই ভাৰতখনৰ মেপ আঁকি পেলালে।\n… এনে অৱস্থাতো কেঁকাই কেঁকাই মই দেউতাক কলোঁ, “ইমান ডাঙৰ ল’ৰাৰ গাত হাত তুলিছে? লাজ নালাগিল? বৰ বেয়া কাম কৰিছে আপুনি”।\nএইবাৰ মায়ে দিলে ধুম ধুমকৈ দুটামান পিঠিতে। মুঠতে সেইদিনা মই ফটা-ঢোলটো হৈ পৰিলোঁ।\nঘটনাৰ দুটামান দিন পিছত তাইক মই মেচেজ কৰিলোঁ, “ব’লা ,পলুৱাই লৈ যাওঁ তোমাক।”\nতাই ৰিপ্লাই দিলে, “মই ৰেডি”।\nপলাই যোৱাটোকে আমি ঠিক কৰিলোঁ। কথামতে কাম। তাইক আমাৰ ঘৰৰ পৰা ২ কিঃমি নিলগৰ বাছস্থানলৈ আহিবলৈ ক’লোঁ। তাই আহিল থিকেই। কিন্তু কি আচৰিত! লগত ভায়েক। মানে মূৰ্খজনীয়ে ভায়েকৰ বাইকত উঠি আহিছে মোৰ লগত পলাই যাবলৈ। মোৰ মানে দিনেই বেয়া। ফুটা কপাল ,পানী পৰে টোপাল টোপাল টাইপ বেয়া সময় মোৰ। ভায়েকৰ যি মস্ত বডী, মোৰ দৰে ষ্টিল বডীৰ গাজৰটোক একে কামুৰে খাই শেষ কৰিব পাৰে সি। তাইৰ সেই বুৰ্বকৰ দৰে কামৰ বাবে সকলোৰে সন্মুখত ৰাজপথতে মই ভায়েকৰ ধাই কিলোৰ হাতৰ ঘোঁচা খালোঁ।\nমই তাক দম দিলোঁ, “ঐ এইবাৰ মাৰিলে তই শেষ”। সি আকৌ এটা ঘোঁচা মাৰে। মই পুনৰ ধমকি দিওঁ তাক, “ধেমালি নহয় দেই; এইবাৰ মাৰিলে তোৰ কথা বেয়া হ’ব”। সি আকৌ ঘোঁচা মাৰে মুখত।\nউফ! নোৱাৰি ইমান মাৰ খাব। সন্মানৰ কথাও আছে ন? গতিকে লাহেকৈ তাক কলোঁ, “তই মোৰ ভাইৰ দৰে গতিকে তোক নামাৰোঁ দে, যাওঁ মই। ডেইজীক লৈ যা” ।\n… নিজৰ জীৱনৰ ইমান বেয়া অৱস্থাতো অকণমানো ভাঙি নপৰি পজিটিভ এটিটিউডেৰে নিজকে কলোঁ, আল ইজ ৱেল! আল ইজ ৱেল। বেঁকা হোৱা মুখখন পিহি পিহি শেষত তাক ক’লোঁ, “ঐ হ’ব দে,বায়েৰক বেলেগৰ লগত বিয়া দিবি। মই নকৰাওঁ বিয়া, এনেও ভাল নাপাওঁ তাইৰ দৰে মূৰ্খজনীক মই, তাই হে… ঐ বিয়া পাতিবলৈ জোৰ নকৰিবি মোক হা” ।\nসেইদিন ধৰি তাইৰ লগত মাতবোল নাই। প্ৰেম তাতেই সমাপ্ত। মোৰ প্ৰেম আধৰুৱা হৈয়ে ৰ’ল।\nআধৰুৱা প্ৰেম … দ্যা আধুৰি লাভ।\n« হেলিকপ্টাৰ, ভাওনা ইত্যাদি – দেবাংগ পল্লভ শইকীয়া\nদ্যা বাৰ্ণিং চাইকেল – হেমন্ত কাকতি »\nধেৎ তেৰি বৈদ্য হাঁহিলো।পিছে সমবেদনা জনালোঁ দেই।ভাল লাগিল পঢ়ি।\nধন্যবাদ সমবেদনাৰ বাবে।\nইচ ৰাম … । ভাল পিটন দিলে ন ।\nহয় হয়। পৰিল অলপ বেছিকৈ … ৰাম পিটন।\nহাহাহা ৷ মজা লাগিল ৷ পিছে পঢ়িহে, আপোনাৰ দুখৰ বাবে নহয় ৷\nসেয়াই যথেষ্ট। ধন্যবাদ।\nতামাম পেৰেম ঐ\nমজা লাগিল।বিয়া খন হলে আৰু বেছি ভাল লাগিল হেতেন।ধন্যবাদ\nধন্যবাদ। কপালৰ লিখন কোনেনো কি কৰিব ন? উপায় নাই।\nবেচেৰা ঐ এইহে গতি তোমাৰ 😭 গভীৰ সমবেদনা দেই ৷ বৈদ্য ভাল লাগিল পঢ়ি ৷\nহাঃ হাঃ হাঃ হাঃ ইমান পজিটিভো ভাল নহয় দিয়ক। ঘোচা কেইটাৰ কাৰণে দুখ পালোঁ।\nবৰ বিষ উঠে হে মাজে সময়ে। তথাপি প্ৰেমত পৰাৰ হেপাহ এতিয়াও আছে।


Home CURRENT ISSUES INDRAJIT-BORA ইন্দ্ৰজিতবৰা সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nxukhdukh.com March 31, 2017 CURRENT ISSUES, INDRAJIT-BORA, ইন্দ্ৰজিতবৰা, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ,\nঅচল সম্পত্তিখণ্ডৰ এটা অব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা\nঅচল সম্পত্তি খণ্ডৰ ওপৰত লিখিম বুলি হেঁপাহ এটা পুহি ৰাখিছিলোঁ বহুদিনৰ পৰা। অৱশ্যে এনে বিষয়বস্তু এটাই মোৰ চিন্তাৰ পৰিমণ্ডলত ভুমুকি মৰাৰ মূলতে হ’ল মোৰ জীৱনৰ এটা বিশেষ ঘটনা । হয়তো এনেধৰণৰ বহু পৰিস্থিতিয়েই ভিন্নজনৰ জীৱনত সমাগত হৈছে, কিন্তু মোৰ সেই দুঃসময়ে, অচল-সম্পত্তি খণ্ডৰ সকলো দিশেই ইমান ধুনীয়াকৈ সাঙুৰি লৈছে যে বিদ্যায়তনিক, বানিজ্যিক বা ৰাজহুৱা নীতিৰ ক্ষেত্ৰত এক বিশেষ উদাহৰণস্বৰূপে (Case Study) ল’ব পাৰি । এনে বিশেষত্বৰ উমানে মোক যেন এজন অপাৰ সম্পত্তিৰ গৰাকীৰ দৰে আপ্লুত কৰিছে ।\nএজন ছদ্মৱেশী উদ্যমী যুৱক\nএজন যুৱক । এটা সুচল আৰু ৰঙীন ভৱিষ্যতৰ বাবে স্বপ্নাতুৰ । কালক্ৰমে অচল-সম্পত্তি খণ্ডৰ প্ৰচুৰ মুনাফা আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিল আৰু তেওঁ গুৱাহাটীত থিতাপি ল’লেহি । আৰম্ভ হ’ল নিৰ্মাণৰ ব্যৱসায় । কেৱল স্বপ্নাতুৰ মন পৰম জ্ঞানৰ দৰে অপৰিসীম। হাতত লোৱা নিৰ্মাণৰ প্ৰকল্পকেইটা শেষ নৌ হওঁতেই ৰপ্তানিৰ ব্যৱসায়ত নাও মেলি দিলে । ইউৰোপৰ দেশবোৰলৈ ৰপ্তানি । আৰু নিৰ্মীয়মান সম্পত্তিৰ গ্ৰাহকসকলে তেওঁক লগেই নোপোৱা হ’ল – ইউৰোপৰ ভৌগলিক জ্ঞান লৈ ঘৰমূৱা হ’ব লগা হ’ল । পিছে এজাক বতাহৰ দৰে তেওঁৰ প্ৰেৰিত ৰপ্তানিৰ বস্তুবোৰ হেনো এবাৰ কোনোবা বিমান বন্দৰত সীমাশুল্ক নিৰীক্ষণৰ সময়ত জব্দ হ’ল আৰু কেবা কোটি টকা পানীত পৰিল । তাৰ পাছৰ ছবিখন সচৰাচৰ। নিৰ্মীয়মান ঘৰবোৰৰ নামত জালিয়তি হ’ল – একেটা ঘৰকে কেইজনক বেচিলে হিচাব নাই । বিয়াগোম ধাৰৰ জালত ফন্দীৰ দৰে সোমাই গ’ল – ধাৰে আৰু অনিয়মিত ধাৰৰ সৃষ্টি কৰিলে । তেওঁৰ ওপৰত দণ্ড বিধিৰ পৰা নাগৰিক আইনলৈকে সকলো ন্যায়িক ধাৰা প্ৰয়োগ কৰা হ’ল। কোৰ্ট-কাছাৰি, পুলিচ থানা আৰু কাৰাগাৰলৈ তেওঁৰ আহ-যাহ সাধাৰণ হৈ পৰিল । দেউলীয়া (Bankrupt) ঘোষণাৰ পাছত উচ্চ ন্যায়ালয়ও উপায়ান্তৰ – কেনেকৈ পৰিশোধ কৰিব ধাৰ এই মানুহজনে ।\nএটা অভিশপ্ত ৰাতিপুৱা\nতেনেকৈ এটা অভিশপ্ত ৰাতিপুৱা । অন্যদিনৰ দৰে সেইদিনাও আচাম ট্ৰিবিউনখন হাতত তুলি লৈছিলোঁ । শেষৰ পৃষ্ঠাত দেখিলো এটা নতুন নিৰ্মানৰ ৰঙীন বিজ্ঞাপন । নিৰ্মাণৰ ঠিকনা মোৰ নিৰ্মীয়মান বাসগৃহৰ সমীপত যেন লাগিল । মনৰ ভিতৰত উখল্-মাখল্ লাগি গ’ল । অৱশেষত এয়অা গৈ মই কি দেখিলোঁ ? বিজ্ঞাপনত থকা কন্সট্ৰাকচন কম্পানিটোৰ বেনাৰতে যুদ্ধকালীনভাৱে নিৰ্মানকাৰ্য চলি আছে আমাৰ সপোনৰ ঘৰটোৰ মাটিখিনিতে । লগে লগে এই বিল্ডাৰ টাৰ্ণ এক্সপৰ্টাৰ জনক ফোন কৰিলোঁ । উত্তৰ আহিল মাটি টুকুৰা লৈ বিবাদ আছে । মাটিৰ মালিকে গোচৰ দিছে আদালতত – অতি সোনকালেই নিৰ্মাণকাৰ্য বন্ধ হ’ব । মাটিৰ বিবাদ বুলি ক’লেই সচৰাচৰ মনলৈ অহা ভীতিয়ে মোক গ্ৰাস কৰি পেলাইছিল ।\nস্বপ্নাতুৰজনৰ আৰ্থিক দুৰ্বলতাৰ সুযোগ লৈ হৈছিল এই ভূমি বিবাদ । এটা অতি ৰহস্যজনক পৰিৱেশ – মাটি এটুকুৰা, কিন্তু বিল্ডাৰ দুজন আৰু মাটিৰ মালিকো দুজন । কেইদিনমানৰ কাৰণে আদালতৰ বিচাৰাধীন হৈ থাকিল গোচৰটো । শেষত হেনো এজন নামজ্বলা আৰু পাৰদৰ্শী উকিলে গোচৰটো আদালতৰ বাহিৰত নিষ্পত্তি কৰিলে । আচম্বিতে দাবীদাৰ মাটিৰ মালিক দুয়োজন আৰু নিৰ্মান কৰি থকা বিল্ডাৰজনৰ মাজত বুজাবুজি হ’ল আৰু দেউলীয়া স্বপ্নাতুৰজন বাদ পৰিল । মাটিৰ মালিকে গোচৰ উঠাই ল’লে । এফালে চুক্তি ভংগৰ বিৰুদ্ধে কৰা গোচৰৰ দৰে কোনো গোচৰেই নিৰ্মান কাৰ্য বন্ধ কৰিব পৰাকৈ শক্তিশালী নহ’ল আৰু অন্যহাতেদি স্বপ্নাতুৰজনক দেউলীয়া ঘোষণা কৰাত কোনো ন্যায়িক বাধা নাথাকিল ।\nউত্তৰবিহীন মধ্যবিত্তৰ শৰাধ\nবহু সামগ্ৰিক প্ৰশ্ন এতিয়াও উত্তৰবিহীন হৈ ৰৈ গ’ল । একেটুকুৰা মাটিতে দুজন বিল্ডাৰে নিৰ্মাণৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ কেনেকৈ পাব পাৰে ? কেনেকৈ দুজন বিল্ডাৰে একেটুকুৰা মাটিৰে দুজন দাবীদাৰ মালিকৰ লগত নিৰ্মাণৰ চুক্তি পঞ্জীয়ন কৰিব পাৰে ? এই ঘটনাপ্ৰৱাহৰ আঁৰত “বিল্ডাৰ টাৰ্ণ এক্সপ’ৰ্টাৰ” জনৰ সমান্তৰালকৈ ভুমি আৰু ৰাজহ প্ৰশাসনৰ মাজৰ ঐতিহাসিক সম্পৰ্কও জড়িত হৈ আছে । সুসংগঠিত আৰু নিকা ভূমি প্ৰশাসনৰ অবিহনে কোনো ন্যায় ব্যৱস্থাই আদালতত বিবাদ নিষ্পত্তি কৰিব নোৱাৰে ।\nবৃটিছ শাসনৰ ৰাজহ বিভাগ আৰু এতিয়াৰ সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰৰ ভুমি প্ৰশাসন একে হ’ব পাৰেনে ? ঔপনিৱেশিক প্ৰশাসনযন্ত্ৰটো বিশেষকৈ আইন-শৃংখলা বজাই ৰখা আৰু ৰাজহ সংগ্ৰহৰ বাবে সজ্জিত আছিল । সময়সাপেক্ষে গনতান্ত্ৰিক আৰু উন্নয়নশীল সমাজৰ উপযোগীকৈ এই প্ৰশাসনযন্ত্ৰটোৰ সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজন আছিল, যিটো স্বাধীনতাৰ পাছত হৈ নুঠিল । কাৰণ মিশ্ৰ অৰ্থনীতিৰ কৰ্নধাৰসকলৰ অজানিতেই আমোলাতন্ত্ৰই নৱ-সামন্তীয় প্ৰাক-পুঁজিপতি এটা বিশাল শ্ৰেণীৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিছিল । ভূমিৰ ব্যক্তিগতকৰণৰ লগে লগে প্ৰয়োজনীয় মালিকীস্বত্ব তথা ভূমিৰ বৈধতা সুৰক্ষাৰ বিপৰীতে ধুসৰ আৰু অপৈণত ব্যৱস্থা আৰু ভুমিৰ তথ্য সঞ্চালন প্ৰক্ৰিয়াৰ ইচ্ছাকৃত বেমেজালিৰ আলমত আমোলাতন্ত্ৰই পুৰন কৰি আহিছে আদিম সামন্তীয় পিপাসা । এটা সমীক্ষা মতে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰতিবছৰে ভুমি প্ৰশাসনৰ সেৱাৰ বিনিময়ত প্ৰায় ৪,৫৫০ কোটি টকা উপঢৌকন হিচাবে দিব লগা হয় (Transparency International, 2006)।\nবজাৰ বনাম ভূমি প্ৰশাসন\nঅৰ্থনৈতিক বিকাশৰ প্ৰক্ৰিয়াত ভূমিৰ পৰা অচল-সম্পত্তিলৈ ব্যাপক সম্প্ৰসাৰণ হয় আৰু ভূমিৰ সমানুপাতিকভাৱে স্বত্ব নিৰ্ধাৰণ প্ৰয়োজন হৈ পৰে । স্বাধীনতাৰ পাছৰ দশকত ধাৰাবাহিকভাৱে সংবিধান সংশোধন কৰা হৈছিল জমিদাৰী নিৰ্মূলৰ বাবে । তাৰ পাছত, পট্টাদাৰ আইনৰ দ্বাৰা এক বুজন সংখ্যক পট্টাদাৰৰ স্বত্বৰ সুৰক্ষা সুনিশ্চিত কৰা হৈছিল । বহুসংখ্যক অসুৰক্ষিত হৈয়ে থাকিল । জমিদাৰী নিৰ্মূলৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা নৱ-সামন্তীয় শ্ৰেনীটোয়ে ভূমি সংস্কাৰ বাহাল ৰখাৰ অন্তৰায় হৈ পৰাৰ লগে লগে ভূমি প্ৰশাসনৰ সংস্কাৰও সুদূৰপৰাহত ৰৈ গ’ল । গতিকে বেদখল, ভুমি বিবাদৰ দৰে ঘটনা সচৰাচৰ হৈ পৰাটো স্বাভাৱিক । অচল সম্পত্তিৰ স্বত্বৰবোৰ দুই ধৰণে অধিকৰণ কৰা হয় – চুক্তিৰ বা স্বত্বৰ পঞ্জীয়নৰ দ্বাৰা । পঞ্জীয়ন আইন ১৯০৮ অনুসৰি কেৱল চুক্তি সম্পাদনটোৰহে পঞ্জীয়নৰ ব্যৱস্থা আছে । পঞ্জীয়ন কাৰ্যালয় স্বত্ব দাবীৰ সত্যতাৰ বাবে দায়বদ্ধ নহয় আৰু ভূমিৰ লেখপত্ৰ বা তথ্যৰ লগত কোনো সংস্পৰ্শ নাথাকে । সেয়ে বেআইনি স্বত্ব, বিবাদ আৰু গোচৰৰ সৃষ্টি হয় । ২০০৮ চনত আৰম্ভ হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ভূমি সম্পদ আধুনিকীকৰণ আঁচনি এতিয়া কি পৰ্যায়ত ? ই আমোলাতন্ত্ৰৰ চেঁপাত কেঁকাই থকা প্ৰশাসনযন্ত্ৰৰ সংস্কাৰ আৰু সাধাৰণ মানুহৰ কল্যাণৰ দিশত কিমান আগবাঢ়িছে ?\nইতিমধ্যে ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় আয়ৰ প্ৰায় ৬% অৱদানেৰে অচল-সম্পত্তি খণ্ড ভাৰতৰ অৰ্থনীতিৰ এক উল্লেখযোগ্য উদ্যোগত পৰিণত হৈছে । কিন্তু ভুমি প্ৰশাসনৰ এই দুৰাৱস্থাই অন্তৰায়ৰ সৃষ্টি কৰিছে । এটা সমীক্ষা মতে, কেৱল ভুমিৰ ক্ষেত্ৰত থকা বেমেজালিৰ বাবে প্ৰায় ৭০% বিভিন্ন অচল-সম্পত্তি খণ্ডৰ প্ৰকল্প বিলম্ব হৈছে । এই খণ্ডত বিনিয়োগ সুচলৰ বাবে বিশেষকৈ ভুমি ব্যৱহাৰৰ কাৰ্যকাল আৰু স্বত্ব সুৰক্ষাকে ধৰি বহু সংস্কাৰ আৰু ভূমি প্ৰশাসনৰ পুনৰীক্ষণৰ প্ৰয়োজন হৈ পৰিছে । অসম চৰকাৰে ঘোষণা কৰা মতে অসম ভূমি ৰাজহ নিয়ন্ত্ৰন আইন ১৮৮৬ (Assam Land Revenue Regulation Act 1886) ৰ সংশোধনেৰে প্ৰস্তাৱিত নতুন ভূমি ব্যৱহাৰ নীতি কি পৰ্যায়ত আছে ? এতিয়া বিনিয়োগ সুচলৰ কাৰণে জমিদাৰী নিৰ্মূলৰ সময়ত প্ৰয়োজনীয় সংবিধান সংশোধনবোৰৰো সংশোধন কৰাৰ সময় আহি পৰিছে নেকি ?\nTags # CURRENT ISSUES # INDRAJIT-BORA # ইন্দ্ৰজিতবৰা # সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ\nBy xukhdukh.com on March 31, 2017\nLabels: CURRENT ISSUES, INDRAJIT-BORA, ইন্দ্ৰজিতবৰা, সাম্প্ৰতিক প্ৰসংগ


How pregnant women should take care of themselves during Durga Puja 2021 উপবাসৰ পৰা নিশাৰ ভোজলৈকে,গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে পূজাৰ ব্যস্ততাত কেনেকৈ যত্ন ল'ব?– News18 assam\nHome » photogallery » health-well-being »Durga Puja 2021 : উপবাসৰ পৰা নিশাৰ ভোজলৈকে, গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে পূজাৰ ব্যস্ততাত তেওঁলোকৰ আহাৰৰ যত্ন কেনেদৰে ল'ব ?\nDurga Puja 2021 : উপবাসৰ পৰা নিশাৰ ভোজলৈকে, গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে পূজাৰ ব্যস্ততাত তেওঁলোকৰ আহাৰৰ যত্ন কেনেদৰে ল'ব ?\nDurga Puja 2021 : গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে পূজাৰ বতৰত কেনেকৈ নিজৰ আৰু গৰ্ভজাত সন্তানৰ যত্ন ল'ব পাৰে?\n| October 08, 2021, 15:31 IST\nদুৰ্গা পূজাত (Durga Puja 2021 ) আমাৰ খোৱাৰ ৰুটিন যথেষ্ট পৰিচালিত হয়। প্ৰথমতে, বাহিৰত যথেষ্ট খাদ্য খোৱা হয়। তাৰ ওপৰত ঘৰত ভাল আৰু বেয়া ৰন্ধনৰ পৰিমাণো বৃদ্ধি পায়। পূজাৰ বাবে উপবাস ৰখাৰ প্ৰথাও আছে। এই পৰিস্থিতিত গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে (Pregnant Women) কি কৰিব? পূজাৰ আনন্দত জড়িত থাকিলেও আপুনি কেনেকৈ নিজৰ আৰু সন্তানৰ যত্ন ল'ব পাৰে?\nচিকিৎসকসকলে কয় যে গৰ্ভধাৰণত চমু বিৰতি লৈ দেশৰ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে উপবাস নকৰাই ভাল। যদি আপুনি অকলে কৰিব লগা হয়, আপুনি অতি সাৱধান হ'ব লাগিব। কাৰণ আপুনি কেৱল নিজৰ ভালৰ কথা চিন্তা নকৰে। আপুনি গৰ্ভজাত সন্তানৰ ভৱিষ্যতৰ সৈতেও জড়িত।\nযদি গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ডায়েবেটিচ, উচ্চ ৰক্তচাপ, ৰক্তহীনতাৰ দৰে ৰোগ থাকে, উপবাস নকৰাই ভাল।\nগৰ্ভৱতী অৱস্থাত আহাৰত কাৰ্বোহাইড্ৰেট অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো শৰীৰত পেশী আৰু মগজুৰ গঠনৰ বাবে শৰ্কৰাযুক্ত খাদ্য অত্যাৱশ্যকীয়। শাৰীৰিক সুস্থতাৰ ক্ষেত্ৰতো কাৰ্বোহাইড্ৰেটৰ প্ৰয়োজন।\nকিন্তু শৰীৰৰ বাবে সঠিক কাৰ্ব বাছনি কৰিব লাগিব। দুটা প্ৰকাৰৰ কাৰ্ব আছে। ফাষ্ট কাৰ্ব আৰু লেহেম কাৰ্ব। ফাষ্ট কাৰ্বৰ উচ্চ জিআই স্তৰ আছে। ই দ্ৰুততাৰে শক্তি মুকলি কৰে। লেহেম কাৰ্বত জিআইৰ স্তৰ কম হয়। ই শৰীৰত লাহে লাহে শক্তি মুকলি কৰে। চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি কাৰ্ববোৰ আহাৰত ৰাখিব লাগে।\nপিঠা, চেনী, ফলৰ ৰসত যথেষ্ট দ্ৰুত শৰ্কৰা থাকে৷ সেইবোৰত দ্ৰুত ওজন বৃদ্ধিৰ সমস্যাও অন্তৰ্ভুক্ত থাকে৷ আনহাতে, সম্পূৰ্ণ খাদ্যশস্য, বীজ, বাদাম, বীনত লেহেম শৰ্কৰা থাকে৷ গৰ্ভৱতী মহিলাসকলে প্ৰচেছ ফুড পৰিহাৰ কৰা উচিত৷ কাৰ্বোহাইড্ৰেট প্ৰ'টিন, খনিজ আৰু ভিটামিনৰ সৈতে আহাৰ মিলাব লাগে৷ ।\nতেলত ডুবাই ভজা খাদ্যৰ সলনি বেক কৰা বা গ্ৰিল কৰা খাদ্য বাছনি কৰক। আহাৰৰ সৈতে সাৱধান হ'ব। উৎসৱত যোগদান কৰক, কিন্তু আপোনাৰ আৰু গৰ্ভজাত সন্তানৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰক।


মোৰ ডায়েৰী পাতৰ এখিলা পাত (ৰ’দালি সপোন বৰগোহাঁই) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবহুত দিনৰ পিছত লিখিবলৈ লৈছো….বহুত দিনৰ পাছত মন মুকলি হ’ল। ধন্যবাদ ইয়াৰ জৰিয়তে দিলো মোৰ নিজা অতি মৰমৰ ভাইটি ৰাজৰ্ষি সপোন বৰগোহাঁইক।\nমানুহৰ মনটোৰ সমান জটিল আৰু সহজ বস্তু পৃথিৱীত নাই। যদি কেতিয়াবা কাৰোবাৰ মন বহুত পৰিস্কাৰ যেন লাগে; কেতিয়াবা আকৌ কাৰোবাৰ মন বহুত লেতেৰা যেন অনুভৱ হয়। যি নহওঁক বেলেগ কথালৈ আহোঁ…..\nমা চৰকাৰী উকীল হোৱা বাবে বহুতখিনি কথা শিকিবলৈ, জানিবলৈ পাইছো(অৱশ্যে কিতাপৰ যি বৃহৎ আকাৰ আমনি লাগে কেতিয়াবা)। দেউতা ধ্রুৱজ্যোতি বৰগোহাঁই আৰু কেতিয়াবা বৰদেউতা যতীন্দ্রকুমাৰ বৰগোহাঁই আলোচনাত বহে, কেতিয়াবাহে কিবা কওঁ। অৱশ্যে আমাৰ মানে মত কেতিয়াবাহে মিলে….শিক্ষক, উকীল, ৰাজনীতিবিদ ও ব্যৱসায়ীৰ লগত মন মিলাটো অলপ টান। বহুত কথাই শিকিবলৈ পাওঁ কেতিয়াবা। অৱশ্যে এটা কথা ভাল লাগে, সৰু সদস্য বুলি নিজস্ব মতামত দিয়াত বাধা নাই। মাত্র কেনা লাগে কেতিয়াবা পক্ষ কাৰ ল’ম? নিৰপেক্ষ হৈ থাকিলে মাৰ দৰে হৈছো বুলি কয়, খাৰাংখাছ ক’লে দেউতাৰ পক্ষ লৈছো বুলি কয় আৰু যুক্তি দিলে বৰদেউতা হৈ গ’লো…এতিয়া মই ক’ম কি বাৰু?\nকেতিয়াবা মাৰ ওপৰত বিৰাট অভিমান হয় মোৰ, হয়তো আপোনাৰো হয়। দোষ হয়তো মোৰ বা আপোনাৰ গাত। কিন্তু অভিমান কৰি নামাতো দুদিনলৈ। সৰু ছোৱালী নিচিনাকৈ মুখ ফুলাও “তুমি এইবোৰ কি বনাই দিছা নাখাওঁ যোৱা”, “লুচিখন কিয় কিয় চেপেটা কৰি দিলা”, “তুমি কিয় চাকৰিলৈ যোৱা সদায়, চবৰে মা দিনত ঘৰত থাকে তুমি কিয় নাথাকা”….অভিমানবোৰ যেন শেষ নহ’ব। মায়ে কেৱল হাঁহে, ৰাতিপুৱা ঘৰৰ সকলোতকৈ সোনকালে উঠি গোসাঁই ঘৰৰ পৰা পাকঘৰৰ কাম কৰি মোৰ মা জনীয়ে মোৰ অভিমান আতঁৰায়। আজিলৈকে কুটা এগছো কৰিব নিদিয়া মাৰ ওপৰত অভিমান কৰো সৰু সৰু কথাতে, হয়তো আপুনিও কৰে। কেতিয়াবা অভিমান কৰি ৰাতিপুৱা দেৰিকৈ উঠো,দেউতাই আনি দিয়া ভালুকৰ পুতলাকেইটা গৈ ৰুমৰ য’তে ত’তে পৰি থাকে আৰু কাম কৰা বাঈজনী আহিলেও মায়ে মোৰ ৰুমটো চিজিল কৰে। কিবা কাম কৰিব খুজিলেও মাৰ আপত্তি “মই জীয়াই থকালৈকে একো নকৰিবা, ল’ৰা ছোৱালীয়ে কাম কৰিলে মই বেয়া পাওঁ”। এইগৰাকীয়ে মোৰ মা, মাক কষ্ট দিব পাৰিমনে মনত? ভালপোৱা খোৱা বস্তুবোৰ আনি টেবুলত থৈ ‘হিয়া খঙ কৰি নোখোৱাকৈ নাথাকিবা’। আপোনাৰ মা মোৰ মাৰ নিচিনাই। সকলোৰে মা একেই হয়। কেতিয়াবা মোৰ লগৰ কাৰোবাক নিজৰ ছোৱালী নিচিনা মৰম কৰিলেই মোৰ অভিমান হয় মাৰ ওচৰত গৈ চিঞৰোঁ ‘তুমি বেলেগক কিয় মৰম কৰিছা? মোলৈ বনোৱা বস্তুবোৰ কিয় দি দিছা? নহ’ব“। মায়ে কেৱল হাহেঁ। কয় “মাকৰ বাবে বেলেগৰ ল’ৰা-ছোৱালী নিজৰ নিচিনা, নাপাই নহয় হিয়া এনেকৈ ক’বলৈ“। যদি মায়ে মোক কেতিয়াবা অলপো মাতটো টানকৈ কোৱা যেন পাওঁ মোৰ অভিমান আৰম্ভ ‘কিয় মাতিবা এনেকৈ?”, লাগিলে মোৰেই দোষ হওঁক। ঠেহ আৰম্ভ। কিন্তু যিমানেই ঠেহ নাপাতো মোৰ মাক জানো কষ্ট দিম আৰু বেলেগৰ মাকো একেই নহয় জানো।\nকেতিয়াবা কোনোবাই কোনোবাই আহি দুঃখ কৰে মাৰ ওচৰত আহি বোৱাৰীজনী অহাৰ পিছৰ পৰা মাক-দেউতাকক নাচায় পুতেকে, জীয়েকবোৰে বহুত বুজে। কিবা লাগিলেও নিজৰ পুতেকক নুখুজি কাক খুজিব। তাতেই কাজিয়া কৰে বোৱাৰীয়েকে। আচৰিত লাগে কেনেকৈ বোৱাৰীয়ে কাজিয়া কৰে?! তেওঁৰো জানো নিজৰ মা নাই, তেওঁৱো জানো জীয়ৰী নহয়? মোৰ মাৰ মুখলৈ চাওঁ। সহজ-সৰল, মোৰ বাবে বহুত ধুনীয়া মোৰ মা জনীৰো এনেকুৱা হ’বলৈ নিদিওঁ। যেনেকৈ মোৰ মায়ে মোক মৰমত ডাঙৰ কৰিছে ঠিক তেনেদৰে অন্যৰ মাকেও নিজৰ পুতেকক জানো ডাঙৰ কৰা নাই? বোৱাৰীজনীৰ মাকে যদি তেওঁক কিবা খোজে, কাজিয়া কৰিবনে?\nকেতিয়াবা মাৰ হাতখন চাব মনে মনে। আমাৰ বাবে কাম কৰি হয়তো হাতখন খহটা হৈ পৰিছে, পাকঘৰৰ কাম কৰোতে কৰোতে কটাৰীদি হাতৰ আঙুলীত কটা দাগবোৰ দেখিব, ভৰিৰ তলুৱাখন কেতিয়াবা মন কৰিলে দেখিব কষ্ট কৰি কৰি আমাক ডাঙৰ কৰোতেঁ খহটা হৈ পৰিছে। মোৰ মা এতিয়াওঁ বহুত সহজ সৰল, আপোন-পৰ এইবোৰ বাচ-বিচাৰ কৰিবলৈ নিশিকালে। ভৱিষ্যতে আপুনি বা মই নিবিচাৰিম নিশ্চয় মায়ে কষ্ট পাওঁক। পৃথিৱীৰ ভিতৰত নিঃস্বাৰ্থভাৱে ভালপোৱা মা-দেউতাকক কষ্ট দিয়াৰ সমান ডাঙৰ অপৰাধ নাই। সৰুতে আমাক সকলো বস্তু দিয়া মা দেউতাকৰ বয়স হোৱাৰ পিছত জানো অলপ সময় দিব নোৱাৰো,কি লাগে নালাগে চাব নোৱাৰো। মা-দেউতা চিৰদিনৰ বাবে হেৰাই গ’লে কাজিয়া কৰা ব্যক্তিয়ে জানো আনি দিব পাৰিব আপোনাৰ বা মোৰ মা-দেউতাক।\nপৰি ৰোৱা বগা বুটা বচা শেৱালি ফুলবোৰ\nদেখিলে মনবোৰ কেনে লাগে বুজাব\nনোৱাৰি আৰু এনে লাগে যেন সুবাসত\nল’ৰালি কালটো উভটি আহিছে।\nভাইটিয়ে অকণমানি মৰম\nলগা বগা গোলপীয়া হাত দুখনত\nশেৱালী ফুল দুপাহমান বুটলি আনি থুনুক\nথানাক মাতেৰে”অ বা দায়\nহৈ গ’ল”বুলি চিঞৰবোৰ আৰু তাৰ লগত\nদৌৰি দৌৰি পদূলি মূৰত কোচঁ ভৰাই\nবুটলি অনা দিনবোৰ যেন\nশেৱালীবোৰে উভতাই আনিলে।\nএতিয়াওঁ দুহাতত শেৱালিবোৰ বুটলি চাওঁ, ভাললাগে।\nক’বলৈ মন যায়\nকেতিয়াবা আপোন আপোন যেন\nআকাশ,বৰষুণ,সোণ পৰুৱা,জোনাক. আৰু\nনৈৰ পানীত শিলগুটি দলিয়াই\nটুপুংকৈ হোৱা ……………”প্রিয় এইবোৰ।\nকাকো ক’ব নোৱাৰিলো কেতিয়াওঁ আৰু হয়তো এতিয়াওঁ নোৱাৰিম….\nকিয় জানো ক’ব নোৱাৰিলোঁ আৰু এতিয়াওঁ ৰৈ যাওঁ\n….ভাল লগাজনৰ অতীত,বৰ্তমান সকলোবোৰ আপোন হয়,\nপ্রিয় হয় আৰু তেওঁৰ ভাল লগাবোৰো…..\nএই শেৱালি ফুলৰ দৰেই সকলোবোৰ..