বিজেপিৰ উত্থানে ভাৰতৰ দৰে বিশাল দেশৰ বিকাশ আৰু উন্নয়নক লৈ ৰাজনীতি কৰা পৰিলক্ষিত হোৱা নাই ৷ এইটো হতাশজনক হোৱাৰ লগতে গভীৰ উদেগজনক চিন্তা ৷ বিজেপিৰ প্ৰত্যেক সদস্য আনিক তৃণমূলৰ একেবাৰে শেষৰ সদস্যগৰাকীও ধৰ্মৰ গোড়ামীৰে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ং সেৱক(আৰএছএছ)ৰ সদস্য ৷ তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্যই হ'ল ভাৰতত একক হিন্দু ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৷ এই ধৰ্মীয় উদ্দেশ্যই প্ৰথমতেই আন ধৰ্মীয় মানুহৰ অনুভুতিত আঘাত হনাতকৈ ভাৰতৰ সংবিধানক চৰম আঘাত হানিছে ৷ এক কথাত ৰাজনৈতিক পন্থাৰে ধৰ্মীয় গোড়ামী প্ৰতিষ্ঠা আৰু শাসনৰ উদ্দেশ্য পূৰণৰে বিজেপিয়ে দেশৰ সংবিধানক হত্যা কৰিব বিচাৰিছে ৷ এইটো গণতন্ত্ৰত চৰম লজ্জাজনক ৰাজনৈতিক উত্থান ৷\nৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক দলৰ নেপথ্যই হ'ল ব্ৰাহ্মণ্যবাদী ৷ এই ব্ৰাহ্মণ্যবাদীৰ পৰা ভাৰতৰ কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় দল মুক্ত নহ'য় ৷ সি লাগিলে বিজেপি, কংগ্ৰেছ, চিপিএম নতুবা অন্যান্য দল সমূহ ৷ কিন্তু বিজেপিত ধৰ্মীয় আৱেগ আৰু কাৰ্যপ্ৰণালী আন দলতকৈ শক্তিশালী ৷ দেশৰ অসংখ্য মানুহক পৌৰাণিক ৰচত্মাৎক কাহিনীৰ পিছত দৌৰাই নিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰব্যৱস্থাক ন্যাসৎ কৰি "এক হিন্দু" ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচৰা কাৰ্যই অৱশ্যেই দেশৰ মংগলত ভাবুকি হৈ উঠিছে ৷\nকংগ্ৰেছ আৰু বিজেপি একেটা সুত্ৰৰে গঠিত মালা; উদেশ্য পৰিষ্কাৰ ৷ জনতাক শাসনৰে শোষকৰ আসন অধিকাৰ কৰি থকা ৷ দুয়োটা দলতে জাত-পাত, বৰ্ণভেদৰ কৰ্ম-মনোভাৱ বিৰাজমান ৷ দল দুটাৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু জনতাৰ ভৱিষ্যত নিৰ্ণয় কৰা শেষ সিদ্ধান্ত কেৱল ব্ৰাহ্মণৰ হাতত ৷ দুয়োটা দলতে পিছপৰা শ্ৰেণীৰ নামত, ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুৰ নামত পৃথক পৃথকৈ কোষ আছে ৷ অৰ্থাৎ সমাজৰ এচাম মানুহক নেতৃত্বৰ নামত এটা কোঠাত আৱদ্ধ কৰি ৰখা, যাতে ব্ৰাহ্মণ নেতৃত্বৰ সমানে সুযোগৰ পৰা বঞ্চিত কৰি পৰা হ'য়; মুল শাসনৰ পৰা বঞ্চিত কৰি ৰখা ৷ মই নিমান দূৰ জানো বিজেপি আৰু কংগ্ৰেছে আজিলৈকে দেশৰ শিক্ষাৰ দৰে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিভাগ ব্ৰাহ্মণৰ বাহিৰে কোনো লোককে নিয়ন্ত্ৰণ তথা তত্বৱাধনা কৰিবলৈ দিয়া হোৱা নাই ৷\nকথাবোৰ অসমৰ বেলিকাও একে ৷ ছশবছৰ ৰাজত্ব কৰা এটা জাতিয়ে কোন কাহানিবাই ব্ৰাহ্মণৰ সকলো উদ্দেশ্য সফল হোৱাত অৰিহনা যোগাই আহিছে ৷ অসমত পোন্ধৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰা কংগ্ৰেছে কাৰ বাবে কি কৰিলে ? এতিয়া বিজেপিয়ে কাৰ স্বাৰ্থৰ বাবে কাম কৰিব ধৰিছে ৷ অসমীয়াই কাক বেছিকৈ সংগ দিছে? এই আটাইবোৰ প্ৰশ্নৰ সদাই নিৰুত্তৰ হৈ থাকিব ৷ একেই কাম এজিপি দলৰ ৷ দলটো ব্ৰাহ্মণৰ হাততেই জন্ম লাভ কৰিছিল ৷ নিয়ন্ত্ৰণো ব্ৰাহ্মণে কৰিছিল ৷ ক্ষমতা লৈয়ে ওলটাই ছশবছৰ ৰাজত্ব কৰা, সদায় ব্ৰাহ্মণৰ কাষত ঠিয় দিয়া জাতিটোক কুকুৰ-মেকুৰিক হত্যা কৰাদি এফালৰ পৰা বধ কৰি গৈছিল ৷ জীয়ৰী-বোৱাৰিক ধৰ্ষণ কৰি গৈছিল ৷ তথাপিও সংগ এৰা নাই ৰজাৰ বংশই ৷\nঅসমত বিজেপিয়ে শাসনৰ ভাৰ লোৱাৰ পাছৰ পৰাই জনতাৰ মৌলিক সমস্যা দূৰীকৰণৰ পৰিৱৰ্তে ধৰ্মৰক্ষা কামত নামিল ৷ মানুহক স্পষ্টকৈ বুজাই দিয়া হ'ল যে জনতাৰ সামগ্ৰীক উন্নয়নতকৈ ধৰ্ম অতিব প্ৰয়োজন ৷ প্ৰশাসনৰ কাম-কাজবোৰো পূঁজাৰী, মাংগলীক পৰ্বৰ অবিহনে আৰম্ভ নহ'য় ৷ আৰু কিবা বুজিব বাকি থাকিল নে ?\nকংগ্ৰেছে শাসনত থাকোতে সীমাহীন ভ্ৰষ্টাচাৰ, দুৰ্নীতিৰে জনতাৰ মৌলিক প্ৰয়োজন, সম্পত্তি, সুৰক্ষা তচনচ কৰি দিলে ৷ মুছলমানক ভোট বেংক বনোৱা কাৰচাজি চলাইয়ে থাকিল ৷ পূৰ্ব বংগৰ পৰা অবৈধ বাংলাদেশী(ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়)ক আমদানি কৰিয়ে থাকিল, যাতে জনগাঠনিগত সমিকৰণত অসমে ভাৰসাম্য চিৰদিন হেৰুৱায় ৷ একেই ফৰ্মুলা এতিয়া বিজেপিয়ে গ্ৰহণ কৰিছে ৷ হিন্দুত্বত বিশ্বাসীসকলক মুছলমান আগ্ৰাসনৰ ভয় মেলি দিছে ৷ সাত সাগৰ তেৰ নদী পাৰ হৈ ISSI আহিল ! দেশৰ সকলো নিৰাপত্তজনীত সংগঠন, এজেঞ্চি ব্ৰাহ্মণৰ হাতত ৷ ততাপিও তেওঁলোকৰ নিৰাপত্তা ভেদি ধৰ্মীয় সন্ত্ৰাসবাদী ভাৰতৰ মাটিত কেনেকৈ নিৰ্ভীঘ্নতাৰে প্ৰতিক চিহ্ন উৰুৱাইছে ? কিছু দিন আগতে স্বয়ং হিন্দুত্ব সংগঠন RSS ৰ কেন্দ্ৰীয় সদস্যই পাকিস্থান নে ISSIৰ উগ্ৰপন্থীৰ এজেন্ট ধৰা পৰাটো ? তেন্তে দেশৰ অভ্যান্তৰত সন্ত্ৰাসবাদী কোন? জনজাতিসকল? নে ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুসকল?\nঅসমৰ বেলিকা কংগ্ৰেছ আৰু বিজেপিয়ে ভাষাৰ ভিন্নতা আৰু ধৰ্মৰ ভিন্নতাৰ পূৰ্ণ সুযোগ গ্ৰহণ কৰি আহিছে ৷ ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত বাংলা-অসমীয়া ভাষিকৰ লগত শত্ৰুতা; ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত হিন্দু-মুছলমান ৷ এই দুই পন্থা বৰ্ণধাৰীসকলে ৰাজনীতিৰ মাধ্যমৰে শাসক আৰু শোষকৰ পথ সুগম কৰিব জানে ৷ দুই পন্থাৰ জৰিয়তে তৃণমূলত সংঘৰ্ষৰে বিভাজন সৃষ্টি কৰি মুনাফা লুটি আছে শাসকীয় বৰ্ণধাৰীয়ে ৷ যেতিয়া সংঘৰ্ষই তেওঁলোককো স্পৰ্শ কৰিব বিচাৰে তেতিয়াই সামৰিক বাহিনীৰ শক্তি প্ৰয়োগ কৰে ৷ ক্ষতি হোৱাৰ পাছত নিয়ন্ত্ৰণৰ কিবা প্ৰয়োজন নে?\nকংগ্ৰেছ বিজেপি শাসনত ধৰ্মীয় মৌলবাদীৰ উত্থান কোনো ডাঙৰ কথা নহ'য় ৷ কেতিয়াবা নিজৰ শোষকৰ আসন সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈও মৌলবাদ আমদানি প্ৰয়োজন ৷ কাৰ্যত তেনেই হৈছে শাসকীয় বিজেপিত ৷ এজিপিৰো উদেশ্য অসমৰ যুৱ শক্তিক নাশ কৰা ৷ মুল কথাটো হ'ল ব্ৰাহ্মণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত চলা কোনো দলেই অসমৰ বিকাশ আৰু উন্নয়নত একানপতিয়াকৈ মনোনিৱেশ কৰা নজিৰ নাই ৷ শাসকীয় চৰকাৰে অসমৰ উন্নয়নতকৈ ৰাজনীতিৰ ভোটবেংক স্থায়ী কৰিবলৈ বিদেশী নাগৰিকক বৈধ প্ৰক্ৰিয়াৰে নাগৰিকত্ব আগবঢ়াব লোৱাটো এতিয়া কোনো নতুন বিষয় নহ'য় ৷ জনতাই বিজেপিক নিৰ্বাচিত কৰা দিনাই ইয়াৰ পৰিকল্পনাই বাস্তব ৰূপ লৈছিল ৷\nমুছলমানৰ উত্থানত অসমৰ হিন্দুসকল যে সংকিত হৈ পৰিছে তেনে নহ'য় ৷ আচলতে সংকিত হোৱাৰ এখন ভুৱা ছবি অসমৰ আগত দাঙি ধৰা হৈছে ৷ হিন্দুসকল শংকিত হোৱাৰ প্ৰশ্নই নাহে ৷ হিন্দুৰ নামত আটাইতকৈ বলি হ'ব লগা হৈছে অসমৰ জনজাতিসকল ৷ একেই সংকিত হৈছে মুছলমানসকল ৷ এইটো কোনো লুক-ঢাক কথা নহ'য় যে পূৰ্ৰ মুখ্যমন্ত্ৰি তৰুণ গগৈৰ দৰে বিদেশী তেজ থকা ৰাজনৈতিক নেতা, ইউৰেচিয়াৰ পৰা অহা বিদেশী ব্ৰাহ্মণৰ বংশ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাহঁতে ২০০৮-১২ ত অসমত থকা ৩৪ শতাংশ মুছলমানৰ লগত উত্তসুৰী ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থৰ খাতিৰত বড়োসকলক "গোষ্ঠী সংঘৰ্ষ"ৰে শত্ৰুতাৰ শিকলি চিঙিব নোৱাৰাকৈ চিৰদিনলৈ বান্ধি পেলালে ৷ ইপিনে ধৰ্মৰ অন্ধতাত ডুবি থাকিব বিচৰা অসমৰ মুছলমানেও বড়োসকলক হিন্দুত্বৰ একে শাৰীতে বহুৱাই কাক লাভৱান কৰিছে সেয়া বুজাত কোনো অসুবিধা নাই ৷\nঅসমত থকা ৩৪ শতাংশ মুছলমানে নিজৰ অস্তিত্বৰ কাৰণে চৌদি আৰৱ পৰম্পৰা বিচাৰি সেই ফালে মুখ মেলি থকাটোও ভাৱিলগীয়া ৷ যাৰ ফলত আজি নিজৰ মাজত পিছপৰা, অশিক্ষিত সকলৰ বাবে অসমৰ মুছলমানে বিশ্ব মুছলিম ক্ৰিমিনেল এক্টিভিটিছৰ অংশ বিশেষ হৈ পৰিছে; নহ'য়, এয়া হ'বলৈ দিছে স্বয়ং মুছলমানেই ৷ এই কথাটো শুনি আচৰিত লগাৰ কোনো কাৰণ নাই যে আজিৰ অসমত ধৰ্মীয় মৌলবীৰ উত্থান বাঢ়িছে স্বয়ং বিজেপি ছত্ৰছায়াত ৷ সময় থাকোতেই ৩৪ শতাংশ মুছলমানে এবাৰ একেলগে ভাৱক ৷\nবৃটিছৰ আমোলত অহা চাহ শ্ৰমিকসকলো হিন্দুত্বৰ নামত বলি হৈ আহিছে ৷ অসমৰ চাহ শ্ৰমিকসকলৰ অৱস্থাক লৈ হিন্দুত্বক নেতৃত্ব দিয়া সকলে কেতিয়াবা চিন্তা কৰিছেনে? দুজনমান সাংসদৰে সমগ্ৰ চাহ শ্ৰমিকৰ সমস্যা, অৱস্থাক ঢাকিব বিচৰা নাই জানো? অথচ চাহ জনজাতিসকল দেশৰেই নাগৰিক ৷ যদি ধৰ্মৰ নামত বিদেশীক নাগৰিকত্ব প্ৰদানৰে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সুযোগ সুবিধা দিবলৈ আগবাঢ়িছে তেন্তে প্ৰায় তিনিশ বছৰ আগত জীৱিকাৰ সন্ধানত অহা একেই দেশীয় সকলক অসমত স্থায়ী ঠাই(ভুমি) দিয়াত আপত্তি কোনখিনিত? চাহ শ্ৰমিকসকল হিন্দু হৈও কিয় হিন্দু হোৱা নাই? যদি চাহ শ্ৰমিকৰ দক্ষতা আৰু যোগ্যতাই নাই তেন্তে হিন্দুত্বৰ নামত দেশত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সুবিধা লৈ থকা সকলে কিয় শ্ৰমজীৱি সকলৰ দক্ষতা আৰু যোগ্যতাৰ উত্তৰণ কৰিবলৈ আজিলৈকে আগবাঢ়ি অহা নাই?\nশাসকীয় ব্ৰাহ্মণে ৰাজ্যখনত থকা লাখ লাখ চাহ শ্ৰমিকক অকল শোষণ কৰাই নহ'য়, কবলৈ গলে ৰাজ্যখনৰ ভিতৰতে চাহ শ্ৰমিকসকলক দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ নাগৰিক হিচাপে গণ্য কৰি আহিছে ৷ যাৰ ফলত দেশৰ আদিবাসী চাহ শ্ৰমিকসকলে নিজৰ নূন্যতম সা-সুবিধাখিনিৰ পৰাও বঞ্চিত হৈ থাকিব লগা হৈছে ৷ উল্লেখ্য যে অসমত অসমীয়াগিৰি প্ৰভুত্বৰে দপদপাই থকাসকলে থলগিৰি চাহ শ্ৰমিকসকলক আজিও বিদেশীবুলি চিঞৰি আহিছে আৰু সেই অসমীয়াই হিন্দুত্ববাদৰ পিঠিত উঠি চাহ শ্ৰমিকৰ ভোটত শাসকীয় আসন পাবলৈ সক্ষম হৈছে ৷\nস্পষ্ট কথা এয়ে যে ব্ৰাহ্মণবাদী বিজেপি-কংগ্ৰেছে ভাৰতৰ ভৱিষ্যত, ভাৰতৰ সকলো সম্পদ বিদেশী বনীয়াৰ হাতত বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিছে ৷ আগতে কিছু চালুকীয়া আছিল এতিয়া পূৰ্ণগতিত চলিব ধৰিছে ৷ দেশ আৰু জনতাক লুট কৰি বিদেশলৈ পলায়নকৰা সকলৰ ভিতৰত কোন জন আদিবাসী, জনজাতি, দলিত তথা মুছলমান লোক আছে? ধৰ্মৰ নামত, জাতিৰ নামত গোষ্ঠী সংঘৰ্ষ, হতা-হতি, মাৰ-পিট লগাৰ ভিতৰত কেইজন ব্ৰাহ্মণ আছে? কথাবোৰ ভাৱি চাব হ'ল ৷\nদুটা বছৰত ভৰি দিছে সৰ্বানন্দ সোণোৱাল চৰকাৰে ৷ দেশৰ পুঁজিপতিৰ আজ্ঞাবাহক মোডীয়ে ৬০ দিনত ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ অবৈধ বাংলাদেশীক খেদুৱাৰ আৱেগ সৃষ্টিৰে অসমৰ শাসন বিজেপিক হাতলৈ নিলে ৷ সোণোৱালেও জাতীয় ভাৱাবেগ সৃষ্টিৰে জাতি-মাটি-ভেটি সুৰক্ষাৰ কথা নিৰ্বাচনত প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে ৷ দুটা বছৰ পাৰ হোৱাৰ প্ৰাকক্ষণত বিজেপি চৰকাৰৰ পৰা জনতাই কি পালে? ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জীৰ কাম ইতিমধ্যে অন্তিম পৰ্যায় চলি আছে ৷ ৬০ দিন দূৰৰ কথা; দুবছৰৰ পাছতো এতিয়ালৈকে এজনো ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ৰ বিদেশী লোক চিনাক্ত হোৱা নাই ৷ ভুতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি আকৌ সোণোৱাল চৰকাৰে হিন্দু বাংলাদেশী অসমত সংস্থাপন কৰিবলৈ ওলাইছে ৷ ৰাজ্যত বাৰিষা আহিব লগা বানৰ তাণ্ডৱ ৰোধিবলৈ কোনো পৰিকল্পিত আঁচনি নাই ৷ পূৰ্বৰ চৰকাৰৰ দিনত হোৱা বহু আঁচনি অনুধালুপ্ত অৱস্থাত ৷ নতুন চৰকাৰে কোনো নতুন, নিজা আঁচনি এতিয়ালৈকে গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই বিভিন্ন চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান ব্যক্তিগত খণ্ডক দিয়াৰ বাহিৰে ৷ প্ৰথমে তেল-কয়লা গ'ল, এতিয়া ঐতিহ্যৰ ক্ষেত্ৰ ৷ জনতাই ইমান বৃহৎ চৰকাৰ নিৰ্বাচন কৰাৰ অৰ্থ ক'ত থাকিল? চৰকাৰৰ বিভাগবোৰ আৰু প্ৰশাসন যন্ত্ৰৰ কি হ'ল? সকলোয়ে বহি বহি জনতাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা কৰৰ টকাৰে দৰমহা ভোগ কৰি থাকিব নেকি?\nচৰকাৰে এনে ধাৰণা কিয় সৃষ্টি কৰিছে যে আপুনি ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা মোবাইল এটা কিনিছে কিন্তু চৰকাৰে কোনো ৰাজহুৱা খণ্ড ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানক হস্তন্তৰ কৰালে আপত্তি কৰে ৷ চৰকাৰৰ এই ধৰণৰ যুক্তিত কোনো নৈতিকতা নাই; এনে ধৰণৰ যুক্তিবোৰ জনতাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত এখন দায়িত্বশীল চৰকাৰে জনতাৰ প্ৰশ্ন এৰাই চলাটো গণতন্ত্ৰৰ ঘোৰ বিৰুধী ৷ এনে অযুক্তিগত কথাই গণতন্ত্ৰক চৰম আঘাত কৰে ৷ জনতা বিচলিত হ'য় ৷\nৰাজহুৱা সম্পদবোৰ নিৰিক্ষণ কৰিবলৈকে জনতাই সময়ে সময়ে একো একো খন চৰকাৰ নিৰ্বাচিত কৰে যাতে ৰাজহুৱা সম্পদসমূহ সামুহিক দায়িত্বত পৰিচালিত হ'য় ৷ কিন্তু সকলো ৰাজহুৱা সম্পদ ব্যক্তিগত খণ্ডলৈ হস্তান্তৰ কৰি চৰকাৰে কোন শ্ৰেণী মানুহৰ মুনাফা কথা চিন্তা কৰিছে? চৰকাৰৰ হাতত অজস্ৰ শক্তি আৰু ক্ষমতা আছে ৷ তাৰ পাছতো ব্যক্তিগতখণ্ডলৈ ৰাজহুৱা সম্পদ হস্তান্তৰৰ প্ৰয়োজন ক'ত? নে চৰকাৰে জনতাৰ ওপৰত থকা নিজৰ দায়িত্ব পালনত মুৰপুলোকা মাৰি আৰামত দৰমহা ভোগৰ কথা চিন্তা কৰিছে?\nদেশত ধৰ্মীয় উন্মদনা বঢ়াই তুলি সকলো ৰাজহুৱা সম্পদ জনতাৰ দৃষ্টিৰ আগোচৰে পুঁজিবাদী খণ্ডক চমজাই দিব বিচাৰি বিজেপি চৰকাৰে কোনখিনিত জনতাৰ সমস্যা লঘাৱ কৰিব? কোনখিনিত জনতাৰ সেৱা কৰিব? চৰকাৰ থকাৰ পাছতো শিক্ষাক আজি ব্যক্তিগতখণ্ডলৈ লৈ যোৱা হৈছে ৷ দিনক দিনে গৰীব জনতাই শিক্ষাক চুব পৰা নাই ৷ শিক্ষাৰ অবিহনে দেশৰ প্ৰগতি সম্ভৱ বুলি কেনেকৈ চিন্তা কৰিছে? চৰকাৰ হাত সাৱতি থকাৰ ৰহস্য কি? দেশৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ দৰে ব্যৱস্থাও সাৰি যোৱা নাই ৷ চৰকাৰসমূহে এক প্ৰকাৰ জনতাৰ স্বাধীনতাক খৰ্ব কৰা নাই নে?\nএই আটাইবোৰ কথাৰ অন্তৰালত ব্ৰাহ্মণ্যবাদী ফেচিষ্ট চৰিত্ৰই ক্ৰিয়া কৰি আছে ৷ ইতিমধ্যে ব্ৰাহ্মণে দেশৰ সংবিধানক অষ্ঠাংগু প্ৰদৰ্শনৰে কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰ ব্যৱস্থাক কবৰ দিয়া আৰম্ভ কৰিছে ৷ দেশৰ চাৰিওটা স্তম্ভত ব্ৰাহ্মণে ব্ৰাহ্মণৰাজৰ জৰিয়তে নিৰপেক্ষ সংবিধান পৰিচালনা কৰাৰ নামত গভীৰ ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হৈছে ৷ দেশৰ স্বাৰ্থতকৈ ব্ৰাহ্মণ্যবাদী শ্ৰেণীৰ স্বাৰ্থক সুৰক্ষিত কৰাত উঠিপৰি লাগিছে ৷ দেশত সাম্প্ৰদায়িক বাতাবৰণ সৃষ্টিৰে, ধৰ্মীয় উন্মদনাৰে এক ভুখণ্ডৰ নাগৰিকৰ মাজত ৰক্তপাতৰ সংঘৰ্ষ লগাই ব্ৰাহ্মণে আৰামত ৰাজভোগ কৰি আহিছে সেয়া কোনেও নজনা নহ'য় ৷ নাৰীক অত্যাচাৰৰে দেশৰ অভ্যান্তৰত কেনে পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰি জনতাৰ মৌলিক সমস্যাসমূহক ঢাকিব বিচৰিছে সেয়া সহজে অনুমেয় ৷\nBy Thaigir Bodosa at May 04, 2018


ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ চানক্য অমিত শ্বাহ, মহাৰাষ্ট্ৰত কেনেকৈ সম্ভৱ হ’ল বিজেপি চৰকাৰ?|amit-shah-is-the-chanakya-of-modern-indian-politics– News18 Assam\nভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ চানক্য অমিত শ্বাহ, মহাৰাষ্ট্ৰত কেনেকৈ সম্ভৱ হ’ল বিজেপি চৰকাৰ?\nUpdated:November 23, 2019, 5:48 PM IST\nউদ্ধৱ থাকৰেক মহাৰাষ্ট্রৰ নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী হিছাপে লাভ কৰিব বুলি পোৱা খবৰ লৈ বিচনাত পৰা মুম্বাইবাসীয়ে পুৱা মুখ্যমন্ত্ৰী হিছাপে পালে দেৱেন্দ্ৰ ফাড়নবিচক!\nLast Updated: November 23, 2019, 5:48 PM IST\nউদ্ধৱ থাকৰেক মহাৰাষ্ট্রৰ নতুন মুখ্যমন্ত্ৰী হিছাপে লাভ কৰিব বুলি পোৱা খবৰ লৈ বিচনাত পৰা মুম্বাইবাসীয়ে পুৱা মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে পালে দেৱেন্দ্ৰ ফাড়নবিচক। মহাৰাষ্ট্রৰ নতুন চৰকাৰকলৈ সমগ্ৰ দেশ আচৰিত হোৱাৰ সময়তে বিহাৰৰ উপ মুখ্যমন্ত্ৰী সুশীল মোদীয়ে ক’লে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজনীতিৰ চানক্য অমিত শ্বাহ।\nমহাৰাষ্টৰ ৰাজনীতিৰ নাটকীয় পট পৰিৱৰ্তনে পুনৰ বাৰ প্ৰমাণ কৰিলে বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অধ্যক্ষ তথা কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ ৰাজনৈতিক দক্ষতা।সচাঁকৈয়ে এতিয়া যেন ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ চানক্য অমিত শ্বাহ। অসম্ভৱকো সম্ভৱ কৰি তুলিছে অমিত শ্বাহে। অমিত শ্বাহৰ মাষ্টাৰ ষ্ট্ৰোকৰ শেহতীয়া উদাহৰণ মহাৰাষ্ট্ৰত বিজেপি এন চি পিৰ চৰকাৰ। সমগ্ৰ দেশৰে ৰাজনীতিক হতচকিত কৰি শনিবাৰে মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল’লে পূৰ্বৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তথা বিজেপি নেতা দেৱেন্দ্ৰ ফাড়নবিছে।\nউপ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল’লে এন চি পি নেতা অজিত পাৱাৰে। কালি নিশা পৰ্যন্ত কংগ্ৰেছ এন চি পি আৰু শিৱ সেনাৰ চৰকাৰ আৰু উদ্ধৱ থাকৰে মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱাটো এশ শতাংশ নিশ্চিত হৈ থকাৰ পিছটো শনিবাৰে পুৱাই মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত ল’লে ফাড়নবিছে। মহাৰাষ্ট্ৰৰ এই নাটকীয় পৰিবৰ্তনৰ আঁৰতো অমিত শ্বাহ। শ্বাহৰ ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতাৰ বাবেই হৈ পৰিল অসম্ভৱো সম্ভৱ। তাৰ পিছতেই দেশৰ ৰাজনীতিৰ চানক্য আখ্যা অমিত শ্বাহক।\nউল্লেখযোগ্য যে, অমিত শ্বাহৰ নিৰ্দেশত মুম্বাইত বাহৰ পাতিছিল বিশস্ত ভূপেন্দ্ৰ যাদৱে। বিধানসভাৰ অধ্যক্ষ পদক লৈ NCP কংগ্ৰেছৰ মতানৈক্য আঁতৰা নাছিল তেতিয়াও। মাজ নিশাই আধুনিক চানক্য অমিত শ্বাহে ৰচিলে নচুন কৌশল। শনিবাৰে পুৱা শিৱসেনা-এন চি পি- কংগ্ৰেছৰ মিত্ৰতা হোৱাৰ পূৰ্বেই ৰাজভৱনত শপত ল’লে ফাড়নৱিছ- অজিত পৱাৰ চৰকাৰে।


আম্বেদকাৰ আৰু ‘পাতনিৰ ৰাজনীতি' - মুক্ত চিন্তা\nআম্বেদকাৰ আৰু ‘পাতনিৰ ৰাজনীতি'\n‘নৱায়ন' প্ৰকাশন গোষ্ঠীয়ে অলপতে (এই লেখাটোৰ ৰচনাকাল : ২-৩ আগষ্ট, ২০১৪) প্ৰকাশ কৰা ড০ ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ বিখ্যাত কিতাপ Annihilation of Casteঅৰ টীকাযুক্ত নতুন সংস্কৰণটোৱে বিশেষ চৰ্চা লাভ কৰিছে। তাৰ কাৰণটো হ'ল কিতাপখনৰ সৈতে সংযোজিত সাহিত্যিক-চিন্তাবিদ অৰুন্ধতী ৰয়ৰ ১৬৪ পৃষ্ঠাৰ সুদীৰ্ঘ ‘পাতনি'টো, নাম ‘The Doctor and the Saint'। ৰয়ে ‘পাতনি'টোত প্ৰথমে সাম্প্ৰতিক ভাৰতবৰ্ষত বৰ্ণবাদৰ চেহেৰা-চৰিত্ৰ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছে; কিন্তু নামটোৱে সূচোৱাৰ দৰেই তাৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু হ'ল আম্বেদকাৰ (ডাক্তৰজন) আৰু গান্ধী (সন্তজন)ৰ মাজৰ বৈপৰীত্যমূলক আৰু দ্বন্দ্বমুখৰ মতাদৰ্শগত-নৈতিক সম্পৰ্ক। অধিক শুদ্ধকৈ ক'বলৈ গ'লে, সেয়া আম্বেদকাৰ আৰু গান্ধীৰ তুলনামূলক আলোচনাতকৈ প্ৰকৃততে আম্বেদকাৰৰ আলোকত গান্ধীজীৰ এক বিধ্বংসী পুনৰ্মূল্যায়নহে। প্ৰশ্ন উঠিছে তাক লৈহে : এই সুদীৰ্ঘ ৰচনাখনৰ স্বকীয় মূল্য সকলোৱেই স্বীকাৰ কৰিছে, কিন্তু AoC (Annihilation of Caste)ৰ পাতনি হিচাপে তাৰ প্ৰাসংগিকতা কিমান? আম্বেদকাৰৰ আলোচনাত গান্ধী অপৰিহাৰ্য নেকি, আৰু অপৰিহাৰ্য হ’লে কেনেধৰণেৰে অপৰিহাৰ্য? ইত্যাদি ইত্যাদি। ইয়াক কেন্দ্ৰ কৰি হোৱা বিতৰ্কটোৱে বৰ্ণবাদ আৰু আম্বেদকাৰ সম্পৰ্কে বহুবোৰ অস্বস্তিকৰ কিন্তু বাস্তৱিক প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছে। এই কথাটো আশ্চৰ্যজনক যে আম্বেদকাৰক আধুনিক ভাৰতৰ ‘নিৰ্মাতা'সকলৰ (ৰামচন্দ্ৰ গুহৰ ভাষা) এজন বুলি শ্ৰদ্ধা কৰা হয় বা খুব বেছি সংবিধান প্ৰণেতা বুলি উল্লেখ কৰা হয়, কিন্তু মতাদৰ্শগতভাৱে তেওঁক সদায়েই অস্পৃশ্য জ্ঞান কৰি অহা হৈছে। মূলসুঁতিৰ উদাৰনৈতিক আৰু বাঁওপন্থী উভয় ধাৰাৰ বৌদ্ধিক চৰ্চাতে তেওঁৰ নাম-নিচান পাবলৈ টান। কিন্তু তাতোকৈ ৰহস্যৰ কথাটো হ'ল, নিম্নবৰ্গীয় চিন্তা-চৰ্চাৰ সৈতে জড়িতসকলেও আম্বেদকাৰক কিয় পৰিহাৰ্য বুলি ভাবে? উত্তৰটো আমাৰ হাতত নাই। সি যি নহওক, অৰুন্ধতী ৰয়ৰ ৰচনাখনক কেন্দ্ৰ কৰি হোৱা বিতৰ্কটোৱে এই অনুল্লেখিত আৰু অৱদমিত প্ৰশ্নসমূহ আমাৰ সন্মুখত তুলি ধৰিছে।\nCaste শব্দৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে আমি সাধাৰণভাৱে ‘বৰ্ণবাদ' ব্যৱহাৰ কৰিছো। ‘জাতিভেদ', ‘জাত-পাত' আদি শব্দতকৈ বিষয়টোৰ সমাজতাত্ত্বিক-ৰাজনৈতিক আয়তনটো বুজাবলৈ ই অধিক সক্ষম বুলি আমাৰ ধাৰণা হৈছে। তথাপি Caste শব্দৰ উপযুক্ত প্ৰতিশব্দ কি হ'ব ইমান সহজে ক'ব পৰা নাযায়। উল্লেখ্য যে AoCৰ এটা অসমীয়া অনুবাদ প্ৰকাশ পাইছিল ১৯৯১ চনত ‘জাতিৰ বিলুপ্তি’ নামেৰে; অনুবাদক কুঞ্জ মেধি। (প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী, যুক্তি অযুক্তি অপযুক্তি, ১৯৯৫, পৃ. ১৩১) এই ‘জাতিৰ বিলুপ্তি' নামটোৱে ‘Annihilation of Caste'অৰ ধাৰণাটো প্ৰকাশ কৰিব পাৰিবনে? কিন্তু ভুলটো অনুবাদকৰ নহয়, ভাষাটোৰহে নিশ্চয়। নৃতত্ত্ববিদ মৰ্টন ক্লাছৰ মতে, “The word (caste) signified the way the Portuguese, the Dutch and the British settlers viewed society in India from the 16th century onwards. These views were stylised, being attempts to capture the essence of Indian society on the basis of little systematic knowledge of it, and worse,areligious conception of it. Because the word carries such preconceptions,aserious discussion of the history of corporate organisations in Indian society needs to go “beyond caste”, or at least, specify what it is about caste that is of interest to the historian, of which certain features were abstracted to form the European concept.” (Tirthankar Roy, 'The History of Caste', Economic and Political Weekly, June 14, 2014)\nলাহোৰৰ হিন্দু সংস্কাৰবাদী সংগঠন ‘জাত-পাত তোড়ক মণ্ডল'ৰ ১৯৩৬ চনৰ বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিবৰ বাবে আম্বেদকাৰক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। সভাপতিৰ অভিভাষণ হিচাপে আম্বেদকাৰে লিখি উলিয়াইছিল ‘Annihilation of Caste’ বক্তৃতাটো। কিন্তু বক্তৃতাৰ খচৰাটো সম্পূৰ্ণকৈ হাতত পৰাৰ পাছত মণ্ডলৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিয়ে তাক হুবহু ৰূপত গ্ৰহণ কৰিবলৈ অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিলে। তাৰ ‘আপত্তিজনক' অংশসমূহৰ সংশোধন-বৰ্জনৰ বাবে তেওঁলোকে অনুৰোধ জনোৱাত আম্বেদকাৰে পোনছাটে অস্বীকাৰ কৰিলে। অৱশেষত তেওঁলৈ জনোৱা সভাপতিত্বৰ নিমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাহাৰ কৰা হ'ল। পাছত তেওঁ নিজে বক্তৃতাটো নিজা খৰচত ছপা কৰি উলিয়ায়। নিমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাহাৰৰ মুহূৰ্তলৈকে আম্বেদকাৰ আৰু তোড়ক মণ্ডলৰ কৰ্মী হৰ ভগৱানৰ মাজত ভালেমান পত্ৰৰ বিনিময় হৈছিল। সেই পত্ৰসমূহে আম্বেদকাৰ আৰু উচ্চবৰ্ণ হিন্দু সংস্কাৰবাদীসকলৰ মাজৰ মতাদৰ্শগত পাৰ্থক্য জলজল-পটপটকৈ দেখুৱাই দিছে। আমি হৰ ভগৱানৰ পত্ৰৰপৰা এটা সৰু উদ্ধৃতি দিব বিচাৰিছো : “. . . Besides that you have more than once stated in your address that you had decided to walk out of the fold of the Hindus and that that was your last address asaHindu. You have also unnecessarily attacked the morality and reasonableness of the Vedas and other religious books of the Hindus, and have at length dwelt upon the technical side of Hindu religion, which has absolutely no connection with the problem at issue, so much so that some of the passages have become irrelevant and off the point. We would have been very pleased if you had confined your address to that portion given to me, or if an addition was necessary, it would have been limited to what you had written on Brahminism etc. The last portion which deals with the complete annihilation of Hindu religion and doubts the morality of the sacred books of the Hindus as well asahint about your intention to leave the Hindu fold does not seem to me to be relevant.\n“I would therefore most humbly request you on behalf of the people responsible for the Conference to leave out the passages referred to above, and close the address with what was given to me or addafew paragraphs on Brahminism. We doubt the wisdom of making the address unnecessarily provocative and pinching. There are several of us who subscribe to your feelings and would very much want to be under your banner for remodelling of the Hindu religion. If you had decided to get together persons of your cult I can assure youalarge number would have joined your army of reformers from the Punjab.” (ইটালিক আমাৰ)\nকিন্তু আম্বেদকাৰৰ স্থিতি আছিল দ্বিধাহীন। বৰ্ণবাদৰ সংস্কাৰ নহয়, বৰ্ণবাদৰ নিৰ্মূলকৰণহে তেওঁৰ উদ্দেশ্য। সেয়ে বেদ-উপনিষদৰ পৰম পৱিত্ৰ কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতি তেওঁ খোলাকৈ প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। আনকি তেওঁ এনেকৈও কৈছিল যে “. . . There should be only one and only one standard book of Hindu religion, acceptable to all Hindus and recognized by all Hindus. This of course means that all other books of Hindu religion such as Vedas, Shastras and Puranas, which are treated as sacred and authoritative, must by law cease to be so and the preaching of any doctrine, religious or social contained in these books should be penalized.” (The Essential Writings of B. R. Ambedkar, edited by Valerian Rodrigues, p. 300; 'Annihilation of Caste', XXI) ইয়াক অৱশ্যে আম্বেদকাৰৰ ক্ষণিকৰ উত্তেজনা বুলি ভাবিলে ভুল কৰা হ'ব। হিন্দু শাস্ত্ৰীয় ঐতিহ্যৰ ওপৰত এই নিৰ্মম আক্ৰমণ হ'ল তেওঁৰ জীৱনজোৰা মতাদৰ্শগত স্থিতিৰে প্ৰকাশ মাত্ৰ; হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি বৰ্ণবাদৰদ্বাৰা অৱহেলিত-অত্যাচাৰিত দলিত-শূদ্ৰসকলৰ অন্তৰত জ্বলি থকা ক্ৰোধবহ্নিৰ এটা শিখা মাত্ৰ। শাস্ত্ৰীয় ঐতিহ্যৰ প্ৰতি জনোৱা প্ৰত্যাহ্বানটো আচলতে ভাৰতৰ কৌটিকলীয়া বৈষম্যপূৰ্ণ বৰ্ণবাদী সমাজব্যৱস্থাৰ প্ৰতি জনোৱা প্ৰত্যাহ্বান। আচৰিত নহয় যে আম্বেদকাৰৰ নেতৃত্বত ১৯২৭ চনতেই মাহাড়ত মনুসংহিতাখন ৰাজহুৱাভাৱে দাহ কৰা হৈছিল। আলোচ্য বক্তৃতাটোত আম্বেদকাৰে বৰ্ণবাদৰ ভিন ভিন চৰিত্ৰৰ সমৰ্থকসকলৰ (“It isapity that caste even today has its defenders. The defenses are many.” (Essential Writings, p. 263) সমস্ত যুক্তি পানী-নসৰকা যুক্তিৰে খণ্ডন কৰিছে। বহুতে ভবাৰ দৰে বৰ্ণবাদ কেৱল ‘শ্ৰমৰ বিভাজন' নহয় (যথা, গান্ধী; ইয়াত অৱশ্যে কাৰো নামোল্লেখ নাই), লগতে ই ‘শ্ৰমিকৰো বিভাজন'; “. . . it is an hiearchy in which the division of labourers are graded one above the other”. এই স্তৰীভূত বৈষম্যই হ'ল বৰ্ণবাদৰ মূল চৰিত্ৰ, যিটোক বৰ্তাই ৰাখে ‘ascending reverence and descending contempt’অৰ নীতিয়ে (এয়া সমাজতত্ত্ববিদ শৰ্মিলা ৰে’জেৰ ভাষা, দ্ৰষ্টব্য Against the Madness of Manu: B. R. Ambedkar's Writings on Brahmanical Patriarchy)¼ গতিকে সংস্কাৰ নহয়, বৰ্ণবাদী সমাজব্যৱস্থাৰ ব্যৱস্থাগত পৰিবৰ্তনেহে দলিত-নিপীড়িতসকলৰ দুৰ্দশাৰ ওৰ পেলাব পাৰিব। আনহাতে, সবল যুক্তিৰে তেওঁ প্ৰতিপন্ন কৰিছে যে সামাজিক মুক্তি অবিহনে ৰাজনৈতিক মুক্তি অৰ্থহীন, আৰু ইতিহাসৰ সকলোবোৰ ৰাজনৈতিক বিপ্লৱৰ পূৰ্বচৰ্ত হিচাপে পৰিলক্ষিত হয় একোটা সামাজিক বিপ্লৱ। গতিকে সমসাময়িক স্বাধীনতা আন্দোলনটো তেতিয়াহে সাৰ্থক হ'ব যদিহে সি ভাৰতৰ দলিত-নিপীড়িতসকললৈ সামাজিক মুক্তি কঢ়িয়াই আনিব পাৰে। সেয়ে তেওঁ বক্তৃতাৰ সামৰণিত কৈছিল : “. . . Caste is no doubt primarily the breath of the Hindus. But the Hindus have fouled the air all over and everybody is infected, Sikh, Muslim and Christian. You, therefore, deserve the support of all those who are suffering from this infection, Sikh, Muslim and Christian. Yours is more difficult than the other national cause, namely Swaraj. In the fight for Swaraj you fight with the whole nation on your side. In this, you have to fight against the whole nation and that too, your own. But it is more important than Swaraj. . . .” (Essential Writings, pp. 304-305)\nএনেকুৱা এটা বক্তৃতাক তোড়ক মণ্ডলৰ কৰ্মীসকলে ‘unnecessarily provocative and pinching’ বুলি কোৱাত আচৰিত হ'বলগা একো নাই। বৈপ্লৱিক আম্বেদকাৰে কিন্তু উচ্চবৰ্ণ সংস্কাৰবাদীসকলৰ সৈতে নিজৰ অৱস্থানগত পাৰ্থক্য ঠিকেই বুজিব পাৰিছিল। সেয়ে তেওঁ AoCত সংযোজিত হৰ ভগৱান আৰু তেওঁৰ মাজৰ পত্ৰসমূহৰ শেষত সামৰণি মাৰিছে এইবুলি যে “. . .This is I believe the first time when the appointment ofaPresident is cancelled by the Reception Committee because it does not approve of the views of the President. But whether that is so or not, this is certainly the first time in my life to have been invited to preside overaConference of Caste Hindus. I am sorry that it has ended inatragedy. But what can any one expect fromarelationship so tragic as the relationship between the reforming sect of Caste Hindus and the self-respecting sect of Untouchables where the former have no desire to alienate their orthodox fellows and the latter have no alternative but to insist upon reform being carried out ?”\nবৰ্ণবাদৰ সমৰ্থক গান্ধীয়ে AoCৰ প্ৰকাশৰ পাছতে হৰিজন পত্ৰিকাত তিনিটা খণ্ডত (১১ জুলাই, ১৮ জুলাই আৰু ১৫ আগষ্ট, ১৯৩৬) তাৰ সমালোচনা আগ বঢ়ায় ‘A Vindication of Caste’ শিৰোনামেৰে। পৰৱৰ্তী সংস্কৰণত আম্বেদকাৰে গান্ধীৰ সমালোচনাৰ এটা প্ৰত্যুত্তৰ সংযোজিত কৰে AoCৰ পৰিশিষ্টত। উল্লেখ্য যে AoCৰ মূল পাঠত বৰ্ণবাদৰ আলোচনাত গান্ধীক সাঙুৰি লোৱা হৈছে যদিও তেওঁৰ নামোল্লেখ খুব সম্ভৱ মাত্ৰ এবাৰেই পোৱা যায়। আমি এই বিতৰ্ক বহলাই আলোচনা কৰাৰ সকাম নাই; বৰ্ণবাদ সম্পৰ্কে গান্ধীয়ে ১৯২১ চনত নৱজীৱন পত্ৰিকাত কৰা এটা বিখ্যাত মন্তব্য মাত্ৰ উল্লেখ কৰিব খুজিছো যিটোৱে তেওঁৰ স্থিতি ফটফটীয়াকৈ দেখুৱাই দিব : “I believe that if Hindu society has been able to stand, it is because it is founded on the caste system. To destroy the caste system and adopt the Western European social system means that Hindus must give up the principle of hereditary occupation which is the soul of the caste system. Hereditary principle is an eternal principle. To change it is to create disorder. I have no use foraBrahman if I cannot call himaBrahman for my life. It will be chaos if everydayaBrahman is changed intoaShudra andaShudra is to be changed intoaBrahman.” গতিকে স্বাভাৱিকতেই বৰ্ণবাদৰ একপ্ৰকাৰ প্ৰসাধনী সংস্কাৰহে গান্ধীৰ উদ্দেশ্য আছিল। ‘হৰিজন সেৱক সংঘ'ৰ সকলো বিষয়ববীয়া আছিল উচ্চবৰ্ণৰ; দলিতসকলক তাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ তেওঁ সন্মত হোৱা নাছিল, কিয়নো তেওঁৰ মতে হৰিজনসকলৰ কল্যাণ সাধন কৰাটো একমাত্ৰ উচ্চবৰ্ণৰহে দায়িত্ব। অস্পৃশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিয়া গান্ধীয়ে বাল্মীকি সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ সৈতে একেলগে খোৱা-বোৱা কৰিবলৈ অসন্মতি প্ৰকাশ কৰিছিল। দলিতসকলৰ প্ৰতি গান্ধীৰ দৃষ্টিভংগী আছিল একপ্ৰকাৰ paternalism : উচ্চবৰ্ণৰ মহান সেৱা আৰু বদান্যতাৰ দলিতসকল হ'ল নিষ্ক্ৰিয় গ্ৰহীতা; দলিতসকলে নিজে সক্ৰিয় হোৱা অনুচিত; উচ্চবৰ্ণই তেওঁলোকক দয়া কৰিব, কিন্তু তেওঁলোকে উচ্চবৰ্ণৰ বিৰুদ্ধে, কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিলে তাক সহ্য কৰা নহ'ব। আনকি তেওঁ এইবুলিও কৈছিল যে “I do not advise the untouchables to give up their trades and professions”. তেওঁৰ মতে, মেতৰজনৰ মৰ্যাদা উকিল বা আন উচ্চ পদবীধাৰীৰ সমানেই; তেওঁ আনকি নিজেই পুনৰ্জন্ম কেনেবাকৈ পালে মেতৰ হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰাৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। কিন্তু ১৯৪৬ চনত বম্বেত মেতৰসকলে উপযুক্ত মজুৰি আৰু কৰ্ম-পৰিবেশৰ দাবীত কৰা আন্দোলনৰ তীব্ৰ সমালোচনা কৰিছিল। (Braj Ranjan Mani, Debrahmanising History, p. 373) আম্বেদকাৰে গান্ধীৰ এনে দৃষ্টিভংগীৰ ফোঁপোলা স্বৰূপ কঠোৰ ভাষাৰে উদঙাই দেখুৱাইছিল : “. . . To preach that poverty is good for the Shudra and for none else, to preach that scavenging is good for the Untouchables and for none else and to make them accept these onerous impositions as voluntary purposes of life, by appeal to their failings is an outrage and cruel joke on the helpless classes which none but Mr. Gandhi can perpetuate with equanimity and impunity.” (ibid., p. 374 ইটালিক আমাৰ)\nইমানলৈকে আলোচনাৰ পিছত নিঃসন্দেহে ক'ব পাৰি যে AoC আৰু আম্বেদকাৰ উভয়ৰে আলোচনাতেই গান্ধীৰ প্ৰসংগ অপৰিহাৰ্য। কিন্তু ই অৰুন্ধতী ৰয়ৰ ‘পাতনি'টোৰ ন্যায্যতা প্ৰতিপন্ন কৰিব পাৰেনে? গান্ধীক তেওঁ অভিহিত কৰিছে ‘the Saint of the Status Quo’ বুলি। ইতিহাস গান্ধীৰ প্ৰতি সদয়। দেৱত্বাৰোপিত গান্ধী আজি সাৰ্বজনীনভাৱে পূজিত, তেওঁ একপ্ৰকাৰ চিৰন্তন প্ৰপঞ্চ। ক'বলৈ গ'লে, “Gandhi has become all things to all people”. (Arundhati Roy, 'Introduction', Annihilation of Caste, Annotated Critical Edition, p. 40) কিন্তু “History has been unkind to Ambedkar. First it contained him, and then it glorified him. It has made him India's Leader of the Untouchables, the king of the ghetto. It has hidden away his writings. It has stripped away the radical intellect and the searing insolence. (ibid., p. 43) গতিকে ৰয়ৰ ৰচনাখনৰ উদ্দেশ্য হ'ল দলিত-নিপীড়িতসকল আৰু নাৰীসমাজৰ প্ৰকৃত নেতা হিচাপে আম্বেদকাৰক ইতিহাসৰ উচ্চ আসনত উপৱিষ্ট কৰোৱা। কিন্তু ৰয়ৰ ধাৰণা মতে, আম্বেদকাৰক উপৱিষ্ট কৰোৱাবলৈ ইতিহাসৰ সেই আসনখন প্ৰথমে খালী কৰিব লাগিব। গতিকে প্ৰথমে গান্ধীক আসনৰপৰা আঁতৰাব লাগিব। ৰয়ৰ পদ্ধতিটো মূলসুঁতিৰ ইতিহাসবিদসকলৰপৰা পৃথক; কিয়নো তেওঁলোকে আম্বেদকাৰক তুলি ধৰিব পাৰে, কিন্তু গান্ধীক তললৈ নমাই সেই কাম নকৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ৰামচন্দ্ৰ গুহৰ মতে, “দুয়োজনেই আমাৰ নায়ক। এজনক প্ৰশংসা কৰিবলৈ গৈ আমি কিয়নো আনজনক লঘু কৰো? ভাৰতবৰ্ষক গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰ দুয়োজনৰে প্ৰয়োজন।”(Namit Arora, 'An Incendiary Introduction', The Sunday Guardian, April 5, 2014) কিন্তু এই যুক্তিটো আপাতসত্যহে; কিয়নো বৰ্ণবাদ, ধৰ্ম, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, সংখ্যালঘুসকলৰ সুৰক্ষা, ব্যৱস্থাগত বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম আদি সমস্ত বিষয়তে দুইজনৰ মাজৰ পাৰ্থক্য আৰু বিৰোধ আছিল অসেতুবন্ধ্য আৰু অমীমাংসেয়। এটা কথা ঠিক যে গেইল অমভেটে ক'বৰ দৰে গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰৰ মাজৰ সংঘাত “not simplyaconfrontation of two idiosyncratic leaders but of two deeply divergent conceptions of the Indian nation itself.” (ibid.) ৰয়েও সেই পাৰ্থক্য আৰু বিৰোধসমূহৰ একো মীমাংসা কৰিব পৰা নাই; গতিকে স্বাভাৱিকতেই আম্বেদকাৰক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ তেওঁ গান্ধীক পদচ্যুত কৰিবলগা হৈছে। গান্ধী-আম্বেদকাৰ বিতৰ্কটো ভাৰতৰ ইতিহাসৰ এটা অন্তহীন বিতৰ্ক। ঔপনিবেশিক কালৰেপৰা বৰ্তমানলৈকে ভাৰতত গান্ধী-নেহৰুবাদী বৈদিক-ব্ৰাহ্মণ্যবাদী জাতীয়তাবাদৰ (‘Vedic-Brahmanic Nationalism’) প্ৰভুত্ব আৰু দলিত-নিপীড়িতসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰাতিষ্ঠানিকীকৃত বৈষম্য বনাম দলিত-নিপীড়িতসকলৰ স্বাধিকাৰ-স্বাভিমান প্ৰতিষ্ঠাৰ আম্বেদকাৰ-অনুপ্ৰাণিত অহৰহ সংগ্ৰাম – এই জটিল আৰু বহুস্তৰীয় বিৰোধ আৰু সংঘৰ্ষৰ সমাজবাস্তৱিক সমাধান যেতিয়ালৈকে সম্ভৱ নহ'ব, তেতিয়ালৈকে গান্ধী-আম্বেদকাৰ দ্বন্দ্বৰো নিৰসন কৰিব পৰা নাযাব।\nকিন্তু ‘পাতনি'টোক লৈ উত্থাপিত প্ৰশ্নটো কিছু বেলেগ। আম্বেদকাৰৰ আলোচনাত গান্ধীৰ এনে প্ৰভুত্বই বাৰু ওলোটাই আম্বেদকাৰৰ স্বকীয়তাকে বিঘ্নিত কৰা নাইনে? প্ৰশ্নটো কেৱল অৰুন্ধতী ৰয়ৰ ক্ষেত্ৰতে নহয়, কিছু দলিত লেখকে অভিযোগ কৰিছে যে গান্ধীৰ বিপৰীতে থিয় কৰাই আম্বেদকাৰৰ আলোচনা কৰাটো এটা উচ্চবৰ্ণীয় কৌশল। সেয়ে ‘Dalit Camera’ই ৰয়লৈ দিয়া মুকলি চিঠিত তেওঁক প্ৰশ্ন কৰিছে : “Are you aware that the paradigm of representing Ambedkar along with Gandhi isareading strategy of the elite and upper castes? Evenarecent anthology of Ambedkar's writings such as The Essential Writings of B. R. Ambedkar (edited by Valerian Rodrigues) introduces Ambedkar through Gandhi in the introduction. Why can't we read Ambedkar on his own terms?” (http://roundtableindia.co.in/index.php?option=com_content&view=article&id=7283:an-open-letter-to-ms-arundhati-roy&catid=119:feature&Itemid=132)\nদিব্য ত্ৰিবেদীয়ে সঠিকভাৱেই লিখিছে : “. . . But replicating Gandhi's presence in Ambedkar's horizon suggestsahistorical conservatism and does disservice to the present-day Dalit community, which is trying to preserve an independent memory of Ambedkar. History writing need not always replicate, it can also act asafilter.” ('Ambedkar and Gandhi', Frontline, July 25, 2014, p. 87)\nএই ‘পাতনি'-কেন্দ্ৰিক বিতৰ্কটোৰ প্ৰাথমিক ঘটনা কিছুমান উল্লেখ কৰা হোৱা নাই। AoCৰ উক্ত টীকাযুক্ত সংস্কৰণটো প্ৰকাশ পোৱাৰ আগতেই অৰুন্ধতী ৰয়ৰ ৰচনাখনৰ নিৰ্বাচিত অংশ কিছুমান Caravan আৰু Outlook আলোচনীত প্ৰকাশ পায়। তাৰ লগে লগেই দলিতসকলৰ মাজৰপৰা তাৰ কঠোৰ সমালোচনা হ'বলৈ ধৰে। উল্লেখ থকা মতে, যিসকলৰ বৰ্ণবাদ বা আম্বেদকাৰ সম্পৰ্কত বিশেষ ধাৰণা নাই (যাৰ বাবে ‘caste is an exotic Hindu thing’) সেই অ-দলিত, উচ্চবৰ্ণ, বিশ্বনাগৰিকীয় পাঠকসমাজক উদ্দেশ্য কৰি এই সংস্কৰণটো প্ৰকাশ কৰা হৈছে। যদি সেয়াই হয়, তেন্তে ৰয়ৰ ‘Introduction’টোৱে প্ৰকৃততে কাক ‘introduce’ কৰিছে : আম্বেদকাৰকে কৰিছে নে AoCকে কৰিছে? AoCত দাঙি ধৰা মূল প্ৰশ্নসমূহ নতুবা তাৰ লিখন-প্ৰকাশনৰ ইতিহাস তথা দলিতসকলৰ ৰাজনীতিৰ সৈতে তাৰ অংগাংগী সম্পৰ্ক ৰচনাখনত মুঠেই ফুটি নুঠিল। এইধৰণৰ বিভিন্ন সমালোচনাৰে দলিতসকলে ‘পাতনি'খনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ কৰাৰ সময়তে প্ৰকাশ পালে যে দলিতসকলৰ ‘ভাবুকি'ৰ বাবে হায়দৰাবাদত কিতাপখনৰ উন্মোচনী অনুষ্ঠান স্থগিত ৰখা হ'ল। কিন্তু সংশ্লিষ্ট দলিত কৰ্মীসকলে দিয়া স্পষ্টীকৰণ মতে, তেওঁলোকে প্ৰকাশক এছ আনন্দ আয়াৰক লগ ধৰি নিজৰ আপত্তিৰ কথা জনাইছিল আৰু ৰয়ৰ সৈতে মত বিনিময়ৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। সি যি নহওক, মূলসুঁতিৰ সংবাদ মাধ্যম আৰু বৌদ্ধিক সমাজত তেওঁলোক উগ্ৰভাৱে ধিক্কৃত হ'ল। কোনোবাই যদি তেওঁলোকৰ সমালোচনাক ‘নাৰীবিদ্বেষী', ‘অসহিষ্ণু' বুলিলে, আন কোনোবাই আকৌ ক'লে যে ৰয় আৰু নৱায়নৰ সমালোচনা কৰাসকল ‘হিন্দু সোঁপন্থী'। ('An Open Letter to Ms Arundhati Roy', ibid.) আমি নিজে দলিত কৰ্মীসকলে প্ৰকাশ কৰা বহুবোৰ অভিমত পঢ়ি দেখিছো যে সেইবোৰত কিছু obsession নথকা নহয়, কিন্তু তাৰ বাবেই তেওঁলোকৰ সমগ্ৰ সমালোচনাক লঘু কৰা বা নস্যাৎ কৰা সম্ভৱ নহয়। কিন্তু সেইটোকে কৰা হৈছে। (আনকি দিব্য ত্ৰিবেদীয়েও লিখিছে : “The book came under severe criticism from some Dalits on social media, unusual foracommunity that considers people from minority religions part ofacommon fraternity.” (ibid., p. 86) এই যে সকলোৱে সমূহীয়াভাৱে তেওঁলোকক ধিক্কাৰ দিছে সেয়া তাৰ মূল কাৰণ হ'ল একপ্ৰকাৰ বৰ্ণবাদী obsession যিটো দলিতসকলৰ মনোভাবত প্ৰকাশ পোৱাটোতকৈ অধিক ভয়ংকৰ। অৱদমিতসকলে কিবা ক'ব লাগিলে সৰ্বপ্ৰথমে অৱদমনৰ কথাই ক'ব লাগিব; কিন্তু দমনকাৰীৰ কথাটো বেলেগ, তেওঁলোকে সদায়ে সৰ্বজ্ঞ আৰু নিৰপেক্ষ বিচাৰকৰ ভাও লৈহে কথা কয়। গতিকে আমি সাধাৰণতে দলিতসকলে কথা ক'লে সন্দেহৰ চকুৰে চাওঁ, কিন্তু উচ্চবৰ্ণৰ ইণ্টেলিজেন্সিয়াক বৰ্ণবাদৰ ধূলি-মাকতিয়ে ঢুকি নোপোৱাকৈ ঊৰ্ধ্বত অৱস্থান কৰা বুলি বিশ্বাস কৰো। এই ৰাজনীতিটো বুজিবৰ বাবে আমি সাম্প্ৰতিক ভাৰতবৰ্ষত বৰ্ণবাদৰ পৰিবৰ্তিত কিন্তু অক্ষুণ্ণ জটিল ৰূপ আৰু সেই সম্পৰ্কে আমাৰ ধ্যান-ধাৰণাসমূহ যুকিয়াই চোৱাটো প্ৰয়োজনীয়। কিন্তু তাৰ পূৰ্বে আমি আলোচ্য ‘পাতনি'টো সম্পৰ্কে বিভিন্নজনৰ সমালোচনাৰ ৰেহ-ৰূপ কিছু অনুধাৱন কৰি লওঁ।\nসতীশ দেশপাণ্ডে, উমা চক্ৰবৰ্তী, ক্ৰিষ্টফ জেফ্ৰলট আদি পণ্ডিতে AoCৰ টীকাযুক্ত নতুন সংস্কৰণটোক উষ্ম আদৰণি জনাইছে। নৱায়নৰ ৱেবছাইটত এইসকলৰ বক্তব্য সাগ্ৰহে পৰিবেশন কৰাক চাই তেওঁলোকে ৰয়ৰ ৰচনাখন সম্পৰ্কে বিশেষ কিবা অসুবিধাজনক কথা কৈছে যেন ভাব নহয়। কিন্তু ‘পাতনি'খনৰ প্ৰাসংগিকতাৰ প্ৰশ্নটো পূৰাপূৰি এৰাই চলিব পাৰি বুলি আমাৰ ভাব নহয়। গেইল অমভেটে স্বতন্ত্ৰ ৰচনা হিচাপে তাৰ মূল্য স্বীকাৰ কৰিও AoCৰ পাতনি হিচাপে সংযোজন কৰাত আপত্তি দৰ্শাইছে। তদুপৰি ৰচনাখনে আম্বেদকাৰৰ তাত্ত্বিক আৰু দাৰ্শনিক সত্তাৰ এটা অংশহে আলোচনা কৰিছে; গান্ধীৰ ওপৰত দিয়া মাত্ৰাধিক গুৰুত্বই আম্বেদকাৰ আৰু বৰ্ণবাদৰ সাম্প্ৰতিক সময়ত অধিক জৰুৰী হৈ পৰা প্ৰশ্নসমূহ ঢাকি ধৰিছে। দলিতসকলৰ বাবে পৃথক নিৰ্বাচকমণ্ডলীক কেন্দ্ৰ কৰি গান্ধী-আম্বেদকাৰ বিতৰ্কৰ আলোচনাটো প্ৰয়োজনীয় হ'লেও সি বিশেষ কোনো নতুন তথ্য দিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই।\nআদিবাসীসকলৰ প্ৰতি আম্বেদকাৰৰ মনোভাব বৰ মুকলি নাছিল; ইয়াক ৰয়ে আম্বেদকাৰৰ মাজত থকা ‘touch of Brahmanism ' বুলি অভিহিত কৰিছে। ৰয়ে কৈছে যে দলিতসকলৰ প্ৰতি গান্ধীৰ মনোভাব যেনেকুৱা, আদিবাসীসকলৰ প্ৰতি আম্বেদকাৰৰ মনোভাব ঠিক তেনেকুৱাই। অমভেটৰ মতে, আম্বেদকাৰৰ উক্ত মনোভাব যে paternalistic সেইটো স্বীকাৰ কৰিও ক'ব লাগিব যে ৰয়ৰ বক্তব্য এক পূৰাপূৰি অতিৰঞ্জন। (Gail Omvedt, 'Ambedkar Needs No Introduction', Indian Express, May 17, 2014)\nৰয়ৰ ৰচনাখনৰ নামটোৱে সূচোৱাৰ দৰেই ৰয়ে গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰৰ মাজৰ মূল দ্বন্দ্বটো ‘পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ মাজৰ ধ্ৰুপদী দ্বন্দ্ব’ বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিব খুজিছে। কিন্তু গান্ধীয়ে অংকন কৰা নিভাঁজ, শান্তিপূৰ্ণ আৰু স্বয়ংসম্পূৰ্ণ গাঁৱৰ কল্পছবিখন প্ৰকৃততে আধুনিকতাৰে উপজাত সৃষ্টি। গতিকে গভীৰতৰ স্তৰত গান্ধী আৰু আম্বেদকাৰৰ দ্বন্দ্বটো হ'ব ‘Romanticism vs Enlightenment Rationalism’. (Namit Arora, ibid) এটা কথা ঠিক যে আম্বেদকাৰে যি প্ৰচণ্ড উদ্দীপনা আৰু বলিষ্ঠ ভাষাৰে বৰ্ণবাদী ব্যৱস্থাটোৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলাইছিল সেয়া নিঃসন্দেহে এনলাইটেনমেণ্টৰ বস্তু। এই সম্পৰ্কত আম্বেদকাৰৰ ওপৰত দাৰ্শনিক তথা শিক্ষক জন ডিৱিৰ প্ৰভাৱ বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। মীৰা নন্দই তেওঁৰ Prophets Facing Backward গ্ৰন্থৰ ‘A Dalit Defense of the Deweyan-Budhist View of Science’ অধ্যায়ত এই বিষয়ে বহলাই আলোচনা কৰিছে।\nঅৱশ্যে এই প্ৰশ্নসমূহ ৰয়ৰ ৰচনাখনৰ মূল পাঠৰ সমালোচনাৰ সৈতে জড়িত আৰু সেয়ে আমাৰ মূল আলোচনাত এইসমূহৰ প্ৰাসংগিকতা কম। কিন্তু ‘পাতনি'টোৰ প্ৰাসংগিকতাক প্ৰশ্ন কৰা বা AoCৰ টীকাযুক্ত নতুন সংস্কৰণটো প্ৰকাশৰ সমগ্ৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত এক উচ্চবৰ্ণীয় ৰাজনীতি অন্তৰ্নিহিত থকা বুলি অভিযোগ কৰা সমালোচনাসমূহ ইয়াৰপৰা বেলেগাই উলিওৱা টান; দুইধৰণৰ সমালোচনা প্ৰায়বিলাক ক্ষেত্ৰতে সানমিহলি হৈ আছে। এতিয়া আমি দলিত কৰ্মীসকলে অনা ৰাজনীতিৰ অভিযোগটোৰ অলপ গম লওঁ।\nযিকোনোধৰণৰ সামাজিক অৱদমনত এটা প্ৰধান ভূমিকা পালন কৰে জ্ঞানৰ ওপৰত আধিপত্যই : ই অৱদমনৰ ভিত্তি সুদৃঢ়কৰণ আৰু দীৰ্ঘায়তকৰণ কৰে, যাৰ ফলস্বৰূপে ৰাজনৈতিক পৰিবৰ্তনৰ কোবাল ধুমুহায়ো আধিপত্যশীল জ্ঞানৰ স্তম্ভত বিশেষ জোকাৰণি তুলিব নোৱাৰে। প্ৰভুত্বকাৰী মতাদৰ্শই সদায়ে প্ৰতি-মতাদৰ্শগত যিকোনোধৰণৰ কণ্ঠস্বৰ দমন কৰি ৰাখিব বিচাৰে। গতিকে প্ৰতি-মতাদৰ্শগত শক্তিসমূহে মূৰ তুলি উঠিবৰ বাবে অহৰহ প্ৰভুত্বকাৰী মতাদৰ্শৰ বিৰুদ্ধে এক বহুস্তৰীয় সংগ্ৰাম কৰি যাবলগা হয়। আৰু সেইবাবেই সংগ্ৰামৰত অৱদমিত সত্তাসমূহ আধিপত্য সম্পৰ্কে আনতকৈ সচেতন, অত্যধিক সচেতন। আনৰ চকুত এনে সচেতনতাই কেতিয়াবা উৎকেন্দ্ৰিক ৰূপ, কেতিয়াবা পেৰানয়াৰ ৰূপ পৰিগ্ৰহ কৰিব পাৰে। কিন্তু তেনে সচেতনতাৰ জ্ঞানতাত্ত্বিক-মনস্তাত্ত্বিক পটভূমিটোৰ প্ৰতিও সমানে চকু দিয়া দৰকাৰ।\nআলোচ্য ‘পাতনি'টো সন্দৰ্ভত বহুকেইজন দলিত লেখকে জ্ঞানৰ ওপৰত আধিপত্যৰ কথাটো আনিছে। কাৰ্থিক আৰ এমে স্পষ্ট কৰি দিছে যে অৰুন্ধতী ৰয়ে আম্বেদকাৰৰ বিষয়ে লিখিব নালাগে বুলি বা লিখাৰ অধিকাৰ নাই বুলি তেওঁলোকে কোৱা নাই; ৰয়ৰ ৰচনাখন পঢ়ি তেওঁলোকে বেছ ভাল পাইছে। বৰং “it is this essay framing Ambedkar within certain paradigms and reading him inamanner which has little relevance to Ambedkar’s politics that is being challenged.” বৰ্ণহিন্দুৱে বিশ্বাস কৰে যে জ্ঞানৰ ওপৰত অধিকাৰ কেৱল তেওঁলোকৰহে আছে : দলিতসকলে যাক জ্ঞান বুলি ভাবে সেয়া মাত্ৰ ‘জীৱনৰ অভিজ্ঞতা'হে; তাৰ ওপৰত বৰ্ণহিন্দুৰ অনুমোদনসূচক ছিল-মোহৰ পৰিলেহে সি প্ৰকৃত জ্ঞানলৈ উত্তীৰ্ণ হ'ব পাৰিব। প্ৰবীণা থালিয়ে কৈছে : “. . . (T)hey [the upper castes] believe that, whatever knowledge is produced by dalits needs to haveacover/ framework/ flavor from the ‘authentic’ knowledge makers of the upper castes.” বৰ্ণহিন্দু ‘মাতৃসুলভ মমতা'ৰে অৰুন্ধতী ৰয়ে আম্বেদকাৰক কঢ়িয়াই লৈ যাব বিচাৰিছে সেইসকলৰ ওচৰলৈ যিসকলে আম্বেদকাৰক নাজানে; তেওঁ বিচাৰিছে ‘খালী ঠাইখিনি পূৰণ কৰিবলৈ', ‘সেতু গঢ়িবলৈ'। “It is this messiah consciousness that made Arundhati take on an hegemonic saviour role withamission of introducing AoC and Ambedkar to the Indians 'schooled differently'.” থালিৰ মতে এয়াই হ'ল ‘পাতনিৰ ৰাজনীতি'। দলিতসকলে যে আম্বেদকাৰক ‘নিজাকৈ' বিচাৰিছে, তাৰ কাৰণ কেৱল তেওঁলোকৰ ‘জীৱনৰ অভিজ্ঞতা' নহয়; বৰঞ্চ সামাজিক মুক্তিকামী জ্ঞানেৰে তেওঁলোকে বৰ্ণহিন্দুসকলে হাজাৰ বছৰ ধৰি ভোগ কৰি অহা ‘জ্ঞানতাত্ত্বিক বিশেষাধিকাৰ'ক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে। কিন্তু বৰ্ণহিন্দুৰ আধিপত্যশীল জ্ঞানে দলিতসকলৰ জ্ঞানক সদায় আত্মসাৎ কৰি ল'ব খোজে, আৰু AoCৰ নতুন টীকাযুক্ত সংস্কৰণটো সেই প্ৰক্ৰিয়াৰে এটা অংশ মাত্ৰ। আৰ এমে প্ৰশ্ন কৰিছে : “When the Brahmin determines what the philosophy of oppression is, the Brahmin determines what ‘neutral’ liberalism is, and the Brahmin also determines what resistance is, where is the space foracounter ideology to emerge? And whenaBrahmin runsapowerful publishing house thatmarkets how Dalit thinkers should be read, is it not legitimate to think that the traditional monopoly over knowledge and meaning is being extended to assimilate even the voices that counter it?” (www.roundtableindia.co.in ৱেবছাইটত প্ৰকাশিত লেখা : Praveena Thaali, 'Between Saviour and Seller: Critiquing Preface Politics', March 28, 2014; Karthick RM, 'A Tale of Two Prefaces', April 2, 2014)\nএতিয়া আমি মূলসুঁতিৰ বৌদ্ধিক সমাজত বৰ্ণবাদ সম্পৰ্কে ধ্যান-ধাৰণা কেনেকুৱা তাৰ এটি থূলমূল আভাস দিব খুজিছো। কিন্তু তাৰ আগতে বৰ্ণবাদৰ স্বৰূপ সম্পৰ্কে ব্ৰজ ৰঞ্জন মণিৰপৰা কিছু কথা কোৱাৰ প্ৰয়োজন বোধ কৰিছো। ব্ৰাহ্মণ্যবাদ/বৰ্ণবাদ হ'ল এক আধিপত্যশীল মতাদৰ্শ – যিটো কৌশলীভাৱে পৰিকল্পিত এক সামাজিক-ধৰ্মীয় গাঁথনিৰ জৰিয়তে টিকি থাকে আৰু যিটোৱে, গ্ৰামছিৰ ভাষাত, এক ‘চিৰস্থায়ীভাৱে সংগঠিত শক্তি' হিচাপে কাম কৰে। গতিকে নিছক অৰ্থনীতিবাদে (যিটোৱে ইতিহাসক অগ্ৰগামী উৎপাদন সম্পৰ্কৰ অনুক্ৰমণ সম্পৰ্কে অধ্যয়ন বুলি বুজাব খোজে) ব্ৰাহ্মণ্যবাদৰ জটিল আৰু স্থিতিস্থাপক চৰিত্ৰ বুজি পোৱাত সহায় কৰিব নোৱাৰে। ই বিভিন্ন স্তৰত বহুতো আকৃতিৰ ৰূপত ক্ৰিয়াশীল হৈ থাকে। (Debrahmanising History, pp. 16-17) স্বাধীনতাৰ পাছৰ দশকসমূহত বৰ্ণবাদৰ চেহেৰা-চৰিত্ৰ বহুখিনি সলনি হৈছে যদিও তাৰ সাৰমৰ্মটো একেই আছে : “caste consciousness and brahmanic mindset persist in their modernised, metamorphosed avatar”. (ibid., p. 406). কিন্তু বৰ্ণবাদৰ ধ্ৰুপদী ৰূপটোকেই একমাত্ৰ বৰ্ণবাদ বুলি বহুতে কয়। পিছে সেইসকলৰ ধাৰণাৰ বিপৰীতে, বৰ্ণবাদৰ সেই ধ্ৰুপদী ৰূপটোৱেও সমাজৰপৰা সম্পূৰ্ণে বিদায় মগা নাই। (সাধাৰণভাৱে পাব পৰাকৈ, ষ্টেলিন কে পৰিচালিত ডকুমেণ্টেৰি ‘India Untouched’খন পাঠকে চাব পাৰে, ইউটিউবত উপলব্ধ।) সি যি নহওক, ‘অতীত আৰু বৰ্তমানৰ সমন্বয়' আৰু ‘বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত ঐক্য'ৰ বাণীৰ মাধ্যমেৰে একাডেমিক জগতত দপদপাই থকা পণ্ডিত-সমাজবিজ্ঞানীসকলে সদায়ে উচ্চবৰ্ণ উৎপীড়ক এলিট আৰু নিম্নবৰ্ণ উৎপীড়িত জনগণৰ মাজত সমন্বয়ৰ তত্ত্ব প্ৰচাৰ কৰি বৰ্ণবাদক স্বাভাৱিক আৰু মজ্জাগত (normalised and essentialised) ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। ইতিহাসবিদ আৰ এছ শৰ্মাই কৈছে : “The main trend noticeable in the works of recent Indian writers such as Ketkar, [R. C.] Dutt, and Ghurye is to present the caste system in suchaway as may help to recast it in response to present requirements. Works on the position of women in ancient India display the same tendency.” [cited in Debrahmanising History, p. 21] সেইসকলৰ লগত যোগ দিছে ৰাধাকৃষ্ণন, এম এন শ্ৰীনিবাস আৰু টি এন মদনে। (ibid.) উল্লিখিতসকলৰ কথা বাৰু বুজিলো, এতিয়া আমি সমাজতত্ত্ববিদ আঁদ্ৰে বেটাইৰ এটা বক্তব্যৰ পিনে চকু দিওঁ। ‘India's destiny not caste in stone’ শীৰ্ষক লেখাত তেওঁ দৃঢ়ভাৱে দাবী কৰিছে যে সাম্প্ৰতিক ভাৰতবৰ্ষত বৰ্ণবাদ নাই বুলিলেও হয়; সি এতিয়া মৃতপ্ৰায়। কিন্তু নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিয়ে জাতি-বৰ্ণৰ নামত পানী ঘোলা কৰি, আৰু ছপা আৰু বৈদ্যুতিন সংবাদ মাধ্যমে সাম্প্ৰতিক ঘটনাৱলী আৰু ৰাজনীতিৰ আলোচনাত বৰ্ণবাদক কেন্দ্ৰীয় স্থান প্ৰদান কৰি বৰ্ণবাদক জীয়াই ৰাখিছে। ৰাজনীতি আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ বাহিৰত বাস্তৱ সমাজখনত বৰ্ণবাদৰ খোপনি নাইকিয়া হৈ আহিছে। ক্ষিপ্ৰ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন আৰু মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ সন্মুখলৈ আহি পৰা ব্যক্তিগত চলনশীলতাৰ নতুন নতুন সুবিধাবোৰৰ ফলস্বৰূপে বৰ্ণ আৰু জীৱিকাৰ সম্পৰ্কটো এতিয়া সোলোক-ঢোলোক হৈ পৰিছে। একমাত্ৰ নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিয়েহে সমূহীয়া চেতনাত বৰ্ণবাদক জীয়াই ৰাখিছে। (The Hindu, March 10, 2012) বেটায়ে উল্লেখ কৰা প্ৰক্ৰিয়াসমূহে যে বৰ্ণবাদৰ চোক বহুখিনি কমাইছে আৰু তাৰ চেহেৰা-চৰিত্ৰ সলনি কৰিছে সেয়া অনস্বীকাৰ্য; কিন্তু তেওঁ দেখদেখকৈ বৰ্ণবাদক এক অতিসৰলীকৃত ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে। বৰ্ণবাদৰ এই অতিসৰলীকৃত ৰূপটো এইসকল পণ্ডিতৰ বাবে নিশ্চয় মতাদৰ্শগতভাৱে স্বস্তিদায়ক। এতিয়া আমি আন এজন বিখ্যাত বুদ্ধিজীৱী অমৰ্ত্য সেনৰ ধাৰণাৰ ওপৰত চকু ফুৰাওঁ :\n“…[E]ven though being lower caste is undoubtedlyaseparate cause of disparity; its impact is all the greater when the lower-caste families also happen to be very poor. The blighting of the lives of Dalits or people from other disadvantaged castes, or of members of the Scheduled Tribes, is particularly severe when the caste or tribal adversities are further magnified by abject penury. Even the violence associated with caste-related conflicts tends to involveagreat deal more than just caste. …[T]he victims of brutality may typically be low-caste Dalits, yet the predicament of the potential victims cannot be adequately grasped if we do not take note of the poverty and landlessness of Dalits.” [The Argumentative Indian, pp. 207-8]\nবিভিন্ন সামাজিক বৈষম্যৰ কথা কওঁতে সেনে বৰ্ণবাদৰ কথাও উল্লেখ কৰে; কিন্তু তাক এনেকৈ লঘু ৰূপত দাঙি ধৰিবলৈ যত্ন কৰা হয় যে সি সন্দেহৰ উদ্ৰেক কৰে। ব্ৰাহ্মণ্যবাদী পৰম্পৰাৰ ভিতৰতে ‘তাৰ্কিক ভাৰতীয়জন'ৰ সন্ধান তেওঁ কৰে (যেনে ধৰক, ভৃগু, ভৰদ্বাজ), তাৰ বাহিৰৰ প্ৰতিবাদী চিন্তাৰ ধাৰাৰ ওপৰত তেওঁৰ চকু নপৰে। ব্ৰজ ৰঞ্জন মণিয়ে কৈছে : “Whenever he mentions caste, he showsastrange inclination to minimise its negative impact or significance by invoking the all-powerful and crushing asymmetry of class. It is surprising since Sen is no impassioned believer in class radicalism, Marxism or socialism; he is, in fact, contrary to popular perception,acareer academic and (at least now)aneoliberal intellectual, though of an ultra-refined kind.” ['Amartya Sen's Imagined India', www.countercurrents.org, June 4, 2012] একে মনোভাবৰ বহুজনৰ মাজৰপৰা অমৰ্ত্য সেন এটা মাত্ৰ উদাহৰণহে। কিন্তু ইয়াৰ আঁৰৰ ৰাজনীতিটো কি? ‘শ্ৰেণী'ৰ সৰ্বঢাক মন্ত্ৰৰে সকলো ধোঁৱাময় কৰি বৰ্ণবাদৰ সৈতে যিকোনোধৰণৰ engagementঅক ‘ঠেক পৰিচিতিভিত্তিক ৰাজনীতি' বা ‘বিভাজনবাদী আৰু জাতিবিৰোধী' বুলি প্ৰতিপন্ন কৰিব বিচৰা হয়। এনেকৈয়ে বৰ্ণবাদ সম্পৰ্কে সকলোধৰণৰ ৰাজহুৱা আলোচনাৰ বিৰুদ্ধে ৰাজনৈতিক আৰু নৈতিক নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়।\nসেই নিষেধাজ্ঞাৰ পৰিসীমা ভেদ কৰি অৰুন্ধতী ৰয়ে আম্বেদকাৰ আৰু দলিতসকলৰ সংগ্ৰামৰ সৈতে যিটো ৰাজনৈতিক একাত্মতা স্থাপন কৰিব বিচাৰিছে সেয়া নিৰ্দ্বিধায় আদৰণীয়। (Dibya Trivedi, ibid.) তাক সন্দেহৰ চকুৰে চোৱাৰ ধৃষ্টতা আমাৰ নাই। বৰ্ণহিন্দু ব্যক্তি এজনে আম্বেদকাৰ আৰু দলিতসকলৰ সংগ্ৰামৰ সৈতে অন্তৰেৰে চামিল হ'বলৈ হ'লে প্ৰথমে এক কঠোৰ আত্মসমালোচনাৰ স্তৰ পাৰ হ'বলগা হয় আৰু বৰ্ণবাদী নৈতিকতা-অনুষ্ঠানৰপৰা নিজক বিচ্ছিন্ন কৰিবলগা হয় – ইয়াৰ বাবে মানসিকভাৱে প্ৰস্তুত থকা ব্যক্তি খুব কম। কিন্তু AoCৰ নতুন টীকাযুক্ত সংস্কৰণটোৰ আঁৰত যে কিছু প্ৰচাৰমুখিতাই কাম কৰিছিল সেই সম্পৰ্কে আমি নিশ্চিত হৈছো। ৰয় এগৰাকী সৃষ্টিশীল লেখক, আৰু এই বিষয়টোতো তেওঁ সৃষ্টিশীলভাৱে আৰু অভিযানৰ মানসিকতাৰে প্ৰবৃত্ত হৈছিল। ৰয়ৰ নিজৰ ভাষাত :\n“. . . বেছ কেইবছৰমানৰ আগেয়ে ‘নৱায়ন' নামৰ এই প্ৰকাশন সংস্থাটোৰ অধিকাৰী শ্ৰী এছ আনন্দই ‘দ্য এনিহিলেচন অব কাষ্ট' কিতাপখনৰ এটা হাতেবন্ধা কপি পঢ়িবলৈ দি মোক সুধিলে, মই এই কিতাপখনৰ আগকথা লিখিবলৈ আগ্ৰহী হ'ম নেকি· মই কিতাপখন পঢ়ি চমৎকৃত হৈ গ'লো। কিন্তু ইয়াৰ আগকথা লিখা কামটোৱে মোক ভবাই তুলিছে – এটা প্ৰকৃত পৰিচয় (Introduction) লিখাৰ কথা, কিছুমান উদ্ধৃতি তুলি ধৰি তাক প্ৰশংসা আৰু সাধাৰণ বৰ্ণনাৰে বান্ধি ৰখা নহয় – এটা সঁচাসঁচি আগকথা লিখাৰ দৰে কাম। মোৰ মাজত সেইখিনি ক্ষমতা আছিল যেন অনুভৱ হোৱা নাছিল প্ৰথমতে। মই বুজিছিলো মই কিছুমান টান কথাৰ মাজেৰে দুৰ্গম বাটেৰে আগুৱাই যাব লাগিব। আনন্দই জনালে, তেওঁ মোৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব। আৰু কৰিলেও।”(‘আমাৰ এতিয়া আম্বেদকাৰৰ দৰকাৰ হৈছে – অতিকে জৰুৰীভাৱে', অৰুন্ধতী ৰয়ৰ সাক্ষাৎকাৰ, সাক্ষাৎ গ্ৰহণকাৰী : চাবা নকবী, অনুবাদ : দেৱব্ৰত দাস; নতুন পদাতিক, ১৫ এপ্ৰিল, ২০১৪, পৃ. ২৬-২৭)\n–ইয়াৰপৰা স্পষ্টভাৱে বুজিব পাৰি যে বৰ্ণবাদ বা আম্বেদকাৰৰ সৈতে কোনোধৰণৰ engagement নথকা অৰুন্ধতী ৰয়ৰদ্বাৰাহে পাতনি লিখোৱাব লাগে, গ্ৰন্থ প্ৰকাশকৰ এনে মনোভাবৰ আঁৰত নিশ্চয় ব্যৱসায়িক উদ্দেশ্য আছে। কিতাপখন প্ৰকাশৰ পাছতো যিধৰণে ৰয়ৰ নামটোক ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰচাৰ চলোৱা হৈছে তাৰপৰা এই সত্যটো অধিক স্পষ্ট হৈ পৰে। মুঠতে ৰয়ৰ ‘ষ্টাৰ ষ্টেটাছ'টো ব্যৱহাৰ কৰি কিতাপখন বজাৰত চলোৱাৰ উদ্দেশ্য থকাৰ বাবেই নিশ্চয় প্ৰকাশকে ‘পাতনি'খনৰ অন্তৰ্বস্তুক লৈ বিশেষ মূৰ ঘমোৱাৰ প্ৰয়োজনবোধ নকৰিলে। গতিকে দলিতসকলে প্ৰতিবাদ নকৰিব কিয়? কিন্তু দলিত লেখকসকলৰ ৰাজনীতিৰ অভিযোগটো এই ক্ষেত্ৰত কিমান দূৰ প্ৰযোজ্য সেইটো বিচাৰ কৰা ইমান সহজসাধ্য নহয়। এটা কথা অৱশ্যে নিশ্চিত হ'ব পাৰি যে ‘পাতনি'টোৰ দুৰ্বলতাখিনিয়ে এনে অভিযোগৰ বাবে বাট মুকলি কৰি দিছে, আৰু তাৰ বাবে ৰাজনৈতিক-মনস্তাত্ত্বিক পটভূমি প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছে বৰ্ণবাদৰ আধিপত্যশীল মতাদৰ্শই।\nআম্বেদকাৰৰ প্ৰাসংগিকতা তেতিয়ালৈকে থাকিব যেতিয়ালৈকে সীতা, শম্বুক, কৰ্ণ আৰু একলব্য ন্যায়ৰপৰা বঞ্চিত হৈ থাকিব। সবাতোকৈ মূল্যৱান ক্ৰীড়াৰ বঁটাটো আজিও দিয়া হয় অৰ্জুনৰ নামত, কৰ্ণ বা একলব্যৰ নামত নহয় যি দুজন অৰ্জুনতকৈ অধিক পাকৈত ধনুৰ্বিদ আছিল। শ্ৰেষ্ঠ প্ৰশিক্ষকৰ বঁটা দিয়া হয় দ্ৰোণাচাৰ্যৰ নামত যিজনে অৰ্জুনক শ্ৰেষ্ঠ সাজিবৰ বাবে অন্যায়ভাৱে ‘গুৰু দক্ষিণা'ৰ নামত একলব্যৰ আঙুলি কটোৱাইছিল। এই অন্যায়ৰ যেতিয়া ওৰ পৰিব – তেতিয়াহে দলিত-নিপীড়িতসকলৰ মনৰপৰা সংশয়ৰ ক'লা ডাৱৰ আঁতৰিব।\nবিষয় আম্বেদকাৰ গান্ধী বৰ্ণবাদ\nNo Comments : "আম্বেদকাৰ আৰু ‘পাতনিৰ ৰাজনীতি'"


Class 11 Assamese Chapter4Question Answer | কিতাপৰ কথা- প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামী »\nপ্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামী দেৱে লিখা কিতাপৰ কথা নামৰ Class 11 Assamese ৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ আপুনি বিচাৰি আছে নেকি তেন্তে আপুনি এতিয়া সঠিক স্থানত আহিছে। আজি আমি Assamese Medium ত Class 11 Assamese Chapter4Question Answer আলোচনা কৰিব প্ৰয়াস কৰিছো।\nইয়াৰ আগতে আমি Class 11 Assamese ৰ আন আন কিছু অধ্যায়ৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ আলোচনা কৰিছো। আপুনি বিচাৰিলে তলত দিয়া লিংকৰ পৰা পঢ়িব পাৰে।\nধনৰ ব্যৱহাৰ প্রশ্ন উত্তৰ\nঅসমত মহাত্মা গান্ধীৰ পোন প্ৰথম পদাৰ্পণ প্রশ্ন উত্তৰ\nগৌৰৱ প্রশ্ন উত্তৰ\nClass 11 Assamese Chapter4Question Answer | সম্পূৰ্ণ প্ৰশ্ন উত্তৰ\nঅতিৰিক্ত প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ | Class 11 Assamese Chapter4Question Answer\nশেষ বাক্য হিচাপে Class 11 Assamese Chapter4Question Answer\nআজিৰ আলোচনাত আমি Class 11 Assamese Chapter4Question Answer ত প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামী দেৱে লিখা কিতাপৰ কথা নামৰ অধ্যায়ত থকা অতি চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ, চমু প্ৰশ্ন উত্তৰ, বহল প্ৰশ্ন উত্তৰ লগত কিছু কিছু অতিৰিক্ত প্ৰশ্ন উত্তৰ আলোচনা কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে।\n১। ছপাখানা আৰু কাগজ আৱিষ্কাৰ কোন দেশৰ আৱিষ্কাৰ ?\nউত্তৰ: ছপাখানা আৰু কাগজ আৱিষ্কাৰ চীন দেশৰ আৱিষ্কাৰ ৷\n২। গুৰুৰ স্থান আজিৰ যুগত কিহে কাঢ়ি লৈছে ?\nউত্তৰ: গুৰুৰ স্থান আজিৰ যুগত কিতাপে কাঢ়ি লৈছে ৷\n৩। ইংৰাজ দাৰ্শনিক বেকনে কিতাপ অধ্যয়নৰ বিষয়ে কি দিহা দিছিল ?\nউত্তৰঃ ইংৰাজ দাৰ্শনিক বেকনে কিতাপ অধ্যয়নৰ বিষয়ে দিহা দিছিল এইদৰে,” কিছুমান কিতাপৰ সোৱাদ ল’ব লাগে, আন কিছুমান লাগে গিলিব, আৰু অলপ সংখ্যক লাগে চোবাব আৰু হজম কৰিব ৷ “\n৪। বিদ্যাৰ অনুশীলন নহ’লে কি হয় ?\nউত্তৰঃ বিদ্যাৰ অনুশীলন নহ’লে মানুহৰ মন ভীৰুতা আৰু কু-সংস্কাৰে আৱৰি ৰাখে ৷\n৫। কিতাপ আৰু কিতাপ অধ্যয়নৰ বিষয়ে বিদেশত প্ৰচলিত যোজনা আছে ?\nউত্তৰঃ কিতাপ আৰু কিতাপ অধ্যয়নৰ বিষয়ে চীনদেশত প্ৰচলিত যোজনা –\nকিতাপ মেলা মানেই লাভ ৷\nবিদ্বান লোকে চোৰাং কাম নকৰে ৷\nআলবানিয়াত প্ৰচলিত যোজনা-\nযি পঢ়িব আৰু লিখিব পাৰে তাৰ চকু চাৰিটা ৷\n১। হেলেন কেলাৰৰ আত্মজীৱনীত থকা কি কথাই মানুহক কিতাপ অধ্যয়নৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল?\nউত্তৰঃ হেলেন কেলাৰে কেঁচুৱা দৃষ্টিশক্তি আৰু শ্ৰৱণশক্তি হেৰুৱাইছিল৷ তেওঁ কলা মানুহৰ কাৰণে বিশেষকৈ সজা কিতাপহে পঢ়িব পাৰে৷ অথচ এইগৰাকী মহিলাই সাহিত্যৰ প্ৰতি এনে প্ৰীতি প্ৰকাশ কৰিছে৷ এনেবোৰ কাৰণে মানুহক কিতাপ পঢ়িবলৈ অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল৷\n২। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে বিদ্যা আৰু জ্ঞান সৰ্ন্দভত অসমীয়া মানুহক কোৱা কথাখিনি বৰ্ণনা কৰা ৷\nউত্তৰঃ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে বিদ্যা আৰু জ্ঞান সৰ্ন্দভত অসমীয়া মানুহক মন্তব্য কৰিছিল, হেৰা মিত্ৰসকল, বিদ্যা উপকাৰৰ বাদে আন একো নহয়৷ সভ্য আৰু সুখী হ’ব বিচাৰিলে ইংৰাজৰ দৰে কৃষি আৰু শিল্প কৰিব লাগে৷অজ্ঞানী হোৱাৰ বাবে এইবোৰ একো বুজি নোপোৱা আৰু বুজিবলৈও চেষ্টা নকৰা৷বিদ্যা আৰু জ্ঞানেই উন্নতিৰ মূল৷\n৩। দেশ আৰু জাতিক গ্ৰন্থ অধ্যয়নে কিদৰে উপকৃত কৰে, প্ৰৱন্ধটিৰ আধাৰত বিচাৰ কৰা ৷\nউত্তৰঃ গ্ৰন্থ জ্ঞানৰ ভাণ্ডাৰ৷ একো একোখন কিতাপে যি পোহৰ দিয়ে, সেই পোহৰত ৰাইজে যেতিয়া নিজৰ পথ বিচাৰি পায়, তেতিয়া শাসনযন্ত্ৰ কঁপি উঠে৷ সত্যৰ বিম্ব দাঙি ধৰাত কিতাপে সহায় কৰে৷ভীৰুতা আৰু কু-সংস্কাৰ আঁতৰ কৰে৷ এইদৰে গ্ৰন্থই দেশ আৰু জাতিৰ উপকাৰ সাধন কৰে৷\n৪। সাহিত্যৰ প্ৰতি থকা প্ৰীতিয়ে জীৱনক কেনেদৰে উদ্ভাসিত কৰিব পাৰে, হেলেন কেলাৰৰ আত্মজীৱনীৰ আঁত ধৰি বিচাৰ কৰা ৷\nউত্তৰঃ হেলেন কেলাৰে কেঁচুৱা দৃষ্টিশক্তি আৰু শ্ৰৱণশক্তি হেৰুৱাইছিল৷ তেওঁ কলা মানুহৰ কাৰণে বিশেষকৈ সজা কিতাপহে পঢ়িব পাৰে৷ অথচ এইগৰাকী মহিলাই সাহিত্যৰ প্ৰতি এনে প্ৰীতি প্ৰকাশ কৰিছে৷ এনেবোৰ কাৰণে মানুহক কিতাপ পঢ়িবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল৷\n৫। ”… কিন্তু যি সজ কিতাপ এখন ধ্বংস কৰে সি বিবেচনাকে হত্যা কৰে । ”- কথাষাৰ ব্যাখ্যা কৰা।\nউত্তৰঃ একো একোখন কিতাপে যেতিয়া মানুহৰ ভয়, কু-সংস্কাৰ এন্ধাৰ আঁতৰ কৰি জ্ঞানৰ আলোকেৰে আলোকিত কৰে তেতিয়া ৰাইজে নিজৰ পথ বিচাৰি পায় আৰু শাসনযন্ত্ৰ কঁপাই তোলে ৷ তেতিয়াই কিতাপ পুৰি পেলোৱা হয়, লেখকক শাস্তি দিয়া হয়৷ বিবিধ অত্যাচাৰ চলাৰ পিছতো সেই পোহৰৰ আভা লোপ নাপায়, লুকাই নাথাকে, ৰাইজে নিজৰ গন্তব্যস্থান পাবই৷সত্যৰ বিম্ব দাঙি ধৰা এনে কিতাপ ধ্বংস কৰিলে কি হয় তাকে মিল্টনে মন্তব্য কৰিছিল, “কিতাপ এখন ধ্বংস কৰাতকৈ বৰং মানুহ এজনকে হত্যা কৰা; যি মানুহ এজনক হত্যা কৰে সি ভগৱানৰ প্ৰতিৰূপ বিবেচনা সম্পন্ন প্ৰাণী এটিকে হত্যা কৰে; কিন্তু যি সজ কিতাপ এখন ধ্বংস কৰে বিবেচনাকে হত্যা কৰে৷”\n১। “অনাখৰী চহা লোকেও কিতাপৰ পৰা লাভ কৰিব পৰা জ্ঞানক অশ্ৰদ্ধা নেদেখুৱায় ৷” পাঠটিৰ সহায়ত আলোচনা কৰা ৷\nউত্তৰঃ সাধাৰণতে চহা লোকসকলৰ বুজ-বিবেচনা অলপ কম৷ কিন্তু কিবা এটা নতুন কথা জানিবলৈ তেওঁলোকো আগ্ৰহী৷ তেওঁলোকে যদিও কিতাপ পঢ়িব নাজানে, সেই কিতাপৰ পৰা পোৱা জ্ঞান আনৰপৰা শুনি বুজি নিজৰ প্ৰয়োজনীয় কামত প্ৰয়োগ কৰে৷ জ্ঞানৰ কাৰণে কিতাপৰ প্ৰয়োজন, সেই জ্ঞানে সংসাৰৰ জটিলতা বুজিবলৈ সহায় কৰে; তদুপৰি বোধ, চিন্তা, অনুভূতি আদিও বৃদ্ধি কৰে৷ সেয়েহে অনাখৰী চহা লোকে কিতাপৰ পৰা লাভ কৰিব পৰা জ্ঞানক শ্ৰদ্ধা জনায়৷\n২। “ কিছুমান কিতাপৰ সোৱাদ ল’ব লাগে, আন কিছুমান লাগে গিলিব, আৰু অলপ সংখ্যক লাগে চোবাব আৰু হজম কৰিব৷” কথাখিনিৰ তাৎপৰ্য বিশ্লেষণ কৰা ৷\nউত্তৰঃ আজিৰ যুগত বিভিন্ন ধৰণৰ কিতাপ ওলাইছে৷ বৰ্তমান সভ্যতাৰ বিভিন্ন আভাস এই কিতাপবোৰৰ পৰাই পোৱা যায়৷ পাঠ্যপুথি আৰু বোৱা-কটা, ৰন্ধা-বঢ়া আদি কেনেকৈ কৰিব লাগে তাৰ সংকেত দিয়া কিতাপৰ পৰা সাধাৰণ উপন্যাস আৰু ভ্ৰমণ কাহিনীলৈ অলেখ কিতাপ পোৱা যায়৷সময়ৰ লগে লগে তাৰে কিছুমান লোপ পায়, কিছুমান বাচে আৰু মানৱ জাতিৰ সম্পত্তি হৈ পৰে৷ ইয়াৰ আটাইবোৰ পঢ়া সম্ভৱ নহয়,পঢ়িবৰ দৰকাৰো নহয়৷ এই কাৰণেই ইংৰাজ দাৰ্শনিক বেকনে এইদৰে দিহা দিছিল, “ কিছুমান কিতাপৰ সোৱাদ ল’ব লাগে, আন কিছুমান লাগে গিলিব, আৰু অলপ সংখ্যক লাগে চোবাব আৰু হজম কৰিব৷”\n৩। “হে মোৰ অসমিয়া মিত্ৰ সকল, বিদ্যা জেনেকৈ ইহকালত উপকাৰক আন একো তেনে নহই;” – কথাষাৰৰ যুক্তি-যুক্ততা বিচাৰ কৰা৷\nউত্তৰঃ পূৰ্বতে আমাৰ দেশত আজিৰ দৰে বিদ্যাৰ অনুশীলন নাছিল৷ সেই হেতুকে মানুহৰ মন ভয় আৰু কু-সংস্কাৰে আৱৰি ৰাখিছিল৷ বিদ্যা আৰু জ্ঞানেই যে উন্নতিৰ মূল সেই কথা সাধাৰণ ৰাইজে জনা নাছিল৷ দেশবাসীৰ এই অজ্ঞান এন্ধাৰ লক্ষ্য কৰি আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে এইদৰে মন্তব্য কৰিছিল – “হে মোৰ অসমিয়া মিত্ৰ সকল, বিদ্যা জেনেকৈ ইহকালত উপকাৰক আন একো তেনে নহই; যদি সভ্য আৰু সুখি হ’ব খোজা তেন্তে কৃসি আৰু সিল্প কৰমত ইংৰাজৰ দৰে পাৰ্গত হ’বলৈ পুৰুসাৰ্থ কৰা৷ তোমালোক নিচই অগিয়ান আৰু সেই বিদ্যাৰ ভু নোপোৱা আৰু জানিবলৈকো স্ৰম নকৰা৷…”\n৪। “কিছুমান কিতাপে ৰাইজৰ ওপৰত অদ্ভুত প্ৰভাৱ পেলায় ৷” পাঠটোৰ সহায়ত বুজাই লিখা ৷\nউত্তৰঃ যিমানেই বিদ্যাৰ অনুশীলন হয়,সিমানেই কিতাপৰ সমাদৰ বাঢ়ে; সিমানেই ৰাইজেও নিজৰ অভাৱ-অভিযোগ বুজি উঠে৷ৰাইজ সজ্ঞান আৰু সজীৱ হ’লে ৰাষ্ট্ৰ শাসনত কেৰোণ নালাগে, শাসন ৰাইজৰ ওপৰত মহাভাৰ হৈ পৰাৰ ভয় নাথাকে৷ স্বামী বিবেকানন্দ, ৰাজা ৰামমোহন ৰায়, মহাত্মা গান্ধী আদিৰ দৰে লোকৰ ৰচনাই আমাৰ জাতীয় জাগৰণ বহুতো বেগী কৰিছে; ইউৰোপত ৰুছো৷মাৰ্ক্স আদি চিন্তাবিদৰ ৰচনাই সমাজ পৰিৱৰ্তনত প্ৰেৰণা যোগাইছে৷ একো একোখন কিতাপে যি পোহৰ দিয়ে সেই পোহৰত ৰাইজে যেতিয়া নিজৰ পথ বিচাৰি পায়, তেতিয়াই শাসনযন্ত্ৰ কঁপি উঠে৷সেয়েহে কোৱা হৈছে যে কিছুমান কিতাপৰ ৰাইজৰ ওপৰত অদ্ভুত প্ৰভাৱ পৰিলক্ষিত হয়৷\n৫। “আজি যন্ত্ৰৰ যুগত গুৰুৰ স্থান সৰহখিনি কিতাপে কাঢ়ি লৈছে ৷ এতিয়া কিতাপেই গুৰু ৷” কথাখিনি পাঠটিৰ সহায়ত আলোচনা কৰা ৷\nউত্তৰঃ আগৰ দিনত গুৰুগৃহত থাকি ছাত্ৰই জ্ঞান লাভ কৰিছিল৷ সেইকালত কিতাপ-পত্ৰৰ অভাৱ থকাত ছাত্ৰই গুৰুৰ মুখৰ পৰা যি ওলায় তাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিছিল৷ বৰ্তমান জগত ছপাখানা, কিতাপ-আলোচনীৰ জগত৷কিতাপ আওকাণ কৰি আমি জীয়াই থাকিব নোৱাৰোঁ৷ কিতাপ লাজে জ্ঞানৰ কাৰণে৷ জ্ঞান-বিদ্যাৰে চহকী, জীৱনৰ চেপাত পোৱা তিতা-কেঁহাৰে বহুতো লোকে তেওঁলোকৰ অভিজ্ঞতাবোৰ কিতাপত লিপিৱদ্ধ কৰি থৈ গৈছে৷ কিতাপ মানৱ জাতিৰ উমৈহতীয়া সম্পত্তি৷ যুগে যুগে কিতাপে মানুহৰ মন আকৰ্ষণ কৰি আহিছে৷ ধৰ্মপুথি, আত্মজীৱনী, উপন্যাস আদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰন্ধা-বঢ়া, বোৱা-কটা আদি বিবিধ কিতাপে জনসাধাৰণৰ মাজত সমাদৰ লাভ কৰিছে৷ বৰ্তমান সময়ত কিতাপেই গুৰু৷ সেই হেতুকে আজি যন্ত্ৰৰ যুগত গুৰুৰ স্থান সৰহখিনি কিতাপে কাঢ়ি লৈছে ৷\n১। প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ জন্ম কিমান চনত হৈছিল?\nউত্তৰঃ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ জন্ম ১৯১৪ চনত হৈছিল ৷\n২। ‘কেঁচা পাতৰ কঁপনি’ কাৰ উপন্যাস?\nউত্তৰঃ ‘কেঁচা পাতৰ কঁপনি’ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ উপন্যাস ৷\n৩। প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থৰ নাম লিখা ৷\nউত্তৰঃ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ কেইখনমান উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হ’ল- ‘এই যুগৰ সাহিত্য’, ‘সাহিত্য আৰু জীৱন’, ‘অসমীয়া জন সাহিত্য’, ‘ইউৰোপৰ মনীষা’, ‘মোৰ ৰাচিয়া ভ্ৰমণ’, ‘মাণিক চন্দ্ৰ বৰুৱা’, ‘নিতে নৱৰূপ তাৰ’, ‘বুৰঞ্জী আৰু সংস্কৃতি’ ৷\n৪। প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ দুখন উপন্যাসৰ নাম লিখা ৷\nউত্তৰঃ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ দুখন উপন্যাসৰ নাম – ‘শেষ ক’ত, ‘কেঁচা পাতৰ কঁপনি’৷\n৫। প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম লিখা ৷\nউত্তৰঃ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম ‘মনৰ পক্ষী উভতি উৰে’,৷\n৬। প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ মৃত্যু কিমান চনত হৈছিল?\nউত্তৰঃ প্ৰফুল্ল দত্ত গোস্বামীৰ মৃত্যু ১৯৯৪ চনত হৈছিল ৷\n৭। “…..কিন্তু যি সজ কিতাপ এখন ধ্বংস কৰে, বিবেচনাকে হত্যা কৰে৷” – কথাষাৰ ব্যাখ্যা কৰা ৷\nউত্তৰঃ একো একোখন কিতাপে যেতিয়া মানুহৰ ভয়, কু-সংস্কাৰ এন্ধাৰ আঁতৰ কৰি জ্ঞানৰ আলোকেৰে আলোকিত কৰে তেতিয়া ৰাইজে নিজৰ পথ বিচাৰি পায় আৰু শাসনযন্ত্ৰ কঁপাই তোলে ৷ তেতিয়াই কিতাপ পুৰি পেলোৱা হয়, লেখকক শাস্তি দিয়া হয়৷ বিবিধ অত্যাচাৰ চলাৰ পিছতো সেই পোহৰৰ আভা লোপ নাপায়, লুকাই নাথাকে, ৰাইজে নিজৰ গন্তব্যস্থান পাবই ৷ সত্যৰ বিম্ব দাঙি ধৰা এনে কিতাপ ধ্বংস কৰিলে কি হয় তাকে মিল্টনে মন্তব্য কৰিছিল, “কিতাপ এখন ধ্বংস কৰাতকৈ বৰং মানুহ এজনকে হত্যা কৰা; যি মানুহ এজনক হত্যা কৰে সি ভগৱানৰ প্ৰতিৰূপ বিবেচনা সম্পন্ন প্ৰাণী এটিকে হত্যা কৰে; কিন্তু যি সজ কিতাপ এখন ধ্বংস কৰে বিবেচনাকে হত্যা কৰে ৷”\nআজি আমি আলোচনা কৰিলোঁ Class 11 Assamese Chapter4Question Answer, যদি আপুনি ইয়াত আলোচনা কৰা প্ৰশ্ন উত্তৰ বুজি পোৱাত অসুবিধা পাইছে তেন্তে অনুগ্ৰহ কৰি Comment Section ত জনাব পাৰে। ইয়াৰ ওপৰিও আপোনাৰ যিকোনো সমস্যাৰ সমাধান দিবলৈ আমি Assamese Medium Facebook Page, Assamese Medium Instagram Page লগতে Assamese Medium YouTube Channel ৰ লিংক ইয়াত সংযোগ কৰিছোঁ, আপুনি বিচাৰিলে চাব পাৰে।


বন্ধাকবি — Vikaspedia\nবন্ধাকবি জাৰকালিৰ এবিধ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পাচলি। প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলে ব্যৱহাৰ কৰা বন্ধাকবি আটাইতকৈ পুৰণি খেতি কৰা পাচলি। দক্ষিণ ইউৰোপত বন্ধাকবিৰ উত্পত্তিস্থল বুলি ঠাৱৰ কৰা হৈছে। এই উদ্ভিদজোপা আন আন উদ্ভিদতকৈ গঠনত কিছু পৃথক, য’ত উদ্ভিদজোপা শাখাবিহীন, মূল ঠাৰিডালত পাতবোৰ জাপ খাই খাই সৃষ্টি হ’ব পাৰে, পিছত যথেষ্ট থেপা থেপি হৈ টান ধৰণৰ প্ৰায় গোলাকাৰ পাচলি হিচাপে ব্যৱহৃত বন্ধাকবিটোৰ সৃষ্টি হয়।\nবন্ধাকবিৰ খাদ্য মূল্য যথেষ্ট। ইয়াৰ প্ৰতি ১০০ গ্ৰামত থকা বিভিন্ন উপাদানবোৰ হ’ল- পানী ৯১.৯ গ্ৰা:, প্ৰ’টিন ১.৮ গ্ৰা:, চৰ্বি ০.১ গ্ৰা:, খনিজ দ্ৰব্য ০.৬ গ্ৰা:, আঁহ ১.০ গ্ৰা:, কাৰ্বহাইড্ৰেট ৪.৬ গ্ৰা:, কেলৰি ২৭-৩৩, কেলছিয়াম ৩৯ মি:গ্ৰা:, মেগনেছিয়াম ১০ মি:গ্ৰা:, অক্সেলিক এচিড ৩ মি:গ্ৰা:, ফছফৰাছ ৪৪ মি:গ্ৰা:, আয়ৰণ ০.৮ মি:গ্ৰা:, ছডিয়াম ৪১.১ মি:গ্ৰা:, পটাছিয়াম ১১৪ মি:গ্ৰা:, কপাৰ ০.০৮ মি:গ্ৰা:, ছালফাৰ ৬৭ মি:গ্ৰা:, ভিটামিন-এ ২০০০ আই ইউ, থায়মিন ০.০৬ মি: গ্ৰা:, ৰাইব’ফ্লেভিন ০.০৩ মি:গ্ৰা:, নিকোটিনিক এচিড ০.৪ মি:গ্ৰা:,ভিটামিন চি ১২৪ মি:গ্ৰা: ইত্যাদি।\nবন্ধাকবি সৰিয়হ গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আৰু ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম হ’ল Brassica oleracea var. capitata. পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইৰ লগতে ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায়বোৰ ৰাজ্যতে ইয়াৰ খেতি কৰা পৰিলক্ষিত হয়। বিভিন্ন জাতৰ ভিতৰত Pride of India, Pusa Mukta, Golden Acre, Pusa drum head আদি খেতি কৰা দেখা যায়। অৱশ্যে এই জাতবোৰৰ মাজতো কিছু বিভিন্নতা দেখা যায়। বন্ধাকবি বিভিন্ন ধৰণে খাব পাৰি। ইয়াক কেঁচাই চালাড হিচাপে, সিজাই চুপ হিচাপে, ভাজি, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ আঞ্জা প্ৰস্তুত কৰি আনকি বেচন বা দাইল পিহি মিহি মিহিকৈ কুটি বৰ প্ৰস্তুত কৰি অথবা আন বিভিন্ন প্ৰকাৰে ইয়াক জুতি লগাই খাব পৰা যায়। জাৰকালিৰ মিশ্ৰিত তৰকাৰীখনত বন্ধাকবি ব্যৱহাৰ নকৰিলে যেন তাৰ জুতিয়েই নুঠে। বন্ধাকবিৰ উপকাৰিতা বহুত। বন্ধাকবিত lupeol, sinigrin, diindolmethane, indol-3 carbino আৰু Sulphoraphane আদি কৰ্কট ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিব পৰা উপাদান থাকে, যিবিলাকে দেহক সুৰক্ষা দিব পৰা উৎসেচকবোৰক সক্ৰিয় কৰে আৰু টিউমাৰ আদিৰ সৃষ্টিত বাধা জন্মাব পাৰে।\nবিভিন্ন অধ্যয়ণৰ পৰা এই কথা পোহৰলৈ আহিছে যে বন্ধাকবি জাতীয় পাচলিবোৰে (যেনে-ফুলকবি, ব্ৰ’কলি, ওলকবি আদি) স্তন কৰ্কট ৰোধ কৰাত ধনাত্মক ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।\nষ্টেনফ’ৰ্ড ইউনিভাৰ্ছিটি স্কুল অব্ মেডিচিনে কৰা এটি পৰীক্ষাৰ পৰা এই সিদ্ধান্তত আহিব পাৰিছিল যে বন্ধাকবিৰ সতেজ ৰসে পেপেটিক আলচাৰ অথবা পাকস্থলীৰ ঘাঁ ৰোধ কৰাত যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।\nবন্ধাকবি হ’ল গ্লুটামাইন নামৰ এবিধ এমিন’ এচিডৰ উত্কৃষ্ট উৎস(প্ৰ’টিনবোৰ এমিন’ এচিডৰে গঠিত) যিয়ে দেহৰ যিকোনো ধৰণৰ জ্বলা-পোৰা বা অসহ্যতা দমাই ৰাখিব পাৰে। যথেষ্ট পৰিমাণৰ ভিটামিন-চি থকা বাবে বন্ধাকবিয়ে দেহৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা তন্ত্ৰটোক শক্তিশালী কৰি তোলে আৰু দেহক মুক্তমূলকৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াত সহায়ক হয়। একাপ বন্ধাকবিৰ মাত্ৰ ২৭-৩৩ কেল’ৰিহে থাকে তথা ওজন কমাব বিচৰা ব্যক্তিৰ বাবে ই এবিধ উত্তম খাদ্য। ইয়াৰে চুপ প্ৰস্তুত কৰি খাবও পাৰে যিয়ে ব্যক্তিজনৰ ওজন কমায় অথচ স্বাস্থ্যৱান কৰি ৰাখিব পাৰে। বন্ধাকবিত থকা এণ্টিঅক্সিডেণ্টবোৰে দেহৰ ছালক মুক্তমূলকৰ পৰা ৰক্ষা কৰি ৰাখি ছালখনক সতেজ-মসৃণ কৰি ৰাখিব পাৰে।\nঅতি উচ্চস্তৰীয় গৱেষণাৰ পৰা ৰঙা বন্ধাকবিয়ে আলঝেইমাৰৰ দৰে বেমাৰ প্ৰতিৰোধ কৰি ৰখাৰ ক্ষমতা বহন কৰাৰ উমান পোৱা গৈছে। ৰঙা বন্ধাকবিত থকা ভিটামিন-কে তথা এন্থ’ছায়েনিন (এবিধ এণ্টিঅক্সিডেণ্ট) যিবোৰে মগজুক প্ৰতিৰক্ষা দি ৰাখে তথা স্মৃতি শক্তিজড়িত এনেবোৰ বেমাৰৰ পৰা প্ৰতিহত কৰি ৰাখে।\nড: নমিতা নাথ, দৈনিক অসম।


মৰ্ত্যৰ বতৰা - ড০ পংকজ গগৈ - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nবিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰ কোনো আদি নাই অন্তও নাই, অসীমলৈ বিস্তৃত ইয়াৰ সীমা আৰু দিনক দিনে ইয়াৰ পৰিধিৰ সম্প্ৰসাৰণহে ঘটিছে। ইয়াত থকা কোনোটো উপাদানেই স্থিৰ নহয়। প্ৰত্যেক গ্ৰহ, নক্ষত্ৰ, গ্ৰহাণু, উল্কা আৰু যত যি সকলোৱে প্ৰতি ঘণ্টাত কেইবা হাজাৰ অথবা লাখ কিল’মিটাৰ বেগেৰে নিৰন্তৰ গতি কৰিছে। এই সকলোবিলাক এক বিশেষ সূত্ৰৰ ভিত্তিত প্ৰতিষ্ঠিত আৰু পৰস্পৰে পৰস্পৰৰ লগত নিবিড় আত্মীয়তাৰে সংলগ্ন যে কাৰোৰে অকাল মৃত্যু ঘটা নাই বা কোনোটিয়ে অসীমত হেৰাই যোৱাৰ উপক্ৰম হোৱা নাই। সকলো উপাদানেই অবিৰাম গতিত এক সুস্থিৰ নিয়ন্ত্ৰণত নিজৰ নিত্য-নৈমিত্তিক কৰ্ম সূচাৰুৰূপে সমাধা কৰিছে। প্ৰভুৰ কিযে মহিমা, কেনে অপাৰ সৃষ্টি আৰু কল্পনাৰো অতীত গোপন ৰহস্য যিয়ে দিনক দিনে অধিক ৰহস্যহে ঘনীভূত কৰিছে, “নাৰায়ণ নাৰায়ণ”, দেৱৰ্ষি নাৰদে কল্পনা কৰিলে। সেই বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ডৰে অংশবিশেষ হাতীপটি নামৰ এখনি সৰু তাৰকাৰাজ্যত সূৰ্য্য নামৰ এটি উজ্জ্বল তৰা বৰ্তি আছে আৰু শক্তি-সামৰ্থৰ পোহৰেৰে নিজৰ পৰিয়াল এটা সুন্দৰকৈ পৰিচালনা কৰিছে। মন্দাকিনী নামেৰেও খ্যাত এই ৰাজ্যখনত সূৰ্য্যৰ পৰিয়ালৰ নীলা ৰঙৰ মধ্যমীয়া আকাৰৰ গ্ৰহটোৰ প্ৰতি প্ৰভুৰ কিয় জানো ইমান দৰদ ওপজিল; অতি আলফুলেৰে সুনিপুণ হাতেৰে ইয়াৰ এটা এটা অংশ গঢ় দিলে আৰু আটোম-টোকাৰীকৈ সজাই প্ৰাণৰ সঞ্চাৰ কৰিলে; ইয়ো এক অবুজ সাঁথৰ হৈ ৰ’ল।\nকথাবোৰ ভাবি গুণি মনতে বিশ্লেষণ কৰি দেৱৰ্ষি প্ৰভুৰ ওচৰ পালেগৈ, “নাৰায়ণ নাৰায়ণ, প্ৰভুলৈ সশ্ৰদ্ধ প্ৰণাম।” অন্তৰ্যামী প্ৰভুৱে ইতিমধ্যে নাৰদৰ অভিপ্ৰায় বুজি উঠিছিল, তেখেতক কোনো কথাৰ অৱতাৰণাৰ সুযোগ নিদি প্ৰভুয়ে ক’লে, “দেৱৰ্ষি, ব’লা আজি মৰ্ত্যলৈ যাওঁ, তোমাৰ লগত আলাপ কৰাও হ’ব লগতে মৰ্ত্যৰ বতৰাও পোৱা যাব।” প্ৰভুৰ ইচ্ছা ভক্তৰ বাবে পৰম আজ্ঞাস্বৰূপ, নিমিষতে দুয়ো আহি মৰ্ত্যত উপস্থিত হ’ল, দুয়ো দুজন সাধাৰণ দিন হাজিৰা কৰা বনুৱাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিলে। প্ৰভুৰ বস্ত্ৰ বুলিবলৈ কঁকালত এটা টাপলি মৰা হাফ পেণ্ট, গাত ময়লাৰে ভৰা নামত বগা গেঞ্জী আৰু ডিঙিত ওলমাই থোৱা ক’লা পৰা গামোচাখন। তেখেতক এনে ৰূপত দেখি দেৱৰ্ষিৰ নাড়ী-ভুঁৰু চিঙি হাঁহি ওলাবলৈ ধৰিছিল, কোনোমতে হাঁহি সম্বৰণ কৰিলে। অন্তৰ্যামী প্ৰভুৱে সকলো বুজি পালে, অৱশ্যে দেৱৰ্ষিৰ পোছাকৰ অৱস্থা তাতোতকৈ তথৈৱচ। যি কি নহও, ব্যস্ত সমাগমত দুজনকৈ নতুন ব্যক্তিৰ আৱিৰ্ভাৱ কোনেও তৰ্কিবই নোৱাৰিলে, আচলতে কাৰো সময়ে নাছিল নিৰীক্ষণ কৰাৰ। মাথোঁ পদপথৰ কোণত জৰাগ্ৰস্ত অৱস্থাত মানসিক বিকাৰগ্ৰস্ত বুলি এলাগী হৈ পৰি ৰোৱা এজনৰহে কথাটো অসহজবোধ হ’ল, গোপনে কাৰো অলক্ষিতে।\nৰাজপথেৰে দুয়ো নগৰমুৱা হৈ খোজ লবলৈ আৰম্ভ কৰিছিলহে এখন আধুনিক যন্ত্ৰ পাতিৰে সু-সজ্জিত মটৰচাইকেল অতৰ্কিতে চোঁ-চোৱাই তেওঁলোকৰ ওচৰ পালেহি। দেৱৰ্ষিৰ জীউ উৰি যোৱাৰ উপক্ৰম, মৰিলো ঐ বুলি চকু ডাঙৰ কৰি প্ৰভুৰ কঁকালত গবা মাৰি ধৰিলে, “নাৰায়ণ নাৰায়ণ”, প্ৰভুৰ ওঁঠৰ কোণত এটা অৰ্থব্যঞ্জক হাঁহি বিৰিঙিল। দেৱৰ্ষিৰ লাজতে কাণ মূৰ ৰঙা হোৱাৰ অৱস্থা। মটৰচাইকেলত বহি যোৱা উতনুৱা ল’ৰা দুজনে “ঐ চকুৱে দেখা নাপাৱ নেকি” বুলি দুটামান অশ্লীল গালি গালাজ পাৰি আঁতৰি গ’ল; প্ৰভুৰ সন্মুখতে আকৌ এবাৰ লজ্জাজনক পৰিস্থিতি। নাৰদৰ অৱস্থা দেখি প্ৰভুৰ পুতৌ ওপজিল।\nপ্ৰভু- ঘটনাটো ইমান গুৰত্বসহককাৰে নল’বা, এয়া আৰম্ভণিহে মাথোঁ, ইয়াতকৈও আশ্চৰ্যজনক দৃশ্য আৰু জটিল পৰিস্থিতি দেখিবলৈ বহু বাকী আছে।\nদেৱৰ্ষি- নাৰায়ণ নাৰায়ণ, বিস্ময়াভিভূত চাৱনিৰে প্ৰভুলৈ চাই ক’লে, মৰ্ত্যৰ পৰিৱেশ আৰু আগৰ দৰে হৈ থকা নাই প্ৰভু।\nপ্ৰভু- তোমাৰ কথাটো একেবাৰে মিছা নহয়, দেখিছানে সকলোতে কেৱল প্ৰতিযোগিতামূলক মনোভাৱ, সকলোকে কেৱল আগবাঢ়ি যাব লাগে। আগতে প্ৰতিযোগিতা আছিল নিজক প্ৰতিষ্ঠা অথবা প্ৰতিপন্ন কৰাৰ, নিজেই নিজৰ প্ৰথম প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল আৰু প্ৰতিযোগিতা চলিছিল সামাজিক প্ৰমূল্যবোধৰ চেতনাৰে। কিন্তু বৰ্তমানৰ বিলাকত যেন নৈতিকতা নাই, আনতকৈ আগুৱাই যোৱাৰ মানসিকতা কিন্তু ক’লৈ যাব কোনেও নাজানে! পাছলৈ ঘূৰি চাবলৈ কাৰো সদিচ্ছা নাই, ফলত অতীতৰ মান-মৰ্যাদা আৰ ঐতিহ্য পাহৰি যায়।\nদেৱৰ্ষিয়ে মূৰ দুপিয়ালে। কথাৰ পাকত ইতিমধ্যে তেওঁলোকে বহুদূৰ অতিক্ৰম কৰিলে। নগৰৰ ভিতৰৰ এঠাইত মানুহৰ ভিৰ দেখা পায় কি হৈছে চাবলৈ বুলি প্ৰভুৱে দেৱৰ্ষিক লগ ধৰিলে। এজন ব্যক্তিৰ আন দুজনমানৰ সৈতে প্ৰবল বাক-বিতণ্ডা চলিছে। কাৰণটো আচলতে সাধাৰণ বহিবলৈ থোৱা চকী এখনক লৈ, পিছে ঘটনাই ক্ৰমাৎ বেলেগ ৰূপ ধাৰণ কৰিছেগৈ। সমবেত ৰাইজেও উত্তেজিত হৈ অধীৰ অপেক্ষাৰে বাট চাই আছে কিবা এটা হ’ব, হ’ব….। ঠিক ভবাৰ দৰে ঘটনাত হিংস্ৰতাই ঠাই পালেগৈ, অকলশৰীয়া লোকজনক বাকীকেইজনে চোকা অস্ত্ৰৰে আঘাত হানিবলৈ ধৰিলে, উহ: কেনে বীভৎস দৃশ্য, কেনে পাশৱিক, দেৱৰ্ষিৰ মূৰ আচন্দ্ৰাই কৰিলে।\nদেৱৰ্ষি- প্ৰভু, কেনে নাভূত নাশ্ৰুত কথা, ইমান সৰু বিষয় এটা এনে পৰ্যায় পাব বুলি কল্পনাই কৰিব পৰা নাছিলো। কিয় এনে হৈছে বাৰু?\nপ্ৰভু- দেৱৰ্ষি তুমি কলি যুগৰ বিধান পাহৰিছা চাগে? এই যুগত মানুহৰ ধৈৰ্য আৰু সহ্যৰ মাত্ৰা দিনক দিনে কমি যাব, সহিষ্ণুতা আৰু উদাৰতাৰ ঠাইত হিংসা, কপটতা আৰু হিংস্ৰতাই প্ৰাধান্য পাব।\nদেৱৰ্ষি- একেবাৰে সঁচা কলে প্ৰভু, পিছে বাকী মানুহবোৰে কিয় বা মৌন হৈ থাকিল, কিয় এনে এটা চৰম পৰ্যায় পাবলৈ দিলে?\nপ্ৰভু- ইয়াৰ কাৰণ কেইবাটাও থাকিব পাৰে, প্ৰথম কথা মানুহৰ যান্ত্ৰিকতা; মানুহৰ মনবিলাক, চিন্তাবোৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট বিষয়বস্তুয়েহে যেন পৰিচালিত কৰিবলৈ লৈছে, পৰিয়ালকেন্দ্ৰিক স্বাৰ্থপৰতা, ৰাজনৈতিক লাভালাভ, লোভ মোহ ইত্যাদি উৎকৃষ্ট উদাহৰণ। দ্বিতীয়তে অত্যধিক ব্যস্ততা, চাপ, শাসক-শোষক, শোষণ-তোষণ, নিৰাপত্তাৰ চিন্তাৰ ফলত সকলোৰে মনত এক অজান আশংকাই থিতাপিছে যিয়ে সকলো সময়তে ঋণাত্মকভাৱে ক্ৰিয়া কৰি থাকে। ফলস্বৰূপে মনুষ্যৰ উচিত-অনুচিত, ন্যায়-অন্যায় বিচাৰ কৰাৰ ক্ষমতা লোপ পাইছে। তৃতীয়তে, এই সকলোবোৰ কাৰণ একত্ৰিত হৈ মানসিক প্ৰশান্তিৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অৱসৰ বিনোদনৰ প্ৰয়োজনীয়তা পাহৰাই উত্তেজনা প্ৰদান কৰা এনে মাধ্যমসমূহক মনোৰঞ্জনৰ আহিলা সজাইছে।\nদেৱৰ্ষিয়ে কথাবিলাক যেন বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পাইছে। মনৰ কথা বুজি পায় প্ৰভুৱে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে,\nপ্ৰভু- ঘটনাৰ সময়ত কেইবাজনো মনুষ্যই ভিডিঅ’ বনাই কাৰোবালৈ পঠাই থকা মন কৰিছিলানে দেৱৰ্ষি?\nদেৱৰ্ষি- হয় প্ৰভু, কাজিয়া নিষ্পত্তি কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সেই জঘন্য কাণ্ডটোৰ ভিডিঅ’ বেলেগক দি এনে আসুৰিক তৃপ্তি লোৱাৰ অৰ্থ কি? সঁচা ক’বলৈ গ’লে সকলো দিশত মই অন্ধকাৰহে দেখা পাইছো।\nপ্ৰভু- আচলতে এই মোবাইল নামৰ যন্ত্ৰটোৱে বৰ আপদ আনিলে হে, তাতে ভূতৰ ওপৰত দানহ পৰাদি ফ’ৰ জি ইণ্টাৰনেট। ইহঁত লগলাগি মনুষ্য জাতিটোক একেবাৰে অলস কৰি পেলালে, একোৰে প্ৰতি ৰাগ-জাল নোহোৱা হ’ল, কোনো এটা বিষয় দ কৈ ভাবিব নোৱাৰা হ’ল। সকলো বয়স নিৰ্বিশেষে সকলোকে সকলো ধৰণৰ বিষয়বস্তু অনুসন্ধানৰ সুবিধা কৰি বিপথে পৰিচালনা কৰাত প্ৰভুত বৰঙনি যোগালে। চাবাচোন তোমাৰ মোৰ এই অনুভৱবোৰ প্ৰকাশ কৰাৰ নামত এদিন এজনে মোবাইল পিটিকি কিমান সময় কটাব।\nপ্ৰভুৰ এইকেইশাৰী কথাই দেৱৰ্ষিক বৰ ৰস দিলে। এনেয়ো তেওঁৰ মোবাইল নামৰ যন্ত্ৰটোৰ প্ৰতি অদ্ভুত কৌতূহল জন্মিছিল।\nদেৱৰ্ষি- প্ৰভু, আপুনি সকলো জানিও এই অপকাৰী যন্ত্ৰটোৰ কিবা এটা ব্যৱস্থা নকৰে কিয়?\nপ্ৰভু- কথাটো আচলতে অলপ বেলেগ ধৰণৰ, যন্ত্ৰটোৰ ব্যৱহাৰ অতি লাভজনক আৰু প্ৰয়োজনীয় হয়। কিন্তু এতিয়াৰ অৱস্থাটো চায় অযোগ্যজনৰ হাতত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ পৰাৰ দৰে পৰিস্থিতি হৈছে, অশ্বথামাৰ কাহিনীটো মনত আছেনে?\nদেৱৰ্ষিয়ে হয়ভৰ দিলে। প্ৰভুৰ মহিমা অপাৰ, তেওঁৰ মন পঢ়াটো দুৰ্বোধ্য সাঁথৰ। একো উৱাদিহ নাপাই তেওঁ প্ৰভুৰ পাছে পাছে ঘূৰি ফুৰিল। অনেক দৃশ্য, ক্ৰিয়া কৰ্ম তেওঁলোকৰ দৃষ্টিগোচৰ হ’ল; বহুতত জীৱন সংগ্ৰামৰ প্ৰতিবিম্ব প্ৰতিফলিত হৈছে, বহুখিনি হৃদয় বিদাৰক আৰু কিছু সংখ্যক শুভবাৰ্তাবাহী। হঠাৎ ব্যস্ত ৰাজপথত সকলো যান-যঁত স্থবিৰ হ’ল, বগা পোছাকত থকা পেটুৱা দাৰোগা কেইজনে গাড়ীবিলাক ক্ষিপ্ৰতাৰে দীঘলীয়া পৰিপাটি শাৰীত থিয় কৰালে। ক্ষন্তেক পাছতে এলানি দেখিবলৈ অতি মনোমোহা অত্যাধুনিক গাড়ী পাৰ হৈ গ’ল, বোলে ৰজা আৰু ৰজাঘৰীয়া আছিল। কিছু সময়ৰ পাছত ৰাজপথত আকৌ সেই আগৰ ব্যস্ততা। দেৱৰ্ষিয়ে পৰীক্ষা কৰাৰ মানসেৰে প্ৰভুলৈ প্ৰশ্নবান এৰিলে।\nদেৱৰ্ষি- তেতিয়াৰ ৰজা আৰু এতিয়াৰ ৰজাৰ মাজত আকাশ পাতাল পাৰ্থক্য, নহয়নে প্ৰভু?\nপ্ৰভু- আক্ষৰিক অৰ্থত চাবলৈ গ’লে পাৰ্থক্য কেৱল পৌৰাণিক আৰু আধুনিকতাৰ, পোছাক পৰিচ্ছদৰ, কিন্তু কাৎচিতহে ভাৱধাৰাৰ। বাস্তৱিকতে সেই একে দাম্ভিকতা, জাক-জমকতা, উচ্চ-নীচ চিন্তাধাৰা, একেই শোষণ একেই তোষণ। তেতিয়াও সুশাসকৰ আশাত প্ৰজায়ে বছৰ যুগ কত’ সপোন পুহিছিল এতিয়াও সুশাসনৰ অভাৱ; জনতাৰ আশাবোৰৰ লগত হেতালি খেলা অদম্য পাষাণ শিল।\nদেৱৰ্ষিয়ে হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে, বহুদিন বহুদূৰ বাটকুৰি বোৱাৰ পাছত এইবাৰ তেওঁৰ আকৌ আচৰিত হোৱাৰ পাল, বিস্ময়ৰ যেন অন্ত নাই। মানুহবিলাকে কিবা জুলীয়া দ্ৰব্য এবিধেৰে অনবৰতে হাত পৰিষ্কাৰ কৰি থাকে, সকলোৰে মুখমণ্ডলত শংকাৰ চিন ফুটি উঠিছে। কভিড-১৯ বোলা সূক্ষ্ম ভাইৰাছ এটাই মনুষ্যৰ দৰ্প চূৰ্ণ কৰি শিৰণত কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছে। কাষত থকা আত্মীয়জনৰ ওপৰতো যেন সন্দেহৰ দৃষ্টি নিবদ্ধ। আটাইতকৈ চকুত লগা বিষয়টো হ’ল সকলোৱে নাক আৰু মুখ ধকাকৈ মুখা আকৃতিৰ কিবা পৰিধান কৰি আছে। আশ্চৰ্য্য ধৰি ৰাখিব নোৱাৰি দেৱৰ্ষিয়ে প্ৰভুক সুধিয়েই পেলালে-\nদেৱৰ্ষি- প্ৰভু, আকৌ এয়া আপুনি কেনে মায়াৰ জাল তৰিলে, এইবিলাকৰ আচল তাৎপৰ্য্য কি?\nমিচিকিয়া হাঁহি এটা মাৰি প্ৰভুৱে নাৰদলৈ চালে,\nপ্ৰভু- যুগ-যুগান্তৰৰ পৰা মানুহৰ হাতবোৰ মলিন হৈ পৰিছে। ধৰ্মীয় গোড়ামী, ৰাজনৈতিক লাভালাভ, ক্ষমতালোভী আৰু সুবিধাবাদীৰ প্ৰৰোচনাত ভাতৃঘাতী সংঘৰ্ষত তেজেৰে হাতবোৰ লুতুৰি-পুতুৰি, প্ৰকৃতি তথা ইয়াৰ অন্যান্য উপাদানসমূহৰ ওপৰত চলোৱা আতিশয্যৰ পাপেৰে হাতৰপৰা দুৰ্গন্ধ নিগৰিছে। হাতবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰা কিমান যে জটিল হৈ উঠিছে। মনৰ ভিতৰত পাপ আৰু চেতনাৰ অন্তৰ্দ্বন্দ্বই অন্তৰাত্মা শংকাৰে উপচাই বিশ্বাসবিলাকক অৰ্থহীন কৰি তুলিছে। প্ৰকৃতিয়ে নিজৰ আটাইতকৈ সক্ষম সন্তানটিৰ কাৰ্যকলাপত অতিষ্ঠ হৈ যথোচিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে, হাতবোৰ আকৌ এবাৰ ভালকৈ পৰিষ্কাৰ কৰিবলৈ সকীয়াই দিছে, যদিও লেতেৰা হাতবিলাক ইমান সহজে চাফা নহয়।\nদেৱৰ্ষি- কিন্তু মুখা কিহৰ সংকেত!\nপ্ৰভু- মুকলি আকাশৰ তলত থাকি আৰু অৰ্নগল কথা কৈ ভাল পোৱা মানুহবোৰৰ আজি শ্বাসৰুদ্ধ আৰু বাকৰুদ্ধ। নিজেই কলুষিত কৰা পৰিৱেশে বিয়পোৱা বিষবাষ্পই উশাহবিলাক কষ্টকৰ কৰি তুলিছে; সমাজ ব্যৱস্থা, ৰাজনৈতিক ভাৱধাৰাত আমূল পৰিৱৰ্তন, শাসকৰ ভাওত শোষকে উৎপন্ন কৰা চাপে সকলোকে মৌন হ’বলৈ বাধ্য কৰিছে। চিন্তা ভাৱনা, ইচ্ছা আকাংক্ষা আৰু ক্ষোভবোৰ নিজৰ ভিতৰতে জ্বলি পুৰি দগ্ধ হৈছে।\nমোৰ মনটো এটা পৰিঘটনাই খু-দোৱনি লগাই আছে জানানে? মন কৰিছিলো, দুজন অন্তৰআত্মীয় লোক মুখা-মুখি হ’লে ভাল বেয়া খবৰ লোৱাৰ বাদে আৱেগ অনুভূতি, মৰম আব্দাৰ প্ৰকাশ কৰাক কোনো প্ৰশয় নিদিয়ে। পিছে সেই একে ব্যক্তি দুজনে কিন্তু যোজন মাইল দূৰৰপৰা মোবাইলত ঘণ্টা ঘণ্টা সময় সুখ দুখৰ আৱেগভৰা আলোচনা ব্যক্ত কৰে। মনুষ্য জাতিটোক বুজা অতি জটিল বুজিছা আৰু ভৱিষ্যত বাণী কৰাটো একেবাৰে অমূলক। কভিড-১৯ ইমান ভয়ানক কিয় হৈছে জানানে?\nদেৱৰ্ষি- নাজানো প্ৰভু। কিয়?\nপ্ৰভু- কিয়নো তাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সহজে বুজা নাযায় আৰু সঘনাই সলনি হ’ব পাৰে আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে তাহাঁতৰ স্বভাৱ বুজি পোৱাটো অত্যন্ত জটিল।\nদেৱৰ্ষি- সেয়া বাৰু বুজি পালোঁ, পিছে মনুষ্যৰ প্ৰসংগত ইয়াৰ তাৎপৰ্যহে নুবুজিলো প্ৰভু।\nপ্ৰভু- তুমি একেবাৰে অবোধ হৈ আছা দেৱৰ্ষি, কভিড-১৯য়ে বৈশিষ্ট্য সলনি কৰাৰ ক্ষমতা থাকিলেও ইয়াৰ ক্ষেত্ৰত সৃষ্টি হোৱা প্ৰকাৰ আৰু বৈশিষ্ট্যৰ ভিন্নতা তেনেই নগণ্য। কিন্তু মনুষ্যৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰত্যেক ব্যক্তিভেদে আচৰণবিধি বেলেগ বেলেগ আৰু এই আচৰণ মুহূৰ্তে মুহূৰ্তে সলনি হ’ব পাৰে। গতিকে মনুষ্যই ভাইৰাছৰ প্ৰকৃতি ল’বলৈ হ’লে জীৱকুল তথা এই ধুনীয়া গ্ৰহটোৰ পতন ধুৰূপ।\nদেৱৰ্ষি- প্ৰভু এইটো দেখোন অতি চিন্তনীয় বিষয়! তেন্তে মনুষ্যৰ পতন অনিবাৰ্য নেকি?\nপ্ৰভু- তোমাৰ চিন্তা অমূলক নহয়। ধুনীয়াকৈ গঢ় দিয়া পৃথিৱীত মনুষ্য জাতিয়ে সমগ্ৰ জীৱকুলক নিয়ন্ত্ৰণত ৰাখি নিজ মন মগজুৰে এক অনন্য ৰূপ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। যদিও এই প্ৰয়াস ব্যৰ্থ পৰিণতি হোৱাৰ সম্ভাৱনাই দেখা দিছে তথাপিও মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস ইয়াক সফল ৰূপায়ণ কৰাৰ সামৰ্থ্য কেৱল মনুষ্য জাতিৰহে আছে। অন্যথা ধ্বংসৰ পাতনি মেলি নতুন পৃথিৱীৰ সূচনা কৰাৰ উত্তৰাদায়িত্বও মনুষ্যই ল’ব লাগিব।\n← সৃষ্টিশীলতাৰ অন্য এক নাম-‘দাদুল চলিহা’ – নাজিয়া চুলতানা\nমধুপুৰ ধামত আমি – পিংকী বৰুৱা →\nঅতন্ত্য চিন্তনীয় বিষয়ৰ অতি সুন্দৰ ভাৱানুবাদ… তথা সময়োপযোগী লিখনি..প্ৰকৃতিৰ ওপৰত মনুষ্য জাতিৰ নাৰকীয় অত্যাচাৰত বিতুষ্ট হৈ মনুষ্য জাতিক দিয়া এটি শিক্ষা হ’ল কোভিড – ১৯। মানৱ জাতিয়ে নিজে কৰা পাপৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱাৰ উপায়ো নিজেই উলিয়াব লাগিব। ধন্যবাদ পংকজ দা। আগলৈও এনেকুৱা ভিন্নস্বাদ দি যাব বুলি আশা ৰাখিলোঁ দেই।\nPohi val lagile sir\nসুন্দৰ ,, ককাইদেউ।।।


ত্ৰৈলোক্য দত্ত - অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া\n১৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩০\nৰতনপুৰ গাঁও, বৰপেটা জিলা\n১১ নবেম্বৰ ২০২০\nত্ৰৈলোক্য দত্ত (ইংৰাজী: Trailokya Dutta, ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০ – ১১ নৱেম্বৰ ২০২০) অসমৰ এগৰাকী কাৰ্টুনিষ্ট আৰু চিত্ৰশিল্পী। দৈনিক অসম বাতৰি-কাকতৰ কাঁহুদী শিৰোনামৰে তেখেতে অসমৰ প্ৰথমটো 'বক্স কাৰ্টুন' বা 'পকেট কাৰ্টুন' অংকন কৰিছিল। একেখন কাকতৰ বাবে তেখেতে 'সময়ৰ শৰ' নামৰ শিতানটোও যুগুতাই আছিল। ত্ৰৈলোক্য দত্তই অসমত ৰাজনৈতিক কাৰ্টুনৰ ধাৰাটোৰ গুৰি ধৰিছিল।\nশব্দৰ মিতব্যয়িতা, কৌশলপূৰ্ণ আৰু বুদ্ধিদীপ্ত উপস্থাপন তেখেতৰ কাৰ্টুনৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য বুলি কোৱা হয়। ৰাজনৈতিক কাৰ্টুন আঁকিবলৈ তেখেতে 'যুগান্তৰ' কাকতৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰশিল্পী আৰ কে লক্ষ্মণৰ চিত্ৰকৰ্মই ত্ৰৈলোক্য দত্তক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। চিত্ৰকৰ্মৰ লগতে ত্ৰৈলোক্য দত্ত বৰ্ণাশুদ্ধি, বিজ্ঞাপন, অনুবাদ, থিয়েটাৰৰ ছেটিংছ, বেটুপাত অংকন-অলংকৰণ, নাট ৰচনা, আলোচনী সম্পাদনা, জ্যোতিষ চৰ্চা, সমাজ সেৱাৰ আদিৰ লগত জড়িত আছিল।\n1 শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন\n3 ব্যংগচিত্ৰ (কাৰ্টুন) শিল্পী ৰূপে\n4 সাহিত্যিক হিচাপে\n১৯৩০ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ জন্মস্থান হৈছে বৰপেটা জিলাৰ বজালীৰ ৰতনপুৰ গাঁৱত। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে ৰতিৰাম দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম ৰথেশ্বৰী দত্ত। বজালী হাইস্কুল আৰু দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে ক্ৰমে প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক (পি ইউ) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।\nতাৰপাছত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ আহে আৰু টাইপ ৰাইটিং, ষ্টেনোগ্ৰাফী, সংগীত আৰু শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।\n১৯৫২ চনত তেওঁ নতুন অসমীয়া কাকতত বিজ্ঞাপন বিভাগৰ কাৰ্যালয় সহায়ক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কাকতখনৰ সম্পাদক কীৰ্তিনাথ হাজৰিকাই ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ চিত্ৰাংকণৰ দক্ষতাৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাই তেখেতৰ হতুৱাই অসমৰ বান সমস্যাৰ ওপৰত এখন ব্যংগচিত্ৰ অংকন কৰায়। ইয়াৰ পাছত তেখেতে সূৰ্য্য কুমাৰ ভূঞাৰ আমন্ত্ৰণত অসম চৰকাৰৰ 'চৰকাৰী বুৰঞ্জী আৰু পূৰাতত্ত্ব বিভাগ'ত যোগদান কৰে আৰু নষ্ট হ'বলৈ ধৰা পুৰণি পুথিৰ নৱ-লিখন কামত লাগে। চৰকাৰী জলপানি লৈ ত্ৰৈলোক্য দত্তই কলিকতাৰ চাৰুকলা মহাবিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰে। কিন্তু সময়মতে জলপানিৰ ধন গৈ নোপোৱাত তেওঁ ইটো-সিটো কাম কৰি অধ্যয়ন চলাই যায়।\n১৯৬০ চনৰ ভাষা আন্দোলনৰ সময়ত তেওঁ অসমলৈ উভতি আহে। সেই সময়তে জলপানিৰ ধনো বন্ধ হৈ যায়। কিন্তু নিজৰ খৰচতে ত্ৰৈলোক্য দত্তই অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখে আৰু ১৯৬৩ চনত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰি অসমলৈ উভতি আহে। ইয়াৰ পাছত তেখেতৰ নটৰাজ থিয়েটাৰৰ কলা বিভাগৰ বিভিন্ন কাম-কাজ চলাই যায়। কিছুবছৰৰ বাবে তেখেতে অসম চৰকাৰৰ জনসংযোগ বিভাগতো চাকৰি কৰিছিল।\nজনসংযোগৰ চাকৰি বাদ দি দত্তই 'নতুন অসমীয়া'ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আৰু ৰাধিকামোহন ভাগৱতী সম্পাদিত আলোচনী ৰামধেনুত যোগ দিয়ে। ইয়াৰ পাছত 'আছাম ট্ৰিবিউন' গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত প্ৰথমখন দৈনিক অসমীয়া বাতৰি কাকত দৈনিক অসমৰ লগত জড়িত হয়, আৰু কাকতখনৰ লগত তেখেতৰ দৈনিক কাৰ্টুন কাঁহুদী প্ৰকাশ পায়।\nব্যংগচিত্ৰ (কাৰ্টুন) শিল্পী ৰূপে[সম্পাদনা কৰক]\nত্ৰৈলোক্য দত্তই অসমত ৰাজনৈতিক ব্যংগ চিত্ৰৰ ধাৰাটোৰ গুৰি ধৰিছিল। দৈনিক অসমৰ কাকতত তেখেতৰ নিয়মীয়া বক্স কাৰ্টুন আছিল 'কাঁহুদী'। কাঁহুদীত এহাল বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে সদায়ে ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক ব্যৱস্থাটোক তীক্ষ্ণ ব্যংগোক্তিৰে সমালোচনা কৰি গৈছিল। কাঁহুদীৰ বৃদ্ধ মানুহজন 'কাঁহুদী ককা' হিচাপে জনাজাত হৈ পৰিছিল। দৈনিক অসমৰ বাহিৰেও পুলক গগৈৰ দ্বাৰা সম্পাদিত 'কাৰ্টুন' আৰু ৰবীন বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত 'অবিকল' আলোচনীত ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ কাৰ্টুন প্ৰকাশ পাইছিল। বেছিভাগ কাৰ্টুনৰে তলত তেওঁৰ নামৰ আদ্যাক্ষৰ 'ত্ৰৈ'টো জিলিকি আছিল।\nকাৰ্টুনৰ বাহিৰেও ত্ৰৈলোক্য দত্তই বিভিন্ন আলোচনী আৰু কিতাপৰ চিত্ৰাংকন, অলংকৰণ আৰু বেটুপাতৰ কাম কৰিছিল।\nৰামধেনুত কৰ্মৰত কালতে দত্তই বিষ্ণু ৰাভাৰ সন্মুখত তেখেতৰ এখন ৰেখাচিত্ৰ অংকন কৰি দিছিল, যিখনত বিষ্ণু ৰাভাই চহীও কৰিছিল। সম্ভৱতঃ সেই ছবিখনৰ যোগেদিয়েই ৰাধিকামোহন ভাগৱতীৰ সহযোগত বিষ্ণু ৰাভাক কলাগুৰু হিচাপে প্ৰথম সন্মান জনোৱা হয়।\nএটা সাক্ষাৎকাৰত ত্ৰৈলোক্য দত্তই সাম্প্ৰতিক সময়ৰ কাৰ্টুনৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰিছিল-\n“ “তেতিয়াৰ গুৰুত্ব আৰু এতিয়াৰ গুৰুত্বৰ মাজত অলপ তফাৎ আছে। তেতিয়াৰ গুৰুত্বটো কিন্তু এতিয়াৰ গুৰুত্বতকৈ মই বেছি বুলি ভাবোঁ। আজি-কালি বহুত ভাল ভাল কাৰ্টুন ওলায়, কিন্তু সমাজত যিখিনি প্ৰভাৱ পেলাব লাগে, সেই প্ৰভাৱটো মই দেখা নাই। তেতিয়া আনন্দও কৰিছিল। আমি যেতিয়া এই কাৰ্টুন আঁকিছিলোঁ তেতিয়া এটা প্ৰতিক্ৰিয়া হৈছিল সমাজখনত। আজি-কালি তেনে প্ৰতিক্ৰিয়া কাচিৎহে দেখা যায়।...” ”\nসাহিত্যিক হিচাপে[সম্পাদনা কৰক]\nত্ৰৈলোক্য দত্তই চিত্ৰশিল্পৰ বাহিৰেও গল্প আৰু নাটক ৰচনাতো মন দিছিল।\nজ্যোতিষ-চৰ্চাতো ত্ৰৈলোক্য দত্তই মনোনিবেশ কৰিছিল। আশীৰ দশকত দত্তই 'সৃষ্টি' নামৰ এখন জ্যোতিষ সম্পৰ্কীয় আলোচনী উলিয়াইছিল। বোধহয় জ্যোতিশ-শাস্ত্ৰ সম্পৰ্কীয় সেইখনেই অসমৰ প্ৰথম আলোচনী আছিল। 'সাপ্তাহিক নীলাচল' কাকতৰ বাবে সম্পাদক প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰুৱাৰ অনুৰোধ ৰাখি তেখেতে কিছুদিনৰ বাবে ৰাশিফল লিখিছিল।\nঅসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সন\nবিষ্ণু ৰাভা বঁটা (২০০৮)\nঅমূল্য কাকতী বঁটা (২০১৩)\nশোণিত কোঁৱৰ গজেন বৰুৱা বঁটা\n২০২০ৰ ১১ নৱেম্বৰৰ দিনা চিত্ৰশিল্পী ত্ৰৈলোক্য দত্তৰ দেহাৱসান হয়।\n↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশী, 'যাৰ কাৰ্টুনে মানুহৰ কথা কয়', অসমীয়া প্ৰতিদিন, পৃ. ৪, ২১ জানুৱাৰী, ২০১৫\n↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 দত্ত, কৰবী (২১ নৱেম্বৰ ২০২০). "ত্ৰৈলোক্য দত্ত: অসাধাৰণ মানুহ, অসাধাৰণ কাৰ্টুনিষ্ট". দৈনিক অসম. পৃষ্ঠা ৪. http://www.assamtribune.com/scripts/dainiknew.asp?id=nov2120/Page4। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 November 2020.\n↑ 3.0 3.1 3.2 দাস, উজ্জ্বল জ্যোতি (২১ নৱেম্বৰ ২০২০). "বৰেণ্য চিত্ৰশিল্পী তথা কাৰ্টুনিষ্ট ত্ৰৈলোক্য দত্ত". দৈনিক অসম. পৃষ্ঠা ৪. http://www.assamtribune.com/scripts/dainiknew.asp?id=nov2120/Page4। আহৰণ কৰা হৈছে: 21 November 2020.\n↑ "Trailokya Dutta conferred Amulya Kakati memorial award". The Assam Tribune. 10 ফেব্ৰুৱাৰী 2013. http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=feb1013/at08। আহৰণ কৰা হৈছে: 22 মাৰ্চ 2015.\n↑ "Renowned Cartoonist Trailokya Dutta Dies At 90". Asomiya Pratidin. https://www.pratidintime.com/renowned-cartoonist-trailokya-dutta-dies-at-90/। আহৰণ কৰা হৈছে: 12 November 2020.\n"https://as.wikipedia.org/w/index.php?title=ত্ৰৈলোক্য_দত্ত&oldid=255497"ৰ পৰা অনা হৈছে\nএই পৃষ্ঠাখন ২২ ডিচেম্বৰ, ২০২০ তাৰিখে ১৪:০০ বজাত অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।


থাইৰয়ডৰ সমস্যা — Vikaspedia\nথাইৰয়ড গ্ৰন্থি কি?\nথাইৰয়ড হৰম’ন কি?\nথাইৰয়ডৰ সমস্যা কি কি?\nথাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ চিনাক্তকৰণ\nথাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ চিকিৎসা\nআজিকালি প্ৰায়ভাগ মানুহৰ মানুহৰ মুখতে থাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ কথা শুনা যায়।লাহে লাহে থাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ বিষয়ে মানুহ সমাগ হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে।আমাৰ অজ্ঞাতে বহু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে এই সমস্যাত ভুগি থাকে।ফলত সিহঁতবোৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু বৌদ্ধিক দিশত বাধাগ্ৰস্ত হয়।মহিলাসকলৰ মাজত থাইৰয়ডৰ সমস্যা অধিক হোৱা দেখা যায়।সমাজৰ প্ৰায় ৫-৬ শতাংশ ব্যক্তি থাইৰয়ডৰ সমস্যাত ভোগে।সঠিক সময়ত চিকিৎসা নকৰিলে, এই সমস্যাই মানুহক বিপদত পেলাব পাৰে।অভিজ্ঞ চিকিৎসকৰ দ্বাৰা নিয়মিত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰি, এনে সমস্যাত ভোগা ব্যক্তিয়ে এক সুস্ত আৰু সুন্দাৰ জীৱন-যাপন কৰিব পাৰে।\nথাইৰয়ড এক বিশেষ ধৰণৰ গ্ৰন্থি।প্ৰ্ত্যেক মনুহৰে ডিঙিৰ আগফালে, তল অংশত, দুয়োকাষে ই অৱস্থিত।সাধাৰণ অৱস্থাত বাহিৰৰপৰা ইয়াৰ অৱিস্থিতি অনুমান কৰিব নোৱাৰি।কিবা সমস্যাৰ বাবে এই গ্ৰন্থিটোৱে ডাঙৰ আকৃতি গ্ৰহণ কৰিলে ইয়াৰ অৱস্থিতি দেখা যায়।এই গ্ৰন্থিটোঅৱে থাইৰোক্সিন নামৰ এবিধ বিশেষ হৰমন নিৰ্গত কৰে।এই হৰমনবিধে শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগ-প্ৰত্যংগ আক্ৰান্ত হয়।\nথাইৰোক্সিন হ’ল থাইৰয়ড হৰম’ন।আমাৰ মগজুত থকা হাইপোথেলামাছে ‘থাইৰোট্ৰফিন ৰিলিজিং হৰম’ন (TRH-Thyrotroplin Releasing Hormone)নিৰ্গত কৰে।ই পিটুইটাৰী গ্ৰন্থিক থাইৰয়ড ষ্টিমুলেটিং হৰম’ন (THS) নিৰ্গত কৰায়।TSH এ মানুহৰ থাইৰয়ড গ্ৰন্থিত থকা থাইৰোগ্লোবুলিন (Thyroglobulin) আৰু আয়োডিনৰ ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ঘটায়।কেবাখলপীয়া এই প্ৰক্ৰিয়াৰে ট্ৰাই আয়োডো থাইৰোনিন (T3) আৰু থাইৰোক্সিন (T4)তৈয়াৰ হয়।এই হৰম’ন তেজত থকা “থাইৰোক্সিন বাইণ্ডিং গ্লোবুলিন’ৰ লগত সংলগ্ন হৈ শৰীৰত ঘূৰি ফুৰে।মুক্ত হৰম’নখিনিয়ে শৰীৰৰ কোষবোৰৰ ভিতৰত সোমায়।ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়া ঘটাই প্ৰত্যেক অংগ-প্ৰ্ত্যংগতে বিশেষ ধৰণৰ কাৰ্য সম্পাদন কৰে।সামগ্ৰিকভাৱে ই এক জটিল পন্থা আৰু প্ৰক্ৰিয়া।এই পন্থাৰ কিবা বিজুতি ঘটিলেই থাইৰয়ডৰ সমস্যাই দেখা দিয়ে।\nথাইৰয়ড গ্ৰন্থিৰ কেবা প্ৰকাৰৰ সমস্যা হ’ব পাৰে।গ্ৰন্থিটোৰ আকাৰ প্ৰৰিৱৰ্তন, গ্ৰন্থিৰপৰা নিৰ্গত হোৱা হৰম’নৰ পৰিমাণৰ প্ৰৰিৱৰ্তন আৰু কৰ্কট ৰোগ আদি।যৌৱনপ্ৰাপ্তিৰ সময়ত এই গ্ৰন্থিটো ল’ৰা-ছোৱালীৰ ডিঙিত ডাঙৰ হোৱা দেখা যায়।আকাৰৰ প্ৰৰিৱৰ্তনৰ বাদে অন্য কোনো ধৰণৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি নকৰা, এই অৱস্থাটোক পিউবাৰ্টী গয়টাৰ বুলি কোৱা হয়।নানা কাৰণত কেতিয়াবা এই গ্ৰন্থিটো ডাঙৰ আকাৰ লৈ টেমুনা যেন হয়।ইংৰাজীত ইয়াক গয়টাৰ আৰু অসমীয়াত গৰল বুলি কোৱা হয়।এই গ্ৰন্থিটোৰ টিউমাৰ, কৰ্কট ৰোগ আৰু কিছুমান অটোইমুন ৰোগ হৈয়ো সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।কাৰণ যিয়েই নহওক কিয়, থাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ বাবে মূলত হাইপাৰথাৰ্যড অথবা হাইপোথাইৰয়ড এই দুই অৱস্থাৰ যিকোনো এটা অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।\nহাইপাৰথাইৰয়ড অৱস্থাত এই গ্ৰন্থিটোৱে বেছিকৈ কাম কৰিব আৰম্ভ কৰে।ফলত তাৰ পৰা নিৰ্গত হোৱা হ’ৰমনৰ পৰিমাণ শৰীৰত বাঢ়ে।গ্ৰন্থিটোৰ আকাৰ বঢ়া, মাল্টিনডুলাৰ গয়টাৰ, টিউমাৰ, গ্ৰেভচ ৰোগ, থাইৰোডাইটিছ, ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আদি এই অৱস্থা হোৱাৰ মুখ্য কাৰণ।\nশৰীৰৰ ওজন কমি অহা, ভোক বাঢ়ি অহা, গৰম সহ্য কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা হোৱা, অত্যধিক ভাগৰ লগা, বুকুৰ ধপধপনি বাঢ়ি অহা, শৰীৰৰ কঁপনি উঠা, আঙুলিৰ কঁপনি, সঘনাই বেছি পৰিমাণৰ পায়খানা হোৱা, মাংসপেশীৰ দুৰ্বলতা, চুলি সৰা, ছালৰ খজুৱতি, মাহেকিয়া বন্ধ হোৱা, ঋতুস্ৰাৱ কমি অহা, সন্তানহীন, পুৰুষৰ ক্লীৱতা, ঘামি অহা, মূৰৰ বিষ, চকু ৰঙাপৰা, চকুকেইটা প্ৰকট হৈ বাহিৰলৈ হৈ বাহিৰলৈ ওলাই অহাৰ লেখিয়া হোৱা আদি এই অৱস্থাৰ লক্ষণ।এই অৱস্থাৰ বাবে গৰ্ভৱতী মাতৃৰ গৰ্ভপাত পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।কেতিয়াবা এই অৱস্থাত উপসৰ্গবোৰ ইঠাৎ বাঢ়ি আহে।ভয়ানকভাৱে জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰা এই পৰিস্থিতিক থাইৰোটোক্সিক ক্ৰাইছিছ বা থাইৰয়ড ষ্টৰ্ম বুলি কোৱা হয়।এই অৱস্থাত হাৰ্টফেইলৰ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।এই অৱস্থাত জৰুৰীকালীন চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজন হয়।\n:হাইপোথাইৰয়ড অৱস্থাত গ্ৰন্থিটোৱে কমকৈ কাম কৰিব আৰম্ভ কৰে।গ্ৰন্থিটো সৰু হোৱা, কিছু পৰিমাণে নষ্ট হোৱা, টিউমাৰ, আয়োডিনৰ অভাৱ, হাচিমটো থাইৰোডাইটিছ, ঔষধৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া, গ্ৰ্ন্থিৰ অস্ত্ৰোপচাৰ, তেজপিয়া আয়োডিনৰ ব্যৱহাৰ আদি এই অৱস্থাৰ প্ৰ্ধান কাৰণ।\nসহজতে ভাগৰু হোৱা, হাত দুখনৰ জিন জিনজি, চিৰিং কৈ হোৱা হাতৰ বিষ, মাত গাঢ় হোৱা, পায়খানা টান হোৱা, হতাশাত ভোগা, কাণেৰে কম শুনা হোৱা, শুকান আৰু ৰুঢ় ছাল আৰু চুলি, চুলি সৰা, অত্যধিক ঋতুস্ৰাৱ হোৱা, মানসিক ৰোগ হোৱা, সন্তানহীনতা, পুৰুষৰ ক্লীৱতা, চকুৰ চাৰিওফালে উখহি উঠা, ভৰি ফুলা, তেজ বমি হোৱা আদি এই অৱস্থাৰ লক্ষণ।এই অৱস্থাত ৰোগী কেতিয়াবা অজ্ঞান পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।এই অৱস্থাটোক মিক্সোডিমা কমা বুলি কোৱা হয়।\nৰোগীৰ তেজত থাইৰয়ড হৰমনৰ মাত্ৰা পৰীক্ষা কৰি থাইৰয়ডৰ সমস্যা চিনাক্ত কৰিব পাৰি।TSH, মুঠ T3 আৰু T4 ফ্ৰি T3 আৰু T4ৰ পৰিমাণ পৰীক্ষা কৰা হয়।থাইৰয়ডৰ সাধাৰণ অৱস্থাক ইউথাইৰয়ড বুলি কোৱা হয়।ইউথাইৰয়ড অৱস্থাত তেজত TSHৰ পৰিমাণ ০.৪-৪.০ মিলি IU প্ৰতি মি. মি.লি.; ফ্ৰি T3ৰ পৰিমাণ ১.৫-৪.১ পিকোগ্ৰাম প্ৰতি মি. লি. আৰু ফ্ৰি T3ৰ পৰিমাণ ০.৮-১.৯ নেমোগ্ৰাম প্ৰতি মি. লি. থাকে।সাধাৰণতে হাইপাৰ থাইৰয়ড অৱস্থাত TSH পৰিমাণ কমি আহি T3 আৰু T4 বাঢ়ি যায়।অন্যহাতে হাকপোথাইৰয়ড অৱস্থাত TSHৰ পৰিমাণ বাঢ়ি গৈ T3 T4ৰ কমি আহে।ইয়াৰ উপৰি আন কিছুমান বিশেষ পৰীক্ষা কৰি থাইৰয়ডৰ সমস্যা সৃষ্টি কৰা মুল কাৰণবোৰ চিনাক্ত কৰিব পাৰি।\nথাইৰয়ডৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰা কাৰণবোৰৰ চিকিৎসা কৰা।\nহাইপাৰথাৰয়ড অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’লে, থাইৰয়ড গ্ৰন্থিৰ ভিতৰত বেছিকৈ হৰম’ন গঠন গ্ৰক্ৰিয়াৰ গতি কমাই অনাই মুখ্য উদ্দেশ্য।ইয়াৰ বাবে মুখেৰে খোৱা ঔষধেই যথেষ্ট ।চিকিৎসা অলপ দীঘ্লীয়া হয়।কেতিয়াবা অস্ত্ৰোপচাৰ অথবা তেজস্ক্ৰিয় আয়োদিন ব্যৱহাৰ কৰা হয়।তদুপৰি ইয়াৰ স’তে জড়িত উপসৰ্গবোৰক চিকিৎসা কৰিব লাগে।\nহাইপোথাইৰয়ড অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ’লে, বাহিৰৰপৰা থাইৰয়ড হৰম’ন যোগান ধৰিব লাগে।ই আজীৱন খাব লাগে।গৰ্ভৱতী অৱস্থাতো এই ঔষধ খাব পাৰি।


কৰোনাৰ প্ৰকোপত এপ্রিলতেই কাম হেৰুৱালে ৭০ লাখ লোকে ! নিবনুৱাৰ হাৰ বৃদ্ধি | Notun Somoy\nকৰোনাৰ প্ৰকোপত এপ্রিলতেই কাম হেৰুৱালে ৭০ লাখ লোকে ! নিবনুৱাৰ হাৰ বৃদ্ধি\nনিউজ ডেস্কঃ যোৱা বছৰ দেশত কৰোনা সংক্রমণ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত দেখা দিছিল নিবনুৱা সমস্যাৰ। লকডাউন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কাম হেৰুৱাইছিল বহু লোকে। তাৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল দেশৰ অর্থনীতি। কিন্তু পুনৰ লাহে লাহে অর্থনৈতিক কাম-কাজ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত কামত যোগ দিয়ে বহুতে। কিন্তু কৰোনাৰ দ্বিতীয় ঢৌ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত পুনৰ মানুহে কাম হেৰুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে বুলি দাবী কৰিছে এটি সমীক্ষাত। কেৱল এপ্রিল মাহতে ভাৰতত ৭০ লাখ মানুহে কাম হেৰুৱাইছে বুলি ৰিপোর্টটোত জনোৱা হৈছে।\nচেণ্টাৰ ফৰ মনিটৰিং ইণ্ডিয়ান ইক’নমি প্রাইভেট (চিএমআইই) নামৰ এটি ব্যক্তিগত গৱেষণা সংস্থাই জনাইছে, মার্চ মাহত ভাৰতত নিবনুৱাৰ হাৰ আছিল ৬.৫ শতাংশ। এপ্রিল মাহত সেয়া বৃদ্ধি পাই হৈছে ৭.৯৭ শতাংশ।\nচিএমআইইৰ পৰিচালন সঞ্চালক মহেশ ব্যাসে কয়, ‘‘দেশত নিবনুৱাৰ হাৰ বাঢ়িছে। কিছু ৰাজ্যত লকডাউনৰ ফলত এই ঘটনা ঘটিছে। যেহেতু সংক্রমণৰ হাৰ বহুখিনি বৃদ্ধি পাইছে আৰু প্রশাসনে এতিয়া কোভিড মোকাবিলাৰ দিশতেই অধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ কাৰণে ক’ব পাৰি যে মে’ মাহতো এই অৱস্থা চলিব। অর্থাৎ নিবনুৱাৰ হাৰ আৰু বাঢ়িব।’’\nসমীক্ষাটোত দেখা গৈছে, উৎপাদনকাৰী কোম্পানীবোৰত নিবনুৱাৰ পৰিমাণ বাঢ়িছে। তাৰ এটা কাৰণ হিচাবে ক’ব পাৰি, চৰকাৰী নির্দেশ অনুযায়ী কর্মচাৰীৰ সংখ্যা কমকৈ ৰখাৰ বাবে বহু কোম্পানীয়ে কর্মচাৰী চাটাই কৰিছে। আনহাতে, বাহিৰৰ ৰাজ্যত কর্মৰত লোকৰ এটা অংশ নিজৰ ৰাজ্যলৈ ঘূৰি অহাৰ চেষ্টা কৰিছে। প্রয়োজনত কাম এৰি ঘূৰি আহিছে তেওঁলোক। এইবোৰ কাৰণতেই নিবনুৱাৰ সংখ্যা বাঢ়িছে।\nতাৰ উপৰি কৰোনা সংক্রান্তীয় একাধিক বাধা-নিষেধ জাৰি থকাত বহু সেৱা প্রায় বন্ধ। সেবোৰ সেৱাৰ লগত জড়িত লোকসকলৰ বহুতকেই চাটাই কৰিছে কোম্পানীবোৰে। অর্থাৎ কৰোনাৰ প্রথম ঢৌত যি সমস্যাই দেখা দিছিল, সেই সমস্যা পুনৰ ঘূৰি আহিছে।\nPost View@ 89\nনতুন সময় || অৰ্থনৈতিক বাৰ্তালোচনীhttp://notunsomoy.com


উৰুকা – বিকাশ শইকীয়া – ফটাঢোল\nFebruary 1, 2021 ভিন্নস্বাদ\tOne comment\nমই তেতিয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক প্ৰথম বৰ্ষৰ ছাত্ৰ। মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ পিছত প্ৰথমটো মাঘ বিহুৰ উৰুকা। ঘৰৰপৰা লগোৱা ডিঙিৰ এৰালডাল খুলি দিয়া নাই যদিও, মূৰপোলোকা দি খুলিবলৈ শিকিছোঁ। মনটো অলপ উখল মাখল, প্ৰথমবাৰৰ বাবে গোটেই ৰাতিটো উৰুকা উদযাপন কৰিম। অগ্ৰজসকলে উৰুকাত কৰা উৎপাতবোৰ শুনিছোঁ মাথো। অলপ হ’লেও কৰিবলৈ এইবাৰেই প্ৰথম পাম। এই ধৰক আলু চুৰ কৰিম, কবি বেঙেনা কাৰোবাৰ বাৰীৰপৰা চুৰ কৰি গৃহস্থৰ ঘৰতে বাৰান্দাত থৈ আহিম, কাৰোবাৰ জপনা চুৰ কৰিম, কাৰোবাৰ দুৱাৰ খুলিব নোৱাৰাকৈ বাহিৰৰপৰা মাৰি থৈ আহিম ইত্যাদি। লগত আছিল তুতু, দ্বিজেন, ধুন, জান (জৰাখণ্ড), নিতুল আৰু মই। পিছদিনা মেজীৰ ওচৰত আগদিনা কৰা উৎপাতবোৰৰ কাৰণে মানুহে দিয়া গালিবোৰ শুনিবলৈ বৰ ভাল৷ দাইটি এজনে ক’ব “হেৰৌ দেখিছনে! ভলোকা বাঁহৰ জেওৰাখন কালি কোন জাগলত যোৱাই লৈ গ’ল৷ হেৰৌ জেওৰা এখন দি চাবি কেনে লাগে৷” কণককাইদেৱে আকৌ বোলে “হেৰৌ টাউনৰপৰা নাতি ল’ৰাটো বিহুত আহিব বুলি জানি ৰঙাআলু এখল দি থৈছিলোঁ‌৷ গোটেই খলটো খান্দি মোৰ বাৰাণ্ডাতে থৈ আহিছে৷” আন এজনে আকৌ মাত দিব “এইবোৰ ঘৰগুণা ল’ৰা৷ দেশ কালৰ কথা গম নাপায়৷ মানুহে মঙ্গলগ্ৰহত মাটি কিনিলে৷ আমাৰ এইসোপাৰ কথা কিনো ক’ম আৰু৷” মনিৰাম দাইটিয়ে আকৌ বোলে “বিহুত যে চুৰ কৰিবই লাগিব ক’ত লিখা আছে৷ সেইবাবেই আমাৰ অসমীয়া মানুহৰ উন্নতি নাই৷ কৰিব লগা কাম নকৰে৷ নকৰিব লগাবোৰ বেছিকৈ কৰে৷” এইদৰে গালিৰ বৰষুণ পৰে৷ গালিৰ বৰষুণৰ ফাঁকে ফাঁকে সাৰি যোৱা যেন লাগি নিজকে কিবা স্মাৰ্ট স্মাৰ্ট লাগি যায়৷ এইবাৰ মজাটো ময়ো ভালকৈ ল’ম বুলি মনতে ভাবি আছোঁ।\nদ্বিজেন আৰু ধুনে ভেলা ঘৰ সাঁজিলে। নিতুলে বজাৰ কৰি আনিলে। জান আৰু তুতু লগ লাগি বাকী কাম সম্পাদন কৰিলে। মোৰ ভাগত পৰিল খৰিকেইডাল ঠিক কৰিব লাগে। দাখন লৈ সন্ধ্যা গ’লোঁ ওলায়।\nহাঁহৰ মাংস নতুন আলুৰ লগত ৰন্ধা জোলকণ ভীম কলৰ পাতত বৈ অহা দেখিলেই কিবা এটা প্ৰশান্তিৰে মন ভৰি যায়৷ খোৱাটো বাদেই দিলোঁ৷ ঘন কুঁৱলীৰ মাজত ডাঙৰকৈ জুই একোৰা জ্বলাই পুৰণা বাউ চাউলৰ ভাত, হাঁহৰ মাংস আৰু ভোট জলকীয়া এটাৰ সৈতে খানাটো বঢ়িয়াকৈ খোৱা হৈ গ’ল।\nএতিয়া বাকী আছে বিহুৰ ব্যাকৰণ বৰ্জিত কিন্তু আমাৰ বাবে অতিকৈ চেনেহৰ কামবোৰ। এঘৰ মানুহৰ জেওৰা আৰু আলু চুৰ কৰি আনিছিলোঁহে৷ লগে লগে গৃহস্থই চিঞৰ লগালে, “ঐ নিলে ঐ নিলে নিলে৷ জেওৰাখন গোটেইখন তেনেই নিলে৷ ধৰ ঐ ধৰ” বুলি পিছে পিছে টৰ্চলৈ খেদি আহিল৷ প্ৰাণপণে দৌৰি যেনেতেনে ভেলাঘৰ আহি পাই জেওৰাখন জুইত দি দিলোঁ‌৷ অলপ পুৰিলেই চিনি নাপায় আৰু৷ প্ৰথমটো মিছন সফল৷ পিছৰটো মিছনৰ প্লেন বনিল। এইবাৰ বোলে মই আৰু নিতুল যাব নালাগে। আমি দুটা বোলে এই কাৰ্য্যত বৰ কেঁচা। গতিকে চুৰি কৰি আনি থোৱা আলুখিনি আমি পুৰিব লাগে তেতিয়ালৈ সিহঁত আহি পাবহি আৰু একেলগে আলুবোৰ খাম। কথা মতে কাম। আলু পুৰি হ’ল আৰু সিহঁত অলপ দেৰি পিছত উকিয়াই উকিয়াই নাৰিকল আৰু জপনা দুখন অলপ জেওৰাৰ সৈতে লৈ পালেহি। ঘন কুঁৱলীত দহফুট দূৰৈত একো নেদেখি। পথাৰৰ মাজত প্ৰচণ্ড ঠাণ্ডা। গতিকে জেওৰাবোৰ আৰু জপনা দুখন জুইত দিলোঁ তুলি। এখন জপনা হাতত লওঁতে মনটো সেমেকি গৈছিল। কিবা চিনাকি ভাৱ এটা আছে এই জপনাখনত। যি হওক স্ফূৰ্তি মনত আৰু প্ৰচণ্ড ঠাণ্ডাত একো চিন্তা নকৰি জুইত তুলি দিলোঁ।\nভেলাঘৰটো জ্বলাই ওলাই গ’লোঁ‌৷ এইবাৰ তৃতীয়টো মিছন৷ প্লেন মতে এইবাৰ খগেন ককাইদেউৰ ঘৰত সোমাম৷ চুৰি কৰিবলৈ নহয়৷ বাহিৰৰপৰা দুৱাৰখন মাৰি থৈ আহিম৷ আহি সিহঁতৰ পদুলিত চিঞৰি চিঞৰি কাজিয়া কৰা অভিনয় কৰিম। আমাৰ দ্বিজেন বোলাজন এইবোৰ কামত বৰ পাকৈত৷ আমি মথাউৰিত কথাটো পাতিলোঁ‌৷ সি গ’লেই সোমায়৷ দ্বিজেন গৈ ঠিক চোতাল পাইছে৷ এনেতে খগেন ককাইদেউৰ তিনি বেটাৰী টৰ্চ দ্বিজেনৰ মুখত৷\n: তই ইয়ালৈ কিয় আহিছ৷\nমই নঙলা মুখ পাইছিলোঁগৈ৷ টৰ্চৰ পোহৰত ধৰা নপৰিবলৈ বহি দিলোঁ৷ খগেন ককাইদেউৰ কথাত দ্বিজেনৰ মুখৰ মাত সৰিল৷ দ্বিজেনে বোলে,\n: এনেই ককাইদেউ৷\nখগেন ককাইদেৱে নেৰে৷ এনেই লোকৰ ঘৰত কিয় সোমাবি৷ এনেতে মই মই মাত লগালোঁ,\n: কি হৈছে? কোন অ’ এইটো৷ অহ দ্বিজেনচোন৷ ক’ৰ পৰা আহিলি৷\nখগেন ককাইদেৱে বোলে,\n: দেখিছনে লোকৰ ঘৰত ৰাতি আহি সোমাইছে৷ কি কাম আছিল তাৰ ৰাতি লোকৰ ঘৰত৷\n: হয় হয়৷ তেনেকৈ নহয়তো৷ সুধি সোমাব লাগে৷ বাৰু দ্বিজেন, তই মন্দিৰত ভোজ খাবলৈ নগ’লি কিয়? উপেনদায়ে তোৰ কথা কৈছিল৷ মাটিমাহ কাঠ আলুৰ ভোজটো যে বিৰাট সোৱাদ হৈছিল আজি৷ ব’ল সোনকালে৷ দেৰি হ’লে নাপাবি৷ খগেনদাই আপোনাৰ ছোৱালীয়ে এইবাৰ মেট্ৰিক দিব নহয়৷ ভালকৈ পঢ়িব ক’ব দেই৷ শুভেচ্ছা জনালোঁ৷ ঐ দ্বিজেন ব’ল ব’ল ৷\nএই বুলি দ্বিজেনক লৈ আহিলোঁ৷ এটা সাম্ভাৱ্য বিপদৰ পৰা সাৰি আহিলোঁ৷ কিন্তু মনটোৱে নামানিলে৷ আগফালে খগেন ককাইদেৱে পহৰা দি আছে৷ পিছফালৰ বাৰীৰে আকৌ আমি সোমালোঁ৷ সোমাই গৈ খগেন ককাইদেউৰ গৰু পোৱালি দুটা মুকলি কৰিহে শান্তি৷\nপিছদিনা মেজী ওচৰত মাহ প্ৰসাদ খাই আহি দেখোঁ আমাৰ জপনা এখন নাই। বুজি পালোঁ কালি সেই চিনাকি যেন লগা জপনাখন মানে আমাৰে আছিল।\nলোকৰ গালিৰ মজা ল’বলৈ বাকী নাথাকিল। নিজকে নিজে গালি দিলোঁ। গালি দিয়া আৰু খোৱা দুটাৰে মজা ল’লোঁ। লগতে খৰি কাটিবলৈ নিয়া দাখনে জপনালে বুলি বাৰীৰ বাঁহ এটাও কাটি আনিলোঁ। বাঁহ কাটি জপনা এখন বনাই ঘৰ সোমাই ভাবিছোঁ, আমাক দিয়া গালিবোৰ মিছা নহয়৷ জেওৰা জপনা এখন বনালেহে গম পাই কেনে লাগে, কিমান কষ্ট বা সময় জড়িত থাকে এই কামবোৰৰ অন্তৰালত৷\n« অচিন চিনাকি-বাগ্মিতা বৰকাকতি\nবুদ্ধিয়ক চোৰ-জয়ন্ত গগৈ »\nউৰুকাৰ মজা আগদিনাৰ চুৰিতে বেছি৷ য’তেই নহওক লাগিলে😊


মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নী আইনৰ কি ধাৰাত গ্ৰেপ্তাৰ হ'ব লাগে? ক'লে অখিল গগৈয়ে\nBig Land Scam:মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নী আইনৰ কি ধাৰাত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব লাগে? ক’লে অখিল গগৈয়ে\nBig Land Scam মুখ্যমন্ত্ৰী পত্নীৰ ভূমি কেলেংকাৰীক লৈ সৰৱ হৈছে বিধায়ক অখিল গগৈ। কি কি গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব লাগে ৰিণিকি ভূঞা শৰ্মা? মাটিৰ দালালৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলোৱা মুখ্যমন্ত্ৰীৰ সাহস হ’ব নে নিজৰ পত্নী-পুত্ৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ?\nশুকুৰবাৰে মুখ্যমন্ত্ৰী পত্নীৰ কোম্পানীৰ ভূমি কেলেংকাৰীৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ পৰে বিধায়ক অখিল গগৈ। সংবাদমেলত মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে সোচ্চাৰ হৈ পৰে গগৈ।\nউক্ত সংবাদমেলতে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নী ৰিণিকি ভুঞা শৰ্মাৰ বিৰুদ্ধে কি কি ধাৰাত গোচৰ ৰুজু হৈ গ্ৰেপ্তাৰ হ’ব লাগে তাৰো খাতিয়ান দাঙি ধৰে বিধায়কজনে।\nভূমি সংক্ৰান্তীয় বে-আইনী কাৰ্য্য সংঘটিত কৰাৰ পৰিণাম কি? চৰকাৰী ভূমি বে-আইনীভাৱে নিজৰ কৰিলে কি কি গোচৰৰে দণ্ডিত হ’ব পাৰে লোকগৰাকী? সেয়া বিতংভাৱে ক’লে অখিল গগৈয়ে।\nAlso Read: Cabinet Decisions: অসম চৰকাৰৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কেবিনেট বৈঠকত শুকুৰবাৰে কি কি সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ল?\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীক প্ৰবঞ্চকৰ ধাৰাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ দাবী জনায় অখিল গগৈয়ে।\nযদিহে প্ৰবঞ্চক হিচাপে ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৪২০ ধাৰাত গোচৰ ৰুজু কৰিবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰী তদাৰকী কোষৰ সাহস নহয় তেনেহ’লে ২৯ বিঘা ৯ লেছা মাটি আত্মসমৰ্পন কৰি চৰকাৰক ঘূৰাই দিবলৈ মুখ্যমন্ত্ৰীক আহ্বান জনালে অখিল গগৈয়ে।\nচৰকাৰক উক্ত মাটি ঘূৰাই দি অসমবাসী ৰাইজক হাত যোৰ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু পৰিয়ালক ক্ষমা খুজিবলৈ আহ্বান জনায় অখিল গগৈয়ে।\nইপিনে, অখিল গগৈয়ে সংবাদমেল সম্বোধন কৰাৰ পাছতে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ হৈ পৰে মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মা।\nঅখিল গগৈৰ নাম নোলোৱাকৈ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে মন্তব্য কৰি কয় যে ২০০৯ চনৰে পৰা মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীক চকু দি আহিছে অখিলে।গাড়ী এখন কিনিলেও চকু দিয়ে অখিলে। সন্মুখত হিমালয় আহিলেও ভাঙি দিব মুখ্যমন্ত্ৰী হিমন্তই।\nমুখ্যমন্ত্ৰীৰ এই বক্তব্যৰ পাছতে তেওঁক হাঁহি হাঁহি প্ৰত্যুত্তৰ দিলে অখিল গগৈয়ে।\nঅখিলে কয় “অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ইমান নিম্নলৈকে কেনেকৈ যাব পাৰে? নিজৰ পত্নীক বাজিত ৰাখিছে মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে। আৰু এয়া ৰামায়ণ-মহাভাৰতৰ যুগৰ পাছত বিৰল।”\nঅৱশ্যে, বৰ্তমানলৈকে দা ৱায়াৰৰ বাতৰিৰ সত্যতাৰ ওপৰত মান হানি গোচৰ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা নাই মুখ্যমন্ত্ৰী ড০ হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মাই।\nইপিনে, পাছলৈয়ো অখিল গগৈয়ে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নী-পুত্ৰৰ এই কেলেংকাৰী সবিস্তাৰে প্ৰকাশ কৰাৰ হুংকাৰ দিয়ে। এয়া মাথোঁ আৰম্ভণি বুলিহে সকিয়নী দিয়ে অখিলে।\nAlso Read:বকোত অঘটন: বন বিভাগৰ গুলীয়ে প্ৰাণ ল’লে দুই বছৰীয়া শিশুৰ\nএনেদৰে এতিয়া মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পত্নীৰ বিয়াগোম ভূমি কেলেংকাৰী সন্দৰ্ভত আৰম্ভ হৈছে তীব্ৰ বাক-বিতণ্ডা।\nঅখিল গগৈয়ে এই বিস্ফোৰক অভিযোগ তুলিলেও আইনে বিষয়বোৰ ঢুকি পায় নে নাই সেয়া সময়ত লক্ষণীয় হ’ব।\nআনহাতে, নৰ্থ ইষ্ট নাওৱো ৰজাঘৰৰ দুৰ্নীতি-কেলেংকাৰীৰ বিৰুদ্ধে সদায় মাত মাতি যাব বুলি ৰাইজৰ ওচৰত প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধ।


sergio-and-jorge-ramalheiro-the-twins-who-is-cristiano-ronaldos-bodyguards-from-afghanistan-skd– News18 assam\nHome » photogallery » sports »Cristiano Ronaldo: দুয়োকাষে দুজন বাঘা দেহৰক্ষী! ৰোণাল্ডোৰ নিৰাপত্তা এই যমজ ভাতৃৰ হাতত\nCristiano Ronaldo: দুয়োকাষে দুজন বাঘা দেহৰক্ষী! ৰোণাল্ডোৰ নিৰাপত্তা এই যমজ ভাতৃৰ হাতত\nপৰ্তুগীজৰ বহু চেলিব্ৰিটিৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব চম্ভালিছে এই দুই ভাতৃয়ে। এইবাৰ ৰোণাল্ডো আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব এই দুই ভাতৃৰ ভাতৃৰ ওপৰত।\n| November 25, 2021, 17:44 IST\nখ্যাতি আছে। কিন্তু খ্যাতিৰ বিড়ম্বনাও আছে। ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোণাল্ডো য’লৈকেই যায় তাতেই ভিৰ কৰে অনুৰাগীয়ে। ফলত নিৰাপত্তাৰ দিশটোক বিশেষ নজৰ দিবলগীয়া হয় পৰ্তুগীজ তাৰকাগৰাকীয়ে। আৰু ৰোণাল্ডোৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব কিন্তু দুই হৃষ্ট–পুষ্ট দেহৰক্ষীৰ হাতত।\nছেৰ্জিঅ’ ৰামালেইৰো আৰু জৰ্জ ৰামালেইৰো এটা সময়ত আফগানিস্তানৰ হৈ যুদ্ধ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত পৰ্তুগীজৰ আৰক্ষী বাহিনীত যোগ দিয়ে দুয়োজনে।পৰ্তুগীজৰ বহু চেলিব্ৰিটিৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব চম্ভালিছে এই দুই ভাতৃয়ে। এইবাৰ ৰোণাল্ডো আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব এই দুই ভাতৃৰ ভাতৃৰ ওপৰত।\nদেখাত দুই ভাতৃ একেই, দুয়োৰে ক্ষীপ্ৰতা মাৰাত্মক। যিকোনো পৰিস্থিতিত যুঁজ দিব পাৰে তেওঁলোকে। যিকোনো পৰিস্থিতিত উপস্থিত বুদ্ধি খটুৱাই বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব পাৰে। সেয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত অগাধ আস্থা ৰোণাল্ডোৰো।\nএই দুই আফগান ভাতৃ এতিয়া ৰোণাল্ডোৰ ছা। ৰোণাল্ডোক ভিৰৰ পৰা ৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তাজনিত সকলো দায়িত্ব চম্ভালে দুই ভাতৃয়ে।\nআৰু কিছু মাহৰ পিছত পুনৰ পিতৃ হ’বলৈ গৈ আছে ৰোণাল্ডো। বিগত মাহত নিজেই ছচিয়েল মিডিয়াত জনাইছে, তেওঁৰ প্ৰেমিকা জৰ্জিনা ৰড্ৰিগেজ অন্তঃসত্ত্বা।\nছেৰ্জিঅ’ ৰামালেইৰো আৰু জৰ্জ ৰামালেইৰো। যমজ ভাতৃ তেওঁলোক। দুই ভাতৃৰ হাততে পৰ্তুগীজ মহাতাৰকাৰ নিৰাপত্তাৰ দায়িত্ব। ৰোণাল্ডোৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে দুই আফগানকে বাছি লৈছে মানচেষ্টাৰ ইউনাইটেডে।


Mogit in Assamese ৰ ব্যৱহাৰ, পালি, পাৰ্শ্চক্ৰিয়া, উপকাৰ, ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া আৰু সতৰ্কতাবাণী - Mogit ar byavahar, ppali, parshwakriya, upkaar, kriya-pratikriya aaru satarkatabani\nMogit 1 Tablet\nMogit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ- Mogit Benefits & Uses in Assamese- Mogit ar laabh aaru byavaharsamuh\nMogit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব- Mogit Dosage & How to Take in Assamese - Mogit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMogit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ- Mogit Side Effects in Assamese- Mogit ar parshwakriyasamuh\nMogit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ- Mogit Related Warnings in Assamese- Mogit xonkranta xatarkatabanisamuh\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mogitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Severe Interaction of Mogit with Other Drugs in Assamese- Oinor xoite Mogit ar gurutor kriya-pratikriya\nMogit মতভেদসমূহ- Mogit Contraindications in Assamese- Mogit nishedhsamuh\nMogit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ- Frequently asked Questions about Mogit in Assamese- Mogit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mogit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া- Mogit Interactions with Food and Alcohol in Assamese- khadya aaru modor xoite Mogit kriya-pratikriya\nMogit ৰ লাভ আৰু ব্যৱহাৰসমূহ - Mogit Benefits & Uses in Assamese - Mogit ar laabh aaru byavaharsamuh\nMogit তলত দিয়াবোৰৰ চিকিত্সাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় -\nMogit ৰ পালি আৰু সেয়া কেনেদৰে ল'ব - Mogit Dosage & How to Take in Assamese - Mogit ar paali aaru xeya kenedore lobo\nMogit-ৰ উপাদানসমূহ - Mogit Active Ingredients in Assamese - Mogit-ar upadaansamuh\nMogit ৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াসমূহ - Mogit Side Effects in Assamese - Mogit ar parshwakriyasamuh\nগৱেষণাৰ ভিত্তিত, Mogit ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তলত দিয়া পাৰ্শ্চক্ৰিয়া প্ৰত্যক্ষ কৰা হৈছে -\nMogit সংক্ৰান্ত সতৰ্কতাবাণীসমূহ - Mogit Related Warnings in Assamese - Mogit xonkranta xatarkatabanisamuh\nMogit-ৰ ব্য়ৱহাৰ গৰ্ভৱতী মহিলাৰসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nMogitএ গৰ্ভৱতী মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত সুতীব্ৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়। এইবাবে ইয়াক চিকিতসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছতহে গ্ৰহণ কৰিব। আপোনাৰ ইচ্ছা অনুসৰি গ্ৰহণ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হব পাৰে।\nMogit-ৰ ব্য়ৱহাৰ কেচুৱাক বুকুৰ গাখীৰ খুৱাই থকা মহিলাসকলৰ বাবে নিৰাপদনে?\nস্তন্যপায়ী মহিলাই Mogitৰ পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া অনুভৱ কৰিব পাৰে। আপুনি যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই Mogit গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। আপোনাৰ চিকিতসকৰ সৈতে কথা পাতক আৰু আপোনাৰ চিকিতসকৰ পৰামৰ্শ লৈহে পিছত ব্যৱহাৰ কৰিব।\nবৃক্কত Mogit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMogit গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত বৃক্ক ত প্ৰতিকূল প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আপুনি আপোনাৰ দেহত যদি কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা বন্ধ কৰক। কেৱল আপোনাৰ চিকিতসকে পৰামৰ্শ দিলেহে পুনৰ আৰম্ভ কৰিব।\nযকৃতত Mogit কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMogitৰ কলিজাত মৃদু পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া থাকিব পাৰে। বেছিভাগ মানুহেই কলিজা ত কেতিয়াও একো প্ৰভাৱ পৰা নেদেখিব।\nহৃদযন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত Mogit ৰ কি প্ৰভাৱ দেখা গৈছে?\nMogitৰ হৃদয় ত মধ্যমীয়া পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া হব পাৰে। আপুনি যদি ইয়াৰ কোনো পাৰ্শ্ব-প্ৰতিক্ৰিয়া দেখা পায় তেন্তে এই ঔষধটো গ্ৰহণ কৰা লগে লগে বন্ধ কৰক। এই ঔষধটো পুনৰাই ব্যৱহাৰ কৰাৰ পূৰ্বে চিকতসকৰ পৰামৰ্শ লওক।\nঅইন দৰৱৰ সৈতে Mogitৰ গুৰুতৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Severe Interaction of Mogit with Other Drugs in Assamese - Oinor xoite Mogit ar gurutor kriya-pratikriya\nMogit তলত দিয়া দৰৱৰ সৈতে লোৱা উচিত যিহেতু ই ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে -\nMogit মতভেদসমূহ - Mogit Contraindications in Assamese - Mogit nishedhsamuh\nআপুনি যদি তলত দিয়া যিকোনো এবিধ ৰোগৰ সমুখীন হৈ আছে, আপুনি তেন্তে ডাক্তৰৰ পৰামৰ্শ অবিহনে Mogit লোৱা অনুচিত যাতে -\nMogit ৰ বিষয়ে সততে সোধা প্ৰশ্নসমূহ - Frequently asked Questions about Mogit in Assamese - Mogit ar bikhoye satate xodha prashnasamuh\nএই Mogit-এ অভ্য়াস বা নিচাৰ সৃষ্টি কৰে নেকি?\nনহয়, আপনি Mogitৰ প্ৰতি আসক্ত নহয়।\nMogit লোৱাৰ পিছত আপুনি গা়ড়ী চলাব নালাগে অথবা গধুৰ মেচিন চলাব নালাগে। এয়া বিপজ্জনক হ'ব পাৰে, যিহেতু Mogitয়ে আপোনাক তন্দ্ৰাচ্চন্ন কৰিব পাৰে।\nহয়, কিন্তু Mogit লোৱাৰ পূৰ্বে ডাক্তৰৰ সৈতে পৰামৰ্শ লোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।\nনহয়, Mogitয়ে কোনোধৰণৰ মানসিক ৰোগৰ চিকিত্সা কৰিব নোৱাৰে।\nখাদ্য আৰু মদৰ সৈতে Mogit ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া - Mogit Interactions with Food and Alcohol in Assamese - khadya aaru modor xoite Mogit kriya-pratikriya\nখাদ্য আৰু Mogitৰ ক্ৰিয়া-প্ৰতিক্ৰিয়া\nআপনি খাদ্যৰ সৈতে Mogit ল'ব পাৰে।\nমদ আৰু Mogitৰ মাজৰ প্ৰতিক্ৰিয়া\nগৱেষণাৰ অভাৱ হেতুকে, মদৰ সৈতে Mogit লোৱাৰ পাৰ্শ্চক্ৰিয়াৰ বিষয়ে তথ্য নাই।\nMogit ৰ মূল্য আৰু পেকৰ চাইজ - Mogit Price and Pack Size in Assamese - Mogit ar mulya aaru pakor size