উপহাৰ - নীলাক্ষী বৰা - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nউপহাৰ – নীলাক্ষী বৰা\nঘৰখনলৈ সোমাই গ’লেই মনটো কিবা ভাল লাগি যায়৷ ইমান যে পৰিপাটীকৈ ৰাখিছে মানুহজনীয়ে৷ ক’তো অকণো ধূলি পাবলৈও নাই৷ ঘৰখনৰ আগফালে এখন ধুনীয়া ফুলনি৷ মানুহজনীৰ আদৰত ফুলবোৰে নানাৰঙৰ ফাকু খেলে৷ পিছফালৰ সেউজীয়া শাকনিডৰা দেখিলেই চকু জুৰ পৰি যায়৷ ড্ৰয়িং ৰুমটোও চালে চকুৰোৱা৷ তাত যে বহু মূল্যবান সামগ্ৰী সজাই থৈছে এনে নহয়৷ মানুহজনীয়ে নিজৰ হাতৰ কামেৰে সুন্দৰকৈ সজাই সুৰুচিৰ পৰিচয় দিছে৷ মানুহজনীয়ে ৰন্ধা খাই প্ৰশংসা নকৰা মানুহ চাগৈ নোলাবই৷ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ লগতো সদায় সদ্ভাৱ ৰখা মানুহজনীয়ে যেতিয়া দুপৰীয়া নিজান হৈ পৰা ঘৰখনত ভঁৰালৰ চালিখনৰ তলত থকা তাঁতশালখনত খিটিক-খিটিক শব্দ তোলে তেতিয়া গোটেই পৰিবেশটো মায়াময় হৈ পৰে৷\nবিয়াখনৰ পিছৰ পৰা ৰঙীয়াল মানুহজনী কিবা এটা চিন্তাত থকা যেন লগা হল৷ নিজৰ দ্বায়িত্ববোৰ সুকলমে পালন কৰিছে যদিও ভিতৰি কিবা এটা চিন্তাই মানুহজনীক জুমুৰি দি ধৰিছে৷ ঘৰৰ বাকী মানুহবোৰে কথাটো মন নকৰা নহয়, কিন্তু কোনেও একো সোধা নাই৷ কিন্তু বিয়াৰ ছমাহৰ পিছত যেতিয়া বোৱাৰীজনীয়ে ভাল খবৰটো শুনালে তেতিয়াহে মানুহজনীৰ চিন্তাটো অলপ কমিল৷\nবিয়াখনৰ সকলোবোৰ কাম ঠিকে ঠাকেই চলি আছিল৷ বিয়াৰ বজাৰ সমাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰভা দিয়ালৈকে প্ৰায় সকলোবোৰ কাম শেষেই হৈছিল৷ কিন্তু জোৰোণৰ আগদিনা নিয়ৰ মানে দৰাই কলে বোলে বিয়াৰ টেকেলি বৰমাকেহে ধৰিব লাগিব৷ হঠাতে বিয়া ঘৰখনত আলহী অতিথিৰ মাজত লাগি গ’ল নহয় হুলস্থূলখন৷\n:মাক থাকোতেই বৰমাকে কিয় টেকেলি ধৰিব৷ ৷\n:নাপায় নহয় এনেকুৱা মানুহে টেকেলি ধৰিব৷\nদৰাই উভতি ধৰিলে৷ নহয় অ’ বোপাই তই বুজা নাই বুলি বয়সস্থ মহিলা এগৰাকীয়ে তাৰ মুৰত হাত বুলাই তাক কিবা এটা বুজাব বিছাৰিলে৷\n:জেঠাই তুমি কি ক’বলৈ বিচাৰিছা মই বুজিছো৷ কিন্তু একো নহয়৷ তুমি চিন্তা নকৰিবা৷ এইবোৰ আমাৰ ভুল ধাৰণা৷\nএইবাৰ বৰমাকে মাত লগালে\n:নহয় অ’ নিয়ৰ৷ তহতৰ অমংগল হোৱাটো মই নিবিছাৰো৷ মাঁৰেই ধৰিব দে টেকেলি৷\n:নহয় ডাঙৰ মা৷ তুমি একো নক’বা৷ আজি তুমি মোৰ কথা মানিবই লাগিব৷ নহলে মই দৰাই নাসাজোঁ৷\nদুগালে দুধাৰি চকুলো বৈ আহিছিল মানুহজনীৰ৷\nনিয়ৰৰ প্ৰস্তাৱত ঘৰৰ বাকী সদস্যসকলেও সন্মতি জনাইছিল৷ কেৱল বৰদেউতাকেহে ৰভাৰ এচুকত মৌন হৈ বহি আছিল৷\nবিয়াখন সুন্দৰকৈ পাৰহৈ গৈছিল৷ নবোৱাৰীৰ নতুন কাপোৰৰ খচখচনিৰ লগতে নকইনা চাবলৈ অহা মানুহেৰে ঘৰখন ভৰি আছিল৷ কিন্তু মানুহজনীয়েহে বোৱাৰীজনীৰ কিবা অমংগল হোৱাৰ আশংকাত মনে মনে শংকিত হৈ আছিল৷ বিয়াখন যোৱাৰ পিছৰে পৰা মানুহজনীৰ পুৰণিকথা বোৰে আকৌ ওকমুকনি দিবলৈ ধৰিলে৷ দৰা নেদেখাকৈ বিয়াহোৱা দিনৰে মানুহ তেওঁ৷ হাইস্কুলৰ দেওনা পাৰ নৌহওতেই বিয়াত বহিছিল তেওঁ৷ চাকৰিয়াল আৰু মৰমীয়াল স্বামীৰ লগতে গাওঁখনৰ আঢ্যৱন্ত মানুহঘৰত তেওঁ বেছ সুখৰেই জীৱনটো পাৰ হব বুলি ভাবিছিল৷ অৱশ্যে এটা বছৰ শাহু-শহুৰৰ আদৰ, স্বামীৰ মৰম আৰু ননদ দেৱৰৰ আৱদাৰৰ মাজত ভালদৰেই পাৰ হৈছিল৷ কিন্তু এটা এটাকৈ কেবাটাও বছৰ পাৰ হোৱাৰ পিছতো যেতিয়া তেওঁ সন্তানৰ মুখ দেখা নাপালে তেতিয়াহে শাহুৱেকৰ ব্যৱহাৰবোৰ সলনি হবলৈ ধৰিলে৷ কামে সকামে ক’ৰবালৈ গলে শাহুৱেকক যেতিয়া বেলেগ মানুহে বোৱাৰীয়েকৰ খবৰ সুধিছিল তেতিয়া ঘৰলৈ আহি ভালকৈ এজাউৰি গালি পাৰিছিল মানুহ জনীক৷ কোনোবা ক’ৰবালৈ যোৱাৰ সময়ত বাহিৰলৈ ওলাবলৈ মানা কৰিছিল৷ তেওঁ নীৰৱে সকলো সহ্য কৰিছিল৷ এদিন দূৰ সম্পৰ্কীয় এজনী পেহীৰ লগলাগি তেওঁৰ শৰীৰত কেবাটাও বেজৰ মাদলি ওলোমাই দিছিল৷ মন্দিৰ, আইথান, নামঘৰ ক’তো শৰাই দিবলৈ বাকী ৰখা নাছিল শাহুৱেকে৷ তথাপিও কামত নাহিল৷ শাহুৱেকে কৈছিল তেওঁহেনো গজমুৰী, দৰবে নেমানে তেওঁক৷ স্বামীয়ে তেওঁক একো কোৱা নাছিল যদিও মাকৰ কথাৰ প্ৰতিবাদো নকৰিছিল৷\nননদৰ বিয়া আছিল৷ বিয়াৰ কামবোৰৰ মাজত হেৰাই গৈছিল মানুহজনী৷ কামৰ উৎপাততে কেনেকৈনো দৈয়ন দিয়া ঘটটো চুই দিলে তেওঁ গমকে নাপালে৷ শাহুৱেকে দেখা পাই ঘটটো দলিয়াই পেলাই দি নতুন ঘট বহুৱালে৷ মানুহজনীক চুলিত ধৰি টানি নি ভিতৰত সুমুৱাই থলে৷ তাৰ পিছৰ পৰা মানুহজনী নিশ্চুপ হৈ পৰিছিল বহুদিনলৈ৷ ঘৰৰ বাহিৰলৈ ওলাবলৈ এৰি দিছিল৷ কিন্তু দেৱৰেকৰ বিয়াৰ পিছত উচ্চ শিক্ষিতা চাকৰিয়াল জায়েকে মৰমেৰে মানুহজনীক নতুনকৈ জীৱলৈ শিকাইছিল৷ এটা এটাকৈ তিনিটা সন্তান পোহৰ, পাহি আৰু নিয়ৰক তেওঁৰ হাতত তুলি দিছিল৷ তেতিয়াৰে পৰা মানুহজনীয়ে নিজকে পাহৰি গৈছিল৷ ইতিমধ্যে শাহুৱেকৰো মৃত্যু হৈছিল৷ তিনিওটা লৰা ছোৱালীৰ খোৱা বোৱা, পঢ়া শুনা, বেমাৰ আজাৰ হলে চোৱা-চিতা কৰা আদিৰ মাজতেই তেওঁ জীৱনৰ অৰ্থ বিছাৰি পাইছিল৷ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটা ডাঙৰ কৰাত মাকক একো কষ্টয়ে পাবলৈ দিয়া নাছিল আৰু তেওঁ হৈ পৰিছিল সিহঁতৰ ডাঙৰ মা৷ মানুহজনীৰ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাৰ প্ৰতি থকা মৰম দেখি ’এইকেইটা আপোনাৰে সন্তান ’ বুলি কৈ জায়েকে কেতিয়াবা মানুহজনীক আৱেগেৰে সাৱটি ধৰিছিল৷ ই নিয়ৰে সৰুৰে পৰাই মাকতকৈ বৰমাককহে বেছিকৈ বিচাৰিছিল৷ বৰমাকৰ বুকুত মুখ গুজি শুলেহে তাৰ টোপনি আহিছিল৷ বৰমাকৰ সকলো কথাই সি মানিছিল৷ সেই অকণমানি নিয়ৰটো এতিয়া ডাঙৰ হল৷ সি ডাঙৰ মাকক পৃথিৱীৰ সকলো সুখ আনি দিব বিছাৰে৷ সি বৰমাকক কয়-দুজনীকৈ মমতাময়ী মাতৃৰ মাতৃত্বৰ উমেৰে গৰ্বিত হেনো সি৷ দুজনী মাতৃৰ ছত্ৰছায়াত সিহঁতে হেনো আনতকৈ এটা বেলেগ শৈশৱ পাৰ কৰিছে৷ দুজনী মাতৃৰ পৰা পোৱা শিক্ষাই সিহঁতৰ জীৱনটো বুজি পোৱাত আনতকৈ সহজ হৈছে৷ ভাল মানুহ হিচাপে জীয়াই থাকিবলৈ শিকাইছে৷ আত্মনিৰ্ভৰশীল হবলৈ প্ৰেৰণা লাভ কৰিছে৷\nবিয়াখনৰ পিছৰ পৰা মানুহজনীয়ে অহেতুক ভয় এটা কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছিল যদিও নতুন আলহীৰ আগমনৰ বাতৰিয়ে মনটো ফৰকাল কৰি তুলিছিল৷ পাহিৰ বিয়াৰ পিছতেই পোহৰৰো বিয়াখন পাতি দিছিল যদিও সি কামৰ তাগিদাত বাহিৰে বাহিৰে থকা বাবে নাতিটোক বছৰত এবাৰহে দেখা পায়৷ তাকো এসপ্তাহ মানৰ বাবেহে৷ সেয়ে নতুন সদস্যৰ আগমনৰ বাতৰিয়ে মানুহজনীৰ লগতে ঘৰৰ বাকী সদস্য সকলকো উত্ৰাৱল কৰি তুলিছে৷ বোৱাৰীজনীৰ বাঢ়ি অহা পেটটো দেখিলে মানুহজনী আত্মহাৰা হৈ পৰে৷ সন্তানসম্ভৱা বোৱাৰীজনীক লবলগীয়া যত্নবোৰত তেওঁঅলপো ত্ৰুটি কৰা নাই৷ কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেওঁৰ যত্নবোৰত অতিষ্ঠ হৈ বোৱাৰীজনীয়ে তেওঁক সাৱটি ধৰি কেচুৱাৰ দৰে বুকুৰ মাজত শুই পৰে৷\nএই মুহূৰ্তত ঘৰখনৰ সকলো মানুহ উৎকণ্ঠাৰে ৰৈ আছে হস্পিতেলত৷ আজি ৰাতিপুৱা বোৱাৰীজনীয়ে হঠাতে পেটৰ অসহ্য যন্ত্ৰনাত চিঞৰি উঠে৷ মানুহজনীৰ বুকুখনে চিৰিংকৈ মাৰিলে৷ ডক্তৰে দিয়া সময়লৈ এতিয়াও বিছদিনমান বাকী৷ বোৱাৰীজনীক লৈ ঘৰখনৰ সকলো সদস্য হস্পিতেল পালেহি৷ লগে লগে তাইক অপাৰেচন থিয়েটাৰত সোমোৱালে৷ এতিয়া বাহিৰত বহি আটাইখিনি মানুহে অধীৰ আগ্ৰহেৰে বাট চাই আছে দৰ্জাখন খোলালৈ৷ নিয়ৰৰ মুখলৈতো চাবই নোৱাৰি৷ এইমাত্ৰ যেন দুচকুৰে বাৰিষাৰ ঢলহে বৈ আহিব৷ হঠাতে দৰ্জাখন খোল খালে৷ মৰম লগা সৰুফুটীয়া নাৰ্চ এজনী ওলাই আহিল৷\n: বেবীৰ দেউতাক কোন? ভিতৰলৈ আহক৷\nমানুহজনীয়ে কিবা এটা সোধো বুলি মুখলৈ চাঁওতেই নাৰ্চজনী ভিতৰলৈ সোমাই গ’ল৷ নাৰ্চজনীৰ পিছে পিছে নিয়ৰো সোমাই গ’ল৷ অলপ সময়ৰ পিছত নাৰ্চজনী আকৌ ওলাই আহিল৷\n:বেবীৰ কাৰণে কাপোৰ দিয়ক৷\nসকলোৰে মুখলৈ তেতিয়াহে পানী আহিল৷ মানুহজনীয়ে স্বস্তিৰ নিশ্বাস এৰিলে৷ তাৰ পিছত বেগত লৈ অহা সুকোমল কাপোৰখিনি নাৰ্চজনীক দিলে৷ কিছুসময়ৰ পিছত দৰ্জাখন আকৌ খোল খালে৷ নিয়ৰে বগা কাপোৰেৰে মেৰিয়াই অনা অকণমানি পৰীজনী বৰমাকৰ কোলাত দিলে৷ মানুহজনীয়ে ছোৱালীকণক আলফুলে বুকুৰ মাজত সুমুৱাই কলে এয়া মোৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ উপহাৰ৷ মনতে ভাবিলে মই অমংগলীয়া হব নোৱাৰোঁ কেতিয়াও৷ ৷ ■■\n← আমাৰ স্মৃতিশক্তিৰ বিজ্ঞান – ডঃ দীনেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী\nডাইনী কোন? – লিপিকা গগৈ →\n"গধূলি" (জাহ্নু ভৰদ্বাজ)


সমুদ্ৰৰ বিস্তীর্ণ এলেকাত মাথোঁ বিষাক্ত প্লাষ্টিক কেলিফ’ৰ্নিয়া (আমেৰিকা) : – Mahabahoo\nHome/Assam News & Articles/সমুদ্ৰৰ বিস্তীর্ণ এলেকাত মাথোঁ বিষাক্ত প্লাষ্টিক কেলিফ’ৰ্নিয়া (আমেৰিকা) :\nএকৈছ শতিকাৰ সভ্য সমাজৰ বাবে কাৰ্বন বা গ্ৰীণহাউছ গেছ যদি অন্যতম প্ৰধান মূৰৰ বিষৰ কাৰণ হিচাপে চিহ্নিত হয়, তেন্তে দ্বিতীয় প্ৰধান আতংকৰ নাম হ’ল প্লাষ্টিক। অলেখ প্ৰচেষ্টা চলোৱা সত্ত্বেও এই মাৰাত্মক প্লাষ্টিকৰ প্ৰচলন বন্ধ কৰিব পৰা হোৱা নাই। মানুহৰ মাজত প্লাষ্টিকৰ কু-প্ৰভাৱক কেন্দ্ৰ কৰি সচেতনতা বৃদ্ধি হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিদিনে বৃদ্ধি পাইছে প্লাষ্টিকৰ ব্যৱহাৰ। কেৱল ভাৰতবর্ষ উপমহাদেশতেই নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বতেই ভয়াৱহভাৱে বৃদ্ধি হৈছে প্লাষ্টিকৰ ব্যৱহাৰ। বৰ্তমান মানৱ সভ্যতাক প্লাষ্টিকে কেনে ভয়ংকৰ অৱস্থালৈ লৈ গৈছে, সেই সম্পৰ্কে বিজ্ঞানীসকলে বহুদিন ধৰি গৱেষণা কৰি আহিছে। বিজ্ঞানীসকলে সম্প্ৰতি আৱিষ্কাৰ কৰিছে ‘গ্ৰেট গাৰবেজ পেচিফিক প্যাচ্’। বিজ্ঞানীসকলে কৈছে যে বিভিন্ন গৱেষণাৰ মাধ্যমেৰে জানিব পৰা গৈছে যে প্ৰতিবছৰে বিশ্বত সৰ্বাধিক প্লাষ্টিক জমা হয় সমুদ্ৰত। নদীৰ সোঁতত ভাহি আহি সাগৰ-মহাসাগৰত জমা হয় বিপুল পৰিমাণৰ প্লাষ্টিক। প্ৰশ্ন হয়, বিশ্বৰ সৰ্বাধিক প্লাষ্টিক জমা হয় ক’ত?\nবিজ্ঞানীসকলে গৱেষণা কৰি হাৱাই দ্বীপপুঞ্জ আৰু কেলিফৰ্নিয়াৰ মাজভাগৰ বিস্তীৰ্ণ অংশত জমা হোৱা প্লাষ্টিকৰ সুবিস্তৃত স্তূপকেই সৰ্বাধিক প্লাষ্টিক জমা হোৱা স্থান বুলি চিহ্নিত কৰিছে আৰু সেই স্থানৰ নামকৰণ কৰিছে—‘গ্ৰেট গাৰবেজ পেচিফিক প্যাচ্’। ইয়াৰ আয়তন আমেৰিকাৰ টেক্সাছ মহানগৰীৰ দুগুণ। পৰিসংখ্যাৰপৰা জানিব পাৰি যে আমেৰিকাৰ ৩খন বৃহত্তম মহানগৰীৰ অন্যতম এখন হ’ল টেক্সাচ। প্ৰথম দুখন বৃহত্তম মহানগৰ হ’ল যথাক্ৰমে আলাস্কা আৰু কেলিফ’ৰ্নিয়া। কিন্তু ইয়াতেই শেষ নহয় ! সমগ্ৰ ফ্ৰান্স দেশখনৰ তুলনাত এই বৰ্জ্যৰ বিস্তাৰ তিনিগুণ অধিক। এনে আতংকময় তথ্যই বিজ্ঞানীসকলক সঁচাকৈয়ে শিহৰিত কৰি তুলিছে।\nবিজ্ঞানীসকলে জনাইছে যে প্ৰতিবছৰে নদীৰপৰা বিভিন্ন সাগৰত জমা হয় ১৫ লাখ টনৰপৰা ২৪.১০ লাখ টন প্লাষ্টিক আৰু ইয়াৰ অৰ্ধেক পৰিমাণৰ প্লাষ্টিকৰ ঘনত্ব পানীৰ তুলনাত অধিক। গতিকে সাগৰৰ বক্ষত জমা হ’লেও ডুবি নাযায়। গৱেষণাৰপৰা জানিব পৰা গৈছে যে এনে ধৰণৰ প্লাষ্টিক যিহেতু পানীৰ সৈতে মিহলি হৈ নাযায় তথা ডুবিও নাযায়, ফলস্বৰূপে মুকলিত থাকি থাকি সূর্যৰ প্ৰচণ্ড তাপত নানা ধৰণৰ বিক্ৰিয়াৰে এইবোৰৰ মাইক্ৰ’প্লাষ্টিকজাতীয় পদার্থ ভাঙি গৈ পৰিৱেশৰ বাবে হৈ পৰে অত্যন্ত ক্ষতিকৰ আৰু সেইবাবেই সমগ্ৰ সামুদ্ৰিক বাস্তুতন্ত্ৰৰ বাবে হৈ পৰিছে মহাত্ৰাসৰ কাৰণ এই মাইক্ৰ’প্লাষ্টিক।\nসাম্প্ৰতিক প্ৰতিৱেদন এখনৰদ্বাৰা বিজ্ঞানীসকলে জনাইছে যে ‘পেচিফিক গাৰবেজ প্যাচ’ৰ ওপৰত যিমান প্লাষ্টিক ভাহি আছে, সেইবোৰৰ পৰিমাণ হ’ল ১,৮০,০০০ কোটি আৰু সেইবোৰৰ ওজন প্ৰায় ৮০,০০০ টন। বিজ্ঞানীসকলে জনাইছে যে এইসমূহৰ সন্মিলিত ওজন প্ৰায় ৫০০খন জাম্বো জেটৰ সমান। প্ৰতিদিনে এই অক্ষয়িষ্ণু প্লাষ্টিকৰ পৰিমাণ সেই স্থানত বৃদ্ধি হৈয়েই আছে আৰু সামুদ্ৰিক জীৱনত মাৰাত্মক প্ৰভাৱ পৰিছে। বিভিন্ন জলজ প্ৰাণী, মাছ ইত্যাদি সামুদ্ৰিক জীৱই প্ৰায়েই এই প্লাষ্টিকবোৰক খাদ্য সামগ্ৰী বুলি ভাবি ভুল কৰে আৰু এইবোৰ ভক্ষণ কৰাৰ ফলত কার্যত জলজীৱন বিপৰ্যস্ত হৈ পৰিছে। কাৰণ জমা হৈ থকা আৱৰ্জনাৰ প্ৰায় ৮৪% আৱৰ্জনা হ’ল অতিশয় বিষাক্ত। এনে বিষ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলে মৃত্যু অৱধাৰিত। ফলত প্লাষ্টিক ভক্ষণ কৰি কৰি প্ৰাণত্যাগ কৰিছে জলজ প্ৰাণীবোৰে। কেৱল এয়াই নহয়, এনে প্লাষ্টিকৰ বাবেই বিলুপ্তিৰ পথলৈ গৈছে সামুদ্ৰিক বাস্তুতন্ত্ৰৰ একাধিক প্ৰজাতিৰ প্ৰাণী।\nবহুবছৰ ধৰি চলি অহা একাধিক গৱেষণাৰদ্বাৰা জানিব পৰা গৈছে যে প্ৰায় ৭০০ প্ৰকাৰৰ সামুদ্ৰিক প্ৰজাতি প্ৰতিক্ষণে সামুদ্ৰিক ধ্বংসাৱশেষৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে আৰু প্ৰায় ৯২% প্ৰাণী এনেবোৰ মাৰাত্মক ক্ষতিকাৰক প্লাষ্টিকৰ সংস্পৰ্শত থাকে। বিজ্ঞানীসকলে কৈছে যে দাবানল যিদৰে অৰণ্যত বিয়পি জ্বলাই ছাৰখাৰ কৰে, তেনে ধৰণেই প্লাষ্টিকৰ দাবানলেও মৰ্মান্তিক পৰিণতি সৃষ্টি কৰি আহিছে মানৱ-সভ্যতাৰ বক্ষত, সমুদ্ৰৰ বক্ষত, পৰিৱেশৰ গৰ্ভত।


Social Media কোনে কিয় ব্যৱহাৰ কৰে ? Bollywoodৰ অভিনেতা চলমান খানে কি ক'লে ?– News18 Assam\nSocial Media কোনে কিয় ব্যৱহাৰ কৰে ? Bollywoodৰ অভিনেতা চলমান খানে কি ক'লে ?\n»Social Media কোনে কিয় ব্যৱহাৰ কৰে ? Bollywoodৰ অভিনেতা চলমান খানে কি ক'লে ?\nUpdated:July 22, 2021, 7:01 PM IST\nPhoto : Daily Pioneer\nবলীউডৰ 'দাবাং' চলমান খান (Salman Khan)ৰ ভাতৃ আৰবাজ খানে (Arbaaz Khan) আকৌ এবাৰ তেওঁৰ অনুষ্ঠান 'পিঞ্চ (Pinch)ৰ দ্বিতীয় চিজন লৈ আহিছে।\nLast Updated: July 22, 2021, 7:01 PM IST\nবলীউডৰ 'দাবাং' চলমান খান (Salman Khan)ৰ ভাতৃ আৰবাজ খানে (Arbaaz Khan) আকৌ এবাৰ তেওঁৰ অনুষ্ঠান 'পিঞ্চ (Pinch)ৰ দ্বিতীয় চিজন লৈ আহিছে। আৰবাজ খানৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ চলমান খান নিজেই জি-5 ত ইয়াৰ দ্বিতীয় ছিজনৰ প্ৰথম অতিথি হৈছিল। আৰবাজ খানে এই অনুষ্ঠানটোত সামাজিক মাধ্যমত আমাক চিকুটি খোৱা বস্তুবোৰৰ বিষয়ে কয়। অনুষ্ঠানটোত উপস্থিত হোৱা চলমান খানে সামাজিক মাধ্যম সম্পৰ্কীয় বহুতো কাহিনীও শ্বেয়াৰ কৰিছিল।\nযেতিয়া আৰবাজ খানে অনুষ্ঠানটোত চলমান খানক সুধিছিল যে আপুনি সামাজিক মাধ্যমৰ বিষয়ে কি ভাবে? চলমান খানে কৈছিল, 'মই ভাবো ইয়াতে কিছুমান মানুহে তেওঁলোকৰ পৰিচয় সলনি কৰিছিল... পৰিয়ালৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ সামাজিক মাধ্যমত অলপ প্ৰৱেশ কৰা আৰম্ভ কৰিছে। এইসকল সেইসকল যি মিছা পৰিচয় লৈ আহে। এইটো নিশ্চয় এটা আমোদৰ বাবে আৰম্ভ হৈছিল, কিন্তু পিছত তেওঁলোকে আপত্তিজনক শব্দলৈ নামি আহিছিল। তেওঁলোকে অনুভৱ কৰিব পাৰে যে তেওঁলোকক বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰি। তেওঁলোকৰ ঠিকনা অতি সহজ আৰু সহজে জনা যায়। এয়া হৈছে চাইবাৰ ক্ৰাইম, এক ছেকেণ্ডত তেওঁলোকে তেওঁলোকক অনুসৰণ কৰে আৰু তেওঁলোকক বিচাৰি উলিয়ায়। ''\nচলমানে লগতে কয়, 'আমাৰ দৰে মানুহে এই সকলোবোৰ কামত আগ্ৰহ নকৰে যিবোৰ তেওঁলোকে কৰি আছে, এয়া তেওঁলোকৰ হতাশা, যেতিয়া মই পোষ্ট কৰোঁ, তেতিয়া মই লাইক দেখা নাপাওঁ, মই অপছন্দ দেখা নাপাওঁ, বা মই মন্তব্য দেখা নাপাওঁ। মই যি কৰিব লাগিব সেয়া হ'ল মই এতিয়া যি কৰিছিলো তাৰ প্ৰতি আপোনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া।\nFirst published: July 22, 2021, 7:00 PM IST


“মিচেচ বৰুৱানী” (নিৰ্মালী বৰঠাকুৰ) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\n“মিচেচ বৰুৱানী” (নিৰ্মালী বৰঠাকুৰ)\nমিচেচ বৰুৱানীলৈ বেয়াই লাগে । বেচেৰী মানুহজনী,পুৱাৰ পৰা গধূলিলৈকে তেওঁৰ উশাহ লবলৈ সময় নাই। ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দৰে ঘূৰিও নিজৰ কাৰণে সময় উলিয়াব নোৱাৰে। তেওঁ যেন এটি মানৱ সদৃশ যন্ত্ৰ ,পুৱা পাচঁ বজাতে বিছনা এৰে ৰাতি এঘাৰ বজাত বিছনা লয়। তেখেত এগৰাকী শিক্ষয়িত্ৰী,নিজৰ পঢ়া-শুনাও থাকে।\nবৰুৱানীয়ে আজি দহ বজাতে খোৱা-বোৱা সমাপ্ত কৰি ল’ৰা-ছোৱালীৰ বিচনা ঠিক কৰিয়েই পেলালে। “আজি জানো কি হ’ল, কাৰো শোৱাৰ মতলবেই নাই, ল’ৰা-ছোৱালী কেইটাই টিভি আৰু গেইম্‌ছ খেলি আছে, বাপেকো কম্পিউটাৰ ৰুমত সোমাই আছে।” আজি তোমালোকে নোশোৱা নেকি নে কাইলৈ ঘৰতে থকাৰ কথা ভাবিছা ?—-বৰুৱানীয়ে প্ৰায় চিঞৰিয়েই সুধিলে। মা ,আৰু ১০ মিনিট– গৈ আছো ,তুমি শোৱা—মাজনীয়েও চিঞৰিয়েই ক’লে, মানে বৰুৱানীৰ ডাঙৰ ছোৱালী এইবাৰ ক্লাচ নাইনত। গিৰিয়েকেও মাতিলে–“হে’ৰা এইফালে আহাচোন—মোৰ পুৰণা বন্ধু এজন ফে’চবুকত পালোঁ ,কথা পাতিছোঁ, ৱেবকেম অন্ আছে তোমাৰ লগতো চিনাকি কৰাই দিওঁ ।” মোক এইবোৰত নাটানিবা দেই মোৰ বহুত কাম আছে—যি কৰা কৰি থাকা, কিন্তু ১১ বজাত গোটেই কেইটা বিচনাত উঠিবা। বৰুৱানীয়ে ভাবিলে কাইলৈ টিফিনত আলুপৰঠা দিবলৈ কৈছে বাবুৱে, মানে ল’ৰাটোৱে খাই ভাল পায়, গতিকে আজিয়েই আলুকেইটাৰ বাকলি গুছাই থওঁ আৰু ভাজিবৰ কাৰণে পাচলিখিনিও কাটি ফ্ৰীজতে ভৰাই থৈ দিওঁ, কাইলৈৰ কাৰণে সহজ হৈ থাকিব । কামখিনি কৰি ল’লে । ঘড়ীটোলৈ চালে— এঘাৰ বাজিছে, বাৰ বজালৈকে পৰীক্ষাৰ বহীকেইখনমানকে চাই থওঁ, ভাবি টেবুলত বহিল। কেতিয়ানো চাৰে বাৰ বাজিল বৰুৱানীয়ে গমকে নাপালে। আজি-কালি ভিতৰুৱা জীৱনটোৰ কাৰণে সময় উলিয়াবলৈ যে বৰুৱানীহঁতৰ সময়েই নাই !! খৰখেদাকৈ বহি-কিতাপখিনি সামৰি বৰুৱানী ৰূমলৈ আহিল। আজি বাবুৰ দেউতাকৰো শোৱা দেৰি হ’ল—ভাল ফে’চবুক ডাল হ’ল,লৰা-ছোৱালীয়ে যদি ইয়াৰ টে’ষ্ট পায় ,মোৰ কষ্ট অথলে যাব ।—-কাইলৈ দেউতাকক ক’ব লাগিব,ইহঁতৰ আগত যাতে ফে’চবুক নোখোলে । পুৱা ৫ বজাৰ এলাৰ্ম টো দি বৰুৱাণী শুই পৰিল।\nট্ৰিং ট্ৰিং !! এলাৰ্ম ৰ শব্দ শুনি বৰুৱাণীয়ে বিচনাৰ পৰা উঠি এলাৰ্মটো বন্ধ কৰি চিঞৰিয়েই দিলে—হাই হাই পাঁচ পোন্ধৰ হ’ল । আজি বহুত দেৰি হ’ল! বৰুৱাণীয়ে লৰালৰিকৈ মুখ খন ধুই ,ঘৰটো সাৰি ,গাটো ধুই আহিল। গোঁসাই ঘৰত চাকিটো জ্ব্লাই পাকঘৰত সোমাল । গেছটো জ্ব্লাই এফালে দাইলৰ কুকাৰ আৰু এফালে গাখীৰৰ চচ্‌টো উঠাই দিলে । চিঞৰিয়েই মাতিলে—-হে’ৰা উঠা—চাহ হ’লেই,—মাজনী,বাবু উঠা—- ,৫ মিনিটত মুখ ধুই আঁহা—- য়’ৰ মিল্ক ইজ্ ৰেডী । দাইল হ’লেই—-এটা বাৰ্নাৰত ভাত আৰু এটাত আলুকেইটা কুকাৰত দি উঠাই দিলে । চাহ- গাখীৰ খাই দেউতাকে পেপাৰখন ল’লে আৰু সিহঁত দুটাইও ৰে’ডী হবলৈ গ’ল। বৰুৱাণীয়ে ঘড়ীটো চাই ল’লে—–৬ বাজিলেই !! ৭ বজাত বাছ আহিব —-ভাত পৰঠা হবগৈনে বাৰু !! দেৰি হোৱা গম পাই গিৰিয়েকেই আঠুৱা খুলি বিছনাখন পাৰি দিলে । ছোৱালীজনীয়ে সিহঁতৰ কোঠা-বিছনা নিজেই ঠিক কৰে। সেয়েহে সেইফালে বৰুৱনীয়ে চকু নিদিলেও হয়। বৰুৱাণীয়ে আলুকেইটা পিটিকি আটাখিনি মাৰি ল’লে। দাইল তেল মাৰি ভাজিখিনি গেছত উঠাই দিলে। মাজতে চিঞেৰিলে—মাজনী ৰে’ডী হ’লানে ??? পৰঠা চাৰিখন বেলি ল’লে। দাইলখিনি নমাই ফ্ৰাই-পেনখন উঠাই দিলে ।\nএনেতে মবাইটো বাজি উঠিল—-মা নমিতা মিচৰ ফোন । হেল্লৌ —কোৱা নমিতা, কি হ’ল পুৱাই ফোন কৰিলা যে!! “বৰুৱাণী বাইদেউ—আই এম্ ছৰী, এইটো সময়ত আপোনাক ডিষ্টাৰ্ব কৰাৰ বাবে । আজি মই স্কুল যোৱা অলপ পলম হব,লৰাটোৱে ভৰিত দুখ পালে ,ডাক্টৰক দেখুৱাই ঘৰত থৈ হে মই যাব পাৰিম—প্ৰিন্সিপাল ছাৰক কৈছিলোঁ। আপুনি যদি মোৰ ক্লাছৰ ৰোলকলটো কৰি দিয়ে ,বৰ ভাল পাম। ” হ’ব দিয়া মই কৰি দিম । (হে ভগৱান এনেয়েই দেৰি হৈছে তাতে আনৰ কামো মইয়েই কৰিব লাগিব । ) গেছটো ছিমত থৈছিলো কাৰণে ভাজিখিনি নজ্ব্লিল। ভাজিখিনি হ’লেই —মাজনী,বাবু ভাত খোৱাহি ।\nএনেতে কামকৰা মানুহজনী পালেহি । আহিয়েই—“বাইদেউ আজি মোৰ মূৰৰ বিষ ,ঘৰ মচিব নোৱাৰোঁ ।”—“ হ’ব দে যি পাৰ কৰ , এনেয়েই দেৰিকৈ আহিছ—-সোনকালে কাম খিনি কৰি যা ।” মূৰটো ৰাতিপুৱাৰ পৰা গৰম হৈ আছিল তাতে যেন আৰু গৰম কৰি দিলে কামকৰাজনীয়ে—–“এদিন ক’ব ককালৰ বিষ ,কাপোৰ ধুব নোৱাৰোঁ——এদিন ক’ব মূৰৰ বিষ,ঘৰ মচিব নোৱাৰোঁ—-এদিন ক’ব গা-বেয়া ,অসুবিধা !!! মই কিবা মানুহ নহয় নেকি মোৰ এইবোৰ নহয় নেকি? তথাপিও নিজৰ কাম বুলি সদায় কৰি নাযাওঁ নেকি ?” বৰুৱানীয়ে মুখৰ ভিতৰতে ভোৰ-ভোৰাই টেবুলত ভাত বাঢ়ি আকৌ এবাৰ দুয়োটাকে চিঞৰিলে—-। পৰঠাকেইখন সেকি এটা এটা আম্‌লেটটো ভৰাই, টিফিন কেইটা জেগাই জেগাই থৈ দিলে । পানীৰ ফ্লাক্স ,বটল কেইটাও সাজু কৰি দিলে । সিহঁতৰ ইতিমধ্যে খোৱা শেষ হৈছিল। এনেতে বাছৰ হৰ্ণ —-হে’ৰা ইহঁতক বাছত উঠাই দিয়া। সিহঁতক দুৱাৰৰ ওচৰলৈকে আগবঢ়াই বৰুৱাণীয়ে ড্ৰয়িং ৰূমটোৰ লগতে সিঁচৰতি হৈ থকা বস্তুবোৰ অলপ চকু ৰোৱা কৰি শাৰীখন পিন্ধি ল’লে । গিৰিয়েক আৰু নিজলৈকেও ভাত বাহি গিৰিয়েকক বিচাৰিলে —-নাই দেখোন ক’ত গ’ল মানুহটো!! হে’ৰা ক’ত গ’লা আজি নোযোৱা নেকি ? ভাত কেতিয়াবাই দিলোঁ । গৈছো —কম্পিউটাৰ ৰুমৰ পৰা মাত লগালে ! “হে ভগৱান তুমি আকৌ ফে’চবুক খুলি বহি আছা যে !! কি হৈছে তোমাৰ ?? লৰা-ছোৱালী কেইটাও ধ্বংশ হ’ব এতিয়া । এইখন চোৱা কেনে লাগিছে —–হা হা হা । ২০০ কেজি মান ওজনৰ ছোৱালী এজনীৰ ফটো এখন—- বন্ধু এজনে আপডে’ট দিছে । কিযে তোমাৰ বন্ধুবোৰ !! কোনোবা শকত বুলি হাঁহিব, কোনোবা ক্ষীণ বুলি হাঁহিব আৰু লগতে তুমিও হাঁহিছা । চাওঁ টাটা-ফ’ট’নটো মোক দিয়া—–দুকুৰি পাৰ হৈ গ’ল এতিয়াও তুমি নিজকে বেচেল’ৰ বুলি ভাবি আছা !!— আজৰি সময়ত কিবা এটা কৰিছা বেলেগ কথা,এতিয়া অফিচ যাব লাগে —-ভাত খোৱাহি আহা। বৰুৱাও সুৰসুৰকৈ আহি ভাতৰ টেবুলত বহিলহি—-“তুমি কি বুজিবা ফে’চবুকৰ মজা” মুখৰ ভিতৰতে ক’লে !! তুমি কিবা ক’লা ? নাই নাই ভাজি খন ভাল হৈছে—-ভাজিখন চেলেকি বৰুৱাই ক’লে । এইকন সময়তে কামকৰাজনীৰো কাম খতম । বাইদেউ হৈ গ’ল । অলপ সময় ৰ!— ভাত কেইটা খাই লওঁ ,আজি পৰঠা ভাজিছিলোঁ, এখন তোকো ভাজি দিম । বৰুৱাণীৰ কথা শুনি—“নালাগে বাইদেউ ,মই ঘৰলৈ যাওগৈ বৰকৈ মূৰ বিষাইছ।’’ বৰুৱাণীৰ বেয়াই লাগি গ’ল—-আই অ’ দেহি তাইৰ সঁচাই মূৰ বিষ হৈছে । ৰ ভাত কেইটামানকে খাই টেবলেত এটা খাই যা। তাইক ভাত দি বৰুৱানীয়ে দুৱাৰ খিৰিকি মাৰিবলৈ ধৰিলে। ইতিমধ্যে চাৰে আঠ বাজিছিল । বৰুৱা আৰু বৰুৱাণী একেলগে ওলাই যায়। বৰুৱাই বৰুৱানীক স্কুলত থৈ অফিচলৈ যায়গৈ । কাম কৰা বাই জনীয়ে পাকঘৰৰ কামবোৰ শেষ কৰি গ’ল গৈ । বৰুৱাই গাড়ী ষ্টাৰ্ট কৰি মাতি আছে—-হে’ৰা, সোনকাল কৰা মই দহ বজাত পালেগৈও হ’ব —–তুমিহে স্কুলত কথা শুনিবা ! বৰুৱানীয়ে গৈ থাকোতে চিন্তা কৰি গ’ল—-আজি-কালি স্কুলত পঢ়ুৱাওঁতে সাৱধান হব লাগিব, ষ্টুডেণ্ট আৰু গাৰ্জেন সমানে ছিৰিয়াছ হৈছে ।—- “হয়তো ময়ো ছিৰিয়াছ মোৰ ল’ৰা-ছোৱালীক লৈ।“ এইবাৰ মাজনীক পঢ়াত অলপ বেছি সময় দিবলৈ কব লাগিব । বাবুৰ গেইম খেলাটো কমাব লাগিব, সি ক্লাছ থ্ৰী যদিও এতিয়াৰ পৰা অলপ অলপ কৈ পঢ়াৰ সময় বঢ়াই নিলেহে মেট্ৰিকত কিবা এটা আশা কৰিব পৰা যাব ।“ হে’ৰা স্কুল পালোঁহি ! কি চিন্তা কৰি আহিছা ?” বৰুৱাৰ মাতত হে –অ’ নামো,—যোৱা –বাই।\nবৰুৱানীৰ স্কুলত আকৌ একে ব্যস্ততা । তেওঁক সহজ পাই দুটামান ক্লাছ বেছিকৈ কৰিবলৈ দিয়ে । কিন্তু বৰুৱানীয়ে পঢ়ুওৱাত যথেষ্ট কষ্ট কৰে ,ল’ৰা-ছোৱালী বোৰক নিজৰ দৰে জ্ঞান কৰে । স্কুলত থকা সময়খিনি তেওঁৰ ঘৰ খনৰ চিন্তাই আমনি দি থাকে । ছুটিৰ পিচত বৰুৱানী সোনকালে ঘৰ পাবহি লাগে কাৰণ ছোৱালীজনী টিউচনলৈ যায় চাৰি বজাত ,ল’ৰাটোকো শুৱাব লাগে এঘণ্টা নুশুলে গধূলিতে আমনি কৰে । ইয়াৰ পিচত গধূলি ছয় বজালৈকে বৰুৱানীৰ নিজৰ সময় । এই সময় চোৱাত তেওঁ ফোন কৰি আত্মীয়ৰ খবৰ লয় ,ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ ঘৰলৈ গৈ খা-খবৰ লয় ,মহিলা সমিতিৰ মিটিং থাকিলে তালৈও যায় ,ঘৰুৱা বজাৰ থাকিলে সেইবিলাক কৰে ইত্যাদি ইত্যাদি। কিন্তু ছয় বজাৰ লগে লগে সকলো আহি ঘৰ সোমাব লাগিব কাৰণ—- সেইটোৱেই এটা সময় যিটো সময়ত সকলোৱে মিলি চাহ-গাখীৰ খায় আৰু দিনটোৰ কথাবোৰ আলোচনা কৰে । তাৰ পিচত সকলো নিজৰ নিজৰ কামত যায় । বৰুৱা যায় টিভিৰ ওচৰত বৰুৱানী যায় ল’ৰা-ছোৱালীৰ হ’মৱৰ্ক আৰু পঢ়া চাবলৈ লগতে নিজৰো কামত । ন বজাত পাক- ঘৰলৈ আহে আৰু ৰাতিৰ খাদ্যৰ লগতে পিছদিনাৰো জোগাৰ কৰে । এনেদৰে বৰুৱানীয়ে ঘৰখন সুন্দৰকৈ সম্ভালি আহিছে সকলোৰে প্ৰয়োজনলৈ মন দি ।\nচাবলৈ গ’লে বৰুৱানীৰ দৰে এগৰাকী মাইকী মানুহে ইচ্ছা কৰিলে কি কৰিব নোৱাৰে —ঘৰ-সংসাৰ,ল’ৰা-ছোৱালীৰ পঢ়া, বেমাৰ-আজাৰ লগতে চাকৰি কৰি ঘৰ খনক অলপ সহায় কৰা, ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ লগত সদ্ভাৱ, মেলে-মিটিঙে নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰকাশ কৰি সকলো দিশতে সামঞ্জস্য ৰাখি এটা আদৰ্শমূলক জীৱন উপভোগ কৰিব পাৰে ।\nইজেলৰ আধৰুৱা ছবিখন (দীপাঙ্ক বৰা)\nkhub bhal hoise. bhaben saikiar galpo bor diba nowarine?


Power Crisis: অসমকে ধৰি দেশৰ কেইবাখনো ৰাজ্য অন্ধকাৰৰ গ্ৰাসত পৰাৰ আশংকা, APDCLৰ জাননী জাৰি– News18 Assam\nPower Crisis: অসমকে ধৰি দেশৰ কেইবাখনো ৰাজ্য অন্ধকাৰৰ গ্ৰাসত পৰাৰ আশংকা, APDCLৰ জাননী জাৰি\nমিত্ৰতা ভংগ হ'ল নেকি জাতীয় পৰিষদ আৰু ৰাইজৰ দলৰ? মৰিয়নিত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰ হৈ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰ লুৰিণজ্যোতি গগৈৰ\n»Power Crisis: অসমকে ধৰি দেশৰ কেইবাখনো ৰাজ্য অন্ধকাৰৰ গ্ৰাসত পৰাৰ আশংকা, APDCLৰ জাননী জাৰি\nUpdated:October 11, 2021, 6:25 PM IST\nগৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহৰ কয়লা মন্ত্ৰী প্ৰহ্লাদ যোশী আৰু শক্তি মন্ত্ৰীৰে জৰুৰী বৈঠক।\nLast Updated: October 11, 2021, 6:25 PM IST\nদেশৰ শক্তিখণ্ড ভয়ানক বিপৰ্যয়ৰ গ্ৰাসত পৰাৰ আশংকা প্ৰকাশ পাই থকাৰ সময়তে অসমৰো বিদ্যুৎ বিভাগে জাৰি কৰিলে জাননী। এই জাননী অনুসৰি দেশৰ তাপ-বিদ্যুৎ প্ৰকল্পসমূহত পৰ্যাপ্ত কয়লাৰ নাটনিৰ বাবে ৰাজ্যৰ বিদ্যুৎ খণ্ডও প্ৰভাৱিত হ'ব।\nৰাজ্যত বিদ্যুৎ খণ্ড অতি সংকটজনক অৱস্থাত থকাৰ কথা জানিবলৈ দি অসম শক্তি বিতৰণ কোম্পানী (Assam Power Distribution Company Limited)ৰ মুখ্য প্ৰবন্ধকে ৰাজ্যত লোড শ্বেডিং হ'ব বুলি বিজ্ঞাপনযোগে জাননী প্ৰকাশ কৰে। গতিকে সাৱধানতা তথা মিতব্যয়িতাৰে বিদ্যুৎ খৰচ কৰাৰ বাবে আহ্বান জনাইছে বিভাগটোৱে।\nউল্লেখ্য, অকল ভাৰতে নহয় বিশ্বজুৰি শক্তিখণ্ডত সংকট ঘনীভূত হোৱা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে। চীন, লেবাননত বিদ্যুতৰ সমস্যাৰ লগতে আমাৰ দেশৰ দিল্লী–পঞ্জাৱতো এনে সমস্যাক লৈ জাননী জাৰি কৰিছিল কেইদিনমান আগেয়ে। এতিয়া পূজাৰ মাজতে অসমকে ধৰি দেশৰ দিল্লী, পাঞ্জাৱ, ৰাজস্থান, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশকে ধৰি বহু কেইখন ৰাজ্য অন্ধকাৰত ডুব যোৱাৰ আশংকা আছে।\nআজি এই সংক্ৰান্তত আলোচনাৰ বাবে গৃহমন্ত্ৰী অমিত শ্বাহে জৰুৰীকালীনভাৱে কয়লা মন্ত্ৰী প্ৰহ্লাদ যোশী আৰু শক্তি মন্ত্ৰী আৰ কে সিঙৰ সৈতে বৈঠকত বহে।\nFirst published: October 11, 2021, 6:22 PM IST\n২৭ অক্টোবৰ ২০২১ঃ বুধবাৰটো কেনেদৰে যাব? আৰ্থিক দিশত কোন জাতিক–জাতিকাৰ শুভ, ৰাশিফলৰ সবিশেষ জানি লওক\n২৭ অক্টোবৰ ২০২১ঃ বুধবাৰটো কেনেদৰে যাব? কোন জাতিক–জাতিকাৰ শুভ?


মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদীপ হাজৰিকাক আক্ৰমণ! আটক ১ Prag News : Best Assamese News Channel, Latest Assam News Live Today , North East Breaking News\nমিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদীপ হাজৰিকাক আক্ৰমণ! আটক ১\nআমগুৰিঃ আমগুৰি সমষ্টিৰ বিধায়ক তথা মিত্ৰজোঁটৰ প্ৰাৰ্থী প্ৰদীপ হাজৰিকাক আক্ৰমণৰ চেষ্টা দুৰ্বৃত্তৰ। নিশা ৩৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত বিধায়কজনৰ গাড়ীত আক্ৰমণৰ চেষ্টা পাঁচজনীয়া দুৰ্বৃত্তৰ দলটোৰ। দুৰ্বৃত্তৰ দলটোৰ AS 03 H 1755 নম্বৰৰ ইণ্ডিকা গাড়ী খনেৰে বিধায়কৰ গাড়ীত খুন্দিওৱাৰ চেষ্টা চলায়।\nআৰু পঢ়িব পাৰিব : ‘ট্ৰাম্প বুদ্ধ’ : আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতিৰ নতুন অৱতাৰ\nবিধায়কৰ গাড়ীত খুন্দিয়াই প্ৰথমে পলায়ন কৰিছিল পাঁচজনীয়া দলটোৱে। চাৰিঙত ৰাইজৰ সহযোগত কৰায়ত্ত কৰা হয় দলটোক। গাড়ীখনৰ চাৰিজন দুৰ্বৃত্তই পলায়ন কৰে। গাড়ীসহ এজন দুৰ্বৃত্তক কৰায়ত্ত কৰে ৰাইজে। নিশাই ঘটনাস্থলীত গৌৰীসাগৰ আৰক্ষী উপস্থিত হৈ গাড়ীসহ দুবৃৰ্ত্তটোক আটক কৰে।\nগাড়ীত সুৰাৰ বটল, ৰ’ড উদ্ধাৰ হয়। ঘটনা সন্দৰ্ভত ইতিমধ্যে আৰক্ষীয়ে তদন্ত আৰম্ভ কৰিছে। আনহাতে অসম যুৱ পৰিষদে বিধায়ক প্ৰদীপ হাজৰিকাৰ নিৰাপত্তা অধিক কটকটীয়া কৰিবলৈ দাবী জনাইছে।


কোন হ'ব ভাৰতীয় এদিনীয়া ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক? ৰোহিত, ৰাহুলক কেন্দ্ৰ কৰি পুনৰ আৰম্ভ চৰ্চা... - Asomiya Pratidin - অসমীয়া প্ৰতিদিন | Highest Circulated Assamese News Paper & News Portal\nকোন হ’ব ভাৰতীয় এদিনীয়া ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক? ৰোহিত, ৰাহুলক কেন্দ্ৰ কৰি পুনৰ আৰম্ভ চৰ্চা…\nডিজিটেল ডেস্কঃ শেহতীয়াকৈ বহু বিতৰ্কৰ মাজেৰে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দল, বি চি চি আই আৰু দলটোৰ খেলুৱৈসকল আগবাঢ়িব লগীয়া হৈছে। অৱশ্যে এই বিতৰ্ক বি চি চি আইৰ নিজা সৃষ্টি। ভাৰতীয় টি-২০ দলৰ অধিনায়ক পদৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰাৰ পিছতে বি চি চি আইয়ে এদিনীয়া দলটোৰ অধিনায়ক পদৰ পৰাও বিৰাটক অপসাৰিত কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে সমগ্ৰ বিষয়টোৱে বিতৰ্কৰ সূচনা কৰিছিল। অধিনায়ক কোহলি আৰু বি চি চি আইৰ মূৰব্বী গাংগুলীৰ মন্তব্যৰ মাজত নাছি মিল।\nএক অনাকাংক্ষিত বিতৰ্কৰ মাজৰে দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণ কৰা ভাৰতীয় দলটোৱে ইতিমধ্যে প্ৰথমখন টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত টেষ্টৰ লগতে এদিনীয়া শৃংখলাতো অংশগ্ৰহণ কৰিব ভাৰতীয় দলটোৱে। কিন্তু তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে এতিয়াও ভাৰতীয় নিৰ্বাচকে এদিনীয়া দলটো ঘোষণা কৰা নাই।\nএদিনীয়া দলটোৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰা ৰোহিত শৰ্মা এতিয়াও দেশতেই আছে। তেওঁ টেষ্টত অংশগ্ৰহণ কৰা নাই। হেমষ্ট্ৰিঙৰ আঘাতৰ সমস্যাত ভূগি থকা ৰোহিত সম্পূৰ্ণৰূপে সুস্থ হৈ উঠা নাই। শেহতীয়াকৈ বি চি চি আইৰ সূত্ৰত প্ৰকাশিত খবৰ অনুসৰি ৰোহিতে আঘাতৰ পৰা সুস্থ নোহোৱাৰ বাবেই নিৰ্বাচকে এদিনীয়া দলটো ঘোষণা কৰা নাই।\nপ্ৰকাশতি খবৰ মতে বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীৰ পিছতেই এই সন্দৰ্ভত নিৰ্বাচক বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ কথা আছিল যদিও ৰোহিতৰ আঘাতৰ সমস্যাৰ বাবেই বৈঠক পিছুৱাই দিয়া হৈছিল। নিৰ্বাচকে ৰোহিতক এটা সুযোগ দিব বিচাৰিছিল। বৰ্তমান ৰোহিত ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট একাডেমীত অনুশীলন অব্যাহত ৰাখিছে। তেওঁ নিজকে ফিট কৰি তুলিবলৈ কষ্ট কৰি আছে।\nসেয়েহে বি চি চি আইৰ নিৰ্বাচকে ৰোহিতক এতিয়া ৩০ বা ৩১ ডিচেম্বৰলৈকে সময় দিবলৈ বিচাৰিছে। ব’ৰ্ডৰ নিৰ্বাচক কমিটীৰ বৈঠক ৩০ ডিচেম্বৰ বা ৩১ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত হ’ব আৰু তেতিয়াই ভাৰতীয় দলটো ঘোষণা কৰা হ’ব। কিন্তু আন এক সূত্ৰ অনুসৰি ব’ৰ্ডে কে এল ৰাহুলক দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ভাৰতীয় এদিনীয়া দলটোৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।\nঅৱশ্যে ৰোহিত শৰ্মাই ৩১ ডিচেম্বৰৰ ভিতৰত নিজকে সুস্থ হিচাপে প্ৰমাণিত কৰিব নোৱাৰিলেও যিহেতু এদিনীয়া শৃংখলাৰ বাবে বহু কেইটা দিন আছে, গতিকে তেওঁ ইচ্ছা কৰিলে ভাৰতীয় দলৰ লগত থাকি নিজকে সাজু কৰিব পাৰিব বুলিও প্ৰকাশ পাইছে। সেয়া যিয়েই নহওক বিতৰ্কৰ মাজেৰে দক্ষিণ আফ্ৰিকা ভ্ৰমণলৈ যোৱা ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলটো যাতে পুনৰ অধিনায়ক কেন্দ্ৰিক বিতৰ্কত সোমাই নপৰে তাকেই কামনা কৰিছে ভাৰতীয় ক্ৰিকেট অনুৰাগীয়ে।\nডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা অহা ছাত্ৰৰ দেহত কোভিড…\nআইভেটি ফাগুনী খাটনিয়াৰৰ বালিকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ সহকাৰী শিক্ষক গোলোক চন্দ্ৰ বৰাক বিদায় সম্বৰ্ধনা….


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - जुलाई 19\n২ বংশাবলি 34:1-33\n1. যোচিয়াই ৰজা হৈ শাসন ভাৰ লওঁতে তেওঁৰ বয়স আছিল আঠ বছৰ; তেওঁ যিৰূচালেমত একত্ৰিশ বছৰ কাল ৰাজত্ত্ব কৰিছিল।\n2. যিহোৱাৰ দৃষ্টিত যি ন্যায়, তেওঁ তাকে কৰিলে; তেওঁ নিজ ওপৰ পিতৃ দায়ুদৰ পথত চলিলে, তাৰ পৰা সোঁ কি বাওঁফালে নুঘুৰিলে।\n3. কিয়নো তেওঁৰ ৰাজত্ত্বৰ অষ্টম বছৰত তেওঁ অলপ বয়সীয়া হৈয়ো, তেওঁৰ ওপৰ পিতৃ দায়ুদৰ ঈশ্বৰক বিচাৰিবলৈ ধৰিলে৷ দ্বাদশ বছৰত, ওখ ঠাইবোৰ, আচেৰা মুৰ্ত্তিবোৰ আৰু কটা আৰু সাঁচত ঢলা প্ৰতিমাবোৰ গুচাই যিহূদা আৰু যিৰূচালেম শুচি কৰিবলৈ ধৰিলে।\n4. আৰু তেওঁৰ সাক্ষাতে লোকসকলে বাল দেৱতাৰ যজ্ঞবেদিবোৰ ভাঙি পেলালে; সেইবোৰতকৈ ওখ ঠাইত স্থাপন কৰা সূৰ্য্য-প্ৰতিমাবোৰকো তেওঁ কাটি পেলালে; আচেৰা মুৰ্ত্তিবোৰ আৰু কটা আৰু সাঁচত ঢলা প্ৰতিমাবোৰ ভাঙি গুড়ি কৰি, সেইবোৰৰ উদ্দেশ্যে বলিদান কৰাসকলৰ মৈদামৰ ওপৰত সেই ধুলিবোৰ ছটিয়াই পেলালে।\n5. আৰু তেওঁ পুৰোহিতসকলৰ হাড়বোৰ তেওঁলোকৰ যজ্ঞবেদিৰ ওপৰত দগ্ধ কৰিলে আৰু যিহূদা আৰু যিৰূচালেম শুচি কৰিলে।\n6. আৰু তেওঁ মনচিৰ, ইফ্ৰয়িমৰ আৰু চিমিয়োনৰ নগৰে নগৰে নপ্তালীলৈকে সকলো ফালে তেওঁলোকৰ উচ্ছন্ন হোৱা ঠাইত সেইদৰে কৰিলে।\n7. তেওঁ যজ্ঞবেদিবোৰ ভাঙিলে, আচেৰা মুৰ্ত্তিবোৰ আৰু কটা-প্ৰতিমাবোৰ গুড়ি কৰিলে আৰু ইস্ৰায়েল দেশৰ সকলো ঠাইৰ আটাইবোৰ সূৰ্য্য-প্ৰতিমাবোৰ কাটি পেলালে৷ তাৰ পাছত যিৰূচালেমলৈ উলটি আহিল।\n8. তেওঁৰ ৰাজত্বৰ অষ্টাদশ বছৰত, দেশ আৰু গৃহ শুচি কৰাৰ পাছত, তেওঁ নিজ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ গৃহ মেৰামত কৰিবৰ বাবে অচলিয়াৰ পুত্ৰ চাফনক, নগৰৰ অধ্যক্ষ মাচেয়াক আৰু যোৱাহজৰ পুত্ৰ যোৱাহ ইতিহাস লিখকক পঠিয়ালে।\n9. এই হেতুকে তেওঁলোকে প্ৰধান পুৰোহিত হিল্কিয়াৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু ঈশ্বৰৰ গৃহলৈ অনা ৰূপ অৰ্থাৎ লেবীয়া দুৱৰীসকলে মনচি ইফ্ৰয়িম আদি ইস্ৰায়েলৰ অৱশিষ্ট লোকৰ পৰা, গোটেই যিহূদা আৰু বিন্যামীনৰ পৰা আৰু যিৰূচালেম নিবাসীসকলৰ পৰাও গোটোৱা সকলো ৰূপ তেওঁলোকে তেওঁলোকক শোধাই দিলে।\n10. তেওঁলোকে যিহোৱাৰ গৃহত নিযুক্ত থকা কাৰ্য চলাওঁতা সকলৰ হাতত তাক দিলে; পাছত কাৰ্য চলাওঁতা সকলে অৰ্থাৎ যিহোৱাৰ গৃহত কাম কৰাওঁতা লোকসকলে সেই গৃহ মেৰামত কৰিবৰ আৰু সুসজ্জিত কৰিবৰ বাবে তাক দিলে,\n11. অৰ্থাৎ মিস্ত্ৰি আদি ঘৰ সাজোঁতাসকলক কটা-শিল আৰু বৰগাৰ কাঠ কিনিবলৈ আৰু যিহূদাৰ ৰজাসকলে নষ্ট কৰা ঘৰ বোৰৰ বাবে চতি বনাবলৈ সেই ধন দিলে।\n12. আৰু সেই লোকসকলে বিশ্বাসীৰূপে কাৰ্য কৰিলে৷ আৰু মৰাৰীৰ সন্তান সকলৰ মাজৰ যহৎ আৰু ওবদিয়া এই দুজন লেবীয়া মানুহ তেওঁলোকৰ অধ্যক্ষ আছিল; আৰু কহাতৰ সন্তান সকলৰ মাজৰ জখৰিয়া, মচুল্লম আৰু বাদ্য বজোৱাত নিপুণ আন আন লেবীয়াসকল কাম চলাবৰ বাবে নিযুক্ত হৈছিল।\n13. তেওঁলোক ভাৰ বওঁতাসকলৰ অধ্যক্ষ আছিল আৰু সকলো বিধৰ কাম কৰোঁতা সকলক চলাইছিল; আৰু লেবীয়া সকলৰ মাজত কোনো কোনো লিখক, কোনো কোনো শাসনকৰ্ত্তা আৰু কোনো কোনো দুৱৰী আছিল।\n14. যিহোৱাৰ গৃহলৈ অনা ৰূপ তেওঁলোকে উলিওৱা সময়ত, হিল্কিয়া পুৰোহিতে মোচিয়ে দিয়া যিহোৱাৰ ব্যৱস্থা পুস্তকখন পালে।\n15. আৰু হিল্কিয়াই লিখক চাফনক উত্তৰ দি ক’লে, “মই যিহোৱাৰ গৃহত ব্যৱস্থা পুস্তকখন পালোঁ।” পাছত হিল্কিয়াই সেই ব্যৱস্থা পুস্তকখন চাফনক দিলে।\n16. চাফনে আকৌ সেই ব্যৱস্থা পুস্তকখন ৰজাৰ গুৰিলৈ লৈ গ’ল আৰু ৰজাৰ আগত বাতৰি দি ক’লে, “আপোনাৰ এই দাসবোৰক আদেশ কৰা সকলো কাৰ্য তেওঁলোকে কৰি আছে৷\n17. আৰু আপোনাৰ এই দাসবোৰে যিহোৱাৰ গৃহত পোৱা সকলো ধন চন্দুকৰ পৰা ঢালি, কাৰ্য্যাধ্যক্ষ আৰু কাম কৰোঁতা সকলৰ হাতত দিলে।”\n18. পুনৰ লিখক চাফনে ৰজাক জনালে, বোলে, “পুৰোহিত হিল্কিয়াই মোক এখন পুস্তক দিলে।” তেতিয়া চাফনে ৰজাৰ আগত তাক পাঠ কৰিবলৈ ধৰিলে।\n19. তেতিয়া ৰজাই ব্যৱস্থাৰ বাক্যবোৰ শুনা মাত্ৰকে নিজৰ কাপোৰ ফালিবলৈ ধৰিলে।\n20. আৰু ৰজাই হিল্কিয়াক, চাফনৰ পুত্ৰ অহীকামক, মীখাৰ পুত্ৰ আব্দোনক, লিখক চাফনক আৰু ৰজাৰ দাস অচায়াক এই আজ্ঞা কৰিলে বোলে,\n21. “তোমালোকে গৈ মোৰ আৰু ইস্ৰায়েল আৰু যিহূদাৰ মাজত অৱশিষ্ট থকা লোকসকলৰ বাবে পোৱা এই পুস্তকখনৰ বাক্যৰ বিষয়ে যিহোৱাৰ মোৰ বাবে থকা তেওঁৰ কি ইচ্ছা সেই বিষয়ে সোধাগৈ; কিয়নো আমাৰ ওপৰত যিহোৱাই বৰষোৱা ক্ৰোধ অতিশয় ডাঙৰ; কাৰণ ওপৰ-পিতৃসকলে এই পুস্তকত লিখা কোনো বাক্য অনুসাৰে কাম কৰিবৰ অৰ্থে যিহোৱাৰ বাক্য পালন নকৰিলে।”\n22. পাছত হিল্কিয়া আৰু ৰজাই আদেশ কৰা সেই লোকসকল হস্ৰাৰ নাতি তকহঁতৰ পুত্ৰ বস্ত্ৰ-ভঁৰালী চল্লুমৰ ভাববাদীনী হুল্দাৰ ওচৰলৈ গ’ল; সেই সময়ত তেওঁ যিৰূচালেমৰ দ্বিতীয় ভাগত নিবাস কৰিছিল; আৰু তেওঁলোকে সেই বিষয়ে তেওঁক ক’লে।\n23. তাতে তেওঁ তেওঁলোকক ক’লে, “ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘মোৰ ওচৰলৈ তোমালোকক পঠোৱা জনক কোৱাগৈ,\n24. “যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘চোৱা, মই এই ঠাই আৰু ইয়াৰ নিবাসীসকলৰ ওপৰত অমঙ্গল ঘটাম, অৰ্থাৎ যিহূদাৰ ৰজাৰ আগত যি পুস্তক পঢ়া হ’ল, তাৰ মাজত লিখা সকলো শাও লৈ আনিম;\n25. কাৰণ নিজ নিজ হাতেৰে কৰা সকলো কৰ্মৰ দ্বাৰাই মোক বেজাৰ দিবলৈ, তেওঁলোকে মোক ত্যাগ কৰি ইতৰ দেৱতাবোৰৰ উদ্দেশ্যে ধূপ জ্বলালে, এতেকে এই ঠাইৰ ওপৰত মোৰ ক্ৰোধাগ্নি বৰষোৱ যাব, নুমুৱা নাযাব।’”\n26. কিন্তু যিহোৱাৰ ইচ্ছা সুধিবলৈ তোমালোকক পঠোৱা যিহূদাৰ ৰজাৰ আগত এই কথা ক’বা, “ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই এই কথা কৈছে, ‘তুমি যি যি বাক্য শুনিলা সেইবোৰৰ বিষয়ে মোৰ কথা এই,\n27. এই ঠাই আৰু ইয়াৰ নিবাসীসকলৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ যি বাক্য, তাক তুমি শুনা মাত্ৰকে ঈশ্বৰৰ আগত তোমাৰ মন কোমল কৰিলা, ঈশ্বৰৰ সাক্ষাতে নিজকে নম্ৰ কৰিলা আৰু নিজ কাপোৰ ফালি মোৰ আগত ক্ৰন্দন কৰিলা আৰু মইয়ো তোমাৰ কথা শুনিলো’ - এয়াই হৈছে যিহোৱাৰ ঘোষণা।\n28. ‘চোৱা, মই তোমাৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ লগত তোমাক নিম আৰু তোমাক শান্তিৰে তোমাক মৈদামলৈ নিয়া হ’ব; আৰু মই এই ঠাই আৰু ইয়াৰ নিবাসীসকলৰ ওপৰত যিবোৰ অমঙ্গল ঘটাম, সেইবোৰৰ একোকে তোমাৰ চকুৱে নেদেখিব’।” পাছত তেওঁলোকে উলটি আহি ৰজাক এই বাতৰি দিলে।\n29. তাৰ পাছত ৰজাই মানুহ পঠিয়াই যিহূদা আৰু যিৰূচালেমৰ বৃদ্ধ লোকসকলক গোট খোৱালে।\n30. তাতে ৰজাই যিহূদাৰ আটাইলোক, যিৰূচালেম নিবাসীসকলক, পুৰোহিতসকল, লেবীয়াসকল আৰু সৰু-বৰ সমুদায় প্ৰজাক লগত লৈ যিহোৱাৰ গৃহলৈ উঠি গ’ল; আৰু যিহোৱাৰ পৰা পোৱা নিয়ম-পুস্তকখনৰ সকলো বাক্য ৰজাই লোকসকলক পঢ়াই শুনুৱালে।\n31. পাছত ৰজাই নিজৰ ঠাইত থিয় হৈ যিহোৱাৰ পাছত চলিবলৈ আৰু সকলো মনেৰে আৰু সকলো প্ৰাণেৰে, তেওঁৰ আজ্ঞা, সাক্ষ্য বাক্য আৰু বিধিবোৰ পালন কৰিবলৈ আৰু সেই পুস্তকখনত লিখা নিয়মটিৰ বাক্য অনুসাৰে কাম কৰিবলৈ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে এটি নিয়ম কৰিলে।\n32. আৰু যিৰূচালেম আৰু বিন্যামীনৰ যিমান লোক উপস্থিত আছিল, তেওঁ সেই সকলোকে নিয়মটি পালন কৰিবলৈ প্ৰতিজ্ঞা কৰালে; তাতে যিৰূচালেমৰ নিবাসীসকলে তেওঁলোকৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ ঈশ্বৰৰ নিয়মটিৰ অনুসাৰে কাৰ্য কৰিলে।\n33. যোচিয়াই ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে অধিকাৰ কৰা সকলো দেশৰ পৰা আটাই ঘিণ লগা বস্তুবোৰ দুৰ কৰিলে আৰু ইস্ৰায়েলৰ মাজত থকা সকলো লোকক ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ আৰাধনা কৰালে। তেওঁলোকে তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো কালত তেওঁলোকৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ পাছত চলিবলৈ নেৰিলে।\n২ বংশাবলি 35:1-27\n1. পাছত যোচিয়াই যিৰূচালেমত যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব পালন কৰিলে; আৰু লোকসকলে প্ৰথম মাহৰ চতুৰ্দ্দশ দিনত নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ ভেড়া বলি দিলে।\n2. তেওঁ পুৰোহিত সকলক তেওঁলোকৰ নিজ নিজ কৰিব লগীয়া কামত লগালে আৰু যিহোৱাৰ গৃহৰ সেৱকীয়া কাম কৰিবলৈ তেওঁলোকক আস্বাস দিলে।\n3. আৰু যি লেবীয়াসকল গোটেই ইস্ৰায়েলৰ শিক্ষক আৰু যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে পবিত্ৰ লোক আছিল, তেওঁলোকক তেওঁ ক’লে, “ইস্ৰায়েলৰ ৰজা দায়ূদৰ পুত্ৰ চলোমনে নিৰ্ম্মাণ কৰা গৃহত তোমালোকে পবিত্ৰ চন্দুকটো ৰাখা৷ তোমালোকে নিজৰ কান্ধত আৰু ইয়াক চাৰিওঁফালে ভাৰ বৈ থাকিব নালাগিব৷ এতিয়া তোমালোকে তোমালোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ স্তুতি আৰাধনা কৰা আৰু তেওঁৰ প্ৰজা ইস্ৰায়েল লোকসকলৰ সেৱা কৰা।\n4. আৰু তোমালোকে নিজ নিজ পিতৃ-বংশ অনুসাৰে, ইস্ৰায়েলৰ ৰজা দায়ূদে লিখা আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ চলোমনে লিখাৰ দৰে পালক্ৰমে নিজক সংগঠিত কৰা।\n5. আৰু তোমালোকৰ ভাই প্ৰজাসকলৰ পিতৃ-বংশৰ অংশ অনুসাৰে তোমালোক পবিত্ৰ স্থানত থিয় হোৱা; লোকসকলৰ প্ৰত্যেক অংশৰ বাবে লেবীয়াসকলৰ পিতৃ-বংশৰ এক এক অংশ হ’ব।\n6. তোমালোকে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ ভেড়া বলি দিয়া আৰু নিজক শুচি কৰা৷ মোচিৰ দ্বাৰাই কোৱা যিহোৱাৰ বাক্য অনুসাৰে কাৰ্য কৰিবলৈ নিজৰ ভাইসকলৰ বাবে আয়োজন কৰা।”\n7. যোচিয়াই উপস্থিত হোৱা প্ৰজাসকলৰ সকলোকে কেৱল নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ বলিদানৰ অৰ্থে জাকৰ পৰা লেখৰ ত্ৰিশ হাজাৰ ভেড়া আৰু ছাগলী পোৱালি দিলে৷ আৰু তাৰ বাহিৰে তিনি হাজাৰ ভতৰা দিলে; এই সকলোকে ৰজাৰ সম্পত্তিৰ পৰা দিয়া হ’ল।\n8. আৰু তেওঁৰ প্ৰধান লোকসকলে ইচ্ছা মনেৰে লোকসকলক, পুৰোহিতসকলক আৰু লেবীয়াসকলক উৎসৰ্গ কৰিবৰ অৰ্থে পশু দান কৰিলে, বিশেষকৈ হিল্কিয়া, জখৰিয়া আৰু যিহীয়েল, ঈশ্বৰৰ গৃহৰ এই অধ্যক্ষ কেইজনে পুৰোহিতসকলক নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ বলিদানৰ অৰ্থে দুই হাজাৰ ছশ ভেড়া ও ছাগলী পোৱালি আৰু তিনিশ ষাঁড় দিলে।\n9. আৰু লেবীয়াসকলৰ অধ্যক্ষ কননিয়া আৰু তেওঁৰ দুজন ভায়েক চময়িয়া আৰু নথনেল আৰু হচবিয়া, যিয়ীয়েল অাৰু যোজাবদ, তেওঁলোকে লেবীয়াসকলক নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ বলিদানৰ অৰ্থে পাঁচ হাজাৰ ভেড়া ও ছাগলী পোৱালি আৰু পাঁচশ ভতৰা দিলে।\n10. এইদৰে সেৱকীয়া কাৰ্যৰ ঠিক ঠাক হোৱাত, ৰজাৰ আজ্ঞা অনুসাৰে পুৰোহিতসকল নিজ নিজ ঠাইত আৰু লেবীয়াসকল নিজ নিজ পাল অনুসাৰে থিয় হ’ল।\n11. পাছত নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ আটাই বলি দিয়া হ’ল, পুৰোহিতসকলে তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰা তেজ লৈ ছটিয়ালে আৰু লেবীয়াসকলে পশুবোৰৰ ছাল বখলিয়ালে।\n12. মোচিৰ পুস্তকত লিখাৰ দৰে, যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গ কৰিবৰ অৰ্থে তেওঁলোকে প্ৰজাসকলৰ পিতৃ-বংশবোৰৰ অংশ অনুসাৰে সকলোকে দিবৰ কাৰণে, দগ্ধ কৰিবলগীয়া ভাগ এৰুৱাই ল’লে আৰু ষাঁড়বোৰকো সেই একে দৰেই কৰিলে।\n13. পাছত তেওঁলোকে বিধিমতে নিস্তাৰ-পৰ্ব্বৰ বলি খৰিকাত লগাই জুইত দিলে৷ কিন্তু পবিত্ৰীকৃত হিচাপে আন পশুৰ মাংস কেৰাহীত, টৌত আৰু জকাত সিজালে আৰু সকলো লোকক লৰালৰিকৈ বাঁটি দিলে।\n14. পাছত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ বাবে আৰু পুৰোহিতসকলৰ বাবে আয়োজন কৰিলে; কিয়নো হাৰোণৰ সন্তান পুৰোহিতসকলে হোম-বলিৰ তেজাল অংশ পোৰোঁতে ৰাতিলৈকে লাগি থাকিব লগীয়া হৈছিল৷ এইদৰে লেবীয়াসকলে নিজৰ আৰু হাৰোণৰ সন্তান পুৰোহিতসকলৰ বাবে আয়োজন কৰিলে।\n15. আৰু দায়ুদ, আচফ, হেমন আৰু ৰজাৰ দৰ্শক যিদূথূনে আজ্ঞা কৰাৰ দৰে আচফৰ সন্তান গায়ক সকল নিজ নিজ ঠাইত আছিল আৰু দুৱৰীসকল প্ৰত্যেক দুৱাৰত আছিল; নিজ নিজ কাম এৰি যাবলৈ তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন নহ’ল, কিয়নো তেওঁলোকৰ লেবীয়া ভাইসকলে তেওঁলোকৰ বাবে আয়োজন কৰিছিল।\n16. এইদৰে ৰজা যোচিয়াৰ আজ্ঞা অনুসাৰে নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব পালন কৰিবলৈ আৰু যিহোৱাৰ যজ্ঞবেদীৰ ওপৰত হোম ৰাখিবলৈ যিহোৱাৰ সকলো সেৱকীয়া কাম সেই দিনাই পৰিপাটিকৈ কৰা হ’ল।\n17. এই কাৰণে উপস্থিত থকা ইস্ৰায়েলৰ সন্তান সকলে সেই সময়ত নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব কৰিলে আৰু তাৰ পাছত সাত দিনলৈকে খমীৰ নিদিয়া পিঠাৰ উৎসৱ পালন কৰিলে।\n18. চমূৱেল ভাববাদীৰ দিনৰে পৰা ইস্ৰায়েলত এনে ধৰণৰ নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব কেতিয়াও পালন কৰা নাছিল; আনকি যোচিয়া, পুৰোহিসকল, লেবীয়াসকল, উপস্থিত হোৱা গোটেই যিহূদা আৰু ইস্ৰায়েলৰ লোকসকল আৰু যিৰূচালেম-নিবাসীসকলে যেনেকৈ নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব পালন কৰিছিল, ইস্ৰায়েলৰ কোনো ৰজাই তেনেকৈ পালন কৰা নাছিল।\n19. যোচিয়াৰ ৰাজত্বৰ অষ্টাদশ বছৰলৈকে এই নিস্তাৰ-পৰ্ব্ব পালন কৰা হ’ল।\n20. এই সকলোৰে পাছত যোচিয়াই মন্দিৰৰ শৃংখলা আনি ঠিক কৰাত, মিচৰৰ ৰজা নখোৱে ফৰাৎ নদীৰ ওচৰত থকা কৰ্কমীচত যুদ্ধ কৰিবলৈ আহিল, আৰু যোচিয়াই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ যাত্ৰা কৰিলে।\n21. কিন্তু নখোৱে তেওঁৰ দূত পঠিয়াই কৈ পঠিয়ালে, বোলে, “হে যিহূদাৰ ৰজা, তোমাৰ লগত মোৰ কি সম্পৰ্ক আছে? মই আজি তোমাৰ বিৰুদ্ধে অহা নাই; কিন্তু যি বংশৰ লগত মোৰ ৰণ হ’ব, তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আহিছোঁ৷ আৰু ঈশ্বৰে মোক ইয়াক বেগাই কৰিবলৈ আজ্ঞা দিলে, মোৰ লগত থকা ঈশ্বৰে তোমাক বিনষ্ট নকৰিবৰ বাবে, তেওঁলৈ হস্তক্ষেপ কৰাৰ পৰা তুমি ক্ষান্ত হোৱা।”\n22. তথাপি যোচিয়াই তেওঁৰ পৰা বিমুখ হ’বলৈ অমান্তি হ’ল৷ তেওঁৰ লগত যুদ্ধ কৰিবলৈ তেওঁ ছদ্মবেশ ধৰিলে৷ ঈশ্বৰৰ মুখৰ পৰা ওলোৱা যি বাক্য নখোৱে কৈছিল, সেই কথা তেওঁ নুশুনিলে; সেই কাৰণে তেওঁ মগিদ্দোৰ উপত্যকাত যুদ্ধ কৰিবলৈ গ’ল।\n23. তাতে ধনুৰ্দ্ধৰসকলে ৰজা যোচিয়ালৈ কাঁড় মাৰি আঘাত কৰিলে, তেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ দাসবোৰক ক’লে, “মোক আঁতৰাই নিয়া; কিয়নো মই বেয়াকৈ আঘতপ্ৰাপ্ত হলোঁ।”\n24. তেতিয়া তেওঁৰ দাসবোৰে ৰথৰ পৰা তেওঁক উলিয়াই তেওঁৰ ওপৰেঞ্চি ৰথ এটাত তুলি দিলে৷ তেওঁলোকে তেওঁক যিৰূচালেমলৈ আনিলে, য’ত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল৷ তেওঁৰ ওপৰ-পিতৃসকলৰ মৈদামবোৰত তেওঁক মৈদাম দিয়া হ’ল। পাছত সমুদায় যিহূদা আৰু যিৰূচালেমে যোচিয়াৰ কাৰণে শোক কৰিলে।\n25. আৰু যিৰিমিয়াই যোচিয়াৰ বাবে বিলাপ কৰিলে; তাতে সকলো গায়ক আৰু গায়িকাই নিজ নিজ বিলাপত যোচিয়াৰ বিষয়ে গান কৰে, আজিলৈকে সেই গান চলি আছে৷ তেওঁলোকে তাকে ইস্ৰায়েলত দৈনন্দিন পালন কৰিবলগীয়া এক নিয়ম কৰিলে; আৰু চোৱা, সেয়ে বিলাপ-পুস্তকখনত লিখা আছে।\n26. যোচিয়াৰ অৱশিষ্ট বৃত্তান্ত, যিহোৱাৰ ব্যৱস্থাত লিখামতে কৰা তেওঁৰ উত্তম কাৰ্যবোৰ\n27. আৰু তেওঁৰ আদ্যোপান্ত বিৱৰণ ইস্ৰায়েলৰ আৰু যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস-পুস্তকখনত লিখা আছে।\n২ বংশাবলি 36:1-23\n1. পাছত দেশৰ লোকসকলে যোচিয়াৰ পুত্ৰ যিহোৱাহজক লৈ যিৰূচালেমত তেওঁৰ পিতৃৰ পদত ৰজা পাতিলে।\n2. যোৱাহজে তেইশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ, যিৰূচালেমত তিনি মাহ ৰাজত্ব কৰিলে।\n3. মিচৰৰ ৰজাই যিৰূচালেমত তেওঁক ৰজাৰ পদৰ পৰা আতৰাই, দেশৰ ওপৰত এশ কিক্কৰ ৰূপ আৰু এক কিক্কৰ সোণ দণ্ড কৰিলে।\n4. তাৰ পাছত মিচৰৰ ৰজাই তেওঁৰ ভায়েক ইলিয়াকীমক যিহূদা আৰু যিৰূচালেমৰ ওপৰত ৰজা পাতিলে, আৰু তেওঁৰ নাম সলাই যিহোয়াকীম ৰাখিলে। তেতিয়া তেওঁ ইলিয়াকীমৰ ককায়েক যোৱাহজক ধৰি মিচৰলৈ লৈ গ’ল।\n5. যিহোয়াকীমে পঁচিশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ, যিৰূচালেমত এঘাৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে৷ তেওঁ তেওঁৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে কু-আচৰণ কৰিলে।\n6. তেওঁৰ বিৰুদ্ধে বাবিলৰ ৰজা নবূখদনেচৰে আহি তেওঁক আক্ৰমণ কৰি বাবিললৈ লৈ যাবৰ বাবে তেওঁক শিকলিৰে বান্ধিলে।\n7. আৰু নবূখদনেচৰে যিহোৱাৰ গৃহৰ কিছু বস্তুও বাবিললৈ লৈ গৈ, বাবিলত নিজৰ মন্দিৰত ৰাখিলে।\n8. চোৱা, যিহোয়াকীমৰ অৱশিষ্ট বৃত্তান্ত, তেওঁ কৰা ঘিণলগা কাৰ্যবোৰ আৰু তেওঁত পোৱা দোষৰ কথা ইস্ৰায়েলৰ আৰু যিহূদাৰ ৰজাসকলৰ ইতিহাস-পুস্তকখনত লিখা আছে। পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ যিহোয়াখীন তেওঁৰ পদত ৰজা হ’ল।\n9. যিহোয়াখীনে ওঠৰ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ, যিৰূচালেমত তিনি মাহ দহ দিন ৰাজত্ব কৰিলে৷ তেওঁ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে কু-অচৰণ কৰিলে।\n10. পাছত বছৰৰ আৰম্ভণত নবূখদনেচৰ ৰজাই মানুহ পঠিয়াই, তেওঁক আৰু যিহোৱাৰ গৃহৰ মনমোহা বস্তুবোৰ বাবিললৈ অনালে আৰু যিহূদা অাৰু যিৰূচালেমৰ ওপৰত তেওঁৰ সম্বন্ধযুক্ত চিদিকিয়াক ৰজা পাতিলে।\n11. চিদিকিয়াই একৈশ বছৰ বয়সত ৰজা হৈ, যিৰূচালেমত এঘাৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰিলে।\n12. তেওঁ তেওঁৰ যিহোৱাৰ সাক্ষাতে কু-আচৰণ কৰিলে৷ তেওঁ যিহোৱাৰ বাক্য প্ৰকাশ কৰোঁতা ভাববাদী যিৰিমিয়াৰ আগত নিজকে নম্ৰ নকৰিলে।\n13. আৰু যি ৰজা নবূখদনেচৰে তেওঁক ঈশ্বৰৰ নামেৰে শপত কৰাইছিল, তেওঁ সেই ৰজাৰ অহিতে বিদ্ৰোহীও হ’ল৷ তেওঁৰ ডিঙি থৰ আৰু মন কঠিন কৰি ইস্ৰায়েলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱালৈ ঘূৰিবলৈ মান্তি নহ’ল।\n14. বিশেষকৈ পুৰোহিতসকলৰ মাজৰ প্ৰধান লোকসকলে আৰু প্ৰজাসকলে জাতিবোৰৰ আটাই ঘিণলগা কাৰ্যৰ দৰে অনেক সত্যলঙ্ঘন কৰিলে৷ আৰু যিহোৱাই যিৰূচালেমত যি গৃহ পবিত্ৰ কৰিছিল, তাক তেওঁলোকে অশুচি কৰিলে।\n15. তথাপি তেওঁলোকৰ ওপৰ পিতৃসকলৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই নিজ প্ৰজাসকললৈ আৰু নিজৰ নিবাসৰ ঠাইলৈ মৰম লাগি, অতি যত্নেৰে নিজৰ দূতবোৰক তেওঁলোকৰ গুৰিলৈ পঠিয়াই আছিল;\n16. কিন্তু তেওঁলোকে ঈশ্বৰৰ দূতবোৰক খেঁজেলিয়াইছিল, তেওঁৰ বাক্য তুচ্ছ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ভাববাদীসকলক সিয়াৰিছিল, সেয়েহে শেষত যিহোৱাৰ ক্ৰোধ নিজ প্ৰজাসকললৈ জ্বলি উঠাত, তাক থমাব পৰা আৰু উপায় নাছিল।\n17. এই হেতুকে তেওঁ কলদীয়াসকলৰ ৰজাক তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আনিলে; তেওঁ তেওঁলোকৰ ধৰ্মধামত তেওঁলোকৰ ডেকাসকলৰ তৰোৱালেৰে বধ কৰিলে, যুৱক কি যুৱতী, বৃদ্ধ কি অতি লুৰলুৰিয়া বুঢ়া, কালৈকো দয়া নকৰিলে, ঈশ্বৰে তেওঁৰ হাতত সকলোকে শোধাই দিলে।\n18. আৰু তেওঁ ঈশ্বৰৰ গৃহৰ সৰু বৰ সকলো বস্তু আৰু যিহোৱাৰ গৃহৰ বহুমূল্য দ্ৰব্য আৰু ৰজাৰ ও তেওঁৰ প্ৰধান লোকসকলৰ বহুমূল্য দ্ৰব্য, এই আটাইবোৰ বাবিলললৈ লৈ গ’ল।\n19. আৰু তেওঁৰ লোকসকলে ঈশ্বৰৰ গৃহ পুৰি ভষ্ম কৰিলে, যিৰূচালেমৰ গড় ভাঙিলে, তাৰ আটাই অট্টালিকাবোৰ জুইৰে পুৰি পেলালে আৰু তাত থকা সকলো মনোহৰ পাত্ৰবোৰ নষ্ট কৰিলে।\n20. আৰু তৰোৱালৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলক তেওঁ বাবিলললৈ লৈ গ’ল৷ তাতে পাৰস্য ৰাজ্য স্থাপন নোহোৱালৈকে, সেই লোকসকলক ৰজাৰ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰৰ দাস হৈ থাকিল৷\n21. যিৰিমিয়াৰ মুখে কোৱা যিহোৱাৰ বাক্য সাম্ফল কৰিবৰ অৰ্থে, দেশে নিজৰ ভোগ কৰিব লগীয়া বিশ্ৰাম-কাল ভোগ নকৰিলে অৰ্থাৎ লোকসকল তেওঁৰ আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলৰ দাস হৈ থাকিল৷ সত্তৰ বছৰ পূৰ কৰিবলৈ দেশ নিজৰ উচ্ছন্ন হোৱা সকলো কালত বিশ্ৰাম ভোগ কৰিলে।\n22. পাছত পাৰস্যৰ ৰজা কোৰচৰ ৰাজত্বৰ প্ৰথম বছৰত, যিৰিমিয়াৰ দ্বাৰাই কোৱা যিহোৱাৰ বাক্যৰ সিদ্ধিৰ বাবে, যিহোৱাই পাৰস্যৰ কোৰচ ৰজাৰ মন উদগালে৷ তেওঁ নিজৰ ৰাজ্যৰ সকলো ফালে ঘোষণা কৰি আৰু জাননী লিখি, এই আজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিলে৷ তেওঁ ক’লে,\n23. “পাৰস্যৰ ৰজা কোৰচে এই কথা কৈছে: স্বৰ্গৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাই পৃথিৱীৰ সকলো ৰাজ্য মোক দান কৰিলে৷ তেৱেঁই যিহূদা দেশৰ যিৰূচালেমত তেওঁৰ বাবে এটা গৃহ নিৰ্ম্মাণ কৰিবলৈ মোক ভাৰ দিলে। তেওঁৰ সকলো প্ৰজাসকলৰ মাজৰ যি কোনো লোক তোমালোকৰ মাজত আছে, তেওঁৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা তেওঁৰ লগত থাকক৷ আৰু সেই দেশলৈ তেওঁ উঠি যাওঁক।”\n1. হে যিহোৱা, মোৰ কথালৈ কাণ দিয়া, মোক উত্তৰ দিয়া; কিয়নো মই দুখী আৰু দৰিদ্ৰ।\n2. মোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰা; কিয়নো মই তোমাৰ ভক্ত; তুমিয়েই মোৰ ঈশ্বৰ; তোমাৰ ওপৰত ভাৰসা কৰা দাসক তুমি পালন কৰা।\n3. হে প্ৰভু, মোক কৃপা কৰা; কিয়নো ওৰে দিনটো মই তোমাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰি আছোঁ।\n4. তোমাৰ দাসৰ মনত আনন্দ দান কৰা; কিয়নো হে প্ৰভু, মই মোৰ প্রাণ তোমালৈ তুলি ধৰিছোঁ।\n5. হে প্ৰভু, তুমি মঙ্গলময় আৰু ক্ষমাদানকাৰী; তোমাৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰা সকলৰ প্রতি তুমি দয়াৰে পৰিপূর্ণ।\n13. যি জনে দৰিদ্ৰ লোকৰ কাতৰোক্তি নুশুনে, সেই জন যেতিয়া কান্দিব, তেতিয়া কোনেও নুশুনিব।\n14. গুপ্ত উপহাৰ ক্রোধ শান্ত কৰে, আৰু গোপন উপহাৰে প্ৰচণ্ড ক্ৰোধৰ পৰা আঁতৰায় ৰাখে।\n13. তেতিয়া পৌলে উত্তৰ দিলে, “আপোনালোকে কান্দি কান্দি মোৰ হৃদয় বিদাৰি, কি কৰিব বিছাৰিছে? কিয়নো মই প্ৰভু যীচুৰ নামৰ কাৰণে, যিৰূচালেমত কেৱল বান্ধ খাবলৈ নহয়, মৰিবলৈকো যুগুত হৈ আছোঁ।”\n14. তাতে পৌলে আমাৰ কথা গ্রহণ কৰিবলৈ নিবিচৰাত, আমি ক্ষান্ত হলোঁ আৰু কলোঁ, “প্ৰভুৰ যি ইচ্ছা সেয়ে হওক।”


আয়কৰ কেতিয়া দিব নালাগে? — বিকাশপেডিয়া\nমূল পৃষ্ঠা / সমাজ কল্যাণ / বিত্তীয় অন্তৰ্ভূক্তি / বিত্তীয় সাক্ষৰতা / আয়কৰ কেতিয়া দিব নালাগে?\nআয়কৰ কেতিয়া দিব নালাগে?\nবিদেশৰ বেছিভাগ দেশতে সকলোৱে আয়কৰ দিব লাগে। আৰ্জন কৰিলেই এটা অংশ চৰকাৰে পায়। আমেৰিকাত বছৰে ২০ হেজাৰ ডলাৰ পালেও আয়কৰ দিব লাগে আৰু ২০ কোটি ডলাৰ পালেও আয়কৰ দিব লাগে।\n: আমাৰ দেশত?\n: আমাৰ দেশত বছৰে ২ লাখ টকা অৰ্জন কৰিলে তেওঁলোকে আয়কৰ দিব নালাগে। কিন্তু বেংকত টকা থৈ দিলে যদি সুদ ১০ হেজাৰ টকাৰ বেছি হয় তেতিয়া আয়কৰ কাটি লয় ১০ শতাংশ।\n: তেনেহ’লে কি কৰিব লাগিব?\n: ডেকা মানুহে ’১৫ জি ফৰ্ম’ দিলে আৰু প্ৰধান নাগৰিকে ’১৫ এইচ ফৰ্ম’ দিলে আয়কৰ নাকাটে।\n: কিমান টকালৈকে আয়কৰ নাকাটে?\n: যেতিয়ালৈকে মানুহজনৰ আৰ্জন ২ লাখ নহয় আৰু প্ৰধান নাগৰিকৰ ক্ষেত্ৰত ২ লাখ ৫০ হেজাৰ নহয়।\n: তাতকৈ আয় বেছি হ’লে?\n: আয়কৰ কাটি ল’ব।\nবহুত মানুহে ভাবে যে তেওঁৰ আয় ২ লাখ ৫০ হেজাৰ বেছি হ’লেও যিহেতু ৮০ চি অনুসৰি আৰু এক লাখ টকাৰ ওপৰত আয়কৰ ৰেহাই পায়- গতিকে ১৫ জি বা ১৫ এইচ দিব পাৰি। কিন্তু প্ৰকৃততে যাৰ আয়কৰ সীমা ২ লাখ ৫০ হেজাৰৰ তলত তেওঁলোকেহে ’১৫ ডি’ আৰু ’১৫ এইচ’ দি সেই সুবিধা পাব পাৰে। নহ’লে ৰিটাৰ্ন দিয়াৰ সময়ত ৰিফাণ্ডৰ বাবে ব্যৱস্থা বিচাৰিব লাগিব। চৰকাৰৰ ঘৰৰ পৰা তেতিয়াহে হিচাপ কৰি টকা ফিৰৎ দিব।\nসম্পূৰ্ণ আয়কৰ দিব লাগে প্ৰতি বছৰে মাৰ্চৰ ভিতৰত। বছৰত চাৰিবাৰ আগতীয়া আয়কৰ জমা দিব লাগে। সেইটোৱে নিয়ম। বছৰৰ শেষত ৰিটাৰ্ন দিব লাগে আৰু সেই ৰিটাৰ্ন অনুসৰি যদি বেছি আয়কৰ দিয়া হয়- চৰকাৰে ফিৰাই দিয়ে। কম আয়কৰ জমা দিয়া হ’লে-সুদসহ দিবলগীয়া আয়কৰ চৰকাৰে বিচাৰে। সদায় নিয়মমতে আয়কৰ মাৰ্চৰ ভিতৰত দিয়া উচিত।\nআয়কৰ ৰেহাই নানাক্ষেত্ৰত পায়। পি এফ, পি পি এফ, ই এন এছ এ এছ, জীৱন বীমা, বেংকত ফিক্সড ডিপ’জিট, প্ৰবীণ নাগৰিকৰ বাবে জমা ৰাখিলে ৮০ চি চি ধাৰামতে ৰেহাই পায়।\nইয়াৰ উপৰি কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত বিশেষ আয়কৰ ৰেহাই দিয়া হয়- যদি মাক-দেউতাকৰ শুশ্ৰূষাৰ বাবে টকা খৰচ কৰে, নিজৰ বাবে স্বাস্থ্য বীমা লয়। গতিকে মানুহে স্বাস্থ্য বীমা লোৱা উচিত। ৮০ চি চি ৰ অধীনত এক লাখ টকা পৰ্য্যন্ত আয়কৰ ৰেহাই পায়। ইয়াৰ উপৰি স্বাস্থ্য বীমা ল’লে ১০ হেজাৰ টকাপৰ্য্যন্ত উপৰুৱাকৈ আয়কৰ ৰেহাই পোৱা যায়। (৮০ ডি ধাৰামতে) মাক-দেউতাকৰ শুশ্ৰূষাৰ বাবে এক লাখ পৰ্য্যন্ত পোৱা যায় আয়কৰ ৰেহাই (৮০ ডি ডি ধাৰাৰ অধীনত)। দান দিলে (৮০ জি ৰ অধীনত) ৫০ শতাংশ আয়কৰ ৰেহাই পায়।\nবৰ্তমান সময়ত যিবোৰ মানুহে মাহে ১৭,৫০০ টকা অৰ্জন কৰে তেওঁলোকে আয়কৰ দিব নালাগে। প্ৰবীণ নাগৰিকসকলে মাহে ২০,১৬০ টকা অৰ্জন কৰিলে আয়কৰ দিব নালাগে। প্ৰবীণ নাগৰিকসকলে মাহে ২০,১৬০ টকা অৰ্জন কৰিলে আয়কৰ দিব নালাগে। এই আৰ্জিত টকাৰ পৰা পি পি এফ, বীমা আদিত ১ লাখ টকা জমা থ’লে- ৮০ চি চি ধাৰামতে এক লাখ পৰ্য্যন্ত আয়কৰ ৰেহাই পাব পাৰে। গতিকে যদি এজন প্ৰবীণ নাগৰিকে প্ৰায় মাহে ৩০ হেজাৰ টকাও অৰ্জন কৰে তেনেহ’ল আয়কৰ দিব নালাগে। গতিকে হিচাপ কৰি খৰচ কৰিলে আৰু আৰু জমা কৰি গ’লে- এজন প্ৰবীণ নাগৰিকে বেছ ভালকৈ থাকিব পাৰে।\nএটা কথা মনত ৰাখিব লাগে-যিবোৰ মানুহে ৮০ বছৰ বয়সলৈকে জীয়াই থাকে তেওঁলোকে ৫ লাখ টকাকৈ বছৰে অৰ্জন কৰিলে আয়কৰ দিব নালাগে। এই আয়ৰ পৰা যদি এক লাখ টকা সঞ্চয় কৰে। পি পি এফ বা বেংকত পাঁচ বছৰৰ বাবে বা প্ৰবীণ নাগৰিকৰ সঞ্চয় প্ৰকল্পত ৬ লাখ টকা সঞ্চয় কৰিলেও আয়কৰ দিব নালাগে। গতিকে এজন প্ৰবীণ নাগৰিকে মাহে ৫০ হেজাৰ টকা অৰ্জন কৰিলেও আয়কৰ দিব নালাগে- যদি তেওঁ ৮০ বছৰীয়া হয়।\nগতিকে মনত ৰাখিব লাগিব সদায় কৰ দিয়া যুগুত। কৰ দিয়াতকৈও দৰকাৰী কথা হ’ল ৰিটাৰ্ন দিয়াটো। কিন্তু ৮০ বছৰীয়া হোৱাৰ পিচৰ বছৰ ৰিটাৰ্নো দিব নালাগে, কৰো দিব নালাগে যদিহে আয় পাঁচ লাখ অন্তত: হয়।\nএনে বয়সত প্ৰবীণ নাগৰিকসকলে আয়কৰবিহীন বণ্ড কিনা উচিত। এই বণ্ড কিনিলে ৮ শতাংশ সুদ পাব বছৰত। কিন্তু কোনো আয়কৰ দিব নালাগে। যিখিনি মানুহৰ আয় পাঁচ লাখৰ বেছি তেওঁলোকে আয়কৰবিহীন বণ্ড কিনিব পাৰে।\nলিখক: গৌতম প্ৰসাদ বৰুৱা, অসমীয়া প্ৰতিদিন।\nপৃষ্ঠাৰ মান নিৰ্ধাৰণ (55 ভোট দিয়ক)\nহিমাক্ষী বৰ্মন Feb 27, 2015 12:15 PM\nএই বিষয়টো পঢ়ি আয়কৰ কেতিয়া দিব লাগে আৰু ইয়াৰ বিষয়ে কিছু জানিলোঁ।\nপাঠ-১ ব্যক্তিগত বিত্তপৰিচয়\nপাঠ - ২ ব্যক্তিগত বিত্ত বিষয়ত দক্ষতা অৰ্জন\nপাঠ-৩ কৰ্মচাৰীৰ মজুৰি আৰু বেতন\nপাঠ-৪ এখন ঘৰ পৰিচালনা কৰা আৰু পৰিয়ালৰ উন্নয়ন\nপাঠ-৫ দীৰ্ঘম্যাদী বীমা আৰু বিনিয়োগসমূহ\nপাঠ-৬ পৰামৰ্শ আৰু সহায় বিচৰা\nপাঠ-৭ গ্ৰাম্যবাসী লোকৰ বাবে বিত্তীয় সামগ্ৰীসমূহ\nবিনিয়োগৰ পূৰ্বে যি কথা আপুনি জনা উচিত\n’৭২ ৰ নিয়ম আপুনি জানেনে?\nআয়-ব্যয় আৰু কৰ\n‘এন পি এছ’ ৰ আঁচনিৰে অৱসৰৰ পৰিকল্পনা কৰিবলৈ যাওঁতে\nটকা বিনিয়োগ ক'ত কৰিব\nনৱবৰ্ষৰ বিত্তীয় সংকল্প ল’লেনে?\nপ্ৰাণ চঞ্চল অৰ্থনীতিৰ আশাত সূচক বাঢ়িছে\nঅৱসৰ কালৰ খৰচ উলিয়াম কেনেকৈ?\nজীৱনত বীমাৰ প্ৰয়োজন কিমান?\nমূলধনী লাভৰ ওপৰত কৰ\nসৰ্বসাধাৰণৰ উন্নয়নৰ বাবে ৰাজহুৱা ধন কেনেকৈ আহে?\nসুৰক্ষিতভাৱে সঞ্চয় কৰিব পাৰি\nবিনিয়োগকাৰীৰ শিক্ষা আৰু সুৰক্ষা নিধি\nস্বাস্থ্যবীমা- এটি অৱলোকন\nজীৱন বীমাৰ বিষয়ে গ্ৰাহকৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কিছুকথা ।\nসঠিক বিত্তীয় পৰিকল্পনা\nপাব্লিক প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডৰ বিষয়ে জানিবলগীয়া ১০ টা কথা\nআপোনাৰ মন জাহাজৰ লংগৰ\nবেলেন্স্‌ড ফাণ্ডত বিনিয়োগ\nপ্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ আৰু সম্পত্তিৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ\nআপুনি কৰমুক্ত হ’ব খোজে নেকি?\nআয়কৰৰ আগতীয়া পৰিকল্পনা\nএতিয়া ক’ত টকা সঞ্চয় কৰা উচিত হ’ব\nমহিলাৰ বিনিয়োগৰ বিষয়ে যৎসামান্য\nআজৰি সময়ৰ উপাৰ্জন\nসঞ্চয় বা বিনিয়োগ কৰিবলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে…\nক্ষুদ্ৰ বিত্ত সাহাৰ্য্য\nবিত্তীয় বিষয়ক অধিক তথ্য\nবিনিয়োগত ল’ব লগা সাৱধানতা\nঘৰ সাজক আৰু আয়কৰ বচাওক\nবিত্তীয় পৰিকল্পনা কৰি দিয়ক\nপূব এছীয় দেশৰ অৰ্থনৈতিক আশ্চৰ্য্য আৰু অসমৰ দৰিদ্ৰতা\nজনসাধাৰণক বিত্তীয় সজাগতাৰ প্রয়োজন\nবীমাৰ বাবে নিজক পৰীক্ষা কৰক\nজীৱন বীমা কোম্পানীসমূহ\nশ্বেয়াৰ বজাৰ সম্পৰ্কে কিছু প্ৰাথমিক ধাৰণা\nসঞ্চয় আঁচনিৰ কেইটিমান খবৰ ৰাখক আৰু সঞ্চয় কৰক\nপোষ্ট অফিচৰ কেইটামান সঞ্চয়ৰ বিষয়ে জানি থওক\nআন্তৰ্জাতিক বিত্তীয় অনুষ্ঠান\nমুদ্ৰা আৰু বেংক ব্যৱস্থা\nGST সমন্ধীয় বিভিন্ন প্ৰশ্ন-উত্তৰ\nজি এছ টি দ্ৰব্য আৰু সেৱা কৰ ব্যৱস্থা:\nকিনিব খোজা ঘৰটোৰ দাম আপোনাৰ বিত্তীয় স্বাস্থ্যৰ অনুকূলনে?\nবিনিয়োগত প্ৰতিনিধিত্বমূলক পক্ষপাতৰ ভূমিকা-\nজি এছ টি\nসামগ্ৰী আৰু সেৱা কৰ আইনৰ এটি পৰ্যালোচনা\nএনপিএছ(নেচনেল পেঞ্চন স্কিম)– কৰ্প’ৰেট চাকৰিয়াল আৰু সৰ্বসাধাৰণ নাগৰিকৰ বাবে\nমিউচুৱেল ফাণ্ড সম্পৰ্কে কিছু কথা-৪ :\nমিউচুৱেল ফাণ্ড সম্পৰ্কে বহুতো জানিবলগীয়া কথা\n৩.২ কৰ আৰোপ আৰু চৰকাৰৰ লাভসমূহ\nশেহতীয়া উন্নীতকৰণ: Jun 22, 2020


garima-saikia-garg-stormed-in-social-media-against-few-director-producers-injustice-to-actors-manju-b– News18 assam\nGarima Saikia Garg : ক্ষোভত ফাটি পৰিছে গৰিমা শইকীয়া গাৰ্গ, ছচিয়েল মিডিয়াত লিখিলে-'বিৰাট এক অশান্তি পাইছোঁ এনেকুৱা অন্যা‌য় দেখি'\n"শেহতীয়া ভাৱে এনেকুৱা কেইবাটাও কথা শুনিলো, নিজেই পৰোক্ষভাৱে জড়িত হৈ থকা কামত একেবাৰে ওচৰৰ পৰা দেখিলোঁ । কিবা এটা দুখ, খং নে ক্ষোভ কʼব নোৱাৰো ,, কিন্তু বিৰাট এক অশান্তি পাইছোঁ এনেকুৱা অন্যা‌য় দেখি ।"\nLast Updated : August 11, 2021, 11:44 IST\nগৰিমা শইকীয়া গাৰ্গ (Garima Saikia Garg) এগৰাকী সফল ফেশ্যন ডিজাইনাৰ আৰু উদ্যোগী মহিলাৰূপেই জনাজাত। লগতে গৰিমা গাৰ্গ হৈছে এগৰাকী এনে মহিলা যি ভুলক ভুল বুলি ক'বলৈ ভয় নকৰে। শেহতীয়াকৈ গৰিমা গাৰ্গে ছচিয়েল মিডিয়াত অসমৰ অভিনয় জগতৰ একাংশ প্ৰযোজক, পৰিচালকৰ বিৰুদ্ধে প্ৰকাশ কৰিছে চুড়ান্ত ক্ষোভ। গৰিমাৰ অভিযোগ দুই-এজন প্ৰযোজক, পৰিচালকে নিজকে ভগৱান বুলি ভাবি একো একোজন শিল্পীক কাম দিয়াৰ নামত শেষ মুহূৰ্তত নাকচ কৰি শিল্পীসকলৰ সৈতে অন্যায় কৰি আহিছে।\nগৰিমাই নিজৰ পোষ্টত লিখিছে, "আজি কালি অসমীয়া মেগা(?) serialৰ দুই এজন প্ৰযোজক, পৰিচালকে হয়তো নিজকে ভগৱান বুলি ভাবিবলৈ লৈছে । স্বনামধন্য (?) এই দুই এজন ব্যক্তিয়ে হয়তো আন এজন ব্যক্তিৰ সময়,নিষ্ঠা আৰু কামৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ, ভক্তিক আজিলৈকে উপলব্ধি কৰা নাই আৰু কৰি চাবও বিচৰা নাই । perfectionistৰ বেশ ধৰি পোন্ধৰ দিন, এমাহ, দুমাহলৈকে এটা কামৰ বাবে বিস্তৃত ভাৱে কথা পাতি, কথা দি, সকলো ধৰণেৰে প্ৰস্তুতি কৰোৱাই এজন শিল্পীক শেষ মুহূৰ্ত্তত নাকচ কৰি একেবাৰে হতাশ কৰি কেনে ধৰণৰ পাশবিক আনন্দ(?) পায় বুজি নাপাওঁ।"\nগৰিমাই আৰু লিখিছে যে তেওঁ নিজেই বিগত কেইদিনমানত এনে ঘটনাৰ সাক্ষী হৈছে। গৰিমাই লিখিছে, "শেহতীয়া ভাৱে এনেকুৱা কেইবাটাও কথা শুনিলো, নিজেই পৰোক্ষভাৱে জড়িত হৈ থকা কামত একেবাৰে ওচৰৰ পৰা দেখিলোঁ । কিবা এটা দুখ, খং নে ক্ষোভ কʼব নোৱাৰো ,, কিন্তু বিৰাট এক অশান্তি পাইছোঁ এনেকুৱা অন্যা‌য় দেখি ।"\nচুড়ান্ত আক্ষেপেৰে গৰিমাই লিখিছে, "আনৰ সময়বোৰ, আশাবোৰ তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তিৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ অধিকাৰ তেওঁলোকক দিয়া হৈছে বুলি যদি তেওঁলোকে ভাবি লৈছে, তেন্তে এইটো ও মনত ৰখা উচিত যে সময়ৰ হাতত তেওঁলোকো এদিন পুতলা হৈ নাচিব লগা হʼব পাৰে ।"\nFirst published: August 11, 2021, 11:44 IST\nassamese actorAssamese SerialGarima Saikia Garg


বিশ্ববিদ্যালয়ত অঘটন! প্ৰেমিকাক লৈ কৰা মন্তব্য সহিব নোৱাৰি ছাত্ৰক গুলীয়াই হত্যা প্ৰেমিকৰ -\nWarning: call_user_func_array() expects parameter 1 to beavalid callback, function 'my_path' not found or invalid function name in /var/www/vhosts/pragnews.com/domains/pragnews.com/public_html/wp-includes/class-wp-hook.php on line 303\nHome ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ত অঘটন! প্ৰেমিকাক লৈ কৰা মন্তব্য সহিব নোৱাৰি ছাত্ৰক গুলীয়াই হত্যা প্ৰেমিকৰ\nবিশ্ববিদ্যালয়ত অঘটন! প্ৰেমিকাক লৈ কৰা মন্তব্য সহিব নোৱাৰি ছাত্ৰক গুলীয়াই হত্যা প্ৰেমিকৰ\nমৃত ছাত্ৰ বিনীতৰ ফাইল ফটো\nডিজিটেল ডেস্কঃ প্ৰেমিকাক অন্য এজন যুৱকে কৰা মন্তব্য সহ্য কৰিব নোৱাৰি প্ৰেমিকে ঘটালে অঘটন৷ এই ঘটনা গুৰুগ্ৰামৰ৷ গুৰুগ্ৰামৰ এছজিটি বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰেমিকাৰ ওপৰত কৰা মন্তব্যৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ আইনৰ এজন ছাত্ৰই মেডিকেলৰ এজন ছাত্ৰৰ পেটলৈ লক্ষ্য কৰি গুলীয়ায়৷ গুলীবিদ্ধ হোৱাৰ পিছত যুৱকজন ঘটনাস্থলীতে বাগৰি পৰে। গুলীবৰ্ষণৰ শব্দ শুনি উপস্থিত লোকৰ মাজত আতংকৰ সৃষ্টি হয়৷\nগুলীবিদ্ধ যুৱকজনক লৰালৰিকৈ শিক্ষাৰ্থী আৰু গাৰ্ডে মিলি জৰুৰীকালীন চিকিৎসাৰ বাবে লৈ গৈছিল। কিন্তু অধিক ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে যুৱকজনৰ মৃত্যু হয় বুলি জনায় চিকিৎসকে৷ ৰাজেন্দ্ৰপাৰ্ক আৰক্ষী থানাৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াই সদৰী কৰা অনুসৰি এছ জি টি বিশ্ববিদ্যালয় চৌহদস্থিত পাৰ্কিঙত দিল্লীৰ নজফগড়ৰ বাসিন্দা লাকীয়ে উত্তৰ প্ৰদেশৰ চামলিৰ বাসিন্দা বিনীত(২৩)ক গুলীয়াই হত্যা কৰে। গুলীয়ে তেওঁৰ পেটত আঘাত কৰিছিল আৰু অধিক ৰক্তক্ষৰণৰ বাবে তেওঁ মৃত্যুক সাৱটে৷\nমৃত ছাত্ৰ বিনীত\nবিনীত মেডিকেলৰ চতুৰ্থ বৰ্ষৰ ছাত্ৰ আছিল। আৰক্ষীয়ে অনুসন্ধানৰ সময়ত জানিব পাৰিছে যে এগৰাকী এমএছচি তৃতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰীৰ সৈতে লাকীৰ প্ৰেমজনিত সম্পৰ্ক আছিল। বিনীতে ছাত্ৰীগৰাকীৰ বিষয়ে কিবা মন্তব্য প্ৰদান কৰিছিল। সেই মন্তব্য সহ্য কৰিব নোৱাৰি ইয়াৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ লাকীয়ে এই হত্যাকা্ণ্ড সংঘটিত কৰে। আৰক্ষীয়ে অভিযুক্তজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগতে ঘটনাটোৰ তদন্ত আগবঢ়াই নিছে৷\nPrevious articleগৌৰৱান্বিত অসম ! ছুপাৰ ডান্সাৰৰ চেম্পিয়ন খিতাপ অৰ্জন ফ্লৰিনা গগৈৰ\nNext articleহাতত ঝাড়ু লৈ বস্তি চফা কৰিলে প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে! মুখ্যমন্ত্ৰী যোগীয়ে ক’লে ‘তেওঁ ঝাড়ু দিয়াৰে যোগ্য’


আমাৰ দৈনন্দিন আহাৰ নিৰ্দেশনা কেনে হোৱা উচিত? — Vikaspedia\nখাদ্যই আমাৰ জীৱন ধাৰণৰ মুল চালিকা শক্তি।খাদ্য হজম হৈয়েই শৰীৰৰ বিকাশ, বৃদ্ধি আৰু শৰীৰত শক্তি উৎপন্ন হয়।খাদ্যই আমাৰ শৰীৰ সংৰক্ষণো কৰে।শুদ্ধ আৰু নিয়মীয়া খাদ্যই সুস্বাস্থ্য প্ৰদান কৰে।সেই কাৰণে খাদ্য সম্পৰ্কে সুস্থ জ্ঞান নাথাকিলে শাৰীৰিক,মানসিক আৰু অধ্যাত্মিক উন্নতি সম্ভৱপৰ নহয়।\nআমি সদায় সুষম আহাৰ (Balanced diet)খোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয় কথা। সুষম আহাৰ হ’বলৈ হ’লে খাদ্যত কিছুমান পোষকৰ প্ৰয়োজন।এই পোষকসমুহ হ’ল-শক্তি,প্ৰ’টিন,খনিজ দ্ৰব্য আৰু ভিটামিন।এই পোষকসমুহৰ চাহিদা জনসাধাৰণক অৱগত কৰাবলৈ ভাৰতীয়ৰ বাবে অনুমোদিত আহাৰ অন্তৰ্গ্ৰহণ (আৰ ডি আই) গঠন কৰা হৈছে।বয়স আৰু কাম অনুযায়ী এই আৰ ডি আই সলনি হয়।\nপ্ৰাপ্ত খাদ্য আৰু আহাৰ গাঁথনি দেশ ভেদে সুকীয়া হয়।সেই বাবে এখন দেশৰ আহাৰ নিৰ্দেশিকা অন্য এখন দেশৰ বাবে উপযোগী হ’ব নোৱাৰে।সেই কাৰণে ভাৰতৰ দৰে বিশাল দেশ এখনৰ দৈনন্দিন আহাৰ অনুমোদন কৰোতে বিভিন্ন দিশ বিবেচনা কৰিব লগা হয়।\nআহাৰে আমাৰ শৰীৰত যোগান ধৰা পুষ্টিলৈ লক্ষ্য ৰাখি আহাৰসমুহক পাঁচটা সমষ্টিত ভাগ কৰা হৈছে।আমাৰ দৈনন্দিন আহাৰত এই পাঁচটা সমষ্টিৰ আহাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগিব।\nতেতিয়াহে আমাৰ শৰীৰত পোষকৰ চাহিদা পুৰণ হ’ব।এনে আহাৰেই হ’ব সুষম আহাৰ (Balanced diet)বা ভাৰসাম্য আহাৰ। এনে আহাৰে শৰীৰৰ পুষ্টিজনিত অভাৱ পুৰণ কৰিব।\nপ্ৰত্যেক সমষ্টিৰ আহাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হ’ল -\n১) দানাদাৰ সমষ্টি (শ্বেতসাৰ):\nধান,গোম,জোৱাৰ,মাকৈ এইবোৰেৰে তৈয়াৰী খাদ্য এই সমষ্টিত পৰে। এই সমষ্টিৰ আহাৰে আমাৰ শৰীৰত আধাতকৈ বেছি শক্তিৰ যোগান ধৰে।লগতে প্ৰ’টিন, ভিটামিন-খ, থিয়ামিন আৰু খনিজ লৱণৰো যোগান ধৰে।দৈনন্দিন এই সমষ্টিৰ আহাৰ কিমান খাব? কিমান পৰিমাণৰ খাব সেইটো বয়স আৰু শাৰীৰিক কামৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিব।\n২) দাইল, কণী, গাখীৰ, মাছ-মাংস সমষ্টি (প্ৰ’টিন):\nএই সমষ্টিৰ আহাৰ সাধাৰণতে দানাদাৰ শস্যৰ লগতে পৰিৱেশন কৰা হয়। ইডলি, দোচা, ৰহৰ দাইল আৰু চাউলৰ গুড়িৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। মাছ-মাংস, কণী, মাখন, ঘিউ,দৈ আদি ভাতৰ লগতে খোৱা হয়। এই সমষ্টিৰ আহাৰ প্ৰ’টিনৰ ঘাই উৎস। ই কিছু পৰিমাণে ভিটামিন আৰু খনিজ লৱণৰো যোগান ধৰে। এই সমষ্টিৰ আহাৰবোৰত সংযোজনৰ তাৰতম্য আছে। পৰিৱেশনৰ পৰিমাণ তলত দিয়া ধৰণে সুকীয়া সুকীয়া।\nবয়স আৰু শৰীৰৰ অৱয়ব অনুসৰি পৰিৱেশনৰ সংখ্যাৰ তাৰতম্য হয়।\n৩) শাক-পাচলি আৰু ফল-মুল সমষ্টি (ভিটামিন):\nএই সমষ্টিৰ আহাৰে আমাৰ শৰীৰক সুৰক্ষা দিয়ে। শাক-পাচলি আৰু ফল-মুলৰ পুষ্টিকাৰী গুণলৈ চাই ইয়াক দুটা বহল সমষ্টিত ভগোৱা হৈছে। যেনে-\nক) সেউজীয়া আৰু হালধীয়া শাক-পাচলি আৰু ফল,যেনে- পালেং শাক, মেথি শাক, আলুৰ পাত, ৰঙচুৱা শাক পাত, খুতুৰা শাক, কবি, পিঁয়াজৰ ঠাৰি (পাতল সেউজীয়া)গাজৰ, ৰঙালাউ, আম, অমিতা, সুমথিৰা, জেতুলীপকা, তৰমুজ আদি।\n৫০ গ্ৰাম কটা পাচলি বা এটা ফল এক পৰিৱেশন বুলি ধৰা হয়। আমাৰ খাদ্যত কমেও এদিনৰ অন্তৰে অন্তৰে এই সমষ্টিৰ আহাৰৰ প্ৰয়োজন।\nখ) ভিটামিনযুক্ত পাচলি আৰু ফল:\nএই সমষ্টিৰ ফল দিনটোত ৫০ গ্ৰাম খাব লাগে।আমলখি, মধুৰিআম, সুমথিৰা, মৌচম্বী, কাজু,আপেল, নেমুজাতীয় ফল, অমিতা, আম, আনাৰস আদি ‘গ’ ভিটামিনৰ উৎস।\n৪) অন্য পাচলি আৰু ফল:\nএই সমষ্টিৰ পাচলি আৰু ফল হ’ল- তিঁয়হ, জলকীয়া, ৰঙালাউ, কোমোৰা, জাতিলাউ, তিতা-কেৰেলা, ধুন্দুলী, ফ্ৰেঞ্চ বীন, জোপোহা বীন, মুলা, পিঁয়াজ, বীট, বাঙী, আঙুৰ, আপেল, নাচপতি আদি। এই সমষ্টিৰ আহাৰে ভিটামিন আৰু খনিজ পদাৰ্থৰ যোগান ধৰে। এই সমষ্টিৰ যিকোনো পাচলি বা ফলৰ ৫০ গ্ৰামক এক পৰিৱেশন বোলা হয়। এই সমষ্টিৰ আহাৰ দৈনিক দুবাৰ বা তাতকৈ অধিক পৰিৱেশন কৰিব লাগে।\n৫) চেনি, গুড়, তেল, চৰ্বি সমষ্টি:\nএই সমষ্টিৰ আহাৰে খাদ্য ৰুচিদায়ক আৰু জুতি লগা কৰে। এই শ্ৰেণীৰ আহাৰ হ’ল শ্বেতসাৰপুষ্ট আহাৰ। ই শৰীৰক শক্তিৰ যোগান ধৰে। এই শ্ৰেণীৰ আহাৰ, যেনে-চেনি এজন মানুহক দৈনিক গড় হিচাপে ১৫-২০ গ্ৰামেই যথেষ্ট। চৰ্বি বা তেল ৰ ন্ধনত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দৈনন্দিন আহাৰত কমেও ১৫ গ্ৰাম বনস্পতি তেল থকাটো প্ৰয়োজন। অধিক চৰ্বি বা তেল শৰীৰৰ বাবে ক্ষতিকাৰক।\nলেখিকা: ৰেণু বৰা (জি এনআৰচি স্বাস্থ্য)


एक साल में बाइबल - ইণ্ডিয়ান ৰিভাইচ ভাৰচন - दिसंबर 8\n1. যেতিয়া মই ইস্ৰায়েলক সুস্থ কৰিব বিচাৰো, তেতিয়া ইফ্ৰয়িমৰ পাপৰ লগতে চমৰিয়াৰ দুষ্টতাৰ কার্যবোৰ প্ৰকাশ পায়; তেওঁলোকে ছলনা কৰে, ঘৰৰ ভিতৰত চোৰ সোমায় আৰু বাহিৰত ডকাইতবোৰে লুট-পাট কৰে।\n2. কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ মনত বিবেচনা কৰি নাচায় যে, তেওঁলোকৰ সকলো দুষ্টতা মই মনত ৰাখোঁ। এতিয়া তেওঁলোকৰ পাপ কার্যবোৰে তেওঁলোকক সম্পূর্ণকৈ আগুৰি ৰাখিছে; মোৰ চকুৰ সন্মুখত সেইবোৰ সকলো সময়তে আছে।\n3. তেওঁলোকে দুষ্টতাৰে সৈতে তেওঁলোকৰ ৰজাক আৰু মিছা কথাৰে সৈতে প্ৰধান লোকসকলক আনন্দিত কৰে।\n4. তেওঁলোক সকলোৱেই ব্যভিচাৰী; তেওঁলোক পিঠা প্রস্তুত কৰোঁতাৰ তপত তন্দুৰৰ নিচিনা; পিঠা প্রস্তুত কৰোঁতাজনে আটাগুড়ি খচাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পিঠা ফুলি উঠালৈকে তন্দুৰৰ জুই লৰচৰ কৰাৰ প্রয়োজন নহয়।\n5. আমাৰ ৰজাৰ উৎসৱৰ দিনা প্রধান লোকসকল দ্ৰাক্ষাৰসৰ ৰাগীত অসুস্থ হৈছিল; নিন্দকসকলৰ সৈতে তেওঁ নিজৰ হাত আগবঢ়াইছিল।\n6. কিয়নো এক তন্দুৰৰ দৰে প্রজ্বলিত হৃদয়েৰে সৈতে, তেওঁলোকে নিজৰ ভিতৰতে ছলনাৰ পৰিকল্পনা কৰে; ওৰে ৰাতি তেওঁলোকৰ খং ধূমায়িত হৈ থাকে; ৰাতিপুৱা সেই খং এক জ্বলন্ত অগ্নিশিখাৰ দৰে প্রখৰতাৰে জ্বলি উঠে।\n7. তেওঁলোক সকলোৱেই এটা তন্দুৰৰ দৰেই তপত; তেওঁলোকৰ শাসনকৰ্ত্তাসকলক তেওঁলোকে গ্ৰাস কৰে; তেওঁলোকৰ সকলো ৰজা পতিত হ’ল; তেওঁলোকৰ কোনেও সহায়ৰ বাবে মোক নামাতে।\n8. ইফ্ৰয়িম অন্যান্য জাতিবোৰৰ লগত মিলি গৈছে; ইফ্ৰয়িম এফালে পুৰি যোৱা এনে এক পিঠা যাক লুটিয়াই দিয়া হোৱা নাই।\n9. বিদেশীসকলে তেওঁৰ শক্তি দুর্বল কৰিলে, কিন্তু তেওঁ তাক বুজি পোৱা নাই; তেওঁৰ মূৰৰ চুলিবোৰ ঠায়ে ঠায়ে পকিছে, কিন্তু তেওঁ তাক লক্ষ্য কৰা নাই।\n10. ইস্ৰায়েলৰ অহঙ্কাৰেই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছে; এই সকলোবোৰৰ উপৰিও, তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ যিহোৱাৰ ওচৰলৈ তেওঁলোক উলটি নাহিল বা তেওঁক নিবিচাৰিলেও।\n11. ইফ্ৰয়িম যেন এটা অজলা কপৌ হ’ল, একেবাৰে বুদ্ধিহীন; তেওঁলোকে এবাৰ মিচৰক মাতে, পুনৰ অচুৰীয়াৰ ওচৰলৈ যায়।\n12. কিন্তু তেওঁলোক যেতিয়া যাব, মই তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰত মোৰ জাল পেলাম; আকাশৰ চৰাইবোৰৰ নিচিনাকৈ মই তেওঁলোকক তললৈ নমাই আনিম; তেওঁলোকৰ মণ্ডলীৰ ওচৰত যেনেকৈ কোৱা হৈছিল, সেইদৰেই মই তেওঁলোকক শাস্তি দিম।\n13. তেওঁলোকৰ সন্তাপ হ’ব! কাৰণ তেওঁলোক মোৰ ওচৰৰ পৰা বিপথে গ’ল! তেওঁলোকৰ বিনাশ হ’ব! তেওঁলোকে মোৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহ কৰিলে; মই তেওঁলোকক মুক্ত কৰিবলৈ বিচাৰিলো, কিন্তু তেওঁলোকে মোৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা ক’লে।\n14. তেওঁলোকে নিজৰ বিচনাৰ ওপৰত বিলাপ কৰিলে, কিন্তু অন্তৰৰ পৰা মোৰ ওচৰত তেওঁলোকে কাতৰোক্তি নকৰিলে। শস্য আৰু নতুন দ্ৰাক্ষাৰস পাবৰ কাৰণে তেওঁলোক একগোট হয় আৰু মোৰ অহিতে বিদ্ৰোহ কৰে।\n15. যদিও মই তেওঁলোকক শিক্ষা দিলোঁ আৰু তেওঁলোকৰ বাহু শক্তিশালী কৰিলোঁ, কিন্তু তেওঁলোকে এতিয়া মোৰেই বিৰুদ্ধে কুকল্পনা কৰিছে।\n16. তেওঁলোকে ঘূৰিছে, কিন্তু সৰ্ব্বোপৰি ঈশ্বৰ মোলৈ ঘূৰা নাই; তেওঁলোক এক ত্রুটিপূর্ণ ধনুৰ নিচিনা হ’ল; তেওঁলোকৰ নেতাসকল নিজৰ জিভাৰ দাম্ভিকপূর্ণ কথাৰ কাৰণে তৰোৱালৰ দ্বাৰাই পতিত হ’ব। এইদৰে ইস্রায়েলীয়াসকল মিচৰ দেশত হাঁহিয়াতৰ পাত্র হ’ব।\n1. তোমাৰ মুখত এটি শিঙা ৰাখা। মোৰ অর্থাৎ যিহোৱাৰ গৃহৰ ওপৰত শত্রু এক ঈগল চৰাইৰ নিচিনাকৈ আহিছে; কিয়নো ইস্রায়েলবাসীয়ে মই দিয়া নিয়মটি লঙ্ঘন কৰিলে, আৰু মোৰ ব্যৱস্থাৰ অহিতে বিদ্রোহ কৰিলে।\n2. ইস্রায়েলে মোৰ ওচৰত কাতৰোক্তি কৰি কৈছে, ‘হে মোৰ ঈশ্বৰ, আমি ইস্ৰায়েলবাসীয়ে আপোনাক জানো।’\n3. কিন্তু যি উত্তম, ইস্রায়েলে তাক অগ্রাহ্য কৰিলে; সেয়ে শত্ৰুৱে তেওঁৰ পাছে পাছে খেদি যাব।\n4. মোৰ নির্দেশ নোলোৱাকৈয়ে ইস্রায়েলীয়াসকলে ৰজাসকলক নিযুক্ত কৰিলে; মই নজনাকৈয়ে তেওঁলোকে নেতাসকলক মনোনীত কৰিলে। তেওঁলোকে নিজৰ নিজৰ সোণ আৰু ৰূপেৰে তেওঁলোকৰ বাবে মূর্তি তৈয়াৰ কৰি নিজৰেই সর্বনাশ কৰিলে।\n5. হে চমৰিয়া, মই তোমাৰ দামুৰিৰ মূর্তিক অগ্রাহ্য কৰিলোঁ। এই লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে মোৰ ক্ৰোধ প্ৰজ্বলিত হ’ল; নির্দোষী হ’বলৈ তেওঁলোকৰ পুনৰ কিমান কাল লাগিব?\n6. কিয়নো এই দামুৰিৰ মূর্তি ইস্ৰায়েলৰ লোকসকলেই নির্মাণ কৰিছে; এজন শিল্পকাৰে তাক নির্মাণ কৰিলে; কিন্তু সেয়া ঈশ্বৰ নহয়; চমৰিয়াৰ সেই দামুৰিৰ মূর্তিটো ডোখৰ ডোখৰকৈ ভঙা হ’ব।\n7. তেওঁলোকে বতাহক ৰোপণ কৰে আৰু শেষত বা’মৰলীৰ শস্য দাব। শস্যৰ গোচাত কোনো দানা নাথাকে, তাৰ পৰা কোনো আহাৰ উৎপন্ন নহ’ব। যদি তাত কিছু উৎপন্ন হয়ও, তেন্তে বিদেশীসকলে তাক গ্ৰাস কৰিব।\n8. ইস্ৰায়েলক গ্ৰাস কৰা হ’ল; তেওঁলোক এতিয়া বিভিন্ন জাতিবোৰৰ মাজত এক অৱহেলিত পাত্রৰ নিচিনাকৈ আছে।\n9. এটা বনৰীয়া গাধই অকলে ইফালে-সিফালে ঘূৰি ফুৰাৰ দৰে তেওঁলোক অচূৰলৈকে উঠি গ’ল; ইফ্ৰয়িমে নিজকে প্রতিৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰেমিকসকলক বেচ দি আনিলে।\n10. যদিও তেওঁলোকে বিভিন্ন জাতিবোৰৰ সৈতে বেচ দি বন্ধুত্ব কৰিলে, তথাপিও মই এতিয়া তেওঁলোকক বিনাশ কৰিবলৈ একেলগে গোটাম; ৰজা আৰু নেতাসকলৰ অত্যাচাৰৰ অধীনত তেওঁলোকে যাতনা ভোগ কৰিব।\n11. পাপৰ প্রায়শ্চিত্ত কৰিবৰ কাৰণে ইফ্ৰয়িমে অনেক যজ্ঞ-বেদী সাজিলে; কিন্তু সেইবোৰ পাপ কৰাৰ যজ্ঞ-বেদী হ’ল।\n12. মোৰ ব্যৱস্থাৰ অনেক কথাও যদি মই লিখোঁ, সেইবোৰ এক বিজতৰীয়া কোনো অদ্ভুত কথা বুলি গণ্য হ’ব।\n13. যদিও তেওঁলোকে মোৰ উদ্দেশ্যে পশু বলি দি তাৰ মাংস খায়, কিন্তু মই, যিহোৱাই তেওঁলোকক গ্ৰহণ নকৰোঁ। এতিয়া মই তেওঁলোকৰ অপৰাধ সোঁৱৰণ কৰি তেওঁলোকক পাপৰ প্ৰতিফল দিম; তেওঁলোক মিচৰলৈ উলটি যাব।\n14. ইস্ৰায়েলে মোক, তেওঁলোকৰ সৃষ্টিকৰ্ত্তা ঈশ্বৰক পাহৰি গৈ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰাজগৃহ নির্মাণ কৰিলে; যিহূদাই অনেক নগৰ গড়েৰে আবৃত কৰিলে; কিন্তু মই তেওঁৰ নগৰবোৰৰ ওপৰত জুই বর্ষাম; তাতে তেওঁৰ সকলো কোঁঠ জুইয়ে পুৰি গ্ৰাস কৰিব।\n7. তোমাৰ আত্মাৰ আগৰ পৰা মই ক’লৈ যাব পাৰোঁ? তোমাৰ সন্মুখৰ পৰা মই ক’লৈ পলাই যাব পাৰিম?\n8. যদি স্বৰ্গত গৈ উঠো, তাতো তুমি; যদি চিয়োলত মোৰ শয্যা পাৰোঁ, চোৱা, তাতো তুমি থাকা।\n9. যদি মই অৰুণৰ ডেউকাত ধৰি সমুদ্ৰৰ দূৰ সীমাত গৈ বসতি কৰোঁ,\n10. তাতো তোমাৰ হাতে মোক চলাব,; তোমাৰ সোঁ হাতে মোক ধৰি ৰাখিব।\n11. যদি মই কওঁ, “আন্ধাৰে মোক ঢাকিব আৰু মোৰ চাৰিওফালে যি পোহৰ আছে, সেয়ে অন্ধকাৰ হৈ যাব;\n12. বাস্তৱিক তোমাৰ ওচৰত সেই আন্ধাৰ, আন্ধাৰ হৈ নাথাকে; বৰং ৰাতি দিনৰ পোহৰৰ নিচিনাকৈয়ে উজ্জ্বল হয়; তোমাৰ ওচৰত আন্ধাৰ আৰু পোহৰ উভয়েই সমান।\n20. দ্রুতগতিত কথা কোৱা লোকক চোৱা; তেওঁতকৈ অজ্ঞানী লোকৰ অধিক আশা আছে।\n২ যোহন 1:1-13\n1. ঈশ্বৰৰ মনোনীত সেই ভদ্ৰ মহিলা পৰিচাৰিকা আৰু তেখেতৰ সন্তান সকলক মই সত্য প্ৰেম কৰোঁ; একমাত্ৰ ময়েই নহয়, কিন্তু যি সকলে সত্যক জানে তেওঁলোকেও প্ৰেম কৰে৷\n2. কাৰণ সেই সত্য আমাৰ অন্তৰত আছে আৰু আমাৰ সৈতে চিৰকাল থাকিব৷\n3. পিতৃ ঈশ্বৰৰ পৰা আৰু পিতৃৰ পুত্ৰ যীচু খ্ৰীষ্টৰ পৰাও অনুগ্ৰহ, দয়া আৰু শান্তি, সত্যত আৰু প্ৰেমত আমাৰে সৈতে আছে।\n4. আমি পিতৃৰ পৰা পোৱা আজ্ঞা গ্ৰহণ কৰাৰ দৰে আপোনাৰ কিছুমান সন্তানে সত্যত চলি থকা দেখি, মই অতি আনন্দিত হৈছোঁ৷\n5. হে ভদ্ৰ মহিলা, এতিয়া মই আপোনাক মিনতি কৰোঁ যে, আপোনালৈ মই কোনো এটা নতুন আজ্ঞা লিখা নাই, কিন্তু আমি আৰম্ভণিৰে পৰা পোৱাৰ দৰে পৰস্পৰে প্ৰেম কৰা উচিত ।\n6. আৰু প্ৰেম এইটোৱে হয়, য’ত আমি তেওঁৰ আজ্ঞা অনুসাৰে চলোঁ৷ এই আজ্ঞা আপোনালোকে আৰম্ভণিৰে পৰা শুনি আহিছে, সেয়েহে ইয়াতে আপোনালোকে চলক।\n7. কিয়নো অনেক প্রৱঞ্চক জগতত ওলাল; তেওঁলোকে যীচু খ্ৰীষ্টক মাংসত অহা বুলি স্বীকাৰ নকৰে৷ এওঁলোকেই প্ৰবঞ্চক আৰু খ্ৰীষ্টাৰি।\n8. আপুনি নিজকে চাওক, যি বিষয়ৰ বাবে আমাৰ কৰ্ম কৰিবলগীয়া আছে, সেয়া নেহেৰুৱাব, কিন্তু সম্পূৰ্ণ পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ কৰক৷ এই কাৰণতে নিজলৈ সাৱধান হ’ব।\n9. যি কোনোৱে খ্রীষ্টৰ উপদেশত নাথাকি সীমা পাৰ হৈ যায়, তেওঁত ঈশ্বৰ নাই; যি জনে সেই উপদেশত থাকে, তেওঁত পিতৃ আৰু পুত্ৰ, এই উভয়েই আছে।\n10. যদি কোনো এজন আপোনাৰ ওচৰলৈ আহে আৰু এনে উপদেশ আপোনালোকৰ ওচৰলৈ লৈ নাহে, তেনেলোকক ঘৰত গ্ৰহণ নকৰিব আৰু শুভেচ্ছাও নজনাব।\n11. যি জনে তেনেলোকক শুভেচ্ছা জনায়, তেৱোঁ তেনেলোকৰ দুষ্কৰ্মৰ অংশীদাৰ হয়।\n12. আপোনালোকলৈ লিখিবৰ বাবে মোৰ অনেক কথা আছে আৰু সেইবোৰ চিঠি আকাৰে কাগজৰ পাতত লিখিবলৈ মই ইচ্ছা নকৰোঁ৷ কিন্তু আমাৰ আনন্দ যেন সম্পূৰ্ণ হয়, সেয়েহে আপোনালোকৰ ওচৰলৈ গৈ মুখা-মুখি হৈ কথা পাতিবৰ বাবে মই আশা কৰি আছোঁ।\n13. আপোনাৰ মনোনীত ভনীয়েৰাৰ সন্তান সকলে আপোনাক শুভেচ্ছা জনাইছে।


SEBA Class 10 Assamese Sample Paper -4| দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্নকাকত » Dev Library\nSEBA Class 10 Assamese Sample Paper –4| দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্নকাকত\nSEBA Class 10 Assamese Sample Paper – 4, HSLC Model Question Answer, দশম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া প্ৰশ্নকাকত to each chapter is provided in the list of SEBA so that you can easily browse through different chapters and select needs one. Assam Board Assamese Sample Paper Class 10 SEBA can be of great value to excel in the examination.\nHSLC Model Question Paper provided is as per the Latest Assam Board Curriculum and covers all the questions from the SEBA Textbooks. Access the detailed SEBA Class 10 Assamese Sample Paper –4provided here and getagood grip on the subject. Access the SEBA Class 10 Assamese Sample Paper – 4, Class X Model Question Answer of Assamese in Page Format. Make use of them during your practice and score well in the exams.\nGroup – A ( ক – বিভাগ ) মূল্যাংক : ৭৫\n১। তলৰ যিকোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা—\n( ক ) বর্তমান প্রচলিত শিক্ষাৰ দোষ কি কি ?\nউত্তৰঃ বর্তমান প্রচলিত শিক্ষা যথেষ্ট দোষযুক্ত । প্রচলিত শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ দোষবোৰ হ’ল এই শিক্ষা কামৰ শিক্ষা নহয় । ইয়াত ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ লগত জড়িত শিক্ষা দিয়াতকৈ বিদ্যায়তনিক দিশতহে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয় । এই শিক্ষা ব্যৱস্থাত ছাত্ৰৰ দৈহিক , মানসিক প্রস্তুতিলৈ গুৰুত্ব নিদি শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয় । যাৰ ফলত শিক্ষা আয়ত্ত কৰাত ছাত্রসকল যথেষ্ট বিফল হয় । সকলো ছাত্রকে সর্বাত্মক দিশত শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ বিপৰীতে , প্রচলিত শিক্ষা ব্যৱস্থাই লঘিষ্ঠ সংখ্যক ছাত্রকহে সর্বাত্মক দিশত উপযুক্ত কৰি তোলে । আজিৰ শিক্ষা যথেষ্ট প্রতিযোগিতামূলক । যাৰ ফলত ছাত্ৰই লাভ কৰা শিক্ষাৰ পৰা কিমান জ্ঞান লাভ কৰিছে তাত গুৰুত্ব নিদি কিমান শতাংশ নম্বৰ লাভ কৰিছে তাতহে বেছি প্রাধান্য দিয়া হয় । এইবোৰেই হৈছে বৰ্তমান প্রচলিত শিক্ষাৰ দোষ ।\n( খ ) ‘ ভাৰতীয় সংস্কৃতি ’ পাঠটোৰ সাৰাংশ লিখা ।\nউত্তৰঃ হেম বৰুৱাই ভাৰতীয় সংস্কৃতি যে , মিলনৰ সংস্কৃতি তাকে ক’ব বিচৰা হৈছে । ভাৰতীয় সংস্কৃতি গঢ়লৈ উঠিছে আর্য , অনার্য , মংগোলীয়, দ্রাবিড় আদি জনগোষ্ঠীৰ অতীতত ভাৰতলৈ আহি বসবাস কৰিবলৈ লোৱা গ্ৰীক , শক , হু আদি বিভিন্ন জাতিৰ সমন্বয়ৰ মাজেৰে । আদিৰে পৰা মোগল , ৰাজপুত আদি বংশৰ শাসন কালত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ভালেমান নতুন নতুন দিশৰ আগমন ঘটে ।\nআর্য – অনার্য দেৱ – দেৱীৰ কথা কোৱাৰ লগতে , উত্তৰ ভাৰতীয় আৰু দক্ষিণ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ আভাসো ইয়াত প্ৰকাশ পাইছে । ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ওপৰত বিশেষকৈ ভাস্কর্য , চিত্ৰ আদিত ইছলামীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ পৰিছে , এই কথাই সংস্কৃতিৰ মিলনকে বুজায়।আধ্যাত্মিকতাবাদ, সাহিত্য , চিত্র শিল্প , সংগীত , ভাস্কর্য আদি প্ৰতিটো দিশতেই এটা জাতিৰ প্ৰভাৱ আনটো জাতিৰ ওপৰত পৰিছে । সংস্কৃতিৰ এই তথ্য আগবঢ়াওতে লিখকে বুৰঞ্জীৰ বিষয়েও কৈছে ।\nমুঠতে ভাৰতীয় সংস্কৃতি পাঠটোৰ সাৰাংশ হ’ল এয়ে যে সংস্কৃতি এদিনতে গঢ়ি উঠা এটা বস্তু নহয়। যুগ যুগ ধৰি বিভিন্ন জাতি – জনজাতিৰ মিলনৰ ফলতে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ সৃষ্টি ।\n( গ ) অসমৰ বৈচিত্র্যপূর্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা পৰিছে – কথাষাৰৰ গুৰুত্ব ব্যাখ্যা কৰি অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ বৈচিত্র্যৰ কথা বর্ণনা কৰা ।\nউত্তৰঃ কথাফাঁকিয়ে বৰ্তমানৰ অসমীয়া জাতিটো যে কোনো এক বিশেষ গোষ্ঠীৰ পৰা সৃষ্টি হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বিভিন্ন ভাষা গোষ্ঠীৰ কলা – সংস্কৃতিৰ ৰীতি – নীতি বা আচাৰ অনুষ্ঠানৰ সংমিশ্ৰণতহে বৃহৎ অসমীয়া জাতি গঢ় লৈ উঠিছে তাকে বুজাব বিচাৰিছে । অর্থাৎ অসমীয়া জাতি বিভিন্ন জাতি – উপজাতি , জনগোষ্ঠী আদিৰ দ্বাৰা গঢ়িত নানাৰঙী ফুলেৰে গঠিত এডাল সুগন্ধি পুষ্প – মালা স্বৰূপ ৷\nবিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন জনজাতীয় লোকসকলৰ অসমলৈ আগমন ঘটিছিল । ত্রয়োদশ শতিকাত মংগোলীয় জনগোষ্ঠীৰ অসমলৈ আগমন ঘটিছিল। ইয়াৰে আগৰে পৰাই বড়ো , কছাৰী , কোচ – চুতীয়া , দেউৰী- ডিমাছা , মিচিং , তিৱা আৰু কাৰ্বি জনজাতিৰ লোকসকল অসমত আছিল । অতীত অসমৰ বাসিন্দা বুলিলে অকা , ডফলা , আবৰ – মিছিমি আদি জনগোষ্ঠীও অন্তর্ভুক্ত হৈছিল । এই জনজাতি সকলৰ সংস্কৃতিৰ ধৰ্মই বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল । তদুপৰি অসমীয়া সংস্কৃতিত এই জনজাতিবোৰৰ যথেষ্ট উপাদান আছে ।\nমিছিং , কছাৰী , তিৱা , কাৰ্বি আদি সম্প্রদায়ে নিজ নিজ উপভাষা জীয়াই ৰখাৰ উপৰি অসমীয়া ভাষাকো আয়ত্ত কৰি নিজকে অসমীয়া বুলি পৰিচয় দিছিল । ব্ৰিটিছে অসমত চাহ বাগান পতাত ইয়াত কাম কৰিবলৈ বিহাৰ , উৰিষ্যা , মধ্যপ্রদেশ আদিৰে পৰাও চাওতালী , মুণ্ডা , ভূমিজ , তাঁতী আদি জনগোষ্ঠীয়ে অসমীয়া মাত – কথা গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া আচাৰ , নীতি , সাজ – পাৰ গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া জাতিব অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰে ।\nচতুৰ্থ দশকত পূৰ্ববংগৰ পৰা অহা মৈমনসিংসকলেও নিজৰ মাতৃভাষা ত্যাগ কৰি অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰি অসমীয়া জাতিৰ সৌষ্ঠৱ বৃদ্ধি কৰিছিল । অর্থাৎ এই সকলোবোৰ জনগোষ্ঠীক লৈয়েই অসমীয়া জাতি । সেয়েহে এওঁলোকৰ আচাৰ – নীতি , কলা সংস্কৃতিৰ লগতে বহুতো জনজাতীয় শব্দ সম্ভাৰো অসমীয়া ভাষাত অন্তর্ভুক্ত হৈছে । সেয়ে লেখক আব্দুছ ছাত্তাৰদেৱে কৈছে যে অসমৰ বৈচিত্র্যপূর্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা হৈছে ।\n২। তলৰ যিকোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা—\n( ক ) বৰ্তমানৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাক কিয় আঁসোৱাহযুক্ত বুলি কোৱা হয় ?\nউত্তৰঃ আমাৰ বৰ্তমানৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা যথেষ্ট আঁসোৱাহপূর্ণ । এই শিক্ষা কামৰ শিক্ষা নহয় । আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাত শিকোৱা কথাৰ লগত বাস্তৱত বিশেষ সম্পর্ক দেখা নাযায় । ছাত্রই বিদ্যায়তনিক দিশত আগবাঢ়ি প্রতিযোগিতাত প্ৰথম বা দ্বিতীয় হ’ব পাৰিছে নে নই , সেই কথাতহে বৰ্তমানৰ শিক্ষাই বেছি প্রাধান্য দিয়ে । উদাহৰণস্বৰূপে , ছাত্ৰসকলে পাঠ্যক্ৰমত ‘ দুখীয়াক মৰম কৰিবা ’ এই বাক্যশাৰী পঢ়িব । কিন্তু শিক্ষকে ইয়াৰ বাক্য , শব্দ গঠন শিকোৱাৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিব ।\nছাত্ৰসকলে সমাজক দুখীয়াক তিৰস্কাৰ কৰিছে নে মৰম কৰিছে তাক চাবলৈ শিক্ষক , অভিভাৱক কোনোৱে প্ৰয়োজনবোধ নকৰে । বিদ্যালয়ত দিনটোৰ পৰিশ্ৰমৰ অন্তত শ্ৰেণীৰ শেষৰফালে দিয়া হয় ব্যায়াম শিক্ষা । শ্ৰেণীৰ আটাইবোৰ ছাত্ৰক শিক্ষা , খেল – ধেমালি আদিত আগবঢ়াই নিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব নিদি প্রতিভাবান সকলকহে বেছি গুৰুত্ব দিয়া হয় । যাৰ ফলত পিছপৰা সকল পিছ পৰিয়ে ৰয় । বৰ্তমানৰ শিক্ষাই ছাত্ৰক বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত থাকি আগবাঢ়ি যোৱাত উৎসাহ যোগাইছে যদিও বিদ্যালয়ৰ বাহিৰত ঘৰৰ বা সমাজৰ কামত ছাত্ৰ আগবঢ়োৱাত উৎসাহ যোগোৱা নাই । এইবোৰেই হৈছে বৰ্তমানৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাৰ ঘাই দোষ । সেইবাবে বৰ্তমানৰ শিক্ষা ব্যৱস্থাক আঁসোৱাহযুক্ত বুলি কোৱা হয় ৷\n( খ ) “ ইন্টাৰনেটৰো মিঠা সুবিধাৰ লগতে তিতা অসুবিধাও আছে ।”— কথাষাৰৰ বক্তা কোন ? ইণ্টাৰনেটৰ সুবিধা আৰু অসুবিধাৰ বিষয়ে পাঠবোৰ আধাৰত বুজাই লিখা ।\nউত্তৰঃ ইন্টাৰনেটৰো মিঠা সুবিধাৰ লগতে তিতা অসুবিধা আছে ।’— কথাষাৰৰ বক্তা শ্বাৱানা বাইদেউ । ইন্টাৰনেটৰ পৰা পোৱা সুবিধা বহুত।আমি যিকোনো এটা বিষয়ৰ ওপৰত জানিবলৈ হ’লে ইন্টাৰনেটৰ সহায় ল’ব পাৰো । কম্পিউটাৰত জানিব বিচৰা বিষয়টোৰ নাম টাইপ কৰাৰ লগে লগে নিমিষতে কম্পিউটাৰ স্ক্ৰীনত সেই বিষয়টোৰ বিৱৰণ ওলাই আহিব । এনেদৰে ঘৰতে বহি দেশ – বিদেশৰ বিভিন্ন বা – বাতৰি পোৱাৰ লগতে কম্পিউটাৰ স্ক্রীনতে দেশ – বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাই দর্শন কৰিব পাৰো ।\nইয়াৰ উপৰিও ই – মেইলৰ জৰিয়তে দেশ – বিদেশৰ বন্ধু – বান্ধৱীৰ লগত কথা পাতিব পাৰোঁ ৷ ভিডিঅ ’ কলিঙৰ জৰিয়তে দূৰ – দূৰণিৰ বন্ধু – বান্ধৱীৰ লগত ইজনে সিজনক চাই কথা পাতিব পাৰোঁ । বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন পৰীক্ষা – নিৰীক্ষাৰ বিষয়ে শিকি ল’ব পাৰো ৷ কোনো ঠাইলৈ যাবৰ বাবে ঘৰত বহিয়েই আকাশীযান ৰে’ল বা বাছৰ টিকট কৰিব পাৰো । আনকি আন ঠাইত থকা – খোৱা সুবিধাৰ বাবে ঘৰত বহিয়েই হোটেল ঠিক কৰিব পাৰো । ই – বেংকিঙৰ সহায়ত আন ঠাইলৈ মুহূৰ্তৰ ভিতৰতে টকা পঠাব পাৰো । আমি বজাৰলৈ নোযোৱাকৈ ঘৰত বহিয়েই প্রয়োজনীয় সামগ্ৰীবোৰ ক্ৰয় কৰিব পাৰোঁ ৷ গতিকে আমাৰ কষ্ট আৰু সময় লাঘৱ হয় ।\nকৰা ইমানবোৰ সুবিধা থকাৰ পিছতো কিন্তু ইন্টাৰনেটৰ অসুবিধা নথকা নহয় । বহুতো ল’ৰা – ছোৱালীয়ে ইন্টাৰনেটৰ গেমৰ প্ৰতি এনেদৰে আকৰ্ষিত হৈ পৰিছে যে পঢ়া – শুনাৰ প্রতি মনোযোগ অতি কমি আহিছে । ইন্টাৰনেটে মানুহক ওচৰ চুবুৰীয়া আপোনজনৰ পৰা আঁতৰাই আনিছে ৷ ইন্টাৰনেটত অনবৰতে ব্যস্ত থকা ল’ৰা – ছোৱালীৰ কর্মোদ্যম কমি অহাৰ লগতে এলাহ বৃদ্ধি পায় । এইবোৰৰ উপৰি ফেচবুক , ৱাটচএপ আদি ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জগতখনত নতুন প্রজন্ম সোমাই পৰিছে ৷ ফলত তেওঁলোকে কিতাপৰ জগতখনৰ পৰা আঁতৰি অহাই নহয় , খেলা ধূলাৰ ফালেও সম্পূর্ণ পিঠি দিছে । মোবাইলত থকা ৱাটচএপ , টুইটাৰ , ইউ – টিউব , ফেচবুক আদিৰ দ্বাৰা বহুতো মিছা বাতৰিও প্ৰচাৰ হয় । এজনে আনজনলৈ প্ৰেৰণ ভুৱা বাতৰিয়ে সমাজত ভয়ানক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে ।\nগতিকে দেখা যায় ইন্টাৰনেটৰ মিঠা সুবিধাৰ লগতে তিতা অসুবিধাও আছে ।\n( গ ) অৰুণিমা সিনহাৰ এভাৰেষ্ট অভিযানৰ বৰ্ণনা দিয়া ৷\nউত্তৰঃ মাউন্ট চামছেৰ কাংৰিৰ শিখৰত উপস্থিত হ’ব নোৱাৰাৰ বেদনাই অৰুণিমাৰ মনোবল কমাই পেলাব নোৱাৰিলে । বৰং তেনে অৱস্থাৰে ২১,১০৮ ফুট ওপৰলৈ যাব পৰা কথাষাৰে মাউন্ট এভাৰেষ্টলৈ যাৱ পাৰটো যে সম্ভৱপৰ সেইটো অধিক দৃঢ়তাৰে সাব্যস্ত কৰিলে । এইবাৰ অৰুণিমা মাউন্ট এভাৰেষ্ট বগাবলৈ সাজু হ’ল । পর্বতাৰোহণৰ যাৱতীয় সা – সৰঞ্জামৰ লগতে অৰুণিমাই দুটাকৈ কেমেৰাও লগত ল’লে৷তেওঁৰ অভিপ্রায় হ’ল মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ শৃংগত থিয় হৈ ফটো তোলাৰ , ভিডিঅ’ৰ জৰিয়তে বিশ্ববাসীক নিজৰ বিৰল অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে জনোৱা ।\nচাৰি নং কেম্প পাঁওতে অৰুণিমাৰ দুয়োখন ভৰিৰ পৰা তেজ নিগৰি ভয়ঙ্কৰ অৱস্থা হৈছিল । লগত যোৱা শ্বেৰপাজনে অৰুণিমাক বাৰে বাৰে কৈছিল যে টিকোনো মুহূর্তত অক্সিজেন শেষ হৈ যাব । তেতিয়া আৰু মৃত্যুক সাৱটি লোৱাৰ বাহিৰে আন কোনো উপায় নাথাকিব ।\nঅদম্য সাহস আৰু উৎসাহেৰে তেওঁ আগবাঢ়ি গৈ আছিল । তেজ নিগৰি থকা আঁঠু দুটাৰপৰা কমালেৰে তেজ মছি মছি আগুৱাই গৈ থাকোঁতে বাটত তেওঁ বহুতো অভিযাত্ৰীৰ মৃতদেহ দেখা পাইছিল । কিন্তু একোৱে তেওঁক নিৰস্ত্ৰ কৰিব পৰা নাছিল । প্রচণ্ড পৰিশ্ৰম , অদম্য মনোবল আৰু কষ্টসহিষ্ণুতাৰ ফল অৱশেষত ফলিল । কাঠমাণ্ডুৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ বাৱন দিনৰ অন্তত নিশা প্রায় আঠ বজাৰ অৰুণিমা সিন্‌হাই ৮,৮৪৮ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ শৃঙ্গত ২০১৩ চনৰ ২১ মে ’ তাৰিখে পদাপর্ণ কৰিবলৈ সক্ষম হ’ল । অৰুণিমাৰ এই দুঃসাহসিক পর্বতাৰোহণৰ আন এটা তথ্য উল্লেখ কৰিব লাগিব যে , অৰুণিমা সিনহাই হ’ল বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী বিকলাংগ মহিলা যিয়ে মাউন্ট এভাৰেষ্টৰ শৃঙ্গ আৰোহণ কৰে ।\n৩। তলৰ যিকোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা ।\n( ক ) “ কামত ল’ৰা – ছোৱালী বুলি ভাগ নাই । যেনেকৈ কাম ভাগ কৰি দিছোঁ তেনেকৈ কৰা ।’— এই কথাষাৰৰ বক্তা কোন ? তেওঁ কিয় এই কথাষাৰ ক’বলগীয়া হৈছিল আঁতিগুৰি মাৰি লিখা।\nউত্তৰঃ এই কথাষাৰৰ বক্তা পলহঁতৰ গণিতৰ শিক্ষক ৰঞ্জিত হাজৰিকা ।\nপলহঁতৰ পঢ়া বিদ্যালয়খনৰ অষ্টম আৰু নৱম শ্ৰেণীৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক কাজিৰঙা অভয়াৰণ্যলৈ নিয়া হৈছিল । দুখন বাছত বেছ হুলস্থুল আৰু নাচ – গান কৰি শিক্ষাৰ্থীসকল আগবাঢ়িল কাজিৰঙা অভিমুখে । বাছৰ ভিতৰতে শিক্ষকসকলে ছাত্ৰ – ছাত্ৰীৰ মাজৰপৰা নেতা – নেত্রী পাতি দিলে । পাহি আৰু বিদিশাক দায়িত্ব দিয়া হ’ল বাছত থকা ছাত্ৰ – ছাত্ৰীৰ সংখ্যা গণনা কৰিবলৈ আৰু অসুবিধানসমূহ চকু দিবলৈ । নৱম শ্ৰেণীৰ সৌৰভ আৰু আফতাবক দায়িত্ব দিয়া হ’ল খাদ্যবস্তুৰ পেকেট আৰু পানীৰ বটল সকলোৰে মাজৰ সমভাৱে বিতৰণ কৰিবলৈ । সৌৰভে কামটো টান পাইক’লে যে পাহি আৰু বিদিশাই খাদ্য বিলাওক , সি আৰু আফতাবে সিহঁতক দিয়া কামটো কৰিব । সি যুক্তি দি ক’লে সিহঁত যিহেতু ল’ৰা , লগৰীয়াবোৰে উৎপাত কৰিলে শাসনো কৰিব পাৰিব আৰু অসুবিধাবোৰো চাব পাৰিব ।\nসৌৰভৰ কথা শুনি গণিতৰ শিক্ষক ৰঞ্জিত হাজৰিকা মহাশয়ৰ খং উঠিল আৰু তেখেতে উক্ত কথাষাৰেৰে সৌৰভ আৰু আফতাবক বুজাব বিচাৰিলে যে ল’ৰা – ছোৱালী সকলো সমান । ছোৱালীয়ে কৰিব পৰা কাম ল’বাইও কৰিব পাৰিব লাগিব ।\n( খ ) আমাৰ দেশৰ অধিকাংশ লোক আজিও কেনে অৱস্থাত আছে , পাঠটোৰ আধাৰত বুজাই লিখা ।\nউত্তৰঃ আজিৰ স্বাধীন আৰু উন্নত দেশবোৰ তিনি – চাৰিশ বছৰ আগেয়ে যি অৱস্থাত আছিল , তেনেদৰে আমাৰ দেশৰ অধিকাংশ লোক আজিও এই অৱস্থাতে বাস কৰিছে । এই কুৰি শতিকাৰ মাজ ভাগতো আমাৰ দেশত অজ্ঞানতা – কু – সংস্কাৰে নির্বিবাদে ৰাজত্ব কৰিছে । আজি গাঁও অজ্ঞানতা আৰু কু – সংস্কাৰৰ লীলাভূমি । আমাৰ গাঁওবোৰত মাথোন আমাৰ পুৰণি সভ্যতা , শিক্ষা আৰু সাধনাৰ অলপ অৱশেষ দেখিবলৈ পোৱা যায় , কিন্তু অনেক দিনৰ অজ্ঞানতাই সেই সভ্যতাক অসভ্যতা , সেই শিক্ষাক অশিক্ষা আৰু সেই সাধনাক কপটতাত পৰিণত কৰিছে । আনহাতে বিলাতৰ বিশ্ববিদ্যালয় আদিত ছাত্রই সহপাঠী দুখীয়া ছাত্রক সহায় কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰে , দেশৰ কোনো নতুন আন্দোলন হ’লে তাত পার্যমানে নেতাসকলৰ লগত হাত উজান দিয়ে । আমাৰ দেশত ছাত্ৰৰ এনে সহযোগিতা আৰু দেশহিতৈষিতা শিক্ষা কৰিবৰ সুবিধা নাই ।\n৪। তলৰ যিকোনো এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা ।\n( ক ) অজন্তাৰ গুহাৰ শিল্পকলাৰ এটি বিৱৰণ দিয়া ।\nউত্তৰঃ ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পৰিপূৰ্ণ ৰূপ অজন্তা গুহাৰ শিল্পকলাত দেখা যায় ৷ পশ্চিমঘাট পর্বতমালাৰ ইন্দ্ৰিয়াদি নামৰ অশ্বখুৰাকৃতিৰ পাহাৰৰ গাত অজন্তা গুহা অৱস্থিত । ইয়াৰ শিল্প কলা অনন্তকালৰ বাবে সঞ্জীৱিত হৈ আছে । ইয়াৰ জৰিয়তে ভালেমান গতি – প্ৰগতিৰ সমন্বয় উজ্জ্বল হৈ আছে । ইয়াৰ ছবিবোৰত দুটা ভাৱবস্তু প্ৰকাশ পাইছে । এটা হৈছে সন্যাস জীৱন আৰু আনটো হৈছে সমূহীয়া জীৱন ৷ দুয়োবিধ ভাৱবস্তু ছবি একেলগে গুহাত অংকিত হৈছে । সমূহীয়া জীৱন প্রকাশক ছবিবোৰত ফুটি উঠিছে শক্তি , খ্যাতি , প্রেম আৰু যৌৱন । সন্যাস জীৱনৰ ছবিবোৰত আছে দয়া ধ্যান আৰু মৌনতা । ভাৱবস্তুৰ পৰা পৃথক যদিও দুটোবিধ ছবিয়ে একেলগে অংকিত হৈছে । জীৱনৰ অ- সামঞ্জস্যক একেলগে গ্রহণ কৰিব পৰা শক্তিৰ সম্ভেদ এই শিল্পকলাত আছে। প্রাক্ মুছলিম যুগৰ জীৱন প্ৰাচুৰ্যৰ কথাও এই শিল্পকলাত দেখা যায় । পুৰুষ , মহিলা , শিশু বিবিধ ভংগিমাত সকলোবোৰ একে ঠাইতে অংকিত হৈছে । জীৱনৰ প্ৰাচুৰ্যই যেন শিল্পীক মতলীয়া কৰিছে ৷ ছবিবোৰৰ ভাৱবস্তুৰ অ – সামঞ্জস্যৰ মাজতো বাস্তৱৰ অখণ্ডতাৰ কথা বিস্তৃত হোৱা হোৱা নাই । শিল্পীৰ শিল্পজগত আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ মাজত এক সুন্দৰ সমন্বয় ইয়াত স্থাপিত হৈছে ।\n( খ ) কোনজন ইৰাণ শাসকে কেনেদৰে ভাৰতবৰ্ষত বিভীষিকাৰ সৃষ্টি কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ নাদিৰ শ্বাহ নামৰ শাসকজনে ভাৰতত বিভীষিকাৰ সৃষ্টি কৰিছিল । তেওঁ ১৭৩৭ চনৰ পৰা ১৭৪৭ লৈ ইৰাণত শাসন কার্য চলায়। তেওঁ সেই সময়ৰ ভাৰতৰ মোগল সম্রাট মহম্মদ শ্বাহক পৰাস্ত কৰি (১৭৩৯ ) এটা বিকাশ ৰাজভঁৰাল লুট কৰে । তেওঁ বহুতো ভাৰতীয় নাগৰিকক হত্যা কৰি কহিনুৰ হীৰা , মুকুটা , আদিৰ উপৰিও হাতী , ঘোঁৰা , উট লৈ গৈছিল । ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা ইমানবোৰ সা – সম্পত্তি লুট কৰি নিছিল যে পৰৱৰ্তী তিনিবছৰ তেওঁ দেশবাসীৰ পৰা কোনো কৰ সংগ্ৰহ কৰা নাছিল ।\n৫। তলৰ যিকোনো দুটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা—\n( ক ) ‘ শিক্ষা ’ বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ শিক্ষাৰ পৰিসৰ অতি বহল । কেৱল লিখা – পঢ়া কৰাকে শিক্ষা নুবুজায় । মানুহৰ জীৱনৰ লক্ষ্য কি , কি কি কাম কৰিলে মানৱ জীৱন সার্থক হয় , সাংসাৰিক জীৱনত কৃতকাৰ্য হোৱাৰ উপায় আদি বিষয়ৰ জ্ঞানকে শিক্ষা বুলি বুজা যায় ।\n( খ ) ফ্রম্ ভল্গা টু গংগাৰ বিষয়বস্তু কি ?\nউত্তৰঃ পণ্ডিত ৰাহুল সংস্কৃতায়নৰ ফ্রম্ ভল্গা টু গংগাত একালত ভাৰতীয় বিশাল ভূ খণ্ডইন ন মানৱ পুঞ্জক আহ্বান জনাইছিল , এছিয়াৰ চৌদিশৰ পৰা অহা লোকেৰে দেশ প্লাৱিত হৈছিল আৰু প্রত্যেকেই ব্যক্তিগত প্রতিভা অনুসৰি সংস্কৃতি ৰচনাত অৰিহনা যোগাইছিল সেই বিষয়ে উল্লেখ আছে ।\n( গ ) অসমীয়া থলুৱা ভাষা কেনেকৈ কটকটীয়া হ’ল ?\nউত্তৰঃ ত্রয়োদশ শতিকাৰ পিছত নানা কাৰণত নানা ঠাইৰ পৰা মানুহ অসমত বসবাস কৰিবলৈ লয় । এই মানুহবোৰৰ সকলোৰে একো একোটা নিজ ভাষা আছিল । কিন্তু অসমলৈ আহি সকলোৱে অসমীয়া ভাষাক মাতৃভাষাক মাতৃভাষাৰূপে গ্রহণ কৰিলে । তেতিয়া সেই ভাষাবোৰৰ কিছুমান শব্দ অসমীয়া ভাষাত সোমাই পৰি অসমীয়া ভাষাটোক কটকটীয়া কৰিলে ।\n( ঘ ) সুৰ বস্তুৰ ওপৰত লোকসংগীতৰ প্ৰভাৱ বুলিলে কি বুজা ?\nউত্তৰঃ ভাৰতীয় উচ্চাংগ সংগীত গাম্ভীর্যপূর্ণ আৰু বিচিত্র । কিন্তু উত্তৰ ভাৰতৰ সংগীতে এটা নতুন বস্তু আমাৰ চকুত পেলায় । গাম্ভীৰ্যৰ লগতে ঠায়ে ঠায়ে এই সংগীতত এক উৰণীয়া ভাবৰ সংযোগ দেখা যায় । ইয়াকেই সুৰ বস্তুৰ ওপৰত লোকসংগীতৰ প্রভাৱ বোলে ৷\n৬। তলৰ যিকোনো তিনিটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা –\n( ক ) পশ্চিমৰ শিক্ষা আৰু সভ্যতাৰ লগত কি ভাবৰ ঢৌ আহিছে বুলি কোৱা হৈছে ।\nউত্তৰঃ পশ্চিমৰ শিক্ষা আৰু সভ্যতাৰ লগত এটি পবিত্র সাম্যভাবৰ ঢৌ আহিছে বুলি কোৱা হৈছে ।\n( খ ) ড° প্রণয়ী দত্তই কি বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্রী লাভ কৰিছিল ?\nউত্তৰঃ ‘ মহাজাগতিক ৰশ্মিৰ ৰেডিঅ ’ বিকিৰণ ’ বিষয়ত ।\n( গ ) অৰুণিমা সিন্‌হাৰ কোনবিধ খেলত বিশেষ দক্ষতা আছিল ?\nউত্তৰঃ ভলীবল খেলত ।\n( ঘ ) পল আৰু পাহি কোন শ্রেণীত পঢ়ে ?\nউত্তৰঃ পল নৱম শ্ৰেণীত আৰু পাহি অষ্টম শ্রেণীত পঢ়ে ।\n( ঙ ) খেজুৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা পৰঠাৰ নাম কি ?\nউত্তৰঃ নুন কুমাই ।\n৭। তলৰ যিকোনো এছোৱা প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা ।\n( ক ) “ ভাৰত বুৰঞ্জীত কেনেকৈ স্থানীয় আৰু বহিৰাগতৰ মাজত এটা সাংস্কৃতিক সমন্বয় গঢ়ি উঠিছিল তাৰ প্ৰমাণো অলেখ আছে । ”\nউত্তৰঃ ওপৰৰ কথাষাৰ আমাৰ পাঠ্যপুথিত অন্তৰ্ভূক্ত হেম বৰুৱাৰদ্বাৰা ৰচিত “ ভাৰতীয় সংস্কৃতি ” নামৰ পবন্ধটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে ।\nভাৰতীয় সংস্কৃতি এক সমন্বয়ৰ সংস্কৃতি । অতি প্রাচীন কালৰে পৰাই পবাহমান হৈ থকা বিভিন্ন জাতি – উপজাতিৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠা এই সংস্কৃতি । বুৰঞ্জীত আছে আৰ্যসকল ভাৰতবৰ্ষলৈ অহাৰ আগতে ইয়াত অনাৰ্যসকলে বাস কৰিছিল। আৰ্যসকলে লগত লৈ অহা সংস্কৃতিতকৈয়ো অনাৰ্যসকলৰ এক চহকী সংস্কৃতি আছিল । মহেঞ্জাদাৰো আৰু হপ্পাত পোৱা প্রাচীন স্মৃতি – চিহ্নই ইয়াৰ পৰিচয় দিয়ে । আৰ্যসকলে অনাৰ্য সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰি নিজকে আৰু বেছি চহকী কৰে আৰু আর্য – অনার্যৰ মাজত থকা ভেদ – ভাব বহু পৰিমাণে আঁতৰাই মিলনৰ সেঁতু সাজে । আর্য সংস্কৃতিৰ পূজা – পদ্ধতিত অনার্য অৰ্থাৎ থলুৱা সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট । আদিতে আৰ্যসকলৰ দেৱী পূজা নাছিল । শিৱক অনাৰ্যৰ দেৱতা বুলি কোৱা হয় ৷ মহেঞ্জাদাৰোত মাটি খান্দি পোৱা প্রাচীন সভ্যতাৰ ভগ্নাৱশেষত ধ্যানৰত শিৱৰ প্ৰতিমূৰ্তি পোৱা গৈছে । ইয়ে প্রমাণ কৰে শিৱ আৰ্যপূৰ্ব দেৱতা । মৃতকক খাদ্য দ্রব্য দিয়াটোও থলুৱা সংস্কৃতিৰ পৰাই ভাৰতীয় সংস্কৃতিত সোমাইছে । এই বিষয়ে ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণে কৈছিল যে ‘ কালীয় দমন ’ ঘটনাটো আৰ্যই অনার্যক সংস্কাৰ কৰাৰ প্রতীক । আর্যসকলে অনার্য সংস্কৃতি চালি – জাৰি সু – সংস্কৃতিবোৰ নিজৰ সামৰি লৈ এক বিশাল ভাৰতীয় সংস্কৃতি গঢ়ি তোলে।\n( খ ) সকলো আৰ্টৰ মূলতে দুটা বিপৰীত পন্থাই কাম কৰা দেখা যায় ।\nউত্তৰঃ প্রশ্নোদ্বৃত কথাফাকি আমাৰ পাঠ্যপুথিত অন্তৰ্গত হেম বৰুৱা বিৰচিত ‘ ভাৰতীয় সংস্কৃতি ’ পাঠটোৰ পৰা বুটলি অনা হৈছে ।\nকলাশিল্পৰ প্ৰকাৰ আৰু কলাশিল্পই যে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক বিৰাট অংশ আগুৰি আছে তাকে ক’বলৈ গৈ উক্ত কথাষাৰৰ অৱতাৰণা কৰিছে।\nসকলো বস্তু সৃষ্টিৰ একোটা আর্ট বা কলা থাকে । নিখুঁত বস্তুৰ সৃষ্টি হলে কলা নিখুঁত হয় আৰু অসামঞ্জস্যতাই খামখেয়ালি কলাৰ সৃষ্টি কৰে । সকলো আৰ্টৰ মূলতে দুটা বিপৰীত পন্থাই কাম কৰে । এটাৰ উদ্দেশ্য আৰু কার্য জাকজমকতাৰ সৃষ্টি আৰু আনটোৰ উদ্দেশ্য সংযম আৰু আড়ম্বৰহীনতা । এটাই বাহ্যিক আড়ম্বৰৰ জৰিয়তে প্রকাশ বিচাৰে আৰু আনটোৱে আমাৰ অন্তৰাত্মাক স্পৰ্শ কৰি অভিভূত কৰে । প্ৰথমটোৱে বিৰাট পটভূমিৰ অৱতাৰণা কৰে আৰু দ্বিতীয়টোৱে নকৰে । এক কথাত ক’বলৈ গ’লে প্ৰথমটোৰ বৰ্হিজাগতিক বিস্তৃতি আছে , দ্বিতীয়টোৰ নাই । কিন্তু দুয়োটাৰ সংমিশ্ৰণৰ ফলতহে সমাজৰ প্রতিবিম্ব প্রতিফলিত হয় ।\n৮। তলৰ যিকোনো দুটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা—\n( ক ) বৰগীতটিৰ মূলভাৱ লিখা ৷\nউত্তৰঃ মাধৱদেৱ বিৰচিত ‘ হৰি হেৰোৰে বাপ পশিলো শৰণে ‘ শীর্ষক প্রার্থনামূলক বৰগীতটো দাস্য ভক্তিৰ উৎকৃষ্ট নিদর্শন । বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ইষ্ট দেৱতা বিষ্ণুৰ অংশ স্বৰূপ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ওচৰত শৰণ লৈ সংসাৰৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ কথা এই বৰগীতটোত প্ৰকাশ পাইছে ।\nভগৱানৰ ওচৰত শৰণ লোৱা কবিয়ে তেওঁক জীৱনে মৰণে নেৰিবলৈ ভগৱানক কাকৃতি কৰিছে। যোগসন্ধি পুৰুষসকলে যাক ধ্যান কৰে , সমস্ত বেদে যাক বিচাৰি নাপায় , সহস্ৰ মুখ অনন্তই যাৰ গুণ গাই শেষ কৰিব নোৱাৰে , সেইজনা পৰম পুৰুষৰ মহিমা কবিৰ দৰে অধমে জানিবলৈ অপৰাগ । বিষয় – বাসনাত মত্ত কবিয়ে ইয়াৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি ভগৱানৰ চৰণত শৰণ লৈছে । ভকতৰ ত্ৰাণকৰ্তা ভগৱান । সেয়ে কবিয়ে ভগৱানৰ ওচৰত কাতৰভাৱে তেওঁক সংসাৰৰ মায়া মোহৰপৰা পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।\nভগৱানৰ দাসৰূপে নিজকে প্রতিপন্ন কৰা এই বৰগীতটোত কবিয়ে তেওঁক সংসাৰৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা মুক্তি দিবলৈ ভগৱানক খাটিছে । নিজকে ভগৱানৰ চৰণত সমৰ্পণ কৰি এই সংসাৰৰ মায়াৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্তি হ’বলৈ এইদৰে প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ মাজেৰে কবিৰ ভক্তিধৰ্মৰ প্ৰতি পৰাকাষ্ঠা প্রকাশ পাইছে ।\n( খ ) কবিতাটোত প্ৰকৃতিৰ সুধাৰ মাজত কিদৰে সুন্দৰৰ সাধনা লুকাই আছে বিৱৰি লিখা ।\nউত্তৰঃ প্ৰকৃতিৰ ৰূপ আৰাধনাৰ আঁৰত কবি ৰঘুনাথ চৌধাৰীৰ ‘ প্রশস্তি ’ কবিতাটোত ঈশ্বৰ ভক্তিৰ স্বৰূপ সোমাই আছে । প্রকৃতিৰ সন্মোহিনী সুধাৰ মাজত কবিয়ে বাৰে বাৰে নেদেখা জনৰ অস্তিত্ব দেখিবলৈ পাইছে । কালৰাত্ৰিৰ অস্তত যিদৰে পূৱাৰ সূৰুযে পোহৰৰ সম্ভাৰ কঢ়িয়াই আনি সর্বত্রতে বিলাই দিয়ে , জল – স্থল আনকি অন্তৰীক্ষও জিলিকি উঠে । সেইদৰে গছ – বন , ফুল – ফলেও যেন আনন্দত আত্মহাৰা হৈ পৰিছে , চৰাই – চিৰিকটি আদিয়েও সকলোতে দেৱতাৰ সন্ধান কৰিছে ।\n( গ ) ‘ জিকিৰ ’ কবিতাটোৰ কবি আজান ফকিৰৰ চমু পৰিচয় দিয়া ।\nউত্তৰঃ এইজনা ইছলামধর্মী সাধকৰ প্রকৃত নাম ছৈয়দ মইনুদ্দিন । মইনুদ্দিনৰ অন্য নাম আছিল ছৈয়দ মীলান বা মীৰান ছাহ । ছাহ মীৰানৰ জন্ম খ্ৰীষ্টিয় সপ্তম শতিকাৰ প্রথম ভাগ অর্থাৎ ১৬১০ চন বুলি অনুমান কৰা হৈছে । আজান ফকিৰ দ্বাৰা ৰচিত জিকিৰ আৰু জাৰীবোৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ কালজয়ী সম্পদ । আজান ফকিৰে ৰচনা কৰা কিছুমান গীতৰ পৰা ধাৰণা হয় যে তেওঁ তেতিয়াৰ বৈষ্ণৱ কাব্য আৰু ধৰ্মতত্ত্বৰো কিছু অধ্যয়ন কৰিছিল । তেওঁ ৰচনা কৰা গীতবোৰ সহজ অসমীয়া ভাষাত , অসমীয়া জতুৱা ঠাঁচ , উপমা আদি ব্যৱহাৰ কৰি সাধাৰণ নিৰক্ষৰ লোকেও সুৰ ধৰি গাব পৰাকৈ কৰিছিল । তাৰ বাবেই এই জিকিৰ গীতবোৰ সকলোৰে মাজত জনপ্রিয় বনগীত হিচাপে বিয়পি পৰিছিল ।\nআজান ফকিৰ এজন পীড় বা ধৰ্মগুৰু আৰু বলী বা সত্যদ্ৰষ্টাৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল আৰু বহুতেই তেওঁক এজন তত্ত্বজ্ঞানী চুফী সাধক বুলিও মানি লৈছিল । তেওঁ জ্ঞান মাৰ্গতকৈ ভক্তি মাৰ্গত অধিক গুৰুত্ব দিছিল ।\n৯। তলৰ যিকোনো তিনিটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ লিখা ।\n( ক ) ৰঘুনাথ চৌধাৰী কোন কেইখন কাকতৰ লগত জড়িত আছিল ?\nউত্তৰঃ ৰঘুনাথ চৌধাৰী গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত ‘ জোনাকী ’ কাকতৰ সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে আৰু ‘ মইনা ’ ‘ জয়ন্তী ’ আৰু ‘ সুৰভি ’ নামৰ আলোচনীৰ সম্পাদক হিচাপে জড়িত আছিল ৷\n( খ ) চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ ৰচিত উপন্যাস কেইখনমানৰ নাম উল্লেখ কৰা ।\nউত্তৰঃ ‘ ৰথৰ চকৰি ঘূৰে ’, ‘ সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন ’,‘পহুমৰা হাবিৰ বাট’, ‘জেতুকা পাতৰ দৰে ’, ‘ৰূপতীৰ্থৰ যাত্ৰী ’, ‘ধন্য নৰ তনু ভাল ’, ‘ অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী ’, ‘ ৰূপাবৰিৰ পলস ’ আদি ।\n( গ ) হৰেকৃষ্ণ ডেকাই কোন চনত কি বিষয়ত ক’ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্রী লাভ কৰে ?\nউত্তৰঃ হৰেকৃষ্ণ ডেকাই ১৯৬৫ চনত ইংৰাজী বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্রী লাভ কৰে ৷\n( ঘ ) ‘ জিকিৰ গীত ’ জনপ্ৰিয় হোৱাৰ মূল কাৰণ কি ?\nউত্তৰঃ এই গীতবোৰ সহজ অসমীয়া ভাষাত ৰচিত হোৱাৰ লগতে জতুৱা ঠাঁচ , উপমা আদিৰ প্ৰয়োগ কৰি অতি সাধাৰণ নিৰক্ষৰ জনেও সুৰ ধৰি গাব পৰাকৈ ৰচিত বাবে এই গীত জনপ্রিয় হৈ পৰিছিল।\nAssam Board (1,933)\nনৱম শ্ৰেণীৰ উত্তৰ (96)


প্ৰৱন্ধঃ বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাতৰ পৰিত্রাণ ক’ত? :: লীলাকান্ত পায়েঙ - অসমীয়াৰ সুখ-দুখ\nHome ARTICLE LEELAKANTA PAYENG RECENT প্ৰৱন্ধ লীলাকান্ত পায়েং প্ৰৱন্ধঃ বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাতৰ পৰিত্রাণ ক’ত? :: লীলাকান্ত পায়েঙ\nxukhdukh.com February 17, 2019 ARTICLE, LEELAKANTA PAYENG, RECENT, প্ৰৱন্ধ, লীলাকান্ত পায়েং,\nবন্য প্রাণী আৰু মানৱ সমাজৰ সংঘাত নতুন কথা নহয়। বিশ্বত অত্যাধিক হাৰত বৃদ্ধি পোৱা জনসংখ্যা আৰু উদ্যোগীকৰণৰ ফলত মানুহে আবাসস্থল বিচাৰি হাবি-বননি কাটি তহিলং কৰাৰ ফলত খাদ্য আৰু আশ্রয়স্থল বিচাৰি বন্য প্রাণী ৰাজপথলৈ নামি অহাটো বর্তমান আমাৰ ৰাজ্যত তেনেই এক সুলভ দৃশ্য হৈ পৰিছে। বর্তমান হাতী-মানুহৰ সংঘাত যেনেকৈ অতি চিন্তনীয় বিষয় হৈ পৰিছে ঠিক তেনেকৈ সমান্তৰলাৰ ভাবে থকা আন এক বিষয় হৈছে বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাত।\nবিশেষকৈ আমাৰ নিচিনা ৰাজ্যত বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাত এতিয়া নতুন কথা হৈ থকা নাই। অসম তথা দেশৰ অন্য ৰাজ্য সমূহত পূর্বৰ তুলনাত বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাতৰ বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। হয়তো বহু পাঠকৰ পোন প্রথমে উদয় হোৱা প্রশ্নটো হ’ল বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাতো ইমান চিন্তনীয় বিষয় হ’ব পাৰেনে। কিন্তু যিবোৰ অঞ্চলত যুগ যুগ ধৰি মানুহ আৰু বান্দৰ একেলগে সহবাস কৰি আহিছে এইবোৰ মানুহে জানে বান্দৰৰ উৎপাতত কিদৰে দিনে-ৰাতিয়ে অশান্তি আৰু দুর্ভোগ কটাই আহিছে। বর্তমান বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাত বৃদ্ধি পাই অহা শীর্ষত থকা ৰাজ্য কেইখন হৈছে অসম, হিমাচল প্রদেশ, উত্তৰ প্রদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ড। হিমাচল প্রদেশ, উত্তৰ প্রদেশ আৰু উত্তৰাখণ্ডৰ আদিৰ দৰে ৰাজ্যত কৃষক আৰু বান্দৰৰ সংঘাত নতুন কথা নহয়। বান্দৰৰ উৎপাতৰ বাবে কৃষক সকলে জীয়াতু ভোগিছে। বান্দৰৰ উৎপাতৰ কৃষকৰ কোটি কোটি টকাৰ লোকচান হোৱাৰ ফলত এইবোৰ ৰাজ্যত বান্দৰৰ প্রকোপ আৰু জন্ম নিয়ন্ত্রণ কৰিবৰ বাবে বিভিন্ন আঁচনি গ্রহণ কৰিছে যদিও বিশেষ তেনেকৈ সফল হ’ব পৰা নাই।\nবর্তমান বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাত বৃদ্ধি পোৱাৰ মূল কাৰণ দুটা হৈছে-(১) আবাসস্থল হ্রাস পোৱা আৰু (২) খাদ্যৰ নাটনি হোৱা। দেশত বৃদ্ধি পোৱা অত্যাধিক জনসংখ্যা আৰু উদ্যোগীকৰণৰ ফলত হাবি-বননি কাটি ঘৰ-দুৱাৰ তথা উদ্যোগ, কল-কাৰখানা আদি নির্মাণ হোৱাৰ ফলত বনাঞ্চল হ্রাস পাই আহিছে। গতিকে মানুহৰ আশ্রয়স্থললৈ ওলাই আহিছে। হাবি-বননি গুচি নগৰ-চহৰ হ’ল আৰু ফলত অৰণ্যাঞ্চলৰ ফল-মুল থকা গছ-গছনিৰ সংখ্যা হ্রাস পাই আহিছে। ফলত গোটেই কপিকুল খাদ্য সংকটৰ নিচিনা গৰাহত পৰিছে। আচলতে বান্দৰে খাদ্য হিচাপে আম গছ, লিচু, ৰঙালাও, কঠাল, কল, বাহ, প্লাম, আলু, বেঙেনা আদি গছৰ ফুল-ফল-মূল, পাত ইত্যাদি ভক্ষণ কৰা দেখা যায়। যিবোৰ অঞ্চলত বান্দৰৰ খাদ্য সংকটৰ নিচিনা সমস্যা আছে তাত বান্দৰবোৰ অতি উগ্র আৰু খঙাল হৈ পৰে। ফলত মানুহক আক্রমণ কৰা দেখা যায়। কেতিয়াবা এই আক্রমণ ইমান গুৰুতৰ হৈ পৰে যে মৃত্যু মুখত পৰিব লগীয়া হৈ পৰে। বান্দৰে পুৰুষ মানুহক দেখিলে অলপ-চলপ ভয় হ’লেও কিন্তু তিৰোতা বা ছোৱালী মানুহলৈ অলপো ভয় নকৰে। মতা বান্দৰবোৰ মাইকীবোৰতকৈ বেছি উগ্র আৰু আক্রমণকাৰী। মানুহৰ বসতি অঞ্চলত বসবাস কৰা বান্দৰবোৰ খাদ্যৰ সন্ধানত মানুহৰ ঘৰে ঘৰে খিৰকী বা দুৱাৰৰ যোগেদি প্রৱেশ কৰি বস্তু-বাহানি ওলট-পালট কৰি থৈ যায়। আনকি বান্দৰে পাকঘৰৰ চৰু, কেৰাহী, কাঁহী-বাতি, কাপোৰ আদি উঠাই লৈ যায়। বান্দৰৰ উৎপাতৰ বাবে এনে অঞ্চলবোৰত মানুহে ঘৰ-দুৱাৰ এৰি থৈ ক’লৈকো যাব নোৱাৰা অৱস্থা কৰি দিয়ে। এই কথা এনে অঞ্চলত বসবাস কৰা মানুহে ভালদৰে জানে।\nবান্দৰৰ উপদ্রৱৰ বাবে ফল-মূল, শাক-পাচলি তথা বিভিন্ন শইছৰ খেতি ভক্ষণ কৰি বিস্তৰ ক্ষতিসাধন কৰি আহিছে। কিছুমান ৰাজ্যৰ খেতিপথাৰ অঞ্চলত বান্দৰৰ প্রকোপ ইমানেই বেছি যে কৃষকে খেতি কৰিব নোৱাৰি মূৰে-কপালে হাত দি বহি পৰিছে। আনকি এনে পর্যন্ত পাইছেগৈ যে কৃষকে খেতি কৰিবলৈ এৰি দিছে। আপুনি শুনি আচৰিত হ’ব যে হিমাচল প্রদেশত প্রতি বছৰে বান্দৰৰ ফলত কৃষকৰ কোটি কোটি টকাৰ লোকচান হয়। ফলত বান্দৰৰ জনসংখ্যা আৰু উপদ্রৱ নিয়ন্ত্রনৰ বাবে হিমাচল ৰাজ্য চৰকাৰে কোটি টকাৰ এক আঁচনি প্রস্তত কৰি উলিয়াইছে। এক পৰিতথ্য মতে বান্দৰৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। কিন্তু বান্দৰ-মানুহৰ সংঘাতৰ পৰিত্রাণৰ উপাই নাই নেকি। আন ৰাজ্যৰ যিবোৰ অঞ্চলত বোৰত বান্দৰৰ উপদ্রৱ বেছি এনে অঞ্চলবোৰত বান্দৰৰ জনসংখ্যা ৰোধৰ বাবে বন্ধ্যাকৰণৰ দৰে আঁচনি প্রস্তত কৰি উলিয়াইছে। ঠিক তেনে ব্যৱস্থাৰে অলপ হ’লেও বান্দৰৰ জনসংখ্যা কমাই আনিব পাৰি। বিশেষকৈ যিবোৰ অঞ্চল জনবসতি তথা খেতিপথাৰ আদি ঠাইবোৰৰ পৰা বান্দৰ বোৰ অন্য অঞ্চললৈ স্থানন্তৰ কৰিব লাগে। গছ-গছনি, ফল-মূলৰ অভাৱ হোৱা আদি ঠাইৰ পৰা বনাঞ্চললৈ স্থানন্তৰ কৰিব লাগে। তাৰোপৰি বান্দৰৰ বাবে পৃথকৈ ‘মনকী জ’ন’ আদি দৰে অঞ্চল নির্মাণ কৰিব লাগে যত সিহঁত মুক্ত বাবে বিচৰণ কৰিব পাৰে। গতিকে এনে বোৰ ব্যৱস্থা ল’লে কিছু পৰিমাণে হ’লেও বান্দৰ আৰু মানুহৰ সংঘাত ৰোধ হ’ব বুলি আশা কৰিব পাৰি।\nTags # ARTICLE # LEELAKANTA PAYENG # RECENT # প্ৰৱন্ধ # লীলাকান্ত পায়েং\nBy xukhdukh.com on February 17, 2019


ৰণকৌশল – শব্দ আখৰা\nবিপুলৰ প্ৰথমে বিৰক্তি লাগিল। তাৰ কপালৰ গাঁঠিবোৰ থূপ খাই আহিল। এটা সময়ত তাৰ উশাহবোৰ ঘন হ’বলৈ ধৰিলে আৰু শেষত বিৰক্তিবোৰ থূপ খাই খাই খঙৰ ৰূপ ল’লে।\nএইটো অফিচলৈ সি আজি পঞ্চমবাৰলৈ আহিছে। প্ৰথমবাৰ সি আহিছিল এপ্লিকেচন ফৰ্মখন ল’বলৈ। তাৰ পিছৰবাৰ সি আহিছিল ফৰ্মখন পূৰাই দৰকাৰী নথি-পত্ৰ, মাচুলসহ জমা দিবলৈ। তৃতীয় আৰু চতুৰ্থবাৰ সি আহিছিল সি আবেদন কৰা চাৰ্টিফিকেটখন তৈয়াৰ হৈ উঠিছেনে তাৰ খবৰ কৰিবলৈ। দুয়োবাৰে সি নিৰাশ হৈ উভটি গৈছিল। আৰু আজি পঞ্চমবাৰৰ বাবে সি আকৌ আহিছে সেই একেখন কাগজকে বিচাৰি।\nআচলতে ঠিক তাৰ কাগজ নহয়। এইখন সুনীতাৰহে দৰকাৰী কাগজ। সুনীতা তাৰ ভনীয়েক। সুনীতাই যিখন কলেজৰ পৰা বি এ পাছ কৰিলে, সেইখন কলেজ এইখন ইউনিভাৰ্চিটিৰ অধীনত। এতিয়া তাই এম এ পঢ়িছে অইন এখন ইউনিভাৰ্চিটিত। প্ৰশাসনীয় নিয়মমাফিক এতিয়া সুনীতাই অইন ইউনিভাৰ্চিটিত পঢ়িবলৈ যোৱাত এইখন ইউনিভাৰ্চিটিৰ একো আপত্তি নাই বুলি লিখি দিব লাগে। কথা সিমানেই। পিছে সেইকণ কথাৰ বাবেই বিপুলে আজি একেটা অফিচলৈ পাঁচবাৰ তাঁত-বাটি কৰিবলগীয়াত পৰিছে।\n“যি যত কৰিবলগীয়া আছে তয়ে কৰি দিবি। তাইনো ছোৱালীজনীয়ে এইবোৰ কামৰ কি উৱাদিহ পাব!” প্ৰথম যিদিনা সুনীতাই মাইগ্ৰেচন চাৰ্টিফিকেটখনৰ কথা উলিয়াইছিল সেইদিনায়ে মাকে তাক কথাটো উনুকিয়াই থৈছিল। বিপুলে এম এছ চি পঢ়োতে তাৰ এইবোৰ লেঠা নাছিল। গতিকে সিও এইটো কামৰ আও-ভাও নাজানে। সুনীতাৰ লগত ফোনতে চাৰ্টিফিকেটখন আবেদন কৰাৰ নিয়মাৱলীবোৰ সুধি লৈ পিছদিনা ৰাতিপুৱা সি ফৰ্মখন নিবলৈ ইউনিভাৰ্চিটিৰ এইটো অফিচলৈ আহিছিল। তাৰ পিছত অন্য এক দীঘলীয়া পৰিক্ৰমা। ফৰ্মখন নিয়াৰিকৈ পূৰাই সি সুনীতাই পঢ়া কলেজখনলৈ গ’ল। ফৰ্মখনত প্ৰিঞ্চিপালৰ চহী লৈ দৰকাৰী নথি-পত্ৰৰ সৈতে সি আকৌ এবাৰ এইটো অফিচলৈ আহিল। ফৰ্মখন জমা দি উঠি অইন এটা কামৰ বাবে সময় মিলাই সি ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিছিল। পিছে সেইটো কামৰ বাবে তাৰ আৰু সেইদিনা সময় নহ’ল। ফৰ্মখনৰ সৈতে মাচুল দিবলৈ সি থিয় দিবগৈ লগীয়া হ’ল অইন এটা দীঘলীয়া শাৰীত। সেইটো কাউণ্টাৰত আকৌ কাম হয় দিনৰ এক বজালৈহে। গতিকে অনিশ্চয়তাৰ সৈতে প্ৰতি পাঁচ মিনিটত অলপ অলপ আগুৱাই সি যেতিয়া মাচুল দিবলৈ সক্ষম হ’ল তেতিয়া এক বাজিবলৈ মাত্ৰ পোন্ধৰ মিনিটমানহে বাকী আছিল। সেইটো কাউণ্টাৰত সি দুখন ভিনৰঙী ৰচিদ পালে। তাৰে এখন ফৰ্মখনৰ সৈতে গাঁঠি দি অইনখন হাতত লৈ সি সেইদিনা ঘৰলৈ উভটিল।\nতৃতীয়বাৰ যেতিয়া সি কাগজখনৰ খবৰ কৰিবলৈ এইটো অফিচলৈ আহিছিল সেইদিনা বিপুলে তাৰে এজন বিষয়াৰ পৰা গম পালে সি হেনো বৰ বেছি সোনকালে আহিছে। কাগজখন এতিয়াতে পোৱাৰ কোনো আশা নাই। তেওঁলোকে কাগজখন তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে কাম আৰম্ভ কৰিছেহে মাথোঁ। কেইবাখনো টেবুল গৰকি কেইবাটাও চহীৰ সৈতে কাগজখন প্ৰস্ত্তত হৈ উঠিবলৈ এতিয়াও বহু দিন বাকী আছে!\nচতুৰ্থবাৰ সি যেতিয়া আহিছিল তাৰ আগদিনা সুনীতাৰ ইউনিভাৰ্চিটিত দৰকাৰী কাগজ-পত্ৰবোৰ বিচাৰি দ্বিতীয়বাৰলৈ জাননী জাৰি কৰা হৈছিল। সেইখন জাননীত নিৰ্ধাৰিত তাৰিখৰ আগত কাগজ-পত্ৰবোৰ জমা নিদিলে সুনীতাহঁতৰ নামভৰ্তি বাতিল কৰা হ’ব বুলি কোৱা হৈছিল। সুনীতাই সেইটো কথাত বৰকৈ ভয় খাইছিল। সেইদিনা বিপুলে আহি গম পালে কাগজখনৰ বাবে দৰকাৰী দুটা চহী এতিয়াও বাকী আছেই। সেই চহী দুটা কৰোঁতা দুজনৰ এজন সেইদিনা দৰকাৰী মিটিঙ এখনত ব্যস্ত হৈ আছিল। দ্বিতীয়জন ব্যক্তি সেইদিনা অফিচলৈ অহায়ে নাছিল। বিপুলে সেইদিনা বৰকৈ অসহায় বোধ কৰিছিল। গোটেই দিনটো অফিচটোৰ বাৰাণ্ডাখনত বহি বহি আবেলিলৈ সি নিৰাশ হৈ ঘৰলৈ উভটি গৈছিল।\nতাৰ ঠিক দহদিনৰ পিছত বিপুল আজি আকৌ এইটো অফিচলৈ আহিছে। ৰাতিপুৱা যিটো সময়ত সি অফিচটোত উপস্থিত হৈছিলহি তেতিয়া অফিচ খোলাৰ সময়ৰ পৰা বিছ মিনিট পাৰ হৈ গৈছিল। পিছে সেইটো সময়ত অফিচটোত বহি আছিল এজন মাথোঁ বিষয়া। বিপুলে তেওঁকে গৈ কথাটো কৈছিল। “এইটো কাউণ্টাৰত নহয়!” মানুহজনে মূৰ নোতোলাকৈয়ে কৈছিল। যেন এক চেকেণ্ডৰ বাবে তেওঁ কাম এৰি বিপুললৈ চালেই গোটেই জগতখনে মূহুৰ্ততে জহি খহি নাইকিয়া হৈ যাব! অলপ পৰৰ পিছত অইন দুজন বিষয়া আহিছিল। তাৰে এজনে অফিচটোৰ পিয়নজনক ৰাতিপুৱাৰ চাহকাপ অলপ কাঢ়াকৈ বনাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। বিপুলে অইনজন বিষয়াৰ ওচৰ চাপি গৈ তাৰ কথাটো কৈছিল। “কেতিয়া এপ্লাই কৰিছিলা?” মানুহজনে তাক সুধিছিল। সি তাৰ হাতত থকা ৰচিদখন চাই তাৰিখটো কৈছিল। “হৈ গৈছে চাগে কাগজখন। তুমি অলপপৰ ৰখা। সেইখন টেবুলত দিব। তেওঁ আহি পোৱাহি নাই।” মানুহজনে এটা চুকৰ উকা টেবুল এখনলৈ আঙুলিয়াই দিছিল। বিপুল গৈ সেইখন টেবুলৰ কাষতে থিয় হ’লগৈ। আজি কাগজখন যেনেতেনে লৈ বাহিৰে বাহিৰে সি সুনীতালৈ পোষ্ট কৰি পঠিওৱাৰ কথা আছিল। তাৰোপৰি ঘৰলৈ উভটি যোৱৰো কথা আছেই। তাৰ অশান্তি লাগিল। অফিচটোৰ মানুহবোৰে কামৰ মাজে মাজে বাৰে বিংকৰা কথাত মচগুল হৈ পৰিল। সি বিৰক্তিৰে চাৰিওফালে এবাৰ চকু ফুৰালে। অফিচটোৰ পিয়নজনে চাহ তৈয়াৰ কৰি আনি প্ৰত্যেকৰে টেবুলে টেবুলে দি থৈ গ’লহি। “এখেত আজি নাহে নেকি?” সি পিয়নজনক উকা টেবুলখনলৈ দেখুৱাই এনেয়ে এবাৰ সুধি চালে। “জানো! অইনদিনা ইমানপৰে আহি পায়হি দেখোন। আজি বা কি হ’ল!” পিয়নজনে মুখখন ভেঙুচাই কথাকেইটা কৈ আঁতৰি গ’ল। বিপুলৰ থিয় হৈ থাকি আমনি লাগিল। কৰবাত বহা ঠাই অকণ দেখে নেকি সি এবাৰ চকু ফুৰালে। বাওঁফালে বেৰখনত ৱালক্লক এটা উলমি আছে। সি ঘড়ীটোলৈ চালে। এঘাৰ বাজো বাজো হৈছে। লাহে লাহে তাৰ ধৈৰ্যৰ বান্ধ চিঙিবলৈ ধৰিলে। “ছাৰ এখেত আজি নাহে নেকি?” অফিচটোৰ আটাইবোৰলৈ চাই সি এইবাৰ মাতটো অলপ ডাঙৰকৈ উলিয়ালে। “আহিব আহিব। অলপ সময় ৰখা।” এজনে তাৰ ফালে সহমৰ্মিতাৰে চাই ক’লে। “তালুকদাৰে আজি সাৰে পোৱা নাই বোধকৰো!” অইন এজনে ৰগৰ কৰিলে। লগে লগে গোটেই অফিচঘৰটো হাঁহিৰে ৰজনজনাই গ’ল। অতবোৰ মানুহৰ অট্টহাস্যৰ মাজত বিপুলে বৰ অসহায়বোধ কৰিলে। তীব্ৰ খঙ আৰু বিৰক্তিয়ে তাক গোটেই মানুহটোক জোকাৰি পেলালেহি। হঠাতে সি তাৰ মনটো ডাঠ কৰি ল’লে। পকেটৰ পৰা ম’বাইলটো উলিয়াই লৈ সি ভিডিও কেমেৰা অন কৰি ল’লে। এইবাৰ সি যিমান জোৰেৰে পাৰে চিঞঁৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে “মই উপস্থিত আছোঁ ইউনিভাৰ্চিটিৰ এই চাৰ্টিফিকেট ব্ৰাঞ্চত।” তাৰ পিছত সি বেৰত উলমি থকা ঘড়ীটোৰ কাষলৈ গৈ আগতকৈও জোৰেৰে চিঞঁৰাত লাগিল “এয়া দেখিছে দিনৰ এঘাৰ বাজি গৈছে। অথচ এতিয়াও এইটো কাৰ্যালয়ৰ বহুকেইজন কৰ্মচাৰী আহি উপস্থিত হোৱাহি নাই।”\nগোটেই অফিচটোৰ মানুহবোৰৰ মাজত হৈ চৈ লাগিল। তেওঁলোক সচকিত হ’ল। হঠাতেনো কি ঘটনাটো ঘটিল তেওঁলোকে তলকিবই নোৱাৰিলে। যেতিয়া বুজিলে লগে লগে দুজনমানে “হেৰা ভাইটি কি কৰিছা কি কৰিছা” বুলি উধাতু খাই আহিল। এজনে “ৰ’বাচোন ৰ’বা ভাইটি মইয়ে কাগজখন বিচাৰি দিছোঁ” বুলি আগবাঢ়ি আহিল। অফিচটোৰ এটা চুকত আলমাৰিটোৰ এটা ফাইলতে বিপুলে বিচৰা কাগজখন আছিল। বিপুলৰ তেতিয়াও উশাহবোৰ ঘন হৈয়ে আছিল। তাৰ অলপ অলপ ফেঁপনি উঠিছিল।\n“ডিজ ইউনিভাৰ্চিটি হেজ ন’ অবজেকচন টু হাৰ কনটিনিউয়িঙ ষ্টাডিজ এট আনাদাৰ ইউনিভাৰ্চিটি। চি ইজ পাৰ্মিটেড টু মাইগ্ৰেট ফ্ৰম ডিজ ইউনিভাৰ্চিটি!”\nহাতত কাগজখন লৈ বিপুল যেতিয়া অফিচটোৰ পৰা ওলাই আহিল, তাৰ মুখত এটা সন্ত্তষ্টিৰ হাঁহি বিৰিঙি আছিল। তাৰ অফিচটোৰ মানুহকেইজনৰ মুখকেইখনলৈ এবাৰ মনত পৰিল। সিনো এইবোৰ কি কাম কৰিলে! ভিডিও ৰেকৰ্ডিঙ কৰি সি কি কৰিলে হয়? কোনোবা ৰিপ’ৰ্টাৰক দিব? ছেহঃ! দিনে নিশাই নিউজ চেনেলকেইটা চাই চাই সি এয়াহে শিকিলেগৈ! তাৰ লাজ লাগিল। নিজকে অঁকৰা অঁকৰা যেন লাগিল। যিমান সোনকালে পাৰি এই ঠাইৰপৰা আঁতৰিবলৈ পাৰিলেহে যেন সি ৰক্ষা পাব! পকেটৰ পৰা ম’বাইলটো উলিয়াই আনি সি এনেয়ে এবাৰ চকু ফুৰালে। ম’বাইলটোত তেতিয়াও ভিডিও কেমেৰা অন হৈয়ে আছিল। লগতে এটা বাৰ্তা ভাঁহি আছিল- “আন এব্‌ল টু ৰেকৰ্ড ভিডিও! মেমৰী কাৰ্ড ফুল! ডিলিট চাম আইটেমচ্!”\nএইবাৰ তাৰ মুখত এটা দুষ্টালিৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠিল।\nপূৰ্বৱৰ্তী পষ্ট বিকল্প\nপৰৱৰ্তী পষ্ট অপৰাহ্ন


ডিচেম্বৰ | 2014 | সৃষ্টিৰ জিলিঙনি\nMonthly Archives: ডিচেম্বৰ 2014\n:জেহাদীৰ আঁত ধৰি:\nবৰ্তমান সংবাদ মাধ্যমত সঘনে প্ৰকাশিত আৰু উচ্চাৰিত শব্দটো হৈছে ‘জেহাদী’। শব্দটো শুনিলেই যেন আমাৰ গা শিয়ৰি উঠে আৰু মনলৈ আহে এচাম দীঘল দাৰিৰ ক’লা কাপোৰেৰে মুখ ঢাকি হাতত চোকা অস্ত্ৰৰে বধিবলৈ সস্তম হৈ থকা মুছলমান নামধাৰী দুৰ্ধৰ্ষ সন্ত্ৰাসবাদী। ‘জেহাদী’ শব্দটো আৰবীমূলক আৰু ইছলাম ধৰ্মীয়লোকৰ মাজত প্ৰচলিত বাবে মুছমানকেই দোষাৰূপ কৰা হয়। কিন্তু নামটোহে কথানে? ধৰ্মৰ নামত তেনে স্বভাৱৰ মানুহ, দল আৰু সংগঠন ক’তনো নাই?\nধৰ্মৰ নামত সন্ত্ৰাসৰ মূলতে হৈছে ধৰ্মান্ধতা বা যিসকলে ঈশ্বৰ কেৱল তেওঁলোকৰ পক্ষ বুলি দাবী কৰে আৰু তেওঁলোকৰ ধৰ্মমতেই একমাত্ৰ সত্য বুলি দম্ভালি মাৰি বাকী সকলোৰে প্ৰতি বিদ্বেষ মনোভাব পোষণ কৰে। তদুপৰি সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰ প্ৰভাৱত ধৰ্মৰ নামত তেওঁলোক সমাজত কূটাঘাতকাৰী আৰু সন্ত্ৰাসবাদীলৈ পৰ্যবসিত হৈছে। সেইসকলে উগ্ৰ আৰু কঠোৰ ধৰ্মীয় গোড়ামিৰে আৱগিকভাৱে উন্মাদ হৈ তেওঁলোকৰ মতবাদেই নিশ্চিত আৰু সত্য বুলি আঁকোৰগোজ হৈ থাকে আৰু অন্য সকলো মত বা ধৰ্মাৱলম্বীৰ বিপক্ষে যুদ্ধংদেহী মনোভাবত থাকে। শাস্ত্ৰীয়, ধৰ্মীয়, আনকি ভৌগোলিক পৰিসীমাৰ দাবীৰে তেওঁলোক মতগৰ্বী লোক। তেওঁলোকৰ সাধাৰণতে ৰাজনৈতিক উদ্দেশ্য থাকে আৰু ধৰ্মৰ নামত যিকোনো অস্ত্ৰ বা উপায় ল’বলৈ কুণ্ঠাবোধ নকৰে।\nবিশ্বৰ ইতিহাসত ধৰ্মৰ নামত সৃষ্টি হোৱা বহুতো লোমহৰ্ষক বিভীষিকাৰ নজিৰ আছে। মধ্যযুগত ধৰ্মীয় নেতা পোপৰ নিৰ্দেশক্ৰমে ইউৰোপৰ খ্ৰীষ্টীয়ানসকলে তথাকথিত ‘পুণ্যভূমি’ অৰ্থাৎ পেলেষ্টাইনৰ জেৰুজালেম তেওঁলোকৰ মানত ‘অবিশ্বাসী’ অৰ্থাৎ মুছলমানসকলৰ দখলৰ পৰা পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে কৰা এলানি ধৰ্মযুদ্ধ বা ‘ক্ৰুছেদ’ত লাখ লাখ মানুহ নিহত হৈছিল। শ্ৰীলংকাৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী চিৰিমাভো বন্দৰনায়কক এজন বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে গুলিয়াই মাৰিছিল। অল-কাইদাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ওছামা বিন লাডেনে নিউয়ৰ্কৰ বিশ্ববাণিজ্য কেন্দ্ৰ আক্ৰমণকাৰিসকলক ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি কৈছিল যে এই ধ্বংসলীলা ‘আল্লাৰপৰা অহা শাস্তি’। তাৰে বৰ্ষপূৰ্তি মানিবলৈ আমেৰিকাৰ এটি গিৰ্জাৰ পাষ্টৰে কোৰান জ্বলাই প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছিল। তালিবানে পাকিস্তান আৰু আফগানিস্তানত, হিজবুল আৰু হামাছে মধ্যপ্ৰাচ্যত, অল-ছাবাবে কেনিয়াত, ব’কো হাৰামে নাইজেৰিয়াসহ আফ্ৰিকাৰ কেইবাখনো দেশত নিতৌ ধ্বংসলীলা চলাই আহিছে। সাম্প্ৰতিক খলিফা শাসনেৰে ইছলামিক ষ্টেটছ(IS) নামৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্ত্ৰাসবাদী গোটটোৱে ইৰাক আৰু চিৰিয়াত নৃশংস হত্যালীলা চলাই আছে।\nস্বাধীন ভাৰতৰ ইতিহাস সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰে ৰক্তাক্ত আৰু বিভীষিকাময় ঘটনাৰে পৰিপূৰ্ণ। ধৰ্মৰ নমত দেশ বিভক্ত কৰাৰ পৰিণাম হাজাৰ-বিজাৰ জনগণৰ জীৱন। মহাত্মা গান্ধীয়ে স্বাধীন ভাৰতৰ মুক্ত বতাহ পূৰামাত্ৰা ল’বলৈ নৌ পাওঁতেই হিন্ধুত্ববাদীৰ বলি হ’ব লগা হয়। ইন্দিৰা গন্ধীয়ে শিখ মৌলবাদীৰ প্ৰভাৱত নিজ দেহৰক্ষীৰ গুলীত মৃত্যুক সাবতি ল’ব লগা হয়। বাবৰি মছজিদ ধ্বংস প্ৰত্যক্ষ কৰা ৰাজনৈতিক নেতাকেইগৰাকীয়ে আনন্দত আটাহ পাৰি কৈছিল, ‘এক ঢাক্কা আউৰ দ’। ওড়িষাত অষ্ট্ৰলিয়াৰ কুষ্ঠৰোগী সেৱক গ্ৰাহাম ষ্টেইনছ আৰু তেওঁৰ দুই পুত্ৰক জীৱন্তে জ্বলাই ভস্মীভূত কৰাসকলে জয়ধ্বনি কৰি কৈছিল, ‘জয় শ্ৰীৰাম, জয় বজৰং বলী’। কেন্দ্ৰীয় গৃহ ৰাজ্য মন্ত্ৰী কিৰেণ ৰিজিজুৰ মতে এইবছৰ অক্টোবৰলৈকে দেশত ৫৬১ টা সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষত ৯০ জনৰ মৃত্যু হৈছে। এইবিলাক মাথোন কেইটিমান উদাহৰণ।\n‘শংকৰ-আজান’ৰ দেশ বুলি গৌৰৱ কৰি অহা অসমো সাম্প্ৰদায়িকতাৰ অভিশাপৰপৰা মুক্ত নহয়। বড়োভূমিত মুছলমান নিধন হৈছে। পশ্চিম বংগৰ বৰ্ধমানত ঘটা বিস্ফোৰণত অসমৰ জেহাদীও জড়িত থকাটো পোহৰলৈ আহাত চৰকাৰৰ তৎপৰতা দেখা গৈছে। ইয়াৰে বৰপেটাৰ ছাহনুৰ আলমক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি জেৰা কৰি থকা হৈছে। আৰক্ষী তেওঁৰ সহযোগীসকলৰ সন্ধানত আছে। কিন্তু জেহাদী বিচৰা অভিযানৰ নামত যেন জধেমধে মুছলমানসকলক হাৰাশাস্তি কৰা নহয় তাৰ প্ৰতি সাৱধান হোৱা প্ৰয়োজন হৈছে। একেসময়তে মাদ্ৰাছা, জমিয়ত, মছজিদ, মন্দিৰ, গিৰ্জা, গুৰুদ্বাৰা আদিৰ লগতে বজৰং দল, বিশ্ব হিন্দু পৰিষদ, ৰাষ্টীয় স্বয়ং সেৱক সংঘ আৰু মুজাহিদীন আদি ধৰ্মৰ নামত প্ৰতিষ্ঠিত অনুষ্ঠান আৰু দলবিলাকৰ কাৰ্যকলাপৰ প্ৰতিও চোকা দৃষ্টি ৰখা উচিত।\nধৰ্মৰ নামত সংঘটিত হিংসাত্মক কাৰ্য সকলো জীৱৰে সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰ বা আল্লা বা যিকোনো নামেৰে মাতিলেও সেই পৰম উপাস্যজনা কেতিয়াও সুখী হ’ব নোৱাৰে। বৰং তেনে কাৰ্য নৰবধ আৰু ঈশ্বৰ নিন্দাতকৈ গুৰুতৰ অপৰাধ। এটি সমীক্ষাত প্ৰকাশ যে বিশ্বত ধৰ্মৰ নামত আশী কোটিতকৈ অধিক লোকক হত্যা কৰা হৈছে। ‘গ্ল’বেল টেৰ’ৰিজ্‌ম ইণ্ডেস্ক’ৰ মতে ২০১৩ চনত ১৭, ৯৫৮ জন সন্ত্ৰাসবাদৰ বলি হৈছে। অথচ বুদ্ধদেৱ, মহাবীৰ, যীচু খ্ৰীষ্ট, হজৰত মহম্মদ, নানক, শংকৰাচাৰ্য, পৰমহংসদেৱ আৰু শংকৰদেৱ আদি ধৰ্মপ্ৰৱৰ্তক আৰু গুৰুসকলে বিশ্ব-প্ৰেম, ভাতৃত্ব, শান্তি আৰু অহিংসাৰ বাণীহে প্ৰচাৰ কৰিছিল। মনুস্মৃতিয়ে কয়, ‘যি কোনোৱে নৰবধ কৰে, সেয়া অতি জঘন্য অপৰাধ বুলি বিবেচিত হ’ব’। বাইবেলে কৈছে, ‘তুমি নৰবধ নকৰিবা’ আৰু ‘তুমি তোমাৰ শত্ৰুক প্ৰেম কৰিবা’; আৰু কোৰানে কয় যে আল্লাক জনাসকলৰ ‘অন্তৰত স্নেহ-প্ৰীতি দান কৰিছে’। ‘অহিংসা’ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মূল বাণী।\nকোৰান, বাইবেল, মহাভাৰত, গীতা আদি ধৰ্মশাস্ত্ৰবিলাকৰ কোনো কোনো পদত হিংসাত্মক কাৰ্য বা ধৰ্মযুদ্ধ বা জেহাদৰ কথাত সন্মতি দিয়া যেন লাগে। কিন্তু সেইবিলাক সেই সময়ৰ অৰ্থাৎ ঐতিহাসিক পটভূমি আৰু প্ৰসংগৰ লগত সংগতি ৰাখি অন্যান্য পদবিলাক য’ত প্ৰেম, শান্তি, অহিংসা তথা আন্তঃসাম্প্ৰদায়িক মিলা-প্ৰীতিৰ কথা আছে সেইবিলাক সাৰোগত কৰি ব্যাখ্যা কৰা নিতান্ত প্ৰয়োজন। তদুপৰি কোনো নিৰ্দিষ্ট পদতে লাগি নাথাকি শাস্ত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ বাণী ধ্যান আৰু গ্ৰহণ কৰা উচিত। তেনেহ’লে দেখা যাব যে ধৰ্মৰ নামত হিংসা কেৱল অপ্ৰাসংগিকেই নহয় ধৰ্ম বিৰোধীও। অন্যথা ধৰ্মীয় গোড়ামি আৰু আৱেগ-উন্মাদনাৰ বশৱৰ্তী হৈ অভিসন্ধি পূৰণৰ অৰ্থে তেনে শাস্ত্ৰাংশ বাছি লৈ অসমতাপূৰ্ণ তথা হিতাহিত বিচাৰ নকৰাকৈ ব্যাখ্যা কৰি পোনে পোনে বৰ্তমান বহুধৰ্মীয় আৰু বহুসাংস্কৃতিক সমাজত প্ৰয়োগ কৰিব বিচাৰিলে সাম্প্ৰদায়িক বিদ্বেষ সৃষ্টি কৰি মানুহক যুযুৎসু কৰি তুলিব। নিজ ধৰ্মীয় বিশ্বাস অটুট ৰাখি আন সকলো ধৰ্মীয়লোক আনকি একো ধৰ্ম নমনা লোকৰ প্ৰতি সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰাটোহে ধৰ্মৰ সাৰকথা। বেজেপি নেতৃত্বাধীন চৰকাৰখনও ধৰ্ম নিৰপেক্ষ বুলি ৰাইজক কামে-কাজে পতিয়ন নিয়াবলৈ এতিয়াও বাকী।


গোলোকৰ সংসাৰ পতা নহ’ল (টুৱাৰাম দত্ত) - সাহিত্য ডট অৰ্গ\nগোলোকৰ সংসাৰ পতা নহ’ল\nদুকুৰি ছয় পাৰ হ’ল৷ তথাপিও গোলোকৰ সংসাৰ পতা নহ’ল৷ ৰাষ্টাই-ঘাটে পালে নোসোধাকৈ কমেইহে পাৰহৈ যায়৷ সকলোৰে এটাই কথা-‘বোলো গোলোক, এইবাৰ কিবা এটা হবগৈনে? মানুহবোৰৰ প্ৰশ্ন শুনি শুনি গোলোকৰ কেতিয়াবা মগজ গৰম হৈ যায়৷ এই মানুহ বোৰৰ বেলেগ কাম আৰু নাথাকে নেকি? দুনিয়াৰ পিথৱী খনত কিমানবোৰ কাম আছে, কিমানবোৰ সমস্যা আছে, কিন্তু এইসৱৰ বাবে গোলোকৰ বিয়া খনৰ বাদে বেলেগ আৰু একো নাই৷\nআচলতে অন্য দহজনৰ দৰে গোলোকৰ বিয়া পাতিব নলগা তেনেকুৱা বিশেষ অসুবিধা একো নাছিল৷ খেতি-বাতিৰে নদন-বদন এখন ঘৰ৷ ককাই-ভাই,বাই-ভনী সকলোৰে বিয়া-বাৰু হৈ একপ্ৰকাৰ চিজিল সংসাৰ৷ স্বাস্হ্য পাতিও সুন্দৰ৷ পাতো বুলি ভবা হলে আজিৰপৰা দহ-বাৰ বছৰ আগতেই সি সংসাৰ কৰিব পাৰিলে হয়৷ তাৰ সৈতে একেলগে পঢ়া থোলোক, গেধাই হঁতৰ ল’ৰা-পোৱালিয়েতো এতিয়া হাইস্কুলত নাম লিখাইছে৷ কিন্তু গোলোকে নাপাতিলে৷ সময়ৰ কামটো সি সময়ত কিয় নকৰিলে সেয়া কেৱে নাজানিলে৷\nমাকজনী জীয়াই থাকোতে গোলোকৰ বাবে ভালেকেইঘৰে ঠেং দাঙি আছিল৷ ধনে-ধানে কেউঘৰেই লায়কৰ৷ কোনো এঘৰেই পৰি মৰা বিধৰ নাছিল৷ কেউঘৰৰে ছোৱালী কেইগৰাকীও চকুত লগা৷ গোলোকৰ আপত্তি কৰিব লগা একোটোৱেই নাছিল৷ মাকজনীয়েও কমখন চেষ্টা কৰিছিলেনে? কিন্তু নহলগৈ৷ মুঠৰ ওপৰত দুকুৰি ছয় পাৰ হৈ যোৱাৰ পিছতো গোলোকৰ হাড়দাল শুছি নহল৷ সেইকেইগৰাকীৰ প্ৰত্যেকেই এতিয়া বেলেগ একো-একোটাৰ লগত ঘোৰ সংসাৰী৷ আৰু বেচেৰী মাকজনী! সদায় সদায় গোলোকক অটহিয়াই থাকি লাভ একো নহল৷ শেষত নিজেই সিপুৰী পালেগৈ৷\nসমনীয়া থোলোকে পিছে চেষ্টা নকৰাকৈ থকা নাই৷ গোলোকৰ মনৰ উমান লবলৈ আজি ভালেকেইবছৰ ধৰি থোলোকে পাকে-প্ৰকাৰে চেষ্টা চলায়েই আছে৷ কিন্তু গাঁঠিটো ক’ত লাগি আছে সিও একো উৱাদিহ উলিয়াব পৰা নাই৷ গোলোকক চিধা-চিধি সুধিটো একো লাভ নাই৷ সি যিহে গোঁৱাৰ স্বভাৱৰ৷ তাৰ পেটৰপৰা কথা ওলোৱা, পশ্চিমেদি বেলি ওলোৱা একে কথা৷\nসন্ধিয়া পৰত গাৱঁৰে বলোৰ গেলামালৰ দোকানৰ সন্মুখত বুঢ়া-মেঠা,ল’ৰা,ডেকা প্ৰায়বোৰেই মেল মাৰে৷ আজিকালি বলোৱে কেবল থকা টিভি এটাও আনি লৈছে৷ গতিকে ৰাইজৰ ভিৰ বাঢ়িল৷ তাতে কেইটামানে লাগ বুলিলে পাব পৰাকৈ সিবিধৰ সুবিধাও মাজে-সময়ে হয়৷ বুঢ়াকেইটাৰো নামঘৰতকৈ বলোৰ দোকানখনহে বেছি শুৱনি লগা হ’ল৷ সন্ধিয়া যেতিয়া আন্ধাৰ নামি আহে , ৰাইজৰ ৰসাল আলোচনাই বলোৰ দোকানৰ চৌপাশ জীপাল কৰি আনে৷\nতেনে এটা ৰসময় জীপাল সন্ধিয়াত এদিন টিভিৰ পৰ্দাত ভাহি আহিল সুদূৰ জাপানত হোৱা এটা ভয়াবহ বৰভূইকঁপৰ ছৱি৷ থোলোক, গোলোক, গেধাই কেওটাই আছিল৷ ৰাষ্টা-পদূলি ফাটি চিৰাচিৰ হোৱা, মস্ত ওখ বিল্ডিং ভাগি খহি পৰা, গাড়ী,মানুহ,জন্তু-জানৱাৰ থানৱান হৈ আলাই-আঠানী হোৱা, পাতাল ফাটি হৰ্ হৰাই ওলোৱা পানীৰে নিমিষতে সাগৰ হৈ নগৰ-চহৰ বুৰাই পেলোৱা আদি নানানটা হিয়া-বিদাৰী চিৰাচিৰ হোৱা দৃশ্যই সকলোৰে মুখৰ মাত কাঢ়ি নিছিল৷ ক্ৰমশ:, নিমাও-মাও হৈ পৰিছিল বলোৰ দোকানৰ সেই সন্ধিয়া৷ জীৱনত কোনোদিন জাপান দেখি নোপোৱা গোলোক, থোলোকহঁতে জাপানী মানুহবোৰৰ দূৰ্গতিৰ ছৱি চাই সেইদিনা মুখলৈ ভাতকে নিব পৰা নাছিল৷\n-এৰা, সেইবাবেই সংসাৰী নহ’লো৷\n-কিহে গোলোক, কিনো বকি আছ অ’৷\n– নহয় অ’৷ এইবোৰ আপদীয়া বৰভূইকঁপ আমাৰ ইয়াতো যে নহ’ব তাৰ কিবা গেৰান্টী আছে নেকি? কিবাকৈ হ’লে মানুহ-দুনুহ, জীৱ-জন্তু এই সমস্তবোৰৰ কিমান যে হানি হ’ব৷\n-হ’লে হ’ব৷ যাবলগীয়া থাকিলে কোনেনো তোক ধৰি ৰাখিব পাৰিব? এনেও আমাৰ ইয়াতো এনেকুৱা কিবা এটা হ’ব বুলি আজি বহুত দিনৰ পৰাই শুনি আছো৷\n-সেইটোৱেইটো কাল হ’ল অ’৷ কিবা এটা হ’ব৷ সাংঘাতিক ডাঙৰ বৰভূইকঁপ এটা হ’ব৷ যোৱা এযুগ ধৰি তাকেইটো শুনি আছো৷ মাজে মাজে দুজনমান বাহিৰৰ নাম কৰা বিজ্ঞানীয়েও বোলে খাটাং তাৰিখেই দি দিছিলে৷ কিন্তু ক’তা?\n-এস: বাদ্ দে৷ এইবোৰত মগজ গৰম কৰি একো লাভ নাই৷\n-নহয় অ’৷ তই বাদ্ দিবলৈ ক’লেই বুলিয়েই নোৱাৰি নহয়৷ এই আপদীয়াটো আহো আহো বুলি নহা কাৰণেই মোৰ অত বিলাই৷ মাজতে দুটামান ভণ্ড জ্যোতিষী বাবাইও দিন বাৰ দিছিল৷ কিন্তু নাহিল নহয়৷ আমাৰ ইয়াত আহক চাৰি সেইডাল জাপানতহে লীলা কৰিবলৈ পালে৷\n-হেৰ’ তোৰ সকলোবোৰ থিকে আছেতো? সেই আপদীয়াটো আহি জাপানত যিখন অথন্তৰ কৰিছে এতিয়া তোৰ আকৌ সেইডাল নহাৰ বাবেহে বিলাই৷ তই দেখিছো জীয়াই জীয়াই মানুহ নৰকলৈ পঠাবি৷ মৰাশ জী উঠিব অ’ গোলোক৷\n-তই নুবুজিবি থোলোক! মোৰ মনৰ খবৰবোৰ বুজ লব পৰা এই ভাৰস্তত কেও নাই৷ আজি এযুগ ধৰি শুনি আহিছো আমাৰ ইয়াত বৰভূইকঁপ এটা হ’ব৷ ধন-জনৰ হাজাৰ হানি-বিঘিনি হ’ব৷ কোন মৰিব কোন বাচিব তাৰ কোনো খবৰ নাথাকিব৷ হেন জানি এজনী আনি যদি গোটাই ল’ও কম বিপদখন হবনে? হেৰ’ তাইক অনাৰ পিছতেই যদি আপদীয়াটো আহে আৰু কিবাকৈ মই যদি সিপুৰী পাওঁ তাইকনো কোনে চাব? মোৰ নিজৰ হানি হ’লে কোনো খেদ নাই বুজিছ থোলোক৷ কিন্তু তাৰ পিছৰ সময়ত তাইৰ অৱস্হাটো ভাবিহে আজিলৈকে ঠেং ডঙা নাই বুজিছ৷\n-আইজনীৰ বৰ আশা আছিল বুজিছ৷ নাতি-পোৱালী এটা চাম চাম বুলি বুকুৰ আশা বুকুতে লৈ আই সিপুৰী পালেগৈ৷ কিন্তু এই আপদীয়া ভূইকঁপটোহে যত-কূটৰ ঘাই৷ আহিব আহিব, নাই৷ মাজে মাজে দুই এটা জোকাৰণি মাৰে যদিও আচল ৰাইজে কৈ থকাটো আজিলৈকে নাহিল৷ কেনেবাকৈ সেইটো আহি গ’লে আৰু মোৰো যদি তেৰাৰ কৃপাত একো হানি-বিঘিনি নহয়, মই সংসাৰখন কৰিব পাৰো!\nReally interesting. It’s refreshing.\nbhal huwa nai\nGood, good. Borhiya hoise